open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Crimson Moon

***Crimson Moon*** er det 21. albumet til den skotske visesongaren Bert Jansch. Det kom ut i 2000.

## Innhald

## Medverkande
*Bert Jansch - gitar, vokal
*Johnny Marr - gitar, munnspel, korvokal
*Bernard Butler - gitar
*Johnny Gitar Hodge - gitar, munnspel
*Loren Jansch - vokal
*Adam Jansch - bass
*Makoto Sakamoto - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crimson Moon|Crimson Moon]]» frå ,  den 5. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Edge of a Dream

***Edge of a Dream*** er det 22. albumet til den skotske visesongaren Bert Jansch. Det kom ut i 2002. 

Tittelsporet har element av rock, og to spor er barokke instrumentalar. Resten av songane er anten blues eller folkeviser. Bernard Butler (frå Suede) på elektrisk gitar og Adam Jansch (sonen til Bert) spelar begge på albumet. «Gypsy Dave» er ikkje den kjende folkevisa, men ein instrumental duett med Dave Swarbrick, tileigna han. Hope Sandoval (frå Mazzy Star) syng solo på «All This Remains» og Loren Jansch syng solo på «The Quiet Joys of Brotherhood». «Bright Sunny Morning» er ei høgtidleg skildring av då World Trade Center raste saman.

## Track listing

## Medverkande
*Bert Jansch – vokal, akustisk gitar, elektrisk gitar, bassgitar
*Bernard Butler – elektrisk gitar på 1 og 5, klaverinstrument på 8
*Adam Jansch – bassgitar på 1 og 9
*Makoto Sakamoto – trommer på 1 og 3
*Hope Sandoval – vokal på 2
*Colm Ó Cíosóig – trommer på 2
*Dave Swarbrick – fiolin på 4 og 7
*Johnny Gitar Hodge – spansk gitar på 5
*Loren Jansch – vokal på 9
*Paul Wassif – slidegitar på 10
*Ralph McTell – munnspel på 11

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Edge of a Dream|Edge of a Dream]]» frå ,  den 5. februar 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*http://www.bertjansch.com/edgeofa.html
The Black Swan av Bert Jansch

***The Black Swan*** er det 23. studioalbumet til den skotske visesongaren Bert Jansch. Det kom ut i 2006. Jansch skildra albumet: «Det har vore fantastisk å arbeidd med alle som var involvert på plata. Dei kom alle som store tilhengjarar av musikken min, så sjølv om det er mange flotte musikarar som medverkar på plata, så har det likevel ei særs akustisk, intim kjensle - og det er likelve mykje av meg der!»

Det kanadiske progrockbandet The Tea Party spelte «A Woman Like You» på albumet deira *Triptych*.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Black Swan (Bert Jansch album)|The Black Swan (Bert Jansch album)]]» frå ,  den 5. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eurovision Song Contest 1973

**Eurovision Song Contest 1973** (**ESC 1973**) var den 18. gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Konkurransen vart halden i Nouveau Théâtre Luxembourg i Luxembourg i Luxembourg. Finalen fann stad laurdag 7. april. Luxembourg vann konkurransen med songen «Tu te reconnaîtras», framført på fransk av Anne-Marie David.

## Bidraga
### Finale

* Finalen vart halden den 7. april 1973 i Nouveau Théâtre Luxembourg.
* Luxembourg vann konkurransen for fjerde gong.  
* Det norske bidraget av Bendik Singers enda på sjuandeplass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eurovision Song Contest 1973|ESC 1973]]» og «[[:en:Eurovision Song Contest 1973|ESC 1973]]» frå  og [http://www.vg.no/musikk/grand-prix/artikkel.php?artid=10007462 VG.no],  den 5. februar 2011.*
Trees

**Trees** var eit engelsk folkrockband som eksisterte mellom 1969 og 1972. Sjølv om gruppa selde dårleg i si tid, har ryktet deira vokse med åra. Som med andre samtidige folkrockartistar, var Trees påverka av Fairport Convention, men med eit tyngre og meir psykedelisk lydbilete. Songane til bandet var delt mellom versjonar av tradisjonelle songar og originale songar. 

Trees gav ut to studioalbum, begge i 1970, *[[The Garden of Jane Delawney]]* og *[[On The Shore]]*. Sistnemnde hadde plateomslag laga av Hipgnosis.

Det originale bandet vart oppløyst etter det andre albumet vart innspelt. Ein ny inkarnasjon av Trees vart danna og spelte fram til 1973. Denne gruppa omfatta Celia Humphris, Barry Clarke, David Costa, Barry Lyons (tidlegare Mr Fox), Alun Eden (òg tidlegare Mr Fox) og Chuck Fleming (tidlegare JSD Band). Innspelingar av denne besetninga finst berre som piratkopiar. 

Begge studioalbuma finst i dag på CD. I tillegg finst ei dobbel-utgåve av *On the Shore* frå 2007 med tidlegare ikkje utgjevne songar. Det same skjedde med debutplata i 2008. 

## Besetning
*Bias Boshell - bassgitar, gitar, vokal
*Celia Humphris - solovokal
*Barry Clarke - sologitar
*David Costa - akustisk gitar
*Unwin Brown - trommer

## Diskografi
**[[The Garden of Jane Delawney]]*, 1970, CBS Records
**[[On the Shore]]*, 1970, CBS Records
**Trees LIVE! (italiensk)*, 1989, Habla Label

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trees (folk band)|Trees (folk band)]]» frå ,  den 5. februar 2011.*
Solum Forlag

**Solum Forlag A/S** var eit ubunde norsk  bokforlag, skipa i 1973 av Knut Endre Solum, og hadde lokale på Skøyen i Oslo. Frå 2013 har forlaget vore ein del av forlagsgruppa BVT, som òg femnar om forlaga  Bokvennen forlag AS , Vidarforlaget AS, Transit AS og Pandora forlag AS, og har no adressa Universitetsgata 14, 0164 Oslo. Vidarforlaget AS er eit frittståande selskap, medan dei andre forlaga er dotterselskap under Transit AS. Eigar er Gunnar R. Totland.  Gruppa hadde ei tid sams internettbokhandel med namnet KULTBOK.

Solum/Bokvennen-forlaga har organisert bokutgjevingane etter sjangrar, slik at Solum Forlag skal gje ut omsett og norsk skjønnlitteratur, essaystikk, sakprosa, undervisningslitteraur og oppdragsutgjevingar. Vidarforlaget skal gje ut omsett og norsk filosofisk litteratur og sakprosa, det komplette  romanverket av  Jules Verne om dei ekstraordinære ferdene i norsk omsetjing, litteratur av og om Rudolf Steiner, og kulturtidsskriftet *Personae*. Transit skal gje ut norsk og omsett dramatikk, nyomsette barne- og ungdomsklassikarar i komplette utgåver, sakprosa og oppdragslitteratur, medan Pandora skal ta for seg massemarknadslitteratur og sjølvhjelpsbokserien Din egen advokat.

