open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Derek Bell

**George Derek Fleetwood Bell**, MBE () var ein irsk harpist, pianist, oboist, musikkforskar og komponist, mest kjend for å spele forskjellige instrument i The Chieftains. Han byrja først å spele harpe då han var i 30-åra. 

Sjølv om han var mest kjend som medlem av the Chieftains, omfatta karrieren til Derek Bell ei rekkje musikalske høgdepunkt innan både klassisk musikk og folkemusikk. Bell var kanskje den leiande irske harpisten i verda, og var med på å bringe instrumentet ut til eit breiare publikum internasjonalt. Bell byrja å spele harpe tidleg i 30-åra og vart med i the Chieftains i 1972. Med instrument som harpe, obo og dulcimer, utvida han den musikalske horisonten til gruppa, som på den tida hadde fått ein stor tilhengjarskare i England og frå midten av 1970-åra vart eit internasjonalt fenomen. Interessa hans for irsk musikk førte til at han skreiv arrangement av mange tradisjonelle irske folkesongar for ensemble av forskjellig storleik. Han har òg komponert mange klassiske verk, og arrangert andre frå forskjellige etniske kjelder, som ungarske og peruanske dansar, *Tocatta Burlesca* (ei innspeling der Bell speler åtte forskjellige instrument), to symfoniar og ein suite kalla *The Violet Flame* og mange verk for soloharpe og orkester. Bell sitt arbeid med den irske harpa har gjort at instrumentet har gått frå å vere nær utdøydd til eit mykje brukt folkeinstrument.

## Solodiskografi (utanom The Chieftains)
**Carolan's Receipt* (1975)
**Carolan's Favourite* (1980)
**Derek Bell Plays With Himself* (1981)
**Musical Ireland* (1982)
**Ancient Music For The Irish Harp* (1989)
**Mystic Harp* (1996)
**A Celtic Evening with Derek Bell* (1997)
**Mystic Harp (Volume II)* (1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derek Bell|Derek Bell]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Seán Keane

**Seán Keane** () er ein irsk felespelar. Han var medlem av Ceoltóirí Chualann i 1960-åra, før han vart med i The Chieftains i 1968. Han har ein unik spelestil, særleg i bruk av ornamentering, kanskje inspirert av den irske sekkepipa.

## Diskografi
**Gusty's Frolics* (1975)
**Contentment is Wealth* (1985) - med Matt Molloy
**Jig it in Style* (1990)
**The Fire Aflame* (1993) - med Liam O'Flynn & Matt Molloy

## Bakgrunnsstoff
*Seán Keane page
Pardans

**Pardans** viser til dansar som blir utført av eit koordinert par, ofte ein mann og ei kvinne. Slike dansar kan brukast til selskapsdans, i dansetevlingar eller til oppvising. Nokre kjende pardansar er vals, polka,  salsa og tango. 

Para i pardans held ofte i kvarandre, anten symmetrisk, til dømes ved at ein held kvarandre i hendene, eller asymmetrisk, der paret til dømes kan dansa i ei slags omfamning. I nokre dansar løyser para seg opp no og då,  og i ein del folkedansar som blir dansa i par rører dansarane ikkje ved kvarandre i det heile.

Pardans kan utførast på ein enkelt stad eller paret kan flytta seg på dansegolvet, i same retning som andre par, danseretningen. I dei fleste europeiske pardansar flyttar ein seg, medan til dømes mange amerikanske pardansar kan vera stasjonære. I mange pardansar har éin dansar, typisk mannsdansaren, ei leiarrolle medan den andre dansaren følgjer.

Pardans kan ha ei viktig symbolsk tyding, som brurevalsen som ofte blir dansa ved bryllaup.

## Ulike pardansar
### Historiske europeiske dansar
*Gaillarde
*Galopp
*Gavotte
*Menuett

### Nordisk [[folkedans]] og [[gammaldans]]
*Gangar
*Gammalvals
*Reinlendar
*Snoa
*Hambo
*Pols
*Polka
*Masurka

### [[Danseband]]-dans
*Foxtrot
*One-step
*Bugg
*Twostep
*Castle foxtrot

### [[Swingdans]] og [[jazz]]-tilknytte dansar
*Charleston
*Lindy hop
*Balboa
*Boogie woogie
*Bugg
*Dobbelbugg
*Jitterbug
*Rock'n'roll-dans

### [[Selskapsdans]]
Standarddansar:
*Wienervals
*Moderne vals
*Slowfox
*Tango
*Quickstep

Latindansar:
*Cha-cha-cha
*Rumba
*Samba
*Jive
*Pasodoble

### Salsafamilien
*Salsa
*Merengue
*Bachata

### [[Tango]]-tilknytte dansar
*Argentinsk tango
*Finsk tango
*Selskapsdansen tango
*Milonga
*Canyengue

### Andre pardansar
*Lambada
*Slow dance
*Kizomba
*Ländler

## Sjå òg
*Pas de deux

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Pardans|Pardans]]» frå , og «[[:en:Partner dance|Partner dance]]» frå  den 16. januar 2015.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Máirtín O'Connor

**Máirtín O'Connor** er ein irsk trekkspelar frå Galway i Irland. Han har spelt i mange folkemusikkgrupper, som Skylark, Midnight Well, De Dannan og The Boys of the Lough. Som irsk folkemusikar var han ein av dei store drifkreftene bak *[[Riverdance]]*.

O'Connor byrja å spele då han var ni år gammal. Det første soloalbumet hans *A Connachtman's Rambles* etablerte han som solomusikar og gav han stor suksess hos musikkpressa. O'Connor har sidan gjeve ut tre album til, *Perpetual Motion* i 1990, *Chatterbox* i 1993 og *The Road West* i 2005.

## Diskografi

### Solo work
* *The Connachtman's Rambles* (1979)
* *Perpetual Motion* (1990)
* *Chatterbox* (1993)
* *The Road West* (2005)
* *Rain of Light*

### Med andre
* *Crossroads* (2008)

### Studioarbeid
* *Riverdance* (forskjellige artistar) (1995)
* *[[Golden Heart]]* (Mark Knopfler) (1996)
* *Fis Carolan's Dream* (Garry O'Briain) (1998)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Máirtín O&#39;Connor|Máirtín O&#39;Connor]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Máirtín O'Connor Band
Jo-El Sonnier

**Jo-El Sonnier** () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og trekkspelspelar, som speler country og cajun-musikk. Han hadde først kontrakt med Mercury Nashville Records og laga fleire mindre hitsinglar som nådde countrylista i USA seint i 1970-åra. Seint i 1980-åra hadde han fått kontrakt med RCA Records og fekk eit gjennombrot med hittane «No More One More Time» og ein cover av Richard Thompson sin «Tear Stained Letter». Han har spelt inn meir enn tretti album, hovudsakleg på sjølvstendige selskap. 

