open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ISelect

***iSelect*** (eller ***iSelectBowie***) er eit samlealbum av den engelske musikaren David Bowie som først kom ut 29. juni 2008 i Storbritannia og Irland. Albumet kom ut i USA på Astralwerks Records.

Plata er ei samling av dei personlege favorittar sett saman av Bowie sjølv og gjeven bort som ei eksklusiv gratis gåve med utgåva av den britiske avisa *[[The Mail on Sunday]]* som kom 29. juni 2008.

Bowie unngjekk dei vanlege hittane hans og valde i staden stort sett favorittspora hans frå albuma, og hadde berre med tre singlar («Life on Mars?», «Loving the Alien» og «Time Will Crawl»). I tillegg var versjonen av «Time Will Crawl» på albumet ein remiks av lydteknikaren Mario J. McNulty, med fleire nyinnspelte partar i eit forsøk på å forbetre songen som hadde vore på *[[Never Let Me Down]]*, eit album Bowie var misnøgd med.

Det er den einaste utgjevinga av songen «Some Are», som ikkje hadde vore tilgjengeleg sidan 1991-utgåva av Bowie-albumet *[[Low]]* frå 1977 vart sletta i midten av 1990-åra. Denne utgåva hadde med «Some Are» som eit bonusspor. Han inneheldt òg ein medley av «Sweet Thing», «Candidate» og reprisen av «Sweet Thing» som eit enkelt spor, i staden for tre ulike spor slik han var på CD-utgåver av *[[Diamond Dogs]]*.

Det inneheld òg ein teaser som kombinerte «Intro»-sporet og «Hang On to Yourself» frå *[[Live Santa Monica '72]]*, ei offisiell utgjeving av piratkopiplata *[[Santa Monica '72]]*.

## Kommersiell utgjeving
Virgin/EMI gav ut plata i USA og Canada den 14. oktober 2008. Han er identisk til utgåva som kom med *The Mail on Sunday* bortsett frå at han kom i eit vanleg CD-omslag og heftet inneheld kommentarar om kvar song slik det stod skrive i avisa. Han er òg kom ut digitalt.

Ei avgrensa utgåve kom ut på raud vinyl i mars 2015 for å feire opninga av utstillinga *David Bowie Is* i Philharmonie de Paris i Frankrike.

## Innhald
Alle songane skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:ISelect|ISelect]]» frå ,  den 23. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* iSelect (CD, Compilation, Promo) on Discogs
The Stars (Are Out Tonight)

«**The Stars (Are Out Tonight)**» er ein song av den engelske musikaren David Bowie. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå det 24. studioalbumet hans, *[[The Next Day]]* i 2013. Den offisielle musikkvideoen til songen kom ut 25. februar 2013 og sjølve songen kom ut for digital nedlasting dagen etter. I Storbritannia vart han plassert på B-lista til BBC Radio 2 i mars 2013. Songen vart gjeven ut i lag med «Where Are We Now?» – den første singelen frå albumet – på ein avgrensa 7"-singel den 20. april 2013 i høve Record Store Day. I desember 2013 vart songen nominert til Grammyprisen for beste rockesong. 

## Komposisjon og mottaking
I følgje *[[Rolling Stone]]*-skribenten Eric B. Danton, «startar songen med ein langs, tung rytme og guttural gitar som løyser seg opp i ei drivande basslinje toppa med gitarskår og atmosfærisk synthesizer, noko som minnar om god, gammal Bowie.»

Andrew Trendell i Gigwise skildra songen som ein «hard, men levande, klassisk Bowie-rockar i same stil som det strålande ‘*[[Scary Monsters (and Super Creeps)]]*’,» medan *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-kritikaren Eric B. Danton tolka det som «eit steg attende til alternativ rock for Bowie.»

## Musikkvideo
Den offisielle musikkvideoen for songen hadde premiere 25. februar 2013, og var regissert av den italiensk-kanadiske regissøren Floria Sigismondi. Videoen syenr Bowie og den engelske skodespelarinna Tilda Swinton som kona hans. Andreja Pejić og Saskia de Brauw dukkar opp som to kjendisar som forstyrrar livet til paret. Den norske modellen Iselin Steiro speler ein ung Bowie.

## Salslister

## Medverkande
*David Bowie: solovokal, akustisk gitar
*Gail Ann Dorsey: bassgitar, korvokal
*Janice Pendarvis: korvokal
*Gerry Leonard: gitar
*David Torn: gitar
*Tony Visconti: strykararrangement, blokkfløyte
*Zachary Alford: trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Stars (Are Out Tonight)|The Stars (Are Out Tonight)]]» frå ,  den 23. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Troutbeck Tongue

**Troutbeck Tongue** er ein ås i Lake District i England. Han ligg fem kilometer aust-nordaust for Ambleside. Åsen er ein av 214&nbsp;toppar lista opp i Alfred Wainwright sin *Pictorial Guides to the Lakeland Fells*, noko som gjer han til eit populært mål for fotturistar som vil nå toppen av alle «wainwrightane». Den middelsstore høgda og nærleiken til vegen gjer han til ein overkommeleg halvdagstur å klatra på når dei høgare åsane er dekte av skyer.

## Topografi
Troutbeck Tongue går ut i sør-sørvestleg retning frå hovudkjeda Ill Bell, like nord for Froswick. Det skil Trout Beck frå den viktigaste øvre tilførsleåra si, Hagg Gill. Desse to bekkane renn nesten saman att bak åsen, med dalsøkket som går til Froswick i ei høgd på . Dette søkket har ei mengd gamle vardar ved botnen av den lange grasdekte baksida av åsen. Denne sida er totalt ulik sørsida, som stuper bratt ned med bare sider til Troutbeck Park.

## Ruter
Ein klatrar vanlegvis opp til toppen frå landsbyen Troutbeck, som ligg fem kilometer nord for byen Windermere. Frå landsbyen er det ein fin tur til foten av åsen langs Trout Beck på Ing Lane, som fører til Troutbeck Park Farm. Denne sauegarden på 1900&nbsp;acre (7,7&nbsp;km²) blei kjøpt av barnebokskaparen og landskapsvernaren Beatrix Potter i 1923 for å verna han mot utbygging. Då Potter døydde i 1943 testamenterte ho eigedommen til National Trust, i lag med 13 andre gardar ho åtte i Lake District.

Turen opp til toppen byrjar på garden. Dette er ein nokså bratt tur med fleire knausar og gjerde å koma seg over, men den låge høgda på åsen gjer at turen opp tar under ein halvtime.

Toppen er grasdekt. Mykje av utsynet er stengt av høgare åsar, men ein kan har godt utsyn mot sør ned Troutbeck-dalen og kan sjå den største sjøen i England, Windermere.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Troutbeck Tongue|Troutbeck Tongue]]» frå ,  den 24. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* A Pictorial Guide to the Lakeland Fells, The Far Eastern Fells, Alfred Wainwright 
* Complete Lakeland Fells, Bill Birkett,
Love Is Lost

«**Love Is Lost**» er ein song av den engelske musikaren David Bowie frå albumet hans *[[The Next Day]]* frå 2013. James Murphy laga «Hello Steve Reich Mix for the DFA» som kom ut som den femte singelen frå albumet for å marknadsføre *[[The Next Day|The Next Day Extra]]*, ei spesialutgåve med bonusspor, remiksar og musikkvideoar. Remiks-versjonen av songen inneheld samplingar frå ei ny innspeling av Steve Reich-stykket *[[Clapping Music]]* i 1972 framført av Murphy og tre andre musikarar, pluss ein sample frå «Ashes to Ashes», Bowie sin hit frå 1980. 

## Utgjeving
Singelen er ein redigert versjon av remiksen til James Murphy frå LCD Soundsystem.

Bowie debuterte videoen på Mercurypris-utdelinga den 30. oktober 2013, der *The Next Day* var på lista for årets album.

Ein 12" avgrensa utgåve på kvit vinyl kom ut 16. desember, som inkluderte remiksen av James Murphy og Venetian Mix av «I'd Rather Be High» (òg frå *[[The Next Day]]*), ein song som vart nytta i Louis Vuitton-reklamen «Voyage», der Bowie sjølv hadde ei rolle. 

Det vart laga ein antikrigsvideo for «I'd Rather Be High» i november. 

## Musikkvideo

Bowie skreiv og redigerte ein musikkvideo sjølv til ein kostnad av 12,99 amerikanske dollar for ein minnepinne han måtte kjøpe til å lagre videoen på. Han fekk hjelp av fotografen Jimmy King og den mangeårige personlege assistenten Corinne «Coco» Schwab. Heile videoen vart filma av Bowie i leilegheita hans på Manhattan helga før han vart lagt ut på Internett. Tredukkene av Pierrot og The Thin White Duke vart laga av Jim Henson's Creature Shop for ein uferdig og ikkje utgjeven musikkvideo for «The Pretty Things Are Going to Hell». 

Barnaby Roper regisserte videoen for 10-minuttarsremiksen. 

## Innhald
* ISO/Columbia — 44–102199

## Medverkande
*David Bowie – solovokal, organ
*Sterling Campbell – trommer
*Gail Ann Dorsey – bassgitar, korvokal
*Gerry Leonard – gitar
*James Murphy, Matthew Thornley, Hisham Bharoocha og Jordan Hebert - «klapperefreng» (remix-versjonar)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Is Lost|Love Is Lost]]» frå ,  den 24. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Morten Næss

**Morten Næss** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lia i Grimstad. Åra 1990-93 vart han noregsmeister i lengdehopp, i 1990-91 også norsk meister i tresteghopp. 

Næss vart i 1990 norsk dobbeltmeister i lengde- og tresteghopp, ein prestasjon han gjentok i 1991. Sommaren 1991 var han i sitt livs beste form. Den 30. mai på Jessheim hoppa han 7,81 meter i lengde. Vel to månader seinare sette han personleg rekord også i tresteg, den 3. august på Fana stadion i Bergen nådde han 16,05 meter. I NM 1992 og NM 1993 vart han norsk lengde-meister for tredje og fjerde gong i rad. Perioden 1989-96 sanka Næss seks NM-medaljar i lengdehopp og sju i tresteghopp.

Han var medlem 1985-93 i Sørild FIK og 1994-97 i IK Tjalve.

## Kjelder

*friidrett.no
Vartdal skule

**Vartdal skule** er ein offentleg skule på Vartdal i Ørsta kommune. Skulen består av barneskule (1.kl til 7.kl) og ungdomsskule (8.kl til 10.kl). 

## Geografi
Vartdal er ei lita bygd i Ørsta kommune på Sunnmøre i Møre og Romsdal.

## Historie
Det nye ungdomsskulebygget var ferdigbygd i 2016.

## Bakgrunnsstoff
*
Valentine's Day av David Bowie

«**Valentine's Day**» er ein song av den engelske musikaren David Bowie, gjeven ut som den fjerde singelen frå det 24. studioalbumet hans *[[The Next Day]]*. Singelen vart gjeven ut 19. august 2013. Dette var den siste 7"-singelen frå eit nytt album medan Bowie levde. Teksten er basert på psykologien til ein skuleskytar.

## Innspeling
«Valentine's Day» var ein av dei siste songane spelte inn for *The Next Day*. Akkompagnementet vart spelt inn den 24. juli 2012 i The Magic Shop i New York City, medan vokalen til Bowie vart spelt inn 18. september 2012 i Human Worldwide Studios i New York City.

## Utgjeving
Singelen kom ut 19. august 2013 i Storbritannia og 20. august i USA og andre land. Tidleg i august 2013 vart singelen lagt til A-spelelista til BBC Radio 2. Singelen gjekk inn på UK's Airplay Chart Top 40 den 9. august 2013, og vart den nest mest suksessrike singelen frå *The Next Day* (etter «Where Are We Now?») når det gjaldt radiospeling. Songen nådde 179. plassen på den britiske singellista. 

## Video
Videoen for «Valentine's Day» vart regissert av Indrani Pal-Chaudhuri og Markus Klinko, som tidlegare hadde samarbeidd med Bowie i 2002 på albumet hans *[[Heathen]]*. Han syner Bowie på ein forlaten Red Hook Grain Terminal i Red Hook i Brooklyn i New York. I videoen speler Bowie ein G2T Hohner-gitar medan han framførte songen. Mange samanlikna videoen med den kontroversielle videoen til den føregåande singelen, «The Next Day» og skildra han som meir «dempa». Men det var visuelle hint mot våpenvald og NRA, som indikerte at videoen hadde eit forsiktig anti-våpenmelding.

## Salslister

## Medverkande
I følgje biografen Chris O'Leary:
*David Bowie –&nbsp;solo- og korvokal
*Earl Slick – solo- og akustisk gitar
*Tony Visconti – bassgitar
*Sterling Campbell –&nbsp;trommer

**Produksjon**
*David Bowie – produsent
*Tony Visconti – produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Valentine's Day (David Bowie song)|Valentine's Day (David Bowie song)]]» frå ,  den 24. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
*
Henry Hey

**Henry Hey** er ein USA-amerikansk klaverspelar, låtskrivar, produsent, arrangør og musikalsk leiar. Han har arbeidd med artistar som David Bowie, Empire of the Sun, Rod Stewart og George Michael. Som soloartist var han med å skipe jazzfusion-bandet Forq og medlem av bandet Rudder. Hey har vore produsent for ei rekkje artistar som Lucy Woodward, Tony Kadleck, Shunzo Ohno og Lisa Lisa. Hey har spelt musikk for fleire store filmar, som *[[Ocean's Twelve]]*, *[[filmen The Secret Life of Walter Mitty (2013)|The Secret Life of Walter Mitty]]* og *[[filmen The Hundred-Foot Journey|The Hundred-Foot Journey]]*.

