open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
C Sharp

**C#** (uttala 'si sjarp') er eit objektorientert programmeringsspråk utvikla av Microsoft som ein del av satsinga deira på .NET-plattforma. Microsoft valde å basera C# på programmeringsspråka C++ og Java. C# vart designa for å balansera styrke (C++) og rask utvikling (Java).

Sjefarkitekt for gruppa som jobbar med C# og utviklar C# hos Microsoft er danske Anders Hejlsberg. Microsofts C#-kompilator kompilerer ikkje C#-kode til maskinkode som kan køyrast direkte frå ei datamaskin, slik tradisjonelle kompilatorar gjer. I staden vert alt kompilert til mellomformat, som skildra for .NET.

## Datatypar
Ein C#-brukar kan definera eigne datatypar, bruka dei innebygde, eller frå .NET-rammeverket. Primitive datatypar vert automatisk konvertert mellom rein binærform og objektform ut ifrå kva brukaren brukar det til, dette vert kalla *boxing* og *unboxing*.

C# støttar heiltal med og utan forteikn og flyttal opp til 128-bitar, men støttar ikkje 80-bitar [IEEE] flyttal (80-bitar).

I motsetnad til programmeringsspråka C og C++, støttar ikkje C# heiltal som boolske verdiar, men programmereren må eksplisitt bruka datatypen bool.

## Hello, world

```csharp
public class ExampleClass
{
    public static void Main()
    {
        System.Console.WriteLine("Hei, verda!");
    }
 }
```


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:C Sharp|C Sharp]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Lisp

**LISP** (forkorting for **List** **Processing**) er ein familie av programmeringsspråk. Den første utgåva stammar frå John McCarthys arbeid ved Massachusetts Institute of Technology og vart utvikla i 1958. LISP har mykje til felles med Lambdakalkyle. Historisk sett har LISP stort sett vore brukt innanfor forsking og det akademiske, og då spesielt til forsking på kunstig intelligens, som John McCarthy først og fremst hadde i tankane då han fann det opp.

Det er ei rekkje ulike LISP-dialektar, men «hovedgreinene» er Scheme og Common Lisp. Scheme er ein veldig enkel og «rein» LISP-dialekt, der regelfølgende syntaks med berre det mest naudsynte av datatypar og funksjonar er tilgjengeleg. Dette gjer det ideelt til opplæring i programmering og fundamentale programmeringskonsept. Common Lisp er ein meir kompleks LISP-dialekt, med eit mykje breiare utval av datatypar og funksjonar, og har òg eit objektorienteringssystem, og dessutan eit *makrosystem* som gjer det mogleg å skriva kode som, ved hjelp av å bruka Lisp sjølv, kan generera anna kode. 

Lisp har vist seg å vera eit særs effektivt språk òg til andre ting enn det akademiske og forskningsrelaterte som det ofte vert forbunde med. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lisp|Lisp]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

* Practical Common Lisp nettversjon av lærebok (engelsk)
* cliki.net CLikithe common lisp wiki
Programmeringsspråket Prolog

**Prolog** (*Programming in logic*) er eit deklarativt programmeringsspråk sett saman av logiske slutninger. Det består både av eit reint logisk språk og tilleggsfunksjonar som gjer at ein kan bruka programmeringsspråket til det meste, som til dømes å laga grafiske brukargrensesnitt (GUI). Språket vert brukt mykje innan kunstig intelligens.

Døme:
Vi kan deklarera ei sanning ved å fortelja Prolog følgjande:
 katt(tom).
som er ekvivalent med
 katt(tom) :- true.
Her er nokre døme på spørjingar vi kan spørja Prolog-programtolkeren:

*er tom ein katt?*
 ?- katt(tom).  
     yes.
*Kven er kattar?*
 ?- katt(X).  
     X = tom;
     yes.
Prolog er likt predikatlogikk på den måten at det er fullt mogleg å direkte omsetja dei fleste predikatlogikksetningar ved å berre erstatta operatorane i setninga med dei ekvivalente operatorane til prolog.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Prolog (programmeringsspråk)|Prolog (programmeringsspråk)]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
Prolog

Prolog (frå gresk **prologos**, fortale) er eit stykke tekst som kjem innleiingsvis som ein introduksjon til eit litterært verk (poesi, prosa, drama). 

*Prologos* var ein del av den antikke tragedien. Det greske *prologos* tilsvarer det latinske *praefatio.* Latinske *prooemium* kjem frå greske *prooimion*, og tyder òg fortale.

## Sjå òg
* Epilog
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Prolog|Prolog]]» frå ,  den 23. september 2016.*
Python

**Python** er eit objektorientert programmeringsspråk starta av Guido van Rossum i 1989. Van Rossum valde namnet «Python» fordi han er fan av Monty Python, og fordi han meiner at programmering skal vera artig.

Python var opphavleg eit scriptspråk for Amoeba OS for å laga systemendringar. Perl, Ruby, Tcl, Scheme og tildels Java vert ofte set på som alternativ til Python. Python er utvikla som ei fri programvare-prosjekt.

Python har ein lettlest og klår syntaks. I Python vert koden delt opp etter innrykk, ikkje etter spesialtegn som t.d. }. Dette er trekk ved programmeringsspråket som skal gjera det lettare og raskare å skriva program. Mange ser på Python som ein nyare, men strengare og meir strigla versjon av Perl.

## Objekt-orientert programmering
Python er eit objektorientert  språk, og tillèt til dømes *polymorfisme.* I motsetnad til i mange andre objektorienterte språk, som til dømes Java og Smalltalk, er det likevel fullt mogleg å skriva eit prosedyre-drive program.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Python|Python]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Visual Basic

**Visual Basic** er eit programmeringsspråk utgjeve av Microsoft. Syntaksen er avleidd frå programmeringsspråket BASIC.

Microsoft kjøpte rettane til idéen (Q-Basic), av Alan Cooper i 1988 og vidareutvikla han med Coopers hjelp til **Visual Basic** 1.0, som kom på marknaden 20. mai 1991. 

Språket er berekna på å utvikla applikasjonar som vert køyrt under operativsystemet Windows og vert òg nytta i Microsoft Office som makrospråk, då med nemninga VBA (Visual Basic for Applications).

Den nyaste generasjonen kom saman med Microsoft sitt .NET-rammeverk i 2001 og vert kalla Visual Basic .NET.

Visual Basic .NET skil seg veldig frå tradisjonell BASIC, ved at det er 100 % objektorientert.
Dermed kan ein seia at desse er to ulike språk.
Visual Basic .NET støttar framleis fleire av funksjonane som var tilgjengeleg i Visual Basic 6.0 gjennom Microsoft.VisualBasic.
Men det er kjent at det er ofte veldig vanskeleg å konvertera eit Visual Basic 6.0 prosjekt til .NET, og som oftast er den raskaste og enklaste måten å flytta eit gammalt Visual Basic 6.0 prosjekt til Visual Basic .NET å skriva heile programmet på nytt. Einskilde funksjonar er derimot dei same og Visual Basic .NET inneheld ein funksjon for å konverterar gamle Visual Basic 6-prosjekt til .NET. Eit tillegg til Visual Basic 6 som fortel kva ein må passa på før prosjektet konverterast er òg tilgjengeleg.

Nokre skilnader ein kan nemna, er at Visual Basic i utgangspunktet var eit 16-bit programmeringsspråk, men frå og med versjon 4 har det vore  32-bits. Det er likevel spor av 16-bitstida i 32-bitsversjonene.
Dette ser ein ved at Integer-datatypen er 16-bitar i klassisk Visual Basic, i Visual Basic .NET er den 32-bitar.
Samstundes støttar Visual Basic .NET ein funksjon som vert kalla interfaces, dette vart berre støtta av Visual Basic 6.0 ved import frå COM+/ActiveX DLL-er, og kunne ikkje definerast i Visual Basic.
Visual Basic 4.0 og fram til 6.0 støtta òg klasser, men på ein forholdsvis primitiv måte og det var ei rekkje avgrensingar. Blant anna kunne ikkje klasser arva, noko som gjer opgrepet *klasser* relativt upassande.

## .NET 2.0
I 2005 kom versjon 2.0 av .NET rammeverket. 

## Historie
* 1991: Visual Basic 1.0 for Windows
* 1992: Visual Basic 1.0 for MS-DO sin
* 1992: Visual Basic 2.0 for Windows
* 1993: Visual Basic 3.0 for Windows, siste versjon som berre støtta 16-bitar
* 1995: Visual Basic 4.0 for Windows, no med høve for å skriva klasser
* 1997: Visual Basic 5.0 for Windows, første versjon som droppa støytte for 16-bitar
* 1998: Visual Basic 6.0 for Windows, blant anna med Web-støytte
* 2001: Visual Basic .NET
* 2003: Visual Basic .NET 2003
* 2005: Visual Basic .NET 2005
* 2007: Visual Basic .NET 2008
* 2009: Visual Basic 2010 Beta 2

## [[Hello World]]
 MsgBox("Hello world!")

## Hello World .NET
 Messagebox.Show("Hello world!")

## Hello World - Avansert framstilling
 MessageBox.Show("Hello World", "Tittel", MessageBoxButtons.OK, MessageBoxIcon.Information)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Visual Basic|Visual Basic]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Gammelstaden

**Gammelstaden** (finsk: *Vanhakaupunki*) er ein bydel i Helsingfors. Gammelstaden er òg namnet på eit av Helsingfors administrative distrikt.

Gustav Vasa grunnla Helsingfors ved utløpet av Helsingeån (no Vanda å) i 1550. Tanken var at den nye byen skulle verta ein konkurrent til Reval (Tallinn) om handelen i Finskebukta. Den grunne vika viste snart seg å vera lite eigna for skipsfarten, og i 1640 vart byen flytta nokon kilometer sørover, ut mot havet. Samstundes vart gamlebyen øydelagt, og det finnast ikkje verna bygningar frå 1500- eller 1600-talet i området.

Gammelstaden har i dag lite bustadsbusetnad; innbyggjartalet ligg på noko over 200. Vassfalla i Vanda å la på 1800-talet grunnlaget for ein del industri. Noko av den gamle industriarkitekturen er verna; ved fossen Gammelstadsforsen ligg blant anna eit kraftverk som enno produserer straum og vert drive som museum.

## Gammelstadens distrikt
Gammelstadens distrikt omfattar forutan sjølve Gammelstaden bydelane Majstad, Arabiastranden, Gumtäkt, Kottby og Forsby. Distriktet har 17 417 innbyggjarar (2004).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gammelstaden|Gammelstaden]]» frå ,  den 23. september 2016.*
Åggelby

**Åggelby** (finsk **Oulunkylä**) er ein tidlegare kommune i landskapet Nyland i Finland. Kommunen hadde 3&503&2556&2 556 innbyggjarar i 1938. Åggelby var ein tospråklig kommune med svensk som majoritetsspråk (rundt 75 % svensktalende).

Åggelby vart utskilt frå Helsinge i 1921 og var eigen kommune fram til 1946. Dette året vart kommunane Brändö, Haga, Hoplax og Åggelby slått saman med Helsingfors. Åggelby er no ein bydel i Helsingfors som omfattar bustadsområda *Dammen*, *Grindbacka* og *Grinddal*.

Åggelby ligg nord for sentrum av Helsingfors og vest for Vanda å. Området vart utbygget som eit villaområde på byrjinga av 1900-talet. På slutten av 1900-talet vart busetnaden kraftig fortetta.

Jarnbanelinja nordover frå Helsingfors sentrum går gjennom Åggelby. Nord for jernbanestasjonen til
bydelen ligg Åggelby idrottspark (finsk: *Oulunkylän liikuntapuisto*) med kunstisbane og ishall.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Åggelby|Åggelby]]» frå ,  den 23. september 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Artikkel om Åggelby i Nordisk familjebok, bind 33, spalta 942, 1922
* ''Uppslagsverket Finland'', Åggelby
Viking Line

**Viking Line** er eit finsk ferjeselskap grunnlagt i 1963. Det driv bilferjer mellom Finland, Åland, Sverige og Estland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Viking Line|Viking Line]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Programmeringsspråket R

**R** er eit programmeringsspråk og system for statistiske berekningar og grafikk som opphavleg vart utvikla av Ross Ihaka og Robert Gentleman ved University of Auckland på New Zealand. I motsetnad til andre program for statistiske berekningar som til dømes SPSS, Statistica og Stat-A, er brukargrensesnittet ikkje primært grafisk; styringa av berekningane føregår ved at ein skriv kommandoar.  Modellen for språket var programmeringsspråket S som vert nytta i statistikkpakken S-Plus, som er ein kommersiell programpakke. (S-plus har òg eit menybasert grafisk brukargrensesnitt.)  I dag vert R vidareutvikla som *R Project* av R Development Core Team under The R Foundation.  Namnet på systemet har dels bakgrunn i den første bokstaven i førenamnet til dei opphavlege utviklarane og er dels eit spel på namnet til modellen «S».

R har etter kvart vorte ein de facto-standard for utvikling av statistiske teknikkar.  Programmeringsspråket er sterkt objektorientert.  Det er svært fleksibelt, særleg fordi det finst tilgjengeleg ei særs stor mengd (meir enn 5000) meir spesialiserte «pakkar» (*packages*) som kan leggjast til den grunnversjonen av systemet ein får ved den første installasjonen.  Kvar av desse tilleggspakkane består vanlegvis av eit sett spesialiserte funksjonar med tilhøyrande datasett og dokumentasjon.  Ein kan difor skreddarsy sin eigen versjon av systemet etter som det trengst.

