open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hackneyhest

**Hackneyhest** er ein hesterase frå Storbritannia som vert brukt som køyre- og oppvisningshest.
## Raseskildring
Hackneyhesten er ein høgreist køyrehest med store paraderørsler. 
## Historie
Ordet hackney kjem truleg av gammalfransk *haquenee* som tyder ridehest. Frå fyrst av vart denne hestetypen nytta til riding, gardsarbeid, jakt og lett kavaleri. På 1700-talet vart det kryssa inn arabarhest, noko som gjorde hesten lettare og meir elegant. Ettersom vegane vart betre vart det meir fokus på køyreeigenskapar for å dekkje etterspurnaden etter vognhestar. Stamboka for rasen går attende til 1883. Hackneyhesten vart særs etterspurd både på dei britiske øyene og andre stadar i verda, mellom anna Sør-Afrika og Argentina. Han vart også kryssa inn i andre rasar og mange av hesterasane vi har i dag har hackneyblod i årane. Rasen opplevde stor nedgang etter at bilen fekk sitt gjennomslag, men nokre få oppdrettarar heldt fram med å avle fram Hackneyhestar. 

Hackneyponnien er ein ponniversjon av hackneyhesten, avla fram på 1800-talet ved å krysse hackneyhest med fellponni. 
## Førekomst
Hackneyhesten har status som *kritisk truga* på Rare Breeds Survival Trust si liste over sjeldne rasar. 
## Bruk
Hackneyhesten vert i stor grad nytta til køyrekonkurransar innan hestesport, og til ulike oppvisninger og utstillinger.

## Bakgrunnsstoff

*Store norske leksikon om hackneyhest
*Det britiske hackneyhestforbundet, Hackney Horse Society (sida er på engelsk)
Correggio i Italia

**Correggio** er ein liten bykommune i den italienske provinsen Reggio Emilia i regionen Emilia-Romagna.

Byen ligg i Podalen og er med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar den nest største i provinsen, etter hovudstaden Reggio Emilia som ligg 18 kilometer i sørleg retning. Byområdet er 77&nbsp;km² og innbyggjartettleiken om lag 267 personar/km².

Staden var busett allereie i romartida, seinare blei området folkesett av langobardane. På 1400- og 1500-talet blømde byen som hovudstad i ein liten *[[signoria]]*. Nokre kjende renessanseforfattarar var verksame i byen på den tida, til dømes Ludovico Ariosto og Torquato Tasso.

Renessansemålaren Antonio Allegri, betre kjend som *il [[Correggio]]*, og komponist og organist innan den venetianske skulen, Claudio Merulo, var begge fødde i byen.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell heimeside
Lars Berg (fleirtyding)

**Lars Berg** kan syna til

* Lars Berg (1901-1969), forfattar frå Hillesøy i Troms.
* Lars Berg (f. 1959), norsk regissør, kjend for fjernsynsserien Fox Grønland.
* Lars Petter Berg, norsk oboist og musikar
Ladakh

**Ladakh** er eit unionsterritorium i India, ein del av den større regionen Kashmir  og tidlegare ein del av delstaten Jammu og Kashmir. Ladakh har grense til Jammu i vest, Kashmir i nord og Kina i aust. Området ligg mellom fjellkjedane Kunlun og Himalaya, og er gjennomskore av elva Indus frå søraust til nordvest. Ladakh var tidlegare eit sjølvstendig kongedøme med Leh, som i dag er den største byen, som hovudstad.

Ladakh har ein flatevidd på 86&nbsp;904 km² stort og hadde 270&nbsp;126 innbyggjarar ved folketeljinga i 2001. Innbyggjarane i Ladakh er hovudsakleg av tibetansk og indoeuropeisk opphav. Det største språket er ladakhi, ein variant av tibetansk, og den største religionen er tibetansk buddhisme. Det finst elles store grupper sjiamuslimar og mindre grupper sunnimuslimar og kristne.

Namnet «Ladakh» (uttalt [lad̪ɑks] på ladakhi, skrive ལ་དྭགས་ med tibetansk skrift og [ləd̪ˈd̪aːx] på hindustani, skrive लद्दाख़ på hindi og لدّاخ på urdu) tyder 'land med høge pass'.

Historisk har Ladakh omfatta dalane i Baltistan, delar av Indusdalen, Zangskar, Lahaul og Spiti i sør, Aksai Chin og Ngari i aust og Nubradalane i nord.

Sidan Ladakh blei opna for utlendingar i 19674 har det blitt eit viktig turistmål. Området er kjent for sitt naturskjøne fjellandskap og den lokale buddhistiske kulturen. Mange kloster og tempel er gode døme på tibetansk arkitektur og inneheld ulike kunstverk.

## Kjelder

*
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ladakh|Ladakh]]» frå , og «[[:en:|Ladakh]]» frå  den 24. april 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Visp

**Visp** er ein kjøkenreiskap til å røre rundt eller blande saman ingrediensar til matlaging. Den kan vere laga av trepinnar som er bundne saman, av ståltråd eller av plast, med eller utan eit separat handtak av tre. Ordet *visp* er substantiv til det transitive verbet *vispe* ['ʋispə] = å røre raskt og kraftig rundt.

Mange sausar lagar ein ved å røre saman smelt smør og mjøl og deretter vispe inn mjølk eller ei anna væske til høveleg konsistens under oppvarming. For pannekaker, vaflar og fleire andre retter tek arbeidet til med å vispe saman mjøl, mjølk, smør og egg, krydder og eventuelt fløyte til blandinga får ein høveleg tjuktflytande konsistens. For andre typar bakverk kan det deretter vere naudsynt å elte inn mjøl, sukker eller andre ingrediensar til ein deig.
Visp (fleirtyding)

**Visp** kan vera:

* Visp, ein kjøkenreiskap
* Visp til slagverk
* Visp i Sveits
* Kompetansesenteret Visp, kompetansesenter og nettverk for visuell kunst på Vestlandet
The Sun, Moon & Herbs

***The Sun Moon & Herbs*** er eit musikkalbum frå 1971 av New Orleans-R&B-artist Dr. John, kjend for bidrag frå Eric Clapton, Mick Jagger og andre kjende artistar. Det var opphavleg meint å bli eit trippelalbum, men vart kutta ned til ei enkel plate. Albumet er av Allmusic skildra som «mørkt og sumpaktig», og «best når ein lyttar til det på ein varm, lummer kveld med lyden av tore i bakgrunnen som jungeltrommer».

