open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maktbalanse

**Maktbalanse** er ein teori i internasjonal politikk om at det internasjonale systemet har ein ibuande tendens som prøver å oppnå ein viss likevekt mellom maktene. Den sentrale tanken er at dersom ein stat eller ein koalisjon av statar prøver å sikre seg ein altfor dominerande stilling i forhold til dei andre statane, så vil det oppstå ein motkoalisjon som hindrar at dette skjer. Teorien om om maktbalansen prøver å forklare korleis det internasjonale systemet fungerer og korleis dei enkelte statane bør oppføre seg. 

Den europeiske politikken på 1700- og 1800-talet vert gjerne sett på som den klassiske perioden i maktbalansepolitikken fordi dei viktigaste maktene, Storbritannia, Frankrike, Russland, Austerrike og Preussen i denne perioden i stor grad hadde maktbalanse som rettesnor for utanrikspolitikken sin. Det vert rekna som ein fordel for maktbalansen om det er minst fem stormakter som deltar som sjølvstendige aktørar og at desse er villige til å danne skiftande koalisjonar når maktforholda endrar seg. 

Den første verdskrigen reiv vekk grunnlaget for dette klassiske europeiske maktbalansesystemet, mellom anna fordi Tyskland vart nekta å gjeninntre som likeverdig deltakar etter freden. I samband med den andre verdskrigen braut systemet endeleg saman. Maktbalansen mellom supermaktene USA og Sovjetunionen frå 1945 har få parallellar i historia. At det ikkje braut ut krig mellom supermaktene er blitt forklart med trugselen frå kjernevåpna (terrorbalansen), framveksten av nye internasjonale samarbeidsformer og at supermaktene kunne konkurrere i andre delar av verda.

Alternativet til maktbalanse er mellom anna kollektiv tryggleik eller aukande økonomisk og politisk integrasjon, slik tilfellet har vore etter den kalde krigen.

## Kjelder
Den første Rastatt-kongressen

**Den første Rastatt-kongressen** opna i november 1713 og bestod av forhandlingar mellom Frankrike og Austerrike for å enda den spanske arvefølgjekrigen. Forhandlingane kulminerte med freden i Rastatt signert den 7. mars 1714. I lag med den viktigare freden i Utrecht, som gjorde fred mellom Filip V og Frankrike på den eine sida, og Storbritannia, Dei sameinte Nederlanda og hertugdømet Savoie på den andre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:First Congress of Rastatt|First Congress of Rastatt]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Freden i Rastatt

**Freden i Rastatt** frå 7. mars 1714 enda fiendskapen mellom Frankrike og Austerrike mot slutten av den spanske arvefølgjekrigen. Han supplerte freden i Utrecht, som året før hadde enda fiendskapen mellom Frankrike på den eine sida og Storbritannia og Dei sameinte Nederlanda på den andre. Ein tredje avtale, freden i Baden, måtte til for å ende krigen mellom Frankrike og Det tysk-romerske riket.

Freden vart forhandla fram ved Den første Rastatt-kongressen i 1713 og 1714 av den franske marskalken Claude Louis Hector de Villars og den austerrikske prinsen Eugene av Savoie.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Treaty of Rastatt|Treaty of Rastatt]]» frå ,  den 16. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Geir Bjørklund

**Geir Bjørklund** () er ein norsk medisinsk skribent, journalist og redaktør. Han er medlem av World Association of Medical Editors.

Han er mest kjend som ein aktiv føregangsmann for biologisk medisin og kvikksylvfri tannbehandling. Mange av dei medisinske fagartiklane hans handla om helseeffektar av tannamalgam, og er vortne omtala i norske aviser. Bjørklund er òg kjend som grunnleggjar og tidlegare redaktør av tidsskrifta *[[Tenner & Helse]]*, organ for Forbundet Tenner og Helse, og *[[Nordisk Tidsskrift for Biologisk Medisin]]*. Han har òg hatt konsulentoppdrag for Statens helsetilsyn. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Artiklar av Geir Bjørklund
* Björklund Nutrition is an online, global news service. It features news and resources focused on nutrition, environmental medicine and health. The service is founded and managed by Geir Bjørklund.
Vande Mataram

**«Vande Mataram»** ('Eg bøyer meg for deg, mor') er ein indisk fedrelandssong som har jamstilt status med nasjonalsongen «Jana gana mana», men ikkje er nasjonalsong.

## Soge
Teksten blei skriven av den bengalske forfattaren Bankimchandra Chattopadhyay i 1876, i ei blanding av sanskrit og bengali. Han blei gjeven ut i 1882, i boka *Anandmath*. Han blei først framført i politisk samanheng i 1896, av nasjonalskalden Rabindranath Tagore. Han brukte ein sjølvlaga melodi som danna utgangspunkt for dagens offisielle versjon. Songen har seinare vore sungen til ei rekkje ullike ragaer og andre melodiar.

«Vande Mataram», eller «Bande Mataram» på bengali, blei brukt som slagord av den indiske fridomsrørsla, og var dei siste orda til fridomskjemparen Matangini Hazra då ho blei skoten av kolonipolitiet. Eit tidleg forslag til indisk nasjonalflagg hadde «वन्दे मातरम्» (Vande Mataram) skrive inn. Innhaldet i songen gjorde han likevel problematisk som nasjonalsong for heile India. Songen framstiller India som ei gudinne, og er oppfatta som ei hylling til Durga.  Då India fekk sjølvstende i 1947 fekk likevel ikkje «Vande Mataram» status som nasjonalsong, men  blei gjeven status som «nasjonal song» på nivå med den offisielle nasjonalsongen «Jana gana mana». Berre dei to første versa, som hovudsakleg tek for seg venleiken til India, er tekne med i den offisielle songen.

Særleg indiske muslimar, men også kristne og sikhar, har vore kritiske til songen. Fleire muslimske lærde har kalla det *sjirk* (avgudsdyrking) å synga han, medan andre har hevda at å bøya seg for ei mor er eit teikn på respekt, ikkje tilbeding, og at det er uproblematisk å synga dei offisielle versa. Til India sitt femtiårsjubileum i 1997 gav den muslimske filmkomponisten A.R. Rahman ut eit album, *Vande Mataram*, med tolkingar og songar inspirerte av «Vande Mataram».

## Tekst

#### Offisiell versjon

#### Fullstendig versjon

## Sjå òg
*Bharat Mata

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vande Mataram|Vande Mataram]]» frå ,  den 16. mai 2011.*  


## Bakgrunnsstoff
*Tekst og framføring ved *Know India*, india.gov.in
*«Vande Mataram». Omfattande artikkel ved mustrad.org.uk (engelsk)
Ludvig, dauphin av Frankrike (1661–1711)

**Ludvig** (), med tittelen *le Grand Dauphin*, var son av Ludvig XIV av Frankrike og tronfølgjaren hans. 

Ludvig vart gift med Maria Anna Victoria av Bayern 7. mars 1680. Dei fekk tre søner:

# Ludvig av Frankrike, hertug av Burgund (*le Petit Dauphin*), 
# Philippe de France (den framtidige Filip V av Spania)
# Karlav Frankrike, hertug av Berry.

Då Victoria døydde i 1690, gifta han seg med Marie Émilie de Joly de Choin. Det var eit morganatisk ekteskap. Dei hadde ingen born.

Ludvig fekk koppar og døydde før faren sin, og sonen hans Ludvig vart då tronfølgjar. Han døydde òg kort tid etter, og arva gjekk då til sonen hans igjen, som vart Ludvig XV av Frankrike.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ludvig, le Grand Dauphin|Ludvig, le Grand Dauphin]]» frå ,  den 16. mai 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Anna av Austerrike

**Anna av Austerrike** () var ei fransk dronning. Ho var gift med Ludvig 13. Etter Ludvig døydde regjerte Anna som regent frå 1643 til 1651 for sonen Ludvig 14. som enno ikkje var myndig. Under styret hennar var kardinal Jules Mazarin den leiande ministeren i Frankrike.

Ho høyrde til Habsburg-dynastiet og vart fødd i Valladolid i Spania, som dotter av Filip III, konge av Spania, og Margarete av Austerrike.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Anna av Østerrike (1601–1666)|Anna av Østerrike (1601–1666)]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Infant

**Infant** og **infantinne** (spansk og portugisisk *infante* og *infanta*, frå latin *infans*, «born», eigenleg «barn som enno ikkje kan snakke», av nektande *in-* og *fari*, tale) er ein spansk og portugisisk tittel for prinsar og prinsesser av dei respektive kongefamiliane, utanom den spanske kronprinsen, som frå 1388 førte tittelen prins av Asturia (tittelen «Prins av Asturia» blir nytta omtrent som «Prins av Wales» i Storbritannia). På same viser førte tronfølgjaren til Portugal fram til tapet av Brasil (1825) tittelen prins av Brasil.

*Infantado* referer til besittelsane til ein infantes eller infantas.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Infant|Infant]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Maria Anna av Spania

**Maria Anna av Spania** (), infantinne av Spania og den yngste dottera til kong Filip III av Spania og Margaret av Austerrike var ei tysk-romersk keisarinne og dronning av Ungarn og Böhmen som kona til Ferdinand III av Det tysk-romerske riket.

Ho var ei yngre syster av Anna av Austerrike, dronninggemalinne til Ludvig XIII av Frankrike og mor til Mariana av Austerrike, dronninggemalinna til Filip IV av Spania. 

Då ho gifta seg med Ferdinand III, syskenbarnet sitt, og reiste til Austerrike, måtte ho reise gjennom Italia, som var ei farleg ferd på denne tida under trettiårskrigen. Reisa tok derfor 14 månader å fullføre. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maria Anna of Spain|Maria Anna of Spain]]» frå ,  den 16. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Worldroots.com
Vilhelm III av England

**Vilhelm III** () , òg kjend som *Vilhelm av Oranien*, var statthaldar i Nederland frå 28. juni 1672 og konge av England, Skottland og Irland frå 1689 til 1694.

Vilhelm III vart fødd i Haag som prins av Oranien og nevø av Karl II og Jakob II. Frå fødselen til 1667, og igjen frå 1672, var han statthaldaren til Nederland i strid med overklassa til landet. Ved den franske invasjonen i 1672 fekk han endeleg leiinga av Nederland og vart livet igjennom verande ein skarp motstandar av Ludvig 14. og den franske stormaktspolitikken.

Frå 1677 var Vilhelm gift med Maria, dotter til Jakob II, som han seinare regjerte saman med i  England. Han var protestant, og vart av den engelske opposisjonen oppfordra til å overta makta frå den katolske Jakob II. Han gjekk i land i England den 5. november 1688 med ein nederlandsk hær, men Jakob flykta utan kamp. Før dei overtok regjeringa måtte Vilhelm og Maria underskrive ein historisk avtale om rettar; «Bill of Rights» som sikra makta til parlamentet. Vilhelm overheldt stort sett lovnadene, men hadde likevel til tider stor innverknad over utanrikspolitiske spurnader. Utanom nederlandske rådgjevarar støtta han seg på ein krins av relativt lojale engelske adelege, mellom andre hertugen av Marlborough, lord Shrewsbury og lord Godolphin. Utan å bli spesielt populær i England oppnådde han respekt ved den faste protestantiske haldninga si.

I regjeringstida si støtta Vilhelm heilhjarta kampen mot Frankrike og førte krig i Irland 1690 for å hindre invasjonsforsøket til eks-kong Jakob. I 1702 organiserte han med aksepten til Parlamentet ein koalisjon mot Frankrike som førte til den spanske arvefylgjekrigen, men døydde etter eit rideuhell før krigen kom i gang.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vilhelm III av England|Vilhelm III av England]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Filip IV av Spania

**Filip IV** () var konge av Spania mellom 1621 og 1665, herskar over Dei spanske Nederlanda og konge av Portugal (som **Filip III**) fram til 1640. Filip vert hugsa som ein kunstelskar, og verna kunstnarar som Diego Velázquez, og for styret sitt over Spania under den utfordrande perioden i trettiårskrigen (1618–1648).

Like før han døydde i 1665 hadde Det spanske imperiet på 1600-talet nådd den største utstrekninga det skulle få, og utgjorde det då uhøyrte 12&nbsp;200&nbsp;000&nbsp;km², men var elles på andre måtar i nedgang, mellom anna ved at Filip ikkje klarte å oppnå suksess på heimeband eller reformere militæret sitt.

## Merknader

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Philip IV of Spain|Philip IV of Spain]]» frå ,  den 16. mai 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Lily, Rosemary and the Jack of Hearts

«**Lily, Rosemary and the Jack of Hearts**» er ein song av Bob Dylan frå studioalbumet *[[Blood on the Tracks]]* frå 1975. Songen er kjend for eit innvikla plott som strekkjer seg over åtte minuttar. Det er ein av fem songar på *Blood on the Tracks* som Dylan opphavleg spelte inn i New York City i september 1974 og så spelte inn på ny i Minneapolis i desember det året. 

New York-innspelingane av «Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» kom ut på luksusutgåva av *[[The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks]]* i 2018, og det andre opptaket kom òg ut på den enkle CD-utgåva og den doble vinylutgåva av albumet. Luksusutgåva av *The Bootleg Series Vol. 14* inneheld òg ein ny miks av albumutgåva.

## Handling og personar
Songen er sett til eit klassisk western-miljø, og krinsar om fire personar: Jack of Hearts (hjarterknekt), Big Jim, Lily og Rosemary. I visa kjem det fram at Big Jim, den rikaste kaksen i byen, blir drepen av einkvan, truleg Jack. Men det er Rosemary som blir hengd for drapet. Rosemary er truleg mor til Lily, som no er gift med Jim. Jim blir drepen av ein kniv, sjølv om ein høyrer det klikkar i ein revolver. Medan dette skjer, er dommaren i byen skjenkt full og er ute av stand til å gripe inn. Han står likevel ved henginga av Rosemary dagen etter («Domaren var edru, han hadde ingen trong»). 

Jack of Hearts er innblanda i eit ran, der venene hans borrar seg inn i ein kjellar for å hente gull, samstundes som leiaren «måtte gjera ein ting til» inne i byen (drapet på Big Jim). 

## Tema

Dylan sjølv har tagd i alle år om kva denne visa i røynda handlar om. Det finst nokre leiemotiv, mellom anna kortspel (hjarterknekten). Både Lily og Rosemary spelar kort i opninga av visa, når Jack kjem inn i rommet. Bakgrunnen er, typisk for Dylan, ein marknad med tivoli, karusellar og klovnar. Jack of Hearts sjølv ser ut som han er med i ein forestilling midtveges, og i alle fall Rosemary er lei av å spela «rolla som» kona til Big Jim.

Det er blitt skrivne to filmmanus basert på songen, eit av John Kaye tinga av Dylan, og eit anna skriven av James Byron. Ingen av dei er blitt til ein film. 

## Andre versjonar
* Joan Baez framførte «Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» på konsertalbumet sitt *[[From Every Stage]]* i 1976. Denne inneheld eit ekstra vers som ikkje er på Dylan-utgåva 
* I 2002 spelte Mary Lee's Corvette «Lily, Rosemary and the Jack of Hearts» på ein konsert der dei framførte heile *Blood on the Tracks*.
* Den USA-amerikanske visesongaren Tom Russell spelte inn ein versjon av songen med Eliza Gilkyson og Joe Ely i 2004 på albumet *Indians Cowboys Horses and Dogs*.

### Norsk utgåve

Songen er omsett til norsk av Tom Roger Aadland på plata *[[Blod i spora]]*. Her er tittelen «Lilly, Rosemary og hjarterknekt» Aadland har lagt handlinga til eit «norskare» miljø, der Big Jim er blitt til «stor-Jo». Utover dette er handlinga lik (men ein skjønar dette går føre seg på 1800-talet). Norske sitat er henta frå Aadlands omsetjing. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Teksten
Nigar Camal

**Nigar Camal** () er ein aserbajdsjansk songar. Ho er med i duoen Ell & Nikki, saman med Eldar Qasımov. Dei representerte Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Running Scared» og enda på andreplass med 122 poeng i den fyrste semifinalen og vann med 221 poeng i finalen.

## Eurovision
### Eurovision Song Contest 2014

## Diskografi
### Album
* 2012: *[[Albumet Play With Me av Nigar Camal|Play With Me]]*

### Singlar
* 2011: *[[Running Scared]]* (med Eldar Qasımov)
* 2011: *[[Crush On You]]*
* 2012: *[[Qal]]* (med Miri Yusif)
* 2012: *[[Come Into My World]]* (med Dima Bilan)
* 2012: *[[Play With Me av Nigar Camal|Play With Me]]*
* 2012: *[[One With The Music]]*
* 2012: *[[Sevdiyimə nifrət edirəm]]*

## Fotnotar

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nigar Jamal|Nigar Jamal]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Glen Vella

**Glen Vella** () er ein maltesisk songar. Han representerte Malta i Eurovision Song Contest 2011 med songen «One Life». og kom på 11. plass i 1. semifinale. Songen fekk eitt poeng for lite til å kvalifisera seg til finalen.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glen Vella|Glen Vella]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Vendehalsar

**Vendehalsar**, biologisk slekt *Jynx*, er ei lita, men særprega gruppe av små hakkespettar i «den gamle verda».

Til likskap med dei «verkelege» spettane, har vendehalsar store hovud, lange tunger som dei nyttar til å trekkje ut byttedyr med, og zygodaktyle føter, klatreføter, med to tær peikande framover, og to bakover. Men dei manglar dei stive halefjørene som spettane brukar dei klatrar i tre, så det er meir sannsynleg at vendehalsar kviler på ei grein enn i oppreist stilling på ein trestamme slik som spettane gjer.

Nebba deira er kortare og mindre dolkliknande enn hos spettane. Hovudføda er maurar og andre insekt som dei plukkar frå rotnande trevirke eller i jord. Vendehalsar gjenbrukar spettehòl til reirplass, framfor å hakke ut eigne hòl. Egga er kvite, som hos mange andre hòlerugarar.

Dei to artane har kryptisk fjørdrakt, med intrikate mønstre av gråtonar og i brunt. Lydytringa er eit nasalt hakkespettliknande rop.

Desse fuglane har namn frå evna deira til å snu hovudet nesten 180 grader. Om dei blir forstyrra ved reiret, kveser dei og vrir det slangeliknande hovudet i ein truande oppvising. 

Det finst berre to artar:
* Vendehals, *Jynx torquilla*
* Rustvendehals, *Jynx ruficollis*

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Wryneck|Wryneck]]» frå , den 16. mai 2011*
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av vendehalsar hos Internet Bird Collection
Pikulettar

**Pikulettar** er ei gruppe små hakkespettar og ein distinkt underfamilie av ca. 30 artar som lever hovudsakleg i tropisk Sør-Amerika, med berre tre asiatiske og éin afrikansk art.

Til likskap med dei «verkelege» spettane, har pikulettar store hovud, lange tunger som dei nyttar til å trekkje ut byttedyr med, og zygodaktyle føter, klatreføter, med to tær peikande framover, og to bakover. Men dei manglar dei stive halefjørene som spettane brukar når dei klatrar i tre, så det er meir sannsynleg at pikulettar kviler på ei grein enn i oppreist stilling på ein trestamme slik som spettane gjer.

Nebba deira er kortare og mindre dolkliknande enn hos spettane, slik at dei søkjer insekt og larver hovudsakleg i råte trevirke. Tilsvarande gjenbrukar dei spettehòl til reirplass, framfor å hakke ut eigne hòl. Egga er kvite, som hos mange andre hòlerugarar.

Vanlegvis har desse fuglane grå eller mattgrøn overside og lys underside med mørke striper.

Storpikulett, monotypisk i slekta *Nesoctites*, er ikkje rekna som medlem av underfamilien Picumninae. 
__NOTOC__
## Artslista
Pikulettar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.5 frå desember 2010  med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*. 

**Slekt ''[[Picumnus]]***
* [[Flekkpikulett]], *Picumnus innominatus*
* [[Amazonpikulett]], *Picumnus aurifrons*
* [[Orinocopikulett]], *Picumnus pumilus*
* [[Selvaspikulett]], *Picumnus lafresnayi*
* [[Eldkronepikulett]], *Picumnus exilis*
* [[Krattpikulett]], *Picumnus sclateri*
* [[Skjelpikulett]], *Picumnus squamulatus*
* [[Kvitbukpikulett]], *Picumnus spilogaster*
* [[Guyanapikulett]], *Picumnus minutissimus*
* [[Perlepikulett]], *Picumnus pygmaeus*
* [[Sjakkpikulett]], *Picumnus steindachneri*
* [[Varzeapikulett]], *Picumnus varzeae*
* [[Bandpikulett]], *Picumnus cirratus*
* [[Pilspisspikulett]], *Picumnus dorb?ignyanus*
* [[Okernakkepikulett]], *Picumnus temminckii*
* [[Kilepikulett]], *Picumnus albosquamatus*
* [[Rusthalspikulett]], *Picumnus fuscus*
* [[Rustpikulett]], *Picumnus rufiventris*
* [[Brunpikulett]], *Picumnus fulvescens*
* [[Brunkinnpikulett]], *Picumnus limae*
* [[Brunbrystpikulett]], *Picumnus nebulosus*
* [[Mimosapikulett]], *Picumnus castelnau*
* [[Ucayalipikulett]], *Picumnus subtilis*
* [[Olivenpikulett]], *Picumnus olivaceus*
* [[Colombiapikulett]], *Picumnus granadensis*
* [[Kastanjepikulett]], *Picumnus cinnamomeus*

*'Slekt *[[Sasia]]***
* [[Afrikapikulett]], ''Sasia africana''
* [[Malaypikulett]], ''Sasia abnormis''
* [[Kvitbrynpikulett]], ''Sasia ochracea''

**Slekt *[[Nesoctites]]**'
* [[Storpikulett]], *Nesoctites micromegas*

== Kjelder ==
<div class="references-small">
* *Denne artikkelen byggjer på «Piculet» frå , den 16. mai 2011''
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av pikulettar hos Internet Bird Collection
Amaury Vassili

**Amaury Vassili** () er ein fransk songar og verdas yngste profesjonelle tenor. Han representerte Frankrike i Eurovision Song Contest 2011 med den operainspirerte songen *Sognu*. Songen inneheldt både fransk og korsikansk, og kom på 15. plass i finalen.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amaury Vassili|Amaury Vassili]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Skutvik

**Skutvik** er ein busetnad i Hamarøy kommune i Nordland som ligg lengst sørvest på halvøya Hamarøya. Namnet på staden kjem av skute.

På Skutvik ligg Skutviksenteret med pub og kafe. Avdelingskontor for industribedrifta Mainstream med lakseslakteri. Elektronikkforretninga Apold Euronics.

Bilferje over Vestfjorden til Svolvær. Den første ferja, "Skutvik", kom i drift frå 1963. Dagens ferje, "Vågan", kom i drift 1975. Hurtigbåt til Bodø og Svolvær. Fv81 til Ulvsvåg ved E 6.

I fjæra har Skulpturlandskap Nordland «Stella Maris» av Steinar Christensen frå 1994.

## Kjelde

## Bakgrunnsstoff
* Skutvik.com
* Torghatten Nord AS (Ferje- og hurtigbåtruter)
* Hamarøy kommune
Ell & Nikki

**Ell & Nikki** er ein aserbajdsjansk popduo sett saman av Eldar Qasımov og Nigar Camal. Den 14. mai 2011 vann dei Eurovision Song Contest 2011 med songen «Running Scared». Dette var fyrste gongen eit bidrag frå Aserbajdsjan vann tevlinga.

## Eurovision Song Contest 2011

Både Camal og Qasımov deltok i Land of Fire 2011, den aserbajdsjanske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011. Camal vann tevlinga, medan Qasımov enda på fjerdeplass. Sidan det var juryen som fekk stadfeste kven som fekk lov til å representere landet, valde dei båe to. Seinare valde İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti (İTV) den engelskspråklege songen «Running Scared», skriven av Stefan Örn, Sandra Bjurman og Iain Farquharson.

### Semifinalen
I Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland deltok Aserbajdsjan i den fyrste semifinalen den 10. mai 2011 og enda på andreplass med 122 poeng; tolv frå Tyrkia og Georgia, ti frå Russland, Malta, Kroatia og Litauen, åtte frå Polen og Island, sju frå Ungarn, Portugal og Hellas, fem frå Albania, Finland og San Marino, fire frå Storbritannia og eitt frå Sveits og Spania. Om ein berre hadde talt telefonrøystene hadde bidraget enda på andreplass med 124 poeng, og hadde ein berre talt juryrøystene hadde bidraget enda på andreplass med 109 poeng.

### Finalen
Landet kvalifiserte seg til finalen den 14. mai 2011 der dei vann med 221 poeng; tolv frå Russland, Tyrkia og Malta, ti frå Moldova, Romania, Ukraina, San Marino og Kroatia, åtte frå Bosnia-Hercegovina, Litauen, Estland, Austerrike, Island, Georgia, Polen, Albania, Portugal og Kypros, sju frå Ungarn og Slovakia, seks frå Frankrike, Nederland og Kviterussland, fem frå Finland og Hellas, fire frå Israel, tre frå Sverige og Belgia, to frå Latvia og eitt frå Sveits. Hadde ein berre talt telefonrøystene hadde bidraget vunne med 223 poeng, og hadde ein berre talt juryrøystene hadde bidraget enda på andreplass med 182 poeng. Dette er den fyrste og førebelse einaste sigeren til Aserbajdsjan.

Ell & Nikki er den andre duoen med blanda kjønn som har vunne Eurovision Song Contest. Fyrste gongen var då Grethe og Jørgen Ingmann vann for Danmark i 1963. Etter finalen i Eurovision Song Contest 2011 reiste dei til mange europeiske land for å framføre vinnarsongen. Dei mottok òg prisen Peace and Friendship Award av di Nigar Camal bar eit tyrkisk flagg på scena under vinnarframføringa.

Aserbajdsjan gav ut eit frimerke vigd til Eurovision-sigeren deira.

Sida tevlinga vart arrangert i eit vesteuropeisk land deltok gruppa under namnet Ell & Nikki for å unngå at ein skulle oppfatte namnet «Nigar» som rasistisk.

## Eurovision Song Contest 2012

Den 16. april 2012 vart Eldar Qasımov vald ut som programleiar for Eurovision Song Contest 2012 saman med Leyla Əliyeva og Nərgiz Birk-Petersen. Gruppa opna finalen med å framføre «Running Scared», og seinare i programmet framførte dei den svenske vinnarsongen frå 1974, «Waterloo», saman med Lena, Dima Bilan, Alexander Rybak og Marija Šerifović.

## Diskografi
### Singlar
* 2011: *Running Scared*
* 2013: *Music's Still Alive*
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ldar & Nigar|Ldar & Nigar]]» frå ,  den 16. mai 2011.*
Eldar Qasımov

**Eldar Qasımov** () er ein aserbajdsjansk songar. Han er med i duoen Ell & Nikki, saman med Nigar Camal.

## Eurovision Song Contest 2011
Ell & Nikki representerte Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2011 med songen «Running Scared» og enda på andreplass med 122 poeng i den fyrste semifinalen og vann med 221 poeng i finalen.

## Dansk Melodi Grand Prix 2012
21. januar 2012 var han éin av fem musikarar frå Aserbajdsjan som deltok i ein internasjonal jury i Dansk Melodi Grand Prix 2012, den danske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan.

## Eurovision Song Contest 2012
Saman med Leyla Əliyeva og Nərgiz Birk-Petersen var han programleiar for Eurovision Song Contest 2012 som vart arrangert i den aserbajdsjanske hovudstaden Baku. I den andre semifinalen framførte han vinnarbidraget til den svenske gruppa ABBA frå 1974, «Waterloo», saman med Nigar Camal, Lena, Alexander Rybak, Dima Bilan og Marija Šerifović. Han opna finalen saman med Nigar Camal då dei framførte sitt eige vinnarbidrag frå 2011, «Running Scared».

## Diskografi
* 2011: *[[Running Scared]]* (med Nigar Camal)
* 2012: *[[Birlikdə nəhayət]]*
* 2012: *[[I'm Free]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eldar Gasimov|Eldar Gasimov]]» frå ,  den 16. mai 2011.*  
* eurovision.tv - Eldar, Nargiz, Leyla to host Eurovision 2012 (engelsk)

### Fotnotar
Skulpturlandskap Nordland

**Skulpturlandskap Nordland** er eit internasjonalt kunstprosjekt med inviterte kunstnarar frå 15 land. Prosjektet vart gjennomført av Nordland fylkeskommune 1992–98 i samarbeid med deltakande kommunar eller frivillige grupper. 32 kommunar i Nordland og ein i Troms fylke (Skånland) har alle fått ein samtidsskulptur plassert i naturen. Utgangspunktet for Skulpturlandskap Nordland var tanken om at eit kunstverk med sitt nærvær skapar ein eigen stad, og prosjektet skapte ein brei og viktig diskusjon om samtidskunst.
__NOTOC__
## Skulpturar
*«Alveborg» (Hreinn Fridfinnsson), 1993, Hattfjelldal kommune
*«Dager og netter» (Sarkis), Hadsel kommune
*«Den glömda staden» (Jan Håfström), Gildeskål kommune
*«En ny samtale» (Kain Tapper), 1992, Vega kommune 
*«Epitaph» (Toshikatsu Endo), Flakstad kommune
*«Etterbilder» (Inghild Karlsen), Øksnes kommune
*«Fire Eksponeringer» (Gediminas Urbonas), Saltdal kommune 
*«Hai-Ku-Badekar» (Dorothy Cross), Sømna kommune
*«Havmannen» (Antony Gormley), Rana kommune
*«Havsøye (Sigurdur Gudmundsson), Sortland kommune
*«Himmel på jord (Inge Mahn), Ballangen kommune
*«Hode (Markus Raetz), Vestvågøy kommune 	
*«I dag, i morgen alltid» (Kari Cavén), Beiarn kommune
*«Il Nido/Reiret» (Luciano Fabro), Røst kommune
*«Laurbærblad-Moskenes» (Cristina Iglesias), Moskenes kommune
*«Mannen fra havet» (Kjell Erik Killi-Olsen), Bø kommune
*«Media Thule» (Olafur Gíslason), Tjeldsund kommune
*«Omkring» (Waltercio Caldas), Leirfjord kommune
*«Opus for himmel og jord» (Oddvar I.N.). Vevelstad kommune
*«Protractus» (Kristján Gudmundsson), Skjerstad, noverande Bodø kommune 	
*«Steinar Breiflabb» (Erik Dietman), Brønnøy kommune
*«Steinhuset» (Bjørn Nørgaard), Evenes kommune
*«Stella Maris» (Steinar Christensen), Hamarøy kommune
*«Syv magiske punkter» (Martti Aiha), Skånland kommune, Troms fylkeskommune
*«Tre Éldar» (Hulda Hákon), 1997, Vefsn kommune
*«Utan tittel» (Per Barclay), Fauske kommune
*«Utan tittel» (Baard Breivik), Narvik kommune
*«Utan tittel» (Tony Cragg), Bodø kommune 	
*«Utan tittel» (Dan Graham), Vågan kommune
*«Varde» (Per Kirkeby), Meløy kommune
*«Vindenes hus» (Sissel Tolaas), Alstahaug kommune
*«Øye i stein» (Anish Kapoor), Lødingen kommune
*«Øymuseet» (Raffael Rheinsberg), Andøy kommune

## Kjelde

## Litteratur
* Oddrun Sæter. «Samtidskunst i nordlandske landskaper : et umulig møte?» I: *Om kunst, kunstinstitusjon og kunstforståelse*; Dag Sveen (red.). Pax, 1995
* *Skulpturlandskap Nordland*. Redaktør: Maaretta Jaukkuri. Press forlag, 2001. ISBN 82-7547-083-8
* Øystein Cruikshank. «Makt, definisjonsmakt og smak» I: *Research Magazine nr 5*. 2002

## Bakgrunnsstoff
*Skulpturlandskap Nordland, offisielle sider 
*Avisa Nordland, 2006 «Skulpturlandskap Nordland forfaller»
Ulvsvåg

**Ulvsvåg** (lulesamisk ) er ein busetnad i Hamarøy kommune i Nordland, ved E 6, ved Stordjupet, ein arm av Vestfjorden. Herfrå går Fv81 vestover til kommunesenteret Oppeid og Skutvik.

Dei fleste innbyggjarane bur i Nausthågen, og sentrum, med butikk, gjestgivariet, verkstad og bensinstasjon, blir populært kalla Krysset. Barneskulen i området er Ulvsvåg skole.

Første ledd i namnet på staden kjem av mannsnamnet Ulv.

## Kjelder
Tosbotnet

**Tosbotnet** eller **Tosbotn** (sørsamisk *Duasanmehkie*) er ei grend i Brønnøy kommune i Nordland, inst i Tosenfjorden. Staden er eit turistsenter. Fylkesveg 76 går austover gjennom Tosentunnelen til E 6 i Svenningdal og nordvestover til Brønnøysund.

## Kjelder
Fylkesveg 771 (fleirtyding)

**Fylkesveg 771** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 771 (primær fylkesveg i Nord-Trøndelag og Nordland)
*Fylkesveg 771 i Rogaland
*Fylkesveg 771 i Sør-Trøndelag
Fylkesveg 808 (fleirtyding)

**Fylkesveg 808** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 808 (primær fylkesveg i Nordland)
*Fylkesveg 808 i Vest-Agder
Dverberg

**Dverberg** er ein liten busetnad i Andøy kommune i Nordland på austsida av Andøya med Fv82. Staden hadde ca. 238 innbyggjarar i 2001. Like nord for busetnaden ligg Dverberg kyrkje,  ei åttekanta trekyrkje bygd i 1843. Tidlegare vart Myre brukt som namn på busetnaden.

Dverberg var tidlegare ein eigen kommune i Nordland, og hadde ei utstrekning som svarar til Andøy kommune i dag. I 1924 vart Dveberg delt i tre og Bjørnskinn og Andenes vart skilde ut som eigne kommunar. I 1964 vart Dverberg slått saman med kommunane Bjørnskinn og Andenes att til nye Andøy kommune. Ved samanslåinga hadde Dverberg kommune 1&nbsp;719 innbyggjarar.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dverberg|Dverberg]]» frå ,  den 16. mai 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Andøy Historielag om Dverberg
Svenningdalen

**Svenningdalen** er eit dalføre i Grane kommune i Nordland. Det strekkjer seg frå Store Majavatnet (310 moh.) ved grensa til Nord-Trøndelag og nordover til Trofors. Staden er spreidd busett, i alt ca. 225 innbyggjarar i 2001. Det er mykje skogbruk og trevareindustri. I nord ligg nedlagde Svenningdal gruver som var i drift 1877–1900. E 6 og Nordlandsbanen med stasjonen Svenningdal følgjer dalføret. Det er veg over fjellet til Tosbotn og vidare til Brønnøysund via fylkesveg 76. Langs dalbotnen renn Svenningdalselva, ei sideelv til Vefsna.

Første ledd i namnet er truleg ei avleiing av norrønt sviðning, som tyder på at gardar i dalen var rydda ved brenning.

## Kjelder
Finneid

**Finneid** er ein busetnad i Fauske kommune i Nordland, inst i Skjerstadfjorden. Staden er ein tidlegare utskipingsstad for malmen frå Sulitjelma Gruber. E 6 og Nordlandsbanen går gjennom Finneid. Sulitjelmabanen førte herfrå opp til gruvebyen, nedlagt 1972 og er no erstatta av veg. Finneid var tidlegare eit viktig bygdesenter i kommunen, er no nesten vakse saman med tettstaden Fauske.

Fyrste ledd i namnet kan kome av folkenamnet finn, eller mannsnamnet.

## Kjelder
Fylkesveg 831 (fleirtyding)

**Fylkesveg 831** kan visa til:

*Fylkesveg 831 (primær fylkesveg i Troms)
*Fylkesveg 831 i Rogaland, no Fylkesveg 4802
*Fylkesveg 831 i Sør-Trøndelag
*Fylkesveg 831 i Østfold
Tømmerneset

**Tømmerneset** er ei grend i Hamarøy kommune i Nordland som ligg inst i Sagfjorden. Ved brua over Sagelva helleristningar frå steinalderen. Ved E 6, som går gjennom Tømmerneset, er minnesmerke over falne sovjetiske soldatar frå den andre verdskriven. Fylkesveg 835 går til Steigen via den 8,1 km lange Steigentunnelen.

Tømmernes kyrkje på Tømmerneset er ei tømra langkyrkje frå 1952.

## Kjelder
Nordskot

**Nordskot** er ei grend i Steigen kommune i Nordland, som ligg ut mot Vestfjorden. Staden har anløp for skip, og det er drive jordbruk og fiske her. Like utanfor Nordskot ligg den gamle handelsstaden Grøtøy.

Bygda har ca. 80-100 innbyggjarar, som i sommarhalvåret aukar til rundt 150. Nordskot er endepunkt for fylkesveg 635 frå Saursfjord.

Sisteleddet i namnet kjem av norrønt skjóta, 'skyte', og siktar til den nordvestre utløparen av Skotstindan som skyt fram.

## Kjelder
Nordfold

**Nordfold** er eit sokn og ein tidlegare kommune i Nordland fylke. Den tidlegare kommunen omfatta landet på begge sider av Nordfolda og armane der. Kommunen vart oppretta ved deling av Nordfold og Kjerringøy i høvesvis Nordfold og Kjerringøy kommunar, 1964 lagt til høvesvis Sørfold (Mørsvikområdet) og Steigen (resten av kommunen). Soknet svarar til den delen av kommunen som vart lagt til Steigen og høyrer til Steigen prestegjeld. Nordfold kyrkjestad er endepunkt på fylkesveg 81 som frå 1990 gir Steigen ferjefritt samband med E 6.

## Kjelder
Rainpower

**Rainpower ASA** er eit norsk selskap som utviklar, konstruerer, produserer og sel utstyr for generering av elektrisk energi frå vassenergi. 

## Eigarskap
Rainpower ASA er eigd av Ard Group AS.

## Stader med eiga verksemd
Hovudkontoret er på Kjeller, nær Oslo. Andre stader med eiga verksemd er Bryn (Oslo), Trondheim (turbinlaboratoriet), og Sørumsand (verkstad). Verksemd utanfor Noreg er i Peru, Tyrkia og Kina.

## Produkt
Føretaket utviklar og testar nye nye francisturbinar, peltonturbinar, kaplanturbinar og reversible pumpeturbinar, lagring av overskotsenergi i vassreservoar. Det leverer òg småkraftanlegg, turbinregulatorar, oljetrykksanlegg, ventilregulatorar, magnetiseringsutstyr, ventilar, vassveg, røyr og andre produkt og tenester.

## Historie
Selskapet går attende til 1853, då Kværner Brug AS vart skipa av Oluf A. Onsum. Seinare var det slege saman med Sørumsand Verksted. Kværner tok så over vassenergiverksemda til Nohab, KMW, Tampella og andre og voks snøgt. I 1999 kjøpte General Electric Company Kværners vassenergiverksemda og etablerte seg under namnet GE Hydro. I 2005 selde GE Hydro Sørumsand verkstad til NLI AS; to år seinare kjøpte dette selskapet heile den norske vasskraftverksemda frå GE, og etablerte Rainpower ASA.
Tears on My Pillow

«**Tears on My Pillow**» er ein doo-wop-song written skriven av Sylvester Bradford og Al Lewis i 1958. Han vart fyrst spelt inn av Little Anthony and the Imperials på End Records, som debutinnspelinga til gruppa under dette namnet. Denne innspelinga blei ein *[[magasinet Billboard|Billboard]]* topp 10-hitt som nådde 4. plassen, og 3. plassen på topplista i Canada.

Songen vart spelt inn av den australske songaren Kylie Minogue til det andre studioalbumet hennar *[[Enjoy Yourself]]* (1989). Han vart gjeven ut som singel 12. november 1989 i Australia og 8. januar 1990 i Europa. Singelen låg på førsteplassen på den britiske hitlista i ei veke i januar 1990.

## Format og sporliste
;CD-singel
# «Tears on My Pillow» – 2:33
# «We Know the Meaning of Love» (Extended Mix) – 5:50
# «Tears on My Pillow» (More Tears Mix) – 4:14

;7" vinyl-singel
# «Tears on My Pillow» – 2:28
# «We Know the Meaning of Love» – 3:25

;12" vinyl-singel
# «Tears on My Pillow» (More Tears Mix) – 4:14
# «We Know the Meaning of Love» (Extended Mix) – 5:50

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tears on My Pillow|Tears on My Pillow]]» frå ,  den 17. mai 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*''Tears on My Pillow'' på Allmusic
Sten Ove Eike

**Sten Ove Eike** () er ein norsk fotballspelar som hausten 2011 spela i angrep for Sandefjordd i den norske Adeccoligaen. Den første fotballklubben hans var Skudenes UIL. Han spelte for Haugesund frå 2004 til 2011.

## Fotnotar


## Kjelder
*Spelarprofil på FK Haugesund sine nettsider
Lars Waage Hansen

**Lars Waage Hansen** () er ein norsk fotballspelar som i 2011 spela i angrep for Haugesund i den norske Tippeligaen. Han var ikkje med i A-lagsstallen på starten av 2011-sesongen og spelte i hovudsak for andrelaget, men debuterte i Tippeligaen 16. mai 2011, som innbytar borte mot Rosenborg. I den kampen spelte han høgreback, noko han òg pleide å gjera før han vart omskulert til spiss.

## Fotnotar
Periferieininga Évvia

**Periferieininga Évvia** (gresk Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας, *Periferiakí enótita Évvias*) er ei av dei fem&nbsp;periferieiningane&nbsp;i periferien Sentral-Hellas.

I tillegg til øya Évvia, den nest største i Hellas, omfattar periferieininga ein del av fastlandet kring hovudstaden Khalkída. Her grensar periferieininga til Viotía. Vidare er øya Skýros, den søraustlegaste av øyane i Dei nordlege Sporadane, ein kommune i periferieininga Évvia.

## Administrativ inndeling

Tidlegare var Évvia eit prefektur. Frå 2011 er periferieininga delt inn i åtte kommunar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell side
Stavern bilfabrikk

**Stavern bilfabrikk AS** vart stifta 6. november 1917 i Stavern i Vestfold og tok til å produsera lastebilar i 1919. Dei fyrste av desse hadde elektrisk drift, Motorane, på 5 kW (7 hk) vart produserte av Sola elektromaskinfabrikk og batteria vart importerte frå USA. Nyttelasta var på 2 tonn og køyrelengda mellom kvar opplading var 60-70 km. Bilane hadde heilgummidekk.

Elbilane var ingen suksess og i 1920 gjekk fabrikken over til Continental bensinmotorar med ei effekt på 30&nbsp;kW (40 hk). Sjølv om både Statens vegvesen og NSB investerte i lastebilar frå Stavern gjekk det sevje med salet og i 1924 vart føretaket nedlagt. Det vart i alt produsert rundt 40 lastebilar i Stavern. Ein av desse finst framleis og står utstilt på Norsk køyretøyhistorisk museum på Lillehammer.

## I Statens vegvesen si teneste
Ein av *lasteautomobilane* som Statens vegvesen kjøpte kosta kr 16.000 og vart nytta til å grusa vegane i Sogn og Fjordane. I korrespondanse mellom amtsingeniør Christopher Engebreth Brock i Bergenhus amt og ein kollega, Carl Crøger i Oppland, går det fram at Statens vegvesen Oppland òg hadde ein lastebil frå Stavern bilfabrikk. I eit svarbrev til Brock fortalte Crøger at bilen på eit år hadde tilbakelagt over 3000&nbsp;km og at han var «særdeles vel fornøjet» med han.

## Kjelder
Ola og Kari Nordmann

**Ola og Kari Nordmann** eller berre **Ola og Kari** er eit omgrep som ofte blir bruka som ei personifisering av vanlege nordmenn. Det blir mykje brukt i media, til dømes i snakk om folket som heilskap, om typiske eller gjennomsnittlege nordmenn. Namna er også brukt som døme i utfylling av skjema, lik Nomen nescio, NN.

## Opphav
I 1844 gav Henrik Wergeland ut boka *Skåltaler, 474 samlede og utgivene av Ola Nordmann*. I 1915 blei namnet brukt for å skildra den vanlege nordmannen og i 1926 for å omtala nordmenn. Seinare la ein til ei Kari Nordmann. Namna Ola og Kari har lenge vore mykje brukte i Noreg, og har nordisk opphav.

Ola Dunk er eit avleidd namn brukt om ein typisk nordmann med dårlege eigenskapar.

## Tilsvarande namn i andre land
I Sverige er *Medelsvensson* brukt om den typiske svensken, i Danmark *Herr Sørensen* og i Tyskland *Otto Normalverbraker*. 

I USA er *John* og *Jane Doe* eller *Average Joe* brukt på same måte.

## Bakgrunnsstoff
*Ola og Kari ved Statistisk Sentralbyrå

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ola Nordmann|Ola Nordmann]]» frå ,  den 17. mai 2011.*
Grønlandsmåse

**Grønlandsmåse**, *Larus glaucoides*, er ein fugleart i måsefamilien.

## Utsjånad
Fuglen er 50–66&nbsp;cm lang, vengespennet 115–140&nbsp;cm, og vekta 820-1100 gram. Han er knapt så stor som gråmåsen og kvitaktig i heile fjørdrakta.

## Utbreiing
Fuglen hekkar i det arktiske Canada og Grønland.

## Førekomst i Noreg
Arten kan sjåast av og til på kysten om vinteren, enda sjeldnare til andre årstider.

## Hekking

Grønlandsmåsen hekkar i koloniar, og i blant aleine, ved kysten. Dei 2-3 egga vert lagt i eit reir på marka.

## Trekktilhøve
Grønlandsmåsen er ein trekkfugl som overvintrar i dei nordaustlege statane i USA og på dei britiske øyane. 

## Kjelder
* * «[[:no:Grønlandsmåke|Grønlandsmåke]]» frå  *
Bondeopprøret 1818

**Bondeopprøret i 1818**, som og er kalla *Halvor Hoel-rørsla*, var ein reaksjon på dei vanskelege økonomiske og sosiale tilhøva som den unge staten Noreg sleit med i åra etter 1814. Bondeagitasjonen vart utløyst på Hedmarka gjennom agitasjonen frå bonden Halvor Hoel, som vann åtgaum i store delar av Buskerud og Oppland.

## Utvikling

Bøndene i Hedmark, Oppland og Buskerud gjekk i utgangspunktet saman om eit brev stila til Stortinget, der dei klaga over tung skattlegging, og mangel på forstand om kåra bøndene sleit med. Den første sendeferda kom i stand i slutten av august 1818, men fogden i nedre Hallingdal råda bøndene strengt til å fara varleg fram. Leiarane frå Hol og Ål hadde vore i kontakt med Halvor Hoel på Hedmarka, og flokkane avtala eit møte i Hedalen, hjå bonden Kristen Stugarden. Her sette dei stemne frå fleire dalar, og reiste sidan saman nedetter Ådalen til Ringerike, og tenkte seg så inn til Oslo over Krokskogen. Her vart flokkane stansa av soldatar, og fleire hundre bønder vart tekne til Akershus festning der forhøra tok til. Konsekvensen av denne ferda var at mange bønder vart ilagt tunge bøter (mellom desse Gjermund Gullstein frå Ustedalen, som laut gå frå garden sin). Kristen Stugarden kom frå det med store økonomiske tap.

Stortinget på denne tida hadde berre innvalde embetsmenn, og bøndene kjende seg naturleg nok utgløymde av det politiske livet. Difor har soga teke inn drag frå tidlegare bondereisingar, og munnleg attgjeving veit å melde at bøndene ønska Christian 7. attende. Det som er sant i dette, er at kong Karl Johan var venta på vitjing til Noreg i desse vekene, og at bøndene nok ønskte å få tala beint ut til han, etter gamal skikk. Karl Johan var i Noreg for å la seg krone (7. oktober 1818).

Sedvanen var å gå over embetsmannen og like til kongen. Brevet bøndene hadde med seg, var i røynda stila til Stortingets leiarskap, men finst ikkje i Stortingets arkiv. Ein får tru dette brevet aldri nådde fram til adressat.

Sendeferda lukkast på den visen at skattlegginga vart mindre tung enn før, men soga syner og at det var stor avstand mellom bonde og embetsmann. Vidare ser ein at embetsmennene greip til dei same åtgjerdene som i dansketida, jamvel om bøndene reiste utan våpen. Ein reknar med at dette skuldast mistanke om rein oppreist, og at bøndene samla væpna makt. Politisk bana Hoel-opprøret vegen for Bondestortinget som vart valt inn i 1836, og større lokalt sjølvstyre.

## Kjelder
* Lars Reinton: *Folk og fortid i Hol*, band II (1942).
Ugonna Anyora

**Ugonna Anyora** () er ein nigeriansk fotballspelar som i 2011 spela på midtbanen for Haugesund i den norske Tippeligaen. Han kom til klubben i august 2010. I 2010-sesongen fekk han berre to korte innhopp i Tippeligaen, men i starten av 2011-sesongen har han fått spela fleire kampar frå start.

## Fotnotar
Trikolor

**Trikolor** («tre fargar») er ei nemning om flagg med tre fargar plasserte i like breie horisontale eller vertikale striper. I enkelte land er det vanleg å referere til flagget som «trikoloren». Det er av og til plassert eit heraldisk merke, eit emblem eller anna symbol på flagget, som regel midt i flaggduken eller i øvste hjørne ved stonga. 

Trikolorar er særs vanleg i kontinental-Europa, både Tyskland, Frankrike, Italia, Nederland, Belgia og Luxembourg har ein trikolor som flagg. Også i Afrika har fleire land trikolorar, då ofte i dei panafrikanske fargane raudt, gult, grønt og eventuelt svart.

## Opphav
Det franske flagget, som er frå revolusjonstida, var den fyrste eigentlege trikoloren. Dagen etter stormen på Bastillen vart kong Ludvig 16. overtalt til å trekkje tilbake troppane frå Paris og Versailles for å unngå borgarkrig. Nasjonalforsamlinga sendte ein delegasjon på 88 mann til Paris for å melde frå avgjerda til kongen, som vart motteken med jubel. Som eit bevis på bandet mellom Paris og kongehuset, skulle Nasjonalgarden framover bere ein kokarde i kvitt, blått og raudt, med fargane henta frå den kvite fanefargen til kongehuset plassert mellom dei blå og raude fargane frå byvåpenet til Paris. Slik vart Trikoloren skapa. 

Trikolorar vart i utgangspunktet sett på som revolusjonære symbol og som samlingsmerke for liberale og demokratiske idear. Både trikolorane til Irland, Italia og Tyskland legg seg historisk til i dette biletet.

Flagg med tre fargar plasserte på annan måte, som det norske flagget, vert som oftast ikkje kalla trikolorar i dag. Heller ikkje tofarga flagg med tre striper, slik som det austerrikske eller det latviske flagget, vert kalla trikolorar.

## Europeiske trikolorar

## Afrikanske trikolorar
*Det etiopiske flagget
*Det gabonske flagget
*Det ghanesiske flagget
*Det guineanske flagget
*Det ivorianske flagget
*Det kamerunske flagget
*Det malawiske flagget
*Det maliske flagget
*Det nigerske flagget
*Det senegalesiske flagget
*Det sierraleonske flagget
*Det tsjadiske flagget

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trikolor|Trikolor]]» frå ,  den 17. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
 

## Litteratur
* Whitney Smith: *Flags through the ages and across the world*, McGraw-Hill Book Co,Maidenhead 1975, side 30, 135-139, 340-341 m.fl.
Eirik Ulland Andersen

**Eirik Ulland Andersen** () er ein norsk fotballspelar som spelar for Molde Fotballklubb.

I 2011 spela han på midtbanen for Haugesund i den norske Tippeligaen. Han har tidlegare spelt for Vard Haugesund.

## Fotnotar
Det greske flagget

**Det [[Hellas|greske]] flagget** har 5 blå og 4 kvite vassrette striper i vekslande rekkjefylgd, med ein kvit kross på blå botn øvst inne ved stonga. Flagget vart teke i bruk ved sjølvstendet i 1822 og har opp gjennom tidene hatt ulike blåtonar. Flagget er brukt i same form som nasjonalflagg, handelsflagg, statsflagg og orlogsflagg.

I eldre tid brukte privatpersonar også eit enklare flagg med kvit kross på blå botn. Dette flagget vart offisielt avskaffa i 1970, men teke i bruk att som statsflagg 1975–78.

## Sjå òg
* Det greske riksvåpenet

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Det irske flagget

**Det irske flagget**, også kjent som **den irske trikoloren**, er delt i tre like breie, vertikale felt i grønt, kvitt og oransje. Den grøne fargen skal symbolisere den gæliske tradisjonen og oransje skal symbolisere den protestantiske rørsla som stødde Vilhelm av Oranien. Den kvite fargen uttrykker håp om fred mellom folkegruppene. Flagget har vore i bruk sidan 1850-åra og vart godkjent både av den opprørske irske republikken i 1919 og den irske fristaten i 1922, men fekk offisiell status fyrst ved innføringa av ny grunnlov i 1937.

## Sjå òg
* Det irske riksvåpenet

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Det bulgarske flagget

**Det bulgarske flagget** er ein trikolor med tre like breie, horisontale striper i kvitt, grønt og raudt rekna ovanfrå. Flagget vart godkjent i 1879, og er basert på dei pan-slaviske fargane, men har grønt i staden for blått. 

Fram til 1990 var det bulgarske riksvåpenet plassert i det kvite feltet inne ved stonga.

## Sjå òg
*Det bulgarske riksvåpenet

## Kjelder

*