open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Live in London av Deep Purple

***Live in London*** er eit konsertalbum av Deep Purple. Det vart spelt inn 22. mai 1974 i Gaumont State i Kilburn for BBC radio, men vart ikkje gjeven ut på vinyl før 1982. Konserten vart framført av Mark III-besetninga med Blackmore/Coverdale/Hughes/Lord/Paice under turneen for albumet *[[Burn av Deep Purple|Burn]]*.

## Innhald

### Originalutgåve

### 2007-utgåva
#### Disk ein

#### Disk to

## Medverkande
* David Coverdale - vokal
* Ritchie Blackmore - gitar
* Glenn Hughes - bass, vokal
* Jon Lord - tangentinstrument
* Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live in London (Deep Purple album)|Live in London (Deep Purple album)]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Everything2: Deep Purple Live in London  (melding)
Laleh

**Laleh Pourkarim**  () er ein svensk musikar, låtskrivar og skodespelar.

Karrieren hennar byrja i spelefilmen *[[Jalla! Jalla!]]*, som vart regissert av Josef Fares. 5. februar 2005 gav ho ut sin fyrste singel, «Invisible (my song)». Hennar neste singel, «Live Tomorrow», frå same plate, blei ein stor hit både i Noreg og Sverige.

## Diskografi
* 2012 - *Sjung*
* 2009 - *Me and Simon*
* 2006 - *Prinsessor*
*2005 - *Laleh*

### Singlar
*2012 - *Some Die Young*
*2007 - *Call on Me av Laleh|Call on Me*
*2007 - *Snö*
*2006 - *Forgive But Not Forget*
*2006 - *Det är vi som bestämmer (Vem har lurat alla barnen)*
*2006 - *November*
*2005 - *Invisible (My Song)*
*2005 - *Storebror*
*2005 - *Live Tomorrow*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Laleh|Laleh]]» frå ,  den 5. juni 2012.*  
  
### Fotnotar
Nobody's Perfect

***Nobody's Perfect*** er eit konsertalbum frå 1988 av Deep Purple. Det vart spelt inn under *[[The House of Blue Light]]*-turneen i 1987 i Europa i USA. Albumet nådde 105. plass på ''Billboard'' 200 i USA.

Kvar song på albumet vert tona ut. Albumet inneheld òg ein ny studioversjon av «Hush» til minne om 20-årsjubileet. «Black Night» vart òg spelt inn på ny, men ikkje gjeven ut. «Hard Lovin' Woman» inneheldt delar av «Under The Gun» under gitarsoloen til Blackmore. «Strange Kind of Woman» inneheld refrenget frå «Superstar» frå *[[Jesus Christ Superstar]]*. «Woman from Tokyo» glir over i «Everyday» (Buddy Holly) halvvegs gjennom. Albumet representerte setlista til Deep Purple på den tida, som bestod av mykje det same som *[[Made in Japan]]*, i tillegg til nyare songar frå gjenforeiningsalbuma *[[Perfect Strangers]]* og *[[The House of Blue Light]]*. Songar som «The Unwritten Law» og «Difficult To Cure» vart spelt på kvar konsert, men er ikkje med på dette albumet. 

## Innhald
Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord og Ian Paice, bortsett frå der andre er nemnde

### 1999-utgåva

### Original CD-versjon

## Medverkande
* Ritchie Blackmore - gitar
* Ian Gillan - vokal, congatrommer, munnspel
* Jon Lord - orgel, tangentinstrument
* Roger Glover - bass
* Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nobody's Perfect (Deep Purple album)|Nobody's Perfect (Deep Purple album)]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nowhere

**«Nowhere»** (engelsk for *Ingenstad*) skulle vere eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2012, framført på engelsk av VALEN:TINE, men vart diskvalifisert av di songen vart offentleggjort på YouTube sumaren 2011. Til trass for at bidraget vart diskvalifisert er det med på albumet *[[Albumet Dansk Melodi Grand Prix 2012|Dansk Melodi Grand Prix 2012]]*.

## Dansk Melodi Grand Prix 2012
Bidraget skulle deltake i finalen i Dansk Melodi Grand Prix 2012, men 6. januar 2012 kunne *[[Politiken]]* fortelje at songen hadde vore tilgjengeleg på bloggnettstaden Mog.com sidan oktober 2011 under det opphavlege namnet til artisten, Tine Lynggaard, men vart fjerna 5. januar 2012. Ifylgje reglane vert ein song diskvalifisert om han har vore offentleggjort eller utgjeve før tevlinga. 6. januar meddelte Danmarks Radio (DR), etter at saka hadde vorte granska, at songen fekk deltake i tevlinga. Ifylgje underhaldningssjef Jan Lagermand Kundme var songen vorte offentleggjort på Internett av ein amerikansk produsent, etter at songen hadde vorte send rundt til folk i musikkbransjen: «Det er uforskyldt, for det er ikkje opphavretthavarane si skuld at songen har enda på Internett».

Likevel valde DR å diskvalifisere songen 9. januar, etter at det var koma fram at Tine Lynggaard sjølv hadde offentleggjort songen på YouTube allereie sumaren 2011. Dette strei imot reglane til Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Dei fastslo at songane ikkje måtte vere kommersielt utgjeven eller framført før 1. september 2011. Om «Nowhere» hadde vunne Dansk Melodi Grand Prix 2012 ville songen vorte diskvalifisert i Eurovision Song Contest 2012. VALEN:TINE fekk dimed korkje deltake i Dansk Melodi Grand Prix 2012 eller representere Danmark i Eurovision Song Contest 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dansk Melodi Grand Prix 2012|Dansk Melodi Grand Prix 2012]]» frå , og «[[:da:Dansk Melodi Grand Prix 2012|Dansk Melodi Grand Prix 2012]]» frå  den 5. juni 2012.*  
* DR: Nowhere
Scandinavian Nights

***Scandinavian Nights*** er eit dobbelt konsertalbum av Deep Purple. Det vart spelt inn for Svensk Nasjonalradio for eit radioshow kalla Tonkraft i Konserthuset i Stockholm den 12. november 1970, men vart ikkje gjeven ut før 1988. Lydbanda vart miksa av Tom Leader i Angel Studios. Det er eit døme på dei tidlege konsertane til Mark II-besetninga av bandet og den ville konsertdynamikken deira på denne tida. 

Den amerikanske dobbelt-CDen som kom i 1992 fekk tittelen *Live and Rare*, medan den europeiske dobbelt-CDen som kom i 1988 fekk namnet *Scandinavian Nights*. 

## Innhald

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Gillan - vokal, perkusjon
*Roger Glover - bass
*Jon Lord - orgel, tangentinstrument
*Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scandinavian Nights|Scandinavian Nights]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
House

**House** er ein sjanger innan elektronisk musikk eller elektronika. Sjangeren oppstod i den amerikanske byen Chicago i Illinois i 1980. 

