open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Charcot Bay

**Charcot Bay** er ei bukt mellom Cape Kater og Cape Kjellman langs Davis Coast i Graham Land. Ho vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Han namngav ho etter dr. Jean-Baptiste Charcot, på den tida ein kjend utforskar i Arktis som førebudde seg for den første ekspedisjonen sin til Antarktis.

## Kjelder
Port Charcot

**Port Charcot** er ei bukt på nordkysten av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under dr. Jean-Baptiste Charcot og vart namngjeven av han etter faren hans, dr. Jean-Martin Charcot, ein kjend fransk nevrolog. Charcot sette opp vinterbasen til ekspedisjonen ved Port Charcot i 1904.

## Kjelder
Beascochea Bay

**Beascochea Bay** er ei bukt på Graham Coast i Graham Land i Antarktis, mellom Kiev Peninsula og Barison Peninsula, med innløp sør for Cape Perez. Ho vart oppdaga, men ikkje kartlagd ferdig av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99; ho vart sett på ny av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter offiser Beascochea i Den argentinske marinen. Ho vart så kartlagd meir nøyaktig av British Graham Land Expedition, 1934–37.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Barilari Bay

**Barilari Bay** er ei bukt mellom Cape Garcia og Loqui Point på vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter kontreadmiral Atilio S. Barilari i Den argentinske marinen. Ho vart kartlagd på ny av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

## Kjelder
Charlotte Bay

**Charlotte Bay** er ei bukt på vestkysten av Den antarktiske halvøya på vestkysten av Graham Land med ei breidde på 22&nbsp;km mellom Reclus Peninsula og Cape Murray. Bukta vart oppdaga av Adrien de Gerlache under Belgica-ekspedisjonen 1897–99 og kalla opp forloveden til Georges Lecointe, Gerlache sin nestkommanderande og hydrograf under ekspedisjonen.

## Hytta i Charlotte Bay
Falklands Islands Dependency Survey (British Antarctic Survey from 1962) si hytte vart bygt i Portal Point (), mellom Brabant Island og Danco Coast.

Sesongen 1956-1957 kartla Wally Herbert, leiaren for ein seinare britisk ekspedisjon, området frå Hope Bay og kom fram til Charlotte Bay-hytta for å plukkast opp av RRS «Shackleton». Utan radio kunne ikkje Herbert vite at «Shackleton» hadde råka eit isfjell og var på veg attende til Falklandsøyane for reparasjonar. Dei seks mennene og hundane deira måtte halde seg i hytta i kring tre månader utan at dei visste om dei kom til å bli henta, og med stadig mindre forsyningar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charlotte Bay|Charlotte Bay]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* *Antarctica*. Sydney: Reader's Digest, 1985, s. 189, 216.
* Stewart, Andrew, *Antarctica: An Encyclopedia*. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes), s. 182.
* U.S. National Science Foundation, *Geographic Names av Antarctica*, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980.
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Collins Bay

**Collins Bay** er ei bukt som ligg mellom Deliverance Point og Cape Perez på vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter kontreadmiral Kenneth St. B. Collins i Royal Navy, som var hydrograf i marinen i fleire år frå 1955.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Collins Bay|Collins Bay]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Curtiss Bay

**Curtiss Bay** er ei bukt på vestkysten av Graham Land like nord for Chavdar Peninsula, med innløp mellom Cape Sterneck og Cape Andreas på Davis Coast. Namnet *Bahia Inutil* (Unyttigbukta) finst på eit argentinsk kart frå 1957 og vert rekna som mistydande, sidan bukta har vorte nytta som ankarplass. Bukta fekk nytt namn av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Glenn Curtiss, ein amerikanske flyingeniør som var ein pioner i bygginga av sjøfly frå 1911 og frametter.

## Kjelder
Dalgliesh Bay

**Dalgliesh Bay** er ei bukt som ligg mellom Lainez Point og Bongrain Point på vestsida av Pourquoi Pas Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Ho vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter David G. Dalgliesh, som var militærlege i FIDS ved Stonington Island i 1948–49, og som var med på landmålingane i området i 1948.

## Kjelder

*
Darbel Bay

**Darbel Bay** er ei bukt på vestkysten av Graham Land mellom Cape Bellue og Cape Rey. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, som gav ho namnet *Baie Marin Darbel*. Bukta vart vidare kartlagd i 1931 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II», og av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

## Kjelder
Deloncle Bay

**Deloncle Bay** er ei bukt på nordvestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land mellom Loubat Point og Glandaz Point, med opning mot Lemaire Channel ovanom Booth Island. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99 og kartlagd på ny av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05. Ho vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter François Deloncle, ein fransk diplomat.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Étiennefjorden

**Étiennefjorden** er ei bukt som ligg mellom Bolsón Cove og Thomson Cove på sørsida av Flandres Bay, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Eugène Étienne (1844–1921), ein fransk politikar som var visepresident 1902-1904 og krigsminister 1905-1906.

## Kjelder
Flandres Bay

**Flandres Bay** er ei stor bukt som ligg mellom Cape Renard og Cape Willems, langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart utforska i 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, som namngav ho, truleg etter det historiske området Flandern, som i dag er ein del av Frankrike, Belgia og Nederland.

## Kjelder
Fliess Bay

**Fliess Bay** er ei bukt som ligg like vest for Fitzroy Point langs nordkysten av Joinville Island. Namnet finst på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart kalla «Caleta Almirante Fliess» etter admiral Felipe Fliess (1878–1952) som var løytnant og kommandør i Den argentinske marinen med mannskapet på skipet «Uruguay» i 1903 då dei redda medlemmane på Den svenske antarktisekspedisjonen (1901–04) leia av dr. Otto Nordenskjöld.

## Kjelder
Girard Bay

**Girard Bay** er ei bukt på vestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land, mellom Cape Cloos og Mount Scott. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og vart namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot etter Jules Girard frå Société de Géographie i Paris.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Hanusse Bay

**Hanusse Bay** er ei brei bukt mellom nordenden av Adelaide Island og Arrowsmith Peninsula i Antarktis. Bukta vart oppdaga og først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter direktøren i Hydrografisk teneste i Den franske marinen. Liard Island ligg nord i bukta.

## Kjelder
Haddon Bay

**Haddon Bay** er ei bukt som ligg like aust for Mount Alexander langs sørkysten av Joinville Island i Antarktis. Ho vart oppdaga i januar 1893 av Thomas Robertson, kaptein på skipet «Active», ein av kvalbåtane frå Dundee. Bukta vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1956 etter professor Alfred C. Haddon, som hjelpte dr. W.S. Bruce med førebuingane for vitskapleg arbeid med kvalfangstekspedisjonane frå Dundee.

## Kjelder
Hidden Bay

**Hidden Bay**  er ei bukt som ligg mellom Cape Renard og Aguda Point på nordaustkysten av Kiev Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache 1897–99, og fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee i 1958 fordi ho frå nord er gøymd (*hidden* på engelsk) bak Screen Islands.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Holluschickie Bay

**Holluschickie Bay** er ei bukt på vestkysten av James Ross Island i Antarktis mellom Matkah Point og Kotick Point. Ho vart truleg oppdaga av Otto Nordenskjöld i 1903. Bukta vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945. Namnet kom etter FIDS vitja bukta på ny i 1952, då dei såg ein flokk unge selar nær munningen av bukta. Holluschickie var dei unge selane i Rudyard Kipling-soga *[[The White Seal]]* i *[[Jungelboken]]*.

## Kjelder
Hughes Bay

**Hughes Bay** er ei bukt som ligg mellom Cape Sterneck og Cape Murray langs vestkysten av Den antarktiske halvøya. Ho er 42 km brei og ligg sør for Chavdar Peninsula og nord for Pefaur Peninsula på Danco Coast på vestsida av Graham Land. 

Namnet har vore nedskrive på kart i over 100 år til minne om Edward Hughes, kaptein på «Sprightly», som var ei selskut eigd av kvalfangstselskapet Samuel Enderby & Sons i London, som utforska området i 1824–25.

Hughes Bay kan ha vore staden der menneske første gongen gjekk i land på det antarktiske fastlandet, då selfangarar frå den amerikanske selskuta «Cecilia» under kaptein John Davis den 7. februar 1821 visstnok vitja bukta.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Inverleith Harbour

**Inverleith Harbour** er ei lita bukt mellom Andrews Point og Briggs Peninsula langs nordaustkysten av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Ho vart truleg oppdaga av kvalfangarar som arbeidde i området og gav ho namnet «Inverleith» eller «Leith Harbour». «Inverleith Harbour» vart tilrådd som namn fordi «Leith Harbour» vert nytta andre stader i Antarktis. Leith i Skottland var heimehamna til Salvesen and Company, eit kvalfangstsselskap som opererte i antarktiske farvatn.

## Kjelder
Christian Salvesen

**Christian Salvesen Plc** var eit skotsk transport- og logistikkselskap med ca. 14 000 tilsette i seks land då det hausten 2007 vart kjøpt opp av det franske transportselskapet Norbert Dentressangle.

## Tidleg historie

Christian Salvesen emigrerte frå Mandal til Leith i Skottland i 1851, der han dreiv skipsmeklingsfirma saman med broren Johan Theodor Salvesen og James Turnbull. I 1872 trekte Christian seg ut av dette samarbeidet og etablerte sitt eige skipsmeklingsfirma, Christian Salvesen & Co.

Frå byrjinga av 1900-talet involverte selskapet seg i kvalfangst. Med kvalfangstkompani på Island (Hellisfjord), Færøyane (Thorsvaag) og på Shetland, var Salvesen tidleg på 1900-talet den største aktøren innan nordfangsten.

Deretter etablerte selskapet seg i Antarktis og opererte frå 1908 til 1915 ein base på New Island på Falklandsøyane. I 1909 vart basen Leith Harbour (kalla opp etter basen til Salvesen i Skottland) på Sør-Georgia oppretta. I 1911 starta ein pelagisk fangst med kokeria «Neko» og «Horatio», hovudsakleg ved Sør-Shetlandsøyane. Leith Harbour var frå 1915 den største landstasjonen i verda, noko han vart verande til inntil all fangst frå Sør-Georgia opphøyrde tidleg i 1960-åra.

I perioden 1950–1962 tilhøyrde kvalkokeria «Southern Harvester» og «Southern Venturer» Christian Salvesen. Kvalkokeria var flytande fabrikkar, og mottok fangst frå rundt ti kvalbåtar kvar. Ein av selskapet sine kvalbåtar, «Southern Actor», er museumsskip ved kvalfangstmuseet i Sandefjord.

## Moderne historie

Salvesen slutta med kvalfangst etter sesongen 1962/63, men fortsette som eit suksessrikt selskap innan transport og logistikk. I 1985 vart Salvesen eit offentleg aksjeselskap med varierte aktivitetar som shipping, teglverk, husbygging, fryselagring og utleie av generatorar. Selskapet fokuserte etterkvart på europeisk logistikk og kjøpte opp Swift Transport Services i 1993, samstundes som aktivitetar utanom logistikk vart selt.

Sidan midten av 1990-åra har det vore fleire forsøk på oppkjøp og samanslåingar, før det franske selskapet Norbert Dentressangle kjøpte Salvesen for 254,4 millionar pund hausten 2007. Sjølve overtakinga skjedde 14. desember same år.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christian Salvesen|Christian Salvesen]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*


## Litteratur

* Gerald Elliot: *A Whaling Enterprise. Salvesen in the Antarctic*, Wilby: Michael Russell, 1998. ISBN 0-85955-241-1
Leroux Bay

**Leroux Bay** er ei bukt mellom Nunez Point og den smale halvøya overgått av Magnier Peaks, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter kommandør Leroux i Den argentinske marinen. Ho vart meir nøyaktig skissert av British Graham Land Expedition (BGLE) i 1935.
Lystad Bay

**Lystad Bay** er ei bukt på vestsida av Horseshoe Island, i den nordaustlege delen av Marguerite Bay. Ho vart først kartlagd i 1936-37 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Bukta vart vitja av USA Maritime Service (USMS) «North Star» and USS «Bear» frå U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Namnet vart foreslått av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Isak Lystad på «North Star».
Malmgren Bay

**Malmgren Bay** er ei bukt på vestsida av Île Renaud like nord for Speerschneider Point på Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Finn A.E.J. Malmgren (1895–1928), ein svensk forskar som skreiv ein viktig artikkel om eigenskapane til havis i 1927.
Jordanoff Bay

**Jordanoff Bay** (bulgarsk *Йорданов залив*, ‘Yordanov Zaliv’) er ei 5&nbsp;km brei bukt som trengjer 4.9&nbsp;km Davis Coast i Graham Land on Den antarktiske halvøya.  Ho ligg mellom Wennersgaard Point og Tarakchiev Point.

Bukta er kalla opp etter den bulgarsk-amerikanske flypionereen Assen Jordanoff (1896–1967) som bygde det første motordrivne bulgarske flyet i 1915 og som tok del i bygginga av B-17 Flying Fortress og andre  amerikanske fly. 

## Kjelder
* Jordanoff Bay. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Lanchester Bay

**Lanchester Bay** er ei bukt som ligg aust for Havilland Point, langs vestkysten av Graham Land. Ho vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57 og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Frederick W. Lanchester (1868–1946), som var ein flyteknikar som la grunnla for moderne teori for flyvengjer.
Marguerite Bay

**Marguerite Bay** eller **Margaret Bay** er ei stor bukt på vestsida av Den antarktiske halvøya, som i nord grensar til Adelaide Island og i sør til Wordie isbrem i George VI Sound og Aleksanderøya. Kysten av fastlandet på Den antarktiske halvøya er Fallières Coast. Av øyar i bukta finn ein Pourquoi Pas Island, Horseshoe Island og Lagotellerie Island.  Marguerite Bay vart oppdaga i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under dr. Jean-Baptiste Charcot, som namngav bukta etter kona si.
Mikkelsen Bay

**Mikkelsen Bay** er ei bukt mellom Bertrand forlandsbre og Cape Berteaux langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga frå avstand i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, men ikkje oppdaga som ei stor bukt. Ho vart først kartlagd i 1936 av BGLE under Rymill, og kartlagd på ny av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948-49. Namnet vart foreslått av medlemmar av BGLE for Ejnar Mikkelsen, ein dansk forskar i Arktis og inspektør for Aust-Grønland, 1934-50.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mikkelsen Bay|Mikkelsen Bay]]» frå ,  den 25. november 2012.*
Mundraga Bay

**Mundraga Bay** (bulgarsk *залив Мундрага*, *Zaliv Mundraga*) er ei 28,6&nbsp;km brei bukt som trengjer 23&nbsp;km inn på Nordenskjöld Coast i Graham Land i Antarktis. Ho ligg aust for Fothergill Point og vest for Cape Sobral.

Bukta er kalla opp etter mellomalderfestninga Mundraga nordaust i Bulgaria.

## Kjelder

* Mundraga Bay. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Neny Bay

**Neny Bay** er ei lita bukta på vestkysten av Graham Land som i vest grensar til Neny Island, og i nordvest og sørvest til høvesvis Stonington Island og Roman Four Promontory. Bukta vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Namnet, som kjem frå Neny Island, vart foreslått av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, som kalla ho Neny Island Bay.

## Kjelder
Paradise Harbor

**Paradise Harbor**, også kalla *Paradise Bay*, er ei brei vik bak Lemaire og Bryde Island, på vestkysten av Graham Land mellom Duthiers og Leniz Point. Namnet vart nytta av kvalfangarar som opererte i nærleiken og var i bruk i 1920.
No vert Paradise Harbor saman med Neko Harbour ofte nytta som stoppestader for cruiseskip i området. Det var her to hurtigruteskip møtte kvarandre på den sørlege halvkula for første gong, då MS «Nordnorge» og MS «Nordkapp» begge kom til Paradise Harbor den 5. desember 2005.

Den argentinske forskingsbasen Almirante Brown-basen den chilenske González Videla-basen ligg ved kysten av Paradise Harbor. Ein minnestein etter Jostein Helgestad, som omkom på den tredje sørpolsekspedisjonen til Monica Kristensen Solås i 1993, er reist nær den argentinske stasjonen.

## Galleri

File:Gerlache_Strait.png
File:Paradise Harbour, Antarctica (6087257019).jpg
File:MV_Discovery.JPG


## Kjelder

*
*
Ryder Bay

**Ryder Bay** er ei bukt som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) aust for Mount Gaudry på søraustkysten av Adelaide Island. Leonie Islands ligg ytst i denne bukta. Ho vart oppdaga og først kartlagd i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot. Ho vart kartlagd på ny i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Bukta er kalla opp etter Lisle C.D. Ryder, førstestyrmann på «Penola» under BGLE, 1934-37.
Rymill Bay

**Rymill Bay** er ei bukt i Antarktis mellom Red Rock Ridge og Bertrand forlandsbre langs vestkysten av Graham Land. Rymill Bay vart truleg først sett frå avstand av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1909. Bukta vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE), og vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho er kalla opp etter John Riddoch Rymill, den australske leiaren for British Graham Land Expedition.

## Kjelder
Salpetriere Bay

**Salpetriere Bay** er ei bukt mellom Herveou Point og Poste Point langs vestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under dr. Jean-Baptiste Charcot, 1903–05, og vart namngjeven av han etter Hôpital de la Salpêtrière, eit sjukehus i Paris der faren, dr. Jean-Martin Charcot, starta ein klinikk for å behandle nervesjukdomar.
Rockpepper Bay

**Rockpepper Bay** er ei bukt som ligg aust for Boreal Point langs nordkysten av Joinville Island. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953-54. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) på grunn av særs mange småøyar og skjer i bukta.
Roland Bay

**Roland Bay** er ei vik med Herveou Point på vestenden  av halvøya som dannar vestenden av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter F. Roland, ein sjømann på skipet «Francais».
Square Bay

**Square Bay** er ei bukt på vestkysten av Graham Land mellom Nicholl Head og Camp Point. Det meste av innløpet til bukta er okkupert av Horseshoe Island, som gjer at det er vanskeleg å nå det sørlege sundet som opnar ut mot Marguerite Bay og eit smalare nordvestleg sund som opnar opp mot Bourgeoisfjorden. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.
Waddington Bay

**Waddington Bay** er ei bukt på vestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land, like nord for Cape Tuxen. Bukta er delvis nedteikna på kart frå Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache. Ho var meir nøyaktig skissert av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot, som namngav ho etter senator Waddington, som var president i Handelskammeret i Rouen.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Wilhelmina Bay

**Wilhelmina Bay** er ei bukt mellom Reclus Peninsula og Cape Anna langs vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897&ndash;99, under Adrien de Gerlache, og kalla opp etter Wilhelmina, som var dronning av Nederland. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wilhelmina Bay|Wilhelmina Bay]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Stonehouse Bay

**Stonehouse Bay** er ei bukt i Antarktis på vestsida av Laubeuffjorden, på austkysten av Adelaide Island mellom Hunt Peak og Sighing Peak. Bukta er 9&nbsp;km brei. Ho vart først oppdaga og kartlagd i januar 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Bukta vart kalla opp etter Bernard Stonehouse frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som var meteorolog i 1947-48 og biolog i 1949 ved Stonington Island og leiaren for eit hundesledelag hos FIDS som kartla bukta på ny i 1948.

Den største breen på Adelaide Island, Shamblesbreen, kalvar i Stonehouse Bay.

## Kjelder
Suspiros Bay

**Suspiros Bay** er ei lita bukt ved vestenden av Joinville Island like sør for Madder Cliffs. Namnet vart foreslått av kaptein Emilio L. Diaz, offsier i den Argentinsk antarktisstyrken (1951-52). Toponymet syner til vanskane dei møtte kring bukta.
Whistling Bay

**Whistling Bay** er ei open bukt mellom Longridge Head og Cape Saenz langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart først grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Ho vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og ho fekk dette namnet av dei på grunn av ein rar plystrelyd (*whistling* på engelsk) dei ikkje fann ut av då dei kartla bukta. 

## Kjelder
Zubov Bay

**Zubov Bay** er ei bukt på austsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Nikolaj N. Zubov, som var ein sovjetisk oseanograf som skreiv fleire artiklar om havis i Arktis.
Corinthian Bay

**Corinthian Bay** er ei bukt mellom Rogers Head og Saddle Point på nordkysten av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Namnet finst på eit tidleg kart laga av amerikanske selfangarar. Det vart truleg gjeven av kaptein Erasmus Darwin Rogers, ein amerikansk kvalfangar og selfangar, etter fartøyet hans «Corinthian» som han segla då han første gongen gjekk i land på Heardøya i mars 1855. I nærleiken ligg Corinth Head.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Corinthian Bay|Corinthian Bay]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
 

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Corinthian Bay og nordvestkysten av Heardøya
* Kart over Heard- og McDonaldøyane
Mechanics Bay på Heardøya

**Mechanics Bay** er ei bukt som ligg like aust for Saddle Point på nordkysten av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Ho vart namngjeven av amerikanske selfangarar etter skonnerten «Mechanic», eit hjelpefartøy for «Corinthian» i selfangstflåten til kaptein Erasmus Darwin Rogers som gjekk i land på Heardøya i 1855.

## Kjelder
Indrefjord

**Indrefjord** eller **Bell Bay** er ei bukt som ligg mellom Mount Saint Michael og the Kringla langs kysten av Kemp Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla **Indrefjord**. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter sersjant S. Bell i RAAF, radiomontør ved Mawson Station i 1959.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Indrefjord|Indrefjord]]» frå ,  den 25. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Edward VIII Bay

**Edward VIII Bay** er ei bukt mellom Edward VIII Plateau (ei kuppelforma, isdekt halvøy nær Magnet Bay) og Øygarden. Inst i bukta ligg Edward VIII isbrem. Bukta vart oppdaga i 1936 av eit lag frå Discovery Investigations på RRS «William Scoresby», og kalla opp etter Edvard VIII, då konge av Storbritannia.

## Kjelder
Kvarsnesvika

**Kvarsnesvika** er ei lita bukt ved sørvestsida av Kvarsnes, sør i Edward VIII Bay. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
Breidvika i Enderby Land

**Breidvika** eller **Gwynn Bay** er ei bukt like vest for Skotviktangen langs kysten av Enderby Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla «Breidvika». Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter dr. A.M. Gwynn, øvstkommanderande ved Macquarieøya Station i 1949.

## Kjelder
Spit Bay

**Spit Bay** er ei open bukt på nordaustkysten av Heardøya og Spit Point, austenden av øya. Namnet kjem frå den iaugefallande Elephant Spit som dannar sør- og austksyten av bukta, og kan ha vorte gjeve av amerikanske selfangarar på Heardøya i perioden etter selfangsten starta der i 1855. Namnet finst på eit kart av britane som nytta mange namn som var i bruk hos selfangarane. Heard- og McDonaldøyane ligg i Sørishavet, kring 1700&nbsp;km frå Antarktis og 4100&nbsp;km sørvest for Perth. 

## Kjelder
South West Bay

**South West Bay** er ei open bukt på vestsida av Heardøya like nord for Cape Gazert i det sørlege Indiahavet. Bukta vart grovt kartlagd på eit skissekart frå 1860 teikna av kaptein H.C. Chester, ein amerikanske selfangar. Namnet «S.W. Bay» finst på eit kart frå 1882 teikna av Washington Irving Chambers ombord på USS «Marion» på Heardøya i januar 1882. Namnet på bukta ser ut til å kome av namnet på ei grusstrand i nordenden av bukta som i 1860 vart kalla South West Beach. 

## Bakgrunnsstoff
* Kart over South West Bay og nordvestkysten av Heardøya
* Kart over Heard- og McDonaldøyane
Rundvika

**Rundvika** er ei lita bukt på sørkysten av Edward VIII Bay like aust for Kvarsnes. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936–37.

## Kjelder
Skotvika

**Skotvika** eller **Stack Bay** er ei lita bukt mellom West Stack og enden av Skotviktangen i Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og kalla «Skotvika» på grunn av proximity to West Stack. Ho vart namngjeven av mannskapet på RRS «William Scoresby» i 1936. Dette har sidan vorte det godkjende namnet på bukta for å samsvare med West Stack.
Stefansson Bay

**Stefansson Bay** er ei bukt mellom Law Promontory og Foldøya. Mawson frå British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) nytta namnet om eit stykke av kysten vest for Cape Wilkins som han observerte kring 18. februar 1931. Bukta vart utforska av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations i 1936, og Lars Christensen-ekspedisjonen 1936-37, kartla denne delen av kysten meir nøyaktig. Ho vart kalla opp etter Vilhjalmur Stefansson, ein arktisk utforskar.
Handball-EM 2012 for kvinner

**Handball-EM for kvinner 2012** vart arrangert frå 4. til 16. desember 2012 i Serbia. Arrangementet vart opphavleg tildelt Nederland., men det nederlandske handballforbundet sa frå seg arrangementet 4. juni 2012 Serbia vart vald av IHF som ny vertsnasjon 18. juni 2012.

## Arenaer

## Kvalifiserte nasjonar

## Innleiande runde

### Gruppe A



----

----

----

### Gruppe B



----

----

----

### Gruppe C



----

----

----

### Gruppe D



----

----

----

## Mellomrunden
### Gruppe I



----

----

----

### Gruppe II



----

----

----

## Sluttspelet
### Kamp om 5.-plass

### Semifinalar

----

### Bronsefinale

### Finale

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
*EHFs hjemmesider
Jul i Trøndelag

**Jul i Trøndelag** er eit nynorsk julehefte som har vorte utgjeve sidan 1935. Utgjevar er Trønderlaget, ei samanslutning av mållaga i Trøndelag sør for Namdalen. Opplag i 2012 er 4000.

Kjende skribentar skriv jamsides debutantar som prøver seg for første gong. Ander Moe-Rognhaug sat som redaktør i 27 år. Han skreiv mykje i bladet, og hadde mange illustrasjonar. 
I dag er Espen Tørset redaktør (2017).

Heftet vert seld av lokale mållag og lokale bokhandlarar.

Jul i Trøndelag var òg namnet på eit julehefte som vart utgjeve av Trondhjems Typografiske Forening 1921-1929.

## Kjelder
* Nabonytt  
* Nasjonalbiblioteket
* Jul i Trøndelag 2017

## Fotnotar
Draup

**Draup** er ei musikkgruppe beståande av Liv-Jorun Bergset (fødd 1984) og Randi-Merete Roset (fødd 1984) som begge kjem i frå Stryn i Sogn og Fjordane. Duoen lagar musikk ved å spele på drikkeglas. Begge artistane gjekk musikklinja ved Firda vidaregåande skule og starta allereie der å arrangere og komponere musikk både for glas aleine, men og saman med andre instrument.

## TV
Bergset og Roset deltok i TV-programmet Norske Talenter på TV2 i 2008 og enda opp i finale og til slutt på ein 10. plass. 

## Glas som instrument
Matias Orheim (1884-1958) er mannen som introduserte glasmusikken i Nordfjord. Salmediktaren og lekpredikanten oppdaga kunsten å spele på glas i Kina, og tok med seg lærdomen heim til Nordfjord. I 1984, i samband med jubileet for markere at det var hundre år sidan Orheim vart fødd, tok kulturskulelærar Bjarte Sætre på seg oppdraget med å spele på glasa til Orheim. Seinare har Sætre laga fleire musikkinstrument beståande av glas (også kalla glasmusikkar) og lært opp unge musikkinteresserte i Stryn. 

## Referansar
Jul-Anders

**Jul-Anders** er ein førjulstradisjon frå Nord-Noreg. Kvelden 30. november er **Jul-Anderskvelden** i somme bygder i Salten. Då kom han Jul-Anders på besøk i heimane, og han måtte handsamast på skikkeleg vis om han ikkje skulle bli vreid og gjere ugagn – i verste fall røve med seg ungar i huset.

Bakgrunnen for julandersskikken er ikkje kjend. Jul-Anderskvelden fell saman med St. Andreas' dag. Det er derfor grunn til å tru at det er ein samanheng mellom Jul-Anders og katolsk tid i Noreg. Men noko av innhaldet i skikken minnar òg om heidensk tid med bortføring av ungar som eit viktig element. Jul-Anders liknar òg på ein figur vi møter ved juletider i andre delar av landet, julebukken, og til ein viss grad òg på eit nyare fenomen i Noreg, halloween. Julandersskikken er ikkje dokumentert skriftleg frå eldre tid, og vi har såleis berre munnleg tradisjon å bygge denne artikkelen på.

Det var helst unge, vaksne menn som gjekk Jul-Anders. Dei måtte kle seg ut etter visse reglar. Drakta skulle ha dyrepreg, gjerne med skinn frå ville dyr, men det kunne òg vere frå husdyr. Dyrepreget kunne vere understreka ved at Jul-Anders gjerne hadde ei kurumpe festa til drakta. Fottøyet skulle stå i stil, og maska var laga av skinn og skulle vere så grotesk som mogleg, gjerne med hoggtenner og horn, og med blodflekker og flenger. Som døme på slike groteske innslag kunne vere horn som var fylte med blod, eller ei anna raudfarga væske, og som «tilfeldig» kunne få lekkasje medan Jul-Ander var innom ein stad. 

Det var ofte fleire julandersar i følgje, og somme av dei hadde gjerne ei bjølle rundt halsen eller festa til drakta slik at det høyrdest når «hån Jul-Anders» nærma seg. Dei hadde òg ein lang stav i eine handa, og gjerne ein sekk over skuldra. Når følgjet nærma seg ein gard, ringla dei kraftig med bjøllene og dunka med staven i døra eller veggen. Møtet med folk i huset var prega av ritual. Jul-Anders vart gjerne spurt om kvar han kom frå, og då var svaret gjerne «Riebivagge», eit område langt inne i fjellet. I somme tradisjonar skulle Jul-Anders seie denne regla til husbondsfolket:

:Får e' ikkj' kørs og kak'
:ska' e' aljlj ungan tak'
:Får e' ikkj' kørs og krengel
:ska' e' om jula rengel

Så vart følgjet invitert i hus og bydd å ete.

## Bakgrunnsstoff
*Jul-Anders lever ennå. , sussi.gabrielsen.no
*Jul-Anderskveld 30.november ; Stygge Jul-Andersmasker, beiarn.kommune.no

## Kjelder

*Sussi Gabrielsen, «Jul-Anders lever ennå.»  ved sussi.gabrielsen.no
*Maria Øines, «Jul-Anders» ved minskole.no
Hans Hansen Grundset Bjølset

**Hans Hansen Grundset Bjølset** ()
var ein norsk skogeigar, forlikskomissær og stortingsrepresentant til Omframstortinget i 1814. Han representerte Hedemarkens amt. 

## Kjelder
*
* Tallak Lindstøl: *Stortinget og Statsraadet*, 1814-1914. B. 1 D. 1 : Biografier A-K  digital utgåve side 94
Iver Andreas Günther Holter

**Iver Andreas Günther Holter** () var ein norsk jurist, kjøpmann og stadskaptein i Drammen. Han var òg tilsett i tollvesenet. 

I 1814 var han medlem av vernepliktskomiteen sett ned av Riksforsamlinga. Han var ikkje medlem av sjølve Riksforsamlinga, men var andrerepresentant frå Drammen til Omframstortinget i 1814. 

Holter var gift to gonger; fyrste gong med Elen Lange, dotter av magasinforvaltaren på Akershus festning, Andreas Lange 
og andre gong med Vilhelmine Margrethe Rode, dotter av major Georg Frederik Rode og Wilhelmine Stockfleth.

## Kjelder
* Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet, 1814-1914. B. 1 D. 1 : Biografier A-K digital utgåve side 405
*
Isvika

**Allison Bay** eller **Isvika** er ei lita bukt like vest for Utstikkarbreen, og kring 4&nbsp;km aust for Lachal Bluffs og Ufsøy på Mawson Coast av Mac. Robertson Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og kalla *Isvika*. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter dr. Robert Allison, militærlege ved Mawson Station i 1955.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Isvika|Isvika]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Doggers Bay

**Doggers Bay** er ei isfyllt bukt på vestsida av Amery isbrem, mellom Foley Promontory og Landon Promontory. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE)  i 1956, og vart først vitja i november 1962 av eit hundesledelag frå ANARE leia av I. Landon-Smith, og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter dette hundesledelag.

## Kjelder
Howard Bay

**Howard Bay** er ei bukt i Antarktis, som ligg mellom Byrd Head i vest og Ufsøy og Lachal Bluffs i aust. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson, og vart namngjeven av han etter A. Howard, hydrologen på ekspedisjonen.

## Kjelder
MacKenzie Bay

**MacKenzie Bay** er ei relativt lita bukt heilt vest i Amery isbrem, kring 30 km nordaust for Foley Promontory. Den 10. februar 1931 observerte British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) (1929-31) ei mykje større bukt her og flydde over området for å skissere ho. Dei namngav ho «MacKenzie Sea» etter kaptein K.N. MacKenzie, kaptein på ekspedisjonsskipet «Discovery» i 1930-31. Etter at ein stor del av Amery isbrem har brote laus har vika vorte langt mindre. I 1968 var bukta 25 km brei. Fleire norske kvalbåtar oppdaga den opphavlege bukta nesten samstundes med BANZARE og kvalbåten «Seksern» (kaptein Brunvoll) nådde området den 13. januar 1931, og «Torlyn» (kaptein Klarius Mikkelsen) den 13. februar 1931.
Nilsen Bay

**Nilsen Bay** er ei lita bukt like vest for Strahanbreen, og 18 nautiske mil (33&nbsp;km) aust-søraust for Cape Daly. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav ho etter kapteinen på norske kvalbåten «Sir James Clark Ross» som transporterte kol til Antarktis «Discovery». På kart publisert av Cape Daly og Strahanbreen vert ho kalla Nielsen Bay. Nyare utforsking har vist at notata til Mawson at bukta var plassert for langt vest og at namnet var stava feil.
Oom Bay

**Oom Bay** er ei ei bukt på Mawson coast mellom Cape Bruce og Campbell Head. Ho vart oppdaga i februar 1931 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson, som namngav ho etter løytnant K.E. Oom i RAN som var kartograf på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oom Bay|Oom Bay]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nabbvika

**Nabbvika** eller **Tilley Bay** er ei bukt like aust for Tilley Nunatak på kysten av Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla ho Nabbvika. Ho fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter nærleiken til Tilley Nunatak.

## Kjelder
Twilight Bay

**Twilight Bay** er ei lita bukt på vestsida av Amery isbrem. Ho vart fotografert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Posisjonen vart fastsett av landmålarar i ANARE i februar 1968. Ho fekk dette namnet fordi landmålarane vart flydd inn i området etter solnedgang, slik at navigeringa og fotograferinga måtte gjerast i tussmørke (*twilight* på engelsk).
Utstikkarbukta

**Utstikkarbukta** er ei bukt på kysten like aust for Utstikkarbreen.  Ho vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og fekk dette namnet av dei i samband med at ho låv ved Utstikkarbreen.
William Scoresby Bay

**William Scoresby Bay** er ei bukt på vestsida av William Scoresby Archipelago i Antarktis. Ho er 8 km lang og 5,5 km brei, med bratte klipper langs kysten og snøfrie åsar med høgder opp mot 210 meter over havet.  Bukta vart oppdaga i februar 1936 av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations, og vart kalla opp etter skipet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:William Scoresby Bay|William Scoresby Bay]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Barrierevika

**Barrierevika** er ei open bukt i Antarktis i vestenden av West isbrem. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936&ndash;1937, og vart namngjeven av dei. Barriere er eit anna namn for isbrem.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barrierevika|Barrierevika]]» frå ,  den 26. november 2012.*
Heidemann Bay

**Heidemann Bay** er ei bukt på havsida av Breidneset i Vestfold Hills i Antarktis, like sør for Davis Station. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Bukta vart først vitja av Australian National Antarctic Research Expeditions frå «Kista Dan» den 11. januar 1957, og vart kalla opp etter Frank Heidemann, førstestyrmann på «Kista Dan».

## Kjelder
Karelin Bay

**Karelin Bay** er ei bukt midt i den nordlege delen av West isbrem. Leskov Island ligg like søraust for bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1956, og kalla opp etter oseanografiprofessoren Dmitrij Karelin.
Prydzbukta

**Prydzbukta** er ei djup bukt i Antarktis mellom Lars Christensen Kyst og Ingrid Christensen Kyst. Delar av bukta vart observert i januar og februar 1931 av norske kvalbåtar og British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE). Ho vart utforska i februar 1935 av den norske kvalfangaren Klarius Mikkelsen på «Thorshavn», og vart kartlagd i stor detalj frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936-37. Bukta er kalla opp etter Olaf Prydz, leiar av Hvalfangernes Assuranceforening i Sandefjord i Noreg.

Den russiske Progress-stasjonen ligg ved Prydzbukta ved Larsemannfjella oase.

Den kinesiske Zhongshan-stasjonen ligg ved Prydzbukta ved Larsemannfjella oase.

Lambertbreen munnar ut i Lambert Graben og Amery isbrem på sørvestsida av Prydzbukta.

## Kjelder
«Kista Dan»

**«Kista Dan»** var ein isbrytar som vart nytta under opprettinga av dei to stasjonane til Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE), Davis og Mawson.

Skipet vart bygt ved Aalborg Vaerft i 1952 av det danske selskapet J Lauritzen Lines og var eit eksperimentelt skip på mange måtar. Det hadde eit sveisa isbrytar skrog og ei heilt lukka utkikkstønne med alle navigasjonsinstrument. I tillegg hadde ho spesialvern mot isen for ror og propell. Propellen var utstyrt med ein mekanisme som gjorde at han kunne reverserast. 

«Kista Dan» hadde eit forsterka skrog for segling i isen som var utanom det som var standard for isbrytarar. «Kista Dan» var det første av skipa til Lauritzen med den skarpe raudfargen som i dag er vanleg på mange av polarflåtane. 

Kista Rock er ei lita øy i Antarktis som er kalla opp etter skipet. 

## ANARE
Kaptein på skipet under ANARE var Hans Christian Petersen. Under den første ANARE-reisa drog «Kista Dan» med forsyningar til Macquarie Island i desember 1953, før ho vitja Heardøya med forsyningar. Ho sette så mot Kerguelen for å søke etter ein høvande stad i Mac. Robertson Land for å opprette den første stasjonen til Australia på Det antarktiske kontinentet. Mawson Station vart oppretta 13. februar 1954. 

I mars 1955 hadde skipet berre lett last og låg høgt i sjøen då ho vart råka av ein orkan utanfor Vestfold Hills, og skipet krenga mellom 45 og 72 grader. Fartøyet klarte ikkje å rette seg opp att fordi vatn hadde frose til is i røyra. Det ombygde Auster-flyet på dekket av skipet vart øydelagd. Skipet klarte seg og vart reparert. 

«Kista Dan» var i teneste for ANARE fram til 1957 og vart erstatta av systerskipa «Thala Dan» og Magga Dan.

## Seinare karriere
I 1967 vart «Kista Dan» seld av Lauritzen til Karlsen Shipping i Halifax i Nova Scotia og fekk namnet «Martin Karlsen». Ho vart då nytta i selfangstindustrien i kanadisk Arktis og Hudsonbukta. I 1979 vart det seld vidare til Bowring Steamship Company og omdøypt «Benjamin Bowring», og vart nytta under The Transglobe Expedition fram til slutten av 1982. Ekspedisjonen var den første som følgde ein lengdegrad kring heile jorda til lands, sjøs og på isen (inkludert begge polane) av Sir Ranulph Fiennes og Charles Burton.

I 1983 vart skipet seld til Halba Shipping i London og kalla «Arctic Gael», for å nyttast til sjåmåling og forsking, men ho låg i opplag til 1984, då ho vart seld til Freighters & Tankers i Hamilton og ho fekk namnet «Olimpiakos». Ho vart segla til den greske øya Kos og delvis ombygd til ein yacht av den greske skipseigaren John Goulandris og vart permanent i opplag. 

I juni 1997 vart skipet seld til Polar Ventures Limited og styrt av Pete Wilkinson. Han planla å nytte skipet for å kontrollere forureining i antarktiske farvatn, men på grunn av alle åra i opplag var ho i dårleg tilstand og hadde mellom anna fått skade i skroget då ho råka kaien ho låg ved under ein storm. I tillegg var drivstofftankane forureina av vatn. Å reparere skipet vart for dyrt og Polar Ventures vart tvungen til å selje skipet i 1998 til tyrkiske opphoggarar der skipet til slutt vart opphogd. 

## Kjelder
*«Kista Dan» på Australian Antarctic Division
Beeston Regis

**Beeston Regis** er ein landsby og eit verdsleg sokn i Norfolk. Han omkring 36,2 km nord for Norwich, og omtrent 5 km vest for Cromer. Landsbyen har kring 1&nbsp;000 innbyggjarar. Blant landsbyar og småbyar i nærleiken finn ein West Runton, East Runton, Felbrigg, West Beckham og Sheringham.

## Historie
Beeston Regis er nemnd i *[[Domesday Book]]* (1086) som både *Besetune* og *Besetuna*. 

### Saint Mary's Priory
Klosteret vigd til Jomfru Maria, vart rive under oppløysinga av klostervesenet i England under Henrik VIII; berre ruinar er att.

Fil:Beeston Regis parish church, Wednesday 28 April 2010.JPG|Landsbykyrkja
Fil:All Saints, Beeston Regis.jpg
Fil:All Saints, Beeston Regis, Norfolk - Chancel - geograph.org.uk - 315464.jpg
Fil:Beeston Regis Priory1.jpg|Klosterruinar


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
«Thala Dan»

**«Thala Dan»** var ein isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis i 1950- og 1960-åra. Etter suksessen med «Kista Dan» bygde det danske selskapet J Lauritzen Lines to skip til av same type, men større og kraftigare. «Magga Dan» og «Thala Dan» vart begge bygde og forsterka for fart i polare farvatn. 

«Thala Dan» vart bygt i 1957 ved Aalborg Værft i Danmark. 

Sjølv om skipet var godt utrusta for istilhøva i polare strok, var det ikkje verna mot menneskeleg feil, og 16. januar 1959 gjekk skipet på land utanfor Davis Station. Det vart slått hol i skroget og olje lak ut i sjøen. Dette hadde ein rar effekt på pingvinane like ved som byrja å stupte ut av vatnet og ned i olje som om dei trudde det var isflak. Mannskapet klarte å stoppe lekkasjen på eiga hans og kom seg inn til Davis Station for reparasjonar. 

Skipet var i drift for Australia frå 1957 til 1982, og vart nytta til å sende forsyningar til dei australske basane ved Macquarieøya, Mawson-stasjonen, Davis-stasjonen, Wilkes-stasjonen og Casey-stasjonen i tillegg til enkelte turar til Heardøya, den russiske Mirny-stasjonen, den franske Dumont d'Urville-stasjonen og andre oppdrag. 

I 1982 vart «Thala Dan» seld til den brasilske marinen, som kalla ho «Barao de Teffé» og nytta ho til ekspedisjonar i Antarktis fram til 2002. I lag med to andre Lauritzen-skip («Kista Dan» og «Nella Dan»), vart ho avbilda på eit frimerke frå Australsk Antarktis i 2003.

I 2007 vart det rapportert om at den tidlegare M.V. «Thala Dan» venta på å bli opphogd i Rio de Janeiro. Etter at eit mislukka australsk forsøk på kjøpe «Thala Dan» og gjere ho om til museumskip, vart ho opphogd i Rio de Janeiro i oktober 2007.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Thala Dan|Thala Dan]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


*«Thala Dan» på Australian Antarctic Division
«Magga Dan»

**«Magga Dan»** var ein isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis i 1950- og 1960-åra. Etter suksessen med «Kista Dan» bygde det danske selskapet J Lauritzen Lines to skip til av same type, men større og kraftigare. «Magga Dan» og «Thala Dan» vart begge bygde og forsterka for fart i polare farvatn. 

«Magga Dan» vart bygt i 1957 ved Aalborg Værft i Danmark. «Magga Dan» hadde ein marsjfart på 12 knop med opp mot 35 passasjerar. Både Magga og Thala Dan var utrusta med iskniv og ekstra vern på ror og propell. 

Den første kvinna som reiste med Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) reiste med «Magga Dan» i 1961. Dette var Nel Law, kona til Phil Law, som då var direktør i Antarctic Division, og det var noko kontroversielt at ho hadde fått godkjenning av den australske utanriksministeren til å vere med på denne reisa. «Magga Dan» var i drift for ANARE frå 1959 til 1961. 

I 1969 segla skipet under norsk flagg som M/S «S Nicolau» og i 1972 vart skipet seld til Somalia og omdøypt til M/S «Sierra» før det i 1976 vart seld attende til Noreg og fekk det nye namnet M/S «Calulo». I 1981 vart skipet seld på ny og fekk namnet M/S «Bouvet». Skipet kom til Vrengen i september 1983 og vart lagt i opplag. I oktober 1984 vart det slept til Gent for opphogging.

## Kjelder

*«Magga Dan» på Australian Antarctic Division
«Nella Dan»

**«Nella Dan»** var ein dansk isbrytar som vart nytta i teneste for Australia i Antarktis og vart nesten synonym med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). 

## Teneste
Skipet vart bestilt av Lauritzen med mange ønske frå Australian Antarctic Division. Skipet vart kalla opp etter Nel Law, kona til direktøren i AAD, Phillip Law. 

Det vart bygt av Aarlborg Værft i 1961 og vart utrusta på same vis som systerskipa «Thala Dan», «Kista Dan» og «Magga Dan». Det var ein isbrytar utstyr med isfinner kring propellen og iskniv, men det hadde i tillegg dobbeltskrog i maskinrommet og delar av lasterommet. Ein kunne nå utkikkstønna via ein stige inne i masta. Då skipet vart bygt vart det rekna for å setje standarden for polarfartøy.

«Nella Dan» segla til Antarktis kvart år med ANARE frå 1962 til 1987, og det er dermed det skipet som har vore lengst i antarktis teneste.

«Nella Dan» fraus fast i isen i 1985 og låg fast i sju veker før dei kom seg laus. Skipet forliste den 3. desember 1987 under eit uvêr ved Macquarie Island. Skipet gjekk på grunn berre nokre meter frå øya. Det var så pass hardt skadt at det vart drege til havs og søkkt den 24. desember 1987. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nella Dan|Nella Dan]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*«Magga Dan» på Australian Antarctic Division
Ranvik i Princess Elizabeth Land

**Ranvik** er ei open bukt som ligg sør for Rauer søraust i Prydzbukta. Ho vart oppdaga og kartlagd i februar 1935 av ein norsk ekspedisjon leia av kaptein Klarius Mikkelsen på «Thorshavn». Ho er kalla opp etter eigedomen til Lars Christensen, som finansierte ekspedisjonen, som ligg inst i Ranvik i Noreg.

## Kjelder