open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lonely and Blue

***Lonely and Blue*** er det første albumet Roy Orbison spelte inn for Monument Records, gjeve ut i 1961.

Albumet var gjennombrotet for Orbison, og i følgje Bruce Eder i Allmusic, var det på sett og vis òg eit gjennombrot for rock and roll. Fram til då var det, med unntak av Elvis Presley, berre få kvite rock & roll-artistar som «ein gong hadde prøvd å bruke eit album på ein så modig måte som me høyrer på denne plata.» Orbison, medlåtskrivaren Joe Melson og produsenten Fred Foster danna ein stil der dei kombinerte rock and roll-rytmar med den polerte countrystilen kalla Nashville sound og den store spennvidda og operaaktige intensiteten i stemma til Orbison til å danne unik musikk. Singelen «Only the Lonely» var den mest populære på albumet. 

Om nokre av dei andre songane på albumet skriv Allmusic om «den mektige vokalen og saksofonsoloen til Boots Randolph på «I'll Say It's My Fault», den stemningsskapande Orbison-Melson-songen «Come Back to Me (My Love)», som var som ein minifilm, eit romantisk melodrama sungen med operaaktig djupne med ein lett rock & roll-rytme, Don Gibson sine «I'd Be a Legend in My Time» og «I Can't Stop Loving You», begge fylt med overstore musikalske eigenskapar og kjensler bak den usedvanlege synginga til Orbison, som han som ein arie av Verdi, medan ein saksofonsolo, the Anita Kerr Singers og ein tett strykeseksjon held det heile fast i pop-verda, og «Bye Bye Love» som i Orbison si drakt høyres ut som ein country-pop-symfoni.»

Lydkvaliteten på albumet var klår og tydeleg, miksa i stereo, og eit av dei første rock & roll-albuma som hadde betre lydkvalitet i stereo enn i mono. Albumet skal ha vore eit av dei første rockealbuma som fekk mykje merksemd hos hi-fi-entusiastar.

Songen «Come Back to Me (My Love)» inneheld ein nesten identisk intro som «Only the Lonely». I 1957 spelte Frank Sinatra inn ein song med same namn for albumet *[[Frank Sinatra Sings for Only the Lonely]]* (ikkje den same som Orbison sin song).

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lonely and Blue|Sings Lonely and Blue]]» frå ,  den 20. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Abdusamet Yigit

**Abdusamet Yigit**, eigentleg **Abdussamet Yigit** (), er ein kurdisk forfattar som bur i Noreg. Han blei fødd i landsbyen Xirabê Sosina i provinsen Nisebin i det nordlege Kurdistan. Han har studert historie og filosofi og har skrive fleire bøker om kurdiske folkeepos på den kurdiske dialekta kurmanji. Yigit si fyrste bok, *Feqiyê Teyran*, er ein roman om den kurdiske filosofen ved same namn.

## Utval av romanar og forteljingar
* «Feqiyê Teyran» (2009) ISBN 978-91-87662-55-3, Sara

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Abdusamet Yigit i Stockholms bibliotek
* Bøker av Abdusamet Yigit i Deutsche Nationalbibliothek
*  Abdusamet Yigit i kurdipediya
Monument Records

**Monument Records** er eit amerikansk plateselskap i Washington, D.C. kalla opp etter Washington Monument og skipa i 1958 av Fred Foster og Buddy Deane. Buddy Deane slutta snart i selskapet og i 1960-åra kjøpte han radiostasjonen KOTN i Pine Bluff i Arkansas. Foster flytta til Nashville-forstaden Hendersonville i Tennessee. Monument Records gav ut musikk innan fleire sjangrar, som rock and roll, country, jazz og rhythm and blues.

## Historie
I byrjinga var Monument det første distribusjonsselskapet for London Records. Den første utgjevinga til Monument Records i 1958, var òg den første hitten deira. Det var Billy Grammer sin «Gotta Travel On», som nådde topp 5 på singellista i USA og selde over 900&nbsp;000 eksemplar. Det skapte òg ein landsomfattande dansehysteri kalla The Shag. Dei fekk så kontrakt med den tidlegare Sun Records-artisten Roy Orbison, som førte meir suksess til Monument Records, frå og med «Only the Lonely» i 1960. I 1961 distribuerte London Records meir enn førti sjølvstendige selskap, og bad Foster om å flytte Monument til eit eige, sjølvstendig distribusjonsnettverk. I 1971 signerte Foster ein verdsomfattande distribusjonsavtale med CBS Records.

I tillegg til Orbison hadde Monument etter kvart mange andre artistar i stallen, som Robert Knight, Kris Kristofferson,  Jeannie Seely, Boots Randolph, Dolly Parton, Ray Stevens, Cindy Walker,  Tony Joe White, Charlie McCoy, Willie Nelson, J.K. Coltrain, Tommy Roe, The Velvets, Connie Smith, Larry Jon Wilson, Larry Gatlin og Robert Mitchum.

Foster starta eit soul- og R&B-selskap kalla Sound Stage 7 i 1963. Av artistar på Sound Stage 7 finn ein mellom andre Joe Simon, The Dixie Belles, Arthur Alexander og Ivory Joe Hunter. Ein annan etikett for Monument var Rising Sons Records.

Foster tapte store pengar på feilinvesteringar i 1980-åra, og måtte selje selskapet og forlaget Combine Music Group i 1990. CBS Records kjøpte heile katalogen til Monument og etterfølgjarane Sony Music aktiverte selskapet som ein eigen etikett i 1997, hovudsakleg for countrymusikk. Somme artistar for Monument i denne perioden var Little Big Town og Dixie Chicks. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monument Records|Monument Records]]» frå ,  den 20. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
* Bsnpubs.com
* Diskografi for Monument Records
Only the Lonely

«**Only the Lonely (Know the Way I Feel)**» er ein song frå 1960 skriven av Roy Orbison og Joe Melson. Innspelinga var produsert av Fred Foster for Monument Records og vart den første store hitten for Orbison. Som ein operaaktig rockeballade, vart det ein stil ein ikkje hadde høyrt tidlegare, utanom for «It's Now or Never» av Elvis Presley. Songen vert rekna som særs viktig for utviklinga av rock and roll.

Han vart gjeven ut som singel på Monument Records i mai 1960, og nådde andreplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista i USA den 25. juli 1960 (berre stoppa av Brenda Lee sin «I'm Sorry») og 14. plassen på R&B-lista til *[[magasinet Billboard|Billboard]]*. «Only the Lonely» nådde førsteplassen i Storbritannia den 20. oktober 1960, og låg der i to veker. I alt låg han 24 veker inne på den britiske singellista frå 28. juli 1960. I Noreg nådde songen fjerdeplassen på VG-lista.

Musikarane på innspelinga var dei faste studiomusikarane til Orbison med Buddy Harman på trommer, Floyd Cramer på piano og Bob Moore på bass med Hank Garland og Harold Bradley på gitar.

I 1999 vart «Only the Lonely» plassert i Grammy Hall of Fame Award. I 2004 vart songen rangert på 232. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste songane gjennom tidene. På den oppdaterte lista til Rolling Stone i 2010 låg songen på 234. plassen.

## Andre versjonar
I 1969 spelte countrysongaren Sonny James inn songen og nådde toppen av country-lista til *Billboard* i USA.
Chris Isaak har òg spelt ein versjon av songen.

### Norske versjoner
Einar Jemtland, Arne T. Elgesem, A. Epaas, Viggo Sandvik Hansen og Eldar Vågan og T. Sæther har skrive norske tekstar til songen. Jemtland og Sæther sine versjonar har tittelen «Den som er ensom». Elgesem sin versjon heiter «Anne-Susanne». Epaas sin versjon heiter «En som er ensom». Sandvik Hansen og Vågan sin versjon heter «Aunli & Aunli».

#### Innspelingar

## I popkulturen
*Versjonen til Orbison er nytta i filmar som *[[filmen The Love Letter (1999)|The Love Letter]]* (1999) og *[[filmen Only the Lonely|Only the Lonely]]* (1991).
* Bruce Springsteen refererer til songen i 1975 i songen «Thunder Road».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Only the Lonely|Only the Lonely]]» frå ,  den 20. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*http://www.discogs.com/Roy-Orbison-The-Monument-Singles-Collection-1960-1964/release/3646494

## Bakgrunnsstoff
*
Membranbiologi

**Membranbiologi** er læra om biologiske og fysiokjemiske kjenneteikn ved biologiske membranar. Dei bioelektriske impulsane i membranar blir skildra av Hodgkinsyklusen.

## Sjå òg
* membranpotensial
Bye Bye Love

«**Bye Bye Love**» er ein popsong skriven av Felice og Boudleaux Bryant og publisert i 1957. Han er mest kjend med debutinnspelinga til The Everly Brothers, gjeven ut på Cadence Records. Songen nådde andreplassen på den amerikanske ''Billboard''-lista og førsteplassen på *[[Cash Box]]* Best Selling Record-lista. Versjonen nådde òg toppen av countrylista i USA våren 1957. The Everly Brothers sin versjon av «Bye Bye Love» vart rangert på 210. plassen på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste songane gjennom tidene.

## Andre versjonar

Webb Pierce spelte inn ein versjon av «Bye Bye Love» kring same tida som Every Brothers, og denne nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista sommaren 1957. 

Andre artistar som har spelt inn songen er 
* Rory Blackwell
* Connie Francis (på *[[Country & Western – Golden Hits]]*)
* Roy Orbison (på Lonely and Blue i 1960)
* Ray Charles i 1962 på albumet *[[Modern Sounds in Country and Western Music]]*
* Trini Lopez i 1964 på hans *On The Move*
* Arthur Alexander i 1968
* The Dials i ein reggaeversjon i 1969
* Simon & Garfunkel i eit konsertopptak i 1970 for *[[Bridge Over Troubled Water]]*.
* Ray Stevens i 1973 på albumet *[[Losin' Streak (album)|Losin' Streak]]*.
* Jimmy Stevens spelte songen i 1972 på *[[Don't Freak Me Out]]*
* David Lindley på *[[El Rayo-X]]* i 1981.
* Lacy J. Dalton i 1992 på albumet *Chains on the Wind*. Versjonen hennar nådde 69. plassen på countrylista i Canada.
* The Proclaimers is heard in the 1995 film *[[Bye Bye Love (film)|Bye Bye Love]]*.
* The Pearls på *A String of Pearls* i 2005 .

Songen vart nytta i filmen *[[filmen All That Jazz|All That Jazz]]* i 1979, sungen av Ben Vereen og Roy Scheider. Han vart òg spelt i første episode av sesong to av Masters of Sex.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bye Bye Love|Bye Bye Love]]» frå ,  den 21. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Anders Gløersen

**Anders Nøstdahl Gløersen** () er ein norsk langrennar frå Oslo som under Ski-VM 2015 vann gullmedalje for Noreg i 4 x 10 km stafett og ein bronsemedalje på 15 km. Han er medlem av Rustad Idrettslag.

### Aktiv
I tida frå desember 2007 til desember 2014 vann Gløersen fem renn i verdscupen, dei fire fyrste i sprint og den siste på 15 km. Han vart noregsmeister på 15 km i 2015. Gløersen vart nummer fire i sprintøvinga under Vinter-OL 2014.

Gløersen vart nummer tre på 15 km under verdsmeisterskapen på ski i Falun i 2015, 1,4 sekund bak sølvvinnar Maurice Manificat frå Frankrike, svenske Johan Olsson vart verdsmeister. Den 27. februar gjekk han ein framifrå tredjeetappe på Noregs lag i 4 x 10 km stafett, ein etappe som gav ankermann Petter Northug sjansen til å avgjere stafetten med sine unike spurteigenskapar. Dei to andre på vinnarlaget var Niklas Dyrhaug og Didrik Tønseth.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2009:
*Ski-NM 2010: 
*Ski-NM 2011: Sølvmedalje i sprint i Steinkjer
*Ski-NM 2012: 
*Ski-NM 2013: Nr 8 på 15 km
*Ski-NM 2014: Bronsemedalje i sprint på Lillehammer
*Ski-NM 2015: Gullmedalje på 15 km på Røros
*Ski-NM 2016:
*Ski-NM 2017: Gullmedalje på 10 km i Sør-Fron

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anders Gløersen|Anders Gløersen]]» frå ,  den 21. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Chris Jespersen

**Chris André Jespersen** () er ein norsk langrennar frå Skånevik i Hordaland som vart nummer to i Tour de Ski 2013/14. Han var medlem av idrettslaget Korlevoll-Odda til 2007, dei neste fem sesongane representerte han Byåsen Idrettslag. Frå 2012 er han atter medlem i Korlevoll-Odda.

### Aktiv
Jespersen vart juniorverdsmeister på 30 km friteknikk i 2003, framom russarane Aleksej Petukhov og Jevgenij Dementjev. Som senior trong han mange år før han kunne ta opp kampen om dei beste plasseringane. Den 24. februar 2008 gjekk han ein etappe på det norske andrelaget som vann verdscupstafetten i Falun framom det norske fyrstelaget. Under NM på ski 2008 deltok han på Byåsen sitt vinnarlag på 3x10 km stafett.

I 2011 tok Jespersen sølvmedaljen på 50 km under NM i Tromsø, hans einaste individuelle medalje. Den 14. desember 2013 oppnådde han si beste plassering i eit enkelt verdscuprenn då han kom på andreplass i 30 km friteknikk i Davos. Tre veker seinare imponerte han med å verte nummer to i Tour de Ski 2013/14, slått einast av landsmannen Martin Sundby. I Vinter-OL 2014 i Sotsji vart Jespersen nummer seks og beste nordmann på 15 kilometer.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2008: Nr 5 på 30 km i Trondheim 
*Ski-NM 2009:
*Ski-NM 2010: 
*Ski-NM 2011: Sølvmedalje på 50 km i Tromsø
*Ski-NM 2012: Nr 7 på 30 km på Voss
*Ski-NM 2013: Nr 5 på 15 km på Vang
*Ski-NM 2014:
*Ski-NM 2015:
*Ski-NM 2016:
*Ski-NM 2017:
*Ski-NM 2018:
*Ski-NM 2019:
*Ski-NM 2020: 
*Ski-NM 2021: 
*Ski-NM 2022: 
*Ski-NM 2023:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Chris Jespersen|Chris Jespersen]]» frå ,  den 21. februar 2015.*
Johannes Rydzek

**Johannes Rydzek** () er ein tysk kombinertrennar frå Oberstdorf som vart verdsmeister i kombinert (normalbakke/10 km) under Ski-VM 2015. Han har elles eit VM-sølv i same øvinga frå 2011, og fire medaljar frå lagtevlingar i olympiske leikar og verdsmeisterskap i tida 2010-14.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Johannes Rydzek|Johannes Rydzek]]» frå ,  den 21. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Carina Vogt

**Carina Vogt** () er ein tysk skihoppar frå Schwäbisch Gmünd i Baden-Württemberg. Vogt vart olympisk meister i skihopping under Vinter-OL 2014 i Sotsji og verdsmeister i same øvinga i Ski-VM 2015 i Falun.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Carina Vogt|Carina Vogt]]» frå ,  den 21. februar 2015.*
(I'd Be) A Legend in My Time

«**(I'd Be) A Legend in My Time**» er ein song skriven og framført av Don Gibson i 1960. Han vart gjeven ut som B-sida til hitten «Far Far Away» frå albumet *Sweet Dreams*. Gibson spelte inn songen på ny i 1972 for albumet *Country Green*.

Roy Orbison spelte inn songen i 1961 for albumet *[[Lonely and Blue]]*. Orbison spelte seinare inn ein ny versjon i 1967 på albumet hans av Don Gibson-songar kalla *[[Roy Orbison Sings Don Gibson]]*.

Songen vart spelt inn i 1974 av Ronnie Milsap og gjeven ut som den første singelen hans frå albumet *[[A Legend in My Time av Ronnie Milsap|A Legend in My Time]]*. Dette vart den sjette countryhitten til Ronnie Milsap og den tredje som nådde toppen av countrylista i USA. 

Songen er spelt inn av mange andre artistar, som regel som «A Legend in My Time». Versjonar er spelte inn av Connie Francis, Johnny Cash (på albumet *[[American V: A Hundred Highways]]*), Timi Yuro, Frank Ifield, The Everly Brothers, B.B. King, Hank Snow, Waylon Jennings, Rick Nelson, Dottie West, Dolly Parton, Paul Anka, Joan Baez og Ray Price. 

Read more: Don Gibson - I'd Be A Legend In My Time Lyrics | MetroLyrics

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:(I&#39;d Be) A Legend in My Time|(I&#39;d Be) A Legend in My Time]]» frå ,  den 21. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

 

## Bakgrunnsstoff
*
Severin Freund

**Severin Freund** () er ein tysk skihoppar frå Freyung i Bayern som vart verdsmeister i skiflyging i 2014, og som same sesongen vann OL-gull for Tyskland i lagtevlinga i skihopping under Vinter-OL 2014. Åra 2011-13 var han med å vinne to sølvmedaljar og to bronsemedaljar i ulike verdsmeisterskap i skihopping og skiflyging. Freund har frå januar 2011 til februar 2015 vunne 14 renn i verdscupen i skihopping.
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Severin Freund|Severin Freund]]» frå ,  den 21. februar 2015.*
Blue Angel

**«Blue Angel»** er ein song av Roy Orbison frå 1960. Han er skriven av Orbison og Joe Melson og gjeven ut på singel av Monument Records i 1960. Singelen vart den andre store hitten til Orbison. 

Singelen nådde niandeplassen på den amerikanske singellista og 11. plassen på den britiske singellista i 1960. B-sida til singelen var «Today's Teardrops», ein song av Gene Pitney. 

Songen har, som mange andre Orbison-songar, ein trist tekst, men her prøver han å få nokon som er trist i betre humør, i staden for at han sjølv er den som er trist. Songen er samanlikna med «Only the Lonely», den førre singelen hans, og opnar med liknande stavingar (sha-la-la, dooby wah, dum dum dum, yeh yeh um).

## Lister

## Kjelder
* Discogs om Blue Angel

## Bakgrunnsstoff
*
I'm Hurtin'

**«I'm Hurtin'»** er ein song av Roy Orbison frå 1960. Han er skriven av Orbison og Joe Melson og gjeven ut på singel av Monument Records i 1960. Singelen var den tredje han gav ut i 1960, etter gjennombrotet med «Only the Lonely» tidlegare på året. Denne vart ikkje ein like stor hit og nådde 27. plassen på den amerikanske og kanadiske singellista. B-sida til singelen var «I Can't Stop Loving You», ein song av Don Gibson. 

## Lister

## Kjelder
* Discogs om I'm Hurtin'

## Bakgrunnsstoff
*
Running Scared

**Running Scared** kan syne til:

## Musikk
* «Running Scared» av Eldar & Nigar
* «Running Scared» av Roy Orbison
* «Running Scared», ein song av Nik Kershaw frå *[[Radio Musicola]]*
* «Sweet Freedom» av Michael McDonald òg kjend som «'Running Scared' theme» frå filmen nemnd under frå 1986. 

## Filmar
* ''Running Scared'' (1972), eit drama med Robert Powell
* ''Running Scared'' (1980), ein actionfilm med Ken Wahl og Judge Reinhold
* ''Running Scared'' (1986), ein action-komedie med Gregory Hines og Billy Crystal
* ''Running Scared'' (2006), ein krimfilm med Paul Walker

## Litteratur
* *Running Scared*, ein roman av Ann Granger

## Fjernsyn
* ''Running Scared'', ein britisk dramaserie for barn.
Merkesgjelet i Bergen

**Merkesgjelet** er eit juv på Gullfjellet i Bergen. Juvet går frå Gullfjellet, ned langs grensa mellom gardane Indre Songstad og Øvre Romslo i Arna og stoppar ved Romslovegen. 

