open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O'Kanebreen

**O'Kanebreen** er ein bratt isbre som er 28&nbsp;km lang, og som drenerer austsida av Eisenhower Range mellom Mount Baxter og Eskimo Point og flyt søraust til han endar ovanfor snuten til Priestley- og Cornerbreen heilt nord i Nansenisen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med O'Kane Canyon, ved toppen av breen.

## Kjelder
Oates forlandsbre

**Oates forlandsbre** er ein omfattande lågtliggande forlandsbre aust for Kirkwood Range. Han dekkjer heile kystsletta mellom Fry- og Mawsonbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt i 1957 og vart namngjeven av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter kaptein Lawrence E.G. Oates som i lag med Robert F. Scott og tre andre omkom på veg attende frå Sørpolen i 1912.

## Kjelder
Odinbreen

**Odinbreen** er ein liten isbre som drenerer vestsida av Mount Odin i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Mount Odin.

## Kjelder
Olsonbreen

**Olsonbreen** er ein sidebre som flyt vestover frå Malta Plateau og ut i Seafarerbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard D. Olson frå Office of Antarctic Programs i National Science Foundation, som deltok i forskingsadministrasjonen ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Ommanneybreen

**Ommanneybreen** er ein dalbre som er 37&nbsp;km lang og som svingar seg nordover i Admiralty Mountains og ut i Relay Bay, på vestsida av Robertson Bay, langs nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen 1898–1900, under C.E. Borchgrevink. Namnet fekk han etter admiral sir Erasmus Ommanney, som deltok på Arktisekspedisjonen i 1850.

## Kjelder
Orestesbreen

**Orestesbreen** er ein smal isbre i Orestes Valley, langs nordveggen i dalen i Olympus Range i Victoria Land. Han er kalla opp etter dalen av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1997.

## Kjelder
Orrbreen

**Orrbreen** er ein sidebre som drenerer den store botnen mellom Mounts Moody og Bernstein i Lanterman Range i Bowers Mountains og flyt vest og ut i Rennickbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Thomas L. Orr frå USA som var assisterande logistikkoffiser for staben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1968 og 1969.

## Kjelder
Overflowbreen

**Overflowbreen** er ein bratt sidebre som flyt ut i Ferrarbreen frå sør, like aust for Briggs Hill i Victoria Land. Han fekk det skidlrande namnet av den vestlege gruppa, leia av Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13.

## Kjelder
Austre Moland kyrkje

**Austre Moland kyrkje** er ei krosskyrkje i Arendal kommune i Agder.

I mellomalderen stod det ei stavkyrkje på staden. Ho vart riven i 1672, og dagens kyrkje vart innvigd året etter, ei langkyrkje oppført av byggmeister Ole (eller Oluf) Ormsen. Ole Nielsen Weierholt bygde tårn på kyrkja i 1750, og i 1775 vart spiret endra av den same Weierholt og fekk dei fire fialene. I 1779 vart kyrkja utvida til krosskyrkje av byggmeister Beint Gundersen Skjævestad, med det gamle skipet som vestre krossarm.

Mykje av inventaret er frå 1700-talet. Det vart overmåla og skifta ut i 1870-åra, før kyrkja vart restaurert frå 1920-talet og fram mot 1961. Kyrkja har karakteristisk måla dekor på utsida.

## Kjelder
* 
* 
* 
### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*
Dimitsána

**Dimitsána** (gresk Δημητσάνα) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Dimitsána inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Dimitsána 708&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 322&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Palaisbreen

**Palaisbreen** er ein brei isbre, kring 15&nbsp;km lang, som flyt nord mellom Wilkniss Mountains og Colwell Massif og ut i Ferrarbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter Julie Michelle Palais, ein glasiolog som forska i felten i Antarktis i løpet av fem sesongar ved Dome Charlie og Mount Erebus i 1978–89. Frå 1991 var ho prosjektleiar for polar glasiologi i polaravdelinga til National Science Foundation (NSF). Frå 1994 var ho medlem av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names.

## Kjelder
Parkerbreen

**Parkerbreen** er ein dalbre i Mountaineer Range i Victoria Land som drenerer området like aust og nordaust for Mount Monteagle og flyt sør til Lady Newnes Bay der han endar i ei flytande bretunge like ved Andrus Point. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Anthony G.H. Parker, som var biolog ved Hallett-stasjonen i 1963-64, og McMurdo-basen i 1964–65 og 1966-67.

## Kjelder
Pascoebreen

**Pascoebreen** er ein isbre som er kring 3&nbsp;km lang, og som flyt ut i Greenville Valley frå nordenden av Staten Island Heights i Convoy Range i Victoria Land. Namnet vart nytta av geolog Christopher J. Burgess, som var lagførar i Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) i 1976-77. Han er kalla opp etter John D. Pascoe som var ein fjellklatrar og fotograf frå New Zealand som skreiv bøker om fjell og alpine tema.

## Kjelder
Pearl Harborbreen

**Pearl Harborbreen** er ein stor sidebre som hovudsakleg flyt aust frå Victory Mountains og munnar ut på sørvestsida av Tuckerbreen 17 nautiske mil (31 km) nordvest for Bypass Hill. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) 1957-58, til minne om dei amerikanske styrkane ved Pearl Harbor i 1941,

## Kjelder
Flosta kyrkje

**Flosta kyrkje** er ei krosskyrkje i Arendal kommune i Agder.

Alderen på denne kyrkja er usikker. Ho skal ha vore «brøstfeldig» i 1628 og i orden i 1632, men ein veit ikkje om det dreidde seg om nybygging eller istandsetjing. Kyrkja (som var langkyrkje) vart forlenga omkring 1700 og fekk vesttårn i 1736. I 1747 vart ho bygd om til krosskyrkje av Ole Nielsen Weierholt. Seinare er kyrkje utvida, og ho vart restaurert på 1970-talet med nyopning i 1977.

Trass i ytre form er kyrkjesalen som ei langkyrkje med koret i nord. Østre del er sal for kyrkjelyden og vestre er tårnet. Gamalt inventar som hadde vore overmåla eller skifta ut, vart restaurert på 70-talet.

## Inventar

Fil:Flosta kirke alter id 84165.jpg|Altartavle
Fil:Flosta kirke prekestol id 84165.jpg|Preikestol
Fil:Flosta kirke dopefont id 84165.jpg|Døypefont i dåpshus
Fil:Flosta kirke votiv id 84165.jpg|Votivtavle


## Kjelder
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Agderkultur 
* Kunsthistorie.com
*
Pitzmanbreen

**Pitzmanbreen** er ein isbre som er 11&nbsp;km lang og som flyt søraustsida av Pomerantz Tableland i Usarp Mountains. Han flyt mellom Mount Lowman og Williams Bluff til ein forlandsbre like aust for. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frederick J. Pitzman, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Pilotbreen

**Pilotbreen** er ein kort sidebre i ein djup dal i Mountaineer Range, som heller ned langs søraustsida av Deception Plateau og ut i Aviatorbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, til minne om tenestene til pilotane i U.S. Navy-skvadron VX-6 i Antarktis, og i samband med Aviatorbreen.

## Kjelder
Pipecleanerbreen

**Pipecleanerbreen** er ein isbre danna av fleire små fjellbrear som flyt saman på austsida av Mount Huggins. I lag med Glimpsebreen munnar han ut i Radianbreen der denne møter nordarmen av Dismal Ridge. Overflata er markert av mange band av morene som minnar om pipereinsarar (pipecleaner på engelsk). Han vart namngjeven av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.

## Kjelder
Pitkevitchbreen

**Pitkevitchbreen** er ein isbre, 37&nbsp;km lang, som flyt nord frå Admiralty Mountains langs vestsida av DuBridge Range. Isbreen når sjøen like aust for Atkinson Cliffs, der han dannar Anderson Icefalls. Ein del av enden flyt nordvestover og saman med Fendleybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter sersjant Leonard M. Pitkevitch i United States Air Force (USAF), som omkom då eit C-124 Globemaster-fly styrta i nærleiken i 1958.

## Kjelder
Iréa

**Iréa** (gresk Ηραία) er ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Iréa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

## Referansar
Plummetbreen

**Plummetbreen** er den vestlegaste isbre på nordsida av Kukri Hills, som flyt nord til Taylorbreen i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 by New Zealand Geographic Board (NZGB). Namnet syner til eit lodd (plummet på engelsk).

## Kjelder
Potterbreen

**Potterbreen** er ein isbre som er kring 22&nbsp;km lang, mellom Mount Huggins og Mount Kempe i Royal Society Range, som hovudsakleg flyt sørvest og ut i Skeltonbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter kapteinløytnant Edgar A. Potter i U.S. Navy som var helikopterpilot ved McMurdo-basen i 1960.

## Kjelder
Pottsbreen

**Pottsbreen** er ein bratt isbre som flyt frå vestsida av Malta Plateau og flyt sør og ut i Marinerbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald C. Potts, som var biolog ved McMurdo-basen i 1966-67.

## Kjelder
Priddybreen

**Priddybreen** er ein isbre, 3,5&nbsp;km lang, på vestsida av Esser Hill, som flyt nordvest og saman med Hobbsbreen på Scott Coast i Victoria Land. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Allan R. Priddy frå Holmes and Narver, Inc., som var vinteren 1976 i Grønland og seinare same året om vinteren ved McMurdo-basen, i tillegg til fleire somrar i Antarktis frå 1969-91. Han var bygningsformann for fire geologisk feltleirar og for fire somrar ved Amundsen-Scott-stasjonen og var viktig under bygginga av både Siple I og Siple II-stasjonane.

## Kjelder
Priestleybreen

**Priestleybreen** er ein stor dalbre på kring 100&nbsp;km som startar ved kanten av polarplatået i Victoria Land i Antarktis. Isbreen flyt søraust mellom Deep Freeze og Eisenhower Range og ut i nordenden av Nansenisen.

Han vart først utforska av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen i 1910–13, og kalla opp etter Raymond E. Priestley, som var geolog med den nordlege gruppa.

**Priestley Névé** er ein firn ved enden av Priestleybreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) kring 1966 i samband med Priestleybreen.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Szanto Spur

## Kjelder
Pryorbreen

**Pryorbreen** er ein isbre som flyt nordaustover, nord for Mount Shields og Yermak Point, ut i Rennick Bay. Han er kring 60 km lang og dannar eit fysisk skilje mellom Wilson Hills og Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Madison E. Pryor, forskingssjef ved McMurdo-basen (1959) og amerikansk utvekslingsforskar ved den sovjetiske Mirny-stasjonen (1962).

## Kjelder
Platabreen

**Platabreen** er ein isbre i Victory Mountains i Victoria Land, som flyt nord mellom Mirabito Range og Monteath Hills og ut i Jutlandbreen. Han er ein av fleire stader i Victory Mountains som er kalla opp etter sjøslag og denne breen er kalla opp etter sjøslaget ved Rio de la Plata i desember 1939. Han vart namngjeven av the NZ- APC etter forslag frå R.H. Findlay, som var geolog for NZ-ARP i området, 1981-82.

## Kjelder
Pynebreen

**Pynebreen** er ein isbre aust for Robsonbreen i Gonville og Caius Range. Han flyt nord og saman med Mackaybreen-systemet sørvest for The Flatiron. Han er kalla opp etter Alex Pyne, som fekk Polar Medal for tenestene som geolog og glasiolog i Antarktis sidan 1977. 

