open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Qalqilya

**Qalqilya** (arabisk قلقيلية  *Qalqīlyaḧ*; hebraisk skrift קַלְקִילִיָה) er ein palestinsk by på Vestbreidda. Qalqilyah er det administrative senteret i Qalqilya guvernement. I 2007 hadde han eit folketal på 41&nbsp;739. Qalqilya er omgjeven av Israel si sperring på Vestbreidda med ei smal opning i aust som er kontrollert av det israelske militæret og ein tunnel til Hableh.

## Historie

Regionen har vore folkesett sidan førhistorisk tid, og det er gjort funn av førhistoriske flintreiskapar i området.

I 1596 stod Qalqili oppført i osmanske skattelister som ein landsby i Bani Sa'b *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]* . Han hadde eit folketal på 13 muslimske hushald og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven og geiter eller bikubar.

I 1882 vart Qalqilya skildra som «ein stor, ganske spreidd landsby, med cisterner i nord og eit basseng i sørevst. Husa er i dårleg stand.»

Qalqilya vart ein sjølvstendig lokal kommune i 1909.

I folketeljinga i 1922 hadde *Qalqileh* eit folketal på 2803, 9 kristne og 2&nbsp;794 muslimar.

I folketeljinga i 1931 hadde Qalqilya 796 busette hus og eit folketal på 3855 muslimar og 12 kristne.

## Den arabisk-israelske konflikten

I 1948 slo flyktningar frå dei arabiske landsbyane Kafr Saba og Abu Kishek seg ned i Qalqilya og fekk hjelp frå UNRWA. I våpenkvileavtalen i 1949 mellom Israel og Jordan vart byen ein del av det Jordan-okkuperte området. 

Natta den 10. oktober 1956 gjekk den israelske hæren til åtak mot politistasjonen i Qalqilya. Moshe Dayan gav ordre om åtaket og det omfatta fleire tusen soldatar. Under kampane vart eit kompani fallskjermjegerar omringa av jordanske soldatar, og dei overlevande klarte berre så vidt å kome seg unna med luftstøtte frå fire israelske luftfartøy. Israelarane mista 18 mann, medan 68 vart skadde. Mellom 70 og 90 jordanarar vart drepne.

Etter erobringa av Qalqilya i seksdagarskrigen vart innbyggjarane drivne bort og mange av bygningane rivne ned. I memoarane sine skildra Moshe Dayan øydelegginga som ei «straff» meint å jage innbyggjarane bort.  Landsbybuarane fekk etter kvart lov å vende heim att og oppbygginga av dei øydelagde husa vart finansiert av dei militære styresmaktene.  I september 1967 hadde byen 8&nbsp;922 innbyggjarar, der 1&nbsp;837 opphavleg var frå israelske område.

I 2003 vart Israel si sperring på Vestbreidda bygd kring byen, slik at han vart fråskild jordbruksområdet på andre sida av sperringa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qalqilya|Qalqilya]]» frå ,  den 23. september 2015.*  
----
* 
*
*  (p. 176)
*  s. 76
*
*
* 
*

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Qalqiliya ved palestineremembered.com
Fílyro

**Fílyro** (gresk Φίλυρο) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Fílyro høyrer til kommunaleininga Khortiátis i kommunen Pyléa-Khortiátis.

## Referansar
Azzun Atma

** 'Azzun 'Atma** (arabisk عزون عتمة, hebraisk skrift עזון עתמה) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement aust på Vestbreidda, 5 kilometer søraust for Qalqilya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde 'Azzun 'Atma eit folketal på kring 1&nbsp;670 innbyggjarar i 2006. 3,9 % av folkesetnaden i 'Azzun 'Atma var flyktningar i 1997. 

## Arkeologi
Landsbyen er gammal og gamle steinar er nytta om att i husa. Moskeen er kanskje ei gammal kyrkje. Det er òg gjort funn av bysantinsk keramikk.

## Historie
Staden vart oppført i osmanske skattelister i 1596 som 'Azzun, i Jabal Qubal *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 29 hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og bikubar.

Då den franske oppdagaren Victor Guérin vitja staden i 1870 og skildra han som ein stor arabisk landsby, då fråflytta. Mange små, firkanta hus stod framleis delvis, og nær moskeen såg han gamle søyler og store steinar frå eldre bygningar. Gamle fikentre og vakre mimosa var spreidd mellom ruinane. I *The Survey of Western Palestine* (1882) vart han òg skildra som ein «landsby i ruinar».

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Azzun Atma|Azzun Atma]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
* 
* 
*
*
Baqat al-Hatab

**Baqat al-Hatab** (arabisk باقة الحطب, hebraisk skrift באקט אל חטאב) er ein palestinsk by i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, 20 kilometer sørvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 1&nbsp;748 innbyggjarar i 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baqat al-Hatab|Baqat al-Hatab]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hajjah i Qalqilya

**Hajjah** (arabisk حجة, hebraisk skrift חג'ה) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 18 kilometer vest for Nablus i Qalqilya guvernement. Hajjah er opphavleg eit arameisk ord omsett som «marknad» eller «samfunn». I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på kring 2&nbsp;500 innbyggjarar i 2006. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hajjah, Qalqilya|Hajjah, Qalqilya]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Immatain

**Immatain** (arabisk  إماتين, hebraisk skrift אימאתין) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement nordvest på Vestbreidda, kring 17 kilometer sørvest for Nablus.

I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Immatain eit folketal på kring 2&nbsp;450 innbyggjarar i 2006.

Området kring landsbyen er fylt med oliventre, skogar og blømande vegetasjon. Immatain livnærer seg av jordbruk og støtte frå etterkomarar som bur utanlands. Den nærmaste staden er landsbyen Fara'ata, som ligg ein kilometer unna. Immatain og dei kringliggande landsbyane utgjer Amra-området. Desse landsbyane er: Fara'ata, Jit, Kafr Qaddum, Baqat al-Hatab, Hajja, Jinsafut og al-Fanduq.

## Historie
Det er funne bysantinsk keramikk i landsbyen.
I 1596 var landsbyen oppført i osmanske skattelister som ein del av *Matin* i Jabal Qubal *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 20 hushaldningar og 1 ungkar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og bikubar.