## Soga til Solum Forlag
Solum forlag blei til som ei forlenging av kulturtidsskriftet *Ergo*, der både Stein Mehren og André Bjerke var flittige skribentar.

Solum Forlag AS har gjeve ut norsk og utanlandsk skjønnlitteratur. Forlaget har markert seg med ei brei satsing på klassisk russisk litteratur, og har mellom anna gjeve ut Fjodor Dostojevskij sine verk i samling. Dessutan har vitskapelege avhandlingar og verk på mange ulike språk vore ein stor part av produksjonen. Mange av disse bøkene vart distribuert internasjonalt ved hjelp av samarbeidspartnarar i Europa og USA.

Forlaget har lagt ned mykje arbeid i å gje ut litteratur som er særleg tilpassa folk som av ulike årsaker har vanskar med å lese, anten det er vaksne eller born, skuleelevar eller andre. Det har òg laga undervisningslitteratur som eit moderne Noreg treng i slike framande språk som somali, tyrkisk og urdu. Dessutan arbeidde forlaget stendig med å gje ut undervisningslitteratur i sørsamisk, både som fyrste- og andrespråk. 

Solum Forlag AS stod òg ei tid, fram til 1. juli 2009, for drifta av det katolske St. Olav forlag, som deretter har drive forlagsverksemda sjølv frå lokale i Akersveien 5 i Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger mellom anna på «[[:nb:Solum Forlag|Solum Forlag]]» frå ,  den 5. februar 2011, og opplysningar på forlagets eiga internettside.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Percheron

Percheron er ein fransk arbeidshestrase.
## Raseskildring
Percheron er ein stor hest, med ei høgd på 1,65 til 1,85 m og ei vekt på 900 til 1200 kg. Farga er svart eller skimmel. Kroppen er kompakt og muskuløs, med krafige føter.

## Historie
Percheron er ein rase som er avla fram i området rundt Mortagne-au-Perche i Normandie i Frankrike på 700-talet. Hesten framstår elegant, noko som skuldast innkryssing av arabarhest på 1700-talet.
## Førekomst
Det finst minst 3000 individ av rasen percheron i USA. I dag foregår det ein del eksport av percheron frå Frankrike til Japan, der rasen nyt ein aukande popularitet.

## Bruk
Det er ein sterk arbeidshest som kan dra tungt og arbeida stødig. Han er godlynt og lettkøyrd og høver like godt for jordbruk og skogbruk som til køyrehest. I heimlandet Frankrike vert hesten også nytta til kjøtproduksjon.
## Bakgrunnsstoff
* Nettsida til Société Hippique Percheronne de France (på fransk)
* Om historia til Percheronhesten (på engelsk)
Morgon og kveld

***Morgon og kveld*** er ein roman av den norske forfattaren Jon Fosse, utgjeven i 2000.

Som med dei fleste av tekstene til Fosse er det lite ytre handling. Hovudpersonen *Johannes* blir følgd i to fasar av livet. I den første delen ser vi fødselen, frå faren sin synsvinkel. Den største delen av boka utspelar seg likevel etter Johannes er død. Den lågmælte dialogen med vennen *Peter*, og dei to mennene sine indre monologar fyller mykje av teksten. I løpet av dagen tek Peter vennen med til stader og hendingar som har spela ei rolle i livet til Johannes, som ein oppsummerande revy over livet, og som ei førebuing til døden. Begge dei to mennene er fiskarar, og romanen går føre seg i ei ubestemt tid som både kan vere nær utgjevingåret, og kanskje kan ligge 30-40 år attende i tid. Romanen er skriven i rytmiske intervall, der teiknsetjing som komma, punktum og spørjeteikn, er med på å underbygge og forsterke meining.

Romanen si interesse for eit såvidt religiøst tema som livet etter døden vert understreka av personnamna: Peter, Johannes, Jakob, Anna og Marta. Personene tar ikkje parti for noko bestemt livssyn, men meiner at deira gudsbilete er annleis enn «dei gudelege» sitt. *[[Dag og Tid]]* sin meldar Ole Karlsen peikar på at boka er «ei slags dødebok om Johannes si dødsreise».

*Morgon og kveld* blei nominert til Nordisk råds litteraturpris og Kritikerprisen då ho kom ut. Fosse mottok også Melsom-prisen for boka. Ho er blitt karakterisert som «et av høydepunktene i Jon Fosses forfatterskap» og i ein Dagbladet-serie sommaren 2006 blei ho kåra til ein av dei 25 beste romanane frå dei siste 25 år. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Morgon og kveld|Morgon og kveld]]» frå ,  den 5. februar 2011.*  
 .
----
Norges Fjordhestlag

**Norges Fjordhestlag** vart skipa i 1949 og arbeider for avl og bruk av fjording. Laget held til på Nordfjordeid i Sogn og Fjordane og gjev ut bladet Fjordhesten 4 gonger i året. I dag har laget rundt 1300 medlemmer. Norges Fjordhestlag er demokratisk organisert og har over femti lokallag som er spreidd utover store delar av landet. Nokre av dei lokale fjordhestlaga fanst før Norges Fjordhestlag vart skipa. Det fyrste fjordhestlaget vart skipa alt i 1899.
Leiar er Janne Seilen (2012). Norges Fjordhestlag har organisasjonsnummer 971 364 653 i Brønnøysundregistra.
## Bakgrunnsstoff
*
Einar Hatlebakk

**Einar Hatlebakk** () er ein norsk sjakkspelar frå Molde. Han vart under Noregsmeisterskapen i sjakk i Fredrikstad i juli 1960 den yngste vinnaren av Noregsmeisterskapen i sjakk for juniorar, klassa for spelarar opp til 20 år. Han var då berre 13 år og 4 månader gammal. Han vann turneringa klart, med heile 7,5 poeng på 9 rundar. Han spelte då for Molde sjakklubb. 

Han vart ein sterk meisterspelar som vaksen, og Verdssjakkforbundet (FIDE) har tildelt han tittelen FIDE-meister i sjakk. 
Han har fleire gongar vore med på å vinne Noregsmeisterskapen i sjakk for klubblag, for Akademisk Sjakklubb i 1979, og for Oslo Schakselskap i 1985 og 1986. Han har ikkje spelt seriøs turneringssjakk etter 2000. 

## Bakgrunnsstoff
* Einar Hatlebakk sitt ratingkort hos FIDE
* Einar Hatlebakk sine parti hos NorBase
* Einar Hatlebakk sine sjakkparti hos Chessgames.com

## Kjelder
* Øystein Brekke (1989): *Norges sjakkforbund 75 år 1914-1989*, Oslo: Norges Sjakkforbund, ISBN 82-991916-0-2

## Fotnotar
Krysslamming

**Krysslamming** (fagspråk **paralytisk myoglobinuri**), også kjend som *påskesjuke*, *Monday morning disease* eller *søndagssjuke*, er ein sjukdomstilstand hos hest som oppstår når hestar får normal kraftfôrmengd i perioder med lite eller ingen aktivitet.  Dette fører til opphoping av glykogen i muskulaturen som blir brote ned og dannar store mengder mjølkesyre når hesten kjem i aktivitet igjen.  Denne opphopinga av mjølkesyre kan føra til store muskelskader på muskulaturen i krysset og låra. 