Det var opphavleg popularisert på 1980-talets diskotek i 1984. I 1985 byrja musikken også å bli spelt i andre byar som Detroit, Toronto, New York City, Montreal, San Francisco, Los Angeles, Manchester, Miami, London og Paris. Etter dette byrja det i det heile å påverke populær musikk i Europa, med pop-hittar som «House Nation» av House Master Boyz og Rude Boy Of House (1987) og «Doctorin 'The House» av Coldcut (1988). House-musikk har blitt innført i pop og dansemusikk sidan 1990-talet.

## House-musikk i dag

Ein ny generasjon av house musikk DJ-ar har opplevd ein voksande fanskare frå midten av 2000-talet og framover. Døme på desse DJ-ane er mellom anna Afrojack, Avicii, Daft Punk, David Guetta, Deadmau5, Digitalism, Edward Maya, Eric Prydz, Kaskade, Laidback Luke, Madeon, Miami Horror, Porter Robinson, Sasha, Steve Aoki, Sebastian Ingrosso, Swedish House Mafia og Wolfgang Gartner.

## Sjå ogso
* Sjangrar innan elektronisk musikk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:House music|House music]]» frå ,  den 5. juni 2012.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* House music frå the Open Directory Project 
* (2004) HouseKeeping: Funky House DJs from the UK
Sony

**Sony Corporation** (ソニー株式会社 Sonī Kabushiki kaisha) (TYO: 6758, NYSE: SNE) er eit japansk multinasjonalt elektronikk- og mediaføretak, stifta i 1946. Sony produserer forbrukarelektronikk, som audioutstyr, spelkonsollar, PC-ar, mobiltelefonar, etc. Eit anna forretningsområde er musikk og film og Sony eig 50% av Sony/ATV Music Publishing, noko som gjer Sony til eit av dei største underhaldningselskapa i verda. Føretaket driv òg innan finansielle tenester.

Sony er delt inn i Sony Corporation (Sony Electronics i USA), Sony Pictures Entertainment, Sony Computer Entertainment, Sony Music Entertainment, Sony Mobile Communications (tidlegare Sony Ericsson), og Sony Financial.

## Kjelder
* http://en.wikipedia.org/wiki/Sony

## Bakgrunnsstoff
* www.sony.net
Flagrelire

**Flagrelire**, *Puffinus gavia*, er ei lita lire i stormfuglfamilien. Som hekkefugl er ho endemisk for New Zealand med hekkeområde rundt Nordøya og i Cooksundet.

Flagrelira har kroppslengd på ca. 33 centimeter og kroppsmasse på 300 gram. Ho er gjennomgåande mørk på oversida med lys underside. Rygg og overside av venger er einsfarga gråbrune, strupen og brystet er kvite med gradvis overgang til den gråbrune oversida. Buk, kroppssider og undergump er einsfarga kvite. Undervengene er kvite med lyst, gråbrunt felt mot armholene, mørke vengespissar og eit smalt, mørkt markert band rundt bakkanten. Nebbet er mørkt og tynnt. Den noko større maorilire liknar mykje, men har litt mørkare undervenger.

Dei største hekkekoloniane finst på Manawaøyane nord for Nordøya, og i Marlboroughsunda nord for Sørøya og utanfor Gisborne. Ungfuglar migrerer til kysten sør og aust for Australia i februar og nokre har vore registert så langt nord som ved Vanuatu.

Populasjonen er estimert til ca. 100&nbsp;000, og opptil 20&nbsp;000 kan samlast i flokkar som beitar saman utanom hekkesesongen. Ein trur populasjonen går tilbake grunna predasjon av innførte artar som villkattar og rotter.

Føda er for det meste småfisk og kril. Dei kan beite med to ulike strategiar, enten ved å stupe i vatnet frå låg høgd eller ved å symje på overflata og så dukke.
 
## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (rev. utg.), Viking, 2005

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3941 Puffinus gavia] *
* Videoar, bilete og lydopptak av flagrelire hos Internet Bird Collection
In the Absence of Pink

***In the Absence of Pink*** er eit konsertalbum av Deep Purple. Det vart opphavleg spelt inn av BBC Radio av den gjenforeinte Mark II-besetninga på Knebworth Festival den 22. juni 1985. Konserten vart sendt på radio kort tid etter. Det originale dobbeltalbumet kom ut i 1991. 

«Under the Gun» vart av ein eller annan grunn ikkje spelt inn av BBC og ein kort versjon av «Woman from Tokyo» var dei einaste som ikkje var med frå den normale setlista dei spelte på denne turneen. «Child in Time» vart stundom spelt, men vart ikkje spelt på denne konserten. 'Difficult to Cure' er ei tilpassing av Beethoven sin «Ode to Joy» frå den 9. symfonien hans og vart spelt inn av Blackmores Rainbow nokre år tidlegare. 

Tittelen er henta frå noko Ian Gillan sa føre ein song. Han synte til regnet og dei tekniske problema som forseinka starten på konserten og sa «What we all need now is a tremendous amount of pink. But, in the absence of pink, here's some blues".

## Innhald

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Gillan - vokal
*Roger Glover - bass
*Jon Lord - tangentinstrument
*Ian Paice - trommer
Maorilire

**Maorilire**, *Puffinus huttoni*, er ei lire i stormfuglfamilien. Som hekkefugl er ho endemisk for New Zealand med hekkeområde i fjellet Kaikoura Ranges på Sørøya.

Maorilira har kroppslengd på ca. 36 centimeter og kroppsmasse på 350 gram. Ho er gjennomgåande mørk på oversida med lys underside. Rygg og overside av venger er einsfarga gråbrune, strupen og midten av brystet er kvit med gradvis overgang til den gråbrune oversida. Buk, kroppssider og undergump er einsfarga kvite. Undervengene er skittenkvite med utydeleg avgrensa mørkt markert band rundt bakkanten. Nebbet er mørkt. Den noko mindre flagrelire liknar mykje, men har lysare undervenger.

Det einaste hekkeområdet ein kjenner vart funne i 1965 og ligg i jorddekte fjellsider i Kaikoura Ranges på nordaustre Sørøya, 1200 til 1800 moh. Hoa legg egget i perioden frå slutten av august til midten av september, og ungen er flygedyktig frå mars-april. Ungane kjem tilbake til kolonien når dei er tre år gamle. Maorilira er ein trekkfugl,  om hausten trekkjer ho til eit havområdet rundt Australia frå Torressundet i nord, sørover austkysten, rundt Tasmania og vestover til kysten av Vest-Australia. Populasjonen er estimert til ca. 300 - 350&nbsp;000 individ og minkande. Reirkoloniane blir angripne av røyskatt, *Mustela erminea*.

Føda er for det meste småfisk og kril. Dei stuper i vatnet frå låg høgd, eller dei sym på overflata og kik under vatnet etter byttet til dei dukkar.

## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3941 Puffinus huttoni] *. Frå http://www.birdlife.org
* Videoar, bilete og lydopptak av maorilire hos Internet Bird Collection
Gemini Suite Live

***Gemini Suite Live*** er ei innspeling av eit klassisk/rock-stykke av Jon Lord framført av heile Mark II-besetninga av Deep Purple, som vart spelt inn under den einaste framføringa av stykket i 1970. Det var ein oppfølgjar til «Concerto»-prosjektet og bestod av fem satsar for kvart medlem av bandet, inkludert eit gitarstykke frå Blackmore.

## Innhald

## Medverkande
* Dirigert av Malcolm Arnold
*Ian Gillan - vokal
*Ritchie Blackmore - gitar
*Roger Glover - bass
*Ian Paice - trommer
*Jon Lord - orgel, tangentinstrument
* Orchestra of the Light Music Society
Live in Japan av Deep Purple

***Live in Japan*** er eit trippelt konsertalbum av det engelske rockebandet Deep Purple, gjeven ut på CD i november 1993. Albumet vart spelt inn over tre kveldar i august 1972 i Japan. Albumet er den utvida utgåva av *[[Made in Japan]]*, som kom ut i 1972. Alle dei 21 songane vart miksa i 1993.

Songane på albumet kjem hovudsakleg frå studioalbumet *[[Machine Head]]*, som kom ut nokre månader tidlegare. I følgje teksten i plateomslaget er det, i motsetnad til mange konsertalbum, ingen ekstraspor lagt oppå i studio i etterkant, soloar som er miksa saman eller falsk applaus. Konsertane vart spelt 15., 16. og 17. august 1972 i Osaka og Tokyo i Japan.

## Innhald
Ritchie Blackmore, Ian Gillan, Roger Glover, Jon Lord og Ian Paice

### CD 1: ''Good Morning''

*Spelt i Osaka den 15. august 1972

### CD 2: ''Next week, we're turning professional''

*Spelt inn i Osaka den 16. august 1972

### CD 3: ''Can we have everything louder than everything else?''

*Spelt inn i Tokyo den 17. august 1972

* «**Smoke on the Water**» frå den 15. og «**The Mule**» frå den 17. er ikkje med her. Desse er begge på *[[Made in Japan]]*
* Andre songar som ikkje er med frå den 16. er «Black Night» som finst på *[[Listen, Learn, Read On]]*-boksen og «Lucille» som finst på *Made in Japan* CD 2: *[[Made in Japan (album)#CD 2: The Encores|The Encores]]*

## Medverkande
* Ritchie Blackmore - gitar
* Ian Gillan - vokal, munnspel, perkusjon
* Roger Glover - bass
* Jon Lord - orgel, tangentinstrument
* Ian Paice - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live in Japan (Deep Purple album)|Live in Japan (Deep Purple album)]]» frå ,  den 5. juni 2012.*
Vegårshei kyrkje

**Vegårshei kyrkje**, «Kjørka på Moland», blei sett opp av «Kjørkebyggeren på Heia», Knud Skjerkholt frå Holt herad i 1808. Kyrkja vart 200 år gamal i 2008. Vegårshei kyrkje ligg på Moland rett nordaust for Myra i Vegårshei kommune.

## Kyrkjesoga
Kyrkja blei sett opp i 1808 på garden Molands grunn. Det har vore fleire kyrkjer på Vegårshei i tidlegare tider, til dømes på Bjorvatn.

## Kyrkjegardar
På Vegårshei har dei tre kyrkjegardar, ein rundt kyrkja på Moland som er den eldste, ein på Espeland og ein på Raudnesmoen. Den på Raudnesmoen var eigentleg laga for medlemmer av Guds Menighet, men no har au nokre folk frå Vegårshei kyrkje vorte gravlagde her.

## Kjelder

## Litteratur
* 
* 
* 
* Boka *Livet rundt Vegår*.

## Bakgrunnsstoff
* Vegårshei kyrkjelege fellesråd 
* 
* Agderkultur med bilete frå kyrkja
*
Come Hell or High Water

***Come Hell or High Water*** er ein CD og DVD av hardrockgruppa Deep Purple. Det vart spelt inn 16. oktober 1993 i «Hans-Martin-Schleyer-Halle» i Stuttgart i Tyskland og i Birmingham den 9. november. 

Albumet er eit av dei siste med Ritchie Blackmore, sidan han forlet bandet etter konserten den 17. november 1993 i Helsingfors i Finland. Han vart erstatta av Joe Satriani for resten av turneen og sidan av Steve Morse. 

Blackmore mislikte at han hadde ein kameramann ved sidan av seg under starten på Birmingham-konserten, og gjekk tilbake til garderoben medan kameramannen vart fjerna. Dette gjer at det er ein uvanleg lang «gitarfri» intro til «Highway Star» og fleire avkorta gitarsoloar gjennom showet. Resten av bandet var misnøgd med denne oppførselen, noko ein kan sjå i intervjua med dei på DVD-en. 

CD-en inneheld forkorta versjonar av songar frå Stuttgart-showet, utanom «Anyone's Daughter», som er henta frå Birmingham.

Dei fullstendige konsertversjonane frå Stuttgart og Birmingham kom ut i 2006 som ein boks på fire CD-ar. I 2007 vart dei to konsertane gjevne ut kvar for seg, men Birminham-konserten vart raskt sletta, etter at Ian Gillan protesterte på utgjevinga. 

## Innhald

## DVD-innhald
# «Highway Star»
# «Black Night»
# «Talk About Love»
# «A Twist in the Tale»
# «Perfect Strangers»
# «Beethoven's Ninth»
# «Knocking at Your Back Door»
# «Anyone's Daughter»
# «Child in Time»
# «Anya»
# «The Battle Rages On»
# «Lazy»
# «Space Truckin'»
# «Woman From Tokyo»
# «Paint It Black»
# «Smoke on the Water»

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Gillan - vokal
*Roger Glover - bass
*Jon Lord - orgel, tangentinstrument
*Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 5. juni 2012.*
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert

***King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert*** er eit konsertalbum av Deep Purple henta frå den originale sendinga av King Biscuit Flower Hour, gjeven ut i juli 1995. Albumet vart gjeven ut i Storbritannia under tittelen ***On the Wings of a Russian Foxbat***. Albumet vart nymastra og gjeven ut på ny med nytt album på ***Live at Long Beach 1976*** den 24. februar 2009.

Konserten vart spelt inn på Long Beach Arena den 27. februar 1976. Albumet inneheld fire bonusspor spelt inn på ein Deep Purple-konsert i Springfield i januar 1976. Denne konserten skulle opphavleg nyttast for King Biscuit-sendinga. Dårleg lyd på delar av konserten gjorde at dei ikkje kunne sende denne konserten, og måtte gjere eit nytt opptak i Long Beach ein månad seinare. 

## Innhald

### CD 1

### CD 2

## Live i Long Beach 1976

### Disk 1

### Disk 2

## Medverkande
*Tommy Bolin: gitar, vokal.
*David Coverdale: vokal.
*Glenn Hughes: bass, vokal.
*Jon Lord: tangentinstrument, orgel, synthesizerar, korvokal.
*Ian Paice: Trommer, perkusjon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert|King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
California Jamming

***California Jamming*** er eit konsertalbum av det engelske hardrockbandet Deep Purple. Det var spelt inn i 1974 og gjeven ut i 1996. Ei ny utgåve kom ut i 2003 med bonussporet «Lay Down, Stay Down». 

Albumet er eit konsertopptak av den kjende konserten deira på California Jam Festival den 6. april 1974, som vart synt på ABC-TV i beste sendetid. Mot slutten av konserten går gitarist Ritchie Blackmore først til åtak på eit av kameraa med gitaren sin, og så set han fyr på forsterkarane sine, som så eksploderer. 

## Innhald

### 1996-utgåva

### 2003-utgåva

## Medverkande
*David Coverdale - vokal
*Ritchie Blackmore - gitar
*Glenn Hughes - bass, korvokal
*Jon Lord - orgel, synthesizer, korvokal
*Ian Paice - trommer
Mk III: The Final Concerts

***MK III: The Final Concerts*** eller ***Archive Alive*** er eit konsertalbum av Deep Purple. Det vart spelt inn under den europeiske turneen deira i 1975 etter *[[Stormbringer av Deep Purple|Stormbringer]]*. Albumet kom ut i 1996.

Albumet er frå ein av dei siste konsertane med Deep Purple i lag med Ritchie Blackmore før han forlet bandet og starta Rainbow med songaren Ronnie James Dio. Albumet inneheld stort sett songar frå den siste konserten deira på turneen i Palais des Sports i Paris den 7. april 1975, med nokre songar frå to konsertar i Graz i Austerrike 3. og 4. april.

## Innhald
### Disk ein

### Disk to

## Medverkande
* Ritchie Blackmore - Gitar
* David Coverdale - Vokal
* Glenn Hughes - Bass, Vokal
* Jon Lord - tangentinstrument
* Ian Paice - Trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mk III: The Final Concerts|Mk III: The Final Concerts]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Live at the Olympia '96

***Live at the Olympia '96*** er eit dobbelt konsertalbum av det engelske rockebandet Deep Purple. Det vart spelt inn i Olympia i Paris den 17. juni 1996 under *[[Purpendicular]]*-turneen og gjeve ut i 1997. 

Albumet er eit av berre to konsertalbum av Deep Purple med konsertversjonar av «Maybe I'm a Leo».

## Innhald

### Disk 1

### Disk 2

## Medverkande
### Bandet
* Ian Gillan - vokal, munnspel
* Steve Morse - gitar
* Roger Glover - bass
* Jon Lord - Orgel, tangentinstrument
* Ian Paice - trommer

### Andre medverkande
På «Highway Star», «Cascades: I'm Not Your Lover», «No One Came», «The Purpendicular Waltz»
*Vincent Chavagnac - saksofon
*Christian Fourquet - trombone
*Eric Mula - trompet

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live at the Olympia &#39;96|Live at the Olympia &#39;96]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ronnie og Donnie Galyon

**Ronnie og Donnie Galyon** () var to amerikanske siamesiske tvillingar. Ifylgje *[[Guinness rekordbok]]* frå 2009 var Galyon-brørne dei eldste nolevande siamesiske tvillingane i verda. 29. oktober 2014 blei det dei lengstlevande slike tvillingane nokonsinne då dei passerte rekorden til Giacomo og Giovanni Battista Tocci.

Tvillingane blei fødde 28. oktober 1951 på St. Elizabeth Hospital i Dayton i Ohio. Foreldra, Wesley og Eileen Galyon, visste ikkje at dei venta tvillingar. Brørne var samanvaksne frå brystbeinet til skrittet, og hadde felles indre organ. Etter to år ved sjukehuset kom ein fram til at dei ikkje kunne skiljast kirurgisk. Dei fekk ikkje oppleve ein normal skulegang, og blei aldri heilt lesekunnige.

Foreldra hadde ni barn å forsørga, og far deira tok den vanskelege avgjerda å stille dei ut på ein «sideshow»-attraksjon. Dei blei viste fram i USA og Latin-Amerika. 
Gutane vart kjendisar gjennom denne bransjen, og familien fekk høge inntekter. 

I 1991, etter tre tiår i underhaldningsbransjen, trekte tvillingane seg tilbake. Dei flytta for seg sjølv for første gong i heimbyen Dayton, der dei levde eit relativt normalt liv, takka vere ein spesialbygd dobbel rullestol. Sjølv om dei ikkje dreiv med oppvisingar meir, opptredde dei fleire gonger på fjernsyn &ndash; på *[[The Jerry Springer Show]]* i 1997, i ein dokumentar på Discovery Channel i 1998 og på ein dokumentar på Channel 5  Storbritannia i 2009.

I 2009 fekk Ronnie ein lungeinfeksjon som var livstrugande for begge brørne. Etter eit sjukehusopphald trengte dei begge hjelp heile døgnet. Den yngre broren deira Jim og kona hans Mary, som budde i same by, kunne ikkje husa dei ettersom huset deira ikkje hadde universell utforming. Lokale gåver og innsamlingar bidrog til at dei kunne byggja eit spesialtilpassa tilbygg. 22. desember 2010 viste TLC *The World's Oldest Conjoined Twins Move Home* om utviklinga.

Ronnie og Donnie Galyon døydde av hjartesvikt på eit hospits i Dayton den 4. juli 2020, omgjevne av familien.

## Kjelder
Unser Star für...

**Unser Star für...** eller **Unser Song für...** (**USf...**, tysk for *Vår stjerne for...* og *Vår song for...*) er ei årleg tysk musikktevling arrangert av ProSieben og Das Erste som avgjer representanten til Tyskland i Eurovision Song Contest. Tevlinga har vorte arrangert sidan 2010 og har litt ulike namn kvart år, alt etter kor Eurovision Song Contest vert arrangert: Unser Star für Oslo då Noreg arrangerte tevlinga i 2010, Unser Song für Deutschland då Tyskland arrangerte tevlinga og hadde valt Lena internt til sin representant i 2011, Unser Star für Baku då tevlinga vart arrangert i Aserbajdsjan i 2012 og Unser Song für Malmö når tevlinga vert arrangert i Sverige i 2013.

## Vinnarar
:*For oversyn over poenga i Eurovision Song Contest, sjå [[Tyskland i Eurovision Song Contest]].*  
 

### I Eurovision Song Contest
Sidan Tyskland er ein av dei fem store, dei største bidragsytarane Den europeiske kringkastingsunionen (EBU), er landet alltid direktekvalifisert til finalen. Lena vann tevlinga i 2010 og fekk representere Tyskland i Eurovision Song Contest 2010 der ho vann med 246 poeng. Det var den andre sigeren til Tyskland og den fyrste etter at Vest-Tyskland vart sameint på nytt med Aust-Tyskland. Det var òg fyrste gongen eit land frå dei fem store, som då heit dei fire store, vann Eurovision Song Contest. I 2011 vart det stadfesta at Lena fekk representere Tyskland på heimebane. Denne gongen enda ho på tiandeplass med 107 poeng. I 2012 enda Roman Lob på åttandeplass med 110 poeng.

## Programleiarar
* 2010: Sabine Heinrich og Matthias Opdenhövel
* 2011: Sabine Heinrich og Matthias Opdenhövel
* 2012: Sandra Rieß og Steven Gätjen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Germany in the Eurovision Song Contest 2010|Germany in the Eurovision Song Contest 2010]]» frå , og «[[:en:Germany in the Eurovision Song Contest 2011|Germany in the Eurovision Song Contest 2011]]» frå  den 6. juni 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Germany in the Eurovision Song Contest 2012|Germany in the Eurovision Song Contest 2012]]» frå , og «[[:nn:Dei fem store|Dei fem store]]» frå  den 6. juni 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Unser Star für Oslo|Unser Star für Oslo]]» frå , og «[[:de:Unser Song für Deutschland|Unser Song für Deutschland]]» frå  den 6. juni 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Unser Star für Baku|Unser Star für Baku]]» frå ,  den 6. juni 2012.*  
 

## Fotnotar
Sunne kommun

**Sunne kommun** er ein kommune i Värmlands län i landskapet Värmland og tidlegare Fryksdals härad. Centralort er Sunne.

Kommunen grensar til kommunane Arvika, Torsby, Hagfors, Munkfors, Forshaga og Kil.

Kommunen er med i den nordiske samarbeidsregionen ARKO og høyer til same arbeidsmarknadsområde som Torsby kommun - dessutan delar dei no òg lokalradiostasjon då Radio Sunne har ekspandert og heiter no Radio Fryksdalen.

Forfattarinna Selma Lagerlöf vart fødd i Sunne kommune.

## Tettstader
Sunne kommune har fem tettstader.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

## Venskapsbyar
* Elverum, Hedmark fylke, Noreg
* Siilinjärvi, Norra Savolax, Finland
* Mustvee, Jõgeva fylke, Estland
* Kingsburg, California, U.S.A.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sunne kommune|Sunne kommune]]» frå ,  den 27. juni 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Sunne kommune
*Mårbacka  – Selma Lagerlöfs hjem
Torsby kommun

**Torsby kommun** er ein kommun i Värmlands län i landskapet Värmland. Centralort er Torsby noko som gjer kommunen til ein av dei 42 som har eit tidlegare municipalsamhälle som centralort. Kommunen er den 22. største i Sverige ut frå areal og er større enn Vestfold fylke. Dagens utstrekning fekk han i første halvdel av 1970-åra ved samanslåinga av kommunane Fryksände, Östmark, Vitsand, Norra Ny og Finnskoga Dalby. Venskapskommunen til Torsby i Noreg er Bømlo kommune.

Torsby kommun er med i den svensk-norske samarbeidsregionen som blir kalla ARKO, og er med i same arbeidsmarknadsområde som Sunne kommun.

## Tettstader
Torsby kommune har seks tettstader.
Folketalet i tabellen er frå 31. desember 2005.

## Kjende folk frå Torsby
*Sven-Göran Eriksson, fotballtrenar
*Bengt Berg, forfattar og lyrikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Torsby kommune|Torsby kommune]]» frå ,  den 27. juni 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
ARKO

**ARKO** er ein samarbeidsregion mellom nokre kommunar i Värmland i Sverige og Hedmark i Noreg. Samarbeidet byrja i 1967. Organisasjonen er finansiert av Nordisk Ministerråd i tillegg til medlemsavgifter frå medlemskommunane. Namnet er ei samansetting av namna på dei to regionsentera – Arvika og Kongsvinger.

Om lag 110 000 innbyggarar bur i ARKO-området.

## Kommunane

## Bakgrunnsstoff
* ARKO

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:ARKO|ARKO]]» frå ,  den 4. desember 2012.*
Harry Potter og ildbegeret

**Harry Potter og Ildbegeret** er den fjerde boka i J.K. Rowling sin serie om Harry Potter. Bokas originaltittel er *Harry Potter and the Goblet of Fire*, og den kom på engelsk i 2000. Den norske oversettelsen, ved Torstein Bugge Høverstad, kom i 2001.

## Kjelder
*
Hans Chr. Mamen

**Hans Christen Mamen** () var ein norsk teolog, prost og lokalhistorikar, fødd og død i Asker kommune. Slektsnamnet hans skriv seg frå Mammen i noverande Viborg kommune på Jylland i Danmark.

Mamen var aktiv under siste verdskrig på ulike måtar. Under vinterkrigen i Finland var han i 1940 i arbeid som altmoglegmann ved ambulansetenesta til Norges Røde Kors. Han tok òg del i den norske motstandskampen. Då deportasjonen av norske jødar til tyske utryddingsleirar gjekk føre seg, var han grenselos som sytte for å berge mange norske jødar over grensa til Sverige. I 1944-45 var han kurer for *Den norske legasjon i [[Stockholm]]*.

Mamen vart cand.theol. ved universitetet i Lund i Sverige i 1944, og tok praktikum ved Menighetsfakultetet i 1946. Frå 1948 til 1969 var han sjukehusprest ved sjukehusa Dikemark sykehus og Vardåsen Sanatorium (som frå 1962 fekk namnet Vardåsen sykehus) på Dikemark i Asker kommune, sokneprest i Oppegård frå 1970 til 1978, og sokneprest i Ås og prost i Follo prosti 1978-1988. Dessutan underviste han ei tid i kristendomskunnskap ved Asker realskole og gymnas.

Mamen var representant for Kristeleg Folkeparti i Asker kommunestyre i 1948-51, og var ein av skiparane av Asker og Bærum Historielag. Han har var forfattar av teologiske skrift, og forfattar eller medforfattar av ei mengd lokalhistoriske bøker og artiklar.

Mamen mottok Akershus fylkes kulturpris i 1983, Asker kommunes kulturpris i 1995, og har for innsatsen i Noreg og Finland under siste verdskrigen fått Deltakarmedaljen og finske utmerkingar, og vorte æresborgar av staten Israel. I 2005 fekk han Kongens fortenestmedalje i sølv.
Georges de La Tour

**Georges de La Tour** () var ein fransk målar under barokken, som var lenge gløymd.

## Liv og gjerning
La Tour var son til ein bakarmeister i Vic-sur-Seille i Lorraine i Frankrike. I 1620 opna han målarverkstad i Lunéville, heimstaden til kona. Han arbeidde for hertugen av Lothringen på 1620-talet og for den franske kongen Ludvig XIII, som utnemnde La Tour til hoffmålar i 1639. Viktigaste oppdragsgjevarane hans var likevel frå borgarskapen. Forma i La Tours bilete indikerer at han vitja Nederland og kanskje Italia, og såleis vorte inspirert av Gerard van Honthorst og særleg Caravaggios bruk av chiaroscuro.
## Måleri

Heile La Tours produksjon omfattar i underkant av tjue måleri, og han var ukjent for kunsthistoria til bileta hans vart oppdaga på nytt tidleg på 1900-talet. Verka hans består av bibelmotiv og sjangerscener, samtlege framstilt som nattbilete. Måleria er kjenneteikna av komposisjonar med eit fåtal store figurar, som regel plassert i forgrunnen av biletet, og med store kontrastar mellom lys- og skugge.

Måleriet *Josef med Jesusbarnet i snikkarverkstaden* har eit for dåtida uvanleg motiv. Berre sjeldan i biletkunsten vart den heilage Josef og Jesusbarnet framstilt utan at Jomfru Maria er nærverande. Dette nattbiletet med ein meisterleg bruk av farge og lys, er ei blanding av religiøs historie og sjangermåleri. La Tour har her avstått frå å legge helgengloriar kring figurane. I staden gir han ei livsnær skildring av arbeidet i verkstaden. Biletet får ei allsidig kristen og ikonografisk tyding, med tanke på at Jesus kallar seg sjølv for «Verdas lys» (Joh. 8:12).

La Tour og familien hans døydde 1652 i Lunéville i ein pest.

## Galleri

Fil:La Tour.jpg|*Josef med Jesus i snikkarverkstaden*, 1640-åra
Fil:Georges de La Tour 009.jpg|*[[Maria Magdalena]]*

Fil:Georges de La Tour (atelier) Saint Jerome lisant Musee Lorrain.JPG|*Hieronymus*
Fil:Georges de La Tour 022.jpg|*[[Den heilage Josef]] og [[engel]]en*


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Georges de La Tour|Georges de La Tour]]» frå ,  den 6. juni 2012.*

## Bakgrunnsstoff
C'était ma vie

**«C'était ma vie»** (fransk for *Det var livet mitt*) var eitt av bidraga i Die grosse Entscheidungsshow, framført på fransk av Lys Assia.

## Die grosse Entscheidungsshow
Schweizer Fernsehen (SF) hadde ei røysting om kva for seks bidrag som skulle få deltake i finalen i Die grosse Entscheidungsshow. «C'était ma vie» gjekk vidare til finalen der det fekk 5,46 % av røystaee og enda på åttandeplass. Assia, som tidlegare har vunne Eurovision Song Contest 1956 og delteke i Eurovision Song Contest 1957 og 1958, fekk dimed ikkje representere Sveits i Eurovision Song Contest 2012.

## Kjelder
Hoffmann

**Hoffmann** er eit slektsnamn av tysk opphav. Det kan også skrivast **Hoffman** og **Hofmann**. Ordet viste opphavleg til ein bonde som åtte sin eigen gard, men fekk seinare tydinga 'gardsstyrar'. Denne tydinga er som regel opphavet til namnet, som er vanleg i Sentral- og Aust-Europa. Det er også eit vanleg namn blant asjkenasiske jødar, ettersom jødar mange stader ikkje fekk eiga land.

## Kjende namneberarar
* Ernst Theodor Amadeus Hoffmann eller [E.T.A. Hoffmann (1776–1822), tysk diktar, komponist og jurist
* Erich Hoffmann (1900-1946), tysk krigsforbytar
* Jules Alphonse Hoffmann (f. 1941), fransk biolog og nobelprisvinnar
*Philip Seymour Hoffman (f. 1967), amerikansk skodespelar og regissør

## Annan bruk
* 1662 Hoffmann

## Kjelder
**Dictionary of American Family Names*, Oxford University Press, ISBN 0-19-508137-4 ved ancestry.co.uk
Ivar Flem

**Ivar Flem** () var ein norsk bladmann som var redaktør i Sunnmørsposten i meir enn 50 år. Han var fødd på Vigra, tok eksamen artium i Kristiansund i 1885 og studerte filosofi ved Universitetet i Oslo. Då han i 1894 tok til som redaktør i Søndmørsposten, kom han frå huslærarpost hjå Bjørnstjerne Bjørnson på Aulestad.

I avisa arbeidde Flem for Venstre sine saker, også lokalt. At han gjekk inn for bruk av det reine norske flagget, førte til at det eit år gjekk to 17. mai-tog i Ålesund, eit med reint flagg, det andre med flagg med unionsmerke. Flem kjempa for åtte timars arbeidsdag. Dei tilsette i avisa fekk det lenge før det vart lovfesta. Likeeins fekk dei ferie med løn.

I 1896 vart han utgjevar og eigar av avisa. Som den første i Noreg innførte han forskotsbetaling for avisabonnementet. Under Ålesundbrannen miste alle avisene i Ålesund lokala sine. Flem hadde ei umontert presse som ikkje vart brannskadd. Det gav han ein foremun i høve dei andre avisene. Han gjorde Sunnmørsposten om til dagsavis i 1905. I 1943 vart det innsett nazi-redaktør i Sunnmørsposten. Flem tok over att etter freden i 1945.

Ivar Flem var ein av skiparane av Sunnmøre frilynde ungdomssamlaglag i 1895. Her var han første formannen. Han sat nokre år I Ålesund bystyre. Då Flem hadde dårleg helse, var det mykje redaksjonssekretær Olav Hatlemark som tok seg av det redaksjonelle arbeidet. Etter kvart fekk og sønene Dagfinn og Magne mykje ansvar. I 1946 overtok dei som redaktørar.

Ivar Flem døydde i 1948.

## Kjelder
* Harald Kjølås: Han skapte Sunnmørsposten i *100 år 100 navn. Personer som har preget Nordvestlandet*. Sunnmørsposten Forlag 2000
Mårbacka

**Mårbacka** er ein herregard i Sunne kommun i  Värmland i Sverige. Forfattaren Selma Lagerlöf vart fødd og voks opp på Mårbacka, og levde også dei siste åra av livet sitt der.

## Byggnadshistorik
Hovudbygninga vart oppført i 1793 og bygd om i 1921-1923 etter teikningar av arkitekt Isak Gustaf Clason.

Garden var eigd frå omkring 1720 av kapellanen Olof Morell og gjekk sidan i arv til to av hans etterfølgarar i embetet. I 1801 kom den gjennom arv i familien Lagerlöfs eige. Etter farens død i 1885 overtok sonen Johan garden, men han klarte ikkje drifta, og gjekk konkurs. Han flytta til USA og i 1889 og garden gjekk ut av slekta ettersom den var tvangsseld. Selma Lagerlöf kjøpte attende hovudbygninga i 1907 og i 1910 kunne ho kjøpe tilbake heile garden ved hjelp av prispengane ho fekk med Nobelprisen i litteratur i 1909. Etter at ho nokre år seinare lét garden bygge om, stod det ikkje mykje att av den opphavlege utsjånaden til barndomsheimen hennar. Den opphavlege raudmåla våningshuset vart utvida austover, nye etasjar vart bygd på og den prangande  fasaden fullbyrda transformasjonen til ein standsmessig herregard.

## Mårbacka i dag
Mårbacka er no eit museum, noko som er resultat av at Lagerlöf skreiv i testamentet sitt at Mårbacka skulle takast vare på og visast for ålmenta i den stand som den var ved hennar død.

Besøkande kan få ei guida omvising i våningshuset. I tilslutning til garden finst ein hage, kafé og bokhandel. I løa er det ei minneutstilling over Lagerlöf sitt liv og forfattarskap.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Mårbacka|Mårbacka]]» frå ,  den 27. mai 2013.*  
 


## Bakgrunnsstoff
*''Mårbacka, Selma Lagerlöfs hem''
David Gasman

**David Gasman** () er ein amerikansk skodespelar som har dubba fleire filmar, seriar, videospel and dokumentarar. Han er med i mange populære videospel og teikneseriar som Rayman og Code Lyoko. Han har spelt i filmar som *[[Jefferson in Paris]], [[The Bourne Identity]], [[Arthur and the Vengeance of Maltazard]], [[Babylon A.D.]]* og *[[Largo Winch]]*, i tillegg til over 50 teaterproduksjoner deriblant flere musikaler.

Gasman vart fødd i Seattle i Washington og studerte skodespel ved Cornish College of the Arts. Han byrja driva med skodespel og dubbing medan han var busett i Paris. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Gasman|David Gasman]]» frå ,  den 15. mars 2019.*
Kvithakepetrell

**Kvithakepetrell**, *Procellaria aequinoctialis*, er ein stor sjøfugl i stormfuglfamilien Procellariidae. Han har utbreiing i sørlege hav så langt nord som utanfor Sør-Australia, Peru og Namibia, og hekkar sirkumpolart i koloniar på øyar i Sørishavet. 
__NOTOC__
## Skildring

Ikkje berre er dette den største medlemmen av slekta *[[Procellaria]]*, men det er òg den største arten i stormfuglfamilien med unnatak for kjempepetrellar. Kvithakepetrell måler 51-58 cm i lengd, veg 0.97-1.89 kg og har eit vengespenn på 134-147 cm. Denne store petrellen er sotsvart og har litt kvitt på halsen og haka. Primærfjørene kan ha ein sølvaktig utsjånad på undervengen. Nebbet kan vere lysgrått eller gult, med mørke nasebor. Han har svarte føter. Når han flyg, vekslar han mellom langsame vengeslag og glideflukt. Sjølv om han normalt er stille, læt han lydar som rasling eller stønning inne i kolonien.

Kvithakepetrellen nyttar mange øyar i Sørishavet i hekkeperioden. Største kolonien på 2&nbsp;000&nbsp;000 par hekkar på Sør-Georgia. Utanom hekkesesongen beitar desse petrellane mellom pakkisen i Antarktis og subtropisk område på den sørlege halvkula. Kosthaldet består hovudsakleg av kril følgt av fisk. Kvithakepetrellar beitar på overflata og ved å gjennomføre grunne dukk, og dei vil lett følgje skip for å ta utkast, noko som òg gjer dei sårbare for linefisket. 

Totalpopulasjonen er estimert til 3 millionar individ og er minkande.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:White-chinned Petrel|White-chinned Petrel]]» frå , den 7. juni 2012*
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av kvithakepetrell hos Internet Bird Collection
Evropesma

**Evropesma** (serbisk *Европесма*) eller **Europjesma** (montenegrinsk *Еуропјесма*) var ei serbisk og montenegrinsk musikktevling som vart arrangert tre gonger mellom 2004 og 2006. Vinnaren fekk representere Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest. Han vart kringkasta av Udruženje javnih radija i televizija (UJRT). 

I 2005 og 2006 fungerte den serbiske musikktevlinga Beovizija og den montenegrinske musikktevlinga Montevizija som semifinalar for Evropesma. Etter at Serbia og Montenegro vart oppløyst fortsette Beovizija og Montevizija å velje ut bidraga til høvesvis Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest.

## Vinnarar
:*For oversyn over poenga i Eurovision Song Contest, sjå [[Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest]].*  
 

### I Eurovision Song Contest
Serbia og Montenegrino vann semifinalen i 2004 og gjekk vidare til finalen der dei enda på andreplass. I 2005 var dei direktekvalifisert til finalen på grunn av den høge plasseringa frå året før. Denne gongen enda dei på sjuandeplass. Året etter trekte dei seg éin dag etter søknadsfristen gjekk ut. Sendinga vart direktesend på serbisk og montenegrinsk fjernsyn og dei fekk dimed lov til å røyste i semifinalen og finalen. Semifinalen vart ikkje send i Montenegro og røystene frå Serbia og Montenegro i semifinalen var difor berre frå Serbia. Då Jovana Janković skulle lese opp poenga frå Serbia og Montenegrino sa ho: «Så, som de veit, har vi ikkje ein song for deg dette året, men vi lovar at neste år vil vi gje deg det beste». Året etter vann Serbia, og Janković fekk vere programleiar saman med Željko Joksimović som hadde representert landet i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Evropesma|Evropesma]]» frå ,  den 7. juni 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[Serbia og Montenegro i Eurovision Song Contest ]]», den 7. juni 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eurovision Song Contest 2006|Eurovision Song Contest 2006]]» frå ,  den 7. juni 2012.*
Vigra-slekter gjennom 500 år

***Vigra-slekter gjennom 500 år*** er ei slektsbok for Vigra som vart samla og skriven av Johan S.J. Molnes. Boka er utgjeven av Giske kommune og vart trykt første gong hos SMP-TRYKK Sunnmørsposten i 1987. Molnes skreiv boka i perioden 1978-1987 på oppdrag av kommunen. Boka kan kjøpast i papirversjon frå Giske kommune. 

I 2010 vedtok kommunen å digitalisere boka gjennom SEDAK (Senter for Digitalisering Av Kulturarven), og boka har sidan 2012 også vore tilgjengeleg elektronisk, først frå SEDAK og seinare frå Kulturnett. 

Boka manglar opphavleg innhaldsforteikning og register. I 2011 skreiv Stig A.V. Synnes innhaldsforteikning og register og gjorde dei tilgjengelege på internett.

## Bakgrunnsstoff
* Elektronisk utgåve av ''Vigra-slekter gjennom 500 år'' hjå **kulturnett** kulturdatabase Møre og Romsdal
* Innhaldsforteikning og register for ''Vigra-slekter gjennom 500 år''
Henri Rousseau

**Henri Julien Félix Rousseau** () var ein fransk post-impresjonistisk målar med ein naivistisk eller primitivistisk målemåte. Han er også kjent som «Le douanier» (tollaren) etter yrket. I samtida vart han møtt med mykje flir, sidan har han vorte heva til ein framståande plass i kunsthistoria.

## Liv og gjerning

Rousseau var son til ein røyrleggar frå Laval i Mayenne i Frankrike, og vart først tilsett et lite sakførarfirma. Der var han uheiderleg, og tok ein fireårskontrakt med militæret (1863–67). Etter faren døydde i 1868 gifta han seg og flytta til Paris. Han tok med seg mora si, og for å forsørgje henne tok han stilling i tollvesenet. I 1871 vart han forfremja til skatteinnkrevjar. Då han var vel 40 år gammal byrja han for alvor å måle. 49 år gammal sa han opp stillinga for å verte kunstmålar på heiltid.

Rousseau hevda at det var naturen sjølv som var læremeisteren, trass i at han vedgjekk å ha hatt nytte av råd frå dei to akademi-kunstnarane Félix Auguste-Clément og Jean-Léon Gérôme. I hovudsak var han likevel sjølvlærd, sett vekk frå kunnskapen om grunnleggande måleteknikkar.

Rousseaus mest kjende verk skildrar jungelscener, sjølv om han aldri besøkte ein jungel. Inspirasjonen fann han i dyrehagar, illustrerte verk og utstoppa dyr på museum. Han snakka også med militære veteranar som kunne fortelje korleis det var i jungelen. Til ein kunstkritikar så han at «når eg går inn i eit drivhus og ser på eksotiske plantar, har eg ei drøymerøyndomsoppleving». Jamsides slike bilete laga han små byscener frå Paris sentrum og omland.

Rousseau døydde i Paris hausten 1910. Mellom dei som fylgde han til grava var Paul Signac, Robert Delaunay, skulptøren Constantin Brâncuși og diktaren Guillaume Apollinaire.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henri Rousseau|Henri Rousseau]]» frå , den 7. juni 2012.* 

## Bakgrunnsstoff
Rust

**Rust** er eit sams omgrep for kjemiske sambindingar av jarn (Fe) og oksygen (O), altså ein oksidasjon av jarnet eller stålet, òg kalla korrosjon. Rust oppstår på jarn eller stål i fuktige eller våte omgjevnader, og er ein omdanning av overflata på jarnet eller stålet til porøse flak som lausnar og fell av. Gjenstanden vert soleis stendig svakare og meir deformert etter kvart som oksidasjonen treng innover i jarnet eller stålet, som til slutt kan verte heilt omdanna til rust. Fargen på rust kan vere gulaktig, raudleg, brunleg, brunsvart eller nesten heilt svart, alt etter den kjemiske samansettinga av jarnet eller stålet.

Rust kan hindrast ved at jarnet eller stålet vert dekt med sink, såkalla galvanisering, eller av eit anna høveleg stoff. Rust kan òg gjerast om til magnetitt ved hjelp av kjemiske produkt som vert påført, slik at den vidare korrosjonen vert stogga. Det kan òg lagast jarnlegeringar som gjer at metallet ikkje korroderer så lett som elles, såkalla rustfritt stål i ymse kvalitetar. I våte miljø kan det likevel ofte oppstå rustflekkar på rustfritt stål ved at jarnpartiklar som ikkje er rustfri festar seg på det rustfrie stålet og tærer på det. 

Sambindingar mellom oksygen og metall kan òg dannast med til dømes sylv, som får svart overflate, og kopar, som irrar og fyrst får ei brun, deretter ei kraftig grøn overflate.

## Bakgrunnsstoff
Gerard van Honthorst

**Gerard van Honthorst** eller *Gerrit van Honthorst* () var ein nederlandsk målar under barokken, både fødd og død i Utrecht. Han var ein av dei få nederlandske målarane med internasjonalt ry i samtida, ofte kalla for Utrechts Caravaggio grunna bruken av chiaroscuro.

## Liv og gjerning

Honthorst var ei tid elev av Abraham Bloemaert. I 1616 reiste han til Italia og fullførte utdanninga si i Roma, der han i særleg grad studerte verk av Caravaggio. Han arbeidde elles for mektige oppdragsgjevarar som kardinalen Scipione Caffarelli-Borghese og bankieren, markgreven Vincenzo Giustiniani, ein samlar av Caravaggio-verk. Han møtte den italienske målaren Guido Reni og arbeidde saman med han.

Kring 1620 kom Honthorst tilbake til Utrecht og gifta seg med kusina si. År 1622 vart han teken inn i målarlauget i Utrecht. Der trefte han den fordrivne vinterdronninga, Elisabeth Stuart, og vart hyra til å undervise borna hennar. Han kjøpte seg eit stort hus og opna målarverkstad i byen. I 1628 oppheldt han seg i London, saman med eleven Joachim von Sandrart. I London arbeidde han for kong Karl I, og måla mellom anna eit allegorisk bilete med portrett av den kongelege familien.

På 1630-talet måla Honthorst nokre bilete frå dansk historie til danskekongen, Kristian IV, og mellom anna eit portrett av kongsdottera Leonora Kristine. Fyrstane av Oranje, Fredrik Henrik og Vilhelm II utnemnde han til hoffmålar i 1637 og gav han talrike oppdrag. Ettersom han fekk så mange oppdrag i Haag opna han der den andre målarverkstaden sin, og frå 1637 var han medlem av målarlauget i Haag, aktiv i byen til 1652.

I verka sine blanda Honthorst element både frå Abraham Bloemaert og frå Caravaggio. For det meste vende hans seg mot nattleg belysning med bruk av kjertelys eller lampelysa. Desse bileta plar ha ein noko kraftigare gulfarge i lysninga og svakt gjennomsiktige skuggar. Han måla også mange framifrå portrett.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Gerrit van Honthorst|Gerrit van Honthorst]]» frå ,  den 7. juni 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff