open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sukkur

**Sukkur**, tidlegare **Aror** og **Bakhar**, er ein by i Sind i Pakistan. Han er den tredje største byen i Sind og den 12. største i Pakistan. 
Byen ligg på vestbreidda av Indus-elva.

Den moderne byen blei bygga av den britiske generalen Charles Napier i 1840-åra.
Sukkur er administrasjonsby i Sukkur divisjon og Sukkur distrikt.

## Historie

Sukkur har ei fortid som ein viktig strategisk by og eit handelssenter. Alor eller Aror (noverande Rohri) i Sukkur distrikt hadde status som hovudstad under Ror-, Rai og Brahmin-dynastiet frå rundt 450 f.Kr. til år 725. Rai-dynastiet reiste eit stort tempel til Sjiva. På 700-talet blei heile området del av det arabiske Omajadekalifatet. Seinare blei byen styrt av Mogulriket og ulike halvsjølvstendige stammar.

Mellom 1809 og 1824 blei byen overgjeven til mirane i Khairpur. I 1833 nedkjempa Shuja Shah Durrani, ein krigsherre frå Kandahar, talpurane nær Sukkur. Han og talpurherskaren gjorde ein avtale der han gav avkall på Sind. I 1843 sigra den britiske generalen Charles James Napier over talpurane i slaga ved Miani og Dubbo nær Hyderabad. Saman med resten av Sind blei Sukkur då del av Britisk India. Byen fekk eit økonomisk oppsving på 1930-talet, då britane bygde verdas største demning her i Indus.

Under den indiske fridomskampen støtta den hovudsakleg muslimske befolkninga her All-India Muslim League og Pakistan-rørsla. Ved opprettinga av sjølvstendige Pakistan og India i 1947 flytta mange lokale hinduar og sikhar til India, medan mange muslimar frå India slo seg ned her.

## Folkesetnad

Sukkur er ein fleirkulturell by som er folkesett av sindhiar, pandjabiarar, brahuifolk, balutsjarar og pasjtunarar. Etter delinga av Britisk India og opprettinga av Pakistan slo mange muslimar frå det som blei India seg ned her, som urdutalande mohadjirar, bandhani-talande radjputar, marwariar frå Rajasthan og memonfolk frå Bombay. Nokre av desse gruppene hadde allereie slått seg ned her før delinga i 1947.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sukkur|Sukkur]]» frå ,  den 26. mai 2017.*
Einar Olav Skogholt

**Einar Olav Skogholt** () var ein norsk byråkrat og politikar frå Nord-Odal.

Skogholt var son til ein bygningsarbeidar og småbrukar. Etter handelsskule fekk han seg arbeid på kontoret til Nord-Odal kommune i 1966 og arbeidde der i fem år. Frå 1972 til -77 var han ordførar i Nord-Odal, og deretter rådmann i kommunen frå 1978 til 1987.

Elles var Skogholt leiar i Nord-Odal Samorg 1968-71, styreformann i Glåmdal Samvirkelag 1974-86 og i Odal Sparebank 1978-90. Frå 1980 til -87 var han også styreformann for Hedmark Sentralsykehus på Elverum. 1988-89 styremedlem i Kommunenes Sentralforbund.

Skogholt representerte Arbeidarpartiet på Hedmark fylkesting 1988-89. Hausten 1989 vart han vald inn på Stortinget frå Hedmark. Etter attval i 1993 og 1997 vart han verande på Stortinget til 2001. På Tinget var han medlem i Sosialkomiteen 1989-90, Landbrukskomiteen 1990-93, Næringskomiteen 1993-97 og atter Sosialkomiteen 1997-2001. Frå 1988 til -98 var han landsstyremedlem i Arbeidarpartiet.

Etter tida på Stortinget dreiv Skogholt ulike, dels sjølveigde små firma, og hadde elles ei rekke inntektsgjevande styreverv.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Mohadjirar

**Mohadjirar** (, , også skrive **mahajir**,  **mohajir** og **muhajir**) er ei nemning for pakistanarar som kom til Pakistan frå India etter delinga av Britisk India og etterkomarane deira. Sjølv om dei kan ha ulike språk frå områda dei stammar frå, er dei hovudsakleg rekna for å ha urdu som morsmål.

Ordet *[[mohadjir]]* er opphavleg arabisk og tyder 'migrant'. I muslimsk tradisjon viser det til dei som følgde profeten Muhammed frå Mekka til eksil i Medina i 622.

Talet på mohadjirar i Pakistan var rapportert til rundt 10 millionar i 1998  ( urdutalarar), men estimert til 20 millionar i 2000-åra.
Mange av dei bur i byar som Karachi, Hyderabad, Lahore og i regionane Sind og Panjab.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muhajir people|Muhajir people]]» frå ,  den 26. mai 2017.*
Panjabiar

**Panjabiar** eller **panjabiarar** (panjabi , ਪੰਜਾਬੀ), er ei folkegruppe knytt til Panjab-regionen i Søraust-Asia og til det indoariske språket panjabi. 

Panjabiar høyrer hovudsakleg til tre ulike religionssamfunn - hinduismen, islam og sikhismen. Sistnemnde religion stammar frå Panjab, og dei fleste sikhar er panjabiar. 

Det finst rundt 121 millionar panjabiar i verda (her rekna som panjabitalande folk}. Rundt 90 millionar av dei bur i Pakistan. Rundt 29 millionar bur i India.
Det finst større minoritetar i Canada (430 705), Storbritannia (296 381), USA (250 000) og Australia (71 228). I Noreg bur det rundt 24&nbsp;000 panjabiar.

Ideen om ein felles panjabisk identitet for dei ulike klanane, stammane og kastene i Panjab voks fram frå byrjinga av 1700-talet. Før dette hadde ikkje innbyggjarane i Panjab hatt ein felles identitet, sjølv om dei delte språklege og kulturelle uttrykk.

## Nokre kjende panjabiar
*Dei ti sikh-guruane
*Mulk Raj Anand, indisk forfattar
*Kalpana Chawla, USA-amerikansk astronaut
*Priyanka Chopra, indisk filmskodespelar
*Nusrat Fateh Ali Khan, pakistansk songar
*Nikki Haley, USA-amerikansk politikar
*Raj Kapoor, indisk filmskodespelar og -produsent
*Imran Khan, pakistansk cricketspelar og politikar
*Har Gobind Khorana, indisk-amerikansk biokjemikar og nobelprisvinnar
*Amrita Pritam, indisk diktar
*Abdus Salam, pakistansk fysikar og nobelprisvinnar
*Vikram Seth, indisk forfattar
*Nawaz Sharif, statsminister i Pakistan
*Rakesh Sharma, indisk flygar, første indar i verdsrommet
*Amrita Sher-Gil, indisk målar
*Manmohan Singh, statsminister i India
*Manil Suri, indisk forfattar
*Romila Thapar, indisk historikar
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Punjabis|Punjabis]]» frå ,  den 27. mai 2017.*
Europacupen i fotball 1972

**Europacupen i fotball 1972** var ei fotballturnering der vinnarane av 32 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Ajax frå Amsterdam. Turneringa var den 16. i rekka. I finalen 31. mai 1972 på Feijenoord-stadion i Rotterdam vann tittelforsvararen med 2-0 over italienske FC Internazionale frå Milano. Sigeren var den andre av tre rake triumfar i Europacupen i fotball for det nederlandske meisterlaget.

Europacupen 1972 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til med ei forrunde 19. og 26. august 1971, der serievinnarane i Spania og Luxembourg spelte om retten til å vere med i 1. runde. Sidan vart spelt to rundar i september-november, før kvartfinalane vart avvikla i mars og semifinalane i april 1972.

Vinnarlaget Ajax slo på sin veg mot finalen ut Dynamo Dresden, Dinamo Bucuresti, Arsenal FC frå London og Benfica frå Lisboa. Internazionale på si side eliminerte AEK Athen, Borussia Mönchengladbach, Standard Liège på bortemålsregelen og Celtic FC etter to mållause oppgjer og straffetevling.

### Finalen
61&nbsp;354 tilskodarar såg finalen på Feijenoord-stadion i Rotterdam. Johan Cruijff vart tomålsskårar med nettkjenningar i det 47. og 76. minutt.

Vinnarlaget **Ajax** stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Wim Suurbier, Horst Blankenburg, Barry Hulshoff, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Gerrie Mühren, Sjaak Swart, Johan Cruijff og kaptein Piet Keizer.

**[[Inter]]** mønstra Ivano Bordon, Tarcisio Burgnich, Giacinto Facchetti, Mauro Bellugi, Mario Giubertoni, Gabriele Oriali, Gianfranco Bedin, Sandro Mazzola (kaptein), Jair da Costa, Roberto Boninsegna og Mario Frustalupi. Giubertoni gjekk av bana med skade i det 20. minutt, inn kom Mario Bertini, medan Jair da Costa vart erstatta av Sergio Domenicacu 59 minuttar ut i kampen.

Robert Héliès frå Frankrike var dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Europapokal der Landesmeister 1971/72|Europapokal der Landesmeister 1971/72]]» frå ,  den 26. mai 2017.*
Henrik Hagerup

**Henrik Steffens Hagerup** () var ein dansk-norsk offiser, stortingsmann og statsråd, fødd i Kalundborg i Danmark og død i Karlsbad. Han var far til Francis Hagerup.

Far til Hagerup var borgarmeister i Trondheim. Sjølv gjekk han frå 1819 til -24 sjøkadettinstituttet i Fredriksværn. Deretter studerte han i Breslau og 1826-27 gjekk han på Den militære høgskulen i Christiania. Frå 1828 til -32 var han hydrograf ved kystoppmålinga i Nord-Noreg. Etter to år som skipper i fraktfart på Amerika, arbeidde han åra 1835-38 som trigonometrist under den geografiske oppmålinga av kyststroka i Troms og Finnmark. I tida 1840-44 var han lærar i artilleriet ved sjøkadettinstituttet. Han var medlem i fleire kommisjonar, mellom dei om loslova i 1849 og planlegginga av den framtidige sjøstyrken til det norske riket.

Hagerup representerte Jarlsberg og Larvik amt på Stortinget i tida 1848-54. I 1848 var han medlem i Militærkomiteen, Valkomiteen og komiteane om krigen i Danmark, om statslånet og om vernepliktslova. Tre år seinare var han med i Militærkomite nr 1, Valkomiteen, Adressekomiteen og komiteane om trykking og jarnbaneanlegg. I 1854 sat han i Militærkomiteen, Valkomiteen og komiteen om nøytralitetsløyvingar. 21. mars 1856 vart Hagerup utnemnd til statsråd og sjef for Marinedepartementet. Same året vart han forfremja til kontreadmiral.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Dominicus Brun

**Dominicus Nagell Lemvig Brun** () var ein norsk offiser, gardbrukar og stortingsmann, fødd i Åfjord i Sør-Trøndelag.

Brun var son til ein offiser. Han gjekk sjølv den militære vegen og vart offiser i 1808. Frå 1812 var han premierløytnant ved det romsdalske musketerkorps, og frå 1816 også gardbrukar i Surnadal på Nordmøre. Sidan vart han i 1832 kaptein og sjef for det sundalske kompani, 1848-57 oberstløytnant og sjef for trondhjemske nasjonale jegerkorps. Han budde i Trondheim frå 1852 og i Strinda frå 1857.

Brun var forlikskommissær 1834-52 i Surnadal og den fyrste ordføraren i heradet frå 1838 til han flytta i 1852. I Trondheim var han medlem i bystyret.

Brun var stortingsrepresentant frå Romsdals amt i tida 1845-51. Han var i 1845 og 1848 medlem i Justiskomite nr 1, medan han i 1851 hadde plass i Militærkomite nr 2 og Jarnbanekomiteen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Christian Jackhelln

**Christian Albrecht Jackhelln** () var ein dansk-norsk kjøpmann og stortingsmann, busett i Bodø.

Jackhelln var fødd i Ålborg i Danmark, då faren gjorde militærteneste som major. Sjølv slo han seg ned i Bodø, der han var kjøpmann. Han representerte Nordlands amt på stortinga 1833, 1845 og 1851. I 1833 var han medlem i Tollkomiteen og komiteen om Bodø-saka, medan både i 1845 og -51 var medlem i Næringskomite nr 1.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Marinedepartementet

**Marinedepartementet** i Noreg vart oppretta 17. november 1818 og erstatta det tidlegare 7. departement for sjømilitæretaten. Hamne- og kanalvesenet, som tidlegare låg under 5. departement, vart lagt inn under det nye departementet. Også Karantenevesenet vart lagt under Marinedepartementet.

Ved kongeleg resolusjon 6. juni 1861 vart Marinedepartementet og Postdepartementet slått saman til Marine- og postdepartementet, medan Karantenevesenet vart lagt til Indredepartementet.

1. september 1885 vart departementet slått saman med Armédepartementet til Forsvarsdepartementet.

## Statsrådar
* Jens Fabricius (konst.), 1818
* Thomas Fasting, 1818–1820
* Jonas Collett, 1820
* Mathias Sommerhielm, 1820–1821
* Thomas Fasting, 1821–1824
* Poul Christian Holst, 1824–1825
* Thomas Fasting, 1825–1826
* Hans Hagerup Falbe, 1826–1827
* Thomas Fasting, 1827–1830
* Nicolai Johan Lohmann Krog, 1830–1831
* Thomas Fasting, 1831–1833
* Nicolai Johan Lohmann Krog, 1833–1834
* Thomas Fasting, 1834–1836
* Nicolai Johan Lohmann Krog, 1836
* Thomas Fasting, 1836–1839
* Hans Christian Petersen, 1839–1840
* Valentin Sibbern, 1840–1841
* Hans Christian Petersen, 1841–1843
* Valentin Sibbern, 1843–1844
* Hans Christian Petersen, 1844–1845
* Henrich Herman Mejer Foss, 1845–1848
* Ole Wilhelm Erichsen, 1848–1852
* Niels Andreas Thrap (konst.), 1852–1853
* Hans Christian Petersen, 1853
* Ole Wilhelm Erichsen, 1853–1856
* Henrik Hagerup, 1856–1857
* Hans Christian Petersen, 1857
* Henrik Hagerup, 1857
* Hans Christian Petersen, 1857–1858
* Henrik Hagerup, 1858–1859
* Hans Christian Petersen, 1859–1860
* Jacob Worm Skjelderup (konst.), 1860
* Ketil Motzfeldt, 1860
* Harald Storm Wergeland, 1860–1861
* Ketil Motzfeldt, 1861
* August Christian Manthey, 1861

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marinedepartementet|Marinedepartementet]]» frå ,  den 27. mai 2017.*
Jacob Borch

**Jacob Krog Borch** () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Drammen. Han var svigerson til John Gullichsen.

Borch var son til ein kjøpmann. Etter 5-6 år som handelsbetjent i Christiania arbeidde han på eit handelskontor i heimbyen Drammen. Frå 1840 var han kjøpmann i heimbyen, og i tillegg trelasthandlar skipsreiar og fabrikkeigar, til dess han i 1879 gjekk konkurs.

Borch var medlem av Drammen bystyre frå 1844 og ordførar 1856-57. I tida 1860-79 var han styremedlem i Noregs Bank si avdeling i Drammen, og frå 1879 forlikskommissær.

Borch representerte Drammen på Stortinget både i 1851, 1854, 1859-60, 1865-66 og 1877-78. På Tinget var han medlem 1851 og 1859-60, sekretær 1854 og formann 1865-66 i Bankkomiteen. Han var elles sekretær 1851 og medlem 1877-78 i Jarnbanekomiteen, samt i 1877-78 medlem av Lagtinget og Skattekomiteen. I 1878-sesjonen hadde han også sete i Valkomiteen, medan han melde sjukdomsforfall til 1879-sesjonen. Han var i 1860 med i den deputasjonen Stortinget sende til kryninga av Karl III i Stockholm.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Europacupen i fotball 1973

**Europacupen i fotball 1973** var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvararen Ajax frå Amsterdam. Turneringa var den 18. i rekka. I finalen 30. mai 1973 i Beograd vann tittelforsvararen 1-0 over italienske Juventus frå Torino. Dermed tok det nederlandske meisterlaget sin tredje rake triumf i Europacupen i fotball.

Europacupen 1973 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 13. september 1972. Etter to rundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1973.

Vinnarlaget Ajax fekk walkover i 1. runde og slo deretter ut CSKA Sofia, Bayern München og Real Madrid. Juventus sikra seg finaleplass ved å slå ut Olympique Marseille, FC Magdeburg, ungarske Újpesti Dózsa og Derby County.

### Finalen
89&nbsp;484 tilskodarar såg finalen på Raude Stjerne-stadion i Beograd. Sigersmålet kom allereie i 5. minutt og var sett inn av Johnny Rep.

Vinnarlaget **Ajax** stilte med fylgjande mannskap: Heinz Stuy, Wim Suurbier, Barry Hulshoff, Horst Blankenburg, Ruud Krol, Arie Haan, Johan Neeskens, Gerrie Mühren, Johnny Rep, Johan Cruijff (kaptein) og Piet Keizer.

For **Juventus** spelte: Dino Zoff, Sandro Salvadore (kaptein), Gianpietro Marchetti, Francesco Morini, Silvio Longobucco, Franco Causio, Giuseppe Furino, Fabio Capello, José Altafini, Pietro Anastasi og Roberto Bettega. Helmut Haller tok plassen til Bettega i det 49. minutt, åtte minuttar seinare kom Antonello Cuccureddu inn i staden for Causio. 

Milivoje Gugulović frå Jugoslavia dømde kampen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Europapokal der Landesmeister 1972/73|Europapokal der Landesmeister 1972/73]]» frå ,  den 27. mai 2017.*
Université de Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines

**Université de Versailles Saint-Quentin-en-Yvelines** (**UVSQ**) er eit universitet i Versailles i Île-de-France i Frankrike med fokus på teknologi. 

UVSQ underviser innan teknologi og vitskap, i tillegg til mange andre felt, mellom anna administrasjon, økonomi, lingvistikk, statsvitskap og filosofi.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Five Below

**Five Below** er ei amerikansk butikkkjede som sel billige varer - for fem dollar eller mindre. 
Den første butikken i kjeda opna i Wayne i Pennsylvania  den 4. oktober 2002.
Grunnleggjarane var David Schlessinger (grunnleggjar av Encore Books og Zany Brainy) og Tom Vellios, den tidlegare direktøren for Zany Brainy.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Five Below|Five Below]]» frå ,  den 28. mai 2017.*  


## Bakgrunnsstoff

*
6teen

**6teen** er ein amerikansk-kanadisk-fransk tv-serie som blei send frå 2008 til 2014.
Det var ein animert situasjonskomedie for barn og unge.
Johan Horn

**Johan Olivarius Horn** () var ein norsk skulemann, tollar og politikar frå Kongsberg.

Horn var son til ein kjøpmann. Han vart student i 1828 og tok cand.mag.-graden i 1836. Frå 1834 arbeidde han som adjunkt ved Kongsberg middelskole. I 1840 flytta han til Molde, der han var styrar av middelskulen i byen. Han var fyrste redaktør i avisa Romsdals Budstikke frå 1843 til 1846.  Sidan var han tollkasserar 1859-68 i Risør og 1868-90 i Moss. I Moss var han ei tid ordførar for bystyret, og «sparebankdirektør».

Horn representerte Kristiansund og Molde på Stortinget 1845, då han var sekretær i Kyrkjekomite nr 2. Han møtte på Omframtstortinget 1858 som varamann frå valkrinsen Ålesund og Molde. Til Stortinget 1859-60 var han vald representant frå Molde, medlem i Tollkomiteen.

## Kjelder

*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Johan Dietrichs

**Johan Henrik Dietrichs** () var ein norsk kjøpmann, meklar og stortingsmann, fødd på Kongsberg.

Dietrichs var son til ein offiser i det militære. Sjølv slo han seg ned i Tønsberg, der han var kjøpmann og seinare meklar. Han var også «stadskaptein». I mange år var han medlem i Tønsberg bystyre, også ordførar.  

Dietrichs representerte bykrinsen Tønsberg på Stortinget i 1848, 1857 og 1859-60, og på Omframtstortinget 1858. Dessutan var han stortingsrepresentant i 1854, men då frå bykrinsen Tønsberg og Holmestrand. I 1848 var han medlem i Protokollkomiteen, på dei resterande ordinære stortinga hadde han plass i Gasje- og pensjonskomiteen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Nicolai Jenssen

**Jens Nicolai Jenssen** () var ein norsk kjøpmann, skipsreiar og stortingsmann frå Trondheim. Hans Peter Jenssen (1797–1868) var ein ynge bror. Ei syster var gift med Henrik Hagerup.