## Symptom
Ein hest med krysslamming blir stiv og ustø i bakparten. Ofte vil hesten helst ikkje røre seg. Ved meir alvorlege tilfelle kan hesten knekka saman og gå over ende, svetta mykje og visa teikn på smerte. Han har  harde og opphovna musklar, og kan ha like symptom som ved kolikk. Urinen blir mørk på grunn av utskilling av muskelfargestoff. For å konstatera krysslamming kan ein ta blodprøve. Denne vil då visa opphøgde verdiar av enzyma ASAT og CK.

## Årsaker
Det kan vere fleire årsaker til krysslamming. Hestar i hard trening kan vere utsett for krysslamming dersom dei vert ståande i ro utan at det vert kutta ned på foret. Sjukdomen kan ha samanheng med væskebalanse, og skal vere vanlegast i varmt vêr.

## Rådgjerder
Hestar med krysslamming må ifylgje veterinærar ikkje flyttast. Hesten får tilført væske intravenøst, i tillegg til smertelindring. 

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Krysslammelse|Krysslammelse]]» frå ,  den 6. april 2016.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Knævelsrud, Torunn: *Hestens vanligste sykdommer og skader*, Norges Rytterforbund/Rytterkontakt, 1990, 3. opplag, ISBN 8275060001
*Mellberg, Mats: *Hestehold i praksis*, Landbruksforlaget, 1997, 2. opplag 2001, ISBN 8252921426
Dartmoorponni

**Dartmoorponnien** er ein ponnirase som stammar frå dei britiske øyane. Namnet sitt har dartmoorponnien frå området Dartmoor i Devon, England.

## Raseskildring
Dartmoorponnien er liten og nøysom, tilpassa det harde miljøet på lyngheiene. Eit vakse individ skal etter rasestandarden ikkje vere meir enn 127 cm i mankehøgd.
## Historie
Det har levd ponniar på Dartmoorheden i hundrevis av år. Ifylgje Dartmoor Pony Heritage Trust finn vi den fyrste dokumentasjonen alt i 1012, i biskop Aelfwold sitt testamente. Dei små ponniane har mellom anna vore brukt i tinngruver. På 1500-talet kom det lover som framelska større og tyngre hestetypar, men i avsidesliggande område som Dartmoor brydde ein seg ikkje mykje om dette. Opp gjennom tidene har det vorte kryssa inn mellom anna arabarhest og welsh-ponni.

## Førekomst
Dartmoorponnien står oppført som *sårbar* hos Rare Breeds Survival Trust. I Noreg finst det nokre individ av denne ponnirasen, og det foregår avl i liten skala.
## Bruk
I dag vert dartmoorponnien oftast brukt som barneponni på grunn av den hendige storleiken. Han vert også brukt i terapiriding for folk som har eit handicap.

## Bakgrunnsstoff
*Dartmoor Pony Society (eng)
*Dartmoor Pony Heritage Trust (eng)
*Norsk Ponniavlsforening
Bob Weir

**Robert Hall «Bob» Weir** () var ein amerikansk songar, låtskrivar og gitarist, mest kjend som medlem av Grateful Dead. Etter at Grateful Dead vart oppløyst spelte Weir med The Other Ones, seinare kjend som The Dead, i lag med dei tidlegare medlemmane av Grateful Dead. Weir starta og spelte òg i fleire andre band etter karrieren med Grateful Dead, som Kingfish, the Bob Weir Band, Bobby and the Midnites, RatDog og Furthur.

Weir spelte hovudsakleg rytmegitar i Grateful Dead. Han er kjend for den unike stilen med kompleks stemmeføring, som gjorde uvanleg djupne og ein ny måte å uttrykke rytmegitar på. 

## Diskografi
* *[[Ace av Bob Weir|Ace]]* – Bob Weir (1972)
* *[[Kingfish av Kingfish|Kingfish]]* – Kingfish (1976)
* *[[Live 'n' Kickin']]* – Kingfish (1977)
* *[[Heaven Help The Fool]]* – Bob Weir (1978)
* *[[Bobby & the Midnites]]* – Bobby and the Midnites (1981)
* *[[Where the Beat Meets the Street]]* – Bobby and the Midnights (1984)
* *[[Kingfish in Concert: King Biscuit Flower Hour]]* – Kingfish (1996)
* *[[Live av Weir/Wasserman|Live]]* – Bob Weir and Rob Wasserman (1998)
* *[[Mother McCree's Uptown Jug Champions]]* – Mother McCree's Uptown Jug Champions (1999)
* *[[Evening Moods]]* – RatDog (2000)
* *[[Live at Roseland]]* – RatDog (2001)
* *[[Weir Here – The Best of Bob Weir]]* – compilation (2004)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Weir|Bob Weir]]» frå ,  den 6. februar 2011.* 

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell Bob Weir & RatDog-side
Phil Lesh

**Phillip Chapman Lesh** () er ein musikar mest kjend som medlem av Grateful Dead, der han spelte bassgitar i 30 år. 
 
Etter at bandet vart oppløyst i 1995, har Lesh i saman med andre medlemmar av Grateful Dead spelt i forskjellige sideprosjekt, som Phil Lesh and Friends, som spelar mange av dei same songane som Grateful Dead gjorde. I nyare tid har Lesh spelt i Furthur i lag med Bob Weir.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phil Lesh|Phil Lesh]]» frå , den 6. februar 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Phil Lesh and Friends
Juleroser

**Juleroser** var det første juleheftet som kom ut regelmessig til jul i Norden. Første heftet kom i handelen 9. desember 1881. Utgjevar var Ernst Bojesen, papir-, bok- og kunsthandlar i København. 

Forbiletet til *Juleroser* var det franske juleheftet *[[Paris-Murcie]]* som kom ut i 1879. Liksom i dette heftet var det kjende forfattarar som skriv i *Juleroser*. Også ideen om eit eige kunstvedlegg henta Bojesen frå *Paris-Murcie*

Bojesen ville gjere *Juleroser* til eit hefte for heile Norden. Frå 1895 var det tilsett eigne redaktørar for Noreg og Sverige. Norsk redaktør var Henrik Jæger. I alle år heftet kom ut var det tekst, illustrasjonar og kunsttillegg frå alle nordiske landa. I 1885 - 88, og i 1892 hadde *Juleroser* undertittelen «Skandinavisk Juleblad» . I 1889 - 91 var undertittelen «Nordisk Juleblad».

*Juleroser* kom ut samanhengande 1881 - 1936, og i 1941 - 44.

Frå  2015 har Samlaget gitt ut eit litterært julehefte, Juleroser. Redaktør Herborg Kråkevik. 

## Kjelder
* Tom Brenne:*Norske julehefter. De litterære juleheftene fra 1880 til i dag.* Messel Forlag 2009
Bill Kreutzmann

**Bill Kreutzmann** () er ein amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem av Grateful Dead gjennom heile den 30 år lange karrieren deira. I nyare tid har han spelt med sine eigne band, BK3 og 7 Walkers.

## Diskografi
* *Backbone* – Backbone (1999)
* *Dice with the Universe* (EP) – The Trichromes (2002)
* *Trichromes* – The Trichromes (2002)
* *7 Walkers* – 7 Walkers (2010)

**The Rhythm Devils:**
* *The Rhythm Devils Play River Music* (1980)
* *The Apocalypse Now Sessions* (1991)
* *[[The Rhythm Devils Concert Experience]]* (DVD) (2008)

**Med andre artistar:**
* *[[Blows Against The Empire]]* – Paul Kantner og Jefferson Starship (1970)
* *[[If I Could Only Remember My Name]]* – David Crosby (1971)
* *James and the Good Brothers* – James and the Good Brothers, 1971
* *[[Powerglide]]* – New Riders of the Purple Sage (1971)
* *[[Garcia av Jerry Garcia|Garcia]]* – Jerry Garcia (1972)
* *[[Graham Nash David Crosby|Graham Nash and David Crosby]]* – Graham Nash og David Crosby (1972)
* *[[Ace av Bob Weir|Ace]]* – Bob Weir (1972)
* *Demon In Disguise* – David Bromberg (1972)
* *[[The Rowan Brothers]]* – The Rowan Brothers (1972)
* *Fire Up* – Merl Saunders (1973)
* *Wanted Dead Or Alive* – David Bromberg (1974)
* *[[Reflections av Jerry Garcia|Reflections]]* – Jerry Garcia (1976)
* *[[Texican Badman]]* – Peter Rowan (1980)
* *[[Livin' the Life]]* – The Rowan Brothers (1980)
* *A Wing and a Prayer* – Matt Kelly (1987)
* *Retrospective Dreams* – RJ Fox (1991)
* *Fire Up Plus* – Merl Saunders (1992)
* *Fiesta Amazonica* – Merl Saunders and the Rainforest Band (1998)
* *Live at the Fillmore – Denver* (DVD) – The String Cheese Incident (2003)
* *[[Now and Then av The Rowans|Now and Then]]* – The Rowan Brothers (2004)
* *Out Beyond Ideas* – David Wilcox og Nance Pettit (2005)
* *[[The Green Sparrow]]* – Mike Gordon (2008)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bill Kreutzmann|Bill Kreutzmann]]» frå ,  den 6. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Bill Kreutzmann  si offisielle side
Mickey Hart

**Michael Steven «Mickey» Hartman** () er ein amerikanske perkusjonist og musikkforskar. Han er mest kjend som ein av dei to trommeslagarane til Grateful Dead. Han var medlem av Grateful Dead frå september 1967 til february 1971, og frå oktober 1974 til august 1995. Han og den andre trommisen i bandet, Bill Kreutzmann, fekk kallenamnet «the rhythm devils».

## Bibliografi
* *Drumming at the Edge of Magic: A Journey into the Spirit of Perkusjon* (1990)
* *Planet Drum:  A Celebration of Perkusjon and Rhythm* (1991)
* *Songcatchers: In Search of the World's Music* (2003)
* *Spirit into Sound: The Magic of Music* (2006)

## Diskografi
* *Rolling Thunder* (1972) – Mickey Hart
* *Diga* (1976) – Diga Rhythm Band
* *The Rhythm Devils Play River Music* (1980) – The Rhythm Devils
* *Däfos* (1983) – Mickey Hart, Airto Moreira, Flora Purim
* *Yamantaka* (1983) – Mickey Hart, Henry Wolff, Nancy Hennings
* *Music to be Born By* (1989) – Mickey Hart
* *At the Edge* (1990) – Mickey Hart
* *Planet Drum* (1991) – Mickey Hart
* *The Apocalypse Now Sessions* (1991) – The Rhythm Devils
* *Mickey Hart's Mystery Box* (1996) – Mickey Hart
* *Supralingua* (1998) – Mickey Hart
* *Spirit into Sound* (2000) – Mickey Hart
* *The Best of Mickey Hart: Over the Edge and Back* (2002) – Mickey Hart
* *Global Drum Project* (2007) – Mickey Hart, Zakir Hussain, Sikiru Adepoju, Giovanni Hidalgo
* *The Rhythm Devils Concert Experience* (2008 – DVD) – The Rhythm Devils

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mickey Hart|Mickey Hart]]» frå , den 6. februar 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Mickey Hart si offisielle nettside
Benediktinarordenen

**Benediktinarordenen** er ein katolsk klosterorden som reknar den heilage Benedikt frå Nursia (som skal ha levd frå 480 til 547) som sin grunnleggar. Sjølv om den heilage Benedikt frå Nursia nok aldri skipa ein munkeorden, skal det ha vore han som skreiv *Benedikts regel*, sjølve grunnlaget for læra og praksisen til benediktinarordenen. Benediktinarmunkane vart også kalla svartmunkar på grunn av den svarte munkehabitten.
## Benedikts regel
Benedikts regel, som er skriven på latin, byr munkane og nonnene å leve i teneste til Gud og nesten sin. Dei skal vere kyske og lyde leiaren sin. Dei kan ikkje eige noko, men skal ha nok mat, søvn og drikke, også vin der det er tilgjengeleg. 
## Historie
Benedikts regel skal fyrst ha vore innført ved den heilage Benedikt sitt eige kloster, Monte Cassino. Derifrå skal regelen ha spreidd seg til andre kloster. Dei ulike benediktinarklostera var i stor grad sjølvstyrte eininger. På 800-talet var benediktinerordenen den vanlegaste klosterordenen i Vest-Europa. Etter reformasjonen og den franske revolusjonen var benediktinarordenen nesten heilt borte. I dag er ordenen igjen på frammarsj over store delar av verda.
## Norske bendiktinarkloster
Kjende norske benediktinarkloster i mellomalderen var mellom andre Selje kloster på øya Selja ved Stad og Munkeliv kloster på Nordnes i Bergen.

## Bakgrunnsstoff
* Introduksjon til benediktinarordenen av abbed Jerome Theisen (eng) 
* Om den heilage Benedikt av Nursia på www.catholic.org (eng)
* Tabell over norske kloster i mellomalderen, www.fagsider.no
Anders Moe Rognhaug

**Anders Moe Rognhaug** () var ein norsk illustratør og forfattar. Frå 1922 budde han i Beitstad i Nord-Trøndelag. Han var fødd Anders Moe, men sidan staden han budde vart kalla Rognhaug, tok han etter kvart det namnet og. Han er truleg den personen som har stått for flest bidrag til norske julehefte. Der har han skrive over 500 dikt og forteljingar. Mange av desse illustrerte han sjølv. Han teikna og framsider til mange julehefte. Han var særleg iherdig bidragsytar til lokale hefte. Han skreiv og flittig i avisene. Ander Moe underteikna ofte det han skreiv med «amo». Etter han tok namnet Rognhaug, vart signaturen «amor».

