open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Plateau-stasjonen

**Plateau-stasjonen** er ein nedlagd amerikanske forskingsstasjon og støttebase for reiser over Dronning Maud Land på det sentrale Antarktisplatået. Bygginga starta den 13. desember 1965, og den første gruppa nådde fram tidleg i 1966. Basen var in kontinuerleg bruk til 29. januar 1969, då han vart stengd for framtidig bruk, og var den mest fjerntliggande og kaldaste av alle dei amerikanske stasjonane på kontinentet. Den lågaste månadsmiddeltemperaturen som nokon gong er målt vart registrert her i 1968 med -73,2 ºC.

Stasjonen vart styrt og driven av National Science Foundation og US Navy. Eit utvald lag på fire forskarar og fire marinepersonell var konstant i teneste på stasjonen, som vart kommandert av ein lege frå marinen. Stasjonen vart opphavleg utforma for bruk i to år, men var i bruk i tre år.

Fram til Fuji Dome-stasjonen vart opna i 1995, var han den høgastliggande utposten med ei høgd på 3624&nbsp;moh. Den effektive høgda, på grunn av den polare virvelen var i overkant av 4000&nbsp;moh, noko som gjorde basen nyttig for forsking i stor høgd. Sjølv om det aldri vart like låg kulderekord som på Vostok-stasjonen, var middeltemperaturen alltid lågare. 

Bygningane på basen vart sett saman av fem prefabrikkerte bygg flydd inn av eit Hercules C-130-fly utstyrt med ski. Fire einingar danna hovudbygningen, som målte 8x25 meter, den mindre Jamesway-hytta vart bygd 300 meter unna. To dieselgeneratorar gav den energien som hovudbygget trengde, medan ein annan generator vart sett ved hytta. Ein 3500 meter lang landingsplass vart bygd for lufttransport. Eit 32 meter høgt meteorologisk tårn vart reist med instrument for å måle temperaturen i inversjonslaget over den antarktiske snøen. 

Eit av hovudmåla med basen var solobservasjonar, på grunn av den store høgda, den reine lufta og den relativt korte avstanden til sola under den australske sommaren. 

Den 22. desember 2007, vitja den norsk-amerikanske kryssinga av Aust-Antarktis basen og gjekk inn i bygningane. Dei var då stort sett intakte.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Plateau Station|Plateau Station]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Princess Elisabeth-stasjonen

**Princess Elisabeth-stasjonen** på Utsteinen i Dronning Maud Land er ein belgisk forskingsstasjon som kom i teneste 15. februar 2009. Stasjonen er designa, bygd og driven av International Polar Foundation og var den første polarbasen som kombinerer økovenleg konstruksjonsmateriale, rein og effektiv energibruk og optimalisering av energibruken til stasjonen og smarte vasshandsamingsteknikkar. 

Stasjonen vart bygd mot ein rygg (Utsteinen) og er eksponert for vindar opp til 300&nbsp;km/h. Stasjonen kan motstå så kraftig vind på grunn av ei aerodynamisk form og fundament som er forankra på fleire meters djup i permafrosten. Philippe Samyn, ein belgisk arkitekt, var involvert i å utforme skalet og den fundamentet. Princess Elisabeth-basen er den einaste basen i Antarktis med nullutslepp og år på sol- og vindenergi. Stasjonen er knytt til ni vindturbinar som står langs Utsteinen. Han kan huse opp til 16 forskarar om gangen. 

Stasjonen er kalla opp etter prinsesse Elisabeth av Belgia, barnebarnet Albert II av Belgia og dotter til prins Philippe, hertugen av Brabant.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Princess Elisabeth Antarctica|Princess Elisabeth Antarctica]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Belgisk Antarktis-stasjonen - Princess Elisabeth Station
* International Polar Foundation
* Belgian Polar Platform
* The Princess Elisabeth Polar Station 
* Zero-Emissions Station
Nordenskiöldbasen

**Nordenskiöldbasen** er eit namn stundom nytta om anlegga delt av forskingsstasjonane Wasa (Sverige) og Aboa (Finland) i Antarktis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nordenskiöld Base|Nordenskiöld Base]]» frå ,  den 10. mars 2014.*
SANAE

**SANAE** er **Den sørafrikanske nasjonale antarktisekspedisjonen**. Namnet syner både til overvintringsbasane (nummerert med romartal, til dømes SANAE IV) og laga som overvintra (nummerert i arabiske tal, som SANAE 47). Den noverande basen, SANAE IV, ligg på Vesleskarvet i Dronning Maud Land i Antarktis. Denne kan ta opp til 100 mann om sommaren. Om vinteren overvintrar forskarar og teknikarar frå Sør-Afrika, vanlegvis kring 10 personar. 

Forskingsprogrammet ved SANAE IV er ein del av Det sørafrikanske nasjonale antarktisprogrammet (SANAP).

## Historie
Den første ekspedisjonen, SANAE 1, overvintra ved Norway Station, som Sør-Afrika overtok frå Noreg etter Det internasjonale geofysiske året. Seinare grupper overvintra ved SANAE I, SANAE II og SANAE III, bygd på Fimbulisen nær Blåskimen. Desse stasjonane var bygde på ein flytande isbrem og vart etter kvart gravlagd i isen, og braut sidan av på eit isfjell som dreiv bort. Nye stasjonar vart alltid plasserte ut på den same geografiske posisjonen ved S 70º18 W 2º22. SANAE IV vart bygd på nunataken Vesleskarvet i håp om å at han skulle vare lengre. Den første gruppa som overvintra ved SANAE IV var SANAE 36 i 1997. Basen har vore kontinuerleg bemanna sidan den gong. 

## Sjå òg
*Antarktiskekspedisjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:SANAE|SANAE]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Official Sanap website 
*Wiki site for Sørishavet øyar and Antarktis
SANAE IV

**SANAE IV** er forskingsbasen til Den sørafrikanske nasjonale antarktisekspedisjonen som ein del av den sørafrikanske antarktisforskinga (SANAP). Dei to andre basane til SANAP er på Gough Island og Marion Island.

## Stad
Basen ligg i Dronning Maud Land aust i Antarktis og ligg på toppen av ein flat nunatak, Vesleskarvet, på kanten av Ahlmannfjella. Basen ligg kring 80&nbsp;km frå kanten av kontinentet og 160&nbsp;km frå kanten av isbremmen. Vesleskarvet er fullstendig dekt av is.

