open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MF «Hardingen» (1966)

**MF «Hardingen»**, seinare **«Erik P.»** og no **«Hardingen sr.»** er ei bilferje levert frå Ankerløkken Verft i Florø i mai 1966 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ho gjekk i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal frå 1966 til 1973. Frå 1977 til slutten av 1980-åra gjekk ho i ruta Halhjem-Våge-Bruntveit og dei siste åra, frå kring 1989 til 1991 i ruta Flatråker-Jektavik-Nord-Huglo.

Ferja vart i 1991 selt til Italia og frå 1992 til 2003 gjekk ho i rute mellom Palau og La Maddalena. Frå 2003 og framover gjekk ho i rute mellom Calasetta og Carloforte på Isola di San Pietro ved Sardinia.

I 2016 vart «Hardingen» kjøpt av eit norsk reiarlag og ført tilbake til Noreg. Ferja vart ikledd dei orginale HSD-fargane og sett inn i turistrute i indre Sognefjorden.

## Kjelder
* Skipet.no
* Kinsarvik på Fjordfähren (tysk)
Johannes Østtveit

**Johannes Østtveit** () var ein veterinær og stortingsrepresentant frå Sauherad. Han representerte Telemark og Kristeleg Folkeparti på Tinget frå 1965 til -73.

Foreldra til Østtveit var skulefolk på Gvarv i Sauherad. Sjølv gjekk han åra 1943-46 på Skien høyere allmennskole. Deretter vart det fem års studiar ved Noregs veterinærhøgskule i Oslo. Ferdig utdanna veterinær i 1951, gjekk han så inn i vitskapleg assistent-stilling ved veterinærhøgskulen. 1954-55 arbeidde han som veterinær i Vang i Hedmark. Dei to neste åra fram til 1957 var han seminveterinær i Gamleby i Sverige. Frå 1957 til 1965 praktiserte han veterinær-yrket i Bø i Telemark.

Østtveit var medlem av kommunestyret i Bø frå 1960 til 1975. I denne perioden leia han fleire kommunale nemnder og råd. Hausten 1965 vart han vald inn på Stortinget for Kristeleg Folkeparti. På Tinget fekk han plass i Administrasjonskomiteen. Etter å ha vorte attvald i 1969 var han dei neste fire åra medlem av Sosialkomiteen.

Han var sterkt engasjert i arbeidet for kristne i Aust-Europa gjennom organisasjonen Misjon bak Jernteppet. Om denne aktiviteten skreiv han *Kirkeklokker i natten - vennskap gjennom jernteppet*, som kom ut på Lunde Forlag i 1998.

## Kjelder
*Biografi på Stortinget.no
Ruter AS

**Ruter AS** er eit selskap som står for adminstrasjonen av kollektivtrafikken i Oslo og Akershus. Selskapet er eigd av Oslo kommune med 60 % og Akershus fylkeskommune med 40 %.

Ruter AS fastsett takstar og rutetilbod for T-bane, trikk, buss og passasjerferjer i dette området, og tingar deretter kollektivtenestene frå dei ulike operatørselskapa. For buss og båt vert kontraktane tildelt etter anbodskonkurransar, og for T-bane og trikk ved årlege kontraktar med Oslo T-banedrift AS, Oslotrikken AS og Oslo Vognselskap AS etter tingingar. Ruter AS har òg å gjere med dei investeringar og dei pengestraumane i kollektivtrafikken som vert stilt til disposisjon gjennom Oslo kommune og Akershus fylkeskommune.

Takstane for passasjertrafikken på jarnbanene i Oslo og Akershus går inn under takstsystemet til Ruter AS, men det er Noregs statsbaner som står for drifta av toga på oppdrag frå Samferdsledepartementet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Internettsidene til Ruter AS.
Harald Wedel-Jarlsberg

**Harald Wedel-Jarlsberg** () var ein norsk godseigar og politikar frå Aker i dåverande Akershus amt. Herman Wedel-Jarlsberg var far hans.

Harald Wedel-Jarlsberg var offiser i marinen frå 1832 til han tok avskjed som premierløytnant i 1846. Frå 1837 var han styrar av Bærum jarnverk og budde der sidan. I 1840 fekk han styringa over samtlege godseigedomar etter far sin, som døydde det året. Han vart eigar av desse eigedomane i 1853, med unnatak for storgarden Bogstad og det tidlegare Jarlsberg grevskap. Med sine vidstrakte skogeigedomar dreiv han stor skogsdrift og trelastforedling, særleg etter at drifta ved jarnverket vart nedlagt i 1872.

Wedel-Jarlsberg var i mange år medlem av heradsstyret i Bærum og ordførar. Han var medlem av to kongelege kommisjonar, 1853 og 1865, som såg på drifta av Kongsberg sølvverk. Både i 1862-63 og 1865-66 representerte han Akershus amt på Stortinget, og elles på omframtstortinget 1864. Han var i 1862-63 medlem av næringskomite nr 2 og av komiteen om skoglova og matrikkellova. I 1864 var han med i komiteen som arbeidde med seinkinga av innsjøen Øyeren, og i 1865-66 medlem av Lagtinget og næringskomite nr 2. 

Han var leiar av Norges Vel i perioden 1882-87.

## Kjelder

*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*, side 939-940. Kristiania, 1914
*
The Moviegoer

***The Moviegoer*** er det sjuande studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i oktober 1972, men selde dårleg. Det vart ikkje gjeve ut singlar frå albumet, men «This Way Mary» vart seinare gjeve ut som B-sida til singelen «The Me I Never Knew» i 1973. Albumet består utelukkande av songar frå filmar tidlegare spelt inn av andre artistar. 

Albumet var det første av seks studioalbum der Walker ikkje skreiv nokre av songane. Walker mista den kreative kontrollen over musikken sin etter at dei to førre albuma *[[Scott 4]]* og *[['Til the Band Comes In]]* selde dårleg, og Walker vart bede om å spele inn eit «harmlast, venleg album som lett kunne marknadsførar og seljast». Walker fekk likevel velje ut songane til albumet og henta dei frå favorittfilmane sine.

Albumet vart raskt sett saman hausten 1972 med dei vanlege studiomusikarane til Walker, som bestod av produsenten Johnny Franz og lydteknikaren Peter J. Olliff. Nytt for dette albumet var at Robert Cornford vart henta inn til å gjere orkesterarrangementa. Trass i at ein prøvde å gjere albumet meir kommersielt fekk det dårleg kritikk då det kom ut i oktober 1972. Albumet vart gjeve ut på ny i 1974 på Contour med nytt plateomslaget. Albumet har sidan blitt sletta og ikkje gjeve ut på nytt. Ein trur det kjem av at Walker var misnøgd med albumet. Dei fleste av songane er likevel gjevne ut på samleplatene *[[5 Easy Pieces]]* (2003) og *Classics & Collectibles* (2005). «Glory Road», «The Summer Knows» og «The Ballad of Sacco and Vanzetti» finst på *[[5 Easy Pieces]]* (2003), medan «Loss Of Love», «Come Saturday Morning», «That Night», «This Way Mary», «A Face In The Crowd», «Speak Softly Love», «Easy Come Easy Go» finst på samlinga *Classics & Collectibles*. Berre «Joe Hill» og «All His Children» er ikkje gjeve ut på ny.