## Sporliste

## Medverkande
*Dr. John - vokal, piano, organ, gitar, vibrafon & perkusjon
*Eric Clapton - gitar
*Ronnie Barron - tangentinstrument
*Graham Bond - altsaksofon
*Tommy Ferrone - rytmegitar
*Steve York - bass
*Jesse Boyce - bass
*Carl Radle - bass
*Walter Davis Jr. - piano
*Jim Gordon - perkusjon, conga
*John Boudreaux - trommer
*Vic Brox - lommetrompet & orgel
*Ray Draper - tuba, perkusjon & korvokal
*Wayne Jackson - trompet, horn
*Chris Mercer - saksofon
*Jerry Jumonville - saksofon
*James Mitchell - barytonsaksofon
*Ed Logan - tenorsaksofon
*Andrew Love - tenorsaksofon
*Bobby Keys - tenorsaksofon
*Jim Price - trompet
*Jack Hale - trombone
*Kenneth Terroade - fløyte
*Calvin "Fuzzy" Samuels - perkusjon
*Freeman Brown - perkusjon
*Fred Staehle - janitsjartrommer
*Mick Jagger, Shirley Goodman, Tammi Lynn, P. P. Arnold, Bobby Whitlock - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Sun, Moon &#38; Herbs|The Sun, Moon &#38; Herbs]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
In the Right Place

***In the Right Place*** er eit musikkalbum frå 1973 av New Orleans-R&B-artisten Dr. John. Albumet vart opphavleg gjeve ut på Atco Records og vart det bestseljande albumet til Dr. John. Songen «Such a Night» vart òg framført som ein del av The Band-konserten *[[The Last Waltz]]* og gjort kjend av konsertfilmen til Martin Scorsese. Songen er òg med i musikkfilmen *[[3000 Miles to Graceland]]*.

## Innhald

## Medverkande

*;The Meters
*:Leo Nocentelli - sologitar
*:Art Neville - orgel
*:George Porter, Jr. - bass
*:Joseph Modeliste - trommer
*Allen Toussaint: Piano, elektrisk piano, akustisk gitar, congatrommer og tamburine, korvokal, vokalarrangement, arrangement og dirigering.
*Mac Rebennack: Vokal, piano på «Qualified», orgel på «Peace Brother Peace» og perkusjon på «I Been Hoodood».
*Ralph MacDonald: Perkusjon på «Shoo Fly Marches On», «Such a Night» og «I Been Hoodood».
*David Spinozza: gitarsolo på «Right Place Wrong Time».
*Gary Brown: Elektrisk og akustiske saksofonar.
*The Bonaroo Horn Section: Blåsarar.
*Robbie Montgomery og Jessie Smith: Korvokal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In the Right Place|In the Right Place]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Desitively Bonnaroo

***Desitively Bonnaroo*** er eit album frå 1974 av New Orleans rhythm and blues-artisten Dr. John. Albumet var produsert av Allen Toussaint og er spelt inn i lag med The Meters. Albumet er spelt inn i same stil som det førre albumet, *[[In The Right Place]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Dr John - gitar, piano, lydeffektar, vokal
*Allen Toussaint - tangentinstrument, perkusjon, arrangements, korvokal
*Leo Nocentelli - gitar
*Art Neville - tangentinstrument, organ
*George Porter Jr. - bass
*Joseph "Ziggy" Modeliste - trommer
*Gary Brown - alt-, sopran- & tenorsaksofon
*Mark Colby - klarinett, tenorsaksofon,
*Whit Sidener - baryton- & altsaksofon
*Peter Graves - trombone
*Kenneth Faulk - trompet, valthorn
*Robbie Montgomery - korvokal
*Jessica Smith - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Desitively Bonnaroo|Desitively Bonnaroo]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hollywood Be Thy Name

***Hollywood Be Thy Name*** er eit konsertalbum av New Orleans-R&B-artisten Dr. John frå 1975. Albumet er det første konsertalbumet til Dr. John. 

## Innhald

## Medverkande
*Dr. John - tangentinstrument, vokal
*Tommy Vig - perkusjon
*Ronnie Barron - tangentinstrument, vokal på «Will The Circle Be Broken»
*Steve Hunter - gitar
*Kenny Ascher - tangentinstrument
*Johnny Badanjek - trommer
*John Boudreaux - trommer
*Leroy Cooper - barytonsaksofon
*Bob Ezrin - tangentinstrument, vokal
*Julius Farmer - bass
*Venetta Fields - vokal
*Tammy Lann - vokal
*Warren Luening - horn
*Robbie Montgomery - vokal
*Alvin Robinson - gitar, vokal på «It's All Right With Me»
*James Herb Smith - gitar
*Clifford Solomon - tenorsaksofon
*Bobby Torres - dirigent
*Ernie Watts - tenorsaksofon
*Chauncey Welsch - trombone

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hollywood Be Thy Name|Hollywood Be Thy Name]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
City Lights av Dr. John

***City Lights*** er det første albumet Dr. John spelte inn for A&M Records sin Horizon-etikett. Det kom ut i 1978. 

## Innhald

## Medverkande
*Dr. John - Tangentinstrument, Vokal, rytmeseksjon
*Hugh McCracken - Gitar, rytmeseksjon
*John Tropea - Gitar, rytmeseksjon
*Will Lee - Bass, rytmeseksjon
*Steve Gadd - Trommer, rytmeseksjon
*Richard Tee - Tangentinstrument, rytmeseksjon
*Arthur Jenkins - Perkusjon, rytmeseksjon
*Charlie Miller - Kornett
*George Young - Tenorsaksofon
*David Sanborn - Altsaksofon
*Ronnie Cuber - Barytonsaksofon
*Barry Rogers - Trombone
*Ronnie Barron - Korvokal
*George & Nancy Jones - Korvokal
*Tamiya Lynn - Korvokal
*Alvin Robinson - Korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:City Lights (Dr. John album)|City Lights (Dr. John album)]]» frå ,  den 24. april 2012.*
Jan Brueghel

**Jan Brueghel den eldre** () var ein nederlandsk målar fødd i Brussel. Han måla blomar, landskap og Edens hage i emaljeliknande måleri, noko som gav han tilnamnet «Fløyels-Bruegel». Pieter Bruegel den eldre var far hans. Også sønene Jan Bruegel den yngre og Ambrosius Bruegel var målarar.

## Liv og gjerning

Bruegel var, etter først å ha vorte rettleia av mormora, miniatyrmålaren Marie Verhulst, elev av Peeter Goetkint den eldre i Antwerpen. Etter å ha vore i Italia i fem år, 1590-95, busette han seg i Antwerpen. Han laga ei stor mengde av sirleg måla landskapsbilete i lite format. Bileta var rikt utstyrt med mange menneskefigurar og dyr, ofte måla i ein blågrøn fargetone. Måleria veksla både mellom bibelske og mytologiske motiv, samt scener or det samtidige kvardagslivet. Han var også ein framifrå stilleben-målar, der han framom alt måla blomar i vasar.

Ved sida av si eiga produktive verksemd, samarbeidde Bruegel med andre målarar, mellom anna med sin nære ven Peter Paul Rubens. Til dømes måla han landskapet og blomsterkorga i Rubens sitt måleri *Dei tre gratiene*. Evnene hans som figurmålar gjorde at han bidrog med måling av staffasjefigurar på bileta til andre nære kjenningar i målarlauget. Til dømes måla Bruegel ofte figurar i Joos de Momper sine landskapsbilete. På andre sida måla Rubens, Hendrik van Balen og andre målarar av og til figurane i Bruegels eigne landskap.

