open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jerusalemkorridoren

**Jerusalemkorridoren** (hebraisk פרוזדור ירושלים, *Prozdor Yerushalayim*) er eit område på fleire hundre kvadratkilometer mellom Jerusalem og Shephelah i Israel. den nordlege grensa er den gamle vegen til Jerusalem; den sørlege grensa er Elahdalen, og den vestlege grensa, Shaar HaGai og vegen til Beit Shemesh. Dei største byane i i Jerusalemkorridoren er Beit Shemesh, Mevasseret Zion, Abu Ghosh, Tzur Hadassah og Kiryat Ye'arim.

## Historie

I 1949, då området kom under israelsk kontroll, var regionen fjellendt, steinete og utan tre og skogar. Dei arabiske landsbybuarane som praktiserte terrassejordbruk i dei smale dalane og flykta under krigen. Jerusalemkorridoren var den einaste vegen ein kunne føre forsyningar inn til den kringsette Jerusalem. I slaget ved Latrun prøvde jødiske styrkar å erobre Latrun, der jordanske styrkar var stasjonert. Burmavegen vart bygd som eit alternativ.

I det første tiåret etter det israelske sjølvstendet vart det oppretta i alt 35 jordbruksbusetnader i Jerusalemkorridoren av nye emigrantar frå Jemen, Kurdistan, Nord-Afrika, Romania og Ungarn. JNF tilsette mange av nykommarane til skogsplanting og landattvinning. Sidan den gong har området vorte eit av dei største nyplanta skogområda i landet. 

I dag går det mange vegar til Jerusalem. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerusalem corridor|Jerusalem corridor]]» frå ,  den 5. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sha'ar Hagai

**Sha'ar HaGai** (hebraisk שער הגיא eller באב אל-ואד) eller **Bab al-Wad** (arabisk باب الواد eller باب الوادي),er eit punkt langs Tel Aviv-Jerusalem-vegen, 23&nbsp;km frå Jerusalem, der vegen byrjar å stige inn i ei kløft, som på arabisk heiter Wadi Ali.

Under borgarkrigen i Palestinamandatet 1947-48 og den arabisk-israelske krigen i 1948 var det harde kampar i dette området og den nærliggande politistasjonen ved Latrun mellom arabiske styrkar og jødiske konvoiar på veg for å laga ein blokade kring Jerusalem. Bab al-Wad byta hender fleire gonger i den såkalla arabiske frigjeringskrigen med støtte frå arabarar irregulære styrkar, og jødiske einingar frå Palmach og Haganah, men den 20. april kapra arabarar høgda kring Sha'ar HaGai, og stengde av Tel Aviv-Jerusalem-vegen.

Frå midten av mai 1948 og framover vart fortet i Latrun, berre 2 km vest for Bab al-Wad, halden av den særs effektive og britisk-trente arabiske legionen frå Jordan. Palmach 10. brigade, kommandert av obserstløytant Yitzhak Rabin, den framtidige statsministeren i Israel, klarte å erobre Bab al-Wad på eiga hand, men vegen vest for punktet vart kontrollert frå  Latrun, og vart verande under jordansk kontroll fram til 1967, og stengde dermed av hovudfartsåra inn til Jerusalem. For å kome seg rundt denne arabiskkontrollerte flaskehalsen, bygde israelarane den såkalla «Burmavegen», oppkalla etter den kjende vegen inn i Kina under andre verdskrigen. Denne særs bratte omvegen vart nytta under krigen, og erstatta etter berre seks månader av ein lengre, men tryggare veg. Etter seksdagarskrigen, då Latrun-området vart erobra av Israel, vart Tel Aviv–Jerusalem-vegen igjen den kortaste vegen forbi Latrun og Sha'ar HaGai. I dag er vegen her ein firefelts hovudveg som er planlagt utvida på grunn av stadig aukande trafikk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sha&#39;ar Hagai|Sha&#39;ar Hagai]]» frå ,  den 5. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Krayot

**Krayot** (hebraisk הקריות, «bygdene») er ei gruppe på fem små byar som vart grunnlagde i 1930-åra i Haifabukta, i utkanten av byen Haifa i Israel.

Desse byane i Krayot (fleirtal *Kirya*) er Kiryat Yam (innb. 36&nbsp;700), Kiryat Motzkin (innb. 39&nbsp;800), Kiryat Bialik (innb. 36&nbsp;200), Kiryat Ata (innb. 33&nbsp;800) and Kiryat Haim (innb. 26&nbsp;960).

I 2003 var det forslag om å slå desse fem byane saman til ein enkel by kalla *Zevulun* med eit folketal på 250&nbsp;000, noko som ville ha gjort han til ein av dei ti største byane i Israel. Men i 2008 vart planane skrinlagde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Krayot|Krayot]]» frå ,  den 5. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nedre Galilea

**Nedre Galilea** (hebraisk הגליל התחתון, *HaGalil HaTaḥton*) er ein region i Det nordlege distriktet i Israel. Nedre Galilea strekkjer seg frå Jezreeldalen i sør til Øvre Galilea (Beit HaKerem-dalen) i nord. Den austlege grensa er Jordanelva og Genesaretsjøen. Den vestlege grensa er Zvulundalen og Akko.

Nedre Galilea er den sørlege delen av Galilea. Det blir kalla «Nedre» fordi han er mindre fjellrik enn Øvre Galilea. Dei høgaste punkta i Nedre Galilea stig opp til 500 meter over havet. Den høgaste toppen er Kamun (598 m) nord i Nedre Galilea og Tabor (588 m) i sørlege delen. 

## Geografi
Nedre Galilea består av tre forskjellige regionar med forskjellig geologi: 
* Vestlege Nedre Galilea
* Sentrale Nedre Galilea
* Dei høgare områda i austlege Nedre Galilea

Nedre Galilea består av låge fjell som strekkjer seg frå aust til vest med fleire dalar mellom. Sør for Beit HaKerem-dalen ligg fjellkjeda Shagor, så Sakhnindalen, Yodfat, Tur'andalen og Tur'anfjella, Beit Netofa-dalen, og Ksulot. I vestlege Nedre Galilea er det fleire låge åsar (200–300 moh) dekte med eikeskogar. Den sentrale Nedre Galilea er meir fjellendt og det austlege Nedre Galilea er ei flat basaltisk fjellside med ei høgd på 300 meter over havet, og som strekkjer seg frå nordaust til sørvest. 

Sjølv om landskapet i Nedre Galilea er mindre dramatisk enn det i Øvre Galilea, er det grønare. Nedre Galilea er lettare tilgjengeleg for dei fleste israelarar (mindre enn to timar med bil frå Tel Aviv-området). Mykje av jordbruket i Israel skjer i Nedre Galilea, særleg i Jezreeldalen og Beit She'an-dalen.

## Galleri

Fil:Mount Tabor4.jpg|Tabor
Fil:Mount of transfiguration is.JPG|Forklaringskyrkja
Fil:Almog IL2 Movil.jpg|Beit Netofa-dalen
Fil:PikiWiki Israel 8964 Geography of Israel.jpg|Nahal Amud
Fil:Mount-Arbel-189.jpg|Har Arbel
Fil:Cipori142.jpg|Tzippori-ruinar
Fil:PikiWiki Israel 7674 Archeological sites of Israel.JPG|«Mona Lisa av Galilea» - mosaikk i  Tzippori
Fil:View of Nazareth from El Kishleh neighborhood.jpg|Nasaret


## Sjå òg
*Galilea
*Det nordlege distriktet i Israel
*Nedre Galilea regionale kommune
*Øvre Galilea

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lower Galilee|Lower Galilee]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hebron-fjellet

**Hebron-fjellet** (hebraisk הר חברון, arabisk جبل الخليل) er eit geografisk område og eit fjell sør på Vestbreidda. Dei vestlege forberga av fjellet strekkjer seg inn i Israel.

Fjellet var i bibelsk tid eit senter for israelittiske og hashmoneiske kongedøme. 

Hebron-fjellet dannar sør- og austgrensa av middelhavsvegetasjon i Israel. 

## Sjå òg
* Hebron guvernement
* Har Hevron regionale kommune
* Israelsk natur

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Hebron|Mount Hebron]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beer Sheva storbyområde

**Beer Sheva storbyområde** (hebraisk מטרופולין באר שבע) er eit storbyområde som omfattar område frå Det sørlege distriktet i Israel. Området er tett knytt til byen Beer Sheva gjennom sosiale, økonomiske og kulturelle band. Storbyområdet Beer Sheva ligg i Negevørkenen. Storbyområdet er det tredje største storbyområdet i landet med eit folketal på kring 559&nbsp;700.

## Storbyringar
Israelsk statistisk sentralbyrå har delt Beer Sheva storbyområde inn i fire:

**Merknader**

* 1 Folkesetnaden «jødar og andre» omfattar jødar, ikkje-arabiske kristne og dei som ikkje er klassifiserte av religion.
* 2 Omfattar byen Beer Sheva.
* 3 Omfattar byane Rahat og Ofakim, dei lokale kommunane Lehavim, Omer og Tel Sheva, i tillegg til mange mindre byar (lokale kommunar).
* 4 Omfattar byane Dimona, Arad, Netivot og Sderot, dei lokale kommunane Ar'arat an-Naqab og Yeruham, og mange mindre byar (lokale kommunar).
* 5 Omfattar den lokale kommunen Mitzpe Ramon, og mange mindre byar (lokale kommunar).

## Sjå òg
*Byar i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beersheba metropolitan area|Beersheba metropolitan area]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jan Grøndahl

**Jan S. Grøndahl** () er ein norsk cand.jur., tidlegare politimeister og embetsmann.

Grøndahl var politimeister i Sør-Varanger i perioden 1972 til 1977. Han var sysselmann på Svalbard frå 1978 til 1982. Deretter var han politimeister på Hamar frå 1982 til 1998, med unntak av åra 1991-1993, da han var fungerande leiar for Politiets sikkerhetstjeneste.}

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Jan Grøndahl|Jan Grøndahl]]» frå , den 6. oktober 2014, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Jan_Gr%C3%B8ndahl&oldid=12314078 revisjon 12314078]*
May-Britt Moser

**May-Britt Moser** () er ein norsk psykolog og professor ved NTNU, der ho er leiar for *Centre for Neural Computation*. I 2014 fekk ho Nobelprisen i medisin saman med eksmannen Edvard Moser og deira faglege mentor John O'Keefe, som starta forskinga dei fekk prisen for. Prisen vart tildelt for deira arbeie på gitterceller i entorhinalkorteks. 

Moser har doktorgrad frå Universitetet i Oslo. Ho har særleg bidrege betydeleg innanfor studiet av hippocampus, med særleg vekt på hugset og evna til romleg orientering.

## Utdanning og forskning
May-Britt Moser vart utdanna psykolog frå Universitet i Oslo i 1990. Ho fullførte doktorgraden i nevrofysiologi ved Universitet i Oslo i 1995, med rettleiing frå professor Per Andresen. May-Britt Moser var postdoc ved senteret for nevrovitenskap, Universitet i Edinburgh, Skottland, frå 1994 til 1996. I denne perioden var jobba ho også ved laboratoriet til John O'Keefe ved University College London i to månadar. 

May-Britt Moser vart utnemnd til fyrsteamanuens i biologisk psykologi ved NTNU i 1996, og professor i nevrovitenskap i 2000. 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
Edvard Moser

**Edvard Ingjald Moser** () er ein norsk psykolog. Han er professor ved NTNU, der han er leiar for Institutt for systemnevrovitskap. I 2014 fekk han Nobelprisen i medisin saman med May-Britt Moser, som han var gift med, og læremeisteren deira John O'Keefe, som starta forskinga dei fekk prisen for.

Moser har doktorgrad frå Universitetet i Oslo. Han har særleg bidrege betydeleg innanfor studiet av hippocampus, med særleg vekt på hugset og evna til romleg orientering.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
Galileastripa

**Galileastripa** (hebraisk אצבע הגליל, *Etzba HaGalil* (tyder «Fingeren til Galilea») ei landstripe langs Huladalen nord i Israel som dekkjer fem kommunar. Byar langs Galileastripa er Metula og Kiryat Shmona.

## Geografi
Galileastripa er ei smal landstripe som går frå grensa til Libanon lengst nord til ei imaginær linje oppfor Huladalen i sør.

## Historie
I 1920 vart Sykes-Picot-avtalen endra for å overføre område med jødiske busetnader frå Det franske mandatet i Libanon til Palestinamandatet.Frå april 1924 kom området under britisk kontroll.Det vart gjort ein avtale som gjorde at begge sider av grensa kunne dyrkast og skattane skulle fordelast mellom det britiske og det franske mandatet. Grensa var problematisk, strategisk og politisk, men å utnytte vasskjeldene i regionen var særs viktige for utviklinga av landet.

Under operasjon Yiftah i april og mai 1948 vart arabarane som budde på Galileastripa utviste av Palmach-styrkane kommandert av Yigal Allon.

Raid frå andre sida av grensa  og rakettåtak frå Libanon var eit pågåande problem for samfunna på Galileastripa.I november 2011 vart det avfyrt rakettar inn i Israel, som landa nær grensa. Hendinag vart kalla «ei farleg påminning» om den 34 dagar lange krigen i 2006 mot iranske- og syriskstøtta Hizbollahstyrkar i Libanon.

## Sjå òg
*Israelsk geografi
*Øvre Galilea regionale kommune

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Galilee Panhandle|Galilee Panhandle]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gazaomringinga

**Gazaomringinga** (hebraisk עוטף עזה, *Otef Aza*) syner til eit område i Israel som strekkjer seg kring Gazastripa, berre nokre få kilometer unna, og omfattar byen Sderot og fleire kibbutzim og moshavim i området.

Sidan den andre Intifada, og særleg sidan Israels einsidige tilbaketrekkingsplan vart implementert, vart samfunna i området kring Gazastripa utsette for terrorist åtak, bombekastargranatar og Qassamrakettar frå Gazastripa. I nyare år har meir fjerntliggande samfunn blitt oftare råka av bomber frå Gaza, som Ashkelon, Netivot, Kiryat Gat, Beer Sheva og Ashdod, etter at det vart smugla inn Grad-rakettar til Gaza.

I 2007, etter fleire år med terroriståtak, vedtok Knesset ei lov som gav samfunn som låg innafor 7&nbsp;km frå grensegjerdet kring Gazastripa (og andre samfunn i området utpeikt av finansdepartementet i Israel) status som  «konfrontasjonslinje-samfunn» og gav dei spesielle privilegium (til slutten av 2008). Andre lover forlenga desse privilegia, med somme endringar, fram til slutten av 2014.

## Busetnader i Gazaomringinga
Dei følgjande samfunna var inkludert i lista over samfunn i det sørlege konfrontasjonslinjeområdet, publisert av israelske skattestyresmakter: 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gaza envelope|Gaza envelope]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Haifabukta

**Haifabukta** (hebraisk מפרץ חיפה, *Mifratz Haifa*) er ei bukt langs middelhavskysten av det nordlege Israel. Haifabukta er den einaste naturlege hamna i Israel ved Middelhavet.

Kishonelva munnar ut i bukta og byane Haifa og Akko ligg høvesvis på sør og nord i bukta, medan det i midten er rekkjer av sanddyner og forstadsområdet Krayot. Karmelberget stig opp frå sørenden av bukta, medan fjella i Vest-Galilea går frå kysten og innoverland på nordsida. Hamna i Haifa ligg langs den søraustlege kysten av bukta.

*Haifabukta* syner òg til ein av dei ni bydelane i Haifa, og er i stor grad eit industriområde nordaust for sentrumsområdet og sør for Kiryat Hayim.

## Historie
I 1920-åra vart det grunnlagd fleire kibbutzim i bydelen Bat Galim i Haifabukta i etter det britiske mandatet gav pengar til utvikling av området. Sidan kysten av Palestina mangla ei moderne hamn, planla dei britiske styresmaktene eit nytt hamneanlegg. Haifa Bay Development Company vart grunnlagd i februar 1925 for å utvikle desse planane, men fekk ikkje nok kapital, så transaksjonen vart gjort med Palestina Land Development Company. Området vart kjøpt av familien Sursock, som hadde kjøpt det frå dei osmanske styresmaktene i 1872. Den 4&nbsp;500 hektar store landområdet vart kalla Jidro-området. Selskapet kjøpte òg ein 99 år lang konsesjon for ytterlegare 1&nbsp;200 hektar med tilstøytande land, som gav eit samla areal på 5&nbsp;700. Området skifta eigarar fleire gonger på grunn av økonomiske vanskar, men vart til slutt kjøpt av Bayside Land Company, som samarbeidde med Jewish National Fund. I 1928 fekk selskapet i oppdra av Patrick Abercrombie å lage ein utviklingsplan.

I 1934 vart Fønikia glasverk oppretta i Haifabukta. Selskapet flytta til Yeruham i 1968 og er framleis i drift i dag.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Haifa Bay|Haifa Bay]]» frå ,  den 6. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Haifa storbyområde

**Haifa storbyområde** (hebraisk מטרופולין חיפה) er eit storbyområde som omfattar område frå både Haifa og Nord-distrikta i Israel. Det ligg langs den israelske middelhavskysten. Haifa storbyområde er det nest største storbyområdet i Israel, med ein estimert folkesetnad på over 1 million.

## Storbyringar
Israelsk statistisk sentralbyrå har delt Haifa storbyområde inn i tre:

;**Merknader**
* 1 Folkesetnaden av «jødar og andre» omfattar jødar, ikkje-arabiske kristne og dei som ikkje er klassifiserte av religion. 
* 2 Kjernen omfattar byen Haifa.
* 3 Den indre ringen består av Haifa distrikt og omfattar byane Kiryat Bialik, Kiryat Yam, Kiryat Motzkin, Kiryat Ata, Tirat Carmel og Nesher, i tillegg til fleire mindre byar (lokale kommunar).
* 4 Den ytre ringen omfattar byane Tamra, Karmiel og Nahariya, i tillegg til mange mindre byar (lokale kommunar).

## Panorama

## Sjå òg
*Byar i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Haifa metropolitan area|Haifa metropolitan area]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hevel Lakhish

**Hevel Lakhish** (hebraisk חבל לכיש, tyder *Lakhishregionen*) er eit område sør i sentrale Israel. Det er ein del av den sørlege Shephelah, og ligg mellom Judeafjella og Middelhavet og er kalla opp etter den bibelske byen Lakhish.

Før den arabisk-israelske krigen i 1948 vart det grunnlagd tre kibbutzim i området Gal On, Gat og Negba. Mellom 1955 og 1961 vart det grunnlagd tjue busetnader til. 

Området er dekt av tre regionale kommunar - Lakhish, Shafir og Yoav - og ein bykommune, Kiryat Gat. I 2009 budde det 70&nbsp;200 innbyggjarar i regionen. Alle var jødar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hevel Lakhish|Hevel Lakhish]]» frå ,  den 6. oktober 2014.*
Hevel Shalom

**Hevel Shalom** (hebraisk חבל שלום, tyder *[[Shalom]]regionen*) er eit område vest i Negevørkenen nær grensa til Israel med Gazastripa og Sinai i Egypt. Dette området vart valt som eit erstatningsområde for evakuerte frå Yamit. 

## Lanndsbyar
Landsbyane i Hevel Shalom er hovudsakleg organiserte som moshavim, men somme av dei er kibbutzim òg, i tillegg til ein felleskap. Alle busetnadane er administrerte av Eshkol regionale kommune.

*Avshalom
*Dekel
*Holit
*Kerem Shalom
*Peri Gan
*Sde Avraham
*Sufa
*Talmei Yosef
*Yated
*Yevul

Holit, Sufa og Talmei Yosef vart busette av evakuerte frå Yamit.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hevel Shalom|Hevel Shalom]]» frå ,  den 6. oktober 2014.*
Jerusalem distrikt

**Jerusalem distrikt** (hebraisk ; ) er eit av seks administrative distrikt i Israel. Det administrative senteret er Jerusalem. Jerusalem distrikt dekkjer eit areal på 652 km² og hadde 1&nbsp;034&nbsp;200 innbyggjarar i 2014. Av desse er 67,8 % jødiske og 30,6 % arabarar. Ein femtedel (21 %) av arabarane i Israel bur i Jerusalem distrikt, som omfattar både Aust- og Vest-Jerusalem.

Dei fleste arabarane i Jerusalem distrikt er palestinarar, kvalifisert for statsborgarskap etter israelsk lov, men som etter eige val er ikkje-borgarar. Minoriteten er israelske arabarar som bur i Abu Ghosh, Beit Safafa og Aust-Jerusalem, der israelske arabarar har vore busett sidan seint i 1970-åra. Den ikkje-jødiske folkesetnaden er 28,3 % muslimar, 1,8 % kristne og 1,4 % ikkje klassifisert av religion.

## Administrative inndelingar

Kommunen Jerusalem, inkludert Aust-Jerusalem og andre annekterte delar av Vestbreidda, utgjer 125 km² eller kring 19 % av Jerusalem distrikt i 2008.

## Sjå òg
* Jerusalem guvernement
* Byar i Israel
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerusalem District|Jerusalem District]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Latin-Amerikagruppene i Noreg

**Latin-Amerikagruppene i Noreg** (**LAG**) er ein norsk organisasjon som driv med solidaritet med Latin-Amerika. Landsorganisasjonen vart stifta i 1977, og har i dag lokallag i Oslo, Bergen, Stavanger, Trondheim og Kristiansand. Han er partipolitisk uavhengig, og arbeider for demokratisering, fred, menneskerettar og alternativ til ny-liberalismen. Tore Isungset Støve er leiar, og Heidi Lundeberg er dagleg leiar.

Latin-Amerikagruppene gjev ut magasinet *'Lati-Amerika*, og er med-eigar i Verdensmagasinet X.

## Brigadar
Sidan 1980 har Latin-Amerikagruppene sendt grupper med friviljuge solidaritetsarbeidarar,, kalla brigadar til land i Latin-Amerika, fyrst for å hjelpa landa med arbeidskraft, men etter 1997 for å driva informasjonsarbeid i Noreg. Fram til 1988 var brigadane i direkte samarbeid med Sandinist-regjeringa i Nicaragua, medan dei var i samarbeid med bondeorganisasjonen UNAG fram til 1995.

Sidan 1997 har gruppene samarbeidd med ulike friviljuge organisasjonar på kontinentet.

## Bakgrunnsstoff
*
Det nordlege distriktet i Israel

**Det nordlege distriktet** (; hebraisk:  – *Meḥoz hatzafon*) er eit av seks administrative distrikt i Israel. Det nordlege distriktet har eit areal 4&nbsp;478 km², som aukar til 4&nbsp;638 km² om ein tar med både land og vatn. Den største byen er Nasaret, medan administrasjonssenteret er Nof HaGalil.

Golanhøgdene har vore styrt som eit underdistrikt av Det nordlege distriktet sidan 1981, og er *[[de facto]]* annektert av Israel, men dette er ikkje internasjonalt anerkjent og SN reknar annekteringa. Utanom Golanhøgdene, som dekkjer 1&nbsp;154 km², er det totale landarealet 3&nbsp;324 km² (3&nbsp;484 km² med vatn).

## Demografi
Ifølgje den israelsk statistisk sentralbyrå data for 2011:

* Total folketal: 1&nbsp;304&nbsp;600 (2011)
* Etnisk:
** Arabarar: 693&nbsp;700 (53.2%)
** Jødar: 572&nbsp;600 (43.9%)
** Andre: 38&nbsp;300 (2.9%)
* Religion :
** Jødar: 572&nbsp;600 (43.9%)
** Muslimar: 498&nbsp;700 (38.2%)
** Drusarar: 104&nbsp;500 (8%)
** Kristne: 92&nbsp;800 (7.1%)
** Ikkje klassifiserte: 34&nbsp;400 (2.6%)
* Folketettleik: 261/km²

Det nordlege distriktet er det einaste distriktet i Israel der majoriteten av innbyggjarane er arabarar.

## Administrative regionar
### Underdistrikt
Det nordlege distriktet er delt inn i følgjande underdistrikt:
*Safed underdistrikt
*Kineret underdistrikt
*Jezreel underdistrikt
*Akko underdistrikt
*Golan underdistrikt

### Kommunar

## Sjå òg
* Distrikt i Israel
* Galilea
* Arabiske stader i Israel
* Byar i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Northern District (Israel)|Northern District (Israel)]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Werner Günthör

**Werner Günthör** () er ein sveitsisk tidlegare friidrettsutøvar frå Uttwil. Han vart europameister i kulestøyt i 1986, og vann så tre strake VM-gull i same øvinga i perioden 1987-93. I 1988 fekk han bronsemedaljen under sommar-OL.

## Aktiv
Günthör slo gjennom i 1986-sesongen. Under europameisterskapen 1986 i Stuttgart stod kampen om gullmedaljen mellom Günthör og austtyske Ulf Timmermann, dei hine kulestøytarane var ikkje nærleiken av deira lengder. Günthör sikra seg gullmedaljen då han sette sveitsisk rekord med 22,22 m, Timmermann stoppa på 21.84 m. Året etter vart Günthör verdsmeister med eit støyt som målte 22,23 m, dermed slo han den ferske verdsrekordhaldaren, Alessandro Andrei frå Italia, med 23 cm.

I august 1988 gjorde Günthör i Bern sitt livs lengste kulestøyt, og sette sveitsisk rekord med 22,75 meter. Under sommar-OL 1988 i Seoul landa kula til Günthör på 21,99 m, noko som gav han ein bronsemedalje. Både olympiameister Timmermann og Randy Barnes frå USA presterte på ei høgre nivå med sine 22,47 m og 22,39 m.

I 1991 forsvarte Günthör VM-tittelen i Tokyo, i ei kuletevling der han var utan reell konkurranse. Med 21,67 meter som lengst slo han sølvmedaljøren, norske Lars Arvid Nilsen, med 92 centimeter. Etter si svakaste meisterskapstevling på åtte år, hamna Günthör på fjerdeplass under sommarleikane i Barcelona i 1992.

Under friidretts-VM 1993 vann Günthör sin tredje rake VM-tittel i kulestøyt.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1983 i Helsingfors: Utslått i kvalifiseringa (19,18 m - nr 15)
*OL 1984 i Los Angeles: Nr 5 – 20,28 m
*EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 22,22 m, framom Ulf Timmermann (21,84 m)
*VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 22,23 m, framom Alessandro Andrei (21,88 m)
*OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 21,99 m
*VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 21,67 m, framom Lars Arvid Nilsen (20,75 m)
*OL 1992 i Barcelona: Nr 4 – 20,91 m, bakom Vjatsjeslav Lykho (20,94 m)
*VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje – 21,97 m, framom Randy Barnes (21,80 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Werner Günthör|Werner Günthör]]» frå ,  den 6. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Tel Aviv distrikt

**Tel Aviv distrikt** (hebraisk ) er det minste og tettast folkesette av seks administrative distrikt i Israel med eit folketal på 1,2 millionar innbyggjarar. Det består av 99,0 % jødar og 1,0 % arabarar (*0,7 % muslimar, 0,3 % kristne*). Det er det einaste av dei seks distrikta som ikkje grensar til Vestbreidda, Gazastripa eller riksgrensa, og grensar i staden i nord, aust og sør til Det sentrale distriktet og i vest til Middelhavet.

Distrikshovudstaden er Tel Aviv og Tel Aviv storbyområde og dei kringliggande byane vert kalla Gush Dan.

## Administrative inndelingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tel Aviv District|Tel Aviv District]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Det sørlege distriktet i Israel

**Det sørlege distriktet** (hebraisk , *Mehoz HaDarom*; ) er eit av seks administrative distrikt i Israel og det største i landareal, men samtidig tynt folkesett. Det dekkjer det meste av Negevørkenen, og Aravadalen. Det sørlege distriktet har 1&nbsp;272&nbsp;100 innbyggjarar og eit areal på 14&nbsp;185&nbsp;km². Folkesetnaden består av 79,66 % jødar og 12,72 % arabarar (hovudsakleg muslimar) og 7,62 % andre (hovudsakleg russiske kristne). Distriktshovudstaden er Beer Sheva, medan den største byen er Ashdod. Pendlarbyane kring Beersheba, Omer, Meitar og Lehavim, er alle relativt velståande, medan utviklingsbyar (som Sderot, Netivot og Ofakim) og sju beduinarbyar er lågare på den samfunnsøkonomiske skalaen.

## Byar, lokale og regionale kommunar

## Sjå òg
*Byar i Israel
*Arabiske stader i Israel
*Negev
*Gazastripa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Southern District (Israel)|Southern District (Israel)]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Judea- og Samaria-området

**Judea og Samaria** (hebraisk , *Ezor Yehuda VeShomron*, òg akronymet יו"ש *Yosh* eller ש"י *Shai*; arabisk يَهُوذَا وَالسَّامِرَةِ, *Yahuda was-Sāmerah*) er dei historiske bibelske namna på området som no generelt vert kalla Vestbreidda. Judea- og Samaria-området er òg eit Israelsk administrativt distrikt, i Område C på Vestbreidda, utanom Aust-Jerusalem.

## Status
Judea- og Samaria-området vert administrert av Det israelske forsvaret sin sentralkommando og militærlov gjeld i området. Dei administrative avgjerslene vert teken av øvstkommanderande. Framtida til regionen er ein nøkkelfaktor i den pågåande israelsk-palestinske konflikten.
 
Vestbreidda (inkludert Aust-Jerusalem) og Gazastripa vert rekna som okkuperte palestinske territorium av Dei sameinte nasjonane, Den internasjonale straffedomstolen, Den europeiske unionen, og ikkje-statlege organisasjonar som Amnesty International, Human Rights Watch, og B'Tselem. 

## Administrative inndelingar
Området er vidare delt inn i åtte militære administrative regionar: Menashe (Jenin-området), HaBik'a (Jordandalen), Shomron (Shechem-området, på arabisk kalla Nablus), Efrayim (Tulkarm-området), Binyamin (Ramallah/al-Bireh-området), Maccabim (Maccabim-området), Etzion (Betlehem-området) og Yehuda (Hebron-området).

### Kommunar

## Sjå òg
* Staten Judea
* Israelskokkuperte territorium
* Våpenkvileavtalen i 1949

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Judea and Samaria Area|Judea and Samaria Area]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Jonathan Kaplan. «The Territories», på nettsida for The Jewish Agency for Israel:
: Part 1 , Part 2
Distrikt i Israel

Det er seks administrative **distrikt i [[Israel]]**, på hebraisk kalla ***mehozot*** (מחוזות; eintal: *mahoz*) og arabisk *[[mintaqah]]* og femten underdistrikt kalla ***nafot*** (נפות; eintal: *nafa*). Kvart underdistrikt er vidare delt inn i naturlege regionar, som det finst 50 av. 

Tala i denne artikkelen er baser tpå tala frå Israelsk statistisk sentralbyrå og omfattar alle stader under israelsk sivilt styre, inkludert dei israelskokkuperte territoria der dette er tilfelle. Derfor er Golan underdistrikt og dei fire naturlege regionane ein del av tala på underdistrikt og naturlege regionar, sjølv om dette ikkje er anerkjent av Dei sameinte nasjonane eller det internasjonale samfunnet som israelsk territorium. Folketala under for Jerusalem distrikt inkluderer på same vis Aust-Jerusalem som vart annektert av Israel, noko som heller ikkje er anerkjent av Sn eller det internasjonale samfunnet. Judea- og Samariaområdet er derimot ikkje med i talet på distrikt og underdistrikt, sidan Israel ikkje har sivilt styre i denne delen av Vestbreidda.

## Jerusalem distrikt
Jerusalem distrikt (*Mehoz Yerushalayim*). Folketal: 907&nbsp;300

Administrativt senter: Jerusalem

## Det nordlege distriktet
Det nordlege distrikt (*Mehoz HaTzafon*). Folketal: 1&nbsp;241&nbsp;900

Administrativt senter: Nasaret

*Safed (underdistrikt)&nbsp;folketal: 100&nbsp;500
*Kinneret (underdistrikt)&nbsp;folketal: 100&nbsp;300
*Yizre'el (underdistrikt)&nbsp;folketal: 444&nbsp;400
*Akko (underdistrikt)&nbsp;folketal: 555&nbsp;300

**Golan (underdistrikt)*&nbsp;folketal: 41&nbsp;000.

## Haifa distrikt
Haifa distrikt (*Mehoz Heifa*). Folketal: 880&nbsp;700

Administrativt senter: Haifa

*Haifa (underdistrikt)&nbsp;folketal: 529&nbsp;300
*Hadera (underdistrikt)&nbsp;folketal: 351&nbsp;400

## Det sentrale distriktet
Det sentrale distriktet (*Mehoz HaMerkaz*). Folketal: 1&nbsp;770&nbsp;000

Administrativt senter: Ramla

*Sharon (underdistrikt)&nbsp;folketal: 389&nbsp;600
*Petah Tikva (underdistrikt)&nbsp;folketal: 604&nbsp;600
*Ramla (underdistrikt)&nbsp;folketal: 282&nbsp;800
*Rehovot (underdistrikt)&nbsp;folketal: 493&nbsp;000

## Tel Aviv distrikt
Tel Aviv distrikt (*Mehoz Tel Aviv*). Folketal: 1&nbsp;227&nbsp;900

Administrativt senter: Tel Aviv

## Det sørlege distriktet
Det sørlege distriktet (*Mehoz HaDarom*). Folketal: 1&nbsp;201&nbsp;200

Administrasjonssenter: Beersheba
*Ashkelon (underdistrikt)&nbsp;folketal: 456&nbsp;000
*Be'er Sheva (underdistrikt)&nbsp;folketal: 565&nbsp;300

## Judea- og Samariaområdet
Judea- og Samariaområdet (*Ezor Yehuda VeShomron*).
Jødisk folketal: 327&nbsp;750
Palestinsk folketal:  kring 2,5 millionar

Største jødiske og israelske by: Modi'in Illit

## Sjå òg
*Israelsk geografi
*Byar i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Districts of Israel|Districts of Israel]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Haifa distrikt

**Haifa distrikt** (hebraisk , *Mehoz Ḥeifa*; ) er eit administrativt distrikt kring byen Haifa i Israel. Distriktet er eit av seks administrative distrikt i Israel, og administrasjonssenteret er Haifa. Distriktet har eit areal på 864&nbsp;km².

Ifølgje Israelsk statistisk sentralbyrå data for 2011:
Total folketal: 926&nbsp;700 (2011)
Etnisk:
Arabarar: 233&nbsp;000 (25,1%)
Jødar: 642&nbsp;700 (69,4%)
Andre: 51&nbsp;000 (5,5 %)
Religion :
Jødar: 642&nbsp;700 (69,4 %)
Muslimar: 192&nbsp;300 (20,8 %)
Drusarar: 24&nbsp;300 (2,6%)
Kristne: 22&nbsp;900 (2,5 %)
Ikkje klassifisert: 44&nbsp;400 (4,8 %) 
## Administrative underregionar

## Sjå òg
*Distrikt i Israel
*Byar i Israel
*Arabiske stader i Israel
*Wadi Ara

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Haifa District|Haifa District]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Det sentrale distriktet i Israel

**Det sentrale distriktet** (hebraisk , *Meḥoz haMerkaz*) i Israel er eit av seks administrative distrikt, som dekkjer det meste av Sharon-regionen. Det administrative senteret er Ramla. Det er vidare delt inn i fire underdistrikt: Petah Tikva, Ramla, Sharon og Rehovot. Den største byen i distriktet er Rishon LeZion. Folketalet i 2017 var 2&nbsp;115&nbsp;000. Ifølgje Israelsk statistisk sentralbyrå, i 2008, var 88 % av folkesetnaden jødiske, 8,2 % er arabarar og 4 % ikkje klassifiserte, og hovudsakleg emigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen med delvis jødisk ætt.

## Administrativ inndeling

### Tidlegare kommunar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Central District (Israel)|Central District (Israel)]]» frå ,  den 6. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Friidrett under Sommar-OL 1964

**Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1964** i Tokyo vart avvikla i tida 14. til 21. oktober 1964. Det vart tevla i 36 øvingar, 24 for menn og 12 for kvinner. 400 meter for kvinner og femkamp, også for kvinner, stod på OL-programmet for fyrste gong. 1016 utøvarar frå 82 land deltok i tevlingane.

Olympiastadion i Tokyo hadde åtte løpebanar, og for fyrste gong deltok åtte utøvarar i finalane på dei kortare distansane. Derimot heldt ein fram med at einast seks utøvarar fekk delta i dei tre siste finaleomgangane i kastøvingane og lengdehopp og i tresteghopp.

USA sine firemannslag sette verdsrekord både på den korte og den lange stafetten. Kappgjengaren Abdon Pamich frå Italia forbetra verdsrekorden på 50&nbsp;km og etiopias Abebe Bikila sprang fortare på maraton-distansen enn nokon før han. Mary Rand og Ann Packer, begge frå Storbritannia, sette kvar sin verdsrekord på høvesvis 800 meter og i lengdehopp. Irina Press, som representerte Sovjetunionen, forbetra verdsrekorden i femkamp. Bob Hayes frå USA tangerte verdsrekorden då han vann 100 meter.
   
## Menn
### 100 meter



Finale: 15. oktober

### 200 m



Finale: 17. oktober

### 400 m



Finale: 19. oktober

### 800 m



Finale: 16. oktober

### 1500 m



Finale: 21. oktober

### 5000 m



Finale: 18. oktober

### 10&nbsp;000 m



Dato: 14. oktober

### Maraton



Dato: 21. oktober

### 110 meter hekk



Finale 18. oktober

### 400 m hekk



Finale: 16. oktober

### 3000 m hinder



Finale: 17. oktober

### 4 × 100 meter stafett



Finale 21. oktober

### 4 × 400 m stafett



Finale 21. oktober

### 20 km kappgang



Dato: 15. oktober

### 50 km kappgang



Dato: 18. oktober

### Høgdehopp



Finale 21. oktober

### Stavhopp



Finale 17. oktober

### Lengdehopp



Finale 18. oktober

### Tresteghopp



Finale: 16. oktober

### Kulestøyt



Finale am 17. oktober

### Diskoskast



Finale: 15. oktober

### Sleggjekast



Finale: 18. oktober

### Spydkast



Finale: 14. oktober

### Tikamp



Dato: 19./20. oktober

## Kvinner
### 100 meter



Finale: 16. oktober

### 200 m



Finale: 19. oktober

### 400 m



Finale: 17. oktober

### 800 m



Finale: 20. oktober

### 80 meter hekk



Finale: 19. oktober

### 4 × 100 meter stafett



Finale 21. oktober

### Høgdehopp



Finale: 15. oktober

### Lengdehopp



Finale: 14. oktober.
Mary Rand forbetra i femte omgang verdsrekorden med seks centimeter.

### Kulestøyt



Finale: 20. oktober

### Diskoskast



Finale: 19. oktober

### Spydkast



Finale: 16. oktober.

I kvalifiseringa kasta Gortsjakova spydet 62,40&nbsp;meter, ny verdsrekord med 1,02 m i høve Elvira Ozoliņa sin gamle.

### Femkamp



Dato: 16./17. oktober

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 1964/Leichtathletik|Olympische Sommerspiele 1964/Leichtathletik]]» frå ,  den 7. oktober 2014.*
Peter Snell

**Peter Snell** () er ein nyzealandsk tidlegare friidrettsutøvar og medisinar. Han vann OL-gull både 800 meter i 1960 og 1964, i 1964 vann han gullmedaljen også på 1500 meter.

## Aktiv
Snell høyrde ikkje til favorittsjiktet før sommar-OL 1960 i Roma. Ei heller etter han i forsøksløpa vann sitt heat på 1.48,1, ny landsrekord. Derimot imponerte han i semifinalane, der han i sitt heat forbetra landsrekorden til 1.47,2 og viste verdsrekordhaldaren Roger Moens til andreplass. Dei same to utøvarane kjempa i fyrste rekke om gullmedaljen i finalen, og atter slo Snell Moens med to tidels sekund; 1.46,3 mot 1.46,5.

Den 3. februar 1962 forbetra Snell verdsrekorden på 800 meter med over eitt sekund til 1.44,3 under eit stemne i Christchurch. Seint på året 1962 vann han i Perth begge mellomdistansane i samveldeleikane.

Framom dei olympiske sommarleikane i Tokyo i oktober 1964 forbetra Snell den personlege rekorden på 1500 m til 3.37,6, ei tid i ypparste verdsklasse. I Tokyo vann så Snell gullmedaljen på fyrst 800 meter, og fem dagar seinare, 1500 m, ein dobbelttriumf ingen hadde greidd på 40 år.

Snell la opp som friidrettsutøvar i 1965. Han utvandra til USA i 1971 og utdanna seg til idrettsmedisinar, busette seg etterkvart i delstaten Texas.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Snell|Peter Snell]]» frå ,  den 7. oktober 2014.*
Margunn Bjørnholt

**Grete Margunn Bjørnholt** () er ein norsk sosiologiprofessor og samfunnsøkonom.

Ho er forskar I ved Nasjonalt kunnskapssenter om vald og traumatisk stress (NKVTS) og professor II i sosiologi ved Universitetet i Bergen. Ho har tidlegare vore forskar ved mellom anna forskingsprogrammet Alternativ Framtid (Senter for utvikling og miljø ved Universitetet i Oslo), Arbeidsforskingsinstituttet og Institutt for sosiologi og samfunnsgeografi ved UiO. Ho har forska på kjønnsbasert vald, vald mot flyktningar og migrantar, vald i samiske miljø, likestilling, menn og maskulinitetar, politikkstudiar og fleire andre tema.

Ho var leiar i Norsk Kvinnesaksforening 2013–16.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Al Oerter

**Alfred Adolf Oerter**, kjend som Al Oerter (), var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som tevla i diskoskasting. Han vart olympisk meister i øvinga fire gongar på rad i tida 1956-68.
Sin personlege rekord på 69,46 meter sette han som 43-åring i 1980.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Oerter|Al Oerter]]» frå ,  den 7. oktober 2014.*
Stor-Jerusalem

**Stor-Jerusalem** er eit omgrep som vert nytta til å skildre ein kring 150 km stor radius kring Gamlebyen i Jerusalem. Utvidinga av Jerusalem under israelsk lov kom etter at byen i røynda annekterte byen etter seksdagarskrigen i 1967, men mykje av utvidinga er ikkje anerkjend av det internasjonale samfunnet. som reknar all israelsk utbygging i området som eit brot på folkeretten, og kallar desse utbyggingane israelske busetnader.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greater Jerusalem|Greater Jerusalem]]» frå ,  den 7. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beit Shemesh

**Beit Shemesh** eller **Bet Shemesh** (hebraisk בֵּית שֶׁמֶשׁ; gresk Βαιθσαμύς; latinsk *Bethsames*) er ein by som ligg kring 30&nbsp;km vest for Jerusalem i Israel i Jerusalem distrikt. Han hadde 80&nbsp;600 innbyggjarar i 2010. Historia til Beit Shemesh går attende til før-bibelsk tid. Den moderne byen Beit Shemesh vart grunnlagd i 1950.

## Historie

### Antikken
Den antikke byen Beit Shemesh («solhuset» eller «soltempelet» på hebraisk) vart opphavleg namngjeven etter den kanaanittiske solgudinna Shemesh, som vart dyrka der i antikken. Ruinane av den gamle byen er framleis synleg på ein tell nær den moderne byen.

Beit Shemesh er først nemnt i Josvas 15 (som Bet-Sjemesj på norsk) som ein by i området til Juda-stamma på grensa mellom territoriet deira og territoriet til Dan-stamma. Seinare i Josva 21 vert Beit Shemesh nemnt som ein stad som er sett til sides for prestane av Levi-stamma, kohanim. Byen er nemnt i kapittel 6 i Første Samuelsbok som den første byen som Paktas ark vart frakta til på veg attende frå Filistia etter å ha blitt stolen av filistrane i eit slag. I Andre kongebok er Beit Shemesh igjen nemnt som åstad for slaget mellom Amaziah konge av Judea og Jehoash konge av Israel.

Då Babylonia øydela Judea, vart vassverka i Beit Shemesh gøymd og tildekt, og ikkje funnen att før 2004. Så då jødane kom attende til området, i perioden kring Det andre tempelet, vart ikkje byen bygd opp att, slik mange andre stader i nærleiken vart, som Beit Guvrin, Maresha og andre. Småbyane Dayr Raban og Dayr Rafat nytta derfor stein frå denne byen til å bygge sine bygg. I nærleiken finst òg ein førhistorisk megalittisk sirkel, som truleg var knytt til gudsdyrkinga i Beit Shemesh.

Det er funne spor frå eit kloster og andre spor frå den bysantinske perioden. 

### Moderne tid

Seint på 1800-talet vart staden nytta som bustad av lokale arbarar under innhaustinga. Den vesle moskéen Abu Mizar låg der.

Under den arabisk-israelske krigen i 1948 invaderte den egyptiske armeen området og sette opp ein militærpost på ein ås som seinare vart Beit Shemesh. Posten skifta hender fleire gonger under kampane. 

I 1952 vart dei første permanente husa bygde i Beit Shemesh, etter at det hadde lege ein flyktningleir der sidan 1950. Byen vart ein typisk utviklingsby med stort sett nordafrikanske immigrantar som innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Shemesh|Beit Shemesh]]» frå ,  den 7. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Beit Shemesh kommune
*Stader å vitje i Beit Shemesh
*Shemesh OnLine
*ShemeshDirectory
*Ramat Beit Shemesh
Abu Ghosh

**Abu Ghosh** (arabisk أبو غوش; hebraisk אבו גוש) er ein arabisk-israelsk by i Israel, 10&nbsp;km vest for Jerusalem langs Tel Aviv-Jerusalem-vegen. Han ligg 610–720 meter over havet. I 2010 kom byen i Guinness rekordbok for største hummusrett. Abu Ghosh er kjend for det gode tilhøvet til Staten Israel og gjestfriheita mot israelske jødar.

## Historie
Abu Ghosh er ein av dei tidlegaste busetnadane i Israel. Arkeologiske utgravingar har funne busetnader frå yngre steinalder i tre fasar, og den midtre fasen er datert til 6000-talet fvt. Det gamle arabisk namnet er *Qaryat al'Inab* («Druelandsbyen») og Abu Ghosh er derfor indentifisert som den bibelske staden Kiryat Ye'arim. 

Legio X Fretensis frå den romerske armeen hadde eit stasjonshus i Abu Ghosh fram til slutten av 200-talet. 

Landsbyen er òg assosiert med Anathoth, fødestaden til profeten Jeremia.

### Osmansk tid
Abu Ghosh er namnet på ein arabisk familie som slo seg ned her tidleg på 1500-talet. I følgje familetradisjonen var dei av tsjerkessisk ætt, og grunnleggjaren kjempa i lag med Selim I. På 1700-talet budde dei i ein landsby nær Beit Nuba, der dei styrte området kring frå. I følgje tradisjonen skal folk frå Bani Amir-familien og landsbybuarane i Beit Liqya ha gjort opprør mot dei og drepe heile Abu Ghosh-klanen utanom ei kvinne og barnet hennar, som førte Abu Ghosh-namnet vidare.

Familien kontrollerte pilegrimsruta frå Jaffa til Jerusalem, og tok bompengar av pilegrimane som passerte landsbyen. Kyrkjene i Jerusalem betalte òg skatt til Abu Ghosh-klanen. På 1800-talet vart landsbyen òg kalla *Kuryet el' Enab*.

Abu Ghosh vart angripen av ein egyptisk militærstyrke under arabaropprøret i Palestina i 1834. Han vart angripen att i 1853 under ein borgarkrig mellom føydale familiar under Ahmad Abu Ghosh som gav nevøen Mustafa ordre om å gå i kamp. Eit tredje åtak på Abu Ghosh, utført av osmanske militærstyrkar, med støtta av britiske styrkar, fann stad under eit militært oppdrag mot dei føydale familiane i 1860-åra.

Kiryat Anavim, den første kibbutz i Judeafjella, vart grunnlagd nær Abu Ghosh i 1914, på land kjøpt frå Abu Ghosh-familien.

## Sjå òg
*Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abu Ghosh|Abu Ghosh]]» frå ,  den 7. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
MS «Oslofjord» (1993)

**MS «Oslofjord»** er ein havgåande bilferje som vart bygd for selskapet Bergen Nordhordland Rutelag, seinare Fjord Line, i 1993. Skipet er bygd ved Fosen Mekaniske Verksteder og vart sett i drift i juni 1993. Ferja fekk opphavleg namnet MS «Bergen». I 2003 vart skipet leigd ut til DFDS Seaways, som gav han namnet MS «Duchess of Scandinavia». I 2005 fekk skipet nytt namn att, MS «Atlantic Traveller». I 2008 vart namnet endra til MS «Bergensfjord», og då ferja vart bygd om og sett inn på strekninga Sandefjord-Strömstad i juni 2014 fekk han namnet MS «Oslofjord».

Ferja er 134,4 meter lang, 24 meter brei og har ein kapasitet på 850 passasjerar og 300 bilar. Bruttotonnasjen er 16 794.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:MS Bergensfjord (1993)|MS Bergensfjord (1993)]]» frå , og «[[:nb:MS «Bergensfjord» (1993)|MS «Bergensfjord» (1993)]]» frå  den 8. oktober 2014.*
Astrid Tveit

**Astrid Tveit** () er ein norsk tidlegare høgdehoppar. I tida 1973-86 var ho mellom dei aller beste kvinnelege høgdehopparane i Noreg, og vart noregsmeister sju gongar. Tveit, som var medlem av Lillehammer IF og sidan IL i BUL, har ein personleg rekord i høgdehopp på 1,90 meter.

## Aktiv
Tveit var 16 år gammal då ho vann si fyrste NM-medalje i seniormeisterskap. Same sesongen sette ho ein personleg rekord i høgdehopp på 1,75 m. Året etter forbetra ho den personlege rekorden til 1,80 m, tangering av noregsrekorden til Kari Karlsen. Tveit var då Noregs klart beste høgdehoppar på kvinnesida, ho tok i 1974-sesongen det fyrste av seks strake NM-gull i høgdehopp.

Den 1. juli 1976 sette Tveit norsk rekord med 1,83 m på Bislett stadion i Oslo. To dagar seinare forbetra ho rekorden til 1,84 m under eit stemne på Moelv. Særleg stor framgang hadde ho i 1977-sesongen. Tilbake på Moelv den 31. juli 1977 forbetra ho noregsrekorden med heile fem centimeter til 1,89 meter.

Mellom 1974 og 1982 deltok Tveit i alle dei tre europameisterskapane i friidrett i perioden, samt i sommar-OL 1976. Ho klarte å kvalifisere seg til finalen ein gong, då ho i EM 1978 gjekk over kvalifiseringshøgda 1,83 m. I finalen i Praha stoppa ho på 1,80 m og vart nummer ti.

Hennar beste høgdehopp på 1,90 meter kom 13. juni 1982 i Praha, eit hopp som var norsk rekord i fem år, til dess Hanne Haugland tok over som norsk rekordhaldar i høgde. Tveit er ein av sju norske, kvinnelege høgdehopparar som har gått over 1,90 m, Hanne Haugland, Tonje Angelsen, Anne Gerd Eieland og Stine Kufaas er dei fire som har hoppa høgre enn henne.

### Medaljar i norske meisterskap
*NM gull: 1974-79, 1981 
*NM-sølv: 1982-83
*NM-bronse: 1973, 1986

### Plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM i friidrett 1974 i Roma: Utslått i kvalifiseringa – 1,78 m
*Sommar-OL 1976 i Montreal: Utslått i kvalifiseringa – 1,70 m
*EM i friidrett 1978 i Praha: Nr 10 – 1,80 m
*EM i friidrett 1982 i Aten: Utslått i kvalifiseringa – 1,85 m

## Kjelder
* friidrett.no
Vladimir Kuts

**Vladimir Petrovitsj Kuts** () var ein sovjetisk langdistanseløpar fødd i Aleksino i Ukraina i det dåverande Sovjetsamveldet. Han vart olympisk meister på 5000 m og 10&nbsp;000 meter i 1956, og europameister på 5000 m i 1954.

## Aktiv
Kuts vart sovjetisk meister på 5000 m og 10000 m i 1951, prestasjonar som han gjentok i åra 1953–56.

I 1954 slo han dei største favorittane, Emil Zátopek og briten Chris Chataway, på 5000 meter i europameisterskapen i Bern. Og sette samstundes verdsrekord på distansen med 13.56,6. Ein månad seinare forbetra Chataway verdsrekorden på distansen, før Kuts berre 10 dagar etter sette enno ein ny verdsrekord på 5000 m.

Kuts forbetra sin eigen verdsrekord til 13.46,8 under eit stemne i Beograd i september 1955.  Kort tid før dei olympiske leikane i Melbourne kring månadskiftet november/desember 1956 sette Kuts ny verdsrekord på 10&nbsp;000 m med 28.30,4.

Under Melbourne-leikane tok Kuts som alltid leiinga på 10&nbsp;000 m, og sprengde briten Gordon Pirie fire rundar før mål. Han gjorde då eit rykk og kom seg fri Pirie, og vann med stor margin. Pirie, verdsrekordhaldar på 5000 m, var Kuts sterkaste konkurrent også på den distansen. Finalen på 5000 meter, som gjekk fem dagar etter 10&nbsp;000-meteren, vart mykje lik. Kuts leia frå start til mål og vann med 11 sekundar til gode på Pirie.

I 1957 forbetra Kuts verdsrekorden på 5000 m til 13.35,0 under ein landskamp i Roma. Denne rekorden vart ståande i åtte år, det vart Ron Clarke frå Australia som sletta rekorden.. 

Kuts la opp i 1959. Han hadde ofte vore plaga av magesmertar og sleit med å trene godt. Etter han slutta som aktiv arbeidde han som friidrettstrenar. Magesmertar leia til alkoholisme og han fekk sparken frå jobben. Han vart råka av eit hjarteinfarkt i 1972 og døydde i 1975, rimelegvis eit sjølvmord basert på sovetablettar og alkohol.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vladimir Kuts|Vladimir Kuts]]» frå ,  den 8. oktober 2014.*
Armenia i Junior Eurovision Song Contest

**Armenia** debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2007 i Rotterdam i Nederland, med songen «Erazanq», framført på armensk av Arevik. I 2010 vann dei for fyrste gong med songen «Mama» sungen av Vladimir Arzumanyan. Bidraga vert valde gjennom ein nasjonal finale, arrangert av den armenske kringkastaren ARMTV.

I 2011 og 2022 arrangerte Armenia tevlinga i Karen Demirtjan-komplekset i Jerevan.

## Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

## Røystehistorikk

## Galleri

File:Vladimir Arzumanyan JESC 2010.JPG|Vladimir Arzumanyan i Minsk 2010
File:JESC 2013 (Armenia) Monika at rehearsal 1.jpg|Monica Avanesyan i Kiev 2013
File:Mika at stage of JESC 2015.jpg|Mika i Sofia 2015
File:JESC 2016 Anahit and Mary (Armenia) (2).jpg|Anahit og Mary i Valletta 2016
File:JESC 2018 partisipants. L.E.V.O.N (Armenia) (4).jpg|L.E.V.O.N i Minsk 2018
File:Malena am jesc2021.jpg|Maléna Fox i Paris 2021

## Vertskap

## Sjå òg
* Armenia i Eurovision Song Contest
## Kjelder

* Armenia i Junior Eurovision Song Contest
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Armenia in the Junior Eurovision Song Contest|Armenia in the Junior Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 8. oktober 2014.*