open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Distriktet Leoben

**Distriktet Leoben** er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1&nbsp;015 km² og har 60&nbsp;000 ibuarar (2018). Byen Leoben er administrasjonssenter for distriktet. 

## Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 16 kommunar, av dei tre bykommunar og åtte såkalla 'Marktgemeinde'.

*Eisenerz
*Kalwang
*Kammern im Liesingtal
*Kraubath an der Mur
*Leoben
*Mautern in Steiermark
*Niklasdorf
*Proleb
*Radmer
*Sankt Michael in Obersteiermark
*Sankt Peter-Freienstein
*Sankt Stefan ob Leoben
*Traboch
*Trofaiach
*Vordernberg
*Wald am Schoberpass

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bezirk Leoben|Bezirk Leoben]]» frå ,  den 10. september 2018.*
Distriktet Voitsberg

**Distriktet Voitsberg** er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 679 km² og har i kring 51&nbsp;000 ibuarar (2018). Byen Voitsberg er administrasjonssenter for distriktet.

## Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 15 kommunar, av dei tre bykommunar og fire såkalla 'Marktgemeinde'.

*Bärnbach
*Edelschrott
*Geistthal-Södingberg
*Hirschegg-Pack
*Kainach bei Voitsberg
*Köflach
*Krottendorf-Gaisfeld
*Ligist
*Maria Lankowitz
*Mooskirchen
*Rosental an der Kainach
*Sankt Martin am Wöllmißberg
*Söding-Sankt Johann
*Stallhofen
*Voitsberg

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bezirk Voitsberg|Bezirk Voitsberg]]» frå ,  den 10. september 2018.*
Distriktet Murau

**Distriktet Murau** er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Steiermark i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1&nbsp;304 km² og har 28&nbsp;000 ibuarar (2018). Byen Murau er administrasjonssenter for distriktet.

## Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 14 kommunar, av dei to bykommunar og fem såkalla 'Marktgemeinde'.

*Krakau
*Mühlen
*Murau
*Neumarkt in Steiermark
*Niederwölz
*Oberwölz
*Ranten
*Sankt Georgen am Kreischberg
*Sankt Lambrecht
*Sankt Peter am Kammersberg
*Scheifling
*Schöder
*Stadl-Predlitz
*Teufenbach-Katsch

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bezirk Murau|Bezirk Murau]]» frå ,  den 10. september 2018.*
Karl II av England

**Karl II** () var konge av England, Skottland og Irland  frå 29. mai 1660 til han døydde.

## Liv og gjerning
Karl var eldste sonen til Karl I, som blei avretta i 1649. Under den framhaldande borgarkrigen hevda han kongsmakt. Etter slaget ved Worcester 3. september 1651, der kongshæren tapte for parlamentshæren og Oliver Cromwell, rømde Karl til det europeiske fastlandet. I tida 1651-60 heldt han til i så vel Frankrike, som Dei sameinte nederlanda og dei sørlege Nederlanda.

Då Richard Cromwell i 1660 gav opp å styre riket, byrja generalen George Monck å forlike dei ulike maktgrupperingane i England. Etter forhandlingar med det såkalla lange parlamentet og løynd kontakt med Karl, vart Karl den 1. mai 1660 kalla tilbake til trona. Dermed var kongedømmet gjenoppretta (restaurert). På 30-årsdagen sin reid Karl inn i London.

Til liks med faren var Karl tilhengar av eineveldet, men bøygde lettare unna press frå Parlamentet. I 1672 erklærte han fridom for katolikkar og protestantiske dissentarar i religiøse spørsmål. Dette førte til strid med Parlamentet, som gjennom ei lov av 1673 tvinga Karl til å stengje katolikkar ute frå militæret og embetsverket. Bror hans vart då avsett som riksadmiral.

Utanriks styrkte Karl England si stilling som kolonimakt. Den franskvennlege utanrikspolitikken møtte motbør i riket, og førte i 1665 England ut i ein to år lang krig med Nederland. År 1670 gjekk Karl og den franske kongen Ludvig 14 saman i ein allianse.

Striden med Parlamentet tok på ny fyr i samband med Habeas Corpus Act av 1679. Sterke krefter i underhuset arbeidde for å hindre at kongsbroren Jakob skulle kunne ta styringa i  kongedømet. Karl hadde minst 14 barn, men ingen legitim arving med dronninga, Katarina frå Bragança. Broren Jakob, som hadde vorte katolikk, var derfor tronarving. Då Parlamentet ville stengje Jakob ut frå tronfylgja, løyste Karl i 1681 opp Parlamentet og styrte eineveldig til han døydde. På dødsleiet konverterte Karl til katolisismen.

## Kjelder
*Store norske leksikon

## Bakgrunnsstoff
* Karl 2 – av England og Skottland frå Store norske leksikon
Karl den tjukke

**Karl den tjukke** () var konge av Alemannia frå 876, konge av Italia frå 879, tysk-romersk keisar (som Karl III) frå 881, konge av Austfrankarriket frå 882, og konge av Vestfrankarriket frå 884. Han vart avsett frå Austfrankarriket, Lotharingia, og moglegvis Italia, der nedteikninga ikkje er klar, i 887. Han døydde berre nokre veker etter at han vart avsett i januar 888.

## Merknadar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Karl den tykke frå *[[Store norske leksikon]]*
Doraditoar

__NOTOC__
**Doraditoar** er ei biologisk slekt, *Pseudocolopteryx*, av fem artar sporvefuglar. Gruppa er medlem av tyrannfamilien, Tyrannidae. Alle artane i slekta har leveområdet sitt innanfor Sør-Amerika, samla sett frå sentrale Colombia i nord, sør til sentrale Argentina, aust for Andes. Dessutan lever tikkedoradito i isolerte leveområde ved stillehavskysten, og duskdoradito i avgrensa, isolerte  lokalitetar spreidd i Venezuela, Guyana, Trinidad, Bolivia og austlege Brasil.

## Skildring
Dette er fem mykje like artar i utsjånad, alle har olivengrøn eller brun overside med gul underside, og kan minne om parulaer i brunt og gult. Duskdoradito skil seg med antyding til fjørtopp på hovudet og ei svak midtstripe, samt to lyse vengband. Andesdoradito har ei klår olivengrøn overside av hovud, skulder og rygg, og manglar vengband. Kroppsform og storleik er mykje einsarta, eins kroppslengd er på ca. 11 centimeter, vekt på opptil ca. 10 til 11 gram, men tikkedoradito er marginalt større og kraftigare enn t.d. songdoradito. Duskdoradito og argentinadoradito syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakt, hoene er her litt meir avdempa og mindre kontrastfylte i farger.

Habitatet deira er fuktige og i tett takrøyrvegetasjon, eller anna tett gras ved vatn. Andesdoradito kan leve nokså høgtliggande, dei andre  lever lågt, og typisk under ca. 500 moh. Dei er insektetarar.

Duskdoradito er ein standfugl, somme sørlege populasjonar av dei andre doraditoartane kan vere australmigrantar, det vil seie dei rører seg nordover vinterstid.

## Artslista
**Doraditoar** i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:     
* Duskdoradito, *Pseudocolopteryx sclateri*, Crested Doradito, Oustalet, 1892, (LC)
* Andesdoradito, *Pseudocolopteryx acutipennis*, Subtropical Doradito, Sclater, PL & Salvin, 1873, (LC)
* Argentinadoradito, *Pseudocolopteryx dinelliana*, Dinelli's Doradito, Lillo, 1905, (NT)
* Songdoradito, *Pseudocolopteryx flaviventris*, Warbling Doradito, d'Orbigny & Lafresnaye, 1837, (LC)
* Tikkedoradito, *Pseudocolopteryx citreola*, Ticking Doradito, Landbeck, 1864, (LC)
## Kjelder
* del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive. Oppslag på artar i Pseudocolopteryx, Lynx Edicions, Barcelona. Henta 10. september 2018
;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Sonja Mjøen

**Sonja Mjøen** () var ein norsk skodespelar.

Ho var dotter av tyskfødde Claire Grevérus Mjøen (1874–1963) og farmasøyten og eugenikaren Jon Alfred Mjøen (1860–1939).  Året då ho blei fødd hadde faren hennar vend tilbake frå doktorstudia sine i Leipzig og teke over den private sanatoriet for tuberkuløse, Grefsen Folkesanatorium, som han dreiv frem til 1908. Sonja Mjøen blei døypt på Gjøvik gård, som faren var frå. Ho var syster av skodespelarane Fridtjof Mjøen (1897–1967) og Jon Lennart Mjøen (1912–1997).  

Sonja Mjøen debuterte ved teateret fått i 1924 på Trondhjems Nationale Scene. Denne gjekk inn i 1927, og ho gjekk då til filmen som Edith i *[[Madame besøker Oslo]]*.  Etter ein kort periode under Victor Bernau (1890–1939) ved Chat Noir, fekk ho frå 1929 arbeid under teatersjef Ingolf Schanche (1877–1954) ved det nystarta Det Nye Teater.  

I 1942 flykta Mjøen med familien frå det tyskokkuperte Noreg til Stockholm, og dreiv inntektsbringande arbeid for Svenska Norgehjälpen. Etter andre verdskrigen blei ho tilsett ved Centralteatret under Reidar Otto (1890–1959). Ho spelt fru Rønne i *[[Vi gifter oss]]* (1951), same året som ho var med i  den norske oppsettinga av den amerikanske førestillinga *[[Alice i Eventyrland (1951)|Alice i Eventyrland]]*.  I *[[Broder Gabrielsen]]* frå 1966 var ho fru Lydersen. Ho var med i filmen *[[Døden i gatene]]* i 1970. 

Frå 1932 til 1946 var Sonja gift med Axel Kielland (1907–1963), som var forfatter og journalist i *Dagbladet*. I 1953 emigrerte h til USA med dottera si, og skreiv reportasjar for *Dagbladet* fram til 1974, då ho vende tilbake til Noreg.

## Utgjevingar
* 
* 
* 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sonja Mjøen|Sonja Mjøen]]» frå ,  den 9. september 2018.*
Olav Anfinnson Refsdal

**Olav Anfinnson Refsdal** () var ein norskamerikansk prest, målmann og forfattar. Han var fødd i Vik og døydde i Amerika. Refsdal gjekk to år på Sogndal folkehøgskule og deretter Hamar Lærerseminar (1880–82) og var lærar i sju år, før han utvandra til Amerika i 1889. Same året byrja han på eit fireårig teologistudium og vart uteksaminert som teolog ved Augsburg Seminary i Minnesota i 1893.

Refsdal arbeidde deretter som prest i nesten 50 år i ulike statar i USA. I tillegg til prestegjerninga redigerte han to tidsskift: *[[Barnets Ven]]* (1899–1903) og fråhaldsbladet *[[Lyngblomsten]]* (1907–15). Han publiserte preiker, gav ut bøker og i tillegg publiserte han ei mengd dikt i ulike norskamerikanske aviser og blad.

Refsdal synte stor interesse for målsaka og skreiv fleire tekstar og heldt preiker på nynorsk. *Læsebogen* er den einaste leseboka på norsk i Amerika med nynorske tekstar. *Fagerliens Tvillinger* inneheld sju dikt på nynorsk. Refsdal var òg med i skriftstyret i nynorskbladet *[[tidsskriftet Norrøna|Norrøna]]*. Her publiserte han dikt og korte innlegg der han tala varmt for målsaka. Refsdal var fråhaldsmann og var i fleire år sekretær i den nasjonale fråhaldsrørsla.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Om Olav Anfinnson Refsdal i Allkunne

## Bakgrunnsstoff
* Om Olav Anfinnson Refsdal i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Bunsenbrennar

**Bunsenbrenner** er ein gassbrennar som er en del av et laboratorieutstyr til bruk for oppvarming, sterilisering og forbrenning, særleg i samband med kjemiske eksperiment. Brennaren har namn etter den tyske kjemikaren Robert Wilhelm Bunsen, sjølv om oppfinninga opphavleg blei teikna av briten Michael Faraday og vidareutvikla av Bunsen sin laboratorieassistent Peter Desaga i 1855.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bunsenbrennar|Bunsenbrennar]]» frå ,  den 20. desember 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Vogge

**Vogge** er ei seng for spedbarn som ein kan gje ei voggande rørsle. Ei vogge kan hengjast opp i tau som ei huske, eller stå på bakken oppå meiar.

Vogger er ei gammal oppfinning som er kjend frå ei rekkje stader i verda. Det er til døme funne ei karbonisert vogge i ruinane etter Herculaneum, som blei øydelagd av vulkanen Vesuv sitt utbrot i år 79.
## Kjelder
Militærøvinga Zapad-81

**Militærøvinga Zapad-81** (russisk Запад-81, 'Vest-81') var den største militærøvinga som nokon gong var gjennomført av Sovjetunionen.
Øvinga byrja den 4. september 1981, varte i 8 dagar i området kring Austersjøen,  inkluderte alle forsvarsgreiner i Sovjetunionen med over 100 000 soldatar og jamvel mellomdistansemissil av typen RT-21M.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Exercise Zapad-81|Exercise Zapad-81]]» frå ,  den 1. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
 
*de Weydenthall, Jan B., Bruce Porter, and Kevin Devlin, The Polish Drama: 1980-1982. Lexington, Mass.: D.C. Heath and Company 1983
Chus Pereda

**Chus Pereda**, fullt namn **Jesús María Pereda Ruiz de Temiño**, () var ein spansk fotballspelar som vart europameister med Spania i 1964. Midtbanespelaren/indreløparen vann den spanske cupfinalen i 1963 og 1968 med FC Barcelona, ein klubb han spelte for i tida 1961-69. 

### Klubbspel
Pereda var aktiv i sju spanske fotballag i tida 1956-72. Etter å ha vist seg som ein målkåt angrepsspelar på andredivisjons-laget Indauxtau i to sesongar, fekk han prøve seg i toppserien. Han slo ikkje til på Real Madrid og for fort vidare til Valladolid på nivå to, heller ikkje der vart han verande lenge. Etter to sesongar i Sevilla FC gjekk han sommaren 1961 over til FC Barcelona. I juni 1963 skåra han det fyrste målet då Barcelona vann den nasjonale cupfinalen med 3-1 mot Real Zaragoza. Han deltok ikkje då Barcelona slo nettopp Real Zaragoaza i finalane i Messebycupen 1966. Derimot var han på plass då Barcelona i 1968 på ny vart nasjonal cupmeister, eit sjølvmål frå Real Madrid avgjorde finalen på Santiago Bernabéu i Madrid. I sin siste Barcelona-kamp, finalen i Cupvinnarcupen 1969, kom han tidleg innpå som innbytar, men måtte sjå at laget hans tapte 2-3 mot Slovan Bratislava. Sidan var han aktiv ein sesong i CE Sabadell og to i Real Mallorca.

### Landslagsspel
Pereda spelte seks landskampar ifor Spania  tida mai-oktober 1960, skåra eitt mål. Sidan fekk han åtte kampar i landslagsdrakta over ein toårsperiode frå sist i oktober 1963. Under europameisterskapen 1964 på heimleg grunn i Spania skåra han det fyrste målet både då Spania vann semifinalen 2-1 over Ungarn, og i finalen mot Sovjetunionen som enda med same siffera i spansk favør. Den 27. oktober 1965 snudde Pereda stillinga i VM-kvalifiseringskampen mot Irland frå 0-1 til 3-1 med tre skåringar i løpet av mindre enn 20 speleminuttar, kampen enda 4-1. Ein einsleg landskamp som innbytar i 1968, nøyaktig tre år etter Irland-kampen, vart hans 15. og siste for landslaget. I alt skåra han seks landslagsmål.

### Merittar
*Europameister: 1964 for Spania
*Spansk cupmeister: 1963 og 1958 med FC Barcelona
*Finaletap i cupvinnarcupen: 1969 med FC Barcelona
Andesdoradito

**Andesdoradito** (*Pseudocolopteryx acutipennis*) er ein sporvefugl i tyrannfamilien som lever i Sør-Amerika.

## Skildring
Som dei fleste andre doraditoar er denne arten ca. 11 centimeter i kroppslengd med vekt på opptil 10 gram. Fjørdrakta har ei einsfarga olivengrøn overside og ei klår gul underside frå strupen til undergumpen. Hos vaksne individ er nebbet svart og beina mørke. Hofuglar skil seg berre marginalt frå hannar i fjørdrakt.

Utbreiingsområdet er ikkje samanhengande, men ein finn arten i sentrale Andes i både Colombia og Ecuador, dessutan langs Andes frå nordlege Peru til nordlege Argentina, dessutan i mindre og isolerte område i Argentina og Paraguay. I Ecuador lever han mellom ca. 2400 moh. til 3500 moh. Sørlege populasjonar kan trekke utanom hekketida til lågare område aust for Andes i søraustre Peru, Bolivia, Paraguay og Argentina. Hekketida er frå desember til april. 

Andesdoraditoar har habitat i takrøyrvegetasjon, våte grasmarker og tilstøytande område med låg, tett vegetasjon. Her lever dei av insekt som dei plukkar frå grasblad. Dei kan beite einskildvis eller i familiegrupper.

Den globale populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

## Kjelder
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*
Militærøvinga Vostok-2018

**Vostok 2018** (russisk skrift Восток 2018, tyder ‘Aust 2018’) var ei russisk militærøving som vart halden frå 11. til 15. september 2018 i Sibir og resten av Austre militærdistrikt.

Militærøvinga omfatta einingar frå den russiske hæren, luftforsvaret og marinen. Kina og Mongolia tok også del, som dei fyrste landa utanfrå den tidlegare Sovjetunionen til å delta på Vostok-øvingar.


Vostok2018-03.jpg|Russiske Mil Mi-8-helikopter
Vostok2018-06.jpg|Kinsesiske Type-96-stridsvogner


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vostok 2018|Vostok 2018]]» frå ,  den 15. juli 2024.*
Berit Rokne

**Berit Rokne** () er ein norsk forskar og var den første rektoren ved Høgskulen på Vestlandet (HVL). I januar 2021 vart ho seniorrådgjevar i rektors stab ved Høgskulen på Vestlandet.

## Akademisk karriere
Rokne kom til Høgskulen på Vestlandet frå stillinga som professor ved Institutt for global helse og samfunnsmedisin ved Universitetet i Bergen. Ho vart tilsett som rektor i slutten av 2016, før den nye høgskulen vart ferdig fusjonert 1. januar 2017. Rokne var tilsett ved Universitetet i Bergen frå og med 1987 og som professor frå 2003. Ved same institusjon vart Rokne tilsett som viserektor for utdanning frå 2005 til 2009 og som prorektor frå 2009 til 2013. Ho var i perioden 1996-1999 studiesjef ved Høgskulen i Bergen.

Rokne har ein doktorgrad i sjukepleievitskap frå 1992, og var den første personen i Noreg med doktorgrad i sjukepleie. 

Som forskar har Rokne spesialisert seg på livskvaliteten til kronisk sjuke pasientar. Totalt har Berit Rokne gitt ut 97 fagfellevurderte publikasjonar under namnet Rokne Hanestad og 32 under namnet Rokne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Berit Rokne|Berit Rokne]]» frå ,  den 12. september 2018.*
Win, Lose or Draw

***Win, Lose or Draw*** er det femte studioalbume av det amerikanske rockebandet The Allman Brothers Band. Albumet var produsert av Johnny Sandlin og bandet sjølv, og kom ut i august 1975 i USA på Capricorn Records. Bandet hadde tidlegare gjeve ut det fjerde albumet sitt, *[[Brothers and Sisters]]*, i 1973 til god kritikk og gode salstal. Bandet turnerte året etter og spelte for store publikum og tente store pengar, samstundes som bandet byrja å krangle meir. Vokalisten Gregg Allman og Dickey Betts gav ut soloalbum — *[[The Gregg Allman Tour]]* og *[[Highway Call]]*, begge på hausten - som førte til spekulasjonar om samhaldet i bandet. Det var det siste albumet med bassisten Lamar Williams og pianist Chuck Leavell.

Då bandet kom saman att for å spele inn *Win, Lose or Draw*, dukka det uløyste saker på øvingane. Bandet var særleg kritisk til at Allman hadde vald å flytte til Los Angeles, og det tabloide forholdet hans med popstjerna Cher. Dårleg kommunikasjon og sinne auka til eit nytt høgdepunkt og bandet fekk sett saman albumet i løpet av ein periode på fleire månader, i sterk kontrast til dei vanlege innspelingsmetodane deira. Bandmedlemmane var ofte ikkje i studio samstundes.

Meldingane for albumet var negative og dei meinte at det mangla energi, var formelbasert og likegyldig. Albumet nådde likevel femteplassen på ''Billboard'' 200-lista sidan dei framleis var eit populært band. Forventningane hadde vore store til plata eit år tidlegare, men no var momentet til Allman forbi.

*Win, Lose or Draw* selde ikkje like godt som føregangarane. The Allman Brothers vart oppløyst med bitre kjensler mellom medlemmane, og trass i ei gjenforening på slutten av 70-talet, fekk dei ikkje attende noko av suksessen dei hatt før dei kom saman att i 1989.

## Innhald

## Medverkande
* Gregg Allman — solovokal, orgel, clavinet og akustisk gitar
* Richard Betts — sologitar, slidegitar, solovokal og akustisk gitar
* Jaimoe — trommer og perkusjon
* Chuck Leavell — piano, elektrisk piano, Moog synthesizer, clavinet og korvokal
* Butch Trucks — trommer, conga, perkusjon og paukar
* Lamar Williams — elektrisk bass

**Andre medverkande:**

* Johnny Sandlin — akustisk gitar, trommer og perkusjon
* Bill Stewart — trommer

**Produksjon:**

* Produsert av Johnny Sandlin og The Allman Brothers Band
* Lydteknikar var Sam Whiteside
* Assisterande lydteknikar - Carolyn Harriss
* Remiksa av Johnny Sandlin, Sam Whiteside og Carolyn Harriss i Capricorn Sound Studios

## Salslister

### Vekeslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Win, Lose or Draw (album)|Win, Lose or Draw (album)]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Enlightened Rogues

***Enlightened Rogues*** er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Allman Brothers Band. Albumet vart produsert av Tom Dowd og gjeve ut i februar 1979 i USA på Capricorn Records og på PolyGram Records andre stader. The Allman Brothers Band hadde lagt ned bandet i 1976 etter mykje krangling og eskalerande dopmisbruk. Bandet vart splitta i forskjellige grupper - mellom anna Great Southern, Sea Level og The Gregg Allman Band. Gitaristen Dickey Betts tok kontakt med bandkollegaene sine i 1978 med tanke på å spele saman att. Etter at to av dei tidlegare medlemmane avslo, la dei til dei to nye medlemmane Dan Toler på gitar og David Goldflies på bass. Dei slo seg til i Sarasota i Florida, der dei øvde og skreiv songar for albumet hausten 1978. 

Bandet byrja innspelinga av *Enlightened Rogues* i desember og innspelinga strekte seg inn på nyåret Innspelinga fann stad i Criteria Studios i Miami i Florida med produsenten Tom Dowd, som arbeidde på tre tidlegare Allman Brothers-album. Gruppa budde i lag med utsyn over Biscayne Bay. Innspelinga gjekk fint og pynteleg for seg. Albumtittelen kom frå eit sitat frå den originale gitaristen Duane Allman som brukte å skildre bandet som «The world is made of two great schools, enlightened rogues and religious fools.»

Albumet selde godt i USA og nådde niandeplassen på albumlista og selde til gullplate. «Crazy Love» var den andre av tre topp 40-hittar bandet fekk, då han nådde ein 29. plass. Trass i dette gjekk Capricorn konkurs den hausten og The Allman Brothers gjekk over til Arista Records.

## Innhald

## Medverkande
*Gregg Allman - klaverspelar, vokal
*Dickey Betts - gitar, vokal
*Dan Toler - gitar
*David Goldflies - bass
*Jaimoe - perkusjon, trommer
*Butch Trucks - perkusjon, trommer
Andre medverkande:
*Joe Lala - perkusjon (3, 5, 6)
*Bonnie Bramlett - korvokal (1)
*Jim Essery - munnspel (2, 4, 5, 7)
*John Lundahl - ekstra gitar  (2)
*Mimi Hart - korvokal (8)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Enlightened Rogues|Enlightened Rogues]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Brothers of the Road

***Brothers of the Road*** er det åttande studioalbumet til rockegruppa The Allman Brothers Band. Det kom ut i 1971 og var det einaste albumet til bandet utan trommeslagaren Jai Johanny Johanson og det siste med bassisten David Goldflies og gitaristen Dan Toler. Det var òg det einaste albumet deira med trommisen David Toler. Songen «Straight from the Heart» vart den tredje og siste topp 40-hitten til bandet. 

## Innhald

## Medverkande
### The Allman Brothers Band
*Gregg Allman – vokal, organ, akustisk gitar
*Dickey Betts – vokal, solo-, slide- og akustisk gitar
*Butch Trucks – trommer
*David «Rook» Goldflies – bass
*Mike Lawler – piano, synthesizer, clavinet
*«Dangerous» Dan Toler – solo- og rytmegitar
*David «Frankie» Toler – trommer

### Andre medverkande
*Charlie Daniels – fele på «Brothers of the Road»
*Jimmy Hall – saksofon på «Never Knew How Much (I Needed You)»
*Mark «Tito» Morris – congas, timbales, perkusjon
*Korvokalistar: Thomas Cain, Johnny Cobb, Jimmy Hall, Chip Young, Greg Guidry, Joy Lannon, Donna McElroy, Keith England, Jeff Silverman, Randall Hart, Peter Kingsberry, Joe Pizzulo

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brothers of the Road|Brothers of the Road]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Seven Turns

***Seven Turns*** er det niande studioalbumet til The Allman Brothers Band, gjeve ut i 1990. Det var det første studioalbumet deira på ni år, sidan *[[Brothers of the Road]]* i 1981 og vart godt motteke. Albumet nådde 53. plassen på albumlista i USA. Hitsinglar på albumet var «Good Clean Fun» (til topps på Mainstream Rock Tracks); «Seven Turns» (12. plass) og «It Ain't Over Yet» (26. plassen).

## Innhald

## Medverkande
*Gregg Allman – orgel, solovokal
*Dickey Betts – sologitar, solovokal
*Jaimoe – trommer, perkusjon
*Butch Trucks – trommer, perkusjon, paukar
*Warren Haynes – sologitar, korvokal, solovokal på «Loaded Dice»
*Allen Woody – bassgitar, korvokal
*Johnny Neel – piano, klaverinstrument, korvokal
*Duane Betts – ekstra gitar på «True Gravity»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seven Turns|Seven Turns]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Shades of Two Worlds

***Shades of Two Worlds*** er det tiande studioalbumet til The Allman Brothers Band. Albumet inneheld fleire lengre songar innan forskjellige sjangrar som rockesongen «Nobody Knows», den jazz-aktige instrumentalen «Kind of Bird» og bluesrockelåten «Get On with Your Life». Dickey Betts tok ei meir dominerande rolle i låtskrivinga her enn på dei tidlegare albuma og skriv eller var medlåtskrivar på fem av åtte songar. Det nyare medlemmet Warren Haynes var medlåtskrivar på fem songar. 

## Innhald

## Medverkande
*Gregg Allman – orgel, vokal
*Dickey Betts – sologitar, solo- og korvokal
*Warren Haynes – sologitar, korvokal
*Allen Woody – bass
*Jaimoe – trommer, perkusjon
*Butch Trucks – trommer
*Marc Quiñones - perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shades of Two Worlds|Shades of Two Worlds]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Reach for the Sky av The Allman Brothers Band

***Reach for the Sky*** er det sjuande studioalbumet til rockegruppa The Allman Brothers Band, gjeve ut i 1980. Det vart det siste albumet deira med trommeslagaren Jai Johanny Johanson før han kom attende for *[[Seven Turns]]*.

*Reach for the Sky* var det første Allman Brothers Band-albumet som kom ut på eit anna selskap enn Capricorn Records. Det var det andre albumet deira med Dan Toler på gitar og David Goldflies på bass, og det første albumet deira med berre songar skrivne av bandet sjølv. 

Bandet spelte inn albumet i Pyramid Eye Studios i Lookout Mountain i Georgia. 

## Innhald

## Medverkande
*Gregg Allman - klaverinstrument, vokal
*Dickey Betts - gitar, vokal
*Dan Toler - gitar
*David Goldflies - bass
*Butch Trucks - trommer, perkusjon
*Jai Johanny Johanson - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reach for the Sky (The Allman Brothers Band album)|Reach for the Sky (The Allman Brothers Band album)]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hittin' the Note

***Hittin' the Note*** er det tolvte og siste studioalbumet til det amerikanske Southern rock-bandet The Allman Brothers Band. Det kom ut på Sanctuary Records og var det førte studioalbumet deira med sologitaristen Derek Trucks og bassisten Oteil Burbridge. Det var òg det einaste albumet deira utan den originale gitaristen Dickey Betts.

Plata vart spelt inn live i studio i New Jersey i desember 2001 med solovokal og overdubbing tidleg i 2002. Det var den første Allman-inspelinga som var produsert av bandmedlemmet Haynes og Michael Barbiero. 

Albumet vart kritikarrost då det kom ut, men vart lite spelt på radio. Sporet «Instrumental Illness» gav bandet to Grammy Award-nominasjonar i 2003 og 2004, begge i kategorien beste rockeinstrumental. 

Mykje av plata vart skriven av Gregg Allman og Warren Haynes. 

## Innhald

## Medverkande
*Gregg Allman: Hammond B-3-orgel, piano, clavinet & solovokal
*Butch Trucks: trommer
*Jai Johanny Johanson: trommer
*Warren Haynes: Solo-, slide, akustisk og akustisk slidegitar, solo- og korvokal
*Marc Quiñones: conga og perkusjon
*Oteil Burbridge: bass
*Derek Trucks: Solo, slide og akustisk slidegitar

;Teknisk
*Produsert av Michael Barbiero & Warren Haynes
*Miksa av lydteknikarane Michael Barbiero & Mike Scielzi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hittin&#39; the Note|Hittin&#39; the Note]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Josep Maria Fusté

**Josep Maria Fusté Blanch** () er ein spansk tidlegare fotballspelar som vart europameister med Spania i 1964. Med FC Barcelona, ein klubb han spelte for i tida 1962-72, vann midtbanespelaren Messebycupen 1966 og den spanske cupfinalen både i 1968 og 1971.

### Klubbspel
Fusté spelte 1959-61 andredivisjonsfotball med CD Condal, ein no nedlagd fotballklubb i Barcelona. Etter ein sesong med CA Osasuna, var han aktiv i FC Barcelona i ti år frå 1962. I september 1966 deltok han i begge finalekampane i Messebycupen, der Barcelona vann samanlagt 4-3 etter ekstraomgangar i bortekampen mot Real Zaragoza. To år seinare vart han nasjonal cupmeister med Barcelona, eit sjølvmål frå Real Madrid vart det einaste som skilde dei to finalelaga på Santiago Bernabéu i Madrid. Året etter tapte Barcelona finalen i Cupvinnarcupen 1969 med 2-3 mot Slovan Bratislava. I 1971 skåra Fusté, som innbytar, det fyrste målet då Barcelona vann den spanske cupfinalen med 4-3 mot Valencia CF etter ekstraomgangar. Han avslutta fotballkarrieren som Hércules-spelar i 1972/73-sesongen.

### Landslagsspel
Fusté spelte einast 8 landskampar. Han debuterte 11. mars 1964, skåra eitt av måla då Spania sende [Irland] heim med tap 1-5 frå ein EM-kvalifiseringskamp i [Sevilla. Under europameisterskapen i juni spelte han, saman med mellom andre Amancio Amaro, José Ángel Iribar og klubbkamerat Chus Pereda i Barcelona, både semifinalen mot Ungarn og finalen mot Sovjetunionen, sistnemnde kamp på Santiago Bernabéu enda med spansk triumf 2-1. Etter å ha vore ute av landslaget i halvtanna år, fekk Fusté spele ein kamp under Fotball-VM 1966 i England. I den avgjerande gruppespelkampen mot Vest-Tyskland gav han Spania leiinga midtvegs, men vesttyskarane snudde kampen og Spania rauk ut or turneringa. Der etter måtte han vente til vårsesongen 1969 før han fekk han vere med i sine to siste landskampar, begge som innbytar. Fusté skåra i alt tre landslagsmål.

### Merittar
*Europameister: 1964 for Spania
*Vinnar av messebycupen: 1966 med FC Barcelona
*Spansk cupmeister: 1968 og 1971 med FC Barcelona
*Finaletap i cupvinnarcupen: 1969 med FC Barcelona

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Josep Maria Fusté|Josep Maria Fusté]]» frå ,  den 12. september 2018.*  
 
*eu-football
Ruseløkkabunkeren

**Ruseløkkabunkeren** ved Ruseløkka skule vart etablert av den tyske okkupasjonsmakta under andre verdskrigen.
Etter krigen overtok Forsvarets overkommando og E-tenesta bunkeren.

«Operasjon Muldvarp», som vart etablert i 1950, hadde plassert lydbanddopptakarar i Ruseløkkabunkeren for hovudsakleg å avlytte sambandet til kommunistisk verksemd. Eit døme er avlyttinga av landskonferansen til kommunistane i Folkets Hus i 1951. Dei sovjetiske skipsfartskontora Sovfrakt og Morflot vart òg avlytta, noko som gjorde E-tenesta i stand til å verve eller plassere etterretningsagentar om bord på skip.

Det vart drive telefonovervaking i Noreg herfrå fram til 1989, noko som er nøye rapportert i Lund-rapporten.

Tenesta vart halden svært løynleg, og sjefen i 40 år for denne tenesta, Asbjørn Mathiesen, var ein av dei som berre stod på hemmelege lønningslister. Bunkeren vart vurdert verna, men verken Forsvaret eller Oslo kommune gjekk inn for dette.

## Kjelder
Oscar Larsen

**Oscar Ludvig Larsen** () var ein norsk forretningsmann, næringsdrivar og politikar frå Ålesund, stortingsrepresentant for partiet Høgre 1919-23.

Larsen var son til ein kjøpmann og byrja arbeide i forretninga til faren alt i barneåra. I 1899 tok han sjølv til med agenturforretning i heimbyen. Straks etter bybrannen i 1904 utvida han verksemda si til å omfatte eksport av klippfisk, sild og andre fiskevarer på den eine sida, og på den andre handel med trelast og byggevarer. Han starta også opp eit byggefirma og dreiv på både som fiskebåtreiar og reiar av båtar i trampfart. Larsen var elles styreformann i Aalesunds gjensidige Dampskibsassuranceforening og i Aalesunds Handelsforening.

Larsen var bystyremedlem i Ålesund i 15 år frå 1907 til -22. Stortingsperioden 1919-21 representerte han einmannskrinsen Ålesund og Molde på Stortinget, vald for Høgre. I den neste treårsbolken var han stortingsrepresentant frå dei tre byane i Møre fylke; Ålesund, Molde og Kristiansund, permittert heile 1924-sesjonen. Perioden 1919-21 medlem i Næringskomite nr 1, sidan formann i same komiteen.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Worm Darre-Jenssen

**Worm Hirsch Darre-Jenssen** () var ein norsk ingeniør og Høgre-politikar frå Ranheim i Sør-Trøndelag. Han var arbeidsminister 1926-28 og stortingsmann 1925-30.

Far til Darre-Jenssen var brukseigar. Sjølv tok han i 1889 og 1890 ingeniør-eksamenar ved både maskinavdelinga og bygningsavdelinga på Trondhjems Tekniske Læreanstalt. Han arbeidde så ved  Statens Jernbaneanlegg åra 1890–94, og ved vegadministrasjon i Kristians amt 1895–1900. I 1901 var han byggeleiar for Trondhjems kommunale kraftanlegg ved Øvre Lerfoss. Perioden 1902-13 var han avdelingsingeniør i Trondhjem ingeniørvesen og der etter 1913–29 overingeniør i Trondhjem havneingeniørvesen. Frå april 1929 var Darre-Jenssen administrerande direktør i Norges Brannkasse, under andre verdskrigen i 1941 oppsagt av okkupasjonsstyret i Noreg.

Darre-Jenssen var stortingsrepresentant frå valkrinsen Trondhjem og Levanger i tida 1925–30. I halvtanna år frå 26. juli 1926 var han arbeidsminister i regjeringa til Ivar Lykke. Som ´arbeidsminister vart han kjend for sin motvilje til vidare jarnbaneutbygging, då han meinte at ein heller burde prioritere vegbygging. Stortingsåra elles var han medlem i Skog- og vassdragskomitéen.

## Kjelder
*
Cottrell J. Hunter

**Cottrell James Hunter** () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Washington DC som tok gullmedaljen i kulestøyting under VM 1999, to år etter han tok bronsen i VM 1997. Han kom i vanry etter å ha vorte avslørt for si innblanding i dopingskandalen BALCO.

## Aktiv
Hunter vann kulestevlinga i panamerika-leikane 1995 i Mar del Plata med eit støyt på 20,52 m. To år seinare tok han bronsemedaljen i same øvinga under VM 1997 i Aten, trass i moderate 20,33 m. Under VM 1999 i Sevilla låg han på andreplassen før den siste omgangen. Han slo då til med ny personbeste på 21,79 m og vart dermed verdsmeister med god margin. Ved OL-kvalifiseringa for USA i Raleigh i juni 2000 sette Hunter personleg rekord med 21,87 m.

### Doping
Like etter han kvalifiserte seg til Sommar-OL 2000, vart Hunter på Bislett Games i Oslo hekta for bruk av det forbodne middelet nandrolon. Han vart der etter utestengd frå idretten og la opp. Då BALCO-saka vart rulla opp i 2003, kom for ein dag at Hunter var ein av dei mange idrettsutøvarane som systematisk hadde vore dopa over fleire år.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Nr 18 (17,97 m)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 20,39 m
*VM 1997 i Aten: Bronsemedalje – 20,33 m
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 21,79 m, framom Oliver-Sven Buder (21,42 m)

Frå  1998 til 2001 var Hunter gift med Marion Jones.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:C. J. Hunter|C. J. Hunter]]» frå ,  den 13. september 2018.*  
*
Where It All Begins

***Where It All Begins*** er det ellevte studioalbumet til The Allman Brothers Band.  «No One to Run With» vart ein del spelt på radio, medan «Soulshine», skriven av Warren Haynes, vart ein populær konsertsong. Gregg Allman byrja òg å konfrontere dopmisbruket sitt på songar som «All Night Train». Albumet selde langt betre enn føregangaren, *[[Shades of Two Worlds]]*. I 1998 hadde albumet selt til gullplate, men albumet fekk nokså lunken kritikk då det kom ut. Dette var òg det siste studioalbumet til bandet med den originale gitaristen Dickey Betts.

## Innhald

## Medverkande
*Gregg Allman – orgel, solovokal
*Dickey Betts – sologitar, solovokal
*Warren Haynes – sologitar, solovokal
*Allen Woody – bassgitar
*Jaimoe – trommer, perkusjon
*Butch Trucks – trommer
*Marc Quinones – perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Where It All Begins|Where It All Begins]]» frå ,  den 12. september 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jens Knutsen Maurseth

**Jens Knutsen Maurseth** () var ein norsk fotograf fødd i Hornindal.

## Karriere
Mauseth gjekk i fotograflære i Bergen og starta som fotograf på Nordfjordeid ca. 1885. Han flytte til Stryn like før hundreårsskiftet og hadde ei kort tid atelier saman med ein annan person i firmaet Maurseth & Tørkildsen. Maurseth fotograferte i Stryn til sin død i 1927. I  folketellinga for 1900 står det at han også dreiv som blikkenslager. Maurseth tok bilete for turistmarknaden, som til dømes bilete av turistattraksjonar, hotell og turistskip. I tillegg tok han bilete for den lokale marknaden, som portrettfoto, bryllaupsfoto og bilete teke på oppdrag for lokale verksemder. Maurseth var ein produktiv fotograf.  

## Arva etter Maurseth
Då Mauseth døydde, vart kamerautstyret hans selt på auksjon saman med innboet, men negativa var det ingen som ville kjøpe. Desse vart liggande i huset til det skulle seljast i 1944/45. Glasplatene vart levert på garden til Anders Vik, der sonen Ola ville bruke dei til å bygge drivhus. Det vart ikkje noko av drivhuset, og glasplatene vart lagra på loftet på verkstaden til Anders Viks. I 1950 skulle verksteden utvidast, og negativa vart køyrde på søppelhaugen. Ei einaste kasse med 310 negativ vart ståande igjen. Desse tok Ola Vik vare på og i 1975 gav han dei til Stryn bibliotek. 

I tillegg til desse 310 frå garden til Anders og Ola Vik, dukka det opp 331 glasplater til, som også vart gitt til Stryn bibliotek. Desse var det lærar Knut Osvold i Skei i Jølster som fann på Dispen i Stryn. 

I mai 1978 fann Lars R. Lunde først meir enn 1.000 av Maurseth sine negativ på loftet hjå Marta Klemetsdtr. Jacobsen i Stryn, og så ei kasse med negativ oppbevart ein annan stad. Til saman er nesten 2.000 av Maurseth sine glasnegativ redda. I 1992 vart heile denne samlinga overlevert til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. 

## Kjelder
*Jens Knutsen Maurseth, Lokalhistoriewiki.no
*Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane på Flickr
*Albertsen, Ragnar H.: Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, Fotoavdelinga (muntlige opplysninger?)   
*Albertsen, Ragnar H.: «Ei kjelde å ause frå. Lars Lunde sitt fotohistoriske arkiv er flytta til Nordfjord Folkemuseum», i «Jul i Nordfjord», utg. Firda ungdomslag, 1987.   
**Fotografen Jens Knudsen Maurseth*, Kjelda, utg. Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, 1-1992.
*Denne artikkelen byggjer på Jens Knutsen Maurseth ved lokalhistoriewiki.no, basert på data frå Preus Museums-registera over norske fotografar og fotografiske samlingar. Artikkelen er lagt ut under lisensen cc-by-sa.
Nordisk meisterskap i handball 1970

**Nordisk meisterskap i handball 1970 for kvinner** fann stad i Moss i Østfold dagane frå 6. til 8. november 1970. Noregs lag vann meisterskapen etter å ha vunne alle sin fire kampar og sanka 8 poeng.

Turneringa var avvikla med seriespel mellom alle dei fire deltakarlanda; Noreg, Danmark, Finland, Island og Sverige. Noreg slo Sverige med 13-3 om fredagen og heldt fram med å vinne 22-2 over Finland og 15-4 over Island om laurdagen. Sundag var det klart for avgjerande kamp mellom Noreg og Danmark, til dess sto begge landa med full poengpott. Framfor 1100 tilskodarar i Mossehallen var Noreg det dominerande laget til stillinga var 8-2, sidan knappa det danske laget ned på leiinga og sluttresultatet vart 8-7. Sverige vart med 4 poeng nummer tre i meisterskapen, Island tok 2 poeng og Finland reiste heim poenglause.

**Noreg**s lag bestod av målvaktene Eldbjørg Willassen, Tone Kluge og Siri Øverseth, rykkromspelararne Karen Fladset, Astrid Skei, Lille Børresen, Sigrid Halvorsen, Sissel Brenne og Grethe Tønnesen, linjespelar Bjørg Andersen og kantspelarane Berit Moen, Svanhild Berg og Astrid Knutsen. Fladset vart norsk toppskårar i turneringa med sine 24 nettkjenningar, Andersen fann nettet 12 gongar, medan 6 og 5 mål kom frå høvesvis Brenne og Børresen.
Sissel Brenne Buchholdt

**Sissel Karin Brenne Buchholdt** () er ein norsk tidlegare idrettsutøvar frå Ronglan i Nord-Trøndelag. Ho vart nordisk meister i handball 1970 med Noreg. Brenne var i yngre år aktiv også i friidrett og vann NM-medalje i spjutkast både i 1972 og 1973.

### Handball
Sissel Brenne Buchholdt spelte i tida 1969-84 heile 188 landskampar og skåra 415 mål. Ho var ein rykkromspelar med ei framifrå skotarm som deltok i Handball-VM både i 1971, 1973, 1975 og 1982. I 1970 skåra ho seks av dei 56 måla då Noreg vann den nordiske meisterskapen på heimebane i Østfold. Brenne Buchholdt var Freidig-spelar i mange sesongar, seriemeister med Trondheims-laget i 1971 og 1985.

### Friidrett
Brenne tok sølvmedaljen i spjutkasting under NM i friidrett 1972 og fekk bronsemedaljen i same øvinga ved noregsmeisterskapen året etter. Den 30. mai 1974 vart ho nummer to i eit nasjonalt stemne på Bislett stadion i Oslo, der ho sette ho personleg rekord med eit kast som målte 46,84 m. På friidrettsbanen representerte Brenne Idrettslaget Nybrott.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sissel Brenne Buchholdt|Sissel Brenne Buchholdt]]» frå ,  den 13. september 2018.*  
 
*Landskampstatistikk
Ruseløkka skule

**Ruseløkka skule** var ein 1–10-skule (barne- og ungdomsskule) på Ruseløkka i bydel Frogner i Oslo. Skulen var teikna av arkitekt Henrik Thrap-Meyer og vart etablert i 1871. Han var matrikulert til Løkkeveien, sentralt i Oslo, nær Nationaltheatret stasjon.

Ruseløkka skule stod klar i 1871. I 1891 fekk skulen bygd ein tredje etasje og overlærarbygning. I 1938 fekk han endå ein etasje og to nye fløyer.

Under andre verdskrigen rekvirerte den tyske okkupasjonsmakta skulen og brukte han som kaserne med namnet *Kaserne Ostpreussen*. Under skulen vart det bygt bunker for den tyske etterretningstenesta. Etter krigen overtok Forsvarets overkommando og E-tenesta denne såkalla Ruseløkkabunkeren, og dreiv herfrå etterretning og overvaking av telefonar (som då berre var fastnett-telefonar) i Noreg heilt fram til 1989, mellom anna skildra i rapporten frå Lund-kommisjonen i 1996. Heimevernets distrikt HV-02 Oslo og Akershus har deretter nytta bunkeren som lager og møterom i ei periode, fram til bunkeren vart teken ut or bruk og avstengt.

Skulen er omtala som eit av dei monumentale skulebygga i Oslo på nettstaden til Oslo kommunes byarkiv, men vart likevel vedteken riven i 2017. Etter lokale protestar vart rivinga forseinka, men beslutninga om å rive vart stadfesta av Byrådet hausten 2017,  og i juni 2018 var rivinga i gang.

## Ruseløkka skulekorps
Ruseløkka skulekorps vart stifta 3. mars 1933. Korpset samarbeider med Oslo musikk- og kulturskule.

## Rektorar

* 2008-2011, 2012-2014: Elin Tinderholt Brandsæter (til Fagerborg skule)
* 2011-2012: Gro Kindem Nordstrand (fungerande)
* 2014-: Merete Hansen

## Planar om nytt skulebygg
Det er planlagt ny skule på Ruseløkka med ferdigstilling i 2020.

## Bilete
 
File:Ruseløkka skole inngang fra Løkkeveien.jpg|Inngangen frå Løkkeveien Foto: Helge Høifødt
File:Ruseløkka skole oppgang B.jpg|Oppgang B Foto: Helge Høifødt
File:Ruseløkka skole sett fra Cort Adelers gate.jpg|Skulen sett frå Cort Adelers gate Foto: Helge Høifødt
File:Ruseløkka skole skoleplassen med Victoria terrasse i bakgrunnen.jpg|Skuleplassen med Victoria terrasse i bakgrunnen Foto: Helge Høifødt
File:Ruseløkka skole utgang mot Cort Adelers gate.jpg|Utgang mot Cort Adelers gate.jpg Foto: Helge Høifødt


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på mellom anna «[[:nb:Ruseløkka skole|Ruseløkka skole]]» frå ,  den 13. september 2018.*  

## Bakgrunnsstoff
*
* Nettstaden til Ruseløkka musikkorps (arkivert)
* Byarkivets skildring av Oslos monumentale skulebygg
Bjørg Andersen

**Bjørg Andersen**, fødd **Nilsen**, () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Borge i Østfold. Ho var nordisk meister i handball 1967 og 1970. Fotballspelaren Jørn Andersen er son hennar.

Bjørg Andersen var ein støttespelarane på Noregs landslag i over 10 år. Frå landslagsdebuten i 1960 til 1977 spelte ho 143 landskampar og skåra 216 mål. Både i 1967 og 1970 var ho sentral då Noreg vann den nordiske meisterskapen. Under meisterskapen på heimebane i Østfold skåra ho 12 av dei 56 norsk måla, einast Karen Fladset av dei norske fann vegen til nettmaskane oftare enn Andersen. Andersen deltok i Handball-VM 1971, 1973, 1975 og 1977. «Hun er en sterk linjespiller og lar seg nødig stoppe når hun er i angrep, selv om hun møter aldri så tøffe motstandere». Ho deltok i tre verdsmeisterskap i handball; 1971, 1973 og 1975.

Andersen spelte i årevis på Skjeberg IF, eit lag ho vart norsk utandørsmeister med i 1964, 1966 og 1968, samt norsk innandørsmeister 1969.

## Kjelder
* Magnus Breili: *Sport i navn & tall*. Oslo 1971
*Landskampstatstikk
Krigsoppsettingsplan

Ein **krigsoppsettingsplan** (forkorting: **KOP**) er ein plan som viser organisasjonen til militære einingar og utrusting i krig. Planen omfattar personell så vel som våpen og materiell. Det finst òg oppsettingsplanar for fredstid.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Krigsoppsetningsplan|Krigsoppsetningsplan]]» frå ,  den 14. september 2018.*
T-80

**T-80** er ei sovjetisk stridsvogn og ei videreutvikling av T-64. Produksjonen starta i 1983, og den nyaste varianten T-84 vert framleis produsert i Ukraina. Den var den første gassturbindreve stridsvognserien i verda. Den har mange utvendige likskapstrekk med T-72, men er betre pansra og mekanisk heilt annleis. 
Vogna vert produsert hjå fabikken Omsktransmasj i Omsk.
Denne fabrikken gjer òg stridsvogna klar for teneste i arktiske strok.

## Historie og utvikling

T-80 vart utvikla ved Leningrad Kirov-fabrikken (LKZ) under leiing av Nikolai S. Popov.  Prototypen vart kalla Objekt 219 og fekk ein GTD-1000T gassturbin som motor. Den kom i teneste i 1976.

Produksjonen vart først starta i Leningrad, men førsteutgåva vart ikkje bygd i stort mengd.  Den vart snart følgd av **T-80B**, som hadde vorte utvikla som Objekt 219R.

Sidan lanseringa har T-80 vorte oppgradert mange gonger. Fleire land har kjøpt inn T-80 for testing, mellom anna Frankrike, Tyskland, India, Sverige, Storbritannia og USA. Kina kjøpte 200 **T-80U** seint i 1993. I 1999 kjøpte Kypros 41 vogner for heimevernet sit, og desse vart levert rett frå lager i Omsk, då fabrikken hadde ei mengd T-80U som ikkje hadde vorte levert til den russiske hæren på grunn av finansieringsproblemer.

## Teknisk
Vognføreren sit framme i skroget, med vognkommandøren til høgre og skytteren til venstre i tårna.
Pansringa er av sveist stål med ulike laminat.
Kanona er med 125 mm glatt løp med høve til å fyra AT-8 Songster panservernsmissil.
Motoren er ein gassturbin på 1 000 hestekrefter, kopla til ei manuell girkasse med fem gir framover og eitt i revers.

## Variantar

; T-80
; T-80B
; T-80BK
; T-80BV
; T-80BVK
; T-80U
; T-80UD
; T-80UK
; T-80UM
; T-84

## Referansar


## Kjelder

* *Jane's Armour and Artillery*, ISBN 0-7106-1542-6

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:T-80|T-80]]» frå ,  den 14. september 2018.*
BTR

**BTR** (russisk:БТР), frå *Bronjetransportjor* (russisk: бронетранспортёр) ein serie med transportpanservogn eller pansra personellkøyretøy laga i Sovjetunionen og seinare i Russland.

## Døme
### Sovjetunionen
* BTR-40 - Pansra lastebil 4×4 truck (1950-åra)
** BTR-40PB - Anna namn på BRDM-2.
* BTR-50 - Pansra personellkøyretøy (1954) basert på PT-76 amfibiestridsvogn chassis.
* BTR-60 - Pansra personellkøyretøy med 8 hjul (1959).
* BTR-70 - Pansra personellkøyretøy med 8 hjul (1972).
* BTR-80 - Pansra personellkøyretøy med 8 hjul (1986).
* BTR-152 - Pansra personellkøyretøy med 6 hjul Armoured 6×6 (1950-åra). 
* BTR-D - *Bronetransportyor Desanta* (russisk: Бронетранспортёр Десанта), som tyder Pansra personellkøyretøy for luftlandestyrker
* BTR-MD «Rakushka» - Pansra personellkøyretøy basert på BMD-3. 
### Russland
* BTR-90 - Russisk pansra personellkøyretøy med 8 hjul (1990-åra).
* BTR-T - Russisk stormpanservogn basert på T-55 chassis (1990-åra).

## Referansar
2S12 Sani

**2S12 «Sani»** (GRAU-indeks) er ein 120&nbsp;mm bombekastar nytta i Russland og tidlegare sovjetstatar. Den vart teken i bruk i 1981 og har vorte ein slags standard etter kvart, særleg i manøverbataljonar. 
## Design

Lastebilen, som regel ein GAZ-66, er rekna som ein del av bombekastarkomplekset og transporterer ammunisjon til bombekastaren med ei standard mengd på 24 kasser med 2 bombekastargranatar i kvar kasse - totalt 48 granatar. Standard bemanning er 5.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2S12 Sani|2S12 Sani]]» frå ,  den 14. september 2018.*
Takeo Ischi

**Takeo Ishii** () er ein japansk jodlar som held til i Tyskland. Namnet hans er vorte fortyska som **Ischi.**

## Livssoge
Takeo Ischi var fødd og vaksen opp i Tokyo i Japan. Ischi vart oppslukt av instrumenta siter og hakkebrett og lærte å spela desse. Han lærte seg sjølv å jodla ved å fylgja opptaka frå Franzl Lang og byrja å opptre på japansk fjernsyn. I ein tidarbel på seks månader då han studerte i Tyskland, fór han til Sveits der han song i ein ølhall i Zürich. Han byrja so å tena pengar på dette. Dette førte til at han opptredde for Franzl Lang som var forbiletet hans og Lang tok han under vengene. Han opptredde med Maria Hellwig og vart etter det kjend som «den japanske jodlaren».

## Kjelder