open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Everywhere av Fleetwood Mac

«**Everywhere**» er ein singel av det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac frå albumet *[[Tango in the Night]]*, skriven av Christine McVie som òg syng solovokal på songen.

## Bakgrunn
«Everywhere» vart gjeven ut på singel i Storbritannia den 24. februar 1988 og nådde fjerdeplassen der. I USA vart han gjeve ut tidlegare, den 28. november 1987 og nådde 14. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista og førsteplassen av adult contemporary-lista, der han låg i tre veker. Singelen nådde òg 45. plassen i Australia.

Etter at songen vart nytta i ein reklame for det britiske mobilselskapet 3, gjekk songen inn att på UK Singles Chart og nådde då 15. plassen i mars 2013. Som følgje av denne nye suskessen, vart songen med på samleplata *[[Now That's What I Call Music! 84 i Storbritannia|Now That's What I Call Music! 84]]* i mars 2013 i tillegg til samlealbumet *[[The Hits Album 8]]* i juli 1988. Singelen har seld til sølvplate i Storbritannia for digitale sal i overkant av 200&nbsp;000.

Ein 12-tommars singel vart òg gjeven ut med ein lengre dance-versjon og ein dub-versjon. «Everywhere» var òg den første singelen til bandet som vart gjeven ut på CD. Alle formata inneheldt B-sida «When I See You Again», frå albumet *[[Tango in the Night]]*. 12"-formatet inneheld ein lengre miks av «Everywhere» og CD-singelen inneheld bonusspora «Rhiannon» og «Say You Love Me» frå albumet *[[Fleetwood Mac (1975)|Fleetwood Mac]]* frå 1975.

Videoen til songen er ei framsyning av diktet *[[The Highwayman av Alfred Noyes|The Highwayman]]* av Alfred Noyes. Det finst to versjonar av videoen, ein med soga i blanda klipp av bandmedlemmane, og eit utan klipp av bandmedlemmane. 

## Innhald
;12" UK single (Warner Brothers Records W8143T)
#«Everywhere» (extended version) – 5:40
#«Everywhere» (LP version) – 3:48
#«Everywhere» (dub) – 3:50
#«When I See You Again"

## Lister

## Andre versjonar
* I 1996 spelte Chaka Khan inn songen for samlealbumet  
* I 2000 sampla den engelske gruppa S Club akkompangementet for songen deira «Summertime Feeling» frå albumet Sunshine.
* I 2004 vart ein dance-versjon gjeven ut av elektronikabandet Climax.
* I 2005 vart songen spelt inn av den australske gruppa Moustache, med songaren Melinda Jackson. Denne versjonen er ein house-versjon som nådde 19. plassen i Australia.
* Songen vart spelt inn av Vampire Weekend
* Hot Chip spelte songen som ein del av ein medley med songen deira «Hold On» på somme av konsertane deira. 
* Electric Six spelte inn songen på coveralbumet *Mimicry and Memories* (2015) etter å ha spelt songen på konsertar fleire gonger.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Everywhere (Fleetwood Mac song)|Everywhere (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*«Everywhere» Fleetwood Mac music video version on YouTube
*
Little Lies

«**Little Lies**» er ein song av det engelsk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Han var den tredje singelen frå albumet *[[Tango in the Night]]*. Fram til 2015 har dette vore den siste singelen deira som nådde topp 10 i USA.

Songen vart skriven av klaverspelaren og vokalisten i bandet, Christine McVie og den dåverande ektemannen hennar, Eddy Quintela. Då songen kom ut nådde han fjerdeplassen på ''Billboard'' Hot 100 i i USA (førsteplassen på adult contemporary-lista) og femteplassen på UK Singles Chart. Han vert framleis mykje spelt på radio som ein klassisk hit frå slutten av 1980-åra, i lag med «Everywhere», som kom ut eit år seinare. Musikkvideoen til songen vart filma på ein gard, kring gamle bygningar og jorde.

Teksten handlarom om at songaren heller ønskjer å høyre «små løgner» enn den ulukkelege sanninga frå kjærasten sin.

Singelen vart òg gjeven ut på 12-tommarsformat med ein lengre dance-versjon, ein dub-versjon og B-sida «Ricky». Sistnemnde vart ikkje gjeven ut på albumet og vart skriven av Christine McVie og Lindsey Buckingham. Det vart òg gjeven ut ei avgrensa 12-tommars biletplate i Storbritannia, og det vart den første Fleetwood Mac-singelen som vart gjeven ut på kassettsingel-formatet.

## Innhald
12" US single (Warner Brothers Records 0-20761)
#«Little Lies» (Extended Version) 6:07
#«Little Lies» (Dub) 4:04
#«Ricky» 4:21

## Versjonar
* 7-tommarssingel- og albumversjonen (3:38)
* Extended 12" Version (6:07) - remixa av John «Jellybean» Benitez
* Dub Version (4:04) - remixa av John «Jellybean» Benitez
* Konsertopptak frå CD-singelen «Skies the Limit» (1990) (henta frå konsertvideofilmen *Tango In The Night*, som vart filma i 1987)

## Lister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Lies|Little Lies]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Billboard Book of Top 40 Hits*, 6. utg, 1996

## Bakgrunnsstoff
*Musikkvideo av songen på MTV.com
*
Family Man av Fleetwood Mac

«**Family Man**» er ein song av Fleetwood Mac frå albumet deira *[[Tango In The Night]]* i 1987. Han vart skriven av Lindsey Buckingham og Richard Dashut. I USA vart songen gjeven ut som den femte singelen frå abumet, som oppfølgjaren til «Everywhere». Singelen gjekk inn på salslista i mars 1988 og nådde 90. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

I Storbritannia vart han gjeven ut som den fjerde singelen, etter «Little Lies», og gjekk inn på 91. plassen der den 19. desember 1987, og nådde til slutt 54. plassen den 19. januar 1988. «Family Man» vart gjeven ut som ein spesiell, avgrensa boks med 7-tommarssingelen og to bilete av Susan Young og Christine Tongue. 12-tommarsversjonen inneheldt fleire miksar av «Family Man», i tillegg til albumsporet «You and I, Part 2».

Songen finst òg på samlealbumet «The Very Best of Fleetwood Mac».

## Innhald
12" US single (Warner Brothers Records 0-20842)
#«Family Man» (Extended Vocal Remix) 8:30
#«Family Man» (I'm A Jazz Man Dub) 8:52
#«Family Man» (Extended gitar Remix) 6:26
#«Family Party» (Bonus Beats) 4:36
#«Down Endless Street» 4:24

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Family Man (Fleetwood Mac song)|Family Man (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Great Rock Discography*, 6th Edition, Martin C. Strong. ISBN 1-84195-312-1.

## Bakgrunnsstoff
*
Save Me av Fleetwood Mac

«**Save Me**» er ein song av det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac frå albumet *[[Behind the Mask av Fleetwood Mac|Behind the Mask]]* frå 1990. Songen vart gjeven ut som singel og vart den siste songen deira som nådde topp 40 i USA, der han nådde ein 33. plass. «Save Me» oppnådde moderat suksess i Storbritannia, der han nådde 53. plassen. Han vart ein stor hit i Canada der han nådde sjuandeplassen. 

