open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rusty Young

**Norman Russell «Rusty» Young** () var ein USA-amerikansk gitarist, vokalist og låtskrivar, mest kjend som ein av frontmennene i countryrockbandet Poco.

Young var ein virtuos pedalsteelgitarist og han er særleg kjend for å få til ein Hammond B3-orgellyd ut av instrumentet ved å spele det gjennom ein Lesliehøgtalar. Han var òg nyskapande av andre rockelydar frå instrumentet.

Young var med å skipe Poco i 1968 i lag med Richie Furay og Jim Messina, etter dei hadde brukt han på balladen «Kind Woman» på det siste albumet til Buffalo Springfield, *[[Last Time Around]]*. Young var det einaste medlemmet som har spelt med Poco heile vegen frå 1968 og fram til 2021.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rusty Young|Rusty Young]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Interview with Rusty Young on Yuzu Melodies
George Grantham

**George Grantham** () er ein USA-amerikansk trommeslagar og vokalist, mest kjend for arbeidet sitt i countryrockbandet Poco.

Grantham og pedalsteelgitarist Rusty Young var medlemmer i det Denver-baserte psykedeliske rockebandet Boenzee Cryque då Young slutta i bandet i midten av 1968 for å flytte til Los Angeles. Der vart han kjend med Buffalo Springfield-medlemmane Richie Furay og Jim Messina, medan dei var i ferd med å avslutte det siste albumet til bandet.

Då Buffalo Springfield vart oppløyst, slo Furay, Messina og Young seg saman for å skape eit nytt band, kalla Poco. Bandet trengde ein trommeslagar og Young føreslo Grantham. Grantham kunne òg syngje korvokal og vart ein viktig del av harmonivokalstilen til bandet.

Grantham spelte i forskjellige besetningar av Poco fram til 1977, og deltok på ti studioalbum og to konsertalbum. Han kom attende i bandet i 1985, før han igjen slutta i 1990. Nok ein gong kom han attende i 2000, men slutta etter han fekk slag i 2004 og var etter det berre med på somme konsertar på vokal. 

I tida då han ikkje spelte i Poco, spelte Grantham mellom andre med Ricky Skaggs. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Grantham|George Grantham]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Poco av Poco

***Poco*** er det andre studioalbumet til den USA-amerikanske countryrockgruppa Poco. Dette er det første albumet deira med Timothy B. Schmit, som erstatta Randy Meisner. Messina-songen «You Better Think Twice» vart ein signatursong for bandet. Eit eksemplar av albumet er utstilt i Country Music Hall of Fame i Nashville i lag med jakka som Rusty Young har på omslaget. 

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic skreiv Bruce Eder: «Desse songane representerer blandinga deira av country og rock på sitt beste og klåraste, med glade harmoniar på 'Hurry Up' og 'Keep on Believin som er totalt uimotståelege... Slagordet var 'for country for rock, for rock for country', men i røynda var dei berre føre si tid, ein vanskeleg stad å vere i underhaldningsverda.» Robert Christgau skreiv i meldinga si: «Det mest overvurderte av dei undervurderte gruppene i Amerika. All overraffineringa til CSNY utan noko av inspirasjonen, all forgreiningane til bluegrass, utan røtene. Kort sagt, den perfekte kommentaren på kompetansevakuum.»

## Innhald

## Medverkande
* Jim Messina – gitar, vokal
* Richie Furay – gitar, vokal
* Rusty Young – steelgitar, gitar, vokal
* Timothy B. Schmit – bassgitar, vokal
* George Grantham – trommer, vokal
Med:
* Bobby Doyle – piano
* Larry Knechtel – piano
* Milt Holland – perkusjon

## Produksjon
* Produsent: Jim Messina
* Lydteknikar: Terry Dunuvan/Alex Kazengras
* Kusntnarisk leiar: Gary Burden
* Fotografi: Henry Diltz

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Poco (album)|Poco (album)]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deliverin'

***Deliverin’*** er det tredje albumet og det første konsertalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco. Jim Messina slutta i bandet i oktober 1970, før dette albumet kom ut. 

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic skreiv Bruce Eder: «Omtrent så perfekt eit album som dei nokon gong laga, og det er ikkje tilfeldig at dette var det bestseljande av dei tidlege albuma deira.»

## Innhald

## Medverkande
*Jim Messina — elektrisk og akustisk sologitar, vokal
*Richie Furay — elektrisk og akustisk rytmegitar, vokal
*Rusty Young — steelgitar, dobro, vokal
*Timothy B. Schmit — bass, vokal
*George Grantham — trommer, vokal

## Produksjon
*Produsent: Jim Messina
*Lydteknikar: Jim Reeves
*Notis i omslaget: Pete Fornatale

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deliverin&#39;|Deliverin&#39;]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
From the Inside av Poco

***From the Inside*** er det tredje studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco. Bandet var visstnok misnøgd med den førre utgjevinga deira. Dette albumet var det første med det nye medlemmet Paul Cotton som sologitarist, då han erstatta Jim Messina. Messina fortsette karrieren sin i lag med Kenny Loggins.

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic kalla Bruce Eder albumet «det mest uvanlege albumet til Poco... der gruppa skapar ein slankare, meir nedstrippa og bluesprega stil. Harmoniane er mindre utstrålande og gitarane meir dempa, og anda er òg noko meir lågmælt enn vanleg. Men stilen dei får til er framleis appellerande og synginga meir reflekterande.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton – elektrisk og akustisk gitar, vokal
*Richie Furay – elektrisk og akustisk rytmegitar, vokal
*Rusty Young – pedalsteelgitar, banjo, mandolin, dobro, vokal
*Timothy B. Schmit – bassgitar, vokal
*George Grantham – trommer, vokal
*J. Spell - piano

## Produksjon
*Produsent: Steve Cropper
*Lydteknikarar: Charlie Bragg, Lacy O’Neal, Roy Segal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:From the Inside (Poco album)|From the Inside (Poco album)]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
This Little Light of Mine

**«This Little Light of Mine»** er ein amerikansk gospelsong med Roud-nummer 17768. 
Han blir ofte rekna som ein spiritual. 
Songen er òg ein populær barnesong.

## Innhald og opphav
Teksten blir ofte tolka slik at han viser til Jesus si likning om at ljoset ikkje bør setjast under ei skjeppe, men haldast fram så det får skinna klart (Matteus 5:14-15, Markus 4:21-25, Lukas 8:16-18 og Lukas 11:33-36). Gud eller Jesus blir ikkje spesifikt nemnd i teksten, men Matt. 5:14-16 i King James Version seier: «Ye are the light of the world. A city that is set on an hill cannot be hid. Neither do men light a candle and put it under a bushel, but on a candlestick; and it giveth light unto all that are in the house. Let your light shine before men, that they may see your good works and give glory to your Father who is in heaven.»