## Kjelder
Paloúmba

**Paloúmba** (gresk Παλούμπα) er ein landsby i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Paloúmba var hovudsete i den tidlegare kommunen Iréa, som no er ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

## Referansar
Klítoras

**Klítoras** (gresk Κλείτωρας), eldre form **Klítor** (Κλείτωρ), er ein tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Klítoras inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Gortynía.

## Referansar
Tjøtta internasjonale krigskyrkjegard

**Tjøtta krigskyrkjegard** er to krigsgravstader som ligg side ved sida av kvarandre på Nordøya på Tjøtta. Dei har kvar sitt namn, og kvar si historie. 

Den eldste gravstaden er **Tjøtta sovjetiske krigskyrkjegard**, også kalla for «Russerkyrkjegarden». Her vart alle sovjetiske krigsfangar som døydde i Nord-Noreg samla og gravlagde etter andre verdskrigen. Den andre gravstaden er **Tjøtta internasjonale krigskyrkjegard**, ein krigskyrkjegard med gravene til dei døde frå fange- og troppetransportskipet  MS «Rigel». 

## Bakgrunn

Under krigen vart alle sovjetiske krigsfangar som døydde gravlagde på vanlege kyrkjegardar Etter krigen vart det bestemt at alle skulle flyttast og samlast på ein felles kyrkjegard på statens grunn på Tjøtta. Dette for betre å kunne ha  oppsyn med personar frå Sovjetunionen som ynskte å besøke gravene. Kyrkjegarden vart innvia 8. juli. 1953. I ei inngjerda fellesgrav mot nord ligg 6 725 døde. Mot sør er det 826 enkeltgraver. Alle gravene er utan namn, men ein bauta med stjerne i relieff er reist på plassen.

Fangeskipet «Rigel» var på tur sørover då britiske fly bomba det 27. november 1944. I Narvik og Bodø hadde skipet teke om bord 2248 sovjetiske (russerar, ukrainerar, m.m.) krigsfangar, 103 tyske fangar og nokre serbarar, tsjekkarar og nordmenn. Det var og nokre hundre mann tysk eskorte og norsk bemanning, slik at ein reknar med at det var 2838 menneske om bord i transportskipet. Av desse døydde 2457. Dette vert rekna som det tredje største skipsforliset i verda. På denne krigsgravstaden ligg sovjetarar, tyskarar, serbarar, tsjekkarar, tyskarar og nordmenn gravlagde.

Norske krigskyrkjegardar vert forvalta av Krigsgravtjenesten.

## Kjelder
*Denne artikkelen bygger på «Tjøtta internasjonale krigskirkegård» frå Wikipedia på bokmål, den 20. januar 2014.

## Litteratur
* Fjermeros, Halvor(2013): *Med lik i lasten; historien om operasjon asfalt*, ISBN 82 430 0755 5
* Soleim, Marianne Neerland (2004): *Sovjetiske krigsfanger i Norge 1941-1945 - antall, organisering, repatriering*. Doktoravhandling. Institutt for historie. Universitetet i Tromsø. Spartacus forlag, ISBN 9788230400432
* Ericsson, Kjersti (2009): «Når dialogen brytes» i: *Tidsskrift for Norsk Psykologforening*, Vol 46, nummer 1, s. 81-85

## Bakgrunnsstoff
*Aftenposten.no Kronikk: «Operasjon Asfalt» – en fortiet del av krigshistorien (oktober 2001)
*Helgelands blad. Navneplatene er stuet vekk (november 2005)
*Aftenposten.no Kronikk: «De kalte oss likrøvere (mai 2010)
* ''60 års taushet og tristesse.'' Kronikk av Halvor Fjermeros i Dagbladet 4. juli 2013.
Raineybreen

**Raineybreen** er ein sidebre på nordsida av Archambault Ridge, som stig ned frå Deep Freeze Range og ut i Campbellbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, etter Denys Rainey, ein kartograf, som assisterte ekspedisjonane til New Zealand.

## Kjelder
Rastorferbreen

**Rastorferbreen** er ein isbre som flyt sør frå Admiralty Mountains og ut i øvre Tuckerbreen like aust for Homerun Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James R. Rastorfer, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68 og Palmer-stasjonen i 1968-69.

## Kjelder
Rastorguevbreen

**Rastorguevbreen** er ein stor sidebre som drenerer austsida av Explorers Range mellom Mount Ford og Sturm og munnar ut i Lilliebreen via Flensing isfall. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Vladimir I. Rastorgujev, ein sovjetiske vêrobservatør ved Little America V i 1957.

## Kjelder
Rawlebreen

**Rawlebreen** er ein sidebre i Concord Mountains, som flyt nordvest mellom Leitch Massif og King Range og ut i Blackbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963–64, etter Russell Rawle, sjef ved Scott-basen i 1964.
 
## Kjelder
Rebuffbreen

**Rebuffbreen** er ein sidebre som stig ned frå Deep Freeze Range og ut i Campbellbreen 7&nbsp;km søraust for toppen av Mount Mankinen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi gruppa vart hindra frå å nå fram til breen. *Rebuff* tyder avvising på engelsk. 
 
## Kjelder
Recoilbreen

**Recoilbreen** er ein sidebre som stig ned frå Deep Freeze Range, sør for Mount Pollock, til Campbellbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi dei sa dei vart «rykka til (recoil) i avsky» av å finne så lite av geologisk interesse her og ikkje det dei venta. 
 
## Kjelder
Radianbreen

**Radianbreen** er ein isbre på austsida av Royal Society Range, som stig ned frå ein høg dalbotn like søraust for Mount Rucker og flyt aust mot Walcottbreen. Målingar gjort av denne breen av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1960–61) synte at hellingsvinkelen på breen var nøyaktig ein radian, og breen fekk då dette namnet. 

**Radian Ridge** er ein rygg kalla opp i samband med Radianbreen.

## Kjelder
Reevesbreen

**Reevesbreen** er ein brei isbre som kjem frmå det indre høgland og flyt ned mellom Eisenhower Range og Mount Larsen og ut i Nansenisen langs kysten av Victoria Land. Han vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen i 1907–09, under Shackleton. New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) rapporterte at breen truleg vart kalla opp etter William Pember Reeves, ein tidlegare statsråd i New Zealand og generalagent for New Zealand i London, 1896-1909.
 
## Kjelder
Renegarbreen

**Renegarbreen** er ein bratt isbre som flyt søraust frå Mount Dromedary og ut i Koettlitzbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Garland Renegar i US Navy, R4D-flypilot ved McMurdo-basen i 1960.

## Kjelder
Rennickbreen

**Rennickbreen** er ein vid isbre som er kring 300 km lang og ein av dei største i Antarktis. Han spring ut på polarplatået vest for Mesa Range og er 30 til 50 km brei, og ned mot 15 km brei nær kysten. Han har fått namn frå Rennick Bay, der breen når sjøen. Sjøsida av isbreen vart fotografert av U.S. Navy (USN) under Operasjon Highjump i 1946-47. Den øvre delen av Rennickbreen vart oppdaga og utforska av U.S. Victoria Land Traverse (VLT) i februar 1960. Den 10. februar 1960 evakuerte kapteinløytnant Robert L. Dale, pilot i U.S. Navy (USN) skvadron VX-6, VLT frå denne breen, og gjorde så ei flyfotorekognosering til Rennick Bay på kysten før dei vendte attende til basen i McMurdo med VLT-laget.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Reuschbreen

**Reuschbreen** er ein særs liten isbre som flyt ut i Relay Bay like aust for Islands Point, langs nordkysten av Victoria Land. Han vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen 1898–1900, under C.E. Borchgrevink, som namngav breen etter professor Hans Henrik Reusch, som då var leiar i Norsk Geografisk Selskap.
 
## Kjelder
Repeaterbreen

**Repeaterbreen** er ein isbre i Victoria Land Antarktis. Han er ein bratt 1,5 km lang bre som flyt aust frå Ponder Peak i Asgard Range. Denne breen og Commandabreen like mot sør, drenerer austsida av Mount Newall-massivet før dei flyt ut i nedre Newallbreen. Han er namngjeven av NZGB i 1998 etter ein radioforsterkar som vart installert av New Zealand på Mount Newall.
 
## Kjelder
Rhonebreen i Antarktis

**Rhonebreen** er ein isbre som ligg vest for Matterhornbreen og flyt sør mot samløpet mellom Lake Bonney og Taylorbreen i Victoria Land. Han vart kartlagd og namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rhone Glacier (Antarctica)|Rhone Glacier (Antarctica)]]» frå ,  den 20. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Ridgewaybreen

**Ridgewaybreen** er ein kort isbre aust i Mountaineer Range, som flyt søraust mellom Spatulate Ridge og Gauntlet Ridge og ut i Lady Newnes Bay i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1966 etter Norman Ridgeway, seniorforskar ved Hallett-stasjonen i 1963-64.
 
## Kjelder
Ringerbreen

**Ringerbreen** er ein isbre som er 9&nbsp;km lang og som flyt nordaust langs Saint Johns Range til Millerbreen i Victoria Land. Han vart namngjeven i samband med den markante morenen ved munningen, The Ringer. Namnet vart først nedskrive på eit kart frå New Zealand i 1961, godkjend av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1995.
 
## Kjelder
Rimbreen

**Rimbreen** er ein isbre, 10&nbsp;km lang og 2&nbsp;km brei, som flyt nord frå polarplatået i ein djup dal mellom Robinson Peak og Mount Vishniac og ut i Mackaybreen i Victoria Land. Namnet tyder «felgbreen» på norsk og syner til eit sykkeltema som fleire av stadnamna i nærleiken er kalla opp etter av New Zealand Geographic Board (NZGB) i 1995.
 
## Kjelder
Rivardbreen

**Rivardbreen** er ein isbre som er kring kring 2&nbsp;km lang ved enden av Marshall Valley i Victoria Land. Isbreen vart observert og kartlagt av Troy L. Pewe, som var glasiolog under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze i 1957-58. Han vart namngjeven av Pewe etter Norman Rivard som var assistenten hennar på denne ekspedisjonen.
 
## Kjelder
Robertsonbreen

**Robertsonbreen** er ein sidebre som flyt sør frå Anare Mountains og munnar ut i Ebbebreen aust for Springtail Bluff. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John W. Robertson, ein fotograf i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967–68 og 1968-69.

## Kjelder
Packardbreen

**Packardbreen** er ein isbre like vest for Purgatory Peak i Saint Johns Range i Victoria Land, som flyt sør og ut i Victoria Valley. Han vart kartlagt og namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1958–59, etter Andrew Packard, ein biolog som arbeidde i området med gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957-58.

## Kjelder
Rotundabreen

**Rotundabreen** er ein sidebre som flyt nord mellom Ugolini Peak og La Count Mountain til øvre Ferrarbreen i Victoria Land. Namnet Rotundabreen vart nytta om denne breen i rapporten «Tephra in Glacier Ice» av J.R. Keys, P.W. Anderton og P.R. Kyle etter feltsesongane 1973-74 og 1974-75. Han vart namngjeven i samband med det 2410 meter høge fjellet med same namn på vestsida av breen.
 
## Kjelder
Rowlesbreen

**Rowlesbreen** er ein sidebre som er over 37&nbsp;km lang og som flyt nordvest langs austsida av Dunedin Range, Admiralty Mountains, og ut i Dennistounbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter D.S. Rowles av New Zealand Department of Scientific and Industrial Research, som var ved Hallett-stasjonen 1964.
 
## Kjelder
Brian Boru

**Brian Bóruma mac Cennétig** (), kjend som **Brian Boru**, var konge av Munster frå 976 og storkonge av Irland frå 1002 til han døydde i 1014. 

Brian Boru var son av Cennétig mac Lorcáin, konge av Thomond, og Bé Binn ingen Aurchada, prinsesse av vestre Connacht. Brian Boru samla dei irske småkongedøma til eitt rike, og prøvde byggja ein sterk irsk nasjonalstat. Han kjempa mot vikingane si makt på Irland, og arbeidde for å gjenoppbygga klostra og biblioteka dei hadde øydelagd i herjingane sine. 

Han blei drepen  på langfredag i 1014 under slaget ved Clontarf, der hæren han leia likevel vann. Etter at Brian Boru døydde braut det ut strid om den irske krona.

Brian Boru gav klanen O'Brian viktig politisk makt. Namnet «O'Brien» er seinare blitt svært utbreidd blant irar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brian Boru|Brian Boru]]» frå , og «[[:sv:|Brian Boru]]» frå  den 20. januar 2014.*
Schultzbreen

**Schultzbreen** er ein isbre som flyt aust mellom Pond Peak og Purgatory Peak og saman med Victoria Lower-breen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Robert L. Schultz i U.S. Navy som var øvstkommanderande for Naval Support Force ved McMurdo-basen vinteren 1975.

## Kjelder
Scott Keltiebreen

**Scott Keltiebreen** er ein særs liten isbre som munnar ut i Robertson Bay mellom Penelope Point og Egebergbreen, på nordkysten av Victoria Land. Han vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen 1898–1900, under C.E. Borchgrevink. Han namngav breen etter sir John Scott Keltie, sekretær i Royal Geographical Society.

## Kjelder
Scrivenerbreen

**Scrivenerbreen** er ein liten sidebre som flyt søraust til nordsida av Mackaybreen, like vest for Mount Allan Thomson i Victoria Land. Han vart kartlagt og namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13.

## Kjelder
Scuddingbreen

**Scuddingbreen** er ein bratt isbre, 6&nbsp;km lang, som heller ned til enden av Alatna Valley frå sørsida av Mount Gunn i Convoy Range i Victoria Land. Denne bratte breen ligg ved firnområdet til Cambridgebreen og katabatiske vindar med snøfokk startar ved breen og strøymer ned Alatna Valley. Sjølv på dagar med relativt lite vind, kan ein sjå skyer av snø strøyme nedover denne breen. Han fekk dette namnet av ei feltgruppe i 1989-90 frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP).

## Kjelder
Seafarerbreen

**Seafarerbreen** er ein sidebre som flyt sørover frå Webb Neve, mellom Lawrence Peaks og Malta Plateau, og ut i Marinerbreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1966–67, i samband med Marinerbreen.

## Kjelder
Serratbreen

**Serratbreen** er ein isbre, 19&nbsp;km lang, som flyt nord gjennom sentrale område av Kavrayskiy Hills til vestsida av Rennickbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Javier Serrat ved Universitetet i Chile, som arbeidde (elektroingeniøring) for US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Schlatterbreen

**Schlatterbreen** er ein isbre som stig ned frå Asgard Range mot Lake House i Pearse Valley i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Roberto P. Schlatter, ein chilensk biolog som arbeidde i US Antarctic Research Program (USARP) med å feste radioband på adeliepingvinar og sørjoar ved Cape Crozier i feltsesongane 1969-70 og 1970-71.

## Kjelder
Salientbreen

**Salientbreen** er ein isbre på austsida av Royal Society Range, som flyt nordaust og inn i toppen av Bluebreen frå fjellsida av Salient Peak. Han vart kartlagt i 1957 av New Zealand Blue Glacier Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58). Breen kalla opp etter Salient Peak.

## Kjelder
Shark Finbreen

**Shark Finbreen** er ein liten hengebre mellom toppen av Renegarbreen og Fosterbreen og sør for fjellet Shark Fin, som han har fått namn etter, i Royal Society Range. Namnet tyder «haifinne» og vart gjeve av New Zealand Geographic Board (NZGB) i 1994.

## Kjelder
Sharpendbreen

**Sharpendbreen** er ein fjellbre som er 2,4&nbsp;km lang, og som flyt ut i Alatna Valley frå sørenden av Staten Island Heights i Convoy Range i Victoria Land. Det skildrande namnet vart gjeve av den skarpe enden av breen (*sharp end* på engelsk) av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i området, 1989-90.

## Kjelder
Simpson bretunge

**Simpson bretunge** er ei lita flytande bretunge som får is frå Simpsonbreen og Fendleybreen og strekkjer seg ut i sjøen mellom Nelson Cliff og Atkinson Cliffs, langs nordkysten av Victoria Land. Han vart kartlagt av den nordlege gruppa, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13. Han er kalla opp etter dr. (seinare sir) George Clarke Simpson, ein meteorolog på ekspedisjonen.

## Kjelder
Sheehanbreen

**Sheehanbreen** er ein bratt og særs oppstykka isbre som flyt frå nærleiken av Miller Peak i Explorers Range i Bowers Mountains og ut i Rennickbreen like sør for Alvarezbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64, etter Maurice Sheehan, ein fjellklatrar som overvintra ved Scott-basen i 1963, og var feltassistent på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sheehan Glacier|Sheehan Glacier]]» frå ,  den 20. januar 2014.*
Shipleybreen

**Shipleybreen** er ein isbre som er 40&nbsp;km lang, nord i dei sentrale Admiralty Mountains. Isbreen drenerer nordsida av Mount Adam og flyt langs austveggen av DuBridge Range til Pressure Bay på nordkysten av Victoria Land. Noko av isbreen går forbi Pressure Bay og når sjøen vest for Flat Island. Sjøsida av isbreen vart først kartlagt av den nordlege gruppa, leia av Victor Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13. Han vart namngjeven av Campbell etter sir Arthur Shipley ved Christ's College i Cambridge i England, etter forslag frå Priestley. Heile isbreen vart kartlagt av US Geological Survey (USGS), 1960-63.

## Kjelder
Shoemakerbreen

**Shoemakerbreen** er ein sidebre i Southern Cross Mountains i Antarktis, som flyt aust langs sørsida av Daley Hills til Aviatorbreen i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant (seinare kaptein) Brian H. Shoemaker i US Navy som var helikopterpilot med skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.

## Kjelder
Simpsonbreen

**Simpsonbreen** er ein isbre som er 10&nbsp;km lang i Admiralty Mountains. Han flyt nordover til kysten mellom Nelson Cliff og Mount Cherry-Garrard der han dannar Simpson bretunge. Sistnemnde vart namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910–13, etter sir George Simpson, ein meteorolog på ekspedisjonen. Isbreen vart kartlagt av US Geological Survey (USGS), 1960–63, og fekk dette namnet av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) fordi (med Fendleybreen i aust) han gjer si til Simpson bretunge.

## Kjelder
Sledgersbreen

**Sledgersbreen** er ein lang sidebre i Bowers Mountains, som flyt nordvest frå Husky Pass og langs nordsida av Lanterman Range og ut i Rennickbreen mellom Carnes Crag og Mount Gow. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963–64, som ein takk til alle sledemenn i Antarktis og dei vanskelege områda dei måtte gå til fots. Denne breen vart kryssa under vanskelege tilhøve av ei gruppe frå NZGSAE.

## Kjelder
Slonebreen

**Slonebreen** er ein isbre som heller ned langs nordsida av Slagle Ridge i Admiralty Mountains og ut i vestsida av Moubraybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter flysoldat Kelly Slone i United States Air Force (USAF), som omkom då eit C-154 Globemaster-fly styrta i nærleiken i 1958.

## Kjelder
Smithsonbreen

**Smithsonbreen** er ein sidebre i Bowers Mountains. Han drenerer fjellsidan nær Mount Verhage og flyt nord langs vestsida av Posey Range og ut i Gravesonbreen ved Mount Draeger. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Scott B. Smithson, ein geolog ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Sollasbreen

**Sollasbreen** er ein isbre mellom Marrbreen og Hughesbreen, som flyt frå Kukri Hills mot austenden av Lake Bonney i Taylor Valley i Victoria Land. Han vart kartlagt og namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott, 1910–13, etter William J. Sollas, ein geologiprofessor ved Oxford.

## Kjelder
Solomonbreen

**Solomonbreen** er ein isbre på sørsida av Fisher Bastion som flyt vestover frå Solomon Saddle og ut i Potterbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter Susan Solomon, ein atmosfærisk kjemikar ved NOAA, som var leiande i studiet av fysikk i den øvre atmosfæren i Antarktis. Då breen vart namngjeven var ho styreleiar i den rådgjevande komiteen for polarprosjekta til National Science Foundation (NSF).

## Kjelder
Springbreen

**Springbreen** er ein isbre som flyt frå nordaustdelen av Royal Society Range mellom Stoner Peak og Transit Ridge, og saman med Bluebreen sør for Granite Knolls i Victoria Land. Han vart namngjeven i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thomas E. Spring, ein sivilingeniør i US Geological Survey (USGS) som arbeidde ved Amundsen-Scott-stasjonen og Byrd-stasjonen i feltsesongen 1969-70. 

## Kjelder
Sør-Amerikabreen

**Sør-Amerikabreen** er ein liten isbre nær sørvesthjørnet av Kukri Hills i Victoria Land. Isen heng ned ein fjellvegg 2&nbsp;000 meter over havet, og har form som minnar om kontinentet han er kalla opp etter. Han vart namngjeven av den vestlege gruppa, leia av Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13.

## Kjelder
Sprocketbreen

**Sprocketbreen** er ein isbre som er 5&nbsp;km lang og som flyt nord frå Skew Peak langs Mackaybreen ved Chain Moraines i Victoria Land. Namnet *sprocket*, som tyder «kjedehjul» på ein sykkel, vart gjeve etter at fleire stadnamn i området fekk namn etter eit sykkeltema, gjeve av Trevor Chinn, sommaren 1992-93 og godkjend av New Zealand Geographic Board (NZGB) i 1995.

## Kjelder
Staffordbreen

**Staffordbreen** er ein isbre 9&nbsp;km aust for Rudolphbreen, som flyt nord og ut i Trafalgarbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Billy D. Stafford frå USA, som var ansvarleg for ei helikopteravdeling som støtta USGS sine landmålingar av området i 1961-62.

## Kjelder
Staircasebreen

**Staircasebreen** er ein isbre som er kring 15&nbsp;km lang, og som heller ned sørvest mellom Mount Francis og Mount Titus og ut i Tuckerbreen i Admiralty Mountains. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957–58, etter plasseringa nær landmålingsstasjonen «Staircase», som fekk dette namnet fordi det vart skore ut ei lang rekkje med trinn i isen, så det skulle vere mogeleg å ta seg fram. 

## Kjelder
Stockingbreen

**Stockingbreen** er ein bratt fjellbre like aust for Catspawbreen, som flyt sør mot Taylorbreen i Victoria Land. Han fekk dette namnet av Taylor under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) etter utsjånaden sett ovanfrå. Namnet tyder «strømpe». 

## Kjelder
Styxbreen

**Styxbreen** er ein sidebre i Southern Cross Mountains, som flyt søraust og ut i Campbellbreen mellom Wood Ridge og Pinckard Table i Victoria Land. Han vart sett av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1965–66, som namngav han etter den mytiske elva Styx.

## Kjelder
Suessbreen

**Suessbreen** er ein isbre mellom Canadabreen og Lacroixbreen, som flyt sør og ut i Taylor Valley i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeven under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott, 1910–13, etter professor Eduard Suess, ein kjend austerriksk geolog og paleontolog.

## Kjelder
Summersbreen

**Summersbreen** er ein sidebre som drenerer området vest for Latino Peak og flyt sør og ut i Pearl Harborbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James L. Summers i US Navy, som var utstyrsansvarleg ved McMurdo-basen i 1967.

## Kjelder
Suterbreen

**Suterbreen** er ein kort isbre i Mountaineer Range i Victoria Land, som flyt søraust og ut i Lady Newnes Bay like sør for Spatulate Ridge. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1966 etter Douglas Suter, ein seniorforskar frå New Zealand ved Hallett-stasjonen i 1962-63.

## Kjelder
Swansonbreen

**Swansonbreen** er ein isbre, 17&nbsp;km lang, som flyt langs austsida av Daniels Range nord for Thompson Spur i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles D. Swanson, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Sykesbreen

**Sykesbreen** er ein nordoverflytande isbre som ligg like aust for Plane Table i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter den newzealandske filmregissøren Jeremy Sykes som omkom i ei helikopterulukke i nærleiken ved Mount McLennan den 19. november 1969.

## Kjelder
Suvorovbreen

**Suvorovbreen** er ein isbre som er 9&nbsp;km brei, og som flyt aust frå Wilson Hills og ut i sjøen sør for Northrup Head og Belousov Point. Han vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958, og kalla opp etter V.S. Suvorov, ein sovjetisk mekanikar som omkom i Arktis.

## Kjelder
Svendsenbreen

**Svendsenbreen** er ein svingande isbre, som er 24&nbsp;km lang, i Usarp Mountains. Han flyt nordaustover frå Mount Marzolf og dukkar fram mellom McCain Bluff og Lenfant Bluff i ein forlandsbre like vest for enden av Rennickbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kendall L. Svendsen, ein geomagnetikar i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Taylorbreen

**Taylorbreen** er ein isbre i Antarktis som er kring 54&nbsp;km lang, og som flyt frå platået i Victoria Land til vestenden av Taylor Valley, nord for Kukri Hills og sør for Asgard Range. Den midtre delen av breen grensar i nord til Inland Forts og i sør til Beacon Valley.

Isbreen vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og på den tida trudde ein at han var ein del av Ferrarbreen. Den vestlege gruppa under Terra Nova-ekspedisjonen 1910 fann ut at den øvre og nedre delen av det som ein då kalla Ferrarbreen låg inntil kvarandre. Den øvre delen vart då av Scott kalla opp etter Griffith Taylor, ein geolog og leiaren for den vestlege gruppa. 

Det har vorte forska mykje på Taylorbreen av forskarar frå University of California at Berkeley og University of Texas at Austin.

## Bakgrunnsstoff
*Bilete av Taylorbreen
*A Long Term Ecological Research  som arbeider i Taylordalen. 
*Satellittbilete av området
Vassfjellet skisenter

**Vassfjellet skisenter** er eit alpinsenter som ligg i Trondheim kommune (tidlegare i Klæbu kommune) i Trøndelag, på austsida av Vassfjellet. Senteret ligg om lag 8 km sør for bygrensa til Trondheim.

Vassfjellet skisenter har 7 skiheisar, 12 nedfartar og ei total fallhøgd på 460 m. Her er også  kafé, utleige av ski, skiservice og skiskole. 

Alpinsenteret opna for første gong i 1984.
Sportsklubben Freidig kjøpte senteret og tok over drifta i 2018.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
Aust-Himalaya

**Aust-Himalaya** ligg mellom det sentrale Nepal i vest og Myanmar i aust og dekkjer den søraustlege delen av Tibet i Kina, Sikkim, Nord-Bengal, Bhutan og Nordaust-India. Området har status som eit biologisk heiteflekk av Conservation International.

Det bur kring 700 millionar menneske under Aust-Himalaya.

## Politisk inndeling
Aust-Himalaya kan delast in i fem åtskilte regionar: 
*Nepalsk Himalaya (sentrale, austlege og sørlege Nepal)
*Darjeeling Himalaya
*Sikkim Himalaya
*Bhutan Himalaya
*Arunachal Himalaya

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eastern Himalaya|Eastern Himalaya]]» frå ,  den 21. januar 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Eastern Himalayas &ndash; World Wildlife Fund projects
Suomi-talo

**Suomi-talo** er eit informasjonssenter for Finland i Tromsø. Det vart opna 21. januar 2014 under Arctic Frontiers på Universitetet i Tromsø.

Suomi-talo blir drive av Business Oulu, eit næringslivssenter i Uleåborg, leiar er Jukka Olli, med støtte frå Uleåborg. Formålet er å formidle kontakt mellom norske og finske verksemder, og å hjelpe finske arbeidssøkarar i Nord-Noreg.

## Bakgrunnsstoff

* Business Oulu om opninga
Afrikamassivet

**Afrikamassivet** er ein geologisk region som omfatter høgdeområda i sentrale og vestlege delar av Afrika. I nord grensar Afrikamassivet til det afrikanske alpinsystemet og i aust til Det austafrikanske høglandet. 

Afrikamassivet består av eit oppbrote platålandskap. Langs kysten og i sørlege delar ligg fjellplatået kring 300-400 moh. Platået hever seg mot nord opp til 1000-2500 moh. Kamerunfjella langs grensen mellom Kamerun og Nigeria danner eit sklije mellom fjellplatået i sør og Josplatået i nord som ligger 1250 moh. Berggrunnen langs kysten består for det meste av mesozoiske og tertiære sedimentbergarter, medan platålandskapet består av granitt, gneis og krystallinsk skifer.

## Kjelder
*Askheim, Svein. (2010, 30. august). Afrikamassivet. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 fra http://snl.no/Afrikamassivet.
Det afrikanske alpinsystemet

**Det afrikanske alpinsystemet** er ein geologisk region i Nord-Afrika som omfatter Atlasfjella og Sahara.

I sør grensar Det afrikanske alpinsystemet mot Afrikamassivet.

## Kjelder
* Askheim, Svein. (2010, 26. juli). Afrikanske Alpinsystem. I Store norske leksikon. Henta 21. januar 2014 frå http://snl.no/afrikanske_alpinsystem.
Det austafrikanske høglandet

**Det austafrikanske høglandet** er ei fjellkjede aust i Zimbabwe og ein av fire særskilde fysikografiske regionar i Afrika.

Fjella dannar den austlege grensa i Zimbabwe mot Mosambik og består av tre fjellgrupper
* Nyanga (i nord) med det høgaste fjellet i Zimbabwe, Mount Nyangani, det nest høgaste fossefallet i Afrika, Mutarazi Falls og Hondedalen som fører inn i Mosambik.
*Bvumbafjella, sentralt plassert nær byen Mutare
*Chimanimani i sør. 

Desse regionane er eit tynt folkesett høglandsområde dekt med frodige grassletter og skogar. 

Høglandet har eit kjøligare og våtare klima enn andre delar av Afrika med meir nedbør, lågt skydekke og mykje tåke og dogg skapt av fukta ført inn frå Indiahavet. Mange elvar spring ut i desse fjella, som dannar eit vasskilje mellom vassdraga til Zambezi og Save.

Den fysiografiske regionen består av Den austafrikanske rifta og abessinske fysiografiske provinsar, og er ein lde av den lange fjellrekkja som går langs Aust-Afrika og deler mykje av dei same plantene og dyrelivet som andre fjellområda aust på kontinentet. 

## Planteliv
Myke av området består av rullande, graskledde åsar, som gror til kvart år etter brannar som kan oppstå i den tørre tida av året. Somme dalar og austvendte fjellsider har område med tropisk regnskog, med høge trekroner, lianer og rik underskog. Det er større område med tørre skogar i høgda i område med god vasstilførsel og i tørrare fjellsider flekkar med miombo-skogar *([[Brachystegia spiciformis]]*, *[[Brachystegia tamarindoides]]* og *[[Uapaca kirkiana]]*) og område med heier i høgareliggande område. Det finst flekkar med dei høge, evigrøne Mobola Plum *[[Parinari curatellifolia]]* nær byen Chipinge og på vestsida av Nyangafjella. 

## Dyreliv
Området har eit rikt dyreliv, som blå marekatt, kvithalsmarekatt, *[[Myonycteris relicta]]* (ein austafrikansk flygehund) og *[[Rhampholeon marshalli]]* (ein pygmekamelon). Mange av desse dyra finst i heile Aust-Afrika.

Høglanda har òg eit rikt fugleliv som trompeterhornfugl *(Bycanistes bucinator)*, natalturako *(Tauraco corythaix)*, purpurkroneturako *(Tauraco porphyreolophus)*, parykkperlehøne *(Guttera pucherani)* og kronetoppørn *(Stephanoaetus coronatus)*. Skogane er òg fulle av sommarfuglar og i underskogen finn ein forskjellige reptil som skinkar, gekkoar, øgler, froskar, padder og slangar.

## Trugslar og bevaring
Fjellskogane er sårbare for nedhogging og grasmarkene er utsette for brannar. Regnskogane er utsette for nedhogging for at områda skal kunne nyttast til jordbruk. Det fuktige klimaet er ideelt for dyrking av te, kaffi og hardtre. Mykje av den originale vegetasjonen finst likevel enno, særleg i høgda der områda ikkje høver seg for jordbruk. Store område av høglanda er verna, mellom anna dei 171 km² store Chimanimani nasjonalpark og Nyanga nasjonalpark.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eastern Highlands|Eastern Highlands]]» frå ,  den 21. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kvæfjordkake

**Kvæfjordkake** er ei kake laga av kakebotn med marengs, rom- eller vaniljekrem og mandlar. Ho blei kåra til norsk nasjonalkake i 2002 på radioprogrammet *[[Nitimen]]*. Kaka er også blitt kalla «verdas beste», marengsterte, «drømmen» og pinocchiokake.

## Historie
Kvæfjordkaka blei vidareutvikla frå «kongekake», ei dansk oppskrift innkjøpt av kvæfjerdingen Hulda Ottestad til Café Alliance i Harstad. Kvæfjordkaka har mellom anna færre mandlar enn den opphavlege kaka. Kaka blei mellom anna kjend i Noreg gjennom oppskrifter i *[[Norsk Ukeblad]]* frå Brita Edland («Mor Hubro»).

## Venneforening og hymne
Kvæfjordkake har ei eiga venneforeining, «Kvæfjordkakas venner», som jobber for å ta vare på kulturen rundt kaka og for å utvikla kulturbasert næring i distrikta.  

Ola Bremnes, som også kjem frå Kvæfjord, har skrive eit hymne til kaka, «Kvæfjordkaka».

## Kjelder

*«Kongen av Kvæfjord» ved kvaefjordkaka.no
*«Kvæfjordkake» (14. oktober 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 21. januar 2014.
*Birgit Brøndbo, «Kvæfjord tar kaka» (09.07.03), *VG*


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kvæfjordkake|Kvæfjordkake]]» frå ,  den 21. januar 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Oppskrift på kvæfjordkake  ved matnyttig.no
*Kvæfjordkakas venner
*Fra kongekake til nasjonalkake – historien om Kvæfjordkaka ved godt.no
Amguid

**Amguid** er eit meteorittkrater i Algerie.

Det er kring 500 til 530 meter i diameter, og kring 65 meter djupt og er estimert til å ha ein alder mindre enn 100&nbsp;000 år, truleg frå pleistocen. Krateret er synleg på overflata. 

Krateret vart oppdaga av europearar i 1948, og den første vitskaplege skildringa vart gjort av Jean-Phillippe Lefranc i 1969.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amguid crater|Amguid crater]]» frå ,  den 21. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff