open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ev'rybody's Gonna Be Happy

«**Ev'rybody's Gonna Be Happy**» er ein song skriven av Ray Davies og gjeven ut som singel av det britiske rockebandet The Kinks i 1965. Han var ein oppfølgjar til hitten «Tired of Waiting for You», men der dei tre siste singlane hadde nådd andre- eller førsteplass i heimlandet, nådde denne singelen berre 17. plass. 

Begge sider av singelen vart spelt inn i desember 1964 under same innspeling som B-sida til og den siste finpussen til «Tired of Waiting for You».

Etter at singelen gjorde det dårleg i Storbritannia, gav ikkje Reprise ut singelen i USA med det første. Dei gav han ut seinare som oppfølgjaren til «Set Me Free», men då den neste britiske singelen «See My Friends» vart rekna som enno mindre passande, snudde dei «Ev'rybody...»-singelen og gjorde «Who'll Be the Next in Line» som A-side, fire månader etter han kom ut i Storbritannia. Denne amerikanske utgåva nådde 34. plass på histlista der. 

I tillegg til å singelutgjevinga vart «Ev'rybody's Gonna Be Happy» gjeven ut på den amerikanske utgåva av albumet *[[Kinda Kinks]]*.

## Andre utgåver
Queens of the Stone Age spelte inn ei utgåve av songen som vart gjeven ut på den japanske utgåva av albumet *[[Songs for the Deaf]]*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ev&#39;rybody&#39;s Gonna Be Happy|Ev&#39;rybody&#39;s Gonna Be Happy]]» frå , den 16. april 2009.*
Set Me Free

«**Set Me Free**» er ein song skriven av Ray Davies og gjeven ut på singel av The Kinks i 1965. 

Songen startar med eit enkelt togreps gitarriff, ala dei tidlegare singlane «You Really Got Me» og «All Day and All of the Night», men er likevel langt rolegare enn desse to. B-sida, «I Need You», var derimot langt tettare opp til desse to både i tempo og stil.

## Salslister
* #9 (Storbritannia)
* #23 (USA)
* #2 (Canada)
* #12(Nederland)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Set Me Free|Set Me Free]]» frå ,  den 7. april 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eilert

**Eilert**, med den eldre skrivemåten **Ejlert**, er eit mannsnamn av tysk opphav. Det finst også som namnet **Eiler**.

Namnet er ei frisisk og skandinavisk form av tyske Eckhard, med namnedelar som tyder '[våpen]egg' og 'modig'.

Eilert har namnedag den 18. april i Noreg og den 24. oktober i Sverige.

Det er 385 menn som heiter Eilert i Noreg.

### Namneberarar
* Eiler Holck (1627-1696), dansk baron
* Eiler Christopher Kaasbøll (1682-1754), norsk-dansk prest
* Eilert Waldemar Preben Ramm (1769-1837), norsk offiser og eidsvollsmann
* Eilert Sundt (1817-1875), norsk samfunnsforskar
* Eilert Christian Brodtkorb Christie (1832-1906), norsk arkitekt
* Eilert Adelsteen Normann (1848-1918), norsk målar
* Eilert Falch-Lund (1875-1960), norsk seglar
* Eilert Ekwall (1877-1964), svensk språkforskar
* Ejlert Bjerke (1887-1963), norsk forfattar
* Eiler Jensen (1894-1969), formann i dansk LO
* Eilert Bøhm (1900-1982), norsk turnar
* Eilert Eilertsen (f. 1918), norsk medisinar og lokalpolitikar
* Eilert Stang Lund (f. 1939), norsk jurist
* Eilert Hægeland (1951-2004), norsk komponist og organist

## Kjelder

* norskenavn.no

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:sv:Eilert|Eilert]]» frå , den 16. april 2009.*
A Well Respected Man

«**A Well Respected Man**» er ein song av det britiske bandet The Kinks. Han kom først ut på den britiske EPen *[[Kwyet Kinks]]* i september 1965. Han vart gjeven ut som singel i USA i oktober og nådde 13. plassen der. Musikalsk markerte han starten på nye retningar for The Kinks med inspirasjon frå britisk varieté-tradisjonar, samt amerikansk rhythm and blues som i seinare songar som «Dedicated Follower of Fashion». Etter at singelen oppnådde suksess i USA, vart han òg gjeven ut som singel i Europa i mars 1966. 

Han var ein av tre songar av The Kinks som vart med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over 500 songar som forma rock and roll, i lag med «You Really Got Me» og «Lola». 

Davies komponerte songen baserte på negative opplevingar med overklassen på ein lukusferie han hadde i 1965. 

## Andre versjonar
Ein norsk versjon av songen vart omsett av Helge Grønhaug som «En veldig respektabel mann» og spelt inn av De musikalke dvergene og Frode Alnæs. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Well Respected Man|A Well Respected Man]]» frå , den 16. april 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*
Kinkdom

***Kinkdom*** (stundom kalla *Kinks Kinkdom*) er eit album av det engelske bandet The Kinks som berre vart gjeven ut i USA i 1965. Som med albumet *[[Kinks-Size]]* bestod det hovudsakleg av songar som ikkje vart gjevne ut på dei tilsvarande britiske albuma. Albumet nådde 47. plass på albumlista. 

Albumet inneheld alle dei fire songane frå den britiske EPen *[[Kwyet Kinks]]*, «Naggin' Woman» som ikkje kom med på den amerikanske utgåva av det førre albumet *[[Kinda Kinks]]*, dei amerikanske singlane «Who'll Be the Next in Line», «See My Friends»/«Never Met a Girl Like You Before» og B-sida «I Need You». «It's Alright» var B-sida til gjennombrotssingelen deira frå 1964, «You Really Got Me»,m en hadde enno ikkje kome ut på eit amerikansk album. «Louie Louie», ein annan song frå 1964, hadde tidlegare vore på *[[Kinks-Size]]*. 

Dette var det siste studioalbumet av The Kinks som berre kom ut i USA. Frå og med det neste albumet, *[[The Kink Kontroversy]]*, var alle albuma deira identiske på begge sider av Atlanteren. 

## Innhald

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kinkdom|Kinkdom]]» frå , den 16. april 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Minnesmerke

Eit **minnesmerke** er ein tilverka gjenstand som er varig plassert i det offentlege rommet for å minne om ein person eller ei hending. 

Eit minnesmerke i form av ein bauta eller ei steinstøtte blir også kalla ein **minnestein**. Eit minnesmerke i form av ei tavle blir også kalla ei **minnetavle**.

Minnesmerke kan finnast i former som standardiserte skilt, tavler av stein eller bronse på veggar eller murar, som bilethoggarverk i form av relieff, byster eller frittstående statuer i alle stilartar og varige material, eller som byggverk, så som gravhaugar, pyramidar eller mausoleum og anna.

Fil:Stolperstein Flensburg Unikower.jpg|Minneplakettar, såkalla snublesteinar, er i mange byar støypt ned i fortauga framfor bustadene til jødar som vart drepne av nazistane under den andre verdskrigen. Denne snublesteinen finst i Flensburg i Tyskland
Fil:P1250204 Paris XI rue Fontaine-au-roi n17 plaque commune.jpg|Minneplakett for falne på ein barrikade i gata  rue Fontaine-au-roi n17 i Paris under kampane i samband med Pariskommunen
Fil:Ihász battle memorial Pápa.jpg|Minnesmerke frå 1896 i Pápa i Ungarn om slaget i Ihász 27. juni 1849
Fil:Ground Zero Memorial.jpg|Minnefontena på Ground Zero i New York i USA etter terroråtaket 11. september 2001
Fil:Reformationsfenster.jpg|Reformasjonsvindauget (Das Reformations-fenster) i Stadtkirche St. Marien i Homberg i Hessen i Tyskland syner scener frå  Homberger Synode i 1526
Fil:Monuments Amundsen 1925, Italia 1928, 1.JPG|Minnesmerke i Ny-Ålesund over Amundsenekspedisjonen i 1925 (steinen i bakgrunnen) og Italia-ekspedisjonen i 1928 (i framgrunnen)
Fil:Commune de Forbach monument de la catastrophe du puits Simon le 25.02.1985.jpg|Minnesmerke over omkomne i ei kolgruveulykke i Forbach i Moselle i Frankrike 25. februar 1985
Fil:SPA-2014-San Lorenzo de El Escorial-Valley of the Fallen (Valle de los Caídos).jpg|Valle de los Caídos, minnesmerke over diktatoren Francisco Franco, som er gravlagt her saman med skiparen av Falangistpartiet, José Antonio Primo de Rivera, og til minne om dei 33&nbsp;872 soldatane frå båe sider som fall i den spanske borgarkrigen
Fil:Anchor Memorial Oulu 20130908.JPG|Eit anker framfor Nord-Österbottens museum i Oulu (Uleåborg) i Finland til minne om dei gylne tidene for byens seglskuter på 1800-talet
Fil:A fountain in memory of the people of Boikovo who fought for the freedom of Bulgaria.JPG|Ei drikkefontene i Bulgaria til minne om folket i Boikovo (Бойково) som kjempa for fridomen for landet 


## Sjå også
*Gravminne
*Monument
*Verdsarv
*Kulturminnevern
Mausoleum

Eit **mausoleum** er eit monumentalt gravmæle reist over ein eller fleire avdøde. Ordet kjem frå Mausoleion, eit veldig gravmæle reist til minne om den persiske satrapen Mausolos av enkja hans Artemisia, kjend som eitt av dei sju underverka i Antikken.

Gjennom tidene har mausoleum særleg vore reist for herskarar og slektningane deira, som pyramidane i Egypt, Taj Mahal frå Mogul-India, Anıtkabir i Tyrkia eller Kumsusan-palasset i Nord-Korea. Etterkvart byrja også høgtståande personar, som adel og rikfolk, reisa mindre mausoleum for seg sjølv. Kulturpersonlegdommar kan også ærast med særskilde mausoleum, som Panthéon i Paris.

I mausoleum kan leivningane av avdøde ligge i sarkofagar, under golvet eller i nisjar i veggane, eller det kan vere urner som er sett inn i eit columbarium. 


Fil:AilesburyMausoleum Maulden Bedfordshire.jpg|De Grey-mausoleet i Maulden i England.
Fil:Hochiminh mausoleum.jpg|Ho Chi Minh-mausoleet i Hanoi.


## Bakgrunnsstoff

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mausoleum|Mausoleum]]» frå , den 16. april 2009.*
Mausoleion

**Mausoleion** var eit kjempemessig gravmæle som blei reist i Halikarnassos (dagens Bodrum i Tyrkia) til minne om satrapen Mausollos. Det var rekna som eit av verdas sju underverk, og har gjeve opphav til omgrepet mausoleum om imponerande gravmæle.

Mausollos byrja sjølv på gravmælet, men døydde relativt ung. Systera og enkja hans Artemisia den yngre fullførte mausoleet rundt 350 f.Kr. 
Bygget stod på eit høgt fundament kledd med kvit marmor, ei jonisk søylerekkje og oppå dette eit pyramideforma tak. Det blei truleg konstruert av arkitektane Satyrus og Pythius, og skulpturane stod bilethoggarane Bryaxis, Scopas, Leochares og Timotheus for. Arkeologiske funn viser at dei som bygde gravmælet kombinerte tre svært ulike stiltypar - lyciansk, gresk og egyptisk stil.

Gravmælet stod uskadd fram til 1100-talet, men blei øydelagd av jordskjelv i mellomalderen. I 1494 blei det funne i ruinar av Johanittarriddarane. Riddarane brukte så marmoren i tempelet til bygginga av Petersborga i 1522.

Det er framleis mogleg å sjå restane etter mausoleet midt i dagens Bodrum i Tyrkia, men det krev ein god del fantasi å forestille seg korleis det har vore - som med Artemistempelet i Efesos. Funn knytte til gravmælet blei gjort først på 1800-talet av den britiske ambassadøren Lord Stratford. Mykje av utsmykkinga frå Mausoleion, mellom anna statuar av Mausollos og Artemisia, er no i British Museum i London.

## Galleri

Fil:Halicarnassus Mausoleum.jpg|Frå ruinane av Mausoleion i Bodrum.
Fil:Statue Maussollos BM Sc1000.jpg|Skulptur av Mausollos frå Mausoleion, no i British Museum.
Fil:Lion Halicarnassus BM 1075.jpg|Løveskulptur frå Mausoleion, no i British Museum.
fil:Amazonomachy Halicarnassus BM 1022.jpg|Relieff som viser Amasonekrigen, no i British Museum.


## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mausoleet i Halikarnassos|Mausoleet i Halikarnassos]]» frå , den 16. april 2009.* 

## Bakgrunnsstoff
The Kink Kontroversy

***The Kink Kontroversy*** er eit album av det engelske rockebandet The Kinks frå 1965. Albumet er ein musikalsk overgang og inneheld både element frå den tidlegaste perioden til The Kinks med blues-inspirerte songar som «Milk Cow Blues» og songar liknande hittane frå 1964-1965, som «Till the End of the Day», og tidlege indikasjonar på den framtidige retninga i låtskrivinga til Ray Davies med songar som «The World Keeps Going Round» og «I'm On an Island». Tittelen på albumet er ein spottande referanse til den dårlege rykte bandet hadde fått i løpet av det siste året med kranglar på scenen og konsertopprør i Europa, som førte til bandet ikkje lenger fekk halde konsertar i USA. 

## Innhald

## Medverkande
*Ray Davies – solo- og korvokal, rytmegitar, munnspel
*Dave Davies – sologitar, korvokal, solovokal på «I Am Free» og «What's in Store for Me», delt solovokal på «Milk Cow Blues» and «You Can't Win»
*Pete Quaife – bassgitar, korvokal
*Mick Avory – trommer (spor 1, 2 og 9), perkusjon
*Clem Cattini – trommer (spor 3-8, 10-12)
*Nicky Hopkins – klaverinstrument
*Rasa Davies – korvokal (spor 6 og 9)
*Shel Talmy - gitar på «It's Too Late»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Kink Kontroversy|The Kink Kontroversy]]» frå ,  den 7. april 2018.*
Noregs sterkaste mann

**Noregs sterkaste mann** (**NSM**) er ein årleg strongman-konkurranse der mange av dei sterkaste i Noreg deltek for å kjempe om tittelen *Noregs sterkaste mann*.

Vanlege øvingar inkluderer:
* Yoke race
* Farmers walk
* Truckpull
* Apollons axel
* Stokkpress
* Vikingpress
* Dekk velt
* Atlas steiner
* Markløft
* Medely (kombinasjon av to eller fleire øvingar)
See My Friends

«**See My Friends**» er ein song av The Kinks, skriven av Ray Davies. Han vart gjeven ut som singel i 1965 og nådde tiandeplassen i Storbritannia. Songen er ein av få psykedeliske rockesongane bandet spelte, men til gjengjeld ein av dei første psykedeliske rockesongane nokon gong, og ein av dei første vestlege rockesongane med indisk ragalyd.

Ray Davies har fortalt at songen handlar om saknet etter syster si, som ei stund budde i Ontario i Canada. Då ho kom tilbake frå England vart ho sjuk og døydde av hjartefeil medan ho dansa på ein nattklubb. Like før ho døydde hadde ho gjeve Ray Davies den første gitaren hans som bursdagsgåve på 13-årsdagen hans. Davies fekk også inspirasjon til songen då dei stoppa i Bombay. Davies vitja stranden med jetlag i kroppen ein tidleg morgon, og høyrte fiskarar som song på veg til arbeid.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:See My Friends|See My Friends]]» frå , den 16. april 2009.* 
* 
* 

 

## Bakgrunnsstoff
*
Dedicated Follower of Fashion

«**Dedicated Follower of Fashion**» er ein song av det britiske bandet The Kinks frå 1966. Songen er eit satirisk stykke om det britiske motemiljøet og modkulturen generelt. Songen vart gjeven ut som singel i februar 1966 og seinare vorte gjeven ut på mange samlealbum. 

Musikalsk markerte denne og «A Well Respected Man» nokre månader tidlegare starten på ei ny retning for The Kinks med inspirasjon frå britisk varietémusikk. 

## Songen

På midten av 60-talet var moten i Storbritannia starta å verte stadig meir vågal og skandaløs, driven av ungdomskulturen i London. Motetrendane endra seg raskt og butikkane i Carnaby Street gjorde det godt på dei som prøvde å halde tritt med siste mote. Ray Davies såg dette og skreiv den satiriske teksten om ein overflatisk snobb, «*clothes are loud but never square / It will make or break him so he's got to buy the best ... He thinks he is a flower to be looked at ... In matters of the cloth he is as fickle as can be.*»

Davies hevdar han skreiv songen i eingong, skreiv teksten på ein skrivemaskin, og endra han aldri seinare. Han vart framført med Davies på akustisk gitar, medan resten av bandet kom inn på «It will make or break him so he's got to buy the best 'cause...» og repeterer «Oh yes he is»-linjene i refrenget. Bandet prøvde mange variantar av songen, forskjellige arrangement, forskjellig diksjon og gitarlydar. Davies var aldri nøgd med den utgåva som kom ut på singel, og var sint på managerane til The Kinks og Pye Records som pressa på for å få songen ut så raskt som tidleg. 

## Mottaking

Dei britiske platekjøparane likte stikket til Davies mot «Carnaby-folket» og songen gjekk inn på Topp 5 i heimlandet. Songen gjekk heilt til topps på listene i Nederland og New Zealand, og til sjuandeplassen i Noreg. I USA klarte ikkje songen høgare plassering enn 36. plass. Davies vann ein Ivor Novello Award for teksten i 1966.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dedicated Follower of Fashion|Dedicated Follower of Fashion]]» frå , den 16. april 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Internasjonal fjernsjakkstormeister

**Internasjonal fjernsjakkstormeister** er ein sjakktittel
som blir delt ut for framståande prestasjonar innan fjernsjakk.

Fjernsjakktitlar blir delt ut av Det internasjonale fjernsjakkforbundet (ICCF). Verdssjakkforbundet FIDE godkjenner desse fjernsjakktitlane.

Tildelinga av titlane baserer seg no på ICCF sitt ratingsystem for internasjonal fjernsjakk. Det blir for stormeistertittelen i fjernsjakk kravd ratingprestasjonar på meir enn 2600 i godkjende internasjonale fjernsjakkturneringar på minst 8 parti. 

Kva som er ein ratingprestasjon på meir enn 2600 blir definert ut frå gjennomsnittleg rating på deltakarane i turneringa. Her er tabellar som viser kor mange poeng ein må ta alt etter kor mange deltakarar turneringa har, og kor sterk den gjennomsnittlege ratingen er.

For å bli fjernsjakkstormeister må ein gjere stormeister-normer i turneringar med til saman minst 24 parti. Ein kan også bli fjernsjakkstormeister direkte, ved å kome på ein av dei tre første plassane i ein verdsmeisterskap i fjernsjakk. Ein kan også bli fjernsjakkstormeister direkte ved å gjere beste prestasjon på første bord i ein fjernsjakkolympiade.

Det er vidare eit krav at minst 5 av dei 24 partia må vere spelt mot spelarar som allereie er fjernsjakkstormeister, eller har etablert rating på minst 2600. Opp til to fjernsjakkstormeistrar kan erstattast av 2 senior-IM for kvar.

## Bakgrunnsstoff
*ICCF sine heimesider - tittelkrav
Iivo Nei

**Iivo Nei** ()  er ein estisk  sjakkmeister fødd i Tartu.

Iivo Nei var ein lovande junior, og i 1947 tok han tredjeplassen i den 6. Sovjetiske juniormeisterskapen i sjakk i Leningrad. Viktor Korchnoi vann turneringa. I 1948 delte han førsteplassen med Korchnoi i den 7. sovjetiske juniormeisterskapen i Tallinn.

Iivo Nei har vunne den estiske meisterskapen i sjakk åtte gongar: 1951, 1952, 1956, 1960, 1961, 1962, 1971 og 1974.

I 1955 delte han 3-6.-plass i den baltiske meisterskapen i sjakk i  Pärnu. Meisterskapen vart vunnen av Paul Keres. I 1960 kvalifiserte han seg til den 27. Sovjetmeisterskapen i sjakk i Leningrad, der han fekk ein delt 14-15.-plass. Korchnoi vann turneringa.

Han vann så den baltiske meisterskapen i 1961 i Palanga, i 1963 i Estland og i 1964 i Pärnu. I 1964 delte han førsteplassen med Keres i Beverwijk. I 1965 vart han nummer to etter Vladas Mikenas i den baltiske meisterskapen i Palanga.

Verdssjakkforbundet FIDE tildelte Iivo Nei tittelen Internasjonal Meister i sjakk (IM) i 1964. 

Iivo Nei var ein av Boris Spasskij sine sekundantar, saman med Efim Geller og  Nikolai Krogius under Verdsmeisterskapen i sjakk 1972 i Reykjavik, tvekampen mot amerikanaren Bobby Fischer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Iivo Nei|Iivo Nei]]» frå ,  den 16. april 2009.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Iivo Nei sine parti på Chessgames.com
*Iivo Nei sin rating hos verdssjakkforbundet FIDE
Fylkesveg 5900

**Fylkesveg 5900** er ein ringveg i Ørsta kommune med utgangspunkt ved Høgebrua. Vegen er 15,7 km lang.

Vegen går langs begge sidene av Follestaddalselva, med eit tverrsamband over elva ved Follestaddalen skule.

Fram til 2019 vart vegen nemnd *Fylkesveg 55 i Møre og Romsdal*

## Kommunar og knutepunkt

* Høgebrua nord
*Arm frå Fyldalen til Myklebust (0,3 km)
** Skulebrua (ca. 30 m)
**Follestaddalen skule, Myklebust
*Kommunal veg frå Kolåsen til fylkesveg 5912 Store-Standal (9,5 km)
*Myklebust
*Follestad
* Høgebrua sør

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 5902

**Fylkesveg 5902** går mellom Ose og Indre-Åm i Ørsta kommune. Vegen er 5,2 km lang.

Fram til 2019 hadde vegen nemninga Fylkesveg 57 i Møre og Romsdal.

## Kommunar og knutepunkt

* Ose
* Indre-Åm

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 5912

**Fylkesveg 5912 i Møre og Romsdal** går langs Hjørundfjordstranda mellom Festøya og Store-Standal i Ørsta kommune. Vegen er 15,7 km lang. Vidare er ferjestrekninga Store-Standal, Trandal, Lekneset og medrekna i Fylkesveg 5912.

Vegen mellom Festøya og Store-Standal vart opna for trafikk 28. mai 1966. Delstrekninga på om lag 5 km mellom Store-Standal og Ytre-Standal vart opna hausten 1956 . 

Før 1. januar 2010 vart vegen kalla *fylkesveg 65 i Møre og Romsdal*.Og fram til 2019 vart vegen kalla *Fylkesveg 70 i Møre og Romsdal* Ferjestrekninga vart ein del av *Fylkesveg 5912*.

Vegen er svært rasutsett, men har etter kvart fått fonnvern på dei fleste farlege punkta. 

## Kommunar og knutepunkt

* Festøya
* Store-Standal,  ferje til Trandal og  Lekneset
*Kommunal veg frå Store-Standal over Standaleidet til  i Kolåsen (9,5 km) i Follestaddalen.

## Kjelder

*Lars Strømme og Ragnar Standal: *Hjørundfjordboka Band V Gard og ætt*, Ørsta 1993 ISBN 82-991200-5-5 side 374

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
Where Have All the Good Times Gone

«**Where Have All the Good Times Gone**» er ein song av det engelske rockebandet The Kinks skriven av Ray Davies. Han vart først gjeven ut som B-sida til singelen «Till the End of the Day» og så på albumet *[[The Kink Kontroversy]]* i 1965.

Musikalsk har songen element av engelsk folkrock, som snart skulle verte den dominerande stilen for bandet utover 60-talet. Ray Davies syng om ønske om å få tilbake dei gode gamle dagane med linjer som, *«Well once we had an easy ride and always felt the same / Time was on our side and I had everything to gain / Let it be like yesterday / Please let me have happy days»*, medan han seinare skeptisk syng om den eldre generasjonen som alltid snakkar om kor mykje betre alt var før i tida, «*Ma and Pa look back at all the things they used to do / Didn’t have no money and they always told the truth / Daddy didn’t have no toys / And mummy didn’t need no boys*». På  dette punktet i songen har tydinga av refrenget snudd og høyrest meir ut som ein hån. I siste vers har nostalgien blåst over til ein harme over generasjonskløfta og Davies kjem med den hånlege kommentaren *«Well, yesterday was such an easy game for you to play / But let’s face it things are so much easier today / Guess you need some bringing down / And get your feet back on the ground»*

## Andre versjonar
Songen har fått status som ein klassikar og er med på mange samleplater. Han har òg vorten spelt av David Bowie på albumet *[[Pin Ups]]* og av Van Halen på albumet *[[Diver Down]]*. Dette var den andre The Kinks-songen Van Halen spelte i lag med «You Really Got Me».

Etter Bowie si utgåve kom ut, gav Pye ut songen som singel i november 1973 med «Lola» som B-side, men gjekk ikkje inn på salslistene. 

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Where Have All the Good Times Gone|Where Have All the Good Times Gone]]» frå ,  den 16. april 2009.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* [ Songen på Allmusic]
*
Till the End of the Day

«**Till the End of the Day**» er ein song av The Kinks, skriven av Ray Davies og gjeve ut som singel i 1965 og seinare på albumet deira *[[The Kink Kontroversy]]*. 

Singelen avslutta eit særs suksessrikt år for The Kinks. Songen baserer seg rundt powerakkordar, som mange av dei tidlege hittane til bandet, og var den siste bandet gav ut innan denne stilen. Med «Where Have All the Good Times Gone» som B-side nådde songen Topp 10 i Storbritannia. Songen er ikkje like manisk som «You Really Got Me» eller «All Day and All of the Night», men har likevel ein tung rytme frå Mick Avory og start-stopp-gitarar. Ray Davies syng om fridomen han finn i rock and roll-livet, og syng lystig *«Yeah, you and me / We live this life / From when we get up / Till we go to sleep at night / You and me we’re free / We do as we please, yeah / From morning, ‘till the end of the day»*. Mot slutten av songen går songen inn i dobbelt tempo. Songen vart nytta som opningsnummer på konsertane deira framover i mange år. 

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Till the End of the Day|Till the End of the Day]]» frå , den 16. april 2009.* 
 
* Songen på allmusic.com

## Bakgrunnsstoff
*
Tuhinjdalen

**Tuhinjdalen** er ein dal i Slovenia mellom Celjebekkenet og Ljubljanabekkenet. Han går frå aust til vest langs elvane Nevljica og Motnišnica. 

Den vestlege delen av elva vart forma av nedslagsfeltet til Neveljica, som renn ut i Kamniška Bistrica og den smalare, austlege delen av Motnišnica, ei sideelv til Savinja. Vasskiljet deira er ved Kozjakpasset 655 meter over havet mellom Cirkuše v Tuhinju og Špitalič. Dei største busetnadane i dalen er Laze v Tuhinju, Šmartno v Tuhinju og Motnik. Dei mange gamle busetnadane viser til at dalen var ei viktig gjennomfartsåre i mellomalderen. 

Fram til midten av 1900-talet vart det drive gruvedrift etter brunkol i dalen nær Motnik. Dei siste åra har turismen så vidt vorte utvikla med kurstaden Snovik.. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tuhinj Valley|Tuhinj Valley]]» frå ,  den 17. april 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Tuhinj på Geopedia
*Informasjon om Tuhinjdalen
Øvre Savadalen

**Øvre Savadalen** (slovensk *Zgornjesavska dolina*) er ein fjelldal i regionen Gorenjska i Slovenia. Elva Sava Dolinka renn gjennom han. Han startar ved Rateče 870 meter over havet og endar ved Moste 560 meter over havet. Dalen er den geografiske grensa mellom Dei juliske Alpane og Karavankane. Han vart skapt av ei tektonisk forkasting som går langs midten av dalen, og er seinare forma av erosjon frå elvar og isbrear. Fleire mindre dalar fører inn frå sidene.

Dei største busetnadane i dalen er Kranjska Gora og Jesenice.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Upper Sava Valley|Upper Sava Valley]]» frå ,  den 17. april 2009.*
Vipavadalen

**Vipavadalen** (slovensk *Vipavska dolina*, tysk *Wippachtal*, italiensk *Valle del Vipacco*) er ein dal i Primorska i Slovenia, mellom byane Nova Gorica og Vipava. Han er ein smal dal og er den viktigaste gjennomfartsåra mellom låglandet Friuli og sentrale område av Slovenia. Dermed er han òg ein viktig veg mellom Nord-Italia og Sentral-Europa. Han er lukka i sør av Krasplatået, og i nord av den høgtliggande Trnovoskogen. Dalen er kalla opp etter elva som renn gjennom dalen. Den største staden i dalen er Ajdovščina. Administrativt er dalen del mellom kommunane Ajdovščina, Vipava, Nova Gorica, Renče-Vogrsko og Miren-Kostanjevica. Del av kommunen Savogna d'Isonzo i provinsen Gorizia i Italia er òg ein del av regionen.

Regionen har eit relativt mildt klima som høver for dyrking av forskjellige typar frukt (hovudsakleg fersken, aprikos, daddel og fiken. Vipavadalen er òg kjend for vinen som vert produsert her, særleg kvitvinen. Av kvite duer er dei mest vanlege variantane i regionen Chardonnay, Sauvignon og dei stadeigne typane Zelen, Pinela og Vitovska Garganja, og av raude variantar Merlot, Barbera og Cabernet Sauvignon.

Dalen er kjend for stundom å verte råka av den særs sterke boravinden (burja), som er særleg sterk i området mellom byane Vipava og Ajdovščina.

Historisk har den øvre delen av dalen, inkludert byane Vipava og halve byen Ajdovščina, vore ein del av Hertugdømet Krain (meir nøyaktig Innerkrain eller Notranjska), medan den lågare vestlege delen av har vore ein del av Grevskapet Gorizia og Gradisca og dermed høyrt til Küstenland i Austerrike.

Kjende personar som vart fødd eller levde i regionen er målarane Zoran Mušič og Veno Pilon, diktarane Stanko Vuk, Simon Gregorčič, Josip Murn og Nevin Birsa, diplomat og forfattar Sigismund von Herberstein, historikar Martin Baučer, predikantane Sebastijan Krelj og Janez Svetokriški, Stanko Premrl som skreiv den slovenske nasjonalsongen, og motstandsmannen Janko Premrl Vojko, forfattar Danilo Lokar, litteraturhistorikar Avgust Žigon og designer Oskar Kogoj.


Fil:Vipava valley from Nanos.jpg|Vipavadalen sett frå fjellet Nanos
Fil:Goce-Slovenia.jpg|Landsbyen Goče med Nanos i bakgrunnen
Fil:MarijaSnezna-Goce.jpg|Kyrkja *Marija Snežna* i Goče
Fil:Vipava Tabor Bruecke 15092007 42.jpg|Kjelda til Vipavaelva 
Fil:Stomaz-Ajdovscina.jpg|Landsbyen Štomaž nær Ajdovščina
Fil:Gora Budanje Duplje 15092007 01.jpg|Vipavadalen nær Ajdovščina
Fil:Log Wallfahrtskirche Maria Trost 15092007 01.jpg|Kyrkja i Log nær Ajdovščina
Fil:GradBranik2.JPG|Rihemberkborga i Branik
Fil:Križ1.JPG|Festningslandsbyen Vipavski Križ
Fil:Ozeljan.jpg|Landsbyen Ozeljan nær Nova Gorica


## Bakgrunnsstoff
* Vipavadalen  - Universitetet i Nova Gorica
* Klima i Vipavadalen 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vipava Valley|Vipava Valley]]» frå , den 17. april 2009.*
Davščica

**Davščica** eller **Davča**, er ei elv i Slovenia. Ho er 12 km lang og er ei av sideelvane til Selščica.

## Kjelder
Dragonja

**Dragonja** er ei elv i Kroatia og Slovenia. Elva er 22 km lang og den delen av elva som renn nær Adriahavet dannar ein del av landegrensa mellom dei to landa. 

## Sjå òg
*Elvar i Slovenia
Dravinja

**Dravinja** er den største sideelva til Drava i Slovenia. Kjelda hennar ligg i Pohorjemassivet sørvest for fjellet Rogla, om lag 1200 meter over havet. Elva renn gjennom byane Zreče, Slovenske Konjice, Poljčane, Makole og Majšperk til Videm, der ho munnar ut i Drava. Den største sideelva hennar er Polskava.

Dravinja er den best bevarte låglandselva i Slovenia og har vorte verna som ein del av det europeiske nettverket Natura 2000. I tillegg ligg Pečnikmølla ved elva, som er erklært eit etnologisk monument. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dravinja|Dravinja]]» frå , den 17. april 2009.*
Dreta

**Dreta** er ei elv i Slovenia. Ho er 29 km lang og har eit nedslagsfelt på 126 km². Ho munnar ut i elva Savinjo ved landsbyen Nazarje.

## Sjå òg
* Elvar i Slovenia
Bača

**Bača** er ei elv i Slovenia med ei lengd på 30 km. Ho går frå Bača pri Podbrdu til Bača pri Modreju der ho munnar ut i Idrijca.
Gradaščica

**Gradaščica** er ei elv i Slovenia. Ho er 33 km lang og ei sideelv til Horjulščica. 

## Sjå òg
*Elvar i Slovenia
Hudinja

**Hudinja ** er ei elv i Slovenia. Ho er 32 km lang og ligg i distriktet Celje.

## Sjå òg
* Elvar i Slovenia
Idrijca

**Idrijca** er ei elv som renn gjennom Idrijaåsane og Cerknoåsane i Slovenia. Ho er 60 km lang. Elva spring ut nær Vojsko, renn nordvestover, og etter å ha passert Idrija snur ho nordvestover. Ho renn gjennom Spodnja Idrija og Cerkno før ho munnar ut i Soča i Most na Soči.

Elva har eit nedslagsfelt på om lag 598 km². Dei største sideelvane hennar er Belca, Zala, Cerknica og Bača frå høgre og Nikomlja, Kanošica og Trebušica frå venstre. Ei av sideelvane frå høgre er òg Jezernica, som kjem frå Divjesjøen. Ho er berre 55 meter lang og den kortaste elva i Slovenia. 

Elva har mykje fisk, mellom anna laks, regnbogeaure og harr. Tidlegare vart det drive tømmerfløyting ned Idrijca til Idrija, der tømmreret vart nytta som stivarar i kvikksølvgruva Idrija. Det vart laga spesielle sluer for dette frå 1600-talet og ut 1800-talet. 

Området i øvre Idrijca er ein del av Øvre Idrijca naturpark. Dette omfattar mange karstformasjonar. Under den andre verdskrigen stod eit sjukehus som høyrte til motstandsrørsla her. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Idrijca|Idrijca]]» frå , den 17. april 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Kart over Idrijca . Geopedia.si
** Øvre Idrijca naturpark
Sunny Afternoon

«**Sunny Afternoon**» er ein song av The Kinks, skriven av Ray Davies. Songen vart seinare gjeven ut på albumet *[[Face to Face]]*. Den tydelege varietéstilen og tekstinnhaldet var ei ny retning for bandet (som hadde starta året før med «A Well Respected Man»), etter at bandet starta med langt meir tyngre rock i 1964-1965.

Songen kom ut 3. juni 1966 og gjekk til topps på den britiske singellista 7. juli 1966, og vart liggande der to veker. Han gjekk òg til tops i Irland og var den einaste førsteplassen The Kinks fekk i Noreg der han låg fire veker på topp. «Sunny Afternoon» vart plassert på 200. plass på Pitchfork Media si liste over dei 200 største songane på 1960-talet.

Det vart filma ein musikkvideo for singelen, som ironsk syner bandet i eit kald og snørikt miljø.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Songen er blitt spelt av mange andre artistar som: 
* The Standells i 1967 på albumet deira *The Hot Ones!*
*Jan and Dean på albumet deira *Silver Summer* (1985)
*Jimmy Buffett på hans *[[Fruitcakes]]* (1994)
*Arjen Anthony Lucassen på hans *[[Strange Hobby]]* (1997)
*Tommy Scott i ein duett med in a duet Tom Jones på Joness itt *[[Reload av Tom Jones|Reload]]* (1999)
*Stereophonics som B-side til singelen «Just Looking» i 1999.
*Bob Geldof på CD-samlinga *Great Songs of Indifference* (2005)
*The Cat Empire framførte songen for Triple J sin «Like A Version»-serie i 2009.
*Drake Bell framførte songen på *The Ring Master* og i 2014 på albumet hans *[[Ready, Steady, Go! av Drake Bell|Ready, Steady, Go!]]*
*Nellie McKay i 2015 på albumet hennar *[[My Weekly Reader]]*.
*Os Baobás på albumet deira *Os Baobás* (1968).

Det er skrive to norske versjonar av songen. Den første vart skriven av Jahn Teigen, Herodes Falsk og Tom Mathisen i Prima Vera i 1978 og kalla «Svunnen tid». Den andre vart skriven av Helge Grønhaug og kalla «Solen over by'n» og spelt inn av De musikalske dvergene og Frode Alnæs i 2004.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sunny Afternoon|Sunny Afternoon]]» frå , den 17. april 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Dandy av The Kinks

«**Dandy**» er ein song av The Kinks frå 1966 på albumet *[[Face to Face]]*. Songen vart gjeven ut som singel i Europa utanom Storbritannia, der han nådde førsteplassen i mellom anna Tyskland. I somme land vart B-sida, «Party Line» (òg frå *Face to Face*) gjeven ut som A-side.

Songen omhandlar låtskrivar Ray Davies sitt spottelege syn på ein person som ønskjer å verte ein Don Juan. Det har vore spekulasjonar om Davies skreiv songen om den ville livsstilen til den yngre broren og gitarist i The Kinks, Dave Davies.

## Herman's Hermits-utgåva
«Dandy» vart ein hitsingel i USA for den britiske gruppa Herman's Hermits på same tid. Han nådde femteplassen på Billboard Hot 100. Denne utgåva vart heller ikkje gjeven ut i heimlandet. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dandy (song)|Dandy (song)]]» frå , den 17. april 2009.*
Dead End Street

«**Dead End Street**» er ein song av det britiske bandet The Kinks frå 1966, skriven av låtskrivaren Ray Davies. Han vart opphavleg skrive som ein singel, men har sidan vorte gjeven ut som bonusspor på albumet *[[Face to Face]]*. Songen omhandlar fattigdom og elende i dei lågare klassane i det engelske samfunnet. Sonegen vart ein stor suksess i heimlandet, der han nådde femteplassen på singellista. I Noreg nådde songen sjuandeplass, medan han berre gjekk til 73. plass i USA. I 1976 plasserte musikkmagasinet New Musical Express songen på 72. plass på lista deira over dei 100 største singlane gjennom tidene. Det vart laga ein musikkvideo til songen. 

## Medverkande
*Ray Davies - solovokal, gitar
*Dave Davies - gitar, bass, korvokal
*John Dalton - bass, korvokal
*Mick Avory - trommer
*Nicky Hopkins - piano
*Det er kjend at The Kinks hadde gått til ein pub som ofte vart vitja av studiomusikarar medan dei spelte inn «Dead End Street» og fått ein trombonist der til å spele på songen. 

## Andre versjonar
Songen har sidan vorte spelt av bandet The Jam, og både songen og musikkvideoen inspirerte Oasis-songen «The Importance of Being Idle» frå 2005.

Ein norsk tekst vart skriven av Helge Grønhaug og kalla «Daudmannsvik». Denne vart spelt inn av De musikalske dvergene og Frode Alnæs i 2004. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dead End Street (song)|Dead End Street (song)]]» frå , den 17. april 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Mister Pleasant

«**Mister Pleasant**» er ein song av The Kinks frå 1967, skriven av Ray Davies. Han vart gjeven ut som singel i USA og Europa utanom Storbritannia. Seks månader seinare kom han ut som B-sida til singelen «Autumn Almanac» i heimlandet. 

Songen har ein tekst i same gate som den tidlegare songen «A Well Respected Man», men med ein enno meir engelsk varietéstil og trad-jazz-liknande akkompagnement. På grunn av dette gjorde ikkje singelen det særleg bra i USA, der han berre nådde 80. plass. I Europa gjorde han det langt betre, særleg i Nederland (andreplass) og Belgia (tredjeplass). 

## B-sider
Medan den amerikanske B-sida «Harry Rag» kom ut på det komande albumet *[[Something Else by The Kinks]]* kom ikkje den europeiske B-sida «This is Where I Belong» ut verken i Storbritannia eller USA. Songen vart spelt inn under innspelinga av *[[Face to Face]]*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mister Pleasant|Mister Pleasant]]» frå , den 17. april 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Something Else by the Kinks

***Something Else by the Kinks***, ofte berre kalla ***Something Else***, er eit album av det engelske rockebandet The Kinks frå september 1967. Albumet var det siste Kinks-albumet som den amerikanske produsenten Shel Talmy medverka på, og Ray Davies tok over som produsent. Mange av songane er med Nicky Hopkins på piano og kona til Ray Davies, Rasa, på korvokal. 

Songane på albumet er skrivne av Ray Davies og er sterkt prega av engelske tema. Albumet inneheld hitsingelen «Waterloo Sunset» og singelen «Death of a Clown» som vart skriven i lag med broren og sologitaristen Dave Davies. 

Albumet vart spelt inn mellom hausten 1966 og sommaren 1967, då Kinks hadde starta å turnere mindre. Albumet inneheld tre songar skrivne av Dave Davies, mellom anna hitsingelen «Death of a Clown». Den uventa suksessen til denne songen førte til at Davies starta ei solokarriere. Dei neste singlane hans klarte derimot ikkje å oppnå same suksess og frå midten av 1969 la han solokarriera på is dei neste ti åra. 

Albumet selde ikkje særleg godt i Storbritannia, mellom anna fordi det konkurrerte med billige samlealbum av dei tidlegare Kinks-singlane frå 1964-1966. Pye Records gav òg ut både «Waterloo Sunset» og «Death of a Clown» før sjølve albumet, og dette førte kanskje til at interessa for albumet ikkje vart like stor. Det låge salstalet heldt fram på det neste albumet, *[[The Kinks are the Village Green Preservation Society]]*. Dei fekk ein stor britisk hit til kort tid etter *Something Else* med «Autumn Almanac», men fram til «Lola» i 1970 fekk dei ikkje fleire i heimlandet.

*Something Else* selde òg dårleg i USA då det kom ut her i januar 1968. Desse albuma hadde tydelege britiske tema, og i tillegg var bandet bannlyst frå å halde konsertar i USA. Albumet fekk likevel god kritikk, særleg i den gryande undergrunnspressa, som *[[Crawdaddy]]*. I 2010 plasserte musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* på 289. plass på lista deira over dei 500 beste albuma gjennom tidene. 

## Innhald

## Medverkande
*Ray Davies – solovokal, rytmegitar, munnspel, harpe, cembalo, orgel, tuba, maracas
*Dave Davies – sologitar, 12-strengsgitar, korvokal, solovokal (på spor 2, 8, 11)
*Pete Quaife – bassgitar, korvokal
*Mick Avory – trommer, perkusjon
*Nicky Hopkins – klaverinstrument, piano
*Rasa Davies – korvokal

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Something Else by the Kinks|Something Else by the Kinks]]» frå , den 17. april 2009.*
Eilen

**Eilen** er eit kvinnenamn, ei mindre utbreidd form av det irske Eileen. Dette namnet er ei anglifisering av Eibhlín, som igjen truleg kjem frå fransk Aveline, men kan også reknast som ei irsk form av Helen. Evelyn er ei anna form av namnet.

Eilen har namnedag i Noreg den 18. april.

I 2009 var det 199 kvinner som heitte Eilen i Noreg.

## Namneberarar
* Eilen Jewell (f. 1979), USA-amerikansk songar

## Kjelder

* norskenavn.no
* behindthename.com
Fylkesveg 66 i Møre og Romsdal

:*Sjå òg [[fylkesveg 66|fylkesveg 66 (fleirtyding)]]*.

**Fylkesveg 66 i Møre og Romsdal** (**Fv66**) gjekk mellom Store-Standal og Lekneset i Ørsta kommune. Vegnummeret bestod hovudsakleg av eit ferjesamband. Sjølve vegen på Store-Standal var 41 meter lang.

2019 vart vegen lagd saman med Fv70, den nye vegen fekk namnet  fylkesveg 5912.
## Kommunar og knutepunkt

* Store-Standal
* Ferje frå Store-Standal til  Lekneset
*Sidestrekningar:
** Ferje frå Store-Standal til  Sæbø
** Ferje frå Store-Standal til Midt-Trandal

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 5894

**Fylkesveg 5894** går mellom Sjukehuskrysset i Volda kommune og Brautaset i Ørsta kommune. Vegen går over Krøvelseidet, og er 8,2 km lang.

Fram til 2019 vart vegen kalla Fylkesveg 45 i Møre og Romsdal.

## Kommunar og knutepunkt

*  Sjukehuskrysset i Volda

* Brautaset

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 43 i Møre og Romsdal

:*Sjå òg [[fylkesveg 43 (fleirtyding)]]*.
**Fylkesveg 43 i Møre og Romsdal** gjekk mellom Hunneset i Volda kommune og Vatne i Ørsta kommune. Vegen er 10,5 km lang.

Vegen går gjennom Aldalen i Volda, og ned Vatnesvingane i Ørsta. Dei svært smale og krappe Vatnesvingane gjer vegen ueigna for større køyretøy.

Vegen er omklasifisert til komunal veg.

## Kommunar og knutepunkt

* Hunneset
*

* Vatne
*

## Bakgrunnsstoff
Skylddalar

**Skylddalar** var målestokken for verdi for matrikkelskyld som blei innført ved matrikkelrevisjonen i 1838.

Som matrikkelskyld:
* 1 skylddalar = 5 *ort*
* 1 ort = 24 *skilling*.

Skylddalaren blei innført som erstatning for distriktsvis varierande einingar som våger fisk, huder og kalveskinn som matrikkelskyld. 1 hud tilsvarte ca. 4 skylddalar.

Først i 1838-matrikkelen blei skylda angitt i myntregning (1 skylddaler = 5 ort = 120 skilling).  Skylddaleren skulle svare til ein verditakst på 400 spesidalar.

Skylddalaren blei avløyst av skyldmark ved matrikkelrevisjonen i 1886.  I gjennomsnitt blei 1 skylddalar då sett lik ca. 2 skyldmark.
Fridomsfolket

**Fridomsfolket** («Il Popolo della Libertà», PdL) er eit italiensk politisk parti som stilte som valallianse ved parlamentsvalet i 2008 og som formelt vart omdanna til eit parti den 27. mars 2009. Partia som inngår i PdL er Forza Italia, Alleanza Nazionale og fleire mindre parti som tidlegare har delteke i valalliansen Casa delle Libertà. Lega Nord har valt å halda fram som sjølvstendig parti. 

## Tilslutta grupperingar og parti

* Forza Italia
* Alleanza Nazionale
* l'Associazione Nazionale Circoli della Libertà
* la Fondazione Il Circolo del Buon Governo 
* i Popolari Liberali
* Democrazia Cristiana per le Autonomie
* Partito Pensionati
* Riformatori Liberali
* Partito Repubblicano Italiano
* Nuovo Partito Socialista Italiano
* Liberaldemocratici
* Decidere!
* Italiani nel Mondo
* Azione Sociale
* Destra Liberale Italiana 
* Socialisti Riformisti

## Kjelder
Skyldmark

**Skyldmark** var målestokken for verdi for matrikkelskyld som blei innført ved matrikkelrevisjonen i 1886.

Ved denne matrikkelrevisjonen blei alle matrikulerte eigedomar i landet samla sett til 500 000 skyldmark, og kvar enkelt eigedom blei tildelt matrikkelskyld i samsvar med fastsett sannsynleg verdi og avkasting. 

Ved frådelingar og opprettingar av nye eigedomar skulle det haldast ei skylddelingsforretning. Den nye eigedomen skulle tildelast ei matrikkelskyld, og det skulle så gjerast eit tilsvarande frådrag i skylda for den eigedomen som blei delt. Samla tal for skyldmark for heile landet skulle såleis haldast uendra. Dette viste seg etter kvart ikkje å kunne praktiserast. Viss til dømes ein eigedom verdsett til 1 øre *(i praksis ei vanleg byggetomt)* blei delt, så måtte den nye eigedomen tildelast ei skyld på 1 øre, medan det ikkje kunne gjerast fråtrekk i skylda for den frådelte eigedomen.

Som matrikkelskyld:
* 1 skyldmark = 100 *øre*

Skyldmarken blei innført som erstatning for skylddalaren som matrikkelskyld. I gjennomsnitt blei 1 skylddaler sett lik ca. 2 skyldmark.

Skyldmark blei tildelt nye eigedomar på landet fram til Delingslova blei innført 1. januar 1980.
Matrikkelskyld

**Matrikkelskyld** skriv seg frå starten av 1500-talet og blei oppretta for å kunne krevje inn skatt frå dei enkelte eigedomane. Kvar enkelt eigedom blei tildelt ei matrikkelskyld, som skulle illustrere eigedomen sin verdi og avkasting. I prinsippet utgjorde matrikkelskylda ca. 1/6 av årleg avkasting på garden. Matrikkelskylda blei derfor ofte sett til *huder*, *kalveskinn*, *geiteskinn* osv, alt etter kva garden produserte. Den kunne også vere sett i tønner med *korn* eller våger med *fisk*.  Den tildelte skylda blei ført inn i matrikkelen, av dette kjem namnet matrikkelskyld. Matrikkelskylda fungerte også (inntil 1800-talet) som ein slags verditakst ved sal og arveskifte. 

Matrikkel og matrikkelskyld blei revidert fleire gonger fram til 1886, då nåverande matrikkelreglar blei innført. Alle eigedomane i landet blei då samla verdsett til 500 000 skyldmark, og kvar skyldmark var inndelt i 100 øre. Ut frå dette blei kvar enkelt eigedom tildelt matrikkelskyld. Kvar kommune blei inndelt i eit tal gardsnummer som igjen blei inndelt i bruksnummer (tidlegare løpenummer). Når ein eigedom blei delt, blei det oppretta eit nytt bruksnummer under det gardsnummeret den blei utskilt frå, og også matrikkelskylda blei delt. 

Ved innføringa av Delingslova i 1980 vart matrikkelskylda tatt ut av praktisk bruk for det offentlege. Den vil likevel halde fram å vere til nytte som verdimål for fordeling av inntekter og utgifter mellom gardsbruk, f eks for fordeling av inntekter av utleige av jaktrettar, fiskerettar i felles utmark, vassrettar til kraftverk og fiskeoppdrettsanlegg med vidare.

## Historiske verdimål for skyld
* - 1838 - *Hud og kalveskinn*, *[[våg]]er fisk* og andre tilsvarande verdimål.
* 1838 til 1886 - *[[Skylddalar]], ort og skilling.* (1 skylddaler = 5 ort. 1 ort = 24 skilling).
* 1886 til 1980 - *[[Skyldmark]] og øre.* ( 1 skyldmark = 100 øre).

## Konverteringar
Følgjande konverteringar må berre sjåast som vegleiande, då det ved kvar matrikkelreform skulle haldast ei sjølvstendig vurdering av den enkelte eigedomen:
* 1 hud = 4 skylddalar.
* 1 skylddalar = 2 skyldmark.

## Bakgrunnsstoff
*Delingslova på Lovdata
Blåtinden på Hareidlandet

**Blåtinden** er eit fjell (697 moh) i Ulstein kommune på Sunnmøre. Fjellet ligg aust for bygda Haddal og vest for Vartdalsfjorden. Blåtinden er det høgaste fjellet på Hareidlandet og i Ulstein kommune. Fjellet er ein del av den lange fjellryggen som strekker seg langs Hareidlandet mot Vartdalsfjorden, frå Hjørungavåg til Eiksund.
Kongsvollen på Hareidlandet

**Kongsvollen** er eit fjell (683 moh) i Ulstein kommune på Sunnmøre. Fjellet er det nest høgaste fjellet på Hareidlandet og i Ulstein kommune. Berre Blåtinden er høgare, med sine 697 moh.
Melshornet på Hareidlandet

**Melshornet** er eit fjell (668 moh) i Hareid kommune på Sunnmøre. Fjellet er det nest høgaste fjellet i Hareid, og det tredje høgaste fjellet på Hareidlandet. Berre Blåtinden i Ulstein og Kongsvollen, som er grensefjell mellom Ulstein og Hareid er høgare, med høvesvis 697 moh og 683 moh. Melshornet er eit svært populært turmål då det er lett tilgjengeleg.
Melshornet i Ørsta og Volda

**Melshornet** er eit fjell (807 moh) i Ørsta og Volda kommunar på Sunnmøre. Fjellet dominerer utsikta rett sør for Ørsta sentrum, og grensa mot Volda går over toppen av fjellet. Melshornet er eit svært populært turmål sommar og vinter, då det er lett tilgjengeleg frå fleire kantar, både frå Ørsta og Volda. Flest er det kanskje som går bomvegen frå rett oppom Volda sentrum opp til Dinglavatnet (536 moh), og tydeleg sti derifrå til toppen. Mange går også frå byggefeltet Rystefeltet sør for Ørsta sentrum, og bomveg og sti opp Osdalen til Dinglavatnet, eller sti opp på Okla og vidare derifrå. Ein kan også gå opp på Melshornet frå Krøvelseidet, eller om vinteren frå toppen av skitrekket til Volda skisenter.

Fjellet har namnet etter garden Mele som ligg nedanfor fjellet på Ørsta-sida.

## Rundskue
Rundskue frå Melshornet  ved Leif Roar Strand, vitja 23. november 2010
Helgehornet

**Helgehornet** er eit fjell (623 moh) i Volda kommune på Sunnmøre. Fjellet ligg på Berkneshalvøya mellom Voldsfjorden og Ørstafjorden. 

Helgehornet er det dominerande fjellet nokre få km nord for E39 mellom Volda og Ørsta. Fylkesveg 653 Eiksundsambandet tar av frå E39 sør for Helgehornet, og går langs austsida av fjellet langs Hovdevatnet, går gjennom Helgehorntunnelen og går deretter nord for fjellet til like før vegen går inn i Eiksundtunnelen.

Kommunegrensa mellom Volda og Ørsta går eit stykke oppe i nordaustsida av fjellet. 

Helgehornet er eit svært populært turmål, då det er lett tilgjengeleg, og byr på flott utsikt i alle retningar. Mellom anna kan ein sjå Slogen om lag 35 km rett aust. Vanlegast er det no å køyre opp til skytebana i Sollidalen (ca 270 moh), og gå derifrå etter tydeleg merkt sti. Det er også mogleg, men noko lenger, å køyre eller gå skogsveg som startar ved Hovdevatnet, og deretter gå merkt sti.

På toppen er det ei radio/TV/kommunikasjonsmast.