open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Babbacombe Lee av Fairport Convention

***Babbacombe Lee*** er det sjuande albumet til det engelske folkrockbandet Fairport Convention, og kom ut i 1971. Det fortel soga om John «Babbacombe» Lee, ein mordar frå victoriatida, som sjølv om han vart dømd til døden vart benåda etter at galgen ved tre høve ikkje fungerte skikkeleg. Etter dei gode salstala til forgjengaren *[[Angel Delight]]*, selde dette albumet skuffande, sjølv om det fekk god kritikk. Albumet har sin plass i musikkhistoria som den første «folkrockeoperaen».

## Konseptet
Albumet er eit konseptalbum som følgjer livssoga til John «Babbacombe» Lee. Hendingane i livet hans er skildra i songane, frå han var gut til han vart dømd for mord, dømd til døden, og dødsdomen som aldri vart fullbyrda. Albumet skildrar korleis Lee gjekk inn i teneste hos ei Miss Keyes. Medan Lee var i hennar teneste vart ho myrda, og han vart skulda, stilt for retten og dømd til døden. Då styresmaktene prøvde å hengje han, oppstod det feil på galgen tre gonger, og han vart til slutt sleppt fri. Alle bortsett frå ein av songane er originale songar.

Dave Swarbrick har forklart at han laga konseptet etter å ha sett ei dokumentmappe med gamle avisartiklar om Lee hos ein skraphandlar. Mappa inneheldt John Lee sine eigne eksemplar av artiklane og vart signert og datert av han til 30. januar 1908.

Sidan soga er så pass komplett og strukturert, har Babbacombe Lee vorte kalla ein rockeopera, og sidan bandet spelte folkrock, vart det i tillegg kalla den første folkrockeoperaen.

## Innhald
Det originale albumet lista spora episodisk i staden for eigne spor, og synte til strukturen i forteljinga. 

Kvar av dei fem seksjonane består av fleire songar og delar av songar som ikkje vart oppført separat på det originale albumet.

### Innhald på CD-utgåve frå 2004
Seinare utgåver av albumet har ført opp kvar song som separate spor og kven som har skrive dei.

Bonusspora vart innspelte seint i 1974 i samband med ein dokumentarfilm av BBC 2 om John Lee fortald av Melvyn Bragg. Programmet vart sendt i på BBC 2 i serien *2nd House* som «The Man They Couldn't Hang - John Lee» den 1. februar 1975. Songane vart framført med andre bandmedlemmar enn på det originale albumet. Simon Nicol hadde slutta og tilbake var songaren Sandy Denny.

## Medverkande
* Simon Nicol&nbsp;– vokal, gitar, dulcimer (12)
* Dave Mattacks&nbsp;– trommer, elektrisk piano (12), harmonium (6,7)
* Dave Swarbrick&nbsp;– vokal, fele, mandolin
* Dave Pegg&nbsp;– vokal, bass, mandolin

på 16 og 17 (utan Simon Nicol):
* Trevor Lucas - rytmegitar
* Jerry Donahue - sologitar
* Sandy Denny&nbsp;– vokal på «Breakfast in Mayfair»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Babbacombe Lee (album)|Babbacombe Lee (album)]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**All Music av Bruce Eder
**Expletive Delighted
Rosie av Fairport Convention

***Rosie*** er det åttande studioalbumet til folkrockgruppa Fairport Convention, gjeven ut i 1973.

Albumet var det første av to album med den australske gitaristen Trevor Lucas og den amerikanske sologitaristen Jerry Donahue. Begge hadde tidlegare spelt i lag med tidlegare Fairport-medlem Sandy Denny, som Lucas var gift med, i det kortliva Fotheringay. No hadde dei erstatta Simon Nicol, som hadde slutta i Fairport for å spele med eit anna tidlegare bandmedlem, Ashley Hutchings, i The Albion Band. Dermed var bandet utan originale medlemmar fram til Nicol kom attende til bandet i 1976.

Trommeslagar Dave Mattacks vart òg med i the Albion Band ei stund, men kom attende til bandet under innspelinga av *Rosie*. Han speler berre på fire av ti spor. På dei andre spelte Tim Donald og Gerry Conway trommer. Som Donahue og Lucas hadde òg Conway tidlegare spelt i Fotheringay, og vart sjølv medlem av Fairport i 1999 og er framleis med i dag. 

## Innhald

## Medverkande
### Fairport Convention
*Dave Swarbrick: vokal, fele, bratsj, mandolin (4), akustisk gitar (7)
*Trevor Lucas: vokal, 6- og 12-strengs akustisk gitar
*Jerry Donahue: gitar, korvokal
*Dave Pegg: vokal, bass, mandolin (4)
*Dave Mattacks: trommer (4,9,10), perkusjon (8), piano (6)

### Andre medverkande
*Richard Thompson: elektrisk og 12-strengsgitars («Rosie»)
*Sandy Denny: korvokal («Rosie»)
*Linda Peters: korvokal («Rosie»)
*Gerry Conway: trommer («Rosie»,  «Knights of the Road», «The Plainsman»)
*Tim Donald: trommer («Matthew, Mark, Luke & John», «Hungarian Rhapsody», «My Girl»)
*Ralph McTell: akustisk gitar («Me With You»)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rosie (album)|Rosie (album)]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jerry Donahue

**Jerry Donahue** () er ein amerikansk gitarist og plateprodusent, som hovudsakleg er kjend for arbeidet sitt i det britiske folkrockmiljøet som medlem av Fotheringay og Fairport Convention, og som medlem av gitartrioen The Hellecasters.

## Biografi
Donahue vart fødd i New York som son av storbandsaksofonisten Sam Donahue og skodespelarinna Patricia Donahue. Han voks opp i Los Angeles. Donahue gjekk i lære for å spele klassisk gitar i barndommen, men det var Gerry McGee (seinare medlem av The Ventures) som gjorde størst inntrykk på han, då han 14 år gammal såg spele gitar på *Sea Witch*, der McGee etterliggna banjoteknikken til Earl Scruggs. Donahue gjekk så i lære hos McGee. Donahue har òg omtalt Amos Garrett som ei stor inspirasjonskjelde for teknikken hans, samt Chet Atkins, Duane Eddy, The Shadows og The Ventures. Seinare vart han òg påverka av Clarence White, Danny Gatton, Albert Lee, Tommy Emmanuel og Robben Ford.

Etter å ha flytta til England vart Donahue snart eit respektert medlem av det blømande britiske folkrockmiljøet. Som bandmedlem spelte han med Poet and the One Man Band, Fotheringay og Fairport Convention. Seinare spelte han inn og/eller turnerte med artistar som Joan Armatrading, Gerry Rafferty, Robert Plant, Elton John, The Proclaimers, Johnny Hallyday, George Harrison, Cliff Richard, Chris Rea, Warren Zevon, Bonnie Raitt, Hank Marvin, Roy Orbison, Nanci Griffith og The Yardbirds. I 1990 danna han gitartrioen The Hellecasters med Will Ray og John Jorgenson. Dei spelte inn fleire instrumentalalbum og turnerte mykje gjennom 1990-åra. Donahue gav ut opplæringsvideoar og har nyleg produsert soloprosjekt, som Sandy Denny sitt *Gold Dust* (1998) og The Animals sitt *Instinct* (2004) samt laga ferdig det andre albumet til det kortliva folkrockbandet Fotheringay i 2008.