Komposisjonen av songen er ofte tillagt læraren Harry Dixon Loes, som skreiv ei rekkje songar og redigerte fleire salme- og songbøker. Han sjølv hevda aldri å ha gjort det, og arbeidsstaden hans Moody Bible Institute har ikkje funne prov på at han komponerte songen. Loes stod likevel bak eit mykje brukt arrangement av songen frå 1940-talet. Songen finst i mange versjonar, og kan i alle høve reknast som ein amerikansk folkesong.

Med hjelp av Zilphia Hortone og Fannie Lou Hamer blei han ein symbolsk song for borgarrettsrørsla i USA på 1950- og 60-talet, særleg framført av Bettie Mae Fikes. Han blei sungen av grupper som Freedom Singers for å gje styrke til demonstrantar truga av politivald.

Songen har òg blitt nytta i nyare samanhengar, mellom anna i protestar mot Donald Trump og under motdemonstrasjonane ved Unite the Right Rally i Charlottesville i 2017.

## Ulike versjonar

Sister Rosetta Tharpe, «Godmother of Rock 'N' Roll», framførte songen så tidleg som i  1960. Han blei også sekularisert til «This Little Girl of Mine» av Ray Charles i 1956 og seinare The Everly Brothers. 

The Kingston Trio spelte han inn  på *College Concert* i 1962, og The Seekers til det andre britiske albumet sitt, *Hide & Seekers* i 1964. Songen blei spelt inn og gjeve ut som singel av Raffi på 1980-talet.

Odetta og Boys Choir of Harlem framførte songen på *[[Late Show with David Letterman]]* 17. september 2001, den første sendinga etter terroråtaka i New York 11. september 2001. 

Ein svensk tekst, *Det lilla ljus*, blei skriven av Pelle Karlsson og er blitt spelt inn av blant anna han sjølv på albumet *Han är min sång och min glädje* i 1973  og av Carola Häggkvist på livealbumet *Live i Rättviks kyrks* i 1987. 

Ettersom ein på den nordlege halvkula, mellom anna i Norden, sterkt assosierer lys med advent og jul, har songen av og til blitt nytta som advent- og julesong i Sverige. Til dømes spelte Charlotte Höglund inn songen på julealbumet sitt *Mina gladaste julsongar* i 1974.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:This Little Light of Mine|This Little Light of Mine]]» frå , og «[[:en:|This Little Light of Mine]]» frå  den 11. oktober 2020.*
Paul Cotton

**Norman Paul Cotton** () er ein USA-amerikansk gitarist, songar og låtskrivar, mest kjend som medlem i bandet Poco og som låtskrivar av hitten «Heart of the Night» for bandet.

Cotton skreiv òg Poco-songar som «Barbados», «Indian Summer», «Ride The Country» og «Bad Weather». Før Poco var han med å skipe Illinois Speed Press med Kal David, som gav ut to album. Cotton slutta i Poco tidleg i 2010. 

## Solodiskografi

*1990 *Changing Horses* (Curb)
* 2001 *Firebird*
* 2004 *When the Coast Is Clear*
* 2007 *Sunset Kidd*
* 2014 *100% Paul Cotton*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Cotton|Paul Cotton]]» frå ,  den 11. oktober 2020.*
A Good Feelin' to Know

***A Good Feelin’ to Know*** er det fjerde studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco. Tittelsporet er ein av dei mest kjende songane til bandet frå den tidlege perioden deira. Albumet selde derimot ikkje så godt som venta og var ein del av årsaka til at Richie Furay kom til å slutte i bandet etter det neste albumet deira, *[[Crazy Eyes]]*.

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic skreiv Bruce Eder: «Totalt sett er albumet meir høglydt og eit steg eller to meir mot ein hardrockstil enn countryrocken dei var blitt kjende for. Eit uvanleg tilbakevending eller avansement. Det relativt mislykka albumet fekk Richie Furay til å miste trua på bandet.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton&nbsp;– gitar, vokal
*Richie Furay&nbsp;– gitar, vokal
*Rusty Young&nbsp;– steelgitar, gitar, vokal
*Timothy B. Schmit&nbsp;– bass, vokal
*George Grantham - trommer, vokal

Med:
*Barry Flast&nbsp;– piano

## Produksjon
*Produsent: Jack Richardson, Jim Mason

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Good Feelin&#39; to Know|A Good Feelin&#39; to Know]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Seven av Poco

***Seven*** er det sjette studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco. Det var det første albumet deira etter at frontmannen Richie Furay slutta i bandet. Plateomslaget var laga av Phil Hartman. På dette albumet eksperimenterte gruppa med ein hardare rockestil på somme av songane. 

## Utgjeving
I tillegg til ei vanleg stereoutgåve, vart albumet òg gjeve ut i kvadrofonisk lyd på LP og 8-sporslydband i 1974. Albumet vart gjeve ut i Storbritannia på Super Audio CD i 2018 av Dutton Vocalion. Denne utgåva kom på to plater der den eine plata inneheld albumet *Cantamos*. 

## Mottaking

Allmusic-skribenten Bruce Eder skreiv: «Med sterke, svevande harmoniar, ein sunn balanse mellom akustisk countryrock og tung rock and roll, og somme forholdsvis sterke songar, er *Seven* ei stor overrasking, sidan det var det første albumet deira etter Richie Furay. Med ein eller to sterke songar til, ville dette vert eit sterkt tilrådd album, og slik som det er, er det likevel ganske bra. Uheldigvis er ikkje alt her like solid som 'Drivin' Wheel' eller 'Rocky Mountain Breakdown'.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton – vokal, sologitar and akustisk gitar
*Rusty Young – pedalsteelgitar, banjo, dobro, rytmegitar, akustisk gitar, elektrisk gitar
*Timothy B. Schmit – vokal, bassgitar, perkusjon
*George Grantham – vokal, trommer, perkusjon
Med:
*Jim Messina – mandolin på «Rocky Mountain Breakdown»
*Burton Cummings – klaverinstrument
*Bobbye Hall – conga
*Al Garth – fele på «Rocky Mountain Breakdown»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seven (Poco album)|Seven (Poco album)]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cantamos

***Cantamos*** er det sjuande studioalbumet til countryrockbandet Poco, utgjeve i 1974 på Epic Records. Dette albumet var eit steg attende til den tradisjonelle countryrockstilen deira etter at dei hadde eksperimentert med ein meir rocka stil på det førre albumet. 

I tillegg til ei vanleg stereoutgåve, kom albumet òg ut i ein kvadrofonisk versjon på LP og 8-sporslydband. I 2018 kom albumet ut i lag med *Seven* på ein Super Audio CD. 

