open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Silver Bells

«**Silver Bells**» er ein populær julesong, skriven av Jay Livingston og Ray Evans.

«Silver Bells» vart først framført av Bob Hope og Marilyn Maxwell i filmen *[[The Lemon Drop Kid]]*, filma i juli og august 1950 og gjeven ut i mars 1951. Den første innspelte versjonen var av Bing Crosby og Carol Richards med John Scott Trotter and His Orchestra, gjeven ut på Decca Records i oktober 1950. Etter Crosby- og Richards-innspelinga vart populære, vart Hope og Maxwell henta attende seint i 1950-åra for å filme på ny ein meir utførleg produksjon av songen.

## Historie
«Silver Bells» hadde først tittelen «Tinkle Bells.»  Ray Evans sa «Me tenkte aldri på at *tinkle* hadde fleire tydingar, før Jay kom heim og den første kona hans sa, 'Er de galne? Veit de ikkje kva *tinkle* tyder?'» Ordet er slang for urinering.

Det har kome fleire soger om inspirasjonen til songen. Fleire magasin og intervju har sitert Jay Livingston på at inspirasjonen til songen kom frå bjøllene julenissane og folk frå Frelsesarmeen nytta på gatehjørna i New York City. Men i eit intervju med Ray Evans til NPR sa han at songen var inspirert av ei bjølle som stod på kontoret dei delte.

Songen gjekk inn på salslista i Storbritannia for første gongen i 2009, då ein duett med Sir Terry Wogan og Aled Jones vrt spelt inn for veldedige føremål. Singelen nådde 27. plassen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Silver Bells|Silver Bells]]» frå ,  den 20. mars 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*What's in a song? 'Silver Bells' — NPR interviews the author Ray Evans, with audio.
***Pianonotar** for Silver Bells
*
Al Khor by

**Al Khor** er ein kystby nord i Qatar, 50 kilometer nord for hovudstaden Doha. Han er kommunesenteret i kommunen Al Khor. Namnet på byen tyder 'bekk' på arabisk, sidan byen ligg ved ei lita elv. Al Khor er heimstaden til mange tilsette i petroleumsindustrien, sidan han ligg nær dei nordlege olje- og gassfelta i Qatar og Ras Laffan industriby.

## Historie
Al Khor vart styrt av Al Muhannadi-stamma før sjølvstendet til Qatar i 1971, og denne stamma styrer framleis i dag. Ein trur at Al Muhannadi-stamma som budde i Al Khor oppstod på 1700-talet. Stamma består av sju beduinfamiliar. I dag kjem dei fleste innbyggjarane i Al-Khor frå denne stamma. 

J.G. Lorimer skreiv i *[[Gazetteer of Gulf of Persia]]* om Al Khor (då kalla Khor Shaqiq) i 1908:

## Turistmål
Al Khor er kjend for Al-Sultan strandhotel, eit palass som er omgjort til eit hotell, og for dei mange moderne og historiske moskeane. Hovudnæringa i byen er fiske. Det finst mange strender kring Al Khor, og i strendene i sør er det mange strandhus som innbyggjarar i byen og Doha eig. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Khor (city)|Al Khor (city)]]» frå ,  den 20. mars 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
T-72B3

**Т-72B3** frå 2011 er ein aktuell og modernisert versjon av Т-72 som vart plassert i avdelingar frå 2012. Nytt eldleiarssystem, vern av typen «Контакт-5», motor V-84-1 med 840 hestekrefter, kanonsikte av typen «SOSNA-U», vindmålar, R-168 samband, ny stabilisator og ny type vern mot masseøydeleggingsvåpen (MØV). Prosjektoffiser for stridsvognsanskaffelsen ved Hærens våpenskole i Noreg, Christoffer Westermoen, har sagt at denne vogna er betre enn den norske Leopard-2A4 i rekkevidde, eldkraft, sensorar og vern.

## Observasjonsutstyr og samband

Stridsvogna har siktesystemet Sosna-U på dei som er modifiserte etter 2016, med automatisk målfølgjing og infraraude sensorar med kamera frå Thales.
Eldleiingssystemet er samansett av kanonsiktet TPD-K1 med 1A40-komplekset, og stridsvognkommandøren har siktet TKN-3MK som er forsterka med Dubl-systemet og 2. generasjon elektrooptisk oppløysing. Sjåføren har nattkikkert av typen TVN-5.

Sambandet er ein VHF/UHF radio av typen R-168-25U-2 Akveduk (russisk:Р-168-25У-2 «Акведук»)

; T-72B3М
: (2014) — modernisert versjon av Т-72B3 spesielt eigna for stridsvognbataljon.

## Referansar
Dann Gallucci

**Dann Gallucci** () er ein amerikansk musikkprodusent, låtskrivar, musikar og lydteknikar. Han er mest kjend for arbeidet sitt med banda Modest Mouse, The Murder City Devils og Cold War Kids. 

Gallucci møtte Isaac Brock, låtskrivar i Modest Mouse, i Seattle i Washington i 1993. Han byrja å spela gitar med bandet og vart etter kvart fulltidsmedlem og var med på å spela inn fleire singlar som seinare vart utgjevne på albumet Sad Sappy Sucker i 2001. Medan han var med i Modest Mouse var han med på å starte pønkrockbanda Area 51 og Death Wish Kids.

Bandet The Murder City Devils vart starta i 1996 av medlemene Spencer Moody, Dann Gallucci, Derek Fudesco, Coady Willis og Nate Manny. Dei gav ut to singlar det året, «Three Natural Sixes» og «Dance Hall Music», og signerte kontrakt med plateselskapet Die Young Stay Pretty, eit dotterselskap av Sub Pop. Dei gav ut debutalbumet sitt, «The Murder City Devils» i 1997.

Han var med på å skrive og spela gitar på songane «Trailer Trash» og «Bankrupt on Selling» av Modest Mouse. Dei vart gjevne ut på albumet The Lonesome Crowded West i 1997. «Trailer Trash» kom på plass 63 på Pitchfork Media si liste over dei 200 beste låtane frå 1990-talet («The Top 200 Tracks of the 1990s»)

The Murder City Devils gav ut det andre studioalbumet sitt, Empty Bottles, Broken Hearts, i 1998 og det tredje, In Name and Blood, i 2000. Dei hadde avskjedskonsert 31. oktober 2001 i Seattle's Showbox Theater.

Etter at The Murder City Devils var oppløyst returnerte Gallucci åt Modest Mouse på fulltid mellom 2001 og 2005. Han var med på å skrive og spela inn albumet Good News for People Who Love Bad News som vart gjeve ut i 2004. I tillegg til gitar spela han mellotron, tangentar, piano, klokkespel, trommeloop, timpani og perkusjon. Albumet vart svært godt motteke, og vart nominert til Grammy i 2005 for «Best Alternative Album».

I 2003 starta han bandet A Gun Called Tension saman med Sean Reveron frå The Beta Band, Exodus 77 og The Free Association. Dei gav ut eit album med same namn som bandet i 2003, og spelar ei blanding av dancehall, hip hop, reggae og pønk.

