open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tereza Marinova

**Tereza Montsjeva Marinova** () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Pleven som i 2000 vart olympisk meister i tresteghopp.

## Aktiv
Marinova vann trestegtevlinga i junior-VM 1996 med eit hopp på 14,62 m. Etter sjetteplass i verdsmeisterskapen 1997 i Aten, lukkast ho å sikre seg bronsemedaljen under europameisterskapen i Budapest året etter.

I OL-finalen i tresteg i Sydney hausten 2000 smelte Marinova til med sitt livs beste tresteghopp, eit hopp som målte 15,20 m og gav henne gullmedaljen med ein margin på 20 og 22 centimeter til dei andre medaljevinnarane. Eit halvår seinare vann Marinova tresteg også under innandørs-VM 2001 i Lisboa, målt til 14,91 m som best. På seinsommaren i 2001 vann ho bronsemedaljen då friidretts-VM fann stad i Edmonton i Canada. I sitt siste store internasjonale meisterskap, Göteborg-EM 2006, vart ho nummer seks i trestegfinalen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1997 i Aten: Nr 6 i tresteghopp – 14,34 m
*EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje i tresteghopp – 14,50 m
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje i tresteghopp – 15,20 m, framom Tatjana Lebedeva (15,00 m)
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje i tresteghopp – 14,58 m
*EM 2006 i Göteborg: Nr 6 i tresteghopp – 14,20 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Teresa Marinowa|Teresa Marinowa]]» frå ,  den 24. mai 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Ole Røyseth Brende

**Ole Røyseth Brende** () var ein norsk bedriftseigar, gründar og forfattar. Han var fødd på Hareid og busett i Flora. I ungdomsåra var Brende på selfangst i ishavet og skreiv skildringar frå ferdene i Sunnmørsposten. I 1941 skipa han Florø Møbel- og Trevarefabrikk A/S. Fabrikken hadde opptil 20 personar i arbeid.

Brende var politisk engasjert og ein aktiv sjakkspelar.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Om Ole Røyseth Brende i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
* Gravminner i Norge
* Floraminne. Årsskrift 2014
Debbie Flintoff-King

**Debbie Flintoff-King**, fødd **Debra Lee Flintoff**, () er ein australsk tidlegare friidrettsutøvar frå Melbourne som vart olympisk meister på 400 meter hekk i 1988 og vann VM-sølv i same øvinga i 1987.

## Aktiv
Debbie Flintoff var heilt suveren på langhekken under Samveldeleikene 1982 i Brisbane, med tida 55,89 sekundar var ho langt over sekundet før nummer to i løpet. Ho heldt ikkje same nivå då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki sommaren 1983 og måtte sjå ein finaleplass gå fløyten. I 1984 enda ho på sjetteplassen i spesialøvinga under sommarleikane i Los Angeles. Flintoff forsvarte i 1986 samveldetittelen på langhekken, og var med tida 54,94 endå meir suveren i øvinga i Edinburgh enn ho var i Brisbane fire år tidlegare. I Edinburgh vart ho også samveldemeister i 400 m flatt med tida 51,29 sekundar.

Under verdsmeisterskapen 1987 i Roma tok Flintoff sølvmedaljen i 400 m hekk, over halvsekundet bakom den suverene vinnaren, Sabine Busch frå Aust-Tyskland. Den 28. september 1988 var det klart for OL-finale på 400 meter hekk fot kvinner i Seoul. Flintoff-King hadde imponert i semifinaleløpet og sett olympisk rekord med 54,00 sekundar, eitt fattig hundredels sekund framom sovjetiske Tatjana Ledovskaja. I finalen forbetra det to seg kraftig, Flintoff-King gjorde sitt livs løp og vann på tida 53,17 sekundar, og som i semifinalen viste ho Ledovskaja til andreplassen, slått med ein einaste hundredel av eit sekund.

Flintoff-King la opp i 1989.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane (56,63 =nr 9)
*OL 1984 i Los Angeles: Nr 6 – 56,21
*VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 54,19, bakom Sabine Busch 53,62
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 53,17, framom Tatjana Ledovskaja (53,18)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 25. mai 2018.*  
 
*
Brahim Boutayeb

**Moulay Brahim Boutayeb** () er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar frå Khemisset som vann OL-gull på 10&nbsp;000 meter i 1988 og VM-bronse på 5000 m i 1991. 

## Aktiv
Boutayeb hadde lita erfaring med 10&nbsp;000-meterløp då han stilte til start på distansen under sommarleikane i Seoul hausten 1988. To kenyanske løparar la då i veg i stor fart, einast Boutayeb og italienaren Salvatore Antibo heldt fylgje. Halvvegs i løpet passerte dei i verdsrekordtempo, Boutayeb tok då over teten og heldt den heilt til mål, siste rundane kontrollerte han inn til siger på personleg rekord, 27.21,4, to sekundar føre Antibo og nær fire sekundar framom bronsemedaljør Kipkemboi Kimeli frå Kenya.

Etter OL-triumfen konsentrerte Boutayeb seg helst om 5&nbsp;000-meteren. Han vann bronsemedaljen på distansen då verdsmeisterskapen 1991 fann stad i Tokyo, utan han evna å vere med i gullkampen. Derimot var han med i ei firemannsgruppe som under Sommar-OL 1992 kjempa om alle medaljane i innspurten på 5&nbsp;000 meter. Her måtte han ta til takke med fjerdeplassen, einast 0,75 sekundar bakom vinnaren Dieter Baumann og to tidels sekund unna bronsen.

Boutayeb la opp etter friidretts-VM 1993, der han vart slått ut i kvalifiseringa på 5000 meter.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa på 5&nbsp;000 m (13.32,7 =nr 18)
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 27.21,4, framfor Salvatore Antibo (27.23,5)
*VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje på 5&nbsp;000 m – 13.22,7
*OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 5&nbsp;000 m – 13.13,2
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa på 5&nbsp;000 m (13.42,3 =nr 18)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brahim Boutayeb|Brahim Boutayeb]]» frå ,  den 25. mai 2018.*
Abdi Bile

**Abdi Bile** () er ein somalisk tidlegare friidrettsutøvar som under VM 1987 vart den fyrste somaliske verdsmeisteren i friidrett då han vann 1500-meteren.

## Aktv
Bile vart andremann på 1500 m då afrikameisterskapen 1985 fann stad i Kairo, der einast Omer Khalifa frå Sudan var hans overmann. To år seinare vann Bile ein suveren siger på same distansen under friidretts-VM 1987 i Stuttgart, over eit sekund føre nestemann. 

I 1989-sesongen var Bile i sitt livs form. Den 16. august sette han personleg rekord på 800 meter med 1.43,60 i eit stemne i Zürich. Få veker seinare, den 3. september, gjorde han sitt livs beste 1500 meter då han vart klokka inn på 3.30,5 i Rieti. Dei komande åra var han ofte skadeplaga. Under VM i 1993 i Stuttgart tok han bronsemedaljen på 1500 meter, klart slått av algeriaren Noureddine Morceli og hakk i hæl på spaniaren Fermín Cacho. Sidan tok Bile seg til OL-finalen på 1500 m i Atlanta i 1996, der han enda på sjetteplassen, 33 år gammal.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1984 i Los Angeles: Utslått i kvartfinalane på 800 m (1.46,49 =nr 22) og i semifinalane på 1500 m (=nr 22)
*VM 1987 i Roma: Gullmedalje på 1500 m – 3.36,8, framom José Luis González (3.38,0)
*VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje på 1500 m – 3.35.9. Utslått i forsøka på 800 m (1.48,90 =nr 26)
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøka på 1500 m (3.48,8 =nr 37)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 6 på 1500 m – 3.38,0

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abdi Bile|Abdi Bile]]» frå ,  den 25. mai 2018.*
Rushes av The Fireman

***Rushes*** er eit ambient techno-album av The Fireman, ein duo som består av Paul McCartney og produsenten Youth.

## Innspeling
Ei linje med tekst i songen «Palo Verde» var henta frå ein ikkje utgjeven song av McCartney, kalla «Let Me Love You Always». På liknande vis var bitar frå ein annan ikkje utgjeven song, «Hey Now (What Are You Looking at Me For?)», nytta i «Bison», «Auraveda» og «7 a.m.». Begge desse ikkje-utgjevne songane vart spelte inn ein gong i 1995 i McCartney sitt The Mill studio. Alle songane på albumet vart spelte inn tidleg i 1998.

## Utgjeving og mottaking

Albumet vart betre motteke enn *[[Strawberries Oceans Ships Forest]]*, og skilde seg frå dette med å ikkje vere så basert på tidlegare McCartney-innspelingar.

*Rushes* vart gjeven ut i Storbritannia på Hydra den 21. september 1998, medan det i USA vart gjeve ut 20. oktober 1998. Det vart gjeve ut to 12"-singlar frå albumet, begge miksar av «Fluid». Den første singelen kom ut same dagen som albumet og inneheldt songane «Fluid», «Appletree Cinnabar Amber», og ein lengre versjon av ein song frå albumet, kalla «Bison (Long One)». Den andre 12"-singelen kom ut i 1999 i ei avgrensa utgåve på 3000 eksemplar, kalla *Fluid (Nitin Sawhney Remixes)*, med tre remiksar av «Fluid» («Fluid (Out of Body and Mind Mix)», «Fluid (Out of Body Mix)» og «Fluid (Out of Body with Sitar Mix)») og albumversjonen av «Bison». Som det første albumet til duoen, gjekk ikkje *Rushes* inn på salslistene noko stad og er heller ikkje lenger i sal.

## Innhald
Alle songar skrivne av The Fireman.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rushes (album)|Rushes (album)]]» frå ,  den 25. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Alexander Graham Bell

**Alexander Graham Bell** () var ein skotsk-amerikansk ingeniør, vitskapsmann og oppfinnar. Bell var opphavleg døvelærar og fysiolog. Bell får ofte æra for å ha funne opp telefonen, som han søkte om patent på den 14. februar 1876 og demonstrerte første gang den 25. juni same året på ei messe for hundreårsjubileet til USA sitt sjølvstende. Seinare kom det fram at italiensk-amerikanaren Antonio Meucci hadde gjort oppfinninga før han.

Bell grunnla Bell Telephone Company, seinare American Telephone and Telegraph Company (AT&T), i  1877. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Alexander Graham Bell|Alexander Graham Bell]]» frå ,  den 26. mai 2018.*
Fabrizio Mori

**Fabrizio Mori** () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Livorno som vart verdsmeister på 400 meter hekk i 1999 og vann VM-sølv i 2001 og EM-bronse i 1998,

## Aktiv
I forsøka under VM i 1991 fekk Mori notert tida 48,92 sekundar, hans første løp under 49 sekundar på langhekken, men makta ikkje å fylgje opp i semifinalane. Sommaren 1996 forbetra han persen til 48,33 ved eit stemne i Bologna og under Sommar-OL 1996 i Atlanta vart han sjettemann på 400 m hekk. I VM-finalen 1997 i Aten kneip han fjerdeplassen med eit løp på 48,05. Eit par veker seinare, den 16. august, sette han i München personleg rekord med 47,79 sekundar. Sesongen etter kunne han klive opp på sigerspallen etter å ha vorte nummer tre på langhekken under europameisterskapen i Budapest.

30 år gammal nådde Mori toppen ved friidretts-VM 1999, der han sette personbeste og vann ein klar siger framom den sterke franskmannen Stéphane Diagana. To år seinare gjennomførte Mori sitt livs raskaste løp i finalen på 400 meter hekk i Edmonton, då han skulle forsvare VM-tittelen i øvinga. Han kom i mål på 47,54 sekundar, fem små hundredels sekund bakom den nye langhekkmeisteren, Félix Sánchez frå Den dominikanske republikken. I sin siste store meisterskap, EM 2002, vart Mori fjerdemann i mål.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i semifinalane (50,70 =nr 16)
*OL 1992 i Barcelona: Utslått  forsøka (49,16 =nr 18)
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (49,23 =nr 11)
*EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane (66,35 =nr 16)
*VM 1995 i Göteborg: Diskvalifisert i semifinalane (=nr 16)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 6 – 48,71
*VM 1997 i Aten: Nr 4 – 48,05
*EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 48,71
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 47,72, framom Stéphane Diagana (48,12)
*OL 2000 i Sydney: Nr 7 – 48,78
*VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 47,54, bakom Félix Sánchez (47,49)
*EM 2002 i München: Nr 4 – 49,05

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fabrizio Mori|Fabrizio Mori]]» frå ,  den 26. mai 2018.*  
 
*
Working Classical

***Working Classical*** er den tredje plata til Paul McCartney med original klassisk musikk. Det kom ut mindre enn ein månad etter *[[Run Devil Run av Paul McCartney|Run Devil Run]]* i 1999.

## Bakgrunn og innspeling
Etter det klassiske albumet *[[Standing Stone av Paul McCartney|Standing Stone]]* i 1997, var konseptet bak *Working Classical* å gjere om eksisterande (og i somme tilfelle velkjende) McCartney-songar til klassisk orkestermusikk. McCartney komponerte òg nokre nye stykke til dette prosjektet, «Haymakers», «Midwife», «Spiral» og «Tuesday».  Ei anna innspeling av «A Leaf» vart opphavleg gjeven ut 21. april 1995 på ein CD-singel, og vart her spelt inn på nytt. 

Musikken vert framført av London Symphony Orchestra og Loma Mar Quartet arrangert av Richard Rodney Bennett,  Jonathan Tunick og Andy Stein.

## Utgjeving og mottaking
*Paul McCartney's Working Classical* vart nok ein suksess i sjangeren, sjølv om det ikkje gjekk inn på den vanlege albumlista i USA. Det fekk òg betre omtale enn det førre klassiske albumet, *[[Standing Stone av Paul McCartney|Standing Stone]]*. 

## Innhald
All musikk av Paul McCartney.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Working Classical|Working Classical]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hildegard Falck

**Hildegard Falck** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Vest-Tyskland. Ho vart olympisk meister på 800 meter i 1972.

## Aktiv
Med tida 2.02,8 på 800 plasserte Hildegard Janze seg på sjetteplassen på verdsstatistikken for 1970. Same året vann ho det fyrste av tre nasjonale meisterskapsgull på spesialdistansen. Den 11. juli 1971 forsvarte ho, som Hildegard Falck, den vesttyske meistertittelen på Neckarstadion i Stuttgart, og forbetra samstundes verdsrekorden, som Vera Nikolić hadde på 2.00,5, med heile to sekundar til 1.58,5, ein rekord som vart ståande i to år. Falck var favoritt til å vinne EM-gullet i Helsinki to månader etter rekordløpet, men der snubla og fall ho og ein annan favoritt, austtyske Gunhild Hoffmeister, og begge braut løpet. Seinare i Helsinki-EM sprang Falck den tredje etappen for det vesttyske laget som tok sølv i 4 x 400 m stafett.

Den 3. september 1972, på den olympiske heimebana i München, lukkast Falck å vinne den olympiske gullmedaljen på 800 m, hardt pressa av Nijolė Sabaitė frå Sovjetunionen. Vinnartida vart 1.58,55, Sabaitė fekk 1.58,65 og bronsevinnar Hoffmeister 1.59.16. Ei veke etter gullløpet sprang Falck på ny den tredje etappen for Vest-Tyskland, her enda ho opp med ein OL-bronse.

Falck vart i 1973 vesttysk meister på 800 m for tredje gong. Våren 1971 vann ho elles 800 m ved innandørs-EM i Sofia. Ho la opp i 1974.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1971 i Helsinki: Nr 8 på 800 – braut finaleløpet. Sølv i 4 x 400 m stafett
*OL 1972 i München: Gull på 800 m – 1.58,55. Bronse i 4 x 400 m stafett
*EM 1974 i Roma: Nr 5 i x 400 m stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hildegard Falck|Hildegard Falck]]» frå ,  den 26. mai 2018.*
Liverpool Sound Collage

***Liverpool Sound Collage*** er eit ambient electronica-album av Paul McCartney, men òg kreditert The Beatles, Super Furry Animals og Youth. McCartney hadde tidlegare arbeidd på to prosjekt med Youth under namnet The Fireman. Fordi McCartney var så mykje involvert i dette albumet, i tillegg til at han var produsent, vert *Liverpool Sound Collage*, som kom i 2000, generelt rekna som ein del av hovuddiskografien hans og vert sortert under hans namn. 

McCartney vart spurd av kunstnaren Peter Blake om å skape noko musikalsk med anda til Liverpool i seg til ei kunstutstilling. McCartney henta fram studioprat frå innspelingane til The Beatles (derfor er dei kreditert) og klipp av det klassiske stykket *[[Paul McCartney's Liverpool Oratorio]]* frå 1991. Han kan òg høyrast der han går rundt og spør forskjellige folk på gata om Liverpool og The Beatles. Albumet inneheld oppklipte rytmar og digital manipulering av forskjellige lydklipp. 

*Liverpool Sound Collage* vart nominert til Grammy-prisen i 2001 for beste alternative musikkalbum. 

For å ha fått lov til å remikse noko Beatles-musikk for albumet, vart McCartney spurt om å spele på det neste albumet til Super Furry Animals, *[[Rings Around the World]]*, der han er oppført med «selleri og gulrot» på «Receptacle for the Respectable».

I 2017 vart det avslørt at refrenget på «Free Now» er teke frå det niande opptaket av tittelsporet frå *[[Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]*.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Liverpool Sound Collage|Liverpool Sound Collage]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ludmila Formanová

**Ludmila Formanová** () er ein tsjekkisk tidlegare friidrettsutøvar frå Čáslav som vart verdsmeister på 800 meter i 1999.

## Aktiv
Formanová vart juniorverdsmeister på 800 m i 1993. Fire år seinare lukkast ho å ta seg til finalen på 800 m under friidretts-VM i Aten, der ho enda på femteplassen. Vel eit halvt år etter, i mars 1998, vann ho yndlingsdistansen ved innandørs-EM 1998 i Valencia.

I 1999 braut Formanová den lange sigersrekka til Maria Mutola på 800 m ved å vinne distansen i innandørs-VM med den sterke tida 1.56,90. Gjennom sommarsesongen var Formanová framleis i toppform og den 11. august sprang ho i Zürich sin fortaste 800 m nokon gong, klokka inn på 1.56,56. Tretten dagar seinare, den 24. august, vann ho gullmedaljen på 800 m under verdsmeisterskapen i Sevilla, fattige fire hundredels sekund framom Mutola og på ei tid like over hennar eige, ferske personbeste. Sidan heldt ikkje Formanová same toppnivå, dels grunna skadeplagar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 7 i 4 x 400 m stafett
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i forsøka på 400 m (52,05=nr 30) og 800 m (2.02,39 =nr 24) 
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane på 800 m (1.59,28  =nr 12). Nr 7 i 4 x 400 m stafett
*VM 1997 i Aten: Nr 5 på 800 m – 1.59,52, og i 4 x 400 m stafett 
*EM 1998 i Budapest: Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,88 =nr 11). Nr 5 i 4 x 400 m stafett 
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje på 800 m – 1.56,68, framom Maria Mutola (1.56,72)
*OL 2000 i Sydney: Braut forsøksløpet
*EM 2002 i München: Nr 4 – 2.00,23

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ludmila Formanová|Ludmila Formanová]]» frå ,  den 26. mai 2018.*
From a Lover to a Friend

«**From a Lover to a Friend**» er ein song av Paul McCartney frå 2001 på albumet hans *[[Driving Rain]]*. Han vart gjeven ut på singel og låg to veker på UK Singles Chart, der han nådde 45. plassen. Singelen nådde òg sjetteplassen i Canada. I USA var songen B-side til singelen «Freedom» og nådde 24. plassen på ''Billboard'' Adult Contemporary-lista.

