open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Handball-VM 2015 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 2015 for menn** vart avvikla i dagane frå 15. januar til 1. februar 2015 i Qatar. Til saman 24 land deltok i turneringa. Frankrike vann VM-gull for femte gong etter finalesiger 25-22 mot vertslandet Qatar, som fekk sikra si aller fyrste VM-medalje.

Bahrain og Dei sameinte arabiske emirata valgte å trekkje seg frå verdsmeisterskapen 7. november 2014. Island fekk plassen til Dei sameinte arabiske emirata i gruppe C og Saudi-Arabia fekk plassen til Bahrain i gruppe D.

### Finalen
Frankrike leia kampen frå 2–1 og drog frå etter 6–5. Etter 20 minutts spel stod det 11–6 og ved pause 14–11. Etter kvilen reduserte Qatar til 13–14 og låg i rygg på Frankrike til 19–20. Dei siste 12 minutta heldt Frankrike seg to og tre mål over. Etter 25–22 ebba kampen ut.

**Frankrike** sine mål kom frå Nikola Karabatić (5), Valentin Porte (4), Daniel Narcisse (4), Michaël Guigou (3), Kévynn Nyokas (3), Xavier Barachet (3), Kentin Mahé (1), Jérôme Fernandez (1), Cédric Sorhaindo (1). Thierry Omeyer stod i mål.

Montegrinsk-fødde Žarko Marković vart toppskårar i kampen og for Qatar med 7 mål. Ingen av finalemåla vart skåra av qatarisk-fødde spelarar.

15&nbsp;000 tilskodarar var stades i hallen i Lusail.

## Gruppespelet
### Gruppe A



--------

------------

---------

---------

---------

---------

### Gruppe B



-----------

-----------

-----------

-----------

-----------

### Gruppe C



--------

--------

--------

----------

-------

### Gruppe D



--------

---------

-------

--------

---------

## President's Cup
### Plasseringskampar om 21.- til 24.-plass

-------

;Kamp om 23.-plass

;Kamp om 21.-plass

### Plasseringskampar om 17.- til 20.-plass

--------

;Kamp om 19.-plass

;Kamp om 17.-plass

## Sluttspelet
### Åttandedelsfinalar

-----------

----------

-----------

----------

-----------

----------

-----------

----------

### Kvartfinalar

----------

-----------

----------

-----------

### Plasseringskampar om 5.- til 8.-plass

-----------

;Kamp om 7.-plass

;Kamp om 5.-plass

### Semifinalar

------------

### Bronsefinale

### Finale

## Sjå òg
* Handball-VM 2015 for kvinner

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Handball-VM 2019
* Den offisielle nettsida til IHF
*Kamprapport
Eyvind Mehle

**Eyvind Mehle** (fødd 1895 i Stavanger, død 15. juli 1945 i Sverige) var ein norsk journalist, dramatikar, kringkastingsmann, nazikolloboratør og NS-ideolog. Han var døypt **Eyvind Mæhle**, men endra etternamnet i 1930. Frå september 1940 til desember 1943 var han programdirektør i NRK. Ei periode var han den øvste leiaren for NRK.

## Liv og arbeid

Eyvind Mehle blei tilsett i Kringkastingsselskapet A/S i 1925. Ein av spesialitetane hans var halvtimelange foredrag i form av reiseskildringar. Mehle blei medlem av Nasjonal Samling i 1933 og verka som pressetalsmann for partiet i nokre år.

Den 9. april 1940 invaderte det nazistiske Tyskland Norge og tysk okkupasjon følgde. 28. september 1940 vart han utnemnt til direktør for verbalsendinga i NRK. Som ein av to programdirektørar (den andre var Edvard Sylou-Kreutz) vart Mehle betrakta som etterfølgjaren til riksprogramsjefen i førkrigstida, Olav Midttun, til trass for at han var underordna riksfullmektig Wilhelm Frimann Koren Christie.

Kommandolinja fungerte ikkje godt. Sjølv om det var ei viss rivalisering mellom Mehle og Sylou-Kreutz, var den sterkaste rivaliseringa mellom Mehle og Christie. I starten måtte Mehle gi Christie tiltredelsestalen, fordi han hadde avgrensa kjennskap til NRK. I ein breiare samanheng var Mehle en germanofil Hitler-tilhengar, mens Christie var en norsk-nasjonalistisk Quisling-tilhengar. I tillegg vekte frimureriet til Christie harme. Mehle intrigerte ved å sette Christie opp mot Abteilung Rundfunk i Reichskommissariat Norwegen si avdeling for folkeopplysning og propaganda. Han behandla også underordna dårlig, og trua dei tilsette både med pistol og represaliar frå venene sine i det tyske militæret. Mehle viste teikn på paranoia og generell mental ustabilitet.

Våren 1941vart Mehle førar for NS-partigruppa ved NRK. Etter ei stund førte den personlege antagonisme hans til å søke ein anna stilling. Mehle vart utnemnd t til professor i pressevitskap ved det nazistyrte Universitetet i Oslo i 1944, men undervisninga vart stengd frå november året før. 1. juli 1944 skreiv han brev til Quisling og melde seg ut av partiet.

Rundt slutten av  andre verdskrigen, i mai 1945, flykta Mehle til Sverige der han etter kvart vart internert i Helsingmo leir. 15. juli same året drukna han der.

I 1995 laga Magne Lindholm radiodokumentaren *Quislings herold* om Mehle.

## Høyrespel

* 1940: *Fra juli til oktober 1905*
* 1941: *Korset fra Pem*
* 1942: *Et folk finner sin fører*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eyvind Mehle|Eyvind Mehle]]» frå ,  den 14. januar 2019.*
Lars Akerhaug

**Lars Akerhaug** () er ein norsk journalist og sakprosaforfattar. Han har arbeidd som journalist for *[[Minerva]]* og *[[Dagen]]*, og har særleg skrive om islamsk ekstremisme. Frå 1. januar 2019 var han redaksjonssjef i *[[Resett]]*.

Akerhaug har studert arabisk og islam ved Universitetet i Oslo og har budd i Egypt og Syria. Han har tidlegare skrive for *[[VG]]* og *[[Aftenposten]]* og dessutan for *[[Dagen]]* og *[[Journalisten]]*. I 2013 gav han ut ei bok om jihadisme i Noreg, og i 2015 ei bok om Al-Shabaab-terroristen Hassan Dhuhulow. I 2016 gav han ut boka *Siste jul i Kairo* som handlar om kåra til kristne i Midt-Austen. I 2018 var han skuggeforfattar for Sylvi Listhaug-boka *Der andre tier*. 

Akerhaug har bakgrunn frå venstresida i norsk politikk. Han har vore medlem av AKP og internasjonal leiar i Raud Valallianse. På midten av 2000-talet var han leiar i Komiteen for et fritt Irak.

