Susumu Kitagawa

**Susumu Kitagawa** () er ein japansk kjemikar og Nobelpris-vinnar som spesialiserer seg i koordinasjonskjemi, med særleg vekt på organisk–uorganiske hybridforbindelsar og dei kjemiske og fysiske eigenskapane til porøse koordinasjonspolymer, særleg metall–organiske rammeverk (metal-organic frameworks, MOF). Han er utnemnd til Distinguished Professor ved Universitetet i Kyoto sitt Institute for Integrated Cell-Material Sciences (iCeMS), som han var med på å grunnleggje. I 2025 vart han tildelt Nobelprisen i kjemi saman med Richard Robson og Omar M. Yaghi.

## Bakgrunn

Kitagawa vart fødd 4. juli 1951 i Kyoto.

Kitagawa tok doktorgraden (PhD) i hydrokarbonkjemi ved Universitetet i Kyoto i 1979, etter å ha teke bachelorgraden ved same institusjon. Same året vart han tilsett som assisterande professor ved , der han vart førelesar i 1983 og førsteamanuensis i 1988.

I 1992 vart Kitagawa professor i uorganisk kjemi ved Tokyo Metropolitan University. Han vende tilbake til Universitetet i Kyoto i 1998 som professor i uorganisk funksjonell kjemi ved Institutt for syntetisk kjemi og biologisk kjemi. I 2007 var han med på å grunnleggje Institute for Integrated Cell-Material Sciences (iCeMS), der han først var nestleiar, og sidan direktør frå 2013 til 2023. I 2024 vart han utnemnd til Executive Vice-President for Research Promotion ved Universitetet i Kyoto.

Han har òg hatt utanlandske akademiske opphald, mellom anna som postdoktor ved  hos F. Albert Cotton (1986–1987) og som gjesteprofessor ved  (1996). I 2018 fekk han ein æresdoktorgrad frå Technische Universität München.

Kitagawa var medlem og assosierande medlem av Science Council of Japan frå 2011 til 2023.

I 2025 fekk Kitagawa, saman med Richard Robson og Omar M. Yaghi, Nobelprisen i kjemi for deira banebrytande arbeid med molekylære byggjesteinar for metall–organiske rammeverk.

## Forsking
Etter oppdagingane til Makoto Fujita (1994) og Omar M. Yaghi (1995) viste Kitagawa i 1997 at strukturar av koordinasjonspolymer har gassadsorpsjonseigenskapar – eit sentralt funn for utviklinga av funksjonelle porøse materiale.

Dei mest innflytelsesrike arbeida hans inkluderer:
* Ein banebrytande publikasjon frå 1997 om ein porøs koordinasjonspolymer (MOF) for adsorpsjon av små molekyl.
* Ein tidleg gjennomgang frå 2004 om funksjonelle porøse koordinasjonspolymer.
* Ein gjennomgang frå 2009 om «mjuke porøse krystallar», som kan endre struktur i stor grad ved kjemisk eller fysisk påverknad.

## Prisar og utmerkingar
* 2003 – Chemical Society of Japan (CSJ) Prize for Creative Work
* 2008 – Humboldt Research Prize
* 2009 – Chemical Society of Japan Award
* 2010 – Thomson Reuters Citation Laureates
* 2011 – Medal with Purple Ribbon
* 2013 – De Gennes-prisen
* 2016 – Japan Academy Prize
* 2016 – Fred Basolo Medal, 
* 2017 – Chemistry for the Future Solvay Prize
* 2017 – Fujihara-prisen, The Fujihara Foundation of Science
* 2019 – Grand Prix de la Fondation de la Maison de la Chimie
* 2019 – Emanuel Merck Lectureship
* 2019 – Medlem av Japan Academy
* 2023 – Fellow of the Royal Society
* 2025 – Nobelprisen i kjemi
* 2025 – Person of Cultural Merit (Person med særleg kulturell forteneste)
* 2025 – Order of Culture (Kulturordenen)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Susumu Kitagawa|Susumu Kitagawa]]» frå ,  den 23. oktober 2025.*  

## Bakgrunnsstoff

*