Nyleg danna Donahue bandet *Gathering - Legends of Folkrock* med Clive Bunker, Rick Kemp, Ray Jackson, Doug Morter og dottera Kristina Donahue. 

## Diskografi
* Fotheringay: *[[Fotheringay av Fotheringay|Fotheringay]]* (Island 1970)***.
* Fairport Convention: *[[Rosie av Fairport Convention|Rosie]]* (Island, March 1973)
* Fairport Convention: *[[Nine av Fairport Convention|Nine]]* (Island, October 1973)
* Fairport Convention: *[[Fairport Live Convention|A Moveable Feast]]* (Island, October 1974)
* Fairport Convention: *[[Rising for the Moon]]* (Island, July 1975)
* Jerry Donahue: *Telecasting* (Spindrift, 1986)
* Jerry Donahue: *Meetings* (Fun, 1988)
* Jerry Donahue: *Neck of the Wood* (Cross Three, Road Goes on... 1992)
* Jerry Donahue: *Country Tech* (CPP, Warner Bros., 1992)
* Jerry Donahue: *Telecasting Recast* (Pharaoh, 1999)
* Fotheringay: *[[2 av Fotheringay|2]]* (Fledg'ling, 2008)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerry Donahue|Jerry Donahue]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Fairport Live Convention

***Fairport Live Convention*** er eit konsetalbum av det britiske folkrockbandet Fairport Convention, opphavleg gjeven ut i 1974 av Island Records. Det vart spelt inn live i Sydney Opera House, London Rainbow og Fairfield Halls i Croydon av John Wood og miksa i Sound Techniques i London. Albumet vart produsert av Trevor Lucas og John Wood.

Albumet vart gjeven ut i USA og Canada med tittelen *A Moveable Feast* og i Tyskland som *Fairport Convention Live '75*.

## Innhald

## Medverkande
*Sandy Denny – Vokal, piano
*Trevor Lucas – Akustisk gitarar, vokal
*Jerry Donahue – Elektrisk gitar, vokal
*Dave Swarbrick – Fele, vokal
*Dave Pegg – Bassgitar
*Dave Mattacks – Trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fairport Live Convention|Fairport Live Convention]]» frå ,  den 31. januar 2011.*
Rising for the Moon

***Rising for the Moon*** er det tiande albumet til det britiske folkrockbandet Fairport Convention. Det nådde 52. plass på den britiske albumlista og var det siste Fairport-albumet med Sandy Denny.

I denne perioden vart bandet av tilhengjarane stundom kalla «Fotheringay Convention» og «Fotheringport Confusion» sidan kjernen i Fotheringay (Denny, ektemannen hennar Trevor Lucas og Jerry Donahue) alle var med i bandet (i lag med Dave Pegg, Dave Mattacks og Dave Swarbrick). Lucas frå Australia og amerikanaren Donahue vart med Pegg, Swarbrick og trommeslagar Dave Mattacks i 1973 for innspelinga av albumet *[[Rosie av Fairport Convention|Rosie]]*. Denny reiste med bandet då dei turnerte i 1974 og starta å synge med dei på scenen.

Dette var det første Fairport Convention utan John Wood som produsent, og det einaste utan tradisjonelle songar. Med fleire solide songar på lager, gjekk dei i studio. Sjølv om songane framleis var basert i folkrock, førte produsent Glyn Johns med seg ein meir polert og pop-aktig lyd til innspelinga. Mattacks forlet halvvegs under innspelinga og vart erstatta av trommeslagar Bruce Rowland.

Dette var det siste Fairport-albumet som gjekk inn på den britiske albumlista før *[[Red & Gold]]* i 1989. Albumet nådde 52. plass på lista og låg der berre ei veke. Bandet (og særleg Denny) håpte på at *Rising For The Moon* endeleg skulle verte gjennombrotsalbumet deira, men uheldigvis vart det aldri så populært og i desember 1975, etter å ha turnert med albumet, forlet Donahue bandet, etterfølgd av Denny og Lucas kort tid etter. Pegg, Swarbrick og Rowland heldt fram i bandet og nytta erstattarar før dei klarte å overtale Simon Nicol om å kome attende.

## Innhald

## Medverkande
*Sandy Denny: vokal, piano
*Trevor Lucas: vokal, rytmegitar
*Dave Swarbrick: vokal, fiolin, mandolin, dulcimer
*Jerry Donahue: sologitar
*Dave Pegg: bass, mandolin, korvokal
*Dave Mattacks: trommer (*Rising for the Moon*, *Restless*, *White Dress*, *Dawn*, *One More Chance*)
*Bruce Rowland: trommer (*Let It Go*, *Stranger To Himself*, *What Is True*, *Iron Lion*, *After Halloween*, *Night-Time Girl*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rising for the Moon|Rising for the Moon]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**
**
Nine av Fairport Convention

***Nine*** er det niande studioalbumet til den britiske folkrockgruppa Fairport Convention og ifølgje Allmusic det mest ujamne albumet deira. Det er det andre albumet deira med Trevor Lucas og Jerry Donahue, og ingen av dei originale medlemmane i bandet var med lenger. 

«Polly on the Shore» vart spelt inn på ny i 2000-åra (med berre Dave Pegg att frå besetninga på denne plata) for albumet deira *[[Sense of Occasion]]* i 2007, med Simon Nicol på solovokal. Den same besetninga spelte seinare inn att «The Hexhamshire Lass» i eit nytt arrangement i 2012 på *[[By Popular Request]]*. Denne versjonen hadde Chris Leslie på solovokal.

## Innhald

## Medverkande
*Trevor Lucas: akustisk gitar, solovokal (2, 6, 9), korvokal (8)
*Dave Swarbrick: fiolin, solovokal (1, 4, 7, 8) og korvokal, bratsj, mandolin (7)
*Jerry Donahue: akustisk og elektrisk gitar
*Dave Pegg: bass, korvokal, mandolin (3)
*Dave Mattacks: trommer, perkusjon, bass (3), harmonium (4), clavinet (5)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nine (Fairport Convention album)|Nine (Fairport Convention album)]]» frå ,  den 31. januar 2011.*
Gottle O'Geer

***Gottle O'Geer*** (tilskriven «Fairport» og til «Fairport Featuring Dave Swarbrick» i USA) er det ellevte studioalbumet til det engelske folkrock bandet Fairport Convention. Albumet vart gjeven ut gjennom Island Records i mai 1976.

Etter at Sandy Denny, Trevor Lucas og Jerry Donahue hadde gått frå bandet etter *[[Rising for the Moon]]* i 1975 var Fairport Convention redusert til Dave Swarbrick, Dave Pegg og Bruce Rowland, og platekontrakten deira gjorde dei nøydde til å lage eit album til for Island Records. Dette albumet vart resultatet og Allmusic har skildra det som «likegyldig». 