## Referansar

## Litteratur

* *Norsk jihad : muslimske ekstremister blant oss* Kagge forlag, 1. utg. 2013 ISBN 9788248914457 
* *En norsk terrorist : portrett av den nye ekstremismen* Kagge 2015 ISBN 9788248916666
* *Siste jul i Kairo – en fortelling om de kristne i Midtøsten* Dreyers 2016
* *Der andre tier* med Sylvi Listhaug Kagge 2018 ISBN 9788248922650

## Bakgrunnsstoff
* Artikler av Lars Akerhaug på Minerva
Holmenkollrennet 1971

**Holmenkollrennet 1971** fann stad tida 11. til 14. mars 1971 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 11. mars


### 50 km



Dato: 13. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 14. mars


## Kvinner
### 10 km



Dato: 11. mars


### 3 x 5 km stafett



Dato: 11. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 12. mars 1971
*Arbeiderbladet 15. mars 1971
Furness

**Furness** (uttalt ) er ei halvøy og ein region i Cumbria i nordvestlege England. Saman med Cartmel-halvøya danna ho North Lonsdale, ein historisk eksklave av grevskapet Lancashire.

Furnesshalvøya er også kjend som Low Furness, og huser landsbyar, jordbruksland og lågtliggande heier. Ytst på halvøya ligg industribyen Barrow, eller Barrow-in-Furness.

Vest for halvøya ligg estuaret til River Duddon og i aust ligg River Leven og Morecambe Bay. Den større regionen Furness omfatta halvøya og eit område kjend som *High Furness*, ein høvesvis fjellendt og grisgrendt del av England. Dette området strekkjer seg inn i landet til Lake District, og omfattar Furness Fells. Innlandsgrensa til regionen blir danna av elvene Leven, Brathay og Duddon og innsjøen Windermere. Like sør for halvøya ligg den atten kilometer lange Walney Island og fleire andre mindre øyer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Furness|Furness]]» frå ,  den 15. januar 2019.*
Gregg Rolie

**Gregg Alan Rolie** () er ein USA-amerikansk songar og klaverspelar. Rolie tente som vokalist i musikkgruppene Santana, Journey og Abraxas Pool – som han alle var med å starte. Han var òg frontmann i rockegruppa The Storm, og spelar i dag i sitt eige Gregg Rolie Band. Rolie er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame to gonger, først som medlem av Santana i 1998 og som medlem av Journey i 2017.

Rolie er av norsk avstamming.

## Diskografi

### Solodiskografi
(Inkludert Gregg Rolie Band)
* *Gregg Rolie* – 1985
* *Gringo* – 1987
* *Rough Tracks* – 1997
* *Roots* – 2001
* *Rain Dance (Live)* – 2007
* *Five Days EP* – 2011

### Med Santana
* *[[Santana av Santana|Santana]]* – 1969
* *[[Abraxas av Santana|Abraxas]]* – 1970
* *[[Santana III]]* – 1971
* *[[Caravanserai av Santana|Caravanserai]]* – 1972
* *[[Shangó av Santana|Shangó]]* – 1982
* *[[Freedom av Santana|Freedom]]* – 1987
* *[[Santana IV]]* - 2016

### Med Journey
* *[[Journey av Journey|Journey]]* – 1975
* *[[Look into the Future]]* – 1976
* *[[Next av Journey|Next]]* – 1977
* *[[Infinity av Journey|Infinity]]* – 1978
* *[[Evolution av Journey|Evolution]]* – 1979
* *[[Departure av Journey|Departure]]* – 1980
* *[[Dream, After Dream]]* – 1980
* *[[Captured av Journey|Captured]]* – 1981

### Med The Storm
*''The Storm'' – 1991
* *Eye of The Storm* – 1995

### Med Abraxas Pool
* *[[Abraxas Pool]]* – 1997

## Samarbeid
* *Postcards from Paradise* av Ringo Starr (2015) - Orgel på «Island in the Sun», som han var medlåtskrivar på

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gregg Rolie|Gregg Rolie]]» frå ,  den 14. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Blind Willie Johnson

**Blind Willie Johnson** () var ein amerikansk bluessongar og gitarist frå Texas. Han var kjend for ei sterk og energisk baytonrøyst og eit finurleg gitarakkompagnement som omfatta bruk av slide.

## Liv
Johnson skal ha blitt blinda som sjuåring, då stemora hans slengde lut i ansiktet under ein krangel med far hans. Han blei gatemusikant, ein av få måter ein blind mann kunne forsørga seg sjølv. Johnson var sterkt religiøs. Musikken hans har sterke innslag av gospel og spirituals, og han blanda opptredenane sine preiker.

Mellom 1927 og 1930 spelte Johnson inn 30 songar for Columbia Records. Nokre av dei best kjende er «Jesus Make up My Dying», «God Don't Never Change», «Dark Was the Night, Cold Was the Ground», «Soul of a Man» og «It's Nobody's Fault but Mine». Fleire av desse songane er seinare blitt spelte inn av av artistar som Bob Dylan, Eric Clapton, Ry Cooder, Led Zeppelin, Peter, Paul and Mary og Tom Waits.

## Musikkdøme


KeepYourLampTrimmedAndBurning.ogg|«Keep Your Lamp Trimmed and Burning» framført av Blind Willie Johnson og den første kona hans. Opptak frå 1928.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Blind Willie Johnson|Blind Willie Johnson]]» frå ,  den 15. januar 2019.*
Amos Oz

**Amos Oz**, fødd **Klausner**, () var ein israelsk forfattar og journalist frå Jerusalem, professor i hebraisk litteratur ved Ben-Gurion-universitetet i Beer Sheva.

Oz skreiv 40 bøker i ulike sjangrar; romanar, noveller, essays og barnebøker. Verk av Oz er omsett til 45 språk, fleire språk enn nokon anna iraelsk forfattar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amos Oz|Amos Oz]]» frå ,  den 15. januar 2019.*
Wim Kok

**Willem Kok,** kjend som **Wim Kok**, () var ein nederlandsk politikar frå Krimpenerwaard. Han var frå 1994 til 2002 statsminister i Nederland.

Kok var leiar av eit sosialistisk fagforbund frå 1972 til -76. Då det same forbundet i 1976 slo seg saman med eit katolskleidd fagforbund, tok han over som leiar av det nye forbundet, ein posisjon han hadde til 1985. Frå 1986 representerte han arbeidarpartiet PvdA i nasjonalforsamlinga. Same året vart han vald til leiar av partiet. Perioden 1989-94 var han finansminister i ei koalisjonsfregjering leidd av Ruud Lubbers.