I bruksmåte skil R (og S) seg òg frå statistikkpakkene nemnt ovanfor ved at ein har eit (eller fleire) arbeidsområde (*workspace*) som kan innehalda tidlegare resultat, eigne funksjonar, og datasett.

Kjeldekoden til R er fritt tilgjengeleg under GNU General Public License. Det finst ferdig kompilerte utgåver for Mac, Windows og dei fleste Unix-variantane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Programmeringsspråket R|Programmeringsspråket R]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
* 
* The CRAN (Comprehensive R Archive Network) Project
* Webbasert utgåve av R 
* The R Graph Gallery
* Robert Gentleman sida si 
* Ross Ihaka sin side
* Tilpassing av grafar i R.
* Statistical programming with R frå IBM.
Melodi Grand Prix 1987

**Melodi Grand Prix 1987** var den 27.&nbsp;utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs nasjonale uttaking til Eurovision Song Contest. Ti finalistar kjempa i finalen 28.&nbsp;februar&nbsp;1987 som blei arrangert i Chateau Neuf i Oslo. Vinnarlåten blei «Mitt liv», framført av Kate Gulbrandsen. Songen er komponert av Rolf Løvland med tekst av Løvland og Hanne Krogh. Kate Gulbrandsen representerte Noreg i den internasjonale finalen i Brussel, der «Mitt liv» kom på 9.&nbsp;plass med 65&nbsp;poeng.

## Sendinga
Finalen var tilbake i Oslo, og storsalen i Chateau Neuf laurdag 28.&nbsp;februar. Programleiar var Eldbjørg Vaage, og i koret stod Frank Ådahl, Kari Gjærum, Amund Enger, Kari Iveland og Ståle Rasmussen. Eit storband på 13&nbsp;musikarar akkompagnerte melodiane, og Terje Fjærn var kapellmeister.   

Seks av finalemelodiane blei plukka ut blant 305 innsendte songar, langt lågare enn åra før. Dei fire siste deltakarane blei inviterte av NRK. Juryen som valde ut låtane, bestod av Sidsel Endresen, Svein Gundersen og Arild Stav.  

Blant artistane var både nye og gamle andlet. Tor Endresen debuterte i Melodi Grand Prix, og han skulle vende attende til tevlinga ei rekkje gonger seinare. Sigvart Dagsland og Håkon Iversen hadde vore i koret i tidlegare finalar, men dette året deltok dei sjølv som solistar. Kjersti Bergesen deltok med «Go-Go», og ho skulle seinare gjøre karriere som programleiar på TV2. I tillegg var Olav Stedje, Frank Aleksandersen og Finn Kvalvik tilbake i tevlinga. Til slutt var det 21&nbsp;år gamle Kate Gulbrandsen som vann den spennande røystinga med «Mitt liv», skriven av Rolf Løvland og Hanne Krogh.  

Pausenummeret var eit utdrag frå musikalen *Guys and Dolls*.  

## Resultat

## Røysting
Sju juryar frå ulike distriktskontor avgjorde resultatet. Kvar jury hadde elleve medlemmar i alderen 16 til 60 år, og kvar jury gav 1–8,&nbsp;10&nbsp;og&nbsp;12 poeng til finalelåtane.

Dette var juryene: 1. Trondheim, 2. Bergen, 3. Elverum, 4. Stavanger, 5. Tromsø, 6. Oslo og 7. Kristiansand.

## Hendingar
Etter det rekordstore showet året før gjekk NRK tilbake til «gamal oppskrift». Arrangøren ønskte likevel å skape eit «internasjonalt show» med lyseffektar, røyk og nye kulissar. «Vi bruker masse hvitt stoff som vi draperer og farver med lyset: Rosa, hvitt og blått.» sa scenograf Dag Frogner til *Aftenposten* før finalen.

Anita Hegerland skulle eigentleg ha framført melodi H, «Dialog», men trekte seg nokre veker før finalen på grunn av eit anna oppdrag. Erstattaren blei gruppa Catwalk, som bestod av fem dansarar og songarar frå musikalen *[[Cats]]*. Eit av medlemmane var Øystein Wiik.

Vinnarmelodien «Mitt liv» var opphavleg skriven med engelsk tekst av Helen Hampton. Den engelske tittelen var «The Woman and the Girl in Me». Denne var med på debutplata The Beauty and the Beat.

## Fotnotar
Hecatesundet

**Hecatesundet** (engelsk *Hecate Strait*, haida *K̲andaliig̲wii*) er ei skipslei på kysten av det vestlege Canada. Det 267 km lange og opptil 129 km breie sundet skil øygruppa Haida Gwaii frå fastlandet i British Columbia. Ho går ut i Queen Charlotte-sundet i sør og Dixon Entrance i nord. Sundet er omlag 140 km vidt i sørenden og smalnar til rundt 48  km i nord. Det er rundt 260 km langt.

Hecatesundet blei namngjeve av kaptein George Henry Richards i 1861 eller 1862 etter skipet hans, HMS «Hecate». Hekate er ei gudinne i gresk mytologi.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hecate Strait|Hecate Strait]]» frå ,  den 23. september 2016.*
Psykedelia

**Psykedelia** er eit omgrep som vart gjeven til subkulturen av folk som ofte nytta psykedeliske stoff som LSD, meskalin og peyote i 1960-åra. Omgrepet vert òg nytta til å skildre psykedelisk kunst og psykedelisk musikk. Psykedelisk kunst og musikk prøver typisk å gjenskape eller reflektere opplevinga av endra medvitstilstandar. Psykedelisk kunst brukar ofte forvrengde eller surrealistiske bilete, lyse fargar og fulle spektrum og animasjonar (som teiknefilmar) for å framkalle og overføre til sjåaren eller lyttaren kva kunstnaren opplevde under påverknad av dop, eller forsterke opplevinga til dopbrukaren. Psykedelisk musikk brukar forvrengd elektrisk gitar, element av indisk musikk som sitaren, elektroniske effektar, lydeffektar og romklang, i tillegg til studioeffektar som å spele lydband baklengs eller panorere lyden frå ei side til side. Omgrepet «psykedelisk» kjem frå det gammalgreske ordet *psykhē* (ψυχή, «sinn») and *ogdēloun* (δηλοῦν, «å avdekke»), omsett som «sinnsavslørande».

Ei psykedelisk oppleving vert kjenneteikna av ei slåande oppfatning av aspekt ved eins sinn ein tidlegare ikkje kjende til, eller ved ein kreativ overflod frå eit frigjort sinn. Psykedeliske tilstandar er ei rekkje opplevingar som omfattar endring av oppfatning som hallusinasjonar, synestesi, endra medvitstilstand eller fokusert medvit, variasjonar i tankeprosessar, transe eller hypnotiske tilstandar, mystiske tilstander og andre tankeendringar. Ein kan oppnå psykedeliske tilstandar via forskjellige teknikkar, som meditasjon, stimulering av sansane eller sanseberøving, og oftast ved hjelp av psykedeliske stoff. Når desse psykoaktive stoffa vert nytta for religiøse, sjamanske eller andelege føremål, vert dei kalla enteogen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Psychedelia|Psychedelia]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Peter Andreas Jensen

**Peter Andreas Jensen** () var ein norsk prest, forfattar og lesebokutgjevar. Han var far til Nils Riddervold-Jensen.

Jensen var son til ein høker i Bergen. Frå 1824 var han elev hos Lyder Sagen på katedralskulen i byen. Han vart student i 1831 og cand.theol. i 1836. Deretter var han lærar i heimbyen og sidan kapellan. I 1848 fekk han prestestilling i Aker, forfremja til stiftsprost i 1859.

Jensen gav ut fire diktsamlingar og eitt skodespel, alle utan større særpreg. Derimot skulle han spele ei viktig historisk rolle som forfattar/utgjevar av lesebøker. Den fyrste *Læsebog* kom i 1843. I 1863 gav han ut *Læsebog for Folkeskolen og Folkehjemmet*, eit læreverk som kom i stand etter stortingsvedtak. Boka hadde med tekstar av mellom andre Peter Christen Asbjørnsen, Bjørnstjerne Bjørnson, Jørgen Moe, Ole Vig, A.O. Vinje, Ivar Aasen og dansken Grundtvig, og representerte det fyrste store brotet med dei reint religionsorienterte lesebøkene. I mange kristelegsinna miljø møtte den såkalla P.A. Jensens lesebog stor motstand, men kom likevel i ni store opplag til 1900.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VI. bandet. 1955
LXDE

**LXDE** (forkorting for engelsk **L**ightweight **X**11 **D**esktop **E**nvironment, ‘lettvektigX11-skrivebordsmiljø’) er eit fritt skrivebordsmiljø med relativt låge systemkrav. Dette gjer det spesielt godt eigna for ressurssvake datamaskiner som til dømes nett-PC-ar eller eldre maskinar. 

## Oversyn
LXDE er skrive i programmeringspråket C, med GTK+ 2 som widgetverktøy. Det køyrer på UNIX og andre POSIX-kompatible plattformer, som Linux og BSD. Målet med programmet er å lage eit skrivebordsmiljø som er raskt og energieffektivt. LXDE er standard skrivebordsmiljø på Knoppix, Lubuntu, LXLE, Peppermint Linux OS og Rasbian, men andre distribusjonar tilbyr òg LXDE.

LXDE nytta rullerande utgjeving på individuelle komponentar (eller grupper av komponentar). Standard vindaugehandsamar er Openbox men LDXE kan òg konfigurerast til å nytt Fluxbox,  IceWM og Xfwm. LXDE har kjeldekode lisensiert i både GPL og LGPL.

## Historie
Prosjektet vart starta i 2006 av den taiwanske programmeraren Hong Jen Yee, som òg var kjent som PCMan då han publiserte filutforskaren PCManFM, den fyrste modulen i LXDE. Unøgd med&nbsp;GTK+ 3, bestemte Hong Jen Yee for å eksperimentere med&nbsp; Qt tidleg i 2013 og lanserte den fyrste versjonen av ein Qt-basert PCManFM&nbsp;26. mars 2016.
Den 3. juli 2013 annonserte Hong Jen Yee annonserte ein Qt-port av heile LXDE. "21 Juli 2013 slo Razor-qt and LXDE seg saman til eit prosjekt LXQt.

Mange distribusjonar har byrja å tilby LXDE-baserte utgåver, noko som bidrar til det relativt nye skrivebordsmiljøet sin popularitet .

## LXDE sine programvarekomponentar
Ulikt andre skrivebordsmiljø som GNOME og KDE, har LXDE sine standardprogram få avhengigheitar og er ikkje tett integrert. Dei kan istaden bli installert uavhengig av LXDE.

## Galleri

LXDE Gpicview.png|GPicView
LXappearance.png|LXAppearance
Lxpanel menu.png|LXPanel
Lxpanel pref.png|LXPanel Preferences
Lxtask.png|LXTask
Pcmanfm.png|PCManFM
Run dlg.png|Autocompletion of Panel tasks


## Sjå òg
* Xfce
* KDE
* GNOME
* Openbox

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:LXDE|LXDE]]» frå ,  den 23. september 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Post-punk

**Post-punk** er ein mangfaldig variant av rock som dukka opp i kjølvatnet av punken i 1970-åra, der artistane 
gjekk bort frå råskapen i punken og i staden eksperimenterte langt meir musikalsk. I eit forsøk på å bryte med rocketradisjonen, brukte post-punk-artistane  elektronisk musikk, svarte dansestilar og det avantgarde, i tillegg til ny innspelingsteknologi og produksjonsteknikkar. Rørsla blanda òg ofte musikken med kunst og politikk, og artistane var inspirerte av kjelder som modernistisk litteratur, kritisk teori, film og performance art. I lag med desse utviklingane innan musikken var det samfunn som produserte visuell kunst, multimedia-performance, sjølvstendige plateselskap og fanziner.

Post-punk var nært knytt til utviklinga av underordna sjangrar som gotisk rock, no wave og industriell musikk. Tidlege grupper innan sjangeren var Siouxsie and the Banshees, Wire, Public Image Ltd, Devo, Joy Division, Talking Heads, The Pop Group, Gang of Four, Throbbing Gristle og The Contortions. I midten av 1980-åra hadde mykje av rørsla forsvunne, men gjeve drivkraft for New Pop-rørsla og den påfølgjande alternative og sjølvstendige musikken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Post-punk|Post-punk]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Post-punk på AllMusic
* Post-punk-essay og sampler av Julian Cope
Britpop

**Britpop** er ein undersjanger av poprock og alternativ rock som oppstod i Storbritannia i 1990-åra. Han skildrar den musikalske og kulturelle rørsla i midten av 1990-åra som la vekt på «det britiske» i musikken og haldningane, og skapte ein lys, fengande pop som var ein reaksjon til den USA-dominerte grunge-musikken og den britiske shoegazing-musikken. Dei mest suksessrike banda innafor sjangeren er Oasis, Blur, Suede og Pulp. Desse gruppene vart kjend som «dei fire store». Sjølv om britpop vart rekna som eit marknadsføringsreiskap, og meir ei kulturell rørsle enn ein musikkstil eller sjanger, er det musikalske former og påverknader som britpop-banda hadde til felles. Dette var til dømes element frå britisk popmusikk frå 1960-åra, glamrock og punkrock i 1970-åra, og indiepop i 1980-åra, som gjekk att i musikken, haldningane og kleda. Mange av dei var særleg inspirerte av The Smiths der songaren Morrissey ofte hadde eit nostalgisk syn på Storbritannia. Britpop var eit mediadrive fokus på band som dukka frå det sjølvstendige musikkmiljøet tidleg i 1990-åra - og var assosiert med Cool Britannia som kalla fram minner om Swinging Sixties og den britiske gitarpopen frå 1960-talet. 

Då amerikanske grunge-band invaderte Storbritannia, stilte nye britiske grupper, som Blur og Suede seg opp som motståande musikalske krefter, og refererte til britisk gitarmusikk frå tidlegare tider og skreiv om typiske britiske tema og saker. Desse banda fekk etter kort tid med seg Oasis, Pulp, The Verve, Supergrass, Cast, Placebo, Space, Sleeper og Elastica.

Britpopband førte britisk alternativ rock ut til dei store massane og danna ryggraden i ei større britisk kulturrørsle kalla Cool Britannia. Det oppstod ein konkurranse mellom Blur og Oasis om å kome høgast på salslistene, kalla «The Battle of Britpop», som gjorde at britpopen fekk mykje mediaomtale i britisk presse i 1995. Innan 1997 hadde interessa byrja å minke, og mange av artistane sleit eller vart oppløyst. Populariteten til popgrupper som Spice Girls var medverkande til at det var dalande interesse for britpopen. 

## Band assosiert med britpop
*Ash
*Black Grape
*The Bluetones
*Blur
*The Boo Radleys
*Cast
*The Divine Comedy
*Dodgy
*Echobelly
*Elastica
*Gene
*Heavy Stereo
*Marion
*Me Me Me
*Menswear
*My Life Story
*Northern Uproar
*Oasis
*Ocean Colour Scene
*Powder
*Pulp
*Salad
*Shed Seven
*Sleeper
*Strangelove
*Suede
*Supergrass
*These Animal Men
*Thurman
*Whiteout

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Britpop|Britpop]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Harris, John. *Britpop!: Cool Britannia and the Spectacular Demise of English Rock*. Da Capo Press, 2004. ISBN 0-306-81367-X.
* Harris, John. "Modern Life is Brilliant!" *[[NME]]*. 7 January 1995.
* *Live Forever: The Rise and Fall of Brit Pop*. Passion Pictures, 2004.
* Till, Rupert. "In my beautiful neighbourhood: local cults of popular music". *Pop Cult*. London: Continuum, 2010.
Raprock

**Raprock** er ein musikksjanger som blandar dei vokale og instrumentale elementa frå hiphop med forskjellige former av rock. Dei mest populære undersjangrane av raprock er rap metal og rapcore, som inneheld element av heavy metal og hardcore punk. Eit av dei tidlegare døma på rap rock er «The Magnificent Seven» av The Clash, som blanda new wave, hip hop og funk.

## Historie

Kanskje det aller tidlegaste dømet på rapping i rock er «Year of the Guru» av Eric Burdon and the Animals, ein psykedelisk rockesong frå 1968 der Eric Burdon, i følgje AllMusic, «tok rolla til ein moderne rapper». I 1983 gav KISS ut songen «All Hell's Breakin' Loose» på albumet *[[Lick It Up]]* der songaren Paul Stanley rapper versa. I 1986 samarbeidde Run–D.M.C. med Aerosmith på ei nyinnspeling av Aerosmith-songen «Walk This Way», som først kom ut i 1975. Suksessen til «Walk This Way» var med å føre hiphop ut til eit større kvitt publikum, etter ein tidlegare eksperimentell song av rapparen LL Cool J, «Rock the Bells», der han hadde brukt ein vanleg rap-tekst over eit hardrock-arrangement. Beastie Boys, tidlegare ei hardcore punk-gruppe, byrja å arbeide med hip hop-sjangeren. Debutalbumet deira, *[[Licensed to Ill]]*, er stort sett basert på ein rockestil. Dei tre nemnde artistane samarbeidde alle med produsenten Rick Rubin, som har fått æra for å ha skapt raprock-sjangeren. I 1989 kom Tone-Lōc sin «Wild Thing» frå debutalbumet *[[Lōc-ed After Dark]]* og denne nådde toppen av *Billboard* 200. I 1991 samarbeidde thrash metal-bandet Anthrax med den politiske hip hop-gruppa Public Enemy på ein versjon av «Bring the Noise», der det Anthrax-vokalisten Scott Ian og Public Enemy-rapparen Chuck D begge rappa over eit tungt gitarriff. Public Enemy-songen «She Watch Channel Zero?!» består av Chuck D som rappar over eit riff frå Slayer-songen «Angel of Death».

Raprock byrja å nå ut til eit større publikum i 1990-åra. Amerikanske rockeband som 311, 24-7 Spyz, Faith No More og Rage Against the Machine blanda rock og hip hop. Samstundes gjorde britiske band som Pop Will Eat Itself og Senser noko liknande i Europa. Filmmusikken til filmen *[[filmen Judgment Night|Judgment Night]]* frå 1991 inneheld 11 samarbeid mellom hiphop- og rockeartistar. Urban Dance Squad blanda funk, heavy metal, hip hop og punk. Biohazard, som samarbeidde med hardcore hiphop-gruppa Onyx på songen «Judgement Night» frå albumet med same namn, vert rekna som banebrytande innafor sjangeren.

Andre populære raprock-band i 1990-åra var Bloodhound Gang Kid Rock og Limp Bizkit. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rap rock|Rap rock]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rap metal

**Rapmetal** er ein undersjanger av raprock og alternativ metal som kombinerer hip hop med heavy metal. Musikken består vanlegvis av heavy metal-gitarriff, element av funk metal, rappa vokal og stundom bruk av turntable. Omgrepet rapcore har òg blitt brukt om rapmetal.

Anthrax var først ute med å blande thrash metal og rap i 1987 med den komiske singelen «I'm the Man». I 1990 fekk Faith No More gjennombrotet sitt med singelen «Epic», ofte rekna som den første verkeleg suksessrike kombinasjonen av heavy metal og rap. Dette bana veg for suksessen til eksisterande band som 24-7 Spyz og Living Colour, og nye artistar som Rage Against the Machine og Red Hot Chili Peppers, som alle blanda rock og hip hop. Ein meir metallisk stil - *nu metal* - vart forfølgd av band som Limp Bizkit, Korn og Slipknot. Seinare på tiåret gav denne stilen, som var ei blanding av grunge, punk, metal og platescratching, ei bølgje med suksessrike band som Linkin Park, P.O.D. og Staind, som ofte vart klassifiserte som rap metal eller nu metal.

## Sjå òg
*Nu metal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rap metal|Rap metal]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Post-punk revival

**Post-punk revival** (òg kalla **new wave revival**, **garagerock revival** eller **den nye rockerevolusjonen**) er ein sjanger innan alternativ rock og indierock som utvikla seg seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra, inspirert av den originale stilen og estestikken til garagerock i 1960-åra og new wave og post-punk i 1980-åra. Band som fekk gjennombrotet sitt verda over tidleg i 2000-åra med denne stilen var mellom andre The Strokes, Interpol, The White Stripes, The Hives og The Vines, som vart etterfølgd av fleire etablerte og nye artistar. Mot slutten av tiåret hadde dei fleste av desse banda forsvunne, gått vidare til andre prosjekt, eller hadde ein lengre pause, men somme band gjekk attende til å spele inn musikk og turnere i 2010-åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Post-punk revival|Post-punk revival]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rocker

**Rockerar** er medlemmar av biker-subkulturen som oppstod i Storbritannia i 1950-åra. Han var hovudsakleg sentrert kring britisk caféracer-motorsyklar og rock 'n' roll-musikk. I 1965 vart òg omgrepet *greaser* nytta i Storbritannia og sidan den gongen har omgrepa *greaser* og *rocker* blitt synonyme på Dei britiske øyane, men ofte ikkje i Nord-Amerika og andre stader. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rocker (subculture)|Rocker (subculture)]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hippie

Ein **hippie** (eller **hippy**) er eit medlem av ein liberal motkultur, opphavleg ei ungdomsrørsle som byrja i USA og Storbritannia midt i 1960-åra og spreidde seg til land verda over. Ordet *hippie* kjem frå *[[hipster]]*, og vart først nytta til å skildre beatniks som hadde flytta til Greenwich Village i New York City og Haight-Ashbury-området i San Francisco. Omgrepet *hippie* vart først popularisert i San Francisco av Herb Caen, som var journalist for *[[San Francisco Chronicle]]*. Opphavet til omgrepa *[[hip]]* eller *hep* er meir uvisse, men begge vart ein del av afroamerikansk slang i 1940-åra og tydde «sofistikert», «moteriktig» eller «moderne». Beat-poetane byrja å bruke omgrepet hip og tidlege hippiar tok over språket og motkulturverdiane til Beat-generasjonen. Hippiar skapte sine eigne samfunn, lytta til psykedelisk musikk, omfamna den seksuelle revolusjonen og brukte dop som cannabis, LSD, peyote og fleinsopp for å endre medvitstilstanden sin. 

I januar 1967 populariserte Human Be-In i Golden Gate Park i San Francisco hippie-kulturen og det førte til Summer of Love på Vestkysten i USA og Woodstockfestivalen i 1969 på Austkysten. Hippiar i Mexico, som vart kalla *jipitecas*, skipa *[[La Onda]]* og samla seg i Avándaro, medan nomadiske campingbileigarar på New Zealand parktiserte ein alternativ levestil og fremja berekraftig energi i Nambassa. I Storbritannia i 1970 samla mange seg på den enorme Isle of Wight-festivalen med eit publikum på kring 400&nbsp;000. I seinare år oppstod mobile «fredskonvoiar» av New Age-reisande som reiste rundt om sommaren til gratisfestivalar ved Stonehenge og andre stader. I Australia samla hippiane seg i Nimbin i 1973 for Aquarius-festivalen og den årlege cannabilslovreformen eller MardiGrass. ''Piedra Roja''-festivalen var ein stor hippiefestival i Chile i 1970.

Hippiemotar og verdiar hadde ein stor effekt på kulturen, og påverka populærmusikken, fjernsyn, film, litteratur og kunst. Sidan 1960-åra har mange sider ved hippiekulturen glidd inn i storsamfunnet. Det religiøse og kulturelle mangfaldet som hippiane forfekta har blitt vidt akseptert og spirituelle konsept har nådd ut til mange folk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hippie|Hippie]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Pønkkultur

**Punk-** eller **pønkkulturen** er ein subkultur som er sentrert kring punkrock-musikk, og omfattar ei lang rekkje ideologiar, motar og uttrykksformer, som visuell kunst, dans, litteratur og film. Subkulturen er stort sett kjenneteikna ved eit anti-etablissement-syn og fremjing av individuell fridom. Punkkulturen er sentrert kring ein høglydt, aggressiv rockesjanger, punkrocken. Han vert vanlegvis spelt av små band som består av ein vokalist, ein eller to gitaristar, ein bassist og ein trommeslagar. 

Sjølv om punkarane ofte har venstreorienterte eller progressive syn, har punkpolitikken dekt heile det politiske spekteret. Vanlege punksynspunkt har vore anti-etablissement, ein gjer-det-sjølv-etikk, unngå konformitet, direkte aksjon og unngå å bli for kommersielle. 

Det finst ei lang rekkje punkmotar med klede (som T-skjorter med støytande motiv eller tekst, skinnjakkar, Doc Marten-støvlar etc.), frisyrar (som hår med sterke fargar, piggsveis og hanekam etc.) kosmetikk, tatoveringar, smykke og endringar av kroppen. Tidleg punkmote bestod ofte av kvardagslege ting som t-skjorter, skinnjakke (ofte dekorert med ein måla bandlogo, pins og merke og naglar) og skotøy som Converse-sko, skatesko, creepers eller Dr. Martens-støvlar. Hardcore punk-fans hadde ein enklare stil med t-skojrte, jeans, kampstøvlar eller sneakers og crewcut-frisyre. Kvinner i hardcore-miljøet gjekk som regel med maskuline klede. 
	
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Punk subculture|Punk subculture]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Goth-kultur

**Goth-kulturen** er ein moderne subkultur som finst i mange land. Han byrja i England tidleg i 1980-åra kring gothic rock-miljøet, ei sidegrein av post-punk-sjangeren. Kjende post-punk-grupper som leia fram mot den gotiske rocken var Siouxsie and the Banshees, Joy Division og Bauhaus. Goth-kulturen har overlevd lengre enn mange andre frå same tida og har fortsett med å bli meir mangfaldig. Utsjånaden og dei kulturelle tendensane er påverka av gotisk litteratur frå 1800-talet og skrekkfilmar.

Goth-kulturen har liknande musikksmak, estetikk og mote. Musikken innan goth-kulturen omfattar ei rekkje forskjellige stilartar, som gothic rock, industriell, deathrock, post-punk, darkwave, ethereal wave og nyklassisk. Klesstilane innan kulturen har variert frå deathrock-, punk- og viktoriansk stil, eller kombinasjonar av alle, som regel med mørke klede (ofte svart), bleik andletssminke og svart hår. Miljøet byrja å trekkje til seg store publikum fleire tiår etter kulturen først dukka opp. I Vest-Europa finst det store årlege goth-festivalar, hovudsakleg i Tyskland. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Goth subculture|Goth subculture]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Forbrukarsamfunn

**Forbrukersamfunn** er eit uttrykk som oftast vert nytta for å skildra samspelet mellom einskildindivid (forbrukar) og samfunn i ein vekstøkonomi. Uttrykket vert både nytta i positiv og negativ tyding.

## Økonomi
Innan mikroøkonomi vert omgrepet vanlegvis nytta for å skildra fremjing av interessene til forbrukaren. Samfunnet er avhengig av forbruk, og med grunnlag i denne avhengnaden til den enkelte forbrukaren tilskrive påverknadskrafta, og i nokre tilfelle rettar. Grunnleggjande refererer dette til teorien om at forbrukaren sitt val avgjer den økonomiske strukturen til samfunnet.
Makroøkonomisk vert omgrepet normalt nytta som ein referanse til tesen om at auka forbruk er økonomisk og samfunnsmessig ønskeleg.

## Kritisk teori
Innan kritisk teori vert omgrepet ofte nytta for å skildra eit samfunn der materielt forbruk har teke over for andre verdiar som sentralt lukkeberande element. Dette verdiskiftet vert skildra som øydeleggjande både for einskildindividet og for samfunnet i sin heilskap, både på eit psykisk og fysisk plan. Noko av denne kritikken kan sjåast igjen i framvoksteren av rørsler som Simple living og Buy nothing day.

## Miljøvern
Miljørørsla har alltid stått for ein skarp kritikk av forbrukarsamfunnet, og med Brundtlandkommisjonen sin introduksjon av omgrepet berekraftig utvikling i 1987 fekk synspunkta til miljøvernsrørslene òg meir gehør innan økonomisk planlegging.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Forbrukersamfunn|Forbrukersamfunn]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Salman av Saudi-Arabia

**Salman bin Abdulaziz, **eller **Salman av Saudi-Arabia** () er konge av Saudi-Arabia. Han har òg vore forsvarsminister sidan 2011, og var tidlegare guvernør av provinsen Ar Riyad frå 1963 til 2011. 

Salman vart konge av Saudi-Arabia 23. januar 2015, etter at halvbroren Abdullah døydde.

## Tilhøve til utlandet og organisasjonar i utlandet

#### OPEC
Salman har vidareført endringar som vart vedtekne i høve til OPEC mot slutten av 2014. Tidlegare har Saudi-Arabia saman med OPEC hatt som mål å halda oljeprisen rundt 100 USD per fat råolje (159 liter), medan dei no utvidar felta og vinn ut alt dei har. Som følgje av dette gjekk oljeprisen kraftig ned. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Salman av Saudi-Arabia|Salman av Saudi-Arabia]]» frå ,  den 25. september 2016.*  
 

; Referansar
Elektrisk blues

**Elektrisk blues** syner til forskjellige former for blues som vert framført med elektrisk forsterka musikkinstrument. Gitaren var det første instrumentet som vart forsterka og brukt av tidlege pionerar som T-Bone Walker seint i 1930-åra og John Lee Hooker og Muddy Waters i 1940-åra. Stilen deira utvikla seg til West Coast-blues, Detroit-blues og etterkrigstida sin Chicago-blues, som skilde seg frå den tidlegare, hovudsakleg akustiske bluesen. Tidleg i 1950-åra spelte Little Walter bluesmunnspel inn i ein liten handheldt mikrofon, som sendte signala inn i ein gitarforsterkar. Sjølv om det tok litt lengre tid, tok den elektriske bassgitaren gradvis over for kontrabassen innan starten av 1960-åra. Elektriske orgel og andre klaverinstrument vart seinare mykje nytta i elektrisk blues. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Electric blues|Electric blues]]» frå ,  den 23. september 2016.*
Gitarforsterkar

Ein **gitarforsterkar** er ein elektronisk forsterkar som forsterkar det svake elektriske signalet frå ein pickup på ein elektrisk gitar, bassgitar eller akustisk gitar slik at det vert produsert lyd gjennom ein eller fleire høgtalarar, ofte husa i eit kabinett. Ein gitarforsterkar kan vere eit frittståande tre- eller metallkabinett som berre inneheld kretsar for effektforsterkaren (og forforsterkaren), men ein må då ha ein eigen høgtalar. Mange gitarforsterkar er derimot ein «combo», ein kombinert forsterkar og høgtalar. Gitarforsterkarar kjem i mange storleikar med forskjellige effekt, frå små, lette «øvingsforsterkarar» med ein enkel 8" høgtalar, til tunge, kombinerte forsterkarar med fire 10" høgtalarar og ein kraftig forsterkar, høg nok til å kunne brukast i ein nattklubb eller bar. 

Gitarforsterkar kan òg endre sjølve tonen til instrumentet ved å framheve, eller tone ned, visse frekvensar ved hjelp av equalizerkontrollar, på liknande vis som bass- og diskant-knappane på ein forbrukarutstyr, og legge til elektroniske effektar som forvrenging (òg kalla «overdrive») og klang. Inngangen til moderne gitarforsterkarar er ein 1/4" jack, som får eit signal frå ein elektromagnetisk signalfangar (frå ein elektrisk gitar) eller ein piezoelektrisk pickup (vanlegvis frå ein akustisk gitar) med ei koplingssnor, eller sidan 2000-åra ein trådlaus sendar. For elektriske gitaristar spelar valet av gitarforsterkar og innstillingane dei brukar på forsterkaren ein viktig del av tonen eller lyden frå gitaren deira. Somme gitaristar har ofte brukt ein spesifikk modell eller merke over lang tid. Mange gitaristar nyttar i tillegg effektpedalar for å endre lyden før han når gitarforsterkaren, som til dømes ein wah wah-pedal og chorus-pedal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guitar amplifier|Guitar amplifier]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Sologitar

**Sologitar** (ofte òg omtalt med det engelske *lead guitar*) er ein gitarpart der det vert spelt melodilinjer, instrumentale fill-passasjar, gitarsoloar, og stundom somme riff i ein songstruktur. Sologitaren spelar vanlegvis linjer av enkeltonar eller dobbelstopp.
I rock, heavy metal, blues, jazz, punk, fusion, noko pop, og andre musikkstilar vert sologitarlinjer vanlegvis akkompagnert av ein annan gitarist som spelar rytmegitar medakkompagnerande akkordar og riff.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lead guitar|Lead guitar]]» frå ,  den 23. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Melodi Grand Prix 1991

**Norsk Melodi Grand Prix 1991** skulle ha vore den 31.&nbsp;utgåva av Melodi Grand Prix, Noregs uttaking til Eurovision Song Contest. Finalen var planlagt til laurdag 16.&nbsp;mars, men NRK avlyste tevlinga månaden før. Årsaka var at juryen meinte at ingen av dei 140 innsende songane var gode nok. I staden handplukka NRK gruppa Just 4 Fun og låten «Mrs. Thompson» til å representere Noreg i Eurovision Song Contest 1991 i den italienske hovudstaden Roma. Songen enda på ein 17.&nbsp;plass med 14&nbsp;poeng. 

## Bakgrunn
Sundag 17.&nbsp;februar opplyste NRK at dei avlyste Melodi Grand Prix 1991, som var planlagt til 16.&nbsp;mars. Juryformann Pål Veiglum forsvarte avgjerda med låg kvalitet og manglande originalitet blant dei 140 innsende bidraga: «De siste tre årene har kvaliteten på Grand Prix-bidragene sunket jevnt. Nå var tiden moden for å gripe inn», sa Veiglum til Aftenposten. Dåverande tv-underhaldningssjef, Totto Osvold, avviste at avlysinga var ei dramatisk avgjerd: «Nei, jeg synes ikke det. Dette er rett og slett et forsøk på å komme skikkelig på talefot med det norske musikkmiljøet», sa Osvold. 

Avgjerda skapte harme bland dei avviste låtskrivarane og blant tidlegare deltakarar og låtskrivarar som Arne Bendiksen og Philip A. Kruse. Trass krisemøte og kraftige forsøk frå musikkbransjen, stod NRK fast på avgjerda om å avlyse finalen. Eit av dei refuserte bidraga var Torhild Nigars «I evighet». Denne songen vann Melodi Grand Prix fem år seinare og sikra Noreg ein 2.&nbsp;plass i Eurovision Song Contest 1996.

## Noregs bidrag
Som ein motreaksjon stabla TV3 og Robert Aschberg raskt ein alternativ Melodi Grand Prix-finale på beina. Kanalen inviterte fleire av dei refuserte bidraga og sende finalen laurdag 23. februar – berre dagar etter at avlysinga blei kjend. Vinnaren blei oslojenta Heidi Halvorsen med låten «Et liv». Dei andre deltakarane var Nick Borgen, Mari Maurstad, Anita Bogen, Kristin Svendsen, Kitty Bumbulucz og Harald Tønsager. NRK avviste TV3-vinnaren, sidan kanalen ikkje var medlem av EBU, noko som er eit krav for å kunne delta i Eurovision Song Contest. I staden blei det norske bidraget «Mrs. Thompson» laga på bestilling frå NRK.

Som eit plaster på såret for den avlyste finalen, sende NRK i staden tv-showet *Bare for gøy!*. Programmet blei leia av Jahn Teigen og sendt frå NRK Marienlyst same kveld som finalen eigentleg skulle ha vore sendt. Noregs bidrag ble avslørt under sendinga, og fleire tidlegare Melodi Grand Prix-artistar som Nora Brockstedt, Inger Lise Rypdal, Jørn Hoel og Elisabeth Andreassen framførte tidlegare vinnarlåtar.

## Fotnotar
Hula

**Hula** er ei rekkje rituelle, pantomimiske dansar frå Polynesia, særleg kjende frå Hawaii. Dei byggjer på uttrykksfulle arm-, hand- og overkroppsrørsler. Dansane blir gjerne utført i sitjande, knelande eller ståande stilling. Dei er ledsaga av song og rytmeinstrument.

## Kjelder
*
Mike Conley

**Mike Conley**, fullt namn **Michael Alex Conley**, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Chicago i Illinois. Han vart olympisk meister 1992 og verdsmeister 1993 i tresteghopp, og vann i tillegg eitt OL-sølv og tre VM-medaljar i tresteg- og lengdehopp. Conley sine personlege rekordar er 8,46 m i lengde og 17,87 m i tresteg.

## Aktiv
Frå 1983 var Conley ein av dei beste lengde- og tresteghopparane i verda. Same året, under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, vart han nummer tre i lengdegropa og fire i trestegtevlinga. Året etter tok han sølv i tresteghopp under OL 1984 i Los Angeles, åtte centimeter kortare enn landsmannen Al Joyner.

I 1987 vann Conley gull i tresteg ved innandørs-VM og ved dei panamerikanske leikane, begge tevlingane vart avvikla i Indianapolis. Om sommaren gjorde han sitt livs lengste, godkjende tresteghopp då han landa på 17,87 m under eit stemne i San Jose. Ved friidretts-VM 1987 i Roma la han beslag på sølvmedaljen, slått med 25 cm av Hristo Markov. Ein skade gjorde at han stod over Sommar-OL 1988 i Seoul. Våren 1989 vann han tresteghopp i innandørs-VM for andre gong.

Etter å ha vorte tredjemann i trestegtevlinga ved VM i friidrett 1991 i Tokyo, nådde Conley heilt til topps under dei olympiske leikane 1992 i Barcelona  I sjette og siste omgang av finalen fekk han fullklaff og landa på 18,17 meter, 20 cm over verdsrekorden, men litt for sterk medvind førte til at hoppet ikkje kunne godkjennast som verdsrekord. Sesongen etter vart Conley verdsmeister i tresteghopp i Stuttgart.

Den 4. mai 1996 sette Conley personleg rekord i lengdehopp med 8,46 m i byen Springfield i delstaten Missouri. Han trappa ned treninga etter OL 1996 i Atlanta, der han tok fjerdeplassen i tresteg, fire centimeter bakom bronsemedaljøren.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje i lengdehopp – 8,12 m, nr 4 i tresteghopp - 17,12 m
*OL 1984 i Los Angeles: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,18 m, bakom Al Joyner (17,26 m)
*VM 1987 i Roma: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,67 m, nr 8 i lengdehopp – 8,10 m
*VM 1991 i Tokyo: Bronsemedalje i tresteghopp – 17,62 m
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje i tresteghopp – 18,17 m, framom Charles Simpkins (17,60 m)
*VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje i tresteghopp – 17,86 m, framom Leonid Volosjin (17,65 m)
*VM 1995 i Göteborg: Nr 7 – 16,96 m
*OL 1996 i Atlanta: Nr 4 i tresteghopp – 17,40 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mike Conley|Mike Conley]]» frå ,  den 24. september 2016.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike Conley Sr.|Mike Conley Sr.]]» frå ,  den 24. september 2016.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Mike Conley|Mike Conley]]» frå ,  den 24. september 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*