I *The Survey of Western Palestine* (1882) vart Immatain skildra som «ein mellomstor landsby i ei åsside, med nokre få oliven.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Immatain (kalla «Ammatain»)  eit folketal på 234, all  muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 67 busette hus og eit folketal på 334, igjen alle muslimar. I 1945 var folketalet i Immatin på 440 arabarar, medan det samla landarealet var 7&nbsp;155 mål, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 967 for plantasjar og irrigert land, 3&nbsp;067 for korn, medan 32 mål var klassifisert som utbygde område.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Immatain|Immatain]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
* 
*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
* Velkomen til Immatin
Jayyous

**Jayyous** (arabisk جيوس, hebraisk skrift ג'יוס) er ein palestinsk landsby nær den vestlege grensa til Vestbreidda, nær Qalqilya. Han er eit jordbrukssamfunn. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 3&nbsp;307 innbyggjarar i 2006.

## Historie
Seint i den osmanske perioden, i 1882, skildra Palestine Exploration Fund i *Survey of Western Palestine* *Jiyus* som ein «mellomstor steinlandsby på ein rygg, med oliven i søraust. Han verkar gammal, og har graver hogde ut i berget og gamle brunnar.»

I folketeljinga i 1922 hadde *Jaiyus* eit folketal på 433, alle muslimar.

Landsbyen ligg i eit område som er direkte råka av den israelske sperremuren, og kring 75&nbsp;% av jordbruksområdet til landsbyen ligg på den andre sida av sperringa. For å nå fram til området sitt, må bøndene gjennom to portar. Portane er meint å vere opne tre gonger til dagen i korte periodar, men i juni 2005 var portane stort sett stengde, og bøndene demonstrerte ved portane. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jayyous|Jayyous]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*  
**
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Jayyus
Jinsafut

**Jinsafut** (arabisk جنصافوت) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement nordaust på Vestbreidda, 15 kilometer aust for Qalqilya, og 16 kilometer aust for Nablus. Han ligg kring 430 meter over havet. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2&nbsp;300 innbyggjarar i 2006. 

## Historie
Staden var oppført i osmanske skattelister frå 1596 som «Jim Safut», i Bani Sa'b *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 26 hushaldningar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I «Survey of Western Palestina» frå 1881, vart landsbyen skildra som «ein liten landsby i høgt lende, med brunnar i nord, og nokre få oliventre.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Jensafut eit folketal på 267 innbyggjarar, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 76 busette hus og eit folketal på 315, igjen alle muslimar. I 1945 var folketalet 450, all arabarar, med 9&nbsp;356  mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1&nbsp;410  mål for plantasjar eller irrigertland, 2&nbsp;208 for korn, medan 14 mål vart utbygd land.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jinsafut|Jinsafut]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
* Velkomen til Jinsafut
Jit i Qalqilya

**Jit** (arabisk جيت, hebraisk skrift ג'ית) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 10 kilometer vest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde landsbyen eit folketal på kring 2&nbsp;320 innbyggjarar i 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jit, Qalqilya|Jit, Qalqilya]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kafr Qaddum

**Kafr Qaddum** (arabisk كفر قدّوم, hebraisk skrift כפר קדום) er ein palestinsk by nord på Vestbreidda, 13 kilometer vest for Nablus og 17 kilometer aust for Qalqilya i Qalqilya guvernement. Av busetnader i området finn ein Jit i aust og Hajjah i sør. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på kring 3&nbsp;500 innbyggjarar i 2006.

Før den andre Intifada arbeidde kring halvparten av innbyggjarane i Kafr Qaddum i Israel, medan 20 % arbeidde med landbruk, og 30 % i private og offentlege sektorar. Etter 2002 vart over 75 % av innbyggjarane arbeidslause. Dette har ført til auka utflytting. 

Sidan 2003 har vegen mellom Kafr Qaddum og Nablus vore blokkert og reisa er dermed blitt 14&nbsp;km lengre. Sidan juli 2011 vart det halde demonstrasjonar ein gong i veka for å opne opp att vegen. 

## Historie
Kafr Qaddum var oppført i 1596 i osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 19 hushaldningar og to ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I 1858 vart han vitja av den kjende bibelforskaren Edward Robinson og i 1882 skildra «Survey of Western Palestina» landsbyen (kalla Kefr Kaddum) som «ein ganske stor landsby i lågt lende, med brunnar og oliven. Han har eit vakttårn på sida av ein kalksteinsås i aust. Husa er av stein.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Kufr Qaddum  eit folketal på 874 innbyggjarar, alle muslimar, og i folketeljinga i 1931, hadde Kafr Qaddum 234 busette hus og eit folketal på 963, igjen alle muslimar.

I 1945 var folketalet 1&nbsp;240, alle arabarar, med 18&nbsp;931 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2&nbsp;945 mål for plantasjar eller irrigertland, 7&nbsp;184 for korn, medan 69 mål vart utbygd land.

## Kjelder
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kafr Qaddum|Kafr Qaddum]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
*Kufr Qaddoum 
*Velkomen til Kafr Qaddum
Nabi Ilyas

**Nabi Ilyas** (arabisk قرية النبي الياس, hebraisk skrift נבי אליאס) er ein palestinsk landsby i Qalqilya guvernement vest på Vestbreidda, to kilometer aust for Qalqilya. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Nabi Ilyas eit folketal på kring 1&nbsp;214 innbyggjarar i 2006. 25,6 % av folkesetnaden i an Nabi Ilyas var flyktningar i 1997.

Etter at israelarar på handel heldt seg unna landsbyen i årevis etter 2000, har dei no starta å kome attende. Nabi Elyas nyt godt av jødar som kjem hit for låge prisar, særleg i helgene.

## Historie
I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i «Survey of Western Palestine» *Neby Elyas* som: «Murar og brunnar, med ein *kubbeh* i ruinar.»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nabi Ilyas|Nabi Ilyas]]» frå ,  den 23. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
Tonsåsen

**Tonsåsen** er ei bygd og eit skogsområde mellom Bagn, Bjørgo og Bruflat. Bygda ligg delvis i kommunane Etnedal og Sør-Aurdal i Innlandet fylke. Tidlegare var det eigen Jarnbanestasjon på den no nedlagde Valdresbanen, Tonsåsen stasjon. Gjennom mange år var det handsaming av tuberkulosepasientar på Tonsåsen sanatorium.

