open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Øyfjell kyrkje

**Øyfjell kyrkje** er ei langkyrkje frå 1833 som står i Vinje kommune i Telemark. Ho er reist etter typeteikningar av Hans Ditlev Franciscus von Linstow.

Kyrkja er lita og kvadratisk, og ho er bygd opp att på same staden der det stod ei eldre stavkyrkje. Det er uvisst kven som bygde kyrkja, men Olav Sveinungson Berge var med på tømringa. Preikestolen er laga av ein bygdemann som vart kalla Per Snikkar. 

Byggverket er i tre med 60 sitjeplassar. 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Om Øyfjell kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
*
Rauland kyrkje

**Rauland kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1803 som står i Vinje kommune i Telemark.

Kyrkja er bygd av Halvor Høgkasin frå Hjartdal, som var elev av Jarand Rønjom frå Åmotsdal. I 1953 vart kyrkja restaurert, og då dekorert av målaren Kr. Kildal. Kyrkja har to gamle krusifiks frå 1200- og 1300-talet. Attmed kyrkja er det ein minnestein over Førnesbrunen.

Byggverket er i tre og har 200 plassar.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Om Rauland kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
*
Banden

**Banden** er eit radioprogram som vart kringkasta på NRK P3 frå 2009 til 2012, måndag til torsdag og sundagar.  Programleiarar var Ken Wasenius-Nilsen (måndag til torsdag) og Sven Bisgaard Sundet (sundag). Programmet vart sendt fyrste gong måndag 12. januar 2009. Banden var eit framhald av programmet Osenbanden, som gjekk på kanalen til og med 31. desember 2008.

Programmet var, som Osenbanden, eit humorprogram med substans der programleiar og reporterar tok ope stilling i saker. Programmet vart sendt frå Tyholt i Trondheim, men hadde reporterar i Tromsø og Oslo.

## Banden
I tillegg til Ken Wasenius-Nilsen hadde Banden følgjande medarbeidarar:
*Jøte Toftaker, vaktsjef og produsent
*Mathias Nylenna, vaktsjef, produsent og reporter
*Anne Dorte Lunås, vaktsjef, produsent og reporter
*Ludvig Løkholm Lewin, reporter
*Grete Strøm, reporter og programleiar
*Nareas Sae-Khow, reporter
*Sven Bisgaard Sundet, reporter
*Selena Konjhodzic, reporter
*Eirik Stokstad Brødholt, reporter
*Frid Kvalpskarmo Hansen, reporter
*Tore Sannbakk, reporter
I tillegg arbeider desse to med programmet, utan å vera «på lufta»:
*Jørn Høssevik, teknikar
*Olga Persson, programsekretær

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Banden|Banden]]» frå ,  den 5. mai 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*Bandens blogg
Vinje kyrkje i Telemark

**Vinje kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1796 som står i Vinje kommune i Telemark.

Kyrkja har preikestolalter og er bygd av Jarand Rønjom frå Åmotsdal. Interiøret er av typen seinbarokk. Golvplankar frå den gamle stavkyrkja er tekne i bruk. 

Alterbiletet er skjenkja kyrkja i 1932 av Henrik Sørensen, som også dekorerte ho i varme fargar saman med bygdekunstnaren Sveinung Fetveit og Olav Kringlegarden. Dagfin Werenskiold har skore ut symbola på kyrkjebenkane.

Utvendig er kyrkja i dag måla med dei opphavlege fargane. Byggverket er i tre og har 235 plassar.

## Bilete

Fil:Eglise de Vinje.JPG|Inngangen til kyrkja
Fil:Englesitt Vinje.JPG|Englesnitt frå kyrkja
Fil:Vinjebiletefråkyrkja.JPG|Bilete frå kyrkja
Fil:Gravsteinar Vinje kyrkje.JPG|Gravsteinar frå kyrkjegarden

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Om Vinje og Nesland kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kyrkjesøk: Vinje kyrkje, Telemark
*
Signet

**Signet** (av latin *signetum*) er eit stempel til å lage avtrykk, spesielt i voks eller brevlakk. Avtrykka vert kalla «sigill eller segl». Signet kan ha ulike storleikar, og vere laga av ulike materiale. Eit signet har ei flate med inngravering som vert brukt til å laga avtrykk. Signet kan elles ha mindre eller større handtak, vere ein ring *(signetring)*, henge i eit kjede, vere ein slipt stein eller anna.

Tidlegare var signet og sigill viktige innan rettsstellet, men i dag er dei for det meste til pynt. Signetet var viktigast før skrivekunsten vart utbreidd. Før det var det vanleg at også personar som representerte offentlege styresmakter ikkje kunne skrive namnet sitt på dokument og anna. Skikken i mellomalderen var at eit signet skulle bli øydelagt når eigaren døydde. Bønder peikt ut som lagrettemenn, hadde plikt til å ha signet for å kunne sette sigillavtrykk på dokument.

## Sjå òg
*Sigill

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Signet|Signet]]» frå ,  den 5. mai 2011.*
Insignium

**Insignium**, av latinsk *insigne* 'skjoldmerke', er eit ytre teikn på stillinga eller verdet til ein person. Til dømes har kongen insignium som krone, septer og rikseple. Teikn på kongeleg vørdnad vert òg kalla *regalia*.

### Døme på insignium
* Krossteikn, ordenskjede, krasjan og liknande dekorasjonar som kan berast av folk som har fått fortenesteordenar eller som er medlemmer i enkelte private ordenar og foreiningar
* Krone, særleg fyrstelege kroner og rangkroner
* Nasjonalflagg og enkelte andre viktige flagg
* Våpenskjold
* Segl med monogram, emblem, våpenskjold, bumerke o.l.
* Orlogsflagg
* Utmerking
* Kokarde
* Anna nasjonalsymbol
* Militær grad

## Kjelder

----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Insignier|Insignier]]» frå ,  den 5. mai 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Sauherad kyrkje

**Sauherad kyrkje** er ei langkyrkje frå 1150 som står i Midt-Telemark kommune i Telemark.

Kyrkja er bygd i romansk stil og vigsla til erkediakon Laurentius. Vestveggen i koret er ein turistattraksjon der det er måla over 2000 demonar med ulike andletsuttrykk og har fått tilnamnet «Dei tusen demonar». Kyrkjeklokkene er frå 1441. Inventaret er teikna av slottsarkitekten Linstow.

Byggverket er i stein og har 260 plassar.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Om Sauherad og Nes kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* 
*
Flatdal kyrkje

**Flatdal kyrkje** er ei langkyrkje frå 1654 som står i Seljord kommune i Telemark.

Kyrkja er bygd der det tidlegare har stått ei stavkyrkje. Ho vart seld på auksjon i 1723, og var i privat eige fram til 1873 då kyrkjelyden tok over eigarskapen. Kyrkja har vorte restaurert i 1877 og 1908, og har to utskorne stokkar frå den tidlegare stavkyrkja, krusifiks frå mellomalderen og ei gamal altertavle.