## Diskografi

### Album

### Singlar

### Gjestesinglar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jo-El Sonnier|Jo-El Sonnier]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
Michael Doucet

**Michael Doucet** () er ein USA-amerikansk cajun-felespelar, songar og låtskrivar, som starta Cajun-bandet BeauSoleil frå Lafayette i Louisiana. Han har vunne Grammy-prisar med dette bandet i 1998 og 2009. 

## Biografi
Sidan midten av 1970-åra har Doucet vore ein av dominerande personane innan cajun-musikk. Utanom Beausoleil har Doucet spelt med dei meir reint tradisjonelle Savoy-Doucet Cajun Band. 

Doucet følgde ein familietradisjon og spelte musikk frå tidleg alder. Han spelte banjo då han var fem og gitar frå han var åtte. Som andre som voks opp på same tid, var han inspirert av rocken, men cajun-musikken var alltid til stades. Doucet spelte i folkrockband med syskenbarnet Zachary Richard då han var 12 år gammal, og vart så med i ei cajun-rockgruppe. I 1974 vitja han og Richard Frankrike og då dei kom attende til USA, lærte han seg å spele fiolin, som raskt vart hovudinstrumentet hans. I tillegg til gitar, spelar han òg mandolin, trekkspel og syng. 

Sterkt påverka av eldre musikarar som Amédé Ardoin og særleg Dennis McGee (som vart ein ven), danna Doucet og nokre vener eit band i 1975, som fekk namnet Coteau. Han danna òg Beausoleil med Kenneth og Sterling Richard i 1977. Med Beausoleil blanda Doucet element av tradisjonell cajun-musikk med zydeco, og la til element av jazz, blues og country. I 2005 fekk Doucet og Beausoleil National Heritage Fellowship frå National Endowment of the Arts, og i 2007 fekk dei United States Artists Grant. Bandet har vore nominert mange gonger til Grammy-prisen, og vann prisen for beste tradisjonelle folkealbum i 1997 med *L'Amour Ou La Folie*. Av dei mange songane Doucet har skrive for bandet finn ein «Chanson D’Acadie», «Bunk's Blues», «Conja», «Newz Reel», «Quelle Belle Vie», «L'Ouragon» og «Freeman’s Zydeco», sistnemnde i lag med Fremont Fontenot.

## Diskografi (delvis)
* 1989 *J'ai Ete au Bal: I Went to the Dance* forskjellige artistar, Arhoolie Records
* 1989 *J'ai Ete au Bal: I Went to the Dance* video (DVD); forskjellige artistar, Arhoolie Records
* 1990? *Michael Doucet & Cajun Brew*
* 1992 *Le Hoogie Boogie: Louisiana French Music For Children* Rounder Records
* 1993 *Beau Solo* Arhoolie Records
* 1994 *Christmas Bayou* Swallow Records
* 1994 *The Mad Reel* Arhoolie Records
* 1997 *Highly Seasoned Cajun Music* Coteau, Rounder Records
* 2004 *Fiddlers 4* Fiddlers 4, Compass Records
* 2008 *From Now On* Smithsonian Folkways

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Michael Doucet|Michael Doucet]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Louisiana Folklife Center - Michael Doucet
Matt Rollings

**Matt Rollings** () er ein USA-amerikansk musikar og plateprodusent. Han speler piano, orgel og klaverinstrument.

Han er hovudsakleg kjend som musikar i Lyle Lovett's Large Band, og har arbeidd med mange artistar, ikkje berre country, som Billy Joel, Clint Black, Mary Chapin Carpenter, Larry Carlton, Kathy Mattea, Mark Knopfler, Reba McEntire, Suzy Bogguss, Mark Schultz, Beth Nielsen Chapman, Martin Taylor og Richie Sambora.

Rollings gav ut jazzalbumet *Balconies* i 1990 på MCA Masters med John Pattituci og Carlos Vega.

Matt Rollings var med på verdsturneen til Mark Knopfler i 2004-2005 etter *[[Shangri-La av Mark Knopfler|Shangri-La]]* som klaverspelar, og turnerte med han igjen i 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matt Rollings|Matt Rollings]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Authorized biography 

 

## Bakgrunnsstoff
*
*
Barry Beckett

**Barry Edward Beckett** () var ein amerikansk klaverspelar som arbeidde som studiomusikar med mange kjende artistar. Han var òg plateprodusent. I lag med David Hood og Roger Hawkins, som var kollegaene hans i Muscle Shoals Rhythm Section, turnerte Beckett i 1973 i den utvida besetninga til Traffic. Innspelingar frå denne turneen vart konsertalbumet *[[On the Road av Traffic|On The Road]]*.

Han var involvert i «Muscle Shoals Sound» som medlem av rytmeseksjonen ved Muscle Shoals studio i Sheffield i Alabama, som han var med på å starte i 1969. Studioet produserte hittar som «Torn Between Two Lovers» (Mary MacGregor) og «Smoke from a Distant Fire» (Sanford-Townsend Band). Beckett var medprodusent med Jerry Wexler då Bob Dylan i 1979 bad Wexler om å produsere *[[Slow Train Coming]]*. Beckett var ikkje berre medprodusent på albumet, men spelte òg piano og orgel på det. I 1980 var han igjen medprodusent i lag med Wexler på *[[Saved]]*. 

Beckett spelte òg på Paul Simon sin «Still Crazy After All These Years», som nådde toppen av singellista i USA.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barry Beckett|Barry Beckett]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*[ Allmusic biography]
*Everett, Todd (1998). «Barry Beckett». In *The Encyclopedia of Country Music*. Paul Kingsbury, Editor. New York: Oxford University Press. pp.&nbsp;31–32.
*Alabama Music Hall of Fame biography
*Discogs.com listing
*1999 interview with Barry Beckett 
*Gray, Michael (2008) «Barry Beckett» i *The Bob Dylan Encyclopedia*, New York & London: Continuum
Whanganui Journey

**Whanganui Journey** er ein tur med kano eller kajakk på elva Whanganui River på Nordøya på New Zealand. Turen, som startar ved Taumarunui og endar ved Pipiriki, er 145&nbsp;km lang, og mykje av turen går gjennom delar av Whanganui National Park. Han varer vanlegvis i fem dagar. 

Turen er administrert av Department of Conservation (DOC) under programmet New Zealand Great Walks.
Sjølv om Great Walk-turen endar ved Pipiriki, er elva farbar enno 89&nbsp;km nedetter. Eit mindre tal reisande med kano tek seg vidare fram til hovudbrua i Wanganui, dette tek to dagar i tillegg. 

## Om ruta

Ruta er delt opp i seksjonar som er elvestrekningar mellom leirstadar og hytter som følgjer:
* Taumarunui til Ohinepane : 21,5&nbsp;km
* Ohinepane til Poukaria : 14&nbsp;km
* Poukaria til Maharanui : 17,5&nbsp;km
* Maharanui til Whakahoro : 5&nbsp;km
* Whakahoro til Mangapapa : 10&nbsp;km
* Mangapapa til Ohauora : 15&nbsp;km
* Ohauora til John Coull Hut : 12,5&nbsp;km
* John Coull Hut til Mangawaiiti : 9,5&nbsp;km
* Mangawaiiti til Mangapurua : 9&nbsp;km
* Mangapurua til Tieke Kāinga : 10,5&nbsp;km
* Tieke til Ngaporo : 12&nbsp;km
* Ngaporo til Pipiriki : 9,5&nbsp;km 

Under vanlege vêrtilhøve vil elvestryka ikkje gå over grad II på den internasjonale skalaen for gradering av farbare elver. Der er fleire turoperatørar som dekkjer heile, eller delar av turen.

## Overnattingar

Overnattingane langs ruta er ein kombinasjon av hytter og leirstadar, og kan ikkje bestillast på førehand. Alle som brukar elva må kjøpa eit turpass (Facilities User Pass (FUP)) om dei reiser mellom 1. oktober og 30. april, og dette er tilgjengeleg frå ulike distributørar, frå DOC i Wanganui, og frå lokale turistinformasjonar (VINs). Det er ulike prisar for ulike aldersgrupper, og for jetbåtar. Full informasjon om dette er å finna på vevsida til DOC som er ført opp under bakgrunnsstoff.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Whanganui Journey|Whanganui Journey]]» frå ,  den 16. januar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Informasjon om  Whanganui Journey ved Department of Conservation på New Zealand.
*Whanganui National Park, Department of Conservation|. Informasjon om Whanganui National Park.
*New Zealand Recreational Canoeing Association Guide to the Whanganui River (16th Edition - November 2005)
Hargus «Pig» Robbins

**Hargus Melvin «Pig» Robbins** () er ein USA-amerikansk klaverspelar og pianist. Han har spelt med artistar som Kenny Rogers, George Jones, Bob Dylan, Neil Young, Ween, Alan Jackson, Merle Haggard, Loretta Lynn, David Allan Coe, George Hamilton IV og Conway Twitty, Robbins er ein mykje nytta studiomusikar i Nashville. Han har vore blind etter at han mista syner fire år gammal i ei ulukke med kniven til faren.

Robbins lærte seg å spele piano sju år gammal, då han gjekk på blindeskule i Nashville. Han deltok på den første innspelinga si i 1957 og den første store innspelinga hans var George Jones sin «White Lightning». Sidan den gong har han spelt piano og klaverinstrument for mange countrymusikarar. 

Mellom 1963 og 1979 spelte Robbins òg inn åtte soloalbum. Han fekk prisen som årets musikar av Country Music Association i 1976 og 2000.

Singelen hans frå 1959, «Save It», vart spelt inn under namnet Mel Robbins, og sidan gjort i ein kjend versjon av The Cramps i 1983 på albumet *[[Off the Bone]]*.

21. oktober 2012 vart Robbins innlemma i Country Music Hall of Fame.

## Diskografi
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hargus «Pig» Robbins|Hargus «Pig» Robbins]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Glenn Worf

**Glenn Worf** () er ein USA-amerikansk bassist, som er aktiv som studiomusikar i Nashville. Han har spelt med mange av dei store countryartistar og har dei siste åra turnert mykje med Mark Knopfler.

Gjennom karrieren har Worf spelt med artistar som Bryan Adams, Trace Adkins, Craig Campbell, Billy Ray Cyrus, Alan Jackson, Wynonna Judd, Toby Keith, Martina McBride, Reba McEntire,  Tim McGraw, Mark Knopfler, Miranda Lambert, Aaron Neville, Kellie Pickler, Kenny Rogers, Bob Seger, Sugarland, Shania Twain, Keith Urban, Lee Ann Womack og Tammy Wynette.
Han er kanskje mest kjend for arbeidet med den tidlegare Dire Straits-frontmannen Mark Knopfler. Worf har spelt kontrabass og elektrisk bass på alle soloalbuma til Knopfler og er medlem i turnébandet hans. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glenn Worf|Glenn Worf]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
:Mark Knopfler og Glenn Worf 6/25/06 - Chicago
Birkeland kyrkje

**Birkeland kyrkje** er ei langkyrkje frå 1878 på Nesttun i Fana i Bergen.

## Historie
I middelalderen låg det ei stavkyrkje på same plassen. Kyrkja er fyrste gong nemna i skriftlege kjelder frå 1329. Mellomalderkyrkjar vart reven og ein ny tømmerkyrkje vart bygd ein gong før 1642. Denne kyrkja kom i privat eige i 1724 då ho vart kjøpt opp av kyrkjeverjene Arne Olsen Øvre Totland og Lars Olsen Øvre Birkeland. I 1839 overtok soknet kyrkja. Tømmerkyrkja vart riven før den nye steinkyrkja vart oppført etter teikningar av arkitekt Giovanni Müller. Kyrkja vart vigsla 21. november 1878 og har 400 sitjeplassar. 
Kyrkja har tre klokker frå høvesvis 1637, 1665 og 1937.

## Inventar

Altertavla i kyrkja er eit oljemåleri signert Anders Askevold i 1879 og synear Jesus svevande. Bilete er ein replika av eit altertavlemåleri i Kaupanger stavkyrkje, målt av Askevold i Paris i 1865.

Kyrkja har teke vare på ei rekkje eldre skattar: Ein apostelfigur frå 1400-talet, eit krusifiks frå 1500-talet, dåpsfat og ljosestake frå 1600-talet, brudebenk frå 1669, ljosarm frå 1708, disk frå rundt 1720, ljosekrone frå 1735, alterkalk frå 1848, messehagel frå 1866 og oblatgjemme og to alterstakar frå 1878.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Hans-Emil Lidén. Birkeland kirke i *Norges Kirker*, NIKU og KA
* Birkeland kirke Kirkesøk
Fana kulturhus

**Fana kulturhus** er eit kulturhus på Nesttun i Fana i Bergen. Bygningen er teikna av Bjerk & Bjørge arkitekter for eiendomsselskapet Zuurhaar & Rubb og vart opna 31. oktober 2009. Bergen kommune leigar kulturhuset av eigedomsselskapet. Det ligg ved Nesttunsenteret.

Bygningen er sett saman av to delar. Den gamle delen med mellom anna inngangsparti og kontor for Fana og Ytrebygda kulturkontor er den tidlegare Nesttun Uldvarefabrikk opphavleg bygd rundt 1890. Frå det gamle bygget til den nye delen over Nesttunelva går det ein glaskorridor. Der ligg mellom anna lobby, hovudsal og småsal. Kulturdelen er på om lag 2 500 kvadratmeter, i tillegg kjem næringsdelen med kontor og butikklokale slik at totalarealet vert på 8 500 kvadratmeter. Kunstnerisk utsmykking er laga av mellom anna Hilde Kjønniksen, Stefan Türner, Alf Rongved og Per Remfeldt.

Kulturhuset vert brukt til scene for profesjonelle og amatørar innan ulike kunst- og kulturuttrykk. Det er òg forestillingar og aktivitetar for barn og møtelokale for diverse organisasjonar. Kultursalen har skyveamfi med 359 sitjeplassar eller om lag 600 ståplassar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fana kulturhus|Fana kulturhus]]» frå ,  den 16. januar 2015.*  
 

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff

*Fana kulturhus 
*Beskrivelse hos Zuurhaar & Rubb
VM i alpine greiner 1985

Den **28. verdsmeisterskapen i alpine greiner** vart avvikla i tida 31. januar til 10. februar 1985 i Bormio og Santa Caterina Valfurva i provinsen Sondrio i Italia.

### Slalåm



Dato: 10. februar 
Løypelengd: 500 m, høgdeskilnad: 202 m


### Storslalåm



Dato: 7. februar 
Løypelengd: 1319 m, høgdeskilnad: 385 m


### Utfor



Dato: 3. februar 
Løypelengd: 3680 m, høgdeskilnad: 1110 m


### Kombinasjon



Dato: 1. februar (utfor), 5. februar (slalåm)
Utfor: Løypelengd: 3480 m, høgdeskilnad: 915 m
Slalåm: Løypelengd: 500 m, høgdeskilnad 202 m


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 9. februar 
Løypelengd: 500 m, høgdeskilnad: 167 m


### Storslalåm



Dato: 6. februar 
Løypelengd: 1270 m, høgdeskilnad: 345 m


### Utfor



Dato: 3. februar 
Løypelengd: 2523 m, høgdeskilnad: 685 m


### Kombinasjon



Dato: 31. januar (utfor), 4. februar (slalåm)
Utfor: Løypelengd: 2385 m, høgdeskilnad: 640 m
Slalåm: Høgdeskilnad: 167 m


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpine Skiweltmeisterschaft 1985|Alpine Skiweltmeisterschaft 1985]]» frå ,  den 17. januar 2015.*
Bergens Kreditbank

**Bergens Kreditbank** var ein norsk forretningsbank med hovudkontor i Bergen, skipa i 1928 som avløysing av den tidlegare Bergens Kreditbank frå 1876. I 1975 vart banken slege saman med Bergens Privatbank, som òg hadde hovudkontor i Bergen, og den nye forretningsbanken fekk namnet Bergen Bank. Denne banken var tredje største banken i Noreg då han i 1990 vart slegen saman med Den norske Creditbank (DnC) i Oslo til Den norske Bank (DnB), som med tida vart til den noverande DNB med hovudkontor i Oslo.

## Bergens Kreditbanks bygning
Bygningen som hysa hovudkontoret til Bergens Kreditbank ligg på Vågsallmenningen 14-22 i Bergen. Dei tidlegare ekspedisjonslokala i fyrste høgda har i lengre tid vore nytta som restaurantlokale, fyrst for ein restaurant med namnet «Banco Rotto».

Bygningen vart oppført i 1876 etter teikningar av arkitekt av Herman Major Schirmer, og vart utvida i 1897 etter teikningar av arkitekt Adolph Fischer og i 1918 etter teikningar av arkitekt Schak Bull. Riksantikvaren freda bygningen i 1986, etter at det ei tid hadde vore på tale å rive han for å byggje nytt på tomta.

## Bakgrunnsstoff
*
Rakiura Track

**Rakiura Track** er ei 29 km lang fotturrute på Stewart Island/Rakiura på New Zealand, og ein av New Zealand Great Walks. 

Turen ligg i nasjonalparken Rakiura National Park og kan gjennomførast på tre dagar. Store delar av turen følgjer kystlinja, passerer større og mindre viker og mudderflater, medan den midtre delen kryssar bratte åsar kledde med kratt og tett skog. Der er to hytter langs ruta, ei ved Port William, og ei ved North Arm i Paterson Inlet, og det er mange overnattingar båe stadar. Overnattingar må bestillast på førehand. Hyttene er utstyrte med vedbrensel som er floge inn med helikopter då ingen veg fører til hyttene, og det er ikkje tillate for turgåarar å hogga sin eigen ved. Hyttene er ikkje utstyrte for matlaging, så turgåarar er tilrådde å ta med eige kokeutstyr. Dette, og andre naudsynte forsyningar kan kjøpast i Oban. Det er elles tilgjenge til leirplassar ved Maori Beach, Port William og North Arm.

Større delar av ruta er gruslagt, utan dette ville stien ofte vorte omdanna til gjørme. Det er to årsaker til dette, dei torvaktige eigenskapane til jorda, og dei store årlege nedbørsmengdene på Stewart Island. Generelt er stien godt vedlikehalden, og er lett til middels vanskeleg å gå. 
Langs Rakiura Track kan ein også vera så heldig å få auge på kiwiar i deira naturlege omgjevnadar.

Tilreisande kan dra til Stewart Island anten med ferje frå Oban eller med fly frå Invercargill Airport.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rakiura Track|Rakiura Track]]» frå ,  den 16. januar 2015.*  
 

; Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*  Rakiura Track (på vevside til Department of Conservation)
Eddie Bayers

**Eddie Bayers** () er ein USA-amerikansk trommeslagar som har spelt på 150 gull- og platinaalbum. Han har fått Academy of Country Music sin pris som årets trommis åtte år på rad og har tre gonger vunne Nashville Music Awards sin pris for årets trommeslagar. Han er medlem av to band The Players og The Notorious Cherry Bombs.

Han spelte med artistar som Tanya Tucker, John Denver, Ricky Skaggs og George Strait i 1970-åra.
Han har sidan arbeidd med artistar som The Beach Boys, Garth Brooks, Glen Campbell, Kenny Chesney, Peter Frampton, Vince Gill, Rebecca Lynn Howard, Julio Iglesias, Alan Jackson, Elton John, Mark Knopfler, Uncle Kracker, Bob Seger, Sting, Steve Winwood, og Trisha Yearwood. Han har òg vore produsent for Rosanne Cash på *[[Interiors av Rosanne Cash|Interiors]],* *[[A Glen Campbell Christmas]]*, og filmmusikken til *A Thing Called Love*.

## Utvald diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eddie Bayers|Eddie Bayers]]» frå ,  den 16. januar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Vekebladet Marianne

***Marianne*** er eit fransk sentrum-venstrepolitisk orientert nyhendevekeblad som kjem ut i Paris. Vekebladet vart skipa av journalistane Jean-François Kahn og Maurice Szafran i 1997. I 2013 vart bladet omorgansiert og utgjeve som *Le Nouveau Marianne* (Nye Marianne).

## Bakgrunnsstoff

*
Den norske Bank

**Den norske Bank**, med hovudkontor i Bergen og Oslo, var eit norsk finanskonsern som vart skipa i 1990 ved at Bergen Bank i Bergen og Den norske Creditbank i Oslo vart slege saman. I 2003 gjekk Den norske Bank og Gjensidige NOR ASA saman i selskapet DnB NOR, slik at Den norske Bank opphøyrde som eige selskap; DnB NOR endra namn til DNB i 2011.

Den norske Bank dreiv bank- og finansieringsverksemd, livsforsikring og fonds- og kapitalforvalting. Som fylgje av bankkrisa sist i 1980-åra vart aksjekapitalen i banken skrive ned i 1991 til så godt som inkje i samband med at staten måtte gå inn som storaksjonær for å redde banken. Selskapet Realkreditt, det største norske kredittføretaket på denne tida, vart samstundes slege saman med Den norske Bank. Seinare har statens eigarlut i banken vorte redusert til under 50 %.

Frå 1996 vart Vital Forsikring kjøpt opp av Den norske Bank, og i 1999 vart Postbanken overteken. I 2002 vart den globale kapitalforvaltninga i det svenske Skandia kjøpt for 3,2 milliardar svenske kroner.
Bergen Bank

**Bergen Bank** var ein norsk forretningsbank som vart skipa i 1975 ved at Bergens Privatbank og Bergens Kreditbank vart slegne saman.  I 1990 fusjonerte Bergen Bank med Den norske Creditbank (DnC) til selskapet Den norske Bank (DnB).

## Sjå òg
*DNB
Hardangervegen 1 og 3

**Hardangervegen 1 og 3** eller **Hardangervegen 1** og **Hardangervegen 3**, fram til om lag 1910 kjend som **Nesttuns Hotel**, er to verneverdige hus i Hardangervegen 1 og 3 på Fylkesveg 185 på Nesttun i Fana i Bergen. Fram til ein brann rundt 1910 vart husa drivne som hotell i fleire tiår. Husa vart bygde opp att i 1913 og vart då brukt som bustad for dei tilsette på Nesttun Uldvarefabrikk. I 2011 vart husa kjøpt opp av Heko Eiendomsutvikling etter tiår med ulike eigarar. Husa fall meir og meir frå kvarandre, men på grunn av sin status som verneverdige hadde ikkje Heko Eiendomsutvikling høve til å rive dei. I 2013 måtte ein likevel rive Hardangervegen 1, og vart lovpålagd å bygje huset opp at slik var tidlegare. Husa stod ferdig restaurert i 2016.

## Fotnotar
Terry Lee McMillan

**Terry Lee McMillan** () var ein USA-amerikanske countryartist som spelte munnspel og perkusjon. I 1973 vart han medlem i bandet til Eddy Raven i Nashville og arbeidde med Raven til 1975. Han arbeidde så med Chet Atkins og spelte munnspel i turnébandet hans. Seinare turnerte han med Jerry Reed og Jeannie C. Riley før han vart ein særs ettertrakta studiomusikar. I 1970-åra deltok han på album med mellom andre Mickey Newbury og Gary Stewart.

Etter ein periode som soloartist tidleg i 1980-åra, med ein liten hit med «Love Is a Full Time Thing». Han gjekk så attende til å bli studiomusikar og spelte med artistar som Ray Charles, Dolly Parton, Garth Brooks, George Jones, Merle Haggard, Reba McEntire, Randy Travis, Johnny Cash, Roy Orbison, Kenny Chesney, Emmylou Harris, Neil Young, Waylon Jennings, J. J. Cale, Trisha Yearwood, Amy Grant og mange andre. I 1993 spelte han på innsetjingsballet til president Bill Clinton, der han spelte ein munnspelsolo av «Amazing Grace». 

Etter at huset til familien vart øydelagd i 1992 av ein brann, vart McMillian ein religiøs kristen og fokuserte hovudsakleg på inspirasjonsmusikk. 

## Diskografi

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terry Lee McMillan|Terry Lee McMillan]]» frå ,  den 16. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nesttuntorget

**Nesttuntorget** er eit torg på Nesttun i Fana i Bergen, og ligg mellom Nesttunvegen og Østre Nesttunvegen midt i Nesttun sentrum. I 1971 gav Bergens Privatbank skulpturen «Fole» som står på Nesttuntorget, laga av Skule Waksvik, til Fana kommune.

## Fotnotar
Nesttunvegen

**Nesttunvegen** er ein veg i Fana i Bergen. Han går sørover frå Paradisleitet til Skjoldskiftet der Fanavegen og Osvegen møtast. Vegen er ein del av Fylkesveg 582, og tidlegare ein del av Europaveg 68, Riksveg 14, Riksveg 1 og Riksveg 582. Han går gjennom Hop og Nesttun, og mellom anna Paradis haldeplass, Hop haldeplass, Nesttun terminal, Nesttun sentrum haldeplass og Nesttuntorget ligg langs vegen. Namnet vart vedteke i 1947. Tidlegare var Østre Nesttunvegen ein sideveg til Nesttunvegen gjennom Nesttun sentrum, men vegen vart stengd for biltrafikk og bygd om til gågate i 2003, og som trasé for Bybanen i 2010.

## Knutepunkt
*  Paradisleitet
*   Tjernvegen
*   Troldhaugvegen
*  Sundts veg
*   Hardangervegen
*  
*  Skjoldskiftet -  Fanavegen,  Apeltunvegen,  Osvegen

## Fotnotar
Østre Nesttunvegen

**Østre Nesttunvegen** er ein veg som vert brukt som ein del av traséen til Bybanen gjennom Nesttun sentrum i Fana i Bergen. Han er ein sideveg til Nesttunvegen, og Fanaposten, Nesttunsenteret, Fana kulturhus, Nesttun sentrum haldeplass og Nesttuntorget ligg langs vegen. Namnet vart vedteke i 1960. Vegen vart stengd for biltrafikk og bygd om til gågate i 2003, og som trasé for Bybanen i 2010.

## Fotnotar
Alpheratz

**Alfa Andromedae** (Alfa And, α And, α Andromedae), som har det tradisjonelle namnet **Alpheratz** (eller Alpherat) og **Sirrah** (eller Sirah), er den mest lyssterke stjerna i stjernebiletet Andromeda. Ho ligg like nordaust for stjernebiletet Pegasus og er den nordaustlege stjerna i den store firkanten i Pegasus. Ptolemaios rekna Alfa Andromedae som ein del av Pegasus, og Bayer rekna stjerna som ein del av begge stjernebilete: Alfa Andromedae (α And) og Delta Pegasi (δ Peg). Når grensene til dei moderne stjernebileta vart fastsett i 1930, vart den siste nemninga droppa.

Ho ligg 97 lysår frå jorda. Sjølv om for det nakne auga ser ut som ei enkel stjerne, med samla tilsynelatande storleiksklasse +2.06, er ho i røynda ei dobbeltstjerne med to stjerner i nær bane. Den kjemiske samansetjinga til den lysare av dei to stjernene er uvanleg sidan dei er ei kvikksølv-mangan-stjerne med ein atmosfære med unormalt høge nivå av kvikksølv, mangan og andre grunnstoff, inkludert gallium og xenon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alpha Andromedae|Alpha Andromedae]]» frå ,  den 17. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Alpheratz on AstroDwarf
VM i alpine greiner 1982

Den **27. verdsmeisterskapen i alpine greiner** vart avvikla i tida 28. januar til 7. februar 1982 i Schladming og Haus im Ennstal i Steiermark i Austerrike.

Både menn og kvinner tevla i fire øvingar kvar. Mennene sine øvingar fann stad ved skisenteret Planai i Schladming, medan kvinneøvingane vart haldne i Haus im Ennstal, seks kilometer lengre aust.

Sveits vann flest gullmedaljar, alle tre ved Erika Hess. Dei fem andre gullmedaljane gjekk til utøvarar frå fem ulike land. I alt ni land vann medalje, Sveits og USA flest med fem stykke kvar.

## Menn
### Slalåm



Dato: 7. februar 
Løypelengd: 672 m, høgdeskilnad: 224 m


### Storslalåm



Dato: 3. februar 
Løypelengd: 1177 m, høgdeskilnad: 396 m


### Utfor



Dato: 6. februar 
Løypelengd: 3401 m, høgdeskilnad: 1006 m


### Kombinasjon



Dato: 1. februar (slalåm), 5. februar (utfor)
Slalåm: Høgdeskilnad: 196 m
Utfor: Løypelengd 3062 m, høgdeskilnad: 909 m


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 5. februar 
Løypelengd: 485 m, høgdeskilnad: 176 m


### Storslalåm



Dato: 2. februar 


### Utfor



Dato: 4. februar 
Løypelengd: 2543 m, høgdeskilnad: 674 m


### Kombinasjon



Dato: 28. januar (utfor), 31. januar (slalåm)
Utfor: Løypelengd 2508 m, høgdeskilnad: 642 m
Slalåm: Høgdeskilnad: 154 m


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpine Skiweltmeisterschaft 1982|Alpine Skiweltmeisterschaft 1982]]» frå ,  den 17. januar 2015.*
Nesttun Apotek

**Nesttun Apotek** er eit tidlegare apotek på Nesttun i Fana i Bergen som i dag er ein del av apotekkjeda Boots apotek under namnet **Boots apotek Nesttun**. Apoteket var ein filial av Solheimsviken Apotek frå skipinga i 1915 til 1934. Fram til 1980 låg apoteket i Nesttunvegen 194, men vart då flytta til Nesttunvegen 109. Nesttun Apotek vart i 2008 ein del av apotekkjeda Boots apotek, og ligg i dag på Nesttunsenteret i Østre Nesttunvegen 16.

## Fotnotar
Hans Enn

**Hans Enn** () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Hinterglemm i forbundslandet Salzburg som var ein av verdas beste storslalåmrennarar i fyrste halvparten av 1980-åra.

### Aktiv
Enn deltok i verdscupen i alpine greiner frå 1976 til 1989. Mellom 26. januar 1980 og 15. januar 1985 gjekk han til topps i seks verdscuprenn i seks ulike land, men aldri i heimlandet. Han sigra fem gongar i storslalåm og ein gong i super-G. I tillegg la han beslag på ni andreplassar og sju tredjeplassar.

Under Vinter-OL 1980 i Lake Placid tok Enn bronsemedaljen i storslalåm og kom på fjerdeplass i slalåm. Elles vart han nummer fem i storslalåm i alpin-VM 1985, og nummer seks i same øvinga både i VM 1978 og VM 1982.

Etter han la konkurranseskia på hylla opna Enn hotell på heimstaden og har elles arbeidd for skiutstyrsfirmaet Blizzard.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Gilbertøyane

**Gilbertøyane** er ei kjede av 16 atollar og koralløyar ved ekvator i Mikronesia vest i Stillehavet. Øygruppa utgjer hovuddelen av øystaten Kiribati. 

## Historie

Gilbertøyane blei opphavleg folkesett av mikronesiske folkeslag. Seinare kom polynesarar til.

Dei hadde budd her i fleire hundreår då europeiske sjøfarande «oppdaga» dei. Spanske Pedro Fernández de Quirós såg Butaritari (Makin) allereie i 1606. Ei av dei første registrerte observasjonane av øyane skriv seg frå 1765 då John Byron på skipet «Dolphin» oppdaga øya Nikunau. 

I 1788 kryssa kaptein Thomas Gilbert gjennom Abemama, Kuria, Aranuka, Tarawa, Abaiang, Butaritari og Makin. I åra som følgde utforske mange skip dei små øyane og atollane under stillehavsreiser. Adam Johann von Krusenstern kalla dei først *îles Gilbert* (Gilbertøyane) i 1820. Øyane blei kartlagde av franske Louis Duperrey på 1820-talet.

Det blei oppretta eit britisk protektorat over Gilbertøyane i 1892. I 1915 blei Gilbert- og Elliceøyene utropt til ein koloni i Det britiske imperiet.

Under andre verldskrigen blei øyane okkupert av Japan frå 1941 til 1944. 20. november 1943 gjekk den amerikanske hæren og 2. marinekorpsdivisjon i land på Makin og Tarawa, og vann til slutt over dei japanske styrkane. Gilbertøyane blei så brukt som base for å støtta invasjonen av Marshalløyane i februar 1944. 

Kolonien fekk sjølvstyre i 1971. Frå 1976 til 1978 var Elliceøyane (dagens Tuvalu) frådelt, og Gilbertøyane blei kolonien *Gilbert Islands*. I 1979 stemte Gilbertøyane for sjølvstende, og 12. juli 1979 blei dei den uavhengige nasjonen Kiribati.

## Geografi
Gilbertøyane dannar ei rekkje som hovudsakleg går mellom nord og sør. Ekvator går gjennom midten av gruppa.
Gjennom ei rekkje undervassfjell heng Gilbertøyane saman med Ratakgruppa i Marshalløyane.

Dei nordlege øyane har meir nedbør enn dei sørlege, og ein kan derfor dyrka fleire avlingstypar her. Historisk har ein også dyrka meir taro og babai (*Colocasia esculenta*) her på grunn av denne større nedbørsmengda. Kokospalmer veks overalt.

Desse øyane utgjer Gilbertøyane (i alfabetisk rekkjefølge):

* Abaiang
* Abemama
* Aranuka 
* Arorae
* Beru
* Butaritari (tidlegare Makin)
* Kuria
* Maiana
* Makin (tidlegare Vesle Makin)
* Marakei
* Nikunau
* Nonouti
* Onotoa
* Tabiteuea
* Tamana
* Tarawa

## Kjelder

* H.E. Maude, «The coconut oil trade of the Gilbert Islands», * Journal of the Polynesian Society*, Volume 74, No. 4 1965, p. 396-437.


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Gilbertøyene|Gilbertøyene]]» frå , og «[[:sv:Gilbertöarna|Gilbertöarna]]» frå  den 17. januar 2015.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Wollert Konows plass

**Wollert Konows plass** er ein plass foran det tidlegare kommunehuset til Fana kommune på Nesttun, som no ligg i Fana bydel i Bergen kommune. Plassen er oppkalla etter Wollert Konow som var ein norsk brukseigar og politikar (V, FV) frå Stend i Fana. Han satt på Stortinget for Søndre Bergenhus amt frå 1880 til 1888, 1898 til 1900 og 1910 til 1912, og var statsminister frå 1910 til 1912. I 1925 vart ein byste av Konow, laga av Ambrosia Tønnesen, avduka på plassen.

## Fotnotar
Vendsyssel

**Vendsyssel** er eit område nord på Jylland i Danmark som ligg  mellom havområda Skagerrak og Kattegat. Området, som er eit *syssel* etter mellomalderens administrative inndeling av Danmark, er om lag 3000&nbsp;km²  stort og utgjer størstedelen av øya Nørrejyske Ø. Mot sør er Vendsyssel skild frå Nørrejylland av Limfjorden.

Vestkysten av Vendsyssel er prega av sandstrender med klintar opp mot landskapet attom (*klint* er her ein steil skrent av morenemasse frå istida, samansett av såpass fast leirblanda sand og grus at det vert ein vegg). Somme stadar, til dømes ved Lønstrup og Hirtshals, går desse istidsavleiringane heilt frem til sjøen, utan sandstrand mellom. Frå 1930-åra er det bygde store sommarhusfelt i det som i tidlegare tider var aude strandsonar med flygesand, som til dømes ved Blokhus og Løkken.

Morenebakker med randmorenen Jyske Ås som den mest markante, utgjer dei sentrale lutane av Vendsyssel. Sandflukt er til stor plage på vestkysten. Skagens Odde med den store såkalla *vandreklit* (sanddyne) Råbjerg Mile, ein sandørken med sanddynar som vinden har skapt og stendig flyttar på, vert rekna som et marint flygesandlandskap i særklasse, og er freda. Kysten sør for Frederikshavn kjenneteiknast ved eit lavt og smalt *klitbælte*, eit flygesandbelte med strandenger som er avgrensa frå havet som små laguner bak sandbarrierar. På den sørlege luten av Vendsyssels er det vide sletter med myrar, med nedbørsmyra Store Vildmose som den største. Myra er no for ein stor del dyrka og drenert ved hjelp av kanalar med utløp til elva i Ryå. Men eit areal på 1853 hektar av myra er freda av naturvitskaplege og arkeologiske årsaker.
Wag the Dog av Mark Knopfler

***Wag the Dog*** er eit filmmusikkalbum av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut den 13. januar 1998 av Vertigo Records internasjonalt, og av Mercury Records i USA. Albumet inneheld musikk skriven for filmen *[[Wag the Dog]]* frå 1997, regissert av Barry Levinson. Filmen inneheld songar skapt for den fiktive valkampen til hovudpersonane, inkludert «Good Old Shoe», «The American Dream» og «The Men of the 303». Desse songane er med på albumet som instrumentalar. Berre tittelsporet har vokal.

## Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav Stephen Thomas Erlewine albumet fire av fem stjerner og kalla det eit av Knopfler sine «beste filmusikkarbeid, vekselvis grasiøst og tradisjonelt og enkelt».

## Innhald

## Medverkande
;Musikk
* Mark Knopfler – gitar, vokal
* Richard Bennett – gitar
* Jim Cox – piano, Hammondorgel
* Guy Fletcher – klaverinstrument
* Glenn Worf – bass
* Chad Cromwell – trommer

;Produksjon
* Mark Knopfler – produsent
* Chuck Ainlay – produsent
* Mark Ralston – assisterande produsent
* Denny Purcell – mastering ved Georgetown Masters i Nashville
* Don Cobb – digital redigering
* Rick Lecoat – design
* Phil Caruso – fotografi
* Mark Leialoha – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wag the Dog (album)|Wag the Dog (album)]]» frå ,  den 17. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* ''Wag the Dog'' på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
*
Strandeng

**Strandeng** er ein biotop i strandsonen i kystområda med ymse artar gras og blomar som toler salt frå havet i stor mon. Dels er saltinnhaldet i lufta høgt, og dels vert engene påverka av salt ved at dei ofte vert sett under vatn når kraftige vindar står på.

Strandenger finst framfor alt på avleiringar i lite vêrharde viker og ved elveutløp, der bølgjeslaga er dempa av skjer, rev eller andre naturformasjonar. Jamvel om strandengene toler å verte sett under sjøvatn frå tid til anna, ligg dei såleis vanlegvis på stadar som er verna mot direkte påverknad av salt sjøvatn og erosjon frå bølgjer.

Strandenger er yngle-, kvile- eller beiteområde for ymse fugleartar.

## Sjå òg
*Våtmark
*
Togulukka på Midtun

**Togulukka på Midtun** fann stad 24. mai 1960 på Midtun haldeplass på Midtun i Fana kommune, no Fana bydel i Bergen kommune. På sidesporet på haldeplassen stod ein kran som løfta ein gravemaskin av ei godsvogn, medan ein annan kran skulle løfte grabben. Gravemaskinen sin grabb roterte og vart hengande over hovudsporet. Samstundes kom tog nummer 611 trekt av NSB type El 11 nr 2091 frå Voss inn på haldeplassen. Toget heldt ein snøggleik på om lag 60 til 70 kilometer i timen. Toget klarte ikkje å stoppe, trass i signal frå arbeidarane og bremsing. Då toget nådde haldeplassen trefte det grabben, og heile gravemaskinen fall ut i sporet framfor toget. Både lokomotivet og godsvogna bak spora av og velta. Dei om lag 100 passasjerane og to av togbetjentane kom frå ulukka utan skadar, medan lokomotivføraren Anders Ødegård døydde på veg til Haukeland sjukehus. Rundt 1980-talet gjekk lokomotivet i traffikk att, denne gongen på Gjøvikbanen, og fronten på lokomotivet som ikkje vart treft av gravemaskinen heng i dag på veggen til Norsk Modelljernbane i Oslo.

## Fotnotar
Leonhard Stock

**Leonhard Stock** () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Finkenberg i Tirol. Han vart olympisk meister i utfor under Vinter-OL 1980 i Lake Placid.
### Aktiv
Stock debuterte i verdscupen i alpine greiner i 1976 og var aktiv til 1993. I tida frå desember 1978 til desember 1992 tok han 25 gongar steget opp på sigerspallen, men berre ved tre høve stod han øvst på pallen. Fyrste sigeren kom ikkje før 5. januar 1989, då han vann eit utforrenn i Laax. Sidan han vann han utforrenn i Val-d'Isère i desember 1990 og Gherdëina i desember 1992.

Allereie i 1979 gjorde Stock sin beste sesong i verdscupen i alpine greiner då han enda på andreplassen, berre Peter Lüscher frå Sveits samla fleire poeng gjennom sesongen. Stock sin største triumf kom under vinterleikane 1980 i Lake Placid, der han overraska og vann gullmedaljen i utfor på suverent vis. I dei same leikane vann han VM-bronsen i kombinasjonen. Stock var nær ved å sikre seg nye medaljar i seinare meisterskap; han vart nummer fire i super-G i VM i alpine greiner 1987, og fekk same plasseringa i utfor under Vinter-OL 1988 i Calgary, samt i VM i alpine greiner 1991 i Saalbach-Hinterglemmm.

## Kjelder

**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Snaptunsteinen

**Snaptunsteinen** er ein flat halvrund, tilhogd kleberstein med eit innrissa bilete av ein mustasjepryda mann på eine sida. Steinen vart funne i vatnet i nærleiken av den vesle hamnebyen Snaptun ved Horsens Fjord i Hedensted Kommune i Region Midtjylland i Danmark. Då steinen har eit hol som tyder på at han har vore nytta for å verne ein blåsebelg i ei smie mot varmen frå elden i essa, og den innrissa figuren er synt med attsydd munn, er figuren tolka som eit bilete av den norrøne guden Loke. Ifølgje Snorre Sturlasons Skáldskaparmál i Den yngre Edda fekk Loke munnen sydd saman etter å ha tapt eit veddemål med smed-dvergen Brok.

Guden Loke var den av gudane som hadde med smikunsten og elden å gjere. Han fekk dei smikyndige dvergane til å smi ymse saker til gudane. Difor kan det vere logisk at det er han som som har fått sitt bilete på ein stein som vert nytta i samband med at elden i essa skal få den rette høge varmen. Tuppen på blåsebelgen kan gje ei passe mengd luft til elden i essa gjennom holdet i steinen.

Snaptunsteinen er  20 cm høg, 24,5 cm brei og 7,5 cm tjukk. Han vart funne på vårparten i 1950.  Ein reknar med at steinen kan vere frå tida ikring år 1000. Men då han ikkje låg på ein stad der han har vore nytta i gamal tid, men er eit såkalla lausfunn, er det mykje som er uvisst om alderen på steinen og kvar han har vore i bruk. Steinen er no på Moesgård Museum i Aarhus i Danmark.

Kleberstein finst ikkje i Danmark, så det er truleg at essesteinen, eller i alle høve råmaterialet til han, er kome frå Noreg eller det vestlege Sverige, der det har vore mange klebersteinbrot i vikingtida. Kleberstein er veleigna til gjenstandar som skal nyttast i samband med høg varme; gryter av kleberstein var i vanleg bruk i hushaldet, og sølvsmedane nytta støypeformer av kleberstein.

## Bakgrunnsstoff
*Snaptunsteinen på Nationalmuseets Jellingsprosjektet.
Snaptun

**Snaptun** er ein liten hamneby i Hedensted kommune i Østjylland, i Region Midtjylland. Folketalet var 482 i 2014. Frå Snaptun går det ferje til den 3,2 km² stor øya  Hjarnø i innløpet til Horsens Fjord, og ferje til øya Endelave,  ei 13,2 km² stor øy med store marine område i det sørlege Kattegat.

Snaptun er kjend for den såkalla Snaptunsteinen som vart funne i nærleiken i 1950 og vert tidfesta til åra kring år 1000. Dette er ein essestein (stein nytta i ei smie som vern for blåsebelgen). Det særeigne ved denne steinen er at eit portrett av guden Loke ser ut til å vere innrissa på han.
Kommunehuset på Nesttun

**Kommunehuset på Nesttun**, opphavleg **Fana kommunehus** og tidlegare **Fana herredshus**, var kommunehuset til Fana kommune på Nesttun, som i dag ligg på Wollert Konows plass 2, 3 og 4 på Nesttun i Fana bydel i Bergen kommune. Fana kommune vart slått saman med Bergen kommune 1. januar 1972. I dag held Fana legevaktstasjon, Nesttun helsestasjon, Fagforbundet Fana, Den pedagogisk-psykologiske tenesten i Fana og Fana bydelsstyre til i bygget.

## Fotnotar
Skagen Fyr

**Skagen Fyr**, på Skagen i Danmark, òg kalla **det grå fyr**, vart bygd i 1858, og teke i bruk 1. november same året. Det 46 meter høge fyret er det nest høgaste i Danmark. Det høgaste, Dueodde Fyr på Bornholm, er på 47 meter. Det er 210 trappesteg til toppen av Skagen Fyr, der det er vidt utsyn over Grenen, Skagen og havområda Skagerrak og Kattegat.

Fyret har ei roterande linse på litt over to tonn som flyt på kvikksølv. Lyskjelda er ei 400 watts natriumlampe, og lyset kan sjåast over 20 sjømil med eitt blink kvart fjerde sekund.

Skagen Fyr er teikna av den danske arkitekten Niels Sigfred Nebelong og vart freda i 1977.

## Galleri

Fil:Fyrlinse Skagen Fyr.JPG|Fyrlinsa
Fil:SKG-Fyrtaarn1.JPG|Skagen Fyr sett frå fyrbakken
Fil:SKG-Gammel-Fyr.JPG|Vippefyr
Fil:SKG-Gammel-Fyrtaarn.JPG|Gamalt fyrtårn


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
VM i alpine greiner 2013

Den **42. verdsmeisterskapen i alpine greiner** vart avvikla i tida 4.-17. februar 2013 i Schladming i Steiermark i Austerrike. Det var tevla i 11 øvingar; fem for menn og like mange for kvinner, samt ei lagøving med to menn og to kvinner på kvart av laga.

## Menn
### Slalåm



Dato: 17. februar 2013 
Start: 961 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 216 m

### Storslalåm



Dato: 15. februar 2013 
Start: 1148 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 403 m

### Super-G



Dato: 6. februar 2013 
Start: 1348 m, mål: 777 m 
Løypelengd: 1885 m, høgdeskilnad: 571 m

### Utfor



Dato: 9. februar 2013 
Start: 1753 m, mål: 777 m 
Løypelengd: 3334 m, høgdeskilnad: 976 m

### Superkombinasjon



Dato: 11. februar 2013 
Utfor: start: 1753 m, mål: 777 m
Løypelengd: 3366 m, høgdeskilnad: 976&nbsp;m
Slalåm: start: 961 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 216&nbsp;m

## Kvinner
### Slalåm



Dato: 16. februar 2013 
Start: 940 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 195 m

### Storslalåm



Dato: 14. februar 2013 
Start: 1105 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 360 m

### Super-G



Dato: 5. februar 2013 
Start: 1331 m, mål: 771 m
Løypelengd: 2218 m, høgdeskilnad: 560 m

### Utfor



Dato: 10. februar 2013 
Start: 1479 m, mål: 771 m
Løypelengd: 3050 m, høgdeskilnad: 708 m

### Superkombinasjon



Dato: 8. februar 2013
Utfor: start: 1479 m, mål: 771 m
Løypelengd: 3050 m, høgdeskilnad: 708&nbsp;m
Slalåm: start: 940 m, mål: 745 m
Høgdeskilnad: 196&nbsp;m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpine Skiweltmeisterschaft 2013|Alpine Skiweltmeisterschaft 2013]]» frå ,  den 19. januar 2015.*