open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kjell Ivar Vannebo

**Kjell Ivar Vannebo** () er ein norsk språkvitar med doktorgrad. Frå 1985 var han professor i nordisk språkvitskap ved Universitetet i Oslo, med vekt på  grammatikk, språknormering og leksikografi. Han er busett i Asker.

Han vart cand.philol. 1966 og var 1967-70 lektor i norsk språk og litteratur ved Stockholms universitet. Frå 1970 var han lektor, seinare førsteamanuensis og dosent, og frå 1985 professor ved Universitetet i Oslo . Dr.philos. vart han 1978 med avhandlinga *Tempus og tidsreferanse, tidsdeiksis i norsk*. Vannebo er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab.

Kjell-Ivar Vannebo gav ut i 1997 *[[Norsk referansegrammatikk]]*, saman med Jan Terje Faarlund og Svein Lie. Eit utval av artiklane hans kom i *Normer, strukturar og ferdigheter, bidrag til nordisk språkvitskap, festskrift til Kjell Ivar Vannebo på 70-årsdagen 18. juli 2008*. Kjell Ivar Vannbo har òg utgjeve populærvitskaplege bøker om språk og redigerte tidsskriftet *Mål og minne*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjell Ivar Vannebo|Kjell Ivar Vannebo]]» frå ,  den 20. mars 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Svein Mønnesland

**Svein Mønnesland** () er ein norsk slavist og professor i slaviske språk ved universitetet i Oslo sidan 1979. Han er ekspert på bosnisk, kroatisk og serbisk (serbokroatisk) og har skrive ei rekkje bøker og artiklar om slavisk lingvistikk, litteratur og kulturhistorie. Han har hatt ei rekkje verv, blant anna som nordisk representant i Den internasjonale komiteen for Aust-Europa-forsking og i styret for Institutt for samanliknande kulturforsking. Han har vore aktiv med utoverretta verksemd, særleg i samband med konfliktane på Balkan på 1990-talet.

Mønnesland er medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og assosiert medlem av Vitskapsakademiet i Bosnia og Hercegovina.

## Bibliografi

* *Serbia in the 19th century seen by foreigners*. 2016. Novi Sad: Prometej.
* *A town in Europe through 2,400 years: Stari Grad (Pharos) on Hvar*. Sypress: 2016.
* *Lær kroatisk!* 2014. Oslo: Sypress.
* *National Symbols in Multi-National States*. 2013. Oslo: Sypress.
* *Bosansko-turski rječnik. Nuhamed Hevai Uskufi*. 2012. Tuzla: Općina Tuzla.
* *Dalmatia through foreign eyes,* 2011. Zagreb: Fidipid.
* *Jezik u Bosni i Hercegovini*. 2005. Sarajevo: Institut za jezik.
* *Bosnisk-kroatisk-serbisk grammatikk*. 2002: Sypress.
* 1*001 days.* *Bosnia and Herzegovina in pictures and words.* 2001. Oslo: Sypress.
* *Land ohne Wiederkehr. Ex-Jugoslawien: Die Wurzeln des Krieges*. Klagenfurt: Wieder Verlag, 1997.
* *Bosnia-Hercegovina*. Oslo: Sypress, 1994.
* *Kosovo*. Oslo: Sypress, 1994.
* *Før Jugoslavia, og etter*. Oslo: Sypress. 1992 (5. utg. 2006).
* *Norsk-bosnisk/kroatisk/serbisk ordbok. Oslo: Universitetsforlaget,*  2001.
* *Hajdemo u Jugoslaviju*. Oslo: Universitetsforlaget, 1986.

; Omsetjingar

* *Jugoslavisk kvartett*. Oslo. Samlaget, 1968.
* *Nattergal og våpengny*. Oslo. Samlaget, 1971.
* Vasko Popa: *Den flammende ulvinnen*. Solum, 1978.
* Danilo Kiš: Et gravmæle for Boris Davidovits. Aschehoug, 1984.
* Franc Šetinc: Adam Gabrijel. Grøndahl & Søn, 1987.
* Aleksander Tišma: Bruk av mennesket. Gyldendal, 1988.
* Rezak Hukanović: Helvetets tiende port. Sypress: 1993.
* Goran Simić: Sarajevos sorg, Sypress, 1994.
* Aleksander Tišma: Kapo. Gyldendal: 1995
* Nura Bazdulj-Hubiar: Kjærligheten er en sihirbaz. Sypress: 1996.
* Aleksander Tišma: Blams bok, Gyldendal, 1999.
* Aleksander Tišma: Troskap og utroskap. Gyldendal, 2003.
* Munib Delalić: *Bare storm og solnedgang tok jeg med fra Hercegovina*. Andresen & Butenschøn, 2009.
* Goce Smilevski: Sigmund Freuds søster. Gyldendal, 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Svein Mønnesland|Svein Mønnesland]]» frå ,  den 20. mars 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Hjemmeside ved UiO
Netta Barzilai

**Netta Barzilai** (), også kjend under artistnamnet **Netta**, er ein israelsk songar. I mai 2018 vart ho internasjonalt kjend då ho vann Eurovision Song Contest med songen «Toy».

## Bakgrunn
Barzilai vart fødd i Hod HaSharon i Israel i 1993, og ho bur framleis i byen. Ho kjem frå ein georgisk familie, og som barn flytta ho og familien til Nigeria. Der budde familien i fire år før dei vende tilbake til Israel.

Før ho starta obligatorisk fyrstegongsteneste i det israelske forsvaret, hadde ho eit tenesteår i Nahal og tenestegjorde seinare saman med Det israelske marinebandet.

Etter vidaregåande og militærteneste studerte Barzilai elektronisk musikk ved Rimon School of Music, og i 2016 var ho med på å starte improviasjons-vokalensemblet *The Experiment* som turnerte over heile Israel. Ho hadde òg hovudrolla i teateroppsetninga *Running on the Sea*.

### Eurovision Song Contest
I 2018 deltok Barzilai i femte sesong av den israelske talenttevlinga *HaKokhav HaBa* (norsk: *den neste stjerna*), og vann tevlinga i februar 2018. Gjennom sigeren vart ho den israelske representanten til Eurovision Song Contest 2018 i Lisboa i mai 2018.

11. mars vart det klårt at Barzilai skulle deltake i Eurovision Song Contest med songen «Toy», og bidraget vart raskt favoritt blant spelselskapa til å vinne tevlinga. Fram mot tevlinga heldt ho på favorittstempelet, men i dagane før finalen laurdag 12. mai, låg ho på andreplass på bettinglistene, bak kypriotiske Eleni Foureira og «Fuego».

Israel kvalifiserte seg til finalen etter å ha vunne semifinale 1, og i finalen vann Barzilai til slutt avrøystinga med 529 poeng – 317 poeng frå sjåarane og 212 poeng frå juryane. Dette var den fjerde sigeren til Israel i Eurovision Song Contest.

## Diskografi

### Singlar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Netta Barzilai|Netta Barzilai]]» frå ,  den 20. mars 2021.*
Erik Allardt

**Erik Anders Allardt** () var ein finlandssvensk sosiolog. Frå 1958 var han professor i sosiologi ved Helsingfors universitet. Boka *Språkgränser och samhällsstruktur* frå 1981 er eit av dei mest kjende verka hans og ein standardreferanse for arbeid med fleirspråklege samfunn.

Allardt mottok ei rekkje utmerkingar for arbeidet sitt og var æresdoktor ved Uppsala universitet og Universitetet i Bergen, der han òg var den første som heldt Stein Rokkan-førelesinga.

## Prisar og utmerkingar (utval)

* 1985 – Svenska Akademiens Finlandspris
* 1996 – Tollanderska priset

## Bibliografi (utval)
* Skärgårdens avfolkning (Svenska befolkningsförbundets i Finland, 1948)
* Miljöbetingade differenser i skilsmässofrekvensen: olika normsystems och andra sociala faktorers inverkan på skilsmässofrekvenserna i Finland 1891–1950 (1952) [Diss Helsingfors universitet]
* Social struktur och politisk aktivitet: en studie av väljaraktiviteten vid riksdagsvalen i Finland 1945–54 (Söderström, 1956)
* Sociologi (saman med Yrjö Littunen)  (omsetjing Nils Holmqvist, Almqvist & Wiksell, 1962)
* Samhällsstruktur och sociala spänningar (omsetjing Bertel Kihlman, Almqvist & Wiksell, 1965)
* Förankringar (Söderström, 1970)
* Om svensk sociologi (Helsingin yliopisto, sosiologian laitos, 1972)
* Att ha, att älska, att vara: om välfärd i Norden (Argos, 1975)
* Språkgränser och samhällsstruktur: finlandssvenskarna i ett jämförande perspektiv (saman med Christian Starck, AWE/Geber, 1981)
* Samhället Finland: omvandlingar och traditioner (Schildt, 1985)
* Bondtur och kulturchocker: en intellektuell självbiografi (Söderström, 1995)

## Referansar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Erik Allardt|Erik Allardt]]» frå ,  den 21. mars 2021.*  
* ''Erik Allardt'' i Kansallisbibliografia
Manizja Sangin

**Manizja Dalerovna Sangin** (), kjend som **Manizja** (engelsk **Manizha**), er ein russisk-tadsjikisk songar og låtskrivar. 

Manizja starta karrieren som barneartist i 2003, og var seinare ein del av musikkgrupper som Ru.Kola, Assai og Krip De Shin. Ho lanserte sidan ein karriere som soloartist, og ho representerte Russland i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Russian Woman» (russisk tittel «Русская женщина», *Russkaja zjensjtsjina*).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Manizja Sangin|Manizja Sangin]]» frå ,  den 20. mars 2021.*
Jaakko Hintikka

**Jaakko Hintikka** () var ein finsk filosof.

Hintikka var fødd i Vanda i Finland. Han arbeidde innafor felta matematisk logikk, filosofisk logikk, matematisk filosofi, epistemologi, språkteori og vitskapsfilosofi. I likskap med  landsmannen Georg Henrik von Wright sto han innanfor den anglodominerte analytiske tradisjonen innan filosofien.

I 2005 vart han tildelt Rolf Schock-prisen for arbeidet med logiske analysar av modale konsept, spesielt omgrepa viten og tru. Han hadde fem æresdoktorat.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jaakko Hintikka|Jaakko Hintikka]]» frå ,  den 21. mars 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Jaakko Hintikkas heimeside
Alf Kaartvedt

**Alf Kaartvedt** () var ein norsk historikar. Han var spesialist i norsk politisk historie frå siste halvdel av 1800-talet og fram til første verdskrigen.

Studietida hans vart avbroten då den tyske okkupasjonsmakta stengde Universitetet i Oslo, men han tok dei opp att etter 1945. Ved universitet var det professor Sverre Steen som tente som den største inspirasjonskjelda og viktigaste rettleiaren for Kaartvedt. Studiane vart etterfulgt av nokre år der han var oppdragshistorikar. Etter å ha teke den filosofiske doktorgraden på ei avhandling om kampen mot parlamentarismen i Noreg i tida før 1884, vart Kaartvedt i 1957 den første professoren i historie ved Universitetet i Bergen, saman med Knut Mykland. Han var deretter sentral i oppbygginga av Historisk institutt.

Allereie tidleg i professorkarrieren markerte han seg som ein av Noregs fremste historikarar.

Kaartvedt gjekk av med pensjon i 1988, men vart verande ein travel professor emeritus fram til 1995, då han etter bidraga til bind 1 av *Norsk utenrikspolitikks historie*  avslutta den aktive historikarkarriera si. Seinare publiserte han berre nokre mindre artiklar

## Bibliografi

* Narve Bjørgo, Øystein Rian og Alf Kaartvedt *[http://urn.nb.no/URN:NBN:no-nb_digibok_2009031804217 Selvstendighet og union : fra middelalderen til 1905]* 1995  ISBN 82-00-22393-0

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Alf Kaartvedt|Alf Kaartvedt]]» frå ,  den 21. mars 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Eléni Fouréira

**Eleni Foureira** eller **Eléni Fouréira** () er ein gresk songar, dansar og skodespelar. Ho byrja musikkarrieren sin i 2007 som medlem av den greske jentegruppa Mystique. I 2010 innleidde ho solokarrieren sin og har gjeve ut ei rekkje singlar som har selt bra i Hellas og på Kypros. Ho har òg vunne fleire musikk- og bransjeprisar. Fouréira representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2018, der ho kom på andreplass med songen «Fuego».

## Bakgrunn
Fouréira vart fødd av albanske foreldre i Fier i Albania, men på grunn av den albanske borgarkrigen i 1997 flykta familien og busette seg i nabolandet Hellas. Fouréira vaks opp i Kallithea kommune ved Athen, og ho vart tidleg musikkinteressert. Allereie som barn lærte ho å spela gitar og dreiv med teater i tre år.

Fouréira vart kjend for eit større gresk publikum i 2007, då ho var medlem i gruppa Mystique. I 2009 gjekk medlemmane kvar til sitt, og Fouréira byrja på solokarrieren sin og fekk platekontrakt med Universal Music i Hellas. I 2010 gav ho ut debutalbumet *Eléni Fouréira* som nådde platinastatus i Hellas, og ho følgde opp med to nye album, *Ti poniro mou zitas* og *Anemos agapis*, i 2012 og 2014 på selskapet Minos EMI. Begge albuma vart godt motteke i Hellas og på Kypros. I 2015 bytta ho igjen plateselskap til Panik Records, der ho gav ut sit fjerde album, *Vasilissa*, i 2017.

## Eurovision Song Contest
Fouréira har gjort fleire forsøk på å deltake i Eurovision Song Contest for både Hellas og Kypros. I 2010 deltok ho i den greske finalen, saman med Manos Pyrovolakis og songen «Kivotos tou Noko». Dei kom på andreplass bak vinnaren Jórgos Alkaíos og songen «OPA!». Under den greske finalen i 2013, framførte ho ein versjon av den ukrainske vinnarsongen frå 2004, «Wild Dances».

I 2016 og 2017 sende Fouréira inn bidrag til den greske kringskastaren ERT, men den greske kringkastaren avslo begge bidraga og valde i staden andre artistar og songar til å representere landet.

I februar 2018 stadfesta den kypriotiske kringskastaren RIK at Fouréira skulle representere Kypros i Eurovision Song Contest 2018 i Lisboa. Fouréira deltok med songen «Fuego», skriven av den svensk-greske låtskriveren Alexander Papaconstantinou.  Den enda på ein andreplass i finalen, den beste plasseringa til Kypros i Eurovision Song Contest sidan debuten i 1981.

## Diskografi

### Album

* 2010 – *Eleni Foureira*
* 2012 – *Ti poniro mou zitas*
* 2014 – *Anemos agapis*
* 2017 – *Vasilissa*

### Singlar (utval)

* 2011 – «Simadia» (med Panagiotis Petrakis)
* 2011 – «Reggaeton»
* 2012 – «Fotia» (med NEVMA)
* 2013 – «Radevou stin paralia» (med Marios Brasil)
* 2015 – «Ladies»
* 2015 – «Stod theo me pai» (cover av Nadav Guedjs «Golden Boy», Israels Eurovision-bidrag i 2015)
* 2015 – «Pio dinata»
* 2016 – «Delicious»
* 2017 – «Vasilissa»
* 2018 – «Fuego»

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eléni Fouréira|Eléni Fouréira]]» frå ,  den 19. mars 2021.*
Nes Ishockeyklubb

**Nes Ishockeyklubb** er ein norsk ishockeyklubb frå Årnes som vart skipa 26. desember 1964. Han spelar heimekampane sine i Runnirinken Ishall.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Kirkenes Puckers

**Kirkenes Puckers**  er ein norsk ishockeyklubb frå Kirkenes som vart skipa i 2001. Han spelar kampane sine i Barents Hockey League.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Ålesund Ishockeyklubb

**Ålesund Ishockeyklubb** er ein norsk ishockeyklubb frå Ålesund på Møre og Romsdal. Klubben vart starta 17. mars 2021.

## Referanser


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
1. divisjon ishockey for menn

**1. divisjon ishockey for herrar** er den nest øvste divisjonen i ligasystemet for norsk ishockey.
## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:no:1. divisjon ishockey for menn]]» frå ,  den 21. mars 2021.*
Oslo Ishockeyklubb

**Oslo Ishockeyklubb**, forkorta **OIK**, er ein norsk ishockeyklubb som spelar i Sonja Henie Ishall og kjem frå Frogner i Oslo. Klubben vart starta i 2018 av ein del tidligare ishockeyspelarar som Rolf Kirkvaag jr., Jonas Knutsen og Per Arne Flod.

## Referanser


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Bambusa-ligaen

**Bambusa-ligaen**, fram til 2021 **Eliteserien i ishockey for kvinner**, er den øvste divisjonen i ligasystemet for ishockey for kvinner i Noreg.

## Seriemeistrar

*1997/98: Vålerenga Ishockey
*1998/99: Vålerenga Ishockey
*1999/00: Vålerenga Ishockey
*2000/01: Vålerenga 
*2009/10: Sparta Warriors
*2010/11: Astor Ishockeyklubb
*2011/12: Vålerenga 
*2012/13: Vålerenga 
*2013/14: Vålerenga 
*2014/15: Stavanger Oilers
*2015/16: Stavanger Oilers
*2016/17: Vålerenga Ishockey
*2017/18: Stavanger Oilers
*2018/19: Stavanger Oilers
*2019/20: Stavanger Oilers
*2020/21: Stavanger Oilers

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:no:Eliteserien i ishockey for kvinner]]» frå ,  den 21. mars 2021.*
Noregsmeisterskap i ishockey for kvinner

**Noregsmeisterskap i ishockey for kvinner** er ein ishockeycup der ein etter fleire rundar kårar ein vinnar i ein finale som spelast etter Eliteserien i ishockey for kvinner er slut. Vinnaren får tittelen Noregsmeister og kongepokalen for Noregsmeisterskap i ishockey for kvinner.

## Noregsmeisterskap

* 2021                                    – *Avlyst*
* 2020                                    – *Avlyst*
* 2019 –  Stavanger Oilers
* 2018 –  Stavanger Oilers
* 2017 –  Stavanger Oilers
* 2016 –  Stavanger Oilers
* 2015 – Vålerenga Ishockey
* 2014 – Jordal Ishockeyklubb 
* 2013 – Vålerenga Ishockey
* 2012 – Vålerenga Ishockey
* 2011 – Sparta Warriors
* 2010 – Vålerenga Ishockey
* 2009 – Sparta Warriors
* 2008 – Vålerenga Ishockey
* 2007 – Vålerenga Ishockey
* 2006 – Vålerenga Ishockey
* 2005 – Vålerenga Ishockey
* 2004 – Vålerenga Ishockey
* 2003 – Bergen Ishockeyklubb
* 2002 – Vålerenga Ishockey
* 2001 – Vålerenga Ishockey
* 2000 – Vålerenga Ishockey

## Flest titler

## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:no:Eliteserien i ishockey for kvinner]]» frå ,  den 21. mars 2021.*
Jordal Ishockeyklubb

**Jordal Ishockeyklubb** er ein norsk ishockeyklubb frå Oslo, som spelar kampane sine i Jordal Amfi.

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:no:Jordal Ishockeyklubb]]» frå ,  den 21. mars 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Ottar Hellevik

**Ottar Hellevik** () er ein norsk samfunnsforskar og statistikar. Han var professor ved institutt for statsvitskap ved Universitetet i Oslo frå 1986 til pensjonsalderen. Han var òg forskingsleiar ved Synovate (tidlegare MMI). Han har særleg forska på meiningsmålingar og samfunnsvitskapleg metode. Hellevik har skrive den mest brukte innføringboka i kvantitativ metode i samfunnsvitskap som gjennom fleire revisjonar har vore i bruk sidan 1971, og som no er i sjuande reviderte utgåve.  

Hellevik har nytta spørreskjemadata frå undersøkinga Norsk Monitor til å kartleggja verdiendringar over tid i Noregs folkesetnad. Dette arbeidet populariserte han i boka *Nordmenn og det gode liv* frå 1996. Denne boka vart illustrert og kommentert av Odd Børretzen og viste ved den statistiske teknikken korrespondanseanalyse korleis ein kunne gruppera haldningane til personar langs dei to aksane tradisjonalistar/modernistar og idealistar/materialistar. I 2008 utgav han boka *Jakten på den norske lykken*. Dette var ein introduksjon til lukkeforsking, og nytta empiri frå Norsk Monitor og internasjonal forsking for å undersøkja om lukke var målbart og kva for faktorar som fører til lukkeleg liv. I boka argumenterte Hellevik for at personar med idealistisk verdisett oftare ville føla seg lukkelege enn personar som var opptekne av materielle verdiar.

I 2011 gav han ut ei bok om bruk og misbruk av meiningsmålingar, *Mål og mening. Om feiltolking av meningsmålinger*, som var rikt eksemplifisert med korleis nyhendemedia (mis-)brukte statistikk. 

## Litteratur
* *Forskningsmetode i sosiologi og statsvitenskap*  7.utgave 2002 Universitetsforlaget ISBN 9788215002507

## Bakgrunnsstoff

* Ansatteside ved Universitet i Oslo
Karl Ove Moene

**Karl Ove «Kalle» Moene** () er ein norsk økonom og professor ved Økonomisk institutt ved Universitetet i Oslo.  

Moene vart fødd på Voss og voks opp i Bergen. Han er cand. oecon. frå Universitetet i Oslo (UiO) i 1977 og er dr. philos. frå 1984. Han var professor ved UiO frå 1987. Hans viktigaste arbeidsfelt har vore fordelingsspørsmål og samanlikning av økonomiske institusjonar, særleg i arbeidsmarknaden. Han er kjend som ein original tenkjar med ein spiss penn. Han skriv jamleg kronikkar i *[[Dagens Næringsliv]]*. Sidan 2002 har Moene vore knytt til Centre for the Study of Civil War ved Institutt for fredsforsking.

Moene leiar eit forskingsarbeid som skal analysera samanhengane mellom sosial organisering (særleg på arbeidsmarknaden), økonomisk utvikling og fordeling av velstanden. Dette prosjektet vert forkorta ESOP (Equality, Social Organization and Performance), og vert ofte referert til som forsking på «den nordiske modellen». I eit arbeid om lønslikskap viser han saman med Erling Barth at ein generøs velfedsstat bidreg til lønnssamanpressing og at lønnssamanpressing gjev auka oppslutning om ein generøs velferdsstat. Dei to mekanismane understøttar kvarandre og gir opphav til ein likskapsmultiplikator. Likskapsmultiplikatoren kan likevel òg vera negativ og føra til auka ulikskap – som i USA i perioden 1981-2001.

## Prisar og utmerkingar
I 2011 vart han tildelt Norges forskningsråds formidlingspris «for sin evne til å forklare komplekse økonomiske spørsmål på en forståelig måte» og same året vart han også tildelt Akademikerprisen. I 2016 vart han tildelt forskingsutmerkinga Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning. I 2019 fekk han Kverulantkatedralens økonomipris.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karl Ove Moene|Karl Ove Moene]]» frå ,  den 21. mars 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Karl Ove Moene - Store norske leksikon
* Nettisde ved Universitetet i Oslo
* forskning.no «Formidlingsmester Moene» (portrettintervju) 23.09.2011
Per Maurseth

**Per Maurseth** () var ein norsk historikar. 

Maurseth vart fødd i Bergen. Han vart dr. philos. i 1979 på  avhandlinga *Sentraladministrasjonens historie 1814-1845*. Per Maurseth var elev av Jens Arup Seip. 

Han var ein av initiativtakarane til Sosialistisk Folkeparti som braut ut av Arbeidarpartiet i 1961. I Sosialistisk Folkeparti var han ein periode nestformann og han sat i sentralstyret.

Maurseth vart førsteamanuensis i historie ved Universitetet i Oslo 1971, og seinare professor i historie ved Universitetet i Trondheim frå 1982 til 2002. Hovudforskingsområdet til Maurseth har vore historia til arbeidarrørsla. Han var redaktør av *[[Tidsskrift for Arbeiderbevegelsens Historie]]* i perioden 1976 til 1986. 

Maurseth var oppnemnd av Kongen i statsråd som medlem i Innsynsutvalet som handsama krav om innsyn i Overvåkingspolitiets arkiv og registere i perioden 2001–2007.

Han var far til sosialøkonomen og statssekretæren Per Botolf Maurseth.

## Bibliografi

* 1972 *Fra Moskvateser til Kristianiaforslag.* *Det norske Arbeiderparti og Komintern fra 1921*
* 1981 *Embetsmannsstat og Rettsstat.* *Teorien om ´politikkens opphevelse´ og politisk handling etter 1814* i HT 60 s.169-179
* 1988 *Gjennom kriser til makt 1920-1935* bind 3 av Arbeiderbevegelsens historie i Norge

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Per Maurseth|Per Maurseth]]» frå ,  den 21. mars 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Per Maurseths privatarkiv finnes på NTNU Universitetsbiblioteket,
Go-Ahead Norge

**Go-Ahead Norge AS** er britiske Go-Ahead Group sitt norske dotterselskap som frå 
15. desember 2019 køyrer persontog på Arendalsbanen, Jærbanen og 
Sørlandsbanen etter avtale med Jernbanedirektoratet. Selskapet 
nyttar namnet **Go-Ahead Nordic**, som er konsernet sitt namn på 
paraplyorganisasjonen for dei nordiske landa.

## Kjelder

* 
----
* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Go-Ahead Norge|Go-Ahead Norge]]» frå , den 20. mars 2021, revisjon [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Go-Ahead_Norge&oldid=21285798 21285798]* 

## Bakgrunnsstoff
*
Zinaida Kupryjanovitsj

**Zinaida «Zina» Aljaksandrawna Kupryjanovitsj** () er ein kviterussisk songar, skodespelar og tv-programleiar. Ho er kjend under artistnamna **Zina** og **ZENA** (kviterussisk ЗЕНА) og representerte Kviterussland i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv med låten «Like It».

## Bakgrunn
Kupryjanovitsj byrja artistkarrieren som barnesongar i 2013, då ho deltok i songtevlingane New Wave Junior 2013 og juniorutgåva av Slavianski Bazaar i 2014.

Kupryjanovitsj deltok to gonger i den kviterussiske uttakinga før Junior Eurovision Song Contest: i 2015 vart ho nummer fire med songen «Mir», og i 2016 vart ho nummer tre med «Kosmos». I 2017 kom ho på tredjeplass i den tiande sesongen av *Fabrika zvjozd*, den russiske versjonen av spanske *Operación Triunfo*. Etter tevlinga innleia Kupryjanovitsj ein karriere som programleiar på tv og var ein av programleiarane under Junior Eurovision Song Contest 2018 i Minsk. Som skodespelar har ho hatt stemma til Vaiana i den russisk-dubba versjonen av *[[Moana|Vaiana]]* og *[[Ralph Breaks the Internet|Rive-Rolf krasjer internett]]*.

Kupryjanovitsj representerte Kviterussland i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Like It».

## Diskografi

## Filmografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Zinaida Kupryjanovitsj|Zinaida Kupryjanovitsj]]» frå ,  den 23. mars 2021.*
Tatjana Tolstaja

**Tatjana Nikititsjna Tolstaja** () er ein russisk forfattar og programleiar. Ho høyrer til familien Tolstoj, og er barnebarn av Aleksej Tolstoj.

Tolstaja blei fødd i dåverande Leningrad i Sovjetunionen, no kjend som Sankt Petersburg i Russland. 
Ho flytta til Moskva tidleg på 1980-talet. I 1983 debuterte ho i bladet *Avrora* med novella «Na zolotom kryl'tse sideli» (На золотом крыльце сидели).
Seinare har Tolstaja skrive både skjønnlitteratur og sakprosa. 

På 1980- og 1990-talet var ho fleire år i USA, der ho underviste ved fleire ulike universitet. 

Frå 2002 til 2014 var ho programleiar i det russiske fjernsynsprogrammet *Sjkola zloslovija* (Школа злословия, etter skodepelet *[[The School for Scandal]]* av Richard Sheridan), der ho intvervjua ulike personar knytte til russisk kultur og politikk.

## Bibliografi
Verk omsette til norsk:
**Na zolotom krylce sideli*. Norsk omsetjing *Elsker - elsker ikke og andre historier*  (omsett av Ingvild Broch. Oslo: Cappelen, 1990)
Verk omsette til svensk:
*  (oms. Annika Bäckström)

*  (oms. Staffan Skott og Maria Nikolajeva)

Verk omsette til engelsk:
*
*
*
* *Sleepwalker in a Fog*, Alfred A. Knopf, New York, 1991, then Vintage Books, 1993; 
*
*
*
*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Tatjana Tolstaja|Tatjana Tolstaja]]» frå  og «[[:en:Tatyana Tolstaya|Tatyana Tolstaya]]» frå , den 23. mars 2021.*
Dina Rubina

**Dina Iljinitsjna Rubina**  () er ein russisk-israelsk forfattar.  Rubina er busett i Israel, men skriv på russisk.

Det best kjende verket hennar er *Dvojnaja familija* (*Двойная фамилия*, 'Dobbelt etternamn'), som er blitt filmatisert av den russiske tv-kanalen Kanal ein.

## Liv
Dina Rubina blei fødd i Tasjkent i noverande Usbekistan. Ho studerte musikk ved Konservatoriet i Tasjkent. Seksten år gammal publiserte ho den fyrste fortelinga si i *[[Junost]]*.  På midten av 1980-talet, etter å ha skrive for scene og film i fleire år, flytta ho til Moskva. I 1990 utvandra ho til Israel.

I 2007 vann Rubina den russiske litteraturprisen Den store boka.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Dina Rubina|Dina Rubina]]» frå , og «[[:en:|Dina Rubina]]» frå  den 23. mars 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

*
* IMDb-profil
Jean de La Fontaine

**Jean de La Fontaine** () var den mest kjende franske forfattarane av fablar og ein av dei mest lesne franske poetane på 1600-talet. Han er kjend først og fremst for sine Fablar (*Fables de La Fontaine*), som blei eit litterært forbilete for påfølgjande fabulistar over heile Europa og talrike alternative versjonar i Frankrike. Fabelen hans om bjørnen og gartnaren er opphav til det faste uttryket «bjørneteneste».

I følgje Gustave Flaubert var han den einaste franske poeten som forstod og meistra teksturen i det franske språket før Victor Hugo. Eit sett frimerke som feira La Fontaine og fablane hans blei gjeve ut i Frankrike i 1995.

## Bibliografi

* *Adonis* (1658)
* *Élégie aux nymphes de Vaux* (1660)
* *Contes et nouvelles* (1665)
* *Fables (Premier Recueil)* (1668)
* *Amours de Psyché et de Cupidon (1669)*
* *Recueil de poésies chrétiennes et diverses* (1671)
* *Poème de la captivité de saint Malc* (1673)
* *Daphné* (1674)

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jean de La Fontaine|Jean de La Fontaine]]» frå ,  den 23. mars 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff

;Litteratur
* Birberick, Anne L. (1998): *Reading Under Cover: Audience and Authority in Jean La Fontaine*, Bucknell University Press.
* Collinet, Jean-Pierre (1970): *Le Monde littéraire de La Fontaine*, PUF
* Collinet, Jean-Pierre, red. (1991): *Oeuvres complètes de Jean de La Fontaine: Fables et Contes*, Gallimard ("Bibliothèque de la Pléiade"). Den standardiserte, kommenterte versjonen av samleutgåva.
* La Fontaine, Jean de (2007): *The Complete Fables of Jean de La Fontaine*, oversatt av Norman Shapiro. University of Illinois Press.
* Grisé, Catherine M. (1998): *Cognitive Space and Patterns of Deceit in La Fontaine's Contes*, Rookwood Press.
* Rubin, David Lee (1991): *A Pact with Silence: Art and Thought in the Fables of Jean de La Fontaine*, Ohio State U Press.
* Runyon, Randolph Paul (2009): *La Fontaine's Complete Tales in Verse, An Illustrated And Annotated Translation*, McFarland & Company.
* Wadsworth, Philip A. (1952): *Young La Fontaine: A Study of His Artistic Growth in His Early Poetry and First Fables*, Northwestern University Press.
Musikkgruppa VAL

**VAL** er ein kviterussisk musikkduo som består av vokalisten Valjeryja Hrybusava og musikkprodusenten Vladislav Pasjkjevitsj. Gruppa vart skipa i Minsk i 2016 og skulle ha representert Kviterussland i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med låten «Da vidna». Men 18. mars 2020 avlyste EBU tevlinga på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

## Bakgrunn
VAL vart etablert i Minsk tidleg i 2016 av musikarparet Valjeryja Hrybusava og Vladislav Pasjkjevitsj. Hrybusava hadde tidlegare delteke i *The Voice of Ukraine* og vann seinare songtevlinga Slavianski Bazaar. I 2016 starta den nyetablerte duoen produksjonsstudioet ToneTwins saman med Andrej Katikov (Paul Kat), som har utdanning frå Berklee College of Music.

1. mai 2016 gav VAL ut debutsingelen «Кто ты есть» ('Kven er du') og følgde opp med «Ветер во сне» ('Vind i ein draum') i september 2016.

VAL vann den kviterussiske finalen til Eurovision Song Contest 2020 28. februar 2020 med songen «Da vidna» ('til daggry'). Duoen skulle dimed representere Kviterussland i Eurovision Song Contest 2020, og var trekt til å deltake i den fyrste semifinalen tysdag 12. mai 2020. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 såg EBU seg nøydd til å avlyse tevlinga for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgende sjukdomen COVID-19.

## Besetning

* **Valjeryja Hrybusava** (russisk Valerija Gribusova) – vokal, låtskrivar, dansar
* **Vladislav Pasjkjevitsj** (russisk Vladislav Pasjkevitsj) – musikkprodusent, låtskrivar og multiinstrumentalist

## Diskografi

### Singlar

* 2016 – «Кто ты есть» ('Kven er du')
* 2016 – «Ветер во сне» ('Vind i ein draum')
* 2020 – «Да вiдна» ('Til daggry')

### Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:VAL (band)|VAL (band)]]» frå ,  den 23. mars 2021.*
Familien Tolstoj

**Tolstoj** eller **Tolstoy** (russisk Толсто́й) er ein framståande russisk adelsfamilie som hadde grevestatus i Tsar-Russland. Familien har hatt stor innverknad på russisk politikk, militærhistorie, litteratur og kunst. Den best kjende medlemmen er forfattaren Lev Tolstoj (Leo Tolstoj).

Familien stammar frå Andrej Kharitonovitsj Tolstoj, som flytta frå Tsjernigov til Moskva og tente under Vasilij II av Moskva på 1400-talet. 
Namnet «Tolstoy» er avleidd frå det russiske adjektivet *tolstyj* (толстый), som tyder 'tjukk, feit, kraftig'. 

Sidan den russiske revolusjonen har fleire medlem av familien  Tolstoj slått seg ned i andre land som Sverige, Tyskland, Storbritannia, Frankrike og USA.

## Tolstoy i Sverige
Sonen til Lev Tolstoj, grev Lev Tolstoj (1869–1945), flytta til Sverige og var gift med Dorothea (Dora) Westerlund, dotter av doktor Ernst Westerlund i Enköping. Dei har etterkomarar med etternamnet Tolstoy, Paus, Ceder og andre namn, blant anna songaren Viktoria Tolstoy (opphavleg Kjellberg). Etterkomarane hans i Pausfamiljen eig godset Herresta.

I Sverige er ætta medlem av Ointroducerad adels förening. Ho skriv namnet «Tolstoy».

## Kjende medlemmer
*Jegor Petrovitsj Tolstoj (1802-1874) russisk greve, generalløytnant og senator
*Lev Tolstoj (1828-1910), russisk forfattar
*Aleksej Tolstoj (1817-1875), russisk greve og forfattar
*Aleksej Tolstoj (1883-1945), russisk forfattar
*Dmitrij Tolstoj (1823-1889), russisk greve og statsmann
*Fjodor Tolstoj (1783–1873), russisk greve og bilethoggar
*Aleksandr Osterman-Tolstoj (1770-1857), russisk greve og general
*Tatiana Tolstoy-Paus (1914-2007), svensk kunstnar, sosietetskvinne og politikar
*Nikolai Tolstoy (f. 1935), britisk historikar
*Tatjana Tolstaja (f. 1951), russisk forfattar og programleiar
*Sophie Tolstoy (f. 1967), svensk skodespelar
*Alexander Tolstoy (f. 1969), svensk skodespelar

## Galleri

Ostermann-tolstoi.jpg|Aleksandr Osterman-Tolstoj (1770–1857), greve og general
Fyodor Petrovich Tolstoy.jpg|Fjodor Tolstoj (1783–1873)
L.N.Tolstoy Prokudin-Gorsky.jpg|Lev Tolstoj (1828-1910), russisk forfattar
Ge Sophia Tolstaya.jpg|Kona til Lev Tolstoj, Sofia og dottera deira Aleksandra


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Tolstoj (släkt)|Tolstoj (släkt)]]» frå , og «[[:en:Tolstoy family|Tolstoy family]]» frå  den 24. mars 2021.*
Det spanske herrelandslaget i handball

**Spania sitt herrelandslag i handball** er det mannlege landslaget i handball for Spania. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Real Federación Española de Balonmano. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1958.

## Resultat i internasjonale turneringar
*Resultata som er vist under er berre turneringar der Spania har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.*

### [[Olympiske sommarleikar|Olympiske leikar]]

*  1972: 15.-plass
*  1980: 5.-plass
*  1984: 8.-plass
*  1988: 9.-plass

*  1992: 5.-plass
*  1996: 3.-plass
*  2000: 3.-plass
*  2004: 7.-plass

*  2008: 3.-plass
*  2012: 7.-plass
*  2020: 3.-plass

### Verdsmeisterskap

*  1958: 12.-plass
*  1974: 13.-plass
*  1978: 10.-plass
*  1982: 8.-plass
*  1986: 5.-plass
*  1990: 5.-plass
*  1993: 5.-plass
*  1995: 11.-plass

*  1997: 7.-plass
*  1999: 4.-plass
*  2003: 5.-plass
*  2003: 4.-plass
*  2005: 1.-plass
*  2007: 7.-plass
*  2009: 13.-plass

*  2011: 3.-plass
*  2013: 1.-plass
*  2015: 4.-plass
*  2017: 5.-plass
*   2019: 7.-plass
*  2021: 3.-plass
*   2021: 3.-plass

### Europameisterskap

*  1994: 5.-plass
*  1996: 2.-plass
*  1998: 2.-plass
*  2000: 3.-plass
*  2002: 7.-plass

*  2004: 10.-plass
*  2006: 2.-plass
*  2008: 9.-plass
*  2010: 6.-plass
*  2012: 4.-plass

*  2014: 3.-plass
*  2016: 2.-plass
*  2018: 1.-plass
*    2020: 1.-plass
*   2022: 2.-plass

## Sjå òg
* Spania sitt kvinnelandslag i handball

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettside 
*Profil på nettstaden til IHF
*Profil på nettstaden til EHF
Det russiske herrelandslaget i handball

**Russland sitt herrelandslag i handball** er det mannlege landslaget i handball for Russland. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av Federatsija gandbola Rossii. Landslaget har deltatt i internasjonale turneringar sidan 1993.

## Resultat i internasjonale turneringar
*Resultata som er vist under er berre turneringar der Russland har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.*

### [[Olympiske sommarleikar|Olympiske leikar]]
*  1996: 5.-plass
*  2000: 1.-plass
*  2004: 3.-plass
*  2008: 6.-plass

### Verdsmeisterskap

*  1993: 1.-plass
*  1995: 5.-plass
*  1997: 1.-plass
*  1999: 2.-plass
*  2003: 6.-plass

*  2003: 5.-plass
*  2005: 8.-plass
*  2007: 6.-plass
*  2009: 16.-plass
*  2013: 7.-plass

*  2015: 19.-plass
*  2017: 12.-plass
*   2019: 14.-plass
*  2021: 14.-plassRHF

RHF Deltok i meisterskapen under namnet Lag RHF grunna utestengjinga av Russland frå internasjonal idrett i to år frå 17. desember 2020.
### Europameisterskap

*  1994: 2.-plass
*  1996: 1.-plass
*  1998: 4.-plass
*  2000: 2.-plass
*  2002: 5.-plass

*  2004: 5.-plass
*  2006: 6.-plass
*  2008: 14.-plass
*  2010: 10.-plass
*  2012: 15.-plass

*  2014: 9.-plass
*  2016: 9.-plass
*    2020: 22.-plass
*   2022: 9.-plass

## Sjå òg
* Russland sitt kvinnelandslag i handball

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettside 
*Profil på nettstaden til IHF
*Profil på nettstaden til EHF
Leikanger Mannskor

**Leikanger Mannskor** er eit norsk mannskor i Sogndal kommune som vart stifta i 1925. Koret er kjend for å kombinere tradisjonell mannskorsong og revy, og spelar kvar påske revy i Leikanger - Palmerevyen. 

Leikanger mannskor har eit breitt reportoar, og opptrer ofte på konsertar med mannskorklassikarar og shantyar i både originalform og med revytekst. Koret er ope for alle som ynskjer å vere med og er eit kjend samlingspunkt i bygda for songglade menn i alle aldrar. 

Koret er delt i fire stemmer - første- og andretenor  og første- og andrebass. 

## Kjelder
Ottar Dahl

**Ottar Dahl** () var ein norsk historikar.

Dahl vart fødd i Nannestad. Han vart dr. philos. i 1957 på ein historieteoretisk studie om årsakforklaringar i historiefaget. Han vart universitetsstipendiat 1957 og dosent i historie ved Universitetet i Oslo i 1960. Dahl var tilsett som professor i historie same stad frå 1966 til 1991.

Ottar Dahl var den norske historikaren som tidlegast spesialiserte seg på historieteori og historiefagets fagutvikling i Noreg, dvs. på historiografi. Ottar Dahl har utøvd størst innverknad gjennom verkt Norsk historieforsking i det 19. og 20. århundre som i over 40 år har vore standardverket om historiefagets utvikling i Noreg frå 1700-talet til tida etter 1970-talet. Her drøftar Dahl samanhengen mellom historiske syntesar sett fram av dei leiande historikarane i dei ulike epokane og dei ideologiske føremåla som han meiner å kunna avdekka at desse syntesane ser ut til å tena.

Han har òg skrive ei metodebok i kjeldekritikk som var i bruk i lang tid.

Dahl har òg skrive om framvoksteren til fascismen i Italia i mellomkrigstida.

## Bibliografi

* 1996 Fra konsens til katastrofe : kapitler av fascismens historie i Italia  ISBN 82-00-22607-7
* 1996 *Fra konsens til katastrofe – kapitler av fascismens historie i Italia*
* 1990 Norsk historieforskning i det 19. og 20. århundre 4. utg. ISBN 82-00-01593-9
* 1986 *Problemer i historiens teori*
* 1967 *Grunntrekk i historieforskningens metodelære*
* 1959 *Norsk historieforskning i det 19. og 20. århundre* (1. utg 1959, 4. utg 1990)
* 1957 *Om årsaksproblemer i historisk forskning* (Dr. grads avh.)
* 1952 *Historisk materialisme.* *Historiesynet hos Koht og Bull*

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ottar Dahl|Ottar Dahl]]» frå ,  den 21. mars 2021.*
Erlitoukulturen

**Erlitoukulturen** (forenkla kinesisk 二里头文化, tradisjonell kinesisk 二里頭文化, pinyin *Èrlǐtóu wénhuà*) er ei arkeologisk nemning på ein tidleg bronsealderkultur som heldt til rundt Huangelva i Kina frå rundt 1900 til 1500 f.Kr.) Ei radiokarbondatering utført i 2007 har ført til eit foreslege smalare tidsspenn, frå 1750 til 1530 f.Kr.

## Namn og utbreiing
Namnet kjem frå det arkeologiske feltet i storkommunen Erlitou i byfylket Yanshi i Henan-provinsen. Kulturen strekte seg godt utover i det som i dag er provinsane Henan og Shanxi, og gjorde seg seinare òg gjeldande i Shaanxi og Hubei. Det er mogleg at Erlitoukulturen utvikla seg frå Longshankulturen. 
Dei fleste kinesiske arkeologar reknar med at Erlitou er hovudsetet for Xia-dynastiet, men dei fleste vestlege arkeologar er ikkje overtydde om at det er ein slik samanheng mellom Erlitoukulturen og Xia-dynastiet, ettersom det ikkje finst direkte lenkjer mellom dei, som skriftlege kjelder.

## Kjenneteikn og leivningar

Fortidsleivningane i Erlitou blei oppdaga av Xu Xusheng i 1959, og denne funnstaden er blitt verande det største utgravingsområdet som kan knytast til Erlitoukulturen. Funna er spreidde ut over eit område på 3 km². Det er funne palassbygningar og verkstader for tilverking av bronse. Erlitou monopoliserte produksjonen av bronsekar for rituell bruk, og dei eldste kjende ding-kara er frå denne kulturen. 

Etter at Shang-dynastiet voks fram gjekk det kraftig tilbake med Erlitou, men staden blei verande folkesett òg i den første fasen av Shang-tida. 

## Sjå òg

* Erligangkulturen
* Sanhuangwudi
* Xia-dynastiet

## Galleri

Turquoise-Inlaid Plaque with Stylized Animal-Mask Decoration and Elongated Extension, 1900-1350 BC, Neolithic to Shang period, Erlitou culture, China, bronze with turquoise inlay - Sackler Museum - DSC02630.JPG|Bronse med turkisarbeid frå Erlitoukulturen
青铜爵08792.jpg|Jue (vinkanne) av bronse frå Erlitoukulturen.
Ding - Tripod - Chinese Pottery - Erlitou.jpg|*Ding* (kar) på tre føter
Xia Bronze Ding.jpg|Bronseding
二里头出土带翼铜铃.jpg|Bronsebjølle
Yue (weapon) inlaid with cross pattern. Shanghai Museum.jpg|Dekorert uue (våpen)
二里头遗址三期陶纹.png|Symbol på keramikkskår funne ved Erlitou.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Erlitoukulturen|Erlitoukulturen]]» frå ,  den 24. mars 2021.*  
 
## Litteratur

* Liu, Li. *The Chinese Neolithic: Trajectories to Early States*, ISBN 0-521-81184-8
* The Golden Age of Chinese Archaeology
* 
* 
* Li, Jinhui (10. november 2003). «Stunning Capital of Xia Dynasty Unearthed». China Through a Lens. 
* Liu, Li (2004). The Chinese neolithic: trajectories to early states. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81184-2. 
*
Montaigne

**Jessica Alyssa Cerro** (), betre kjend under artistnamnet **Montaigne**, er ein australsk songar og låtskrivar. Montaigne skulle ha representert Australia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med songen «Don't Break Me», men tevlinga vart avlyst på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020. Ho skal i staden representere Australia i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Technicolour».

## Bakgrunn
Cerro vart fødd i Sydney i 1995 og voks opp i Hills-distriktet. Ho har argentinsk, filippinsk, fransk og spansk bakgrunn.

Etter endt vidaregåande skule fokuserte Cerro på musikkarrieren sin, og ho skreiv platekontrakt med Albert Music i november 2012. Året etter tok ho artistnamnet Montaigne, som er henta frå den franske renessansefilosofen Michel de Montaigne. I 2014 gav ho ut sin første singel, «I Am Not an End», og skreiv sidan ny platekontrakt med Wonderlick Entertainment.

I 2016 følgde debutalbumet *Glorious Heights* med songane «Clip My Wings», «In the Dark» og «Because I Love You». I 2019 kom oppfølgjaralbumet til Montaigne, *Complex*

### Eurovision Song Contest 2020
6. desember 2019 vart det kunngjort at Montaigne var ein av deltakarane i *Eurovision – Australia Decides*, den australske uttakinga til Eurovision Song Contest. Under finalen 8. februar 2020 vann Montaigne tevlinga med songen «Don't Break Me», og ho skulle difor ha representert Australia i den fyrste semifinalen av Eurovision Song Contest 2020 tysdag 12. mai 2020 i Rotterdam i Nederland. Etter at tevlinga vart avlyst på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 fekk Montaigne oppdraget med å representere Australia i Eurovision Song Contest 2021 med songen «Technicolour».

## Diskografi

### Studioalbum

* 2016 – *Glorious Heights*
* 2019 – *Complex*

### EP-ar

* 2014 – *Life of Montaigne*

### Singlar

* 2014 – «I Am Not an End»
* 2014 – «I'm a Fantastic Wreck»
* 2015 – «Clip My Wings»
* 2016 – «In the Dark»
* 2016 – «Because I Love You»
* 2018 – «For Your Love»
* 2019 – «Ready»
* 2019 – «Love Might Be Found (Volcano)»
* 2020 – «Don't Break Me»
* 2021 – «Technicolour»

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Montaigne|Montaigne]]» frå ,  den 25. mars 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Lake Malawi

**Lake Malawi** er eit tsjekkisk indie pop-band frå Třinec i Tsjekkia og vart skipa i 2013. Bandet består av hovudvokalist, gitarist og keyboardist Albert Černý, bassist og keyboardist Jeroným Šubrt og trommeslagaren Antonín Hrabal. Lake Malawi vart skipa av Černý, etter at han forlét sitt førre band, Charlie Straight. Debut-EP-en *We Are Making Love Again* vart sloppen i 2015, etterfulgt av debutalbumet *Surrounded by Light* i 2017. Gruppa representerte Tsjekkia i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Friend of a Friend», der dei kom på ellevteplass i finalen.

## Bakgrunn
Lake Malawi vart skipa av frontfigur Albert Černý etter at hans førre band, Charlie Straight, vart oppløyst september 2013. Bandnamnet Lake Malawi er inspirert av songen «Calgary» av Bon Iver, frå bandet sitt selvtitulerte album frå 2011. Gruppa gav seinare ut debutsingelen «Always June» i 2014, og framførte han live under eit intervju med BBC London. I 2014 opptredde Lake Malawi ved fleire store tsjekkiske musikkfestivalar som Colours of Ostrava og Rock for People, og dessutan The Great Escape Festival i Storbritannia. I 2015 gav gruppa ut sin første EP, *We Are Making Love Again*. Lake Malawi har vore oppvarmingsband for fleire internasjonale artistar som har hatt konsertar i Praha, blant andre The Kooks, Mika  og Thirty Seconds to Mars. I 2016 forlét trommeslagar Pavel Palát bandet og vart erstatta av Antonín Hrabal.

I 2017 slapp Lake Malawi debutalbumet *Surrounded by Light* på eige merke. To singlar vart utgjeven frå albumet, tittelsporet «Surrounded by Light» og songen «Paris», som begge tok seg inn på hitlisten Rádio – Top 100 i Tsjekkia. Hovudgitarist Patrick Karpentski forlét bandet seint i 2017.

I 2019 vart Lake Malawi vald til å representere Tsjekkia i Eurovision Song Contest med songen «Friend of a Friend».

## Medlemmar

* Albert Černý (2013–) – vokal, gitar, keyboard
* Jeroným Šubrt (2013–) – bass, keyboard
* Antonín Hrabal (2016–) – trommar

### Tidlegare

* Pavel Palát (2013–16) – trommar
* Patrick Karpentski (2013–17) – gitar

## Diskografi

### Studioalbum

* *Surrounded by Light* (2017)

### EP

* *We Are Making Love Again* (2015)

### Singlar

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lake Malawi (band)|Lake Malawi (band)]]» frå ,  den 25. mars 2021.*
Kate Miller-Heidke

**Kate Miller-Heidke** (uttalt /ˈhaɪdki/; ) er ein australsk songar, låtskrivar og skodespelar. Sjølv om ho er klassisk skolert, har ho ein etablert karriere innan alternativ pop. Ho skreiv kontrakt Sony Australia, Epic i USA og RCA i Storbritannia, men er no ein uavhengig artist. Miller-Heidke representerte Australia i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel med songen «Zero Gravity».

## Bakgrunn
Miller-Heidke vart uteksaminert frå St Aidan's Anglican Girls' School i 1998, og tok seinare ein bachelorgrad i musikk og klassisk song ved Queensland Conservatorium of Music, etterfulgt av ein mastergrad i musikk ved Queensland University of Technology. Som klassisk songar har ho vunne fleire prisar, inkludert Elizabeth Muir Prize (2000), Donald Penman Prize (2001), Linda Edith Allen Memorial Prize (2002) og Horace Keats Prize (2002). Miller-Heidke har opptredd i *Orpheus in the Underworld* (2000), *Venus og Adonis* (2002) og *The Pilgrim's Progress* (2002). 

Miller-Heidke spelte i fleire band i Brisbane før ho starta som soloartist i 2002. I 2006 skreiv ho kontrakt med Sony Australia,og slapp sin tredje EP, *Circular Breathing*, same år, etterfulgt av debutalbumet *Little Eva* 15. juni 2007. Albumet vart sertifisert med gull i Australia. Det andre albumet til Miller-Heidke, *Curiouser*, vart sloppe i Australia 18. oktober 2008. 

I februar 2019 vann Miller-Heidke den australske songtevlinga *Eurovision – Australia Decides* med songen «Zero Gravity» på tv-kanalen SBS. Gjennom sigeren fekk ho representere Australia i Eurovision Song Contest 2019. Der enda ho på ein niendeplass i finalen.

## Diskografi
**Album:**
* *Little Eve* (2007)
* *Curiouser* (2008)
* *Fatty Gets a Stylist* – *Liberty Bell* utanfor Australia (2011)
* *Nightflight* (2012)
* *O Vertigo*! (2014)

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*
Peder Næsset

**Peder Pedersson Næsset** () var ein fiskar, gardbrukar og politikar frå Ørland. Han var ordførar i Ørland herad 1917-28 og stortingsrepresentant 1928–30.

Næsset dreiv fiske i tida 1881–96, deltok denne perioden årleg i lofotfisket. I 1896 overtok han farsgarden. Frå 1899 hadde plass heradsstyret til og med 1928, varaordførar 1911–16 og ordførar 1917-28. Jamsides var han i fleire år medlem i forliksråd, fylkesskulestyret og 1907-43 i Fosen fiskeristyre. Han var leiar av forstandarskapet i Ørland Sparebank 1904–07, styremedlem i banken 1908–41, styreformann dei siste sju åra.

Næsset representerte valkrinsen Sør-Trøndelag på Stortinget i treårsbolken 1928–30, vald for Bondepartiet. På Tinget var medlem i Kyrkje- og skulekomiteen. 

Den 27. mai vart Næsset og sonen Kåre arrestert av Gestapo under ein razzia. Grunna sin høge alder vart han sett fri, sonen sat fengsla til mai 1945.

Anders N. Næsset var tremenningen hans.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Winnebago County i Wisconsin

**Winnebago County** er eit fylke i den USA-amerikanske delstaten Wisconsin. Fylket ligg aust i delstaten. Winnebago har eit areal på 1&nbsp;499 km², 363 km² er dekt av vatn. Folketalet er i 2020 kring 170&nbsp;000. Fylkesadministrasjonen held til i byen Oshkosh. 

Fylket vart grunnlagt i 1840 og har namn etter folkegruppa som budde i området før den europeiske innvandringa til Nord-Amerika. Ved folketeljinga 2000 vart 52,4% av ibuarane registrert som tyskætta og 6,2% av irsk ætt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Winnebago County, Wisconsin|Winnebago County, Wisconsin]]» frå ,  den 25. mars 2021.*