open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Litteraturhistorie

**Litteraturhistorie** kan vera litteraturforsking generelt, disiplinen som no gjerne blir kalla litteraturvitskap, eller i snevrare forstand skildringa av utviklinga til litteraturen gjennom tidene. Ofte formar ein litteraturhistoria slik at ho tek for seg både litterære verk og dei som skreiv dei, og der påverknaden mellom forfattarar og bøker er overordna andre typar påverknad. Tradisjonelt har ein òg delt inn litteraturhistoria i periodar, anten etter årstal, som tiår eller hundreårsperioder, eller i namnsette periodar som blir fastsette ut frå stilistiske og innhaldsmessige kriterium (som romantikken eller realismen) eller av ytre hendingar (som mellomkrigslitteratur).

## Hovudformer

Ut frå dei synspunkta som synest å ligga under den eine eller annan type av litteraturhistorie kan ein dela litteraturhistoria i ulike hovudformer:

* den biografiske – forfattarportrettet står sentralt, og den historiske utviklinga kjem i hovudsak fram gjennom forholdet forfattarane har til kvarandre.
* den idéhistoriske – hovudvekta ligg på dei filosofiske idékompleksa som ein meiner at litteraturhistoria har som underlag og langt på veg blir bestemt av.
* sjangerbestemt litteraturhistorie – tar for seg dei ulike litterære hovudsjangrane, eller ein enkelt av dei, og som på denne måten er meir interessert i dei formelle aspekta til litteraturen.
* sosiologisk orientert litteraturhistorie – den litterære utviklinga blir rekna meir som ein funksjon av ei samfunnsmessig utvikling.
* komparativ litteraturforsking – den litteraturhistoriske utviklinga i eitt område kan sjåast på som ein funksjon av utviklinga i eit anna område

Ein kan òg avgrensa litteraturhistoria til ein enkelt nasjon eller kultur, eller til ein viss generasjon eller periode. Innan fleire retningar av litteraturvitskapen på 1900-talet har interessa for ytre samanhengar eller ytre årsaker vike for ei meir verksentrert interesse.

Frå 1970-åra og framover har ein stilt spørsmål ved sjølve det teoretiske grunnlaget for litteraturhistoriske framstillingar, og det er reist tvil om litteraturhistorier i det heile er mogleg som anna enn ei forteljing styrt av den som skriv og dei vilkåra som vedkommande er underlagt i si tid og samfunnet sitt. Metahistorisk refleksjon er kome inn med stor tyngde, men litteraturhistorier blir likevel framleis skrivne og i all hovudsak med same strukturar og med same målsetjing som tidlegare.

## Litterære periodar i vestleg litteraturhistorie

*    Cirka 800 f.Kr.– 500 e.Kr.: Antikken: Gresk litteratur i antikken, latinsk litteratur
*    500–1500 Mellomalderen: Mellomalderlatinsk litteratur
*    1300–1600: Renessansen
*    1600-talet: Barokken, fransk klassisisme
*    1700–1750: Opplysingstida
*    1750–1800: Førromantikken
*    1800–1830: Romantikken
*    1830–1860: Realismen
*    1860–1890: Naturalismen
*    1870–talet og seinare: Impresjonismen, ekspresjonismen, symbolismen, surrealismen, modernismen med fleire

## Kjelder
Europameisterskapen på skeiser 1954

**Europameisterskapen på skeiser 1954** vart avvikla i Davos i Sveits helga 6. og 7. februar 1954. 43 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei seks frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hjalmar Andersen, Sverre Haugli, Finn Hodt, Knut Johannesen, Torstein Seiersten og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn, Vest-Tyskland.

Boris Sjilkov frå Sovjetunionen vart europameister framom nordmannen Hjalmar Andersen. Sjilkov presterte bestetid på 1500 meter og Andersen vann 5&nbsp;000 m så vel som 10&nbsp;000 m. Sovjets Jevgenij Grisjin gjekk fortast av alle på 500 m.

## Skeise-EM 1954



Dato: 6./7. februar 1954

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1954|Europees kampioenschap schaatsen 1954]]» frå ,  den 11. januar 2021.*
Europameisterskapen på skeiser 1955

**Europameisterskapen på skeiser 1955** vart avvikla i Falun i Sverige helga 5. og 6. februar 1955. 39 utøvarar frå 13 land deltok i meisterskapen, av dei seks frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hjalmar Andersen, Hroar Elvenes, Knut Johannesen, Torstein Seiersten, Knut Tangen og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Finland, Frankrike, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige, Tsjekkoslovakia, Vest-Tyskland.

Sigge Ericsson frå arrangørlandet Sverige vart europameister framom to løparar frå Sovjetunionen. Han var også bestemann på 5&nbsp;000 meter så vel som 10&nbsp;000 m. Sovjets Jevgenij Grisjin gjekk fortast av alle på 500 m og norske Hroar Elvenes stod for bestetid på 1500 m.

## Skeise-EM 1955




Dato: 5./6. februar 1955

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1955|Europees kampioenschap schaatsen 1955]]» frå ,  den 11. januar 2021.*
Reelin' In the Years

«**Reelin' In the Years**» (stundom «**Reeling In the Years**») er ein song av jazzrockbandet Steely Dan, gjeven ut som den andre singelen frå albumet deira *[[Can't Buy a Thrill]]* frå 1972. Han nådde 11. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista.

## Skriving og framføring
Songen vart skriven av Donald Fagen og Walter Becker med Fagen på vokal. I 2009 skildra Rolling Stone songen som «eit godt, tidleg døme på kva som var varemerket til The Dan, ei blanding av eit spottande farvel til ein eks til ein sprettande shuffle-rytme, med ein kvitgloande gitar frå Elliott Randall som tar det heile heim.» I same intervjuet sa Fagen «Det er dumt, men effektivt» og Becker sa «Det er ikkje noko kjekt.»

### Gitarsolo
Gitarsoloen på den originale versjonen vart spelt av studiogitaristen Elliott Randall på første forsøk. Det vart visstnok sagt av Led Zeppelin-gitaristen Jimmy Page å vere favorittsoloen hans gjennom tidene, og gav han scoren 12 av 10. Soloen er rangert som den 40. beste gitarsoloen gjennom tidene av lesarane i magasinet *[[Guitar World]]*. I mars 2005 plasserte magasinet *[[magasinet Q|Q]]* songen på 95. plassen på lista si over dei 100 beste gitarsoloane gjennom tidene.

Den fire kanalars kvadrofoniske miksen av songen har meir sologitar som ein ikkje kan høyre på den vanlege stereoversjonen.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
* Donald Fagen – piano, solo- og korvokal
* Elliott Randall – sologitar
* Denny Dias – rytmegitar
* Jeff Baxter – rytmegitar
* Walter Becker – bassgitar, korvokal
* Jim Hodder – trommer, korvokal
* Victor Feldman – perkusjon

## Populærkultur
* Donny og Marie Osmond spelte «Reelin' In the Years» for TV-showet deira 13. januar 1978. Denne utgåva var meir lystig enn originale og inkluderte ein introduksjon av gjestene på showet, Ruth Buzzi, Buddy Hackett og Suzanne Somers. Framføringa inkluderte òg isdansarar. 
* I 1993 vart songen nytta i ein episode av *[[The Wonder Years]]* kalla «Unpacking».
* Songen er nytta i Rob Zombie-filmen *[[The Devil's Rejects]]* i 2005.
* Songen vart nytta som kjenningsmelodi for TV-serien *[[Rob Brydon's Annually Retentive]]*, som vart sendt på BBC Three i UK mellom juli 2006 og juni 2007. * Songen vart nytta som kjenningsmelodien for RTÉ-serien *[[Reeling In the Years]]*, ein irsk, historisk filmdokumentar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reelin&#39; In the Years|Reelin&#39; In the Years]]» frå ,  den 11. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
* Notar
Show Biz Kids

«**Show Biz Kids**» er ein song skriven av Walter Becker og Donald Fagen og framført av Steely Dan med Rick Derringer på slidegitar. Det var den første singelen frå albumet deira *[[Countdown to Ecstasy]]* i 1973, og han nådde 61. plassen på Billboard Hot 100.

## Medverkande
*Donald Fagen – piano, solovokal, korvokal
*Walter Becker – elektrisk bass, munnspel, korvokal
*Jim Hodder – trommer, perkusjon, korvokal
*Rick Derringer – slidegitar
*Victor Feldman – marimba, perkusjon
*Sherlie Matthews, Myrna Matthews, Patricia Hall, Royce Jones, James Rolleston – korvokal

## Andre versjonar
Songen vart sampla av Super Furry Animals på singelen deira «The Man Don't Give a Fuck» i 1996.

Songen vart òg spelt av Rickie Lee Jones i 2000 på albumet hennar *[[It's Like This]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Show Biz Kids|Show Biz Kids]]» frå ,  den 11. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
* Om songen på AllMusic
Europameisterskapen på skeiser 1956

**Europameisterskapen på skeiser 1956** vart avvikla på Olympiastadion i Helsinki helga 25. og 26. februar 1956. 28 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei seks frå Noreg. Dei norske utøvarane var Sverre Haugli, Knut Johannesen, Torstein Seiersten, Knut Tangen, Rolf Trøen og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige, Vest-Tyskland.

Jevgenij Grisjin frå Sovjetunionen vart europameister med knapp margin til andremann, norske Knut Johannesen. Grisjin gjekk fortast av alle på 500 m, medan Johannesen var bestemann på 5&nbsp;000 meter så vel som 10&nbsp;000 m. Sovjets Jurij Mikhailov stod for bestetid på 1500 m.

## Skeise-EM 1956



Dato: 25./26. februar 1956

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1956|Europees kampioenschap schaatsen 1956]]» frå ,  den 12. januar 2021.*
My Old School

«**My Old School**» er ein song av Steely Dan frå albumet *[[Countdown to Ecstasy]]* frå 1973. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet og nådde 63. plassen på Billboard Hot 100.

Songteksten fortel ei soge om ein narkotikaarrest på Bard College (kalla «Annandale» i teksten etter plasseringa), då både Donald Fagen og Walter Becker var studentar der, og korleis ein kvinnelege kjenning hadde utilsikta avslørt dei for «Daddy Gee» (G. Gordon Liddy, som var ein lokal aktor). Resultatet er at songaren sver om å aldri dra attende («never going back») til universitetet før «California ramlar i havet» («California tumbles into the sea»).

## Medverkande
* Donald Fagen – piano, solovokal, backup vokal
* Walter Becker – bass
* Denny Dias – rytmegitar
* Jeff Baxter – sologitar
* Jim Hodder – trommer, perkusjon
* Sherlie Matthews, Myrna Matthews, Patricia Hall, Royce Jones – korvokal
* Ernie Watts – saksofon
* Johnny Rotella – saksofon
* Lanny Morgan – saksofon
* Bill Perkins – saksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Old School|My Old School]]» frå ,  den 11. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Kurt Oddekalv

**Kurt Willy Oddekalv** () var ein norsk miljøvernar og miljøaktivist. Han var aktiv i Norges Naturvernforbund, men vart ekskludert gjennom ei avrøysting etter intern usemje i 1993. Han skipa deretter Norges Miljøvernforbund som han leidde frå oppstarten i 1993 og fram til han døydde.

Oddekalv var utdanna tømrar. Før Oddekalv vart miljøvernar på heiltid tidleg på 1990-talet, arbeidde han ti år som byggmeister. Han var òg innom Heimevernet. Då han var i militæret vart han sersjant og var ein periode befal for seinare statsminister Jens Stoltenberg.

Oddekalv avslørte i 2015 at han trudde på chemtrails. Han har òg stilt seg skeptisk til vaksinar og EMF-stråling. Dei seinare åra av livet sitt leid han av fleire slag og trekte seg gradvis frå media. 

Oddekalv døydde 11. januar 2021 etter å ha falle gjennom isen på Bahusvatnet nær heimen sin i Bergen kommune. Han vart 63 år gamal.

## Kjelder
Åsne Ø. Høgetveit

**Åsne Ø. Høgetveit** () skal ha vore den yngste fylkespolitikaren nokosinne då ho i 2003 blei vald inn på fylkestinget i Telemark for SV.

Ho var leiar i Sosialistisk Studentlag 2009-2011. I juli 2009 begynte ho som forskings- og fagpolitisk ansvarleg i Studentparlamentets studentråd ved Universitetet i Tromsø. Frå mars 2010 tok ho i tillegg over som studentparlamentsleiar etter Henrik Riise, fram til slutten av perioden, juni 2010. Etter dette sat ho i universitetsstyret ved Universitetet i Tromsø.

I perioden 2011-2012 var Høgetveit fagpolitisk ansvarleg i arbeidsutvalet i Norsk Studentorganisasjon (NSO).

Pr 2016 er ho stipendiat i  russisk kultur ved Universitetet i Tromsø.

## Referansar
Europameisterskapen på skeiser 1957

**Europameisterskapen på skeiser 1957** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 2. og 3. februar 1957. 32 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei seks frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hroar Elvenes, Sverre Haugli, Finn Hodt, Knut Johannesen, Jan Kristiansen og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Finland, Frankrike, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige.

Oleg Gontsjarenko frå Sovjetunionen vart europameister, nordmennene Knut Johannesen og Roald Aas kom dei to neste plassane. Johannesen var bestemann på dei to lengste distansane og Jevgenij Grisjin på dei to kortaste.