Gallucci forlét Modest Mouse i 2005 for å satse på ei karriere som lydteknikar og musikkprodusent. Han vart uteksaminert frå *The Conservatory of Recording Arts and Sciences* i Phoenix i Arizona i 2007.

I 2011 spela han inn singelen «Fashionable» for Cold War Kids, og vart seinare det året med i bandet for å spela gitar og produsere det neste albumet deira. Dear Miss Lonelyhearts vart gjeve ut 2. april 2013. Han produserte, spela inn, miksa og spela på det neste albumet deira, Hold My Home, òg. I 2016 forlét han bandet.

Frå 2011 åt 2014 returnerte Gallucci åt Modest Mouse og var med på å skrive tre songar til albumet Strangers to Ourselves.

I 2016 vart Gallucci produsent av radioprogrammet Bullseye with Jesse Thorn.

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dann Gallucci|Dann Gallucci]]» frå  den 19. mars 2017. Den engelske artikkelen oppgav desse kjeldene:*
25. motoriserte infanteribrigade

**25. motoriserte infanteribrigade** i den russiske hæren var før 2017 forlagt til Strugi Krasnyje i Pskov-regionen. , men flytta då til Luga i Leningrad oblast som del av 6. armé i Russland..
I kilden er dette materiellet oppgitt:

*40 x T-72B stridsvogn 
*1 x T-72BK kommandostridsvogn
*159 x MT-LB transportpanservogn
*18 x BM-21 «GRAD» rakettkastar
*36 x 152mm 2S1 Gvozdika felthaubits
*18 x 120 mm 2S12 Sani bombekastar
*12 x 100 mm T-12 RAPIRA panserbekjempingskanon
*12 x 9P149 «STURM-S» styrt presisjonsmissil (mot panser)
*27 x 9K115 «METIS» styrt presisjonsmissil (mot panser)
*11 x BTR-80 transportpanservogn
*4 x BRDM-2 lettpansret oppklaringsvogn
*12 x. BM 9A33BM2 «OSTE» SA-8 luftvernmissilvogn
*6 x BM 9A34(35) SA-13 STRELA-10 luftvernmissilvogn 
*6 x ZSU 2S6M luftvern maskinkanon 
*27 x MANPADS type 9K38 Iglet skulderavfyrte luftvernmissil

## Merknadar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:25. motoriserte infanteribrigade|25. motoriserte infanteribrigade]]» frå ,  den 22. april 2019.*
Skulderavfyrt luftvernmissil

**Skulderavfyrt luftvernmissil** (engelsk *man-portable air-defense system*) er eit lett luftvernmissil til bruk i små militære einingar. Dei kan nyttast til å skyte ned lågtflygande fly og helikopter.

Missilet vart utvikla på 1940-talet og fått stor merksemd dei siste 30 åra fram til 2017 fordi ei rad kommersielle fly har vorte nedskotne av desse missila.

25 land, inkludert Sverige, UK, USA og Russland produserar slike missil. Innehav, eksport, kjøp og salg av slike våpen er strengt kontrollert, av di dei er så farlege for sivil luftfart.

Missila er omlag 1,5-1,8 meter lange og veg 18 kilo. Dei kan avfyrast på 10 kilometers hald og skotvidda er 6 kilometer med maksimal høgde 5000 meter. Fly i 6000 meters høgde er relativt trygge. bortsett frå FIM-92 Stinger (1996 versjon) som har ei skotvidde på 7600 meter.

SA-18 (Igla) missilet med avfyringsrøyr og gripehandtak - pluss ein SA-16 (Igla-1) missil og avfyringsrøyr

## Kjelder
Gorakhpur

**Gorakhpur** (hindi , urdu ) er ein by i den austlege delen av delstaten Uttar Pradesh i India. Byen har  innbyggjarar, og er administrasjonssenter i Gorakhpur distrikt. Han ligg ved Raptielva, rundt 65 km sør for grensa til Nepal og 11 mil aust for byen Faizabad.

Byen blei til rundt 1400. Han har namn etter asketen Gorakshanath, som verka på staden.
I dag er han kjend for tempelet Gorakhnath Math.

I Mogulriket var Gorakhpur ein viktig garnisonsby. Han blei overteken av Det britiske austindiakompaniet i 1801, og var eit militært treningssenter i Britisk India.
I 1934 blei han råka av eit øydeleggjande jordskjelv. 

Gorakhpur er i dag eit transportknutepunkt for veg og jernbane. Det fisnt også ein liten flyplass her for innanrikstrafikk. 
Tekstilindustri, trykkeri, sukkerproduksjon og jernbanevedlikehald er viktige industriar. 
Byen er hovudkvarter for Gita Press, det største forlaget for hinduskrifter i verda. 

Det lokale universitetet Deen Dayal Upadhyaya Gorakhpur University blei grunnlagd i 1956 og driv eit arkeologisk museum her. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gorakhpur|Gorakhpur]]» frå , og «[[:en:|Gorakhpur]]» frå  den 20. mars 2017.*
Cold War Kids

**Cold War Kids** er eit amerikansk indie rock-band frå Long Beach i California som vart starta i 2004. Dei har gjeve ut seks studioalbum. Det siste, L.A. Divine, kom i april 2017.
## Medlemmer
### Noverande medlemmer
*Nathan Willett - song, piano, gitar, perkusjon (2004–i dag)
*Matt Maust - bassgitar (2004–i dag)
*Joe Plummer - trommer, perkusjon (2013–i dag)
*Matthew Schwartz - tangentar, gitar, song, perkusjon (2014–i dag, turnemedlem 2013-2014)
*David Quon - gitar, song (2016–i dag)

### Tidlegare medlemmer
*Jonnie Russell - gitar, song, perkusjon, piano, tangentar (2004-2012)
*Matt Aveiro - trommer, perkusjon (2004-2013)
*Dann Gallucci - gitar, tangentar, perkusjon (2012-2016)

### Tidsline

## Diskografi
### Studioalbum
*Robbers & Cowards (2006)
*Loyalty to Loyalty (2008)
*Mine Is Yours (2011)
*Dear Miss Lonelyhearts (2013)
*Hold My Home (2014)
*L.A. Divine (2017)

### Livealbum
*iTunes Live from SoHo (2008)

### Samlealbum
*Up in Rags/With Our Wallets Full (2006)

### EP-ar
*Mulberry Street (2005)
*With Our Wallets Full (2005)
*Up in Rags (2006)
*We Used to Vacation (2006)
*Live at Fingerprints (2008)
*Live from the Paradiso (2008)
*Behave Yourself (2010)
*Live at Third Man (2011)
*Tuxedos (2013)
*Five Quick Cuts (2015)

## Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cold War Kids|Cold War Kids]]» frå  den 20. mars 2017. Den engelske artikkelen oppgav desse kjeldene:*
Paella

**Paella** er ein spansk rett av kokt ris med olivenolje og safran som kan vera iblanda skaldyr, blekksprut, fisk, fugl og grønsaker. Paella stammar frå Valencia-området og er eigentleg det valencianske namnet på steikepanna retten blir laga i.

