open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eva Bratholm

**Eva Margareth Bratholm** () er ein norsk journalist, rådgjevar og programleiar. Ho har fartstid i både *[[Norsk rikskringkasting|NRK]]*, *[[Dagbladet]]* og Norad.

## Biografi
Bratholm byrja karrieren som journalist i 1975 i *[[Arbeider-Avisa]]* i Trondheim. Etter det var ho journalist i *[[Dagsavisen|Arbeiderbladet]]* i 1977–79, og vidare politisk medarbeider i *[[Dagbladet]]* i 1979–83. I 1983 byrja ho som medarbeider i NRK si nyhendeavdeling, der ho blant anna arbeidet i *[[Dagsrevyen]]*. Frå 1989 til 1993 var ho NRKs korrespondent i Washington D.C. og frå 1996 til 1999 var ho programleiar i *Bokbadet.* I 1999 kom ho attende til *Dagbladet*, der ho jobba som kulturredaktør og utanriksreporter i New York .

I 2006 var ho i ein kort periode informasjonssjef i Posten Norge, før ho i 2007 vart tilsett som informasjonsdirektør i NORAD. Bratholm forklarte at det var saknet etter å  driva med nasjonal og internasjonal politikk som fekk ho til å slutta i Posten Noreg. Frå 2010 til 2012 var ho ambassaderåd ved Noregs ambassade i Delhi i India med politikk som arbeidsområde. I 2017 slutta ho i stillinga som informasjonsdirektør i NORAD, men er enno tilsett i organisasjonen.

Som journalist har Bratholm særleg dekt utanriksstoff generelt og amerikansk politikk og samfunnsliv spesielt. 

Av utdanning har ho blant anna grunnfag i historie (1973).

Bratholm vart gift med økonom og byråsjef Petter Nore i 1983. Ekteskapet vart oppløyst i 2006. I 2009 vart ho gift med journalist Joar Hoel Larsen. Ho har tre barn frå første ekteskap.

## Bibliografi
* 2004 *Brooklyn N.Y.C.*
* 2002 *New York – forfatternes by*
* 1991 *Den perfekte fienden*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eva Bratholm|Eva Bratholm]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 

## Referansar
Carl Søyland

**Carl Søyland** () var ein norsk-amerikansk forfattar, reportar og redaktør. Søyland emigrerte til USA 25 år gammal i 1919. Han var sjefredaktør for *[[Nordisk Tidende]]* frå 1940 fram til pensjonering i 1963. Grunnlagt i 1891, *Nordisk Tidende* (no *The Norwegian American Weekly*) var ei norskspråkleg vekeavis, utgjevem av *Norwegian News Company* i Brooklyn i New York.

Søyland fekk utmerkingar i 1946 for sine vekentlege radiosendingar frå New York til Noreg under andre verdskrigen. I 1950 fekk han Den Kongelege Norske St. Olavs Orden frå kong Haakon VII for fremje av kultur i Noreg gjennom skrivinga si, og i 1959 fekk han av kong Olav V Noregs høgaste æresvising ved å utnemnast til Kommandør av St. Olav.

## Bibliografi

* *Skrift i sand : bruddstykker av utvandrer-sagaen*  Gyldendal, 1954
* *Langs landeveien* (1929)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Carl Søyland|Carl Søyland]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Portrait of Carl Søyland 
* The Norwegian American Weekly
* Norway's Constitution Day by Carl Søyland
* Store Norske om Carl Søyland
Joseph Beuys

**Joseph Heinrich Beuys** () var ein tysk konseptuell kunstnar. Han er kanskje best kjend for sin performancekunst, men han jobba òg med skulptur, happening, fluxus, videokunst og installasjonar. Han vert rekna som ein av dei viktigaste tyske kunstnarane i siste halvdel av 1900-talet.

## Biografi
Den tilbakevendande bruken av filt og feitt som materialar i Beuys sine arbeid kan forståast på bakgrunn av påståtte opplevingar under andre verdskrigen. Han var pilot i det tyske Luftwaffe, og i 1944 vart han skoten ned over Krimhalvøya. Han vart lettare skadd, og fekk handsaming ved eit feltsjukehus. Seinare omskapte Beuys denne historia, og han fortalde ulike versjonar der han vart redda av nomadiske tatarar som heldt han varm ved å dekka han i feitt og pakka han inn i filt. Sjølv om historiene ikkje er heilt riktige og sannsynleg stammar frå hallusinasjonane hans i sjukesenga, så skulle dei visa seg å vera svært viktige for det kunstneriske virket hans. I dei siste dagane av krigen vart han teken som krigsfange av britiske troppar. Etter ein kort periode vart han repatriert og vende attende til foreldra sine. 

I 1947 byrja han å studera ved Kunstakademiet i Düsseldorf. Gjennom mesteparten av 1950-talet konsentrerte han seg mest om teikning. I 1961 vart Beuys professor i skulptur ved kunstakademiet, men fekk sparken i 1972 etter at han insisterte på at førelesingane hans skulle vera opne for alle som ville ta del. Studentane hans protesterte på oppseiinga, og han fekk halda på atelieret sitt der. 

I 1962 kom Beuys i kontakt med Fluxus-rørsla, noko som påverka han i retning av ein meir performance-orientert kunst. Ein av dei best kjende perfomancer-framføringane hans er *I Like America and America Likes Me* (1974), òg kjend som *Coyote.* Beuys lét seg pakka inn i filt og vart transportert på båra til flyplassen i Düsseldorf. Deretter vart han ført ombord i eit fly og frakta til René Block Gallery i New York, der han budde saman med ein coyote i fem dagar. Her presenterte han seg som sjaman som kommuniserte med dyr som indianarar hadde gjeve ein slag gudestatus. 

Etter opplevingane sine under andre verdskrigen vart han pasifist.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Joseph Beuys|Joseph Beuys]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Joseph Beuys-guide (engelsk)
* Beuys musikk på ubuweb
Kindberg

**Kindberg** er ein by og ein kommune i distriktet Bruck-Mürzzuschlag i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 90,5 km² og 8&nbsp;000 ibuarar. Byen Kindberg, med sine 5&nbsp;200 ibuarar, ligg 565 meter over havet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kindberg|Kindberg]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Bernhard Broch

**Bernhard Aabye Broch** () var ein norsk skipsreiar, banksjef og politikar frå Drammen. Han møtte på Stortinget fleire periodar i tida frå 1865 til 1879.

Broch var son til ein kjøpmann i Drammen. Etter å ha arbeidd på handelskontor i heimbyen og i Christiania slo han seg ned i heimbyen som handelsmann, skipsreiar og fabrikkeigar. Han var med å grunnleggje Skien cellulosefabrik og stifte det norske akjseselskapet som i 1872 kjøpte store skogeigedomar i Värmland, disponent for selskapet i mange år. Broch var sjef for Drammens privatbank frå 1868 til han døydde.

Heile vegen frå 1860 til 1893 hadde Broch sete i Drammen bystyre og var byen sin ordførar i 12 år. Han var vald til stortingsrepresentant for Drammen 1865-66 og 1868-69, møtte også på stortinga 1875-76 og 1879 som varamann for høvesvis statsråd Christian August Selmer og ein sjuk Einar Borch. Broch var medlem i Gasje- og pensjonskomiteen 1865 til 1869 og Næringskomite nr 1 i dei aktuelle sesjonane 1875-79.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Peter Osgood

**Peter Leslie Osgood** () var ein engelsk fotballspelar som vann cupvinnarcupen 1971 med Chelsea FC, ein klubb senterløparen tente i tida 1964-74 og 1979.

### Klubbspel
Osgood spelte for London-klubben Chelsea frå desember 1964 til han i mars 1974 vart overført til Southampton FC. Ein langvarig beinskade hindra han å spele FA-cupfinalen 1967, Chelseas aller fyrste FA-finale til dess. I 1970 var han heilt sentral då Chelsea gjekk til topps i FA-cupen. Osgood skåra mål i alle seks cuprundane på veg mot triumfen. Finalen mot Leeds United enda uavgjort 2-2, i omkampen på Old Trafford i Manchester tok Leeds leiinga før Osgood utlikna og det vart ekstraomgangar. Midtstoppar David Webb vart historisk for Chelsea då han skåra det avgjerande målet i det 104. minutt. I mai 1971 møttest Real Madrid og Chelsea til kamp om cupvinnarcuppokalen i Pireus. Osgood sende Chelsea i føringa i finalen 19. mai 1971, men Real Madrid utlikna til 1-1 i det 90. minutt. Finaleomkampen vart avvikla to dagar seinare. John Dempsey og Osgood syrgde for leiing 2-0 til pause og Chelsea triumferte 2-1.

Våren 1974 vart Osgood, etter usemje med lagsjefen, overført til Southampton FC for 275&nbsp;000 pund. Den 1. mai 1976 var han på plass då Southampton overraska og vann 1-0 over Manchester United i FA-cupfinalen på Wembley stadion i London. I 1977 fekk han lite speletid og var sidan innom Norwich FC og USA-amerikanske Philadelphia Fury, før han avslutta med ein del kampar i Chelsea-drakta i 1979.

### Landslagsspel
Osgood deltok i fire landskampar for England, utan å skåre mål. Han fekk sin landslagsdebut våren 1970 og var innbytar i to av VM-kampane i Mexico same året. Hausten 1973 opptredde han i den engelske landslagsdrakta for fjerde og siste gong.

### Merittar
*Vinnar av Cupvinnarcupen: 1971 med Chelsea FC
*Vinnar av FA-cupen: 1970 med Chelsea FC, 1976 med Southampton FC
*Finalist i den engelske ligacupen: 1972 med Chelsea FC

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Osgood|Peter Osgood]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 
*eu-football
Douglas Fairbanks

**Douglas Fairbanks sr.**  () var ein amerikansk skodespelar, filmforfattar, regissør og filmprodusent, og som er kjend for romantiske, atletiske roller i stumfilmar som *The Mark of Zorro* (*Zorros merke*, 1920), * The Three Musketeers*  (*De tre musketerer*, 1921), * Robin Hood*  (1922), * The Thief of Bagdad*  (*Tyven i Bagdad*, 1924) og* The Black Pirate*  (*Den sorte pirat*, 1926). Han var med på å skipa filmselskapet United Artists i 1919. Fairbanks er blitt kalla «kongen av Hollywood», og har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. 

Douglas vart fødd som Douglas Elton Thomas Ullman i Denver i Colorado. Han var son av Hezekiah Charles Ullman (fødd 1833) og Ella Adelaide Marsh (fødd 1850), halvbror av John Fairbanks (fødd 1873) og bror av Robert Payne Ullman (1882–1948).

Fairbanks var gift med Anna Beth Sully og seinare med skodespelaren Mary Pickford frå 1920 til 2935. Sonen hans frå det første ekteskapet, Douglas Fairbanks jr. (1909–2000), var òg skodespelar. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Douglas Fairbanks|Douglas Fairbanks]]» frå ,  den 26. september 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
* The Douglas Fairbanks Site (arkivert versjon)
* The Douglas Fairbanks Museum
Ingar O. Skalpe

**Ingar O. Skalpe** () var ein norsk lege og forskar. Han tok medisinsk embetseksamen i 1958 og  doktorgrad i nevroradiologi ved Rikshospitalet i 1974. Han var tilsett som overlege ved Tromsø Regionsykehus frå 1981 til 1983 og var seksjonsoverlege på nevroradiologisk avdeling på Rikshospitalet frå 1983 til han gjekk av med pensjon i 2003.
 
## Forsking
På 1970-talet arbeidde Skalpe med utprøving av ei rekkje kontrastvæsker som vart utvikla av mellom anna Nycomed. Føremålet var å finna ut av kva for ein type kontrastvæske som gav færrast biverknader og gav dei beste bileta for presis diagnostisering av sjukdomar i hovudet. Han vart seinare tildelt  St. Olavs Orden for dette arbeidet.

## Seinare karriere
Skalpe var aktiv som foredragshaldar i nevroradiologi over heile verda på store delar av 1980- og 1990-talet. Han var i tillegg medstifter og første formann av Norsk nevroradiologisk forening.

På 1990-og 2000-talet var Skaple aktiv i debatten rundt rettargongen og avrettinga av Vidkun Quisling. Bakgrunnen for debatten var bøkane *Quisling – En fører blir til* (1991) og *Quisling - En fører for fall* (1992) skrivne av historikaren Hans Fredrik Dahl. I begge bøkane skreiv Dahl at Quisling vart utsett for fleire smertefulle medisinske eksperiment og feilmedisinering fordi ein ynskte å avdekka reint biologisk kva som gjorde Quisling til eit «geni». Påstandane vart sterkt kritisert i medisinske miljø og Skalpe skreiv fleire innlegg i m.a. *[[Dagbladet]] *som var kritiske til utsegnene. 

Han var busett i Mjøndalen i Buskerud fylke.

## Referansar




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ingar O. Skalpe|Ingar O. Skalpe]]» frå ,  den 25. september 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Den norske legeforening
* Krangel-om-Quislings-hjerne-6329371.html Krangel om Quislings hjerne i Aftenposten
* Undersøkelsen av Quislings hjerne, Tidsskrift for Den norske legeforening
Mary Pickford

**Gladys Louise Smith** () var ein kanadisk-amerikansk skodespelar, filmprodusent og manusforfattar kjend under kunstnarnamnet **Mary Pickford**. 

Pickford grunnla filmselskapet United Artists i 1919, saman med Douglas Fairbanks, Charlie Chaplin og D.W. Griffith. Ho var gift med Fairbanks frå 1920 til 1936. I 1927 var Pickford òg med på å grunnleggja Academy of Motion Picture Arts and Sciences, som står bak oscarprisutdelinga. 

Pickford vann Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolletolkinga si i dramafilmen *Coquette* (1929). Ho trekte seg tilbake som skodespelar i 1933. Pickford fekk ei stjerne på Hollywood Walk of Fame i 1960 og vart tildelt ein æresoscar i 1976. I 1999 vart ho kåra til den 24. største kvinnelege filmlegenda gjennom tidene av Det amerikanske filminstituttet.

I stordomstida si var Pickford kjend som *«America's Sweetheart»* og *«the girl with the curls»*.
Pickford var kjend for dei lange slangekrøllane sine, men i 1928 følgde ho moten og klippa dei av, noko som fekk amerikanske aviser til å skriva at uskuldstida var forbi.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mary Pickford|Mary Pickford]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Elling Eielsen

**Elling Eielsen** () var ein norsk vekkingspredikant.

Eielsen opptredde som omkringvandrande predikant i haugiansk ande i Noreg, Danmark og Sverige. Han utvandra til USA i 1839. Der vart han vigd som prest i 1843, og nokre år etterpå danna han den fyrste norske-lutherske samfunnet i Amerika. Tilhengjarane hans vart kalla ellingianarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elling Eielsen|Elling Eielsen]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Hans Arbien

**Hans Johan Arbien** () var ein norsk målar.

Hans Arbien kom til København i 1736, og vart elev av Carl Gustaf Pilo. Han er kjend som portrettmålar, og har mellom anna måla to Rosenkrantz-portrett, og portrett av konferensråd Peter Vogt og kona hans.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hans Arbien|Hans Arbien]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Hans Arbien i Store norske leksikon
* Hans Arbien på Kunstindeks Danmark/Weilbachs Kunstnarleksikon
North American AT-6 Texan

**North American** **AT-6 Texan** er eit treningsfly som vart brukt til vidare utdanning av pilotar før dei fekk trening på det flyet dei skulle fly i teneste. *AT* var den amerikanske forkortinga for *Advanced Trainer*, men etter 1948 fekk alle treningsfly prefikset **T,** og **AT-6 Texan** vart **T-6 Texan.** I britisk og kanadisk teneste fekk flyet namnet **Harvard**, og dette namnet vart brukt òg blant anna i Noreg. Over 20 000 fly vart bygd og flyet var framleis i teneste i flyvåpenet til Paraguay så seint som 1999. Ein Harvard er òg framleis i registeret i britiske RAF, i teneste hos Defence Evaluation and Research Agency. Over 1 100 Texan/Harvard/SNJ er framleis verna og svært mange er framleis flydyktige. Nokon vert operert av fleire flyvåpen som «museum-flights», men ei stort mengd fly er òg i hendene på private operatørar og ein kan jamleg sjå flyet på flyshow. Det finst tre flygedyktige Harvard-fly i Noreg - LN-PFX, LN-TEX og LN-WNH.

### Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:North American AT-6 Texan|North American AT-6 Texan]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Norsk Harvard utstilt på Norsk Luftfartsmuseum, Bodø
* Harvard ved Flyhistorisk museum, Sola
Vasslås

**Vasslås** er ein konstruksjon som vert nytta i sluk og avløp for å hindra at kloakkgass og lukt trenger opp frå rørsystemet. Dette vert oppnått ved å utforma avløpsrøret som ein liggjande S, det vil seia lage ein bua på røyret slik at det heile tida er fylt av vatn på eit punkt.

Vatnet vert liggjande som ein barriere mellom lufta på begge sider av denne vasslåsen. Vasslåsar er obligatoriske under oppvaskbenker og utslagsvaskar, i toalett og sluk og i dei fleste typar avløp. Oftast er vasslåsa og dei bua røyra godt synlege, men ikkje alltid. I toalett med moderne design kan vasslåsen liggja skjult i konstruksjonen, og under nyare servantar vil den ofte berre stå fram som ein utbuling eller som ein sylinderformet konstruksjon nede på avløpsrøret. Under sluk er ofte vasslåsen støypt inn i golvet.

Over tid vil det samla seg skitt og avleiringer nedst i rørbuen. Difor er dei fleste vasslåsar utstyrte med ein plugg i botnen. Dei er for å tappa ut vatn og skitt og stake opp røyra. I prinsippet er det enkelt å gjera dette. Om røropplegget er gammalt og pluggen rusta fast kan det likevel vera naudsynt med fagfolk, spesielt om konstruksjonen er mura fast i golv eller vegg. Då kan ukyndig bruk av makt øydeleggja eldre konstruksjonar. Ein del nyare vasslås er konstruert slik at ein for hand kan demontera heile vasslåsen og reinsa den.

Bortsedd frå reinsing, krev sjeldan vasslås vedlikehald. Dersom avløpet står ubenyttet i lang tid er det likevel fare for at vatnet i vasslåsen fordampar, slik at kloakkgassen kan siva opp. Vasslåsar kan òg utsetjast for frost, dersom hus til dømes står ubenytta og uoppvarma på vinterstid. I såg fall kan ein forhindra skade ved å hella frostvæske i vasslåsen.

Vasslås-prinsippet vert òg nytta i gjærlås, som til dømes på vinballongar når råstoffet gjærar. I det tilfellet er poenget at gassen frå gjæringen skal sleppa ut, medan luft frå omgivnadene ikkje skal sleppa inn og forureina den gjærande væska.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vannlås|Vannlås]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Leh

**Leh** er ein by i delstaten Jammu og Kashmir i India.
Han var tidlegare hovudstad i kongedømet Ladakh i Himalaya. Byen er dominert av ruinane etter Leh-palasset, der kongefamilien heldt til.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Leh|Leh]]» frå ,  den 26. september 2018.*
Raketten BFR

**BFR** er ein tostegsrakett under utvikling av SpaceX. Han er planlagd å vera 118 meter høg, 9 meter i diameter og å ha plass til opp mot 100 passasjerar. Heile raketten skal kunna nyttast om att, og både fyrste- og andresteget skal landa vertikalt under eiga motorkraft, likt måten fyrstesteget til Falcon 9-raketten landar på.

## Kjelder
Grand Hotel i Oslo

**Grand Hotel** er eit hotell på Karl Johans gate 31 i Oslo. Hovudfasaden vender mot Eidsvolls plass og Stortingsbygningen. 
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grand Hotel (Oslo)|Grand Hotel (Oslo)]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Carl Gustaf Pilo

**Carl Gustaf Pilo** () var ein svensk målar, som vart både hoffmålar både i Sverige og Danmark.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Carl Gustaf Pilo|Carl Gustaf Pilo]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Marinus van der Lubbe

**Marinus van der Lubbe** ( var ein nederlandsk kommunist og medlem av *Communistische Jeugd Bond* (forbunde av unge kommunistar).

I samband med Riksdagsbrannen den 27. februar 1933, omtrent ein månad etter at Adolf Hitler hadde vorte rikskanslar i Tyskland, vart han kjend skuldig og avretta for å ha stifta brannen.

Tysk rett endra i april 1967 domen til åtte års fengsel, men han vart i januar 2008 oppheva med bakgrunn i ei lov om nasjonalsosialistisk urett.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marinus van der Lubbe|Marinus van der Lubbe]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Forteljar

**Forteljar** er ein person som legg fram ei forteljing, anten i form av ei munnleg forteljing eller som ei forteljarstemme i eit ferdig laga verk.

Ein forteljar kan vera den som fysisk fortel noko til ein eller fleire tilhøyarar som underhaldning eller overlevering av minne eller tradisjon. Ein slik forteljar kan ha forteljing som yrke eller rolle, eller berre gå inn i rolla ei kort tid. 

I tradisjonelle forteljaryrke kan ein formidla nye eller nedarva forteljingar på vers eller prosa, gjerne sungne og akkompagnerte med musikkinstrument eller i lag med dramatiske verkemiddel. Nokre døme på slike forteljaryrke er den gamle greske rapsoden, den norrøne skalden, iransk naqqāl og vestafrikansk griot. I moderne tid kan folk ha roller som forteljarar på mellom anna i barnehagar, bibliotek, museum og på stand up-førestilling.

I dramatiske verk kan ei forteljarrolle gje bakgrunn, kontekst eller anna informasjon som er viktig for handling. I eit innspelt verk som film, fjernsyn, høyrespel eller annan audio kan forteljaren igjen binda saman stoffet eller forklara det som ikkje kjem tydeleg fram av opptaka.

Forteljaren kan også vera ei stemme i ei nedskriven forteljing. Denne forteljarstemma kan vera ein tydeleg person, i nokre høve også deltakar i forteljinga (personal forteljar), eller ein meir tilbaketrekt formidlar eller observatør (autoral forteljar).
Innan litteraturteori skil ein også mellom ulike forteljartyper, som ein allvitande forteljar, ein påliteleg eller upåliteleg forteljar og så bortetter.

## Kjelder
Transportfly

**Transportfly** er eit fly som er konstruert for og blir brukt til frakt av gods i staden for passasjerar. Dette gjer at eit transportfly ofte lett kan identifiserast. Moderne store transportfly har ofte ei skrogform som gjer dei veleigna til å ta ombord store einingar. 

Fly er vorte nytta for å frakta luftpost sidan 1911 og allereie i 1920-åra vart det bygde fly som var spesielt tilpassa for transport av frakt. Det første «verkelege» transportflyet var det tyske Arado Ar 232, som blei nytta under andre verdskrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Transportfly|Transportfly]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Caldastanagar

**Caldastanagar** (*Bangsia melanochlamys*) er ein fugl i tanagarfamilien som er endemisk for Colombia.

## Skildring
Dette er ein robust bygd tanagar, ca. 15 centimeter og med vekt på rundt 40 gram. Kjønna er like. Dei har tjukt svart nebb og kort, svart hale. Fjørdrakta til vaksne har mørk blåleg til svart overside, heile hovudet og strupe, øvre bryst er svart. Nedre bryst, buk og undergump er kraftig gul. Han har eit ceruleanblått område øvst på vengen.

Utbreiingsområdet er skildra som todelt. Ein populasjon ligg i vestsida og nordsida av den sentrale fjellkjeda av Andes, innanfor sørlege Antioquia, ved elva Nechí og innanfor reservatet Reserva la Serrana. Det andre området ligg langs vestsida av vestlege Andes, særleg i Cerro Tatamá og Mistrató. Området er avgrensa, men fell litt innanfor tre departement: Chocó,  Risaralda og Valle del Cauca. Caldastanagarar lever her i fuktig til våt subtropisk alpin skog eller tåkeskog i høgder frå 1000 til 2285 moh. Føda er i stor grad frukt, men leddyr er eit supplement.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 600 og 1700 individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt sårbar.

## Kjelder
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Oddernes prestegard

**Oddernes prestegard** ligg like nord for Oddernes kyrkje.

Kyrkja er frå mellomalderen, og det har vore prestegard på staden sidan reformasjonen. Dagens hovudbygning vart oppført i 1759–61 etter at den førre brann. Det vart utført større endringar og vølingar i 1892 og 1923, dei siste etter teikningar av Niels Winge Grimnes. Prestegarden vart freda av Riksantikvaren i 1991. Han vart noko modernisert i 1994.

Hovudbygningen (våningshuset) er eit laftebygg i to og ein halv etasje med ståande panel og saltak. Han hadde før 1923 ei ekstra fløy i full høgd vinkelrett på den noverande, og fargen har variert. I dag er han kvit. Nordover og så vestover frå våningshuset går lavare fløyer. Dei tre fløyene dannar eit gardstun med utgang mot Jegersbergveien i vest. Bygningsmassen er omgjeven av eit hageanlegg som i tur er omgjeven av Oddernes kyrkjegard.

I området rundt prestegarden og kyrkjegarden er ei rekkje jernaldergravar.

## Kjelder
* Oddernes prestebolig  hos Opplysningsvesenets fond
* 
* 

## Fotnotar
Tobias Øgrim

**Tobias Immanuel Øgrim** () var ein svensk-norsk kommandør i Frelsesarmeen.

## Liv og virke

### Bakgrunn
Han var son av Johan Ögrim, og kom til Noreg fyrste gong i 1895, der far hans var sjefssekretær i Frelsesarmeen. I 1905 drog han til Den internasjonale krigsskolen til Frelsesarmeen i London. 

### Virke i Frelsesarmeen
Seinare vart han send som frelsesoffiser til England, Japan og fleire europeiske land, mellom anna Færøyane.

Etter at faren Johan vart landsleiar i Frelsesarmeen i Noreg i 1906, tok Tobias norsk statsborgarskap i 1908. Han hadde ei rekkje nøkkelstillingar som frelsesoffiser i Noreg, mellom anna som krigsskulesjef (rektor for offisersutdanninga) og sjefssekretær (nestkommanderande). Ein periode var han og kona misjonærar i Japan. Han var leiar av Frelsesarmeen i Noreg frå 1945 til 1948, der han gjorde ein monaleg innsats i hjelpearbeidet i det krigsherja Nord-Noreg. 

Frå 1948 til 1951 var han internasjonal sekretær for Europa ved hovudkontoret i London. Han leidde Frelsesarmeen i Sverige frå 1951 til 1956. Frå denne stillinga vart han pensjonert. Han døydde i 1962, under eit besøk til ei svensk forsamling.

T.I. Øgrim hadde fem barn. Han er far til fysikaren Otto Øgrim og Kristian Øgrim, som mellom anna var programleiar i NRK Fjernsynet. T.I. Øgrim er stamfar til alle med Øgrim-namnet i Noreg. Forfattaren Tron Øgrim var såleis eit av barnebarna.

Dottera Ruth var gift med den mangeårige ordføraren i Oslo, Brynjulf Bull.

Kommandør T. I. Øgrims plass utanfor Hovudkvarteret til Frelsesarmeen i Bernhard Getz' gate i Oslo er oppkalla etter han.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tobias Øgrim|Tobias Øgrim]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Holm, Henry: *T.I.Øgrim: Han glemte ingen* – Salvata Kristelige forlag – Oslo 1964
Brynjulf Bull

**Brynjulf Friis Bull** () var ein norsk jurist, høgsterettsadvokat og politikar for Arbeidarpartiet, oppvaksen på Alfaset.

## Oppvekst og utdanning
Brynjulf Bull vart fødd i Kristiania som ein av fleire søner til  forretningsmannen Trygve Bull og Sally, fødd Friis. Ein av brørne hans var Trygve Bull. På farssida tilhøyrde familien den trønderske slekta Bull.
Etter skulegang på Fru Nielsens Latin- og realskole tok han examen artium ved Oslo katedralskole i 1925 og byrja deretter på jusstudiar ved Universitetet i Oslo.

Som student vart han med i den kommunistiske akademikargruppa Mot Dag og organisasjonen Clarté, som var meir internasjonalt orientert, men i Noreg nært knytt til Mot Dag. Han vart leiar for Clarté i 1933. I 1935 var han leiar for Det Norske Studentersamfund. 

Bull var interessert i skodespelarkunst og tok del både som skodespelar og som leiar i Studentersamfundets Theater ved Det Norske Studentersamfund.

Han tok juridisk embetseksamen i 1930.

## Karriere

I 1933 etablerte Bull sin eigen advokatpraksis der han mellm anna tok saker for fagrørsla og straffesaker. Under krigen arbeidde han for fagrørsla til at han vart arrestert av tyskarane og sat fengsla blant anna på Grini frå 1942 til 1944. 

Han var statsadvokat for landssviksaker 1945–47.
Bull var ordførar i Oslo 1952–1975, bortsett frå i periodane 1956–1959 og 1962–1963.
Frå 1953 til 1963 var han leier i Arbeidsretten.

Etter at Mot Dag gjekk inn i Arbeidarpartiet vart òg Brynjulf Bull engasjert der. Han vart vald inn i Oslo kommunestyre i 1945. I 1948 vart han varaordførar og i 1952 ordførar. Ordførarposisjonen hadde han til 1975 bortsett frå i periodane 1956-1959 og 1962-1963.

I 1966 var han sentral i løysinga av «teaterstreiken».  Bull var pådrivar for, og første styreleiar i, Oslo Konserthus. I Oslo er vestre del av Rådhusplassen oppkalla etter han.

Han mottok St. Hallvard-medaljen i 1976.

## Familie
Bull var frå 1937 gift med Ruth Bernhardina Øgrim og er far til tidlegare statssekretær Bernt Bull.
Politikaren, forfattaren og skulemannen Trygve Bull var bror hans.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brynjulf Bull|Brynjulf Bull]]» frå ,  den 20. september 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Brynjulf Bull i Store norske leksikon.
Ramnes prestegard

**Ramnes prestegard** ligg halvannan kilometer sørvest for Ramnes kyrkje, i Tønsberg kommune i Vestfold. Tunet er sentrert om Prestegårdsveien, med bygningar på både sider av vegen. Historia til prestegarden strekk seg visstnok attende til før reformasjonen.

Hoveubygningen er eit laftebygg i ein etasje med saltak. Eldste del er frå 1742, og i 1825–26 vart han flytta litt østover og utvida. Bygningen er freda.

## Kjelder
* Ramnes prestebolig  hos Opplysningsvesenets fond
*
Det europeiske forsvarsbyrået

**Det europeiske forsvarsbyrået** (**EDA**: *European Defence Agency*) er eit samarbeidsorgan for til forsvars- og rustningspolitikk, etablert i Den europeiske unionen.

Det europeiske forsvarsbyrået vart etablert i 2004, som eit instrument i EUs felles tryggings- og forsvarspolitikk. Det har til oppgåve å harmonisera forsvars- og rustningspolitikken i EUs medlemsstatar. Føremålet er vidare å oppnå ei forbetring av den militære kapasiteten i EU og å effektivisera evna innanfor byrået til å handtere krisar. Føremålet er dessutan å effektivisera europeisk rustningsindustri. 

EDA hadde per 2018 ca. 140 tilsette, og hovudkontor i Brussel. 

## Medlemsland og samarbeidsland
Alle EU-medlemslanda bortsett frå Danmark deltek i byrået. Etter at Danmark sa nei gjekk landet i staden med på Maastricht-avtala i 1992. Dette var eit nasjonalt kompromiss der landet tok atterhald overfor EU på fire område, mellom dei forsvar. EU godtok dette atterhaldet. 

Byrået har samarbeidsavtaler med Noreg (2006), Sveits (2012), Serbia (2013) og Ukraina (2015).

## Sjå òg
* Den vesteuropeiske unionen
* OCCAR

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Det europeiske forsvarsbyrå|Det europeiske forsvarsbyrå]]» frå ,  den 21. september 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Federica Mogherini

**Federica Mogherini** () er ein italiensk statsviter og politikar for Partito Democratico. Ho var utanriksminister i Italia frå februar til oktober 2014. Mogherini har vore medlem av Italias deputertkammer sidan 2008. Ho tiltredde 1. november 2014 som EUs høgrepresentant for utanrikssaker og tryggingsspolitikk og visepresident i Juncker-kommisjonen.

Mogherini blei fødd i Roma som dotter av filmregissøren Flavio Mogherini, og har studert statsvitskap. Ho er gift med Matteo Rebesani og har to døtrer.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Federica Mogherini|Federica Mogherini]]» frå ,  den 21. september 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
* Biografi i Europakommisjonen
Brexit

**Brexit** (samansett av «Britain» og «exit») er eit utbreidd namn på prosessen med å ta Storbritannia ut av Den europeiske unionen (EU). Landet blei medlem av EU i 1973. I 2016 stemte eit fleirtal i ei rådgjevande folkerøysting for å forlata EU, og i 2020 skjedde det offisielt. Storbritannia er den einaste nasjonen som har forlate Den europeiske unionen.

Den britiske folkerøystinga om medlemskapen vart halden den 23. juni 2016. 51,89 % av veljarane stemde for å forlata EU, medan 48,11 % stemde for å verta verande i EU.

## Prosess
I mars 2017 vedtok det britiske parlamentet ei lov som gav regjeringa fullmakt til å forhandla om Storbritannias uttreden frå EU. Etter at denne loven vart sanksjonert av dronninga den 16. mars 2017 kunne regjeringa kunngjera overfor EU at landet hadde til føremål å melda seg ut, noko som sette i gang utmeldingsprosessen gjeven i artikkel 50 i Maastricht-traktaten.

Forhandlingane om å melda Storbritannia ut av EU byrja formelt då regjeringa til Theresa May aktiverte artikkel 50 i Traktaten om Den europeiske unionen. Denne artikkelen kom inn i traktaten då Lisboatraktaten tredde i kraft i 2009. Artikkel 50 vart aktivert 29. mars 2017 då eit brev om Storbritannias utmeldelse vart overlevert presidenten for Europarådet, Donald Tusk. Forhandlingane vert forventa å vara i to år, men tidsfristen kan forlengast.

Theresa May etablerte ein eigen minister for utmelding frå EU i juli 2016. Forhandlingane var stipulert til å vara i to år. Statsminister Theresa May la opp til ei omfattande frihandelsavtale med EU til erstatning for medlemskap. EUs leiing la i utgangspunktet opp til handelsavtale omtrent som den Canada har, men  regjeringa ved brexit-minister David Davis sjølv ynskte ein  meir omfattande avtale enn Canadas og Japans, òg omtalt som «Canada+» eller «Canada++», der blant anna finansielle tenester skulle inngå, Overgang til EFTA og eventuelt EØS er ei aktuell løysing for Storbritannia, ei løysing den britiske regjeringa avviste etter folkerøystinga.

Utanriksminister Boris Johnson og David Davis kunngjorde 8. og 9. juli 2018 at dei trekte frå seg sina stillingar fordi dei meinte at strategien til regjeringa for å forlata EU ikkje var radikal nok. Mays regjering vart 6. juli samde om å arbeida for ei frihandelsavtale med industri- og jordbruksprodukt der Storbritannia i praksis vert verande ein del av EU sin indre marknad for varer men ikkje for tenester. May ynskte òg eit regelverk for rørsle av arbeidskraft.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brexit|Brexit]]» frå ,  den 21. september 2018.*
David Davis

**David Michael Davis** () er ein britisk konservativ politikar. Han var minister for den britiske uttredinga frå EU (Brexit) frå 13. juli 2016]] til 8. juli 2018.

## Medlem av Underhuset
I 1987 vart Davis medlem av Underhuset for Boothferry-kretsen i Yorkshire og Humber. I 1997 vart kretsen delt i fleire mindre kretsar, og Davis heldt fram som underhusmedlem for ein av dei nye kretsane (Haltemprice og Howden i Humberside i East Riding of Yorkshire).

## Europaminister i 1994–1997
Davis var viseminister for EU-tilhøve (Minister of State for Europe) i 1994–1997. Som europaminister var han underlagt utanriksministrane Douglas Hurd og Malcolm Rifkind.

I byrjinga av 1997 vart Davis medlem av statsrådet.

## Partiformann
Davis var formann for det britiske konservative partiet i 2001–2002. På denne posten vart han etterfuølgd av den seinare statsministeren Theresa May, som var den organisatoriske formannen til partiet i 2002–2003.

## Minister for Brexit frå 2016
Den 13. juli 2016 vart Davis medlem av Theresa May si regjering. Her fekk han den nyoppretta post som minister for Brexit.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:David Davis (britisk politiker)|David Davis (britisk politiker)]]» frå ,  den 21. september 2018.*
Viktor Kolotov

**Viktor Mikhailovitsj Kolotov** () var ein sovjetisk fotballspelar som hadde stor suksess med Dynamo Kiev i tida 1971-81. Midtbanespelaren deltok i 55 landskampar for Sovjetunionen i åra frå 1970 til -78.
 
### Klubbspel
Kolotov var fødd på landsbygda ved Kazan i den dåverande sovjetrepublikken Tatarstan. Etter å ha utmerkt seg på Rubin Kazan åra 1969 og -70, flytta han over til Dynamo Kiev frå 1971. Dynamo var i ferd med å byggje opp eit topplag, med eit mannskap som skulle dominere sovjetisk fotball det neste tiåret. Allereie i sit fyrste år med Dynamo vart Kolotov seriemeister og i 1974 vart det nasjonal dobbelttriumf. Toppen kom i 1975 med siger både i cupvinnarcupen, serien og den nasjonale cupen. I 1975 var Kolotov kaptein på laget og fekk gleda av å heve cupvinnarcup-pokalen etter å ha slått ungarske Ferencváros med 3-0 i finalen i Basel. Sidan vann han ytterlegare tre nasjonale meistertitlar i Sovjetunionen. Gjennom sine 10 sesongar i Dynamo Kiev var Kolotov med om å vinne fem seriemeisterskap og to nasjonale cup-pokalar. I 1981 vart han sitjande på reservebenken og la opp.

### Landslagsspel
Kolotov fekk sin landslagsdebut hausten 1970 og skåra i alle dei fire fyrste landskampane han spelte. Han var med då Sovjetunionen tapte EM-finalen 1972 mot Vest-Tyskland med 0-3. Under dei olympiske sommarleikane 1972 spelte han alle seks kampane til Sovjetunionen og skåra i tre av dei. I turneringa delte Sovjet og Aust-Tyskland bronsemedaljane då bronsefinalen enda 2-2. Åra 1975 og 1976 var Kolotov kaptein på landslaget. I den eigenskap var han med å vinne bronsefinalen i Montreal-OL med 2-0 over Brasil. Etter å ha vore ute av landslaget ei tid, deltok han i fleire kampar i 1977/78-sesongen. Bortekampen mot Romania i mai 1978 vart hans 55. og siste i landslagsdrakta. Han skåra 22 landslagsmål. 

### Merittar
*Vinnar av cupvinnarcupen: 1975 med Dynamo Kiev
*Sovjetisk seriemeister: 1971, 1974, 1975, 1977, 1980 med Dynamo Kiev
*Sovjetisk cupmeister: 1974 og 1978 med Dynamo Kiev
*EM-sølv: 1972 med Sovjetunionen
*OL-bronse: 1972 og 1976 med Sovjetunionen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Viktor Kolotov|Viktor Kolotov]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 
*eu-football]
Mürzzuschlag

**Mürzzuschlag** er ein by og ein kommune i distriktet Bruck-Mürzzuschlag i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 51,3 km² og i kring 8&nbsp;600 ibuarar. Byen Mürzzuschlag ligg 670 meter over havet og hyser om lag 6&nbsp;000 ibuarar.

Mürzzuschlag har verdas største vintersports-museum.

Forfattaren Elfriede Jelinek er frå Mürzzuschlag.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mürzzuschlag|Mürzzuschlag]]» frå ,  den 21. september 2018.*
Fritzners gate i Oslo

**Fritzners gate** (1-22) er ei gate på Gimle i Oslo Gimle i Oslo som ligg ved Frogner kyrkje. Gata går frå Sophus Lies gate til Bygdøy allé, og er ei av dei dyraste gatene i Oslo.
To ambassadar og ei kyrkje har adresse i denne gata: Den indonesiske ambassaden i nummer 12 og den tsjekkiske i nummer 14. American Lutheran Church i Oslo held til i nr. 15.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fritzners gate (Oslo)|Fritzners gate (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*
Krist kirkegård

**Krist kirkegård** er ein freda kyrkjegard i Oslo som ligg i Grubbegata på Hammersborg.

Kyrkjegarden vart laga i samband med flyttinga av byen flytt etter storbrannen i 1624. På området ved kyrkjegarden vart det først sett opp eit lite kapell av tre i 1626, kalla Christkirken, i påvente av den permanente kyrkja. Christkirken fungerte som gravkapell fram til det vart rive i 1756.

Etter eit pestangrep i 1654 trengde ein fleire gravplassar. Det vart laga rom for desse ved Christkirken, hovudsakleg for døde soldatar frå Akershus festning.
Dei døde er heidra med eit eige monument, Peststøtta frå 1654. På grunn av at kyrkjegarden i hovudsak vart brukt til militære, gjekk han under namnet *Krigskyrkjegarden* på folkemunne.

Etter eit kolera-angrep i 1835 vart kyrkjegarden mellombels utvida heilt ned til Møllergata. I 1946 vart Grubbegata anlagd og delte kyrkjegarden i to. Den nedre delen mellom Grubbegata og Møllergata vart gjort om til dagens Kristparken i 1964. Den noverande kyrkjegarden gjekk ut av bruk i 1924 og stod avlåst til han vart rehabilitert i 1999.

I sør grensar kyrkjegarden til den gamle Deichmanske bibliotek-bygningen (hovudbibliotek 1933–2019) og Svenska Margaretakyrkan.

## Kjende personar gravlagt på kyrkjegarden

* Nicolay Johan Krog (1787–1856), sjef for Krigsskolen og statsråd
* Andreas Samuel Krebs (1776–1818), oberst og «Helten frå Matrand». Det blir lagt krans på gravstaden hans kvar 17. mai.
* August Friedrich von Wackenitz (1726–1808), general
* Niels Treschow (1751–1833), professor i filosofi
* Frederik Wilhelm Stabell (1763–1836), general og eidsvollsmann
* Palle Rømer Fleischer (1781–1851), general, statsråd og eidsvollsmann

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Krist kirkegård|Krist kirkegård]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Informasjonsbrosjyren til kommunen om kyrkjegarden
*
Sophus Lies gate i Oslo

**Sophus Lies gate** er ei gate på Gimle i Oslo. Ho ligg mellom Bygdøy allé og Thomas Heftyes gate. Gata er oppkalla etter matematikaren Sophus Lie.

Fleire av leilegheitene i Sophus Lies gate var tidlegare tenestebustader for statstilsette, men er no selde til private.

Dei høgaste gatenummera i Sophus Lies gate høyrer til eit samanhengande bygningskompleks som heilt omgjev Frogner kyrkje.

Den ungarske ambassaden ligg i Sophus Lies gate 3.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sophus Lies gate (Oslo)|Sophus Lies gate (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 

## Litteratur

*   S

## Bakgrunnsstoff

*
Nordraaks gate i Oslo

**Nordraaks gate** er ei gate i Oslo. Ho ligg på Frogner, og går frå krysset der Gimleveien og Solheimsgata møtest, kryssar Frognerveien og held til fram Munthes gate.

Gata har namn etter komponisten Rikard Nordraak og vart namnsett i 1891.

I byrjinga av gata (sør for Frognerveien) er det bygardar som har adresse til nabogatene. Nord for Frognerveien består busetnaden for det meste av store villaer og fleirmannsbustader med enkelte bustadsblokker.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nordraaks gate (Oslo)|Nordraaks gate (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 

## Litteratur

*   

## Bakgrunnsstoff

*  
* Artemisia.no om Nordraaks gate 10
* Artemisia.no om Nordraaks gate 12
* Artemisia.no om Nordraaks gate 19
Einar Schibbye

**Einar Schibbye** () var ein norsk kringkastingsmann og kriminalforfatter.

I 1920-åra gav han under pseudonymet Ivan Kanonikoff ut fleire kriminalromanar som parodierte Øvre Richter Frich sine bøker om Jonas Fjeld.

Schibbye vart tilsett som programsekretær i NRK i 1933. Han vart først og fremst kjend som «onkel Einar» i Barnetimen. Historiene om onkel Einar, Oscar og Spisskammeret, eller møta mellom onkel Einar, Kallemann, Amandus og tane Amalie (dei siste figurane var skapt i samarbeid med Sverres Erichsen i Schibbyes NRK-periode i Bergen) vart institusjonar i radioen før den andre verdenskrigen.

I 1938 stod han for aprilspøken *Papegøyeutstilling* på NRK radio.

NRK-reklamefilmen *Fra mikrofon til høyttaler' vart spelt inn hausten 1940 etter eit manuskript av Schibbye. [[Erik Lund]] var regissør/fotograf.

Under [[andre verdskrigen]] vart han medlem av [[Nasjonal Samling]]. I 1942 vart Schibbye utnemnd til direktør for [[Oslo kommunale kinematografer]].

Han hadde skrive fleire små sketsjar og høyrespel for born, både før og under krigen og vart ein av dei forfattarane som vart stengd ute etter freden i 1945,  

Etter krigen var Schibbye i fleire år ikkje ynskte i kringkastinga på grunn av det politiske valet sitt under krigen, men ut på 1950-talet slapp han til med radiohørespill. Han medverka òg på dei populære barneplatene med Doffen (spelt av [[Einar Sissener]]), utgjeve av Norsk Grammofonkompani A/S.

== Bibliografi (i utval) ==

* [[1925]]: *Melodien til alkoholen.* *Storforbryderroman* (under pseudonymet Ivan Kanonikoff)
* [[1927]]: *Paa bunden av Skagerak* ( under pseudonymet Ivan Kanonikoff)
* [[1949]]: *Hvem kysset Victoria?* (kriminalroman)
* [[1948]]: *Den siste natten* (under pseudonymet Sandar Sim)
* [[1946]]: *Lugar nr 36* (kriminalroman, under pseudonymet Sandar Sim)
* [[1938]]: *Onkel Einar og Spisskammeret og Truls* (barnebok)
* [[1937]]: *Onkel Einar og Oscar i studio* (barnebok)
* [[1934]]: *Kallemann og Amandus* (barnebok)

== Krimhøyrespel ==

* 1954: *Mord for åpen mikrofon* (Seks deler)
* 1958: *Jeg vil vite hvem jeg er* (Seks delar)
* 1959: *Rødt mysterium* (Seks delar)

== Andre høyrespel ==

* 1956: *Victoria* (av [[Knut Hamsun]]. Dramatisert av sonen [[Tore Hamsun]] i samarbeid med Schibbye)

== Referansar ==

**Denne artikkelen bygger på «Einar Schibbye» frå ,  den 21. september 2018.''
Ole Vigs gate i Oslo

**Ol Vigs gate** er ei gate i bydel Frogner i Oslo. Ho går frå Rosenborggata til Harald Hårfagres gate. Gata fekk namn i 1879 og er kalla opp etter skule- og folkeopplysingsmannen Ole Vig (1824–1857).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ole Vigs gate (Oslo)|Ole Vigs gate (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 
## Litteratur

*   

## Bakgrunnsstoff

*
Hitzendorf

**Hitzendorf** er ein kommune i Graz-Umgebung i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 48,9 km² og i kring 7&nbsp;100 ibuarar. Landsbyen Hitzendorf ligg 383 meter over havet, 10 kilometer vest om Graz.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hitzendorf (Steiermark)|Hitzendorf (Steiermark)]]» frå ,  den 21. september 2018.*
Skeiselandskampen Noreg–Sverige 1961

**Skeiselandskampen Noreg–Sverige 1961** fann stad på Bislett stadion i Oslo laurdag 21. og sundag 22. januar 1961. Noreg vann landskampen med 170 poeng mot Sveriges 142 poeng. Landa stilte med åtte utøvarar kvar, på dei to lengste distansane deltok seks frå kvart av landa. Noregs mannskap bestod av Alv Gjestvang, Knut Johannesen, Edmond Lundsten, Fred Anton Maier, Thorstein Sandholt, Torstein Seiersten, Finn Thorsen, Nils Aaness.

Fred Anton Maier sette personleg rekord i milløpet med 16.58,5.

### 500 m



**Dato:** 21. januar 1961

### 5000 m



**Dato:** 21. januar 1961

### 1500 m



**Dato:** 22. januar 1961

### 10&nbsp;000 m



**Dato:** 22. januar 1961

## Kjelder
Arbeiderbladet 23. januar 1961
Harald Hårfagres gate i Oslo

**Harald Hårfagres gate** (5–19, 2–12) er ei gate i bydel Frogner i Oslo. Ho går frå Slemdalsveien til Suhms gate. Gata fekk namn i 1911 og er oppkalla etter kong Harald Hårfagre.

## Litteratur

*   
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Harald Hårfagres gate (Oslo)|Harald Hårfagres gate (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Industrigata i Oslo

**Industrigata** (3–71, 20–60C) er ei gate i bydel Frogner i Oslo. Gata har namn etter handverkarane som bygde eigne småhus i området ved Balkeby i 1850-åra og fekk namn i 1879.

Gata går frå Briskebyveien i krysset ved Løvenskioldsgate og endar i Fagerborggata. På vegen kryssar den blant anna Majorstuveien og Bogstadveien.

## Utvalde hus og bygningar
I nummer 3 ligg Briskeby brannstasjon som vart reist i 1963. Nummer 15, b, c og d er rekkehus i funkisstil oppført i 1931 og teikna av Nicolai Beer.

Nummer 21 er ein villa i nyklassisistisk stil teikna av Nicolai Beer og brukt som eigen bustad. Han mottok Sundts premie for arbeidet i 1922.

I krysset ved Majorstuveien ligg blokkbusetnaden Balkeby på høgre side når ein kjem frå Briskebyveien i retning Bogstadveien. Det er berre den eine blokka som har Industrigata som adresse; nummer 31 a-e.

Industrigata 40 er eit funkisbygg i 8 etasjar frå 1933 som vart teikna av Otto Valentin Juell og Otto Legaard Scheen. Bygget vart reist som hybelhus og ligg på hjørnet mot Bogstadveien.

## Galleri

File:Industrigata 15 Oslo.jpg|Industrigata 15 Foto: Mahlum
File:Industrigata 21 - 2010-02-14 at 16-42-00.jpg|Industrigata 21 Foto: Kjetil Ree


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Industrigata (Oslo)|Industrigata (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 
*   
* Den gule lista til byantikvaren
*   
*   
*   

## Bakgrunnsstoff

* 

; Litteratur 
* 

* 

*
Walter Scott

**Walter Scott** () var ein skotsk diktar og skribent frå Edinburgh. Han var ein av dei meste lesne forfattarane i heile verda i samtida og vert tradisjonelt rekna som grunnleggjaren av den historiske romanen. Mange av dei historiske romanane hans har vorte klassikarar og har danna grunnlag for talrike skodespel, operaer og spelefilmar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walter Scott|Walter Scott]]» frå ,  den 21. september 2018.*
Majorstuveien i Oslo

**Majorstuveien** (5-41, 4-38) er ein veg på Hegdehaugen og Majorstua i bydel Frogner i Oslo. Han går som ei fortsetting av Uranienborgveien etter krysset med Professor Dahls gate, over ein bakketopp og bort til Kirkeveien (Ring 2). Etter Kirkeveien held gateløpet fram som Sørkedalsveien.

Gata fekk namn i 1879 etter løkka Majorstua. Busetnaden er av varierande alder og stil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Majorstuveien (Oslo)|Majorstuveien (Oslo)]]» frå ,  den 21. september 2018.*  
 

*   

## Bakgrunnsstoff

*
Professor Dahls gate i Oslo

**Professor Dahls gate** (1–53B, 8A–52) er ei gate i Oslo. Ho går frå Bogstadveien til Kirkeveien. Gata fekk namn i 1879 og er oppkalla etter professor Johan Christian Clausen Dahl, meir kjent som malaren I.C. Dahl (1788-1857).

Gata går frå Kirkeveien i vest, over Vestkanttorvet før ho held fram austover til der Hegdehaugsveien går over i Bogstadveien.

## Bygningar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Professor Dahls gate (Oslo)|Professor Dahls gate (Oslo)]]» frå ,  den 20. september 2018.*  

; Referansar 




## Litteratur

*   
* 

## Bakgrunnsstoff

* Listeførte bygningar hos Riksantikvaren
*  (arkivert nettside)
* [Professor Dahls gate (Oslo)](https://lokalhistoriewiki.no/wiki/Professor_Dahls_gate_(Oslo)) ved Lokalhistoriewiki