open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edmund Piątkowski

**Edmund Piątkowski** () var ein polsk, tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Florentynów. Han vart europameister i diskoskast i 1958, og sette året etter ein verdsrekord i øvinga. I si tid som aktiv var Piątkowski 182 cm høg og vog 95 kg.

## Aktiv
Dei polske kastarane lukkast overmåte under EM i friidrett 1958 i Stockholm. Tadeusz Rut vann sleggjekast og Janusz Sidło sigra i spydkast, og i diskoskast vann, særs overraskande, den unge polakken Edmund Piątkowski. Med 53,92 meter slo han bulgararen Todor Artarski med 10 centimeter og russaren Vladimir Trusenjov med 18 cm.

Den 14. juni 1959 slengde Piątkowski i Warszawa diskosen 59,91 meter. Med det sette han verdsrekord og forbetra den seks år gamle rekorden til Fortune Gordien med 63 centimeter.
I olympiaåret 1960 heldt Piątkowski ikkje same nivå som i 1959-sesongen. Han vart nummer fem i OL i Roma med 55,12 meter. 

USA-amerikanaren Jay Silvester slengde den 11. august 1961 diskosen heile 60,56 meter, og fyrste mann som kasta diskosen over 60 meter. Berre fem dagar seinare kasta Piątkowski i Lodz 60,47 meter og sette europarekord. Russaren Trusenjov tok over som europa-rekordhaldar i 1962, og vart også meister i øvinga under europameisterskapen i Beograd. Piątkowski vart nummer i EM med eit lengstekast på 55,13 meter.

Piątkowski vart sjuandemann med 55,81 m under OL-finalen 1964. To år seinare forbetra han sin polske rekord frå 1961 til 61,06 meter. Same året ved europameisterskapen i Budapest kom han som i førre EM på fjerdeplass. Alle medaljane i øvinga gjekk til dei austtyske deltakarane i øvinga; Detlef Thorith, Hartmut Losch og Lothar Milde. Med 56,76 m var Piątkowski 66 cm bak gullmedaljøren og fire centimeter frå bronsevinnaren. I 1967 oppnådde Piątkowski 61,12 meter, hans aller beste som aktiv. Under OL 1968 i Mexico-byen vart han som i førre OL nummer sju.

I perioden 1955-69 vann Piątkowski alle dei nasjonale meisterskapane i diskoskast. Einast i 1956 og 1967 gjekk den nasjonale tittelen til ein annan utøvar.

Piątkowski deltok også i kulestøyt, der han hadde ein personleg rekord på 18,05 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje – 53,92 m, framom Todor Artarski (53,82 m)
*OL 1960 i Roma: Nr 5 – 55,12 m
*EM 1962 i Beograd: Nr 5 – 55,13 m
*OL 1964 i Tokyo: Nr 7 – 55,81 m
*EM 1966 i Budapest: Nr 4 – 56,76 m, bakom Lothar Milde (56,80 m)
*OL 1968 i Mexico by: Nr 7 – 59,40 m
*EM 1969 i Athen: Nr 12 – 53,64 m

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Edmund Piątkowski|Edmund Piątkowski]]» frå ,  den 25. august 2013.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:pl:Edmund Piątkowski|Edmund Piątkowski]]» frå ,  den 25. august 2013.*
Trond Dancke

**Trond Michael Eie Dancke** () var ein norsk arkitekt. Han er særleg kjend for sitt virke i Finnmark kor han var fylkesreguleringsarkitekt i samband med attreisinga etter nedbrenninga av Finnmark og Nord-Troms under andre verdskrigen.

Mellom dei kyrkjene han har teikna er Austertana kapell, Øvretana kapell, Repvåg kapell og Karlebotn kapell.

## Kjelder
*Trond Dancke: *Opp av ruinene : gjenreisningen av Finnmark 1945-1960*, Gyldendal forlag 1986, forord ved Anders Aune side 7-8, digital utgåve

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trond Dancke|Trond Dancke]]» frå ,  den 25. august 2013.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Cracklin' Rosie

«**Cracklin' Rosie**» er ein song frå 1970 skriven og framført av Neil Diamond for albumet *[[Tap Root Manuscript]]*. Dette var den første songen til Diamond som gjekk til topps på Billboard Hot 100, noko han gjorde i oktober 1970, og den tredjen som selde 1 million eksemplar. Det vart gjennombrotet til Diamond i Storbritannia i 1970 med ein tredjeplass på singellista der. Han nådde òg andreplassen i Australia. 

Singelversjonen gjeven ut av Uni Records i 1970 var i mono, medan albumversjonen på *Tap Root Manuscript* var i stereo.

## Tyding
Songen har ein fengande og dynamisk melodi og arrangement, og teksten ser ut til å handle ei «nattkvinne»:

:*Oh, I love my Rosie child —*
:*You got the way to make me happy.*
:*You and me, we go in style ...*
:*Cracklin' Rose, you're a store bought woman*
:*You make me sing like a guitar hummin' ...*

I røynda er Cracklin' Rosie ein type vin. Diamond høyrte ei soge om indianske canadiarar. Stamma deira hadde fleire menn enn kvinner, så dei einsame mennene sat rundt eit bål og drakk vin i lag - noko som inspirerte han til å skrive songen.

Tittelen har òg vorte tolka som ei feilstaving av ein rosévin som er «crackling», altså sprudlande.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cracklin&#39; Rosie|Cracklin&#39; Rosie]]» frå ,  den 25. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Mr. Bojangles

«**Mr. Bojangles**» er ein song opphavleg skriven og innspelt av den amerikanske countryartisten Jerry Jeff Walker for albumet hans med same tittel frå 1968. Sidan den gong har songen vorte spelt inn av mange andre artistar, mellom andre countrybandet The Nitty Gritty Dirt Band. Dei gav ut sin versjon i 1970 på albumet *[[Uncle Charlie & His Dog Teddy]]* og på singel. Singelen nådde niandeplassen på ''Billboard'' Hot 100 i 1971. Konsertversjonar av songen finst på Walker-albumet *A Man Must Carry On* frå 1970 og *The Best of Jerry Jeff Walker* frå 1980.

NGDB-singelen byrjar med eit intervju med Uncle Charlie (med undertittelen «Prologue: Uncle Charlie and his Dog Teddy») som òg ligg føre songen på *Uncle Charlie*-albumet. Då «Mr. Bojangles» byrja å klatre på listene vart B-sida trykt på ny med same songen utan prologen. 

## Innhald
Walker har sagt han vart inspirert til å skrive songen etter eit møte med ein gatemusikant i ein arrest i New Orleans og at songen ikkje omhandlar den kjende skodespelaren Bill «Bojangles» Robinson. Walker sa at medan han sat i arresten for drikking på offentleg stad, møtte han ein heimlaus kvit mann som kalla seg sjølv «Mr. Bojangles» for politiet for å skjule identiteten. 