Ander Moe-Rognhaug skreiv og fleire bøker, utan at han har vorte særleg kjend for det.

## Bøker
* Skipshelleren - forteljing (1943)
* Snorre Snøgg og Svegutane (1952)
* Sommardagar i Sandvika (1976)
* I lag med "Lettvinten" (1977)
* Gullkorn i sanden (1978)
* Nye dagar kjem austanfrå (1979)
* Kvennanatt (1980)
* I fjellmannens fotefar (1980)

## Kjelder
* Tom Brenne:*Norske julehefter. De litterære juleheftene fra 1880 til i dag.* Messel Forlag 2009
* Steinkjerleksikonet: Anders Moe-Rognhaug
Pegasus

**Pegasus** er ein skapning frå gresk mytologi som såg ut som ein hest med vengjer som gjorde at han kunne flyga. Pegasus var mellom anna kjend for å ha hjelpt helten Bellerofon å kjempa mot Kimæra og amasonene.

I dag dukkar Pegasus ofte opp i populærkultur, både i videospel, filmar og bøker, men vert ofte nytta som eit omgrep for kvar ein flygande hest med vengjer. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pegasus|Pegasus]]» frå ,  den 6. februar 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
MGP Nordic 2002

**Melodi Grand Prix Junior Nordic 2002** (**MGP jr. Nordic 2002**) var den fyrste gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Tevlinga vart halden i Forum København i København i Danmark. Finalen fann stad laurdag 27. april. Danmark vann tevlinga med songen «Kickflipper» sungen av Razz.

## Finale
* Finalen vart halden 27. april 2002 i Forum København.
* Danmark vann tevlinga for fyrste gong.
* To av bidraga til Danmark kom på ein delt 4. plass.

## Fotnotar
Big Brother & the Holding Company av Big Brother and the Holding Company

***Big Brother & the Holding Company*** er debutalbum til Big Brother and the Holding Company og studiodebuten til Janis Joplin. Albumet kom ut sommaren 1967 etter at bandet hadde hatt suksess på Monterey Pop Festival. Albumet gjorde det greit nok og nådde 60. plass på albumlista. Ein singel frå plata, Joplin-songen «Down on Me», nådde Topp 40. Eitt år etter albumet kom ut, gav bandet ut det andre albumet, *[[Cheap Thrills av Big Brother and the Holding Company|Cheap Thrills]]* som vart ein massiv hitt. «The Last Time» og «Coo Coo» er to singlar som ikkje finst på den originale Mainstream-utgåva, men som vart lagt til då Columbia Records gav ut albumet på ny i 1970-åra.

## Innhald

## Medverkande
*Janis Joplin - vokal
*Peter Albin- bass
*Sam Andrew - gitar
*David Getz - trommer
*James Gurley - gitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Big Brother and the Holding Company (album)|Big Brother and the Holding Company (album)]]» frå ,  den 6. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ron «Pigpen» McKernan

**Ronald C. «Pigpen» McKernan** () var eit av medlemmane som grunnla Grateful Dead. I tillegg til å synge spelte han Hammondorgel, munnspel, perkusjon og stundom gitar. I 1994 vart Pigpen innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i lag med resten av bandet. 

McKernan døydde 8. mars 1973 etter lang tids alkoholmisbruk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ron "Pigpen" McKernan|Ron "Pigpen" McKernan]]» frå ,  den 6. februar 2011.*
MGP Nordic 2006

**Melodi Grand Prix Junior Nordic 2006** (**MGP jr. Nordic 2006**) var den andre gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Tevlinga vart halden i TV-huset i Stockholm i Sverige. Finalen fann stad laurdag 25. november. Danmark vann tevlinga med songen «Tro På Os To» sungen av SEB.

## Bidraga
### Finale
* Finalen vart halden den 25. november 2006 i TV-huset.
* Danmark vann tevlinga for andre gong.

## Fotnotar






## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:MGP Nordic 2006|MGP jr. Nordic 2006]]» frå ,  den 6. februar 2011.*
Sam Andrew

**Sam Houston Andrew III** () er ein amerikansk musikar, songar, låtskrivar som er mest kjend som medlem og gitarist i Big Brother and the Holding Company. I løpet av karrieren sin som musikar og komponist, har Andrew hatt tre plater som har seld til platina og to hit-singlar. Songane hans har vorte nytta i mange filmar og dokumentarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sam Andrew|Sam Andrew]]» frå ,  den 6. februar 2011.*
James Gurley

**James Gurley** () var ein amerikansk musikar. Han er mest kjend som gitarist i Big Brother and the Holding Company, eit psykedelisk/acid rockband frå San Francisco der Janis Joplin var songar frå 1966 til 1968.

Gurley hadde eit forhold til Joplin, trass i at han var gift. Han gjekk etter kvart tilbake til kona, men ho døydde i 1970 av ein heroinoverdose. Gurley vart skulda for mord og for å ha sett sprøyta i ho, og brukte mange år på å reinvaske seg, før han vart dømd til prøvetid. 

James Gurley døydde i 2009 av hjarteattak. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:James Gurley|James Gurley]]» frå ,  den 6. februar 2011.*
MGP Nordic 2007

**Melodi Grand Prix Junior Nordic 2007** (**MGP jr. Nordic 2007**) var den tredje gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Tevlinga vart halden i Oslo Spektrum i Oslo i Noreg. Finalen fann stad laurdag 24. november. Noreg vann tevlinga med songen «Bæstevænna» sungen av Celine Helgemo.

### Finale
* Finalen vart halden den 24. november 2007 i Oslo Spektrum.
* Noreg vann tevlinga for fyrste gong.

### Superfinale
* Finalen vart halden den 24. november 2007 i Oslo Spektrum, like etter finalen.

## Fotnotar







## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:MGP Nordic 2007|MGP jr. Nordic 2007]]» frå ,  den 6. februar 2011.*
Cheap Thrills

{{Platemeldingar
| kritikk1 = AllMusic
| kritikk1karakter = 
| kritikk2 = *[[Encyclopedia of Popular Music]]*
| kritikk2karakter = 
| kritikk3 = *[[Entertainment Weekly]]*
| kritikk3karakter = A–
| kritikk4 = *[[magasinet Q|Q]]*
| kritikk4karakter = 
| kritikk5 = *[[The Rolling Stone Album Guide]]*
| kritikk5karakter = 
}}
***Cheap Thrills*** er det andre albumet til Big Brother and the Holding Company og det siste albumet deira med Janis Joplin som vokalist. 