## Utvalde innspelingar
### Solokarriere
* The 2 Leaves Project (Nick Littlemore & Henry Hey): *Every River Tells a Tale* (2017)
* Forq: *Threq* (2017)
* Forq: *Batch* (2015)
* Forq: *Forq* (2014)
* Rudder: *Matorning* (2009)
* Rudder: *Rudder* (2007)

### Som arrangør, låtskrivar og studiomusikar
* David Bowie: *[[albumet Lazarus|Lazarus]]* (2016)
* Empire of the Sun: *[[Two Vines]]* (2016)
* Lucy Woodward: *'Til They Bang on the Door* (2016)
* Tedeschi Trucks Band: *[[Let Me Get By]]* (2016)
* George Michael: *[[Symphonica av George Michael|Symphonica]]* (2014)
* David Bowie: *[[The Next Day]]* (2013)
* Empire of the Sun: *[[Ice on the Dune]]* (2013)
* Ariana Grande: *[[Yours Truly av Ariana Grande|Yours Truly]]* (2013)
* MIKA: *[[The Origin of Love]]* (2012)
* Wayne Krantz: *[[Howie 61]]* (2012)
* Theo Bleckmann: *Hello Earth! The Music of Kate Bush* (2012)
* Lucy Woodward: *[[Hooked!]]* (2010)
* Rod Stewart: *[[Soulbook]]* (2009)
* Walter Becker: *[[Circus Money]]* (2008)
* Bill Bruford & Tim Garland: *Earthworks Underground Orchestra* (2006)
* Rod Stewart: *[[As Time Goes By: The Great American Songbook 2]]* (2003)

### Filmar
* *[[Ocean's 8]]* (2018)
* *[[Zoolander 2]]* (2016)
* *[[filmen The Hundred-Foot Journey|The Hundred-Foot Journey]]* (2014)
* *[[Dumb and Dumber To]]* (2014)
* *[[The Last Mimzy]]* (2007)
* *[[Harold & Kumar Go To White Castle]]* (2004)
* *[[Ocean's Twelve]]* (2004)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henry Hey|Henry Hey]]» frå ,  den 24. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Janice Pendarvis

**Janice Gadsden Pendarvis** er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og stemmeskodespelar. Ho har arbeidd med artistar som Sting, David Bowie, Steely Dan, Peter Tosh, Brandy, The O'Jays, Philip Glass, Jimmy Cliff, Laurie Anderson, The Naked Brothers Band og The Rolling Stones. Pendarvis song korvokal for Sting på det første soloalbumet hans *[[The Dream of the Blue Turtles]]*, som vart nominert til Grammyprisen for årets album i 1986. Ho tok òg del i den første soloturneen hans i lag med Dolette McDonald som hamna på konsertalbumet og filen *[[Bring on the Night]]*. Dei song òg i lag på det neste studioalbumet til Sting *[[...Nothing Like the Sun]]*. Og til slutt i 2001 song ho på Sting-konsertalbumet *[[...All This Time]]*. 

## Diskografi
* 1974 : *[[Feel Like Makin' Love]]* av Roberta Flack
* 1977 : *Jungle Girl/It Ain't Easy* - singel av Tamara Dobson 
* 1978 : *[[Evolution (The Most Recent)]]* av Taj Mahal
* 1979 : *City Connection* av Terumasa Hino
* 1981 : *Holding Out My Love To You* av Max Romeo
* 1985 : *[[The Dream of the Blue Turtles]]* av Sting 
* 1986 : *[[Dirty Work]]* av The Rolling Stones - i lag med Dolette McDonald on korvokal
* 1986 : *[[Bring On the Night]]* av Sting 
* 1986 : *[[Magnetic Love]]* av Steps Ahead
* 1986 : *[[Songs From Liquid Days]]* av Philip Glass
* 1986 : *[[Home of the Brave]] (soundtrack)* av Laurie Anderson 
* 1987 : *[[...Nothing Like the Sun]]* av Sting 
* 1990 : *Terumasa Hino* av Terumasa Hino
* 2001 : *[[...All This Time]]* av Sting
* 2008 : *[[I Don't Want to Go to School]]* av The Naked Brothers Band - filmmusikkalbum
* 2013 : *[[The Next Day]]* av David Bowie

## Filmar
* 1978 : *[[filmen The Wiz|The Wiz]]* av Sidney Lumet - *songar* 
* 1985 - 1986 : *[[American Masters]]* av Susan Lacy - TV-serie - *seg sjølv*
* 1986 : *[[filmen Bring On the Night|Bring On the Night]]* av Michael Apted - *seg sjølv*
* 1986 : *[[filmen Home of the Brave (1986)|Home of the Brave: A Film by Laurie Anderson]]* - *seg sjølv*
* 1990 : *[[filmen Green Card|Green Card]]* av Peter Weir - *Songar* 
* 1997 - 2014  : *[[Behind the Music]]* av Gay Rosenthal - TV-serie - *seg sjølv*
* 2001 : *[[All This Time (Sting album)|Sting ...All This Time]]* av Jim Gable - *seg sjølv*
* 2004 - 2017 : *[[The Apprentice i USA|The Apprentice]]* av Mark Burnett - TV-serie - *seg sjølv* 
* 2013 : *[[20 Feet from Stardom]]* av Morgan Neville - *seg sjølv*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Janice Pendarvis|Janice Pendarvis]]» frå ,  den 24. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Antoine Silverman

**Antoine Silverman** er ein fiolinist og arrangør frå New York. Han er sonen til visegitaristen, låtskrivaren og songaren Jerry Silverman og byrja å spele fiolin alt då han var tre år gammal. 

Silverman har spelt med artistar som Garth Brooks, Moby, Steve Tyrell, Rod Stewart, Peter Murphy, Ben Folds, Dixie Chicks, Sheryl Crow, Lou Reed, Fall Out Boy, Dashboard Confessional, Lenny Kravitz, Sharon Jones, Rufus Wainwright, Michael Jackson, Harry Connick jr. og mange andre. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antoine Silverman|Antoine Silverman]]» frå ,  den 24. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Siv Mossleth

**Siv Elisabeth Mossleth** () er ein norsk gardbrukar, kurshaldar og politikar. Ho har sidan 2017 representert Nordland og Senterpartiet på Stortinget.

Mossleth var varaordførar i Saltdal kommune frå 2011 til -17. Hausten 2017 fekk ho plass på Stortinget som andrekandidat for Nordland Senterparti, attvald til Tinget som fyrstekandidat i 2021. Perioden 2017-21 var ho medlem i Transport- og kommunikasjonskomiteen.

## Kjelder
*
Mona Fagerås

**Mona Lill Fagerås** () er ein norsk lærar og politikar frå Buksnes i Vestvågøy. Ho var 2015-17 fylkesråd for næring i Nordland, og var stortingsrepresentant frå Nordland for Sosialistisk Venstreparti frå 2017 til 2025.

Fagerås er utdanna lærar ved Høgskolen i Tromsø og studerte sosiologi ved Universitetet i Tromsø. Frå 1996 underviste ho på ulike skular, var ei tid rektor ved Buksnes og Opdøl skole.

Fagerås var kommunestyremedlem i Vestvågøy frå 2003, frå 2011 med sete i formannskapet. Etter fylkestingsvalet 2015 tok Fagerås over som Nordlands fylkesråd for næring og regional utvikling, ein posisjon ho hadde til hausten 2017. Ved stortingsvalet 2017 var ho SV sin fyrstekandidat i Nordland, og fekk plass på Tinget med utjamningmandat. Ho vart attvald til Stortinget 2021-25. Perioden 2017-21 var ho medlem i Utdannings- og forskningskomiteen.

## Kjelder

*
Marit Knutsdatter Strand

**Marit Knutsdatter Strand** () er ein norsk lektor og politikar frå Øystre Slidre i Valdres. Frå 2017 til 2025 representerte ho Oppland og Senterpartiet på Stortinget.

Strand er utdanna i realfag ved Norges miljø- og biovitenskapelige universitet.

Ho var medlem 2015-19 i Øystre Slidre kommunestyre.

Ved stortingsvalet 2017 var ho Senterpartiet sin andrekandidat i Oppland, fekk plass på Stortinget med knapp margin. Tingperioden 2017-21 var ho medlem i Utdannings- og forskningskomiteen.

I stortingsvalet 2021 var ho førstekandidat og vart attvald. Ho heldt fram i Utdannings- og forskingskomiteen, no som første nestleiar.

I mai 2024 varsla ho at ho ikkje tok attval som stortingsrepresentant. I staden flytta ho med familien tilbake til Beito i Valdres for å bli bonde på fulltid.

## Kjelder

*
Dverghornugle

**Dverghornugle** (*Otus scops*) er ein ugleart i den biologiske slekta *[[Otus]]*. Ugla er ein vanleg hekkefugl i Sør- og Aust-Europa, Kaukasus og delar av sentrale og vestlege Asia. Ho er ein trekkfugl som overvintrar i Afrika sør for Sahara.

## Skildring
Dette er ei lita ugle som måler cirka 19 centimeter, ein typisk storleik for ei *[[Otus]]*-ugle. Storleiken er dermed som ein stare. Vekta varierer, dei kan vege i området 60-135 gram. Ho er ganske einsfarga brun eller gråbrun med mørkebrune strek og lysare flekke. Undersida er lysare enn oversida. Irisen er gul, føtene er fjørkledde i lyst brungult. Dverghornugler kan reise og senke øyrefjørene. I Europa er moglege forvekslingsartar i utkanten av folkesette område dei litt større ugleartane kyrkjeugle og dvergugle.

Dverghornugla sitt vanlegaste læte er eit kart og djupt «tjo(k)» som gjentakast kvart andre, tredje eller kvart fjerde sekund. Jamført med fødselshjelparfrosken, *Alytes obstetricans*, som lever i vestlege Europa, er tonane meir melodiske og noko lengre.

Brorparten av populasjonen er trekkfuglar. Dei hekkar i eit belte frå Iberiahalvøya og nordvestlege Afrika i vest og austover til Bajkalsjøen og nordlegaste Mongolia. I Europa femnar området om Frankrike, Italia, Balkan, søraustlege Kviterussland og sørvestre Russland. Utanfor Europa på dei store øyane i Middelhavet, Anatolia, Midtausten, Kaukasus og vestlege Iran, sentrale Pakistan og inn i Afghanistan. Brorparten overvintrar i Afrika sør for Sahara i Sahelregionen nord om ekvator. Ein liten del av populasjonen rundt Middelhavet er standfuglar.

Dverghornugla hekkar i lauv- og blandingsskog, i jordbruksstrøk, skogkledde fjelltrakter, men òg i byparkar og andre halvopne habitat i urbane strøk. Ho plasserer reiret sitt i hole tre eller bygningar, men kan òg overta brukte reirplassar frå andre fuglar. Kullet er på 4-5 kvite egg som rugast av hoa i 24-25 dagar. Ungane blir tatt om hand av båe foreldra i 21-29 dagar innan dei er flygedyktige. Dverghornugla livnærer seg primært av insekt, men kan òg ta små virveldyr inkludert reptil.

Verdspopulasjonen er minkande og blir estimert til mellom 790&nbsp;000 og 1,4 millionar vaksne individ. IUCN har kategorisert arten som livskraftig, LC.

;I Noreg
Det finst berre særs få funn av dverghornugle i Noreg, og den første registreringa er frå 1954. I *Artsobservasjoner.no* har ein tre andre, Larvik i 2002 og Tromsø i 2013. Der er også registrert eit funn i 2018 på Eldfisk-feltet, lengst sør på den norske kontinentalsokkelen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Dvärguv|Dvärguv]]» frå ,  den 25. september 2021.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Hanne Lyngstad

**Hanne Lyngstad** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Elverum som vart noregsmeister på mellomdistansar og i hinderløping fem gongar i tida 1998-2005.

## Aktiv
Lyngstad vart norsk meister på 800 m i 1998 og på 1500 m i 2003. Perioden 1995-2010 sanka ho fem NM-medaljar (1-2-2) på 800 m og like mange (1-3-1) på 1500 meter. Åra 2003-05 vann ho NM-gull på 3&nbsp;000 meter hinder med stor margin. Under NM i friidrett 2003 i Fredrikstad sette ho norsk rekord i 3&nbsp;000 m hinder med tida 9.54,9. 4. juli 2004 i Herakleion forbetra ho landsrekorden til 9.53,1, ein rekord Susanne Wigene sletta allereie i september same året. Lyngstad sine livsbeste på mellomdistansane er 2.06,39 på 800 m og 4.15,0 på 1500 m, begge oppnådd i juli 1998.

Lyngstad var medlem av FIK Orion til 2000, sidan representerte ho osloklubben IK Tjalve. Særleg som medlem av Tjalve var ho med om å vinne ei rekke NM-medaljar i stafettløp. Ho sikra seg også nokre medaljar i terrengløp.

## Kjelder

*friidrett.no
Dionisij

**Dionisij** (omkring 1440–1508) var ein russisk målar som særleg er kjend for freskesyklusen sin i Ferapontovklosteret, ein del av verdsarven.
Han var rekna som leiar for Moskvaskulen av ikonmålarar ved hundreårsskiftet mellom 1400- og 1500-talet. Målarstilen hans blir tidvis kalla «moskovitt-maniersmen».

Det fyrste viktige oppdraget til Dionisij var ein serie ikon for Dormitionkatedralen i kreml i Moskv som blei utført i 1481. Figurane på ikona hans er kjende for å vera langstrekte, med små hender og føter og rolege og fredelege andlet.

Blant dei mange rike velgjerarane hans var Josef av Volokolamsk, som gav han i oppdrag å måla meir enn åtti ikon, først og fremst for Josef-Volokolamsk og Pavel-Obnorsk-klostera.

Det mest omfattande og best bevarte verket til Dionisij er det monumentale freskemåleriet av jomfrufødselskatedralen i Ferapontov-klosteret (1495–96) i Vologda oblast. Freskene hans, som skildrar scenar frå livet til  Jomfru Maria i eineståande reine og milde fargar, gjennomsyra av ei høgtidsam stemning.

Arbeidet på Ferapontov blei utført av Dionisij i samarbeid med sønene og læresveinane hans, som heldt fram ein dioniskisk tradisjon etter at meisteren døydde. Sonen Feodosij måla veggmåleriet til *Mikael og Josva før slaget ved Jeriko* i Bebodingskatedralen i Moskva kreml i 1508.  Ettersom faren ikkje deltok i dette viktige oppdraget, går ein ut frå at han hadde døydd kort tid før denne datoen.

