open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Boston maraton-bombinga

**Boston maraton-bombinga** fann stad 15. april 2013 då to bomber eksploderte under Boston maraton i Boston i USA. Tre menneske døydde, medan 183 vart skadd. Ei av bombene var ein trykkokar som var plassert i nærleiken av målstreken ved Boylston Street. Dei vart detonert 14.49 EDT med eit mellomrom på 13 sekund. Det vart ikkje gjeve noka åtvaring før bombene vart detonert, og ingen hevda at dei stod bak. Federal Bureau of Investigation (FBI), som leia etterforskinga, sende ut bilete av to mistenkte i media. Om natta 18. april og morgonen 19. april var politiet involvert i ei skotveksling og deretter ei jakt på dei to mistenkte. Éin politimann vart drepen og éin vart hardt skadd. Den eine av dei to mistenkte, 26 år gamle Tamerlan Tsarnaev, døydde seinare på sjukehus av skadar. Den andre, den 19 år gamle yngre broren Dzjokhar Tsarnaev, blei teken hand om av politiet og send til sjukehus etter ein lengre leiteaksjon.

## Bombinga
Boston maraton vart som vanleg stelt til på Patriots' Day, og starten gjekk utan teikn eller varsel om noko gale i emning. Tenestemenn gjennomsøkte område to gonger før eksplosjonane; den andre gongen berre éin time før den fyrste bomba gjekk av. Ein kunne gå fritt inn på området og ein kunne òg ta med det ein måtte ynskje.

Klokka 14.49 EDT vart to bomber detonerte på Boylston Street nær Copley Square om lag 170 meter frå kvarande, like før mållinja. Den fyrste eksploderte utanfor butikken Marathon Sports på 671-673 Boylston Street klokka 14.49,43 EDT; den andre, eit kvartal lenger vest på 755 Boylston Street klokka 14.49,57 EDT.

## Døde og skadde
Tre menneske vart drepne og 183 vart skadde under åtaka. Ei rekkje av dei skadde hadde alvorlege skadar og trong intensivbehandling.

### Dødsfall
Tre tilskodarar vart drepne i bombeangrepet: Den 29 år gamle restaurantsjefen Krystle Campbell frå Medford i Massachusetts, den 23 år gamle kinesiske statsborgaren og studenten Lü Lingzi frå Shenyang i Kina og den åtte år gamle Martin Richard frå Boston.

Den 26 år gamle politimannen Sean Collier vart skoten og drepen tre dagar seinare då han vart overfallen av dei mistenkte.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boston Marathon bombings|Boston Marathon bombings]]» frå ,  den 19.-20. april 2013.*  

## Fotnotar
Skogsvågen

**Skogsvågen** er eit bygdesenter og ein tettstad i Øygarden kommune i Vestland med . I Skogsvågen ligg kommunehuset, idrettshallen Sundhallen, barnehage og aldersheim, samt ein vidaregåande skule.

Skogsvågen ligg 25 kilometer sjøveg sørvest for Bergen.

## Kvalfangst
Kvalfangst i Skogsvågen har ein lang og unik historie. I “Årbok frå Skogsvåg 2008″ skriv Sverre Sangolt i kapitlet “Kvalvågen, ein arm av Skogsvåg”:

*“Kvalvågen er ein sidearm av Skogsvågen, og truleg er det kvalfangsten som har gjort Skogsvåg vide kjent. I engelske og hollandske kart frå slutten av 1600-tallet kan ein sjå at “Scogges wag” er avmerka på vestsida av Sotra."*

*Kvalvågen startar i Stekasundet og går mot sør, den er 1250 meter lang og rundt 160 meter brei. Namnet kjem av at her har vore avliva kval i uminnelege tider, og den siste vart tatt måndag 20.juni 1960.”*

## Kjelder

* Kval i våg! (u.å.) i: *Kvalfestivalen* [Internett]. Tilgjengelig frå: http://kvalfestival.no/  
*Norsk Allkunnebok IX. bandet. 1960

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skogsvåg|Skogsvåg]]» frå ,  den 19. april 2013.*
Skjoldastraumen

**Skjoldastraumen** er ei bygd i Tysvær kommune i Rogaland. Bygda, som har namn etter det trange fjordstykket med same namn, ligg 26 kilometer aust for Haugesund. Fram til 1964 høyrde bygda til dåverande Skjold herad.

Vegkrysset mellom Fylkesveg 515 og Fylkesveg 513 ligg straks aust for bygda. Skjoldastraumen var i lang tid anløpsstad for rutetrafikken med dampskip.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok, IX. bandet. 1960
Mount Salisbury i Antarktis

**Mount Salisbury** er eit isfritt fjell i Antarktis på 970 moh., som ligg på vestsida av den nedre Scottbreen ved sørenden av Karo Hills. Det vart oppdaga og grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James B. Salisbury, som studerte kosmisk stråling ved McMurdo-basen i 1965.

## Kjelder
Mount Sandved

**Mount Sandved** er eit fjell i Antarktis på 2440 moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nord for Mount Dougherty i nordlege delar av Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kurt G. Sandved, som var informasjonskonsulent for den antarktiske avdelinga til National Science Foundation.

## Kjelder
Mount Schevill

**Mount Schevill** er eit kjenneleg fjell i Antarktis på 1995 moh. Det ligg oppom toppen av Somerobreen, kring 5 nautiske mil (9&nbsp;km) søraust for Mount Johnstone i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William E. Schevill, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1964-65.

## Kjelder
Seabee Heights

**Seabee Heights** er nokre ulendte snødekte høgder med ei høgd opp mot 3400 moh i Dronning Maudfjella. Høgdene ligg kring 15 nautiske mil (28&nbsp;km) lange og 5 nautiske mil (9&nbsp;km) breie og grensa til DeGanahl-, LaVergne- og Liv-breen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter marinens ingeniørtroppar i USA, som spelte ei viktig rolle i bygginga av dei amerikanske stasjonane i Antarktis.

