open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luis Delís

**Luis Mariano Delís Fournier** () er ein kubansk tidlegare diskoskastar frå Guantánamo. Han vann VM-sølv i øvinga i 1983 og bronse under Sommar-OL 1980 og Friidretts-VM 1987.

## Aktiv
I 1980 vann Delís bronsemedaljen under dei olympiske sommarleikane med eit bestekast på 66,32 meter, like bak den uventa vinnaren, sovjetiske Viktor Rasjtsjupkin og Imrich Bugár frå Tsjekkoslovakia, utøvarar som vart mål til høvesvis 66,64 m og 66,38 m.

21. mai 1983 kasta Delís diskosen 71,06 meter i Habana, hans livs lengste kast og gjeldande landsrekord i Cuba også i 2020. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsinki same året tok Delís med 67,36 m sølv, slått med 36 cm av Imrich Bugár. Delís deltok ikkje ikkje i Sommar-OL 1984, ei heller Sommar-OL 1988, då Cuba boikotta begge desse leikane.

I verdsmeisterskapen 1987 vann Jürgen Schult frå Aust-Tyskland diskostevlinga med 68,74 m, klart føre John Powell frå USA som nådde 66,22 m. Delís sikra seg bronsen med 66,02 m, fattige 6 centimeter lengre enn Rolf Danneberg frå Vest-Tyskland.

Delís vann elles diskosøvinga ved universiaden i 1983 og 1985, samt i panamerika-leikane i 1983 og 1987. 

### Doping
I 1990 vart Delís sperra ute frå idrett i 2 år, grunna i doping. Han la då opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Bronsemedalje – 66,32 m
*VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje – 67,36, bakom Imrich Bugár (67,72 m)
*VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 66,02 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Luis Delís|Luis Delís]]» frå ,  den 15. juli 2020.*
Shy People av Tangerine Dream

***Shy People*** er det 33. albumet og det 11. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det inneheld musikken til filmen med same namn frå 1987, regissert av Andrei Konchalovsky. Albumet kom ut i 1988.
 
Albumet kom ut i Storbritannia, USA og Tyskland med forskjellige plateomslag i alle dei tre landa. 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Chris Franke
* Paul Haslinger
* Jacquie Virgil — vokal på «Shy People» og «Dancing On A White Moon»
* Diamond Ross — vokal på «The Harbor»

I filmen er det nytta andre versjonar av «Shy People» og «The Harbor» med ein annan tekst, sungen av Michael Bishop.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shy People|Shy People]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Livemiles

***Livemiles*** (seinare gjeve ut som *Live Miles*) er det 34. albumet og det sjette konsertalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det var det siste albumet deira med Chris Franke. Den første halvdelen av albumet er ei innspeling frå ein konsert i Albuquerque i New Mexico i USA 8. juni 1986. Den andre halvdelen er ein remiksa versjon av ein del av ein konsert i Vest-Berlin i Tyskland 1. august 1987.

Det er blitt stilt spørsmålsteikn ved opphavet til plata. Nøye analysar av eit opptak gjort av publikum frå konserten i Albuquerque (inkludert lydsjekken)) syner at ikkje noko av «Albuquerque Concert» på Livemiles kjem frå denne konserten. Andre opptak frå den amerikanske turneen i 1986 indikerer at musikken vart spelt inn etter turneen i 1986, truleg i studio. Somme av denne musikken vart framført i 1988 etter Chris Franke hadde slutta. 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Chris Franke
* Paul Haslinger

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Livemiles|Livemiles]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Miracle Mile av Tangerine Dream

***Miracle Mile*** er det 36. albumet og det 12. filmmusikkalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Det kom ut i juli 1989 og inneheld musikk frå filmen med same namn. 

Etter at Chris Franke hadde slutta i Tangerine Dream i 1987, laga den attverande duoen Edgar Froese og Paul Haslinger musikken til denne apokalyptiske filmen frå 1988. Filmen var regissert av Steve De Jarnatt. 

Den fullstendige musikken i rekkjefølgja han vart nytta i filmen kom ut i 2017 og representerte musikken slik Tangerine Dream presenterte det for regissøren. Denne utgåva inneheld òg ni spor med musikkeffektar for filmen. Utgåva kom berre ut i eit avgrensa opplag på 1000 eksemplar. Dei første 100 eksemplara kom med eit ekstra hefte signert av Paul Haslinger og regissøren Steve De Jarnatt. I høve Records Store Day i 2018, vart det originale albumet gjeve ut på oransje vinl i eit avgrensa opplag. Ei ny utgåve på CD kom ut i juni same året. 

### Innhald

### Medverkande
* Edgar Froese
* Paul Haslinger

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Miracle Mile (film)|Miracle Mile (film)]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jerome Froese

**Jerome Froese** () er ein tysk musikar. I 1990 vart han offisielt medlem i Tangerine Dream, bandet som faren Edgar Froese starta tjue år tidlegare. Han vart verande medlem i bandet fram til 2006. Froese var avbilda på somme av plateomslaga til bandet opp gjennom åra, som i 1973 på albumet *[[Atem av Tangerine Dream|Atem]]*, då han var to år gammal. 

I 2000 byrja Froese å gje ut soloplater under namnet TDJ Rome. I 2011 samarbeidde han med Johannes Schmoelling, eit anna tidlegare medlem av Tangerine Dream. I lag skipa dei gruppa Loom, som gav ut nokre EP-ar i lag.

## Diskografi

### Album
* *Neptunes* (2005)
* *Shiver Me Timbers* (2007)
* *Far Side of the Face* (2012)
* *Orange Sized Dreams (Works 1990–1995)* (2015)
* *Beginn* (with Claudia Brücken) (2018)

### Singlar

#### Som Jerome Froese
* «C8 H10 N4 O2» (2004)
* *Radio Pluto* (EP) (2005)
* *Precooked Munchies* (EP) (2007)
* *The Speed of Snow* (EP) (2008)
* *Preventive Medicine* (EP) (2010)
* *Nightshade Family* (2011)
* *Einzelkind* (EP) (2011)
* *#! (Shebang)* (2015)

#### Som TDJ Rome
* «Serenely Confident» / «Vivid Scarlet Hue» (2000)
* «Freeze Framez» / «Ground Clearance» (2000)
* «Vermond Curry» / «Babe Soda» (2001)

### med Tangerine Dream
;Større albumutgjevingar 
* 1989: *[[Lily on the Beach]]* (gjestegitarist på «Radio City»)
* 1990: *[[Melrose av Tangerine Dream|Melrose]]*
* 1992: *[[Rockoon av Tangerine Dream|Rockoon]]*
* 1992: *[[220 Volt Live]]* (konsertalbum)
* 1994: *[[Turn of the Tides]]*
* 1995: *[[Tyranny of Beauty]]*
* 1995: *[[The Dream Mixes]]* (remixalbum)
* 1996: *[[Goblins' Club]]*
* 1997: *[[Oasis av Tangerine Dream|Oasis]]* (filmmusikk)
* 1997: *[[TimeSquare – Dream Mixes II|TimeSquare]]* (remiks- og studioalbum)
* 1999: *[[Mars Polaris]]*
* 2005: *[[Jeanne d'Arc av Tangerine Dream|Jeanne d'Arc]]*

### Med Loom
* *100 001* (EP) (2011)
* *Scored* (2012)
* *200 002* (EP) (2013)
* *The Tree Hates the Forest* (2013)
* *300 003* (EP) (2016)
* *Years in Music* (2016)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerome Froese|Jerome Froese]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Moonpop - Plateselskapet til Jerome Froese
Destination Berlin

***Destination Berlin*** er det 38. albumet og det 13. filmmusikkalbumet til det tyske electronicbandet Tangerine Dream. Det inneheld musikk til filmen *Destination Berlin* frå 1989, som var filma med 360-graders kamera. Filmen hadde premiere på Imagine 360 i Vest-Berlin, der sjåarane stod midt i rommet, medan bileta vart viste på veggane rundt rommet.

I 2007 kom det ut ei lett omarbeidd utgåve av *Destination Berlin*. Dei fleste spora var i røynda heilt like som originalen frå 1989, men i plateomslaget står det at somme spor vart remiksa og delvis spelt inn på ny. 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Paul Haslinger

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Destination Berlin|Destination Berlin]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Canyon Dreams

***Canyon Dreams*** er det 40. albumet og det 14. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i 1986, men først gjeve ut i 1991 på CD og kassett. Musikken vart skriven for ein videofilm om Grand Canyon av Jan Nickman, som kom ut på VHS, Betamax og LaserDisc i 1987. Albumspora er delte inn i forskjellige episodar og har titlar knytte til videoklippa dei høyrer til. 

Albumet har musikk inspirert av amerikanske urfolk. Edgar Froese, Christoph Franke og Paul Haslinger skapte atmosfæriske lydlandskap ved hjelp av musikken til dei amerikanske urfolka, blanda med Berlinskulen i elektronisk musikk. Dette gav Tangerine Dream den første Grammy-nominasjonen deira.

## Historie
I 1991 kom albumet med musikken til *Canyon Dreams*. Det vart nominert til Grammyprisen for beste new age-album i 1991. 

Albumet kom ut på nytt i 1999 med eit ekstra spor, «Rocky Mountain Hawk», og eit nytt hefte. Enno ei ny utgåve kom ut i 2009 med eit anna plateomslag. 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Chris Franke
* Paul Haslinger

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canyon Dreams|Canyon Dreams]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dead Solid Perfect av Tangerine Dream

***Dead Solid Perfect*** er det 41. albumet og 15. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i 1988 for filmen med same namn, men albumet kom først ut i 1991.

Dette var den tredje filmen regissert av Bobby Roth som Tangerine Dream spelte inn musikk for. Musikken vart truleg innspelt sommaren 1988 med Edgar Froese, Paul Haslinger og Ralf Wadephul, som var kortvarig medlem av bandet. 
			
## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dead Solid Perfect|Dead Solid Perfect]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Park Is Mine av Tangerine Dream

***The Park Is Mine*** er det 42. albumet og det 16. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i 1985 for filmen med same namn med Tommy Lee Jones i ei av rollene, men kom ikkje ut før i 1991. Alle spora var komponerte av Edgar Froese, Christoph Franke og Johannes Schmoelling.

Albumet kunne ikkje mastrast med dei originale lydbanda, og ein måtte ta til takke med stereolydbanda som vart nytta for filen. Dette førte til at lydkvaliteten ikkje var så bra som vanleg for Tangerine Dream. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Park is Mine|The Park is Mine]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
L'Affaire Wallraff (The Man Inside)

***L'Affaire Wallraff (The Man Inside)*** er det 43. albumet og det 17. filmmusikkalbumet til Tangerine Dream, gjeve ut i desember 1991.

Musikken vart spelt inn i 1989 av Edgar Froese og Paul Haslinger for filmen *[[The Man Inside]]* med Peter Coyote, Jürgen Prochnow og Nathalie Baye i rollene. Filmen vart ein stor suksess i Frankrike, der han heitte *L'affaire Wallraff*.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Man Inside (1990 film)|The Man Inside (1990 film)]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Sanyu

**Sanyu** kan visa til:
## Stadar
*Sanyu i Chipwi i Myanmar 
*Sanyu Township i Gansu i Kina

## Personar
*Målaren Sanyu (1901–1966), fransk-kinesisk kunstmålar
*Cinderella Sanyu (f. 1985), ugandisk musikar
*Jemimah Sanyu (f. 1986), ugandisk musikar

## Sjå også
*San Yu (1918–1996), general og president i dåverande Burma
Ralf Edström

**Ralf Edström** () er ein svensk tidlegare landslagspelar i fotball; på 40 kampar skåra han 15 mål. 

## Kjelder
Jens Zetlitz Kielland

**Jens Zetlitz Kielland** () var ein norsk konsul, forfattar og kunstnar. Han var direktør for Stavanger Sparebank og visekonsul for Portugal frå 1837. Han levde hovedsakelig som rentenist, medan han dreiv med måling, musikk og utskjering i elfenbein.

Kiellan var son av Axeliane Christine Kielland (1792–1855) og Jacob Kielland (1788–1863). Farfaren hans var Gabriel Schanche Kielland, medan morfaren var Jens Zetlitz.

Jens Zetlitz Kielland var gift med Christiane (Janna) Kielland, fødd Lange.  Dei hadde åtte barn: Jacob Kielland, Kitty Kielland, Alexander Kielland, Axel Christian Kielland, Axeliane Christine Holm, Tycho Kielland, Dagmar Skavland og Jens Zetlitz Kielland.  Jens var bestefar til Jens Zetlitz Monrad Kielland.

Han er representert i dei faste samlingane til Stavanger Museum (no del av MUST) med bildet *Fjordlandskap*.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jens Zetlitz Kielland|Jens Zetlitz Kielland]]» frå ,  den 15. juli 2020.*
Jens Zetlitz Kielland (1873-1926)

**Jens Zetlitz Kielland** () var ein norsk forfattar frå Stavanger. Han var son av Alexander Kielland og far til Axel Kielland.

Kielland debuterade i 1900 med *Eugenie*, ei forteljing frå Frankrike. Deretter gav han ut romanen *Byen med det store hjærte* (1901), Jæren-skildringane *Rægster* (1901), *Ane Marie* (1903), *To brødre* (1906) og detektivromanen *Det store tyveri i mynten* (1907). I 1910 kom romanen *Menneskers veie*.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Jens Zetlitz Kielland (författare)|Jens Zetlitz Kielland (författare)]]» frå ,  den 15. juli 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Utgjevingar i Bibsys
Fribyar for forfattarar og kulturarbeidarar

**Fribyar** for forfattarar og kulturarbeidarar er byar som har påtatt seg å vere vertskap for slike forfølgde personar i opptil to år. Dei fleste fribyar er tilknytte den internasjonale organisasjonen ICORN, International Cities of Refuge Network, som organiserer ordninga og godkjenner forfattarane. 

