Ved Rundarne

***Ved [[Rondane|Rundarne]]*** (i moderne rettskriving kjent som «Ved Rondane») er eit dikt av Aasmund Olavsson Vinje frå 1861. Diktet er ein del av tekstsamlinga *Ferdaminne fraa Sumaren 1860*. Det blei tonesett av Edvard Grieg i 1870-åra. Melodien frå hans Opus 33/9 har gjort *Ved Rondane* til eit av dei best kjende norske dikta.

Etter det Vinje skreiv i Ferdaminni vart diktet til på fjellet mellom Storelvdal og Sollia. Han gjekk opp lia og over fjellet frå Koppang , om Trønnesgammalsætra, til Helaksætra. På turen over fjellet såg han Høgronden, og andre toppar, lang borte.
Denne turen gjekk han 22. juli 1860. Han var på veg til Trondheim i høve kroninga av kong Karl IV.
Denne fjellferda var den første Vinje hadde etter han reiste frå Telemark. Trønnesgammalsetra og Høgronden minte han om Finnebustølen heime i Telemark og Gaustadtoppen som han der kunne sjå langt borte

Vinje har sjølv kalla dette diktet for «etterdikting». Mogelege dikt han då kan ha hatt som førebilete er *Zueignung* av Goethe, og *Fritjof på sin Faders Hög*, frå *Fritjofs saga* av Esaias Tegnér.

Originalversjonen frå 1861:
## Ved Rundarne
:No seer eg atter slike Fjøll og Dalar,
:som deim eg i min fyrste Ungdom saag, 
:og sama Vind den heite Panna 'svalar; 
:og Gullet ligg paa Snjo, som fyrr det laag.
:Det er eit Barnemaal, som til meg talar, 
:og gjer' meg tankefull, men endaa fjaag
:Med Ungdomsminni er den Tala blandad: 
:Det strøymer paa meg, so eg knapt kan anda.

:Ja, Livet strøymer paa meg, som det strøymde,
:naar under Snjo eg saag det grøne Straa.
:Eg drøymer no, som fyrr eg altid drøymde,
:naar slike Fjøll eg saag i Lufti blaa.
:Eg gløymer Dagsens Strid, som fyrr eg gløymde,
:naar eg mot Kveld af Sol eit Glimt fekk sjaa.
:Eg finner vel eit Hus, som vil meg hysa,
:naar Soli heim mot Notti vil meg lysa.

:Alt er som fyrr, men det er meir forklaarat, 
:so Dagsens Ljos meg synest meire bjart. 
:Og det, som beit og skar meg, so det saarat, 
:det gjerer sjølve Skuggen mindre svart; 
:sjølv det, som til at synda tidt meg daarat, 
:sjølv det gjer' harde Fjøllet mindre hardt.
:Forsonad' koma atter gamle Tankar: 
:det sama Hjarta er, som eldre bankar.

:Og kver ein Stein eg som ein Kjenning finner,
:for slik var den, eg flaug ikring som Gut. 
:Som det var Kjæmpur spyr eg, kven som vinner
:af den og denne andre haage Nut. 
:Alt minner meg; det minner, og det minner,
:til Soli ned i Snjoen sloknar ut.
:Og inn i siste Svevn meg eigong huggar 
:dei gamle Minni og dei gamle Skuggar.

## På plate
*Thorvald Lammers med piano. Innspilt i Grand Hotel, Kristiania, desember 1904. Utgjeven på den akustiske 78-plata Gramophone 82098
*Cally Monrad med piano. Innspilt i Kristiania tidleg i september 1905. Utgjeven på den akustiske 78-plata Gramophone 83591.

## Kjelder
* Olav Midttun: *Menn og Bøker*. Det Norske Samlaget 1963
* Olav Midttun: Opplysningar og merknader i *Ferdaminne* Det Norske Samlaget 1972
* Reidar Djupedal:Forord til *Ferdaminni fraa sumaren 1860*. Noregs Boklag 1973
* Karleric Liliedahl: *The Gramophone Co Acoustic recordings in Scandinavia*, Stockholm 2002, s. 42

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* wikisource.org
* ''"At føle paa nationens puls" : åtte artiklar om Aasmund O. Vinje''