## Kjelder
Mount Saltonstall

**Mount Saltonstall** er eit fjell, 2975 moh, som ligg 1 nautisk mil (19&nbsp;km) sør for Mount Innes-Taylor ved sørsida av Poulterbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter John Saltonstall som bidrog til ekspedisjonen.

## Kjelder
Mount Seebeck

**Mount Seebeck** er eit fjell som ligg like ved toppen av Roebreen i Tapley Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard L. Seebeck, stasjoningeniør ved McMurdo-basen, vinteren 1962.

## Kjelder
Shenk Peak

**Shenk Peak** er ein spiss fjelltopp som ligg 2540 meter over havet like søraust for Mount Kenyon, mellom Gillespiebreen og LaPrade Valley i Cumulus Hills. Det vart namngjeve av Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1964–65) etter John C. Shenk, som var ein student frå Texas Tech som deltok på ekspedisjonen.

## Kjelder
Simmonds Peak

**Simmonds Peak** er eit markant fjell på 1940 moh., som ligg 6&nbsp;km sør for Mount Dort på austsida av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Willard I. Simmonds, ein biolog ved McMurdo-basen vinteren 1964.

## Kjelder
Mount Sirius

**Mount Sirius** er ein fjelltopp i Antarktis på 2300 moh. som ragar over ein kjend, kileforma, isfri utstikkar mellom Walcott Neve og Bowden Neve, 35 nautiske mil (6 km) nord for Bauhs Nunatak. Fjellet vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter stjerna Sirius, som vart nytta som fikssjerne i området.

## Kjelder
Mount Skinner

**Mount Skinner** er ein delvis flat, hovudsakleg isfri mesa, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) lang og 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) brei. Fjellet har ei høgd på 1060 moh like sør for Bravo Hills, mellom Gough- og Le Couteurbreens, nær kanten av Rossbarrieren. Det vart kartlagd under den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58) leia av A.P. Crary, og kalla opp etter Bernard W. Skinner, ein fly- og traktormekanikar på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).

## Kjelder
Mount Sletten

**Mount Sletten** er eit kjenneleg fjell oppom Taylor Ridge på vestsida av Scottbreen, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nordaust for Mount Pulitzer. Det vart oppdaga og grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert S. Sletten som studerte geodesi ved McMurdo-basen i 1965.

## Kjelder
Snow Petrel Peak

**Snow Petrel Peak ** er eit spisst fjell på 605&nbsp;moh. som markerer den austlegaste toppen på Mason Spur nordaust på Hillary Coast i Ross Dependency. Namnet finst på eit kart frå 1987 laga av geologen Anne Wright-Grassham, som hadde vore medlem av ei feltgruppe frå New Mexico Institute of Mining and Technology 1983-84. Det fekk namnet sitt etter at det vart sett eit par snøpetrellar som flaug rundt toppen i fleire dagar i november 1983. Gruppa konkluderte med at dei hekka der. 

## Kjelder
Solitary Peak

**Solitary Peak** er ein fjelltopp (2810&nbsp;moh) som ligg 4,5 nautiske mil (8&nbsp;km) søraust for Mount Rabot i Queen Elizabeth Range. Ein viktig geologisk del av fjellet vart undersøkt av ei geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, som foreslo namnet fordi det låg noko for seg sjølv. 

## Kjelder
Mount Speed

**Mount Speed** er eit nesten sirkel-og voll-forma fjell med fleire mindre toppar langs kanten av Rossbarrieren, på vestsida av munningen av Shackletonbreen. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41), og kartlagd av A.P. Crary, leiaren for den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58). Det vart namngjeve av Crary etter løytnant Harvey G. Speed i U.S. Navy som deltok i skvadron VX-6 og som overvintra ved Little America V i 1957.

## Kjelder
Mount Speyer

**Mount Speyer** er eit fjell, 2430 moh, som ligg like ved toppen av Kehlebreen i Worcester Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901-04) og kalla opp etter Edgar Speyer, ein bidragsytar til ekspedisjonen.

## Kjelder
Mount Spohn

**Mount Spohn** er eit markant fjell som ligg i Otway Massif og er med 3240&nbsp;moh den høgaste toppen i massivet, på ryggen som grensar til vestsida av Burgessbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Harry R. Spohn, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1963.

## Kjelder
Mount Stahlman

**Mount Stahlman** er eit fjell over 1&nbsp;000 moh, som ligg ved austsida av Scottbreen mellom Mount Wallace og Mount Hamilton, at vestenden av Tapley Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Laurence Gould. Fjellet vart vitja i desember 1934 av geolog-gruppa på Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter James G. Stahlman, ein avisforleggar frå Nashville, som støtta eksepdisjonen økonomisk.

## Kjelder
Mount Stonehouse

**Mount Stonehouse** er eit fjell på 2900 moh. som ligg 3,5 nautiske mil (6&nbsp;km) sørvest for Mount Falla i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter Bernard Stonehouse, som studerte pingvinar og selar i Antarktis.

## Kjelder
Storm Peak

**Storm Peak** er eit fjell med flat topp, 3280 moh, som ligg 3,5 nautiske mil (6&nbsp;km) nord for Blizzard Peak i Marshall Mountains i Queen Alexandra Range. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) på grunn av stormar dei opplevde i området.

## Kjelder
Mount Stubberud

**Mount Stubberud** er eit fjell på 2970 moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) søraust for Beck Peak på ein rygg frå nordsida av Nilsen Plateau i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jørgen Stubberud, som var snikkar på skipet «Fram» og medlem av landgruppa ved Framheim under Sørpolekspedisjonen til Amundsen i 1910-12. Roald Amundsen gav eit fjell i området dette namnet, men sidan ein ikkje sikkert veit kva fjell han namngav, vart dette fjellet seinare valt ut.

## Kjelder
Mount Stump

**Mount Stump** er eit stort sett isfritt fjell med ei høgd opp mot 2490 moh, 1 nautisk mil (19&nbsp;km) nord-nordaust for Mount Colbert og 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordaust for Mount Borcik søraust i Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Mount Colbert etter Edmund Stump, ein geolog frå Arizona State University som undersøkte nedre Shackletonbreen (1970–71), Duncan Mountains (1974–75), Leverettbreen (1977–78), Scottbreen og Byrdbreen (1978–79), og La Gorce Mountains (1980–81). Han var sjefsforskar under International Northern Victoria Land Project (1981–82) og gjorde undersøkingar i McMurdo Dry Valleys i januar 1983 og området kring Nimrodbreen 1985-86.

## Kjelder
Mount Sundbeck

**Mount Sundbeck** er eit fjell, 3030 moh, som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) søraust for Mount Stubberud på ein rygg frå nordsida av Nilsen Plateau i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Knut Sundbeck, ein skipsingeniør som Amundsen kalla eit fjell i området opp etter. 

## Kjelder
Svaton Peaks

**Svaton Peaks** er ei samling kuperte fjelltoppar ved nordenden av Queen Elizabeth Range, som ragar over området mellom munningen av Heilmand- og Otagobreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ernest M. Svaton, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, vinteren 1963 og 1964.

## Kjelder
Mount Tedrow

**Mount Tedrow** er eit fjell på 1490 moh. i Queen Elizabeth Range i Antarktis som ligg ved austsida av munningen av DeBreuckbreen ved samløpet med Kentbreen. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jack V. Tedrow, ein glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1959–60 og 1960-61.

## Kjelder
Jørgen Stubberud

**Jørgen Stubberud** (fødd 17. eller 19. april 1883 i Oppegård, død 12. februar 1980) var ein norsk polfarar og deltok på ekspedisjonen til Roald Amundsen til Sørpolen mellom 1910 og 1912.

Stubberud trefte Amundsen første gong heime hos Amundsen i Svartskog i 1909 i samband med at Stubberud skulle utføre reparasjonar på nokre gamle hus. På grunn av den gode jobben som Stubberud utførte, spurte Amundsen om han kunne bygge hytta som skulle nyttast i Antarktis og som seinare fekk namnet Framheim. Hytta vart bygt i hagen til Amundsen for så å bli sett opp i Hvalbukta då  ekspedisjonen nådde Antarktis. Stubberud var ikkje ein del av av gruppa som nådde Sørpolen, men deltok på ein mindre ekspedisjon til Edward VII Land.

Stubberud vart tildelt Sydpolsmedaljen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jørgen Stubberud|Jørgen Stubberud]]» frå ,  den 19. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Intervju med Dagbladet frå 1978
Thompson Peaks

**Thompson Peaks** er to fjelltoppar ved skiljet mellom øvre Moodybreen og Bingleybreen i Queen Alexandra Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Douglas C. Thompson, ein forskar på kosmisk stråling for US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1963 og Amundsen-Scott-stasjonen i 1965.

## Kjelder
Mount Thorne

**Mount Thorne** er eit markant fjell, 1465 moh, som ligg langs austsida av Amundsenbreen, 6 nautiske mil (11&nbsp;km) nordvest for Mount Goodale i Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Laurence Gould, og kalla opp etter George A. Thorne, ein topograf og hundeførar i gruppa.

## Kjelder
Mount Thurman

**Mount Thurman** er det høgaste fjellet (780&nbsp;moh) i Bravo Hills langs kanten av Rossbarrieren, mellom munningen av Gough- og Le Couteurbreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Robert K. Thurman i U.S. Navy som var sjefsassistent for staben til U.S. Naval Support Force i Antarktis i 1963.
 
## Kjelder
Tongue Peak

**Tongue Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 2450 m mellom Holdsworthbreen og Scottbreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) vest-nordvest for Mount Farley i Dronning Maudfjella. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart geologisk kartlagd av ei feltgruppe frå US Antarctic Research Program (USARP) og Arizona State University, 1978–79, og vart namngjeven av geolog Scott G. Borg, eit medlem av gruppa. Namnet kjem frå ei tungeforma morene i ein dalbotn mellom vest- og nordryggen av toppen. 

## Kjelder
Mount Toth

**Mount Toth** er eit fjell på 2410 moh. i Antarktis. Det er det austlegaste fjellet på ein liten isdekt rygg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) aust for Mount Kendrick i Dronning Maudfjella. Fjellet vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Arpad J. Toth i U.S. Navy Reserve, øvstkommanderande for Williams Field i McMurdo Sound, 1962-64.

## Kjelder
Tricorn Mountain

**Tricorn Mountain** er eit fjell, 3475 moh, som ligg 4 nautiske mil (7 km) aust for Graphite Peak, kring halvvegs mellom toppen av Falkenhof- og Leigh Huntbreen. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) fordi det likna ein tresnuta hatt. 

## Kjelder
Mount Tricouni

**Mount Tricouni** er eit markant fjell, 1630 moh, som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nord for Hobnail Peak på austsida av Skeltonbreen i Hillary Coast -området av Ross Dependency. Det vart kartlagd og namngjeve i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956-58. Det fekk dette namnet fordi det likna ein tricouni, ein sagtanna pigg nytta i sålen på fjellsko. 

## Kjelder
Mount Tripp

**Mount Tripp** er eit massivt, kjegleforma og isdekt fjell, 2980 moh, som ligg mellom Hoffman- og Hewittbreen, 11&nbsp;km vest-nordvest for Rhodes Peak i Holland Range. Det vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter Leonard O.H. Tripp frå New Zealand, som støtta denne ekspedisjonen og Shackleton-ekspedisjonen i 1914-17.

## Kjelder
The Tusk

**The Tusk** er eit spisst fjell av kvit marmor, kring 460 meter over havet, aust i Mayer Crags i Antarktis. Det ligg 1,5 nautiske mil (28&nbsp;km) sør for Mount Henson på vestsida av enden av Liv-breen. Det skildrande namnet vart gjeve den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) i 1963-64. *Tusk* er eit engelsk ord for støyttann.

## Kjelder
Mount Ubique

**Mount Ubique** er eit fjell i Antarktis, 935 meter over havet, som ligg 4 nautiske mil (7 km) sør for Hermitage Peak i Surveyors Range. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1960-61) etter mottoet til Royal Engineer som tyder «overalt».

## Kjelder
Mount Usher

**Mount Usher** er eit markant  fjell oppom sørsida av Keltiebreen kring 6,5&nbsp;km sørvest for munningen av Brandaubreen i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907-09). Kva fjell dei faktisk namngav er usikkert, men det noverande namnet vart gjeve eit fjell sett kartet til H.E. Saunders i 1961. 

## Kjelder
*
Mount Valinski

**Mount Valinski** er eit fjell i Antarktis på 1640&nbsp;moh. som ligg like sør for Millingtonbreen og 4 nautiske mil (7&nbsp;km) vest for Ramseybreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.E. Valinski i U.S. Navy som var radiotelegrafist på U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) Flight 8, den 16. februar 1947, då fjellet vart fotografert frå lufta.

## Kjelder
Mount Verlautz

**Mount Verlautz** er eit fjell (2490&nbsp;moh) som ligg like nord for munningen av Poulterbreen søraust i Rawson Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Sidney J. Verlautz i U.S. Army Transportation Corps, som var logistisk forskingssjef for staben til U.S. Naval Support Force i Antarktis.

## Kjelder
Mount Wade

**Mount Wade** er eit massivt fjell og eit av dei mest særprega landemerka i området, seks kilometer nordvest for Mount Campbell i Kronprins Olavfjella i Antarktis. Fjellet er godt synleg frå Shackletonbreen eller Rossbarrieren. Mount Wade er det høgaste fjellet i fjellkjeda.

Fjellet vart oppdaga av Roald Amundsen i 1911. Det vart fotografert av Byrd på flyturar til Dronning Maudfjella i november 1929. Det vart namngjeve av US-SCAN etter F. Alton Wade (1903–78), geolog under Byrd-ekspedisjonen (1933–35) og forskar ved West Base for United States Antarctic Program (1939–41). Han var sidan sleiar for to Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1962–63 og 1964–65) i området, og forskar for USARP i Marie Byrd Land 1966–67 og 1967-68.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Wade|Mount Wade]]» frå ,  den 19. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Wallace

**Mount Wallace** er eit fjell i Tapley Mountains, 1490 moh., som ligg ved sørsida av munningen av Roebreen ved samløpet til Scottbreen i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J. Allen Wallace jr., meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1960.

## Kjelder
Mount Walshe

**Mount Walshe** er eit nakent fjell i Antarktis på 2050 moh. som ligg ved nordsida av Bartlettbreen der denne møter Scottbreen, sør i Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Edward C. Walshe jr. i US Navy, ein offiser ombord på «Arneb» i Antarktis i 1957-58 og 1958-59, og i staben til U.S. Naval Support Force i Antarktis i 1966-67.

## Kjelder
Mount Wasko

**Mount Wasko** er eit fjell med to toppar (1170&nbsp;moh.) på vestsida av Shackletonbreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nord for Mount Franke i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41), og kartlagd av A.P. Crary (1957–58). Det vart namngjeve av Crary etter kapteinløytnant Frank Wasko i U.S. Navy Reserve og skvadron VX-6 ved Little America V i 1957-58.

## Kjelder
Waugh Peak

**Waugh Peak** er eit fjell, 2430&nbsp;moh, som ligg like søraust for Breyer Mesa på vestsida av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Douglas Waugh, sjefskartograf i Geological Society of America frå 1963 som bidrog stort til kartleggingsprosjektet til samskipnaden i Antarktis. 

## Kjelder
Mount Weaver

**Mount Weaver** er eit fjell som ligg 3&nbsp;km vest for Mount Wilbur ved toppen av Scottbreen i Dronning Maudfjella og Dei transantarktiske fjella i Antarktis. Det vart oppdaga og klatra i desember 1934 av medlemmar av geolog-gruppa til Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn. Det vart namngjeve av dei etter Charles E. Weaver, paleontologiprofessor ved University of Washington.

## Kjelder
*
Mount Wedel-Jarlsberg

**Mount Wedel-Jarlsberg** er eit isdekt fjell mellom Cooperbreen og Bowmanbreen, som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) sørvest for Mount Ruth Gade i Quarles Range. Det vart oppdaga i desember 1911 av Roald Amundsen, og vart namngjeve av han etter Alice Wedel-Jarlsberg (1861–1913), den første kona til den norske diplomaten Fritz Wedel Jarlsberg (1855-1942).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Wedel-Jarlsberg|Mount Wedel-Jarlsberg]]» frå ,  den 19. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*Amundsen, O. Delphin (1947) *Den Kongelige norske Sankt Olavs orden 1847–1947* (Oslo: Grøndahl & Søns Forlag)
Mount Weir

**Mount Weir** er ein bratt del av skråninga opp mot polarplatået i Antarktis der nesten heile fjellsida vender mot nordaust. Fjellet ligg sør for foten av Fulgham Ridge ved toppen av Ramseybreen. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump på Flight 8A den 16. februar 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Robert R. Weir i United States Marine Corps (USMC) som var pilot på denne flyturen. 

## Kjelder
Mount Wells i Antarktis

**Mount Wells** er eit massivt isdekt fjell i Kronprins Olavfjella, som ligg på vestsida av Liv-breen, kring 6,5&nbsp;km nordvest for June Nunatak. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Harry Wells, som var administrasjonssekretær i polaravdelinga til US National Academy Sciences i tida 1962&ndash;66.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 19. april 2013.*
Mount Wendland

**Mount Wendland** er ein fjelltopp (1650&nbsp;moh) nær toppen av Massambreen, 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordaust for Mount Kenney i Kronprins Olavfjella. Fjellet vart geologisk kartlagd den 18. november 1970 av ei gruppe frå US Antarctic Research Program (USARP) og Ohio State University i 1970-71, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Vaughn P. Wendland, ein geolog og feltassistent med gruppa frå Ohio State. 