## Bakgrunn
Dei første tre SANAE-stasjonane låg på Fimbulisen nær kysten, men vart gradvis gravlagd i snø og is. SANAE IV var ønsket om ein meir permanent stasjon og stod ferdig i 1997, bygd på stylter som gjer at snøen kan blese under bygningane og dermed ikkje samle seg opp langs veggane. 

Stasjonen har oransjefarga tak for at han skal vere lettare å sjå frå lufta. Undersida av stasjonen er måla blå fordi det i teorien skal føre til meir soloppvarming som reduserer oppbygginga av snø under stasjonen. I 1999 meinte Sør-Afrika at dette var for likt det gamle flagget til landet, og gav ordre om å måle det oransje taket lyseraudt. Taket vart verande oransje, medan undersida vart måla raud.

Basen er i drift året rundt av eit lag av forskarar og støttepersonell. 

## Sjå òg
* Det sørafrikanske nasjonale antarktisprogrammet
* Den sørafrikanske nasjonale antarktisekspedisjonen
* Stasjonar i Antarktis
* Antarktiskekspedisjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:SANAE IV|SANAE IV]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Det sørafrikanske nasjonale antarktisprogrammet - offisiell nettstad 
* SANAE IV på Polar Conservation Organisation 
*  Bilete av området
Tor-stasjonen

**Tor-stasjonen** er ein norsk stasjon i Dronning Maud Land heilt aust på Kronprinsesse Märtha Kyst ved Svarthamaren, oppretta i 1993. Han ligg 1625 meter over havet, kring 200&nbsp;km frå kysten. Han er mindre enn den andre norske stasjonen, Troll og er berre i bruk om sommaren. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tor (research station)|Tor (research station)]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 



## Bakgrunnsstoff
*  Norsk Polarinstitutt
* Dronning Maud Land Air Network
* Tor-stasjonen
* COMNAP
Showa-stasjonen

**Showa-stasjonen**, stundom òg skrive **Syowa**, er ein japansk stasjon som ligg på Aust-Ongul i Antarktis. Han vart bygd i 1957 og er kalla opp etter perioden i den japanske kalenderen då han vart oppretta, stasjon er kalla opp etter Showa-tida.

Showa-stasjonen tener som forskingsutpost for astronomi, meteorologi, biologi og geovitskapar. Han består av over 60 separate bygningar, store og små, inkludert ein tre etasjars administrasjonsbygning, bustadkvarter, energiverk, kloakkhandsamingsanlegg, miljøfagbygning, observatorium, datahandsamingsanlegg, satellittbygning, ein ioonsfærisk stasjon, forbrenningsomn, ein geovitskapleg bygning og radiosondestasjon. Her er òg drivstofftankar, vassmagasin, solpanelr, ein heliport, eit vassreservoar og ein enorm radiosendar. 

## Sjå òg
*Asuka-stasjonen
*Mizuho Station
*Dome Fuji-stasjonen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Showa Station (Antartica)|Showa Station (Antartica)]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for National Institute of Polar Research
* Syowa Base
* OpenStreetMap
* COMNAP
Novolazarevskaja-stasjonen

**Novolazarevskajabasen** (russisk Станция Новолазаревская) er ein russisk, tidlegare sovjetisk, forskingsstasjon i Antarktis. Stasjonen ligg i Schirmacheroasen i Dronning Maud Land, 75&nbsp;km frå kysten av Antarktis, som han er skild frå av Lazarevisen. Han vart opna 18. januar 1961 av Den sjette sovjetiske antarktisekspedisjonen. Om sommaren kan opp mot 70 personar ha plass her. 

Novolazarevskaja har ei flystripe. I 2010 starta GLONASS arbeid på Novolazarevskaja. Refernasestasjonestasjonen gjer at personellet på Novolazarevskaja har tilgang til Internett. 

## Sjå òg
* Den sovjetiske antarktisekspedisjonen
* Leonid Rogozov

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Novolazarevskaya Station|Novolazarevskaya Station]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for AARI
* AARI Novolazarevskajabasen
* GLONASS vart bygd på Novolazarevskajabasen
* COMNAP
Hans Hagerup Falbe

**Hans Hagerup Falbe** ()var ein dansk-norsk statsråd, jurist, stiftamtmann og komponist. Etter juridisk embetseksamen og nokre år i arbeid i København kom han til Noreg da han vart utnemnd til justitiarius ved Akershus stiftsoverrett etter at Envold de Falsen døydde i 1808.

Mellom 1809 og 1815 var han justitiarius i Overkriminalretten i Kristiania. Han deltok ved stormannsmøtet på Eidsvoll den 16. februar 1814. 

Frå 1815 til 1822 var Falbe amtmann i Akershus amt og stiftsamtmann i Akershus stiftamt og frå 1822 og til sin død var han statsråd.

Falbe var aktiv i det kulturelle og musikalske liv i Kristiania og i samtida sett på som ein dyktig komponist og dirigent. I 1810 vart han medstiftar av Det Musicalske Lyceum, hovudstadens første faste musikkselskap
som han leia i sju år, fram til Waldemar Thrane tok over.

## Statsrådpostar
Frå 16. november 1822 vart han ved statsrådavdelinga i Stockholm, først konstituert, fast utnemnd frå 19. juli året etter.
Han var leiar for Revisjonsdepartementet frå 21. mai 1824, ved statsrådavdelinga i Stockholm frå mai 1825, 
leiar for Marinedepartementet frå september 1826 og frå oktober 1827; ved statsrådsavdelinga i Stockholm. I september 1828 leiar for Revisjonsdepartementet att og frå november 1829 var han ved statsrådsavdelinga i Stockholm.

## Utmerkingar
Falbe var kommandør av Sverdordenen og riddar av Dannebrogordenen.
## Kjelder
Sanna Nielsen

**Sanna Nielsen** () er ein svensk songar frå Edenryd. Ho har verka innan danseband- og popmusikk. Nielsen slo gjennom i 1996 som 11-åring med songen «Till en fågel». Ho har turnert i stora delar av Sverige og har teke del i Melodifestivalen fleire gonger. I 2014 vann ho tevlinga med låten «Undo». Ho representerte Sverige i Eurovision Song Contest 2014 i København der ho kom på tredje plass i finalen den 10. mai.

## Diskografi
### Album
*1996: *Silvertoner*
*2006: *Nära mig, Nära dig*
*2006: *Önskejul*
*2007: *11-22*
*2008: *Stronger*
*2012: *Vinternatten*
*2013: *Min jul*
*2014: *16 bästa*
*2014: *7*

### Singlar
*2005: *Vägen hem*
*2006: *Nära mej*
*2006: *Rör vid min själ*
*2007: *Vågar du, vågar jag*
*2008: *Empty Room*
*2008: *Nobody Without You*
*2010: *Devotion*

## Kjelder
Herman Vogt Krefting

**Herman Peter Vogt Krefting** () var ein norsk jurist og stortingsmann. Han var fødd i København som son av eigaren av storgarden Falkensten i Horten.

