open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Angel Fingers

**«Angel Fingers (A Teen Ballad)»** er ein song av Wizzard frå 1973. Han er skriven og produsert av Roy Wood, og var den andre og siste Wizzard-songen som nådde toppen av UK Singles Chart. Han låg ei veke på toppen av lista i september 1973. Songen nådde sjuandeplassen i Irland. 

The Bleach Boys og The Suedettes song korvokal på songen.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Angel Fingers|Angel Fingers]]» frå ,  den 18. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Heroes av Måns Zelmerlöw

**«Heroes»** (norsk omsetjing: *heltar*) er ein svensk popsong som vann Eurovision Song Contest 2015 for Sverige. Songen vert framført av artisten Måns Zelmerlöw og er skriven av Anton Malmberg Hård af Segerstad, Joy Deb og Linnea Deb. Songen vart sloppen for digital nedlasting 28. februar 2015. Dette var den sjette sigeren til Sverige i tevlinga, og «Heroes» toppa singellistene i blant anna Sverige, Austerrike og Sveits. I Noreg nådde «Heroes» ein fjerdeplass på VG-lista.

## Melodifestivalen
«Heroes» var eit av bidraga som vart plukka ut til å deltake i *[[Melodifestivalen]]*, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest. Måns Zelmerlöw framførte songen i den fjerde semifinalen, som gjekk av stabelen i Örebro laurdag 28. februar 2015. Der kvalifiserte han seg direkte til finalen i Globen i Stockholm laurdag 14. mars.

I finalen var «Heroes» førehandsfavoritt. Songen var det sjette bidraget på scena av ti bidrag i finalen, og han vann Melodifestivalen med  frå dei internasjonale juryene og  fra dei svenske tv-sjåarane. Med  sammenlagt vann «Heroes» den klaraste sigeren med det dåverande poengsystemet i *Melodifestivalen* –  foran andreplassen.

Det uvanlege sceneshowet fekk også mykje merksemd. Zelmerlöw sit foran ein videoskjerm der ein liten teikneserie-gutt dukkar opp. Underveis i framføringa samhandlar dei to, blant anna ved at dei dunkar knokane mot kvarandre. Figuren måtte justerast noko foran Eurovision Song Contest, på grunn av strid om rettar.

## Eurovision Song Contest
«Heroes» var ein av favorittane i forkant av tevlinga, og Sverige deltok i den andre semifinalen i Wien torsdag 21. mai 2015. Songen vann semifinalen og sikra seg ein plass til finalen laurdag 23. mai. Der var «Heroes» bidrag nummer 10 av 27 på scena. I avrøystinga fekk Sverige  og vann Eurovision Song Contest med god margin foran Russland og Italia.

Sverige vann juryavrøystinga med god margin, men vart berre nummer tre i telefonavrøystinga. Dette var fyrste gongen ein Eurovision-vinnar ikkje vann telefonavrøystinga. Samtlege vinnarar frå 2009 til 2014 vann også telefonavrøystinga.

Sigeren gjorde at Sverige fekk arrangere Eurovision Song Contest 2016.

## Listeplasseringar
«Heroes» vart ein stor salgssuksess og kom inn på fleire europeiske hitlister. I Noreg nådde songen ein fjerdeplass på VG-lista og vart også sertifisert med gull i Noreg, noko som inneber at songen vart lasta ned eller strøymd minst 2 millioner gongar i Noreg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Heroes (Måns Zelmerlöw)|Heroes (Måns Zelmerlöw)]]» frå ,  den 19. april 2022.*
Gary Mabbutt

**Gary Vincent Mabbutt** () er ein engelsk fotballspelar frå Bristol. Han er særleg kjend for sine 16 år som Tottenham Hotspur-spelar. Han spelte oftast midtstoppar, men kunne også ta ansvar som midtbanespelar. I tida 1982-92 deltok han i 16 av Englands landskampar.

## Karriere
### Klubbspel
Mabbutt debuterte i 1979 for Bristol Rovers, eit av dei svakare laga i engelsk andredivisjon. I 1982 vart han overført til fyrstedivisjonsklubben Tottenham Hotspur, der han var lagkaptein frå 1987. Med Tottenham var han med om vinne UEFA-cupfinalen 1984, eit dobbeltoppgjer mot RSC Anderlecht som vart avgjort med straffesparkskyting. Tre år seinare sende han laget sitt i føringa med 2–1 i FA-finalen 1987 mot Coventry City, ein kamp som gjekk til ekstraomgangar og enda med at Coventry sigra 3 – 2 då ei halvklaring frå Mabbutt enda i eige nett. 18. mai 1991 fekk Mabbutt gleda av å heve FA-trofeet etter Tottenham vann 2–1 mot Nottingham Forest i finalen på Wembley stadion, ein kamp der norske Erik Thorstvedt vakta Tottenham-målet. Etter 1993 var Mabbutt hemma av skadar, la opp i 1998.

### Landslagsspel
Over ein tiårsperiode, 1982-92, deltok Mabbutt i 16 landskampar for England. Kampane kom i 1982-83, 1986-87 og 1991-92. Han skåra det fyrste målet då England slo Jugoslavia 2–0 i EM-kvalifiseringskamp på Wembley stadion 12. november 1986, aldri elles.

### Merittar
*Vinnar av UEFA-cupen: 1984 for Tottenham Hotspur
*Vinnar av FA-cupen: 1991 for Tottenham Hotspur

## Kjelder

*eu-football
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gary Mabbutt|Gary Mabbutt]]» frå ,  den 19. april 2022.*
Hillerød

**Hillerød** er ein by på øya Sjælland i Danmark, 30 km nordvest om København. Byen har 33&nbsp;703 ibuarar (2021) og er administrasjonssentrum i Hillerød kommune. Hillerød er ein handelsby. Hillerød Hospital er med over 3&nbsp;500 tilsette den største sysselsetjaren på Nordsjælland. Byen er jernbaneknutepunkt med S-tog til København, dit mange pendlar.

Byen voks frå 1600-åra opp ikring Frederiksborg slott. Slottet hyser no Danmarks nasjonalhistoriske museum.

## Kjelder
*Hillerød i Store norske leksikon
Introducing Eddy and the Falcons

***Introducing Eddy and the Falcons*** er det andre studioalbumet til det engelske rockebandet Wizzard. Det nådde 19. plassen på UK Albums Chart – ti plassar høgare enn føregangaren, *[[Wizzard Brew]]*. Som med det førre Wizzard-albumet var alle songane komponerte av Roy Wood.

## Historie
Albumet hadde eit konsept som likna The Beatles sitt *[[Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]*. I introen vert ein introdusert for det oppdikta bandet Eddy & The Falcons. Alle songane vart skrivne og spelte inn som hyllestar til rock and roll-musikarar frå 1950-åra og tidleg i 1960-åra. «Eddy’s Rock» er ein gitar- og saksofoninstrumental spelt i stilen til Duane Eddy, medan «Everyday I Wonder» hadde ein liknande stil som Del Shannon sin «Runaway», og «Come Back Karen» gjorde det same for Neil Sedaka sin «Oh! Carol». Ein særskild tydeleg hyllest var til Elvis Presley på «I Dun Lotsa Cryin' Over You».

Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «This Is the Story of My Love (Baby)». Han nådde 34. plassen på UK Singles Chart (34. plassen) som var skuffande, sidan alle dei tidlegare Wizzard-singlane hadde gått inn på topp 10.

Albumet var opphavleg meint å vere halvparten av eit dobbeltalbum av gruppa, der den andre halvparten var meir progressivt med ein meir jazzrock-aktig stil. Men då plateselskapet høyrde det dei hadde spelt inn så langt, bad dei om å få rock and roll-delen av plata gjeven ut som ein enkelt album. 

På plateomslaget stod det 'Custard pies - D.L.T.' Dette refererte til ein av framføringane deira på *[[Top of the Pops]]*, då verten Dave Lee Travis hadde blitt råka av ein pai som ein i gruppa kasta på han. 

Jazzrockdelen av plata vart seinare gjeven ut på albumet *[[Main Street av Roy Wood & Wizzard|Main Street]]* i 2000 - 25 år etter Wizzard var oppløyst. 

Den originale utgjevinga av *Introducing Eddy and the Falcons* på Warner Bros. inneheld ein utbrettbar plakat av Roy Wood på scenen. Plata kom ut på CD i 1999 med bonusspor (singlar frå 1974), men vart etter kort tid sletta.

## Innhald
All songs skriven av Roy Wood except where noted.

## Medverkande
*Roy Wood – vokal, gitar, trommer, obo, cello, bass, klaverinstrument, fagott, kontrabass, tenor- og barytonsaksofon, perkusjon
*Rick Price – bassgitar, gitar, vokal, perkusjon
*Nick Pentelow – tenorsaksofon
*Mike Burney – tenor- og barytonsaksofon
*Keith Smart – trommer
*Charlie Grima – perkusjon
*Bill Hunt – piano
*Bob Brady – piano og vokal (på sistesporet) og 'incidental boogies'.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Introducing Eddy and the Falcons|Introducing Eddy and the Falcons]]» frå ,  den 19. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Wish It Could Be Christmas Everyday

«**I Wish It Could Be Christmas Everyday**» er ein julesong av det britiske glamrockbandet Wizzard. Han kom først ut i desember 1973 og var skriven og produsert av frontmannen Roy Wood—tidlegare i The Move og Electric Light Orchestra. Trass i at songen har vore populær sidan han kom ut, har han aldri nådd høgare enn fjerdeplassen på UK Singles Chart, der han låg fire veker på rad frå desember 1973 til januar 1974. Songen vart slått i 1973 av Slade sin «Merry Xmas Everybody», som låg på toppen av lista denne jula. 

Wood syng solovokal medan The Suedettes og eit kor frå Stockland Green School syng korvokal. 

## Salslister

## Salstrofé og salstal

## ''The Big Reunion''-versjonen

I 2003 gav seks popband frå 1990-åra og tidleg i 2000-åra ut ein versjon av songen i samband med TV-serien *[[The Big Reunion]]*. Desse banda var Five, 911, Atomic Kitten, B*Witched, Blue, Honeyz og Liberty X. Inntektene frå platesalet gjekk til veldedige føremål. Innspelinga vart produsert av den danske produsenten Cutfather. Songen nådde 21. plassen på den britiske singellista.

### Salslister

## Andre versjonar
* All Star United i 1999, på samlealbumet *[[Happy Christmas Vol. 2]]*.
* A-Teens i 2001, som B-sida til singelen «Heartbreak Lullaby», og seinare på samlealbumet *[[Radio Disney Jams series#Radio Disney Holiday Jams 2|Radio Disney Holiday Jams 2]]*  i 2002.
* Tweenies i 2001 på julealbumet *The Christmas Album*.
* Girls Aloud i 2005 på spesialutgåva av albumet *[[Chemistry av Girls Aloud|Chemistry]]*.
* Sarah Brightman i 2008 på julealbumet *[[A Winter Symphony]]*.
* Wilson Phillips i 2010 på julealbumet deira *[[Christmas in Harmony]]* (14. plassen på ''Billboard'' Adult Contemporary-lista).
* Leona Lewis i 2013 på julealbumet hennar *[[Christmas, with Love]]*.
* Olly Murs i 2012, opphavleg framført live for BBC, og så gjeven ut på spesialutgåva av albumet *[[Right Place Right Time (album)#Right Place Right Time (Special_Edition)|Right Place Right Time]]*.
* Nick Lowe i 2013 på julealbumet *[[Quality Street: A Seasonal Selection for All the Family]]* og i 2015 på konsertalbumet *The Quality Holiday Revue Live*.
* Kylie Minogue i 2016 på albumet hennar *[[Kylie Christmas: Snow Queen Edition]]*, ei utvida utgåve av *[[Kylie Christmas]]*.
* Cheap Trick i 2017 på julealbumet *[[Christmas Christmas]]*, og med Roy Wood på solovokal på eit konsertopptak i 2018 for Record Store Day.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Wish It Could Be Christmas Everyday|I Wish It Could Be Christmas Everyday]]» frå ,  den 19. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Main Street av Roy Wood & Wizzard

***Main Street*** er det tredje albumet til Wizzard, oppført som av Roy Wood & Wizzard. Plata kom ut i 2000, men var opphavleg spelt inn i 1975 og var tenkt som ein del av eit dobbeltalbum i lag med albumet som vart gjeve ut som *[[Introducing Eddy & The Falcons]]*.

## Historie
Då dei spelte inn *Main Street* (eller *Wizzo* som det opphavleg skulle heite) i 1975, hadde gruppa byrja å selje dårlegare og var på randen av å bli oppløyst. Singelen «Indiana Rainbow» (i lag med «The Thing Is This (This Is The Thing)»), kom ut i mars 1976, men vart ikkje plassert på spelelista til BBC Radio 1. Derfor skrinla Jet Records, som Wood hadde kontrakt med på den tida, utgjevinga av albumet. Lydbanda kom først til syne i 1999 og med løye frå Wood vart dei gjeve ut på Edsel.

«French Perfume» vart framført på konsertar av Wizzo Band, som Wood skipa året etter. 

