open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tone Float

***Tone Float*** er eit album av det tyske bandet Organisation.  Organisation var ei tidleg utgåve av Kraftwerk, og gav berre ut dette albumet. Etter albumet kom ut starta medlemmar frå bandet Kraftwerk.

## Bakgrunn
Albumet kom berre ut i Storbritannia og selde nokre få eksemplar i august 1969, og vert best hugsa fordi to av bandmedlemmane, Ralf Hütter og Florian Schneider-Esleben, seinare starta gruppa Kraftwerk. Det var produsert av Konrad «Conny» Plank.

:*‘Studioet låg midt eit oljeraffineri. Når me kom ut av døra kunne me høyre lyden av dei store flammane av avgassane som brann - alle slags industrilydar..’*
::— Ralf Hütter

Salet var dårleg og RCA valde å droppe bandet, som då vart oppløyst.

Albumet har aldri vorte offisielt gjeve ut på nytt, men det finst på piratkopierte CDar og LPar frå 1990-åra. Desse inneheld ofte bonusspor, feilaktig kalla «Vor dem blauen Bock», som i røynda er ein instrumental kalla «Rückstoss Gondoliere», frå ein konsert den 22. mai 1971 av Kraftwerk på TV-showet *[[Beat-Club]]*. Denne songen vart framført av den kortvarige varianten av Kraftwerk med Florian Schneider, Michael Rother og Klaus Dinger (Ralf Hütter hadde slutta i bandet i denne perioden for å studere arkitektur). Rother og Dinger starta sidan Neu!.

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Ralf Hütter – Hammondorgel.
* Florian Schneider-Esleben – elektrisk fløyte, altfløyte, bjølle, triangel, tamburin, elektrisk fiolin, perkusjon
* Basil Hammoudi – klokkespel, conga gong, speledåse, bongotrommer, perkusjon, vokal
* Butch Hauf – bassgitar, shaker, småbjøller, plastikkhammar, perkusjon
* Alfred Mönicks (omtalt som Fred Monicks) – trommer, bongotrommer, maracas, kubjølle, tamburin, perkusjon

;Andre medverkande
* Konrad «Conny» Plank – lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tone Float|Tone Float]]» frå ,  den 24. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Svensk i Eurovision Song Contest

**Svensk i Eurovision Song Contest** gjev oversyn over bruken av det svenske språket i Eurovision Song Contest. Fyrste gongen ein song på svensk vart framført i Eurovision Song Contest var i 1958 då Alice Babs representerte Sverige med «Lilla stjärna». Sidan den gong har fire land delteke med til saman 37 ulike bidrag som har vorte framført på svensk; 34 frå Sverige, to frå Finland og eitt frå Noreg . Sverige har i tillegg vunne tevlinga to gonger med ein song framført på svensk. Av landa som kan delta er svensk offisielt språk i Sverige og Finland.

I 2013 hadde Ungarn planlagt å framføre ein del av «Kedvesem» på svensk, men songen vart berre framført på ungarsk.

## Bidrag

## Sjå òg
* Svensk i Junior Eurovision Song Contest

## Kjelder

* Informasjon om dei ulike bidraga er henta frå Engelsk Wikipedia.**Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of languages in the Eurovision Song Contest|List of languages in the Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 24. mars 2013.*
Kraftwerk 2

***Kraftwerk 2*** er det andre studioalbumet til det tyske electronicabandet Kraftwerk, gjeve ut i januar 1972.

## Bakgrunn
*Kraftwerk 2* vart skriven og framført av Kraftwerk-medlemmane Ralf Hütter og Florian Schneider seint i 1971, produsert av den formåande Konrad «Conny» Plank.

Albumet er kanskje det minst karakteristiske av det dei gav ut og nyttar lite synthesizerar, og hovudsakleg elektrisk gitar, bassgitar, fløyte og fiolin. Dei elektroniske handsamingane høyrer generelt til lydbandbasert musikk frå 1960-åra som vanlegvis vart produsert i den akademiske verda, med mykje bruk av bandekko (til dømes dei lagvise fløytesløyfene på «Strom»), og å spele av lydbanda baklengs og med forskjellig snøggleik. Generelt har lyden ein heller avdempa, nattleg kjensle, som kunne minne om «Megaherz» på debutalbumet til Kraftwerk, sidan Hütter & Schneider utforska mogelegheitene for elektronisk og auto-mekanisk forsterking av musikken sin. 

Den lange, nesten sidelange «Klingklang» som opnar albumet er kjend for bruken av ein førehandsett orgelrytme. Han opnar med ein klingande Stockhausen-aktig metallisk perkusjonsmontasje og framkallar den umiskjennelege Kraftwerk-stilen. Seinare vart songtittelen òg nytta som namn på det sjølvbygde studioet til bandet i Düsseldorf. «Atem» er ei innspeling med pustelydar, medan «Harmonika» består av bandmanipulert munnspel. 

Plateomslaget, laga av Ralf og Florian, er ein kopi av plateomslaget frå debutalbumet, men med grønfarga trafikkjegle i staden for oransje. 

Albumet kom etter kvart ut i Storbritannia, der dei to første albuma vart slått saman til eit dobbeltalbum, på Vertigo i mars 1973, meir enn eit år etter den tyske utgåva kom i januar 1972.

Bandet spelte aldri noko frå dette albumet på konsertane sine etter Autobahn-turneen i 1975. Albumet er aldri gjeve ut på CD, og bandet verkar motvillig til å vedkjenne seg albumet som ein del av diskografien sin. Schneider skildra dei tre første Kraftwerk-albuma som «arkeologi». Piratkopiar på CD har eksistert sidan midten av 1990-åra. Kraftwerk har hinta om at albumet kan kome på CD etter plateboksen deira Der Katalog.

## Innhald

## Medverkande
* Ralf Hütter – orgel, elektrisk piano, bass, rytmemaskin, xylofon, munnspel.
* Florian Schneider-Esleben – fløyter, fiolin, gitar, effektar, xylofon.
* Conrad Plank – lydteknikar

## Kjelder
}}
Bordun

**Bordun** eller **borduntone** er ein tone som ikkje endrar seg, som kling med i – og understøtter – forløpet til ein melodi.

Verknaden oppnår ein til dømes med ein resonansstreng (på strykeinstrument) eller ei basspipe på ei skotsk sekkepipe.
I strupesong skaper songaren ein djup bordun med overtonar ved å endra munnhola.

Eit kjent døme på bordun i klassisk musikkhistorie er Wagner sin bruk av borduntone i innleiinga til *[[Rhingullet]]*.

**Bordun** vert òg nytta om ei djup orgelstemme, eit gedacktregister.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bordun|Bordun]]» frå ,  den 24. mars 2013.*
Conny Plank

**Konrad «Conny» Plank** () var ein tysk plateprodusent og musikar. Kreativiteten hans som lydteknikar og produsent var medverkande til å skape mange innovative innspelingar i popmusikken i Europa, innanfor mange sjangrar som progressiv rock, avantgarde, elektronisk musikk og krautrock. Den omfattande katalogen hasn har i stor grad inspirert moderne studioproduksjon og studioteknikkar. I følgje Allmusic så var Conny Plank for krautrock det Phil Spector var for popmusikk. 

Som musikarar spelte Plank på album av Guru Guru, Kraan, Cluster, Liliental og Os Mundi. Han samarbeidd med Dieter Moebius på fem studioalbum av Moebius & Plank mellom 1979 og 1986. Moebius & Plank gav eit varsel om techno og electronica som påverka mange seinare musikarar. 

Han starta karrieren med å arbeide for Marlene Dietrich, men det var først då han produserte dei første platene til Kraftwerk at han byrja å vert kjend som ein dugande produsent. Som prodsuent, lydteknikar og mellommann på dei tre legendariske albuma til Neu! i 1970-åra (uoffisielt var han det tredje medlemmet), sementerte Plank statusen sin som ein av dei viktigaste studiopersonlegdomane i eksperimentell rock. Han arbeidde i sitt eige studio i Köln med tyske band som Grobschnitt, Guru Guru, Kraan og Scorpions, i tillegg til ikkje-tyske band som Ultravox, Devo, Killing Joke og Eurythmics. 

Plank døydde seint i 1980-åra av kreft. 

## Innspelingar
Plank var involvert i følgjande album, anten som direkte bidragsytar eller fordi studioet hans vart nytta: 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Conny Plank|Conny Plank]]» frå ,  den 24. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* Curry, Russ A Curious History of Cluster. Retrieved September 7, 2007.
* Forced Exposure Moebius/Plank/Thompson Retrieved September 28, 2007.
* Freeman, Steven and Freeman, Alan The Crack In The Cosmic Egg  (Audion Publications, 1996) ISBN 0-9529506-0-X Retrieved September 7, 2007.
* Interlog Ludwig's Law description Retrieved September 28, 2007.
* Meyer, Bill Editorial Review: Ludwig's Law Retrieved September 7, 2007.


## Bakgrunnsstoff
*Heimeside
Berit Oksfjellelv

**Berit Oksfjellelv** () er ein norsk filolog, journalist, biletkunstnar og forfattar.

Oksfjellelv er utdanna cand.philol med hovudfag i nordisk og mellomfag i kunsthistorie. Hovudoppgåva hennes hadde tittelen *Endringar i stadnamntilfanget ved tre ulike gardar i Bleikvasslia på* *Helgeland* (NTNU, 2002).https://bibsys-almaprimo.hosted.exlibrisgroup.com/primo-explore/fulldisplay?docid=BIBSYS_ILS71464757820002201&context=L&vid=BIBSYS&lang=no_NO&search_scope=default_scope&adaptor=Local%20Search%20Engine&tab=default_tab&query=any,contains,Berit%20Oksfjellelv&offset=0

Ho har arbeidd i Landslaget for norskundervisning, i Norsk Ordbok, i Stadnamnkonsulenttenesta, og som lærar i grunnskulen, den vidaregåande skulen, kulturskulen og ved Nord universitet. 

Ho debuterte som forfattar i 2012 med biletboka *Ut av munnen*. Ho har skrive noveller for m.a. Norsk Barneblad, Nordnorsk magasin og magasinet Stemmer.

## Kunst
I 2013 debuterte ho som kunstnar på den Nordnorske kunstutstilling med biletet "Tvil". I 2016 deltok ho på ei fellesutstilling under Arctic Race of Norway med tre bilete.

## Bøker
* 2012 &ndash; *Ut av munnen* &ndash; bildeboka, illustrert av Jens Kristensen.  Mangschou, Bergen (nynorsk)
*2017 - "Roadmovie" i antologien *Vilje* 
*2019 - *Skjør* - novellesamling, skrive saman med Hallvard Kjelen. Kolofon, Oslo (nynorsk)

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Berit Oksfjellelv: «Der ingen skulle tru at nokon kunne bu» i ''Samtiden'' 
* Utgjevingar av Berit Oksfjellelv i BIBSYS Ask
Saturnmånen Bergelmir

**Bergelmir** er ein av månane til Saturn. Han er medlem av Den norrøne gruppa, og er truleg eit objekt som har vorte fanga inn av Saturn. Bergelmir har ein snittradius på kring 3 km.

Bestla vart i lag med elleve andre saturnmånar oppdaga 12. desember 2004 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna med Subaru-teleskopet på Mauna Kea på Hawaii.

## Kjelder
* «Bergelmir: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Kometenmelodie 2

**«Kometenmelodie 2»** eller «**Comet Melody 2**» er eit instrumentalt musikkstykke av den tyske elektroniske musikkgruppa Kraftwerk, som vart gjeven ut som den andre singelen frå frå det fjerde studioalbumet deira, *[[Autobahn av Kraftwerk|Autobahn]]*. Songen er kalla opp etter kometen Kohoutek.

## Innhald
;Tysk 7"-singel (Philips 6003 466)
# "Kometenmelodie 2" - 3:05
# "Mitternacht" - 3:40

;UK 7"-singel (Vertigo 6147 015)
# "Comet Melody 2" - 2:49
# "Kristallo" - 6:19

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Comet Melody 2|Comet Melody 2]]» frå ,  den 24. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Radio-Activity

***Radio-Activity***  (tysk tittel: ***Radio-Aktivität***) er det femte studioalbumet til det tyske electronicabandet Kraftwerk, som kom ut i oktober 1975. Den engelske og tyske utgåva er identiske utanom titlane, og begge har tekstar på begge språk. Albumet er eit konseptalbum.

## Bakgrunn
Tittelen på albumet er eit ordspel som syner til radioaktivitet og aktivitet på radio. Fleire ordspel finst i songtitlane, som «Ohm Sweet Ohm» og  «Radio Stars», som kan syne til popstjerner, medan teksten omhandlar kvasarar og pulsarar.

Dette var det første Kraftwerk-albumet som vart produsert av Hütter & Schneider aleine i Kling Klang studio, og det første som vart spelt inn med den «klassiske» besetninga med Hütter/Schneider/Bartos/Flür. All musikken vart skriven av Hütter/Schneider, medan Emil Schult samarbeidde på tekstane. Schult designa òg plateomslaget, ei modifisert utgåve av illustrasjonen for 'Deutscher Kleinempfänger' frå slutten av 1930-åra.

Det var det første Kraftwerkalbumet som nytta bruk av Vako Orchestron (kor, strykarar og orgellydar), som gruppa hadde kjøpt under den nylege amerikanske *Autobahn*-turneen og Moog Micromoog som vart mykje nytta på dette albumet. Mellom anna skapar det dei skurrande lydane på «Antenna». Det sjølvbygde elektroniske perkusjonsinstrumentet vert òg mykje nytta på albumet, og det same vart ein vocoder. Dei nytta òg dei vanlege synthesizerane (som Minimoog og ARP Odyssey), og Hütter sitt Farfisa elektroniske piano vart nytta på «Transistor». For første gongen på eit album nytta ikkje gruppa fløyte, fiolin eller gitarar. 

I 1975 hadde den tidlegare distribusjonsavtalen til Hütter og Schneider med Capriccio Music og Star Musik Studio i Hamburg gått ut. Komposisjonane på  *Radio-Activity* vart publiserte på deira eige selskap, *Kling Klang Verlag*, som gav dei større økonomisk kontroll over songane dei skreiv. Albumet var òg det første gjeve ut med distribusjonsavtale hos EMI. Albumet nådde 59. plass i Canada i februar 1976. 

Tittelsporet «Radioactivity» vart gjeve ut som singel, og vart ein hitt i Frankrike eter at han vart nytta som kjenningsmelodi til eit populært musikkshow. Songen vart sidan spelt inn på ny av Kraftwerk for albumet deira *[[The Mix]]* i 1991. Han vart ytterlegare miksa for ei singleutgjeving av William Orbit og François Kevorkian.

## Innhald

## Medverkande
* Ralf Hütter – vokal, synthesizer, orchestron, trommemaskin, elektroniske instrument.
* Florian Schneider – vokal, vocoder, votrax, synthesizer og elektroniske instrument
* Karl Bartos – elektronisk perkusjon
* Wolfgang Flür – elektronisk perkusjon.
* Peter Bollig – lydteknikar (Kling Klang Studio, Düsseldorf).
* Walter Quintus – miksing (Rüssl Studio, Hamburg).
* Emil Schult – plateomslag

## Kjelder
}}
Saturnmånen Albiorix

**Albiorix** er ein av månane til Saturn. Han er største medlem av Den galliske gruppa, og er truleg eit objekt som har vorte fanga inn av Saturn. Albiorix har ein snittradius på kring 16 km.

Albiorix vart oppdaga 9. november 2000 av Matthew J. Holman og Timothy B. Spahr frå Fred Lawrence Whipple-observatoriet i Arizona.

## Kjelder
* «Albiorix: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Saturnmånen Erriapus

**Erriapus** er ein av månane til Saturn. Han er medlem av Den galliske gruppa, og er truleg eit objekt som har vorte fanga inn av Saturn. Erriapus har ein snittradius på kring 5 km.

Erriapus vart oppdaga 23. september 2000 av Brett J. Gladman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit, Hans Scholl, Matthew J. Holman, Brian G. Marsden, Phillip D. Nicholson og Joseph A. Burns frå Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.

## Kjelder
* «Erriapus: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Atifete Jahjaga

**Atifete Jahjaga** () er den fjerde presidenten i republikken Kosovo sidan 2008. Ho vart vald til president den 7. april 2011 og vart med det den fyrste kvinnelege presidenten og den yngste av presidentane landet har hatt.

Atifete Jahjaga har studert ulike greiner innanfor jus og politiarbeid ved universitetet i Pristina, University of Leicester (UK) og University of Virginia (USA). tidlegare jobba innanfor jus og som politikvinne i Kosovo. Frå februar 2009 og fram til ho vart vald til president hadde ho stillinga som visepolitimeister i landet.

## Kjelder

* Presidenten i Kosovo si offisielle nettside

## Bakgrunnsstoff
* Presidenten i Kosovo si offisielle nettside
Radioactivity

«**Radioactivity**» (tysk tittel: «Radioaktivität») er ein song skriven av Ralf Hütter, Florian Schneider og Emil Schult, og spelt inn av det tyske electronicabandet Kraftwerk som tittelsporet på albumet *[[Radio-Activity]]* frå 1975.

Songen vart gjeven ut som singel i Europa og USA og gjekk heilt til topps på singellista i Frankrike. Han vart spelt inn for albumet *[[The Mix]]* i 1991.

«Radioactivity» har blitt spelt på konsertane til Kraftwerk sidan han kom ut. Under den første framføringa i 1976 prøvde bandet ut ei eksperimentell lysstråle-styrt «perkusjonsbur», der Wolfgang Flür prøvde å utløyse elektroniske trommelydar ved å bryte lysstrålane med armrørsler. Systemet var derimot ikkje til å lite på og feila ofte. 

Den originale innspelinga bestod av ein pågåande basslinje på ein Minimoog (spelar åttandedelsnotar), med akkordar spelt med den særeigne «kor»-disken på ein Vako Orchestron. Morsekodesignal som stavar «R-A-D-I-O-A-C-T-V-I-T-Y» vert òg nytta nær byrjinga av songen. 

Teksten på versjonen i 1975 spelar på tydinga av tittelen, med linja «Discovered by Madame Curie» side om side med «Tune in to the melody». Medan originalen ikkje tek stilling til om radioaktivitet er trygt eller ikkje, droppar 1991-versjonen alle referansar til radio og teksten har heller eit antiatomvåpen/atomenergi-tema, der den gjentakande tekstlinja er «stop radioactivity» med referansar til å forureine folkesetnader og Tsjernobyl, Harrisburg, Sellafield og Hiroshima. Bandet spelte songen på «Stop Sellafield»-konserten i 1992. Songen vart miksa vidare for ei ny singelutgjeving av William Orbit og François Kevorkian. 
I 2012 spelte Kraftwerk ein ny remix av songen under No Nukes 2012 i Japan. Til minne om katastrofen ved Fukushima Daiichi atomkraftverk song dei songen på japansk, med tekstendringa «Tsjernobyl, Harrisburg, Sellafield, Fukushima».

Songen er nytta i filmane Berlin Alexanderplatz i 1980 og Into Eternity i 2010.

## Lister

## Fatboy Slim-versjon

Fatboy Slim spelte «Radioactivity» for samlealbumet hans *[[Late Night Tales: Fatboy Slim]]*. Songen vart gjeven ut som ein avgrensa singel. 

### Innhald
# «Radioactivity» - Fatboy Slim
# «Everything Is Everything» - Bootsy Collins

## Kjelder
Mount Gleaton

**Mount Gleaton** er eit fjell, 2130 meter over havet, som ligg oppom Tuckerbreen frå nord, nær enden av ryggen like nord for Helmanbreen i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Clarence E. Gleaton, ein helikopterpilot som flaug landmålingame til USGS av området, 1961–62.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Goldich Crest

**Goldich Crest** er ein fjellkam, 1700 moh, mellom Mount Jason og Bull Pass i Olympus Range i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Gonzalez Spur strekkjer seg aust-søraust frå toppen. Kammen vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter S.S. (Sam) Goldich frå geologiavdelinga ved Northern Illinois University i DeKalb i Illinois (og seinare i U.S. Geological Survey) som deltok under boreprosjektet i McMurdo Dry Valleys 1973–76.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gothic Peak

**Gothic Peak** er eit fjell på 2085&nbsp;moh. som ligg 4&nbsp;nautiske mil nordvest for Lavallee Peak i West Quartzite Range i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, fordi profilet likna ein gotisk katedral.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gran

**Mount Gran** er eit stort fjell med flat topp, 2235&nbsp;moh, som ligg ved nordsida av Mackaybreen og like vest for Granbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Terra Nova-ekspedisjonen, som namngav det etter Tryggve Gran, ein norsk marineoffiser som var skiekspert på ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Granholm

**Mount Granholm** er eit fjell på 2440 meter over havet, 9&nbsp;nautiske mil søraust for Mount Pittard nordvest i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Nels H. Granholm, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1967–68.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Greene

**Mount Greene** er eit fjell på 2220 moh. ved sørsida av munningen av Freimanisbreen der denne møter toppen av Tuckerbreen i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant John H. Greene i U.S. Army, som leia ei helikopteravdeling som flydde for USGS under landmålinga av området, 1961–62.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Grendal

**Mount Grendal** er eit fjell med ei høgd opp mot 2&nbsp;000 moh mellom toppane av Valhallabreen og Conrowbreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1962 frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1947–59, og vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 i tilknyting til Mount Beowulf etter Grendal (Grendel), udyret i det episke diktet *[[Beowulf]]*.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gobey

**Mount Gobey** er med ei høgd på 3125 moh det høgaste fjellet i Retreat Hills i Antarktis, ved sørenden av Evans Névé. Det vart klatra den 26. desember 1966 av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1966–67, som namngav det etter feltassistenten D.W. Gobey.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gow

**Mount Gow** er eit fjell, 1770 meter over havet, på austsida av Rennickbreen i Bowers Mountains i Antarktis. Det markerer vestenden av høgdene mellom munningen av Carryerbreen og Sledgersbreen der desse to møter Rennickbreen. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Anthony J. Gow, ein erfaren glasiolog i Antarkis som forska ved Byrd-stasjonen, Amundsen-Scott-stasjonen og McMurdo-basen nesten kvar sommar frå 1959 til 1969.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Maria Lea Pedini-Angelini

**Maria Lea Pedini-Angelini** () er ein sanmarinsk politikar og tidlegare regentkaptein av San Marino frå 1. april til 1. oktober 1981. Ho var den fyrste kvinnelege regentkapteinen av San Marino og i ein alder av 26 år òg den yngste. Seinare tena ho som direktør i Utanriksdepartementet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maria Lea Pedini-Angelini|Maria Lea Pedini-Angelini]]» frå ,  den 24. mars 2013.*
Grendel

**Grendel** er ein av tre antagonistar i det gammalengelske heltediktet «Beowulf», som vart skrive rundt år 750.

## Etymologi

Opphavet til namnet Grendel er uklart og det er mange forslag til tyding. Nokre meiner at namnet heng saman med det angelsaksisk (gammalengelsk) *grindan* (engelsk *grind*) som mellom anna tyder «hakke tenner», medan andre knyter namnet til det gammalengelske *grynde* som tyder «avgrunn». Sistnemnde kan passe i og med at mor til Grendel er eit havmonster i Beowulf. Det mellomengelske *gryndel* («sint») er òg eit forslag til eit ord som namnet kan vere danna til.

## Grendel si rolle i Beowulf

Grendel er eit menneskeliknande vesen som vert skildra som eit utyske, jotun eller troll. Han finn og vandaliserer mjødhallen Heorot som tilhøyrer den danske kongen Hroðgar. **Heorot** ligg i nærleiken av ei myr som Grendel bur i. Mange danskar døyr på grunn av Grendel.

Hroðgar er ven av helten Beowulf som kjem frå landet som tilhøyrer folkeslaget «geater» med uklart opphav (kan vere Jylland, Götaland eller Gotland). Beowulf tar opp kampen mot Grendel som blir så skadd i armen at han til slutt døyr. Mor hans, havmonsteret, er enno meir ufordrageleg og prøver å hemne tapet av sonen sin. Ho blir òg til slutt drepen av Beowulf.

## Kristen tolking
Det kristne verdsbiletet pregar historia om Beowulf. Forfattaren lét Grendel nedstamme frå Kain og gjer på den måte den demoniske og djevelske karakteren til Grendel klar.

## Grendel i filmar, bøker og songar

Grendel er mykje nytta i filmar, bøker og songar, til dømes i filmen *Beowulf & Grendel* (Island 2005). Grendel er òg tittelen på ein song av rockegruppa Marillion.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grendel|Grendel]]» frå ,  den 24. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grootes Peak

**Grootes Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 2635 moh heilt sør i Colwell Massif i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Pieter Meiert Grootes frå Quaternary Isotope Laboratory ved University of Washington, 1977–94. Han var særs aktiv i isboringa til United States Antarctic Program og undersøkte mellom anna Taylor Dome. Etter 1994 leia han Karbon-14-laboratoriet ved Christian Albrechts Universitet i Kiel i Tyskland.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gunn

**Mount Gunn** er eit massivt fjell, 2465&nbsp;moh, som ligg i Convoy Range kring 7&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Gran i Victoria Land i Antarktis. Det vart fotografert i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og vart namngjeve av dei etter Bernard M. Gunn, eit medlem av gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Grigg Peak

**Grigg Peak** er eit fjell på 2130 meter over havet, 7&nbsp;nautiske mil vest for nordenden i Lyttelton Range i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gordon C. Grigg, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1966–67.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gurkha Peak

**Gurkha Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 900 moh mellom Crescentbreen og Von Guerardbreen på nordsida av Kukri Hills i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1998, i samband med Kukri Hills og Gurkha-folket, som var tradisjonelle brukarar kniven kukri.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Bragernes

**Bragernes** er ein administrativ bydel i Drammen med  innbyggjarar per 1. januar 2011. Bragernes ligg sentralt i Drammen på nordsida av Drammenselva og strekkjer seg frå Kjøsterud til Strøtvet. 

Bragernes prestegjeld har eit prestesokn, Bragernes prestesokn, med kyrkja Bragernes kyrkje.

Bragernes blei grunnlagt som ladestad underlagt kjøpstaden Christiania.  I 1811 blei ladestaden slått saman med ladestaden Strømsø i Strømsgodset til kjøpstaden Drammen. Bragernes blei dermed ein bydel i Drammen.

## Opphavet til namnet
Namnet stammar frå garden Brakar som forsvann rundt 1600. På denne staden blei Bragernes kyrkje bygd for gardane på nordsida av Drammenselva. Bragernes var før reformasjonen på 1500-talet eit len som omfatta Lier, Røyken og Hurum. Lenet blei så omgjort til Bragernes fogderi under Akershus len. Bragernes prosti omfatta i tillegg til dei nemnde kommunane også Modum, Sigdal, Sande, Asker og Oslo.

I 1715 fekk Bragernes bydistrikt kjøpstadsprivilegium, og denne kjøpstaden gav namn til bydelen Bragernes som no ligg i Drammen. Namnet blei tidlegare uttalt «Branes».

## Historie

Det har vore busetnad i Bragernes sidan mellomalderen, men det var først då tømmerhandel og -eksport tok av på 1500-talet at Bragernes utvikla seg til å bli ein by. På Bragernes utvikla det seg ein kjøpmannsstand og ein handverkarstand.

Den første kyrkja kom i 1628 og stod på noverande Gamle Kyrkjeplass. Dette var ei annekskyrkje til Frogner hovudkyrkje i Lier. Soknepresten flytta til Bragernes i 1655 og i 1723 bli den dåverande byen, nord for elva, eit eige prestegjeld.

I 1813 blei det bygd ei bru over elva frå Bragernes til Strømsø. To år før hadde dei to byane blitt slått saman til éin by, der Bragernes var sentrumet i byen.

I 1866 opplevde Bragernes ein bybrann der 388 eigedomar brann ned i tillegg til Bragernes kyrkje.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bragernes|Bragernes]]» frå ,  den 17. februar 2015.*
Louis-seize-stil

**Louis-seize-stil** er den stilen som kjem til uttrykk i arkitektur, interiørkunst og møbelutforming i siste del av 1700-talet. I Noreg finn ein stilen representert i tida 1770 til 1810. Den oppsto i Frankrike etter midten av 1700-talet, vart særleg vanleg i kong Ludvig XVIs regjeringstid, 1774–93, og fekk i ettertid namn etter han (som på fransk heiter Louis XVI, Louis-seize). Stilen blir rekna som ein del av klassisismen, med kjenneteikn som rette linjer, symmetri og omfattande bruk av former og ornament frå antikken. Louis-seize-stilen avløyste rokokko og vart utvikla under påverknad av dei arkeologiske utgravingane i ruinbyen Pompeii, som gjorde formverda frå antikken betre kjent.

I Noreg er bygningar i denne stilen kjenneteikna av heil- eller halvvalma tak med svai, søylemotiv i fasaden og midtark. Gesimsen vart ofte utsmykka med tannsnitt og eggstav. Inngangsportalane vart gjerne uforma med klassiske søyler under ein trekanta eller bua gavl. Typisk for denne stilen er rifla listverk og dørspegel. Dørspeglane var gjerne  ovale eller rombeforma. I ornamentikken finn ein motiv som urner, medaljongar, girlanderar og sløyfer.

Døme på norske bygningar i louis-seize-stil:
* Stiftsgården i Trondheim (1774–78)
* Stend hovudgard, Bergen, (etter 1782)
* Gamlebyen kyrkje, Oslo (1796) 
* Eidsvollsbygningen (1800)
* Mesterhuset ved Stoltz' reperbane, Bergen (1807–08)
* Sør-Fron kyrkje

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Louis-seize-stil|Louis-seize-stil]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Ingunn Røyset

**Ingunn Røyset** () er ein norsk journalist og forfattar frå Hareid.

Røyset er utdanna sosionom, landbruksavløysar og make-up artist og har vore journalist i avisa *[[Vikebladet Vestposten]]* sidan 1997. Ho debuterte som forfattar i 2012 med biletboka *Prins Storm* utgjeven på Samlaget.

Ho bur på Flø i Ulstein kommune. 

## Bøker
* 2012 &ndash; *Prins Storm* &ndash; Biletbok, illustrert av Annlaug Auestad

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Ingunn Røyset i BIBSYS Ask
Anne Viken

**Anne Viken** () er ein norsk veterinær, statsvitar, bloggar, skribent, journalist, samfunnsdebatant og forfattar frå Bygstad.

Viken er utdanna veterinær frå Norges Veterinærhøgskule og har bachelorgrad i internasjonale studiar frå Universitetet i Oslo. Ho har vore nyhenderedaktør i studentavisa *[[Universitas]]* og arbeidd som journalist i *[[Dagbladet]]*, *[[Dagens Næringsliv]]*, *[[Firda]]* og *[[Klassekampen]]*.

Ho debuterte som forfattar med kortprosaboka *XXX* utgjeve på Flamme Forlag i 2010 og gav i 2012 ut barneboka *Elise og mysteriet med dei døde hestane* på Samlaget.

## Bibliografi
### Bøker
* 2010 &ndash; *XXX* &ndash; kortprosa (Flamme forlag)
* 2012 &ndash; *Elise og mysteriet med dei døde hestane* &ndash; barnebok (Oslo: Samlaget)
* 2013 &ndash; *Elise og mysteriet på hesteklinikken* &ndash; barnebok (Oslo: Samlaget)
* 2014 &ndash; *Elise og mysteriet på Hesteøya* &ndash; barnebok (Oslo: Samlaget)

### I bøker - eit utval
*

### I tidsskrift - eit utval
*  Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bloggen til Anne Viken
* Utgjevingar av Anne Viken i Oria.no
Mount Griffin

**Mount Griffin** er eit fjell, 1760 moh., som ligg 13&nbsp;nautiske mil aust-søraust for Mount Bolt og markerer den sørlege grensa til Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joe R. Griffin i U.S. Army, ein helikopterpilot som flydde for USGS, 1962–63 under kartlegginga av dette fjellet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
DS «Southern Cross»

**DS «Southern Cross»** ('engelsk for 'Sørkrossen') var ei dampdriven ishavsskute på 521 brt som var konstruert av Colin Archer og bygget i 1886 ved Svinodden verft i Arendal. Som sedvanlig for ishavsskuter av denne typen var ho konstruert med oppbygd bru bak skorsteinen, der rekkverket var dekt med seglduk for å gje ekstra vern. Som selfangstskute gjekk skipet under namnet «Pollux», men i 1898 vart det selt som ekspedisjonsskip til antarktispioneren Carsten Borchgrevink og omdøypt «Southern Cross».

Den 30. juli 1898 la «Southern Cross» ut frå Kristiania med kurs for London, der den offisielle avreisa til Southern Cross-ekspedisjonen, den første ekspedisjonen som overvintra på det antarktiske kontinentet, fann stad 22. august. Reisa sørover gjekk via Madeira og St. Vincent med ankomst Hobart på Tasmania i slutten av november. Den 19. desember fortsette reisa sørover mot Antarktis, og etter å ha strevd i isen i 43 dagar kom ekspedisjonen fram til Kapp Adare 19. februar 1899. Den 1. mars returnerte «Southern Cross» til Australia, medan ei gruppe på ti mann vart igjen for å overvintre ved Kapp Adare. Den 28. januar 1900 var «Southern Cross» tilbake for å plukke opp dei etterlatne ekspedisjonsmedlemmane. Deretter segla dei langs Rossbarrieren i 645 km før dei returnerte til Australia.

Etter Southern Cross-ekspedisjonen vart skipet selt til Newfoundland Sealing Company. I april 1914 forliste det med heile besetninga på 173 utanfor Newfoundland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:DS «Southern Cross»|DS «Southern Cross»]]» frå ,  den 25. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
*
Gless Peak

**Gless Peak** er eit fjell, 2630 moh, som ligg 2&nbsp;nautiske mil vest-sørvest for Cirque Peak i Millen Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Elmer E. Gless, ein biolog ved Hallett-stasjonen, somrane 1965–66, 1966–1967 og 1967–68.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Siri M. Kvamme

**Siri Milde Kvamme** () er ein norsk forfattar. Ho er leiar for Litterær Salong i Haugesund.

Kvamme har gått forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark, årsstudiet ved Skrivekunstakademiet i Hordaland og studert litteraturvitskap. Ho har arbeidd som journalist og reklametekstforfattar og skrive bokmeldingar i *[[Bergens Tidende]]*. Ho debuterte som forfattar i 2001 med kortprosaboka *Raudt og frå seg* på Samlaget. og har sidan gjeve ut to romanar på Cappelen Damm.

## Bøker
* 2001 &ndash; *Raud og frå seg* &ndash; Kortprosa
* 2008 &ndash; *Vinterhjerte* &ndash; Roman
* 2012 &ndash; *Nattgjengar* &ndash; Roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Siri M. Kvamme 
* Presentasjon av Siri M. Kvamme på nettstaden til Bergen Offentlige Bibliotek 
* Utgjevingar av Siri M. Kvamme i BIBSYS Ask
Bergljot Kaslegard

**Bergljot Kaslegard**, tidligere Kaslegard Nordal, () er ein norsk forfattar og litteraturformidlar frå Ål i Hallingdal.

Kaslegard har mastergrad frå Universitetet i Oslo i litteraturformidling. Ho debuterte som forfattar i 2009 med romanen *Magda* på Tiden Norsk Forlag. Andreboka, *Ruts bok*, kom i 2012. I 2014 mottok ho Tanums Kvinnestipend.

## Bøker
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Bergljot K. Nordal i Oria.no
*Om Berljot Kaslegard i allkunne.no
Annelise Høegh

**Annelise Høegh** () var ein norsk politikar for Høgre.

Høegh var medlem av Høgres politiske råd 1976–1983, 1. vararepresentant til Høgres sentralstyre 1976–1980, medlem av Oslo Høgres representantskap 1976–2006, medlem av Norsk Kvinnesaksforenings landsstyre 1980–1984, styreleiar i Statens barne- og ungdomsråd 1982–1985, formann i fagleg-politisk utval i Oslo Høgre 1982–1984, medlem av Høgres programkomité i 1983 og 1. nestleiar i Oslo Høgre 1988–1992. Ho var fast på Stortinget frå Oslo 1985–2001 og var vararepresentant 1977–1985 (møtte fast for Kåre Willoch 1981–1985). På Stortinget var ho mellom anna parlamentarisk nestleiar 1989–1990 og Høgres sosialpolitiske talskvinne i 16 år. Ekteparet Høegh og Benkow har hatt stor påverknad på Høgres sosialpolitikk i nyare tid, og Høegh gjekk inn for både partnarskapslova og dagens abortlov.

## Stortingskomitear
*1997–2001 medlem i Sosialkomiteen
*1997–2001 varamedlem i Valgkomiteen
*1993–1997 medlem i Sosialkomiteen
*1993–1997 varamedlem i Den utvida utenrikskomiteen
*1993–1997 medlem i Valgkomiteen
*1989–1993 leiar i Forbrukar- og administrasjonskomiteen
*1989–1993 varamedlem i Den utvida utenrikskomiteen
*1989–1993 medlem i Forbrukar- og administrasjonskomiteen
*1989–1993 medlem i Valgkomiteen
*1989–1993 medlem i Utenriks- og konstitusjonskomiteen
*1989–1993 medlem i Den utvida utenrikskomiteen
*1989–1993 varamedlem i Valgkomiteen
*1985–1989 sekretær i Sosialkomiteen
*1985–1989 varamedlem i Valgkomiteen
*1981–1985 medlem i Sosialkomiteen

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Katakombe

Ein **katakombe** er ein underjordisk gang med gravkammer i veggane. Ordet kjem frå gresk *kata kumbas*, som tyder 'ved dalsøkket', og var eit skildrande namn på St. Sebastian-katakombane i Roma. Først på 1700-talet fekk ordet «katakombe» tydinga 'underjordisk kristen gravplass'.

Katakombar blir forbunde særleg med kristne gravstader i Roma, men det finst både katakombar andre stader, og ikkje-kristne katakombar. I Roma har ein t.d. òg jødiske katakombar frå antikken. Det blir ofte framstilt som om dei var skjulestader for kristne under forfølgingar, men dette er ikkje korrekt. Dei var offisielle gravplassar, og var kjende av romerske styresmakter. Årsaka til at dei vart gravne ut, var at kristne og jødar ikkje aksepterte den romerske skikken med å kremere dei avlidne, og i staden for kyrkjegardar i vanleg forstand, grov ein ut gangar i den mjuke tuffsteinen. Daude romarar vart oftast kremerte, medan kristne, som trudde på lekamleg oppstode, føretrekte å gravleggje kroppen intakt.

Etter at kristendomen vart tillaten på 300-talet gjekk katakombane ut av bruk. Ein byrja i staden å opne kyrkjegardar. Etterkvart vart dei gamle katakombane gløymt; det er berre St. Sebastian-katakombane som alltid har vore tilgjengelege, noko som kjem av at inngangen ligg i kyrkja St. Sebastian utanfor bymurane. På 800-talet gjekk sarasenarar til åtak på Roma, og dei fleste relikviane vart flytta; dette bidrog til at det ikkje lenger var nokon grunn til å vitje katakombane.

Forskarar kjende til katakombane frå skriftlege kjelder, og frå 1500-talet byrja ein å leite. Det var på denne tida at ein byrja å ta i bruk ordet katakombe som nemning på alle gravsteder av denne typen. Den første romerske katakomben vart funne heilt tilfeldig ein maidag i 1578, og sidan dengong har ein funne langt fleire, spreidd langs hovudvegane ut frå Roma. Katakombane ved Via Appia Antica er dei som trekkjer flest turistar, sjølv om dei verken er størst eller eldst. I dei tolv kilometer lange gangane som hittil er grave ut her, kviler restane etter minst hundre tusen menneske, dei fleste i familiegraver for tolv personar kvar. Dei låg over kvarandre, sveipt i eit klede strødd med kalk. Oljelamper langs gangane viste veg, og det heile var under oppsyn av betalte gravarar. Desse sette opp skilt som fortalde kven som låg kor, og stempla namna sine med segl.

Omkring 60 katakombar er kjende i Roma, og av desse er 50 kristne. Sistnemnde kategori har i høve til Laterantraktaten siden 1929 vore underlagt Vatikanstaten, nærare bestemt Den pavelege kommisjonen for heilag arkeologi. Fleire av dei er opne for publikum.

## Sjå òg
*Katakombane i Paris

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Katakombe|Katakombe]]» frå ,  den 25. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*  Katakombane i Roma
Anders Høegh

**Anders Høegh** () var ein norsk krigsflygar utdanna i Little Norway. Han var utplassert ved flybasen North Weald i England.

Etter krigen var han knytt til Luftforsvaret og har fleire militære heidersteikn. I 20 år var han generalsekretær i Norsk Aero Klubb, vart æresmedlem og tildelt NAKs gullmedalje i 1987. Han var også aktiv i Oslo Flyklubb.
Selmer-ministeriet

**Selmer-ministeriet** var ei norsk regjering som vart utnemnd 11. oktober 1880. Regjeringa, eller ministeriet, vart leia av statsministeren, Christian Selmer. Medlemene av regjeringa vart, med unnatak for Jacob Lerche Johansen, Christian Schweigaard og Nils Hertzberg, frådømt embeta sine ved statsrådsaka i mars 1884.

## Statsministrar
* Christian Selmer
** Statsminister, 11. oktober 1880 – avskjed 11. mars 1884
* Otto Kierulf
** Statsminister i Stockholm, 11. oktober 1880 – avskjed 21. mars 1884

## Statsrådar
* Henrik Laurentius Helliesen
** Sjef for Finansdepartementet frå 1880
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm september 1883
** Sjef for Kyrkjedepartementet mars 1884. Avskjed 26. mars 1884

* Nils Vogt
** Sjef for Indredepartementet frå 1880
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm september 1882
** Sjef for Indredepartementet september 1883. Avskjed 21. mars 1884

* Jacob Lerche Johansen
** Sjef for Marinedepartementet frå 1880
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm november 1881
** Sjef for Marinedepartementet september 1882
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm mars 1884

* Jens Holmboe
** Statsråd utan portefølje
** Sjef for Kyrkjedepartementet frå november 1880
** Sjef for Marinedepartementet frå november 1881
** Sjef for Justisdepartementet september 1882
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm september 1883. Avskjed 26. mars 1884

* Rasmus Nissen
** Sjef for Kyrkjedepartementet frå 1880
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm november 1880  
** Sjef for Kyrkjedepartementet oktober 1881. I embetet til han døydde 19. januar 1882

* Adolph Munthe
** Sjef for Armédepartementet frå 1880. Avskjed 19. mars 1884

* Christian Jensen
** Sjef for Revisjonsdepartementet og Justisdepartementet frå 1880
** Sjef for Justisdepartementet desember 1880
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm september 1881
** Sjef for Indredepartementet september 1882
** Sjef for Justisdepartementet september 1883. Avskjed 26. mars 1884.

* Ole Bachke
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm frå 1880
** Sjef for Justisdepartementet november 1881
** Sjef for Revisjonsdepartementet september 1882
** Konstituert statsminister 11. mars 1884

* Christian Schweigaard
** Sjef for Revisjonsdepartementet frå 22. desember 1880
** Sjef også for Justisdepartementet september-november 1881
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm september 1882
** Sjef for Finansdepartementet september 1883, sjef også for Justisdepartementet 26. mars-3. april 1884

* Nils Hertzberg
** Sjef for Kyrkjedepartementet frå 30. januar 1882
** Medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm mars 1884

## Notar

## Kjelder
*

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christian Selmers ministerium|Christian Selmers ministerium]]» frå ,  den 25. mars 2013.*
The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2

***The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2***  (ofte kalla ***Breaking Dawn - Part 2***) er ein amerikansk romantisk fantasy-film frå 2012 regissert av Bill Condon og basert på romanen med same namn av Stephenie Meyer. Det er den andre delen av ein todelt film som utgjer den femte og siste delen i Twilight-sagaen, og er avslutninga på filmen *[[The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1]]* frå 2011. Alle tre hovudskodespelarane, Kristen Stewart, Robert Pattinson og Taylor Lautner, tek opp att rollene sine, med Mackenzie Foy som spelar Renesmee. Del 2 kom ut 16. november 2012.

Filmen var ein kassasuksess. Etter å ha tent 829 millionar dollar (januar 2013) på verdsbasis, var han den 34. mest innbringande filmen, den 6. mest innbringande filmen i 2012 og den mest innbringande filmen i *Twilight*-serien. Likevel fekk filmen hovudsakleg negativ mottaking.

## Rolleliste

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2|The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2]]» frå ,  den 25. mars 2013.*  

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2|The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2]]» frå ,  den 25. mars 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2 på Internet Movie Database
* The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2 på Box Office Mojo
* The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2 på Rotten Tomatoes
* The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2 på Metacritic
* Breaking Dawn Offisiell Blogg
New York Nights: Success in the city

***New York Nights: Success in the City*** eller berre ***New York Nights*** er eit spel utvikla og utgjeve av Gameloft for mobil i 2005. Grunna suksessen blei spelet seinare gjeve ut for iPhone i 2009. Spelet har ein teikneserie-aktig 2D-grafikk som liknar grafikken i *[[The Sims]]*.

Oppfølgjaren, *New York Nights 2: Friends for life*, var seinare utgjeve for mobil. Ein spin-off, *[[Miami Nights: Singles in the City]]* kom òg ut og var meint for Nintendo DS.
University of Toronto

**University of Toronto** (**U of T**, **UToronto** elle r**Toronto**) er eit offentleg forskingsuniversitet i Toronto i Ontario i Canada, som ligg i Queen's Park. Det vart starta i 1827 som *King's College*, den første institusjonen for høgare utdanning i Øvre Canada. Det låg opphavleg under Den engelske kyrkja, og fekk det noverande namnet sitt i 1850 då det vart ein verdsdeleg institusjon. Det består av tolv college. 

Akademisk er University of Toronto kjend for viktige rørsler og fagkrinsar innan litteraturkritikk og kommunikasjonsteori, kjend som Toronto-skulen. Universitetet var opphavsstaden insulin- og stemcelleforsking, og det første praktiske elektronmikroskopet låg her, utviklinga av multi-touch-teknologi, identifiseringa av Cygnus X-1 som eit svart hol, og teorien om NP-fullstendigheit. Universitetet får klårt størt økonomisk støtte til forsking av alle dei kanadiske universiteta. Det er eit av to medlemmar av Association of American Universities som ligg utanfor USA. 

Varsity Blues er idrettslaga som representerer universitetet og er særleg knytt til amerikansk fotball og ishockey. 

University of Toronto har utdanna to generalguvernørar og fire statsministrar i Canada, fire utanriksministrar, fjorten høgsterettsdommarar og vore tilknytt ti Nobelprisar. Universitetet er rangert på 21. plass i verda på Times Higher Education World University Rankings, 27. plass på Academic Ranking of World Universities og 19. plass på QS World University Rankings.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:University of Toronto|University of Toronto]]» frå ,  den 25. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

* University of Toronto – Offisiell heimeside
United States Navy Reserve

**United States Navy Reserve**, fram til 2005 kalla **United States Naval Reserve**, er reservestyrken til United States Navy. Medlemanne av Navy Reserve vert kalla Reservists, og er ført opp i Selected Reserve (SELRES), Individual Ready Reserve (IRR), Full Time Support (FTS) eller Retired Reserve program.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:United States Navy Reserve|United States Navy Reserve]]» frå ,  den 25. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Today's Military Navy Reserve 
* Navy Reserve Facts and Information
* Navy Reserve Benefits Guide



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Hans Høegh

**Hans Høegh** () var ein norsk forretningsmann og organisasjonsleiar.

Høegh var president i Norges Røde Kors frå 1975 til 1981. Deretter var han generalsekretær i Det internasjonale forbundet av Røde Kors- og Røde Halvmåneforeninger i Genève. Frå 1988 til 1993 var Høegh assisterande generalsekretær i FN. Han var dessutan FNs spesielle representant for programmet for dei funksjonshemma.

## Kjelder
Canterbury Museum i Christchurch

**Canterbury Museum** er eit museum som ligg i Christchurch på New Zealand i kulturdistriktet i byen.

Bygginga av museet starta i 1867 og stod heilt ferdig i 1882, men den første bygningen opna alt i 1870, teikna av Benjamin Mountfort.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canterbury Museum, Christchurch|Canterbury Museum, Christchurch]]» frå ,  den 25. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Canterbury Museum
Leif Høegh

**Leif Høegh**, opphavleg Petersen () var ein norsk skipsreiar. Han grunnla Leif Höegh & Co i 1927. 

Høegh deltok på Bilderbergkonferansen.

## Kjelder
University of Kansas

**University of Kansas**, forkorta ***KU***, er eit delstatseigd universitet i Lawrence i delstaten Kansas i USA. Dei fleste fasilitetane ligg rundt storbyen Kansas City, men det er òg underavdelingar i Wichita, Topeka, og Parsons.

Det vart oppretta i 1866. Jus-utdanninga og ein del andre fagretningar er ganske høgt rangert i USA. Nettlesaren Lynx vart utvikla her og brukte hypertekst-språk før Tim Berners-Lee fann opp HTML.

Skulane er:
* College of Liberal Arts
* School of Architecture and Urban Design
* School of Business
* School of Education
* School of Engineering
* School of Fine Arts
* School of Journalism and Mass Communication
* University of Kansas School of Law (1893)
* School of Pharmacy
* School of Social Welfare
* University of Kansas Honors Program
* University of Kansas Medical Center
** School of Medicine
** School of Nursing
** School of Allied Health

Ved universitetet var det 28&nbsp;924 studentar og 1&nbsp;283 vitskapeleg tilsette i 2006, og same året var skulepengane US$ 6&nbsp;153 for studentar folkeregistrert i Kansas. Studiane blir gjeve opp til doktorgradsnivå.

Lærestaden har eit naturhistorisk museum i tillegg til Spencer Museum of Art.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:University of Kansas|University of Kansas]]» frå ,  den 25. mars 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* University of Kansas
* University of Kansas School of Law