open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iqaluit

**Iqaluit** (inuktitut **ᐃᖃᓗᐃᑦ**, før 1987 kjend som **Frobisher Bay**) er hovudstaden og den største byen i territoriet Nunavut i Canada. Byen ligg på sørkysten av Baffinøya, ved Frobisher Bay. I 2016 hadde han 7 082 innbyggjarar. Byen vart fyrst busett i 1942, då han vart etablert som ein amerikansk flybase. Han har vore territoriehovudstad sidan Nunavut vart oppretta i 1999.

## Historie

Området i og rundt Iqaluit har i fleire tusen år vorte brukt som ein fiskestad av inuittane i området, og namnet Iqaluit betyr 'Staden med mykje fisk'.

Andre verdskrigen førte til ein stor auke av canadisk og amerikansk verksemd i området. I 1942 bygde amerikanarane ein flybase i området, som førte til at dei fyrste permanente innbyggjarane slo seg ned. Staden fekk også namnet «Frobisher Bay» av dei amerikanske og canadiske myndigheitene.

Etter 2. verdskrigen steig innbyggjartalet raskt som følgje av tydinga området hadde i NORAD-prosjektet under den kalde krigen. I 1957 hadde Iqaluit 1 200 innbyggjarar, og i 1959 hadde staden eit eige legekontor, skule og sosiale tenester. Innbyggjartalet heldt fram med å vekse utover 1960-talet, dette var for det meste på grunn av inuittar som vart oppfordra til å busetje seg permanent av dei canadiske styresmakter. 

1. januar 1987 bytta byen namn frå Frobisher Bay til Iqaluit, og i 1995 vart han vald som hovudstad for det nye territoriet Nunavut. Iqaluit fekk bystatus den 19. april 2001. 

## Klima
Iqaluit har tundraklima, sjølv om byen ligg eit stykke sør for polarsirkelen. Byen har lange, kalde vintrar og korte somrar som fører til at det ikkje veks tre i Iqaluit. Sjølv om Iqaluit ligg omtrent på same breiddegrad som Trondheim, har han ein gjennomsnittstemperatur som er 16°C kaldare. Den store temperaturskilnaden kjem som følgje av at Trondheim vert varma opp av Golfstraumen mens Iqaluit vert nedkjølt av Baffinstraumen.

## Infrastruktur
### Transport
Iqaluit er den minst folkesette regionhovudstaden i Canada, og den einaste som ikkje har vegsamband til ein annan busetnad. Sidan Iqaluit ligg på ei øy langt frå det canadiske vegsystemet, må alt fraktast inn i byen med anten fly eller båt. På grunn av det kalde klimaet er ikkje byen tilgjengeleg med båt i vintermånadane. Iqaluit har ikkje djupvasshamn og dimed er det ikkje mogleg for større båtar å leggje til kai.

### Vatn og avløp
På grunn av folkeveksten og mangel på midlar, slit Iqaluit med å halde vatn- og avløpssystemet i god stand. Sjølv om byen har eit reinseanlegg, vert framleis ein stor del av kloakken frå han send urensa ut i Frobisher Bay.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Iqaluit|Iqaluit]]» frå ,  den 5. november 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
FA-cupfinalen i fotball 1989

**FA-cupturneringa i fotball 1989** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 20. mai 1989, med om lag 82&nbsp;800 tilskodarar til stades. Liverpool FC vann FA-pokalen for fjerde gong, etter siger 3–2 over byrival Everton FC gjennom ekstraomgangar.

### Kampen
John Aldridge gav Liverpool leiinga i det 4. minutt. Etter ein heller sjansefattig kamp, makta innbytaren Stuart McCall i sluttsekunda av ordinær tid å sikre Everton ein ny sjanse til triumf. Liverpool-innbytaren Ian Rush sende laget sitt framom i det 95. minutt. McCall syrgde atter for balanse i stillinga i det 102 minutt, men allereie to minutt seinare vart Rush matchvinnar for Liverpool.

**Liverpool FC** sitt vinnarlag: Bruce Grobbelaar, Steve Staunton, Gary Ablett, Alan Hansen (kaptein), Steve Nicol, Ray Houghton, Ronnie Whelan, Steve McMahon, John Barnes, Peter Beardsley og John Aldridge. Ian Rush kom inn for Aldridge i det 73. minutt og Barry Venison spelte ekstraomgangane i staden for Staunton.

**Everton** mønstra Neville Southall, Neil McDonald, Kevin Ratcliffe (kaptein), Dave Watson, Pat Van Den Hauwe, Pat Nevin, Trevor Steven, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Graeme Sharp og Tony Cottee. I andre omgang vart Bracewell og Sheedy bytta ut, inn kom Stuart McCall etter 58 minutt og Ian Wilson etter 77 minutt.

Dommaren heitte Joe Warrall.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1989 FA Cup Final|1989 FA Cup Final]]» frå ,  den 5. november 2021.*
John Barnes

**John Charles Bryan Barnes** () er ein jamaikansk-engelsk tidlegare fotballspelar. Han var fødd i Kingston på Jamaica og flytta 12 år gammal med familien til London i Storbritannia. Han var offensiv vengspelar, kjend for sine år i Watford FC og Liverpool FC. Barnes deltok i 79 landskampar for England.

## Karriere
### Klubbspel
Barnes debuterte for Watford FC i 1981 og var same sesongen (1981/82) med om å sikre opprykke til 1. divisjon. Våren 1984 nådde klubben FA-cupfinalen, ein kamp mot Everton FC som enda med tap 0 – 2. I juni 1987 vart Banres overført til Liverpool FC mot 2 millionar pund. Gjennom dei neste 10 sesongane skåra han 106 mål på 403 kampar for Liverpool-laget. To gongar vann laget ligaen, åra 1989 og 1992 sikra spelarane seg den store FA-pokalen og i 1995 gjekk laget til topps i ligacupen. Sommaren 1997 drog Barnes til Newcastle United, halvt anna år seinare vandra han vidare til Charlton Athletic. Ved sesongslutt rykte klubben ned til nivå 2 og Barnes la opp.

### Landslagsspel
Barnes var ein mykje nytta spelar for Englands landslag i tida frå debuten i mai 1983 til avskjeden i september 1995. Under VM i fotball 1986 var han innbytar i ein kamp, to år seinare var han aktivt med då England måtte seie takk for seg etter gruppespelet i europameisterskapen 1988. Då Fotball-VM 1990 vart arrangert i Italia starta han dei fyrste kampane, utover i turneringa vart han i stigande grad benka.

### Merittar
*Ligameister: 1988 og 1990 for Liverpool FC
*Vinnar av FA-cupen: 1989 og 1992 for Liverpool FC
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1995 for Liverpool FC 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Barnes|John Barnes]]» frå ,  den 5. november 2021.*  
*eu-football
Mark Lawrenson

**Mark Thomas Lawrenson** () er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Preston. Han var midtstoppar på Liverpool FC i tida 1981-88. Lawrenson spelte 39 landskampar for Irland.

## Karriere
### Klubbspel
Lawrenson fekk sin ligadebut med Preston i 1975. Sommaren 1977 vart han han, mot 100&nbsp;000 pund, overført til Brighton. I 1979 var han med å sikre klubbens fyrste opprykk til 1. divisjon. Etter fire år i Brighton vart han Liverpool-spelar sommaren, mot ein kostnad på 900&nbsp;000 pund. Fram til han la opp i 1988 var han med om å vinne europacupen 1984, den engelsk ligaen fem gongar, FA-cupen 1986 og ligacupen tre år på rad.

### Landslagsspel
I tida frå april 1977 til november 1987 deltok Lawrenson i 39 av Irlands landskampar. Han skåra 4 landslagsmål. Både då Irland vann 2 – 1 over Nederland i ein VM-kvalifiseringskamp i 1980, og slo Skottland 1 – 0 på bortebane i ein EM-kvalifiseringskamp i 1987, vart Lawrenson matchvinnar.

### Merittar
*Vinnar av Europacupen: 1984 for Liverpool FC
*Ligameister: 1982, 1983, 1984, 1986 og 1988 for Liverpool FC
*Vinnar av FA-cupen: 1986 for Liverpool FC
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1982, 1983, 1984 for Liverpool FC
*Finalist i Europacupen: 1985 for Liverpool FC

## Kjelder

*eu-football
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mark Lawrenson|Mark Lawrenson]]» frå ,  den 5. november 2021.*
Maja Kristine Jåma

**Maja Kristine Jåma** () er ein norsk, samisk politikar. Ho sit i sametingsrådet – regjeringa til Sametinget – for Norske Samers Riksforbund. Medan ho sit i rådet, møter Kristin Sara fast på Sametinget for ho.

I sametingsrådet har Jåma ansvar for kultur; klima, miljø og energi; areal og medium. Ho har vore reindriftsutøvar, lærar i sørsamisk og politisk rådgjevar for sametingsrådet.

## Kjelder

* Sametingsrådet på *sametinget.no*. Lese den 5. november 2021.
FA-cupfinalen i fotball 1992

**FA-cupturneringa i fotball 1992** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 9. mai 1992, med om lag 79&nbsp;544 tilskodarar til stades. Liverpool FC sikra seg sin femte FA-pokal, etter siger 2–0 over andredivisjons-laget Sunderland AFC.

## Kampen

Etter ein mållaus fyrste omgang, kom Liverpool i føringa allereie i det andre minuttet av andre omgang. Michael Thomas skåra på halv-volley. Ian Rush la på til 2–0 midtvegs i omgangen.

Vinnarmannskapet  til **Liverpool FC** bestod av Bruce Grobbelaar, Rob Jones, Steve Nicol, Mark Wright (kaptein), David Burrows, Ray Houghton, Jan Mølby, Michael Thomas, Steve McManaman, Dean Saunders og Ian Rush. 

**Sunderland** mønstra: Tony Norman, Gary Owers, Kevin Ball, Gary Bennett, Anton Rogan, David Rush, Paul Bracewell (kaptein), Gordon Armstrong, Peter Davenport, John Byrne og Brian Atkinson. I 69. minutt kom Paul Hardyman inn for Rush og i det 77. minutt kom Warren Hawke inn for Armstrong.

Dommaren heitte Philip Don.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1992 FA Cup Final|1992 FA Cup Final]]» frå ,  den 5. november 2021.*
Ray Houghton

**Raymond James Houghton** () er ein britisk-irsk tidlegare fotballspelar frå Glasgow. Han var midtbanespelar, særleg kjend for sine fem sesongar i Liverpool FC og mange år som landslagsspelar for Irland.

## Karriere
### Klubbspel
Houghton spelte frå 1982 til -85 for andredivisjonslaget Fulham FC. I september 1985 vart han overført til fyrstedivisjonsklubben Oxford United, der han 20. april 1986 var sterkt delaktig i klubbens største triumf til dato. Framom 90&nbsp;396 tilskodarar på Wembley stadion sigra Oxford med 3–0 over Queens Park Rangers i ligacupfinalen, Houghton skåra sjølv det andre målet.

Sommaren 1987 vart løpssterke Houghton overført til Liverpool FC, mot 825&nbsp;000 engelske pund. Gjennom fem sesongar i Liverpool var han med om å vinne ligaen og FA-cupen to gongar kvar. Perioden 1992-99 gjorde han teneste tre sesongar i Aston Villa, to sesongar i Crystal Palace FC og like lenge i Reading FC.

### Landslagsspel
Houghton debuterte på Irlands landslag i Dublin 26. mars 1986 og spelte sin 73. og siste landskamp i Brussel 15. november 1997. Begge dei kampane enda med irsk tap, den siste var ein avgjerande kamp om plass i VM i fotball 1998. Under Fotball-EM 1988 i Tyskland skåra Houghton det einaste målet i gruppespel-kampen mot England. Elles deltok han i to verdsmeisterskap, i Italia-VM 1990 tapte Irland mot arrangørlandet i kvartfinalen. Fire år seinare møttest Irland og Italia i USA-VM 1994, då til kamp i gruppespelet. I den kampen vann Irland 1–0 etter skåring av Houghton. Begge laga gjekk vidare på målskilnad, Noreg under Egil Olsen rauk ut.

### Merittar
*Ligameister: 1988 og 1990 for Liverpool FC
*Vinnar av FA-cupen: 1989 og 1992 for Liverpool FC
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1986 for Oxford FC og 1994 for Aston Villa

## Kjelder

*eu-football
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ray Houghton|Ray Houghton]]» frå ,  den 5. november 2021.*
Sophia Loren

**Sofia Costanza Brigida Villani Scicolone** () er ein italiensk skodespelar. 

Loren vann Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolla som Cesiria i filmen *[[To kvinner]]* (1960). Ho har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. I 1999 vart Loren kåra til tidenes 21. største kvinnelege filmlegende av Det amerikanske filminstituttet.

I 2008 spelte Loren i musikalen *[[Nine]]* saman med Oscar-vinnarane Daniel Day-Lewis, Marion Cotillard, Penélope Cruz, Judi Dench og Nicole Kidman med Oscar-nominerte Kate Hudson og Grammy Award-vinnaren Fergie i biroller. Filmen hadde premiere i november 2009.

## Filmografi (utval)

* *Kvinner til salgs* (1952)
* *[[Piken fra elven]]* (1954)
* *[[Napoletansk karusell]]* (1954)
* *[[Hver dag er en festdag]]* (1954)
* *Peccato che sia una canaglia* (1955)
* *[[Galante eventyr]]* (1955)
* *[[Deilig å være kvinne]]* (1956)
* *Mellom to menn* (1959)
* *Det begynte i Napoli* (1960)
* *[[To kvinner]]* (1960)
* *El Cid* (1961)
* *Lykke og krone* (1962)
* *I går, i dag, og i morgen* (1963)
* *[[Romerrikets fall (1964)|Romerrikets fall]]* (1964)
* *Ekteskap på italiensk* (1964)
* *[[Operation Crossbow (film)|Operation Crossbow]]* (1965)
* *[[Grevinnen fra Hong Kong]]* (1965)
* *Kjærlighetsreisen* (1974)
* *[[Alarm på Nord-Ekspressen]]* (1976)
* *[[En spesiell dag]]* (1977)
* *En kvinnes skjebne* (1978)
* *[[Brass Target – Jakten på nazigullet]]* (1978)
* *Den nakne sannheten* (1994)
* *Grumpier old men* (1995)
* *[[Nine (film)|Nine]]* (2009)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sophia Loren|Sophia Loren]]» frå ,  den 5. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Julia Roberts

**Julia Fiona Roberts** () er ein amerikansk skodespelar. Ho vart først kjend etter å ha spelt i den romantiske komedien *[[Pretty Woman]]* saman med Richard Gere. Sidan den gong har ho spelt i fleire kjende filmar, motteke ei rekkje prisar, og vorte blant dei best betalte skodespelarane i Hollywood.

## Bakgrunn
Roberts vart fødd i Smyrna i Georgia 28. oktober 1967. Foreldra skilde seg i 1972, då Roberts var 5 år gammal. Faren hennar, Walter Grady Roberts, jobba som ein støvsugarseljar og skodespelar. Mora, Betty Lou Bredemus, jobba som sekretær i ei kyrkje i tillegg til at ho var skodespelar. Mora gifta seg igjen med ein annan mann, medan faren døydde av kreft fire år seinare.

Som ung ville Roberts bli veterinær. Men etter at ho var ferdig på Smyrnas Campbell High School drog ho til søstera si i New York for å utvikla seg som skodespelar. I New York byrja ho som modell for Clicks modelling samtidig som ho tok skodespelartimar.

## Privatliv
Roberts var forlova med skodespelaren Kiefer Sutherland ei tid. Den 25. juni 1993 gifta ho seg med countrysangeren Lyle Lovett i St. James Lutheran Church i Marion i Indiana. Dei vart separerte i mars 1995 og seinare skilde. Roberts hadde eit tilhøve til skodespelaren Benjamin Bratt frå 1998 til 2001.

Roberts møtte den kommande ektemannen sin, kameramannen Daniel Moder, under innspelinga av filmen *[[Meksikaneren]]* i 2000. Ho var då i eit forhold med Bratt, medan Moder var gift med Vera Steimberg. Han søkte om skilsmisse litt over eit år seinare. Roberts og Moder gifta seg 4. juli 2002 på ranchen hennar i Taos i New Mexico. Dei har tre barn saman: tvillingene Hazel Patricia og Phinnaeus «Finn» Walter Moder (fødd 28. november 2004) og Henry Daniel Moder (fødd 18. juni 2007).

Magasinet *[[People]]* har kåra Roberts til ei av dei 50 vakraste kvinnene i verda åtte gonger.

## Filmar
Dei mest-tenande filmane til Roberts er:

Andre filmar er mellom anna:

## Prisar
* 1990: Golden Globe: Beste kvinnelege birolle i filmen *Steel Magnolia sin*
* 1991: Golden Globe: Beste kvinnelege skodespelar i ein komede; *Pretty Woman*
* 2000: Oscar, BAFTA, Golden Globe, National Board of Review Award og Screen Actors Guild Award for beste kvinnelege skodespelar i filmen *Erin Brockovich*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Julia Roberts|Julia Roberts]]» frå ,  den 5. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Pärlälven

**Pärlälven** er eit vasdrag i Lappland (Norrbottens län) i Sverige som er 139&nbsp;km langt. Elva er ei bielv til Lilla Luleälven, og har eit nedslagsfelt på 2296&nbsp;km². Kjelda til elva ligg i Arjeplogs kommun, men det meste av elva renn gjennom Jokkmokks kommun. Ho renn gjennom vatna Peuraure, Karats og Piertinjaure, for ho renn saman med Lilla Luleälven  i Purkijaure, nokre mil vest for Jokkmokk. På 1700-talet sanka ein elveperlemuslingar i elva, noko som gav henne namnet. I dag er elva brukt av sportfiskarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Pärlälven|Pärlälven]]» frå ,  den 6. november 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
*
*
*

* SR-Play, Naturmorgon; "Vi skärskådar vindkraften och skidar längs Pärlmusslans älv" Naturmorgon, 31 mars 2012
FA-cupfinalen i fotball 2001

**FA-cupfinalen i fotball 2001** fann stad på Millenium stadion i Cardiff den 12. mai, med 72&nbsp;500 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom London-laget Arsenal FC og Liverpool FC enda med siger 2–1 til Liverpool.

### Kampen

Svenske Fredrik Ljungberg sende Arsenal framom i det 72. minutt. Med to nettkjenningar i løpet av dei siste åtte minutta snudde Michael Owen finalen til Liverpool-triumf.

**Liverpool** sitt vinnarlag: Sander Westerveld, Markus Babbel, Sami Hyypiä (kaptein), Stéphane Henchoz, Jamie Carragher, Danny Murphy, Steven Gerrard, Dietmar Hamann, Vladimír Šmicer, Emile Heskey, Michael Owen. Gary McAllister kom på bana då kampen var ein time gammal, Patrik Berger og Robbie Fowler fekk begge eit kvarters speletid. Fyrst Haman og sidan Murphy og Šmicer måtte vike plass.

**Arsenal** mønstra: David Seaman, Lee Dixon, Martin Keown, Tony Adams (kaptein), Ashley Cole, Fredrik Ljungberg, Gilles Grimandi, Patrick Vieira, Robert Pirès, Sylvain Wiltord og Thierry Henry. I løpet av siste kvarteret kom etter tur Ray Parlour, Dennis Bergkamp og Nwankwo Kanu i spel. Ut gjekk Wiltord, Ljungberg, Dixon.

Steve Dunn var dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2001 FA Cup Final|2001 FA Cup Final]]» frå ,  den 6. november 2021.*
FA-cupfinalen i fotball 2006

**FA-cupfinalen i fotball 2006** fann stad på Millenium stadion i Cardiff den 13. mai, med 71&nbsp;140 tilskodarar på tribunane. Kampen mellom London-laget West Ham United og Liverpool FC enda etter 120 minutt og påfylgjande straffesparktevling med siger til Liverpool.

### Kampen
Midtvegs i fyrste omgang kom West Ham i føringa gjennom eit sjølvmål. I det 28. minutt la Dean Ashton på til 2–0, fire minutt seinare reduserte Djibril Cissé til 1–2 . Steven Gerrard skapte balanse i det 54. minutt. Ti minutt etter gav Paul Konchesky West Ham atter leiinga i kampen. I plusstida av andre omgang utlikna Gerrard nok ein gong, då til 3–3.

Etter to mållause ekstraomgangar vart oppgjeret avgjort med straffeskyting. Av fire eksekutørar frå kvar av dei to laga stod Liverpool med 3 nettkjenningar og West Ham med 1. For Liverpool skåra Dietmar Hamann, Gerrard og John Arne Riise, berre Teddy Sheringham fann vegen til nettmauskane for West Ham.

**Liverpool** sitt vinnarlag bestod av: José Manuel Reina, Steve Finnan, Jamie Carragher, Sami Hyypiä, John Arne Riise, Steven Gerrard (kaptein), Xabi Alonso, Mohamed Sissoko, Harry Kewell, Peter Crouch, Djibril Cissé. Kewell vart skadd like etter pause og erstatta av Fernando Morientes. Midtveges i omgangen Jan Kromkamp og deretter Dietmar Hamann i spel, ut gjekk Alonso og Crouch.

**West Ham** mønstra: Shaka Hislop, Lionel Scaloni, Anton Ferdinand, Danny Gabbidon, Paul Konchesky, Yossi Benayoun, Nigel Reo-Coker (kaptein), Carl Fletcher, Matthew Etherington, Marlon Harwood, Dean Ashton. Bobby Zamora, Christian Dailly og Teddy Sheringham vart bytta inn frå det 71. til det 85. minutt, ut gjekk etter tur Ashton, Fletcher og Etherington.

Alan Wiley var dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2006 FA Cup Final|2006 FA Cup Final]]» frå ,  den 6. november 2021.*
Southampton FC

**Southampton Football Club** er ein fotballklubb heimehøyrande i byen Southampton i det sørlege England. Klubben vart skipa i 1885 og har vore medlem i English Football League sidan 1920. Laget spelar i raude-og-kvit-stripete trøyer og svarte bukser.

St Mary's Stadium er klubben si heimebane sidan 2001, eit stadion med plass til 32&nbsp;689 tilskodarar.

Southampton FC har delteke i toppdivisjonen i det engelske ligasystemet periodane 1966-74, 1977-2005 og sidan 2012. I 1976 vann Southampton FA-cupfinalen med 1-0 over Manchester United. Elles har klubben spelt FA-cupfinale i 1900, 1902 og 2003.

Sesongen 1983/84 enda Southampton på andreplass i fyrstedivisjon, einast ligameister Liverpool FC sanka fleire poeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Southampton FC|Southampton FC]]» frå ,  den 6. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Kinesisk kursiv stil

**Kursiv stil** eller **graskrift** () er ein kursiv stil av kinesisk kalligrafi og ein av dei fem grunnstilane.

Kursiv stil er raskast å skriva samanlikna med andre kinesiske kalligrafistilar. Dette er fordi teikna er forenkla og kvar strek kontinuerleg er lenkja til ein annan, slik at kvart skriftteikn blir skrive med eit einaste pennestrøk uten at penselen mistar kontakt med papiret.

Den utbreidde nemninga på skriftstilen, *grasskrift*, kjem av at teiknet 草 normalt tyder gras. Det har òg ei alternativ tyding som handskrift, manuskript, utkast eller skisse, som er den rette tydinga i denne samanhengen.

Stilen utvikla seg under Han-dynastiet (206 f.Kr.–220), då det byrja å bli vanleg å skriva med pensel og blekk. Seinare kom det òg til ein løpande stil, begge utvikla frå normalstilen og frå kansellispråket som tek betydeleg meir tid å skriva. På slutten av 100-talet hadde den kursive stilen modna. Den kanskje mest kjende meisteren som utøvde kursiv stil er Zhang Zhi (d. 192) som var pioner i stilen, og blir kalla «helgenen for kursiv stil» (草聖). Under Tang-dynastiet (618–907) blei den kursive stilen utvikla vidare til å bli meir kraftfull og uhemma. Nokre framifrå utøvarar av denne nyare kursive stile var Huaisu (737–799)  og Zhang Xu, som var dei største utøvarane under dette dynastiet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Kinesisk kursiv stil|Kinesisk kursiv stil]]» frå ,  den 6. november 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Lindqvist, Cecilia (1989). Tecknens Rike. Bonnier Fakta AB. ISBN 91-34-50857-0
* Berglund, Lars (1974). Kinesisk kalligrafi. Bo Cavefors Bokförlag. ISBN 91-504-0380-X 
* Anderson, Jonas (VT10). Kalligrafi i Kina. Lunds universitet, Språk och litteraturcentrum. http://lup.lub.lu.se/luur/download?func=downloadFile&recordOId=1731047&fileOId=1731052
FA-cupfinalen i fotball 1986

**FA-cupturneringa i fotball 1986** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 10. mai 1986, med om lag 98&nbsp;000 tilskodarar til stades. Liverpool FC fekk tildelt klubbens tredje FA-trofe etter å ha vunne med 3–1 over byrival Everton FC.

### Kampen
Everton leia 1-0 ved pause etter ei skåring av Gary Lineker. Frå det 56 til 83. minutt netta Liverpool tre gongar, fyrst ved Ian Rush, deretter Craig Johnston og så atter Ian Rush.

**Liverpool FC** sitt vinnarlag: Bruce Grobbelaar, Steve Nicol, Mark Lawrenson, Alan Hansen (kaptein), Jim Beglin, Craig Johnston, Jan Mølby, Kevin MacDonald, Ronnie Whelan, Kenny Dalglish og Ian Rush.

**Everton** mønstra: Bobby Mimms, Gary M. Stevens, Kevin Ratcliffe (kaptein), Derek Mountfield, Pat Van Den Hauwe, Trevor Steven, Peter Reid, Paul Bracewell, Kevin Sheedy, Gary Lineker og Graeme Sharp. Adrian Heath spelte siste 20 minutta i staden for Stevens.

Dommaren heitte Alan Robinson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1986 FA Cup Final|1986 FA Cup Final]]» frå ,  den 5. november 2021.*
Kalkunkondor

**Kalkunkondoren** (*Cathartes aura*) er den kondoren som har vidast utbreiingsområde av alle medlemmar i kondorfamilien, der han er ein av tre artar i slekta *[[Cathartes]]*. Leveområdet spenner frå det sørlege Canada til den sørlegaste spissen av Sør-Amerika. Han er ein åtseletar som lever i ei rekke opne og halvopne område, inkludert subtropiske skogar, buskmark, beitemarker og ørkenar innanfor utbreiingsområdet.

## Skildring

Kalkunkondoren er ein stor fugl, men liten medlem i kondorfamilien med eit vengespenn på 160–183 cm, ei kroppslengde på 64–81 cm, og kroppsmasse på rundt 2 kilogram. Fuglar nord i utbreiingsområdet til arten er gjennomsnittleg større enn kondoren frå neotropane. Kjønna er identiske i fjørdrakt, og nesten like i storleik, i gjennomsnitt er hoer minimalt større. Kroppsfjørene er for det meste brunsvarte, men svingfjørene på vengene ser ut til å vere sølvgråe på undersida, godt synleg i flukt i kontrast til dei mørkare undervengdekkfjørene. Hovudet er lite i forhold til kroppen og har raud, berr hud med få eller inga fjører. Nebbet er relativt kort, kroka og lyst elfenbeinsfarga. Irisane i auga er gråbrune. Beina har rosa hud, kan framstå som lyse og nesten kvite ned mot føtene.

Dette er ein åtseletar og han lever nesten utelukkande på dyrekadaver. Han finn maten sin ved hjelp av skarpt syn og god luktesans, og flyg lågt nok til å lukte dunst frå byrjande rotningsprosessar i daude dyr. Under flukta bruker han termikk for å få løft i lufta, og slår sjeldan med vengene. Dei samlar seg for overnattig i store grupper. Ettersom dei manglar syrinx – stemmeorganet til fuglane – er den einaste vokalisering grynting eller låge kves. Han hekkar i hòler, hole tre eller kratt. Kvart år oppdrar paret vanlegvis to ungar. Han har svært få naturlege predatorar. 

Kalkunkondoren finst i opne og halvopne område over heile Amerika frå Sør-Canada til Kapp Horn, inkludert Karibia og Falklandsøyane. I Canada og USA, unntatt dei søraustlege statane, er han vanlegvis ein trekkfugl som kan trekke så langt sør som Sør-Amerika. Kalkunkondoren er utbreidd over nesten alle amerikanske habitat, men han er oftast funnen i relativt opne område som ligg side om side med skog, som er viktig både for hekking og rasting. Vidare unngår kalkunkondorar generelt lukka skogkledde område som kan hemme evna deira til å flyge og har ein tendens til ofte å favorisere åsområde eller låge fjellområde som gjer det lettare å fange oppdrift med mindre innsats. Dei lever helst under 3000 moh., og vanlegvis langt lågare.

Arten har ein stabil populasjonsstorleik og er kategorisert som livskraftig av IUCN.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Turkey vulture|Turkey vulture]]» frå ,  den 7. november 2021.*  
 

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Crystal Palace FC

**Crystal Palace Football Club** er ein ein fotballklubb heimehøyrande i London Borough of Croydon, ein bydel i det sørlege London. Klubben vart skipa 10. september 1905 og kom i den engelske ligaen i 1920. Selhurst Park, eit stadion med plass til 25&nbsp;486 tilskodarar, har vore heimebane sidan 1924. Laget spelar i raude og blå drakter.

Crystal Palace FC har nådd finalen i FA-cupen ved to høve, både i 1990 og 2016 vart det tap. I sin beste ligasesong, 1990/91-sesongen, enda klubben på tredjeplass i fyrstedivisjon bakom Arsenal FC og Liverpool FC.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crystal Palace F.C.|Crystal Palace F.C.]]» frå ,  den 7. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Suter

**Suter** (*Tinca tinca*) eller **sudre** er ein ferskvassfisk i karpefamilien. Han er utbreidd over store delar av Eurasia. 
Han finst innført i Noreg.

## Åtferd

Suteren trivst i vatn der botnen er dekka med organisk materiale, og helst med tett vegetasjon. Han er nattaktiv og et sniglar, mygglarvar og plantedelar. 

Suter kan bli opptil 8 kg, men blir sjeldan større enn 3 kg i Noreg.
Han kan vera grøn eller brun av farge, avhengig av vatnet.

## Bruk
Suter er ein god matfisk med fast kjøt. Skinnet er svært tjukt og fast. Det er blitt brukt til å laga sko av, og fisken er derfor også blitt kalla  «skofisk». Skinnet er dekket av et slim som er blitt brukt som medisin mot feber og gulsott, og i England har han fått nemninga *doctor fish*.

Til bruk som matfisk er det viktig at suter blir tappa for blod så snart som mogleg for å unngå misfarging av kjøtet og redusert smakskvalitet.

## Fiske
Fisket går gjerne føre seg med ruse eller stong med agn. Fisken har liten munn, og ved agnfisket, som føregår seint om kvelden eller om natta, bruker ein små krokar. Som agn kan ein bruka mais eller meitemark. Den største suteren som er fanga med sportsfiskeutstyr i Norge vog 3,96 kg. Rekorden blei satt i Østeråa 9. juni 2011.

## Utbreiing i Noreg

I Noreg er fisken hovudsakleg utbreidd i vatn langs Skagerakkysten, særleg i området rundt Arendal. Arten finst ikkje naturleg i norsk fauna, men er blitt sett ut. Det er dokumentert at det blei sett ut suter i Solborgvannet ved Arendal midt på 1800-talet av gruvearbeidarar frå Tyskland. Han har sidan spreidd seg derfrå, dels naturleg, og dels med hjelp frå menneske.

I Norsk svarteliste 2012 blei suter vurdert til *svært høg risiko*, blant anna fordi han kan påverka bestandane av stadeigne fiskearter og amfibiar negativt. I Fremmedartslista 2018 var arten nedgradert til *høg risiko* på grunn av moderat invasjonspotensial og middels økologisk effekt.

I Arendalsområdet blir fisken kalla *sudre*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Suter|Suter]]» frå ,  den 7. november 2021.*  

## Litteratur
*
Stiftelsen

**Stiftelsen** var ei norsk visegruppe som var verksam i tidsromma 1972–75 og 1979–82. Gruppa gjekk først under namnet *Loelvens Stiftelse*. Mellom dei første medlemmene av gruppa var den seinare leksikonredaktøren Petter Henriksen, og i andre fasen til gruppa var Kari Bremnes medlem. Andre medlemmer var Hans M. Borchrevink, Magnus Freberg og Hanne Kristensen.

Stiftelsen gav ut to plater: *[[Kva hjelp det å syngje]]* (Spellemannprisen 1974 i klassa Årets gruppe) og *[[Stiftelsens fristelser]]* (1981). Gruppa deltok i norsk Melodi Grand Prix 1982. I 1972 deltok gruppa på *Lørdagskveld med Erik Bye* på NRK. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stiftelsen|Stiftelsen]]» frå ,  den 7. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
* mic.no omtale fra *Norsk pop- og rockleksikon*
Kva hjelp det å syngje

***Kva hjelp det å syngje*** er eit musikkalbum med Stiftelsen, utgitt i 1974. Dette var bandets første plate. Plata fekk Spellemannsprisen i kategorien Årets gruppe. Tittelen er tatt frå diktet *Ordet* av Tor Jonsson.

På plata deltar Petter Henriksen, Hans M. Borchrevink, Magnus Freberg, Hanne Kristensen, Leif Jensen (trommer), Steinar Ofsdal (cello) og Lorentz Reitan (fløyte).

## Sporliste
Side A:
# «Fredmanns epistel nr. 2»
# «Lange dager»
# «Rolandskvadet»
# «Slipsteinsvæilsen»
# «Gjenta (Ho visste ho var ven)»
# «Gjenta gjekk seg opp på ei hø»
# «Ei naki grein»
# «Gjendines bådnlåt»
Side B:
# «Den skyldige»
# «Fredmanns epistel nr. 9»
# «Stolt signill»
# «Pær' foill»
# «På Karlsøy i Troms»
# «Ridum ridum»
# «Ordet»
# «Theodora»

## Kjelder
Vandrerne

**Vandrerne** er ei norsk musikkgruppe som har utgangspunkt i Sør-Østerdal og på Hedemarken.

Gruppa har turnert i Danmark, Irland, Skottland og i USA under namnet *The Wanderers*. 

## Diskografi

* *Vandrerne* (1979, Heilo Musikkproduksjon) – LP og kassett
* *På Samma Vegen* (1982, Philips) – LP og kassett
* *I lævandes LIVE* (1984, Heilo Musikkproduksjon) – LP og kassett
* *Melodier vi minnes med Vandrerne* (198?) – Kassett
* *Vandrerne's Beste* (1988) – Kassett
* *Hemmatt* (1994, Tylden & Co) – Kassett og CD
* *Songs from the Gravel Roads* (2002, Grappa Musikkforlag) – CD
* *På samma vegen* (2008, Tylden & Co) – CD
* *På konsert med Vandrerne* (2009, Tylden & Co) – DVD

## Kjelder
Songwriters Hall of Fame

**Songwriters Hall of Fame** er ei amerikansk ærestilvising for låtskrivarar som blei grunnlagd i 1969 av låtskrivaren Johnny Mercer og musikforleggjarane Ape Olman og Howie Richmond. Det er tilknytt eit galleri til lista som ligg i The Grammy Museum i Los Angeles. I tillegg til lista blir det òg delt ut særskilde prisar.

## Johnny Mercer Award

* 1980 – Frank Sinatra
* 1981 – Yip Harburg
* 1982 – Harold Arlen
* 1983 – Sammy Cahn
* 1985 – Alan Jay Lerner
* 1986 – Mitchell Parish
* 1987 – Jerry Herman
* 1990 – Jerry Bock & Sheldon Harnick
* 1991 – Betty Comden & Adolph Green
* 1992 – Burton Lane
* 1993 – Jule Styne
* 1994 – Irving Caesar
* 1995 – Cy Coleman
* 1996 – Burt Bacharach & Hal David
* 1997 – Alan Bergman & Marilyn Bergman
* 1998 – Paul Simon
* 1999 – Stephen Sondheim
* 2000 – Jerry Leiber & Mike Stoller
* 2001 – Billy Joel
* 2002 – Michael Jackson
* 2003 – Jimmy Webb
* 2004 – Stevie Wonder
* 2005 – Smokey Robinson
* 2006 – Kris Kristofferson
* 2007 – Dolly Parton
* 2008 – Paul Anka
* 2009 – Holland-Dozier-Holland
* 2010 – Phil Collins
* 2011 – Barry Mann & Cynthia Weil
* 2012 –
* 2013 – Elton John & Bernie Taupin
* 2014 – Kenneth Gamble &amp;amp; Leon Huff
* 2015 – Van Morrison
* 2016 – Lionel Richie
* 2017 – Alan Menken
* 2018 – Neil Diamond

## Hal David Starlight Award

* 2004 – Rob Thomas
* 2005 – Alicia Keys
* 2006 – John Mayer
* 2007 – John Legend
* 2008 – John Rzeznik
* 2009 – Jason Mraz
* 2010 – Taylor Swift
* 2011 – Drake
* 2012 – Ne-Yo
* 2013 – Benny Blanco
* 2014 – Dan Reynolds (Imagine Dragons)
* 2015 – Nate Ruess (Fun)
* 2016 – Nick Jonas
* 2017 – Ed Sheeran
* 2018 – Sara Bareilles

## Sammy Cahn lifetime achievement award

* 1980 – Ethel Merman
* 1981 – Tony Bennett
* 1982 – Dinah Shore
* 1983 – Willie Nelson
* 1984 – Benny Goodman
* 1985 – John Hammond
* 1987 – Jerry Wexler
* 1988 – Dick Clark
* 1989 – Quincy Jones
* 1990 – B.B. King
* 1991 – Gene Autry
* 1992 – Nat King Cole
* 1993 – Ray Charles
* 1994 – Lena Horne
* 1995 – Steve Lawrence & Eydie Gormé
* 1996 – Frankie Laine
* 1997 – Vic Damone
* 1998 – Berry Gordy
* 1999 – Kenny Rogers
* 2000 – Neil Diamond
* 2001 – Gloria & Emilio Estefan
* 2002 – Stevie Wonder
* 2003 – Patti LaBelle
* 2004 – Neil Sedaka
* 2005 – Les Paul
* 2006 – Peter, Paul & Mary
* 2012 – Bette Midler

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Songwriters Hall of Fame|Songwriters Hall of Fame]]» frå ,  den 7. november 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Songwriters Hall of Fame
Václav II av Böhmen

**Václav II av Böhmen** () var konge av Böhmen frå 1278 og av Polen frå 1300.

Václav var son av Ottokar II av Böhmen og Kunigunde av Slavonia. Som konge i Böhmen etter at faren døydde la han under seg Schlesien, Kraków og Stor-Polen, og i 1300 let han seg krona som konge av Polen. I 1301 klarte han å få sonen sin Václav  III vald til konge av Ungarn. Regjeringstida til Václav II var ei materiell blømingstid for Böhmen. Samtidig tiltok fortyskinga av landet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Václav II av Böhmen|Václav II av Böhmen]]» frå ,  den 7. november 2021.*
Elin Anna Labba

**Elin Anna Labba** (nordsamisk **Joná Gusttu Elin Ánná**; ) er ein samisk forfattar og journalist frå Sverige. Ho har vunne fleire prisar for si fyrste bok *Herrene sendte oss hit: om tvangsflyttingen av samene*, som beskriv korleis samar blei tvinga til å flytte frå Noreg til Sverige i 1919&ndash;1920.

## Biografi
Elin Anna Labba vart fødd den 30. november 1980 i Kiruna, der ho også voks opp. Ho flytte til Göteborg og tok utdanning i journalistikk ved Institutt for journalistikk, medium og kommunikasjon ved Göteborgs Universitet. Under studiane arbeidde Labba som journalist for P4 Norrbotten, SR Sápmi ved Sveriges Radio og tidsskriftet Samefolket. Ho vart uteksaminert frå Göteborgs Universitet i 2008.

Etter uteksamineringa har Labba arbeidd som sjefredaktør i *[[Nuorat]]* og som kommunikasjonssjef i Laponiatjuottjudus. I dag arbeider ho som prosjektleiar ved forfattarsenteret Tjállegoahte i Jokkmokk.

I 2020 debuterte ho som forfattar med boka *Herrarna satte oss hit: om tvångsförflyttningarna i Sverige*, utgjeven på bokmål i 2021 som *Herrene sendte oss hit: om tvangsflyttingen av samene*.

## Prisar og utmerkingar
I 2020 vart Labba tildelt Augustprisen for boka si *Herrarna satte oss hit: om tvångsförflyttningarna i Sverige*. I 2021 vann ho Norrlands litteraturpris for same bok.

## Bibliografi
**Herrarna satte oss hit: om tvångsförflyttningarna i Sverige*, Norstedts 2020, ISBN 9789113101682 (svensk)
***Hearrát dat bidje min: bággojohtimiid birra*, Norstedts, 2020, ISBN 9789113102436 (omsetjing frå svensk til nordsamisk: Lea Simma)
***Herrene sendte oss hit: om tvangsflyttingen av samene*, Pax, 2021, ISBN 9788253042480 (omsetjing frå svensk til bokmål: Trude Marstein)

### I antologiar
**Du blir vad du säger: om hatspråk, yttrandefrihet och vikten av ett demokratiskt samtal*, red. Henrik Sjöberg, Ingrid Carlberg, Jesper Bengtsson, Norstedts 2021, ISBN 9789113117881 (svensk)
**Inifrån Sápmi: vittnesmål från stulet land*, red. Patricia Fjellgren og Malin Nord, Verbal 2021, ISBN 9789189155497 (svensk)

## Kjelder
Niviaq Korneliussen

**Niviaq Korneliussen** () er ein grønlandsk forfattar.
Korneliussen er fødd i Nuuk og vaks opp i den sørgrønlandske byen Nanortalik. Ho har studert samfunnsvitskap ved Grønlands Universitet i Nuuk, og  psykologi ved Aarhus Universitet.

Det første ho fekk publisert som forfattar var novella «San Francisco», som vart trykt i antologien *Ung i Grønland — ung i Verden*. Debutromanen var *Homo sapienne* frå 2014. Han hadde tema om LHBT og Grønland.
Romanen var skriven på grønlandsk og omsett til dansk av forfattaren sjølv.
For romanen vart ho nominert til Nordisk Råds Litteraturpris 2015.
Han har vore oppført som teaterstykke og er omsett til meir enn ti språk.

Korneliussen gav ut romanen *Blomsterdalen*, på grønlandsk *Naasuliardarpi*, i 2020. Romanen handlar om sjølvmord mellom grønlandske unge. For denne vann ho Nordisk Råds litteraturpris i 2021. Boka vart og nominert til Politikens Litteraturpris 2020 og Montanas Litteraturpris 2020.

## Bibliografi
*  *HOMO sapienne* - (2014)
* *Naasuliardarpi* (*Blomsterdalen*) - 2020

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Niviaq Korneliussen|Niviaq Korneliussen]]» frå ,  den 7. november 2021.*
Hicksville i New York

**Hicksville** er eit byområde med status som *hamlet* i byen Oyster Bay i New York som ligg i Nassau County på Long Island. Ved folketeljinga i 2010 hadde området i Hicksville som ein *census-designated place* (CDP) eit folketal på .

Valentine Hicks, som var svigersonen av slaverimotstandaren og kvekarpredikanten Elias Hicks, og sjølv etterkvart leiar for Long Island Rail Road, kjøpte land i landsbyen i 1834. Han utvikla dette til Hicksville LIRR-stasjon i 1837. Stasjonen blei brukt til jordbruksvarer, særleg for agurkar for ein Heinz-fabrikk. Etter at plantesjukdom øydela agurkavlinga dyrka jordbrukarane poteter. Staden utvikla seg til ein forstad for New York by då utbygginga skaut fart etter andre verdskrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hicksville, New York|Hicksville, New York]]» frå ,  den 8. november 2021.*
Katharine Hepburn

**Katharine Houghton Hepburn** () var ein amerikansk teater- og filmskodespelar. Ho held rekorden for flest Oscar-prisar med fire for beste kvinnelege skodespelar. Ho vart nominert tolv gonger, ein rekord som stod til 2003 då Meryl Streep vart nominert for 13. gong. Hepburn har fått ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. I 1999 vart ho kåra til tidenes største kvinnelege filmlegende av American Film Institute.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Katharine Hepburn|Katharine Hepburn]]» frå ,  den 8. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Benedicta Boccoli

**Benedicta Boccoli** () er ein italiensk skodespelar som starta karrieren på TV, og som seinare har spelt i fleire filmar og på teater.

Ho er søster til skodespelaren Brigitta Boccoli.

## Filmografi

### Kino

* 2003: *Gli angeli di Borsellino*
* 2007: *Valzer*
* 2008: *Pietralata*

### Fjernsyn

* *Una donna per amico 3* Rai 1 - 2001
* *La Squadra*  Rai 3 - 2003
* *Incantesimo 8* Rai 2 - 2005

## Teater

* *Spirito Allegro*, av Noël Coward, regissert av Franco Però - 1992/1993
* *Cantando Cantando* av Maurizio Micheli, med Maurizio Micheli, Aldo Ralli og Gianluca Guidi - 1994/1995
* *Buonanotte Bettina*, av *Garinei & Giovannini*, regissert av Gianni Fenzi, med Maurizio Micheli, Aldo Ralli og Miranda Martino - 1995/1996/1997
* *Can Can* - musikal av Abe Burrows, regissert av Gino Landi, med Mino Bellei og Corrado Tedeschi - 1998/1999
* *Orfeo all'inferno * - opera av Jacques Offenbach - 1999 - Tersicore
* *Polvere di stelle*, regissert av Marco Mattolini - 2000/2001/2002 - Inspirert av *Polvere di stelle* av Alberto Sordi
* *Le Pillole d'Ercole* av Maurice Hennequin & Paul Bilhaud, regissert av Maurizio Nichetti - 2002/2003/2004
* *Anfitrione* (Plautus), regissert av Michele Mirabella - 2004
* *Stalker* av Rebecca Gilmann, regissert av Marcello Cotugno - 2004
* *Pluto* (Aristofanes), regissert av Michele Mirabella - 2004
* *Fiore di cactus* av Pierre Barillet & Jean-Pierre Grédy, regissert av Tonino Pulci - 2004/2005/2006
* *Prova a farmi ridere* av Alan Aykbourn, regissert av Maurizio Micheli, med Pino Quartullo - 2006
* *[[The Tempest]]* av William Shakespeare, regissert av Walter Manfrè, med Virginio Gazzolo - 2006 - Ariel (Shakespeare)|Ariel
* *Sunshine* av William Mastrosimone, regissert av Giorgio Albertazzi, ocg Sebastiano Somma - 2007/2009
* *L'Appartamento*, av Billy Wilder, regissert av Patrik Rossi Gastaldi, med Massimo Dapporto - 2010
* *Vite private*, av Noël Coward, med Corrado Tedeschi - 2012-2013
* *Dis-order* av Neil LaBute, regi Marcello Cotugno, med Claudio Botosso - 2014
* *Incubi d'Amore*, av Augusto Fornari, Toni Fornari, Andrea Maia, Vincenzo Sinopoli, regi Augusto Fornari, med Sebastiano Somma og Morgana Forcella - 2014
* *Crimini del Cuore*, av Beth Henley, regi Marco Mattolini - 2015

## Galleri

Benedicta-boccoli-1998.jpg|Benedicta Boccoli på Teatro San Babila i Milano i 1998.
Crimes of the heart 02 benedicta boccoli.jpg|Benedicta Boccoli med saksofon i *Crimini del Cuore*, 1. mai 2015. 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Benedicta Boccoli|Benedicta Boccoli]]» frå ,  den 8. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Kate Winslet

**Kate Elizabeth Winslet** () er ein britisk skodespelar og songar. Ho har vunne filmprisar som Oscar-prisen, fire Golden Globe-prisar, tre Screen Actors Guild Awards, to BAFTA-prisar, éin Primetime Emmy Award og éin Grammy Award. Ho er den yngste skodespelaren til å ha fått seks Oscar-nominasjonar, og er ein av få personar som har vunne tre av dei fire store bransjeprisane i USA (Oscar, Emmy, Grammy og Tony). David Edelstein frå magasinet *[[Magasinet New York|New York]]* har omtalt henne som den «beste engelsktalande kvinnelege skodespelaren frå sin generasjon».

## Filmografi

* 1994 – *[[Sorte engler]]* – Juliet Hulme
* 1995 – *[[Fornuft og følelser (1995 )|Fornuft og følelser]]* – Marianne Dashwood
* 1996 – *[[Hamlet (1996)|Hamlet]]* – Ofelia
* 1997 – *[[Titanic (1997)|Titanic]]* – Rose DeWitt Bukater
* 1999 – *[[Holy Smoke]]* – Ruth Barron
* 2001 – *[[Iris (2001 )|Iris]]* – Iris Murdoch
* 2004 – *[[Evig solskin i eit plettfritt sinn|Evig solskinn i et plettfritt sinn]]* – Clementine Kruczynski
* 2004 – *[[Finding Neverland]]* – Sylvia Llewelyn Davies
* 2005 – *[[Romance & Cigarettes]]* – Tula
* 2006 – *[[Nedenom og hjem igjen]]* – Rita Malone (stemme)
* 2006 – *[[The Holiday]]* – Iris Simpkins
* 2006 – *[[Som små barn]]* – Sarah Pierce
* 2008 – *[[The Reader]]* – Hanna Schmitz
* 2008 – *[[Revolutionary Road]]* – April Wheeler
* 2011 – *[[Mildred Pierce (2011)|Mildred Pierce]]* – Mildred Pierce (miniserie)
* 2011 – *[[Contagion]]* – Dr. Erin Mears
* 2011 – *[[Blodig alvor – Carnage]]* – Nancy Cowan
* 2013 – *[[Labor Day|Sensommerdager]]* – Adele Wheeler
* 2014 – *[[Divergent (2014 )|Divergent]]* – Jeanine Matthews
* 2014 – *[[A Little Chaos]]* – Sabine De Barra
* 2015 – *[[Insurgent (2015)|Insurgent]]* – Jeanine Matthews
* 2015 – *[[The Dressmaker]]* – Myrtle «Tilly» Dunnage
* 2015 – *[[Steve Jobs (2015)|Steve Jobs]]* – Joanna Hoffman
* 2016 – *[[Triple 9]]* – Irene
* 2016 – *[[Collateral Beauty]]* – Claire
* 2016 – *The Mountain Between Us*
* 2017 – *Wonder Wheel*
* 2019 – *Blackbird*
* 2020 - *Ammonite*
* 2021 - *Mare of Easttown*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kate Winslet|Kate Winslet]]» frå ,  den 8. november 2021.*  

## Litteratur

* Ericsdottir, Margret, Winslet, Kate (2012). *The Golden Hat: Talking Back to Autism* (engelsk). Simon & Schuster. ISBN 9781451645439. 

## Bakgrunnsstoff
*
Sandra Bullock

**Sandra Annette Bullock** () er ein amerikansk og tysk filmskodespelar. På den 82. Oscar-utdelinga i 2010 fekk ho ein Oscar for beste kvinnelege hovudrolle for rolla si i filmen *[[The Blind Side]]*, dagen etter at ho hadde fått Razzie-award for dårlegaste kvinnelege skodespelar for rolla si i filmen *All About Steve*. Ho møtte opp på begge prisutdelingane personleg og var den første som vann både ein Oscar og ein Razzie same år. Bullock vann òg Golden Globe som beste kvinnelege skodespelar i film (drama) for innsatsen i *The Blind Side*.

Den første viktige filmrolla hennar var i *[[Demolition Man]]* i 1993. Det leidde til gjennombrotet hennar i *Speed* det følgjande året. Ho har ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.

## Filmografi
Bullock har spelt i over 50 filmar, og har delteke i produksjonen av over 15 verk for film og fjernsyn. Dei ti mest inntenande filmane hennar er:

* ''Minions'' (2015)
* ''Gravity'' (2013)
* ''The Blind Side'' (2009)
* ''The Proposal'' (2009)
* ''The Heat'' (2013)
* *[[Ocean's 8]]* (2018)
* ''Speed'' (1994)
* ''A Time to Kill'' (1996)
* ''Miss Congeniality'' (2000)
* *[[The Prince of Egypt]]* (1998)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sandra Bullock|Sandra Bullock]]» frå ,  den 8. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Ida Fladen

**Ida Marie Fladen** () er ein norsk radioprofil og programleiar. Ho kjem frå Rælingen i Akershus.

## Radio og TV
Fladen gjekk radiolinja ved Danvik Folkehøgskole i Drammen, og jobba deretter i radiostasjonen NRJ, saman med mellom anna Petter Pilgaard.

Fladen har vore programleiar for radioprogrammet *Miksteip* på NRK P3. I 2013 var ho programleiar for livsstilsprogrammet *[[Prosjekt perfekt]]* på NRK. I 2014 melde ho overgang til TV 2, og sommaren 2014 var ho programleiar for *Sommertid* saman med Gunhild Dahlberg og Guri Solberg. Hausten 2014 var ho programleiar i Idol Junior på TV 2.

I januar 2018 kunngjorde Fladen at ho slutta i TV 2. Samtidig vart ho å sjå i nett-TV-programmet *[[Spårtsklubben]]* på VGTV.

## Podkast
I 2018 starta Fladen som programleiar for podkasten *Ida – med hjertet i hånden* (ein tittel som speler på TV-serien *[[Frida – med hjertet i hånden]]*). Bakgrunnen for podkasten var Fladen sitt brot med kjærasten sin gjennom to år. Det har vorte ein populær podkast og ho får mange kjende personar til å snakka om kjærleikslivet.

## Prisar og utmerkingar
I 2014 var Fladen nominert til fem Gullruten-prisar, i kategoriane «beste magasin og livsstil», «beste nye programserie», «beste nyskapning», «beste kvinnelege programleiar» og «årets tv-namn». Ho vann pris i kategorien «årets nyskapning» for programmet *[[Prosjekt perfekt]].*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ida Fladen|Ida Fladen]]» frå ,  den 8. november 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Aserbajdsjanarar

**Aserbajdsjanarar** (eiga nemning *Azərbaycanlılar*, *Azərbaycan Türkləri*) er eit tyrkisk folkeslag. Dei bur stort sett i Nordvest-Iran og i Aserbajdsjan. Dei bur òg i mindre tal i det austre Tyrkia, i Dagestan (der dei blir kalla «derbent-turkmenarar») og i Georgia (der dei blir kalla «tatarar»).

Folkegruppa vart tidlegare rekna til «turko-tatarene» (som også høyrde til dei tyrkiske folkeslaga) og i tråd med dette vart dei kalla *kaukasus-tatarer*, men også *turkmenarar*.

## Religion

I motsetnad til dei andre muslimske tyrkarfolka i regionen vedkjenner dei fleste aserbajdsjanarar seg til sjiaislam og ikkje til sunni-retninga av islam. På grunn av dette skil ein i Tyrkia mellom Tyrkia-tyrkarar og Aserbajdsjan-tyrkarar (tyrkisk *Şii türkler*).

## Tal
På verdsbasis finst det cirka 35–45 millionar aserbajdsjanarar. Rundt 8,5 millionar av dei bur i Aserbajdsjan og 23,5 millionar i Iran. 24 % av innbyggjarane i Iran er aserbajdsjanarar.

Over 300 000 aserbajdsjanarar bur i Georgia og 282 700 i Russland, og dessutan bur over 860 000 i dei andre tidlegare sovjetrepublikkane. I Armenia bur det rundt 84 000 aserbajdsjanarar, medan det bur 78 000 i Kasakhstan. I Tyrkia bur det rundt 530 000 aserbajdsjanarar i provinsen Kars.

4 000 aserbajdsjanarar bur òg i Jordan og 30 000 i Syria, der dei hovudsakleg blir kalla «tyrkarar» eller «turkmenarar».

Den irakiske folkegruppa på 180 000 menneske som blir kalla «turkmenarar», høyrer språkleg inn under aserbajdsjanarane.

## Galleri

Hurshidbanu Natavan with her children.jpg|Den aserbajdsjanske diktaren Khurshidbanu Natavan (1832-1897) med son og dotter i 1897. 
Yusif Vazir Chamanzaminli with his family.jpg|Aserbajdsjansk familie i 1906
Sharifzade with his family.JPG|Aserbajdsjansk familie tidleg på 1900-talet
Novruz holiday 1.jpg|Aserbajdsjansk gut og jente under navroz i Baku i 2010.
Aile.jpeg|Aserbajdsjansk familie i 2013


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aserbajdsjanere|Aserbajdsjanere]]» frå ,  den 8. november 2021.*  

## Litteratur
* Jacob M. Landau, Barbara Kellner-Heinkele: *Politics of Language in the Ex-Soviet Muslim States: Azerbaijan, Uzbekistan, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Turkmenistan, Tajikistan*, 2001, ISBN 1-85065-442-5