Byggverket er i tre og har 150 plassar.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Om Flatdal kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
*
*
Rock 'n' Roll with Me

«**Rock 'n' Roll With Me**» er ein song skriven av David Bowie og Warren Peace, spelt inn i januar 1974 og først gjeve ut på Bowie-albumet *[[Diamond Dogs]]* i april 1974. Ein versjon innspelt under Diamond Dogs-turneen same året kom ut på albumet *[[David Live]]*.

Medan songen «Knock on Wood» frå *David Live* vart gjeven ut som singel i Storbritannia, vart konsertversjonen av «Rock 'n' Roll With Me» vald ut som singel i USA som svar på den nylege coverversjonen til Donovan. B-sida på begge singlane var eit konsertopptak frå Diamond Dogs-turneen av «Panic in Detroit», opphavleg frå *[[Aladdin Sane]]* (1973).

Som «Rebel Rebel», den første singelen frå *Diamond Dogs*, vart «Rock 'n' Roll With Me» opphavleg skriven som ein del av den planlagde *Ziggy Stardust*-musikalen i 1973. Han har vorte skildra som «ein av Bowie sine minst sjølvmedvitne kjærleikssongar» og ein forsmak på R&B-balladane på *[[Young Americans]]* (1975).

Songen vart spelt inn 15. januar 1974.

## Låtskriving

Songen vart skriven heime hos Bowie i Oakley Street i London, etter Warren Peace (Geoff MacCormack) byrja å spele akkordar på pianoet hans. Bowie og Peace var inspirerte av Fats Domino og Little Richard, to rhythm and blues-musikarar dei lytta til i barndommen.

## Innhald
# «Rock 'n' Roll With Me» (tekst av David Bowie; musikk av Bowie, Warren Peace) – 4:15
# «Panic in Detroit» (Bowie) – 5:41

## Medverkande
* **Musikar** (albumversjon):
** David Bowie: vokal, gitar
** Earl Slick: akustisk gitar
** Herbie Flowers: bass
** Mike Garson: orgel
** Aynsley Dunbar: trommer
** Warren Peace: korvokal, piano
*Produsent: 
** Tony Visconti

## Konsertversjonar

* Den same versjonen som på singelen og på *[[David Live]]* finst òg på den nederlandske utgjevinga *Rock Concert*. Eit anna konsertopptak frå 1974-turneen vart gjeven ut på det halvoffisielle albumet *A Portrait in Flesh*.

## Andre versjonar

* Donovan – berre gjeven ut som singel i 1974. 
* Scream - *Hero: The Main Man Records Tribute to David Bowie* (2007)
* Kenny Miller – Single (1975)
* The Killers spelte stundom eit utdrag av songen i lag med sin eigen «My List» i 2006. 
* Max Lorentz - *[[Kiss You in the Rain - Max Lorentz sings David Bowie]]* (2011)
* Enrique Seknadje på *Diamond Dogs Revisited* (2014) : On Sound Cloud

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock &#39;n&#39; Roll with Me|Rock &#39;n&#39; Roll with Me]]» frå ,  den 5. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Seljord kyrkje

**Seljord kyrkje** er ei langkyrkje frå midten av 1100-talet som står i Seljord kommune i Telemark.

Kyrkja vart bygd i 1150-1180 i tidleg romansk stil, vigsla Heilag-Olav. Våpenhuset er truleg leivningane etter ei lita stavkyrkje som vart flytta frå garden Kåvadalen i Nordbygdi i Seljord på midten av 1600-talet.  

Byggverket er i stein og har 190 plassar.

På nordsida av kyrkja kan ein sjå eit andlet i veggen, som i fylgje segner skal vera Heilag-Olav. Ei anna segn seier at kyrkja vart bygd av ein tuss, og då han skulle sette på plass spiret på toppen av kyrkjetårnet datt han ned og døydde. Der han datt ned veks det ikkje gras den dag i dag.

## Referansar

## Bilete

Fil:Seljord krk2.JPG|Seljord kyrkje sett frå Europaveg 134
Fil:Seljord Kirke.JPG|
Seljord kirke interior.jpg|Interiør
Seljord kirke, alteret.jpg|Altar
Seljord kirke, kirkeskipet.jpg|Skip
Seljord kirke, minnestøtte for salmedikteren Landstad.jpg|Minnebauta ved kyrkja for salmediktaren Magnus Brostrup Landstad


## Bakgrunnsstoff
* 
*Om Seljord kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
*
Mandal kapell

**Mandal kapell** er ei lafta langkyrkje frå 1954 som står i Seljord kommune i Telemark.

Byggverket er i tre og har 100 plassar.

Kyrkja vart til då Ole Bringen sendte brev til presten i Seljord saman med 8000 dollar som han ynskte skulle brukast til å byggje ei kyrkje i Mandal. Bringen var 16 år gammal då han reiste frå heimbygda Mandal til Amerika i 1863.

## Kjelder

* 

## Galleri

Fil:Seljord, Mandal kapell inngangsdør 02.JPG|Inngangsdøra. 
Fil:Seljord, FV 504 og Mandal kapell.JPG|Frå fylkesveg 504.
Fil:Seljord, Mandal kapell SA 02.JPG|Frå søraust. 

## Bakgrunnsstoff
*
Moog

**Moog synthesizer** viser til forskjellige analoge synthesizerar designa av Dr. Robert Moog eller produsert av Moog Music, og vert ofte nytta som eit generelt omgrep for analoge og digitale synthesizerar. Selskapet Moog var ein pioner innan kommersiell produksjon av modul-spenningskontrollerte analoge synthesizersystem tidleg i 1950-åra. Den teknologiske utviklinga som førte til skapinga av Moog synthesizer var oppfinninga av transistoren, som gjorde at forskarar som Moog kunne byggje elektroniske musikksystem som var langt mindre, billigare og langt meir pålitelege enn tidlegare vakuumrøyrbaserte system. 

Moog synthesizer byrja å få meir merksemd i musikkindustrien etter at han vart demonstrert på Monterey International Pop Festival i 1967. Det kommersielle gjennombrotet for ei Moog-innspeling vart gjort av Wendy Carlos i 1968 på plata *[[Switched-On Bach]]*, som vart ei av dei bestseljande innspelingane med klassisk musikk på denne tida. Suksessen til *Switched-On Bach* førte til fleire andre synthesizer-plater seint i 1960-åra fram til midten av 1970-åra. I 1974 gjorde den tyske elektroniske gruppa Kraftwerk synthesizeren ytterlegare populær med utgjevinga av albumet *[[Autobahn av Kraftwek|Autobahn]]*, der ein nytta fleire typar synthesizerar, som Minimoog. Den Tyskland-baserte italienske produsenten og låtskrivaren Giorgio Moroder var med å forme utviklinga av disco med instrumentet. 

Minimoog vart eit av dei mest populære monofone synthesizerane i 1970-åra og vart raskt teken i bruk av førande rocke- og elektronikagrupper som Yes og Tangerine Dream.

## Modellar
* Moog modulsynthesizer (1963–1980)
* Minimoog (1970–1981)
* Moog Satellite (1974–1979)
* Moog Sonic 6 (1974–1979)
* Minitmoog (1975–1976)
* Micromoog (1975–1979)
* Polymoog (1975–1980)
* Moog Taurus (basspedalar) (1976–1983)
* Multimoog (1978–1981)
* Moog Prodigy (1979–1984)
* Moog Liberation (1980)
* Moog Opus-3 (1980)
* Moog Concertmate MG-1 (1981)
* Moog Rogue (1981)
* Moog Source (1981)
* Memorymoog (1982–1985)
* Moogerfooger (1998 til i dag)
* Minimoog Voyager (2002 til i dag)
* Little Phatty (2006 til i dag)
* Old School (2008–2009)
* Slim Phatty (2010)
* Taurus 3 bass pedal (2011)

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moog synthesizer|Moog synthesizer]]» frå ,  den 5. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** Trevor Pinch, Frank Trocco, *Analog Days: The Invention and Impact of the Moog Synthesizer*. Harvard University Press, 2004, 368pp. ISBN 0-674-01617-3.


## Bakgrunnsstoff
* Bruke Moog synthesizer 
* The Bob Moog Foundation
* Waves of Inspiration: The Legacy of Moog
Musikaren Alan Parker

**Alan Parker** () er ein britisk gitarist og låtskrivar. Parker gjekk i lære hos Julian Bream ved Royal Academy of Music i London. 

Parker var ein suksessrik studiogitarist frå seint i 1960-åra, og spelte med Blue Mink, The Congregation, Collective Consciousness Society og Serge Gainsbourg.

På mange av innspelingane er ikkje Parker nemnd, men han har vorte nemnd som gitarist for mellom andre:
* Donovan - «Hurdy Gurdy Man»
*Walker Brothers - «No Regrets»
* David Bowie - «1984»
*Mike Batt - «The Ride to Agadir»
*Top of the Pops-kjenningsmelodien *[[Whole Lotta Love]]* 

Parker i dag ein suksessfull komponist for film og fjernsyns. Mellom anna *News At Ten* på ITN og *Coast* på BBC. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alan Parker (musician)|Alan Parker (musician)]]» frå ,  den 5. mai 2011.*
Earl Slick

**Earl Slick** () er ein amerikansk gitarist, mest kjend for samarbeidet sitt med David Bowie, Jim Diamond og Robert Smith, sjølv om han òg har arbeidd med andre artistar (John Lennon: *Double Fantasy*, *Milk and Honey*, Yoko Ono), John Waite, og gjeve ut soloplater.

Tidleg i 1970-åra vart Earl Slick kjend i musikkmiljøet i New York som ein talentfull rockegitarist då han spelte i bandet Mack Truck med songar og låtskrivar Jimmy Mack og broren Jack Mack på trommer. Han arbeidde med den skotske musikaren Jim Diamond som duetten Slick Diamond. dei turnerte i lag ein kort periode seint i 1970-åra.

Slick vart opphavleg hyrt inn av David Bowie for å erstatte Mick Ronson som sologitarist for *[[Diamond Dogs]]*-turneen i 1974 (konsertalbumet *[[David Live]]* vart spelt inn under denne turneen). Slick spelte òg sologitar på Bowie-albuma *[[Young Americans]]* (1975) og *[[Station To Station]]* (1976). Det var den kraftfulle spelinga til Slick som gjorde songen «Stay» på *Station to Station* til ein favoritt hos tilhengjarane til Bowie. Etter å ha kome på kant med managementet til Bowie, vart Slick erstatta som sologitarist før Station To Station-turneen (1976) av Stacey Heydon. Slick starta då å spele for Leo Sayer, Ian Hunter, John Lennon og Yoko Ono. Han starta òg eit soloband. 

Slick kom attende til Bowie i 1983 for Serious Moonlight-turneen etter *[[Let's Dance av David Bowie|Let's Dance]]*. Slick danna så Phantom, Rocker & Slick med Slim Jim Phantom og Lee Rocker. I 1990 samarbeidde Slick med Dirty White Boy og gav ut albumet *[[Bad Reputation av Dirty White Boy|Bad Reputation]]* (1990).

Tidleg i 2000-åra vart Slick igjen foreint med Bowie og spelte på turneane etter *[[Heathen]]* (2002) og *[[Reality av David Bowie|Reality]]* (2003). 

I februar 2011 vart det kjend at Slick hadde slått seg saman med New York Dolls for turneen deira i mars.  

## Diskografi
* *The Earl Slick Band* (1976)
* *Razor Sharp* (1976)
*  *Silver Condor* (1981)
* *In Your Face* (1991)
* *Lost and Found*  (2000)
* *Live 1976* (2001)
* *Slick Trax* (2002)
* *Zig Zag* (2003)

### Med Phantom, Rocker, and Slick
* *Phantom Rocker And Slick* (1985)
* *Cover Girl* (1986)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Earl Slick|Earl Slick]]» frå ,  den 5. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Earl Slick på MySpace
Willie Weeks

**Willie Weeks** () er ein amerikansk bassgitarist. Han har vorte kjend gjennom å ha spelt med mange kjende musikarar innan mange sjangrar. Han har vore ein av dei mest etterspurte studiomusikarane gjennom karrieren sin. Weeks har òg turnert med mange tungvektarar innan rock gjennom karrieren sin. I 2006-2007 var han bassist for Eric Clapton på verdsturneen hans Crossroads Guitar Festival.

## Karriere
Weeks vart fødd i Salemburg i North Carolina og byrja å spele elektrisk bass tidleg i 1960-åra. Dei tidlegare inspirasjonskjeldene hans var country, pop og R&B han høyrte på radio. Weeks reknar bassistane Ron Carter, James Jamerson og Ray Brown som tidlege inspirasjonskjelder. 

Weeks har arbeidd i studio og/eller turnert med artistar så forskjellige som Gregg Allman, David Bowie, Clarence «Gatemouth» Brown, Jimmy Buffett, Kevin Chalfant, Eric Clapton, Buddy Guy, Hank Crawford, Robert Cray, Bo Didley, The Doobie Brothers, Aretha Franklin, Vince Gill, Isaac Hayes, George Harrison, Billy Joel, Wynonna Judd, B.B. King, Lyle Lovett, Gail Davies, Michael McDonald, Don McLean, John Mayer, Bette Midler,  Randy Newman, Pino Palladino, John Scofield, Carly Simon, Rod Stewart, The Rolling Stones, James Taylor, Richard and Linda Thompson, Joe Walsh, Bobby Womack, Leon Russell, Steve Winwood, Stevie Wonder, Ronnie Wood, Soulive og Eikichi Yazawa.

Weeks si speling på Donny Hathaway sitt *[[Live av Donny Hathaway|Live]]* (1972), med ein 3½-minutt lang bassolo på «Voices Inside (Everything Is Everything)», http://chris.quietlife.net/2006/02/13/donny-hathaway-live/ vert av mange bassistar som noko av det beste Weeks gjorde. 

