open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elvebakken videregående skole

**Elvebakken vidaregåande skule** er ein vidaregåande skule i Vestre Elvebakke 3 i bydel Grünerløkka. Skulen er ein av Oslo sine største skular med omtrent 1350 elevar. Han vart etablert i 1921 og fekk namnet *Kristiania Fag- og Forskole for Handverk og industri* i 1925 og heitte frå 1948 *Oslo Yrkesskole*. Skulen fekk det noverande namnet sitt i 1976.

Skulen ligg nær både buss- og trikkeholdeplassar ved Hausmanns gate, like ved Akerselva, Hausmania Kulturhus og Vega Scene.

## Historie

Mot slutten av 1800-talet hende det ei rask industriell og teknologisk utvikling i Kristiania. Industriføretaka og handverkarane la om drifta, og meistrane fekk stadig meir å gjera med forretningar. Behovet for ein eigen fagleg opplæringsinstans var stort. Frisørmeistrane var dei første til å gjera noko med dette problemet. Dei oppretta eigne skular for lærlingane sine. Sidan vart skuletilbodet utvida til òg å gjelda andre fagområde. Det vart etablert teknisk rette *sundagsskular* og *aftanskular*. Skulane var spreidde på elleve ulike stadar rundt i byen og undervisinga var i for det meste teoretisk. 

Behovet for ein felles skule med teoretisk og praktisk undervising for alle til handverks- og industrilinjer melde seg raskt. Handverks- og industrisamskipnaden påtok seg oppgåva å finna ein skule som kunne romma all undervising. I 1921 vart ein ærverdig, gammal bygård med bua vindauge og datidens snirkla arkitektur liggjande i Austre Elvebakke kjøpt og ombygd til skule. Han vart utvida med fleire nybygg på dei tilstøytande tomtene. Skulen heitte frå 1925 *Kristiania Fag- og Forskole for Handverk og industri*.  Bygget vart bygt om i 1938 og kunne då ta imot rundt 400 elevar og lærlingar.

Rektor Klaus Torgård tok over skulen i 1947 og året etter vart namnet til skulen forandra til Oslo Yrkesskole. Då Sogn vidaregåande skule vart bygd ferdig i 1961, vart større delar av tilboda ved Oslo Yrkesskole flytta til Sogn. Rektor Torgård vart med dit, og leidde begge skulane derfrå fram til 1968. 

I 1969 var det behov for å utvida Oslo Yrkesskole. Naboskulen i Osterhaus' gate, Framhaldsskolen for jenter (1932–1969) vart lagd ned og bygget vart overteke av yrkesskolen. Skulebygget var frå 1873 då Christiania Borgarskule heldt til der. Bygget vart seinare teke over av Oslo Voksenopplæring Rosenhof som har etablert ei avdeling der.

I 1976 kom «Lov om vidaregåande opplæring», og skulen sitt namn vart endra frå Oslo yrkesskole til Elvebakken vidaregåande skule.

## Bakgrunnsstoff

* https://elvebakken.vgs.no/om-skolen/om-oss/skolens-historie/
Samenes Venn

**Samenes Venn** er organ for Norges Samemisjon. Bladet vart etablert i 1926 og hadde i 2019 eit opplag på 2100. Bladet er for det meste norskspråkleg, men det har andakter på samisk og norsk. Elles inneheld bladet reportasjar og ferdbrev frå arbeidet til Samemisjonen i samiske område i Noreg og Russland, intervju av medarbeidarar og støttespelarar og informasjon om støttearbeidet i heile Noreg. Bladet gjev òg informasjon om samisk kultur, språk og samfunn. Leiarartiklane tek opp aktuelle spørsmål innan organisasjonen og i norsk kyrkjeliv. 

Ansvarleg redaktør er Roald Gundersen. 

## Kjelder
* Om Samenes venn hos samemisjonen.no


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Samenes Venn|Samenes Venn]]» frå ,  den 4. oktober 2019.*
Sunette Viljoen

**Sunette Stella Viljoen** () er ein sørafrikansk idrettsutøvar som har vore aktiv i både friidrett og cricket. Ho vann sølvmedaljen i spjutkasting ved Sommar-OL 2016, tidlegare fekk ho VM-bronse i same øvinga i så vel 2011 som i 2015.

## Aktiv
### Friidrett
I VM-finalen 2011 i Daegu forbetra Viljoen den sørafrikanske spjutrekorden med to meter til 68,38 m og sikra seg bronsemedaljen i tevlinga. Den 9. juni 2012 presterte ho sitt livs lengste kast ved eit stemne i New York, spjutet landa på 69,35 meter. Under sommarleikane i London to månader seinare kasta ho 64,53 m, 40 cm for kort til å ta bronsen. Derimot vann ho ein ny bronse ved Beijing-VM i 2015, etter eit bestekast på 65,79 m. Då Sommar-OL 2016 fann stad i Rio de Janeiro kneip Viljoen med sine 64,92 meter sølvmedaljen framom tre andre utøvarar som alle kasta 64,60 m og lengre.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris:  Utslått i kvalifiseringa (56,78 m=nr 16)
*OL 2004 i Aten:  Utslått i kvalifiseringa (54,45m=nr 35)
*OL 2008 i Beijing:  Utslått i kvalifiseringa (55,58 m=nr 33)
*VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (56,83=nr 18)
*VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 68,38 m
*OL 2012 i London: Nr 4 – 64,53 m
*VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 63,58 m
*VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 65,79 m
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 64,92 m, bakom Sara Kolak (66,18 m) 
*VM 2019 i Doha:  Utslått i kvalifiseringa (60,10 m=nr 17)

### Cricket
Viljoen var 2000-02 sørafrikansk landslagsspelar i cricket. Ho deltok då i verdsmeisterskapen 2000 i New Zealand.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sunette Viljoen|Sunette Viljoen]]» frå ,  den 4. oktober 2019.*
Per Daniel Holm

**Per Daniel Holm** () var ein svensk målar kjend for landskapsmåleria sine.

## Liv
Holm  var son av Alexander Holm, som var kyrkoherde i Järnboås församling, og Christina Elisabeth Askergren.

Han var elev ved Teknologiska institutet til 1855, og var maskinteikna ved Köping-Hults jernbane i 1856. Kort tid seinare blei han teikna ved Vetenskapsakademien sitt zoologiske museum. 1858–63 var han elev ved Konstakademien, der han studerte landskapsmåleri hjå Nils Andersson. Han drog også på studiereiser i Nord-Sverige og Noreg. I 1862 vann han ein kongeleg medalje for eit landskapsbilde frå Lappland. 1864–67 studerte han i Düsseldorf, München, Karlsruhe og Paris. I 1871 blei Holm medlem av Konstakademien. Han bei utnemnd til viseprofessor i 1873 og professor i 1881. Same året blei han konservator ved Nationalmuseum i Stockholm. I 1900 gjekk han av som professor.

## Verk

Holm er kjend for skisser og måleri av natur frå Bergslagen, Norrland og Lappland. Av oljemåleria hans eig den svenske staten *Landskap från [[Kvikkjokk|Kvickjock]]* (1869, deponert i Uppsala universitetshus), *Utsikt i Nora bergslag* (1869, deponert i riksdagshuset) og *Svenskt skogslandskap* (1870, 
Nationalmuseum).
Han er representert i Stadsmuseet i Stockholm.

Holm laga også teikningar til fergetrykka i C.A. Pettersson sitt verk *Lappland* (1864-1966). 

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Per Daniel Holm|Per Daniel Holm]]» frå ,  den 5. oktober 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Tyrihans

**Tyrihans** er ein figur frå norske folkeeventyr. Namnet tyder eigentleg «Hans som passar tyriveden [i eldstaden]», ei oppgåve som passa best for nokon som ikkje dugde til noko anna. Tyrihans har altså same oppgåve og rolle som Oskeladden og Oskepott. Skikkelsen opptrer mellom anna «Tyrihans som fikk kongsdatteren til å le» av Asbjørnsen og Moe.

## Kjekder



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tyrihans|Tyrihans]]» frå ,  den 5. oktober 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Eventyret «Tyrihans som fekk kongsdottera til å le» vedoaks.nvg.org
Tyrihans (fleirtyding)

**Tyrihans** kan visa til:

*Tyrihans, ein figur i norske folkeeventyr

* Bladet Tyrihans, eit norsk vittigheitsblad
* Tyrihansfeltet, eit norsk oljefelt
* Tyrihansprisen, norsk figurteaterpris
* Tyrihans-kioskane teikna av arkitektane Carl Buch og Lorentz Harboe Ree.
Sisselsporv

**Sisselsporv** (*Spiza americana*) er ein fugl i kardinalfamilien. Han er ein sterk trekkfugl, hekkar i sentrale USA og lever vinterstid i Mellom-Amerika og nordlegaste Sør-Amerika. Arten er monotypisk, utan underartar, og dessutan einaste arten i slekta si.

## Skildring

Dette er ein mellomstor medlem av kardinalfamilien, ca. 15,5 centimeter. Som vanleg for kardinalar syner dei kjønnsdimorfisme i fjørdrakta. 

Grunnfarga er brunt og grått. Hannar i hekkedrakt har ei gul augebrynstripe som startar ved nebbrota. Stripa er bleik, nesten kvit i begge ender. Hovud elles grått. Han har ei kvit og gul mustasjestripe, kvit hake over svart strupe, under det igjen gult i brystet. Oversida er dominert av grått med mykje brunt på vengene. Hofuglar er som ei bleika utgåve av hannar, men har tydeleg gult fargeskjær i bryst og på heile undersida. 

Hekkeområde er i USA med eit sentralt kjerneområde og eit langt vidare område med spreidd hekking nordaust til Dei store sjøane og litt inn i sørlegaste sentrale provinsar av Canada. Overvintring skjer i nordlegaste Sør-Amerika og langs stillehavskysten av Mellom-Amerika. Opptil 30 % av populasjonen, nær 3 millionar individ, kan samlast i ein flokk i Venezuela.

Dette er ein art som trivst i grasdekte område, habitata er opne, i hekketida t.d. på prærie. Dei er insektetarar i hekketida elles er føda i stor grad vegetabilsk.
 
Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

;Spontant i Noreg
Det finst ein einaste observasjon av sisselsporv i Noreg, tilbake til 1981 i Måløy, Sogn og fjordane.

## Kjelder
* Brewer, D. (2019)  *[http://www.hbw.com/node/62179 Dickcissel (Spiza americana)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 5. oktober 2019
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Bladet Tyrihans

***Tyrihans*** var eit norsk skjemteblad som kom ut frå 1881 til 1958. Då det opphøyde var *Tyrihans* det siste av vittigheitsblada frå stordomsitda på 1880- og 1890-talet. Frå 1892 til hundreårsskiftet var Holger Sinding redaktør for bladet.

## Bilettrykk og utgjevingar
I byrjinga blei teikningane for det meste attgjevne i xylografisk utføring. Deretter kom rasterpapir og sinkklisjear til å ta over. I 1890-åra blei det også vanleg å trykka omslaget i fargar, og etter hundreårsskiftet å leggja til ein eller eit par fargar, som raudt og gult, som saman kunne gje ein nyanse av oransje.

Bladet kom ikkje ut i åra 1905 til 1911. Då det gjenoppstod i 1912 var det med ny årgangsnemning (dvs. som ny rekkje 1/1912), utgjeve av Kunstforlaget Munin.

## Illustratørar
Fleire kjende illustratørar teikna for bladet, mellom anna Gustav Lærum, Olaf Gulbransson, Ragnvald Blix (som også var redaktør for *Tyrihans* i 1901), Jan Lunde og Fredrik Stabel.

I 1898 teikna Jacob Sømme (1862-1940) ein reklameplakat for skjemtebladet. Utgjevar var Hagen & Kornmann.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tyrihans (vittighetsblad)|Tyrihans (vittighetsblad)]]» frå ,  den 5. oktober 2019.*
Tyrihansprisen

**Tyrihansprisen «Vil du være med så heng på»**, ofte berre kalla **Tyrihansprisen**, er ein norsk ærespris til nokon som har bidrage mykje til norsk figurteaterkunst, som dokketeater og liknande. Han blir delt ut anna kvart år av UNIMA-Norge, den norske foreininga for figurteater, og kan gå til ein enkeltperson, ei gruppe eller ein institusjon. Prisen blei stifta på initiativ frå Birgit Strøm, som overrekte prisen til den første mottageren, Tatjana Zaitzow, i 1997.

Prisen er ein statuett utforma av bilethoggaren Nina Sundbye.

## Prisvinnarar
* 1997: Tatjana Zaitzow, figurteaterkunstnar
* 1999: Barthold Halle, instruktør
* 2001: Riksteatret
* 2003: Lisbeth Narud, scenograf og dokkedesignar
* 2005: Anne Helgesen, figurteaterkunstnar
* 2007: Agder teater v/Giert Werring
* 2009: Bjørg Mykle
* 2012: Mona Wiig
* 2015: Figurteatret i Nordland

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tyrihansprisen|Tyrihansprisen]]» frå ,  den 5. oktober 2019.*
Anita Márton

**Anita Márton** () er ein ungarsk friidrettsutøvar frå Szeged som vann kulestøyt ved innandørs-EM 2015 og 2017, samt innandørs-VM 2018. Ved dei store internasjonale meisterskapane utandørs har ho vunne sølv i VM 2017 og EM 2016, bronse i OL 2016 og EM 2014. 

## Aktiv
Márton fekk bronsemedaljen i kulestøyt då ho ved EM 2014 i Zürich gjorde personbeste med 19,04 m. Tidleg våren 2015 vann ho øvinga ved innandørs-EM 2015 i Praha med eit støyt på 19,23 m. Under verdsmeisterskapen i Beijing fem månader etter forbetra Márton sitt personbeste til 19,48 meter og vart nummer fem. 

Ved EM 2016 tok ho sølvmedaljen, trass i moderate 18,72 m. To månader seinare presterte Márton sitt livs beste kulestøyt i finalen under Sommar-OL 2016, kula landa på 19,87 meter og gav henne bronsemedaljen. I mars 2017 forsvarte ho meistertittelen i innandørs-EM i , med 19,28 m nådde ho nærare meteren lenger enn nummer to. Under London-EM same året sikra Márton seg sølvmedaljen med eit støyt på 19,49 m. Ved hall-VM 2018 i Birmingham støytte Márton 19,62 m og sigra framom sterke utøvarar som Danniel Thomas-Dodd frå Jamaica og Gong Lijiao frå Kina.
 
### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (16,80 m=nr 24)
*EM 2010 i Barcelona: Nr 11 – 17,78 m
*VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (17,04 m=nr 22)
*EM 2012 i Helsinki: Nr 7 – 17,93 m
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (17,48=nr 23)
*VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (17,32=nr 20)
*EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje – 19,04 m
*VM 2015 i Beijing: Nr 5 – 19,48 m
*EM 2016 i Amsterdam: Sølvmedalje – 18,72 m, bakom Christina Schwanitz (20,17 m)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje – 19,87 m
*VM 2017 i London: Sølvmedalje – 19,49 m, bakom Gong Lijiao (19,94 m)
*VM 2019 i Doha: Nr 5 – 18,86 m
*OL i 2021 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (17,59=nr 21)
*VM 2023 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa (17,85=nr 20)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anita Márton|Anita Márton]]» frå ,  den 4. oktober 2019.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anita Márton|Anita Márton]]» frå ,  den 4. oktober 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*IAAF-profil
Henrik II av Frankrike

**Henrik II** () var konge av Frankrike frå 31. mars 1547 til han døydde. Han var medlem av fyrstehuset Valois og son og etterfølgjar av Frans I av Frankrike.

## Liv og virke
### Bakgrunn

Henrik var fødd på slottet Saint-Germain-en-Laye som son av Frans I og Claude av Frankrike. Far hans blei teken til fange i slaget ved Pavia i 1525 av erkefienden sin, keisar Karl V, og blei halden som fange i Spania. Til gjengjeld for hans frigjevinga hans blei det gjort ein avtale om at die to sønene hans Henrik og Frans (1518-36) skulle sendast til Spania og overta plassen hans i fengselet. Brørne sat fanga i Spania i tre år.

### Katarina av Medici og Diane de Poitiers
Henrik inngjekk eit arrangert ekteskap med Katarina av Medici den 28. oktober 1533, då begge var fjorten år. 

Året etter innleidde Henrik eit forhold til den 35-årige enka Diane de Poitiers. Dei hadde tidlegare hatt ein nær venskap, og ho hadde omfamna han offentleg den dagen han blei send til Spania. Diane blei Henrik sin fortrulege ved hoffet, og i dei neste 25 år aoppnådde ho stor innverknad og underskreiv attpåtil kongelege dokument. Mot denne sjølvsikre, mogne og intelligente kvinne hadde Katarina ingen sjanse. Diane insisterte likevel på at Henrik skulle vera nok med Katarina til å få arvingar.


Katharina von Medici gekürzt.jpg|Katarina av Medici
Master Of The Fontainebleau School - Diane de Poitiers - WGA14543.jpg|Diane de Poitiers, ca. 1550


### Konge
Då Henrik sin storebror Frans døydde i 1536 etter ein tenniskamp, blei Henrik tronfølgjar. Han etterfølgde far sin på trona på 28-årsdagen sin, og blei krona til konge av Frankrike den 25. juli 1547 i Notre-Dame-katedralen i Reims.

Regjeringstida hans var prega av krigen mot Austerrike og den valdsame forfølginga av dei protestantiske hugenottane. Kongen lét dei brenna levande, eller lét tunga skjera ut på dei som straff for trua deira. Mistanke åleine kunne føra til fengsel på livstid. 

Henrik var òg særs streng mot legar i samtida, og meinte dei skulle skuldast for drap dersom familiemedlemmer meinte dei hadde forårsaka døden til ein pasient.

### Død
Henrik dreiv entusiastisk med jakt og turneringar. Under eit tevling halden 1. juli 1559 for å feira ein fredsavtale med erkefienden Habsburg og giftarmålet mellom dottera Elisabet og Filip II av Spania, fekk han eit stykke av lansen til Gabriel Montgomerys (kaptein for den kongelege skotske livgarden) inn gjennom auget og inn i hjernen. Kongen lei frykteleg av skadane og døydde av dei.

Då Henrik låg på dødsleiet, avgjorde Katarina suverent kven som kunne få tilgang til kongen. Sjølv om han fleire gonger spurde etter elskerinna, Diane de Poitiers, nekta Katarina ho å kome. Etter at Henrik døydde fekk Katarina forvist Diane frå hoffet.

Henrik blei etterfølgd av sonen Frans II, som døydde året etter, og så blei etterfølgd av dei to brørne sine. Mor deira fungerte som regent.

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henrik II av Frankrike|Henrik II av Frankrike]]» frå ,  den 6. oktober 2019.*
Ineta Radēviča

**Ineta Radēvič**a () er ein latvisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krāslava i Latgale-regionen som vann EM-gull 2010 i lengdehopp og VM-sølv i same øvinga i 2011. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,53 m=nr 13) og i tresteghopp (14,12 m=nr 20)
*VM 2005 i Helsinki:  Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,34 m=nr 20)
*EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 6,92 m
*VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,76 m, bakom Brittney Reese (6,82 m)
*EM 2012 i Helsinki: Nr 5 – 6,55 m
*OL 2012 i London: Nr 4 – 6,88 m (annullert i 2019)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ineta Radēviča|Ineta Radēviča]]» frå ,  den 6. oktober 2019.*
Odds & Sods

***Odds & Sods*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet The Who. Det består av unytta studioopptak og sjeldne utgjevingar, gjevne ut på Track Records i Storbritannia og Track/MCA i USA i 1974. 

## Bakgrunn
Hausten 1973, medan Roger Daltrey, Pete Townshend og Keith Moon førebudde filmen *[[filmen Tommy (1975)|Tommy]]*, fekk John Entwistle ansvaret for å setje saman eit album for å hindre piratkopiplatene som kom ut med konsertane til The Who. 

«Eg prøvde å arrangere det som ein slags alternativ Who-karriere - kva singlar me kunne ha gjeve ut og kva albumspor som kunne ha kome ut», forklarte Entwistle. Han og produsenten på soloalbuma hans, John Alcock, sette saman *Odds & Sods* frå forskjellige lydband. Det vart samla saman nok songar til to plater, men berre ei vart gjeven ut. «Det kunne ha vore eit dobbeltalbum, det var så mykje materiale», sa Entwistle då albumet kom ut.

Albumet nådde tiandeplassen på den britiske albumlista og åttandeplassen i USA.

## Innhald
Alle songar skrivne av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde. 

### Ommastra utgåve frå 1998

### CD-utgåve frå 2011

## Medverkande
**The Who**
*Roger Daltrey&nbsp;– solovokal, korvokal, munnspel
*Pete Townshend&nbsp;– gitar, piano, synthesizer, kor- og solovokal
*John Entwistle&nbsp;– bass, blåsarar, kor- og solovokal
*Keith Moon&nbsp;– trommer, stundom vokal

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Odds &#38; Sods|Odds &#38; Sods]]» frå ,  den 6. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Odds & Sods liner notes - Song-by-song liner notes for the album
*Kid Dynamite - Cheap Shots, Youth Anthems; Odds and Sods Cover
Long Live Rock

«**Long Live Rock**» er ein song og singel av The Who, skriven av Pete Townshend i 1971. Songen kom ikkje med på albumet *[[Who's Next]]* og vart ikkje spelt inn før i 1972. Han vart seinare framført av karakteren til Billy Fury i filmen *[[filmen That'll Be the Day|That'll Be the Day]]* der Keith Moon hadde ei rolle. Den originale Who-innspelinga av songen kom seinare ut på samlealbumet *[[Odds & Sods]]* (1974), og på singel i 1979.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Long Live Rock|Long Live Rock]]» frå ,  den 6. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Postcard av The Who

«**Postcard**» er ein song av The Who, skriven og sungen av bassisten i bandet, John Entwistle. Songen kom ut på samlealbumet *[[Odds & Sods]]*.

Songen kom ut på singel i USA og nådde 64. plassen på *[[Cash Box]]*-lista der 23. november 1974. Det var den første songen skriven av Entwistle som vart gjeven ut som A-sida på ein singel av The Who.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Postcard (The Who song)|Postcard (The Who song)]]» frå ,  den 6. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diane de Poitiers

**Diane de Poitiers** () var ei fransk adelskvinne med tittelen hertuginne av Valentinois.

Ho var gift med den normanniske adelsmannen Louis de Brézé, som døydde i 1531. Kort tid etter at mannen døydde blei ho elskarinna til den franske tronarvingen Henrik, seinare Henrik II. Ho var 18 år eldre enn han. Diane de Poitiers fekk stor innverknad over Henrik, og denne varte heilt til han døydde i 1559.
Ho heldt dei mektige stormannsslektene Montmorency og Guise i sjakk, og var så mektig ved hoffet at sjølv dronninga, Katarina av Medici, måtte bøya seg for henne.
Etter at Henrik II døydde blei ho forvist frå hoffet, og levde dei siste åra av livet på eit av godsa sine.

## Kjelder
Ilja Sjkurenjov

**Ilja Jurjevitsj Sjkurenjov **() er ein russisk friidrettsutøvar i mangekamp. Han har i tida 2012-18 vunne ein sølvmedalje og to bronsemedaljar i tikamp.

## Aktiv
Sjkurenjov presterte 8&nbsp;219 poeng og personbeste då han vann bronsen i tikampen ved EM 2012 i Helsinki. Personbeste gjorde han også då han med 8&nbsp;498 poeng vann ein ny EM-bronse i Zürich i 2014.  Året etter pressa han sitt personbeste til 8&nbsp;538 poeng ved VM i Beijing og vart fjerdemann i tevlinga.

Sjkurenjov deltok ikkje i Sommar-OL 2016 då dei russiske friidrettsutøvarane var utestengde frå leikane. Sommaren 2017 sette han personleg tikamprekord med di han oppnådde 8&nbsp;601 poeng under eit stemne i Smolensk. Med årsbeste lukkast han vinne sølv då EM 2018 fann stad i Berlin. Under verdsmeisterskapen i Doha i 2019 enda han som i VM 2015 på fjerdeplass.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2012 i Helsinki: Bronsemedalje – 8&nbsp;219 poeng
*OL 2012 i London: Nr 16 – 7&nbsp;948 poeng
*VM 2013 i Moskva: Nr 8 – 8&nbsp;370 poeng
*EM 2014 i Zürich: Bronsemedalje – 8&nbsp;498 poeng
*VM 2015 i Beijing: Nr 4 – 8&nbsp;538 poeng
*VM 2017 i London: Braut etter seks øvingar
*EM 2018 i Berlin: Sølvmedalje – 8&nbsp;321 poeng, bakom Arthur Abele (8&nbsp;431 poeng)
*VM 2019 i Doha: Nr 4 – 8&nbsp;494 poeng

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ilja Jurjewitsch Schkurenjow|Ilja Jurjewitsch Schkurenjow]]» frå ,  den 7. oktober 2019.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ilya Shkurenyov|Ilya Shkurenyov]]» frå ,  den 7. oktober 2019.*  
 
*
Li-elva i Guangxi

**Li-elva** eller **Li Jiang** () er ei elv i Guangxiprovinsen sør i Kina. Elva byrja der Lingqukanalen renn saman med Liudongelva og renn  sørover ut gjennom Guilin og Yangshuo. Ved Pingle i Guangxi renn ho saman den med Lipu- og Gongcheng-elva og går over i Gui-elva, som til slutt renn ut i Perleelva.

Li er kjend for dei naturskjøne omgjevnadene sine, og er eit populært turistmål for båtturar. Langs elva ligg mellom anna Elefantsnabelfjellet i Guilin og sukkertoppfjell (karsttoppar) i Yangshuo. Lielva nord for Yangshuo er avbilda på den kinesisk 20 RMB-setelen.

## Galleri

Fil:The Li River.jpg|Lielva nord for Yangshuo.
Fil:Lijiang River, Guilin, 1988.jpg|Lielva ved Guilin.
Fil:Elephant Trunk Hill.jpg|Elefantsnabelfjellet ved Li i Guilin.
Amanecer con barcas navegando el río Li, afluente de la cuenca del río de las Perlas. (17404757302).jpg|Sukkertoppfjell ved Li-elva
Li-Flussfahrt-186-Wand-Schiff-2012-gje.jpg|Karstformaskonar
Li-Flussfahrt-288-Kormoranfischer-2012-gje.jpg|Fiskar


## Kjelder




----
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Lifloden|Lifloden]]» frå ,  den 7. oktober 2019.*
Den lutherske kyrkja i Storbritannia

**Den lutherske kyrkja i Storbritannia** er ei samling lutherske kyrkjelydar, hovudsakleg i England, dei fleste med røter på det europeiske kontinentet. Kyrkjesamfunnet vart etablert 1961. Medlemstallet er i 2019 ca. 1500. Kyrkjesamfunnet held gudstenester på engelsk, mandarinspråk, skandinaviske språk, polsk og swahili.

Tor Berger Jørgensen vart i 2019 innsett som biskop for kyrkjesamfunnet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff:
*Offisiell nettstad
HBO

**HBO** kan stå for:
* Hallesche Beiträge zur Orientwissenschaft
* Høgstbydande over (i annonsar)
* Home Box Office
Børning

***Børning*** (2014) er ein norsk spelefilm regissert av Hallvard Bræin og produsert av Filmkameratene.

Anders Baasmo Christiansen spelar rolla som Roy, ein mann som blir vikla inn i det største ulovlege billøpet i Noreg nokonsinne. Ferda går langs Noreg frå Oslo til Nordkapp. Roy køyrer ein 1967 Ford Mustang fastback med ein 302 BOSS motor. Bilen heiter Lillegul, oppkalla etter dottera som fekk gulsott som spedbarn.

Filmen hadde kinopremiere august 2014. Manus er laga av Linn-Jeanethe Kyed. Historia er laga av Christopher Grøndahl, basert på en idé av Hallvard Bræin.

Oppfølgjaren, *[[Børning 2]]*, hadde kinopremiere 12. oktober 2016.
Endå ein oppfølgjar, *[[Børning 3]]*, hadde kinopremiere 14. oktober 2020 med handling i Noreg, Sverige, Danmark og Tyskland som enda opp med eit løp rundt Nürburgring.

## Skodespelarar
* Anders Baasmo Christiansen
* Ida Husøy
* Trond Halbo
* Jenny Skavlan
* Otto Jespersen
* Sven Nordin
* Camilla Frey
* Marie Blokhus
* Zahid Ali
* Henrik Mestad
* Steinar Sagen
* Oskar Sandven Lundevold

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Johannes Vetter

**Johannes Vetter** () er ein tysk spydkastar frå Dresden. Han vart verdsmeister i øvinga i 2017 og tok bronsemedaljen i VM 2019.

## Aktiv
Vetter sette personbeste med 85,40 meter ved eit stemne i Jena den 31. mai 2015. Bort i tre månader seinare vart han nummer sju i VM i Beijing. I 2016 vart han fjerdemann under dei olympiske leikane i Rio de Janeiro, 6 cm bakom bronsevinnar Keshorn Walcott. Få veker etter OL forbetra Vetter i Berlin sin personlege rekord til 89,57 m då han sigra i ISTAF-stemnet.

I juli 2017 vart Vetter tysk spydmeister med eit bestekast i Erfurt som målte 89,35 m. To dagar seinare slengde han spydet fire gongar over 90 meter i eit DL-stemne i Luzern. Lengste kastet landa på 94,44 meter, dermed sletta han den to månader gamle landsrekorden til Thomas Röhler. Vetter krynte sesongen med siger også i verdsmeisterskapen i London, vinnarkastet var på 89,89 m. Både i  2018 og 2019 hadde Vetter årsbeste på over 90 meter. Under VM 2019 nådde han 89,35 m i kvalifiseringa, i finalen enda han opp med bronsemedalje med 85,37 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2015 i Beijing: Nr 7 – 83,79 m
*EM 2016 i Amsterdam: Utslått i kvalifiseringa (79,98 m=nr 16)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 – 85,32 m
*VM 2017 i London: Gullmedalje – 89,89 m, framom Jakub Vadlejch (89,73 m)
*EM 2018 i Berlin: Nr 5 – 83,27 m
*VM 2019 i Doha: Bronsemedalje – 85,37 m
*OL i 2021 i Tokyo: Nr 9 – 82,52 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Johannes Vetter|Johannes Vetter]]» frå ,  den 7. oktober 2019.*
William Penn

**William Penn** () var ein engelsk kvekar. Han var talsmann for religionsfridom og la grunnen for kvekarsamfunna i Nord-Amerika, det seinare Pennsylvania.

## Liv og gjerning
Penn studerte i Oxford, men vart i 1661 bortvist frå universitetet då han ikkje aksepterte den anglikanske kyrkjelæra. I 1665 vart han kvekar. Frå 1667 var han verksam som predikant.

År 1670 arva Penn ein stor formue etter den mektige og rike faren, jamvel òg ei fordring mot staten på 16&nbsp;000 pund. I staden for pengar fekk han i 1681 av kong Karl 2. eit landområde ved Delaware-elva i Nord-Amerika. Penn fekk full råderett over landet, som kongen kalla Pennsylvania. Her opna Penn ein fristad for menneske som vart forfylgde for si kristendomsforståing, særleg kvekarar. Kolonien la grunnen til ein komande delstat i USA, med byen Philadelphia i sentrum.

Penn vende tilbake til England i 1684, der han heldt fram å arbeide for religiøs toleranse. Kongeskiftet i 1685 og sjukdom i familien førte til at Penn fekk ein mindre sentral posisjon i dissentar-rørsla. 1699-1701 var han tilbake i Pennsylvania, eit samfunn mykje endra på 15 år. Sidan levde han i små kår i Berkshire og var ein fattig mann då han døydde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:William Penn|William Penn]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*
Alzenau

**Alzenau** er ein by nord i delstaten Bayern i Tyskland. Byen har om lag 18&nbsp;500 ibuarar og høyrer til landkreis Ascahffenburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alzenau|Alzenau]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Sylvia Simma

**Sylvia Simma** () er ein svensk samisk politikar, som frå 2005 til 2009 var den fjerde (og første kvinnelege) ordføraren i det svenske Sametinget.

Ho voks opp i Lainiovuoma sameby og Idivuoma. Ho er utdanna sivilingeniør, og har tidlegare arbeidd i Södertälje, og arbeider (2013) hos LKAB i Kiruna.

## Referansar



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sylvia Simma|Sylvia Simma]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*
Quisqueyanos valientes

**«Quisqueyanos valientes»** er nasjonalsongen til Den dominikanske republikken. Musikken blei skriven av José Rufino Reyes Siancas (1835&ndash;1905) og teksten av Emilio Prud’Homme (1856&ndash;1932).

Songen blei først framført offentleg 17. august 1883. Melodien var ein suksess, men teksten fekk kritikk fordi han inneheldt fleire historiske feil. I 1897 kom Prud’Homme med revidert tekst som er blitt ståande sidan.

## Tekst

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:National Anthem of the Dominican Republic|National Anthem of the Dominican Republic]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* El himno nacional de la República Dominicana  ved presidencia.gob.do
Krigsskodeplass

**Krigsskodeplass** er et område der det føregår krigshandlingar eller der slike handlingar er venta.

## Krigsskodeplass i norsk lovverk

I norsk samanheng nyttar ein erklæring av krigsskodeplass til å regulera forholdet mellom sivile og militære styresmakter. Lovverket om krigsskodeplass finst i Lov om særlige rådgjerder under krig, krigsfare og liknende forhold (beredskapsloven) av 15. desember 1950 nummer 7, i kongeleg resolusjon av 11. september 1959, og kongeleg resolusjon av 8. desember 1967.

Ein kan erklæra krigsskodeplass i den delen eller dei delane av landet der det føregår krigshandlingar eller der ein kan rekna med at dei er nær ved å føregå, og der det er rekna som nødvendig at dei militære styresmaktene tek ove leiinga av politiet og andre sivile forvaltingsorgan for å fremja og trygge militære operasjonar og forsyningar. Grensene for krigsskodeplassen blir normalt fastsette av Kongen. Krigsskodeplassen er ikkje nødvendigvis same området som den militære inndelingen av operasjonsområdet. Ein krigsskodeplass kan også opprettat automatisk ved eit militært åtak på norsk territorium.

## Kjelder
Mobile i Alabama

**Mobile** er ein by som ligg sørvest i den amerikanske delstaten Alabama i USA. Mobile er setet for fylket Mobile County. Han ligg ved Mobilebukta i Mexicogolfen. Folketalet er 192&nbsp;904 (2016), og Mobile er dermed den tredje største byen i Alabama. Mobile er den einaste byen i delstaten med ei djupvasshamn.

## Ordsoge
Namnet på byen kjem frå mobile-stamma av urfolk som budde i Mobile Bay då franske kolonistar utforska området.  Rundt sju år etter grunnlegginga av den franske Mobile-busetjinga søkte mobile- og tohomé-stammene om løyve frå kolonistane til å busetja seg nær festningen.

## Historie
Mobile blei grunnlagt 1711, og var hovudstad i fransk Louisiana fram til 1720.

## I populærkulturen
Byen er nemnd i songen «Guitar Man» av Jerry Reed, som mellom anna er blitt framført av Elvis Presley.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:da:Mobile (Alabama)|Mobile (Alabama)]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*  
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Mobile, Alabama|Mobile, Alabama]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*  

## Bakgrunnsstoff

*
*How to pronounce Mobile (Alabama). forvo.com
The Story of The Who

***The Story of The Who*** er eit dobbelt samlealbum av The Who. Albumet kom ut i Storbritannia i september 1976. Albumet nådde andreplassen på den britiske albumlista. Ein annan versjon med anna innhald kom ut i Japan. Samlinga har aldri kome ut på CD. 

## Innhald
Alle songar av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.

;Plate ein
#«Magic Bus»&nbsp;– 4:33 (*[[Meaty Beaty Big and Bouncy]]*-versjonen)
#«Substitute»&nbsp;– 3:48
#«Boris the Spider» (John Entwistle)&nbsp;– 2:26
#«Run Run Run»&nbsp;– 2:44
#«I'm a Boy» (raskare versjon)&nbsp;– 2:36
#«(Love is Like A) Heat Wave» (Holland–Dozier–Holland)&nbsp;– 2:41
#«My Generation» (*[[Live at Leeds]]*-utgåva)&nbsp;– 3:17 
#'Pictures of Lily"&nbsp;– 2:47
#«Happy Jack»&nbsp;– 2:13
#«The Seeker»&nbsp;– 3:24
#«I Can See for Miles»&nbsp;– 4:17
#«Bargain»&nbsp;– 5:31
#«Squeeze Box»&nbsp;– 2:42

;Plate to
#«Amazing Journey»&nbsp;– 3:26
#«The Acid Queen»&nbsp;– 3:34
#«Do You Think It's Alright?»&nbsp;– 0:26
#«Fiddle About» (Entwistle)&nbsp;– 1:30
#«Pinball Wizard»&nbsp;– 3:01
#«I'm Free»&nbsp;– 2:39
#«Tommy's Holiday Camp» (Keith Moon)&nbsp;– 0:57
#«We're Not Gonna Take It»&nbsp;– 3:36
#«Summertime Blues» (live at Leeds) (Eddie Cochran og Jerry Capehart)&nbsp;– 3:29
#«Baba O'Riley»&nbsp;– 5:09
#«Behind Blue Eyes»&nbsp;– 3:44
#«Slip Kid»&nbsp;– 4:32
#«Won't Get Fooled Again»&nbsp;– 8:33

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Story of The Who|The Story of The Who]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Trick of the Light av The Who

**«Trick of the Light»** er ein song skriven av bassisten John Entwistle for The Who og det åttande albumet deira, *[[Who Are You]]*.  Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet. Ein annan song av Entwistle kom ut på B-sida, «905», men singelen gjekk ikkje inn på singellista nokon stad.

Teksten skildrar frykta for å vere seksuelt utilstrekkeleg i møtet med ei prostituert kvinne.  

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trick of the Light (The Who song)|Trick of the Light (The Who song)]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Filmmusikkalbumet The Kids Are Alright

***The Kids Are Alright*** er eit filmmusikkalbum av det britiske rockebandet The Who, i samband med ein dokumentarfilm med same namn. Som samlealbum tener det som eit tilbakeblikk på dei største hittane deira fram til albumet kom ut. Dei fleste av spora er konsertopptak i staden for dei originale studioutgåvene. 

Det kom opphavleg ut som eit dobbeltalbum i juni 1979 på Polydor Records i Storbritannia og MCA Records i USA. Framføringa av «My Wife» var frå ein konsert The Who filma for filmen, i Gaumont State Cinema i Kilburn; men bileta vart ikkje nytta i filmen. Konserten vart einare gjeven ut på DVD som *[[At Kilburn 1977 + Live at the Coliseum|The Who at Kilburn: 1977]]* i 2008. Albumet gjorde det godt og nådde åttandeplassen på *Billboard*-lista og selde til platinaplate. I Storbritannia nådde det berre 26. plassen. 

## Innhald
Alle songar av Pete Townshend, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
;The Who
* Roger Daltrey – vokal, munnspel
* Pete Townshend – gitar, klaverinstrument, vokal
* John Entwistle – bassgitar, blåsarar, vokal, musikalsk leiar
* Keith Moon – trommer, claves

;Design
* Bill Curbishley – konsept
* Chris Chappel – konsept
* Richard Evans – konsept, design, illustrasjonar
* Art Kane – fotografi
* Roy Carr – notat

## Salslister
;Album

## Salstrofé

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Kids Are Alright (soundtrack)|The Kids Are Alright (soundtrack)]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Filmmusikkalbumet Quadrophenia

***Quadrophenia*** er eit filmmusikkalbum for filmen *[[filmen Quadrophenia|Quadrophenia]]* frå 1979, som er basert på rockeoperaen *[[Quadrophenia]]* frå 1973 av The Who. Det vart først gjeve ut på Polydor Records i 1979. Albumet var dedisert til Peter Meaden, ein markant Mod og den første manageren til The Who, som døydde året før albumet kom ut. 

Albumet inneheld ti av dei sytten spora frå den originale rockeoperaen *Quadrophenia*. Desse er forskjellige miksar enn dei som er på albumet frå 1973, sidan dei vart miksa på ny i 1979 av John Entwistle. Den mest markante skilnaden er på sporet «The Real Me» (nytta som tittelspor for filmen) som har eit anna basspor, meir markant vokal og ein meir endeleg slutt. Dei fleste spora er korta ned noko. Albumet inneheld òg tre spor av The Who som ikkje kom ut på albumet frå 1973: «Four Faces», «Get Out and Stay Out» og «Joker James». Sistnemnde var dei to første songane Kenney Jones spelte på med The Who etter å ha erstatta den avdøde Keith Moon.

## Innhald
;Side ein
#«I Am the Sea»&nbsp; – 2:03
#«The Real Me»&nbsp; – 3:28
#«I'm One»&nbsp; – 2:40
#«5.15»&nbsp; – 4:50
#«Love Reign O'er Me»&nbsp; – 5:11

;Side to
#«Bell Boy»&nbsp; – 4:55
#«I've Had Enough»&nbsp; – 6:11
#«Helpless Dancer»&nbsp; – 0:22
#«Doctor Jimmy»&nbsp; – 7:31

;Side tre
#«Zoot Suit» (The High Numbers)&nbsp; – 2:00
#«Hi-Heel Sneakers» (Cross Section)&nbsp; – 2:46
#«Get Out and Stay Out»&nbsp; – 2:26
#«Four Faces»&nbsp; – 3:20
#«Joker James»&nbsp; – 3:13
#«The Punk and the Godfather»&nbsp; – 5:21

;Side fire
#«Night Train» (James Brown)&nbsp; – 3:38
#«Louie Louie» (The Kingsmen)&nbsp; – 2:41
#«Green Onions» (Booker T. & the M.G.'s)&nbsp; – 2:46
#«Rhythm of the Rain» (The Cascades)&nbsp; – 2:28
#«He's So Fine» (The Chiffons)&nbsp; – 1:52
#«Be My Baby» (The Ronettes)&nbsp; – 2:30
#«Da Doo Ron Ron» (The Crystals)&nbsp; – 2:09

## Salslister
;Album

## Medverkande
* Roger Daltrey – solovokal
* Pete Townshend – gitar, klaverinstrument, synthesizer, solo- og korvokal
* John Entwistle – bass, blåsarar, korvokal
* Keith Moon – trommer, felles solovokal on «Bell Boy»
* Kenney Jones – trommer on «Get Out and Stay Out» and «Joker James»

;Teknisk
* John Entwistle – Musikalsk leiar
* Mike Shaw – musikk-koordinator
* Dave «Cyrano» Langston – innspeling og nymiksing
* Ommastra (2018) av Jon Astley

;Design
* Cover av Richard Evans
* Fotografi av Frank Connor
* Koordinering av Chris Chappel

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Quadrophenia (soundtrack)|Quadrophenia (soundtrack)]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kompot

**Kompot** eller *compot* er ein søt drikk frå Aust- og Sentral-Europa. Han blir laga ved å koka frukt eller bær i ei stor mengd vatn, ofte saman med sukker eller anna søtemiddel. Ein kan også tilsetja smaksstoff som kanel eller vanilje. Både frisk og tørka frukt kan brukast.

Tillaginga minner om den til kompott, men til kompot er det væska som er viktigast. Ho kan vera svært søt, så ein blandar henne ofte ut med vatn.
Drikken kan serverast varm eller kald.

## Variantar

### Uzvar
Uzvar eller vzvar er ein ukrainsk nasjonaldrikk som ein lagar av ulike typar tørka frukt og bær. Han blir ofte søta med honning, og kan ha krydder som kanel, stjerneanis og muskat. Uzvar er ein tradisjonell juledrikk. Ein kan servera drikken saman med kornretten kutja.

## Sjå òg
*Mors

## Kjelder
Drikken mors

**Mors** (russisk skrift ) er ein russisk fruktbasert leskedrikk laga av bær, særleg av tytebær og tranebær, men tidvis også blåbær, jordbær, bringebær og tindved). Ein lager drikken ved å koka bæra saman med sukker, eller ved å blanda safta deira med sukkervatn. Ein del moderne kommersielle typar bruker fermentert og filtrert saft blanda med sukkersirup og vatn. I staden for saft kan ein bruka fruktekstrakt saman med aromatiske essensar, organiske matsyrer, sukker, fargestoff og vatn.

Mors er ikkje alkoholhaldig, men blir brukt ein del i cocktailar, ofte saman med vodka.

## Historie
Mors er først nemnd i verket Domostroj frå 1500-talet, som inneheld instruksjonar for korleis ein lagar drikken. Sannsynlegvis er han langt eldre enn dette verket.

## Sjå òg
* Kompot

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mors (drink)|Mors (drink)]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*
Thomas Babington Macaulay

**Thomas Babington Macaulay** () var ein britisk historikar, politikar og skribent. Han var krigsminister frå 1839 til 1841, og *Paymaster General* frå 1846 til 1848. 

Macaulay sitt ry bygde på fembandsverket *History of England*, eit arbeid som kom ut i tida 1849-61. Verket tek føre seg perioden 1688–1702, og sikra han plass som ein av grunnleggjarane av det englendarane kalla ei whig-tolking av den nasjonale historia. Elles gav han mellom anna ut det lyriske verket *Lays of Ancient Rome* i 1842, medan han i samtida òg var kjend som essayist.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thomas Babington Macaulay|Thomas Babington Macaulay]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*
Songen It's Hard

**«It's Hard»** er ein song skriven av Pete Townshend og gjeve ut på det tiande albumet til The Who, *[[It's Hard]]* i 1983. Han vart gjeven ut som den tredje og siste singelen frå albumet. B-sida var John Entwistle sin «Dangerous». Singelen gjekk ikkje inn på singellista, men nådde 39. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot Mainstream Rock Tracks. Dette vart den siste originale Who-singelen før «Real Good Looking Boy» i 2004.

## Medverkande
;The Who
*Roger Daltrey – solovokal, rytmegitar på konsertutgåver
*Pete Townshend – rytme og sologitar, korvokal
*John Entwistle – bassgitar
*Kenney Jones – trommer

;Andre medverkande
*Tim Gorman – syntheziser

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It's Hard (song)|It's Hard (song)]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Macaroni cheese

**Macaroni and cheese** (nordamerikansk namn, også kalla **mac and cheese** eller **mac n cheese**) eller **macaroni cheese** (britisk namn) er ein pastarett med ostesaus av engelsk opphav. Han blir laga av av makaroni med ein kvit saus som vanlegvis er tilsett cheddarost og bakt. Retten kan også ha andre ingrediensar, som brødsmular, kjøt og grønsaker.

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Macaroni and cheese|Macaroni and cheese]]» frå ,  den 8. oktober 2019.*
Don't Let Go the Coat

«**Don't Let Go the Coat**» er ein song skriven av Pete Townshend og først gjeven ut på The Who-albumet *[[Face Dances]]* i 1981

Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet etter «You Better You Bet», men oppnådde ikkje same suksess og nådde 47. plassen på den britiske singellista og 84. plassen i USA. 

## Salslister

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don&#39;t Let Go the Coat|Don&#39;t Let Go the Coat]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kunstrock

**Kunstrock** er ein undersjanger av rock som generelt reflekterer ein utfordrande eller avantgardistisk tilnærmingsmåte til rock, eller brukar modernistisk, eksperimentelle eller ukonvensjonelle element. Kunstrock aspirerer til å heve rock frå underhaldning til ei kunstnarisk melding, og gå inn for eit meir eksperimentelt eller konseptuelt syn på musikk. Sjangeren har trekk frå sjangrar som eksperimentell rock, avantgarde-musikk, klassisk musikk og jazz.

Musikken vart skapt med føremålet å lytte og tenkje i staden for å danse, og skil seg ofte ut ved hjelp av elektroniske effektar med easy listening-teksturar langt bort frå dei drivande rytmane i tidleg rock. Omgrepet vert stundom nytta om ein annan med «progressiv rock», men sistnemnde er i staden karakterisert av virtuositet på instrumenta og symfoniske teksturar. 

Sjangeren var mest populær tidleg i 1970-åra gjennom britiske artistar. Musikken, og dei teatralske framføringane ofte knytte til sjangeren, appellerte til unge vaksne, særleg på grunn av virtuositeten og dei komplekse tekstane og musikken. Kunstrock er ofte knytt til ein særskild periode i rocke, frå og med rundt 1966-1967 og fram til punken kom midt i 1970-åra. Sidan vart sjangeren blanda inn i andre popsjangrar i 1970- til 1990-åra.

Blant kunstrockartistar finn ein 10cc, Can, Devo, Electric Light Orchestra, Emerson, Lake & Palmer, Genesis, King Crimson, The Moody Blues, The Nice, Pink Floyd, Procol Harum, Queen, Roxy Music, Styx, David Bowie, Kate Bush, Captain Beefheart, Brian Eno, Lou Reed, Van der Graaf Generator, The Velvet Underground og Yes. 

Seinare kom band som Alt-J, Animal Collective, Florence and the Machine, Franz Ferdinand, Fugazi, Muse, Pere Ubu, Radiohead, Simple Minds, Talking Heads, Television, Ultravox, Wilco og XTC. 

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Art rock|Art rock]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 
*
Rockeopera

Ein **rockeopera** er ei samling rockesongar med tekstar som følgjer ei soge. Rockeopaer er som regel gjevne ut som konseptalbum og er ikkje skrivne for scenen, noko som skil dei frå operaer. Fleire rockeoperaer er likevel blitt tilpassa til rockemusikalar. Bruken av forskjellige roller i songtekstane er eit vanleg forteljargrep. Suksessen til rockeopera som sjanger har inspirert liknande verk i andre musikkstilar, som rap-opera.

Colin Fleming i *[[The Atlantic]]* har identifisert *[[The Story of Simon Simopath]]* (1967) av det britiske psykedelike bandet Nirvana som den første innspelte rockeoperaen. Ofte er *[[S.F. Sorrow]]* (1968) av The Pretty Things rekna som den første rockeoperen.  Sjølv om Pete Townshend nekta å ha kjennskap til *S.F. Sorrow*, har kritikarar ofte samanlikna The Who sin rockeopera *[[Tommy av The Who|Tommy]]* til denne.  *Tommy* inspirerte seinare *On and On*, ein rap-opera av The Fat Boys og *[[American Idiot]]*, ein punkrock-opera av Green Day.

## Sjå òg
* Konseptalbum

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock opera|Rock opera]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eksperimentell rock

**Eksperimentell rock** (eller **avant-rock**) er ein undersjanger innan rock som pressar grensene mellom vanlege komposisjonar og framføringsteknikkar eller som eksperimenterer med grunnleggjande element i sjangeren. Artistar har som mål å frigjere eller nyskape og somme særpreg i sjangeren er improvisasjon, avantgardistiske element, rar instrumentering, utydelege tekstar (eller instrumentalar), uortodokse strukturar og rytmar, og ei underliggjande avvising av kommersielle mål.

Frå starten av har rocken vore eksperimentell, men det var først seint i 1960-åra at rockeartistar byrja å skape lange og komplekse komposisjonar gjennom bruk av fleirsporsinnspeling. I 1967 var sjangeren like kommersiell som popen var, men i 1970 had dei fleste leiande musikarane gjort seg sjølv udyktig på eit eller anna vis. I Tyskland utvikla krautrock seg som ein undersjanger med element av improvisasjon og psykedelisk rock blanda med avantgarde og moderne klassisk musikk. Seinare i 1970-åra vart det mykje kryssing av sjangrar samstundes med utviklinga av punk og new wave, gjer det sjølv-eksperimentering og elektronisk musikk. Funk, jazzrock og fusion-rytmar vart òg integrert i eksperimentell rock. 

Den første bølgja med eksperimentelle rockegrupper i 1980-åra hadde få direkte føregangarar for stilen sin. Seinare i tiåret gjekk avant-rocken meir mot ein psykedelisk estetikk som skilde seg frå den sjølvmedvitne og aktsame stilen til tidlegare post-punk. I 1990-åra vart ei lausare rørsle kjend som post-rock den dominerande forma for eksperimentell rock. Fram mot 2010-åra har omgrepet «eksperimentell rock» falle bort, sidan mange moderne rock heller vert kategoriserte under forstavingar som «post-», «kraut-», «psych-» og «støy-».

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Experimental rock|Experimental rock]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 
*
*
Real Good Looking Boy

«**Real Good Looking Boy**» er ein song skriven av gitaristen i det britiske rockebandet The Who, Pete Townshend. Han vart opphavleg gjeven ut i 2004 på samlealbumet *[[Then and Now av The Who|Then and Now]]*, og var ein av to nye songar på det albumet, i lag med «Old Red Wine». Desse to var dei første nye songane The Who hadde gjeve ut på 15 år. Han vart seinare gjeven ut som ein forkorta singel med den andre nemnde songen som B-side. «Real Good Looking Boy» vart seinare framført i 2007 i rockemusikalen *[[The Boy Who Heard Music]]*.

Songen var ei hyllest til Elvis Presley og opnar med nokre pianolinjer frå songen «Can't Help Falling in Love». 

## Medverkande

*Pete Townshend: gitar, solovokal
*Roger Daltrey: solovokal
*Greg Lake: bassgitar
*Zak Starkey: trommer
*John «Rabbit» Bundrick: piano
*Simon Townshend: gitar og klaverinstrument

;Teknisk
*Simon Townshend: Produsent i Eel Pie Oceanic Studios, London kring november 2003
*Lydteknikar: Bob Pridden og Myles Clarke

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Real Good Looking Boy|Real Good Looking Boy]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*