## Mottaking

Som dei fleste albuma til Walker i 1970-åra, fekk *The Moviegoer* dårleg kritikk då det kom, men kritikken har blitt mildare med åra. I Walker-biografien *A Deep Shade of Blue*, tilrådar Mike Watkinson og Pete Anderson albumet berre til dei største tilhengjarane av Scott Walker, men omtalar «The Ballad of Sacco and Vanzetti» som det utvilsame høgdepunktet med ei Spaghetti Western-kjensle som minna om «The Seventh Seal» frå *[[Scott 4]]*.

Stephen Thomas Erlewine skriv på Allmusic om *The Moviegoer* at det var «harmlaus pop levert utan at Scott hadde lagt sjela si i det».

## Innhald

## Medverkande
* Scott Walker – vokal
* Johnny Franz – produsent
* Peter J. Olliff – lydteknikar
* Robert Cornford – Orkesterdirigent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Moviegoer (album)|The Moviegoer (album)]]» frå ,  den 2. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Come Saturday Morning

«**Come Saturday Morning**» er ein popsong med musikk av Fred Karlin og tekst av Dory Previn, gjeven ut i 1970. Han vart først spelt inn av The Sandpipers i filmen *[[The Sterile Cuckoo]]* frå 1969 med Liza Minnelli, og vart nominert til Oscarprisen for beste originale song. 

Innspelinga til The Sandpipers nådde 17. plassen på Billboard Hot 100 i 1970, og 8. plass på Billboard's Easy Listening liste, der han låg inne i 24 veker. The Sandpipers gav òg ut songen på albumet deira *[[Come Saturday Morning av The Sandpipers|Come Saturday Morning]]* i 1970, og det same gjorde Minnelli i 1969 på albumet hennar *[[Come Saturday Morning av Liza Minnelli|Come Saturday Morning]]*.

Andre innspelingar:
*Chet Baker (i 1970 på albumet *Blood, Chet and Tears*)
*Tony Bennett (i 1970 på albumet *[[Tony Bennett's Something]]*)
*Patti Page (i 1970 for Columbia Records på albumet *[[Honey Come Back]]*)
*Scott Walker (i 1972 på albumet *[[The Moviegoer]]*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Come Saturday Morning (song)|Come Saturday Morning (song)]]» frå ,  den 3. mai 2014.*
All His Children

«**All His Children**» er ein singel av den amerikanske countrymusikaren Charley Pride med musikk av Henry Mancini. Han vart gjeven ut i januar 1972 som temasongen i filmen *[[filmen Sometimes a Great Notion|Sometimes a Great Notion]]*. Songen nådde andreplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot Country Singles-lista. Han nådde òg toppen av *[[RPM (magazine)|RPM]]* Country Tracks-lista i Canada.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:All His Children|All His Children]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Stortingsrepresentantar 1833-1835

**Stortingsrepresentantar 1833-1835** er ei oversikt over representantane til Stortinget 1833-1835. Lista syner alle som vart valde til Stortinget. Totalt var det 95 representantar frå 34 valkrinsar; 64 representantar frå 17 landkrinsar (amt) og 31 representantar frå 17 bykrinsar.

## Landkrinsar

### Smaalenenes Amt

### Akershus amt

### Hedemarkens Amt

### Christians Amt

### Buskeruds Amt

### Jarlsberg og Laurviks Amt

### Bratsberg Amt

### Nedenes og Robygdelagets amt

### Lister og Mandals Amt

### Stavanger Amt

### Søndre Bergenhus Amt

### Nordre Bergenhus Amt

### Romsdals Amt

### Søndre Throndhjems Amt

### Nordre Throndhjems Amt

### Nordlands Amt

### Finmarkens Amt

## Bykrinsar

### Fredrikshald

### Fredriksstad

### Moss

### Christiania

### Drammen

### Kongsberg

### Holmestrand

### Tønsberg

### Laurvik og Sandefjord

### Skien og Porsgrund

### Kragerø og Østerisør

### Arendal

### Christanssand

### Stavanger

### Bergen

### Christianssund og Molde

### Throndhjem

## Kjelder

*Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste 
**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Liste over stortingsrepresentanter 1833–1835|Liste over stortingsrepresentanter 1833–1835]]» frå , den 3. mai 2014 [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Liste_over_stortingsrepresentanter_1833%E2%80%931835&oldid=12786339 revisjon 12786339]*
Johan Richard Krogness

**Johan Richard Krogness**,  også kjend som **J. R. Krogness**, () var ein kjøpmann, næringsdrivar og stortingsmann frå Trondheim.

Krogness var son til ein kjøpmann. Han vart student i 1835 og tok andre-eksamen. Etter ei tid som jus-student i Kristiania braut han av studiane og tok til som kjøpmann i fødebyen Trondheim. I 1845 busette han seg i Hommelvik, der han dreiv eit stort teglverk. Han var ordførar i Strinda i mange år.

Krogness representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget frå 1854 til han døydde, men deltok ikkje i 1871-sesjonen grunna sjukdom. På Tinget stod han for ei liberalistisk linje, nært knytt til karar som Johan Sverdrup, Ole Richter og Johannes Steen. Krogness var medlem av budsjettkomiteen frå 1854 til -60 og på ny frå 1865 til -69. Elles var han 1854 og 1862-63 medlem av komiteen om stortingsbygningen, 1859-60 av komiteen om stathaldarsaka, 1857 og 1868-69 av jarnbanekomiteen, 1864 av komiteen om den dansk-tyske krig og 1868-69 av røysterettskomiteen. Krogness var medlem av deputasjonane som Stortinget sende til kongekroninga i Stockholm i 1860 og til opninga av jarnbanen mellom Kristiania og Göteborg i 1862.

Krogness døydde i Trondheim i februar 1872, då han var på veg til Stortinget i Kristiania.

## Notar

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Any Day Now av Scott Walker

***Any Day Now*** er det åttande studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i mai 1973, men selde dårleg. «The Me I Never Knew» vart gjeven ut som den einaste singelen frå albumet med opningssporet frå *[[The Moviegoer]]*, «This Way Mary», som B-sida. Albumet var òg det siste studioalbumet Walker gav ut på Philips Records og han skreiv sidan kontrakt med CBS Records (no Columbia).

## Tilgjenge
*Any Day Now* er vanskeleg å få tak i, sidan ein trur Walker var misnøgd med albuma sine frå denne perioden, som han i dokumentaren *[[Scott Walker: 30 Century Man]]* kallar «villmarksåra». Walker har stogga alle CD-utgjevingar av *Any Day Now*, ** (1969) og *[[The Moviegoer]]* (1972).

Trass i at albumet er sletta frå katalogen, er kring halvparten av songane gjevne ut på samleplatene *The Collection* og *Classics & Collectibles* (2005). «The Me I Never Knew», «We Could Be Flying», «Do I Love You?», «When You Get Right Down to It», «Cowboy» og «All My Love's Laughter» finst på *Classics & Collectibles*, medan «Any Day Now» finst på *The Collection*. «If Ships Were Made To Sail» finst på ei samling av songar skrivne av Jimmy Webb kalla *"And Someone Left The Cake Out In The Rain* (1998). «Maria Bethania», «If» og «Ain't No Sunshine» er aldri gjevne ut på nytt.

## Mottaking

Som med dei andre platene til Walker i 1970-åra, fekk *Any Day Now* dårleg kritikk då ho kom ut, men har sidan vorte sett i eit meir positivt lys. 

## Innhald

## Medverkande
* Scott Walker - vokal
* Peter Knight - arrangement, dirigent
* Robert Cornford - arrangement, dirigent på spor A4, A6, B1, B5
* John Franz - produsent
* Peter J. Olliff - lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Any Day Now (Scott Walker album)|Any Day Now (Scott Walker album)]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stretch av Scott Walker

***Stretch*** er det niande studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i november 1973, men selde dårleg. Det var det første soloalbumet til Walker for CBS/Columbia etter han gjekk frå Philips Records.

Dei fleste av songane på albumet var coverversjonar, fleire av låtskrivarar Walker hadde spelt songar av før, som Randy Newman og Jimmy Webb. Den einaste nye songen, «Someone Who Cared», vart skriven av albumprodusenten Del Newman. Albumet vart spelt inn i 1973 i Nova Studios i Marble Arch i London. Albumet fekk dårleg kritikk då det kom ut i november 1973. Albumet vart gjeve ut på CD i 1997 av BGO Records i lag med det tiande studioalbumet til Walker, *[[We Had It All]]*, frå 1974.

## Mottaking

*Stretch* fekk dårleg kritikk frå musikkpressa.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stretch (album)|Stretch (album)]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
How I Got to Memphis

**«How I Got to Memphis»** er ein song skriven Tom T. Hall og spelt inn av den amerikanske countryartisten Bobby Bare. Han kom ut i august 1970 som den første singelen frå albumet *This Is Bare Country*.

## Mottaking
Ei melding som stod i *[[magasinet Billboard|Billboard]]* kalla songen «mektig Tom T. Hall-materiale, og ein av dei ebste framføringane til Bare.»

## Lister
Versjonen til Bobby Bare låg 16 veker på Hot Country Songs-lista, og nådde tredjeplassen.

## Deryl Dodd-versjonen

Seint i 1996 spelte Deryl Dodd songen for debutalbumet sitt, *[[One Ride in Vegas]]*. Songen var den andre singelen frå albumet. I staden for ei B-side inneheld resten av singelen klipp frå albumet.

Don Yates frå  *[[Country Standard Time]]* kalla versjonen til Dodd «lidenskapleg».

### Lister
Dodd-versjonen låg 20 veker på Hot Country Songs og nådde 36. plass tidleg i 1997.

## Andre versjonar
* Scott Walker spelte songen i 1974 på albumet *[[Stretch av Scott Walker|Stretch]]*.
* Rosanne Cash spelte songen i 1982 på albumet hennar *[[Somewhere in the Stars]]*.
* Buddy Miller spelte songen i 1995 på albumet *Your Love and Other Lies*.
* Solomon Burke spelte songen i 2006 på albumet *Nashville*.
* JT Lauritsen & The Buckshot Hunters fra Norge, har også en versjon av denne. På albumet *Squeezeboxing* som kom ut i 2007.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:How I Got to Memphis|How I Got to Memphis]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Use Me av Bill Withers

«**Use Me**» er ein song skriven og spelt inn av Bill Withers og gjeven ut i 1972 på albumet *[[Still Bill]]*. Han var den nest største hitten i USA, og kom ut i september 1972, og nådde seinare andreplassen på Billboard Hot 100. Songen selde til gullplate.

## Innhald
Songaren klagar over råda han får av venene sine, som verkar å heile tida prøve å snakke songaren ut av romantiske forhold der dei meiner songaren vert «brukt». Men songaren er ikkje i tvil om at han vil halde fram slik tinga er og indikerer at nyt å verte «brukt». 

Til slutt, medan songen tonar ut, innrømmer songaren: «it aint too bad the way you're using me, 'cause I sure am using you to do the things you do».

## Bruk i populærkulturen
*Songen er nytta som bakgrunnsmusikken Alice Eve set på i filmen *[[She's Out of My League]]*, for ein klinescene på sofaen. 
*Han vart nytta i filmen ** når hovudrolla møter ei jente på ein fest. 
*Han vart nytta i filmen *[[Any Given Sunday]]* når Dennis Quaid si rolle kjem attende som quarterback for the Sharks.
*Han vert nytta i den første episoden av HBO-serien *[[The Wire]]* og vert spelt i den første scenen til Orlando's.
*Han vart nytta i *[[filmen American Beauty|American Beauty]]* og på filmmusikkalbumet som følgde. 
*Han vart nytta i 1997 i filmen *[[Boogie Nights]]*.

## Andre versjonar
Mange andre artistar har spelt inn songen, som: 

* Widespread Panic 
* Aaron Neville 
* Fiona Apple 
* Better Than Ezra
* Slash's Blues Ball
* D'Angelo
* Hootie & the Blowfish
* The House Jacks
* Eran James 
* Esther Phillips
* Al Jarreau 
* Grace Jones, i 1981 på albumet *[[Nightclubbing av Grace Jones|Nightclubbing]]*

* Isaac Hayes
* Jim White 
* Kimiko Kasai
* Tenth Avenue North
* Raw Stylus
* Liza Minnelli, i 1973 på albumet *[[The Singer av Liza Minnelli|The Singer]]*
* Holly Golightly
* Lindsay Mac
* My Brightest Diamond
* Walter "Wolfman" Washington
* Rick Braun from "Kisses in the Rain» (2001)
* Junior Wells

* Fred Wesley & The J.B.'s
* Som ein duett mellom Mick Jagger og Lenny Kravitz
* Som ein duett mellom Alicia Keys og Rob Thomas
* Ben Harper
* Zoobombs
* Rockapella
* Omar
* UGK 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Use Me (Bill Withers song)|Use Me (Bill Withers song)]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
We Had It All

***We Had It All*** er det tiande studioalbumet til den amerikanske songaren Scott Walker. Det kom ut i august 1974, men selde dårleg. Dette var det siste studioalbumet til Walker på ti år, men han var med på ei attforeining av The Walker Brothers i mellomtida.