Den 22. august 1994 vart Kok utnemnd til statsminister i Nederland. Dei neste åtte åra stod han i spissen for ei koalisjonsregjering beståande av PvdA og liberalkonservative VVD og sosialliberale Democrats 66. Kok-koalisjonen heldt fram etter valet i 1998. Regjeringa førte ein pragmatisk og konsensusorientert politikk. Kok-regjeringa gjekk av 22. juli 2002, delvis grunna i sterk offentleg kritikk for handteringa av kringsetjinga av Srebrenica i 1995. Kok gjekk frå formannsrolla i PvdA i desember 2001.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wim Kok|Wim Kok]]» frå ,  den 15. januar 2019.*
Chicago av Graham Nash

«**Chicago**» (ofte skrive «**Chicago / We Can Change the World**») er ein song skriven av Graham Nash for det første soloalbumet hans, *[[Songs for Beginners]].* Songen kom ut på singel og nådde 35. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og 29. plassen på ''Cash Box'' Top 100. Det vart den største hitten hans. I Canada nådde «Chicago» 19. plassen. Songen nådde òg femteplassen i Nederland i 1971. 

## Bakgrunn
Songen refererer til demonstrasjonane mot Vietnamkrigen som fann stad under nasjonalkonventet til Demokratane i 1968 i Chicago og den påfølgjande rettssaka for Chicago Eight, der demonstrasjonsleiarane vart sikta for oppvigleri. Den første linja av songen, «So your brother's bound and gagged, and they've chained him to a chair» (Så bror din er bunden og knebla, og dei har lenkja han til ein stol) syner til Black Panther-leiaren Bobby Seale, den einaste afroamerikanske tiltalte, som var knepla og lenkja til stolen i rettssalen etter fleire protestar mot kjennelsane til dommaren Julius Hoffman. 

Linja «Won't you please come to Chicago just to sing?» syner til at Nash ber bandkollegaene sine Stephen Stills og Neil Young kome til Chicago for å spele ein velgjerdshjelpskonsert for Chicago 8. Refrenget inneheld linja «We can change the world / Rearrange the World».

På konsertalbumet til Crosby, Stills, Nash & Young, *[[Four Way Street]]* (1971), dediserte Nash songen til «Mayor Daley», ein spottande referanse til borgarmeisteren i Chicago, Richard J. Daley, som var notorisk i mot antikrigsdemonstrantar. 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
*Graham Nash–vokal, gitar, piano, orgel, tamburin
*Chris Ethridge–bass
*Johnny Barbata–trommer, tamburin
*Venetta Fields, Sherlie Matthews, Clydie King, Dorothy Morrison, Rita Coolidge–korvokal

## Andre versjonar
* I 1973 spelte det australske bandet Sherbet songen på albumet sitt *On with the Show*.
* I august 2009 gav David Gilmour ut ein versjon på nettet kalla «Chicago - Change the World», der han song og spelte gitr, bass og klaverinstrument for å skape blest om saka til Gary McKinnon. Han fekk med seg Chrissie Hynde og Bob Geldof, i tillegg til McKinnon sjølv på songen.

## Hip hop-sample
I 1999 sampla Kanye West og Beanie Sigel «Chicago» på singelen «The Truth». I 2003 nytta Westside Connection den same samplinga på singelen «Gangsta Nation».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago (1970 song)|Chicago (1970 song)]]» frå ,  den 15. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Dorian Rudnytsky

**Dorian Rudnytsky** () er ein amerikansk cellist og komponist. Faren var komponisten og dirigenten Antin Rudnytsky, og mora var sopranen Maria Sokil.

Medan Rudnytsky spelte solokonsertar i 1960- og 1970-åra, og skipa samstundes eit rockeband, New York Rock & Roll Ensemble, i lag med Michael Kamen og Marty Fulterman (i dag kjend som Mark Snow). Dei gav ut seks album i alt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dorian Rudnytsky|Dorian Rudnytsky]]» frå ,  den 15. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Holmenkollrennet 1972

**Holmenkollrennet 1972** fann stad dagane 10. til 12. mars 1972 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 10. mars


### 50 km



Dato: 11. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 12. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 10. mars


### 10 km



Dato: 11. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 11. mars 1972
*Arbeiderbladet 13. mars 1972
Cucumber

**Cucumber** er eit programvareverktøy som programmerarar bruker for programvaretesting. 
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cucumber|Cucumber]]» frå ,  den 15. januar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* 
* At the Forge - Cucumber, av Reuven M. Lerner i Linux Journal
* Agile 2009 - Aslak Hellesoy - Cucumber test framework, podcast av Bob Payne og Aslak Hellesøy
* Cucumber: The Latest in Ruby Testing , av Mike Gunderloy
* Specflow, Cucumber in .NET
Joel Bernstein

**Joel Bernstein** () er ein USA-amerikansk fotograf, gitarist og plateprodusent. Fotografia hans har vore på ei rekkje plateomslag, som *[[After the Gold Rush]]*, *[[4 Way Street]]*, *[[Rita Coolidge av Rita Coolidge|Rita Coolidge]]*, *[[Wind on the Water]]*, *[[Running on Empty]]*, *[[CSN av Crosby, Stills & Nash|CSN]]*, *[[Bob Dylan at Budokan]]*, *[[Rust Never Sleeps]]*, *[[Shadows and Light av Joni Mitchell|Shadows and Light]]* og *[[Hard Promises]]*. Fotografia hans er blitt publiserte i *[[magasinet Time|Time]]*, *[[The New York Times]]* og* [[Rolling Stone]]*, blant fleire, og bileta hans har vore utstilte i New York City, San Francisco, Los Angeles og London.
Som gitarist er han mest kjend for å ha spelt med venene sine David Crosby og Graham Nash, både kvar for seg og på Crosby & Nash-platene deira. Han var òg produsent og arkivar med Nash for Crosby, Stills, Nash & Young.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joel Bernstein|Joel Bernstein]]» frå ,  den 15. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Paul Harris

**Paul Harris** er ein USA-amerikansk klaverspelar og musikar. 

Harris har spelt på mange alubm frå 1960- til 1980-åra med artistar som Stephen Stills, B.B. King, Judy Collins, Grace Slick, Al Kooper, ABBA, Eric Andersen, Rick Derringer, Nick Drake, John Martyn, John Sebastian, John Mellencamp, Joe Walsh, Seals & Crofts, Bob Seger og Dan Fogelberg. I 1970-åra vart han medlem av Stephen Stills-bandet Manassas og seinare i Souther Hillman Furay Band. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Harris|Paul Harris]]» frå ,  den 15. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stephen Stills 2

***Stephen Stills 2*** er det andre soloalbumet til Stephen Stills, gjeve ut på Atlantic Records i 1971. Det nådde åttandeplassen på Billboard 200 og selde til gullplate i USA. Det vart
gjeve ut to singlar frå albumet, som begge akkurat ikkje klarte å gå inn på topp 40 på Billboard Hot 100-lista: «Change Partners» nådde 43. plassen og «Marianne» 42. plassen.

## Innhald
Stills hadde alt framført «Bluebird Revisited» på turné med Crosby, Stills, Nash, & Young i 1969. Stills drog ut på The Memphis Horns-turneen sommaren 1971 for å marknadsføre albumet med medlemmar frå The Memphis Horns i lag med CSNY-bassisten Calvin Samuels og CSNY-trommeslagaren Dallas Taylor. Seinare spelte han inn to av songane på albumet på ny: «Singin' Call» i 1991 på albumet *[[Stills Alone]]* og «Word Game» i 2013 for eit album med blues-supergruppa The Rides.

## Mottaking

John Mendelsohn frå *[[Rolling Stone]]* skildra Stills som «ein solid annanrangs artist som så mange lågare gjennomsnittsmenneske insisterer på er førsteklasses.» Han skildra vidare musikken hans etter Buffalo Springfield som «femtegrads nytingssjuk». Om *Stephen Stills 2* skreiv han «tekstane på Stills 2 er trivielle, kvalmt innbilske og rett og slett støytande om ein annan. Musikken er heilt klar matt og karakterlaus, og produksjonen av heile greia er så langt frå å ikkje vere tapt bak ei vogn at ein må kjempe hardt for å få eit inntrykk av framføringa.»

## Innhald

## Medverkande
* Stephen Stills — vokal, gitar, klaverinstrument, bass
* Nils Lofgren — gitar, klaverinstrument, korvokal 
* Eric Clapton — elektrisk gitar på «Fishes and Scorpions»
* Paul Harris, Billy Preston, Mac Rebennack — klaverinstrument
* Calvin «Fuzzy» Samuels — bass
* Conrad Isidore, Dallas Taylor — trommer
* Gasper Lawal, Rocky Dijon — congatrommer
* David Crosby, Henry Diltz, Fred Neil som «Fearless Freddy» — korvokal
*Jerry Garcia — pedalsteelgitar på «Change Partners» (ikkje oppført)
;med The Memphis Horns
* Roger Hopps, Wayne Jackson — trompet
* Jack Helm — trombone
* Sidney George, Ed Logan, Andrew Love — tenorsaksofon
* James Mitchell, Floyd Newman — barytonsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stephen Stills 2|Stephen Stills 2]]» frå ,  den 15. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rocky Dijon

**Kwasi «Rocky» Dzidzornu** () òg kjend som **Rocky Dijon**, var ein ghanesisk-fødd engelsk perkusjonist. Han spelte på innspelingar med The Rolling Stones, Nick Drake, Ginger Baker, Stevie Wonder, Billy Preston og Joe Walsh. I 1970-åra spelte han mykje med Taj Mahal. 

## Delvis diskografi
*1968 *[[Beggars Banquet]]* (The Rolling Stones)
*1969 *[[Five Leaves Left]]* (Nick Drake)
*1969 *[[Let It Bleed]]* (The Rolling Stones)
*1970 *[[The Road to Ruin av John og Beverley Martyn|The Road to Ruin]]* (John og Beverley Martyn)
*1970 *[[Ginger Baker's Air Force 2]]* (Ginger Baker's Air Force)
*1970 *The Answer* (Peter Bardens' Village)
*1971 *[[Sticky Fingers]]* (The Rolling Stones)
*1971 *[[The Real Thing av Taj Mahal|The Real Thing]]* (Taj Mahal)
*1971 *[[Happy Just to Be Like I Am]]* (Taj Mahal)
*1974 *[[Fulfillingness' First Finale]]* (Stevie Wonder)
*1974 *[[Perfect Angel]]* (Minnie Riperton)
*1974 *[[Mo' Roots av Taj Mahal|Mo' Roots]]* (Taj Mahal)
*1975 *[[Music Keeps Me Together]]* (Taj Mahal)
*1975 *[[It's My Pleasure]]* (Billy Preston)
*1975 *The Boys Don't Do It* (Hugh Masekela)
*1976 *Stone Alone* (Bill Wyman)
*1976 *[[You Can't Argue with a Sick Mind]]* (Joe Walsh)
*1976 *[[Music Fuh Ya' (Musica Para Tu)]]* (Taj Mahal)
*1977 *[[Brothers av Taj Mahal|Brothers]]* (Taj Mahal)
*1981 *[[Magic Windows]]* (Herbie Hancock)
*1998 *Do What You Like* (Ginger Baker)
*2009 *[[Valleys of Neptune]]* (Jimi Hendrix)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rocky Dijon|Rocky Dijon]]» frå ,  den 16. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fred Neil

**Frederick Neil** () var ein amerikansk visesongar i 1960- og 1970-åra. Han fekk ikkje kommersiell suksess som artist og er hovudsakleg kjend gjennom at andre folk har spelt musikken hans - særleg «Everybody's Talkin', som vart ein hit for Harry Nilsson etter han vart nytta i filmen *[[Midnight Cowboy]]* i 1969. Han vart høgt akta blant andre visesongarar i si tid, men han var motvillig mot å turnere og har brukt mykje av dei siste 30 åra på å arbeide for bevaring av delfinar.

## Diskografi
*1964: *Tear Down the Walls* (Elektra) med Vince Martin
*1965: *[[Bleecker & MacDougal]]* (Elektra), utgjeve på ny i 1970 som * A Little Bit of Rain*
*1967: *[[Fred Neil av Fred Neil|Fred Neil]]* (Capitol), utgjeven på ny i 1969 som *Everybody's Talkin' *
*1967: *[[Sessions av Fred Neil|Sessions]]* (Capitol)
*1971: *Other Side of This Life* (Capitol), live and alternate versions

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fred Neil|Fred Neil]]» frå ,  den 16. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Fanside
*
Immigration Man

«**Immigration Man**» er ein song skriven av Graham Nash og spelt inn av David Crosby og Graham Nash. Songen kom ut på singel i mars 1972, som den første singelen frå debutalbumet til duoen, *[[Graham Nash David Crosby]]*. Singelen nådde 36. plassen på ''Billboard'' Hot 100, og er den einaste topp 40-hitten deira som ein duo. 

## Bakgrunn
Nash skreiv «Immigration Man» om ei hending han hadde hatt i den amerikanske tollen då han prøvde å kome inn i landet. Tollstyresmaktene heldt han attende, og først då folk byrja å kome fram til Nash for å få ein autograf, sleppte Nash gjennom. Men han vart verande sint for måten han var blitt handsama på. Nash vart amerikansk statsborgar i 1978. 

Musikken i «Immigration Man» er mellomrask vestkyst-rock i same stil som Crosby, Stills and Nash eller Buffalo Springfield. Gitarsoloen vert spelt av Dave Mason.