Fribyar for forfattarar og kulturarbeidarar, heretter kalla fribyar, er stadar der forfattar og kulturarbeidarar kan få innvilga eit tidsbestemt opphold samstundes som ein får eit arbeidsstipend.

For at ein person skal komma inn under fribyordninga, må han vera trua eller forfølgd i heimlandet. Etter kvart har også filmskaparar, bloggarar, biletekunstnarar og musikarar blitt innlemma i ordninga. 

Ein person som er forfølgd kan søkja om hjelp frå organisasjonen ICORN. Så undersøker PEN International kor mykje personen treng vern.
Den einskilde fribyen avgjer kva for av dei godkjende søkarane som skal inviterast den neste fribyforfattaren til byen.

Den første fribyen i Noreg for forfattarar var Stavanger. Noreg har eller har hatt fribyforfattarar frå mellom anna Benin og Irak.

## Vertsbyar
Følgjande byar eller område er noverande eller kommande vertsbyar.

|
;Danmark
* København
* Aarhus
|
;Noreg
* Bergen
* Bø
* Drøbak
* Haugesund
* Kristiansand
* Lillehammer
* Molde
* Oslo
* Skien
* Stavanger
* Tromsø
* Trondheim
|
;Sverige
* Dalarna
* Göteborg
* Jönköpings län
* Malmö
* Sigtuna
* Skellefteå
* Skåne
* Stockholm
* Uppsala
* Västra Götalands län
* Växjö

|
;Italia
* Chiusi
* Toscana

;Spania
* Barcelona
* Girona

;Tyskland
* Frankfurt am Main
* Hannover
|
;Andre
* Amsterdam i Nederland
* Brussel i Belgia
* Krakow i Polen
* Ljubljana i Slovenia
* Mexico by i Mexico
* Norwich i Storbritannia
* Paris i Frankrike
* Reykjavik på Island

## Referansar

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Friby|Friby]]» frå ,  den 16. juli 2020.*
Krag

**Krag** kan visa til
*Etternamnet Krag

*Kragfjella, fjell i Canada
*Krag i British Columbia, ein spøkelsesby i Canada

*Skytevåpen knytta til Ole Herman Johannes Krag:
**Krag-Jørgensen-rifle
**.30-40 Krag
**Krag–Jørgensen-pistol
Rumpelstiltskin av Tangerine Dream

***Rumpelstiltskin*** er det 45. albumet og det 18. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i 1992.

I 1992 gav det amerikanske selskapet Rabbit Ears ut ei soge i lydbokserien deira for barn. Soga vart fortalt av skodespelarinna Kathleen Turner og den akkompagnerande musikken var komponert og framført av Tangerine Dream for denne innspelingar. Under den 22 minuttar lange soga vart materialet nytta som bakgrunn og mellommusikk, og i tillegg inneheld albumet alle dei sju komposisjonane som instrumentalspor.

## Innhald

## Medverkande
Edgar Froese
Jerome Froese

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rumpelstiltskin (Tangerine Dream album)|Rumpelstiltskin (Tangerine Dream album)]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deadly Care av Tangerine Dream

***Deadly Care*** er det 47. albumet og det 19. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. 

Det vart spelt inn i 1987 for TV-filmen med same namn av Edgar Froese og Chris Franke, men kom ikkje ut før i 1992. CD-en inneheld all musikken som Tangerine Dream gav til Universal Television. 

## Innhald

## Kjelder
Kroken kyrkje i Troms

**Kroken kyrkje** er ei arbeidskyrkje med kyrkjesal i vifteplan. Kyrkja er frå 2006 og ligg i Tromsø. Ho er oppført i mur og har 480 sitjeplassar. Tor Lindrupsen har laga den kunstneriske utsmykkinga. Kroken kyrkje deler bygg med Tromsø døvekyrkje. Døvekyrkja held til i underetasjen i bygget. Kyrkja vart innvigd av to biskopar, Per Oskar Kjølaas, biskop i Nord-Hålogaland bispedømme, og Ole Christian Kvarme, biskop i Oslo bispedømme. Dette skjedde fordi døvekyrkja ligg under biskopen i Oslo.

Kroken vart skilt ut som eige prestegjeld i 1979, men det vart ikkje bestemt at kyrkja skulle byggjast, før i 2003. Då hadde ein hatt teikningar liggjande frå 1997, og ein fekk bygd eit bygg på 1650 kvadratmeter for 30 millionar kroner.

Kyrkjesalen er eit lyst rom med teglsteinsveggar. Salen er prega av den store altartavla, laga av Tor Lindrupsen. Altartavla dekkjer heile veggen bak altaret, og består av relieff med motiv frå bibelhistoria. Orgelet er bygd av Ryde & Berg Orgelbyggeri og har 20 register. Døypefonten er teikna av Nikolai Alfsen, som var arkitekt for heile kyrkja.

## Tromsø døvekyrkje
Tromsø døvekyrkje har eigne lokale i underetasjen i kyrkjebygget. Kyrkjesalen er eit amfi, noko som saman med lyssettinga skal gjere det lettare for døve å lese teiknspråket som blir brukt. Som for resten av bygget er det Nikolai Alfsen som har vore arkitekt og Tor Lindrupsen som har stått for den kunsteneriske utforminga.

## Bilete

Fil:Kroken kirke inne.jpg|Kyrkjesalen i Kroken kyrkje
Fil:Kroken kirke alter.jpg|Altarparti og altartavle i Kroken kyrkje
Fil:Kroken kirke døpefont.jpg|Døypefonten i Kroken kyrkje
Fil:Kroken kirke sidealter.jpg|Eit sidealtar i Kroken kyrkje
Fil:Tromsø døvekirke.jpg|Tromsø døvekyrkje
Fil:Tromsø døvekirke alter.jpg|Altaret i Tromsø døvekyrkje
Fil:Tromsø døvekirke døpefont.jpg|Døypefonten i Tromsø døvekyrkje
Fil:Tromsø døvekirke kunst.jpg|Kunst i døvekyrkja
Fil:Tromsø døvekirke kunst (2).jpg|Kunst i døvekyrkja


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kroken kirke|Kroken kirke]]» frå ,  den 15. juli 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
* 
* Kroken kyrkjelyd
220 Volt Live

***220 Volt Live*** er det 48. albumet og det sjuande konsertalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det vart spelt inn i USA i oktober og november 1992. Albumet vart det siste konsertalbumet deira med nye komposisjonar før *[[Inferno av Tangerine Dream|Inferno]]* (2002). Dette kan reknast som det mest rocka albumet Tangerine Dream gav ut til då, der gitaristen Zlatko Perica har ei større rolle. Albumet vart gjeve ut på ny i 1999 og igjen i 2009 på *Membran*.Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste new age-album i 1994. 

*Dreamtime*' vart gjeve ut i lag med *220 Volt Live* i 1993. Denne inneheld tre korte spor frå albumet, inkludert studiosporet *Treasure of Innocence*, ein versjon av av «Purple Haze», og ein alternativ versjon av *Dreamtime*. Den alternative versjonen hadde tekst skriven og framført av Jayney Klimek. Julie Ocean bidrog med teksten.

## Innhald

## Medverkande
; Tangerine Dream
* Edgar Froese – klaverinstrument, gitar
* Jerome Froese – klaverinstrument, gitar
* Linda Spa – saksofon, klaverinstrument
* Zlatko Perica – gitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:220 Volt Live|220 Volt Live]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Viktor Lipsnis

**Viktor Lipsnis** () var ein ukrainsk kulestøytar, fødd i Nizjyn og død i Kiev, som representerte Sovjetunionen. Han vart andremann i øvinga både under EM 1958 og EM 1962.

## Aktiv
Lipsnis sette 12. august 1958 sovjetisk rekord i kulestøyt med 17,72 m då han sigra i den sovjetiske hærmeisterskapen i Tartu. Under europameisterskapen i Stockholm elleve dagar seinare leia han kuletevlinga etter fem omgangar, men måtte sjå seg slått av Arthur Rowe som i siste omgang sette britisk rekord med 17,74 meter. 20. januar 1959 vart Lipsnis den fyrste europearen som støytte kula over 18 meter, med di han innandørs i Leningrad fekk målt 18,08 m. 

19. juni 1960 forbetra Lipsnis sovjetrekorden til 18,49 m då han vart bestemann i eit internasjonalt stemne i Praha.  I OL-finalen i slutten av august same året vart han fjerdemann, over meteren bak dei tre medaljevinnarane frå USA. I 1961 vann Lipsnis kuletevlinga i universiaden. Under landskampen USA – Sovjetunionen i Palo Alto 21. juni 1962 flytta han sovjetrekorden til 18,93 m. Ved europameisterskapen i Beograd tok Lipsnis sølvmedaljen, klart slått av ungararen Vilmos Varjú.

I mai 1964 forbetra Lipsnis sovjetrekorden til fyrst 19,04 m og deretter til 19,23 m. 25. juli 1964 presterte han sitt livs lengste støyt då kula landa på 19,35 m i landskampen USA – Sovjetunionen i Los Angeles. Han vart likevel statist mot Dallas Long som vann og sette verdsrekord med 20,68 meter.

Lipsnis la opp etter 1965-sesongen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1958 i Stockholm: Sølvmedalje – 17,47 m, bakom Arthur Rowe (17,72 m)
*OL 1960 i Roma: Nr 4 – 17,90 m
*EM 1962 i Beograd:  Sølvmedalje – 18,38 m, bakom Vilmos Varjú (19,02 m)
*OL 1964 i Tokyo: Nr 10 – 18,11 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wiktor Lipsnis|Wiktor Lipsnis]]» frå ,  den 16. juli 2020.*  
 
*
En reise i natten

***En reise i natten*** er eit norsk skodespel av Sigurd Christiansen frå 1931.
Det er ein tragedie i fire akter.

Den første framføringa til Riksteateret var *En reise i natten*. Stykket vart turnert frå Kirkenes den 16. juli 1949. 

## Kjelder
Zlatko Perica

**Zlatko Perica** () er ein kroatisk gitarist.

Han vart medlem av den tyske gruppa Tangerine Dream 1992, men spelte berre på eitt studioalbum med dei, *[[Turn of the Tides]]* i 1994, og i 1997 var han med på det siste konsertalbumet med bandet (*[[Valentine Wheels]]*). Han var seinare gjesteartist med gruppa på konsertar i London i 2003 og 2005. I 2005 spelte han gitar på ein turné med den sveitsiske musikaren DJ Bobo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zlatko Perica|Zlatko Perica]]» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Linda Spa

**Linda Spa**, òg kalla **Mag. Gerlinde Spazierer** (), er ein austerriksk komponist og saksofonist frå Wien. 

Opphavleg studerte ho motedesign i Wien, men vart raskt interessert i musikk. Ho lærte seg å spele fløyte, klarinett, saksofon og komposisjon. I tillegg er Linda Spa dirigent og arrangør. 

Spa spelte i mange år i lag med Edgar Froese i det tyske bandet Tangerine Dream som saksofonist, klaverspelar og dirigent. Ho skreiv òg musikk for dette bandet og turnerte stundom med dei i Europa og andre delar av verda fram til 2015. 

Linda Spa har blitt nominert til Grammyprisen fem gonger som medlem av Tangerine Dream i 1990-åra. 

I 2011 framførte ho songen «Sally's Garden» i lag med Queen-gitaristen Brian May på scenen. 

## Diskograf
### med [[Tangerine Dream]]
;Større album
* 1992: *[[220 Volt Live]]* (Live)
* 1994: *[[Turn of the Tides]]*
* 1995: *[[Tyranny of Beauty]]*
* 1996: *[[Goblins' Club]]*
* 2005: *[[Jeanne d'Arc av Tangerine Dream|Jeanne d'Arc]]*
* 2007: *[[Madcap's Flaming Duty]]*
* 2010: *[[Under Cover – Chapter One|Under Cover]]*
* 2011: *[[The Island of the Fay]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Linda Spa|Linda Spa]]» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Catch Me If You Can av Tangerine Dream

***Catch Me If You Can*** er det 50. albumet og det 20. filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Albumet vart spelt inn i 1989, då filmen med same namn kom ut, men vart først gjeve ut fem år seinare, i 1994. Filmen var regissert av Stephen Sommers. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Catch Me If You Can (1989 film)|Catch Me If You Can (1989 film)]]» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Amal

**Amal** er eit fornamn som kan vera eit kvinnenamn og eit mannsnamn. Det kan vera:
* eit arabisk kvinnenamn eller mannsnamn (أمل) som betyr «håp».
* eit hebraisk mannsnamn (עָמָל) som betyr «arbeid». 
* eit indisk mannsnamn som på sanskrit betyr «rein».

Variantar av namnet er *Amahl*, *Amali* og *Amel*.

## Utbreiing
Amal er mest brukt som kvinnenamn og er i følgje *Dictionary of Arab Names* det mest utbreidde arabiske kvinnenamnet. 

## Kjende namneberarar

### Kvinner
* Amal Wahab (f. 1966), norsk-afghansk journalist
* Amal Hijazi (f. 1967), libanesisk songer og modell
* Amal Murkus (f. 1968), palestinsk songer
* Amal Aden (f. 1983), somalisk-norsk forfattar, psevdonym
* Amal Maher (f. 1985), egyptisk songar

### Menn
* Amal Nasser el-Din (f. 1928), israelsk forfattar og politikar
* Amal Abul-Qassem Donqol (1940–1983), egyptisk diktar
* Amal Graafstra, USA-amerikansk forretningsmann og forfattar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amal|Amal]]» frå ,  den 16. juli 2020.*
Jens Zetlitz Monrad Kielland

**Jens Zetlitz Monrad Kielland** () var ein norsk arkitekt og professor i byggekunst ved Noregs tekniske høgskole i Trondheim 1912–18. Han var son av Jacob Kielland og mor Diderikke Jørgine Kielland og far til Jacob Christie Kielland og Else Christie Kielland. Han var assistent for Schak Bull i 1894 og starta eige kontor i Bergen i 1895. Han fekk tidleg i karrieren ei rekkje omfattande oppdrag som Gamlehaugen til Christian Michelsen i 1899 og den nye Tyskebryggen i 1900. Arkitekturen til Kielland var stilmessig ofte nasjonalt og regionalt forankra, sjølv om den internasjonale jugendstilen òg er svært utprega i mange av bygningane hans. I Bergen fekk han oppført ei rekkje andre offentlege og private byggverk, mellom dei jernbanestasjonen. Etter bybrannen i Ålesund i 1904 teikna han ei rekkje av dei nye husa i byen. Han arbeidde seinare som arkitekt i Kristiania.

## Galleri

Fil:Gamlehaugen in Bergen.jpg|Gamlehaugen i Bergen.
Fil:Det hvite hus.jpg|*Det hvite hus* i Bergen er teikna av Kielland i jugendstil
Fil:Detail Det hvite hus.jpg|Liljeornamentikk over inngangspartiet på *Det khite hus* i Bergen
Fil:Bergen Railway Station facade.JPG|Bergen stasjon


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jens Zetlitz Monrad Kielland|Jens Zetlitz Monrad Kielland]]» frå ,  den 16. juli 2020.*  
 
## Litteratur

* Torvanger, Åse Moe (1983) «KIELLAND, Jens Zetlitz Monrad». I: *[[Norsk kunstnerleksikon]]*, bind 2. ISBN 8200065359 (Les i fulltekst)

## Bakgrunnsstoff

* Jens Kielland i Norsk biografisk leksikon
* Slektsdata
The Dream Mixes

***The Dream Mixes*** er det første remixalbumet til Tangerine Dream og det 52. albumet deira totalt. Albumet er ei samling Tangerine Dream-songar remiksa med ein dance-rytme av Jerome Froese og det første i ein serie som inkluderer *[[TimeSquare – Dream Mixes II]]* (1997), *[[DM3 – The Past Hundred Moons]]* (2001), *[[DM 4]]* (2003), *[[DM 2.1]]* (2007) og *[[DM V]]* (2010). I 1996 vart albumet gjeve ut på ny som ei dobbelplate med ytterlegare seks songar. Denne samlinga kom igjen ut i 1998 som *Dream Mixes One*.

Innhaldet på albumet var nymiksar frå dei nylege albuma til Tangerine Dream: *[[Rockoon]]* (1992), *[[Turn of the Tides]]* (1994) og *[[Tyranny of Beauty]]* (1995) i tillegg til fire spor som ikkje før var gjevne ut. Miksane av dei eldre spora har fått undertitlar som referer til techno- eller DJ-miljøet. Alle spora er prega av sterke rytmar.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Dream Mixes|The Dream Mixes]]» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Zoning av Tangerine Dream

***Zoning*** er det 53. albumet og det 21. filmmusikkalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i 1996.

## Bakgrunn
Tangerine Dream hadde skrive musikk for den tyske thrilleren *Zoning* i 1986-1987, og han var berre blitt vist på TV nokre få gonger. Tidleg i 1996 kom filmen ut på video i lag med eit filmmusikkalbum på CD. Edgar Froese hadde spelt inn og miksa all musikken på nytt i 1994, åtte år etter Tangerine Dream hadde laga den originale musikken til filmen. Musikken på albumet er derfor ganske forskjellig frå den originale filmmusikken frå 1987. 

Den musikalske stilen liknar på tidlegare ikkje-utgjeven musikk frå Froese-albumet *Beyond the Storm*, og sporet «Eyewitness News» på *Zoning* er henta frå *Beyond the Storm*, der han hadde tittelen «Descent Like a Hawk».

## Innhald

## Medverkande
*Edgar Froese - synthesizer, gitar

## Kjelder
Potetpannekake

**Potetpannekake** er potetrettar som vanlegvis blir laga av rivne rå poteter som ein steiker i panne. Potetkaker kan lagast på same vis eller med most kokt potet og eventuelt tilreidd litt annleis, men omgrepa kan brukast om kvarandre. Ulike kulturar har sine eigne namn og tradisjonar rundt slike rettar, som svensk *[[raggmunk]]*, ukrainske *deruni* (деруни), askenasisk *[[latke]]*, sveitsisk *[[Rösti]]* eller irsk *[[boxty]]*.

Vanlege ingrediensar å laga potetpannekaker med er egg eller mjøl til å binda røra med; lauk, kvitlauk eller krydder til å gje smak, og ulike andre grønsaker.

Potetpannekaker kan vera som middagsrett eller dessert. Dei kan serverast åleine eller med tilbehøyr som rømme, sukker, bær, bacon eller eggerøre.
 Ein kan også laga variantar av søtpotet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Potato pancake|Potato pancake]]» frå ,  den 16. juli 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
OGAE Second Chance Contest 2009

**OGAE Second Chance Contest 2009** (**OGAE SCC 2009**) var den tjuetredje gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Stockholm i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2008, med songen «Empty Room» av Sanna Nielsen.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2009, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2009; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Tjue land deltok i tevlinga. Andorra og Moldova deltok i tevlinga for fyrste gong, medan Nederland og Slovakia (for OGAE Rest of the World) returnerte til tevlinga. Belgia, Russland, Storbritannia og Tyskland, som deltok i 2008, deltok ikkje i 2009-utgåva av OGAE Second Chance Contest. Malta skulle opprinneleg deltake i tevlinga med songen «Avalon» av Georgina og Ruth Casingena, men OGAE Malta valde å trekkje seg før tevlinga starta.

Danmark vann OGAE Second Chance Contest for andre gong, med songen «Someday» av Hera Björk.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2009
* Junior Eurovision Song Contest 2009

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2009|OGAE Second Chance Contest 2009]]» frå ,  den 16. juli 2020.*
Plaek Pibulsonggram

**Plaek Pibulsonggram** (), opphavleg **Plaek Khittasangkha**, var ein thailandsk offiser og politikar. Han var statsminister og diktator i Thailand i tidsromma 1938–1944 og 1948–1957.

I samtida var han kjend som **Phibun Songkhram**, **Phibun Songram** eller berre **Phibun** (Pibul) i Vesten og som «Marskalk P.» i Thailand.
Det var han som omdøypte «Siam» til «Thailand» i 1949.