Daniel Seghers var elev av Bruegel.

Jan Bruegel den eldre døydde i 1625 i Antwerpen av kolera, til liks med tre av borna hans.

## Verk i utval
**Elvelandskap*, 1607
**Bønder på veg til marknaden*, 1607
**Landskap med bondegardar*, 1609
**Vase med blomar og insekt*
**Edens hage*, ca. 1620

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jan Brueghel der Ältere|Jan Brueghel der Ältere]]» frå ,  den 24. april 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Dr. John's Gumbo

***Dr. John's Gumbo*** er det femte albumet til songaren og pianisten Dr. John frå New Orleans, ei hyllest til musikken i heimbyen sin. Albumet er ei samling av songar frå New Orleans og har spelt ei stor rolle i musikken til byen. I 2003 vart albumet rangert på 402. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste albuma gjennom tidene. 

## Sporliste

## Medverkande
*Dr. John - gitar, piano, kornett, vokal
*Lee Allen - tenor saksofon
*Ronnie Barron - orgel, piano, vokal
*Harold Battiste - klarinett, saksofon, blåsearrangement
*Morris Bechamin - saksofon
*Jimmy Calhoun - bass
*Sidney George - munnspel, saksofon
*Shirley Goodman - vokal
*Ken Klimak - gitar
*Tammy Lann - vokal
*Dave Lastie - saksofon
*Melvin Lastie - trompet, kornett
*Robbie Montgomery - vokal
*Alvin Robinson - gitar
*Jessica Smith - vokal
*Fred Staehle - trommer, perkusjon
*Richard Washington - perkusjon
*John Ewing - trombone

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dr. John&#39;s Gumbo|Dr. John&#39;s Gumbo]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jordan i Eurovision Song Contest

**Jordan** har aldri delteke i Eurovision Song Contest, men kan deltake om dei vil. Landet har sendt tevlinga ved nokre tilfelle, men sensurerar bort bidraget til Israel, noko som ikkje er lov om ein skal deltake i tevlinga. I 1978 viste den jordanske kringkastaren bilete av blomar då det det israelske bidraget vart framført, og då det vart heilt klårt at Israel ville vinne stoppa dei sendinga heilt. Seinare annonserte dei at Belgia, som enda på andreplass, hadde vunne.

## Kjelder

* nrk.no - Politiske markeringer i Eurovision-historien
In a Sentimental Mood av Dr. John

***In A Sentimental Mood*** er det tolvte albumet av New Orleans-songar og pianist Dr. John. Det kom ut i 1989. 

## Sporliste

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In a Sentimental Mood (Dr John album)|In a Sentimental Mood (Dr John album)]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
ZuZu Man

***ZuZu Man*** er det 13. albumet til New Orleans-songaren og pianisten Dr. John. Albumet kom ut i 1989. 

## Innhald
	

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:ZuZu Man|ZuZu Man]]» frå ,  den 24. april 2012.*
Goin' Back to New Orleans

***Goin' Back to New Orleans*** er det 16. albumet til New Orleans-songar og pianist Dr. John og det fjortande albumet hans som soloartist. Albumet kom ut i 1992.

Albumet består av New Orleans-standardar og Dr. John hadde med seg lokale musikarar frå byen. Stilmessig er det likevel ei blanding frå jazz og blues til folk og rock. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Goin&#39; Back to New Orleans|Goin&#39; Back to New Orleans]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Anna Charlier

**Anna Albertina Constantia Charlier** () var ei svensk kvinne, i dag huska for å ha vore trulova med Nils Strindberg, medlem i Ingeniør Andrées ballongferd mot Nordpolen i 1897. Strindberg skreiv fleire stenograferte brev til Anna Charlier under det mislukka forsøket på å nå siviliserte strøk. 

## Før ekspedisjonen
Anna Charlier var eit av 11 sysken og vart tidleg foreldrelaus. Ho arbeidde som guvernante og trefte soleis Nils Strindberg, som underviste hos ein av familiane ho arbeidde for. Ho spelte piano, han fiolin. Anna og Nils Strindberg vart trulova 26. oktober 1896, åtte månader før ekspedisjonen drog mot Svalbard.

## Etter ekspedisjonen
Ekspedisjonen gav ikkje lyd frå seg dei neste åra og den offentlege meininga var at han hadde endt i katastrofe. Anna emigrerte til USA i 1910 og gifta seg der med læreren Gilbert Henry Conserray Hawtrey. Dei flytta i 1914 til England.
Frøken Ulla Strindberg - niesa til Nils Strindberg - vitja Anna i Torquay i England i 1947. Ho sa fylgjande om vitjinga:

«Annas man Gilbert Hawtrey var en underbar människa som på allt sätt försökte hjälpa sin hustru i hennes sorg. Men allt var förgäves. Anna kunde inte glömma.»

Annas heim var fylt av ungdomsportrett av den forsvunne Strindberg.
 
I 1930, da restane av ekspedisjonen vart funne, var Anna tilfeldigvis i Sverige. Ute av stand til å vere i landet, sende ho ein krans til bisettinga. 
Ei stund etterpå fekk ho per post Nils Strindbergs brev frå dødsmarsjen over ishavet. Det var Tore Strindberg - bror åt Nils- som sende dei etter at stenogramma var tolka.

Da ho døydde i 1949, etterlét ho seg detaljerte beskjedar for kva som skulle skje etter at ho var død. Kroppen hennar vart bisett på ein kyrkjegard i Torquay. (Mannen hennar vart seinare også gravlagt der). Hjarta hennar vart teke ut av kroppen, lagt i eit sylvskrin og nedgrave nær urna med Strindberg si oske. Alle instruksjonane til Anna vart fylgt.

Anna Charlier var kusina til datidas berømte astronomiprofessor Carl Charlier.

## Anna Charlier i fiksjon
*I filmen Ingenjör Andrées luftfärd vart Anna Charlier spela av Lotta Larson. 
*Anna Charlier er ein av hovudpersonane i romanen *Anna's book* av George MacBeth (London 1983).