## Medverkande
* David Crosby — vokal, elektrisk gitar 
* Graham Nash — vokal, piano
* Dave Mason — elektrisk gitar
* Greg Reeves — bass
* Johnny Barbata — trommer

### Produksjon
* Crosby & Nash, Bill Halverson — produsentar
* Bill Halverson, Doc Storch — lydteknikarar
* David Geffen, Elliot Roberts — leiing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Immigration Man|Immigration Man]]» frå ,  den 16. januar 2019.*
Craig Doerge

**Craig Doerge** () er ein USA-amerikansk klaverspelar, låtskrivar og studiomusikar. 

Han flytta til Los Angeles i midten av 1960-åra for å arbeide som studiomusikar og låtskrivar for A&M Records, og med Jim Keltner og andre på musikk for teiknefilmar. Etter å ha spelt på GTOs-albumet *Permanent Damage*, slo han seg saman med Judy Henske og Jerry Yester i bandet Rosebud, og seinare gifta han seg med Henske.  Frå tidleg i 1970-åra spelte han på mange innspelingar, mellom andre med Lee Hazlewood og Linda Ronstadt, og han spelte òg inn eit soloalbum for Columbia Records i 1974.

Han skipa The Section, ei supergruppe av studiomusikarar, med Danny Kortchmar, Leland Sklar og Russ Kunkel, som spelte inn tre hovudsakleg instrumentale album tidleg og midt i 1970-åra. Dette bandet fortsette inn i 1980-åra og spelte på innspelingar og turnear med Crosby, Stills and Nash, James Taylor og Jackson Browne.

Doerge var òg låtskrivar i lag med Browne, David Crosby, Paul Williams og andre, og har skrive filmmusikk. I nyare år har han produsert to album for kona, Judy Henske.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Craig Doerge|Craig Doerge]]» frå ,  den 16. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Holmenkollrennet 1973

**Holmenkollrennet 1973** fann stad dagane 15. til 18. mars 1973 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 15. mars


### 50 km



Dato: 17. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 18. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 15. mars


### 10 km



Dato: 17. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 16. mars 1973
*Arbeiderbladet 19. mars 1973
Gasper Lawal

**Gasper Lawal** () er ein nigeriansk trommeslagar som bur i London. Som musikar har Lawal skapt ei blanding av nigerianske perkusjonsstilar med rock og jazz..

Lawal har vore ein del av det vestafrikanske musikkmiljøet i Storbritannia sidan tidleg i 1970-åra. Lawal har arbeidd med artistar som The Rolling Stones, Stevie Winwood, Robert Palmer, Joe Cocker, Stephen Stills, Elkie Brooks, The Pogues, Joan Armatrading, Eddy Grant, Hugh Masekela, Barbra Streisand, Elvin Jones, Clancy, Ginger Baker's Air Force, Funkadelic og Dr. John.

## Diskogafi

**Soloalbum**

* *Ajomase* (Cap Records, 1980)
* *Abiosun’ni* (Hot Records, 1985)
* *Kadara* (Globe Style, 1991)

**Utval av artistar**

* Funkadelic – ''Funkadelic'' (Westbound, 1970)
* Graham Bond – *We Put Our magick On* (Vertigo Records, 1971)
* Stephen Stills - *[[Stephen Stills 2]]* (Atlantic Records, 1971)
* Graham Bell – *Graham Bell* (Charisma, 1972)
* Vinegar Joe – *Vinegar Joe* (Island Records, 1972)
* Atlantis - *It’s Getting Better* (Vertigo Records, 1973)
* Clancy – *Seriously Speaking* (Warner Brothers Records, 1975)
* Babe Ruth – *[[First Base av Babe Ruth|First Base]]* (Harvest, 1972); og *Amar Caballero* (Harvest, 1974)
* Vivian Stanshall – *[[Men Opening Umbrellas Ahead]]* (Warner Brothers Records,1974; Harkit Records, 2010; Poppydisc Records, 2012)
* Clancy – *Every Day* (Warner Brothers Records, 1975)
* Joan Armatrading – *[[Back to the Night]]* (A&M Records, 1975)
* Camel - ''Nude'' (Gamma/Decca, 1981)
* Wishbone Ash - *[[Number the Brave]]* (MCA, 1981)
* The Associates - ''Perhaps'' (WEA, 1985)
* Hugh Masekela - *[[Techno-Bush]]* (TELDEC, 1984)
* Icehouse – ''Measure for Measure'' (Chrysalis Records, 1986)
* 3 Mustaphas 3 – *Heart of Uncle* (Ace Records, 1989)
* The Pogues - ''Peace and love'' (Island Records, 1989)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gasper Lawal|Gasper Lawal]]» frå ,  den 16. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Erotisk eventyr

**Erotisk eventyr** er ei form for eventyr med erotisk eller pornografisk innhald. Innan eventyrklassifiseringa høyrer desse eventyra til i sjangeren skjemteeventyr. 

Erotiske folkeeventyr er truleg like gamle som dei ikkje-erotiske eventyra, men har ofte ikkje vore tekne med i eventyrsamlingar. Asbjørnsen og Moe samla inn ein del erotiske eventyr på ferdene sine, men meinte ikkje dei eigna segfor publisering. Desse såkalla *narrationes lubricae* («slibrige forteljingar») blei likevel arkivert. Nokre av dei blei trykt på tysk i 1883, og kom ut på norsk på i 1977 som del av samlinga *[[Erotiske folkeeventyr]]*. 

Mange erotiske eventyr lever framleis i munnleg tradisjon som vitsar eller grove forteljingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Erotiske eventyr|Erotiske eventyr]]» frå ,  den 17. januar 2019.*  
 
## Litteratur
**Brudenuggen*, 1943. Samling av Reidar Th. Christiansens oppskrifter, illustrert av Thorbjørn Egner.
**Erotiske folkeeventyr*, 1977. Kommentarutgave ved Oddbjørg Høgset av Peter Chr. Asbjørnsens, Moltke Moes og Knut Nauthellas oppskrifter.
Bamboo Airways

**Bamboo Airways** er eit vietnamesisk flyselskap som byrja flygingar i 2019.
IATA-koden er **BH** og ICAO-koden **BAV**. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Bamboo Airways
Lygesoge

**Lygesoge**, **lygesaga** eller **skrøne** er ei forteljing som er tydeleg oppspinn, og inneheld utrulege framstillingar av hendingar. Dei nytter ofte overdriving, og kan til dømes ha form som jakt- eller fiskeskrøner. Mange av dei har ein namngjeven, meir eller mindre mytisk person som hovudfigur.

Slike soger kan vera ei form for skjemteeventyr kjend som **lygeeventyr**. Slike eventyr inneheld gjerne berre ein episode, men kan også setjast saman til lengre forteljingar. Desse eventyra har Aarne-Thompson-nummer 1875–1999.

Nokre kjende skrøner som har fått litterær form er forteljingane om baron von Münchhausen. Lygesoger er kjend frå USA-amerikansk folklore, og har inspirert forfattarar som Washington Irving (i *History of New York*, 1809) og Mark Twain (i *Life on the Mississippi*, 1883).