## Bakgrunn
Plaek Khittasangkha blei fødd 14. juli 1897 i Mueang Nonthaburi i Nonthaburi-provinsen i det dåverande kongeriket Siam. Far hans heitte Keed Khittasangkha. Foreldra til Plaek åtte ein durian-frukthage. Farfaren hans skal ha vore ein kantonesisk-talande kinesisk innvandrar. Ettersom familien var fullstendig assimilert som thaifolk og Plaek ikkje hadde nokre typisk kinesiske trekk, kunne han seinare skjula noko eventuelt kinesisk opphav. Han fekk namnet  Plaek – som tyder 'rar' – på grunn av den uvanlege utsjånaden sin som liten. Plaek Khittasangkha studert ved buddhistiske tempelskula, og blei så elev ved Chulachomklao kongelege militærakademi. Han gjekk ut derfrå i 1914 og blei utnemnd til andreløytnant i artilleriet. Etter fyrste verdskrigen blei han send til Frankrike for å studera artilleritaktikk. I 1928, då han steig  i gradane, fekk han adelstittelen *luang* frå kong Prajadhipok, og blei kjend som Luang Phibunsongkhram. Han gav seinare slepp på tittelen *luang*, men heldt på Phibunsongkhram som etternamn.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Plaek Phibunsongkhram|Plaek Phibunsongkhram]]» frå ,  den 14. august 2020.*
Goblins' Club

***Goblins' Club*** er det 54. albumet og det 24. studioalbumet til Tangerine Dream. Sjølv om det er ein lydmessig motevekt til *[[The Dream Mixes]]*, vert det vanlegvis rekna som det første albumet i Millennium/TDI-perioden, etter at dei byta plateselskap frå Miramar, trass i at TDI ikkje enno var selskapet deira. Ein australsk versjon av albumet mangla sporet «Elf June and the Midnight Patrol», som var skriven i lag med Linda Spa, og denne var erstatta med «Fort Worth Runway One» av Edgar Froese. Ei nyutgjeving i 2004 hadde med begge desse spora, men dei to siste spora var redigert ned for å få plass på ei plate. *Goblins' Club* var det siste albumet med Linda Spa som fast medlem i bandet, før ho kom attende for *[[Jeanne d'Arc av Tangerine Dream|Jeanne d'Arc]] (2005).

Musikken på albumet var inspirert av den tyske forfattaren [[Christian Morgenstern]]. 

«Towards the Evening Star» vart gjeven ut som singel. Denne vart òg gjeven ut i 1997 i ein remiks laga av [[The Orb]].

==Innhald==


==Medverkande==
; Tangerine Dream
* [[Edgar Froese]]
* [[Jerome Froese]]
* [[Linda Spa]]

;Gjestemusikarar
* Gerald Gradwohl
* Mark Hornby

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Goblins&#39; Club» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Eelco Sintnicolaas

**Eelco Sintnicolaas** () er ein nederlandsk mangekjempar frå Dordrecht som vann sølvmedaljen i tikampen under europameisterskapen 2010.

## Aktiv
Sintnicolaas sanka 8&nbsp;052 poeng då han i 2009 tikamp-debuterte i Götzis-stemnet. Året etter flytta han den personlege rekorden til 8&nbsp;159 poeng, også det i Götzis. Under europameisterskapen 2010 i Barcelona forbetra han seg kraftig og vann sølvmedaljen med 8&nbsp;436 poeng, einast 17 poeng attom vinnaren.

Våren 2012 kom Sintnicolaas på andreplass i Götzis-stemnet og presterte personbeste med 8&nbsp;506 poeng. I mars 2013 vann han sjukampen då Innandørs-EM fann stad i Göteborg. Etter å ha vorte fjerdemann ved EM 2014 var Sintnicolaas mykje plaga av skadar og makta sjeldan å fullføre ein tikamp-serie.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2009 i Berlin: Braut etter fire øvingar
*EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 8&nbsp;436 poeng, bakom Romain Barras (8&nbsp;453 p)
*VM 2011 i Daegu: Nr 5 – 8&nbsp;298 poeng
*OL 2012 i London: Nr 11 – 8&nbsp;034 poeng
*VM 2013 i Moskva: Nr 5 – 8&nbsp;391 poeng
*EM 2014 i Zürich: Nr 4 – 8&nbsp;478 poeng
*VM 2015 i Beijing: Braut etter sju øvingar
*EM 2016 i Amsterdam: Nr 16 – 7&nbsp;025 poeng
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Braut etter fyrste øvinga
*VM 2017 i London: Braut etter sju øvingar
*EM 2018 i Berlin: Braut etter fire øvingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eelco Sintnicolaas|Eelco Sintnicolaas]]» frå ,  den 17. juli 2020.*
Mijikendafolk

**Mijikendafolk** (*mijkenda* tyder 'dei ni stammane') er ei gruppe av ni nærskylde mijikendaspråklege bantufolk frå området mellom Sabaki og Umba på kysten av Kenya, frå grensa mot Tanzania i sør til grensa mot Somalia i nord. Dei ni gruppene er digo, chonyi, kambe, duruma, kauma, ribe, rabai, jibana og giriama. 
Digofolk kan også halda til i Tanzania. Historisk har desse folka også blitt kalla *nyika* eller *nika* av utanforståande. Dette er nedsetjande termar som tyder 'bushfolk'.

Kvar av folkgruppene har unike skikkar og språk eller dialektar. Språka er alle rekna til same makrospråk, mijikenda, som er nært i selkt med swahili. Likskapane i ordtilfang tyder på at oppdelinga i dei ni gruppene har funne stad ein gong i dei siste 1000 åra. I dag talar dei fleste etniske mijikendafolk også swahili. Gruppene har til felles dei heilage skogane med befesta byar som blir kalla *kaya*. Desse blei skapet på 1500-talet, og har sidan blitt heilage stader verna av utvalde eldre i kvar folkegruppe. Elleve kaya-skogar er utvalde som verdsarv sidan 2008.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Mijikenda|Mijikenda]]» frå ,  den 17. juli 2020.*
Elena Engelsen

**Elena Engelsen** () er ein norsk bilethoggar. Spesialiteten hennar er eksotiske dyr. Ho har laga ei rekkje skulpturar i stein som belgisk hardstein, marmor og kalkstein, i tillegg til bronse og tre.

Elena Engelsen er dotter av treskjeraren Henning Engelsen og syster av Angelina Engelsen. Ho var elev ved SHKS 1969-71 og hadde steinhoggarpraksis i Amsterdam 1974-1979. Ho debuterte på Haustutstillinga i 1977, og med separatutstilling på Galleri Tanum i 1978.

Blant dei best kjende verka til Engelsen er *[[Tigerstaden|Tigeren]]* ved Oslo sentralstasjon. Marmorskulpturen hennar *Sommerfuglpuppe* (1982) er hjå Nasjonalmuseet. Oslo Kommunes kunstsamlinger og Østre Toten kommune har også kjøpt inn verk av Engelsen.

Engelsen var gift med Per Ung, som også var bilethoggar. Saman med ektemannen laga ho skulpturen *[[Peer Gynt]] til hest* på Løren.

I 2021 blei ho tildelt Anders Jahres kulturpris.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elena Engelsen|Elena Engelsen]]» frå ,  den 17. juli 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

* Biletgalleri
Angelina Engelsen

**Angelina Engelsen** () er ein norsk bilethoggar. Ho arbeider i tre, betong og bronse.

Angelina Engelsen er dotter av treskjeraren Henning Engelsen og Ingrid Gullerud  og syster av bilethoggaren Elena Engelsen. Ho utdanna seg ved Statens håndverks- og kunstindustriskole, Treskjerarskulen i Oberammergau, Hochschule für Bildende Künste i Dresden og Statens Kunstakademi under Per Palle Storm. 

Ho debuterte på Haustutstillinga i 1977, og med separatutstilling på Galleri Tanum i 1978.

Engelsen har hatt ei rekkje utsmykkingsoppdrag og offentlege arbeid, blant andre prisen for Årets budeie, Oppland fylkeskommune sin pris for forsking og utvikling, Sparre Olsen-prisen, prisen til den årlege Hestegallaen, byste av diktaren Marie Wexelsen, byste av Rolf Bækkelund, minnesmerke over Bastian Haugland, utsmykking på Norsk Hestesenter, Raufoss eldresenter, Gran psykiatriske sjukehus og Jørstadmoen militærleir. 

Angelina Engelsen utformar òg prototypar for produksjon i treskjerarverksemda HENNING, som blei skipa av far hennar i 1947. Ho mottok kunstnarstipendet til Oppland fylkeskommune i 2005.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Angelina Engelsen|Angelina Engelsen]]» frå ,  den 17. juli 2020.*
Jacksonville (fleirtyding)

**Jacksonville** kan visa til
*Jacksonville, den største byen i Florida 
*Jacksonville i Alabama
*Jacksonville i Arkansas
*Jacksonville i Georgia i USA
*Jacksonville i Towns County i Georgia
*Jacksonville i Illinois
Andreas Voss

**Andreas Voss** kan visa til:

* sakprosaforfattaren Andreas Voss (1857–1924), skreiv hagebøker
* Sakprosaforfattaren Andreas Voss (f. 1963)
* skodespelaren Andreas Voss (f. 1970)
* psykologen Andreas Voß (f. 1972)
* musikaren Andreas Voss (f. 1978), musikar, cellist
* Andreas Voss eller Andreas Voß, musikar i musikkgruppa Fink
Churandy Martina

**Churandy Martina** () er ein friidrettsutøvar frå Willemstad på Curaçao i Dei nederlandske Antillane som sidan 2011 representerte Nederland i sprintløp.

## Aktiv
Martina markerte under VM 2007 seg som ein av dei beste sprintarane i verda. Både på 100 m og 200 meter la han beslag på femteplassen. Året etter sette han personbeste med 9,93 sekund då han vart fjerdemann på 100-meteren i Beijing-OL. Berre dagar seinare sprang han i mål som andremann etter Usain Bolt i 200-meterfinalen, men vart diskvalifisert for å ha overskride banemarkeringa.

Etter Dei nederlandske Antillane vart oppløyst i 2010, representerte Martina Nederland. Under europameisterskapen 2012 vann han 200-meteren på tida 20,42 sekund framfor sin nye landsmann Patrick van Luijk. I den same meisterskapen vann dei to løparane, i lag med Brian Mariano og Giovanni Codrington gullmedaljen i 4 x 100 meter stafett. I dei olympiske leikane i London i august 2012 sette Martina nederlandsk 100-metersrekord med 9,91 sekund i semifinalane, for så å verte nummer 6 i finalen. På 200 meter kneip han femteplassen i OL. To veker etter sommarleikane sette han landsrekord på 200 m då han fekk notert 19,85 sekund i eit stemne i Lausanne.

Sommaren 2016 vann Martina EM-gull på 100 meter. Han sprang også fyrst over mål på 200 meter, men som Beijing-OL diskvalifisert for brot på banemarkeringa. Under OL i Rio de Janeiro vart han som i forrige Sommar-OL nummer 5 på 200 m. Den 25. august 2016 lukkast han forbetre sin landsrekord til 19,81 sekund i Lausanne.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris: Utslått i forsøka på 100 m (10,35=nr 33)
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvartfinalane på 100 m (10,24=nr 22)
*VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvartfinalane på 100 m (10,48=nr 21). Nr 6 i 4 x 100 m stafett (38,45)
*VM 2007 i Osaka: Nr 5 på 100 m – 10,08, og på 200 m – 20,28
*OL 2008 i Beijing: Nr 4 på 100 m – 9,93. Nr 8 på 200 m – diskvalifisert i finalen
*VM 2009 i Berlin:  Utslått i kvartfinalane på 100 m (10,19=nr 17)
*EM 2012 i Helsinki: Gull på 200 m – 20,42, og i 4 x 100 m stafett (38,34) 
*OL 2012 i London: Nr 5 på 200 m – 20,00, nr 6 på 100 m – 9,94, nr 6 i 4 x 100 stafett (38,39)
*EM 2014 i Zürich: Nr 4 på 200 m – 20,37. Utslått i semifinalane på 100 m (10,39=nr 9). Nr 5 i stafett (38,60)  
*VM 2015 i Beijing: Utslått i semifinalane på 200 m (20,20=nr 10) og 100 m (10,09=nr 16)

*EM 2016 i Amsterdam: Gull på 100 m – 10,07. Nr 8 på 200 m – diskvalifisert i finalen. Nr 4 i stafett (38,57)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 på 200 m – 20,13. Utslått i forsøka på 100 m (10,22=nr 26)
*EM 2018 i Berlin: Nr 6 på 100 m – 10,16. Bronse i stafett (37,90). Utslått i semifinalane på 200 m (20,51=nr 10)
*VM 2019 i Doha: Nr 8 i 4 x 100 m stafett (diskvalifisert i finalen)
*OL i 2021 i Tokyo: 4 x 100 m stafett (–)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Churandy Martina|Churandy Martina]]» frå ,  den 18. juli 2020.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Churandy Martina|Churandy Martina]]» frå ,  den 18. juli 2020.*
Dawodiya

**Dawodiya** er ein assyrisk landsby i provinsen Dohuk i Irakisk Kurdistan i Irak.

Somme kjelder indikerer at landsbyen Dawodiyaof fanst i før-kristen tid, medan andre indikerer at han vart bygd i mellomalderen. Ei eldgammal kyrkje i landsbyen vart øydelagd av regimet til Saddam Hussein i 1988, i tillegg til 33 bustadhus, under Anfal-felttoget.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dawodiya|Dawodiya]]» frå ,  den 18. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jelek

**Jelek** (kurdisk *Gundê Çelkê*, غوندى سلكا) er ein assyrisk landsby i Barwari-regionen i Irakisk Kurdistan i Amedi-distriktet i Dohuk guvernement. Han har kring 100 hus og ei historisk kyrkje som ligg opp i dalsida der byen ligg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jelek|Jelek]]» frå ,  den 18. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Etternamnet Voss

**Voss** (også **Voß** på tysk) er eit etternamn som kan stammar frå norsk, tysk eller engelsk.

## Kjende namneberarar
* Alain Voss, franko-brasisliansk teikneserieskapar
* **Andreas Voss** eller **Andreas Voß**,
:* botanikaren Andreas Voss (1857–1924), tysk botanikar, sakprosaforfattar
:* sakprosaforfattaren Andreas Voss (f. 1963)
:* skodespelaren Andreas Voss (f. 1970)
:* psykologen Andreas Voß (f. 1972)
:* Andreas Voss (eller Andreas Voß), musikar i musikkgruppa Fink
:* musikaren Andreas Voss (f. 1978), tysk cellist
:* Andreas Voss (f. 1979), tysk fotballspelar
* Andrew Voss (f. 1960), australsk sportsjournalist
* Arno Voss (1821–1888), USA-amerikansk politikar
* Barbara Voss (f. 1967), amerikansk arkaeolog
* Brandon Voss (f. 1978), amerikansk journalist
* Brett Voss (f. 1978), australsk fotballspelar
* Brian Voss (f. 1958), amerikansk bowlingspelar
* Carl Voss (1896–1947), amerikansk statist
* Catalin Voss (f. 1995), tysk oppfinnar
* Edward Groesbeck Voss, (1929-2012), amerikansk botanikar
* Ernst Voss (1842-1920), tysk skipsbyggar og medstiftar av skipsverftet Blohm+Voss
* Gilbert L. Voss (1918–1989), USA-amerikansk miljøvernar
* Hans-Erich Voss (1897–1969), tysk viseadmiral
* Heinrich Voes (d. 1523), ein av dei to fyrste lutherske martyrane
* Holger Voss, ein tysk internett-brukar saksøkt for ein sarkastisk kommentar om 11. september 2011-åtaket i New York by
* Johann Heinrich Voss (1751–1826), tysk diktar
* Julius von Voss (1768–1832), tysk forfattar
* Kurt Voss (f. 1963), USA-amerikansk filmskapar
* Peter Voss (f. 1897), tysk underoffiser og sjef for Auschwitz sine krematorium og gasskammer
* Richard Voss (1851–1918), tysk dramatikar og novelleforfattar
* Torsten Voss (f. 1963), tysk idrettsmann
* Victor Voss (1868–1936), tysk tennisspelar
* Vida de Voss, namibisk feminist og aktivist
* Werner Voss (1897–1917), tysk jagarflygar

## Sjå òg
* Andreas Voss (fleirtyding)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Voss (name)|Voss (name)]]» frå  og «[[:de:Andreas Voss|Andreas Voss]]» frå ,  den 18. juli 2020.*
Ain Sifni

**Ain Sifni** er hovudstaden i distriktet Sheikan i Nord-Irak. Innbyggjarane er hovudsakleg jezidiar. Det er ein av dei viktigaste, heilaga byane til jezidiane, og fungerer som hovudstade for dei. Byen er òg det administrative senteret i Shekhan-distriktet i Mosul guvernement.

Mange innbyggjarar flykta frå byen i 2014 då Den islamske staten kringsette byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ain Sifni|Ain Sifni]]» frå ,  den 17. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Amadiya

**Amadiya** (kurdisk *Amêdî*, ئامێدی, arabisk العمادية, assyrisk ܥܲܡܵܕܝܵܐ, *Al-Emadiyah*) er ein kurdisk by og populær feriestad langs ei sideelv til Store Zab i Dahuk guvernement i Irakisk Kurdistan. Byen ligg 1&nbsp;400 meter over havet og er den nordlegaste byen i Irak.  

Historia i byen går så langt attende som det antikke Assyria og truleg òg før den tid. 


Fil:Badinanporten.jpg|Festninga i Al Amadiya
Badinan-Gate-Amedia-Iraq-August-2009.jpg|Badinanporten, inngangen til festninga
Fil:Amadiya gate 1994.jpg
Amedi city, Dihok.jpg
Fil:Amedi From Badinan Gate.jpg


## Klima
Amadiya har eit heitt, sommarleg middelhavsklima (Köppen-klassifisering *Csa*) med korte, heite somrar, og lange, kjølige og våte vintrar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amadiya|Amadiya]]» frå ,  den 18. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Vindfang

**Vindfang** er eit lite gjennomgangsrom i tilknyting til inngangsdøra til eit hus. Føremålet er å redusera varmetapet i huset, eller som ordet seier, hindra vinden å blåsa rett inn i bygningen. Rommet fungerer med andre ord som ei sluse og reduserer samstundes òg mengda skit og fukt som vert teke med inn i huset. 

Eit bislag utanfor inngangsdøra kan ha veggar og vera heilt innebygd, og dermed ha omtrent same funksjon som eit vindfang. 

Innan sjøfart vert vindfang òg nytta som eit annan namn på segl. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vindfang|Vindfang]]» frå ,  den 18. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Bislag

**Bislag**, òg kalla *sval* eller skott, er eit utbygg ved inngangsdørene på bustadhus. Funksjonen er dels å skjerma ytterdørene og dempa trekk frå dørene,  og dels å vera eit våtrom for å hengja av seg yttertøy og regntøy. 

I andre bygningsrettleiingar og -skildringar vert *bislag* brukt om eit gangrom inne i bygningskroppen, i tilknyting til kjøkeninngangen, men dette varierer.

Bislaget ved inngangsdøra var eit karakteristisk trekk ved treroms akershusstove. På Jæren var bislag vanleg på bustadhus på landbygda, men ikkje i bynære strøk. Nokre stadar vert *bislag* brukt om trappeavsatsen under ein svalgang. Frå Østerdalen er det kjend bislaget med eit innebygt rom over, kalla barfrø.

Ved gjenreisninga av Troms og Finnmark i 1945 vart det stilt krav om at alle hus skulle ha bislag, vindfang og gang, som altså vart oppfatta som tre ulike rom/funksjonar.

Ordet bislag kjem frå det nedertyske *bislach* - «det som er slått fast til noko anna». Bislag heiter på svensk ein *farstukvist*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bislag|Bislag]]» frå ,  den 18. juli 2020.*
Waterclerk

Ein **waterclerk** er ei stilling innan skipsfart. Personen arbeider på land og har som oppgåve å gå ombord på skip som legg til kai for å ta i mot tingingar av proviant, bunkers og liknande. 

## Kjelder
*