Ei paellapanne er vid og ganske flat med to handtak. Ho har som regel ein diameter på minst 30 cm, til familiebruk typisk 50-60 cm, men han kan vera fleire meter på panner brukt til større serveringar.
Tradisjonelt lager ein retten over open eld, men i nyare tid er det blitt vanlegare å bruka gass som varmekjelde. Retten blir servert direkte frå panna.

## Galleri

Paellera.jpg|Den tradisjonelle panna kalla *paella* eller *paellera*.
Paella5.JPG|Paella i tilpassa gasspanne for denne retten .
Paella marinera, arroz valenciano.jpg|*Paella marinera*
Paella valenciana (Castellón).jpg|*Paella valenciana*


## Sjå òg
* Arròs negre

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Paella|Paella]]» frå ,  den 19. mars 2017.*
Al Thakhira

**Al Thakhira** er ein landsby ved kysten i Al Khor kommune i Qatar, kring 7&nbsp;km nordaust i byen Al Khor. **Al Dakhira naturreservat** ligg i området, og er ei øy med mangrover og ei strand.

## Historie
J.G. Lorimer skreiv i *[[Gazetteer of Gulf of Persia, Oman and Central Arabia|Gazetteer of Gulf of Persia]]* om Al Thakhira i 1908:

## Idrett
Al Thakhira har sin eigen amatørfotballiga. I 2005 vart Al Thakhira FC skipa og har konkurrert i den QFA-godkjende Qatar amatørliga sidan 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Thakhira|Al Thakhira]]» frå ,  den 20. mars 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ragnar Nordby

**Ragnar Asbjørn Nordby** () var ein norsk husflidsmann frå Stokke i Vestfold.

Frå unge år samla Nordby kunnskap om folkekunst, handverk og samarbeidsformer i det gamle bondesamfunnet rundt om i Vestfold. Han granska både det ferdige arbeidet og arbeidsmåtane nøye, noko som mellom anna resulterte i at han forma ein vestfoldbunad i 1932. Etter han vart cand.philol. i 1934, arbeidde han som lektor i tida 1935-47. Åra 1947-54 var han kontorsjef i Landbruksdepartementet. Frå 1954 var han disponent i Den Norske Husflidsforening, der han gjorde viktig innsats for også samisk husflid.

Nordby var i studietida formann i Studentmållaget. Seinare var han både formann og sekretær i Landsnemnda for bunadsspørsmål.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Agronomen Knut Monrad

**Knut Monrad** () var ein norsk agronom som ivra mykje for å dyrke opp myrane i Noreg.

Monrad, som var fødd i Jelsa i Rogaland, utdanna seg til sivilingeniør og tok høgre landbruksutdanning. Frå 1898 til han døydde var han amtsagronom i Buskerud, med bustad på Solhaug i Lier kommune. Særleg var han oppteken med å få i gang oppdyrking av myrar, åra 1904-05 var han forsøksleiar i Det norske myrselskap. Han var med å skipe mange torvstrøyarlag og kooperative kjøpelag i amtet.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
9K38 Igla

**9K38 Igla** (russisk: **Игла́**, *nål*) er eit **Игла́** antiluftskyts. Orginalvarianten hadde NATO-kallenamnet **SA-16 Gimlet.** Den nyaste varianten er kjend som **SA-24 Grinch**.

* Valbart IFF-system for å hindra nedskyting av eigne eller allierte fly.
* Ein kraftigare rakettmotor, minska luftmotstand og eit betre styresystem med lengre skotvidd og betre prestasjonen mot snøgge mål.
* Betre verknad mot mål ved at eksplosjonen skjer nærare flykroppen. I terminalfasen treff missilet flykroppen i staden for bruk av nærleiksbrannrør nær jetutblåsinga, og ei sekundærladning tenner på rakettbrennstoff som eventuelt er att.   
* Betre motstand mot narrebluss og ALQ-144-seriens jammere.
Hjerkinn

**Hjerkinn** er ei bygd i Dovre kommune i Oppland i Innlandet fylke. På Hjerkinn ligg Hjerkinn stasjon som er den høgstliggjande stasjonen på Dovrebanen. På lokal dialekt (dovring) vert namnet uttala /sjærkjinn/.

## Historie
Hjerkinn er ein gamal skyssstasjon med tradisjonar attende år midt på 1200-talet. Han låg ved pilegrims- og kongevegen åt Trondheim og var det høgste punktet på Dovrefjell. På 1800-talet kom det òg skulemeistar åt Hjerkinn i sesongen og staden var midtpunktet på fjellovergangen. Engelske turistar var i dette hundreåret dei fyrste som oppdaga staden og la grunnen for vidare hotelldrift her. Då jernbanene frå Oppdal og Dombås vart ferdige og knytt saman i 1921 fekk området ein ny oppsving med hotelldrift både der og på Fokstua litt lengre vest.
Folldal gruver dreiv gruvedrift på Tverrfjellet fram til 1993. Forvaret hadde eit øvingsfelt, Hjerkinn skytefelt, i nærleiken som no er i ferd med å returnerast åt naturen (2017).

## Galleri

Hjerkinn stasjon rk 86305 IMG 1244.JPG|Hjerkinn stasjon 
Hjerkinn Norsk Villreinsenter IMG 1248.JPG|Norsk villreinsenter 


## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:no:Hjerkinn|Hjerkinn]]» frå ,  den 20. mars 2017.*
Lesjaverk

**Lesjaverk** er ein tettbygd stad i Lesja kommune i Innlandet. Han ligg om lag 4 mil vest for Dombås. Lesjaverk høyrer til Lesjaskog skulekrins.

Lesjaverk har eigen lokalbutikk. Landbruk er ein særs viktig næringsveg, men det finst òg arbeid innan mellom anna hyttelafting og turisme.

## Historie
Namnet kjem frå Lesja jernverk, som vart drive frå 1659 åt slutten av 1700-talet. Grunnlaget var malmførekomstar i lia ovanfor Lesjaverk, no kalla Gruvlia. Malmtilgangen var særs ujamn og produksjonen hadde opphald i fleire periodar. Frå 1695 åt 1697 vart Lesjaverk kyrkje bygd til bruk hovudsakleg av dei som jobba på verket og familiane deira. Etter at drifta på jernverket vart avvikla ynskte ein å flytte kyrkja vestover åt Lesjaskog, der hovudtyngda av befolkninga i området låg. Kyrkja vart flytt i 1855 og omdøypt Lesjaskog kyrkje. I 1964 vart det bygd ei ny Lesjaverk kyrkje på staden der den gamle verkskyrkja hadde stått.

## Samferdsel

Toga på Raumabanen stoppar på Lesjaverk stasjon om det trengst. Europaveg 136 går gjennom Lesjaverk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Lesja jernverk på lokalhistoriewiki.
*Lesjaverk kyrkje på lokalhistoriewiki.
*Lesjaskog kyrkje på lokalhistoriewiki.
IFF-system

**Identification friend or foe (IFF)** (nynorsk: Identifisering, ven eller fiende) er eit elektronisk system, som gjer det mogeleg med ein trygg identifisering av eit radarekko. Systemet nyttast oftast av militære radarsystem til å skilja mellom kampfly som ven eller fiende. Systemet brukast òg i stigende grad mot kjøyretøy og fartøy (skip).

## Funksjon
Eit IFF-system er basert på to apparater, ein *interrogator* (nn: forhøyrar) på radaren samt ein transponder plasert ombord i flyet. Denne transponderen er utstyrt med eit kryptosystem. Interrogatoren sender ut eit spørsmål, samstundes med at radaren sender ein radarpuls, og transponderen om bord på fartøjet svarar dersom kryptolyklane er overeins. I fall eit slikt svar kjem, er flyet positivt identifisert som  ven, og et passande symbol vert vist på radarskjermen (monitoren). I motsett fall kjem det ikkje noko svar, og flyet kan vera fiende eller ukjend. 

## Kjelder
Lora

**Lora** er ei grend i Lesja kommune i Innlandet. Hovudnæringa er landbruk. 

På Lora finst det grendehus, bensinstasjon, treningssenter, fysioterapeut og fotklinikk. Lesja fjellstyre har kontor på Lora. På sørsida av dalen ligg Lorkverna, ei restaurert kvern og populært turmål. 

Europaveg 136 går gjennom grenda. Lora stoppestad på Raumabanen er nedlagt og ingen tog stoppar der.

## Kjelder
Elva Lora

**Lora** er ei elv i Lesja kommune og Skjåk kommune i Innlandet.

Ho er ei sideelv åt Lågen og renn i aust-nordaustleg retning til ho munnar ut i Lågen ved grenda Lora. Elva er  lang og har eit nedslagsfelt på . Middelvassføring ved munningen er . Lora er den sideelva som leverer klart mest vatn åt Lågen innan Lesja kommune og smeltevatn frå Lora er hovudkjelda åt flom i Lågen i Lesja. Før nedtappinga av Lesjavatna munna Lora ut i den vestlege delen av innsjøen.

Elva har utspring frå eit brevatn mellom Skarvedalseggen i nord og Lorhogget i sørvest, sentralt i Reinheimen nasjonalpark. Ho renn fyrst mot sør og fell nokså bratt ned mot sjølve Lordalen, der ho snur mot aust-nordaust. Vidare fell elva slakt og einsarta og mottek vatn frå mange små sideelver og -bekkar. Under om lag 1000 moh. er dalen skogkledd. Stort sett heile vassdraget over skoggrensa ligg innanfor Reinheimen nasjonalpark. Under skoggrensa omfattar Lordalen landskapsvernområde dalfører omtrent frå Ruste (780 moh.) og opp åt Nysetre (995 moh.)

Det går bilveg åt Nysetre som ligg akkurat ved skoggrensa. Men unntak av vegen og forbyggingsarbeida på dei siste par kilometra før munninga er elva og vassdraget hovudsakleg utan tekniske inngrep. Vassdraget vart verna mot kraftutbygging i Verneplan I for vassdrag i 1973.

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på [[:nb:Lora|Lora]] frå  den 21. mars 2017. Wikipedia på bokmål oppgav desse kjeldene:*
ALQ-144

**ALQ-144**, **AN/ALQ-147**, og **AN/ALQ-157** er eit amerikansk mottiltak (jamming) mot infra-raudt styrde - eller heimande missil, som den russiske Igla- eller Strela-serien. Det mest brukte mottiltaket før denne jammeren kom på 1970-talet, var dei såkalla narrebluss. Dette var brennande gjenstandar som vart kasta ut frå flyet med ein flamme som likna den infraraude signaturen på flyet sin motor eller ekshaustutsleppet. Dette systemet fungerte på eit vis, men det kravde òg ei mengd slike narrebluss å halda seg over eit risikabelt område i lang tid.
ALQ-144-serien kunne skape konstant vern mot visse typar infraraudt heimande missil.
Narrebluss

**Narrebluss** (engelsk *decoy flare*) er ei varmekjelde ein skyta ut frå fly, helikopter, båtar eller kjøretøy for å narre varmesøkjande missil vekk frå det eigentlege målet sitt. I militære miljø omtalar ein gjerne narrebluss som *flare*.

Narrebluss er idag saman med chaff den mest nytta forma for vern på militære fly og helikopter. Chaff er elektrisk leiande folie eller fiber som forstyrrar radarsystem. Andre motmiddel for vern ein nyttar mot varmesøkjande missil er rundstrålande jammarar og direktive jammarar.

Målet med eit narrebluss vil til vanleg vera å trekkje siktepunktet til missilet sin søkjar vekk frå målet, ideelt slik at målet kjem utanfor missilsøkjaren sitt synsfelt. Det kan òg nyttast i høvet med maskering for å få målet til å likne minst mogeleg på eit ekte mål, då i kombinasjon med andre narremiddel (narrebluss, røyk, chaff eller jammarar).

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
* SAAB: ''BOL Ensuring Mission success for F/A-18'' Mit Bildern von pyrophoren Hitzewänden
* Ernst-Christian Koch: ''Pyrotechnic Countermeasures: II. Advanced Aerial Infrared Countermeasures, Propellants, Explosives, Pyrotechnics 31, No. 1'' (PDF, 2006) Publikation zu spektral angepassten Wirkmassen
Den Hirschsprungske Samling

**Den Hirschsprungske Samling** er eit kunstmuseum i København. Museet opna i 1911 og inneheld dansk kunst frå 1800-talet og byrjinga av 1900-talet. Det er særleg lagt vekt på dansk gullalderkunst frå 1800–1850, men òg Skagensmålarane og andre representantar for det moderne gjennombrotet er representerte. Kunstverka er stilt ut saman med interiører og møblar frå heimane til den enkelte kunstnar.

Samlinga vart skipa av tobakkfabrikant Heinrich Hirschsprung og kona Pauline, som donerte si private kunstsamling til den danske stat i 1902.

Museet stiller ut meir enn 700 kunstverk og alle dei store målarane frå den danske gullalderen er representerte, som C.W. Eckersberg, Christen Købke, Wilhelm Bendz, Wilhelm Marstrand, J. Th. Lundbye, Dankvart Dreyer og Martinus Rørbye med fleire.

Av Skagensmålarane og andre representantar for det moderne gjennombrotet finst mellom anna
P.S. Krøyer, Michael og Anna Ancher og Theodor Philipsen i tillegg til fleire av kunstnarane frå Fyn.

## Bygninga
Bygninga til museet er teikna av den danske arkitekten H.B. Storck og stod ferdig i 1911. Han blei freda i 1995.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Den Hirschsprungske Samling|Den Hirschsprungske Samling]]» frå , den 21. mars 2017, revisjon [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Den_Hirschsprungske_Samling&oldid=16403980 16403980]*
Lora stoppestad

**Lora stoppestad** er ein tidlegare stoppestad på Raumabana som opna i 1921, mista passasjertrafikken i 1988 og vart nedlagd i 1990. Lora er ei grend i Lesja kommune i Innlandet fylke, 25 kilometer nordvest for Dombås. 