## Personar knytte til lygesoger

* Martin Kvennavika, skipperen på Survikjekta

*Johnny Appleseed, amerikansk spreiar av eple
*Paul Bunyan, ein gigantisk amerikansk tømmerhoggar 
*Mike Fink, amerikansk sjømann på Mississippi 
*Davy Crockett, amerikansk skyttar

## Kjelder
Holmenkollrenna 1974

**Holmenkollrennet 1974** fann stad dagane 7. til 10. mars 1974 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 7. mars


### 50 km



Dato: 9. mars


### Kombinert



Dato: 8.-9. mars


### Hopprenn



Dato: 10. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 7. mars


### 10 km



Dato: 9. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 8. mars 1974
*Arbeiderbladet 11. mars 1974
Manassas av Manassas

***Manassas*** er debutplata til bandet Manassas, som Stephen Stills skipa og dreiv, frå 1972. 

«It Doesn't Matter» vart gjeven ut på singel og nådde 61. plassen på singellista i USA. Bill Wyman frå The Rolling Stones spelte bass på og var medlåtskrivar på «The Love Gangster» og det er blitt sagt at han ønskte å slutte i Rolling Stones for å bli med i Manassas.

*Manassas* markerte eit comeback hos kritikarane for Stills og Allmusic kalla det eit «sprellande meisterverk» og *[[Rolling Stone]]* sa det var «tryggande å sjå at Stills framleis har god musikk i seg».

## Salslister
Albumet debuterte på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Top LP-lista i veka som enda 29. april 1972 og klatra til slutt til fjerdeplassen i juni. Stills delte Topp 10 med eit album av David Crosby og Graham Nash (*[[Graham Nash David Crosby]]*) og eit album av Neil Young (*[[Harvest av Neil Young|Harvest]]*), som alle spelte i lag i kvartetten Crosby, Stills, Nash & Young.

Albumet med i boka *[[1001 Albums You Must Hear Before You Die]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Stephen Stills - vokal, gitar, slidegitar, piano, orgel, elektrisk piano, clavinet, synthesizer
*Chris Hillman - vokal, gitar, mandolin
*Al Perkins - pedal steelgitar, gitar, vokal
*Paul Harris - orgel, spikerpiano, piano, elektrisk piano, clavinet
*Dallas Taylor - trommer
* Calvin «Fuzzy» Samuels - bass
*Joe Lala - congatrommer, timbales/perkusjon, vokal

### Andre medverkande
*Sydney George (på The Raven og The Wilderness) - munnspel
*Jerry Aiello (på The Raven og The Wilderness) - piano, orgel, elektrisk piano, clavinet
* Roger Bush - akustisk bass
*Bill Wyman (på The Raven og The Wilderness) - bass
*Roger Bush (på The Raven og The Wilderness) - akustisk bass
*Byron Berline - fele
*Jerry Garcia - pedalsteelgitar 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Manassas (album)|Manassas (album)]]» frå ,  den 17. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Down the Road av Manassas

***Down the Road*** er det andre og siste studioalbumet til bandet til Stephen Stills, Manassas. Albumet kom ut i 1973. 

Albumet fekk ikkje så god kritikk. *[[Rolling Stone]]* var særskild kritisk og sa «det er trist å tenke på at folka som var involvert i å gje dette ut ikkje gav det ut fordi dei var tvungen til det, men fordi dei var stolt av det» Albumet nådde 26. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista og singelen «Isn't It About Time» nådde 56. plassen på Billboard si singelliste. 

## Innhald

## Medverkande
* Stephen Stills - gitar, piano, bass, vokal
* Dallas Taylor - trommer
* Chris Hillman - gitar, bass, mandolin, vokal
* Joe Lala - perkusjon, vokal
* Al Perkins - gitar, pedalsteelgitar, banjo
* Calvin «Fuzzy» Samuel - bass, vokal
* Paul Harris - piano
* Joe Walsh - slidegitar
* Bobby Whitlock - klaverinstrument
* Sydney George - fløyte
* Jerry Aiello - organ
* Charlie Grimes - gitar
* Guille Garcia - perkusjon
* Lachy Espinol - perkusjon
* Pat Arnold - vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Down the Road (Manassas album)|Down the Road (Manassas album)]]» frå ,  den 17. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Holmenkollrennet 1975

**Holmenkollrennet 1975** fann stad i tida 6. til 9. mars 1975 i Oslo.

## Menn
### 15 km



Dato: 6. mars

### 50 km



Dato: 8. mars

### Kombinert



Dato: 8.-9. mars

### Hopprenn



Dato: 9. mars

## Kvinner
### 5 km



Dato: 6. mars

### 10 km



Dato: 8. mars

## Kjelder
*Arbeiderbladet 7. mars 1975
*Arbeiderbladet 10. mars 1975
Wild Tales

***Wild Tales*** er det andre studioalbumet til den britiske visesongaren Graham Nash, gjeve ut på Atlantic Records i 1974. Albumet nådde 34. plassen på ''Billboard'' 200. Nash meinte at albumet kunne nådd høgare på lista i USA om det ikkje hadde vore for den dårlege støtta og marknadsføringa frå Atlantic Records. Etter den langvarige oppløysinga av Crosby, Stills, Nash & Young seint i 1974 og tidleg i 1975, forlet Nash selskapet og signerte ein avtale for fire album med ABC Records som ein duo med CSNY-partneren David Crosby.

Nash samla saman ei gruppe musikarar som var laust knytte til CSNY-familien, som Johnny Barbata, Tim Drummond, David Lindley og Ben Keith, i tillegg til David Crosby. Andre gjesteartistar var òg Dave Mason, Neil Young (under pseudonymet Joe Yankee) og Joni Mitchell. 

I motsetnad til rapportar som kom seinare, var ikkje den mørkare stemninga på dette albumet inspirert av drapet på den dåverande kjærasten til Nash, Amy Gossage, av broren hennar. Tragedien skjedde meir enn eit år etter albumet kom ut. Nash var derimot nedtrykt etter dei mislukka forholda hans til Joni Mitchell og Rita Coolidge, og av at Crosby, Stills, Nash & Young ikkje klarte å halde saman lenge nok til å gje ut eit nytt album. 

## Innhald

## Medverkande
*Graham Nash: akustisk gitar (4,7), elektrisk rytmegitar (1,2,6), elektrisk piano (3,10), piano (8,9), munnspel (3,7,9), vokal
*Johnny Barbata: trommer (1,2,3,4,5,6,9,10)
*Joel Bernstein: akustisk gitar (2,10)
*David Crosby: vokal (3,5,9)
*Tim Drummond: bass
*Harry Halex: elektrisk piano (5), akustisk gitar (9)
*Stanley Johnston: stemmemontasje (6)
*Ben Keith: pedalsteelgitar (2,4,5,9), dobro (10)
*David Lindley: elektrisk slidegitar (1,6), mandolin (3)
*Dave Mason: 12-strengsgitar (7)
*Joni Mitchell: vokal (10)
*Joe Yankee (eit pseudonym for Neil Young): akustisk piano (5)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wild Tales|Wild Tales]]» frå ,  den 17. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Martin Kvennavika

**Martin Kvennavika** (eller *Kvænnavika*) er hovudpersonen i ein serie lygesoger skriven av forfattaren, humoristen og fargehandlaren Olaf Berg frå Steinkjer. Desse tekstane vart utgjevne i form av 13 bøker i tidsbolken 1899 til 1922. Utval av tekstane vart utgjevne i 1940, 1951 (fleire opplag), 1958 (teikneserie) og i tre nye bind 2005–2007.