## Innhald
Alle songar skrivne av Roy Wood.

## Medverkande
*Roy Wood - gitar, solo- og korvokal, saksofon, obo, kontrabass, valthorn, elektrisk sitar, bassklarinett, elektronikk klaverinstrument, bass, trommer
*Rick Price - bass, pedalsteelgitar
*Charlie Grima - trommer, conga, perkusjon, vokal på «Don't You Feel Better»
*Bob Brady – piano
*Nick Pentelow - saksofon, fløyte
*Mike Burney – saksofon, fløyte

;Med
*Richard Plant - vokal på «Take My Hand»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Main Street (Roy Wood and Wizzard album)|Main Street (Roy Wood and Wizzard album)]]» frå ,  den 19. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Leordeni

**Leordeni** er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

## Busetnader

Leordeni er ein *[[comună]]* (landkommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:ro:Comuna Leordeni, Argeș|Comuna Leordeni, Argeș]]» frå , den 19. april 2022.*

### Referansar
Sápmi Pride

**Sápmi Pride** er ein årleg pridefestival med samisk fokus. Festivalen har som mål å fremme rettar, likestilling og kultur til seksuelle minoritetar og kjønnsminoritetar. Festivalen har også mål om å skape ein permanent fysisk stad der regnbogesamar kan treffe kvarandre.

## Om festivalen
Festivalen omfattar bl.a. konsertar, klubbar, seminar og ein prideparade.

## Historie
Historia til Sápmi Pride går tilbake til 16. oktober 2014, då den fyrste festivalen vart arrangert i Kiruna på svensk side av Sápmi. Festivalen har vorte arrangert kvart år sidan 2014, bortsett frå 2020, då festivalen vart avlyst på grunn av koronapandemien.

## Vertsbyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sápmi Pride|Sápmi Pride]]» frå ,  den 19. april 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
*
* Sápmi Pride på Facebook
* Sápmi Pride på Instagram
Gianfranco Zola

**Gianfranco Zola** () er ein italiensk fotballtrenar og tidlegare -spelar frå Oliena på Sardinia. Han var ein kreativ og teknisk brilliant, offensiv spelar som vert særleg hugsa for sine år med SSC Napoli, Parma FC, Chelsea FC og Italia sitt landslag. 

## Karriere
### Klubbspel
Perioden 1984-89 var Zola aktiv for to ulike lag på lågare nivå, heime på Sardinia. I 1989 vart han overført til toppklubben Napoli. Allereie våren etter kunne han ferie triumf i Serie A, mellom lagkameratane fann ein karar som argentinaren Diego Maradona, brasilianaren Careca og Zolas eingen landsmann, Daniele Massaro. Mot 13 milliardar lire flytta Zola i 1993 frå ein økonomisk vanstyrt klubb til Parma FC. I dette laget viste Zola seg som ein framifrå playmaker. Med Parma vann han UEFA-cupen 1995. Frå november 1996 spelte Zola for engelske Chelsea. Med dette laget sanka han pokalar i FA-cupen 1997, ligacupen og cupvinnarcupen våren 1998, i den siste kampen vart han matchvinnar som innbytar. I mai 2000 vann han FA-pokal nummer to. Sommaren 2003 skreiv Zola kontrakt med Serie B-laget Cagliari. Zola bidrog mykje til at Cagliari rykte opp til Serie A i 2004. I juni 2005 la han opp, etter å ha skåra to mål i sin siste kamp (mot Juventus).

### Landslagsspel
Zola debuterte på Italia sitt landslag i Genova 13. november 1991. Gjestelaget Noreg tok då leiinga i EM-kvalifiseringskampen eit kvarter ut i andre omgangen ved Jahn Ivar Jakobsen, fyrst i sluttminutta makta Italia å utlikne til 1–1. Under VM i fotball 1994, der Italia tok seg til finalen, var Zola einast innbytar i ein kamp. Derimot spelte han alle Italias tre kampar i Fotball-EM 1996. Han aksla landslagstrøya siste gongen i oktober 1997. Etter 35 kampar og 10 landslagsmål måtte hana sjå langt etter vidare landslagsspel.

### Merittar
*Vinnar av UEFA-cupen: 1995 for Parma FC
*Vinnar av Cupvinnarcupen: 1998 for Chelsea FC
*Seriemeister: 1990 for SSC Napoli
*Vinnar av FA-cupen: 1997 og 2000 for Chelsea FC
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1998 for Chelsea FC
*VM-sølv: 1994 med Italia

## Kjelder

*eu-football
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gianfranco Zola|Gianfranco Zola]]» frå ,  den 20. april 2022.*
Hilde Raastad

**Hilde Raastad** () er den første opne lesbiske presten i Noreg. I 2013 bad Raastad biskopen i Oslo om å bli løyst frå ordinasjonsløftet i protest mot det ho opplevde som homofobe kyrkjeleiarar.

Raastad vaks opp på Nordberg i Oslo der ho var aktiv i ungdomsforeininga og speidararbeidet i Nordberg kyrkjelyd. Ho tok presteutdanninga si i USA og Noreg.

Raastad vart ordinert som prest i 1995 av Rosemarie Köhn, og ho vart med det den første lesbiske presten i Noreg som var open om legninga si. Raastad inngjekk partnarskap med sambuaren sin same år.  Sidan jobba ho for aksept og likeverd i den Norske kyrkja, men bad i 2013 dåverande biskop Ole Christian Kvarme om å bli løyst frå ordinasjonsløftet på bakgrunn av det ho opplevde som homofobe haldningar og meiningar frå biskopen som åndeleg leiar. Raastad protesterte mot at kyrkja som organisasjon ikkje anerkjende hennar val av livspartner og at dette var avgjerande for tilsetjing i kyrkja. På denne tida hadde Oslo bispedømeråd pålagd alle kyrkjelydane sine å ha med formuleringa «samlivsform kan bli vektlagt» i alle annonsar der det vart utlyst prestestillingar. Bispedømerådet hadde i 2004 og 2005 sagt nei til å tilsetje Raastad som vikarprest i Lofoten prosti på bakgrunn av at Raastad levde i eit homofilt partnarskap.

Etter at ho hadde vorte løyst frå ordinasjonsløftet sitt gav Raastad i 2015 ut boka *Rosa skjerf og nyfallen snø*, ein delvis sjølvbiografisk roman om lesbisk kjærleik og kampen for ei open kyrkje. Raastad har vore med i Åpen Kirkegruppe for lesbiske og homofile sidan 1990, og ho er aktiv i Europeisk forum for LHBT Christian Groups.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hilde Raastad|Hilde Raastad]]» frå ,  den 20. april 2022.*
Jan Elisabeth Lindvik

**Jan Elisabeth Lindvik** () er ein norsk aktivist, forfattar og tidlegare leiar for Forbundet for transpersoner i Norge (FTPN. Lindvik mottok stor merksemd då han var med på radioprogrammet Norgesglasset i NRK Radio for å fortelje om sine erfaringar som transperson. Sidan har han figurert i media for å snakke om transrettar og for å bidrage til å fjerne skam og stigma rundt det å vere trans.

Lindvik er i dag aktiv i Fri Oslo og Viken og jobbar til dagleg som undervisingsleiar på masterstudiet i audiovisuell forteljing ved Høgskolen i Lillehammer. I 2016 gav han ut ungdomsromanen *Maos raude kjole*, ei oppvekstskildring om det å vere trans basert på eigne erfaringar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jan Elisabeth Lindvik|Jan Elisabeth Lindvik]]» frå ,  den 20. april 2022.*
Sissel Castberg

**Sissel Castberg** () var ein norsk forfattar, journalist, keramikar og homoaktivist.

## Familie
Sissel Castberg var dotter av jurist og professor Frede Castberg (1893–1977) og kusina hans Ella Anker (1903–1974), og sonedotter av sakføraren og den radikale Venstre-politikaren Johan Castberg.

