open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Butlerbreen

**Butlerbreen** er ein brei isbre som drenerer nordsida av Edward VII Peninsula i nærleiken av Clark Peak og hovudsakleg flyt nordaustover gjennom Alexandra Mountains til endepunktet ved Sulzberger Bay. Han vart kartlagt frå landmålingar av US Geological Survey og frå flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant F.M. Butler i US Navy, ekspedisjonsnavigatør som hadde ansvaret for all navgieringa på USS «Glacier» under utforskinga av området i januar 1962.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Butler Glacier|Butler Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cumbiebreen

**Cumbiebreen** er ein kort, bratt isbre like aust for Scott Nunataks, som flyt nord og ut i Swinburneisen langs sørvestsida av Sulzberger Bay. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William A. Cumbie jr. i U.S. Navy. Cumbie var flyelektrikar og sambandsmann for eit skiutstyrt R4D-fly som flaug kontreadmiral George Dufek og vart den første til å lande på den geografiske Sørpolen, 31. oktober 1956.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cumbie Glacier|Cumbie Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Entusiastbreen

**Entusiastbreen** er ein brei breutløpar i Dronning Maud Land, som hovudsakleg flyt nordover og ut i Lazarevisen. Han får istilførsel i den øvre delen frå Hoelfjella og nordaustenden av Wohlthatmassivet, og Mušketovbreen er ein av sidebreane. Den nedre delen av breen, særleg forholdet mellom Mušketovbreen, vart først skissert av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961. Dei namngav han «Lednik Entuziastov» og det norske namnet er ei omsetjing av dette.

## Kjelder
Daltonbreen

**Daltonbreen** er ein brei isbre på austsida av Alexandra Mountains på Edward VII Peninsula, som flyt nordover og ut i Butlerbreen like sør for Sulzberger Bay. Han vart kartlagt frå landmålingar av US Geological Survey og frå flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65), og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Brian C. Dalton, i US Navy, øvstkommanderande ved Byrd-stasjonen i 1957.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dalton Glacier|Dalton Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Gerrybreen

**Gerrybreen** er ein isbre på Edward VII Peninsula i Antarktis, som flyt nord mellom Reeves Peninsula og Howard Heights til enden av Sulzberger Bay. Området vart fotografert frå lufta og kartlagt på Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35. Denne breen vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (etter forslag frå kontreadmiral Richard E. Byrd) etter den amerikanske senatoren Peter G. Gerry frå Rhode Island, som lenge hadde vore ven av Byrd-familien og bidrog til ekspedisjonen i 1933-35.

## Kjelder
Hamiltonbreen på Edward VII-halvøya

**Hamiltonbreen** er ein isbre som er kring 9&nbsp;km lang og som flyt nordvest frå Edward VII Peninsula sør for Cape Colbeck i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gordon S. Hamilton, som var tilsett ved University of Maine og som forska på isrørsler i Vest-Antarktis frå 1980-åra til i dag.

## Kjelder
Kielbreen

**Kielbreen** er ein brei, isbre med mykje bresprekkar som heller ned sørvest frå Edward VII Peninsula like aust for Rockefeller Mountains. Isbreen vart delvis skissert frå flyfoto tekne av Byrd-ekspedisjonen (1928–30) og vart sidan observert frå lufta av fleire amerikanske ekspedisjonar i området. Han er kalla opp etter sjåfør Max R. Kiel i U.S. Navy som mista livet den 5. mars 1956, då traktoren hans fall ned i ein bresprekk kring 37&nbsp;km vest for denne breen, i eit forsøk på opprette ein sti til Byrd-stasjonen.
 
## Kjelder
Richterbreen

**Richterbreen** er ein slak isbre som ligg 19&nbsp;km vest for Scott Nunataks på nordsida av Edward VII Peninsula. På andre sida av skardet på toppen av breen ligg Butlerbreen. Breen flyt nordvest til sjøen der han dannar ei lita bretunge. Isbreen og tunga er synt på kart frå Byrd-ekspedisjonen i 1928-30. Kartet indikerer at laget som gjekk i land frå «Kainan Maru» (Nobu Shirase) drog opp denne breen til toppen av Scott Nunataks i januar 1912. Isbreen vart kartlagt i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gregory S. Richter, ein meteorolog og forskingssjef på Byrd-stasjonen vinteren 1968.
 
## Kjelder
Larsonbreen

**Larsonbreen** er ein sidebre som flyt nordvest frå La Gorce Peak i Alexandra Mountains og ut i sørsida av Butlerbreen, på Edward VII Peninsula. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter helikopterpilot og kapteinløytnant Conrad S. Larson i US Navy, som var øvstkommanderande for helikopteravdelinga ombord på isbrytaren «Eastwind» under Operasjon Deep Freeze i 1955-56.
 
## Kjelder
Omegabreen

**Omegabreen** er ein isbre som flyt til kysten like sør for Kapp Omega i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, som gav han namnet.

## Kjelder
Withrowbreen

**Withrowbreen** er ein isbre på Edward VII Peninsula, som flyt nordvest ut i Bartlettfjorden like aust for Cape Colbeck. Han vart kartlagt frå landmålingar av US Geological Survey (USGS) og flyfoto tekne av U.S. Navy (1959–65). Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser W.H. Withrow i US Navy, som var i staben til Naval Support Force i Antarktis og øvstkommanderande for Avdeling 1 ved Christchurch på New Zealand i 1965-66.

## Kjelder
Stewartbreen

**Stewartbreen** er ein isbre på nordsida av Edward VII Peninsula, som flyt nordaust langs austsida av Howard Heights og ut i Sulzbergerisen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-65. Breen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Wayne B. Stewart i US Navy, som var andrepilot på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1968.

