open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kjersti

**Kjersti** er eit kvinnenamn danna som ei norsk kortform av Kristina. Det har namnedag den 18. oktober saman med nærskylde Kjerstin. Kirsti er eit liknande namn.

Kristina kjem opphavleg frå det latinske *Christiana*, 'kristen', som er er avleidd av det greske ordet for Kristus, *Christós*, som tyder 'salva'. 

Namnet er mellom anna kjend frå folkevisa «Liti Kjersti», om ei Kjersti som blir bergteken.

Namnet var mykje brukt i andre halvdelen av 1900-talet, med ein brukstopp frå 1960- til 1970-åra. I 2009 var det 7&nbsp;617 norske kvinner som heitte Kjersti.

## Kjende namneberarar
* Kjersti Evindsdotter Haugland (1796–1881), norsk forteljar og tradisjonsberar 
* Kjersti Scheen (f. 1943), norsk forfattar
* Kjersti Ericsson (f. 1944), norsk kriminolog, forfattar og politikar
* Kjersti Graver (1945–2009), norsk jurist 
* Kjersti Alveberg (1948-2021), norsk dansar og koreograf
* Kjersti Holmen (1956-2021), norsk skodespelar
* Kjersti Myrnes Balto (f. 1962), norsk sametingspolitikar
* Kjersti Wold (f. 1962), norsk forfattar
* Kjersti Løken Stavrum (f. 1969), norsk journalist
* Kjersti Tysse Plätzer (f. 1972), norsk kappgjengar
* Kjersti Buaas (f. 1982), norsk snøbrettkjørar

## Kjelder

*
Kjerstin

**Kjerstin** er eit kvinnenamn danna som ei norsk kortform av Kristina. Det har namnedag den 18. oktober saman med nærskylde Kjersti. Kjerstine, Kirsten og Kristin er liknande namn.

Kristina kjem opphavleg frå det latinske *Christiana*, 'kristen', som er er avleidd av det greske ordet for Kristus, *Christós*, som tyder 'salva'. 

I 2009 var det 650 norske kvinner som heitte Kjerstin.

## Kjende namneberarar
* Kjerstin Dellert (f. 1925), svensk operasopran
* Kjerstin Øvrelid (1929&ndash;1989), norsk målar
* Kjerstin Erickson (f. 1983), amerikansk organisasjonsleiar
* Kjerstin Andersen (f. 1958), norsk handballspelar

* Kjerstin Kartrud, norsk ballettdansar
* Kjerstin Gjengedal, norsk journalist

## Kjelder

*
Nese i Vik

**Nese** er ei bygd på vestsida av Arnafjorden i Vik kommune i Vestland. Staden ligg 25 kilometers køyring frå kommunesenteret Vik, og har vegsamband dit via Fv92.

Nese er ei jordbruksbygd og var tidlegare eit sentrum i Arnafjorden, med butikk, dampskipskai og post. Desse tenestene er no nedlagde eller flytte. Postkontoret hadde hadde postnummer og -namn 5912 ARNAFJORD, og vart nedlagt i 1978. Soknekyrkja i Arnafjord sokn, Arnafjord kyrkje, står på Nese og staden har vore kyrkjestad sidan 1600-talet. Den noverande kyrkja er den andre på staden og vart innvigd i 1880. Bygda har også ungdomsshus.

Ungane i området går på Valsvik skule i bygda Framfjorden. I Framfjorden er det også barnehage og den næraste daglegvarebutikken.

## Historie
### Rasulukka i 1811
På natta 2. desember i 1811 gjekk det ei steinskrede som knuste og drog med seg klyngjetunet på Nese på fjorden. 45 av dei kring 60 som budde i tunet omkom.
I 2008 vart det innvigd eit minnesmerke på Nese over dei som omkom i skreda 

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Om Arnafjorden på nettstaden til Arnafjord bygdeutval
Masters of War

**«Masters of War»** er ein song av Bob Dylan, skriven i 1963 og gjeven ut på albumet *[[The Freewheelin' Bob Dylan]]*. Songen er ei tilpassing med ny tekst av «Nottamun Town». Som med mange av dei store songane Dylan skapte på denne tida, tilpassa han ofte eller «lånte» melodien frå tradisjonelle songar. I dette tilfellet hadde han lånt arrangementet av den eldre visesongaren Jean Ritchie. Arrangementet til «Nottanum Town» hadde, som Dylan ikkje visste, vore i familien hennar i mange generasjonar og Rithcie ønskte å verte tilskriven for dette. Dette skjedde derimot ikkje og advokatane til Dylan vart einige med Richie om eit forlik på $5000 mot at ho ikkje gjorde fleire krav på songen.

Det finst ei elektrisk konsertutgåve av songen på *[[Real Live]]*.

## Andre utgåver
* 1963 • Judy Collins: På eit av hennar tidlege album. 
* Bill Frisell • *Further East/Further West*
* Eire Og • *Live at Tullys*
* 1970 • Leon Russell • *Leon Russell* (bonusspor)
* 1964 • The Staple Singers • *This Little Light* (Riverside)
* 1965 • Odetta • *[[Odetta Sings Dylan]]*.
* 1967 • Barry McGuire (singel)
* 1969 • Cher • *Backstage*
* 1983 • Martin Simpson • *Grinning in your Face*
* 1984 • Roger Taylor frå Queen • *[[Strange Frontier]]*
* 1984 • The Flying Pickets • *Lost Boys*
* 1990 • Mark Arm • "Freewheelin' Mark Arm" (singel, Sub Pop)
* 1999 • Broadside Electric • *With Teeth*
* 2003 • Justin Sullivan & Friends • *Tales of the Road*
* 2004 • D.O.A. • *Live Free or Die*
* 2004 • Iskra
* 2003 • The Jeevas • *Cowboys og Indians*
* 2007 • Mountain med Ozzy Osbourne • *[[Masters of War av Mountain|Masters of War]]*

## Bakgrunnsstoff
* Teksten 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Masters of War|Masters of War]]» frå , den 17. oktober 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A Hard Rain's a-Gonna Fall

«**A Hard Rain's A-Gonna Fall**» er ein song skriven av Bob Dylan sommaren 1962. Han vart først spelt inn i Columbia Records sitt Studio A den 6. desember 1962 for det andre albumet hans, *[[The Freewheelin' Bob Dylan]]* (1963). Tekststrukturen er basert på spørsmål- og svar-formatet frå den tradisjonelle balladen «Lord Randall». 

Dylan spelte songen for første gongen i Carnegie Hall, den 22. september 1962. 

På omslaget til *Freewheelin*' står det skrive at songen er eit svar til Cuba-krisa som starta 22. oktober 1962, men Dylan hadde skrive songen over ein månad før krisa braut ut. Enkelte har hevda at refrenget refererer til radioaktivt nedfall, men Dylan har avkrefta dette.

## Andre utgåver
* Aviv Geffen *Geshem Kaved Omed Lipol* (på hebraisk גשם כבד עומד ליפול)
* Pete Seeger: *[[We Shall Overcome]]* (1963); *[[World of Pete Seeger]]* (1973); *We Shall Overcome: Complete Carnegie Hall Concert* (1989); *The Best of Broadside 1962-1988* (2000)
* Linda Mason: *How Many Seas Must a White Dove Sail?* (1964)
* Joan Baez: *[[Farewell Angelina]]* (1965); *[[The First 10 Years]]* (1970); *[[Live -Europe '83]]: Children of the Eighties* (1983); *[[Rare, Live & Classic]]* (1993)
* Rod MacKinnon: *Folk Concert Down Under* (1965)
* Leon Russell: *The Shelter People* (1971); *The Songs of Bob Dylan* (1993); *Retrospective* (1997)
* Bryan Ferry: *[[These Foolish Things av Bryan Ferry|These Foolish Things]]* (1973); *Street Life* (1986); *More Than This: The Best of Bryan Ferry* (1999)
* Les Fradkin covered it as part of his 2007 release "12"
* The Staple Singers: *Use What You Got* (1973)
* Nana Mouskouri: *À Paris* (1979)
* Edie Brickell and the New Bohemians: *[[filmen Born on the Fourth of July|Born on the Fourth of July]]* (filmmusikk) (1989) 
* Barbara Dickson: *Don't Think Twice, It's Alright* (1992)
* Vole: *A Tribute to Bob Dylan* (1992)
* Melanie: *Silence Is King* (1993)
* Mugison Covered this song as the opening of his aldrei for ég suður concert 2008
* Both: *Duluth Does Dylan*
* Jason Mraz: *Listen to Bob Dylan*
* Faust: *Nodutgang* (samling) (2006)
* Ann Wilson: *Hope & Glory* (2007) (med Rufus Wainwright & Shawn Colvin)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Hard Rain&#39;s a-Gonna Fall|A Hard Rain&#39;s a-Gonna Fall]]» frå , den 17. oktober 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** 
** 
** 
** 
** 

## Bakgrunnsstoff
* Teksten
Don't Think Twice, It's All Right

«**Don't Think Twice, It's All Right**» er ein song skriven av Bob Dylan i 1962 og gjeven ut på albumet *[[The Freewheelin' Bob Dylan]]* i 1963.

Songen vart skriven rundt tida då kjærasten til Dylan, Suze Rotolo, valde å verte verande i Italia. Melodien er basert på ein melodi som Dylan lærte av visesongaren Paul Clayton. I tillegg var eit par linjer teken frå Clayton sin «Who's Goin' to Buy You Ribbons When I'm Gone?» som han spelte inn i 1960, to år før Dylan skreiv «Don't Think Twice». Linjene som er teken frå Clayton sin song er «T'ain't no use to sit og wonder why, darlin'» og «So I'm walkin' down that long, lonesome road».

Den originale albumutgåva av songen er spelt med rask fingerplukking og somme spekulerer i om det kan vere Bruce Langhorne som spelar. På konsertutgåver klimpra ofte Dylan på gitaren i staden, men framleis på ein rask måte.

## Andre utgåver
«Don't Think Twice, It's All Right» er spelt av mange andre artistar, mellom andre Arnaldo Baptista, Cher, Johnny Cash, Davey Graham, Odetta, Rory Gallagher, Stone the Crows, Heinz, Elvis Presley, Burl Ives, Waylon Jennings, Flatt and Scruggs, Steve Young, Ramblin' Jack Elliott, Jerry Reed, Joan Baez, Doc Watson, Peter, Paul and Mary, The Waifs, Vonda Shepard, John Martyn, Metric, Elliott Smith, Billy Bragg, Nick Drake, Sandi Thom, Susan Tedeschi, Emily Haines, Susanna and the Magical Orchestra, Boris Grebensjtsjikov, Jackie Greene, Bryan Ferry, Wolfgang Ambros, Arlo Guthrie, Tristan Prettyman, Bree Sharp, Gavin Castleton, Folk By Association, O.A.R. med Matt Nathanson og Mike Ness, Social Distortion, Donavon Frankenreiter, John Anderson og Lenny Breau.

Peter, Paul and Mary gav songen ut på singel og han nådde 9. plass på den amerikanske singellista.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don&#39;t Think Twice, It&#39;s All Right|Don&#39;t Think Twice, It&#39;s All Right]]» frå , den 17. oktober 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chelmsford

**Chelmsford** er administrasjonsbyen i grevskapet Essex i England. Byen ligg omkring 48 km nordaust for London, midtvegs mellom hovudstaden og Colchester. Chelmsford ligg nesten nøyaktig i midten av Essex, og det er antakeleg dette som er årsaka til at han er administrasjonsby sjølv om byen korkje er den største eller den eldste byen i grevskapet. Han er også administrasjonssenter for distriktet Chelmsford, som dekker eit større område.

Byen er sete for Chelmsford bispedømme, som har Englands nest minste katedral (ei kyrkje som blei oppgradert til katedral), og heimby for Anglia polytekniske universitet.

## Historie
I 1199 sørgde biskopen av London for at Chelmsford fekk ein kongeleg rett til å halde marknad; dermed fekk han bystatus. Den eldste busettinga i området går mykje lenger tilbake; under forstaden Springfield har ein funne spor etter busetting frå bronsealderen. Byen var også tilhaldsstad for romarane, og restar etter eit tempel frå den tida er funne.

Sidan 1800-talet har byen vore eit viktig industrisenter, og blant anna blei den fyrste elektroingeniørbedrifta i Storbritannia (1878) og den fyrste kulelagerfabrikken (1898) oppretta der. I 1898 blei også den fyrste radiofabrikken i verda opna i Chelmsford, av Guglielmo Marconi. Dei fyrste offentlege radiosendarane i Storbritannia blei sendt ut frå byen i 1920, og i 1922 blei dei fyrste underhaldningssendingane på radio sendt frå forskingssenteret til Marconi i Writtle utanfor byen.

Under andre verdskrigen blei Chelmsford angripe fleire gonger. Den verste enkelthendinga fann stad 19. desember 1944, da ein V2-rakett trefte byen i nærleiken av Hoffmans kulelagerfabrikk. 39 blei drepne og 138 skada, mens fleire bygningar blei totaløydelagt og mange skada.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Boots of Spanish Leather

«**Boots of Spanish Leather**» er ein song skriven av Bob Dylan, gjeven ut i 1964 på albumet hans *[[The Times They Are a-Changin']]*.

Songen består berre av Dylan på vokal og akustisk gitar, spelt med fingerplukking. Musikalsk er songen nesten identiske til den tidlegare songen hans «Girl from the North Country».

Teksten i «Boots of Spanish Leather» er «ein uroleg, ulukkeleg ballade for evigheita og sagaene - ei klassisk Dylan-soge om to kjærastar, eit vegkryss og det opne havet...» (Trager 80). Dei fleste kritikarar meiner songen omhandlar og kanskje var skriven til Suze Rotolo som var kjærasten til Dylan tidleg i 1960-åra, og som forlet han og reiste til Spania. Songen er skriven som ein dialog og dei første seks versa vekslar mellom mannen og kvinna. Dei siste tre versa vert fortalt av personen som vart etterlaten, truleg mannen (Dylan). I løpet av desse ni versa reiser kvinna til andre sida havet. Ho skriv og spør om mannen vil ha ei gåve, noko han ikkje vil, og seier poetisk at det berre er ho han vil ha attende. Mot slutten vert det klart at ho ikkje kjem attende og ho skriv til slutt at ho kanskje aldri kjem attende, «*It depends on how I'm a-feelin*'» («det kjem an på korleis eg føler»). Mannen skjøner kva som har skjedd og svarer til slutt kva gåve han vil ha: «*Spanish boots of Spanish leather*» («spanske støvlar av spansk lêr»).

## Andre utgåver
«Boots of Spanish Leather» har vorte spelt av mange musikarar, som: 
* Joan Baez: *[[Any Day Now av Joan Baez|Any Day Now]]*
* Sebastian Cabot: *Sebastian Cabot, Actor-Bob Dylan, Poet* (1967)
* Dervish: *Spirit* (2003)
* Dubliners: *30 Years A-Greying* (1994)
* Nanci Griffith: *[[Other Voices, Other Rooms (album)|Other Voices, Other Rooms]]* (1993), *Winter Marquee* (2002), *Putumayo Presents American Folk* (2005)
* Richie Havens: *Electric Haven* (1966)
* Ida: *A Tribute to Bob Dylan, Volume 3: The Times They Are A-Changin*' (2000)
* Linda Mason: *How Many Seas Must a White Dove Sail* (1964)
* Dan McCafferty: *Dan McCafferty* (1975)
* Michael Moore: *Jewels and Binoculars* (2000)
* Seldom Scene: *Scene It All* (2000)
* Martin Simpson: *Bootleg USA*
* Martin Simpson: *[[A Nod to Bob]]* (2001)
* T. Duggins: *T. Duggens:Undone* (2006)

### Svensk versjon
Ein svensk versjon vart omsett av Mikael Wiehe som «Spanska stövlar» og innspelt av Wiehe i 1978.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boots of Spanish Leather|Boots of Spanish Leather]]» frå , den 18. oktober 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Bob Dylan si offisielle side .
** Gray, Michael. *Song & Dance Man III: The Art of Bob Dylan*. Continuum, 2000.
** Trager, Oliver. *Keys to the Rain: The Definitive Bob Dylan Encyclopedia*. Billboard Books, 2004.
** Fresh Air from WHYY: Suze Rotolo: Of Dylan, New York and Art.

## Bakgrunnsstoff
* Teksten
The Lonesome Death of Hattie Carroll

«**The Lonesome Death of Hattie Carroll**» er ein høvessong av Bob Dylan. Songen vart spelt inn 23. oktober 1963 og gjeven ut på albumet *[[The Times They Are a-Changin']]* i 1964. Songen fortel om ei faktisk hending der den 51 år gamle barjenta Hattie Carroll vart myrda av den rike unge tobakksbonden **William Devereux «Billy» Zantzinger** frå Charles County i Maryland (som i songen vert kalla «William Zanzinger»). Han vart dømd til berre seks månader i fengsel, men songen til Dylan gjorde at hendinga forfølgde Zantzinger så lenge han levde.

Teksten er ein kommentar til rasismen i 1960-åra, som ikkje verdsette livet til ei svart kvinne særleg høgt. På denne tida var Charles County strengt segregert. Songen sidestiller rikdommen til Zantzinger og den korte dommen hans.

Trass i at det var ein høvessong, har Dylan halde fram å spele songen på konsertane sine, i alle fall heilt fram til mai 2009. Konsertopptak av sogen finst på albuma *[[The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue]]* (2002; innspelt 21. november 1975), *[[The Bootleg Series Vol. 6: Bob Dylan Live 1964, Concert at Philharmonic Hall]]* (2004; innspelt 31. oktober 1964) og *Live 1962-1966: Rare Performances From The Copyright Collections* (2018; innspelt 26. oktober 1963). Dylan har fått kritikk for å ha spelt songen på konsertar fram til Zantzinger døydde i 2009. Sjølv om songen i seg sjølv vert rekna som eit meisterverk, meiner til dømes Dylan-biografen Clinton Heylin, at han er på randen til injurierande.

## Andre utgåver
* Billy Bragg nytta melodien til Dylan for sin eigen «The Lonesome Death of Rachel Corrie» i 2006, til minne om aktivisten Corrie som vart drepen på Gazastripa av ein israelsk bulldosar i 2003.
* Rx Bandits spelte songen på samleplata *Listen To Bob Dylan - A Tribute*.
* Michael Rose, frå Black Uhuru, spelte songen på *Is It Rolling Bob?.*
* Christy Moore spelte songen på albumet *2006 Live in Dublin* og *Burning Times*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Lonesome Death of Hattie Carroll|The Lonesome Death of Hattie Carroll]]» frå , den 18. oktober 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Frazier, Ian, "Legacy of a Lonely Death". *[[Mother Jones magazine|Mother Jones]]*, november/desember 2004, 42-47; delvis utgåve online. *The Guardian* 25. februar 2005, som «Life after a lonesome death»
** «Farmer Convicted in Barmaid's Death», *New York Times* 28. juni 1963. s.&nbsp;11
** «Farmer Sentenced in Barmaid's Death», *New York Times* 29. august 1963. s.&nbsp;15
** 

## Bakgrunnsstoff
* Songteksten og analyse
* Teksten på heimesida til Dylan
Pucallpa

**Pucallpa** (quechua *puka hallpa*, 'raud jord') er hovudstad i Ucayali-regionen i Peru. Han har 204 772 innbyggjarar (2007). Byen ligg ved elva Ucayali, ei sideelv til Amazonas.

Pucallpa blei grunnlagd av fransiskanarmunkar på 1840-talet som fekk shipibo-conibofolk til å busetja seg der. Tettstaden var lenge isolert frå omverda av regnskogen og Andesfjella. Mellom 1880 og 1920 arbeidde ein med å knyta byen til Lima-Huancayo-linja, den sentrale jernbanen i Peru, men dette blei aldri gjennomført. I 1945 blei han knytt til Lima med ein 846 km lang veg, noko som opna for handel og økonomisk vekst. 

I dag har Pucallpa fleire sagbruk, fabrikkar for utvinning av rosentre-olje og er endepunkt for ein 76 km lang røyrledning frå Ganso Azul-oljefeltet sørvest for byen.
Det blir også drive jordbruk rundt byen.

Dei verna skogsområda Alexander von Humboldt nasjonalpark og Biabo-Cordillera Azul nasjonalpark ligg rett vest for Pucallpa.

Pucallpa har ei elvehamn, Pucallpillo, som blir erstatta av to flytande hamner ved høg vasstand. Flyplassen FAP Captain David Abenzur Rengifo tener også byen.

Den 23. august 2005 styrta ein Boeing 737 frå flyselskapet TANS Peru (Flight 204) rett utanfor byen. 57 overlevde styrten, men 43 personar døydde.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pucallpa|Pucallpa]]» frå , og «[[:nb:|Pucallpa]]» frå  den 18. oktober 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Pucallpa turistinformasjon   
* VirtualPeru.net: Pucallpa
Kraftmaskin

**Kraftmaskin** er ei maskin som omset frå ei energiform til ei anna, som til dømes frå termisk energi til mekanisk arbeid. Typiske bruksområde er framdrift av skip, motorkjøretøy, anleggsmaskinar, fly, drift av vertøymaskinar i fabrikkar og så vidare. Ein grupperer gjerne kraftmaskinar som:

* Varmekraftmaskinar 
* Straumingsmaskinar
* Elektriske maskinar
Henrikke

**Henrikke** er eit norsk og dansk kvinnenamn danna av Henrik. Henrikke har norsk namnedag den 20. oktober.

Det middelhøgtyske *Haimirich* er opphavleg sett saman av 'heim' og -rik, 'herskar', og kan altså tyda *herskaren over heimen*. Andre skrivemåtar for kvinnenamnet er Hendrikke, finsk Henriikka, tysk Henrike og Heinrike og polsk Henryka. Henni, Heike, Rikke, Dikke og Dikken er kortformer danna av Henrikke. Henriette er eit nærskyld namn. 

## Namneberarar
* Henrike Heiland (f. 1975), tysk forfattar
* Henriikka Hietaniemi (f. 1981), finsk kunstløpar

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
Vindmølle

**Vindmølle** er ei mølle driven av ein vindturbin. I flatt lende ute ved kysten er det ofte stabil vind har vindmøller vore nytta i fleire hundre år. Sjølv om ein i dag ofte forbind vindmøller med Nederland var dei òg i bruk mange andre stadar, som Danmark, Sverige, Nord-Tyskland og Iberia. Dei var og utbreidde på slettelandskap med stabil vind, som i Ukraina.

Nemninga «vindmølle» vert ofte òg nytta om moderne vinddrivne innretningar som vindkraftverk til produksjon av elektrisitet.

## Sjå òg
* Vindturbin

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Heine

**Heine** er eit tysk manns- og slektsnamn avleidd av Heinrich (Henrik). Det har norsk namnedag den 20. oktober.

Nærskylde namn er Hain, Hein, Heinz og Heyne.

## Namneberarar

### Førenamn
* Heine Totland (f. 1970), norsk songar
* Peter Heine Nielsen (f. 1973), dansk sjakkspelar
* Heine T. Bakkeid (f. 1974), norsk forfattar
* Heine Grov, norsk kokk

### Etternamn
* Christian Gottlob Heine (1729–1812), tysk arkeolog
* Heinrich Heine (1797–1856), tysk diktar 
* Alice Heine (1858–1925), prinsesse av Monaco
* Bernd Heine (f. 1939), tysk lingvist
Ellef Ringnes' øy

**Ellef Ringnes' øy** (engelsk: **Ellef Ringnes Island**) er ei av Sverdrupøyane i arktisk Canada. Ho dekkjer eit landareal på 11 295 km², og er ei av verdas største folketome øyar. På vestkysten av øya ligg verstasjonen Isachsen. Han var bemanna frå 1948, men vart automatisert i 1978.

Den norske polarforskaren Otto Sverdrup utforska øya omkring 1900, og gav ho namn etter Ellef Ringnes, ein av dei som hadde vore med å finansiere Sverdrup sin polar-ekspedisjon. Ei naboøy vart kalla opp etter Amund Ringnes, bror til Ellef. Noreg gjorde krav på øya frå 1902, kravet vart fråfalle i 1930.

Ellef Ringnes' øy er det siste landområdet som har hatt den magnetiske nordpolen. I 1994 fastslo canadiske vitskapsmenn at den magnetiske polen låg på øya. Han har sidan flytta seg ut i Nordishavet, og ligg i dag ca. 400 km nord-nordvest for øya.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ellef Ringnes' øy|Ellef Ringnes' øy]]» frå , den 18. oktober 2009.*
Piz Segnas

**Piz Segnas** er eit 3&nbsp;099 m høgt fjell i Glarus-Alpane i Sveits. Toppartiet av fjellet består av den svært gamle bergarten Verrucano-Decke. Denne bergarten vart gjennom forkastingar skuva opp på dei mykje yngre laga av flysch, som fjellsokkelen består av. Fjelltoppen ligg i nordaust for Segnaspass, som dannar overgang mellom landsbyen Elm i Glarus og Flims i Graubünden.

Dei fyrste som kleiv til topps var G. Sand-Frank og fjellføraren Heinrich Elmer i 1861.

### Topptur
Fjelltoppen når ein frå vest eller nordaust. Ruta frå nordaust går over isbreen som minkar år for år og som det vert stendig vanskelegare å krysse. Ein kortare tur er mogleg om ein tek fjellheis frå Flims til Naraus og deretter går til fots til *Camona da Segnas* (2&nbsp;102 moh). Frå Segnas-Hütte (Camona da Segnas) går ein oppover *das Kar* i retning Segnaspasset. Fyrst etter å ha nådd skartoppen nedanfor vestryggen går ein, der tilhøva ligg til rette for det, over grus eller snøbre opp på salen, som ikkje ligg langt frå den sørlege fortoppen (3&nbsp;012 moh). Derifrå går ein langs den smale egga til toppen. Toppturen er fri for kryssing av isbrear, men fører over snøbrear.

Om vinteren er toppturen greiare, då ein går på ski over breen som ligg nordaust for fjellet.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Piz Segnas|Piz Segnas]]» frå , den 18. oktober 2009.*
Clariden

**Clariden** (og **Claridenstock**) er eit 3&nbsp;267 m høgt fjell i Glarus-Alpane i Sveits. Fjellet ligg ovanfor Klausenpasset i fjellrekka Gross Schärhorn, Clariden, Bocktschingel, Gemsfairenstock (frå vest mot aust). Denne fjellrekka strekker seg vidare til Tödi i nordvest. I nordleg retning har ein Urnerboden og Klausenpassstrasse. Kantongrensa mellom Glarus og Uri går langs fjellet.

Fjellet vart klive fyrste gongen den 13. august 1863 av Rambert, Streiff og Stüssi.

Clariden kan nåast frå Claridenhütte over Claridenfirn. Ein lengre, ofte brukt turveg går frå Klausenpass over Iswändli til fortoppen av Clariden. Derifrå går turen over ei kvass egg, som er sikra med faste tau, til hovudtoppen.

Clariden er om vinteren eit ynda mål for skigåarar. Særleg på vårparten etter Klausenpass er opna for biltrafikk, er fjellet eit hyppig nytta mål dagsturar på ski.

Frå fjelltoppen har ein storfelt utsyn mot Tödi.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Clariden|Clariden]]» frå , den 18. oktober 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Clariden på SummitPost
Bladhøns

__NOTOC__
**Bladhøns** er ein biologisk familie, *Jacanidae*, av åtte artar tropiske vadefuglar. Det mest karakteristiske trekket ved bladhøns er enorme føter og klør som gjer dei i stand til å vandre rundt på flytande vegetasjon på grunne innsjøar. 

Dei har spisse nebb og avrunda venger, og mange artar har også hudlappar på i panna. Hoene er større enn hannane. Som hos symjesnipene tar hannfuglane ansvar for ruging og nokre artar som gulpannebladhøna er polyandriske. Men vaksne av begge kjønn ser like ut, som dei fleste andre vade-, måse- og alkefuglar. Dei konstruerer relativt spinkle reir på flytande vegetasjon, og legg egg med mørke uregelmessige linjer på skala som gjev kamuflasje blant ugras i vatnet. 

Kosthaldet er insekt og andre virvellause dyr som dei plukkar frå den flytande vegetasjonen eller frå vassflata. 

Dei fleste artane er standfuglar, men fasanbladhøner migrerer frå nordlege del av utbreiingsområdet sør til den indiske halvøya og til Søraust-Asia. 

## Artar
Bladhøns i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:

**Slekt ''Microparra***
* [[Dvergbladhøne]], *Microparra capensis*, Lesser Jacana, <small>LC, Smith, 1839</small>

*'Slekt *[[Actophilornis]]***
* [[Afrikabladhøne]], ''Actophilornis africanus'', African Jacana, <small>LC, Gmelin, 1789</small>
* [[Madagaskarbladhøne]], ''Actophilornis al﻿binucha'', Madagascar Jacana, <small>NT, Geoffroy Saint-Hilaire, 1832</small>

**Slekt *Irediparra***
* [[Kambladhøne]], ''Irediparra gallinacea'', Comb-crested Jacana, <small>LC, Temminck, 1828</small>

**Slekt *Hydrophasianus***
* [[Fasanbladhøne]], ''Hydrophasianus chirurgus'', Pheasant-tailed Jacana, <small>LC, Scopoli, 1786</small>

**Slekt *Metopidius***
* [[Bronsebladhøne]], ''Metopidius indicus'', Bronze-winged Jacana, <small>LC, Latham, 1790</small>

**Slekt *[[Jacana]]**'
* [[Gulpannebladhøne]], *Jacana spinosa*, Northern Jacana, <small>LC, Linné, 1758</small>
* [[Raudflikbladhøne]], *Jacana jacana*, Wattled Jacana, <small>LC, Linné, 1766</small>

== Kjelder ==
<div class="references-small">
* *Denne artikkelen bygger dels på «Jacana» frå , den 18. oktober 2009''
### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Bladhøns-videoar på Internet Bird Collections
Fyldal

**Fyldal** er ein matrikkelgard i Ørsta kommune, gardsnummer 24 i Ørsta. Han ligg i Follestaddalen, på vestsida av Storelva. Garden hadde fire bruk i fleire hundre år, i fyrste halvdelen av 1900-talet vart han delt i til saman sju bruk.

Mot nord grensar Fyldal mot den nærliggjande garden Langstøyl, i sør mot Rebbestad.

Fyrste utskiftinga av garden fann stad i 1869. Med grunnlag i fonnfaren vart ikkje klyngjetunet utflytt. Dette var ikkje oppløyst før enn etter ei ny utskifting vart avslutta i 1957.
Garden hadde seter i Romedalen, kalla Kubbestøylen.

Fv 55 er tilkomst for Fyldal.

### Folketal:
* 1801: 27 personar (4 heimar)
* 1865: 31 personar (4 heimar)
* 1900: 31 personar (4 heimar)

### Kjelder
* Øye, Asbjørn: *Follestaddalen i farne dagar*, Stend 1983
* Folketeljingar for 1801, 1865 og 1900
Amund Ringnes' øy

**Amund Ringnes' øy** (engelsk **Amund Ringnes Island**) er ei av Sverdrupøyane i arktisk Canada. Øya har eit flateinnhald på 5 255 km² og er folketom.

Øya vart kartlagd under Otto Sverdrup sin «Fram»-ekspedisjon mellom 1898 og 1902, og fekk namn etter Amund Ringnes, ein norsk bryggerieigar som var med på å finansiere ekspedisjonen. Naboøya Ellef Ringnes' øy har namn etter broren Ellef Ringnes. Noreg gjorde krav på desse øyane frå 1902, eit krav som vart fråfalle i 1930.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amund Ringnes' øy|Amund Ringnes' øy]]» frå , den 18. oktober 2009.*
Enkel maskin

**Enkel maskin** er eit omgrep som stammar frå antikken og som syner til ein maskindel som vert nytta for å endra retning og verdi på ei kraft. Fylgjande seks maskindelar har vorte rekna som «enkle maskinar» sidan renessansen:

* Vektstong
* Skråplan
* Kile
* Skruv
* Hjul og aksling
* Talje 

Sjølv om hjul og aksling er to ulike maskindelar har dei i denne samanhengen tradisjonelt vorte sett på som ein «enkel maskin». 

Enkle maskinar kan brukast som «byggjesteinar» til å setja saman meir kompliserte maskinar.  Til dømes vert hjul, vektstong og taljer alle brukte i ein sykkel.

## Kjelder
Kinn sokn

**Kinn** er eit kyrkjesokn i Sunnfjord prosti i Den norske kyrkja. Soknet femner vestre delen av Flora kommune med mellom anna Florø by og øyene utom. Opphavleg var det mellomalderkyrkja Kinn kyrkje som står plassert ut mot havgapet og seglingsleia nordvest på øya Kinn som var soknekyrkje. Kinnakyrkja er ei steinkyrkje frå 1100-talet. Då Florø vart ladestad og folketalet der voks vart det etter kvart bygd kyrkje der, og Florø kyrkje har sidan 1882 vore soknekyrkje i soknet. I tillegg til dei to kyrkjene er Askrova bedehuskapell på øya Askrova og Batalden bedehuskapell på Fanøya i øygruppa Batalden vigsla til gudstenestebruk.

Kinn sokn grensar til Frøya sokn og Midtgulen sokn i nord, Nordal sokn og Bru sokn i aust og Askvoll sokn i sør.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Om Kinn sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen/Digitalarkivet
* «Kirkebøker, Sogn og Fjordane»
* Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
* Oversyn over gravminne i Flora kommune på nettstaden disnorge.no
World Area Forecast Center

**World Area Forecast Centre** (**WAFC**, «Varslingssenter for verda») er eit meteorologisk senter som til ei kvar tid sender ut meteorologisk informasjon til bruk innan luftfart. ICAO (International Civil Aviation Organisation) har oversyn med utsendingane for å oppfylle reglane som er naudsynte for å kunne fly. Rolla til WAFC er å gje meteorologiske meldingar for heile verda som pilotane nyttar under briefane sine. Dei er vanlegvis ein del av informasjonsbulletinane før ei flyreise (PIB).

WAFC gjev informasjon om forskjellige data, som OPMET-informasjon, T4-plott (som for tida er forelda, men som framleis vert distribuert på grunn av lovmessige årsaker), og GRIB- og BUFR-plott - desse er vind- og temperaturkart og SIGWX-plott («Signifikant vêrkart»).

Det finst berre to slike senter, som begge jobbar slik at dei kan ta over den andre sine oppgåver om ein av dei skulle feile. Desse er britiske Met Office i Exeter og amerikanske NOAA i Washington. Kvar av desse systema har sitt eige satellittbaserte kringkastingssystem for å distribuere data til flyplassar over heile verda. Britiske Met Office sitt system heiter SADIS (SAtellite DIstribution System) og dekkjer hovudsakleg Europa, Asia, Indiahavet og Afrika. Amerikanske NOAA sitt system heiter ISCS (International Satellite Communications System) og dekkjer hovudsakleg Amerika og Stillehavet.

## Bakgrunnsstoff
* MetOffice SADIS
* NOAA ISCS

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:World Area Forecast Center|World Area Forecast Center]]» frå , den 19. oktober 2009.*
Kungsholmen

**Kungsholmen** er i øy i Mälaren sør i Uppland, Øya ligg i det indre av Stockholm, nord for Riddarfjärden. Øya har om lag 57000 innbyggarar.

Sør for Kungsholmen ligg øyane Södermalm, Långholmen og Lilla Essingen. Fastlandet ligg i vest (Brommalandet), nord (Solna) og aust (Norrmalm).

Øya har eit areal på 3,9 kvadratkilometer. Viss ein vil gå rundt øya, er strekninga 8,9 kilometer.

Den austre delen av øya er ganske flat, medan den vestre er desto meir kupert. Høgaste punkta er 47 moh., Stadshagsplan. Øya har ca. 57 000 innbyggjarar, og er inndelt i fem bydelar: Kungsholmen, Marieberg, Fredhäll, Kristineberg og Stadshagen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kungsholmen (øy i Mälaren)|Kungsholmen (øy i Mälaren)]]» frå , den 6. april 2012.*
Måleri

**Måleri** er ei form for biletkunst laga ved hjelp av måling på ein flate. Ein kan til dømes måla på papir, lerret, tak eller veggar som tak- eller veggmåleri, eller på andre flater. Ei rekkje ulike stoff kan brukast til å måla med, til dømes oljemåling, vassfarge eller akryl.

Flyttbare måleri blir ofte ramma inn og plasserte på veggar som dekorasjon. Dei kan visast fram i heimar, offentlege bygg, galleri eller museum. Faste måleri kan brukast til  utsmykking av ein bygning.

## Måleritypar
### Måleflate

Ein kan bruka veggar, tak eller sjeldnare golv som ferdige flater til å måla på. Holemåleri er døme på måleri laga inni holer sidan førhistorisk tid. Innan seinare målarkunst skil ein mellom veggmåleri laga på våt (*al fresco*) eller tørr (*al secco*) mur. Nyare former for veggkunst er til dømes graffiti laga med spraymåling.

Staffelimåleri er laga på mindre stykke som ein kan flytta på. Materiale kan vera papir, pergament, lerret, tre, bein, metall, porselen eller anna. 

### Måling

Måling er danna av pigment blanda med bindemiddel og eventuelt fortynnar. Kva type måling ein bruker påverkar korleis ein kan måla gjennom løysingseven, viskositet, tørketid og kva farger ein kan oppnå. 

Tempera er hurtigtørkande måling der pigmentet er blanda med eit bindemiddel som eggeplomme. Målinga stivnar og kan vara ved i fleire hundre år etter at ho har tørka. Voksmåleri er ein annan gammal teknikk der ein blandar pigment med ein oppvarma voks, som bivoks.

Oljemåling er utbreidd brukt til måleri. Denne målinga lager ein ved å blanda pigment med ei olje som tørker seg hard i luft. I europeisk tradisjon har dette særleg vore linjole. 

Akvarellmåleri blir laga med gjennomsiktige vassfargar på papir. Ein annan vassbasert målingstype er gouache, der ein bruker dekkande vassfargar og pastell med fargekrit. Blekk er eit anna flytande fargestoff som kan brukast til måling.

Akrylfarge er ein nyare målingstype der pigmentet er blanda med ein akrylpolymer. Spraymåling er ein annan moderne målingstype der målinga er oppbevart i ei sprayflaske og kan sleppast jamnt ut. 

### Form
Miniatyrmaleri er laga i lite format og gjerne utført på pergament, papir, porselen eller elfenbein. 
## Måleri

Fil:Sesshu Landscape (Okayama).jpg|Japansk blekkmåleri av Sesshu frå 1400-talet.
Fil:Northern Lights. Study from North Norway (Anna Boberg) - Nationalmuseum - 21310.tif|Polarlys,  Anna Boberg
Fil:Mindons.jpg|Abstrakt akrylmåleri.


## Sjå og
*Målarkunst

## Kjelder

*«Maleri» (31. august 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 24. november 2014.
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Maleri|Maleri]]» frå ,  den 14. desember 2009.*  
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Painting|Painting]]» frå ,  den 24. november 2014.*
All I Really Want to Do

«**All I Really Want to Do**» er ein song skriven av Bob Dylan frå albumet *[[Another Side of Bob Dylan]]* frå 1964. Det er utan tvil ein av dei mest populære songane Dylan skreiv i perioden like etter at han slutta med høvessongar. Innan eit år etter *Another Side of Bob Dylan* kom ut hadde songen vorte ein av dei mest kjende Dylan-songane for pop- og rockpublikummet på grunn av hitversjonar av Cher og The Byrds.

Musikalsk er songen enkel, men leikande og teksten er i praksis ei liste over ting, fysiske og psykologiske, som Dylan ikkje vil gjere eller vere for lyttaren.. I refrenget syng han at alt han vil er å vere vener. 

## The Byrds-utgåva
«All I Really Want to Do» var den andre singelen til det amerikanske folkrock bandet The Byrds og kom ut 14. juni 1965 på Columbia Records. Songen var òg på debutalbumet deira, *[[Mr. Tambourine Man av The Byrds|Mr. Tambourine Man]]*. Singelen nådde 40. plass på Billboard-lista i USA og 4. plass i Storbritannia.

Byrds-utgåva av songen har ein heilt annan struktur enn Dylan med ein elektrisk gitarintro av Roger McGuinn og ein heilt annan melodiprogresjon i refrenget. I tillegg hadde bandet endra melodien på eine verset for å gjere det om til eit mellomspel.

## Cher-utgåva
«All I Really Want to Do» var debutsingelen til Cher. Han kom ut i 1965 og nådde 15. plass på Billboard-lista og 9. plass i Storbritannia. 

## Andre utgåver

* Hugues Aufray: *Hugues Aufray Chante Dylan* (1965)
* Duane Eddy: *Duane Does Dylan* (1965)
* The McCoys: *[[Hang on Sloopy]]* (1965)
* Billy Strange: *Folk Rock Hits* (1965)
* The Surfaris: *It Ain't Me Babe* (1965)
* Baroque Inevitable: *Baroque Inevitable* (1966)
* Sebastian Cabot: *Sebastian Cabot, Actor - Bob Dylan, Poet* (1967); *Golden Throats, Volume 2: More Celebity* (1991)
* The Hollies: *Hollies Sing Dylan* (1969)
* Bold: *Bold* (1970)
* World Party: *Private Revolution* (1986)
* The Four Seasons: *Four Seasons Sing Big Hits* (1988)
* Flower Power: *Flower Power* (1990)
* The Hooters: *[[The Hooters Live]]* (1994)
* Julian Coryell: *Duality* (1997)
* Gerald Quintana og Jordi Batiste: *Els Miralls de Dylan* (1999)
* Barb Jungr: *Every Grain of Sand* (2002); *Waterloo Sunset* (2003); *Love Me Tender* (2005); *Walking in the Sun* (2006); *Just Like A Woman - A Hymn to Nina* (2008)
* Bryan Ferry: *Dylanesque* (2007)
* Tim Fagan: *Moving Fast* (2008)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:All I Really Want to Do|All I Really Want to Do]]» frå , den 19. oktober 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arkadij Plastov

**Arkadij Aleksandrovitsj Plastov** () var ein sovjet-russisk sosialist-realistisk kunstmålar og bokillustratør.

## Liv og gjerning
Plastov vart fødd i landsbyen Prislonikha i det dåverande guvernementet Simbirsk i Det russiske keisarriket. Faren var ikonmålar. Plastov studerte frå 1914 ved bilethoggar-avdelinga på Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. I 1917, året for den russiske revolusjonen, reiste han heim til fødestaden. Der var han oppteken med å måle bilete som viser naturen på staden.

 

Plastov vart kjend for allmenta i 1935 då han viste fram sjangermåleri som var fullt i samsvar med tidas strikse politisk-kunstnariske doktrine. Denne opna einast for verk som fylgde den sosialrealistiske stilen, og det i alle typar kunst. Plastov heroiserer livet i Sovjetunionen, og yter sitt i oppbygginga av det sosialistiske samfunnet. Verka er prega av hans kjennskap til landsbylivet i Sovjetunionen og hans kjærleik til fedrelandet. Dei er kjenneteikna av livfulle, kraftige avbildingar, samt framifrå handverk. Som ei fylgje av dei hendingane som forandra livet til folk i Sovjetunionen, viste Plastov i sine måleri korleis landsbylivet hadde vorte endra av kollektiviseringa. Til modellar som hovudpersonar i sine arbeid valde Plastov personar på heimstaden.

Etter utbrotet av 2. verdskrigen kom nye motiv inn i Plastovs kunst. Desse viser lidingane til folket under krigen. Fleire verk syner kvinner, gamle menneske og born i arbeid på engene på kolkhoza, eller dei kollektive landbrukssamskipnadane. Etter verdskrigen heldt Plastov seg til motiv som viste landsbylivet.

Måleriet *Vår* frå 1954 er karakteristisk for Plastov sine verk. Det viser ei ung, naken kvinne som kler av ei jente ved ei hytte, truleg ei *[[banja]]* (tilsvarande den finske saunaen). Det snøar, og i bakgrunnen ser ein snødekte beitemarker. *Vår* vert rekna som eit vendepunkt i sovjetisk kunsthistorie. For fyrste gong sidan innleiinga av sosialrealismen vart eit verk utstilt som viste kvardagslivet, og det heilt fritt for politisk innhald. Biletet var korkje politisk aktuelt eller idealiserande, slik det til dømes var i Plastovs tidlegare verk, dei som glorifiserte kollektiviseringa. Den kunstnariske endringa, berre eit år etter at Stalin døydde, speglar att den politiske oppmjukinga i Sovjetunionen under Nikita Khrusjtsjov.

Plastov døydde i fødebyen Prislonikha.

## Prisar og utmerkingar
I løpet av karrieren blei Plastov tildelt Leninordenen to gonger. Han vann Stalinprisen i 1946 og Leninprisen i 1966. Etter at han døydde, i 1972, blei han nominert til Den russiske sosialistiske føderative sovjetrepublikken sin statspris.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arkadij Plastov|Arkadij Plastov]]» frå , den 19. oktober 2009.*
Spanish Harlem Incident

«**Spanish Harlem Incident**» er ein song skriven av Bob Dylan og gjeven ut på albumet hans *[[Another Side of Bob Dylan]]* i 1964.

Songen har skildra som «ein strålande vignett» av kritikarar og hylla for dei mange poetiske dimensjonane. Då Dylan sjølv vart spurt om kva songen handlar om innrømde han at han ikkje hadde noko aning. Forfattaren Paul Williams har skildra songen som eit portrett av ei sigøynarjente som Dylan berre har sett i det fjerne, men som likevel har fengsla han fullstendig.

Songen vart spelt av The Byrds på debutalbumet deira *[[Mr. Tambourine Man av The Byrds|Mr. Tambourine Man]]* i 1965, Songen var ein av fire Dylan-songar på dette albumet.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spanish Harlem Incident|Spanish Harlem Incident]]» frå , den 19. oktober 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Teksten
Bristen

**Bristen** er eit 3&nbsp;073 m høgt fjell i Glarus-Alpane i Sveits. Fjellet ligg i kantonen Uri, sør for Silenen. Bristen framstår som ei symmetrisk, trekanta pyramide i heile Reusstal og kan også sjåast frå Urnersee. Fjellet er rett og slett eit kjennemerke for kantonen Uri.

## Geografi
Bristen ligg i kring tre kilometer sør for den samnemnde landsbyen Bristen i Maderanertal og fire kilometer nord for fjellet Piz Giuv. Bristen og Piz Giuv er skilde frå ein annan av Portlilücke, eit 2506 moh høgt skar. Lenger sør er Oberalppass, seks kilometer lenger aust går dalen Etzlital opp mot det høgste fjellet i området, Oberalpstock. Knapt fire kilometer i vest ligg Gurtnellen i Reusstal.

Mot nord frå toppen av Bristen går ein fjellrygg, som etter 200 meter delar seg i to armar, nordvestryggen og nordaustryggen. Ved foten av nordaustryggen ligg, 2095 moh, det vesle fjellvatnet Bristensee. Mot vest fell ein rygg bratt ned mot Fellital. Mot sør fører ei egg over til 2&nbsp;853 m høge Zwächten, egga held fram mot Portlilücke.

Fjellhytta Etzlihütte ligg aust for fjellet, 2&nbsp;052 moh.

## Geologi
Geologisk høyrer Bristen til det nordlege Aar-massivet. Regionen sør for Maderanertal består dessutan av fleire ulike bergartar. Mellom anna den skråstilte og innfelte klorittserisitt-gneisen, skifer, kvartsporfyr og amfibolittar. Fyrst lenger sør finn ein Aare-granitt. Området kring Bristen er kjent for sine mangfaldige, ulikearta bergkrystallar og mineral.

### Fyrsteklatring
Bristen vart truleg klive rett så tidleg av gemsejegerar eller krystall-leitarar. Den fyrste sikre turist-bestiginga fann stad 23. juli 1823. Ein lækjar som stamma frå Altdorf, Karl Franz Lusser, gjekk saman med lokale folk under leiing av Hans Indergand. Ruta dei valde gjekk langs nordaustryggen, som òg i dag er den vanlegaste vegen til topps.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bristen|Bristen]]» frå , den 19. oktober 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Bristen på SummitPost
To Ramona

«**To Ramona**» er ein song skriven av Bob Dylan for det fjerde soloalbumet hans, *[[Another Side of Bob Dylan]]* frå 1964. Melodien er teken frå tradisjonell mexicansk folkemusikk. «To Ramona» er òg eit nikk til Rex Griffin-songen «The Last Letter» frå 1937. Songen er ein av mange på albumet som handlar meir om det personlege og mindre om det politiske, ei side ved Dylan som skulle kome meir til syne seinare. Songen har òg mange hentydingar til visesongaren Joan Baez. Songen vart innspelt på eitt forsøk i Columbia Recording Studios den 9. juni 1964.

Ei utgåve av songen vart spelt inn av The Flying Burrito Brothers på albumet deira med same namn i 1971.

## Norsk versjon
Jan Erik Vold skreiv ein norsk tekst til songen, kalla «Til Ramona». Denne vart framført av Jan Erik Vold, Kåre Virud og Telemark Blueslag i 1981. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:To Ramona|To Ramona]]» frå ,  den 19. oktober 2009.*
My Back Pages

«**My Back Pages**» er ein song av Bob Dylan frå albumet *[[Another Side of Bob Dylan]]* frå 1964. Songen er stilmessig lik dei tidlegare protestsongane hans med berre Dylan på akustisk gitar. Teksten, og særleg refrenget («Ah, but I was so much older then/I'm younger than that now.») ser ut til å ta avstand frå den tidlegare personlege og politiske idealismen til Dylan. 

## Bakgrunn

Ingen av songane på *Another Side* skal ha uroa venene til Dylan frå den tidlege visesongrørsla meir enn «My Back Pages». I følgje Mike Marquesee: «det melodiøse refrenget må vere eit av dei mest lyriske uttrykka for politisk fråfall som nokon gong er skrive. Det er ei avsverging i alle tydingar av ordet».

Andre er derimot ikkje heilt samde med tolkinga til Marquesee og ser i staden for endringa i filosofien til Dylan som ein sakte overgang, særleg med tanke på at Dylan framleis spelte mange av dei tidlege songane sine etter han hadde laga «My Back Pages».

## The Byrds-utgåva

«My Back Pages» vart gjeven ut som singel av det amerikanske rockebandet The Byrds den 13. mars 1967 på Columbia Records. Songen var òg på det fjerde albumet til bandet, *[[Younger Than Yesterday]]*, som kom ut i februar 1967. Singelen nådde 30. plass på Billboard-lista,, men nådde ikkje lista i Storbritannia. Singelen var den siste til The Byrds som nådde Topp 40 i USA.

## Andre utgåver
Songen har vorte spelt av mange andre artistar,, som The Ramones, Po!, The Hollies, The Nice, Eric Johnson, The Box Tops, Carl Verheyen, Marshall Crenshaw, Keith Jarrett, Steve Earle og *64. 

Ei konsertutgåve vart spelt av Bob Dylan, Eric Clapton, George Harrison, Neil Young, Roger McGuinn og Tom Petty på Dylan si 30-årsfeiring som artist i New York City i oktober 1992. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Back Pages|My Back Pages]]» frå , den 19. oktober 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Teksten
Bifertenstock

**Bifertenstock** (på retoromansk **Piz Durschin**) er eit 3&nbsp;419 m høgt fjell i Glarus-Alpane i Sveits. Fjellet ligg på grensa mellom kantonane Glarus og Graubünden. Nærliggjande fjelltoppar er i vest Tödi, i sør Piz Frisal og i nordaust Hintere Schiben.

## Toppturen
Bifertenstock vart klive fyrste gongen 7. september 1863 av Roth, Sand, Raillard samt Heinrich Elmer, Vordermann og Stüssi. Dei klatra fjellet frå aust langs ei rute som ikkje vert rekna som særleg vanskeleg. Frå Bifertenhütte tek turen til topps om lag fem timar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bifertenstock|Bifertenstock]]» frå , den 19. oktober 2009.*
It Ain't Me Babe

«**It Ain't Me Babe**» er ein song av Bob Dylan, gjeven ut på albumet hans *[[Another Side of Bob Dylan]]* i 1964. 

Opningslinja («Go away from my window...») er visstnok inspirert av musikologen/visesongaren John Jacob Niles-songen «Go 'Way From My Window». Dylan har omtalt Niles som ei av inspirasjonskjeldene sine. Då Bob Dylan spelte dei første elektriske konsertane sine i Forest Hills Tennis Stadium, Carnegie Hall, The Hollywood Bowl og Monterey i 1965 spelte han «It Ain't Me, Babe» med eit elektrisk arrangement. 

## Andre utgåver

Dylan og Johnny Cash var store beundrarar av kvarandre og Cash spelte inn denne songen i lag med kona June Carter. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Orange Blossom Special]]* i 1965 og vart ein hit. Same året hadde The Turtles ein hit med songen i 1965. Han nådde åttandeplassen i USA og kom ut på album deira med same namn.

«It Ain't Me Babe» var ein av mange Dylan-songar spelt inn av Joan Baez. Nancy Sinatra spelte songen på albumet hennar ''Boots'' i 1966.

### Fleire utgåver
* Peter, Paul and Mary på albumet *Flowers og Stones* (1990).
* Silvertide, for filmmusikken til *[[Lady in the Water]]*.
* Dave Melillo på hyllestalbumet *[[Listen to Bob Dylan: A Tribute|Listen To Bob Dylan]]* (2005).
* New Found Glory (Johnny Cash-utgåva) på *From the Screen to Your Stereo Pt. 2*.
* Jesse Cook, på *Frontiers* (2007)

### Norske versjonar
Det er skrive to norske tekstar til songen. Den første vart skriven av Jan Erik Vold og fekk tittelen «Det ække meg, kjei» og framført av Kåre Virud i 1977. Den andre vart skriven av Håvard Rem som «Det e itj mæ, nei» og framført av Åge Aleksandersen i 1997.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:It Ain&#39;t Me Babe|It Ain&#39;t Me Babe]]» frå , den 19. oktober 2009.* 


## Bakgrunnsstoff
* Teksten