open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dreamer av Supertramp

**«Dreamer»** er ein song av Supertramp frå albumet *[[Crime of the Century av Supertramp|Crime of the Century]]* frå 1974. Songen kom ut på singel og nådde 13. plassen på UK Singles Chart i februar 1975. I 1980 kom songen ut på konsertalbumet *[[Paris av Supertramp|Paris]]*. Denne konsertutgåvakom ut på singel og nådde 15. plassen på den amerikanske Billboard-lista, 36. plassen på Nederlandsk Topp 40, og heilt til topps på Canadian Singles Chart. «Dreamer» kom òg ut på albumet til Roger Hodgson, *[[Classics Live av Roger Hodgson|Classics Live]]*, spelt inn i 2010. 

## Bakgrunn
«Dreamer» vart komponert av Roger Hodgson på Wurlitzer-pianoet hans heime hos mora då han var 19 år gammal. På den tida spelte han inn ein demo songen med vokal, Wurlitzer og pappøskjer som perkusjon. Hodgson sa «Eg var nøgd - det var første gongen eg hadde spelt på ein Wurlitzer.» Supertramp spelte inn sin versjon av songen basert på denne demoversjonen.

Bandet framførte songen på BBC-programmet *[[Old Grey Whistle Test]]* i 1974, der ein kan sjå John Helliwell spele på kanten av eit vinglas på toppen av klaverinstrumentet sitt for å få ein viss lydeffekt.

Songen vart nytta i filmane *[[The Parole Officer]]*, *[[filmen Wild Thing|Wild Thing]]* og *[[filmen The Adventures of Rocky and Bullwinkle|The Adventures of Rocky and Bullwinkle]]*, i tillegg til trailerer for sistnemnde og *[[filmen Robots (2005)|Robots]]*.

## Innhald

### 1975: 7"-singel
**Side ein**
# «Dreamer» – 3:33 (skriven av Roger Hodgson)
**Side to**
# «Bloody Well Right» – 4:26 (skriven av Rick Davies)

### 1980: 7"-singel

#### Amerikansk versjon
**Side ein**
# «Dreamer» (Live) – 3:15 (Hodgson)
**Side to**
# «From Now On» (Live) – 6:44 (Davies)

#### Europeisk versjon
**Side ein**
# «Dreamer» (Live) – 3:15 (Hodgson)
**Side to**
# «You Started Laughing» (Live) – 3:50 (Davies)

## Medverkande
*Roger HodgsonWurlitzer elektrisk piano, solovokal
*Rick DaviesWurlitzer elektrisk piano, Hammondorgel, solovokal
*John Helliwellceleste, glasharpe, korvokal
*Bob Siebenbergtrommer, perkusjon
*Dougie Thomsonbassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dreamer (Supertramp song)|Dreamer (Supertramp song)]]» frå ,  den 12. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Bloody Well Right

«**Bloody Well Right**» er ein song av det engelske rockebandet Supertramp frå albumet deira *[[Crime of the Century av Supertramp|Crime of the Century]]* frå 1974. Songen vart gjeven ut som B-side til singelen «Dreamer» i 1974. Lyttarane i USA føretrekte denne føre A-sida, og «Bloody Well Right» vart gjennombrotet deira i alndet, og nådde 35. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

## Tekst
Davies knytte saman opningssporet «School» til «Bloody Well Right» med linja «So you think your schooling is phoney», men i følgje Hodgson var andre samlande trådar utover dette berre i fantasien til lyttaren, så albumet var ikkje eit konseptalbum.

## Konsertopptak
Songen vart fast på Supertramp-konsertane etter han kom ut og strekte seg ofte over sju minutt. Konsertopptak finst på *[[Paris av Supertramp|Paris]]*, *[[Live '88 av Supertramp|Live '88]]*, *[[It Was the Best of Times]]* og *[[Is Everybody Listening?]]*.

## Medverkande
*Rick Davies: Wurlitzer elektrisk piano, akustisk piano, solo- og korvokal
*Roger Hodgson: elektrisk og akustisk gitar, korvokal
*Bob Siebenberg: trommer, perkusjon
*Dougie Thomson: bass
*John Helliwell: saksofon, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bloody Well Right|Bloody Well Right]]» frå ,  den 12. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Høgdehopparen Steve Smith

**Steve Smith** () er ein tidlegare høgdehoppar frå Liverpool i Storbritannia. Han er britisk rekordhaldar med 2,38 meter innandørs og 2,37 m utandørs. Smith vann VM-bronse i 1993, EM-sølv i 1994 og OL-bronse i 1996.

## Aktiv
Smith flytta gjennom 1991-sesongen sin personlege rekord med 4 centimeter til 2,29 m. Han fekk sitt gjennombrot i 1992, han høgda då sitt personbeste med heile 8 cm. Han kvalifiserte seg til OL-finalen i Barcelona, der han skuffa stort. Ein månad etter sommarleikane vann han høgdehopp-tevlinga ved junior-VM i Seoul med 2,37 meter, ei tangering av juniorverdsrekorden til Dragutin Topić frå 1990. 1993-sesongen var Smith på sitt jamnt høgste nivå. Han vart tredjemann både ved hall-VM i Toronto i Canada den 14. mars, og sidan i verdsmeisterskapen i tyske Stuttgart den 22. august, i begge tevlingane tok han seg over 2,37 m.

4. februar 1994 hoppa Smith 2,38 meter ved eit innandørs-stemne i Wuppertal i Tyskland, hans livs høgste hopp. Ved europameisterskapen 1994 i Helsinki kom han og polske Artur Partyka på delt andreplass, nordmannen Steinar Hoen vart europameister. Både under VM 1995 i Göteborg og under Sommar-OL 1996 i Atlanta noterte Smith seg for 2,35 m i resultatlista. I Göteborg gav det han ein delt fjerdeplass, i Atlanta vart han premiert med ein bronsemedalje.

Ein hælskade førte til at Smith la opp etter 1999-sesongen. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (2,20 m=nr 29)  
*OL 1992 i Barcelona: Nr 12 – 2,24 m
*VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 2,35 m
*EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 2,33 m
*VM 1995 i Göteborg: Nr 4 – 2,35 m
*OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 2,35 m
*VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (2,26 m=nr 14) 
*VM 1999 i Sevilla: Nr 13 (2,26 m i kvalifiseringa)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Smith (British high jumper)|Steve Smith (British high jumper)]]» frå ,  den 13. juni 2020.*
Konrad III av Det tysk-romerske riket

**Konrad III** () var den første tyske kongen av Hohenstaufen-dynastiet. 

Konrad var fødd i Bamberg som son av hertug Fredrik I av Schwaben og Agnes av Waiblingen, som var dotter av keisar Henrik IV. I 1116/20 blei han hertug av Franken. Mellom 1127 og 1135 var han motkonge og 1138&ndash;1152 tysk konge, konge av romarane og konge av Burgund. Konrad blei aldri krona til keisar, og fortsette å bruka tittelen «konge av romarane» til han døydde.

