open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Datasnoking

**Datasnoking** er å uløyves bryta seg inn på andre sine datamaskinar for å utnytte eller endre data, eller for å nytta maskina til eigne føremål. Nokre driv med datasnoking som fritidssyssel, medan andre gjer det for å få tak i informasjon eller for å nytta datamaskina til å spreia søppelpost, for tilgangsnektingsåtak, osb. 

Kriminelle bryt seg inn på andre sine datamaskinar for å nytta dei til ljossky aktivitet som å freista å få tak i passord til nettbankar, personnummer (nettfiske), eller for å gjera det vanskelegare å spora dei når dei går til åtak på andre maskinar. Hemmelege tenester til statar driv òg med datasnoking i samband med spionasje og føretak kan nytta datasnoking i samband med industrispionasje, der målet er å få tak i foretningsløyndomar til konkurrentar. 

Datasnokarar nyttar ulike metodar, som trojanar, shellcode, falske e-postar, nettfiske, nettsidekapring, osb. 

## Tiltak mot datasnoking
Det finst fleire tiltak for å unngå datasnoking, som å nytta brannmur, antivirusprogram og å syta for å ha oppdatert systemprogramvare og brukarprogram. Eit effektivt tiltak kan vera å ikkje opna vedlegg til e-post frå ukjente avsendarar og ikkje gå inn på nettstadar ein ikkje har tillit til. Ein vanleg måte å bryta seg inn på andre sine maskinar på er å leita opp ukrypterte trålaust nett, så når ein nyttar skile er det viktig at ein er nøye med å passa på at trafikken er kryptert. 

## Sjå òg
* Trojan
* Tilgangsnektingsåtak
* Søppelpost
Nikolaikyrkja på Gran

**Nikolaikyrkja** er den største av to steinkyrkjer frå mellomalderen på Granavollen i Gran kommune i Innlandet fylke. Dei to kyrkjene ligg tett ved sida av kvarandre og går under namnet Søsterkyrkjene. Den eldste av dei to, Mariakyrkja, stod truleg ferdig då Nikolaikyrkja vart bygd kring 1150. Den har 250 sitjeplassar, og var truleg kyrkje for Hadeland. Den er oppført som ein basilika, med midtskip og to sideskip der kraftige romanske søylerekker løftar taket over ytterveggane og gir luft i rommet. Den har firefasa ribbekvelving over midtskipet med to travéar og tønnekvelving i sideskipa. Veggane er kvitkalka, med koret innramma av ein steinboge.

## Galleri

Nikolaikirken Gran preikestol.JPG|Detalj av interiør med preikestol.
Nikolaikirken kor glasmaleri.JPG|Interiør med kor og glasmåleri av Frøydis Haavardsholm.
Gran Sister Churches rk 84396 IMG 9220 18.JPG|Systerkyrkjene, Nikolaikyrkja til høgre.


## Litteratur
* Ekroll, Øystein, Stige, Morten, Havran, Jiri, *Middelalder i stein* bind 1 i serien **Kirker i Norge**, Oslo 2000, ISBN 82-91399-09-3
* 
* 
*Sven Rosborn, 2014, *Søsterkirkene og Steinhuset på Granavollen* : *Studier i eldre norsk steinbyggerkunst*. [Gran 2014]: Stiftelsen Steinhuset på Gran. ISBN 978-82-999607-0-0

## Bakgrunnsstoff
* 
* Gran/Tingelstad kyrkjelyd
*
Stambane

**Stambane** er ei jernbanelinje som blir rekna som hovudlinje. I Noreg reknar ein banane mellom landsdelane som stambanar.

Omgrepet kjem opphavleg frå Sverige der ein tidlegare offisielt nytte stambane om banar eigd av staten i motsetnad til privatbanar.

## Stambanar i Norge
* Nordlandsbanen
* Dovrebanen
* Rørosbanen
* Bergensbanen
* Sørlandsbanen

## Stambanar i Sverige
Sigurd Eldegard

**Sigurd Eldegard** () var ein norsk skodespelar, dramatikar, teatersjef og forfattar. Han var teatersjef på Det Norske Teatret 1918-1920, og han skreiv det første nynorskstykket oppført på Nationaltheatret. I følgje *[[Norsk Biografisk Leksikon]]* tilhøyrde han «de fremste blant dem som brøytet vei for nynorsk dramatisk diktning og teaterkunst».

## Bakgrunn
Sigurd var den femte i ein søskenflokk på tolv. Foreldra var Sjur Eldegard og Johanna Vetti. Faren var bonde, spelemann og bjørnejeger. Sigurd voks opp på Eldegarden ein fjellgard mellom Årdalstangen og Øvre Årdal. Eldegardselvi med fossen renn litt bortanfor husa. Han gifta seg i 1895 med Mathilde, fødd Wettre. Eldegard var farbror til spelemannen Sigurd S. Eldegard. Under krigen var han medlem av Nasjonal Samling, og han hadde ei sentral rolle ved Det Norske Teatret under krigen.

## Skodespel
Sigurd Eldegard tok artium (1889) og krigsskulen, før han braut av og byrja som skodespelar ved Christiania Theater i 1891, debuten var i Henrik Ibsens *[[Hærmendene på Helgeland]]*. Frå 1901 var han ved Nationaltheatret, der han fortsette fram til 1931, med eit avbrot på to år som sjef ved Det Norske Teatret 1918-20.

Han debuterte som forfattar i 1903 med skodespelet *Fossegrimen* («trollspel i fire vendingar»), om Myllarguten, eit musikalsk og visuelt eventyr. Stykket vart oppført på Nationaltheatret først gong 29. januar 1905 som det første stykket på landsmål. *Fossegrimen* vart framført 140 gongar på fire år og var ein økonomisk suksess for Nationaltheateret. Musikken var ved Johan Halvorsen og hardingfele vart brukt saman med teaterets orkester. «Her sod eit stort slag for norsk spelkunst, og det vart ein stor siger», skreiv Halvdan Koht.

Eldegard skreiv i alt tolv drama og tre romanar. Desse hadde bibelske tema som *Kong Saul* (1904), nasjonalpatriotiske stykke som *Ei heimkoma* (1906) og *Gamlelandet* (1913), samtidsdrama som *Hemngir* (1914), slektsdrama som *Knivane* (1918) og komedien *Når det kjem, så kjem det* (1923). Det siste stykket vart sett opp på Det Norske Teatret i 1924 som *Bygdefiff* og vart ein kassasuksess med over 200 framsyningar. Han skreiv også barneteater og stykke for amatøroppsetningar, og han omsette fleire stykke. Forfatterskapet har vorte karakterisert som «Med den intime kjennskapen han hadde til teatret innanfrå, fekk han ei sikker evne til å byggje opp eit teaterstykke. [Det vart] ofte suksess når teaterstykka hans kom fram på scena; han nådde fram til publikum og skapte ein god og folkeleg kunst».

Han var med i nokre filmar, mellom anna *[[Kristine Valdresdatter]]* (stumfilm, 1930), *Kaksen på Øverland* (1920), *Viddenes folk* (1928), *Liv* (1934) og *Gullfjellet* (1941).

## Bibliografi

### Bøker

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
*Tidsskrift. Nummer 26. Utgjeve av Historielaget for Sogn. Dikting og diktarar frå Sogn. Ved Andreas Bjørkum og Jarle Bondevik Kaupanger : Historielaget, 1978

## Bakgrunnsstoff
* Om Sigurd Eldegard i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
*
Ole Gregor Liljedahl Barman

**Ole Gregor Liljedahl Barman** () var ein norsk jurist og forfattar. Barman var lensmann i Bærum 1939-1967, og hadde permisjon 1951-1953 for å vere sjef ved Det Norske Teatret. Han hadde ei rad verv mellom anna som formann i Norges lensmannslag 1938-1955, medlem av Det norske teaters styre 1947-1951, medlem av Forfatterforeningens styre 1934-1946. 

Han var son av presten Gregorius Elisæus Barman og soneson av presten Ole Barman.

## Verk
* *Fast i fjellet* (roman) 1930 
* *Ein mann gjekk heim* (roman) 1933, dramatisert og oppført på Det Norske Teatret 1936 
* *Han Kristafor-Knut og andre karar* (noveller) 1927 
* *Sjørop* (noveller) 1928
* *Gjenta som elska fanden* oppført 1953
* *Draumen* (noveller) 1968

## Kjelder
Skansen stasjon

**Skansen stasjon** er ein jernbanestasjon på Dovrebanen ved Ila i Trondheim. Stasjonen har status som haldeplass og vart opna i 1893. Stasjonen har i dag ikkje stasjonsbygning, men eit leskur og ei plattform, som er lokalisert 551,67 km frå Oslo sentralstasjon og berre 1,2 km frå Trondheim sentralstasjon. Skansen stasjon blir i dag betjent av lokaltog med Trønderbanen frå Norges Statsbaner i tillegg til regionstog mellom Trondheim og Røros.

Skansen stasjon ligg ved eit folkerikt område og er i dag den einaste stasjonen i Trondheim som har tilknyting til trikketilbodet frå Gråkallbanen. Stasjonen fungerer elles òg som stopp for rutebussar frå Nettbuss Trondheim.

## Trikk
Trondheims einaste trikkelinje, Gråkallbanen, har haldeplass rundt 50 meter frå stasjonen og denne haldeplassen stammar frå Ilalinjen, som i 1893 var den første trikkestrekninga som vart bygd i Trondheim.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skansen stasjon|Skansen stasjon]]» frå ,  den 28. april 2013.*
Marienborg stasjon

**Marienborg stasjon** er ein haldeplass på Dovrebanen ved Marienborg i Trondheim. Lokaltoga på Trønderbanen stoppar på haldeplassen. Marienborg opna i 2001 og erstatta Stavne stoppestad som låg 700 meter lengre sør. Stasjonen har to plattformer, ligg 549,95 kilometer frå Oslo sentralstasjon og omlag 2 kilometer sørvest for Trondheim stasjon. Det nordre tilsvinget til Stavne-Leangenbanen tar av frå Dovrebanen ved Marienborg. 

Marienborg stasjon ligg på området til lokomotivverkstaden på Marienborg. Han ligg òg like ved St. Olavs hospital, med bru over Nidelva til sjukehuset.

### Nidareid-ulykka i 1921

Marienborg spela ei viktig rolle i Nidareid-ulykka i 1921, der nordgåande dagtog frå Støren skulle ha venta på kryssande tog på stasjonen, men køyrde fram og kolliderte med eit sørgåande ekstratog ved Ila. Ombord på ekstratoget var ei lang rekkje prominente samfunnsborgarar som hadde vore gjestar på den høgtidelege opninga av Dovrebana dagen før. Seks personar døydde i ulykka, mellom anna arkitekten Erik Glosimodt som hadde teikna stasjonsbygningane langs bana. 

## Litteratur
* 
----

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Marienborg holdeplass|Marienborg holdeplass]]» frå ,  den 26. mai 2024.*  

## Bakgrunnstoff

* Stasjonsdatabasens side om Marienborg
Eivind Eckbo

**Eivind «Billy» Higford Eckbo** (), òg kalla **Eivind Eckbo jr.**, var ein norsk advokat, gardbrukar og politikar. Han spela ei sentral rolle i oppbygginga av Anders Langes Parti/Framstegspartiet.

## Bakgrunn
Eckbo var son av høgsterettsadvokat og industrigründar Eivind Eckbo og den engelske kona hans, Alice Higford, som skilde lag i 1930. Han budde difor hos fosterforeldre i København – doktor og direktør ved Statens Serum Institut Thorvald Madsen og kona Emilie Misse (fødd Gad).

Eckbo overtok storgarden Borgja i Bø i Telemark etter far sin i 1950. Han tok juridisk embetseksamen i 1952 og fekk advokatløyve det same året. Ti år seinare, i 1962, opna han advokatforretning i Oslo.

## Politisk karriere
Eckbo byrja det politiske virket sitt i Bondepartiet i Telemark. I 1973 stilte han som 2. kandidat til Stortinget frå Telemark for Anders Langes Parti og vart den første formannen i partiets fylkesorganisasjon i Telemark. Eckbo var partiformann 1974–1975 i ein overgangsperiode etter at Anders Lange døydde. Partiet fekk etterfølgjaren sin i Framstegspartiet (FrP) i 1977. Eckbo var nestformann i Framstegspartiet 1978–1980 og 1982–1984, ordførar i landsstyret 1976–1986, medlem av Telemark fylkesting 1976–1987 og FrPs 2. vararepresentant til Stortinget frå Oslo 1989–1997. Eckbo var òg medlem av Riksrevisjonen og Oslo kommunes kontrollutval og overligningsnemnd.

Eckbo var tillitsvald i landbruksorganisasjonane og tok på seg styreverv innan industri og eigedomsutvikling. Han deltok i konkurranseriding og veddelaup både som utøvar og idrettsleiar. Han var òg leiar og forretningsførar for Eckbos Legat, som vart oppretta av far hans, og engasjerte seg for kulturminnevern.

## Privatliv
Eckbo var gift tre gonger, sist med FrP-politikaren Margaret Eckbo (fødd Thorgrimsen).

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Stavne stoppestad

**Stavne stoppestad** er ein nedlagd jernbanestasjon på Dovrebanen og Stavnebanen på Stavne i Trondheim. Stasjonen vart opna i 1908 med status som haldeplass, men blei oppgradert til stoppestad betjent for reisande og gods i 1922. I 1936 forsvann godsekspederinga ved stasjonen og i 1941 vart Stavne igjen redusert til ein haldeplass medan Stavnebanen blei bygd, noko han hadde heilt til han vart lagt ned.

Stavne vart lagt ned som følgje av opninga av Marienborg stasjon, som låg nærare St. Olavs hospital og skulle gjere det lettare å komme til sjukehuset. Det sørliggande tilknytingssporet til Dovrebanen er i dag ikkje lenger i aktiv bruk, medan det nordre tilknytingssporet går frå Stavne til Marienborg og blir nytta av lokaltog mellom Lerkendal til Trondheim S og Steinkjer. Stavne stasjon ligg 549,24 km frå Oslo S.

Den tidlegere ekspedisjonsbygninga vart rive i 2011 i samband med vegutbygging.

## Oversiktskart
}

|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stavne holdeplass|Stavne holdeplass]]» frå ,  den 28. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Norsk Jernbaneklubb om Stavne stasjon
Lilleby haldeplass

**Lilleby haldeplass** er ein jernbanehaldeplass på Meråkerbanen. Lilleby ligg i bydelen Lademoen på Trondheims austkant. Haldeplassen opna i 1967, og er betjent av Norges Statsbaners lokaltog. Haldeplassen har berre éi plattform og eit leskur. 

Ved opninga tok haldeplassen over namnet etter Lademoen stoppestad, som vart lagt ned samstundes. I 2006 vart den døypt om til *Lilleby*, då Lademoen (nokre hundre meter nærare Trondheim) vart opna på nytt. 

## Kjelder
Thor Bjerke (red.) m.fl. Banedata '94. Norsk Jernbaneklubb 1994. ISBN 82-90286-15-5

## Bakgrunnsstoff
Mount Damm

**Mount Damm** er eit snødekt fjell, 1130 meter over havet, mellom Heidemannbreen og Nottarpbreen i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå tellurometermålingar og frå flyfoto tekne av US Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert Damm, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1963–64.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Damm|Mount Damm]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Mount Danforth

**Mount Danforth** er eit isfritt, pyramideforma fjell over 2&nbsp;000 meter over havet, som ligg like aust for Mount Zanuck på sørsida av Albanusbreen i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter William H. Danforth frå Purina Mills i St. Louis, som medverka på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Danforth|Mount Danforth]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Dawson Peak

**Dawson Peak** er eit markant, isfritt fjell, 2070 meter over havet, som ligg 5&nbsp;nautiske mil sørvest for Mount Picciotto i Queen Elizabeth Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John A. Dawson, ein polarlysforskar frå US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1958.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Arve Lønnum

**Arve Johannes Lønnum** () var ein norsk politikar, overlege ved Sentralsjukehuset i Akershus og professor i nevrologi ved Universitetet i Oslo.

Han vart med i miljøet rundt Anders Lange, og var ein av leiarane i Anders Langes parti, blant anna som formann frå 1975 til 1978. Han leidde partiet då det skifta namn til Framstegspartiet i 1977.

Sonen Arve Lønnum jr. har òg markert seg som Frp-politikar.

## Kjelder
Mount Dawson-Lambton

**Mount Dawson-Lambton** er eit fjell på 2295 moh. som ligg 3&nbsp;nautiske mil sørvest for toppen av Mount Speyer i Worcester Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen og kalla opp etter Dawson-Lambton, som støtta på ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Deakin

**Mount Deakin** er eit markant fjell i Antarktis, med ei høgd opp mot 2810 moh, ved austsida av Beardmorebreen, like nord for munningen av Osickibreen. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen,1907–09, og vart namngjeve av Ernest Shackleton etter sir Alfred Deakin, statsminister i Australia, som støtta ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Deakin|Mount Deakin]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Mount Dayton

**Mount Dayton** er eit stort sett isfritt fjell, 1420 moh., ved austsida av Amundsenbreen, som ligg,5&nbsp;nautiske mil vest for Mount Goodale i Hays Mountains. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Paul K. Dayton III, ein biolog ved McMurdo-basen vinteren 1964.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Dean

**Mount Dean** er eit fjell i Antarktis på 1620 meter over havet som ligg i Quarles Range, 2&nbsp;nautiske mil nordaust for Mount Belecz. Det vart truleg oppdaga av Roald Amundsen og gruppa hans i 1911 på veg til Sørpolen, og vart først kartlagt under Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jesse D. Dean, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1962.

## Kjelder
Mount Deardorff

**Mount Deardorff** er eit markant fjell, 2380 meter over havet, som ragar over den massive ryggen mellom Moffettbreen og Steagallbreen i Dronning Maudfjella. Det vart først kartlagt frå landmålingar og flyfoto på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter J. Evan Deardorff, som studerte kosmisk stråling ved McMurdo-basen i 1964.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Deardorff|Mount Deardorff]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Den Hartog Peak

**Den Hartog Peak** er eit lite fjell på vestsida av munningen av Ramseybreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) søraust for Woodall Peak. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service på Flight C den 29. februar – 1. mars 1940, og kartlagd av A.P. Crary i 1957–58. Det vart namngjeve av Crary etter Stephen Den Hartog, som var glasiolog i gruppa som kryssa Victoria Land (1958–59), og overvintra ved Little America V i 1958.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Den Hartog Peak|Den Hartog Peak]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Trondheim sentralstasjon

**Trondheim sentralstasjon** er hovudjernbanestasjonen i Trondheim og er endestasjon for Dovrebanen og Nordlandsbanen. Nord for stasjonen ligg Brattøra godsterminal som er knytt til Trondheim hamn.

Stasjonen er også rutebilstasjon for Trondheim og betener både bybussar og fjernbussar. Inntil 1968 gjekk også trikken til stasjonen.

Stasjonen gjennomgår ei større ombygging som truleg er ferdig i 2014.

## Namnehistorikk

## Jernbane

## Buss
I 1995 vart rutebilstasjonen flytta frå Leütenhaven til Trondheim Sentralstasjon. Med dette vart ein ny bygningsmasse ført opp for lokale bybussar og fjernbussar.

Fleire av bybussrutene til AtB stoppar her, mellom anna rute 19 og 46 som knyter stasjonen til Midtbyen og resten av sentrum. NOR-WAY nyttar stasjonen som terminal for sine bussar til Oslo (via Røros), Namsos og Bergen (via Førde i Sunnfjord). Lavprisekspressen køyrer ruter til Oslo. Gauldal Billag har bussar herifrå til Støren, Oppdal og Røros. Trønderbilene har ruter til Fosen, Orkanger, Agdenes og Snillfjord. Nettbuss har ruter til Malvik, Stjørdal, Meråker, Selbu, Tydal, Skaun, Melhus, Orkdal og Meldal. Klæburuten har bussar til Klæbu og Trondheim lufthamn, Værnes herfrå.

Flybussen har faste avgangar frå Trondheim sentralstasjon

## Hurtigbåt
Ei ny gangbru over det eksisterande jernbanesporet vart opna i oktober 2012. Denne knyter stasjonsområdet til Pirterminalen og eit nytt parkeringsbygg i samband med Nordre avlastningsveg (NAV). Trondheim Sentralstasjon er to minutt med buss frå Pirterminalen der Fosen Trafikklag har hurtigbåtar til Vanvikan, Brekstad, Sistranda og Kristiansund. Det er om lag 15 minutt å gå frå kaia for Hurtigruten Bergen-Kirkenes.

## Trikk
Mellom 1913 og 1968 var stasjonen terminus for Elgseterlinjen (linje 2) og Singsakerlinjen (linje 3)  var driven av Trondheim Sporvei. Det har vore planar om å forlenge det som er att av dagens trikkelinje (Gråkallbanen) til Pirterminalen med haldeplass på sentralstasjonen.

## Framtid
I samband med byutvikling og revitalisering av området nord for stasjonen er delar av stasjonsbygningen rivne. Delar av området som i dag er nytta til bussterminal vil endrast. Det er òg prosjektert ein parkeringsgarasje under stasjonsbygningen. 

For å skape ein levande bydel har NSB Eiendomsutvikling og andre aktørar vist ønske om å bygge bustader knytte til stasjonsområdet.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trondheim sentralstasjon|Trondheim sentralstasjon]]» frå ,  den 18. mai 2013.*  


## Bakgrunnsstoff
*Trondheim kommune - Brattørkaia, Trondheim Sentralstasjon og ny tverrforbindelse, forslag til reguleringsplan

*Stasjonsdatabasen om Trondheim stasjon
Mount Denauro

**Mount Denauro** er eit fjell, 2340 moh, som ligg på vestsida av Scottbreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) sør for Lee Peak i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ralph Denauro, ein flymekanikar i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1966.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Denauro|Mount Denauro]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Mount Dickerson

**Mount Dickerson** er eit markant fjell, som ligg 6&nbsp;km (4&nbsp;mi) aust for Mount Kirkpatrick i Queen Alexandra Range i Aust-Antarktis. Fjellet vart namngjeve av US-ACAN for LCDR Richard G. Dickerson i US Navy, flykaptein i VX-6 i 1964.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Dickerson|Mount Dickerson]]» frå ,  den 7. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Dodge

**Mount Dodge** er eit stort sett isfritt fjell på 1760 moh. i Antarktis, på ein utstikkar nordover frå Prince Olav Mountains, ved samløpet mellom Holzrichterbreen og Goughbreen. Det vart oppdaga av den amerikanske gruppa som kryssa Rossbarrieren (1957–58) under A.P. Crary, og kalla opp etter professor Carroll W. Dodge, som analyserte og rapporterte om lav og lavparasittar på Byrd-ekspedisjonen (1933–35).

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Don Pedro Christophersen

**Mount Don Pedro Christophersen** er eit massivt, stort sett isdekt fjell med snøgavlar på 3765&nbsp;moh. som ragar over skiljet mellom toppen av Axel Heiberg-breen og Cooperbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i 1911 av Roald Amundsen. Han namngav det etter norsk-argentinske Peter «Don Pedro» Christophersen, ein av støttespelarane til  ekspedisjonen i Buenos Aires.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Dort

**Mount Dort** er eit kjenneleg isfritt fjell, 2250 moh, som stikk ut frå austsida av Amundsenbreen like sør for munningen av Cappellaribreen. Det vart oppdaga og først kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Wakefield Dort jr., ein geolog ved McMurdo-basen, sommaren 1965–66, og utvekslingsforskar ved den japanske Showa-basen vinteren 1967.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Dougherty

**Mount Dougherty** er eit fjell i Antarktis på 2790 moh. som ligg mellom Mount Sandved og Mount Cara på ein rygg nord i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ellsworth C. Dougherty, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo Sound, 1959–60 og 1961–62.

## Kjelder
Mount Dietz

**Mount Dietz** er eit fjell, 2250 moh, like nord for samløpet mellom Souchezbreen og Bartlettbreen der det markerer den sørlege grensa av Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant D.L. Dietz i US Navy, ein pilot på flyfotograferingsturane i løpet av Operasjon Deep Freeze 1964 og 1965.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Drewry

**Mount Drewry** er eit markant, blokkaktig fjell på vestsida av Beardmorebreen i Antarktis, med ei høgd opp mot 2910 moh. Fjellet ligg mellom Bingleybreen og Cherry Icefall i Queen Alexandra Range. Det vart oppdaga og grovt kartlagt av den sørlege gruppa under Nimrod-ekspedisjonen, leia av Ernest Shackleton, som var ved dette fjellet den 13. desember 1908. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1986 etter David J. Drewry, ein britisk glasiolog som var leiar for radioekkomålingar frå lufta for Scott Polar Research Institute, National Science Foundation og Danmarks Tekniske Universitet, 1967–79, direktør i Scott Polar Research Institute 1984–87, og direktør i British Antarctic Survey frå 1987.

## Kjelder
Mount Dryfoose

**Mount Dryfoose** er eit ryggaktig fjell kring 2 nautiske mil (4&nbsp;km) langt, med fjelltoppar på over 1600 moh, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nordaust for Mount Daniel tvers over ryggen nedover den sørlege delen av Lillie Range. Det vart oppdaga av den amerikanske gruppa som kryssa Rossbarrieren (1957–58) under A.P. Crary og kalla opp etter løytnant Earl D. Dryfoose jr., U.S. Navy Reserve, ein pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Durham

**Mount Durham** er eit stort sett isfritt fjell på 860 moh. i Antarktis, som ligg ved austsida av munningen av Scottbreen og markerer den nordvestlege delen av Tapley Mountains i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga i desember 1929 av den geologiske gruppa under Byrd-ekspedisjonen (ByrdAE) under Laurence Gould, og vart klatra i desember 1934 av geolog-gruppa under ByrdAE under Quin Blackburn. Fjellet vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Durham i New Hampshire, der University of New Hampshire ligg, og som er heimstaden til Stuart D.L. Paine, som deltok i geolog-gruppa.

## Kjelder
Ribe

**Ribe** er ein by og tidlegare kjøpstad i Esbjerg kommune i Region Syddanmark i Danmark. Byen vert rekna som den eldste i Danmark og vart grunnlagd på 700-talet. Folketalet i Ribe by var 8&nbsp;142 i 2013.

Ribe var i tida 1970-2007 administrativt sentrum for den no oppløyste Ribe kommune, og for Ribe amt.

Namnet Ribe kan førast attende til det olddanske *ripa*, som tyder «stripe» eller «strimmel». Alternativt kan namnet stamme frå nordtysk og frisisk, med standnamna *Riep* og *Riip*, som ein meiner kjem frå det latinske *ripa* som tyder «flodbreidd».

Ein trur at Ribe var ein by før 7-800 e.Kr, og at han var den leiande byen i Jylland i vikingtida og tidleg i mellomalderen, medan Hedeby *(Haithapu)* og Aalborg *(Alabu)* stod noko meir i skuggen av Ribe. Reelt sett var byen hovudstaden i Danmark tidleg i vikingtida.

Byen har mange godt bevarte gamle bygningar, og meir enn hundre hus i byen er freda. Det eldste rådhuset i Danmark, som kan daterast attende til 1496, ligg på von Støckens Plads i Ribe. I 1709 vart eigedomen kjøpt av byen til rådhus. Byen har det eldste provinsmuseet i Danmark. Frå 1723 var Christian Falster rektor på katedralskulen i Ribe. 

## I litteraturen
I romanen om Jantelova (*[[En flyktning krysser sitt spor]]* frå 1933) av den norsk-danske forfattaren Aksel Sandemose skriv forfattaren: «Menneskene kan man lige så godt henføre til Ribe eller Arendal.»

## Turistmål
* Kyrkjer
** Ribe domkyrkje 
** Sankt Katharine kyrkje
* Museum
** Museet Ribes Vikinger
** Ribe Kunstmuseum
** Ribe Vikingecenter 
** Antikvarisk Samling
* Vadehavscentret
* Mandø Mølle
* Mandøhuset
* Ribes minste hus

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ribe|Ribe]]» frå ,  den 8. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Ribe folkebibliotek om Ribe og omegn
Mount Early

**Mount Early** er ein enkelståande vulkan i Antarktis på 2720 moh. som ligg 13&nbsp;nautiske mil nord for D'Angelo Bluff på vestsida og nær toppen av Scottbreen. Han vart oppdaga i desember 1934 frå nærliggande Mount Weaver av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Quin Blackburn. Det vart vitja av ei geolog-gruppe frå Ohio State University leia av George Doumani den 21. november 1962, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Neal E. Early i US Army, eit medlem av flyeininga som støtta US Geological Survey under landmålingar av området, 1962–63.

## Kjelder
Mount Ehrenspeck

**Mount Ehrenspeck** er eit fjell i Cathedral Peaks, ei gruppe fjelltoppar på austsida av Shackletonbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Dette fjellet, på 2090 moh., ligg 2&nbsp;nautiske mil sørvest for Mount Kenney. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Helmut Ehrenspeck, ein geolog med gruppa frå Ohio State University i 1970–71 som kartla området geologisk.

## Kjelder
Mount Elizabeth i Antarktis

**Mount Elizabeth** er eit massivt, isfritt fjell på 4480 moh. som ligg 6&nbsp;nautiske mil sør for Mount Anne i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter Elizabeth Dawson-Lambton, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder

* «Mount Elizabeth i Antarktis» on Peakbagger
Elliot Peak

**Elliot Peak** er ein fjelltopp nordaust på ein rygg 1&nbsp;nautisk mil nordvest for Tempest Peak i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av gruppa frå Ohio State University som vitja Queen Alexandra Range (1966–67) etter David H. Elliot, ein geolog i gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Ellsworth i Antarktis

**Mount Ellsworth** er det høgaste fjellet i Dronning Maudfjella i Antarktis, og ligg i eit langt fjellmassiv mellom Steagall- og Amundsenbreen.

Fjellet vart oppdaga av kontreadmiral Byrd på flyturen hans til Sørpolen den 28. og 29. november 1929, og vart namngjeve av han etter Lincoln Ellsworth, ein amerikansk antarktisfarar. 

## Kjelder
*
Epidote Peak

**Epidote Peak** er eit markant fjell like nord for munningen av Heldbreen, oppom vestsida av Shackletonbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det fekk dette namnet av Texas Tech Shackleton Glacier Expedition, 1964–65, på grunn av mykje epidot, eit mineral som gjer at fjellet får ein flekkete utsjånad.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Engelstad

**Mount Engelstad** er eit avrunda, snødekt fjell i Antarktis som ligg langs kanten av det antarktiske polarplatået ved toppen av Axel Heiberg-breen, kring halvvegs mellom Helland-Hansen Shoulder og Mount Wilhelm Christophersen. Det vart oppdaga i 1911 av Roald Amundsen og vart namngjeve av han etter kaptein Ole Engelstad i Den norske marinen. Han var vald som nestkommanderande på «Fram» som tok ekspedisjonen til Antarktis, men mista livet i eit vitskapleg eksperiment før avreise.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Estes

**Mount Estes** er eit flatt fjell 2,5&nbsp;nautiske mil sør for Mount Aurora på den sørlege delen av Black Island i Ross Archipelago. Fjellet har ei høgd på 600 moh. og liknar det flate Cape Beck-massivet som dannar sørenden av øya. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) etter Steve A. Estes på Geofysisk Institutt ved University of Alaska Fairbanks, som gjorde seismologiske undersøkingar ved det nærliggande Mount Erebus, 1980–81 og 1981–82.

## Kjelder
Lycée français René Cassin

**Lycée français René Cassin** er ein privatskule under *l'Agence pour l'enseignement français à l'étranger (AEFE)*, ein offentleg organisasjon som vart skipa i 1990, og som høyrer inn under det franske utanriksdepartementet (*ministère des Affaires étrangères*). Skulen har tilhald på Frogner i Oslo, og underviser på fransk etter franske læreplanar.

Skulen er oppkalla etter den franske juristen, diplomaten og politikaren René Cassin, som vann Nobels fredspris i 1968 for arbeidet sitt som president i Den europeiske menneskerettsdomstolen.

## Soga til skulen
Etter krigen var det eit femtitals franske statborgarar i Oslo, og frå 1947 gjorde somme av familiane freistnader på å skipe ein fransk skule i byen. Men fyrst 15. september 1961, etter initiativ frå l'Union des Français à l'Etranger, og med stønad frå l'Association de l'Ecole Française d'Oslo, vart det opna ein skule som eigenleg ikkje kom i normal verksemd før i 1963, med lokal hjå den katolske St Sunniva Skole i Akersveien 4. Etter ei tid her måtte skulen ta til takke med skiftande tilhaldsstader, og vart ofte splitta på to ulike stader. Fyrst etter fleire år med leiting etter høvlege lokale og tingingar med norske styresmakter, lukkast  i 1982 den franske ambasaden i Oslo å få tilfredsstillande lokale til skulen i Vestheim skole i Skovveien 9 på Frogener i Oslo, der skulen har hatt tilhald seinare.

I 1990 skifta skulen namn frå  L'Ecole Française d'Oslo til Lycée Français d'Oslo etter å ha utvida til å verte ein komplett skule på alle trinn. I september 1994 overtok skulen òg dei lokala på Vestheim skole som den engelske skulen i Oslo hadde disponert til dess, og kunne etter dette samle alle elevane på same staden i byen. Skulen vart offisielt innvigd 10. november 1994 med den franske ambassadøren og ordføraren i Oslo til stades, og fekk då namn etter René Cassin.

## Bakgrunnsstoff
* Internettsidene til Lycée français René Cassin
Texas Tech Shackleton Glacier Expedition

**Texas Tech Shackleton Glacier Expedition** var ein ekspedisjon som fann stad i Antarktis sommaren 1962/63 og igjen i 1964/65. Ekspedisjonen, leia av F. Alton Wade, vart finansiert av Texas Technological College (i dag Texas Tech University). 

## Utforsking
Områda som vart utforska og namngjevne av ekspedisjonen var mellom andre, Matador Mountain, Red Raider Rampart, Shanklinbreen, Shenk Peak, Simplicity Hill– og Yeatsbreen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Texas Tech Shackleton Glacier Expedition|Texas Tech Shackleton Glacier Expedition]]» frå ,  den 8. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Antarktiske samlingar ved den paleontologiske avdelinga ved Museum of Texas Tech University
University of Alaska Fairbanks

**University of Alaska Fairbanks** er eit offentleg forskingsuniversitet i Fairbanks i Alaska i USA. Det tener som *flagship*-campus for University of Alaska System, og vert forkorta **Alaska** eller **UAF**.

UAF er eit land-grant, sea-grant og space-grant-institusjon, og deltar òg i sun-grant-programmet gjennom Oregon State University.  Det var her utkastet til Alaska-grunnlova vart skissert og signert i 1955 og 1956. UAF vart oppretta i 1917 som **Alaska Agricultural College and School of Mines**, og dei første undervisningstimane starta i 1922.

Sju store forskingsinstitutt held til ved UAF: Agricultural and Forestry Experiment Station, geofysisk institutt, International Arctic Research Center, Arctic Region Supercomputing Center, Institute of Arctic Biology, Institute of Marine Science og Institute of Northern Engineering. Det ligg om lag 350 km sør for polarsirkelen og har fokus på forsking i nordlege område og arktiske strøk. 

Hausten 2010 hadde UAF 11 034 studentar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:University of Alaska Fairbanks|University of Alaska Fairbanks]]» frå ,  den 8. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
Mount F. L. Smith

**Mount F. L. Smith** er eit fjell, 2635&nbsp;moh, som ligg 1&nbsp;nautisk mil nordaust for Mount Fox i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Nimrod-ekspedisjonen, 1907–09, og kalla opp etter F.L. Smith, ein tobakksprodusent frå London som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Ewart

**Mount Ewart** er eit isfritt fjell med ei høgd opp mot 213 moh. på nordvestsida av Lake Cole og 1,5&nbsp;nautiske mil vest for Mount Melania på Black Island i Ross Archipelago. Det vart namngjeve av  Advisory Committee on Antarctic Names (1999) etter A. Ewart frå New Zealand Geological Survey, som i lag med J.W. Cole undersøkte geologien på Brown Peninsula på Black Island, og Cape Bird i 1964–65.

## Kjelder
Ole Engelstad

**Ole Engelstad** () var ein norsk marineoffiser.

I 1900 segla han som skipsoffiser på panserskipet «Harald Haarfagre» (av Tordenskjold-klassen), med marinebasen i Horten som tilhaldsstad.

Då Roald Amundsen i 1908 planla ein ekspedisjon til Nordpolen, valde han Engelstad som nestkommanderande. Under testinga av ein «mannløftande drake» vart han derimot råka av lynet og omkom. Seinare, då det vart kjend at Robert Peary hadde nådd Nordpolen, endra Amundsen planane sine og valde å segle Antarktis for å nå Sørpolen. På ferda si mot polen namngav han ein fjelltopp etter Engelstad, Mount Engelstad.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ole Engelstad|Ole Engelstad]]» frå ,  den 8. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fairchild Peak

**Fairchild Peak** er eit kjenneleg fjell, 2180 moh, som ligg 1,6&nbsp;nautiske mil sør-søraust for Portal Rock, ved sørsida av munningen av Tillitebreen. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William W. Fairchild, ein forskar på kosmisk stråling frå US Antarctic Research Program ved McMurdo Sound i 1961.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Falla

**Mount Falla** er eit markant, kjegleforma fjell, 3825&nbsp;moh, som ligg 3,5&nbsp;nautiske mil nordaust for Mount Stonehouse, mellom Berwickbreen og Prebblebreen i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart oppdaga i januar 1958 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og kalla opp etter R.A. Falla, eit medlem av Ross Sea Committee.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Feeney Peak

**Feeney Peak** er eit fjell, 1210 moh, nær midten av Medina Peaks i Antarktis, som ligg 7&nbsp;nautiske mil nord for Patterson Peak på austsida av Goodalebreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert E. Feeney, ein biolog ved McMurdo-basen fleire sommarsesongar frå 1964–65 til 1968–69.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Farley

**Mount Farley** er eit kjenneleg fjelltopp, 2670 moh, som ligg på vestsida av Scottbreen, 3&nbsp;nautiske mil aust for McNally Peak i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn og på den tida namngjeve av Richard E. Byrd etter James Farley, USA Postmaster General.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fopay Peak

**Fopay Peak** er eit fjell, 5&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Macbain, på sørsida av Cornwallbreen i Queen Elizabeth Range i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles F. Fopay, ein meteorolog frå Weather Central ved Little America V, 1958.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Franke

**Mount Franke** er eit markant fjell på 1600 moh. i Antarktis med mange bergframspring på nordsida. Det ligg mellom Mount Wasko og Mount Cole langs vestsida av Shackletonbreen i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service, 1939–41, vart det kartlagd av A.P. Crary i 1957–58 og vart namngjeve av han etter kapteinløytnant Willard J. Franke, i U.S. Navy-skvadron VX-6, som overvintra ved Little America V i 1958.

## Kjelder
Mount Ferguson

**Mount Ferguson** er eit vollforma fjellmassiv, 1190 moh, oppom sørsida av Mayer Crags på vestsida av Liv-breen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert på Byrd-ekspedisjonen (1928–30), og kalla opp etter Homer L. Ferguson, direktør i Newport News Shipbuilding and Dry Dock Co. i Newport News, VA, som reparerte og ombygde skipa på Byrd-ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fleming Summit

**Fleming Summit** er eit fjell med ei høgd opp mot over 4200 moh, 15 vest for Mount Kirkpatrick i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1995 etter Thomas H. Fleming, ein geolog frå Ohio State University som undersøkte området, 1985–86 og 1990–91.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fremouw Peak

**Fremouw Peak** er eit markant fjell, 2550 moh, på sørsida av munningen av Prebblebreen i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edward J. Fremouw, ein polarlysforskar frå  US Antarctic Research Program ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1959.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fernette Peak

**Fernette Peak** er eit fjell på 2700 moh. som stig over den sørlege, sentrale delen av Roberts Massif i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–65, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gregory L. Fernette, ein feltassistent frå US Antarctic Research Program i Antarktis i løpet av sommaren 1968–69.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fuller Dome

**Fuller Dome** er eit kuppelforma, isdekt fjell, 2850 moh, ved nordvestenden av Rawson Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter C.E. Fuller, ein lagersjef i U.S. Navy-skvadron VX-6 på Operasjon Deep Freeze 1966 og 1967.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Fridtjof Nansen

**Mount Fridtjof Nansen** er eit høgt, massivt fjell som dominerer området mellom toppen av Strom- og Axel Heiberg-breen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga av Roald Amundsen i 1911, og vart namngjeve av han etter Fridtjof Nansen, som støtta ekspedisjonen til Amundsen. 

Dette fjellet må ikkje forvekslast med Mount Nansen i Eisenhower Range, som òg er kalla opp etter Fridtjof Nansen.

## Kjelder
*
Papuaprovinsen

**Papua** er ein indonesisk provins vest på Ny-Guinea (Vest-Papua). Han grensar til Papua Ny-Guinea i aust.

Papuaprovinsen fekk sitt noverande namn i 2002. Tidlegare heitte han **Irian Jaya** og før dette **Vest-Irian** eller **Irian Barat**. Provinsen Papua Barat eller Vest-Papua (tidlegare kalla Irian Jaya Barat) var tidlegare ein del av Papua, men blei skild ut som eigen provins i 2003.

## Innbyggjarar

Dei opphavlege innbyggjarane i provinsen er mange ulike folkegrupper, som amungme, asmat, bauzi, dani, kamoro, kombai, korowai, mee, sentani, yali og yei. Nokre av gruppene er utan kontakt med omverda. Tilflytting frå andre delar av Indonesia, oppmuntra av koloni- og seinare av dei sjølvstendige styresmaktene, har ført til stor auke i innflytta folkegrupper. 

Sidan 1990-talet har folketalet i Papuaprovinsen auka kraftig, med ein årleg folkevekst på over 3&nbsp;% har han gjennom mange år hatt den største folkeauken i Indonesia. Frå folketeljinga i 2000 til den i 2010 steig innbyggjartalet frå 1,9 til 2,9 millionar. Auken kjem delvis av eit høgt tal barnefødslar per kvinne, men byggjer hovudsakleg på den høge tilflyttinga.

I folketeljinga frå 2010 rekna 83,15&nbsp;% av Papua-innbyggjarar seg som kristne (65,48&nbsp;% protestantar og 17,67&nbsp;% katolikkar). 15,89&nbsp;% var muslimar og under 1&nbsp;% var buddhistar eller hinduar.
Mange papuanarar følgjer også animstiske tradisjonar.

Hovudstad og største by i provinsen er Jayapura. I tillegg til dei store indonesiske byane langs kysten finst også ei større innlandsbusetjing i og rundt Wamena i Palim-dalen i dei sentrale høglanda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Papua (province)|Papua (province)]]» frå , og «[[:sv:Papua|Papua]]» frå  den 8. april 2013.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Mount Gardiner

**Mount Gardiner** er eit ryggliknande granittisk fjell, 2480 moh, som ligg 3&nbsp;nautiske mil aust for Mount Ruth og like sør for samløpet mellom Bartlettbreen og Scottbreen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1934 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Joseph T. Gardiner i Wellington på New Zealand, som var agent for Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gevers

**Mount Gevers** er eit fjell, 1480 moh, i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis, som ligg ved nordsida av Cappellaribreen der denne møter Amundsenbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter T.W. Gevers frå Universitetet i Witwatersrand (Johannesburg), ein geolog ved McMurdo-basen i 1964–65.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gjelsvik Peak

**Gjelsvik Peak** er eit fjell på 3660 meter over havet, som ligg 2,5&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Fridtjof Nansen i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart namngjeve av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) etter Tore Gjelsvik, direktør i Norsk Polarinstitutt i Oslo.

## Kjelder
Universitetet i Witwatersrand

**Universitetet i Witwatersrand** (engelsk: *University of the Witwatersrand*), forkorta **Wits** er eit universitet i byen Johannesburg i Sør-Afrika. Det har bakgrunn frå gruveverksemda og eit historisk fokus på teknologiske fag. 

Grunnlegginga skjedde som ein gruveskole i Kimberley – * South African School of Mines* – i 1896. Universitetsstatusen og dagens namn vart tildelt i 1922. Studenter og lærarar ved Wits har vore nokre av dei mest sentrale motstandarane av apartheid. Skulen har òg leia dei arkeologiske utgravingane av tidlege hominine fossil frå Sterkfontein og Swartkrans.

*Wits* består av fem fakultet:
*Faculty of Commerce, Law, and Management 
*Faculty of Engineering and Built Environment
*Faculty of  Health Sciences 
*Faculty of  Humanities 
*Faculty of Science

Blant tidlegare studentar finn vi nobelprisvinnarane Aaron Klug (1982 kjemi), Nadine Gordimer (1991 litteratur), Nelson Mandela (1993 fred), Sydney Brenner (2002 medisin).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Universitetet i Witwatersrand|Universitetet i Witwatersrand]]» frå ,  den 8. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
Mount Goodale

**Mount Goodale** er eit fjell med to toppar på 2420 og 2570 moh, som ligg 6&nbsp;nautiske mil søraust for Mount Thorne i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen under Laurence Gould, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Edward E. Goodale, eit medlem i gruppa. Frå 1959 til 1968 tente Goodale som representant for US Antarctic Research Program i Christchurch på New Zealand og sendte tusenvis av forskarar til Antarktis.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Graphite Peak

**Graphite Peak** er eit fjell i Antarktis på 3260 moh. som ligg nordaust på ein rygg som strekkjer seg 3&nbsp;nautiske mil nordaust frå Mount Clarke, like sør for toppen av Falkenhofbreen. Det fekk namnet sitt av geolog-gruppa frå New Zealand (1961–62) på grunn av grafitt dei fann på toppen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Greenlee

**Mount Greenlee** er eit bratt, taggete fjell i Antarktis, 2030 moh, av metamorfisk bergart, oppom vestsida av Shackletonbreen like aust for Mount Butters. Det vart namngjeve av F. Alton Wade, leiaren for Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1962–63), etter David W. Greenlee, eit medlem av gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Griffith

**Mount Griffith** er eit 3095&nbsp;moh. høgt fjell som ligg 4&nbsp;nautiske mil nord-nordaust for Mount Vaughan i Hays Mountains i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det vart oppdaga og grovt kartlagt i desember 1929 av geolog-gruppa frå Byrd-ekspedisjonen (ByrdAE) under Laurence Gould. Det vart kartlagd på ny i desember 1934 av geolog-gruppa frå ByrdAE under Quin Blackburn, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Raymond Griffith frå Twentieth Century-Fox Pictures. Han assisterte i å samle saman filmopptaka gjort under ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gunner

**Mount Gunner** er eit delvis snødekt fjell, 1430 meter over havet, som stig opp frå den sørlege delen av Morris Heights i Queen Alexandra Range i Antarktis. Fjellet vart undersøkt av ei geolog-gruppe frå Ohio State University, 1967–68, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John D. Gunner, ein geolog i gruppa og andre stader i Antarktis tre somrar frå 1967 til 1970.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Europanto

**Europanto** er eit blandingsspråk med struktur henta frå engelsk, men med ordtilfang frå alle utbreidde europeiske språk. I prinsippet kan ein som talar europanto fritt hente ord frå europeiske ord han kjenner. Språket vart lansert i 1996 av Diego Marani, som er journalist, forfattar og tolk for EU-rådet i Brussel. 

Om språket er meint som en parodi, ein visjon eller eit skremebilete er uavklart. 

Namnet *Europanto* hermar Esperanto og tyder 'alleuropeisk'; ordet er samansett av orda 'Europa' og det greske ordet *πάντ-* (*pant-*) som tyder 'all'.

## Kjelder
Gray Peak i Antarktis

**Gray Peak** er eit markant fjell i Dronning Maudfjella i Antarktis. Fjellet ligg på vestsida av Canyonbreen, opposite Hughes Range. Fjellet vart namngjeve i 1958 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), etter Thomas I. Gray, Jr., ein meteorolog ved Little America V.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gray Peak i Antarktis|Gray Peak i Antarktis]]» frå ,  den 8. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*