Weeks spelar i filmane *[[Blues Brothers 2000]]* og *Lightning in a Bottle*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Willie Weeks|Willie Weeks]]» frå ,  den 6. mai 2011.*
John Grimes

**John Paul Henry Daniel Richard Grimes** () er ein irsk songar kjend som **John Grimes**. Han er den eine halvdelen av duoen Jedward, som han utgjer saman med tvillingbroren Edward Grimes. I 2009 enda dei på sjetteplass i *[[X Factor 2009 Storbritannia|The X Factor]]*. Han og broren representerte Irland i Eurovision Song Contest 2011, med songen «Lipstick». I 2012 representerte dei Irland att, denne gongen med songen «Waterline».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jedward|Jedward]]» frå ,  den 6. mai 2011.*
Candidate

«**Candidate**» er ein song skriven av David Bowie i 1973 og meint for musikalversjonen av *[[Romanen 1984|1984]]*, som han aldri fekk gjort ferdig. Ein radikalt forskjellig versjon, med nesten heilt ny tekst og musikk, kom ut på albumet *[[Diamond Dogs]]* i 1974 som ein del av medleyen som delte songen «Sweet Thing» i to. Den einaste teksten som finst i begge versjonane er nøkkelfrasene «I'll make you a deal» og «pretend I'm walking home».

## «Demoversjon»
Det som vert kalla «demoversjonen» av «Candidate» har berre tittelen og ei tekstlinje til felles med den «Candidate» som kom ut på *Diamond Dogs*. Denne versjonen vart spelt inn 1. januar 1974 og var meint å vere ein del av den skrinlagde musikalutgåva av *1984*, men det er lite i teksten som ber preg av dette. Denne versjonen vart først gjeven ut på Rykodisc-utgåva av *Diamond Dogs* i 1990, og sidan på bonusplata til *30th Anniversary Reissue*, då kalla «alternativ versjon». 

## Andre utgjevingar

* 1973-utgåva (kalla «demo version») vart gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av *[[Diamond Dogs]]* i 1990. Han finst òg på bonusplata på *30th Anniversary Reissue* av albumet som ein «alternativ versjon». På denne bonusplata finst òg ein annan miks kalla «Intimacy remix». Denne miksen vart nytta i filmen *[[filmen Intimacy (2001)|Intimacy]]* i 2001.

## Konsertversjonar

* Ein konsertversjon av «Sweet Thing/Candidate/Sweet Thing (Reprise)» frå 1974-turneen vart gjeven ut på *[[David Live]]*. Eit anna konsertopptak frå 1974-turneen kom ut på det halvoffisielle albumet *A Portrait in Flesh*.

## Andre versjonar

* Dramarama spelte ein versjon på albumet *[[Cinéma Vérité]]* i 1985.
* Morel på albumet *[[The Death of the Paperboy]]* (2008), som ein del av triologien «Sweet Thing/Candidate/Sweet Thing (reprise)».
Matteusprinsippet

**Matteusprinsippet**, også kalla *Matteuseffekten*, er ei nemning på ulike fenomen der eit system gagnar ein tidlegare favorisert part.

I Matteusevangeliet 25,29 står det: «For den som har, han skal få, og det i overflod. Men den som ikkje har, skal bli fråteken jamvel det han har.» Sitatet er frå *likninga om talenta*, Matteus 25,14-30.

Eit liknande sitat finn ein også i det apokryfe skriftet Thomasevangeliet.

## Døme
* Barn som les betre enn sine jamnaldringar, les meir, og vert endå betre til å lese.
* Dei beste idrettsutøvarane i ein klubb blir tatt ut til fleire konkurransar og får meir erfaring og blir endå betre i sporten sin.
* Populære politiske parti og organisasjonar får stor merksemd i massemedia og blir endå meir populære på dei andres kostnad.
* Ein medarbeidar med eit godt rykte får større del av æra frå eit prosjekt og får endå betre rykte.
* Personar og institusjonar med større formuar kan ta større risiko i sine investeringar og slik få endå større formue.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Matteuseffekten|Matteuseffekten]]» frå ,  den 6. mai 2011.*
Ava Cherry

**Ava Cherry** (òg kjend som **Black Barbarella**) er ei amerikansk songarinne frå Chicago. Ho er mest kjend for dei fire åra ho song for David Bowie frå 1974 til 1978 i lag med Robin Clark og Luther Vandross. Ho song både med han på turnear og på nokre av dei mest kritikarroste albuma hans. Dei var òg kjærastar ein periode og har vore vener opp gjennom åra etter samarbeide slutta. 

Etter samarbeidet med Bowie var over, reiste Cherry attende til Chicago der ein ven introduserte ho for Curtis Mayfield. Ho gav ut det første albumet sitt, *Spend the Night*, som var i disco- og soulstil. Det andre albumet hennar, *Streetcar Named Desire*, kom i 1983 på Capitol Records, men selde dårleg. Då Vandross starta å verte kjend, vart ho fast syngedame for han frå 1986 og framover. I 1987 gav ho ut albumet *Picture Me* på Capitol, men òg dette selde dårleg. 

## Kjelder
*''Ava Cherry'' på allmusic. Av Andrew Hamilton. Henta 6. mai 2011.
Robin Clark

**Robin Clark** er ein amerikansk vokalist som er mest kjend for arbeidet sitt med det britiske bandet Simple Minds i 1980-åra. Ho song òg på albuma og turneane til mange andre artistar, mellom andre David Bowie og Luther Vandross. Ho gav òg det einaste soloalbumet sitt, *Surrender*, i 1984.

Ho er gift med gitaristen Carlos Alomar og dei har ei dotter i lag. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robin Clark|Robin Clark]]» frå ,  den 6. mai 2011.*  


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell MySpace
*[ Robin Clark på Allmusic.com]
Luther Vandross

**Luther Ronzoni Vandross** () var ein amerikansk songar, låtskrivar og plateprodusent. I løpet av karrieren sin selde Vandros meir enn 25 millionar album og vann åtte Grammy Award inkludert beste mannlege R&B-vokal fire gonger. 

Luther Vandross byrja å spele piano då han var tre år. Han starta karrieren sin på 1970-talet som bakgrunnsvokalist for artistar som David Bowie (som oppdaga han og fekk han med på sitt *[[Young Americans]]*-album), Roberta Flack, Carly Simon, Donna Summar, Bette Midlar, Chic og Barbra Streisand. Han fekk endeleg gjennombrotet sitt som gjestesanger for gruppa Change. Hans første hit var «Searching».

Vandross hadde diabetes, ein sjukdom som gjekk i familien. I 2003 vart han veldig sjuk. Han stilte opp på Grammy for å motta prisen for årets song, og då sa han «Whenever I say goodbye it's never for long because I believe in the power of love» (direkte omsett: «Kvar gong eg seier farvel er det ikkje for lenge, fordi eg trur på styrken i kjærleiken».