## Innspelte versjonar
Walker-songen har vorte spelt av mange kjende artistar, som Garth Brooks, Kristofer Åström, Chet Atkins, Hugues Aufray (fransk versjon i 1984), Harry Belafonte, Bermuda Triangle Band, David Bromberg, Dennis Brown, The Byrds, JJ Cale, David Campbell, Bobby Cole, Edwyn Collins, Jim Croce, Jamie Cullum, King Curtis, Sammy Davis Jr., John Denver, Neil Diamond, Cornell Dupree, Bob Dylan, Arlo Guthrie, Tom T. Hall, John Holt, Whitney Houston, Queen Ifrica, Billy Joel, Dave Jarvis, Nina Simone, Elton John, Frankie Laine, Lulu, Rod McKuen, Don McLean, MC Neat, Harry Nilsson, Esther Phillips, Ray Quinn, Mike Schank, William Shatner, Frank Sinatra, Todd Snider, Cat Stevens, Jim Stafford, Radka Toneff, Jamie Walker, Robbie Williams, Buck Fisher, Bebe Neuwirth, Dolly Parton og Helge Schneider.

Komponisten Philip Glass refererer til «Mr. Bojangles» i den minimalistiske operaen *[[Einstein on the Beach]]*. 

Jim Carrey syng songen som ein del av dei tidlege stand up-showa sine og i den første filmen hans, *[[filmen Copper Mountain|Copper Mountain]]*.

Sammy Davis, Jr song songen på fjernsyn, og det same gjorde William Shatner.

## Lister

### Jerry Jeff Walker

### The Nitty Gritty Dirt Band

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mr. Bojangles|Mr. Bojangles]]» frå ,  den 25. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Last Thing on My Mind

«**The Last Thing on My Mind**» er ein song skriven av den amerikanske visesongaren Tom Paxton tidleg i 1960-åra og først spelt inn av Paxton i 1964. Songen vart gjeve ut i 1964 på albumet hans *[[Ramblin' Boy]]*, som var det første albumet hans på (Elektra Records).

Songen er ein av dei mest kjende songane til Paxton. 

## Andre innspelingar
Songen har vorte spelt av mange andre artistar: 

* Bill Anderson
* Chet Atkins
* Joan Baez
* Harry Belafonte
* Blitzen Trapper
* Pat Boone
* Dennis Brown
* Chris de Burgh
* Glen Campbell
* The Carter Family
* Johnny Cash (med Diana Trask)
* The Chad Mitchell Trio
* Gene Clark
* Judy Collins
* Cry, Cry, Cry
* Rick Danko
* Sandy Denny
* Joe Dassin
* Neil Diamond
* The Dillards
* Danny Doyle 
* The Dubliners
* Marianne Faithfull
* José Feliciano
* Flatt & Scruggs
* Noel Harrison
* Carolyn Hester
* The Kingston Trio
* Hank Locklin
* Misty River
* Nana Mouskouri
* The Move
* Anne Murray
* Willie Nelson
* Daniel O'Donnell
* Gram Parsons
* Phil Everly 
* Peter, Paul and Mary
* Herb Pedersen
* Stu Phillips
* Charley Pride
* Paddy Reilly med The Dubliners
* Tony Rice
* The Seekers
* Jean Shepard
* Hank Snow
* Doc Watson
* Clarence White
* Delroy Wilson
* Samuel Hui 
* The Womenfolk 

Porter Wagoner og Dolly Parton song ein duett av songen i 1967, den første singelen deira som ein duett, og denne nådde sjetteplass på country-lista i USA i desember det året. Finn Kalvik spelte ein norskspråkleg versjon av songen «Sjølv om jeg kanskje såra det iblant». 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Last Thing on My Mind|The Last Thing on My Mind]]» frå ,  den 26. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Am...I Said

«**I Am... I Said**» er ein song skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart gjeven ut som singel i mars 1971, og gjorde det bra. Han klatra først sakte på listene, men nådde fjerdeplassen i Billboard Hot 100 i mai 1971.  Han nådde like høgt i Storbritannia.

«I Am... I Said» tok Diamond fire månadar og skrive.  I teksten er songaren dradd mellom to verdenar:

:*Well, I'm New York City born and raised*
:*But nowadays, I'm lost between two shores*
:*L.A.'s fine, but it ain't home —*
:*New York's home but it ain't mine no more...*

Versa startar roleg i lågt stemmeregister, halvt talt og halvt sungen, med ein lett gitar og lette strykarar. I refrenget når songen toppen med kraftigare vokal og i høgare toneleie, horn, tyngre trommer og fleire strykarar, medan songeren er enno meir usikker: 

:*I am, I cried!*
:*I am, said I.*
:*And I am lost, and I can't even say why...*

«I Am... I Said» vart sidan gjeven ut på Diamond-albumet *[[Stones av Neil Diamond|Stones]]* i november 1971.  Singel versjonen startar plata, medan ein reprise av songen kjem sist på plata.

Songen har stort sett fått god omtale av musikkpressa og *[[Rolling Stone]]* meinte teksten var glimrande i ei melding frå 1972. Ein omtale av Diamond i *[[The Daily Telegraph]]* i 2008 kalla songen «rasande eksistensiell angst», og Allmusic kalla han «ein lidenskapleg framstilling av opprørte kjensler... veldig i tråd med den personlege songar/låtsrkivar-rørsla på den tida.» 

Diamond fekk sin første nominasjon til Grammy Awards for beste mannlege popsong med vokal.

«I Am... I Said» finst i konsertversjonar på *[[Hot August Night]]* (frå 1972) og *[[The Greatest Hits: 1966-1992]]* (frå 1992), i tillegg til fleire samleplater.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Am...I Said|I Am...I Said]]» frå ,  den 26. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grimse

**Grimse** er ei fjellelv som spring ut på Dovrefjell og munner ut i Folla ved Grimsbu i Folldal kommune. 

## Kjelder
Kåfjord kyrkje i Kåfjord

**Kåfjord kyrkje** er ei langkyrkje frå 1949 i Kåfjord kommune i Troms. Byggverket er i tre og har 250 plassar. Arkitekt for kyrkja var Kirsten Sand.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* 
* Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
* Alf Henry Rasmussen (red.): *Våre kirker - norsk kirkeleksikon* side 116, Vanebo forlag 1993, ISBN 82-75-27022-7
* 
*
Espanyol

**Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona**, til vanleg berre **Espanyol**, er eit idrettslag i Barcelona i Spania, skipa i 1900. Idrettslaget er særleg kjend gjennom fotballaget sitt, som spelar i Primera Division, toppdivisjonen i Spania. Fotballaget Espanyol har sidan 2009 spela heimekampane på *Estadi Cornellà-El Prat*, eit tribuneanlegg med plass til 40&nbsp;500 tilskodarar. Laget spelar i blå og kvite drakter.

Fotballaget har nådd finalen i UEFA-cupen to gongar. I 1988 tapte Espanyol mot Bayer Leverkusen, medan det i 2007 tapte mot Sevilla FC. Både i 1988 og 2007 enda finaleane uavgjort, før Espanyol gjekk tapande ut av straffeskytingane. Espanyol har vunne den nasjonale cupmeisterskapen, *Copa del Rey*, i 1929, 1940, 2000 og 2006. 

Idrettslaget Espanyol deltek elles aktivt med basketballag for både menn og kvinner, lag i volleyball og fotball for kvinner, samt i baseball og landhockey for menn.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Espanyol|Espanyol]]» frå ,  den 26. august 2013.*
Ibidem

**ibid.** er ei forkorting for det latinske ordet *ibīdem*, «på same stad»). Omgrepet blir brukt i referansar, fot- eller sluttnotar for å vise at informasjon i teksten er henta frå det førre verket det er referert til. Om ein vil vise til ei referert kjelde eller eit sitat i teksten, bruker ein ordet (*ibid.* + sidetal).

I juridiske tekstar nytter ein ofte ordet «idem», 'noko som er nemnt tidlegare'; 'det samme', forkorta «Id.». I 1600-talskjelder er ordet ofte forkorta «ibm.», som viser til «same stad».  

For å finne Ibid.-kjelda, må ein sjå på den siste referansen før ibid.

I oppgåveskriving vil det ofte vere betre å gjenta referansen enn å bruke *ibid.*

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ibid|Ibid]]» frå ,  den 26. august 2013.*
Opus citatum

**Op cit** er ei forkorting for det latinske uttrykket *opus citatum*, som tyder «det siterte verket». Utrykket blir brukt i fotnotar for å  vise  til eit tidlegare referert verk. For å finne kjelda som *Op cit* refererer til, må ein sjå på tidlegare fotnotar for å finne den aktuelle forfattaren.

## Eksempel
* 9. R. Millan, *Art of latin grammar* (Academic, New York, 1997), s.&nbsp;23.
* 10. G. Wiki, *Blah and its uses* (Blah Ltd., Old York, 2000), s.&nbsp;12.
* 11. Millan, op. cit., s.&nbsp;148.

Referanse nummer 11 er til det same verket som referanse nummer 9 (R. Millan, *Art of latin grammar*), sjølv om sidetalet er eit anna.

## Sjå òg
* Bibliografi
* Ibid


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Opus citatum|Opus citatum]]» frå ,  den 26. august 2013.*
Skei Hotel

**Skei Hotel** er eit hotell som ligg ved Jølstravatnet på Skei i Sunnfjord kommune. Hotellet er medlem av Best Western Hotels og har vore drifta av familien Skrede sidan det vart grunnlagt av Tollef Gabrielson Skrede 23. juli 1889. 

Det opphavlege hotellbygget i hadde i starten ca 30 sengeplassar. Bygget vart øydelagt av brann i 1943. Etter krigen bygde andre generasjon Skrede, Tollef Tollefson Skrede, eit nytt og større hotell. Etter dette har hotellet vorte utvida fleire gonger. 

Hotellet har i dag 129 rom og 250 senger. Vinteren 2006/2007 vart hotellet utvida med bl.a. ny kurs- og konferanseavdeling.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Skei Hotel
*NRK Sogn og Fjordane fylkesleksikon: Skei Hotel
Husbands and Wives av Roger Miller

«**Husbands and Wives**» er ein song skrive og spelt inn av den amerikanske countrysongaren Roger Miller. Originalen til Miller frå albumet *[[Words and Music av Roger Miller|Words and Music]]*, vart gjeve ut i 1966 og vart ein hit på både countrylista og Adult Contemporary-lista, i tillegg til at han gjekk inn på Topp 40 på poplista. Songen har sidan vorte spelt inn av mange andre artistar, som The Everly Brothers, Ringo Starr, ein duett mellom David Frizzell og Shelly West, og av Brooks & Dunn, som nådde toppen av countrylista med versjonen sin i 1988. Neil Diamond har òg spelt songen.

## Innhald
«Husbands and Wives» er ein mellomrask vals i F-dur. Forteljaren observerer eit par som er i ferd med å gjere det slutt («Two broken hearts, lonely, looking like houses / Where nobody lives»). Han meiner så at forholdet deira er spent fordi dei to er for stolte («It's my belief pride is the chief cause in the decline / In the number of husbands and wives»).

## Roger Miller-versjonen
Roger Miller spelte inn songen i 1966 for albumet *Words and Music*, og gav han ut som den første singelen frå albumet. Singelen nådde Topp 5 på både country- og Adult Contemporary-lista, i tillegg til Topp 40 på Billboard Hot 100. B-sida, «I've Been a Long Time Leavin' (But I'll Be a Long Time Gone)», nådde 13. plass på countrylista.

### Lister

## David Frizzell- og Shelly West-versjonen

David Frizzell og Shelly West spelte inn songen i 1981 for duettalbumet deira *Carryin' On the Family Names*, og gav han ut som den tredje og siste singelen frå albumet. Versjonen deira nådde Topp 20 på countrylista. 

### Lister

## Brooks & Dunn-versjonen

Country-duoen Brooks & Dunn spelte songen i 1998 for albumet *[[If You See Her]]*. Med solovokal frå Ronnie Dunn, gav dei songen ut som den tredje singelen frå albumet og han nådde toppen av countrylista i desember 1998. Han nådde òg 36. plass på Billboard Hot 100.

### Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Husbands and Wives (song)|Husbands and Wives (song)]]» frå ,  den 26. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Buru

**Buru** er den tredje største øya i øygruppa Molukkane i Indonesia. Øya ligg mellon Bandahavet i sør og Seramhavet i nord, vest for øyane Seram og Ambon. Buru har eit areal på 9&nbsp;505 km², og er 145 km lang og 80 km på det breidaste. Folketalet var i 2010 på vel 160&nbsp;000. 

Buru er i hovudsak dekt av tropiske skogar i eit åslandskap, i aust er eit lågland der ein større del av befolkninga held til. Namlea, administrasjonsbyen, er ein hamneby nordaust på øya. Høgste fjellet på Buru er Kaplamada på 2&nbsp;428 moh.

Om lag ein tredel av ibuarane er innfødde; flest buru, men også lisela, ambelau og kayeli-folk. Dei andre ibuarane er immigrantar frå Java og nærliggjande øyar i Molukkane. Religiøst deler folket seg i to jamstore halvpartar mellom kristendom og sunni-islam.

Ibuarane på Buru lever av å dyrke ris, mais, søtpotet, bønner, kokosnøtter, kakao, kaffi, nellik og muskat. Også dyreavl og fiskeri er viktige næringar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buru|Buru]]» frå ,  den 26. august 2013.*
Marc Chagall

**Marc Chagall** (), opphavleg *Mojsje Zaharovitsj Sjagalov*, var ein belarusisk-jødisk ekspresjonistisk målar. Han er særleg kjend for sine mange bilete med motiv frå barndomslandskapet i Belarus, og frå Bibelen, gjerne i reine, skarpe fargar.

## Liv og virke

Chagall var fødd i Vitebsk i dagens Belarus som den eldste av ni sysken, far hans var fiskehandlar. Ein lukkeleg barndom i fattige kår påverka han i hans arbeid livet ut. I 1906 byrja han studere under målaren Jehuda Pen. Året etter flytta han til St. Petersburg der han studerte på det keisarlege kunstakademiet under Nicholas Roerich. Chagall budde i St. Petersburg til 1910.

Etter å ha fått eit namn som målar, flytta Chagall til Paris for å ha kontakt med  kunstnarmiljøa i bydelen Montparnasse. I 1914 vende han tilbake til Vitebsk, der han gifta seg med Bella Rosenfeld som han trefte i 1909. Chagall tok på sitt vis del i den russiske revolusjonen, og det sovjetiske kulturministeriet utpeika han til kommissær for biletkunst i Vitebsk-distriktet. I den tida han var kulturkommissær grunnla han ein kunstskule. Men Chagall kom på kant med aktivistiske, politiske krinsar, og med familien flytta han til Moskva i 1920 og vidare til Paris i 1923.

I 1937 hamna konfiskerte verk av Chagall på den utstillinga Nazi-Tyskland viste i München av såkalla *Entartete Kunst*. Då Tyskland okkuperte Frankrike under den andre verdskrigen, flykta Chagall frå Paris. Familien gjekk i dekning i *Villa Air-Bel* i Marseille og fekk hjelp til å flykte gjennom Spania og Portugal av den USA-amerikanske journalisten Varian Fry.

Frå 1941 til 1946 budde Chagall i USA. Han vende deretter tilbake til Europa og slo seg etter kvart ned i landskapet Provence i Frankrike. I denne perioden oppdaga han atter den vitale energien i fargar. Arbeida hans frå denne perioden var inspirert av kjærleik og livsglede med kurva former og figurar. Han byrja også å arbeide med skulpturar, keramikk og farga glas.

Han døydde i Saint-Paul-de-Vence i Provence.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Marc Chagall|Marc Chagall]]» frå ,  den 27. august 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Ronglan

**Ronglan** er ei bygd i Levanger kommune i Trøndelag, fem kilometer sørvest for tettstaden Skogn. Nordlandsbanen går gjennom bygda, som er knytt til lokaltoga gjennom Ronglan stasjon, opna i 1902. Fylkesveg 112 går frå Ronglan vestover til Ekne, ei strekning på til saman 6,5 kilometer. Fylkesveg 111 passerer gjennom Ronglan i hovudretning nord-sør. E6 er lagt utanom Ronglan og passerer bygda på vestsida. 

På Tuv oppvekstsenter på Ronglan er både barnehage og barneskule. Ved Holtås, aust for sjølve Ronglan, ligg eit helleristningsfelt som vart oppdaga i 1962.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ronglan|Ronglan]]» frå ,  den 27. august 2013.*
Barkestad

**Barkestad** er eit fiskevær i Øksnes kommune i Nordland. Bygda har ei god hamn og ligg på vestsida av Dyrøya.

Folketeljinga 1910 syner at 22 menneske budde på Barkestad. Utover 1900-talet voks folketalet og bygda hadde fiskemottak og slipp. Siste tiåra har folketalet minka, men slippen er i drift.

Barkestad har dagleg anløp av hurtigbåt med samband til dei andre øyane i Øksnes og til kommunesenteret Myre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Barkestad|Barkestad]]» frå ,  den 27. august 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* barkestad.no
Qeqertarsuaq

**Qeqertarsuaq** er ei hamn og ein landsby i Qeqertalik kommune på Vest-Grønland. Byen, som ligg på sørkysten av øya Disko, vart grunnlagt i 1773 av kvalfangaren Svend Sandgreen og heiter **Godhavn** på dansk. I 2010 hadde landsbyen 907 ibuarar.

Qeqertarsuaq har samband til Ilulissat, Qasigiannguit og Aasiaat. Når sjøen er islagt, foregår kommunikasjonen med helikopter, medan det er båtsamband når sjøen er isfri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qeqertarsuaq|Qeqertarsuaq]]» frå ,  den 27. august 2013.*
Videografien til Kylie Minogue

Dette er ein liste av offisielle utgjevingar av videoar til den australske songaren og låtskrivaren Kylie Minogue. Videografien inneheld 57 musikkvideoar og 18 VHS- og DVD-utgjevingar.

## Musikkvideoar
### 1980-åra

### 1990-åra

### 2000-åra

### 2010-åra

### Lyriske videoar

## Videoalbum
### Konsertturnear

### Musikkvideo-samlealbum

### Dokumentarfilmar

## [[Blu-ray]]-utgjevingar

## Litteratur
**The Complete Kylie*, Simon Sheridan, Reynolds & Hearn Books (februar 2009) (andre versjon) ISBN 1905287895

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kylie Minogue videography|Kylie Minogue videography]]» frå , den 28. august 2013.* 
** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad for Kylie Minogue
Ordre des Arts et des Lettres

**L’Ordre des Arts et des Lettres**, norsk 'Ordenen for kunst og litteratur', er ein fransk orden som blir gjeven av det franske kulturministeriet til persomnar som har utmerka seg innan kunst eller litteratur, elle som ha bidrege til å spreia fransk kunst og litteratur i verda. Ordenen blei innstifta 2. mai 1957.

## Grader
*Ordenen for kunst og litteratur* er inndelt i tre grader. 
*Kommandør (*commandeur*) 
*Offiser (*officier*)
*Riddar (*chevalier*)

## Ordensteikn
 
 

Ordenstegnet for *Ordenen for kunst og litteratur* består av ein grønemaljert krosse med åtte doble armar med kuler på spisseae, forbundet ved arabeskar. Midtmedaljongen består av dei sammenfletta bokstavane A og L. Medaljongen har ein bord med omskrifta «ORDRE DES ARTS ET DES LETTRES». Baksida viser «Marianne», personifikasjonen av den franske republikken. For kommandørar og offiserar er ordensteiknet i gull, for riddarar i sølv. Ordensbandet er grønt med fire smale kvite striper.

Insigniene er utforma av kunstnaren Raymond Subes.

## Norske innehavarar
*Ordenen for kunst og litteratur* er  tildelt fkeire nordmenn. Mellom desse er Ingeborg Moræus Hanssen, som blei utnemnd til riddar i 1988 og forfremma til kommandør i 1999, og Lars Roar Langslet, som blei utnemnd til kommandør i 1986. Også Ole Henrik Moe er også utnevnt til kommandør. 

Arne Hestenes og Liv Ullmann er begge utnemnde til offiserar av ordenen.

Bentein Baardson, Erik Bjørnskau, Haaken A. Christensen, Lars Saabye Christensen, Eyvind Hjelmtveit, Johan Kaggestad, Vigdis Lian, Annie Mowinckel, Carl Nesjar, Johnny Ramm, Svein Erik Søland, Kiki Sørum  Dordi Skuggevik Tande  og Oscar Klingenberg, er alle utnemnde til riddarar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ordre des Arts et des Lettres|Ordre des Arts et des Lettres]]» frå ,  den 28. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*«France» i Guy Stair Sainty og Rafal Heydel-Mankoo (red.): *World Orders of Knighthood and Merit*, Buckingham: Burke's Peerage, 2006, s. 1139–1140
*Vincent Allard: *Les ordres honorifiques et de chevalerie*, Paris: Éditions de Vecchi, 2004
*Poul Ohm Hieronymussen og Jørgen Lundø: *Europæiske ordner i farver*, København: Politikens forlag, 1966


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad (culture.gouv.fr)
Moods av Neil Diamond

***Moods*** er det åttande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1972. Det inneheld den andre songen hans som gjekk til topps i USA, «Song Sung Blue», og var noko av ein stilmessig oppfølgjar til det eksperimentelle *[[Tap Root Manuscript]]*.

*[[magasinet Billboard|Billboard]]* hylla *Moods*, og sa det inneheld «glimrande, mangfaldige songar». Dette albumet og konsertalbumet som kom etter, *[[Hot August Night]]*, vert grenerelt rekna som dei to viktigaste innspelingane til Diamond.. Lee Holdridge var arrangør og dirigent for orkesteret. 

## Innhald

	

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moods (Neil Diamond album)|Moods (Neil Diamond album)]]» frå ,  den 28. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Song Sung Blue

«**Song Sung Blue**» er ein song frå 1972 skriven og innspelt av Neil Diamond. Han er hovudsakleg basert på den andre satsen i Mozart sin  Pianokonsert nr. 21. Songen vart gjeve ut på Diamond-albumet *[[Moods av Neil Diamond|Moods]]* og sidan på fleire konsert- og samlealbum. 

Songen var den andre singelen hans som nådde toppen av ''Billboard'' Hot 100 i USA, etter «Cracklin' Rosie» i 1970. Songen låg 12 veker på Topp 40. I tillegg låg songen sju veker på toppen av adult contemporary-lista. Songen nådde 14. plass på singellista i Storbritannia og låg fire veker på andreplassen i Noreg og i alt 20 veker inne på Topp 10 på VG-lista. Songen har vorte ein av kjenningsmelodiane til Diamond og han spelar ofte songen på konsertane sine. 

«Song Sung Blue» vart nominert for to Grammy Award i 1973, for beste innspeling og for årets song. Begge desse prisane gjekk derimot til Roberta Flack si utgåve av Ewan MacColl-songen  «The First Time Ever I Saw Your Face».

Diamond skildra «Song Sung Blue» i plateomslaget til samlealbumet *In My Lifetime* i 1996, som «ei særs grunnleggande melding, enkel. Eg skreiv ikkje ein gong eit mellomspelt til denne. Eg venta aldri at folk skulle reagere på «Song Sung Blue» slik dei gjorde. Eg berre likar han, meldinga og dei få orda seier så mykje.»

Songen inspirerte tittelen til ein dokumentar frå 2008 om ein Neil Diamond-etterliknar som var gift med ein Patsy Cline-etterliknar.

## Andre versjonar
Andy Williams gav ut ein versjon i 1972 på albumet hans, *[[Alone Again (Naturally)]]*.

Sacha Distel spelte inn songen på fransk som «Chanson Bleue».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Song Sung Blue|Song Sung Blue]]» frå ,  den 28. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Jonathan Livingston Seagull av Neil Diamond

***Jonathan Livingston Seagull*** er eit filmmusikkalbum frå 1973 for den amerikanske filmen *[[filmen Jonathan Livingston Seagull|Jonathan Livingston Seagull]]*, skrive og spelt inn av Neil Diamond. Albumet vart gjeve ut på Columbia Records. Albumet tente meir enn sjølve filmen. Det var det niande studioalbumet til Neil Diamond og det første albumet hans etter det suksessrike konsertalbumet *[[Hot August Night]]* frå 1972.

## Innhald

## Lister

## Medverkande
*Produsert av Tom Catalano
*Lydteknikar:  Armin Steiner

## Orkester
*Arrangert og dirigert av Lee Holdridge
*Musikarar: Paulo Alencar, Phil Azelton, Israel Baker, Marilyn H. Baker, Paul Beaver, Myer Bello, Arnold Belnick, Richard Bennett, Dixie Blackstone, Hal Blaine, Harry Bluestone, Samuel Boghossian, Hoyt Bohannon, Owen Wilson Brady, Larry E. Carlton, Donald Christlieb, Gene Cipriano, Gary L. Coleman, Chase Craig, William Criss, Rollice Dale, Isabelle Dashkoff, Vincent N. DeRosa, Assa Drori, Robert Dubow, David A. Duke, Jesse Ehrlich, John Ellis, Gene P. Estes, Victor S. Feldman, Henry Ferber, Ronald P. Folsom, Norman Forrest, James Getzoff, Caesar Giovannini, Philip Goldberg, Harris Goldman, Emory L. Gordy, Jr., Ralph E. Grierson, Allan Harshman, William Henderson, Thomas R. Hensley, Arthur Hoberman, Claire Hodgkins, Luella Howard, Selene Hurford, Harry Hyams, Jules Jacob, John T. Johnson, Yukiko Kanei, George Kast, Pearl Kaufman, Richard S. Kaufman, Raymond J. Kelley, Jerome A. Kessler, Louis Kievman, Lou Klass, Robert Konrad, Jacob Krachmalnick, Raphael Kramer, Bernard Kundell, William Kurasch, Carl LaMagna, Michael Lang, Diana Lee, Gayle Levant, Marvin Limonick, Abe Luboff, Arthur Maebe, Leonard Malarsky, Jack Marsh, Lew McCreary, Ida Sue McCune, Peter A. Mercurio, Joseph Mondragon, Milton E. Nadel, Wilbert Nuttycombe, Michael S. Omartian, Joe Osborn, Robert Ostrowsky, William B. Peterson, Hugo Raimondi, Sven Reher, Joseph Reilich, David B. Roberts, Nathan Ross, Johnny Rotella, Sheldon Sanov, Ralph Schaeffer, Gordon Schoneberg, David Schwartz, Sidney Sharp, Stan Sheldone, Thomas N. Shepard, Ray Siegel, Henry Sigismonti, Louis Singer, Arthur C. Smith, Clark E. Spangler, Julian Spear, Sally Stevens, Robert K. Stone, Anthony Terran, Joseph DiTullio, John DeVoogdt, Jackie Ward, Andra Willis, Tibor Zelig
*Bob Mitchell's Singing Boys

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jonathan Livingston Seagull (album)|Jonathan Livingston Seagull (album)]]» frå ,  den 28. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Schonach

**Schonach im Schwarzwald** er ein kommune (*Gemeinde*) i Schwarzwald-Baar Landkreis i delstaten Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 4&nbsp;038 innbyggjarar (2011) og eit areal på 36,7 km².

Landsbyen Schonach er kjend som kurstad og vintersportstad. For nordmenn er han særleg kjend som arrangørstad for verdscup-tevlingar i nordisk kombinert og, noko sjeldnare, i langrenn.

Kombinertløparen Urban Hettich og skihopparen Hansjörg Jäkle er frå Schonach.
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Schonach im Schwarzwald|Schonach im Schwarzwald]]» frå ,  den 28. august 2013.*
Sotkamo

**Sotkamo** er ein kommune i landskapet Kajanaland i Finland. Kommunen har i kring 10&nbsp;700 ibuarar og eit areal på 2&nbsp; 951,9 km², av dette er 302,7 km² vatn.

Turisme og gruvedrift er hovudnæringar i kommunen. Ei av dei største nikkelgruvene i Europa ligg i Sotkamo. Landsbyen Vuokatti vest i kommunen er ein kjend vintersportstad som arrangerer verdscuprenn i nordiske greiner på ski.

Finsk språk er einerådande i Sotkamo. 

Den økonomisk-politiske forfattaren Anders Chydenius, romanforfattaren Veikko Huovinen. skihopparen Veikko Kankkonen og friidretts-sprintaren Pirjo Häggman var/er frå Sotkamo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:su:Sotkamo|Sotkamo]]» frå ,  den 28. august 2013.*
Jämsä

**Jämsä** er ein by og ein kommune i landskapet Mellersta Finland i Finland. Kommunen har vel 22&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 1&nbsp;824 km², av dette er 252,6 km² vatn.

Finsk luftfartsindustri har sitt sentrum i Jämsä, der flyprodusenten Patria held til og Finlands luftforsvar har sin øvingsbase.

Finsk språk er einerådande i Jämsä.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jämsä|Jämsä]]» frå , den 28. august 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Duress

***Duress*** er ein amerikansk psykologisk thriller og B-film frå 2009. Filmen vart opphavleg syna fram på ulike filmfestivalar i mai 2009 i Polen og Russland. 3. desember 2009 hadde filmen kinopremiere i Hellas. Filmen er skriven av Jim Kehoe, regissert av Jordan Barker og filma i Los Angeles i USA. Den greske songaren Sákis Rouvás har hovudrolla i fimen, og dette var den fyrste amerikanske produksjonen han har vore med i.

## Rollar
* Martin Donovan som Richard Barnett
* Ariel Winter som Sarah Barnett
* Billy Wirth som Detective
* Gina Gallego som Rosa
* Chelsea Smith som April
* Sákis Rouvás som Abner Solvie
* Joey Adams som Sam
* Derege Harding som Police Officer #2
* Cole S. McKay som Locksmith
* George Ketsios som Police Officer #1
* Megan Ashley som Hula Hoop Girl
* Lisa Lupu som Receptionist
* Christina Dohmen som Amy Barnett
* Jacob Bertran som Thomas Wilkins
* Christopher Holz som Delivery Man

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Duress (film)|Duress (film)]]» frå ,  den 28. august 2013.*  

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
*
Torstein Sveinsson Bustebakke

**Torstein Sveinsson Bustebakke** () var ein gardbrukar og hardingfelespelar frå Hegge sokn i Øystre Slidre.

Torstein var frå garden Hegge. I 1841 gifta han seg med ei grannejente og kjøpte eit bruk på garden Bustebakken i heimbygda, der han sidan var gardbrukar. Han spela på hardingfele; springaren *Bustebakken* har fått namn etter han. Som felespelar lærde han mest av Gullik Sveinsson Teigestolen.

## Notar

## Kjelder
*Folketeljing 1865.
*Kyrkjebøker for Hegge, Rognbe og Volbu.
**Norsk Allkunnebok*. II. bandet. 1950
Play Me

«**Play Me**» er ein song frå 1972 av Neil Diamond frå albumet hans *[[Moods av Neil Diamond|Moods]]*. Songen var den første singelen frå *Moods*, og vart spelt inn i februar 1972 i Los Angeles. Han vart gjeven ut som singel i mai 1972 og nådde 11. plassen på singellista i USA i september det året. Han var lista av *Billboard* på 27. plass på lista deira over dei 30 beste songane hans.

Den «fengjande poprock-songen» er ein vals i middels tempo, med brotne akkordar spelt på akustisk gitar, spelt av Richard Bennett. Bennett hadde spelt på nokre få songar på Diamond-albumet *[[Stones av Neil Diamond|Stones]]* i 1971. *Moods* var det første heile albumet han deltok på med han, og han spelte på alle Diamond-albuma etter det fram til 1987, og turnerte med han i 17 år.

## Mottaking
«Play Me» er ein publikumsfavoritt, særleg blant kvinnene som ber plakatar med «Neil, Play Me» på konsertane hans I følgje Melissa Ruggieri som skreiv for *[[Media General]]* om ein konsert i 2008: Diamond [i ein alder av 67] har framleis evnen til å sjarmere, sjølv om han ikkje gjorde stort anna enn å riste litt på augnebryna mot kvinnene i publikum og lokka fram tenåringsliknande hyl—særleg 'Play Me' hadde ein bisarr pirrande effekt."

Visesongaren Mary Lee Kortes spelte songen i 2000 i New York, og indikerte at ho hadde mista jomfrudomen til songen. Nancy Sinatra sa «'Play Me' er min favoritt [Neil Diamond]-song, fordi han er sexy.»

Han vert òg hylla av kritikarar og musikarar og vert rekna som ein av dei topp ti favorittsongane til den amerikanske forfattaren og kritikaren David Wild. Wild trekte særleg fram linjene «You are the sun, I am the moon, / You are the words, I am the tune, / Play me», og andre forfattarar har sitert desse linjene òg. Teksten har òg vorte kritisert. Janice Kennedy sa om songen at han var «ei øving i nagl på tavle-smerte: 'Song she sang to me, song she brang to me.'» Martin Pearson kritiserte òg den linja og sa «Ugh! It's "brought", you horrible little American!»

## Andre versjonar
*Jose Feliciano
*Josh Groban
*U2

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Play Me|Play Me]]» frå ,  den 28. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Adele

**Adele** er ei fransk kortform av det tyske kvinnenamnet Adelheid, og det gamalhøgtyske Adalhaid, som kjem av adal, «edel», og haidu, «glans». Det kan også kome av det hebraiske ordet for «pryd». Namnet er kjent i Noreg frå 1300-talet.

Adele har finlandsvensk namnedag 16. desember.

## Kjende namneberarar
* Adele av Champagne (ca. 1140-1206), fransk dronning
* Adèle Isaac (1854– 1915), fransk sopran 
* Adele aus der Ohe (1861-1937)
* Adele Mara (1923–2010), amerikansk skodespelar
* Adele Addison (f. 1925), amerikansk songar
* Adele Parks (f. 1969), engelsk forfattar
* Adele Adkins (f. 1988), engelsk vokalist

## Annan bruk
*[[Adele Bloch-Bauer I]]* er eit kjent måleri av Gustav Klimt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Adele|Adele]]» frå ,  den 29. august 2013.*  
----
Eide

**Eide** er eit namn på fleire stader i Noreg:
*Eide kommune i Møre og Romsdal
*Eide på Nordmøre, administrasjonssenteret i Eide kommune
*Eide i Aust-Agder, ein tidlegare kommune
*Eide i Granvin administrasjonssenteret i Granvin kommune
*Eide på Fedje, ein gard

**Eide** er òg eit etternamn:
*Anders Eide, norsk langrennsløpar
*Anderz Eide, norsk skodespelar
*Finn Egil Eide, norsk kunstnar
*Gunn-Vivian Eide, norsk politikar
*Johannes Eide, norsk båtbyggjar
*Linda Eide, norsk journalist
*Ove Eide, norsk forfattar
*Per Eide, norsk fotograf

**Eide** kan òg ha andre tydingar:
*Eide forlag A/S, eit bokforlag i Bergen
Tsjakram

**Tsjakram** (devanagari चक्रं; panjabi *tsjakkar*, engelsk **chakram**) er eit flatt, sirkelforma kastevåpen av metall som stammar frå India. Ein tsjakram kan minna om ein gresk diskos, men har hol i midten og svært skarpe kantar. Han er kjend frå hindumytologi og frå sikh-tradisjon.

## Skildring

Tsjakramar er forma som relativt smale og flate ringar. Dei kan ha ulike storleikar, men er ofte rundt 25-30 cm i diameter. 

Ein kan gje tsjakramen fart ved å snurra han rundt peikefingeren, eller ved å kasta han som ein diskos eller frisbee. Når han blir kasta, roterer tsjakramen, noko som hjelper framdrifta og gjev han både høg fart og stor rekkevidde. Tsjakramar av stål kunne vanlegvis nå 40-60 meter, ein lettare og meir aerodynamisk variant i messing kunne nå heile 100 meter.

Ein tsjakram kan sigla gjennom lufta utan å laga lyd. Ein del hadde små hol som gjorde at våpenet laga ein kvinande lyd når det flaug. Dette kunne skapa panikk blant dei som var under åtak.

## Kulturell tyding

Tsjakram er omtalt i dei kjende hinduverka *[[Mahabharata]]* og *[[Ramayana]]*. Guden Visjnu har ein tsjakram kjend som «sudarshana tsjakra» som han ofte blir framstilt med.  Krisjna, ein avatar av Visjnu, er også kjend under namnet «tsjakradhari», 'tsjakra-haldar'. Ordet «tsjakram» er avleidd frå sanskritordet *[[tsjakra]]* som tyder 'hjul' eller 'runding'.

Seinare blei tsjakram særleg knytt til sikhar då sikh-krigarar brukte våpenet til godt utpå 1800-talet, og skal tilmed ha blitt brukte av sikh-regiment under andre verdskrigen. Spesialkrigarar kjende som *[[akali]]* eller *[[nihang]]* pleide ha tsjakramar rundt armane, halsen eller festa i fleire etasjar på høge turbanar. Tsjakram kan framleis ha ei seremoniell tyding for desse sikhane.

Det moderne flygeleiketøyet som minner mest om tsjakramen er aerobie, ein ringforma frisbee.

## Bakgrunnsstoff
*Skildring av tsjakramar og kasteteknikk av Bret Ryan Rudnick (engelsk)
*Pair of war quoits 1906.64.1. Bilete og skildring ved Pitt Rivers Museum (engelsk)

## Kjelder

*Bret Ryan Rudnick, WHAT THE HECK IS A CHAKRAM, ANYWAY? (1997), arkivert ved Web archive.
*Ti ufattelig brutale våpen II, historienet.no
*Pair of war quoits 1906.64.1, , arkivert ved Web archive.
Engebret Beitohaugen

**Engebret Beitohaugen** () var ein hardingfelespelar frå Hegge sokn i Øystre Slidre.

Engebret Beitohaugen, til dagleg kalla Embrik, var ein represant for den tradisjonelle folkemusikken i Valdres. Han hadde lærd slåttar og spelestil av faren, tradisjonsformidlaren Nils Beitohaugen.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. I. Bandet. 1949

## Bakgrunnsstoff
**Tidsskrift for Valdres Historielag*, band III og IV.
12. serierunde i Adeccoligaen 2013

**12. serierunde i [[Adeccoligaen 2013]]** starta med ein kamp laurdag 15. juni, seks kampar søndag 16. juni og avslutta med ein kamp måndag 17. juni. 

## Fakta
13. serierunde i Adeccoligaen 2013

**13. serierunde i [[Adeccoligaen 2013]]** vart gjennomført med ein kamp laurdag 22. juni, seks kampar søndag 23. juni og ein kamp måndag 24. juni. 

}-)
|-
| Færrast tilskodarar:
|  (-)
|-
| Gule kort:
| 
|-
| Utvisingar:
| 
|-
|}
Nils Beitohaugen

**Nils Nilsson Beitohaugen** () var ein gardbrukar og hardingfelespelar frå Hegge sokn i Øystre Slidre.

Nils Beitohaugen var ei framifrå kjelde til folkemusikken i Valdres, ein tradisjon han forvalta vidare gjennom, mellom andre, sonen Engebret Beitohaugen.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. I. Bandet. 1949

## Bakgrunnsstoff
**Tidsskrift for Valdres Historielag*, band III og IV.
11. serierunde i Adeccoligaen 2013

**11. serierunde i [[Adeccoligaen 2013]]** vart gjennomført med ein kamp laurdag 8. juni, fem kampar søndag 9. juni, ein kamp måndag 10. juni, medan den siste vart utsett til onsdag 31. juli. 

## Fakta
Serenade av Neil Diamond

***Serenade*** er det andre albumet til Neil Diamond for Columbia Records og det niande studioalbumet hans totalt. Albumet kom ut i 1974. Tre singlar vart gjeve ut frå albumet «Longfellow Serenade» (#5), «I've Been This Way Before» (#34) og «The Last Picasso». Albumet vart òg gjeve ut på ein kvadrofonisk LP der somme songane bestod av alternative opptak. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Diamond - vokal
*Richard Bennett - gitar
*Emory Gordy, Jr. - bassgitar
*Alan Lindgren, David Paich - klaverinstrument
*Dennis St. John - trommer
*Jimmie Haskell - arrangement, dirigent

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Serenade (Neil Diamond album)|Serenade (Neil Diamond album)]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I've Been This Way Before

«**I've Been This Way Before**» er ein song skrive og framført av Neil Diamond. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet *[[Serenade av Neil Diamond|Serenade]]*. «I've Been This Way Before» var den tredje singelen til Neil Diamond som nådde toppen av Easy Listening-lista og nådde 34. plass på Billboard Hot 100 i USA.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;ve Been This Way Before|I&#39;ve Been This Way Before]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Longfellow Serenade

«**Longfellow Serenade**» er ein song frå 1974 av den amerikanske songaren Neil Diamond. Songen vart skriven av Diamond, produsert av Tom Catalano og gjeve ut på Diamond-albumet *[[Serenade av Neil Diamond|Serenade]]*.

Han vart gjeven ut som singel på hausten og låg to veker på femteplassen på ''Billboard'' Hot 100 i november. Songen vart den andre singelen til Diamond som nådde toppen av *Billboard* Easy Listening-lista, etter «Song Sung Blue» i 1972.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Longfellow Serenade|Longfellow Serenade]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Singelinformasjon på discogs.com Henta 30. august 2013.
Adult contemporary

**Adult contemporary** (ofte forkorta **AC**, tyder omtrent «den nyare tids voksen(musikk)» på norsk) er eit amerikansk musikkformat som først og fremst omfattar ballade-aktig musikk. 

Radiostasjonar som spelar dette formatet rettar seg hovudsakleg mot personar mellom 25 og 54 år. Formatet omfattar ikkje sjangrane hiphop, rock, tenåringspop/R&B eller rytmiske danselåtar. I løpet av åra har det derimot oppstått undersjangrar av adult contemporary som omfattar desse sjangrane som Hot AC, Soft AC (òg kjend som Lite AC), Urban AC, Rhythmic AC, Smooth AC (til dømes smooth jazz) og Christian AC.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Adult contemporary|Adult contemporary]]» frå ,  den 30. august 2013.*
If You Know What I Mean

«**If You Know What I Mean**» er ein song skrive og innspelt av Neil Diamond. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Beautiful Noise av Neil Diamond|Beautiful Noise]]* i 1976 og var den tredje singelen til Diamond som nådde førsteplassen på Easy Listening-lista. «If You Know What I Mean» låg på toppen av denne lista i to veker og nådde òg 11. plassen på Billboard Hot 100.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:If You Know What I Mean|If You Know What I Mean]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beautiful Noise av Neil Diamond

***Beautiful Noise*** er det tredje albumet til Neil Diamond på Columbia Records og det tiande studioalbumet i alt. Det kom ut i 1976. «Dry Your Eyes» vart framført i lag med The Band på farvellkonserten deira og finst i Martin Scorsese-filmen *[[The Last Waltz]]*. 

*Beautiful Noise* markerte ei ny retning i produksjon, stil, arrangement og låtskriving for Diamond. Det vart marknadsført då det kom ut som eit comeback-album og selde godt då det kom. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Diamond - vokal
*Richard Bennett - gitar
*Bob Boucher - bassgitar
*Larry Knechtel - piano
*Alan Lindgren - piano, Moog
*Dennis St. John - trommer
*Robbie Robertson - gitar
*Jesse Ed Davis - gitar
*Garth Hudson - orgel
*Jim Keltner - trommer
*Jim Gordon - trommer
*James Newton Howard - ARP synthesizer
*Joe Lala - perkusjon
*Mac Rebennack - hammondorgel
*Bob James - piano, arrangement
*Tommy Morgan - munnspel
*Bob Findley - trompet
*Jerome Richardson - fløyte, klarinett
*Linda Press - korvokal
*Nick DeCaro - arrangement

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beautiful Noise (album)|Beautiful Noise (album)]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Desiree av Neil Diamond

«**Desiree**» er ein song frå 1977 skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart gjeven ut på albumet *[[I'm Glad You're Here with Me Tonight]]* i 1977. Singelen nådde 16. plassen på Billboard Hot 100 og toppen av Easy Listening-lista som den femte singelen hans til å klare dette.

## Norsk verjon
Jon Roger Karlsen har skrive ein norsk tekst med tittelen «Mariann». Denne vart spelt inn av Ørjan og gjeve ut på albumet *[[Ørjan av Ørjan|Ørjan]]* (dB Records DBCD017) i 1995.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Desiree (song)|Desiree (song)]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
You Don't Bring Me Flowers

«**You Don't Bring Me Flowers**» er ein song skriven av Neil Diamond med tekst av Alan Bergman og Marilyn Bergman for fjernsynsserien *All That Glitters*. Songen var meint som kjenningsmelodien til showet, men Norman Lear endra konseptet og songen passa ikkje lenger inn. Diamond utvida så songen frå 45 sekund til over tre minuttar. Songen vart først gjeven ut i 1977 på albumet *[[I'm Glad You're Here with Me Tonight]]* som ei soloframføring. Tidleg i 1978 vart songen spelt inn på ny av Barbra Streisand og denne versjonen som kom ut på albumet hennar *[[Songbird av Barbra Streisand|Songbird]]*.

Ein radiomann, Gary Guthrie, laga sjølv ein versjon der han limte dei to versjonane saman, som ei farvellgåve til kona, som han nettopp var skilt frå. Dette vart kjend i media og Columbia Records vart interessert i å få Streisand og Diamond i studio i lag for å spele inn ein «offisiell» duett, i oktober 1978. Denne songen nådde toppen av Hot 100-lista i USA og vart den tredje førsteplassen for begge songarane. 

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er countryartistane Jim Ed Brown og Helen Cornelius (tidleg i 1979), Dean Reed og ungarske Kati Kovács på tysk og engelsk (1980), Julie Andrews (1982), Noel Edmonds (1993), Ice-T og ein flau Tupac Shakur på eit *[[Saturday Night Live]]*-show, Liberace og Tina Turner i duett med Tom Jones (1978). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You Don&#39;t Bring Me Flowers|You Don&#39;t Bring Me Flowers]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Free Man in Paris

«**Free Man In Paris**» er ein song skriven av den kanadiske visesongaren Joni Mitchell. Han vart gjeven ut i 1974 på albumet *[[Court and Spark]]*, og på konsertalbumet *[[Shadows and Light av Joni Mitchell|Shadows and Light]]*. Songen er ein av dei mest kjende songane hennar. Songen handlar om musikkagenten David Geffen, ein nær ven av Mitchell tidleg i 1970-åra og skidldra Geffen under ei reise Geffen og Mitchell gjorde til Paris med Robbie og Dominique Robertson. «Free Man in Paris» nådde 22. plassen på singellista i USA og andreplassen på Easy Listening-lista.

I 1970-åra vart ein instrumentalversjon av songen nytta som kjenningsmelodi for CBC Television sitt *The Saturday Evening News*.

«Free Man In Paris» har vorte spelt av andre artistar som Neil Diamond, Sufjan Stevens, Adrienne Young, Phish og JoJo. Han er rangert på 470. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene frå 2004, men var ikkje med på den oppdaterte lista deira frå 2010. 

## Medverkande
* Joni Mitchell — vokal, gitar
* Tom Scott — treblåseinstrument
* José Feliciano, Larry Carlton — elektrisk gitar
* Wilton Felder— bass
* John Guerin — trommer
* David Crosby and Graham Nash — korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Free Man in Paris|Free Man in Paris]]» frå ,  den 30. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*