## Mottaking

Allmusic-skribenten James Chrispell skreiv om albumet: «Mykje av magien frå dei tidlegare albuma deira er gjenfanga her.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton – gitar, vokal
*Rusty Young – steelgitar, banjo, gitar, vokal
*Timothy B. Schmit – bass, vokal
*George Grantham – trommer, vokal

## Produksjon
*Produsent: Poco
*Lydteknikar: Mark Henry Harman assistert av Michael Verdick
*Kvadrofonisk miks-teknikar: Don Young produsert av Harold J Kleiner

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cantamos|Cantamos]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pickin' Up the Pieces av Poco

***Pickin' Up the Pieces*** er debutalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, gjeve ut i 1969. Det var eit av dei første albuma med countryrock. Fleire av songane her er datert attende til dagane då Richie Furay spelte i Buffalo Springfield. Ei tidleg utgåve av «What a Day» kom ut i den sjølvoppkalla plateboksen til Springfield i 2001.

Bassisten Randy Meisner speler på albumet, men slutta i bandet før albumet kom ut. Meisner vart sint då Furay nekta han å få høyre på den ferdige miksen av albumet, sidan det berre var Messina og Furay som hadde arbeidd med å mikse det. Biletet av Meisner vart fjerna frå plateomslaget og erstatta av ein hund lengst til venstre på biletet. Bass-spelinga og korvokalen hans vart verande att i miksen, men solovokalen hans vart fjerna og erstatta med vokalen til George Grantham.

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic kalla Bruce Eder albumet «ei oppsiktsvekkjande god plate, like meisterleg som nokre av platene til Buffalo Springfield, og kan samstundes minne om The Beatles og The Byrds. Blandinga av feststemde songar, kjappe instrumentalar, og den generelle rosenraude kjensla, gjer dette til ein flott introduksjon til bandet, i tillegg til eit landemerke for countryrocken, men likevel ikkje like viktig (men utan tvil meir morosam enn) *[[Sweetheart of the Rodeo]]*.» Robert Christgau skreiv «Fint og lukkeleg, men skuffande med tanke på kven som speler på albumet.»

## Innhald

## Medverkande
* Jim Messina – akustisk og elektrisk 6-strengsgitar, korovokal og solovokal (10)
* Richie Furay – 12-strengsgitar, solovokal (1-3, 6, 8, 11-14) og korvokal
* Rusty Young – steelgitar, banjo, dobro, gitar, piano
* Randy Meisner – bassgitar, korvokal
* George Grantham – trommer, korvokal, solovokal (4, 5, 7)
* Bobby Doyle – piano
* Milt Holland – perkusjon

## Produksjon
*Produsent: Jim Messina
*Lydteknikar: Terry Donovan
*Arrangør: Nick DeCaro
*Fotografi: Frank Bez

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pickin' Up the Pieces (Poco album)|Pickin' Up the Pieces (Poco album)]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NM i orientering 1962/bodstikke

**Noregsmeisterskapen i orientering 1962** i bodstikke, seinare kalla stafett, vart avvikla på Kongsberg i Buskerud sundag 24. juni med Kongsberg Idrettsforening som arrangør.

### Menn





## Kjelder
*Arbeiderbladet 25. juni 1962
NM i orientering 1961/bodstikke

**Noregsmeisterskapen i orientering 1961** i bodstikke, seinare kalla stafett, vart avvikla i Halden i Østfold sundag 18. juni med Halden Skiklubb som arrangør.

### Menn





## Kjelder
*Arbeiderbladet 19. juni 1961
Donald Fagen

**Donald Jay Fagen** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som songar, låtskrivar og klaverspelar i bandet Steely Dan, som han var med å skipe tidleg i 1970-åra. Han har òg gjeve ut fire soloalbum, og i 2001 var than innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Etter at Walter Becker døydde i 2017, er Fagen det einaste originale medlemmet att i Steely Dan. 

## Discography

### Studioalbum

### Samarbeid
* 1971: Barbra Streisand, *[[Barbra Joan Streisand av Barbra Streisand|Barbra Joan Streisand]]* – Hammondorgel
* 1973: Tim Moore, *Tim Moore* – vokal («A Fool Like You»)
* 1975: Poco, ''Head over Heels'' – synthesizer
* 1977: Poco, *[[Indian Summer av Poco|Indian Summer]]* – synthesizer
* 1978: Pete Christlieb og Warne Marsh, *Apogee* – produsent
* 1981: Rickie Lee Jones, *[[Pirates av Rickie Lee Jones|Pirates]]* – synthesizer
* 1982: Eye to Eye, *Eye to Eye* – produsent, synthesizer
* 1983; Diana Ross, *[[Ross (1983)|Ross]]*, *Love Will Make It Right* – writer, synthesizer
* 1984: Ymse artistar, *That's the Way I Feel Now: A Tribute to Thelonious Monk* – «Reflections» med Steve Khan
* 1986: Rosie Vela, *[[Zazu av Rosie Vela|Zazu]]* – synthesizer
* 1988: Ymse artistar, *[[The Gospel at Colonus]]*  – produsent
* 1990: William S. Burroughs, *[[Dead City Radio]]* – «A New Standard by Which to Measure Infamy»
* 1991: The New York Rock and Soul Revue, *[[The New York Rock and Soul Revue: Live at the Beacon]]* – produsent, vokal, piano, Fender Rhodes piano, melodica
* 1994: Walter Becker, *[[11 Tracks of Whack]]* – produsent, arranger, klaverinstrument
* 1997: Boz Scaggs, *[[My Time: A Boz Scaggs Anthology]]*, «Drowning in the Sea of Love» – produsent, vokal, piano, elektrisk piano [Fender Rhodes], melodica
* 2001: Phoebe Snow, *The Very Best of Phoebe Snow* – produsent
* 2008: Martha Wainwright, *[[I Know You're Married But I've Got Feelings Too]]* – synthesizer
* 2017: Todd Rundgren, «Tin Foil Hat» frå albumet *[[White Knight av Todd Rundgren|White Knight]]* – vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Donald Fagen|Donald Fagen]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kristian Moljord

**Kristian Magnus Falsen Johansson Moljord** () var ein norsk gruvearbeidar, fagforeiningsmann og stortingsrepresentant frå Beiarn i Nordland. Han representerte valkrinsen Nordland og Norges Kommunistiske Parti på Stortinget 1945-49.

Far til Moljord forpakta eit gardsbruk i Beiarn. Sjølv arbeidde heime på garden og dreiv fiske, deltok i lofotfisket frå 1897 til 1901. Deretter var han 1901-03 med om å byggje Ofotbanen. I 1903 drog han til Sulitjelma og byrja arbeide i gruva. Frå 1907 var han aktiv i fagrørsla, etter eit historisk møte halde islagte Langvatnet.

Moljord var medlem av Fauske heradsstyre 1910–16 og 1931–40. Periodane 1913–33 og 1935–45 var han formann i Gikens gruvearbeiderforening. Heile tida frå 1913 til 1955 stod han i fremste rekke i Arbeidsmannsforbundet kva gjaldt gruvespørsmål. Åra 1926, 1927, 1932 og 1945 var han formann i Sulitjelma faglege utval. Også formann i Sulitjelma kommunistiske parti ei tid. 

Ved stortingsvalet i oktober 1945 vart Moljord inn på Stortinget frå Nordland. Dei neste fire sesjonane var han ein av 11 representantar frå Norges Kommunistiske Parti på Tinget. På Stortinget hadde han plass i Skog- og vassdragskomiteen. Moljord var elles kommunestyremedlem i Fauske frå 1947 til 1959.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Konglepalmar

**Konglepalmar** (*Cycadophyta*) er ei plantegruppe av nakenfrøingar med treaktige arter som kan minna om palmar i vekstformen og bregnar i bladea. Namnet er misvisande, ettersom konglepalmar ikkje er i nær slekt med palmar og ikkje har konglar.

Konglepalmane er ei gammel plantegruppe som truleg oppstod i karbontida. Ho var mest artsrik og variabel i mellomtida til jorda, mesozoicum. Då konglepalmane dominerte, kan ein førestilla seg at frøa kunne spreiast av dinosaurar.

## Fylogeni

Familiane, slektene og artane av konglepalmaer er:
* ** ''Underklasse: [[Cycadopsida]] (Cycadopsida)'' **, 11 slekter, 300–305 artar
** **Orden:** *Konglepalmar (Cycadales)*
*** Konglepalmefamilien *(Cycadaceae)*, 1 slekt, 99 artar
**** Konglepalmeslekta *(Cycas)*
***** *[[Cycas circinalis]] *
***** *[[Cycas revoluta]] * («sagopalme»)
***** *[[Cycas rumphii]] *
*** Stangeriafamilien *(Stangeriaceae)*, 2 slekter, 3 artar
**** Stangeriaslekta *(Stangeria)*
***** *[[Stangeria eriopus]]*
**** Boweniaslekta *(Bowenia)*
***** *[[Bowenia serrulata]]*
***** *[[Bowenia spectabilis]]*
***** *Bowenia eocenica* (utdødd)
***** *Boweina papillosa* (utdødd)
*** Zamiafamilien *(Zamiaceae)*, 1 slekt, 180 artar
**** 5 underfamiliar og slekter, med eit utval av artar:
***** *[[Ceratozamia]]*
****** *Ceratozamia mexicana*
***** *[[Chigua]]*
****** *Chigua bernalii
****** *Chigua restrepoi
***** *[[Dioon]]*
****** *Dioon edule *
****** *Dioon mejiae *
***** *[[Encephalartos]]*
****** *Encephalartos horridus *
****** *Encephalartos lebomboensis*
****** *Encephalartos transvenosus *
****** *Encephalartos woodii *
***** *[[Lepidozamia]]*
****** *Lepidozamia hopei *
****** *Lepidozamia peroffskyana *
***** *[[Macrozamia]]*
****** *Macrozamia communis*
****** *Macrozamia macdonnellii *
****** *Microcycas calocoma*
***** Zamiaslekten *(Zamia)*
****** *Zamia furfuracea*
****** *Zamia integrifolia*
****** *Zamia pumila*

## Kjelder
Raglanerme

**Raglanerm** eller **raglanerme** er ein type erme som er karakterisert ved at det går i eit kileforma stykke heilt opp til kragen, noko som gjev ein diagonal saum frå underarmen til kragebeinet.

Ermetypen er oppkalla etter lord Raglan, den 1. baron Raglan, som skal ha hatt ein frakk med denne typen erme etter han mista ein arm under slaget ved Waterloo. Raglanermet blei funne opp av frakkemakaren Aquascutum for lord Raglan for å gje han plass til å bruka sverdet sitt i kamp. Det gav betre rørsle til beraren i staden for eit normalt erme som var sydd fast til skuldersaumen. Ein frakk med raglanerme kan også kallast **raglanfrakk**.

## Galleri

Raglan (PSF).png|Skisse av raglanfrakk
Men’s Raglan sleeve.jpg|Topp med raglanerme
YOKOSUKA. (47978717997).jpg|Sukajan-jakke med raglanerme


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Raglanærme|Raglanærme]]» frå ,  den 12. oktober 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

* Raglan sleeve. Mønster ved stretchy.org
* Raglan Sleeve DIY Pattern making ved sewguide.com
Head Over Heels av Poco

***Head over Heels*** er det åttande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, og det første albumet deira på ABC Records. Schmit sin «Keep On Tryin'» syner kor dugande bandet var i harmonisong, og vart ein fast song på konsertane deira i mange år. Det var første gongen Rusty Young song solovokal på eit Poco-album, på songen «Us» og ei innspeling av den sjeldne Steely Dan-songen «Dallas».

## Mottaking

Allmusic-skribenten James Chrispell skreiv: «Med songane korte og konsise slepp Poco laus ei fin gruppe songar... Det er mindre country, men mykje meir pop.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton - gitar, vokal
*Rusty Young - steelgitar, gitar, vokal
*Timothy B. Schmit - bass, vokal
*George Grantham - trommer, vokal

;Gjesteartistar
*Donald Fagen – synthesizer
*Victor Feldman – perkusjon
*Steve Forman – perkusjon
*Al Garth – fiolin
*Mark Henry Harman – klaverinstrument, piano, cello
*Jimmie Haskell – strykarar
*Milt Holland – perkusjon
*Garth Hudson – klaverinstrument
*Michael Von Verdick – vokal

## Produksjon
*Produsent: Poco, Mark Henry Harman
*Lydteknikar: Mark Henry Harman

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Head Over Heels (Poco album)|Head Over Heels (Poco album)]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NM i orientering 1960/bodstikke

**Noregsmeisterskapen i orientering 1960** i bodstikke, seinare kalla stafett, vart avvikla på Nesodden i Akershus sundag 19. juni med Oslo-Ørn som arrangør.

### Menn





## Kjelder
*Arbeiderbladet 20. juni 1960
Fjernsynsserien Muldvarpen

***Muldvarpen*** er ein norsk reality-tv-serie som gjekk på TVNorge frå 2000 til 2002. Lars Arentz-Hansen var programleiar for den fyrste sesongen, medan Ove Christian Owe leia dei to siste sesongane. Programmet vart spela inn i Frankrike, Spania og Canada.

