open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Petsjory

**Petsjory** (russisk Печоры, estisk *Petseri*) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 45&nbsp;km vest for Pskov og berre 1&nbsp;km frå grensa til Estland.

Byen Petsjory vart grunnlagd på 1500-talet som ein posad nær det kjende Pskovo-Petsjerskijklosteret og utvikla seg snart til ein viktig handelsstad. Under styret til Ivan den grufulle var Petsjory ei viktig grensefestning. Han vart omeleira fleire gongar av fiendane til Russland: Stefan Batory plyndra busetnaden under omleiringa av Pskov i 1581 og byen vart storma av anten svenske eller polske styrkar i 1592, 1611, 1615, 1630 og frå 1655 til 1657.

Etter slutten på den store nordiske krigen renoverte russarane festningane og Boris Sjeremetev starta i 1701 kampanjen sin i Petsjory. På 1900-talet fekk busetnaden, som hadde vore i dvale i fleire hundreår, tilbake statusen som by (1918). Frå februar til desember 1918 var Petsjory okkupert av tyskarar. Under den estiske sjølvstendekrigen vart byen teken av estiske styrkar 29. mars 1919. Med bakgrunn i freden i Dorpat, vart Petsjory og området rundt byen, kalla Setomaa, gjeve til Estland.

Under åra med estisk sjølvstende var Petseri, som byen då vart kalla, senter for fylket *Petserimaa*, eitt av dei elleve fylka som utgjorde Republikken Estland. Peterkyrkja vart bygd på den tida. Under den andre verdskrigen var byen okkupert av tyske styrkar frå august 1941 til 11. august 1944.

I 1944, under den sovjetiske okkupasjonen av Estland, vart derimot Petsjory og mesteparten av *Petserimaa* annektert til Pskov oblast i RSFSR og området har vore russisk sidan den gong.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Petsjory|Petsjory]]» frå , den 1. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Opotsjka

**Opotsjka** (russisk Опочка) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Velikaja, 130&nbsp;km sør for Pskov.

Byen er fødestaden til arkitekten Lev Rudnev.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Ostrov

**Ostrov** (russisk Остров) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Velikaja, 55&nbsp;km sør for Pskov. 

Ostrov vart grunnlagd som ei festning i 1342. Han var ein viktig militær utpost gjennom 1400- og 1500-talet. Han fekk bystatus av Katarina den store i 1777.

Byen har ein nyklassisistisk katedral frå 1790 og ei typisk pskovisk kyrkje frå 1543. Like ved er ei historisk hengebru som opna i 1853.

Byen var òg heimstad for Ostrov flybase, ein større base for mellomdistanse-bombefly under den kalde krigen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Pytalovo

**Pytalovo** (russisk Пыта́лово, latvisk *Abrene*) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 5&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 90&nbsp;km sør-sørvest for Pskov og 10&nbsp;km frå grensa til Latvia.

## Historie
Landsbyen Pytalovo hadde i 1878 57 innbyggjarar og høyrte til Ostrov *[[ujezd]]* (distrikt) i Pskov gubernija. Han voks til ein by etter at ein jernbane vart bygd gjennom staden.

Ved den latvisk-russiske fredsavtalen i Riga i 1920 vart ein del av Ostrov ujezd, inkludert Pytalovo, gjeve til Latvia og byen var etterpå kjend under det latviske namnet Jaunlatgale (til 1938, då det offisielle namn vart endra til Abrene). I mellomkrigstida var byen hovudstad i eit av distrikta i Latvia.

Etter den andre verdskrigen overførte Sovjetunionen Abrene, saman med den austlge delen av Abrene-distriktet frå den Latviske SSR til Pskov oblast i den Russiske SFSR. Dei fleste latviske innbyggjarane forlet byen, som fekk tilbake det tidlegare namnet *Pytalovo*. Latvia var imot russisk styre over området fram til ein avtale mellom dei to landa vart underteikna i 2007.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pytalovo|Pytalovo]]» frå , den 1. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Sebezj

**Sebezj** (russisk Се́беж) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 6&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg vakkert til mellom to innsjøar, rundt 189&nbsp;km sør for Pskov. 

Sebezj vart først nemnd i 1414, då Vytautas av Litauen plyndra han. Fyrst Ivan Sjujskije bygde ei trefestning på staden i 1535. På 1700-talet forsvarte festninga dei vestlege vegane mot storfyrstedømet Moskva. Polakkane erobra byen under livlandskrigen og heldt han til den første delinga av Polen. Festninga i Sebezj, som no er demontert, vart forsterka etter ordre frå Peter den store under den store nordiske krigen. Åsen der borga stod er framleis dominert av ei romersk-katolsk kyrkje, bygd 1625–1648 og invigd på ny som ei russisk ortodoks kyrkje i 1989.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Demidov

**Demidov** (russisk Деми́дов) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 6&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kasplja, rundt 65&nbsp;km nordvest for Smolensk.

Demidov vart grunnlagd i 1499 som busetnaden *Poretsje* (russisk: Поре́чье) og fekk byrettar i 1776. I 1918 vart namnet endra til Demidov etter den lokale bolsjeviken Jakov Demidov (1889–1918).

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Demidov|Demidov]]» frå , den 1. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Desnogorsk

**Desnogorsk** (russisk Десного́рск) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på høgresida av elva Desna, rundt 110&nbsp;km søraust for Smolensk. 

Desnogorsk vart grunnlagd som ein busetnad for Smolensk kjernekraftverk i 1974. Han fekk bystatus i 1989.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Dorogobuzj

**Dorogobuzj** (russisk Дорогобуж, polsk *Dorohobuż*) er ein historisk by i Smolensk oblast i Russland med om lag 9&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Dnepr, 85&nbsp;km aust for Smolensk. 

## Historie

Byen oppstod før den mongolske invasjonen av Russland som ei festning for å forsvare Smolensk mot åtak frå aust. I 1508 sende Vasilij III italienske meisterhandverkarar dit for å bygge eit trefort på staden. Byen vart plyndra under urotida og folkesetanden vart redusert til berre ti mann i 1614. Mellom 1611 og 1668 høyrte byen til det polsk-litauiske samveldet. Byen har seinare overlevd andre invasjoner og fleire brannar. 

## Attraksjonar
Stadane av størst historisk interesse ligg utanfor sjølve byen. Aleksino-godset frå 1700-talet var kjend for oppdrett av Orlov-hingstar. Boldinklosteret frå 1400-talet vart renovert av Godunovfamilien på slutten av 1500-talet. Godunovene førte opp ein femkupla katedral, eit refektorium med spir og eit søyleliknande klokketårn på staden. I følgje Peter Baranovskij representerte klosteret det best bevarte 1500-tals klosterkomplekset i Aust-Europa. Klosteret vart sprengd under tilbaketrekkinga til tyskarane i 1943, men er vorte delvis gjenoppbygd på 1990-talet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Dukhovsjtsjina

**Dukhovsjtsjina** (russisk Духовщина) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 4&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vostitsa i nedbørsfeltet til Dnepr, rundt 55&nbsp;km nordaust for Smolensk. 

Busetnaden Dukhovsjtsjina voks fram rundt Dukhovklosteret, som vart bygd ein gong på 1200-talet. Han fekk byrettar i 1777.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Porkhov

**Porkhov** (russisk Порхов) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 7&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sjelon, 75&nbsp;km aust for Pskov. 

Ein reknar med at festninga Porkhov vart grunnlagd av Alexander Nevskij i 1239. Tømmerfestninga vart plyndra av Algirdas i 1356 og brende ned i 1387. Republikken Novgorod bygde straks opp att festningsverka i kalkstein ein drøy kilometer lenger ned elva. I 1428 øydela Vytautas, storhertugen av Litauen, vestmuren med artillerield og gjekk inn i Porkhov. To år seinare gjorde novgorodarane festninga større og murane vart reparert. Men etter at Novgorod fall til moskovittane i 1478 vart festninga mindre viktig. 

Festninga består av ein godt bevart ytre mur, to tårn, der det eine delvis er i ruinar, ei kyrkje frå 1412 og eit lokalhistorisk museum. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Pustosjka

**Pustosjka** (russisk Пустошка) er ein by i Pskov oblast i Russland med om lag 4&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Krupeja, 191&nbsp;km søraust for Pskov.

Busetnaden Pustosjka vart grunnlagd i 1901 i samband med bygginga av jernbanen Moskva&ndash;Riga. Han fekk bystatus i 1925.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Gagarin i Russland

**Gagarin** (russisk Гага́рин) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Gzjat, 210&nbsp;km nordaust for Smolensk.

## Historie
Byen vart grunnlagd i 1718 som *Gzjatsk* (russisk Гжатск) og fekk byrettar i 1776. Byen fekk i 1968 nytt namn, etter den første kosmonauten, Jurij Gagarin, som vart fødd i den nærliggande landsbyen Klusjino i 1934.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Jelnja

**Jelnja** (russisk Ельня) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 8&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Desna, rundt 80&nbsp;km aust for Smolensk. 

## Historie
Busetnaden vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1150.  I 1776 fekk busetnaden offisielt status som by og vart senter for ein ujezd.

## Økonomi og næringsliv
Byen har ein ostefabrikk, eit stort bakeri, ein mursteinsfabrikk og fleire sagverk.

## Kjelder

----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jelnja|Jelnja]]» frå ,  den 1. februar 2009.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Potsjinok

**Potsjinok** (russisk Починок) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 7&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Khmara, rundt 50&nbsp;km søraust for Smolensk. 

Potsjinok vart grunnlagd i 1868 som ein jernbanestasjon på Riga–Orjol-jernbanen. Han utvikla seg raskt til ein marknadsplass for regionale produkt og fekk bystatus i 1926.  

Flybasen Sjatalovo ligg 8 km sør for byen.

Målaren El Lisitskij vart fødd i Potsjinok.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Potsjinok|Potsjinok]]» frå ,  den 1. februar 2009.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Rudnja

**Rudnja** (russisk Рудня) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 8&nbsp;500 innbyggjarar. Han ligg ved elva Malaja Berezina i nedbørsfeltet til Dnepr, rundt 65&nbsp;km nordvest for Smolensk. 

Rudnja vart først nemnd i 1363 som busetnaden *Rodnja*. Han fekk bystatus i 1926.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Safonovo

**Safonovo** (russisk Сафо́ново) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 40&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vopets, ei sideelv til Dnepr, 90&nbsp;km nordaust for Smolensk. 

## Historie

Landsbyen Safonovo vart første gong nemnd i 1859. Staden utvikla seg som ein arbeiderbusetnad ved Moskva – Minsk-jernbanen. På 1930-talet vart det oppdaga store reservar med brunkol i området og ei gruve vart opna. I 1938 fekk landsbyen status som urbanliknande busetnad og han fekk bystatus i 1952.

## Økonomi og næringsliv

I byen finst kjemisk industri og verksemder innan maskinbygging, elektroteknikk og materialteknologi.

Av dei største verksemdene er *Safonovo Fabrikk for Elektriske Maskiner* (russisk: Сафоновский электромашиностроительный завод) — ein produsent av kraftige (30 til 2000&nbsp;kW) elektromotorar og generatorar og *PO Avangard* — ein viktig produsent av produkt laga av karbonfiber- og glassfiber-armert plast.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Kvinne-stormeister i sjakk

**Kvinne-stormeister i sjakk** (WGM), engelsk Woman Grand Master, er den høgast rangerte sjakktittelen som berre kan tildelast kvinner, utanom tittelen som Kvinne-verdsmeister i sjakk. Tittelen er livsvarig.

Verdssjakkforbundet FIDE innførte tittelen i 1977, som ein tittel over den dåverande tittelen Kvinne-IM i sjakk (WIM), engelsk Woman International Master.

WGM-tittelen blir tildelt for prestasjonar på eit klart lågare nivå enn den vanlege stormeister-tittelen, og faktisk også noko under nivået for Internasjonal Meister i sjakk (IM).

Krava til WGM-tittelen er i korte trekk at spelaren må ha klart sterke prestasjonar, i 2 eller 3 sjakkturneringar, med til saman minst 27 sjakkparti. Sjakkturneringane må vanlegvis vere på minst 9 rundar. Prestasjonane må etter Verdssjakkforbundet sitt ratingsystem tilsvare ein rating på minst 2350. Dei viktigaste andre krava, er at spelaren må ha spela mot minst 3 kvinnestormeistrar eller spelarar med høgare rangert tittel i turneringa, at minst halvparten av motstandarane må ha ein offisiell FIDE-tittel, og at minst ein tredjedel av spelarane må vere frå eit anna land.

Det blir også kravd at spelaren på eit eller anna tidspunkt har hatt eigen rating på over 2300.

Her er også reglar som gir WGM-tittelen automatisk til f eks vinnaren av Kvinne-verdsmeisterskapen for juniorar. Gjeldande reglar finst i FIDE si handbok på nettet.

Svært mange sterke kvinnelege sjakkspelarar har kvalifisert seg til tittelen Internasjonal Meister i sjakk i tillegg til å vere WGM, og sidan om lag år 2000 har dei aller fleste av dei 10 beste kvinnelege sjakkspelarane i verda hatt den vanlege tittelen Stormeister i sjakk. Vinnaren av Kvinne-verdsmeisterskapen i sjakk blir tildelt den vanlege stormeister-tittelen viss ho ikkje allereie har tittelen.
FIDE si ratingliste per 1 april 2021 viser at 318 kvinner har WGM-tittelen.

På denne lista er det 94 kvinner som held dei høgare rangerte opne titlane i tillegg til kvinne-titlar - 121 Internasjonale Meistrar og 37 Stormeistrar.

Noreg har per 17. november 2025 tre spelarar med tittelen Kvinne-stormeister i sjakk. Olga Dolzhikova og Niina Koskela melde i 2012 overgang frå høvesvis Ukraina og Finland. Diana Tarleva melde i oktober 2025 overgang frå Ukraina til Noreg.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Verdsjakkforbundet FIDE si heimeside
Norsk Filatelistisk Tidsskrift

***Norsk Filatelistisk Tidsskrift*** er medlemstidsskriftet til Norsk Filatelistforbund. Det kjem ut 8 gonger i året.

Tidsskriftet inneheld artiklar om norsk og internasjonal filateli, og informasjon om verksemda i forbundet og lokallaga. Tidsskriftet har hovudvekt på stoff om norsk filateli. Ansvarleg redaktør er Peer-Christian Ånensen.

## Bakgrunnsstoff

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Norsk Filatelistisk Tidsskrift|Norsk Filatelistisk Tidsskrift]]» frå , den 2. februar 2009.*
Gropiusstadt

**Gropiusstadt** er ein drabantby i Neukölln i Berlin. Han ligg mellom dei gamle busetjingane Britz, Buckow og Rudow. I 2002 fekk området status som bydel, underlagt Neukölln. Walter Gropius planlagde og teikna bydelen, som blei bygd på 1960- og 1970-talet. Det har sidan då vore eit sosialt brennpunkt, plaga med kriminalitet og fattigdom. 

Bydelen er mest kjend frå boka og filmen om Christiane Vera Felscherinow (Christiane F.).


* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Gropiusstadt|Gropiusstadt]]» frå , den 2. februar 2009.*
Unionen mellom Noreg og Sverige

**Unionen mellom Noreg og Sverige** var ei sameining av dei to kongerika Noreg og Sverige som varte frå 1814 til 1905. Dei to landa bestod som to sjølvstendige statar, men var i personalunion med éin sams monark.

Sverige og Noreg hadde to gonger tidlegare vore sameint under éi krone: Først frå 1319 til 1343, og kortvarig under Karl Knutsson frå 1449 til 1450, i opposisjon til Christian av Oldenburg, som danskane hadde vald til ny konge av Kalmarunionen.

## Galleri

Unionshandelsflagg 1818 etter Anker.jpg|Det svenske og norske unionsflagget (1818–1844).
Swedish norwegian union flag.svg|Det svenske unionsflagget (1844–1905) med unionsmerket, «sildesalat».
Norge-Unionsflagg-1844.svg|Det norske unionsflagget (1844–1899).
Jack of Sweden and Norway (1844–1905).svg|Felles svensk og norsk walleye og diplomatisk flagg (1844–1905).
Demagogi

**Demagogi**, frå gresk *demagog*, samansett avδήμος *démos*, «folk» og αγωγός *agogos*, «leiar», er eit uttrykk for å ville vinne folket for seg med upålitelege lovnader eller ved å spele på kjensler og fordommar hos folk. 

Ordet *demagog* vart først nytta om klassiske folkeførarar som Perikles, men har sidan fått ei nedsetjande tyding, og vert spesielt bruka om politikarar som forsøkjer å apellere til dei låke instinkta hos folket.

## Kjelder
* Kristen Weierholt i *[[Norsk Allkunnebok]]*
* «demagog» i *[[Nynorskordboka]]*
Svein Larsen

**Svein O. Larsen** () er ein norsk politikar (Ap) og radiogründer. Han var aktiv i oppbygginga av P4, der han frå 1993 til 1999 var redaktør og administrerande direktør.

Larsen har grunnfag i statsvitskap frå Universitetet i Oslo, og vart seinare utdanna frå Norsk Journalistskole. Frå 1976 til 1979 var Larsen informasjonssekretær i Oslo Arbeidarparti, før han frå 1979 til 1981 var politisk sekretær for kyrkje- og undervisingsminister Einar Førde. Frå 1982 til 1988 var Larsen vald sekretær i Oslo Arbeidarparti. Han var òg varamedlem i landsstyret til Arbeidarpartiet. Som sekretær i Oslo Arbeidarparti var Larsen blant anna aktiv i planar om å skape ein nærradiostasjon for partiet i Oslo.

Larsen var viseformann i Vålerengens Idrettsforenings hovudstyre frå 1985 og var klubbformann frå 1986 til 1988. Formannstida til Larsen var prega av svak økonomi, og Vålerenga vart i 1987 det fyrste norske idrettslaget som vart sett under administrasjon.

Etter eit par år i Singapore der han jobba for Noregs Eksportråd kom Larsen tilbake til Noreg i 1991, og frå 1992 til 1993 var han formann i Oslo Arbeidarsamfunn. Han arbeidde så som dagleg leiar i Radio Hele Norge, og vart òg administrerande direktør og redaktør i P4 Radio Hele Norge når kanalen gjekk i gang med ordinær drift i 1993. Den nye radiokanalen leverte raskt gode resultat, og i 1994 var somme program oppe i 500&nbsp;000 lyttarar samstundes som P4 hadde eit overskot på fem millionar kroner av ein omsetnad på 75 millionar. Hausten 1996 vart P4 notert på Oslo Børs, og børsverdien til selskapet var då 700 til 800 millionar. Under leiing av Larsen ekspanderte også P4 utanlands, og stod bak radiostasjonar i Sør-Afrika. Larsen gjekk av som leiar ved årsskiftet 1998-99.

På nyåret 2000 var Larsen aktuell som ny leiar for Oslo Arbeidarparti etter Britt Hildeng.

Etter at Larsen gjekk frå P4 selde radiostasjonen seg ut frå Sør-Afrika. Larsen følgde likevel sjølv opp prosjektet, og drog i 2000 nedover for å overta. Frå 2000 til 2003 var han leiar for selskapet Makana Investment, og frå 2003 til 2006 var han radiosjef i P4 Cape Town og P4 Durban. Larsen var òg via selskapet 21st Venture inne på eigarsida i Kanal 24. Frå 2006 til 2008 var han dagleg leiar i 21st Venture.

I 2008 vart Larsen administrerande direktør og redaktør for Radio Metro. Som Radio Metro-sjef trekte Larsen kulturminister Trond Giske for retten etter et Giske opphevde den tildelte konsesjonen frå Medietilsynet i Oslo-området.

Svein Larsen er son av fylkesmann og stortingsrepresentant Gunnar Alf Larsen.

## Kjelder
Sytsjovka

**Sytsjovka** (russisk Сычёвка) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 8&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vazuza, rundt 190&nbsp;km nordaust for Smolensk. 

Sytsjovka vart først nemnd i 1488 som ein vottsjina til Tver-fyrsten Ivan den unge, son til Ivan III. I 1493 vart han ein palass-landsby (russisk дворцовое село) i Vjazma ujezd. I 1776 fekk Sytsjovka byrettar. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Velizj

**Velizj** (russisk Велиж) er ein by i Smolensk oblast i Russland med om lag 6&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Daugava, 110&nbsp;km nordvest for Smolensk. 

På slutten av 1300-talet var byen ei grensefestning for Storhertugdømet Litauen. Russarane tok byen tilbake i 1536, men han hamna igjen under Litauen etter urotida i Russland. Byen vart returnert til Russland under den første delinga av Polen. Store delar av byen vart øydelagd under den andre verdskrigen.

Husa til geografen Nikolaj Przjevalskij og generalen Aleksandr Rodzjanko i nærleiken av Velizj er opna for ålmenta som museum.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Jóhanna Sigurðardóttir

**Jóhanna Sigurðardóttir** () er ein islandsk politikar, aktiv i partiet Samfylkingin. Ho var islandsk statsminister frå 1. februar 2009 til  23. mai 2013. Ho har vore medlem av Alltinget frå 1978, og var sosialminister frå 1987 til 1994. Ho var på nytt sosialminister frå 24. mai 2007 fram til ho vart statsminister.

Jóhanna Sigurðardóttir vart den første kvinnelege statsministeren på Island, og den andre ope homofile regjeringssjefen i verda (etter Per-Kristian Foss som vikarierte for Kjell Magne Bondevik i 2002).

## Merknadar

## Bakgrunnsstoff
* Biografi hos Alltinget
Kvinne-IM i sjakk

**Internasjonal kvinne-meister i sjakk** (WIM), engelsk Woman International Master, er den nest høgast rangerte vanlege sjakktittelen som Verdssjakkforbundet FIDE tildeler berre til kvinner. Tittelen er livsvarig.

Tittelen rangerer under Kvinne-stormeister i sjakk, men over Kvinne-FM i sjakk og Kvinne-CM i sjakk.

FIDE innførte tittelen i 1950, då med namnet International Women Master, IWM. Dette var den høgaste kvinnetittelen fram til tittelen Kvinne-stormeister vart innført i 1977.

WiM-tittelen blir tildelt for prestasjonar på eit klart lågare nivå enn den vanlege Internasjonal meister i sjakk-tittelen, og også noko under nivået for FIDE-meister i sjakk (FM). 

Krava til WIM-tittelen er i korte trekk at spelaren må ha klart sterke prestasjonar, i 2 eller 3 sjakkturneringar, med til saman minst 27 sjakkparti. Sjakkturneringane må vanlegvis vere på minst 9 rundar. Prestasjonane må etter Verdssjakkforbundet sitt ratingsystem tilsvarer ein rating på minst 2250. Dei viktigaste andre krava, er at spelaren må ha spela mot minst 3 spelarar med WIM-tittelen eller spelarar med høgare rangert tittel i turneringa, at minst halvparten av motstandarane må ha ein offisiell FIDE-tittel, og at minst ein tredjedel av spelarane må vere frå eit anna land.

Det blir også kravd at spelaren på eit eller anna tidspunkt har hatt eigen rating på over 2200.

Her er også reglar som gir WIM-tittelen automatisk til dei som til dømes gjer gode prestasjonar i Kvinne-verdsmeisterskapen for juniorar. Gjeldande reglar finst i FIDE si handbok på nettet.

FIDE si ratingliste pr 1. april 2021 viser at 837 kvinner har WIM-tittelen.

Det er fem norske spelarar som har fått WIM-tittelen: Ingrid Dahl, Ellen Hagesæther, Sheila Barth Stanford, Silje Bjerke og Katrine Tjølsen. I tillegg fekk vi ein sjette spelar med denne tittelen då Olga Dolgova melde overgang frå Latvia til Noreg frå 17. april 2023, og ein sjuande spelar då Viktorija Ni melde overgang frå USA til Noreg frå 14. oktober 2023.

## Bakgrunnsstoff
*Verdsjakkforbundet FIDE si heimeside
 
## Fotnotar
Kvinne-FM i sjakk

**Kvinne-FM i sjakk**, engelsk Woman FIDE Master (WFM), er den tredje høgast rangerte vanlege sjakktittelen som Verdssjakkforbundet FIDE tildeler berre til kvinnelege sjakkspelarar. Tittelen blir vanlegvis tildelt fordi spelaren har oppnådd ein eigen rating på 2100 eller meir. Tittelen rangerer under Kvinne-stormeister i sjakk og Kvinne-IM i sjakk, men over Kvinne-CM i sjakk. Tittelen er livsvarig.

Her er også reglar som gir WFM-tittelen automatisk til dei som til dømes gjer gode prestasjonar i Kvinne-verdsmeisterskapen for juniorar. Gjeldande reglar finst i handboka til FIDE på nettet.

Ratinglista til FIDE per 1. april 2021 viser at 1&nbsp;754 kvinner har WFM-tittelen.

Per 17. november 2025 er det fire norske spelarar som har WFM-tittelen: Sylvia Johnsen, Anita Grønnestad, Maud Rødsmoen og Nina Hagesæther.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Gorokhovets

**Gorokhovets** (russisk Гороховец) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 13&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kljazma, rundt 150&nbsp;km aust for Vladimir.

Namnet på byen kjem av det russiske ordet *gorokh* (kyrillisk горох), som betyr 'erter' og byvåpenet inneheld òg eit bilete av erteplanter.

## Historie

Før austslaverarane vandra inn i området var det folkesett av den finsk-ugriske Merja-stammen. Gorokhovets vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1239, da han vart øydelagd av mongolane. Ein meiner at det har vore ei festning der i fleire tiår før dette.

I 1539 var tatarar frå Kazan klare til å brenne ned byen men trekte seg tilbake etter å ha sett eit spøkelse i form av ein gigantisk riddar med et sverd. Etter dette vart fjellet der dette vart observert kalla *Puzjalovo*, dvs. «Den skremmande».

1600-talet vert rekna som gullalderen til Gorokhovets. Byen var då handelssenter for eit stort område, som omfatta dagens oblastar Vladimir og Ivanovo. Mange kyrkjer, kloster og andre bygningar vart bestilt og oppført av lokale handelsmenn på den tida. Spesielt verd å merke seg er klokketårna frå 1600-talet.

## Transport
Byen ligg ved hovudvegen frå Moskva til Nizjnij Novgorod. Han er òg ein elvehamn ved elva Kljazma.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gorokhovets|Gorokhovets]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Jurjev-Polskij

**Jurjev-Polskij** (russisk Ю́рьев-По́льский) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved det øvre løpet til elva Koloksja, ei sideelv til Kljazma, rundt 60&nbsp;km nordvest of Vladimir.

## Historie

Jurjev-Polskij vart grunnlagd av Jurij Dolgorukij i 1152. Første del av namnet er frå Jurijs vernehelgen, Sankt&nbsp;Georg. Andre del av namnet kjem av ordet *polskij* som tyder «på markene» (sjå Opolje for detaljar). Denne spesifiseringa var naudsamt for å skilje byen frå den tidlegare festninga Jurjev (no Tartu), som låg i skogane i det noverande Estland.

Etter Vsevolod III døydde i 1212 vart byen gjeve til ein av dei yngste sønene hans, Svjatoslav. Det var han som personleg teikna det viktigaste landemerket i byen, Georgskatedralen (1230&ndash;1234). Han var den siste før-mongolske bygningen i Russland og hadde rike steinskulpturar som ikkje hadde vore sett tidlegare og han var òg modell for dei første steinkyrkjene i kreml i Moskva. På 1460-talet kollapsa kuppelen i katedralen og gravla dei fleste av dei unike skulpturane som hadde pryda veggane. Kuppelen vart i 1471 slurvete restaurert av ein velkjend handverkar frå Moskva, Vasilij Jermolin.

Det store slaget ved Lipitsa vart utkjempa i nærleiken av byen i 1216. I 1238 vart Jurjev øydelagd av mongolane. Eit hundreår seinare vart han ein del av Storfyrstedømet Moskva. Det viktigaste fortidsminnet frå den moskovittiske perioden er festningsklosteret til erkeengelen Mikael, opphavleg grunnlagd på 1200-talet og som inneheld fleire bygningar frå 1600- og 1700-talet. 

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jurjev-Polskij|Jurjev-Polskij]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Kirzjatsj

**Kirzjatsj** (russisk Киржа́ч) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 30&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 100&nbsp;km vest for Vladimir.

Byen oppstod på 1300-talet som ein sloboda tildelt Forkynbingsklosteret. Klosteret var grunnlagd av Sankt Sergej av Radonezj, som budde i området mellom 1354 og 1358. Mesteparten av tida det eksisterte var klosteret sterkt avhengig av det mykje større Troitse-Sergijeva Lavra-klosteret, som ligg rundt 50&nbsp;km mot vest.

Den vesle klosterkatedralen, oppført under Ivan den store, høyrer til den tidlege moskovittiske typen av katedralkyrkjer. Han vert vanlegvis rekna som den siste og vakraste eksemplaret av denne konservative typen (bilete). Eit ope galleri knyter katedralen med den nærliggande Frelsarkyrkja, bygt i form av eit firkanta tårn og toppa med eit teltliknande klokketårn. Denne kyrkja vart bestilt av Miloslavskij-bojarane i 1656 og inneheld gravkammeret til familien. Refektoriet frå 1500-talet, med St.&nbsp;Sergej-kyrkja, vart rive under sovjettida.

Etter at klosteret vart oppløyst i 1764, fekk slobodaen byrettar (i 1778). Kirzjatsj utvikla seg så, som mange andre byar i området, primært som eit senter for tekstilindustri.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirzjatsj|Kirzjatsj]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Veronika

:*Sjå òg [[planteslekta Veronica]]*

**Veronica** og **Veronika** er latinske kvinnenamn, truleg med opphav i det greske Berenike, 'sigersbringande'. Namnet er også blitt tolka som ei samansetjing av *vera*, 'sant' og *icon*, 'bilete'. Forklaringa passar med soga om den heilage Veronika, som skal ha fått ei avbilding av Jesus på ein duk ho tørka blodet hans med.

Veronika har norsk namnedag den 4. februar, som er den katolske helgendagen for Veronika. I Sverige er namnedagen den 30. mai.

Vera blei tidlegare mykje brukt som kortform av Veronica.

## Bruk
Namnet er utbreidd i ei rekke land med kristenkulturell bakgrunn, som Tsjekkia, der 1,49 % av kvinnene heitte Veronika i 2006, og Chile, der 0,98 % heitte Veronica i 2005.

I Noreg blei namnet mest brukt mellom 1975 og 1995, då bruken for Veronica låg på rundt 0,3-0,5 %, medan Veronika blei brukt av rundt 0,10-0,15 %. I 2009 heitte 3545 Veronica og 1276 Veronika.

## Kjende namneberarar

* Veronica Lake (1922–1973), amerikansk filmskodespelar
* Verónica Michelle Bachelet Jeria (f. 1951), chilensk president
* Veronica Guerin (1958-1996), irsk journalist
* Veronica Campbell-Brown (f. 1982), jamaicansk friidrettsutøvar
## Annan bruk
Veronika er òg namnet på blomar i planteslekta *Veronica*, som bergveronika eller tviskjeggveronika.

Verónica er namnet på ein by i Argentina.

«Veronica» er namnet på ein song frå 1989 av Elvis Costello.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Veronika|Veronika]]» frå , den 3. februar 2009.*
Kosterjovo

**Kosterjovo** (russisk Костерёво) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 7&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Lipnja, like før ho munnar ut i Kljazma, rundt 50&nbsp;km sørvest for Vladimir. 

Han vart grunnlagd som ein busetnad ved jernbanestasjonen med same namn, som opna i 1890. Han fekk bystatus i 1981.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Vera

**Vera** er eit kvinnenamn knytt til slaviske ord for 'tru', særleg russisk *вера* (vjera). Det er ein av dei tre guddommelege dygdene i kristendommen. Namnet kan også  visa til den latinske og italienske hokjønnsforma for 'sann', koma frå albansk *verë*, 'sommar', eller vera ei kortform av Veronika. Vera kan også vera eit etternamn.

Vera har norsk namnedag den 4. februar og svensk namnedag den 30. mai.

## Bruk
Vera er eit vanleg namn i Russland og Slovenia, varianten Věra er svært utbreidd i Tsjekkia, og Veera er vanleg i Finland. Vera er også eit kjent namn i Kosovo. Vera er eit sjeldnare namn i Noreg. Det blei ein del brukt i tida frå 1925 til 1965, då rundt 0,15&nbsp;% fekk namnet. I 2009 heitte 2064 norske kvinner Vera.

## Kjende namneberarar

*Vera Mukhina (1889-1953), sovjet-russisk skulptør
*Vera Lynn (f. 1917), britisk songar
*Vera Henriksen (f. 1927), norsk forfattar
*Vera Rubin (f. 1928 ), amerikansk astronom
*Vera Miles (f. 1929), amerikansk skodespelar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vera|Vera]]» frå , og «[[:sv:|Vera]]» frå  den 3. februar 2009.*
Kurlovo

**Kurlovo** (russisk Курлово) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 6&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 80&nbsp;km sør for Vladimir. 

Kurlovo vart grunnlagd i 1811 som ein busetnad ved ein glasfabrikk. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1927 og bystatus i 1998.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Lakinsk

**Lakinsk** (russisk Лакинск) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 12&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Kljazma, 30&nbsp;km sørvest for Vladimir.

Landsbyen *Undol* (russisk Ундол), på same stad som dagens by Lakinsk, har vore kjend sidan slutten på 1400-talet. I 1889 vart det starta ein spinne- og vevefabrikk ved landsbyen. Sidan fabrikken voks, voks òg landsbyen. I 1927 fekk landsbyen status som urbanliknande busetnad og nytt namn, *Lakinskij* (russisk: Лакинский) etter den lokale partileiaren. Han fekk bystatus og namnet vart endra til Lakinsk i 1969.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lakinsk|Lakinsk]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Kamesjkovo

**Kamesjkovo** (russisk Камешково) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 12&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 41&nbsp;km nordaust for Vladimir.

Byen vart grunnlagd på slutten av 1800-talet som ein busetnad ved eit spinneri og veveri. Han fekk bystatus i 1951.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Karabanovo

**Karabanovo** (russisk Карабаново) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 13&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Seraja, ei sideelv til Sjerna, rundt 110&nbsp;km vest for Vladimir.

Han vart grunnlagd i 1846 som ein landsby. Namnet kjem av dei tidlegare storgodseigarane, som heitte Karabanovykh. Han fekk bystatus i 1938. 

Hovudnæringa i byen er bomullsindustri.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karabanovo|Karabanovo]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Melenki

**Melenki** (russisk Меленки) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 13&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Unzja, ei sideelv til Oka, rundt 120&nbsp;km søraust for Vladimir (vegavstand 180&nbsp;km). 

Melenki vart grunnlagd på 1600-talet og fekk byrettar i 1778.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Petusjki

**Petusjki** (russisk Петушки́) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 13&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Kljazma, rundt 65&nbsp;km vest for Vladimir. 

Han vart grunnlagd som ein busetnad ved jernbanestasjonen Petusjki på Moskva – Vladimir-banen, som opna i 1861. Han fekk bystatus i 1965.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Pokrov i Russland

**Pokrov** (russisk Покров) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 18&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 5&nbsp;km nord for venstre breidda til elva Kljazma, rundt 80&nbsp;km vest for Vladimir.

Busetnaden vart grunnlagd på 1600-talet og han fekk byrettar i 1778.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Raduzjnyj i Vladimir oblast

**Raduzjnyj** (russisk Ра́дужный) er ein lukka by i Vladimir oblast i Russland med om lag 18&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 12&nbsp;km sør for Vladimir.

Byen vart oppretta i 1971 som ein busetnad for tilsette ved et designkontor for forsvarsindustrien. I 1977 fekk byen status som urbanliknande busetnad og nytt namn, *Vladimir-30* (russisk Влади́мир-30). I 1991 fekk han bystatus og vart omdøypt til Raduzjnyj.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Raduzjnyj (Vladimir oblast)|Raduzjnyj (Vladimir oblast)]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Sobinka

**Sobinka** (russisk Собинка) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 17&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på høgre breidda av elva Kljazma, ei sideelv til Oka, rundt 30&nbsp;km sørvest for Vladimir. 

Ein kort periode på 1920-talet vart han kalla *Komavangard* (russisk: Комавангард). Sobinka fekk bystatus i 1939.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Suzdal

**Suzdal** (russisk Су́здаль) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kamenka, ei sideelv til Nerl, rundt 30&nbsp;km nord for Vladimir.

## Historie

Byen vert første gong nemnd i historiske kjelder i 1024, men han er truleg eldre enn det. I mange hundreår var han hovudstad for fleire russiske fyrstedøme.

Etter at byen vart mindre politiske viktig, vart han meir viktig som eit religiøst senter med fleire kloster og særs mange kyrkjer i forhold til innbyggjartalet. På eit tidspunkt hadde byen førti kyrkjer på fire hundre familiar.

## Attraksjonar

I dag er byen eit viktig turistsenter, med mange fine døme på gammal russisk arkitektur, hovudsakleg i form av kloster og kyrkjer. Byen er ein del av den russiske turistruta Den gylne sirkelen. Når ein går gjennom byen kan ein få inntrykk av at kvar tredje bygning er ein kyrkje.

Sjølv om byen har over ti tusen innbyggjarar, så har Suzdal halde utsjånaden og kjensla av å vere ein liten landsby, med bekkar og enger, høns og husdyr som vanlege syn i gatene i byen. Enkelte av gatene er ikkje asfaltert. Denne blandinga av praktfull mellomalderarkitektur og eit landleg miljø gjev Suzdal ein malerisk sjarm og om sommaren er kunstnarar og staffeli eit vanleg syn.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Suzdal|Suzdal]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Agate

**Agate**  er eit kvinnenamn som kjem frå gresk *agathos* og tyder 'god'. Andre skrivemåtar er Agathe, Agata og Agatha. Ei norsk sideform av namnet er Ågot, ei svensk form er Agda. 

## Bruken av namnet i Noreg
Bruken av namnet har gått attende gjennom 1990-talet:
*Ved folketeljinga i 1801 var 503 kvinner registrerte med namnet i former som Agate, Agathe, Agata, Agatha, Agatta
*Ved folketeljinga i 1900 var det 924 registrerte med namnet i formene Agata, Agate, Agatha, Agathe, Agatta, Agatte, flest i Hordaland
*I  2008 var det 264 kvinner som heitte Agathe til første fornamn. 143 heitte Agata, 52 heitte Agate og 17 Agatha.

## Kjende namneberarar
*Agathe Backer-Grøndahl (1847-1907), norsk komponist
*Agatha Christie (1890-1976), engelsk krimforfattar
*Agathe Uwilingiyimana (1953-1994), rwandisk politikar, statsminister i Rwanda 1993–94

## Kjelder
* Folketeljingar i Digitalarkivet
* Olav Veka 1991:  *Namneboka*, Det Norske Samlaget ISBN 82-521-3604-4
Vjazniki

**Vjazniki** (russisk Вязники) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 35&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på ei høgd på sørsida av elva Kljazma, rundt 110&nbsp;km aust for Vladimir (146&nbsp;km med bil).

## Historie
I 1802 vart han slått den nedlagde festninga *Jaropoltsj* og handelsslobodaen Vjazniki slått saman.

Den strategiske høgda over elva Kljazma var særs viktig for forsvaret av vegane mot den russiske mellomalderhovudstaden Vladimir. Ei festning vart derfor bygd der på 1100-talet, truleg rundt 1130. Festninga Jaropoltsj var kalla opp etter ein fyrste som heitte Jaropolk. Ho låg rundt midtvegs mellom dei næraste elvehamnene ved Kljazma: Starodub-na-Kljazme og Gorokhovets.

Mongolane øydela festninga på 1200-talet. Nesten gong ho vart nend var i 1389, i traktaten mellom Vasilij I og onkelen hans Vladimir den skalla. Ved folketeljinga i 1672 hadde Jaropoltsj berre 133&nbsp;innbyggjarar og i 1703 vart han øydelagd av brann. Den gamle busetnaden vart etter dette dominert av handelsslobodaen Vjazniki, som låg noko lågare på høgda og som hadde vore kjend sidan 1300-talet. I 1778 fekk Vjazniki byrettar.

## Attraksjonar
Det viktigaste landemerket er Maria bodskapskyrkja, oppført mellom 1682 og 1689. Rundt 30&nbsp;km frå byen ligg landsbyen Mstjora, eit leiande senter for russisk folkekunst og handverk.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vjazniki|Vjazniki]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Beljov

**Beljov** (russisk Белёв) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 15&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Oka, rundt 100&nbsp;km sørvest for Tula.

Beljov vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1147. Etter Fyrstedømet Tsjernigov vart oppløyst etter den mongolske invasjonen av Russland vart Beljov sete for eit lokalt fyrstedynasti. Fyrstane i Beljov vingla mellom Storhertugdømet Litauen og Storfyrstedømet Moskva, før dei etter kvart kom inn under sistnemnde. I byen ligg ei av dei eldste kyrkjene i Tula oblast.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Beljov|Beljov]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Bogoroditsk

**Bogoroditsk** (russisk Богоро́дицк) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 30&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Upjorta, ei sideelv til Upa.

Bogoroditsk vart grunnlagd på 1660-talet som eit trefort. På 1770-talet vart fortet rive for å gje plass til palasset til Bobrinskij-familien. Bogoroditsk fekk bystatus i 1777.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bogoroditsk|Bogoroditsk]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Bolokhovo

**Bolokhovo** (russisk Болохово) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Olen, rundt 20&nbsp;km søraust for Tula. 

Han vart grunnlagd på 1500-talet og fekk bystatus i 1943.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Strunino

**Strunino** (russisk Стру́нино) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 12&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 120&nbsp;km vest for Vladimir. 

Landsbyen Strunino har vore kjend sidan 1492. Han fekk bystatus i 1938. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sudogda

**Sudogda** (russisk Су́догда) er ein by i Vladimir oblast i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på venstre breidda av elva Sudogda, ei sideelv til Kljazma, rundt 40&nbsp;km søraust for Vladimir. 

Busetnaden vart første gong nemnd i skriftlege kjelder på 1600-talet som ein sloboda kalla *Sudogodskaja* (russisk: Судогодская), seinare kjend som landsbyen (*selo*) Sudogda. Han fekk bystatus i 1778.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Donskoj i Tula oblast

**Donskoj** (russisk Донско́й) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 65&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved den øvre leia til elva Don, 50&nbsp;km søraust for Tula. 

Han fekk bystatus i 1939.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Venjov

**Venjov** (russisk Венёв) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 15&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Venjovka, ei sideelv til Osiotr, rundt 50&nbsp;km aust for Tula. 

Han vart grunnlagd på 1371 og fekk bystatus i 1777.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Jefremov

**Jefremov** (russisk Ефре́мов) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 35&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Krasivaja Metsja, ei sideelv til Don, rundt 130&nbsp;km sør for Tula.

Han vart grunnlagd i 1637 som ei festning for å forsvare dei sørlege grensene til Keisardømet Russland. Han fekk bystatus i 1777.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jefremov|Jefremov]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Kimovsk

**Kimovsk** (russisk Ки́мовск) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på vasskiljet mellom elvane Don og Volga, rundt 70&nbsp;km søraust for Tula.

Kimovsk vart grunnlagd under den andre verdskrigen i samband med intensiv utvinning av kol frå kolfelta rundt Moskva. Sovjetarane bygde mange gruver på landområdet til eit kolkhoz som heitte *[[Komintern|Unge Kommunistiske Internasjonale]]* (russisk: **К**оммунистический **и**нтернационал **м**олодёжи, forkorta **КИМ** (*KIM*, derfor namnet Kimovsk) og ein busetnad for gruvearbeidarane kalla *Mikhajlovka* (russisk: Миха́йловка). I 1948 vart namnet Mikhajlovka endra til Kimovsk og han fekk bystatus i 1952.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kimovsk|Kimovsk]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Jasnogorsk

**Jasnogorsk** (russisk Ясного́рск) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 15&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vasjana, ei sideelv til Oka, rundt 30&nbsp;km nord for Tula.

Landsbyen *Laptevo* (kyrillisk skrift Ла́птево) har vore kjend sidan 1400-talet. Han fekk bystatus og nytt namn *Laptev* (kyrillisk  Ла́птев) i 1958. Namnet vart enno ein gong endra, til Jasnogorsk, i 1965.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jasnogorsk|Jasnogorsk]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Plavsk

**Plavsk** (russisk Плавск) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 17&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Plava, rundt 60&nbsp;km sør for Tula.

Han vart grunnlagd i 1540 og fekk bystatus i 1949.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Døra i Skjåk

**Døra** er ein fjellpassasje som ligg midt i Reinheimen. 

Heile Døra inneber:

* Dør, ei døkt (mindre dal) mellom Høggøymen i vest og Dørkampen i aust.

* Dørkampen. som er fjellet på austersida av Døra, og som har tre toppar som er blant dei høgste fjella i Noreg, nemleg Vestre, Austre og Austraste Dørkampen.

* Dørbreen, ein smal bre langsmed vestersida av Døra, på Høggøymen.

* Høggøymen, fjellet vest for Døra, der ligg Dørbreen.

* Dørtjønni, blant anna vatnet i Døra, som renn nordover til Dørvatnet. Det er og tjønna innanfor, aust for Dørvatnet.

* Dørvatnet er eit vatn i Tverrådalen, ein dal som ligg på tvers av Døra. Åa frå Dørvatnet renn vestover som Sprongi, går forbi Torsvatnet og renn saman med Tverråi, som kjem frå Torsvatnet og renn til Tora i Tordalen.

## Administrasjon og eigarskap

Området inngår i Reinheimen nasjonalpark og høyrer til Skjåk Almenning.
Sokolniki

**Sokolniki** (russisk Соко́льники) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 11&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 60&nbsp;km aust for Tula. 

Landsbyen Sokolniki har eksistert i sidan 1800-talet. Han fekk bystatus i 1958.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Suvorov

**Suvorov** (russisk Суво́ров) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 90&nbsp;km vest for Tula. 

Landsbyen *Suvorova* (russisk: Суво́рова) har vore kjend sidan 1400-talet. Han fekk bystatus i 1954.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sovetsk i Tula oblast

**Sovetsk** (russisk Сове́тск) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 8&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Upa, rundt 40&nbsp;km sør for Tula. 

Han vart grunnlagd i 1950 som den urbanliknande busetnaden *Sovetskij* (russisk: Сове́тский). Han fekk bystatus i 1954.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sovetsk

**Sovetsk** kan vise til:
* Sovetsk i Kaliningrad oblast, ein by i Kaliningrad oblast i Russland
* Sovetsk i Kirov oblast, ein by i Kirov oblast i Russland
* Sovetsk i Tula oblast, ein by i Tula oblast i Russland
Kirejevsk

**Kirejevsk** (russisk Кире́евск) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Olen, rundt 40&nbsp;km søraust for Tula. 

Han har vore kjend sidan andre halvpart av 1700-talet som kosakk-landsbyen *Kirejevskaja* (russisk: Кире́евская). På 1800-talet vart det starta utvinning av jernmalm i området. Under sovjettida fekk han først status som urbanliknande busetnad under namnet *Kirejevka* (russisk: Кире́евка) og fekk i 1956 bystatus. Namnet vart då endra til det noverande Kirejevsk.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirejevsk|Kirejevsk]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Lipki

**Lipki** (russisk Липки) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 8&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 30&nbsp;km sør for Tula.

Landsbyen Lipki har vore kjent sidan 1600-talet. I 1949 fekk han status som urbanliknande busetnad i samband med utvinning av kol i nærleiken. Han fekk bystatus i 1955. 

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lipki|Lipki]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Tsjekalin

**Tsjekalin** (russisk Чека́лин), tidlegare kjend som *Likhvin* (russisk: Лихвин) er ein by i Tula oblast i Russland med om lag 1&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved venstre breidda av elva Oka, 90&nbsp;km vest for Tula.

Tsjekalin er den nest minste byen i Russland, men vil truleg snart verte den minste, sidan den minste byen, Magas, er venta å vokse som ny hovudstad i Republikken Ingusjetia.

Fram til 1944 heitte staden Likhvin, før det vart endra til Tsjekalin for å ære den sovjetiske partisanen Aleksander Tsjekalin.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tsjekalin|Tsjekalin]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*