## Galleri

DionisiusNestorius.jpg|Freske av Nestor III ved det tredje økumeniske konsilet måla i 1502.
Dionisy - Митрополит Алексий - Google Art Project.jpg|Metropolitten Aleksis. Tempera på tre.
Dionisy - Богоматерь Одигитрия - Google Art Project.jpg|Guds mor for reisande (Hodigitria). Frå 1482.
Dionysius and Workshop - The Mother of God Hodigitria - Google Art Project.jpg|Guds mor Hodigitria. Cirka 1502-1503)
Fresque de Dionisius à Ferapontov , la parabole de l'obole.jpg|Freske i Ferapontov


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dionisius|Dionisius]]» frå ,  den 25. september 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*Online museum for Dionisius kunst
Patriark Nikon

**Patriark Nikon** () var patriark for den russisk-ortodokse kyrkja frå 1652 til 1667.

## Reformer
Nikons endra rituala, gudstenesteoppsettet og liturgien til kyrkja, og endra måten ein gjorde krossteikn på frå å utførast med to fingrar til at ein brukte tre. Reformene hans førte til splitting og underminerte rolla til kyrkja. Dei som ikkje akseptert kyrkjereformene blei kjende som gammaltruande, med eller utan prestar. Dei braut med kyrkja og blei kalla for raskolnikar (skismemakarar). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Nikon (patriark)|Nikon (patriark)]]» frå ,  den 25. september 2021.*
Five Years (1969–1973)

***Five Years (1969–1973)*** er ein plateboks av den engelske musikaren David Bowie, gjeve ut i september 2015. Perioden i karrieren til Bowie frå 1969 til 1973 er oppsumert over 12 CD-plater og 13-LP-plater. Ei plate er eksklusiv for boksen, kalla *Re:Call 1*, og er ei samling av singlar, singelversjonar og B-sider. 
 
Samlinga inneheld albuma *[[David Bowie (1969)|David Bowie]]* (oftare kjend som *Space Oddity*), *[[The Man Who Sold the World]]*, *[[Hunky Dory]]*, *[[The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars]]*, *[[Aladdin Sane]]* og det siste Spiders-album med Bowie *[[Pin Ups]]*. Albuma dekkjer ein periode på fem år då Bowie gjekk frå ukjend til superstjerne og inneheld òg *[[Live Santa Monica '72]]*, musikken frå den siste Ziggy Stardust-konserten i Hammersmith Odeon, og ein stereoremiks av Ken Scott av *Ziggy Stardust* (tidlegare gjeven ut i 2003 på SACD-utgåva av albumet og i 2012 på vinyl- og DVD-Audio-utgåva av albumet).

Plateboksen kom med ei bok med sjeldne foto, essay frå plateprodusentane Tony Visconti og Ken Scott, original pressmeldingar og eit kort forord av Ray Davies frå The Kinks.

## Innhald
Alle songane på kvart av albuma er skrivne av David Bowie, utanom der andre er nemnde.

### ''David Bowie'' (òg kjend som ''Space Oddity'', 2015-master)

### ''The Man Who Sold the World'' (2015-master)

### ''Hunky Dory'' (2015-master)

### ''The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars'' (2012-master)

### ''Aladdin Sane'' (2013-master)

### ''Pin Ups'' (2015-master)

### ''Live Santa Monica '72'' (2008-master)

* CD-versjonen av albumet, alle spor er på ei plate

### ''Ziggy Stardust: The Motion Picture Soundtrack ''(2003-master)

### ''The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars'' (2003 Ken Scott-miks)

### ''Re:Call 1'' (ommastra)

 

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Five Years (1969–1973)|Five Years (1969–1973)]]» frå ,  den 25. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Aleksandr Rodtsjenko

**Aleksandr Milhailovitsj Rodtsjenko** () var ein russisk kunstnar, skulptør, fotograf og grafisk designar. Han var ein av grunnleggjarane av konstruktivisme og russisk design.

Rodtsjenko var ein av dei mest allsidige russiske kunstnarane som dukka opp etter den russiske revolusjonen. Han jobba som målar og grafikar før han slo seg til ro med fotografi. Fotograferinga hans var sosialt engasjert, formelt nyskapande og i motsetnad til det målarisk estetiske. 

Mykje av arbeidet til grafiske designerar seinare på 1900-talet er eit direkte resultat av tidlegare arbeid Rodtsjenko gjorde innan feltet. Innverknaden hans på seinare kunstnarar har vore så gjennomgripande at det ville vera nesten umogleg å skilja ut alle designerane arbeidet hans har påverka.

## Galleri

Portrait of N. A. Rusakov by Aleksandr Rodchenko (1912).jpg|Portrett av N.A. Rusakov av Aleksandr Rodtsjenko (1912).
1915 Dance by Rodchenko.jpg|'Dans' (1915)


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aleksandr Rodtsjenko|Aleksandr Rodtsjenko]]» frå ,  den 26. september 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Bjørn Nordheggen

**Bjørn Nordheggen** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oppegård i Akershus. Han vart noregsmeister 1988, 1989 og 1994 på 10&nbsp;000 meter, i den siste meisterskapen vann han også gullmedaljen på 5&nbsp;000-meteren.

### Aktiv
Åra 1988-94 vann Nordheggen tre gullmedaljar og fire sølvmedaljar på 10&nbsp;000 m under noregsmeisterskapen. I den same perioden sikra han seg tre NM-bronsar, to NM-sølv og eitt NM-gull på 5&nbsp;000 m. Også i terrengløp vann han NM-medaljar. Åra 1991-93 deltok Nordheggen i nokre verdsmeisterskap i terrengløp og halvmaraton, med ein 53. plass som best. 

Nordheggen sette personleg rekord på 5&nbsp;000 m ved NM i friidrett 1988 på Byrkjelo. Han vart tredjemann i løpet på tida 13.36,9, slått med 4 sekund av noregsmeisteren Are Nakkim og 2 sekund av sølvvinnar John Halvorsen. Nordheggen sprang sitt livs beste løp då han 7. juli 1990 i Hechtel i Belgia gjorde unna mila på 28.37,7.

Han var medlem i Oppegård IL til 1990, frå 1991 i Follo FIK.

## Kjelder
*friidrett.no
Sveinung Stensland

**Sveinung Stensland** () er ein norsk farmasøyt og politikar frå Haugesund. Han har sidan 2013 vore stortingsrepresentant frå Rogaland for partiet Høgre.

Stensland er utdanna cand.pharm. ved Universitetet i Oslo. Frå 2000 til 2011 var han regioneleiar i firmaet Apotek 1. Perioden 2007-13 var han så vel kommunestyremedlem i Haugesund, som fylkestingsrepresentant i Rogaland. I fylkestinget sat han 2011-13 som leiar av administrasjonsutvalet.

I 2013 vart Stensland vald til vararepresentant til Stortinget. Han møtte heile tingperioden 2013-17 i staden for statsråd Bent Høie. Frå 2017 hadde Stensland fast sete i Stortinget, attvald i 2021. Alle sesjonane i tida 2013-21 var han med i Helse- og omsorgskomitéen, dei siste fire som nestleiar.

## Kjelder
*
Paul Andreas Kaald

**Paul Andreas Kaald** () var ein norsk kaperkaptein frå Trondheim. Han var ein av dei største norske kaperkapteinane frå kapertida. Det første toktet hans var i 1808. Det andre toktet i 1808 blei avbrote då skipet blei teke utanfor Skottland. Han kom attende til Trondheim i 1810. Tre år seinare, i 1813, drog han nok ein gong ut på tokt. Briggen «Anna Bruun» segla ut med 14 kanonar og eit mannskap på 60. Dette var eit av dei største kaperskipa som segla ut frå ei norsk hamn. Toktet var svært vellukka og gjorde kaptein Kaald til ein rik mann.

## Bakgrunn
Kaald  blei døypt 4. juli i Vår Frues kyrkje. Far hans var stavangermannen Albert Hansen Kold og mor hans var Jonetha Paulsdatter Kroppa. Faren hadde tre barn frå eit tidlegare ekteskap og fekk så tre barn med den nye kona si. Faren døydde då Paul Andreas var fem år og mora gifta seg deretter med overtollbetjenten Peder Olaus Høysager. Dei fekk fem barn. Paul Andreas hadde altså tre heilsysken og ni halvsysken. Aldersskilnaden i søskenflokken var over 50 år.

## Karriere
Kaald drog til sjøs då han var 14 år og tok styrmannseksamen i 1803. Han mønstra på «Sara Marie» som forliste ved Nederland og var med «Magdalena & Benedicte» på fleire turar i Middelhavet. Etter dette byrja han med kapertrafikk 24 år gammal, sidan Napoleonskrigane gjorde han arbeidsledig.

Det første toktet var med sluppen «Den Kjække» i 1808. Kaptein på toktet var Sigismund Richelieu. Toktet var vellukka og Kaald førte eit av skipa tilbake til Noreg. «Den Kjække» blei likevel teken av engelskmenn. Med hjelp frå reiaren Johan Christian Vogelsang fekk han rusta «Eliza» til eit nytt tokt. Kaald kalla det nyrusta kaperskipet «Den Flinke». Skipet blei teke ved Skottland og Kaald hamna i fengsel i Edinburgh. Der var han i to år. 

Han vende attende til Trondheim i 1810 og la ut på eit tredje tokt i 1813. Briggen «Anna Bruun» segla ut med 14 kanonar og eit mannskap på 60. Toktet var svært vellukka og gjorde kaptein Kaald til ein rik mann.

## Etter krigen
Den 18. juli 1812 gifta han seg med hitterværingen Willadine Kjerstine Stub. Sju av dei ni borna deira voks opp. Då krigen var over i 1814, stoppa kaperiet. Kaald kjøpte skonnerten «Isabella» og la ut på reise i Nordsjøen. Han var reiar for skipet frå 1828. Skipet forsvann i 1834. I 1835 flytta han til Hitra og slo seg ned på garden Grindvik. Der levde han av handel og gardsdrift til han døydde i 1867, 73 år gammal. Han ligg gravlagd på Fillan kyrkjegard, der kona hans òg ligg.

## Anna

* Han tok bergensk skipparborgarskap i 1808. Han bytte dette i eit trondhjemsk i 1817, før han i 1835 bytta dette i eit handelsborgerskap.
* Han etterlét seg skipsjournalar frå kapertoktene og ei dagbok frå fengselstida i Skottland.
* Paul Andreas Kaald har fått ein veg oppkalla etter seg på Ladehammeren i Trondheim. Gata går i ei sløyfe ut frå Ladehammerveien. Vegen har fått namnet Kaptein Kaalds vei.
*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Paul Andreas Kaald|Paul Andreas Kaald]]» frå ,  den 25. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Familien Kaalds slektstre
 
## Bakgrunnsstoff

* Adressa om Kaptein Kaald
Margret Hagerup

**Margret Hagerup** () er ein norsk politikar frå Time i Rogaland. Ho har sidan 2017 representert Rogaland og partiet Høgre på Stortinget.

Hagerup var frå 2005 til 2017 tilsett i ASKO Rogaland AS, siste seks åra som personalsjef. Perioden 2011-17 var ho i tillegg medlem i formannskapet for Time. Hausten 2017 kom ho inn på Stortinget som den fjerde og siste Høgre-kandidaten frå Rogaland. Perioden 2017-21 hadde ho sete i Arbeids- og sosialkomiteen.

## Kjelder
*
Åslaug Sem-Jacobsen

**Åslaug Sem-Jacobsen** () er ein norsk journalist og politikar frå Heddal i Telemark. Ho har sidan 2017 representert Telemark og Senterpartiet på Stortinget.

Sem-Jacobsen har vore medlem av fylkestinget i Telemark og var perioden 2015-17 varaordførar i Notodden kommune. I 2017 fekk ho fyrsteplassen på Senterpartiet si valliste til Stortinget, innvald på Tinget som femte og siste representant frå fylket. Perioden 2017-21 var ho medlem i Familie- og kulturkomiteen.

## Kjelder
*
Boris Iofan

**Boris Mikhajlovitsj Iofan** () var ein sovjetisk arkitekt knytt til den stalinistiske stilen. 

## Liv og virke
Iofan var fødd i Odessa på Krimhalvøya. Han gjekk ut frå Regio Istituto Superiore di Belle Arti (no Accademia di Belle Arti) i Roma i 1916 med ein grad i arkitektur. I førstninga følgde han nyklassisismen. Den fyrste større bygningen hans var eit sanatorium i Barvikha (1929), som gav han kontakt med leiarskapen i det sovjetiske kommunistpartiet.

I 1931 fullførte Iofan *Huset på hamnefronten* (offisielt kalla Дом Правительства, 'Bygningen til styresmaktene'). Bygningen dekte eit heilt kvartal og inneheldt 505 leilegheiter, to teater og butikkar. Det blei eit ikonisk døme på tidleg staliniststil. Boris Iofan budde livet ut i bygningen.

Iofan var ein av tre arkitektar som teikna Sovjetarpalasset som var planlagt som den største bygningen i verda (dei andre arkitektane var Vladimir Gelfreich og Vladimir Sjtsjuko). Dette skulle vera ein 315 meter høg bygning med ein 100 meter høg statue av Lenin på toppen. Planane deira blei valde av Stalin i ein internasjonal konkurranse, og vann pris ved verdsutstillinga i Paris i 1937. Stålramma som skulle bera bygningen hadde byrja i 1940, men deretter stoppa arbeidet på grunn av andre verdskrigen, og bygningen blei aldri oppført. I 1958 blei eit stort symjebasseng bygd på tomta.

Iofan blei utnemnd til *[[Folkearkitekt i Sovjetunionen]]* 20. oktober 1970.

## Galleri

The Soviet Union 1937 CPA 549 stamp (Palace of the Soviets).jpg|Teikning av det planlagde Sovjetarpalasset på eit frimerke frå 1937.
Fil:Moscow HouseOnEmbankment 6495.jpg|*Hus på hamnefronten* () i Moskva teikna av Boris Iofan
Fil:Palace Of Soviets 14.JPG|Sovjetpalasset-prosjektet
Fil:Paris-expo-1937-pavillon de l'URSS-13 (colorized).jpg|Statuen *[[Arbeidar og kolkhozkvinne]]* av Vera Mukhina og Boris Iofan

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Boris Iofan|Boris Iofan]]» frå  og «[[:en:Boris Iofan|Boris Iofan]]» frå , den 26. september 2021.*
Fasettauge

**Fasettauge** er synsorgan som finst hjå dei fleste insekt og dessutan hjå krepsdyr, dolkhalar og den fossile gruppa trilobittar. Nokre insekt har òg punktauge/medianauge. Fasettauge manglar hjå nokre arter maur og termitter (arbeidarar), nokre parasittiske artar, og dessutan hjå nokre holelevande insekt.

## Skildring
Fasettauge er to store «auge» sett litt framme og på sida av hovudet. Dei består av mange små enkeltauge (ommatidium) samla i eitt stort «auge». Kvart slikt ommatidium er sekskanta. Det enkelte fasettauget kan innehalda frå nokre få til opp imot 30 000 små sekskanta fasettar. Auga er anten hårlause eller forsynte med mengder av små korte og rett utståande hår mellom fasettane. Fasettane øvst på auget hjå nokre artar kan vera større enn fasettane nedst. 

Ommatidium er avgrensa av pigmentceller som skil dei frå kvarandre. Dei har eit gjennomsynleg, linseforma område ytst og deretter ein glaslekam med form som ei kjegle som er danna av fire celler. Inst har dei ein optisk stav danna av sju synsceller som kvar har kontakt med hjernen gjennom nervefibrar.

## Eigenskapar
Hjå nokre fluger dekker dei store auga nesten heile hovudet. Ganske ofte har hannen større auge enn hoa, og augo går saman på toppen av hovudet (*holoptiske*). Vanlegvis er auga skilt med ei pannestripe (*dioptiske*).
Nokre insektartar kan sjå fargar, særleg blått og fiolett. Nokre kan oppfatta ultrafiolett lys, særleg bier og veps. Dette gjer det lettare for dei å finna blomar med nektar. Dagflygande insekt har generelt skarpare syn enn dei som er skumrings- eller nattaktive. 

Hjå nokre artar er fasettaugo metalliske og lysreflekterande, som hjå kleggane. Andre artar har mindre fargesprakande fasettauge.  


Fliege_auf_Holzbrett.jpg|Kleggar har store, ofte metallskinnande fasettauge. Denne blindingen er ei ho, fasettaugo er skilde med ei pannestripe.
Drosophilidae_compound_eye.jpg|Nærbilde av eit fasettauge. Akkurat dette auget har små, rett utståande hår mellom kvar fasett.
OeilComposéLibellule.JPG|Snitt gjennom eit fasettauge. 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fasettøye|Fasettøye]]» frå ,  den 27. september 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

* ''The Compound Eye''
* ''Make Your Own Compound Eye'' by Stephanie Bailey
Oksana Robski

**Oksana Robski** () er ein russisk forfattar kjend for sin «glamour-litteratur». 

Oksana Robski voks opp i ein intellektuell familie i Moskva. Mor hennar var lærar som underviste på gymnas. Far hennar døydde då ho var sju år. Stefaren var pilot. Oksana studerte ved fakultetet for journalistikk ved Moskvas universitet og tok høgare utdanning for manuskriptforfattarar og regissørar. Eksamensfilmen hennar var med i den russiske konkurransen for unge regissørar, Heilage Anna. 

I 1995 byrja ho gje ut eit glansa tidsskrift som heitte *Sebastian* og handla om hundar. I 1998 opna ho ein interiørbutikk, Galleri O. Robski har òg drive eit selskap som leia ut kvinnelege livvakter, Nikita. Ho bur i dag i Zjukovka utanfor Moskva.

Debutromanen hennar, *Ca$ual*, kom ut på forlaget Rosman i 2005 og blei ein omdiskutert bestseljar. I 2006 kom han ut på svensk på Fabulera AB. Han kom ut på engelsk i 2007. Ho har gjeve ut fleire andre romanar og hjelpebøker om å leva glamorøst på OLMA-Press. Robski fann opp sjangeren «glamour-litteratur», som typisk har vakre, smarte kvinner i hovudrolla som oppnår suksess gjennom å manipulera rike menn. Verka hennar tek for seg liva til dei nye rike i Russland, og er ikkje interessert i politiske og sosiale spørsmål.

## Verkliste
;Romanar
* *Casual* (2005)
* *Про ЛюбOFF/ON*,  *Pro liuboff/on* ('Om kjærleik off/on', 2005)
* *День счастья — завтра*, *Den stsjastja – zavtra* ('Dagen for lukke er i morgon', 2006)
* *Жизнь заново*, Zhizn’ zanovo ('Liv på nytt', 2006),
* *Casual 2* (2007)

;Novellesamling
* Ustritsy pod dozjdem ('Østersar i regnet', 2007)

; Handbøker/humor

* *Zamuzj za millionera* ('Gift deg med ein millionær', 2007), med Ksenija Sobtsjak
* *Rublevskaja kukhnia* ('Rublevka-cuisine', 2007) 
* *Glamurnyj dom* ('Det glamorøse huset', 2007)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Oksana Robski|Oksana Robski]]» frå ,  den 27. september 2021.*
Nal

Ein **nal** er ein T-forma handreiskap til reingjering av overflater. Nalen består av ei gummilist med eit handtak. 

Nalar kan brukast til vask av vindauge, eller til fjerning av vatn og reinsevæsker frå glas, speglar og andre glatte overflater. Effekten av gummibladet på ein nal kan samanliknast med gummibladet på ein vindaugsviskar.

Ordet «nal» er opphavleg eit merkevarenamn som har vorte ein del av daglegtalen. Namnet kjem av namnet på oppfinnaren, Lahn, stava baklengs.

## Kjelder
* 
* 
*
Nal (fleirtyding)

**Nal** eller **NAL** kan visa til:

* Nal, ein handreiskap til reingjering.
* Norske arkitekters landsforbund
* Norske Avisers Landsforening
Reidar Hagen

**Reidar Hagen** () var ein norsk friidrettsutøvar frå Kvikne i Nord-Fron som vart noregsmeister fire gongar i diskoskasting i tida 1953-57. Han var medlem i Vinstra IL.

Hagen sikra seg i perioden 1952–61 anten gull- eller sølvmedaljen i diskosøvinga under noregsmeisterskapen i friidrett. Åra 1953, 1954 og 1956, 1957 vann han gullmedaljen. Hagen presterte livsbeste då han på Tretten den 19. juni 1960 slengde diskosen 52,83 meter.  

## Kjelder
*friidrett.no
Erling Aastad

**Erling Rudolf Aastad** () var ein norsk massør og friidrettsutøvar frå Oslo som særleg utmerkte seg lengdehopp, og til dels i sprintløp.

## Aktiv
Aastad sanka i tida 1918-30 heile 10 NM-medaljar i lengdehopp og ein sølvmedalje på 100 meter, den siste kom i 1925. Han var noregsmeister i 1920 og alle åra frå 1925 til 1930. 4. september 1921 forbetra han noregsrekorden i lengdehopp til 7,22 meter, ein rekord som vart sletta året etter. På Frogner stadion i Oslo den 12. august 1925 tok han tilbake noregsrekorden med eit kjempehopp på 7,45 meter, ein landsrekord som heldt seg i ni år. Under NM i friidrett 1925 i Trondheim, to veker etter rekordhoppet i Oslo, presterte Aastad livsbeste på 100 meter med tida 10,9 sekund og fekk sølv, dagen etter tok han gull med eit lengdehopp på 7,42 m, ein fattig centimeter framom Charles Hoff. 