Albumet var opphavleg meint som eit soloalbum for Swarbrick, som seinare sa at: «Gottle O'Geer, eg vil seie ein gong for alle at det aldri var meint som eit Fairport-album. Det skulle bli soloalbumet mitt, og eg ønskjer, som folk flest, at det hadde blitt det. Chris Blackwell, som for meg er den rikaste, dumme, mest omsynslause tosken eg nokon har vore så uheldig å møtt, hadde andre idear» Derfor er det mange gjesteartistar i rytmeseksjonen på denne plata. 

Simon Nicol vart beden om å hjelpe til på prosjektet: «... det var mykje lydband, men det var i røynda litt som ein fillepose. Peggy og Swarb spurte meg om eg ville kome som lydteknikar for dei. Det var morosamt å vere involvert. Island gav oss bere nøklane og sa 'slå av lysa når de dreg', så det vart mange lange netter i studio.»

Albumtittelen kjem visstnok frå ein mindre flink buktalar som ikkje klarte å uttale «bottle of beer».

## Innhald

## Medverkande
* Dave Swarbrick: vokal, fele, bratsj, mandolin, mandocello, akustisk gitar, autoharpe, elektrisk dulcimer;
* Dave Pegg : bassgitar, mandolin, korvokal;
* Bruce Rowland : trommer, perkusjon, piano, orgel, korvokal

;Andre musikarar
* Eric Johns : elektrisk gitar
* Nick Judd : piano
* Martin Carthy : akustisk gitar
* Ian Wilson : elektrisk gitar
* Jimmy Jewel : saksofon
* Henry Lowther : trompet, flygelhorn
* Robert Palmer : munnspel, korvokal
* Bob Brady : korvokal
* Roger Burridge : korvokal
* Benny Gallagher : trekkspel, korvokal
* Graham Lyle : dobro, korvokal
* Simon Nicol : elektrisk gitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gottle O&#39;Geer|Gottle O&#39;Geer]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Bonny Bunch of Roses

***The Bonny Bunch of Roses*** er det trettande studioalbumet til Fairport Convention.

Dette albumet hadde flest tradisjonelle songar som Fairport hadde spelt inn sidan *[[Liege and Lief]]*. For dette albumet var Simon Nicol med som fullt medlem att etter å ha vore borte i fem år. Han medverka med noko gitar på det førre albumet, *[[Gottle O'Geer]]* og miksa albumet. Dette albumet vart spelt inn mellom august 1976 og mars 1977 i Island Studios i London.

## Innhald

## Medverkande

*Dave Swarbrick - fele, mandolin, mandocello, vokal
*Simon Nicol - elektrisk og akustisk gitar, vokal, dulcimer, piano
*Dave Pegg - bassgitar, gitar, mandolin, vokal
*Bruce Rowland - trommer, perkusjon, elektrisk piano

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Bonny Bunch of Roses (album)|The Bonny Bunch of Roses (album)]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bruce Rowland

**Bruce Rowland** () er ein engelsk trommeslagar, mest kjend som medlem av The Grease Band og folkrockbandet Fairport Convention. Han har òg vore ein mykje nytta studiomusikar.

I 1968 spelte han trommer på Wynder K. Frog-albumet *Out of the Frying Pan*, og i 1969 vart han medlem av The Grease Band, som då var backingbandet til Joe Cocker. Han spelte med Cocker på Woodstockfestivalen, på det andre albumet til Cocker, *[[Joe Cocker!]]*, og på singelen hans «Delta Lady».

I 1970 forlét The Grease Band Cocker og dei spelte inn albuma *The Grease Band* (1971) og *Amazing Grease* I denne perioden spelte Rowland òg for Shawn Phillips, Andy Mackay, Jackie Lomax, Gallagher and Lyle, og andre, og spelte trommer på den originale innspelinga av ''Jesus Christ Superstar''. Han var ein stund med i Ronnie Lane's Slim Chance, inkludert det første soloalbumet hans, *[[Anymore for Anymore]]*, og Lane/Ronnie Wood-albumet *[[Mahoney's Last Stand]]* før han vart fulltids studiomusikar.

Rowland vart involvert med Fairport Convention i 1972, eit særleg turbulent år for dei då dei hadde tre forskjellige trommeslagarar. Han medverka på albumet *The Manor Album*, som aldri vart gjeven ut, men som det finst mange piratkopiar av.

Under innspelinga av *[[Rising for the Moon]]* (1975) tok han over då Dave Mattacks gjekk frå bandet under innspelinga. Under den påfølgjande turneen, då roadie Paul Warren spelte trommer, foreslo Johns at Bruce Rowland vart permanent erstatning for Mattacks. På det følgjande albumet, *[[Gottle O'Geer]]*, hadde Rowland vorte fulltidsmedlem for bandet og medverka med både trommer, klaverinstrument og korvokal. Han spelte òg på studioalbuma *[[The Bonny Bunch of Roses]]* og *[[Tipplers Tales]]* og på konsertalbumet *[[Farewell Farewell]]* i 1979. Fairport tok ein pause mellom 1979 og 1985, men spelte konsertar no og då, der Rowland (stundom samstundes med Mattacks) spelte trommer. Han er òg på konsertalbumet *[[Moat on the Ledge]]* frå 1981. Rowland forlet seinare musikkindustrien og flytte til Danmark.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bruce Rowland (drummer)|Bruce Rowland (drummer)]]» frå ,  den 31. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Live at the L.A. Troubadour

***Live at the L.A. Troubadour*** er i lag med motparten *[[House Full]]* det einaste konsertalbumet til Fairport Convention med Richard Thompson. Det vart spelt inn i 1970 på the Full House-turneen og kom ut i 1977. Nokre av songane finst på *House Full*, men fleire songar finst berre på dette albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Richard Thompson Vokal, elektrisk gitar 
*Dave Swarbrick Vokal, fele, mandolin 
*Simon Nicol Rytmegitar, mandolin
*Dave Pegg Bassgitar, mandolin, korvokal 
*Dave Mattacks trommer 
;med 
*Linda Thompson Vokal (Side 1 spor 4)

## Bakgrunnsstoff
*http://www.richardthompson-music.com/album.asp?id=47  - Omtale på Beesweb, sida til Richard Thompson)
*http://myweb.tiscali.co.uk/fcfansite/album-la-troubadour.htm  - Omtale på Expletive Delighted
MGP Nordic 2008

**Melodi Grand Prix Junior Nordic 2008** (**MGP jr. Nordic 2008**) var den fjerde gongen Melodi Grand Prix Junior Nordic vart arrangert. Konkurransen vart halden i Musikhuset i Århus i Danmark. Finalen fann stad laurdag 29. november. Noreg vann konkurransen med den norsk-samiske songen «Oro jaska beana», framført av The BlackSheeps.