Namnet vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

## Fotnotar
Skipssetjing

**Skipssetjing** (**skipssetting**) er den arkeologiske nemninga på steinar som i gamal tid er sett opp i to radar på det viset at dei dannar forma på ein open båt sett ovanfrå, ofte med ein større stein i kvar ende for truleg å markere baugen og akterenden på båten. Slike steinsetjingar er vanlege i Norden, òg i Noreg. Dei skriv seg hovudsakleg frå jarnalderen (400-1050 e.Kr), særleg frå den seinare parten av jarnalderen, men somme er òg tidfesta til yngre bronsealder, og soleis mykje eldre. Etter funna i nokre av dei å døme, har dei vore nytta som graver.

Dei mest vidgjetne skipssetjingane i Norden er truleg dei som er å sjå på Lindholm Høje og Klebæk Høje på Jylland i Danmark, Ales stenar og Hjortahammar i Blekinge i Sverige, og Istrehågan i Noreg.
Grande Aiguille Rousse

**Grande Aiguille Rousse** er ein 3&nbsp;483 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane, i departementet Savoie i Frankrike. Vest for fjellet ligg den franske nasjonalparken Vanoise, på austida er den italienske nasjonalparken Gran Paradiso. Isbreen på nordsida av fjellet er ei av dei største kjeldene til elva Isère.

Fjelltoppen ligg nær landegrensa mot Italia, og kan nåast frå begge sider av grensa. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Grande Aiguille Rousse|Grande Aiguille Rousse]]» frå ,  den 21. februar 2015.*
Albumet Crying

***Crying*** er eit studioalbum frå 1962 av Roy Orbison. Det var det andre albumet hans for Monument Records. Tittelen på albumet kjem frå hitsongen med same namn som i 2004 vart kåra til den 69. beste songen gjennom tidene av *[[Rolling Stone]]*.

Allmusic skreiv om albumet at varemerket i produksjonen til dei tidlege Orbison-songane blømer med feiande strykarar og fullt kor på refrenga, og utanom «Love Hurts», tittelsporet og den episke hitten «Running Scared», lener dei fleste av songane på albumet mot den sentimentale sida til Orbison. 

## Innhald

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Crying (album)|Crying (album)]]» frå ,  den 21. februar 2015.*
Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen

**Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen** er ein mellomstatleg internasjonal organisasjon som arbeider for gjennomføringa av Kjemivåpenkonvensjonen, blant anna ved kontroll og øydelegging av kjemiske våpen. Organisasjonen har 190 medlemsstatar. Hovudkontoret ligg i Haag i Nederland.

Organisasjonen blei tildelt Nobels fredspris i  2013 «for dens omfattende arbeid for å avskaffe kjemiske våpen».

## Bakgrunn og virkeområde
Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei til som følgje av inngåinga av Kjemivåpenkonvensjonen, som tredde i kraft i 1997. Denne internasjonale avtala blei inngått ved  nedrustningskonferansen i Genève i 1992 etter langvarige forhandlingar for å få til eit totalforbod mot kjemiske våpen. Konvensjonen forbyr produksjon, lagring, handel, overføring og bruk av kjemiske våpen. Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen blei oppretta for å sikra dette. Han er ikkje ein del av SN-systemet, men har ei samarbeidsavtale med Dei sameinte nasjonane.

Statar som er part i Kjemivåpenkonvensjonen blir òg medlem av Organisasjonen for forbod mot kjemiske våpen. I desember 2013 var 190 statar medlem av organisasjonen. Sju statar er ikkje med i organisasjonen. Israel og Myanmar har underteikna, men ikkje ratifisert, avtala, medan Angola, Egypt, Nord-Korea og Sør-Sudan korkje har underteikna eller ratifisert.

### Generaldirektørar
* José Maurício Bustani (1997–2002)
* Rogelio Pfirter (2002–2010)
* Ahmet Üzümcü (2010– )

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Organisasjonen for forbud mot kjemiske våpen|Organisasjonen for forbud mot kjemiske våpen]]» frå ,  den 21. februar 2015.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Cato Husabø Fossen

**Cato Husabø Fossen** () er ein norsk journalist og programleiar. Han er sidan juni 2016 fast tilsett som politisk reporter i NRK Nyheiter og frå juli 2019 nyheitsanker i *[[Dagsrevyen]]*, der han debuterte i tospann med Nina Owing 8. juli. Han har også leia *[[Politisk kvarter]]* på NRK P2 og enkelte valsendingar på NRK1 i 2017.

For TV-sjåarar er han også kjend som sportsanker på TV 2 ein kort periode frå 2015 til 2016. Det er imidlertid som politisk journalist han har gjort seg mest bemerka, og før fylte 23 år hadde han arbeidd i dei politiske redaksjonane til landets tre største mediehus NRK, TV 2 og VG. 

Fossen var medlem av Unge Høgre i ungdomstida, og stod på Høgres liste til bystyrevalget i Førde i 2011, men meldte seg ut då han fekk den første journalistjobben sin i lokalavisa Firda same året.

## Referansar
Partnarskap for fred

**Partnarskap for fred** (engelsk **Partnership for Peace, PfP**) er eit samarbeidsprogram mellom NATO og land som ønskjer å arbeida med eller bli medlemmer av forsvarsalliansen. Partnarskap for fred blei danna i 1994, og har sidan då hatt 30 land som medlemmer. 10 av desse har fått NATO-medlemskap. I 2014 var 22 land som ikkje var med i NATO medlemmer i partnarskapen.

### Noverande medlemmer

#### Tidlegare sovjetrepublikkar
*  (1994)
*  (1994)
*  (1995)
*  (1994)
*  (1994)
*  (1994)
*  (1994)
*  (1994)
*  (2002)
*  (1994)
*  (1994)
*  (1994)

#### Tidlegare Jugoslavia
*  (2006)
*  (1995)
*  (2006)
*  (2006)

#### EU-medlemmer
*  (1995)
*  (1994)
*  (1999)
*  (1995-1996; og igjen frå 2008/)
*  (1994)

#### EFTA-land
*  (December 11, 1996)

### Historie

Tolv tidlegare medlemmer av PfP (Albania, Bulgaria, Estland, Kroatia, Latvia, Litauen, Polen, Romania, Slovakia, Slovenia, Tsjekkia og Ungarn) blei seinare medlemmer av NATO. Malta blei medlem  26. april 1995. Det trekte seg 27. oktober 1996 for å halda på nøytraliteten sin. Landet gjekk inn for å bli medlem att 20. mars 2008. NATO-møtet i Bucuresti gjekk med på dette 3. april 2008. Ved NATO-møtet i Riga den 29. november 2006 blei Bosnia og Herzegovina, Montenegro og Serbia inviterte til å bli med i samarbeidet. Dei blei medlemmer 14. desember 2006.

## Kjelder

*«Partnerskap for fred» (21. august 2014). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 21. februar 2015.


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Partnership for Peace|Partnership for Peace]]» frå ,  den 21. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* The Partnership for Peace programme, nato.int
* Partnership for Peace Information Management System (PIMS)
Songstad

**Songstad** er ein namnegard i Arna i Bergen som er delt i gardane Indre Songstad og Ytre Songstad. Garden ligg aust for Herland, vest for Øvre Romslo og sør for Sørfjorden. Sidan 1660 har den same slekta ått garden Ytre Songstad.  

Romslovegen går over garden, medan Songstad I-tunnelen, Songstad II-tunnelen og Songstad III-tunnelen på Bergensbanen og Songstadtunnelen på E16 Hardangervegen ligg under han.

## Fotnotar
Pappa av Daniel Gildenlöw

**«Pappa»** er ein song av Daniel Gildenlöw. Songen er skriven av Daniel Gildenlöw.

## Eurovision
### Melodifestivalen 2015
24. november 2014 vart «Pappa» presentert som eit av bidraga i Melodifestivalen 2015, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på svensk av Daniel Gildenlöw i den fyrste semifinalen, men enda på sjuandeplass og gjekk ikkje vidare til korkje andresjansen eller finalen.

## Fotnotar
Ekstracellulærrom

**Ekstracellulærrommet** er det rommet som omgjev cella. Det ligg utanfor cellemembranen og er omgitt av væske. Rommet står i skilnad til intracellulærrommet, som er området innanfor cella. Omgrepet *ekstracellulær* blir òg brukt som eit adjektiv for å skildre noko som er inni cella.

Ekstracellulærrommet er samansett av metabolittar, ionar, ulike protein, DNA, RNA, feittceller og mikrobeprodukt. Hormon, vekstfaktorar, cytokin og kjemokin flyttar seg på tvers av extracellulærrommet for å feste seg på biokjemiske reseptorar som finst på cellene. Andre protein som er aktive utanfor cella er enzym, medrekna fordøyingsenzym som trypsin og pepsin, ekstracellulære proteinasar som matriksmetalloproteinasar, ADAMTS og katepsin, og antioksidantenzym som superoksiddismutase. Ofte blir proteina i ekstracellulærrommet lagra utanfor cella ved at dei festar seg til ulike komponentar i ekstracellulær matriks, til dømes kollagen og proteoglykan. Proteolytiske produkt frå ekstracellulær matriks er også til stades i ekstracellulærrommet, særleg når veva gjennomgår remodellering.

## Sjå òg
* celle
* cytosol
* intracellulærrom

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Extracellular|Extracellular]]» frå ,  den 21. februar 2015.*  

## Bakgrunnsstoff
Ed Dahi

**Ed Dahi**, òg kalla **ad-Dahi** (arabisk الدحي) eller berre **Dahi** (hebraisk דַחִי) er ein arabisk landsby nordaust i Israel. Han ligg like ved Afula og høyrer til Bustan al-Marj regionale kommune. Landsbyen ligg 550 meter over havet. I 2006 hadde han eit folketal på 556.

## Historie
Landsbyen er kalla opp etter Dahia Bin Khalifa al-Kalbei, som i følgje islamsk tradisjon var ein ven av profeten Muhammed. Dahia, ein ambassadør for Muhammed, prøvde å omvende den bysantinske keisaren Heraklios til islam. I følgje ei lokal segn skal Dahia ha vorte drepen og gravlagd der landsbyen ligg.

Under det britiske styret og folketeljinga i 1931, var det 16 busette hus i Ed Dahi for eit folketal på 87 muslimar.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til al-Dahi
Nein

**Nein** (arabisk نين, *Na'in*, tyder *Sjarmerande*, hebraisk ניין, i Bibelen kalla **Nain** eller **Naim**) er ein arabisk landsby i Israel som høyrer til Bustan al-Marj regionale kommune i Nedre Galilea. Han ligg 14&nbsp;km sør for Nasaret og dekkjer eit område på kring 1 kvadratkilometer. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde Nein eit folketal på 1&nbsp;600 i 2005. Kommunehuset for Bustan al-Marj regionale kommune ligg i Nein.

## Plassering
Nein ligg i nærleiken av Tabor. Ein ås som på arabisk vert kalla Tell el-Ajul ligg langs ein stig som gjekk mellom Nein og den nærliggande Indur, ein arabisk landsby som vart øydelagd under den israelsk-arabiske krigen i 1948. Edward Robinson skildra Nein som ein stad i nordsida av ein ås kalla «Vesle Hermon» og han er i bibelske guidebøker skildra som ein stad ved foten av åsen Moreh.

## Tilknyting til Bibelen

Edward Robinson og Eli Smith, som vitja Palestina midt på 1800-talet, identifiserer Nein som «Nain frå Det nye testamentet,» der Jesus skal ha vekt ein ung mann opp frå dei døde, i følgje Bibelen (Evangeliet etter Lukas 7:11-17).

I følgje Lukas hadde ei enkje, som levde i Galilea, mista den einaste sonen sin, og dermed alt ho hadde å leve for. Då Jesus såg den sørgjande enkja kome berande på den døde sonen følte han medkjensle med ho. Han gjekk bort til båra, tok på denne og sa til mannen: «Du unge mann, eg seier deg: Stå opp!» Mannen kom til livet att, sette seg opp og byrja å snakke. Folk som var vitne til hendinga vart slått av ærefrykt og ordet om det som hadde skjedd spreidde seg over heile området. 

## Historie
Nein er nemnt av Eusebius (ca. 263–339) og Jerome (ca. 347 – 420) som ein stad nær Endor (Indur). Han vart identifisert som ein bibelsk stad av krossfararar, som bygde ei kyrkje der til minne om miraklet, ei kyrkje som vart ombygd av fransiskanarar. Nein har blitt vitja av mange reisande og pilegrimar sidan den gong. Robinson og Smith noterte òg at Nein hadde blitt ein mindre stad med åra og at han berre var ei grend, busett av nokre få familiar då dei noterte dette . Mot slutten av 1800-talet vart Nein skildra som ein liten landsby laga av stein og soltørka leirstein, med ein liten moské kalla Mukam Sidna Aisa, i nord.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nein|Nein]]» frå ,  den 21. februar 2015.*  
 
*
*
*
* 
* 
*
*
*

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Na'in
Sulam

**Sulam** (arabisk سولم, hebraisk סוּלַם) er ein arabisk landsby nordaust i Israel. I antikken vart han kalla *Shunama* og *[[Sjunem]]*, og vart først nemnt i Amarnabreva på 1300-talet fvt. Arkeologiske utgravingar i landsbyen syner at han har vore busett sidan bronsealderen. Han ligg nær Afula og høyrer til Bustan al-Marj regionale kommune. I 2007 var folketalet 2&nbsp;500.

## Historie

I Amarnabreva frå 1300-talet fvt., som var nokre leirtavler skrivne med kileskrift på akkadisk, var landsbyen ført opp med namnet *Shunama*, som vart erobra av den kanaanittiske krigsherren Lab'ayu saman med fleire andre byar i Dothandalen og sørlege Jezreeldalen. Sulam er òg identifisert som den bibelske landsbyen *[[Sjunem]]*, som er sagt å høyre til Jissakar-stamma og staden der filistrane slo leir før det siste slaget til Saul, og fødebyen til Abisjag, konkubina til kong David i 1. Kongebok 1:1. 

Landsbyen er nemnd som *Sulem* på 300-talet evt., som *Onomasticon* av Eusebius og av Jerome, og begge desse skriv at han ligg 5 romerske mil frå Tabor. Landsbyen vart av krossfararane (1100-talet) kalla *Suna*.

Under osmansk styre var Sulam oppført i osmanske skattelister frå 1596 som ein del av Jinin *[[nahiya]]* i Lajjun *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 26 muslimske familiar. Edward Robinson og Eli Smith, som vitja landsbyen midt på 1800-talet, skildra han som «liten og skitten» og innbyggjarane som «siviliserte og venlege.» 

*The Survey of Western Palestine* (1881) skildra Sulam som «ein stor landsby i fjellsida nær foten av Jebel ed Duhy.» Dei skreiv vidare at delar av landsbyen var bygde av stein, og at det i vest låg skuggefulle hagar med sitrontre. Ei fleirårig kjelde i vest gav vatn til cisterner slik at landsbyen hadde god tilgang til ferskvatn.

Under Palestinamandatet og folketeljinga i 1931 var det 85 busette hus i Sulam med eit folketal på 328 muslimar.

Det er gjort mange arkeologiske utgravingar i og rundt landsbyen med funn frå dei tidlegare periodane. 

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sulam|Sulam]]» frå ,  den 21. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*Covello-Paran, Karen (10/9/2006): Sulam , Hadashot Arkheologiyot, no.118
*Covello-Paran, Karen (7/2/2010): Sulam Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.122
* 
* s.112 - s.&nbsp;114 
*
*
* Hana, Butrus (8/1/2008): Sulam Final Report , Hadashot Arkheologiyot, no.120
* 
*
* 
*Robinson, Edward, Eli Smith (1860): *[http://books.google.com/books?id=ZdsUAAAAYAAJ Biblical Researches in Palestine and the Adjacent Regions: A Journal of Travels in the Year 1838]*, Published by Crocker & Brewster, Item notes:**v.2** (s.324-325 )
*Wilson, Charles Williams, ed. (1881, 1884):  *[http://www.archive.org/details/picturesquepales02wilsuoft Picturesque Palestina, Sinai and Egypt]*. Vol. 2 of 4.

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Sulam (Shunem)
Intracellulærrom

:*Må ikkje forvekslast med [[intercellulær]], som tyder «mellom celler».*
**Intracellulærrommet** er rommet inni cella.  Det står i skilnad til ekstracellulærrommet, som er på utsida av cella. Cellemembranen, og hjå mange organismar celleveggen, er barrieren mellom dei to romma, og den kjemiske samansetnaden er ofte veldig ulik. Til dømes vil natrium-kaliumpumpa oppretthalde høge kaliumnivå og låge natriumnivå inni cella, noko som fører til kjemisk eksitabilitet. Omgrepet *intracellulær* blir også bruka som eit adjektiv for å skildre noko som er inni cella.

## Sjå òg
* celle
* cytosol
* ekstracellulærrom
* mikroparasitt
* intracellulær parasitt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Intracellular|Intracellular]]» frå ,  den 22. februar 2015.*
Albaron

**Albaron** er ein 3&nbsp;638 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane i departementet Savoie i Frankrike. Saman med grannefjellet Uia di Ciamarella dannar Albaron ein vid brebotn.

Fjelltoppen ser frå nord og søraust ut som ein kvass pyramide og er eit ynda turmål for klatrarar om sommaren då han er relativt enkel å klatre. Også om vinteren er han turmål, då for skiklivarar.

R.C. Nichols og J.V. Favret var dei fyrste menneska som tok turen til topps, den 2. september 1866. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Albaron|Albaron]]» frå ,  den 22. februar 2015.*
Bessanese

**Bessanese** er ein 3&nbsp;604 meter over havet høg fjelltopp i Graji-Alpane, på grensa mellom provinsen Piemonte i Italia og departementet Rhone-Alpes i Frankrike. Fjellet ligg på hovudkammen i Alpane, mellom den franske Maurienne-dalen og den italienske Val d'Ala.

Geografen Antonio Tonini kleiv til topps då han undersøkte området i 1857.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Uia di Bessanese|Uia di Bessanese]]» frå ,  den 22. februar 2015.*
TÜRKSOY

**TÜRKSOY** eller **Uluslararası Türk Kültürü Teşkilatı**, tidlegare **Türk Kültür ve Sanatları Ortak Yönetimi**, er ein internasjonal kulturorganisasjon for stader med ein tyrkisk folkesetnad som talar tyrkiske språk.*TÜRKSOY* er ei forkorting for det tidlegare namnet på organisasjonen, men òg ei samanseting av dei to orda *türk*, som tyder «tyrkisk», og *soy*, som tyder «opphav». Organisasjonen har hovudkontoret sitt i Ankara i Tyrkia.

## Historie

I 1992 blei det hald møte i Baku og Istanbul der kulturministrane frå Aserbajdsjan, Kasakhstan, Kirgisistan, Turkmenistan, Tyrkia og Usbekistan var til stades og blei samde om å inngå eit kulturelt samarbeid. 12. juli 1993 blei TÜRKSOY skipa gjennom underskrivinga av ein avtale i Almaty.

I 1996 blei det danna eit offisielt samarbeid med gjensidig dialog og konsultasjon mellom TÜRKSOY og UNESCO. Sidan 2012 har organisasjonen tildelt ein by status som kulturhovudstad i den tyrkiske delen av verda for ein periode på eitt år.

## Medlemmar
* Per 2015 har TÜRKSOY seks sjølvstendige medlemsland: Aserbajdsjan, Kasakhstan, Kirgisistan, Turkmenistan, Tyrkia og Usbekistan. 
* Åtte ikkje-sjølvstendige regionar har observatørstatus i organisasjonen: Altaj, Basjkortostan, Gagaus, Khakasia, Nord-Kypros, Sakha, Tatarstan og Tyva. 

## Leiarar
* 1994–2006: Polad Bülbüloğlu (tidlegare kulturminister i Aserbajdsjan)
* 2006–2008: Ad interim
* 2008–  : Düysen Kaseyinov

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:TÜRKSOY|TÜRKSOY]]» frå ,  den 22. februar 2015.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Afikim

**Afikim** (hebraisk אֲפִיקִים) er ein israelsk kibbutz knytt til Kibbutzrørsla i Jordandalen, 3&nbsp;km frå Genesaretsjøen. Han høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 1&nbsp;427.

## Namn
Namnet Afikim tyder «elveleie» og syner til Jordanelva og sideelva hennar, Yarmukelva.

## Historie

Russiske jødar som høyrte til Hashomer Hatzair-rørsla organiserte seg i 1924 og slo seg ned i området kring Wazia i Øvre Galilea. I 1932 flytta gruppa til den noverande plasseringa på eit landområde som høyrte til Degania Bet, og fleire grupper av sioniste sosialdemokratiske, europeiske jødar kom til etter kvart. Under den arabisk-israelske krigen i 1948 vart Afikim råka av mange bomber frå syriske og irakiske styrkar, og var ein skanse for Palmach. Sidan vart han eit senter for trening av soldatbønder i Nahal. Under delinga av rørsla *kibbutz Meuhad* vart ikkje Afikim, i motsetnad til mange andre kibbutzar, delt i to landsbyar. Han vart i staden heller med den Mapai-tilknytte delen som sidan grunnla *Ihud kibbutzar*. I 1977 tok Afikim i mot 66 flyktningar frå Vietnam. I 2011 tok kibbutzen i mot 100 nye medlemmar.

## Økonomi

Afikim dyrkar i dag bananar, daddelpalmer, subtropiske planter og korn. Her vert det òg drive akvakultur og meieridrift. Kibbutzen har 400 kyr. Han driv SAE Afikim, eit meierselskap, og Afikim Electric Mobilizers, ein produsent av elektriske kjerrer.

Det første elektroniske mjølkemålaren, som måler kor mange liter ei ku har produsert, vart funnen opp i Afikim. Andre oppfinningar herfrå er eit pedometer som måler kor mange steg ei ku har teke, slik at ein kan finne den rette tida for inseminasjon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Afikim|Afikim]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Alumot

**Alumot** (hebraisk אֲלֻמּוֹת, tyder «Haugar») er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg sør for Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2012 hadde han eit folketal på 243.

## Historie
Alumot vart grunnlagd i 1936 av ein kvutza av akademikarar frå Ben Shemen jordbruksskule. I 1940 flytta gruppa mellombels til ein stad kalla «Poriya Alumot» (i dag Poria Illit). Dei livnærte seg av jordbruk og eit sanatorium, *Beit Alumot*. I 1947 grunnla dei ein permanent busetnad på ein ås oppom Genesaretsjøen. På grunn av vassmangel, og mangel på jordbruksland og nye medlemmar, vart kibbutzen oppløyst i 1969 og grunnlagd på ny året etter av emigrantar frå Argentina.

## Kjende innbyggjarar
*Shimon Peres, israelske statsminister og president

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alumot|Alumot]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Alumot museum
Ashdot Ya'akov Meuhad

**Ashdot Ya'akov Meuhad** (hebraisk אַשְׁדוֹת יַעֲקֹב מְאֻחָד) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg sør for Genesaretsjøen nær grensa til Jordan og dekkjer 4&nbsp;300 dekar i Emek HaYarden regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 404.

Ashdot Ya'akov Meuhad vart grunnlagd i 1953 av medlemmar av Hakibbutz HaMeuhad som braut ut av Ashdot Ya'akov av politiske årsaker. Medlemmar av Ihud HaKvutzot VeHakibbutzim grunnla Ashdot Ya'akov Ihud.

Ein av pionerane i kibbutzen, Joseph Zauderer, som immigrerte der i 1939, skreiv ein rapport om situasjonen i Tyskland fram til 1939.

Uri og Rami Nechushtan Museum, som opna i 1958, er kalla opp etter to brør frå kibbutzen som døydde. Uri Nechushtan vart drepen i sjølvstendekrigen, og seks år seinare, i 1954, døydde broren Rami, etter å ha blitt biten av ein slange. Faren deira, Meir, skipa museumet til minne om kunstverka til sønene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ashdot Ya&#39;akov Meuhad|Ashdot Ya&#39;akov Meuhad]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beit Zera

**Beit Zera** (hebraisk בֵּית זֶרַע, tyder «Huset til såkornet») er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg ved sørbreidda av Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 697.

Han var grunnlagd i 1927 av emigrantar frå Austerrike og Tyskland og vart kalla *Kfar Nathan*. I 1947 hadde han eit folketal på 500.

Under den israelsk-arabiske krigen i 1948 fortsette landsbybuarane med jordbruket sitt, trass i at dei stadig vart bomba av syriske og irakiske soldatar i tillegg til frå den arabiske legionen.

Samfunnet vart grunnlagd i 1921 i Petah Tikva, og flytta til Galilea i september 1927.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Zera|Beit Zera]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*kibbutz Bet Zera
Degania Alef

**Degania Alef** (hebraisk דְּגַנְיָה א', *D'ganya Alef*) er ein kibbutz nord i Israel. Han høyrer til Emek HaYarden regionale kommune og var den første kibbutzen i Israel. Han vart grunnlagd i 1909.

## Historie

Degania Alef var den første kibbutzen som vart grunnlagd av jødiske sionist-pionerar i Palestina, då under osmansk styre. Han vart grunnlagd av ei gruppe på ti menn og to kvinner. Degania Bet vart grunnlagd i sør i 1920. Den 20. mai 1948 under slaget i Kinarotdalen dreiv Degania Alef og Degania Bet attende eit syrisk åtak.

Diktaren Rachel, «arbeidarprofeten» A.D. Gordon og Joseph Trumpeldor arbeidde alle i Degania Alef. Gideon Baratz var det første barnet som var fødd i kibbutzen og Moshe Dayan var det andre. Dayan vart kalla opp etter Moshe Barsky, det første kibbutz-medlemmet som vart drepen i eit arabisk åtak. Barsky vart drepen i november 1913. Han var aleine på markene då han vart skoten i ryggen av arabiske bandittar.

Begge Degania-landsbyane ligg langs sørbreidda av Genesaretsjøen. I 1947 hadde Degania Alef eit folketal på 380. Under den israelsk-arabiske krigen i 1948 vart busetnaden fullstendig øydelagd av den syriske hæren. I følgje ei bok frå 1949 av Jewish National Fund vart landsbyen øydelagd under åtak på dei nærliggande jødiske landsbyane Shaar Hagolan og Massada. Innbyggjarane gjorde motstand og sette i gang eit motåtak og gjorde at dei kunne vinne attende nabolandsbyane. Gjenoppbygginga starta nesten med ein gong. Namnet kjem frå «dagan», som tyder «korn».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Degania Alef|Degania Alef]]» frå ,  den 22. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*A Day in Degania, frå Steven Spielberg Jewish Film Archive
Ein Gev

**Ein Gev** (hebraisk עֵין גֵּב) er ein kibbutz på austbreidda av Genesaretsjøen nord i Israel. Han høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2002 var folketalet i Ein Gev var 521.

Kibbutzen ligg nær ruinane av den gresk-romerske busetnaden Hippos.

## Historie

Kibbutzen Ein Gev vart grunnlagd 6. juli 1937 under arabararopprøret i Palestina i 1936–1939 som ei tårn og palisade-busetjing, slik mange kibbutzar oppstod i denne tida, og han vart raskt eit levedyktig samfunn. Dei første nybyggjarane var emigrantar frå Tsjekkoslovakia, Tyskland, Austerrike og Baltikum. Dei brukte intensive oppdyrkingsmetodar og utvikla bananplantasjar. Dei fiska òg i Genesaretsjøen. I 1947 hadde Ein Gev hadde eit folketal på 450.

Ein Gev låg like ved grensa til Syria og vart bomba under slaget i Kinarotdalen og i andre kampar under den arabisk-israelske krigen i 1948. Desse farane forsvann då Israel okkuperte Golanhøgdene i nærleiken under seksdagarskrigen i 1967.

## Økonomi
Kibbutzen driv eit feriesenter og ein fiskerestaurant. Innan jordbruk vert det dyrka bananar og drive meieridrift og strutseavl. Kibbutzen bygde ein konserthall med 2&nbsp;500 seter for å huse den årlege Ein Gev musikkfestivalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ein Gev|Ein Gev]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Ginosar

**Ginosar** (hebraisk גִּנּוֹסַר) er ein kibbutz på vestbreidda av Genesaretsjøen i Israel. Han ligg nord for Tiberias langs veg 90 og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 472.

## Historie

### Antikken

I det første hundreåret evt. var Ginosar ein blømande by, som på gresk og latin vart kalla Gennesaret, medan versjonen «Ginosar» dukka opp i Det nye testamentet. Den moderne kibbutzen er kalla opp etter den gamle byen, men det er ikkje visst at han låg på akkurat same staden.

Unde rein alvorleg tørke i 1986 fall vassnivået i innsjøen og avdekte rama til ein fiskebåt som sidan er karbondatert til 100 fvt. til 70 evt., og som no er kjend som Genesaretbåten. Ved hjelp av nyskapande teknikkar vart båtrama redda. Båten vart plassert i ein spesialtank, og er i dag på utstilling i Beit Yigal Allon Museum.

### Nyare tid

Ginosar vart grunnlagd under purim i mars 1937 av ei gruppe unge socialist-sionistar på landområda til Palestine Jewish Colonization Association (PICA) leigd av Migdal. Han vart opphavleg bygd som ei tårn og palisade-busetjing.

Kibbutzen var nært knytt til Mapai-partiet og var heimstaden til Yigal Allon, kommandanten i «den syriske avdelinga» av Palmach, og seinare ein minister i den israelske regjeringa.

Ginosar var opphavleg eit jordbrukssamfunn, men hovudnæringa i dag er turisme.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ginosar|Ginosar]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Hukok

**Hukok** (hebraisk חוּקוֹק) er ein kibbutz i Israel. Han ligg nær Genesaretsjøen og byane Tiberias og Safed og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 279.

## Historie

Kibbutzen vart grunnlagd den 11. juli 1945 nær den avfolka palestinske landsbyen Yaquq og var visstnok gravstaden til profeten Habakkuk.

Kibbutzen vart grunnlagd av tidlegare Palmach-medlemmar, akademikarar frå Mikveh Israel jordbruksskule, medlemmar av HaNoar HaOved VeHaLomed ungdomsrørsle og emigrantar frå fransktalande land (Frankrike og Nord-Afrika) og Sør-Amerika.

## Økonomi
I tilelgg til jordbruk har kibbutzen ein plastfabrikk, *Hukok Industries*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hukok|Hukok]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* '''OR Movement''' web site
Degania Bet

**Degania Bet** (hebraisk דְּגַנְיָה ב') er ein kvutza eller kibbutz nord i Israel. Han ligg sør for Genesaretsjøen like nær Degania Alef og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 514.

Landsbyen vart grunnlagd i 1920 av emigrantar under den andre Aliyah, leia av Levi Brevda (Levi Ben Amitai). Han var den første planlagde kibbutzen og vart utforma og bygd av arkitekten Korenberg. Ein av grunnleggjarane var Levi Eshkol. Under Palestinaopprøra i 1920 vart han angripen og stod folketom i fleire månader.

Under arabararopprøret 1936-39 tente han som base for å opprette tårn og palisade-busetjingar. Under slaget i Kinarotdalen under den arabisk-israelske krigen i 1948 klarte innbyggjarane i Degania Alef og Bet å stoppe framrykkinga til den syriske hæren i Jordandalen.

Ein kjend innbyggjar er Michael Kolganov, som tok bronse i roing sommar-OL 2000.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Degania Bet|Degania Bet]]» frå ,  den 22. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Kvutza nettside
Masada i Emek HaYarden

**Masada** (hebraisk skrift מַסָּדָה) er ein kibbutz nord i Israel. Han ligg nord i Jordandalen nær Genesaretsjøen og høyrer til Emek HaYarden regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 296.

## Historie
Kibbutzen vart grunnlagd i 1937 som ein del av tårn og palisade-systemet av emigrantar frå Romania og medlemmar av kibbutzen Sha'ar HaGolan. Namnet vart teke frå festninga Masada ved Daudehavet, og har ikkje noko med det hebraiske ordet for base eller fundament, «massad», å gjere. Festninga Masada vert på hebraisk kalla *Metzada*, men dei rumenske nybyggjarane nytta den europeiske varianten av namnet, Masada.
 
Som i Sha'ar HaGolan, trekte forsvararane i kibbutzen seg attende under slaget i Kinarotdalen i den arabisk-israelske krigen i 1948 etter å ha halde stand i fire dagar med kampar. Dei to kibbutzane vart erobra og ei kort tid haldne av den syriske hæren, som plyndra stadane og sette dei i brann. 
 
Masada og dei andre kibbutzane nær Genesaretsjøen låg i skuggen av Golanhøgdene. Den 29. mars 1968 råka ein traktor frå Masada ei landmine, og sjåføren og tre passasjerar mista livet. Israelske styrkar kom for å hente ut dei døde kroppane, då jordanske styrkar opna eld mot dei. Som hemn gjekk det israelske flyvåpenet til åtak på jordanske mål aust for Beit She'an. Fleire fly vart skadde av antiluftfartyvern, men klarte å returnere trygt til basen sin.

Masada vart hard råka av økonomisk kollaps i 1980-åra. I 2006 vart kibbutzen privatisert.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Masada, Emek HaYarden|Masada, Emek HaYarden]]» frå ,  den 22. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*