Kritikarane såg på songen som ein ballade der McCartney prøver å avfinne seg med dødsfallet til kona Linda, og song «let me love again»; men McCartney sjølv var mindre sikker på kven songen var til i eit intervju med Howard Stern. *[[The Guardian]]* kalla songen «eit meisterverk... så delikat og ærleg at det høyrest meir eller mindre perfekt ut.»

«From a Lover to a Friend» vart spelt inn 27. februar 2001 med McCartney på bass og piano, Abe Laboriel jr. på trommer, Rusty Anderson på 12-strengs elektrisk gitar og Gabe Dixon på piano.

## Innhald
; 7"-singel
#«From a Lover to a Friend»&nbsp;– 3:48
#«Riding Into Jaipur»&nbsp;– 4:08

; CD-singel
#«From a Lover to a Friend»–&nbsp; 3:49
#«From a Lover to a Friend» (David Kahne Remix 1)&nbsp;– 3:44
#«From a Lover to a Friend» (David Kahne Remix 2)&nbsp;– 5:27

; Kassettsingel
#«From a Lover to a Friend»&nbsp;– 3:48
#«Riding Into Jaipur»&nbsp;– 4:08
#«From a Lover to a Friend» (David Kahne Remix 2)&nbsp;– 5:27

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:From a Lover to a Friend|From a Lover to a Friend]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Freedom av Paul McCartney

«**Freedom**» er ein song skriven og spelt inn av Paul McCartney som svar til 11. september-åtaka i 2001. McCartney var på veg til New York City då åtaka skjedde og vart vitne til hendinga frå flysetet på eit fly som stod på bakken på John F. Kennedy Airport i New York City.

## Utgjeving
Songen vart gjeven ut i to versjonar: ein singel, kalla studioversjonen (spelt inn i Quad Studios i New York), og ein på McCartney-albumet *[[Driving Rain]]*, kalla konsertversjoen. Eric Clapton spelar sologitar på begge versjonar medan turnébandet til McCartney spelar resten av instrumenta. Det vart òg lagt til ekstra lydspor frå studio til konsertversjonen. McCartney ønskte at amerikanarane skulle hjelpe medborgaran sine ved å kjøpe «Freedom», og donerte alle inntektene frå songen til offera etter 11. september. Han skreiv òg ut anonyme sjekkar til fleire skadde politifolk i New York for å hjelpe dei å bli friske att.

## Innhald

## Medverkande
*Paul McCartney&nbsp;– vokal, akustisk gitar, bassgitar
*Rusty Anderson&nbsp;– rytmegitar
*Eric Clapton&nbsp;– sologitar
*Abe Laboriel, Jr.&nbsp;– trommer

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Freedom (Paul McCartney song)|Freedom (Paul McCartney song)]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
SD

**SD** eller **Sd** er ei forkorting som kan visa til:

## Organisasjonar
* Samferdselsdepartementet
* Sverigedemokraterna

## Geografi
* San Diego, ein by i USA
* South-Dakota, ein delstat i USA
* Sudan, ISO-kode

## Teknologi
* Secure Digital, eit format for minnekort
* Standard-definition, ei TV-oppløysning
Fine Line

«**Fine Line**» er ein song av Paul McCartney frå 2005 på albumet *[[Chaos and Creation in the Backyard]]*. McCartney spelar alle instrumenta på songen, inkludert trommer, bass og piano. Singelen kom ut 29. august 2005 som den første frå albumet i Storbritannia. Han nådde 20. plassen på UK Singles Chart, og var den siste singelen til McCartney på Topp 20 i Storbritannia. Songen nådde òg 31. plassen på den amerikanske Adult Contemporary-lista. 

Eit konsertopptak av songen finst på konsert-DVD-en *[[The Space Within US]]* frå 2006.

## Innhald
;7" R6673
#«Fine Line»&nbsp;– 3:05
#«Growing Up Falling Down»&nbsp;– 3:27
;CD CDR6673
#«Fine Line»&nbsp;– 3:05
#«Comfort of Love»&nbsp;– 3:08
;CD
# «Fine Line»&nbsp;– 3:06
# «Comfort of Love»&nbsp;– 3:09
# «Growing Up Falling Down»&nbsp;– 3:27

## Medverkande
Medverkande i følgje plateomslaget.
*Paul McCartney - Vokal, Bösendorfer flygel, Baldwin spinett, Höfner bassgitar, Epiphone Casino elektrisk gitar, Martin D28 akustisk gitar, Ludwig trommer, shaker, tamburin
*Millennia Ensemble – strykarar
*Joby Talbot – dirigent, arrangement

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fine Line|Fine Line]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jenny Wren

«**Jenny Wren**» er ein song av Paul McCartney frå 2005 på albumet *[[Chaos and Creation in the Backyard]]*. Han vart òg gjeven ut som den andre singelen frå albumet i Storbritannia den 21. november 2005.

## Bakgrunn
«Jenny Wren» vart skriven i Los Angeles og handlar om karakteren med same namn i Charles Dickens-romanen *[[Our Mutual Friend]]*. Han refererer òg til ein fugl kalla *wren* (gjerdesmett), som visstnok skal vere favorittfuglen til McCartney. McCartney skreiv melodien med liknande fingerplukking på gitaren som på «Blackbird», «Mother Nature's Son» (*[[The Beatles av The Beatles|The Beatles]]*) og «Calico Skies» (*[[Flaming Pie]]*). Songen vann Grammy-prisen i 2007 for årets beste mannlege popsong. 

Soloen i songen vert spelt på eit armensk treblåseinstrument, kalla duduk, spelt av venezuelanske Pedro Eustache. 

## Innspeling
Songen vart spelt inn i oktober 2004, og duduk-soloen vart lagt til 25. oktober.

## Innhald
*Digital-singel 31. oktober 2005
#«Jenny Wren» (radio edit) – 2:09

*7" R6678
#«Jenny Wren» – 3:47
#«Summer of '59» – 2:11

*CD CDR6678
#«Jenny Wren» – 3:47
#«I Want You to Fly» – 5:03

*Maxi-CD CDRS6678
#«Jenny Wren» – 3:47
#«I Want You to Fly» – 5:03
#«This Loving Game» – 3:15

## Salslister
«Jenny Wren» nådde 22. plassen på UK Singles Chart.

## Medverkande
Medverkande i følgje plateomslaget.
*Paul McCartney - Vokal, Epiphone Texan akustisk gitar, Ludwig tromme
*Pedro Eustache - Duduk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jenny Wren|Jenny Wren]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
This Never Happened Before

«**This Never Happened Before**» er ein song av Paul McCartney frå 2005 på albumet *[[Chaos and Creation in the Backyard]]*. Han vart gjeven ut på singel for radiostasjonar i USA i 2006 og nådde 27. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Adult Contemporary-lista. Songen vart nytta i filmen *[[filmen The Lake House|The Lake House]]* (2006).