## Organisering
Kvart land deltok med to songar, og éin song frå kvart av dei gjekk vidare til «Superfinalen». Det vart «Footboys» frå Finland, «The BlackSheeps» frå Noreg, «Jonna» frå Sverige og «The Johanssons» frå Danmark. I «Superfinalen» stemte sjåarane igjen på desse 4 songane, og til slutt stod «The BlackSheeps» frå Noreg igjen som vinnar etter å ha fått flest stemmar frå alle land.

## Bidraga

### Finale
* Finalen vart halden den 29. november 2008 i Musikhuset.

### Superfinale:
Norske Talenter 2009

***Norske Talenter 2009*** var den andre sesongen av talentprogrammet *[[Norske Talenter]]*. Serien starta på TV 2 vinteren 2009. Vinnaren var dansegruppa Quick.
Norske Talenter 2010

***Norske Talenter 2010*** var den tredje sesongen av talentprogrammet *[[Norske Talenter]]*. Serien starta på TV 2 våren 2010. Vinnaren var Kristian Rønning.
Norske Talenter 2011

***Norske Talenter 2011*** var den fjerde sesongen av talentprogrammet *[[Norske Talenter]]*. Serien gjekk på TV 2 våren 2011.
Benelux

**Benelux** eller **Be-Ne-Lux-landa** er ei fellesnemning på '''Be'''lgia, '''Ne'''derland og '''Lux'''embourg. Dei to offisielle språka er nederlandsk og fransk.

Namnet er skapt ved å setje saman dei fyrste stavingane frå kvart av namna til medlemslanda, og vart opphavleg til ved opprettinga av den økonomiske unionen «Benelux» (Benelux Economische Unie / Union Économique Benelux).

## Land
* 
* 
* 

## Tollunion
Tollunionen vart avtalt i 1944 og trådde i kraft i 1948 med formål om å fremje den frie rørsla av arbeidskraft, kapital, tenesteytingar og varer dei tre landa imellom. Stiftinga bidrog til utviklinga fram mot Den europeiske unionen.

## Kamp mot kriminalitet
I 2004 vart det avtalt at politistyrkane til medlemslanda gjerne må overskride landegrensene til kvarandre i kampen mot den internasjonale kriminaliteten. Avtalen går eit steg vidare enn Schengenavtalen.

## Bakgrunnsstoff
*Heimesida til Benelux
Geir Holte

**Geir Holte** () er ein tidlegare norsk langrennsløpar frå Hokksund i Buskerud. Hans beste renn i verdscupen i langrenn i Kavgolovo i januar 1988 enda med ein fjerdeplass på 30 km. Han fekk sjeldan sjansen til å representere Noreg under dei store internasjonale meisterskapane. Beste resultat var ein 18. plass på tremila under Ski-VM 1985 i Seefeld. I noregsmeisterskap vann han tre sølvmedaljar, 1984, 1986 og 1989, to av dei på femmila og ei på tremila. Holte vann 50-kilometeren i Holmenkollen i 1985, ei tevling som ikkje talde med i verdscupen, såleis mangla mange av dei fremste langrennsløparane på startstreken. Han var då den første i verda som gjekk ei femmil utan festesmurning. Tor Håkon Holte er ein eldre bror.

## Plasseringar
### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1983: Nr 8 på 50 km i Oslo
*1984: Nr 6 på 30 km i Falun
*1985: Nr 5 på 30 km i Falun
*1985/86: Nr 13 på 30 km både i Bibawik og La Bresse
*1987: Nr 15 på 50 km i Holmenkollen
*1988: Nr 4 på 30 km i Kavgolovo

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1980: Nr 8 på både tremila i Asker og femmila på Vingrom
*Ski-NM 1981: Nr 6 på 30 km på Eidsvoll
*Ski-NM 1982: Nr 5 på 50 km i Trondheim
*Ski-NM 1983: Nr 5 på både 15 km og på 50 km på Lillehammer
*Ski-NM 1984: Sølvmedalje på 50 km i Hof
*Ski-NM 1985: Nr 6 på 30 km i Tromsø
*Ski-NM 1986: Sølvmedalje på 30 km i Vang
*Ski-NM 1988: Nr 5 på 30 km i Vang
*Ski-NM 1989: Sølvmedalje på 50 km på Geilo
*Ski-NM 1990: Nr 6 på 15 km på Gjøvik

Han vart noregsmeister i stafett (3 x 10 km) tre år på rad for Hokksund Idrettslag, 1984 med broren Tor Håkon Holte og Oddvin Bakkene, 1985 med Tor Håkon Holte og Arild Monsen og 1986 med Tor Håkon Holte og Oddvin Bakkene.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
Geir Holte i fis-ski.com
Krister Sørgård

**Krister Sørgård** () er ein tidlegare langrennsløpar og langrennstrenar. Han var mellom dei beste norske langrennarane i ei ti års tid, landslagsløpar frå 1992 til 2001, men nådde aldri heilt til topps. Perioden 2003-06 var han trenar for det norske herrelandslaget i langrenn. Løparar frå dette laget gjorde det godt under VM i 2005, men lukkast lite under OL 2006.

## Karriere
Sørgård debuterte i verdscupen med å bli nr 25 på femmila i Vang i 1992. Han deltok i Ski-VM 1993 med ein 10. plass på jaktstarten som beste resultat, etter å ha vorte nr 12 på 10 km. I 1996 fekk han si einaste pallplassering i verdscupen då han vart nr 2 på femmila i Holmenkollen, langt bak vinnaren Erling Jevne.

Under noregsmeisterskapen 1992 tok han bronse på 50 km og han deltok på Kirkenes sitt vinnarlag i 3&10 km stafett, saman med Vegard Ulvang og Magne Hellerud. I 1998 tok han NM-gull 15 km jaktstart og sølv på 30 km i klassisk stil.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1992: Nr 25 på 50 km i Vang
*1993: Nr 10 på 25 km jaktstart under verdsmeisterskapen i Falun
*1994: Nr 12 på 30 km i Falun
*1995: Nr 15 på 50 km i Holmenkollen
*1996: Nr 2 på 50 km i Holmenkollen
*1997: Nr 8 på 15 km i Falun
*1997/98: Nr 7 på 10 km i Val di Fiemme
*1998/99: Nr 21 på 30 km i Davos
*1999/2000: Nr 5 på 10 km i Sappada
*2000/01: Nr 4 på 15 på Beitostølen

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1991: Nr 7 på 15 km i Misvær
*Ski-NM 1992: Bronsemedalje på 50 km i Molde
*Ski-NM 1993: Bronsemedalje på 30 km på Lillehammer
*Ski-NM 1994: Bronsemedalje på 50 km i Stor-Elvdal
*Ski-NM 1995: Nr 5 på 30 km i Oslo
*Ski-NM 1996: Nr 7 på 50 km i Stryn
*Ski-NM 1997: Nr 4 på både 10 km og 30 km i Mo i Rana
*Ski-NM 1998: Gullmedalje på jaktstart og sølvmedalje på 30 km i Berkåk
*Ski-NM 1999: Bronsemedalje på 50 km i Høylandet
*Ski-NM 2000: Nr 8 på 50 km i Vang
*Ski-NM 2001: Nr 4 på 10 km i Steinkjer