## Liv og virke
Sissel Castberg vaks opp i Oslo, og budde store delar av andre verdskrigen som landflyktig i Stockholm. Tidleg i 1950-åra tok ho utdanning i Danmark, og fekk svennebrev som keramikar. Ho dreiv deretter ein eigen verkstad, der ho òg dreiv barnehage..

Sidan byrja ho å arbeide med revyar og songtekstar. Ho er mellom anna kjend for «Tannpussevise», som ho skreiv saman med Kåre Grøttum mot slutten av 1960-åra. I same periode skreiv ho òg tre høyrespel, som alle vart sende i NRK. Frå 1979 skreiv ho litteraturanmeldingar i Arbeiderbladet, og i 30 år skreiv ho dikt for Dagbladet. I 1980-åra engasjerte ho seg i verkstadsteateret Det Åpne Teater.

Castberg var mellom dei første som engasjerte seg i Det norske forbundet av 1948. I samband med at stortingsrepresentanten Wenche Lowzow, Kim Friele sin sambuar, stod ope fram som homofil i 1979, skreiv Castberg songen *Annleis* som ei direkte hyllest til denne handlinga. Han vart skriven til revyen «L/L Wang & Nilsen» med Sølvi Wang og Rolf Just Nilsen. Revyen hadde premiere på Det Norske Teatret 24. november 1979.

## Bibliografi

* 1965: *Bryllupsdagen* (høyrespel, sendt i NRK 9/1 1966)
* 1968: *Du skjønner da det, ikke sant?* (høyrespel, sendt i NRK 2/12 1968)
* 1969: *Bli forsørja og ha det godt* (høyrespel, sendt i NRK 13/7 1969)

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sissel Castberg|Sissel Castberg]]» frå ,  den 21. april 2022.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
* Skeivt arkiv: Sissel Castberg
Ringsted

**Ringsted** er ein by midt på øya Sjælland i Danmark. Byen har 22&nbsp;941 ibuarar (2021) og er administrasjonssenter i Ringsted kommune.

Ringsted, som ligg 54 meter over havet, var ein sentral by i mellomalderen med Sjællands hovud-tingstad. Biskopen i Roskilde fekk frå ikring 1080 bygt ei steinkyrkje. St. Bendts kyrkje frå 1163 er mellom dei eldste teglsteins-bygningane i Danmark. Den første kongekryninga i Danmark fann stad her i 1170.

Ringsted fekk byrettar i 1441. Frå 1500-talet stagnerte utviklinga i byen og skaut ikkje fart før det i 1856 kom jarnbanesamband med København. Ringsted ligg i dag sentralt ved hovudjarnbanen og motorvegen til København, om lag 60 kilometer unna.

Danish Crown sitt svineslakteri i Ringsted er eit av landets største slakteri.

Ringsted er venskapsby med Halden.

## Kjelder

*Ringsted i Store norske leksikon

## Bakgrunnsstoff

*
Molitva

**«Molitva»** (norsk omsetjing 'bøn') er ein serbiskspråkleg popballade som vann Eurovision Song Contest 2007 for Serbia. Songen vart framført av Marija Šerifović og var komponert av Vladimir Graić, mens Saša Milošević Mare har skrive den serbiske teksta. Dette var det fyrste bidraget til Serbia som sjølvstendig nasjon, etter at unionen mellom Serbia og Montenegro vart oppløyst i juni 2006. Dette var også fyrste gong sidan 1998 at vinnarlåten ikkje inneheldt engelsk tekst. «Molitva» var dessutan den fyrste balladen til å vinne tevlinga etter at telefonavrøysting vart brukt i full skala i 1998.

## Eurovision Song Contest
I tevling med 19 andre songar vann «Molitva» den serbiske finalen, *Beovizija*, 8. mars 2007. Songen vart dimed det fyrste serbiske bidraget til Eurovision Song Contest i Helsingfors i mai samme år. Serbia hadde rett nok delteke som ein del av Jugoslavia i åra 1961–1992, og som ein del av Serbia og Montenegro i åra 2004–2006. Men 2007 var fyrste deltaking som sjølvstendig nasjon. 

I Eurovision Song Contest vann «Molitva» semifinalen torsdag 10. mai og var dimed kvalifisert til finalen laurdag 12. mai. I finalen var «Molitva» det 17. bidraget ut på scena av 24 bidrag. Framsyninga var på mange måtar utypisk for Eurovision Song Contest, med ein nedtona koreografi og utan bruk av kostyme, pyroteknikk eller andre showeffektar. Songen vart dimed ein sterk kontrast til vinnaren frå året før – hardrockgruppa Lordi og «Hard Rock Hallelujah».

Under avrøystinga tok Serbia leiinga, i hard tevling med Russland og Ukraina. «Molitva» fekk 12 poeng frå ni land og enda på  –  foran Ukraina på andreplass. Noreg gav  til Serbia.

## Etter sigeren
Eit par månadar etter Eurovision Song Contest vart «Molitva» gjeven ut i ni ulike versjonar, og på fire forskjellige språk. Den engelske versjonen hadde fått tittelen «Destiny» og den russiske heitte «Молитва» (*Molitva*). Ein finsk versjon vart framført av gruppa Beauty Queens og hadde tittelen «Rukoilen». Ein eigen dance-remix vart gjeven av den svenske tv-personlegdomen Jovan Radomir, som også skreiv den engelske teksta til songen.

«Molitva» vart ingen stor kommersiell suksess etter sigeren, og den kom ikkje inn på norske VG-lista. Songen dukka også berre opp på eit par hitlister i Vest-Europa.

## Listeplasseringar

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Molitva|Molitva]]» frå ,  den 20. april 2022.*
En gång i Stockholm

**«En gång i Stockholm»** er ein svensk jazz- og slagersong frå 1963, skriven av Bobbie Ericson og Beppe Wolgers. Songen vart framført av Monica Zetterlund, ein av dei fremste jazzsongarane i Skandinavia i 1960-åra. Songen vann svenske Melodifestivalen i 1963 og var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest same år. Der enda songen sist utan poeng, saman med Noreg, Finland og Nederland. Dette er framleis einaste gongen Sverige har fått null poeng i Eurovision Song Contest.

## Eurovision Song Contest
«En gång i Stockholm» var blant bidraga som deltok i svenske Melodifestivalen i 1963, og den vart framført av Monica Zetterlund med lite orkester og Carli Tornehave med stort orkester. Songen vann Melodifestivalen og vart det svenske bidraget til Eurovision Song Contest 1963 i London.