## Kjelder
Helle kyrkje

**Helle kyrkje** eller **Hellekyrkja** er ei arbeidskyrkje i tre og betong i Kragerø kommune i Telemark.

Kyrkja vart teikna av arkitekt Morten Lunøe og oppført i to byggetrinn med vigsling i 1986 og 1994. Ho var tidlegare eigd av ei stifting, men har fått eige kyrkjesogn i det som tidlegare var Sannidal prestegjeld.

## Litteratur
* 

## Bakgrunnsstoff
* Kragerø kyrkjelege fellesråd 
* Kyrkjesøk 
* Arkitekthuset Kragerø
Vogelbreen

**Vogelbreen** er ein isbre som flyt ut i Flandres Bay 6&nbsp;km søraust for Cape Willems, på vestkysten av Graham Land. Isbreen finst på eit argentinsk kart i 1952. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Hermann W. Vogel (1834–1898), ein tysk kjemikar som laga dei første ortkokromatiske emulsjonane for fotografiske plater i 1903.

## Kjelder
Wallendbreen

**Wallendbreen** er ein isbre i ein djup dal som flyt austover frå Forbidden Plateau og saman med Greenbreen nord i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi breen ligg bratte skrentar frå Forbidden Plateau ligg kring breen på tre sider.

## Kjelder
Vidbolbreen

**Vidbolbreen** (bulgarsk *ледник Видбол*, ‘Lednik Vidbol’) er ein 5,5&nbsp;km lang og 1,5&nbsp;km brei isbre på Arctowski Peninsula på Danco Coast i Graham Land på Den antarktiske halvøya som drenerer nordsida av Pulfrich Peak. Han flyt nordvestover vest for Henryk Peak og aust for Mount Dedo og ut i Gerlachesundet ved Orne Harbour.

Isbreen er kalla opp etter elva Vidbol nordvest i Bulgaria.

## Kjelder
* Vidbol Glacier. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Vivallosbreen

**Vivallosbreen** er ein kort, bratt isbre som flyt nord og ut i Leith Cove i Paradise Harbor på Danco Coast. Etter landmålingar av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1950–51, vart breen vart kalla opp etter Cabo Jose L. Vivallos, eit ekspedisjonsmedlem.

## Kjelder
Weyerhaeuserbreen

**Weyerhaeuserbreen** er ein stor isbre som flyt nord og ut i Mercator forlandsbre like vest for Mobiloilfjorden på austkysten av Den antarktiske halvøya. Denne breen ligg i området først utforska frå lufta av sir Hubert Wilkins i 1928 og Lincoln Ellsworth i 1935, men han vart først detaljert skissert frå flyfoto tekne av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Isbreen vart sett på ny i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne. Han namngav han for F. K. Weyerhaeuser frå Weyerhaeuser Timber Co., som medverka med tømmer og isolasjonsmateriale til ekspedisjonen.

## Kjelder
Wheatstonebreen

**Wheatstonebreen** er ein isbre på vestkysten av Graham Land. Han munnar ut i Errera Channel aust for Danco Island. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter sir Charles Wheatstone (1802–75), ein engelsk forskar og oppfinnar som designa det første spegelstereoskopet i 1832.

## Kjelder
Whirlwindbreane

**Whirlwindbreane** er fire markante brear som flyt saman og så inntil vestsida av Whirlwindfjorden på austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på flyturen hans den 20. desember 1928 og dei fekk dette namnet fordi plasseringa deira såg ut som dei radiale sylindrane på Wright Whirlwind-motoren hans. Whirlwindbreane, består av Flint-, Demorest-, Matthes-, og Chamberlinbreen, og vart fotograferte frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940 og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948.

## Kjelder
Widdowsonbreen

**Widdowsonbreen** er ein isbre som flyt ut i Darbel Bay mellom Drummondbreen og McCancebreen, på vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Elsie M. Widdowson frå avdelinga for eksperimentell medisin i Cambridge, og skreiv *The Chemical Composition of Foods*, eit grunnleggande arbeid som inneheld alle dei kvantitative dataa ein treng for å rekne ut kva rasjonar ein treng på ein ekspedisjon utanom vitamin. 

## Kjelder
Wigginsbreen

**Wigginsbreen** er ein 19&nbsp;km lang isbre på Kiev Peninsula i Antarktis, som flyt frå Bruce Plateau til vestkysten av Graham Land like sør for Blanchard Ridge. Han vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908–10 under Charcot, og namngjeven *Glacier du Milieu* («Mellombreen»). UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) tykte dei trong eit betre namn og i 1959 gav dei breen namn etter W.D.C. Wiggins, som var visedirektør i Overseas Surveys.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Wilkinsonbreen

**Wilkinsonbreen** er ein isbre på sørsida av Protector Heights på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, som flyt vestover og ut i Lallemandfjorden til sør for Holdfast Point. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter kaptein John V. Wilkinson i Royal Navy, kaptein på HMS «Protector» i desse farvatna, 1955–56 og 1956-57.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Weirbreen

**Weirbreen** er ein isbre 15&nbsp;km lang og den vestlege av to brear som flyt nordover til sørlege delen av Barilari Bay på vestkysten av Graham Land. Han vart først oppdaga og grovt kartlagt i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot. Han vart kartlagt i 1935-36 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og seinare kalla opp etter William D. Weir, 1. vicomte Weir av Eastwood, og sonen hans, James K. Weir, som medverka til å bestale kostnaden av BGLE, 1934-37.

## Kjelder
Wellmanbreen

**Wellmanbreen** er ein isbre som flyt inn i nordaustlege delar av Recess Cove i Charlotte Bay, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Walter Wellman (1858–1934), ein amerikansk arktisfarar som prøvde å nå Nordpolen utan hell i eit halvstivt luftskip i 1907 og 1909.

## Kjelder
Woodburybreen

**Woodburybreen** er ein isbre like vest for Montgolfierbreen, som flyt ut i Piccard Cove i Wilhelmina Bay, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne under Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Walter B. Woodbury (1834–1885), ein engelsk pioner innan fotomekanisk tyrkking i 1865 og fore ei rekkje filmkamera som vart nytta i ballongar og drakar i 1877.

## Kjelder
Wyattbreen

**Wyattbreen** er ein bratt, smal isbre som er 11&nbsp;km lang og ligg sør i Graham Land. Han flyt sør frå det sentrale platået nær Beehive Hill og saman med den øvre delen av Gibbsbreen. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), November 1947. Han vart kartlagt frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), mai 1958 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Henry T. Wyatt of FIDS som var militærlege ved Detaille Island i 1957 og på Stonington Island i 1958.

## Kjelder
Zaycharbreen

**Zaycharbreen** (bulgarsk *ледник Зайчар*, ‘Lednik Zajtsjar’) er ein 7,5&nbsp;km lang og 2,7&nbsp;km brei isbre på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Han drenerer søraustsida av Detroit Plateau og flyt aust-søraustover mellom Grivitsa Ridge og Kableshkov Ridge og ut i Odrin Cove i Weddellhavet, 5&nbsp;km nordvest for Fothergill Point.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Zajtsjar søraust i Bulgaria.

## Kjelder

* Zaychar Glacier. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Zimzelenbreen

**Zimzelenbreen** (bulgarsk *ледник Зимзелен*, ‘Lednik Zimzelen’) er ein 3,7 km lang og 2,5 km brei isbre på Pefaur Peninsula på Danco Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg aust for Krapetsbreen og vest for Blériotbreen. Han flyt nordover og inn i den austlege armen av Salvesen Cove.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Zimzelen i Sør-Bulgaria.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Helena Takalo

**Anni Helena Takalo**, fødd **Kivioja**, () er ein finsk tidlegare langrennsløpar frå Nivala i Norra Österbotten. Ho vart olympisk meister på 5 km i 1976 og verdsmeister i same øvinga i 1978. I verdsmeisterskapen 1978, som gjekk på heimebane i Lahti, spurta ho Finland inn til VM-gull på 4 x 5 km stafett. Takalo vann fem OL-medaljar og fem VM-medaljar i tidsrommet 1970 til 1980.

## Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*Ski-VM 1970: Bronsemedalje på stafetten, nr 7 på 10 km
*Vinter-OL 1972 i Sapporo: Sølvmedalje på stafetten, nr 5 på 10 km
*Ski-VM 1974 i Falun: Bronsemedalje på 10 km
*Vinter-OL 1976 i Innsbruck: Gull på 5 km, sølv på 10 km og i stafett
*Ski-VM 1978 i Lahti: Gull på 5 km og i stafett, bronsemedalje på 20 km
*Vinter-OL 1980 i Lake Placid: Bronsemedalje på 10 km
*Ski-VM 1982 i Oslo: Nr 4 i 4 x 5 km stafett

Takalo vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1977.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Helena Takalo|Helena Takalo]]» frå ,  den 14. januar 2014.*
Åmli kyrkje

**Åmli kyrkje** er ei langkyrkje frå 1909 i Åmli kommune i Agder fylke.

Åmli har hatt kyrkje sidan mellomalderen, og dette er den fjerde. Ho er oppført med utgangspunkt i teikningane for den førre kyrkja, som var frå 1885, men brann i 1907. Byggmeister i 1908–09 var Tellef Mosbergplassen.

## Litteratur
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Åmli kyrkjelege fellesråd 
* 
*
Tovdal kyrkje

**Tovdal kyrkje** er ei langkyrkje i Åmli kommune i Agder fylke.

Kyrkja vart oppført i 1820, men det drøyde heilt til 1827 før ho vart innvigd. Kyrkja har skifta farge fleire gonger: 1837 vart ho malt raud, i 1854 kvit, i 1932 raud og i 1964 nok ein gong kvit. I 1930–32 var det ei større oppussing etter planar av Wilhelm Swensen. Då vart det gjort om ein god del på kyrkjerommet. Sakristiet er frå 1980.

## Kjelder
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Åmli kyrkjelege fellesråd 
* 
* 
## Fotnotar
Pongo de Mainique

**Pongo de Mainique** er ein *[[pongo]]* (canyon) i Peru som er 45 meter brei og 3 km lang, med 900 til 300 meter høge klipper på kvra side. Det er den einaste dalen som går gjennom heile Willkapampafjella. Han deler òg Rio Urubamba (ei av kjeldene til Amazonaselva) mellom Øvre Urubamba og Nedre Urubamba. Elva gjennom dalen vert rekna som det farlegaste stryket i Urubamba, men mange båtar reiser likevel langs elva, avhengig av vasstanden. Dalen vert kryssa av Incabrua, ein gammal løynd inngang til Machu Picchu.

Området er biologisk særs mangfaldig og regnskogen kring dalen inneheld fleire dyreartar enn nokon annan stad på jorda med liknande storleik.

Stryka i Pongo de Mainique vart filma i viktige scener i Werner Herzog-filmen *[[Fitzcarraldo]]* frå 1982 med Klaus Kinski.
I 2006 sa Monty Python-skodespelar og BBC sin reisejournalist Michael Palin at dalen var favorittstaden hans på jorda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pongo de Mainique|Pongo de Mainique]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

* 
* – Bilete av Pongo de Mainique (4. til 8. )
Einar Eimhjellen

**Einar Eimhjellen** () er ein norsk folkemusikar. Han er spelemann, organisator, og pådrivar for tradisjonsmusikk i Sunnfjord. Eimhjellen var med på å skipe Naustedalen spelemannslag i 1953. I fleire år var han musikalsk leiar for spelemannslaget. Han har og vore styreleiar for laget i mange år. Frå 1996 til 2000 var han styreleiar for Sogn og Fjordane Folkemusikklag. I 1980 skipa han runddansorkesteret Naustedølen. 