## Merknadar

## Kjelder
Martinsson, Tyrone:Nils Strindberg, En biografi om fotografen på Andrées polarexpedition, Lund 2006.

## Bakgrunnsstoff
*Podcast fra Sveriges radio med intervju av Tyrone Martinsson om Nils Strindberg og Anna Charlier (047 Vetandets Värld 2006-12-25) http://swedb.podhead.net/pod/pod_progalfa$programmer.QueryViewByKey?P_ID=3611&Z_CHK=4812
Television av Dr. John

***Television*** er eit studioalbum av New Orleans-R&B-artisten Dr. John. Albumet kom ut i 1994. 

## Innhald
All tracks composed by Mac Rebennack; except where indicated

## Medverkande
*Dr. John - vokal, piano, organ, tangentinstrument, keytar
*Hugh McCracken - gitar, dobro, bass munnspel, S900 drum
*Georg Wadenius - gitar
*David Barad - bass, korvokal
*Fred Staehle - trommer, winger tree
*Errol "Crusher" Bennett - perkusjon, congas
*Alvin "Red" Tyler - tenorsaksofon
*Ronnie Cuber - barytonsaksofon, tenorsaksofon, blåsearrangement
*Charles Miller - trompet, fløyter, blåsearrangement ("Shut D Fonk Up")
*Randy Brecker - trompet
*Birch Johnson - trombone
*David "Fathead" Newman - fløyte, tenorsaksofon solo 
*Anthony Kiedis - vokal («Shut D Fonk Up»)
*James Genus - bass ("Thank You (Falletin Me Be Mice Elf Again)", "Money (That's What I Want)")
*Sonny Emory - trommer ("Thank You (Falletin Me Be Mice Elf Again)", "Money (That's What I Want)")
*
***Korvokal**: Lani Groves, Rachelle Cappelli, Katrice Barnes, Diva Gray, Vaneese Thomas, Curtis King

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Television (Dr. John album)|Television (Dr. John album)]]» frå ,  den 24. april 2012.*
Duke Elegant

***Duke Elegant*** er eit studioalbum frå 1999 av Dr. John. Albumet vart produsert av Mac Rebennack sjølv, og med seg på albumet har han mange frå «The Lower 9-11» (David Barard, Bobby Broom og Herman Ernest III), Ronnie Cuber og Cyro Baptista. *Duke Elegant* er ei samling av songar tidlegare framført av Duke Ellington.

## Innhald

## Medverkande
*Dr John - piano, B3, vokal
*David Barard - bass, korvokal
*Bobby Broom - gitar, korvokal
*Herman Ernest III - trommer, korvokal
*Ronnie Cuber - saksofon
*Cyro Baptista - perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Duke Elegant|Duke Elegant]]» frå ,  den 24. april 2012.*
Locked Down

***Locked Down*** er eit musikkalbum frå 2012 av New Orleans-R&B-artisten Dr. John. Albumet vart spelt inn med Black Keys-gitarist og songar Dan Auerbach som gitarist, korvokalist og produsent.

Albumet fekk gode kritikkar. 

## Innhald

## Medverkande

*Dr. John - tangentinstrument, solovokal
*Dan Auerbach - gitar, perkusjon, korvokal
*Max Weissenfeldt - trommer, perkusjon, korvokal
*Leon Michels - tangentinstrument, perkusjon, blåseinstrument, korvokal
*Nick Movshon - elektrisk bass og kontrabass, perkusjon, korvokal
*Brian Olive - gitar, perkusjon, blåseinstrument, korvokal
*The McCrary Sisters (Regina, Ann & Alfreda) - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Locked Down (album)|Locked Down (album)]]» frå ,  den 24. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hensonhest

**Hensonhest** eller **henson** er ein fransk hesterase som er avla fram ved å krysse fjording med ulike varmblodshestar.
## Raseskildring
Hensonhesten er blakk og mankehøgda ligg mellom 150 cm og 160 cm. Hesten ber tydeleg preg av å stamme frå fjordingen.

## Historie
Arbeidet med hensonhesten tok til på 1970-talet, då fjordhest vart kryssa med andre rasar for å få fram ein allsidig og nøysom fritidsridehest med evne til å leve utandørs heile året. Mellom anna vart den franske rasen angloarabar brukt i avlsarbeidet. Hensonhesten er den nyaste av dei franske hesterasane, og vart godkjent av franske styresmakter som eiga rase i 2003.

## Førekomst
Kjerneområdet til hensonhesten er ved Somme-bukta i Frankrike. Flokkar med hestar går ute året rundt.

## Bruk
Hensonhesten er mykje brukt til turriding og andre former for fritidsriding.
## Bakgrunnsstoff
*Nettsida til Espaces Equestres Henson 
*Nettsida til det franske hensonforbundet 
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:fr:Henson|Henson]]» frå ,  den 25. april 2012.*
Tango Palace

***Tango Palace*** er det niande albumet til Dr. John, ein songar og pianist frå New Orleans i USA.

## Innhald

## Medverkande
*Dr. John - Tangentinstrument, vokal
*Abraham Laboriel - Bass
*Andre Fischer - Trommer (1)
*Herman Ernest - Trommer (3, 5, 6, 7), perkusjon (4, 8, 9)
*Steve Gadd - Trommer (4, 8, 9), perkusjon (3, 5, 6, 7)
*Hugh McCracken - Gitar
*Alvin Robinson - Gitar, korvokal (6)
*Fred Staehle - Perkusjon, wingertree
*Paulinho Da Costa - Perkusjon
*Neil Larsen - Perkusjon
*Ronnie Baron - Perkusjon
*Charlie Miller - Trompet, kornett (7)
*Oscar Brashear - Trompet, valthorn
*Warren Luening - Trompet, valthorn
*Benny Powell - Trombone
*Herman Riley - Baritonsaksofon
*Plas Johnson - Tenorsaksofon, fløyte, klarinett
*Jackie Kelso - Tenorsaksofon, klarinett
*Gary Herbig - Tenorsaksofon (5)
*Tommy Johnson - Tuba
*Larry Williams - Tenor, altsaxofon, klarinett
*Kim Hutchcroft - Tenor, sopransaksofon
*Petsye Powell - Korvokal
*Tami Lynn - Korvokal
*Brenda Russell - Korvokal
*Ronnie Baron - Korvokal
*Jim Gilstrap - Korvokal
*Muffy Hendricks - Korvokal
*Denise Trammell - Korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tango Palace (Dr. John album)|Tango Palace (Dr. John album)]]» frå ,  den 24. april 2012.*
Giovanni Battista Tiepolo

**Giovanni Battista Tiepolo**, også **Giambattista Tiepolo**, () var ein av dei viktigaste venetianske målarane på slutten av barokken og under rokokkoen. Mellom arbeida hans finn ein skildringar av heroiske epos, historiemåleri og operascener, religiøse festar og altartavler.

## Liv

Tiepolo vart fødd i Venezia, der faren var ein skipseigar. Ein morbror ordna det slik at han kom i målarlære, men Tiepolo orienterte seg sterkare i retning kunsten til den fjorten år eldre Giovanni Piazzetta. 17 år gammal fekk han plass i målarlauget. Målarmeister vart han då han var 21 år gammal. Han fekk snøgt suksess, noko som gjorde han til ein ettertrakta og berømt målar. Mellom klientane hans i Venezia var også biskopen av Udine. Tiepolo dekorerte først nokre rom i bispegarden der, og han fekk andre bestillingsverk av bispen.

Åra 1745-50 arbeidde Tiepolo i Palazzo Labia i Venezia. Deretter reiste han med dei to sønene sine til Würzburg. Arbeida i Würzburger Residenz er av Tiepolo sine hovudverk. Tiepolo var, ved sidan av Tizian, den einaste store italienske målaren som reiste til Tyskland og arbeidde der. Etter heimkomsten til Italia arbeidde Tiepolo og sonen Giovanni Domenico Tiepolo på 'Villa ai Nani Valmarana' i Vicenza.

Mot slutten av livet budde Tiepolo i Madrid. Kunstnerisk vart arbeida hans meir og meir avlegse, då hoffmålaren Anton Raphael Mengs sin nyklassisistiske stil fekk forrang. For svak til å returnere til Italia, døydde Tiepolo våren 1770 i Madrid.

## Arbeid
Tiepolos produksjon kan delast inn i fem fasar. Den første dekker åra 1715-30, og dermed den tidlege fasen av arbeida i Venezia og Udine. Deretter kjem perioden 1730-49, då det var stor rift om verka hans og han fekk store ordrar frå Bergamo, Milano og andre italienske byar. Tredje fasen er blømingsåra 1741-57, med Tiepolo sin tur til Würzburg og arbeidet med Palazzo Labia i Venezia og 'Villa ai Nani Valmarana' i Vicenza. Perioden 1757-62 omfattar dei siste fem åra i Venezia, medan den femte fasen er åra frå 1762 til -70 med verka han laga i Madrid.

Verka i Würzburger Residenz vert rekna som Tiepolo sitt viktigaste arbeid. I trapperommet ser ein freskane som viser dei fire verdsdelane, og i keisarhallen er det eit veldig bilete som syner bryllaupet til Fredrik Barbarossa og Beatrice av Burgund.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Giovanni Battista Tiepolo|Giovanni Battista Tiepolo]]» frå , den 25. april 2012.* 
 

## Bakgrunnsstoff
Luca Giordano

**Luca Giordano**, kalla **Fa Presto**, () var ein italiensk barokkmålar og raderar av den napolitanske skulen. Han var både fødd og døydde i Napoli.

## Liv og gjerning
Giordano var son til ein målar. Tidleg kom han i José de Ribera sin verkstad i heimbyen og arbeidde der i ni år, til sist kunne han på fullkome vis herme den naturalistiske stilen til meisteren sin. Han forlet då heimen og reiste til Roma. Der byrja han i lære hos Pietro da Cortona, ein målar som var den rake motsetninga til Ribera.

Snart hadde han fullt ut tileigna seg den nye måten å måle på, med akademisk strek og milde, glade fargar. Dermed fekk han æra av å assistere meisteren sin med dei oppdrag denne hadde. Faren let han i tre år halde fram studiane hos Pietro da Cortona, men deretter tok han han med seg til Parma og Bologna.

Alle stadene let faren sonen kopiere måleria til ulike meistrar, så til sist forsvann kvart eit drag av det personleg særmerkte i Luca Giordano sine bilete. «Fa presto!«» (=skund deg), sa faren; og denne utsegna gjekk over til å verte det ståande tilnamnet som Luca Giordano vart kjend under i kunsthistoria.

Giordano var ein eklektikar som søkte å sameine ideell stil med naturalisme, og som visste å gjengi kva stil det måtte vere. Gjennom den uvanleg kjappe arbeidsmåten sin, utvikla han seg til ein snøggmålar som sløste med form, praktfull koloritt og grenselaus fantasi. Eitt døme på denne heilt sjeldne snøggleiken er det store måleriet *Francisco Xavier døyper japanar*, som han laga for jesuittane i Napoli. Denne rike komposisjonen utførte han på to dagar utan føregåande utkast.

Mellom dei beste arbeida hans høyrer takmåleri i San Martino i Napoli, og ein grasiøs Galatea i 'Palazzo Pitti'. Dessutan fylte han veldige veggflater med komposisjonar, der han inn i mellom lukkast med det meir flyktige dekorasjonsmåleriet. Men ofte, under strevet etter det formfulle og ideale uttrykket, råka han brått inn i krass naturalisme.

Hans bilete og veggmåleri er nærast tallause både i og utanfor i Italia. Truleg laga han om kring 5&nbsp;000 oljemåleri. Særleg i Spania finst mange av arbeida hans. Dit vart han kalla i 1692 av Karl II og vart handsama som ein fyrste, med livsmidlar og heidersteikn. Han dekorerte både tak og veggar i Escorial med fargane sine.

Etter kongen var død i 1702 vende Giordano tilbake til Italia, der han med same iver måla til han døydde i 1705.

## Måleri

Fil:Luca Giordano - The Fall of the Rebel Angels - Google Art Project.jpg|*Erkeengelen Mikael*
Fil:Luca Giordano 010.jpg|*Skapinga av mennesket*, 1684-86
Fil:Luca Giordano 027.jpg|*[[Mars]], [[Venus]] og [[Hefaistos]]* 
Fil:SangennarointercedeGiordano.jpg|*San Gennaro*


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Luca Giordano|Luca Giordano]]» frå ,  den 25. april 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
Betatron

Ein **betatron** er ein partikkelakselerator som lagar betastråler. Den første betatronen vart bygd av amerikanaren D. W. Kerst i 1940, men prinsippet han fungerer etter, vart tidlegare gjeven av mellom andre nordmannen Rolf Widerøe i 1928.

Betatronen er ein induksjonsakselerator. Den største betatronen er bygd ved University of Illionis i USA i 1960 og har levert elektron med energi på 350 MeV. Maskinen veg 340 tonn og baneradien til til elektrona er 1,2 meter. 

Betatronen vert nytta i kjernefysisk forsking for å studere elektronet og eigenskapane til partikkelen, mellom anna som kjelde til røntgenstråling og vidare bruk av denne. Betatronen er mykje nytta for strålebehandling ved kreftsjukdommar. I Noreg vart den første betatronen installert i 1952 ved Det Norske Radiumhospital i Oslo til strålebehandling av kreft. Betatronar er sidan vorte erstatta av lineærakseleratorar for elektron. 

## Kjelder
*betatron. I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå: http://snl.no/betatron

## Bakgrunnsstoff
*Betatronen på UIUC
Bevaringslovene

**Bevaringslovene** er naturlover som seier at ein storleik har same verdi før og etter ein prosess. Bevaringslovene er viktige prinsipp i fysikk.

## Bevaringslover i mekanikk
**Bevaringslova for [[mekanisk energi]]:** Den totale mekaniske energien til ein gjenstand i fritt fall er konstant.

**Bevaringslova for [[rørslemengd]]:** Når resultanten av dei ytra kreftene på eit samansett system er lik null, er den samla rørslemengda konstant for systemet.

## Bevaringslover i kjernefysikk
For kjernereaksjonar gjeld desse bevaringslovene:

**Energibevaringslova:**

Den totale energien er like stor før og etter ein kjernereaksjon.

**Bevaring av mengder nukleon:**

Det totale mengda nukleon er alltid det same før og etter ein kjernereaksjon.

**Bevaring av ladning:**

Den totale ladninga blir bevart i ein kjernereaksjon.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bevaringslov|Bevaringslov]]» frå , den 26. april 2012.*
Bevatron

**Bevatron** er ein protonsynkotron på 6,4 GeV i Berkeley i California. Han vart teken i bruk i 1954, og var den gong den største partikkelakseleratoren i verda. Han var den første akseleratoren som hadde høg nok energi til å produsere antiproton. Forstavinga beva er danna av billion med amerikansk tyding 109, altså giga. Akseleratoren vart i 1970-åra ombygd og samankopla med akseleratoren SuperHILAC til ein tungione-akselerator og kalla Bevalac. Denne vart i 1982 nytta til å akselerere uranion til ein energi på 1 GeV per nukleon eller 238 GeV per ion, ein rekord ved akselerasjon av tunge ion. Bevatron/Bevalac vart nedlagd i 1993. 

Tungionekollisjonar ved høge energiar er sidan studerte ved akseleratorane AGS og RHIC ved Brookhaven National Laboratory og SPS og LHC ved CERN.

## Kjelder
*bevatron. (06.02.2010) I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå: http://snl.no/bevatron

## Bakgrunnsstoff
* History of the Bevatron 
* "The Bevatron" E.J. Lofgren historical retrospective account; excellent early pictures. 
* Pictures of the Bevatron
* Shutdown of the Bevatron 
* Bevatron Building Slated for Demolition
* Historic Atom Smasher Reduced to Rubble and Revelry
Pai

**Pai** er ein matrett laga av ei deigskorpe som blir steikt med fyll oppi eller inni. Han blir laga ved at ein kler ei form med deigen og legg eit fyll oppi deigen. Fyllet kan til dømes vera kjøt, fisk, frukt eller bær. Ofte blir det òg lagt eit deiglok oppå, som kan vera heilt eller fletta av deigstrimlar. Pai blir steikt i omn, og kan etast varm eller kald.

## Paideig
Paideig er deig som kan brukast til å laga skorpe på ein pai, på undersida, sidene og eventuelt oppå paien. Det finst fleire deigtypar ein kan bruka til dette. Mørdeig av mjøl, feitt og eventuelt kaldt vatn er vanleg.
Tertedeig av like delar smør og mjøl, med vatn og nokre gonger eddik, kan også brukast.

Ein anna type paideig blir laga med varmt vatn. Dette gjev ei hardare, meir væskehaldig skorpe, og blir brukt mykje til britiske kjøtpaiar.
Ein kan også laga gjærdeig med gjær og varmt vatn. 

Nokre paideigoppskrifter nyttar egg.
Deig til søte paiar kan innehalda ulike former for sukker.

## Sjå òg
*Pi-dagen

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
This Is My Life

**This Is My Life** kan visa til:

* «This Is My Life», song av Eurobandið og det islandske  bidraget i Eurovision Song Contest 2008
* «This Is My Life», song av Anna Bergendahl og det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2010
* «This Is My Life», song av Musicfabrik og eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014
Biot

**Biot** (symbol Bi) er ei eining for elektrisk straum i det gausske og elektromagnetiske CGS-systemet. Denne er lik 10 ampere. Eininga har òg vorte kalla **abampere**.

Eininga er kalla opp etter Jean-Baptiste Biot. 

## Kjelder
*biot. I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå: http://snl.no/biot
Johan Nymo

**Johan Nymo** () var ein norsk lærar og folkemusikar.

## Bakgrunn
Johan Nymo var elev på Trondarnes folkehøgskole 1928-29. Han gjekk ut frå Tromsø lærarskole i 1934, på den første 4-årige utdanninga der. Så bar det rett til Straumen i Sørreisa der han var lærar eitt år. I 1935 bar  det til Arnøyhamn som lærar, men så vendte han tilbake til Sørreisa året etter. Og her var han lærar i 9 år.  I 1946 kom han så til Målselv, og her var han lærar i 29 år fram til han gjekk av i 1975. 

## Kulturarbeid

Johan Nymo var med å etablere og han dirigerte Sørreisa mannskor frå 1939.

Johan Nymo var den som kalla inn til skipingsmøtet i Målselv Mållag 18. desember 1947, og han var også den første formannen i laget. Han sat som leiar i 30 år, heilt til 1977.

Johan Nymo gjorde eit stort arbeid med å samle inn folkemusikk i Målselv slik at mange av slåttane og songane ikkje døydde ut. På 1950-60-talet sykla han milevis rundt med ein bandspelar på bagasjeberaren for å feste slåttar til band og intervjue gamle spelmenn. Mykje av dette er samla i *Spelmenn og spelmannsarv i Målselv*. 

I 1949 gjekk Johan Nymo i spissen då Målselv Mållag arrangerte det første spelmannsstemnet i Målselv, og utifrå dette voks Målselv Spelmannslag fram. I 1970 arrangerte Målselv Mållag og Målselv Spelmannslag det første spelmannsstemnet for Nordkalotten med Johan Nymo som initiativtakar og gjennomførar. Her deltok det blant anna fire svenske spelmenn. Seinare fekk dette nordiske spelmannstreffet namnet Kalottspel.

Johan Nymo var sentral i prosessen som på 1940-talet gjorde &laquo;Målselvbindingen&raquo; (med stramming frampå tåa, slik som den kjente Kandahar-bindinga) kjent i det nasjonale skigåing-miljøet.

Johan Nymo blei tildelt Blixprisen 1986.  I 1984 fekk han Kongens fortenestemedalje i sølv.

Johan Nymo var far til folkemusikaren Svein Nymo.

## Utgjevingar
**ABC i felespel med slåttegrep*, med skisser av May Karen Pedersen, 1979
**Spelmenn og spelmannsarv i Målselv*, notar og notat, 1982

## Referansar
Analgetika

**Analgetikum** (fleirtal **analgetika**), òg referert til som **smertestillande**, er eit psykoaktivt stoff og legemiddel brukt for å lindre smerte, med lite eller inga innverknad på medvita. Opium, morfin, aspirin og ibuprofen er døme på analgetiske stoff.

## Kjelder

*Arturitis Today - Drug Guide: Analgesics 
*snl.no - analgetika
Jan Massijs

**Jan Massijs** (også *Massys*, *Matsys*, *Metsys*) () i Antwerpen var ein flamsk målar under stilretninga manierismen. Også faren Quinten Massijs var ein kjend målar. 

## Liv og gjerning

Massijs vart sannsynlegvis lært opp av faren, og dreiv verkstaden vidare etter faren døydde i 1530. I 1532 vart han meister i målarlauget i Antwerpen. Deretter arbeidde han ei tid på slottet Fontainebleau i Frankrike. I 1536 var han tilbake i Antwerpen, og tok Frans van Tuylt til lærling. Han gifta seg i 1538, og ein veit han hadde Frans de Witte i lære i 1543.

År 1544 vart Massijs landsforvist for kjetterske, protestantiske oppfatningar, og kunne ikkje vende tilbake før enn i 1558. Dei fjorten åra heldt han til i Frankrike og Italia, der han vart påverka av manierismen. Han nådde Genova i 1550, der han vart hoffmålar til Andrea Doria, admiralen og dogen som rådde over bystaten. I seks år var han Massijs hoffmålar i Genova. 

Massijs kunne i 1558 vende tilbake til Antwerpen, og budde og arbeidde der til han døydde i 1575.

Massijs laga i hovudsak mytologiske verk med ein noko kjøligare koloritt enn det far hans gjorde. Elles måla han ein del religiøse motiv og sjangerbilete. *Lot og døtrene hans* frå 1565 er hans mest kjende verk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Jan Massys|Jan Massys]]» frå ,  den 26. april 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Quinten Massijs

**Cornelis Quinten Massijs** (også *Massys*, *Matsys*, *Metsys*) () var ein flamsk målar under renessansen. Han var far til målaren Jan Massijs.

## Liv og gjerning
Massijs var frå Leuven og arbeidde i fødebyen og i Antwerpen. Han var påverka av  tradisjonar frå nærområda, særleg av målaren Dierick Bouts. Med åra fekk han også sterke impulsar frå italiensk kunst, særleg frå Leonardo da Vinci. Han vart den første store flamske renessansemålaren, men tok også med seg drag av den karakteristiske flamske realismen.

Mellom Massijs verk er eit altarskåp laga for Petrus-kyrkja i Leuven (ca 1509), og eit altarskåp i katedralen i Antwerpen (1511), *Kristus på krossen*, to madonnabilete, *Freistinga av Antonius* og det sjangerprega *Vekslarparet* (1514). Han måla også uttrykksfulle portrett og bilete med eit lett satirisk innhald.

Massijs døydde i Antwerpen i 1530, truleg i ein pestepidemi.

## Kjelder
**Gyldendals store konversasjonsleksikon*, 1972

## Bakgrunnsstoff
Conchita Wurst

**Thomas Neuwirth** () , òg kjend som **Tom Neuwirth** og **Conchita Wurst**, er ein austerriksk songar og dragartist.

## Eurovision
### Österreich rockt den Song Contest
I 2012 deltok Wurst i Österreich rockt den Song Contest, den austerrikske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012, under namnet Conchita Wurst og enda på andreplass med songen «That's What I Am».

### Eurovision Song Contest 2014

11. september 2013 vart det klårt at Wurst skulle representere Austerrike i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.   Österreichischer Rundfunk valde songen «Rise Like a Phoenix», som vart framført på engelsk. Austerrike delok i den andre semifinalen der landet vann med 169 poeng; tolv frå Finland, Irland, Sveits, Hellas, Romania, Italia og Storbritannia, ti frå Malta, Israel, Gerogia, Polen, Litauen og Slovenia, åtte frå Noreg, sju frå Kviterussland, seks frå Makedonia og fire frå Tyskland. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget vunne med 155 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget vunne med 138 poeng. Landet kvalifiserte seg til finalen der det vann med 290 poeng; tolv frå Sverige, Italia, Slovenia, Finland, Spania, Sveits, Nederland, Storbritannia, Belgia, Portugal, Israel og Irland, ti frå Island, Noreg, Frankrike, Ungarn, Malta, Gerogia og Litauen, åtte frå Ukraina, Romania og Danmark, sju frå Tyskland og Moldova, seks frå Latvia, fem frå Russland og Albania, fire frå Estland, tre frå Makedonia, to frå Montenegro og eitt frå Aserbajdsjan. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget vunne med 311 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget vunne med 224 poeng. Dette var den andre gongen Austerrike vann Eurovision Song Contest, førre gong var i 1966.

Valet av Wurst var kontroversielt i Austerrike, og fire dagar seinare hadde over 31 000 personar trykka «like» på ei «Anti-Wurst»-Facebookside.

I oktober 2013 ville Informasjonsdepartementet i Kviterussland at den kviterussiske kringkastaren Nayjanalhaja dziarzjaunaia teleradyjokampanija Respubliki Belarus skulle redigere bort framføringa til Wurst. Dei frykta at framføringa ville vere med på å framheve synd. I desember 2013 henda noko liknande i Russland.

### Eurovision Song Contest 2015
Under ein pressekonferanse 19. desember 2014 der Österreichischer Rundfunk presenterte Mirjam Weichselbraun, Alice Tumler og Arabella Kiesbauer som programleiarar for Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike, vart i tillegg Wurst presentert som programleiar for green room. Ho opna den fyrste semifinalen med å framføre «Rise Like a Phoenix» saman med Radio-Symphonieorchester Wien, og som pauseunderhaldning i finalen framførte Wurst «You Are Unstoppable» og «Firestorm». Saman med Weichselbraun, Tumler, Kiesbauer, Left Boy, eit lokalt barnekor og Radio-Symphonieorchester Wien framførte ho «Building Bridges» under opninga av finalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tom Neuwirth|Tom Neuwirth]]» frå ,  den 26. april 2012 kl. 19:22‎.*  
 
## Fotnotar
The Voice

**The Voice** kan visa til:

## Fjernsynsseriar
* *[[Fjernsynsserien The Voice|The Voice]]*, songtevling
** *[[The Voice Albania|The Voice of Albania]]*, albansk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Australia|The Voice]]*, australsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Belgia|The Voice Belgique]]*, belgisk versjon av *The Voice* 
** *[[The Voice Flandern|The Voice van Vlaanderen]]*, flamsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Danmark|Voice – Danmarks største stemme]]*, dansk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice of Finland]]*, finsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Frankrike|The Voice: la plus belle voix]]*, fransk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Tyskland|The Voice of Germany]]*, tysk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Indonesia]]*, indonesisk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Irland|The Voice of Ireland]]*, irsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Israel]]*, israelsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Nederland|The Voice of Holland]]*, originalversjonen av *The Voice* frå Nederland
** *[[The Voice Noreg|The Voice – Norges beste stemme]]*, norsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Polen|The Voice of Poland]]*, polsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Portugal|A Voz de Portugal]]*, portugisisk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Romania|Vocea României]]*, rumensk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Sverige]]*, svensk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Storbritannia|The Voice UK]]*, britisk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Ukraina|Holos Krayiny]]*, ukrainsk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice USA|The Voice]]*, amerikansk versjon av *The Voice*
** *[[The Voice Vietnam|The Voice of Vietnam]]*, vietnamesisk versjon av *The Voice*

## Songar
* «The Voice», song av Eimear Quinn og det irske vinnarbidraget i Eurovision Song Contest 1996
Paris Bordone

**Paris Bordone** () var ein venetiansk kunstmålar, fødd i Treviso.

Bordone budde i Venezia frå 1518. Han arbeidde ei tid i Tizian sin målarverkstad, men tok lite etter han. Samanlikna med Tizian har Bordone ein meir lineær og strammare målestil. Han utvikla seg vidare gjennom studiar av verk laga av Giorgione og Palma Vecchio.

Utanom Venezia var Bordone verksam i andre norditalienske byar som Vicenza, Crema, Genova, Torino og fødebyen Treviso, dessutan i Paris og Augsburg. Dei eldste verka etter han er over religiøse motiv og frå 1520-åra. Han laga også altartavler.

I 1534-35 laga han det store og uvanlege måleriet *Fiskar overrekker den heilage Markus sin ring til dogen* av Venezia. Måleriet har vorte rekna som det vakraste seremonibiletet frå den tid. I 1538 inviterte kong Frans I av Frankrike han dit, derifrå reiste han i 1540 til eit oppdrag i Augsburg. Alle desse måleria og mange andre bilete som Bordone var meister for, har gått tapt.

Bordone døydde i Venezia i 1571.

## Kjelder

**Aschehougs kunsthistorie. Bind 4 Kunstleksikon*. 1996.
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paris Bordone|Paris Bordone]]» frå , den 26. april 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Flyndrelogg

**Flyndrelogg**, eller **handlogg**, er ein eldre reiskap til å måle fart på fartøy. Med ei loggline finn ein kor langt fartøyet går på ei viss tid. I enden på logglina er ei sektorforma treplate, om lag 8 tommar høg. Ho har påfesta blyknotttar, som gjer at ho står vertikalt i vatnet. Då vert ho ikkje så lett meddregen under logginga. Logglina har ein oppkveila i ein balje eller på ein rull. Når flyndra vert sleppt overbord held ein av mannskapet rullen over hovudet slik at lina kan renne ut fritt. Eit timeglas har vorte brukt til å finne rett tid for målinga.

På logglina er det knutar. Utgangspunktet for avstanden mellom knutane er 1/128 av ei nautisk mil,(1852 meter, 9500 fot). Det vert 46 fot,(14,5 meter). Timeglaset som vert brukt er kalibrert på 28 sekund (1/128 time). Talet på knutar som har gått ut på denne tida gir fartøyet si fart i knop. Fartseininga knop kjem av denne måten å måle fart på. I praksis syner det seg at loggflyndra til ei viss grad vert slept med fartøyet. Difor har avstanden mellom knutane vorte forkorta til 42 fot(7 famner, 13,2 meter). På fartøy som gjer meir enn 8 knop fart har ein brukt eit timeglas på 14 sekund.

Loggflyndra er festa til logglina med ein treparta hanefot. Når ho skal halast inn att i fartøyet, kan ein av partane løysast ut med eit rykk i logglina. Flyndra legg seg då horisontalt, og er lett å hale inn.

## Kjelde
* Jens Kusk Jensen:*Haandbog i praktisk sømandsskab*.1924,1982.
Torstenson-krigen

**Torstenson-krigen** eller **Hannibalfeiden**  var ein krig mellom Danmark-Noreg og Sverige i åra 1643–1645.

Svenskane stod med store styrkar i Tyskland på grunn av Trettiårskrigen, og Christian IV blanda seg inn ved å intrigere mot svenskane. Svenskane gjennomføre difor eit overraskingsåtak på Danmark 12. desember 1643. Den svenske generalen Torstensson gjekk inn i Jylland frå Nord-Tyskland. Ei anna styrke gjekk til åtak mot Sjælland frå Pommern, medan ei tredje styrke, på 11 000 menn, gjekk til åtak mot Skåne.

I 1644 sende Christian IV ein sjøstyrke mot Kiel, og mista auget sitt i sjøslaget som stod i juli. Same år tok svenskane Helsingborg, Lund og Landskrona. Dei åtaka ikkje Malmö på grunn av den sterke festninga der.

I Noreg fekk den danske statthaldar Hannibal Sehested løyve til å byggje ut hæren. På rekordtid organiserte og øvde han opp ein hær. Han delte distrikta opp i legder, som plikta å stille soldat med utstyr. I løpet av kort tid var hæren på 10 000 menn, der 8 000 var bondesoldatar. Sehested si oppgåve var å lette på presset på Danmark, ved å åtake svenskane i Dalsland og Värmland, pluss Göteborg. Det vart med nokre korte raid, før svenskane gjekk inn i norske Bohuslän på slutten av krigen.

Ved freden i Brömsebro mista Danmark-Noreg øyene Gotland og Ösel, og dessutan Jämtland, Härjedalen og Idre og Särna.

## Sjå òg
*Trettiårskrigen
Kvitpannealbatross

**Kvitpannealbatross**, *Thalassarche bulleri*, er ein liten albatross. Han hekkar på øyar rundt New Zealand, og beitar i havområda utanfor Australia og i det sørlege Stillehavet.

Kvitpannealbatrossen er i gjennomsnitt 79&nbsp;cm i kroppslengd. Han har sølvkvit til sølvgrå panne, grått hovud og hals. Rundt auga har han ein mørk flekk med ein kvit halvmåne bak og under auget. Ryggen, oversida av vengene og halen er mørk grå, og heile undersida med undergump er kvit. Undersida av vengen er kvit med svarte tupper, og eit breitt, skarpt avgrensa mørkt band i forkant. Nebbet er stort og mørkt med gult på den øvre kjeven, og ut mot tuppen. Juvenile har eit mørkare hovud og brunt nebb. Kvitpannealbatrossen liknar gråhovudalbatrossen, men skil seg frå gråhovudalbatross ved at sistnemnde har mørkare hovud og hals, og breiare mørk rand på undersida av vengen.

Kvitpannealbatrossar er kolonihekkarar, dei hekkar vanlegvis i fjellskrenter, i bratte skråningar, graskledde enger, og åsar dekte av grastuver. På Snareøyane hekkar fuglar under tre i innlandet. Reiret er ein haug av jord, gras og røter og ligg i eit søkk i hekkeområdet. Hekkinga tar til i desember, på Snareøyane først i slutten av januar. Ruginga varar rundt 60 dagar, og begge foreldra deler på ansvaret. Den gjennomsnittlege tida mellom kvart skift er rundt 10 dagar. Etter klekking tar det 170 dagar før ungen er flygedyktig. Dei hekkar årleg.

Dietten til kvitpannealbatrossar er sett saman av blekksprut, fisk, kappedyr og krepsdyr.

Kvitpannealbatrossar er endemiske for New Zealand. Dei fleste hekkar på Snareøyane, Solanderøya og Chathamøyane. Vaksne beitar til havs mellom 40° S og 50° S frå Tasmania til Chatham Rise. Ungfuglar og vaksne som ikkje hekkar spreier seg over det sørlege Stillehavet, ei rekkje fuglar beitar kvart år i Perustraumen utan for Chile og Peru.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Buller's Albatross|Buller's Albatross]]» frå , den 27. april 2012*
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av kvitpannealbatross hos Internet Bird Collection