## Innhald
*Promo-CD DPRO-49684-2
#«This Never Happened Before» (edit 2) - 3:13
#«This Never Happened Before» (albumversjon) - 3:23

## Medverkande
I følgje plateomslaget.
*Paul McCartney - Vokal, Yamaha flygel, Höfner bassgitar, Epiphone Casino elektisk gitar, Ludwig-trommer
*Millennia Ensemble – strykarar, blåseinstrument
*Joby Talbot – dirigent, arrangement

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:This Never Happened Before|This Never Happened Before]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ecce Cor Meum

***Ecce Cor Meum*** er det fjerde klassisk albumet til Paul McCartney. Albumet kom ut 25. september 2006 på EMI Classics. Det er eit oratorium i fire satsar, produsert av John Fraser, og skriven på latinsk og engelsk. Musikken vert framført av orkester med gute- og vaksenkor. Oratoriet var delvis inspirert av den avdøde kona til McCartney, Linda.

## Historie
Det tok meir enn åtte år å lage *Ecce Cor Meum*, som vart skrive på bestilling for Magdalen College i Oxford. Sir Paul vart invitert av Anthony Smith (president på Magdalen College 1998–2005) til å komponere noko for ein ny konserthall ved skulen.

Komposisjonen vart forseinka då kona til McCartney døydde, og kunne ikkje nyttast til den planlagde opninga av konserthallen. Men prosjektet vart ikkje skrinlagt og vart omsider ferdig og framført i Sheldonian Theatre i Oxford i november 2001. Mellomspelet er ein elergi til Linda McCartney.

Opphavleg vart det presentert i 2001 med eit fullt kor frå Magdalen College, dirigert av Bill Ives i Sheldonian Theatre i Oxford.

*Ecce Cor Meum* vart produsert av John Fraser og innspelt i Abbey Road Studios mellom 13. og 17. mars 2006. Det vart framført av sopranen Kate Royal, gutar frå Magdalen College Choir, gutar frå Choir of King's College, Cambridge, London Voices og Academy of St Martin in the Fields, dirigert av Gavin Greenaway.

Komposisjonen hadde amerikansk premiere den 14. november 2006 for ein utseld Carnegie Hall i New York City.

Den 3. mai 2007 fekk Paul McCartney-prisen for beste album ved Classical Brits i Royal Albert Hall. Prisen vart stemt fram av lesarane av *[[Classic FM Magazine|Classic FM]]* og lyttarar på Classic FM. Albumet nådde andreplassen på Top Classical Albums-lista i USA.

## Innhald
Komponert og skrive av Paul McCartney.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ecce Cor Meum|Ecce Cor Meum]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Bilete få premieren i Carnegie Hall i USA
Twin Freaks

***Twin Freaks*** er eit samarbeidsalbum av Paul McCartney og DJ-en og produsenten Freelance Hellraiser (Roy Kerr). Albumet kom ut den 13. juni 2005.

## Historie og struktur
Dette prosjektet til McCartney og Kerr var eit framhald av samarbeidet deira på McCartney-turneen i 2004. Kerr var på den tida kjend for mashup-albumet *A Stroke of Genius* i 2002 og varma opp med eit halvtime langt sett før konsertane til McCartney i 2004 der Kerr remiksa forskjellige McCartney songar i uvanlege og ofte ugjenkjenneleg former. *Twin Freaks* voks ut frå desse miksane. 

Alle McCartney-songane er sterkt omarbeidd i prosessen. Albumet vart produsert som ei dobbel vinylplate og digital nedlasting i Windows Media Audio-formatet (WMA). Plateomslaget består av fleire måleri i liknande stil og tone av kunstnaren Willem de Kooning.

«Really Love You», med B-sida «Lalula», kom ut som ein einsides 12"-singel, avgrensa til 500 eksemplar, den 6. juni 2005. Ein annan singel, avgrensa til 200 eksemplar, kom òg ut med «What's that You're Doing» og «Rinse the Raindrops».

## Innhald
Alle songar skrivne av Paul McCartney, utanom der andre er nemnde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Twin Freaks|Twin Freaks]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*McCartney, Paul. Twin Freaks
Ever Present Past

«**Ever Present Past**» er ein song av Paul McCartney frå 2007 på albumet *[[Memory Almost Full]]*. Songen vart òg gjeven ut på singel frå dette albumet i USA den 15. mai 2007. Videoen til songen hadde premiere 1. oktober 2007. McCartney spelte alle instrumenta på songen.

Songen vart gjeven ut som den andre britiske singelen frå *Memory Almost Full* den 5. november 2007 og debuterte ei veke seinare på 85. plassen på UK Singles Chart. Singelen kom eit unikt innlegg som ein kunne klippe ut og lage si eiga «möbiusstripe».

## Innhald
;UK 7" (723 0621)
# «Ever Present Past» - 2:59
# «House of Wax» (Live) - 5:18
#* Spelt inn i Amoeba Music Los Angeles, 27. juni 2007
;UK CD (723 0620)
# «Ever Present Past» - 2:59
# «Only Mama Knows» (Live) - 3:49
#* Spelt inn i Amoeba Music Los Angeles, 27. juni 2007
# «Dance Tonight» (Live) - 3:15
#* Spelt inn i Amoeba Music Los Angeles, 27. juni 2007
;iTunes download
# «Ever Present Past» - 2:57
# «Only Mama Knows» (Live) - 3:45
#* Spelt inn i Amoeba Music Los Angeles, 27. juni 2007
# «That Was Me» (Live) - 3:05
#* Spelt inn i Amoeba Music Los Angeles, 27. juni 2007

## Salslister
«Ever Present Past» nådde 93. plassen på Hot 100-lista i USA og 27. plassen på *Billboard* Adult Contemporary-lista. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ever Present Past|Ever Present Past]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Dance Tonight av Paul McCartney

«**Dance Tonight**» er ein song av Paul McCartney frå 2007 på albumet *[[Memory Almost Full]]*. Songen vart gjeven ut som digital singel i Storbritannia den 18. juni 2007, 65-årsdagen til McCartney. Ei veke seinare debuterte songen på 34. plassen på UK Singles Chart. Den britiske singelen vart òg gjeven ut som ei biletplate. Den 1. juli nådde songen 26. plassen på den britiske singellista. Songen vart nominert til Grammyprisen for beste mannlege popsong i 2008.

