open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Drumsö

**Drumsö** (finsk **Lauttasaari**) er ei øy og ein bydel i Helsingfors, Finland. Øya ligg sør for Fölisöfjärden og vest for sentrum av Helsingfors. Det var19644 innbyggjarar der i 2008. Av dei var 15 % svensktalende. Drumsö vert sett på som eit godt bustadsområde. Den sydligste delen av Drumsö er Hallonnäs (finsk Vattuniemi) med bustader, men òg noko industri, kontor og kommersielle område.

Drumsö ligg i tidlegare Hoplax kommune som vart slått saman med Helsingfors i 1946.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Drumsö|Drumsö]]» frå ,  den 5. januar 2016.*
Hoplax

**Hoplax** (finsk **Huopalahti**) er ein tidlegare kommune i landskapet Nyland i Finland. Kommunen hadde  576 innbyggjarar i 1938. Hoplax var ein tospråklig kommune. Opphavleg var svensk majoritetsspråk, men etter 1932 vart finsk majoritetsspråk.

Hoplax vart utskilt frå Helsinge i 1920 og var eigen kommune fram til 1946. Dette året vart kommunane Brändö, Haga, Hoplax og Åggelby slått saman med Helsingfors. Haga var opphavleg ein del av Hoplax, men vart utskilt som eigen kommune i 1923. Bydelar i Helsingfors som høyrde til Hoplax er Munksnäs (Munkkiniemi) med nærområder, Drumsö (Lauttasaari) og nordre del av Böle (Pasila).

Hoplax kommune låg vest for sentrum av Helsingfors mot Esbo kommune. Urbaniseringen av området tok til på 1930-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hoplax|Hoplax]]» frå ,  den 5. januar 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Artikkel om Hoplax i Nordisk familjebok, bind 36, spalta 467, 1924
* ''Uppslagsverket Finland'', Hoplax
Ulrikasborg

**Ulrikasborg** (finsk **Ullanlinna**) er ein bydel i Helsingfors i Finland. Han består av dei sentrale bustads- og forretningsstrøka Gardesstaden, Rödbergen, Eira, Ulrikasborg og Brunnsparken og dessutan havneområdet Munkholmen og grøntområda Sveaborg og Västra holmarna. Talet på innbyggjarar var 22 371 i 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ulrikasborg|Ulrikasborg]]» frå ,  den 5. januar 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Ulrikasborg bydel
Munksnäs

**Munksnäs** (finsk **Munkkiniemi**) er ein bydel i Helsingfors i Finland. Han består av bustadsstrøka 
*Gamla Munksnäs*, *Granö*, *Lövö*, *Munkshöjden*, *Näshöjden* og *Talistranden.* Det var 16 942 innbyggjarar i Munksnäs i 2008. 

Innbyggjarane i Munksnäs har i gjennomsnitt høgare utdanning og betre råd enn i heile Helsingfors. Rundt 12 % av innbyggjarane er svensktalande. Munksnäs ligg ved Bredviken. På andre sida av Bredviken ligg Otnäs i Esbo med Tekniska högskolan.

Munksnäs ligg i tidlegare Hoplax kommune som vart slått saman med Helsingfors i 1946. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Munksnäs|Munksnäs]]» frå ,  den 5. januar 2016.*
Malm i Helsingfors

**Malm** (finsk **Malmi**) er ein bydel i Helsingfors i Finland. Han består av bustadsområda Övre Malm, Nedre Malm, Staffansslätten  og Mosabacka og dessutan industriområdet Tattaråsen og Malms flygfält. Det var 27 839  innbyggjarar i Malm i 2008. I Malm ligg også Helsingfors-Malm lufthamn. 

Malm var administrativt sentrum for Helsinge kommune, men området vart i 1946 overført til Helsingfors. Dei første høghusa kom på 1960-talet, men først på 1980-talet vart Malm sentrum utbygd. 

Helsingfors-Malm lufthamn var Helsingfors' hovedflyplass fram til 1952 då Helsingfors-Vanda lufthamn opna. Det finst planar for å  stenga flyplassen, men ein beslutning er enno ikkje teke.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Malm (Helsingfors)|Malm (Helsingfors)]]» frå ,  den 5. januar 2016.*
Skomakarböle

**Skomakarböle** (finsk **Suutarila**) er ein bydel i Helsingfors i Finland. Han består av bustadsområda Brobacka og Lidamalmen. Det var 11&nbsp;151 innbyggjarar i Skomakarböle i 2008.

Bydelen ligg ved Vanda-elva og grensar til Vanda kommune.

Dei fire grunleggjarane av rockebandet The Rasmus er frå Skomakarböle, og skipa bandet ved Skomakarböles gymnasieskola i 1994.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skomakarböle|Skomakarböle]]» frå ,  den 5. januar 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

*
*Skomakarböle Uppslagsverket Finland
Jakobacka

**Jakobacka** (finski **Jakomäki**) er ein bydel i Helsingfors i Finland. Det var 56&nbsp;389 innbyggjarar der i 2008. 

Jakobacka ligg nokså avleies i Helsingfors, og bydelen har eit dårleg rykte. Området er prega av høg arbeidsløyse, og gjennomsnittsinntekta er den lågaste i Helsingfors.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jakobacka|Jakobacka]]» frå ,  den 5. januar 2016.*
Gradar i den russiske påtalemakta

## Kjelde
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Åklagarnas grader i Ryssland|Åklagarnas grader i Ryssland]]» frå ,  den 15. januar 2015.*
Tiger Garté

**Tiger Garté** () er ein norsk forfattar og forlagssjef. Han er medlem av Den norske Forfatterforening.  

## Liv og verksemd
Garté er frå Surnadal i Møre og Romsdal. Han har teke mastergrad innan film- og TV-produksjon ved NTNU. 

Garté var forlagsredaktør i Juritzen Forlag i nesten 5 år fram til april 2014.

I 2013 laga han talentkonkurransen «Forfatterfight» som starta 11. desember 2013 på Kulturhuset ved Youngstorget i Oslo. 

I april 2014 blei han forlagssjef i Aschehoug forlag sitt imprint, Tigerforlaget. 

## Forfattarskap

Garté debuterte hausten 2007 med boka *Burnout* og fekk gode kritikkar. Han delte Bokklubbprisen med Jo Nesbø for denne boka.

Hausten 2009 ga han ut kriminalromanen *Mr. Mike* på Aschehoug forlag. 

28. juli 2012 starta Tiger Garté opp Bokryggpoesi-sida på Facebook i samarbeid med Roger Pihl. Prosjektet resulterte i ei bokutgjeving jula 2012.

Hausten 2012 kom boka *Fuglehotellet* ut. Handlinga i boka finn stad på Sunndalsøra i Møre og Romsdal og handlar om bestefar til forfattaren som tok sitt eige liv. Boka blei utgjeven på Tiden Forlag. Gartés roman *Fuglehotellet* blei i 2012 nominert til Bokhandlerprisen. 

Hausten 2014 kom også boka *Emo-Elliken og jakten på Johnny Dean* ut, som er den første ungdomsromanen til forfattaren. Boka blei utgjeven på Gresvik Forlag.

## Bibliografi
**Burnout (2007)*, oppvekstskildring frå bygda Surnadal i Møre og Romsdal. ISBN 8203193005
**Mr. Mike (2009)*, kriminalroman med handling frå Trondheim. ISBN 8203195717
**Fuglehotellet (2012)*, roman basert på forfattaren sitt eige liv. ISBN 9788210052910
**Bokryggpoesi (2012)*, bokryggpoesi og tekstar frå norske lesarar og forfattarar, samla og skildra av Tiger Garté og Roger Pihl. ISBN 9788210052910
**Emo-Elliken og jakten på Johnny Dean (2014)*, første ungdomsroman i krimserie. ISBN 9788293049227

## Referansar

 

 

 

 

 

## Kjelder

*Presentasjon av Tiger Garté i Forfattarkatalogen på Forfattersentrums nettsider

## Bakgrunnsstoff
*
Estnäs

**Estnäs** (finsk *Vironniemi*) er ein av Helsingfors administrative bydelar. Han består av dei tre sentrale bydelane Gloet, Kronohagen og Skatudden. 

Estnäs har 11 213 innbyggjarar (2004), medan nesten 40 000 menneske har arbeidet sitt der. 10% av befolkninga er svenskspråklege. Estnäs er Helsingfors finansielle og administrative sentrum. Det var her byen vart reist etter at han i 1640 vart flytta frå Gammelstaden lengre nord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Estnäs|Estnäs]]» frå ,  den 5. januar 2016.*
Waiau River

**Waiau River** er namnet på fire ulike elvar på New Zealand, to på Nordøya, og to på Sørøya:

* Waiau River i Gisborne
* Waiau River i Hawke's Bay
* Waiau River i regionen Canterbury
* Waiau River i Southland
Waiauelva i Southland

**Waiau** er den største elva i regionen Southland på New Zealand. Ho renn ut frå Te Anau-sjøen, flyt vidare inn i Manapourisjøen 10  km mot sør, og renn vidare sørover i 70 km før ho munnar ut i Foveaux-sundet, åtte km sør for  Tuatapere. Ho får også tilført vatn frå Monowaisjøen.

Den øvre delen av Waiau River, som renn mellom innsjøane Manapouri og Te Anau,  vart framstilt som den oppdikta elva Anduin i slutten på den første filmen i triologien *[[Ringdrotten]]*, til scenene der uruk-haiane jagar brorskapet langs elvebreiddene. Eit framlegg om at eit to kilometer langt stykke av elva skulle få namnet Anduin Reach til ære for den newzealandske filmmakaren Peter Jackson, og for at han brukte dette området som elva Anduin, vart avslått av New Zealand Geographic Board i april 2009.

## Flora og fauna
Der er fleire ulike dyreartar i det skogkledde tilsigsområdet til Waiau River. Underskogen i det meste av Fiordland National Park omfattar talrike bregneartar,  mellom desse kronebregna, *[[Blechnum discolor]]*.

Fleire trua fugleartar held til langs breiddene av Te Anau-sjøen og den øvre delen av Waiauelva, mellom desse takahē (*Notornis hochstetteri*). Eit område ved Mellom- og Sørfjorden, kalla Murchison Mountains, er sett av som ein fristad for desse fuglane. På den vestre breidda av Te Anau-sjøen ligg Te Ana-au-grottene, som Lake Te Anau har fått namnet sitt frå.

## Sykkelvegprosjektet
I mars 2007 vart Fiordland Trails Trust oppretta med føremål å byggja ein sykkelveg langs dei øvre breiddene til Waiau, og og få samband mellom busetnadane Te Anau og Manapouri.

## Galleri

Cycle Trail 9.jpg|Hobbit Lagoon i øvre Waiau. 
Waiau River shallows.jpg|Grunne stryk i Waiau.


## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waiau River (Southland)|Waiau River (Southland)]]» frå ,  den 5. januar 2016.*  


## Bakgrunnsstoff

* Tony Busch. 2004. *Trout Fishing: A Guide to New Zealand's South Island*, Published by Stackpole Books, ISBN 0-8117-3163-4
* C. Michael Hogan. 2009. ''Crown Fern: Blechnum discolor'', Globaltwitcher.com, red. N. Stromberg
*Bruce fraser. 2009 "Fiordland Advocate 6 March 2009 page 3" Titled Name with a Ring to it
*Ian Brodie. 2002. *The Lord of the Rings Location Guidebook*, Published by Harper Collins, ISBN 1-86950-452-6, 96 pages
*the New Zealand Herald.2009.http://www.nzherald.co.nz/HTML
*the Canberra Times.2009. http://www.canberratimes.com.au/news/world/world/general/nz-says-no-to-rings-place-name/1491706.aspx 
*Top News International.2009. http://www.topnews.in/lord-rings-can-t-lord-over-kiwi-landmarks-2154605
*the Dominion Post.2009. http://www.stuff.co.nz/travel/new-zealand/2132557/Bid-to-get-Rings-river-renamed-for-tourists
Per Ratvik

**Per Johannes Ratvik** () vart fødd i Borgund kommune (i dag Ålesund). Under andre verdskrigen var han Linge-soldat, seinare redaktør og forfattar, og arbeidde med film. Før krigen hadde han vore aktiv i foreiningslivet i Ålesund, og tilsett som kasserar ved Møre mjølkesentral.

Etter at Noreg vart okkupert 9. april 1940, vart han med i kampane mot dei tyske styrkane. Deretter drog han til Skottland, så til England og byrja å jobbe i Nortraship i London. Etter kvart vart han med i Kompani Linge, og fekk der utdanning innan propaganda og informasjonsarbeid, i tillegg som telegrafist. Den siste krigsvinteren vart han utstasjonert i Sogn og Fjordane for å opprette ein aktiv kommunikasjonslinje frå fylket til England.

Etter krigen redigerte Ratvik bøkene om Kompani Linge, saman med Ragnar Ulstein og Erling Jensen. Han skreiv òg fleire filmmanus, og sto mellom anna for filmen *Haakon VII – Norges konge i krig og fred*, som kom ut i samband med kong Haakon sin åttiårsdag. Ratvik skreiv dessutan dikt og noveller, i tillegg til filmmanus.

## Fotnotar
Waiauelva i regionen Canterbury

**Waiau** er ei elv nord i regionen Canterbury på Sørøya på New Zealand. Ho har utspring i Spenser Mountains i Søralpane, og renn austover til Stillehavet. Elva har det nest største tilsigsområdet av elvene nord i Canterbury, 3310 km³. 

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waiau River (Canterbury)|Waiau River (Canterbury)]]» frå ,  den 5. januar 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Hans Rottenhammer

**Hans Rottenhammer**, **Johann Rottenhammer** eller **Johannes Rottenhammer der Ältere** (Johannes Rottenhammer den eldre) (), var ein tysk kunstmålar og teiknar som særleg gjorde seg kjend ved å måle såkalla kabinettbilete  på små koparplater i manieristisk og tidlegbarokk stil. Han vart fødd i München og døydde i Augsburg.

## Bakgrunnsstoff

*Deutsche Biographie
*Omtale i samband med utstilling: Schloß Brake, Lemgo, Das Weserrenaissance-Museum, Kooperation mit der Nationalgalerie Prag
Vrahovice

**Vrahovice** er ein landsby i Den tsjekkiske republikken, nær Prostějov i Olomouc-regionen. Administrativt er det ein del av Prostějov-distriktet. Staden har ca 3800 innbyggjarar. I landsbyen ligg mellom anna Sankt Bartholomeüskyrkja, eit postkontor og eit par pubar.

Vrahovice blei første gongen nemnt i 1337. Ordet «Vrah» tyder 'fiende' på gamal-tsjekkisk. I mellomalderen var det mange ulike eigarar av landsbyen. Den største utviklinga av staden skjedde i mellomkrigstida då Josef Stříž var borgarmeister og vegane til Prostějov og Vrbátky og eit nytt rådhus blei bygde.

Etter andre verdskrigen var det i Vrahovice ein interneringsleir for tyskarar frå Prostějov-regionen som venta på å bli overførte til Tyskland. Mellom 1950 og 1954, og sidan 1973, er Vrahovice ein del av Prostějov.

Spolek za staré Vrahovice er ei foreining for lokalhistorie, miljøvern og utvikling av Vrahovice. Mellom 2010 og 2015 etablerte foreininga Arboretum Vrahovice, eit arboret med tre frå Europa, Asia og Nord-Amerika.

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*
Sadako Sasaki

**Sadako Sasaki** () var ei japansk skulejente som var to år gamal då atombomba fall over Hiroshima 6. august 1945 i nærleiken av heimen hennar ved Misasabrua i Hiroshima. Sadako er hugsa gjennom historia om dei tusen origami-tranene, som blei eit symbol på uskuldige offer for krig. Ei gamal japansk legende fortel at den som faldar tusen origami-traner, ei for kvart år av det tusen år lange livet til trana, vil få oppfylt eit ønske av ei trane. Sadako rakk å falde 644 traner før ho døydde 12 år gamal, men klassekameratane hennar fullførte prosjektet. I 1958 blei ein statue av Sadako med ei papirtrane avduka i fredsparken i Hiroshima, der tusener av japanarar kvart år legg ned papirtraner. Sadako har både blitt eit av dei mest kjende symbola på offer for atombomba og eit førebilete for særs mange japanske jenter. Historia blei fortalt i boka *Sadako og de tusen papirtranene*.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sadako Sasaki|Sadako Sasaki]]» frå ,  den 5. januar 2016.*  
 
## Bakgrunnsstoff
;Litteratur
*Eleanor Coerr (1977): *Sadako and the Thousand Paper Cranes*. New York: G. P. Putnam's Sons.
Septer på båt

**Septer** er ei vertikal/loddrett støtte med to eller fleire hol/gjennomførings-innretningar som kan nyttast til å føre røyr, wire eller tauverk i relinga (rekkverket) gjennom på båtar og skip.

Septer i relinga kan vera fastsveiste eller lause (avtakbare), og av ymse materiale.
The Blue Jukebox

***The Blue Jukebox*** er det 20. studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 2004. Plateomslaget er inspirert av Edward Hopper-måleriet *Nighthawks*.

## Innhald
Heartbeats – Chris Rea's Greatest Hits

***Heartbeats – Chris Rea's Greatest Hits*** er eit samlealbum frå 2005 av Chris Rea.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heartbeats – Chris Rea&#39;s Greatest Hits|Heartbeats – Chris Rea&#39;s Greatest Hits]]» frå ,  den 5. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chris Rea: The Ultimate Collection 1978–2000

***Chris Rea - The Ultimate Collection (1978-2000)*** er ei samleplate på tre CD-plater med av Chris Rea frå 2007.

## Innhald
**Plate 1**

**Plate 2**

**Plate 3**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chris Rea: The Ultimate Collection 1978–2000|Chris Rea: The Ultimate Collection 1978–2000]]» frå ,  den 5. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Utvær

**Utvær** er namnet på den vestlegaste øygruppa i Noreg, og likeeins namnet på den største øya og fiskeværet som ligg her. Øygruppa ligg i Sognesjøen i øykommunen Solund i Vestland, om lag 18 kilometer vest om kommunesenteret Hardbakke. Det er ikkje fast busetjing her lenger. Heile øygruppa er freda under namnet Utvær naturreservat.

På Holmebåen på den vesle øya Steinsøyna i denne øygruppa ligg det vestlegaste punktet i Noreg (frårekna Jan Mayen). På øygruppa finn ein òg Utvær fyrstasjon, eit kystfyr av tredje ordenen. Fyret har raudt tårn, med lyskjelda 45 meter over havet.

**Folketalsutvikling:**

## Galleri

Fil:Utvær fyr 8.jpg|Fiskeværet og fyret
Fil:Utvær, 1913. (8422302869).jpg|Utvær i 1913.
Fil:Utvær fyr 6.jpg|Utvær er òg namnet på fiskeværet i øygruppa Utvær, og Utvær fyr (i bakgrunnen på fotografiet) ligg i utkanten av fiskeværet.


## Kjelder
Bjørndalsveien i Lørenskog

**Bjørndalsveien** er ein blindveg på Rasta i Lørenskog kommune i Akershus fylke. Han går sørvestover frå  Gamleveien. Namnet vart godkjent 1. januar 1977.

## Knutepunkt
*   Gamleveien
*  Gamle Bjørndalsvei (nordvest)
* Sideveg søraustover
*  Liaveien (sørover)
*  Multeveien (vestover)
*  Vallerudåsen (austover)
*  Åsmyrveien (søraustover)
*  Ekerudmyra (nordover)
*  Torvmyrveien (sørover)
*  Multeveien (nordover)
* Sideveg nordover
*  Ekerudlia (sørover)
*  Sønnaveien (nordvestover)
*  Ekerudveien (søraustover), privat veg til Bjørndalsveien 104
* Sideveg nordover
* Sideveg nordvest- og søraustover
* Sideveg sørover
*  Mariholtveien i Oslo kommune (sørover)
*  Bjørndalsveien 104

## Fotnotar
Bjørndalsvegen

**Bjørndalsvegen** eller **Bjørndalsveien** kan visa til:

* Bjørndalsvegen, veg i Gausdal kommune
* Bjørndalsvegen, veg i Nes kommune
* Bjørndalsvegen, veg i Meland kommune
* Bjørndalsvegen, veg i Nome kommune
* Bjørndalsvegen, veg i Granvin kommune
* Bjørndalsvegen, veg i Oppdal kommune
* Bjørndalsveien, veg i Sandefjord kommune
* Bjørndalsveien, blindveg i Asker kommune
* Bjørndalsveien, blindveg i Lørenskog kommune
* Bjørndalsveien, veg i Modum kommune
* Bjørndalsveien, blindveg i Fredrikstad kommune
* Bjørndalsveien, veg i Stokke kommune
* Bjørndalsveien, veg i Gjerstad kommune
* Bjørndalsveien, veg i Risør kommune
* Bjørndalsveien, veg i Bodø kommune
Waiauelva i Hawke's Bay

**Waiauelva** ligg i regionen Hawke's Bay på Nordøya på New Zealand. Ho har utspring i Kaingaroaskogen, vest for Waikaremoanasjøen. Ho renn i 60 km mot søraust og munnar ut i Wairoaelva ved Frasertown, og følgjer denne ut til Stillehavet ved Wairoa.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Waiau River (Hawke's Bay)|Waiau River (Hawke's Bay)]]» frå ,  den 6. januar 2016.*
Ruter linje 67

**Ruter linje 67** er ein bussrute som vert kjørt av Norgesbuss AS for Ruter AS. Ruta går mellom Lørenskog sentrum og Økern T-banestasjon via Stovner i Lørenskog og Oslo kommuner. Norgesbuss sin kontrakt med Ruter går ut i 2020, og Norgesbuss har ein opsjonsrett på tre år på linja.

## Haldeplassar

## Fotnotar
Harald Giil

**Harald Giil** ( var ein norsk sjømann, skipsmeklar og forfattar. Hans einaste roman, *Atlantis Atlantis* vart gjeven ut posthumt på Bokvennen forlag i 2015.

## Referansar
The Return of the Fabulous Hofner Bluenotes

***The Return of the Fabulous Hofner Bluenotes*** er det 22. studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 2008. Det består av tre plater og to 10-tommars vinylplater i ei bok på 80 sider. Det er det andre albumet i prosjektet hans, *[[Hofner Blue Notes]]*.

Boka er knytt til historia om 'The Delmonts', eit oppdikta band frå tidleg på 1960-talet, som utvikla seg til *The Hofner Bluenotes*. Ho fortel òg ei kort historie om gitaren Hofner, og kor viktig gitaren har vore for musikkutviklinga i Storbritannia. Boka er rikt illustrert med bilete frå perioden og falske plakatar og avisutklipp om bandet, i lag med nokre av måleria til Rea og bilete av Hofner-gitarar. Musikken vart spelt inn av Rea (gitar), Colin Hodgkinson (bass) og Martin Ditcham (trommer), som er med i boka, i lag med Niel Drinkwater og Robert Ahwai.

Etter albumet kom ut la Rea ut på ein turné i Europa. Han og bandet spelte saman som ein kvintett. Konsertane var delte inn i tre: først spelte dei berre songar frå Delmonts (CD1), så somme bluessongar frå Fabulous Hofner Blue Notes (CD2), og i den tredje delen dei største hittane til Rea, som «The Road to Hell», «Josephine» og «On the Beach».

## Innhald

**CD 1 ''The Delmonts***<br />
(Dei same 16 spora er på dei to vinylplatene.) 



*'CD 2 *The Hofner Bluenotes***



**CD 3 *The Hofner Bluenotes**'



==Kjelder==
<div class="references-small">
**Denne artikkelen bygger på «The Return of the Fabulous Hofner Bluenotes» frå ,  den 7. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Still So Far to Go: The Best of Chris Rea

***Still So Far to Go: The Best of Chris Rea*** er eit samlealbum av Chris Rea, gjeve ut på Rhino Records i 2009. Det inneheld songar frå heile karrieren hans, i tillegg til songar frå den nyare «blues»-perioden. Det inneheld òg to nye songar: «Come So Far, Yet Still So Far to Go» og «Valentino». Den førstnemnde vart gjeven ut som singel i 2009 for å marknadsføre albumet, men selde dårleg. Albumet selde derimot godt og nådde åttandeplassen på UK Album Charts i Storbritannia, og var det første albumet til Rea inne på topp 10 i Storbritannia sidan *[[The Blue Cafe]]* (1998).

I 2010, etter albumet kom ut, la Rea ut på ein europeisk turné kalla *Still So Far to Go*. Turneen vart avslutta i Belfast den 5. april.

## Innhald

### Plate ein

### Plate to

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Still So Far to Go: The Best of Chris Rea|Still So Far to Go: The Best of Chris Rea]]» frå ,  den 7. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Magnhild Folkvord

**Magnhild Elisabet Folkvord** ()  er ein norsk journalist og forfattar. Ho er utdanna adjunkt.

Folkvord var engasjert i ml-rørsla og AKP. På 1970-talet arbeidde ho ved Jøtul i Oslo, og var aktiv under Jøtulstreiken då ho jobba med økonomi for streikekomiteen. Ho fekk òg tillitsverv i Norsk Jern- og Metallarbeiderforbund.

Frå 1999 har ho arbeidd som journalist i *[[Klassekampen]]*. 

## Bibliografi
**Sekstimarsdagen - den neste store velferdsreforma?* Med Ebba Wergeland (2008)
**Fredrikke Marie Qvam - rabaldermenneske og strateg*, Samlaget (2013)

## Referansar
Fool If You Think It's Over - The Definitive Greatest Hits

***Fool If You Think It's Over - The Definitive Greatest Hits*** er eit samlealbum av Chris Rea, gjeve ut på Edel Records i 2008. Det inneheld songar frå den nyare delen av karrieren hans, etter han byrja å spele blues, i tillegg til nyinnspelingar av seks eldre, kjende songar. 

## Innhald

## Kjelder
The Road to Hell and Back

***The Road to Hell and Back*** er eit konsertalbum av Chris Rea, gjeve ut på Polydor i 2006. Dette var det første konsertalbumet til Rea og inneheld songar frå heile karrieren hans. Albumet kom i to utgåver, som ei enkelplate, og som ei dobbel luksusutgåve. 

## Innhald

### Luksusutgåva

        

## Kjelder
Hemnporno

**Hemnporno** er ei nemning for å offentleggjera private bilete eller film med seksuell karakter av andre utan løyve. Nemninga «hemnporno» viser til at det ofte er tidlegare partnerar som deler materialet som ein hemn etter at forholdet er over, og at det blir presentert som pornografi.

## Kjelder
Santo Spirito Blues

***Santo Spirito Blues*** er det 23. studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 2011.

## Innhald

## Luksusutgåve
*Santo Spirito Blues, same som over
-
*Bull Fighting DVD - 59 minutt
*Bull Fighting CD - filmmusikk

-
*Santo Spirito DVD - 55 minutt
*Santo Spirito CD - Filmmusikk

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Santo Spirito Blues|Santo Spirito Blues]]» frå ,  den 7. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Journey 1978-2009

***The Journey 1978-2009*** er eit samlealbum av Chris Rea, gjeve ut i 2011 av Music Club Deluxe. Det inneheld songar frå heile karrieren hans, frå *[[Whatever Happened to Benny Santini?]]* i 1979 til *[[Still So Far to Go: The Best of Chris Rea]]* i 2009. Albumet greidde seg middels på platelistene og nådde 66. plassen på albumlista i Storbritannia.

## Innhald

### Plate ein

### Plate to

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Journey 1978-2009|The Journey 1978-2009]]» frå ,  den 7. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diskografien til Chris Rea

Diskografien til den engelske musikaren Chris Rea består av 24 studioalbum, 11 samlealbum, eitt konsertalbum, eitt filmmusikkalbum og 72 singlar, inkludert 33 britiske hitsinglar. 

## Diskografi

### Studioalbum

### Konsertalbum

### Samlealbum

### Filmmusikkalbum

### Singlar

## Videoar

### Videoalbum
**Dancing Down the Stony Road*
**The Road to Hell & Back* - (2006)
**Parting Shots* - (1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chris Rea discography|Chris Rea discography]]» frå ,  den 7. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Silvio Fauner

**Silvio Fauner** () er ein italiensk tidlegare langrennsløpar frå San Pietro di Cadore i provinsen Belluno. Han vann OL-gull på 4 x 10 km stafett i 1994 og VM-gull på 50 km i 1995. I tidsromet 1992-99 vann han i alt sju stafettmedaljar og fem individuelle medaljar i olympiske vinterleikar og i verdsmeisterskap.

### Aktiv
Fauner gjekk Italia inn til sølvmedalje i 4 x 10 km stafett under Vinter-OL 1992 i Albertville, men var godt over minuttet etter den norske kvartetten som tok gullet. Året etter spurtslo han Russlands ankermann og vann eit nytt stafett-sølv då Ski-VM 1993 fann stad i Falun. Italia var i mål ti sekundar bak Noreg ved Bjørn Dæhlie. Tidlegare i Falun-VM tok Fauner bronsemedaljen på jaktstarten, einast dei to store langrennsløparane på 1990-talet, Dæhlie og Vladimir Smirnov, var framom han på resultatlista.

Det to store høgdepunkta for Fauner kom i sesongane 1944 og 1995. Under vinterleikane 1994 på Lillehammer gjekk han ut på sisteetappen i lag med Dæhlie, og fylgde nordmann heile vegen til oppløpet, heilt til Fauner slo Dæhlie på målstreken og sikra italiensk OL-gull. Året etter vart Fauner verdsmeister på 50 km i Ski-VM 1995 i Thunder Bay. Frå meisterskapen i Canada kunne han elles reise heim med også ein sølv- og ein bronsemedalje, oppnådd i høvesvis jaktstart og i 4 x 10 km stafett. 1995-sesongen var hans beste, og gav han tredjeplassen i verdscupen i langrenn, likevel langt bak dei suverene einarane; Dæhlie og Smirnov.

Fauner sigra berre tre gongar i individuelle verdscuprenn. Fyrste sigeren kom på Hamar 7. februar 1995, då han vann ei 22 km lang tevling i fristil. To år seinare, 11. og 12. januar 1997 vann han ein 10 km i klassisk stil og den etterfylgjande jaktstarten, begge renna i japanske Hakuba. 

Under Vinter-OL 1998 i Nagano tok Fauner bronsemedaljen på 30 km. Som vanleg gjekk han ankeretappen for Italia i 4 x 10 stafett, og som ved førre Vinter-OL stod gullstriden mellom Italia og Noreg. Her møtte han den spurtsterke Thomas Alsgaard og måtte gje tapt med ein margin på 0,2 sekundar.

Etter OL-sesongen 1998 nådde ikkje Fauner opp i verdstoppen. Han la opp i 2006, siste sesongane deltok han i dei store turrenna.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*Ski-VM 1991 i Val di Fiemme: Nr 20 på 10 km
*Vinter-OL 1992 i Albertville: Nr 7 på jaktstarten og sølvmedalje i 4 x 10 km stafett
*Ski-VM 1993 i Falun: Bronsemedalje på jaktstarten, sølvmedalje i 4 x 10 km stafett
*Vinter-OL 1994 på Lillehammer: Gullmedalje i 4 x 10 km stafett, bronsemedalje på jaktstarten
*Ski-VM 1995 i Thunder Bay: Gull på femmila, sølv på jaktstarten, bronsemedalje i stafett
*Ski-VM 1997 i Trondheim: Bronsemedalje i 4 x 10 km stafett, nr 10 på jaktstarten
*Vinter-OL 1998 i Nagano: Bronsemedalje på 30 km, sølvmedalje i 4 x 10 km stafett 
*Ski-VM 1999 i Ramsau: Bronsemedalje i stafett. Nr 16 på 30 km
*Ski-VM 2001 i Lahti: Nr 7 på sprinten
*Vinter-OL 2002 i Salt Lake City: Nr 14 på sprinten

I mai 2007 vart Fauner utnemnd til ny landslagssjef i langrenn for Italia. Han overtok etter  tidlegare landslagskollega Marco Albarello.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Dani Rodrik

**Dani Rodrik** () er ein tyrkisk-amerikansk økonom og professor ved John F. Kennedy School of Government ved Harvard University. Han har særleg arbeidt innanfor internasjonal økonomi, økonomisk utvikling og politisk økonomi. Problemstillingar knytte til føresetnader for god økonomisk politikk, og kvifor nokre styresmakter lukkast betre enn andre, har stått sentralt i forskinga hans.

## Bakgrunn
Rodrik har bakgrunn frå ein sefardisk jødisk familie, og var son av ein pennefabrikant.

Etter å ha avlagt avgangseksamen frå det private Robert College i Istanbul, byrja han studium ved Harvard i 1975. Her tok han ein bachelor-grad med særs god karakter (Summa cum laude), og tok deretter ein Ph.D. i økonomi med ei avhandling med tittelen *Studies on the Welfare Theory of Trade and Exchange-rate Policy* og ein MPA frå Princeton University.

Han har sidan 2009 skrive i den tyrkiske dagsavisa *Radikal*.

Han er  gift med dottera av den pensjonerte generalen Çetin Doğan som blei dømd til fengsel for deltakinga si i det planlagde kuppforsøket *Operasjon slegge* (tyrkisk *Balyoz Harekâtı*) medan han var sjef for generalstaben i 2003.

## Arbeid
Rodrik er knytt til National Bureau of Economic Research, Centre for Economic Policy Research (i London), Center for Global Development, Peterson Institute for International Economics og Council on Foreign Relations. Han er medredaktør for *Review of Economics and Statistics*. Han har motteke stønad frå Carnegie Corporation, Ford Foundation og Rockefeller Foundation. Han er mellom anna tildelt Leontief-prisen for *Advancing the Frontiers of Economic Thought* i 2002 frå Global Development and Environment Institute.

## Nokre publikasjonar
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*  Dani Rodrik sin nettstad ved Harvard University
*  Dani Rodriks blogg
*  Dani Rodrik hos IDEAS
Flodsvin

**Flodsvinet** (vitskapleg namn på latin *Hydrochoerus hydrochaeris*), også kalla **kapivar** eller **kapybara**, er den største gnagaren i verda. 

Flodsvinet er mellom 1 og 1,3 meter langt, og veg 35-66 kg. Det har delvis symjehud mellom tærne. Nesebora, auga og øyra sit høgt oppå hovudet slik at flodsvinet kan lukte, sjå og høyre medan det sym. Det er ein framifrå symjar og dykkar i elvar, innsjøar og sumpar. Flodsvin kviler om morgonen, er i vatnet under middagsheta, beitar vatnplanter, knopar og mjuk trebark om kvelden, kviler att rundt midnatt og byrjar å beite att mot daggry. Dei vandrar vidare til nye beitemarker når dei treng det, og kan raide dyrka mark og opptre som skadedyr nokre stader.

Flodsvinet lever i ulike grupperingar: Par, familiar med ungar, og større, blanda flokkar som er dominerte av ein hann som parar seg med alle hodyra i flokken. Flodsvinet streifar rundt på territoriet, som det duftmarkerer, og jagar bort inntrengjarar. Etter å ha gått drektig i 150 dagar føder hodyret 1-8 pelskledte ungar (vanlegvis 5) som kan springe, symje og dykke berre få timar etter fødselen. Mennesket er mellom dei største fiendane til flodsvinet, som drep det grunna kjøtet og skinnet.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Carl Henry

**Carl Henry** (), opphavleg **Carl Jacobsen**, var ein norsk journalist og politikar frå Oslo som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget.

Henry var son til ein bakarmeister i Kristiania. I perioden 1923-27 gjekk han både realgymnas i Larvik og handelsgymnas i Sandefjord. Vinteren 1930 gjekk han den nordiske folkehøgskulen i Genéve.

Frå 1929 arbeidde han som journalist, redaksjonssekretær i Nybrott i Larvik frå 1930. Perioden 1935-52 var han utgjevar av avisa, med unnatak for krigsåra 1940-43. Nazi-styresmaktene i Noreg stoppa Nybrott i august 1940, men etter ei tid vart ho slått saman med høgreavisa Østlands-Posten som det nye Larvik Dagblad. Dei to sjefredaktørane i Larvik Dagblad vart arrestert i desember 1943, og Henry erstatta dei for resten av krigstida.

Hausten 1945 vart han vald til stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet frå kjøpstadene i Vestfold fylke. Han lukkast ikkje verte attvald i 1949, ei heller verte vald i 1953. Men som varamann møtte han fast då Oscar Torp var statsminister i Noreg frå hausten 1951 til januar 1955. I den fyrste stortingsperioden var han medlem av administrasjonskomiteen, deretter av sosialkomiteen frå november 1951 til det nye stortinget konstituerte seg i januar 1954. Deretter var han formann i forsvarskomiteen i ni månader, før han dei tre siste månadene som stortingsmann var tilbake i administrasjonskomiteen.

Henry var medlem av bystyret i Larvik frå 1951 til 1967. Han var elles formann i skulestyret og 1960-68 leiar av Noregs Bank si lokalavdeling  i Larvik. Vidare var han styremedlem i Én Verden frå 1947 til 1953, og i Norges Fredsråd og i Flyktnighjelpen.

Henry forlet journalistyrket midt på 1950-talet og arbeidde i likninga i Larvik frå 1956 til 1966. Sidan var han kontorsjef i Blindeforbundet til 1972.

## Kjelder
*lokalhistoriewiki
*Stortingsbiografi
Natoli

**Natoli** kan visa til:

* Vincenzo Natoli (1940), italiensk magistrat, medlem av Superior Council of embets, vice president for National Association of Magistrates
* Vincenzo Natoli (1690-1770), italiensk magistrat
* Luigi Natoli (1799-1875), italiensk katolsk prelat
* Giuseppe Natoli (1815-1867), italiensk statsmann
* Giacomo Natoli (1846-1896), italiensk bankmann og politiker
* Luigi Natoli (1857-1941), italiensk forfattar
* Natoli Antonino (1857-1919), finans- og bankmann 
* Guido Natoli (1893-1966), italiensk bankmann;
* Aldo Natoli (1906-1971), italiensk forretningsmann
* Gioacchino Natoli (f. 1940), italiensk magistrat

* Antonino Natoli, italiensk religiøs
* Francesco Natoli, italiensk adelsmann
* Giovanni Natoli II, italiensk adelsmann
* Giovanni Forti Natoli, prins av Sperlinga
* Gioacchino Natoli, president i lagmannsretten av Palermo
Don't Play Me Cheap

***Don't Play Me Cheap*** er eit studioalbum frå 1963 av Ike & Tina Turner. Det vart arrangert av Jesse Herring og René Hall.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don&#39;t Play Me Cheap|Don&#39;t Play Me Cheap]]» frå ,  den 8. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dynamite av Ike & Tina Turner

***Dynamite!*** er det andre studioalbumet til duoen Ike & Tina Turner på Sue Records, gjeve ut i 1963.

## Oversyn
Plata vart spelt inn under hektisk turnéverksemd i 1961 og 1962, og gjeve ut tidleg i 1963. Omslaget syner paret i forskjellige stemningar, der Ike Turner ser gretten ut og Tina Turner med ei minkkåpe poserer på liknande måte som ho gjorde på scenen. På denne tida hadde dei originale medlemmane i the Artettes skifta namn til The Ikettes og heldt fram å spele med Ike & Tina på denne plata. Som med mange rock 'n' roll- og R&B-album på denne tida, inneheldt albuma ein hitsingel eller ein mindre hit singel i lag med andre songar for å fylle ut albumet. 

Fleire av singlane frå desse innspelingane gjekk inn på listene, som «Poor Fool», «You Should've Treated Me Right» og «Tra La La La», i tillegg til den nest mest suksessrike singelen til duoen på den tida, den Grammy-nominerte «It's Gonna Work Out Fine». Ike & Tina syng duett på ein song, pop-soulballaden «Won't You Forgive Me». På det originale albumet var somme av songane frå debutalbumet, *[[The Soul of Ike & Tina Turner]]*, med for å fylle opp albumet. Ike & Tina spelte inn eit album til for Sue Records (*[[Don't Play Me Cheap]]*) før dei forlet selskapet og signerte kontrakt med fleire andre selskap gjennom 1960-åra. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dynamite (Ike & Tina Turner album)|Dynamite (Ike & Tina Turner album)]]» frå ,  den 8. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
It's Gonna Work Out Fine av Ike & Tina Turner

***It's Gonna Work Out Fine*** er det fjerde studioalbumet gjeven ut av Ike & Tina Turner på Sue Records og det femte knytt til Ike & Tina-prosektet (som omfattar eit instrumentalt album, *Dance with Ike & Tina Turner & The Kings of Rhythm*). Det er kjend for tittelsporet, som òg vart gjeven ut på albumet *[[Dynamite av Ike & Tina Turner|Dynamite!]]* album. Duoen forlet Sue Records i 1964 på leit etter betre avtalar. Albumet inneheld òg den første teksten som Tina Turner skreiv, «Tinaroo». På omslaget kan ein sjå ein ung Tina Turner aleine, utan partneren sin. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It's Gonna Work Out Fine (album)|It's Gonna Work Out Fine (album)]]» frå ,  den 9. januar 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ivalo

**Ivalo** (nordsamisk Avvil, enaresamisk *Avveel*) er kommunesenter i Enare kommune i Lappland i Nord-Finland, sør for Enaresjøen. 

Staden hadde i 2003 ca. 4000 innbyggjarar. Dei lever av det lokale kraftverket og av turisme. Mykje av trafikken mellom Noreg og Russland går gjennom Ivalo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ivalo|Ivalo]]» frå ,  den 9. januar 2015.*
Sevettijärvi

**Sevettijärvi** (skoltesamisk *Čeʹvetjäuʹrr*, enaresamisk Čevetjävri, nordsamisk *Čeavetjávri*) er ein landsby i kommunen Enare i Finland, som er omtrent 120&nbsp;km nord for tettstaden Enare. Landsbyen ligg omtrent 35&nbsp;km sørvest for bygda Neiden i Finnmark, og er omgjeve av eit grønt, men likevel nake terreng.

Landsbyen er på det som var havbunn i istida. Området er kjent for fjellformasjonane sine omkring strendene langs innsjøane mellom Sevettijärvi og Neiden. 

Sevettijärvi og omgivnadene er eit av kjerneområda for den skoltesamiske busetjinga. Majoriteten av dei omkring 350 innbyggjarar (ca. 90&nbsp;%) er skoltesamar, sjølv om nokre få finnar har busett seg nord for landsbyen. Nokre få enaresamar og fjellsamar er òg busette der.

Sevettijärvi har 350 fastbuande. Bygda har skule, sjukeheim, og dessutan post og ein liten butikk i tilknyting til kafeen til staden. Vidare finst det ei ortodoks kyrkje, eit menighetshus og eit skoltesamisk tradisjonshus, som er museum.

## Historie
Før 1949 budde det nokre få samiske familiar: Aikioane, Kittiane, Sarisane, Holmbergane, Högmanane og Kaarrettiane.

Landsbyen Sevettijärvi vart grunnlagt i 1949 som ei direkte følgje av den finske framhaldsskrigen med Russland. 51 skoltesamiske familiar vart evakuerte frå Petsjenga og flytta til Sevettijärvi, etter at Petsjenga vart russisk område.

I 1948 vedtok den finske staten å oppretta nye bustader for skoltesamane på begge sider av Enaresjøen, i høvesvis Nellim og Sevettijärvi. Dette var ei erstatning for dei skoltesamiske bustadene i dei områda som Finland hadde mista til Russland. På same tid finansierte den finske staten bygginga av ein skule, ein sjukeheim og eit kapell. Ein handelsmann frå tettstaden **Enare** oppretta ein butikk i landsbyen.

På slutten av 1960-talet vart det bygd veg til Sevettijärvi, som er farbar med bil. Før denne tida nytta innbyggjarane reinsdyr, ski og Bombardier snøscooterar på vinterstid, og sykkel eller båt på sommarstid, som kommunikasjonsmiddel med omverda.

I landsbyen finst eit gammalt tømra bustadhus, med gong, stove/kjøkken og eit kammers. Tømmerhuset er vorte flytta frå Kirakkajärvi og tener som museum. I muséet er det utstilt tradisjonelle skoltesamiske klede, gjenstandar av reinsdyrbein, korger fletta av fururøtter, ein rokk, handarbeid, eldre fotografi og teikningar av bygningar som matlager, sovestabbur, badstu og bakerovn og ein kalender som fortel om livet blant skoltesamane. I kammerset er det verna ortodokse ikon og eit lite heimealter.

På gardsplassen utanfor muséet finst det ein danseplatt der det vert arrangert dans. I lagerbygningane til gardsplassen er det utstilt skoltesamiske vinterklede, varer som er knytt til reindrift og fiskereiskapar.

Staden har òg ei ortodoks kyrkje, som tidlegare var kapell.

Ca. 10&nbsp;km nord for Sevettijärvi finst fjellet Jänispää. Ved innsjøen Opukas, ca. 15&nbsp;km frå Sevettijärvi, ligg ei hengebru over Neidenelva.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sevettijärvi|Sevettijärvi]]» frå ,  den 9. januar 2015.*
Kampmalmen

**Kampmalmen** (finsk: **Kampinmalmi**) er ein bydel i Helsingfors, Finland. Han består av strøka 
Kampen, Främre Tölö og *Gräsviken*, og dessutan grøntområdet *Lappviken* og havneområdet *Busholmen.* Mengder innbyggjarar var 29 455 i 2008.
VM i skiskyting 2008

**Verdsmeisterskapen i skiskyting 2008**, den 42. i rekka, vart avvikla i Östersund i Sverige i tida 8. – 17. februar 2008. Östersund arrangerte også i 1970 verdsmeisterskapen i skiskyting. 

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga. Deltakarar frå 39 land var påmelde meisterskapen. Einast seks land vann ein eller fleire medaljar.

Russland vann flest medaljar, 11 i talet, medan Tyskland tok flest gullmedaljar med sine fem topplasseringar. Norske Ole Einar Bjørndalen sanka flest medaljar av utøvarane med eitt gull, tre sølv og ein bronse. Dei to tyske kvinnene, Andrea Henkel og Magdalena Neuner, tok flest gullmedaljar, tre kvar.

## Menn
### 10 km

  

**Dato**: 9. februar 2008 




### 12,5 km jaktstart



**Dato**: 10. februar 2008 




### 20 km



**Dato**: 14. februar 2008 




### 15 km fellesstart



**Dato**: 17. februar 2008 




### 4 x 7,5 km stafett



**Dato**: 16. februar 2008 




## Kvinner
### 7,5 km sprint



**Dato**: 9. februar 2008 



### 10 km jaktstart



**Dato**: 10. februar 2008 




### 15 km



**Dato**: 14. februar 2008 




### 12,5 km fellesstart



**Dato**: 16. februar 2008 




### 4 x 6 km stafett



**Dato**: 17. februar 2008 




## Mixstafett




**Dato**: 12. februar 2008 




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Biathlon-Weltmeisterschaften 2008|Biathlon-Weltmeisterschaften 2008]]» frå ,  den 9. januar 2016.*
Simon Fourcade

**Simon Fourcade** () er ein fransk skiskyttar frå Perpignan. Han gjekk Frankrike inn til gullmedalje på mixstafetten under VM i skiskyting 2009 i Pyeongchang, og har elles vunne tre sølvmedaljar og ein bronsemedalje i ulike skiskytings-VM i tida 2012-15. I sin hittil beste sesong, 2012-sesongen, enda han på femteplass i verdscupen i skiskyting.

Martin Fourcade er ein yngre bror.
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Simon Fourcade|Simon Fourcade]]» frå ,  den 9. januar 2016.*
Björn Ferry

**Björn Lars Johannes Erik Ferry** () er ein svensk tidlegare skiskyttar frå Stensele. Han vart olympisk meister på jaktstarten under Vinter-OL 2010 i Vancouver og verdsmeister med Sverige i mixstafett ved VM i skiskyting 2007 i Antholz.

## Aktiv
Ferry debuterte i verdscupen i skiskyting i 2001, og kom på pallen fyrste gongen i 2005. I ein rekordjamn 10 km i italienske San Sicario vart han nummer to, 0,3 sekundar bakom vinnaren, Sergej Rozjkov frå Russland, og like langt tidssprang til trearen i tevlinga.

I 2007-sesongen tok Ferry steget opp i verdseliten i skiskyting, med to andreplassar i verdscuprenn enda han på sjuande plass i verdscupen. Høgdepunktet for sesongen var mixstafetten under VM i skiskyting i Antholz, der han gjekk tredje etappen for det svenske laget, som elles bestod av Helena Jonsson, Anna Carin Olofsson og Carl Johan Bergman, vann gullmedaljen med god margin til Frankrike og Noreg.

Vinteren 2008 kom Ferrys fyrste triumf i verdscupen då han vann ein suveren siger i jakstarten i Antholz, der han også vart nummer to i fellesstarten. Med tre pallplassar i verdscuprenn enda han som sjettemann totalt i verdscupen, hans aller beste rang. Også i 2009 vann han jaktstarten i Antholz, etter å ha vorte nummer to på 10 km.

OL-sesongen 2010 gjorde Ferry eit einaste topprenn, men det var derimot høgdepunktet i hans karriere som skiskyttar. Frå ein åttandeplass i sprinttevlinga under Vinter-OL 2010 i Whistler Mountain avanserte han heilt til topps på jaktstarten. Med 19 treff og ei strålande sisterunde tok han OL-gullet, 16 sekundar føre Christoph Sumann frå Austerrike. På tampen av same sesongen fekk han ein VM-bronse i mixstafett med Sverige i ei tevling som fann stad i Khanty-Mansijsk.  

Etter meir moderate plasseringar i 2012 og særleg 2013, kom Ferry sterkt tilbake i sin siste sesong, OL-sesongen 2014. Han vann då to av tevlingane i Pokljuka og stod i alt seks gongar på pallen etter verdscuprenn. Det gav han åttandeplassen i verdscupen i skiskyting 2014.

### Verdscupsigrar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Björn Ferry|Björn Ferry]]» frå ,  den 9. januar 2016.*
VM i skiskyting 2009

**Verdsmeisterskapen i skiskyting 2009**, den 43. i rekka, vart avvikla i Pyeongchang i Sør-Korea i tida 14. – 22. februar 2009. 

Meisterskapen omfatta 11 tevlingar, fem for menn og like mange for kvinner, samt ein mixstafett der både kvinner og menn deltok på dei ymse laga. 250 deltakarar, 151 menn og 99 kvinner, frå 39 land var påmelde meisterskapen. Ni land vann ein eller fleire medaljar.

Noreg og Tyskland tok kvar sine åtte medaljar, Noreg fire av gullvalør og Tyskland to. Norske Ole Einar Bjørndalen vart den store forgrunnsfiguren med sine fire gullmedaljar, også tyske Kati Wilhelm (2-2-0) og russiske Olga A. Zajtseva (2-0-2) fekk med seg kvar sine fire medaljar heim.

## Menn
### 10 km

  


**Dato**: 14. februar 2009 




### 12,5 km jaktstart

  


**Dato**: 15. februar 2009 




### 20 km

  

**Dato**: 17. februar 2009 




### 15 km fellesstart

  

**Dato**: 21. februar 2009 




### 4 x 7,5 km stafett

  

**Dato**: 22. februar 2009 




## Kvinner
### 7,5 km

  

**Dato**: 14. februar 2009 




### 10 km jaktstart

  

**Dato**: 15. februar 2009 




### 15 km

  

**Dato**: 18. februar 2009 




### 12,5 km fellesstart

  

**Dato**: 22. februar 2009 




### 4 x 6 km stafett

  

**Dato**: 21. februar 2009 




## Mixstafett
### 2 x 6 km + 2 x 7,5 km

  

**Dato**: 19. februar 2009 




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Biathlon-Weltmeisterschaften 2009|Biathlon-Weltmeisterschaften 2009]]» frå ,  den 9. januar 2016.*
Olga Zajtseva

**Olga Zajtseva** kan vise til:

; Idrettsfolk
* Olga Aleksejevna Zajtseva (f. 1978), russisk skiskyttar.
* Olga Igorevna Zajtseva (f. 1984), russisk friidrettsutøvar.
* Olga Vladimirovna Zajtseva (f. 1962), sovjetisk tennisspelar.
Pepsikyss

***Pepsikyss*** er debutboka til Ingvar Ambjørnsen frå 1976. Det er ei diktsamling som han laga medan han tok gartnarutdanning i Ulvik. Boka er på 20 sider, og blei gjeven ut på eiga hand av Ambjørnsen. Ho inneheld også hans eigne illustrasjonar og eit kort prosastykke.

Allereie då han var 19 år hadde forfattaren fått tilsegn om utgjeving av bokmanuset *En dragefangers drøm* på Solum Forlag. Men forlaget trekte seinare tilbodet, og Ambjørnsen destruerte manuset. Deretter skreiv han *Pepsikyss*, som han sjølv omtalte som «jævleg dårleg» og at han i boka «sviktar si eiga røyst».

Ambjørnsen selte halvparten av opplaget på gata i Bergen, men dumpa 250 eksemplar av den fyrste diktsamlinga si i ein containar. I dag er boka verd mellom 5000 og 10 000 kroner, og er tilnærma «søkk borte».

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* Boka hos nb.no
Luna 2

**Luna 2** var ein sovjetisk romsonde. Sonden vart skoten opp 12. september 1959 frå Bajkonur-kosmodromen, og han var den fyrste nokosinne til å nå yta til månen.

Etter oppskyting skilde Luna 2 seg frå tredjesteget til oppskytingsraketten som flaug i lag med sonden mot månen. 13. september sleppte Luna 2 ut ei sky med oransje natriumgass for å gjera det enklare å spora sonden, og dessutan for å røyna ut korleis gass ter seg i verdsrommet.

14. september, 33,5 timar ut i ferda, stogga sendingane frå Luna 2 brått, noko som tydde på at sonden hadde slege inn i måneyta. Nedslagspunktet ligg i Palus Putredinis, aust for Mare Imbrium.

Luna 2 hadde ei liknande utforming som Luna 1: eit kuleforma romfartøy med antenner som stakk ut og med instrumentdelar. Instrumenta var òg liknande, medrekna scintillasjon- og geigerteljarar, eit magnetometer og mikrometeorittdetektorar. Sonden hadde òg med seg sovjetiske kjennemerke. Luna 2 hadde ingen framdriftssystem.

Luna 2-ferda stadfeste at månen ikkje hadde mykje til magnetfelt, og fann ikkje spor etter strålefelt kring månen. Tredjestege til oppskytingsraketten slo inn i måneyta 30 minutt etter Luna 2 på ein ukjend stad.

## Kjelder
* ''Luna 2''

## Bakgrunnsstoff