Einar Eimhjellen har gjeve ut platar saman med Naustedalen spelemannslag, Naustedølen, Naustedalen toradargruppe og Einar Eimhjellens gamaldansorkester. I tillegg til å sleppe egne plater, har Eimhjellen drive mykje innsamlingsarbeid. Mellom anna har han gjort lydopptak av spelemannen Nils Furnes på 1970- og 1980-talet. Han har og samla inn gamle slåttar frå Naustdal og Flora. Einar Eimhjellen har dessutan gjort innsamlingsarbeid i USA. 

## Prisar og utmerkingar
* Sogn og Fjordane Folkemusikklag sin folkemusikkpris (2010)
* Kongens fortenestemedalje i sølv (2008)

## Referansar
* Fylkesleksikonet i NRK
* Folkemusikk.no 
* Lydopptak av Einar Eimhjellen kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.
Saltsump

**Salt myr** eller **saltsump** er eit våtmarksområde med høg salinitet. Slike myrer blir ofte danna av brakkvatn i kystområde og elvedelta, der dei gjerne blir oversvømde av tidvatn med jamne mellomrom. Dei kan også oppstå i innlandet gjennom høg fordamping. 

I saltmyrer veks hovudsakleg salttolerante vekstar (halofyttar) som urter, gras eller låge buskar. Salte våtmarker spelar ei viktig rolle i den akvatiske næringskjeda og overføring av næringsstoff til kystvatn. Dei kan også verna kysten og vera viktige habitat for landlevande dyr.  

Saltsumper kan vera sårbare mot utslepp frå industri eller landbruk, og mot tilføring av varme når til dømes ei elv har vore brukt som kjølar i kraftverk eller fabrikkar.

## Kjelder

*saltsump , Miljøtermbasen ETDS (glossary.no)
*Ordforklaringer, Cappelens atlas (atlas.cappelendamm.no)
----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Salt marsh|Salt marsh]]» frå ,  den 14. januar 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
Gjøvdal kyrkje

**Gjøvdal kyrkje** er ei langkyrkje i Åmli kommune i Agder fylke.

Kyrkja vart oppført og teken i bruk i 1803, men har aldri vorte formelt innvigd av biskopen. Ho avløyste ei eldre kyrkje som vart riven før den nye kyrkja vart oppført.

## Litteratur
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Åmli kyrkjelege fellesråd 
* Kyrkjesøk
*
Herefoss kyrkje

**Herefoss kyrkje** er ei åttekantkyrkje kirke frå 1865 i bygda Herefoss i  Birkenes kommune i Agder. Byggverket er i lafta tømmer og har 200 plassar. Herefoss kyrkje vart innvigd av biskop Jacob von der Lippe 11. oktober 1865. Den har store vindauge og har ein lys, og enkel stil. Arkitekt var Jacob Wilhelm Nordan.

Herefoss vart eige prestegjeld i 1875. Herefoss høyrer i dag til Birkenes prestegjeld.

Dette er den tredje kyrkja på staden. I 1487 vart Herefoss sokn nemnt i offisielle dokument. Dei to tidlegare kyrkjene lå nærare Herefossfjorden, men staden var flaumutsett, og ein valde å flytta kyrkja lengre frå vatnet. Byggmester var Mikkel Mortensen. Kyrkja vart omfattande restaurert til hundreårsjubileet.

## Altartavle
Altartavla frå 1634 har tidlegare vore i bruk i Oddernes kyrkje, som fekk ny tavle i 1704. Den gamle tavla kom til Herefoss i 1790. Tavla har vore overmåla og vart restaurert tidleg på 1960-talet. Altertavla har to etasjar i same breidde og med sidefløyer. Ho er 2,40 meter høg og 2,47 meter brei, og laga av eik og furu. I dei andre bilda ser ein Adam som klynger seg til korset, eit menneske med eit anker og ei due og eit menneske som held fast i eit kors. Dette er ei sjeldsynt framstilling av korsfestinga ved at det viser ei teologisk tankerekkje: Jesus heng på korset, blodet strøymer over Adam, ein stråle fra Jesus går rett til Adams hjarte, medan Jesus bøyer hovudet og ser ned på Adam. Bibelteksten er på latin: «Sanguis Jesu Christi Filii Dei purificat nos ab omni peccato» (‘Jesus, Guds son, reinsar oss for all synd’). I midtfeltet er det skrive inn fleire bibelvers. Nederst på altertavla er det eit bilete av nattverden innrama av nattverdshistoria. Kunstnaren er ukjend, men årstalet er måla i eit av felta på tavla.

## Kjelder


* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Langesund kyrkje

**Langesund kyrkje** er ei arbeidskyrkje i Bamble kommune i Telemark.

Kyrkja vart innvigd i 1992 etter at ei kyrkje frå 1755 brann i 1988. Kyrkja er for ein stor del av mur kledd med treverk.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Bamble kyrkjelege fellesråd 
* 
*
Moland kyrkje

**Moland kyrkje** er ei langkyrkje frå 1843 i Fyresdal kommune i Telemark . Ho vart oppført av byggmeister Gunnar Tarjeisøn Klauvreid etter ei typeteikning av H.D.F. Linstow og under tilsyn av Anders Thorsen Syrtveit. Tidlegare har det stått fleire andre kyrkjebygg på staden. Kyrkjestaden vart truleg flytta til prestegarden i Moland i 1342, og kyrkja fekk etterkvart namn etter prestegarden. «Mor» tyder sand- eller grusslette, og namnet har også blitt skrive i fleirtal som *Molandene* og som *Morland*. Presteslekta Morland, som lenge var knytt til Fyresdal, tok namn etter staden.

## Litteratur
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Fyresdal kommune 
* 
*
Stathelle kyrkje

**Stathelle kyrkje** er ei arbeidskyrkje i Bamble kommune i Telemark.

Kyrkja vart innvigd i 1964. Så vart ho utvida i 1998 og 2010–11, siste gong etter teikningar av Aga Arkitekter i Porsgrunn. Sjølve kyrkjesalen har langplan, og dette kan utvidast med ein sal som står vinkelrett på. Det er galleri over våpenhuset.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Bamble kyrkjelege fellesråd 
* 
* Kirkekonsulenten
* Porsgrunn Dagblad
*
Eide kyrkje i Grimstad

**Eide kyrkje** er ei lafta krosskyrkje i Grimstad kommune i Agder.

Kyrkja skal vere den tredje på staden. Ho vart for det meste oppført i 1795 og teken i bruk året etter, men vart ikkje rekna som fullført før i 1807. Formelt innvigd vart ho først den 17. juli 1825.

Mykje av målararbeidet i kyrkja vart i si tid utført av Guttorm Persen Eftestøl, som òg har laga preikestolen. Som i mange kyrkjer har ein måla over det gamle, for så å restaurere kyrkja eit stykkje ut på 1900-talet. Noko av inventaret er overført frå dei tidlegare kyrkjene.

## Litteratur
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Kongshavn kapell

**Kongshavn kapell** er ei langkyrkje på Tromøy i Arendal kommune i Agder.

Kapellet vart oppført som kombinert kapell og bedehus og innvigd 27. november 1921. I 1955-57 vart det bygd om, og i 1983 kom eit tilbygg med barnehage. I 2019 vart kapellet seld til barnehagedrivaren.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* 

## Fotnotar
Vegusdal kyrkje

**Vegusdal kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1867 på Engesland i Birkenes kommune i Agder.

Vegusdal har hatt kyrkje sidan mellomalderen, og den gamle kyrkjestaden er ved garden med same namn. Der stod det to forskjellige kyrkjer før ein valde å flytte kyrkjestaden til Engesland, som stod fram som bygdas sentrum, og oppføre ei ny kyrkje. I 1974 vart så Vegusdal kapell oppført på den gamle kyrkjestaden, som hadde vore halden i hevd i mellomtida.

Vegusdal kyrkje vart teikna av Conrad Fredrik von der Lippe, oppført i 1866–67 under arkitekt Schauffert frå Arendal og innvigd av biskop Jacob von der Lippe (far til arkitekten) den 23. juni 1867. Denne krosskyrkja har ei noko uvanleg form ved at saltaket over skipet fortset ned over tverrskipet som om det skulle vere ei langkyrkje. Elles har kyrkja innslag av romanske og gotiske stiltrekk. Ho har vesttårn, og koret i aust er smalare og lågare enn resten av bygningskroppen.

Dagens altartavle kom til i 1920 og har eit bilete som er måla av Lars Osa. Biletet viser Jesus og Peter på Genesaretsjøen idet Jesus strekk ut handa for å redde Peter. Under biletet finner vi Peter sine ord: «Herre, frels meg!» Den romanske klebersteinsdøypefonten er overført frå dei tidlegare kyrkjene og er truleg laga i verkstedet ved Stavanger domkyrkje på 1100-talet. Dåpsfatet i messing er frå 1400- eller 1500-talet. Orgelet har 12 stemmer (2 manual og pedal) og er frå 1968.

Kyrkjegarden måtte drenerast før han kunne takast i bruk rundt 1938–39. I mellomtida vart det brukt ein kyrkjegard ved Haugvadbakken, om lag 500 meter unna.

## Litteratur
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Norsk nettskole
* 
* 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vegusdal kyrkje|Vegusdal kyrkje]]» frå ,  den 15. januar 2014.*
Abbott Spur

**Abbott Spur** er ein isdekt utstikkar i Victoria Land i Antarktis, mellom den lågare enden av Rutgersbreen og Allisonbreen på vestsida av Royal Society Range.

Abbott Spur vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter Robin R. Abbott, ASA, operasjonskoordinator for helikoptera ved McMurdo-basen, og aktiv i koordinering og planlegging av assistansen til dei forskinga i Antarktis frå 1984.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abbott Spur|Abbott Spur]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Adamsbreen i Victoria Land

**Adamsbreen** er ein liten isbre like sør for Miersbreen i Victoria Land. Toppen av Adams- og Miersbreane, som begge ligg i Miers Valley er skild av ein låg rygg og austenden av denne ryggen er nesten heilt omgjeve av snutane til dei to isbreane, som nesten møter kvarandre i botnen av dalen, kring 1,5&nbsp;km oppom Lake Miers, der dei munnar ut. Han vart namngjeven av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter løytnant (seinare sir) Jameson Adams, nestkommanderande for gruppa på land under den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09), og ein av mennenen som var med Ernest Shackleton til nærleiken av Sørpolen.

## Kjelder
Aeronautbreen

**Aeronautbreen** er ein slak isbre som strekkjer seg 40 km og som flyt nordaust frå Gair Mesa til den øvre delen av Aviatorbreen nær Navigator Nunatak, som ligg på Borchgrevink Coast, kalla opp etter den engelsk-norske oppdagaren Carsten Borchgrevink (1864-1934) vest i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962&ndash;63 til minne om flyassistansen dei fekk av U.S. Navy sin skvadron VX-6, og i samband med den nærliggande Aviatorbreen.

## Kjelder
Aikenbreen

**Aikenbreen** er ein liten isbre mellom Von Guerardbreen og Walesbreen på nordsida av Kukri Hills i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) i samband med plasseringa nær Aiken Creek, som flyt nord frå denne breen og ut i Taylor Valley.

## Kjelder
Airdevronsix Icefalls

**Airdevronsix Icefalls** er ei rekkje isfall ved enden av Øvre Wrightbreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze (1956&ndash;57) etter *U.S. Navy *'Air Dev**elopment Squad**ron Six**', som vart oppretta for å gje flyassistanse for operasjonane under Deep Freeze og som utførte mange viktige utforskingstokt i Antarktis.

## Kjelder
Alberichbreen

**Alberichbreen** er ein liten isbre som flyt vestover frå Junction Knob mot austsida av Sykesbreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Han er ein i ei gruppe i fjellkjeda som vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee frå norrøn mytologi. I tyske segner er Alberich ein allmektig konge, dverg og høvding i Nibelungen.

## Kjelder
Albrecht Penckbreen

**Albrecht Penck-breen** er ein isbre mellom Frybreen og Evans forlandsbre, som flyt nordaust mot Tripp Bay på kysten av Victoria Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907&ndash;09) som namngav han etter Albrecht Penck, som var direktør ved Instituttet for oseanografi og geografi i Berlin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Albrecht Penck Glacier|Albrecht Penck Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Altbreen

**Altbreen** er ein isbre i Antarktis. Han er 7,5&nbsp;km lang og flyt vest-sørvest frå Explorers Range i Bowers Mountains og ut i Rennickbreen like nord for Mount Soza. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jean Alt, ein fransk observatør og meteorolog ved Little America V, vinteren 1958.

## Kjelder
Alvarezbreen

**Alvarezbreen** er ein sidebre i Explorers Range i Bowers Mountains i Antarktis. Han flyt frå sørvestsida av Stanwix Peak og ut i Rennickbreen, nord for Sheehanbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960&ndash;62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Jose A. Alvarez i Den argentinske marinen som var meteorolog i Det internasjonale geofysiske året ved Little America V i 1957.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alvarez Glacier|Alvarez Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Amosbreen

**Amosbreen** er ein 5,5&nbsp;km lang isbre som flyt søraust frå Bettle Peak til samløpet med Bluebreen (søraust for Hannon Hill) i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Larry Leon Amos, ein sivilingeniør i US Geological Survey (USGS), og medlem av det to mann store astronomiske kartleggingslaget til Amundsen-Scott-stasjonen og Byrd-stasjonen i feltsesongen 1969–70. Mellom anna oppretta dei posisjonen til den geografiske Sørpolen (tidlegare gjort i 1956).

## Kjelder
Amphitheatrebreen

**Amphitheatrebreen** er ein morenedekt isbre som flyt nord frå The Amphitheatre og ut i Roaring Valley i Royal Society Range i Antarktis. Han vart namngjeven av ei feltgruppe frå New Zealand Geographical Society i området, 1977&ndash;78, i samband med The Amphitheatre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amphitheatre Glacier|Amphitheatre Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Allisonbreen i Antarktis

**Allisonbreen** er ein liten isbre i Victoria Land i Antarktis. Toppen ligg like nord for Mount Huggins, som stig ned frå vestsida av Royal Society Range og ut i Skeltonbreen. Abbott Spur skil den lågare enden av Rutgersbreen frå Allisonbreen.

Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter kapteinløytnant John K. Allison, som var øvstkommanderande for avdelinga av VX-6 som overvintra ved McMurdo-basen i 1959.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allison Glacier (Antarctica)|Allison Glacier (Antarctica)]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Andertonbreen

**Andertonbreen** er ein sidebre, som er 13&nbsp;km lang, som heller ned sørsida av Eisenhower Range og ut i Reevesbreen mellom Mount Matz og Andersson Ridge i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1955–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Peter W. Anderton, ein glasiolog ved McMurdo-basen, sommaren 1965–66.

## Kjelder
Anu Whakatorobreen

**Anu Whakatorobreen** er ein isbre i Antarktis som er 1,3&nbsp;km lang, mellom Tūkeri Peak og Spain Peak øvst i Ringer Valley i Saint Johns Range i Victoria Land. Anu Whakatoro er eit māoriord som tyder «krafta til vinden» og vart nytta skildrande om denne breen av New Zealand Geographic Board i 2005.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
Argonautbreen

**Argonautbreen** er ein sidebre som er kring 16&nbsp;km lang i Mountaineer Range i Victoria Land i Antarktis. Han flyt aust og ut i Marinerbreen like nord for Engberg Bluff. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1962&ndash;63 i samband med Aeronaut-, Cosmonaut- og Cosmonettebreen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Argonaut Glacier|Argonaut Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Fevik kyrkje

**Fevik kyrkje** eller **Fevik arbeidskyrkje** er ei arbeidskyrkje i Grimstad kommune i Agder.

Arbeidskyrkja vart oppført i 1975-76 og avløyste eit bedehus med namn Bethel frå 1882. Ei stifting stod for drifta fram til 2005, då kyrkja vart overført til Fjære kyrkjelyd. Kyrkjelyden driv òg barnehage.

Det vert arbeidd for bygging av ny kyrkje på Fevik.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Fevik arbeidskirkes historie

## Fotnotar
Astronautbreen

**Astronautbreen** er ein brei isbre, og sidebre til den øvre Aviatorbreen, og flyt sørvest og munnar ut i sistnemnde like vest for Parasite Cone i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962&ndash;63. i samband med den nærliggande Aeronautbreen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Astronaut Glacier|Astronaut Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Arnebbreen

**Arnebbreen** er ein isbre som er 5,5&nbsp;km lang og 3,5&nbsp;km brei, og som ligg ei bukt omgjeve av bratte fjellveggar mellom Hallett Peninsula og Redcastle Ridge og flyt nordvest ut i Edistofjorden som ei flytande istunge. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand i 1957–58, etter USS «Arneb», som i 1957 transportete bygningane og lagera som vart sett opp ved Hallett-stasjonen og vitja denne stasjonen dei neste åra.

## Kjelder
Astakhovbreen

**Astakhovbreen** er ein isbre like sør for Chugunovbreen i Explorers Range i Bowers Mountains. Han flyt nordaust frå Mount Hager og munnar ut i Ob Bay like vest for Platypus Ridge. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960&ndash;65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Petr Astakhov, ein sovjetisk utvekslingsforskar ved den amerikanske Amundsen-Scott-stasjonen i 1967.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Astakhov Glacier|Astakhov Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Astapenkobreen

**Astapenkobreen** er ein isbre, 11,5&nbsp;km lang, som drenerer nord og nordaustsida av Stanwix Peak i Bowers Mountains og flyt aust-nordaust til Ob Bay. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960&ndash;62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Pavel D. Astapenko, ein sovjetisk observatør under Det internasjonale geofysiske året, ein meteorolog i Weather Central ved Little America V i 1958.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Astapenko Glacier|Astapenko Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Atkabreen

**Atkabreen** er ein isbre like aust for Flagship Mountain, som flyt nord og ut i Frybreen i Victoria Land. Han vart oppdaga og namngjeven i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956&ndash;58, og kalla opp etter USS «Atka», ein amerikansk isbrytar i konvoi til McMurdo Sound i 1956&ndash;57.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atka Glacier|Atka Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Aviatorbreen

**Aviatorbreen** er ein stod dalbre i Antarktis som er kring 100&nbsp;km lang og 8&nbsp;km brei, og som generelt flyt sørover frå platået i Victoria Land langs vestsida av Mountaineer Range og ut i Lady Newnes Bay mellom Cape Sibbald og Hayes Head der han dannar **Aviator bretunge**.

Isbreen vart fotografert frå lufta av kaptein W.M. Hawkes i US Navy på den historiske første flyturen frå New Zealand til McMurdo Sound den 17. desember 1955. Eit forsøk på å undersøke breen med helikopter og lande eit mannskap frå NZGSAE måtte avlysast då USS «Glacier» vart øydelagd av istrykket i desember 1958. Han vart namngjeven av NZGSAE, 1958–59, som ei hyllest til det farlege arbeidet pilotar og andre flyfolk gjorde under utforskinga og undersøkinga av Antarktis.

## Aviator bretunge
Aviator bretunge i Antarktis er ei forlenging ut i Rosshavet av Aviatorbreen, mellom Wood Bay og Lady Newness Bay langs kysten av Victoria Land. 
Denne flytande istunga strekkjer seg kring 25&nbsp;km utover i sjøen.
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aviator Glacier|Aviator Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
*
Bachtoldbreen

**Bachtoldbreen** er ein isbre i Antarktis som flyt nord frå Mount Chaudoin i Gonville and Caius Range, til den nedre delen av Cottonbreen. Isbreen drenerer dei breie fjellsidene mellom Killer Ridge og Red Ridge. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Harry W. Bachtold i US Navy, som på den tida var eit medlem av byggemannskapet som bygde den originale Little America V-stasjonen og den første Byrd-stasjonen i 1955&ndash;57 før Det internasjonale geofysiske året.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bachtold Glacier|Bachtold Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Backstairs Passage-breen

**Backstairs Passage-breen** er ein isbre som er kring 3,5&nbsp;km lang, og som flyt austover langs nordsida av Mount Crummer til Rosshavet. Gruppa som drog til den magnetiske polen, leia av Edgeworth David, under Nimrod-ekspedisjonen, drog opp denne breen frå Rosshavet, så heldt fram opp Larsenbreen til platået i Victoria Land. Han fekk dette namnet fordi gruppa til David måtte gå i ein sirkel for å nå opp til Larsenbreen.

## Kjelder
Bakerbreen

**Bakerbreen** er ein liten sidebre som munnar ut i Whitehallbreen like nord for Martin Hill i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John R. Baker, som var biolog ved Hallett-stasjonen i 1967–68 og 1968–69.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baker Glacier|Baker Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Justøy kapell

**Justøy kapell** er ei langkyrkje i Lillesand kommune i Agder.

Bygget vart oppført som bedehus i 1884. I 1902 vart bedehuset ombygd til kapell og innvigd den 15. august. Kapellet fekk nytt våpenhus i 1923, ny takryttar i 1962 og atter ein gong nytt våpenhus i 1984.

Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1908.

Kapellet er eigd av ei stifting.

## Litteratur
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Justøy kapell
* Lillesand kyrkjelege fellesråd
* 

## Fotnotar
Atkinsonbreen

**Atkinsonbreen** er ein isbre mellom Findlay Range og Lyttelton Range i Admiralty Mountains, som flyt nordover og ut i Dennistounbreen. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter William Atkinson, som var feltassistent i New Zealand Antarctic Division og mekanikar for geologgruppa til New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i området, 1981&ndash;82, leia av R.H. Findlay.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atkinson Glacier|Atkinson Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Ballbreen i Victoria Land

**Ballbreen** er ein isbre som er 13&nbsp;km lang og som endar mellom Mount Lister og Mount Hooker på austsida av Royal Society Range. Isbreen flyt nordaust mellom Craw Ridge og Tasman Ridge og ut i Bluebreen. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board etter Gary Ball, ein newzealandsk fjellklatrar som klatra Mount Lister med ei italiensk feltgruppe, 1976–77, og slo leir på denne breen. Han var feltassistent for R.H. Findlay med New Zealand Antarctic Research Program i området, 1980–81,

## Sjå òg
* Ball Peak

## Kjelder
Barberbreen

**Barberbreen** er ein isbre som startar like aust for Mount Bruce i Bowers Mountains og flyt nord til kysten mellom Stuhlinger forlandsbre og Rosenau Head. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960&ndash;65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Don W. Barber som var bygg- og utstyroffiser for U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1967 og 1968.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barber Glacier|Barber Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Barnettbreen

**Barnettbreen** er ein stor isbre i Anare Mountains som flyt aust langs sørsida av Tapsell Foreland og ut i Smithfjorden, nord i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Donald C. Barnett, ein topografisk ingeniør i USGS og medlem av USGS Topo East and West i 1962–63. Dei gjorde geodetiske kontrolleringar i området frå Cape Hallett til Wilson Hills og frå foten av Beardmorebreen gjennom Horlick Mountains.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barnett Glacier|Barnett Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Bartleybreen

**Bartleybreen** er ein hengande isbre i sørveggen i Wright Valley i Victoria Land, like vest for Meservebreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter sjåføren Ollie B. Bartley i U.S. Navy som omkom 14. januar 1957 då weaselen han køyrte fall gjennom isen og i sjøen ved Hut Point i McMurdo Sound.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bartley Glacier|Bartley Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Batesbreen

**Batesbreen** er ein liten sidebre som flyt nord frå vestsida av Mount Queensland og munnar ut i vestsida av Campbellbreen like nord for Mills Peak i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1965–66, etter D.R. Bates, feltassistent i gruppa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bates Glacier|Bates Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Beamanbreen

**Beamanbreen** er ein sidebre til Ebbebreen som ligg like nord for McLeanbreen sørvest i Anare Mountains. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Charles W. Beaman frå USA, ein helikopterpilot som assisterte  US Geological Survey Topo West under kartlegginga av området i 1962–63.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beaman Glacier|Beaman Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Baxterbreen

**Baxterbreen** er ein isbre som får isfall frå Flight Deck Neve, som flyt nordaust mellom Flagship Mountain og Mount Davidson og ut i Frybreen i Convoy Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av ein feltgruppe frå Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) 1976–77 etter James K. Baxter, ein newzealandsk diktar og samfunnskritikar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baxter Glacier|Baxter Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Vegusdal kapell

**Vegusdal kapell** er ei langkyrkje frå 1974 i Vegusdal i Birkenes kommune i Agder.

Kapellet står på den gamle kyrkjestaden som var i bruk fram til 1867, då den nye kyrkja på Engesland vart innvigd. Grunnen tilhørte i si tid garden Vegusdal.

På staden har det etter det ein veit, stått to tidlegare kyrkjer. Ei stavkyrkje vart truleg oppført på 1100- eller 1200-talet. Oldsaksamlinga i Oslo har ein portal frå stavkyrkja med motiv frå soga om Sigurd Fåvnesbane. Kyrkje nummer to var ei tømra langkyrkje utan tårn og sakristi, kan hende oppført i 1552. Kyrkjeklokka hang i våpenhuset, og det var ein lydglugg i vestveggen.

Då Engesland framstod som sentrum i bygda, vart kyrkjestaden flytta, og gamlekyrkja vart riven året etter at den nye kyrkja vart teken i bruk. Men drygt hundre år seinare vart det oppført eit nytt kyrkjebygg på den gamle kyrkjestaden. Kapellet vart teikna av Bjørn Schoder frå Kristiansand og oppført under leiing av Olav Tomander. Det vert fortalt at bygdefolket deltok med stor dugnadsinnsats, og kapellet vart innvigd høsten 1974. Det er ei enkel langkyrkje med takryttar i vest. Koret i aust er litt lågare og smalare enn resten av bygningskroppen.

Altertavlen er eit knytt teppe utført av Olava Buli etter teikningar av Else Marie Jakobsen. Kapellet har òg eit krusifiks frå stavkyrkja samt ein kopi av den gamle stavkyrkjeportalen. Kyrkjeklokka er frå 1903, då ho vart kjøpt inn og hengt i eit klokkehus på kyrkjegarden. Denne lèt til å ha vore i meir eller mindre kontinuerlig bruk sjølv etter at kyrkjestaden vart flytta. Kapellet har eit harmonium frå 1916 som har vore brukt i kyrkja på Engesland.

## Litteratur
* 
* 
* Oppslag utanfor kapellet

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vegusdal kapell|Vegusdal kapell]]» frå ,  den 15. januar 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* Vegusdal stavkirke hos Norsk nettskole
* Vegusdal gamle kirke hos Norsk nettskole
* Vegusdal kapell hos Norsk nettskole
*
Bensonbreen

**Bensonbreen** er ein isbre som er kring 22&nbsp;km lang, og drenerer den austlege delen av Flight Deck Neve og held fram austover mellom Frybreen og Mackaybreen til den nordlege delen av Granite Harbour der han dannar ei flytande bretunge. Han vart kartlagt i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og indikert som ein lengre isbre inkludert den noverande Midshipbreen. Han vart namngjeven av eit lag etter W.N. Benson, geologiprofessor ved University of Otago på New Zealand, som studerte petrologi i Victoria Land.

## Kjelder
Beowulfbreen

**Beowulfbreen** er ein liten nordoverflytande isbre som ligg mellom Mimebreen og toppen av Rhonebreen i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven i 1983 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i samband med plasseringa nær Mount Beowulf som ligg ved enden av denne breen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beowulf Glacier|Beowulf Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Bikerbreen

**Bikerbreen** er ein isbre som er 4&nbsp;km lang og mindre enn 1 km brei, og som flyt nord frå polarplatået mellom Mount Littlepage og Mount Dearborn og ut i Mackaybreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board i 1995. Fleire stadnamn i området vart namngjeven etter eit sykkeltema. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Biker Glacier|Biker Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Blackbreen

**Blackbreen** er ein brei sidebre til Lilliebreen som flyt nordaust, og markerer søraustenden av Bowers Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert F. Black, ein geolog ved University of Wisconsin som var prosjektleiar for studiar av strukturmark i Antarktis og som forska i McMurdo Sound-området fleire somrar i 1960-åra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Black Glacier|Black Glacier]]» frå ,  den 15. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *