open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Buskhokko

**Buskhokko** (*Ortalis guttata*) er ein medlem av hokkofamilien som lever i vestlege til sørlege område av Amazonasbassenget i Sør-Amerika. 

## Skildring
Dette er ein liten til mellomstor hokko, ca. 49-55 centimeter i kroppslengd. Fjørdrakta har brun overside som blir mørkare mot nakke og hovud, hals og bryst har små kvite flekker, undersida er lysare brun. Dei har ein raud naken hudsekk i strupeområdet. Nebbet er blåleg, beina er rosa. 

Utbreiingsområdet for nominatforma er i Colombia frå søraustlege Boyacá-departementet og sørover aust for Andesfjella, i Ecuador og Peru aust for Andes. Dessutan store delar av Bolivia nord for Cochabamba og i Amazonas i Brasil med nordgrense omtrent langs Rio Negro og Vaupés. Ein underart, *O. g. remota* finst i eit avgrensa isolert område sør i Brasil, i delstatane Mato Grosso do Sul, lengst aust, og i tilgrensande, nordre São Paulo.

Buskhokkoar lever i varierande typar av skog eller i utkanten av skog, og beitar ofte lågt i tre, skjult av lauvverk. Dei kan gå ned på bakken og meir sjeldan høgt opp i trekroner. Habitater er i lågland og for eksempel i Peru helst under 1700 moh. og under 1100 moh i Ecuador. I Ecuador er dei mest talrike med nærleik til vatn. Dei beitar i grupper på 4-6 fuglar og føda er ofte frukt.

Storleiken på populasjonen er ikkje estimert, men arten er klassifisert som globalt livskraftig, LC. Nominatforma er vanleg i delar av utbreiingsområdet, i alle landa.

## Kjelder
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Verdscupen i langrenn 1998/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1998-sesongen** omfatta 12 individuelle tevlingar og 5 stafettar. Tevlingane tok til 22. november 1997 og vart avslutta 14. mars 1998. Dei 12 individuelle renna bestod av tre tevlingar over 10 kilometer, tre over 15 km, fire tremiler og ei femmil, samt eitt sprintrenn. Fire av stafettane var på 4 x 10 km, den siste stafetten gjekk over 18 km der to utøvarar veksla om å gå. Til skilnad mot tidlegare år, talde ikkje dei olympiske skirenna med i verdscupen. 

Renna fann stad på Beitostølen (2) og i Oslo i Noreg, Santa Caterina, Milano, Val di Fiemme (3) i Italia, Davos i Sveits, Kavgolovo i Russland, Ramsau am Dachstein (3) i Austerrike, Lahti (2) i Finland og Falun (2) i Sverige.

Thomas Alsgaard frå Noreg vann FIS-pokalen framom fjorårsvinnaren, landsmannen Bjørn Dæhlie. Alsgaard sigra i tre tevlingar, Dæhlie i fire. Fulvio Valbusa frå Italia, Mika Myllylä frå Finland, Vladimir Smirnov frå Kasakhstan og Aleksej Prokurorov frå Russland vann ei tevling kvar. I det einaste sprintrennet vann finske Ari Palolahti.

## Individuelt

## Kjelder
*fis.ski
Jay Graydon

**Jay Graydon** () er ein USA-amerikansk låtskrivar, plateartist, gitarist, songar, produsent, arrangør og lydteknikar. Han har vunne to Grammyprisar (R&B-kategorien) og vore nominert tolv gonger, mellom anna for årets produsent og beste lyd. Han har spelt innan mange sjangrar og stilartar, og innspelingane hans er blitt nytta på plate, film, fjernsyn og scene. 

Graydon spelte tidleg i bandet til Don Ellis før han frå seint i 1960-åra til seint i 1970-åra arbeidde som studiomusikar i Los Angeles. Her arbeidde han med artistar som Gino Vannelli, Barbra Streisand, Dolly Parton, Diana Ross, The Jackson Five, Alice Cooper, Cheap Trick, Al Jarreau, Christopher Cross, Ray Charles, Cher, Joe Cocker, Marvin Gaye, Hall & Oates, Wayne Shorter, Olivia Newton-John, Albert King. Ein av dei mest kjende framføringane hans var gitarsoloen han spelte på Steely Dan-songen «Peg».

Som produsent har Jay Graydon arbeidd for Airplay, Air Supply, George Benson, Al Jarreau, DeBarge, El DeBarge, Sheena Easton, Art Garfunkel, The Manhattan Transfer, Johnny Mathis, Patti LaBelle, Lou Rawls, Dionne Warwick, Alan Sorrenti og på albumet *[[They Don't Make Them Like They Used To]]* av Kenny Rogers.

Han skipa sitt eige plateselskap, Sonic Thrust Records, i 2001.

Graydon har skrive over 200 songar, mellom anna for film og fjernsyn. 

## Diskografi
### Soloalbum

### Samarbeid

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jay Graydon|Jay Graydon]]» frå ,  den 15. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Så nær, så nær

**Så nær, så nær** er eit musikkalbum av Ole Paus saman med Bent Sæther, Hans Magnus Ryan, Thomas Järmyr og Reine Fiske frå Motorpsycho. Paus har skrive alle tekstene medan musikken er skriven av alle fem. 

## Sporliste
# Hvitt lys (Dolphins farvel) (5:12)
# Klaus og livet (4:43)
# Gud bevare landsbyen min (4:34)
# Vardøger (5:48)
# Ingenmannsland  (3:57)
# Helt tilfeldig (2:50)
# Fest i hovedstaden (4:37)
# Tvillingen (4:44)
# Blonde beist (2:08)
# Ruinbyen (13:28)

## Kjelder
Dave Tofani

**Dave Tofani** er ein USA-amerikansk saksofonist og treblåseinstrumentalist og komponist. Som studiomusikar har han spelt på over 500 jazz-, pop- og rockeinnspelingar, som klarinettsoloen på «Say Hello, Wave Goodbye» av Soft Cell.

## Samarbeid
* *[[Closeup av Frankie Valli|Closeup]]* - Frankie Valli (1975)
* *[[Good King Bad]]* - George Benson (1976)
* *[[Never Letting Go]]* - Phoebe Snow (1977)
* *[[Thighs and Whispers]]* - Bette Midler (1979)
* *Candi Staton* - Candi Staton (1980)
* *[[Naughty av Chaka Khan|Naughty]]* - Chaka Khan (1980)
* *[[Double Fantasy]]* - John Lennon, Yoko Ono (1980)
* *[[Aretha (1980)|Aretha]]* - Aretha Franklin (1980)
* *[[Gloria Gaynor av Gloria Gaynor|Gloria Gaynor]]* - Gloria Gaynor (1982)
* *[[The Nightfly]]* - Donald Fagen (1982)
* *[[Chaka Khan av Chaka Khan|Chaka]]* - Chaka Khan (1982)
* *I'll Keep On Loving You* - Linda Clifford (1982)
* *[[Pacific Fire]]* - George Benson (1983)
* *[[Passionfruit]]* - Michael Franks (1983)
* *[[No Sound But a Heart]]* - Sheena Easton (1987)
* *[[Bulletproof Heart]]* - Grace Jones (1989)
* *[[Am I Not Your Girl?]]* - Sinéad O'Connor (1992)
* *[[Kamakiriad]]* - Donald Fagen (1993)
* *[[Snowfall on the Sahara]]* - Natalie Cole (1999)
* *[[Songs from the Last Century]]* - George Michael (1999)
* *Nature Boy: The Standars Album* - Aaron Neville (2003)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dave Tofani|Dave Tofani]]» frå ,  den 16. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hey Nineteen

«**Hey Nineteen**» er ein song av bandet Steely Dan frå albumet deira *[[Gaucho av Steely Dan|Gaucho]]* (1980).

«Hey Nineteen» nådde tiandeplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista tidleg i 1981, 11. plassen på Adult Contemporary-lista, og 68. plassen på R&B Singles-lista. Songen låg 19 veker inne på Billboard-lista, like lenge som «Hey Nineteen», «Peg» og «Rikki Don't Lose That Number».

## Medverkande
* Donald Fagen – elektrisk piano, synthesizer (solo), vokal
* Walter Becker – bassgitar, gitar
* Hugh McCracken – gitar
* Rick Marotta – trommer
* Victor Feldman, Steve Gadd – perkusjon
* Frank Floyd, Zack Sanders – korvokal

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hey Nineteen|Hey Nineteen]]» frå ,  den 16. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nipahvirus

**Nipahvirus** er eit virus i slekta *[[Henipavirus]]* som har fruktskinnvengjer i slekta *[[Pteropus]]* som reservoar. Hjå menneske valdar det nipahvirusinfeksjon og vert overført til menneske frå dyr, frå andre menneske og frå mat som  har vore ureina av infiserte dyr.

Nipahviruset vart fyrst oppdaga i 1999 etter eit utbrot av sjukdom hjå både griser og menneske i Malaysia og Singapore.

## Kjelder
Ashford & Simpson

**Ashford & Simpson** var eit USA-amerikansk ektepar og musikar duo som gav ut plater i lag, skreiv songar i lag og var produsentar. Duoen bestod av Nickolas Ashford (4. mai 1941 – 12. januar 2021) og Valerie Simpson (fødd 26. august 1946).

Ashford kom frå Fairfield i Sør-Carolina og Simpson frå Bronx i New York City. Sidan flytta familien hans til Ypsilanti i Michigan, der han vart medlem av Christ Temple Baptist Church. Medan han var der song han i ei gruppe kalla The Hammond Singers (kalla opp etter presten som skipa gruppa, James Hammond). Seinare gjekk Nickolas på Willow Run High School i Ypsilanti i Michigan, før han vart profesjonell musikar og møtte kona si, Valerie. Dei traff kvarandre i White Rock Baptist Church i Harlem i 1964. Etter å ha spelt saman som ein duo, fekk dei med seg Joshie Jo Armstead, som hadde vore medlem av Ikettes på plateselskapet Scepter/Wand, der songane deira vart spelte inn av Ronnie Milsap («Never Had It So Good»), Maxine Brown («One Step at a Time»), og The Shirelles og Chuck Jackson. Ein annan song, «Let's Go Get Stoned», gav Ray Charles ein førsteplass på R&B-lista i USA i 1966. Same året gjekk Ashford & Simpson til Motown, der dei mest kjende songane deira, som «Ain't No Mountain High Enough,» «You're All I Need to Get By,» «Ain't Nothing Like the Real Thing,» og «Reach Out and Touch (Somebody's Hand)», vart spelt inn. Ashford og Simpson skreiv mange andre hittar, som Chaka Khan-songen «I'm Every Woman» (1978) og Teddy Pendergrass sin «Is It Still Good to You?»

Som artistar var Ashford & Simpson mest kjend for songen «Solid» (1984) og «Found a Cure» (1979). Duoen vart innlemma i Songwriters Hall of Fame i 2002. Dei fekk òg Pionerprisen til The Rhythm & Blues Foundation, ASCAP Founders Award og Grammy Trustee Award. *[[Rolling Stone]]* rangerte dei på 19. plassen på lista si over dei 20 beste duoane gjennom tidene.

## Diskografi
### Studioalbum

### Singlar

### Soloinnspelingar
#### Valerie Simpson

##### Album

##### Singlar

#### Nick Ashford

##### Singlar
*1966: «I Don't Need No Doctor»
*1967: «When I Feel the Need» 
*1968: «California Soul» 
*1970: «Dead End Kids»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ashford &#38; Simpson|Ashford &#38; Simpson]]» frå ,  den 16. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Europameisterskapen på skeiser 1960

**Europameisterskapen på skeiser 1960** vart avvikla  på Bislett stadion i Oslo helga 23. og 24. januar 1960. 29 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Torstein Seiersten, Nils Aaness og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Danmark, Finland, Frankrike, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige.

Tittelforsvararen Knut Johannesen vann suverent, på andreplass kom Boris Stenin frå Sovjetunionen og norske Roald Aas vart tredjemann. Johannesen fekk bestetid 5&nbsp;000 m og 1500 m, Sovjets Lev Zajtsev gjekk fortast på 500 meter og svenske Ivar Nilsson det same på 10&nbsp;000 m.

## Skeise-EM 1960



Dato: 23./24. januar 1960

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1960|Europees kampioenschap schaatsen 1960]]» frå ,  den 16. januar 2021.*
May Britt Myhr

**May Britt Myhr** () er ein norsk kjemikar og petroleumsforskar. 

Myhr er frå Langevåg på Sunnmøre. Ho studerte til ein cand. scient.-grad i analytisk organisk kjemi i Trondheim frå 1980 til 1985. Ho byrja å jobba i SINTEF Petroleumsforskning (dåverande IKU) i 1986, der ho blei forskingsleiar i 2000 og administrerande direktør i 2005. Ho var forskingssjef ved Seksjon for forsking og samlingar ved Naturhistorisk museum i Oslo. I 2015 vart ho instituttleiar ved Institutt for petroleumsteknologi ved Universitetet i Stavanger. Myhr blei tilsett som direktør i Noregs geologiske undersøking frå august 2018, som fyrste kvinne i stillinga.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:May Britt Myhr|May Britt Myhr]]» frå ,  den 17. januar 2021.*
Monika Fagerholm

**Monika Fagerholm** () er ein finlandsksvensk forfattar. 

Fagerholm debuterte som forfattar med novellesamlinga *Sham* i 1987 og fekk gjennombrotet sitt med romanen *Underbara kvinnor vid vatten* i 1994.

Ho mottok Nordisk Råds litteraturpris 2020 for romanen *Vem dödade bambi?* som har seksuell vold som tema.

Monika Fagerholm er utdanna psykolog og kandidat i litteratur frå Helsingfors universitet i 1987. Ho har også arbeida som omsetjar og som medredaktør på KLO, eit litteraturtidsskrift for unge. I dag er ho busett i den finske byen Ekenäs.

## Bibliografi
* 1987: *Sham* (novellesamling)
* 1990: *Patricia*
* 1994: *Underbara kvinnor vid vatten* (roman), filmatisert 1998
* 1998: *Diva* (roman) 
* 2005: *Den amerikanska flickan* (roman). På norsk: *Den amerikanske jenta* (Oktober forlag) ISBN13 9788249508334
* 2009: *Glitterscenen* (roman)
* 2012: *Havet*
* 2012: *Lolauppochner* (roman). På norsk: *Lola oppned* (Oktober forlag) ISBN13 9788249511617
* 2019: *Vem dödade bambi?* (roman). På norsk: *Hvem drepte bambi?* (Oktober forlag) ISBN13 9788249522408

## Utmerkingar
* 1995: Runebergprisen for *Underbara kvinnor vid vatten*
* 1995: Takk for boken-medaljen for *Underbara kvinnor vid vatten*
* 2005: Augustprisen for *Den amerikanska flickan*
* 2005: Aniara-prisen
* 2005: Göteborgs-Postens litteraturpris
* 2020: Nordisk Råds litteraturpris for *Vem dödade bambi?*

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Monika Fagerholm|Monika Fagerholm]]» frå ,  den 17. januar 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*
Nipahvirussjukdom

**Nipahvirussjukdom** er ein virussjukdom valda av nipahviruset. Sjukdomen drep  av dei som får han. Menneske kan smittast av dyr, andre menneske og mat som har vore ureina av infiserte dyr. Det har vore fleire utbrot av sjukdomen i Asia, der fruktskinnvengjer i slekta *[[Pteropus]]*, reservoaret til nipahviruset, lever.

Symptom på sjukdomen kjem vanlegvis mellom 4 og 14 dagar etter kontakt med viruset. Sjukdomen byrjar med feber og hovudverk, og ofte med teikn på luftvegssjukdom. Dette kan fylgjast av hjernebetennelse som snøgt kan føra til koma etter 24 til 48 timar.

Per januar 2021 er det ingen godkjende lækjemiddel for nipahvirussjukdom.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
Per Erik Bergsjø

**Per Erik Bergsjø** () er ein norsk jurist og høgsterettsdommar. Han tiltredde Høgsterett den 1. mars 2012.

Bergsjø tok juridisk embetseksamen i 1985.

## Kjelder

* Per Erik Bergsjø på nettstaden til Høgsterett. *www.domstol.no*.
Arne Ringnes

**Arne Ringnes** () er ein norsk jurist og høgsterettsdommar. Han tiltredde i Høgsterett  den 18. august 2014.

Ringnes tok juridisk embetseksamen i 1982.

## Kjelder

* Arne Ringnes på nettstaden til Høgsterett. *www.domstol.no.*
Wenche Elizabeth Arntzen

**Wenche Elizabeth Arntzen** () er ein norsk jurist og høgsterettsdommar. Ho tiltredde Høgsterett den 29. september 2014.

Arntzen tok juridisk embetseksamen i 1986.

## Kjelder

* Wenche Elizabeth Arntzen på nettstaden til Høgsterett. *www.domstol.no*.
Trond Halle

**Trond Halle** () var ein norsk musikar frå Sør-Fron, mest kjend som frontfigur og låtskrivar i bandet Baksia. Han har også vore kultursjef i Sør-Fron kommune.

Halle starta bandet Baksia saman med andre frøningar i 1975. I 1977 danna han og Hans Løkken Popgruppa Asbjørn, som gav ut éi plate. Seinare vart Baksia hovudprosjektet, sjølv om han også spela saman med andre grupper og åleine.

Halle døydde av kreft i 2020.

## Kjelder
Hans Løkken

**Hans Reidar Løkken** () var ein norsk musikar og komponist som beherska song, mandolin, bass og saksofonar (sopran, alt, tenor, bariton). Han er mest kjend for å ha spela i Vømmøl Spellmannslag og Arbeidslaget hass K. Vømmølbakken. I 1979 starta han Popgruppa Asbjørn saman med Trond Halle og fekk gjeve ut éi plate. Han var også med på å starta og spela i Villmannslaget.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hans Løkken|Hans Løkken]]» frå ,  den 17. januar 2021.*
Blues Hall of Fame

**Blues Hall of Fame** er eit amerikansk æresgalleri for artistar og andre som har gjeve viktige bidrag til bluesmusikken. Galleriet blei oppretta av Blues Foundation i 1980. Dei innvalde høyrer til ein av fem kategoriar: Utøvarar, enkeltpersonar (som bidreg utan at dei er direkte utøvarar av musikken), Classic of Blues-litteratur, Classic of Blues-innspeling (song) og Classic of Blues-innspeling (album). 

Det er ingen nominasjonsprosess for å bli vald inn. Ein komite kjem saman om hausten og diskuterer seg fram til kandidatar til dei ulike kategoriane, som dei seinare stemmer over.

## Innvalde

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Blues Hall of Fame|Blues Hall of Fame]]» frå ,  den 18. januar 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Hildur Andersen

**Hildur Andersen** () var ein norsk pianist, blant dei fremste i samtida.

Andersen var fødd i Kristiania (Oslo) som dotter av Oluf Martin Andersen (1826–1908) og Annette Fredrikke Sontum (1824–95). Faren var stadsingeniør og brannsjef i Kristiania. Hildur var syster til geografen Aksel Kristian Andersen Arstal (1855–1940). Ho gifta seg aldri. 

Etter å ha studert i Leipzig debuterte ho i Christiania Musikforening 1886. Som kammermusikar 1899–1907 var ho ofte med kvartetten til Gustav Fr. Lange (1861–1939). Under Johan Halvorsen urframførte ho noko av Bach med meisterpianistane Martin Knutzen og Erika Nissen.  Etter kvart verka ho meir som pedagog og administrativt, blant anna i Oslo Filharmoniske Orkester.  Ho var nær ven av Henrik Ibsen, og skal ha inspirert figuren Hilde Wangel i Byggmester Solness frå 1892.

## Prisar og utmerkingar

* Kongens fortenestemedalje 1924
* Æresmedlem Cæciliaforeningen
* Statleg kunstnarløn 1946

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hildur Andersen|Hildur Andersen]]» frå ,  den 18. januar 2021.*
Europameisterskapen på skeiser 1961

**Europameisterskapen på skeiser 1961** vart avvikla på Olympiastadion i Helsinki helga 4. og 5. februar 1961. 30 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Reidar Bettum, Knut Johannesen, Fred Anton Maier, Torstein Seiersten og Nils Aaness. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Danmark, Finland, Frankrike, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige.

Viktor Kositsjkin frå Sovjetunionen vart europameister med stor margin til andremann, Henk van der Grift frå Nederland. Kositsjkin stod for bestetid på så vel 5&nbsp;000 meter som 10&nbsp;000 m, Hans landsmann Jevgenij Grisjin gjekk fortast av alle på 500-meteren, medan   André Kouprianoff frå Frankrike var bestemann på 1500 m.

## Skeise-EM 1961



Dato: 4./5. februar 1961

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1961|Europees kampioenschap schaatsen 1961]]» frå ,  den 18. januar 2021.*
Håkon Mjøen

**Håkon Mjøen** () er ein norsk tidlegare alpinist. Han køyrde slalåm og storslalåm.

Mjøen si fremste plassering i verdscupen var ein andreplass i slalåm 14. januar 1968 i Lauberhornrenna i Wengen. Han har i tillegg ein tredjeplass i slalåm frå det første verdscuprennet i Kirkerudbakken i Bærum i 1968, og ytterlegare seks plasseringar mellom dei 10 fremste.

I Vinter-OL 1968 i Grenoble låg Mjøen på tiandeplass etter første omgang. Etter andre omgang hadde Mjøen beste tid, og ei stund trudde ein at han var gullvinnaren. Det synte seg at Mjøen hadde køyrt utom to portar i den tjukke skodda, og han vart dermed diskvalifisert. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:no:Håkon Mjøen|Håkon Mjøen]]» frå , den 18. januar 2021*
; Referansar 

## Litteratur
*
Diva Gray

**Diva Gray** er ein USA-amerikansk discosongar og korvokalist bak discobandet Chic. Ho var òg i andre discogrupper, som Change og Lemon i lag med venene Lani Groves, Gordon Grody, Luther Vandross, David Lasley og Kenny Lehman. I tillegg var ho blant korarane til Bette Midler som kalla seg The Harlettes i lag med Ula Hedwig og Jocelyn Brown. Som soloartist gav ho ut eitt album, *Hotel Paradise*, gjeve ut på Columbia Records.

## Diskografi
**[[Hotel Paradise av Diva Gray|Hotel Paradise]]* (Columbia Records - JC 36265)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Diva Gray|Diva Gray]]» frå ,  den 18. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lesley Miller

**Lesley Miller** () er ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. Som plateartist gav ho ut fleire singlar mellom 1964 og 1969. Som korvokalist har ho sunge med mange aritstar, som Frank Sinatra, Sammy Davis jr., Lena Horne, James Brown, Blood, Sweat & Tears, Burt Bacharach, Barry Manilow, Laura Nyro og Steely Dan. 

Ho har sunge på fleire filmmusikkalbum, som songen «He Quit Me» (skriven av Warren Zevon som «She Quit Me») for filmen *[[Midnight Cowboy]]* i 1969 og «Am I Blue?» frå filmen *[[filmen The Cotton Club|The Cotton Club]]* i 1984, der ho spelte inn songpartane for skodespelarinna Diane Lane.

Miller har òg arbeidd mykje som songar for reklamefilmar, og har arbeidd for kundar som State Farm Life Insurance, American Airlines, Budweiser, Coca-Cola og McDonald's.

## Utvald diskografi
### Solo
For RCA Victor:
* «Once A Fool» / «Just Another Fresh Boy» (juni 1964)
* «Heartache Is Over» / «Walk With Me» (oktober 1964)
* «(You Got A Way Of) Bringin' Out My Tears» / «I Talk To Your Picture» (juni 1965)
* «He Doesn't Need Your Pity» / «I'm Going Back To My First Love» (januar 1966)
* «He Wore the Green Beret» / «(You Got A Way Of) Bringin' Out My Tears» (101. plassen i USA) (mars 1966)
* «Mountain Of Our Love» / «Everybody Knows But Me» (april 1966)

For MGM:
* «Teach Me To Love You» / «Think Of Rain» (juni 1967)
* «You Ain't Goin' Nowhere» / «Teach Me To Love You» (juli 1969)

### Som del av ein trio
* Reparata and the Delrons - «I Can Tell» – RCA (desember 1965)

### Som korsongar
* Laura Nyro – *[[More Than A New Discovery]]* (1967)
* The Archies – Ymse (1968–1972)
* Melissa Manchester – *Bright Eyes* (1974)
* Roberta Flack – *[[Feel Like Makin' Love av Roberta Flack|Feel Like Makin' Love]]* (1975)
* Elliott Randall – *Randall's New York* (1977)
* Steely Dan – *[[Gaucho av Steely Dan|Gaucho]]* (1980)
* Donald Fagen – *[[The Nightfly]]* (1982)
* Michael Franks – *[[Passionfruit]]* (1983)
* Monica Passin – *Monette* (2017)

### Som låtskrivar
* *[[musikkgruppa Orpheus|Orpheus]]* – «Brown Arms In Houston» (tekst) (1968)

### Samarbeid med Denis Martin
* *It's O.K. To Play* (2008)
* *Women United Round The World* (2010)
* *Christmas Should Come More Than Once A Year* (2012)
* *Nanna Bop* (2018)
* *My Reality* (2018)

## Filmar
* «He Quit Me» frå *Midnight Cowboy* (1969) (stundom oppført som Leslie Miller)
* «Can't Help Loving You» frå *The Bride* (1973)
* *[[filmmusikkalbumet You Light Up My Life|You Light Up My Life]]* (1977)
* *[[The Wiz]]* (1978) (kor)
* «Am I Blue?» frå *[[filmen The Cotton Club|The Cotton Club]]* (1984) (ikkje oppført)
* *[[The Life and Adventures of Santa Claus]]* (1985) - Necile (røyst)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lesley Miller|Lesley Miller]]» frå ,  den 18. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Toni Wine

**Toni Wine** () er ein USA-amerikansk popsongar og låtskrivar, som skreiv songar for artistar som The Mindbenders («A Groovy Kind of Love»), Tony Orlando and Dawn («Candida») og Checkmates, Ltd. («Black Pearl») seint i 1960- og tidleg i 1970-åra. Wine song òg kvinnelege vokal for musikkgruppa i teikneserien The Archies, som var kjend for den store hitten «Sugar, Sugar». Ho delte solovokal på den andre Arhcies-singelen, «Jingle Jangle» med Ron Dante. I tillegg var Wine korvokalist på Gene Pitney sin «It Hurts to Be in Love» og på Willie Nelson sin «Always on My Mind».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Toni Wine|Toni Wine]]» frå ,  den 18. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Marius Petipa

**Marius Petipa** () var ein fransk ballettdansar og koreograf som verka mange år i Russland. Petipa er rekna som den mest innverknadsrike ballettmeisteren og koreografen i balletthistoria.

## Liv
Petipa er kjend for den lange karrieren sin som ballettmeister ved den keisarlege balletten i St. Petersburg, ein posisjon han hadde frå 1871 fram til 1903. Han skapte over femti ballettar, der ein del har overlevd i ulike versjonar, anten i original eller rekonstruerte frå den opphavlege forma si.

Petipa var framgangsrik både som leiar og lærar og koreograferte mellom anna *[[Svanesjøen]]* i 1895, *[[Balletten Tornerose|Tornerose]]* 1890 og *[[Nøtteknekkaren]]* i 1892.

Petipa gjenoppliva ei stor mengd verk som var blitt skapt av andre ballettmeistrar. Fleire av desse omarbeidingane skulle gå vidare til å blir utgåvene som alle etterfølgjande produksjonar la til grunn. Dei best kjende av desse er Le Corsaire, Giselle, La Esmeralda, Coppélia, La Fille Mal Gardée (med Lev Ivanov) og Svanesjøen (med Lev Ivanov).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marius Petipa|Marius Petipa]]» frå ,  den 19. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* *Bra Leksikonet av bøker*. 1978.
Hild Sofie Tafjord

**Hild Sofie Tafjord** () er ein norsk musikar fødd i Langevåg. 
Ho spelar valthorn, og nytter også ulike elektroniske instrument og datamaskin.
Tafjord er kjend frå fleire grupper og innspelingar, særleg innan eksperimentell elektronika og jazz.

Hild Sofie Tafjord studerte ved Toneheim folkehøgskole med blant anna Maja Ratkje, og blei deretter første med eksamen i valthorn frå Jazzlinja på Norges musikkhøgskole i 2001.
Saman med Ratkje har ho spelt i  kvartetten SPUNK med Lene Grenager og Kristin Andersen (frå 1995), duoen Fe-mail (frå 2000) og trioen Agrare (med dansaren Lotta Melin).
I Slinger speler ho med Grenager og Lisa Dillan, og i Lemur speler ho med Grenager,  Michael Francis Duch og Bjørnar Habbestad.

Ho har spelt mykje i duo med Håkon Kornstad og har samarbeidd med Zeena Parkins, Fred Frith, Ikue Mori og Matmos.
Vidare har ho spelt i 
Crimetime Orchestra,
No Spaghetti Edition og
Norwegian Noise Orchestra.
Av andre samarbeid kan ein nemna Kjetil Manheim frå Mayhem og Øyvind Berg.  

Ho er dotter til jazztubaisten Stein Erik Tafjord og niese til hornisten Runar Tafjord.

## Utgjevingar
* *KAMA* (Picadiscs, 2007)
* *Breathing* (+3&nbsp;dB, 2014)

; Samarbeid

: Med «Rotoscope», mellom dei Andreas Mjøs, Jørgen Træen, Knut Aalefjær, Rune Brøndbo, Lars Horntveth, Rob Waring & Christine Sandtorv

* 2001: *Great Curves* (Jester Records), feat. Hild Sofie Tafjord & Marius Reksjø

: Med Fe-mail og Carlos Giffoni

* 2006: *Northern Stains* (Important Records)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hild Sofie Tafjord|Hild Sofie Tafjord]]» frå ,  den 19. januar 2021.*
Alive in America

***Alive in America*** er eit konsertalbum av den amerikanske jazzrockgruppa Steely Dan, gjeve ut i 1995. Det er det første konsertalbumet deira og bestod av innspelinga frå turneane deira i 1993 og 1994, som var dei første konsertane deira sidan 1974. 

## Mottaking
Carola Dibbell skreiv for *[[The Village Voice]]* i 1995 at albumet var «(naturlegvis) glimrande» men, etter å ha sett fleire av konsertane deira personleg, høyrdest langt betre ut i konsertsalen, og føretrekte heller den komplette studioalbumsamlinga deira, *[[Citizen Steely Dan]]* (1993). 

## Innhald
Alle songar av Walter Becker og Donald Fagen, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
Besetninga inkludert ein saksofonseksjon og korsongarar. 

* Walter Becker&nbsp;– gitar, solovokal på «Book of Liars»
* Donald Fagen&nbsp;– solovokal, melodica, elektrisk piano
* Warren Bernhardt&nbsp;– piano
* Georg Wadenius&nbsp;– gitar
* Drew Zingg&nbsp;– gitar
* Tom Barney&nbsp;– bassgitar
* Cornelius Bumpus&nbsp;– tenorsaksofon
* Chris Potter&nbsp;– altsaksofon, tenorsaksofon
* Bob Sheppard&nbsp;– sopransaksofon, tenorsaksofon
* Dennis Chambers&nbsp;– trommer
* Peter Erskine&nbsp;– trommer
* Catherine Russell&nbsp;– perkusjon, korvokal, plystring
* Bill Ware&nbsp;– perkusjon, vibrafon
* Diane Garisto&nbsp;– korvokal
* Brenda White-King&nbsp;– korvokal

## Produksjon
*Produsent: Donald Fagen
*Lydteknikarar: Phil Burnett, Roger Nichols
*Regissørar: Warren Bernhardt, Drew Zingg
*Morpheus lysteknikar: Bryce Heugel

## Salslister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alive in America|Alive in America]]» frå ,  den 19. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Keith Carlock

**Keith Carlock** () er ein USA-amerikansk musikar som har spelt trommer med Toto, Wayne Krantz, Steely Dan, James Taylor, Donald Fagen, Walter Becker, Tal Wilkenfeld, John Mayer, Sting og Chris Botti. I lesarkåringa til *[[Modern Drummer]]* i 2009 vart han kåra rtil beste pop, fusion og all-around-trommeslagar. Han er medlem av Mississippi Musicians Hall of Fame.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Keith Carlock|Keith Carlock]]» frå ,  den 19. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jon Herington

**Jon Herington** () er ein USA-amerikansk gitarist, songar-låtskrivar, plateprodusent og studiomusikar. 

Han spelte med Steely Dan på albuma deira *[[Two Against Nature]]* i 2000 og *[[Everything Must Go av Steely Dan|Everything Must Go]]* i 2003. I 2000 gav han òg ut soloalbumet *Like So*. Sidan spelte han både med Donald Fagen Walter Becker på soloalbuma deira. 

## Diskografi
* *Like So* (Decorator, 2000)
* *Pulse and Cadence* (ESC, 2008)
* *Shine (Shine Shine)* (Decorator, 2010)
* *Time on My Hands* (Wise Axe, 2012)

### Som sidemann
**Med [[Jim Beard]]**
* *Song of the Sun* (CTI, 1991)
* *Truly* (Escapade, 1997)
* *Advocate* (ESC, 1999)
* *Revolutions* (Intuition, 2008)

**Med [[Lucy Kaplansky]]**
* *Every Single Day* (Red House, 2001)
* *The Red Thread* (Red House, 2004)
* *Over the Hills* (Red House, 2007)

**Med [[Steely Dan]]**
* Walter Becker, *Circus Money* (5 Over 12/Mailboat 2008)
* Donald Fagen, *Morph the Cat* (Reprise, 2006)
* Donald Fagen, *Sunken Condos* (2012)
* Donald Fagen, Michael McDonald, Boz Scaggs, *Live at Lincoln Center: The Dukes of September* (2014)
* Steely Dan, *Two Against Nature* (Giant/Reprise, 2000)
* Steely Dan, *Everything Must Go* (Reprise, 2003)

**Med andre**
* The Bacon Brothers, *Getting There* (Bluxo 1999)
* Victor Bailey, *Bottom's Up* (Atlantic, 1989)
* Kathleen Battle, *So Many Stars* (Sony Classical, 1995)
* Bob Berg, *Riddles* (Stretch, 1994)
* Bob Berg, *Virtual Reality* (Denon, 1993)
* Ralph Bowen, *Movin' On* (Criss Cross, 1992)
* Michael Brecker, *Now You See It... Now You Don't* (GRP, 1990)
* Randy Brecker, *Toe to Toe* (MCA, 1990)
* Dennis Chambers, *Outbreak* (ESC, 2002)
* Eliane Elias, *[[A Long Story (Eliane Elias album)|A Long Story]]* (Manhattan, 1991)
* Bill Evans, *Escape* (Escapade, 1996)
* Bill Evans, *Starfish & the Moon* (Escapade, 1997)
* Ricky Fante, *Rewind* (Virgin, 2004)
* Danny Gottlieb, *Whirlwind* (Atlantic, 1989)
* Nancy Honeytree, *Single Heart* (Greentree, 1985)
* Michael Leonhart, *Slow* (Sunnyside, 2002)
* Rob Morsberger, *A Periodic Rush of Waves* (Hieroglyph, 2009)
* Madeleine Peyroux, *Secular Hymns* (Impulse!/Verve, 2016)
* Mike Stern, *Voices Division One,* (Atlantic, 2001)
* Mike Stern, *These Times* (ESC, 2003)
* Taka Boom, *Middle of the Night* (Mirage 1985)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jon Herington|Jon Herington]]» frå ,  den 19. januar 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Tom Barney

**Tom Barney** er ein USA-amerikansk bassist. 

Barney vart kjend seint i 1970-åra som bassist på jazzalbum av Turk Mauro og Walter Davis jr., før han spelte for artistar som Chaka Khan, Judy Collins, Miles Davis, Bob Mintzer, Terumasa Hino, Jane Fonda, Dizzy Gillespie og Lonnie Liston Smith tidlg i 1980-åra. Sidan spelte han med Mike Stern, Mitchel Forman, Tania Maria, Grover Washington jr., Lillo Thomas, Ornella Vanoni, Teddy Pendergrass, Desiree Coleman, Regina Belle og filmmusikken til Michael Kamen for filmen *[[Dødelig våpen 2]]*. American TV program)|Sunday Night/Night Music]] show.

I 1990-åra spelte han på innspelingar av Toshinobu Kubota, James Newton Howard, Alex Foster, Ronnie Cuber, Pierce Turner, Doc Powell, Bernadette Peters, Angelique Kidjo, Whitney Houston, Mary J. Blige, Lauryn Hill, Jennifer Lopez, Rosie O'Donnell og på Santana-albumet *[[Supernatural av Santana|Supernatural]]*. Han var òg ei stund medlem av Steely Dan og spelte på Copenhagen Jazz Festival som ein del av David Sanborn Band i 1991. 

Sidan 2000 har Barney spelt på innspelingar av Anastacia, Rod Stewart, Joss Stone, Trina Broussard og Toby Lightman. Frå 2008 til 2010 var han fast bassist i Las Vegas-musikalen *[[The Showgirl Must Go On]]* med Bette Midler og var sidan bassist i musikalen *[[musikalen The Lion King|The Lion King]]* i New York City.

## Diskografi
**Med [[Lonnie Liston Smith]]**
**[[Silhouettes av Lonnie Liston Smith|Silhouettes]]* (Doctor Jazz, 1984)
**Med [[Steely Dan]]**
**[[Two Against Nature]]* (2000)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tom Barney|Tom Barney]]» frå ,  den 19. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sonny Emory

**Sonny Emory** () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, trommeslagaren og perkusjonist. Emory er tidlegare medlem i Earth, Wind & Fire. Han har òg arbeidd med artistar som Bruce Hornsby, Steely Dan, Eric Clapton og The B-52's.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sonny Emory|Sonny Emory]]» frå ,  den 19. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ricky Lawson

**Ricky D. Lawson** () var ein USA-amerikansk trommeslagar og komponist. Lawson kom frå Detroit og arbeidde mykje som studiomusikar. Han spelte mellom anna med Stevie Wonder, Michael Jackson, Eric Clapton, Phil Collins, Whitney Houston, Steely Dan, Earl Klugh, Kenneth «Babyface» Edmonds og andre. Han var med å skipe jazzfusionbandet Yellowjackets og vann Grammyprisen i 1987 for beste R&B-instrumental for «And You Know That» frå albumet deira *[[Shades av Yellowjackets|Shades]]*.

## Diskografi

### Med Yellowjackets
*1981: *[[Yellowjackets av Yellowjackets|Yellowjackets]]* 
*1983: *[[Mirage a Trois]]* 
*1985: *[[Samurai Samba]]*
*1986: *[[Shades (Yellowjackets album)|Shades]]*

### Som leiar
*1997: *First Things 1st* 
*2001: *Ricky Lawson and Friends*
*2008: *Christmas with Friends*

### Som sidemann
*2000: *[[Two Against Nature]]* (Steely Dan)
*2014: *[[Nathan East av Nathan East|Nathan East]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ricky Lawson|Ricky Lawson]]» frå ,  den 19. januar 2021.*
Steve Shapiro

**Steve Shapiro** () er ein USA-amerikansk plateprodusent, studiomusikarar og jazz-vibrafonist.

Han har spelt med mange kjende jazz- og popmusikarar, som Steely Dan (*[[Two Against Nature]]*), Phil Collins, Whitney Houston, Ornette Coleman, Pat Martino, Regina Belle, Curtis Fuller, Jimmy Heath, They Might Be Giants og Spyro Gyra. Shapiro har òg arbeidd som produsent og arrangør og spelt på fleire hundre fjernsyns- og filmprosjekt. 

## Diskografi
### Som leiar
* *Xylophobia* (Curious/Sons of Sound, 2002), med Pat Bergeson, Marc Johnson, Danny Gottlieb, Kevin Hays, Tim Ries, Mike Davis, Jim Hynes
* *Low Standards* (Sons of Sound, 2005), med Pat Bergeson, Doug Weiss, Scott Kreitzer, Jeff Williams, Annie Sellick
* *Backward Compatible* (Apria/Vibraphonic, 2008), med Pat Bergeson, Annie Sellick, Marc Johnson, Jochen Reuckert, and others
* *Vibe Out* (Vibraphonic, 2013), nyutgjeving frå 1996 
* *Solomental* (Solidtone 2015), solo akustisk & elektrisk vibrafon, og marimba
* *TRi/O: Try the Veal* (Solidtone, 2020), med Dave Anderson (bass) & Tyger MacNeal (trommer)

### Som sidemann
*Steely Dan, *Two Against Nature*, Giant Records
*SpyroGyra, *Rites of Summer*, MCA Records
*Ymse artistar, *Mickey Mouse Clubhouse*, Walt Disney Records
*Joe Pesci, Vincent LaGuardia Gambini Sings, Sony
*Ymse artistar, Preacher's Wife Soundtrack, Walt Disney Records
*Ymse artistar, Chicken Little Soundtrack, Walt Disney Records
*Dave Samuels, Living Colors, MCA Records
*Dave Valentin, Musical Portraits, GRP Records
*Regina Belle, Special Part of Me, CBS Records
*Chris Walker, First Time, Pendulum/Elektra
*Dave Valentin, Red Sun, GRP Records
*Chris Walker, Sincerely Yours, Pendulum/Elektra
*Kiku Collins, Here With Me, Innova
*Mary Gatchell, Indigo Rose
*Rebecca Sayre, New Girl
*Marica Hiraga, Mona Lisa, 3D Japan

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Shapiro|Steve Shapiro]]» frå ,  den 19. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Carolyn Leonhart

**Carolyn Leonhart** () er ein amerikansk jazzsongar. Ho er dotter til jazzbassisten Jay Leonhart og syster til trompetistenMichael Leonhart. Ho har vore korvokalist for Steely Dan på fleire turnear og innspelingar. 

## Innspelingar

*1998: Swiss Percussion Group - *Glass Songs*
*2000: Steely Dan - *[[Two Against Nature]]*
*2000: Carolyn Leonhart - *Steal the Moon*
*2001: Lyn Leon - *Glass Lounge*
*2002: Carolyn Leonhart - *Autumn in New York* (King [Japan] Records)
*2003: Steely Dan - *[[Everything Must Go av Steely Dan|Everything Must Go]]*
*2005: Carolyn Leonhart - *New 8th Day*
*2006: Donald Fagen - *Morph The Cat*
*2007: Carolyn Leonhart & Wayne Escoffery - *If Dreams Come True* (Nagel-Heyer)
*2008: Walter Becker - *Circus Money*
*2010: Carolyn Leonhart & Wayne Escoffery - *Tides of Yesterday* (Savant)
*2012: Donald Fagen - *Sunken Condos*
*2014: The Dukes of September -  *Live*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carolyn Leonhart|Carolyn Leonhart]]» frå ,  den 19. januar 2021.*
Verdscupen i langrenn 1999/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1999-sesongen** omfatta 19 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 28. november 1998 og vart avslutta 20. mars 1999. Dei 19 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 10 kilometer, fire over 15 km, ei på 25 km, fire tremiler og to femmiler, samt fire sprintrenn. Fem av stafettane var på 4 x 10 km, den siste stafetten gjekk over 18 km der to utøvarar veksla om å gå.

Renna fann stad i Muonio (2), Lahti og Vantaa i Finland, Milano og Toblach (2) i Italia, Davos (2) og Engelberg i Sveits, Kitzbühel, Garmisch-Partenkirchen i Tyskland, Seefeld in Tirol, Ramsau am Dachstein (4) i Austerrike, Otepää i Estland, Nové Město na Moravě (3) i Tsjekkia, Falun (2) i Sverige og Oslo (2) i Noreg.

Bjørn Dæhlie frå Noreg vann FIS-pokalen for sjette og siste gong. Han sigra i fem tevlingar og [Mika Myllylä]] frå Finland i fire. Nordmannen Tor Arne Hetland og Mikhail Botvinov, som representerte Austerrike, vann begge to renn kvar. Svenskane Per Elofsson, Mathias Fredriksson og Anders Bergström toppa kvar sitt renn. Det same gjorde norske Espen Bjervig og Thomas Alsgaard, samt Peter Schlickenrider frå Tyskland.

## Individuelt

## Kjelder
*fis.ski
Europameisterskapen på skeiser 1962

**Europameisterskapen på skeiser 1962** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 3. og 4. februar 1962. 35 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Edmond Lundsten, Magne Thomassen, Finn Thorsen og Nils Aaness. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Vest-Tyskland.

Robert Merkulov frå Sovjetunionen vart europameister, franskmannen André Kouprianoff kom på andreplassen. Merkulov vann også 5&nbsp;000-meteren, hans landsmenn Jevgenij Grisjin og Boris Stenin sigra på høvesvis 500 m og 1500 m. Norske Knut Johannesen fekk bestetid på mila.

## Skeise-EM 1962



Dato: 3./4. februar 1962

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1962|Europees kampioenschap schaatsen 1962]]» frå ,  den 20. januar 2021.*
Bill Charlap

**William Morrison Charlap** () er ein USA-amerikansk jazzpianist.

Charlap har arbeidd med Gerry Mulligan, Benny Carter, Tony Bennett, Phil Woods, Scott Hamilton og andre. I 1995 vart han medlem av Phil Woods Quintet.

## Diskografi

### Som leiar eller delvis leiar

### Som sidemann
**Med [[Harry Allen]]**
* *Harry Allen Plays Ellington Songs with the Bill Charlap Trio* (RCA Victor)
* *Blues for Pres and Teddy* (Swingbros)

**Med [[Ruby Braff]]**
* *You Brought a New Kind of Love* (Arbors)

**Med [[Johnny Frigo]]**
* *Johnny Frigo's DNA Exposed!* (Arbors)

**Med Jon Gordon**
* *Spark* (Chiaroscuro)

**Med [[Scott Hamilton]]**
* *Back to New York*

**Med [[Jay Leonhart]]**
* *Great Duets* (Chiaroscuro)

**Med [[Brian Lynch]]**
* *Brian Lynch Meets Bill Charlap* (Sharp Nine)

**Med [[Gerry Mulligan]]**
* *Lonesome Boulevard* (Verve)
**Med the [[Joe Roccisano]] Orchestra**
**[[Leave Your Mind Behind]]* (Landmark, 1995)
**Med Sean Smith**
* *LIVE!* (Chiaroscuro)

**Med [[Grant Stewart]]**
* *Grant Stewart + 4* (VideoArts)

**Med [[Warren Vaché Jr.|Warren Vaché]]**
* *Dream Dancing* (Arbors)

**Med [[Phil Woods]]**
* *The Great American Songbook, Volumes 1 & 2* (Kind of Blue)
* *Voyage with the Bill Charlap Trio at the Floating Jazz Festival Aboard the QE2* (Chiaroscuro)

**Med [[The Blue Note 7]]**
* ** (Blue Note Records/EMI, 2009)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bill Charlap|Bill Charlap]]» frå ,  den 20. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Biography at All About Jazz
Gulestøa

**Gulestøa** er ein gard ved utløpet av Gulenfjordane i Bremanger kommune.

Gardsnamnet er nemnt allereie i 1667. Garden har hatt ulike namn som t.d. Gullestøl, Gulestøe, Gulestødl, Gulestøen, Gulestøl, Gulestøa. Frå gamalnorsk har ordet gul eller gol tydd sterk vind men nokon tydar det òg som gjol eller kløft. Ordet stø kjem av landingsplass for båtar som i ordet «båtstø».

Første registrerte husmann eller strandsitjar er Daniel f. 1620.
Tawatha Agee

**Tawatha Agee** () er ein USA-amerikansk korsongar og låtskrivar. Røysta hennar har blitt skildra i *[[The New York Times]]* som ein «akrobatisk, gospel-ladd sopran.» Ho var solovokalist i soul- og R&B-bandet Mtume og den sjelfulle røysta hennar syng hitten deira «Juicy Fruit» frå 1983.

Agee har arbeidd som korist sidan midten av 1970-åra, hovudsakleg med James Mtume, som produserte det einaste soloalbumet hennar, *Welcome to My Dream*, for Epic Records i 1987. Ho er òg ein del av «The Lovely Ladies»-trioen, som turnerte med The Dave Matthews Band.

## Solodiskografi
### Album
**Welcome to My Dream* (Epic Records, 1987)
### Singlar
* «Are You Serious?» (Epic, 1987)		
* «Thigh Ride» (Epic, 1987)		
* «Did I Dream You» (Epic, 1987)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tawatha Agee|Tawatha Agee]]» frå ,  den 20. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Patrick Scott

**Patrick Scott** () var ein irsk kunstnar.

Patrick Scott blei fødd i Kilbrittain i County Cork i 1921. Han hadde si fyrste utstilling i 1944, men utdanna seg som arkitekt og blei ikkje kunstnar på fulltid før 1960. Han arbeiddde i femten år for den irske arkitekten Michael Scott, og var mellom anna med på å teikna Busáras, den sentrale busstasjonen i Dublin. Han hadde også ansvaret utsjånaden til irske intercity-tog.

Scott var kanskje mest kjend for sine «gullmåleri», abstrakte bilete med geometriske former i bladgull mot ein bleik temperabakgrunn. Han laga også biletvev og teppe, mellom anna for Bank of Ireland, Europaparlamentet i Strasbourg og St. Paul's School i London.

Måleria hans er del av fleire viktig samlingar, som Museum of Modern Art i New York. Han vann Guggenheim-prisen i 1960 og representerte Irland ved Venezia-biennalen i 1960. Douglas Hyde Gallery heldt ei stor retrospektiv utstilling av verket hans i 1981, og Hugh Lane Gallery i Dublin heldt ein større utstilling i 2002. 

I oktober 2013 gifta Scott seg med partneren sin gjennom 30 år, Eric Pearce, i ein sivil seremoni ved Dublin Registry Office.

11. juli 2007 blei Scott, som ein av grunnleggjarane av Aosdána, gjeven tittelen saoi, den høgaste æra ein irsk kunstnar kan få. Presidenten av Irland, Mary McAleese, utførte utnemninga. Ikkje meir enn sju levande personar kan ha denne æra til ei kvar tid.

Scott døydde 14. februar 2014, 93 år gammal.

I samband med hundreårsjubileet for fødselen hans, i 2021, gav det irske postvesenet An Post ut frimerke til minne om Scott. Dei viste verka hans *Meditation 28* og *Gold Painting 21*.

## Verk i samlingar
* Dublin City University:
** *Sea Foam*
*Hugh Lane Municipal Gallery of Modern Art, Dublin
*Gulf Oil Corporation, Pittsburg
*Ulster Museum, Belfast
*The Museum of Modern Art, New York
*Irish Museum of Modern Art, Dublin
*Trinity College, Dublin
*National University of Ireland, Galway

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Patrick Scott (artist)|Patrick Scott (artist)]]» frå ,  den 20. januar 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Aosdána biographical note
*IACI O'Malley Art Award presented to Patrick Scott
WandaVision

***WandaVision*** er ein amerikansk fjernsynsserie skapt av Jac Schaeffer for strøymetenesta Disney+, basert på Marvel Comics-karakterane Wanda Maximoff / Scarlet Witch og Vision. Serien går føre seg i Marvel Cinematic Universe, etter hendingane i 2019-filmen **. WandaVision var produsert av Marvel Studios, med Schaeffer som hovudforfattar og Matt Shakman som regissør.

Elizabeth Olsen og Paul Bettany held fram i rollene som Wanda Maximoff og Vision frå filmane, medan Debra Jo Rupp, Fred Melamed, Kathryn Hahn, Teyonah Parris, Randall Park og Kat Dennings deltek i andre roller.

*WandaVision* hadde premiere med dei to første episodane 15. januar 2021, og vil kringkastast i til saman ni episodar fram til 5. mars 2021. Serien fekk positiv mottaking frå kritikarar for hyllestene til eldre sitcoms og skodespelet til Olsen og Bettany.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:WandaVision|WandaVision]]» frå ,  den 20. januar 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Filmserien The Hobbit

***Hobbiten*** (engelsk originaltittel *The Hobbit*) er ein serie av tre fantasyfilmar som byggjer på *[[Hobbiten]]* av J.R.R. Tolkien. Filmserien er delt opp i spelefilmane **' (''An Unexpected Journey'', premiere i 2012), **' (*The Desolation of Smaug*, premiere i 2013) og ** (*The Battle of the Five Armies*, premiere i 2014). Filmserien blei regissert og produsert av Peter Jackson, som også var medforfattar til filmmanuset. *Hobbiten* var ein samproduksjon med filmprodusentar frå New Zealand, Storbritannia og USA.

Serien handler om hobbiten Bilbo, trollmannen Gandalv og 13 dvergar som legg ut på ei farefull ferd gjennom Midgard for å gjenerobra Ensomfjellet frå draken Smaug. Filmane fortel historia på en eventyrleg, dramatisk og actionprega måte, med gjennomgåande bruk av moderne filmeffektar. Medan boka blei etterfølgd av storverket *[[Ringenes herre]]* 1954-1955, blei filmserien *The Hobbit* laga etter den populære filmtrilogien *[[filmserien Ringenes herre|Ringenes herre]]* (2001-2003).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hobbiten (filmserie)|Hobbiten (filmserie)]]» frå ,  den 21. januar 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Hobbiten-tema hos Filmweb
* ''The Hobbit'': Den offisielle filmbloggen
* TheOneRing.net
* *[http://www.imdb.com/title/tt0903624/ The Hobbit]* og Film 2 i Internet Movie Database
Henry Lewy

**Henry Lewy** (), var ein tysk-amerikansk lydteknikar og plateprodusent, som var mest kjend for arbeidet sitt på mange kritikarroste og suksessrike album av vise- og rockeartistar i 1970- og 1980-åra, særskild dei av Joni Mitchell, Leonard Cohen, Neil Young, Crosby, Stills and Nash, Stephen Bishop og Judee Sill.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henry Lewy|Henry Lewy]]» frå ,  den 21. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Europameisterskapen på skeiser 1963

**Europameisterskapen på skeiser 1963** vart avvikla på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 2. og 3. februar 1963. 38 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Fred Anton Maier, Per Ivar Moe, Magne Thomassen og Nils Aaness. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.

Nils Aaness frå Noreg vart europameister, på dei neste tre plassane kom landsmennene Knut Johannesen, Per Ivar Moe, Magne Thomassen. Boris Stenin frå Sovjetunionen fekk bestetid på både 500 m og 1500 m, Knut Johannesen var bestemann på 5&nbsp;000 m og svenske Jonny Nilsson vann milløpet.

## Skeise-EM 1963




Dato: 2./3. februar 1963

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1963|Europees kampioenschap schaatsen 1963]]» frå ,  den 21. januar 2021.*
Verdscupen i langrenn 1982/Kvinner

**Verdscupen i langrenn for kvinner i 1982-sesongen** omfatta 10 tevlingar. Tevlingane tok til 9. januar og vart avslutta 13. april 1982. Dei ti renna bestod av fire tevlingar over 5 kilometer, fire over 10 km og to 20-kilometerar. 

Renna fann stad i Klingenthal i Aust-Tyskland, La Bresse i Frankrike, Furtwangen i Vest-Tyskland, Oslo (3) i Noreg, Lahti i Finland, Falun og Kiruna i i Sverige, Štrbské Pleso i dåverande Tsjekkoslovakia.

Norske Berit Aunli sigra i to renn og vann FIS-pokalen framom landskvinna Brit Pettersen. Også Pettersen vann to renn. Květa Jeriová frå Tsjekkoslovakia vann dei tre fyrste renna og enda på tredjeplass i turneringa. Raisa Smetanina frå Sovjetunionen, Anette Bøe frå Noreg og Blanka Paulů frå Tsjekkoslovakia sigra i kvar sitt renn.

## Individuelt

## Kjelder
**Sportsboken 82-83*. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.