open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ingrid Z. Aanestad

**Ingrid Zachariassen Aanestad** () er ein norsk forfattar.

Ho debuterte i 2006 med romanen *I dag er ein fin dag* og har sidan skrive tre romanar til. Alle er utgjevne på Forlaget Oktober.  Ho har også gjendikta boka *Woolgathering* av Patti Smith til norsk. Den kom med tittelen *Sanka ull* på Samlaget i 2013.

Aanestad er opphavleg frå Klepp på Jæren og fekk i 2012 Rogaland fylkeskommunes litteraturstipend. Ho er busett i Oslo.

## Bøker
* 2006 &ndash; *I dag er ein fin dag* &ndash; Roman
* 2008 &ndash; *Eg kjem med toget* &ndash; Roman
* 2010 &ndash; *Stormkyss* &ndash; Roman
* 2013 &ndash; *Sol, seier ho* &ndash; Roman
* 2016 &ndash; *Sibylle* &ndash; Roman
* 2018 &ndash; *Kva hender i romanen?	* – sakprosa, Oktober

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Ingrid Z. Aanestad på nettstaden til Forlaget Oktober
Maj Britt Andersen

**Maj Britt Andersen** () ein norsk songar og artist, som er kjend for å ha laga fleire musikkalbum for barn. Ho er syster av Inger Lise Rypdal. 

Maj Britt Andersen var medlem i soulbandet Chipahua i starten av 1980-åra. Seinare har ho samarbeidd med komponisten Geir Holmsen og tekstforfattaren Trond Brænne om plateinnspelingar for barn, mellom anna *Folk er rare* (1986, Spellemannprisen), *Tida går så altfor fort* (1987) og *Rippel Rappel* (1994). Ho har også laga fleire barneprogram i fjernsyn og radio. Elles har ho gjort seg merka som Prøysen-tolkar, mellom anna i kabareten *Så seile vi på Mjøsa* (1989) og med albuma *Kjærtegn* (1992) og *Dørstokken heme* (2004). I 1998 kom *Vinterkropp*, med tekster av Ove Røsbak.

Maj Britt Andersen fekk Teskjekjerringprisen i 2001.

## Diskografi

## Kjelder
*

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maj Britt Andersen|Maj Britt Andersen]]» frå ,  den 29. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Trélatête

**Aiguilles de Trélatête** er eit 3&nbsp;920 meter over havet høgt fjell i Mont Blanc-massivet i dei franske Alpane. Grensa mellom det franske departementet Haute-Savoie og den italienske provinsen Aostadalen går over fjelltoppen. Fjellet har fire toppar, alle mellom 3920 og 3884 moh. Den sørvestlege toppen er den høgste og ligg eit par hundre meter inne på italiensk side av grensa. Til alle sider er Trélatête omgjeve av isbrear. Trélatête ligg om lag to kilometer sør for Dômes de Miage og om lag like langt nord for Aiguille des Glaciers.

Sommaren 1864 nådde dei to britiske fjellklatrarane Anthony Reilly og Edward Whymper toppen av Trélatête, assistert av dei franske fjellførane Michel Croz, Michel Payot og Henri Charlet. Dei fem var både på den høgste toppen og på den sørlege, tredje høgste toppen på Trélatête. 

Trélatête vert vanlegvis bestige frå den italienske sida. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Aiguilles de Trélatête|Aiguilles de Trélatête]]» frå ,  den 29. september 2013.*
Aiguille des Grands Charmoz

**Aiguille des Grands Charmoz** er eit 3&nbsp;445 m høgt fjell i Mont Blanc-massivet i Dei franske Alpane. Fjelltoppen ligg på same fjellegga som grannetoppen Aiguille du Grépon.

Ei gruppe på seks franske klatrarar; H. Dunod og P. Vignon, saman med fjellførarane François Simond, F. Folliguet, G. Simond og J. Desailloux, nådde toppen den 9. august 1885. 

Nordveggen på fjellet er ein av dei vanskelegaste fjellveggane i Alpane. Denne vart fyrste gongen klatra til topps av tyskarane Willo Welzenbach og Willy Merkl. Dei la ut faste tog i nedre del av fjellveggen den 30. juni og 1. juli 1931, for så å ta oppatt klatringa den 4. juli. Den 9. juli nådde dei til topps.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Aiguille des Grands Charmoz|Aiguille des Grands Charmoz]]» frå ,  den 29. september 2013.*
John Singleton Copley

**John Singleton Copley** () var ein USA-amerikansk og engelsk målar, fødd i Boston i Massachusetts. Han er særleg kjend for sine portrett av personar i det koloniale New England, framfor alt av menn og kvinner av middelklassen.
 
## Liv og gjerning

Copley var son til ein immigrant frå Irland. Foreldra eigde eit tobakksfirma i Boston. Etter faren var død, gifta mor hans seg i 1748 med Peter Pelham, ein gravør og lærar. Ho og sonen flytta då til eit rolegare og meir respektabelt område av Boston. Copley var 13 år gammal då også stykfaren døydde.

Copley var gift med dotter til ein av dei rikaste forretningsmennene i Boston. I 1774 flytta familien til England. Copley reiste ganske snart vidare til Paris, Genova og Roma, før han vende tilbake til London etter ein ni månader lang rundtur. I den britiske hovudstaden byrja han å spesialisere seg på bilete som skildra historiske hendingar, og fekk medlemskap i den sentrale kunstforeininga Royal Academy of Arts.

Både under den nord-amerikanske og den engelske perioden viste Copley sine evner som målar. Portretta hans var på sett og vis nyskapande, dei søkte å framstille personane med eigenskapar eller trekk som var karakteristiske for liva deira.

Han døydde i 1815 i London. Sonen hans, John Copley, var i si tid britisk lordkanslar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:John Singleton Copley|John Singleton Copley]]» frå ,  den 29. september 2013.*
Deadlier Than the Male

«**Deadlier Than the Male**» er ein song skriven av den amerikanske songaren og låtskrivaren Scott Walker i lag med den britiske plateprodusenten Johnny Franz. Songen vart først spelt inn og gjeven ut av popgruppa The Walker Brothers, som Scott Walker song i, i 1966 som den åttande singelen deira. Akkompagnementet vart dirigert av Reg Guest. Songen var tittelsporet til den britiske actionfilmen *[[filmen Deadlier Than the Male|Deadlier Than the Male]]* frå 1967, med Bulldog Drummond i hovudrolla.

Tittelen på songen er ein referanse til Rudyard Kipling-diktet «The Female of the Species» frå 1911, som inneheld linja «The female of the species must be deadlier than the male».