### Plasseringar i olympisk sommarleikar
*Sommar-OL 1920: Nr 5 i lengdehopp – 6,88 meter
*Sommar-OL 1924: Nr 13 i lengdehopp – 6,72 m
*Sommar-OL 1928: Nr 14 i lengdehopp – 7,17 m

## Kjelder
*friidrett.no

## Notar

## Bakgrunnsstoff
*
Pasientfokus

**Pasientfokus** er ein organisasjon som stilte liste i Finnmark til stortingsvalet 2021 og fekk 0,2&nbsp;% oppslutning nasjonalt og 13,1&nbsp;% i Finnmark. Resultatet førte til at partileiaren Irene Ojala blei vald inn på Stortinget.

Pasientfokus er ikkje eit registrert politisk parti.

Den høgst prioriterte saka til Pasientfokus er nytt akuttsjukehus i Alta.

Pasientfokus starta i 2017 under namnet «Postkortaksjonen» til støtte for betre helsetilbod i Alta og Kautokeino. I 2020 blei aksjonen ført vidare med stiftelsen «Alta Sykehus med Pasientfokus» og ein grunnkapital på  kr.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Khorovod

**Khorovod** er ein austslavisk folkedans der ein dansar ringdans og syng i kor til. Han kan også vera akkompagnert av instrument. Khorovod er rekna som ein av dei elste russiske dansane, og skal gå over 1000 år tilbake. I Russland har dansen òg vore kjend som *karagod*, *tanok* og *krug*.

Khorovod-dansar og songar kan vera knytte til rituale, og mange av dei formidlar førestillingar som går langt tilbake i tid, ofte med førkristent innhald.

Mot slutten av 1800-talet byrja khorovod å fortrengast av nyare dansar, som kvadrilje, vals og polka.

## Ordsoge
Ordet *khorovod* (russisk хорово́д, IPA: [xərɐˈvot], , kviterussisk карагод  [karaˈɣot], bulgarsk хоро, polsk korowód) skal stamma frå gresk *choreia* (gammalgresk χορεία). Gresk kultur har hatt sterk innverknad på russisk kultur. Han er i slekt med den greske ringdansen choreia, kolodans (sørslavisk ringdans frå Serbia, Kroatia og Bosnia), horadans (Balkan), kochari (armensk og aserbajdsjansk folkedans).

## Regionale variantar i Russland
Khorovod-dans blei dansa på ulike måtar i ulike delar av det gamle Russland.

I Nord-Russland var dansen kjend for avmålte, rolege rørsler og vakre, mystiske melodiar.

I Sentral-Russland i områda rundt Moskva var dansen muntrare og lettare. Ein song russiske folkesongar som akkompagnement. Dansarar klappa og sparka og utførte raske, energiske rørsler.

Danseforma i Sør-Russland er kjend for raske, livlege rørsler og komplekse mønster som viser fram styrke, energi og ungdom.

## Khorovod i andre verk
Khorovod har inspirert mykje av russisk kunstmusikk og opptredenar. Til eit patriotisk stykke av Catterino Cavos frå 1812, 'Militsen, eller kjærleik for fedrelandet', utforma den fyrste kjende russiske koreografen Ivan Valberkh eit ballett-divertissement som inneheldt khorovod-dans. Rimskij-Korsakov nytta khorovod i operaene *Mlada* (1892), 'Mainatta' (1892) og  'Julaftan' (1895).

Khorovodmusikk blei brukt av Prokofjev i 1936 til ei scenesetjing av Pusjkin-stykket Eugen Onegin, som fyrst blei oppført i 2012 ved Princeton University. Stravinskij nytta khorovod-aktig musikk både i *[[Eldfuglen]]* og *[[Vårofferet]]*.

## Galleri

Гулянье на святой неделе в С.-Петербурге.jpg|Bilde av khorovod-dansarar frå 1848
Втёрся-парень-в-хоровод.jpg|Ein ung mann bryt inn i ein jente-khorovod. Måleri frå 1902 av Andrej Rjabusjkin.
Хороводы. Внуково Московской области.jpg|'Runddansar. Round. Vnukovo, Moskva oblast'. Måleri frå 1903 av K. Juon.
Григорьев Хоровод 1917.jpg|Khorovd-dans måla av Nikolai Mikhailovitsj Grigorijev (1890-1943)
Хоровод на Дону.jpg|Horovod-dansarar ved Don, fotografert før 1917
Mikhail Filippovich. Midsummer night.jpg|'Midtsommarnatt'. Måleri av Mikhail Filippovitsj frå 1921.
Fonar.tv_Узорный_хоровод_2015_44.jpg|Verdsrekord med 2511 deltakarar i ein ringdans i mønster i Belgorod i Russland. 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Khorovod|Khorovod]]» frå ,  den 28. september 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

* Khorovod description and history
Stalinistisk arkitektur

**Stalinistisk arkitektur** (, 'Stalins empire-stil', eller ста́линский неоренесса́нс, 'Stalins neorenessanse'), også omtalt som **Stalin-gotikk** eller *[[sosialisme|sosialistisk]] [[klassisistisk arkitektur|klassisisme]]*, viser til arkitekturen i Sovjetunionen mellom 1933, då Boris Iofan sitt forslag til Sovjetpalasset blei offisielt godkjent, og  1955 då Nikita Khrusjtsjov fordømte «feilstega» i dei føregåande tiåra og la ned Det sovjetiske akademiet for arkitektur.

Stalinistisk arkitektur har tilknytingar til sosialistisk realisme-tradisjonen i kunst og arkitektur.

## Gjennomslag
Dei mest framståande døma på denne stilen er kanskje Dei sju systrene i Moskva som er bygga i ein kombinasjon av russisk barokk og gotisk stil, og med teknologien som blei brukt til å bygga dei amerikanske skyskraparane. Sjælv om det blei bygga mange liknande bygningar i andre sosialistiske land, er det berre Kultur- og vitskapspalasset i Warszawa som kan måla seg med desse.

Også i Folkerepublikken Kina og andre asiatiske kommuniststatar fekk stiln eit visst nedslagsfelt.

## Galleri

Skyscraper Kotelnicheskaya naberezhnaya -1.jpg|Kotelnitjeskaja Naberezjnaja, bustadblokk i Moskva. Ein av «stalinskrapoarene» bygde i perioden 1947-53.
Chkalovsk Palace of Culture named Valery Chkalov 2011.jpg|Kulturpalasset i Tsjkalovsk i Nizjnij Novgorod oblast bygt i 1940.
Russian cake - Warsaw . Pastel ruso. Varsovia..jpg |Kulturpalasset i Warszawa bygt 1952–1955 .
Belarus-Minsk-Railway Station Square-4.jpg|Stalinistisk arkitektur på plassen framfor jernbanestasjonen i Minsk.
Róż (Roses) Avenue (2024), Nowa Huta, Kraków, Poland.jpg|Bustadhus i stadsdelen Nowa Huta i Kraków i Polen. Tidleg 1950-tal.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stalinistisk arkitektur|Stalinistisk arkitektur]]» frå ,  den 27. september 2021.*  

## Bakgrunnsstoff