open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Europameisterskapen på skeiser 1995

**Europameisterskapane på skeiser 1995 for menn og for kvinner** vart avvikla i Thialf-ishallen i Heerenveen i Nederland frå fredag 6. og til sundag 8. januar. 26 menn og 21 kvinner frå 13 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Finland, Italia, Kviterussland, Latvia,  Nederland, Noreg, Polen, Romania, Russland, Sveits, Sverige, Tyskland og Ukraina. 

Noreg stilte med tre menn: Steinar Johansen, Kjell Storelid, Ådne Søndrål og kvinna Anette Tønsberg. Johansen vart nummer 5, Storelid nr 7 og Søndrål nr 10.

Rintje Ritsma frå Nederland vart meister framom landsmannen Falko Zandstra, italienaren Roberto Sighel vart tredjemann. Ritsma gjekk inn til bestetider på dei tre lengste  distansane, austerrikaren Roland Brunner gjekk snøggaste 500-meteren. Også Tysklands Gunda Kleemann forsvarte meistertittelen, ho var best av alle på alle distansane. 

## Skeise-EM 1995, menn



Dato: 6./8. januar


### 500 meter





### 5000 meter





### 1500 meter





### 10&nbsp;000 meter





## Skeise-EM 1995, kvinner



Dato: 6./8. januar


### 500 meter





### 3000 meter





### 1500 meter





### 5000 meter





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europese kampioenschappen schaatsen 1995|Europese kampioenschappen schaatsen 1995]]» frå ,  den 17. november 2021.*
Jonida Maliqi

**Jonida Maliqi** () er ein albansk songar, tv-programleiar og forretningskvinne. Maliqi vann musikktevlinga Kënga Magjike i 2008 med låten «Njëri nga ata». Ho enda òg på tredjeplass i musikktevlinga Festivali i Këngës i 2003 med låten «Frikëm se më pëlqen». Ho var jurymedlem under den femte sesongen av *The Voice of Albania* i 2016. I desember 2018 vann Maliqi Festivali i Këngës, som òg var den albanske uttakinga til Eurovision Song Contest 2019, med låten «Ktheju tokës», og fekk dimed representere Albania i Eurovision Song Contest i Tel Aviv i Israel i mai 2019.

## Bakgrunn
Som 13-åring hadde Maliqi sin første store opptreden, då ho deltok i musikktevlinga Festivali i Këngës i Tirana. Ho deltok saman med Aleksandër Rrapi og songen «Planeti i fëmijëve». I 1997 deltok ho igjen, denne gongen saman med Kastriot Tusha. Sidan har Maliqi delteke fleire gonger i tevlinga, blant anna i 2004, 2006 og 2007. Ho var òg programleiar for same konkurranse i 2010.

I 2008 deltok Maliqi i, og vann, musikktevlinga Kënga Magjike med låten «Njëri nga ata».

I 2011 gav Maliqi ut singelen «Fantastik» og stilte på ny opp i Kënga Magjike, denne gongen med låten «Thesar pa emër».

Sommaren 2013 gav ho ut låten «Sonte» ('i kveld') saman med rapparane Blunt & Real, og same haust deltok ho i Kënga Magjike med balladen «Ti». I 2015 gav Maliqi ut singelen «Jam bere si ti», skriven av Flori Mumajesi. I 2018 slapp ho singelen «N'errësirë» som var skriven av Olti Curri. I oktober 2018 kunngjorde den albanske kringkastaren RTSH at Maliqi skulle gjera comeback i Festivali i Këngës etter elleve års fråvær. I tevlinga framførte Maliqi bidraget «Ktheju tokës» ('vend attende til landet') som er skriven av Eriona Rushiti og som handlar om den albanske migrasjonen. Ho tok seg til finalen og vart 22. desember 2018 kåra til vinnar av tevlinga.

I januar 2019 vart Albania trekt til å deltake i den andre semifinalen av Eurovision Song Contest. Semifinalen vart arrangert i Expo Tel Aviv i Israel torsdag 16. mai, og Albania hadde startnummer 14. I avrøystinga vart «Ktheju tokës» blant dei ti beste i semifinalen, og Maliqi kvalifiserte dimed seg til finalen laurdag 18. mai. I finalen vart songen nummer 17 av 26 deltakarar.

## Diskografi

### Album

* 2005 – *Nuk të pres*

### Singlar (utval)

* 1995 – «Planeti i fëmijëve» (med Aleksandër Rrapi)
* 2000 – «Çast»
* 2001 – «Ik»
* 2002 – «Do humbas më ty»
* 2003 – «Vetëm një natë»
* 2004 – «Frikem se me pëlqen»
* 2005 – «Força e femrës» (med Tuna)
* 2006 – «Pa identitet»
* 2007 – «S'ka fajtor në dashuri»
* 2008 – «Njëri nga ata»
* 2011 – «Një orë më shumë»
* 2011 – «Fantastik»
* 2013 – «Sonte» (med DJ Blunt & Real)
* 2015 – «Jam bërë si ti»
* 2018 – «N'errësirë»
* 2018 – «Ktheju tokës»

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jonida Maliqi|Jonida Maliqi]]» frå ,  den 17. november 2021.*
Berit Nermoen

**Berit Nermoen** () er ein norsk barnebokforfattar, stemmeskodespelar og dokkespeler. Ho er kjend for framstillinga av Fantorangen og bøkene om han.

## Kjelder

 



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Berit Nermoen|Berit Nermoen]]» frå ,  den 17. november 2021.*
Liv Kristine Espenæs Krull

**Liv Kristine Espenæs Krull** (), betre kjent som berre **Liv Kristine**, er tidlegare vokalist for bandet Theatre of Tragedy og vokalist og låtskrivar for Leaves' Eyes fram til januar 2016.

Ho vart beden om å slutta som vokalist i Theatre of Tragedy då ho, saman med bandet til sin tyske dåverande ektemann Atrocity, danna bandet Leaves' Eyes. Ho har også gitt ut soloplater.

## Privatliv
Den 3. juli 2003 gifta ho seg med Alexander Krull, som då var vokalist for det tyske bandet Atrocity. I desember same år fekk dei sonen Leon Alexander. Dei skilde seg i januar 2016.

Litlesystera hennar Carmen Elise Espenæs er vokalist i bandet Midnattsol.