## Innspeling
Big Brother fekk mykje merksemd under konserten deira i 1967 på Monterey Pop Festival og hadde gjeve ut debutplata kort tid etter. Trass i den gryande suksessen, vart berre albumet ein liten hit, og nådde berre 60. plass på albumlista, sjølv om singelen «Down On Me» nesten nådde Topp 40. Columbia Records gav bandet ein ny platekontrakt, men det tok månader fordi dei framleis var under kontrakt med Mainstream Records. Albumet inneheldt tre coversongar («Summertime», «Piece of My Heart», «Ball and Chain»). Med på albumet var òg Bill Graham, som introduserer bandet i byrjinga av «Combination of the Two». «Combination of the Two», «I Need a Man to Love» og den nesten ti minuttar lange «Ball and Chain» er dei einaste konsertopptaka på plata. Det upolerte lydbiletet på plata fangar energien frå konsertane deira. 

### Plateomslag og tittel
Plateomslaget vart teikna av teikneserieteiknaren Robert Crumb etter at den første ideen til bandet, eit bilete av dei nakne i ei seng i lag, vart droppa av plateselskapet. Teikna til Crumb var opphavleg meint for baksida av omslaget. Joplin ønskte derimot at teikna skulle på framsida. Plateomslaget er på niandeplass på lista til *Rolling Stone* over dei hundre beste plateomslaga gjennom tidene.

Opphavleg skulle albumet heite *Sex, Dope and Cheap Thrills*, men tittelen vart ikkje godkjend av Columbia Records.

## Suksess og ettermæle

Albumet kom ut sommaren 1968, eitt år etter debutplata, og gjekk heilt til topps på albumlista i oktober same året. Det låg på førsteplassen totalt i åtte veker, medan singelen «Piece of My Heart» òg vart ein stor hit. Mot slutten av året hadde albumet vorte eit av dei mestseljande i 1968, med nesten ein million selde eksemplar. Suksessen vart derimot kortvarig for Janis Joplin forlet bandet for å starte ei solokarriere i desember 1968. I 2003 vart albumet rangert på 338. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 største albuma gjennom tidene. Tidlegare, i 1987, hadde magasinet plassert albumet på 50. plass på lista deira over dei 100 beste albuma dei siste 20 åra. Det vert ofte rekna som ei av dei viktigaste platene frå slutten av 1960-åra, og finst òg i boka *[[1001 Albums You Must Hear Before You Die]]*.

## Innhald

 

## Medverkande

* Janis Joplin - Vokal
* Peter Albin – Bass, gitar
* Sam Andrew – Bass, gitar, vokal
* James Gurley - Bass, gitar
* David Getz - Piano, trommer
* John Simon - Piano, produsent

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cheap Thrills (Big Brother and the Holding Company album)|Cheap Thrills (Big Brother and the Holding Company album)]]» frå ,  den 6. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Aleksandr Blok

**Aleksandr Aleksandrovitsj Blok** () var ein lyrisk diktar frå Russland. Han var ein av dei leiande forfattarane under den såkalla russiske sølvalderen. Blok var symbolist og hadde stor innverknad på den russisk symbolismen. Blok slutta opp om oktoberrevolusjonen i 1917, som han hylla i sine mest kjende dikt; «Dei tolv» (1918) og «Skyterane» (1918).

### Liv og gjerning
Blok var son til ein professor. Han voks opp i St. Petersburg og på ein eigedom utanfor Moskva. Medan han dreiv på med *filologi*ske studiar ved St. Petersburgs universitet, debuterte han i 1900. I 1905 vart han stor merksemd til del med *Vers om den vakre dama*, eit verk prega av høgst modernistisk symboldikting, basert på panteistisk mystikk og fylt av eit nasjonalt patos. Sidan høyrde han som ung forfattar til mellom dei modernistiske kunstnarkrinsane i hovudstaden. Inn i mellom besøkte han kunstnarmiljø i Frankrike, Italia og Tyskland.

År 1916 vart Blok mobilisert og gjorde teneste som ingeniørsoldat, til dess Russland trekte seg or verdskrigen. Inspirert av revolusjonsåret 1917 skreiv han symbolske dikt, dikt som dei bolsjevistiske pionerane tolka som eit forsvar for dei politikken dei førte.

Blok var knapt nokon bolsjevik, og ganske snart fekk han merke dei makthavande si mistru. Han leid av sviktande helse, men fekk ikkje reiseløyve tidsnok til å få medisinsk legehjelp utanlands.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Aleksandr Blok|Aleksandr Blok]]» frå ,  den 6. februar 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Tore Nesset: *Diktet og revolusjonen: Alexandr Bloks De tolv*. 1988
Marina Tsvetajeva

**Marina Ivanovna Tsvetajeva** (), var ein russisk poet og forfattar som var knytt til dei litterære symbolist- og akmeismerørslene.

## Liv og gjerning
Tsvetajeva var dotter til ein historieprofessor og ei mor som hadde lese mykje. Då mora fekk tuberkulose flytta familien år 1902 til Sveits, der mora døydde i 1906. Tsvetajeva lærde seg fransk og tysk og studerte i 1908 litteraturhistorie ved Sorbonne i Paris. Hennar fyrste diktsamling, *Kveldsalbum*, vart publisert i 1910.

Under vitjingar ved Svartehavet trefte ho kadetten Sergej Efron. Dei to gifta seg i 1912 og fekk to døtrer. Familien budde på Krim fram til den russiske revolusjonen i 1917. Efron vart då stasjonert i Moskva. Etter revolusjonen slutta han seg til kvitegardistane. Dei neste fem åra budde Tsvetajeva i Moskva. Tilhøva var vanskelege, med svolt og sjukdom, og eine dottera døydde.

I 1922 klarte familien å forlate Sovjetunionen. Dei budde fyrst i Berlin, sidan i Praha og frå 1925 til -39 i Paris. Åra frå 1923 til 1932 fekk Tsvetajeva gitt ut tre diktsamlingar. Etter ho skreiv eit rosande brev til den kommunistiske poeten Vladimir Majakovskij, vart ho frosen ut av dei russiske emigrantane og arbeida hennar vart ikkje lenger prenta i emigrantavisa *Siste Nyhende*. Ektemannen og dottera Alja vart med åra positive til den sovjetiske kommunismen, noko som førte til at Efron byrja spionere for NKVD. År 1937 vende dottera tilbake til Russland, seinare same året også Efron. Han hadde då flykta frå det franske politiet, som ettersøkte han for mord på ein russisk avhoppar.

I Russland vart både Efron og Alja skulda for spionasje, Efron vart skoten i 1941 og Alja dømd til åtte års fengsel. Tsvetajeva evakuerte omtrent samstundes til Jelabuga i Tatarstan, der ho same året hengde seg. Dottera Alja slapp fri fyrst då Stalin døydde.

Stalinregimet aksepterte ikkje Tsvetajevas eksentriske, inn i mellom seksuelt ladda verk. Fyrst ut på 1960-talet vart forfattarskapen hennar teken fram att i Sovjetunionen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marina Tsvetajeva|Marina Tsvetajeva]]» frå , den 6. februar 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff

;Om Tsvetajeva på norsk 
* Bjørg Vindsetmo: Nærmest hjertet. 2001
MGP Nordic

**Melodi Grand Prix Junior Nordic** (**MGP jr. Nordic**) er ei musikktevling for born mellom 8 og 15 år i dei nordiske landa. Ho vert arrangert på omgang av NRK, DR, SVT og YLE. Det er berre Finland som enno ikkje har arrangert tevlinga. Den danske musikktevlinga Dansk Melodi Grand Prix Junior vart arrangert fyrste gong i 2000 i Danmark, og suksessen vart gjentatt i 2001. I 2002 hadde idéen slått så godt an at han vart utvida til heile Norden, og Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert som eit samarbeid mellom Noreg, Sverige og Danmark. I 2007 vart Finland òg med i tevlinga. 

Kvart deltakarland vel ut to (tidlegare tre) songar til tevlinga, som vert vist på direktesendt TV. Det blir så arrangert ei avstemming der kvart land kan stemme på songane frå dei andre songar for å kåre ein vinnar. Kvart deltakarland deltar gjennom ein nasjonal fjernsynskanal, som har ansvar for å velje ut kva artistar og songar som skal delta i konkurransen.

## Deltakarar

Fire land har deltatt minst ein gong i konkurransen. Her er ei oversikt over desse landa etter kva år dei debuterte:

## Vinnarar

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:MGP Junior Nordic|MGP jr. Nordic]]» frå ,  den 6. februar 2011.*
Vestleg kampkunst

**Vestleg kampkunst** (eng. *Western Martial Arts*, *WMA*) er ein motsats til omgrepet «austleg kampkunst» (karate, judo, kendo etc). WMA omfattar alle kampsportar som har ei solid forankring i vesten.

Ein viktig del av WMA er gamle og dels gløymde kampmanualar som viser teknikkar med stav, kjepp, dolk, sverd, langsverd, strid frå hest, helebard, bruk av lite rundskjold (buckler) osv. Den eldste av desse manualane er frå ca. 1280, og dei fleste meiner at han vart skriven ned av ein munk. Manualen vert kalla «133»/«1.33»/«I 33» og syner teknikkar for bruk av sverd og lite rundskjold. Andre manualar går under namna på dei som ein trur laga dei, som *Fiore di Liberi*, *Hanko Döbringer* *Johannes Liechtenauer*, *Sigmund Ringeck*, *Peter von Danzig*, *Juden Lew*, *Paulus Kal*, *Joachim Meyer*, *Da Silva* og *Mendoza*.

Nokre WMA-tradisjonar har halde seg i live i fleire hundre år, til dømes olympisk fekting med kårde, olympisk bryting eller boksing. Desse retningane oppfattast av mange ikkje til å vere ein del av WMA-omgrepet, sjølv om dei kan reknast inn under det.

Ein må ikkje forveksle WMA med scenekamp og showkamp. 

Det finst fleire moderne regelsystem for å kunne fekte trygt med varierande grad av verneutstyr og for å kunne kåre ein eller fleire vinnarar. Døme på dette er dei skandinaviske systema *Hærkamp* og *Huskarl*, det russiske *Paloba*, og det amerikanske systemet *SCA*. Dei vert normalt ikkje omfatta av WMA omgrepet.

## Kjelder
*Nettside med mange WMA manualar
*Video frå youtube som syner ein gjennomgang av fleire teknikkar frå tysk langsverdtradisjon
*Video frå youtube som syner ein gjennomgang av teknikkar for 5 ulike mellomaldervåpen
MGP Nordic 2009

**MGP Nordic 2009** var den femte og førebels siste utgåva av MGP Nordic, ei nordisk, tv-sendt songtevling for barn mellom 8 og 15 år. Tevlinga blei arrangert i TV-huset i Stockholm i Sverige laurdag 28. november 2009. Danmark, Finland, Noreg og Sverige deltok med to songar kvar, og vinnaren blei svenske Ulrik Munther med «En vanlig dag». Dette var den fyrste sigeren til Sverige i tevlinga.

## Bakgrunn
Det var femte og førebels siste gongen MGP Nordic blei arrangert, og andre gongen tevlinga blei halden i Sverige. Programleiar var Ola Lindholm, mens Marthe Sveberg Bjørstad kommenterte sendinga for norske sjåarar.

Kvart av dei deltakande landa heldt ein nasjonal finale i forvegen. NRK arrangerte MGPjr 2009 i september, der Jørgen Dahl Moe vann med «Din egen vei». Andreplassen Mystery fekk også delta i MGP Nordic, siden kvart land stilte med to songar.

## Sendinga
Dei åtte artistane framførte låtane sine før sjåarane i kvart land kunne røyste på songane via telefon. Det var ikkje mogleg å røyste på songane frå eige land. Det beste bidraget frå kvart land gjekk deretter vidare til ein superfinale der dei fire songane blei framførte på nytt. Finske Amanda Sjöholm, danske PelleB, norske Jørgen Dahl Moe og svenske Ulrik Munther gjekk vidare til superfinalen.

I avrøystinga vann Ulrik Munther ein klår siger med toppoeng frå dei tre andre landa. Dette var fyrste gongen Sverige vann MGP Nordic. Danmark blei nummer to, mens Finland og Norge enda på delt tredjeplass.

## Resultat
**Fyrste runde**

**Superfinale**

## Avrøysting
Resultatet blei avgjort av telefonrøyster, og det var ikkje mogleg å røyste på songane frå sitt eige land. Kvart land gav 12 poeng til den songen som fekk flest telefonrøyster, 8 poeng til andreplassen og 6 poeng til songen med færrast telefonrøyster. Svenske Ulrik var favoritten i alle land. 

## Siste MGP Nordic
Dette var førebels siste gongen den nordiske tevlinga blei arrangert. MGP Nordic 2010 skulle eigentleg bli arrangert i Noreg, men finalen blei avlyst nokre månadar i forvegen og har ikkje blitt arrangert sidan. Årsaka var at Danmark ønskte å satse på sin nasjonale finale, mens SVT la sin nasjonale finale, *Lilla Melodifestivalen*, på is fram til 2012.

## Sjå også
* Junior Eurovision Song Contest 2009

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:MGP Nordic 2009|MGP Nordic 2009]]» frå ,  den 1. januar 2024.*  

## Bakgrunnstoff
* NRK si side om MGP Nordic
* SVT si side om MGP Nordic
* YLE si side om MGP Nordic
* DR si side om MGP Nordic
Ljungby

**Ljungby** er ein svensk by og centralort i Ljungby kommun i Kronobergs län i landskapet Småland. I 2011 hadde byen  innbyggjarar.

Ljungby er eit handelssentrum med ein allsidig industri. Her er ein gammal marknadsplass og tingstad. 

Staden er mest kjend som fødestaden til massemordaren Peter Westerstrøm (1779–1809)

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Ljungby kommun
Högsby

**Högsby** er ein svensk tettstad og centralort i Högsby kommun i Kalmar län i landskapet Småland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Högsby kommun
Skåbu

**Skåbu** (av norrønt *skaði*, 'skade') er ei bygd i Nord-Fron kommune som ligg 870 moh og er ei av dei høgst liggjande bygdene i Noreg.