Martin Kvænnavika er skipper på jekta «Survikjekta» frå Mosvik, og sammen med mannskapet sitt opplever han er rad komiske episodar: kappsegling med den tyske keisaren, smøring av jordaksen på Nordpolen, osb. Mykje av humoren er basert på namna og personligheitane til dei ulike karakterane, slik som *Simen Elifantus Labanussen Gjeithustrøa*, *Senæppa Valrianna Tanglusbokta*, *Frøskatt-Anners Tanglusbokta* og *Gurru Rasemine Mirakla Pedersdatter Gjeithustrøa*.

## Bakgrunnsstoff
* kvennavika.no
Holmenkollrennet 1976

**Holmenkollrennet 1976** fann stad tida 11. til 14. mars 1976 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 11. mars


### 50 km



Dato: 13. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 14. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 11. mars


### 10 km



Dato: 13. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 12. mars 1976
*Arbeiderbladet 15. mars 1976
Trekanthandel

**Trekanthandel**, *trekantfart* eller *triangelfart* viser til at skip trafikkerer ei trekantrute mellom tre ulike hamneområde. Omgrepet viser særleg til ei bestemt trekantrute i Atlanterhavet på 1700-talet, farten mellom Europa, vestkysten av Afrika og Karibia. Skipa frakta slavar frå Afrika til Amerika og tok med bomull, tobakk og liknande tilbake til Europa.

## Sjå òg
*Den atlantiske slavehandelen

## Bakgrunnsstoff
* The Transatlantic Slave Trade Database, en portal til data om trekantfartens og den transatlantiske slavefartens historie (engelsk)].
* Report of the Brown University Steering Committee on Slavery and Justice
* Slaveri hjemme og ute, om dansk-norsk slavehandel, artikkel hos Norgeshistorie.no

; Litteratur 
* Leif Svalesen: *Slaveskipet Fredensborg og den dansk-norske slavehandel på 1700-tallet. Forord av [[Johan Kloster]].*  240s. J.W.Cappelens forlag 1996. ISBN 8202154812 / 82-02-15481-2
* Johan Kloster: *Tekster til utstillingen «Med slaver, elfenben og gull», som vises på [[Aust-Agder kulturhistoriske senter]]*. 
* Eliassen m.fl.: *Tidslinjer 1*, Aschehoug, 2007, s. 243.
Andrzej Duda

**Andrzej Sebastian Duda** () er ein polsk jurist og politikar som representerer det nasjonalkonservative partiet Lov og rettferd. Han var president i Polen frå 6. august 2015 til 6. august 2025. Duda har tidlegare vore visejustisminister og statssekretær ved presidentens kontor.

I 2016 blei Duda tildelt storkrossen av St. Olavs orden.

## Merknader

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andrzej Duda|Andrzej Duda]]» frå ,  den 18. januar 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
Boris og Gleb

**Boris og Gleb** er to russiske helgenar som var søner av den første kristne russiske storfyrsten Vladimir den store. Festdagen deira er 24. juli.

Kort tid etter at far deira døydde i 1015 blei Boris og Gleb drepne av halvbroren sin Svjatopolk. I 1071 blei dei erklært helgenar av den russiske kyrkja, som dei første helgenanen frå Kievriket. Ein la vekt på at dei hadde late seg drepa utan å gjera motstand og dermed etterlikna lidingssoga til Kristus.

Relikviane etter Boris og Gleb var husa i kyrkja i Vysjhorod fram til mongolane invaderte.
Mange kyrkjer og kloster i Russland er vigde Boris og Gleb og ber namna deira, til dømes kapellet Boris Gleb like ved grensa til Finnmark.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff

*
Holmenkollrennet 1977

**Holmenkollrennet 1977** fann stad tida 10. til 13. mars 1977 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 10. mars


### 50 km



Dato: 12. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 13. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 10. mars


### 10 km



Dato: 12. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 11. mars 1977
*Arbeiderbladet 14. mars 1977
Lier stasjon

**Lier stasjon** var ein stasjon i Lierbyen på den strekninga av Drammensbanen mellom Spikkestad stasjon og Brakerøya som vart lagt ned då Drammensbanen fekk ny trasé gjennom Lieråstunnelen og over Lierstranda i 1973. Stasjonen vart teke i bruk då Drammensbanen stod ferdig i 1872. I 1904 vart Lier stasjon dessutan eine endestasjonen for den smalspora Lierbanen opp til Svangstrand ved Tyrifjorden. Denne bana vart lagt ned for godt 1. januar 1937.

Lier stasjon vart lagt ned 3. juni 1973, ettersom det då ikkje var jarnbane her lenger. På den nye strekninga gjennom Lieråstunnelen vart det opna ein haldeplass rett attmed tunnelopninga, eit godt stykkje landeveg unna den nedlagde stasjonen i Lierbyen. Denne stoppestaden har frå 1996 hatt namnet Lier haldeplass etter fyrst å ha hatt namnet Tuverud haldeplass, og har såleis ikkje noko med den nedlagde Lier stasjon å gjere.

## Bakgrunnsstoff
*Lier stasjon i Stasjonsdatabasen (STDB) til Norsk Jernbaneklubb
Lier haldeplass

**Lier haldeplass** er ein haldeplass rett attmed tunnelopninga i Lier for Liertunnelen  på Drammenbanen, 36,8 kilometer frå Oslo.  Adressa er Tunnelvegen/Humlebakken.

Haldeplassen vart opna i 1973, i samband med at Liertunnelen vart teke i bruk. Då var namnet på haldeplassen Tuverud, men vart endra til Lier i 1996.

Lier haldeplass må ikkje forvekslast med den tidlegare Lier stasjon, som låg i Lierbyen, på den strekninga mellom Spikkestad stasjon og Brakerøya av Drammensbanen som var lagt ned då banen fekk den noverande traseen gjennom Liertunnelen og over Lierstranda.

## Bakgrunnsstoff
*Bane NOR om Lier haldeplass
*Lier haldeplass i Stasjonsdatabasen (STDB) til Norsk Jernbaneklubb
Holmenkollrennet 1978

**Holmenkollrennet 1978** fann stad tida 9. til 12. mars 1978 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 9. mars


### 50 km



Dato: 11. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 12. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 9. mars


### 10 km



Dato: 11. mars


## Kjelder
**Sportsboken 78-79*. Dreyer Bok Stavanger. 1978.
Ojmjakon

**Ojmjakon** (russisk skrift Оймяко́н, jakutisk Өймөкөөн) er ein tettstad i republikken Sakha i Russland, med ein folkesetnad på om lag 462. Staden har varme kjelder og på jakutisk betyr Ojmjakon «vatnet som ikkje frys». Ojmjakon er ein kuldepol som, saman med Verkhojansk, er ein av dei kaldaste busetnadane i verda. Den lågaste offisielle temperaturen vart målt til −67,8&nbsp;°C den 6. februar 1933. Om sumaren kan temperaturen overstiga 30&nbsp;°C. 


Oymyakon forests.jpg|Landskap ved Ojmjakon i 2013.                  
Oymyakon - 190228 DSC 5489.jpg|
Oymyakon - 190228 DSC 5813.jpg|
Oymyakon - 190228 DSC 5855.jpg|
Oymyakon - 190228 DSC 5736.jpg|


## Referansar
Holmenkollrennet 1979

**Holmenkollrennet 1979** fann stad tida 8. til 11. mars 1979 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 8. mars


### 50 km



Dato: 10. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 11. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 8. mars


### 10 km



Dato: 10. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 9. mars 1979
*Arbeiderbladet 12. mars 1979
FA-cupfinalen i fotball 1985

**FA-cupturneringa i fotball 1985** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 18. mai 1985, med om lag 100&nbsp;000 tilskodarar til stades. Manchester United sikra seg pokalen etter å ha vunne med 1-0 mot Everton FC, i ein kamp som varte i 120 minuttar. 

### Kampen
Finaleoppgjeret vart historisk då Manchester United-stopparen Kevin Moran var utvist i det 78. minutt, etter ei hard takling av Evertons Peter Reid. Moran vart då den aller fyrste spelaren utvist frå ein FA-cupfinale. I ein heller sjansefattig kamp makta ingen av laga å skåre før ordinær tid var ute. Fyrst  fem minuttar ut i andre ekstraomgang kom kampens einaste mål. United-spelaren Norman Whiteside avgjorde oppgjeret ved å skru ballen forbi Everton-målvakta og i motsett hjørne.

**Manchester United** sitt vinnarlag bestod av: Gary Bailey, John Gidman, Paul McGrath, Kevin Moran, Arthur Albiston, Gordon Strachan, Bryan Robson (kaptein), Norman Whiteside, Mark Hughes, Frank Stapleton og Jesper Olsen. Mike Duxbury spelte ekstraomgangane i staden for Albiston.

**Everton** mønstra Neville Southall, Gary M. Stevens, Kevin Ratcliffe (kaptein), Derek Mountfield, Pat Van Den Hauwe, Trevor Steven, Peter Reid, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Graeme Sharp og Andy Gray.

Dommaren heitte Peter Willis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1985 FA Cup Final|1985 FA Cup Final]]» frå ,  den 19. januar 2019.*
Holmenkollrennet 1980

**Holmenkollrennet 1980** fann stad tida 13. til 16. mars 1980 i Oslo. 

## Menn
### 15 km



Dato: 13. mars


### 50 km



Dato: 15. mars


### Kombinert





### Hopprenn



Dato: 16. mars


## Kvinner
### 5 km



Dato: 13. mars


### 10 km



Dato: 15. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 14. mars 1980
*Arbeiderbladet 17. mars 1980
Lars Olsson

**Lars Sune Olsson** () er ein svensk tidlegare langrennar frå i Bograngen i Värmland. Han vann VM-gull med Sverige i 4 x 10 km stafett under Ski-VM 1962 i Zakopane.

## Aktiv
Olsson, som gjekk under namnet Finnskoga-Lasse, markerte seg fyrste gongen då han vart nummer seks på 15 km under Holmenkollrenna i 1957. Vinteren 1960 tok han steget opp i verdstoppen med andreplass på tremila under Svenska skidspelen i Transtrand, einast Sixten Jernberg fortare, og med tredjeplass på 15 km i Holmnekollrenna, der nordmennene Harald Grønningen og Hallgeir Brenden var sterkare. Tidlegare i sesongen deltok Olsson under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley, der han og Sverige kom på fjerdeplass i 4 x 10 km stafett. Under Holmenkollrenna 1961 var Olsson og Harald Grønningen i ein klasse for seg på 15 km, på ny vann Grønningen tevlinga, fattige 4,5 sekundar føre Olsson.

Under verdsmeisterskapen 1962 i Zakopane vart Olsson åttandemann på 15 km. Deretter gjekk han den fyrste etappen for det svenske mannskapet som sigra i 4 x 10 km stafett, 45 sekundar føre Finland på andreplass. Dei andre svenskane var Sture Grahn, Sixten Jernberg og ankermann Assar Rönnlund. I mars same året gjekk Olsson atter ein sterk 15-kilometer i Holmenkollen, berre finske Eero Mäntyranta og Harald Grønningen kom framom han på resultatlista. Sidan vart Olsson nummer 16 på 15 km då han gjekk sitt siste internasjonale meisterskapsløp ved Vinter-OL 1964 i Innsbruck. I 1965 hevda han seg siste gongen, med ein niandeplass på 30 km under Svenska skidspelen i Falun.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Lars Olsson (längdskidåkare)(|Lars Olsson (längdskidåkare)(]]» frå ,  den 20. januar 2019.*
Holmenkollrennet 1981

**Holmenkollrennet 1981** fann stad tida 12. til 15. mars 1981 i Oslo.

## Menn
### 15 km



Dato: 12. mars

### 50 km



Dato: 14. mars

### 4 x 10 km stafett




### Kombinert




### Hopprenn



Dato: 15. mars

## Kvinner
### 5 km




### 20 km




### 3 x 5 km stafett




## Kjelder
**Sportsboken 81-82*. Dreyer Bok Stavanger. 1981.
Kjellstad stoppestad

**Kjellstad stoppestad** var ein tidlegare haldeplass på den strekninga av Drammensbanen mellom Spikkestad stasjon og Brakerøya som vart lagt ned i i 1973, i samband med at lina mellom Asker stasjon og Brakerøya vart opna som dobbeltspora bane gjennom Liertunnelen og over Lierstranda. Haldeplassen låg på Kjellstad midt på Liersletta, der bana gjekk beint som ei stram snor mellom Lier stasjon og Brakerøya. Bana forbi haldeplassen var einspora, med ei plattform dels bygd av tre, dels av oppfylte masser attom ein murkant mot sporet. Avstanden frå Oslo Vestbanestasjon var 47,94 kilometer.

Haldeplassen vart opna 1. mai 1916 som stoppestad med ekspedisjonsbygning for ferdafolk og gods. Den tidlegare Romika Skofabrikk, kjent for sine tøflar, låg på Kjellstad, og dei sendte mykje av produksjonen sin med tog frå denne haldeplassen. Heilt fram til haldeplassen vart lagt ned 3. juni 1973, var det betening her.

## Bakgrunnsstoff
*Om Kjellstad haldeplass i Stasjonsdatabasen (STDB) til Norsk Jernbaneklubb