## Diskografi

### Med Theatre of Tragedy

* *Theatre of Tragedy* – Demo (1994)
* *Theatre of Tragedy* (1995)
* *Velvet Darkness They Fear* (1996)
* *A Rose for the Dead* – EP (1997)
* *Aégis* (1998)
* *Musique* (2000)
* *Closure: Live* – Livealbum (2001)
* *Inperspective* – EP (2001)
* *Assembly* (2002)
* *Two Originals* (2003)

#### Singlar

* «Der Tanz der Schatten» (1996)
* «Cassandra» (1998)
* «Image» (2000)
* «Machine» (2001)
* «Let You Down» (2002)
* «Envision» (2002)

* *Into Your Light* (Single, 2004)
* *Lovelorn* (2004)
* *Elegy* (Single, 2005)
* *Vinland Saga* (2005)
* *Legend Land* (EP, 2006)
* *Njord* (2009)
* *Meredead* (2011)
* *Symphonies of the Night* (2013)
* *King of Kings* (2015)

### Soloprosjekt

* *3am* (Single, 1998)
* *Deus ex Machina* (1998)
* *Take Good Care* (Single, 1998)
* *3am – Fanedition* (1999)
* *One Love* (Single, 1999)
* *Fake a Smile* (Single, 2006)
* *Enter My Religion* (2006)

### Som gjestevokalist
Liv Kristine Krull har vore gjestevokalist for banda Atrocity, Cradle of Filth, Orden Ogan, Das Ich, Delain, Genius, Heavenwood, Hortus Animae, Immortal Rites, Umbra et Imago, WeltenBrand og Savn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liv Kristine Espenæs Krull|Liv Kristine Espenæs Krull]]» frå ,  den 17. november 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Kjersti Berge

**Kjersti Berge** () er ein norsk skodespelar, musikar og komikar kjend frå humorgruppa Kvinner på randen.

## Utdanning og yrkeskarriere
Berge er utdanna ved Bergen Musikkonservatorium og Musikkonservatoriet i Oslo.

Ho har arbeidd som frilansskodespelar og songar på fleire norske teaterscener sidan 1985. Ho har òg medverka i ulike musikalar, kabaretar og revyar. Saman med Elisabeth Moberg og Marit Voldsæter danna ho i 1996 trioen *Kvinner på randen*. Trioen har hatt suksess både på scena og på TV. Han var første gong å sjå på NRK TV i 1998. I 2003 var dei forgrunnsfigurar i humorserien *Taxi, Taxi*. I 2007 lanserte ho sitt eige sceneshow kalla *Shukahara*.

Berge har sidan 2007 vore knytt til *Fargespill*, eit fleirkulturelt kunstnarisk prosjekt i Bergen som starta verksemda si i 2004. Ho var først med som produsent og frå 2008 som dagleg leiar og produsent.

## Familie
Berge er gift med gitaristen, gitarbyggjaren og høgskulelæraren Egil Haugland (1959).

## TV-framferder

* 2003 Taxi, Taxi (ulike roller)
* 2003 Først & sist (gjest)
* 2001 Den store klassefesten (gjest)
* 1998 Kvinner på randen (ulike roller)
* 1990 Melodi Grand Prix 1990 (Damer Og Herrar)
* 1990 Which Witch Turné 90' (Anna Regina)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjersti Berge|Kjersti Berge]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Lene Elise Bergum

**Lene Elise Bergum** () er ein norsk skodespelar.

## Bakgrunn og virke
Gjennombrotet som skodespelar kom med rolla som Lene i filmen *Hodet over vannet* (1993), som det seinare vart laga ein Hollywood-versjon av, med Cameron Diaz i hovudrolla.

Bergum hadde ei framståande rolle som Camilla i komiserien *Tre på toppen* på TVNorge i 1997. Det var likevel først med rolla som Alexandra «Alex» Kvamme i såpeserien *[[Hotel Cæsar]]* på TV 2 ho vart eit kjent fjes for den jamne nordmannen. Ho spelte i serien frå 1998 til 2001, gjorde comeback i 2004 og forlét intrigehotellet på nytt i mai 2004.

Ho hadde òg rollen som Anita i TV 2-serien *Far og sønn* i 2002.

I 2005 var ho norsk deltakar i den skandinaviske TV-produksjonen *Robinson VIP*, saman med Ole Klemetsen, Janne Rønningen, Gry Jannicke Jarlum og Jan Simonsen.

Per 2014 dreiv ho firmaet Appetitten Kantine og Catering.

Ho har tidlegare jobba som lastebilsjåfør i Posten Norge.

Vinteren 2018 var ho deltakar på Farmen Kjendis på TV 2.

## Rollar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lene Elise Bergum|Lene Elise Bergum]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Pia Borgli

**Pia Dian Borgli** () er ein norsk skodespelar.

## Virke
Borgli debuterte i 1980 og har i tida etter hovudsakleg vore tilknytt Oslo Nye Teater, der ho vart fast tilsett i 1988. Ho har òg vore tilsett ved Nationaltheatret i Oslo. Borgli har gjort seg merka i ulike roller både innan komedie og drama. I barneteater har ho mellom anna spelt Snøhvit og Ronja Røverdatter og dessutan Klatremus i *[[Dyrene i Hakkebakkeskogen]].* Ho gjorde eit sterkt inntrykk som incestoffer i stykket *Fuglepappa'n* og som ein av samvitsfangane i Pål Løkkeberg si fjernsynsteateroppsetjing av Jorge Diaz sitt fengselsdrama *Canto Libre* i 1989

På film har ho kanskje gjort seg mest notert som opprørsk dotter og pønkar i den norske storfilmen *Galskap!* frå 1985. Pønkar var ho òg i fjernsynsteateroppsetjinga av *Syx* i 1988 (skrive av Brynjar Aa) der ho spelte mot Astrid Folstad. Ho medverka òg i filmen *Femti-femti* frå 1982, som også var debuten hennar som filmskodespelar. Ho har tillegg hatt roller i ei rekkje andre norske filmar, mellom dei, *Tomme Tønner* i 2011.

Borgli har òg gjort seg merka i Radioteatret, og har gitt stemme til ei rekkje teikneserie og animasjonsfigurar som Gurin i *Solan, Ludvig og Gurin med reverompa*, *Blekkulf*, Hugo i *Jungeldyret Hugo*, Kvitrebekk i *Tornerose* og mange fleire. Ho har òg lese inn lydbøkene *Ronja Røverdatter* og *Sunaneng* av Astrid Lindgren.

På TV har ho blant anna vore å sjå i julekalenderen *Amalies jul* (1995) som Nissungen, og dessutan ei gjesterolle i komiserien *Pila Flyttebyrå* frå 1987.

## Familie
Ho er tanta til skodespelaren Vanessa Borgli og syster av Petter J. Borgli.

## Filmografi
* 1982 *[[Fifty-Fifty (1982)|Fifty-Fifty]]* .... Eva
* 1985 *[[Galskap!]]* .... Karin, Mariannes datter
* 1995 *[[Hører du ikke hva jeg sier!]]* .... Sara
* 1996 *[[Maja Steinansikt]]* .... Kjersti
* 1998 *[[Solan, Ludvig og Gurin med reverompa]]* (stemme) .... Gurin
* 2010 *[[Tomme Tønner]]*
* 2011 *Tomme Tønner* ....Fengselsvakt
*1995 *[[Tornerose]]* (stemme) .... Kvitrebekk*

== TV-opptredenar ==

* 1987 *Pilen flyttebyrå* ... Mette
* 1988 *Syx* Marianne (Fjernsynsteateret)
* 1991 *Radio 2-ten* med [[Vazelina Bilopphøggers]]
* 1991-1998 *Sesam Stasjon* Blekkulf
* 1994 *Brødrene Dal og legenden om Atlant-Is* Pikestemme
* 1995 *Amalies jul* Nissungen (mini-serie)
* 1995 [[TV-serien Asylet|*Asylet*]] Beth
* 2002 *Jul på Månetoppen* Nissungen (mini-serie)

==Dataspel==
* 2001 *Josefine i Gulrotparken* Sofus (stemme, videospel)

== Kjelder ==


**Denne artikkelen bygger på «Pia Borgli» frå ,  den 17. november 2021.''  

## Bakgrunnsstoff
*
Maria Annette Tanderø Berglyd

**Maria Annette Tanderø Berglyd** () er ein norsk skodespelar. 

## Barndom og ungdomsår
Maria Annette Tanderø vart fødd i Oslo 30. november 1999. Ho er oppvaksen på Kampen i Oslo og var aktiv i Kampen barneteater. Barne og ungdomsteater har vore ein viktig og stor del av oppveksten hennar.

