open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vidin

**Vidin** (bulgarsk Видин) er ein by og ein kommune i provinsen Vidin i Bulgaria og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byane Vidin og Dunavtsi, i tillegg til 32 andre busetnader. Vidin ligg på sørsida av Donau nordvest i Bulgaria, nær grensa til både Serbia og Romania. Han er den vestlegaste viktige bulgarske hamnebyen ved Donau.

Kommunen har eit areal på 504&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 47&nbsp;847 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 35&nbsp;784 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Vidin blir rekna heile kommunen.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Galleri

Baba Vida E3.JPG|
BASA-1735K-1-344-4-Vidin.JPG|
Видин, май 2013 - panoramio (66).jpg|
Vidin St Demetrius Cathedral 1.jpg|


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Xena: Warrior Princess

***Xena: Warrior Princess*** er ein amerikansk TV-serie som gjekk frå 1995 til 2001. Serien blanda tradisjonelle skrekkfilmelement med typiske amerikanske ungdomsseriar. Serien var laga av Robert Tapert og produsert av Renaissance Pictures.
Ulvik kraftverk

**Ulvik kraftverk** er eit vasskraftverk i Ulvik herad i Vestland. 
Kraftverket vart opna i 1974 etter fire års anleggsarbeid, og utnyttar elva Tysso sitt fall på 387 meter frå Solsævatnet ned til Ulvikfjorden. 
Kraftverket brukar vatn frå magasin i Ljoneskrulen og Solsævatnet. 
Samla magasinkapasitet er 52,6 millionar m<sup>3</sup>. Det vert òg henta vatn frå elva Tysso i høgd over Solsævatnet.

Nedslagsfeltet er på 47 km<sup>2</sup> og tilsiget er på 102 millionar m<sup>3</sup>. 
Installert effekt er 20 MW med ein francisturbin.

Kraftverket har totalt ein årsproduksjon på 102 GWh og vert eigd og drive av BKK. 
Sjølve stasjonsbygningen ligg midt i Ulvik sentrum.

## Kjelder
* BKK 


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ulvik kraftverk|Ulvik kraftverk]]» frå , den 10. juli 2008.*
Nicolae Ceaușescu

**Nicolae Ceaușescu** () var ein rumensk kommunistisk politikar og Romania sin statsleiar frå 1965 til 1989.

## Liv og virke
### Politisk karriere
Nicolae Ceaușescu vart fødd i Scornicești i 1918 og vart medlem av det rumenske kommunistpartiet i 1933. I 1965 vart han generalsekretær i partiet, og 1968 president i Romania. Ceaușescu dreiv ein utanrikspolitikk som uroa Moskva; han fordømde den sovjetiske invasjonen av Tsjekkoslovakia under opprøret der i 1968, og avslo å sende troppar dit. Dette gjorde han særs populær i Vesten. Innanrikspolitisk var derimot Ceaușescu eit brutal despot og vart stundom samanlikna med Vlad Țepeș (Grev Dracula). Under Ceaușescu sitt styre vart mellom anna det frykta hemmelege politiet Securitate danna.

### Statsleiar
Ceaușescu sitt styre var prega av ein enorm personkult han lukkast i å skape omkring seg sjølv. Han brukte store summar av økonomien i landet på mange monumentalprosjekt, slik at Romania utvikla seg til å verte eit av dei fattigaste og mest tilbakeståande landa i Euruopa. Medan Ceaușescu levde i luksus saman med familien sin, levde store delar av folket i stor fattigdom. Kona hans Elena Ceaușescu hadde til dømes 3&nbsp;000 par sko. Ceaușescu var òg ein omsynslaus diktator som systematisk forfølgde folk som tenkte annleis og minoritetar gjennom det frykta tryggingspolitiet Securitate. Dei aller fleste innbyggjarane innsåg at dei var undertrykt og bar på innesperra sinne. Få våga derimot å protestere på grunn av frykt for represaliar frå regimet. Ein frykta for både sitt eige og sin familien sitt liv.

### Revolusjonen
Som med mange andre land i Aust-Europa gjorde innbyggjarane i landet opprør mot slutten av 1980-talet, men i Romania vart dette langt blodigare enn i dei andre landa. Dropen som fekk begeret til å flyte over var ordren Ceaușescu gav om skyte uvæpna demonstrantar i Timisoara. Dette eskalerte til den rumenske revolusjonen. Ceaușescu flykta med helikopter, men vart teke til fange og stilt for ein militærdomstol, tiltalt for mellom anna folkemord. Etter ein summarisk rettargang vart ekteparet Ceaușescu avretta ved skyting den 25. desember 1989 i Târgovişte.

Ceaușescu vart i 1980 tildelt St. Olavs orden av Kong Olav V. Ordenen vart trekt tilbake i 1989.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nicolae Ceaușescu|Nicolae Ceaușescu]]» frå ,  den 10. juli 2008.*  

## Bakgrunnsstoff
Even Ulving

**Even Christophersen Ulving** () var ein norsk kunstmålar frå Ylvingen i Vega kommune på Helgeland. Han døydde i Åsgårdstrand, der han budde det meste av livet sitt.

Even Ulving var son til Olava Larsdotter og båtbyggar og gardbrukar Christopher Evensen. Han var første gong gift med Antonetta Holst; etter at ho døydde, gifta han seg med Fredrikke Qvale. 

18 år gammal reiste han til Kristiania for å lære seg eit handverk, og gjekk eit år i lære hos målarmeister Vilhelm von Krogh. 1883/84 var han elev av Knud Bergsliens malerskole, 1885/86 under Heinz Heim og Carl F. Smith ved kunstakademiet i München og 1887 under William Bouguereau ved Academie Julian i Paris. Han budde på Sømnesøya frå 1900 til 1913. I 1914 flytta han til Åsgårdsstrand.

Even Ulving var representert på Høstutstillingen i 1889, 1892 og 1896. Han hadde separatutstillingar m.a. ved Blomqvist 1923 og ved Håndverkerforeningen i Tønsberg 1937. Even Ulving vart den mest framtredande av kunstmålarane frå Helgeland. Han er m.a. representert ved Slottet og ved Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design. Han måla naturalistiske motiv, ofte frå Helgeland eller frå Vestfold. Ved Nasjonalmuseet heng eit bilete han har måla av Knut Hamsuns dotter Victoria. Han har òg måla mange altartavler.

## Kjelder:
Hans B. Krogh: «Kunstneren Even Ulving» i *[[Årbok for Helgeland]] 2007* ISBN 978-82-90148-67-1
Reșița

**Reșița** er ein by i regionen Banat i Romania og hovudsete i Caraș-Severin fylke. Byen ligg vest i landet og har om lag 75&nbsp;000 innbyggjarar. 

