open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anne Henning

**Anne Elizabeth Henning** () er ein USA-amerikansk tidlegare skeiseløpar og lærar, oppvaksen i Northbrook i Illinois. Ho vart i 1972 olympisk meister på 500 meter.

I februar 1971 vart 15 år gamle Henning nummer 2 i verdsmeisterskapen i sprint i Inzell. Ved det høvet sette ho ny verdsrekord på 500 meter om laurdagen til 42,91 sekund, og forbetra rekorden til 42,75 om sundagen.

Vinteren forbetra 1972 forbetra Henning verdsrekordane på så vel 500 m som 1 000 m. Under dei olympiske vinterleikane i Sapporo i 1972 vart ho hindra på 500-meteren og fekk gå omatt. I omløpet forbetra ho tida si til 43,33 og tok gullmedaljen. 16 år gamle Henning vart, og er, den yngste gullvinnaren i den olympiske skeisesoga. På 1000 m tok Henning bronsemedaljen bak den store overraskinga, Monika Pflug, og berre 0,01 sekund bak sølvmedaljør Atje Keulen-Deelstra.

Deretter la Henning vekk skeisene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anne Henning|Anne Henning]]» frå ,  den 23. februar 2026.*
Jamaica under vinter-OL 2026

**[[Jamaica]]** deltok under Vinter-OL 2026 i Milano og Cortina d'Ampezzo i Italia i perioden 6. til 22. februar 2026. 

Den jamaicanske troppen bestod av seks utøvarar: fem bobkøyrarar og ein alpinist. Alpinisten  og bobkøyraren  var flaggberarar for Jamaica under opningsseremonien.

## Alpine greiner

## Bobsleigh

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jamaica under Vinter-OL 2026|Jamaica under Vinter-OL 2026]]» frå ,  den 10. februar 2026.*
Michel Mulder

**Michel Mulder** () er ein nederlandsk tidlegare skeiserennar frå Zwolle.  Han vart verdsmeister i sprint-firkamp i 2013 og 2014, og olympisk meister på 500 meter i 2014. Også tvillingbroren Ronald Mulder hevda seg i verdstoppen i skeise-sprint.

I VM enkeltdistansar 2012 i Heerenveen vann Mulder sølvmedaljen på 2 × 500 meter. Ved verdsmeisterskapen i sprint 2013 i Salt Lake City sette han verdsrekord i sprint-firkamp og vann med ein margin på 0,245 tidspoeng til finske Pekka Koskela, utan sjølv å gå til topps i nokon av dei fire distanse-tevlingane. Det gjorde han i staden då Skeise-VM 2014 i sprint-firkamp vart avvikla i Nagano midt i januar. Her vann han begge 500-meterane og sikra seg ein klar siger i meisterskapen, framom Shani Davis frå USA.

Den 10. februar 2014 kneip Mulder gullmedaljen på 500 meter under Vinter-OL 2014 i Sotsji. Etter to 500-meterløp viste det seg at han slo landsmannen Jan Smeekens med samanlagt 0,01 sekund. Hans eigen tvillingbror syrgde for at Nederland også tok bronsemedaljen. Det høyrer med at Michel Mulder ikkje var bestemann på korkje det fyrste eller det andre løpet. To dagar seinare gjekk han inn til bronsemedalje på 1000-meteren.

Ved Skeise-VM 2015 i sprint-firkamp i Astana var Mulder fattige o,02 sekund for seint ute på den avsluttande 1000-meteren til å kunne stige opp på sigerspallen samanlagt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Michael Mulder|Michael Mulder]]» frå ,  den 24. februar 2026.*
Marte Skaanes

**Marte Skaanes** () er ein norsk tidlegare langrennar frå Trondheim, medlem i Strindheim IL. Ho vart i 2023 norsk meister på 5 kilometer. Øyvind Skaanes er far hennar.

Marte Skaanes gjekk Strindheim IL inn til triumf på 3x5 km stafett under Ski-NM 2022 i Harstad. Dagen før kneip ho sølvmedaljen på 10 km, nærare to minuttar bak suverene Therese Johaug. Knappe to veker seinare kom Skaanes på bronseplassen i 5 km fristil, då noregsmeisterskapen avslutta på Gran på Hadeland. Under Ski-NM 2023 i Tolga vann ho NM-gull på 5 km, dagen etter tok ho bronsemedaljen på tremila. I Ski-VM 2025 på Vang i Hedmark gjekk ho den fyrste etappen då Strindheim IL sikra seg eit nytt NM-gull i 3x5 km stafett.

I seks sesongar fekk Skaanes delta i enkelte tevlingar verdscupen i langrenn, utan nokon gong å kome mellom dei ti beste på resultatlista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marte Skaanes|Marte Skaanes]]» frå ,  den 24. februar 2026.*
Bente Estil

**Bente Estil** () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet frå Lierne i Namdalen. Etter Stortingsvalet 2025 blei ho vald inn som representant for Nord-Trøndelag valkrins.

## Liv og virke

Estil er oppvaksen på slektsgarden Vestre Estil i Sørli. Ho er cand.philol. med hovudfag i historie frå NTNU. Ho har arbeidd i offentleg forvalting.

Bente Estil var ordførar i Lierne kommune frå 2015 til 2021. I 2021 blei Estil fylkespolitikar på heiltid, etter at stortingsrepresentant Ingvild Kjerkol blei statsråd, og fylkespolitikaren May Britt Lagesen rykte inn på Stortinget som vararepresentant.

## Stortingskomitéar
* 2025–2029 medlem i Valkomitéen
* 2025–2025 medlem i Familie- og kulturkomitéen
* 2025–2029 leiar i Familie- og kulturkomitéen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bente Estil|Bente Estil]]» frå ,  den 24. februar 2026.*
Ann Eli Tafjord

**Ann Eli Tafjord** () er ein tidlegare langrennar frå Norddal kommune. Ho vart i 2006 noregsmeister på 30 kilometer. Tafjord er medlem i Valldal Idrettslag.

Tafjord var aktiv i langrenn til 1996. Etter eit opphald på fem år, kom ho vinteren 2001/02 tilbake i langrennsløypene. I Ski-NM 2003 i Meråker gjekk ho inn til bronsemedalje på tremila, ei tevling utan dei fleste landslagsløparane. Året etter tok ho i Ski-NM 2004 ein ny bronsemedalje, då på 15 km og bak Hilde Gjermundshaug Pedersen og sølvvinnar Marit Bjørgen. Under Ski-NM 2005 kom Tafjord på femteplass på 10 km fristil og sjetteplass på 15 km. Den 1. april 2006, under Ski-NM 2006 i Vadsø, sigra ho på 30 kilometer fellesstart i fristil, over minuttet framom Hilde Gjermundshaug Pedersen og halvtanna minutt føre Kristin Steira på bronseplass.

Tafjord debuterte i verdscupen i langrenn 16. mars 2002. Ho deltok i 11 verdscup-tevlingar. Tiandeplassen på tremila i Holmenkollen 11. mars 2006 var hennar fremste prestasjon i verdscupen, eit renn der ho også var beste norske løpar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ann Eli Tafjord|Ann Eli Tafjord]]» frå ,  den 25. februar 2026.*
Gao Tingyu

**Gao Tingyu** () er ein kinesisk skeiseløpar som i 2022 vart olympisk meister på 500 meter. Han er frå Yichun i Heilongjiang.

Gao deltok i Vinter-OL 2018 i Pyeongchang der han kneip bronsemedaljen på 500 meter. Han vart då den fyrste mannlege skeiseløparen frå Kina som vann ein medalje i olympisk lengdeløp. Fire år seinare vann han gullmedaljen på 500 m under dei olympiske vinterleikane i Beijing, sju hundredels sekund framom andremann. Etter nye fire år kom han for å gå 500-meteren ved Vinter-OL 2026 i Milano, og hamna på sjuandeplass i løpet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gao Tingyu|Gao Tingyu]]» frå ,  den 25. februar 2026.*
Wey

**Wey** eller **WEY** kan visa til:

## Stader

* Staten Wey (衞) eller Wei, gammal kinesisk stat under Zhou-dynastiet
* Wey, ei elv i Surrey, Hampshire og West Sussex i England
* Wey i Dorset, elv i Dorset, sørvest i England
* Wey and Arun Canal, ein kanal i sør av England
* Wey and Godalming Navigations, seglbare delar av elva Wey i Surrey

## Folk

* Joseph Edet Akinwale Wey (d. 1990), nigeriansk marinoeffiser
* Thomas Wey, engelsk parlamentsmedlem på 1400-talet
* Van Van Wey (1924-1991), amerikansk racersjåfør
* Wey Daw-ming (1899-1978), kinesisk diplomat

## Merke
*Bilmerket Wey, kinesisk bilmerke eigd av Great Wall Motors
Skeise-NM 2017 i firkamp

**Noregsmeisterskapen på skeiser 2017 i firkamp** vart avvikla helga 17. og 18. desember 2016 på Leangen i Trondheim. 23 karar og 12 kvinner stilte til start. 

Sverre Lunde Pedersen frå Fana Idrettslag vart noregsmeister i firkamp for andre gong i rad. I kvinneklassa vart Sofie Karoline Haugen frå Sandefjord Skøyteklubb norsk meister.

## NM på skeiser 2017



Dato: 17./18. desember 2016

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner




### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skeise-NM 2017 i firkamp|Skeise-NM 2017 i firkamp]]» frå ,  den 26. februar 2026.*
Kine Beate Bjørnås

**Kine Beate Bjørnås** () er ein tidlegare langrennar frå Meråker i Nord-Trøndelag. Ho vart noregsmeister på 30 kilometer i 2005, og vann tre NM-gull i stafett for IL Varden.

Bjørnås kom på sølvplassen på 15 km under Ski-NM 2002, over to minutt bak Anita Moen. Ho fekk og gleda ved å gå IL Varden inn til NM-gull i 3x5 km stafett. To år seinare vann ho sølvmedaljen på 10 km ved Ski-NM 2004 på Bardufoss, bakom Hilde Gjermundshaug Pedersen, men framom Marit Bjørgen. Sidan i noregsmeisterskapen gjekk ho den andre etappen for vinnarlaget i 3x5 km stafett, IL Varden.

Vinteren 2004/05 var Bjørnås i sitt livs beste form. I NM-stafetten på Lillehammer i januar slo ho Kristin Steira i spurten og sikra IL Varden nok ein NM-triumf. Den 3. april vann ho gullmedaljen på NM-tremila, også Lillehammer, med Kristin Stemland og Kristin Steira på dei neste plassane. I 2008 var Bjørnås for fjerde gong med om å vinne NM-stafetten for IL Vartden.

21. november 2004 i Gällivare gjekk Bjørnås startetappen for eit norsk mannskap som sigra på 4x5 km stafett i verdscupen i langrenn, dei andre på laget heitte Vibeke Skofterud, Hilde Gjermundshaug Pedersen og Marit Bjørgen. Individuelt i verdscupen fekk Bjørnås som best ein 7.-plass i Sapporo i mars 2006. I verdscupen i langrenn 2005 enda ho som nummer 27. Bjørnås fekk delta på tre distansar under Ski-VM 2005 i Oberstdorf, hamna på 25., 27. og 30. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kine Beate Bjørnås|Kine Beate Bjørnås]]» frå ,  den 24. februar 2026.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kine Beate Bjørnås|Kine Beate Bjørnås]]» frå ,  den 24. februar 2026.*
Ning Zhongyan

**Ning Zhongyan** () er ein kinesisk skeiserennar frå Mudanjiang. Han vart verdsmeister ved Skeise-VM 2024 i sprint-firkamp og olympisk meister på 1500 meter under Vinter-OL 2026.

Ning deltok i tre tevlingar under Vinter-OL i Beijing. Han vart nummer 5 på 1 000 m, 7 på 1 500 m og 12 i fellesstarten. Ved VM enkeltdistansar 2024 i Calgary gjekk han i mål til sølvmedalje på 1000 m, slått av Jordan Stolz frå USA. Deretter sigra Ning i verdsmeisterskapen for sprintarar på Hamar fyrste helga i mars 2024, der han fekk bestetid på begge 1000-meterane. I mars 2025 var han med i det kinesiske mannskapet som triumferte på lagsprinten ved VM enkeltdistansar. I dei olympiske vinterleikane 2026 i Milano vann han bronsemedaljen på 1000 meter, før han, med god margin til Jordan Stolz, sikra seg gullmedaljen på 1500-meteren. Ning fekk også ein OL-bronse i lagsprinten,

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ning Zhongyan|Ning Zhongyan]]» frå ,  den 26. februar 2026.*
World Poker Tour

**World Poker Tour** (forkorta **WPT**) er ein internasjonal pokerturneringsserie. Han byrja i 2002, og har arrangert ei rekkje internasjonale pokerturneringar og tilknytte tv-program.

Ho blir rekna som ei av dei mest prestisjefylte turneringsrekkjene i verda, ved sida av *[[World Series of Poker]]* og *[[European Poker Tour]]*. Gjennom omfattande TV-dekning var WPT ein viktig medverkande faktor til pokerboomen på 2000-talet.

## Historie

World Poker Tour vart grunnlagd i 2002 av Stephen Lipscomb, som seinare vart president for selskapet World Poker Tour Enterprises. Den første WPT-turneringa byrja 31. mai 2002 på Bellagio i Paradise ved Las Vegas Strip.

I februar 2004 vart eit WPT-arrangement for første gong sendt på fjernsyn, då «Battle of Champions» vart vist på NBC. I november 2009 kjøpte *[[PartyGaming]]* World Poker Tour for om lag 12,3 millionar amerikanske dollar. I juni 2015 vart turneringsserien selt vidare til Ourgame International Holdings Ltd for 35 millionar dollar.

Då den internasjonale livescena for poker stansa opp våren 2020 som følgje av covid-19-pandemien, vart også livearrangementa til WPT mellombels sette på pause. I staden vart fleire turneringsseriar, inkludert hovudturneringar (*Main Events*), arrangerte på nettplattformer som *partypoker* og *Natural8*.

I 2021 vart World Poker Tour selt til Element Partners for 78 millionar amerikanske dollar.

## Fjernsynsdekning
WPT har vorte sendt i meir enn 150 land. I august 2016 vart det inngått ein femårig avtale med *[[Fox Sports Networks]]*, som sikra sendingar av turneringa til og med den 19. sesongen.

Sendingane har mellom anna vorte kommenterte av Tony Dunst og Vince Van Patten. Dunst vart ein del av WPT-teamet i den niande sesongen og tok i 2017 over kommentatorrolla etter Mike Sexton, som hadde hatt rolla i 15 år. Programleiarar for sendingane har vore Marianela Pereyra og Lynn Gilmartin. For reportasjar bak kulissane og intervju under turneringane har den såkalla *Royal Flush Crew* stått for dekninga. 

Frå august 2013 til desember 2015 arrangerte WPT høginnsatsturneringar under namnet *Alpha8*, med innkjøp (*buy-in*) på om lag 100 000 amerikanske dollar. Sidan oktober 2014 har WPT òg arrangert *WPT DeepStacks*, ein variant med lågare innkjøp.

I februar 2019 kunngjorde WPT ein avtale med BT Sport om sending av den 15. sesongen av turneringsserien. Avtalen utvida dekninga av WPT til Storbritannia og Irland. Under den 15. sesongen vann den tidlegare WPT-kommentatoren Mike Sexton sitt første WPT-arrangement.

I mars 2019 kunngjorde WPT ein avtale med TV Azteca om distribusjon av WPT-innhald i Latin-Amerika.

I desember 2023 vart turneringa *Big One for One Drop* arrangert under WPT i Wynn Las Vegas, med eit innkjøp på éin million dollar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:World Poker Tour|World Poker Tour]]» frå ,  den 27. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Daniel Leegaard

**Daniel Trulssen Leegaard** () var ein norsk trelasthandlar og politikar, fødd og død i Fredrikstad. Han vart stortingsmann i 1851.

Leegaard var son til ein smed. Sjølv tok han i 1820 til som handelsborgar i heimbyen og starta brennevinsbrenneri to år seinare. Frå 1822 dreiv han trelasthandel, eigde ei vassag. Med åra vart han ein av dei største i landet i så måte. «Det var dengang, i Saugbrugsprivilegiernes Tid, væsentlig Rundlast, hollandske Bjælker og haandskaarne Planker, som skibedes.» Ein storbrann i 1837 la mykje av trelasten hans i oske. Leegaard gjekk deretter i kompaniskap med P. Gellertsen frå Drammen og kom seg fort i gang att. Han fekk også bygt eit teglverk på Trosvik i Glemmen. I 1850 gjekk han i gong med eit ølbryggeri, samstundes slutta han produksjonen av brennevin. 1858 gav skogeigarar i Glåmdalen han eit gullur i kjede for arbeidet hans med å betre tilhøva for tømmerfløytinga i Sarpsfossen.

I 1851 representerte Leegaard valkrinsen Fredrikstad og Sarpsborg i Stortinget, der han var medlem i Arbeidarkomiteen og Konstitusjonskomiteen.

## Kjelder
Metoděj Jílek

**Metoděj Jílek** () er ein tsjekkisk skeiserennar frå Praha som vart olympisk meister på 10&nbsp;000 meter under Vinter-OL 2026.

Jílek vart tredjemann i milløpet ved VM enkeltdistansar 2025 på Hamar. 26. oktober 2025 forbetra han verdsrekorden på 3&nbsp;000 meter til 3.32,52 ved eit stemne i Salt Lake City. Under dei olympiske vinterleikane 2026 i Milano vann han sølvmedaljen på 5&nbsp;000 meter, slått av norske Sander Eitrem, før han triumferte på 10&nbsp;000 meter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Metoděj Jílek|Metoděj Jílek]]» frå ,  den 27. februar 2026.*
Hatikwoh

**Hatikwoh** var eit norsk månadsskrift som kom ut i Oslo frå 1929 til 1939. Det vart gjeve ut av Det mosaiske trossamfunn, med Harry Koritzinsky som redaktør.

## Kjelder
Eseløyre

**Eseløyre** er eit nedbretta hjørne av ei bokside. Eit eseløyre kan fungera som bokmerke, eller brukast for å markera eit avsnitt eller ein setning i ei bok som ein finn viktig eller av personleg tyding. 

## Ordsoge
Ordet er attestert på tysk av Grimm-brørne  i 1838 som .

På engelsk nyttar ein uttrykket hundeøyre (), med dokumentert bruk tilbake til 1600-talet:
 

## Syn på eseløyrebruk
Praksisen blir vanlegvis uglesett av dei som vil halda bøker i mest mogleg opphavleg stand. Metoden blir av og til òg brukt til å halda papirark saman i staden for med stift eller binders.

Argument til fordel for eseløyre er at ein ikkje treng ha med seg bokmerke heile tida. Andre skildrar praksisen som bevis på oppmerksam eller djup lesing og kjærleg merksemd mot ein tekst.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dog ears|Dog ears]]» frå ,  den 28. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Femke Kok

**Femke Kok** () er ein nederlandsk skeiserennar frå Drachten. Ho vart i 2026 olympisk meister på 500 meter, perioden 2020-25 vann ho fire gullmedaljar i fire ulike enkeltdistanse-verdsmeisterskap.

## Aktiv
Kok vann ein gullmedalje ved VM enkeltdistansar 2020 i Salt Lake City, då ho og Letitia de Jong og Jutta Leerdam sikra siger til Nederland. Året etter vart Kok nummer 2 på 500 meter ved VM enkeltdistansar i Heerenveen. Vinteren 2022 gjekk ho inn til sjetteplass på 500 m i dei olympiske vinterleikane i Beijing, før ho tok sølvmedaljen i Skeise-VM 2022 i sprint-firkamp på Hamar, einast 0,080 poeng bak Leerdam. Kok sigra på 500 meter i VM enkeltdistansar 2023 og 2024. Ved Skeise-VM 2024 i sprint-firkamp kom ho som sist på andreplass, no bak japanske Miho Takagi. I VM enkeltdistansar 2025 på Hamar vann Kok 500 meter for tredje gong i rad, medan ho vart nummer 2 på 1000 m. 16. november 2025 sette ho verdsrekord på 500 meter då ho i Salt Lake City vart klokka inn på 36,09 sekund. Under Vinter-OL 2026 i Milano vann ho sølvmedaljen, bakom Leerdam. Seks dagar seinare bytta dei to plass på sigerspallen etter 500-meteren, der Kok var suverent best.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Femke Kok|Femke Kok]]» frå ,  den 28. februar 2026.*
Bushehr

**Bushehr** er ein iransk hamneby. Det er eit kjernekraftverk i byen. Øya Kharg ligg nordvest for Bushehr.

## Kjelder
Jean-François Chalgrin

**Jean-François Chalgrin** () var ein fransk arkitekt. Han vart utdanna i Roma og Paris, og arbeidde særleg innan klassisistisk arkitektur i Frankrike.

Han er mest kjend for å ha teikna Triumfbogen i Paris, eit av dei mest ikoniske monumenta i byen. Chalgrin var også involvert i ei rekkje kyrkjer og offentlege bygg i Paris, som honnørtrappa og senatsalen i Luxembourgpaleet og kyrkja St.-Philippe-du-Roule.

## Prosjekt
* Église Saint-Philippe-du-Roule i Paris, 1774-1784
* Triumfbogen i Paris, 1806-1811
* Théâtre de l'Odéon i Paris, 1807

## Galleri

Église Saint-Philippe-du-Roule.jpg|Église Saint-Philippe-du-Roule i Paris
Eglise Saint-Philippe du Roule @ Paris (33529872692).jpg|Église Saint-Philippe-du-Roule
Arc de Triomphe, Paris 21 October 2010.jpg|Triumfbogen i Paris
Théâtre de l'Odéon - facade - photo Thierry Depagne.jpg|Théâtre de l'Odéon i Paris


## Kjelder


## Litteratur
* Svend Eriksen: *Early Neo-Classicism in France* (London: Faber & Faber) 1974. Chalgrin's biography p. 163.
* Louis Hautcoeur: *Histore de l'architecture classique en France, vol. IV second moitié du XVIIIe siècle* (Paris) 1952. pp. 212-19.
* Michel Gallet: *Demeures parisiennes, époque Louis XVI* (Paris) 1964. p. 177.

## Bakgrunnsstoff

* Jean-François Chalgrin hos Structurae
Vigdis Bollerud

**Vigdis Bollerud** er ein politietterforskar som har jobba med mange ulike saker, med 35 års erfaring i politiet. Ho oppdaga økonomisk kriminalitet og varsla om eks-mannen hennar og tidlegare politileiar i Sør-Aust politidistrikt. Ho er kjend frå media og den eigenproduserte podkasten sin, *[[Rottereiret]]*. Ifølgje ein artikkel på nettsida til Foreningen Rettsikkerhet for alle, der Bollerud er styreleiar, utløyste meldingane ein kaskade av represaliar. Saka resulterte til slutt i oppseiing.

## Kjelder
* 
*
Amina Sewali

**Amina Sewali** () var ein ugandiskfødd norsk musikar, komponist, manusforfattar og skodespelar. I 2014 spelte ho Solveig i Nationaltheatret si oppsetjing av *[[Peer Gynt]]*.

## Bakgrunn
Sewali kom som flyktning frå Uganda til Noreg då ho var fire år gammal. Ho kom saman med mora og syskena, medan faren vart verande. Sewali snakka det lokale språket luganda, som ho også meistra sidan, og swahili, som ho gløymde.

## Karriere
Som 14-åring deltok Sewali i Ungdommens kulturmønstring og gjekk vidare frå fylkesmønstringa til landsmønstringa i Trondheim to år på rad, i 2004 og 2005.

I 2006 medverka Sewali som dansar og skodespelar i Den Norske Opera si oppsetjing av *Izzat – en kjærlighetsopera*. I 2007 var ho med i ungdomsserien *Glatte gater*, som gjekk på NRK, og som i 2008 vart gjort om til kinofilmen *99 % ærlig*. Filmen vart nominert til to Amandaprisar i 2009, for «beste musikk» og «beste dokumentar».

I 2010 var Sewali både tekstforfattar, komponist og skodespelar i *Tæsjern på Grønland*, ein moderne versjon av Shakespeares **. I 2012 var ho saman med  forteljar og manusforfattar i Oslo-filharmonien si oppsetjing av *Patty og ulven*, ei moderne tolking av Sergej Prokofjev sin *Peter og ulven*.

I 2011 vart debutalbumet hennar *Amina Sewali*, som ho produserte saman med Even Johansen og Børge Fjordheim, gjeve ut. Det kom ut på Warner Music Norway, som ho hadde platekontrakt med fram til 2011. Den første singelen hennar, «One More Digit», kom ut i 2010. I 2013 reiste ho på skuletur med Rikskonsertane med framsyninga *Amina Sewali – Gjør det sjølv!*.

Hausten 2014 spelte Sewali Solveig i Nationaltheatret si oppsetjing av *[[Peer Gynt]]*. I 2015 vart ho teken opp til det andre kullet på skodespelarutdanninga «Det Multinorske» ved Det Norske Teatret, og fullførte bachelorgraden i teater og skodespelarfag i juni 2018.

I 2017 deltok Sewali i Melodi Grand Prix med den sjølvskrivne songen «Mesterverk».

Sewali skreiv òg barneromanen *Hør’a, dagbok!* (Aschehoug, 2020), som vart tilrådd lesing for femteklasse. Boka vart nominert til Kritikerprisen for årets beste barne- eller ungdomsbok 2020, Barnas bokpris 2021 og vart superfinalist i Bokslukerprisen 2021/2022. Sewali si dramatisering av romanen var ein av vinnarane av Riksteatrets RiksPitch 2021, der vinnarane fekk presentere ideen sin under Heddadagane. Hiphop-musikalen vart sett opp av Riksteatret i 2023.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amina Sewali|Amina Sewali]]» frå , den 23. februar 2026.*
Jordan Stolz

**Jordan Stolz** () er ein USA-amerikansk skeiserennar frå West Bend i Wisconsin. Han vart i 2024 verdsmeister i firkamp og i 2026 olympisk meister på 500 meter og 1000 meter.

Stoltz vann dei tre kortaste distansane ved VM enkeltdistanser 2023 i Heerenveen, ein prestasjon han kopierte i VM enkeltdistansar 2024 i Calgary. Tre veker tidlegare, 26. januar 2024, sette han verdsrekord på 1000 meter med tida 1.05,37 i Salt Lake City. I mars 2024 sigra han i Skeise-VM 2024 i firkamp i Inzell, der han sette verdsrekord samanlagt. I 2025 tok Stoltz to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i VM enkeltdistansar. Under Vinter-OL 2026 i Milano vann han gullmedaljane på 500 meter og 1000 meter og fekk sølv på 1500 meter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jordan Stolz|Jordan Stolz]]» frå ,  den 28. februar 2026.*
Kristelig tidende

**Kristelig tidende** var eit norsk tidsskrift som kom ut frå 1877 til 1998. Bladet var organ for Metodistkirken i Norge.

## Kjelder
Inga Ibsdotter Lilleaas

**Inga Ibsdotter Lilleaas** () er ein norsk skodespelar. Ho fekk brei kritikarros i 2025 for rolla si som Agnes Borg i *Affeksjonsverdi* av . Tolkninga hennar gav henne National Board of Review-prisen for beste kvinnelege birolle, i tillegg til nominasjonar til Golden Globe og Oscar for beste kvinnelege birolle.
## Bakgrunn
Inga Ibsdotter Lilleaas vaks opp i Gol i Hallingdal. Foreldra hennar er teaterskodespelarar som dreiv eit teaterproduksjonsselskap. Som elev på vidaregåande skule budde ho som utvekslingsstudent i Brasil, der ho lærte å snakke portugisisk. Ho studerte teater ved Nord universitet og tilbrakte eitt semester ved Lee Strasberg Theatre and Film Institute i New York.
## Karriere
Lilleaas vart nominert til Amandaprisen for beste kvinnelege hovudrolle i 2015 for filmdebuten sin i **'. I 2023 spelte ho ei hovudrolle i [[Netflix]]-musikalfilmen ''A Beautiful Life''. I 2025 spelte ho Agnes Borg i  sin **', som hadde premiere under filmfestivalen i Cannes. For denne rolla vann ho National Board of Review-prisen for beste kvinnelege birolle.
## Privatliv
Lilleaas er gift med skodespelaren Gunnar Eiriksson, og saman har dei ein son.
## Prisar og nominasjonar

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Inga Ibsdotter Lilleaas|Inga Ibsdotter Lilleaas]]» frå , den 13. januar 2026.*
Marthe Kristoffersen

**Marthe Kristoffersen** () er ein norsk tidlegare langrennsløpar og seinare -trenar som representerte Noreg i Ski-VM 2009 og Vinter-OL 2010. Ho er medlem i IL Varden.

## Aktiv
Kristoffersen vann sølvmedaljen på 15 km fellesstart i Ski-NM 2008, der ho måtte gje tapt for Marit Bjørgen i innspurten. I den same meisterskapen i Trondheim spurta 18-åringen IL Varden inn til NM-gull i stafett. Ved Ski-NM 2009 på Røros tok Kristoffersen eit nytt NM-sølv, Therese Johaug vart noregsmeister på tremila. I januar 2010 vann Kristoffersen sølv på 10 km og bronse på 15 km under noregsmeisterskapen i Stokke i Vestfold, Bjørgen var meister i begge renna. I Ski-NM 2012 på Voss kneip Kristoffersen sølvmedaljen på 15 km. Saman med Kristin Gausen og Tora Berger vann ho også NM-gull på 3x5 km stafett. Også i 2013 tok ho og Berger gullmedalje på stafett, då i lag med Kathrine Harsem. Sidan bidrog Kristoffersen til at det vart stafett-gull på Varden i noregsmeisterskapane 2017 og 2018.

Kristoffersen vart nummer 3 i seks ulike verdscuprenn, fordelt på fem 10-kilometerar og ei sprinttevling. Desse prestasjonane gjorde ho to av alle vintrane 2009, 2011 og 2012. To gongar i verdscupen i langrenn var Kristoffersen med på å vinne 4×5 km stafett, fyrste gongen i Gällivare 23. november 2008 og andre gongen i Lahti 7. mars 2010. I begge høve var ho på lag med Marit Bjørgen, Therese Johaug og Kristin Steira. Under verdsmeisterskapen i Liberec 2009 hadde desse tre løparane ført Noreg i leiinga i 4 x 5 stafett, då Kristoffersen som ankerkvinne gjekk ut i løypa. Ho vart passert av Finlands ankerkvinne, men låg an til å berge sølv for Noreg før ho stivna og vart passert av både Tyskland og Sverige under innspurten. Elles i Liberec vart Kristoffersen nummer 9 i sprinten og nummer 12 på 30 kilometer. I Tour de Ski 2009/10 enda ho på ellevteplass. Under Vinter-OL 2010 vart ho nummer 21 på tremila og nummer 49 på 10 kilometer.

### Trenar
Etter ho la opp har Kristoffersen vore trenar for både kvinnelege og mannlege langrennarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marthe Kristoffersen|Marthe Kristoffersen]]» frå ,  den 1. mars 2026.*
Bruno Oldani

**Bruno Oldani** () var ein sveitsisk-norsk designar frå Zürich. Han var i fleire tiår ein av dei fremste i norsk designmiljø, særleg innom grafisk design.

Oldani var utdanna i design ved kunsthandverk-skulen i Zürich. Han flytta i 1958 til Noreg. Frå siste halvdel av 1960-åra utmerka han seg som ein nyskapande grafikar på fleire felt, både gjennom frimerke, bokdesign og mangt anna. Mellom anna fekk han internasjonal gullmedalje for utforming av glasfiberski. Frimerkeserien til Vinter-OL 1994 på Lillehammer vekte åtgaum utanlands. 1988-94 var Oldani professor i grafisk design og illustrasjon ved Statens håndverks- og kunstindustriskole.

Oldani vart tildelt ei mengd prisar. I 2003 vart han heidra ved den internasjonale designkongressen i Mexico, og i 2006 tildelt Norsk Kulturråd sin ærespris.

## Kjelder
*Store norske leksikon

## Bakgrunnsstoff
*Kreativt forum
Jutta Leerdam

**Jutta Monica Leerdam** () er ein nederlandsk skeiserennar som i 2022 vart verdsmeister i sprint-firkamp og i 2026 vart olympisk meister på 1000 meter.

Åra 2020 og 2023 sikra Leerdam seg gullmedaljen på 1000 meter i VM enkeltdistansar. Under dei olympiske vinterleikane 2022 i Beijing vann ho sølvmedaljen på både 500 m og 1000 meter. Seinare i same sesongen kneip ho sigeren i Skeise-VM 2022 i sprint-firkamp på Hamar, framom landskvinna Femke Kok. I Vinter-OL 2026 vann Leerdam 1000-meteren framom Kok, på 500 meter vart rollene omsnudd. Leerdam har elles vore med å vinne teamsprinten for Nederland i VM enkeltdistansar 2019, 2020 og 2025.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jutta Leerdam|Jutta Leerdam]]» frå ,  den 2. mars 2026.*
Anne-Marie Hjertholm

**Anne-Marie Hjertholm** (1927–2001) var ein norsk lokalpolitikar og NSB-medarbeidar frå Narvik i Nordland. Hjertholm var varaordførar i Narvik i to periodar frå 1980 til 1987. Frå 1970 til 1981 var ho medlem av Kringkastingsrådet. Frå 1953 arbeid ho som kontorassistent, og seinare som jernbanefullmektig, ved Norges Statsbaner i Narvik. Hjertholm døyde i Alicante i Spania i 2001.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Anne-Marie Hjertholm|Anne-Marie Hjertholm]]» frå , den 1. mars 2026.*
Hazel Brugger

**Allison Hazel Brugger** () er ein sveitsisk slampoesiutøvar, komikar, kabaretartist og programleiar.

## Bakgrunn
Allison Hazel Brugger vart fødd 9. desember 1993 i San Diego i California. Faren hennar er den sveitsiske nevropsykologen Peter Brugger, og mora er engelsklærar og opphavleg frå Köln i Tyskland.

Brugger vaks opp i Dielsdorf, nær Zürich, og har to eldre brør. Etter fullført skulegang i Bülach byrja ho å studera filosofi og litteratur ved Universitetet i Zürich, men avslutta studia seinare. Då ho var 17 år gammal, starta ho karrieren sin innan slampoesi i Winterthur, nordaust for Zürich.

Mellom 2014 og 2017 skreiv Brugger ei spalte annakvar veke for den sveitsiske dagsavisa *Das Magazin*. Frå 2013 til 2014 var ho spaltist for *Hochparterre* og *TagesWoche*. I 2015 var ho programleiar for det direktesende talkshowet *Hazel Brugger Show and Tell* ved Theater am Neumarkt i Zürich, som vart arrangert annankvar månad. Den 9. oktober 2013 deltok ho i det fjerde sveitsiske meisterskapet i poetry slam i Bern. I november 2015 starta ho sitt første kabaretprogram, *Hazel Brugger passiert*. I februar 2019 drog ho på turné i Tyskland, Austerrike og Sveits med sitt andre soloprogram, *Tropical*, som hadde premiere på Netflix 2. desember 2020.

## Karriere
Sidan 2016 har ho vore korrespondent for det tyske politiske satireprogrammet *heute-show* på ZDF. Den 26. april hadde ho si første gjesteopptreden i eit anna satireprogram på ZDF, *Die Anstalt*. I 2017 vann ho Salzburger Stier, ein pris for kabaretartistar, og vart den yngste personen nokon gong til å vinna denne prisen.

I 2019 starta Brugger ein YouTube-serie som ho er programleiar for saman med Spitzer, som er medprodusent og forfattar. Programmet heiter *Deutschland Was Geht* (på norsk ‘Kva skjer, Tyskland?’). I serien utforskar Brugger og Spitzer interessante – og til tider merkelege – stader saman med ulike tyske komikarar. I 2020 fekk programmet nytt namn: *Europa Was Geht*. 

I 2025 var Brugger medprogramleiar for Eurovision Song Contest 2025 i Basel saman med Sandra Studer, medan Michelle Hunziker slutta seg til i finalen. Som ein del av rolla si framførte ho det musikalske nummeret «Made in Switzerland» (saman med Studer og Petra Mede) i den første semifinalen. Nummeret vart seinare gjeve ut som singel.

## Privatliv
Brugger har budd i Köln sidan 2016.

I oktober 2020 kunngjorde Brugger at ho var gravid. Ho har vore gift med Thomas Spitzer sidan 2020. Dei har to døtrer.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hazel Brugger|Hazel Brugger]]» frå , den 9. januar 2026.*
Fram (1871-1874)

**Fram** var eit norsk tidsskrift redigert av Olaus Fjørtoft som vart gjeve ut i Kristiania frå juli 1871 til februar 1874. Det var skrive på «talemålsprega landsmål».

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Kurt Westergaard

**Kurt Westergaard**, eigenleg **Kurt Vestergaard**, () var ein dansk lærar og teiknar frå landsbyen Døstrup i Region Nordjylland. Han vart vidkjend for si satiriske teikning av profeten Muhammed, publisert i Jyllands-Posten i 2005, ei teikning som førte til at han vart truga på livet.

Westergaard var avisteiknar for Jyllands-Posten frå 1983 til 2010. Hausten 2005 fekk han og 11 andre teiknarar i oppdrag av avisa å forme satiriske teikningar av profeten Muhammed. 30. september 2005 vart teikningane offentlege under overskrifta «Muhammeds ansigt». Teikninga viste profeten Muhammed sitt hovud, med ei tent lunte i turbanen.

Visse muslimske miljø reagerte med raseri, då enkelte retningar i islam held det for forkasteleg å avbilde profeten. Desse angreip danske ambassadar i Midt-Austen, og ei større diplomatisk krise mellom Danmark og land som Syria, Libanon og Egypt.

I 2008 avdekka dansk etterretningsteneste drapsplanar mot Westergaard. 1. januar 2010 braut ein 27 år gammal somaliar med øks seg inn i huset hans. Westergaard slapp unna attentatet då han fekk låst seg inne på eit rom, før attentatmannen vart overmanna og arrestert.

## Kjelder
*Store norske leksikon
Sandra Studer

**Sandra Studer** (), òg kjend som **Sandra Simó**, er ein sveitsisk TV-programleiar og songar. Ho representerte Sveits i Eurovision Song Contest 1991, der ho enda på femteplass med songen «». Ho var medprogramleiar for Eurovision Song Contest 2025 saman med Hazel Brugger, medan Michelle Hunziker slutta seg til i finalen.

## Biografi
Studer er fødd av ein sveitsisk far og ei spansk mor, og voks opp i Zollikerberg. Etter utdanning i ballett og piano fekk ho sine første erfaringar som songar i 17-årsalderen. Ho studerte tysk og musikkvitskap ved Universitetet i Zürich. I 1989 deltok ho på den første innspelinga til  med songen «I Love You». Under artistnamnet Sandra Simó representerte ho Sveits i Eurovision Song Contest 1991 med den italienskspråklege songen «Canzone per te». Der enda ho på ein femteplass.

Studer vart ein suksessrik programleiar på fjernsyn, med program som *Takeito*, *Traumziel* og *Country Roads*. Ho gav ofte tyskspråkleg kommentar til Eurovision Song Contest for det sveitsiske kringkastingsselskapet SRG SSR. I 1999 var ho programleiar saman med Axel Bulthaupt for den tyske nasjonale finalen til Eurovision på  (NDR). Frå 2002 til 2012 leia Studer årleg gallaen for Swiss Award. Ho har òg opptredd i musikalproduksjonar i dei tyskspråklege delane av landet. I TV-programmet *The Masked Singer Switzerland* tok ho andreplassen i 2021, utkledd som ein påfugl.

I 2025 var Studer medprogramleiar for Eurovision Song Contest 2025 saman med Hazel Brugger, medan Michelle Hunziker deltok i finalen. Som ein del av programleiarrolla si, framførte ho det musikalske innslaget «Made in Switzerland» (saman med Brugger og Petra Mede) i den første semifinalen, ein coverversjon av «» (vinnarsongen for Italia i 1990) i den andre semifinalen, og eit utdrag av bidraget sitt frå 1991, «Canzone per te», i finalen.

## Privatliv
I 1997 gifta Studer seg med advokaten Luka Müller, og ho er mor til fire barn.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sandra Studer|Sandra Studer]]» frå , den 9. januar 2026.*
Klavdía

**Klavdía Papadopoúlou** (), også kjend berre som **Klavdía**, er ein gresk songar. Ho representerte Hellas i Eurovision Song Contest 2025 med songen «Asteromáta», der ho enda på sjetteplass samanlagt med 231 poeng.

## Bakgrunn
Papadopoúlou blei fødd 18. august 2002 i Asprópyrgos. Ho er av pontisk opphav.

## Musikalsk karriere
Papadopoúlou fekk gjennombrot i 2017, då ho var 15 år gammal, etter å ha vore på audition til den femte sesongen av *Éllada Éheis Talénto* med Michael Jackson-låten «». I 2018 deltok ho i den femte sesongen av *The Voice of Greece* på Skai TV. Under audition-rundene framførte ho songen «» av The Police, noko som gav henne godkjenning frå alle dei fire dommarane, og ho vart ein del av laget til Élena Paparízou. Ho heldt fram i konkurransen heilt til finalerunden, men klarte ikkje å kvalifisere seg til dei tre siste finalistane.

Kort tid etter deltakinga i talentprogrammet signerte Papadopoulou ein platekontrakt med dei greske plateselskapa Arcade Music og Panik Records. Der gav ho ut sine første singlar, skrivne av Arcade, mellom anna «Haramanta», som vart sertifisert dobbel platina av IFPI Hellas for 40 000 einingar, og «Vasanizomai». Seint i 2022 søkte ho om å representere Hellas i Eurovision Song Contest 2023. Trass i at ho vart vald ut blant finalistane, enda den greske allmennkringkastaren med å velje Victor Vernicos som landets representant i Liverpool. I 2024 gav ho ut debut-EP-en sin med same namn, *Klavdía*.

Den 10. januar 2025 kunngjorde den greske kringkastaren ERT at Papadopoúlou var ein av deltakarane i *Ethnikós Telikós*, den nye nasjonale uttakinga for å avgjere Hellas sin representant til Eurovision Song Contest 2025, med songen «Asteromáta». Den nasjonale finalen fann stad 30. januar i Galatsi olympiahall i Galátsi. Papadopoúlou opptredde som den femte av tolv deltakarar. Takket vere framføringa si vann ho fyrsteplass i den samla røystinga frå dei internasjonale juryane og telefonrøystinga, og sigra dermed i songkonkurransen. Dette gav ho æra av å representere Hellas på Eurovision-scena i Basel, der ho enda på sjetteplass i finalen med 231 poeng.

## Privatliv
Frå 2024 til 2025 var Papadopoúlou i eit forhold med den greske rapparen og musikkprodusenten OGE.

## Merknadar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Klavdia (singer)|Klavdia (singer)]]» frå , den 12. januar 2026.*
Miriana Conte

**Miriana Conte** () er ein maltesisk songar. Ho representerte Malta i Eurovision Song Contest 2025.
## Karriere
Den 21. desember 2016 vart Conte kunngjord som ein av seksten deltakarar som vart valde ut til å konkurrere i *Malta Eurovision Song Contest 2017* med songen «Don't Look Down». Der, den 18. februar 2017, enda ho på 16. og sisteplass med 156 poeng. Conte vart den 11. oktober 2017 kunngjord som ein av seksten deltakarar som vart valde ut til finalen i Malta *Eurovision Song Contest 2018*. Ho enda på tolvteplass med 14 poeng.

I 2018 deltok Conte i den første utgåva av det maltesiske talentshowet *X Factor Malta*, der ho var med på å grunnleggje gruppa 4th Line, og tok seg heilt til finalerunden. I 2019 forlét ho gruppa. Same året deltok ho òg som soloartist i den andre utgåva av *X Factor Malta*, men nådde ikkje finalen. Saman med ei gruppe maltesiske artistar deltok ho i innspelinga av songen «Roll the Dice», som var anthem for Malta Pride Week i 2019.

Conte deltok i *Malta Eurovision Song Contest 2022* med songen «Look What You've Done Now», der ho vart nummer seks i finalen. Den 18. oktober 2023 vart ho kunngjord som ein av deltakarane i *Malta Eurovision Song Contest 2024* med songen «Venom», og vart seinare trekt til å opptre i det fjerde og siste semifinaleshowet den 17. november. Mot slutten av november vart det kunngjort at ho var blant dei som kvalifiserte seg til finalen den 3. februar 2024. Der enda ho på niandeplass totalt med 25 poeng.

Den 12. desember 2024 vart det kunngjort at Conte var ein av 24 semifinalistar som vart valde ut til *Malta Eurovision Song Contest 2025* med songen «Kant». Etter å ha kvalifisert seg frå den andre semifinalen, vann ho telefonrøystinga i finalen og enda på førsteplass totalt med 182 poeng, og vart dermed vald til å representere Malta i Eurovision Song Contest 2025. Etter ei klage som skal ha vorte reist av den britiske kringkastaren BBC (i samsvar med Ofcom-regelverket), bad EBU om at ordet måtte fjernast frå songen og tittelen. Dette førte til sterke reaksjonar på Malta, mellom anna frå PBS, maltesiske styresmakter og musikarar, der somme omtala avgjerda som diskriminerande overfor det maltesiske språket. Den 13. mars stadfesta PBS og Conte at songtittelen vart endra til «Serving» for konkurransen, og ein tilhøyrande musikkvideo vart gjeven ut dagen etter. Ho kvalifiserte seg til finalen frå den andre semifinalen den 15. mai. I finalen den 17. mai enda songen hennar på 17. plass av 26, med 91 poeng, der 83 kom frå den profesjonelle juryen.
## Privatliv
Conte er halvt italiensk; faren hennar kjem frå Napoli og arbeider som forretningsmann. Ho fekk diagnosen ADHD i 2023. Conte er skeiv, og per mai 2025 er ho i eit forhold med den maltesiske fotballspelaren Jade Flask.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Miriana Conte|Miriana Conte]]» frå , den 14. januar 2026.*
Nina Žižić

**Nina Žižić** () er ein montenegrinsk songar. Ho starta karrieren sin i 2004 med gruppa Negre. Žižić representerte Montenegro i Eurovision Song Contest 2013 saman med Who See. I 2025 representerte ho landet igjen i Eurovision Song Contest med songen «Dobrodošli».

## Karriere

I desember 2012 kunngjorde  at Who See skulle representere Montenegro i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö, saman med ein «hemmeleg artist», som seinare blei avslørt som Žižić. Bidraget deira, «Igranka», blei framført i den første semifinalen 14. mai 2013, men enda på 12. plass med 41 poeng og kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen.
I 2021 var Žižić medlem av den interne juryen som valde Montenegro sitt bidrag til Eurovision Song Contest 2022. 

I 2024 deltok Žižić i *Montesong 2024*, den montenegrinske uttakinga for Eurovision Song Contest 2025, med songen «Dobrodošli», der ho enda på andreplass bak bandet NeonoeN. Den 4. desember 2024 trekte NeonoeN seg frå Eurovision-deltaking, då bidraget deira tidlegare hadde blitt framført i 2023, noko som var eit regelbrot. Den 8. desember 2024 blei Žižić offisielt utnemnd som den montenegrinske representanten i Eurovision Song Contest 2025. I Eurovision Song Contest deltok ho i den andre semifinalen 15. mai 2025, men klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen. 

I november 2025 blei Žižić nominert til Eurovision Awards i kategorien «#ALBM Cover of the Year» for coverversjonen sin av songen «», opphavleg framført av den kroatiske Eurovision-representanten . I desember same året vann ho prisen «Hit of the Year» for songen «Dobrodošli» under Montefon Awards.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nina Žižić|Nina Žižić]]» frå ,  den 6. januar 2026.*
Emmy Kristiansen

**Emmy Kristine Guttulsrud Kristiansen** (), kjend berre som **Emmy**, er ein norsk songar og låtskrivar. Ho representerte Irland i Eurovision Song Contest 2025 med songen «Laika Party».

## Biografi
Kristiansen kjem frå bygda Sande i Holmestrand kommune. Som barn song ho i kor. I 2015, då ho var 14 år gammal, deltok ho i ungdomsmusikkprogrammet *Melodi Grand Prix Junior* med songen «Aiaiaiai». Den eldre broren hennar, Erlend, hadde tidlegare delteke i konkurransen i 2011.

I 2021 deltok Emmy i Melodi Grand Prix, den norske nasjonale finalen for Eurovision Song Contest 2021, med bidraget «Witch Woods». Ho kvalifiserte seg frå den tredje semifinalen til finalen, men gjekk ikkje vidare til gullfinalen i konkurransen. 

Emmy var ein del av den norske juryen under Eurovision Song Contest 2023. 

Under Melodi Grand Prix 2024 var Kristiansen involvert som låtskrivar på songen «Woman Show» av Mathilde SPZ, Chris Archer og Slam Dunk. I tillegg til arbeidet sitt i Noreg fekk ho òg eit publikum utanfor heimlandet gjennom TikTok-kontoen sin, der ho etter kvart fekk over ein million følgjarar.

I januar 2025 vart Emmy kunngjord som deltakar i *Eurosong 2025*, den irske nasjonale finalen for Eurovision Song Contest 2025, med songen «Laika Party». Songen var skriven av Emmy i samarbeid med ein irsk og tre norske låtskrivarar. Låten hadde opphavleg vorte sendt inn til Noreg med håp om å delta i Melodi Grand Prix 2025, men vart avvist av den norske kringkastaren NRK. I den nasjonale finalen vart vinnaren kåra gjennom ein kombinasjon av folkestemming, ei nasjonal jury og ei internasjonal jury. Emmy fekk høgast poengsum frå den nasjonale juryen og folkestemminga, og nest høgast poengsum frå den internasjonale juryen, noko som gav ho retten til å representere Irland. Irland vart trekt til å konkurrere i den andre semifinalen 15. mai, der ho opptredde i den fyrste halvdelen av programmet. «Laika Party» klarte ikkje å kvalifisere seg til finalen.

Emmy var òg involvert som låtskrivar på Citi Zēni-songen «Ramtai», som enda på tredjeplass i *Supernova 2025*, den latviske nasjonale finalen for Eurovision.

I januar 2026 deltok Emmy i MGP-cupen om ein plass i finalen i Melodi Grand Prix 2026, med låten «Sykt fin», men rauk ut i første duell.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Emmy (Norwegian singer)|Emmy (Norwegian singer)]]» frå , den 9. januar 2026.*
Inger Johansen

**Inger Johansen** er universitetslektor ved fakultet for lærarutdanning og kunst- og kulturfag ved Nord universitet. Ho har ein mastergrad i nordisk språk frå 2006.

Johansen har framfor alt arbeidd med stillinga til sørsamisk i det norske samfunnet. Mastergradsavhandlinga hennar var ei banebrytande avhandling om rolla ein handfull unge sørsamiske aktivistar spelte i den sørsamiske revitaliseringa. Også seinare har ho arbeidd med konsekvensane innstillinga til språk har for revitaliseringa, t.d. i Johansen 2008, der ho diskuterer barrieren unge sørsamar opplever mot å snakke sørsamisk, og argumenterer for å sjå overvinninga av denne barrieren som ein tostegsmodell, for å få innpass i eit sørsamisk språksamfunn og å endre den eksisterande språksituasjonen.

Ho har også arbeidd med metodar for å integrere kunnskap om samisk i den allmenne lærarutdanninga, som i Hundal, Halberg og Johansen 2025.

Inger Johansen har også vore aktiv innafor målrørsla.

## Bibliografi (utval)

* Johansen, Inger 2006: Det er ikkje eit museumsspråk – det har noko med framtida å gjera » ei sosiolingvistisk undersøking av revitaliseringa av sørsamisk. Mastergradsavhandling i nordisk språkvitskap, Institutt for nordistikk og litteraturvitskap, NTNU.
* Johansen, Inger 2007: Revitalisering av sørsamisk språk I:  Bull, Tove; Kusmenko, Jurij & Riessler, Michael (red.): *Språk og språkforhold i Sápmi* 2007.
* Johansen, Inger 2008: Det er ikkje berre berre å koma her å snakke samisk, liksom". Barrieren mange unge sørsamar opplever mot å snakke samisk I: *Målbryting* 9:111-123.
* Hundal, Anne kathrine, Haakon Halberg og Inger Johansen 2025: Trepartssamarbeid som modell for utvikling av lærerstudenters profesjonskompetanse: Et universitetsskoleprosjekt om samisk i norskfaget. I: *Uniped - Tidsskrift for universitets- og høgskolepedagogikk*. Vol 48, hefte 2-3:208-221.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff

* Inger Johansen, Nord universitet
Martine Fenger

**Martine Trollsås Fenger** () er ein norsk fotballspelar som speler for Barcelona.

## Karriere
#### Tidlig karriere
Fenger starta å spele fotball i IK Gimletroll, der ho spelte heilt til ho hausten 2021 blei henta til Amazon Grimstad av hovudtrenar Steinar Pedersen. Ho debuterte i 1. divisjon den 2. oktober 2021, nokre dagar før ho fylte 15 år. Våren 2022 var ho ønskt av dei fleste av klubbane i Toppserien, og ho var mellom anna på treningsopphald i Kolbotn og Vålerenga.

#### Kolbotn (2022-2023)
16. april 2022 blei det kjent at Fenger hadde signert for Kolbotn frå og med sommaren same år. Ho debuterte i Toppserien for klubben borte mot Stabæk i august 2022. Sesongen enda med nedrykk for Kolbotn, noko som gjorde at mange spelarar forlét klubben og Fenger blei ein endå meir sentral spelar. Våren 2023 skåra ho 10 mål på 12 kampar for Kolbotn i 1. divisjon.

6. juni kunne Oppegård Avis avsløre at Fenger etter seiande skulle vere svært nær ein overgang til den ferske Champions League-vinnaren Barcelona. Bakgrunnen for overgangen skulle vere ein ulovleg side-kontrakt, som var inngått i det Fenger signerte for Kolbotn. Innhaldet i kontrakten var ifølgje avisa at dersom Barcelona ønskte å kjøpe Fenger før ho fylte 17 år, så kunne det gjerast til ein avtalt sum som skulle vere berre 50&nbsp;000 norske kroner.  Ein slik klausul i kontrakten var ikkje tillaten i samsvar med Norges Fotballforbunds regelverk. Dagleg leiar i Kolbotn stadfesta til avisa at ein slik avtale hadde funne stad, og då det blei oppdaga av den nye leiinga i klubben blei den ulovlege klausulen gjort om til ein munnleg avtale. Det blei òg avvist at summen var på 50 000 kroner, men stadfesta at det var ein fastsett sum i euro som ikkje spegla verdien til Martine Fenger.

#### Barcelona (2023-)
29. juni 2023 blei det kjent at Fenger hadde signert ein treårskontrakt med Barcelona, der ho ville bli ein del av B-laget til klubben.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Martine Fenger|Martine Fenger]]» frå ,  den 3. mars 2026.*
Silje Gundersen

**Silje Gundersen** () er ein norsk ishockeyspelar. Ho speler for det norske landslaget og for Stavanger Oilers men er frå Søgne og har Kristiansand Ishockeyklubb som moderklubb.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Silje Gundersen|Silje Gundersen]]» frå ,  den 3. mars 2026.*