I 2010 deltok Kampen barneteater på Rampelysfestivalen på Black Box. Rampelysfestivalen det største barne- og ungdomsfestivalen i Noreg. Kampen barneteater spelte i det høvet førestillinga *Den triste kongen* skriven av Ingunn Andreassen. I publikum var blant anna kronprins Haakon og borna hans.

## Karriere
Den første rolla hennar på fjernsyn var som blånisse i 2008 på innspelinga til *Julenatt i Blåfjell*. Tidlegare hadde ho spelt i reklamefilm og barneteater. Den første profesjonelle skodespelarjobben hennar var i 2005 i ein reklamefilm for Nugatti Max. Ho har røynsle frå skulerevy og opptredde på den årlege Revykavalkaden på Chateau Neuf i 2016 med ein parodiversjon av songen «Tomorrow» frå (*Annie*).

Ho fekk den første store rolla si i 2010, då ho spelte Anne i *[[Jørgen + Anne = sant]]* regissert av Anne Sewitsky. I 2012 vart ho nominert til Kanonprisen (Trondheim Internasjonale Filmfestival) for beste kvinnelege hovudrolle for rolla si i same film. I 2013 hadde spelefilmen *Gåten Ragnarok* premiere, der ho spelte tenåringsdottera Ragnhild saman med Pål Sverre Valheim Hagen. I 2014 var dei begge med på innspelinga til den nederlandske filmen *Beyond Sleep* (2016), der dei norske skodespelarane Anders Baasmo Christiansen og Thorbjørn Harr òg stod på rollelista.

Ho spelte Ulla Østgaard i NRK-serien *Atlantic Crossing* saman med Tobias Santelmann og Sofia Helin. Serien gjekk på NRK hausten 2020.

I seinare tid vart ho ein del av K1 Film og teater frå ca. 2017 og til gruppa vart avslutta i 2019 grunna nye budsjetteringar. Gruppa vart leidd av Gerd Brox og Irena Prskalo. Ungdomsgruppa deltok med *Hyener* på DUS i 2017.  På eiga scene på Aktivitetshuset K1 spelte dei førestillinga *Greven Pompidillipromp og Prinsesse Asian Glow* ny dramatikk skriven av Gerd Brox. Førestillinga var open for alle borna som budde på Tøyen og områda rundt å koma å sjå på. 

I nyare tid er ho å sjå på VegaScene med oppsetjingar i regi av Vega Ung Teater. På haustpartiet av 2020 spelte dei Rolf Kristian Larsens Eggs'n'bakey, med musikk basert på songane til Sondre Justad.

I tillegg til å jobba som skodespelar har kortfilmane hennar motteke diverse nominasjonar. *I am a little anxious today* (2020) vart nominert til Amandusfestivalen i kategorien Amandus UNG og *Tenkte på noko* (2019) vart nominert til Grønnskjerm i september 2019.

Ho har skrive sceneteksta *Hvordan hjelpe Diana*, som vart nominert til DUS sin scenetekst-konkurranse og ho vart 1 av 6 finalistar. 

## Filmografi og TV

## Prisar og nominasjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maria Annette Tanderø Berglyd|Maria Annette Tanderø Berglyd]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Vanessa Borgli

**Vanessa Borgli** () er ein norsk skodespelar som er mest kjend for rolla som den manipulerande og forførariske Sue-Astrid Wallace i såpeserien *[[Hotel Cæsar]]* på TV 2. Ho kom inn i serien i 2003 i rolla som ukjend arving til hotellkonsernet, og som raskt tok kontroll, mellom anna ved å forføra den blinde Jens August (Kim Kolstad).

Før ho vart med i *Hotel Cæsar* hadde Borgli rolla som Charlotte Berg i NRK sin såpeserie *[[Fjernsynsserien Offshore|Offshore]]*. Ho har òg vore med i ei rekkje teateroppsetjingar.

Borgli er busett i Oslo. 

## Filmografi

* 2005 *Tjuefjerde* (TV-serie), "Helle Ravn"
* 2006 *Sørgekåpen* (TV-serie), "Eva Gerner"
* 2007 *Nattsøsteren* (TV-serie), "Eva Gerner"
* 2008 *Honningfellen* (TV-serie), "Eva Gerner"
* 2009 *Orkestergraven* (TV-serie), "Eva Gerner"
* 2011 *Erobreren* (TV-serie), "Veronica"
* 1996 *[[Offshore (TV-serie)|Offshore]]* (TV-serie), "Charlotte Berg"
* 1999 *[[Sofies verden]]*, "Spansk senorita"
* 2002 *[[Holms]]* (TV-serie), "Klesbutikk-selger" (episode nr. 1.8)
* 2003&ndash;2004 *[[Hotel Cæsar]]* (TV-serie), "Sue-Astrid Wallace"

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vanessa Borgli|Vanessa Borgli]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Solveig Koløen Birkeland

**Solveig Koløen Birkeland** () er ein norsk skodespelar frå Stord.

Ho spelte i Erik Poppe sin spelefilm *[[Utøya 22. juli]]* frå 2018. For rolla vann ho Amandaprisen 2018 i klassen beste kvinnelege birolle.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Solveig Koløen Birkeland|Solveig Koløen Birkeland]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Nicole Madeleine Aurdahl

**Nicole Aurdahl** () er ein norsk skodespelar.

## Filmografi
* *Salto, salmiakk og kaffi* (2004)
* *Uro* (2006)
* *Skal dere gå allerede?* (2019)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nicole Madeleine Aurdahl|Nicole Madeleine Aurdahl]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Julie Back

**Julie Frederikke Back** () var ein dansk-norsk skodespelar og dansepedagog.

## Liv og virke

### Bakgrunn
Julie Frederikke Back var fødd i København som dotter av skipskaptein Christian Marcher (1773-1830) og Christiane Magdalene Catharine Eleonore Rose (1788-1868). Ho var søster av operasongaren Louise Rudolfine Marcher (1818-1891, gift Sahlgreen).

Faren forliste med skip og mannskap i 1830, og etterlét familien i vanskelege kår. Julie vart gift 20. desember 1839 i Stavanger med skodespelaren og danselæraren Michael Nielsen Back (1813-1854).

### Skodespelar
Back var skodespelar hos Joachim Werner Weise i Bergen frå 1838. Frå 1841 var ho i Trondhjem hos Gustav Wilhelm Selmer. Frå hausten 1843 var ho igjen hos Weise, men denne gongen i Drammen. Saman med ektemannen og familien gjorde ho fleire reiser omkring i Noreg, tidvis knytte til ein trupp, tidvis utan. Dottera Emma var berre 8-9 år gammal då ho hjelpte foreldra ved ei aftanunderhaldning i Arendal i 1849.

I 1854-1855 gav Julie Back danseundervising i Drammen. Ho heldt fram same type verksemd i Trondhjem seinare i 1850-åra. Bortimot 1860 vende ho attende til fødebyen København.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Julie Back|Julie Back]]» frå ,  den 17. november 2021.*
Cathrine Bang Norum

**Cathrine Bang Norum** () er ein norsk skodespelar. 

Bang har medverka i ei rekkje TV-produksjonar, filmar og teateroppsetjingar sidan 80-talet. Norum er kjend som storesøstera til Frida i *Frida*-filmane med Maria Kvalheim i hovudrolla. Ho spelte i fjernsynsfilmen *Tungekysset* i 1988, som vart regissert av Berit Nesheim etter ei forteljing av Vigdis Hjorth. Ho hadde ei sentral rolle i filmen *Sigurd Drakedreper*, der ho spelte Ravnejenta. I 2008 spelte ho Roxie i Hålogaland Teater si oppsetning av musikalen *Chicago*.

## Film og TV
* *[[Tungekysset]]* (novellefilm, 1988) - Anne
* *[[Elsk meg bort fra min bristende barndom]]* (fjernsynsteater, 1989) - Piken
* *[[Frida (1989)|Frida]]* (novellefilm, 1989) - Kaisa
* *[[Sigurd Drakedreper]]* (1989) - Ravnejenta
* *[[Frida og det urolige hjertet]]* (novellefilm, 1990) - Kaisa
* *[[Frida – med hjertet i hånden]]* (1991) - Kaisa

## Teater
* *Chicago* (Roxie, 2008)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cathrine Bang Norum|Cathrine Bang Norum]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Eva Bergh

**Eva Bergh** () var ein norsk skodespelar med lang fartstid ved Den Nationale Scene.

Bergh scenedebuterte ved Det Nye Teater i 1949 og filmdebuterte same år i *Døden er et kjærtegn*. Ho hadde ein framståande posisjon ved Den Nationale Scene i over 40 år, og gjorde mellom anna ei rekkje store ibsenroller. Ho har òg hatt ei rekkje hovudroller i musikalar, mellom anna *My Fair Lady* (1963), *Kiss me Kate*, *Hello Dolly* og *Spelemann på taket*. Dei dramatiske oppgåvene hennar omfattar utover Ibsen, rolla som Elizabeth i Schillers *[[Maria I av Skottland|Maria Stuart]]* og mora i Hans Wiers-Jenssens *Anne Persdotter*.

Etter filmdebuten i 1949 hadde Eva Bergh hovudrolla i filmar som *Skadeskutt* (1951), og dessutan leiande rollar i den svenske *Hård klang* (1952) og Tancred Ibsensin film *Venner* (1960) og den dansk-norske samproduksjonen *Skal vi lege gjemsel?* (*Ska' vi leke skjul*) (1971).

Eva Bergh var gift med komponisten Sverre Bergh (1915–1980).

## Filmografi
* 1949 &ndash; *[[Døden er et kjærtegn]]*
* 1951 &ndash; *[[Skadeskutt]]*
* 1952 &ndash; *[[Hård klang (1952)|Hård klang]]* (svensk)
* 1952 &ndash; *[[The Long Memory]]*
* 1960 &ndash; *[[Venner (1960)|Venner]]* 
* 1970 &ndash; *[[Skal vi leke gjemsel?]]*
* 2004 &ndash; *[[Salto, salmiakk og kaffe]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eva Bergh|Eva Bergh]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Milly Bergh

**Andrea Fredrikke Emilie «Milly» Ihlen**, òg kjend som **Milly Thaulow** og **Milly Bergh** () var ein norsk skodespelar og operettesongar, seinare journalist, matskribent og motekåsør. Ho opptredde òg som pianist og songar, og gav dessutan ein periode songundervising. Ho utmerkte seg òg som kvinnesakaktivist.

## Familie
Milly Bergh var dotter av admiralen og den første direktøren for klassifiseringsselskapet Det Norske Veritas, Nils Ihlen (1824–1905), og dyrevernforkjemparen Julie Fredrikke Ihlen f. Nicolaysen (1840-1922). Ho vart gift 25. juni 1881 med legen og sanitetskapteinen Carl Thaulow (1851-1915), bror av kunstmålaren Frits Thaulow. Ekteskapet vart oppløyst 4. april 1891. Ho vart gift for andre gong den 14. mai 1891 med skodespelaren Haakon Ludvig Bergh (1865-1924). Ekteskapet vart oppløyst 30. mai 1911. Dottera Julie Anna Johanne Bergh (1890-1962) vart gift med skodespelaren Hans Bille.

## Liv og virke
Milly Bergh vart som ung kjend som modell for fleire motebilete, noko som var ganske uvanleg for ei admiraldotter. Ho vart ein kjend skikkelse i det øvre sjiktet av selskapslivet i Kristiania. Sommaren og hausten 1885 hadde ho eit forhold til Edvard Munch, medan ho enno var gift med Carl Thaulow, og ho blir rekna som den første store kjærleiken til Munch. Det havarerte forholdet dannar bakteppe for Munch sitt måleri *Livets dans* (1899-1900).

Milly gav songundervising i Kristiania i 1887-1888, og då ho var vorten gift med Ludvig Bergh, opptredde ho fleire gonger saman med han, både som songar og som pianist.

I 1893 gjennomføra ho den såkalte *Milly Bergh-turneen*, der ho framførte konsertar og operettar. I første halvdel av 1890-åra var ho knytt til Carl Johan Teateret på Christiania Tivoli, men etter skilsmissa frå Bergh opphøyrde sceneaktiviteten.

Milly Bergh vert rekna blant Noregs første mote- og matskribentar. I tillegg til å ha forfatta boka *Morsom mat*, omsette ho i 1906 Maurice Maeterlinck sitt *Pelléas et Mélisande* til norsk.

## Rollar i utval
* Therese Valbrezque, kullhandlerske i Gilles operette *Kulhandlerne* (Milly Bergh-turneen, 1893)
* *Evrydike* i *Orfeus i Underverda* av Jacques Offenbach (Carl Johan Teateret, 1893, og dessutan i København)
* *Melanie von Stanislewska* i lystspelet *Ein Lurifas* (Carl Johan Teateret, 1893)
* *Fru Dahl* i operetten *Dragon Clairette* (Carl Johan Teateret, 1894)
* *Kammerjomfrua* i lystspelet *Dei raude Dominoane* (Carl Johan Teateret, 1894)

## Bibliografi
* 1921: *Morsom mat*, Gyldendal 

## Litteratur
* Jensson, Liv (1981). Biografisk skuespillerleksikon. Universitetsforl. s. 22. ISBN 8200056228. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Milly Bergh|Milly Bergh]]» frå ,  den 17. november 2021.*  
** oppgav denne kjelda:*
* 

## Bakgrunnsstoff
Maria Kvalheim

**Maria Amor Kvalheim** () er ein norsk journalist, moteekspert og tidlegare barneskodespelar. Ho vart landskjend etter å ha spelt rolla som 11 år gamle Frida i TV-serien *Frida* i 1989 - og seinare spelefilmen *Frida - med hjertet i hånden* (1991).

Kvalheim tok fri frå skulegang ved St. Sunniva skule i Oslo for å spela hovudrolla som Frida i filmen *Frida - med hjertet i hånden* i 1991. Ho hadde òg ei rolle i barneserien *Øyenvitne*, som gjekk som føljetong i *[[Blikkbåx]]* i 1988.

Ho avslutta skodespelarkarrieren på eit tidleg tidspunkt og studerte sidan internasjonal marknadsføring og tok journalistutdanning. Ho har etter enda utdanning arbeidd som moteekspert og stylist i bladet *Tique* og *Cosmopolitan*. Ho har spanske anar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maria Kvalheim|Maria Kvalheim]]» frå ,  den 17. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Orientugle

**Orientugle** (*Otus sunia*) er ein ugleart i den biologiske slekta *[[Otus]]*. Ugla har utbreiing i Asia, frå omtrent Islamabad i vest austover langs sørsida av Himalaya over Søraust-Asia og sørlege Kina aust til søraustlege Russland. Fragmentert utbreiing også i India. Populasjonane som hekkar i nordaustlege delar av området overvintrar frå sørlege Thailand til Sumatra.

## Skildring

Orientugla er ei rundt 19 cm lang *Otus*-ugle som finst i to morfar, ein gråbrun og ein rustfarga fjørdrakt. Ho er streka på over- og undersida, manglar til skilnad frå fleire andre *Otus*-ugler i utbreiingsområdet den tydelege halskragen og har dessutan tydelege kvite flekker på skulderfjørene. Den rustfarga forma skil seg tydeleg frå dverghornugle, medan den gråbrune er veldig lik, likevel kraftigare teikna både på over- og undersida. Auga er gule nebbet mørkegrått. Populasjonane skil seg noko i utsjånad, der dei på Sri Lanka er mindre og veldig mørke, dei på Nikobarane einskapleg rustfarga heilt utan mørkare teikningar, inklusive andletsskiva.

Orientugla sitt spellæte er eit gjentatt, rytmisk og froskeaktig «wut-chu-chraii», òg  «toik toik' to-toik».

Utbreiingsområdet er vidt i sørlege og austlege Asia, her gjeve for dei ni underartane:
* *O. s. japonicus* – Japan, delvis trekkfugl
* *O. s. stictonotus* – hekkar i søraustlege Sibir til nordaustlege Kina, Sakhalin og nordre Korea; overvintrar frå søraustlege Kina og sør til sørlege Thailand
* *O. s. malayanus* – hekkar i sørlege Kina (Yunnan til austre Guangdong); (delvis) flyttfugl som overvintrar sør til sørlege Malayahalvøya og nordre Sumatra
* *O. s. sunia* – nordre Pakistan til nordre India og Bangladesh
* *O. s. distans* – nordre Myanmar og austre Thailand og dessutan Indokina
* *O. s. rufipennis* – sørlege India
* *O. s. leggei* – Sri Lanka
* *O. s. modestus* – Andamanøyane
* *O. s. nicobaricus* – Nikobarane

Orientugla lever i eviggrøn lauvskog og blandingsskog og dessutan i parkar og hagar ved landsbyar i låglandsområde, helst under 1500 moh., men kan leve opptil 2300 moh. mot Himalaya. Føda består hovudsakeleg av insekt og kongroer, men tar òg smågnagarar og småfuglar.

Fuglen legg egg frå midten av februar til månadsskiftet april-mai i India og Pakistan, april-juni i Sibir og Kina, mai-juni i Japan og februar-juni i Søraust-Asia. Hoa legg tre til fire kvite egg i eit holt tre eller i ein mur.

Verdas naturvernunion, IUCN, kategoriserer arten som livskraftig (LC). Verdspopulasjonen har ikkje blitt estimert, men arten blir skildra som vanleg og vidt spreidd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Orientdvärguv|Orientdvärguv]]» frå ,  den 17. november 2021.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Athena Manoukian

**Athena Manoukian** () er ein gresk songar og låtskrivar med armenske røter. Manoukian skulle ha representert Armenia i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland med låten «Chains on You», men 18. mars 2020 avlyste EBU Eurovision Song Contest på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

## Bakgrunn
I 2007 vann Manoukian det greske talentshowet *This Is What's Missing* på Alpha Television Network Greece. Året etter deltok ho i den greske nasjonale finalen til Junior Eurovision Song Contest 2008.med songen «To fili ti sin Aphroditis», der ho enda på ein sjuande plass.

I 2011 slapp Manoukian debutsingelen sin «Party Like a Freak». Singelen fekk stor suksess i Hellas, og vart nominert til ein pris i greske Video Music Awards. I 2012 slapp ho oppfølgjarsingelen «I Surrender», etterfølgd av «Na Les Pos M'agapas» eit par månader seinare. Alle tre singlane selde til gull. I 2014 gav ho ut singelen «XO» på Warner/Chappell og Max Music Scandinavia, som også fekk stor suksess. Under *Armenian Pulse Awards* vann Manoukian pris i klassa «beste engelskspråklege song».

Som låtskrivar har Manoukian skrive ei rekkje låtar for andre artistar. I 2017 skreiv og komponerte ho låten «Palia mou agapi» som vart sungen av Elena Paparizou, vinnaren av Eurovision Song Contest 2005. I 2018 deltok Manoukian i britiske *[[X Factor Storbritannia|X Factor]]*, men vart slått ut av tevlinga under den såkalte bootcamp.

15. februar 2020 vann Athena Manoukian *Depi Jewratessil 2020*, den armenske nasjonale finalen til Eurovision Song Contest. Med songen «Chains on You» skulle Manoukian ha representert Armenia i Eurovision Song Contest i den andre semifinalen torsdag 14. mai 2020 i Rotterdam. Men på grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse tevlinga for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19.

## Diskografi

### Singlar

* 2011: «Party Like a Freak» (med DJ Kas)
* 2012: «Na les pōs m' agapas»
* 2012: «I Surrender»
* 2014: «XO»
* 2020: «Chains on You»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Athena Manoukian|Athena Manoukian]]» frå ,  den 18. november 2021.*
Stina Ekblad

**Stina Ekblad** () er ein finlandssvensk skodespelar.

## Biografi
Ekblad er dotter av ein småbrukar frå den finske Österbotten utanfor Vasa.

Ho vart skodespelar fordi ho oppdaga at det å vera skodespelar var den beste måten å få fram dei språklege uttrykksbehova sine. Då det var vanskeleg å få utdanning for dette i Finland flytta ho sytten år gammal til Danmark der ho først gjekk på folkehøgskole og sidan på teaterskolen før ho hamna på Odense Teater der ho var i ni år. I løpet av den tida hadde ho filmdebuten sin i den finsk-svensk  TV-serien *Amirika* (1975).

Deretter flytta ho til Stockholm og Sverige og arbeidde først ved Stockholms stadsteater i 1980 og frå 1987 Dramaten.

Mange karakteristikkar har vore nytta for å fanga karakteren hos denne eigenarta skodespelaren. Mykje siktar til utsjånaden og den milde finlandssvenske dialekten hennar, med nemningar som «hulder» eller «lys, rank bjørk». Ho har mange gonger fått spela figurar som har vore både kunstneriske og veldig sjelfulle, som Siri von Essen i SVT sin store Strindberg-serie, *August Strindberg ett liv* (1985), eller som Agnes von Krusenstjerna i Mai Zetterling sin *Amorosa* (1986). Ho har òg kunna framstilla androgyne figurar som Ismael i *[[Fanny og Alexander]]* (1982) eller Tintomara i *Drottningens juvelsmycke* på Dramaten (1987). Men ho kan like gjerne opptre som meir reindyrka usympatiske figurar som filmdirektøren i *Livsfarlig film* (1988) eller sekretæren i Killinggängets TV-film *På sista versen – en liten film om døden* (1999). Ho spelte òg hovudrolla som markise de Sade i Ingmar Bergman si oppsetjing av *Markisinnan de Sade* (TV-versjonen 1992). Ho peikar seg ut  ved den store presisjonen i opptredenane sine. Med si distinkte språkhandsaming har ho òg ofte vorte nytta som opplesar og resitatør.

Stina Ekblad mottok O'Neill-stipendiet i 1995 og i 2002 fekk ho eit fireårig professorat i scenisk skodespel med hovudvekt på teksttolking og språkleg framføring ved Teaterhögskolan i Stockholm. 

Ho er gift med skodespelaren Jan Dolata.

## Prisar og utmerkingar (utval)

* 2008 – Svenska Dagbladets Thaliapris
* 2007 – Svenska Akademiens teaterpris
* 1999 – Den kongelige medaljen *Litteris et Artibus*
* 1995 – Dramatens O'Neill-stipendiet
* 1986 – Guldbagge for beste kvinnelege hovudrolle *Ormens vei på helleberget* og *Amorosa*
* 1986 – Svenska Filmakademins Kurt Linder-stipendium
* 1985 – Svenska Akademiens Carl Åkermarks stipendium

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stina Ekblad|Stina Ekblad]]» frå ,  den 18. november 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Stina Talling

**Stina Talling** () er ein norsk youtubar og artist. Ho song BlimE!-låten i 2019, «Mer enn god nok». Ho deltok i Melodi Grand Prix 2021 med låten «Elevate».

## Bakgrunn
Talling er oppvaksen på Sotra utanfor Bergen. Som tiåring byrja ho å leggja ut sina eigne videoar på YouTube. Etter kvart fekk ho ei større sjåargruppe på videoplattforma, blant anna med dei personlege og humoristiske videoane sine. Per januar 2021 hadde kanalen hennar hatt 16,8 millionar visingar. Ho har òg sunge på fleire videoar og utgjeve musikk via Spotify. I 2019 fekk ho platekontrakt med Sony Music, og fekk ein stor hit med BlimE!-låten «Mer enn god nok» i 2019. Ho hadde den musikalske livedebuten sin under VG-Lista-showet på Rådhusplassen i Oslo same året. Ho har sidan gjeve ut låtar som «Fortid til framtid», «Jada Jada» med Cherie Mwangi, «En gang til» med Eirik Lyng, «Livet nå» og «En rakett til måneland» for Netflix-filmen *Månereisen* i 2020.

Ho har delteke i tv-seriar som *Influenserne* og dokumentaren *Tenåringssjokket*. I 2018 var ho nominert i kategorien «årets morosamaste» under Gullsnutten, og i 2019 var ho nominert i kategorien «stjerneskot» i Nickelodeon Kids' Choice Awards 2019.

Ho var blant deltakarane i Melodi Grand Prix 2021 på NRK1. Ho deltok med låten «Elevate» i delfinale 1 den 16. januar. Låten hadde ho skrive saman med Bård Bonsaksen, Hilda Stenmalm, Monika Engseth og Eirik Hella. Ho vart slått ut i delfinalen, men deltok i sistesjansen, 15. februar. Der vart ho slått ut av Jorn.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stina Talling|Stina Talling]]» frå ,  den 18. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Europameisterskapen på skeiser 1996

**Europameisterskapane på skeiser 1996 for menn og for kvinner** vart avvikla i Thialf-ishallen i Heerenveen i Nederland frå fredag 19. og til sundag 21. januar. 32 menn og 24 kvinner frå 18 land deltok i meisterskapen. Deltakarane kom frå Austerrike, Belgia, Finland, Frankrike, Italia, Kviterussland, Latvia,  Nederland, Noreg, Polen, Portugal, Romania, Russland, Sveits, Sverige, Tyskland, Ukraina og Ungarn.

Noreg stilte med tre menn: Eskil Ervik, Remi Hereide og Lasse Sætre. Ingen norske kvinner deltok. Best av dei norske var Ervik med ein skuffande 14. plass.

Fjorårsvinnar Rintje Ritsma frå Nederland vart meister ny, landsmennene Ids Postma og Marin Hersman fylgde på dei neste plassane. Postma vann begge dei kortaste løpa, Belgias Bart Veldkamp dei to lengste. Tysklands Gunda Kleemann forsvarte meistertittelen for kvinner, ho stod for bestetidene på dei to lengste distansane, nederlandske Annamarie Thomas gjekk fortast på så vel 500 meter som 1500 meter. 

## Skeise-EM 1996, menn



Dato: 19./21. januar


### 500 meter





### 5000 meter





### 1500 meter





### 10000 meter





## Skeise-EM 1996, kvinner



Dato: 19./21. januar


### 500 meter





### 1500 meter





### 3000 meter





### 5000 meter





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europese kampioenschappen schaatsen 1996|Europese kampioenschappen schaatsen 1996]]» frå ,  den 18. november 2021.*
Hilde Askildt

**Hilde Askildt** () er ein norsk hundekjørar for Hallingen hundekjørerlag. Ho vann blant anna begrensa klasse, FL500, i Finnmarksløpet i 2005 som den første kvinnelege vinnaren av løpet. Ho vann 8-spann heilmaraton i Gaustad Maraton 2012.

Askildt har lang og allsidig røynsle med hund. Ho godkjende sin fyrste redningshund i Norske Redningshunder i 1978, og har hatt fire godkjende hundar. Ho er òg godkjend instruktør og domar i Norske Redningshunder. Ho var den første kvinna som fekk pallplassering i Femundløpet 600 km open klasse. 

I Finnmarksløpet 2014 kom Askildt på 2. plass. Ho vart òg tildelt prisen for beste hundestell under løpet. 

## Resultat

* 2002 Hallingløpet 8-spann 160 km: 6. plass

* 2002 Femundløpet 8-spann 300 km: 2. plass
* 2003 Hallingløpet 8-spann 160 km: 1. plass
* 2003 Femundløpet 8-spann 300 km: 2. plass
* 2004 Gausdal maraton 8-spann 180 km: 5. plass
* 2004 Femundløpet 8-spann 300 km: 3. plass NM
* 2005 Gausdal maraton 8-spann 180 km: 5. plass
* 2005 Femundløpet 12-spann 500 km: 10. plass
* 2005 Finnmarksløpet 8-spann 500 km: 1. plass
* 2006 Gausdal maraton 8-spann 180 km: 1. plass
* 2006 Femundløpet 12- spann 600 km: 3. plass NM
* 2009 Hallingløpet 6-spann 40 km: 2. plass
* 2010 Hallingløpet 8-spann 160 km: 2. plass
* 2011 Hallingløpet 8-spann 160 km: 1. plass
* 2011 Gausdal maraton 8-spann 200 km: 1. plass
* 2011 Femundløpet 8-spann 400 km: 4. plass VM
* 2011 Finnmarksløpet 8-spann 500 km: 15. plass NM
* 2012 Hallingløpet 8-spann 160 km: 1. plass
* 2012 Gausdal maraton 8-spann 180 km: 1. plass
* 2012 Femundløpet 8-spann 400 km: 26. plass
* 2013 Hallingløpet 8-spann 160 km: 2. plass
* 2013 Femundløpet 8-spann 400 km: 6. plass
* 2014 Mush Synnfjell 12- spann 200 km: 22. plass
* 2014 Hallingløpet 8-spann 160 km: 4. plass
* 2014 Finnmarksløpet 8-spann 500 km: 2. plass
* 2015 Hallingløpet 8-spann: 3. plass
* 2015 Finnmarksløpet 8-spann: 2. plass VM

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hilde Askildt|Hilde Askildt]]» frå ,  den 18. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Turid Øversveen

**Turid Øversveen** () er ein norsk filmprodusent og programleiar. 

## Programleiar på TV
For NRK jobba ho med Ivar Dyrhaug i barneprogrammet *[[Halvsju]]* frå 1980 til 1982. Etter eit kortvarig virke i Janco Vision i 1983 og Radio Motor med blant andre Tande P. i 1984, leidde Øversveen saman med Rita Westvik TV-programmet *Lørdagssirkuset* hausten 1985.  I 1986 leidde ho *[[Nitimen]]*, og dessutan innsamlingsaksjonar som *Røde fjær* for kreftsaka med Odd Grythe, før ho leidde *Blikkbåx* på NRK med Bjarte Ytre-Arne . Med Øystein Bache leidde ho prateprogrammet *Hotell* i 1990. For NRK2 deltok ho i *Direkte lykke*. Med Frode Alnæs fann ho 15 000 norske fadrar for TV 2-aksjonen *Ei hand å holde i* i 1997.

## Produksjon
Øversveen byrja i reklamebyrået New Deal med Håkon Øverås for å produsera reklamefilmar. Dei fekk prisar for ein reklamefilm for VG og Gullruta for Gullfisken-promoen «Bohem» i 1999, saman med Hans Petter Moland, Ingvar Moi, Eivind Moe og Ivar Vereide. Året etter fusjonerte byrået med Marius Holst og Pål Sletaune til reklame- og spelefilmbyrået 4 1/2 Film. Spelefilmdebut hennar var *Amatørene* i 2001.

## Familie
Øversveen er gift med skodespelaren Bjørn Floberg.

## Filmografi

* 2001: *Amatørene*
* 2002: *Øyenstikker*
* 2003: *Arven*
* 2003: *Dogville*
* 2005: *Naboer*
* 2007: *Vinterland*
* 2008: *Lønsj*
* 2011: *Babycall*
* 2012: *Uskyld*

## Diskografi

* *Espen + Ann-Mari = sant* (1982), med Ivar Dyrhaug

### Delteke på

* Siemens: *Hus har vinduer* (1984)
* Radio Aktiv: *Radio Aktiv – Glade låter* (1988)
* Fag og kultur: *Fra saga til CD 9A og 9B* (1998)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Turid Øversveen|Turid Øversveen]]» frå ,  den 18. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Olivia Rodrigo

**Olivia Isabel Rodrigo** () er ein amerikansk songar, låtskriver og skodespelar.

Ho er kjend for rollene sina som Paige Olvera frå Disney Channel-serien *Bizaardvark* og Nini Salazar-Roberts frå Disney+-serien *High School Musical: The Musical: The Series*.

I 2020 skreiv ho kontrakt med Geffen Records og Interscope, og 8. januar 2021 gav ho ut sin første singel, «Drivers License», som toppa hitlistene i fleire land, blant anna i Noreg, der han toppa den norske singellista i fem veker. Singelen oppnådde større suksess i heimlandet hennar, USA, der han toppa Billboard Hot 100 i åtte veker. 1. april 2021 gav ho ut oppfølgjarsingelen Deja Vu. Denne debuterte på 8. plass på Billboard Hot 100, der ho vart den første artisten som debuterte på topp 10 med dei to første singlane sine. I Noreg nådde singelen ein 17. plass. Ei veke før debutalbumet hennar vart gjeve ut, gav ho ut sin tredje singel derfrå, «Good 4 U». Dette vart den andre singelen hennar til å toppa Billboard Hot 100. I Noreg debuterte han på ein 31. plass i veke 20, og klatra opp 30 plassar derfrå til førsteplass den påfølgjande veka.

Den 21. mai 2021 gav ho ut debutalbumet sitt  *Sour*, som debuterte på fyrsteplass i Noreg, Storbritannia og fleire land. Noreg var fyrste land i verda til å motta sertifisering for dette albumet, der det fekk platinaplate allereie fire dagar etter utgjevinga.

## Diskografi

### Studioalbum

* *Sour* (2021)

### Singlar

* «Drivers License» (2021)
* «Deja Vu» (2021)
* «Good 4 U» (2021)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Olivia Rodrigo|Olivia Rodrigo]]» frå ,  den 18. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Forfattaren Nina Lykke

**Nina Lykke** () er ein norsk skjønnlitterær forfattar.

## Liv og virke
Lykke vaks opp i Oslo og er utdanna ved Den grafiske Højskole i København. Sidan 1989 har ho arbeidd som grafisk designar i Oslo.

Lykke si novellesamling *Orgien, og andre fortellinger * (2010) vart nominert til Ungdommens kritikerpris og romanen *Oppløsningstendenser* (2013) kom på kortlista til P2-lytternes romanpris. Romanen *Nei og atter nei* (2016), som er ein satire over middelklassa og «de store forventningers misnøye», kom i fleire opplag og vart utgjeven i Tyskland.

*Nei og atter nei* har hausta god kritikk i ei rekkje medium, eksempelvis av Rune Hallheim i *[[Aftenposten]]*, Gerd Elin Stava Sandve i *[[Dagsavisen]]*, Knut Hoem i NRK P2, Bjørn Gabrielsen i *[[Dagens Næringsliv]]* og Berhard Ellefsen i *[[Morgenbladet]]*. I mars 2017 vann han Ungdommens kritikerpris.

## Prisar og utmerkingar

* 2014: Bokhandelens forfatterstipend
* 2017: Ungdommens kritikerpris

## Bibliografi

* *Orgien, og andre fortellinger*, noveller. Forlaget Oktober, 2010
* *Oppløsningstendenser*, roman. Forlaget Oktober, 2013
* *Nei og atter nei*, roman. Forlaget Oktober, 2016
* *Full spredning*, roman. Forlaget Oktober 2019

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nina Lykke (forfattar)|Nina Lykke (forfattar)]]» frå ,  den 18. november 2021.*  
*** oppgav desse kjeldene:*
*** Presentasjon av Nina Lykke i Forfattarkatalogen på Nettsidene til forfattarsentrum

## Bakgrunnsstoff

* Nina Lykkes heimesider (arkivert nettside)
* ''Nina Lykke'', oktober.no
* Leseprøve på ''Nei og atter nei'', issuu.com
* Omtale av ''Nei og atter nei'', bokverket.wordpress.com
Alsou

**Alsu Ralifovna Abramova** (), òg kjend som **Alsou**, er ein tatarisk vokalist og skodespelar frå Russland som framfører melodiar på russisk, tatarisk og engelsk.

I Noreg og Europa vart Alsou kjend då ho representerte Russland i Eurovision Song Contest 2000 med songen «Solo». Songen enda på andreplass, bak danske Olsen Brothers og «Fly on the Wings of Love». I 2009 var Alsou ein av to programleiarar då Eurovision Song Contest vart arrangert i Moskva.

Alsou er dottera til Ralif Safin som var visepresident i LUKoil, tidlegare senator i republikken Altaj og medlem av Det russiske føderasjonsrådet. Ho spelte piano som barn og gjorde seg merka for songtalentet sitt allereie i tiårsalderen. I mars 2006 gifta Alsou seg med den russisk-jødiske musikaren Yan Abramov.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Alsou|Alsou]]» frå ,  den 18. november 2021.*
Katerine Duska

**Katerine Duska** () er ein gresk-kanadisk songar og låtskrivar. Duska representerte Hellas i Eurovision Song Contest 2019 med låten «Better Love».

## Biografi
Duska er fødd og oppvaksen i Montréal i Canada, men bur no i Athen i Hellas.

Duska fekk sitt musikalske gjennombrot med singelen «One in a Million» og ein coverversjon av «Do I Wanna Know» av Arctic Monkeys i 2014 . Årsskiftet 2015–2016 slapp ho debutalbumet, *Embodiment*. Sidan då har ho samarbeidd og opptredd med artistar som LP, Albin Lee Meldau, Tom Baxter, Yasmine Hamdan, Oddisee og Kadebostany. Ho har òg opptredd på scenar, konserthus og festivalar over heile Europa, blant dei: The O2 Academy, Rockwave Festival, SNFCC, Megaron Concert Hall og Sofarsounds/Amnesty International sin internasjonale festival *Give a Home*.

I 2018 opptredde Duska under ein konsert i Konsertsalen i Athen, der ho framførte songar frå albumet sitt – songar komponerte av den svenske låtskriveran Albin Lee Meldau. I september 2018 heldt dei to ein konsert saman i Palace Garden i Athen. I desember 2018 heldt ho konsert saman med den greske musikaren Petros Klampanis.

I februar 2019 vedtok den greske kringkastaren ERT at Duska skulle representere Hellas i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel. Songen «Better Love» vart offentleggjord 6. mars 2019. Duska enda på 21. plass i finalen med 74 poeng.

## Diskografi

### Studioalbum

### Singlar

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Katerine Duska|Katerine Duska]]» frå ,  den 18. november 2021.*
Nikkie de Jager

**Nikkie de Jager** (), best kjend under YouTube-brukarnamnet **NikkieTutorials**, er ein nederlandsk makeupartist og venleiksloggar. Ho fekk stor merksemd i 2015 med YouTube-videoen «The Power of Makeup» der ho viste seg med og utan sminke. Videoen vart raskt populær og inspirerte mange andre brukarar til å gjera det same. Per november 2021 har YouTube-kanalen hennar 13,8 millionar abonnentar og over 1,5 milliardar videovisingar.

## Bakgrunn
De Jager byrja å laste opp videoar på YouTube som 14-åring i 2008, etter å ha lege sjuk heime og sett MTV-serien *The Hills*. Der vart ho inspirert av sminka til Lauren Conrad. Sidan byrja ho å søkje på YouTube etter leksjonar for å attskape stilen til Conrad og vart sidan inspirert til å skape sin eigen YouTube-kanal. Etter å ha lasta opp videoar i rundt to år, melde de Jager seg opp på eit makeupkurs ved B Academy i Amsterdam. Sidan byrja ho for Colourfool Agency i 2011 og starta å jobba som profesjonell makeup-artist.

Hausten 2013 vart de Jager hovudsminkør for RTL 5-programmet *I Can Make You a Supermodel* med agenten Paul Fisher. De Jager forlét Colourfool Agency vinteren 2014 for å jobbe som frilansar innan hår og sminke.

Året etter oppnådde de Jager ry gjennom YouTube-kanalen sin, og vart ein kjend makeup-influensar. I 2017 kåra magasinet *[[Tidsskriftet Forbes|Forbes]]* de Jager til ein av dei ti største venleiksinfluensarane i verda. Same året vann ho òg pris som årets «YouTube-guru» under Shorty Awards og prisen for «Choice Fashion/Beauty Web Star» under Teen Choice Awards.

I januar 2019 vart det kunngjort at de Jagar skulle fungere som internasjonal «skjønnheitsrådgjevar» for sminkeselskapet Marc Jacobs Beauty. Der skulle ho fungere som rådgjevar og delta i produktutvikling verda over, både for Marc Jacobs Beauty og hennar eigne kanalar. I 2020 skulle de Jager ha vore nettvert for Eurovision Song Contest som skulle vore arrangert i Rotterdam i Nederland, men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien som nådde Europa berre nokre månader før tevlinga skulle haldast. I staden var ho nettvert for erstatningsprogrammet *Eurovision: Europe Shine a Light* 16. mai 2020. De Jager var programleiar for Eurovision Song Contest 2021 saman med Chantal Janzen, Jan Smit og Edsilia Rombley.

## Privatliv
13. januar 2020 lasta de Jager opp ein video på YouTube-kanalen sin med tittelen «I'm Coming Out». Der avsløra ho at ho er tranperson, og at ho hadde vorte pressa av nokon som truga med å offentleggjere kjønnsidentiteten hennar. Ho gjennomgjekk kjønnsbekreftande behandling i barndomen og tenåra.

De Jager er trulova med partnaren sin Dylan Drossaers.

## Deltakingar på fjernsyn
I september 2017, var de Jager deltakar i det nederlandske gameshowet *The Big Escape*. I januar 2019, deltok ho i den nittande sesongen av den populære realityserien *[[TV-serien Muldvarpen|Wie is de Mol?]]*. Ho var òg gjestedommar i den norske versjonen av *Glow Up*. I september 2020 deltok ho igjen i *Wie is de Mol?*, i ein spesialsesong i samband med 20-årsjubileet for realityserien.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nikkie de Jager|Nikkie de Jager]]» frå ,  den 18. november 2021.*
Ellen Dorrit Petersen

**Ellen Dorrit Petersen** () er ein norsk skodespelar.

Ho kjem opphavleg frå Tau i Rogaland, men er seinare busett i Son.
Ho er utdanna ved Kunsthøgskolen i Oslo.

Petersen har vore knytt til Rogaland Teater (2005–2006) og har vore tilsett ved Det Norske Teatret frå 2006.

Petersen spelte hovudrolla som diplomatdottera Margrete Broch Wergeland i NRK-serien *Erobreren* (2012) etter Jan Kjærstads trilogi.

## Filmografi

* 2008: *DeUSYNLIGE* – Anna
* 2008: *Iskyss* – Gudrun Galtung Haavik
* 2010: *Kongen av Bastøy* – Astrid
* 2010: *Fjellet* – Solveig
* 2011: *Pax* – Kathrine
* 2012: *Erobreren* – Margrete Broch Wergeland
* 2014: *Blind* – Ingrid
* 2016: *Frikjent* (sesong 1-2) – Inger
* 2016: *Aber Bergen* (sesong 1-3) – Elea Bergen Wessel
* 2017: *Grenseland* – Anniken Høygård-Larsen
* 2017: *Hjertestart* - Camilla

## Prisar

* 2009: Amanda for beste kvinnelige skuespiller for *Iskyss*
* 2011: Nominert til Amanda for beste kvinnelige hovedrolle for *Fjellet*
* 2014: Kanonprisen for beste kvinnelige skuespiller for *Blind*
* 2014: Amanda for beste kvinnelige skuespiller for *Blind*
* 2017: Gullruten for beste kvinnelige skuespiller for *Aber Bergen*
* 2018: Nominert til Gullruten for beste kvinnelige skuespiller for *Aber Bergen*

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ellen Dorrit Petersen|Ellen Dorrit Petersen]]» frå ,  den 18. november 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*