Trass i at han vart ein hit i USA, er ikkje «Save Me» med på albumet *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]*.

## Medverkande
;Fleetwood Mac
* Christine McVie – klaverinstrument, synthesizer, solovokal
* Stevie Nicks – korvokal
* Billy Burnette – gitar, korvokal
* Rick Vito – gitar, korvokal
* John McVie – bassgitar
* Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Save Me (Fleetwood Mac song)|Save Me (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Time av Fleetwood Mac

***Time*** er det 16. studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1995. Besetninga som spelar på albumet er unik for bandet, med den tidlegare Traffic-gitaristen Dave Mason og country-songaren  Bekka Bramlett, dottera til Delaney and Bonnie, i besetninga. Lindsey Buckingham, som hadde slutta i Fleetwood Mac i 1987, gjestar på korvokal på ein song, men *Time* er det første og einaste Fleetwood Mac-albumet sidan *[[Heroes Are Hard to Find]]* i 1974 utan Stevie Nicks. Trommeslagaren Mick Fleetwood syng solovokal for første gong på ein Fleetwood Mac-song, på den sju minuttar lange «These Strange Times», produsert av Duran Duran-produsenten John Jones, og skriven i lag med Beach Boys-medlåtskrivaren Ray Kennedy. Albumet var det første albumet deira som ikkje nådde salslista i USA, og det av albumet deira som har selt dårlegast, berre 50&nbsp;000 verda over. Bandet la ut på ein verdsturne for å marknadsføre albumet frå juli til slutten av desember 1994, og igjen frå april til september 1995.

Innan eitt år hadde besetninga kollapsa, då Mason, Bramlett og Billy Burnette alle slutta i bandet, men Bramlett og Burnette spelte inn *[[Bekka & Billy]]* i lag i 1997, same året som Lindsey Buckingham og Stevie Nicks kom attende til Fleetwood Mac.

## Innhald

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Bekka Bramlett – vokal
*Dave Mason – gitarar, vokal
*Billy Burnette – gitarar, vokal
*Christine McVie – klaverinstrument, vokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon; vokal og gitarar på spor 13

**Andre musikarar**
*Michael Thompson – gitarar på spor 2, 5, 8, 10 og 12
*Steve Thoma – klaverinstrument på spor 3, 4 og 9
*Lindsey Buckingham – korvokal på spor 6
*Fred Tackett – trompet på spor 8
*John Jones – klaverinstrument, bass, gitar på spor 13
*Lucy Fleetwood – korvokal på spor 13

## Produksjon
*Produsentar: Fleetwood Mac og Richard Dashut; John Jones og Ray Kennedy (spor 13)
*Assisterande lydteknikarar: Alan Sanderson, Charlie Brocco, Allen Sides, John Jones, Jimmy Hotz (spor 13), David Eike, Tom Nellen, Richard Huredia, Dave Shiffman
*Innspeling og miksing: Ken Allardyce; John Jones (spor 13)

*Innspelt og miksa i Ocean Way Recording i Hollywood
*Andre innspelingar ved Sunset Sound Recorders i Hollywood
*Mastera av Stephen Marcussen ved Precision Mastering, assistert av Don Tyler

*Konsept for plateomslag av Mick Fleetwood
*Kunstnarisk leiing og design av Gabrielle Raumberger og Frank Chi
*Fotografi av Lance Staedler, Bonnie & Dale McRaven, John McVie Family Archives

## Singlar

## Lister
### Plasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Time (Fleetwood Mac album)|Time (Fleetwood Mac album)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ankergang

**Ankergang** er eit reguleringssystem for gangen i eit mekanisk urverk (klokke eller ur til måling av tida), funne opp i 1671 av engelskmannen William Clement. Ankergangen syter for at urverket går med jamn fart, og verkar ved at ankeret (òg kalla ankerhaka) på ein aksel svingar att og fram og slepp fram ein tann på eit tannhjul, ganghjulet, for kvar einskild svinging. For å styre frekvensen på dei svingningane som ankeret (ankerhaka) gjer, er ankeret knytt til anten ein pendel (i pendelur som til dømes golv- og veggur) eller til ein såkalla uro, eit hjul som svinger att og fram ved hjelp av ei spiralfjør ikring akselen (i til dømes armbandsur og lommeur).

Svingningsfrekvensen på pendelen kan endrast ved å endre lengda mellom opphenget og den vekta som heng på pendelen, og svingsfrekvensen på uroa kan endrast ved å stramme eller slakke på fjøra i uroa. Ved slike endringar endrast òg svingningsfrekvensen på ankeret (ankerhaka), og med dette farten på ganghjulet. Slik kan urverket justerast til den farta som er rett for at uret skal syne rett tid. Ganghjulet, og urverket i det heile, vert drive av anten ei stålfjør som må strammast manuelt (som i armbandesur, lommeur, somme typar veggur, kaminur og liknande) eller av eit lodd som heng i ein kjede og fell sakte nedover, og må dragast opp att manuelt, slik som i mange vegg- og golvur: ura må trekkast opp.

Den mest nytta typen av ankergang var den såkalla «sveitsiske ankergangen». Her er ankerhaka opplagra i syntetiske edelsteinar. I billegare ur og i vekkarur vart det nytta stiftanker, og i pendelur vart det nytta ulike typar ankergang kalla slepegang eller kvilegang, som til dømes i dei norske Toten-ura og dei tyske Schwarzwald-ura.

## Kjelde
*Store norske leksikon, Ankergang, 12. august 2015.
Behind the Mask av Fleetwood Mac

***Behind the Mask*** er det 15. studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1990. Det var det første albumet etter at gitaristen Lindsey Buckingham slutta. Han vart erstatta av Billy Burnette og Rick Vito, begge gitaristar, songarar og låtskrivarar. Fleetwood Mac vart då eit seksmannsband med fire songarar og låtskrivarar. Albumet vart ikkje ein like stor suksess som føregangaren, *[[Tango in the Night]]*, og hadde heller ingen hitsinglar, sjølv om «Save Me» nådde topp 40 i USA, medan «Love Is Dangerous» og «Skies the Limit» vart noko spelt på radio. Sjølv om albumet så vidt nådde topp 20 i USA, gjekk det heilt til topps på albumlista i Storbritannia og selde til platinaplate der. Etter albumet kom ut slutta Stevie Nicks og Rick Vito, men Nicks kom attende i bandet i 1997.

Plateomslaget til albumet vart laga av fotografen Dave Gorton. Han har fortalt at bandet ikkje ønskte å vere på framsida av albumet og at Mick Fleetwood føreslo å skape eit bilete som «spirituelt symboliserte» bandet. Omslaget vart nominert til ein Grammy-pris i 1991 for beste plateomslag.

