open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Frank Hansen

**Frank Hansen** () er ein norsk tidlegare roar og olympisk meister frå Tøyen i Oslo. Han rodde ofte saman med veslebroren Alf Hansen.

## Karriere
Frank Hansen var innom både ski og bryting før han enda opp med roing som "sin" idrett i 1962. Han dreiv mykje med einarroing fram til 1970-talet, og deltok i internasjonale roarregattaar i Ratzeburg og Luzern. På denne tida hadde ikkje nordmenn delteke i desse tevlingane tidlegare. Under sommar-OL 1972 i München rodde Hansen dobbeltsculler saman med Svein Thøgersen, og dei tok olympisk sylv. Etter dette vart det veslebroren Alf Hansen som vart Frank sin faste makker. 

I 1975 vart brørne Hansen for fyrste gong verdsmeistrar i dobbeltsculler, og vann for dette Morgenbladets gullmedalje. Brørne deltok i Sommar-OL 1976 i Montreal og tok gull i dobbeltsculler; den einaste gullmedaljen Noreg fekk i leikane dette året. For denne sigeren vann dei Fearnleys olympiske ærespris same året. Også i åra 1978 og 1979 vart brørne verdsmeistrar.

Då Noreg i 1980 boikotta Sommar-OL 1980 i Moskva, la Frank Hansen opp som profesjonell roar. Då hadde han vunne olympisk gull og sylv, tre VM-gull, samt fleire andre medaljar. Etter at han la opp, vart Frank Hansen norsk landslagstrenar i roing.

## Prisar

* 1975: Morgenbladets gullmedalje
* 1976: Fearnleys olympiske ærespris
* 1976: Æresmedlem i Ormsund Roklub.

## Kjelder
* NBL-artikkel om Frank Hansen, skriven av Matti Goksøyr.
Arne B. Mollén

**Arne B. Mollén** () var ein norsk idrettsleiar. Han var president i Norges Fri-idrettsforbund frå 1952 til 1955, og vart seinare leiar for Norges idrettsforbund og olympiske og paralympiske komité i seksten år, frå 1969 til 1985. Han hadde då vore viseformann frå 1965.

Mollén vart tildelt *Den olympiske orden* av Den internasjonale olympiske komité i 1989. I 1991 vart hantildelt Fearnleys olympiske ærespris som fyrste idrettsleiar.

## Kjelde

**Denne artikkelen byggjer på «[[:no:Arne B. Mollén|Arne B. Mollén]]» frå ,  den 7. desember 2011.*
Gunnvor Advocaat

**Gunnvor Henriette Advocaat** () var ein norsk biletkunstnar. Ho var ein av Noregs fremste kunstnarar innan nonfigurativt måleri.

Far hennar var diplomat og familien budde fleire ulike stader i utlandet under oppveksten hennar. Ho byrja kunstutdanninga si relativt seint, som 25-åring, med å gå teikneskule i Nederland. 1938-39 gjekk ho så på Kunstakademiet i Haag, 1942-43 var ho elev på Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo, og 1943-48 studerte ho ved Kunstakademiet i Oslo under Axel Revold, Aage Storstein og Jean Heiberg. Etterpå gjorde ho fleire studiereiser i Europa. Ho debuterte på Haustutstillinga i 1948. Gjennombrotet hennar kom 1957-58. I lag med Inger Sitter, Gunnar S. Gundersen, Jakob Weidemann, Knut Rumohr, Odd Tandberg, Anna-Eva Bergman og Øistein Thurman vart ho i dei følgjande åra banebrytar for det abstrakte måleriet i Noreg.  Ho hadde den fyrste separatutstillinga si i 1962.

I 1959 gifte ho seg med kollegaen Øistein Thurman og dei busette seg i Roma. Der budde og arbeidde dei til 1968 då dei flytte til Sicilia. Somrane var dei heime i Noreg. Advocaat flytte attende til Noreg i 1992. Siste separatutstillinga si hadde ho i 1996. Året etter døydde ho, 83 år gamal.

Kunsten hennar, særleg frå 1950- og 1960-talet, er prega av geometrisk abstraksjon.
Målarstykka, akvarellane og serigrafia ber preg av eit koloristisk talent og sans for artistiske verdiar og effektar. Ho utvikla seg frå ei fast, forenkla figurativ uttrykksform fram til balanserte, reine og rolege abstrakte komposisjonar på 60- og 70-talet som vert karakteriserte som svært harmoniske. Bileta hennar frå 50-talet hadde ofte ein romantisk karakter utan definerte former og «grumsete» fargar. Under Roma-opphaldet ljosna fargane og i 1974 viste ho i Kunstnernes hus nye målarstykke i klåre, ljose fargar dominert av raudt og blått. Bileta var bygde opp av store, rolige fargeplan med ein streng komposisjon. Utover 70-åra løyste flatene seg opp og fargane vart dempa og duse. 

I *Norske grafikere i dag* skreiv Advocaat: 
«I grafikk som i maleri er mitt mål presis avveining i komposisjon av fargede planformers spenning og balanse, størrelsesform, bevegelse i rom. Derfor passer den nonfigurative uttrykksformen meg best.»  

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunnvor Advocaat|Gunnvor Advocaat]]» frå ,  den 7. desember 2011.*  
  

## Bakgrunnsstoff
*
Svenskegrensa

**Svenskegrensa** er den vanlege nemninga på landegrensa mellom Noreg og Sverige. Vasskiljet langs delar av dei skandinaviske fjella, gjerne kalla *Kjølen*, dannar store delar av den 1&nbsp;630 kilometer lange grensa. På norsk side ligg fylka Viken, Innlandet, Trøndelag, Nordland og Troms og Finnmark langs svenskegrensa, mens på svensk side ligg Västra Götalands län, Värmlands län, Dalarnas län, Jämtlands län, Västerbottens län og Norrbottens län langs grensa.

Europaveg 6 ved Svinesund og Riksveg 2/Riksväg 61 ved Morokulien er dei mest trafikkerte grenseovergangane. Andre viktige grenseovergangar er på Europaveg 18 ved Ørje og Europaveg 14 ved Meråker/Storlien.

Den noverande grenselinja mellom Noreg og Sverige vart trekt i 1751 under fredstida midt på 1700-talet.

## Referansar
Perfeksjon

**Perfeksjon**, at noko er **perfekt**, viser til noko som er fullkome eller fullstendig, og som ikkje har behov for å betrast. Det finst mange ulike idear om perfekte skapnader, samfunn og ting, og emnet er blitt handsama innan filosofi av mellom andre Aristoteles, Aquinas og Leibniz.
Krzysztof Zalewski

**Krzysztof Zalewski** (, Lublin) er ein polsk songar. Han vann den polske versjonen av *[[Idol 2003 Polen|Idol 2003]]*.

## Diskografi
;Album
* 2003: *Idol Top 10 II Edycja*

* 2003: *Pistolet - Zalef*
* 2013: *Zelig*
* 2016: *Złoto* 
* 2018: *Zalewski śpiewa Niemena*
* 2020: *Zabawa*
* 2024: *Zgłowy*
;Singlar
* *What I Am*
* *Znikam*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Krzysztof Zalewski|Krzysztof Zalewski]]» frå ,  den 7. desember 2011.*
Kjedelinja

**Kjedelinja** er den kurva som vert danna av ei tung, fullstendig bøyeleg, homogen kjede som er festa i endepunkta og heng fritt under påverknad av tyngdekrafta. Gottfried Leibniz (1646–1716) var den første som kom fram til ei riktig matematisk likning for kjedelinja. Kurven kan uttrykkast ved likninga 
\ y = a \cdot \cosh\left(\frac{x}{a}\right)

der cosh er den hyperbolske cosinusfunksjonen, og a er skjeringspunktet med y-aksen.

## Kjelder
* kjedelinjen. (2011-12-07) I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå http://snl.no/kjedelinjen
Kjederekning

**Kjederekning** er ein måte å setje opp visse reknestykke som skal lette rekninga ved å gjere henne mekanisk. Kjederekning hadde tidlegare, særleg på 1700-talet, ein viktig plass i undervisninga, men er no lite i bruk. Liknande metodar kan ein òg finne i eldre indisk matematikk.

Eit døme er oppgåva: Kor mange kroner kostar 5 meter tøy når 24 yards kostar £18? (1 yard = 0,914 m, £1 = 18,20 kr). Svaret finn ein ved å dividere produktet av dei tala som står til høgre for streken, med produktet av dei som står til venstre: 

Svaret er kring 75 kroner. 

## Kjelder

*
Kevin Borg

**Kevin James Borg**, kjend som **Kevin Borg** () er ein maltesisk songar. Han bur og arbeider i Sverige, der han òg vart kjend etter at han vann *[[Idol 2008 Sverige|Idol 2008]]*.

## Karriere
I 2006 deltok han i den maltesiske nasjonale finalen i Eurovision Song Contest med songen «You're My Dream», og kom på åttandeplass. Året etter deltok han igjen med songen «Whenever», og kom på fjerdeplass.

I 2006 og 2007 prøvde han å få representere Malta i Eurovision Song Contest, men vann ikkje den nasjonale finalen.

Hausten 2008 deltok han og vann Idol 2008. Han vann med vinnarsongen «With Every Bit of Me» med 76 prosent av røystene.

Debutalbumet hans vart utgjeve i mars 2009. Same vår var han også på turnè i Sverige. 10. juni 2009 song Borg både den maltesiske og den svenske nasjonalsongen før ein VM-kamp i fotball mellom Sverige og Malta på Gamla Ullevi i Göteborg. Seinare i 2009 spelte han hovudrolla i den svenske oppsettinga av High School Musical på Göta Lejon. Seinare var han også med på Allsång på Skansen, der han mellom anna song songar frå High School Musical, saman med Caroline Johansson Kuhmunen. Hausten 2011 hadde han rolla Danny i musikalen Grease på Kristianstad Teater med Underhållningspatrullen.

## Fotball
Borg spelte ei stund fotball i klubben Floriana FC som ligg i den høgaste divisjonen av maltesisk fotball.

## Diskografi
;Album
* 2009: *[[The Beginning]]*

;Singlar
* 2008: *[[Livin' on a Prayer]]*
* 2008: *[[With Every Bit of Me]]*
* 2009: *[[Street Lights]]*
* 2011: *[[Sunrise]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Kevin Borg|Kevin Borg]]» frå ,  den 7. desember 2011.*
Kjegleflate

Ei **kjegleflate** er på ei kjegle ei flate i rommet som ein får ved at ei rett linje dreier seg om eit punkt på linja, og samstundes støttar seg til ei kurve kalla direktrisa eller styrelinja. Den rette linja blir kalla generatrisa eller den skildrande linja, og det faste punktet er toppunktet for kjegleflata. Når styrelinja er ein sirkel, vert kjegleflata kalla sirkulær, og linja frå toppunktet til sentrum av sirkelen vert kalla aksen. Når aksen står vinkelrett på planet til styresirkelen er kjegleflata ei omdreiingskjegleflate, og han kan òg skildrast av det eine beinet til ein vinkel når vinkelen dreier seg om det andre. Kjegleflata vert då sagt å vere rett. I motsett fall vert han sagt å vere skeiv. Kvar ei fullstendig kjegleflate består av to delar (kapper), éin på kvar side av toppunktet.

## Kjelder
*
Sad Songs (Say So Much)

«**Sad Songs (Say So Much)**» er ein song av Elton John på albumet *[[Breaking Hearts]]* frå 1984. Det er siste song på albumet og vart gjeven ut som singel. Singelen nådde femteplass i USA. Teksten skildrar korleis ein stundom må lytte til gamle bluesklassikarar på radio når ein føler seg nedfor, eller når ein kjæraste har forlate ein. 

Musikkvideoen vart filma i ei gate i Rushcutters Bay i Sydney med John der han verken hadde på seg briller eller speler piano. 

John spelte songen på One Night Only: The Greatest Hits Live at Madison Square Garden med den kanadiske rockestjerna Bryan Adams.

## Medverkande
*Elton John: klaverinstrument, solovokal
*Davey Johnstone: gitar, vokal
*Dee Murray: bass, vokal
*Nigel Olsson: trommer, vokal

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sad Songs (Say So Much)|Sad Songs (Say So Much)]]» frå ,  den 7. desember 2011.*
Nikita av Elton John

«**Nikita**» er ein song av den engelske songaren Elton John om den kalde krigen frå albumet *[[Ice on Fire]]* frå 1985. Han vart gjeven ut som singel seint i 1985 og vart ein stor suksess i mange land.

I songen skildrar Elton John ein forelsking for ein vakker austtysk grensevakt, som han ikkje kan treffe fordi han ikkje har løyve til å reise inn i landet. George Michael syng korvokal på songen, som elles er kjend for ein særeigen synthesizersolo. Songen nådde tredjeplass i Storbritannia, sjuandeplass i USA og andreplass i Noreg.

Videoen for songen vart regissert av Ken Russell, med Anya Major i rolla som Nikita og ei framferd av Justin Lewis. Russell hevdar han ikkje visste at Nikita var eit mannsnamn på russisk (t.d. Nikita Khrusjtsjov) og Elton John godtok manuset skriven av Russell der kjærasteforholdet var mellom ein mann og ei kvinne. Grensevakta i videoen er derfor ei vakker, blond kvinne med kort år. I seinare intervju har John, som er opent homofil, innrømd at Nikita er eit mannsnamn på russisk.

## Medverkande
* Elton John – GS piano, vokal, synth, korvokal
* Dave Mattacks – trommer
* David Paton – bass
* Nik Kershaw – elektrisk gitar
* George Michael – korvokal
* Fred Mandel – synthesizer
* Davey Johnstone – korvokal

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Sal og salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nikita (song)|Nikita (song)]]» frå ,  den 7. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Clark Terry

**Clark &laquo;Mumbles&raquo; Terry** () var ein amerikansk jazztrompetist, flygelhornist, bandleiar og komponist.

Han var kjend for ein varm tone og evna til å spele ei lang rekke artikulasjonsnyansar berre med leppene, altså utan bruk av ventilar. Dette influerte Miles Davis og ei mengd andre trompetistar. Klangideane hans gjorde at han vende seg til flygelhornet, eit instrument han beherska på ein meisterleg måte og som i større grad blei akseptert i jazzmusikken på grunn av Terry.  

Terry var verksam både som bandleiar og som solist. Han komponerte over 200 songar, underviste og skreiv fleire bøker. Han blei nominert for Grammy tre gonger og i 2010 fekk han Grammy i kategorien *Lifetime Achievement Award*. Han har fleire æresdoktorat og ein plass i *Kansas City's Jazz Hall of Fame*.

På 1970-talet spelte han med skandinaviske musikarar i det norske Bodega Band (1972), Arne Domnérus, Mads Vinding og Lennart Åberg. Han har spelt på Oslo Jazzfestival (Cosmopolite i 1999 og Kulturkirken Jakob i 2004).

## Diskografi i utval

## Publikasjonar
* *Let's talk trumpet. From legit to jazz.* Phil Rizzo, Creative Jazz Composers, Bowie (Maryland) 1973, Musikpartitur: Studien und Etüden, ca. 100 S., (siehe Homepage von C. Terry)
* *Clark Terry's System of Circular Breathing for Woodwind and Brass Instruments.* Terry-Rizzo, Cleveland (Ohio) 1976, 8 S.
* *The Interpretation of the jazz language.* Phil Rizzo, Cleveland 1977, 209 S.

## Kjelder
*Denne artikkelen er ei omsetting av «Clark Terry» frå , den 7. desember 2011.

## Bakgrunnsstoff
*clarkterry.com
*pbs.org med lydklipp og biografi
*bilde frå Trondheim (1972).
*Intervju i ''Jazzwax'' (2010)
Leather Jackets

***Leather Jackets*** er det 20. studioalbumet til den britiske songaren Elton John, spelt inn i Sol Studios i England og Wisseloord Studios i Nederland. Albumet kom ut i 1986. Det var det første albumet hans som ikkje gav han nokon Topp 40-singlar i verken USA eller Storbritannia sidan *[[Tumbleweed Connection]]* i 1970-åra, som det ikkje vart henta singlar frå. Det er òg det Elton John-albumet som har gjort det dårlegast på albumlistene i karrieren hans. I 2006 omtalte John albumet som det han likte minst av dei han hadde laga, medan Bernie Taupin meinte dette var *[[The Big Picture av Elton John|The Big Picture]]*. 

«Heartache All Over the World» var den einaste singelen som klarta inn på lista i USA, men nådde ikkje ein gong Topp 50. «Slow Rivers» er eit samarbeid med Cliff Richard som vart gjeven ut som singel i Storbritannia. 

Roger Taylor og John Deacon frå Queen speler høvesvis trommer og bassgitar på songen «Angeline».

Dette var det siste studioalbumet til John som vart produsert av Gus Dudgeon. 

Dette er det einaste av studioalbuma til John som per 2011 ikkje har blitt remastra. 

## Innhald

## Medverkande

*Vickey Brown – korvokal (7)
*Alan Carvell – korvokal (2, 4, 5, 7-10)
*John Deacon – bassgitar on «Angeline»
*Kiki Dee – korvokal (6)
*Graham Dickson – elektronisk perkusjon (1, 3, 4, 7)
*Gus Dudgeon – trommeprogrammering (1), elektronisk perkusjon (1, 4, 7)
*Martin Fjord – orkesterbestilling på «Slow Rivers»
*Elton John – vokal, Yamaha GS1 (1, 8), akustisk piano (2, 4-6, 10), Roland JX-8P (2, 11), MIDI-piano (3), Yamaha CP-80 (11)
*Davey Johnstone – akustisk gitar (1-5, 7, 9), elektrisk gitar (2-11), korvokal (2, 4, 5, 7-10)
*Katie Kissoon – korvokal (2)
*Shirley Lewis – korvokal (4, 5, 8-10)
*Jody Linscott – perkusjon (3), tamburin (7)
*Fred Mandel – synthesizerprogrammering og sequencing (1, 4, 7), Yamaha DX7 (2, 6, 9), Korg DW-8000 (3, 10), Roland JX-8P (4, 11), Roland Jupiter 8 (5, 6, 10, 11), Roland P60 (7, 9), Prophet 2000 (7), Yamaha TX816 Rhodes (10), akustisk piano (11)
*Dave Mattacks – trommer (2, 5)
*Charlie Morgan – trommer (2, 4, 6, 7, 9-11), electronic perkusjon (4)
*Gordon Neville – korvokal (4, 5, 7-10)
*James Newton-Howard – strykearrangement og dirigent på «Slow Rivers»
*David Paton – bassgitar (2, 3, 5, 9-11)
*Frank Ricotti – perkusjon (2)
*Cliff Richard – vokal på «Slow Rivers»
*Roger Taylor – trommer på «Angeline»
*Paul Westwood – bassgitar on «Slow Rivers»
*Pete Wingfield – korvokal (2)
*Gavyn Wright – orkesterleiar på «Slow Rivers»

;Teknisk
*Produsert av Gus Dudgeon
*Lydteknikar på spor 1, 3, 4, 6, 7, 9, 10 og 11: Graham Dickson
*Lydteknikar på spor 2, 5, 6 og 8: Stuart Epps
*Assisterande lydteknikar – Albert Boekholt and Ronald Prent
*Miksa av Graham Dickson og Gus Dudgeon
*Studiokoordinatorar – Steve Brown og Adrian Collee
*Kunstverk – David Costa
*Fotografi – Gered Mankowitz
*Mastering av Greg Fulginiti (USA)

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leather Jackets (album)|Leather Jackets (album)]]» frå ,  den 7. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lise Amundsen

**Lise Amundsen** () var ein norsk bilethoggar og designar. Ho var busett i Halden.

## Utdanning
Amundsen gjekk på Statens Håndverks- og Kunstindustriskole i Oslo frå 1950 til 1955. I 1955 og 1959 var ho hospitant hjå bilethoggaren Nils Flakstad og i 1957 studerte ho under Anthony Caro på St. Martins School of Art i London. I åra 1964 til 1964 gjekk ho i steinhoggarlære hjå Fagernes i Halden.

## Bilethoggar
Som bilethoggar arbeidde Amundsen i materiala tre, bronse, granitt, bergkrystall og stål. Skulpturane hennar er abstrakt symbolretta. Kunstverka hennar finst som offentlege utsmykkingar mange stader i landet. Ho er ekstra godt representert i heimfylket, Østfold, og verka hennar er også å finne utanlands. Ho hadde ei lang rekkje separatutstillingar i Noreg og var på Haustutstillinga og på kollektivutstillingar også i utlandet.

## Designar
Frå 1961 til 1975 arbeidde ho som designar for mellom andre Halden Bomullsspinderi og Væveri, Sellgrens Veveri og Rauma Ullvarefabrikk. Ho formgav mellom anna ryeteppe.

Amundsen var med på å starta Halden Husflidslag.

## Separatutstillingar
* 2010 - Sandefjord kyrkje
* 2008 - Konservativen i Halden
* 2007 - Storedal Kultursenter i Sarpsborg
* 2006 - Galleri New Form i Trelleborg i Danmark
* 2005 - Botner Gård i Høland
* 2003 - Storedal Kultursenter i Sarpsborg
* 2001 - Galleri Kjeldaas i Oslo
* 2000 - Gamle Tomb Galleri i Råde
* 2000 - Galleri Adamstuen i Oslo
* 1998 - Galleri Skåra i Fredrikstad
* 1998 - Fredriksten Festning i Halden
* 1996 - Galleri Skallum i Oslo
* 1995 - Holle i Tyskland
* 1993 - Oppegård kunstforening
* 1992 - Skogbruksmuseet i Elverum
* 1991 - Arendal kunstforening
* 1990 - Oskarshamn kunstforening
* 1990 - Thisted kunstforening
* 1989 - Galleri Varden i Moss
* 1988 - Lovisenberg sykehus
* 1988 - Galleri Stampen i Fredrikstad
* 1987 - Galleri Rakeng i Halden
* 1987 - Askim kunstforening
* 1985 - Sandefjord kunstforening
* 1985 - Galleri BI-Z i Kristiansand
* 1984 - Hurum kunstforening på Holmsbu
* 1984 - Hamar kunstforening
* 1983 - Rakkestad kunstforenning
* 1982 - Galleri Homansbyen i Oslo
* 1981 - Galleri Borg 80 i Grålum
* 1979 - Sarpsborg kunstforening
* 1978 - Halden kunstforening

## Kjelder
Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra

***Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra*** er eit konsertalbum av Elton John og Melbourne Symphony Orchestra spelt inn i Sydney Entertainment Centre den 14. desember 1986. Konserten var den siste av ei rekkje konsertar gjennomført dei siste to månadane av 1986. Konsertane bestod av to sett: det første med Elton og det 14 mann store bandet hans, inkludert korvokalistar og ei blåserekkje, samt det prangande scenekostymet hans med Mohawk- og Tina Turner-parykkar og underleg augesminke. Det andre var med John, bandet hans og det 88 mann store Melbourne Symphony Orchestra. Dette var det siste albumet til Elton med det opphavlege vokaleregisteret hans, før han måtte ha ein halsoperasjon i januar 1987. 

James Newton-Howard, som på denne tida var ein lovande filmkomponist i Hollywood, var dirigent for orkesteret. Han skreiv òg ut arrangementet for orkesteret. 

Konserten vart òg gjeven ut som heimevideo på både laserdisc og VHS. 

## Innhald

## Medverkande

*Elton John: Piano, vokal
*Davey Johnstone: Gitarar
*David Paton: Bassgitar
*Charlie Morgel: Trommer
*Fred Mandel: Klaverinstrument, synthesizerar
*Ray Cooper: Perkusjon
*Jody Linscott: Perkusjon
*Alan Carvell: Korvokal
*Gordon Neville: Korvokal
*Shirley Lewis: Korvokal
*James Newton-Howard: Orkesterarrangement, dirigent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra|Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra]]» frå ,  den 8. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elton John's Greatest Hits Vol. 3

***Elton John's Greatest Hits Volume III 1979-1987*** er eit samlealbum av den britiske songaren Elton John som kom ut i 1987 i berre USA og Canada. Det inneheld nokre av dei største hittane hans frå 1979 til 1986. 

Ein tredjedel av albumet var henta frå albumet *[[Too Low for Zero]]* frå 1983, albumet som selde best og hadde fått best kritikk i denne perioden. I USA selde albumet til gullplate i februar 1989 og til dobbel platinaplate i oktober 1995. 

I 1992 vart albumet sletta og erstatta av *[[Greatest Hits 1976–1986]]*. 

## Innhald
I Don't Wanna Go on with You Like That

«**I Don't Wanna Go on with You Like That**» er ein song av Elton John på albumet *[[Reg Strikes Back]]* frå 1988. Songen vart skriven av John og samarbeidspartnaren Bernie Taupin. Songen nådde 30. plass i Storbritannia, men nådde heilt til andreplassen i USA i august 1988. Songen vart òg den åttande førsteplassen til John på adult contemporary-lista. Det vart òg gjeven ut ein 12"-singel av songen på vinyl. Denne miksen av songen finst på *[[To Be Continued|To Be Continued...]]*, som kom i 1990. 

Songen skildrar eit kjærleiksforhold som er i ferd med å ta slutt. Songen vart mykje spelt på konsertane hans i 1990-åra. 

## Medverkande
*Elton John: piano, vokal, Roland elektrisk piano
*Davey Johnstone: akustisk gitar, korvokal
*Fred Mandel: synthesizerar
*Charlie Morgan: trommer
*Dee Murray: korvokal
*Nigel Olsson: korvokal
*David Patton: bass

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Don&#39;t Wanna Go on with You Like That|I Don&#39;t Wanna Go on with You Like That]]» frå ,  den 8. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wrap Her Up

«**Wrap Her Up**» er ein song av den engelske popsongaren Elton John på albumet *[[Ice on Fire]]* frå 1985. George Michael syng duett med John på songen. 

Mot slutten av songen vert det nemnd fleire kjende kvinner, som Kiki Dee, som Elton John song duetten «Don't Go Breaking My Heart» med i 1976. Ho syng òg korvokal på «Wrap Her Up». Dee er òg med i musikkvideoen der John kastar ei fløytekake i andletet hennar. Andre som vert nemnde er Marlene Dietrich, Rita Hayworth, Marilyn Monroe, Katharine Hepburn, Dusty Springfield, Billie Jean King, Vanessa Williams, Nancy Reagan, Julie Andrews, Annie Lennox, Shirley Temple, Tallulah Bankhead, prinsesse Caroline av Moncaco, Little Eva, Mata Hari, Joan Collins, Brigitte Bardot, Doris Day og Samantha Fox.

Elton spelar verken piano eller klaverinstrument på denne song.

## Medverkande
*Elton John: Vokal
*George Michael: Vokal
*Davey Johnstone: Elektrisk gitar, korvokal
*Fred Mandel: Klaverinstrument, sequencers
*David Bitelli: Tenor- og barytonsaksofon
*Paul Spong: Trompetar
*Raul D'oleivera: Trompetar
*Rick Taylor: Trombone
*Phil Todd: Altsaksofon
*James Newton Howard: Strykearrangement
*Kiki Dee: Korvokal
*Katie Kissoon: Korvokal
*Pete Wingfield: Korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wrap Her Up|Wrap Her Up]]» frå ,  den 7. desember 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*
The Complete Thom Bell Sessions

***The Complete Thom Bell Sessions*** er ein EP gjeven ut av Elton John. Det vart spelt inn i 1977 og utgjer alle songane Elton John og produsent Thom Bell spelte inn lag. Det kom ut i 1989 på MCA Records, og bestor av songar som tidlegare var gjeven i 1979 på The Thom Bell Sessions, samt songar spelte inn under den same innspelinga, som ikkje kom med på den opphavlege EPen. To av dei «nye» songane var skrivne i lag med John, medan Thom Bell og Bernie Taupin var medlåtskrivar på «Nice and Slow». Gary Osborne skreiv teksten til «Shine on Through». Fordi det aldri vart noko av det planlagde albumet som innspelingane var meint for, vart den sistnemnde songen spelt inn på ny og gjeven ut på albumet A Single Man i 1978.

## Innhald

## Sjå òg
* The Thom Bell Sessions

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Complete Thom Bell Sessions|The Complete Thom Bell Sessions]]» frå ,  den 8. desember 2011.*
Urbanus

**Urbanus** er markert på primstaven den 25. mai.  Merkedagen vart opphavleg feira til minne om pave Urban I, helgenpaven som levde på 200-talet. Mange stader, spesielt i Nordland, var Urbanus sådagen. 

Primstavmerket for dagen var ei bispehuve eller ei greip. 
 
## Kjelder

*Randi Ekrem (1992): *Primstaven : Tradisjonar og merkedagar*  ISBN 82-992691-0-5
Alexandra av Frederiksborg

**Alexandra** () er den tidlegare kona til prins Joachim av Danmark. Dei vart gift 18. november 1995, tok ut separasjon 22. september 2004 og vart skilt 8. april 2005. 

I samband med fødselsdagen til dronning Margrethe II av Danmark 16. april 2005 vart prinsesse Alexandra tildelt tittelen grevinne av Frederiksborg.

3. mars 2007 vart ho gift med den fleire år yngre Martin Jørgensen. Jørgensen er ein filmfotograf og har vore med på å lage programmar om den danske kongefamilien. Han har frå før ei dotter. Vigsla fann stad i Øster Egede kirke på Sydsjælland. Hennar to søner, prinsane Nikolai av Danmark og Felix av Danmark, var dei einaste frå kongefamilien som var til stades.

Ho er etter bryllaupet ikkje lenger medlem av det danske kongehuset, men held tittelen grevinne av Frederiksborg.

## Namn og titlar
* 1964–1995: Alexandra Christina Manley
* 1995–2005: Prinsesse Alexandra Christina av Danmark
* 2005–2007: Prinsesse Alexandra Christina av Danmark, grevinne av Frederiksborg
* 2007– i dag: Grevinne Alexandra Christina av Frederiksborg

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Alexandra, grevinne av Frederiksborg|Alexandra, grevinne av Frederiksborg]]» frå ,  den 8. desember 2011.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Alexandra af Frederiksborg|Alexandra af Frederiksborg]]» frå ,  den 8. desember 2011.*
Sacrifice av Elton John

«**Sacrifice**» er ein ballade av songaren Elton John med tekst av Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Sleeping with the Past]]* i 1989 og vart gjeven ut på singel i oktober 1989, og på ny i 1990. Singelen vart populær, særleg i Frankrike og Storbritannia der han gjekk heilt til topps på salslistene.

«Sacrifice» er inspirert av både Aretha Franklin-songen «Do Right Woman, Do Right Man» og skildra som ein Percy Sledge-song av Elton John. Bernie Taupin hevda det er ein av dei beste songane han skreiv. 

I musikkvideoen, som følgjer teksten, ser ein ei mann og ei kvinne som har problem i forholdet sitt etter å ha gifta seg og fått ei dotter. Etter at dei går kvar sin veg, fostrar mannen dottera aleine. 

«Sacrifice» har vorte spelt av andre artistar som Sinéad O'Connor, Gregorian, Rob De Nijs og Karmina.

## Medverkande
*Elton John: vokal, Roland RD-1000 digitalt piano
*Davey Johnstone: elektrisk gitar
*Romeo Williams: bass
*Jonathan Moffett: trommer
*Guy Babylon: klaverinstrument
*Fred Mandel: klaverinstrument

## Salslister og salstal

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sacrifice (Elton John song)|Sacrifice (Elton John song)]]» frå ,  den 8. desember 2011.*
Healing Hands

«**Healing Hands**» er ein song av den britiske popsongaren Elton John, skriven av Elton John og Bernie Taupin. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Sleeping with the Past]]* i 1989 og var den første singelen frå albumet, på seinsommaren 1989. Songen gjekk inn på Topp 20 i USA. Sidan vart songen gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med «Sacrifice», og vart den første singelen Elton John fekk på toppen av singellista i Storbritannia. Songen var inspirert av Four Tops-songen «Reach Out, I'll Be There».

«Healing Hands» gjorde det forholdsvis bra i USA, og nådde 13. plass på Billboard Hot 100 og førsteplassen på Adult Contemporary-lista i oktober 1989. Songen nådde første gongen ikkje Topp 40 i Storbritannia, og det gjorde heller ikkje den første utgjevinga av oppfølgjaren «Sacrifice». Etter at BBC Radio One byrja å spele «Sacrifice» vart songen gjeven ut på nytt i heimlandet med «Healing Hands» på andre sida. Den doble A-sida toppa lista i Storbritannia i fem veker i strekk, og vart den første førsteplassen hans i heimlandet.

## Medverkande
*Elton John: klaverinstrument, solo- og harmonivokal
*Guy Babylon: klaverinstrument
*Davey Johnstone: gitar, korvokal
*Fred Mandel: klaverinstrument
*Romeo Williams: bassgitar
*Jonathan Moffett: trommer
*Marlena Jeter: korvokal
*Natalie Jackson: korvokal
*Mortonette Jenkins: korvokal
*Peter Iversen: Fairlight og Audiofile-programmering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Healing Hands (song)|Healing Hands (song)]]» frå ,  den 8. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* "Healing Hands", *The Billboard Book of Number One Adult Contemporary Hits* by Wesley Hyatt, s.&nbsp;352, Billboard Books (1999).

## Bakgrunnsstoff
*
Town of Plenty

**«Town of Plenty»** er ein Elton John-song frå albumet *[[Reg Strikes Back]]* frå 1988. Pete Townshend spelar akustisk gitar på songen, medan Davey Johnstone spelar elektrisk. Av korvokalistane på songen finn ein dei tidlegare bandmedlemmane til John, Nigel Olsson og Dee Murray. 

Singelen var den andre som vart gjeven ut frå albumet i Storbritannia, der han nådde 74. plass på singellista. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Town of Plenty|Town of Plenty]]» frå ,  den 8. desember 2011.*
Club at the End of the Street

«**Club at the End of the Street**» er ein livleg song av Elton John. Han vart gjeven ut på albumet *[[Sleeping with the Past]]* i 1989, og skildrar ein kveld på byen mellom to kjærastar på ein nattklubb. Teksten er skriven av Bernie Taupin, og fortel òg at musikken til Otis Redding og Marvin Gaye vert spelt på klubben.

Det vart laga ein animert musikkvideo til songen fordi Elton på denne tida var involvert i familien til den AIDS-sjuke Ryan White. Plateselskapet kravde ein video, men Elton var oppteken med White. Singelen gjekk inn på Topp 30 i USA sommaren 1990 og i Danmark gjekk songen heilt til topps. 

## Medverkande
*Elton John: klaverinstrument, solo- og harmonivokal
*Guy Babylon: klaverinstrument
*Davey Johnstone: gitar, korvokal
*Fred Mandel: klaverinstrument, gitar, orgel
*Romeo Williams: bassgitar
*Jonathan Moffett: trommer
*Vince Denham: saksofon
*Marlena Jeter: korvokal
*Natalie Jackson: korvokal
*Mortonette Jenkins: korvokal
*Peter Iversen: Fairlight og Audiofile-programmering

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Club at the End of the Street|Club at the End of the Street]]» frå ,  den 8. desember 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
To Be Continued

***To Be Continued...*** er ein samleboks på fire plater av Elton John med musikk frå dagane med Bluesology og fram til albumet kom ut. Det vart spelt inn fire nye songar for albumet («Made for Me», «You Gotta Love Someone», «I Swear I Heard the Night Talkin'» og «Easier to Walk Away»).

I USA selde albumet til gullplate i juni 1992 og platinaplate i november 2006.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:To Be Continued|To Be Continued]]» frå ,  den 8. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Google Docs

**Google Docs** (eller *Google Dokumenter* på norsk) er ein gratis nettbasert kontorpakke som inneheld program som teksthandsaming, rekneark og presentasjonar.

Google Docs er laga av Google, mest kjend for søkemotoren sin, og tillet brukarar å opprette og redigere dokument på internett. Redigering av eit dokument kan utførast av fleire brukarar samtidig i sanntid.  Google Docs kombinerer fleire ulike tenester, og programmet kan og importere fleire filformat. Google Docs har bakgrunn i dei tidlegare programma «Writely» og «Spreadsheets» som i oktober 2006 vart gjort om til eitt program. I tillegg vart presentasjonar innlemma i september 2007 (teknologien vart utvikla av Tonic Systems).

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
*
The Very Best of Elton John

***The Very Best of Elton John*** er eit samlealbum av Elton John, som kom ut i oktober 1990. Det var det første samlealbumet hans som spende over heile karrieren hans og det fjerde offisielle samlealbumet hans totalt. Det vart gjeve ut i mange andre land, men ikkje i USA.

Albumet inneheld songar frå det andre albumet hans, *[[Elton John av Elton John|Elton John]]* i 1970 til det nyaste albumet *[[Sleeping with the Past]]* i 1989. Etter den store hitten som «Sacrifice»/«Healing Hands» vart, vart albumet det tredje mest selde i Storbritannia i 1990 og vart ein stor hit i landet. Det låg to veker på førsteplassen på albumlista, og så ni veker på andreplassen. I alt låg albumet 145 veker inne på Topp 200 i Storbritannia og selde til platinaplate der i mars 1995. I Noreg låg albumet på toppen av VG-lista i heile 15 veker og totalt 32 veker inne på Topp 40.

Det inneheldt totalt 28 hitsinglar og dei nye songane «Easier to Walk Away» og «You Gotta Love Someone», som òg gjekk inn på listene mellom 1990 og 1991.

Det vart òg gjeve ut ei musikkvideosamling, som opphavleg vart gjeven ut på både laserdisc og VHS, og sidan på DVD.

## Innhald

## Musikkvideosamling
# "Your Song" (*Top of the Pops* 1971 konsertopptak)
# "Daniel" (tysk konsertopptak 1973)
# "Goodbye Yellow Brick Road" (*Top of the Pops* 1973)
# "Don't Go Breaking My Heart" (med Kiki Dee)
# "Sorry Seems to Be the Hardest Word" (BBC Live Christmas Show)
# "Rocket Man (I Think It's Going to Be a Long Long Time)" (konsertopptak Wembley 1977)
# "Blue Eyes"
# "I Guess That's Why They Call It the Blues"
# "I'm Still Standing"
# "Kiss the Bride"
# "Sad Songs (Say So Much)"
# "Passengers"
# "Nikita"
# "Wrap Her Up"
# "Candle in the Wind" (konsertopptak Australia 1986)
# "Saturday Night's Alright for Fighting"  (Prince's Trust 1987)
# "I Don't Wanna Go on with You Like That"
# "Philadelphia Freedom" (konsertopptak Verona 1989)
# "Sacrifice"
# "You Gotta Love Someone"

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Very Best of Elton John|The Very Best of Elton John]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Odd Djøseland

**Odd Djøseland** () er ein norsk tidlegare FrP-politikar. Han var varaordførar i Farsund kommune frå 1995 til 1999 og fyrste vararepresentant til Stortinget for Vest-Agder 1997-2001. 

Djøseland vart i 2008 dømd til to og eit halvt års fengsel for seksuelle overgrep mot ei mindreårig jente og ei psykisk utviklingshemma kvinne, for å ha hatt overgrepsbilete av barn (barnepornografi), og for å ha seksuelt sjikanert ei mindreårige jente. Han vart også idømd rettigheitstap i fem år. Delar av lovbrota han vart dømd for skjedde mens han var varaordførar.

## Referansar
The One av Elton John

***The One*** er det tjuetredje studioalbumet til den britiske musikaren Elton John. Det kom ut i 1992 og vart spelt inn i Studio Guillame Tell i Paris, produsert av Chris Thomas. Albumet var tilskriven Vance Buck. Plateomslaget vart designa av Gianni Versace.

*The One* låg tre veker på andreplassen i Storbritannia, utan å nå toppen. Det vart det mestseljande albumet til John i USA sidan 1975. I Noreg nådde albumet tredjeplassen på albumlista.

Olle Romo samarbeidde med John og tekstforfattar Bernie Taupin på ein song, «Runaway Train», der Eric Clapton syng duett med John. David Gilmour frå Pink Floyd spelar gitar på «Understanding Women». Den tidlegare trommeslagaren til John, Nigel Olsson, og korjenta Kiki Dee (som song duett med Elton John på songen «Don't Go Breaking My Heart») og gitarist Davey Johnstone song korvokal på nokre songar.

Dette var det første albumet til John etter at han var innlagt for rehabilitering frå narkotika- og alkoholmisbruk og bulimi i 1991.

Albumet selde til gullplate i USA i august 1992, platinaplate månaden etter og dobbelplatina i mai 1993.

## Innhald

## Medverkande
*Elton John – klaverinstrument, vokal
*Davey Johnstone – gitar (2-5, 7-9), korvokal (7, 9)
*David Gilmour – gitar på «Understanding Women»
*Olle Romo – trommer, perkusjon, trommeprogrammering
*Pino Palladino – bassgitar (1-8, 10)
*Mark Taylor – klaverinstrument (1-3, 6, 7)
*Guy Babylon – klaverinstrument og programmering (2-5, 7-11)
*Adam Seymour – gitar (1, 2, 6, 7)
*Eric Clapton – gitar og vokal på «Runaway Train»
*Nigel Olsson – korvokal (7, 9)
*Kiki Dee – korvokal (7, 9, 10)
*Jonice Jamison – korvokal (4)
*Carole Fredericks – korvokal (4)
*Beckie Bell – korvokal (4)

## Produksjon
*Produsert av Chris Thomas
*Lydteknikar: David Nicholas
*Assisterande lydteknikar – Alex Firla og Andy Strange
*Assisterande lydteknikar på «Runaway Train» – Andy Bradfield
*Spor #1-3, 5-9 & 11 spelt inn i Studio Guillaume Tell (Paris i Frankrike).
*«Runaway Train» spelt inn i Studio Guillaume Tell og The Town House (London i England).
*«Understanding Women» spelt inn i Air Studios (London).
*Miksa i Air Studios
*Redigert i The Hit Factory London
*Albumkoordinering – Steve Brown
*Studiokoordinering – Adrian Collee og Sam Stell
*Teknikar for Eric Clapton – Lee Dixon
*Teknikar for Mark Taylor – Vince Barker
*Fotografi – Patrick Dermarchelier
*Designkonsept – Gianni Versace
*Management – John Reid

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The One (Elton John album)|The One (Elton John album)]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen The One av Elton John

«**The One**» er den første singelen frå Elton John-albumet *[[The One av Elton John|The One]]* frå 1992. Songen kom eit år etter konsertsamarbeidet «Don't Let the Sun Go Down on Me» i lag med George Michael, som toppa listene i Storbritannia, USA, Canada og Noreg. Denne singelen gjorde det òg godt, og nådde 10. plass i Storbritannia, 9. plass i USA og 3. plass i Noreg. I Canada gjekk singelen heilt til topps.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The One (Elton John song)|The One (Elton John song)]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The Last Song av Elton John

«**The Last Song**» er den andre singelen frå Elton John-albumet *[[The One av Elton John|The One]]*. Songen vart skriven av John med tekst av Bernie Taupin.

Songen vart skriven til minne om Ryan White, ein ung AIDS-pasient som døydde 18 år gammal og som var ein nær ven av John.

Det var den første av dei amerikanske singlane hans som støtta AIDS-stiftinga hans. Taupin faksa teksten til John i Paris, kort tid etter Freddie Mercury døydde. I følgje John gret han heile tida medan han skreiv musikken og det var hardt for han å synge han. Songen fortel soga om ein framandgjort far som prøver å takle seksualiteten til den homofile sonen sin, som er døyande av ein AIDS-relatert sjukdom. Gus Van Sant var ikkje førstevalet til å regissere videoen. David Hockney og Madonna takke begge nei. Songen skulle opphavleg ha tittelen «Song for 1992», men vart omdøypt for å unngå å datere han.

## Medverkande
*Elton John: piano, vokal
*Guy Babylon: klaverinstrument

## Salslister
### Årslister

## Sjå òg
*«Gone Too Soon», ein singel av Michael Jackson tileigna Ryan White.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Last Song (Elton John song)|The Last Song (Elton John song)]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
What Are Words

**«What Are Words»** er ein song skriven av Rodney Jerkins, Andre Lindal og Lauren Christy, og sungen av den amerikanske songaren Chris Medina. Han vart utgjeven 15. februar 2011, dagen etter Medina rauk ut av American Idol.

## Listeplasseringar

## Kjelder
Shire

**Shire** (uttalt [ʃˈaiə]) er eit opphavleg angelsaksisk omgrep for administrative område i det noverande Storbritannia. Dei blei styrt av ein ealdorman og seinare av ein sheriff (*shire reeve*). Ordet kjem frå gammalengelsk *scir* som kjem frå protogermansk *skizo*, som viser til 'ansvar' eller 'beskytting'. Ein shire kunne vidare delast inn i fleire *hundred* (herad) eller *wapentake* (norrønt *vápnatak*).

Shire-ordninga blei først brukt i kongeriket Wessex under tidleg angelsaksisk tid. Byen York var inndelt i shire i *[[Domesday Book]]* frå 1086. Skottland blei først delt inn i shire i område busette av engelskmenn, som Lothian og Scottish Borders (Bernicia), på 800-talet. Kong David I av Skottland danna shire og utnemnde sheriffar over store delar av Låglandsskottland.

Kolonisering førte til at «shire» også blei brukt som nemning i Australia og USA.

## Bruk av «shire» i stadnamn

*Shire* gjekk seinare over til å bli *county* (grevskap), men ordet finst framleis i fleire grevskapsnamn, då med uttalen [ʃə]. Desse områda i England blir av og til omtala under eitt som «the Shires», og omfattar Bedfordshire, Berkshire, Buckinghamshire, Cambridgeshire, Cheshire, Derbyshire, Gloucestershire, Hampshire, Herefordshire, Hertfordshire, Huntingdonshire, Lancashire, Lincolnshire, Leicestershire, Northamptonshire, Nottinghamshire, Oxfordshire, Shropshire, Staffordshire, Warwickshire, Wiltshire, Worcestershire og Yorkshire. Elles har fleire grevskap alternative namn som ender med -shire: Devon kan også kallast Devonshire medan Dorset, Rutland og Somerset tidlegare også var kjende som Dorsetshire, Rutlandshire og Somersetshire. 

I Skottland brukte ein nemninga «shire» lenger enn i England, ofte med uttalen *schyr*. I Skottland finn ein shireendinga i Aberdeenshire, Ayrshire, Banffshire, Berwickshire, Clackmannanshire, Cromartyshire, Dumfriesshire, Dunbartonshire, Inverness-shire, Kincardineshire, Kinross-shire, Kirkcudbrightshire, Lanarkshire, Morayshire, Nairnshire, Peeblesshire, Perthshire, Renfrewshire, Ross-shire, Roxburghshire, Selkirkshire, Stirlingshire og Wigtownshire. Fire andre grevskap har alternative shirenamn: Angus (Forfarshire), East Lothian (Haddingtonshire), Midlothian (Edinburghshire) og West Lothian (Linlithgowshire).

I Wales finn ein -shire i Brecknockshire (eller Breconshire), Caernarvonshire, Cardiganshire, Carmarthenshire, Denbighshire, Flintshire, Monmouthshire, Montgomeryshire, Pembrokeshire og Radnorshire.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shire|Shire]]» frå ,  den 14. februar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***«Shire», *Online Etymology Dictionary*, innhenta 15. oktober 2011.
See You Again

**«See You Again»** er ein song av Miley Cyrus, tilskriven Destiny Hope Cyrus, frå albuma *[[Meet Miley Cyrus]]* og *[[Breakout]]*. Han vart utgjeven 19. desember 2007 av Hollywood Records.

## Listeplasseringar

## Sertifiseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:See You Again|See You Again]]» frå ,  den 9. desember 2011.*
Audun Boysen

**Audun Boysen** () var ein norsk mellomdistanseløpar. Han vart fødd i Bjarkøy i Troms, men voks opp i Rissa i Sør-Trøndelag. Boysen tevla for idrettslaga Rissa Idrettslag, Sportsklubben Freidig, Idrettsforeningen Torodd og Idrettsklubben Tjalve. Sistnemnde klubb er frå Oslo.

## Karriere

Boysen fekk sitt gjennombrot på Bislett stadion i 1948, då han sprang 800-meter på 1.53.3 inkludert ein fyrsterunde på 53 sekund. To år etter hadde Tjalve internasjonalt jubileumsstemne på Bislett. Boysen deltok i 800-meteren, leidde mesteparten av løpet, men vart til slått av USA-amerikanaren Mal Whitfield. Boysen sin andreplass med 1.50.6 vart likevel ny noregsrekord.

I Gøteborg i august same året sprang Boysen 800 meter på 1.48.7, med fyrsterunde på 51.8. Dette vart endå ein ny noregsrekord for Boysen, ny nordisk rekord og det femte beste løpet i verda på 800 m.

Boysen deltok i EM i Brussel i 1950, der han enda på femteplass i 800-metersfinalen. Same året vann han likevel i både 400 og 800 meter i NM. Han deltok også i Sommar-OL 1952 i Helsingfors, men fekk ingen medaljar herifrå. Men i 1953 var Boysen i skotet att då han sette ny verdsrekord på 1000 meter på Bislett med 2.20.4. For denne prestasjonen vart Boysen tildelt Aftenpostens Gullmedalje i 1953. Dei to åra etterpå betra han sin eigen rekord to gonger, og Boysen sin rekord blei til slutt 2.19.5. Under EM 1954 enda Boysen på tredjeplass på 800 meter, og tok dermed sin fyrste internasjonale medalje.

Audun Boysen sette sin mest vidgjetne rekord i eit løp han ikkje vann. Dette hende på 800-meter på Bislett i 1955 då han kom på andreplass, bak Roger Moens frå Belgia. Moens sette ny verdskord med med 1.45.7, og Boysen sin andreplass på 1.45.9 slo hans eigen gamle noregsrekord. Boysen vann Sportsjournalistenes statuett for dette i 1955. Den nye noregsrekorden skulle bli ståande heilt fram til 1992, då han blei slått av Atle Douglas. 

I 1956 deltok Boysen i Sommar-OL 1956 i Melbourne, Australia. På 800 meter tok han bronsemedalje. Dette vart hans fyrste olympiske medalje, og Noreg sin fyrste olympiske løpsmedalje. Under EM i 1958 i Stockholm hamna Boysen på andreplass bak briten Mike Rawson. Då Rawson vart diskvalifisert etter løpet fordi han hadde sprunge innanfor lista fyrste sving, vart Boysen tildelt gullmedaljen i seremonien. Seinare protesterte Storbritannia mot avgjerda, og Rawson fekk sigeren likevel. 

Etter å ha delteke i Holmenkollstaffetten i 1959, la Boysen opp som friidrettsutøvar. 

## Prisar

* 1953: Aftenpostens gullmedalje
* 1954: Kongepokalen i friidrett
* 1955: Sportsjournalistenes statuett
* 1990: Bislett-medaljen

## Kjelder
* NBL-artikkel om Boysen, skriven av Espen Andersen.
Opphav

**Opphav** er byrjinga, startpunktet, årsaka eller utgangspunktet som noko er utvikla frå.

## Eksempel
* Eit bestemt punkt i Tid. I teknisk forstand kan det heite epoke i ein nærmare bestemt samanheng.
* Genealogien til eit menneske.
* Stamtavla til eit husdyr.
* Fødselen av eit levande vesen, ein idé, eit mem.
* Skapingsutgreiingar.

## Se også
* Origo
Anser

***Anser*** er ei biologisk slekt av åtte artar «grå gjæser», vassfuglar i andefamilien Anatidae. Slekta har ein holarktisk distribusjon, med minst éin art hekkar i eit ope, vått habitat i subarktiske og kjølige tempererte strøk på den nordlege halvkula om sommaren. Nokre hekkar òg vidare sørover, og inn i varme tempererte regionar. De fleste trekkjer sørover om vinteren, vanlegvis til regionane i den tempererte sona.

Artane i slekta varierer i storleik frå den største, sædgås, på opptil 88&nbsp;cm, og den minste, dverggås, på 54 til 66&nbsp;cm. Alle har bein og føter som er rosa eller oransje, og nebb som er rosa, oransje eller svart. Alle har kvite under og øvre haledekkfjører, og fleire har ei viss grad av kvitt på hovudet. Halsen, kroppen og vengene er grå eller brune, med svarte eller gråsvarte handsvingfjører og ofte òg armsvingfjører. Dei nært nærskylde gjæsene i slekta *[[Branta]]* er ulike ved å ha svarte bein, og generelt mørkare fjørdrakt.

## Artslista
*Anser* i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:

;Utbreiing i Noreg
Svanegås har hatt to observasjonar i Noreg fra og med år 2000 til og med 2015. Stripegås har blitt observert  meir enn 1000 gongar etter tusenårsskiftet. Kortnebbgås hekkar på Svalbard og passerer Fastlands-Noreg under trekket. Sædgås, dverggås og grågås er hekkefuglar i Fastlands-Noreg.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Anser (bird)|Anser (bird)]]» frå , den 4. desember 2011*

### Referansar

## Bakgrunnsstoff

*