One Too Many Mornings

«**One Too Many Mornings**» er ein song av Bob Dylan, gjeve ut på det tredje studioalbumet *[[The Times They Are a-Changin']]* i 1964. Akkordane og vokalmelodien er somme stader særs lik songen «The Times They Are A-Changin'». «One Too Many Mornings» vert framført i C-dur og med fingerplukking. 

## Dylan-innspelingar
I tillegg til utgåva på *The Times They Are a-Changin*', har Dylan ofte framført «One Too Many Mornings» i elektriske arrangement, mellom anna på verdsturneen i 1966 og i 1976 under den andre Rolling Thunder Revue-turneen. Konsertopptaket til Dylan frå 17. mai 1966, spelt inn i Manchester Free Trade Hall, kom ut på The Bootleg Series Vol. 4: Bob Dylan Live 1966, The «Royal Albert Hall» Concert (1998), medan ein «Rolling Thunder»-versjon kom ut på konsertalbumet ''Hard Rain'' (1976). I 2016 vart alle konsertopptaka til Dylan av songen frå 1966 gjevne ut i plateboksen *[[The 1966 Live Recordings]]*, og versjonen frå 26. mai 1966 kom ut separat på på albumet *The Real Royal Albert Hall 1966 Concert*.

I 1967 spelte Dylan inn ein versjon av songen med The Band, som kom ut på forskjellige uoffiselle piratopptaksalbum, før dei offisielt kom ut i 2014 på albumet *[[The Bootleg Series Vol. 11: The Basement Tapes Complete]]*.

## Andre innspelingar
Johnny Cash spelte inn songen mange gonger, mellom anna på albumet *[[Johnny & June]]* i 1978. Han spelte inn to versjonar av songen med Dylan, medan Dylan spelte inn *[[Nashville Skyline]]*. Denne, og fleire andre han spelte inn med Dylan, kom aldri offisielt ut. Cash spelte han igjen å ny i ein duett med Waylon Jennings for albumet *[[Heroes av Cash og Jennings|Heroes]]*. I 2012 kom ein remiks som kombinerte den originale vokalen til Cash med nye innspelingar av Avett Brothers og dette kom ut på Amnesty International-albumet *Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan*. I 2014 la Willie Nelson og Kris Kristofferson, som i lag med Jennings og Cash utgjorde supergruppa The Highwaymen, til vokal på *Heroes*-utgåva. 

Andre versjonar:

*The Association spelte inn songen i 1965, og han vart ein regional hit i Los Angeles-området. Han kom ut på singel i 1965 og finst òg på konsertalbumet deira *Live* frå 1970.
*The Beau Brummels spelte inn songen på ein singel som nådde 95. plassen i USA i 1966.
*Burl Ives spelte denne songen i 1968 på albumet hans *[[The Times They Are A-Changin' av Burl Ives|The Times They Are A-Changin'<nowiki/>]]*.
*Joan Baez spelte denne songen i 1968 på albumet hennar med Dylan-songar, *[[Any Day Now av Joan Baez|Any Day Now]]*.
*The Kingston Trio spelte inn songen på albumet ''Once Upon a Time'', gjeve ut i 1969 (to år etter gruppa var oppløyst).
*David Gray spelte denne songen å konsertalbumet *[[A Thousand Miles Behind]]* (som er kalla opp etter ei linje i denne songen).
*The Band, som opphavleg akkompagnerte Dylan på verdsturneen hans i 1966, spelte inn songen for albumet *[[Tangled Up in Blues]]* i 1999. Det var den siste innspelinga deira. 
*The Panics spelte inn songen som bonusspor på *[[Cruel Guards]]*.
*Draco Rosa spelte inn songen i 2008 på albumet *[[Vino av Draco Rosa|Vino]]*.
*Bobby Sherman spelte inn songen. Det var B-sida til singelen hans «Little Woman» frå 1969.

### På norsk
Jan Erik Vold skreiv ein norsk tekst til songen og kalla han «Stiller et døgn for mye», som vart framført av Kåre Virud i 1977 på albumet *Virud synger Vold skriver Dylan*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:One Too Many Mornings|One Too Many Mornings]]» frå ,  den 3. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*