open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Timepeace

***Timepeace *** er det sjuande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1998. Det var det første albumet hans på nesten tjue år. Han hadde gjeve ut fleire album i 1970-åra, men gav seg med musikken tidleg i 1980-åra då han fekk foreldreretten over dottera si. Han byrja då å studere informatikk og sosiologi ved University of Chicago, der han sidan vart tilsett. 

Mot slutten av 1980-åra byrja britiske DJ-ar å oppdage og spele musikken hans. I 1990-åra vart Callier etter kvart henta over til Storbritannia på spele på klubbar der, noko han ofte gjorde i feriane sine. 

I 1994 gav Urban Species ut det første albumet sitt, Listen, der tittelsporet sampla basslinja og gitarriffet frå Callier-songen «You Goin' Miss Your Candyman» frå 1973. Seint i 1990-åra byrja Callier på eit comeback i plateindustrien og samarbeidde med Urban Species på EP-plata deira *Religion and Politics* i 1997 og medverka på Beth Orton-EP-en *Best Bit*, før han gav ut *Timepeace* i 1998. 

Albumet nådde 92. plassen på den britiske albumlista. Callier vann Dei sameinte nasjonane sin Time For Peace-pris for eineståande kunstnarisk medverknad til verdsfred med dette albumet. 

## Innhald

## Medverkande
* Terry Callier - vokal, akustisk gitar
* Ernie Denov - gitar (spor 1)
* John McLean - gitar (spor 2, 13)
* John Moulder - gitar (spor 3, 6, 11-13)
* Dave Onderdonk - gitar (spor 4)
* Jim Mullen - gitar (spor 5, 7)
* Mike Kocour - piano, orgel (spor 1)
* Mark Edwards - orgel (spor 5), piano (spor 5, 7, 9)
* Eric Hochberg - bass (spor 1-3, 12-13), kontrabass (spor 4, 6)
* Dave Barnard - bass (spor 5, 7, 9)
* Morris Jennings - trommer (spor 1, 3, 12)
* Alfredo Alias - trommer (spor 2, 4, 6)
* Dave Trigwell - trommer (spor 5, 7, 9)
* Hank Guaglione - trommer (spor 11)
* Paul Wertigo - trommer (spor 13)
* Pennington McGee - perkusjon (spor 1-4, 11-13)
* Boscoe D'Olivera - perkusjon (spor 5, 7, 9)
* Gary Plummley - tenorsaksofon (spor 5), sopransaksofon (spor 7, 9)
* Larry Bowen - trompet (spor 11-13)
* Suzanne Palmer - korvokal (spor 3, 11-13)
* Toni Moore - korvokal (spor 3, 11-13)
* Veronica Cowper - korvokal (spor 5, 7, 9)
  
;Teknisk
* Produsent: Brian Bacchus (spor: 2-7, 9, 11-13), Eric Hochberg (spor: 1, 13) 
* Miksa og mastra av  James Nichols
* Lydteknikarar:  Craig Williams (spor: 1-4, 6, 8, 11-13), Michael Ade (spor: 5, 7, 9, 10) 
* Assisterande lydteknikar: Natalie Heath (spor: 5, 7, 9, 10) 
* Notat i plateomslaget: Johnny Chandler

## Kjelder
*
Lifetime

***Lifetime *** er det åttande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 1999. Det var det andre albumet hans på to år, etter å ha vore borte frå musikkindustrien i neste tjue år før det. Han hadde gjeve ut fleire album i 1970-åra, men gav seg med musikken tidleg i 1980-åra då han fekk foreldreretten over dottera si. Han byrja då å studere informatikk og sosiologi ved University of Chicago, der han sidan vart tilsett. 

Allmusic kritiserte albumet for å vere for glatt, etter at dei hadde rosa det førre albumet. 

Callier gjer ein duett med Beth Orton på «Love Can Do». Callier hadde òg sunge å ein av Orton sine EP-ar eit par år tidlegare. 

Albumet nådde 96. plassen på den britiske albumlista. 

## Innhald

## Medverkande
* Terry Callier - vokal, akustisk gitar
* Beth Orton - vokal (spor: 8)
* John McLean - elektrisk gitar (spor: 9)
* Dave Onderdonk - gitar (spor: 2, 3, 6, 10, 11)
* Jim Mullen - gitar (spor: 4, 11)
* Father John Moulder - gitar (spor: 2, 3, 6, 9 til 11)
* Mark Edwards - elektrisk piano, piano (spor: 4, 6, 11)
* Michael Kocour - orgel (spor: 3, 6, 10, 12)
* Eric Hochberg - akustisk bass (spor: 1 til 3, 5, 6, 9 til 11)
* Dave Barnard - bass (spor: 4, 6, 11)
* Dave Trigwell - trommer (spor: 4, 6, 11)
* Morris Jennings - trommer (spor: 1, 2, 9, 11)
* Paul Wertico - trommer (spor: 3, 6, 10)
* Bosco D'Olivera - perkusjon (spor: 4, 6, 8, 11)
* Penn McGee - perkusjon (spor: 1 til 3, 6, 10, 11)
* Gary Plummley - sopran- (spor 7) og tenorsaksofon (spor 4, 11)
* Richard Fudoli - tenor- og sopransaksofon (spor 9)
* Suzanne Palmer - korvokal (spor: 6, 11)
* Toni Moore - korvokal (spor: 6, 11)
* Visual Ministry Choir - kor (spor: 11)

;Teknisk
* Produsent: Brian Bacchus
* Lydteknikarar: Ben Kape (spor: 4, 7, 11), Gus Mosser (spor: 1 til 3, 5, 6, 9, 10, 12), Mike Benn (spor: 8)

## Kjelder
*
Verdscupen i langrenn 1983/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1983-sesongen** omfatta 10 tevlingar. Tevlingane tok til 18. desember 1982 og vart avslutta 27. mars 1983. Dei ti renna bestod av fem tevlingar over 15 kilometer, tre over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Davos i Sveits, Reit im Winkl i Vest-Tyskland, Sarajevo (2) i Jugoslavia, Kavgolovo i Sovjetunionen, Falun i Sverige, Oslo i Noreg, Anchorage i USA og Labrador City i Canada.

Aleksandr Zavjalov frå Sovjetunionen sigra i tre tevlingar og vann FIS-pokalen. Gunde Svan vann dei to siste tevlingane i turneringa, medan Thomas Wassberg, Jan Ottosson, Bill Koch, Jan Lindvall og Asko Autio vann kvar sitt verdscuprenn.
 
## Individuelt

## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Antti Rinne

**Antti Juhani Rinne** () er ein finsk advokat og politikar som var statsminister i Finland frå 6. juni til 10. desember 2019.

Frå 2002 til 2014 var Rinne leiar for tre ulike fagforeiningar. Der etter var han partileiar for Finlands sosialdemokratiske parti frå 9. mai 2014, då landsmøtet gav han 257 røyster mot sitjande leiar Jutta Urpilainen sine 243. 6. juni same året tok han over som finansminister og visestatsminister, og sat fram til regjeringsskiftet den 29. mai 2015.

Etter riksdagsvalet i april 2019 danna fem parti; Socialdemokraterna, Centern, De gröna, Vänsterförbundet og Svenska folkpartiet den 6. juni ei koalisjonsregjering med Antti Rinne som statsminister. I november same året vart «kommun- och ägärstyrningsministeren» Sirpa Paatero tvinga til å gå av etter ein streik i postvesenet. Framhaldande kritikk mot statsminister Rinne gjorde at han gjekk av og partikollegaen Sanna Marin tok over som leiar av regjeringa den 10. desember.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Antti Rinne|Antti Rinne]]» frå ,  den 16. april 2019.*
Verdscupen i skihopping 1983

**Verdscupen i skihopping 1983** omfatta 25 tevlingar. Turneringa tok til med eit normalbakkerenn 18. desember 1982 i Cortina d'Ampezzo i Italia og vart avslutta i storbakken i Planica i Jugoslavia den 27. mars 1983. Dei 25 tevlingane fordelte seg på 7 i normalbakkar, 15 i storbakkar og 3 i skiflyging, alle skiflygingstevlingane fann stad i Vikersundbakken i Buskerud fylke.

Matti  Nykänen frå Finland vann 10 av tevlingane og sikra seg FIS-premien. I tevlinga for landslag triumferte Noreg med god margin til Finland. Heile fire nordmann plasserte seg mellom dei åtte beste i den totale verdscupen.

## Individuelt

## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Verdscupen i skiskyting 1983

**Verdscupen i skiskyting 1983** tok til den 27. januar og vart avslutta 11. mars 1983. Turneringa omfatta 10 individuelle tevlingar, inkludert VM-renna. Utøvarane tevla i fem 20 km og like mange 10-kilometerar, òg kalla normalprogram og sprint. I tillegg vart det arrangert fire stafettar over 4 x 7,5 km. Renna fann stad i Ruhpolding i Vest-Tyskland, Antholz (2) i Italia, Lahti i Finland og Oslo i Noreg.

Peter Angerer frå Vest-Tyskland gjekk til topps i turneringa, norske Eirik Kvalfoss vart andremann. Algimantas Šalna, som representerte Sovjetunionen sigra i tre av tevlingane, Kvalfoss og austtyske Frank Ullrich vann begge kvar sine to renn. Angerer, Dmitrij Vasiljev og Frank-Peter Roetsch vart fyrstemann i kvar si tevling.  

## Individuelt

## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Eggendorf i Niederösterreich

**Eggendorf** er ein kommune i distriktet Wiener Neustadt-Land i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen, som ligg like nord om Wiener Neustadt, har ei flatevidd på 20,6 km² og i kring 4&nbsp;800 ibuarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eggendorf (Niederösterreich)|Eggendorf (Niederösterreich)]]» frå ,  den 16. april 2019.*
Gänserndorf

**Gänserndorf** er ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen, som ligg 20 km nordaust om hovudstaden Wien, har ei flatevidd på 30,6 km² og i kring 11&nbsp;400 ibuarar. Byen Gänserndorf ligg på ei låglandsslette.

Den multinasjonale metallindustri-selskapet Domoferm har hovudsete i Gänserndorf.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Gänserndorf|Gänserndorf]]» frå ,  den 16. april 2019.*
Speak Your Peace

***Speak Your Peace *** er det niande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut i 2002. Det var det tredje albumet hans etter å ha teke opp att musikkarrieren sin på slutten av 1990-åra etter ein tjue år lang pause. Han hadde òg gjeve ut eit konsertalbum, *Alive on Mr. Bongo*, i 2001. 

På dette albumet samarbeidde han med produsentane Jean-Paul Maunick og Marc Mac (frå 4Hero). 

Songen «Brother to Brother» vart gjeve ut på singel. Denne vart skriven og sungen i lag med Paul Weller. Her er òg to coverversjonar, «Caravan of Love» av The Isley Brothers og «Just My Imagination» av The Temptations. 

## Innhald

## Medverkande
* Terry Callier - vokal, akustisk gitar
* Jean-Paul «Bluey» Maunick - Fender Rhodes, akustisk gitar, bassgitar, elektrisk gitar, blåsearrangement, korvokal
* Brad Somatik - bass, conga, trommer, fløyte, wah-wah-gitar
* Jim Mullen - gitar
* Hamish Stuart - rytmegitar, harmoni- og korvokal
* Matt Cooper - Fender Rhodes, Moog synthesizer
* Gary Sanctuary - Fender Rhodes
* Chris Kibble - synthesizer-strykarar
* Pino Palladino - bass
* Marc Mac - bass, klaverinstrument, perkusjon, arrangement
* Andy Kremer - kontrabass
* Daniel Maunick - beats, programmering
* Luke Parkhouse - trommer
* Andy Gangadeen - trommer
* Maxton G. Beesley jr. - perkusjon
* Peter Erskine	- ridecymbal
* Shakti Strings - publikumsstøy
* Bosco DeOliveira - perkusjon, stemme
* Dominic Glover - valthorn, trompet, blåsearrangement
* Nichol Thompson - trombone, blåsearrangement
* Gary Plumley - sopran- og tenorsaksofon
* Chris DeMargary - fløyte, tenorsaksofon
* Ed Jones - tenorsaksofon
* Brigid Button - fiolin
* Sarah Button - fiolin
* Krista Caspersz - fiolin
* Becca Ware - bratsj
* Hilary Skewes - cello
* Pete Jackson - talte ord
* Krax - talte ord
* Xavier Barnet - korvokal
* Tony Momrelle - korvokal
* Billy Munn - arrangement

;Teknisk
* Produsent: Jean-Paul Maunick (spor: 2, 4, 6 til 14), Mark Mac (spor: 1, 3, 5) 
* Leiande produsent: David Buttle
* Lydteknikar: Ian Sherwin, Simon Cotsworth, Brad Somatik
* Miksing: Simon Cotsworth
* Mastering av Denis Blackham
* Design og kunstnarisk leiar: Kai Clements & Sunny
* Fotografi: Torsten Dodillet, Alexis Maryon

## Kjelder
*
Lookin' Out

***Lookin' Out*** er det tiande studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut 2004. 

Callier har med seg organisten Chris Kibble, som var medlåtskrivar på fleire av songane, bassisten bassist Eric Hochberg, pianisten Mike Kocour, trommeslgarane Jeff Thomas, Morris Jennings og Kahari Parker, og perkusjonisten Pennington McGee, blant fleire.  

Callier speler fleire coverlåtar, mellom andre The Beatles sin «And I Love Her».  

