open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fin Gnatt

**Fin Gnatt** () er ein norsk sportssjournalist og tidlegare symjar. Han arbeider som sportsanker for TV2. Han voks opp i Australia og New Zealand, men flytta til Noreg då han var 11 år gamal. 

I perioden frå 1978 til 1980 var han med på det norske landslaget i symjing. I 1983 vart han konsulent i Norges Svømmeforbund. I 1986 var han landslagssjef i symjing, og året etter byrja han som profesjonell symjetrenar i Bergen. Same året slutta han som konsulent i Norges Svømmeforbund og fortsette som symjetrenar fram til 1992. Han har tidlagere jobba som frilansjournalist, men byrja å jobbe fast for TV 2-sporten same året som TV-kanalen vart lansert. I dag er han fast sportsanker for TV 2 Nyhetskanalen.

## Kjelder
* Profil hjå TV2.no
Brent

**Brent** kan visa til:

* London Borough of Brent, ein bydel i London
* Brentelva, ei elv i London
* Brentfeltet, eit britisk oljefelt i Nordsjøen
* Brent Blend, råolje med ei særskild kjemisk samansetting som standard for oljeprisen
Irene Dalby

**Irene Dalby** () frå Hamar er ein av dei beste norske symjarane oppetter tidene. Ho representerte Hamar IL. I 1991 vart Irene Dalby tildelt Morgenbladets Gullmedalje.

## Medaljar

* 1986: Bronse 800 m fri i junior-EM
* 1989: sølv i «Fina Swimming World Cup» (Distance Freestyle)
* 1989: Bronse 800 m fri EM i Bonn, Tyskland
* 1990: Sølv i «Fina Swimming World Cup» (Distance Freestyle)
* 1991: Gull 400 m fri EM i Aten, Hellas
* 1991: Gull 800 m fri EM Aten, Hellas
* 1993: Sølv 800 m fri EM i Sheffield, England
* 1993: Bronse 400 m fri EM i Sheffield, England 
* 1995: Bronse 400 m fri EM i Wien, Austerrike 
* 1995: Bronse 800 m fri EM i Wien, Austerrike

## Personlege rekordar
Irene Dalby sine personlege rekordar:

Irene Dalby heldt per april 2008 6 norske rekordar i symjing.

## Bakgrunnsstoff
* Medley.no med dei norske rekordane
Eirik Verås Larsen

**Eirik Verås Larsen** () er ein norsk padlar. Han representerer Flekkefjord Kajakklubb. Eirik er gift med Mira Verås Larsen, som også er padlar.

## Karriere
Den 28. august 2004 tok han OL-gull på 1&nbsp;000 meter K-1 og bronse på 500 meter K-2 (saman med Nils Olav Fjeldheim) i løpet av en drøy time. For denne prestasjonen vart han tildelt Fearnleys olympiske ærespris i etterkant av leikane.

Eirik Verås Larsen vart tildelt Aftenpostens Gullmedalje i 2002.

7. juni 2008 kom han på tredjeplass i finalen på 500 meter under verdscupstemnet i padling. Det var den første pallplasseringa sidan 2004, altså den beste plasseringa på fire år. Han kvalifiserte seg til sommar-OL 2012 i London, der han tok det fyrste OL-gullet for Noreg.

## Merittar
* OL-gull i K-1 på 1000 meter (London 2012) 
* OL-sølv i K-1 på 1000 meter (Beijing 2008)
* OL-gull i K-1 på 1000 meter (Athen 2004)
* OL-bronse i K-2 på 1000 meter (Athen 2004)
* 2 VM-gull i K-1 1000 meter (2002 og 2005)
* 2 VM-gull i K-2 maraton (2001 og 2002)
* 1 VM-gull i K-2 1000 meter (2001)
* 3 EM-gull i K-1 1000 meter (2004, 2005 og 2007)
* 3 EM-gull i K-2 1000 meter (2000, 2001 og 2004)

## Kjelder
Mangostan

**Mangostan** (*Garcinia mangostana*) er eit tre i slekta *[[Garcinia]]*, med ei purpurfarga, velsmakande frukt som er om lag like stor som ein mandarin. Mangostan kjem truleg opphavleg frå Sundaøyane og Molukkane i Søraust-Asia. Frukta er kuleforma, med eit tjukt skal og 5-7 saftige, kvite frøkapper rundt frøa. 

Mangostantreet blir 6-10 m høgt. Det er blitt utbreidd på grunn av den velsmakande frukta.
Treet veks berre i tropeklima, og frukta held seg dårleg. Jamvel frøa døyr ved transport over lange avstandar, fordi dei tørkar ut. Det har difor ikkje vore særleg mykje import av denne frukta til vår del av verda, og der frukta er å få tak i, er prisen svært høg.

Skalet på frukta frå mangostantreet skal ha vore brukt som naturmedisin i Søraust-Asia.

I nokre alternativmedisinske krinsar har frukta fått eit rykte som universalmiddel som skal førebyggja og lækja ei rekkje sjukdommar.  Mangostanfrukta og jus frå denne frukta vorte marknadsført i Vesten som eit kosttilskot med nærast mirakuløse eigenskapar. Det vert mellom anna påstått at frukta inneheld svært mange antioksidantar og såkalla COX-2-hemmarar, og at desse skulle verka smertestillande og betennelsehemmande. 

Skalet til mangostanfrukta inneheld mykje antioksydantar og svært mange ulike bindingar som inneheld xanthon. Desse stoffa har eigenskapar som ein trur kan vera helsefremjande, men forskinga på xanthon har enno ikkje kome så langt at vitskapen har kunna konkludera eintydig med at mangostan har desse positive eigenskapane. Skalet har ein særs bitter smak, og jusen vert difor blanda med jus frå andre bær og frukter for å få ein god smak. Ein får difor ikkje den vidgjetne smaken av mangostanfrukta i jusen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* matvareguiden.no
* mangosteen.com
** ''Science, nonscience and nonsense''
Ferdinand Bie

**Ferdinand Reinhardt Bie** () var ein norsk friidrettsutøvar som tok OL-gull i femkamp under sommarleikane i Stockholm i 1912. Med dette vart han den første nordmannen som vann olympisk gullmedalje innan friidrett.

Øvingane var: (Bie sine resultat i parentes):
* lengde (6,85)
* spyd (46,45) 
* 200 m (23,5)
* diskos (31,79) 
* 1.500 m (5,07.8)

Gullmedaljen vart tildelt Ferdinand Bie først året etter OL, då amerikanaren Jim Thorpe vart diskvalifisert på grunn av dei dåverande proffbestemmelsane. I 1982 vart denne diskvalifikasjonen gjort om. Samtidig bestemte IOC at Ferdinand Bie framleis skulle stå oppført som olympisk meister i femkamp på lik linje med Thorpe. 

Bie vart noregsmeister i lengde og på 110 m hekk under Noregsmeisterskapen i 1910 og fekk Kongepokalen dette året.

I 1911 vart han noregsmeister i tikamp. Han vann lengdekonkurransen i NM igjen i 1917.