Zetterlund fekk jobben med å representere Sverige i London. Den austerrikske delegasjonen varsla på førehand at dei kom til å syngje delar av sitt bidrag på engelsk, noko som fekk fleire artistar – blant dei Monica Zetterlund – til å protestere. På denne tida var det ingen reglar som kravde at artistane måtte syngje på sitt morsmål. Ei stund vurderte den svenske delegasjonen om Zetterlund skulle syngje den engelske versjonen av «En gång i Stockholm», kalla «Winter City», men valde til slutt å gå for den svenske versjonen. Då Sverige var tilbake i tevlinga to år seinare, sang Sverige sitt bidrag på engelsk – noko som førte til at EBU innførte ein språkregel frå og med 1966.

«En gång i Stockholm» måtte også kortast ned med 48 sekund for å innfri kravet om at songane ikkje måtte overstige tre minutt. William Lind dirigerte bidraget under tevlinga i London.

Tevlinga vart ein fiasko for Sverige. «En gång i Stockholm» fekk ikkje eitt einaste poeng og enda på firedelt sisteplass saman med Finland, Nederland – og Noreg, som var representert av Anita Thallaug og «Solhverv». Dette er framleis einaste gongen at Sverige har vorte ståande utan poeng i Eurovision Song Contest. Etter tevlinga konstaterte Monica Zetterlund at Eurovision Song Contest neppe var det riktige forumet for ein roleg jazzballade på svensk.

## Teksta
Teksta handlar om eit forelska par som tek seg ein segltur gjennom eit vinterleg Stockholm. Beppe Wolgers, som skreiv teksta, fortalde at han vart inspirert av teaterregissøren Per Edström. Ifølgje Wolgers pleidde Edström å «komma in mitt i vintern och säga att han varit ute och seglat».

## Listeplasseringar
Ein instrumental versjon med Arne Domnérus låg på Svensktoppen i fem veker frå 14. mars til 12. mai 1963, med ein andreplass som høgaste plassering.

### Andre innspelingar
Anne-Lie Rydé spela inn låten på coveralbumet *Stulna kyssar* i 1992.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:En gång i Stockholm|En gång i Stockholm]]» frå ,  den 21. april 2022.*
Den vilda

**«Den vilda»** er ein svensk etnopopballade frå 1996, komponert av Peter Grönvall og tekst skriven av Nanne Grönvall. Songen vart framført av gruppa One More Time, som bestod av ekteparet Nanne og Peter Grönvall og Maria Rådsten. «Den vilda» vann svenske Melodifestivalen i 1996 og var det svenske bidaget i Eurovision Song Contest 1996 i Oslo, der han enda på tredjeplass.

## Bakgrunn
«Den vilda» er komponert av ekteparet Nanne og Peter Grönvall, som i 1990-åra utgjorde gruppa One More Time saman med Maria Rådsten. Songen var éin av ti bidrag til den svenske finalen av Melodifestivalen i Stockholm 24. februar 1996. Der vann han tevlinga og vart dimed det svenske bidraget til den internasjonale finalen i Oslo 18. mai same år.

I Eurovision Song Contest i Oslo Spektrum var «Den vilda» siste bidrag ut på scena av 23 bidrag. Songen var blant favorittane til å vinne, men i likskap med fjoråret, hamna Sverige på tredjeplass med 100 poeng – inkludert 12 poeng frå den irske juryen.

## Listeplasseringar
«Den vilda» vart gjeven ut på albumet til gruppa, *Den vilda*, sommaren 1996. Singelen vart sloppen våren same år og nådde sjuandeplass på den svenske singellista. Songen låg også på Svensktoppen i tre veker i mai 1996 med ein femteplass som høgaste plassering.

One More Time spela også inn ein engelskspråkleg versjon, «The Wilderness Mistress», som vart gjeven ut på albumet *Living in a Dream* i 1997.

One More Time framførte også låten som pausenummer under finalen av Melodifestivalen i 2010.

}
| align="center" |7
|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Den vilda|Den vilda]]» frå ,  den 21. april 2022.*
Sieidi

**Sieidi** (, , , ) er ein samisk kulturgjenstand, vanlegvis ein stein med ei uvanleg form. Ein kan finna sieidiar i naturen på visse heilage stader, til dømes ved breidda av sjøen eller elvar eller på fjellet. Ordet «sieidi» er også blitt brukt om heilage steinar eller trefigurar som har gått gjennom ein del forming. 

På sørsamisk har nemninga variert mellom *viero-gierkie* ('offerstein'), *viero-moere* ('offertre'), *soul-gierkie* ('gås-geit') og *soul-nut* ('gås-tre'). 

## Galleri

Stabben_siedi_balsfjord.JPG|Siedi i Balsfjord.
Недалеко до пика г. Нинчурт, вид на Сейдозеро, Рукотворный сейд.JPG|Siedi nær Sejdozero
BU200907_038_Sieidi.jpg|Siedi på Saltfjellet.
Vottovaara_seid.jpg|Siedi på Vottovaara-fjellet i Karelia
Murmansk Seid 1.jpg|Siedi ved landsbyen Tumanny
Murmansk_Seid_2.jpg|Siedi ved Tumanny
Murmansk_Seid_4.jpg|Siedi ved Tumanny
Гора Нуорунен. Одинокий валун.jpg|Siedi på toppen av Nuorunen


## Sjå òg
*Hornet på Magerøya

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sieidi|Sieidi]]» frå ,  den 21. april 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
* Äikäs, Tiina. «What Makes a Stone a Sieidi, or How to Recognize a Holy Place?». I: *Culture Crossroads* 5/2011, nr. 1, s. 14-24.
Fadno

**Fadno** er ei samisk røyrfløyte eller primitiv obo laga av sløkje eller kvann. Instrumentet er laga av eit røyr frå planten med mellom tre og seks, vanlegvis fire, fingerhol. Ho verker ikkje å ha hatt parallellar blant skandinaviske nabofolk.

## Skildring
Instrumentet er laga av eit stykke kvann på 15–30&nbsp;cm. *Fadno* er eit omgrep for eit år gammal kvann, og har gjeve instrumentet namnet sitt. Røyrbladet blir kategorisert som *idioglottic concussion-reeds*, det vil seia at det er danna frå sjølve tuba som utgjer instrumentet.

## Kjelder

* 

## Bakgrunnsstoff
*Innspeling av fadnospel frå 1914. Ved Svenskt visarkiv ved Musikverket.
Áillohaš musikkpris

**Áillohaš musikkpris** er ein årleg samisk musikkpris som blei skipa i samband med Nils-Aslak «Áillohaš» Valkeapää sin 50-årsdag i 1993. Vinnaren av prisen blir annonsert på påskeaftan i samband med Sámi Grand Prix under den samiske påskefestivalen. Prisen blir gjeven av  Kautokeino kommune og Kautokeino sameforening. Vinnaren får ein pris på 20 000 kroner, eit diplom, eit kunstverk og eit to vekers opphald ved Lásságámmi, heimen til Áillohaš.

## Historie
Áillohaš musikkpris blei skipa i 1993 av Norske Samers Riksforbund, Kautokeino kommune og Kautokeino sameforening. Han er blitt delt ut kvart år sidan, inkludert i 2020 då den samiske påskefestivalen blei avlyst. Vinnaren kan vera ein samisk musikar, fleire musikarar saman eller ei gruppe.

Prisen er blitt gjeven for å æra viktige bidrag som vinnaren eller vinnarane har gjeve til det mangfaldige samiske musikklivet. Den fyrste vinnaren av prisen var Mari Boine. I løpet av åra har mange av dei mest populære og kjende samiske musikarane og banda vunne prisen, som Wimme, Sofia Jannok, Ulla Pirttijärvi-Länsman og Frode Fjellheim. Prisen blir ikkje berre gjeven til tradisjonelle nordsamiske joikarar, men til eit vidt spekter av musikksjangrar, frå heavy rock hjå Intrigue til tradisjonelle kildinsamiske *luvvt* samla, innspelte og framførte av Domna Khomjuk.

## Vinnarar

## Galleri av vinnarar av Áillohaš musikkpris

Fil:Mari Boine på Høvleriet (37399144702).jpg|Mari Boine, vinnar av Áillohaš musikkpris i 1993.
Fil:Wimme_Saari-2.jpg|Wimme Saari, vinnar av Áillohaš musikkpris i 1996.
Fil:Frode_Fjellheim.jpg|Frode Fjellheim, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2002.
Fil:Niko Valkeapää.jpg|Niko Valkeapää, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2005.
Fil:Solju_at_Riddu_Riđđu_18-9155_(28538043747).jpg|Ulla Pirttijärvi-Länsman, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2007.
Fil:Sofia_Jannok_20070621_Centre_Culturel_Suedois_6.jpg|Sofia Jannok, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2014.
Fil:Wil Lee-Wright foto Rein Traante2017 MG 0406 (31932297773).jpg|Sara Marielle Gaup Beaska, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2018.
Fil:Marja Mortensson Cosmopolite 2019 (191814).jpg|Marja Mortensson, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2021. 
Fil:Ella Marie Hætta Isaksen, 2018 (crop).jpg|Ella Marie Hætta Isaksen, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2024. 
Fil:Jon Henrik Fjällgren.Melodifestivalen2019.19e114.1890291.jpg|Jon Henrik Fjällgren, vinnar av Áillohaš musikkpris i 2025.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Áillohaš Music Award|Áillohaš Music Award]]» frå ,  den 21. april 2022.*
Astrid Båhl

**Astrid Båhl** (fødd *Astrid Margarete Bål*, ) er ein norsk samisk artist. Ho er kjend for å ha skapt det samiske flagget i 1986.

## Biografi

Båhl blei fødd i Karesuando i Sverige. Som barn flytta ho til Skibotn i Storfjord kommune i Troms fylke, der ho framleis var busett i 2017. Ho starta kunstnarutdanninga si allereie på Solhaugens gymnas i Narvik, og fortsette sidan på Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo, der ho studerte tekstiltrykk, grafikk, grafisk design og frihandteikning. Båhl har vore representert på fleire utstillingar, mellom anna «Mijjen luunie – Kums oss», ei sørsamisk vandringsutstillning som opna den 6. februar 1994 i Elverum og dessutan «ČSV- å visualisere Sápmi» på Galleri F15 på Jeløya i 2006.

I 1986 kunngjorde Nordisk sameråd ein konkurranse om å utforma eit samisk flagg, der Astrid Båhl sitt forslag gjekk av med sigeren. Flagget blei heisa for fyrste gong på konferansen i samerådet i Åre den 15. august 1986. Ifølgje Båhl symboliserer flagget at sola gir liv til jorda. Som inspirasjon til flagget gjekk Båhl tilbake i gamle skrifter og bøker om det samiske formspråket, mytologi og symbol.

Båhl har sjølv utforma dei norske frimerka til «Tråante 2017», ei markering av 100-årsmarkeringa av det første samiske landsmøtet i Trondheim i 1917.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Astrid Båhl|Astrid Båhl]]» frå ,  den 21. april 2022.*
Noaide

**Noaide** (, , , , , , ) var ein samisk sjaman, ein ritualleiar i tradisjonell samisk religion. Noaidetradisjonen forsvann i løpet av 1600-talet, då kristendommen blei den dominerande religionen blant samane. Noaiden var ein særs viktig person i samisk kultur, ettersom han fungerte som bindeledd mellom menneska og åndeverda. Det var hans oppgåve å sørga for fruktbarheit og sunnheit, og han var derfor på ein gong prest, lege og vismann. Av styresmaktene blei noaidane sett på som hekser, trollmenn eller magikarar. Mange av dei sjamanistiske førestillingane og rituelle praksisane til samane har stor likskap med tradisjonar funne hjå ei rekke sibirske kulturar.

## Praksis og opphav

Den samiske kulturen oppfatta noaidar som mellommenn mellom menneska og gudane, og for å kunne utføra verv, måtte dei kunne kommunisera med gudane og stilla dei spørsmål for til dømes å få svar på kva for offer gudane måtte ha for å hjelpa menneska. Den viktigaste reiskapen til noaiden var ei runebomme. På denne tromma slo han rytmisk og intenst med ein hammar forma som ein T eller F, laga av reinsdyrhorn. Joik blei òg brukt. Under ritualet brukte noaiden tromme og song til han kom i transe eller ekstase og gav seg ut på ei reise til åndeverda. Det var no muleg for han å sjå både framtida, fortida og å tala med dei døde. Han kunne få melding frå gudane om kor det var bytte eller bjørnar, ulvar og andre farar. I transen kunne han òg heila, frigjera sjeler og spå. Han kunne få melding frå gudane om ein skulle ofra noko til dei. Noaiden kunne såleis avgjera kva for offer som var nødvendige for å stabilisera balansen mellom verdene til dei døyelege og dei udøyelege.

Utøvinga til noaidane er hovudsakleg kjend frå arkeologiske funn av reiskapar, rettsprotokollar og rapportar frå misjonærar. Slike beretningar kan ikkje reknast som objektive, ettersom noaidane sin praksis blei sett på som skadeleg «trolldom »av forfattarane. Han blei forboden av styresmaktene, og tradisjonell religiøs praksis blei forfølgd. Noaidar blei i nokre høve straffa med døden om dei blei funne skuldige i å ha praktisert «trolldom».

Det er usikkert kvar noaidetradisjonen stammar frå. Blant finnane fanst det eit liknande fenomen kalla *noita*, men det har ikkje vore mogleg å avgjera kva for kultur som var utgangspunkt for tradisjonen.

## Folkemusikk
Delar av tradisjonen blei bevart i folkloristiske forteljingar om sjamanar. Nokre av dei moderne joikemelodiane blei òg brukte til sjamanistiske ritual. Fram til nyleg blei joik framført i to ulike former, der den eine berre blei sungen av unge. Til den andre blei det brukt ein spesiell «mumlestil», og det er muleg at han bygger på ein rituell tradisjonen. Opphavet til desse skilnadene er ukjent.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Noaide|Noaide]]» frå ,  den 21. april 2022.*  

## Litteratur

* 
*    Boka er omsett til engelsk: 
*   Tittelen tyder 'Sjamanar i Eurasia'. Boka er også utgjeven på tysk, estisk og finsk. Nettstaden til utgjevaren 
*  
* . Songane er tilgjengelege online frå ethnopoetics.
*  
*   Tittelen betyr omsett *Den magiske tromma og dei klarsynte kvinnene. Samiske folkesegner*.
Ron Mael

**Ronald David  Mael** ()  er ein USA-amerikansk musikar, låtskrivar, komponist og produsent. 
Han er mest kjend frå bandet Sparks, som han skipa i 1971 i lag med den yngre broren Russell Mael. 

## Diskografi
**Med Sparks**

**Med FFS**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ron Mael|Ron Mael]]» frå ,  den 21. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettside for Sparks
*
*
*
Băiculești

**Băiculești** er ein kommune i Argeș fylke i Romania.

## Busetnader
Băiculești er ein *[[comună]]* (landkommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:ro:Comuna Băiculești, Argeș|Comuna Băiculești, Argeș]]» frå , den 19. april 2022.*  

### Referansar
Artisten DQ

**Peter Andersen** (), kjend under artistnamnet **DQ**, er ein dansk songar, revyskodespelar og dragartist. Han vann Dansk Melodi Grand Prix i 2007 med songen «Drama Queen» og representerte Danmark i Eurovision Song Contest i Helsingfors same år. Songen vart slått ut i semifinalen.

## Bakgrunn
Andersen vart fødd i Næstved i Danmark. Han starta songkarrieren sin i bandet Turn on Tina i 1997, der han imiterte Tina Turner. Bandet turnerte konsertar og festivalar både i Danmark og utlandet.

Seinare skapa Andersen artistpersonlegdomen DQ. Han produserte eit eige dragshow og underheldt på firmafestar, konsertar og privatfestar. Han spela også fast på Cafe Frederik i Esbjerg i over ti år. Han opptredde også med dragshowet sitt over heile Europa og i Thailand, Canada og Grønland.

I 2007 vart Andersen landskjend i Danmark då han vann Dansk Melodi Grand Prix med songen «Drama Queen». I kjølvatnet av sigeren fekk han ei rekkje nye oppdrag, inkludert som fast revyskodespelar saman med artistar som Anne Herdorf, Ann Hjort, Ulla Jessen, Rasmus Krogsgaard, Jesper Søgaard, Kim Brandt, Randi Winter og Lars Arvad.

Han har også opptredd i fleire danske tv-program, blant anna *Go’ morgen Danmark*, *Aftenshowet*, *Fredag i farver* og *[[MasterChef|Masterchef]]*. Han opptrer også regelmessig på show og konsertar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:DQ (artist)|DQ (artist)]]» frå , den 21. april 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
*
James Mankey

**James Andrew Mankey** () er ein USA-amerikansk rockegitarist, mest kjend for å ha vore med å skipe Concrete Blonde, der han var gitarist i mange år. Mankey var òg bassist i bandet Sparks på dei to første albuma hennar.

Han er broren til musikaren og plateprodusenten Earle Mankey.

I 2003 gav Mankey ut soloalbumet *J.A.M.*, eit instrumentalt album.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:James Mankey|James Mankey]]» frå ,  den 21. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad for Concrete Blonde
A Woofer in Tweeter's Clothing

***A Woofer in Tweeter's Clothing*** er det andre studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks. Det kom ut i 1972 og inneheld singelen «Girl from Germany». Det vart det siste albumet gjeve ut med dei fem originale medlemmane i Sparks.

Albumet vart spelt inn og miksa i ID Sound i La Brea og Walley Heider Studios, og vart produsert av Thaddeus James Lowe, då lydteknikaren til Todd Rundgren og tidlegare songar i The Electric Prunes. Albumet fekk middels til positive meldingar då det kom ut i februar 1972. Plateomslaget vart fotografert av Larry DuPont og Ron Mael.

## Utgjeving
*A Woofer in Tweeter's Clothing* kom ut i februar 1972. Det vart ikkje ein stor suksess og gjekk ikkje inn på ''Billboard'' 200 i USA. Etter at gruppa vart ein overraskande suksess i Storbritannia, vart «Girl from Germany» gjeven ut på singel der, men han gjekk ikkje inn på lista. 

Albumet førte til ein turné til Storbritannia, inkludert ein periode som fast band på The Marquee i London, som trass i mykje tilrop frå publikum, skaffa dette dei eit større kult-følgje. Ei framsyning på BBC Television-programmet *[[Old Grey Whistle Test]]* førte til auka interesse, trass i ei kald mottaking frå programleiaren Bob Harris.

## Nyutgjevingar
*A Woofer in Tweeter's Clothing* har vore gjeven ut fleire gonger på ny etter 1972. Det har ofte kome ut i lag med føregangaren *[[Halfnelson av Halfnelson|Sparks]]*. Ei slik utgåve kom i 1975 for å utnytte suksessen deira i Storbritannia. Denne versjonen heitte *2 Originals of Sparks* og kom som eit dobbeltalbum med eit hefte på 14 sider. 

I 1988 kom albumet for første gongen ut på CD, igjen i lag med det første Sparks-albumet, men for å få plass til begge platene på ei enkel CD-plate vart dei fire siste songane på albumet mastra på ein høgare snøggleik enn på den originale plata, og korta ned speletida til 39:27. Sjølv om albumet sidan har kome ut aleine, inkludert den siste utgjevinga på Rhino Encore i 2008, har ein halde fram å nytte denne raskare masterutgåva. 

## Mottaking

*A Woofer In Tweeter's Clothing* fekk middels til positive meldingar av kritikarane. 

Allmusic skreiv om albumet: «Albumet byggjer på styrkane til debutplata og skapar ei enno betre oppleving. Den same fem medlemmane kjem med fleire skarpe framferder. Ein kvar som lurer på kvifor Faith No More seinare dukka opp på Sparks sitt eige hyllestalbum, *[[Plagiarism]]*, treng berre å høyre på *Woofer* for å forstå. Som ein fullstendig puré av musikalske stilartar med vridde synspunkt, er det eit perfekt album.» 

## Innhald

## Medverkande
;Sparks
* Russell Mael - vokal
* Ron Mael - klaverinstrument
* Earle Mankey - gitar
* Jim Mankey - bass
* Harley Feinstein - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Woofer in Tweeter&#39;s Clothing|A Woofer in Tweeter&#39;s Clothing]]» frå ,  den 21. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Emma Ellingsen

**Emma Kongslie Ellingen** () er ein norsk modell og programleiar for TV 2. Ho er kjend for openheita si om å vere transkvinne i Noreg, og fleire norske medium har omtalt henne som eit førebilete for mange unge transpersonar.

## Bakgrunn
Ellingsen vaks opp på Nøtterøy i Vestfold. Som niåring fortalde ho familie og vener at ho følte seg som jente, ikkje som gut. I 2014 vart ho kjend for ålmenta gjennom den norske dokumentarserien *Født i feil kropp*, som handla om eit utval barn og unge i Noreg som identifiserte seg som transpersonar. Ho vart seinare ein av dei portretterte ungdommane i TV-serien *Generasjon Z*.

## Karriere
I 2014 oppretta ho YouTube-kanalen *Emma Ellingsen*. Innhaldet består av tutorials, video- og reisebloggar. YouTube-videoen *Jeg ble født gutt* vann Gullsnutten i 2017 for årets beste video. Ho byrja etter kvart å snakke engelsk i videoane sine for å nå ut til eit breiare publikum. Den fyrste engelskspråklege videoen hennar *I'm transgender* fekk internasjonal merksemd. Per april 2022 hadde ho 431 000 abonnentar og 30 millionar visingar.

Ellingsen er knytta til mediebyrået Kontent.

### Modellkarriere og mote
Ellingsen har kontrakt med det København- og Oslo-baserte modellbyrået Heartbreak Management. I 2018 tok ho eit friår frå skulen for å fokusere på modellkarrieren sin og publisering av innhald via sosiale medium. I 2020 var Ellingsen med i den 13. sesongen av *Bloggerne* på TV 2. Der var ho ei av dei to nye deltakarane i programmet og også blant dei yngste som var med.

Ellingsen slo igjennom med modellkarrieren i 2018 med at ho var på framsida av det internasjonale motebladet W Magazine. Der vart ho omtala som Noregs Kendall Jenner. Ellingsen har også vore på forsida av Elle Norge, amerikanske L’officiel, og to gongar på framsida av Det Nye. Ho har samarbeidd med gullsmedfirmaet David Andersen om ein smykkekolleksjon som vart lansert i 2019. I tillegg har ho lansert ein kleskolleksjon saman med NA-KD.

Sommaren 2020 hadde Ellingsen eit samarbeid med kleskjeda Gina Tricot saman med influensarane Matilda Djerf, Tina Maria Hansen, Maja Nilsson Lindelof, Vanessa Moe og Anna Eriksson. 

I november 2020 lanserte Ellingsen sminkemerket «Emma Ellingsen Beauty».

## Media
### Mediefråsegner
I NRK har Ellingsen uttala seg om at tilbodet av behandling av personar med kjønnsinkongruens på sjukehusa er for dårleg. I dag er det berre Rikshospitalet som tilbyr hormonelle og kirurgiske inngrep. Dette gjer at det blir lang reiseveg for mange.

### Deltakingar på fjernsyn
* 2014: *Født i feil kropp*, TV 2
* 2018–2019: *Generasjon Z*, TV 2
* 2019: *Glow Up*, TV 2
* 2020–2021: *Bloggerne*, TV 2
* 2021: *Emmas stemme*, TV 2
* 2022: *Annerledes*, TV 2

## Utmerkingar
TV 2 sin dokumentarserie *Født i feil kropp*, som Ellingsen medverka i, vann Gullruten i 2015 for årets beste dokumentarserie.

I 2018 mottok Ellingsen sjølv ein pris, som «Årets influencer» på ''Se & Hør'' sin kjendisgalla. I 2019 fekk ho føretaket Asans heiderspris «gullvaginaen», som vart gjeven ut gjennom podkasten *Tusvik & Tønne*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Emma Ellingsen|Emma Ellingsen]]» frå ,  den 22. april 2022.*
Grete Wold

**Grete Wold** () er ei norsk offentleg tenestekvinne og politikar, busett i Holmestrand. Sidan hausten 2021 representerar ho Vestfold og Sosialistisk Venstreparti på Stortinget.

Wold arbeidde i sosialtenesta i Horten frå 1993 til 2008?. Sidan var ho leiar av sosialmedisinsk senter i Sandefjord. Ved stortingsvalet 2017 var ho Vestfold SV sin andrekandidat, fylkespartiet fekk ikkje stortingsmandat. Til stortingsvalet 2021 hadde Wold fått fyrsteplassen på vallista til Vestfold SV og vart vald for perioden 2021–25. På Tinget fekk ho sete i Kommunal- og forvaltningskomiteen.

## Kjelder

*Stortinget.no
Den indre marknaden

**Den indre marknaden** er ein avtale frå 1993 mellom landa i Den europeiske unionen (EU) og dei tre EFTA-landa som er medlemmer i EØS. Avtalen sikrar retten til fri flyt av varer, tenester, kapital og personar mellom medlemslanda (dei fire fridommane i EU).

Etableringa av den indre marknaden har ført til at fleire barrierar mellom landa har vorte fjerna, både fysiske (grensekontrollar), tekniske (standardar) og fiskale (indirekte skattar, momsreglar). Opninga av nasjonale marknader inneber felles regulering av produkt og retningslinjer. Mange nye politikkområde har seinare vorte lagde til den indre marknaden, slik som forsking, utvikling og miljø. Det har i tillegg vore diskutert ein femte fridom innanfor forsking og høgare utdanning: fri flyt av kunnskap, herunder studentar, forskarar, utdanningar, forskningsmidlar og liknande.

Noreg er knytt til den indre marknaden og dei fire fridommane gjennom EØS-avtalen. Desse fridommane gjeld derfor for norske borgarar på same måte som dei gjer for EU-borgarar. Etter Noregs nei til medlemskap i EU gjennom folkerøystinga i november 1994, har tilhøvet mellom Noreg og den indre marknaden i EU vorte regulert av EØS-avtalen. I tillegg har Noreg inngått ei rekkje andre avtalar med EU innanfor forsking, utdanning, miljø og anna. Desse avtalane gjev Noreg tilgang til samarbeidet i EU på fleire saksområde, men ingen formell rett til norsk politisk deltaking.

## Kjelder
*
Farum

**Farum** er ein by på øya Sjælland i Danmark. Byen ligg i Furesø kommune, omlag 20 kilometer nordvest om København. Farum har 20&nbsp;199 ibuarar (2021). Byen er meir som ein forstad til København, gjennom veg og jarnbane er det gode samband frå rekkehus- og villastroka i Farum til den danske hovudstaden. 

Farum kyrkje er den eldste bygningen i Farum. Farum Park, eit fotballstadion med 9 500 sitjeplassar, er heimebane for FC Nordsjælland.

## Kjelder

*Farum i Store norske leksikon

## Bakgrunnsstoff
Birkerød

**Birkerød** er ein by nord på øya Sjælland i Danmark. Byen, som ligg 50 meter over havet, har 20&nbsp;908 ibuarar (2021) og ligg i Rudersdal kommune.

Etter S-bana vart bygt til Hillerød, har Birkerød sidan 1980-åra vorte ein forstad til København.

## Kjelder

*Birkerød i Store norske leksikon