open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ole O. Lian

**Ole Olsen Lian** () var ein norsk Arbeidarparti-politikar og formann for LO frå 1906 til han døydde. Det var medan Lian var leiar at LO vart ein masseorganisasjon.

Lian var fødd i Tønsberg og var utdanna typograf. Han vart først politisk engasjert i det anarkistiske miljøet rundt Kristofer Hansteen og Anarkistisk-Communistisk Gruppe «Libertas», men kom etter kvart i kontakt med både fagrørsla og Arbeidarpartiet. I 1905 vart han nestformann i LO og året etter vart han vald til formann. Lian var mellom dei kreftene i partiet og fagrørsla som brukte mykje tid og krefter på å kjempe ned Fagopposisjonen av 1911, og han var sterkt medverkande til at denne straumninga ikkje vann fleirtal i leiinga i LO, slik den gjorde i Arbeidarpartiet.

Han valde likevel å bli i partiet då mindretalet gjekk ut og danna Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti, først og fremst fordi han ville halde arbeidarrørsla samla. Politisk var han framleis ein eksponent for høgrefløyen, noko som mellom anna medførte eit forsøk frå Komintern på å få han ekskludert. Etter kvart som motsetningane mellom Komintern og Tranmæl-fløyen tiltok i 1922-23 førte dette han inn i ein allianse med Tranmæl.

Ole Lian var nestformann i Arbeidarpartiet mellom 1912 og 1918 og stortingsrepresentant mellom 1916 og 1921.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:|]]» frå ,  den 29. oktober 2010.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Ole Olsen Lian: ''Før de vældige vandmasser ind i turbinrør!''
Ragged Glory

***Ragged Glory*** er det 21. albumet til Neil Young og Crazy Horse, gjeve ut på Reprise Records den 9. september 1990.

## Innspeling

*Ragged Glory* vart spelt inn i april 1990 på ranchen til Young, Broken Arrow. Bandet spelte eit sett med songar to gonger om dagen i eit par veker (og repeterte aldri same songen i eitt sett), gjekk så attende og valde ut dei beste versjonane. I følgje Young tok denne tilnærmingsmåten «analysen» ut av innspelinga, og gjorde at dei kunne spele utan å tenkje for mykje.
 
## Musikk og tekst

Albumet har ein liknande hardrockstil som Young spelte med Crazy Horse på *[[Everybody Knows This Is Nowhere]]* og *[[Zuma av Neil Young|Zuma]]*. Den dominerande lyden på albumet var den støyande gitaren til Young, medan Crazy Horse heldt songane i eit livleg tempo. Trass i volumet er songane i følgje Allmusic fengande med sterke melodiar og gode refreng. Dei første to songane er songar som Young og Crazy Horse opphavleg skreiv og spelte i 1970-åra og «Country Home» vart mellom anna spelt på turneen deira i 1976. «Farmer John» er ein coverversjon av ein 60-talslåt, skriven og framført av R&B-duoen Don and Dewey og garagebandet The Premiers. Young innrømde at songen «Days that Used to Be» er inspirert av Bob Dylan sin «My Back Pages». Songen «Mother Earth (Natural Anthem)» er folkesongen «The Water is Wide» med ny tekst om miljøvern. Albumet inneheld mange lange gitarsoloar og to songar er meir enn ti minuttar lange, og heile plata varer over ein time fordelt på berre ti songar.

## Utgjeving
Albumet nådde 31. plass på den amerikanske albumlista.

CD-singelen frå albumet, «Mansion on the Hill», inneheld ein song som ikkje kom ut andre stader, «Don't Spook the Horse» (7:36). «F*!#in' Up» vart ofte spelt av Pearl Jam live.

## ''Ragged Glory II''
I desember 2018 fortalte Young på nettsida si at i prosessen med å ommastre albumet, så oppdaga lydteknikaren John Hanlon 38 minuttar med musikk frå innspelingane som ikkje var gjevne ut før. Desse songane, kalla *Ragged Glory II*, er venta å kome ut i 2019.

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young - gitar, vokal
*Frank Sampedro - gitar, vokal
*Billy Talbot - bassgitar, vokal
*Ralph Molina - trommer, vokal

## Salslister
**Album**

**Singel**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ragged Glory|Ragged Glory]]» frå ,  den 29. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Weld av Neil Young

***Weld*** er eit konsertalbum og ein konsertvideo av Neil Young & Crazy Horse som kom ut i 1991. Det består av innspelingar frå turneen etter albumet *[[Ragged Glory]]*. Det vart opphavleg gjeven ut som ein avgrensa trippel-CD kalla *Arc-Weld*, med *[[Arc av Neil Young|Arc]]* som ein enkel disk som berre består av lydkulissar med gitarstøy og feedback, utan tvil inspirert av at Young hadde Sonic Youth som oppvarmingsband. *Arc* har sidan vorte gjeven ut som eit eige album. 

*Weld* består av rockesongane til Young og Crazy Horse og sju av dei hadde alt vorte spelt på anten *[[Rust Never Sleeps]]* eller *[[Live Rust]]* 12 år tidlegare. Young hadde brukt mesteparten av 80-talet med å eksperimentere med andre stilartar enn hard rock, og var no tilbake i rockesjangeren. Young spelte mellom anna Bob Dylan sin «Blowin' in the Wind», med lyden av flysirener som lydeffekt. 

