Alison Krauss

**Alison Krauss** () er ein amerikansk bluegrass-songar og -felespelar. Ho er kvinneleg rekordhaldar i talet på Grammyprisar.

## Karriere

Krauss vart fødd i Decatur i Illinois. Ho voks oppp i Champaign, nær Urbana. 

Ho starta sine musikkstudium med klassisk fiolin i ein alder av fem, men hoppa snart over til bluegrassmusikken. I ein alder av åtte deltok ho i lokale talenttevlingar, og som tiåring etablerte ho sitt eige band. 12 år gamal vann ho *Illinois State Fiddle Championship*, og musikkorginasiasjonen *Society for the Preservation of Bluegrass in America* kalla ho den mest lovande felespelaren i Midtvesten. I 1987, då Krauss var 16 år gamal, kom debutplata hennar ut, *Too Late To Cry*. Denne utgjevinga vart etterfølgt av hennar første innspeling med bandet Union Station i 1989, *Two Highways*. På denne tida var besetninga Jeff White (gitar, lead og bakgrunnsvokal), John Pennell (bass) - som skreiv mykje av Krauss sitt tidlege materiale, deriblant den kjende «Everytime You Say Goodbye» - og Mark Harman (banjo og bakgrunnsvokal). Denne plata inneheldt mange tradisjonelle bluegrass-melodiar samt ei bluegrass-tolking av The Allman Brothers sin song «Midnight Rider».

Platekontrakten hennar gav føringar for ei soloinnspeling og deretter éi med Union Station, og slik heldt det fram. I 1990 lanserte ho *I've Got That Old Feeling*, som var eit soloalbum som gav henne eit breidare innpass i den meir folkelege countrymusikken. Ho spelte inn den første bluegrass-musikkvideoen (tittelsongen frå plata *I've Got That Old Feeling*) som vart spelt på Country Music Television (CMT). Låten «Steel Rails» fekk moderat speletid på country-radioen, og ein etterfølgjande video av denne singelen vart spelt på CMT i 1991. Besetninga i Union Station i 1990 inkluderte den kjende banjospelaren Alison Brown, Jeff White og bror hennar Viktor Krauss (bass). *I've Got That Old Feeling* vann Grammyprisen for beste bluegrass-innspeling. Denne innspelinga var med på å befeste posisjonen utanfor rein bluegrass. Krauss tok med trommer og piano, og saman med ein ein varm og mjuk vokal skilde dette seg frå den tradisjonelle bluegrassmusikken.

I 1992 kom Alison si andre Union Station-plate *Everytime You Say Goodbye* ut, me videoar frå tittelspora «New Fool» og «Heartstrings» som vart synt på CMT i 1993. Ein annan uvanleg coverversjon på denne plata var Shawn Colvins «I Don't Know Why». Besetninga i Union Station var på dette tidspunkt byrja å sette seg, med medlemer som Barry Bales (bass) og Ron Block (banjo, gitar, lead & backing vokal) med inn i gruppa. Adam Steffey kom til som vokalist og mandolist, og Tim Stafford vart gitarist og vokalist. 

I 1993 vart Krauss med i radioshowet Grand Ole Opry, 22 år gamal. I 1994 samarbeidde ho med orkesteret Cox Family på plata *I Know Who Holds Tomorrow*.

I 1995 hausta ho stor kommersiell suksess med plata *Now That I Found You: A Collection*, ei sampleplate med låtar frå andre artistar i tillegg til noko eige materiale. Denne plata synte ei breidde i musikken, noko meir enn den tradisjonelle bruegrassmusikken. Plata inneheld i jazztolking av Bad Company sin «Oh Atlanta», ein coverversjon av The Foundations sin song frå 60-talet, «Baby Now That I've Found You» og Beatles-låten «I Will» akkompagnert av banjo. 

## Diskografi
* *Different Strokes* 1985
* *Too Late to Cry* 1987
* *Two Highways* 1989
* *I've Got That Old Feeling* 1990
* *Every Time You Say Goodbye* 1992
* *I Know Who Holds Tomorrow (with The Cox Family)* 1994
* *Now That I've Found You: A Collection* 1995
* *So Long So Wrong* 1997
* *Forget About It* 1999
* *New Favorite* 2001
* *[[Live av Alison Krauss|Live]]* 2002
* *[[Lonely Runs Both Ways]]* 2004
* *[[Raising Sand]]* 2007
* *Essential Alison Krauss* (2009)
* *Paper Airplane*, sammen med Union Station (2011)
* *Windy City* (2017)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Official site
* Alison Krauss @ the SoundtrackINFO project
* Rounder Records site for Alison Krauss 
* CMT Info on Alison Krauss 
* Alison Krauss on the All Music Guide database