Bygda ligg i ein sidedal til Gudbrandsdalen, mot Jotunheimen. I området finst fangstanlegg langs dyretrekket frå Murudalen, blant anna med dyregrav frå 1100-talet. 
I tillegg finst jarnvinneanlegg frå mellomalderen. Skåbu vart råka av flaumen Storofsen i 1789. Skåbu kyrkje er frå 1927. Skåbu har hatt meteorologisk målestasjon sidan 1968. Kommunikasjon er mogleg via Jotunheimvegen til Bygdin, via Espedalen og Gausdal til Lillehammer (92&nbsp;km), via riksveg 255 til Vinstra (27&nbsp;km), i tillegg til fjellveg mot Murudalen. I dag er området viktig for friluftsliv og vintersport. Skåbu Tradisjonsbygg AS og Krogenæs Møbelfabrikk ligg i Skåbu. Skåbu hadde 600 fastbuande i 2005.

## Bilete

Fil:Skåbu.JPG|Skåbu hovudgate
Fil:Minnesmerke Skåbu.JPG|Minnesmerke
Fil:Skåbu svømmehall.JPG|Skåbu symjehall


## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Skåbu|Skåbu]]» frå , den 6. februar 2011.*
Oskarshamn

**Oskarshamn** er ein svensk by og centralort i Oskarshamn kommun i Kalmar län i landskapet Småland ved Kalmarsund, kring 65 km nord for Kalmar. I 2020 hadde byen  innbyggjarar.

Byen har skipsverft, mekanisk og kjemisk industri og produksjon av transportmiddel og -utstyr (Scania). Byen har ei god hamn med ferjesamband til Visby på Gotland og om sommaren til Byxelkrok på Öland. Her er òg sjøfartsmuseum, teater og anna. Kring 20 km nord for byen, ved halvøya Simpevarp, ligg det første kjernekraftverket i Sverige, Oskarshamnsverket, som har vore i drift frå 1971. 

Oskarshamn, som tidlegare heitte Döderhultvik, fekk bystatus i 1856 og er oppkalla etter kong Oscar I. Den kjende treskjeraren Döderhultaren budde og arbeidde  her. Verkstaden hans er framleis å finne i byen og det er ope for omvisning. Ca. 200 av figurane han skar er i eit eige museum. Når figurane hans kjem for sal på den opne marknaden, noko som sjeldan skjer, oppnår dei særs høge priser. 

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Oskarshamn kommun
Skåbu kyrkje

**Skåbu kyrkje** er ei krosskyrkje som står i Skåbu i Nord-Fron kommune. 

Kyrkja vart innvigd i 1927. Fram til då hadde Skåbu delt kyrkjehus saman med Kvikne. Skåbu kyrkje vart teikna og reist av Knut Villa frå Vågå. Altertavla og preikestolen er skorne ut i 1930–31 av Per Haugen, òg frå Vågå, i akantus-stil og måla av Halvdan Davidsen frå Oslo. Haugen har òg laga døypefronten i kleberstein. Veggteppet med motiv frå langfredag er vove av Sigrid Mohn frå Oslo.

Byggverket er i tømmer og kyrkja har 150 plassar.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Om Skåbu kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
Rogaland Teater

**Rogaland Teater** er eit teater i Stavanger, skipa ved vedtak gjort av Stortinget i 1947. Teateret er eit institusjonsteater, det vil seie at det er fast etablert med eigen administrasjon, eige ensemble av skodespelarar og ein eigen fast teknisk stab, eigen teaterbygning, og er finansiert av både det offentlege og ved inntekter av billettsal osb.

## Historie

Men Stavanger har ein mykje eldre teatertradisjon. I 1850 vart det innreidd eit teaterlokal med plass til tre hundre tilskodarar i andre høgda i eit nybygg som ordførar L.W.Hansen hadde sett opp på Skagen i byen. Seinare vart teateret flytta til eit festlokale i Stavanger Sparekasse. Og etter at arkitekt Hartvig Sverdrup Eckhoff hadde fått i oppgåve å teikne ein ny teaterbygning på Kannikplatået i «proper stand», kunne sceneteppet for første gong gå opp i ein eigen teaterbygning 15. april 1883. Same bygningen hyser Rogaland Teater i dag, men er utvida og endra fleire gonger, sist i 2000–2001. Teateret fekk dessutan i 1980 tilleggslokale då dei kunne take over Stavanger gamle turnhall, etter at turnforeininga hadde reist ein ny turnhall.

I teaterbygningen frå 1883 vart det i mange år berre gjeve gjestespel. Men i 1914 vart *Stavanger faste Scene* skipa med sitt eige ensemble, og dette teateret var i drift fram til 1926, rett nok med somme stutte avbrot.

## Produksjon

Rogaland Teater kan årleg presentere meir enn ti produksjonar på fire skilde scener: *Hovedscenen* har ein teatersalong med 375 publikumsplassar i to plan; *Intimscenen*, som er ein fleksibel studioscene, har 72 publikumsplassar; studioscenen *Kjellerteatret* og *Teaterhallen*, som båe har variabel publikumskapasitet frå framsyning til framsyning.

Teateret har ved fleire høve spela for døve, og har òg hatt oppsettingar som har vore lagt til rette for blinde. Frå 1957 har teateret hatt eit fast teater for og med born, basert på ein klubb med opp til 400 born som medlemmer. Barneteateret har minst ei større framsyning kvart år; frå tid til anna har òg vaksne skodespelarar frå teaterets stab teke del. Bak barneteateret stod Bjørn Endreson; i 1967 tok Else Nordvang over.

I 2005 fekk heile staben ved Rogaland Teater Hedda-prisen i klassen *Særleg fagleg innsats* for to svært krevjande oppsetjingar.

## Teatersjefar

Teatersjefar i tida 1914–21 på Stavanger Faste Scene: 
* 1914–1917: Thora Hansson 
* 1918–1921: Thomas Thomassen

Teatersjefar i tida 1921–26 på Stavanger Teater: 
* 1921–1924: Karl August Bergmann 
* 1924–1926: Erling Hanson
 
Teatersjefar i tida 1947 og frametter på Rogaland Teater: 
* 1947–1949: Øistein Børke 
* 1949–1951: Jens Bolling 
* 1951–1952: Kjell Stormoen 
* 1952–1956: Claes Gill 
* 1956–1958: Gisle Straume 
* 1958–1960: Bjarne Andersen 
* 1960–1970: Bjørn Endreson 
* 1970–1976: Arne Thomas Olsen 
* 1976–1982: Kjetil Bang Hansen 
* 1982–1986: Alf Nordvang 
* 1986–1989: Bentein Baardson 
* 1989–1990: Hans Rosenquist 
* 1990–1991: Alf Nordvang 
* 1991–1994: Ketil Egge 
* 1994–1997: Ola B. Johannessen 
* 1997–2000: Eirik Stubø 
* 2000–2004: Ingjerd Egeberg 
* 2005–2008: Hanne Tømta 
* 2009– : Arne Nøst

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*