Neil Young hevdar at han permanent øydela høyrsla si under miksinga av albumet.

Videoen av turneen vart berre gjeven ut på VHS, ikkje DVD, og er i dag ut av opplag. I følgje boka *Shakey* laga David Briggs ein annan lydmiks for videoen, som var både hardare i kantane og betre. 

## Innhald

## Medverkande
* Neil Young – gitar, vokal
* Ralph Molina – trommer, vokal
* Frank «Poncho» Sampedro – gitar, Univox Stringman synthesizer, vokal
* Billy Talbot – bass, vokal

## Salslister
**Album**

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Weld (album)|Weld (album)]]» frå ,  den 29. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arc av Neil Young

***Arc*** er ei samling av feedback, gitarstøy og vokalfragment som vart innspelt under forskjellige konsertar i 1991 med Neil Young og Crazy Horse. Opphavleg vart plata gjeven ut i lag med *[[Weld av Neil Young|Weld]]* i ein spesiell trippel-CD kalla *Arc-Weld*. *Arc* har ingen likskap til musikken til Sonic Youth, som var eit av oppvarmingsbanda på turneen. 

I følgje eit intervju med Steve Martin frå Agnostic Front som stod i desember 1991-utgåva av magasinet *[[Tower Records|Pulse!]]* kom *Arc* til ut frå ein film som Young laga, som bestod av byrjingar og sluttar på forskjellige songar frå ein turne i Europa på midten av 1980-åra. Young synte videoen til Thurston Moore i Sonic Youth, som driv med avantgardmusikk, og han foreslo å lage eit heilt album på liknande vis. Young plasserte eit videokamera på forsterkaren sin under turneen i 1991 og tok opp byrjingane og sluttane på forskjellige songar, og dette vart klipt saman til eit einaste langt spor på *Arc*. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young: gitar, vokal, datamaskin, feedback
*Frank «Poncho» Sampedro: gitar, univox stringman, vokal
*Billy Talbot: bass, vokal
*Ralph Molina: trommer, vokal
*Sal Trentino: elektronikk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arc (album)|Arc (album)]]» frå ,  den 29. oktober 2010.*
Høyrsle

**Høyrsel** eller **høyrsle** er ein sans som går ut på å oppfatta lydbølgjer ved hjelp av eit organ som øyret. I virveldyr som mennesket høyrer ein hovudsakleg ved at øyret fangar opp vibrasjonar og omformar dei til nerveimpulsar som så blir oppfatta av hjernen.

Ein studerer høyrsle innan audiologi og psykoakustikk, der det førstnemnde hovudsakleg tek for seg dei fysiologiske sidene og det sistnemnde dei psykologiske sidene ved høyrsleopplevinga. Høyretersklane til ein person på ulike frekvensar kan ein måla med audiometri.

## Sjå og
* Høyrslehemming
* Døv
* Tinnitus

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hearing (sense)|Hearing (sense)]]» frå , og «[[:sv:Hörsel|Hörsel]]» frå  den 29. oktober 2010.*
Thorstein Fretheim den yngre

**Thorstein Fretheim** () var ein norsk prest, skulemann og Venstre-politikar. Han var stortingsrepresentant for Akershus frå 1913 til 1918.

Fretheim var fødd i Ådal i Buskerud, der far hans var lærar, men voks for ein del opp på Eidsvoll. Han vart student i 1887 og cand. theol. i 1893, tok den praktisk-teologiske eksamen i 1895. Året etter tok han eksamen i samisk. Tida 1893-97 underviste han på ulike skular. I 1897 reiste han til Wisconsin i USA for å arbeide som prest ved norske evangelisk-lutherske kyrkjelydar. Frå 1901 var han tilbake i Noreg, og virka som kallskapellan i Vanse fram til 1903. Dei nest fem åra var han hjelpeprest i Østerdalens fjelldistrikt, residerande kapellan i Nes i Akershus frå 1909. Seinare var han sokneprest i Idd, Halden og Kråkstad.

Fretheim sat to periodar på Stortinget. Han var medlem i kyrkjekomiteen både i 1913-15 og 1916-18, den siste perioden også som komitéleiar. Fretheim var også involvert i lokalpolitikken i både Vanse, Rendalen, Nes i Akershus og Idd. Han var anten medlem av heradsstyret eller skulestyret. Elles var han formann i ei rekke foreiningar.

Kreftsjuk døydde Fretheim i 1927 i Kråkstad.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

## Bakgrunnsstoff
*
Fuglane

***Fuglane***  er ein norsk roman skriven av Tarjei Vesaas og utgjeven i 1957. 

## Handling
Mattis og systera Hege bur toeine i ei hytte attmed ein sjø i skogen. Hege stellar for begge to og tener til livsopphaldet ved å strikke for folk. Mattis gjer lite arbeid dei kan tene pengar på, og har heller ikkje vidare arbeidsevne - i bygda er han berre «Tusten». Men han følgjer vake med på det som skjer i naturen. Han oppdagar rugda som trekk over hustaket deira, og han tolkar det som eit varsel.  

Mattis er flink til å ro, og han finn ut at han kan gjere nytte for seg som ferjemann. Langt om lenge får han sin første passasjer, ein tømmerhoggar som slår seg til i hytta hos Mattis og Hege. No er ikkje Mattis lenger åleine om kjærleiken til systera, og lesarane får følgje Mattis sin kamp om merksemda hennar.  Som roar får Mattis også møte nokon som ser han som menneske, ikkje berre som «Tusten».

## Mottaking
Boka var representert som ein av 32 romanar i verket *[[Norges nasjonallitteratur]]* frå 1968.

## Bakgrunnsstoff
*''Fuglane'' av Tarjei Vesaas hjå Nasjonalbiblioteket
Børstehovud

**Børstehovud**, *Pityriasis gymnocephala*, er ein middels stor sporvefugl, einaste medlemmen i den biologiske slekta *Pityriasis* og i familien **Pityriaseidae**. Dette er ein gåtefull og uvanleg art i regnskogen i Borneo.

Børstehovud er middels stor, ca. 25 centimeter i lengd, ein svart eller mørk grå fugl, med raude leggar og raud farge på hals og nakke, har grå øyredekkjarar og øvre del av hovudet er ei fjørlaus, gul, «krone». Fuglen har ein kvit vengeflekk, synleg i flukt, og hoer har òg raude flekker på kroppssidene. Han har eit massivt, tungt, svart nebb med liten krok i enden, og ein kort hale, det gjev fuglen ein butt utsjånad. Krona er dekt av korte, 3–4&nbsp;mm lange gule eller stråfarga utvekstar som liknar berre fjørposar, det har gjeve namnet 'børstehovud'. Ungfuglar har svarte bein, raude øyredekkjarar, ein raud augering, berre nokre raude fjører på hovudet og har ikkje utvikla bustene.

Dette er ein støyande art som gjev ei rekkje umusikalske lydytringar, inkludert karakteristiske høge, nasale klynketonar blanda inn med sterkare tonar, plystretonar, støyt og kakklingar.

Børstehovud er endemisk for øya Borneo, lever i låglandet opp til 1200 moh., sjølv om populasjonen er sparsam, usamanhengjande og uføreseieleg. Dei kan finnast både i primærskog og i planta skog i låglandet, inkludert sumpskogane på Borneo, blandaskog av Dipterocarpaceae-tre og i mangroveskog.

Børstehovud er ein sosial art som ofte flyttar seg i små bråkete flokkar på 6-10 fuglar i dei midtre og øvre høgder i skogen, nokre gonger i blandingsflokkar med andre skogsfuglar som malkohaer, timalar, drongoar, trogonar, spettar og hornfuglar. Rørslene oppe i skogkrona er treige og tunge, og dei flyg med raske, lette vengeslag.

Dei lever hovudsakleg av store virvellause dyr, spesielt rettvenger, pinnedyr, biller, sommarfuglar, sikadar, kakerlakkar, termittar og edderkoppar som dei plukkar frå trelauv, kvistar, greiner og trestammar. Dei vil òg ete små virveldyr og frukt.

Forplantingsbiologien er i stor grad ukjent for denne arten.

Klassifisering av arten har vore kontroversiell. Til tider har han vore plassert i Prionopidae, hjelmvarslarar, i Cracticidae, slaktarfuglar, i Artamidae, svalestarar, eller i Corvidae, kråker.

Den største trugsmålet mot arten børstehovud kjem frå habitatøydelegging gjennom skogshogst i låglandsurskog og frå brenning av sumpskog, og arten har ganske sikkert gjennomgått ein nedgang i bestanden. Men dei lever òg i mindre påverka skogsider slik at dei er klassifisert som 'nær truga'.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bornean Bristlehead|Bornean Bristlehead]]» frå , den 29. oktober 2010*
 
### Referansar
Yawl

**Yawl** er eit mindre seglfartøy med to master, stormast og ei lita mesanmast eller papegøyemast plassert heilt aktarut, aktar for rorstamma. Dersom mesanmasta er plassert framfor rorstamma vert det kalla ein ketch.

Riggen er i store trekk ein forenkla kutterrigg, men yawlen har gjerne eit smalare storsegl. Yawlrigg kunne vere fordelaktig for fartøy bygd for konkurransar, fordi han gjev høve for å setje eit mesanstagsegl (som ikkje blir rekna inn i seglarealet ved regattasegling) i tillegg til det trekanta mesan- eller papegøyeseglet på aktre mast.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:|]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*
Yard

**Yard** (fork. *yd*) er ei engelsk lengdeeining, som er definert som 3 fot, eller 36 tommar. Ein yard er dermed 0,9144 meter.

## Historie
Tidlegare var ein yard delt inn 2, 4, 8 eller 16, til respektive half-yard, span, finger og nail.

Opphavet til yarden er det mange forklaringar på. Ordet kjem frå eit angelsaksisk ord for *målestav*. Lengda blir sagt å vere lengda frå nasetippen til tuppen på tommelen på kong Henrik I av England. Andre versjonar er at det tilsvarar livvidda til ein person, eller at det tilsvarar det dobbelte av ein engelsk alen. Kong Edgar skal ha etablert den såkalla *Winchester yards* i år 965, som skal vere grunnlaget for dei seinare *Tudor yards* (1590) og den noverande *imperial yards* (1844).

## Andre måeleiningar knytt til yard
* Square yard = yd² = 0,8361... m²
* Yard of land = 30 acres = 12,14 hektar
* Cubic yard = yd³ = 0,76455... m³

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:|]]» frå , den 30. oktober 2010.*
Yara International

**Yara International ASA** () (Yara) er eit norsk gjødsel- og kjemikalieselskap med omtrent 16 000 tilsette. Selskapet består av tre segment: Sal og marknadsføring av gjødselprodukt og -løysningar, industri- og miljøløysningar og produksjon. Selskapet var tidlegare del av Norsk Hydro og vart og børsnotert som eige selskap den 25. mars 2004.

Den norske staten er største eigaren med 36,2 % av aksjane. Thorleif Enger var konsernsjef fram til september 2008, då Jørgen Ol Haslestad tok over etter at Enger gjekk av med pensjon. I 2004 hadde selskapet driftsinntekter på 43&nbsp;252 millionar kroner. Yara er den leiande leverandøren i verda av mineralgjødsel med sal i over 150 land og sals- og markedsorganisasjonar i omkring 50 land. Svein Tore Holsether vart ny konsernsjef i september 2015.

Namnet Yara er av runeteikna jera/jart som tyder «godt år». Det norske miljøføretaket Yera AS varemerkeregistrerte og tok i bruk runeteiknet jera og namnet Yera som forretningskjenneteikn alt i år 2000.

Yara er notert på Oslo Børs og marknadsverdien til selskapet var per 12. desember 2016 kroner 89&nbsp;300&nbsp;000&nbsp;000 (89,3 milliardar kroner).

## Historie
Det første nitrogengjødselet i verda, Norgessalpeter (kalsiumnitrat) vart produsert på eit testanlegg på Notodden. Produksjonen var basert på Birkeland-Eydes metode. Dette danna grunnlaget for å etablere Norsk Hydro.

Frå 2006 til 2010 har Yara kjøpt selskapa Rossosh, Burrup, Fertibras, Kemira GrowHow, Qafco 5&6, Belle Plaine og Lifeco.

## Kunstgjødsel-fabrikken på Herøya
::*Sjå òg*: Fullgjødselproduksjon på Herøya

Amoniakk er viktig for produksjon av kunstgjødsel. Norsk Hydro (no Yara) har i ei årrekkje vore blant dei største produsentane i verda med fabrikk på Herøya. Metan eller nafta gjennomgår ein prosess med svovelfjerning, primæromforming og sekundæromforming for å skaffe fram reint nitrogen og hydrogen i tilhøvet ein til tre.

Frå nitrogen og hydrogen vert det produsert ammoniakk ved Haber-Bosch-prosessen

:: N2 (g) + 3 H2 (g) ⇌ 2 NH3 (g)

Den typiske moderne ammoniakksyntesen føregår ved omkring 300 atm trykk og temperatur ved ca 450&nbsp;°C.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Yara International|Yara International]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*  

## Bakgrunnsstoff

* 
* Yara, internasjonalt nettstad  (engelsk)
* [Kursinformasjon for Yara-aksjen](http://www.bors24.no/bors24.no/site/stock/stockdetail.page?magic=(cc%20(detail%20(tsid%20133122))))(frå Børs24)
Hans Jørginus Hansen

**Hans Jørginus Hansen** () var ein norsk forretningsmann og stortingsrepresentant frå Trondheim.

Far hans var målarmeister i Trondheim. Etter å ha fullført skulegangen arbeidde Hansen i litt over to år i grosserarfirmaet Johan Berg. Etter nokre månader til sjøs, var han i vel tre år tilsett på kontoret hos firma G. P. Meisterlin. Etter firma Meisterlin gjekk konkurs, arbeidde han 1879-81 som betjent ved Trondhjems Sjøforsikringsselskab. Deretter fekk han stilling som førstebetjent, og seinare prokurist, i firmaet Jenssen & Co. 

1892 starta Hansen eiga engrosforretning i sild- og fiskebransjen, seinare også i kolonial, såkorn og frø. Forretninga, som vart landskjend, gjekk seinare tilbake, og han avvikla henne i 1907. Deretter var han disponent og seinare direktør for Trondhjems Preserving Co, ei stilling han hadde til han døydde. Hansen var ein av grunnleggarane av firmaet, og hausta mykje ros for måten han leia bedrifta på.

Hansen var delaktig i grunnlegginga av fleire bedrifter i Trondheim. Mellom desse kan ein nemne A/S Trondhjems Canning & Export Co., A/S Forretningsbanken og A/S Sodium & Norsk Alkalie. Han var også medlem av Trondhjems Sparebank sitt forstandarskap. 1902-08 var han medlem av styret for Spareskillingsbanken, formann i forstandarskapet i same bank i 1912.

Hansen var politisk interessert, og var ein aktiv politikar for Venstre. Han var innvald i bystyre og skulestyre i Trondheim i ei årrekke. Elles var han medlem av Trondhjems Arbeiderforening, der han i 1899 vart vald til ordførar for foreininga. 

I 1898 var Hansen på Stortinget som 3. suppleant for Trondhjem og Levanger, og møtte som 1. representant på Stortinget for same krins i perioden 1900-03. I denne perioden var han samstundes direktør ved Noregs Bank sitt dåverande hovudsete i Trondheim. Som stortingsmann var han fast medlem av Stortinget sin næringskomité, og var med i deputasjonen frå Stortinget som tok del i opninga av Ofotbanen i 1903.

Etter at han slutta som stortingsmann vart han i 1903 medlem av ein departemental tollkomité. Han var og medlem av handelstraktatkomitéen av 1904.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Odontologi

**Odontologi** (frå gresk *odous*, gen. *odontos*, 'tann' og og -logi, 'lære') er læra om korleis tennene og dei orale veva er bygde opp, kva sjukdommar dei kan få og korleis ein kan behandla dei. Ein tannlege er ein odontolog.

## Sjå òg
*Tannpleie

## Kjelder
*
Tannpleie

**Tannpleie** eller **tannrøkt** viser til det å ta vare på sine eigne eller andre sine tenner, til dømes ved å førebygga karies, periodontitt, tannkjøtbetennelse og andre plager. Andre funksjonar kan vera å reparera skader, retta opp eller forbetra tannstilling og pussa eller bleika tenner. Ein sjølv kan passa på tennene sine ved å reinska dei med til dømes tannkost, tannkrem, tannstikker, tanntråd og munnskyllevatn. Profesjonelle som driv med tannpleie er mellom anna tannlege, tannsjukepleiar og tannhygienikar. Det medisinske fagfeltet heiter odontologi.

## Estetisk tannpleie
Estetisk tannpleie har som hovudmål å forbetra utsjånaden på tennene. Døme på slik tannpleie er tannbleiking, porselensfasader, kroner og tannregulering.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dentistry|Dentistry]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*  
 
* 

## Bakgrunnsstoff
Grønstein

**Grønstein** er ein metamorf bergart som er danna av basiske vulkanske bergartar som basalt og diabas under relativt låg temperatur. Steinen inneheld grøne mineral som kloritt, epidot og amfibol. 

I Noreg finn ein mykje grønstein i Trondheimsfeltet.

Grønstein er òg eit fellesomgrep for flintliknande, omadanna vulkanske bergartar som vart nytta i steinalderen til våpen og reiskap. På Hespriholmen utanfor Bømlo i Hordaland vart det i steinalderen mellom kring 7500 til 2000 f.Kr. drive steinbrot på slik grønstein. 

## Sjå òg
*Grønskifer

## Kjelder
Tannlege

**Tannlege** eller **tannlækjar** er ein utøvar av tannpleie med høve til å behandla lidingar i tenner, tannkjøtet og resten av munnen. Ein tannlege er utdanna innan odontologi og må i Noreg ha autorisasjon frå Sosial- og helsedepartementet.

Tannlegar kan mellom anna arbeida i offentleg tannhelseteneste eller driva privat praksis. 

## Noreg
Utdanninga til tannlege i Noreg er 5-årig og blir gjeve ved universiteta i Oslo, Bergen og Tromsø. Studiet fører fram til mastergrad i odontologi. Etter utdanning i Noreg eller utlandet har ein rett til autorisasjon om ein har utført fastsett praktisk teneste og har avgitt skriftleg lovnad om å utøva tannlegegjerningen samvitsfullt. Ein som ikkje fyllar vilkåra for autorisasjon, kan få lisens som tannlege som kan avgrensast i tid, til stilling eller liknande. Det er Statens autorisasjonskontor for helsepersonell som gjev tannlegelisensar.

## Bakgrunnsstoff
* Utdanning.no si yrkesskildring av tannlege
* Oversyn over offentlige tannklinikkar i Noreg ved tannlege.nu

## Kjelder
*

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:|]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*
Groruditt

**Groruditt** er ein særs hard, seig og sterkt grøn gangbergart.   

Groruditt er ein sjeldan bergart som berre finst i riftsoner som Oslofeltet. Her finst han i ei stripe frå Grorud til Årvollåsen. Groruditten er en gangbergart med granittisk samansetnad, og den grøne fargen kjem av innhaldet av ægirin. Groruditt må ikkje bli forveksla med *grorudgranitt,* som også finst i Oslofeltet. 

Dei skarpe brotflatene i groruditt gjer han godt eigna til å lage økser av, og i steinalderen var han ettertrakta reiskapsmateriale som erstatning for flint, som ikkje finst naturleg her i landet. 

## Fotnoter


## Kjelder
*[Kulturminneatlas for Groruddalen. Den tidlige historien.](http://www.byantikvaren.oslo.kommune.no/getfile.php/byantikvaren%20(BYA)/Internett%20(BYA)/Dokumenter/Publikasjoner_infoark/KMA_den_tidlige_historien.pdf)(pdf)
*Dons, Johannes A 1977: Geologisk fører for Oslo-trakten, Universitetsforlaget
* Om Groruditt på lokalhistoriewiki.no
Halo i geologi

**Halo** i geologi er ei randsone som er danna ved omvandling eller fargeendring. Småkorna radioaktive mineral, som zirkon og allanitt i glimmer, har ofte ein mørk halo. Dette kjem av stråleskadar frå alfapartiklar som vert slynga ut frå grunnstoffa uran og thorium.

## Kjelder
Hecla Hoek-bergartane

**Hecla Hoek-bergartane** er eit omgrep som tidlegare vart nytta om metamorfe, kambrosiluriske og underliggande prekambriske bergartar på Spitsbergen. Namnet kjem av fjellet Heclahuken ved Sorgfjorden på nordaustspissen av Ny Frisland. 

Sekvensen er opp mot 18 km tjukk og omfattar sedimentære og vulkanske bergartar som no er omdanna til skifer, kvartsitt, kalkstein, marmor og gneis. Lokalt er dei folda og gjennomtrengt av granitt under den kaledonske orogenesen. 

Bergartskomplekset som er størst og eldst kjem frå prekambrium. Frå denne alderen finst det to lag av morenekonglomerat (tillitt) frå den seinprekambriske istida og fossil av bågrønbakteriar eller stromalittar. I dei yngre laga finn ein fossil frå kambrium og ordovicium. Dei fleste er av amerikansk-arktisk type, men nokre viser overgang til europeisk type, noko som bidrar til å forklare platetektonikken i området. 

## Kjelder

*
Helleflint

**Helleflint** er ein tett flintliknande bergart som hovudsakleg består av kvarts og feltspat. Helleflinten er gråkvit, raudleg eller grønleg på farge. 

Bergarten oppstår ved at lava, tuff og kvartsrike sediment gjennomgår metamorfose

## Sjå òg
*Leptitt

## Kjelder
Jens Gasmann

**Jens Severin Gasmann** () var ein norsk sjømann, forretningsmann og politikar frå Gjerpen.

Far hans var prokurator. Sjølv reiste han til sjøs og vart skipper i 1798. Ein periode sigla han for Jørgen Aall.Han deltok i kanonbåtkrigen mellom Danmark-Noreg og Storbritannia som sekretær til admiral Fisker. I 1812 gjekk han i kompaniskap med kjøpmann Hans Møller i Porsgrunn, og dreiv handel der. Han bygde eit brennevinsbrenneri i 1818 og dreiv 1821-24 handel i Skien. Frå 1822 var han hamnefut i Porsgrunn, frå 1826 i tillegg losoldermann og meklar. Elles var han forlikskommissær og britisk konsul.

Gasmann var 2. varamann til Stortinget i 1824 for krinsen Skien og Porsgrund. Han møtte likevel på tinget, då den valde representanten var sjuk og valet av varamannen vart underkjent. Han var medlem av komiteane om kjøpstadskatten og om staten sine fordringar mot firma Møller & Co.

I 1837, ved det fyrste kommunale valet, vart Gasmann vald til varaordførar i Porsgrunn. Jørgen Flood vart ordførar, «etter innbyrdes overenskomst imellom formennene». Gasmann var ordførar i 1839-40 med Flood som varaordførar. I 1843 var han med i ein kongeleg kommisjonen om emigrasjonsspørsmålet.

Gasmann døydde i Porsgrunn i 1850.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*Bokmålswikipedia

## Notar
Grønskifer

**Grønskifer** er ein type metamorf skifer som inneheld større mengder av dei grøne minerala kloritt, epidot og aktinolitt. Ein kan òg finne andre ineral som kvarts, feltspat, muskovitt, kalsitt og dolomitt. 

Grønnskifer oppstår ved temperaturforhold kring 300-500&nbsp;°C, som vert rekna som forholdsvis låge temperaturar, og dei oppstår ut frå opphavlege vulkanske bergartar, som havbotnsbasalt. Ein finn dei i mange fjellkjeder, som i Noreg. 

Området der temperatur- og trykktilhøva er slik at grønskifer kan oppstå, vert kalla grønskiferfacies. 

## Kjelder
*
Grisøyre

**Grisøyre** er ei planteslekt i korgplantefamilien. Plantene i grisøyreslekta har blad i rosettar. Skafta er bladlause med ei eller eit par korger som minner om *[[Hieracium]]*. Korgdekkblada er taklagde og mørkgrøne, blomstrane gule og fruktene har lange nebb. Det er agner mellom blomstrane.

### Norske artar i grisøyreslekta
I Noreg veks tre artar. Ikkje nokon av desse veks i Nord-Noreg.
* Flekkgrisøyre (*H. maculata*)
* Kystgrisøyre (*H. radicata*)
* Åkergrisøyre (*H. glabra*)

## Kjelder
* Dansk wikipedia.
* Nederlandsk wikipedia.
* Johannes Lid: *Norsk-svensk-finsk flora*. Det Norske Samlaget, 1985.
Hvid

**Hvid** er ein dansk-norsk mynt som vart slått i perioden 1483 til 1578 etter mønster av tyske *witten*. 
Ein hvid var lik 4 penningar. 3 hvid var lik ein skilling.

I Noreg vart dei første hvid-myntane prega i Bergen under kong Hans (1483-1513). Sidan vart det prega hvid-mynt både i Bergen og Nidaros under erkebiskop Gaute Ivarsson, kong Fredrik I og erkebiskop Erik Valkendorf.

Hvid prega i Nidaors vart kalla St. Olavshvid, hvid prega av kongemakta  vart kalla kronhvid. Sidan det vart brukt dårlegare metallkvalitet, kunne kunne det utpå 1500-talet gå opp til 6 hvid på ein skilling. 

## Kjelder
*Norsk mynt i 1000 år
*«Hvid» i *Historisk leksikon*
Blaffert

**Blaffert** er ein norsk mynt med verdi 2 penning eller 1/6 skilling. Det vart prega blaffert med brakteatpreg i Nidaros under erkebiskop Erik Valkendorf (1510–1522). Elles sirkulerte det i Noreg blaffertar slått i Danmark, frå 1602 vart dei danske blaffertane slått av koppar og samtidig gjort tosidige.

Blafferten hadde brakteatpreg og verdi som 2 penning.

## Kjelder
*Norsk mynt i 1000 år
*Blaffert i *Historisk leksikon*
Norsk dukat

**Norsk dukat** vart prega i Kristiania i 1660/70-åra.  Dette er den einaste gullmynten som vart prega i Noreg før gullstandarden vart innført i 1874. 

Dukaten vart prega etter mønster frå den venesianske dukaten. I Noreg vart han utmynta under kong Fredrik III  og Kristian V i nomianalane 4 dukat, 3 dukat, 2 dukat, dukat og 1/2 dukat.	

## Kjelder
*«Dukat» ved Norsk mynt i 1000 år
Spooner Oldham

**Dewey Lyndon «Spooner» Oldham** () er ein amerikansk låtskrivar og studiomusikar. Som organist spelte han inn musikk i Muscle Shoals i Alabama og ved FAME Studios på hitar som R&B-songane «When a Man Loves a Woman» av Percy Sledge, «Mustang Sally» av Wilson Pickett og «I Never Loved a Man» av Aretha Franklin.

Som låtskrivar slo Spooner Oldham seg i lag med Dan Penn for å skrive hittar som «Cry Like a Baby» (The Box Tops), «I'm Your Puppet» (James and Bobby Purify), «A Woman Left Lonely» og «It Tears Me Up» (Percy Sledge).

Oldham flytta etter kvart til Los Angeles og heldt fram som studiomusikar der for artistar som Bob Dylan, Delaney Bramlett, Willy DeVille, Joe Cocker, the Hacienda Brothers, Linda Ronstadt, Jackson Browne, Everly Brothers, Dickey Betts, J.J. Cale og Frank Black.

Han har ofte vore musikar for Neil Young og speler i konsertfilmen *[[Neil Young: Heart of Gold]]* og akkompagnerte Crosby, Stills, Nash & Young på «Freedom of Speech»-turneen deira. 

4. april 2009 vart Oldham innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som sidemann.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spooner Oldham|Spooner Oldham]]» frå ,  den 30. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
* Rock and Roll Hall of Fame
Unplugged av Neil Young

***Unplugged*** er eit konsertalbum av Neil Young frå 1993. Det inneheld songen «Stringman» frå 1976, som aldri er gjeven ut på plate før. Innspelinga vart òg gjeven ut på VHS.

Innspelinga var ein del av MTV-serien «Unplugged». Innspelinga bar preg av mange gnissingar, sidan Young ikkje var nøgd med framføringa til nesten nokon i bandet. Faktisk var versjonen som kom ut på plate det andre forsøket på å få til ei heil innspeling. 

Albumet nådde 23. plass på den amerikanske albumlista, og i Noreg ein femteplass. 

## Innhald

## Medverkande

*Neil Young: gitar, munnspel, piano, pumpeorgel, solovokal
*Nils Lofgren: gitar, autoharpe, trekkspel, korvokal
*Ben Keith: Dobro
*Spooner Oldham: piano, pumpeorgel
*Tim Drummond: bass
*Oscar Butterworth: trommer
*Astrid Young: korvokal
*Nicolette Larson: korvokal
*Larry Cragg: sopelime på «Harvest Moon»

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Unplugged (Neil Young album)|Unplugged (Neil Young album)]]» frå ,  den 30. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dukat

**Dukat** er ein gullmynt som vart utmynta mange stader i Europa. Dukaten vart utmynta av 986/1000 gull og vog 3,49 g. Den første dukaten vart utmynta i Venezia i 1284. 

Norsk dukat vart utmynta i Kristiania under kong Fredrik III og Kristian V.

## Bakgrunnsstoff
Harvest Moon

***Harvest Moon*** er det 22. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young, utgjeve 2. november 1992. Mange av musikarane som spelte på albumet, spelte òg på *[[Harvest]]* frå 1972.

## Innspeling
Young hadde fått tinnitus etter innspelinga av *[[Ragged Glory]]* i 1990 og den påfølgjande turneen (som gav *[[Weld av Neil Young|Weld]]* og *[[Arc]]* i 1991), men han var bestemt på å gå attende i studio. Då han kom til Nashville tok han med seg samarbeidspartnaren Ben Keith og la frå seg den elektriske gitaren og tok fram ein akustisk gitar, piano og banjo, som hadde dominert album som *Harvest*, *[[Comes a Time]]* og *[[Old Ways]]*.

I tillegg nytta han analogt innspelingsutstyr i staden for digitalt utstyr for å få ei «varmare» kjensle. 

Den påfølgjande turneen vart spelt inn og kom til slutt ut i 2009 som *[[Dreamin' Man]]*, eit konsertalbum frå turneen etter albumet i 1992 der han spelte heile albumet solo, men i anna rekkjefølgje. 

## Mottaking

Musikknettsida *Classic Rock Review* kåra *Harvest Moon* til årets album for 1992. I 1994 vann Young Junoprisen for årets album i Canada. Matthew Greenwald i AllMusic skildra melodien på tittelsporet som «absolutt strålande». Albumet gjorde at Young kunne halde fram den kommersielle suksessen med god respons frå kritikarane som han hadde fått med *[[Freedom av Neil Young|Freedom]]* og *[[Ragged Glory]]*, og albumet selde til slutt betre enn begge desse. Songen «Harvest Moon» toppa AARP si liste over «16 songar alle over 50 bør eige».

