open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Arthur Greenslade

**Arthur Greenslade** () var ein britisk dirigent og arrangør for film og fjernsyn, og ei rekkje artistar. Musikalsk var han mest aktiv i 1960- og 1970-åra.

Greenslade vart fødd i Northfleet i Kent. I 1950-åra var han pianist og arrangør med Oscar Rabin Band. Han arrangerte for Jack Jones, Chris Farlowe, Serge Gainsbourg, Genesis, Cat Stevens, Diana Ross, Dusty Springfield, The Bachelors og Kinderjazz. For Shirley Bassey arrangerte han «Goldfinger» og «Send In the Clowns». Han har dirigert orkester i Hollywood Bowl og Carnegie Hall, og var Bassey sin musikalske leiar. Han var arrangør og dirigent på Shirley Bassey-albuma *[[And I Love You So av Shirley Bassey|And I Love You So]],* *[[Never Never Never]],* *[[Good, Bad But Beautiful]],* *[[Love, Life and Feelings]],* og *[[You Take My Heart Away]].* Han spelte òg piano på den første hitten til The Kinks, «You Really Got Me».

Saman med Andrew Oldham skreiv han «Headlines», B-sida på «Ride on Baby» (IM 038) av Chris Farlowe, som vart gitt ut i 1966.

Greenslade dirigerte òg nokre easy listeining-innspelingar. Han dirigerte orkesteret for Rod McKuen sin første TV-spesial, som vart send på NBC i mai 1969. Han arrangerte òg bidrag til Irland til Eurovision Song Contest i 1973, «Do I Dream», sungen av Maxi. Han arrangerte hitsingelen «Je t'aime... moi non-plus» av Serge Gainsbourg og Jane Birkin frå 1969.

Greenslade døydde i 2003, 80 år gammal, i Sydney i Australia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arthur Greenslade|Arthur Greenslade]]» frå ,  den 10. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Ivor Raymonde

**Ivor Raymonde** (), fødd **Ivor Pomerance**, var ein britisk musikar, låtskrivar, arrangør og skodespelar, mest kjend for sine særeigne orkesterarrangement for Dusty Springfield og andre i 1960-åra.

## Liv og karriere
Han studerte ved Trinity College of Music, og tenestegjorde som Bevin Boy under andre verdskrigen. Han kom først inn i profesjonell musikk som jazz- og klassisk pianist. Han spelte i ulike storband og byrja å leia sitt eige band tidleg på 1950-talet. Deretter vart han musikksjef i BBC saman med Wally Stott. Han arbeidde tidvis som studiomusikar, og spelte på og arrangerte den britiske hitten til Johnny Duncan, «Last Train To San Fernando».  Han arbeidde òg som skodespelar og støtta komikaren Tony Hancock i alle dei første TV-seriane til komikaren i 1956.

Han gjekk vidare til Philips Records, der han arbeidde som produsent med Frankie Vaughan &ndash; som han arrangerte hittane «Tower of Strength» og «Loop de Loop» for &ndash; Marty Wilde og The Springfields. Då Dusty Springfield gjekk solo i 1963, spelte han ein låt han hadde skrive for henne, som vart hennar første store hit, «I Only Want To Be With You», produsert av Johnny Franz. Denne nådde fjerdeplassen på UK Singles Chart, og han og tekstforfattaren Mike Hawker følgde han opp med den andre hitten til Dusty, «Stay Awhile». Raymonde heldt fram med å jobba som arrangør for Springfield gjennom 1960-åra, i tillegg til å arrangera og produsera hittar for Helen Shapiro, Billy Fury, The Walker Brothers, Susan Maughan, Ken Dodd, Alan Price, Honeybus, Eternal Triangle, Los Bravos, The Flies og mange andre.  På 1970-talet arbeidde han som arrangør og produsent hos DJM Records på albuma til skodespelaren Edward Woodward, og seinare arbeidde han med Ian Dury, Julio Iglesias og Richard Anthony.

Han hadde fire barn: Gail, Linda og Nicholas, og Simon Raymonde frå Cocteau Twins, medgrunnleggjar og manager for det uavhengige plateselskapet Bella Union.

Ei samling av Ivor Raymondes innspelingar, *'Paradise: The Sound Of Ivor Raymonde*, vart gitt ut på plateselskapet Bella Union i 2018

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ivor Raymonde|Ivor Raymonde]]» frå ,  den 10. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elmshorn

**Elmshorn** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 50&nbsp;141 i 2021, kommunen omfattar 21,4 km². Byen ligg om lag 30 kilometer nordvest om Hamburg.

Næringsmiddelindustrien har hatt ein sentral plass i økonomien i Elmshorn.

Matematikaren Hermann Weyl var frå byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Elmshorn|Elmshorn]]» frå ,  den 10. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Ålesundsulykkene

**Ålesundsulykkene** var to katastrofer som svenske bankskøyter vart utsett for på veg til, og under, fiske på Storegga i 1868.

14. februar starta 10 bankskøyter frå Sotenäset i Bohuslän reisa mot Ålesund, som dei skulle ha til stasjon under bankfiske på Storegga. Den 19. februar var dei ved Stad. Det var då storm frå sør-sørvest. Det skøyteførarane som hadde vore i Ålesund før viste at dei måtte søkje under land når dei kom seg rundt Stad. Dei ukjende held fram eit stykke frå kysten. Dei meistra ikkje den sterke frålandsvinden. I alt vart 6 skøyter førte til havs. Ei av skøytene fekk kontakt med eit lokalkjent fartøy og kom seg til land i Trøndelag ni dagar etter stormen. Dei andre fem dukka ikkje opp. Alle dei 52 som var om bord miste livet. To av fartøya vart seinare funne som vrak utanfor Finnmarkskysten.

Den 15. juni same året forliste to andre av dei svenske bankskøytene i storm under fiske på Storegga. Ei av dei var DOGGERN, som saman med JEDDERN, var dei første svenskeskøytene som fiska på Storegga i 1861. Båe mannskapa, til saman 20 fiskarar, miste livet.

Dei omkomne i desse ulykkene kom frå eit lite område rundt Kungshamn på Bohuslänkysten. Mange av dei var slektningar.  Dei som omkom i første ulykka let etter seg 17 enkjer, 49 farlause born og 21 eldre som miste forsørgjarane. Det vart sett i gang innsamlingsaksjonar som hjelpte dei etterlatne.

Fartøya, fiskereiskapar og anna utstyr var ikkje forsikra. Det var ein av grunnane til at det vart skipa  assuranseselskap for fiskebåtar på vestkysten av Sverige året etter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ålesundsolyckorna|Ålesundsolyckorna]]» frå ,  den 10. april 2023.*  

* *Strandpilten*. Medlemsblad for Kunghamns Hembygdsförening. Nr 12. Februar 2008

## Bakgrunnstoff
* Bo Antonsson: *Ålesundsolyckan – stor katastrof för små fiskelägen*, Kungshamn 2013,
Handball-NM 2022/23 for kvinner

**Noregsmeisterskapen i handball 2022/23** for kvinner vart vunnen av Vipers frå Kristiansand som sigra i finalen med 30–23 over Sola Håndball. Dermed sikra klubben seg sin sjette strake kongepokal.