Jenssen var son til ein grosserar. Etter å ha gått den borgarlege realskulen i fødebyen, tok han vidare merkantil utdanning på ein skule i Cumberland i England. Han tok handelseksamen i 1818 og dreiv saman med mellom andre broren Hans Peter Jenssen firmaet Jenssen & Co. frå 1821. I 1839 skipa han sitt eige handelsfirma, N. Jenssen. Jenssen kjøpte Verdals-godset 1832 og eigde også godset Mostadmarka. I tillegg var han skipsreiar og børskommissær.

Jenssen representerte Trondheim på stortinga 1833 og 1836, Omframtstortinget 1836-37 og Stortinget 1842. I 1845 og 1854 representerte han valkrinsen Trondheim og Levanger på stortinget. Han var medlem 1833, 1836 og 1842 i Bankkomiteen, og formann i 1845 og 1854. Elles var han i 1833 sekretær i komiteen om statskassemidlane og Bodø-saka, medlem 1836 i komiteen om brannvesen i byane, og 1836-37 medlem i Budsjettkomiteen og sekretær i flaggkomiteen. I 1845 var han med i komiteen om trontalen og i Valkomiteen, og til sist var han i 1854 også medlem i Valkomiteen og i komiteen om nøytralitetsløyvingar.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Pressens Faglige Utvalg

**Pressens Faglige Utvalg**, ofte omtalt som **PFU**, er eit utval som Norsk Presseforbund har skipa for å overvake og fremme den etiske og faglige standarden i norsk trykt presse, radio, fjernsyn og internett-publikasjonar. Som ein lekk i dette arbeidet tek utvalet opp til vurdering klager over framferda til norske medium, og konkluderer i ei fråsegn som vert gjort offentleg.

## Organisasjon
Utvalet har sju faste representantar, fire frå media og tre frå ålmenta. Media er representert ved to redaktørar og to journalistar som skal spegle mediemangfaldet. Det er ti vararepresentantar, derav fire frå ålmenta. Utvalet vart skipa i 1936.

Alle redaktørstyrte medium som er knytt til Norsk Presseforbund kan klagast inn for Pressens Faglige Utvalg. Det same gjeld frittståande utgjevarar som ikkje er medlem av Norsk Presseforbund, men som er tilknytt *[[Vær Varsom-plakaten]]*. Klager over andre medium kan avgjerast av Pressens Faglige Utvalg dersom dei samtykker til det.

## Saksarbeid
Pressens Faglige Utvalg kan ta opp til førehaving klager frå einskildpersonar, organisasjonar, institusjonar, verksemder og styresmakter. Generalsekretæren i Norsk Presseforbund kan òg be utvalet ta opp saker av prinsipiell interesse, eller saker der det er rimeleg å gje den eller dei som saka gjeld, hjelp til å fremme ho. Retningslinene for arbeidet i Pressens Faglige Utvalg er Vær Varsom-plakaten som Norsk Presseforbund vedtok i 1936 og dei endringane som er gjort seinare, mellom anna ved at Tekstreklameplakaten vart innteke i 2015, og *[[Redaktørplakaten]]* som vart vedteke i 1953 av Norske Avisers Landsforbund og Norsk Redaktørforening og revidert seinare.

Saksførehavinga i Pressens Faglige Utvalg er offentleg. Saksdokumenta, det vi seie klaga og tilsvaret til klaga, sakssamandraget og innstillinga frå sekretariatet for utvalet, og fråsegna som utvalet gjev i saka, er offentlege. Sakssamandrag vert publisert før møta i utvalet, men innstillinga frå sekretariatet er ikkje offentleg før ho vert lese opp i ope møte. Møta i utvalet er opne, og det kan i utgangspunktet refererast og kringkastast frå møta. 

Dersom privatlivets fred eller personlege tilhøve skal vernast, eller det vil vere særleg tyngande for klagaren at saka er offentleg, kan dokumenta verte unnateke frå offentleggjering og saka verte anonymisert. Av same omsyn kan utvalet gjere vedtak om å lukke møtet. Spørsmål om ikkje å late dokumenta vere offentlege, og om anonymitet i saksførehavinga, vert avgjort av generalsekretæren i Norsk Presseforbund.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
*Framgangmåten ved klage til  Pressens Faglige Utvalg
Peder Christian Holst

**Peder Christian Holst** () var ein norsk offiser, næringsdrivar og stortingsmann frå Trondheim.

Holst var son til ein skulemann. Sjølv var han offiser i trondhjemske infanteriregiment frå 1816 og i artilleribrigaden frå 1821. Han vart forfremja til premierløytnant i artilleriet i 1829 og kaptein i 1837. Frå 1842 til 1854 var han direktør for Kongsberg Våpenfabrikk.

Holst representerte Smaalenenes amt på Stortinget i 1839 og 1842, og bykrinsen Kongsberg i 1848 og 1851. Han var 1839 medlem i  Militærkomiteen, 1842, 1848 og 1851 i Protokollkomiteen, samt i 1842 i komiteen om embetsgardane, i 1848 i Adressekomiteen og 1851 i Valkomiteen. På tingsamlinga i 1848 var han også sekretær i komiteen om vernepliktslova.

Holst var ordførar i Kongsberg i 1847 og 1849–1850. Han døydde i Moss, 75 år gammal.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Europacupen i fotball 1974

**Europacupen i fotball 1974** var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvararen Ajax frå Amsterdam. Turneringa var den 19. i rekka. Etter ein finalekamp 15. mai 1974 på Heysel-stadion i Brussel, som enda uavgjort 1-1, møttest finalistane Bayern München og Atlético Madrid på ny på same bana to dagar seinare, ein kamp vesttyske Bayern München vann med 4-0 over seriemeistrane frå Spania. Sigeren var den fyrste av tre rake triumfar i Europacupen i fotball til det vesttyske meisterlaget. 

Europacupen 1974 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 18. september 1973. Etter to rundar i september-november, vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i tida februar-april 1974.

Vinnarlaget Bayern München trong ekstraomgangar for å slå ut svenske Åtvidabergs FF i fyrste runde, og sende deretter Dynamo Dresden, CSKA Sofia og ungarske Újpesti Dózsa ut av turneringa, medan Atlético Madrid sikra seg finaleplass ved å slå ut tyrkiske Galatasaray, Dinamo Bucuresti, Raude Stjerne frå Beograd og Celtic FC frå Glasgow.

## Finalane
48&nbsp;722 tilskodarar såg finalekampen 15. mai 1974 som enda 1-1, medan 23&nbsp;283 var til stades den 17. mai, då finalen vart avgjort med siger 4-0 til Bayern München. Begge kampane fann stad på Heysel-stadion i Brussel.

I den fyrste finalekampen tok det 114 minuttar før Atlético-kapteinen Luis Aragonés skåra det fyrste målet. Seks minuttar seinare, i det siste minuttet av andre ekstraomgang, utlikna Georg Schwarzenbeck for Bayern. Dermed vart det ny kamp same stad, den 17. mai. Midtbanespelaren Uli Hoeneß gav då Bayern leiinga i 28. minutt, før Gerd Müller i andre omgang sende det vesttyske laget i leiing 2-0 og 3-0 etter 57 og 70 minuttar. Også Hoeneß vart tomålsskårar med ei nettkjenning i 83. minutt.

Vinnarlaget Bayern München stilte med dei same elleve i begge kampane. Sepp Maier stod i mål, vidare var det Johnny Hansen, Georg Schwarzenbeck, Franz Beckenbauer, Paul Breitner, Franz Roth, Rainer Zobel, Uli Hoeneß, Conny Torstensson, Gerd Müller, Jupp Kapellmann. I den fyrste kampen tok Bernd Dürnberger plassen til Torstensson i 76. minutt.

I det fyrste oppgjeret mønstra Atletico: Miguel Reina, Francisco Melo, Adelardo Rodríguez, Ramón Heredia, Luis Aragonés, José Luis Capón, Eusebio Bejarano, Javier Irureta, Armando Ufarte, José Gárate, Ignacio Salcedo. Heraldo Becerra fekk plassen til Ufarte i det 69. minutt og Alberto Fernández spelte ekstraomgangane, i staden for Salecedo. I finalekamp nummer to var Irureta og Ufarte vraka frå startoppstillinga, i staden spelte Becerra og Fernández frå start. På stillinga 0-2 kom fyrst Domingo Benegas inn for Adelardo, og så Ufarte for Fernández.

Vital Loraux og Alfred Delcourt, begge frå Belgia, dømde høvesvis den fyrste og den siste kampen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Europapokal der Landesmeister 1973/74|Europapokal der Landesmeister 1973/74]]» frå ,  den 28. mai 2017.*
Conway-elva

**Conway-elva** på New Zealand utgjer ein del av den tradisjonelle grensa mellom regionane Canterbury og Marlborough på Sørøya.

Utspringet ligg i åsane Amuri Range nær Palmer Saddle, og elva renn i 30 km mot søraust gjennom Hundalee Hills i den sørlege delen av Seaward Kaikoura Mountains, før ho vender mot nordaust og munnar ut i Stillehavet 30 kilometer sør for Kaikoura. Charwell-elva er ei sideelv. Elva fekk truleg namn etter Conwy-elva i Nord-Wales, då dette var heimstaden til Thomas Hanmer, som åtte Hawkeswood Station nær denne elva på 1850-talet.

## Referansar
Amerikapurpurhøne

**Amerikapurpurhøne** (*Porphyrio martinicus*) er ein fugl i riksefamilien med utbreiing i sørlegaste USA, i Karibia, Mellom-Amerika og mykje av Sør-Amerika.

## Skildring
Dette er ei mellomstor rikse som måler 27-36 centimeter i kroppslengd, har vengespenn på 50-61 cm og veg i området ca. 150 til 300 gram. I gjennomsnitt veg vaksne hannar noko meir enn hoene. Dei har store, gule føter, lilla blå fjør med grøn rygg og raudt nebb med gul tupp. Panneblesen er lyseblå. Undergumpen er kvit. Juvenilar er i hovudsak varmbrune, med olivenfarga overside.

Arten lever i subtropisk eller tropisk lågland, ved varme sumpar og myrar i dei søraustlege delstatane i USA og dei tropiske områda i Mellom-Amerika, Karibia og Sør-Amerika sør til og med nordlege Argentina. Fuglar i Florida og tropisk Amerika er standfuglar, men dei fleste nordamerikanske hekkefuglane er trekkfuglar, og overvintrar sør til Argentina. I Sør-Amerika har dei fråvære frå Chile og generelt frå høgste Andes, men finst i opp til 4000 moh. i Peru.

Arten førekjem som streiffuglar over store område. Ein har registrert individ så langt vest som California og Galápagos-øyane, så langt nord som Island og Labrador-halvøya, så langt sør som Sør-Georgia, og så langt aust som Noreg, Storbritannia, Kapp Verde og i stor grad i Sør-Afrika.

Reirplassen er ofte ein flytande struktur av plantemateriale i våtområde. Dei legg tre til ti egg i kullet. Dietten inneheld eit breitt spekter av plante- og dyremateriale, inkludert frø, blad og frukter av både akvatiske og jordbaserte planter, og dessutan insekt, froskar, sniglar, edderkoppar, regnormar og fisk. 

Storleiken på populasjonen er ikkje kjent, men trudd å vere minkande i Nord-Amerika.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Purple Gallinule|Purple Gallinule]]» frå ,  den 28. mai 2017.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*
Hans Peter Jenssen (1797–1868)

**Hans Peter Jenssen** () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Trondheim. Han var far til Hans Peter Jenssen og Anton Jenssen, medan Nicolai Jenssen var ein eldre bror.

H.P. Jenssen var son til ein grosserar. Saman med fleire brør eigde han firmaet Jenssen & Co. i Trondheim. Han var elles styreleiar i både Trondheim Sparebank, og «direktør» for Røros og Selbu verk og for Nordenfjeldske dampskipsselskap, samt i mange år medlem i Trondheim bystyre.

Jenssen møtte fyrste gongen på Stortinget i 1842-sesjonen som suppleant i staden for Jacob Gram og valkrinsen Trondhjem. Sidan var han vald representant frå valkrinsen Trondhjem og Levanger på stortinga 1845, 1851, 1859-60 og 1862-63, dessutan møtte han som suppleant/varamann på Omframtstortinget 1858 frå 29. mai. I 1864 melde han forfall til omframtstortinget grunna sjukdom. På Stortinget var Jenssen medlem i Næringskomite nr 2 i 1842 og 1845 og sekretær i 1851. Vidare var han medlem av Lagtinget i 1845,1851, 1859-60 og 1862-63. Han var også medlem 1851 i Jarnbanekomiteen og 1860 i Valkomiteen, samt formann i Bankkomiteen både i 1859-60 og 1862-63. I 1845 var Jenssen medlem av Riksretten som frikjende statsråd Jørgen Herman Vogt, og i 1860 av deputasjonen Stortinget sende til kryninga av Karl III i Stockholm. 

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Ver Varsam-plakaten

**Ver Varsam-plakaten**, bokmål **Vær Varsom-plakaten**, er eit sett med etiske normer som Norsk Presseforbund har vedteke for trykt presse, radio, fjernsyn og internettpublikasjonar, og som Pressens Faglige Utvalg legg til grunn for sine avgjerder. Vær Varsom-plakaten vart skipa i 1936, og har seinare vorte endra og revidert fleire gonger.