## Mottaking
Albumet fekk særs blanda kritikk. Allmusic gav albumet 1,5 av 5 stjerner, det lågaste dei gav noko Fleetwood Mac-album, og skreiv at songane var dei minst inspirerte bandet nokon gong spelte inn.» Andre kritikarar var meir positive. *[[Los Angeles Times]]* gav albumet 3,5 av 5 stjerner, medan *[[Rolling Stone]]* gav det 4 av 5 stjerner, og hevda at «Rick Vito og Billy Burnette var det beste som kunne ha skjedd Fleetwood Mac» og at «ikkje sidan *Rumours* har Fleetwood Mac spelte inn smerte så utrøytteleg og høyrt så til saman ut.»

## Innhald

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Stevie Nicks – vokal
*Billy Burnette – gitar, vokal
*Rick Vito – gitar, vokal
*Christine McVie – klaverinstrument, synthesizer, vokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood –  trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*Lindsey Buckingham – akustisk gitar på «Behind the Mask»
*Asanté – perkusjon på «Freedom»
*Stephen Croes – Synclavier, synthesizer, klaverinstrument, perkusjon

## Produksjon
*Produsentar: Greg Ladanyi og Fleetwood Mac
*Lydteknikar: Greg Ladanyi, Bob Levy, Dennis Mays
*Assisterande lydteknikarar: Craig Porteils, Duane Seykora, Brett Swain, Paula Wolak
*Fotografi: Dave Gorton
*Miksing: Greg Ladanyi
*Mastering: Stephen Marcussen
*Programmering: Stephen Croes, Dan Garfield
*Kunstnarisk leiing: Jeri Heiden

## Singlar

## Lister

### Listeplasseringar

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Behind the Mask (album)|Behind the Mask (album)]]» frå ,  den 12. august 2015.*
Mahiedine Mekhissi-Benabbad

**Mahiedine Mekhissi-Benabbad** () er ein fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Reims som tevla internasjonalt i hinderløp og på mellomdistanse. I perioden 2008-19 vann han fem EM-gull, to OL-sølv, to VM-bronsar og ein OL-bronse. Alle medaljane, unnateke gullmedaljen på 1500 meter under EM i friidrett 2014, vann han i 3&nbsp;000 meter hinder.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (8.33,1=nr 22)
*OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 8.10,4, bakom Brimin Kipruto (8.10,3)
*VM 2009 i Berlin: Braut kvalifiseringa
*EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 8.07,8, framom Bouabdellah Tahri (8.09,2)
*VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 8.16,0
*EM 2012 i Helsinki: Gullmedalje – 8.33,2, framom Tarık Akdağ (8.35,2)
*OL 2012 i London: Sølvmedalje – 8.19,0, bakom Ezekiel Kemboi (8.18,5)
*VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 8.07,8
*EM 2014 i Zürich: Gullmedalje på 1500 m – 3.45,6. Diskvalifisert frå 1. plassen på 3000 m hinder
*EM 2016 i Amsterdam: Gullmedalje – 8.25,6, framom Aras Kaya (8.29,9)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje – 8.11,5
*VM 2017 i London: Nr 4 – 8.15,8
*EM 2018 i Berlin: Gullmedalje – 8.31,6, framom Fernando Carro (8.34,1)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mahiedine Mekhissi-Benabbad|Mahiedine Mekhissi-Benabbad]]» frå ,  den 12. august 2015.*  


## Bakgrunnsstoff
*World Athletics
*
Isn't It Midnight

«**Isn't It Midnight**» er ein song av Fleetwood Mac på albumet *[[Tango in the Night]]* frå 1987. Songen vart skriven og sungen av Christine McVie og vart den siste songen frå albumet som vart gjeven ut på singel i somme land i 1988.

I Storbritannia vart «Isn't It Midnight» gjeven ut som oppfølgjaren til «Everywhere» og nådde 60. plassen på singellista der den 18. juni 1988. I Irland gjorde singelen det betre og nådde 23. plassen der.

Dette var den andre offisielle Fleetwood Mac-songen som vart gjeven ut på 3" CD-singel, i tillegg til 7"- og 12" vinyl. ALle formata inneheld albumsporet «Mystified», medan CD-utgåva og 12"-utgåva inneheld bonusspora «Say You Love Me» (frå 1975) og «Gypsy» (frå *[[Mirage av Fleetwood Mac|Mirage]]* i 1982).

Songen er ikkje med på samleplata *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]* frå 2002, med ein 'alternate mix' finst i plateboksen *[[25 Years – The Chain]]*, som kom ut i 1992. Miksen inneheld òg CD-singelen «Love Shines», som kom ut i 1992 for å marknadsføre *25 Years – The Chain*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Isn&#39;t It Midnight|Isn&#39;t It Midnight]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Great Rock Discography*, 6. utg., Martin C. Strong. ISBN 1-84195-312-1
*Fleetwood Mac Legacy  

## Bakgrunnsstoff
*
Sergej Sjubenkov

**Sergej Vladimirovitsj Sjubenkov** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Barnaul i regionen Altaj kraj. Han vart europameister på 110 meter hekk i 2012 og 2014, og verdsmeister i 2015.

## Aktiv
Sjubenkov forbetra i 2012 den russiske rekorden på 110 meter hekk til 13,18 sekund ved eit stemne i Hérouville-Saint-Clair. Kort tid etterpå flytta han rekorden til 13,09 i semifinalen ved Friidretts-EM i Helsinki, for så å vinne finalen med sluttida 13,16. Hallsesongen 2013 sigra han på på 60 meter hekk ved Innandørs-EM i Göteborg. Under verdsmeisterskapen 2013 i Moskva la han beslag på bronsemedaljen på 110 m hekk. Ved EM 2014 i Zürich forsvarte Sjubenkov meistertittelen på distansen på same vinnartida som sist. 

Sommaren 2015 forbetra han den russiske landsrekorden til 13,06 sekund då han vart tredjemann ved DL-stemnet i Saint-Denis. Han krona sesongen med å vinne gullmedaljen under verdsmeisterskapen i Beijing, der han med vinnartida 12,98 for fyrste gong kom under 13 sekund på 110 meter hekk.

Åra 2017, 2018 og 2019 vann Sjubenkov sølv i høvesvis London-VM, Berlin-EM og Doha-VM. 2018-sesongen var han i sitt livs beste form og fekk notert tider under 13,00 i fire stemne. 2. juli vann han eit GP-stemne i Székesfehérvár på livsbeste 12,92 sekund. Tre dagar seinare sigra han i DL-Lausanne på tida 12,95. Ved europameisterskapen i Berlin måtte han likevel sjå seg slått av franske Pascal Martinot-Lagarde med hundredelar av eit sekund. Etter 2019 har han ikkje betre bestetid enn 13,19 sekund.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2011 i Daegu: Utslått i forsøka (13,70 =nr 25)
*EM 2012 i Helsinki: Gullmedalje – 13,16, framom Garfield Darien (13,20)
*OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (13,41 =nr 12) 
*VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje – 13,24
*EM 2014 i Zürich: Gullmedalje – 13,19, framom William Sharman (13,27)
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 12,98, framom Hansle Parchment (13,03)
*VM 2017 i London: Sølvmedalje – 13,14, bakom Omar McLeod (13,04)
*EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje – 13,17, bakom Pascal Martinot-Lagarde (13,17)
*VM 2019 i Doha: Sølvmedalje – 13,15, bakom Grant Holloway (13,10)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sergei Wladimirowitsch Schubenkow|Sergei Wladimirowitsch Schubenkow]]» frå ,  den 12. august 2015.*
Antti Ruuskanen

**Antti Hermanni Ruuskanen** () er ein finsk spydkastar frå Pielavesi som vart europemister i øvinga i 2014 og vann bronsemedaljen under dei olympiske leikane 2012 og ved europameisterskapen 2016.