Folketeljinga 1801 viser at Krefting då gjekk latinskulen på Kongsberg. Deretter studerte han jus og vart cand. jur. i 1807. Han arbeidde så som sakførar, før han var konstituert sorenskrivar i elleve år, dels i Aker og dels i Moss. I tillegg var han overrettsprokurator i Christiania frå 1814. Same året vart han også justissekretær i Trondhjems stiftsoverrett.

Krefting representerte Moss på det overordentlege Storting i 1814. Han var då visesekretær i Odelstinget.

På 1820-talet vart Krefting permittert frå embeta sine, grunna sinnssjukdom. I 1828 fekk han avskjed med pensjon. Dei siste 25 åra av livet budde han hos ei dotter i Fredrikstad, der han døydde 79 år gammal. 

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Thrakomakedónes

**Thrakomakedónes** (gresk Θρακομακεδόνες) er ein tidlegare kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Akharnés i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Referansar
Bogstad gard

**Bogstad gard** er ein tidlegare herregard ved Bogstadvannet i Oslo. Den er no museum. Av tidlegare kjende eigarar finn ein Peder Anker og svigersonen Herman Wedel-Jarlsberg.

Garden var opphavleg ein bondegard og klostergods under cisterciensarklosteret på Hovedøya. Etter reformasjonen i Danmark-Noreg i 1536 kom garden inn under Krona. I 1649 vart Bogstad saman med fleire andre gardar i Sørkedalen og lasteplassen Vækerø seld til rådmann i Aker, Morten Lauritzen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Otto Kristian Hiorth

**Otto Kristian Hiorth** () var ein norsk lege og politikar frå Trondheim.

Hiorth vart student i 1869 og var cand.med. frå Det Kongelige Frederiks Universitet i 1876. Dei fylgjande 17 åra hadde han ei rad legestillingar, mellom anna som privatlege i Vågå 1877–79 og i Rakkestad 1879–83, samt distriktslege i Ytre Nordfjord 1883–92 med bustad i Selje. I 1892 vart han distriktslege i Levanger, der han engasjerte seg sterkt for betre pleieforhold for tuberkuløse. Etter bybrannen i 1897 fekk Hiorth i oppgåve å leie oppbygginga av dei hygieniske tilhøva i byen.

Hiorth var fleirårig medlem av Levanger bystyre, der han var ordførar i 1901. Han var også 1. vararepresentant til Stortinget frå valkrinsen *Trondhjem og Levanger* 1904–06; seinhaustes 1904 møtte han i fire veker for Bernhard Brænne, og sidan for Andreas Berg frå 20. januar 1906 til Hiorth sjølv døydde. 

Hiorth døydde av hjartesvikt under stortingssamlinga i Kristiania våren 1906.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Brockton-stasjonen

**Brockton-stasjonen** var ein amerikansk forskings- og vêrstasjon i Antarktis. Han vart driven av US Navy somrane frå oktober 1965 til februar 1972. Han låg 500 km søraust for McMurdo-basen, nær midten av Rossisen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brockton Station|Brockton Station]]» frå ,  den 11. mars 2014.*
Lower Erebus Hut

**Lower Erebus Hut** (LEH) er eit permanent feltanlegg som ligg på Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. Mount Erebus Volcano Observatory MEVO  held til her, driven av New Mexico Institute of Mining and Technology NMT. Installasjonen består av to hytter, eit kjøken og eit fritidsbygg, og eit arbeids- og lagerbygg. 

## Historie
Den permanente hytta vart bygd i november 1992 som ein erstatning for den øvre hytta og den andre delvis permanente Jamesway hut.

## Plassering
Hytta ligg ved nordsida Mount Erebus ved kanten av kalderaen. Frå kraterkanten er den varige lavasjøen synleg. Hytta ligg 3347 meter over havet.

## Sjå òg
* Antarktiske feltleirar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lower Erebus Hut|Lower Erebus Hut]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*NMT New Mexico Institute of Mining and Technology
*MEVO  Mount Erebus Volcano Observatory 
*UNAVCO  UNAVCO Polar Services - Antarktis - Geodetic Benchmarks
Peter Boyesen

**Peter Johan Boyesen** () var ein norsk skipper, handelsmann og stortingsmann frå Porsgrunn.

Boyesen var son til ein skipper i Porsgrunn. Til liks med faren tok arbeidslivet til på sjøen og han var skipper på eiga skute og dreiv handelsfart på Danmark og i Austersjøen. I 1834 kjøpte han ein gard i austre Porsgrunn, der han dreiv ein større handel.

Boyesen representerte Porsgrunn på Stortinget i 1845, 1854, 1857 og på det overordentlege Storting 1858, samt Stortinget 1859-60. Han var medlem av justiskomite nr 1 i 1845, frå 1854 til -60 var han medlem av næringskomite nr 1. Til 1848-stortinget var Boyesen 1. varamann frå same valkrinsen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Christian Eger

**Christian Eger** () var ein norsk kjøpmann, meklar og stortingsmann, fødd og død i Christiania.

Eger var son til ein kjøpmann innflytt frå Eiker i Buskerud. Han tok sjølv til som kjøpmann i si tid, før han gjekk over til meklaryrket. Eger var 2. representant frå Christiania på 1824-stortinget. Der var han medlem av komiteen om justis- og politivesen, om handel og næringsfridom og om kjøpstad på Oplandene (Oppland og Hedmark).

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Even Evensen

**Even Evensen** () var ein norskembetsmann og stortingsmann, fødd og død i Drammen.

Evensen var son til ein arbeidar. Sjølv vart han student i 1849 og cand.jur. allereie to år etter. Han arbeidde som kopist i Justisdepartementet og var så nokre år fullmektig ved sorenskrivar- og byfutkontor. Konstituert byfut i Kristiansand i seks år, deretter overrettsakførar i byen frå 1860. I 1868 skifta Evensen beite då han vart utnemnd til fut og sorenskrivar i Tana. Få år seinare vart han byfut i Skien, der han ei tid var fungerande amtmann i Bratsbergs amt. Han avslutta arbeidslivet med å vere byfut i fødebyen Drammen frå 1884 heilt fram til 1907.

Evensen vart vald til fyrste representant for Finmarkens amt til Stortinget 1871-73 og seinare også for den neste treårsbolken. I den fyrste treårsperioden var han medlem av vegkomiteen, samt sekretær i Odelstinget. Han heldt fram i vegkomiteen også i den andre perioden, men var då sekretær i Stortinget.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Michael Getz

**Michael Getz** () var ein norsk handelsmann og politikar frå Trondheim.

Getz var son til ein kjøpmann i Trondheim. Sjølv var han handelsfullmektig i fødebyen. Han var i mange år medlem av bystyret i Trondheim, tidvis som ordførar. Getz var elles styreformann i den lokale sparebanken frå 1868 og medlem av styret i Noregs Bank frå 1869. I 1872 var han med i den skandinaviske komiteen som drøfta myntstellet, eit arbeid som resulterte i overgangen til kroner i myntsystemet i staden for dalar.

Getz representerte valkrinsen Trondhjem og Levanger på Stortinget både i 1865-66 og 1871-73, dessutan vart han vald til 1. representant frå same krinsen for perioden 1874-76. Grunna sjukdom møtte han korkje i 1873-sesjonen, eller seinare. Han var medlem av Lagtinget og sekretær i bankkomiteen både i 1865-66 og 1871-72. I tillegg var han medlem av jarnbanekomiteen i 1871-72 og med i Stortinget sin deputasjon til 1000-årsfeiringa i Haugesund sommaren 1872.

Sommaren 1875 døydde han under eit opphald på Sandvika fjellstue ved svenskegrensa i Verdal.

## Kjelder

*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Henrik Gerner

**Henrik Gerner** () var ein norsk næringsdrivar og stortingsmann, fødd og død i Moss.

Gerner var fødd i Moss, der far hans var tollinspektør. Sjølv gjekk han på Herlufsholms skule og vart student i 1800. Han var elev av militærakademiet, ferdig utdanna offiser i 1804. Gerner tok avskjed frå det militære med kapteins grad i 1814, men var seinare sjef for borgarvæpninga i Moss i mange år.

År 1806 fekk Gerner borgarskap i Moss og dreiv forretning på mange felt. Han var både trelasthandlar, dreiv sagbruk og mylne, brennevinsbrenneri, tobakksfabrikk, teglverk, klesfabrikk og dei store gardbruka Melløs i Moss og Holmen i Rygge.

Gerner representerte Moss på Stortinget i 1815-16 og i 1818. På den fyrstnemnde tingsamlinga var han medlem av 11 komitear, mellom andre av komiteen vedkomande økonomi, handel og sjøfart i kjøpstadane. I 1818 var han medlem av Lagtinget og 13 komitear. Mellom anna deltok han i komiteane som drøfta meklarlova, priveligane til Nedenes len, kjøpstadsrettar for Ålesund og for Drøbak, Ålesunds handel med Danmark og Sverige, samt vernepliktslova.

I Moss har Gerner fått ei gate oppkalt etter seg; Henrich Gerners gate. I nummer 10 i gata ligg den freda Gernergarden, som han fekk bygd litt etter 1807.

Gerner var innehavar av Dannebrogordenen og Sverdordenen.

## Kjelder

*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Little America

**Little America** var ei rekkje utforskingsbasar på Rossisen, sør for Hvalbukta i Antarktis. 

Den første basen vart oppretta i januar 1929 av Richard Byrd og vart fråreist i 1930. Det var her filmen *[[With Byrd at the South Pole]]* (1930) vart filma, om flyturen til Byrd til Sørpolen.
Little America II vart oppretta i 1934, kring 10 meter frå den originale basen, der noko av den originale basen var tilgjengeleg via ein tunnel. Denne basen var i drift ei kort stund flytande på eit isfjell i 1934, men det fraus fast att til hovudbreen.

Little America III vart oppretta 10 km lenger nord i 1940–1941 og Little America IV vart oppretta i 1946–1947.

Little America V vart oppretta ved Kainan Bay, kring 50 km mot aust den 3. januar 1956. Little America V tente som den amerikanske basen i sør under Det internasjonale geofysiske året.. Little America V vart bygd av US Navy Seabees i løpet av tre månadar, før den antarktiske vinteren gjorde resten av bygginga umogeleg. Heile Little American V vart bygd nedanfor snølinja i isen, med forskjellige bustadkvarter, generatorrom, kafeteria og rampar for beltekjøretøy. Denne konstruksjonstypen gjorde at ingen ved Little America V trengde å gå ut døra i den harde vinteren når ein skulle frå ein seksjon til ein annan.

Frå Little America vart den førte suksessrike radiosendinga frå Antarktis, og hadde regelmessige sendingar som kunne plukkast opp på radioar i f.eks. USA, meir enn 17&nbsp;000 km unna. 

Staden der Little America III låg vart ført til sjøs i 1963. Staden der Little America V låg følgde Isfjell B-9 til sjøs i 1987.

## Sjå òg
*Antarktisekspedisjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little America|Little America]]» frå ,  den 11. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Paper by CE Palmer, RNZAF on ''Winds at Little America'', 1929
Jang Bogo-stasjonen

**Jang Bogo-stasjonen** i Terra Nova Bay i Antarktis er ein sørkoreansk stasjon som vart byrja i 2012 og som stod ferdigbygd i februar 2014. Basen kan huse 15 personar om vinteren og 60 om sommaren i ein 4000 kvadratmeter stor bygning med tre fløyer, og er ein av dei største permanente basane i Antarktis. 

Basen er kalla opp etter Jang Bogo, ein herskar i Korea på 700-talet og ligg i Ross Dependency og nær den italienske Zucchelli-stasjonen. Han vart bygd av Hyundai Engineering and Construction, med materiale frakta frå Busan til Lyttelton på New Zealand og vidare med den nye koreanske isbrytaren RS «Araon». Det er ingen flyplassar eller landingsstriper ved Terra Nova Bay. 

## Sjå òg
*King Sejong-stasjonen i Sør-Korea  

## Kjelder
**Antarctic oil sets up cold war* av Michael Field i *Sunday Star-Times* (New Zealand) den 18. september 2011, s A13.
Christian Gjessing

**Christian Gjessing** () var ein norsk skipsførar, forsikringsmann og stortingsmann frå Porsgrunn.

Gjessing var son til ein offiser i det miltære. Sjølv arbeidde han til sjøs, fram til 1846 som skipper. Han var kasserar for skipsassuranseforeininga til Drammen og Holmestrand i tida 1846-66. I 1852 busette han seg han ein gard i Skoger som han åtte, og byrja samstundes som dispasjør. Etter nokre år i Skoger flytta han tilbake til Drammen, der han i «flere aar» var medlem av bystyret.

Gjessing var 2. representant for Drammen på Stortinget 1857 og det overordentlege Storting 1858. Han var då medlem av næringskomite nr 2. Til Stortinget 1862-63 var han 1. varamann, og møtte då frå april 1863 i staden for avdøde Frederik M. Olsen. Her fekk han plass i kyrkjekomite nr 1.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Anders Gotaas

**Anders Bottolfsson Gotaas** () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Skogn i Nord-Trøndelag.

Anders Gotaas var son til ein bonde på garden Gotås i Skogn. Han gifta seg i 1797? med enkja Wenke Marie Thode på godset Tautra i Frosta, som ligg på øya Tautra i Trondheimsfjorden. Dei neste vel 15 åra dreiv han godset, til dess han straks før 1814 selde det til ektemaken til stedottera. Sidan levde Gotaas på Tautra-godset til han døydde, på eit meir enn romsleg kår.

Kårmannen Gotaas var 3. representant for Nordre Trondhjems amt på det fyrste overordentlege Storting i 1814. I den eigenskap var han medlem av deputasjonen som møtte Kristian Frederik, 10. oktober 1814, då den abiserande kongen forlet Noreg.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
John Gullichsen

**John Gullichsen** () var ein norsk jurist og stortingsmann frå Borge i Østfold.

Gullichsen var son til ein snikkar og handelsmann. Sjølv utdanna han seg til jurist og vart cand.jur. i 1813. Han arbeidde så som fullmektig hos byfogden i Fredrikstad, Andreas Michael Heiberg. Då Heiberg var på Eidsvoll våren 1814, var 21-åringen Gullichsen konstituert byfogd, noko han også var i 1815-16. Frå 1824 var han underrettsprokurator i Bratsbergs amt, busett i Skien.

I 1827 var Gullichsen varamann til Stortinget. Både på det ordentlege Storting i 1836, og på det overordentlege Storting 1836-37, representerte han valkrinsen Skien og Porsgrunn, der han var medlem av militærkomiteen.

Han døydde i Skien, 57 år gammal.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Vári-Voúla-Vouliagméni

**Vári-Voúla-Vouliagméni** (gresk Βάρη-Βούλα-Βουλιαγμένη) er ein kommune ved kysten sør for Aten i Hellas. Vári-Voúla-Vouliagméni inngår i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Vári
* Voúla
* Vouliagméni
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Aase Texmon Rygh

**Aase Texmon Rygh** () var ein norsk bilethoggar som var fødd i Langhamn i Dyrøy kommune. Ho vart  utdanna hjå Statens håndverks- og kunstindustriskole i åra 1944–46 og Det Kongelige Danske Kunstakademi i København under Einar Utzon-Frank i åra 1948–49.

Aase Texmon Rygh heldt seg i heile den kunstnariske verksemda si til eit enkelt og abstrahert skulpturelt uttrykk, eit formspråket ho fann fram til tidleg i karrieren, i ei tid då den naturalistiske skulpturen så seie var einerådande i Noreg. Utdanninga ho fekk på akademiet i København i 1948-1949 og ei reise til Paris i 1950 vart viktige for retninga den kunstnariske verksemda hennar skulle take: I motsetnad til i Noreg, hadde i Danmark ikkje berre målarkunsten, men òg bilethoggarkunsten utvikla seg mot abstraksjon og forenkling, og i Paris vart ho inspirert av både den europeiske modernismen og dei enkle gamle greske skulpturane i Louvre. På denne bakgrunnen fekk uttrykket hennar meir til felles med internasjonal modernistisk skulptur enn den skulpturen som var tonegjevande i Noreg.

Særleg er Aase Texmon Rygh kjend for det som vert kalla hennar Møbius-skulpturar, ein serie skulpturar basert på det matematiske möbiusbandet som den tyske matematikaren August Ferdinand Möbius (1790-1868) hadde funne fram til.

Aase Texmon Rygh har hatt flleire offentlege utsmykkingsoppdrag i Noreg. Hennar skulpturar i Noreg er mellom andre: *Spiral II* (1952), *Bjørn Farmann-monumentet* i Tønsberg (1971, to modellerte og støypte bronseplater plassert i V- formasjon opp mot kvarandre), *Løk* (1977, Universitetet for miljø- og biovitskap), og skulpturar som er kjenneteikna av å vere nesten reine  U-teikn og O-teikn: *Volta* (1978) og *Brutt form* (1983, Furuset Senter, Oslo). 

Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design: Museet for samtidskunst i Oslo eig fire arbeid av Aase Texmon Rygh, og har skipa til den fyrste separatutstillinga av verka hennar, *Aase Texmon Rygh. Modernisme for alltid!* i perioden 7. mars–28. September 2014. Her vart lagt vekt på å syne breidda i produksjonen hennar med skulpturar frå 1950-talet og fram til 2014.  Hennar kunst har i dei seinare åra stendig fått aukande nasjonal og internasjonal merksemd og åtgaum. Ho var representert ved den tonegjevande kunstmønstringa dOCUMENTA (13) i Kassel i Tyskland i 2012.

I 2001 vart Aase Texmon Rygh riddar av 1. klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Ordenen.

Ho var gift med interiørarkitekten og industridesignaren Thorbjørn Rygh (1924-2015).

## Kjelder

*Om  Aase Texmon Rygh i snl.no
*Nasjonalmuseet omtale av  Aase Texmon Rygh i samband med utstillinga ''Aase Texmon Rygh. Modernisme for alltid!''
Tollef Strand

**Tollef Hanssen Strand** () var ein norsk lensmann og stortingsmann frå Elverum i Hedmark.

Strand var son til ein gardbrukar. Sjølv var han underoffiser i 1814. På Stortinget 1815-16 var Strand 3. representant frå Hedemarkens amt. Han var då medlem av seks komitear, mellom anna i komiteen om militære saker, innkvartering og verneplikt på godseigedomar. Seinare vart han lensmann i heimbygda Elverum, ei stilling han hadde til han døydde, 43 år gammal.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Reiulf Madssen Strand

**Reiulf Madssen Strand** () var ein norsk gardbrukar, trelasthandlar og stortingsmann frå Sigdal i Buskerud. Asle Madssen Strand var ein yngre bror.