## Historie

Byen har røter tilbake til 1400-talet under namnet *Rechyoka* og *Rechycha*. Arkeologiske funn i området går derimot tilbake til steinalderen, Dakia og Romarriket. Han vart nemnd i 1673 som *Reszinitza* i dokument som synte at innbyggjarane betalte skatt til Timișoara. På slutten av 1700-talet vart han eit viktig industrisenter for produksjon av metall. Byen var først busett av rumenarar, men seinare slo òg tyske familiar seg ned her. Byen hadde lenge eit landleg preg og først i 1925 fekk han status som by, og i 1968 vart han ein eigen kommune. 

Etter den rumenske revolusjonen i 1989 vart Reșița mindre viktig og økonomien var i fall, som i resten av Romania. Folketalet minka òg, frå 110&nbsp;000 i 1989 til 85&nbsp;000 i dag. 

## Busetnader

Reșița er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

### Storbyområde
Det blir arbeidd med å etablere eit storbyområde som er tenkt å omfatte Reșița, bykommunen Bocșa (oraș) og dei åtte mindre kommunane (comună) Ocna de Fier, Dognecea, Goruia, Târnova, Văliug, Brebu Nou, Lupac og Carașova.

## Merknader

## Kjelder




* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reșița|Reșița]]» frå , den 11. juli 2008.* 


## Bakgrunnsstoff

*
Bistrița

**Bistrița** (ungarsk *Beszterce*, tysk *Bistritz*, tidlegare *Nösen*, transylvinsk saksisk *Nîsner-Bistritz*, *Nîzn*, *Bästerts*, *Bîsterts*) er ein by i Transilvania i Romania og fylkeshovudstad i Bistrița-Năsăud fylke. Han ligg ved elva Bistrița og har om lag 75&nbsp;000 innbyggjarar.

## Historie
Pechenegar slo seg ned i området på 1100-talet etter dei vart angripe av kumanar og dei kalla området *Besenyő*. Byen vart øydelagd av mongolar under invasjonen deira av Europa. Dette er skildra i eit dokument frå 1241. Bistrița låg langs fleire handelsvegar og vart ein velståande handelsstasjon i mellomalderen.

Bistrița vart ein fri keisarby i 1330. I 1353 fekk han rettar til å halde ein 15 dagar lang marknad og eit eige segl. I 1465 hadde festningsverka rundt byen 18 forsvarstårn og bastionar som forsvarte dei lokale lauga. Han vart òg forsvart av ei *Kirchenburg*, ei festningskyrkje.

Han vart ein del av Romania etter 1919, men kom tilbake til Ungarn ein kort periode under den andre verdskrigen.

## Busetnader

Bistrița er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med busetnadane:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bistrița|Bistrița]]» frå , den 11. juli 2008.* 
* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:ro:Bistrița|Bistrița]]» frå , den 13. oktober 2022.* 
 

### Referansar
Târgoviște

**Târgoviște**, òg skrive *Tîrgoviște*, er ein by i Romania med om lag 80&nbsp;000 innbyggjarar. Han er hovudstad i Dâmbovița fylke og ligg på høgresida av elva Ialomița. 

## Historie
Byen vart først nemnd i 1396 i *Reiseskildringar* av Johannes Schiltberger og han vart hovudstad i eit voivodskap i Valakia, truleg under regjeringstida til Mircea cel Bătrân. Vlad III Dracula bygde seinare Chindiatårnet, som i dag er eit symbol på byen. 

I 1597 kjempa Mihai Viteazul mot og vann eit avgjerande slag mot Det osmanske riket i Târgoviște.

Etter at Constantin Brâncoveanu flytta hovudstaden til București vart Târgoviște mindre viktig og folketalet minka i takt med dårlegare økonomi. 

Det var i Târgoviște at Nicolae Ceaușescu og kona Elena vart dømde og avretta under den rumenske revolusjonen i desember 1989. 

## Busetnader

Târgoviște er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

## Merknader

## Kjelder




* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Târgoviște|Târgoviște]]» frå , den 11. juli 2008.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Stor-London

**Stor-London** (*Greater London*) er ein region og eit seremonielt grevskap i England. Regionen inkluderer hovudstaden i Storbritannia, London, men òg fleire byar utanfor sjølve London slik byen historisk har vore definert. City of London er eit eige grevskap, men er ein del av regionen Stor-London. 

Sidan 2000 har Stor-London blitt administrert av styresmaktene i Stor-London (*Greater London Authority*), og har i tillegg til ei folkevalt forsamling, Londonforsamlinga, ein direktevalt borgarmeister. 

Statusen avvik frå norma, då ein skulle forvente at Stor-London berre var eit administrativt grevskap; i staden blei det også gjort til ein eigen region. Bakgrunnen for dette er at det ville vere komplisert å ha London med i ein region saman med område som låg for langt utanfor byen, og ein ønskte å inkludere City of London i eininga.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Transport for London

**Transport for London** (**TfL**) er den offentlege etaten som har ansvar for transportsystemet i London. TfL blir leia av eit styre utnemnd av borgarmeisteren, som òg er formannen i styret.

Transport for London gjennomfører transportpolitikken til byen og forvaltar dei transporttenestene som borgarmeisteren i London har ansvar for. Etaten inngår kontrakt med private verksemder som skal stå for drift av kollektivtransport etter eit tilbodssystem, opererer mellom anna bussane, undergrunnsbanen, trikkar og elvebåtar i i London, eig jarnbanenettverket London Overground, og regulerer drosjetenestene. Etaten har òg ansvar for 580&nbsp;km med hovudvegar og alle dei 4.600 trafikklysa i byen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Slatina i Romania

**Slatina** er ein by i Romania med om lag 65&nbsp;000 innbyggjarar. Han er hovudstad i Olt fylke og ligg ved elva Olt.

## Historie
Byen Slatina vart første gong nemnd 20. januar 1368 i eit offisielt dokument frå Vladislav I Vlaicu, fyrste av Valakia. Dokumentet sa at kjøpmenn frå den transilvanske byen Brașov ikkje skulle betale toll når dei reiste gjennom Slatina. Ordet *Slatina* har slavisk opphav og kjem frå *Slam-tina*, som tyder «salt land» eller «salt vatn».

## Busetnader

Slatina er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Slatina, Romania|Slatina, Romania]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Călărași

**Călărași** () er ein by i Romania og  hovudsete i Călărași fylke. Han har om lag 65&nbsp;000 innbyggjarar og ligg søraust i landet ved breidda til elva Borcea, ei sideelv til Donau. Byen ligg i regionen Valakia, om lag 12 km frå grensa til Bulgaria og 125 km frå București.

Byen er eit industrisenter for tømmer og papir, mat- og glasproduksjon, tekstilar, medisinsk utstyr og tungindustri. 

## Historie
Călărași vart grunnlagd av fyrstane av Valakia som ein stasjon langs vegen til Istanbul. Denne vegen vart operert av ryttarar (*călărași*). Han utvikla seg til ein liten by og i 1834 vart han fylkeshovudstad. 

## Busetnader

Călărași er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med den eine busetnaden:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Călărași|Călărași]]» frå , den 11. juli 2008.* 
 

### Referansar





## Bakgrunnsstoff

*
Hunedoara

**Hunedoara** (tysk *Eisenmarkt*, ungarsk *Vajdahunyad*) er ein by i Romania i Hunedoara fylke i Transilvania. Han ligg i Cernadalen nær Poiana Ruscă-fjella i Karpatane. Byen har om lag 50&nbsp;000 innbyggjarar.

I Hunedoara ligg det gotiske Hunyadslottet, som er knytt til Corvin-familien. Slottet var opphavleg ein liten kongeleg residens som vart gjeve til Vajk (rumensk *Voicu*) av Sigismund av Det tysk-romerske riket i 1409. Sonen til Vajk, Johannes de Hunyad, bygde ut slottet til ein gotisk residens i 1446.

I tillegg til den rumenske folkesetnaden er det òg ein del etniske ungarar og tyskarar i Hunedoara.

Byen hadde tidlegare det nest største stålverket i Romania, men dette er no nedlagt.

## Busetnader

Hunedoara er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

### Storbyområde
Det blir arbeidd med å etablere eit storbyområde som er tenkt å omfatte Hunedoara, fylkeshovudstaden Deva, bykommunane Simeria og Călan (oraș) og dei tre mindre kommunane (comună) Băcia, Cârjiți, Pestișu Mic.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hunedoara|Hunedoara]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Vaslui

**Vaslui** er ein by i Romania med vel 60&nbsp;000 innbyggjarar. Han er fylkeshovudstad i Vaslui fylke. Byen ligg i den historiske regionen Moldavia.

I 1475 sigra den moldaviske fyrsten Stefan den Store over Det osmanske riket i slaget ved Vaslui.

Gheorghe Mironescu, statsminister i Romania i 1930-åra, vart fødd i Vaslui.

## Busetnader

Vaslui er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:da:Vaslui|Vaslui]]» frå , og «[[:en:|Vaslui]]» frå  den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Giurgiu

**Giurgiu** er ein by i Romania og fylkeshovudstad i Giurgiu fylke. Han ligg i ein region som ein gong vart kalla Vlașca. Han ligg midt på ei mudderflate på venstresida av Donau tvers ovanfor byen Ruse i Bulgaria. Det ligg tre små øyar i elva utanfor byen og den største av desse vernar om ei hamn. Nord for byen ligg eit rikt kornområde som vert kryssa av ei jernbanelinje til București, den første linja som opna i Romania (1869). Giurgiu eksporterer tømmer, korn, salt og petroleum. 

Vennskapsbrua Giurgiu-Ruse ligg i nærleiken av byen og er den einaste som kryssar Donau mellom Bulgaria og Romania. 

## Busetnader

Giurgiu er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med den eine busetnaden:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Giurgiu|Giurgiu]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar





## Bakgrunnsstoff

*
Roman i Romania

**Roman** er ein mellomstor by i Romania og den historiske regionen Moldavia. Han ligg 46&nbsp;km aust for Piatra Neamț i Neamț fylke der elvane Siret og Moldovaelva renn saman.

Han har truleg fått namnet sitt frå den moldaviske voivoden Roman I av Moldavia. Den første sonen til Roman var Alexander den gode (Alexandru cel Bun).

## Busetnader

Roman er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med den eine busetnaden:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roman i Romania|Roman i Romania]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar





## Bakgrunnsstoff
* Biletgalleri 
* Eit anna biletgalleri
Deva i Romania

**Deva** (tysk *Diemrich*, ungarsk *Déva*) er ein by i Transilvania, på venstresida av elva Mureș i Romania. Han er fylkeshovudstad i Hunedoara fylke og har om lag 55&nbsp;000 innbyggjarar.

## Historie
I antikken låg det ein dakisk festning her kalla Decidava. Dei første skriftlege kjeldene om byen er frå 1269. Under voivodee Johan Hunyadi vart Deva eit viktig militært og administrativt senter. Han vart delvis øydelagd av osmanarane i 1550 og vart så bygd opp att med forsterka festningsverk. I 1621 omforma og utbygde fyrst Gabriel Bethlen Magna Curia-palasset i renessansestil.

## Busetnader

Deva er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

### Storbyområde
Det blir arbeidd med å etablere eit storbyområde som er tenkt å omfatte Deva, bykommunane Hunedoara (municipiu), Simeria og Călan (oraș) og dei tre mindre kommunane (comună) Băcia, Cârjiți, Pestișu Mic.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deva i Romania|Deva i Romania]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Alba Iulia

**Alba Iulia** (ungarsk *Gyulafehérvár*, tysk *Karlsburg*/*Weißenburg*, tidlegare tyrkisk *Erdel Belgradı*, latin *Apulum*) er ein by i Transilvania i Romania med om lag 65&nbsp;000 innbyggjarar. Han er hovudstad i Alba fylke og ligg ved elva Mureș. Byen er historisk viktig for både rumenarar og ungararar. 

## Busetnader

Alba Iulia er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

### Storbyområde
Det blir arbeidd med å etablere eit storbyområde som er tenkt å omfatte Alba Iulia, bykommunane Sebeș (municipiu) og Teiuș (oraș) og dei åtte mindre kommunane (comună) Berghin, Ciugud, Cricău, Ighiu, Galda de Jos, Meteș, Sântimbru og Vințu de Jos.

## Bakgrunnsstoff
* Kommunen si heimeside
* Biletgalleri 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger delvis på «[[:en:Alba Iulia|Alba Iulia]]» frå , den 11. juli 2008.* 
 

### Referansar
Zalău

**Zalău** (ungarsk *Zilah*, tysk *Zillenmarkt* eller *Waltenberg*) er ein by i Transilvania i Romania med vel 50&nbsp;000 innbyggjarar. Han er fylkeshovudstad i Sălaj fylke.

## Busetnader

Zalău er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zalău|Zalău]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Sfântu Gheorghe

**Sfântu Gheorghe** (tyder «St. Georg» på norsk, ungarsk *Sepsiszentgyörgy*, tysk *Sankt Georgen*, jiddisk סנט דשזארדזש) er ein by sentralt i Transilvania i Romania. Han er fylkeshovudstad i Covasna fylke og har oppunder 60&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Olt i ein dal mellom Baraoltfjella og Bodocfjella.

## Busetnader

Sfântu Gheorghe er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Sfântu Gheorghe|Sfântu Gheorghe]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Eidfjord gamle kyrkje

:*For den noverande soknkyrkja, sjå [[Eidfjord kyrkje]].*

**Eidfjord gamle kyrkje**. tidlegare kalla *Vik kyrkje*, er ei steinkyrkje frå mellomalderen i Eidfjord kommune i Vestland. 
Kyrkja skal vere frå 1300-talet. 
Takryttaren og våpenhuset er påbygd seinare. 
Kyrkja ligg i Eidfjord sentrum (Nedre Eidfjord) og var hovudkyrkje i Eidfjord sokn til den nye Eidfjordskyrkja, Eidfjord kyrkje, vart innvigd 31. mai 1981. Ved avviklinga av prestegjelda frå 2004 låg kyrkja i Ullensvang prestegjeld.

Innvendig står kyrkja mykje som ho var på 1700-talet, og ho gjev difor i dag eit uvanleg godt inntrykk av korleis det kunne opplevast å vere i ei lita landsens mellomalderkyrkje i Noreg for 200&ndash;300 år sidan.

 

## Rike-Ragna
Inni kyrkja står ein gravstein ved veggen i koret. 
På gravsteinen står mellom anna «Her kviler Ragna Åsolvsdotter er dessa kirkju let gjera». 
I steinen er det òg innhogd eit bilete av ei knelande kvinne som rekkjer fram ein kyrkjemodell til ein person i sid kjortel. 
Den kjortelkledde mannen ber attributtane til apostelen Jakob den eldre, han er pilegrimskledd og har ein pilegrimstav i høgre handa og ein bibel i venstre. 
Ifylgje ei segn, som fyrste gongen vart nedteikna i 1822, var det ei kvinne kalla Rike-Ragna som fekk sett opp kyrkja. 
Ho fekk kyrkja bygd for å sone syndene sine. 
Den verste av illgjerningane hennar var at ho på ein tur til byen skal ha sett att mann sin på eit skjer, noko som enda med at han drukna då det flødde.

## Likskap med Hvalseykyrkja på Grønland

Kyrkjeruinane på Hvalsey i det tidlegare norrøne Austerbygd på Grønland har så like mål med gamlekyrkja i Eidfjord at det kan reise spørsmål om det er dei same folka som har sett opp begge desse kyrkjene, eller om det er brukt same teikninga.

## Kjelder
* Norges kirker: «Eidfjord gamle kyrkje» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforskning
* Redaktør: Alf Henry Rasmussen &ndash; *Våre kirker : norsk kirkeleksikon*. Vanebo Forlag, Kirkenær 1993. ISBN 82-7527-022-7 - «Eidfjord gamel kyrkje», s. 364

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Knut Skaar: «Eidfjord Kyrkja» på nettstaden rike-ragna.no 
* Om Eidfjord gamle kyrkje på nettstaden til Eidfjord kommune 
* Om Eidfjord sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
* Oversyn over gravminne i Eidfjord kommune på nettstaden disnorge.no
* 
*
Alexandria i Romania

**Alexandria** er ein by i Romania med om lag 40&nbsp;000 innbyggjarar. Han er fylkeshovudstad i Teleorman fylke og ligg sør for București nær grensa til Bulgaria. Elva Vedea renn gjennom byen.

Alexandria er kalla opp etter grunnleggaren Alexandru II Ghica, som var fyrste av Romania frå 1834 til 1842.

## Busetnader

Alexandria er ein *[[municipiu]]* (større bykommune) med den eine busetnaden:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alexandria, Romania|Alexandria, Romania]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Buftea

**Buftea** er ein by i Romania med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. Han er fylkeshovudstad i Ilfov fylke, om lag 20 km nordvest for București. Byen er i vekst på grunn av nærleiken til hovudstaden. 

Filmstudioet MediaPro Pictures og Bufteapalasset til Știrbei-familien ligg i Buftea.

## Busetnader

Buftea er ein *[[oraș]]* (mindre bykommune) med desse busetnadane:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buftea|Buftea]]» frå , den 11. juli 2008.* 

### Referansar
Richard Dadd

**Richard Dadd** () var ein engelsk målar best kjend for findetaljerte bilete av alvar. Det best kjende verket hans er *The Fairy Fellers Master-Stroke* (1855–64) som heng i Tate Gallery i London.

Dadd var ein apotekarson fødd i Kent. Han viste tidleg talent for teikning, og blei 20 år gammal teken inn ved Royal Academy of Arts. I 1842 blei han teken med av Sir Thomas Phillips, ein tidlegare borgarmeister, på ein ekspedisjon til Midtausten. Medan dei segla på Nilen i Egypt endra Dadd heilt personlegdom, han hallusinerte og var valdeleg. Dei andre i følgjet trudde først han hadde fått solstikk, medan Dadd sjølv meinte han var besett av den gamle egyptiske guden Osiris.

Då Dadd kom tilbake til England våren 1843 tok familien han med til Kent for at han skulle koma seg. I august fekk han for seg at faren var djevelen og drap han med kniv. Richard Dadd flykta til Frankrike, men då han undervegs til Paris prøvde å drepa ein medturist med eit barberblad, blei han overmanna og arrestert. Han blei send til sinnsjukehuset Bethlem Royal Hospital, der han blei verande i tjue år. I 1864 blei han flytta til Broadmoor-asylet, der han døydde i 1886. Dadd skapte dei fleste meisterverka sine som pasient på desse sjukehusa.

## Kjelder

* «Dadd, Richard» *The Oxford Companion to English Literature*. Ed. Margaret Drabble. Oxford University Press, 2000. Oxford Reference Online. Oxford University Press. Open University. 11 July 2008
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Dadd|Richard Dadd]]» frå , den 11. juli 2008.*
Den rumenske sjølvstendekrigen

**Den rumenske sjølvstendekrigen** vart utkjempa i 1877 mot Det osmanske riket. 16. april 1877 signerte Kongedømet Romania og Det russiske riket ein avtale i Bucureşti der russiske troppar fekk passere gjennom dei rumenske landområda, mot at Russland respekterte integriteten til Romania. Mobiliseringa byrja og om lag 120&nbsp;000 soldatar vart samla saman sør i landet for å forsvare seg mot eventuelle åtak frå osmanske styrkar frå sørsida av Donau. 24. april 1877 erklærte Russland krig mot Det osmanske riket og troppane gjekk inn i Romania.

## Oversyn
21. mai 1877 erklærte Mihail Kogălniceanu i det rumenske parlamentet sjølvstende til Romania etter ønske frå det rumenske folket. Ein dag seinare vart ei lov signert av fyrst Carol I. Dagen etter avslutta styresmaktene utbetalingane av skatt til Tyrkia (914&nbsp;000 lei), og summen gjekk i staden til krigsministeren.

I starten ønskte ikkje Russland å samarbeide med Romania sidan dei ikkje ville at Romania skulle delta i fredsforhandlingane etter krigen, men russarane møtte svært sterk motstand frå den tyrkiske hæren på 50&nbsp;000 mann leidd av Osman Pasha ved omleiringa av Pleven (Plevna).

Storhertug Nikolaj bad då Carol I om støtte og foreslo at den rumenske hæren kunne slå seg saman med den russiske. Carol I godtok forslaget og tok sjølv kommandoen over hæren.

Rumenarane vann slaga ved Griviţa og Rahova, og 28. november 1877 kapitulerte Plevna og Osman Pasha overgav byen, garnisonen og sverdet sitt til den rumenske obersten Mihail Cerchez. Etter at Plevna var inntatt returnerte den rumenske hæren til Donau og vann slaga ved Vidin og Smârdan (i dag landsbyen Inovo i Vidin). 19. januar 1878 bad Det osmanske riket om våpenkvile, som vart akseptert av Romania og Russland. Romania vann krigen, men tapte om lag 10&nbsp;000 mann. Sjølvstende vart anerkjend av Sentralmaktene 13. juli 1878.

## Etterverknad

 
Fredsavtalen mellom Russland og Det osmanske riket vart signert i San Stefano 3. mars 1878. Russland heldt ikkje avtalane i traktaten frå 4. april 1877 om å respektere landegrensene til Romania, men avtalen vart ikkje anerkjend av Sentralmaktene og etter fredsforhandlingane i Berlin i 1878 vart det avgjort at Russland skulle gje Romania sjølvstendet sitt. Områda Dobrudsja, Donaudeltaet og Slangeøya (Insula Şerpilor) skulle overførast til Romania, men Russland okkuperte den sørlege delen av Bessarabia (Cahul, Bolgrad og Ismail), som etter Paristraktaten i 1856 etter Krimkrigen vart inkludert i Moldavia.

## Sjå òg
* Kongedømet Romania
* Den russisk-tyrkiske krigen 1877-1878

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Romanian War of Independence|Romanian War of Independence]]» frå ,  den 11. juli 2008.*
Den arabiske verda

**Den arabiske verda** (arabisk *العالم العربي*, *Al-Alam Al-Arabi*) er eit område som strekkjer seg frå Oman i aust til Mauritania i vest som famnar om 22 land med ein samla befolkning på over 330 millionar. Med unntak av Saudi-Arabia var den arabiske verda under vestleg kolonistyre fram til kort tid etter den andre verdskrig så då vart til meir eller mindre sjølvstendige statar. Den arabiske ligaen vart oppretta i 1945 som felles organisasjon for dei arabiske landa. Den tidlegare presidenten i Egypt, Gamal Abd al-Nasser, prøvde å samle den arabiske verda i Den sameinte arabiske republikken som bestod av Egypt og Syria.

## Sjå også
* Arabarar
* Den arabiske halvøya
Egypt under ptolemearane

**Egypt under ptolemearane** viser til perioden mellom 332 f.Kr. og 30 f.Kr., då hellenske herskarar regjerte i Egypt. Aleksander den store hadde erobra Egypt i 332 f.Kr., og ein av generalane hans, Ptolemaios, fekk tittelen satrap i Egypt etter Aleksander sin død i 323 f.Kr. I 305 f.Kr. utropte han seg sjølv til kong Ptolemaios I, seinare kjend som «Soter» (frelsar), og etterkommarane hans er kjende som **ptolemearane**.

Egyptarane aksepterte ptolemearane som etterfølgjarar av faraoane av eit sjølvstendig Egypt. Ptolemaios sin familie herska over Egypt fram til romarane erobra landet i 30 f.Kr. Hellenismen, med gresk språk og kultur, hadde stor innverknad i Egypt i denne perioden.

## Ptolemear-herskarar og ektefellar
Fleire av kongane delte makta med konene sine, som ofte også var systrene. Fleire dronningar herska over Egypt sjølv, den mest berømte av dei var Kleopatra VII (51–30 f.Kr.).
Anivabukta

**Anivabukta** (russisk Залив Анива, *Zaliv Aniva*, japansk: 亜庭湾er ei bukt heilt sør på øya Sakhalin/Karafuto, nord for øya Hokkaidō i Japan. Den største byen ved bukta er Korsakov.

Nyleg slapp energiselskapet Sakhalin-II ut store mengder mudder i bukta, noko som førte til skade på dyrelivet, og særleg laksebestanden i området.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aniva Bay|Aniva Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Avatsjabukta

**Avatsjabukta** (russisk Авачинская губа (*Avatsjiskaja guba*), Авачинская бухта (*Avatsjiskaja bukhta*)) er ei bukt i Stillehavet på søraustkysten av Kamtsjatkahalvøya i Russland. Ho er 24&nbsp;km lang og 3&nbsp;km brei ved munningen. Det største djupet i bukta er 26 meter.

Elva Avatsja munnar ut i bukta. Hamnebyen Petropavlovsk-Kamtsjatskij og den lukka byen Viljutsjinsk ligg ved bukta.

Bukta frys til om vinteren.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Avacha Bay|Avacha Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Fjodor av Kyrenia

**Fjodor** er ein helgen i den russiske ortodokse kyrkja med minnedag 4. juli. Fjodor var ein biskop i Kyrenia i Hellas som levde då keisar Diokletian regjerte (284-305). Han var ein god skrivar som kopierte mange bøker for kyrkjene.

Sonen hans Lej melde frå til keisarmakta at faren hadde kristne bøker og omvende folk frå heidenskap til kristen tru. Fjodor vart då stilt for retten. Han vart dømd til å gje bort bøkene sine og fornekte Kristus, men nekta å gjere det.Han vart torturert lenge og tunga hans vart kutta av, før han vart teken til fengsel, der han døydde. Folk som var blitt kristna av Fjodor, som kvinenen Lukija og Ieroja, vart òg drepne.

## Kjelder
Evfimios av Suzdal

**Evfimios** () var ein munk og klosterforstandar frå Suzdal og i dag ein helgen i den russisk-ortodokse kyrkja. 

Evfimios av Suzdal blei fødd i 1316 i Nizjnij Novgorod. Ikkje så langt bort frå Nizjnij Norgorod låg Petsjerskij kloster som var vigd Kristi himmelfartsdag. Det var blitt grunnlagt av Dionysius, ein munk frå Grotteklosteret og ven av heilage Sergij Radonezjskij. I dette klosteret blei Evfimios munk.

I 1352 ville den gudfryktige knjazen av Suzdal Boris Konstantinovitsj bygge eit kloster i Suzdal. Han bad St. Dionisij om ein som kunne bygge og vere forstandar for det nye klosteret, og Dionisij valde Evfimios. 

Prepodobnyj Evfimios levde eit strengt munkeliv. Som Sergij Radonezjskij kledde han seg i vanlege munkeklede. 

1. april 1404, etter å ha tatt nattverd døydde Evfimios fredeleg. aDa var han 88 år gammal. 

4. juli 1507 vart leivningane av Evfimios funne då ein starta å grave jord for å bygge ein ny katedral for klosteret. Etter velsigninga av katedralen i 1511, blei også den eldre katedralen, som no var gjennoppbygd etter brann, velsigna i Evfimios sitt namn. 

Kanoniseringa av St. Evfimios for heile Russland fann stad på eit kyrkjemøte i Moskva i 1549. 22. februar 1657 blei kista med liket hans frakta til katedralen i klosteret. Livshistoria til Evfimios blei skriven av munken Gregor.

## Minnefestdagar for St. Evfimios
* 1. april 
* 4. juli i den julianske kalenderen (tilsvarande 17. juli i den gregorianske)

## Kjelder
* Ortodoks kalender

## Bakgrunnsstoff
* Den hellige Euthymios av Suzdal (1316-1404) ved katolsk.no
Arkimandritt

**Arkimandritt** er ein kyrkjeleg tittel som hovudsakleg vert nytta i austleg-ortodokse kyrkjer. Ein arkimandrit er ein stilling og ein tittel for ein forstandar i eit eller fleire kloster; tittelen svarar til abbed eller øvsteabbed i vestlege kyrkjer. Dessuten kan tittelen brukast om ein funksjonær i eit patriarkat eller eparki, og svarar til prelat eller eparki-funksjonær i vestlege kyrkjer. Tittelen kan også bli gjeven for å ære prestar. 

## Kjelder

* Jandex - Энциклопедия «Кругосвет»
Bajdaratskajabukta

**Bajdaratskajabukta** (russisk Байдарацкая губа, *Bajdaratskaja guba*) er ei bukt i Russland på sørsida av Karahavet mellom den nordlege enden av Uralfjella og Jamalhalvøya. Bukta har ei lengd på om lag 180&nbsp;km og ei breidde på om lag 78&nbsp;km ved munningen. På det djupaste er bukta opp mot 20 meter. Overflatevatnet held 5-6&nbsp;°C om sommaren, og om vinteren frys bukta til. Elvane Bajdarata, Juribej og Kara, samt nokre til, munnar ut i Bajdaratskajabukta.

Bukta inneheld nokre større øyar, som Torasovej, Litke og Levdijev.

Gazprom har lagt ei gassrøyrleidning over bukta frå dei rike gassførekomstane på Jamal.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baydaratskaya Bay|Baydaratskaya Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Ei skildring av Bajdaratskajabukta i samband med legginga av gassrøyrleidninga (på russisk)
Broutonbukta

**Broutonbukta** (russisk бухта Броутона, *bukhta Broutona*) er ei bukt heilt nord på øya Simusjir i Kurilane i Russland.

.
Kraterbukta

**Kraterbukta** er ei bukt på Usjsjirøyarne, som er ein del av Kurilane i Russland. Bukta vart forma av ein vulkan som i dag er utdøydd. Kurilane har i dag fleire aktive vulkanar. 

Russiske Fjernausten genererer mykje inntekter frå turisme ved Kraterbukta. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crater Bay|Crater Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 
 
* Skildring
* Kart og informasjon

## Bakgrunnsstoff
* Sakhalin Oblast
Diomedesbukta

**Diomedesbukta** (russisk бухта Диомид, òg skrive *Dimoidbukta* eller *Diomedebukta*) er ei bukt i Peter den store-bukta i Russland ved byen Vladivostok. Bukta fekk namnet «Diomedes» etter den første russiske briggen som kasta anker her i 1862. Langs kysten av bukta ligg det tett i tett med forfalne fiskeri, fiskekaiar og depot.
Dvinabukta

**Dvinabukta** (Russisk Двинская губа, *Dvinskaja Guba*) er ei bukt i Arkhangelsk oblast i Russland. Ho er ei av fire store bukter i Kvitsjøen. Dei tre andre er Mezenbukta, Onegabukta og Kandalaksjabukta. Elva Nordre Dvina er den største elva som renn ut i Dvinabukta, medan dei to største byane ved bukta er Arkhangelsk og Severodvinsk.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dvina Bay|Dvina Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Gydabukta

**Gydabukta** er ei bukt på kysten av Sibir i Russland i Karahavet. Ho ligg på Gydanhalvøya og er om lag 185 km lang og 47 km på det breiaste. 

Den djupe bukta ligg mellom estuara til elvane Ob (Obbukta) og Jenisej, som er nokre av dei viktigaste elvane i Russland. 

Gydabukta er omgjeven av tundra og fleire elvar munnar ut i ho. Langt inne i bukta ligg busetnadane Tsjornyj Mys og Gyda. Ved munningen ligg Matjujsale og Mongataljang.

Bukta ligg i den administrative regionen Jamalo-Nenetsk. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gydan Bay|Gydan Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** http://www.adm.yanao.ru/140/
Khajpudyrbukta

**Khajpudyrbukta** eller **Khaypudyrskajabukta** (russisk Хайпудырская губа) er ei bukt i Russland, som ligg i Petsjorahavet søraust i Barentshavet mellom kysten av Jugorskijhalvøya og låglandet og myrområda sør for øya Dolgij.

Det er fleire mindre bukter igjen i Khajpudyrbukta. Lengda på hovudbukta er om lag 80&nbsp;km og munningen er om lag 60&nbsp;km brei. Den mindre, inste bukta vert ofte rekna som ein del av sjølve Khajpudyrbukta. Forma hennar er rundare og ho ligg sørvest for den større bukta. Lengda til denne mindre bukta er 33&nbsp;km og munningen mot nord er 15&nbsp;km brei. Farvatnet er særs grunt og middeldjupet er berre 1-2 meter.

Overflatevatnet er om lag 7&nbsp;°C varmt om sommaren, og bukta frys til tidleg om vinteren. Elvane Nauljakha, Talotajakha, Moreju og Korotaikha munnar ut i Khajpudyrbukta.

Bukta og det omliggande område høyrer til Nenetsia autonome okrug, som er ein del av Arkhangelsk oblast.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Khaypudyr Bay|Khaypudyr Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 

## Bakgrunnsstoff
* Plassering 
* Fugleliv
Kislajabukta

**Kislajabukta** er ein fjord på Kolahalvøya nær Murmansk i Russland. Fjorden er ein del av Barentshavet, som ligg i nord, og er hovudsakleg kjend som ein stad der det vert drive eksperiment med tidvasskraft.

Tidvasskraftverket i Kislajabukta er eit eksperiment og kraftverket produserer relativt lite mengder straum, om lag 400 KW. Prosjektet starta i 1968, men vart i ein tiårsperiode fram til desember 2004 innstilt før prosjektet fekk finansiering igjen. Fjorden vart vald ut for prosjektet fordi han er lang og djup med ein relativt smal munning, som det kunne byggast demning over. Det er planar om to større prosjekt bygd over same lest nær Mezen i Kvitsjøen og Tugur ved Okhotskhavet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kislaya Guba|Kislaya Guba]]» frå ,  den 12. juli 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Koljutsjinskajabukta

**Koljutsjinskajabukta** (russisk Колючинская губа) er ei bukt i Tsjuktsjihavet på nordsida av Tsjukotkahalvøya i Russland. Ho har ei lengd på 100 km og er berre 2,8 km brei ved munningen på grunn av landtunga Beljaka, som ligg rundt Koljutsjinskajabukta og isolerer ho frå Tsjuktsjihavet. Breidda aukar til 37 km sørover og innover i landet. Djupet i bukta er på 7 til 14 meter. Koljutsjinskajabukta er dekt av is store delar av året. 

I 1793 vart bukta kalla Grev Bezborodko-bukta til ære for den russiske statsmannen Aleksander Bezborodko. Dei lokale innbyggjarane tok ikkje til seg dette namnet og ho vart seinare kalla Koljutsjinskajabukta etter øya Koljutsjin.

## Sjå òg
Serykh Gusej-øyane

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kolyuchinskaya Bay|Kolyuchinskaya Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Lugabukta

**Lugabukta** (russisk Лужская губа, *Luzjskaja guba*) er ei grunn bukt på sørsida av Finskebukta i Russland. Ho er normalt isfri 326 dagar av året. Kurgalskijhalvøya skil bukta frå Narvabukta i vest, medan Soikinskijhalvøya ligg mellom Lugabukta og Koporjebukta i aust. Lugaelva munnar ut i bukta nær Ust-Luga.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Luga Bay|Luga Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Mezenbukta

**Mezenbukta** er ei bukt i Arkhangelsk oblast og Nenetsia autonome okrug nordvest i Russland. Ho er ei av fire bukter i Kvitsjøen. Dei tre andre er Dvinabukta, Onegabukta og Kandalaksjabukta. Mezenbukta er den austlegaste av desse og ligg sør for Kaninhalvøya. Øya Morzjovets ligg ved inngangen til bukta. Dei største elvane som renn ut i Mezenbukta er Kuloj og Mezen. Bukta dekkjer eit areal på 6630&nbsp;km².
Nakhodkabukta

**Nakhodkabukta** (russisk зали́в Нахо́дка) er ei bukt i Peter den store-bukta i Japanhavet i Russland. Her ligg hamnebyen Nakhodka, som bukta er kalla opp etter. Han er ein del av Primorskij kraj. Øya Lisy vernar opninga av bukta frå havbølgjer.

Bukta er ein av dei største transportknutepunkta i Russiske Fjernausten og skipstrafikken her er intens. Det er fire hamner i bukta og fire skipsverft som reparerer skip. Her ligg basen til reiarlag som Prisco og fiskeriselskap.

Nakhodkabukta vart oppdaga i 1859 av den russiske korvetten «Amerika», som søkte ly mot ein storm. *Nakhodka * er russisk for «eit lykketreff». Den første russiske busetnaden ved bukta var landsbyen Amerikanka som vart grunnlagd i 1907 og kalla opp etter korvetten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nakhodka Bay|Nakhodka Bay]]» frå ,  den 12. juli 2008.*
Olenjabukta

**Olenjabukta** (russisk Оле́нья Губа) er ei bukt og ein busetnad i Murmansk oblast i Russland. Ved folketeljinga i 2010 hadde staden eit folketal på  1,661.

Bukta ligg omlag 10 mil frå Noreg.
Her ligg ein russisk marinebase som er ein del av marineinstallasjonen ved Gadzjijevo (òg kalla Skalisty).

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olenya Bay|Olenya Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Onegabukta

**Onegabukta** (russisk Онежская губа - *Onezjskaja guba* eller Онежский залив - *Onezjskij zaliv*) er ei bukt i Kvitsjøen nordvest i Russland, sørvest for Arkhangelsk. Ho har ei lengd på 185 km og ei breidd på 50-100 km. I snitt er ho 16 meter djup og 36 meter på det djupaste. 

Elvane Onega, Kem og Vyg munnar alle ut i bukta. Det finst mange øyar i bukta og den største og mest kjende av desse er Solovetskijøyane. På vestkysten ligg byen Belomorsk og munningen av Kvitsjø-Austersjø-kanalen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Onega Bay|Onega Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Petsjengafjorden

**Petsjengafjorden**, **Petsjengabukta** eller **Petsamfjorden** (russisk: Губа Печенга (*Guba Pechenga*) er ein fjord på Kolahalvøya i Barentshavet. Han høyrer til Murmansk oblast i Russland. Fjorden er 17&nbsp;km lang og 1–2&nbsp;km brei, og ligg om lag 25&nbsp;km frå grensa til Noreg.

Petsjengaelva munnar ut inst i fjorden. Her ligg òg byen Petsjenga. På vestsida, halvvegs inn i fjorden, ligg Liinakhamari (finsk: *Liinahammari*), som var den einaste isfrie hamna i Finland i tida 1920-1944, då Petsjengaområdet var finsk territorium.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pechenga Bay|Pechenga Bay]]» frå , og «[[:nb:|Petsjengafjorden]]» frå  den 12. juli 2008.*
Penzjinskajabukta

**Penzjinskajabukta** (russisk Пенжинская губа - *Penzjinskaja guba*) er ei stor bukt på nordvestkysten av Kamtsjatkahalvøya i Russland. Bukta ligg på høgresida ytst i Sjelikhovbukta.
Posietabukta

**Possietabukta** (russisk Залив Посьета, *Zaliv Posieta*) er ei bukt sørvest i Peter den store-bukta mellom nesa Suslov og Gamov. Ho strekkjer seg 31 km frå nordaust til sørvest og 33 km frå nordvest til søraust. Kystlinja er tagget. Ho høyrer til Khasanskij rajon i Primorskij kraj og omfattar busetnader som Possiet, Zarubino og Kraskino.

Mannskapet på den franske korvetten «Caprice» vitja bukta i 1852 og gav ho namnet d'Anville. To år seinare vart kystlinja kartlagd av ekspedisjonen til Jevfimij Putiatin som inkluderte skonnerten «Vostok» og fregatten «Pallas». Putiatin kalla bukta opp etter Constantine Possiet, ein av kollegaene hans. I 1855, då Krimkrigen raste som verst, vart bukta vitja av ein engelsk-fransk skvadron. I juli 1938 vart det bygd ei flystripe og ein servicestasjon for ubåtar ved bukta. Dette skapte sinne hos japanarane og sette i gang ein grensestrid mellom Sovjetunionen og Japan kalla slaget ved Khasansjøen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Posyet Bay|Posyet Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Lazurnajabukta

**Sjamora** (russisk Шамора) er eit kinesisk og tradisjonelt russisk namn på *Lazurnajabukta* (russisk Бухта Лазурная), som er ein del av Ussuribukta i Japanhavet. Det kinesiske namnet tyder «sandete ørken» og viser til sandstrendene i bukta som har trekt til seg ferierande frå Vladivostok og andre byar i Russiske Fjernausten. Fleire kvileheimar og sanatorium ligg langs kysten. Området innanfor kysten er åslendt og skogkledd.

*Shamora* er òg namnet på ei samleplate av bandet Mumij Troll frå Vladivostok.
Sjelikhovbukta

**Sjelikhovbukta** (russisk залив Шелихова - *zaliv Sjelikhova*) er ei stor bukt på nordvestkysten av Kamtsjatkahalvøya i Russland. Ho er ein del av Okhotskhavet og er kalla opp etter utforskaren Grigorij Sjelikhov.

## Bakgrunnsstoff
* Korjakia
Taganrogbukta

**Taganrogbukta** (russisk Таганрогский залив - *Taganrogskij zaliv*) er den største bukta nordaust i Azovhavet i Ukraina og Russland. Ho har ei lengd på 140 km og er 31 km brei ved munningen. I snitt er ho om lag 5 meter djup. 

Bukta er skild frå havet av Dolgajaneset og Belosarajneset. Langs kysten av bukta er det mange sandbankar som dannar mange små grunne viker. Her ligg Pestsjanyje ostrova (Sandøyane). Elva Don, Kalmius, Mius og Jeja munnar alle ut i Taganrogbukta. Dei største hamnebyane er Taganrog, Mariupol (Ukraina) og Jejsk.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Taganrog Bay|Taganrog Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Tsemesbukta

**Tsemesbukta**, òg kalla *Tsemessbukta* og *Novorossijskbukta*, (russisk: Цемесская бухта, *Tsemesskaja bukhta*) er ei isfri bukt på nordkysten av Svartehavet i Krasnodar kraj i Russland. Ho har fått namn etter elva Tsemes som munnar ut i bukta. Vassdjupet i bukta varierer frå 21 til 27 meter og ho har ei lengd på 15 km. På det breiaste er ho 9 km. Ho grensar til Sudzjukneset og Kapp Doob.

Sjølv om skipsfarten i bukta slit med den kraftige boravinden om hausten og vinteren vart bukta ofte vitja av greske sjømenn som oppretta kolonien Bata ved kysten. Dette har vorte forklart ved at det ikkje er andre gode hamner langs kysten før Batumi. I mellomalderen vart kysten kontrollert av handelsfamilien Ghisolfi frå Genova. 

Novorossijsk, som vart grunnlagd av russarane som eit militæranlegg, er den største hamnebyen ved bukta. Fleire skip frå Svartehavsflåten vart bora i senk i bukta for å hindre at tyskarane tok dei i 1918. Fleire andre kjende skip har gått ned i bukta, inkludert SS «Admiral Nakhimov» i 1986. Etter at Det kaspiske røyrleidningskonsortiumet vart oppretta har hamna i Novorossijsk vorte den travlaste oljeterminalen i Svartehavet. Den sørlege delen av bukta ,ed dem vesle feriebyen Kabardinka er styrt frå Gelendzjik.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tsemes Bay|Tsemes Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Viborgbukta

**Viborgbukta** (russisk Выборгский залив - *Vyborgskij zaliv*, finsk *Viipurinlahti*, svensk *Viborgska viken*) er ei djup bukt nordaust og nesten heilt inni Finskebukta i Austersjøen. Byen Viborg ligg inst i bukta. 

Bukta er knytt til Saimaakanalen og innsjøen Saimaa i Finland.

I 1790 var bukta åstad for eit av dei største sjøslaga i historia, slaget i Viborgbukta, der totalt 498 russiske og svenske skip kjempa mot kvarandre. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vyborg Bay|Vyborg Bay]]» frå , den 12. juli 2008.*
Håvard Nørjordet

**Håvard Nørjordet** () er ein norsk forfattar og omsetjar. Han debuterte i 2003 med novella «Det skal bli så fint». Året etter kom «Postkolonialhandleren», og «Kikkerten» i 2005. Seinare har han omsett den svenske bestseljaren «Du tror du vet allting» til norsk.
Juratskijbukta

**Juratskijbukta** (russisk *Juratskaja Guba*) er ei bukt i Karahavet på kysten av Sibir i Russland. Ho ligg på Gydanhalvøya og er om lag 45&nbsp;km lang og 30&nbsp;km på det breiaste. 
 
Bukta ligg aust for Khalmjerbukta, mellom estuara til elvane Ob og Jenisej, som er nokre av dei viktigaste elvane i Russland. Nord for bukta ligg øya Oleni.

Kysten av Juratskibukta er låg tundra og det er mange elvar som munnar ut her. Vintrane er lange og harde så bukta er islagd minst ni månader kvart år.

Busetnaden Matjujsale ligg på nordaustsida av bukta, like ved munningen. Bukta høyrer til Jamalo-Nenetsk autonome okrug. 
 
## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yuratski Bay|Yuratski Bay]]» frå , den 12. juli 2008.* 


## Bakgrunnsstoff
* Informasjon på sida til Jamalo-Nenetsk
Zolotoj Rog

**Zolotoj Rog** (russisk Золотой Рог, 'Det gylne hornet') er ei verna hornforma bukta lengst aust i Russland. Mellom Peter den store-bukta og Japanhavet ligg Sjkotahalvøya i nordvest, Kapp Goldobina i nordaust og Kapp Tigrovij i vest. Bukta er om lag sju kilometer lang og om lag to kilometer brei. Djupet varierer frå 20 til 27 meter. Hamnebyen Vladivostok ligg i åsane inst i bukta. 

Fram til midten av 1800-talet vart bukta kalla *[[Gamat]]bukta* av kinesarane. Det første europeiske skipet som ein kjenner til ankra i bukta var eit fransk kvalskip i 1852. Under Krimkrigen vitja det britiske skipet «Winchester» bukta medan dei leita etter skvadronen til Vasilij Zavojko. Dei britiske sjømennene kalla bukta Port May. I 1859, gav grev Nikolaj Muravjov-Amurskij bukta det noverande namnet som tyder Det gylne hornet på russisk fordi ho hadde liknande form som eit horn som hamna i Istanbul. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zolotoy Rog|Zolotoy Rog]]» frå , den 12. juli 2008.*