*Muldvarpen* var basert på den belgiske reality-koseptet *De Mol*, frå 1999. Konseptet er selt til ei rekkje land.

## Konsept
Tolv deltakarar vart sende til eit land, der dei skulle reise rundt, delast inn i grupper og løysa diverse oppdrag. Godkjende oppdrag gav dei pengar til premiekassen. Blant deltakarane var det òg ein moldvarp, og moldvarpen hadde som oppgåve å sabotere oppdraga for at minst mogleg pengar gjekk inn i premiekassen, utan å bli oppdaga. På slutten av kvar episode skulle kvar deltakar svara på spørsmål om Moldvarpen. Spørsmåla var om identiteten til moldvarpen og handlingar moldvarpen gjorde under dei ulike oppdraga. Den som visste minst om moldvarpen, måtte forlate gruppa. I den norske utgåva vart resultatet kunngjort etter ein fellesmiddag. Deltakarane hadde kvar sin konvolutt ved sida av tallerkenen. Dei som gjekk vidare hadde fått ei grøn fjør i konvolutten, medan den som visste minst om Muldvarpen fekk ei raud fjør, og vart sendt heim.

Ved nokre høve vart enkeltdeltakarar tilbydd frikort, som gjorde dei immune mot å sendast heim ved neste utspørjing, mot at dei saboterte oppdraget.

Fyrstepremien var i utgangspunktet på rundt 500 000 kr, men då måtte deltakarane lukkast i alle oppdraga. Vinnaren av fyrstepremien var den som hadde flest riktig svar på den aller siste utspørjinga om identiteten til moldvarpen og handlingane moldvarpen gjorde under oppdraga. Vinnaren av fyrste sesong fekk 145 000 kr, vinnaren av andre sesong fekk 220 000 kr og vinnaren av tredje fekk 267 000 kr.

## Sesongoversikt
### Sesong 1 (2000)

### Sesong 2 (2001)

### Sesong 3 (2002)

## Sjåartal og mottaking
Fyrste sesong hadde eit sjåarsnitt på 200 000  (Premieren vart sett av 227 000, medan finalen vart sett av 248 000). Andre sesong hadde eit snitt på 315 000 sjåarar og i tredje sesong låg sjåartalet på mellom 180 000 og 222 000.

*[[Dagbladet]]* si omtale av premieren av fyrste sesong var forholdsvis lunken. *[[Aftenposten]]* meinte at premieren hadde ei viss spenning, men at sjølve komplottet verkte kaotisk og forvirrande. ''VG'' skildra den som stilfull, men stillestående.

## Referansar
Live av Poco

***Poco Live*** er det tiande albumet og det andre konsertalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco. Materialet for dette albumet vart spelt inn for Epic Records kort tid etter albumet *[[Cantamos]]* kom ut, men det vart ikkje gjeve ut før over eit år seinare, etter at Poco hadde byta selskap til ABC Records og fått suksess med *[[Head over Heels av Poco|Head over Heels]]*. Utgjevinga av dette albumet i april 1976 skapte forvirring i marknaden om det var dette eller *[[Rose of Cimarron]]* (mai 1976) som var det nyaste albumet til Poco. Det gjorde at *Poco Live* selde betre og *Rose of Cimarron* dårlegare. 

## Innhald

## Medverkande
### Poco
*Paul Cotton – gitar, vokal
*Rusty Young – steelgitar, banjo, gitar, vokal
*Timothy B. Schmit – bassgitar, gitar, vokal
*George Grantham – trommer, vokal

### Others
*Mark Henry Harman – klaverinstrument
*Produsent: Poco, Mark Henry Harman
*Lydteknikar: Mark Henry Harman

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live av Poco|Live av Poco]]» frå ,  den 12. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rose of Cimarron

***Rose of Cimarron*** er det niande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, gjeve ut i 1976.

## Bakgrunn
Den tidlegare Loggins & Messina-saksofonisten og felespelaren Al Garth kom inn i bandet for dette albumet, men slutta kort tid etter på grunn av krangling med bandet. Tittelsporet vart ein av signaturlåtane til bandet, og vart seinare spelt inn av Emmylou Harris på albumet hennar, *[[Cimarron av Emmylou Harris|Cimarron]]*. Det gamle selskapet til bandet, Epic Records, gav ut *[[Live av Poco|Poco Live]]* berre ein månad før *Rose of Cimarron*, som skapte forvirring blant kjøparane og gjorde at *Rose of Cimarron* selde dårlegare. 

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic, skreiv kritikaren James Chrispell: «Countrypåverknaden er nesten heilt borte, utanom på Rusty Young-songen 'Company's Comin'/Slow Poke'. Det er florte melodiar med fine arrangement gjennom heile plata.»

## Innhald

## Medverkande
* Rusty Young – akustisk og 12-strengs elektrisk gitar, mandolin, banjo, Dobro, pedalsteelgitar
* Timothy B. Schmit – vokal, bass, munnspel
* Paul Cotton – vokal, elektrisk og akustisk gitar
* George Grantham – vokal, trommer, pauke

* Mark Henry Harman – celeste (1)
* Milt Holland – perkusjon (1, 6), vaskebrett (5), marimba (6)
* Tom Sellers – piano, strykearrangement (1)
* Sid Sharp – konsertmeister (1)
* John Logan – banjo (5, 8)
* Al Garth – fele (5, 6, 7, 9, 10), altsaksofon (8)
* Steve Ferguson – piano (6, 7, 9, 10), elektrisk piano (8)
* Annie Emery – klapping (5)
* Jenny Grantham – klapping (5)
* Jennifer O'Keefe – klapping (5)
* Doug Rider – klapping (5)
* Jeddrah Schmit – klapping (5)
* Noreen Schmit – klapping (5)

## Produksjon
*Produsent: Poco, Mark Henry Harman
*Lydteknikar: Mark Henry Harman, Doug Rider

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rose of Cimarron|Rose of Cimarron]]» frå ,  den 12. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Indian Summer av Poco

***Indian Summer*** er det tiande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, utgjeve 1. mai 1977. Donald Fagen frå Steely Dan spelte synthesizer på to av songane og markerte eit steg bort frå countryrockstilen bandet hovudsakleg var kjend for. Dette var det siste studioalbumet deira med Timothy B. Schmit og George Grantham, før dei slutta i gruppa. 

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic skreiv Peter Kurtz at albumet var «eit par hakk ned frå deira beste, tidlegare materiale. Den beste songen er tittelsporet, som har ein fin steelgitar og harmonivokal, men dette høgdepunktet vert balansert av avslutningsnummeret, 'The Dance', som er ein klumsete suite som slit med ein unaudsynt strykar- og blåsararrangement... Sorter denne under kategorien 'trår vatn'.»

## Innhald

## Medverkande
* Paul Cotton — solovokal (1-2, 5-6, 9), akustisk og elektrisk gitar
* Timothy B. Schmit — korvokal, bass, solovokal (3, 7, 8, 9), munnspel
* George Grantham — korvokal, trommer, solovokal (9)
* Rusty Young — steelgitar- og sitarsteelgitar, lapsteelgitar, solovokal (4), elektrisk gitar, Leslie- og wah-wah steelgitar, banjo
* Steve Forman — perkusjon, skapningar, tamburin, conga, surdo

;Andre
* Donald Fagen — Arp Odissey, Arp string ensemble (1, 5)
* Mark Henry Herman — piano (2, 4), elektrisk piano (9), celesta (9)
* Sid Sharp - konsertmeister (9)
* Jimmy Haskell — strykar- og blåsearrangement (9)

## Produksjon
*Produsent: Poco, Mark Henry Harman

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Indian Summer (Poco album)|Indian Summer (Poco album)]]» frå ,  den 13. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Under the Gun av Poco

***Under the Gun*** er det tolvte studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, utgjeve i juli 1980. *Under the Gun* var oppfølgjarne til det kommersielle gjennombrotet til Poco, *[[Legend av Poco|Legend]]*.

## Bakgrunn
*Legend* var komen ut i november 1978 på ABC Records like før selskapet vart kjøpt opp av MCA. I eit intervju i juni 2013 med SoundPress.net Radio Network, fortalte Paul Cotton at MCA kravde at Poco skulle prøvespele før dei fekk lov å spele inn for MCA. 

Tittelsporet vart gjeve ut på singel, men nådde berre 48. plassen på ''Billboard'' Hot 100. Ein annan Paul Cotton-song, «Midnight Rain», gjorde det dårlegare og nådde berre 74. plassen. Dermed selde heller ikkje albumet like godt som *Legend*.

## Mottaking

Allmusic-skribenten William Ruhlmann kalla albumet «eit arbeidsliknande, men lite merkverdig forsøk.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton – gitar, vokal
*Rusty Young – steelgitar, gitar, vokal
*Charlie Harrison – bass, vokal
*Steve Chapman – trommer
*Kim Bullard – klaverinstrument, vokal
*Steve Forman – perkusjon
*Phil Kenzie – saksofon

## Produksjon
*Produsent: Mike Flicker
*Lydteknikar: Joe Chiccarelli

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Under the Gun (Poco album)|Under the Gun (Poco album)]]» frå ,  den 13. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kim Bullard

**Kim Bullard** () er ein USA-amerikansk pianist, låtskrivar, plateprodusent og filmmusikkomponist. Han har laga musikk sidan 1970-åra og har spelt mykje for artistar som Elton John og Crosby, Stills, & Nash. Som studiomusikar har han spelt piano, klaverinstrument og synthesizer med plateartistar som Yes, Santana, Kenny Loggins, Heart, Belinda Carlisle, The Doobie Brothers, Tori Amos, Kelly Clarkson og Carrie Underwood,blant fleire. Bullard har òg vore langvarig medlem i bandet Poco.

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kim Bullard|Kim Bullard]]» frå ,  den 13. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*https://www.allmusic.com/artist/kim-bullard-mn0000099962/credits
*https://www.imdb.com/name/nm0120025/?ref_=nv_sr_1
New Nintendo 3DS

**New Nintendo 3DS** er ein handhalden spelkonsoll utvikla av Nintendo. Konsollen vart annonsert for første gong 29. august 2014 og lansert 11. oktober 2014 i Japan og 13. februar 2015 i Europa og Nord-Amerika.

New Nintendo 3DS har nokre forbetringar i maskinvaren samanlikna med den opphavlege Nintendo 3DS frå 2011. Konsollen har oppgraderte prosessorar og auka RAM i høve originalen, bruker ansiktssporing med frontkameraet for å reprodusere ein meir stabil 3D-effekt og har to ekstra skulderknappar og ei ekstra analog stikke på høgresida av konsollen. I likskap med Nintendo 3DS, har New Nintendo 3DS ein større variant med større skjermar, **New Nintendo 3DS XL** (kjend som New Nintendo 3DS LL i Japan). Den minste varianten av New Nintendo 3DS har utskiftbare deksel og primærfarga ABXY-knappar.

Nokre spel er eksklusive for New Nintendo 3DS på grunn av den forbetra maskinvara i konsollen, mellom anna *[[Xenoblade Chronicles 3D]]*. New Nintendo 3DS kan også spele av utvalde spel frå Super Nintendo Entertainment System gjennom Virtual Console.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
*
Ajía Paraskeví i Jermasója

**Ajía Paraskeví** (gresk Αγία Παρασκευή) er ein bydel i kommunen Jermasója i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den nordlege delen av byen.

## Kjelder
Ájos Jeórjos i Ájos Athanásios

**Ájos Jeórjos** (gresk Άγιος Γεώργιος) er ein bydel i kommunen Ájos Athanásios i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen legg heilt sør i byen med ei lita kyststripe.

## Kjelder
Ájos Stylianós i Ájos Athanásios

**Ájos Stylianós** (gresk Άγιος Στυλιανός) er ein bydel i kommunen Ájos Athanásios i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen legg i den sørlege delen av byen.

## Kjelder
Apóstolos Loukás i Ájos Athanásios

**Apóstolos Loukás** (gresk Άγιος Γεώργιος) er ein bydel i kommunen Ájos Athanásios i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg litt sør for midten av byen.

## Kjelder
Koyukon

**Koyukon** (*denaakk'e*) er eit athabaskisk språk som blir snakka av koyukonfolket i Alaska. Språket blir snakka ved Yukon- og Koyukukelvene. Språket har omtrent 150 talarar.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Koyukon (språk)|Koyukon (språk)]]» frå ,  den 14. oktober 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Denaakk'e, Alaska Native Languages ved alaskanativelanguages.org
Blue and Gray

***Blue and Gray*** er det trettande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, gjeve ut i 1981. Albumet er ei temabasert plate, på liknande vis som *[[Desperado av Eagles|Desperado]]* av Eagles, berre at temaet på denne plata er den amerikanske borgarkrigen. Bandet fekk ein mindre hit med «Widowmaker». Fargane i tittelen referer til uniformene til dei to partane som kriga mot kvarandre i borgarkrigen. 

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic skreiv Bruce Eder: «Dette er ikkje eit dårleg album, og har i det minste meir energi og ambisjon enn det førre albumet, *[[Under the Gun av Poco|Under the Gun]]*. Dei speler fint her og der og synginga er generelt bra, og noko av låtskrivinga har høg kvalitet, sjølv om det finst nokre lettvektarar og lite minneverdige songar her òg. Hadde albumet vore litt meir konsistent hadde det blitt løfta til eit like bra nivå som somme av det nylege arbeidet deira, men det er likevel verdt å høyre som ei av dei meir ambisiøse platene som kom frå dette langvarige countryrockbandet - og det fortente verkeleg ikkje så lite merksemd som det har fått.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton - gitar, vokal
*Rusty Young - steelgitar, gitar, vokal
*Charlie Harrison - bass, vokal
*Steve Chapman – trommer
*Kim Bullard – klaverinstrument, vokal
*Clydie King – korvokal
*Denise DeCaro – korvokal
*Venetta Fields – korvokal
*Steve Forman – perkusjon

## Produksjon
*Produsent: Mike Flicker
*Lydteknikar: Dave Marquette, John Mills, Joe Chiccarelli med Mitch Gibson

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue and Gray|Blue and Gray]]» frå ,  den 14. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cowboys & Englishmen

***Cowboys & Englishmen*** er det fjortande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco. Rusty Young-songen «Feudin'» vart nominert til Grammyprisen i 1982 for beste countryinstrumental. Albumet består elles stort sett av overversjonar og var det siste Poco gav ut for MCA for å oppfylle kontrakten deira. Då ABC Records vart selt til MCA synte det nye selskapet lita interesse i å marknadsføre bandet, og badet såg seg derfor om etter andre tilbod. Dei signerte for Atlantic Records for dei neste to albuma, *Ghost Town* og *Inamorata*.

## Mottaking

Allmusic-skribenten William Ruhlmann skreiv: «Ei bortkasta plate på ei tid då karrieren deira trengde noko nytt, ikkje nok eit slag i trynet.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton - gitar, vokal
*Rusty Young - steelgitar, gitar, vokal
*Charlie Harrison - bass, vokal
*Steve Chapman – trommer
*Kim Bullard – klaverinstrument, vokal

## Produksjon
*Produsent: Mike Flicker
*Lydteknikar: Dave Marquette, John Mills

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cowboys &#38; Englishmen|Cowboys &#38; Englishmen]]» frå ,  den 14. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ghost Town av Poco

***Ghost Town*** er det femtande studioalbumet til det countryrockband Poco, utgjeve 20. september 1982. Det var det første albumet Poco gav ut på Atlantic Records og det siste albumet deira med besetninga som hadde spelt på gjennombrotet deira, *[[Legend av Poco|Legend]]*, i 1978. Charlie Harrison var ikkje med på det neste albumet, *[[Inamorata av Poco|Inamorata]]* i 1984.

Etter at *Legend* selde til gullplate i 1978 på ABC Records, vart dei neste tre albuma deira gjevne ut på MCA Records - som hadde kjøpt opp ABC - men desse vart ikkje like suksessrike. *Ghost Town* gjorde det ikkje særskild betre og nådde ikkje høgare enn 195. plassen på albumlista i USA. 

Den første singelen frå *Ghost Town* var tittelsporet, men gjekk ikkje inn på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100, men låg på «bubbling under»-lista på ein 108. plass. Den andre singelen, «Shoot for the Moon» nådde derimot 50. plassen i mars 1983. På *[[magasinet Cashbox|Cash Box]]*-lista nådde songen 44. plassen. Songen nådde òg tiandeplassen på Adult Contemporary-lista i USA. 

Ein tredje singel, «Break of Hearts», gjekk ikkje inn på lista. Cotton har fortalt at Poco hadde problem med Atlantic Records: Poco spelte inn eitt album til for Atlantic, *[[Inamorata av Poco|Inamorata]]* i 1984, men tok seg så ein pause fram til 1989, då RCA Records gav ut *[[Legacy av Poco|Legacy]]*, som vart det andre Poco-albumet som selde til gullplate. 

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton - gitar, vokal
*Rusty Young - steelgitar, gitar, vokal
*Charlie Harrison - bass, vokal
*Steve Chapman – trommer
*Kim Bullard – klaverinstrument, vokal
*Steve Forman – perkusjon
*Armand Karpoff – cello
*Phil Kenzie – saksofon
*Buell Neidlinger – bass
*Denise Subotnile – gitar, bratsj, vokal

## Produksjon
*Produsent: Poco, John H.R. Mills
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ghost Town (Poco album)|Ghost Town (Poco album)]]» frå ,  den 14. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Inamorata av Poco

***Inamorata*** er det sekstande studioalbumet til det amerikanske countryrockbandet Poco, gjeve ut i 1984. 

Dei tidlegare medlemmane i bandet, Timothy B. Schmitt, Richie Furay og George Grantham, var alle gjesteartistar på dette albumet. Det var det siste dei spelte inn for Atlantic Records. Etter dette kom den originale besetninga med Richie Furay, Rusty Young, Jim Messina, Randy Meisner og George Grantham saman i 1989 og gav ut *Legacy*.

## Mottaking

I meldinga si for Allmusic, skreiv musikkskribenten Rob Theakston: «Med ein armada av nye idear og ein ny, lys synthesizer, kasta Poco alle countryrockrøtene sine til fordel for ein klangtung elektronisk trommerytme, lyse synthar og produksjon som ikkje har tålt tidas tann. Sjølv gjesteartistane Timothy B. Schmit og Zappa-trommeslagaren Vinnie Colaiuta kan redde gruppa frå å levere ti matte og gløymelege songar som vart svanesongen deira før dei vart sameinte att i 1989.»

## Innhald

## Medverkande
*Paul Cotton - gitar, vokal
*Rusty Young - steelgitar, gitar, vokal
*Steve Chapman – trommer, perkusjon
*Kim Bullard – klaverinstrument, vokal
*Richie Furay – gitar, vokal
*George Grantham - trommer, vokal
*Timothy B. Schmit – bass, vokal
*Steve Forman – trommer, perkusjon
*Vinnie Colaiuta – trommer, perkusjon
*George Doering – gitar, vokal
*Richard Gibbs – klaverinstrument
*Randy Kerber – klaverinstrument
*Neil Stubenhaus – bass

## Produksjon
*Produsentar: Rusty Young, Paul Cotton, Joe Chiccarelli

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Inamorata (album)|Inamorata (album)]]» frå ,  den 14. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Randy Kerber

**Randy Kerber** () er ein USA-amerikansk komponist, orkestrator og klaverspelar, som hadde ein aktiv karriere innan filmmusikk.

Den første nasjonale turneen hans var med Bette Midler i 1977, 19 år gammal. Kerber vart nominert til Oscarprisen i 1986, i lag med mellom andre Quincy Jones, for beste filmmusikk for filmen *[[filmen Purpurfargen|Purpurfargen]]*. Han vart òg nominert til Grammyprisen for arrangementet sitt på «Over the Rainbow» for Barbra Streisand.

Som studiomusikar har Kerber spelt klaverinstrument på over 800 filmar, som *[[filmen Titanic (1997)|Titanic]]*, *[[filmen A Beautiful Mind|A Beautiful Mind]]* og dei første tre første Harry Potter-filmane. Pianoet i opninga og avslutninga av *[[Forrest Gump]]*, der ein kan sjå ei fjør sin flyg i vinden, vert spelt av Kerber. 

Han har òg spelt med ei heil rekkje artistar, som Michael Jackson, Paul Anka, Leonard Cohen, Rickie Lee Jones, A.R. Rahman, Whitney Houston, Michael Bolton, Rod Stewart, B.B. King, Bill Medley, Annie Lennox, Art Garfunkel, José Feliciano, Anastacia, Celine Dion, Natalie Cole, Al Jarreau, Ray Charles, Neil Diamond, Elisa, Julio Iglesias, Barry Manilow, Don Ellis, Ricky Martin, Bette Midler, Corey Hart, Eric Burdon, Kenny Rogers, Donna Summer, George Benson, Diana Ross, Marta Sanchez, Frank Sinatra, Jean-Yves Thibaudet og Dionne Warwick, i tillegg til grupper som Air Supply, America, Def Leppard, The Temptations, Manhattan Transfer, Lisa Stansfield og The Three Degrees.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Randy Kerber|Randy Kerber]]» frå ,  den 14. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Richard Gibbs

**Richard** «**Ribbs**» **Gibbs** () er ein USA-amerikansk filmmusikkomponist og produsent, og arbeidd på filmar som *[[filmen Dr. Dolittle|Dr. Dolittle]]*,  *[[Big Momma's House]]*, *[[filmen Queen of the Damned|Queen of the Damned]]* og TV-seriane *[[TV-serien Battlestar Galactica (2004)|Battlestar Galactica]]* og den første sesongen av ''The Simpsons''.

Gibbs var klaverspelar for new wave-bandet Oingo Boingo frå 1980 til 1984. Han har òg vore studiomusikar og spelt på over 150 album for artistar som varierer frå War, Tom Waits, Boy Meets Girl, Living in a Box, Robert Palmer og Aretha Franklin.

## Filmar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Gibbs|Richard Gibbs]]» frå ,  den 14. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
Birger Meling

**Birger Solberg Meling** () er ein norsk fotballspelar frå Stavanger som sidan juli 2020 er aktiv i den franske fotballklubben Nîmes Olympique. Han hadde per oktober 2020 spelt 14 landskampar for Noreg.

Meling er sideback og gjorde 2014-17 teneste i Stabæk IF og deretter i Rosenborg BK fram til juli 2020. Med Rosenborg vart han norsk seriemeister både i 2017 og 2018.

Meling fekk sin landslagsdebut 5.oktober 2017 då Noreg vann 8-0 over San Marino. Dei neste 13 månadene var han jamt med i startellevaren til Noreg, dei neste to åra fekk han derimot få landskampar.

## Kjelder

*eu-football
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Birger Meling|Birger Meling]]» frå ,  den 15. oktober 2020.*
Panthéa

**Panthéa** (gresk Πάνθεα) er ein bydel i kommunen Mésa Jitonía i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den nordlege delen av byen.

## Kjelder
Flexiptera

***Flexiptera*** er ei monotypisk nattsvermarslekt i båtmøllfamilien (Gelechiidae) skildra av Anthonie Johannes Theodorus Janse i 1958. Den einaste arten, ***Flexiptera revoluta***, blei fyrst skildra av Edward Meyrick i 1918. Han finst i Sør-Afrika.

Nattsvermaren har eit vengespenn på 10–11&nbsp;mm. Framvengene er kvitlege og ujamnt strødde med grått. Bakvengene er grå.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flexiptera|Flexiptera]]» frå ,  den 15. oktober 2020.*
Johan Ellingsen

**Johan Hoff Ellingsen** () var ein norsk gardbrukar, oppsynsmann og politikar frå Hamarøy kommune. Perioden 1919–1921 representerte han partiet Venstre på Stortinget.

## Liv og virke
Ellingsen var frå Selsøya i Hamarøy. I tida 1897-1906 dreiv han omfattande landhandel og omsetjing av fisk på Skrova i Lofoten. Frå 1907 tok han over drifta av farsgarden Fitje og hadde ansvaret for denne i fleire tiår. I tillegg var han postopnar og dampskips-ekspeditør frå 1915.

Ellingsen var med i heradsstyret for Hamarøy 1901-07, sidan ordførar 1910-19. Han var elles tidvis leiar av ei rad kommunale utval og styre. Hausten 1918 vart han vald til stortingsmann frå einmannskrinsen Nordre Salten. På Stortinget var han medlem i Finans- og tollkomitéen og i ein kort periode i Skog- og vassdragskomitéen.

I 1922 fekk Ellingsen stilling som fiskeriinspektør for Nordland og Troms, ein posisjon han hadde til nazi-styresmakter avsette han i 1943.

Ellingsen var elles medlem i Hamarøy heradsstyre 1934-45.

## Kjelder

*Stortingsbiografi
Kristoffer Ajer

**Kristoffer Vassbakk Ajer** () er ein norsk fotballspelar frå Rælingen som sidan 2016 har hatt kontrakt med den skotske fotballklubben Celtic FC. Han er midstoppar og har sidan mars 2018 spelt 19 landskampar for Noreg.

Ajer spelte på IK Start frå 2014 til sommaren 2016. I 2017 spelte han nokre månader på skotske Kilmarnock FC. Sidan fast midstoppar på Celtic FC, skotsk ligameister 2018, 2019, 2020. Også skotsk cupmeister i 2018 og 2019.

Ajer landslagsdebuterte for Noreg 23. mars 2018 då gjestande Australia måtte tole tap 1-4 på Ullevaal stadion i Oslo. Han fekk omgåande fast stopparplass i landslaget, pr oktober 2020 har han spelt 19 kampar utan å skåre mål.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kristoffer Ajer|Kristoffer Ajer]]» frå ,  den 15. oktober 2020.*  
*eu-football
Ájos Nikólaos i Káto Polemídia

**Ájos Nikólaos** (gresk Άγιος Νικόλαος) er ein bydel i kommunen Káto Polemídia i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg nordvest for dei sentrale områda av byen.

## Kjelder
Makários 3. i Káto Polemídia

**Makários 3.** (gresk Μακάριος Γ΄) er ein bydel i kommunen Káto Polemídia i distriktet Lemesós i Republikken Kypros. Bydelen ligg heilt aust i byen.

## Kjelder