Forutan å vere på The Oprah Winfrey Show, vart han aldri sett offentleg igjen. Luther Vandross døydde 1. juli 2005 på John F. Kennedy Medical Center i Edison i New Jersey i ein alder av 54. Grunnen til at han døydde vart aldri sagt offentleg. Minnestunda vart halden 8. juli, 2005 i New York City. To dagar seinare vart han gravlagd i George Washington Memorial Park i Paramus i New Jersey. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Luther Vandross|Luther Vandross]]» frå , og «[[:nb:|Luther Vandross]]» frå  den 6. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell side
*Remembering Luther Vandross 
*
*
*Luther Vandross på Find A Grave
Ralph MacDonald

**Ralph MacDonald** () var ein amerikansk perkusjonist og låtskrivar. Han vart med i bandet til Harry Belafonte då han var 17 år gammal. Han skreiv «Where is the Love» i lag med William Salter for Roberta Flack og Donny Hathaway. Den truleg mest kjende songen hans er Grover Washington, Jr.- og Bill Withers-hitten «Just the Two of Us», som sidan har vorte spelt av mange andre artistar, som Will Smith.

MacDonald spelte saman med mange hundre artistar, som mellom andre George Benson, David Bowie, Aretha Franklin, Art Garfunkel, Billy Joel, Quincy Jones, Carole King, Miriam Makeba, David Sanborn, Paul Simon, Steely Dan, James Taylor, Luther Vandross, Amy Winehouse og Jimmy Buffett. MacDonald vart medlem av Buffett-bandet Coral Reefer Band seint i 1990-åra.

## Diskografi

### Som sidemann
Lista er ikkje fullstendig 
**Med [[Patti Austin]]**
**[[End of a Rainbow]]* (CTI, 1976)
**[[Havana Candy]]* (CTI, 1977)
**Med [[Ron Carter]]**
**[[Blues Farm]]* (CTI, 1973)
**[[Spanish Blue av Ron Carter|Spanish Blue]]* (CTI, 1974)
**[[Anything Goes av Ron Carter|Anything Goes]]* (Kudu, 1975)
**Med [[Paul Desmond]]**
**[[Skylark av Paul Desmond|Skylark]]* (CTI, 1973)
**Med [[Milt Jackson]]**
**[[Sunflower av Milt Jackson|Sunflower]]* (CTI, 1972)
**Med [[Hubert Laws]]**
**[[Morning Star av Hubert Laws|Morning Star]]* (CTI, 1972)
**[[The Chicago Theme]]* (CTI, 1974)
**Med [[Arif Mardin]]**
**[[Journey av Arif Mardin|Journey]]* (Atlantic, 1974)
**Med [[Bernard Purdie]]**
**[[Soul Is... Pretty Purdie]]* (Flying Dutchman, 1972)
**Med [[Max Roach]]**
**[[Lift Every Voice and Sing av Max Roach|Lift Every Voice and Sing]]* (Atlantic, 1971)
**Med [[Don Sebesky]]**
**[[Giant Box]]* (CTI, 1973)
**Med [[Shirley Scott]]**
**[[Something av Shirley Scott|Something]]* (Atlantic, 1970)
**Med [[Gábor Szabó]]**
**[[Mizrab av Gábor Szabó|Mizrab]]* (CTI, 1972)
**[[Macho av Gábor Szabó|Macho]]* (Salvation, 1975)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ralph McDonald|Ralph McDonald]]» frå ,  den 6. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Dennis Davis

**Dennis Davis** (d. 6. april 2016) er ein amerikansk trommeslagar og studiomusikar som er mest kjend for perioden han arbeidde med David Bowie.

Han var fødd og voks opp på Manhattan i New York City og studerte med trommeslagarane Max Roach og Elvin Jones. Han møtte gitarist Carlos Alomar då dei begge spelte med Roy Ayers. Davis vart hyrt inn av David Bowie i 1974 og i lag med Alomar og bassist George Murray, danna Davis rytmeseksjonen til Bowie den siste halvdelen av 1970-åra. 

## Utvald diskografi
**[[Roy Ayers]]**
**[[Coffy]]* (1973)
**Virgo Red* (1973)
**Tear to a Smile* (1975)
**Red, Black and Green* (1973)
**You Send Me* (1978)
**I'm the One for your Love Tonight* (1987)
**Double Trouble* (1992)
**Good Vibrations* (1993)
**Naste′* (1995)
**Mahogany Vibe* (2004)

**[[David Bowie]]**
**[[Young Americans]]* (1975)
**[[Station to Station]]* (1976)
**[[Low]]* (1977)
**[["Heroes"]]* (1977)
**[[Stage av David Bowie|Stage]]* (1978)
**[[Lodger]]* (1979)
**[[Scary Monsters (and Super Creeps)]]* (1980)

**[[Ronnie Foster]]**
**[[Cheshire Cat av Ronnie Foster|Cheshire Cat]]* (1975)

**[[Iggy Pop]]**
**[[The Idiot]]* (1977)

**[[Stevie Wonder]]**
**[[Journey Through the Secret Life of Plants]]* (1979)
**[[Hotter Than July]]* (1980)
**[[Original Musiquarium]]* (1982)

## Bakgrunnsstoff
*Nettsida til Dennis Davis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dennis Davis|Dennis Davis]]» frå ,  den 6. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Det finske flagget

**Det finske flagget** er rektangulært med blå kross på kvit botn. Statsflagget har det finske riksvåpenet lagt til i midten av krossen. Orlogsflagget har tre splittar. Flagget byggjer på eit framlegg frå Zacharias Topelius; den kvite botnen skal symbolisere vinteren, og den blå krossen dei tusen sjøane. Flagget er fyrst kjent brukt av seglforeininga i Nyland (1861) og vart offisielt godteke som finsk nasjonalflagg 1918.

Landskapet Åland har sidan 1954 eige flagg med ein gullkanta raud kross på blå botn.

## Sjå òg
* Det finske riksvåpenet
* Det ålandske flagget

## Kjelde
Det finske riksvåpenet

**Det finske riksvåpenet** er fyrst kjent brukt 1583 (på sarkofagen til Gustav Vasa i Uppsala domkyrkje) og viser ei krona gull løve på raud botn belagt med ni femblada roser i sølv. Løva står på ein gullskjefta sølv krumsabel og held eit gullskjefta sølvsverd i sin høgre, sølv- og gullpansra framlabb. Det vart offisielt godteke som det våpenet til det sjølvstendige Finland 1917 og fekk ei eiga lov 1978.

## Sjå òg
* Det finske flagget

## Kjelde
Khalil Gibran

**Khalil Gibran** () var ein libanesisk forfattar som emigrerte til USA og var ein sentral person i Majhar-gruppa som bestod av arabiske forfattarar busett i Amerika. Gibran var ein av dei tidlegaste arabiske forfattarane som braut med den tradisjonelle diktforma, og vert knytt til både den romantiske skulen og rørsla for «frie vers». Han skreiv også dikt og prosa på engelsk, og det mystiske, poetiske prosaverket *[[Profeten]]* vart svært populært i Vesten. Gibran var også ein dyktig skulptør og biletkunstnar, og studerte mellom anna kunst i Frankrike som elev av Auguste Rodin.

## Kjelder
Magnisía prefektur

**Magnisía prefektur** (gresk Νομός Μαγνησίας, *Nomós Magnisías*) var fram til 2010 eit prefektur i Hellas i periferien Thessalía. Hovudstaden i prefekturet var byen Vólos. Prefekturet inkluderte òg øyane Skiáthos, Skópelos og Alónnisos.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 er det tidlegare prefekturet delt i dei to periferieiningane Magnisía og Sporadane.

## Referansar
Adresse Düsseldorf

**Adresse Düsseldorf** var eit TV-program som gjekk på NRK3 i 2011. I programmet blei alle bidraga til Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf vist fram. 

## Bakgrunnsstoff
*
Damplastebil

**Damplastebil** er ein dampdriven lastebil, som spesielt i Storbritannia spela ei sentral rolle. Men den fyrste dampdrivne lastebilen i soga vart laga av franskmannen Joseph Cugnot i 1769. Dampbilen til Cognot var eit millitært køyretøy som var tenkt nytta for å frakta artilleri. Men etter at Cognot hadde bygt eit par prototypar og køyrt ned ein mur vart køyretøyet parkert i eit depot. 

Dei fyrste komersielle damplastebilane dukka opp rundt 1890. I byrjinga var dei ikkje stort meir enn ombygde damptraktorar, men etter kvart vart dei bygde som lastebilar frå grunnen av. Thornycroft og Leyland starta produksjon 1896 og Sentinetal i 1906.

Dampmaskina hadde gått gjennom ein lang utviklingsperiode, heilt frå seint på 1700-talet, og var både meir driftssiker og hadde større effekt enn forgassarmotorane som var tilgjengelege på denne tida. Heilt ut på 1930-talet var dei største lastebilane i Storbritannia dampdrivne og nokre av desse var i drift til ut på 1950-talet. Det finst fleire restaurerte damplastebilar i Storbritannia som framleis er fullt brukbare.

Damplastebilane kravde eit mannskap på to, ein sjåfør og ein fyrbøtar. Dei måtte stogga og etterfylla vatn på kjelen med jamne mellomrom. Om kjelen koka tom ville elden smelta kjelebotnen og den siste vasskvetten ville då renna ned i fyrrommet og bråfordampa, noko som ofte førte til at damptrykket i kjelen steig så brått at kjelen eksploderte. Kjeleksplosjonar kunne vera svært kraftige og førte ofte til dødsfall. Sjåføren og fyrbøtaren måtte difor legga opp ruta slik at dei var sikre på å finna vatn i vassreservoar langs vegen, eventuelt òg frå bekkar og vatn attmed vegen.

## Kjelder

## Sjå òg
* Dampmaskin
* Damptraktor
Word on a Wing

«**Word on a Wing**» er ein song skriven og spelt inn av den engelske musikaren David Bowie i 1976 for albumet *[[Station to Station]]*. 

Bowie innrømde at songen vart skriven i ei kokain-forvirra spirituell fortviling som han opplevde under filminga av filmen *[[The Man Who Fell To Earth]]*. I 1980 snakka Bowie om songen til NME, og hevda «det var dagar med slik psykologisk terror under filminga av Roeg-filmen at eg starta å tilnærme meg fødd på ny-greia mi. Det var første gong eg verkeleg seriøst tenkte på Kristus og Gud i djupare grad, og 'Word on a Wing' var eit vern. Han kom som eit komplett opprør mot element som eg fann i filmen. Lidenskapen i songen var ekte...noko eg måtte skape frå inni meg sjølv forå verne meg mot nokre av situasjonane eg følte skjedde på filmsettet.» 

På tida under innspelinga byrja Bowie å gå med eit krusifiks i sølv, som han heldt fram å gå med. Trass i at han i teksten hevdar at han 'trying hard to fit among your scheme of things' (prøver hard å passe inn i verdsordenen din) ser Bowie ut til å vere mistenksam mot å ha blind tru med tanke på religion, og seier 'just because I believe don't mean I don't think as well, don't have to question everything in heaven or hell' (berre fordi eg trur, betyr det ikkje at eg ikkje tenkjer òg, treng ikkje stille spørsmål om alt mellom himmel og jord). Denne mistanken ser ut til å stå i strid med meininga Bowie hadde under innspelinga av «Golden Years», der han seier 'I believe all the way' (eg trur heile vegen). Bowie innrømde seinare at «det var eit punkt der eg nesten vart lurt inn i det snevre synet ... å finne krossen som ei frelse for menneskeheita rundt Roeg-perioden»

## Konsertversjonar
* Eit konsertopptak frå Nassau Coliseum, Long Island den 23. mars 1976 vart gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av *Station to Station*. Etter å ha vorte spelt regelmessig på 1976-turneen, vart ikkje songen spelt dei neste 20 åra. 
* Etter å ha blitt spelt regelmessig på Isolar-turneen i 1976, vart ikkje «Word on a Wing» spelt igjen på over tjue år. Songen vart henta fram att i 1999 for fjernsynsserien VH1 Storytellers, der Bowie stadfesta på ny at songen kom frå «dei mørkaste dagane i livet mitt ... eg er sikker på det var eit rop om hjelp», dagane då han var fascinert av fascisme og mystisismen til Det tredje riket og lurte på ting som «Kan eg skifte kanal på fjernsynet utan å bruke fjernkontrollen?»

## Andre utgjevingar
* Songen vart gjeven ut som B-side til singelen «Stay» i juli 1976. Singelversjonen er inkludert på *Re:Call 2*, ein del av *[[Who Can I Be Now? (1974–1976)]]* i 2016.

## Medverkande
*David Bowie – solovokal, chamberlin
*Warren Peace – perkusjon, korvokal
*Roy Bittan – piano, organ
*Earl Slick – sologitar
*George Murray – bassgitar
*Carlos Alomar – rytmegitar
*Dennis Davis –&nbsp;trommer
*Harry Maslin – synthesizer, vibrafon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Word on a Wing|Word on a Wing]]» frå ,  den 9. august 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fylkesveg 112 (fleirtyding)

**Fylkesveg 112** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 112 (primær fylkesveg i Østfold)
*Fylkesveg 112 i Aust-Agder
*Fylkesveg 112 i Finnmark
*Fylkesveg 112 i Hedmark
*Fylkesveg 112 i Nordland
*Fylkesveg 112 i Nord-Trøndelag
*Fylkesveg 112 i Oppland
*Fylkesveg 112 i Rogaland
*Fylkesveg 112 i Vest-Agder
*Fylkesveg 112 i Vestfold
Fylkesveg 133 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 133|fylkesveg 133 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 133 i Finnmark** går mellom Stallogargo og Storbukt i Kvalsund kommune. Vegen er 4,7 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Stallogargo
*Arm frå Stallogargo til Ikarnes (0,4 km)
*Endepunkt Storbukt

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 158 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 158|fylkesveg 158 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 158 i Finnmark** går mellom Havøysund og Gunnarnes i Måsøy kommune. Vegen går med ferje frå Havøysund til Gunnarnes på Rolvsøya, med ei kort strekning på land. Vegen er på land 993 meter lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Havøysund
* Ferje frå Havøysund
*til Gunnarnes
* Gunnarnes

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 155 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 155 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 155 i Finnmark** går mellom Havøysund og Hallvika i Måsøy kommune. Vegen er 880 meter lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Havøysund
*Endepunkt Hallvika

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 171 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 171 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 171 i Finnmark** går mellom Rundvatnet og Skarsvåg i Nordkapp kommune. Vegen er 3,2 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Rundvatnet
*Endepunkt Skarsvåg

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 172 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 172 (fleirtyding)]]*.
**Fylkesveg 172 i Finnmark** går mellom Skipsfjordhøgda og Vassvika i Nordkapp kommune. Vegen er 2,8 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Skipsfjordhøgda
*Kamøyvær
*Endepunkt Vassvika

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 181 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 181 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 181 i Finnmark** går mellom Brennelv og Hamnbukt i Porsanger kommune. Vegen er 5,5 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Brennelv
*Endepunkt Hamnbukt

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 8058

**Fylkesveg 8058** i Noreg går mellom Kokelv og Masterelv i Hammerfest kommune i Finnmark. Vegen er 3,8 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 182.

## Kommunar og knutepunkt

* Kokelv
*Endepunkt Masterelv

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 183

#### '''Fylkesveg 183''' finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 183 i Aust-Agder
*Fylkesveg 183 i Buskerud
*Fylkesveg 183 i Finnmark
*Fylkesveg 183 i Hordaland

#### Tidlegare Fylkesvegar 183:

*Fylkesveg 183 i Sogn og Fjordane
Fylkesveg 185 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 185|fylkesveg 185 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 185 i Finnmark** går mellom Heia og Kolvik i Porsanger kommune. Vegen er 2,6 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Heia
*Kommunal veg frå Kolvik til Činavuohppi (2,9 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 185

**Fylkesveg 185** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 185 i Aust-Agder
*Fylkesveg 185 i Finnmark
*Fylkesveg 185 i Hordaland
*Fylkesveg 185 i Sogn og Fjordane, no Fylkesveg 5609, Fylkesveg 5610 og Fylkesveg 5611
TVC 15

«**TVC 15**» er ein song skriven og spelt inn av den engelske musikaren David Bowie og gjeven ut i 1976 på albumet hans *[[Station to Station]]*.

Songen var inspirert av ein episode der Iggy Pop, under ein dopinfluert periode heime hos Bowie, hallusinerte og trudde at fjernsynet hadde ete kjærasten hans. Bowie utvikla ei soge om eit holografisk fjernsyn, TVC 15. Etter at kjærasten kraup inn i fjernsynet og forsvann, ønskjer han å krype inn sjølv for å finne ho.

Songen er blitt kalla «upassande munter» og «den særaste hyllesten til The Yardbirds ein kan tenkje seg». Kritikaren Robert Christgau skildra songen som ei «uimotståeleg» blanding av Lou Reed, disco og Huey Smith.

Han vart vald ut som den andre singelen frå albumet i Storbritannia, der han nådde 33. plassen. Då Bowie ikkje lunne spele på showet  *[[Top of the Pops]]* for å marknadsføre singelen, vart det nytta ei bisarr tolking av dansetruppen Ruby Flipper. B-sida «We Are the Dead» var henta frå det tidlegare albumet *[[Diamond Dogs]]*. Songen nådde 64. plassen på *Billboard*-lista i USA og topp 20 i Sverige.

I Amerika vart «Stay» vald ut som den andre singelen frå albumet.

## Innhald
Alle songar skrivne av David Bowie.
# «TVC 15» – 3:43
# «We Are the Dead» – 4:58

## Medverkande
* **Produsentar**:
** Harry Maslin
** David Bowie
* **Musikarar**:
** David Bowie: solovokal, saksofon
** Warren Peace: perkusjon, korvokal
** Carlos Alomar, Earl Slick: elektrisk gitar
** George Murray: bass
** Dennis Davis: trommer
** Roy Bittan: piano

## Konsertversjonar
* Eit konsertopptak frå 23. mars 1976 kom ut på *[[Live Nassau Coliseum '76]]*, som vart gjeven ut i 2010 på nyutgjevingar av *[[Station to Station]]*, og i 2016 i plateboksen *[[Who Can I Be Now? (1974–1976)]]*, og til slutt som eit sjølvstendig album i 2017. 
* Opptak frå «Heroes»-turneen i 1978 er komen ut på *[[Stage av David Bowie|Stage]]* (1978) og*[[Welcome to the Blackout (Live London ’78)|Welcome to the Blackout]]* (2018).
* Den 14. desember 1979 framførte Bowie «TVC 15» som musikalsk gjest på *[[Saturday Night Live]]*, akkompagnert av Klaus Nomi og Joey Arias.
* Bowie song songen på Live Aid-konsertane i juli 1985. Denne var langt raskare og meir livleg enn originalen.

## Andre utgjevingar
* Songen finst på fleire samleplater: 
** *[[The Best of Bowie]]* (1980)
** *[[Fame and Fashion]]* (1984)
** *[[Sound and Vision-boksen|Sound and Vision]]*-boksen (1989)
** ** (1993)
** *[[The Singles Collection av David Bowie|The Singles Collection]]* (1993)
** *[[Best of Bowie]]* (2002)
* Singelversjonen finst på *[[The Best of 1974/1979]]*.
* Ein versjon som er kortare enn singelversjonen finst på *[[albumet Christiane F.|Christiane F. soundtrack]]*.
* Songen vart gjeven ut som ei biletplate i RCA *Life Time*-settet.

## Andre versjonar
* Comateens – *Comateens*
* The Wannadies - *Only Bowie* (1995)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:TVC 15|TVC 15]]» frå ,  den 9. august 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
*
*
Fylkesveg 175 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 175 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 175 i Finnmark** går mellom Vedbotn og Repvåg i Nordkapp kommune. Vegen er 3,1 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Vedbotn
*Endepunkt Repvåg

## Bakgrunnsstoff
Stay av David Bowie

«**Stay**» er ein song skriven og spelt inn av den engelske musikaren David Bowie i 1975 for albumet *[[Station to Station]]*, gjeve ut i januar året etter. Han var basert på eit funkygitarriff som dominerte songen og som vart skriven av gitaristen Earl Slick under innspelinga for albumet. I juli 1976 vart han gjeven ut som singel av RCA i USA. B-sida til singelen var «Word on a Wing». 

Verset og refrengstrukturen kan sporast attende til «John, I'm Only Dancing (Again)», ein song spelt inn for *[[Young Americans]]*, men først gjeven ut (som singel) i 1979.

## Innhald
Alle songar skriven av David Bowie.
# «Stay» – 3:21
# «Word on a Wing» – 3:10

## Produksjon
* **Produsent**:
** Harry Maslin
** David Bowie
* **Musikarar**:
** David Bowie – solovokal, Minimoog, Mellotron
** Warren Peace – perkusjon, korvokal
** Earl Slick – elektrisk gitar
** Carlos Alomar – elektrisk gitar
** George Murray – bass
** Dennis Davis – trommer

## Konsertversjonar
* Eit konsertopptak frå Isolar-turneen i Nassau Coliseum på Long Island den 23. mars 1976 vart først gjeven ut som bonusspor på Rykodisc-utgåva av *Station to Station* frå 1991. Den same framføringa er med på albumet *[[Live Nassau Coliseum '76]]*, som vart gjeven ut som ein del av 2010-utgåva av *[[Station to Station]]*, i plateboksen *[[Who Can I Be Now? (1974–1976)]]* i 2016 og som eit eige album i 2017. 
Isolar II-turneen kom ut i 2005 og 2017 på dei utvida utgåvene av konsertalbumet *[[Stage av David Bowie|Stage]]*.  Eit opptak frå sommaren 1978 frå same turné kom ut på konsertalbumet *[[Welcome to the Blackout (Live London ’78)|Welcome to the Blackout]]* i 2018.
* Framføringa til Bowie den 25. juni 2000 av songen på Glastonbury-festivalen kom ut i 2018 på *[[Glastonbury 2000]]*.
* Ei innspeling frå BBC Radio Theatre, London, 27. juni 2000 vart gjeven ut på bonusplata som følgde dei første versjonane av *[[Bowie at the Beeb]]*.

## Andre utgjevingar
* Songen vart òg gjeven ut som B-side til «Suffragette City» i juli 1976.
* Singelversjonen finst òg på *[[Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo|Christiane F.]]*-soundtracket. Han er òg på *Re:Call 2*, ein del av plateboksen *[[Who Can I Be Now? (1974–1976)]]* (2016).
*Ein nyinnspelt versjon av songen frå 1997 kom ut tidleg i 2020 som ein del av EP-en *[[Is It Any Wonder?]]*.

## Andre versjonar
* Ava Cherry - Singel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stay (David Bowie song)|Stay (David Bowie song)]]» frå ,  den 9. august 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 

 

## Bakgrunnsstoff
*
Fylkesveg 194 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 194|fylkesveg 194 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 194 i Finnmark** går mellom Børselv og Vintersletta i Porsanger kommune. Vegen er 2,9 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Børselv
* Vintersletta

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 241 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 241 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 241 i Finnmark** går mellom Oksevågdalen og Dyfjord i Lebesby kommune. Vegen er 12,0 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Oksevågdalen
*Kifjord
*Endepunkt Dyfjord

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 264

**Fylkesveg 264** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 264 i Finnmark
*Fylkesveg 264 i Hedmark
*Fylkesveg 264 i Hordaland
*Fylkesveg 264 i Nord-Trøndelag
*Fylkesveg 264 i Oppland
*Fylkesveg 264 i Vestfold
*Fylkesveg 264 i Østfold
George Murray

**George Murray** er ein amerikansk bassgitarist som er mest kjend for tida han spelte med David Bowie som ein del av det faste bandet hans (i lag med Dennis Davis og Carlos Alomar), på fleire album i 1970-åra.

## Utvald diskografi
**[[Weldon Irvine]]**
**Cosmic Vortex (Justice Divine)* (1974)
**In Harmony* (1974)

**[[David Bowie]]**
**[[Station to Station]]* (1976)
**[[Low]]* (1977)
**[["Heroes"]]* (1977)
**[[Stage av David Bowie|Stage]]* (1978)
**[[Lodger]]* (1979)
**[[Scary Monsters (and Super Creeps)]]* (1980)

**[[Iggy Pop]]**
**[[The Idiot]]* (1977)

**[[Jerry Harrison]]**
**[[The Red and the Black]]* (1981)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Murray (musician)|George Murray (musician)]]» frå ,  den 8. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Harry Maslin

**Harry Maslin** er ein amerikansk lydteknikar og plateprodusent. Han var mellom anna produsent for David Bowie på midten av 70-talet på albuma *[[Young Americans]]* og *[[Station to Station]]*, men har òg produsert så kalla tyggegummipop for Bay City Rollers og Air Supply. 

Maslin var fødd i Philadelphia og brukte tida på slutten av 60-talet i Electric Factory i Philadelphia, der han etter kvart vart dagleg leiar, før han starta som produsent på Regent Sound i New York City. Etter to år flytta han til Hit Factory og var lydteknikar for artistar som Dionne Warwick, James Taylor og Carly Simon. Det var her han fekk høvet til å jobbe med Bowie. Sjølv om mange av songane for *Young Americans* alt var ferdige, fekk Maslin høve til å produsere «Fame» med John Lennon på gjestevokal, og songen «Across the Universe». Bowie var nøgd med resultatet og bad Maslin med seg på det neste albumet, *Station to Station*. Dei slo seg ned i eit studio i Los Angeles. Innspelingane var prega av det store kokainmisbruket til Bowie, men albumet vart likevel ein stor hit både kommersielt og hos kritikarane då det kom ut. Maslin vart etter dette høgt akta i industrien. 

Maslin flytta etter dette til Vestkysten der han vart produsent på fulltid. I denne perioden arbeidde han med artistar som Eric Carmen, Bay City Rollers og seinare Melissa Manchester. Han har sidan opna eit studio, Image Recording, og sidan 1980-åra har han slutta som produsent og teke over den daglege drifta. 

## Kjelder
*Harry Maslin på allmusic av Steve Kurutz. Henta 8. mai 2011
Fylkesveg 282 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 282 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 282 i Finnmark** går mellom Leirpollskogen (Austertana) og Geresgohppi i Tana kommune. Vegen er 3,6 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Leirpollskogen (Austertana)
*Endepunkt Geresgohppi

## Bakgrunnsstoff
Sunniva

:

**Sunniva** er eit kvinnenamn avleidd frå angelsaksisk *Sunngifu*, der *sunn* tyder 'sol' og *gifu* 'gåve'. Det har namnedag den 8. juli, som er festdag for den heilage Sunniva.

Namnet kom til Noreg på 1000-talet. Det har avleidde former som Sunefa, Synniva og frå desse Synnøve. På Færøyane og Island er forma *Sunneva* utbreidd. Namnet er i dag meir brukt i Norden enn i den engelsktalande verda.

I 2011 var det  norske kvinner som heitte Sunniva. Namnet hadde ein brukstopp rundt 2000, då oppimot 0,7 % av nyfødde jenter blei kalla Sunniva.

## Kjende namneberarar
*Heilage Sunniva (900-talet), norsk helgen
*Sunniva McAlinden (f. 1963), norsk kunstnar
*Sunniva Gylver (f. 1967), norsk prest
*Sunniva Rødland Wettre (f. 1977), norsk harpist
*Sunniva Flakstad Ihle, norsk lokalpolitikar

## Annan bruk
*Sunniva, figur frå Terje Formoe sine historier om Kaptein Sabeltann
*Sunniva, merkevare til TINE-selskapet FellesJuice
*St. Sunniva skole, katolsk grunnskule i Oslo

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sunniva|Sunniva]]» frå ,  den 8. mai 2011.*
Fylkesveg 322 i Finnmark

:*Sjå òg [[fylkesveg 322|fylkesveg 322 (fleirtyding)]].*
**Fylkesveg 322 i Finnmark** går mellom Skallelv bru og Skallelv i Vadsø kommune. Vegen er 935 meter lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Skallelv bru
* Skallelv

## Bakgrunnsstoff