open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gjertrudsmesse

**Gjertrudsmesse**,  gjertrudsdagen eller byrkjedøgra den 17. mars er ein merkedag som opphavleg vart feira til minne om heilage Gjertrud, som levde på 600-talet som dotter til kong Pipin den eldre og var abbedisse i Belgia.

Primstavmerket for dagen er ei pil, ein kross eller ei grein.

Etter norsk folketradisjon byrja bjørkesevja å stige denne dagen. Sju veker seinare ville bjørka ha lauv.

Ei anna overlevering fortel at det gjerne var storm og uvêr denne dagen. I Solør sa ein om Gudmunds-dagen 16. mars at om det snødde då skulle Gudmund  «legge rågån på kornkarrene». Om det framleis snødde dagen etter skulle Gjertrud «sope rågån av kornkarrene».

## Kjelder

*Randi Ekrem (1992): *Primstaven : Tradisjonar og merkedagar*  ISBN 82-992691-0-5
Petrus martyr

**Petrus martyr** eller  *«Per pekk i vatn»*  den 18. mars er ein merkedag som opphavleg vart feira til minne om Petrus martyr, ein helgen frå Verona som vart drepen i år 1252.   Dagen er sjeldan avmerkt på primstaven, i så fall ofte med ein piggstav.

Denne dagen måtte ein etter folketradisjonen vere varsam om ein skulle gå over islagt vatn.  

## Kjelder
*Randi Ekrem (1992): *Primstaven : Tradisjonar og merkedagar*  ISBN 82-992691-0-5
Bendiksmesse

**Bendiksmesse** den  21. mars er ein merkedag som opphavleg vart feira til minne om den heilage Bendikt frå Nursia  (480-547)  som stifta benediktinarordenen Petrus martyr, ein helgen frå Verona som vart drepen i år 1252.   Dagen er avmerkt på primstaven med ein halvkross.  Denne er i norsk folketradisjon mistolka som ei hakke, og mangestads oppfatta som at det no var tid for å starte eller førebu våronna.

Bendiksmesse fell ofte på vårjamndøgn.  

## Kjelder
*
Tonga (fleirtyding)

**Tonga** kan visa til:

*Øystaten **[[Tonga]]** i Stillehavet
*Språket **[[Språknamnet tonga|tonga]]**, namn på fem ulike språk
*Folk som taler språk kalla tonga i Zambia/Zimbabwe og i Malawi
Mattismesse om våren

**Mattismesse** den 24. februar er ein merkedag som opphavleg vart feira til minne om apostelen Mattias, den trettande apostelen, som ifølgje Apostelgjerningane kom inn som ny apostel etter Judas Iskariot.
Vêrmerka for dagen er identiske med dei som gjeld for Peter stol, to dagar før. I gammal tid vart skotårsdagen skoten inn framom mattismesse, slik at mattismessa da fall på den 25. februar. Somme primstavar hadde ein dobbelkross til merke for denne dagen, sidan dagen i skotår skulle reknast for to.

## Kjelder
*Randi Ekrem (1992): *Primstaven : Tradisjonar og merkedagar*  ISBN 82-992691-0-5

## Referansar
Konkubinat

**Konkubinat** er eit eldre namn på utanomekteskapleg samliv mellom to personar av motsett kjønn. Denne samlivsforma var straffbar i Noreg fram til 1972. På 50-talet vart det gjort forsøk på å oppheva lovføresegna, men Stortinget avviste dette. Føresegna var likevel sovande dei siste tiåra fram til ho vart oppheva.

Konkubinat har vore utbreidd i ei rekkje gamle kulturar. I Noreg var det både i vikingtida og den kristne mellomalderen vanleg at kongar og stormenn hadde friller. Før revolusjonen i Kina i 1949 heldt mange framståande personar seg med konkubiner i tillegg til kona si/konene sine.

Konkubinat i moderne tid har gjerne preg av ekteskapsliknande samliv og skil seg dermed mindre frå det formaliserte ekteskapet enn det som tidlegare vart lagt i omgrepet konkubinat.

## Sjå òg
*Konkubinatparagrafen
*Bigami
*Frille
*Sambuarskap
Lounès Gaouaoui

**Lounès Gaouaoui** () er ein algerisk tidlegare fotballspelar og -trenar. Sidan 2001 har han delteke i 48 kampar for det algeriske landslaget.

## Klubbkarriere
Gaouaoui skreiv under kontrakt for klubben Kabylie, frå heimbyen hans, Tizi Ouzou, i 1999. Han spelte i åtte år for klubben. Med dei vann han den algeriske ligaen to gonger, i 2004 og 2006, og kom på andreplass i 2002 og 2005. I 2000, 2001 og 2002 var han med å vinna CAF-cupen, den afrikanske versjonen av UEFA-cupen. Han spela som keeper for Chlef frå 2009 til 2010 i den algeriske fotballigaen.

## Landslagskarriere
Gaouaoui spelte den første landskampen sin for Algerie 30. desember 2001 mot Senegal, og vart fast på landslaget i 2004. Han var med på det algeriske landslaget som kom til kvartfinalen i Afrikameisterskapen i 2004. Han var Algerie sin førstekeeper fram til og med mesteparten av kvalifiseringa til fotball-VM i 2010, men då han fekk blindtarmbetennelse, gjekk han glipp av den siste, avgjerande kvalifiseringskampen mot Egypt hausten 2009, der han vart erstatta av Faouzi Chaouchi. Han gjekk òg glipp av Afrikameisterskapen i 2010.

## Kjelder
:*Denne artikkelen begynte basert på stoff frå [[:fr:Lounès Gaouaoui|fransk]] og [[:en:Lounès Gaouaoui|engelsk]] wikipedia 13. mars 2010.*

## Bakgrunnsstoff
* Lounès Gaouaoui - Player profile. Transfermarkt
Bob Johnston

**Donald William «Bob» Johnston** () var ein amerikansk plateprodusent som var mest kjend for arbeidet sitt med Bob Dylan, Johnny Cash, Leonard Cohen, Willie Nelson og mange artistar som har spelt inn plater i Nashville, i tillegg til Simon and Garfunkel.

## Utvald diskografi som produsent
* Patti Page: «Hush, Hush Sweet Charlotte» US #8 (1965)
* Bob Dylan: *[[Highway 61 Revisited]]* (1965), *[[Blonde on Blonde]]* (1966), *[[John Wesley Harding]]* (1967), *[[Nashville Skyline]]* (1969), *[[Self Portrait]]* (1970), *[[New Morning]]* (1970)
* Simon and Garfunkel:  *[[Sounds of Silence]]* (1966), *[[Parsley, Sage, Rosemary and Thyme]]* (1966), *[[Bookends]]* (1968) 
* Marty Robbins: *Tonight Carmen* (1967)
* Johnny Cash: *[[At Folsom Prison]]* (1968); *[[The Holy Land]]* (1969); *[[At San Quentin]]* (1969); *[[Hello, I'm Johnny Cash]]* (1970); *[[The Johnny Cash Show]]* (1970); *[[albumet I Walk the Line|I Walk the Line]]* (1970); *[[Little Fauss and Big Halsy]]* (1971)
* Burl Ives: *[[The Times They Are A-Changin' av Burl Ives|The Times They Are A-Changin']]* (1968)
* Leonard Cohen: *[[Songs from a Room]]* (1969), *[[Songs of Love and Hate]]* (1971), *[[Live Songs]]* (1973)
* Lindisfarne: *[[Fog on the Tyne]]* (1972), *[[Dingly Dell]]* (1972)
* Michael Murphey: *[[Geronimo's Cadillac]]* (1973), *[[Cosmic Cowboy Souvenir]]* (1973), *[[Michael Murphey av Michael Murphey|Michael Murphey]]* (1973), *[[Blue Sky - Night Thunder]]* (1975), *[[Swans Against the Sun]]* (1976
* Loudon Wainwright III: *[[Attempted Mustache]]* (1973)
* New Riders of the Purple Sage: *[[Oh, What a Mighty Time]]* (1975) 
* Willie Nelson: *[[The IRS Tapes: Who'll Buy My Memories?]]* (1992)
* Carl Perkins: *Go Cat Go* (1996)

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Johnston|Bob Johnston]]» frå , den 13. mars 2010.*
Clive Davis

**Clive Davis** () er ein amerikansk plateprodusent og platedirektør. Han har vunne mange Grammyprisar og er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. Frå 1967 til 1972 var han administrerande direktør i Columbia Records, og han grunnla og var direktør for Arista Records seint i 1970-åra og fram til 2000, då han skipa J Records. Frå 2003 fram til april 2008 var Davis styreleiar og administrerande direktør i RCA Music Group (som omfatta RCA Records, J Records og Arista Records), styrleiar og administrerande direktør i J Records og BMG North America. I dag er Davis leiar for den kreative avdelinga til Sony Music Entertainment Worldwide. Han spelar i dag ei aktiv rolle i karrierane til Alicia Keys, Kelly Clarkson, Harry Connick Jr., Leona Lewis, Barry Manilow og Whitney Houston.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clive Davis|Clive Davis]]» frå ,  den 13. mars 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Watching the River Flow

**«Watching the River Flow»** er ein bluessong av Bob Dylan som først vart gjeven ut som singel. Singelen kom ut i 1971 og var den einaste heilt nye songen Dylan skreiv og gav ut i 1971-1972 i tillegg til «George Jackson». 

«Watching the River Flow» vart spelt inn 16. til 19. mars 1971 i Blue Rock Studios i New York City og vart produsert av Bob Johnston og Leon Russell. Innspelinga vart først gjeven ut på singel 3. juni 1971 med «Spanish is the Loving Tongue» som B-side. Singelen nådde 41. plass i USA og 24. plass i Storbritannia. Singelen kom same året ut på samlealbumet *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II]]*.

## Medverkande
*Bob Dylan (vokal, gitar & munnspel) 
*Leon Russell (piano)
*Jesse Ed Davis (gitar) 
*Don Preston (gitar)
*Carl Radle (bass)
*Jim Keltner (trommer)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Watching the River Flow|Watching the River Flow]]» frå ,  den 13. mars 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Boubacar Barry

**Boubacar «Copa» Barry** () er ein ivoriansk fotballspelar som spelar som keeper for Lokeren i den belgiske fotballigaen, og for landslaget til Elfenbeinskysten. I Belgia spelar han under namnet «Copa», men for Elfenbeinskysten sitt landslag nyttar han det eigentlege namnet sitt, «Boubacar Barry».

Barry er av guineansk opphav. Bestefaren hans, Thierno Barry, spelte for Guinea sitt fotballandslag og Olympique de Marseille.

Han var med i Elfenbeinskysten sin tropp til fotball-VM i 2006, der han spelte den siste gruppekampen mot Serbia og Montenegro, som Elfenbeinskysten vann 3-2.

## Kjelder
**Denne artikkelen begynte med stoff frå [[:fr:Boubacar Barry Copa|fransk]] og [[:en:Boubacar Barry|engelsk]] wikipedia 14. mars 2010.*
Copa

**Copa** (av spansk for «beger») er ei gammal måleining for volum. Måleininga vart nytta for å måla mengder av vin og 1 copa er kring 1/8 liter. 

## Kjelder
*
Richard Kingson

**Richard Kingson**, () er ein ghanesisk fotballspelar som spelar som keeper for Wigan Athletic i engelsk Premier League, og for det ghanesiske landslaget.

Kingson forlet heimbyen i 1996 for å spela fotball i Tyrkia. I løpet av ni år der spelte han for seks forskjellige klubbar. Den mest profilerte klubben han var innom, var Galatasaray frå Istanbul, men der fekk han berre éin ligakamp.

I 2007 var han på lån i tre månader hjå Hammarby i Sverige. Etter dette fekk han kontrakt hjå Birmingham City i England, og forlet Tyrkia. I løpet av éin sesong, 2007/08-sesongen, hjå Birmingham fekk han berre éin Premier League-kamp, i eit 2-0-tap mot Portsmouth.
Birmingham rykte ned den sesongen, og medeigaren av klubben, David Sullivan skulda mellom anna på at den førre manageren, Steve Bruce, hadde kjøpt inn for dårlege spelarar. Sullivan framheva særleg Kingson, som eitt av dei to dårlegaste kjøpa Bruce hadde gjort. Kingson slo tilbake mot denne kommentaren og kravde ei unnskyldning frå Bruce, mens han framheva at han hadde vore stolt over å vera den første svarte afrikanske keeperen i Premier League. Kontrakten til Kingson vart oppheva då sesongen var slutt.

12. september 2008 vart Kingson henta inn av Steve Bruce igjen, denne gongen til den nye klubben hans, Wigan. Han debuterte for førstelaget i ein FA-cup-kamp mot Tottenham Hotspur, der Wigan tapte 3-1. Den første seriekampen fekk han som innbytar for den skadde Chris Kirkland 9. mai 2009, borte mot West Bromwich Albion, i eit 3-1-tap.

Kingson er førstekeeperen til Ghana sitt landslag, og var med i troppen til fotball-VM i 2006 og Afrikameisterskapen i 2008 og 2010.

Broren hans, Laryea Kingston, er også ein fotballspelar med landskampar for Ghana.

## Fotnotar


**Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå [[:en:Richard Kingson|engelsk wikipedia]] 14. mars 2010.*
Quinn the Eskimo (The Mighty Quinn)

«**Quinn the Eskimo (Mighty Quinn)**» er ein folkrocksong frå 1967, skriven av Bob Dylan under The Basement Tapes-innspelingane. Songen vart ein hit i 1968 for det britiske bandet Manfred Mann, som gav han ut som singel med tittelen «Mighty Quinn».

Temaet i songen er at når den mektige Quinn (ein eskimo) kjem til ein stad vert fortviling til glede og kaos til ro, og han trekkjer til seg merksemda til dyr. Dylan sjølv har sagt at tittelen syner til skodespelaren Anthony Quinn si rolle som eskimo i filmen *[[The Savage Innocents]]* frå 1959.

Manfred Mann-utgåva av songen nådde førsteplassen i Storbritannia, Tyskland og Irland.  I USA nådde songen 10. plass og i Noreg 2. plass.

Dylan si første utgjeving av songen var på albumet *[[Self Portrait]]* frå 1970. Dette var eit konsertopptak av songen frå Isle of Wight Festival i 1969. Den same utgåva vart òg gjeven ut på *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II]]* i 1971.

Då Columbia omsider gav ut *The Basement Tapes* i 1975 var ikkje «Quinn the Eskimo» blant dei 24 songane på albumet. Eit opptak frå desse innspelingane vart først gjeven ut på *[[Biograph]]* i 1985.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre utgåver
I tillegg til Manfred Mann er andre artistar som har spelt songen mellom andre Ian and Sylvia, Gary Puckett & The Union Gap, The Hollies, Julie London, Grateful Dead, 
Les Fradkin, Cornershop og The Black Crowes.

### Norsk versjon
Jan Erik Vold skreiv ein norsk tekst til songen, kalla «Eskimoen Quinn». Denne vart framført av Kåre Virud i 1977.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mighty Quinn (song)|Mighty Quinn (song)]]» frå ,  den 13. mars 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** 
** 
** 
** 

## Bakgrunnsstoff
*Teksten
Tomorrow is a Long Time

**«Tomorrow Is a Long Time»** er ein song av Bob Dylan frå 1963. Songen vart først gjeven ut på samlealbumet *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II]]*, som kom ut i 1971.

Utgåva som finst på plate er ei konsertinnspeling frå den kjende *Town Hall Concert* i New York City, 12. april 1963. Utgåva vart òg gjeven ut på den sjeldne trippel-LP-samlinga *[[Masterpieces]]* (1978).

Ein demo av «Tomorrow Is a Long Time» vart spelt inn i New York City i desember 1962 som ein del av «The Witmark Demos», ei innspeling som har eksistert på piratopptak i mange år. Sjølv om andre songar frå same innspelinga er gjevne ut offisielt, er dette opptaket framleis berre tilgjengeleg på piratopptak. 

Dylan framførte òg songen på Skip Weshner Show (WBAI Studios) i New York City i februar 1963.

Ei anna utgåve av same song vart spelt inn under innspelinga av albumet *[[New Morning]]* i Studio E, Columbia Recording Studio, New York City, 4. juni 1970. Produsent var Bob Johnston. Denne utgåva finst òg på piratopptak. 

Fleire utgåver av songen vart gjeven ut før Dylan si Town Hall-innspeling. Ian and Sylvia spelte inn songen på plate i 1964 og Odetta inkluderte han på albumet *Odetta Sings Dylan* i 1965.

Elvis Presley spelte inn sin versjon i RCA Studio B i Nashville, 26. mai 1966. Songen vart gjeven ut på filmmusikken til spelefilmen *[[Spinout]]* (RCA Victor LSP 3702 (stereo) og RCA Victor LPM 3702 (mono)) 31. oktober 1966. Produsent var Felton Jarvis. Dylan sa at dette var hans favoritt-coverversjon av alle songane hans. 

## Andre utgåver
Andre artistar som har spelt songen er mellom andre: 

### Svensk versjon
Ulf Dageby skreiv ein svensk tekst til songen, kalla «Men bara om min älskade väntar», som er blitt framført mange gonger. 
*1978: Nationalteatern
*1979: Hobsons
*1991: Nationalteaterns Rockorkester
*1992: Perssons Pack
*1995: Troublemakers
*2001: Totta Näslund
*2007: Mikael Wiehe & Ebba Forsberg
*2009: Thåström
*2009: Kjell Höglund
*2013: Titiyo
*2015: Steget
*Sophie Zelmani

## Norsk versjon
Randi Hansen har skrive ein norsk tekst. Den norske tittelen er «Hvor godt det vart å våkne». Songen vart gjeven ut av Hansen på albumet *Ho Randi* (NorDisc NORLP 404) i 1979.

## Andre språk
Ein portugisisk versjon kalla «O Amanhã É Distante» vart skriven og framført av Geraldo Azevedo i 1985. Denne versjonen vart òg framført av Zé Ramalho i 2008. 

Benny Holst skreiv og framførte ein dansk versjon kalla «Rastløs» i 2004. Denne versjonen vart òg framført av Bosnjak & Bilde i 2010. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tomorrow is a Long Time|Tomorrow is a Long Time]]» frå ,  den 14. mars 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Itumeleng Khune

**Itumeleng Khune** () er ein sørafrikansk fotballspelar som har vore keeper for Kaizer Chiefs i den sørafrikanske fotballigaen, og for landslaget til Sør-Afrika.

Khune kjem frå Tshing nær Ventersdorp i North West-provinsen. Han voks opp i ein familie på seks, der faren var gruvearbeidar. Khune var først mest interessert i cricket, men bestemte seg for å bli fotballspelar for å få ein karriere som han kunne forsørgja familien med.

Khune begynte som forsvarsspelar då han først prøvespelte for Kaizer Chiefs, men han gjekk raskt over til å spela som keeper, og fekk kontrakt med Kaizer Chiefs, som er den største fotballklubben i Sør-Afrika, basert i Soweto utanfor Johannesburg. I 2004 kom han med i stallen til førstelaget til klubben.

Etter tre år som reserve på førstelaget fekk han sjansen sin tidleg i 2007/08-sesongen, då førstekeeperen Rowen Fernandez drog til tysk fotball. Han debuterte i ligaen 25. august 2007 i ein kamp mot Jomo Cosmos. Den første sesongen hans som førstekeeper, 2007/08-sesongen, vart ein stor suksess, og Kaizer Chiefs slepte berre inn 19 mål på 30 kampar. Khune vart kåra til årets nykommar og årets spelar i den sørafrikanske ligaen.

Khune var med i Sør-Afrika sin tropp til Afrikameisterskapen i 2008, utan å starta i nokon kampar. Han debuterte for landslaget i ein 2-1-siger heime mot Zimbabwe 11. mars 2008. Khune var førsteval som keeper for Sør-Afrika under Confederations Cup i 2009, der han redda ein straffe frå den spanske stjerna David Villa under gruppespelet.

## Kjelder
**Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå [[:en:Itumeleng Khune|engelsk wikipedia]] 14. mars 2010.*
When I Paint My Masterpiece

**«When I Paint My Masterpiece»** er ein song skriven av Bob Dylan som vart gjeven ut på *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II]]* i 1971.  Applausen på slutten av «Tomorrow is a Long Time» (som er songen rett før denne på albumet) lagar ein samanhengande overgang mellom dei to songane. Sjølv om det er applaus i byrjinga av songen, er det faktisk ei studioinnspeling. 

«When I Paint My Masterpiece» vart òg spelt inn av The Band, som gav ut sin versjon først på albumet deira *[[Cahoots]]* frå 1971. Dylan og the Band spelte songen saman på nyårsaftan seinare det året, opptaket vart gjeve ut som eit bonusspor på konsertalbumet *[[Rock of Ages]]* frå 1972.

«When I Paint My Masterpiece» vart òg spelt av Grateful Dead seint på 1980-talet og tidleg på 1990-talet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:When I Paint My Masterpiece|When I Paint My Masterpiece]]» frå ,  den 14. mars 2010.*
I Shall Be Released

«**I Shall Be Released**» er ein song skriven av Bob Dylan i 1967.

The Band spelte songen på debutalbumet deira *[[Music from Big Pink]]* (1968), med Richard Manuel på solovokal og Rick Danko og Levon Helm på harmonivokal på refrenget. Ei legendarisk utgåve av songen finst på slutten av farvellkonserten til The Band, *[[The Last Waltz]]*, der alle artistane frå konserten (utanom Muddy Waters) samt Ringo Starr og Ronnie Wood stod på scenen samstundes. 

Bob Dylan spelte inn to utgåver av songen. Den første var under innspelinga av *[[The Basement Tapes]]* i 1967. Denne vart gjeven ut på *Bootleg Series 1-3* i 1991. Dylan spelte inn songen på ny i 1971 og gav denne utgåva ut på *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II]]*.

## Medverkande på The Band-utgåva

*Rick Danko – bassgitar, korvokal
*Levon Helm – trommer, korvokal
*Garth Hudson – Roxochord orgel
*Richard Manuel – solovokal, piano
*Robbie Robertson – elektrisk gitar

## Andre utgåver
Mange artistar har spelt songen, mellom andre Joan Baez, The Tremeloes, Bette Midler, The Box Tops, The Byrds, Rick Nelson, Jeff Buckley, Tom Robinson Band, The Magic Numbers og Martha Wainwright, Wilco, Nina Simone, Jack Johnson, Paul Weller, Jerry Garcia Band, Sting, Joe Cocker, The Deftones, The Hollies, Ben Harper, Big Mama Thornton, U2, The Who og Mama Cass.

### Norske versjonar
Det er skrive minst to norske versjonar av songen. 
Den første vart skriven av Asbjørn Krogtoft og kalla «Snart går solen ned». Denne vart framført av Gro Anita Schønn i 1969. 
Jan Erik Vold skreiv ein annan norsk tekst, kalla «Når som helst». Denne vart framført av Kåre Virud i 1977. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Shall Be Released|I Shall Be Released]]» frå ,  den 14. mars 2010.*
You Ain't Goin' Nowhere

**«You Ain't Goin' Nowhere»** er ein song av Bob Dylan og The Band, først gjeven ut på *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II]]* og seinare i 1975 på albumet *[[The Basement Tapes]]*.

*Basemant Tapes* vart spelt inn i 1967. Columbia Records som eig innspelingane til Dylan, sendte The Byrds (som òg var på Columbia) nokre demoar frå innspelingane, mellom anna denne songen og «Nothing Was Delivered». Dei spelte inn begge i Nashville i Tennessee i mars 1968 for albumet deira *[[Sweetheart of the Rodeo]]*, som kom ut seint i august. 

Dylan spelte inn songen på ny i 1971 og denne vart med på samlealbumet *[[Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II|Greatest Hits Vol. II]]*, med ein tekst som var ganske annleis den frå *Basement Tapes*. Han song òg ei mistyda tekstlinje frå Byrds-versjonen. Den opphavlege Basement Tapes-demoen hadde teksten «Pick up your money, pack up your tent», som vart mistyda av the Byrds til «pack up your money / pick up your tent». Dylan endra feilen på 1971 versjonen, der han syng «Pack up your money, put up your tent, McGuinn», ein referanse til The Byrds-vokalist og gitarist Roger McGuinn, som tilsynelatande var ansvarleg for denne tekstglippen. McGuinn svarte tilbake på utgjevinga til Nitty Gritty Dirt Band, *[[Will the Circle Be Unbroken: Volume Two]]* frå 1989, der han legger til «Dylan» etter den same «pack up your money / pick up your tent». McGuinn-utgåva, som var saman med Chris Hillman, vart òg gjeven ut som singel, og vart nummer 6 på Hot Country Singles i 1989.

## Salslister

### The Byrds version

### Chris Hillman/Roger McGuinn-utgåva

### Årslister

## Andre utgåver
*Glen Hansard og Markéta Irglová spelte inn denne songen til filmmusikken til Todd Haynes sin impresjonistiske Dylan-biografi, *[[I'm Not There]]* (2007), dei bruker teksten frå 1971-utgåva, inkludert referansen til Roger McGuinn.
* Maria Muldaur spelte inn songen med litt forskjellig tekst på albumet *Heart of Mine: Maria Muldaur Sings Love Songs of Bob Dylan* (2006) (Telarc).
* Marty Raybon, tidlegare vokalist i Shenandoah spelte songen på albumet *When the Sand Runs Out* frå 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:You Ain&#39;t Goin&#39; Nowhere|You Ain&#39;t Goin&#39; Nowhere]]» frå ,  den 14. mars 2010.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Arne Gauslaa

**Arne Gauslaa** () var ein norsk redaktør, kommunistisk arbeidaraktivist og seinare motstandsmann. Han var frå 1934 til 1941 leiar i NKU og redaktør for avisa *Klassekampen* (som ikkje er den same som noverande *[[Klassekampen]]*).

Som 17-åring deltok han aktivt og blei arrestert og fengsla i det harde og vidgjetne Menstadslaget, der forsvarsminister Vidkun Quisling sette statspolitiet og militæret inn mot streikande arbeidarar. Arne Gauslaa var aktivt med i den kommunistiske motstandsrørsla under okkupasjonen av Noreg. Han blei organisasjonssekretær i NKPs og hadde bygginga av eit nettverk for direkte motstand og illegalt arbeid som hovudoppgåve. På denne måten kom Arne Gauslaa i kontakt med motstandsrørsla mange stader i landet. I tillegg var han med i NKPs sentralkomite av 1941, og var mellom dei 21 falne av dei opphavlege 26 medlemene i komiteen. Han blei drepen 30. oktober 1942 ved Modum i kamp med Gestapo.

## Kjelder

* NKP: Arne Gauslå 
* Handboka i lagarbeid, Norges kommunistiske ungdomsforbund, Oslo 1946
----
* Artikkel om Arne Gauslaa på bokmålswikipedia
Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II

***Bob Dylan's Greatest Hits Vol. II***, òg kalla ***More Bob Dylan Greatest Hits***, var det andre samlealbumet til Bob Dylan, gjeven ut i 1971. Då det ikkje var venta at Dylan skulle kome med nytt materiale på ei stund kom administrerande direktør i CBS Records,  Clive Davis, med eit forslag om å gje ut ei dobbel LP-samling med eldre songar. Dylan godtok dette og foreslo og ha ei heil side med ubrukte songar frå arkivet sitt. Etter å ha sendt inn eit utdrag frå *[[Basement Tapes]]*, som Davis ikkje fann gode nok, gjekk Dylan i studio i september 1971 og spelte inn fleire av songane frå *Basement* på ny i lag med Happy Traum som akkompagnement.

Den endelege utgåva inneheldt ein tidlegare singel, «Watching The River Flow», «When I Paint My Masterpiece», ein song frå ein Dylan-konsert i 1963, «Tomorrow is a Long Time» og tre songar frå innspelinga i september, «I Shall Be Released», «You Ain't Goin' Nowhere», og «Down in the Flood». Resten av songane var songar som var gjevne ut på singlar og album tidlegare. 

Plateomslaget vart forma for å dra fordel av omtalen av George Harrison sin Concert for Bangladesh, og filmen og albumet som følgde denne konserten. Biletet på omslaget er teken av Dylan på denne konserten. Plateomslaget liknar omslaget på det førre samlealbumet, *[[Bob Dylan's Greatest Hits]]*, som òg var eit konsertbilete av Dylan. 

Samlealbumet nådde 14. plass i USA og 12. plass i Storbritannia og har til no seld seks gongar platina i USA, noko som gjer det til eit av dei bestseljande Dylan-albuma nokon gong. 

I 2003 vart albumet gjeven ut i lag med to andre samlealbum frå Dylan i ei samling kalla *Greatest Hits Volumes I-III*.

## Innhald

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Dylan&#39;s Greatest Hits Vol. II|Bob Dylan&#39;s Greatest Hits Vol. II]]» frå ,  den 13. mars 2010.*
Johanne Kolstad

**Johanne Kolstad**, i Amerika kjent som **Johanna Kolstad**, () var ei norsk idrettskvinne frå Øvre Nordsinni ved Dokka i Nordre Land. Johanne Kolstad var ein av få kvinnelege skihopparar som var aktiv på 1930-talet. Til saman sette ho fire uoffisielle og ein offisiell verdsrekord i skihopping for kvinner. 

Tidleg hevda Johanne Kolstad og venninna Hilda «Nusse» Braskerud seg godt mot gutane, men dei vart nekta å delta i renn på lik line med gutane, og måtte i staden nøye seg med å opne renn eller hoppe mellom gutanes/mennenes to omgangar. Sin første verdsrekord sette Johanne Kolstad i 1931, då ho hoppa 31 meter. Denne rekorden betra ho to gonger same året.

Vinter-OL 1932 i Lake Placid sette fart i amerikanarane si interesse for vintersport, ikkje minst skihopping. Dei neste åra vart det bygd fleire hoppbakkar i USA, og det vart arrangert ei rekke populære oppvisingsrenn. Johanne Kolstad vart i 1933 invitert av Norge Ski Club i USA, og turnerte over heile Nord-Amerika i heile 5 år. Kolstad vart særs populær, og vart mellom anna kalla *The Queen of Skis* og *The Wonder Girl*. Sportsleg og karrieremessig nådde ho høgdepunktet den 6. mars 1938. Då sette ho sin femte og einaste offisielle verdsrekord med 72 meter i Berlin, New Hampshire, USA. Denne rekorden vart ståande i 35 år fram til Anita Wold nådde 73 meter i 1973.

Uoffisielle verdsrekordar:
*31 meter, jan./feb. 1931, Midtstubakken i Oslo
*40 meter, 8. februar 1931, Nydalsbakken i Oslo
*46,5 meter, 1931, Odnesbakken i Søndre Land
*62 meter, 1932, Trondheim
*72 meter, 6. mars 1938, Nansen Ski Jump i Berlin, New Hampshire, USA

## Litteratur
*Karin Berg: *Hopp, jenter, hopp!: Historien om Johanne Kolstad og Hilda Braskerud - et annerledes skieventyr*. Schibsted, Oslo 1998. ISBN 82-516-1720-0
*Bråten, Ole Aastad og Knut Aastad: *Ei dronning på ski - Johanne Kolstad (1913-1997).* Syn og Segn 4/2008.

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*NRK: Johanne, vår fyrste hoppdronning (17. februar 2009)
*NRK: Hopp-pionèren Johanne Kolstad (radio-innslag, fungerer berre i Internet Explorer)
*Digitalt fortalt: Johanne Kolstad (1913-1997) (17. juni 2009)
*Aftenposten: Jentesprang med lange røtter (17. februar 2009)
Olai Skulerud

**Olai Skulerud** (fødd i Porsgrunn () var ein norsk målføregranskar, og professor ved Bergens Museum / Universitetet i Bergen.

Skulerud blei cand.philol. i 1906 og dr.philos. i 1918 på avhandlinga *Telemaalet i umriss*. Han var lærar ved høgre skular i Kristiania / Oslo 1907-26, universitetsstipendiat 1911-1918 og statsstipendiat i austlandsk målføregransking 1918-1934 og 1935-39. Han var fyrstearkivar ved Norsk Målførearkiv 1939-43. Frå 1943 var han professor i vestlandsk målføregransking ved Bergens Museum, som blei til Universitetet i Bergen til 1951. 

Dei utgjevne arbeida hans er for ein stor del studiar av målføre i einskildbygder. 

## Litteratur
* Artikkel om Olai Skulreud på bokmålswikipedia
* sambok 31 bøker/artiklar av Skulerud
Øyvind Skaanes

**Øyvind Skaanes** () er ein norsk tidlegare langrennsløpar frå Trondheim som representerte Strindheim IL. I VM 1991 i Val di Fiemme vann han saman med Terje Langli, Vegard Ulvang og Bjørn Dæhlie gull på 4 x 10 km stafett. Han vart noregsmeister på 50 km i 1990. I tillegg har han ein sølv- og ein bronsemedalje frå noregsmeisterskap.

## Karriere
Skaanes debuterte i verdscupen i desember 1989 i US-Amerika med ein 13. plass. Hans beste individuelle resultat i verdscupen er to sjetteplassar. Fyrste gongen på 15 km i Trondheim i mars 1990, siste gongen på 30 km i Oberstdorf i desember 1996 (der det var sju norske løparar mellom dei åtte fremste på resultatlista).

Skaanes gjekk mange gode renn allereie i junioralderen. Sitt store gjennombrot fekk han i 1990-sesongen, då han vann sitt einaste noregsmeisterskap som senior. På NM-femmila på Gjøvik slo han sølvmedaljevinnaren Tor Håkon Holte med over tre minuttar. Året etter gjekk Skaanes sitt livs løp då han under Ski-VM 1991 gjekk fyrsteetappen på Noregs lag på 4 x 10 km stafett. Han rykte frå konkurrentane allereie tidleg på etappen og gav Noreg eit stort forsprang. I realiteten avgjorde han tevlinga. Dei neste fire sesongane var han langt unna internasjonalt nivå, og vart heller ikkje sidan så god som han hadde vore i 1990 og -91. 

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap og verdscuprenn
*1990: Nr 6 på 15 km i Trondheim
*1991: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen, nr 15 på 30 km i VM i Val di Fiemme
*1992: Nr 34 på 15 km i Lahti
*1993: Nr 18 på 15 km i Ulrichen
*1994: Nr 38 på 50 km i Holmenkollen
*1995: Nr 50 på 50 km i Holmenkollen
*1996: Nr 20 på 50 km i Holmenkollen
*1996/7: Nr 6 på 30 km i Oberstdorf
*1997/8: Nr 10 på 10 km på Beitostølen

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1989: Nr 9 på 15 km på Geilo
*Ski-NM 1990: Gullmedalje på 50 km på Gjøvik
*Ski-NM 1991: Bronsemedalje på 15 km i Misvær
*Ski-NM 1992: Nr 6 på jaktstarten i Trondheim
*Ski-NM 1993: Nr 11 på 10 km på Lillehammer
*Ski-NM 1994: Nr 8 på 30 km i Vegårshei
*1995: -
*Ski-NM 1996: Nr 10 på 50 km i Stryn
*Ski-NM 1997: Sølvmedalje på 10 km i Mo i Rana
*1998: -
*Ski-NM 1999: Nr 9 på 10 km i Skrautvål

Skaanes la opp etter 1999-sesongen.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Øyvind Skaanes|Øyvind Skaanes]]» frå ,  den 15. mai 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Øyvind Skaanes i fis-ski.com
Albulafjella

**Albulafjella** er ei fjellkjede i Alpane, aust i Sveits. Ho har namn etter  elva Albula og vert rekna som ein del av Dei sentrale Alpane. Albulafjella er skild frå fjellkjeda Oberhalbsteinfjella i vest av Settimopasset og elva Julia; frå fjellkjeda Plessur i nordvest av dalen der elva Landwasser renn; frå Silvrettafjella i nordaust av Flüelapasset, og frå fjellkjeda Berninafjella i søraust av Malojapasset og Inn.

Albulafjella vert drenert av elvane Albula, Julia, Landwasser og Inn. 

## Høgste fjelltoppane i Albulafjella

## Fjellovergangar
Albulafjella vert kryssa av ein jernbanetunnel, under Albulapasset. Dei viktigaste fjellovergangane i Albulafjella er: 

Fjellovergangstadtypehøgdenivå (m)
Fuorcla Calderas	Mulegns til Bever	snø	3130 
Fuorcla d'Eschia	Madulain til Bergün	snø	3008
Sertig-passet	Davos til S-chanf	sti	2762
Tinzentor	Bergün til Savognin	sti	2718
Ducan-passet	Davos til Bergün	sti	2671 
Forcella di Lunghino	Maloja til Settimopasset	sti	2635 
Scaletta-passet	Davos til S-chanf	rideveg	2619 
Suvretta-passet	St. Moritz til Val Bever	rideveg	2618
Fuorcla d'Alp Fontauna	Bergün til S-chanf	sti	2615
Grialetsch-passet	Davos til Susch	sti	2546
Flüelapasset	Davos til Susch	veg	2389
Albulapasset	Bergün til La Punt-Chamues-chveg 2315
Settimopasset	Bivio til Val Bregaglia	rideveg	2311  
Julierpasset	Thusis til Silvaplana	veg	2287 
Malojapasset	 St. Moritz til Chiavenna	veg	1815



## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Albula|Albula]]» frå ,  den 14. mars 2010.*
Halvemål

**Halvemål** er eit lingvistisk fenomen som går ut på at ein ikkje uttaler h-ar i framlyd framfor vokal (typisk i starten av ord). Til motsats kan ein leggja til ein h-lyd først i ord som byrjar med vokal, som ei form for hyperkorreksjon. Eit ord som «halvpart» blir til dømes uttala «alvpart», medan ved tillagt h blir til dømes «ete» til «hete».

Fenomenet er utbreidd i engelske dialektar frå England og Wales. Det finst også i svenske dialekter og i norsk mest frå Sunnmøre og delar av Nordfjord, Sunnfjord og Nordhordland. I nokre språk er bortfall av h blitt ein del av standardspråket, som i fransk.

Eit humoristisk døme på halvemål finst i musikalen *[[My Fair Lady]]*, der cockneyen Eliza Doolittle berre uttaler h-en i eit ord som ikkje byrjar med h: 
«In 'Artford, 'Ereford, and 'Ampshire, 'urricanes 'ardly **h**ever 'appen».

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Phonological history of English fricatives and affricates|Phonological history of English fricatives and affricates]]» frå ,  den 24. april 2015.*
Hywind

**Hywind** er verdas første fullskala flytande vindmølle - eller havmølle - og førebels også den einaste. Ho er utvikla av Statoil og er eit pilotprosjekt innan havmølleteknologi. Havmølla vart opna 9. september 2009 og er plassert på 200 meters djupn 10 kilometer vest av Karmøy. Ho skal testast ut over ein to-års periode.

Hywind veg 5300 tonn, 2300 av desse er ballastsand i botn av skaftet. Ho er festa til botnen med tre anker. Konstruksjonen stikk 100 meter ned i sjøen, medan den delen som er over sjøen måler 65 meter. Dei tre rotorblada dannar ein sirkel som måler 80 meter i diameter.

Til no har havmølla produsert over ein million kilowatt-timar, nok til å forsyna 50 norske husstandar i eitt år.
 
Statoil investerer rundt 400 millionar kroner til å byggja og vidareutvikla piloten. Prosjektet har fått nær 60 millionar kroner i støtte frå Enova, eit norsk statsforetak som skal stimulera til auka bruk av fornybar energi.

Den flytande vindturbinen kan plasserast i havområde med djupner på mellom 120 og 700 meter. Det er stor internasjonal interesse for den norske havmølleteknologien, mellom anna i Kina.

## Bakgrunnsstoff
*Statoil si side om havmøller
Piz Kesch

**Piz Kesch** (tysk) eller **Piz d'Es-cha** (retoromansk) er ein 3&nbsp;418 meter høg fjelltopp i Albulafjella i Dei rätiske Alpane i Sveits. Fjellet er det høgste i Albulafjella.

## Geografi
Piz Kesch er del av ei fjellkjede i dei søraustlege alpefjella i Sveits som er skilje mellom nedslagsfelta til Rhinen (Nordsjøen) og Donau (Svartehavet). Det er òg den høgste fjelltoppen i Aust-Alpane som ligg nord for elva Inn. På nordsida av fjellet ligg isbreen Porchabella.

Vest for Piz Kesch ligg Albulapasset (*Pass d'Alvra* på retoromansk); mot nord leier dalen der Davos ligg, og i sør ligg Oberengadin. Landsbyen Madulain i Engadin ligg ved foten av Piz Kesch.

Den tårnforma toppen av Piz Kesch vart kliven fyrste gongen 7. september 1846 av C. Casper, Johann Coaz, J. Rascher og J. R. Tscharner.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Piz Kesch|Piz Kesch]]» frå ,  den 14. mars 2010.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Piz Kesch på SummitPost
Skiforeninga

**Foreningen til Ski-Idrettens Fremme**, til vanleg kalla **Skiforeninga** eller **Skiforeningen**, er ein av dei største og eldste friluftsorganisasjonane i Noreg. Ved stiftinga i 1883 var hovudintensjonen å arbeide for «utbredelse av skiidrett og annet friluftsliv, samt å arrangere Holmenkollrenn». 

Eit aktivt ansvar for tilrettelegging, bruk og vern av Oslomarka, er sentralt i foreiningas drift. I tillegg har foreininga fått andre og viktige oppgåver, og spesielt er arrangementet av Holmenkollrenna sterkt utvida sidan starten. I Holmenkollen er det no òg sommararrangement. Foreininga eig og driv Skimuseet og har forvaltaransvaret for Noregs mest besøkte turistmål, Holmenkollanlegget.

Skiforeninga har rundt 60 000 medlemmar (2011). Leiar er Ole Fr. Anker-Rasch (2011).

## Historie
Ved stiftinga i 1883 var skiløping ein relativ ny konkurranseidrett, og målet til foreininga var å spreie bodskapen om bruk av ski til meir enn eit praktisk transportmiddel, drive opplæring av teknikkar og å vere sentral i å skape ein arena for samankomst i venleg kappestrid.

Utover 1890-talet heldt foreininga møte for turløparar i marka og på fjellet. Det var behov for råd om utstyr, klede og smurning. Skigåing var på denne tida blitt trendy. Skiturar på fjellet vart populært og etterspurnaden etter overnattingsstader auka. Skiforeninga opna einskilte hytter i Jotunheimen til jul og påske rundt førre hundreårsskiftet. Den norske Turistforening opna si første hytte i 1907.

## Stover og hytter
I 1926 vart Kikutstua bygd på Kikut i Nordmarka, ein serverings- og overnattingsstad eigd av Skiforeninga og drive av eit styrarpar. Skiforeninga eig eller driv ei rekke stover. 

*Krokskogen
**Greinehytta, drive av Bærums Verk Rotaryklubb, 
**Heggelia, drive av Skiforeninga
**Løvlia, drive av eit styrarpar.
*Vestmarka
**Mikkelsbonn, drive av Lionsklubbar i Bærum, Bærum kommune og Skiforeninga 
*Bærumsmarka 
**Vensåsseter, drive av Skiforeninga og Bærum Hundekjørerklubb 
*Søndre del av Nordmarka
**Kikutstua, drive av et styrarpar 
*Nordre del av Nordmarka
**Gørjahytta, drive av OFA-laget (Oslomarkas Fiskeadministrasjon) 
**Sandvikshytta, drive av ein styrar 
*Østmarka
**Skullerudstua drive av eit styrarpar 
**Vangen, drive av eit styrarpar

## Holmenkollmedaljen
Sidan 1895 har Skiforeninga delt ut Holmenkollmedaljen, som er rekna som den høgste utmerkinga innan norsk skisport.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skiforeninga|Skiforeninga]]» frå ,  den 12. mai 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Nettsidene til Skiforeninga
Skimuseet

**Skimuseet** i Holmenkollen er verdas eldste museum for ski og skihistorisk utstyr. Skisamlinga til slottsforvaltar Hjalmar Welhaven danna grunnstammen i samlinga. Det vart grunnlagt i 1923 og ligg i dag ved hoppet i Holmenkollbakken.

Museet dekker 4000 års skihistorie.  Det inneheld helleristingar av skiløparar frå steinalderen, ski frå vikingtida, ski og skiutstyr frå ulike landsdelar. I tillegg kan ein sjå utstyr frå ekspedisjonane til Fridtjof Nansen og Roald Amundsen. Det har ei eiga avdeling for Kongehuset si skisamling.

## Bakgrunnsstoff
*Skimuseet i Holmenkollen
Empire State Building

**Empire State Building** er ein 102-etasjars skyskrapar i art deco-stil i New York by i USA, som ligg der Fifth Avenue og West 34th Street møtest. Namnet på bygningen kjem av kallenamnet på delstaten New York, *The Empire State*. Han var den høgste bygningen i verda i meir enn førti år, frå han var ferdigbygd i 1931 til nordtårnet til World Trade Center stod ferdig i 1972. Etter at World Trade Center vart ramma av terroråtak i 2001, vart Empire State Building igjen den høgste bygningen i New York by og delstaten New York.

American Society of Civil Engineers har gjeve Empire State Building status som eitt av dei sju underverka i den moderne verda. Bygningen og interiøret i 1. etasje er gjevne status som landemerke av New York City Landmarks Preservation Commission, og også av New York City Board of Estimate. Han vart gjeven status som National Historic Landmark i 1986. I 2007 vart han plassert som nummer éin på American Institute of Architects si liste over favorittarkitektur i USA. Bygningen er ått og driven av W&H Properties.

Empire State Building er den tredje høgste skyskraparen i Amerika (etter Willis Tower (tidlegare Sears Tower) og Trump International Hotel and Tower, begge i Chicago), og den 15. høgste i verda. Han er også det fjerde høgste frittståande byggverket i Amerika. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Empire State Building|Empire State Building]]» frå ,  den 14. mars 2010.*  

## Bakgrunnsstoff

* 
* Kuriosa kring Empire State Building
Faray

**Faray** (norrønt *Færey*) er ei lita øy i Orknøyane i Skottland, mellom Eday og Westray. Tidlegare var ho busett og i dag har den låge øya gråsel som ynglar her. 

## Geografi
Faray og Holm of Faray ligg på ein rygg av gammal raud sandstein som strekkjer seg sørover frå Weather Ness sør på Westray og som nesten knyt Westray til Eday. Mellom dei to øyane ligg Lavey Sound. 

## Historie

Faray vart kalla Pharay (eller North Pharay for å skilje ho frå South Pharay, som i dag heiter Fara). Begge namna kjem frå det norrøne 'faerey', «saueøya».

Den einaste eldre menneskeskapte sporet på øya er eit gravkammer ved Lavey Sound. Faray hadde 82 innbyggjarar i 1861, og i 1891 55 innbyggjarar. Seint i 1930-åra var det åtte familiar på øya. Dei hadde var bønder og fiskarar. Under den andre verdskrigen var det mange som flytta og i 1947 hadde alle flytta frå Faray. Det går framleis ein veg til midten av øya og dei spreidde, tomme husa. 

I desember 1908 gjekk fiskefartøyet «Hope» på grunn på Holm of Faray under ein storm. Fem menn frå Faray trassa stormen og rodde over Lavey Sound for å redde mannskapet som stod på skjera. Dei fekk som løn ei reise til det skotske fastlandet og møte Edvard VII ved Balmoral, der dei kvar fekk ein medalje, i tillegg til ei god pipe med noko tobakk.

## Bevaring
Øya har i dag bestandar av sau, sjøfugl og gråsel. Faray og naboøya Holm of Faray har i lag status som *[[Special Area of Conservation]]* (særskild verneområde) for å bevare gråselen her. Øya har den nest største ynlgande gråselbsetanden i Storbritannia og medverkar til rundt 9 % av dei årlege fødslane i landet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Faray|Faray]]» frå ,  den 14. mars 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Det nordindiske låglandet

**Det nordindiske låglandet**, **Dei nordindiske elveslettene** eller **Indus–Gangessletta** er eit stort sletteområde i den nordlege delen av Sør-Asia, mellom Himalaya i nord og ulike fjellplatå i sør. Det strekkjer seg frå kysten mot Arabiahavet i vest til Bengalbukta i aust. Størstedelen av låglandet ligg i India, men det omfattar også store delar av  Bangladesh, Nepal og Pakistan. Hovudelvane som renn gjennm landskapet i dag er Indus i vest og Ganges og Brahmaputra i aust. Området er svært fruktbart, og er det tettast folkesette i Sør-Asia.

Låglandet er danna av ei tidlegare havgrop som er fylt opp av sediment frå ulike elvar. Havgropa blei danna ved ei nedfolding av Den indiske plata i den same prosessen som danna Himalaya. Elveslam har seinare fylt opp området med lag som vanlegvis er rundt 6000 meter tjukke, men kan vera opptil 10&nbsp;000 meter. Breidda på låglandet er gjennomsnittleg 250–300&nbsp;km. Det går over i åsar og fjell i nord, som Terai i Nepal, og platå som Malwa og Chota Nagpur i sør.

Dei høgare slettene har eldre, leirhaldig sediment, medan dei lågare delane har meir sandhaldige sediment. Høgdforskjellen mellom desse to landskapa er rundt 60 meter. Topografien i landskapet er flat og einsformig, ofte med elvevollar og diker som einaste landemerke.

Den austlege delen av området har sterk nedbør om sommaren og lettare nedbør eller tørke om vinteren. Lenger vest er klimaet tørrare, der Tharørkenen er eit særs tørt ytterpunkt.

## Kjelder
*
*
Løvlia Skistue

**Løvlia Skistue** er ei betent skistove nordvest på Krokskauen, eigd av Skiforeninga. Stova ligg 563 moh.

Skiforeninga starta bygginga av ein 300 kvadratmeter stor lafta tømmerbygning sommaren 1936 på Lauvlisetervollen og skistova vart opna 7. februar 1937. Løvlia er i dag ein populær utfartsstad og overnattingsstad med 63 sengeplassar og servering.

Det er heilårsveg fram til stova. Dei siste fem kilometrane er det bomveg. Han kan nyttast av overnattingsgjester mot betaling. 

Stova ligg på det som var Lauvlisetervollen, ei seter med drift frå 1600-talet og fram til 1960-talet.

## Bakgrunnsstoff
*Heimesida til Løvlia Skistue 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Løvlia|Løvlia]]» frå ,  den 12. mai 2013.*
Vangen hytte

**Vangen** er ei turisthytte ved Mosjøen i Østmarka i Enebakk kommune. Hytta tilbyr overnatting og kafé.

## Bakgrunnsstoff
*
Till Lindemann

**Till Lindemann** () er ein tysk musikar, mest kjend som vokalist i bandet Rammstein.

## Diskografi

### First Arsch
**[[Saddle Up]]* (1992)

### Rammstein
* *[[Herzeleid]]* (1995)
* *[[Sehnsucht]]* (1997)
* *[[Albumet Mutter|Mutter]]* (2001)
* *[[Reise, Reise]]* (2004)
* *[[Albumet Rosenrot|Rosenrot]]* (2005)
* *[[Liebe ist für alle da]]* (2009)

### Lindemann
* *[[Skills in Pills]]* (2015)

## Kjelder

* Till Lindemann på Internet Movie Database
Piz Julier

**Piz Julier** eller **Piz Güglia** er eit 3&nbsp;380 m høgt fjell i kantonen Graubünden i Sveits. Fjellet ligg i fjellkjeda Albulafjella.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Piz Julier|Piz Julier]]» frå ,  den 14. mars 2010.*
Piz Ela

**Piz Ela** er eit 3&nbsp;339 meter høgt fjell i Albulafjella i kantonen Graubünden, mellom Bergün og Savognin.

Nest etter Marmolata i Dolomittane er Piz Ela den høgste fjelltoppen av dolomittstein, og såleis det høgste dolomittfjellet i dei sveitsiske alpane.

Fjellhytta Ela-Hütte på 2&nbsp;252 moh. er vanlegaste utgansgpunktet for ei bestiging av fjelltoppen. Ei oppstiging som langs alle ruter er heller krevjande. Fjellet ligg midt i Parc Ela, ein 600 kvadratkilometer stor naturpark, oppretta i 2006.

Restar av prosauropodar og sauropodar er dei seinare år påvist i bergarten *Hauptdolomit*. Desse stammar frå slutten av trias og er rundt om kring 210 millionar år gamle.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Piz Ela|Piz Ela]]» frå ,  den 14. mars 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*Turskildring med bilete
Júlio César Soares Espíndola

**Júlio César Soares Espíndola**, oftast kalla **Júlio César** () er ein brasiliansk fotballspelar. I 2014 spelar han som keeper for Toronto FC i den nord-amerikanske fotballigaen Major League Soccer, på lån frå Queens Park Rangers i engelsk nPower Championship, og for landslaget til Brasil.

## Klubbkarriere
Júlio César begynte karrieren sin hjå Flamengo i 1997, som reserve for veterankeeperen Clemer. I 2000 hadde han blitt Flamengo sin førstekeeper, og han heldt fram med å spela for dei til 2004. I januar 2005 gjekk han gratis til Chievo i Italia. Det var spekulasjonar i media om at dette berre var mellombels før han skulle gå vidare til Inter. Regelverket i Serie A avgrensa nemleg kor mange spelarar frå utanfor EU ein klubb kunne ha kontrakt med. Ganske riktig gjekk Júlio César same sommar over til Inter der han fekk ein treårskontrakt, då dei fekk ein plass ledig. I den halve sesongen i Chievo fekk han ingen A-lagskampar.

I Inter var det venta at han skulle bli andrekeeper bak Francesco Toldo, men han etablerte seg raskt som førstekeeper med Toldo som reserve. Inter kom på tredjeplass på tabellen i Júlio César sin første sesong der, men då både Juventus og AC Milan vart diska for kampfiksing, fekk Inter meistertittelen. Inkludert denne sesongen vann Inter Serie A dei fem første sesongane Júlio César var der. I november 2009 fekk han ein ny kontrakt fram til 2014. I 2012 vart han kjøpt av London-klubben Queens Park Rangers, i engelsk Premier League. QPR rykte ned i 2013. I 2014 vart Júlio César lånt ut til Toronto FC i Major League Soccer.

## Landslagskarriere
Júlio César vart først kalla inn til landslagstroppen til Brasil i 2003, som reserve for Dida. Han fekk den første A-landskampen sin under Copa América, Amerikameisterskapen, i 2004. Han spelte alle dei seks kampane til Brasil, då Dida valde å stå over turneringa. I finalen mot Argentina redda han eit straffespark i straffesparkkonkurransen som avgjorde kampen, og Brasil vann turneringa.

Dei neste tre åra var Júlio César likevel framleis reservekeeper, og fekk berre 7 landskampar på desse åra. Han var med i troppen til fotball-VM i 2006 som tredjekeeper, etter Dida og Rogério Ceni. Då Dida la opp som landslagsspelar etter VM vart det kamp om førstekeeperplassen fram til hausten 2007, då Júlio César klarde å etablera seg fast som Brasil sin førstekeeper. Med landslaget har han vunne Confederations Cup, også kjent som prøve-VM, i 2009 og 2013.

## Anna
Júlio César er gift med modellen og skodespelaren Susana Werner. Dei har to born.

## Fotnotar


**Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå [[:en:Júlio César Soares Espíndola|engelsk wikipedia]] 14. mars 2010.*
Oliver Riedel

**Oliver Riedel** () er ein tysk musikar. Han mest kjend som bassist i det tyske metalbandet Rammstein. Han var ein av grunnleggarane for bandet og har vore med i bandet sidan 1994.
Christoph Schneider

**Christoph «Doom» Schneider** () er trommeslagar i det tyske metallbandet Rammstein. 

Før han starta i Rammstein spelte han i bandet Die Firma.