## Innhald

## Medverkande
* Terry Callier - vokal, akustisk gitar
* Chris Kibble - musikk (spor 1, 5, 10, 13, 16), orgel (spor 4), synthesizerstrykarar (spor 7)
* Hardkandy - musikk (spor 8)
* Dave Onderdonk - gitar (spor 2-4, 6-7, 9, 11-12, 14-15)
* Jim Mullen - gitarsolo (spor 4)
* Howard Levy - munnspel (spor 7, 9), mandolin (spor 9)
* Michael Kocour - piano (spor 2-4, 6-7, 9, 11-12, 14-15, 17), Fender Rhodes (spor 6), orgel (spor 15)
* Eric Hochberg - kontrabass (spor 2-4, 6, 9, 11-12, 14-15, 17), bass (spor 7), klaverinstrument (spor 11)
* Morris Jennings - trommer (spor 2-3, 11-12, 17)
* Kahari Parker - trommer (spor 4, 6)
* Jeff Thomas - trommer (spor 7, 9, 14-15)
* Penn McGee - perkusjon (spor 2-3, 9, 11-12), korvokal (spor 3, 11)
* Joao Bosco De Oliveira - perkusjon (spor 4)
* Steve Eisen - tenorsaksofon (spor 2)
* Derek Nash - barytonsaksofon (spor 4)
* Gary Plumley - tenorsaksofon (spor 4)
* Rich Fudoli - tenorsaksofon, fløyte (spor 12), sopransaksofon (spor 17)
* Suzanne Palmer - korvokal (spor 3, 11)

;Teknisk
* Produsent: Eric Hochberg, Terry Callier
* Leiande produsent: David Buttle, Larry Wade, Wulf Muller
* Lydteknikar: Craig Williams
* Mastering av Danny Leake
* Design: Red Design
* Fotografi:  Kari Wanagat

## Kjelder
*
Kunstmuseum

**Kunstmuseum** er ein museumstype som stillar ut kunst. Ofte har slike museum både permanente og skiftande utstillingar.
Eit kunstmuseum kan vera vigd ein særskild kunstnar, kunstretning, kunst frå eit visst område eller ganske enkelt visa fram ei kunstsamling.

## Kjende kunstmuseum
* Louvre i Paris i Frankrike
* Galleria degli Uffizi i Firenze i Italia
* Guggenheim museum i New York i USA
* Guggenheim museum i Bilbao i Spania
* Museo del Prado i Madrid i Spania
* Museum of Modern Art i New York i USA
* Tate Modern i London i England
* Eremitasjen i Sankt Petersburg i Russland

## Nokre norske museum
* Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design i Oslo
* KODE Kunstmuseene i Bergen
* Munchmuseet
* Nordnorsk Kunstmuseum
* Stavanger Kunstmuseum

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Kunstmuseum|Kunstmuseum]]» frå ,  den 16. april 2019.*
Hidden Conversations

***Hidden Conversations*** er det 11. og siste studioalbumet til den amerikanske musikaren Terry Callier, gjeve ut 2009. Det var det femte albumet hans sidan comebacket hans i 1998, då han hadde vore nesten tjue år borte frå musikkindustrien. 

I 2008 spelte Callier på Meltdownfestivalen med Massive Attack som kuratorar det året. Dette førte til at gruppa byrja å skrive og produsere songar for det nye albumet til Callier. Fleire av songane har triphop-rytmar der Callier nærast rappar somme av tekstane. 

## Innhald

## Medverkande
* Terry Callier - vokal, akustisk gitar
* Rich Fudoli - saksofon
* David Onderdonk - elektrisk gitar
* Chris Grabowski  -instrument, klaverinstrument
* Mark Hardy - klaverinstrument
* Chris Harvey - klaverinstrument
* Eric Hochberg - bass
* Penn McGee - perkusjon, korvokal

;Teknisk
* Produsent: Chris Grabowski (spor: 2 til 8), Mark Hardy (spor: 3, 6), Massive Attack (spor: 1, 9, 10) 
* Design: Brand Nu
* Fotografi: Kevin Luckhurst

## Kjelder
*
Blagoje Bersa

**Blagoje Bersa ** () var ein kroatisk komponist som hadde ei viktig rolle i kroatisk modernisme. 

Bersa var fødd i Dubrovnik. Han studerte i Zagreb hjå Ivan Zajc og ved Musikkonservatoriet i Wien hjå Robert Fuchs og Julius Epstein. I 1919 vende han tilbake til Zagreb, der han underviste i komposisjon ved musikkakademiet i byen. Han blei verande her til han døydde i 1934.

## Verk

### Opera
* *Der Eisenhammer* (*Oganj*), Opera, 1911
* *Der Schuster von Delft* (*Postolar od Delfta*), etter Hans Christian Andersen, 1914.
* *Jelka*

### Kjende verk
* *Sablasti* & *Sunčana polja*, symfonisk diptyk 
* *Sinfonia tragica "Quattro ricordi della mia vita"* i C-mol
::# *Overture drammatica* (Dramatic Overture), Op. 25a
::# *Idillio "Il giorno delle mie nozze"*, Op. 25b
::# *Capriccio-Scherzo*, Op. 25c
::# *Finale "Vita nuova"*, Op. 25d (ufullendt; pianoskisse. Orkestrert av studenten hans Zvonimir Bradić, som Bersa gav retten til å gjera dette til før han døydde)
* *Hamlet*, symfonisk dikt
* *Povero Tonin*, elegi for fiolin og piano
* *Andante sostenuto* for orkester

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blagoje Bersa|Blagoje Bersa]]» frå ,  den 16. april 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* 
* Origin of family Bersa de Leidenthal (Heraldrys Institute of Rome)
Umberto Giordano

**Umberto Giordano** () var ein italiensk komponist. Han høyrde til romantikken og skreiv opera i verismostil. Han er ein av dei best kjende komponistane innan denne stilen, saman med Pietro Mascagni og Ruggero Leoncavallo.

Giordano er blitt internasjonalt kjend for dei 12 operaane han skreiv, mest på grunn av *[[Andrea Chénier]]* frå 1896. Elles kan ein nemna *[[operaen Fedora|Fedora]]* frå 1898 og *[[operaen Siberia|Siberia]]* frå 1903.

## Utvalde verk
* *Marina* (1888) 
* *Mala Vita* (uroppført 21.2.1892 Teatro Argentina i Roma) 
* *Regina Diaz* (5.3.1894 Teatro Mercadante, Napoli)
* *Andrea Chénier* (28.3.1896 Teatro alla Scala, Milano)
* *Fedora* (17.11.1898 Teatro Lirico, Milano)
* *Il Voto* Revision af Mala Vita (6.9.1902 Teatro Bellini, Napoli) 
* *Siberia* (19.12.1903 Teatro alla Scala, Milano, omskrive 1927)
* *Marcella* (9.11.1907 Teatro Lirico, Milano)
* *Mese mariano* (17.3.1910 Teatro Massimo, Palermo)
* *Madame Sans-Gêne* (25.1.1915 Metropolitan Opera, New York)
* *Giove a Pompei* (6.7.1921 Teatro La Pariola, Roma) 
* *La cena delle beffe* (20.12.1924 Teatro alla Scala, Milano)
* *Il Re* (12.1.1929 Teatro alla Scala, Milano)
* *La festa del Nilo* (ufullendt)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Umberto Giordano|Umberto Giordano]]» frå ,  den 16. april 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Trafikk

**Trafikk** er ferdsel, transport eller omsetnad av folk, dyr, varer, fargreier og i utvida tyding via kommunikasjonskanalar som telefon- eller radionett.
Ordet «trafikk» har opphav i det italienske ordet *traffico*, som tyder 'handel, ferdsel'.

Trafikk på veg kan omfatta fotgjengarar, dyr, vogner, syklar, motoriserte køyretøy, trikkar og andre transportmiddel. Trafikkreglar kan regulera denne ferdselen.

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trafikk|Trafikk]]» frå ,  den 16. april 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Transportøkonomisk institutt
* Trafikketaten i Oslo
Nordisk meisterskap i skiskyting 1983

**Nordisk meisterskap i skiskyting 1983** fann stad på Voss i Hordaland i tida 3. – 6. februar 1983. 

Meisterskapen omfatta to individuelle øvingar og ein stafett for menn, sameleis for kvinner. Det var fyrste gongen kvinner deltok i ein internasjonal meisterskap i skiskyting. Ein nordisk juniormeisterskap vart avvikla same stad samstundes.

## Menn
### 10 km sprint



**Dato**: 5. februar



### 20 km



**Dato**: 3. februar



### 4 x 7,5 km stafett



**Dato**: 6. februar



## Kvinner
### 5 km



**Dato**: 5. februar



### 10 km



**Dato**: 3. februar



### 3 x 5 km stafett



**Dato**: 6. februar



## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Barbus

***Barbus*** er ei slekt av karpefiskar. Typearten er den mellomeuropeiske flodbarben (*Barbus barbus*, først kalla *Cyprinus barbus*). Namnet viser til skjeggtrådane rundt munnen og er avleidd frå latin *barba*, 'skjegg'.

Slekta *Barbus* er blitt brukt som eit oppsamlingstakson for hundrevis av ulike karpefiskar som eigenleg ikkje er så nært i slekt. Desse fiskane omfatta dei fleste artene i gruppa barbar. Berrebi et al. snevra i 1996 *Barbus* inn til berre å omfatta arter frå Europa, Vest-Asia og Nord-Afrika. Alle barbar frå Afrika sør for Sahara og sørlege og austlege delar av Asia er flytta til andre slekter, mellom anna *[[Puntius]]*.

*Barbus* i Berrebi si tyding frå 1996 omfatta to grupper. Ei nordleg med fem svelgtenner i hovudraden og papillar på underleppa, og ein sørleg med fire svelgtenner og ingen papillar. Gruppene skil seg òg genetisk. Den sørlege gruppa er no skild ut som slekta *[[Luciobarbus]]* med utbreiing frå Marokko og Den iberiske halvøya austover til Aralsjøen.

Dei attverande Barbus-artane i Nord-Afrika er flytta til slekta *Labeobarbus.* I Sørvest-Asia er nokre artar flytta til slektene *Arabibarbus*, *Carasobarbus* og *Mesopotamichthys.* Utbreiinga til *Barbus* i snever tyding er Sør- og Mellom-Europa frå England og Frankrike i vest til Nord-Kaukasia i aust, Anatolia, Transkaukasia, Levanten, nedslagsfeltet til Eufrat og Tigris, og Nord-Iran medrekna dei endorheiske Urmia- og Namak-bassenga.

*Barbus* i snever tyding er tetraploid med 2n = 4x = 100 kromosom. Dei er mellomstore fiskar med fire skjeggtrådar rundt den overbitne munnen. Kroppen er langstrekt og sylindrisk. Storleiken på skjela varierer mykje.  Det vanlegaste habitatet er elver med klart, rennande, men ikkje for kaldt vann, men fiskane finst òg i innsjøar. 

## Arter

* *Barbus balcanicus*
* flodbarbe (B. *barbus*)
* *Barbus bergi*
* *Barbus biharicus*
* *Barbus caninus*
* *Barbus carpathicus*
* *Barbus ciscaucasicus*
* *Barbus cyclolepis*
* *Barbus ercisianus*
* *Barbus escherichii*
* *Barbus euboicus*
* *Barbus goktschaicus*
* *Barbus haasi*
* *Barbus kubanicus*
* *Barbus lacerta*
* *Barbus longiceps*
* *Barbus lorteti*
* *Barbus macedonicus*
* middelhavsbarbe (B. *meridionalis*)
* *Barbus niluferensis*
* *Barbus oligolepis*
* *Barbus peloponnesius*
* *Barbus pergamonensis*
* semling (B. *petenyi*)
* italiensk barbe (B. *plebejus*)
* *Barbus prespensis*
* *Barbus rebeli*
* *Barbus sperchiensis*
* *Barbus strumicae*
* *Barbus tauricus*
* *Barbus tyberinus*
* *Barbus waleckii*

## Kjelder
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Flodbarbe

**Flodbarbe** eller **skjeggkarpe** (*Barbus barbus*) er ein fisk i karpefamilien. Han er tilpassa hurtigstrøymande vatn og høyrer heime i midtre elveløp i Mellom-Europa, som av og til blir kalla *barberegionen.* Som mange andre karpefiskar har han skjeggtrådar (fire), av dette kjem namnet *barbe* (frå latin for 'skjegg'). Vanleg storleik er 30-50 cm, men dei blir opptil 120 cm lange og 16 kg tunge. Dei største eksemplara er tekne i Dnepr og tilhøyrer underarten *B. b. borysthenicus* (Borysthenes = Dnepr).

## Utbreiing
Arten finst i midtre Europa, frå Aust-England og Vest-Frankrike og austover til Dnepr. Han manglar i Sør-Europa (der han blir erstatta av nærstående artar) og i Norden. Han finst både ved elvebotnen og i ope vatn i midtdelen av elvene.

## Levevis
Flodbarber lever av krepsdyr, insektlarvar og blautdyr og rogn av andre fiskar. Dei kan òg ta småfisk og eta plantekost.

Hannen blir kjønnsmogen etter tre til fire år, hoa etter fem til åtte år. Dei vandrar oppover i elvene for å gyta og gyter i juni-juli. Dei slepp 8-12 tusen egg per kilo kroppsvekt. Egga mæler ca. 2 mm og er giftige.

## Barbe og mennesket
Flodbarben er ein populær sportsfisk. Han blir òg teken på nót og ruser. 

## Slekta ''Barbus''
Flodbarben høyrer til ei stor slekt. Det er svært omdiskutert kva for artar som høyrer til slekta, og i kva grad ulike bestandar skal reknast som eigne arter eller underartar av ein art. Etter ei inndeling finst det 308 artar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Flodbarbe|Flodbarbe]]» frå ,  den 17. april 2019.*
Hark! The Village Wait

***Hark! The Village Wait*** er debutalbumet til det britiske folkrockbandet Steeleye Span, først gjeve ut i 1970. Det er det einaste albumet med den originale besetninga, sidan dei vart oppløyst og kom saman att med ei litt anna besetning kort tid etter albumet kom ut, utan at dei hadde spelt ein einaste konsert i lag. Derfor er det eitt av berre to Steeleye Span-album med to kvinnelege vokalistar (Maddy Prior og Gay Woods). Det andre er *Time* (1996). Alt i alt består albumet av folkemusikk akkompagnert av rocketrommer og bassgitar. Fleire av songane vert framført med banjo som «Blackleg Miner», «Lowlands of Holland» og «One Night as I Lay on My Bed».

Tittelen på albumet refererer ikkje til det engelske ordet for å vente, men til ein «wait». Ein wait var ei lita gruppa offentlege bymusikantar som spelte blåseinstrument. Denne tradisjonen oppstod i tudortida og varte fram til byrjinga av 1800-talet. Ein landsby var vanlegvis for liten til å ha ei slik gruppe, så i denne samanhengen kan «village wait» syne til den seinare tradisjonen med slike wait-grupper som vart sett saman i juletider. Dette er nemnt i romanar av Thomas Hardy.

I løpet av åra har bandet vitja songane på dette albumet fleire gonger. På det andre albumet deira, *[[Please to See the King]]*, spelte dei ein ny versjon av «The Blacksmith». Ein ny konsertversjon av «Blackleg Miner» finst på *[[Back in Line]]*, og ein tredje variant er gjeven ut på *[[Present--The Very Best of Steeleye Span]]*. På *[[Time av Steeleye Span|Time]]* spelte dei inn att «Twa Corbies». «Copshawholme Fair» hadde to år tidlegare blitt spelt av Prior og Tim Hart på albumet deira *Folk Songs of Olde England Vol. 2*.

Blant dei andre songane på albumet er det ein acapella versjon av «A Calling-On Song» (den første av mange acapellastykke bandet spelte inn), «The Hills of Greenmore» og «Dark-Eyed Sailor».

Albumet vart opphavleg gjeven ut i Storbritannia på RCA. Det kom ikkje ut i USA på den tida. I 1975 vart albumet gjeve ut på ny på Chrysalis i både Storbritannia og i USA, då med eit nytt plateomslag.

## Innhald

Alle songane er tradisjonelle, utanom der anna er nemnt.

## Medverkande
*Maddy Prior - vokal, banjo
*Tim Hart - vokal, elektrisk gitar, elektrisk dulcimer, fele, banjo, harmonium
*Ashley Hutchings - bassgitar
*Terry Woods - vokal, elektrisk gitar, concertina, mandola, banjo, mandolin
*Gay Woods - vokal, concertina, autoharpe, bodhran

;Gjestemusikarar
*Gerry Conway - trommer (spor 2-3, 5-8)
*Dave Mattacks - trommer (spor 4, 10-12)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hark! The Village Wait|Hark! The Village Wait]]» frå ,  den 16. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bukhinne

**Bukhinna** (*peritoneum*) er ei tynn og fuktig eller serøs hinne som forar overflaten til bukhola til amniotar og nokre andre dyr, som leddormar.

Bukhinna hjå menneske har eit areal på rundt 2 kvadratmeter. Ein del indre organ ligg *intraperitonealt*, det vil seia heilt dekka av bukhinna. Dette gjeld til dømes lever, milt, den tverggåande delen av tjukktarmen og krøstarmen. Andre organ ligg bak hinna elle er berre delvis dekka av henne. Desse ligg *retroperitonealt*.

## Kjelder
Påskeopprøret i 1960

**Påskeopprøret i 1960** var eit politisk opprør i Karasjok, som ein reaksjon på ein rapport frå den statlege komitéen «Komité til å utrede samespørsmål». I rapporten vart det gjort framlegg om å reversera den strenge fornorskningpolitikken som vart innført på slutten av 1800-talet. Komitéen kom mellom anna med framlegg om at samkiske ungar skulle få lov til å  tala samisk i skulen og at det skulle leggast til rette for å ta vare på samisk språk og kultur. Det vart vidare gjort framlegg om at eit område av indre Finmark som femna om at kommunane Karasjok, Kautokeino, Nesseby, Tana, Polmak og Kistrand skulle verta definert som et samisk kjerneområde.

Opprøret tok eigentleg til i 1959, då rapporten vart publisert, men spissa seg til på eit møte på samfunnshuset i Karasjok i påska i 1960. Ein innflyttar frå Hammerfest, Hans Rønbeck, som var leiar for Arbeidarpartiet og ordførar i Karasjokk, var sterk tilhengar av den statlege fornorskningspolitikken og argumenterte sterkt mot framlegga til komitéen. Han fekk med seg både norsk- og samisktalande, slik at bygda vart splitta i synet på tilråingane frå komitéen.

## Referansar
Terry Woods

**Terence Woods** () er ein irsk folkemusikar, kjend for å spele mandolin og sitter, men han spelar òg akustisk og elektrisk gitar, mandola, femstrengsbanjo og concertina. Han er songar og skriv songar og er kjend for medlem i musikkgrupper som The Pogues, Steeleye Span, Sweeney's Men, The Bucks og for ei kort tid, Dr. Strangely Strange og rockebandet Orphanage frå Dublin, med Phil Lynott, i tillegg til ein duo/band med den dåverande kona, Gay, som først vart kalla The Woods Band og seinare **Gay and Terry Woods**. Woods har turnert med The Pogues på sameiningskonsertane deira. 

## Diskografi
### Album

#### Med Sweeney's Men
**[[Sweeney's Men av Sweeney's Men|Sweeney's Men]]*
**The Tracks of Sweeney*
**[[Andy Irvine/70th Birthday Concert at Vicar St 2012]]*

#### Med Steeleye Span
**[[Hark! The Village Wait]]*

#### Med The Woods Band
**The Woods Band*
**Music From The Four Corners of Hell*(utan Gay)

#### Med Gay & Terry Woods
**Backwoods*
**The Time Is Right*
**Renowned*
**Tender Hooks*
**In Concert* 

#### Med The Pogues
**[[Poguetry in Motion]]* (EP)
**[[If I Should Fall From Grace With God]]*
**[[Peace and Love av The Pogues|Peace And Love]]*
**[[Hell's Ditch]]*
**[[Waiting for Herb]]*

#### Med The Bucks
**[[Dancin' To The Ceili Band]]*

#### Med Ron Kavana
**[[Home Fire]]*

### Andre utgjevingar
*1968 *Waxie's Dargle / Old Woman In Cotton*, 7"-singel, Sweeney's Men (Pye 7N 17459)
*1981 *[[Tennessee Stud]] / I Don't Know About Love*, 7"-singel, Terry Woods (med Phil Lynott)
*1989 *Misty Morning Albert Bridge / Cotton Fields / Young Ned of the Hill (Dub Version)*, 7"- og 12"-singel, The Pogues
*1989 *White City / Everyman Is A King* 7"-singel, The Pogues

## Filmar
* *Andy Irvine 70th Birthday Concert at Vicar St 2012* (2014), DVD

## Bakgrunnsstoff
* Gay og Terry Woods på Gay Woods si nettside
* 
*
Gay Woods

**Gay Woods** () er ein irsk songar. Ho var ein av dei originale medlemmane i Steeleye Span i lag med ektemannen Terry Woods som ho voks opp i lag med i Dublin. 

Dei gifta seg i 1968 og i 1969 vart dei medlemmar i Steeleye Span. Dei spelte inn debutalbumet *[[Hark! The Village Wait]]* med dei i 1970, og berre ei veke etter albumet vart spelt inn fekk dei ein telefon om at dei vart blitt erstatta av Martin Carthy. Dette gjorde Terry så sint at han nekta å delta på den store samlinga av Steeley Span i 1995. 

Sommaren 1970 vart Gay og Terry Woods med i Dr. Strangely Strange, som varte ei kort stund. Terry Woods skapte så eit band, The Woods Band, som sidan vart til ein duo med kona. I lag spelte dei inn fire album frå 1975 til 1978. Tidleg i 1980-åra tok ekteskapet med Terry slutt og ho skipa ei gruppe,  Auto Da Fe, med Trevor Knight og tre nederlandske musikarar. Musikkstilen deira var liknande Marc Almond eller Annie Lennox. 

I 1988 trekte Gay Woods seg attende frå musikken. 

I 1994 vart ho spurt om ho ville bli med i Steeleye Span att og etter å ha spelt inn tre album med dei gav ho seg på ny. 

## Diskografi
Steeleye Span 
* *[[Hark! The Village Wait]]* (1970)
* *[[Time av Steeleye Span|Time]]* (1996)
* *[[Horkstow Grange]]* (1998)
* *The Journey* (live) (1999)
* *[[Bedlam Born]]* (2000)

The Woods Band
* *The Woods Band* (1971)

Gay and Terry Woods
* *Backwoods* (1975)
* *The Time Is Right* (1976)
* *Renowned* (1976)
* *Tenderhooks* (1978)
* *In Concert* (1995)
* *Lake Songs From Red Water: The Best of Gay & Terry Woods* (20-track compilation from their first three albums) (2003)

Auto Da Fe
* *Tatitum* (1985)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gay Woods|Gay Woods]]» frå ,  den 17. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Skeiselandskampen Sovjetunionen–Noreg–Sverige 1983

**Skeiselandskampen Sovjetunionen–Noreg–Sverige 1983** fann stad på Medeo-bana ved Alma Ata i dåverande Sovjetunionen torsdag 18. og fredag 18. mars 1983. Sovjetunionen vann landskampen med 457,5 poeng mot Noregs 370 og Sveriges 167,5 poeng.

Landskampen omfatta åtte tevlingar, likt fordelt på ein sprint-firkamp og ein tradisjonell firkamp. Deltkarlanda mønstra kvar sine fem sprintarar og kvar sine sju utøvarar i den tradisjonelle firkampen. Noregs 12 mann store tropp bestod av Ingemar Bredeli, Kai Arne Engelstad, Bjørn Hagen, Olav Marchini, Frode Rønning i sprinttevlingane, og Rolf Falk-Larssen, Geir Karlstad, Arne Nic. Nilsen, Bjørn Nyland, Tom Erik Oxholm, Frode Syvertsen, Øyvind Tveter i firkamp-øvingane.

## Sprint-firkamp
### 500 m



**Dato:** 17. mars

### 1000 m



**Dato:** 17. mars

### 500 m



**Dato:** 18. mars

### 1000 m



**Dato:** 18. mars

## Full firkamp
### 500 m



**Dato:** 17. mars

### 5000 m



**Dato:** 17. mars

### 1500 m



**Dato:** 18. mars

### 10&nbsp;000 m



**Dato:** 18. mars

## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Tim Hart

**Tim Hart** () var ein engelsk visesongar og multi-instrumentalist, mest kjend for å ha vore med å starte opp det britiske folkrockbandet Steeleye Span.

## Biografi
Hart byrja å spele med Maddy Prior i 1966 på forskjellige viseklubbar i England. I 1968 og 1969 spelte duoen inn to album: *Folk Songs of Olde England*, Volum 1 og 2. 

Frå 1970 til 1982 var Hart og Prior ryggrada i Steeleye Span. Her bidrog Hart med musikalsk dugleik på ei rekkje instrument, somme elektriske, som akustisk gitar, dulcimer, orgel, banjo, mandolin, bjøller, tabor og skei, i tillegg til at han song. Hart song nesten berre på dei tradisjonelle songane bandet spelte inn. Steeleye Span nådde størst suksess i 1975. Dei turnerte i USA og Australia og brukte stadig oftare elektriske instrument. Det gjekk nedover med platesalet etter kvart og i 1978 annonserte dei ein farvellturné i Storbritannia. Dei kom derimot saman att i 1980-åra og bandet er framleis aktivt i dag. 

Då bandet vart oppløyst nytta Hart høve til å gje ut eit soloalbum, *Tim Hart*, i 1979. I 1981 spelte Hart inn to album med barnesongar. 

Helsa til Hart vart dårleg og i 1988 flytta han til La Gomera, ei lita øy i Kanariøyane. Han gav seg då med musikken og vart forfattar og fotograf. Han skreiv mellom anna e reisehandbok for La Gomera, *La Gomera: A Guide to the Unspoiled Canary Island*  (2004) der han tok alle fotografia sjølv.

I desember 2008 fekk Hart diagnosen lungekreft og vende attende til England for å få medisinsk hjelp. I desember 2009 reiste han heim att til La Gomera, der han døydde i heimen sin på julaftan, 61 år gammal. 

## Diskografi

**Tim Hart and Maddy Prior**
**Folk Songs of Olde England Vol. 1* (1968)
**Folk Songs of Olde England Vol. 2* (1968)
**[[Summer Solstice]]* (1971)

**Tim Hart**
**Tim Hart* (1979) Chrysalis CHR 1218

**Tim Hart and Friends**
**[[My Very Favourite Nursery Rhymes|My Very Favourite Nursery Rhyme Record]]* (1981)
**[[The Drunken Sailor and other Kids Songs]]* (1983)

## Bøker
**Throbs* (1978)
**La Gomera: A Guide to the Unspoiled Canary Island* (2004)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tim Hart|Tim Hart]]» frå ,  den 17. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Please to See the King

***Please to See the King*** er det andre studioalbumet til Steeleye Span, gjeve ut i 1971. Det skjedde mange endringar i besetninga til bandet etter debutplata, *[[Hark! The Village Wait]]*, noko som endra musikkstilen deira noko. Mellom anna hadde dei ikkje trommeslagar og ein av dei kvinnelege vokalistane var byta ut med ein mannleg vokalist. Bandet spelte inn på ny ein av songane dei hadde spelt inn for debutplata, «The Blacksmith», med eit heilt anna arrangement og mykje bruk av synkopering. 

Albumtittelen kjem frå seremonien kalla «Cutty Wren». Ein gjekk i ein parade med ein gjerdesmett i eit bur, som om det var ein konge. Ritualet vart utført 26. desember og er knytt til tidlege juletradisjonar. Songen «The King», som finst på albumet, omhandlar dette, og er ofte framført som ein julesong. 

Alle songane å albumet er tradisjonelle. «The False Knight on the Road» er ein av Child-balladane (#3) og omhandlar ein gut og djevelen som stiller gåter til kvarandre. Tim Hart og Maddy Prior hadde alt spelt inn ein versjon av songen på albumet deira *Summer Solstice*. «The Lark in the Morning», ein av dei meir populære songane deira, har same tittelen som ein annan song om ein energisk ploggut. Denne versjonen vart innhenta av Ralph Vaughan Williams. «Boys of Bedlam», ein variant av «Tom o' Bedlam», vert fortalt frå synspunktet til ein person på eit galehus. Carthy og Prior opna songen med å syngje inn i baksida av banjoane deira, som skapte ein lyddempane effekt. Bandet nyttar den tidlegaste trykte versjonen av songen, frå *[[Wit and Mirth, or Pills to Purge Melancholy]]* av Thomas d'Urfey.

*[[Melody Maker]]* kåra dette albumet til årets folkemusikkalbum. Musikkjournalisten Colin Irwin skildrar i boka si *In Search of Albion* dette albumet som eit av dei folkrockalbuma han likar best. Albumet nådde 45. plassen på den britiske albumlista. Det vart opphavleg gjeve ut på B & C Records, før rettane vart kjøpt opp av Mooncrest Records. Dei gav ut albumet same året med nytt plateomslag. Det kom samstundes ut i USA på Big Tree Records. 

I 2006 gav Castle Music ut albumet på ny på ein dobbel CD med fleire ekstra spor frå radio- og TV-framføringar. 

## Innhald
Alle songane er tradisjonelle songar. 

* Spor 1-7 frå BBC «Folk on 1» 17. oktober 1970
* Spor 8-11 frå BBC «Stuart Henry Show» 4. februar 1971
* Spor 12-14 frå BBC «Top Gear» 27. mars 1971
* Spor 15-17 frå BBC TV (ukjend dato)

## Medverkande
*Maddy Prior - vokal, skeiar, tabor, tamburin
*Tim Hart - vokal, gitar, dulcimer
*Peter Knight - fiolin, mandolin, vokal, orgel, bass
*Ashley Hutchings - bass, vokal
*Martin Carthy - vokal, gitar, banjo, organ

;Produsent - Sandy Roberton

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Please to See the King|Please to See the King]]» frå ,  den 17. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Folkemusikaren Peter Knight

**Peter Knight** () er ein britisk folkemusikar. Han var tidlegare medlem i den britiske folkrockgruppa Steeleye Span. Han var fødd i London og lærte seg å spele fiolin og mandolin som barn, før han gjekk på Royal Academy of Music frå 1960 til 1964. Innspelingane til den irske felespelaren Michael Coleman inspirerte han til å delta på irske pubinnspelingar. Han slo seg saman med gitaristen og songaren Bob Johnson fram til 1970, då han vart med i Steeleye Span. Johnson vart sidan òg med i Steeleye Span i 1972.

I midten av 1970-åra var han i løynd medlem av The Wombles og spelte på *[[Top of The Pops]]* som Uncle Bulgaria. Han forlet Steeleye Span i 1977. Knight spelte sidan inn eit album med Johnson igjen. I 1980 kom han attende til Steeleye Span og spelte på alle albuma deira etter det fram til *Wintersmith*. I 2013 slutt han igjen i bandet.

## Diskografi (utanom Steeleye Span)

### Med Bob Johnson
* *[[The King of Elfland's Daughter]]* (1978)

### Solo
* *An Ancient Cause* (1998)
* *The Gemini Cadenza* (1998)
* *Too Late For Shadows* (2005)

### Med Danny Thompson
* *Peter Knight and [[Danny Thompson]]* (1995) Resurgence – RES108CD

### Maddy Prior
* *Ballads and Candles* (2000)

### Med Chris Leslie, Tom Leary, Ian Cutler, Phil Beer, Hugh Crabtree og Brian McNeill
* *Feast of Fiddles* (2002) (recorded live in 2001)
* *Nicely Wrong*
* *Still Live* (live 2006)

### Med Gigspanner (Peter, Vincent Salzfaas, Roger Flack)
* *Lipreading The Poet*
* *Doors At Eight* (live)
* «Layers of Ages» Released May 2015

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Folkemusikaren Peter Knight|Folkemusikaren Peter Knight]]» frå ,  den 17. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Ten Man Mop, or Mr. Reservoir Butler Rides Again

***Ten Man Mop or Mr. Reservoir Butler Rides Again*** er det tredje studioalbumet av Steeleye Span, spelt inn i september 1971. Det kom ut på det kortvarige selskapet Pegasus, og sidan på ny på Mooncrest same året. Det vart først gjeven ut i USA då Chrysalis Records kjøpte rettane til dei tre første albuma deira i 1975 og gav albuma ut på ny i både Storbritannia og USA. 

Songar som «Four Nights Drunk», «Marrowbones» og «Wee Weaver» er i røynda rein folkemusikk. Det var det siste albumet med det opphavlege medlemmet Ashley Hutchings. Han slutta i bandet i november 1971, like etter albumet var ferdig innspelt, dels fordi han meinte albumet gjekk for langt mot irsk musikk og bort frå engelsk musikk. Bandet vurderte òg å turnere i Amerika, noko Hutchings var motvillig til. 

Albumet byrjar med ei tilpassing av julesongen «Gower Wassail». «When I was on Horseback» er ein av dei få folkevisene som har eit alternativt liv som ein bluessong, stundom kjend som «Six White Horses». Det finst òg ein irsk variant av ein melodi inspirert av «Streets of Laredo» og «St. James Infirmary Blues». Den siste songen, «Skewball», har eit effektivt kontrapunkt mellom ein banjo og ein elektrisk gitar. 

Albumet var kjend for å ha eit teksturert, dobbeltfalsa omslag i originalutgåva. Dette vart betalt for av bandet sjølv, men det kosta meir å trykkje omslaget enn albumet vart selt for, så bandet tapte pengar kvar gong albumet vart selt. Det kom slik på både Pegasus og Mooncrest, men ingen av dei nyare utgjevingane hadde dette omslaget. 

Ein «mop» i tittelen er eit omgrep nytta i mellomalderen for ein jobbmarknad, der arbeidarar kunne kome for å sjå etter arbeid. Songen «Copshawholme Fair» på debutalbumet til bandet, handlar om ei slik marknad. Ideen var at bandet var arbeidslause og arbeidssøkjande. 

Fotografiet på omslaget vart teken av John Benjamin Stone kring 1900. Det vart kalla «'Sippers' and 'Topers'», og er ein av to landsbybuarar ved Bidford Mop, ein årleg marknad i Michaelmas i landsbyen Bidford-on-Avon i Warwickshire. 

## Bonusspor
Då Castle Music gav ut *Ten Man Mop...* på ny i 2006, kom det med mange bonusspor. På den første plata inkluderte desse «General Taylor» og tre versjonar av Buddy Holly-songen «Rave On!». På den andre plata var ei innspeling frå *Radio One in Concert with John Peel* frå 26. september 1971. 

## Innhald

## Medverkande
*Maddy Prior - vokal, skeier, tabor
*Tim Hart - vokal, dulcimer, gitar, orgel, 5-strengs banjo, mandolin
*Peter Knight - fele, tenor-banjo, mandolin, vokal, pauker
*Ashley Hutchings - bassgitar
*Martin Carthy - vokal, gitar, orgel

;Teknisk
*Produsent: Sandy Roberton

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ten Man Mop, or Mr. Reservoir Butler Rides Again|Ten Man Mop, or Mr. Reservoir Butler Rides Again]]» frå ,  den 17. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Verdscupen i alpine greiner 1983/Kvinner

**Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1983**-sesongen tok til 7. desember 1982 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 20. mars 1983 i Furano i Japan. Turneringa omfatta 26 renn og 30 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 9 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 2 super-g-renn, 8 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn. Dei to suger-g-renna var dei aller fyrste i verdscup-samanheng.

Tamara McKinney frå USA vann FIS-premien, framom Hanni Wenzel frå Liechtenstein og sveitsiske Erika Hess i den totale verdscup-turneringa.

## Samanlagt

### Slalåm

### Storslalåm/Super-G

### Utfor

### Kombinasjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpiner Skiweltcup 1982/83|Alpiner Skiweltcup 1982/83]]» frå ,  den 17. april 2019.*  
 
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Raudkål

**Raudkål** er ei form for hovudkål der blada er raudlege eller lilla på farge. Eit vitskapleg namn som blir bruka på varieteten er *Brassica oleracea capitata rubra*. 

Blada får fargen sin frå antocyanin, som raudkål inneheld meir av enn andre kåltypar. Graden av pigment varierer med pH-verdien i jorda kålet veks i. I sur jord blir blada meir raudlege, i nøytrale blir dei meir lilla, medan i basisk jord blir kålet meir grøn-gult på farge. Safta frå kålet kan brukast som 
ein heimelaga pH-indikator som blir raud i sure og grøn-gul i basiske løysingar.
Bladnervene og stilken til raudkål er kvite på farge.

Kåltypen har ein mild smak. Ein kan eta rå finskore bitar i salat, koka, dampa, steika eller stua det. Kålet kan også fyllast eller syltast. Det passar godt til å laga surkål.

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Red cabbage|Red cabbage]]» frå ,  den 18. april 2019.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Savoykål

**Savoykål** er ei form for hovudkål der blada er meir krusete og ligg mindre tett enn på vanleg kvitkål. Kåltypen har namn etter Savoie i Frankrike, der han oppstod. Eit vitskapleg namn som blir bruka på varieteten er *Brassica oleracea sabauda*.

Savoykål har mørkgrøne blad og tjukke, gulkvite bladnervar.

Kåltypen har ein mild smak, og kan etast rå. Han kan også behandlast på same måte som vanleg hovudkål.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Henrik Anton Heltberg

**Henrik Anton Heltberg** () var ein norsk pedagog.

I 1846 oppretta han ein toårig latinskule kalla *[[Heltbergs studentfabrikk]]*. Han hjelpte elevar som av ulike grunner hadde slite med å koma seg vidare. Blant elevane hans finn ein namn som Bjørnson, Ibsen, Lie og Vinje. Bjørnson nemer han i diktet «Gamle Heltberg». 

Arne Garborg gjekk òg på studentfabrikken, men opplevde ikkje sjølv læraren. Heltberg var likevel førebilete for den geniale latinskulelæraren i Garborg sin roman *[[Bondestudentar]]* (1883).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henrik Anton Heltberg|Henrik Anton Heltberg]]» frå ,  den 19. april 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Henrik Heltberg i *Norsk biografisk leksikon*
Below the Salt

***Below the Salt*** er det fjerde studioalbumet til Steeleye Span og det første etter dei fekk kontrakt med selskapet Chrysalis. Bandet blandar musikk frå mellomalderen med britisk folkrock. Bob Johnson og Rick Kemp spelte med bandet for første gongen på dette albumet. No hadde Ashley Hutchings slutta i bandet, og Tim Hart og Maddy Prior var dei einaste originale medlemmane som var att.

Albumet vart spelt inn i mai og juni 1972 i Sound Techniques i Chelsea i London. Songane vart valde ut av Hart og Prior, men det var Johnsom som føreslo å spele julehitten deira, «Gaudete». Dei produserte albumet på eiga hand, etter at dei ikkje klarte å finne ein erstattar for Sandy Roberton, som hadde produsert dei førre albuma.

«Gaudete» vart den første hitten til bandet og nådde 14. plassen på den britiske singellista. For å gje eit inntrykk av at korsongarane nærma seg og så forsvann bort, nytta dei ei lang inntoning og uttoning på albumet. Singelutgåva hadde ikkje desse inn- og uttoningane.

Sjølve albumet nådde 43. plassen på den britiske albumlista.

## Innhald
Alle songane på albumet er tradisjonelle, tilpassa av Steeleye Span.

## Medverkande
*Maddy Prior - vokal
*Tim Hart - vokal, appalachian dulcimer, gitar
*Peter Knight - fiolin, bratsj, mandolin, banjo, piano, vokal
*Rick Kemp - bass, tromme, vokal
*Bob Johnson - gitar, vokal

;Teknisk
*Produsent: Steeleye Span, Jerry Boys 
*Lydteknikar: Jerry Boys
*Design og kunstnarisk leiar - Grahame Berney
*Notat i omslaget - Tim Hart
*Fotografi: Harri Peccinotti

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Below the Salt|Below the Salt]]» frå ,  den 18. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Verdscupen i alpine greiner 1983/Menn

**Verdscupen i alpine greiner for menn i 1983**-sesongen tok til 5. desember 1982 i Pontresina i Sveits og vart avslutta 20. mars 1983 i Furano i Japan. Turneringa omfatta 32 renn og 37 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 11 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 3 super-g-renn, 11 utforrenn og 5 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Phil Mahre frå USA sikra seg FIS-premien for tredje gong i rad, medan svenske Ingemar Stenmark vart andremann og Andreas Wenzel frå Liechtenstein kom på tredjeplassen i den totale verdscup-turneringa.

## Samanlagt

### Slalåm

### Storslalåm/Super-G

### Utfor

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpiner Skiweltcup 1982/83|Alpiner Skiweltcup 1982/83]]» frå ,  den 17. april 2019.*  
 
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Bob Johnson

**Robert Johnson** () er ein britisk gitarist. Han var tidlegare medlem i det britiske folkrockbandet Steeleye Span frå 1972 til 1977, og igjen frå 1980 til 2001.

Johnson spelte akustisk og elektrisk gitar og song på albumet til Roger Nicholson i 1972, *Nonesuch for Dulcimer*, då omtalt som Robert Johnson. Han vart så medlem av det engelske folkrockbandet Steeleye Span i 1972, etter å ha blitt kjend med spelemannen Peter Knight. 

Johnson spelte på det fjerde albumet til gruppa, *[[Below the Salt]]*, der han song solovokal på songen «King Henry». I lag med «King Henry» introduserte han mange av dei meir kjende songane deira, som «Thomas the Rhymer», «Alison Gross», «Long Lankin» og «Gaudete».

Trass i at han song på fleire av songane deira, var han eit noko mindre viktig medlem i bandet. Johnson slutta i Steeleye Span for ei stund i 1977 for å arbeide på eit konseptalbum, *[[The King of Elfland's Daughter]]*, i lag med Peter Knight. Han kom attende i 1980 for å spele inn *[[Sails of Silver]]*. Etter Tim Hart slutta i bandet i 1980, vart Johnson den einaste gitaristen i bandet og tok ei viktigare rolle. 

På grunn av helsa si, slutta Johnson i Steeleye Span i 2000, men kom attende året etter for å spele inn *[[Present--The Very Best of Steeleye Span]]*. Han kunne derimot ikkje vere på turnéar og vart errstatta av Ken Nicol. Han har likevel vore involvert i bandet og har skrive somme songar og sunge på seinare studioalbum, som *[[Wintersmith av Steeleye Span|Wintersmith]]* i 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Johnson|Bob Johnson]]» frå ,  den 18. april 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*