I USA vart songen gjeven ut som den andre singelen frå albumet. Songen nådde 69. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

McCartney framførte songen live i ein duett med den australske songaren Kylie Minogue på nyårssendinga til Jools Holland i 2007.

Det vart laga ein musikkvideo for songen, regissert av Michel Gondry, med Natalie Portman og Mackenzie Crook som skodespelarar.

## Opphav
Den venstrehendte mandolinen som vert nytta i songen vart kjøpt i ein gitarbutikk McCartney ofte vitja i London. Kvar gong han spelte på mandolinen byrja den då tre år gamle dottera Beatrice å danse, og McCartney hevda at songen så skreiv seg sjølv. Det var den siste songen spelt inn for albumet.

## Innspeling
«Dance Tonight» vart spelt inn i januar-februar 2007 i RAK Studios i London med McCartney på mandolin, elektrisk gitar, bass, trommer, klaverinstrument, perkusjon og autoharpe.

## Innhald

;7"
# «Dance Tonight»

;Internasjonal CD
# «Dance Tonight»
# «Nod Your Head» (Sly David Short mix)
#* Denne miksen av «Nod Your Head» inneheld ekstra produksjon av Sly Dunbar og vokal av Lady Saw, Sizzla og Cherine.

## Salslister

## Medverkande
* Paul McCartney – vokal, mandolin, trommer, perkusjon, sologitar, bassgitar, klaverinstrument

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dance Tonight|Dance Tonight]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
*
Nod Your Head

«**Nod Your Head**» er ein song av Paul McCartney frå 2007 på albumet *[[Memory Almost Full]]*. Songen vart sleppt gratis for digital nedlasting den 28. august 2007 på iTunes Store. Det vart laga musikkvideo for songen. McCartney spelte alle instrumenta på songen sjølv.

## Innhald
# «Nod Your Head» - 1:58
# «Nod Your Head» (video) - 1:59

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nod Your Head|Nod Your Head]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Electric Arguments

***Electric Arguments*** er det tredje albumet til The Fireman, ein duo som består av Paul McCartney og produsenten Youth. Albumet kom ut 24. november 2008 på nettsida til duoen. Det er den første Fireman-utgjevinga som McCartney offisielt vedkjente seg, og dei to medlemmane i duoen står begge omtalte på omslaget, i motsetnad til dei to tidlegare albuma deira. 

## Bakgrunn og innspeling
I motsetnad til tidlegare Fireman-album er det mykje vokal på *Electric Arguments*. Kvar av songane vart spelte inn på ein dag og sjølve albumet vart fullført på 13 dagar, spreidd utover eitt år. Allbumet inneheld eit løynd spor, «Road Trip», etter «Don't Stop Running». Det vart laga remiksar av «Lifelong Passion», kalla «Sawain Ambient Acapella» og «Sawain Instrumental Dub». Instrumentale miksar av «Sun Is Shining» og «Traveling Light» vart òg laga, kalla «Equinox Instrumental» og «Travelling Light Instrumental». Det vart laga |instrumentale dub-miksar av «Sing the Changes» og «Don't Stop Running», kalla «Morning Mist Instrumental Dub» og «Wickerman Ambient Dub».

Duoen lånte tittelen «Electric Arguments» frå diktet «Kansas City to St. Louis» av Allen Ginsberg. I magasinet *[[Wired]]* sa McCartney dette kom av at han «hadde sett etter ein vakker ordkombinasjon og ikkje tydinga deira.»

## Mottaking
*Electric Arguments* debuterte på 79. plassen på UK Album Charts, og markerte første gongen The Fireman gjekk inn på den britiske lita. Duoen kom òg for første gongen inn på ''Billboard'' 200, der det nådde 67. plassen. *Electric Arguments* fekk god kritikk i musikkpressa og på Metacritic fekk albumet ein score på 74 av 100, basert på 23 meldingar (18 positive, fire middels og ein negativ). 

## Innhald

## Utgjeving

*Electric Arguments* har kome ut i fleire versjonar som digital nedlasting, CD, dobbel vinylplate og ei luksusutgåve med 2 LP-ar, 2 CD-ar og 2 DVD-ar i ein tinnboks. Dette bestod av det originale albumet, ein ekstra CD med bonusmiksar og alternative versjonar, ein DVD med HD-lyd, ein DVD med songane delt opp i dei enkelte lydspora, i tillegg til eit omfattande hefte.

;Plate 2 – bonusspor

;Plate 3 – DVD - HD-lydinnspelingar
Musikkvideoar og dokumentar om produksjonen av albumet

;Plate 4 – DVD - Fleirsporsfiler

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Electric Arguments|Electric Arguments]]» frå ,  den 26. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Paul McCartney – Fireman  – offisiell albumside
Alternativ för Sverige

**Alternativ för Sverige** (forkorta **AfS**, norsk omsetjing: «Alternativ for Sverige») er eit politisk parti i Sverige, som vart lansert 5. mars 2018. Det består først og fremst av tidlegare medlemmer av Sverigedemokraterna, hentar inspirasjon frå mellom andre det tyske partiet Alternativ for Tyskland og stiller til riksdagsvalet 2018 som utfordrar til Sverigedemokraterna og Moderaterna, som dei ønskjer å utfordre på innvandringspolitikk. Partiet er også registrert til europaparlamentsvalet i 2019.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Mole Mania

***Mole Mania***, kjent i Japan som ***Mogurānya*** (モグラ〜ニャ), er eit hjernetrimspel utvikla av Nintendo EAD og Pax Softnica og utgjeve i 1996 av Nintendo til den opphavlege Game Boy. Spelet er eit av dei mindre kjende verka til Shigeru Miyamoto. Det vart gjeve ut att gjennom Virtual Console til Nintendo 3DS i 2012.

*Mole Mania* handlar om moldvarpen Muddy Mole, som må berge kona og barna sine etter at dei har blitt kidnappa av bonden Jinbe. For å finne kona og barna, må Muddy navigere seg gjennom verder fylte med gåter. Verdene består av eit nett av ruter, der kvar rute dekkjer heile skjermen. Desse er fylte med hindringar som blokkerer framgangen til neste skjerm.

Spelet handlar i hovudsak om å flytte ein svart ball til ein utgang på randen av skjermen for å komme vidare til den neste. Denne svarte ballen kan Muddy dytte, dra og kaste. Han kan også grave i jordsmonn for å finne underjordiske vegar rundt hindringar. Eit viktig element for å løyse gåtene i spelet, er å grave på dei riktige stadene ettersom hòla som blir til i bakken vil kunne hindre spelaren i å komme vidare. Viss ein kastar ballen i eit hòl, vil den returnere til startposisjonen. Viss ein endar opp med å lage hòl som gjer det umogeleg å få ballen i mål, må ein forlate skjermen og kome tilbake for å prøve på nytt.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad (på japansk)
Ocean's Kingdom

***Ocean's Kingdom*** er det femte albumet med klassisk musikk av Paul McCartney. Musikken vart komponert til ein ballett med same namn, bestilt av New York City Ballet. Musikken vart framført av London Classical Orchestra og dirigert av John Wilson. Albumet kom ut på CD og vinyl, den 3. oktober 2011 av Decca (Storbritannia) og 4. oktober (USA) av Hear Music/Telarc (USA). I USA nådde albumet 144. plassen på ''Billboard'' 200-lista. Albumet fekk ein score på 60 av 100 på Metacritic, basert på åtte meldingar, som indikerer ein «middels» mottaking.

Balletten fortel ei kjærleikssoge basert på to fantasiverder - det «reine» havriket, og jordriket med sine «skurkar» som trugar levesettet under vatn. I følgje McCartney oppstår kjærleik når jord møter vatn. Musikken til balletten består av fire satsar. 

## Innhald
All musikk komponert av Paul McCartney.

### Bonussporutgåve
Gjennom iTunes og som digital nedlasting med eit kodekort som følgde CD- og LP-utgåvene kunne ein òg få konsertversjonar av dei fire satsane. Desse hadde premiere den 21. september 2011, framført av New York City Ballet Orchestra, dirigert av Fayçal Karoui.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ocean&#39;s Kingdom|Ocean&#39;s Kingdom]]» frå ,  den 27. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Metropolitan Opera

**Metropolitan Opera House**, populært kalla **The Met**, er eit operahus i New York. Det ligg ved Lincoln Square i New York og er ein av tolv kulturinstitusjonar som tilsaman utgjer Lincoln Center for the Performing Arts.
Metropolitan Opera er den største organisasjonen for klassisk musikk i Nord-Amerika. Han syner fram rundt 27 ulike operaer årleg i ein sesong som varer frå seint i september til mai. Operaene blir viste i eit roterande speleskjema med opptil sju framføringar av fire ulike verk kvar veke. Førestillingane blir haldne om kvelden frå måndag til laurdag, med ein matiné på laurdagen. Kvar sesong har operaen fleire nye produksjonar, nokre av dei henta frå eller samproduserte med andre operahus. Dei andre produksjonane kjem frå tidlegare sesongar. 

Operahuset blei skipa i april 1880. Det første teateret det brukte, *Old Met*, opna 22. oktober 1883 med ei framføring av Charles Gounod sin opera *[[Faust]]* med svenske Christina Nilsson i ei av hovudrollene. Dagens hus ved Lincoln Center, med utsmykkingar av Marc Chagall, har vore i bruk sidan 1966 og kan husa 3&nbsp;765 tilskodarar.
Operaen er også heimesene for American Ballet Theatre.

Operahuset har eit breitt repertoar som spenner frå 1700-talesbarokk til bel canto frå 1800-talet og minimalisme frå 1900-talet. 
Utøvarane ved operahuset er eit symfoniorkester, eit kor, eit barnekor og fleire songarar. Det bruker også fleire frilansartistarsom dansarar, skodespelarar, musikarar og andre utøvarar. Amerikanske og internasjonale utøvarar kan ha kortare eller lengre tilknytingar til operahuset. Nokre, som Renée Fleming og Plácido Domingo, har hatt langvarige kontaktar med operahuset med fleire opptredenar kvar sesong.

Førestillingar frå The Met blir overførte direkte til fleire stader i verda på radio og på film. I Noreg blir desse operaforestillingane viste ved Gimle og Ringen kino i Oslo, Asker kino, Bergen kino, Kilden kino i Tønsberg, Tromsø kino og Trondheim kino. 

## Utøvarar ved The Met
Den første norske som opptredde ved Metropolitan Opera var Ivar F. Andresen i rolla som Daland i Wagner-operaen *[[operaen Den flyvende Hollender|Den flyvende Hollender]]* den 11. januar 1930. 

I februar 1935 gjorde den dramatiske sopranen Kirsten Flagstad ein sensasjonell debut på Metropolitan som Sieglinde i Wagner-operaen *[[operaen Valkyrien|Valkyrien]]*.  Flagstad, som tidlegare hadde vore nokså ukjend internasjonalt, var i løpet av ein lørdag formiddag blitt ei verdsstjerne og hadde redda «The Met» frå konkurs.

Andre norske songarar som har opptredd ved The Met er Ingrid Bjoner, Ragnar Ulfung, Aase Nordmo Løvberg, Anne Gjevang, Solveig Kringlebotn, Randi Stene, Elizabeth Norberg-Schulz og Ingeborg Schübeler Gillebo. Kolbjørn Høiseth gjesta Metropolitan med Stockholmsoperaen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Metropolitan Opera|Metropolitan Opera]]» frå , og «[[:en:|Metropolitan Opera]]» frå  den 27. mai 2018.*  

## Bakgrunnsstoff

*
* The Metropolitan Opera  ved metoperafamily.org
New York Philharmonic

**The New York Philharmonic** er eit symfoniorkester basert i New York i USA. Det er ein av dei eldste musikkinstitusjonane i USA og det eldste av dei såkalla *Big Five*, eller fem store orkestera i USA. 
Orkesteret har tilhald i David Geffen Hall ved Lincoln Center for the Performing Arts i New York.

Orkesteret blei grunnlagd i 1842. Nokre av dirigentane det har hatt har vore Gustav Mahler, Arturo Toscanini, Leopold Stokowski og Leonard Bernstein. 

I desember 2004 gav det sin 14&nbsp;000. konsert.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:New York Philharmonic Orchestra|New York Philharmonic Orchestra]]» frå , og «[[:sv:New York Philharmonic|New York Philharmonic]]» frå  den 27. mai 2018.*
La Scala

**La Scala**, kort for **Teatro alla Scala**, er eit operahus i Milano i Italia. Det er eit av dei best kjende og leiande operahusa i verda, knytt til ei rekkje kjende operakomponistar og songarar.

La Scala huser eit eige kor, ballet og orkester. Det er også tilknytt ein skule, (), som gjev professjonell trening i musikk, dans, scenekunst og sceneleiing.
I bygningen finn ein også Museo Teatrale alla Scala, eit museum knytt til historia til La Scala og opera generelt.

Sesongen ved La Scala opnar kvart år den 7. desember på festdagen til heilage Ambrosius, som er vernehelgen for Milano. Alle framføringar må enda før midnatt, slik at lengre operaer byrjer tidlegare når det er nødvendig.

## Historie
La Scala blei grunnlagd med støtte frå keisarinne Maria Theresia av Austerrike etter at eit tidlegare teater ein hadde brukt til å visa opera, Teatro Regio Ducale, hadde bunne ned 26. februar 1776.
Den nye neoklassisistiske bygningen var teikna av Giuseppe Piermarini. Teateret opna den 3. august 1778 som  med Antonio Salieri sin opera *L'Europa riconosciuta*.

La Scala husa den første produksjonen av ei rekkje kjende operaer, og hadde eit særskild tilhøve til Verdi. Ei tid nekta Verdi operaene sine frå å bli framførte her, fordi han meinte orkesteret hadde maltraktert musikken hans i samband med produksjonen av *[[Giovanna d'Arco]]* i 1845. Seinare blei partane forlikte att, og Verdi dirigerte sitt *[[Rekviem av Verdi|Rekviem]]* der den 25. mai 1874. 
Den nest siste operaen hans, *[[Otello]]*, og den siste, *[[operaen Falstaff|Falstaff]]*, hadde begge premiere på La Scala.

Teateret gjekk gjennom fleire ombyggingar og utvidingar frå 1813. Scenen blei utvida og det blei bygd ein ny inngang frå Piazza della Scala. 
Bygningen blei renovert i 1907, då han fekk si noverande utforming med 1&nbsp;987 sete.

Frå 1921 blei det gjennomført ei større modernisering. I 1924 blei det bygd eit scenetårn. Det scenetekniske anlegget blei også moderisert i 1937 av Lorenzo Secco. Då bygde ein sceneheisar. 
I 1943, under andre verdskrigen, blei La Scala råka av bomber og fekk store skader. Bygningen blei attreist og opna att 11. mai 1946, med ein minneverdig konsert dirigert av Arturo Toscanini med ein sopransolo av Renata Tebaldi som skapte sensasjon.

Frå 2002 til 2004 blei den bakre delen av La Scala gjenoppbygd. Det blei bygd ein scene på 1600 m², utvidet både i høgd og djupne. Vidare blei dei historiske bygningsdelane restaurerte og moderniserte. Akustikken blei vidare forbetra gjennom spesialbygde golv i sal og scene. I denne perioden heldt kompaniet til i Teatro degli Arcimboldi i utkanten av Milano.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:La Scala|La Scala]]» frå , og «[[:en:|La Scala]]» frå  den 27. mai 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Festspela i Bayreuth

**Festspela i Bayreuth** (tysk ) er ein musikkfestival som blir halden kvart år i Bayreuth i Tyskland med framføringar av verk av komponisten Richard Wagner. Det var Wagner sjølv som kom på og dyrka ideen om ein eigen festival til å visa fram verka hans, særleg den monumentale Ring-syklusen hans (**) og *[[Parsifal]]*.

Framføringane finn stad i eit særskild utforma teater, Bayreuth Festspielhaus. Wagner sjølv oversåg utforminga og bygginga av teateret, som hadde mange arkitektoniske nyvinningar for å gje rom til dei store orkestera Wagner skreiv for og for visjonane hans om korleis verka skulle framførast.
Festspela er blitt ein valfartsstad for Wagner-tilhengjarar.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bayreuth Festival|Bayreuth Festival]]» frå ,  den 27. mai 2018.*
NBC Symphony Orchestra

**NBC Symphony Orchestra** var eit radio-orkester skipa av David Sarnoff, leiaren for Radio Corporation of America, i 1937 særskilde for den kjende dirigenten Arturo Toscanini. NBC Symphony kringkasta konsertar kvar veke og var husorkester for NBC Radio frå sin første konsert 13. november 1937 til det blei oppløyst i 1954. Etter oppløysinga skipa tidlegare medlemmar eit nytt sjølvstendig orkester, Symphony of the Air, som verka frå 1954 til 1963. Ein viktig dirigent for dette var Leopold Stokowski.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:NBC Symphony Orchestra|NBC Symphony Orchestra]]» frå ,  den 27. mai 2018.*
Songen New av Paul McCartney

«**New**» er ein song skriven av Paul McCartney. Han vart opphavleg spelt inn av McCartney og produsert av den engelske musikaren Mark Ronson for det 16. studioalbumet til McCartney, *[[New av Paul McCartney|New]]*. Songen vart tilgjengeleg 28. august 2013 på iTunes Store og kom ut som eigen singel 2. september 2013, men var då berre tilgjengeleg via Amazon.com. Singelen vart mykje spelt på radio i Japan, der han nådde 4. plassen på Japan Hot 100.

McCartney framførte songen på fleire TV-show, som *[[Jimmy Kimmel Live]]* og *[[Late Night with Jimmy Fallon]]*, i tillegg til iHeartRadio Music Festival der han spelte fleire av songane på det nye albumet. 

## Medverkande
*Paul McCartney - vokal, bassgitar, cembalo, piano, mellotron, Wurlitzer elektrisk piano, congatrommer, maracas, bouzouki
*Rusty Anderson - korvokal, gitar, bouzouki
*Brian Ray - korvokal, gitar
*Abe Laboriel, Jr - korvokal, trommer
*Paul Wickens - korvokal
*Steve Sidwell - trompet
*Jamie Talbot - tenorsaksofon
*Dave Bishop - barytonsaksofon

## Innhald

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:New (Paul McCartney song)|New (Paul McCartney song)]]» frå ,  den 27. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Queenie Eye

«**Queenie Eye**» er ein song av Paul McCartney, skriven av McCartney og produsenten Paul Epworth. Det var den andre singelen frå soloalbumet til McCartney, *[[New av Paul McCartney|New]]*, frå 2013.

McCartney forklarte at namnet på songen og refrenget kom frå ein barneleik han leika då han var ung, kalla «Queenie, Queenie, who's got the ball?».

Musikkvideoen til songen vart regissert av Simon Aboud, ektemannen til dottera til McCartney, Mary. Ei rekkje kjende folk dukkar opp i videoen, som Johnny Depp, George Ezra, Jeremy Irons, Chris Pine, Jude Law, Sean Penn, Alice Eve, James Corden, Meryl Streep, Tracey Ullman, Kate Moss, Lily Cole, Laura Bailey, songarane Jack Savoretti, Gary Barlow, Peter Blake, Tom Ford, Howard Long og fleire andre. 

McCartney framførte songen på Grammyprisen i 2014 i lag med Ringo Starr på trommer.

## Medverkande
* Paul McCartney – vokal, gitar, bassgitar, lap steel gitar, piano, Moog synthesizer, synthesizer, mellotron, tamburin
* Paul Epworth – trommer

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queenie Eye|Queenie Eye]]» frå ,  den 27. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*