Plakaten fastsett mellom anna at den ansvarlige redaktøren skal verne om redaksjonens produksjon av fri og uavhengig journalistikk, og avgjer med endeleg verknad spørsmål om redaksjonelt innhald, finansiering, presentasjon og publisering. Redaktøren  har det personlige og fulle ansvaret for innhaldet som vert formidla, og skal opptre fritt og uavhengig overfor personar eller grupper som av ideologiske, økonomiske eller andre grunner vil påverke det redaksjonelle innhaldet. Både redaktøren og kvar einskild redaksjonell medarbeidar skal verne om sin fridom, integritet og sitt truverde, og halde seg unna dobbeltroller, verv, oppdrag eller bindingar som kan skape interessekonfliktar eller føre til spekulasjonar om inhabilitet. Ein redaksjonell medarbeidar kan ikkje verte pålagt å gjere noko som strider mot eiga overtyding. Kvar redaktør og medarbeidar har eige ansvar for å kjenne til dei etiske normene og plikter å leggje dei til grunn for arbeidet.

Plakaten gjeld heile den journalistiske prosessen, frå innsamlinga av det journalistiske materialet til presentasjonen av det, bruken av kjelder, kjeldevern, krav om tydeleg å skilje mellom reklame og redaksjonelt stoff, omtale av kriminalsaker og andre sakstypar, omtale av sjølvmord og freistnader på sjølvmord, omtale av born, bruk av fotografi. Når born vert omtalt, er det god presseskikk å ta omsyn til kva for konsekvensar medieomtalen kan få for borna eller barnet, sjølv om barnets føresette har samtykka til eksponeringa. Som hovudregel skal ikkje borns identitet gjerast kjent i familietvistar, barnevernssaker eller rettssaker.

Feilaktige opplysningar skal verte retta snarast råd er. Dei som vert utsette for sterke skuldingar skal om mogleg ha høve til samstundes å imøtegå faktiske opplysningar. Debatt, kritikk og formidling av nyhende må ikkje verte hindra av at parter ikkje vil uttale seg eller medverke til debatt. Dei som har vorte utsett for åtak skal snarast råd er få høve til å gje tilsvar, dersom åtak og kritikk ikkje inngår i ei løpande meiningsutveksling. Det skal krevjast at tilsvaret er av rimeleg omfang, held seg til saka og har ei høveleg form.

## Bakgrunnsstoff
*Ver Varsam-plakaten på nettstaden til Norsk Presseforbund
*Tilsvarande journalist-etiske reglar i andre europeiske land
Kjerstin Risnes

**Kjerstin Risnes** () er ein norsk historikar og forfattar.  Ho er busett i Leikanger i Sogn og Fjordane.  Ho har arbeidd i mellom anna Kriminalomsorg i Fridom, Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane og med eit eige føretak, Nynorsk profil.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
*
*
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
## Kjelder
* Skald forlag
Malvin Skulbru

**Malvin Skulbru** () er ein norsk multikunstnar busett i Tromsø.
Skulbru braut gjennom som visesongar i 1977, tidlegare hadde han blant anna vore sjømann og dansebandmusikar.
I 1992 var han med å starte vise- og folkemusikkgruppa Boknakaran. I tillegg til musikk-karrieren har han gitt ut fire romanar og ei rad samlingar av dikt og songtekstar. Han har hatt fleire utstillingar med bildekunst.

## Bibliografi
* *Viser fra en utkant*, Eget forlag. 1978 (Bokmål og dialekt)
* *Der kom ei vise rækandes*, (viser og sanger) 1982
* *Grå tanker og grønne spirer*, (dikt) 1984
* *På turné : viser og dikt*, 1985
* *Knappespillet*, (dikt og noveller) 1987
* *Fri sikt : en biografitti*, (dikt) 1988
* *Første sesong*, (roman) 1990
* *Dele med deg*, (viser og dikt) 1991
* *I kamelens øye*, (dikt) 2000
* *Malvin si bok*, 2002
* *Ene*, (roman) 2008
* *Tristesse*, (dikt) 2009
* *Snart er egget fullt, Kjærleik og djevelskap*, (dikt) 2009
* *Glir forbi*, (roman) 2017
* *Den stille danseren ved Muren*, (poesiroman) 2018
* *Rom*, (dikt) 2019

## Prisar og utmerkingar
* Torsken kommunes kulturpris i 1983
* Blixprisen i 2002

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Malvin Skulbru|Malvin Skulbru]]» frå ,  den 29. mai 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Allkunne
*Hjemmeside
*Forfatterkatalogen
*Sceneweb
Orkana forlag

**Orkana forlag AS** er eit bokforlag i Stamsund i Lofoten med Oslo-kontor i Industrigata på Majorstua. Forleggjar er Elisabeth Johansen, som skipa forlaget i 1992.

Orkana forlag vart akseptert som poeng-gjevande utgjevar av akademisk litteratur i 2009 (Orkana akademisk), og i samband med dette er det skipa til eit arbeidsutval med representantar frå fleire universitet og høgskular i Noreg.

Orkana forlag gjev òg ut bøker på oppdrag frå verksemder og organisasjonar, eller i samarbeid med verksemder og organisasjonar.

## Bakgrunnsstoff

*Forlagets heimeside
Boknakaran

**Boknakaran** er ei nordnorsk visegruppe som vart starta i 1992 og består av Ragnar Olsen, Jan Arvid Johansen, Malvin Skulbru og Pål Thorstensen. Dei har gjeve ut ei rad plater, og har turnert mykje i Nord-Noreg. Sidan 2008 har bandet hatt med Julie Alapnes Normann i staden for Malvin Skulbru. Mange av visene til Boknakaran er prega av politiske skråblikk, og speler gjerne på den nordnorske kystkulturen. Senja-diktaren Helge Stangnes blir rekna som den femte boknakaren, fordi mange av dikta hans har blitt tonesett og framført av Jan Arvid Johansen. Eit av desse er diktet «Hortensia», som kanskje er den mest kjente visa til Boknakaran.

Årleg held Boknakaran romjulskonsert på vertshuset Skarven i Tromsø.

I 2012 hadde Boknakaran 20-årsjubileumkonsert på Tromsø kulturhus.

## Diskografi
* *[[Unbløgged]]* 1994
* *[[Oppståar-tid!]]* 1996
* *[[På kryss og ters]]* 1999
* *[[Moja på tvoja]]* 2001
* *[[Nær og dær]]* 2003
* *[[Kortreist Musikk]]* 2011

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Boknakaran|Boknakaran]]» frå ,  den 29. mai 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Nils Børresen

**Nils Elias Børresen** () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Flekkefjord.

Børresen var son til ein skipsreiar. Sjølv tok han til som kjøpmann i heimbyen Flekkefjord i 1837. Frå 1845 var han medlem av bystyret, og ordførar i «mange aar».

Børresen representerte Flekkefjord på stortinga 1848, 1851, 1854, 1857, Omframtstortinget 1858, og stortinga 1859-60 og 1862-63. Han var i 1848 og 1851 medlem i Justiskomite nr 2, 1851 medlem og sekretær i Lagtinget og medlem i lovkomiteen av 1851. Sidan var han medlem 1854 i Justiskomite nr 1, medlem 1857 og sekretær 1859-60 og 1862-63 i Vegkomiteen.

Børresen levde ugift og døydde i Christiania, medan han var i byen som tingmann.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Johan P. Bye

**Johan Peter Bye** () var ein norsk stortingsmann, koparslagar og brannsjef i Trondheim, fødd i Orkdal. 

Bye slo seg ned i Trondheim som koparslagar. Han var i si tid medlem i formannskapet i Trondheim og forlikskommissær. I 1842 var han med å skipe handverkarforeininga i byen, og fekk sidan jobben som brannsjef i kommunen. Frå 1856 arbeidde han også som kontrollmålar og vrakar.

Bye møtte på Stortinget 1848 som andre varamann frå valkrinsen Trondhjem og Levanger. Han møtte i staden for avdøde Christian Sommerschild, då fyrste varamann melde forfall. Sidan var Bye vald tingmann frå same valkrinsen både i 1851, 1859-60 og 1862-63. På Stortinget var han i 1848 medlem i Næringskomite nr 2, 1851 medlem i Budsjettkomiteen og Adressekomiteen, 1859-60 i Budsjettkomiteen og 1862-63 i Militærkomiteen og av Lagtinget. Frå 1851 var han 
representantskapsmedlem i Noregs Bank.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Norsk Presseforbund

**Norsk Presseforbund** er ein medlemsorganisasjon som har som føremål å vere eit fellesråd i etiske og redaksjonelle fagspørsmål for  norske massemedium. Medlemar er sjølvstendige og frittståande organisasjonar innanfor mediaverda, Norsk Journalistlag (NJ), Norsk Redaktørforening (NR), Mediebedriftenes Landsforening (MBL), Norsk Forbund for Lokal-TV (NFL, no innlemma i MBL), NRK, TVNorge, TV3, TV 2, P4, Norsk Lokalradioforbund (NLR), Landslaget for Lokalaviser (LLA), Fagpressen, SBS Radio Norge, Ukepressen (MBL).

Presseforbundet skal fungere som sekretariat for Pressens Faglige Utvalg, og har som mål å fremje den etiske standarden, yrkesetikken og integriteten i norske medium, for med det å styrke og verne om ytringsfridomen, pressefridomen og informasjonsfridomen. Dersom medlemane finn det naturleg å opptre samla gjennom Presseforbundet, kan forbundet ta opp saker til førehaving og gje fråsegner. Men Presseforbundet kan ikkje gjere vedtak som er rettsleg bindande for medlemane.

Den daglege verksemda i Presseforbundet vert teke hand om av eit sekretariat i Oslo leia av ein generalsekretær under instruks og i samsvar med funksjonsskildring vedteke av styret i forbundet.

Forbundet vart skipa 28. oktober 1910.

## Bakgrunnsstoff
*
*Om Norsk Presseforbund i Brønnøysundregistra
Ernst Wroldsen

**Ernst Willy Wroldsen** () er ein norsk næringslivsleiar og politikar frå Langesund i Telemark, stortingsrepresentant 1981-93 frå Vestfold for Arbeidarpartiet.

Wroldsen var son til ein støyperiarbeidar.  Etter å ha vore billettør og elev på Ringerike Folkehøgskole, var han ekspeditør i åra 1962-65. Frå 1965 til 1981 hadde han ulike stillingar i firma Vest-Viken.

I tida 1972 til -83 var Wroldsen medlem i Tønsberg bystyre for Arbeiderpartiet, dei siste åtte åra med plass i formannskapet. Hausten 1981 vart han vald til stortingsrepresentant frå Vestfold, og attvald ved dei neste to stortingsvala. Valperioden 1981-85 var han medlem i Kyrkje- og undervisningskomiteen, deretter 1985-89 medlem i Sosialkomiteen. I den siste perioden, 1989-93, var han medlem i Energi- og industrikomiteen, som nestleiar frå 21. november 1990. Wroldsen var landsstyremedlem 1989-91 i Det norske Arbeidarparti.

Etter 1993 var Wroldsen informasjonssjef i Vestfold Kraft til 2000, sidan i det omdanna selskapet Skagerak Energi AS til 2003.

## Kjelder
* Stortingsbiografi
Klikkfang

**Klikkfang** eller **klikkagn** (frå engelsk *clickbait*) er ei nedsetjande nemning på overskrifter eller bilete til nettartiklar som freister ein til å klikka på dei for å lesa artikkelen, men ofte lover meir enn artikkelen kan halda. Overskrifta kan ofte vera villeiande eller overdriven. Modellen, som blant anna vert assosiert med Upworthy (grunnlagt i 2012) og andre viralnettstadar, ser ofte ut som dette:
* ein tittel som består av to setningar
* ein følelsesmessig lovnad
* held tilbake viktig informasjon for lesaren

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Klikkagn|Klikkagn]]» frå ,  den 30. mai 2017.*
Aleksandrovsk i Murmansk oblast

**Aleksandrovsk** er eit administrativt territorium i Murmansk oblast med fleire lukka byar.

Administrasjonen vart oppretta 28. mai 2008 og er felles for dei lukka byane Poljarnyj, Gadzjijevo og Snezjnogorsk. 

## Referansar


## Kjelder
* Официальный сайт
* В Мурманской области появится новое ЗАТО Александровск
* Устав муниципального образования «Городской округ ЗАТО Александровск» 
* Объединенный ЗАТО Александровск обрел главу
Ove Høegh

**Ove Guldberg Høegh** () var ein norsk lækjar og stortingsmann, fødd på Grue.

Høegh var son til futen Dines Høegh, ein av dei mange som omkom i kyrkjebrannen på Grue i 1822. Etter å ha vorte student frå Skiens skole i 1833, vart Ove Høegh cand.med. i 1840. Allereie i 1836 og 1837 var han lækjar i Lofoten under lofotfisket, og i 1838 fungerte han ei tid som «distriktslæge» i Salten. I 1841 var han privatlækjar i Lødingen, før han vinteren 1842 atter var «fiskerilæge» i Lofoten og 1843 var lækjar ved koparverket i Alta. Frå 1845 var han distriktslækjar i Senja, busett i Trondenes. Sommaren 1854 flytta han til Trondheim, då han var utnemnd til Noregs fyrste overlækjar for «den spedalske syke». Dei neste åra var han heile sommarhalvåret på reiser langs norskekysten, der han kartla utbreiinga av sjukdomen og i 1856 oppretta Lepraregisteret, verdas fyrste pasientregister, eit register som i 2001 vart innlemma i UNESCO sine verdsminne.  

Høegh var stortingsrepresentant frå Finmarkens amt (Troms og Finnmark fylke) i 1851 og 1854, og frå bykrinsen Trondhjem og Levanger i 1862-63. På Stortinget var han i 1851 og 1854 medlem i Budsjettkomiteen, og 1862-63 i Gasjekomiteen. Han døydde av tyfus på Rikshospitalet i Christiania, medan han var i hovudstaden som stortingsmann. 

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

## Bakgrunnsstoff
* Om Høegh og hans arbeid med spedalsksykja i *Ti tusen skygger*, s. 116-131, av Bjørn Godøy.
Olaf Fjalstad

**Olaf Fjalstad** () var ein norsk jurist og politikar, fødd i Bamble. Han representerte byane i Nord-Noreg og partiet Høgre på Stortinget frå 1928 til -45.

Fjalstad var son til ein prest. Han var elev ved Kongsgård skole i Stavanger.Etter å ha vorte student i Stavanger i 1906, studerte han til cand.jur. og tok eksamen i 1911. Åra 1911-15 praktiserte han kunnskapane sine hos Riksadvokaten i Oslo, og på sorenskriveri i Valdres og Nordre Helgeland. I 1916 flytta han til Tromsø og var fullmektig hos statsadvokaten i fem år, og deretter statsadvokat 1921-37 i Troms og Finnmark lagsokn. Samstundes var han 1930-37 styrar av Noregs Bank si avdeling i Tromsø. Frå 1937 var han lagdommar i Nedenes til han gjekk for aldersgrensa, budde då i Arendal.

Fjalstad var med i Tromsø bystyre frå 1922 til han forlet byen i 1937. Han var varaordførar 1926 og 1929-30, ordførar 1927. Hausten 1927 vart Høgre-mannen vald til å representere byane i Nord Noreg; Bodø, Narvik, Tromsø, Hammerfest, Vardø, Vadsø, på Stortinget. Med attval dei tre neste stortingsvala, vart han verande stortingsmann til 1945. Månadene fram til 21. juni 1928 var han med i Sosialkomiteen, då han vart flytta over i Justiskomiteen, der han vart verande medlem til han gjekk ut av Stortinget.

## Kjelder

*
Rikard Olsvik

**Rikard Sverre Olsvik** () var ein norsk skulemann og politikar frå Aure på Nordmøre. Han representerte Møre og Romsdal og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1981 til 1993.

Olsvik var son til ein gardbrukar. I ungdomsåra gjekk han folkehøgskule og realskule. Han tok eksamen ved lærarskule i 1954 og underviste så på skular i Tustna og i Stangvik i åra 1955-64. Skuleåret 1964/65 arbeidde han i Sunndal kommune. Frå 1965 var han styrar ved Rindal barne- og ungdomsskule til 1981.

Olsvik engasjerte seg i og for Arbeidarpartiet, og var perioden 1960-63 medlem av både kommunestyret i Tustna og formann i skulestyret i kommunen. Sidan var han 1968-75 med i Rindal kommunestyre, med plass i formannskapet og toårsperioden 1972-73 også ordførar. Frå 1976 til 1983 var han medlem i Møre og Romsdal fylkesting, der han i 1980-81 var nestformann i næringsutvalet.

Ved stortingsvalet 1981 vart Olsvik vald til å representere Møre og Romsdal og Arbeidarpartiet på Stortinget, sidan attvald i 1985 og 1989. På Stortinget var han den fyrste fireårsperioden medlem i Landbrukskomiteen. Deretter var han sekretær i Forsvarskomiteen i fem år, til han 8. november 1990 vart flytta over i Samferdselskomiteen, i samband med at  Gro Harlem Brundtland tok over som regjeringssjef etter Jan P. Syse. Elles var Olsvik leiar av Fullmaktskomiteen frå 22. mars 1990.

Frå 1994 til -98 var Olvik ein av riksrevisorane. Han var elles på ny medlem 1995-99 i Rindal kommunestyre.

Olsvik døydde på sjukeheimen i Rindal.

## Kjelder
*
Namnetrekk

**Namnetrekk** eller **signatur** er måten eigaren av eit namn skriv det på for hand. Namnetrekk vert nytta som identitetsprov, ofte for å syna at ein har samtykt med eller godkjend eit dokument. Autografar plar ha namnetrekk jamsides anna handskriven tekst.

Logoar har stundom namnetrekk, til dømes Disney-logoen.

## Kjende namnetrekk
Norske namnetrekk.


Petter Dass signatur.jpg|Petter Dass (1647-1707)
Signature of Ludvig Holberg.jpg|Ludvig Holberg (1684-1754)
Ivar Aasen signature.jpg|Ivar Aasen (1813–1896)
Henrik Ibsen signatur.jpg|Henrik Ibsen (1828-1906)
Oda Krohg signature.png|Oda Krohg (1860-1935)
Fridtjof Nansen (signature).svg|Fridtjof Nansen (1861-1930)
Edvard Munch, signature.svg|Edvard Munch (1863-1944)
Roald Amundsen Signature.svg|Roald Amundsen (1872-1928)
Harald V of Norway Signature.svg|Harald V (1937-)
USF Verftet

**USF på Verftet** er eit kultur- og scenehus på Georgernes Verft i Bergen, attmed Puddefjorden på vestsida av Nordnes. Her ligg scenene Sardinen USF, Studio USF og Røkeriet USF, kinosalen Cinemateket USF for filmframsyning, kunstgalleriet Visningsrommet USF med skiftande utstillingar og kunstprosjekt, og Kippers Bar og Kafé. I huset er det òg fleire atelier, arbeidsrom, lokale og kontor for kunstnarar og kulturverksemder av mange ulike slag.

Huset er ein ombygd hermetikkfabrikk, United Sardine Factories Ltd. (USF), som vart skipa i 1910, og er i dag eigd av Norwegian Preserving AS, som leiger ut lokala i huset til kulturverksemder. Ei stifting, Stiftelsen Kulturhuset USF, er ansvarleg for drifta av alle scenene, Visningsrommet USF og gjestekunstnarordninga AiR Bergen (Artist in Residence at USF Bergen) og Bergen Designinkubator (eit prosjektet i regi av Bergen kommune, Fakultet for kunst, musikk og design ved Universitetet i Bergen og USF for å synleggjere designkompetansen og hjelpe nyutdanna studentar med å etablere eigen verksemd og komme i kontakt med næringslivet i kommunen). Alle verksemdene i USF-huset er elles frittståande og ikkje direkte knytt til administrasjonen for Stiftelsen Kulturhuset USF.

Utsjånaden på huset er i dag omlag slik det var som hermetikkfabrikk etter ombygging i 1914-15, med unntak av at to sjøbuer på arealet er rivne.   Hermetikkfabrikken vart avvikla i 1983, og dei fyrste kunstnarane flytta inn i ateliera tidleg på åttitalet. I åra deretter vart huset utvikla til å verte eit allsidig senter for kunst og kultur, og opna i 1993 som kultur- og scenehus.

## Bakgrunnsstoff
*Kultur- og scenehuset USF