## Skeise-EM 1957



Dato: 2./3. februar 1957

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1957|Europees kampioenschap schaatsen 1957]]» frå ,  den 12. januar 2021.*
Rikki Don't Lose That Number

«**Rikki Don't Lose That Number**» er ein song frå 1974 av jazzrockgruppa Steely Dan og opningssporet på det tredje albumet deira, *[[Pretzel Logic]]*. Det vart den største hitten deira og han nådde fjerdeplassen på ''Billboard'' Hot 100 sommaren 1974.

Jim Gordon speler trommer på songen, som han gjer på det meste av *Pretzel Logic*. Gitarsoloen er spelt av Jeff «Skunk» Baxter, som slutta i bandet kort tid etter for å bli medlem av The Doobie Brothers.

Victor Feldman speler flapamba (ein variant av marimba) i starten av songen, som opnar albumet. Dette er ikkje med på den originale singelen på ABC. MCA-versjonen av singelen har med denne flapamba-introen, men tonar ut like før den eigentlege slutten av songen. Opningsriffet er nesten ein direkte kopi av introen på Horace Silver-jazzklassikar «Song for My Father».

*[[magasinet Billboard|Billboard]]* skildra songen som «fengande, nesten tango-aktig melodi.»

## Medverkande
### Musikarar

* Donald Fagen – solo- og korvokal
* Jeff Baxter – elektrisk gitar
* Dean Parks – akustisk gitar
* Michael Omartian – piano
* Walter Becker – bassgitar, korvokal
* Jim Gordon – trommer
* Victor Feldman – perkusjon, marimba
* Tim Schmit – korvokal

### Teknisk
* Gary Katz – Produsent
* Roger Nichols – Lydteknikar

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
* 1983Kenji Omura spelte inn ein versjon av songen på det fjerde albumet sitt, *Gaijin Heaven*.
* 1984Tom Robinson spelte inn sin versjon for albumet *[[Hope and Glory av Tom Robinson|Hope and Glory]]*.
* 1992Hank Marvin spelte ein instrumental av songen på albumet sitt *Into the Light*.
* 1994Far Corporation spelte ein versjon av songen for albumet deira *Solitude*.
* 2007Chuck Loeb spelte ein instrumental versjon av songen på albumet sitt *Presence*.
* Mai 2012indie poptrioen Hospitality spelte ein versjon av songen *[[The A.V. Club]]*-serien Undercover.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rikki Don&#39;t Lose That Number|Rikki Don&#39;t Lose That Number]]» frå ,  den 12. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Songen Pretzel Logic

«**Pretzel Logic**» er ein song skriven av Walter Becker og Donald Fagen, gjeven ut på singel av Steely Dan for albumet *[[Pretzel Logic]]*, opphavleg gjeven ut i 1974 av ABC Records. Han nådde 57. plassen på Billboard-lista.

*[[magasinet Billboard|Billboard]]* skildra «Pretzel Logic» som ein «bluesaktig rockehit» og roste vokalen, produksjonen og «det fengande instrumentale refrenget.  *[[Rolling Stone]]*-kritikaren Bud Scoppa skildra «Pretzel Logic» som ein av dei meir ordinære songane på albumet og kalla han ein «modifisert blues». 

## Medverkande
* Donald Fagen: solo- og korvokal, Wurlitzer elektrisk piano
* Walter Becker: sologitar
* Dean Parks: rytmegitar
* Plas Johnson: saksofon
* Ollie Mitchell: trompet
* Lew McCreary: trombone
* Michael Omartian: akustisk piano
* Wilton Felder: bassgitar
* Jim Gordon: trommer
* Tim Schmit: korvokal

## Andre versjonar
I 1987 vart songen spelt av Hiram Bullock på albumet sitt *Give It What You Got*.

Eit konsertopptak av INXS vart spelt inn på konserten *Moontan Double J Concert At Manly Vale Hotel, October 1980*. Ei innspeling finst på samleplata *[[Stay Young 1979–1982]]*.

New York Rock and Soul Revue spelte han inn i 1991, leia av Donald Fagen.

Songen vart framført av The Warren Haynes Band, frå Allman Brothers Band og Gov't Mule-leiaren Warren Haynes, som han skipa i 2010. I 2012 vart songen gjeven ut på albumet deira *Live at The Moody Theater*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pretzel Logic (song)|Pretzel Logic (song)]]» frå ,  den 12. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ollie Mitchell

**Oliver Edward Mitchell** () var ein USA-amerikansk musikar og bandleiar. Han var song av Harold Mitchell, som var førstetrompetist for MGM Studios, og lærte Ollie å spele trompet.

## Karriere
Mitchell spelte i storband for Harry James, Buddy Rich, Pérez Prado og NBC Symphony Orchestra, blant fleire. I 1960-åra vart han ein del av The Wrecking Crew, ei gruppe studiomusikarar som spelte anonymt på mange innspelingar for popsongarar på den tida, i tillegg til fjernsyn, film og reklamar. Mitchell var originalt medlem av Herb Alpert's Tijuana Brass. Han starta sidan sine eigne band — Ollie Mitchell's Sunday Band og The Olliephonic Horns.

## Diskografi
**Med [[Chet Baker]]**
**[[Blood, Chet and Tears]]* (Verve, 1970)
**Med [[Harry James]]**
**[[The New James]]* (Capitol Records – ST 1037, 1958)
**[[Harry's Choice]]* (Capitol Records – ST 1093, 1958)
**Med [[Stan Kenton]]** 
**[[Stan Kenton Conducts the Los Angeles Neophonic Orchestra]]* (Capitol, 1965)
**[[Hair av Stan Kenton|Hair]]* (Capitol, 1969)
**Med [[Irene Kral]]**
**[[Wonderful Life av Irene Kral|Wonderful Life]]* (Mainstream, 1965)
**Med [[Shorty Rogers]]**
**[[Chances Are It Swings]]* (RCA Victor, 1958)
**[[The Wizard of Oz and Other Harold Arlen Songs]]* (RCA Victor, 1959)
**[[Filmen Tarzan, the Ape Man (1959)#Musikk|Shorty Rogers Meets Tarzan]]* (MGM, 1960)
**[[An Invisible Orchard]]* (RCA Victor, 1961 [1997])
**[[Bossa Nova av Shorty Rogers|Bossa Nova]]* (Reprise, 1962)
**[[Jazz Waltz av Shorty Rogers|Jazz Waltz]]* (Reprise, 1962)
**Med [[Pete Rugolo]]**
**[[Rugolo Plays Kenton]]* (EmArcy, 1958)
**[[The Music from Richard Diamond]]* (EmArcy, 1959)
**[[Behind Brigitte Bardot]]* (Warner Bros., 1960)
**[[TV-serien Thriller#Musikk|The Original Music of Thriller]]* (Time, 1961)
**[[Ten Trumpets and 2 Guitars]]* (Mercury, 1961)
**Med [[Dan Terry]]**
**The Complete Vita Recordings of Dan Terry* (Vita Records, 1952)
**Med [[Gerald Wilson]]**
**[[California Soul av Gerald Wilson|California Soul]]* (Pacific Jazz, 1968)