## Kjelder
Mount Westminster

**Mount Westminster** er eit fjell på 3370 moh. på austsida av Beardmorebreen, som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) sør for Mount Kinsey i Supporters Range. Det vart oppdaga og namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09). Det er kalla opp etter Hugh Grosvenor, 2. hertugen av Westminster, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder
Mount Wilbur i Antarktis

**Mount Wilbur** er eit fjell som ligg 3,2&nbsp;km aust for Mount Weaver ved toppen av Scottbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn, og vart namngjeven av Byrd etter Curtis D. Wilbur, marineminister, 1925-29.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Wilbur (Antarctica)|Mount Wilbur (Antarctica)]]» frå ,  den 19. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Wild i Queen Alexandra Range

**Mount Wild** er ein fjelltopp i Antarktis som ligg 4&nbsp;km vest for Mount Augusta heilt sørvest i Queen Alexandra Range. Fjellet vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen (1907&ndash;09) og kalla opp etter Frank Wild, eit medlem av den sørlege gruppa under ekspedisjonen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Wild (Queen Alexandra Range)|Mount Wild (Queen Alexandra Range)]]» frå ,  den 19. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Mount Wilhelm Christophersen

**Mount Wilhelm Christophersen** er ein voll-forma, isdekt knaus som ligg frå kanten av polarplatået 3 nautiske mil (6&nbsp;km) sør for Mount Engelstad i Antarktis og oppom sørsida av toppen av Axel Heiberg-breen. Det vart oppdaga i 1911 av Roald Amundsen og vart namngjeven av han etter Wilhelm Christopher Christophersen, ein norsk diplomat i Buenos Aires på den tida og norsk utanriksminister.

## Kjelder
Wilhelm Christophersen

**Wilhelm Christopher Christophersen** () var ein norsk jurist, diplomat og politikar (V). 

Han var utanriksminister i Gunnar Knudsen si første regjering frå 19. mars 1908 til 2. februar 1910.

Christophersen vart cand.jur. i 1859. Han tenestegjorde i den norsk-svenske utanrikstenesta, og var sentral i utarbeidinga av «lov om konsulatvæsen» – lova som medverka til unionsoppløysinga i 1905. 

Han har fått Mount Wilhelm Christophersen i Antarktisk kalla opp etter seg. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wilhelm Christophersen|Wilhelm Christophersen]]» frå ,  den 19. april 2013.*
Mount Wisting

**Mount Wisting** er eit fjell (2580&nbsp;moh) heilt nordvest av massivet på toppen av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. I november 1911 vart fleire fjelltoppar i dette området observert og grovt plassert på kartet av gruppa som følgde Roald Amundsen til Sørpolen. Amundsen kalla eit av dei opp etter Oscar Wisting, eit medlem av gruppa. Fjellet som er skildra her vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1960-64. For å bevare namnet til Amundsen i området fekk dette fjellet namnet som Amundsen gav. Andre fjell i området er òg kalla opp etter medlemmar i gruppa til Amundsen. 

## Kjelder
Witalis Peak

**Witalis Peak** er eit fjell, 760&nbsp;moh, i den nordaustlege delen av Collins Ridge, ved samløpet mellom Bowman- og Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga og kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald E. Witalis, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1961.

## Kjelder
Worthley Peak

**Worthley Peak** er eit fjell, 840&nbsp;moh, ved nordenden av Benson Ridge oppom nedre Robbbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Elmer G. Worthley, ein bryolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo Sound, 1958-59.

## Kjelder
Mount Wyatt

**Mount Wyatt** er eit markant fjell med flat topp, 2930 moh, som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) vest for Mount Verlautz i Rawson Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Jane Wyatt, ein ven av Richard S. Russell jr. som deltok i gruppa.

## Kjelder
Mount Wyss

**Mount Wyss** er ein fjelltopp, 1930 moh, som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) aust for Mount Rotoiti i Frigate Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Orville Wyss, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1962-63.

## Kjelder
Mount Young i Antarktis

**Mount Young** er eit lite fjell, 770 moh, ved nordenden av ein utstikkar på austsida av Ramseybreen, like sør for Rossbarrieren. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump på flyturen den 16. februar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Henry Richard Young frå New Zealand, som var mekanikar på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30 og 1933-35.

## Kjelder
Admiralty Peak

**Admirality Peak** er ein fjelltopp, 945 moh, som ligg aust for Wilckens Peaks sentralt på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations i 1926&ndash;30 og kalla opp etter Admiralitetet.

## Kjelder
Nes samlingar

**Nes samlingar** er Nes kommune si avdeling for museum. Målet er å dokumentere og å verne utvalde kulturminne i Nes. Dei ønskjer også å auke interessa for lokalhistorie. Dei er frå 2005 slegne saman med Akershusmuseet.

Musea som er med i Nes samlingar er:
* Nes kyrkjeruinar
* Stein skole/Eventyrskolen
* Funnefoss industriarbeidermuseum
* Arbeidersmåbruket Furuset
* Auli mølle

## Bakgrunnsstoff

* Nes kommunes side om Nes samlinger
* Akershusmuseet
* Informasjonsside om Akershusmuseets Strømmen-avdeling
Stein skole

**Stein skole**, også kjent som «Eventyrskolen», er eit lite skolebygg i Nes kommune som i dag er museum og utstillingslokale under Akershusmuseet. I 1930-åra vart skolen utsmykka av kjente norske kunstnarar, blant anna Reidar Aulie, Dagfinn Werenskiold, Henrik Sørensen, Birgit Abrahamsen, Harald Dal og Per Teigen. Dei skapte skolebygget om til ei fantasifull og fargestrålande ramme rundt undervisninga. Initiativtakarane til utsmykkinga var lærar på skolen gjennom mange år, Erling Elverhøy i samarbeid med Ingeborg Refling Hagen. Sidan Henrik Wergeland var heimehøyrande på Romeriksbygdene, er det naturleg at anden hans har fått setje ein god del preg på skolen.

Ved sidan av Stein skole ligg «gamleskolen» frå 1852, som var i bruk fram til 1912. «Eventyrskolen» var i ordinær bruk som folkeskole frå 1912 til 1972. 

Mostu skole på Strandlykkja, ein tidlegare grendeskole sør i Stange i Hedmark, er utsmykka etter liknande idear. 

## Bakgrunnsstoff
* Akershusmuseet
* Nes samlinger – Stein skole
* Om Stein skole på Ingeborgmuseets sider
Allardyce Range

**Allardyce Range** er ei fjellkjede sør for Cumberland Bay som dominerer the sentrale delen av Sør-Georgia. Mount Paget (2935 moh) er det høgaste fjellet i både fjellkjeda og på heile øya. Andre fjell i kjeda er mellom andre Mount Roots.

Sjølv om det ikkje vart nedteikna på kart over Sør-Georgia av Cook i 1775 eller Bellingshausen i 1819, er det ikkje tvil om at fjella vart sett av desse oppdagarane. Ho vart namngjeven kring 1915, kalla opp etter sir William Lamond Allardyce, guvernør på Falklandsøyane, 1904-14.

## Sjå òg
*Nachtigal Peak

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allardyce Range|Allardyce Range]]» frå ,  den 20. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Stonehouse, B (ed.) *Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans* (2002, ISBN 0-471-98665-8)
Mount Antell

**Mount Antell** er eit fjell på over 610 moh. som ligg med utsyn over nordkysten av Sør-Georgia, halvvegs mellom Bjelland Point og Hercules Point. Det vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Georg Antell, som var formann på stasjonen til South Georgia Whaling Co. ved nærliggande Leith Harbor i 1913-39.

## Kjelder
Mount Ashley

**Mount Ashley** er eit fjell, 1155&nbsp;moh. som ligg sør for Bay of Isles på Sør-Georgia, mellom toppen av Gracebreen og Lucasbreen. Det er kalla opp etter Clifford Warren Ashley, ein amerikansk kunstnar, forfattar og kvalfangsthistorikar.

Namnet «Clifford Ashley Mountains» vart nytta av Robert Cushman Murphy om fleire spreidde fjell og ryggar på sørsida av Bay of Isles, etter at han vitja Sør-Georgia i 1912&ndash;13. South Georgia Survey, 1955&ndash;56, rapporterte ag eit gruppenamn ikkje høvde seg for desse fjella og gav det høgaste fjellet namnet Mount Ashley.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Ashley|Mount Ashley]]» frå ,  den 20. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Atherton Peak

**Atherton Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 500 moh. aust for Fortuna Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagd av Discovery Investigations, 1929&ndash;30, og kalla opp etter Noel Atherton, ein kartograf i den hydrografiske avdelinga til Admiralitetet på den tida.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atherton Peak|Atherton Peak]]» frå ,  den 20. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Back

**Mount Back** er eit fjell (650&nbsp;moh) som ligg 1,5 nautiske mil (28&nbsp;km) sør for Doris Bay på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter skvadronleiar Anthony H. Back i RAF, som var assisterande landmålar for British Combined Services Expedition, 1964–65, og som assisterte i oppmålinga av denne toppen. 

## Kjelder
Mount Barren

**Mount Barren** er eit fjell på 645 moh. som ligg vest for Husvik på nordkysten av Sør-Georgia. Det vart truleg gjeve det skildrande namnet av Discovery Investigations i 1926-30. *Barren* tyder 'aude' eller 'gold' på engelsk. 

## Kjelder
Mount Baume

**Mount Baume** er eit fjell, 1910 moh, som ligg midtvegs langs nordsida av Novosilskibreen nær søraustenden av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57 og kalla opp etter Louis C. Baume i South Georgia Survey i 1955-56.

## Kjelder
Best Peak

**Best Peak** er eit fjell på 600 moh. som ligg sørvest for Illusion Point ved Fortuna Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Admiralitetet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Best Peak|Best Peak]]» frå ,  den 20. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Binary Peaks

**Binary Peaks** er to bratte tinder, ein dekt av snø og den andre snøfri, som ligg 1,5&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Krokisius og 2&nbsp;nautiske mil nord-nordvest for Moltke Harbor på Sør-Georgia. Fjellet vart namngjeven «Doppelspitz» av den tyske ekspedisjonen under K. Schrader 1882–83, og vart identifisert av British Combined Services Expedition i 1964–65. Ei engelsk form av namnet, Binary Peaks, vart tilrådd av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Binnie Peaks

**Binnie Peaks** er to toppar med ei høgd opp mot 1400 moh. som ligg nord for Romerof Head vest på Sør-Georgia. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Edward B. Binnie, den andre britiske embetsmannen på Sør-Georgia, 1915–26, etter James Innes Wilson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Binnie Peaks|Binnie Peaks]]» frå ,  den 20. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Koboltkanon

Ein **koboltkanon** eller eit **koboltapparat** er eit stråleterapi-apparat. Strålekjelda er radioaktivt kobolt 60Co, som ein har i ein blybehaldar med tjukke veggar og ei røyropning. Kjelda gjev frå seg gammastråling med energi på 1,17 og 1,33 MeV.

## Kjelder
*
Arve Ulseth

**Arve Ulseth** () var ein langrennsløpar frå Deset i Åmot. Han vart noregsmeister på 18 km i 1946 og vann same sesongen femmila i Holmenkollen.

### Aktiv
Ulseth vart nummer fire på NM-tremila 1946 i Drammen. Sidan vart han norsk meister på 18 km i 1946 med sluttida 1.04.30, han slo dermed sølvvinnaren Hallvard Eggset med 58 sekundar. Seinare i sesongen tok han i Alvdal bronsemedaljen på femmila i NM på ski, slått med over fem-og-eit-halvt minutt av vinnaren, Thorleif Vangen. Ulseth revansjerte seg i Holmenkollen, der han sigra på femmila og Vangen vart nummer to.

Ulseth la opp som langrennar etter 1947-sesongen.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*1946: Gullmedalje på 18 km, samt bronsemedalje på 50 km
*1947: Nr 7 på 18 km

## Kjelder
*Aftenposten
Hallvard Eggset

**Hallvard Eggset** () var ein norsk langrennsløpar frå Alvdal. Han vart noregsmeister på femmila i 1947, og tok elles tre sølvmedaljar i ulike noregsmeisterskap.

### Aktiv
Eggset fekk sølvmedaljen på 15 km under NM på ski 1946, eit knapt minutt bakom Arve Ulseth frå Åmot. På 50 km, avvikla heime i Alvdal, vart han nummer seks og på 30 km nummer ni. Også i Holmenkollen vart han nummer seks på femmila. I 1947-sesongen gjekk han heilt til topps på NM-femmila, med sluttida 3.43.07 var han over seks minuttar føre nestemann på resultatlista, Thorleif Vangen.

I 1948 kom Eggset andreplassen på femmila under ski-NM og i Holmenkollen. I noregsmeisterskapen vart han slått av Magnar Estenstad med vel tre minuttar, men største
prestasjonen for sesongen var femmilsløpet i Holmenkollen. Eggset vart slått av den sterke svensken Harald Eriksson med to minuttar og 25 sekundar, men hadde over fem minutt betre sluttid enn nest beste nordmann.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1946: Sølvmedalje på 18 km
*Ski-NM 1947: Gullmedalje på 50 km
*Ski-NM 1948: Sølvmedalje på 50 km i Strinda

## Kjelder
*Aftenposten
Egretta

__NOTOC__
***Egretta*** er ei biologisk slekt av fuglar og medlem av hegrefamilien, Ardeidae. Dette er mellomstore fuglar, dei fleste hekkar i varmare klimasoner. Medlemmer av denne slekta finst over nesten heile verda. Til dømes er silkehegren utbreidd i heile «den gamle verda», og spreier seg no i aukande grad frå Karibia til både Nord-Amerika og Sør-Amerika.

*Egretta*-artar har lange halsar og lange bein. På grunn av sitt lange og spisse nebb har hdei òg ei kroppsform rekna som typisk for hegrar. Fargene på fjørdrakta varierer. Nokre artar har ei rein kvit fjørdrakt, slik som silkehegren. Men kvithalshegren har berre kvitt på bryst og hals, resten av fjørdrakta er i gråskiferfarge. Dansehegren har to morfar, ein fargevariant har raudbrunt hovud og nakke, medan resten av drakta er skifergrå. Men ho har òg ein rein kvit morf. Heile fjørdrakta til skuggehegre er i mørk, gråskiferfarge.

*Egretta*-artar hekkar vanlegvis i koloniar, ofte med andre artar. Reiret blir bygd i tre eller buskar. Dei lever av insekt, fisk og amfibium. Dei fleste artane i slekta står urørlege i vatnet inntil eit byttedyr kjem i nærleiken. Dei kan òg vasse sakte gjennom vatnet. Skuggehegren har utvikla ein spesiell jaktteknikk med å spreie vengene sine som ein paraply over hovudet når han søkjer etter mat.

## Artslista

***Egretta*** i rekkjefølgje etter *[[IOC World Bird List]]* V11.2, 2021, med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*: 
* Kvithalshegre, *Egretta picata*, Pied Heron, (Gould, 1845), (LC)
* Kvitmaskehegre, *Egretta novaehollandiae*, White-faced Heron, (Latham, 1790), (LC)
* Dansehegre, *Egretta rufescens*, Reddish Egret, (Gmelin, JF, 1789), (NT)
* Skuggehegre, *Egretta ardesiaca*, Black Heron, (Wagler, 1827), (LC)
* Ruststrupehegre, *Egretta vinaceigula*, Slaty Egret, (Sharpe, 1895), (VU)
* Prakthegre, *Egretta tricolor*, Tricolored Heron, (Müller, PLS, 1776), (LC)
* Blåhegre, *Egretta caerulea*, Little Blue Heron, (Linnaeus, 1758), (LC)
* Snøhegre, *Egretta thula*, Snowy Egret, (Molina, 1782), (LC)
* Silkehegre, *Egretta garzetta*, Little Egret, (Linnaeus, 1766), (LC)
* Strandhegre, *Egretta gularis*, Western Reef Heron, (Bosc, 1792), (LC)
* Madagaskarsilkehegre, *Egretta dimorpha*, Dimorphic Egret, Hartert, E, 1914
* Sothegre, *Egretta sacra*, Pacific Reef Heron, (Gmelin, JF, 1789), (LC)
* Krithegre, *Egretta eulophotes*, Chinese Egret, (Swinhoe, 1860), (VU)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Egretta|Egretta]]» frå ,  den 20. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
:* James A. Kushlan & James A. Hancock: *Herons*. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854981-4
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Ardea

***Ardea*** er ei biologisk slekt av fuglar og medlem av hegrefamilien, Ardeidae. Carl von Linné kalla denne slekta *store hegrar*, med tilvising til den generelt store storleiken på desse fuglane, typisk 80-100 cm eller meir i lengd. 

Desse store hegrane er knytt til våtmarker kor dei beitar på fisk, froskar og andre vasslevande artar. 

Dei fleste medlemmane av denne nesten verdsomspennande gruppa er kolonihekkarar i tre, dei byggjer store reir av trepinnar. Nordlege artar som herodiashegre, gråhegre og purpurhegre kan trekkje sørover om vinteren, sjølv om dei to førstnemnte gjer det berre frå område der vatnet frys. 

Dette er kraftige fuglar med store spydliknande nebb, lange halsar og lange bein, som jaktar ved å vente urørlig eller følgje byttedyra på grunt vann før dei grip byttet med eit plutseleg utfall. Dei har ein langsam jamn flukt, med halsen trekt inn, slik som karakteristisk for hegrar medrekna røyrdrumar, og dette skil dei frå storkar, traner og skeistorkar, som strekkjer halsen ut under flukt.

## Artslista
***Ardea*** i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
* Herodiashegre, *Ardea herodias*
* Gråhegre, *Ardea cinerea*
* Cocoihegre, *Ardea cocoi*
* Kvithovudhegre, *Ardea pacifica*
* Svarthovudhegre, *Ardea melanocephala*
* Madagaskarhegre, *Ardea humbloti*
* Keisarhegre, *Ardea insignis*
* Sotvenghegre, *Ardea sumatrana*
* Goliathegre, *Ardea goliath*
* Purpurhegre, *Ardea purpurea*
* Egretthegre, *Ardea alba*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ardea|Ardea]]» frå ,  den 20. april 2013.*  
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* James A. Kushlan & James A. Hancock: *Herons*. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854981-4
*
Eidsiva mineralvannfabrikk

**Eidsiva Mineralvannfabrikk** var ein brusprodusent på Dal i Eidsvoll kommune i Akershus fylke. Verksemda vart skipa av kjøpmann Markus Haugen i 1897.

Etter andre verdskrigen eigde Gina Røe fabrikken fram til 1960. Han vart då seld til Aase Sunde som flytta fabrikken til Kirkeberg-garden nær Eidsvoll stasjon.

## Produkt
* Grenadin

## Kjelder
* *Eidsvoll bygds historie 1940-1964*, side 398
Knut A. Aaning

**Knut Andreasson Aaning** () var ein norsk fotograf frå Stryn. Han fekk opplæring i Bergen og frå rundt år 1900 arbeidde han som fotograf i Oppstryn. 

Etter at Aaning døydde vart negativsamlinga hans lagra i kjellaren i huset han hadde budd i og så vart den flytta ut i revefarmen. På 1970-talet enda han på søppelfyllinga. Av ei negativsamling som sannsynlegvis har innehalde mange tusen glasplater er berre 23 bevarte. Dei tilhøyrer Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane.

Fotografia syner mellom anna fleire gruppebilete med bryllaupsgjester og nokre med familiar utanfor garden sin i Stryn.

Han døydde ugift av «Influensa» på Fosnes i Oppstryn.

## Referansar
Koinsidens i fysikk

**Koinsidens** er i fysikken noko som skjer samstundes, **tids-koinsidens**. Nemninga vert særleg nytta innan partikkelfysikk og kjernefysikk, der ein har interesse av å vite om fleire partiklar vert danna samstundes eller passerer ein stad samstundes, og derfor må reknast å vere ei følgje av same primære hending. For å måle koinsidens blir det nytta fleire teljarar som sender ut korte pulsar. Pulsane blir ført til same elektroniske krets, som berre sender signal vidare når det kjem inn signal frå to eller fleire på førehand valde teljarar samstundes. Ved å gjere signala frå teljarane korte kan ein i mange tilfelle praktisk talt utelukke høvet for at dette skuldast slump, og i alle tilfelle kan ein rekne ut kor mange tilfeldige koinsidensar ein skulle forvente innan eit visst tidsrom. Ein kan forseinke den eine pulsen og på den måten avgjere den verkelege tidsskilnaden mellom to pulsar som viser forseinka koinsidens. Ein kan òg konstruere kretsen slik at signalet berre blir sendt vidare når bestemde teljarar produserer signal og andre ikkje gjer det til same tid. Dette blir kalla **antikoinsidens**.

## Kjelder

*
Kvantemekanisk tunnelering

**Kvantemekanisk tunnelering** er eit fenomen i kvantemekanikken der ein partikkel kan røre seg i strid med dei grensene energien eller rørslemengda til partikkelen skulle tilsei, så lenge denne rørsla skjer innanfor grensene gjeve av Heisenbergs uskarpleiksrelajson. På den måten kan ein partikkel gå gjennom eller over ein barriere som han i følgje klassisk fysikk ikkje skulle kunne overvinne. Slike effektar er observert i mange kvantemekaniske system, mellom anna alfadesintegrasjon. Sannsynet for kvantemekanisk tunnelering minkar eksponentielt med tjukkleiken til barrieren. Tunneleringseffektar kan derfor ha særs varierande overgangssannsyn eller levetid, og for alfadesintegrasjon er det observert levetider frå brøkdelar av sekund til milliardar av år. 

Innan mesoskopisk fysikk og nanoteknologi er ein viktig konsekvens av tunnelering at elektron kan kome gjennom tynne isolatorar og dermed gje elektrisk straum gjennom isolatoren.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kvantetunnelering|Kvantetunnelering]]» frå ,  den 20. april 2013.*  
 
*kvantemekanisk tunnelering. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kvantemekanisk_tunnelering
Kvark–gluon-plasma

**Kvark–gluon-plasma** (KGP) er ein fase for materie som består av kvarkar og gluon. Det er mogeleg å skape denne fasen i laboratorium ved at ein lar tunge atomkjernar, som gull eller bly, kollidere med kvarande ved høge energiar (kring 100 GeV). 

I 1990-åra vart det gjort i eksperiment i SPS-akseleratoren på CERN som indikerte at dei hadde produsert eit slikt plasma. Detaljerte studium har vorte mogeleg etter at RHIC-akseleratoren på Brookhaven National Laboratory kom i gang i 2000.

## Kjelder
*
Kvasiatom

Eit **kvasiatom** er ein struktur der to atom er så nær kvarandre at elektrona deira har energinivå som er karakteristiske for eit enkelt atom med atomnummer lik summen av mengda elementærladningar i dei to atomkjernane. 

Det kan oppstå kortliva kvasiatom i kollisjonar mellom to atom eller mellom eit ion og eit atom, så lenge atomkjernane er mykje nærare kvarandre enn radiusen til dei inste elektronbanane. Supertunge kvasiatom, med atomnummer over 173, har ein bindingsenergi som er to gonger større enn kvileenergien til elektronet. For slike kvasiatom opptrer ein effekt der ein får ein elektrisk ladd vakuumtilstand. 

## Kjelder
*kvasiatom. (28.02.2013) I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kvasiatom