Fire av ti songar på albumet vart skrivne av Billy Joe Shaver og hadde tidlegare vore gjeve ut på Waylon Jennings sitt *[[Honky Tonk Heroes]]* i 1973. Albumet vart spelt inn i august 1974 i Nova Studios i Marble Arch i London. Albumet kom ut seint i 1974 og fekk generelt dårleg kritikk. Albumet kom ut på ny på CD i 1997 på BGO Records i lag med det førre studioalbumet hans, *[[Stretch av Scott Walker|Stretch]]* frå 1973. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :We Had It All|We Had It All]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
If av Bread

«**If**» er ein poprocksong skriven av den amerikanske songar-låtskrivaren David Gates i 1971. Den første populære versjonen art spelt inn av gruppa hans Bread, og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 då han kom ut på singel i 1971. Songen låg òg tre veker på toppen av Easy Listening-lista.

Songen har blitt spelt inn av andre songarar og musikarar, som Petula Clark, Sergio Franchi, Cleo Laine, Perry Como, Frank Sinatra, Tom Jones, Jack Jones, Shirley Bassey, Herbie Mann, Julio Iglesias, Joe Pass, Ryoko Moriyama, Westlife, Olivia Newton-John, Dolly Parton, Scott Walker, Andy Williams, Frankmusik, og Damien Leith. 

Telly Savalas spelt inn ein nesten munnleg versjon av songen som nådde toppen av UK Singles Chart og låg der i to veker i mars 1975. Ein parodiversjon av Savalas-versjonen vart spelt inn av  Chris Sanford og Bill Mitchell som Yin and Yan, og nådde 25. plassen i Storbritannia. 

I USA er versjonen til Bread den kortaste songtittelen som nådde Topp 10 fram til 1993, då Prince nådde sjuandeplassen med «7», og sidan av Britney Spears som nådde toppen av lista med «3» i 2009.

«If» har vore mykje nytta i bryllaup sidan han kom ut.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:If (Bread song)|If (Bread song)]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Ain't No Sunshine

«**Ain't No Sunshine**» er ein song av Bill Withers frå albumet *[[Just as I Am av Bill Withers|Just as I Am]]* i 1971, produsert av Booker T. Jones. Med på albumet spelte Donald «Duck» Dunn på bassgitar og Al Jackson, Jr. på trommer, i tillegg til Withers på vokal og gitar. Strykearrangementet vart laga av Booker T. Jones og han vart spelt inn i Memphis av lydteknikaren Terry Manning. Songen vart gjeven ut på singel i september 1971 og vart det store gjennombrotet for Withers. Songen nådde sjetteplassen på U.S. R&B-lista og tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100.

Songen er i moll.

## Historie
Withers var inspirert til å skrive songen etter å ha sett filmen *[[filmen Days of Wine and Roses|Days of Wine and Roses]]* frå 1962. Han snakka om karakterane i filmen spelt av Lee Remick og Jack Lemmon, «Dei var begge alkoholikarar og var vekselvis svak og sterk. Det er som å ta ein ny porsjon med rottegift. Stundom saknar du ting som ikkje nødvendigvis var særleg bra for deg. Det var berre noko eg tenkte på då eg såg filmen, og truleg noko anna som skjedde i livet mitt som eg ikkje var klar over.»

For det tredje verset i songen hadde Withers tenkt å skrive meir tekst, men repeterer i staden «I know» 26 gonger, etterfølgd av eit råd til dei andre musikarane om å berre la det vere slik som det: «Eg var ein fabrikkarbeidar som putla på, så då dei sa la det ver slik som det, så let eg det vere.» Withers, som då var 31 år gammal, arbeidde på ein fabrikk som laga toalettseter for 747-fly på den tida.)

Songen vart opphavleg gjeven ut som B-side til ein annan song kalla «Harlem». DJane spelte i staden «Ain't No Sunshine» og han vart ein stor hit.. 

«Ain't No Sunshine» er rangert på 285. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste songane gjennom tidene. Songen vann ein Grammy for beste R&B-song i 1972.

## Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, som Lighthouse Family, Aaron Neville, Al Jarreau, Horace Andy, Michael Jackson, Nancy Sinatra, Freddie King, Joan Osborne, Will Young, Lyn Collins, Richard Marx, Sydney Youngblood, rapparen DMX, Scott Walker, Isaac Hayes, Kenny Rodgers, Tom Jones, Neil Diamond, Roy Ayers, Michael Bolton og Paul Carrack 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ain't No Sunshine|Ain't No Sunshine]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Songen We Had It All

«**We Had It All**» er ein song skriven av Troy Seals og Donnie Fritts, og opphavleg spelt inn av Waylon Jennings i 1973 på albumet *[[Honky Tonk Heroes]]*. Han har sidan vorte spelt inn av mange andre artistar, som Rita Coolidge, Dobie Gray, Susan Jacks, Willie Nelson, Dolly Parton, the Rolling Stones, Rod Stewart, Tina Turner, Conway Twitty og Dottie West.

## Lister
### Waylon Jennings

### Conway Twitty

### Dolly Parton

Dolly Parton spelte inn songen i 1984 for albumet *[[The Great Pretender av Dolly Parton|The Great Pretender]].* Ein miks av songen vart sidan gjeven ut i 1986 på albumet *[[Think About Love]],* og som singel det same året. Dette var den siste singelen som Parton fekk inn på lista medan ho var på RCA.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We Had It All (song)|We Had It All (song)]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Track Three

«**Track Three**» (uformelt kalla «Delayed») er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske songar-låtskrivaren Scott Walker i 1983. Det var den åttande solosingelen til Walker i Storbritannia og vart gjeven ut i mars 1984 for å marknadsføre comeback-albumet *[[Climate of Hunter]]*. Det vart laga ein stilmessig svartkvit musikkvideo til singelen. Singelen gjekk inn på salslistene. Det var den einaste singelen han gav ut i 19890-åra og den siste som kom ut i Storbritannia.

«Track Three» er òg berre den tredje A-sida som er skriven av Walker. Så langt har Walker berre skrive fire av singlane sine. Dei andre er «Deadlier Than the Male» (1966), «The Electrician» (1978) og «Man From Reno» (1993). B-sida til singelen var den einaste coverversjonen på *Climate of Hunter*, «Blanket Roll Blues». Denne songen hadde opphavleg vorte framført i filmen *[[The Fugitive Kind]]* i 1959, sungen av Marlon Brando. Teksten er den einaste Tennessee Williams skreiv.

## Innspeling og musikk
Walker skreiv «Track Three» i lag med resten av *Climate of Hunter* i  august og september 1983. Han vart spelt inn i The Town House, EMI og Sarm West Studios frå oktober til desember same året og vart produsert av Peter Walsh og Scott Walker.

Walker valde å gje denne songen, og tre andre på albumet, ein numerisk tittel etter plasseringa på albumet. Dette kom visstnok av at han ikkje ønskte at tittelen skulle prege eller overless songane, slik at ei tekstlinje vart viktigare enn ei anna.

## Innhald

## Medverkande
; «Track Three»
* Mo Foster - bass
* Brian Gascoigne - klaverinstrument
* Peter Van Hooke - trommer
* Mark Isham - trompet
* Billy Ocean - harmonivokal
* Phil Palmer - gitarar
* Ray Russell - gitarar

; «Blanket Roll Blues»
* Mark Knopfler - gitarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Track Three|Track Three]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pola X av Scott Walker

***Pola X*** er eit filmmusikkalbum til Léos Carax-filmen med same namn komponsert og produsert av den amerikanske songaren Scott Walker. Albumet inneheld òg bidrag frå Smog, Sonic Youth, Fairuz, Nguyên Lê og M. Luobin Wang. Det kom ut 17. mai 1999 og var det første filmmusikkalbumet til Walker.

Albumet vart spelt inn i Paris ved Studios Davout, og i London ved Lansdowne Recording Studio og Air Studios. Det fekk positive meldingar då det kom ut i mai 1999. Dei fleste av komposisjonane til Walker vart sidan gjevne ut på den femte disken på samleboksen *[[5 Easy Pieces]]*.

Walker følgde opp filmmusikkarbeidet på *Pola X* med musikk for danseframsyningane  *[[And Who Shall Go to the Ball? And What Shall Go to the Ball?]]* i 2007 for det London-baserte dansekompaniet CandoCo og ROH2-produksjonen av Jean Cocteau sin *Duet for One* i 2011. Før dette albumet hadde Walker hatt tradisjon for å spele songar frå filmar og medverka med songar til fleire filmar, mellom anna «The Rope and the Colt» i 1969 for *Une corde, un colt*, «I Still See You» i 1971 for *[[filmen The Go-Between|The Go-Between]]*, «Man from Reno» i 1993 for *Toxic Affair* og «Only Myself to Blame» i 1999 for *[[The World Is Not Enough OST]]*.

## Mottaking

*Pola X* fekk middels til positiv kritikk av dei fleste kritikarane. 

## Innhald
Alle komposisjonane er skrivne og framførte av Scott Walker utanom der andre er nemnde. 

## Medverkande
* Jean-Claude Dubois - Dirigent
* Geoff Foster - Miksing
* Paris Philharmonic Orchestra
* Brian Gascoigne - Orkestrering 
* Scott Walker - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pola X (soundtrack)|Pola X (soundtrack)]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Delta Dawn

«**Delta Dawn**» er ein song skriven av Larry Collins og Alex Harvey (må ikkje forvekslast med den skotske rockeartisten Alex Harvey), mest kjend som ein countryhit frå 1972 med Tanya Tucker og ein førsteplass for Helen Reddy i 1973.

## Tekst
Hovudpersonen er ei falma Southern belle-kvinne frå Brownsville i Tennessee, som 41 år gammal no er besett av minna av ein omflakkande friar som ho møtte for lang tid sidan. 

## Bakgrunn og innspeling
Den første innspelinga av «Delta Dawn» vart gjort av Harvey for albumet sitt med same namn i november 1971. Sjølv om Harvey varma opp for Helen Reddy på the Troubadour i januar 1972, verkar det ikkje som om Reddy skal ha fanga opp songen då.

Dianne Davidson, som song korsong for Harvey si innspeling var den første artisten som spelte ein coverversjon av songen, og denne nådde lista i 1971-1972. Tracy Nelson, som òg song korsong på Harvey-innspelinga, spelte «Delta Dawn» på konsertane sine. Etter å ha høyrt Nelson synge «Delta Dawn» ved Bottom Line i New York City, byrja Bette Midler å spele songen i repertoaret sitt. Den  Nashville-baserte produsenten Billy Sherrill høyrte Midler synge «Delta Dawn» på *[[The Tonight Show Starring Johnny Carson|The Tonight Show]]* og ønskte å signere kontrakt med ho for Epic Records så ho kunne spele inn songen. Då han fann ut at Midler alt hadde kontrakt med Atlantic Records, spelte Sherrill inn songen med Tanya Tucker som nyleg hadde kome til Epic og Tucker-versjonen kom ut i april 1972 og nådde sjetteplassen på C&W-lista den våren.

Produsenten Tom Catalano laga akkompagnementet for «Delta Dawn», og kopierte meir eller mindre akkompagnementet frå Tucker-versjonen, og trass i at Catalano hadde arbeidd med Helen Reddy, vart songen først tilbydd Barbra Streisand, som avslo. Catalano gav dermed songen til Reddy.

I mellomtida hadde Bette Midler spelt inn «Delta Dawn» for debutalbumet hennar *[[The Divine Miss M]]*, der den bluesaktige versjonen var planlagt som den første singelen. I juni 1973 gav Reddy ut sin versjon på singel, to dagar før Midler, og Midler måtte dermed snu singelen, slik at den opphavlege B-sida «Boogie Woogie Bugle Boy» vart singelen som vart sendt til radiostasjonane. Reddy sin versjon nådde Topp 10 den 18. august 1973 og den 15. september 1973 låg songen på toppen av singellista i USA. I Australia, der Reddy kom frå, låg singelen fem veker på toppen av lista. Versjonen gjekk òg opp til 13. plass på lista i Sør-Afrika hausten 1973. 

The Statler Brothers spelte inn «Delta Dawn» og gav han ut i 1973 på albumet *The Statler Brothers Sing Country Symphonies in E Major*.

Scott Walker spelte inn songen i 1974 for albumet *[[We Gave It All]]*.

I komiserien Friends syng Monica ein versjon av songen i den 13. episoden i den 9. sesongen. 

## Lister (Tanya Tucker)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Delta Dawn|Delta Dawn]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
And Who Shall Go to the Ball? And What Shall Go to the Ball?

***And Who Shall Go to the Ball? And What Shall Go to the Ball?*** er eit album gjeve ut av songaren og komponisten Scott Walker. Albumet var opphavleg bestilt som eit dansestykke for handikappe og ikkje-handikappa dansarar i dansekompaniet CandoCo, koreografert av Rafael Bonachela. Ein video med utdrag frå framføringa kan ein finne på nettsida til CandoCo

Albumet vart gjeve ut i berre 2500 eksemplar. 

## sporliste
Alle songar av Scott Walker

## Medverkande

* London Sinfonietta - orkester
* Philip Sheppard - cello
* Alasdair Malloy - perkusjon
* Bradley Grant - saksofon, fløyte
* Andy Findon - saksofon, fløyte
* Peter Walsh - programmering, effektar, lydmanipulasjon
* Mark Warman - orkestrering, programmering, effektar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:And Who Shall Go to the Ball? And What Shall Go to the Ball?|And Who Shall Go to the Ball? And What Shall Go to the Ball?]]» frå ,  den 3. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fasano

**Fasano** er ein by og ein kommune i provinsen Brindisi i regionen Puglia i Italia. Kommunen har vel 39&nbsp;000 ibuarar (2012) og eit areal på 128,9 km². Byen Fasano ligg 118 meter over havet, 50 km nordvest for provinshovudstaden Brindisi og like langt søraust for Bari.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fasano|Fasano]]» frå ,  den 3. mai 2014.*
Ostuni

**Ostuni** er ein by og ein kommune i provinsen Brindisi i regionen Puglia i Italia. Kommunen har knapt 32&nbsp;000 ibuarar og dekker eit areal på 223 km². Byen Ostuni ligg på tre åstoppar, 207 meter over havet og i kring åtte kilometer frå kysten mot Adriahavet.

Næringslivet er basert på turisme og dyrking av oliven og druer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ostuni|Ostuni]]» frå ,  den 3. mai 2014.*
Mesagne

**Mesagne**, på lokaldialekta: **Misciagni**, er ein by og ein kommune i provinsen Brindisi i regionen Puglia i Italia. Kommunen har om lag 27&nbsp;600 ibuarar (2012) og eit areal på 122 km². Byen Mesagne ligg 72 meter over havet, 15 km sørvest for provinshovudstaden Brindisi.

Næringslivet er basert på turisme og dyrking av oliven og druer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mesagne|Mesagne]]» frå ,  den 3. mai 2014.*
Manduria

**Manduria** er ein by og ein kommune i provinsen Taranto i regionen Puglia i Italia. Kommunen har i kring 31&nbsp;000 ibuarar (2012) og eit areal på 197 km².

Manduria, som fekk byprivilegium i 1895, ligg 79 meter over havet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Maduria|Maduria]]» frå ,  den 3. mai 2014.*
Massafra

**Massafra** er ein by og ein kommune i provinsen Taranto i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 32&nbsp;500 ibuarar og eit areal på 125 km². Byen ligg 110 meter over havet, fem kilometer nordom kysten mot Tarantobukta og 18 km nordvest for provinshovudstaden Taranto.

Massafra er vide kjend for sine holebustader og ei grottekyrkje med veggmåleri.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Massafra|Massafra]]» frå ,  den 3. mai 2014.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Ginosa

**Ginosa** er ein by og ein kommune i provinsen Taranto i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 22&nbsp;500 ibuarar og dekker eit areal på 187 km². Byen ligg 240 meter over havet, 54 km vest for provinshovudstaden Taranto.

Ved kysten mot Tarantobukta ligg landsbyen Marina di Ginosa. Her overnattar årleg om lag 100&nbsp;000 turistar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ginosa|Ginosa]]» frå ,  den 3. mai 2014.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Stortingsrepresentantar 1892-1894

**Stortingsrepresentantar 1892-1894** er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1892 til 1894. Stortinget hadde totalt 114 representantar, fordelt med 63 til Venstre, 35 til Høgre og 15 til Moderate Venstre. For ein representant manglar partitilknyting.

## Landkrinsar

### Smaalenenes Amt

### Akershus Amt

### Hedemarkens Amt

### Kristians Amt

### Buskerud Amt

### Jarlsberg og Larviks amt

### Bratsberg Amt

### Nedenes amt

### Lister og Mandal amt

### Stavanger amt

### Søndre Bergenhus Amt

### Nordre Bergenhus Amt

### Romsdals Amt

### Søndre Trondhjems Amt

### Nordre Trondhjems Amt

### Nordlands Amt

### Tromsø Amt

### Finmarkens Amt

## Bykrinsar

### Fredrikshald

### Sarpsborg

### Fredrikstad

### Moss og Drøbak

### Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger

### Lillehammer, Hamar og Gjøvik

### Drammen

### Kongsberg

### Holmestrand

### Tønsberg

### Larvik og Sandefjord

### Brevik

### Porsgrund

### Skien

### Kragerø

### Østerrisør

### Arendal og Grimstad

### Kristiansand

### Flekkefjord

### Stavanger og Haugesund

### Bergen

### Aalesund og Molde

### Kristiansund

### Trondhjem og Levanger

### Tromsø og Bodø

### Hammerfest, Vardø og Vadsø

## Kjelder
*Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Liste over stortingsrepresentanter 1892–1894|Liste over stortingsrepresentanter 1892–1894]]» frå , den 4. mai 2014, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Liste_over_stortingsrepresentanter_1892%E2%80%931894&oldid=10083153 revisjon 10083153]*
Fort McHenry

**Fort McHenry** er ei stjernefestning i Baltimore i Maryland og eit nasjonalmonument i USA. Festninga er best kjend for å ha forsvart seg mot britisk bombardement under slaget om Baltimore som stod den 13-14 september 1814 under 1812-krigen. Hendinga inspirerte Francis Scott Key til å skriva det som blei den amerikanske nasjonalsongen, «The Star-Spangled Banner».

Fort McHenry ligg ved hamna i Baltimore. Den første festninga på staden, Fort Whetstone, blei bygd under den amerikanske sjølvstendekrigen for å forsvara byen mot eit mogleg britisk åtak. Denne festninga var stjerneforma, men laga av jordvollar. Festninga fekk murveggar frå 1798 til 1803, etter at den amerikanske kongressen hadde gått inn for å verna kysten som følgje av Napoleonskrigane. Festningen blei kalla opp etter James McHenry frå Maryland, ein tidleg krigsminister i USA.

Slaget om Baltimore fann stad 13.-14. september 1814, kort tid etter at britane hadde teke og brunne ned viktige delar av Washington. Festninga blei bombardert i 25 timar, men forsvarte hamna i Baltimore. Då Key framleis kunne sjå eit digert amerikansk flagg heist over festninga neste morgon, etter at bombardementet hadde stilna, visste han at slaget var vunne. Kort tid etter skreiv han diktet «The Defence of Fort M'Henry», som seinare blei til nasjonalsongen «The Star-Spangled Banner».

Festninga blei vidare bygd ut frå 1829 til 1842 med større kanonar og høgare etasjar. Under krigen mot Mexico (1846-1848) trente fleire styrkar her. Under den amerikanske borgarkrigen, då Baltimore blei halden av Nordstatane, blei festninga noko brukt som fengsel - for kongressmenn frå Maryland (for å hindra dei frå å stemma for lausriving frå føderasjonen) og for sørstatssoldatar.

Den siste millitæravdelinga, 141st Coastal Artillery Company, forlét Fort McHenry den 20. juli 1912. Under første verdskrigen blei bygningen brukt som sjukehus. Etter krigen blei festninga gjort om til nasjonalpark og restaurert til slik det såg ut på 1800-talet. Festninga har no status som «National Monument and Historic Shrine», og er underlagd National Park Service i USA. Fort McHenry kan vitjast som museum, med omvisingar og demonstrasjonar. Det blir også halde ulike tilstelningar her, som ved «National Flag Day», «Civil War Weekend» og «Defenders' Day».

## Kjelder

*«O! say can you see,...», nps.gov
*«History of Fort McHenry», nps.gov
*«Plan Your Visit», nps.gov

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Bish Bosch

***Bish Bosch*** er det fjortande studioalbumet til den amerikansk songaren Scott Walker. Det kom ut 3. desember 2012 på 4AD. Albumet har blitt skildra av skaparen som den siste i ein trilogi som òg omfattar *[[Tilt av Scott Walker|Tilt]]* (1995) og *[[The Drift]]* (2006). Med ei lengd på 73 minuttar er *Bish Bosch* det lengste studioalbumet til Walker. Det inneheld òg den lengste songen hans, den 21 minuttar og 41 sekundar lange «SDSS1416+13B (Zercon, A Flagpole Sitter)».

## Mottaking
Kritikarane gav *Bish Bosch* positive meldingar. På Metacritic, som gjev ein normalisert rating opp til 100, har albumet ein score på 78, basert på 33 profesjonelle meldingar. Plata vart vald ut som vekas album i *The Independent*, *The Guardian* og *The Sunday Times*, 'månadens album' i magasinet *Mojo*, og 'årets album' av Tiny Mix Tapes.

## Innhald

## Medverkande

### Musikarar
*Scott Walker - vokal (1,2,3,4,5,6,7,8,9), elektrisk gitar (9), klaverinstrument (8,9), perkusjon (9)
*Hugh Burns - akustisk gitar (2,4,6), elektrisk gitar (1,2,3,4,5,7), elektrisk barytongitar (1,2,3,4,5,7), EBow gitar (1,4,7), dobro (4), ukulele (5), pedal steel (5)
*James Stevenson - elektrisk gitar (2,4), elektrisk barytongitar (1,2,4), mandogitar (4)
*Alasdair Malloy - perkusjon (1,2,3,4,5,6,7), stemnde gongar (6), machetes (7)
*Mark Warman - klaverinstrument (1,2,3,4,5,6,7), trommeprogrammering (1), stemnde gongar (6), handklapp (5), machetes (7)
*Peter Walsh - klaverinstrument FX (1,2,3,4,5,6,7), trommeprogrammering (1), knipsing (5)
*Ian Thomas - trommer (2,3,4,5,6,7,8)
*John Giblin - bass (2,3,4,5,6,7), kontrabass (8)
*Paul Willey - fiolin (2)
*Michael Laird - bukkehorn (Kudu, Shofar) (4)
*Pete Long - barytonsaksofon (4,5), tubax (4,5,7)
*BJ Cole - Pedal Steel (5)
*Guy Barker - trompet (5)
*Tom Rees - trompet (5)
*Andrew McDonnell - Lo Rumbles & White Noise (5)

### Orkester
*dirigent & orkestrering - Mark Warman (2,4,6)
*1. fiolinar - Paul Willey (2,4,6), Boguslaw Kostecki (2,4,6), Jonathan Rees (2,4,6), Laura Melhuish (2,4,6), Dave Ogden (2,4,6), Julian Trafford (2,4,6), Abigail Young (2,4,6), Ruth Ehrlich (2,4,6), Ann Morfee (2,4,6), Dave Smith (2,4,6)
*2. fiolinar - Steve Morris (2,4,6), Tom Piggott-Smith (2,4,6), Charlie Brown (2,4,6), Elizabet Wexler (2,4,6), Sebastian Rudnicki (2,4,6), Nikki Gleed (2,4,6), Steve Bentley-Klein (2,4,6), Brian Wright (2,4,6), Clive Dobbins (2,4,6), Paddy Roberts (2,4,6)
*Celloar - Frank Schaefer (2,4,6), Justin Pearson (2,4,6), Chris Fish (2,4,6), Joely Koos (2,4,6), Nerys Richards (2,4,6), Dom Pecheur (2,4,6), Tamsy Kayner (2,4,6), Vicky Metthews (2,4,6)
*Kontrabassar - Enno Senft (2,4,6), Chris West (2,4,6), Clare Tyack (2,4,6), Steve Rossell (2,4,6), Stacey Watton (2,4,6), Alice Kent (2,4,6), Stephen Warner (4), Lucy Hare (4)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bish Bosch|Bish Bosch]]» frå ,  den 4. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Grottaglie

**Grottaglie** er ein by og ein kommune i Taranto-provinsen i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 32&nbsp;500 ibuarar og eit areal på 101 km². Byen ligg 133 meter over havet, 23 km aust for provinshovudstaden Taranto.

Økonomien er basert på dyrking av druer og produksjon av keramikk, samt framstilling av olivenolje og ulike frukt-dessertar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Grottaglie|Grottaglie]]» frå ,  den 3. mai 2014.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Fellesprogrammet

**Fellesprogrammet** var ein felles politisk plattform skip av dei fire største politiske partia i Noreg ved slutten av andre verdskrigen for å vidareføra samarbeidet dei hadde hatt på tvers av partigrensene under krigen.
Arbeidarpartiet (DNA), Høgre (H), Venstre (V) og Bondepartiet (Senterpartiet) (B) tok del i Felleprogrammet. Det fekk seinare også støtte av dei to andre partia i landet, Noregs Kommunistiske Parti (NKP) og Kristeleg Folkeparti (KrF).

Representantar for dei ulike partia kom saman i mai 1945 med støtte frå leiinga i Heimefronten. Fagforeiningsmann og tidlegare redaktør av Bergens Arbeiderblad, Gunnar Ousland, representerte DNA. Redaktørkollegaene Herman Smitt Ingebretsen (H), Chr. A. R. Christensen (V) og Hans Holten (B) tok del i forhandlingane. Programmet blei utarbeidd sommaren 1945 og lansert ved Stortingsvalet 1945 i tillegg til dei eksisterande partiprogramma. 

Fellesprogrammet pekte på dei store retningslinjene dei politiske leiarane meinte alle burde samlast om for å gjenreisa og byggja ut den demokratiske staten, og nemnde nokre konkrete sakar for dette samarbeidet. Til dømes burde det opprettast bransjeutval for dei enkelte næringane, produksjonsutval med deltakarar også frå arbeidarar og funksjonærar, og ein ønskte lovgjeving som hindra streik og lockout som kampmiddel i arbeidskonfliktar. Jordbruket burde sikrast full likestilling med andre næringar, og det norske forsvaret burde gjenreisast. Fellesprogrammet bidrog til at dei politiske motsetningane blei neddempa til fordel for dei store felles gjenreisningsoppgåvene i etterkrigsåra.

## Kjelder

*«Fellesprogrammet» (10. april 2013), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 4. mai 2014.
Erik Børresen

**Erik Andreas Børresen** () var ein kjøpmann, skipsreiar og stortingsmann frå Bragernes. 

Børresen var fødd på Bragernes, son til ein skipper. Han var i lang tid kjøpmann, trelasthandlar og skipsreiar på Bragernes. Skipa hans segla på alle hav. Børresen var gjennom ein menneskealder ein av dei leiande menn i Drammen, og gjekk under tilnamnet «Kong Erik». Under særlege høve, som ved kongebesøk, gjorde huset hans teneste som festlokale. Storparten av hans 150&nbsp;000 spesiedalar store formue testamenterte han til allmennyttige formål; «fornemmelig til en stiftelse for ugifte damer og en opdragelsesanstalt for fattige forældreløse barn dersteds».

Børresen representerte Drammen på Stortinget i 1827, der han var medlem av komiteen om handel og næringsfridom, samt komiteen om reglement for borgarvæpninga. Han møtte ikkje på omframtstortinget 1828, ettersom røysteretten hans var suspendert då han var knytt til den såkalla Hettingsaka. Børresen var Drammen sin tredje-representant til Stortinget 1845, men heldt seg heime grunna sjukdom.

Han døydde i Drammen i 1860.

## Notar

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Jens Henrik Beer

**Jens Henrik Beer** () var ein norsk skipsreiar, kjøpmann, gardbrukar og stortingsmann frå Flekkefjord.

Beer var son til ein skipsreiar. Sjølv gjekk han på skule i Bergen og seinare i England. Etter ei kort tid som tilsett i Wollert Konow si forretning i Bergen, busette han seg i 1821 i fødebyen Flekkefjord og vart skipsreiar og sagbrukseigar. I 1839 starta han opp eit brennevinsbrenneri og ølbryggeri.

Beer representerte Lister og Mandals amt på Stortinget i 1836, permittert frå 8. mai grunna sjukdom. Han var tilbake i hovudstaden og deltok på omframtstortinget 1836-37. På den ordinære tingsamlinga var han sekretær i tollkomiteen, medan han på omframttinget var medlem av «bevilgningskomiteen».

I 1832 kjøpte Beer eit større, udyrka landareal ved Fedafjorden. Her bygde han frå grunnen garden Øye i Kvinesdal og dyrka 400 dekar jord, der det før var lyng og myr, ved hjelp av ein jordbrukskyndig skotte. Slik vart han den fremste føregangsmannen i landbruket i amtet. I 1854 avslutta han handelsverksemda i Flekkefjord og busette seg på garden i Kvinesdal, der han døydde 82 år gammal.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
John Bredesen

**John Collett Bredesen** () var ein norsk gardbrukar, verkseigar, skogeigar og stortingsmann frå Brandval i Hedmark.

Bredesen var son til skogeigaren og gardbrukaren Lars Bredesen. Han tok over og dreiv garden Hvam frå 1830 til –42. I 1842 vart han eigar av Odals Verk i Sør-Odal og busette seg der. På 1850-talet dreiv han som skogspekulant i stor stil, mykje takk vere lettvint tilgjenge til pantelån i Kongeriket Norges Hypothekbank. Frå 1857 fekk han ytterlegare tilgang på kapital hos Den norske Creditbank, leia av Adolf Bredo Stabell. Ei stor handelskrise i 1857 og fleire dårlege år i jordbruket knekte økonomien til Bredesen, som på den tid var den mektigaste mannen i innlandsbygdene. Han gjekk konkurs i 1865 og mista då alle eigedomane sine, derimellom mykje jordegods. Gjelda i boet var på over 600&nbsp;000 spesidalar.

Bredesen var ordførar 1846-47 i Brandval. Han representerte Hedemarkens amt på Stortinget både i 1848 og 1851, begge gongane var han medlem av næringskomiteen. Han var elles medlem av skoglovskommisjonen av 1849.

I 1866 busette han seg garden Jølstad i Brandval, der han døydde 14 år seinare.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* *Gyldendals store konversasjonsleksikon*. 1972
Laksforsen

**Laksforsen** er eit 17 meter høgt fossefall i elva Vefsna i Grane kommune i Nordland fylke. Fallet ligg om lag 20&nbsp;km nord for Trofors. Vassføringa ligg på 700&nbsp;m³ vatn pr. sekund.

Fossen ligg like ved E 6, som gjer han til ein mykje besøkt turistattraksjon. Fossefallet vart besøkt av 80&nbsp;000 personar i 2004.

Laksetrappa opp fossen er stengd for å hindre gyrodactylus-smitta laks å komme seg vidare opp i vassdraget.

## Kjelder
Wilhelm Breder

**Paul Peter Wilhelm Breder** () var ein norsk jurist, embetsmann og stortingsmann som er best kjend for arbeidet sitt med jarnbaner.

Breder var fødd i Fredrikshald, der faren var sokneprest. Sjølv vart han student frå Fredrikshalds skule i 1834 og cand.jur. i 1840. Deretter arbeidde han som fullmektig hos sorenskrivaren i Nedenes, sidan i same stilling hos byfuten i Christiania. Tida 1847-54 var han stiftoverrettsprokurator i hovudstaden. Han var amtmann i Nordland 1854-58 og Buskerud frå 1858 til 1882. Sidan 1882 og livet ut var han tollkasserar i Drammen.

Breder var tredje representant for Nordlands amt på Stortinget i 1857 og på omframtstortinget 1858. Han var medlem av Lagtinget og i 1857 av gasje- og pensjonskomiteen. Dessutan var han formann i komiteen om fengselslova. Seinare var Breder frå 1868 styreformann i Drammen-Randsfjordbanen og frå 1874 av fellesstyret for Vestbanen.

Han døydde i Drammen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914