I 1146 høyrde Konrad Bernhard av Clairvaux preika i Speyer, og han blei samd med kong Ludvig VII av Frankrike om å delta i det andre krosstoget.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Konrad III av Det tysk-romerske rike|Konrad III av Det tysk-romerske rike]]» frå ,  den 13. juni 2020.*
Jaroslav Bába

**Jaroslav Bába** () er ein tsjekkisk tidlegare høgdehoppar frå Karviná som vann bronsemedaljen i øvinga under Sommar-OL 2004 i Aten.

## Aktiv
Under Sommar-OL i Aten var Bába ein av fire utøvarar som tok seg over 2,34 m. Einast svenske Stefan Holm svinga seg over 2,36 m, dermed vart det sølv på Matt Hemingway frå USA og bronse på Bába då sistnemnde hadde fleire riv i tevlinga. Året etter sette Bába den 8. juli livsbeste i høgdehopp då han svinga seg over 2,36 meter i Roma.

Tiåret 2005-15 var Baba medaljekandidat i dei fleste store meisterskapane, utan å lukkast innfri. Han kom på femteplass i verdsmeisterskapane 2005 og 2009, samt i EM 2010. Nærast medalje var han VM 2011 i Daegu og EM 2014 i Zürich, i begge desse tevlingane vart han fjerdemann på same høgda som dei respektive bronsemedaljørane. Han fekk bronse i innandørs-EM 2013 i Göteborg etter å ha klart 2,31 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris: Nr 11 – 2,25 m
*OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 2,34 m 
*VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 2,29 m
*VM 2007 i Osaka: Nr 8 – 2,26 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 6 – 2,29 m

*VM 2009 i Berlin: Nr 5 – 2,23 m
*EM 2010 i Barcelona: Nr 5 – 2,26 m
*VM 2011 i Daegu: Nr 4 – 2,32 m
*EM 2012 i Helsinki: Nr 8 – 2,24 m
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (2,21 m=nr 21)
*VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (2,25 m=nr 14)
*EM 2014 i Zürich: Nr 4 – 2,30 m
*VM 2015 i Beijing: Nr 7 – 2,29 m
*EM 2016 i Amsterdam: Nr 7 – 2,24 m
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 14 – 2,20 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jaroslav Bába|Jaroslav Bába]]» frå ,  den 14. juni 2020.*
Kent Music Report

**Kent Music Report** var ei vekentleg hitliste over musikksingel og musikkalbum i Australia. Lista vart sett saman av musikkentusiasten David Kent frå mai 1974 til 1988. I 1983 lisensierte musikksamskipnaden Australian Recording Industry Association Kent Music Report, og i juni 1988 etablerte samskipnaden si eiga hitliste, kalla ARIA Charts.  Kent Report heldt likevel fram, og frå 1987 vart lista omdøypt til *Australian Music Report* (AMR). AMR heldt fram å publisera vekentlege hitlister, men i april 1998 opphøyrde lista, og ARIA Charts vart dermed den einaste nasjonale hitlista i Australia.

Før Kent Report oppstod i 1974, hadde magasinet *Go-Set* utgjeve ei topp 40-singelliste frå 1966 og ei albumliste frå 1970. Begge listene opphøyrde likevel då *Go-Set* gjekk inn i august 1974.

David Kent produserte seinare hitlister for Australia for åra 1940–1973. Detta gjorde han ved å henta inn spelelister, mindre hitlister og informasjon frå radiokanalar over heile landet. Desse sette han så saman til ei nasjonal hitliste.

## Sjå òg

* Billboard Hot 100
* ARIA Charts
* VG-lista

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kent Music Report|Kent Music Report]]» frå ,  den 14. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Nettstad for David Kents Australian Chart Book
Magasinet RPM

***RPM*** ( og seinare ) var eit kanadisk musikktidsskrift med hitlister over singel og album i Canada. Tidsskriftet vart starta av Walt Grealis i februar 1964, og fekk økonomisk støtte av plateselskap-eigaren Stan Klees. *RPM* gjekk inn i november 2000.

*RPM* var ei forkorting for «Records, Promotion, Music» (plateinnspelingar, promotering, musikk). Magasinet kom med ulike titlar medan det eksisterte, mellom andre *RPM Weekly* og *RPM Magazine*. RPM publiserte hitlister for ulike format og sjangrar: singlar, moderne vaksenpop, dance, urban, kanadisk rock og countrymusikk. 21. mars 1966 utvida *RPM* singlelista si frå topp 40 til topp 100. Dette vart igjen redusert til topp 50-liste 6. desember 1980, fram til ho vart omgjort til ei topp 100-liste igjen 4. august 1984. 

Dei første vekene magasinet eksisterte, trykte ikkje *RPM* nokon riksdekkande hitliste for Canada, men publiserte i staden aktuelle sendetid-lister for dei største radiokanalane i landet. Ei nasjonal hitliste for singlar vart først lansert 22. juni 1964, og den første songen til å toppa lista, var «Chapel of Lóve» med The Dixie Cups. Før *RPM* etablerte den nasjonale hitlista si, vart CHUM Chart frå Toronto-radiokanalen CHUM rekna som den nasjonale hitlista i landet. RPMs siste nummer 1-singel var «Music» med Madonna.

I dag er Canadian Hot 100 den leiande hitlista for singlar i Canada. Lista vert publisert kvar tysdag av magasinet *[[Billboard]]* og vart lansert 31. mars 2007.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:RPM (magasin)|RPM (magasin)]]» frå ,  den 14. juni 2020.*  
 


## Bakgrunnsstoff

*
Recorded Music NZ

**Recorded Music NZ** (tidlegare **Recording Industry Association of New Zealand** (**RIANZ**)) er ein organisasjon som består av plateprodusentar, utgjevarar, og musikarar i New Zealand. Alle plateselskap i New Zealand kan verta medlemmar.

RIANZ fekk mykje kritikk for stillinga si i saka om piratverksemd i New Zealand. Dei støtta implementeringa av seksjon 92a i piratlova. Denne seksjonen krev at alle ISP-ar stenger internettsambandet for dei som er *skulda* for piratverksemd.

I 2013 vart det slått saman med PPNZ Music Licensing for å verta Recorded Music NZ (RMNZ).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Recorded Music NZ|Recorded Music NZ]]» frå ,  den 14. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* 
* Offisiell New Zealand Music Chart nettstad
* New Zealand Music Awards nettstad
* Offisiell PPNZ Nettstad
* International Federation of Phonographic Industries nettside
Syndicat National de l'Édition Phonographique

**Syndicat National dei l'Édition Phonographique** (norsk omsetjing: *nasjonalt syndikat for lydutgjevingar*), forkorta **SNEP**, er eit fransk samvirke beståande av medlemmar frå musikkbransjen i Frankrike. SNEP vart grunnlagt i 1922 og består av 48 medlemsorganisasjonar. Føremålet er å verna interessene til den franske musikkbransjen, på same måte som norske TONO vernar den norske musikkbransjen. 

SNEP er ansvarleg for å krevja inn og fordela royaltyar og innbetalte avgifter for bruk av musikk- og lydproduksjonar medlemsorganisasjonane i radio, fjernsyn, filmar, sceneproduksjonar og andre plattformer. Samanslutninga jobbar òg for å hindra piratkopiering og ulovleg deling av verka til medlemmane.  

Olivier Nussa er styreleiar for SNEP per 2018.

## Hitlister og salstrofé
SNEP tildeler òg salstrofé i musikkbransjen og utarbeider og publiserer vekentleg offisielle hitlister over dei meste populære singela og musikkalbuma i Frankrike. 

I november 1984 starta SNEP med å utarbeida ein topp 50-liste over dei meste selde musikksinglane i landet. Sidan hausten 2002 har dei offisielle listene vore som følgjer:

* Topp 100 over singlar
* Topp 150 over musikkalbum selt til full pris
* Topp 40 over samlealbum
* Topp 40 over musikkalbum selt til nedsett pris

Før 1984 vart dei franske hitlistene utarbeidd av Institut français d'opinion publique (IFOP).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Syndicat National de l&#39;Édition Phonographique|Syndicat National de l&#39;Édition Phonographique]]» frå ,  den 14. juni 2020.*
Give a Little Bit

«**Give a Little Bit**» er opningssporet på Supertramp-albumet *[[Even in the Quietest Moments...]]* frå 1977. Songen vart gjeven ut på singel same året og vart ein internasjonal hit. Songen nådde 15. plassen på ''Billboard'' Pop Singles-lista. I heimlandet nådde songen 29. plassen på UK Singles Chart. Singelen kom ut på ny i 1992 til inntekt for ein ITV Telethon, men gjekk då ikkje inn på listene. 

Songen er oppført som skriven av Rick Davies og Roger Hodgson, men er i røynda skriven av Hodgson aleine. Hodgson og Davies delte låtskrivarhonorora frå 1974 til 1983, då Hodgson slutta i Supertramp. Songen er prega av dei ringande tonane frå ein 12-strengs akustisk gitar, som vart spelt inn i ein metall- og glasheis i studioet der bandet spelte inn songen. Songen vert òg framført med ein Hohner Clavinet spelt gjennom ein Leslie-høgtalar i mellomspelet. 

«Give a Little Bit» vart først skriven av Hodgson då han var 19 eller 20 år, før han vart introdusert for bandet 5-6 år seinare. Hogdson sa at songen var inspirert av The Beatles-songen «All You Need Is Love».

## Innhald

### 7"-vinylsingel (1977)

### CD-singel (1990)

### CD-singel (1992)

### CD-singel (2012)
Give a Little Bit (med kor)

## Salslister

## Salstrofé

## Medverkande
*Roger Hodgson – akustisk 12-strengs gitar, elektrisk 6- og 12-strengs gitar, solo- og korvokal
*Dougie Thomson – bass
*Bob Siebenberg – trommer, tamburin, maracas, vibraslap
*Rick Davies – clavinet, piano, korvokal
*John Helliwell – altsaksofon

## Goo Goo Dolls-versjonen

I 2004 spelte Goo Goo Dolls inn songen og gav han ut på singel. Denne nådde 37. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i februar 2005. Han vart først (dels) spelt inn i 2001 av gitaristen/solovokalisten Johnny Rzeznik for ein reklame for The Gap der han song songen i lag med andre artistar. Songen opna konsertalbumet *[[Live in Buffalo: July 4th, 2004]]*, og kom seinare ut på albumet *[[Let Love In av Goo Goo Dolls|Let Love In]].* I mai 2006 vart versjonen deira av «Give a Little Bit» av American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP) oppført som ein av dei mest spelte songane i repertoaret til ASCAP i 2005.

### Innhald

### Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Give a Little Bit|Give a Little Bit]]» frå ,  den 14. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Siti Nurhaliza

**Siti Nurhaliza binti Tarudin** (), kjend som **Siti Nurhaliza**, er ein malaysisk songar og forretningskvinne.

## Diskografi
# *Siti Nurhaliza 1* (1996)
# *Siti Nurhaliza 2* (1997)
# *Cindai* (1997)
# *Adiwarna* (1998)
# *Seri Balas* (1999)
# *Pancawarna* (1999)
# *Sahmura* (2000)
# *Safa* (2001)
# *Sanggar Mustika* (2002)
# *E.M.A.S* (2003)
# *Anugerah Aidilfitri* (2003)
# *Prasasti Seni* (2004)
# *Transkripsi* (2006)
# *Hadiah Daripada Hati* (2007)
# *Lentera Timur* (2008)
# *Tahajjud Cinta* (2009)
# *All Your Love* (2011)
# *Fragmen* (2014)
# *SimetriSiti* (2017)
# *ManifestaSITI2020* (2020)
# *Legasi* (2021)
# *Sitism* (2023)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Offisiell nettstad
Knockalongy

**Knockalongy** (irsk *Cnoc na Loinge*, 'leirplass-åsen') er ein ås på 544 m (1&nbsp;785 fot) i County Sligo på  Irland. Det er den høgaste toppen i Oxfjella. Den næraste landsbyen er Skreen.

Det finst mange megalittiske gravstader på sletta mellom Knockalongy og Sligo Bay i nord. Der er også to små loughar ved foten av åsen — Lough Aghree og Lough Minnaun.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Knockalongy|Knockalongy]]» frå ,  den 14. juni 2020.*
Ára

**Ára** er eit svensk, samisk band skipa i 2009, som syng på nordsamisk. Medlemene i gruppa kjem frå ulike stader i Sverige, og den einaste samiske medlemen er Simon Issát Marainen som kjem frå Nedre Soppero i Kiruna kommun.

Det fyrste albumet deira, *O* – også kalla *Ára* – kom ut i 2010. Der var den samiske artisten Sofia Jannok med som gjestesongar. Sidan har dei gjeve ut *Vuoste virdái* i 2014 og *Girkásit* i 2017. *Vuoste virdái* er laga for å heidre 60- og 70-talsgenerasjonen, som byrja å lære borna sine samisk att. *Girkásit* er laga til minne om dei to brørne til Marainen som omkom i ei ulukke i 2014, og vart produsert av Georg Buljo.

## Medlemer
* Simon Issát Marainen (joik og vokal)
* Axel Olle Sigurd Andersson (gitar og tangentar)
* Frida Johansson (tangentar, fiolin og vokal)
* Johan Asplund (trompet, flygelhorn og vokal)
* Daniel Wejdin (kontrabass)
* Christian Augustin (trommer og klarinett)

## Diskografi
* O (2010)
* Vuoste virdái (2014)
* Girkásit (2017)

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 

## Kjelder
Endometrium

**Endometriet** (endometrium, av gresk endon, ‘inne i’, og metra, ‘livmor’) utgjer slimhinna på den indre overflata av livmora. Det blir òg kalla livmorslimhinne. Det er her det befrukta egget normalt festar seg og veks vidare i graviditeten. 

I løpet av follikkelfasen av menstruasjonssyklusen stimulerer østrogen til at endometriet veks og blir tjukkare. Etter eggløysinga sørger progesteron for at veksten stoppar opp, samstundes som sekresjonen aukar og endometriet blir meir mottakeleg for eventuell implantasjon av det befrukta egget. Dersom dette uteblir, fell progesteronnivået, og mesteparten av endometriet blir støytt ut gjennom menstruasjon. 

Ved endometriose finst det endometrivev utanfor livmora. Kreft i endometriet blir ofte kalla korpuskanser, og er ei relativt vanleg kreftform. Underlivsblødingar etter menopause er eit symptom på endometrikreft, og må alltid greiast ut. Bruk av p-piller i over 10 år har vist seg å redusera førekomsten av endometrikreft med opp mot 50 %. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Endometrium|Endometrium]]» frå ,  den 15. juni 2020.*
The Logical Song

«**The Logical Song**» er ein song av det engelske rockebandet Supertramp, gjeven ut som den første singelen frå albumet *[[Breakfast in America]]* i mars 1979. Han var skriven av Roger Hodgson, som baserte teksten på opplevingar han hadde hatt ved å bli sendt bort på kostskule i ti år. Songen vart den største hitten til Supertramp og nådde sjuandeplassen i Storbritannia og sjetteplassen på den amerikanske *Billboard*-lista. Ein versjon frå 2001 av Scooter tok songen inn att på topp 10 i mange land i Europa. 

## Medverkande
*Roger Hodgson – solo- og korvokal, Wurlitzer elektrisk piano, elektrisk- og 12-strengs akustisk gitar
*Rick Davies – Elka og Oberheim-synthesiser, piano, Hammondorgel, Hohner Clavinet med wah-wah, korvokal
*John Helliwell –  altsaksofon, sirene, korvokal, pusting i introen
*Bob Siebenberg – trommer, kastanjettar, timbales, kubjølle, treblokker
*Dougie Thomson – bass

## Salslister og salstrofé

**Vekeslister**

**Årslister**

**Sal og salstrofé**

## Scooter-versjonen

«**Ramp! (The Logical Song)**», eller berre «**The Logical Song**» i somme område, var ein singel frå 2001 av det tyske techno-bandet Scooter, på den andre samleplata deira med singlar, *[[Push the Beat for This Jam (The Singles 98–02)]]*. Versjonen brukar mange samplingar frå originalen til Supertramp og har tekstreferansar til det britiske house-bandet The KLF.

Singelen nådde toppen av singellistene i fleire europeiske land, mellom andre Noreg og Irland, og i 2002 i Australia. Han nådde andreplassen i Storbritannia og vart den høgaste plasseringa til bandet der.

**Vekeslister**

**Årslister**

**Salstrofé**

## Andre versjonar
«The Logical Song» er blitt spelt av andre artistar, som Brad Mehldau og At Vance. The Hee Bee Gee Bees laga ein parodi av songen kalla «The Scatological Song» og The Barron Knights laga ein parodi kalla «The Topical Song». Det var òg ein versjon av det tyske bandet Rave Allstars i 2007. 

Songen er blitt nytta i TV-show som *[[The Simpsons]]* («I Married Marge»), *[[History Rocks]]* og siste scenen av *[[The United States of Tara]]*, i tillegg til i filmen *[[filmen Magnolia|Magnolia]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Logical Song|The Logical Song]]» frå ,  den 15. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Songen Breakfast in America

«**Breakfast in America**» er tittelsporet på Supertramp-albumet med same namn frå 1979. Songen vart ein liten hit då han kom ut i USA, men nådde topp 10 i Storbritannia. Teksten handlar om ein person som aldri har vore i USA og fantaserer om det. Roger Hodgson og Rick Davies står begge registrert som låtskrivarar.

Etter at Supertramp byrja å spele songen på ein turné utan Roger Hodgson, tok Hodgson æra for å ha skrive songen, og fortalte journalistar at Davies i starten «hata» songen, og trudde ikkje at Davies spelte på innspelinga i det heile. I andre intervju har derimot Hodgson sagt at Davies skapte linja «What's she got? Not a lot.» Hodgson spelte songen på verdsturneen sin i 2010.

## Medverkande
*Roger Hodgson: piano, solovokal, korvokal, harmonium, elektrisk gitar
*Rick Davies: korvokal
*John Helliwell: klarinett, korvokal (?)
*Dougie Thomson: bass, korvokal (?)
*Bob Siebenberg: trommer og orkestersymbal
* Ukjend : spikerpiano, klokkespel
*Slyde Hyde: trombone, tuba

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Breakfast in America (song)|Breakfast in America (song)]]» frå ,  den 15. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Goodbye Stranger

«**Goodbye Stranger**» er ein song av det engelske rockebandet Supertramp, først gjeven ut på det sjette studioalbumet deira, *[[Breakfast in America]]* (1979). Songen vart gjeven ut på singel, og gjorde det ikkje særskild bra i heimlandet, men vart ein stor hit andre stader, og nådde topp 20 i USA og Canada, der han nådde høvesvis 15. og 6. plass. Songen var skriven av Rick Davies.

## Salslister

## Medverkande
* Rick Davies – Wurlitzer elektrisk piano, Hammondorgel, solo- og korvokal
* Roger Hodgson – elektrisk gitar, korvokal 
* John Helliwell – korvokal, plystring
* Bob Siebenberg – trommer
* Dougie Thomson – bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Goodbye Stranger|Goodbye Stranger]]» frå ,  den 15. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Orknøysk

**Orknøysk** er ei dialekt av øy-skotsk, som sjølv er ein skotsk dialekt. Dialekta kjem frå låglandsskotsk med innverknadar frå norn. Orknøysk vert tala på Orknøyane, nord for Fastlands-Skottland.

## Sjå også

* Bungi-kreol
* Shetlandsk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Orcadian dialect|Orcadian dialect]]» frå ,  den 16. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* The Orkney Dictionary
* Orkneyjar.com
Take the Long Way Home av Supertramp

«**Take the Long Way Home**» er ein song av Supertramp frå albumet *[[Breakfast in America]]* i 1979. Det var den fjerde og siste singelen frå albumet, og den siste songen skriven for albumet. 

Singelen nådde tiandeplassen på den amerikanske singellista.

## Salslister

## Medverkande
*Roger Hodgson — vokal, piano, elektrisk gitar
*Rick Davies — munnspel, Hammondorgel, synthesizer
*Dougie Thomson — bassgitar
*Bob C. Benberg — trommer, tamburin
*John Helliwell — synthesizer, klarinettsolo

## Andre versjonar
* Trixter spelte ein versjon av songen i 1994 på albumet *[[Undercovers av Trixter|Undercovers]]*. 
* Det alternative rockebandet Lazlo Bane spelte inn songen i 2007 for coveralbumet *[[Guilty Pleasures av Lazlo Bane|Guilty Pleasures]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Take the Long Way Home (Supertramp song)|Take the Long Way Home (Supertramp song)]]» frå ,  den 15. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Dick Hyde

**Richard John Hyde** (), stundom kalla **Slyde Hyde**, var ein USA-amerikansk trombonist som spelte fleire blåseinstrument. Han var medlem av National Academy of Recording Arts and Sciences (NARAS) Hall of Fame. Han arbeidde mykje som studiomusikar og sidemann for mellom andre Count Basie,  Herbie Hancock, Frank Sinatra, Jaco Pastorius, Steely Dan, Earth, Wind & Fire,  The Beach Boys, Tom Waits, Supertramp, The Temptations, Boz Scaggs, Ringo Starr, Carole King, Madonna og Donna Summer.

## Diskografi

### Studioalbum

### Konsertalbum

### Filmmusikk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dick Hyde (musician)|Dick Hyde (musician)]]» frå ,  den 15. juni 2020.*
Britisk Amerika

**Britisk Amerika** viser til dei engelske, og seinare britiske, territoria i Nord-Amerika og Karibia. Desse besittalsane blei formelt kalla for **Britisk Amerika og Britisk Vestindia**.

## Britisk Nord-Amerika i 1775
Dei tretten koloniane som danna Dei sameinte amerikanske statane:

*  **Koloniar i [[Ny-England]]**
** Provinsen Massachusetts Bay
** Provinsen New Hampshire
** Kolonien Rhode Island og Providenceplantasjen
** Connecticut-kolonien

* **[[Midt-koloniane]]**
** Provinsen New York
** Provinsen New Jersey
** Provinsen Pennsylvania
** Delawarekolonien

* **[[Sørlege koloniar]]** (Virginia og Maryland kan òg delast inn som Chesapeake Bay-koloniar)
** Provinsen Maryland
** Virginia-kolonien
** Provinsen Nord-Carolina
** Provinsen Sør-Carolina
** Provinsen Georgia

## Stader som blei verande britiske etter 1783

* **[[Britisk Nord-Amerika]]**
** Ny-Skottland
** Newfoundland-kolonien (Labradorforbundet med Newfoundland år 1763)
** Provinsen Quebec
** Prins Edwards øy
** Ruperts land

* **Ulike delar av Colony of the Leeward Islands**
** Sankt Christopher (*de facto* hovudstad)
** Antigua
** Barbuda
** Dei britiske Jomfruøyane
** Montserrat
** Nevis
** Anguilla

* **[[Jamaica|Jamaica med underlydande område]]**
** Jamaica-kolonien
** Britisk Honduras
** Mosquitokysten
** Bahíaøyane
** Caymanøyane

* **Andre britiske eigedommar i [[Britisk Vest-India]]**
** Bahamas
** Bermuda
** Barbados
** Grenada
** Saint Vincent og Grenadinane (skilde frå Grenada i 1776)
** Tobago (skild frå Grenada i 1768)
** Dominica (skild frå Grenada i 1770)

## Andre britiske regjeringstru eigedommar som seinare danna USA
Områada tilhøyrte Storbtiannia frå 1763 til 1783, då dei blei overlatne til Spania.

* Provinsen Aust-Florida
* Provinsen Vest-Florida
* Provinsen Quebec (1763—91) 

Kronojord som for det meste ikkje var kolonisert:

* Ifølgje avtalen frå 1763 avsett for indianarar, *alt eller ein del av* (av nybyggjarar av europeisk avstamning): 
** Nordvestterritoriet
** Kentucky
** Tennessee
** Alabama
** Mississippi
** Nordbreidda av Dei store sjøane
** Delar av nordlege Quebec som ikkje lenger var rekna som del av Ruperts land.

## Sjå òg
* Britisk kolonisering av Amerika
* Det britiske herredøme
* Britisk kolonisering av Amerika
* Dei tretten koloniane
* Britisk Nord-Amerika
* Britiske oversjøiske territorium

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Brittiska Amerika|Brittiska Amerika]]» frå ,  den 16. juni 2020.*
Britisk Nord-Amerika

**Britisk Nord-Amerika** viser til områda Storbritannia kontrollerte på kontinentale Nord-Amerika etter at landet anerkjende USA i 1783. Nemninga blei først nytta uformelt i 1783, men var generelt uvanleg før *Report on the Affairs of British North America* (1839), også kalla Durham-rapporten. Desse territoria utgjer i dag Canada og Pacific Northwest (stillehavskysten i nordvest) i USA.

Ved den amerikanske revolusjonen i 1775 kontrollerte Storbritannia tjue koloniar nord for Mexico. Ved Parisavtalen i 1783 fekk dei tretten amerikanske koloniane anerkjend sjølvstendet, og Florida (Austflorida og Vestflorida) blei overgjevne til Spania. Dei gjenverande britiske koloniane slutta seg etterkvart saman i staten Canada. Unntaket var Newfoundland, som ikkje blei del av Canada før i 1949.

## Koloniane i Britisk Nord-Amerika
Koloniane som eksisterte før signeringa av Oregon-traktaten i 1846:

*Provinsen Canada (tidlegare Øvre Canada og Nedre Canada)
*Newfoundland
*Nova Scotia
*New Brunswick
*Prince Edward Island
*Rupert's Land
*Columbia-distriktet/Oregon Country (delt med USA) 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Britisk Nord-Amerika|Britisk Nord-Amerika]]» frå ,  den 16. juni 2020.*
Olav Vik

**Olav Berner Vik** () var ein norsk lyrikar frå Etne.

Alt som syttenåring skreiv han forteljingar både på vers og prosa, og debuterte med diktsamlinga *Hjartemål* i 1941. Til saman gav han ut 4 diktsamlingar, og skreiv elles mellom anna i *Unglyden*, *[[Nynorsk Vekeblad]]* og *[[Haugesunds Avis]]*, både dikt og prosa. Han har tala på mange markeringar i bygda og omegn, og mange av prologane og helsingane hans er samla i festskriftet Etne mållag laga i samband med 70-årsdagen hans i 1980, *I lyd og lag med Olav Vik*.

Han har jobba som revisor i Etne Sparebank og var tilsett som skogreisingsleiar i Etne 1947-1958. Han tok over familiegarden på Osnes i Etne i 1957. Han fekk etter kvart omregulert området til friluftsområde og ved sin død testamenterte han eigedommane sine på Osnes til friluftsformål gjennom Olav Vik-stiftelsen.

## Bibliografi
* 1941 – *Hjartemål* (Oslo: Fonna. Diktsamling)
* 1948 – *Tuva og tårnet* (Oslo: Fonna. Diktsamling)
* 1978 – *På ei strand* (Oslo: Fonna. Diktsamling)
* 1979 – *Når ufødde talar* (Oslo: Fonna. Diktsamling)

## Kjelder
* *På ei strand* av Olav Vik (Oslo: Fonna Forlag, 1978).
* *I lyd og lag med Olav Vik. Festskrift til 70-årsdagen 12. januar 1980* (Etne mållag, 1980).
* «Friluftsområdet Osnes » hjå Olav Vik-stiftelsen, innhenta 16. juni 2020.
Britisk Vestindia

**Britisk Vestindia** (engelsk *British West Indies*) var eit omgrep for øyane i Det karibiske havet som var del av Det britiske imperiet. Det kan tidvis også inkludera Britisk Honduras og Britisk Guyana på det amerikanske fastlandet.

Frå og med 1912 var Britisk Vestindia delt inn i åtte koloniar: Bahamas, Barbados, Britisk Guyana, Britisk Honduras, Jamaica (med dei då underlagte områda Turks- og Caicosøyane og Caymanøyane), Trinidad og Tobago, Windward- og Leewardøyane. Mellom 1958 og 1962 var alle øyregionar bortsett frå Dei britiske Jomfruøyane, Bahamas, Britisk Honduras og Britisk Guyana organiserte i Den vestindiske føderasjonen. Dei fleste av territoria, og alle dei større, er no sjølvstendige som separate land med medlemskap i dei fleste internasjonale forum som Organisasjonen av amerikanske statar, Association of Caribbean States, Verdshandelsorganisasjonen, Dei sameinte nasjonane, CARICOM, Samveldet og Caribbean Development Bank med fleire. Resten er britiske oversjøiske territorium. Alle dei tidlegare nasjonane i Britisk Vestindia bortsett frå Dominica, Guyana og Trinidad og Tobago er samveldeland.

## Territorium

Områda som inngjekk i Britisk Vestindia var (dato for sjølvstendet, der det finst, i parentes):

* Anguilla (britisk oversjøisk territorium)
* Antigua og Barbuda (1981)
* Bahamas (1973)
* Barbados (1966)
* Belize (tidlegare Britisk Honduras; 1981)
* Bermuda (britisk oversjøisk territorium)
* Dei britiske jomfruøayane (britisk oversjøisk territorium)
* Caymanøyane (britisk oversjøisk territorium)
* Dominica (1978)
* Grenada (1974)
* Guyana (tidlegare Britisk Guyana; 1966)
* Jamaica (1962)
* Montserrat (britisk oversjøisk territorium)
* Saint Kitts og Nevis (1983)
* Saint Lucia (1979)
* Saint Vincent og Grenadinane (1979)
* Trinidad og Tobago (1962)
* Turks- og Caicosøyane (britisk oversjøisk territorium)

## Sjå òg
*Britisk Amerika
*Britisk Nord-Amerika

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Brittiska Västindien|Brittiska Västindien]]» frå ,  den 16. juni 2020.*
Paris av Supertramp

***Paris*** er eit konsertalbum av det engelske rockebandet Supertramp, gjeve ut i 1980. Det vart spelt inn på *[[Breakfast in America]]*-turneen deira under ein konsert i Paris i Frankrike, og dei fleste songane var spelte inn 29. november 1979 i Pavillon de Paris, ein spelestad som ein gong var eit slakteri. Albumet skulle opphavleg få tittelen *Roadworks*. *Paris* nådde åttandeplassen på ''Billboard'' 200-lista i USA seint i 1980 og selde raskt til gullplate. Konsertutågva av songen «Dreamer» vart gjeve ut på singel og nådde topp 20 i USA. 

## Innhald
Alle songane skrivne av Rick Davies og Roger Hodgson.

## Medverkande
* Rick Davies – solo- og korvokal, akustisk og Wurlitzer-piano, Hammondorgel, Elka- og Oberheim-synthesizer, Hohner Clavinet, munnspel, tamburin;
* Roger Hodgson – solo- og korvokal, akustisk og elektrisk gitar, piano, synthesizer, bjøller;
* John Helliwell – saksofon, klarinett, synthesizer, perkusjon, korvokal, snakking mellom songane;
* Dougie Thomson – bass, korvokal på «Fool's Overture», «Bloody Well Right» og «Two of Us»;
* Bob Siebenberg (som Bob C. Benberg) – trommer, perkusjon, korvokal på «Two of Us».

## Produksjon
* Produsentar: Peter Henderson, Russel Pope
* Lydteknikarar: Bernie Grundman, Peter Henderson, Russel Pope
* Miksing: Bernie Grundman
* Mastering: Bernie Grundman
* Ommastering: Greg Calbi, Jay Messina
* Produksjonsmanager: «Spy» Matthews
* Lys: Ken Allardyce, Tony Shepherd
* Monitorar: Ian Lloyd «Biggles» Bigsley
* Lydsystem: Norman Hall, David Farmiloe, Mick Berg, Chris «Smoother» Smyth
* Lyssystem: Patrick O'Doherty, Roger Grose, Tam Smith 
* Scenesystem: Patrick Ampe, Van Annonson, Steve Dabbs
* Pianoteknikar: Edd Kolakowski
* Projeksjon: Gus Thomson
* Rigging: George Packer, Jade Dearling
* Kunstnarisk leiar: Mike Doud
* Design: Mike Fink
* Illustrasjonar på omslaget: Cindy Marsh
*Fotografi: Mark Hanauer, Steve Smith
*Notat i omslaget: David Margereson

## Salslister

### Album

### Singlar

### DVD

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paris (Supertramp album)|Paris (Supertramp album)]]» frå ,  den 16. juni 2020.*
It's Raining Again

«**It's Raining Again**» er ein song av det engelske rockebandet Supertramp frå albumet deira *[[…Famous Last Words…]]* frå 1982. Han er oppført som skriven av Rick Davies og Roger Hodgson, men som plateomslaget indikerer, er han i røynda skriven av Hodgson. Slutten av songen nyttar ein del av ei gammal barneregle, «It's Raining, It's Pouring».

All vokalen på studioutgåva av songen er Hodgson. 

Songen vart gjeven ut på singel. Songen nådde 11. plassen på den amerikanske *Billboard* Hot 100 i november 1982, og gjorde det òg godt i Europa med topp 10-plasseringar i Austerrike, Nederland, Tyskland, Noreg og Sveits, og ei topplassering i Frankrike. Det var den siste topp 40-hitten deira i Storbritannia. 

Musikkvideoen vart regissert av den framtidige *[[filmen Highlander|Highlander]]*-regissøren Russell Mulcahy med konsept av Keith Williams.

## Innhald

### 7"-singel

## Salslister

## Medverkande

*Roger Hodgson – grand piano, solo- og korvokal
*Dougie Thomson – bassgitar
*Bob Siebenberg – trommer
*Rick Davies – ekstra synthesizer, melodica-solo
*John Helliwell – baryton- (midten av songen) og tenorsaksofon, synthesizer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It&#39;s Raining Again|It&#39;s Raining Again]]» frå ,  den 16. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Ann Wilson

**Ann Dustin Wilson** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som frontkvinne og låtskrivar for rockebandet Heart. Wilson vart oppført som ein av dei beste heavy metal-vokalistane gjennom tidene av magasinet *[[Hit Parader]]* i 2006. 

## Diskografi
### Studioalbum
* *[[Hope & Glory av Ann Wilson|Hope & Glory]]* (2007)
* *Immortal* (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ann Wilson|Ann Wilson]]» frå ,  den 16. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Offisiell nettstad  
*
My Kind of Lady

«**My Kind of Lady**» var den andre singelen frå Supertramp-albumet *[[…Famous Last Words…]]* frå 1982. Songen er ein mellomrask kjærleiksballade. Han nådde 16. plassen på den amerikanske Billboard Adult Contemporary-lista og 31. plassen på poplista. Solo- og korvokal var sungen av Davies. 

Songen er oppført som skriven av både Rick Davies og Roger Hodgson, men som plateomslaget òg indikerer, så var det Davies som i røynda skreiv songen. På liknande vis som John Lennon og Paul McCartney og Mick Jagger og Keith Richards, delte Davies og Hodgson all låtskrivarkreditering frå 1974 til 1983.

Songen var den siste singelen bandet gav ut med Hodgson i bandet. 

## Innhald

### 7"-singel

## Salslister

## Medverkande

*Rick Davies – solo- og korvokal, piano
*Roger Hodgson – gitar
*Dougie Thomson – bassgitar
*John Helliwell – barytonsaksofon, altsaksofon, synthesizer
*Bob Siebenberg – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Kind of Lady|My Kind of Lady]]» frå ,  den 16. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Hirtshals

**Hirtshals** er ein by i Vendsyssel i Danmark. Han ligg ved Skagerrak, og er særleg kjend for fiskehamna og ferjehamna si.
I 2025 hadde byen 5&nbsp;347 innbyggjarar.
Han var senter i Hirtshals kommune fram til den danske kommunalreforma i 2007, då Hirtshals kommune blei del av Hjørring kommune. 

## Hamna
Byen er kjend for fiske- og ferjehamna si. Han har ferjesamband med Kristiansand, Larvik, Langesund, Stavanger og Bergen i Noreg. I tillegg går det ferje frå Hirtshals til Tórshavn på Færøyane og Seyðisfjörður på Island. Hirtshals hamn blei utbygd i 1919–1931 og sterkt utvida i 1966. Ho er den nest største fiskehamna i Danmark etter omsett mengd, berre overgått av Esbjerg på sørvestkysten av Jylland.

Det går motorveg frå byen direkte til Aalborg og vidare til Tyskland.

## Museum
Nordsøakvariet i Hirtshals er eit av dei fremste saltvassakvaria i Norden, og tek særleg for seg livet i Nordsjøen. Akvariet er tilknytt Nordsømuseet. Sommarturismen knytt til museet og ferjetrafikken er betydeleg.

Nær Hirtshals fyr ligg Bunkermuseet Hirtshals. 10. batteri er det einaste utgrovne, komplette tyske forsvarsanlegget frå andre verdskrigen i Danmark som er ope for publikum. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hirtshals|Hirtshals]]» frå , den 17. juni 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Roatán

**Roatán** er ei øy i Islas de la Bahía-departmentet i Honduras. Roatán er den største av øyene i øygruppa Islas de la Bahía, og er 60 km lang og mindre enn 8 km brei på det breiaste. Ho ligg mellom dei to øyene Útila og Guanaja. Namnet er også blitt skrive  «Ruatan» og «Rattan».

Øya består av to kommunar, Jose Santos Guardiola (oppkalla etter ein tidlegare president av Honduras) i aust og Roatán i vest, som også inkluderer øygruppa Cayos Cochinos. Den største busetnaden på Rotán er Coxen Hole, som er den viktigste busetnaden i kommunen Roatán. Andre landsbyar er French Harbour, West End og Oak Ridge (som er den viktigste busetnaden i kommunen Jose Santos Guardiola). 

Roatán ligg ved det mesoamerikanske barriererevet, det største barriererevet i Det karibiske havet og det nest største i verda etter Great Barrier Reef i Australia.  

Turisme er den viktigaste inntektskjelda i Roatán. Fiske er også ei viktig inntektskjelde på øya.

## Galleri

Carcharhinus perezi at Roatan2.jpg|Fiskar ved Roatán.
Roatan Island Agouti - Dasyprocta ruatanica.jpg|*Dasyprocta ruatanica*, ein endemisk aguti-art.
Amazona albifrons -Roatan Tropical Butterfly Garden-8a.jpg|*[[Amazona albifrons]]*
Mangroves in Roatán Honduras.jpg|Mangrovar
Panoramic View Colonia Policarpo Galindo, Roatan - panoramio.jpg|Utsyn over Roatán.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Roatán|Roatán]]» frå ,  den 17. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Selskapet for Grimstad Bys Vel

**Selskapet for Grimstad Bys Vel**, også kalla **Grimstad byselskap**, er ein ideell organisasjon som har som formål å gjera Grimstad til ein triveleg og grøn by.

Vedtektene for selskapet slår fast at det skal verka for å gjera byen vakrare ved å sørga for og vedlikehald parkar, plantar, bygningar og utsmykking i byen.

Selskapet blei stifta i 1922 av innbyggjarar i byen, med Karl Olaus Knutson eller «kemner Knutson» som ein viktig pådrivar. Det har mellom anna støtta Ibsenhuset og Grimstad Bymuseum.

Byselskapet eig også mykje av skjergarden ved Grimstad, og har lagt øyene og holmane ut til friområde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Selskapet for Grimstad Bys Vel|Selskapet for Grimstad Bys Vel]]» frå ,  den 17. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Selskapet for Grimstad Bys Vel
Nicola Vizzoni

**Nicola Vizzoni** () er ein italiensk tidlegare sleggjekastar frå Pietrasanta som vann sølvmedaljen i øvinga under Sommar-OL 2000 og ved europameisterskapen 2010.

## Aktiv
Vizzoni sette personleg rekord i OL-finalen 2000 med eit kast på 79,64 meter og sikra seg ein noko overraskande sølvmedalje, 38 centimeter bakk gullvinnar Szymon Ziółkowski frå Polen. Den 14. juli 2001 gjorde Vizzoni sitt livs lengste sleggjekast på 80,50 meter då han sigra ved eit stemne i Formia. Same året vann han øvinga ved universiaden i Beijing så vel som i mellomhavsleikane i Tunis. Under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton vart han fjerdemann med eit bestekast på 80,13 m, 14 cm bak bronsemedaljøren.

Ved EM 2010 i Barcelona kneip Vizzoni sølvmedaljen med sine 79,12 meter, 6 cm framom Krisztián Pars frå Ungarn, begge ein liten meter bakom europameisteren Libor Charfreitag.

Vizzoni vart italiensk meister i sleggjekasting elleve gongar: 1998, 2000–2007 og 2009–2010.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (73,42 m=nr 22)
*VM 1999 i Sevilla: Nr 9 – 78,31 m
*OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 79,64 m, bakom Szymon Ziółkowski (80,02 m)
*VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 80,13 m
*EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (77,57 m=nr 13)
*VM 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (75,76 m=nr 15)
*OL 2004 i Aten: Nr 10 – 74,27 m
*VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (70,77 m=nr 25)
*EM 2006 i Göteborg: Nr 9 – 76,55 m
*VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (73,64 m=nr 16)
*OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (75,01 m=nr 13)
*VM 2009 i Berlin: Nr 9 – 73,70 m
*EM 2010 i Barcelona: Sølvmedalje – 79,12 m, bakom Libor Charfreitag (80,02 m)
*VM 2011 i Daegu: Nr 8 – 77,04 m
*EM 2012 i Helsinki: Nr 5 – 75,13 m
*OL 2012 i London: Nr 7 – 76,07 m
*VM 2013 i Moskva: Nr 7 – 77,61 m
*EM 2014 i Zürich: Nr 11 – 73,94 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nicola Vizzoni|Nicola Vizzoni]]» frå ,  den 17. juni 2020.*  
 
*World Athletics
*
Cannonball av Supertramp

«**Cannonball**» er opningssporet på Supertramp-albumet *[[Brother Where You Bound]]* frå 1985. 

«Cannonball» var skriven og sungen av klaverspelaren Rick Davies utelukkande på akkorden g-moll. Davies sa i eit intervju «eg berre såg om det var mogeleg».

Songen vart den siste topp 40-singelen til Supertramp i USA då han nådde 28. plassen på Billboard-lista våren 1985. Songen gjekk òg inn på dance-lista, der han nådde niandeplassen. 

På den andre sida av 12"-versjonen var ein ti minuttar lang instrumentalversjon av songen.
Nær avslutninga av LP-versjonen kan ein høyre blåsarar sitere jazzmelodien *[[instrumentalen Topsy|Topsy]]*.

Musikkvideoen var regissert av Steve Barron og syner ein holebuar som kjem heim til dagens Grand Junction i Colorado for å sjå bandet øve på songen på ein scene. 

## Medverkande
* Rick Davies: piano, synthesizer, vokal
* John Helliwell: saksofon
* Bob Siebenberg: trommer
* Dougie Thomson: bass
* Marty Walsh: gitar
* Doug Wintz: trombone

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cannonball (Supertramp song)|Cannonball (Supertramp song)]]» frå ,  den 17. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Gitaristen Nancy Wilson

**Nancy Lamoureaux Wilson** () er ein USA-amerikansk musikar, songar, låtskrivar, produsent og filmkomponist. Ho vart kjend i lag med den eldre systera si, songaren Ann Wilson, som gitarist og korvokalist i rockebandet Heart, der ho vart medlem i 1974.

Ho voks opp nær Seattle i forstaden Bellevue, og byrja å spele musikk som tenåring. Medan ho gjekk på college, vart ho i lag med systera Ann medlem av Heart. Dette var det første hardrockbandet fronta av kvinner, og Heart gav ut fleire album seint i 1970- og i 1980-åra, frå og med *[[Dreamboat Annie]]* (1975) og *[[Little Queen]]* (1977), som begge inneheldt hitsinglar som «Magic Man», «Crazy on You» og «Barracuda». 

Wilson har blitt hylla som gitarist og i 2016 kåra *[[Gibson]]* ho til den åttande beste, kvinnelege gitaristen gjennom tidene. 

## Diskografi
**Live from McCabe's Guitar Shop* (1999)
**Nancy Wilson – Instructional Acoustic Guitar* (2007, DVD)
**Baby Guitars* (2009)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nancy Wilson (guitarist)|Nancy Wilson (guitarist)]]» frå ,  den 16. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Heart
*
Carlos Blanco

**Carlos Blanco** kan vise til
*Fotballspelaren Carlos Blanco (1928–2011), spansk-meksikansk fotballspelar
*fotballspelaren Carlos Blanco (1996), spansk fotballspelar
*Carlos Blanco Perez, spansk sakprosaforfattar
*Carlos Blanco Hernández (1917–2013), spansk manus forfattar 
*Carlos Blanco Vila, spansk skodespelar
*Carlos José Blanco Smith, spansk rugbyspelar
Scott Page

**Scott Page** () er ein amerikansk musikar, teknolog og entreprenør kjend som saksofonist og rytmegitarist med Pink Floyd, Supertramp og Toto. Page er adjunkt ved University of Southern California sin Thornton School of Music.

Han er i dag direktør i Think:EXP, eit Los Angeles-basert mediaføretak.

## Diskografi
;Med Supertramp
* *[[Brother Where You Bound]]* (1985)
* *[[Free as a Bird av Supertramp|Free as a Bird]]* (1987)

;Med Pink Floyd
* *[[A Momentary Lapse of Reason]]* (1987)
* *[[Delicate Sound of Thunder]]* (1989)
* *[[Shine On av Pink Floyd|Shine On]]* (1992)
* *[[Oh, by the Way]]* (2007)
* *[[Discovery av Pink Floyd|Discovery]]* (2011)

;Med andre artistar
*Geronimo Black - *Geronimo Black* (1972)
*The Alpha Band - *The Statue Makers of Hollywood* (1978)
*Ladd McIntosh Big Band - *Energy* (1982)
*Roger Hodgson - *[[In the Eye of the Storm av Roger Hodgson|In the Eye of the Storm]]* (1984)
*Bob Siebenberg - *Giants in Our Own Room* (1986)
*Earl Thomas Conley - *Too Many Times* (1986)
*Ymse - *[[Stairway to Heaven/Highway to Hell]]* (1989)
*David Cassidy - *[[Didn't You Used to Be...]]* (1992)
*Gorky Park - *[[Moscow Calling]]* (1992)
*Bob Malone - *Bob Malone* (1999)
*Eddie Zip - *New Orleans Live in Hollywood* (2001)
*Mickey Raphael - *Hand to Mouth* (2001)
*David Lee Roth - *[[Diamond Dave av David Lee Roth|Diamond Dave]]* (2003)
*Jane's Addiction - *[[Strays av Jane's Addiction|Strays]]* (2003)
*The Pink Floyd Tribute Band - *Breathe: A Tribute to Pink Floyd* (2004)
*Ymse - *Return to the Dark Side of the Moon: A Tribute to Pink Floyd* (2005)
*The Pink Floyd Tribute Band - *Breathe: A Tribute to Pink Floyd* (2005)
*Giorgio - *Party of the Century* (2010)
*Ymse - *A Collection of Delicate Diamonds: A Tribute to Pink Floyd* (2011)
*Seth Loveless - *Seth Loveless* (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scott Page|Scott Page]]» frå ,  den 17. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Aust-Agder museum og arkiv

**Aust-Agder museum og arkiv IKS (AAma)** er eit interkommunalt selskap skipa i 2015 som forvaltar museum og arkiv i tidlegare Aust-Agder fylke. Det omfattar KUBEN i Arendal, Grimstad bys museer og Setesdalsmuseet.

Selskapet blei stifta gjennom samanslåing av Aust-Agder kulturhistoriske senter IKS, Setesdalsmuseet IKS og Stiftelsen Grimstad bys museer.

## Avdelingar
* KUBEN i Arendal. To avdelingar: Arkivavdeling; Museums- og formidlingsavdeling.     
* Setesdalsmuseet i Valle i Setesdal.
* Grimstad bys museer.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*