«Deadlier Than the Male» var ein mindre hit som låg seks veker på UK Singles Chart med ein 32. plass som høgaste plasseringa. Singelen vart gjeven ut i desember samstundes med EPen *[[Solo John/Solo Scott]]*. Det låge salstalet kan ha kome av at desse vart gjevne ut samstundes.

Singelen er i røynda ei soloplate av Scott Walker, sidan han både var med å skrive songen og song han aleine. Tidlegare hadde Scott berre medverka til albumspor og B-sider. «Deadlier Than the Male» er òg ein av få singlar Scott Walker gav ut, som var skriven av han sjølv. Dei andre var «The Electrician» (1978), «Track Three» (1984) og «Man From Reno» (1993).

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deadlier Than the Male (song)|Deadlier Than the Male (song)]]» frå ,  den 29. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
(Baby) You Don't Have to Tell Me

«**(Baby) You Don't Have to Tell Me**» er ein song skriven av Pete Antell, tidlegare frå den amerikanske popgruppa The Chants, og vart først spelt inn av songaren Bobby Coleman. Den obskure songen vart sidan spelt inn og gjeven ut av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers som den sjette singelen deira, i 1966. Akkompagnementet vart dirigert av Reg Guest.

«(Baby) You Don't Have to Tell Me» vart ein moderat hit og låg åtte veker inne på UK Singles Chart med ein 13. plass som beste plassering. Til samanlikning hadde dei tre førre singlane deira alle nådde minst Topp 3, så singelen vart rekna som skuffande og markerte byrjinga på den minkande populariteten deira. Trass i at singelen gjorde det dårlegare enn venta, vart *[[Portrait av The Walker Brothers|Portrait]]*, det andre albumet til gruppa, gjeve ut samstundes og nådde tredjeplassen på UK Albums Chart.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:(Baby) You Don&#39;t Have to Tell Me|(Baby) You Don&#39;t Have to Tell Me]]» frå ,  den 29. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Another Tear Falls

«**Another Tear Falls**» er ein song skriven av Burt Bacharach med tekst av Hal David og først spelt inn av den amerikanske songaren Gene McDaniels i 1962 for den britiske filmen *[[It's Trad, Dad!]]* og vart sidan spelt inn og gjeven ut av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers som den sjuande singelen deira i 1966. Akkompagnementet vart dirigert av Reg Guest.

«Another Tear Falls» vart ein moderat hit som låg åtte veker inne på UK Singles Chart med ein 12. plass som høgaste plassering i oktober. Salstala for singelen var relativt skuffande for gruppa og stadfesta ein minkande popularitet for gruppa. Trass i at singelen gjorde det skuffande gjorde albumet som kom ut samstundes, *[[Portrait av The Walker Brothers|Portrait]]*, det langt betre og nådde tredjeplassen på UK Albums Chart.

B-sida «Saddest Night in the World» er sungen av Scott Walker, men er ein av dei første songane John Walker skreiv. John Walker skreiv sidan to songar for det neste albumet til gruppa, som han begge song sjølv. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Another Tear Falls|Another Tear Falls]]» frå ,  den 29. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Need You av The Walker Brothers

***I Need You*** er den første EP-en til den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Han vart gjeven ut i 1966 og nådde toppen av EP-lista i Storbritannia.

EPen vart produsert av John Franz, Ivor Raymonde og Reg Guest var dirigent for akkompagnementet, medan The Quotations akkompagnerte på «Everything's Gonna Be All Right».

EPen inneheld den originale Scott Walker- og John Franz-songen «Young Man Cried».

Alle dei fire songane har sidan vorte gjeven ut på den utvida utgåva av debutalbumet til gruppa. 

## Innhald
; Philips - 434 568 BE

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Need You (The Walker Brothers EP)|I Need You (The Walker Brothers EP)]]» frå ,  den 29. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lorenzo Costa

**Lorenzo Costa** () var ein italiensk målar under renessansen. Han vert rekna til både Bologna-skulen og Ferrara-skulen.

## Liv og gjerning
Costa var fødd i Ferrara, der han skal ha vore elev av Cosimo Tura og Francesco del Cossa. I 1483 flytta han til Bologna. Same året måla han meisterstykket *Madonna og barnet med Bentivoglio-familien* og andre freskar på veggene i Bentivoglio-kapellet i San Giacomo Maggiore. 

I Bologna var Costa elev og seinare medarbeidar til Francesco Francia, ein målar som han sjølv skulle kome til å påverke mykje. Costa arbeidde saman med Francia for familien Bentivoglio i Bologna og måla portrett og religiøse motiv. Costa reiste i 1509 til fyrstehoffet i Mantova. Dei mest kjende arbeida hans frå tida i Mantova er to mytolgiske måleri, baster på teiningar av Andrea Mantegna. Costa arbeidde ved hoffet til han døydde i byen i 1535.

To av sønene hans var også målarar, men det er sonesonen Lorenzo Costa den yngre som er han nærast i ry.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lorenzo Costa der Ältere|Lorenzo Costa der Ältere]]» frå ,  den 29. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Solo John/Solo Scott

***Solo John/Solo Scott*** er ein delt EP av medlemmane i den amerikanske popgruppa The Walker Brothers - John Walker og Scott Walker. Han kom ut i 1966 og nådde fjerdeplassen på EP-lista i Storbritannia. Sjølv om EPen vart gjeven ut som to soloinnspelingar, vert han som regel kategorisert som ei Walker Brothers-plate.

EPen vart produsert av John Franz med akkompagnementet med Reg Guest som dirigent. Han inneheld òg Scott Walker-songen «Mrs. Murphy».

Alle dei fire songane vart sidan gjeven ut på den utvida utgåva av det andre albumet til The Walker Brothers, *[[Portrait av The Walker Brothers|Portrait]]*.

## Innhald
; Philips - BE 12597

## Medverkande
* John Walker - vokal («Sunny» og «Come Rain or Come Shine»)
* Scott Walker - vokal («The Gentle Rain» og «Mrs. Murphy»)
* John Franz - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Solo John/Solo Scott|Solo John/Solo Scott]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Albumet The Sun Ain't Gonna Shine Anymore

***The Sun Ain't Gonna Shine Anymore*** er det andre amerikanske albumet av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Albumet kom ut i 1966 og var det fjerde albumet deira i alt. 

*[[Portrait av The Walker Brothers|Portrait]]* vart ikkje gjeven ut i USA. I staden sette Smash Records i saman  *The Sun Ain't Gonna Shine Anymore* som den andre plata til gruppa i Amerika. Dette alternative albumet endra på rekkefølgja og dei fleste av songane var byta ut. Berre «Just For a Thrill», «Old Folks», «People Get Ready» og «Take It Like a Man» var att frå *Portrait*. Resten av albumet vart fylt med A-sider, B-sider og songar frå den første EPen deira, *[[I Need You av The Walker Brothers|I Need You]]*. Den siste songen, «Don't Fight It», vart ikkje gjeven ut andre stader. 

## Mottakking

*The Sun Ain't Gonna Shine Anymore* fekk god til middels kritikk hos kritikarane. 

## Innhald

## Medverkande
*Gary Walker - trommer og vokal
*John Walker - gitar og vokal
*Scott Walker - vokal, gitar og  klaverinstrument
*Ivor Raymonde - dirigent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Sun Ain't Gonna Shine Anymore (album)|The Sun Ain't Gonna Shine Anymore (album)]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Malmlaft Eiendom

**Malmlaft Eiendom AS** er ein eigedomsutviklar i det norske fritidsmarkedet. Bedrifta vart skipa som leverandør av laftekasser med 4 tilsette i 1987 i Alvdal. Produksjonen av laftekasser vart solgt ut i sin heilheit i 2010, og firmaet tilbyr i dag nøkkelferdige fritidsboliger og hyttetomter over store delar av Noreg.

Malmlaft Eiendom AS eiges 91 % av CH Gruppen AS og 9 % av Tore Haugen. CH Gruppen AS eiges 100 % av Cato Haugen.
Images av The Walker Brothers

***Images*** er det tredje albumet av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Det kom ut i 1967 og nådde sjetteplassen på albumlista i Storbritannia. Det var det siste albumet trioen spelte inn i 1960-åra. Dei neste albumet kom først i 1975 med *[[No Regrets av The Walker Brothers|No Regrets]]*.

Akkompagnementet for gruppa vart dirigert av Reg Guest og produsert av John Franz. Albumet fekk god til middels kritikk då det kom ut i både mono og stereo i mars 1967. Albumet vart sidan gjeven ut på CD og vart nymastra og utvida med bonusspor i 1998. 

## Mottaking

*Images* fekk god til middels kritikk. Richie Unterberger for Allmusic kalla albumet «like ujamnt som dei to første. Gripande pop/rock-balladar og operatiske vokalreiskap vart ispedd heilt upassande livleg blue-eyed soul (alltid eit svakt punkt for gruppa) og rockecoverar». Unterberger meiner Scott Walker sine bidrag «syner ein vekst som varslar om dei meir ambisiøse aspekta i dei tidlege soloalbuma hans». Han skildrar òg John Walker sin «I Can't Let It Happen to You» som «ein av dei beste songane til The Walker Brothers og utan tvil det beste John Walker nokon gong medverka med til platene deira».

## Innhald

## Medverkande
*Gary Walker - trommer og vokal
*John Walker - gitar og vokal
*Scott Walker - vokal, gitar og klaverinstrument
*Reg Guest - akkompagnement

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Images (The Walker Brothers album)|Images (The Walker Brothers album)]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
VitaePro

**VitaePro** er eit kosttilskot som vert marknadsført av det norske selskapet VitaeLab AS, som inngår i Sana Pharma-konsernet. Verkestoffa i VitaePro er antioksidantane lutein, astaxanthin og zeaxanthin, vitamin C, D, E, selen og omega 3. VitaePro vart lansert i 2002.

## Marknadsføringa i Sverige
Den svenske Marknadsdomstolen fastsette i dom 24. mars 2016 forbod mot at Vitaelab AB marknadsførar kosttilskotet Vitaepro, eller eit anna kosttilskot med den vesentleg same samansettinga, ved å påstå eller gje inntrykk av:

*1. att intag av kosttillskottet ökar energin och orken,
*2. att intag av kosttillskottet medför att smidighet, rörlighet, styrka och muskelstyrka kan bevaras eller behållas samt
*3. att det motverkar stelhet och orörlighet.

Domstolen nedla òg forbod mot at verksemda gjev inntrykk av astaxanthin, lutein och zeaxanthin har antioksidantive funksjonar hjå menneske. Dei kan heller ikkje kallast «växternas immunsystem», og gje inntrykk av at stoffa skulle ha positiv innverknad på immunsystemet hjå menneske.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
*NRK: Kritikk av marknadsføringa av VitaePro.
Once Upon a Summertime

**«Once Upon a Summertime»** er ein song skriven av Johnny Mercer, Michel Legrand, Eddie Barclay og Eddy Marnay.

## Kjende innspelingar
Eit utval av kjende innspelingar. 
*Tony Bennett - *[[I Wanna Be Around av Tony Bennett|I Wanna Be Around]]* (1963)
*Betty Carter - *[[It's Not About the Melody]]* (1992)
*June Christy - *[[Impromptu av June Christy|Impromptu]]* (2006) with the Lou Levy Sextet
*Miles Davis - *[[Quiet Nights av Miles Davis og Gil Evans|Quiet Nights]]* (1963)
*Blossom Dearie - *[[Once Upon a Summertime av Blossom Dearie|Once Upon a Summertime]]* (1958), *[[Blossom Time at Ronnie Scott's]]* (1966)
*Bill Evans - *[[Waltz for Debby]]* (1964)
*Astrud Gilberto - *Look to the Rainbow* (1966)
*Oscar Peterson - *[[Walking the Line]]* (1970)
*Barbra Streisand - *[[Je m'appelle Barbra]]* (1966)
*Sarah Vaughan - *[[Star Eyes]]* (1963)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Once Upon a Summertime|Once Upon a Summertime]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Knut Kvalheim

**Knut Kvalheim** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som dreiv med mellomdistanse- og langdistanseløp. Kvalheim er i dag trenar for sin gamle klubb, IK Tjalve, der han mellom anna har trent Susanne Wigene. Bror hans er Arne Kvalheim som også dreiv med friidrett på toppnivå.

## Karriere

Frå og med 1973 deltok Knut Kvalheim på 16 individuelle senior-NM på distansane 1500 meter, 3000 m, 5000 m, 10 000 m og terrengløp. I 1978 tok han kongepokalen i friidrett og vann Bislett-medaljen for langdistanseløp. I løpet av karrieren sin sette han sju norske rekordar på distansane 3000 meter, 5000 meter, 10 000 meter, 3000 meter hinder og éi engelsk mil. I åra 1978-1987 heldt han rekorden på alle fem distansane samtidig, og rekorden på engelsk mil på 3,56.2 vart ståande heilt til Henrik Ingebrigtsen slo han i London den 14. juli 2012. Knut Kvalheim deltok på 5000 meter under sommar-OL 1976 i Montreal, og enda her på ein niandeplass.

Knut Kvalheim var ein allsidig løpar og tevla også innan halvmaraton og maraton. Som trenar har han kritisert teoriar om at ein kan bli betre ved å trena mindre, men springa raskare. Ifølgje Kvalheim er det god treningsmengd som er løysinga. På Norges Idrettshøyskole har han tilrådd langdistanseløparar å springa over 160 km i veka gjennom heile vinteren, for: «*Skal du løpe fort, må du løpe mye!*»

## Kjelder
, henta inn 30. september 2013.

### Fotnotar
Ola Elvestuen

**Ola Elvestuen** () er ein norsk politikar for Venstre. Han var klima- og miljøminister i regjeringa Solberg frå 17. januar 2018 til 24. januar 2020.

Elvestuen har vore nestleiar i Venstre sidan 2008 og vald inn på Stortinget frå Oslo sidan 2013, etter å ha vore vararepresentant sidan 2001. Elvestuen vart byråd for miljø og samferdsel i Oslo i oktober 2011. Han er bror av Per Elvestuen.

Elvestuen studerte i åra 1989–1994 cand.mag. ved Universitetet i Oslo, med sosialantropologi, mellomfag i statsvitskap. Han har også gjennomført sjefskurset ved Forsvarets høgskole.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ola Elvestuen|Ola Elvestuen]]» frå ,  den 30. september 2013.* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Ola Elvestuen hos Venstre
Sklerose

**Sklerose** tyder at vevet i delar av hud eller indre organ blir hardt, fast og fortjukka på grunn av auka danning av bindevev. Dei fleste arr er ei form for sklerose, og mange betennelsar blir gjort friske att gjennom danning av sklerotiske partiklar, til dømes ved tuberkolose.
 
Ein lokal sklerose kan opptre utan kjend årsak, særleg i seneplata på handflata, og føre med seg skrumping og krumning av fingrane (*Dupuytrens kontraktur*). I sentralnervesystemet kan det av ukjend årsak opptre talrike, avgrensa, sklerotiske parti, kjende under namnet multippel sklerose. I eldre alder trer det etter kvart inn ei diffus sklerosering av ei rekke organ og organsystem, særleg i blodårene. Dette blir kalla for arteriosklerose.

## Kjelder
Cardwell i Queensland

**Cardwell** er ein tettstad i Queensland i Australia som ligg i Cassowary Coast-regionen. Byen ligg rundt  165 kilometer nordvest for Townsville i Queensland og rundt 1497 kilometer nordvest for delstatshovudstaden Brisbane. rundt Cardwell har ein jernbanestasjon på Brisbane-Cairnsbanen og ligg langs National Highway 1. Verneområde som Hinchinbrookøya, Gouldøya, Brook-øyane og Oyster Point ligg i nærleiken av tettstaden.

## Historie

Cardwell ligg i eit aboriginarområde der warrgamayspråket var utbreidd; grensa mellom dette språket og dyirbal går mellom Cardwell og Tully i nord. Staden blei først kolonisert av europearar i januar 1864 då dei grunnla Port Hinchinbrook, den første hamnebyen i Queensland nord for Port Denison (no Bowen). 
Tettstaden fekk seinare namn etter den britiske politikaren Edward Cardwell, 1. vicomte Cardwell.

Cardwell fekk svært hard medfart under syklonen Yasi i februar 2011.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cardwell, Queensland|Cardwell, Queensland]]» frå ,  den 30. september 2013.*
Arne Haukvik

**Arne Haukvik** () var ein norsk politikar og friidrettsentusiast. Arne Haukvik var ein av hovuddrivkreftene bak den årvisse idrettstevlinga Bislett Games i Oslo. Han vart gjerne kalla «Mannen med stråhatten».

Som politikar representerte Arne Haukvik Senterpartiet, både i Oslo bystyre (1968-1979 og 1992-1995) og som stortingsrepresentant på 1990-talet. Etter 1997, då han ikkje vart nominert av Senterpartiet, gjekk han over til Pensjonistpartiet.

Haukvik hadde ei rekkje verv innan både idrett og politikk. Han var i mange år manager for den australske langdistanseløparen Ron Clarke som Haukvik hadde henta til Noreg for å delta på dei fyrste Bislett Games i 1965. Clarke budde då heime hjå Haukvik. Når det så ringte journalistar og ville intervjua Clarke, inviterte Haukvik dei på jordbær og fløyte i hagen. Dette vart byrjinga på Haukvik sine jordbærselskap og pressetreff som blei ein årleg tradisjon i forkant av Bislett Games. Under Bislett Games 1965 senka Clarke verdsrekorden på 10 000 meter med 34.8 sekund - den nye rekorden blei 27,39.4.

Arne Haukvik var lenge leiar for Bislett-Alliansen og var stemnedirektør for Bislett Games til Svein Arne Hansen tok over. Han arrangerte sjølv jordbærfestane fram til 2001, då han var for sjuk til å halda fram med det. Etter at Haukvik døydde av kreft i 2002, har kona hans, Ingjerd Haukvik, vorte invitert som æresgjest til Bislett Games.

## Prisar og utmerkingar

* Høgste utmerking frå Oslo Idrettskrets 1985
* Bislettmedaljen 1985
* Årets Oslo-borgar 1992
* Riddar av det raude jordbær 1993
* Høgste utmerking frå Norges Friidrettsforbund 1996
* Norske Idrettsleder-Veteraners Ærespris for særleg fortenestfull innsats for norsk idrett 1998
* Groruddalen Miljøforums Miljøpris 2000
* Kongens fortenestmedalje i gull 2002
* Idrettsgallaens heiderspris 2002

## Kjelder

**, henta inn 30. september 2013*.
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arne Haukvik|Arne Haukvik]]» frå ,  den 30. september 2013.*  
* Biografi på Stortinget.no
Stortingsrepresentantar 2013-2017

**Liste over alle stortingrepresentantar i perioden 2013 til 2017** omfattar alle som vart vald til Stortinget ved stortingsvalet 2013, 9. september 2013.

Det er totalt 169 representantar. Det blir vald 150 distriktsmandat i tillegg til eitt utjamningsmandat frå kvart avfylka (i alt 19). Grunnloven seier i paragraf&nbsp;68, at Stortinget normalt møtest den første «syknedagen» (vyrkedagen) i oktober. Dei nye representantane utgjer derfor Stortinget frå og med tysdag 1. oktober 2013. I møtet denne dagen blir det vald ein fullmaktskomite til å gjennomgå valet. Innstillinga frå denne komiteen er skal handsamast i Stortingets plenum 7. oktober, og frå då er representantane endeleg valt. 8. oktober blir Stortinget konstituert med val av presidentskap, og onsdag 9. oktober 2013 gjennomfører Kongen den høgtidelege opninga av tinget.

Det fylkesvise oversynet under følgjer same rekkefølge og alfabetiseringsprinsipp (som *Agder, Vest*) som plasseringa av representantane i stortingsssalen. Lista viser derfor og partia si oppslutning i kvart fylke, ved at den første representanten i kvart fylke kjem frå det partiet som fekk flest røyster i fylket. Deretter følgjer representantane etter den kvotienten partia fekk rekna ut med den modifisert versjon av Sainte-Laguës metode.

Namn på representantar markert med rosa farge er utjamningsmandat.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Stortingets møtende representanter, frå Stortingets nettstad; foreløpig ikkje oppdatert med ny representantliste

 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liste over stortingsrepresentanter 2013–2017|Liste over stortingsrepresentanter 2013–2017]]» frå ,  den 30. september 2013.*
Hinchinbrookøya

**Hinchinbrookøya** (engelsk *Hinchinbrook Island*) er ei stor øy ved kysten av Nord-Queensland i Australia. Ho er ein del av marinvernområdet ved Det store barriererevet, og så godt som heile øya er verna som nasjonalpark. Hinchinbrook er 52 km lang og 10 km brei. Øya har ei flatevidd på 395 km² medan nasjonalparken dekkjer 399 km². Han er dermed den største øy-nasjonalparken i Australia.

Hinchinbrookøya ligg aust for Cardwell og nord for Lucinda. Øya er dekt av regnskog, har fleire sandstrender og mangroveskog. Hinchinbrook-kanalen som skil øya frå fastlandet er ein oversvømt elvedal. Midt på øya ligg Bowen-fjellet, ein utdøydd vulkan på 1&nbsp;142 moh. som er den tredje høgaste toppen i Queensland.

Øya blei namngjeven av kaptein Cook i juni 1770, som kalla henne opp etter , landeigedommen til George Montague Dunk, som hadde støtta oppdagingsferda hans. Det blei først slått fast at Hinchinbrook var ei øy under vidare utforsking i 1819.

Eit mindre turistføretak, Hinchinbrook Island resort, opna her i 1970-åra.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

*Hinchinbrook Island (February 8, 2004), *The Sydney Morning Herald*, smh.com.au
*HINCHINBROOK ISLAND , cairnsunlimited.com


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Hinchinbrook Island|Hinchinbrook Island]]» frå ,  den 30. september 2013.*
Cardwell

**Cardwell** kan visa til:

;Stader:

*Cardwell i Queensland i Australia
*Cardwell i Missouri i USA
*Cardwell i Montana i USA

;Folk:
*Edward Cardwell, britisk politikar og minister på 1800-talet
**Cardwell-reformene av den britiske hæren
Stortingsvalet 2013

**Stortingsvalet 2013** var eit val i Noreg hausten 2013 der det vart vald 169 representantar til Stortinget for perioden 2013–2017. Samstundes vart Sametingsvalet 2013 arrangert. Valdagen var måndag 9. september , men i 206 av 428 kommunar var det òg val sundag 8. september.
Valresultatet vart ein solid siger for den borgarlege blokka (Høgre, Framstegspartiet, Kristeleg Folkeparti og Venstre), som fekk 96 mandat mot dei radgrønne partia sine 72 (Arbeidarpartiet, Senterpartiet, Sosialistisk Venstreparti). Eit så stort fleirtal har ingen av blokkene hatt etter andre verdskrigen. Arbeidarpartiet gjorde sitt nest dårlegaste stortingsval sidan 1924, og Senterpartiet og Sosialistisk Venstreparti gjorde begge sine dårlegaste stortingsval nokosinne. Høgre vart vinnaren av valet med ein framgang på 18 mandat. Venstre kom over sperregrensa og fekk med det ein framgang på 7 mandat. Miljøpartiet Dei Grøne vart for første gongen representert på Stortinget med éit mandat, frå Oslo.

Etter valet varsla statsminister Jens Stoltenberg at han vil søkja avskjed for regjeringa etter framlegginga av statsbudsjettet 14. oktober 2013.
3 641 753 nordmenn hadde røysterett. Frammøtet var 2 848 898 eller 78,2 prosent.  Mandatfordelingen frå dei 19 fylka vart endra i høve til stortingsvalet 2009 for å følgje folketalsutviklinga. Fem fylke mista eit mandat kvart, og desse vart fordelt på fire andre fylke. Oslo fekk to nye og valde i alt 19 representantar til Stortinget.

Ved valet stilte totalt 21 parti eller lister. 13 parti, av dette dei sju som var representert på Stortinget i 2009–13, stilte i alle fylke. Dei åtte andre partia/grupperingane stilte i opptil tolv fylke. Det var tre lister som fanst i berre éit fylke. Som ein følgje av valeg gjekk regjeringa Stoltenberg II av og Regjeringa til Erna solberg tok over.

Ei forsøksordning med røysting over internett vart vidareført frå valet i 2011 i ein del kommunar. Ei rekkje valgobservatører følgde valet.

## Resultat på landsbasis

*Mellombels tal per 30. september kl 14.30 (Kjelde: www.valgresultater.no)*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stortingsvalget 2013|Stortingsvalget 2013]]» frå ,  den 30. september 2013.*
I Will Wait for You

«**I Will Wait for You**» er ein engelsk versjon av songen **«Je ne pourrai jamais vivre sans toi»** frå den franske musikalen *[[The Umbrellas of Cherbourg]]* (1964). Musikken vart komponert av Michel Legrand og teksten vart skriven av Jacques Demy. Han vart framført i filmen av Catherine Deneuve, som fekk stemma si dubba av Danielle Licari. Den engelske teksten av songen vart skriven av Norman Gimbel. Denne versjonen vart nominert til Oscarprisen for beste song i 1966. 

Songen er spelt inn av mange vokalistar, som Frank Sinatra, Astrud Gilberto, Violetta Villas, Trini Lopez, Bobby Darin, Nana Mouskouri (fransk tysk, spansk, italiensk og japansk), |Cher, Andy Williams, Petula Clark, Tony Bennett, Vikki Carr, Liza Minnelli, Connie Francis, Beverley Craven og the Walker Brothers. Av jazzmusikarar finn ein Oscar Peterson, Gil Evans,  Donald Byrd og Louis Armstrong. 

Sergio Franchi spelte songen i 1967 på albumet *From Sergio – With Love*.

Roger Williams og Herb Alpert & The Tijuana Brass har begge spelt inn instrumentalversjonar av songen. 

Vokalgruppa Pust har spelt inn ein norsk versjon, «Eg vil vent», på plata *Fryktløs* frå 2013.  

Connie Francis-versjonen av songen vart nytta i *[[Futurama]]*-episoden «Jurassic Bark».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Will Wait for You|I Will Wait for You]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 


## Bakgrunnsstoff
*"I Will Wait For You" i Internet Movie Database
*"I Will Wait For You" framført av Beverley Craven
*
Cosimo Tura

**Cosimo Tura** (), også kjend som Cosmè Tura, var ein italiensk målar under den tidlege renessansen, kjend som quattrocento. Han vert rekna som den fremste aktøren mellom skaparane av Ferrara-skulen.

### Liv og gjerning
Tura var fødd i Ferrara og gjekk i lære hos Francesco Squarcione i Padova. Seinare gjekk han i teneste for hertugane Borso og Ercole I d'Este. Frå seinaste 1460 var hoffmålar i Ferrara. Francesco del Cossa og Francesco Bianchi var mellom elevane hans. Sjølv synest han å ha vore påverka av stilane til quattrocentistane Andrea Mantegna og Piero della Francesca.

Åra 1469-71 måla Tura freskar i Palazzo Schifanoia. Dette underhaldnings-palasset, som d'Este-familien eigde, låg den gongen rett utanfor bymurane. Saman med Francesco del Cossa laga Cosimo Tura ein omfattande serie med allegoriske verk over månadene i året og teikna i dyrekrinsen. I serien vart fletta inn portrett av samtidige musikantar, arbeidarar og karnevalsflåtar i idylliske paradar. Til liks med i Piero della Francesca si biletverd, framstår figurane i ei klassisk ro. 

I 1469 måla Tura orgeldørene i domkyrkja med motivet *Kunngjeringa*. Han måla det som er rekna som dei to hovudverka sine, altertavlene i London og Berlin, i 1470-åra. *Pietà* som no er i Museo Civico i Venezia er truleg yngre.

Han deltok i målinga av ein serie muser i eit arbeidsrom som tilhøyrde Leonello d'Este, der i mellom ei allegorisk framstilling av Kalliope.

Store delar av  produksjonen til Tura er tapt, mellom anna portretta frå tida ved hoffet til familien d'Este i Ferrara.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cosimo Tura|Cosimo Tura]]» frå ,  den 1. oktober 2013.*
Cento

**Cento** er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Byen har knapt 35&nbsp;000 ibuarar og dekker eit areal på 64 km². 

Cento var i lang tid ein liten fiskarlandsby i sumplandet ved elva Po. I dei fyrste hundreåra etter år 1000 voks byen til å verte ein større by basert på produksjon og handel med landbruksvarer.

Målaren Guercino var fødd i Cento.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cento|Cento]]» frå ,  den 1. oktober 2013.*
Comacchio

**Comacchio** er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Byen har vel 22&nbsp;000 ibuarar og dekker eit areal på 283 km². Han ligg 48 kilometer aust for provinshovudstaden Ferrara.

Byen Comacchio ligg ved ein lagune straks nord om munninga av elva Reno. Byen er bygt på meir enn tretten ulike holmar, som vert knytt saman med bruer. Fiskeoppdrett og utvinning av salt frå saltleie er viktigaste næringane i kommunen. Hamnebyen Porto Garibaldi ligg sju km aust for Comacchio.

Våtmarkene i kommunen, Valli di Comacchio, er verna av styresmaktene i Italia. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Comacchio|Comacchio]]» frå ,  den 1. oktober 2013.*
Stay with Me av Lorraine Ellison

«**Stay with Me**» (ofte kalla «**Stay with Me Baby**») er ein song skriven av Jerry Ragovoy og George David Weiss. Han vart først spelt inn i 1966 av Lorraine Ellison, og produsert av Ragovoy.

Ellison spelte inn «Stay With Me» i full fart etter at studioet vart ledig då Frank Sinatra kansellerte studiotida si der.  Warner Bros. Records hadde alt hyra inn eit 46 mann stort orkester og bad Ragovoy, med berre to dagars varsel, om å ta over studiotida utan kostnadar. Ragovoy og arrangøren Garry Sherman arbeidde på orkesterarrangementet av songen, og kalla Ellison til studioet for å spele inn songen i lag med orkesteret. Innspelinga vart styrt av lydteknikaren Phil Ramone.  

«Stay With Me» vart gjeven ut som singel av Warner og gjekk inn i USA på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* R&B-lista den 15. oktober 1966 og nådde 11. plassen. På Billboard Hot 100 nådde singelen 64. plassen. Oppfølgjaren hennar, «Heart Be Still», vart ein liten hit i 1967.

Songen har vore med på mange samlealbum gjennom åra.

## Andre versjonar
«Stay With Me» har blitt spelt inn av mange artistar, som Bette Midler i filmen *[[filmen The Rose|The Rose]]*. Andre versjonar er gjort av The Walker Brothers, David Essex, Ruby Turner, Rebecca Wheatley, Genya Ravan, Terry Reid, Long John Baldry, Sharon Tandy og Les Fleur de Lys, Natalie Cole, Jimmy Witherspoon, Kiki Dee, Shirley Brown, Sam Brown, Trine Rein, Whitesnake, Ronnie Montrose og Duffy. Duffy-versjonen vart gjeven ut på filmmusikkalbumet til den britiske komedien *[[The Boat That Rocked]]* i 2009, sjølv om det var originalversjonen som vart nytta i filmen. Dei fire første nemnde artistar fekk alle sine versjonar inn på UK Singles Chart.
Han vart framført av Karise Eden den 17. juni i 2012 i finalen av The Voice Australia og versjonen hennar nådde toppen av ARIA Singles Chart.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stay with Me (Lorraine Ellison song)|Stay with Me (Lorraine Ellison song)]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*Songteksten på Lyricsbay.com
*
Walking in the Rain av The Ronettes

«**Walking in the Rain**» er ein song skriven av Barry Mann, Phil Spector og Cynthia Weil og vart spelt inn av The Ronettes i 1964. Songen åndde 23. plass på The Billboard Hot 100 i 1964 og 28. plass på R&B Singles-lista i 1965. Songen er den einaste Phil Spector produderte som vann ein Grammy Award. Songen inneheld lydeffektar av torevêr, noko som gav Larry Levine ein nominasjon til Grammyprisen.

## Jay and the Americans-versjonen
Jay and the Americans gav ut ein versjon av songen i 1970 for albumet *[[Wax Museum, Vol. 1]]*. Denne versjonen nådde 19. plassen på The Billboard Hot 100.

## Andre versjonar
*The Walker Brothers i 1967 på albumet *[[Images av The Walker Brothers|Images]]*
*Cheryl Ladd i 1978 på albumet *Cheryl Ladd*
*The Partridge Family i 1972 albumet *[[The Partridge Family Notebook]]*
*Reparata and the Delrons i 1969
*Erasure i 2003 på albumet *[[Other People's Songs]]*
*The Party i 1990 på albumet *[[The Party]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walking in the Rain (The Ronettes song)|Walking in the Rain (The Ronettes song)]]» frå ,  den 30. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Argenta

**Argenta** er ein by og ein kommune i provinsen Ferrara i regionen Emilia-Romagna i Italia. Kommunen har vel 22&nbsp;000 ibuarar og dekker eit areal på 283 km². Han ligg 19 kilometer søraust for provinshovudstaden Ferrara.

Argenta ligg i eit flatt område, nær våtmarkane i Comacchio (Valli di Comacchio). Store delar av våtmarkane er i dag naturreservat. Argenta hyser sumplands-museet. Landbruk er hovudnæring i kommunen.

Byen vart grunnlagt under Romarriket.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Argenta, Emilia–Romagna|Argenta, Emilia–Romagna]]» frå ,  den 1. oktober 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

*
No Regrets av The Walker Brothers

***No Regrets*** er det fjerde studioalbumet til den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Albumet kom ut i 1975 og var den første til gruppa sidan 1967. Det nådde 49. plassen på UK Albums Chart og inneheld singelen «No Regrets». Singelen kom ut med B-sida «Remember Me», som ikkje finst på albumet, og vart den siste store hitten til gruppa med ein sjuandeplass på UK Singles Chart tidleg i 1976.

Albumet var heilt annleis frå musikken gruppa gav ut i 1960-åra. Arrangementa var framleis ofte grandiose og ofte med orkester, men den generelle musikkstilen låg nærare country og pop. Albumet var det første som ikkje inneheldt songar skrivne av verken Scott Walker eller John Walker. Den einaste nye songen til John Walker, «Remember Me», vart gjeven ut som B-sida til «No Regrets». Det påfølgjande albumet til gruppa, *[[Lines av The Walker Brothers|Lines]]*, inneheld ein song av John Walker skriven under eit psevdonym, medan Scott Walker ikkje bidrog med nye songar før 1978 med albumet *[[albumet Nite Flights|Nite Flights]]*

## Mottaking

*No Regrets* fekk middels kritikk då det kom ut. Dave Thompson skreiv for Allmusic at tittelsporet var «brilliant» og «eit gigantisk stykke sentimental sorg som vrei ut kvar siste tøddel av smerte frå stemma til Scott». Thompson kritiserer resten av albumet og seier at det «stinkar», men hyllar «He'll Break Your Heart» og «Burn Our Bridges».

## Innhald

## Medverkande

* akustisk gitar - John Walker, Judd Procter, Len Walker, Scott Walker
* akustisk gitar, elektrisk gitar - Alan Parker
* korvokal - Suzanne Lynch, Bones
* bass - Darryl Runswick
* dirigent - Steve Grey
* trommer - Barry Morgan
* trommer, Percussion - Dougie Wright
* elektrisk gitar  - Ritchie Hitchcock
* pedalsteelgitar - B.J. Cole
* orkester - David Katz Orchestra
* perkusjon - Chris Karan, Gary Walker
* akustisk piano - Steve Grey
* elektrisk piano - Dave McRae
* lydteknikar - Phil Harding

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No Regrets (The Walker Brothers album)|No Regrets (The Walker Brothers album)]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Boulder to Birmingham

**«Boulder to Birmingham»** er ein song av Emmylou Harris frå 1975 på albumet *[[Pieces of the Sky]]*. Songen vart skriven av Harris og Bill Danoff. Han har vorte ein av kjenningsmelodiane hennar og fortel om sorga i åra etter at countryrockestjerna og mentoren hennar Gram Parsons døydde. Tidleg i karrieren hennar turnerte Harris med Gram Parsons og song på albumet hans *[[GP av Gram Parsons|GP]]* i 1973. Songen er kjend for refrenget «I would rock my soul in the bosom of Abraham/I would hold my life in his saving grace/I would walk all the way from Boulder to Birmingham/If I thought I could see, I could see your face.»

Danoff spelte inn songen med gruppa si, Starland Vocal Band, på debutalbumet deira med same namn som bandet. Ein versjon av songen vart ein hit på New Zealand for The Hollies, med ein tiandeplass der, og kom sidan ut på albumet deira *[[A Crazy Steal]]*. Ein versjon spelt inn i 1975 av Scott Walker og The Walker Brothers vart gjeven ut på albumet deira *[[No Regrets av The Walker Brothers|No Regrets]]* album. I 2012 spelte det amerikanske alternative rockebandet The Fray inn songen i lag med Harris som eit bonusspor på plata deira *[[Scars & Stories]]*.

Dolly Parton spelte songen i 1976 på albumet hennar *[[All I Can Do av Dolly Parton|All I Can Do]]*. 

Joan Baez spelte songen live og gav han ut på albumet *Joan Baez: The Complete A&M Recordings*, som kom ut i 2003. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boulder to Birmingham|Boulder to Birmingham]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Emmylou Harris - Sweetheart of the Rodeo  – ein biografi av Bill DeYoung med bakgrunnen til songen. 
* http://www.juno.co.uk/products/boulder-to-birmingham/406383-01/
Terje Breivik

**Terje Breivik** () er ein norsk politikar for Venstre og tidlegare skikyttar. Han har vore 2. nestleiar i partiet sidan 2012 og vald inn på Stortinget frå Hordaland fylke sidan 2013. Før dette var Breivik generalsekretær i Venstre 2004–2012 og ordførar i Ulvik herad 1995–2001.

### Politikk
Han melde seg inn i Venstre som 22-åring i 1987, og sat i Ulvik heradsstyre 1988–2003. Han var ordførar 1995–2001 og leiar i Ulvik Venstre 2001–2003. Vidare hadde han vore leiar i Hordaland Venstre sidan 2000 og medlem av programkomiteen til Venstre føre stortingsvala i 1997 og 2001 før han vart tilsett som generalsekretær sommaren 2004. Våren 2012 vart han vald til 2. nestleiar i partiet, og vart seinare same året nominert som 1. kandidaten til Vestre til Stortinget frå Hordaland.

Breivik er utdanna kommunalkandidat, og har bakgrunn som gründer og dagleg leiar i breibandsselskapet INO AS i Ulvik. Han har også vore lærarvikar, rektor ved Ulvik kommunale musikkskule, leiar for eit stadutviklingsprosjekt og helse- og sosialsjef i Eidfjord kommune.

### Idrett
Breivik vart norsk meister i skiskyting då han gjekk fyrste etappen på Hordaland sitt lag som vann 4 x 7,5 km stafett under NM i skiskyting 1991 på Steinkjer. Dei andre på vinnarlaget var Sverre Istad, Eirik Kvalfoss og Gisle Fenne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Terje Breivik|Terje Breivik]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


* Fødselsdato er henta frå biografi på Stortinget.no

## Bakgrunnsstoff
*
*Oppslag i Dagbladet
Rasmus Hansson

**Rasmus Johan Michael Hansson** () er ein norsk biolog og politikar for Miljøpartiet Dei Grøne. Han vart vald inn på Stortinget frå Oslo 2013-2017. Med dette var han den første stortingsrepresentanten frå Miljøpartiet Dei Grøne.

Hansson vart den 22. januar 2013 dagleg leiar ved CIENS – Forskningssenter for miljø og samfunn, eit forskingssenter knytt til Universitetet i Oslo. Hansson var generalsekretær i WWF Verdas Naturfond (WWF-Noreg) 2000–2012.

Han har vore førstekonsulent i Miljøverndepartementet og vore avdelingsdirektør og direktør for miljøforvalting ved Norsk Polarinstitutt. Hansson var direktør for miljøvernprogrammet i NORAD 1998–1999, og har vore tilsett i NORAD som rådgjevar innan viltforvalting. Han har fått publisert ei rekkje vitskaplege artiklar om miljøvern i Arktis.

Hansson er utdanna biolog frå NTNU og skreiv hovudfagsoppgåve om isbjørn. Han har også Master of Business Administration (MBA) og *Graduate Diploma* i internasjonal politikk frå La Trobe University i Melbourne i Australia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rasmus Hansson|Rasmus Hansson]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
* Portrett hjå CIENS
He Don't Love You (Like I Love You)

«**He Don't Love You (Like I Love You)**» er ein song av Tony Orlando and Dawn som i 1975 gjekk til topps på ''Billboard'' Hot 100 i USA, der han låg i tre veker.
Songen nådde òg toppen av adult contemporary-lista i ei veke i 1975.

## Opphav
Den originale tittelen på songen var «He Will Break Your Heart». Han vart skriven av Jerry Butler, Calvin Carter og Curtis Mayfield. Songen vart spelt inn av Butler og gjeven ut som singel i 1960, då han nådde sjuandeplassen på *Billboard* Hot 100-lista. I tillegg låg innspelinga til Butler sju veker på toppen av R&B-lista. Andre tidlege versjonar av songen vart spelt inn av artistar som The Righteous Brothers og Freddie Scott.

## Tony Orlando and Dawn-versjonen
Då Orlando og andre medlemmar av Dawn (Telma Hopkins og Joyce Vincent Wilson) venta i lobbyen før dei skulle inn på eit Golden Globes-show, snakka Orlando med Faye Dunaway og den dåverande ektemannen hennar, Peter Wolf, som var frontmann i The J. Geils Band. For å få tida til å gå byrja dei to å synge R&B-songar frå 1960-åra songs og mellom anna Butler sin «He Will Break Your Heart». Dei fann då ut at det var ein god ide for gruppa å spele inn songen for det komande albumet sitt. Orlando kontakta Mayfield med løyve om å gjere ei nyinnspeling der han endra tittelen på songen til opningslinjene i songen, og Mayfield godtok dette.

## Andre versjonar
Dolly Parton spelte songen i 1984, med same tittelen som Orlando and Dawn, men ho endra kjønnet i tittelen til «*She* Don't Love You». Ho gav ut songen på albumet *[[The Great Pretender av Dolly Parton|The Great Pretender]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:He Don't Love You (Like I Love You)|He Don't Love You (Like I Love You)]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lines av The Walker Brothers

***Lines*** er det femte studioalbumet av den amerikanske popgruppa The Walker Brothers. Albumet kom ut i 1976 og var det andre sine bandet kom saman att i 1975. Albumet gjekk ikkje inn på lista og inneheld singlane «Lines» og «We're All Alone», som heller ikkje selde særleg godt. 

Albumet var stilmessig lik det førre albumet deira, *[[No Regrets av The Walker Brothers|No Regrets]]* frå 1975, med country og pop i lag me romantisk orkesterarrangement. Utanom «First Day», som er skriven av John Maus, bestod av albumet berre av coverversjonar. Scott Walker skreiv ingenting for albumet. 

## Mottaking

*Lines* fekk middels kritikk hos kritikarane. 

## Innhald

## Medverkande
* korvokal - Bones, The Charles Young Choral
* elektrisk bass - Alan Jones
* dirigent - Steve Grey
* trommer - Barry Morgan, Brian Bennett, Simon Phillips
* akustisk og elektrisk gitar, mandolin, og slidegitar - Alan Parker
* akustisk gitar - Paul Keough
* orkester - The David Katz Orchestra
* perkusjon - Gary Walker, Tristan Fry
* akustisk Piano - John Mealing, Steve Grey
* elektrisk Piano - Dave McRae
* saksofon - Alan Skidmore, Dave Wilus, Jeff Daley
* fiolin - Roger Churchyard
* vokal, akustisk gitar - John Walker, Scott Walker

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lines (album)|Lines (album)]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
No Regrets av Tom Rush

«**No Regrets**» er ein song av folk- og bluesartisten Tom Rush. Songen er den siste på albumet hans *[[The Circle Game]]* frå 1968. 

Songen har vorte ein standardsong og mange andre har spelt inn denne songen. I tillegg til den enkle versjonen frå 1968, spelte Rush sidan inn ein orkestrert popversjon for Columbia Records med ein skrikande elektrisk gitarsolo for albumet *[[Ladies Love Outlaws av Tom Rush|Ladies Love Outlaws]]* i 1974.

## The Walker Brothers

The Walker Brothers spelte inn og gav ut «No Regrets» som comeback-singelen deira i 1975, den første sidan «Walking in the Rain» i 1967 og den 11. totalt. 

Songen vart nytta som tittelsporet på albumet singelen vart gjeven ut på. Singelversjonen var litt annleis og har med John Walker på harmonivokal, medan albumversjonen har med kordamer som ikkje finst på singelen.

«No Regrets» vart ein stor hitt og låg 12 veker på UK Singles Chart i Storbritannia og nådde sjuandeplassen i februar 1976. Singelen vart den siste store hitten deira. B-sida «Remember Me» var skriven av John Walker under psevdonymet A. Dayam.

### Innhald

## Andre innspelingar
*Dirk Blanchart (Luna Twist)
*Fairport Convention
*Waylon Jennings
*Luna
*Olivia Newton-John
*Curtis Stigers
*Midge Ure – nådde niandeplassen på UK singles chart i 1982.
*Emmylou Harris
*Ed Bruce
*Lee Hazlewood
*McKendree Spring på *Live at the Beachland Ballroom*  (2007)
*Noeline Donaher

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No Regrets (Tom Rush song)|No Regrets (Tom Rush song)]]» frå ,  den 1. oktober 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*