open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tommy Caldwell

**Thomas Michael «Tommy» Caldwell** () var ein USA-amerikansk bassist og original frontmann for The Marshall Tucker Band mellom 1973 og 1980.

Caldwell skreiv fleire av songane deira og spelte bass, perkusjon og gitar, i tillegg til å syngje korvokal. Han song solo på «Melody Ann». Den siste konserten hans med bandet var 18. april 1980, ti dagar før han omkom etter skadane han pådrog seg i ei bilulukke. Han var den yngre broren til bandkollegaen Toy Caldwell. Ein annan bror, Tim Caldwell, døydde òg i ei bilulukke berre ein månad før Tommy, den 28. mars 1980, 25 år gammal.

The Charlie Daniels Band-albumet *[[Full Moon av Charlie Daniels|Full Moon]]* frå 1980 er dedisert til Caldwell.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tommy Caldwell|Tommy Caldwell]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Elin Pelin i Sofia

**Elin Pelin** (bulgarsk Елин Пелин) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Landsbyen som ligg kring jernbanestasjonen har offisielt òg det same namnet, men blir lokalt kalla «Stasjon Elin Pelin» eller oftast berre «Stasjonen» (bulgarsk Гарата). Kommunen omfattar byen Elin Pelin, landsbyen med same namn og 17 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 433&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 23&nbsp;104 innbyggjarar, sjølve byen 6&nbsp;600 innbyggjarar og landsbyen «Stasjonen» 3&nbsp;274 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til hovudstaden Sofia.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Kjelder
Jerry Eubanks

**Jerry Eubanks** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som original saksofoinst, klaverspelar og fløytespelar i The Marshall Tucker Band. Fløyte- og saksofonsoloane hans var ein del av særpreget til bandet. Eubanks slutta i The Marshall Tucker Band i 1996, som eit av dei site attverande av dei originale medlemmane. I 2005 dreiv han eit føretak kalla Flatwoods Soaps i Spartanburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerry Eubanks|Jerry Eubanks]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A New Life av The Marshall Tucker Band

***A New Life*** er det andre studioalbumet til The Marshall Tucker Band. Det vart spelt inn i Macon i Georgia i Capricorn Studios. 

Charlie Daniels og Jaimoe frå The Allman Brothers Band var gjestemusikarar på albumet. 

Musikkstilen på *A New Life* vert rekna å vere meir basert på country enn debutplata, men inneheld òg element av blues og jazz. Bandet brukte òg mellotron på «You Ain't Foolin' Me».

## Innhald

	

## Medverkande
*Doug Gray - solovokal, gitar, perkusjon
*Toy Caldwell - gitar, steelgitar, slidegitar, solovokal på «Blue Ridge Mountain Sky» og «Fly Eagle Fly»
*Tommy Caldwell - bassgitar, korvokal
*George McCorkle - gitar, banjo
*Paul Riddle - trommer
*Jerry Eubanks - fløyte, saksofon, klaverinstrument, korvokal

;Andre musikarar
*Paul Hornsby - klaverinstrument
*Charlie Daniels - fele
*Jaimoe - conga, dirigent
*Earl Ford - horn
*Oscar Jackson - horn
*Todd Logan - horn
*Harold Williams - horn

## Produksjon
*Produsent: Paul Hornsby
*Lydteknikarar: Sam Whiteside, Paul Hornsby
*Mastering: George Marino 
*Kunstnarisk leiar: Wondergraphics, David og Jimmy Holmes
*Fotografi: Ukjend

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A New Life (The Marshall Tucker Band album)|A New Life (The Marshall Tucker Band album)]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Where We All Belong

***Where We All Belong*** er det tredje albumet til The Marshall Tucker Band, utgjeve i november 1974. Det er eit dobbeltalbum der den eine sida er eit studioalbum og den andre eit konsertalbum med lange jammar av bandet og Charlie Daniels som gjestemusikar på fele på «24 Hours at a Time». 

Konsertdelen av albumet vart spelt inn i Performing Arts Center i Milwaukee i Wisconsin den 31. juli 1974. Ein trykkfeil i plateomslaget skriv at Toy Caldwell speler sologitar og syng på «Can't You See.»  «Can't You See» vart spelt på denne konserten, men kom ikkje ut før på det neste albumet deira, *[[Searchin' for a Rainbow]],* i 1975. Studiodelen av albumet vart spelt inn i 1974 i Capricorn Studios i Macon i Georgia.

## Innhald

## Medverkande
*Doug Gray – solovokal, perkusjon
*Toy Caldwell – elektrisk og akustisk gitar, steelgitar, solovokal på «This Ol' Cowboy» og «Everyday (I Have the Blues)»
*Tommy Caldwell – bassgitar, korvokal
*George McCorkle – elektrisk og akustisk gitar, banjo
*Jerry Eubanks – fløyte, alt-, baryton- og tenorsaksofon, korvokal
*Paul Riddle – trommer

### Andre medverkande
*Charlie Daniels – fele på «24 Hours At a Time» og «This Ol' Cowboy»
*Elvin Bishop – slidegitar på «Where a Country Boy Belongs»
* Johnny Vernazza – slidegitar på «Where a Country Boy Belongs»
* Billy Sanders – munnspel, rytmegitar
* Paul Hornsby – piano, orgel, clavinet
* Earl Ford – trombone
* Jerry Joseph – conga
* Steve Madaio – trompet
* Sam McPhearson – munnspel
* Stein – fele

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Where We All Belong|Where We All Belong]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Searchin' for a Rainbow

***Searchin' for a Rainbow*** er det fjerde studioalbumet til The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1975.

Bandet gjekk her mot ein meir skarpare stil, men brukte framleis element av country og blues, slik dei hadde gjort tidlegare. 

## Innhald

	
		

## Medverkande
*Doug Gray - solovokal, perkusjon
*Toy Caldwell - elektrisk og akustisk gitar, steelgitar, solovokal på «Can't You See»
*Tommy Caldwell - bassgitar, korvokal
*George McCorkle - elektrisk og akustisk gitar, banjo
*Jerry Eubanks - alt-, baryton- og tenorsaksofon, fløyte, korvokal
*Paul Riddle - trommer

**Gjestemusikarar**:
*Dickey Betts - gitarsolo på «Searchin' For A Rainbow»
*Paul Hornsby – piano, organ
*Charlie Daniels – fele
*Chuck Leavell – elektrisk piano
*Jerome Joseph – conga
*Al McDonald – mandolin
*Leo LaBranche – trompet og blåsearrangement

**Produksjon**:
*Paul Hornsby - produsent
*George Marino - mastering

## Salslister
**Album**

**Singles**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Searchin&#39; for a Rainbow|Searchin&#39; for a Rainbow]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Novi khan

**Novi khan** (bulgarsk Нови хан) er ein landsby i kommunen Elin Pelin i provinsen Sofia i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 3&nbsp;394 innbyggjarar.

## Referansar
Fire on the Mountain av The Marshall Tucker Band

«**Fire on the Mountain**» er ein song skriven av George McCorkle frå The Marshall Tucker Band. Songen vart opphavleg spelt av bandet i 1975 på albumet deira, *[[Searchin' for a Rainbow]]*, og gjeven ut som den første singelen frå albumet. Han nådde 38. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot 100.

«Fire on the Mountain» vart skriven av McCorkle med håp om at venen hans Charlie Daniels skulle spele han inn for albumet hans med same namn. Då Daniels avslo å bruke songen, spelte McCorkle inn songen med bandet sitt, The Marshall Tucker Band, i staden med Daniels som gjesteartist på fele. Det vart den første topp 40-hitten deira.

Songteksten er sett til gullrushet i California.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fire on the Mountain av The Marshall Tucker Band|Fire on the Mountain av The Marshall Tucker Band]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Long Hard Ride

***Long Hard Ride*** er det femte studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1976 og produsert av Paul Hornsby. 

Av gjesteartistar på albumet finn ein Charlie Daniels, John McEuen og Jerome Joseph. Det vart laga ein kortfilm av tittelsporet på albumet. Han syner medlemmar av bandet som ein cowboygjeng. Plateomslaget består av eit måleri laga av Frank C. McCarthy kalla «The Last Crossing».

## Innhald

	

## Salslister
**Album**

## Medverkande
*Doug Gray - solovokal, perkusjon
*Toy Caldwell - elektrisk og akustisk gitar, steelgitar, solovokal på «Property Line»
*Tommy Caldwell - bassgitar, korvokal
*George McCorkle - elektrisk og akustisk gitarar, banjo
*Jerry Eubanks - fløyte, alt-, baryton- og tenorsaksofon, korvokal
*Paul Riddle - trommer

### Produksjon
*Paul Hornsby - Produsent
*George Marino - Mastering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Long Hard Ride|Long Hard Ride]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Etropole

**Etropole** (bulgarsk Етрополе) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Etropole og ni andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 372&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 10&nbsp;888 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 9&nbsp;488 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Carolina Dreams

***Carolina Dreams*** er det sjette studioalbumet til det amerikanske bandet The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1977 som ein hyllest til heimstaten deira, Sør-Carolina i USA. Det fokuserte på western-tema og gav dei den største hitten deira med «Heard It In a Love Song», som nådde 14. plassen på ''Billboard'' Hot 100. Albumet nådde 22. plassen på countryalbumlista og 23. plassen på popalbumlista til Billboard. Tidleg på året la dei ut på turné for å marknadsføre albumet. 

I 2005 kom albumet ut på nytt med eit konsertopptak som bonusspor, «Silverado», som vart spelt inn eitt år etter bassisten deira Tommy Caldwell omkom.
 
## Innhald

## Medverkande
 
*Doug Gray - solovokal
*Toy Caldwell - sologgitar, akustisk gitar og steelgitar
*Tommy Caldwell - bass, tamburin ogkorvokal
*George McCorkle - elektrisk gitar, 12-strengsgitar og akustisk gitar
*Paul Riddle - trommer
*Jerry Eubanks - fløyte, saksofon, korvokal

**Gjestemusikarar**:
*Paul Hornsby - piano og orgel
*Charlie Daniels - fele og harmonivokal på «Desert Skies». 
*Chuck Leavell - piano på «Life In A Song»
*Jaimoe - conga
*Leo LaBranche - blåsearrangement og trompet på «Life In A Song» og «I Should Have Never Started Lovin' You»
*Dezso Lakatos - tenorsaksofno som ein del av blåserekkja. 

## Produksjon
*Produsent: Paul Hornsby
*Lydteknikarar: Kurt Kinzel, Richard Schoff, David Pinkston
*Kunstnarisk leiar: Diana Kaylan
*Fotografi: David Alexander
*Bokstavering: Bill Franks

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carolina Dreams|Carolina Dreams]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
George McCorkle

**George McCorkle** () var ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar, og opphavleg gitarist i The Marshall Tucker Band. Han skreiv «Fire on the Mountain», som vart den første topp 40-hitten deira. Han slutta i bandet i 1984 og arbeidde sidan som låtskrivar. Han gav ut soloalbumet *American Street* i 1999. McCorkle fekk ein kreftdiagnose tidleg i juni 2007 og døydde kort tid etter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George McCorkle|George McCorkle]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Hornpipe

**Hornpipe** er namnet på fleire dansar frå Storbritannia og Irland som blei dansa der og andre stader frå 1500-talet av. Dansen har sterk tilknyting til sjøfolk, sjølv om det er uklart kva tid dette sambandet oppstod. Dansen har namn etter instrumentet hornpipe, eit blåseinstrument laga av tre og horn. Hornpipe kan også visa til eit musikkstykke ein kan dansa hornpipe til, 

## Historie
Den eldste omtalen av hornpipe-dansar er frå England, med Hugh Aston sin «Hornepype» frå 1522 og andre referansar til *Lancashire hornpipes* frå 1609 og 1613. Det er lagt fram forslag om at dansen oppstod på engelske seglskip på 1500-talet, men dansen har ikkje nødvendigvis alltid hatt marin tilknyting. Opphavleg blei han vanlegvis dansa solo, akkompagnert av instrumentet hornpipe. Han hadde likskapar med dansen jig.

Hornpipe blei brukt som musikkform i dansesuitar og i teatermusikk frå 1500-talet. Komponistar som Anthony Holborne, William Byrd, Henry Purcell, Arne og Handel (i Water Music) skreiv hornpipe-stykke.

Dansen er først dokumentert med tilknyting til sjøfolk  etter 1740, då dansaren Yates framførte «a hornpipe in the character of a Jack Tar» ved Drury Lane Theatre i London. Deretter kjem ein omtale frå Covent Garden i 1741 om «a hornpipe by a gentleman in the character of a sailor.» 
Rundt denne tida endra taktarten i musikken seg frå tretakt til totakt (2/4 eller 4/4).

«The Sailor's Hornpipe» er blitt ein kjend melodi som er brukt i mange høve, med og utan dans til. Rørslene i sailors' hornpipe ville vera kjende for samtidige sjøfolk:  «looking out to sea» eller speidande ut mot havet med høgre og så venstre hand mot panna, bøying av kroppen som om ein var i uvêr, og rytmisk trekking i buksene framme og bak.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hornpipe|Hornpipe]]» frå ,  den 29. desember 2020.*
Heard It in a Love Song

«**Heard It in a Love Song**» er ein song av The Marshall Tucker Band, skriven av Toy Caldwell for albumet *[[Carolina Dreams]]* i 1977. Fløytespelinga til Jerry Eubanks er dominerande på songen. 

Songen vart den største hitten til The Marshall Tucker Band og han nådde 14. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista den 11. juni 1977. Han nåde òg 51. plassen på countrylista og 25. plassen på Adult Contemporary-lista.

«Heard It in a Love Song» vart ein større hitt i Canada, der han nådde femteplassen på singellista. 

Songen vart sidan spelt inn av Mark Chesnutt i 2006 på albumet hans med same namn og av countrybandet Crossfire på albumet *Bullistik*.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
*Doug Gray-solovokal
*Toy Caldwell-sologitar & akustisk gitar
*Tommy Caldwell-bassgitar, korvokal 
*George McCorkle-rytmegitar
*Paul Riddle-trommer
*Jerry Eubanks-fløyte, korvokal

;Gjestemusikar
*Paul Hornsby-piano, Hammondorgel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heard It in a Love Song|Heard It in a Love Song]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Running Like the Wind

***Running Like the Wind*** er det åttande studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1979. 

Tittelsporet, «Running Like the Wind», er ein av dei mest populære songane deira. Den meir jazzprega «Last of the Singing Cowboys» var gjeven ut på singel og nådde 42. plassen på Billboard Hot 100 i USA. Det var det første albumet dei spelte inn for Warner Bros. etter at Capricorn Records gjekk konkurs. 

I motsetnad til dei tidlegare albuma deira, var stilen på *Running Like the Wind* meir poprock-prega. Jazzfusion er òg ein del av stilen på albumet..

## Innhald

## Medverkande
*Doug Gray - solovokal og perkusjon
*Toy Caldwell - elektrisk og akustisk gitar, steelgitar
*Tommy Caldwell - bassgitar og korvokal, solovokal på «Melody Ann»
*George McCorkle - elektrisk og akustisk gitar, banjo
*Jerry Eubanks - fløyte, alt-, baryton- og tenorsaksofon, korvokal
*Paul Riddle - trommer

;Gjestemusikarar
*Steve Madaio, Gary Grant, David Leull, Gary Herbig, Bill Reichenbach Jr. - blåseinstrument, arrangert av Steve Madaio
*Chuck Leavell - klaverinstrument

;Teknisk
* Spelt inn i Bayshore Recording Studios i Coconut Grove i Florida
* Lydteknikar: David Growther
* Mastering: Bernie Grundman, hos A&M
* Fotografi på framsida og innsida: David Alexaner
* Fotografi på baksida: Steve Smith
* Konept for omslaget: The Marshall Tucker Band

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Running Like the Wind|Running Like the Wind]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tenth av The Marshall Tucker Band

***Tenth*** er det niande studioalbumet og det tiande albumet totalt av det amerikanske rockebandet The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1980. Det vart spelt inn i 1980 i Coconut Grove i Florida, i Bayshore Recording Studios, og var det siste studioalbumet deira med Tommy Caldwell, som omkom i ei stygg bilulukke seinare same året.
 
## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tenth (The Marshall Tucker Band album)|Tenth (The Marshall Tucker Band album)]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dedicated av The Marshall Tucker Band

***Dedicated*** er det tiande studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Marshall Tucker Band, gjeve ut i 1981. Det vart «dedisert» til den tidlegare bassisten og medlemmet deira Tommy Caldwell, som omkom i ei bilulukke året før. Han var bror til Toy Caldwell i bandet. Berre ein månad før ulukka til Tommy, hadde ein annan bror av dei, Timmy, omkomme i ei liknande bilulukke. 

Albumet vart produsert av Tom Dowd og er eit nokså glatt og polert album. Det var det første albumet med Franklin Wilkie på bassgitar, som tok over for Tommy Caldwell. 

Gruppa var i grenseland mellom radiovennleg rock og ein southern rock-stil som var populær på denne tida, med songar som «Rumors Are Raging», «Tonight's the Night» og «Love Some». Charlie Daniels var gjesteartist på fele og gav somme songar ein smak av country. 

Allmusic skreiv om albumet: «Den ubestridde kronjuvelen er avslutningssporet 'Ride in Peace', som er eit rørande farvel til dei to Caldwell-brørne, spelt inn på eitt enkelt forsøk i det som står som den beste songen gruppa nokon gong spelte inn.»

## Innhald

## Medverkande

* Toy Caldwell - gitar, steelgitar, vokal, korvokal
* Jerry Eubanks - fløyte, klaverinstrument, saksofon, korvokal
* Doug Gray - gitar, solovokal
* George McCorkle - gitar
* Paul Riddle - trommer, perkusjon, korvokal
* Franklin Wilkie - bassgitar, blåseinstrument, korvokal

;Gjestemusikarar 
* Norton Buffalo - munnspel
* Charlie Daniels - fele

;Teknisk
* Tom Dowd - produsent
* Ron Rainey - leiande produsent
* Kevin Herron - lydteknikar
* Joseph Foglia - assisterande lydteknikar
* Gary Laney - assisterande lydteknikar
* Philip Rose - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dedicated av The Marshall Tucker Band|Dedicated av The Marshall Tucker Band]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Free Spirits

**The Free Spirits** var eit USA-amerikansk band som ofte er omtalt som den første jazzrock-gruppa. Bandet nytta òg element av pop og garasjerock i musikken sin.

## Historie
Bandet vart skipa i New York som ei jazzgruppe. Alle medlemmane utanom Chip Baker hadde bakgrunn i jazz. I følgje trommeslagaren Bob Moses, vende gitaristen Larry Coryell gruppa mot meir rockeprega musikk. Bandet spelte fleire gonger på ein klubb i New York kalla The Scene, men tente lite pengar på dette. Bandet spelte òg med Mitch Ryder og The Rascals.

Innan 1967 hadde Coryell slutta i bandet for å spele med Gary Burton. Moses byrja òg å spele med Burton fordi han «visste det ikkje kom til å bli det same utan Coryell». Pepper, Hills og Baker skipa bandet Everything is Everything i lag med Lee Reinoehl på Hammond C-3-orgel og både John Waller og Jim Zitro på trommer. Vanguard gav ut det sjølvoppkalla debutalbumet deira, som inkluderte Pepper-songen «Witchi Tai To». Moses spelte seinare i lag med Jack DeJohnette, Steve Swallow, Pat Metheny, Jaco Pastorius og Coryell.

## Diskografi
* *[[Out of Sight and Sound]]* (ABC, 1967)
* *Live at the Scene* (Sunbeam, 2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Free Spirits|The Free Spirits]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Out of Sight and Sound

***Out of Sight and Sound*** er det første og einaste studioalbumet til det amerikanske jazzrockbandet The Free Spirits, gjeve ut i 1966. 

Albumet vert rekna som det første jazzrock-albumet som kom ut.

Larry Coryell speler sitar på «I'm Gonna Be Free» og «Blue Water Mother», der to separate vokalspor syng to heilt forskjellige tekstar. 

## Innhald
	

## Medverkande
*Columbus «Chip» Baker - gitar
*Larry Coryell - gitar, sitar
*Chris Hills - bassgitar, vokal
*Jim Pepper - saksofon
*Bob Moses - trommer

;Teknisk
*Produsent: Bob Thiele
*Lydteknikar: Rudy Van Gelder
*Plateomslag: David Perell, Henry Epstein
*Fotografi - Ron Schwerin

## Kjelder

*
Koprivsjtitsa

**Koprivsjtitsa** (bulgarsk Копривщица) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar berre sjølve byen Koprivsjtitsa.

Kommunen har eit areal på 139&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 1&nbsp;957 innbyggjarar.

Den einaste busetnaden i kommunen er:

## Referansar
Together Forever av The Marshall Tucker Band

***Together Forever*** er det sjuande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Marshall Tucker Band. Det vart produsert av Stewart Levine, som skipa plateselskapet CHISA. Dette var det siste albumet bandet gav ut på Capricorn Records, som gjekk konkurs. Namnet reflekterer den platoniske kjærleiken bandmedlemmane hadde for kvarandre. 

Songen «Dream Lover» vart gjeven ut på singel og nådde 75. plassen på singellista. Sjølve albumet nådde 22. plassen på Billboard 200-lista og 26. plassen på countryalbumlista til Billboard. 

Det neste albumet deira var eit samlealbum kalla *Greatest Hits*

## Innhald

## Salslister
**Album**

**Singlar**

## Medverkande
*Doug Gray - solovokal og perkusjon
*Toy Caldwell - elektrisk og akustisk gitar, steelgitar, delt solovokal på «Singing Rhymes»
*Tommy Caldwell - bassgitar og korvokal
*George McCorkle - elektrisk og akustisk gitar, banjo
*Jerry Eubanks - fløyte, alt-, baryton- og tenorsaksofon, korvokal
*Paul Riddle - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Together Forever (The Marshall Tucker Band album)|Together Forever (The Marshall Tucker Band album)]]» frå ,  den 29. desember 2020.*
Skeise-VM 1958 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1958 for menn** vart avvikla på Olympiastadion i Helsinki helga 15. og 16. februar 1958. 40 utøvarar frå 16 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.

Oleg Gontsjarenko frå Sovjetunionen vart verdsmeister framom landsmannen Vladimir Sjilikovskij og med norske Roald Aas på tredjeplassen. Dei to sovjetiske utøvarane var i ei klasse for seg, Sjilikovskij vann 5000-meteren og Gontsjarenko 1500 m. Deira landsmann Robert Merkulov gjekk fortast av alle på 500 meter, norske Knut Johannesen fekk bestetid på 10&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1958



Dato: 15./16. februar 1958

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1958|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1958]]» frå ,  den 29. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 17. februar 1958
Kostenets

**Kostenets** (bulgarsk Костенец) er ein by, ein landsby og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Kostenets og Momin prokhod, i tillegg til landsbyen Kostenets og seks andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 302&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 11&nbsp;062 innbyggjarar, medan byen Kostenets hadde 5&nbsp;966 innbyggjarar og landsbyen med same namn 3&nbsp;216 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til hovudstaden Sofia.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Momin prokhod

**Momin prokhod** (bulgarsk Момин проход) er ein by i kommunen Kostenets i provinsen Sofia i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;416 innbyggjarar.

## Referansar
Kostinbrod

**Kostinbrod** (bulgarsk Костинброд) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Kostinbrod og 13 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 254&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 17&nbsp;824 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 11&nbsp;935 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til hovudstaden Sofia.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Petărtsj

**Petărtsj** (bulgarsk Петърч) er ein landsby i kommunen Kostinbrod i provinsen Sofia i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 2&nbsp;182 innbyggjarar.

## Referansar
Mirkovo

**Mirkovo** (bulgarsk Мирково) er ein landsby og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar 11 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 208&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 2&nbsp;337 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1&nbsp;564 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Nick Gravenites

**Nicholas George Gravenites** () er ein USA-amerikansk blues-, rock- og visesongar, låtskrivar og gitarist, mest kjend for arbeidet sitt med Electric Flag der han var frontmann, Janis Joplin, Mike Bloomfield og andre viktige band og artistar i 1960- og 1970-åra. Han har stundom spelt under scenenamnet **Nick «The Greek» Gravenites** og **Gravy**.

## Diskografi

### Album
* 1968: *Long Time Comin*', the Electric Flag
* 1969: *My Labors*
* 1970: *[[Be a Brother]]*, Big Brother and the Holding Company
* 1971: *[[How Hard It Is]]*, Big Brother and the Holding Company
* 1972: *Joplin in Concert*
* 1973: *Steelyard Blues OST*
* 1980: *Blue Star* (Line Records)
* 1981: *The Usual Suspects*
* 1982: *Monkey Medicine*, The Nick Gravenites–John Cipollina Band
* 1991: *Live at the Rodon*, Nick Gravenites og John Cipollina (Music Box)
* 1996: *Don't Feed the Animals*
* 1999: *Kill My Brain*
* 2005: *Buried Alive in the Blues* (live)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nick Gravenites|Nick Gravenites]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
Herbie Rich

**Herbie Rich** () var ein USA-amerikansk multi-instrumentalist frå Omaha i Nebraska. Han var medlem av The New Breed, The Electric Flag og The Buddy Miles Express. Han spelte òg med mellom andre Jimi Hendrix og Mike Bloomfield.

## Utvald diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Herbie Rich|Herbie Rich]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Nebraska Music Hall of Fame website: Herbie Rich
Stemsy Hunter

**Stemziel «Stemsy» Hunter** er ein USA-amerikansk saksofonist og vokalist. I 1960-åra var han medlem av The Electric Flag. Han har òg spelt med Buddy Miles, som medlem av bandet hans. Andre artistar han har spelt med er mellom andre Crackin' og Gil Scott-Heron. Han er eigar av plateselskapet Olive Branch Records, og har arbeidd som plateprodusent.

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stemsy Hunter|Stemsy Hunter]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A Long Time Comin'

***A Long Time Comin' *** er debutalbumet til det amerikanske rockebandet The Electric Flag, gjeve ut i 1968. Albumet har ei blanding av musikkstilar, som soul, blues og rock, framført med ei blåserekkje. 

Det opnar med ein versjon av bluesklassikaren til Howlin' Wolf, «Killing Floor» og inkluderer ein versjon av Sticks McGhee-songen «Drinkin' Wine, Spo-Dee-O-Dee» som her berre vert kalla «Wine». Albumet inneheld òg «Groovin’ Is Easy» og «Over-Lovin’ You», som kom ut på singel i 1967. 

## Mottaking

Musikkritikarar har generelt rekna albumet som eit ambisiøst debutalbum. Albumet gjorde det ikkje så godt på salslistene, noko som skuffa Bloomfield stort, etter at han hadde arbeidd stort for dette. Skuffinga hans vart verre då Al Kooper-albumet *[[Super Session]]*, der Bloomfield spelte, nådde mykje høgare på listene enn *A Long Time Comin' * trass i at det berre var blitt spelt inn på to dagar. 

## Innhald

## Medverkande
* Mike Bloomfield&nbsp;– sologitar, vokal
* Buddy Miles&nbsp;– trommer, vokal
* Barry Goldberg&nbsp;– klaverinstrument
* Harvey Brooks&nbsp;– bass
* Nick Gravenites&nbsp;– vokal, gitar
* Herb Rich&nbsp;– orgel, vokal, barytonsaksofon, gitar
* Michael Fonfara&nbsp;– klaverinstrument
* Marcus Doubleday&nbsp;– trompet
* Peter Strazza&nbsp;– tenorsaksofon
* Stemsy Hunter&nbsp;– altsaksofon

;Andre medverkande
*Richie Havens&nbsp;–  perkusjon, sitar
*Sivuca&nbsp;–  gitar, perkusjon
*Paul Beaver&nbsp;–  klaverinstrument, Moog synthesizer
*Leo Daruczek&nbsp;– strykarar
*Charles McCracken&nbsp;–  strykarar
*Bobby Notkoff&nbsp;– strykarar
*Julius Held&nbsp;– strykarar
*Joe Church&nbsp;–  perkusjon
*John Court&nbsp;–  perkusjon, vokal
*Cass Elliot - vokal på «Groovin' Is Easy»

;Teknisk
*Roy Segal&nbsp;–  lydteknikar
*Jim Marshall&nbsp;– fotografi
*Joe Church&nbsp;–  produsent
*John Court&nbsp;–  produsent

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Long Time Comin&#39;|A Long Time Comin&#39;]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sivuca

**Severino Dias de Oliveira** (), med artistnamnet **Sivuca**, var ein brasiliansk trekkspelspelar, gitarist og songar. I tillegg til at han spelte i heimstaten Paraíba og i byane Recife og Rio de Janeiro, arbeidde han og budde i Paris, Lisboa og New York City i periodar.

Han arbeidde med skandinaviske jazzmusikarar i 1980-åra. Blant dei mest kjende songane hans er «João e Maria» med tekst av Chico Buarque og «Feira de Mangaio», kalla opp etter handverkarmarknadane nordaust i Brasil. Han brukte stundom provisoriske instrument i tillegg til vanlege, og kombinertre tradisjonelle, regionale stilar som forró og choro med jazz, bossanova og klassisk musikk. Sivuca og Hermeto Pascoal, begge multi-instrumentalistar med albinisme, arbeidde i lag og vert stundom forveksla med kvarandre. 

Han flytta til New York City i 1964 og fram til 1976, og arbeidde med Miriam Makeba og Harry Belafonte blant fleire. I 1980-åra spelte han med Ulf Wakenius på *Guitars Unlimited* (1987) og Sylvia Vrethammar (*Rio de Janeiro Blue*, 1985; *Rendezvois in Rio*, 1995).

Han døydde av kreft 14. desember 2006.

## Diskografi
* *Motivo Para Dancar No. 2* (Copacabana, 1957)
* *Motivo Para Dancar* (Copacabana, 1958)
* *Ve Se Gostas* (Odeon, 1959)
* *Putte Wickman Meets Sivuca* (Swedisc, 1966)
* *Golden Bossa Nova Guitar* (Reprise, 1968)
* *Bossa Nova* (Music Hall, 1968)
* *Sivuca* (Reprise, 1969)
* *Rendez-Vous a Rio* (Barclay, 1969)
* *Joy* med Oscar Brown Jr., Jean Paca (RCA Victor, 1970)
* *Live at the Village Gate* (Vanguard, 1975)
* *Gravado Ao Vivo* (RCA, 1977)
* *Sivuca* (Copacabana, 1978)
* *Forro e Frevo* (Copacabana, 1980)
* *Cabelo de Milho* (Copacabana, 1980)
* *Vou Vida Afora* (Copacabana, 1981)
* *Forro e Frevo Vol. 2* (Copacabana, 1982)
* *Forro e Frevo Vol. 3* (Copacabana, 1983)
* *Onca Caetana* (Copacabana, 1983)
* *Forro e Frevo  Vol. 4* (Copacabana, 1984)
* *Sivuca & Chiquinho Do Acordeon* (Barclay, 1984)
* *Chiko's Bar* (Sonet, 1985)
* *Som Brasil* (Young, 1985)
* *Let's Vamos* (Sonet, 1987)
* *Sanfonae e Realejo* (3M, 1987)
* *Um Pe No Asfalto, Um Pe Na Buraqueira* (Copacabana, 1990)
* *One Good Turn* (Music Partner, 1992)
* *Pau Doido* (Kuarup, 1992)
* *Enfim Solo* (Kuarup, 1997)
* *Cada Um Belisca Um Pouco* (Biscoito Fino, 2004)
* *Sivuca Sinfonico* (Biscoito Fino, 2004)
* *Terra Esperanca* (Kuarup, 2006)
* *Sivuca e Quinteto Uirapuru* (Kuarup, 2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sivuca|Sivuca]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bobby Notkoff

**Bobby Notkoff** () var ein USA-amerikansk fiolinist som spelte med The Rockets i 1960-åra og Family Lotus i 1970-åra. Notkoff var òg ein del av Electric Flag i lag med Mike Bloomfield og Buddy Miles.

## Utvald diskografi
*1967 *The Trip* [Original Soundtrack] - Electric Flag
*1968 *[[A Long Time Comin']]* - Electric Flag
*1968 *[[The Rockets av The Rockets|The Rockets]]* - The Rockets
*1969 *[[Everybody Knows This Is Nowhere]]* - album av Neil Young med Crazy Horse.
*1971 *[[In My Own Time av Karen Dalton|In My Own Time]]*  album - Karen Dalton
*1972 *[[At Crooked Lake]]* - Crazy Horse
*1972 *Sunset Ride* - Zephyr
*1972 *[[For the Roses]]* - Joni Mitchell
*1978  *[[Crazy Moon]]* - Crazy Horse

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bobby Notkoff|Bobby Notkoff]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slivnitsa

**Slivnitsa** (bulgarsk Сливница) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Slivnitsa og 12 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 187&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 8&nbsp;987 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 7&nbsp;028 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til hovudstaden Sofia.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Kjelder
Tsjavdar i Sofia

**Tsjavdar** (bulgarsk Чавдар) er ein landsby og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar berre landsbyen Tsjavdar.

Kommunen har eit areal på 71&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 1&nbsp;180 innbyggjarar.

Den einaste busetnaden i kommunen er:

## Kjelder
An American Music Band

***An American Music Band*** var det andre studioalbumet til det amerikanske rockebandet The Electric Flag, gjeve ut i 1968. Det opphavlege medlemmet Mike Bloomfield, som hadde starta bandet, var ikkje med på dette albumet. 

## Oversyn
I 1968 kom albumet ut på Columbia CS 9714. Albumet bestod hovudsakleg av originale songar. Dei spelte ein coverversjon av «Sunny».  Albumet nådde 76. plassen på den amerikanske albumlista. Innan 15. mars, den niande veka albumet låg på *[[Billboard Magazine|Billboard]]*-lista, hadde det falle frå 88. til 107. plassen.

Mike Bloomfield spelte ikkje på albumet sidan han hadde slutta i mai 1968. Herbie Rich hadde ein meir aktiv part på albumet og ein kan høyre orgelsoloane hans på «Hey, Little Girl» og utgåva deira av Bobby Hebb «Sunny» med Buddy Miles på vokal. Rich spelte òg saksofonsolo og song på songen «Qualified», i tillegg til at han spelte saksofonsolo på «My Woman That Hangs Around the House» og tok seg av blåsearrangementet for «Mystery». Buddy Miles var òg meir dominerande og var det einaste medlemmet som var avbilda på framsida av plateomslaget. 

## Innhald

## Medverkande
* Harvey Brooks — bass, gitar, vokal
* Terry Clements — tenorsaksofon
* Marcus Doubleday — trompet
* Virgil Gonsalves — barytonsaksofon, fløyte
* Nick Gravenites — vokal, rytmegitar, perkusjon
* Stemsy Hunter — altsaksofon, vokal
* Buddy Miles — trommer, vokal, gitar på «Soul Searchin'»
* Herbie Rich — orgel, tenorsaksofon, vokal
* John Simon — piano
* Hoshal Wright — gitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An American Music Band|An American Music Band]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elastic Rock

***Elastic Rock*** er debutalbumet til den britiske jazzfusiongruppa Nucleus, gjeve ut i mars 1970. Det vart spelt inn i januar 1970 og var eit nybrottsarbeid innan den gryande sjangeren jazzrock. Bandleiaren Ian Carr (seinare jazzjournalist og Miles Davis-ekspert) var truleg inspirert av at Davis «gjekk elektrisk» i 1969, men det viktige albumet *[[Bitches Brew]]* hadde ikkje kome ut enno då *Elastic Rock* vart spelt inn, og i følgje Carr, hadde dei ikkje enno høyrt det mindre rockeprega og elektriske Davis-albumet *[[In a Silent Way]]* frå 1969.

I juli 1970 spelte gruppa komposisjonar frå albumet på Montreux Jazz Festival, og vann førsteprisen. Dei spelte så både på Newport Jazz Festival og på jazzklubben Village Gate.

## Innhald
Alle komposisjonar av Karl Jenkins, utanom der andre er nemnde. 

## Medverkande
*Karl Jenkins – obo, barytonsaksofon, elektrisk piano, piano
*Ian Carr – trompet, flygelhorn
*Brian Smith – tenorsaksofon, sopransaksofon, fløyte
*Jeff Clyne – bass, elektrisk bass
*John Marshall – trommer, perkusjon
*Chris Spedding – akustisk gitar, elektrisk gitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elastic Rock|Elastic Rock]]» frå ,  den 30. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brian Smith

**Brian Smith** () er ein jazzsaksofonist og fløytist frå New Zealand.

Smith lærte seg å spele piano som ung, men var i stor grad sjølvlærd på blåseinstrument. Han spelte i lokale pop- og jazz-grupper før han flytta til England i 1964, der han spelte i Alexis Korner sitt Blues Incorporated. Etter dette spelte han på Ronnie Scott's Jazz Club i 1966-67 og i storbanda til Tubby Hayes (1969) og Maynard Ferguson (1969-74). Han var medlem av gruppa Nucleus frå 1969 til 1982, og spelte med Mike Westbrook (1969), Neil Ardley (1969, 1976), Mike Gibbs (1970), Spontaneous Music Ensemble (1970-71), Keith Tippett (1971), Pacific Eardrum i 1975-76 og Paz i 1976.

I 1982 reiste Smith attende til New Zealand, der han spelte i sin eigen kvartett. Albumet hans *Southern Excursions* frå 1984 vart kåra til årets australske jazzalbum det året. Han arbeidde med Frank Gibson jr. seinare i 1980-åra med base i Auckland. Albumet hans *Moonlight Sax* gjekk inn på albumlista i New Zealand.

## Diskografi
**Southern Excursions* (Ode Records (New Zealand), 1984)
**Moonlight Sax* (Ode, 1990)
**Moonlight Sax 2* (Ode, 1991)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brian Smith (musician)|Brian Smith (musician)]]» frå ,  den 31. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
We'll Talk About It Later

***We'll Talk About It Later*** er det andre studioalbumet til den britiske jazzfusiongruppa Nucleus, gjeve ut i mars 1971. 

Det vart spelt inn 21. og 22. september 1970. 

Plateomslaget vart laga av Roger Dean og syner eit bilete, valt ut av Ian Carr, som syner ein republikansk barrikade frå det irske opprøret 1916 i Dublin. Dette var eit tema som gjekk att på tidlege Nucleus-albuma og er referert til i titlane på fire spor på dei tre første albuma deira. På dette albumet heiter eine sporet «Easter 1916». 

Albumet har ein av få songar av Nucleus med vokal, «Ballad of Joe Pimp», sungen av gitaristen Chris Spedding. 

Allmusic skreiv om albumet: «Med Carr sine lange trompet- og flygelhorntonar, Jenkins sin gjennomborande obo og funk-aktige klaverspel, Spedding sin rocka wah-wah-gitar, Smith sin uhemma saksofon og det kraftfulle rytmiske fundamentet til trommeslagaren Marshall og bassisten Jeff Clyne, bør denne utgåva av Nucleus appellere til ein kvar fan av fusion frå seint i 1960- og tidleg i 1970-åra - om det er den britiske Soft Machine-varianten eller den amerikanske Miles Davis-skulen.»

## Innhald
	

## Medverkande
* Karl Jenkins - barytonsaksofon, obo, piano, elektrisk piano
* Jeff Clyne - bass
* John Marshall - trommer, perkusjon
* Brian Smith - fløyte, tenorsaksofon, sopransaksofon
* Chris Spedding - gitar, bouzouki, vokal på spor 6. 
* Ian Carr - trompet, flygelhorn

;Teknisk
* Pete King - produsent
* Roger Wake - lydteknikar
* Roger Dean - plateomslag

## Kjelder

*
Solar Plexus av Nucleus

***Solar Plexus*** er det tredje studioalbumet til den britiske jazzfusiongruppa Nucleus, gjeve ut i 1971 under namnet «Ian Carr with Nucleus». Alle spora på albumet vart komponerte av Ian Carr. 

Det vart spelt inn 14. og 15. desember 1970. Albumet er basert på to tema, «Elements I & II». Spora «Changing Times» og «Spirit Level» utforskar det første temaet, og «Bedrock Deadlock» og «Torso» det andre.  «Snakeships 'Dream» prøver å slå saman begge tema. Tittelen på denne siste komposisjonen er ein referanse til den vidkjende jazzbandleiaren og dansaren Ken «Snakehips» Johnson.

## Innhald

## Medverkande
* Karl Jenkins - barytonsaksofon, obo, elektrisk piano
* Jeff Clyne - bass, kontrabass
* John Marshall - trommer, perkusjon
* Brian Smith - fløyte, tenorsaksofon, sopransaksofon
* Chris Spedding - gitar
* Ian Carr - trompet, flygelhorn, arrangør

;Gjestemusikarar
* Ron Matthewson - bassgitar
* Chris Karan - perkusjon
* Keith Winter - VCS3-synthesizer
* Tony Roberts - tenorsaksofon - bassklarinett
* Harry Beckett - trompet, flygelhorn (spor 3 og 4)
* Kenny Wheeler - trompet, flygelhorn (spor 1, 2, 5 og 6)

;Teknisk
* Pete King - produsent
* Roger Wake - lydteknikar
* B.E. Ltd. - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Solar Plexus|Solar Plexus]]» frå ,  den 31. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ron Mathewson

**Ron Mathewson** () var ein britisk jazz-kontrabassist og bassgitarist. I løpet av karrieren spelte Mathewson med Ronnie Scott, i tillegg til Stan Getz, Joe Henderson, Joan Armatrading, Ben Webster, Philly Joe Jones, Roy Eldridge, Oscar Peterson og Bill Evans.

Mathewson døydde 3. desember 2020 av COVID-19.

## Diskografi
**Med [[Tubby Hayes]]**
* *For Members Only (Live)* (Miles Music)
* *Mexican Green* (Fontana)
**Med [[Philly Joe Jones]]**
* *[[Trailways Express]]* (Black Lion, 1968 [1971])
**Med [[John Taylor (jazz)|John Taylor]]**
* *Reverie* (Vinyl Records)

**Med [[Gordon Beck]]**
* *Seven Steps to Evans* med Tony Oxley & Kenny Wheeler (MPS)
* *All in the Morning* (Jaguar)
* *Jazz Trio* (Musica)
* *Gordon Beck's Gyroscope: One, Two, Three....Go!* (Jaguar)

**Med [[Ronnie Scott]]**
* *Live At Ronnie Scott's* (CBS)
* *Serious Gold* (Pye)

**Med [[Phil Woods]] and His European Rhythm Machine**
* *Live at Montreux 72* (Les Disques Pierre Cardin)

**Med [[trommeslagaren John Stevens|John Stevens]]**
* *Blue* (Culture Press)

**Med [[jazzgitaristen Terry Smith|Terry Smith]]**
* *Fall Out* (Philips)

**Med [[Kenny Clarke]]**
* *Rue Chaptal* (MPS)

**Med [[Kenny Wheeler]]**
* *[[Song for Someone av Kenny Wheeler|Song for Someone]]* (Incus, 1973)

**Med [[Acoustic Alchemy]]**
* *Early Alchemy* (GRP)

**Med [[Nucleus]]**
* *[[Solar Plexus av Nucleus|Solar Plexus]]* (Vertigo)

**Med The [[Spontaneous Music Ensemble]]**
* *The Source: From and Towards* (Tangent)
* *Live Big Band and Quartet* (Vinyl)

**Med ''The Chitinous Ensemble**
* *Chitinous* (Deram)

**Med ''Stan Sulzmann***
* *On Loan with Gratitude* ([[Mosaic Records|Mosaic]])

*'Med Rollercoaster**
* ''[[Wonderin']]'' (1980)

**Med Ray Nance**
* ''[[Huffin'n'Puffin']]'' (1971)

**Med Charles Tolliver*'
* *Impact* ([[Enja Records|Enja]], 1972)

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Ron Mathewson» frå ,  den 31. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Manaus

**Manaus** (/ mɑːˈnaʊs /; portugisisk: [mɐˈnaws, mɐˈnawʃ, maˈnaws]) er hovudstaden og den største byen i den brasilianske delstaten Amazonas. Det er den sjuande største byen i Brasil, med ei estimert folkesetting i 2019 på meir enn 2,1 millionar fordelt over eit areal på omtrent 11&nbsp;401 km. Byen ligg i det austlege sentrumet av staten, og er sentrum av hovudstadsområdet Manaus og det største storbyområdet i Nord-regionen i Brasil etter bymasse. Det ligg nær samlaupet av elvene Río Negro og Amazonaselva.

Byen vart grunnlagt i 1669 som fort 'São José do Rio Negro'. Han fekk bystatus i 1832 med namnet «Manaus», etter urfolksgruppa i *Manaós*. 

Manaus ligg i sentrum av den største regnskogen i verda, og heimen til det nasjonale forskingssenteret for Amazonas, det vektigaste senteret for vitskaplege studiar i Amazonas-regionen og for internasjonale berekraftsspørsmål. Byen har ei frihamn og ein internasjonal flyplass. I byen framstiller ein elektronikk, kjemiske produkt og såpe, der er destillasjon og skipsbyggingsindustri. Manaus eksporterer òg paranøtter, gummi, jute og palisanderolje. Han har ein katedral, operahus, zoologiske og botaniske hagar, ein økopark og regionale og urfolksmuseum. Det var gummiboomen som gjorde Manaus til den rikaste byen i Sør-Amerika på slutten av 1800-talet. Mange velståande europeiske familiar busette seg i Manaus og brakte med seg kjærleiken til sofistikert europeisk kunst, arkitektur og kultur. 

Manaus var ein av dei tolv brasilianske vertsbyane for verdsmeisterskapen i fotball, 2014, og dessutan ein av arrangørbyane for sommar-OL i 2016.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Manaus|Manaus)]]» frå ,  den 31. desember 2020.*  

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*
Skeise-VM 1957 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1957 for menn** vart avvikla i Östersund i Sverige helga 16. og 17. februar 1957. 39 utøvarar frå 15 land deltok i meisterskapen, av dei seks frå Noreg.

Nordmannen Knut Johannesen vart verdsmeister etter å ha vunne både 5&nbsp;000 meter og 10&nbsp;000-meteren. Boris Sjilkov frå Sovjetunionen vart bestemann på 1500 m og nummer 2 i meisterskapen. Hans landsmann Jevgenij Grisjin gjekk fortast av alle på 500 meter.

## Skeise-VM 1957



Dato: 16./17. februar 1957

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1957|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1957]]» frå ,  den 30. desember 2020.*  

*Rogalands Avis 18. februar 1957
Gordon Beck

**Gordon James Beck** () var ein engelsk jazzpianist og komponist. Då han døydde hadde han gjeve ut 26 album under sitt eige namn.

Beck vart profesjonell musikar i 1960. Beck vart med i gruppa til Tubby Hayes i 1962 i England. Han leia sine eigne band frå 1965, inkludert Gyroscope, frå 1968, som var ein trio i lag med bassisten Jeff Clyne og trommeslagaren Tony Oxley. Beck spelte med songaren Helen Merrill første gongen i 1969 og fortsette med det inn i 1990-åra. Frå 1969 til 1972 turnerte han med saksofonisten Phil Woods sitt European Rhythm Machine. Beck spelte inn ti album med Woods.

I 1960- og 1970-åra var han fast pianist i Ronnie Scott's Jazz Club. Beck spelte òg «eksperimentell funk» i gruppa til den sveitsiske musikaren George Gruntz, Piano Conclave (1973-75), som bestod av seks klaverspelarar, og frijazz med John Stevens (1977, 1982). Beck var medlem av Nucleus i 1973 og 1974. 

Han har òg spelt med Allan Holdsworth, Henri Texier, Didier Lockwood og andre. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gordon Beck|Gordon Beck]]» frå ,  den 31. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Trevor Tomkins

**Trevor Ramsey Tomkins** () er ein engelsk jazztrommeslagar, mest kjend for arbeidet sitt i fleire britiske band i 1970-åra, som Gilgamesh.

Tomkins studerte musikk ved Guildhall School of Music. Han spelte først trombone som tenåring, før han valde å spele trommer i staden.

I 1962 byrja han å spele med Don Rendell i Don Rendell/Ian Carr-kvintetten fram til 1969. Han spelte inn fleire album med pianisten Michael Garrick og Don Rendell seint i 1960-åra og tidleg i 1970-åra. I 1970-åra arbeidde han med Ian Carr sitt Nucleus, Giles Farnaby's Dream Band, David Becker og Henry Lowther's Quaternity. Han spelte òg med Sonny Stitt, Phil Woods, Lee Konitz, Frank Ricotti, Mike de Albuquerque og Tony Coe.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trevor Tomkins|Trevor Tomkins]]» frå ,  den 31. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Calyx biography
Labyrinth av Nucleus

***Labyrinth*** er det fjerde studioalbumet til den britiske jazzfusiongruppa Nucleus, gjeve ut i 1973 under namnet «Ian Carr with Nucleus».

Musikken på albumet vart tinga av The Park Lane Group med mildar frå The Arts Council og først framført i Queen Elizabeth Hall i London. Inspirasjonen for verket var segna om Minotauren.

Albumet var det første Nucleus-albumet utan dei opphavlege medlemmane Karl Jenkins, Jeff Clyne, John Marshall og Chris Spedding.

Spedding var blitt erstatta av Allan Holdsworth på gitar for soloalbumet som Ian Carr gav ut i 1972, *[[Belladonna av Ian Carr|Belladonna]]*, men Holdsworth slutta før innspelinga av dette albumet og Carr valde å ikkje hente inn ein ny gitarist.

Albumet vart spelt inn i Phonogram Studios i mars 1973.

## Innhald

## Medverkande
* Brian Smith - fløyte, tenorsaksofon, sopransaksofon
* Ian Carr - trompet, flygelhorn, arrangør
* Roy Babbington - bassgitar
* Clive Thacker - ekstra trommer (6)
* Tony Levin - trommer
* Dave MacRae - elektrisk Fender-piano (6)
* Gordon Beck - elektrisk Hohner-piano (3)
* Trevor Tomkins - perkusjon (6)
* Paddy Kingsland - VCS3-synthesizer
* Tony Coe - tenorsaksofon, klarinett (3), bassklarinett (1, 2, 4, 5, 7)
* Kenny Wheeler - trompet (7), flygelhorn (2, 4, 5)
* Norma Winstone - vokal (1, 3, 6, 7)

;Teknisk
* Ian Carr - produsent
* Roger Wake - produsent og lydteknikar
* Keith Davis - plateomslag

## Kjelder
*
Trommeslagaren Tony Levin

**Tony Levin** () var ein engelsk jazz-trommeslagar. 

Levin spelte i Ronnie Scott's Jazz Club i 1960-åra med artistar som Joe Harriott, Al Cohn, Harry «Sweets» Edison, Zoot Sims og Toots Thielemanns.

Han spelte med Tubby Hayes' Quartet (1965–1969) og sidan med ei rekkje grupper og artistar, som Alan Skidmore (1969), Humphrey Lyttelton (1969), John Taylor (1970-åra), Ian Carr's Nucleus (1970-åra), Stan Sulzmann, Gordon Beck sitt Gyroscope, duo med John Surman (1976), European Jazz Ensemble, Third Eye (1979), Rob van den Broeck (1982), Philip Catherine (1990-åra), Sophia Domancich Trio (med Paul Rogers, kontrabass; 1991–2000), Philippe Aerts (2000-åra).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Levin (drummer)|Tony Levin (drummer)]]» frå ,  den 31. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettside