open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Darryl Way

**Richard Darryl Way** () er ein engelsk musikar innan både rock og klassisk musikk. Han var med å skipe Curved Air og var medlåtskrivar på den einaste hitsingelen deira, «Back Street Luv». Han er mest kjend som fiolinist, sjølv om han òg speler klaverinstrument.

## Biografi
Han byrja musikkopplæringa si i Dartington College of Arts, og studerte seinare ved Royal College of Music. Då ham møtte Francis Monkman skipa dei bandet Sisyphus, som utvikla seg til å bli **Curved Air**.

Etter tre album og ein hitsingel med Curved Air, slutta han i 1972 og skipa Darryl Way's Wolf, som òg spelte inn tre album før dei vart oppløyst. Det neste bandet hans, Stark Naked & the Car Thieves, tok ein pause då Curved Air vart skipa på ny seint i 1974. Etter albumet *[[Curved Air – Live]]* vart Curved Air oppøyst på ny, men vart igjen samla att av Way med hovudsakleg medlemmar frå Stark Naked & the Car Thieves. Han spelte inn to studioalbum med denne nye inkarnasjonen av gruppa før han igjen drog.

Han spelte på to spor på Jethro Tull-albumet *[[Heavy Horses]]* i 1978. Sidan spelte han inn fleire soloalbum, inkludert *Concerto for Electric Violin*, som hadde premiere på South Bank Show med Royal Philharmonia Orchestra i 1978. 

Curved Air kom saman att for ei kort stund i 1990 og eit konertopptak frå denne tida kom ut på eit album i 2000. 
 
I november 1996 hadde ein opera han hadde skrive, *The Russian Opera*, premiere på The Place Theatre i London. 

I 2008 tok han del i fleire konsertar med Curved Air. 

## Diskografi
### Med [[Curved Air]]
* *[[Air Conditioning av Curved Air|Air Conditioning]]* (1970)
* *[[Second Album av Curved Air|Second Album]]* (1971)
* *[[Phantasmagoria av Curved Air|Phantasmagoria]]* (1972)
* *[[Curved Air - Live|Live]]* (1975)
* *[[Midnight Wire]]* (1975)
* *[[Airborne av Curved Air|Airborne]]* (1976)
* *Renegade med We're Only Human* (1984)
* *[[Live At The BBC av Curved Air|Live At The BBC]]* (1995)
* *[[Alive, 1990]]* (2000)

### Med Darryl Way's Wolf
* *Canis Lupus* (1973) 
* *Saturation Point* (1973) 
* *Five in the Morning med Bunch of Fives* (1973)
* *Night Music* (1974) 
* *Darryl Way's Wolf* (samling frå *Canis Lupus* og *Saturation Point*) (1974)

### Med [[Trace]]
* *Birds* (1975)

### Med [[Pierre Moerlen's Gong]]
**[[Expresso II]]* (1978)

### Med [[Jethro Tull]]
**[[Heavy Horses]]* (1978)

### Solo
* *Concerto for Electric Violin* (1978) - Francis Monkman på syntheisizer
* *Little Plum med Sweet Dreams* (1982) - produsert av Martin Gordon for Snat Records
* *As Long as There's a Spark...* (1983) - EP
* *Little Plum (remix) med Love Is The Driver* (1984)
* *Edge of the World* (1984) 
**The Human Condition: Suite for String Orchestra, Piano and Percussion* (1987) 
* *Under the Soft* (1991)
* *Classical Rock (music for TV and Film)* (2010)
* *Ultra Violins* (2013)
* *Vivaldi's Four Seasons In Rock* (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Darryl Way|Darryl Way]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Florian Pilkington-Miksa

**Florian M. Pilkington-Miksa** () var ein engelsk trommeslagar. Han er mest kjend som medlem i det originale Curved Air. Han spelte òg med Kiki Dee.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Florian Pilkington-Miksa|Florian Pilkington-Miksa]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Second Album av Curved Air

***Second Album*** er det andre studioalbumet til den engelske rockegruppa Curved Air. Det nådde 11. plassen på den britiske albumlista i oktober 1971 og singelen  «Back Street Luv» klatra til fjerdeplassen i august 1971.
Det kom ut to variantar av plateomslaget som inneheld ein regnboge. Dette er ein referanse til albumet *[[A Rainbow in Curved Air]]* av Terry Riley, som bandet tok namnet sitt frå.

## Bakgrunn og innspeling
Innhaldet og arrangementet for materialet reflekterte eit skarpt skilje i bandet, som førte til at dei vart oppløyst året etter. Alle songane på side A er komponerte av Darryl Way (med noko støtte frå Ian Eyre) og tekstar av Sonja Kristina, medan alle songane på side B var komponerte av Francis Monkman. Francis Monkman forklarte: «Eg og Darryl respekterte kvar andre sine arbeid, men me var usamde om det meste. Og me fekk aldri heilt til å samarbeide i lag. Eg ønskte å lage mitt første 'episke' verk, så det såg ut til at det oppstod eit skilje mellom oss på denne tida.»

I motsetnad til debutalbumet deira, vart *Second Album* spelt inn medan dei fleste songane var nye og hadde fått lite tid til å utvikle seg på scenen. Eit unntak er «Young Mother», som starta som ein song av Way, Monkman og Pilkington-Miksa i eit band dei hadde før Curved Air, kalla Sisyphus. Han hadde då tittelen «Young Mother in Style», og utvikla seg til forma på *Second Album* ved at Sonja Kristina skreiv ny tekst. 

Dei elektroniske instrumenta nytta på albumet vart laga av E.M.S. London, der bandet sidan spelte inn to spor for det tredje albumet sitt, *[[Phantasmagoria av Curved Air|Phantasmagoria]]*.

## Mottaking

AllMusic skreiv ei stort sett negativ melding om albumet. Dei sa det mangla nyskapinga og orginaliteten frå dei andre utgjevingane deira, og vart erstatta «ei samling relativt streite, men lydmessige flate rockesongar». Dei skrytte derimot av «Back Street Luv», som er skildra som «rett og slett ein av dei beste augneblinka til bandet... og ein av dei beste singlane tidleg i 1970-åra». Dei skreiv om «Piece of Mind» at denne synte påverknaden frå klassisk musikk som bandet var kjend for, og at medan han delvis gav frysningar i nakken, hadde songen òg delar som etter moderne standard var «håplaust gammaldags», «opplagt» og «forslite». Meldaren skriv òg at dårleg lydkvaliteti overføringa til CD kan ha medverka til den dårlege omtalen. 

## Innhald

## Medverkande
;Curved Air
*Sonja Kristina – solovokal
*Darryl Way – fiolin, korvokal, piano (5)
*Francis Monkman – gitar, klaverinstrument, VCS3 synthesizer
*Ian Eyre – bassgitar
*Florian Pilkington-Miksa – trommer
;Teknisk
*Colin Caldwell – lydteknikar
*Peter Zinovieff – elektronikk
*John Kosh – design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Second Album (Curved Air album)|Second Album (Curved Air album)]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Air Conditioning av Curved Air

***Air Conditioning*** er debutalbumet til det britiske progressive rockebandet Curved Air. Det kom ut i november 1970 og nådde åttandeplassen på den britiske albumlista i desember 1970.

På biletplata (sidan nytta som biletet på plateomslaget) er tittelen skriven som «Airconditioning», medan den grøne etiketten på plata synte «Air Conditioning».

## Bakgrunn og innspeling
Sjølv om Sonja Kristina er oppført som den einaste tekstforfattaren på «It Happened Today», har Francis Monkman i ei rekkje intervju etter 1998 hevda å ha kome på songtittelen og grunnkonseptet til teksten. Kristina var samd i at Monkman kom opp med tittelen, men stod fast pop at teksten «eigentleg ikkje handlar om noko spesifikt.» I motsetnad er «Propositions» berre tilskriven Monkman. Han meiner det var Kristina som skreiv teksten. Han forklarte inspirasjonen for musikken til denne songen: «Eg var stor fan av Terry Riley (og hadde spelt den første framføringa i London av «In C» i 1968) og var særs imponert av *[[A Rainbow in Curved Air]]*. Så fekk eit slags «musikalsk syn» om ein høgenergisk rockelyd som gjekk i ein Terry-liknande lydbandsløyfe-improvisasjon. Det vart «Propositions»...»

Både musikken og teksten til «Situations» var skriven av Darryl Way og Rob Martin. Teksten til «Hide and Seek» skildrar ei post-apokalyptisk verd der ein einsam overlevar fånyttes leitar etter ein annan levande person. Sonja Kristina sa: «Det er eit mareritt, ein slags draum å bli etterlaten i ein tom by.»

Vokalen til Kristina på «Blind Man» var inspirert av måten Donovan song «Hurdy Gurdy Man» på.

## Biletplate
Albumet var den første vinylplata som kom ut som biletplate i titusen eksemplar. Teknologien var i startfasen og dette førte til støy i avspelinga av plata. Plata vart gjeve ut att på vanleg format med grøn etikett og bilete av den originale biletplata på plateomslaget. 

## Innhald

Ein annan song vart spelt inn på denne tida, men berre gjeven ut på singel: 
# «What Happens When You Blow Yourself Up» (Monkman, Linwood)&nbsp; – 3:34

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina&nbsp;– solovokal
* Darryl Way&nbsp;– fiolin, korvokal
* Francis Monkman&nbsp;– gitar, klaverinstrument
* Rob Martin&nbsp;– bass
* Florian Pilkington-Miksa&nbsp;– trommer

## Singlar
*«It Happened Today» / «What Happens When You Blow Yourself Up» med «Vivaldi» (Storbritannia og Nederland)
*«It Happened Today» med «What Happens When You Blow Yourself Up» (USA og Tyskland)
*«It Happened Today» med «It Happened Today» (promo)
*«Vivaldi» med «It Happened Today» (Italia)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Air Conditioning (album)|Air Conditioning (album)]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Back Street Luv

«**Back Street Luv**» er ein song av det britiske rockebandet Curved Air, skriven av Ian Eyre, Sonja Kristina og Darryl Way. Han kom ut på *[[Second Album av Curved Air|Second Album]]* og vart gjeven ut på singel i 1971 på Warner Bros. Records (K16092). 18. september nådde «Back Street Luv» fjerdeplassen på UK Singles Chart, den høgaste plasseringa dei nokon gong fekk. I 1975 gav dei ut ein langt meir intens konsertversjon på albumet *[[Curved Air – Live]]* og denne utgåva vart òg gjeven ut på singel i Storbritannia, men selde då dårleg.

I 1997 vart songen spelt inn av Salad spelte for eit Childline-album.

## Innhald

## Medverkande
### Orginal studioutgåve
* Sonja Kristina — vokal
* Francis Monkman — Hohner pianet, Hammondorgel, EMS VCS 3, gitar
* Ian Eyre — bass
* Florian Pilkington-Miksa — trommer

(Darryl Way, som var hovudlåtskrivar av songen, spelar ikkje på originalinnspelinga.)

### Konsertversjon frå ''Curved Air - Live''
* Darryl Way — VCS3, elektrisk piano
* Sonja Kristina — vokal
* Phil Kohn — bass
* Florian Pilkington-Miksa — trommer
* Francis Monkman — gitar, organ

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Back Street Luv|Back Street Luv]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Inírida

**Inírida** er den største sideelva til elva Guaviare i den kolombianske delen av Orinoco-bassenget.

Lengda på elva er ca. 1&nbsp;300 kilometer, dei nedste 1000 km er farbare for små fartøy. Det er stryk og fossefall i den øvre og midtre delen av elva. Elva har ei mørk vassfarge på grunn av overflod av planterestar.

Ho har opphavet sitt i Tuhani-fjella i Guaviare-departementet, 25 kilometer frå Cerro Pintado. I det øvre løpet flyter ho først mot vest, deretter svingar ho mot aust, på sletta flyt ho i nordaustleg retning. Elvemunninga ligg i Guainía-departementet, nær byen Inírida, omtrent 25 kilometer frå grensa til Venezuela. Elva Guaviare tar vatn frå Inírida, renn deretter nordaust i 25 kilometer, og saman med Atabapo-elva flyt dei inn i Orinoco nær den venezuelanske byen San Fernando de Atabapo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Inírida River|Inírida River]]» frå ,  den 10. april 2020* 

## Bakgrunnsstoff
Phantasmagoria av Curved Air

***Phantasmagoria*** er det tredje studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Curved Air, gjeve ut i 1972. Det nådde tjuandeplassen på den britiske albumlista og er kjend for ein av første gongane ein EMS Synthi 100-synthesizer vart nytta. Denne vart brukt på røysta til songaren Sonja Kristina på den andre sida. Albumet var utilgjengeleg i mange år, men kom ut på CD i april 2007. 

## Mottaking

Allmusic kalla *Phantasmagoria* «kulminasjonen av alt det Curved Air lova i løpet av føregangarane» og «den beste timen for bandet så langt». Meldinga trekte fram at alle spora var bra, og særskild blandinga av musikkstilar og ingen av dei var pretensiøse.

## Innhald

Ein annan song vart spelt inn og gjeven ut på singel med «Phantasmagoria» som B-side:
#«Sarah's Concern» (Way, Linwood) - 3:20

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina – solovokal, akustisk gitar (2)
* Darryl Way – fiolin, klaverinstrument (1, 3), røyrbjøller (1), melon (1)
* Francis Monkman – klaverinstrument, elektrisk gitar, perkusjon (8, 9)
* Mike Wedgwood – bass, korvokal, akustisk (6) og elektrisk (9) gitar, perkusjon (9)
* Florian Pilkington-Miksa – trommer, perkusjon (9)
;Gjestemusikarar
* Annie Stewart – fløyte (2)
* Crispian Steele-Perkins – trompet
* Paul Cosh – trompet
* James Watson – trompet
* George Parnaby – trompet
* Chris Pyne – trombone
* Alan Gout – trombone
* David Purser – trombone
* Steve Saunders – trombone
* Frank Ricotti – xylofon, vibrafon
* Mal Linwood-Ross – perkusjon
* Colin Caldwell – perkusjon
* Jean Akers – perkusjon
* Doris the Cheetah — vokal (4)
;Teknisk
*Richard Rockwood - kunstnarisk leiar
*John Gorham - illustrasjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phantasmagoria (Curved Air album)|Phantasmagoria (Curved Air album)]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peter Zinovieff

**Peter Zinovieff** () var ein britisk lydteknikar, som med selskapet EMS seint i 1960-åra utvikla VCS3-synthesizeren. Denne synthesizeren vart nytta av mange tidlege progressive rockeband som Pink Floyd og White Noise, Krautrock-grupper og meir poporienterte artistar som Todd Rundgren og David Bowie.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Zinovieff|Peter Zinovieff]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
John Kosh

**John Kosh** er ein engelsk kunstnar og regissør, mest kjend for å ha designa mange plateomslag for kjende artistar.Han var kunstnarisk leiar for The Beatles-albumet *[[Abbey Road av The Beatles|Abbey Road]]* frå 1969.

Andre artistar han har arbeidd med er mellom andre Jon Lord, Jimmy Buffett, Bob Dylan, Eagles, Dan Fogelberg, Carole King, Randy Newman, Pointer Sisters, T.Rex, Richard Pryor, Ringo Starr, Linda Ronstadt, Electric Light Orchestra, Bob Seger, Rod Stewart, Spinal Tap og James Taylor. Kosh har fått i alt sju Grammy-nominasjonar og vunne tre prisar for arbeidet sitt med Linda Ronstadt.

## Verk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Kosh|John Kosh]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*Ten Worlds Productions
*koshdesign
Air Cut

***Air Cut*** er det fjerde studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Curved Air, innspelt og utgjeve i 1973 etter at tre av dei opphavlege medlemmane i bandet slutta. Berre Sonja Kristina og Mike Wedgwood var att frå det førre albumet deira og *Air Cut* tok dei slik sett i ein meir rockeprega retning. 

## Mottaking

AllMusic gav ein varm omtale av sporet «Metamorphosis», men var elles lunken til resten av albumet, og skreiv at dei fleste songane var streite rockesongar og «synte ei gruppe som prøvde å nå ut til eit vidare publikum utan å overbevise om at dette var det rette å gjere.»  Dei konkluderte med at det mest interessante med *Air Cut* var at det var debuten til Eddie Jobson.

## Innhald

### Side to

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina&nbsp;– solo- (1-4, 6, 8) og korvokal (7), akustisk gitar (2)
* Eddie Jobson&nbsp;– elektrisk fiolin, korvokal (6), VCS3 synthesizer, mellotron, piano, orgel, cembalo (2) 
* Kirby Gregory&nbsp;– elektrisk gitar, bass, korvokal
* Mike Wedgwood&nbsp;– bass (alle utanom 4) og akustisk gitar (4), korvokal, solovokal (7, 8)
* Jim Russell&nbsp;– trommer

;Teknisk
* Design av Modula
* Illustrasjonar baserte på ei teikning av Ian Fink
* Lydteknikar&nbsp;– Paul «The Rock» Hardiman
* Fotografi&nbsp;– Mal Linwood-Ross & Mike Putland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Air Cut|Air Cut]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Curved Air – Live

***Curved Air – Live*** er eit konsertalbum av det engelske progressive rockebandet Curved Air. Det vart spelt inn under ein turné i desember 1974, der bandet var komen saman att, og gjeven ut i 1975. Sjølv om albumet ikkje gjekk inn på salslistene, selde det godt nok til å betale for ein større skattesmell som hadde tvunge Curved Air til å kome saman att. Då rekninga var betalt slutta Francis Monkman og Florian Pilkington-Miksa igjen i gruppa.

## Bakgrunn
Vokalen til Sonja Kristina var utypisk for ho i 1970-åra. I følgje ho sjølv var det første ekteskapet hennar nettopp teke slutt og dette skapte ein villare og råare synging på scenen.

Albumet bestod av opptak frå konsertane deira på Cardiff University og Bristol Polytechnic i desember 1974 med Manor Mobile.

## Mottaking

Allmusic skreiv at «Kristina syng her truleg det beste ho nokon gong har sunge, medan instrumenteringa rir grovt over trua på at Curved Air var på sitt beste i studio», og gjev stor ros til nesten alle spora på albumet.

## Innhald

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina – solovokal 
* Darryl Way – fiolin, klaverinstrument, korvokal 
* Francis Monkman – sologitar, orgel, VCS3 synthesizer 
* Florian Pilkington-Miksa – perkusjon 
* Philip Kohn – bassgitar

## Teknisk
* Miksa i Air London Studios 
* Produsert av David Hitchcock for BTM Productions 
* Lydteknikar og miksing av Django Johnny Punter
* Assisterande lydteknikar – Phil Becque, Paul Nunn, Sean Milligan, Andy Morris og Alan Perkins
* Design og kunst av Liz Gilmore 
* Fotografi av Michael Allard for BTM design 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Curved Air – Live|Curved Air – Live]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Midnight Wire

***Midnight Wire*** er det femte studioalbumet til Curved Air, gjeve ut i 1975. Det vart spelt inn med ein ny besetning for bandet, og berre Darryl Way og Sonja Kristina var att etter turneen som hadde gjeve konsertalbumet *[[Curved Air - Live]]*. Venen til Kristina, Norma Tager, som hadde designa kleda ho hadde på scenen under turneane frå 1974 til 1976, bidrog med tekstar til alle songane deira. 

## Bakgrunn og innspeling
Dei nye medlemmane i bandet var henta frå det andre bandet til Darryl Way, Stark Naked and the Car Thievs. Gitaristen Mick Jaques og trommeslagaren Stewart Copeland kom herfrå. 

Innspelinga av albumet var markert av intense og bitre kranglar mellom bandet og produsentane Ron og Howard Albert, som ofte kritiserte bandmedlemmane heftig.

## Innhald

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina – solovokal
* Darryl Way – fiolin
* Mick Jacques – gitar
* Stewart Copeland – trommer
;Gjestemusikarar
* John G. Perry – bassgitar
* Peter Wood – klaverinstrument
* Derek Damain – korvokal på «The Fool»
;Teknisk
*Will Reid-Dick - lydteknikar
*Bob Searles, Liz Gilmore - design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Midnight Wire|Midnight Wire]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peter Wood

**Peter John Wood** () var ein engelsk klaverspelar. 

I midten av 1960-åra spelte han i det lokale bandet Barney J Barnes & The Intro, som spelte inn musikk for Decca. Han var medlem av Quiver, som vart til Sutherland Brothers & Quiver, og Natural Gas, før han arbeidde tett med Al Stewart, Roger Waters, Cyndi Lauper, Bob Dylan, Lou Reed, Jonathan Kelly, Orion the Hunter og Tommy Shaw.

Han var ein av dei originale medlemmane i «surrogatbandet», på The Wall-turneen til Pink Floyd i 1980 og 1981,  og kan høyrast på konsertalbumet *[[Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Wood (musician)|Peter Wood (musician)]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Airborne av Curved Air

***Airborne*** er det sjette studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Curved Air, gjeve ut i 1976. Som dei siste par utgjevingane deira selde ikkje dette albumet særleg godt. Dei gav ut ein singel som ikkje var med på plata, «Baby Please Don't Go» med «Broken Lady», kort tid etter før gruppa vart oppløyst. Trommeslagaren Stewart Copeland skipa så The Police, medan fiolinisten Darryl Way og songaren Sonja Kristina begge starta solokarrierer. Bassisten Tony Reeves og gitaristen Mick Jacques vart begge seinare medlemmar av det halvprofesjonelle bandet Big Chief.

The Police spelte «Kids to Blame» tidleg i karrieren sin, i ein punk-aktig versjon. Stewart Copeland brukte òg om att eit gitarriff frå «Desiree» på solosingelen sin «Don't Care» som han gav ut under namnet Klark Kent.

## Bakgrunn og innspeling
Albumet var første gongen Stewart Copeland var låtskrivar. Kring utgjevinga av *[[Midnight Wire]]* lærte han om honorara låtskrivarar fekk, og svarte med å kverne ut songar fram til bandet aksepterte nokre av bidraga hans.

Produsenten Dennis McKay slutta i prosjektet halvvegs gjennom innspelinga, og let bandet produserte dei siste fire songane sjølve. 

## Mottaking

Allmusic skildra *Airborne* som eit oversedd album og «ei sterk oppsummering av alt som gjorde gruppa så viktig til å byrje med.» Dei meinte albumet var svakare enn dei først tre, og at det dreiv mot meir generisk 70-talsrock, men meinte òg at «Desiree» og «Heaven (Never Seemed So Far Away)» var like bra som dei beste utgjevingane deira.

## Innhald

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina&nbsp;– vokal
* Darryl Way&nbsp;– fiolin, klaverinstrument
* Tony Reeves&nbsp;– bass, klaverinstrument, kontrabass på «Broken Lady»
* Stewart Copeland&nbsp;– trommer
* Mick Jacques&nbsp;– gitar

;Gjestemusikarar
* Robin Lumley&nbsp;– piano på «Broken Lady»
* Alan Skidmore&nbsp;– saksofon på «Hot & Bothered»
* Henry Lowther&nbsp;– trompet på «Hot & Bothered»
* Frank Ricotti&nbsp;– congatrommer
* Jack Emblow&nbsp;– trekkspel på «Broken Lady»
* Bob Sargeant&nbsp;– orgel på «Desiree» og «Kids to Blame»

;Teknisk
* Spor 3-5, 7 og 8 produserte av Dennis McKay
* Spor 1, 2, 6 og 9 produserte av Curved Air
* Spor 10 produsert av Tony Reeves

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Airborne (Curved Air album)|Airborne (Curved Air album)]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ishockey under Vinter-OL 1992

**Ishockey under [[Vinter-OL 1992]]** vart arrangert i ein ishall i turistsenteret Méribel i Les Allues kommune i tida frå 8. til 23. februar 1992. Eit mannskap frå det nyleg oppløyste Sovjetsamveldet vann gullmedaljane under den vage nemninga «Samveldet av uavhengige statar». Det eks-sovjetiske laget vann med 3-1 over Canada i finalen. Tsjekkoslovakia tok bronseplassen etter 6-1 over USA.

## Turneringa
12 land deltok i turneringa, som tok til med ei opningsrunde med seks lag likt fordelt på to grupper. Dei fire beste laga i kvar av gruppene gjekk vidare til utslagsspel, der laga fekk kvartfinalemotstandar basert på plassering i gruppene.

### Kvartfinalane
* Canada &ndash; Tyskland 4-3 eeo
* USA &ndash; Frankrike 4-1
* «Sovjetsamveldet» &ndash; Finland 6-1
* Tsjekkoslovakia &ndash; Sverige 3-1

### Semifinalane
* Canada &ndash; Tsjekkoslovakia 4-2
* «Sovjetsamveldet» &ndash; USA 5-2

## Finalen
* «Sovjetsamveldet» &ndash; Canada 3-1

Etter to mållause periodar skåra Vjatsjeslav Butsajev for det sovjetiske laget tidleg i den tredje perioden, klokka viste 41.01. Eit knapt kvarter skulle gå før lagkameraten Igor Boldin la på til 2-0 etter 55.54 minutts spel. Deretter reduserte Chris Lindberg til 1-2 ved 57.20, og så var Vjatsjeslav Bykov frampå etter 58.51 minutts tid og fastsette resultatet til 3-1.

6&nbsp;100 tilskodarar var på plass i ishallen i Méribel, fullt hus.

### «Sovjetsamveldet» sitt meistermannskap
Målvakter:  Nikolaj Khabibulin, Mikhail Sjtalenkov, Andrej Trefilov 
Forsvarar: Sergej Bautin, Dmitrij Jusjkevitsj, Vladimir Malakhov, Dmitrij Mironov, Darius Kasparaitis, Igor Kravtsjuk, Oleksij Zjytnyk, Sergej Zubov 
Løparar:  Igor Boldin, Nikolaj Borstsjevskij, Vjatsjeslav Butsajev, Vjatsjeslav Bykov,  Andrej Khomutov, Jevgenij Davydov, Jurij Khmyljov, Andrej Kovalenko, Aleksej Kovaljov, Sergej Petrenko, Vitalij Prokhorov, Aleksej Zjamnov

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Winterspiele 1992/Eishockey|Olympische Winterspiele 1992/Eishockey]]» frå ,  den 10. april 2020.*
Kirby Gregory

**Graham Patrick «Kirby» Gregory**, ofte berre omtalt som **Kirby** () er ein engelsk musikar, mest kjend som medlem i rockebanda Curved Air og Stretch, der han spelte gitar. Han arbeider i dag med rådgjeving innan avhengigheit. 

## Musikalsk karriere
Gregory byrja å spele gitar i ung alder og flytta til London i 1969 med bassgitaristen Steve Emery. Dei skipa eit band kalla Armada, og fekk med seg vokalisten Elmer Gantry før dei vart oppløyste. I 1972 vart Gregory med Curved Air og spelte på albumet deira *[[Air Cut]]* i 1973. Han spelte òg på ein song på arkivplata *[[Lovechild av Curved Air|Lovechild]]*.

Etter han forlet Curved Air, vart Gregory og Gantry ein del av ei gruppe musikarar sett saman av manageren til Fleetwood Mac, Clifford Davis, for å hjelpe Fleetwood Mac på ein turné i USA i 1974. Då det vart kjend at Mick Fleetwood sjølv ikkje skulle vere med, kollapsa turneen då publikum ikkje møtte opp. Gergory og andre medlemmar i dette bandet heldt saman og skipa Stretch seinare på året.

Gregory skreiv hitsingelen «Why Did You Do It?» om hendinga med Fleetwood Mac, og denne nådde 16. plassen i Storbritannia i november 1975. Stretch spelte inn fleire album før dei gav seg i 1979. 

Gregory spelte inn soloalbumet *Composition* for UK Hot Wax Records i 1978, og spelte sidan på den tidlegare Fleetwood Mac-gitaristen Danny Kirwan sitt siste album, *[[Hello There Big Boy!]]* i 1979. Han spelte òg inn musikk i lag med Thin Lizzy-frontmannen Phil Lynott. Gregory og Gantry kom saman att ei kort stund i 1982 og var i studio med Sweet-trommeslagaren Mick Tucker og bassisten Nigel Ross-Scott men det kom ikkje noko ut frå desse innspelingane.

I 2007 starta Gregory og Gantry opp att Stretch og turnerte for å marknadsføre eit samlealbum, *Why Did You Do It: The Best of Stretch*.

I 2013 vart Gregory med att i Curved Air.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kirby Gregory|Kirby Gregory]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Robin Lumley

**Robin Lumley** er ein britisk jazzfusion-musikar, klaverspelar, plateprodusent og forfattar, som var medlem av bandet Brand X med trommeslagaren Phil Collins, gitaristen John Goodsall og bassisten Percy Jones. Han er tremenningen til skodespelarinna Joanna Lumley.

Han har òg spelt med artistar som David Bowie og har produsert album for Rod Argent, Bill Bruford og Orleans.

Lumley skreiv boka *Tay Bridge Disaster: The People's Story* om Tay Bridge som kollapsa i 1879 då eit tog køyrde over ho.

## Diskografi
### Som leiar
* 1975 *Peter & The Wolf* med Jack Lancaster
* 1976 *Marscape* med Jack Lancaster

**Med Brand X**
* 1976 *Unorthodox Behaviour*
* 1977 *Moroccan Roll*
* 1977 *Livestock*
* 1978 *Masques*
* 1979 *Product*
* 1980 *Do They Hurt?*
* 1982 *Is There Anything About?*
* 1997 *Live at the Roxy L.A. 1979*
* 1998 *Missing Period* 
* 2003 *Macrocosm: Introducing...Brand X*
* 2015 *Ronnie Scotts Live 1976*
* 2016 *Rochester 1977*

### Som sidemann
* 1976 *[[Airborne av Curved Air|Airborne]]* Curved Air
* 1977 *The Dancer*, Gary Boyle
* 1980 *Breaking through the Ice Age*, Ellen Shipley
* 1983 *Exile*, Exile

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robin Lumley|Robin Lumley]]» frå ,  den 11. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lovechild av Curved Air

***Lovechild*** er det sjuande studioalbumet gjeven ut av Curved Air, sjølv om berre halvparten av songane faktisk vart spelt inn av gruppa. Albumet består av demoinnspelingar spelte inn tidleg i 1970-åra som ikkje tidlegare var gjevne ut. Alle innspelingane vart overvaka av Clifford Adams og det var ein av John O'Hara, to av Eddie Jobson, ein av Kirby Gregory, og fire av Curved Air. Vokalisten Sonja Kristina forklarte opphavet til albumet: «Det albumet var totalt piratkopiering. Dette var demolydband eg hadde laga for Warner Brothers, som brått forstod at eg var det einaste originale medlemmet att i bandet - at det i røynda ikkje lenger var Curved Air slik det hadde vore før. Så Clifford Davis presenterte lydbanda for Warners, som av ulike årsaker valde å ikkje halde fram kontrakten vår.»

I røynda er *Lovechild* ei «offisiell» piratkopiplate. Verken Warner Brothers eller nokre av bandmedlemmane gav løyve til å gje ut demoane og ingen av medlemmane fekk inntekter av platesalet. Fleire år etter fekk Repertoire Records løyve frå både Warner Brothers og musikarane til å gje ut albumet på ny, og i 2011 kom det ein lovleg versjon med nye notat i plateomslaget.

Dei fire Curved Air-demoane vart spelte inn etter *[[Air Cut]]* og før bandet vart oppløyst. Jim Russell og Kirby Gregory hadde alt slutta, og vart erstatta på demoinnspelingane av Florian Pilkington-Miksa og den islandske gitaristen Thordur Arnason, som dei andre i bandet berre kalla «Thor».

Plateomslaget er berre framsida av omslaget til *[[Air Conditioning av Curved Air|Air Conditioning]]* lagt over biletet frå baksida av same album.

## Innhald

## Medverkande
*Sonja Kristina – vokal, akustisk gitar
*Eddie Jobson – klaverinstrument (utanom på «Exsultate Jubilate»), fiolin
*Florian Pilkington-Miksa – trommer (utanom på «The Flasher»)
*Mike Wedgwood – bass (utanom på «The Flasher»)
*Thordur Arnason - elektrisk gitar (utanom på «The Flasher»)
*Kirby Gregory – elektrisk gitar på «The Flasher»
*Jim Russell – trommer på «The Flasher»
*John O'Hara – klaverinstrument og arrangement på «Exsultate Jubilate»

;Produksjon
*Produsert av Clifford Adams
*Publisert av C.A.M.
*Miksing: Steve Price, assistent: Declan McGoven

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lovechild av Curved Air|Lovechild av Curved Air]]» frå ,  den 11. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
North Star av Curved Air

***North Star*** er det åttande studioalbumet til Curved Air, gjeve ut 17. mars 2014. Det var det første albumet deira med stort sett nye songar sidan bandet kom saman att i 2008 og det første skikkelege studioalbumet sidan *[[Airborn av Curved Air|Airborn]]* i 1976.

## Bakgrunn og innspeling
Sjølv om gitaristen Kit Morgan er oppført som medlåtskrivar på sju nye songar, hadde han slutta i bandet då innspelinga fann stad og erstatta av Kirby Gregory som var komen attende i bandet.

Tre av songane var tidlegare gjevne ut på dei to første Curved Air-albuma og spelte inn på nytt, i tillegg til ein song frå eit soloalbum av Sonja Kristina. Albumet inneheldt òg tre coverversjonarav andre band: The Police, Snow Patrol og The Beatles.

## Innhald
Alle songar skrivne av Harris/Kristina/Morgan/Norton/Pilkington-Miksa/Sax, utanom der andre er nemnde: 

## Medverkande
;Curved Air
* Sonja Kristina&nbsp;– vokal
* Florian Pilkington-Miksa&nbsp;– trommer
* Kirby Gregory&nbsp;– gitar
* Chris Harris&nbsp;– bassgitar og elektrisk kontrabass
* Robert Norton&nbsp;– klaverinstrument
* Paul Sax&nbsp;– fiolin

;Produksjon
* Marvin Ayres&nbsp;– rådgjevar, lydteknikar, vokal lydteknikar
* Beric Wickens&nbsp;- produsent
* Denis Blackham&nbsp;– mastering
* Nuno Fernandes&nbsp;– lydteknikar
* Carl Glover&nbsp;– grafisk design, montasje, fotografi
* Michael Inns&nbsp;– portrett
* Chris Smith&nbsp;– lydteknikar
* Ben Williams&nbsp;– lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:North Star (Curved Air album)|North Star (Curved Air album)]]» frå ,  den 11. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gunnar Heiberg

**Gunnar Edvard Rode Heiberg** () var ein norsk forfattar og teaterleiar. Han markerte seg særleg som forfattar av skodespel, elles ein framifrå essayist. I si dikting var han samstundes subtil psykolog og fus stridsmann.

## Virke
Heiberg slo i 1883 gjennom med skodespelet *Tante Ulrikke*. Stykket byggjer på minne frå sosialistmøte i hovudstaden og er ein lovsong til dei som trassig strider for ein idé enda om dei har «folkemeininga» mot seg. 1884–88 var han sjef for Den Nationale Scene i Bergen, arbeidde òg som journalist og kritikar. Med *Kong Midas* i 1890 vekte han mykje harme, då mange meinte hovudfiguren var ein karikatur av Bjørnstjerne Bjørnson, stykket vender seg mot altfor ihuga og ikkje ærlege sanningsseiarar. Sidan kom *Kunstnere* og *Gerts have*. *Balkonen* gav han ut i 1894, men vart ikkje sett opp på norske teater før 20 år seinare. I dei neste stykka, *Det store lod*, *Folkeraadet*, *Harald Svans mor* og *Kjærlighed til næsten* er politiske og sosiale tilhøve atter i sentrum for interessa. Heiberg vil vise korleis pengar kan skapa menneske om, han driv aristofansk gjøn med aktuell politikk, gjev hånske innsyn i umoralsk journalistikk, og piskar sjølvsykja. I 1904 kom *Kjærlighedens tragedie*, eit stykke om kjærleik som lagnadsmakt, ei kjensle som lyfter mennesket mot stjernene og støyper det i avgrunnen, djupast sett ein hyllest til livskreftene. I åra før unionsoppløysinga var Heiberg aktivt med i det politiske ordskiftet, han stridde for ei sterk stode mot Sverike og var vonbroten over Karlstad-forliket. I sorg og harme skreiv han *Jeg vil værge mit land*, vendt mot dei som fekk forliket i stand og vigt til Georg Stangs minne.

Heiberg var ein framifrå eassayist. Dei beste artiklane samla han i åtte essay-bøker. Eit utval av artiklane vart i 1951 trykt opp i *Hugg og stikk*.

## Kjelder
*Johs. A. Dale sitt oppslag i *Norsk Allkunnebok* V.
*snl.no
Auguste Comte

**Isidore Auguste Marie François Xavier Comte** () var ein fransk filosof. Han skapte positivismen og vert rekna som ein av grunnleggjarane av moderne sosiologi.

Comte studerte ved den polytekniske skulen i Paris, der han fanga interesse for naturvitskap og av radikale politiske idear. Påverka av filosofen Henri Saint-Simon, som han vart personleg kjend med, fekk han interesse for historie og samfunnsstudiar. Gjennom hovudverket, det seks band store *Cours de philosophie positive* som kom ut 1830–42, teiknar Comte den historiske utviklinga frå eit opphavleg teologisk stadium, der fenomen vert forklart ved inngrep av «gudar» eller «ånder», vidare til eit metafysisk stadium, der årsakene er «idear» eller «krefter», til det positive eller vitskaplege stadium, basert på nøyaktige observasjonar.

## Kjelder
*Store norske leksikon
First Base av Babe Ruth

***First Base*** er debutalbumet til den engelske rockegruppa Babe Ruth. Det vart produsert av Alan Shacklock og Nick Mobbs i Abbey Road Studios mellom juni og september 1972, og kom ut same året.

Songen «Wells Fargo» — ein hardrocksong kalla opp etter pengetransportlinja i det gamle veste, med tekstar om denne cowboytida - vart gjeven ut på singel og vart populær på FM-radio i USA.

Albumet selte til gullplate i Canada, og selde godt i USA, medan salstala var skuffande i Storbritannia. Songen «The Mexican» er blitt spelt av mange andre artistar gjennom åra, mellom anna i 1984 av John «Jellybean» Benitez med vokal av Janita Haan. «The Mexican» vart òg miksa inn i tredje sporet på *[[The Dirtchamber Sessions Volume One]]* av Liam Howlett frå The Prodigy i 1999 og covra av GZA i 2015.

Plateomslaget og fotografiet vart laga av Roger Dean.

## Innhald

## Medverkande
;Babe Ruth
*Alan Shacklock - gitar, Hammondorgel, perkusjon, vokal
*Janita «Jennie» Haan - vokal
*Dave Hewitt - bassgitar
*Dick Powell - trommer, perkusjon
*Dave Punshon - elektrisk piano, klaverinstrument

;Gjestemusikarar
*Gasper Lawal - conga, bongo, cabasa
*Brent Carter - saksofon
*Harry Mier - obo
*Peter Halling - cello
*Clive Anstee - cello
*Manny Fox - cello
*Boris Rickleman - cello
*Jeff Allen - trommer på «The Runaways»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:First Base (album)|First Base (album)]]» frå ,  den 11. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Mexican

«**The Mexican**» er ein song frå albumet *[[First Base av Babe Ruth|First Base]]* frå 1972 av det britiske bandet Babe Ruth.

Songen vart skriven av Alan Shacklock og spelt inn i Abbey Road Studios sommaren 1972. Shacklock skreiv teksten til songen som ein skarpt svar til John Wayne-filmen ''The Alamo'' frå 1960, som var full av historiske feil og ikkje synte den menneskelege sida til dei mexicanske soldatane som vart slåtte av styrkane frå Texas i slaget ved The Alamo. Songen har ein drivande trommerytme og funky bass.

Songen interpolerer «Per qualche dollaro in più» av Ennio Morricone, frå musikken til filmen *[[For en neve dollar mer]]*.

Songen har blitt spelt og miksa av mange andre artistar, og vert rekna som ein av dei mest innverknadstunge songane i hiphopkulturen, og var òg populær i tidlege discoklubbar som The Loft.

## Medverkande
* Alan Shacklock – sologitar, orgel, perkusjon
* Jenny Haan – solovokal 
* Dave Hewitt – bass 
* Dave Punshon – klaverinstrument, elektrisk piano
* Dick Powell – trommer, perkusjon

## Andre versjonar
* 1978: Bombers, ei discogruppe frå Montreal 
* 1984: Jellybean med vokal av den originale songaren, Jenny Haan. Denne versjonen nådde toppen av dance-lista i USA.
* 1999: Helloween på albumet *[[Metal Jukebox]]*
* 2006: Marc Hype & Jim Dunloop med. Sara Bourgeois
* 2015: Gza, medlem av hiphopgruppa Wu-Tang Clan
* 2020: Stretch & Bobbito, The M19s Band med Mireya Ramos

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Mexican (song)|The Mexican (song)]]» frå ,  den 11. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Amar Caballero

***Amar Caballero*** er det andre studioalbumet til den engelske rockegruppa Babe Ruth. 

To medlemmar var blitt byta ut frå debutplata. Ed Spevock var komen inn for Dick Powell på trommer og Chris Holmes erstatta Dave Pushon på klaverinstrument. 

Albumet inneheld ein coverversjon av The Capitols sin «Cool Jerk». 

Allmusic gav berre albumet to av fem stjerner, men skreiv at «om du kan setje tenna i musikken som er rocka med element av klassisk musikk, pakka inn i eit tynt lag med R&B, så bør du sjekke ut dette albumet. Det vil vere givande.»

Plateomslaget vart laga av Hipgnosis. 

## Innhald

## Medverkande
;Babe Ruth
* Janita Haan - solovokal
* Alan Shacklock - gitar, celesta (2), elektrisk piano (6), orgel (7), Mellotron (8), perkusjon (1), tamburin (6), vokal (1,5), orkestrering, dirigent (1,2), produsent
* Chris Holmes - klaverinstrument, orgel (3)
* Dave Hewitt - bass, fuzzbass (5)
* Ed Spevock - trommer, perkusjon, pauker (2)

;Med:
* Dave Punshon - elektrisk piano (1), flygel (5)
* Dave White - fløyte (1)
* Steve Gregory - fløyte (1)
* Brian Warren - fløyte (2)
* Jack Ellory - fløyte (2)
* Duncan Lamont - fløyte (6)
* Keith Christie - trombone (1)
* Ray Premru - trombone (1)
* Ray Harris - trompet (1), flygelhorn (2)
* Bud Beadle - barytonsaksofon (5)
* Steve Gregory - tenorsaksofon (5,7)
* Ron Carthy - trompet (5,7)
* John Georgiadis - fiolin & leiar for strykarane (1,2)
* Raymond Vincent - fiolin (6)
* Gaspar Lawal - perkusjon (1,3), conga (7), vokal (3)
* Nick Mobbs - tamburin (6)
* Angelito Perez - conga & kubjølle & vokal (8)
* Chris Bushen - korvokal (4)

## Kjelder
Babe Ruth av Babe Ruth

***Babe Ruth*** er det tredje studioalbumet til den engelske rockegruppa Babe Ruth, gjeve ut i 1975 på Harvest Records i Storbritannia og Capitol Records i USA. Albumet nådde 75. plassen på den amerikanske Billboard 200-lista. 

På dette albuemt går dei meir bort frå den progressive rockestilen frå dei tidlegare platene sine og legg til litt soul, visesong og filmmusikk. Dei inkluderte tre coverversjonar på albumet, Curtis Mayfield sin «We People Darker Than Blue», Ennio Morricone sin «A Fistful of Dollars» og «Private Number» av Judy Clay og William Bell. 

Allmusic gav berre albumet to av fem stjerner, men skreiv at «ingenting her ristar jorda eller er nytt, men Babe Ruth er dugandes nok til å alltid levere frå seg eit bra produkt.»

Plateomslaget vart laga av Paul May. 

## Innhald

## Medverkande
;Babe Ruth
* Janita Haan - vokal, bjøller
* Alan Shacklock - gitar, Mellotron, Moog, perkusjon, vibrafon, vokal
* Steve Gurl - klaverinstrument, Moog, flygel
* Dave Hewitt - bass, fuzzbass
* Ed Spevock - trommer, perkusjon

;Gjestemusikar:
* Angelito Perez - conga (3,7)

## Kjelder
Stealin' Home

***Stealin' Home*** er det fjerde studioalbumet til den engelske rockegruppa Babe Ruth, gjeve ut i 1975 på Capitol Records. Albumet nådde 169. plassen på den amerikanske Billboard 200-lista. 

Albumet kom ut same året som det førre albumet deira, *[[Babe Ruth av Babe Ruth|Babe Ruth]]*. Alan Shaclock, som hadde vore produsent, gitarist og hovudlåtskrivar i bandet sidan starten av, slutta etter innspelinga av det førre albumet for fokusere på ein karriere som produsent, og Bernie Marsden frå gruppa Wild Turkey kom med som ny gitarist. Etter dette albumet slutta songaren og frontkvinna Janita Haan og bassisten Dave Hewitt. 

Allmusic gav albumet tre av fem stjerner og skreiv «når dei held seg til stramt strukturerte og overdriven gitarrock, høyrest Babe Ruth verkeleg bra ut.»

## Innhald

## Medverkande
;Babe Ruth
* Janita Haan - vokal, bjøller
* Bernie Marsden - gitar, vokal
* Steve Gurl - klaverinstrument
* Dave Hewitt - bass
* Ed Spevock - trommer, perkusjon

;Gjestemusikar:
* The Hatfield Symphony Orchestra (4,9)
* Alan Shacklock - arrangør og dirigent (4,9)
* Chrisostomos Karanikis - perkusjon (3,5)

## Kjelder
Kid's Stuff

***Kid's Stuff*** er det femte studioalbumet til den engelske rockegruppa Babe Ruth, gjeve ut i 1976 på Capitol Records. 

Dette vart det siste albumet til Babe Ruth før dei vart oppløyst same året. Det var òg det einaste albumet deira utan frontkvinna og vokalisten Jenny Haan, og ho vart erstatta av Ellie Hope. I tillegg hadde bassisten Dave Hewitt slutta og vart erstatta av Ray Knott. 

Allmusic gav albumet to av fem stjerner og skreiv «resultatet er lite uinspirert. Utan krafta til å glede gamle fans, eller vere nyskapande nok til å hente inn nye, måla dei seg sjølv inn i eit hjørne.»

## Innhald

## Medverkande
;Babe Ruth
* Ellie Hope - vokal
* Bernie Marsden - gitar, vokal
* Steve Gurl - piano, orgel, synth
* Ray Knott - bass
* Ed Spevock - trommer

;Gjestemusikar:
* Don Airey - strykararrangement  (2), Moog & orgel (5,9)
* Neil Murray - bass (3,5,9)
* Tony Carr - perkusjon (3,6)
* Chrisostomos Karanikis - perkusjon (2,3,6)
* Frank Riccotti - vibrafon vibes (3,4)

## Kjelder
Qué Pasa av Babe Ruth

***Que Pasa*** er det sjette  studioalbumet til den engelske rockegruppa Babe Ruth, gjeve ut i 2007. 

Mellom seint i 2005 og tidleg i 2006, kom det originale Babe Ruth, med Janita Haan, Dave Hewitt, Alan Shacklock, Dave Punshon og Ed Spevock saman att for å spele inn eit nytt album, tretti år etter det førre. Alle utanom Spevock møttest i Nasvhille i USA, medan Spevock spelte trommene sine inn i London.  Albumet var ferdig i september 2006, og vart tilgjengeleg digitalt på den offisielle nettsida til bandet i 2007. 11. august 2009 kom albumet ut i fysisk format på Revolver Records.

«Mother Tongue» er delt inn i part 1 og part 2, skild av ein coverversjon av instrumentale «Apache» av The Shadows. 

Bandet la ut på ein suksessrik turné i Canada i juli 2010.

## Innhald

## Medverkande
;Babe Ruth
* Janita Haan - vokal
* Alan Shacklock - gitar, klaverinstrument, programmering, produsent og miksar. 
* Dave Punshon - piano
* Dave Hewitt - bass
* Ed Spevock - trommer

;Gjestemusikar:
* Kim Shacklock - sopranvokal (1-3)
* DJ Kidsmeal - turntables (2-7)

## Kjelder
Shelagh Delaney

**Shelagh Delaney** () var ein britisk dramatikar og manusforfattar.
Ho skreiv sosialrealistiske verk for scena, radio og fjernsyn og er rekna som ein viktig figur i rørsla kjend som *kitchen sink realism*.

Delaney var fødd i Broughton i Salford i Lancashire som Sheila Mary Delaney. 
Far hennar var bussinspektøren Joseph Delaney og mora var Elsie Tremlow frå Salford. Delaney avslutta skulegangen då ho var 16 og levde av strøjobbar. 

Då ho var 19 debuterte ho med stykket *[[A Taste of Honey]]* under namnet Shelagh Delaney. Stykket blei framført av Joan Littlewood si Theatre Workshop. I teaterprogrammet blei Delaney skildra som «the antithesis of London's 'angry young men'. She knows what she is angry about.» Ho fortsett å skriva for teater, og frå 1970 også for radio og fjernsyn.

Verka hennar har inspirert fleire musikkstykke. Den kjende popstandarden «A Taste of Honey» blei skriven til broadwayoppsetjinga av stykket hennar av same namn. I seinare tid har Morrissey henta tekst frå same stykke til låttekstane sine. Ho er avbilde på omslaget til albumet *[[Louder Than Bombs]]* og singelen *[[Girlfriend in a Coma]]* av bandet hans The Smiths.

## Bibliografi
* *A Taste of Honey* (norsk *En smak av honning*, omsett av Alf Hartmann (Norsk Rikskringkasting, 1978), svensk *Doft av honung*, omsett av Mario Grut (Cavefors, 1959))

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Shelagh Delaney|Shelagh Delaney]]» frå  og «[[:en:Shelagh Delaney|Shelagh Delaney]]» frå , den 12. april 2020.*
Subjektivitet

**Subjektivitet** viser til perspektivet til ein person eller meining, spesielt kjensler, tru og ønske. Det vert brukt no og då for å visa til uverifiserte personlege meiningar, i motsetnad til kunnskap og viten basert på fakta. Innan filosofien vert uttrykket ofte brukt som antonym til objektivitet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Subjektivitet|Subjektivitet]]» frå ,  den 14. april 2020.*
Sør-Troms

**Sør-Troms** er eit område lengst sør i Troms fylke med 35&nbsp;244 innbyggjarar (1. januar 2020) og ei flatevidd på 2&nbsp;628 kvadratkilometer, fordelt på dei seks kommunane Gratangen, Harstad, Ibestad, Kvæfjord, Lavangen og Tjeldsund. Senteret for Sør-Troms regionråd er byen Harstad.

## Namn

Gratangen 

Harstad

Kvæfjord

Tjeldsund er eigentleg namnet på sundet mellom Tjeldøya og Hinnøya. Tjeld kjem anten frå *Tjold* eller *Tjalda*. Er det *Tjold* kjem det frå norrønt ‘leir’, ‘telt’, om det skulle vera *Tjalda* har det opphav frå norrønt for fuglen *tjaldr*, ‘tjeld’.

## Tidlegare kommune
Skånland kommune var medlem av regionrådet fram til kommunereforma 2020. Han gjekk inn i nye Tjeldsund kommune i det nye Troms fylke.

## Bakgrunnsstoff
* Sør-Troms regionråd
Midt-Troms

**Midt-Troms** er eit område i Troms fylke med 32&nbsp;189 innbyggjarar (1. januar 2020) og ei flatevidd på 9&nbsp;094 kvadratkilometer, fordelt på dei seks kommunane Bardu, Dyrøy, Målselv, Salangen, Senja og Sørreisa. 

## Tidlegare kommunar
Tranøy, Torsken, Berg og Lenvik blei slått saman til Senja kommune frå 1. januar 2020. Samstudens kom Salangen kommune inn som nytt medlem av regionrådet.

## Bakgrunnsstoff
* Om Midt-Troms regionråd
Ginger Gilmour

**Ginger Gilmour** () er ein amerikansk kunstnar, forfattar og tidlegare modell busett i England. Frå 1975 til 1990 var ho gift med David Gilmour, gitaristen i Pink Floyd. 

Gilmour blei fødd i Philadelphia i Pennsylvania. Ho gjekk ut frå Wayne High School i Wayne i Michigan med laud. Deretter byrja ho eit toårig studium i kjemiteknikk og kunst ved Michigan State University.

Ginger Gilmour møtte David Gilmour i oktober 1971 etter ein Pink Floyd-konsert i Ann Arbor i Michigan, der ho blei med den dåverande kjærasten sin bak scena. Ho har omtalt møtet deira som kjærleik ved første blikk, og dei gifta seg 7. juli 1975 med bryllauspfeiring i Abbey Road Studios. Ginger Gilmour er avbilda på innsida av albumet til David Gilmour sitt første soloalbum, *[[albumey David Gilmour|David Gilmour]]* frå 1978.  

Paret fekk fire barn: Alice (f. 1976), Clare (f. 1979), Sara (f. 1981, ein motestylist) og Matthew (f. 1985). Barna var steinerskuleelevar.
Dei blei separerte under Pink Floyd sin verdsturne A Momentary Lapse of Reason Tour i 1987–89, og blei seinare skilde. Ginger Gilmour gav ut ei bok om livet sitt med han, *Memoirs of the Bright Side of The Moon*, i 2015.

## Kunt
Gilmour studert med den engelske kunstnaren Cecil Collins i åtte år. Ho arbeider no frå heimen sin, eit gardshus frå 1400-talet nær Yapton vest i Sussex, der ho har innreia fleire atelier. Eit tilbakevendande tema i verket hennar er englar. Gilmour underviser også i kunst og ein type esoterisk healing kalla *Mental Colour Healing*. Ho har stilt ut ved ulike galleri og andre stader, including som Mall Galleries i London, Arundel Castle og den tyske ambassaden i London. Gilmour har samarbeidd med Dana Lynne Anderson og Annie Harrison frå California under merkelappen *Renowned Artist*. Ho har laga skulpturar for utstillingshagar ved Hampton Court Flower Show og BBC Gardeners' World, og har illustrert bøker av Phil Murray. Den 3,3 meter høge  (11 fot) skulpturen hennar inspirert av OL har vore installert ved Terminal 5 ved Heathrow lufthamn.

Gilmour er medlem av Society of Women Artists. I juni 2007 fekk ho British Red Cross Award for *Services to Humanity*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ginger Gilmour|Ginger Gilmour]]» frå ,  den 13. april 2020.*