Bie representerte Drammens Turnforening, seinare Kristiania Idrætsforening og Studenterne.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*
Tiulenij i Kaspihavet

**Tiulenij** (russisk *Ostrov Tiulenij*) er ei øy i Kaspihavet i republikken Dagestan i Russland. Ho ligg 47 km aust for vestkysten av Kaspihavet. 

Øya er 10 km lang og 6 km brei og har ein vêrstasjon. 

Det er mykje kaspisel på Tiulenij og der for namnet, som tyder «sel» på russisk. Sidan delar av øya er myrlendt er det òg mykje fugl her. 

Tiulenij må ikkje forvekalst med Tiulenij i Okhotskhavet eller med Tiulenijøyane utanfor for Kasakhstan på andre sida av Kaspihavet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tyuleniy Island|Tyuleniy Island]]» frå ,  den 11. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
***Plassering
***Radiooperatørar 
***Kart
Zavjalov

**Zavjalov** (russisk Остров Завьялова, *Ostrov Zavjalova*), tidlegare **Olskyøya** (Остров Ольский), er ei relativt stor øya i Okhotskhavet i Russland. Ho ligg på austsida av Tauiskbukta, 20&nbsp;km vest for Kapp Taran på Konihalvøya, om lag 50&nbsp;km sør for Magadan.

Zavjalov er ei fjellkledd øy, 23&nbsp;km lang og 7,5&nbsp;km på det breiaste. Sibirsk dvergfuru og dvergbjørk veks på øya. Langs kysten finst det mykje stellersjøløver.

Administrativt høyrer Zavjalov til Magadan oblast.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zavyalov Island|Zavyalov Island]]» frå , den 11. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Øyar i Okhotskhavet
*** Geografisk data
*** Brjozoa

## Bakgrunnsstoff
* Magadan oblast
Parsec

**Parsec** (symbol: **pc**) er ei måleining for lengda, nytta innan astronomi. Éin parsec er avstanden til eit objekt om den trigonometriske parallaksen er lik eitt bogesekund og svarer til 3,2616 lysår, 206 265 AE eller 30,857 km.

Avstanden til den næraste stjerna, Alfa Centauri, er 1,3 pc, og til Sirius 2,8 pc.

## Kjelder
Yttygran

**Yttygran** er ei øy i Beringhavet 24 km nordvest for Kapp Tsjaplino, nær kysten av Tsjukotka i Russland. Ho ligg 3,8 km sør for Arakamtsjetsjenøya og er skild frå kysten av eit sund som er 1,5 km på det smalaste. 

Yttigran er 13,5 km lang og opp mot 5 km brei. Ho er fjellkledd. 

Det finst ein sjamanistisk stad på Yttigran kalla «Kvalbeinalléen», der kjevebein og ribbebein frå grønlandskval er lagt ut i ein boge på stranda. Det har vorte kalla eit av meisterverka i arktisk kultur.

Kvitkval er vanleg i farvatnet rundt Arakamtsjetsjenøya og Yttigran

I dag er øya ein populær stad for økoturisme.

Administrativt høyrer Yttygran til Tsjukotka autonome okrug.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yttygran Island|Yttygran Island]]» frå , den 11. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Yttigran
*** Turisme
Kapp Tsjaplino

**Kapp Tsjaplino** er eit nes som peikar austover i Beringhavet i Tsjukotka i Russland.

Neset ligg i eit område med smale sandbankar og myrer som dannar ein nesten trekanta lagune. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Chaplino|Cape Chaplino]]» frå , den 11. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
Anzjuøyane

**Anzjuøyane** eller **Anjouøyane** (russisk острова Анжу) er den største øyruppa innan Nysibirøyane i Russland. Dei inkluderer Kotelnyjøya, Faddejevskijøya, Nysibir og Belkovskijøya. Til saman har dei eit areal på om lag . Anzjuøyane er kalla opp etter den russiske oppdagaren Pjotr Anjou.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anzhu Islands|Anzhu Islands]]» frå , den 11. august 2008.*
Usj

**Usj** (russisk Остров Уш; *Ostrov Usj*) er ei øy på nordkysten av av Sakhalin i Russland. Usj ligg mellom ei grunn bukt og Okhotskhavet.

Usj strekkjer seg 14&nbsp;km frå aust til vest og er i snitt 2,6&nbsp;km brei. Byen Moskalvo og ei jernbanelinje ligg på ei lita halvøy på andre sida av sundet mellom Usj og fastlandet på austsida.

Administrativt høyrer Usj til Sakhalin oblast.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ush Island|Ush Island]]» frå , den 11. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Geografisk data
*** Russiske våtmarker
Usjisjir

**Usjisjir** (russisk Ушишир) er ein delvis undersjøisk vulkan sentralt i Kurilane i Russland. Det meste av vulkanen ligg under havnivå, men delane av han som stikk opp av havet dannar ei øygruppe kalla Usjisjirøyane. 

Den største av desse er **Ryponkitsja**, nordsida av vulkanen, og den andre er **Jankitsja**, toppen av kalderaen. Begge øyane er knytt saman av ei smal landtunge. 

Administrativt høyrer øyane til Sakhalin oblast.

## Sjå òg
* Kraterbukta

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ushishir|Ushishir]]» frå , den 11. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* 
* Oceandots


## Bakgrunnsstoff
* Sakhalin oblast
BBC Four

**BBC Four** er ein fjernsynskanal frå BBC som sender digitalt til heile Storbritannia. Kanalen erstatta den gamle BBC Knowledge saman med CBeebies den 2. mars 2002. Programma som blir viste er varierte, med mellom anna dramaseriar, dokumentarseriar, musikkprogram, filmar, komediar og aktuelle hendingar. Kanalen har berre 1,8 prosent sjåarar samanlikna med tala til BBC One. Kanalen har derfor ikkje eit høgt budsjett, og viser mykje reprisar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen har «[[:en:BBC Four|BBC Four]]» frå  som kjelde,  den 11. august 2008.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Steinar Amundsen

**Steinar Amundsen** () var ein norsk kajakkpadlar som vart olympisk meister 1968 og verdsmeister 1970 i firar-kajakk. Han var medlem i Bærum Kajakklubb.

Amundsen vart tildelt Fearnleys olympiske ærespris for 1968 saman med Tore Berger, Egil Søby og Jan Johansen. Langrennaren Ole Ellefsæter fekk òg æresprisen same året.

## Merittar
* OL-gull 1968 i firer-kajakk
* OL-bronse 1972 i firer-kajakk
* VM-gull 1970 i firer-kajakk
* EM-gull 1969 i firer-kajakk. 
* Nordisk meister fire gongar
* 12 NM-gull

## Kjelder
Malyj Ljakhovskij

**Malyj Ljakhovskij** eller **Vesle Ljakhovskij** (russisk Малый Ляховский) er den nest største øya av Ljakhovskijøyane, ei øygruppe i Nysibirøyane i Laptevhavet nord i Russland. Ho har eit areal på 1325 km².

## Geologi
Malyj Ljakhovskij består av turbiditt. òg kjend som «flysj», frå øvre juratid til nedre krittid, dekt av eit tynt lag av sediment frå pliocen til kvartærtida. Desse bergartane frå mesozoikum består av sandstein, argilitt og skifer omforma til ein fold som er 7 til 20 km brei og strekkjer seg i retning aust-nordaust. Desse bergartane er dekte av eit relativt tynt lag av sandete og leirete elvesediment av frå pliocen to kvartærtida. Nær kysten går desse elvesedimenta gradvis over til marine sediment med fossile muslingar og forkola tre. Tjukk permafrost med massive iskiler har utvikla seg i desse sedimenta.

## Vegetasjon
Gras, siv og tundra dekker det meste av øya. Tundraen består av lågtveksande gras, siv, mosar, lav og levermosar. Jordsmonnet er stort sett fuktig, finkorna og ofte bakka.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Lyakhovsky Island|Little Lyakhovsky Island]]» frå , den 11. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
CBBC

**CBBC** (forkorting for *Children's BBC*) er namnet på kanalen til BBC som rettar seg mot born mellom fire og tolv år. Den deler bandbreidde med BBC Three, og sender difor frå 07.00 til 19.00. Dei fyrste sendingane gjekk på lufta den 11. februar 2002 som eit supplement til barneprogramma på BBC One og BBC Two. Systerkanalen CBeebies rettar seg mot endå yngre born.

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:CBBC|CBBC]]» frå , den 11. august 2008.*
Fearnleys olympiske ærespris

**Fearnleys olympiske ærespris** er oppkalla etter skipsreiaren Thomas Fearnley som oppretta prisen. Den består av en statuett modellert av Per Palle Storm etter den antikke hellenske diskokasteren. Prisen vert gjeve for «fremragende prestasjoner» av ein norsk OL-deltakar, vanlegvis ein for sommarleikane og ein for vinterleikane. Det er Norges Olympiske Komité som deler ut prisen til norske idrettsutøvarar som har utmerkt seg utover det vanlege i OL, og ingen kan vinna prisen to gonger.

## Vinnarar

* 1952: Erling Kongshaug og Hjalmar Andersen
* 1956: Hallgeir Brenden og Egil Danielsen
* 1960: Peder Lunde Jr. og Knut Johannesen
* 1964: Toralf Engan
* 1968: Ole Ellefsæter og "gullfiraren" (Tore Berger, Steinar Amundsen, Egil Søby og Jan Johansen)
* 1972: Pål Tyldum og Knut Knudsen
* 1976: Sten Stensen og Alf og Frank Hansen
* 1980: Bjørg Eva Jensen
* 1984: Eirik Kvalfoss og Grete Waitz
* 1988: Erik Johnsen, Tor Heiestad og Jon Rønningen
* 1991: Arne B. Mollén (Tidlegare formann i Norges Olympiske Komité og president i Norges Friidrettsforbund)
* 1992: Bjørn Dæhlie og Linda Andersen
* 1994: Johann Olav Koss
* 1996: Vebjørn Rodal og Knut Holmann
* 1998: Ådne Søndrål
* 2000: Det norske kvinnelandslaget i fotball og Trine Hattestad
* 2002: Ole Einar Bjørndalen
* 2004: Andreas Thorkildsen og Eirik Verås Larsen
* 2006: Kjetil André Aamodt
* 2008: Olaf Tufte og Det norske kvinnelandslaget i handball
* 2010: Marit Bjørgen
* 2012: Bartosz Piasecki
* 2014: Kjetil Jansrud
* 2016: Kristoffer Brun og Are Strandli
* 2018: Maren Lundby
* 2020 (2021): Karsten Warholm 
* 2020 (2021): Salum Kashafali første vinnar for Paralympics
* 2022: Marte Olsbu Røiseland 
* 2022: Jesper Saltvik Pedersen for Paralympics

## Kjelder
*  Store Norske Leksikon om prisen, inkludert liste over prisvinnarar. Forfattar: Rolf Bryhn
* Åge Dalby om Fearnleys olympiske ærespris 
* Store Norske Leksikon om Arne B. Mollén. Forfattar: Rolf Bryhn.
* Aftenposten, 17.04.10: Bjørgen og Ulset hyllet av Kongen.
CBeebies

**CBeebies** er BBC sin fjernsynskanal for born under fire år. Han sender frå 06:00 til 19:00; om kvelden og delar av natta sender BBC Four på same bandbreidde hjå Freeview. Kanalen blei starta opp den 11. februar 2002 og sender i dag eit tre-timars radioprogram (*CBeebies Radio*)) hjå radiokanalen BBC 7 i tillegg. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:CBeebies|CBeebies]]» frå , den 11. august 2008.*
Nils Olav Fjeldheim

**Nils Olav Fjeldheim** () er ein norsk padlar frå Tysværvåg. 

Fjeldheim vann bronsemedalje i K4 200 m, under det europeiske meisterskapet i Szeged i 1998. I Zagreb same året, vann han og makkaren Andreas Gjersøe sølv i K2 200 m. Saman med Eirik Verås Larsen har Fjeldheim vunne tre verdsmeisterskap, K2 1000 m i 2001 og maratonøvelsen i 2001 og 2002. Saman har dei to og vunne bronse i K2 1000 m under sommar-OL 2004 i Athen.
Novaja Sibir

**Novaja Sibir** eller **Ny-Sibir** (russisk: Новая Сибирь) er ei av Nysibirøyane mellom Laptevhavet og Aust-Sibir-havet i Russland. Med eit areal på 6200 km² er ho akkurat ikkje med på lista over dei 100 største øyane i verda. Novaja Sibir er ei låg øy og det høgaste punktet er berre 76 meter over havet. Ho er dekt av tundravegetasjon og høyrer til republikken Sakha.

## Geologi
Novaja Sibir består av klastiske sediment frå sein krittid til kvartærtida. Sedimenta frå sein krittid er omfattande folda lag av grå eller grågrøn tuffaktig sand, tuffaktig silt, småstein og lag av brunkol. Sand og silt inneheld ofte vulkansk glas, fossile planter, rhyolittisk småstein eller ein kombinasjon av alle. Sand, silt, leire og brunkol frå eosen ligg over ein erosjonsdiskordans i den sedimenta frå sein krittid. Nordvest på Novaja Sibir går desse sedimenta gradvis over i leire som inneheld fossil av skaldyr. Oppå sedimenta frå eosen og andre erosjonsdiskordansar ligg sand frå oligocen og tidleg miocen. Dei inneheld tynne lag av silt, gjørme, leire og småstein. Sanden inneheld òg fossile planter og kiselalger frå lagunar, sumper og innsjøar. Over dette sandlaget ligg sediment frå pliocen med lag av sand, silt, gjørme, torv og småstein.

Bortsett frå Derevjannyjeåsane, dekker sediment frå kvartærtida nesten heile overflata av Novaja Sibir. Desse avleiringane består av lag av marine sediment oppå jordsediment. Dei lågare marine sedimenta består av tre lag oppå kvarandre av marin til beisk leire med fossil av blautdyr med torv på toppen av dette igjen. Jordsedimenta som ligg over dette igjen består av isrik silt der mange iskiler har danna seg. Denne isen har opparbeidd seg gjennom titusenvis av år gjennom sein kvartærtid og det siste glasiale maksimum og fram til om lag 10&nbsp;000 år sidan. I løpet av denne perioden gravla isen og bevarte mange støttenner og bein frå mammutar og andre dyr frå megafaunaen..

På Novaja Sibir finst det mykje oppreiste trestammer, greiner, lauvavtrykk og andre planterstar i sedimenta som ligg blotta ved havklippene og i Derevjannjeåsane langs sørkysten. På grunn av dei mange trerestane kalla dei første oppdagarane og paleobotanistane Derevjannjeåsane for anten «Skogfjella» eller «Trefjella». Ein meinte at laga av sand, silt, gjørme og leire som inneheld desse fosiile trestammene oppstod i anten miocen eller eosenepoken., men i dag veit ein at dei kjem frå sein krittid.

## Vegetasjon
Tundraen dekker heile Novaja Sibir og består stort sett av svært lågtveksande gras, siv, mosar, lav og levermosar. Jordsmonnet er typisk fuktig, finkorna og ofte bakka.

## Historie
Jakov Sannikov oppdaga Novaja Sibir i 1806 under ein jaktekspedisjon finansiert av kjøpmennene Semen og Lev Sirovatskij.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:New Siberia|New Siberia]]» frå , den 11. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Andreas Gjersøe

**Andreas Gjersøe** () frå Bærum, er ein norsk kajakkpadlar. Under Sommar-OL 2004 i Athen hamna Gjærsøe på ein femteplass i K4 kajakk. Det beste resultatet hans er frå verdsmeisterskapen i Szeged i 1998, då han var del av det norske mannskapet som tok bronse i K4 kajakk, 200 m. Gjersøe har og to sølvmedaljar frå europameisterskap i K2 200m, som han tok i Zagreb i 1999 saman med makkaren Nils Olav Fjeldheim, og K4 1000m i Poznań, Polen 2004.
Timeglaståka

**Timeglaståka** (òg kjend som **MyCn18**) er ei ung timeglasforma planetarisk tåka som ligg rundt 8000 lysår unna jorda i stjernebiletet Fluga. 

I 1996 blei tåka fotografert i detalj av Hubble-teleskopet. Noko uventa blei det oppdaga at stjerna som er opphavet til tåka ikkje låg i symmetrien sitt senter.

## Bakgrunnsstoff

* Hubble-pressemelding i samband med teleskopet sitt bilete av tåka

## Kjelder
Vilkitskijøya i Aust-Sibir-havet

**Vilkitskijøya** (russisk Oстров Вилькицкого; *Ostrov Vilkitskogo*) er den sørlegaste av De Long-øyane nord i Aust-Sibir-havet i Russland. Med eit areal på berre 1,5&nbsp;km² er ho den minste øya i gruppa. Ho ligg òg bortanfor det permanente isdekket og er isfri. Vilkitskijøya består av djupt erodert nefelin basaltlava

Administrativt høyrer Vilkitskijøya til republikken Sakha

Øya må ikkje forvekslast med Vilkitskijøya i Karahavet, med Vilkitskijøyane (stort sett kalla Dzjekmanøya i dag) som er ein del av Nordenskiöldøyane i Karahavet, eller Vilkitskijøya i Laptevhavet som ligg aust for Tajmyrhalvøya.

Alle desse øyane er kalla opp etter den russiske hydrografen Boris Vilkitskij.

## Historie
Vilkitskijøya vart oppdaga i 1913 under den russiske arktiske hydrografiske ekspedisjonen som var leia av Boris Vilkitskij på isbrytarane «Tajmyr» og «Vajgatsj».

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vilkitsky Island (East Siberian Sea)|Vilkitsky Island (East Siberian Sea)]]» frå , den 11. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Aftenpostens Gullmedalje

**Aftenpostens Gullmedalje** er ein av dei høgste utmerknadene som vert utdelt innan norsk idrett. Gullmedaljen vart skipa i 1933 av Idrettsbladet. Året etter, i 1934, vart han overteken av Morgenbladet, og fekk namnet *Morgenbladets gullmedalje*. Frå 1993 til 1996 heitte prisen *Stiftelsen Morgenbladets gullmedalje*. Frå 1997 vart prisen heitande *Aftenpostens Gullmedalje*.

Ifylgje statuttane skal prisen delast ut for årets beste idrettsprestasjon, og kan berre gjevast éin gong til same idrettsutøvar.

## Oversikt over prisvinnarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aftenpostens Gullmedalje|Aftenpostens Gullmedalje]]» frå . Han er oppdatert frå same kjelda den 15. januar 2014.*
PIN-kode

Ein **PIN-kode** («**P**ersonal **I**dentification **N**umber») er eit numerisk passord som ein blant anna kan måtte oppgje ved start av mobiltelefonar, ved uttak frå minibankar, og ved bruk av visse offentlege tenester.

Vanlegvis består PIN-koden av fire siffer. Bakgrunnen for dette er at det skal vere relativt sikkert og samstundes vere ganske lett å hugse. Dersom alle kombinasjonar av dei fire siffera vert brukte, finst 10&nbsp;000 ulike kombinasjonar av ein PIN-kode på fire siffer. 

## Bakgrunnsstoff
* Regjeringa: Ryddar opp i PIN-kaoset
Fantomøy

Ei **fantomøy** er ei øy som ein trudde eksisterte og som var teikna inn på tidlege kart (stundom i fleire hundreår), men som seinare vart fjerna då det vart påvist at ho ikkje eksisterte likevel. I motsetnad er tapte land øyar eller kontinent som mange meiner har eksistert i førhistoria, ofte knytte til gamle myter og segner. 

Fantomøyane vart vanlegvis rapporterte av tidlege sjømenn som utforska nye område. Enkelte av desse øyane var faktiske øyar, men som vart rapportert som nye øyar fordi ein ikkje visste nøyaktig kvar ein var. Pepysøya var til dømes eigenleg ei forveksling av Falklandsøyane. Thule vart kanskje oppdaga på 300-talet, men vart ikkje funne att. Seinare vart ho identifisert av gamle oppdagarar og geografar som Shetland, Island, Skandinavia eller som ikkje-eksisterande. 

Andre fantomøyar har truleg vorte «observert» på grunn av navigasjonsfeil, mistolking av isfjell og tåkebankar eller optiske illusjonar. 

Enkelte «feilaktige» observasjonar kan ha vore gjort med hensikt. Phelipeaux- og Pontchartrainøyane som i mange år var teikna inn på tidleg kart over Lake Superior vart kalla opp etter Louis Phélypeaux, marquis de La Vrilliere, comte de Pontchartrain. Phélypeaux var ein minister som prøvde å skaffe midlar til oppdagingsferder. 

Mange fantomøyar har aldri eksistert, men eit par, som til dømes Thompsonøya, kan ha eksistert før dei vart øydelagde av vulkanske eksplosjonar, jordskjelv eller undersjøiske ras, eller dei kan ha vore lågtliggande øyar, som sandbankar som ikkje lenger stikk opp av havoverflata. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phantom island|Phantom island]]» frå , den 11. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***
*** Stommel, Henry *Lost Islands: The Story of Islands That Have Vanished from Nautical Charts*, University of British Columbia Press, 1984. ISBN 0-7748-0210-3
*** Gaddis, Vincent. *Invisible Horizons*, Chilton Books. New York. 1965.
*** Clark Barnaby Firestone, *The Coasts of Illusion: A Study of Travel Tales*, Harper Books, 1924.
*** William Shepard Walsh, *A Handy Book of Curious Information*, J. B. Lippincott, 1913.
*** 


## Sjå òg
* Tapte byar
* Mytiske stader
BBC News

**BBC News** (tidlegare *BBC News 24*) er kanalen til BBC som sender nyhende døgnet rundt. Han sender til Storbritannia, men er òg tilgjengeleg i Irland. Han er derfor systerkanalen til BBC World News, som er verdsfemnande. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen har «[[:en:BBC News|BBC News]]» frå  som kjelde, den 12. august 2008.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Høgoppløysingsfjernsyn

**Høgdefinisjonsfjernsyn**, eller *High-Definition Television* (*HDTV*)), er eit digital-TV-format med høgare oppløysing enn dei gamle analoge formata PAL og SECAM. Det vert vanlegvis nytta 720 eller 1080 linjer. Den siste typen vert kalla «full HD». HDTV nyttar 16:9 «breiformat».
Ligurar

**Ligurar** (gresk Λίγυες) var eit folk i antikken som gav namn til Liguria, som ein gong strekte seg frå Nord-Italia til sørlege Gallia. Ligurane busette det som i dag omtrent er Liguria, det nordlege Toscana, Piemonte, delar av Emilia-Romagna, delar av Lombardia, og delar av det søraustlege Frankrike.

Skrifter frå antikken og studie av stadnamn tyder på at ligurane kan ha strekt seg lenger inn i sentrale delar av Italia. I følgje Hesiod og verket hans *Katalogar* (tidleg 500-talet fvt.) var dei ein av dei tre store «barbariske» folkeguppene som styrte dei vestlege grensene av den kjende verda (dei andre var etioparar og skytarar). Avienus fortel i ei omsetjing av ei reiseskildring, truleg frå Marseille (300-talet fvt.), om eit ligurisk hegemoni som strekte seg opp til Nordsjøen, før dei vart pressa tilbake att av keltarar. Ein har funne liguriske namn på Sicilia, i Rhônedalen, Korsika og Sardinia.

Det er ikkje kjend heilt sikkert om dei var eit urindoeuropeisk folk i slekt med iberarar, om dei var ei eiga indoeuropeisk gruppe med slektskap til italisk og keltiske folk, eller til og med ei grein av keltarar eller italarar. Det har òg vore føreslått slektskap mellom ligurar og leopontarar. 

Ein annan teori sporar opphavet tilbake til Betica (i dag Andalusia).

Ligurane vart assimilert med romarane, og før dette med gallarar som dei i lag med produserte den kelto-liguriske kulturen.

## Folkegrupper
Fleire mindre liguriske folkegrupper er nemnd av historikarar frå antikken: 
* Apuanar
* Bagiennar
* Briniatar
* Cerdiciatar
* Commonar
* Deciatar
* Euburiatar
* Friniatar
* Garular
* Hercatar
* Ilvatar
* Ingaunar
* Intemelliar
* Lapicinar
* Laevar
* Maricar
* Oxybiar
* Statiellar
* Sueltrar (eller suelterar)
* Taurinar
* Tigular
* Vagiennar

## Sjå òg
* Liguria
* Ligurisk språk

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ligures|Ligures]]» frå , den 12. august 2008.*
BBC Parliament

**BBC Parliament** er ein britisk fjernsynskanal frå BBC. Han sender direkte og i opptak frå det britiske House of Commons og House of Lords, utvalde komitear, den nord-irske forsamlinga, det skotske parlamentet, den walisiske forsamlinga, det Europaparlamentet og andre aktuelle stader. 

Opphavleg sende kanalen berre lyd, og då han blei tilgjengeleg på Freeview viste han bilete berre på ein kvart del av skjermen. Etter *tusentals sinte e-postar og brev*, og ikkje minst spørsmål frå medlemer av parlamentet, fann ein nok bandbreidde til å sende kanalen over heile skjermen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:BBC Parliament|BBC Parliament]]» frå ,  den 12. august 2008.*
Gertrude Ederle

**Gertrude Caroline Ederle** () var ein amerikansk symjar. I 1926 vart ho den første kvinna som sumde over Den engelske kanalen.

Under OL 1924 i Paris var Ederle med på å vinne gull på 4&nbsp;x&nbsp;100&nbsp;m frisymjing. I tillegg vann ho to individuelle bronsemedaljar på 100 meter og 400 meter fri.

Då Ederle som første kvinna sumde over Den engelske kanalen, starta ho frå Cap Gris-Nez i Frankrike kl. 07.05 om morgonen den 6. august 1926. Fjorten timar og 30 minuttar seinare kom ho i land ved Kingsdown i England. Rekorden vart ståande heilt til 1950, då Florence Chadwick sumde over kanalen på 13 timar og 20 minuttar.

Berre fem menn hadde greidd å symje over kanalen før Gertrude Ederle. Den beste tida var på 16 timar og 33 minuttar

## Bakgrunnsstoff
* Biografi om Ederle med fleire bilete
Toyota i Aichi

**Toyota** (japansk 豊田市|Toyota-shi} er ein by i Aichi prefektur i Japan. Byen fekk bystatus i 1951 med namnet Komoro, og i 1959 byta byen namn til Toyota. Toyota er òg houvdsetet for Toyota Motor Corporation, verdas nest største bilprodusent.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Toyota, Aichi|Toyota, Aichi]]» frå ,  den 12. august 2008.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Ligurisk i oldtida

**Ligurisk** er eit utdøydd språk som vart talt av ligurar i antikken, før 500-talet f.Kr. Det er brei semje om at språket skal reknast som eit indoeuropeisk språk

Berre nokre få ord av språket er kjend i dag. Dei har overlevd gjennom innskrifter på fjellveggar i nordvestlege Italia, stad- og personnamn og eit lite tal ord som sitat i gresk og latinsk litteratur. Namnet Genova kjem truleg frå dette språket. Namnet Genève er då truleg det same ordet på keltisk. Kanskje representerte det ei gruppe som stod mellom keltiske språk og italiske språk.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ligurisk språk|Ligurisk språk]]» frå , den 12. august 2008.* 
 

## Bakgrunnsstoff
**Litteratur**
* Barruol, G. (1999) *Les peuples pré-romains du sud-est de la Gaule - Etude de géographie historique*, 2d ed., Paris
* Delamarre, X. (2003). Dictionaire de la Langue Gauloise (2nd ed.). Paris: Editions Errance. ISBN 2-87772-237-6
* Strabo (1917) *The Geography of Strabo I*. omsett av Horace Jones, Loeb Classical Library. London, William Heineman.
Insekttåka

**Insekttåka** (katalogisert **NGC 6302**) er ei planetarisk tåka som ligg rundt 4000 lysår unna jorda i stjernebiletet Skorpionen. Ho er ei av dei mest lyssterke og ekstreme planetariske tåkene ein kjenner til, og i sentrum av ho ligg det ei supervarm stjerna med ein temperatur på minst 250&nbsp;000 °C.

## Kjemisk samansetnad

Observasjonar gjorte med ESA sitt Infrared Space Observatory (ISO) viste at tåka inneheldt hydrokarbon, karbonat som kalsitt og vassis og jern. Tilstadeveringa av karbonat er interessesant for forskarar då ein i solsystemet reknar dei som sikre bevis på at det vore flytande vatn tilstades, då karbonat blir danna ved at karbondioksid løyser seg opp i flytande vatn og dannar sediment. At karbonat likevel er funne i tåka der det ikkje har vore flytande vatn tyder på at karbonat kan bli danna på andre måtar.

## Kjelder
Toyota

**Toyota** er eit namn som kan ha fleire tydingar:

### Føretak
# Toyota Motor Corporation, japansk bilprodusent. 
# Toyota Industries, produsent av bl.a gaffeltruckar.

### Geografi
# Byen Toyota i Aichi prefektur i Japan.

### Motorsport
# Toyota F1, formel1-konstruktør.
# Toyota Motorsport tidlegare WRC-lag og deltakar i ei rekkje 24 heures du Mans-løp.
# Toyota Racing Development, produksjon og sal av motordelar til sportsløp.

### Personar
# Kiichiro Toyoda, grunnleggjar av Toyota Motor Corporation.
# Sakichi Toyoda, oppfinnar og grunnleggjar av Toyota Industries Corporation.
# Soemu Toyoda, japansk general frå den andre verdskrigen.
Ruth Kasirye

**Ruth Kasirye** () er ein norsk-ugandisk vektløftar. 

## Karriere
Kasirye blei fødd i Mukono i Uganda, men flytta til Noreg i 1998. Ho er busett i Tønsberg og representerer Tønsberg-Kameratene. Tidlegare representerte Kasirye Trondhjem atletklubb. Ho har studert vernepleie.

Kasirye hadde august 2008 dei norske rekordane i rykk, støyt og samanlagt i 3 vektklassar: 58, 63 og 69 kilo. I 2007 vart ho nummer 9 i VM med 94 kg i rygg, 115 kg i støyt og 209 kilo samanlagt. Kasirye har vunne sølv- og bronsemedalje i EM.

I 2008 kvalifiserte Kasirye seg til OL i Kina. Ho var norsk flaggberar under opningssermonien, og vart nummer 7 i +63 kilosklassen tysdag 12. august 2008.

## Personlege rekordar

Kasirye sine personlege rekordar står alle som norske rekordar.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ruth Kasirye|Ruth Kasirye]]» frå , den 12. august 2008.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* allafrica.com
* aftenposten.no
* Tønsberg-Kameratene sin nettstad med bilete av Kasirye
Zjokhovøya

**Zjokhovøya** (russisk Остров Жохова; *Ostrov Zjokhova*) er ei øy i Aust-Sibir-havet, som ligg 128 km nordaust for Novaja Sibir, den austlegaste øya i Nysibirøyane. Zjokhovøya høyrer til De Long-øyane og har eit areal på 77 km². Det høgaste punktet på øya er 123 meter over havet. Administrativt høyrer Zjokhovøya til republikken Sakha i Russland

Området rundt øya er dekt av fast is om vinteren og klimaet er særs hardt. Sjølv om sommaren er det pakkis i havområdet rundt øya. 

## Geologi

Zjokhovøya består av effusiv basaltlava og tuff. Det meste av øya er eit tjukt lag med olivin basalt, olivin trakyttbasalt og nefelin basaltlava. Over dette ligg eit lag med laus vulkansk oske og tuff, under eit tjukt lag med basaltlava igjen. Den totale tjukkleiken på desse vulkanske bergartane på Zjokhov er om lag 400 meter.

## Vegetasjon
Tundravegetasjon dekker det meste av Zjokhovøya og består av særs lågtveksande gras, siv, mosar, lav og levermosar. Desse plantene dekker nesten heile overflata. Jordsmonnet er typisk fuktig, finkorna og ofte bakka.

## Historie
Zjokhovøya vart oppdaga av den russiske arktiske hydrografiske ekspedisjonen i 1910-1915 under Boris Vilkitskij på isbrytarane «Vajgatsj» og «Tajmyr». Ho vart opphavleg kalla **Novopasjennijøya**, men vart seinare namngjeve på nytt etter A. Zjokhovøya, eit ekspedisjonsmedlem.

## Zjokhovøya i kulturen
Zjokhovøya er nemnd i Stanley Kubrick-filmen *[[Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb]]* som ein stad der russarane bygde dommedagsmaskinen sin.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zhokov Island|Zhokov Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bolsjevikøya

**Bolsjevikøya** (russisk остров Большевик) er den sørlegaste øya i Severnaja Zemlja i Russland. Med eit areal på  er ho den nest største øya i gruppa.

Øya er fjellkledd og har ei høgd på 935 meter over havet på det høgaste. Polarbasen *Prima* ligg på denne øya. Om lag 30 % av øya er dekt av isbrear, medan kystslettene har spreidd vegetasjon med mose og lav. På nordvestkysten er det nokre fjordar, mellom anna Telmanafjorden, Spartakfjorden og Partizanfjorden.

Bolsjevikøya har minst tre isbresystem kalla Leningrad, Semenov-Tian Sjanskij og den mindre Kropotkin.

**Ostrov Tasj** er ei lita øy sør for Bolsjevikøya. **Lavrovøya** ligg nordaust for øya og **Ostrov Lisjnij** ligg nord for Bolsjevikøya.

Det har vore føreslått å endre namnet på øya til **Svjataja Olga** (St. Olga).

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bolshevik Island|Bolshevik Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Oktoberrevolusjonøya

**Oktoberrevolusjonøya** (russisk Остров Октябрьской Революции, *Ostrov Oktjabrskoj Revoljutsij*) er den største øya i øygruppa Severnaja Zemlja i Russland. Ho har eit areal estimert til , noko som gjer ho til den 56. største øya i verda. Det høgaste punktet på øya er Karpinskijfjellet på 965 meter over havet. 

Halve øya er dekt av isbrear som rekk ned til sjøen. I dei isfrie områda består av øya av ørken eller tundra. Øya vart først utforska og namngjeve av ekspedisjonen til G.A. Usjakov og Nikolayj N. Urvantsev i 1930 - 1932. Oktoberrevolusjonøya har fem store isbrear som heiter Rusanov, Karpinskij, University, Vavilov og Albanov. Vêrstasjonen Vavilov var i drift frå 1974 til 1988 nord på Vavilovbreen. Andre mindre isbrear på øya er mellom anna Maljutkabreen. 

Elvene Podemnaja og Bolsjaja renn nordvestover mellom Vavilov- og Albanovbreen, medan elvane Bedovaja og Obryvistaja renn nordover mellom Albanov og Rusanov.

**Ostrov Vjsokij** er ei lita øy som ligg i ei bukt sørvest på Oktoberrevolusjonøya. 

Det har vore føreslått å endre namnet på øya til **Svjataja Aleksandra** (St. Aleksander).

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:October Revolution Island|October Revolution Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Komsomoletsøya

**Komsomoletsøya** (russisk остров Комсомолец; *Ostrov Komsomolets*) er øy i Severnaja Zemlja i Russland. Ho er den den tredje største av øyane og den nordlegaste av dei store øyane i gruppa. Ho er òg den 82. største øya på jorda. 

Det nordlegaste punktet på øya heiter Kapp Arktis og er utgangspunkt for mange polekspedisjonar. 

Arealet er estimert til . Det høgaste punktet på øya er 780 meter over havet. Om lag 65 % av øya er dekt av isbrear, medan resten hovudsakleg består av laus leirjord og sand. Den største isbreen i Russland ligg på Komsomoletsøya, Vitskapsakademibreen, som ligg 819 meter over havet på det høgaste og dekkjer  av øya. 

Jordsmonnet på øya består stort sett av laus leirjord og sand og ho er ein tundraørken med spreidd mose og lav.

Øya vart først utforska og namngjeven av ekspedisjonen til Georgij Usjakov og Nikolaj Urvantsev i 1930 - 1932. I trå med dei andre øyane i gruppa kalla dei øya etter hendingar og rørsler frå den russiske revolusjonen i 1917. Denne øya vart kalla opp etter medlemmene i Komsomol, den kommunistiske ungdomsunionen. 

Nordvest for Komsomoletsøya ligg nokre småøyar kalla **Ostrova Demjana Bednogo**.

Det er føreslått å endre namnet på øya til **Svjataja Marija** (St. Maria).

## Bakgrunnsstoff
* Bilete av forskingsstasjon på øya 
* Satellittbilete av Severnaja Zemlja 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Komsomolets Island|Komsomolets Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tapio Korjus

**Seppo Tapio Aleksanteri Korjus** () i Vehkalahti er ein tidlegare finsk friidrettsutøvar. Han vart olympiameister i spydkast i 1988. Han er 196 cm høg, og hadde ei tevlingsvekt på 105 kg, nærast ein idealstorleik for ein spydkastar.

Korjus var mellom dei fremste spydkastarane i Finland i siste halvdel av 1980-åra. Med den gamle spydtypen passerte han 80-metersgrensa i 1983, og kasta som lengst 89,30 m (i 1985). Både i 1987 og -88 vart han finsk meister.

I 1988-sesongen viste han framifrå form i månadene føre dei olympiske sommarleikane. Han sette to finske rekordar; den første, 85,18 m, i friidretts-landskampen mellom Noreg og Finland, den andre, 86,50 m, under eit stemne i Lahti. Under OL 1988 i Seoul i Sør-Korea låg Korjus på andreplassen i det meste av spydkastfinalen. I sitt sist kast slengde han spydet 84,28 meter, seksten centimenter lengre enn det til då lengste kastet. Han sikra seg dermed gullmedaljen. Sølvmedaljen gjekk til den unge Jan Železný, som seinare skulle framstå som tidenes største spydkastar.

Etter at Korjus la opp som spydkastar, fungerte han som spydtrenar, bl.a. for den kvinnelege kastaren Mikaela Ingberg.

### Personlege rekordar og årsbeste
* 1981: 78,00 m
* 1982: 74,80 m
* 1983: 81,12 m
* 1984: 87,24 m
* 1985: 89,30 m
* 1986: 74,92 m
* 1987: 79,52 m
* 1988: 86,50 m
* 1989: 82,40 m

Den nye spydtypen, med tyngdepunkt nærare spissen, vart innført frå og med 1986-sesongen.
Pionerøya

**Pionerøya** (russisk остров Пионер *ostrov Pioner*) er den vestlegaste av dei store øyane i Severnaja Zemlja i Russland. Ho har eit areal på 1527&nbsp;km². Pionerbreen ligg på øya.

Sørvest for Pionerøya ligg **Krupskojøya**. Ho er relativt stor, om lag 20&nbsp;km lang og 11&nbsp;km brei. Sundet mellom dei to øyane er berre 500 meter breitt.

Det er føreslått å endre namnet på øya til **Svjataja Tatiana** (St. Tatiana).

## Bakgrunnsstoff
* Geologiske data
* [Biologiske data](http://links.jstor.org/sici?sici=1402-2001(199905)2%3A1%3C25%3AIBVDAI%3E2.0.CO%3B2-B)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pioneer Island|Pioneer Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Schmidtøya

**Schmidtøya** (russisk *ostrov Sjmidta*) er ei øy i øygruppa Severnaja Zemlja i Karahavet i Russland. Ho ligg heilt nordvest i øygruppa og eit stykke frå dei andre øyane i gruppa. Ho er òg den nordlegaste av øyane og er heilt dekt av eit permanent isdekke, Schmidtbreen.

Øya har eit areal på 467&nbsp;km². Sidan ho ligg så eksponert til er klimaet her mykje kaldare enn for resten av øygruppa. Øya er kalla opp etter den sovjetiske forskaren og den første leiaren av Sjefsdirektoratet for Nordaustpassasjen, Otto Schmidt.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Schmidt Island|Schmidt Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ljakhovskijøyane

**Ljakhovskijøyane** (russisk Ляховские острова *Ljakhovskije ostrova*) er den sørlegaste gruppa i Nysibirøyane i Laptevhavet i Russland. Mellom øyane og fastlandet ligg Laptevsundet som er 60 km breitt. Sannikovsundet går mellom øyane og Anzjuøyane lenger nord. 

To øyar dominerer øygruppa: 
* Bolsjoj Ljakhovskij (Большой Ляховский: *Bolsjoj Ljakhovskij*) 4600 km² med Emy Tas som det høgaste punktet på 270 meter over havet. 
* Malyj Ljakhovskij (Малый Ляховский: *Malyj Ljakhovskij*) 1325 km²

Andre øyar i gruppa er Stolbovojøya og Semjonovskijøya. Sørvest for Ljakhovskijøyane ligg den vesle øya **Ostrov Khopto-Terer**. Øyane er kalla opp etter Ivan Ljakhovskij, som utforska dei i 1773.

Delar av handlinga i dei to romanane *Waif of the Cynthia* (1885) og *[[César Cascabel]]* (1890) av Jules Verne fann stad der.
Semjonovskij

**Semjonovskijøya** (russisk о. Семёновский') var ei øy i sørvest i Nysibirøyane aust i Laptevhavet. Før ho forsvann var ho 4 km² og ei av dei minste øyane i øygruppa. I 1945, like før ho forsvann, steig klippene 24 meter over havet.

I tida etter ho vart oppdaga forsvann Semjonovskij gradvis før ho forsvann heilt mellom 1952 og tidleg i 1960-åra. Ho hadde eit areal på 4,6 km² i 1823, 0,9 km² i 1912, 0,5 km² i 1936 og 0,2 km² in 1945. I 1950 var det berre eit lite skjer att og i 1952 var ho erodert ned til ein liten sandbanke som låg like under havoverflata. Då ein vitja Semjonovskijøya tidleg i 1960-åra hadde ho forsvunne heilt og i området der ho låg var havbotn i snitt 10 meter djupt, men det minste djupet var på 20 cm.

I. Ljakhov, ein kjøpmann frå Jakutsk oppdaga øya i 1770. Han fann ho ved å følgje ein enorm reinsdyrsflokk over havisen. Tsarina Katarina II av Russland belønna han for å ha oppdaga denne og ei anna øy i Nysibirøyane og han fekk eineretten til å samle elfenbein på dei.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Semyonovsky Island|Semyonovsky Island]]» frå , den 12. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Terje Thorslund

**Terje Thorslund** () er ein tidlegare norsk friidrettsutøvar. Han vann bronsemedaljen i spydkast ved europameisterskapen 1974 i Roma. I perioden 1966 til -79 vart han fire gongar norsk meister i spydkast.

### Sesongane 1964-73
Allereie som junior presterte Thorslund kast på høgt seniornivå. I 1964 oppnådde han 73,48 m som best. I 1966 forbetra han sin personlege rekord til 79,34 m, og vart same året norsk meister. Han deltok i europameisterskapen 1966 i Budapest, men klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen. I alle sesongane frå 1967 til -73 sleit han med prestasjonar godt under nasjonalt toppnivå.

### Sesongane 1974-81
I 1974 kom han tilbake og kasta så langt at han vart utteken til
europameisterskapen i Roma. I kvalifisiseringa fekk han opp eit kast på 80,10 m. Thorslund var ikkje mellom medaljefavorittane, men i finalen slo han til med eit kast på heile 83,68 m. Dette kastet heldt med minst mogleg margin til ein høgst overraskande bronseplass. Ved dei olympiske sommarleikane 1976 kasta han spydet 82,52 m i kvalifiseringa, men stoppa på 78,24 m og ein 11. plass i finalen. 
Europameisterskapen 1978 i Praha gav Thorslund ein 9. plass, etter eit bestekast på 80,42 m. Med eit kast på 85,74 m under noregsmeisterkapen i Larvik i 1979 sette Thorslund sin siste personlege rekord.

### Medaljar i norske meisterskap
* 1966: Gull, 75,28 m
* 1974: Sølv, 75,70 m
* 1975: Sølv, 77,02 m
* 1976: Gull, 81,74 m
* 1977: Gull, 80,62 m
* 1978: Sølv, 79,14 m
* 1979: Gull, 85,74 m
* 1980: Sølv, 82,54 m
* 1981: Bronse, 77,08 m
Han vann i 1977 kongepokalen for vinnarkastet sitt.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgongar. Oslo
* *Friidrott*, aktuelle årgongar. Hälsingborg.
BBC HD

**BBC HD** er ein High Definition TV-kanal frå det britiske kringkastingsselskapet BBC som starta opp i Storbritannia den 1. desember 2007, etter prøvesendingar sidan 15. mai 2006. Den sender berre i High Definition. Utanfor sendetida vert det vist ein loop med klipp frå komande HD-program. Blant programma finn ein noko av det same som blir vist på til dømes BBC One. I Storbritannia viser kanalen òg ei rekkje sportssendingar i HD, mellom anna fotball-EM 2008 og OL i Beijing. 

## BBC HD i Noreg
Den 3. desember 2008, klokka 06.00 om morgonen, vart BBC HD tilgjengeleg i Norden. Dette er ikkje den same kanalen som i Storbritannia, men ei internasjonalt tilpassa utgåve. For å få inn kanalen i Noreg måtte ein ha parabol eller kabelfjernsyn frå Canal Digital, men også andre distributørar som Get var i forhandlingar om å få distribuert kanalen. Kanalen blei seinare avvikla 7. januar 2016 i Noreg.

## Kjelder
Cato Menkerud

**Cato Menkerud** () frå Lillehammer), er kartlesaren til Henning Solberg.

Han starta som kartlesar i 1992, for faren Helge Menkerud. I tillegg til Henning Solberg har han kjøyrd for Petter Solberg, Birger Gundersen, Thomas Kolberg, Alexander Foss og Henrik Lundgaard.

I tillegg til å vere kartlesar, driv han ein bensinstasjon på Lillehammer, der han bur.

## Merittar
* 1997 - Gull i NM saman Birger Gundersen
* 1998 - Sølv i South Swedish Rally og Rally Libanon
* 2002 - Gull i South Swedish Rally 
* 2002 og 2003 - Gull i NM saman Petter Solberg

## Bakgrunnsstoff
BBC Prime

**BBC Prime** var den tidlegare underhaldningskanalen til BBC som sendte til Europa, Afrika og Midt-Austen. Kanalen starta opp i 1995, men vart gradvis erstatta av BBC Entertainment i 2008. I Noreg vart BBC Prime bytta ut 1. november 2008.

## Kjelder

* *Denne artikkelen har «[[:en:BBC Prime|BBC Prime]]» frå  som kjelde, den 13. august 2008.*
Tor Singsaas

**Tor Singsaas** () var biskop i Nidaros bispedøme 2008-2017. Han tok over etter Finn Wagle 14. desember 2008. Singsås er cand. theol. frå Menighetsfakultetet frå 1976. Hovudfagsoppgåva hans var om Lutherstiftelsens traktatarbeid: *Den norske Lutherstiftelses traktater – en teologisk karakteristikk*. Han tok praktikum i 1977 og vart fyrst vikarprest i Oslo bispedøme. Frå 1978 til 1991, i heile 13 år var han stiftskapellan i Nidaros bispedømme. Så var han 13 år residerande kapellan i Nidaros domkyrkje før han i 2004 blei prost i Byåsen prosti.

## Bispeutnemning
Singsaas var den lokale favoritten til å bli utnemnd til biskop i Nidaros og fekk flest stemmer av kandidatane, heile 167 fyrstestemmer i avstemminga. På andreplass kom Berit Lånke og på tredjeplass Olav Fykse Tveit. Tor Singsaas vert omtalt som ein sentral folkekyrkjeprest som blant anna har stått sentralt i eit organisasjonsutviklingsprosjekt med forsøk rundt endra leiingsstruktur i kyrkja.

Ved utnemninga sa han blant anna dette: «'-Den norske kyrkja er uløyseleg knytt til visjonen om at ho er ei vedkjennande, misjonerande, tenande og open folkekyrkje. Hovudutfordringa er å gje eit sant bilete av Jesus Kristus i forkynning og etterfølging. Mitt kall som prest er å fortelje om Jesus Kristus som frelsar og forsonar. Jorda vart fullstendig endra då han kom. På grunn av han har eg tillit til at det finst ein nådig Gud som har ein djup kjærleik til skapningen sin. Vegen til Gud er open ved Jesus Kristus'» «'Stabsutvikling, lagarbeid og tverrfaglegheit er sentrale moment i ei god personalforvalting. Den einskilde tilsette og frivillige er den viktigaste resursen til kyrkja.'» Han nemner også gudstenestefeiringa si form som eit aktuelt tema.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* ''Tor Singsaas ny biskop i Nidaros'' på kyrkja.no
* Håkon Jacobsen og Trine Høklie Jonassen: ''Her er den nye biskopen''  hjå Adresseavisen 27. juni 2008
* Tor Singsaas hjå regjeringen.no