## Karriere
Ruuskanen kom på sjetteplass under VM i friidrett 2009 i Berlin med eit bestekast på 81,87. Tre år seinare vann han bronsemedaljen i spydkast under Sommar-OL 2012 i London, ein knapp halvmeter bakom overraskingsmannen, gullvinnaren Keshorn Walcott.

Etter å ha vorte nummer fem då VM i friidrett 2013 fann stad i Moskva, viste Ruuskanen seg som den suverent beste spydkastaren under EM i friidrett 2014. Han tok leiinga i fyrste omgang med 83,81 m, la på til 86,85 i andre omgang, før han i tredje omgang sende spydet avgarde 88,01 meter, eit kast som var tre meter lengre enn det nokon annan utøvar makta prestere.

Ruuskanen forbetra sin personlege spydrekord til 88,98 meter då han vart finsk meister i Pori 2. august 2015.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2009 i Berlin: Nr 6 – 81,87 m
*VM 2011 i Daegu: Nr 9 – 79,46 m
*OL 2012 i London: Bronsemedalje – 84,12 m, bakom Oleksandr Pjanytzja (84,51 m)
*VM 2013 i Moskva: Nr 5 – 81,44 m
*EM 2014 i Zürich: Gullmedalje – 88,01 m, framom Vítězslav Veselý (84,79 m)
*VM 2015 i Beijing: Nr 5 – 87,12 m
*EM 2016 i Amsterdam: Bronsemedalje – 82,44 m
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 6 – 83,05 m
*EM 2018 i Berlin: Nr 6 – 81,70 m
*VM 2019 i Doha: Utslått i kvalifiseringa (75,05 m=nr 28)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antti Ruuskanen|Antti Ruuskanen]]» frå ,  den 12. august 2015.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:fi:Antti Ruuskanen|Antti Ruuskanen]]» frå ,  den 12. august 2015.*  

*World Athletics
Christophe Lemaitre

**Christophe Lemaitre** () er ein fransk friidrettsutøvar som har spesialisert seg på 100 og 200 meter. I dei fem sesongane 2010-14 sikra han seg 11 medaljar i dei store utandørsmeisterskapane, seks individuelt og fem i stafett. Han vann både 100 m, 200 m og 4 x 100 m stafet under EM i friidrett 2010, og forsvarte EM-tittelen på 100 m i 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Christophe Lemaitre|Christophe Lemaitre]]» frå ,  den 12. august 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Martyn Rooney

**Martyn Joseph Rooney** () er ein britisk sprintar frå London Borough of Croydon som tevlar internasjonalt på 400 meter. Han vann EM-gull både på 400 m og 4 x 400 m stafett under EM i friidrett 2014. Tidlegare har han vunne sølvmedaljar i 4 x 400 m stafett både friidretts-VM 2009 og -EM 2010, i 2010 tok han også EM-bronsen på 400 m individuelt. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Martyn Rooney|Martyn Rooney]]» frå ,  den 12. august 2015.*
Sheryl Crow

**Sheryl Suzanne Crow** () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar og gitarist. Musikken hennar nyttar element av pop, rock, folk, country og blues. Ho har gjeve ut åtte studioalbum, to samlealbum, eit konsertalbum og medverka med musikk til fleire filmar. Ho har selt meir enn 17 million album i USA og over 50 millionar album verda over. I tilelgg har Crow fått ni Grammy-prisar (og 32 nominasjonar) frå National Academy of Recording Arts and Sciences.

I tillegg til sin eigen musikk har Crow spelt med the Rolling Stones, Stevie Nicks, Michael Jackson, Steve Earle, Prince, Eric Clapton, Luciano Pavarotti, Willie Nelson, Smokey Robinson, B.B. King, George Strait, Tony Bennett, Kid Rock og Sting og fleire. Ho har òg sunge korvokal for Tina Turner, Don Henley, Stevie Nicks, Belinda Carlisle og for Bob Dylan på hans 30-årsjubileumskonsert som artist. 

Som skodespelarinne har Crow spelt i fleire fjernsynsseriar som *[[30 Rock]]*, *[[fjernsynsserien GCB|GCB]]*, *[[Cougar Town]]*, Jon Stewart og Stephen Colbert's Rally to Restore Sanity and/or Fear, i tillegg til *[[One Tree Hill]]*.

## Diskografi
**[[Tuesday Night Music Club]]* (1993)
**[[Sheryl Crow av Sheryl Crow|Sheryl Crow]]* (1996)
**[[The Globe Sessions]]* (1998)
**[[C'mon, C'mon]]* (2002)
**[[Wildflower av Sheryl Crow|Wildflower]]* (2005)
**[[Detours av Sheryl Crow|Detours]]* (2008)
**[[Home for Christmas av Sheryl Crow|Home for Christmas]]* (2008)
**[[100 Miles from Memphis]]* (2010)
**[[Feels Like Home av Sheryl Crow|Feels Like Home]]* (2013)
* *Be Myself* (2017)
* *Threads* (2019)
* *Evolution* (2024)

## Film og fjernsyn

## Bøker
**If It Makes You Healthy* med Chuck White (2011) ISBN 1429996366

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sheryl Crow|Sheryl Crow]]» frå ,  den 13. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
*
*Intervju med Sheryl Crow ved National Public Radio sitt program *[[Fresh Air]]*
*
*Sheryl Crow  ved VH1.com
Jamie Muhoberac

**Jamie Muhoberac** er ein USA-amerikansk studiomusikar og klaverspelar som har spelt for mange forskjellige artistar, som The All-American Rejects, Fleetwood Mac, The Rolling Stones, Backstreet Boys, Chris Cornell, My Chemical Romance, Paradise Lost og Pet Shop Boys. Han har ofte arbeidd med produsenten Trevor Horn, mellom anna for Seal og Rod Stewart.

I nyare år har han arbeidd med Avenged Sevenfold, Sum 41, Joe Cocker, Phil Collins, John Mayer og Front Line Assembly.

Far hans er studiomusikaren Larry Muhoberac, som arbeidde med mellom andre Barbra Streisand, Neil Diamond, Dean Martin og Elvis Presley. Bror hans Parrish Muhoberac er òg musikar og produsent.

## Diskografi
(Utval)
*Mike Oldfield: *[[Tubular Bells II]]* (klaverinstrument og spesialeffektar), 1992
*Seal: *[[Seal (1994)|Seal]]*, 1994; *[[Human Being]]*, 1998; *[[Togetherland]]*, 2001; *[[Soul 2]]*, 2011
*Rod Stewart: *[[A Spanner in the Works]]*, 1995
*Rolling Stones: *[[Bridges to Babylon]]*, 1997
*Human Nature; *[[Counting Down]]*, 1999
*Paradise Lost: *[[Symbol of Life]]*, 2002 (klaverinstrument)
*Phil Collins: *[[Testify av Phil Collins|Testify]]*, 2002
*Fleetwood Mac: *[[Say You Will av Fleetwood Mac|Say You Will]]*, 2003
*Matt Nathanson: *[[Beneath These Fireworks]]*, 2003
*Front Line Assembly: *[[Civilization av Front Line Assembly|Civilization]]* (klaverinstrument, vokal), 2004
*The All-American Rejects: *[[Move Along]]* (piano på «Move Along», «Can't Take It», «It Ends Tonight»), 2005
*Backstreet Boys: *[[Never Gone]]*, 2005
**[[musikalen Rent|Rent]]: Selections from the Original Motion Picture Soundtrack*, 2005 (klaverinstrument, piano, orgel)
*Pet Shop Boys: *[[Fundamental av Pet Shop Boys|Fundamental]]* (klaverinstrument, bass), 2006
*Sum 41: *[[Underclass Hero]]* (keyboard)
*Avenged Sevenfold: *[[Avenged Sevenfold av Avenged Sevenfold|Avenged Sevenfold]]* (piano, orgel), 2007
*Chris Cornell: *[[Carry On (Chris Cornell album)|Carry On]]*, 2007
*Kelly Clarkson» *[[All I Ever Wanted av Kelly Clarkson|All I Ever Wanted]]* (klaverinstrument på «I Do Not Hook Up», «Don't Let Me Stop You»), 2009
*Dave Matthews Band: *[[Big Whiskey and the GrooGrux King]]*, 2009
*Biffy Clyro: *[[Only Revolutions av Biffy Clyro|Only Revolutions]]*, 2009
*John Mayer: *[[Battle Studies]]* (på «Heartbreak Warfare» og «Edge of Desire»), 2009
*My Chemical Romance: *[[Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys]]* (klaverinstrument, lyddesign), 2010
*Maná: *[[Drama Y Luz]]* (klaverinstrument), 2011
*Joe Cocker: *Fire It Up* (klaverinstrument), 2012
*Gerard Way: *[[Hesitant Alien]]*, 2014

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jamie Muhoberac|Jamie Muhoberac]]» frå ,  den 13. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Klaverspelaren Dave Palmer frå USA

**Dave Palmer** er ein USA-amerikansk studiomusikar frå Texas. Palmer har turnert og spelt inn musikk med Air, Fiona Apple, Seal, Chris Isaak, Joe Henry, Bobby Previte, Wayne Horvitz, Fleetwood Mac, Ponga, Critters Buggin, MC 900 Foot Jesus, Aimee Mann, Solomon Burke, Turin Brakes, Cake, Lindsey Buckingham, Tegan and Sara, Avenged Sevenfold og mange fleire. 

Palmer er medlem av Earl Harvin Trio.

I 2006 gav Palmer ut soloalbumet *[[Romance av Dave Palmer|Romance]]*.

## Utvald diskografi
* *Strange Happy* Earl Harvin & Dave Palmer 1997
* *Live At The Gypsy Tea Room* Earl Harvin Trio 1999
* *[[Unincorporated av Earl Harvin Trio|Unincorporated]]* Earl Harvin Trio 2001
* *The Jam* Fred Hamilton & the Earl Harvin Trio (DVD - 2005)
* *[[Romance av Dave Palmer|Romance]]* 2006

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dave Palmer (American keyboardist)|Dave Palmer (American keyboardist)]]» frå ,  den 13. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Peacekeeper av Fleetwood Mac

«**Peacekeeper**» er ein song av Fleetwood Mac, skriven av gitaristen og vokalisten Lindsey Buckingham. Han vart gjeven ut i 2003 på albumet *[[Say You Will av Fleetwood Mac|Say You Will]]*. Songen vart gjeven ut som den første og mest suksessrike singelen frå albumet. 

## Bakgrunn
«Peacekeeper» vart skriven i 2000, tre år før *Say You Will* kom ut, heime hos Buckingham. Songen var opphavleg meint for eit soloalbum av Buckingham, men Warner Bros ønskte at Buckingham i staden skulle nytte songane på eit komande album med Fleetwood Mac. 

«Peacekeeper» gjekk inn på den amerikanske singellista på ein 93. plass den 29. mars. Sju veker seinare, den 17. mai, nådde singelen den høgaste plasseringa på lista, ein 80. plass. Songen låg i alt 11 veker inne på Billboard Hot 100. På New Zealand gjekk singelen heilt til 31. plassen på singellista, medan han ikkje gjekk inn på singellista i Storbritannia i det heile. 

Dette vart den 25. og foreløpig siste singelen deira som gjekk inn på ''Billboard'' Hot 100 i USA.

## Medverkande
*Lindsey Buckingham – gitar, perkusjon, vokal
*Stevie Nicks – vokal
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon
*John McVie – bassgitar
;Andre medverkande
*John Shanks – klaverinstrument

## Innhald

#«Peacekeeper» (Single Remix) – 4:11
#«Peacekeeper» (Single Edit) – 3:42

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peacekeeper (Fleetwood Mac song)|Peacekeeper (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 13. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Extended Play av Fleetwood Mac

***Extended Play*** er ein EP av det britisk-amerikanske bandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 2013. EPen vart tilgjengeleg for digital nedlasting av bandet sjølv, utan eit plateselskap, og var den første nye musikken frå bandet på ti år, sidan *[[Say You Will av Fleetwood Mac|Say You Will]]* i 2003. 

## Bakgrunn
Sjølv om albumet berre kom digitalt og utan marknadsføring, nådde *Extended Play* 48. plassen på *Billboard* 200 og selde 8&nbsp;602 eksemplar den første veka. Den neste veka fall EPen ut av lista. «Sad Angel» vart sleppt som singel frå EPen og nådde 125. plassen på UK Top 200. «Without You» var ein «tapt» demo som vart skriven i *[[Buckingham Nicks]]*-tida, som Nicks sjølv hadde funne på YouTube.

«Without You» og «Sad Angel» vart begge spelte på turneen deira i 2013.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Extended Play (Fleetwood Mac EP)|Extended Play (Fleetwood Mac EP)]]» frå ,  den 13. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
David Rudisha

**David Lekuta Rudisha** () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar som spesialiserte seg på 800 meter. Han vart  verdsmeister 2011 og 2015 og olympisk meister 2012 og 2016 på spesialdistansen.

## Aktiv
Rudisha vart afrikansk meister på 800 meter både i 2008 og 2010. Den 22. august 2010 sprang han på eit toppstemne i Berlin inn til ny verdsrekord på distansen med tida 1.41,09, og sletta dermed den 13 år gamle rekorden til kenyansk-danske Wilson Kipketer. Ei veke seinare forbetra han rekorden til 1.41,01 i italienske Rieti.

I 2011 vann Rudisha VM-gull i Daegu framom sudanesaren Abubaker Kaki og russiske Jurij Borsakovskij, vinnartid 1,43,91. Året etter stod han for ein fantastisk prestasjon då han leia 800-meteren under Sommar-OL i London frå så å seie start til mål. Med vinnartida 1.40,91 forbetra han verdsrekorden for tredje gong.

Rudisha er den fyrste av masai-stammen som har vunne OL-gull. Far hans, Daniel Rudisha, vann OL-sølv med Kenya sitt lag på 4 x 400 meter stafett under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2009 i Berlin: Utslått i semfinalane (1.45,40 =nr 11)
*VM 2011 i Daegu: Gullmedalje – 1.43,91, framom Abubaker Kaki (1.44,41)
*OL 2012 i London: Gullmedalje – 1.40,91, framom Nijel Amos (1.41,73)
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 1.45,84, framom Adam Kszczot (1.46,08)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje – 1.42,15, framom Taoufik Makhloufi (1.42,61)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:David Lekuta Rudisha|David Lekuta Rudisha]]» frå ,  den 13. august 2015.*
Félix Sánchez

**Félix Sánchez** () er ein hekkeløpar som representerer Den dominikanske republikken. Han er fødd i New York City, og busett i delstaten California. Sánchez har vunne to VM-gull, to OL-gull og eitt VM-sølv på 400 meter hekk i tida 2001-12. Hans personlege rekord på spesialdistansen, 47,25 sekundar, oppnådde han då han vart verdsmeister i Paris i 2003.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Félix Sánchez|Félix Sánchez]]» frå ,  den 13. august 2015.*
Dwight Phillips

**Dwight Phillips** () er ein USA-amerikansk lengdehoppar., fødd i Decatur i delstaten Georgia. Han vann fire VM-gull og eitt OL-gull i tida 2003-11. Sin personlege rekord oppnådde han under eit stemne i Eugene i Oregon i juni 2009, han hoppa då 8,74 meter i 1,2 sekundmeters motvind. Det var det lengste lengdehoppet på 18 år.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dwight Phillips|Dwight Phillips]]» frå ,  den 13. august 2015.*
Christian Taylor

**Christian Taylor** () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Fayetteville i delstaten Georgia som tevlar i tresteghopp. Han er firfaldig verdsmeister og dobbel olympisk meister i øvinga. Taylor sitt livsbeste tresteghopp på 18,21 meter oppnådde han under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing. 

## AKtiv
Taylor vart landsmeister 2011 heime i USA med eit tresteghopp som målte 17,49 m. Eit par månader seinare sette han personleg rekord med eit hopp på 17,96 meter ved verdsmeisterskapen i Daegu og vann gullmedaljen i øvinga. Under dei olympiske leikane i London sommaren 2012 presterte han årsbeste 17,81 m og sikra seg gullmedaljen i tretsteg-gropa. Etter fjerdeplass i MoskvaVM 2013, kom han i 2015 tilbake i sitt livs beste form. I eit DL-stemne i Doha passerte han 18-metersgrensa for fyrste gong. Men 18,04 m heldt ikkje til siger, då den sterke cubanaren Pedro Pablo Pichardo strekte seg 2 centimeter lengre. Den 9. juli flytta Taylor den personlege rekorden til 18,06 meter og slo Pichardo med 7 centimeter. Den 27. august i Beijing vart Taylor verdsmeister for andre gong. Før den siste finaleomgangen låg han på fyrsteplass med i eit hopp på 17,68 m. I den siste omgangen gjekk Pichardo opp leiinga. Taylor svara då med sitt livs beste tresteghopp og landa på 18,21 meter.

Sommaren 2016 nådde Taylor årsbeste 17,86 meter i sitt fyrste finalehopp under dei olympiske lekiane i Rio de Janeiro, ein prestasjon som gjorde at han forsvarte den olympisk meistertittelen. Landsmannen Will Claye hoppa 17,76 m og syrgde for dobbeltsiger til USA. 27. mai 2017 vann Taylor atter over Claye då dei møttest i eit stort stemne i Eugene i Oregon. Begge hoppa over 18 meter, Taylor 18,11 m og Claye 18,05 m. I VM-finalen 2017 i London strekte Taylor seg 5 centimeter enn Claye og tok VM-gull nummer 3. To år seinare vart Taylor verdsmeister for fjerde gong. I finalen i Doha smekka han til med årsbeste 17,92 meter, atter ein gong måtte landsmannen Claye.

Åra 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 og 2019 gjekk Taylor til topps samanlagt i Diamantserien (DL) i tresteghopp. Perioden 2011-19 vann han 29 tevlingar i Diamantserien, 28 i tresteg og ein i lengdehopp. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2011 i Daegu: Gullmedalje – 17,96 m, framom Philliips Idowu (17,77 m)
*OL 2012 i London: Gullmedalje – 17,81 m, framom Will Claye (17,62 m)
*VM 2013 i Moskva: Nr 4 – 17,20 m
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 18,21 m, framom Pedro Pichardo (17,73 m)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje – 17,86 m, framom Will Claye (17,76 m)
*VM 2017 i London: Gullmedalje – 17,68 m, framom Will Claye (17,63 m)
*VM 2019 i Doha: Gullmedalje – 17,92 m, framom Will Claye (17,74 m)
*VM 2022 i Eugene: Utslått i kvalifiseringa (16,48 =nr 18)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christian Taylor (athlete)|Christian Taylor (athlete)]]» frå ,  den 13. august 2015.*  
 
*
Parkar og grøntområde i London

**Parkar og grøntområde i London** omfattar åtte kongelege parkar og fleire private felleshagar sentralt i byen, mange ulike typar parkområde drivne av dei ulike bydelane i London og i nokre høve av City of London Corporation eller den landsomfattande organisasjonen National Trust.

Parkane og grøntområda utgjer 38,4 % av byarealet. Dette gjer London til den tredje «grønaste» storbyen i verda, etter Singapore og Sydney.

## Kongelege parkar

Dei kongelege parkane i London var opphavleg jaktområde som tilhøyrde  krona. Med auka utbygging av London blei nokre av desse parkane tekne vare på og opna for allmugen som offentlege grøntområde. 
Parkane dekkjer til saman 1976 hektar. 
Dei blir drivne av Royal Parks Agency og patruljerte av Royal Parks Constabulary.

Dei åtte kongelege parkane i sentrale London er:

* Green Park 16 hektar
* St. James's Park - 34 hektar
* Greenwich Park - 73 hektar
* Hyde Park - 140 hektar
* Kensington Gardens - 111 hektar
* Regent's Park - 197 hektar
* Bushy Park - 450 hektar
* Richmond Park - 955 hektar

## Private felleshagar

På mange opne plassar omkransa av hus finst private felleshagar kalla *garden squares*. Desse blei laga for folk busette i husa like ved, men nokre av dei er no opne for allmugen. Nokre av desse er Russell Square i Bloomsbury, Lincoln's Inn Fields i Holborn og Soho Square i Soho. I Kensington og Chelsea finst over hundre *garden squares* som berre er opne for lokale. 

## Bydelsdrivne parkar

Fleire parkar blei laga i byen frå midten av 1800-talet til andre verdskrigen. Desse blir drivne av dei ulike bydelane. 

*Crystal Palace Park i Sør-London, 80 hektar
*Victoria Park 86,18 hektar 
*Alexandra Park, 80 hektar
*Battersea Park, 83 hektar

## Andre område

Andre større grøntområde i londonbydelane er mellom anna
*Hampstead Heath, 320 hektar
*Clapham Common, 89 hektar
*Wandsworth Common, 73 hektar (180 acres)
*Wimbledon Common, rundt 460 hektar
*Epping Forest, 2476 hektar
*Trent Park 169 hektar
*Hainault Forest Country Park 136 hektar
*Mitcham Common  182 hektar
*South Norwood Country Park 47 hektar
*Wildspace Conservation Park 645 hektar
*Thames Chase 9842 hektar

Desse områda stammar frå den tidlegare lansbygda som er blitt verna frå den omsluttande byen, og har gjerne ein uformell eller halvnaturleg karakter. Vidare finst ein del større gravplassområde som har ein parkliknande natur, til dømes Highgate Cemetery der mellom anna Karl Marx og Michael Faraday er gravlagde. Det finst også ein del spesielle hagar og parkar som  Royal Botanic Gardens i Kew og den kongelege hagen ved Hampton Court Palace. Alle bydelande i Ytre London inneheld delar av det verna «grøne beltet» rundt byen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parks and open spaces in London|Parks and open spaces in London]]» frå ,  den 14. august 2015.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*London Parks and Gardens Trust
*London Landscape Architecture Visitors Guide 
* Green-Spaces Guide to London
*Green Spaces Near You in London
Brittney Reese

**Brittney Davon Reese** () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Inglewood som spesialiserte seg i lengdehopp. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2009, 2011, 2013 og 2017, og vart olympisk meister i 2012. I tillegg sanka ho to OL-sølv og tre gullmedaljar i VM innandørs.

## Aktiv
Med ny personleg rekord på 7,10 m vann Reese lengdetevlinga under VM i friidrett 2009 i Berlin. Kort etter sigra ho i spesialøvinga også då IAAF-finalen fann stad i Thessaloníki, med eit bestehopp som målte 7,08 meter. I 2010 gjekk ho til topps i lengdehopp under innandørs-VM, og vann lengde samanlagt i IAAF Diamond League.

Sommaren 2011 forbetra Reese den personlege rekorden til 7,19 m i Eugene, og ho forsvarte VM-tittelen under friidretts-VM i Daegu i august månad. Ho vann ein suveren siger då ho forsvarte innandørs VM-tittelen i Istanbul i 2012 med eit hopp på 7,23 m. I 2012 vart Reese olympisk meister i lengdehopp under Sommar-OL 2012 i London. Vinnarhoppet målte 7,12 m. Sesongen etter tok Reese tredje rake VM-tittel utandørs då ho med 7,01 m viste nigerianske Blessing Okagbare, 6,99 m, til andreplass.

I 2016 hoppa Reese 7,22 m ved innandørs-VM i Portland, hennar tredje VM-triumf innandørs. Om sommaren presterte Reese livsbeste med eit hopp på 7,31 meter. Seks veker seinare hoppa ho 7,15 m i OL-finalen 2016, enda dermed på sølvplass etter landskvinna Tianna Bartoletta. Med eit bestehopp på 7,02 m vart Reese året etter verdsmeister i lengdehopp for fjerde gong.

Reese slutta som aktiv etter ho kneip sølvmedaljen i OL i Tokyo 2021, ho og Ese Brume frå Nigeria hoppa 6,97 m som best, men Reese hadde det beste nestlengste-hoppet.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2007 i Osaka: Nr 8 – 6,60 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 6,76 m
*VM 2009 i Berlin: Gullmedalje - 7,10 m, framom Tatjana Lebedeva (6,97 m)
*VM 2011 i Daegu: Gullmedalje - 6,82 m, framom Olga Kutsjerenko (6,77 m)
*OL 2012 i London: Gullmedalje - 7,10 m, framom Jelena Sokolova (7,07 m)
*VM 2013 i Moskva: Gullmedalje - 7,01 m, framom Blessing Okagbare (6,99 m)
*VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (6,39 m =nr 14)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 7,15 m, bakom Tianna Bartoletta (7,17 m)
*VM 2017 i London: Gullmedalje - 7,02 m, framom Darja Klisjina (7,00 m)
*VM 2019 i Doha: Utslått i kvalifiseringa (6,52 m =nr 13)
*OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 6,97 m, bakom Malaika Mihambo (7,00 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brittney Reese|Brittney Reese]]» frå ,  den 14. august 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Sad Angel

**«Sad Angel»** er ein song av Fleetwood Mac, skriven av gitaristen og vokalisten Lindsey Buckingham. Songen vart gjeven ut i 2013 på EPen *[[Extended Play av Fleetwood Mac|Extended Play]]*. Det var den einaste singelen frå EPen og nådde 125. plassen på singellista i Storbritannia.

«Sad Angel» var i lag med ein annan song av Buckingham, «Miss Fantasy», ment for utgjeving før verdsturneen deira i 2013 starta. Dette skjedde ikkje og han vart i staden gjeven ut på *Extended Play*.

## Medverkande
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon
*John McVie – bassgitar
*Lindsey Buckingham – akustisk gitar, elektrisk gitar, klaverinstrument, solovokal
*Stevie Nicks – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sad Angel|Sad Angel]]» frå ,  den 14. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Valerie Adams

**Valerie Kasanita Adams** () er ein newzealandsk friidrettsutøvar frå Roturoa. Ho vann samtlege gullmedaljar i kulestøyt i verdsmeisterskapane og sommar-OL i tida 2007-13; fire VM-gull og to OL-gull.

## Aktiv
193 cm høge Adams vann bronsemedaljen i Helsinki-VM 2005. Året etter støytte ho over 20 meter for fyrste gong, med 20,20 m toppa ho årsstatistikken. Under VM 2007 i Osaka presterte ho personbeste med 20,54 meter og kneip dermed gullmedaljen, seks centimeter framom Nadzeja Ostaptsjuk. Dei komande åra forbetra Adams sin personlege rekord til 20,56 m i 2008 og til 21,07 m i 2010. Ho forsvarte fyrsteplassen i verdsmeisterskapen i så vel 2009, som i 2011 og 2013. Under VM 2011 i Daegu presterte ho sitt livs lengste kulestøyt, 21,24 meter var godt over meteren lengre enn det sølvmedaljør Astapsjuk nådde. Etter 2014 var Adams tidvis hemma av skadar og kom ikkje opp mot tidlegare nivå. Likevel lukkast ho å vinne OL-sølv i 2016 og OL-bronse i 2021.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i 2003 i Paris:  Nr 5 - 18,65 m
*OL 2004 i Aten: Nr 8 - 18,56 m
*VM i 2005 i Helsinki: Bronsemedalje - 19,62, bakom Olga Rjabinkina (19,64 m)
*VM 2007 i Osaka: Gullmedalje - 20,54 m, framom Nadzeja Ostaptsjuk (20,48 m) 
*OL 2008 i Beijing: Gullmedalje - 20,56 m, framom Natallja Mikhnevitsj (20,28 m) 
*VM 2009 i Berlin: Gullmedalje - 20,44 m, framom Nadine Kleinert (20,20 m) 
*VM 2011 i Daegu: Gullmedalje - 21,24 m, framom Nadzeja Ostaptsjuk (20,05 m) 
*OL 2012 i London: Gullmedalje - 20,70 m, framom Jevgenija Kolodko (20,48 m) 
*VM 2013 i Moskva: Gullmedalje - 20,88 m, framom Christina Schwanitz (20,41 m) 
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 20,42 m, bakom Michelle Carter (20,63 m)
*OL i 2021 i Tokyo: Bronsemedalje – 19,62 m

Ho var ei tid gift Valerie Vili.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Valderie Adams|Valderie Adams]]» frå ,  den 26. april 2022.*
Armbandsur

**Armbandsur** er klokker av høveleg storleik til å bere om handleddet, og vert festa til handleddet med ei reim av lær eller kunststoff, eller med ei ledda stållenkje.
Urskiva kan vere utforma for å syne tida analogt eller digitalt. Eit analogt ur har visarar som er festa i sentrum av urskiva og sveiper over ein sirkel som er delt inn i tolv timer og seksti minutt. Ein lang visar peiker på minuttinndelinga og ein stutt visar peikar på timeinndelinga. Dessutan kan det vere ein tynn visar som syner sekunda i eitt minutt, og eit felt som syner dagens dato og namnet på dagen.  Eit digitalt ur syner tida med tal i timer, minutt og sekund, og er vanlegvis elektrisk drivne med eit lite batteri.

Analoge ur kan vere drivne med ei spiralstålfjør som må strammast anten manuelt eller automatisk ved hjelp av ein mekanisme som nytter dei rørslene som uret vert utsett for under bruk, eller uret kan vere elektrisk drive med eit lite batteri. Både analoge elektrisk drivne ur og digitale ur er såkalla kvartsur, det vil seie at dei nytter mineralet kvarts i ein elektronisk svingekrins (kvartsoscillator) for å måle tida.

Armbandsur kan vere vasstette, og elles vere utstyrt med ulike andre funksjonar enn berre å syne tid og dag.

## Galleri

Chronograph movement.jpg|Mekanisk urverk i eit armbandsur av kinesisk fabrikat.
Armbanduhr Rueckseite.jpg|Urverket i eit analogt kvarts-armbandsur som er opna frå baksida.
Armbanduhr Casio DB-360N-1AEF.JPG|Digitalt armbandsur.
Wrist Watch WWI.jpg|Ur frå 1914, for soldatar i skyttargrav. Detaljar «Waltham, USA» i Deutsches Uhrenmuseum.


## Bakgrunnsstoff
Lommeur

**Lommeur** er små klokker (ur) laga for å takast med i ei lomme på eit plagg.

Lommeur er vanlegvis utstyrt med ei lekkje som i andre enden har ein ring til å opne, eller eit klips, slik at uret kan festast til plagget på eit vis som gjer det lett å take det fram or lomma og sjå på det utan å miste det. Slike ur har framfor alt vore nytta av menn, som vanlegvis hadde det i ei lomme på vesten, med lenka festa i eit av knapphola på vesten.

Dei fyrste lommeura vart laga på byrjinga av 1500-talet. Dei vart vanlege på 1800-talet og byrjinga av 1900-talet, og vart ofte nytte som ei konfirmasjonsgåve som markerte at guten hadde vorte mann. Men framover på 1900-talet måtte lommeura etter kvart vike plassen for armbandsura. Dei er likevel framleis i sal, jamvel med moderne kvarts-urverk.

Ein variant av lommeura er dei «syster-ura» som sjukepleiarar gjerne har festa hengande til uniforma, altså ikkje i ei lomme. Urskiva er tilpassa dette viset å bere uret på.

## Sjå òg

* Tambak
Teddy Tamgho

**Teddy Tamgho** () er ein fransk tidlegare tresteghoppar, fødd i Paris. Han vart verdsmeister i øvinga i 2013 med eit hopp på 18,04 m, hans aller lengste nokon gong. I 2010 fekk han bronsemedaljen i tresteg ved EM i friidrett 2010. Elles vann han innandørs-EM i 2010 og innandørs-VM i 2011, den siste tevlinga med innandørs verdsrekord; 17,92 m.

### Aktiv
Vinteren 2009 hoppa Tamgho 17,58 meter ved eit hallstemne i Paris. Hans store gjennombrot kom i innandørs-VM 2010 i Doha der han sette verdsrekord innandørs og vann gullmedlajen med eit hopp på 17,90 m. 12. juni 2010 forbetra han sitt personbeste til 17,98 meter då han sigra i eit GL-stemne i New York City.  Einast Jonathan Edwards og Kenny Harrison hadde hoppa lenger. Ein leggskade gjorde at Tamgho ikkje makta gjere sitt beste i Barcelona-EM 2010 og såleis måtte nøye seg med ein bronsemedalje.

I februar 2011 flytta Tamgho sin eigen verdsrekord til 17,91 m under den franske innandørsmeisterskapen. To veker seinare flytta han rekorden til 17,92 m då han vann EM innandørs i Paris. Etter triumfar i Doha og i Lausanne, vart han skadd og avslutta 2011-sesongen. 30. mars 2013 gjorde han comeback etter ein 20 månader lang skadepause. I finalen under verdsmeisterskapen i Moskva 18. august 2013 presterte Tamgho sitt livs lengste tresteghopp. Han landa i sjette og siste omgang på 18,04 meter og sikra seg gullmedaljen. Tamgho var den tredje utøvaren som hoppa over 18 meter i tresteghopp under godkjende forhold (medvind ikkje over 2,0 m/s). Sidan hoppa han aldri lengre enn 17,24 m.

## Kjelder

*World Athletics
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Teddy Tamgho|Teddy Tamgho]]» frå ,  den 14. august 2015.*
Arn (fleirtyding)

Arn, ARN eller arn kan visa til:

*Arn, eit namn eller ein namnedel

ARN kan stå for:
*Arlanda lufthamn, Stockholm (IATA-kode)
* Arab Regulators Network

arn kan stå for
* Mapudungun (språkkode)