## Trafikale høve
Lora var bemanna for billettsal og ekspedering av gods inntil beteninga vart inndregen i 1970. Trass i at stoppestaden var ubemanna vart det framleis ekspedert vognlastar dit til ut på 1980-talet. Fram til 1988 stansa toga viss det var reisande. 
Stoppestaden vart formelt nedlagd i 1990.

### Betening
Lora var ein "kjerringstasjon" utan stasjonsmeister eller personale med sikkerhetsfunksjonar. Dei ansette var ekspeditriser som selde billettar, ekspederte gods og handterte pakkar og post. 

* Anna Otnæs, f. 1897, ekspeditrise fra 15.1.1921 
* Aagot Wold Jensen, f. 1901, ekspeditrise fra 24.11.1956-1.5.1960 
* Eldbjørg Høie, f. 1911, ekspeditrise fra 15.8.1960  

## Stasjonsbygninga
Stasjonsbygninga var teikna av Jernbanens arkitektkontor ved Gudmund Hoel og Bjarne Friis Baastad, og var av "Type for Raumabanen", den same bygningstypen som til dømes Bottheim, Marstein og Lesjaskog. Bygninga vart sett opp frå 1917 til 1921, kravde  arbeidstimar og kosta  kroner. Kostnadane for heile stasjonsanlegget var  kroner.

Bygninga er i to etasjar og kjellar, og oppført i lafta tømmer kledd med liggjande trepanel. Gavlane har ståande vekselpanel. Døra til venterommet og vindauga i gavlane er rama inn med ornamentar i nyrokokko. Bygninga har saltak tekt med skifer. Ekspedisjonsrommet har eit utbygg mot plattforma med plass til eit innvendig stillverk. I fyrste etasje var det ekspedisjonskontor, telegrafistrom og venterom for passasjerane. I andre etasje var det tenestebustad med inngang frå baksida. I kjellaren var det rom for lagring av mat og brensel, og eit bryggarhus for klesvask. Godshuset var i ei einetasjes sidefløy med port ut til plattforma. I 1976 vart det bygd kvilerom for baneavdelinga i delar av venterommet og ein del av ekspedisjonskontoret vart bygd om til soverom. Bygninga fekk innvendige vassklosett i 1960. 

### Stasjonsområdet
På stasjonsområdet er privétbygninga og ein tjoringsbom for hestar teken vare på. Lora hadde frå opninga eit 250 meter langt kryssingsspor. Kryssingssporet vart fjerna før 1960. I vestre ende av stasjonsområdet var eit 75 meter langt gjennomgåande lastespor med lasterampe og eit stort godshus bygd av Lora samvirkelag (grunnlagd 1945). Lastesporet vart rive på 1990-talet, men lasterampa og godshuset står enno (2024).

## Kulturminne
NSBs bygningsregistrering omtala i 1981 bygninga som i god stand og med middels verneverdi.  

I samband med vernet av strekninga Bjorli-Åndalsnes, vart det vurdert å flytta stasjonsbygninga på Lora til Flatmark for å erstatta stasjonen som vart riven i 1984: 

.

Eigaren Bane NOR Eigedom har gjort ei omfattande restaurering av bygninga, og ho er lokalt verna etter plan- og bygningslova.

## Kjelder

### Bibliografi
## Litteratur
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
----

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Lora stoppested|Lora stoppested]]» frå ,  den 15. mai 2024.*  

## Bakgrunnstoff
*Innlandet fylkesarkiv Bilete frå Lora stoppestad
Målsøking

**Målsøking** (engelsk *homing*) er ein prosess der eit fartøy, missil eller kjøretøy sjølv (automatisk) styrer mot eit mål som utstrålar ein identifiserbar signatur, til dømes lys, radiobølgjer eller lyd.

*Infraraud målsøking - eit passivt styresystem som fører missilet mot ei kilde som utstrålar infraraudt lys
*Radarmålsøking - eit styresystem som fører missilet mot ein spesiell radarsignatur - typisk luft-til-luft missil.
*Målsøkande torpedo, - "fire and forget"-torpedoar som styrer mot ein spesiell akustisk signatur.

## Kjelder
Evi Sachenbacher-Stehle

**Evi Sachenbacher-Stehle** () er ein tysk tidlegare langrennar og skiskyttar frå Traunstein. Ho vann OL-gull i 4 x 5 km stafett i 2002 og i lagsprint i 2010, og vann VM-gull i i 4 x 5 km stafett i 2002. Sachenbacher-Stehle sikra seg fem OL-medaljar og seks VM-medaljar i langrenn i tida 1999-2010.

## Karriere
### Langrenn
Atten år gamle Sachenbacher deltok på det tyske stafettlaget som fekk bronse i Ski-VM 1999.  To år seinare vann ho ei sprinttevling i verdscupen i heimlegeGarmisch-Partenkirchen. Sidan i karrieren sigra ho i to verdscuprenn; ein 5-km i Kiruna i november 2002 og ein 10-km i Falun i mars 2006.

Under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City sikra Sachenbacher seg sølvmedaljen i sprintøvinga framfor norske Anita Moen, begge var slått av russiske Julija Tsjepalova. To dagar seinare slo Sachenbacher på ny Moen då det gjaldt innspurten i 4 x 5 km stafett, og gav slik Tyskland ei høgst overraskande gullmedalje, dei andre på vinnarlaget var Manuela Henkel, Viola Bauer og Claudia Künzel. Den same kvartetten vart året etter også verdsmeistrar i 4 x 5 km stafett. Elles i Ski-VM 2003 kneip Sachenbacher sølvmedaljen på jaktstarten. 

Sachenbacher-Stehle var med på alle dei tyske laga i 4 x 5 km stafett som kom på sølvplass ved både Vinter-OL 2006, ski-VM 2007 og 2009, samt Vinter-OL 2010. Under verdsmeisterskapen i Sapporo i 2007 tok ho også ein sølvmedalje på lagsprinten, i spann med Claudia Künzel. Tre år etter Sapporo-VM vart dei to olympiske meistrar i lagsprint då vinterleikane 2010 vart arrangert ved Vancouver.

### Skiskyting
Sesongane 2013 og -14 satsa Sachenbacher-Stehle på skiskyting og fekk plass på Tyskland sitt landslag i skiskyting. Under Vinter-OL 2014 i Sotsji kom ho på fellesstarten i mål som nummer fire, men fire dagar etter tevlinga vart ho diskvalifisert då urinprøva viste spor av det forbodne stoffet metylheksanamin. Ho slutta då med konkurranse-idrett.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*Ski-VM 1999 i Ramsau: Bronsemedalje i 4 x 5 km stafett 
*Ski-VM 2001 i Lahti: Nr 4 i 4 x 5 km stafett
*Vinter-OL 2002 i Salt Lake City: Gull i 4 x 5 km stafett og sølv i sprinttevlinga
*Ski-VM 2003 i Val di Fiemme: Gull i 4 x 5 km stafett, sølv på 10 km jaktstart, nr 5 i sprint og nr 6 på 30 km
*Ski-VM 2005 i Oberstdorf: Nr 4 i 4 x 5 km stafett og nr 18 på 10 km
*Vinter-OL 2006 i Torino: Sølvmedalje i 4 x 5 km stafett og nr 5 i lagsprint
*Ski-VM 2007 i Sapporo: Sølvmedalje både i lagsprint og i 4 x 5 km stafett, nr 4 på 15 km og nr 6 på 10 km
*Ski-VM 2009 i Liberec: Sølvmedalje i 4 x 5 km stafett, nr 10 på 15 km
*Vinter-OL 2010 i Vancouver: Gullmedalje i lagsprint, sølvmedalje i 4 x 5 km stafett, nr 4 på 30 km
*Ski-VM 2011 i Oslo: Nr 13 både på 15 km og 30 km
*Vinter-OL 2014 i Sotsji: Nr 4 i mixstafett 

I tida 2003 til 2014 var Sachenbacher-Stehle med på å vinne fire stafettar og tre lagsprintar i langrenn, og to ordinære stafettar i skiskyting.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:|de:]]» frå ,  den 21. mars 2017.*
Kryptosystem

**kryptosystem** er eit sett av protokoller, prosedyrar, krypteringsalgoritmer og instruksjoner for å kode eller kryptere meldingar ved hjelp av kryptografi.

Generelt innheld eit kryptosystem ein kompleks samling kryptografiske einingar, mellom anna kryptografiske algoritmer, protokoller for slikt bruk, operasjonelle procsedyrer og eksterne elementer (dokumentasjon, materiale til opplæring av brukarar osv.), som til saman gjer det mogeleg å oppnå den tryggleiken som var meint frå designeren si side.

Motsett er opgåva med bryte ned eit kryptosystem ikkje begrensa til å bryte algoritmene som ligg under – ofte er det langt lettare å bryte ned sjølve systemet, til dømes gjennom brukaren sin manglande kjennskap til systemet. Det normale er òg at det er sjølve kryptosystemet som sviktar i praksis, ikkje algoritmene.  Ein basal kunnskap hjå brukaren om alle element i systemet er som regel det som manglar når det lukkast fienden å bryte ned systemet, slik at dekryptering kan foregå. 

Ein meir generell betydning av **kryptosystem** er som kortform for **kryptografisk system**, det vil seia kvart computersystem som brukar kryptografi. Dette omfattar mellom anna systemer til sikker 1E-post, inkludert metoder til bruk av digital signatur, kryptografiske hashfunksjonar, mm.

## Moderne kryptosystem

Eit moderne kryptosystem kombinerer typisk symmetrisk kryptering med asymmetrisk kryptering. I praksis er symmetrisk kryptering hurtigere enn asymmetrisk kryptering. Derfor kan denne framgangsmåten nyttast: 
* Alice vil sende informasjon (*klarteksten*) til Bob.
* Alice genererer ein tilfeldig krypteringsnøkkel, som kallast sesjonsnøkkelen (eng. *session key*).
* Alice krypterer klarteksten med tilfeldig krypteringsnøkkel og den symmetriske krypteringsalgoritmen.
* Alice krypterer den tilfeldige krypteringsnøkkel med Bob sin offentlige nøkkel og den asymmetriske krypteringsalgoritmen.
* Alice sender den krypterte klartekst (*chifferteksten*) og den krypterte nøkkel til Bob.
* Bob dekrypterer den krypterte nøkkel med sin hemmelige nøkkel (Bob har no den symmetriske nøkkel, som Alice genererte tilfeldig).
* Bob dekrypterer chifferteksten ved hjelp av Alice sin symmetriske nøkkel - (Bob har no klarteksten).

## Sjå òg
* Digital signatur

## Bakgrunnsstoff
* Introduction to Cryptography  fra PGP corporation (PDF)
Andreas Erlandsen

**Andreas Erlandsen** ()  var ein norsk prest og personalhistorikar frå Trondheim.

Erlandsen var fødd utanfor ekteskap, og vart adoptert av ein kjøpmann i Trondheim. Han gjekk eit år på vaisenhuset, og byrja i 1812 på realskulen. To år etter tok han til på Trondheim katedralskole. I 1823 vart han dimittert frå katedralskulen og reiste til Universitetet i Kristiania, der han i 1824 tok andreeksamen og i 1826 vart cand.theol.

Etter nokre nokre månader som privatlærar og lærar ved garnisonsskulen i Trondheim, fekk Erlandsen i desember 1826 stillinga som residerande kapellan til Stod i Nord-Trøndelag. Han var så sokneprest 1830-37 i Åfjord. Frå 1837 hadde han same stilling i Sparbu i Nord-Trøndelag, heilt til han døydde av eit hjarteattakk i 1860.

I 1834 fekk Erlandsen ta over eldre oppteikningar om presteskapet i det nordafjelske Noreg. Det gjaldt to oversikter, den ein samlinga frå 1780-åra var etter prost Tønder på Sunnmøre, medan den andre var samla over ein førtiårs-periode fram til 1830 av prost Bull på Nordmøre. For andre delar av stiftet samla Erlandsen sjølv inn mykje tilfang. I tida frå 1844 til 1855 gav han så ut ei samling hefte «Biographiske Efterretninger om Geistligheden i Trondhjems Stift», eit verk på til saman 518 sider. I 1857 kom han også med 209 sider «Biographiske Efterretninger om Geistligheden i Tromsø Stift».

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953
*WikiStrinda
Olaf Lindtorp

**Olaf Daniel Olsson Lindtorp** () var ein norsk folkeminnesamlar frå Grue Finnskog i Hedmark.

Lindtorp, som var son til ein sjølveigarbonde i Grue, gjekk underoffisersskule i Fredrikshald. I 1910 var han gardsstyrar hos ei enke i heimbygda. Gjennom mangeårig innsamling av munnleg tradisjon og frå andre kjelder gav han i 1940 ut *Finnskogens folk*. I tida 1946-54 kom tre samlingar kalla *Fra Finnskogene i Solør og Vermland*.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Amund Lo

**Amund Lodversson Lo** () var ein norsk dyrlege frå Nord-Fron i Oppland. Han var «ein føregangsmann i næringsemnehygiene», og den fyrste leiaren av både kjøtkontrollen i Kristiania og seinare av Kristiania slaktehus.

Lo voks opp på ein storgard i grenda Sorperoa i Nord-Fron. Han var elev 1882-83 ved Tune landbruksskule. Åra 1884-89 studerte han ved veterinærhøgskulen i København, der dei fleste norske veterinærstudentane då utdanna seg.

Frå 1889 var Lo assistent hos stadsdyrlegen i Kristiania. I 1894 vart han styrar ved den nye kjøtkontrollstasjonen på Ankertorget, ein institusjon han sjølv tok initiativ til å opprette, og leidde til 1908. Han var så direktør på Oslo slaktehus frå 1913 til han pensjonerte seg i 1930.

Lo var også formann i Den norske veterinærforening ei tid. Han arbeidde særleg for å auke kjøtproduksjonen i Noreg, mellom anna gjennom føredrag og artikar i dagspressa og med faglege skrifter. Gjennom åra reiste han på mange studieturar i Skandinavia, England, Tyskland og USA.

## Kjelder
*lokalhistoriewiki
Einar Lindboe

**Einar Fredrik Lindboe** () var ein norsk lækjar, idrettsmann og idrettsleiar frå Oslo.

Lindboe vart utdanna cand.med. i 1903. Han arbeidde ved Gaustad asyl, før han vart overlækjar ved Diakonhjemmet, begge institusjonar lokalisert til hovudstaden. Krigsvåren 1940 var han ambulansesjef i Gudbrandsdalen.

Lindboe var aktiv skiløpar i unge år, medlem i idrettslaga Skuld og Medicinernes Skiklub Svartor. I tida 1917-21 var han formann i Foreningen til Ski-Idrettens Fremme, og deretter 1922-27 formann i Norges Skiforbund. År 1927 vart han tildelt Holmenkollmedaljen, samstundes med Hagbart Haakonsen. 

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Wilhelm Magelssen

**Wilhelm Christian Magelssen** () var ein norsk prest og politikar for partiet Høgre, fødd i Søndre Land. 

Prestesonen Magelssen tok examen artium i 1887, og vart i 1893 sjølv cand.theol. frå Universitetet i Kristiania. Deretter var han hovudlærar 1893-94 på Diakonhjemmet i Vestre Aker herad. Perioden 1895-1901 var han styrar ved den private mellomskulen i Fredriksvern. Sidan var han sokneprest i Dverberg frå 1905, i Sortland frå 1911 og i Vågan frå 1915. Deretter var han domprost 1920-25 i Tromsø og 1925-26 i Stavanger. Både i Fredriksvern, Langesund og Dverberg var han medlem i heradsstyret.

Den 5. mars 1926 vart Magelssen utnemnd til kyrkje- og undervisningsminister i den nyskipa Lykke-regjeringa, ein posisjon han hadde til 24. desember 1927. Til sist var Magelssen sokneprest i Vestre Aker kyrkje frå 1928 til han døydde etter berre to år i tenesta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wilhelm Magelssen|Wilhelm Magelssen]]» frå ,  den 22. mars 2017.*
Halfdan Lien

**Halfdan Marinius Olsen Lien** () var ein norsk skulemann og forfattar frå Drammen.

Lien tok eksamen ved lærarskulen i Kristiania i 1912. Han var så lærar i folkeskulen i Vinger 1913-18 og i Tjøme 1928-22. Sidan underviste han på Stord lærarskule til han døydde. Lien gav åra 1927 og 1928 ut skodespela *Mordet på Lunde*, *Lotterigevinsten* og *Den nye hushjelpen*, alle tenkt til framføring i ungdomslag og av andre amatørskodespelarar.

## Kjelder
* Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1957
Carl Johan Erichsen

**Carl Johan Erichsen** () var ein norsk offiser frå Oslo.

Erichsen, som var son til ein gårdeigar i hovudstaden, utdanna seg til det militære. Han vart offiser i 1901 og steig i gradane til han i 1934 vart forfremja til generalmajor og utnemnd til divisjonssjef.

Åra 1930-33 var Erichsen for 8. infanteriregiment, og i 1934 for 6. infanteriregiment. I 1934 vart han utnemnd til kommanderande general over 6. divisjon. Han førte befal over 6. divisjon til han i 1939 tok over som kommanderande general for 1. divisjon. Samstundes var han frå 1939 også kommandant på Fredriksten festning.

Den 8. april 1940 beordra generalmajor Erichsen på eige initiativ utplassering av mitraljøse på kaien i Halden, ettersom tyske krigsskip var i Skagerrak. Etter mobiliseringsordren kom 9. april klarde generalmajoren å samle nokre avdelingar av divisjonen og tok kampen opp mot den tyske invasjonsstyrken. Erichsen «freista halda Fossumstroket», men tyske styrkar klemde på både frå vest og sør. Divisjonen kjempa i tre døgn, før styrken på i kring 3&nbsp;000 mann ved Ørje trekte seg tilbake inn i Sverige, der han 14. april vart avvæpna og internert.

Erichsen var i 1945-46 norsk militærattaché i Canada. Han skreiv elles fleire militære avhandlingar.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953
Adolf Lindvik

**Adolf Fridtjof Lindvik** () var ein norsk rettslærd, professor ved Universitetet i Oslo frå 1926.

Lindvik var son til ein landhandlar i Saugesund i dåverande Dypvåg herad, no Tvedestrand kommune. Han tok examen artium ved latinlinja på Ragna Nielsens skole Kristiania i 1909 og vart cand.jur. frå universitetet i 1917. I tida 1919-21 studerte han rettsvitskap i Paris og Leipzig, og tok den juridiske doktorgraden i 1924 med ein avhandling om «Prætors rettsskapende virksomhet». Han var den fyrste norske juristen som tok doktorgraden på eit emne frå romarretten.

I 1926 vart Lindvik utnemnd til professor i rettsvitskap på Universitetet i Oslo, med romarrett som spesialfelt. Fagområdet hans vart seinare utvida til rettshistoria gjennom antikken.

I 1942 sat Lindvik fengsla i fangeleiren Grini frå 14. april til 18. august. Han omkom då eit rutefly på veg til Helsinki styrta ved Snarøya i Bærum den 22. mai 1946.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Birger Motzfeldt

**Birger Fredrik Motzfeldt** () var ein norsk flygar og offiser, fødd i Nesna. Han var 1955-60 sjef for det norske Luftforsvaret.

Infanterisoldaten Motzfeldt vart uteksaminert frå Krigsskulen i 1920. Deretter gjekk han over til flyging og tok eksamen ved flyskulen i 1924.

Vinteren 1939-40 var kaptein Motzfeldt i USA for å kjøpe nye fly til det norske forsvaret. Her teikna han og kollegaen, kaptein Kristian Østby, fleire kontraktar på fly.

Motzfeldt var i London då han i mai 1940 vart beordra til Washington D.C. som assisterande militærattaché. På overfarten med båt laga han eit planutkast, der han skisserte dei behova som måtte oppfyllast for å kome i gang med flygartrening i Canada. Planutkastet danna grunnlaget for det som skulle verte den militære treningsleiren Little Norway.

Frå 1942 til 1948 var Motzfeldt stabssjef i Flyvåpnenes Felleskommando, som etter at flyvåpna vart slått saman i ei eining i 1944, vart Luftforsvarets Overkommando. Frå 1948 var han sjef for Luftkommando Trøndelag til han åra 1952-55 var flyattaché i London. 

Motzfeldt vart utnemnd til generalmajor og flykommandør i 1953. To år seinare kom eit nytt opprykk då han som generalløytnant vart øvste sjef for Luftforsvaret. Han vart dimittert i 1960.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Birger Fredrik Motzfeldt|Birger Fredrik Motzfeldt]]» frå ,  den 22. mars 2017.*
Ernst Motzfeldt

**Ernst Motzfeldt** () var ein norsk jurist og statsråd frå Kristiania. Ulrik Motzfeldt var far hans.

Ernst Motzfeldt tok juridisk embetseksamen i 1864 og studerte med stipend ved Uppsala universitet 1864–65. Han var høgsterettsadvokat i Kristiania frå 1869 og statsrevisor frå 1888 til 1890. Sidan var han assessor i Høgsterett frå 1890 til 1912.

Motzfeldt var med i Emil Stangs andre regjering 1893-95. Fram til juli 1894 var han den eine av to statsrådar ved Statsrådsavdelinga i Stockholm. Sidan var han sjef for Justisdepartementet til regjeringa gjekk av i november 1895.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ernst Motzfeldt|Ernst Motzfeldt]]» frå ,  den 22. mars 2017.*
Jens Lemvig

**Jens Lemvig** () var ein norsk prest, fødd i Klæbu.

Lemvig, som var svigerson til Knud Leem, var frå 1763 sokneprest i Oppdal prestegjeld. Han sette ein gong kring 1760 om ei svensk avhandling, og den 1. og den 90. salmen i Davids bok, til norsk «Bondemaal». Han kalla det for «det ægte norske Sprog». Omsetjingane sende han til biskopen i Trondheim, Johan Ernst Gunnerus. Dei er sidan rimelegvis gått tapt.   

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Thorvald Mejdell

**Thorvald Mejdell** () var ein norsk forstmann frå Ringsaker.

Far til Mejdell var offiser i militærvesenet. Sjølv tok han andreeksamen i 1842, og vart cand.min./mineralog i 1847. I åra fram til 1852 var han så skogforvaltar for Kongsberg Sølvverk.

Deretter studerte Mejdell i tre år ved forstakademiet i Tharandt i kongeriket Sachsen. I 1855 vart han hyrt til rådgjevar i Indredepartementet. Saman med Jacob B. Barth vert han rekna som grunnleggjar av skogforvaltninga i Noreg. Han var forstmeister i Hedmark frå 1857 og i tida 1861-75 også for dei skogseigedomane Kyrkjedepartementet rådde over. Deretter arbeidde Mejdell i tida 1875 til 1892 for det privateigde skogselskapet Kiær & Co.

Mejdell gav i 1858 ut boka *Om Norges Skove*. Han levde ugift, og døydde 84 år gammal i Kristiania.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Olav Madshus

**Olav Madshus** () var ein norsk lærar og omsetjar frå Østre Toten.

Madshus voks opp i lærarbustaden ved Nordli skole i Østre Toten, der far hans skulte til han døydde i heller ung alder. Olav Madshus tok opp arven etter faren, og utdanna seg til lærar. Han var lenge tilsett i folkeskulen på Namnå i Grue. 

Madshus var mykje med i den frilynde ungdomsrørsla i Glåmdalsbygdene, både som føredragshaldar og tillitsvald i fylkeslaget Varden. Dessutan var han i mange år leiar av Kirkenær blandede kor.

Med ei omsetjing frå 1901 av *[[Macbeth]]* vart Madshus den fyrste som omsette eit verk av William Shakespeare til landsmål. I føreordet skriv han sjølv at dette var «den fyrste freistnaden til ei norsk Skakespeare-umskrift», og takka mellom andre Ivar Mortensson, Steinar Schjøtt og Arne Garborg for god hjelp. Fire år seinare kom han også med *Kaupmannen i Venetia*.

## Kjelder
*Lokalhistoriewiki
Einar Lexow

**Einar Jacob Knuthinge Lexow** () var ein norsk kunsthistorikar og museumsmann, fødd i Sarpsborg.

Doktersonen Lexow tok examen artium i 1906. Sidan studerte han kunst på Universitetet i Kristiania under kunsthistorikaren Lorentz Dietrichson.

I tida 1901-12 var Lexow amanuensis ved Kunstindustrimuseet i Kristiania. År 1912 fekk han jobb som konservator ved den kulturhistorisk avdelinga til Bergens Museum. Tida 1919-31 var han også inspektør ved Håkonshallen. Etter tjue år på Bergens Museum tok han i 1932 over direktørstillinga ved Vestlandske Kunstindustrimuseum. 

Lexow vart dr.philos. i 1923 på avhandlinga *Hovedlinjene i entrelac-ornamentikkens historie*. Han skreiv fleire bøker om både kunst og fortidsminne, der særleg oversynsverka nådde eit større publikum. Gjennom mange år var han formann i Bergens-avdelinga av Fortidsminneforeningen, og hadde elles ei rad med tillitsverv innanfor fagfeltet sitt.

### Blibliografi i utval
**Joh. F.L. Dreiers norske folkedragter*. 1913.
**Stilfølelse og stilformer*. 1915
**Norges kunst*. 1926
**Haakonshallen*. 1929
**Bergen, fortidsminder og kunstverker*. 1930
**Norske glassmalerier fra laugstiden*. 1938 

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Hans Misvær

**Hans Mikal Pedersson Misvær** () var ein norsk hagebrukspioner frå Skjerstad i Nordland.

Misvær tok eksamen ved Steinkjer skogskule i 1885 og Noregs landbrukshøgskule i 1889.  Sidan studerte han i periodar i Tyskland. Tida 1896-1900 var han lærar på Sandveds hagebruksskule i dåverande Høyland herad. Etter han fekk undervisningstilling ved Landbrukshøgskulen på Ås i 1900, var han tilsett på høgskulen til han vart pensjonert i 1934. Han var då 1908-19 overlærar og 1919-34 professor i fruktdyrking.

Misvær arbeidde iherdig med å fremje fruktdyrkinga og -omsetnaden, og med å få opprette skulehagar. Han skreiv fleire fagbøker, mellom andre *Smaahave-bogen* (1906), *Planteskolen og frugthaven* (1919) *Frugthaven* (1933 og *Fruktdrikk* (1935). 

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Punghare

**Punghare** eller **pungkanin** er ei gruppe australske pungdyr som i dag berre har ein attlevande art, stor punghare. Liten punghare blei utrydda på 1950-talet. 
Taksonomisk er pungharar klassifiserte i slekta *Macrotis* i familien *Thylacomyidae*. Stor punghare er den einaste nolevande arten i denne gruppa.
Punggrevlingar er nolevande dyr med nokså nær slektskap og likskap.
På engelsk blir pungharen kalla *bilby*, eit lånord frå aboriginarspråket gamilaraay som også er kjend på wiradjuri.

Pungharar har lange bakbein og korte frambein. Øyro er ekstra lange. Halen er lang med ein dusk i enden. Pelsen er mjuk og silkeaktig.

Dyra finst i ørkenstrøk, der dei lever i gangar i jorda, 1–2 m under overflata. 

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
*