open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Costa

**Francisco José Rodrigues da Costa** (), kjend som **Costinha**, er ein portugisisk fotballspelar frå Lisboa. Han var med å vinne UEFA-cupen 2003 og Meisterligaen 2004 for FC Porto. I Fotball-EM 2004 spelte han på Portugals lag som tapte finalen 0-1 mot Hellas. Costinha var ein taklingssterk defensiv midtbanespelar.

### Klubbspel
Costinha var aktiv  i lågare divisjonar i det portugisiske seriesystemet til 1997. Han fekk då kontrakt med den franske storklubben AS Monaco og spelte i fransk fotball til 2001, med siger i seriemeisterskapen 2000 som høgdepunkt. Etter å ha vorte overført til FC Porto fekk Costinha vere med på fleire suksessrike sesongar. Våren 2003 deltok han då Porto slo skotske Celtic med 3-2 i UEFA-cupfinalen, samstundes som han og klubben hans sigra i såvel serien og den nasjonale cupmeisterskapen. Eit år seinare forsvarte Porto seriemeisterskapen, før suksessen toppa seg med meisterligatriumf i Gelsenkirchen, der hans tidlegare klubb Monaco vart påført eit 3-0-tap. Sommaren 2005 gjekk turen til Dynamo Moskva, der Costinha gjorde ein dårleg figur. I 2006/07 var han i teneste hos Atlético Madrid. Perioden 2007-10 var han solid plassert mellom reservane i italienske Atalanta.

### Landslagsspel
Costinha deltok i 53 landskampar for Portugal i temmeleg nøyaktig åtte år frå oktober 1996. Han spelte for landslaget både under EM 2000 i Nederland og Belgia, EM i fotball 2004 i heimlandet og i VM i fotball 2006 i Tyskland. Under europameisterskapen på heimebane tok Portugal seg til finalekamp mot Hellas. I ein sjansefattig finale skåra Hellas det einaste målet, dermed måtte Costinha og lagkameratane nøye seg med sølvmedaljar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Costinha|Costinha]]» frå ,  den 24. april 2020.*  
 
*eu-football
Sirup

**Sirup** (seint norrønt *sirop* av arabisk *sharab*, 'drikk', via latin) er ei seig løysning av sukker i vatn som ein kan bruka til mat, drikke, fôr eller til å gje medisinar. Sirup er gjerne gul eller brun på farge.

## Typar

* Etesirup er danna frå sukkerrøyr som eit biprodukt når ein raffinerer sukker. Inneheld hovudsakleg sukrose og noko invertsukker.
* Glukosesirup eller stivelsessukkersirup er av stive frå potet eller mais. Inneheld glukose, maltose og dekstrin. Maissirup (*corn syrup*) er mykje brukt i USA.
* Invertsukkersirup er danna ved at ein varmar opp ei løysing av raffinert sukker med fortynna syrer. Inneheld  glukose og fruktose.
* Lønnesirup (*maple syrup*) er laga av sevje frå visse lønnetre.

Som farmasøytisk preparat kan sirup innehalda løyste stoffer eller droge-uttrekk.

## Kjelder
Ishockey under Vinter-OL 1968

**Ishockey under [[Vinter-OL 1968]]** vart arvikla i tida frå 4. til 17. februar 1968 i Grenoble.  Kampane vart avvikla på Palais des Sports, eit stadion med plass til 12&nbsp;000 tilskodarar. Sovjetunionen tok gull, Tsjekkoslovakia sølv og Canada bronse.

## Turneringa
14 land deltok i ishockeyturneringa. Fem av dei var på førehand klar for gruppespelet om medaljane, tre av seks andre land kvalifiserte seg til dette meisterspelet gjennom ein utslagskamp. Taparane av dei tre utslagskampane og dei tre siste deltakarlanda møttest så i eit gruppespel som avgjorde plasseringane 9-14. Noreg tapte sin utslagskamp mot Aust-Tyskland og enda etter plasseringskampane på 11. plassen.

## Meisterspelet
 

### Sovjetunionen sitt meistermannskap
Målvakter: Viktor Konovalenko, Viktor Singer 
Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Viktor Kuzkin, Vitalij Davidov, Igor Romisjevskij, Viktor Blinov, Oleg Zajtsev 
Løparar: Vjatsjeslav Starsjinov, Anatolij Firsov, Venjamin Aleksandrov, Jurij Moisejev, Viktor Polupanov, Jevgenij Zimin, Vladimir Vikulov, Boris Majorov, Anatolij Jonov, Jevgenij Misjakov.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olympische Winterspiele 1968/Eishockey|Olympische Winterspiele 1968/Eishockey]]» frå ,  den 24. april 2020.*
Svenska skidspelen 1957

**Svenska skidspelen 1957** vart avvikla i Skellefteå frå 8. til 10. februar 1957.

## Menn
### 15 km



Dato: 10. februar

### 30 km



Dato: 9. februar

### Kombinert



Dato: 8./9. februar

### Hopprenn



Dato: 10. februar

## Kvinner
### 10 km



Dato: 10. februar

## Kjelder
*Sandefjords Blad 11. februar 1957
DS «Algol»

**DS «Teutan»** (kallesignal MLHG) var eit dampskip bygt i 1896 som lasteskip for Mersey Steam Ship Co. i Liverpool. I 1900 vart skipet svensk og fekk namnet «Dania», før det i 1915 vart kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og fekk namnet «Algol». I 1917 vart det skoten i senk av ein tysk ubåt i Nordsjøen. 

## Historie
Skipet vart bygt ved J. Scott & Co. i Kinghorn i Skottland og vart levert i 1896 til Mersey Steam Ship Co. i Liverpool. Alt året etter vart det selt til  General Steam Nav. Co. i London. I juli 1900 kjøpte Fornyade Ångfartygs skipet og det vart omdøypt DS «Dania».

I mai 1915 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab skipet for 331&nbsp;976 kroner. Den 10. mars 1917 var skipet på reise over Nordsjøen frå Newcastle til Bergen med kol då det vart søkkt av den tyske ubåten «U 81», ført av oberstløytnant Raimund Weisbach. Heile besetninga på 18 personar omkom. Korleis dette gjekk føre seg er ukjend. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 988 brt, 498 nrt og lasteevna var 1748 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 2&nbsp;506&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Richardsons, Westgarth & Co i Middlesborough. Dette gav ei yting på 700 iHk (indikerte hestekrefter) og 700 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Alex St. Clair

**Alex St. Clair** () var ein USA-amerikansk musikar. 

Han var i to periodar gitarist for Captain Beefheart og gjekk på skule samstundes med Frank Zappa og Beefheart på Antelope Valley High School i Lancaster i California, der St. Clair spelte trompet og Zappa spelte trommer. Dei kjøpte begge sine første gitarar omtrent samstundes. 

St. Clair vart med i det første bandet sitt, The Omens, kring 1959. Vliet (Beefheart) song stundom i dette bandet. St. Clair tok seg arbeid kring Lake Tahoe i 1964. Han kom attende til Lancaster i 1965 og slo seg saman med Doug Moon, Jerry Handley og Terry Wimberley i eit bluesband. Etter at Vliet vart invitert til å syngje med dei og Vic Mortensen vart med som trommeslagar, vart den første utgåva av The Magic Band skipa. Det var på denne tida at Snouffer endra namnet sitt til St. Clair og Vliet endra sitt til Van Vliet. 

St. Clair spelte på dei to første albuma til bandet, *[[Safe as Milk]]* (1967) og *[[Strictly Personal]]* (1968). Han slutta i gruppa i juni 1968 etter han var skuffa både musikalsk og økonomisk etter ein mislukka turné i Europa. Bill Harkleroad tok plassen hans i bandet. St Clair kom attende til gruppa i 1973 for Clear Spot-turneen og han spelte på albumet *[[Unconditionally Guaranteed]]* i 1974, før han igjen slutta. before leaving again.

St. Clair byrja i bandet Denny King's Boogie Band og spelte på albumet deira *Evil Wind Blowing*. Han kom så attende til The Magic Band etter at Winged Eel Fingerling slutta, og var med dei på ein turné, før han igjen slutta på grunn av økonomiske problem. 

St. Clair omkom av hjarteinfarkt i heimen sin i 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alex St. Clair|Alex St. Clair]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Minneord av Steve Froy
Samuel Hoffman

**Samuel J. Hoffman** () var ein amerikansk theremin-spelar.

14 år gammal byrja han å spele fiolin som profesjonell musikar i New York City. Under scenenamnet Hal Hope leia han band på nattklubbar. Innan 1936 hadde han byrja å spele  theremin og vart kjend for dette. 

I 1941 flytta Hoffman til Los Angeles, der han oppretta ei lækjarkontor og hadde lite tid til musikk. Men sidan han var den einaste thermein-spelaren i Local 47 i Musikarunionen, vart han oppringd i 1945, då komponisten Miklos Rosza ønskte å bruke ein theremin i filmen *[[filmenSpellbound (1945)|Spellbound]].*  Hoffman byrja å spele under sitt verkeleg namn, men vart ofte kalla «Doctor».  Etter filmen vart ein suksess, vart han spurt om å spele i mange filmar, som *[[filmen The Day the Earth Stood Still (1951)|The Day the Earth Stood Still]]* (1951). Han var etterspurt for skrekk- og science fiction-filmar til slutten av 1950-åra. 

Seint i 1940-åra spelte han inn tre album med bandleiaren Les Baxter. Desse var føregangarar til exotica. Dei påverka òg Sun Ra, som spelte inn ein komposisjon frå *[[Perfume Set to Music]]* på den første plata hans, *[[Jazz by Sun Ra]].* Ei av dei siste innspelingane til Hoffman vart gjort i 1967 då han spelte på to songar på albumet *[[Safe as Milk]]* av Captain Beefheart and his Magic Band.

Hoffman døydde av eit hjarteinfarkt 6. desember 1967. 

## Diskografi
**[[Music Out of the Moon]]* (1947)
**[[Perfume Set to Music]]* (1948)
**[[Music for Peace of Mind]]* (1949)

Desse albuma er sett saman og ommastra på *Waves in the Ether: The Magical World of the Theremin (2004).*

## Filmar
**[[filmen Spellbound (1945)|Spellbound]]* (1945)
**[[filmen The Lost Weekend|The Lost Weekend]]* (1945)
**[[filmen The Spiral Staircase (1946)|The Spiral Staircase]]* (1945)
**[[filmen The Red House|The Red House]]* (1947)
**[[filmen The Pretender|The Pretender]]* (1947)
**[[Road to Rio]]* (1947)
**[[filmen Raw Deal (1948)|Raw Deal]]* (1948)
**Let's Live a Little* (1948)
**[[filmen Impact (1949)|Impact]]* (1949)
**[[She Shoulda Said No!]]* (1949)
**Oriental Evil* (1950)
**[[Rocketship X-M]]* (1950)
**[[filmen Fancy Pants|Fancy Pants]]* (1950)
**Let's Dance* (1950)
**[[The Thing from Another World]]* (1951)
**[[filmen The Day the Earth Stood Still (1951)|The Day the Earth Stood Still]]* (1951)
**[[Phantom from Space]]* (1953)
**[[It Came from Outer Space]]* (1953)
**[[The 5,000 Fingers of Dr. T]].* (1953)
**[[Project Moon Base]]* (1953)
**[[The Mad Magician]]* (1954)
**[[Day the World Ended]]* (1955)
**Please Murder Me* (1956)
**[[filmen The Ten Commandments (1956)|The Ten Commandments]]* (1956)
**[[Our Mr. Sun]]* (1956)
**Voodoo Island* (1957)
**[[The Delicate Delinquent]]* (1957)
**[[Earth vs. the Spider]]* (1958)
**[[Billy the Kid versus Dracula]]* (1966)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Samuel Hoffman|Samuel Hoffman]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Theremin

Ein **theremin** er eit elektronisk musikkinstrument kontrollert utan fysisk kontakt av ein thereminist (utøvar). Instrumentet er kalla opp etter oppfinnaren, Léon Theremin, som tok patent på apparatet i 1928.

Instrumentet kontrolleiningar består vanlegvis av to metallantenner som vert påverka av den relative plasseringa til hendene til utøvaren og kontrollerer oscillatorar for frekvens (tonehøgda) med den eine handa og amplitude (lydvolum) med den andre. Dei elektriske signala frå therminen vert forsterka og sendt til ein høgtalar. 

Lyden av instrumentet vert ofte assosiert med skumle situasjonar. Derfor er thereminen ofte brukt i filmmusikk som i Miklós Rózsa sin *[[filmen Spellbound (1945)|Spellbound]]* og *[[filmen The Lost Weekend|The Lost Weekend]]*, Bernard Herrmann sin *[[filmen The Day the Earth Stood Still (1951)|The Day the Earth Stood Still]]* og Justin Hurwitz sin *[[filmen First Man|First Man]]*, i tillegg til kjenningsmelodiar i fjernsynsseriar som *[[Midsomer Murders]]*. Thereminen er òg blitt nytta i konsertmusikk (særskild avantgarde og i nymusikk), og meir populære sjangrar som rock.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Theremin|Theremin]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

* Music From The Ether
* ThereminWorld.com
Russ Titelman

**Russ Titelman** () er ein USA-amerikansk plateprodusent og låtskrivar. Han har vunne tre Grammyprisar. Den første fekk han som produsent for Steve Winwood-songen «Higher Love», og den andre og tredje for Eric Clapton-albuma *[[Journeyman av Eric Clapton|Journeyman]]* og *[[Unplugged av Eric Clapton|Unplugged]]*. Titelman produserte òg Clapton-albumet *[[24 Nights]]* i 1990 og bluesalbumet *[[From the Cradle]]* frå 1994.

## Utvald arbeid som produsent
**[[Randy Newman]]**
* *[[Sail Away av Randy Newman|Sail Away]]* (1972)
* *[[Good Old Boys av Randy Newman|Good Old Boys]]* (1974)
* *[[Little Criminals]]* (1977)
* *[[Born Again av Randy Newman|Born Again]]* (1979)
* *[[Trouble in Paradise av Randy Newman|Trouble in Paradise]]* (1983)

**[[Ry Cooder]]**
* *[[Paradise and Lunch]]* (1974)

**[[James Taylor]]**
* *[[Gorilla av James Taylor|Gorilla]]* (1975)
* *[[October Road]]* (2002)

**[[George Harrison]]**
* *[[George Harrison av George Harrison|George Harrison]]* (1979)

**[[Rickie Lee Jones]]**
* *[[Pirates av Rickie Lee Jones|Pirates]]* (1981)

**[[Rufus and Chaka Khan]]**
* *[[Stompin' at the Savoy – Live]]* (1983)

**[[Steve Winwood]]**
* *[[Back in the High Life]]* (1986)

**[[Brian Wilson]]** 
* *[[Brian Wilson av Brian Wilson|Brian Wilson]]* (1988)

**[[Chaka Khan]]**
* *[[CK av Chaka Khan|CK]]* (1988)

**[[Eric Clapton]]**
* *[[Journeyman av Eric Clapton|Journeyman]]* (1989)
* *[[Unplugged av Eric Clapton|Unplugged]]* (1992)

**[[Meat Loaf]]**
* *[[The Very Best of Meat Loaf]]* (sporet: «Is Nothing Sacred») (1998)

**[[Cyndi Lauper]]**
* *[[At Last av Cyndi Lauper|At Last]]* (2003)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Russ Titelman|Russ Titelman]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Richard Perry

**Richard Perry** () er ein USA-amerikansk plateprodusent. Perry byrja som artist då han var voksen, men vart tidleg i karrieren ein suksessrik og populær produsent med over eit dusin gullplater å vise til. Frå 1978 til 1983 dreiv han sitt eige plateselskap, Planet Records, som gav ut ei rekkje hittar med hovudartisten The Pointer Sisters. Etter Planet vart selt til RCA Records, heldt Perry fram arbeidet i musikkindustrien som sjølvstendig produsent. Rekkja hitinnspelingar strekte seg inn i 2000-åra med populære innspelingar for mellom andre Rod Stewart og Carly Simon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Perry|Richard Perry]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Bob Krasnow

**Robert Alan «Bob» Krasnow** () var ein USA-amerikansk platedirektkør og entrepenør som hadde ein lang og suksessrik karriere i musikkindustrien. Han skipa Blue Thumb Records, og vart seinare styreleiar i Elektra Records, og var med å skipe Rock and Roll Hall of Fame.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Krasnow|Bob Krasnow]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hank Cicalo

**Hank Cicalo** () er ein amerikansk lydteknikar som har vore aktiv i over femti år. Blant artistane Cicalo spelte inn finn ein The Monkees, Carole King, Barbra Streisand og George Harrison.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hank Cicalo|Hank Cicalo]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Gary Marker

**Gary «Magic» Marker** () var ein USA-amerikansk bassgitarist og lydteknikar, mest kjend for arbeidet sitt med forskjellige psykedeliske rockeband i 1960-åra.

Som bassist var han medlem av Rising Sons frå 1964 til 1966, i lag med Ry Cooder og Taj Mahal. På denne tida vart han ven med Don Vliet, betre kjdn som Captain Beefheart. Han spelte med Beefheart and the Magic Band ved fleire høve, men var aldri fast medlem i bandet. Marker var involvert i innspelinga kring *[[Safe as Milk]]*, men ingenting av det han spelte på kom med på den endelege utgåva. 

To andre band han har vore involvert i er The Jazz Folk og The New World Jazz Company. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gary Marker|Gary Marker]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Electricity av Captain Beefheart

«**Electricity**» er ein song av Captain Beefheart og Magic Band frå 1967 på albumet *[[Safe as Milk]]*. Beefheart hevda at selskapet han og bandet hans hadde kontrakt med, A&M Records, droppa dei etter at medeigaren Jerry Moss høyrde songen og meinte han var «for negativ» for tenåringsdottera hans. Då dei spelte inn den endelege versjonen for albumet, øydela vokalen til Beefheart mikrofonen.

## Mottaking
Kritikarar har sagt at songen syner mange av dei seinare kjennemerka ved vokalen til Beefheart, som den forvrengde vokalen. Gitaristen Doug Moon skildrar songen som «hint om det som kom til å kome.» Kritikarar har òg skildra thereminen på songen som ein «spøkjelsesaktig theremin på ein mest foruroligande måte.» I boka *Riot on Sunset Strip: Rock 'n' Roll's Last Stand in Hollywood*, er «Electricity» sagt å vere ein «særs uvanleg bluessong».

## Historie
Medan Beefheart spelte «Electricity» som oppvarming ved Fantasy Fair and Magic Mountain Music Festival i Mt. Tamalpais i 1967 stoppa hans ongen, retta på slipset, og vandra av scenen der han falt med andletet først i graset. Han hevda seinare at han såg ei jente i publikum som var til ein gullfisk. Dette gjorde at gitaristen Ry Cooder like etter slutta i The Magic Band fordi han ikkje orka at Beefheart var så uføreseieleg.

## Andre versjonar
På luksusutgåva av Sonic Youth sitt *[[Daydream Nation]]*, frå 2007 vart denne songen med, opphavleg spelt inn i 1988 for eit hyllestalbum til Captain Beefheart på Imaginary Records kalla *[[Fast 'n' Bulbous – A Tribute to Captain Beefheart]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Electricity (Captain Beefheart song)|Electricity (Captain Beefheart song)]]» frå ,  den 24. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

 

## Bakgrunnsstoff
*
Jeff Cotton

**Jeffrey Ralph Cotton** () er ein USA-amerikansk rockegitarist, kjend som medlem av Captain Beefheart and the Magic Band.  Cotton vart først kjend som gitarist i lag med Merrell and the Exiles, som hadde eit par lokale hittar i 1964 i Los Angeles-området. Han vart så med i Blues in a Bottle, med dei andre framtidige Magic-medlemmane Mark Boston, Bill Harkleroad og John French. Han vart henta inn i The Magic Band i 1967 som erstattar for Ry Cooder.

Cotton spelte slidegitar på konertane deira, og på albuma *[[Strictly Personal]]*, *[[Mirror Man av Captain Beefheart|Mirror Man]]* og *[[Trout Mask Replica]]*. For dette fekk han scenenamnet **Antennae Jimmy Semens**.Han slutta i The Magic Band i 1970 etter å ha blitt angripen av den midlertidige trommeslagaren Jeff Bruschell under ein «gruppesamtale» og braut eit ribbein, men dette var truleg berre dropen i begeret, sidan han hadde opplevd åtte månadar med øvingar for *[[Trout Mask Replica]]* der Beefheart eksperimenterte på gruppa med å ta frå dei søvn, mat og utøve fysisk vald for å bryte ned den mentale tilstanden deira. I 1971 gjekk han inn i bandet MU, som han spelte inn nokre album med. 

## Diskografi

### med [[Captain Beefheart|Captain Beefheart & His Magic Band]]
* *[[Strictly Personal]]* (1968)
* *[[Trout Mask Replica]]* (1969)
* *[[Mirror Man av Captain Beefheart|Mirror Man]]* (1967, gjeve ut 1971)

### med [[musikkgruppa MU|MU]]
* *MU* (1971)
* *The Last Album* (1974, gjeve ut 1981)
* *Children of the Rainbow* (1974, gjeve ut 1985)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeff Cotton|Jeff Cotton]]» frå ,  den 25. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Willy van de Kerkhof

**Wilhelmus Antonius van de Kerkhof**, nemnd **Willy van de Kerkhof**, () er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar, kjend for sine mange år som midtbanespelar i PSV Eindhoven og på Nederlands landslag. Også tvillingbroren René van de Kerkhof var landslagsspelar. 

### Klubbspel
Kerkhof spelte 1970-73 på FC Twente. Resten av si tid som aktiv tente han PSV Eindhoven, der han perioden 1974-78 var med på å vinne den nasjonale cupturneringa to gongar og seriemeisterskapen tre gongar. Dei suksessrike åra vart avslutta med triumf i UEFA-cupen 1978. Deretter venta ti sesongar utan pokalfangst, heilt til han la opp i 1988.

### Landslagsspel
Kerkhof fekk sin landslagsdebut 5. juni 1974 og fekk plass i VM-troppa 1974, utan å få speletid i meisterskapen. Under Fotball-VM 1978 i Argentina spelte han alle kampane då Nederland tok seg til VM-finale, ein kamp som etter ekstraomgangar enda med siger 3-1 for arrangørlandet. Kerkhof deltok i 63 landskampar, den siste i oktober 1985. Han skåra fem mål for Nederland.

### Merittar
*Vinnar av UEFA-cupen: 1978 med PSV Eindhoven
*Nederlandsk seriemeister: 1975, 1976, 1978 med PSV Eindhoven
*Nederlandsk cupmeister: 1974 og 1976 med PSV Eindhoven
*VM-sølv: 1974 og 1978 for Nederland
*EM-bronse: 1976 for Nederland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Willy van de Kerkhof|Willy van de Kerkhof]]» frå ,  den 25. april 2020.*  
 
*eu-football
Lambertseter stadion

**Lambertseter stadion** er eit idrettsanlegg på Lambertseter i Oslo. Sjølve stadionet er kjøpt og eigt av Bydel Nordstrand.  

Lambertseter stadion vart brukt som hovudfotballbane og friidrettbane for Oslo medan Bislett stadion vart renovert i 2004. Det er tidlegare brukt av Mercantile Ski- og Fotballklubb og Fotballklubben Manglerud Star Oslo til heimekampane deira. I dag vert det brukt som heimefotballbane for Lambertseter Idrettsforeining og andre lag, ved at dei søkjer til Oslo kommune. Lambertseter stadion er tredjevalet til treningsstadion for Noregs herrelandslag i fotball (etter Ullevaal Stadion og Bislett stadion). Dei trena der seinast i 2007. 

## Fasilitetar
Rundt fotballbanen er det ein gymmertløpebane. Stadionet har ingen klubbhus, men garderobane til Lambertseter Idrettsforeining kan brukast. Stadionet har berre ståplassar på den eine langsida av banen. Det har også eit kommentatorhus, høgtalarar og lyskastarar. 

## Tidlegare idrettsarrangement

### Skøyter
Banen vart brukt av Lambertseter Skøyteklubb frå 1968 til 1986 og har følgjande banerekordar med skøyteløp: 

### Friidrett
Lambertseter stadion har òg vorte brukt til større arrangement i friidrett. Clean Air Game sitt arrangement i 2018 gav to - eller eigenleg fem - norske rekordar. Lene Retzius betra norgesrekorden i stavsprang heile tre gongar og enda på 4,50 meter, medan Eivind Henriksen betra rekorden i sleggekast to gongar og enda med ei notering på 76,66 meter.

## Bilete

Fil:Lambertseter3.JPG|Stadionbilete teke frå akebakken «gris'ern»
Fil:Lambertseter10.JPG|Løpebane og tribune på stadionet, til høgre i biletet
Fil:Lambertseterstadion.jpg|Bilete av stadion teke frå grusbanen


## Referansar
Vladimir Vikulov

**Vladimir Ivanovitsj Vikulov** () var ein sovjet-russisk ishockeyspelar frå Moskva som i tida 1966-75 vann sju VM-gull og to OL-gull med Sovjetunionen sitt sigerrike landslag.

Frå 1966 til -71 var Vikulov årleg med på å verte verdsmeister for Sovjetunionen. Både i 1968 og 1972 vart han olympisk meister, men under Ishockey-VM 1971 måtte han og lagkameratane nøye seg med sølv. Etter å ha vorte vraka frå to verdsmeisterskap, fekk Vikulov plass i troppa til Ishockey-VM 1975. Der vann han sitt sjuande VM-gull og han fekk plass på All Star Team. Vikulov spelte 195 landskampar og skåra 109 mål. Han var vengspelar.

Vikulov gjorde teneste i CSKA Moskva frå 1963 til 1979. Gjennom desse åra vart han sovjetmeister ti gongar; fyrste gong i 1966 og siste gong i 1979.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wladimir Iwanowitsch Wikulow|Wladimir Iwanowitsch Wikulow]]» frå ,  den 25. april 2020.*
Øvre-Ål Toneakademi

**Øvre-Ål Toneakademi** er det sjette studioalbumet til Stein Torleif Bjella, utgjeve i 2020. Låta *Mitt namn er Stein* vart sleppt som singel den 20. mars før albumet kom den 24. april. 

Etter å ha brukt Bård Ingebrigtsen som produsent på dei to førre albuma har Bjella for dette albumet gått attende til Kjartan Kristiansen, som også produserte dei tre fyrste albuma hans. I tillegg til Bjella på song og gitar, spelar Geir Sundstøl (shankargitar, cümbüs, dobro, xylofon, klokkespel med meir), Kenneth Kapstad (trommer), og Eirik Øien (bass) på plata.  Mari Persen har arrangert stryk og horn.

Albumet fekk god omtale i mellom andre Dagbladet og på NRK då det vart gjeve ut. 

## Sporliste
# Sundre city (5:23)
# Ekkel fisk (4:24)
# Mitt namn er Stein (2:58)
# Følsom person blues (4:36)
# Fødd på eit fjell (2:52)
# Min kjære og ven (4:32)
# Frisøren i sentrum (4:15)
# E likte deg (3:57)
# Fiskesangen (4:05)
# Fortapt spelemann (4:43)
Alle songane er skrivne av Bjella utanom *Fødd på eit fjell* som er skriven av Ole Paus.

## Kjelder
Rockette Morton

**Rockette Morton** () er ein amerikansk musikar, mest kjend som bassist og gitarist for Captain Beefheart og The Magic Band i 1960- og 1970-åra. 

## Karriere
I 1963, etter han flytta til Lancaster i California, vart Boston med det framtidige Magic Band-medlemmet Bill Harkleroad (òg kjend som Zoot Horn Rollo) i eit band kalla B.C. & the Cavemen. 

Han fekk kallenamnet «Rockette Morton» av Captain Beefheart etter han vart medlem i The Magic Band. Morton spelte på fem av albuma til Beefheart: *[[Trout Mask Replica]]* (produsert av Frank Zappa i 1969), *[[Lick My Decals Off, Baby]]* (1970),  *[[The Spotlight Kid]]* (1972), *[[Clear Spot]]* (1972) og *[[Unconditionally Guaranteed]]* (1974). Han spelte opphavleg bass, men byta til rytmegitar etter den tidlegare Little Feat-bassisten Roy Estrada kom med i bandet.

I boka *Lunar Notes: Zoot Horn Rollo's Captain Beefheart Experience* fortalte gitaristen Bill Harkleroad om kranglar mellom Beefheart og medlemmar i bandet. Dette førte til at dei vart oppløyste i 1974, då Rockette Morton slutta for å skipe Mallard i lag med bandkollegaene John French, Bill Harkleroad og Art Tripp. Mallard gav ut to album, *[[Mallard av Mallard|Mallard]]* (1975) og *In a Different Climate* (1976). Etter dette bandet vart oppløyst heldt Morton fram i ulike band som gitarist og bassist. 

Morton gav ut eit soloalbum, *Love Space*, i 2003. Det vart spelt inn i musikkstudioet hans i Aiken i Sør-California. 

## Diskografi

### Captain Beefheart and the Magic Band
**[[Trout Mask Replica]]* (1969)
**[[Lick My Decals Off, Baby]]* (1970)
**[[The Spotlight Kid]]* (1972)
**[[Clear Spot]]* (1972)
**[[Unconditionally Guaranteed]]* (1974)

### Mallard
**[[musikkgruppa Mallard|Mallard]]*
**[[In a Different Climate]]*

### Solo
**[[Love Space]] (2003)*

### Gjesteartist
*Ant-Bee: *[[Electronic Church Muzik]]* (Barking Moondog, 2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rockette Morton|Rockette Morton]]» frå ,  den 25. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Litteratur
* Harkleroad, Bill (1998). *Lunar Notes: Zoot Horn Rollo's Captain Beefheart Experience*. Interlink Publishing. .

## Bakgrunnsstoff
*Extensive Biographical Information
*musikkgruppa Mallard web pages online since 1995
*Rockette Morton
Albumet Jordsjukantologien

**Jordsjukantologien Musikken** er det femte studioalbumet til Stein Torleif Bjella, utgjeve i 2018. Albumet inneheld tekstar frå diktsamlinga Jordsjukantologien nr. 1 som Bjella les akkompagnert av musikk.

## Sporliste
# E vart uvenn med mine sysken (4:51)
# E selde grunnen te hyttefolket (3:12)
# E vart alder god nok for sentrumsungdommen (2:39)
# Ho vart enke (3:05)
# Ho ville heim (4:11)
# Helsedagbok (3:07)
# E forstod ikkje at e var gjæv for far (3:15)
# Det gjekk fleire år (3:41)
# Eit liv har me delt (2:44)
# E og ville opp og fram (2:34)
# Nei (1:56)
# Onkel Halvor var einsleg og barnlaus (3:44)
## Kjelder
Jordsjukantologien nr. 1

**Jordsjukantologien nr. 1** er ei diktsamling skriven av Stein Torleif Bjella. Dette er den fyrste boka til Bjella, som debuterte som musikkartist i 2009 med albumet Heidersmenn.

Diktsamlinga fekk mykje god kritikk, og var mellom anna på Klassekampen si liste over dei beste bøkene i 2017. Gode meldingar kom i mellom andre Klassekampen, VG og Universitas. Dagbladet var derimot meir kritisk i si melding, og meinte boka var uambisiøs.

Bjella las opp nokre av dikta i spoken word-stil akkompagnert av musikk på albumet Jordsjukantologien Musikken.

## Kjelder
Kan nokon gripe inn

**Kan nokon gripe inn** er eit skodespel skrive og regissert av Lasse Kolsrud. Det hadde premiere i januar 2017 på Det Norske Teatret, og vart seinare spela rundt om i landet i samarbeid med Riksteatret. Skodespelet er basert på tekstene til musikaren Stein Torleif Bjella, og tittelen kjem frå låta *Separate sinn* frå plata Heim For å Døy frå 2013.

Heile handlinga går føre seg på ein jarnbanestasjon der vi møter ulike figurar frå universet hans Bjella. All musikken er skriven av Bjella og kjem frå dei fire fyrste albuma hans. I utgangspunktet skulle ikkje Bjella sjølv spela i stykket, sett bort ifrå opptak av «stasjonsmeisteren» fyrst og sist i stykket. Nokre gongar steppa han likevel inn ved sjukdom hjå dei faste skodespelarane.

## Kjelder
Avisa Vigga

**Vigga** er ei norsk lokalavis som dekkjer Lesja og Dovre kommunar. I ei periode har ho òg dekt Sel kommune. Avisa publiserer tekster på både nynorsk og bokmål. Redaksjonen held til på Dombås.

Namnet *Vigga* kjem av *ei vigge* som er området frå øvst i skoglia til snaufjellet.

## Bakgrunnsinformasjon
* Heimesida til Vigga

## Kjelder
Bill Harkleroad

**Bill Harkleroad** (), med artistnamnet **Zoot Horn Rollo**, er ein amerikansk gitarist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med Captain Beefheart og The Magic Band. I 2003 vart han rangert på 62. plassen på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.

Harkleroad slutta i The Magic Band i 1974 i lag med fleire andre bandmedlemmar og skipa Mallard. 

## Diskografi
**Med Captain Beefheart & His Magic Band**
* 1969 *[[Trout Mask Replica]]*
* 1970 *[[Lick My Decals Off, Baby]]*
* 1972 *[[The Spotlight Kid]]*
* 1972 *[[Clear Spot]]*
* 1974 *[[Unconditionally Guaranteed]]*

**Med Mallard**
* 1975 *Mallard*
* 1976 *In a Different Climate*

**Solo**
* 2001 *We Saw a Bozo Under the Sea*
* 2014 *Masks*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bill Harkleroad|Bill Harkleroad]]» frå ,  den 25. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Sigrid Agnethe Hansen

**Sigrid Agnethe Hansen** () er ein norsk journalist og forfattar.

Hansen er fødd og oppvakse i Harstad. Ho tok ein bachelor i litteraturvitskap og fransk ved Universitetet i Oslo før ho flytta til Tromsø og tok ein mastergrad i samfunnsplanlegging og kulturforståing i 2014.

Sigrid Agnethe Hansen var nynorskpraktikant på kull 21 (2014-2015) ved Nynorsk mediesenter i Førde. Ho hadde ekstern praksis i NRK Troms, fekk vikariat der og blei fast tilsett i april 2016. Hansen arbeider som programleiar og produsent.

I 2020 debuterte Hansen med ungdomsromanen *Ser du dette?*.

Hansen er gift med Sigbjørn Skåden.

## Bibliografi
* *Ser du dette?* – ungdomsroman, Samlaget 2020 (nynorsk)
* *Du veit ingenting* – ungdomsroman, Samlaget 2023 (nynorsk)

## Kjelder

* Nynorsk mediesenter: Presentasjon av praktikantar: Sigrid Agnethe Hansen https://nynorskmediesenter.no/praktikant/sigrid-agnethe-hansen/
* Framtid.no: Intervju med Sigrid Agnethe Hansen , 10. mars 2020 https://framtida.no/2020/02/25/har-skrive-bok-om-nakenbilete-pa-avvege-viktig-a-vise-at-det-ikkje-berre-skjer-med-baben-i-klassa
Victor Hayden

**Victor Hayden** (, òg kjend under scenenamnet **The Mascara Snake**, var ein USA-amerikansk målar og musikar. Han var syskenbarnet til Don Van Vliet, betre kjend som Captain Beefheart. Hayden vart med i Beefheart sitt Magic Band som gjestemusikar på bassklarinett i 1968, men er berre med på albumet *[[Trout Mask Replica]]* frå 1968. Han spelte med bandet på scenen på Amougies-festivalen i Mont-de-l'Enclus i Belgia i oktober 1969.

Hayden var med å skipe Alchemy Records i 1986 med Mark Deutrom, og arbeidde der fram til 1991. Frå 2007 til 2018 var han talentsjef i PIG Records. Etter å ha møtt The Mascara Snake kalla John Frusciante ein song «Mascara» på det første albumet sitt *[[Niandra LaDes and Usually Just a T-Shirt]]*. Hayden måla eit måleri som vart nytta som plateomslag på Beefheart-albumet *[[Bluejeans & Moonbeams]]* i 1974.

Frå 1991 og frametter har Hayden i fleire periodar hatt kunstustillingar, mellom anna i New York City. and 2019 at Lisa Derrick Fine Arts in Los Angeles.

Hayden døydde 7. desember 2018 frå komplikasjonar etter å ha blitt råka av ein bil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Victor Hayden|Victor Hayden]]» frå ,  den 25. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cal Schenkel

**Calvin «Cal» Schenkel** () er ein USA-amerikansk illustratør, grafisk designar, animatør og teiknserieskapar, som spesialiserte seg på design av plateomslag. 

Han laga mange plateomslag for Frank Zappa. Han hadde ein ikonisk og særprega stil som var ein føregangar for punkkunst og new wave.

## Plateomslag av Schenkel
**[[Lumpy Gravy]]* 
**[[We're Only In It For The Money]]* 
**[[Cruising with Ruben & the Jets]]* 
**[[Uncle Meat]]* 
**[[Hot Rats]]* 
**[[Burnt Weeny Sandwich]]* 
**[[Fillmore East - June 1971]]* 
**[[Just Another Band from L.A.]]* 
**[[The Grand Wazoo]]* 
**[[One Size Fits All]]* 
**[[Tinseltown Rebellion]]* 
**[[Does Humor Belong in Music?]]* 
**[[The Best Band You Never Heard in Your Life]]* (1995 re-issue)
**[[Playground Psychotics]]* 
**[[Ahead of Their Time]]* 
**[[Cheap Thrills av Frank Zappa|Cheap Thrills]]*
**[[Mystery Disc]]*
**[[Son of Cheep Thrills]]*
**[[Trout Mask Replica]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cal Schenkel|Cal Schenkel]]» frå ,  den 25. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ed Caraeff

**Ed Caraeff** () er ein fotograf, illustratør og grafisk designar, som hovudsakleg har arbeidd innan musikkindustrien. Han har vore kunstnarisk leiar, fotografert og designa hundrevis av plateomslag frå 1967 til 1982 for mange artistar, som Elton John, Steely Dan, Carly Simon, Three Dog Night, Tom Waits og Dolly Parton. Fotografia hans har vore på framsida av fire nummer av *[[Rolling Stone]]* og finst i den permanente samlinga til The Rock and Roll Hall of Fame.

Caraeff sitt fotografi av Jimi Hendrix på Monterey Pop Festival vert rekna som ikonisk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ed Caraeff|Ed Caraeff]]» frå ,  den 25. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
DS «Ryvingen» (1891)

**DS «Ryvingen»** (kallesignal HFGP - MFRS) var eit dampskip bygt i 1891 som lasteskip for Jens Meinich & Co i Kristiania. I 1915 vart det kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt **DS «Lupus»** før det i 1917 vart oppbrakt av den tyske ubåten «UC 43» og hamna på tyske hender. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Grangemouth Dock Yard Co. i Grangemouth i Skottland og levert til Jens Meinich i mars 1891. I 1893 vart skipet overteke av A/S Ryvingen og B.Heyerdahl, før det i september 1895 vart selt til Thv. Johnsen & Co.

Hans Hansen kjøpte skipet i november 1905 og det fekk heimehamn på Akureyri på Island. I mars 1909 kom skipet attende til Noreg då Den Norske Creditbank og Fred Olsen tok over skipet. Peter Lindøe med fleire kjøpte skipet til Haugesund i juni 1910. I 1911 forliste skipet og sokk, men vart reparert ved Stavanger Støberi & Dok og fekk då heilt ny innreiing. 

Det Bergenske Dampskibsselskab kjøpte skipet for 152&nbsp;516 kroner i mai 1915 I januar 1917 vart skipet oppbrakt av den tyske ubåten «UC 43» i Den engelske kanalen og ført til tysk hamn og prisedømt. Skipet hadde då vore på reise frå Øyerhavn i Hardanger til Rotterdam med 300 tonn pyritt og 69 kassar fiskehermetikk. Det hamna då under Det tyske riket og Reichskommisar fur Seeschiffahrts med Hamburg som heimehamn. I 1921 fekk skipet namnet «Elbe». Skipet vart selt til R. Neugebauer & Co i Hamburg i 1926 for opphogging.  

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 539 brt, 245 nrt og lasteevna var 700 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 834&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Richardsons, Westgarth & Co i Middlesborough. Oppgjeven yting var 94 iHk (indikerte hestekrefter) og 500 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.
I 1903 fekk skipet ny donkeykjel og i 1909 ny hovudkjel ved Nylands verksted. 

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
DS «Nova» (1915)

**DS «Nova»** (kallesignal MLFS) var eit dampskip bygt i 1915 som lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). 

## Historie
Skipet vart bygt ved Laxevaag Maskin & Jernskibsbyggeri i Bergen og kosta 326&nbsp;356 kroner då det vart levert i juni 1915. 

Den 23. mars 1917 var «Nova» på reise frå Blyth til Sarpsborg med kol då det vart stogga av den tyske ubåten «UC 77» 10 nautiske mil aust-søraust for Todd Head ved Girdleness. Mannskapet forlet skipet og det vart skoten i senk av tyskarane. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;034 brt, 594 nrt og lasteevna var 1&nbsp;200 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 1855&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Laxevaag M&J. Dette gav ei oppgjeven yting på 560 iHk (indikerte hestekrefter) og 120 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Sidelinjeorgan

**Sidelinjeorgan** eller **sidelinje** er sanseorgan hjå fisk som blir brukt til å registrera rørsler og trykkendringar i vatnet rundt dei. Dei fleste larvar hjå amfibium har også eit sidelinjeorgan, men berre nokre vaksne amfibium har organet.

Sidelinjeorganet er vanlegvis synleg som ei linje langs sidene av fisken, frå hovudet og heilt bak til halefinnen. På sjølve hovudet er linja gjerne forgreina.
Det omfattar ei rekkje opningar og slimfylte kanalr som inneheld sanseorgan, neuromastar.

Hjå nokre artar er delar av sidelinjeorganet modifisert til elektroreseptorar som kan registrera elektriske utladingar i omgjevnadane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sidelinjeorgan|Sidelinjeorgan]]» frå ,  den 26. april 2020.*
DS «Lofoten» (1913)

**DS «Lofoten»** (kallesignal MJRS) var eit dampskip bygt i 1913 som passasjer- og lasteskip for Vesteraalens Dampskibsselskab i Stokmarknes. 

I august 1915 vart det kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). 

## Historie
Skipet vart bygt ved Akers Mekaniske Verksted i Oslo og vart levert i september 1913. 

I august 1915 vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab for 355&nbsp;566 kroner. Den 4. november 1916 berga «Lofoten» og kaptein Lockert barken «Baron Holberg» under farefulle og vanskelege tilhøve. For dette fekk Lockert tilkjent ei gåve frå Carnegies heltefond og ein sølvpokal med inskripsjon frå den norske staten.
I 1917, under første verdskrigen, vart skipet rekvirert av britiske styresmakter under The Shipping Controller i London. I fart for britane vart skipet torpedert og søkkt 3. februar 1918 av den tyske ubåten «UB 38», kring 7 nautiske mil søraust av Start Point i Den engelske kanalen sør for Dartmouth på reise frå Glasgow i Skottland til Le Havre i Frankrike med stykkgods. 17 personar ombord omkom. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 942 brt, 552 nrt og lasteevna var 1&nbsp;040 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 1&nbsp;703&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Aker.
Oppgjeven yting var 475 iHk (indikerte hestekrefter) og 104 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9,5 knop.
Det var rom til nokre få passasjerar, med éin lugar på 1. plass (1. klasse) og to lugarar på 3. plass.

Skipet skal ha vore ein særs god stykkgodsbåt, men hadde dårleg stabilitet.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Ishockey under Vinter-OL 1964

**Ishockey under [[Vinter-OL 1964]]** vart arvikla i tida frå 27. januar til 9. februar 1964 i Innsbruck. Kampane vart avvikla på to arenaer i OL-byen, Olympiahalle og Messehalle. Nybygde Olympiahalle hadde i 1964 plass til 10&nbsp;836 tilskodarar. Sovjetunionen vann alle sine kampar og tok gull, Sverige kneip sølvplassen framom Tsjekkoslovakia, som fekk bronse, og Canada som vart nummer fire.

## Turneringa
16 land deltok i ishockeyturneringa, som tok til med ei utslagsrunde. Vinnarane av utslagskampane gjekk vidare til eit seriespel som avgjorde medaljefordelinga. Taparane i utslagsrunda møttest til seriespel om plasseringane 9-16. Noreg tapte sin utslagskamp mot Sveits, men var nest best i si serie og enda dermed på 10. plass.

## Meisterspelet

### Sovjetunionen sitt meistermannskap
Målvakter: Viktor Konovalenko, Boris Zajtsev 
Forsvarar: Eduard Ivanov, Aleksandr Ragulin, Viktor Kuzkin, Vitalij Davidov, Oleg Zajtsev 
Løparar: Vjatsjeslav Starsjinov, Anatolij Firsov, Venjamin Aleksandrov, Aleksandr Almetov, Viktor Jakusjev,  Konstantin Loktev, Leonid Volkov, Boris Majorov, Jevgenij Majorov, Stanislav Petukhov.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Winterspiele 1964/Eishockey|Olympische Winterspiele 1964/Eishockey]]» frå ,  den 26. april 2020.*
Hjerleid skole og håndverkssenter

**Hjerleid skole og handverksenter**, tidlegare kalla **Hjerleids Husfidsskole** og anna er eit kultursenter og ein friskule på Dovre i Innlandet fylke som mellom anna gjev opplæring i treskjering, smiing og andre tradisjonshandverk. Senteret omfattar Handverksskolen, som gjev utdanning for treskjerarar, Senter for bygdekultur, som er eit kurs- og kompetansesenter innan tre og handverk, Dovre Handverksenter og fleire små, sjølvstendige bedrifter. Eigarane er stiftinga Norsk Kulturarv og Studieforbundet kultur og tradisjon.

## Historie
Hjerleidske hudflidskole vart grunnlagt under namnet «Håndgjerningsskole for gutter» av målarmeister Halldor Hjerleid (1821–1888) og kona Randine i 1886. Skulen utdanna snikkarar, skomakarar og etter kvart òg fleire andre handverkarar. Samme år som skulen starta opp, hadde Kunstindustrimuseet i Kristiania oppretta treskjerarskule på Lesja med Hans Larsen Lindsø (1843–1925) som lærar. Treskjerarskulen flytta året etter til Dovre, og dei to skulane vart formelt slegne saman i 1903 med Lindsø som lærar i treskjering. Husflidsskulen fekk ny skulebygning i 1929, vart yrkesskule frå 1948 og vidare bygd ut på 1950-talet. Undervisninga heldt på frå 1930 til 1970 då alt vart flytt til det som seinare vart kalla Hjerleid vidaregåande skule.

Hjerleidutstillinga var ei årleg elevutstilling som fyrste gong vart arrangert i 1903.

Skulen var samlokalisert med Nord-Gudbrandsdal vidaregåande skule inntil hausten 2015, då den offentlege vidaregåande opplæringa på Hjerleid vart flytt til Dombås.

Frimerkedesignaren Sverre Morken var treskjerarelev ved Hjerleid før han byrja på bokkunstlinja ved Statens handverks- og kunstindustriskule. Også dyreskulptøren Bjørn Sørvang Hansen har utdanning frå skulen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hjerleid skole og håndverkssenter|Hjerleid skole og håndverkssenter]]» frå ,  den 26. april 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*
Nord-Gudbrandsdal vidaregåande skule

**Nord-Gudbrandsdal vidaregåande skule** er ein norsk vidaregåande skule som har avdelingar på Dombås, Otta og Lom. Han vart danna i 2004 då Otta, Hjerleid, Klones og Lom vidaregåande skular vart slegne saman. Den tidlegare avdelinga på Hjerleid på Dovre vart nedlagt i 2016 og avdelinga på Dombås oppretta i staden. Tidlegare var det òg ei avdeling med landbruksutdanning på Klones i Vågå kommune, men den vart lagt ned frå 2009.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Skulen si historie – Nord-Gudbrandsdal vidaregåande skule. Lese den 2. november 2022.
* Klones – en historisk gård. Arkivert frå originalen den 26. april 2020.
DS «Drabant»

**DS «Drabant»** var eit dampskip bygt i 1915 som taubåt for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) på hamna i Bergen.

## Historie
Skipet vart bygt ved Ottesen Skibsbyggeri i Sagvåg i Stord og kosta 16&nbsp;516 kroner då det vart levert i 1915. 

I 1923 kantra taubåten under eit slep utafor Skoltegrunnskaien i Bergen og sokk. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 20 brt. 

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Venjamin Aleksandrov

**Venjamin Venjaminovitsj Aleksandrov** () var ein sovjet-russisk ishockeyspelar frå Moskva som vart olympisk meister 1964 og 1968, samt verdsmeister 1963, 1965, 1966 og 1967. I tida 1957-68 deltok han for Sovjetunionen i samtlege verdsmeisterskap og olympiske leikar, med unnatak for Ishockey-VM 1962, ein meisterskap Sovjetunionen boikotta.

Aleksandrov var vengspelar og skåra 119 mål på sine 161 landskampar. Perioden 1957-61 var han med å vinne tre sølvmedaljar og deretter to bronsemedaljar i verdsmeisterskapane og i Vinter-OL 1960. Frå 1963 til -68 la Sovjetunionen og Aleksandrov beslag på fyrsteplassen i VM- og OL-turneringane.

Aleksandr spelte for CSKA Moskva i fjorten sesongar, 1955-69. Ti av desse sesongane vann laget hans den sovjetiske ishockeyserien.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Weniamin Weniaminowitsch Alexandrow|Weniamin Weniaminowitsch Alexandrow]]» frå ,  den 26. april 2020.*
Boris Majorov

**Boris Aleksandrovitsj Majorov** () er ein sovjet-russisk tidlegare ishockeyspelar og -trenar frå Moskva. Han var venstreveng på Sovjetunionen sitt landslag frå 1961 til -68. I denne perioden vann han VM-bronse i 1961 og deretter 1963-68 gull i samtlege verdsmeisterskap og olympiske leikar. Majorov deltok i 134 landskampar i tida 1960-69 og skåra 63 mål. 

Majorov spelte i alle år på Spartak Moskva. Saman med Vjatsjeslav Starsjinov og sin eigen bror, Jevgenij Majorov, bidrog han sterkt til at Spartak vart sovjet-meister både i 1962, 1967 og 1969. Etter han la opp i 1969 hadde Boris Majorov suksess som sjefstrenar for Spartak Moskva, førte laget til to nasjonale meistertitalar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Boris Alexandrowitsch Majorow|Boris Alexandrowitsch Majorow]]» frå ,  den 26. april 2020.*
Ed Thrasher

**Edward Lee Thrasher Jr.** (), kjend som **Ed Thrasher**, var ein USA-amerikansk kunstarisk leiar og fotograf. Han har blitt nominert til mange Grammy-prisar for plateomslaga han laga og vann ein Grammy for beste plateomslag i 1974 for Mason Proffit-albumet *Come & Gone*. Han arbeidde med mange artistar, som Frank Sinatra, Dean Martin og The Beach Boys.

Nokre av palteomslaga han har designa er mellom andre The Jimi Hendrix Experience sitt *[[Are You Experienced]]*, Van Morrison sitt *[[Astral Weeks]]*, The Grateful Dead sitt *[[Anthem of the Sun]]* og The Doobie Brothers sitt *[[Toulouse Street]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ed Thrasher|Ed Thrasher]]» frå ,  den 26. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*