## Under den andre verdskrigen
Under angrepet på Noreg i 1940 var det harde kampar i bygda mellom Valdresgruppa og Gruppe Adlhoch. Dei tyske styrkane stod fast i ei norsk sperrestilling ved *Tonsåsen sanatorium* ved *Madslangrud* og sende eit kompani i ei omgåande rørsle over Leirskogen for å gå rundt dei norske styrkane som hadde trekt seg tilbake frå Høljarast. Desse støytte så på norske styrkar i kampen ved Breidablikk.

Seinare bygde dei tyske styrkane opp ein stor lytte og peilestasjon i bygda, eller ein *radarstasjon.* Dette bestod av *[[Würzburg-Riese|Würzburg Riese 1]]* , *[[Würzburg-Riese|Würzburg Riese 2]]*  og *[[Freya (radar)|Freya]]*  Fundamenta for *Würzburg Riese* 1 og 2 kan sjåast på høgda rett austom Os Gjestegård og på ei høgd eit par hundre meter lengre aust. Fundament for *Freya* vert brukt som portstolpar i innkjørselen rett vest for gjestegården. Berre få kilometer unna bygde dei norske heimestyrkene opp ein illegal radiostasjon for kontakt med England. Denne vart aldri peila av tyskarane. Nokre mil unna, i Base ELG inne i Vassfaret, var det eit radiofyr for flygingar frå England. Heller ikkje dette vart peila, moglegvis på grunn av problema radaren skapte for dei som opererte mobile peileanlegg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tonsåsen|Tonsåsen]]» frå ,  den 23. september 2015.*
Hjalmar Johannesen

**Hjalmar Johannesen** (), med tilnamnet «Hjalle», var ein norsk friidrettsutøvar frå Trondheim, son til ein kolonialhandlar. Sjølv var han sportsredaktør i osloavsia Morgenposten frå 1934 til han døydde. Han var etter tur medlem av SK Freidig, SK Brage og Oslo Turnforening.

## Aktiv
Johannesen spesialiserte seg på løpsdistansane 400 m og 800 m. I tida frå 1925 til 1936 vann han  til saman elleve norske meisterskap i dei to øvingane, fem på 400 m og seks på 800 m. Han vart tildelt kongepokalen under NM 1931 for den nye norske rekorden på 49,0 på 400 meter. 

I 1932 var Johannesen ein av tre norske friidrettsutøvarar som tok den lange turen til dei olympiske leikane i Los Angeles. På 400 m nådde han kvartfinalane, men på 800 meter vart han slått ut allereie i kvalifiseringa. Same året viste han sine spurteigenskapar då han som ankermann på 4 x 400 m stafett var med å slå Sverige for første gang i ein landskamp.

På 1930-talet var landskampane mellom Sverige og Norge eit høgdepunkt i idrettsåret. I 1935 vann Johannesen både 400 m og 800 m i landskampen som då fann stad på Stockholm stadion. På 800- meteren forbetra han sin eigen norske rekord for tredje gong den sesongen, tida 1.52,1 var nasjonal rekord i 13 år. Ei veke seinare, 15. september 1935 på Bislett stadion flytta han den norske rekorden på 400 m til 48,6 sekundar, ei tid som var norsk rekord i 19 år. For desse prestasjonane vart han tildelt Morgenbladets gullmedalje for 1935.

### Medaljar i norske meisterskap
*1928: Gullmedalje på 400 m - 50,3
*1930: Gullmedalje på 400 m – 49,6, samt sølvmedaljar på 200 m - 23,1 og 800 m - 1,55,3
*1931: Gulllmedaljar på 400 m - 49,2 og på 800 m - 1.55,5
*1933: Gullmedalje på 800 m - 1.55,8
*1935: Gullmedalje på 400 m - 48,9
*1936: Gullmedalje på 800 m - 1.54,4
*1937: Gullmedalje på 800 m - 1.54,5

Johannesen var busett i Oslo.

## Kjelder
*friidrett.no
Hjalmar Branting

**Karl Hjalmar Branting** () var ein svensk sosialdemokratisk politikar og journalist, fødd og død i Stockholm. Han var partileiar for Socialdemokraterna frå 1907 og vart i 1920 den fyrste sosialdemokratiske statsministeren i Sverige.

Branting var riksdagsmann 1897–1925 og partileiar for Socialdemokraterna 1907–25. Han var finansminister i Sverige 1917–18, deretter statsminister 1920, 1921–23 (også utanriksminister) og 1924–25. 

Branting vart tildelt Nobels fredspris 1921 saman med Christian Lous Lange for sin innsats i Folkeforbundet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Hjalmar Branting|Hjalmar Branting]]» frå ,  den 23. september 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Stein Haugen

**Stein Erik Haugen** () var ein norsk friidrettsutøvar og politimann frå Lom som sanka seg 22 medaljer i noregsmeisterskap i tida 1953 til 1967, 14 i diskos og 9 i kulestøyt. Han vart norsk meister i diskoskasting sju gongar på rad, 1958-64, og vann også to NM-gull i kulestøyt, 1959 og 1960. Haugen forbetra den norske diskosrekorden seks gongar, og kulerekorden to gongar. Hans personbeste i kulestøyt frå 1961 var 16,42 m, i diskoskasting nådde han 56,37 m i 1964.

## Aktiv
Haugen var ein årviss medaljevinnar i friidretts-NM i tida 1955-67, då han fekk med seg heim minst ein medalje i anten kulestøyt eller diskoskasting. Han vann sin fyrste NM-tittel i 1958 og sette sine fyrste norske rekordar i 1959-sesongen. Den 28. mai 1959 sletta han den elleve år gamle diskosrekorden på 52,32 m, tilhøyrande Ivar Ramstad, då han i Sarpsborg smelte til med 53,50 m. Like etter sende han også den sju år gamle kulerekorden til Per Stavem over i soga, då kula landa etter ei luftferd på 16,08 m på Bislett stadion.

Sommaren 1960 støytte han så kula 16,14 m under eit stemne i Halden. Sitt endelege personbeste på 16,42 m oppnådde han i september 1961, i landskampen mot Frankrike og Jugoslavia i Paris, men før den tid hadde Bjørn Bang Andersen støytt 16,75 m.

Den norske rekorden i diskoskasting forbetra Haugen to gongar i OL-sesongen 1960. I byrjinga av juni månad la han på vel ein meter til 54,54 m i Stockholm, knapt to månader etter plussa han på 14 cm til 54,68 m på Bislett stadion. Han deltok i diskos under Sommar-OL 1960 i Roma, med 53,36 m enda han på ellevteplassen. Haugen deltok elles EM 1958 og EM 1962, begge gongane rauk han ut i kvalfiseringa.

Haugen heldt fram å forbetre den norske diskorekorden. Den 17. september 1961 passerte han 55-meterstreken med 55,82 m. Han auka til 56,29 m i slutten av august 1963, begge desse rekordane sette han på Bislett stadion. Sin siste noregsrekord, og hans aller lengste diskokast, presterte han med 56,37 m i eit stemne på Stockholm stadion 24. juni 1964.

### Medaljar i norske meisterskap
*1953: Sølvmedalje i kulestøyt – 14,13 m, bak Sverre Øverby
*1955: Bronsemedalje i diskoskasting – 44,96 m
*1956: Sølvmedalje i diskoskasting – 47,69 m, bak Reidar Hagen
*1957: Sølvmedalje i diskoskasting – 47,30 m, bak Reidar Hagen
*1958: Gullmedalje i diskoskasting – 50,33 m, framom Reidar Hagen
*1959: Gullmedaljar i kulestøyt – 15,53 m, og diskoskasting – 50,79 m
*1960: Gullmedaljar i kulestøyt – 16,04 m, og diskoskasting – 53,75 m
*1961: Gullmedalje i diskoskasting – 54,56 m, og sølv i kulestøyt – 15,86 m
*1962: Gullmedalje i diskoskasting – 53,38 m, og sølv i kulestøyt – 16,07 m
*1963: Gullmedalje i diskoskasting – 54,38 m, og bronse i kulestøyt – 15,71 m
*1964: Gullmedalje i diskoskasting – 54,05 m, og bronse i kulestøyt – 15,58 m
*1965: Bronsemedaljar i diskoskasting – 50,78 m, og i kulestøyt – 15,82 m
*1966: Sølvmedalje i diskoskasting – 51,00 m, bak Tormod Lislerud (51,04 m) 
*1967: Sølvmedalje i diskoskasting – 53,22 m, og bronse i kulestøyt – 15,33 m

Haugen var busett i Bærum i Akershus.

## Kjelder
*Magnus Breili: *Sport i navn & tall*. 1971
*friidrett.no

## Bakgrunnsstoff
*
Kjell Kaspersen

**Kjell Robert Kaspersen** () var ein norsk fotballspelar som spelte 34 landskampar i i tida 1961–1971 og vann to noregsmeisterskap og eitt seriemeisterskap med Skeid.

Kaspersen var målvakt for osloklubben Skeid frå 1958 til 1972. Han debuterte for Noreg 27. juni 1961 i Helsinki, der Finland vann 4–1. Både i 1963 og 1965 var han med då Skeid vann cupmeisterskapen mot byrivalane høvesvis Vålerenga og Frigg.

I privatlandskampen mot Thailand på Ullevaal stadion 19. mai 1965 fastsette han sluttresultatet til 7–0 då han skåra på straffespark. Han er den einaste målvakta som har skåra for det norske landslaget.

Kaspersen vart seriemeister med Skeid i 1966. Han «er en eminent målmann som ofte er blitt tiljublet for sine reaksjonsredninger».
Han er far til journalisten Kristin Kaspersen, etter å ha vore gift 1969–1971 gift med den svenske songaren Lill-Babs.

## Kjelder
Harald Hennum

**Harald Hennum** () var ein norsk fotball- og bandyspelar som spelte fotball for osloklubbane Frigg og Skeid. Han deltok i 43 fotballandskampar for Noreg i tida 1949-60, og i ein bandylandskamp.

## Fotball
Hennum var ein dei store profilane i norsk fotball på 1950-talet. Han var senterløpar på Frigg frå 1949 til -52. Åra frå 1953 til sommaren 1959 hadde han stor suksess i same posisjonen hos byrivalen Skeid. Med Skeid vart han cupmeister fire gongar, og var toppskårar i Hovudserien i 1954/55-sesongen. I 1959 gjekk han tibake til Frigg, la opp for godt i 1963.

Hennum debuterte for Noreg mot Sverige i Stockholm 2. oktober 1949, og skåra eitt av måla i kampen som enda 3-3. Fram til 1960 spelte han til saman 43 landskamper og skåra 25 landslagsmål, fleire enn nokon ann har gjort i tida etter 1945. I privatlandskampen Noreg-DDR på Ullevaal stadion 13. august 1958 skåra han fire av mål då Noreg vann eit heseblæsande oppgjer 6-5.

Magnus Breili skriv i *Fotballboken* at «Hennums styrke lå i hans store hurtighet og gjennombruddskraft og frapperende tilslag på ballen», men at han var «høyst variabel i sin innsats».

### Merittar
*Cupmeister med Skeid: 1954, 1955, 1956 og 1958

## Notar
Tom Blohm

**Tom Villiam Blohm** () var ein norsk idrettsutøvar frå Oslo, mest kjend som fotballspelar. I tida frå 1937 til 1952 var han målvakt i 20 fotballandskampar for Noreg.

## Karriere
### Fotball
Blohm debuterte for Noreg 5. september 1937 i Helsinki, ein landskamp Noreg vann med 2-0 over vertslandet. 17 år gamle Blohm, som då var medlem av Sportsklubben Hugin, er til dags dato (2015) den yngste burvaktaren for Noregs A-landslag.

Etter å han spelt for Frigg i 1938, melde han seg inn i Ski- og fotballklubben Lyn i 1939 og spelte for klubben fram til 1954. Han var i 1945 og 1946 med då Lyn vann noregsmeisterskapane i fotball. I juli 1952 vakta han målburet for 20. og siste gong, då Noreg tapte 1-4 for Sverige i finske Tampere, 15 år etter han landslagsdebuterte i Helsinki.

### Anna idrett
Blohm spelte bandy i Oslo-Sparta, ishockey i B-14, handball i Oslo Håndballklubb og dreiv friidrett med Torshaug Idrettsforening.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tom Blohm|Tom Blohm]]» frå ,  den 24. september 2015.*
Knut Brynildsen

**Knut Brynildsen** () var ein norsk fotballspelar som i alle sine år som aktiv spelte på Fredrikstad Fotballklubb. I tida 1935-48 spelte han 18 landskampar og skåra ti landslagsmål. Mellom anna deltok han i fotball-VM i 1938.

Brynildsen var senterløpar hos Fredrikstad i mange sesongar, både før og etter andre verdskrigen. Han vart cupmeister i 1935, 1936, 1938 og 1940, og seriemester i 1938, 1939 og 1949. I 1936 skåra han begge måla då Fredrikstads vann cupfinalen 2-0 over Mjøndalen.

Brynildsen debuterte for Noreg i ein bortekamp mot Sveits i Zürich 3. november 1935, ein kamp som enda med tap 0-2. Han var senterløpar då Noreg i Marseille vart slått ut or fotball-VM 1938 av den blivande verdsmeisteren, Italia, som vann 2-1 etter ekstraomgangar. Etter verdskrigen var han i fleire kampar norsk landslagskaptein. Han spelte sin 18. og siste landskamp då Noreg 6. august 1948 slo eit USA-landslag med 11-0 på Ullevaal stadion, før den tid hadde han skåra 10 mål for Noreg.

### Merittar
*Cupmeister med Fredrikstad: 1935, 1936, 1938 og 1940
*Vinnar av Norgesserien med Fredrikstad: 1938 og 1939
*Vinnar av Hovedserien med Fredrikstad: 1949

## Kjelder
*Magnus Breili:*Fotballboken*. 1967
Aksent i fonetikk

**Aksent** viser i fonetikk til framhevinga av ei staving gjennom trykk eller tonehøgd.
Ei *aksentuert staving* blir uttala med aksent. Den fyrste stavinga i det norske ordet *sovepose* [²soːʋəˌpʰoˑsɛ] er aksentuert. Dei tre siste stavingane i ordet er uaksentuerte.

## Kjelder

*Simonsen, Hanne Gram. «Aksent: språkv., trykk.»  (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.
Noah

**Noah**, òg skrive **Noa** på norsk (på hebraisk ‏ נח‎(konsonantane NH), «kvile», og arabisk ‏نوح‎, *Nuh*) er den siste av patriarkane i Bibelen før Syndfloda, kjend for å ha bygd og sigla i Noahs ark. Noah er ein viktig figur i jødedommen, kristendommen og islam.

Ifølgje kapittel 5-9 i Første Mosebok (*Genesis*) i Det gamle testamentet i Bibelen var Noah etterkomar i tiande generasjon i direkte linje etter Adam, det første mennesket skapt av Gud. 

Bibelen skildrar korleis Gud vil ta livet av alt levande på jorda på grunn av menneska sin vondskap. Berre den fromme Noah og familien hans får sjansen til å redda seg sjølv og fleire dyr gjennom å byggja eit digert skip. Historia finst òg i Sura 71 i den muslimske Koranen.  Der er Noah omtalt fleire stadar under namnet «Nuh», og han vert rekna som ein muslimsk profet.

Noah blir rekna blant dei tidlegaste bibelske patriarkane. Metusalem var far til Lamek som fekk sonen Noah då han var 182 år. Noah skal sjølv ha vore 500 år gammal då han fekk sønene Sem, Ham og Jafet. Noah skal ha vore 600-601 år gammal då syndfloden fann stad. Då vatnet trekte seg tilbake, inngjekk Gud ei pakt med Noah om at etterkomarane hans skulle bli mange og fylla jorda. Regnbogen skulle vera teikn på pakta. 
Det blir vidare fortald at Noah etter flaumen planta ein vingard, drakk og blei rusa. Dei ulike reaksjonane til sønene førte til at sonen til Kam, Kanaan, blei fordømt.

Ifølgje slektshistoria i Bibelen er Noah òg den tiande forfaren til Abraham, ein av stamfedrane til israelsfolket.

Noah og forteljinga om syndfloden er nærskyldt med den babylonske soga om Utnapisjtim i den ellevte songen av Gilgamesj-eposet. Han var det einaste mennesket som redda seg med ein farkost då gudane ville utrydda menneskja med ein storflaum.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Noah|Noah]]» frå ,  den 24. september 2015.*  

## Bakgrunnsstoff
Huwara

**Huwara** (arabisk حُوّاره, *ḥuwwarah*, hebraisk skrift חווארה) er ein palestinsk by som ligg i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 9&nbsp;km sør for Nablus og dannar ein enklave mellom fire israelske busetjingar. Han ligg kring 7&nbsp;km frå Jakob-brunnen. Eit av dei viktigaste kontrollpunkta til Israel låg i byen, Huwwara kontrollpunkt, for å kontrollere tilkomst til den nærliggande byen Nablus. I 2011 valde det israelske forsvaret å legge ned kontrollpunktet og trafikken mellom Nablus og Ramallah vart enklare. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 5&nbsp;800 i 2006.

Den første grunnskulen vart grunnlagd i 1947, og omgjort til ein vidaregåande skule i 1962.

## Historie
Huwara er ein eldgammal stad og ein har funne cisterner og graver hogde ut i berget, i tillegg til restar av søyler.

På 1100- og 1200-talet var Hawara busett av muslimar.

### Osmansk tid
Landsbyen vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod han oppført i skattelister som ein del av Jabal Qubal *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 87 hushaldningar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, geiter og/eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I 1853 var Huwara delaktig i eit slag med nabolandsbyane Quza og Beita, og ti menn og sju kvinner mista livet.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1870. Han estimerte at landsbyen (som han kalla *Haouarah*) hadde kring 800 innbyggjarar, og at han var delt i to distrikt, kvar styrt av ein sjeik. Ein wali var tileigna Abou en-Nebyh Sahin.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i *Survey of Western Palestine* Huwarah som ein landsby «i stein og leire ved foten av Gerizim, like ved hovudvegen. Han ser gammal ut og dekkjer eit stort område».

### Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Huwara eit folketal på 921, alle muslimar, og dette auka noko i folketeljinga i 1931, der Huwara (i lag med den mindre staden Bir Quza) hadde 240 busette hus og eit folketal på 955, framleis alle muslimar.

I 1945 hadde Huwwara eit folketal på 1&nbsp;300, alle arabarar, med 7&nbsp;982 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 607 mål var plantasjar og irrigert land, 4&nbsp;858 nytta for korn, medan 129 mål vart utbygd land.

### Israel-Palestina-konflikten
Huwara har vore utsett for hemnaksjonar i form av tilfeldige valdshandlingar frå israelske jødiske busetjarar. I april 2010 brende busetjarane tre palestinske køyretøy i Huwara,  medan busetjarar under ein hemnaksjon den 27. februar 2011 for evakueringa av Havat Gilad kasta brannbomber inn i eit hus i landsbyen. I mars 2012 vart Davidsstjerna spraya på moskeen i landsbyen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Huwara|Huwara]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
* 
* 
* 
*  
*
* 
*
*
* 
*
 

## Bakgrunnsstoff
*Howwarah kommune
*Velkomen til Huwwara
Qabalan

**Qabalan** (arabisk قبلان) er ein palestinsk by i Nablus guvernement aust på Vestbreidda, 19&nbsp;km søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 7&nbsp;130 innbyggjarar i 2007.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qabalan|Qabalan]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sebastia i Nablus

**Sebastia** (arabisk سبسطية, *Sabastiya*; gresk Σεβαστη, *Sebastē* latinsk *Sebaste*) er ein palestinsk landsby med over 4&nbsp;500 innbyggjarar, i Nablus guvernement på Vestbreidda kring 12 kilometer nordvest for byen Nablus. 

## Historie og arkeologi
Sebastia har fleire viktige arkeologiske stader. Oltidsbyen Samaria-Sebaste ligg like oppom den moderne landsbyen i austsida av ein ås. Ruinane dominerer åssida og kjem frå  seks forskjellige kulturar som er datert attende 10&nbsp;000 år: kanaanittane, israelittane, hellenarane, Det herodiske dynastiet, romarane og austromarane.

Byen vart øydelagd av Aleksander den store i 331 fvt., og vart øydelagd på ny av Johannes Hyrkanos i 108 fvt. Pompeius bygde opp at byen i år 63 fvt. I 27 fvt. gav Augustus Cæsar han til Herodes den store. Herodes utvida og renoverte byen, og gav han namnet «Sebaste», som tyder «Augustus», til ære for keisaren. Herodes den store førte sønene sine Alexander og Aristobulus til Sebaste og kvelte dei i 7 fvt. etter ei rettssak i ''Berytus'' etter løyve frå Cæsar.

Sebastia var setet til ein biskop i krossfarar-kongedømet Jerusalem. Han er nemnt i dokumenta til Yaqut al-Hamawi (1179–1229), ein syrisk geograf, som plasserte han i Filastin-provinsen i Jerusalem, to dagsreiser frå byen, i Nablus-distriktet. Han skreiv òg «Her ligg gravene til Sakarja og Jahya, sonen til Sakarja (Johannes døyparen), og ein av mange andre profetar og heilage menn.»
 
I dagens Sebastia ligg hovudmoskéen i landsbyen, Nabi Yahya-moskeen, i ruinane av ei krossfarar-kyrkje ein trur vart bygd over gravene til profetane Elisja, Obediah og Johannes døyparen. Her finst òg romerske kongelege graver, og nokre få bygningar frå mellomalderen og mange frå osmansk tid som er godt bevarte.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sebastia, Nablus|Sebastia, Nablus]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
* (s.&nbsp;160, 211, 212, 213, 214 (Guerin-description))
*   (s.&nbsp;766–7) 
*
*  (s.&nbsp;188–96)
*
*  (p.&nbsp;129)
*
*
* 
*


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Sabastiya
Aqraba

**Aqraba** (arabisk عقربة) er ein palestinsk by i Nablus guvernement, 18 kilometer søraust for Nablus nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde Aqraba eit folketal på kring 8&nbsp;180 innbyggjarar i 2007.

I nærleiken ligg grender som er ei naturleg forlenging av byen, og desse er  al-Arama, al-Kroom, Abu al-Reisa, al-Rujman, Firas al-Din og Tel al-Khashaba. Det samla folketalet i desse grendene er kring 500. 

## Historie og arkeologi
Aqraba er nemnt fleire gonger i Bibelen som *Akrabbim* og er den sørlegaste grensa i «Det lova landet». Den hebraiske omsetjinga er «skorpionar». Aqraba på arabisk tyder «skorpion» (eintal).

I byen ligg ein moské bygd med eldgamle steinar med greske inskripsjonar og ein kross. I følgje ei lokal egn og fleire britiske forksarar, skal moskeen opphavleg ha vore ei bysantinsk kyrkje. Nord for landsbyen ligg ei borg kalla *Qal'at al-Hosn* som består av blokker av bygningar på ei høgd. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aqraba|Aqraba]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Aqraba kommune
Asira ash-Shamaliya

**Asira ash-Shamaliya** (arabisk عصيرة الشماليّة) er ein palestinsk by i Nablus guvernement, seks kilometer nord for Nablus nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på kring 7&nbsp;556 innbyggjarar i 2007.

Det arabiske ordet *Asira* tyder brensel, fordi det var mykje skog kring byen (og nær Asira al-Qibliya) som innbyggjarane selde som brensel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Asira ash-Shamaliya|Asira ash-Shamaliya]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Asira al-Shamaliya kommune
Beita i Nablus

**Beita** (arabisk بيتا, tyder «Heim») er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 13&nbsp;km søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 9&nbsp;709 i 2007. Det er mange bygningar her som er daterte attende til romersk tid.  

I 1952 opna Beita ein grunnskule som tente byen og dei kringliggande landsbyane. I 1954 vart det opna ein grunnskule for berre jenter, og sidan den gong er det bygd fire skular til, inkludert to vidaregåande skular. Det finst fire moskéar og tre klinikkar i byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beita, Nablus|Beita, Nablus]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Beita
Awarta

**Awarta** (arabisk عورتا) er ein palestinsk by som ligg 8&nbsp;km søraust for Nablus, nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 5&nbsp;623 innbyggjarar i 2007. 

## Historie
Awarta har vore busett sidan bibelsk tid og gjennom tida då Palestina vart styrt av Austromarriket, det islamske kalifatet og under Det osmanske riket. Mellom 300- og 1100-talet var byen eit viktig samaritansk senter, og her låg ei av hovudsynagogene deira.

*[[Finehas]]-høgda* som er omtalt i Bibelen er knytt til byen Awarta. Tre store monument i byen er knytt til prestefamilien Aron. I følgje tradisjonen er han gravlagd her med sønene Ithamar og Eleazar. Sonesonen Finehas skal vere gravlagd på staden ved sidan av sonen sin Abishua — sistnemnde er særleg høgt akta av samaritanar, som trur han skreiv Toraen. Dei sytti eldre er sagt å vere gravlagd i ei grotte nær grava til Finehas. På vestsida av Awarta ligg grava som muslimane meiner høyrer til Nabi Uzeir, skrivaren Ezra.

Den arabiske geografen Yaqut al-Hamawi skreiv i 1226 at Awarta under ajjubidane var han ein «landsby eller liten by, langs vegen frå Nablus til Jerusalem. Gravene til Yusha (Josva) ibn Nun, og Mufaddal son av onkel til Aron. ligg her. Desse ligg i ei grotte, der dei sytti profetane òg ligg gravlagd.»

### Moderne tid
Den palestinske sjølvstyresmakta tillet fri tilkomst til desse heilage stadane.

Awarta nådde den internasjonale pressa etter Itamar-åtaket den 11. mars 2011, då fem medlemmar frå den same familien vart myrda i den nærliggande israelske busetjinga Itamar og Awarta vart erklært eit lukka militærområde, fordi ein mistenkte at gjerningsmennene kom frå landsbyen. Alle mennene i Awarta vart henta inn til avhøyr i følgje den israelske avisa *[[Haaretz]]*. Som ein reaksjon på åtaket, infiltrerte maskerte israelske busetjarar seg inn i landsbyen og kasta steinar på husa, før dei vart jaga bort av Det israelske forsvaret.

To unge innbyggjarar frå Awarta, Hakim Maazan Niad Awad og Amjad Mahmud Fauzi Awad vart arresterte den 5. og 10. april 2011 og tilstod morda. Innbyggjarane i Awarta fordømde morda, men hevda at dei to gjerningsmennene hadde tilstått under tvang.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Awarta|Awarta]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Badhan

**al-Badhan** (arabisk البادان) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement i North central Vestbreidda, 14 kilometer nordaust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde landsbyen eit folketal på 2&nbsp;422 innbyggjarar i 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Badhan|Al-Badhan]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Balata al-Balad

**Balata al-Balad** (arabisk بلاطة البلد) er ein palestinsk forstad til Nablus, nord på Vestbreidda, 1&nbsp;km aust for sentrum av byen. Han var tidlegare ein eigen landsby og vart ein del av Nablus kommune under Jordan sitt styre av området (1948-1967).

## Etymologi
Namnet på landsbyen kjem frå namnet på ein gammal arabisk landsby, og er bevart av dei lokale innbyggjaraneref name=Mazarp53/>

Landsbynamnet er nemnt i dokumenta til Eusebius (død kring 339) og Jerome (d. 420), som *Balanus* eller *Balata*. 

## Historie
Histora til landsbyen Balata er knytt til Jakob-brunnen og Josefsgrava. Kyrkja bygde kring Jakob-brunnen og landområdet til landsbyen Balata høyrte til benediktinar-noner frå Betania på 1100-talet. Dokument frå tida kring krosstoga indikerer at Balata, òg kalla *Balathas*, var ein frankisk busetnad.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Balata al-Balad|Balata al-Balad]]» frå ,  den 24. september 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Balata-Albalad
Beit Furik

**Beit Furik** (arabisk بيت فوريك) er ein palestinsk by som ligg ni kilometer søraust for Nablus, i Nablus guvernement nord på Vestbreidda. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 10&nbsp;339 innbyggjarar i 2007. På 1800-talet og midt på 1900-talet, forsynte Beit Furik kalk til såpeindustrien i Nablus.

## Arkeologi
Byen er bygd i ruinane etter ein jødisk oldtidsby, Perek, som var kjend for mandlar og nøter som vart førte til Tempelet i Jerusalem. Denne byen er nemnt i Mishna og Talmud. Det moderne arabiske namnet kjem frå denne oldtidsbyen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Furik|Beit Furik]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Bayt Furik
Beit Dajan i Nablus

**Beit Dajan** (arabisk بيت دجن) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på den sentrale Vestbreidda, 10&nbsp;km aust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde han eit folketal på kring 3&nbsp;589 i 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Dajan, Nablus|Beit Dajan, Nablus]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Beit Dajan
* Beit Dajan
Beit Iba

**Beit Iba** (arabisk بيت إيبا) er ein palestinsk by i Nablus guvernement nord på den sentrale Vestbreidda, 7 kilometer nordvest for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) hadde byen eit folketal på 3&nbsp;268 innbyggjarar i 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Iba|Beit Iba]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bizziriya

**Bizziriya** eller **Bazzariya** (arabisk بزاريا) er ein palestinsk landsby på Vestbreidda, 20 kilometer nordvest for Nablus heilt nord i Nablus guvernement. Han ligg i ein dal, 460 meter over havet. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Bizziriya eit folketal på over 2&nbsp;252 innbyggjarar i 2007. I 1997 var 7,3 % av innbyggjarane i Bizziriya flyktningar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bizziriya|Bizziriya]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Burin i Nablus

**Burin** (arabisk بورين) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 7 kilometer sørvest for Nablus. Landsbyen hadde eit folketal på kring 2&nbsp;800 i 2008.

## Historie
På 1100- og 1200-talet var Burin busett av muslimar. Burin stod oppført i 1596 i osmanske skattelister som ein del av Jabal Qubal *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 120 hushaldningar og fem ungkarar, alle muslimar. Landsbybuarane betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar, og ei presse for oliven eller druer.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i *Survey of Western Palestine* Burin som ein «stor landsby i ein dal med ei kjelde i midten og nokre få oliventre.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Dei britiske mandatstyresmaktene hadde Burin eit folketal på 901, alle muslimarar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 215 hus og eit folketal på 859 muslimar.

I 1945 h adde Burin (i lag med Iraq Burin) 1&nbsp;200 innbyggjarar, alle arabarar, med 19&nbsp;096 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 1&nbsp;797 mål var plantasjar og irrigert land, 8&nbsp;741  nytta for korn, medan 106 mål vart utbygd land.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burin, Nablus|Burin, Nablus]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
* 
*
*
* 
*
 

## Bakgrunnsstoff
* Velkomen til Burin
Deir al-Hatab

**Deir al-Hatab** (arabisk دير الحطب) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, aust for Nablus. Heile landsbyen ligg i «Område B» som gjer at Den palestinske sjølvstyresmakta har kontroll over sivile saker, medan Israel er ansvarleg for tryggleiken.

I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde Deir al-Hatab eit folketal på over 2&nbsp;213 innbyggjarar i 2007. 

Den israelske busetjinga Elon Moreh vart grunnlagd innafor grensene til Deir al-Hatab's jurisdiction, og dekkjer nesten 2&nbsp;000 mål av landområdet til landsbyen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deir al-Hatab|Deir al-Hatab]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Duma i Nablus

**Duma** (arabisk دوما) er ein palestinsk landsby i Nablus guvernement nord på Vestbreidda, 25 kilometer søraust for Nablus. I følgje Palestinsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 2&nbsp;220 innbyggjarar i 2006. 

Før seksdagarskrigen i 1967 var nesten alle mennene i Duma bønder. Sidan den gong har fleire innbyggjarar gått over til anleggsverksemd i Israel eller i mindreføretak i landsbyen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Duma, Nablus|Duma, Nablus]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ijnisinya

**Ijnisinya** (arabisk اجنسنيا, *‘Ijnisinyâ*) er ein palestinsk landsby som ligg 12 kilometer nordvest for Nablus i Nablus guvernement. Dei fleste av innbyggjarane er bønder. Han har eit folketal på kring 560. Ijnisinya vert styrt som ein landsbykommune. Landsbyen har ei historie som går attende til bysantinsk tid i Palestina.

## Historie
Den romerske keisarinna Helena av Konstantinopel, som ei stund budde i Sebastia i nærleiken, brukte å symje i vatnet i Ijinsinya med tenestejentene sine. Området var på den tida ein liten innsjø omgjeve av hagar. Dronning Helena forbaud menn å kome inn i området. Namnet *Ijnisinya* kjem frå gresk, og tyder «Kvinnens Eden». Det er gjort funn av bysantinsk keramikk i området.

I 1596 stod han oppført i osmanske skattelister som «Jinisina», ein landsby i Jabal Sami *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 8 hushaldningar og 4 ungkarar, alle muslimar, og betalte skatt for kveite, bygg, sommaravlingar, oliventre, geiter og bikubar, tilfeldige inntekter, og ei presse for oliven eller druer.

Victor Guérin vitja landsbyen og skildra han som ein liten landsby, med både muslimske og kristne innbyggjarar. I 1882 vart han skildra som «ei lita grend i ein dal, med oliven kring seg.»
 
Moskéen i Ijinsinya er datert attende til tida kring Umar ibn al-Khattab og er i dag ein del av skulen i landsbyen.

### Romerske ruinar
Det ligg ein romersk bygning kalla *Sheikh Shu'la* på toppen av ein ås oppom tre landsbyar, inkludert Ijnisinya i tillegg til Sebastia og an-Naqura. Bygningen er sagt å vere ruinane av eit romersk kloster som var sju etasjar høgt.  

## Geografi
Ijnisinya ligg 12 kilometer nordvest for Nablus. Han ligg like aust for Sebastia, nordaust for an-Naqura, sør for Beit Imrin og nord for Zawata. Ijnisinya ligg 460 meter over havet. 

## Demografi
I ei folketeljing frå 1922 utført av Det britiske mandatet hadde *Jenesenia* 119 innbyggjarar, alle muslimar, medan han i folketeljinga i 1931 hadde 30 busette hus og eit folketal på 157, framleis alle muslimar.

Folkesetnaden voks noko i 1945 med eit folketal på 200. I 1967 var folketalet 256. I 1997 vart det av Palestinsk statistisk sentralbyrå (PCBS) registrert 418 innbyggjarar, og av desse var 70 (16,7 %) flyktningar. I følgje PCBS var folketalet i Ijnisinya 505 innbyggjarar i 2007.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ijnisinya|Ijnisinya]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
* 
*
*
*
*
* 
*
*Perlmann, Joel: *[http://www.levyinstitute.org/palestinian-census The 1967 Census of the West Bank and the Gaza Strip: A Digitized Version]*. Annandale-on-Hudson, N.Y.: Levy Economics Institute of Bard College. November 2011 – February 2012. [Digitized from: Israelsk statistisk sentralbyrå, *Census of Population and Housing, 1967 Conducted i Areas Administered by the IDF*, Vols. 1–5 (1967–70), and *Census of Population and Housing: Aust-Jerusalem, Parts 1 and 2* (1968–70).]


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Ijnisinya
*Ijnisinya (områdebilete)
Al-Lubban ash-Sharqiya

**Al-Lubban ash-Sharqiya** (arabisk اللبّن الشرقية) er ein palestinsk landsby nord på Vestbreidda, 20 kilometer sør for Nablus, i Nablus guvernement. Landsbyen ligg like nord for den historiske Khan al-Lubban karavanserai.

## Historie
Staden er blitt identifisert som den israelittiske landsbyen «Lebonah» (Domarane 21:19), men andre meiner denne staden ligg lenger sør. Ein har funne bysantinsk keramikk på staden. Landsbyen vart kalla *Lubanum* av krossfarane.

I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina. Under namnet «Lubban as-Sawi» stod landsbyen oppført i osmanske skattelister i 1596 som ein del av i Jabal Qubal *[[nahiya]]* i Nablus *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 85 muslimske hushaldningar. Han betalte skattar av kveite, bygg, sommaravlingar, oliven, og geiter eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitja landsbyen i 1863, og noterte at han var i dårleg forfatning, men med vakre, gamle element som ein del av husa. Folketalet var estimert til å vere 300.

I 1882 skildra Palestine Exploration Fund i *Survey of Western Palestine* (SWP) landsbyen som høgt oppe i ein ås, med gamle graver i nærleiken.

I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet styresmaktene, hadde Al-Lubban ash-Sharqiya (kalla Lubban Sharqi) eit folketal på 356, alle muslimar. I folketeljinga i 1931 hadde al-Lubban ash-Sharqiya 116 busette hus og eit folketal på 474 muslimar og ein kristen.

I 1945 var innbyggjartalet i Lubban Sharqiya 620, alle arabarar, med 12&nbsp;545 mål land, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 2&nbsp;424 mål var plantasjar og irrigert land, 5&nbsp;605 nytta for korn, medan 34 mål vart utbygd land.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Lubban ash-Sharqiya|Al-Lubban ash-Sharqiya]]» frå ,  den 24. september 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*  
*


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Lubban Sharqiya