Far hans var gardbrukar i Sigdal. Sjølv kjøpte han seg gard i Haugsbygda i Norderhov og dreiv denne til han døydde. Attåt gardsdrifta dreiv han og handla med trelast. Han var ei tid medlem av heradsstyret, og var elles medlem av matrikkelkommisjonen for Buskerud fogderi. Elles var han medlem av forlikskommisjonen og sparebankdirektør 1855-64.

Strand var 1. representant for Buskeruds amt på Stortinget 1871-73, medlem av militærkomiteen. Både til det føregåande stortinget, og det nestkomande, var han andre varamann.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Truls Aslesen Strand

**Truls Aslesen Strand** () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Sigdal. Asle Madssen Strand var far hans, medan Reiulf Madssen Strand var ein farbror.

Strand overtok i 1893 ein gard i Krødsherad og dreiv denne til han døydde. Han var ei tid medlem av heradsstyret i Sigdal og formann i skulestyret. Elles var han med i forlikskommisjonen og var styreleiar i den lokale sparebanken. Då Krødsherad frå 1901 var skild til eige herad, vart Strand den fyrste ordføraren i heradet.

Strand var fjerde representant frå Buskeruds amt valbolken 1900-03, og deretter fyrste representant i den påfylgjande valperioden. Heile tida på tinget var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen. Grunna sjukdom vart han permittert 29. juli 1905, og seks dagar seinare døydde han i hovudstaden.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Vári i Attikí

**Vári** (gresk Βάρη) er ein tidlegare kommune i dei sørdlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Vári-Voúla-Vouliagméni i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Referansar
Documenta

**dOCUMENTA** er ei viktig utstilling av samtidskunst som går føre seg kvart femte år i Kassel i det nordlege Hessen i Tyskland. Utstillinga vart skipa av kunstnaren, undervisaren og kuratoren Arnold Bode i 1955 som ein del av hageutstillinga *Bundesgartenschau* som vart halde i Kassel på denne tida.

På den fyrste *documenta* var det mange kunstnarar som var namngjetne for å ha hatt stor innverknad på moderne kunst (som til dømes Pablo Picasso og Vasilij Kandinskij). Dei nyare dOCUMENTA-utstillingane har kunst frå alle kontinenta. Men det meste av kunsten er likevel stadspesifikk, det vil seie at kunstverka vanlegvis er lagd med tanke på å verte synt fram på dOCUMENTA på staden der det aktuelle verket skal stå. Kvar utstilling er avgrensa til 100 dagar, og vert difor ofte omtala som «museum på 100 dagar». Det er ikkje sal av verka på utstillinga.
## Bakgrunnsstoff

Opplysningar på tysk om dOCUMENTA:
* Offisiell side til documenta10
* Offisiell side til documenta11
* Offisiell side til documenta12
* Officiell side til dOCUMENTA (13)
* Officiell side til documenta 14 
* Offisiell side til documenta-arkiver
Kjell Nupen

**Kjell Nupen** () var ein allsidig norsk kunstnar som arbeida med ulike materiale og kunstnariske uttrykk, både måleri, grafikk, glaskunst, keramikk, skulptur i bronse og granitt. Han vart fødd i Kristiansand, der han levde og arbeida heile livet.

Kjell Nupen vart utdanna hjå Statens Kunstakademi i Oslo og  og Staatliche Kunstakademie i Düsseldorf i Tyskland, og har studert under Reidar Aulie, Knut Rose, Ludvig Eikaas, Gerhard Richter, K.O. Gütz og Rolf Sackheim. Han debuterte på Statens Kunstutstilling (Haustutstillinga) i Oslo i 1974 og Sørlandsutstillingen i Kristiansand.

Det var framfor alt målar Kjell Nupen rekna seg som, og han er kjend for å nytte blåfarge (koboltblå) på ulike vis i kunstverka sine, den såkalla «Nupenblå». Han har hatt ein rad store utsmykkingsoppdrag, og har vore representert på kunstutstillingar i mange land.

## Bakgrunnsstoff
*Om Kjell Nupen på ''listen.no''
*Om Kjell Nupen i ''Norsk biografisk leksikon''.
*Om Kjell Nupen på ''snl.no''.
Ájios Stéfanos i Attikí

**Ájios Stéfanos** (gresk Άγιος Στέφανος) er ein tidlegare kommune i dei nordlege forstadane til Aten i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Diónysos i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí og hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Ájios Stéfanos 10&nbsp;597&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 10&nbsp;492&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Diónysos i Attikí

**Diónysos** (gresk Διόνυσος) er ein forstad til Aten i Hellas. Diónysos ligg under fjellet Pendéli nord for Aten og er ein kommune i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Diónysos
* Ájos Stéfanos
* Ánixi
* Drosiá
* Kryonéri
* Rodópoli
* Stamáta
Dei sju tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 42&nbsp;376&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Diónysos hadde 7&nbsp;021 og tettstaden med same namn 6&nbsp;155&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Kropía

**Kropía** (gresk Κρωπία) er ein kommune søraust for Aten i Hellas. Han høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Lávrio

**Lávrio** (gresk Λαύριο) er ein by søraust på halvøya Attikí i Hellas. Han er hovudsete i kommunen Lavreotikí i periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Referansar
McMurdo-stasjonen

**McMurdo-basen** er eit amerikansk forskingssenter i Antarktis som ligg på sørtuppen av Ross Island i Ross Dependency ved breidda av McMurdo Sound i Antarktis. Han vart driven av USA gjennom United States Antarctic Program, ein grein under National Science Foundation. Stasjonen er det største samfunnet i Antarktis og kan ta imot opp til 1258 innbyggjarar. Alt personell og last som kjem til eller frå Amundsen-Scott-stasjonen passerer først gjennom McMurdo.

## Historie
Stasjonen er kalla opp etter McMurdo Sound, som igjen er kalla opp etter løytnant Archibald McMurdo på H.M.S. «Terror», som først kartla området i 1841 leia av den britiske utforskaren James Clark Ross. Den britiske oppdagaren Robert Falcon Scott var den første til å opprette ein base nær denne staden i 1902, og bygde Discovery Hut som framleis står nær hamna ved Hut Point. Basen vart offisielt opna den 16. februar 1956 og vart opphavleg kalla *Naval Air Facility McMurdo*. Den 28. november 1957 var admiral George J. Dufek på basen i lag med ein delegasjon frå den amerikanske kongressen, under eit kommandobyte.

McMurdo vart sentrum for den vitskaplege og logistiske operasjonen under Det internasjonale geofysiske året, eit internasjonalt vitskapleg samarbeid som varte frå 1. juli 1957 til 31. desember 1958. 

3. mars 1962 vart eit atomkraftverk ved stasjonen. Verket ligg nær Discovery Hut og kom i prefabrikerte modular The reactor
generated 1,8 MW of electrical power Ingeniørar nytta mellom energien til å produsere damp for destillering av saltvatn. Army Nuclear Power Program la ned verket i 1972 og ein gjekk over til å bruke vanlege dieselgenerator. 

## Klima
Med alle månadane med middeltemperatur under null grader, har McMurdo eit arktisk klima (Köppen-klassifisering **EF**).





## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:McMurdo Base|McMurdo Base]]» frå ,  den 13. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*US Antarctic Research Program Calendar 1983
*"Facts About US Antarctic Research Program". Division of Polar Programs, National Science Foundation; July 1982.
*Clarke, Peter: *On the Ice*. Rand McNally & Company, 1966


## Bakgrunnsstoff
* 
* National Science Foundation om McMurdo-basen
* Virtuell tur - McMurdo-basen Antarktis 
* Life and work at McMurdo-basen – frå *USA Today*
* Vêrdata frå McMurdo-basen
* COMNAP 
* Høgoppløyseleg GigaPan-bilete av McMurdo-stasjonen
Scott-basen

**Scott-basen** er eit forskingsanlegg som ligg i Antarktis og vert drive av New Zealand. Basen vart kalla opp etter kaptein Robert Falcon Scott i Royal Navy, leiaren for to britiske ekspedisjonar til Rosshavet i Antarktis. Basen ligg på Ross Island nær Mount Erebus i Ross Dependency, og vart opphavleg oppretta som eit senter for feltforsking i geovitskapar, men det vert i dag drive mykje forskjellige felt. 

## Historie
Scott-basen vart opphavleg bygd for å støtte den britiske Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (TAE). Tre observatørar frå New Zealand vart med for å finne ein eigna stad for ein base og dei valde McMurdo Sound med hjelp frå USA  under Operasjon Deep Freeze I sommaren 1955. Etter ei evaulering av mogelege stader, valde dei ein stad nær Butter Point. Dette vart seinare flytta til Pram Point sidan det var lettare å losse forsyningar frå ekspedisjonsskipet HMNZS «Endeavour» i tillegg til at ein knytte nytte isen som rullebane. Basen ligg oppom Haskell Strait. Scott-basen gjekk over til dei newzealandske styresmaktene via Department of Scientific and Industrial Research (DSIR) 5. mars 1958, då TAE var over.
  
I løpet av det internasjonale geofysiske året fungerte ikkje anlegget til USA ved Hut Point som vitskapleg base. Denne oppgåva gjekk til Scott-basen, som fekk i oppdrag å samle inn vitskaplege data (polarlys, ionosfæren, seismikk mm.) og knytte forskingsaktivitetane i McMurdo-området til aktivitetane ved den amerikanske polstasjonen og den felles amerikanske og newzealandske stasjon ved Cape Hallett i Victoria Land.

I 1958, då det internasjonale året var over, valde New Zealand å halde fram drifta av Scott-basen for å drive forsking. For å oppretthalde operasjonane, starta ei ombygging av basen i 1976. I 2005 vart basen igjen utvida og dekka då 1800 kvadratmeter.

## Klima
Basen har eit typisk klima for kysten av Antarktis, med ein minimumstemperatur kring −45&nbsp;°C og maksimumstemperaturar som stundom stig over null grader. Han er utsett for kraftige, sørlege snøstormar, men alt i alt er det mindre vindfullt her enn på McMurdo-basen. Det høgaste vindkastet som er målt her var på 185&nbsp;km/h med middelvindar under snøstormar på 95–115&nbsp;km/h. Varmerekorden på stasjonen er 6,0&nbsp;°C og kulderekorden er −57&nbsp;°C, medan middeltemperaturen er −19,6&nbsp;°C. http://www.niwascience.co.nz/edu/resources/climate/summary/summary.prn

## Sjå òg
* Marble Point
* McMurdo-basen
* McMurdo Sound
* Mount Erebus
* Rossisen
* Williams Field

## Bakgrunnsstoff
* Heimesida til Antarktis New Zealand
* Heimesida til Scottbasen 
* Vêret på Scott-basen 
* Webkamera ved Scott-basen
Vanda-stasjonen

**Vanda-stasjonen** var ein forskingsbase i Antarktis i Victoria Land i Ross Dependency ved breidda av Lake Vanda, der elva Onyx River munnar ut i Wright Valley. Dei fire opphavlege bygningane vart bygd somrane 1967–68 og 1968–69 like før fem mann overvintra her frå januar til 19. oktober 1969. Mannskap overvintra òg ved stasjonen i 1970 og 1974. Om sommaren hadde Vanda-stasjonen  full besetning fram til 1991. Forskinga baserte seg hovudsakleg på meteorologi, hydrologi, seismologi, jordstraumar og magnetisme. Stasjonen vart styrt av Department of Scientific and Industrial Research (DSIR) og fekk logistisk støtte av den permanente newzealandske forskingsbasen ved Scott-basen på Ross Island.

Vanda-stasjonen var kjend for The Royal Lake Vanda Swim Club. Vitjande kunne dyppe seg i det særs salte vatnet i Lake Vanda då isen kring smelta og danna ei «vollgrav», og fekk eit merke frå Royal Lake Vanda Swim Club. For å få merke måtte ein gjerde det naken, heile kroppen måtte under og ein «vandal» (medlem ved stasjonen) måtte sjå at det gjekk rett føre seg, utan fotografiske restriksjonar. 

I 1995 gjorde uro for miljøet at basen vart stengd, særleg i innsjøen, og stasjonen vart til slutt fjerna. 

Den høgaste registrerte temperaturen i Antarktis vart gjort ved Vanda-stasjonen 5. januar 1974, då det vart målt 15,0 ºC. 

I dag står det ein automatisk vêrstasjon der den tidlegare Vanda-stasjonen låg, i tillegg til *Lake Vanda Hut*, ei hytte som stundom vert vitja av 2-8 newzealandske forskarar om sommaren.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vanda Station|Vanda Station]]» frå ,  den 13. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


**Vanda Station: History of an Antarctic Outpost* av David L. Harrowfield (Christchurch 1999 & 2006, New Zealand Antarctic Society Inc, 52 pp.) ISBN 0-473-06467-7
Zucchelli-stasjonen

**Zucchelli-stasjonen** er ein italiensk-stasjonen som ligg ved Terra Nova Bay i Antarktis og kalla opp etter Mario Zucchelli, som tidlegare var direktør i det italienske antarktisprogrammet. Anlegget vert driven om sommaren (oktober-februar) for fleire forskingsprosjekt. *Programma Nazionale di Ricerche in Antartide* (Det nasjonale programmet for forsking i Antarktis) samarbeidar tett med USA og New Zealand om forskinga. 

## Sjå òg
* Concordia-stasjonen (Frankrike og Italia) 
* Jang Bogo-stasjonen ein ny sørkoreansk stasjon (opna i 2014). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zucchelli Station|Zucchelli Station]]» frå ,  den 13. mars 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Mario Zucchelli-stasjonen 
* Kart over Terra Nova Bay 
* COMNAP
Keratéa

**Keratéa** (gresk Κερατέα) er ein tidlegare kommune søraust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Lavreotikí i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Keratéa 14&nbsp;763&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 8&nbsp;340&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
World Park-basen

**World Park Base** var ein privat heilårsopen base ved Cape Evans på Ross Island i Ross Dependency. Den internasjonale miljøorganisasjonen Greenpeace oppretta World Park Base i 1987 for å presse krava sine på nasjonane i Antarktistraktaten om å erklære heile Antarktis til ein verdspark. Dette ville bety at heile kontinentet ikkje kunne utnyttast kommersielt eller forureinast, og berre avgrensa forsking ville ha vore lov. Greenpeace lukka og fjerna basen i 1992. 

## Bakgrunnsstoff
* http://archive.greenpeace.org/gopher/campaigns/landecol/1994/antarc4.txt 
* http://archive.greenpeace.org/comms/climate/polartour/pt01,html
* http://www.greenpeace.org/international/kring/history/how-we-saved-Antarktis
Gangotri

**Gangotri** er ein tempelby i den indiske delstaten Uttarakhand. Han ligg i Himalaya rundt 3000 moh.  i eit skogkledd område med furu- og sedertre. 

Gangotri blir rekna som kjelda til den heilage elva Ganga og er eit viktig pilegrimsmål som saman med Kedarnath, Badrinath og Yamunotri utgjer ruta *tsjota tsjar dham* som tusentals pilgrimar følgjer årleg. Den største heilagdommen i Gangotri er ein naturleg lingam (Sjiva-symbol) i Bhagirathi-elva som ifølgje tradisjonen er staden Sjiva sat då han tok imot elvegudinna Ganga i håret sitt. 

Reint fysisk har elva utspring ved Gaumukh ved føtene av Gangotribreen og Khatlingbreen i Gangotrimassivet.

## Sjå òg
*Dakshin Gangotri

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gangotri|Gangotri]]» frå , og «[[:sv:|Gangotri]]» frå  den 14. mars 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Bonnier

**Bonnier AB** er eit familieeigd mediekonsern med base i Sverige. Det er verksamt i meir enn 20 land, med vekt på Nord-Europa. Bonnierkonsernet omfattar ca. 150 føretak. Blant desse er *[[Dagens Nyheter]]*, *[[Expressen]]*, Dagens Industri, *[[Stockholm City]]*, Bonnier Tidskrifter, Svensk Filmindustri og TV4. Bonnier eig også det norske tradisjonsrike forlaget Cappelen.

Direktør og konsernsjef er Jonas Bonnier.

## Forretningsområde
*Bonnier Books – omfattar forlag, bokklubbar og nettbokhandlar.
*Bonnier Magazine Group – omfattar tidsskriftsforlag.
*Bonnier Newspapers –  omfattar hovudsakleg dagsaviser.
*Bonnier Business Press – omfattar Dagens Industri og europeiske søsteraviser.
*Bonnier Entertainment – omfattar føretak innanfor etermedia, musikk og film.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bonnier|Bonnier]]» frå ,  den 14. mars 2014.*  


## Bakgrunnsstoff
*
*Komplett liste over Bonniers verksemder
Fredrik Meyer

**Fredrik Meyer** () var ein norsk kjøpmann, meklar og stortingsmann frå Bergen.

Meyer var son til ein kjøpmann i Bergen, og dreiv sjølv med handel til dess han vart bymeklar i Bergen. I 1813 representerte han Bergen i eit møte om å opprette ein låne- og diskonteringsbank i Christiania.

Meyer var 2. representant frå Bergen på Stortinget 1815-16. På tinget var han medlem av 13 komitear, mellom anna i spørsmålet om frihamn i Kristiansand, om kjøpstad i Bodø, samt allment om kjøpstader og kjøptstadsprivilegiar, dessutan i handelskomiteen, komiteen om gasjar og pensjonar, og i komiteane om lastevagifter og konsulatavgifter. Grunna sjukdom vart han permittert 25. juni 1816.

Han døydde i heimbyen Bergen i 1833.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Niels Norman

**Niels Norman** (også skrive **Nils Normann**; ) var ein norsk prest og stortingsmann, fødd i Trondheim.

Norman var son til ein handelsmann i Trondheim. Sjølv studerte han teologi i København og vart cand.theol. i 1796. Frå 1797 til 1803 var han lærar ved den høgre skulen i fødebyen, deretter var han sokneprest i Tranøy i 15 år. Sidan var han sokneprest i Leikanger i Sogn, før ferda gjekk vidare til Asker prestegjeld i 1822.

Norman kom til Leikanger i 1816. Der fekk han i gang skulestellet og oppretta eit folkebibliotek. Frå 1819 fekk han på plass *grendemennene*, eit nettverk med moralens tilsynsmenn - ein i kvar grend. Deretter oppretta han ein arbeidsanstalt der fattige fekk ull til å arbeide med, for slik å innskrenke tigginga. Biskop Claus Pavels tok fram dei store lovorda då han vitja Leikanger i 1819. Han skreiv at han fann dei moralske tilhøva i prestegjeldet uavlastelege. Regjeringa innstilte Norman som Pavels sin etterfylgjar i bispestolen, men kongen utnemnde Jacob Neumann til ny biskop. Norman vart i staden utnemnd til den nye biskopen sin etterfylgjar som sokneprest i Asker.

Norman var 2. representant for Finmarkens amt på Stortinget 1815-16. På tinget var han medlem av ei 15-16 komitear. Mellom anna var han med i kyrkjekomiteen, og i komiteane som drøfta sal av embetsgardar, om kongetiend i Østerdalen, og allmugen sin rett til å kjøpe soknekyrkjer.

I 1824 var Norman fyrste varamann til Stortinget frå Akershus amt. Han døydde som sokneprest i Asker.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* 
*