## Bøker
*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ollie Mitchell|Ollie Mitchell]]» frå ,  den 12. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
*
East St. Louis Toodle-Oo

«**East St Louis Toodle-Oo»** (òg «**Toodle-O**») er ein komposisjon skriven av Duke Ellington og Bubber Miley og spelt inn fleire gonger av Ellington for forskjellige selskap frå 1926 til 1930 under ymse titlar. Songen gjekk først inn på singellista for Duke Ellington i 1927 og var ein av mange døme på hans tidlege «jungelmusikk». Komposisjonen vart spelt av Steely Dan i 1974 på albumet deira *[[Pretzel Logic]]*.

## Innspelingssoge
Ellington spelte først inn «Toodle-Oo» i november 1926 for Vocalion Records, som kom ut som Vo (1064). Han spelte inn komposisjonen to gonger til tidleg i 1927 for Brunswick Records. Den første versjonen kom ikkje ut på den tida, men den andre kom ut som Br (3480). Han spelte inn hitversjonen sin i mars 1927 for Columbia Records, under namnet «the Washingtonians». I lag med innspelinga av «Toodle-Oo», spelte han inn to andre komposisjonar på same dagen, «Hop Head» og «Down in Our Alley Blues», der den første nemnde vart gjeven ut som B-sida på Columbia 953-D.

* 29. november 1926 E-4110  Vocalion 1064
* 3. februar 1927 E-21636 E-21637 E-21538  avvist av Brunswick
* 14. mars 1927 E-21872 Brunswick 3480, Brunswick 6801, Brunswick 80000, Vocalion 1064 (somme seinare trykk)
* 22. mars 1927 W 143705-3 Columbia 953-D
* 19. desember 1927 41245-1 Victor 21703
* 19. desember 1927 41245-2 Victor 21703, Bluebird B-6430, Montgomery Ward M-4889
* 19. januar 1928 W 400032-A OKeh 8638 (som «Harlem Twist», av Lonnie Johnson's Harlem Footwarmers, med Johnson på gitar)
* Mars 1928 2944-A og B Cameo 8182, Lincoln 2837, Romeo 612 (som The Washingtonians), og 108079-1 Pathe 36781, Perfect 14962 (som The Whoopee Makers) (identisk til ei av innspelingane på 2944)
* 3. april 1930 150167-3 Diva 6046-G, Velvet Tone 7072-V (som Mills' Ten Black Berries)
* 9. februar 1932 71812-2 and 3 Victor L-16007 (33 1/3 10", første del av ein tre songar lang medley)
* 5. mars 1937 M-180-1 Master MA-101, Brunswick m7989 (som «The New East St. Louis Toodle-O»)
* 7. februar 1956 Bethlehem Be BCP-60

## Musikk
«East St. Louis Toodle-Oo» vert spelt med ein knurrande sordin trompet spelt av medkomponisten Bubber Miley, ein av dei første jazztrompetistane som brukte denne stilen. Denne stilen vart seinare utført av Cootie Williams (1937-innspeling), og Ray Nance (1956-innspeling).

For Steely Dan si utgåve av songen, spelte Walter Becker melodien gjennom ein talk box som etterlikna trompetstilen til Miley, medan Jeff «Skunk» Baxter brukte ein pedalsteelgitar for tromboneparten.

## Andre innspelingar
* Dave Grusin - *[[Homage to Duke]]* (1993)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:East St. Louis Toodle-Oo|East St. Louis Toodle-Oo]]» frå ,  den 12. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Olivenisfugl

**Olivenisfugl** (*Chloroceryle inda*) er ein fugl i isfuglfamilien som lever i neotropisk område frå Nicaragua til sørlege Brasil.

## Skildring
Dette er ein mellomstor isfugl, ca. 24 centimeter i kroppslengd. Olivenisfugl syner noko kjønnsdimorfisme i både fjørdrakt og i storleik, hofuglar er litt større enn hannfuglar. Fjørdrakta har mørk grøn overside og djup oransje underside. Strupen er gulbrun og dei har ein oransje ring bak til nakken. Hovudet over halsringen er grønt. Hofuglen har eit brystband med fjører i grønt og kvitt.  

Utbreiingsområdet er tredelt. I nordvest langs Karibhavet frå Nicaragua over Panama og sørover langs stillehavskysten til nordvestlege Ecuador. Det største området er Amazonasbassenget og store delar av Venezuela. Eit tredje område er i aust, langs atlanterhavskysten frå Salvador sørover til Florianópolis i Brasil.

Habitatet er elvebreidder med god vegetasjon, skogkledde myrområde og mangrovar. Dei lever i høgder opp til 400 moh. Dette er ein fiskeetar som òg tar små krabbar, krepsdyr og vasslevande insekt. Dei sit på ei låg grein, speidar etter byttet, og stupdykkar rett ned i vatnet etter byttet.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 0,5 til 5 millionar kjønnsmodne individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig, LC.

## Kjelder
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Instrumentet hornpipe

**Hornpipe** (av engelsk *horn*, 'horn' og *pipe*, 'røyr') er eit blåseinstrument laga av tre og horn. Det er eit treblåseinstrument med eit enkelt røyrblad og eit smalt melodirøyr med opptil seks fingerhol. Tuten er tradisjonelt laga av eit horn.

## Døme
Nokre døme på slike instrument er walisisk *pibcorn* eller *pibgorn*, baskisk *alboka* og tunisisk *zukra*, som også har sekk som ei sekkepipe. Andre døme er:

* Albogue (Spania)
* Alboka (Baskarland)
* Bena cun corru (Sardinia)
* Cialamedda (Korsika)
* Caramèra/ Caramère (Gascogne)
* Drček (Slovakia)
* Erkencho (Argentina)
* Gajdica (Slovakia)
* Magruna/ Zam(a)r (Nord-Afrika)
* Pepa (Assam)
* Pku (Armenia)
* Ragelis (Litauen)
* Rizjok (Ukraina)
* Zjalejka (Russland)

## Galleri

Alboka.jpg|Alboka er ein baskisk hornpipetype.
Welshpibgorn.jpg|*[[Pibgorn]]* er ein walisisk hornpipetype.

## Sjå òg
*Hornpipe, dans og musikkstil

## Kjelder
Europameisterskapen på skeiser 1958

**Europameisterskapen på skeiser 1958** vart avvikla i Eskilstuna i Sverige helga 1. og 2. februar 1958. 36 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Knut Johannesen, Thorstein Sandholt, Torstein Seiersten, Knut Tangen og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sverige.

Tittelforsvarar Oleg Gontsjarenko frå Sovjetunionen gjekk til topps i meisterskapen, framom den einarma landsmannen Vladimir Sjilikovskij, norske Knut Johannesen kom på tredjeplass. Gontsjarenko vann 1500 meter og Johannesen var bestemann på dei to lengste distansane. På 500-meteren fekk Sovjets Boris Sjilkov og svenske Gunnar Ström same tid og delte sigeren på distansen.

## Skeise-EM 1958



Dato: 1./2. februar 1958

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1958|Europees kampioenschap schaatsen 1958]]» frå ,  den 13. januar 2021.*
Bad Sneakers

«**Bad Sneakers**» er ein song av jazzrockbandet Steely Dan. Han kom ut som den andre songen i 1975 på albumet deira *[[Katy Lied]]*. Produsenten Gary Katz sa han seinare angra på at songen ikkje kom ut som den første singelen.

Songen kom òg ut på samlealbuma *[[A Decade of Steely Dan]]* og *[[Citizen Steely Dan]]*.

Det var ein av dei første gongane Michael McDonald song for bandet. Han kom til å syngje korvokal for bandet fram til 1980.

## Medverkande
* Donald Fagen – solovokal
* Michael Omartian – piano
* Walter Becker – sologitar
* Hugh McCracken – rytmegitar
* Chuck Rainey – bassgitar
* Jeff Porcaro – trommer
* Victor Feldman &ndash; perkusjon, vibrafon 
* Michael McDonald – korvokal

## Andre versjonar
Det alternative bandet The Push Stars spelte inn songen for filmmusikken til *[[Me, Myself & Irene]]* (2000). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bad Sneakers|Bad Sneakers]]» frå ,  den 13. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Amazonisfugl

**Amazonisfugl** (*Chloroceryle amazona*) er ein fugl i isfuglfamilien som lever innanfor alle land i Mellom-Amerika og store delar av Sør-Amerika aust for Andesfjella.

## Skildring
Dette er ein stor isfugl, ca. 30 centimeter i kroppslengd, hannfuglar kan vege opptil 121 gram, hoer 125 til 140 gram. Fjørdrakta har mørk grøn overside og kvit underside. Hovudet er grønt, men dei har ein kvit halsring. Hannar har eit breitt oransje brystband. Hos hofuglen er brystet grønt mot sidene, med eit kvitt sentralt felt. 

Utbreiingsområdet er todelt. Frå sørlege Mexico gjennom Mellom-Amerika til nordvestlege Colombia. I tillegg eit samanhengande område av det meste av Sør-Amerika aust for Andes sør til og med Uruguay og nordaustlege Argentina, omtrent til La Rioja og Buenos Aires. Habitatet er elvebreidder, breidder av innsjøar, lagunar med brakkvatn og mangrovar ved kysten. Dei kan leve opptil 2500 moh. i Venezuela, elles under 1200 moh.

Som andre isfuglar er hovuddietten fisk. Mest vanleg jaktar dei frå ei grein, speidar etter byttet, og stupdukkar rett ned i vatnet etter byttet. Men det førekjem at dei «stillar» over vatnet før dei stupdukkar.

Storleiken på populasjonen er estimert til mellom 0,5 til 5 millionar kjønnsmodne individ og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig, LC.

## Kjelder
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*
Lahti-renna 1983

**Dei årlege internasjonale skirenna i [[Lahti]] 1983** vart avvikla dagane frå 3. til 6. mars 1983.  Horst Bulau frå Canada sigra i begge dei individuelle hopprenna, Austerrikes hopplag vann laghoppinga. Finske Marja-Liisa Hämäläinen gjekk inn til fyrsteplass på 5-kilometer, Sovjets Aleksandr Zavjalov det same på 15 km og svenske Thomas Wassberg på femmila. Kerry Lynch frå USA var bestemann i kombinert-tevlinga.

## Menn
### 15 km





### 50 km





### Kombinert





### Hopprenn, normalbakke





### Hopprenn, storbakke





### Lag, normalbakke





## Kvinner
### 10 km





## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Morten Edvard Robertsen-Strømme

**Morten Edvard Robertsen-Strømme** () var ein norsk lærar, organist og forfattar.

Robertsen-Strømme var fødd i Bø i Vesterålen. Han var son til Robert Mortensen (1831-1912) og Mette Kristina Robertsen (1831-1918).
Han gifta seg i 1880 med Andrea Vilhelmine Martinussen (1858-1926) frå Straumsjøen.

Robertsen-Strømme gjekk ut av Tromsø Seminarium i 1878. Han var lærar i Gimsøy frå 1879 til 1891. Deretter var han lærar i Øksnes, før han i 1894 blei tilsett som lærar i Bø i Vesterålen, og i 1909 blei han også organist ved Bø kyrkje. Han søkte avskil som lærar i 1924, men heldt fram som organist.

## Utgjevingar
* *Nordafor folkeskikken, eit folkelivsbilæte frå Nordland* – ved R.S, 1914. 150 sider (nynorsk)
* *Gamalt løgje ut og nord med havet : av ein nordlending* – 1917. 228 sider (roman), også trykt som kjellar-forteljing i *Den 17de Mai* frå 22. oktober 1917 (nynorsk) 
* *Esau og Jakob. Et familiedrama i 5 akter* - av Robertsen-Strømme. Lofotposten 5.november 1921 - 19.desember 1921  (riksmål)
* *Slektskap og anna i Bø* – John Griegs boktr.: Bergen 1926. 114 sider (riksmål)

## Kjelder

* Rolv Straume: *[https://www.nb.no/items/81e18cce0eb8eac40f930fd7223cbdfd?page=415&searchText=%22Robertsen%20Str%C3%B8mme%22 Bø bygdebok. Bind 2]*. Bø kommune 1963, side 413-414.

* «Morten Edvard Robertsen-Strømme», side 289-290 i: Christian Wiik: *[https://www.nb.no/items/6d6a1ae3f397db1a5da69d9a9f62cdc6?page=309&searchText=%22Robertsen%20Str%C3%B8mme%22 Tromsø-seminarister : biografiske oplysninger om seminarister som er dimittert fra (Trondenes og) Tromsø seminar : 1829-1879]*. Land og Kirke: Oslo 1948.
Verdscupen i langrenn 1997/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1997-sesongen** omfatta 15 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 23. november 1996 og vart avslutta 15. mars 1997. Dei 15 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 10 kilometer, tre over 15 km, ei på 25 km fire tremiler og to femmiler, samt eitt sprintrenn. Fem av stafettene var på 4 x 10 km, den siste tevlinga gjekk over 18 km der to utøvarar veksla om å gå. 

Renna fann stad i Kiruna (2), Falun (2) og Sunne i Sverige, Davos (2) i Sveits, Brusson (2) i Italia,  Oberstdorf i Tyskland, Kavgolovo i Russland, Hakuba (2) i Japan, Lahti (2) i Finland, Trondheim (5) og Oslo (1) i Noreg.

Norske Bjørn Dæhlie forsvarte topplassen og sikra seg sin femte FIS-pokal, etter å ha vunne sju av renna. Mika Myllylä frå Finland sigra i tre renn og kom på andreplass i turneringa. Silvio Fauner frå Italia vann begge renna i Japan, medan Vladimir Smirnov frå Kasakhstan, Aleksej Prokurorov frå Russland og Pietro Piller Cottrer frå Italia vann ei tevling kvar.

## Individuelt

## Kjelder
fis-ski.com
Europameisterskapen på skeiser 1959

**Europameisterskapen på skeiser 1959** vart avvikla i Göteborg i Sverige helga 31. januar og 1. februar 1959. 36 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Sverre Haugli, Knut Johannesen, Edmond Lundsten, Torstein Seiersten og Roald Aas. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige.

Norske Knut Johannesen vart europameisterskapen, med seg på sigerspallen fekk han dei finske løparane Juhani Järvinen og Toivo Salonen. Johannesen var bestemann på dei to lengste distansane, Salonen vann 500 meter og Järvinen 1500 m.

## Skeise-EM 1959



Dato: 31. januar/1. februar 1959

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1959|Europees kampioenschap schaatsen 1959]]» frå ,  den 14. januar 2021.*
Rolv Straume

**Rolv Straume** () var ein norsk lærar, ordførar og lokalhistorikar.

Straume var fødd i Gimsøy i Lofoten son av lærar Morten Edvard Robertsen-Strømme og Andrea Martinussen.
Han gifta seg i 1908 med Andrea Aleksandra Haagensen (17.06.1889-31.12.1970), ho var dotter til Kristian Haagensen og Ellen Andersen. Dei fekk 3 barn.

## Liv og virke

Rolv Straume gjekk ut av Tromsø lærarskole i 1903.

Rolv Straume var lærar i Balsfjord frå 1903-1904, deretter i Buksnes i Lofoten 1904-1913. Til Bø i Vesterålen kom han som lærar i 1913, og her var han fram til 1945. Han var også klokkar ved Bø kyrkje frå 1920 til 1945.

Rolv Straume var med både i ungdomslag og mållag. Han var formann i Buksnes ungdomslag i mange år. Og han var også kasserar i Hålogaland lærarmållag.

Rolv Straume var aktivt med i lærarorganisasjonane. Han var formann i Buksnes lærarlag i fleire år, og han var også lærarane sin representant i Buksnes skolestyre.  Han var også styremedlem i Lofoten og Vesterålens krinslærarlag.  Straume var formann i Bø lærarlag 1912-1923 og 1926-35. Frå 1931 til 1934 var han formann i Bø skolestyre.

Rolv Straume var formann i Bø arbeidarparti 1914-1923 og 1933-37. Frå 1932 til 1940 var han medlem av Bø heradstyre, og frå 1935 til 1940 var han ordførar i Bø herad. Han var også medlem i likningsnemnda, forliksrådet, styret for trygdekassa, og styret for Vesterålens Kraftlag.

## Bø bygdebok
Då Rolv Straume gjekk av med pensjon, starta han med å samle inn stoff til ei bygdebok. Og i 1957 var han ferdig med det som skulle bli tre bøker. Men det tok enno nokon år før bøkene kom ut i 1962-1964.

## Utmerkingar
* Kongens fortenestemedalje, 1972.
* Bø kommunes kulturpris for 1978.

## Utgjevingar
* Rolv Straume: *Bø bygdebok, bind 1.* Utgitt av Bø kommune, Tromsø 1962. 557 sider (Nynorsk) nb.no
* Rolv Straume: *Bø bygdebok, bind 2.* Utgitt av Bø kommune, Tromsø 1963. 499 sider (Nynorsk) nb.no
* Rolv Straume: *Bø bygdebok, bind 3.* Utgitt av Bø kommune. Stokmarknes Aktietrykkeri [1964]. 583 sider (Nynorsk) nb.no
* Fleire artiklar i *[[Håløygminne]]* og *[[Hofdasegl]]*.

## Referansar


## Kjelder
*«65 år», Lofotposten, tirsdag 29. juli 1947
* «70 år», Lofotposten, onsdag 30. juli 1952
* «75 år», Lofotposten, lørdag 27. juli 1957
* «75 år», Nordlands Framtid, torsdag 25. juli 1957
* «Rolv Straume runder 80», Lofotposten, fredag 3. august 1962 
* «90 år», Lofotposten, lørdag 29. juli 1972
* «Fikk kulturprisen i Bø», Lofotposten, torsdag 7. desember 1978
* «Kulturprisen 1978», *Bøfjerding -80. Årbok for Bø*, side 100. Bø bygdelag: [utgitt 1979] 
* Arne Espeland: *Norske skolefolk*, Stavanger 1934, side 1170
* Lars Beite: *Norske skolefolk*, Bind 2. Stavanger 1966, side 1427f
Kid Charlemagne

«**Kid Charlemagne**» er ein song av den amerikanske rockegruppa Steely Dan, som kom ut på singel i 1976 frå albumet deira *[[The Royal Scam]]*. Singelen nådde 82. plassen på ''Billboard''-lista. Der er ei blanding av ein funkrytme og jazzharmoniar med rock and roll-instrumentering og tekststil. Gitarsoloen av jazzfusion-gitaristen Larry Carlton vart rangert på 80. plassen på lista over dei 100 beste gitarsoloane hos Rolling Stone, som skreiv at «Seint i 1970-åra laga Steely Dan plater ved hjelp av ei rekkje, dyktige studiomusikarar i opptak etter opptak skapte ei endelaus rekkje med gitarsoloar som gjev ein hakeslepp. Larry Carlton kosmiske jazzsolo i fleire lag på dette sporet kan vere den beste av die alle: Han er så kompleks at det er ein song i seg sjølv.»

Teksten fortel soga om korleis ein dopseljar kjem seg opp, før han fell ned i eit psykedelisk miljø i 1960-åra på Vestkysten i USA. Walter Becker og Donald Fagen, som skreiv songen, har sagt at teksten var laust basert på LSD-kjemikaren Owsley Stanley frå San Francisco.

## Medverkande
* Donald Fagen – solovokal, orgel
* Larry Carlton – sologitar
* Walter Becker – rytmegitar
* Don Grolnick – Fender Rhodes elektrisk piano
* Paul Griffin – Hohner Clavinet
* Chuck Rainey – bass
* Bernard Purdie – trommer
* Donald Fagen, Michael McDonald, Venetta Fields, Clydie King, Sherlie Matthews – korvokal

## Anna bruk
* Kanye West sampla songen på «Champion» frå albumet *[[Graduation av Kanye West|Graduation]]* i 2007. Becker og Fagen nekta først å la West bruke songen. Dei endra meining etter å ha fått eit personleg brev frå West som forklarte kor viktig songen var for han.

* I TV-serien Malcolm in the Middle, i fjerde sesong episode 15, finn Hal (Bryan Cranston) ein gammal radiosendar han brukte på college for ei piratradiosending han dreiv under pseudonymet «*Kid-Charlemagne*».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kid Charlemagne|Kid Charlemagne]]» frå ,  den 14. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Feginsbrekka

**Feginsbrekka**, som tyder 'gledesbakken', er den staden på Byåsen i Trondheim der pilgrimane fyrst såg byen då dei kom nordover frå Dovre.

## Referansar
Ringisfugl

**Ringisfugl** (*Megaceryle torquata*) er ein stor medlem av isfuglfamilien som har eit vidt utbreiingsområde i Mellom- og Sør-Amerika.

## Skildring
Denne store isfuglen er 38 centimeter i kroppslengd og veg ca. 300 gram. Det kraftige nebbet er 76 mm langt. Hannar av ringisfuglar har gråblått hovud med sterkt markert fjørtopp, blågrå overside og mørk raudbrun underside. Ein kvit strupe og kvit ring er nesten komplett mot nakken. Hofuglar har eit breitt gråblått band over brystet med eit smalare kvitt band under. 

Ringisfuglar lever langs kystane av i Mellom-Amerika, på vestsida så langt nord som litt inn i sørvestlegaste Texas, men ikkje på Yucatánhalvøya. Utbreiingsområdet dekker det meste av Panama og Sør-Amerika, men ikkje Andes over 1500 moh., og ikkje området vest for Andes i Peru. 
I Chile finst han berre lengst sør, omtrent sør for byen Concepción. 

Habitatet kan vere alle område som tilbyr vatn med fisk aller andre vassdyr, samt vertikale jordskrentar der dei kan grave ut tunellar til reirplass. Dei føretrekk ferskvatn i innlandet framføre marine område. Fisk utgjer nesten all føda, dei kan ta krabbar og krepsdyr. Fisken blir kasta opp i lufta slik at han går ned i svelget med hovudet først.

Storleiken på populasjonen er estimert til ca. 20 millionar kjønnsmodne individ og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

## Kjelder
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Nanaiisk

**Nanaiisk** (òg kalla *golde* og *hezhen*) er eit tungusisk språk som blir snakka av nanaifolk i Sibir i Russland og i provinsen Heilongjiang i Kina. Språket vert snakka av 100–200 personar av kring  etniske nanaifolk. Språket er alvorleg trua.

Nanaiisk vert snakka, eller har vorte snakka, i følgjande område:

* Dialektane naikhin, dzhuen, bolon og ekon langs elva Amur i Tsjabarovsk kraj sør for Tsjabarovsk i distrikta Nanai, Amursk, Solnetsjij og Komsomolsk
* Kur-Urmi-dialekten i traktene rundt Tsjabarovsk, ved elvene Kur og Urmi
* Bikindialekten i distriktet Pozharskij i Primorskij kraj (området ved elva Ussuri)
* Sungaridialekten i grenseområdet ved elva Ussuri i Kina

I Nanaidistriktet i Khabarovsk kraj finst det eit nanaiisktalande fellesskap, og det har vore utgjeve lærebøker og andre publikasjonar på nanai. Språket har der òg vorte styrka av at Nanaidistriktet har status som autonomt distrikt. Dei tre byane Dzhuen, Ulika og Dada har ein nanaifolkesetnad, medan talet på nanaifolk i dei andre delane av Khabarovsk kraj er liten. Undervisning i Nanai skjer i grunnskolen i Russland, framfor alt i nanailandsbyane i Khabarovsk kraj.

## Ortografi
De første bøkene på nanai i det russiske imperiet vart trykt av russisk-ortodokse misjonærar under slutten av 1800-talet med kyrillisk alfabet. Òg i Sovjetunionen vart det fram til tidleg på 1930-talet gjort forsøk med skriftleg nanaiisk med kyrilliske bokstavar, men mellom 1931 og 1937 vart det i pakt med den sovjetiske språkpolitikken nytta latinske bokstavar. Etter overgangen til det kyrilliske alfabetet i 1937 har nanaiisk brukt kyrilliske bokstavar. Alle bokstavar i det russiske alfabetet vert nytta, utom Щ щ og Ъ ъ. For lyden [ŋ] vert kombinasjonen Нг нг brukt. Rettskrivingsreglane vart endra i 1958, etter det inneheld nanaialfabetet alle dei 33 bokstavar i det russiske alfabetet og bokstaven Ӈ ӈ (i staden for Нг нг). Etter dette har likevel Нг нг vorte brukt for Ӈ ӈ. Den noverande versjonen av alfabetet på nanaiisk vart etablert 1993:

For å indikera lang vokal bruker alfabetet det diakritiske teiknet makron (¯) over bokstaven i lærebøker. Den russiske lingvisten Valentin Avrorin (1907–1977) utgav 1959–1961 ein grammatikk for nanaiisk i to band.

I Kina vart det utgjeve ei lesebok for elevar i nanai med parallelle tekster på kinesisk og nanaiisk, med pinyin for teksta på nanaiisk.

## Referansar


----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nanaiisk|Nanaiisk]]» frå  og «[[:sv:Nanai|Nanai]]» frå , den 15. januar 2021.*
Josie av Steely Dan

**«Josie»** er ein song skriven av Walter Becker og Donald Fagen og først gjeve ut av Steely Dan i 1977 på albumet deira *[[Aja av Steely Dan|Aja]]*. Han vart òg gjeven ut som den tredje singelen frå albumet og selde forholdsvis bra. Han nådde 26. plassen på ''Billboard'' Hot 100 og 44. plassen på Easy Listening-lista det året. Han har sidan komen ut på fleire konsert- og samlealbum av Steely Dan. 

Becker speler ein gitarsolo på songen, ein av få på *Aja*. Fagen syng solovokal. Dei andre musikarane på songen er mellom andre Chuck Rainey på bassgitar, Victor Feldman på elektrisk piano og Larry Carlton og Dean Parks på guitar.  Trommeslagaren er Jim Keltner, som har fått god omtale av kritikaren Victor Aaron for trommene som startar songen på ny etter ein kort pause.

## Medverkande
*Donald Fagen – synthesizer, vokal
*Walter Becker – gitarsoloar
* Victor Feldman – elektrisk piano
* Larry Carlton – gitar
* Dean Parks – gitar
* Chuck Rainey – bass
* Jim Keltner – trommer, perkusjon
*Timothy B. Schmit – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Josie (song)|Josie (song)]]» frå ,  den 15. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
FM (No Static at All)

«**FM (No Static at All)**» er ein song av det amerikanske jazzrockbandet Steely Dan, og tittelsongen til filmen *[[filmen FM|FM]]* frå 1978. Songen kom ut på singel og nådde topp 40 på den amerikanske Billboard-lista. Musikalsk er songen ein kompleks jazzrocksong driven av bass, gitar og piano, som var typisk for bandet på denne tida. Teksten er eit skeivt blikk på album-orientert rock-formatet som mange FM-radiostasjonar spelte på denne tida, i motsetnad til filmen som hyllar dette formatet.

«FM» var den første singelen Steely Dan gav ut på MCA Records (som hadde gjeve ut filmmusikkalbumet), og skjedde før MCA kort tid etter kjøpte opp ABC Records, som var selskapet til bandet fram til då. «FM» var blitt spelt inn under same innspelinga som albumet *[[Aja av Steely Dan|Aja]]*, med somme av dei same studiomusikarane og teknikarane som spelte inn albumet, inkludert medlemmane og låtskrivarane Walter Becker og Donald Fagen. Blant musikarane var saksofonisten Pete Christlieb og trommeslagaren Jeff Porcaro; fleire medlemmar av Eagles song korvokal.  

Det var første gongen Becker og Fagen hadde skrive musikk for ein film sidan *[[You've Got to Walk It Like You Talk It or You'll Lose That Beat]]* i 1971, eitt år før debutalbumet til Steely Dan kom ut. «FM» inkluderer òg strykarar arrangert og dirigert av Johnny Mandel, som var andre gongen bandet hadde nytta strykarar på ein song. Det var òg den einaste gongen at Becker (bass og gitar) og Fagen (piano) spelte hovudtyngda av instrumenta på albumet sjølv. Lydteknikaren Roger Nichols vann Grammyprisen det året for beste lydinnspeling (ikkje-klassisk musikk) for arbeidet sitt på «FM», som var einaste gongen prisen vart gjeven for ein enkel song.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
* Donald Fagen: vokal, piano
* Walter Becker: elektrisk gitar, bass
* Jeff Porcaro: trommer, perkusjon
* Victor Feldman: perkusjon
* Pete Christlieb: tenorsaksofon
* Glenn Frey, Don Henley, Tim Schmit: korvokal
* Johnny Mandel: strykearrangement

## Andre versjonar
*The Mountain Goats i 1995 på albumet deira *[[Sweden av The Mountain Goats|Sweden]].*
*3rd Bass sampla songen på «No Static At All» frå albumet deira *[[Derelicts of Dialect]]* i 1991
*Nathan Haines og 2D 
*Woody Herman i 1978 på albumet hans *Plays Chick, Donald, Walter, and Woodrow*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:FM (No Static at All)|FM (No Static at All)]]» frå ,  den 15. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deacon Blues

«**Deacon Blues**» er ein song skriven av Walter Becker og Donald Fagen i 1976 og spelt inn av gruppa deira Steely Dan i 1977 for albumet deira *[[Aja av Steely Dan|Aja]]*. Songen nådde 19. plassen på ''Billboard''-lista og 17. plassen på den amerikanske *[[magasinet Cashbox|Cash Box]]* Top 100 i juni 1978. Han nådde òg 40. plassen på Easy Listening-lista. I Canada nådnde songen 14. plassen på singellista og 20. plassen på Adult Contemporary-lista.

Det skotske poprockbandet Deacon Blue tok namnet sitt frå songen. William Gibson-boka *[[Mona Lisa Overdrive]]* omtaler ein gjeng kalla The Deacon Blues. 

Musikarane Bill Callahan og Will Oldham gav ut ein versjon av songen i 2020. 

## Medverkande
*Walter Becker – bass
*Donald Fagen – synthesizer, vokal
*Larry Carlton & Lee Ritenour – gitar
*Dean Parks – akustisk gitar
*Pete Christlieb – tenorsaksofon
*Victor Feldman – elektrisk piano
*Bernard «Pretty» Purdie – trommer
*Venetta Fields – korvokal
*Clydie King – backup vokal
*Sherlie Matthews – backup vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deacon Blues|Deacon Blues]]» frå ,  den 15. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peg av Steely Dan

«**Peg**» er ein song av det amerikanske jazzrockbandet Steely Dan, først gjeven ut i 1977 på albumet *[[Aja av Steely Dan|Aja]]*. Songen kom ut på singel i 1977 og nådde 11. plassen på den amerikanske ''Billboard''-lista i 1978 og åttandeplassen på *[[magasinet Cashbox|Cash Box]]*-lista. Han låg 19 veker inne på lista, like lenge som «Rikki Don't Lose That Number» og «Hey Nineteen», to andre singlar av Steely Dan. I Canada låg «Peg» tre veker på sjuandeplassen i mars 1978.

AllMusic-kritikaren Stephen Thomas Erlewine skildra «Peg» som «solskins-pop» med  «lag av jazza vokalharmoniar», medan musikkeksperten Stephen K. Valdez kalla det ein blanding av jazz og rock. 

Det var fleire studiogitaristar som prøvde seg på gitarsoloen, inkludert Robben Ford og Larry Carlton, før det vart versjonen til Jay Graydon som vart nytta til slutt. Han arbeidde på songen i kring seks timar før bandet var nøgd.

Michael McDonald syng korvokal på refrenget og ein kan høyre klaverspelaren Paul Griffin snakke og improvisere korvokal på det siste refrenget og uttoninga av songen.

Pitchfork kåra «Peg» til den 87. beste songen frå 1970-åra, og skildra det som «den perfekte Steely Dan-songen og ein av dei raraste hittane som nokon gong har nådd så høgt.» Trommeslagaren Rick Marotta meinte «Peg» var ein av dei beste songane han nokon gong hadde spelt på.

«Peg» vart kraftig sampla i 1989 på De La Soul-songen «Eye Know». I 2007 vart songen spelt av Nerina Pallot og i 2014 av Donny Osmond.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
* Donald Fagen – solovokal
* Michael McDonald – korvokal
* Jay Graydon – sologitar
* Steve Khan – rytmegitar
* Paul Griffin – Fender Rhodes elektrisk piano, korvokal
* Don Grolnick – clavinet
* Chuck Rainey – bassgitar
* Rick Marotta – trommer
* Victor Feldman, Gary Coleman – perkusjon
* Tom Scott – lyricon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peg (song)|Peg (song)]]» frå ,  den 15. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*