### Kvartfinalane
*Fana IL – Sola 27–30
*Fredrikstad BK – Vipers 24–40
*Byåsen IL – Molde HK 31–26
*Aker – Storhamar IL 23–39 

### Semifinalane
*Sola –  Storhamar IL 29–26
*Vipers – Byåsen IL 32–29

## Finalen
Finalen vart avvikla på Sør Amfi i Arendal laurdag 26. februar 2023 framfor 2&nbsp;000 tilskodarar. Kampen var jamn til vel halvvegs i fyrste omgang og stillinga 7–7. Mot slutten av omgangen gjekk laget frå Kristiansand opp i firemålsleiing, til pause reduserte Sola til 12–14. Frå stillinga 14–14 rykte Vipers til og gjekk opp 20–15. Sidan styrte laget inn til siger 30–23.

For **Vipers** skåra Anna Vjakhireva 7 mål, Markéta Jeřábková 5, Ragnhild Valle Dahl 4, Sunniva Andersen, Jana Knedlíková og Océane Sercien-Ugolin, 3 alle, Katarina Ježić og Jamina Roberts, 2 begge, Tuva Høve 1. Silje Waade bidrog mykje i forsvar. Sofie Börjesson og Katrine Lunde var målvakter. 

**Sola** sine mål kom frå Maja Magnusen og Live Deila, 5 begge, Lene Tveiten 4, Merlinda Qorraj, Frøydis Seierstad og Martine Wolff, 3 alle. Rinka Duijndam vakta målet.

Dommarane Magnus Nygren og Andreas Borge straffa Vipers med tre og Sola med to 2-minuttsutvisingar.

## Kjelder
*handball.no
*handball.no
Anna Vjakhireva

**Anna Viktorovna Vjakhireva** () er ein russisk handballspelar frå Volgograd som sidan 2022 er aktiv i Vipers. Ho vart olympisk meister 2016 for Russland og vann EHF-cupen 2017 med Rostov-Don. Vjakhireva er no vanlegvis høgre rykkromspelar, i sine tidlege år vart ho oftast nytta på høgrekanten. Ho er ein fintesterk og oppfinnsam spelar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anna Wiktorowna Wjachirewa|Anna Wiktorowna Wjachirewa]]» frå ,  den 11. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
Juffure

**Jufureh**, **Juffureh** eller **Juffure** er ein by i Gambia, 30 kilometer nord for Gambiaelva. 
I byen ligg eit museum og festninga Jillifree. 

Byen er kjend for å vera staden der Alex Haley sin stamfar Kunta Kinte blei røva bort frå av slavejegerar på 1700-talet, som skildra i boka *Roots*.
Etter utgjevinga av *Roots* blei Jufure eit turistmål. Dette førte til økonomisk utvikling for byen, som omfatta bygginga av ein barneskule, ein ny marknad retta mot turistar, og betre vegar.

Juffure hadde 635 innbyggarar ved folketeljinga i 2013, og er samanvaksen med nabobyen Albreda.

I Juffure ligg museet Maurel Frères Building, som er vigd til slaverihistorie. Sidan 2003 har museet vore ein del av UNESCO-verdsarva *Kunta Kinteh Island and Related Sites*, saman med mellom anna Kunta Kinteh-øya.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Juffure|Juffure]]» frå ,  den 11. april 2023.*
Albreda

**Albreda** eller *Albadarr* er ein by i Gambia som er samanvaksen med Juffure. Han ligg i regionen North Bank, i den vestre delen av landet, 24 km søraust for hovudstaden Banjul. Albreda hadde 1 356 innbyggar ved folketeljinga 2013. Fleire stader i Albreda og Juffure er del av verdsarvstaden *[[Kunta Kinteh-øya|Kunta Kinteh Island]]* *and related sites*, som vitnar om den transatlantiske slavehandelen og annan internasjonal handel. Albreda var ein fransk koloni mellom 1681 og 1857, då staden var blitt heilt omgjeven av brittiskkontrollerte område og blei overlaten til Storbritannia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Albreda|Albreda]]» frå ,  den 11. april 2023.*
Barrakundastryka

**Barrakundastryka** eller **Barra Kunda-stryka** er ei gruppe stryk i Gambiaelva i Tambacounda-regionen i Senegal. Dei ligg kring 480 km oppstraums frå elvemunningen.

Stryka gjer elva mindre farbar i tørketida, og var derfor eit viktig hinder og merke for europeiske utforskarar som Richard Jobson og Richard Graves MacDonnell, som prøvde å utforska innlandet. Landsbyen Barrakunda, som var del av Wuliriket, husa tidvis europeiske handelspostar frå 1651 av.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barrakunda Falls|Barrakunda Falls]]» frå ,  den 11. april 2023.*
Dongeri

**Dongeri**, **olastoff** eller **denim** er eit sterkt, indigoblått bomullstøy. Det vert nytta i slitesterke fritids- og arbeidsklede, særleg bukser. Ordet dongeri kan òg visa til olabukser eller jeans.

## Etymologi
Ordet dongeri kjem frå engelsk *dungaree* som er lånt frå hindi etter staden i India der stoffet vart vove, eventuelt etter nemninga på hindi for denne typen vove, kraftig bomullsstoff. Stoffet vert òg kalla *denim* etter den franske nemninga *serge de Nîmes*, som tyder «stoffar frå (byen) Nîmes».

På norsk vart ordet tidlegare òg skrive «dongery».

## Soge
Dongeri er opphavleg frå India, der det vart nytta til segl og til klede for dei fattige. I Vesten vart det utbreidd mellom anna via kledehandlaren Levi Strauss som selde bukser av dongeri til gruvearbeidarar under gullrushet i California i 1850. Dette la grunnlaget for det kjente olabuksemerket *[[Levi's]]*. 

## Dongeritøy
Dongeri kan brukast som stoff til mange typar plagg: bukser,  jakker, skjorter og skjørt er vanleg, men òg kjolar, barnetøy og vesker vert laga. Originalfargen er beige, men i dag vert dongeritøy léta hovudsakleg i blått, men førekjem òg i andre leter.

## Sjå òg
* Dongeribukse

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dongeri|Dongeri]]» frå ,  den 11. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
Hor

**Hor** er ei nemning for seksuell omgang mellom ein mann og kvinne som ikkje er gifte med kvarandre. Det har tidlegare vore brukt om brotsverk, men blir i moderne tid mest brukt i religiøse samanhengar, oftast om seksuell umoral generelt. Ein finn det også som skjellsord i forma «hore», og om forhold der ei kvinne sel kroppen sin (prostitusjon). Utruskap er ein eufemisme som blir brukt i staden for hor, og blir i dag vanlegvis brukt om personar som held eit kjenslemessig nært eller seksuelt forhold skjult for ein annan som ein lever med.

## Historie i Noreg
Hor var opphavleg ei nemning på samleie mellom ein mann og ei kvinne som ikkje var gifte med kvarandre. Frå 1600-talet blei visse former for hor kriminalisert, i tillegg til at det sjølvsagt òg var i strid med kyrkja sine bod. På denne tida var ikkje omgrepet «hor» knytt til prostitusjon. 

Tre nemningar som blei brukte om ulike former for hor i Noreg, Danmark og Sverige på 1600- og 1700-talet var:

* Leiermål, der ingen av partane var gifte.
* Enkelthor, der den eine parten var gift.
* Dobbelthor, der begge partane var gifte på kvart sitt hald.

I 1617 blei «leiermål» kriminalisert for fyrste gong i Noreg, og både ugifte kvinner og menn skulle betale høge bøter for slike brotsverk. Lovbestemmingane om hor som blei innførte saman med reformasjonen i Noreg i 1537 slo fast at slike handlingar skulle straffast med døden for begge. Desse bestemmingane blei endra allereie i 1539, og sidan vidareført i same form i Christian Vs Norske Lov av 1687. I denne perioden var dobbelthor belagt med dødsstraff. Beviskrava var likevel særs høge, og det blei berre gjeve dødsstraff i sjeldne fall. I fyrste tilfelle, hor mellom ugifte, skjedde rettsforfølging som oftast berre når forholdet førte til svangerskap eller barn, og blei vanlegvis løyst med løfte om ekteskap.

Etter 1814 har Den norske høgsteretten stadfesta seksten dødsdommar for hor. Den siste gjaldt Torkild Larsen frå Kristiansand, som ble dødsdømt i 1835 for «fjerde gangs hor». Han blei gjeven nåde, men døydde allereie i 1836 i Kristiansand tukthus av «*Betændelse i Underlivet*».

I prinsippet var hor straffbart i norsk lov (straffeloven § 379) fram til 1972, men lovføresegna var sovande dei siste tiåra ho eksisterte.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hor|Hor]]» frå ,  den 11. april 2023.*
Jack Rothstein

**Jack Rothstein** () var ein polsk-fødd fiolinist og dirigent, som budde det meste av livet sitt i England.

## Biografi
### Bakgrunn
Rothstein vart fødd i Warszawa i Polen, og flytta til Mandatområdet Palestina med familien då han var to år gammal. Seinare vart han send for å bu hos tanta si i Kairo i Egypt, og gjekk på ein fransk skule. I løpet av denne tida starta han òg musikkstudiane sine.

Under andre verdskrigen verva Rothstein seg som musikar i British Army og opptredde i Midtausten og Fjernausten. Etter krigen busette Rothstein seg i London. Han gifta seg med Linn Hendry.

### Utdanning
Rothstein studerte ved Guildhall School of Music i byrjinga av 1950-åra, og deltok i meisterklassear med Sascha Lasserson, Leonid Kogan, Felix van Dyl og Henryk Szeryng. I Carl Flesch-konkurransen i 1954 vann Rothstein andreprisen..

### Karriere
Rothstein leidde Yehudi Menuhin sitt Bath Festival Orchestra, Boyd Neel Orchestra og Northern Sinfonia; han leidde òg Academy of St Martin in the Fields. Som dirigent turnerte Rothstein mykje med Johann Strauss Orchestra og sitt eige ensemble Viennese Orchestra of London. I over 20 år var Rothstein òg medlem av London Czech Trio, i tillegg til andre musikkensemble, og opptredde mellom anna på The Dorchester og for BBC..

Gjennom heile den profesjonelle karrieren sin opptredde Rothstein òg som solist, og spelte dei fleste kjende fiolinkonsertar med leiande orkester og gav solokonsertar, mellom anna i Royal Festival Hall og Barbican Hall ved fleire høve..

I tillegg til den klassiske musikkarrieren sin spelte Rothstein inn mange bakgrunnsspor for film og TV, inkludert britiske TV-seriar som *[[TV-serien Birds of a Feather|Birds of a Feather]]*, *[[The House of Elliot]]*, *[[Last of the Summer Wine]]* og *[[Soldier, Soldier]]*. Han spelte òg fiolin på The Beatles-songane «I Am the Walrus» og «Within You Without You».

Han var medlem av The Wombles.

### Diskografi
Rothstein spelte inn versjonar av Tsjaikovskij sin Trio i a-moll, Sibelius sin *[[Voces intimae av Sibelius|Voces intimae]]*, og strykekvartettar av Nielsen, Grieg og Sibelius. Han gav òg ut ein versjon av Schubert sin Aurekvintett og ei rekkje verk frå wienerklassisismen. Music Trade Association tildelte han to gonger prisar for «Årets orkesterplate»..

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jack Rothstein|Jack Rothstein]]» frå ,  den 11. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Handball-NM 2022/23 for menn

**Noregsmeisterskapen i handball 2022/23** for menn vart vunnen av Kolstad Idrettslag etter finalesiger 34–27 over tittelforsvarar Elverum Idrettslag. Kongepokalen var den aller fyrste til handballaget frå Trondheim.

### Kvartfinalane
*Fjellhammer – Kristiansand 23–25
*Kolstad IL – Drammen HK 31–21
*Nærbø IL – Elverum IL 30–38
*IL Runar – ØIF Arendal 24–25

### Semifinalane
*Kolstad – Kristiansand 34–25
*Elverum – ØIF Arendal 29–27

## Finalen
Finalen vart avvikla på Sør Amfi i Arendal sundag 26. februar 2023 framfor 2&nbsp;000 tilskodarar. Kolstad tok tidleg leiinga 6–2, før Elverum kom tilbake og reduserte til 12–13. Ved pause leia Kolstad 16–13. I den andre omgangen rykte laget frå Trondheim ifrå, midtvegs i omgangen stod det 27–20 på måltavla. Sidan kom Elverum aldri nærare enn fem mål under og kampen enda med 34 mot 27 mål.

**Kolstad**-måla kom frå Sigvaldi Guðjónsson (8), Simen Lyse (7), Janus Smárason (7), Adrian Aalberg (6), Gabriel Setterblom (4) og Magnus Gullerud (2). Torbjørn Bergerud og Lars Eggen Rismark var målvakter.

Tobias Grøndahl skåra 10 mål for **Elverum** og vart toppskårar i kampen. Elles netta Sindre Heldal (3), Orri Thorkelsson (3), Endre Langaas (2), Benjamin Berg (2), Daniel Blomgren (2), Kasper Lien (2), Johan Fingren (1), Christopher Hedberg (1), Kassem Awad (1). Målvakt Emil Imsgard.

Dommarparet Lars Jørum og Håvard Kleven straffa begge laga med 2 to-minuttsutvisingar.

## Kjelder
*handball.no
*handball.no
Eckernförde

**Eckernförde** er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 21&nbsp;573 i 2021 og kommunen omfattar 18 km². Byen ligg ved Eckernfördebukta, om lag 30 kilometer nordvest om Kiel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eckernförde|Eckernförde]]» frå ,  den 12. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Büdelsdorf

**Büdelsdorf** er ein by og ein kommune sentralt i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 10&nbsp;456 i 2021 og kommunen omfattar eniast 6,24 km². Byen ligg ved elva Eider og Kielkanalen, eit par kilometer nord om Rendsburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Budelsdorf|Budelsdorf]]» frå ,  den 12. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Quickborn

**Quickborn** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 22&nbsp;015 i 2021 og kommunen omfattar 43,2 km². Byen ligg om lag 20 kilometer nordvest om Hamburg.

Energiselskapet Hansewerk har hovudkontoret sitt i Quickborn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Quickborn|Quickborn]]» frå ,  den 13. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Dolganarar

**Dolganarar** (; Dolgan: ,   ,  (Sakha); sakha ) er ei folkegruppe som hovudsakleg held til i Krasnojarsk kraj aust i Russland. Dei stammar frå fleire grupper, særleg evenkar, og er rekna som ei av dei små urfolksgruppene i Nord-Russland.  Folketeljinga i 2010 talde 7 885 dolganarar. Av desse budde  5 517 i det tidlegare Tajmyr autonome okrug.

Det dolganske språket er dolgansk, som er nært i slekt med sakha. Folkegruppa tok i bruk eit tyrkisk språk ein gong etter 1700-talet.

## Historie
På 1600-talet heldt dolganarar til i områda kring elvane Olenjok og Lena. Dei flytta til det noverande området sitt, Tajmyr, på 1700-talet.  Dolgansk identitet byrja å tre fram på 1800- og det tidlege 1900-talet, under påverknad frå tre grupper som flytta til Krasnojarsk-området frå Lena- og Olenjok-regionen: Evenkar, sakhafolk, enetsar og såkalla tundrabønder ().

## Kultur og levesett
Dolganarane levde opphavleg som nomadar som livnærte seg gjennom jakt og reindrift. Under sovjettida blei dei nøydde til å bli bufaste og skipa *[[Kolkhoz|kolkhozar]]* (landbrukskollektiv) der dei i tillegg til den tradisjonelle levemåten dreiv med reinsdyravl, fiske, mjølke- og grønsakproduksjon. 

## Religion
Mange dolganarar følgjer gamle sjamanistiske livssyn; men dei fleste er påverka av ortodoks kristendom.

## Kjende dolganarar

* Ogdo Aksionova, diktar, rekna som grunnleggjar av dolgansk skriftleg litteratur

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Métis|Métis]]» frå ,  den 13. april 2023.*
Lauenburg

**Lauenburg** er ein by og ein kommune lengst søraust i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 11&nbsp;644 i 2021 og kommunen omfattar 9,54 km². Byen ligg  på nordbreidda av Elben, om lag 30 kilometer aust om Hamburg.

Byen vart grunnlagt i 1182.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lauenburg/Elbe|Lauenburg/Elbe]]» frå ,  den 13. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Brunsbüttel

**Brunsbüttel** er ein by og ein kommune sørvest i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 12&nbsp;381 i 2021 og kommunen omfattar 65,2 km². Byen er ein hamne- og industriby ved munningen av Kielkanalen i Elben. Sluseverka ved Brunsbüttel er dei mest trafikkerte i heile verda.

Eit kjernekraftverk var i drift frå 1977 til 2011.

Friidrettsutøvaren Jennifer Oeser er frå Brunsbüttel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Brunsbüttel|Brunsbüttel]]» frå ,  den 13. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Niebüll

**Niebüll** er ein by og ein kommune nordvest i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 10&nbsp;139 i 2021 og kommunen omfattar 30,6 km². Byen ligg på ein geest, 14 kilometer sør om grensa mot Danmark.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Niebüll|Niebüll]]» frå ,  den 13. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Heide

**Heide** er ein by og ein kommune vest i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 21&nbsp;844 i 2021 og kommunen omfattar 32 km². 

Marknadsplassen i Heide er med sine 47 dekar den vidaste i heile Tyskland. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Heide (Holstein)|Heide (Holstein)]]» frå ,  den 13. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Lefdal

**Lefdal Elektromarked AS** var ei norsk kjede som blant anna selde forbrukarelektronikk, kjøkken- og kvitevarer. Kjeda hadde 22 varehus i Noreg, i tillegg til ein nettbutikk og kundesenter.

Lefdal hadde butikkar i Oslo-området, Drammen, Tromsø, Haugesund, Hamar, Fredrikstad, Sandnes, Trondheim, Bergen, Volda, Ulsteinvik, Ålesund, Molde, Kristiansand, Skien og Moss.

## Soge
Selskapet vart starta i 1936 med fyrste butikk på Bekkestua i Bærum, og i 1996 kjøpte Elkjøp Nordic varehandelsdelen av selskapet. Lefdal heldt fram med å vera si eiga uavhengige eining.

Lefdal selde hushaldsprodukt, ljod- og bilete-produkt og data-/tele-produkt.

### Oppkjøp
Lefdal vart kjøpt opp av britiske Dixons Group, som elles eigde Elkjøp Nordic AS. Lefdal vart likevel drive som eit sjølvstendig selskap med eigen administrasjon.

Etter tre år med eit samla underskot på nesten 30 millionar kroner, vart verksemda overført til Elkjøp frå og med den 15. januar 2018. Dei to kjedene hadde same eigarar, og hadde i fleire år samarbeidd om administrasjon og innkjøp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lefdal|Lefdal]]» frå ,  den 13. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Frobisher Bay

**Frobisher Bay** er ei relativt stor bukt i Davissundet i Qikiqtaaluk-regionen i Nunavut i Canada. Ho ligg i det søraustlege hjørnet av Baffinøya. Sundet er om lag 230 km langt, og breidda varierer mellom 40 km og om lag 20 km i den indre enden til bukta.

Hovudstaden i Nunavut, Iqaluit (kjend som Frobisher Bay inntil 1987), ligg inst i bukta.

## Geografi

Heile kystlinja i Frobisher Bay er kjenneteikna av ei rekkje smale viker som det renn mange små bekkar ut i. Det finst høge klipper på begge sidene som kan vera opp til 330 meter høge på den nordaustlege sida, og dobbelt så høge i sørvest som eit resultat av dreiinga av jorda tidleg i tertiær-tida.

Innanfor Frobisher Bay ligg det fleire bukter, vikar og sund. Blant desse er:

* Wayne Bay
* Ward Inlet
* Newell Sound
* Leach Bay
* Kneeland Bay
* Hamlen Bay
* Newton Fiord
* Royer Cove
* Waddell Bay

Det ligg også fleire øyar i bukta. Desse omfattar Hill Island, Faris Island nær Iqaluit, Pugh, Pike, Fletcher og Bruce Island ved munningen av Wayne Bay. Vidare Augustus Island og Chase, McLean, Gabriel og Nouyarn.

## Historie

Frobisher Bay har namn etter den engelske sjøfararen sir Martin Frobisher. Han var den fyrste europearen som såg staden medan han leita etter Nordvestpassasjen i 1576. Fram til Hall si reise i 1861 trudde europearane at bukta var eit sund som skilde Baffinøya frå ei anna øy.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Frobisher Bay|Frobisher Bay]]» frå ,  den 14. april 2023.*
Wedel

**Wedel** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 34&nbsp;151 i 2021 og kommunen omfattar 33,8 km². Byen ligg på nordbreidda av Elben og grensar i aust opp mot storbyen Hamburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wedel|Wedel]]» frå ,  den 14. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Schenefeld

**Schenefeld** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 19&nbsp;402 i 2021 og kommunen omfattar 9,99 km². Byen grensar i sør opp mot storbyen Hamburg og er som ein forstad å rekne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Schenefeld (Kreis Pinneberg)|Schenefeld (Kreis Pinneberg)]]» frå ,  den 14. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Sommar-OL 2020

**Sommar-OL 2020** var dei 32. olympiske sommarleikane. Tokyo i Japan vart vald som vertsby då den internasjonale olympiske komitéen møttest i Buenos Aires i Argentina den 7. september 2013. Tevlingane vart arrangert mellom 23. juli og 8. august 2021.

Leikane skulle etter planen finne stad frå 24. juli til 9. august 2020, men på grunn av koronapandemien blei arrangementet utsett til 2021.

## Tillegg
*Friidrett under Sommar-OL 2020
*Roing under Sommar-OL 2020
*Symjing under Sommar-OL 2020
*Turn under Sommar-OL 2020

## Kjelder
Arktisk råd

**Arktisk råd** er eit mellomstatleg organ for samarbeid om spørsmål knytte til utfordringar for landa i Arktis. Formålet er å fremja berekraftig utvikling med omsyn til miljø, økonomi og sosiale tilhøve. 

Medlemslanda i Arktisk råd er Canada, Danmark med Færøyane og Grønland, Finland, Island, Noreg, Russland, Sverige og USA. Dei åtte landa leiar rådet på omgang. I 2023 tok Noreg over leiarskapen. 

## Historie
Rådet blei formelt danna i 1996 då utanriksministrane til medlemslanda kom saman i Ottawa i Canada, og vedtok Ottawa-fråsegna om samarbeid i Arktis. Vidare har seks internasjonale urfolksorganisasjonar status som permanente deltakarar i rådet. Fleire ikkje-arktiske statar, internasjonale organisasjonar og ikkje-statlege organisasjonar har observatørstatus i Arktisk råd.

Sekretariatet til Arktisk råd fekk fast tilhald i Tromsø i 21. januar 2013, med adresse i Framsenteret.

## Urfolk i rådet
Arktisk råd inkluderer seks internasjonale urfolksorganisasjonar som er organiserte under paraplyorganisasjonen urfolkssekretariatet i Arktisk råd (IPS) i København. Arktisk råd er den fyrste overnasjonale organisasjon som gjev denne formelle deltakarstatusen til urfolk.

## Pause i møteverksemda
På bakgrunn av den russiske invasjonen av Ukraina i 2022 gav Canada, Danmark, Finland, Island, Noreg, Sverige og USA i mars 2022 ut ei felles fråsegn om at representantar frå dei respektive landa ikkje kom til å reisa til Russland for møte i Arktisk råd.

I juni same året tok ein opp att prosjektet utan russisk deltaking.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Arktisk råd|Arktisk råd]]» frå ,  den 14. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Turn-VM 2003

**Den 37. verdsmeisterskapen i turning** vart avvikla i Anaheim i California, USA dagane frå 16. til 24. august 2003.

## Menn
### Mangekamp





### Bøylehest





### Frittståande





### Hopp





### Ringar





### Skranke





### Svingstang





### Lagkamp





## Kvinner
### Mangekamp





### Bom





### Frittståande





### Hopp





### Skranke





### Lagkamp





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2003 World Artistic Gymnastics Championships|2003 World Artistic Gymnastics Championships]]» frå ,  den 14. april 2023.*
Ratzeburg

**Ratzeburg** er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Schleswig-Holstein i Tyskland. Folketalet var 14&nbsp;418 i 2021 og kommunen omfattar 30,3 km². Byen ligg om lag 20 kilometer sør om Lübeck og i nærleiken av grensa mot Mecklenburg-Vorpommern.

Gamlebyen ligg på ei øy i Ratzeburger See, med fastlandssamband over tre demningar.

Byen er i Noreg særleg kjent for dei internasjonale roregattene som årleg vert arrangert på vatnet Ratzeburger See.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ratzeburg|Ratzeburg]]» frå ,  den 14. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Adresse Liverpool

***Adresse Liverpool*** er eit norsk underhaldningsprogram i fire delar som vert sendt på NRK i april og mai 2023. I programmet vurderer eit panel av kjendisar og Eurovision-fans alle dei 36 songane som konkurrerer mot Alessandra Mele og «Queen of Kings» i Eurovision Song Contest 2023. Programmet er ein del av dei årlege ''Adresse''-programma som NRK har sendt før Eurovision Song Contest sidan 1970-åra. Tittelen på programmet vert endra kvart år etter kva for ein by som arrangerer Eurovision Song Contest. *Adresse Liverpool* hadde premiere på NRK1 og NRK TV fredag 14. april 2023 med Marte Stokstad som programleiar.

## Deltakarar og sendingar
I løpet av fire program vurderer eit panel av kjendisar og Eurovision-fans dei 37 bidraga som deltek i Eurovision Song Contest 2023 i Liverpool i Storbritannia 9., 11. og 13. mai. Songane er fordelte på de fire avsnitta på følgjande måte:
* Episode 1: Noreg + 9 land
* Episode 2: 9 land
* Episode 3: 9 land
* Episode 4: 9 land
Marte Stokstad er programleiar, mens kjendispanelet bestod av Ingeborg Heldal, Stian Thorbjørnsen og Kevin Vågenes. I tillegg var det ein kjendis-gjestedommar i kvart program, høvesvis artisten Kim Wigaard, youtubar Agnete Husebye, artist og tidlegare Eurovision-deltakar Amanda Tenfjord, debattredaktør Fawad Ashraf, politikar Henrik Asheim og komikar, forfattar og skodespelar Linn Skåber. Eit panel av fire utvalde Eurovision-fans deltek også i programma.

## Episodar
### Episode 1
Den første episoden vart vist fredag 14. april. Til saman vart det vist ti bidrag i denne episoden.
* **Kjendisjuryen:** Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Kim Wigaard.
* **Folkejuryen:** Ingvild Sørensen, Jim Ødegård Pedersen, Marie Sophie Hellevang-Jensen og Subhan Sohail.

### Episode 2
Den andre episoden vart vist fredag 21. april. Til saman vart det vist ni bidrag i denne episoden.
* **Kjendisjuryen:** Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Agnete Husebye.
* **Folkejuryen:** James Puchowski, Jim Ø. Pedersen, Sebastian Veland Sætre og Ada Sofie Saraste.

### Episode 3
Den tredje episoden vart vist fredag 28. april. Til saman vart det vist ni bidrag i denne episoden.
* **Kjendisjuryen:** Fawad Ashraf, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Amanda Tenfjord.
* **Folkejuryen:** Karl Ottar Forberg, Jim Ø. Pedersen, Eldbjørg Søyland og Anders Ringen.

### Episode 4
Den fjerde episoden vart vist fredag 5. mai. Til saman vart det vist ni bidrag i denne episoden.
* **Kjendisjuryen:** Henrik Asheim, Ingeborg Heldal, Kevin Vågenes og Linn Skåber.
* **Folkejuryen:** Fredrik Løften Nilsen, Jim Ø. Pedersen, Jana Leonchanka og Even Jacobsen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* ''Adresse Liverpool'' på NRK TV
Moonshadow

«**Moonshadow**» er ein song skriven og framført av Cat Stevens, først gjeven ut som singel i Storbritannia i 1970 på Island og i USA i 1971 på A&M. Songen kom òg ut på albumet hans *[[Teaser and the Firecat]]* i 1971.

## Historikk

Stevens reknar dette som sin favoritt av dei gamle songane sine. Då Yusuf dukka opp på *[[The Chris Isaak Hour]]* i 2009, sa han om denne songen:
«Eg var på ferie i Spania. Eg var ein gut frå West End - lyse lys og så vidare. Eg fekk aldri sjå månen åleine i mørket, det var alltid gatelykter. Så der var eg ved vasskanten ei vakker natt med månen glødande, og plutseleg såg eg ned og såg skuggen min. Eg syntest det var så kult, eg hadde aldri sett det før.»


Ein animert kortfilm med songen var ein del av spelefilmen *[[Fantastic Animation Festival]]* som vart gitt ut i 1977. Animasjonen byrjar med eit stillbilete av Teaser og kjæledyret hans Firecat, avbilda slik dei ser ut på coveret til albumet som ber namnet deira. Biletet kjem til liv, og i løpet av animasjonen finn dei den falne månen, rir på han medan han flyg, og finn ein måte å erstatta han på himmelen. Byrjinga og slutten av historia vart skriven av Cat Stevens og fortalt av Spike Milligan. Videoen blir òg vist som eit spesialinnslag på Majikat-konsert-DVD-en.

I mai 2012 hadde **Moonshadow**, ein ny musikal av Yusuf med musikk frå heile karrieren hans, premiere på Princess Theatre i Melbourne, Australia. Framsyninga fekk blanda kritikkar og stengde fire veker før tida.

Songen står oppført som «Moon Shadow» på både den britiske og amerikanske versjonen av singelutgivinga.

## Salslister
«Moonshadow» nådde 30. plassen på den amerikanske Billboard Hot 100-lista og 10. plassen på Easy Listening-lista.

## Andre versjonar
* Finst på fleire Greatest Hits-album av Roger Whittaker.
* Spelt inn av Labelle for albumet deira frå 1972, òg med tittelen *[[Moon Shadow av Labelle|Moon Shadow]]*.
* Ein versjon av *Liz And the Kids* nådde 28. plassen på den kanadiske AC-lista, 29. juli 1972.
* Spelt inn av Mandy Moore på coveralbumet *[[Coverage av Mandy Moore|Coverage]]* frå 2003. Moore har òg spelt «Moonshadow» i NBC sitt familiedrama *[[This Is Us]]* sidan 2017

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moonshadow (song)|Moonshadow (song)]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Jeremy Taylor

**Jeremy Taylor** () er ein pensjonert engelsk visesongar og låtskrivar, som har budd det meste av livet sitt i Sør-Afrika, opphavleg som engelsklærar ved St. Martin's School i Rosettenville, sør i Johannesburg. Sidan 1994 har han budd i Wales og Frankrike. Etter å ha gått på University of Oxford, vart Taylor ein visesongar i Sør-Afrika, mest kjend for singelen sin «Ag Pleez Deddy».

Mykje av suksessen hans kom frå songar som starta som konsertsongar, med eit komisk innhald. Taylor framførte songar som sette spørsmålsteikn ved sosiale problem i apartheid Sør-Afrika.

## Diskografi

* *Ag, Pleez Daddy (Ballad of the Southern Suburbs)* (1962)
* *Always something new out of Africa* (1966) med Andrew Tracey og Paul Tracey
* *His Songs* (1968)
* *More of His Songs* (1970)
* *Piece of Ground* (1972)
* *Jobsworth* (1973)
* *Done at a Flash – Recorded Live at the Cherry Trees Motel, Alcester* (1978) med Alun Davies
* *Come to Blackpool* (1974(?))
* *The Very Best of Jeremy Taylor* (1996)
* *[[Live in Chicago av Jeremy Taylor|Live in Chicago]]* (2005)
* *Spike Milligan and Jeremy Taylor: An Adult Entertainment*

### Bøker

*  (Now out of print)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeremy Taylor (singer)|Jeremy Taylor (singer)]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
Paul Martinez

**Paul Frank Martinez** () er ein britisk studiomusikar og låtskrivar, best kjent for arbeidet sitt med mellom anna Robert Plant, Cat Stevens, Jackie Edwards, Dave Edmunds, George Harrison, Maggie Bell, Vasco Rossi, Peter Gabriel, Chicken Shack og The Adverts.

Den 13. juli 1985, då Page, Plant og Jones vart gjenforeina til Live Aid-konserten på JFK Stadium i Philadelphia, spelte Martinez bass saman med trommeslagarane Tony Thompson og Phil Collins.

Martinez spelte bassgitar på det einaste albumet gjeve ut av Paice Ashton Lord, *Malice in Wonderland*.

## Diskografi
* Jerry Byrd, *Christmas in Hawaii* (Lehua, 1987)
* Tom Cochrane og Red Rider, *Tom Cochrane and Red Rider* (Capitol, 1986)
* Mark Oliver Everett, *Broken Toy Shop* (Polydor, 1993)
* Groove Holmes, *[[Night Glider]]* (Groove Merchant, 1973)
* The Honeydrippers, *Volume One* (Es Paranza, 2007)
* Paice Ashton Lord, *[[Malice in Wonderland av Paice Ashton Lord|Malice in Wonderland]]* (1977)
* Louisiana Red, *Louisiana Red Sings the Blues* (Atco, 1972)
* John Otway, *Where Did I Go Right?* (Polydor, 1979)
* Robert Plant, *[[Pictures at Eleven]]* (Swan Song, 1982)
* Robert Plant, *[[The Principle of Moments]]* (Es Paranza, 1983)
* Robert Plant, *[[Shaken 'n' Stirred]]* (Es Paranza, 1985)
* Patty Pravo, *Patty Pravo* (RCA, 1998)
* Patty Pravo, *Tanto* (RCA, 1976)
* Bernard Purdie, *[[Soul Is... Pretty Purdie]]* (Flying Dutchman, 1972)
* Renaissance, *A Song for All Seasons* (Warner Bros., 1978)
* Dakota Staton, *[[Madame Foo-Foo]]* (Groove Merchant, 1972)
* Cat Stevens, *Foreigner* (Island, 1973)
* Meic Stevens, *Gwymon* (Wren, 1972)
* Richard Strange, *The Live Rise of Richard Strange* (PVC, 1980)
* Stretch, *Elastique* (Anchor, 1975)
* Stretch, *Why Did You Do It* (Ariola, 1985)
* Johnny Warman, *Hour Glass* (Angel Air, 2005)
* Stan Webb, *The Creeper* (Ariola, 1978)
* You, Me, and Everyone We Know, *Party for the Grown and Sexy* (Rushmore, 2008)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Martinez|Paul Martinez]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
Buddha and the Chocolate Box

***Buddha and the Chocolate Box*** er det åttande studioalbumet til Cat Stevens, gjeve ut i 1974. Tittelen kom til Stevens då han var på veg til ein spelejobb på eit fly med ein Buddha i den eine handa og ei eske med sjokolade i den andre. Han tenkte at viss han skulle døy på flyet, ville dette vera dei siste gjenstandane han hadde med seg, og han ville vera fanga mellom det andelege og det materielle. Albumet lener seg mot den andelege vegen, og er ein indikasjon på kva retning livet hans kom til å følgja.

Singelen «Ready» nådde 20. plassen i Canada.

## Innhald

## Medverkande
* Cat Stevens – vokal, synthesizer, gitar, klaverinstrument, produsent, design, konsept, illustrasjonar
* Alun Davies – akustisk gitar, vokal
* Bruce Lynch – bassgitar
* Jean Roussel – strykarar, arrangør, klaverinstrument, strykearrangement
* Gerry Conway  – trommer, vokal, perkusjon

### Andre medverkande
* Jimmy Ryan – gitar
* Mark Warner – gitar
* Roland Harker – banjo
* Joanne – kor
* Judy – kor
* Sunny – kor
* Ruby – kor
* Barry – kor
* Joy – kor
* Brigette – kor
* Suzanne – vokal
* Jacqui – kor
* Clifford – kor
* Danny – kor
* Rick – kor
* Jimmy – kor
* Larry – kor
* Del Newman – strykarar, arrangør, strykearrangement
* Suzanne Cox      – kor

### Produksjon
* Paul Samwell-Smith – produsent
* John Wood  – lydteknikar
* Victor Gamm – lydteknikar, miksing
* Alan Harris – miksing
* Ted Jensen – mastering
* Robin Black – miksing
* Roger Quested – miksing
* Vartan                                  –   kunstnarisk leiar
* Roland Young                            – design, konsept
*Mathieu Bitton      – design

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buddha and the Chocolate Box|Buddha and the Chocolate Box]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Bruce Lynch

**Bruce Lynch** () er ein newzealandsk bassist, plateprodusent og arrangør.

## Musikkarriere
Lynch kom til Storbritannia på midten av 1970-talet og vart ein kommersielt suksessfull studiomusikar, og turnerte mykje med Cat Stevens, inkludert Stevens sin Earth-turné i 1976 som sidemann som vart spelt inn som albumet *[[Majikat]]*. Han medverka på seks av Stevens sine album. Kona hans Suzanne Lynch song korvokal mykje av denne tida. Han spelte òg inn på to album for Richard Thompson, og eit album med Rick Wakeman og dessutan på Chris Rea-albumet ''Tennis'' frå 1980 og på Kate Bush sitt debutalbum. Medan han var i Storbritannia var han òg ein tidleg medlem av det britiske jazzfusion-bandet Morrissey-Mullen, saman med den newzealandske studiomusikaren Frank Gibson jr. på trommer.

Då han vende tilbake til New Zealand i 1981, byrja han å arrangera og orkestrera for newzealandsk fjernsyn og jazzensemble. Seinare vart han plateprodusent, og produserte mellom anna Kiri te Kanawa-albumet *[[Maori Songs]]*, «(Glad I'm) Not a Kennedy» av Shona Laing, og fekk to New Zealand Music Awards: i 1981 som Årets Produsent for *[[Dave McArtney]] and the Pink Flamingos*, og i 1986 som Beste produsent, for *[[musikkgruppa Peking Man|Peking Man]]*.

Den 18. september 2020 gav Yusuf/Cat Stevens ut *[[Tea for the Tillerman 2]]*, ei nyinnspeling av albumet *[[Tea for the Tillerman]]* frå 1970. Lynch spelte bass på den nye innspelinga, og diskuterte bakgrunnen og detaljane om korleis dette skjedde med Jesse Mulligan på RNZ.

Sonen til Bruce, Andy Lynch, er òg ein kjend gitarist. Han har spelt med Sting og var tidlegare gitarist i bandet Zed. Han speler for tida med det newzealandske bandet Atlas. Han skreiv musikk til fleire Power Rangers-seriar etter at produksjonen av serien flytta til Auckland og skreiv temasongen til Power Rangers Mystic Force.

## Diskografi

### Med Cat Stevens
* *[[Buddha and the Chocolate Box]]* (1974)
* *[[Saturnight]]* (Live in Tokyo) (1974) berre i Japan)
* *[[Numbers av Cat Stevens|Numbers]]* (1975)
* *[[Majikat]]* – Earth Tour (1976) Eagle
* *[[Izitso]]* (1977)
* *[[Back to Earth av Cat Stevens|Back to Earth]]* (1978)
* *[[Tea for the Tillerman 2]]* (2020)

## Med andre
* *[[The Kick Inside]]* (1978) – Kate Bush, EMI 
* *[[Rhapsodies av Rick Wakeman|Rhapsodies]]* (1979) – Rick Wakeman, A&M
* *[[Tennis av Chris Rea|Tennis]]* (1980) – Chris Rea, Magnet Records
* *[[Across a Crowded Room]]* (1985) – Richard Thompson, Polydor
* *[[Watching the Dark]] – The History of Richard Thompson* (1993) – Richard Thompson
* *[[One Fine Day av Chris Rea|One Fine Day]]* (2019) – Chris Rea

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bruce Lynch|Bruce Lynch]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*
Suzanne Lynch

**Suzanne Joy Lynch** () er ein newzealandsk songar. 

## Karriere
Lynch vart først allment kjend i 1960-åra som halvparten av duoen The Chicks saman med søstera Judy Hindman i TV-serien *C'MON* på NZBC. I 1969 vart ho soloartist og var fast artist i oppfølgjarshowet *Happen Inn*. I 1970 vart ho kåra til *N.Z. Entertainer of the Year* og vann ein Loxene Golden Disc i 1972.

Etter å ha gifta seg med artistkollegaen Bruce Lynch flytta ho til London i England, der ho arbeidde som studiomusikar inntil ho vart ein fast del av vokalgruppa til Cat Stevens og medverka på fleire av albuma hans inntil han slutta med musikk då han konverterte til islam. Den første songen Lynch gjorde for Stevens var «Oh Very Young» der ho song solo og korvokal.

Lynch dukka opp i 2008- og 2009-serien av *[[Stars in Their Eyes i New Zealand|Stars in Their Eyes]]* som vokaltrenar og korsongar.

Ho er medlem av Lady Killers saman med Tina Cross og Jackie Clarke.

## Diskografi
### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Suzanne Lynch|Suzanne Lynch]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*
Catch Bull at Four

***Catch Bull at Four*** er det sjette studioalbumet til Cat Stevens. Tittelen er henta frå ein av ''Dei ti oksane'' frå zen.

I USA låg albumet tre veker på toppen på ''Billboard'' 200. Det gjekk òg til topps i Australia og Canada og vart det andre albumet til Stevens på rad til å nå andreplassen på UK Albums Chart. Songen «Sitting» vart gitt ut som singel i 1972 og nådde 16. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

## Mottaking
*Catch Bull at Four* vart godt motteke både kommersielt og kritisk. *[[Rolling Stone]]* var nøgd med den «nydelege melodien og orkestreringa», samtidig som dei var skuffa over mangelen på eit enkelt spor som kunne samanliknast med «Morning Has Broken» frå *[[Teaser and the Firecat]]*.

## Innhald
Alle songar skrivne av Cat Stevens, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
*Cat Stevens - solo- og korvokal, flygel, Fender Rhodes elektrisk piano, Wurlitzer elektrisk piano, RMI Electra piano, Böhm Diamond orgel, synthesizer, spansk gitar, akustisk gitar, elektrisk gitar, elektrisk mandolin, tinnfløyte, trommer, perkusjon.
*Alun Davies - akustisk gitar, spansk gitar, kor, vokal
*Jeremy Taylor - spansk gitar, (hjelpte til med å omsetja «O' Caritas» til det latinske språket som blir brukt i songen).
*Andreas Toumazis - bouzouki på «O Caritas».
*Alan James - bass, korvokal.
*Jean Roussel - piano, hammondorgel, elektrisk piano
*Gerry Conway - trommer, perkusjon, kor, korstemme
*C.S. Choir - koring på «Freezing Steel» og «O Caritas»
*Linda Lewis - korvokal på «Angelsea»
*Lauren Cooper - korvokal på «Angelsea»
*Del Newman - strykearrangement

**Produksjon**'
*Paul Samwell-Smith- produsent

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

} 

## Bakgrunnsstoff
*Album details
*Album information at catstevens.com
*Album review

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Catch Bull at Four|Catch Bull at Four]]» frå ,  den 14. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Carl Hall

**Carl Hall** () var ein USA-amerikansk songar, skodespelar og musikalsk arrangør. Han vart fødd og oppvaksen i West End i Pittsburgh i Pennsylvania. Ei sjølvtøyming med å snakka om alderen sin betyr at ingen var sikre på fødselsdatoen hans før etter at han døydde.

## Liv og virke
Hall byrja å syngja i kyrkja, i tillegg til å opptre med korgrupper på Herron Hill Junior High og Schenley High School. Etter enda utdanning vart han rekruttert som medlem av Raymond Rasberry si anerkjende Ohio-baserte gospelgruppe, The Rasberry Singers, som spelte inn på det amerikanske plateselskapet Savoy Records. Han hadde vorte forsongaren til ensemblet då dei gav ut ein singel for Vee-Jay Records. Hall forlét gruppa for å tenestegjera i den amerikanske hæren, men i 1962, etter å ha dimittert, song han på nattklubbar.

Hall spelte òg inn ei rekkje soulmusikk-singlar i 1960- og 1970-åra, og starta med ein mislykka periode i 1964 med Mercury Records der ein av produsentane hans var Quincy Jones. Ein versjon av Frankie Laine-låten «I Believe» vart gitt ut under namnet C. Henry Hall. Han skulle bli døypt om til Carl Henry Hall på den andre Mercury-singelen sin, «Summertime», og i 1965 vart han oppført som Carl Hall på «My Baby's So Good», produsert i lag med Jones. Ingen av desse gjorde inntrykk på hitlistene, så i 1967 gjekk han og plateselskapet frå kvarandre.

Han slo seg deretter saman med den leiande R&B-produsenten i New York, Jerry Ragovoy - som var så imponert over Hall sitt fire-oktav-spekter at han hjelpte han med å sikra seg ein kontrakt med Warner Brothers/Reprise-dotterselskapet Loma Records. Saman spelte dei inn dei no ettertrakta låtane «You Don't Know Nothing About Love» / «Mean It Baby» (november 1967) og «I Don't Want to Be Your Used to Be» / «The Dam Busted» (våren 1968) i ein sterkt gospelinspirert stil. Mangel på promotering frå Loma sørgde for at ingen av dei gjorde det bra, og selskapet gjekk deretter ut av verksemda månader etter at sistnemnde ikkje klarte å bli ein hit. Ragovoy produserte òg ein annan singel på Atlantic i 1972 og deretter året etter, eit no etterspurt spor kalla «What About You» på Columbia. Han skreiv og produserte sin siste singel for det vesle NYC-etiketten Martru i 1987.

Seinare i karrieren, som vokalist, kan Carl Hall høyrast på Lou Courtney-klassikaren «What Do You Want Me To Do» og ulike spor av Stephanie Mills.

Han opptredde i teater over tre tiår, og byrja med *[[Tambourines to Glory]]*, ein gospelbasert musikal, i 1963. Hall opptredde òg på Broadway, mellom anna i oppsetninga av musikalen *[[The Wiz]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carl Hall (singer)|Carl Hall (singer)]]» frå ,  den 15. april 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
*
Turn-VM 2005

**Den 38. verdsmeisterskapen i turning** vart avvikla i Melbourne i Australia dagane frå 21. til 27. november 2005.

## Menn
### Mangekamp





### Bøylehest





### Frittståande





### Hopp





### Ringar





### Skranke





### Svingstang





## Kvinner
### Mangekamp





### Bom





### Frittståande





### Hopp





### Skranke





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2005 World Artistic Gymnastics Championships|2005 World Artistic Gymnastics Championships]]» frå ,  den 15. april 2023.*