## Trenar
Våren 2003 overtok Sørgård som hovudtrener for det norske herrelandslaget i langrenn. Han hadde stor suksess under sitt første Ski-VM 2005 (Oberstdorf 2005) der det norske herrelaget tok tre gull og avslutta med trippelsiger på femmila. Eitt år seinare hamna dei norske løparane langt bak medaljeplassane under OL i Torino. Sørgård vart utsett for sterk kritikk, mellom anna for at han korkje tok med nokon skiskyttar eller unge Petter Northug. Sørgård trekte seg våren 2006 som landslagstrenar. Morten Aa Djupvik overtok som hovudtrenar etter Sørgård.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Krister Sørgård|Krister Sørgård]]» frå ,  den 31. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*Krister Sørgård i fis-ski.com
Planteklipparar

**Planteklipparar** er ei biologisk slekt *Phytotoma* av sporvefuglar i kotingafamilien Cotingidae. Dei var tidlegare i sin eigen familie, Phytotomidae. 

Dette er robuste fuglar i open skog, kratt og på jordbruksland i sørlege og vestlege Sør-Amerika. Dei liknar finkar, og er blant dei få primært bladetande fuglar som finst, sjølv om dei òg et litt frukt, bær og blomar. Fellesnamnet er ein referanse til det kraftige nebbet med fine tennene langs ein kvass kant - ei tilpassing for å kutte plantemateriale.

Dei er kjønnsdikromatiske, med hannar som har svarte venger med kvite flekker, og delvis raudbrun underside. Fjørdrakta av hoene er gråkvit eller brunkvit med tette mørke striper.

Planteklipparar lever i par og legg 2-4 brunflekka grøne egg i reir plassert i tre. Berre hofuglen rugar, men begge kjønn deltar i reirbygginga og omsut for ungar. Ungane blir nesten utelukkande fôra med insekt.

## Artslista
Planteklipparar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010  med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*. 

* Peruplanteklippar, *Phytotoma raimondii*
* Argentinaplanteklippar, *Phytotoma rutila*
* Chileplanteklippar, *Phytotoma rara*

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Plantcutter|Plantcutter]]» frå , den 29. januar 2011. Han gav følgjande referansar:*
:* 
 

### Referansar
Tore Bjonviken

**Tore Bjonviken** () er ein norsk tidlegare langrennsløpar som representerte Fossum Idrettsforening.  I verdscupen var hans fremste individuelle prestasjonar to andreplassar i sprint og to tredjeplasser i 15 km klassisk. 

## Karriere
Første plasseringa i verdscupen kom i Sunne 11. mars 1997, der sprinten vart avvikla i klassisk. Tre år seinare, 28. februar 2000, fekk han same plasseringa i eit sprintrenn i klassisk stil, arrangert i Stockholm. Bjonviken kom i sesongen 2000/01 på tredjeplass i verdscuprennet over 15 km på Beitostølen, bak Odd-Bjørn Hjelmeset og Thomas Alsgaard. Nordmenn la beslag på dei sju fyrste plassane på resultatlista i rennet, som var opningsrenn i verdscupen det året. Sidan i same sesongen kom han på delt tredjeplass med landsmannen Kristen Skjeldal på 15 km i Falun, bak vinnaren Mikhail Ivanov og Frode Estil. Bjonviken vann sølvmedaljen på tremil fellesstart under noregsmeisterskapen i 2000 og NM gull i sprint fristil i 2002 foran OL-mester Tor Arne Hetland. I alt vart det eitt gull, to sølv og 3 bronse i NM på ulike distanser. Han vant også Skarverennet i 2002 framfor heile den norske langrenns- og skiskyttereliten.

Bjonviken representerte Noreg under Ski-VM 2003 i Val di Fiemme, då han med dårleg opplading på kort varsel vart sett inn på 15 km klassisk og enda på 44 plass. Han var elles med å vinne tre WC seire for Noreg i stafett i 1996, 2000 og 2002, og han vann scandinavisk cup samanlagt i 1999.

### Besteplasseringar i internasjonale renn
*1997  Nr 2 i sprint klassisk i Sunne
*2000 Nr 3 på 15 km på Beitostølen 
*2000 Nr 2 på sprint klassisk i Stockholmn
*2001 Nr 3 på 15 km klassisk i Falun

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2000: Sølvmedalje på 30 km i Vang
*Ski-NM 2001: Nr 4 på 50 km i Steinkjer
*Ski-NM 2002: Bronsemedalje på 15 km fristil i Høydalsmo. Gull i sprint fristil på Vang
*Ski-NM 2003: Nr 5 på 10 km i Molde. Sølv på 15 km med skibyte i Trondheim
*Ski-NM 2004: Bronsemedalje på jaktstart 15 km fristil på Bardufoss
*Ski-NM 2005: Nr 8 på 50 km på Lillehammer

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar og Arne Bjonviken som har retta opp i feil og rot

## Bakgrunnsstoff
*Tore Bjonviken i fis-ski.com
Håvard Skorstad

**Håvard Skorstad** () er ein tidlegare norsk langrennsløpar. Han markerte seg som langrennar fyrst i 1998-sesongen, då han vann bronsemedaljen på 10 km under noregsmeisterskapen, mindre enn åtte sekundar bak vinnaren Anders Eide og vel to sekund bak Tor Arne Hetland. Seinare same sesongen debuterte han i verdscupen på femmila i Holmenkollen med 51. plass. Dei neste åra vart det få startar i verdscupen, fyrst i 2001 vart det fleire renn på han. Ein 11. plass i Holmenkollen var største prestasjonen. 2002-sesongen vart Skorstads beste sesong, med sølvmedalje på NM-tremila bak Odd-Bjørn Hjelmeset, og ein femteplass i Birkebeinerrennet, som det året var verdscuptevling. Han gjekk sitt siste verdscuprenn i Kuusamo, seint i 2004. Seinare satsa han mest på dei verkeleg lange løpa, har fleire gongar hevda seg i Vasaloppet. På topplan tevla han for Ski- og fotballklubben Lyn og for Rustad Idrettslag.

### Besteplasseringar i internasjonale renn
* 2001: Nr 11 på 50 km i Holmenkollen
* 2002: Nr 5 på 58 km, Rena-Lillehammer

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1998: Bronsemedalje på 10 km i Alta
*Ski-NM 1999:
*Ski-NM 2000: Nr 5 på 30 km i Vang
*Ski-NM 2001: Nr 6 på 30 km, Steinkjer
*Ski-NM 2002: Sølvmedalje på 30 km i Høydalsmo

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*Håvard Skorstad i fis-ski.com
Lineært likningssystem

Eit **lineært ligningssystem** er eit matematisk system av to eller fleire lineære likningar som inneheld dei same variablane.
Døme:
:\begin{alignat}{3}
5x & + 2y& \; + \; 2z & = 27 \\
11x& + 8y& \;+ \; 2z & = 57 \\
-3x& + 1y& \;- \; 2z & = -16
\end{alignat}
er eit likningssystem med tre variablar: x, y og z. 

Ei løysing på eit lineært likningssystem er gitt ved at ein gjev kvar og ein av variablane ein verdi, slik at alle likningane er oppfylte samtidig. Ei løysing på likningssystemet over er gitt ved 
:\begin{alignat}{2}
x & = \; 4 \\
y & = \; 1 \\
z & = \; \frac{5}{2}
\end{alignat}
der alle dei tre likningane er oppfylte samtidig.

Innan matematikk er teorien om lineære ligkingssystem del av greinene algebra og lineær algebra, og ein viktig del av moderne matematikk. Metodar og algoritmer for numerisk løysing av lineære likningssystem speler ein viktig rolle innan fysikk, kjemi, ingeniørvitskap, informatikk og økonomi. Når matematisk modellering eller datasimulering blir brukte for å løysa komplekse system kan eit system av ikkje-lineære likningar ofte tilnærmast ved eit lineært likningssystem ved at ein nyttar lineærisering.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lineært ligningssystem|Lineært ligningssystem]]» frå , den 31. januar 2011.*
Meijirestaurasjonen

**Meijirestaurasjonen** (japansk 明治維新 *meiji ishin*) var ei rad hendingar som fann stad i Japan frå 1866 til 1869, med 1868 som det mest avgjerande året. Han innleidde det historiske tidsrommet kjend som Meiji ('opplyst styre') i Japan, og førte til ei rekkje endringar i dei politiske og sosiale strukturane i landet. Keisaren som kom til makta under Meijirestaurasjonen fekk det posthume namnet Meiji Tenno.

## Keisarstyre
Den eigentlege «restaurasjonen» fann stad då den siste shogunen, Tokugawa Yoshinobu, gav makta attende til keisaren av Japan den 9. november 1867 og sa frå seg embetet sitt ti dagar seinare. Dette markerte slutten på Edo-perioden, som hadde vart frå 1600.

I januar 1868 braut Boshinkrigen ut der den tidlegare shogunen sine styrkar blei nedkjempa av hærane frå Chōshū og Satsuma. Etter dette kunne den tidlegare shogunen fråtakast all makt som så i namnet blei tilbakeført til keisaren.

Meijirestaurasjonen førte med seg at tidlegare føydale klassar (daimyoar og samuraiar) blei avskaffa til fordel for eit nytt oligarki. Han gjorde også ei rask industrialisering av Japan mogleg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Meijirestaurasjonen|Meijirestaurasjonen]]» frå ,  den 31. januar 2011.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Meiji Restauration|Meiji Restauration]]» frå ,  den 31. januar 2011.*
Meiji

**Meiji** var det offisielle namnet på regjeringstida til keisar Mutsuhito i Japan, og varte frå Meijirestaurasjonen i 1867 til keisaren døydde i 1912. Under denne perioden blei føydalsystemet avskaffa i Japan, og landet gjekk over til å bli ei moderne industrialisert stormakt. 

Keisar Mutsuhito fekk etter døden det personlege namnet Meiji Tenno.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Here and There

***Here and There*** er eit konsertalbum av Elton John. Albumet vart gjeve ut i 1976 og vart produsert av Gus Dudgeon. Tittelen viser til opptak frå to konsertar: «Here» frå 18. mai 1974 i Royal Festival Hall i London, og «There» den 27. november 1974 i Madison Square Garden i New York City.

I 1995 vart det gjeve ut ei dobbel CD-utgåve miksa av Gus Dudgeon med nesten heile setlistene frå begge konsertane. «Take Me To The Pilot» og «Your Song» er med på begge diskane, men dette vart gjort med vilje fordi begge versjonane av kvar song er ganske forskjellige frå kvarandre. 

I USA selde albumet til gullplate i 1976 og platina i 1998. 

På «There»-plata spelar Elton John og bandet hans med John Lennon på tre songar. Desse var ikkje med på den originale utgåva, men «I Saw Her Standing There» vart gjeven ut som B-sida til singelen «Philadelphia Freedom», og alle tre songane vart sidan gjevne ut på ein EP på DJM. 

Albumet vart òg gjeve ut som ***Here and Now*** og ***London & New York.***

## Innhald

### 1995/1996-utgåve

## Medverkande
*Elton John – Piano, vokal
*Ray Cooper – Tamburin (CD #1 spor 4, 6, 7, 8, 10, 12; CD #2 spor 1, 2, 4, 7, 9-13), congatrommer (CD #1 spor 2, 3, 5, 6, 7, 8, 12; CD #2 spor 3, 5, 6, 8), bjøller (CD #1 spor 6; CD #2 spor 9), vibrafon (CD #1 spor 7; CD #2 spor 2), andefløyte på «Honky Cat», orgel på «Crocodile Rock»
*Lesley Duncan – vokal («Love Song»)
*Davey Johnstone – Gitarar (bortsett CD #1 spor 1, 2, 11), korvokal (bortsett: CD #1 spor 1, 2, 5, 8, 9, 11; CD #2 spor 5-8, 9, 12-13), mandolin på «Honky Cat»
*John Lennon – Gitar, vokal (CD #2, berre spor 8–10)
*Dee Murray – Bass (bortsett CD #1 spor 1, 11), korvokal bortsett: CD #1 spor 1, 2, 5, 8, 9, 11; CD #2 spor 5-8, 9, 12-13)
*Nigel Olsson – Trommer (bortsett CD #1 spor 1, 11), korvokal (bortsett: CD #1 spor 1, 2, 5, 8, 9, 11; CD #2 spor 5-8, 9, 12-13)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Here and There|Here and There]]» frå ,  den 31. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*''Here and There'' på Allmusic
Suverenitet

**Suverenitet**, **sjølvråderett** eller **sjølvstyre** viser til det å ha sjølvstendig makt over eit visst sjølvstendig område. Tradisjonelt viste omgrepet til den øvste makta til ein fyrste, seinare gjekk det over til den upersonlege statsmakta, og under opplysingstida oppstod tanken om folkesuverenitet, der viljen til folket skal ha suverenitet.

## Suveren stat
Ein kan rekna ein stat for å ha folkerettsleg suverenitet om dei statlege organa kan handla direkte med andre statar, inngå traktatar og ha ansvarstilhøve ved rettsbrot.

## Kjelder
Ingeborg Sundrehagen Raustøl

**Ingeborg Sundrehagen Raustøl** () er ein norsk skodespelar, oppvaksen i Prinsdal på Nordstrand i Oslo. Ho var tidlegare programleiar saman med *Bowler*, Jørn Kolsrud, i *Kykelikokos* på NRK, og sidan 2004 har ho vore ein av hovudpersonane i Hotel Cæsar på TV 2. Ho har også spelt ei hovudrolle i musikalen *Buddy Holly*. No er ho aktuell som stemme til Zoe, i det norskproduserte spelet *Drømmefall: Den Lengste Reisen*. Ho var dessutan med på Melodi Grand Prix 2011 som kordame.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ingeborg Sundrehagen Raustøl|Ingeborg Sundrehagen Raustøl]]» frå ,  den 10. oktober 2010.*  
 
* Dittoslo.no: "Sjenert rockejente". Intervju med Raustøl om Buddy Holly.
Bilsport

**Bilsport** er ein motorsport der ein bruker bilar til å kappkøyra på ulike vis.
Bilsport er internasjonalt organisert gjennom Fédération Internationale de l'Automobile (FIA).

## Historie

Kappkøyring med bil tok til snart etter at ein hadde utvikla den første bensindrivne bilen, og før dette hadde ein allereie tevla i hestedregne bilar. Det første billøpet som blei lyst ut fann stad den 28. april 1887 mellom Pont de Neuilly og Bois de Boulogne (2 km), og blei halde av sjefredaktøren for *Le Vélocipède*, Monsieur Fossier. Løpet blei vunne av den einaste deltakaren Georges Bouton, i ein bil han hadde bygd saman med Albert de Dion. Den 22. juli 1894 blei den første verkelege tevlinga med fleire deltakarar arrangert av tidskriftet *[[Le Petit Journal]]*, og gjekk mellom Paris og Rouen. Igjen var Albert de Dion  først i Rouen med sin bil, men ein Panhard et Levassor blei vinnar etter at andre tilhøve var tekne med.

## Vanlege bilsportgreiner
*Bakkeløp er ei tevlingsform der førarar køyrer ei fastlagd løype oppover raskast mogleg. Underlaget og kor bratt ho er varierer. Ein kan bruka ulike typar bilar til denne greina: Rally-, rallycross-, reserbilar og andre, som lastebilar.

*I bilorientering bruker ein kart til å køyra ein ukjend veg på ei bestemt tid. Tevlingsforma er særleg utbreidd i Norden.

*Crosskart går ut på å køyra fortast mogleg på ein bane, oftast med grusunderlag, med ein liten, rask spesialbygd bil.

*Dragracing går ut på at ei fargreie frå ståande start skal køyra ei kort lengd raskast mogleg. 
*Drifting er bilsport der føraren utfører kontrollert sladding på ein bane. Utføringa blir stildømt.

*Bilcross er ei form for lågkostnadsløp der ein køyrer vanlege bilar på grus- eller asfaltbane i høgst 80&nbsp;km/t. Etter kvart løp blir løpsbilane selde til ein fastsett pris.

*Gokart blir utført på asfaltbane i ein liten, rask spesialbygd bil. 

*Offroad går ut på å køyra i terrenget. Ulike former for offroad er Formula Offroad, biltrial og terrengrally.

*Billøp eller baneløp er langvarige løp på asfalterte banar for formelbilar, personbilar eller sportsbilar.

*Radiostyrt bilsport går ut på at radiostyrte modellbilar tevler mot kvarandre på ulike banar eller i terreng.

* Rally er personbilløp over lengre strekningar, ofte over fleire dagar. Ofte køyrer ein rally på vanlege vegar som er stengde for annan trafikk. Til forskjell frå andre billøp har sjåføren med seg ein passasjer som kartlesar.

* Rallycross går ut på å køyra raskast mogleg med spesialutrusta bilar på bane med grus- og asfaltunderlag. Banen er rundt 1 km lang.

## Bakgrunnsstoff
* Fédération Internationale de l'Automobile (FIA)
* Motorsportkanalen.se - nyheter och webb-tv om bilsport 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Bilsport|Bilsport]]» frå ,  den 31. januar 2011.*
Eurovision Song Contest 1956

**Eurovision Song Contest 1956** (**ESC 1956**), offisielt **1. Gran Premio Eurovisione della Canzone Europea**, var den fyrste gongen Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Teatro Kursaal i Lugano i Sveits. Finalen fann stad torsdag 24. mai 1956. Sveits vann tevlinga med songen «Refrain», framført av Lys Assia.

## Historie
På eit møte med Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) i Monaco i 1955 kom det oppe ein ide om å arrangere ein europeisk musikktevling basert på den italienske festivalen Festival della Canzone Italiana di Sanremo.

Den sveitsiske byen Lugano vart vald som vertsby for arrangementet som vart arrangert eitt år seinare. Lohengrin Filipello var programleiar for tevlinga som varte i éin time og 40 minutt. Dei sju deltakarlande deltok med to songar kvar. Pausenummeret vart forlengja under tevlinga på grunn av forsinkingar med røystinga.

Vinnaren vart kåra av ein jury bestående av to delegatar frå alle deltagerlanda, med unntak av Luxembourg, som lét delegatane frå Sveits røyste for seg. Jurymedlemmane stod fritt til å røyste på dei songane dei likte best, òg songar frå sitt eige land. Røystegjevinga til juryen vart aldri presentert i programmet; ein talsmann kunngjorde ganske enkelt at Sveits hadde vunne. Dette var fyrst og fremst ein radiotevling. Sjølv om det fanst fjernsynskamera i studioet, finst det ikkje lenger nokon fjernsynsopptak av tevlinga, berre radioopptak.

Berre enkeltartistar fekk delteke i tevlinga, ikkje duoar eller grupper. Danmark, Storbritannia og Austerrike meldte seg på etter at tidsfrista var gått ut og vart dimed diskvalifisert. Bidraga frå Frankrike og Belgia vart ikkje spelt inn av artistane som song songane i Eurovision Song Contest.

## Finalen
Finalen vart halden 24. mai 1956 i Teatro Kursaal i Lugano. Sveits vann tevlinga for fyrste gong. Kvart land deltok med to songar kvar, det var fyrste og siste gongen det vart gjort slik. Under vinnarframføringa av songen «Refrain» gløymte Lys Assia teksten, så ho og orkesteret måtte starte på nytt. Det er fyrste og siste gong i historia at det har hendt.

Vinnarsongen heit opphavleg «Refrains», men den siste bokstaven vart fjerna frå tittelen før Eurovision Song Contest.

## Kommentatorar
*  – Janine Lambotte (INR) og Nand Baert (NIR)
*  – Gunnar Hansen (Statsradiofonien TV)
*  – Michèle Rebel (RTF)
*  – Bianca Maria Piccinino (Programma Nazionale)
*  – Jacques Navadic (Télé-Luxembourg)
*  – Piet te Nuyl (NTS)
*  – Wilfred Thomas (BBC Television Service)
*  – Georges Hardy (TSR)
*  – Wolf Mittler (Deutsches Fernsehen)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eurovision Song Contest 1956|ESC 1956]]» frå  og [http://www.vg.no/musikk/grand-prix/artikkel.php?artid=10007462 VG.no],  den 1. februar 2011.*  

* eurovision.tv/resultattavle
Flamenco

**Flamenco** er ein spansk folkekunstart uttrykt gjennom song, dans og akkompagnement, typisk gitarspel og rytmisk klapping og knipsing. Genren er knytt til Sør-Spania, særleg Andalucia, meno også andre stader som Extremadura og Murcia. Spanske sigøynarar (*[[gitanos]]*), maurarar og sefardiske jødar har òg vore med på å påverka forma, og seinare har også kulturutveksling med Latin-Amerika, særleg Cuba, vore med på å vidareutvikla henne. Flamenco er rekna som immateriell verdsarv av UNESCO.

## Dans
Flamencodans finst i mange versjonar, frå ein turistifisert og lett tilgjengeleg versjon, til den ballettaktige fastlagde forma, og ei meir «opphavleg», folkeleg form ein kan finna på såkalla *peñas* og ved ulike festar, høgtider og festivalar.

Flamencodans blir tradisjonelt utført etter tur av éin og éin dansar. Tradisjonelt er det stor skilnad på kvinne- og mannsdans. Mannen dansar med stram stil, medan kvinna uttrykkjer seg med mjuke arm- og handrørsler, hofterørsler og bøyeleg overkropp. Begge dansar med stolt kroppshaldning. Det blir også gjerne brukt særs raske dansesteg.

Dansen er sterkt påverka av dansen til spanske sigøynarar (*[[gitanos]]*), og viser òg påverknad frå arabisk dans.

## Musikk

Ulike flamencomusikkstilar blir kalla *palo*, og skil seg frå kvarandre gjennom rytmemønster, toneart, motiv og verseforma brukt i songen. Det finst over femti ulike paloar, men ikkje alle blir framført like ofte. Nokre typar blir sunge utan akkompagnement, andre kan ha gitar- eller anna akkompagnement. Nokre blir tradisjonelt framført av menn, andre av kvinner, medan andre paloformer igjen ikkje er kjønnsdelte. Nokre blir dansa til og andre ikkje.

## Flamenco i verda
Frå 1970-talet har flamenco spreidd seg over hele verden, og er blitt brukt av mange artistar, som songaren Carmen Linares eller gitaristen Paco de Lucia og av Ojos de Brujo i såkalla «crossover»-stil. Carlos Saura sine kjende filmar som *Blodbryllypet*, *[[Carmen]]* og *Flamenco* har gjort kunstforma kjend for publikum i ei rekkje land. I den seinare filmen *Volver* av Pedro Almodovar framførte songaren Estrella Morente ein flamencosong med same namn som også nådde ut til eit stort publikum.

## Kjelder

*
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Flamenco|Flamenco]]» frå , og «[[:en:|Flamenco]]» frå  den 31. januar 2011.* 

## Bakgrunnsstoff
* Centro de flamenco
* Flamenco Trondheim
Tipplers Tales

***Tipplers Tales*** er eit album av Fairport Convention frå 1978. Det vart spelt inn på berre ti dagar, og var det siste albumet bandet spelte inn for Vertigo. Simon Nicol skreiv seinare 
:«Vi fekk oss ein avtale med Vertigo, den som enda med at dei betalte oss for å ikkje lage fleire album. det virka som ei nyhende, som Marx Brothers-linka: 'Kor mykje skal du ha få å IKKJE øve?' 'Åh, det har du ikkje råd til'. Vi gjorde Bonny Bunch og Tipplers Tales og ikkje dei fire andre albuma som var i kontrakten.»

Dave Pegg sa seinare:
:«Det var ikkje så mykje pengar. Det var kring £30&nbsp;000. Det var førte gong me hadde tent så mykje pengar på musikken. Me fekk noko slikt som £7000 kvar. Det var meir penga enn me nokon gong hadde hatt før. Dette var i 78 og det gjorde at me kunne avslutte bandet.»

Tipplers Tales vart av Allmusic skildra som «ikkje eit konseptalbum, sjølv om alkohol går mykje igjen i dei tradisjonelle songane», men likevel «gjer det bandet kan best, ta nokre fine, gamle tradisjonelle engelske jiggar, reels og tradisjonelle soger og set sitt eige folkrockmerke på dei». Etter *Tippler's Tales* gjekk det sju år før neste Fairport-album kom ut, *[[Gladys' Leap]]* i 1985.

Fleire tradisjonelle folkeviser hadde tidlegare vorte spelt inn av A.L. Lloyd i lag med Dave Swarbrick. Versjonen av «John Barleycorn» ligg nær versjonen som Traffic spelte inn, sidan Steve Winwood hadde lært songen av The Watersons. Melodien er basert på «Wir Pflügen» av Johann Schultz, betre kjend som «We Plough the Fields and Scatter», ein gammal engelsk hausttakkefest-song. 

## Innhald

## Personnel
*Dave Swarbrick - fele, mandolin, mandocello, vokal
*Simon Nicol - elektrisk og akustisk gitar, vokal, dulcimer, piano
*Dave Pegg - bassgitar, gitar, mandolin, vokal
*Bruce Rowland - trommer, perkusjon, elektrisk piano

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tipplers Tales|Tipplers Tales]]» frå ,  den 1. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Farewell Farewell

***Farewell, Farewell*** er eit konsertalbum frå avslutningsturneen til bandet i 1979. Det vart det siste Fairport-albumet med felespelaren og mandolinisten Dave Swarbrick. Songane er henta frå tre konsertar våren 1979, ved Birmingham University, Southampton University og Derby Assembly Rooms. Dei fleste songane er kjende songar frå tidlegare album. 

I 1997 for å markere 30-årsjubileet til Fairport Convention vart albumet nymastra og gjeve ut på nytt som «Encore Encore». Denne utgåva inneheldt singelen «Rubber Band» frå 1980, samt tre andre songar spelt inn under turneen i 1979: «The Hens March Through the Midden/Four Poster Bed», «Flatback Caper» og «Dirty Linen».

## Innhald

## Medverkande
*Simon Nicol – vokal, gitar, bratsj 
*Dave Swarbrick – vokal, fiolin, mandolin
*Dave Pegg – vokal, bassgitar, fiolin,  mandolin
*Bruce Rowland – trommer, perkusjon, bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Farewell Farewell|Farewell Farewell]]» frå ,  den 1. februar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Moat on the Ledge

***Moat on the Ledge: Live at Broughton Castle, August '81*** er eit konsertalbum av Fairport Convention. Albumet vart produsert av Simon Nicol og Dave Pegg.

Albumet vart spelt inn under ein av dei første gjenforeiningsfestivalane deira, ved Broughton Castle i august 1981, før festivalen vart permanent flytta til Cropredy, der dei framleis spelar kvart år. Dette er første gong Richard Thompson er attende i bandet og den første offentlege konserten til Judy Dyble på mange år.

Albumet vart opphavleg gjeven ut i 1982. 

## Innhald

## Medverkande
*Dave Swarbrick - vokal, fele, mandolin
*Richard Thompson - vokal, elektrisk gitar
*Simon Nicol - vokal, elektrisk and akustisk gitarar
*Dave Pegg - bass
*Dave Mattacks - trommer
*Bruce Rowland - trommer

med gjester

*Judy Dyble - vokal på «Both Sides Now»
*Ralph McTell - elektrisk gitar på «High School Confidential»

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moat on the Ledge: Live at Broughton Castle, August '81|Moat on the Ledge: Live at Broughton Castle, August '81]]» frå ,  den 1. februar 2011.*