## Innhald

## Medverkande
* Neil Young – vokal, gitar, munnspel, banjogitar, piano, pumpeorgel, vibrafon

### The Stray Gators
* Ben Keith – pedalsteelgitar, Dobro, bass-marimba, korvokal
* Spooner Oldham – piano, pumpeorgel, klaverinstrument
* Tim Drummond – bass, marimba, feiekost
* Kenny Buttrey – trommer

### Andre medverkande
* Larry Cragg – korvokal på «War of Man»
* Nicolette Larson – korvokal på «You and Me,» «War of Man,» «Such a Woman,» «Old King,» «Dreamin' Man,» «Natural Beauty»
* Linda Ronstadt – korvokal på «Unknown Legend,» «From Hank to Hendrix,» «Harvest Moon,» «War of Man,» «One of These Days»
* James Taylor – korvokal på «From Hank to Hendrix,» «War of Man,» «One of These Days»
* Astrid Young – korvokal på «War of Man,» «Such a Woman,» «Dreamin' Man»
* Jack Nitzsche – strykararrangement på «Such a Woman»
* Suzie Katayama – dirigent på «Such a Woman»
* Maria Newman – konstermeister på «Such a Woman»
* Maria Newman, Israel Baker, Betty Byers, Berg Garabedian, Harris Goldman, Robin Lorentz, Cindy McGurty, Haim Shtrum – fiolin på «Such a Woman»
* Valerie Dimond, Matt Funes, Rick Gerding, Carrie Prescott, David Stenske, Adriana Zoppo – bratsj på «Such a Woman»
* Larry Corbett, Ericka Duke, Greg Gottlieb, David Shamban – cello på «Such a Woman»

## Salslister
### Album

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harvest Moon|Harvest Moon]]» frå ,  den 30. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lucky Thirteen

***Lucky Thirteen*** er eit samlealbum av Neil Young som kom ut i 1993. Det inneheld trette songar av Young frå mellom 1982 og 1988, inkludert fem songar som ikkje var gjevne ut tidlegare. 

Det var det første Neil Young-albumet som ikkje vart distribuert av Warner Music Group. To år etter Young forlet Geffen, som opphavleg vart distribuert av Warner Bros. Records, vart det seld til MCA Music Entertainment. Innspelingane Young gjorde for Geffen er i dag eigd av Universal Music Group, dei einaste som ikkje Warner Music Group eig i dag. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lucky Thirteen|Lucky Thirteen]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*
Sleeps with Angels

***Sleeps With Angels*** er det 23. albumet til Neil Young, spelt inn i lag med Crazy Horse og gjeve ut 16. august 1994 på Reprise. Det var produsert i lag med David Briggs.  

## Bakgrunn og innspeling
Albumet var eit forsøk på å fange dei atmosfæriske eksperimenta Young og Crazy Horse gjorde i *[[After the Gold Rush]]*-tida. Sjølv om det meste av albumet vart spelt inn før Kurt Cobain tok livet av seg, laga Young tittelsporet etter dette skjedde. Cobain siterte Young i avskjedsbrevet sitt. Som følgje av dette vart *Sleeps With Angels* meir liknande *[[Tonight's the Night]]*, og albumet er i røynda ei (meir dempa) utgåve av dette albumet frå 1990-åra. Stemninga på albumet er mørk og grublande, bortsett frå den punkaktige «Piece of Crap». To songar («Western Hero» og «Train Of Love») har same musikk med forskjellig tekst. 

*Sleeps with Angels* er det einaste Neil Young-albumet der han spelar fløyte.

Albumet nådde 9. plass på den amerikanske albumlista og 4. plass i Noreg. 

## Innhald

## Medverkande
### Neil Young & Crazy Horse
*Neil Young - gitar, spikerpiano, trekkspel, fløyte, munnspel, vokal
*Frank «Poncho» Sampedro - gitar, flygel, elektrisk piano, klaverinstrument, bass-marimba, vokal
*Billy Talbot - bass, vibrafon, bass-marimba, vokal
*Ralph Molina - trommer, vokal

### Teknisk
*David Briggs - producer, miksing
*Neil Young - producer, miksing
*John Hanlon - lydteknikar, miksing
*Chad Blinman - assisterande lydteknikar
*Roland Alvarez - assisterande lydteknikar
*Joe Gastwirt - digital redigering, mastering
*Tim Mulligan - yttelegare digital redigering
*Tim Foster - produksjonsleiar
*Bettina Briggs - produksjonskoordinator
*Sal Trentino - forsterkarteknikar
*Jim Homan - gitarteknikar
*Jerry Conforti - trommeteknikar
*Mark Humphreys - live-monitoriar

## Salslister
### Album
**Album** - Billboard

### Singlar
**Singlar** - Billboard

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sleeps with Angels|Sleeps with Angels]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*
Overvekt

**Overvekt** er ein tilstand der kroppen har for store energilager i form av feittvev. Den lagra energien er lik skiljet mellom inntak av energi og det samla energiforbruket til individet. Dei siste tiåra har ein sett ei monaleg auke av overvekt i industriland, noko som kan koma av endra livsstils- og kosthaldsvaner.

Overvekt aukar risikoen for ei rekkje sjukdommar som diabetes type 2, høgt blodtrykk, angina pectoris, hjarteinfarkt, hjerneslag, gallestein og kreft i tjukktarmen. I tillegg aukar faren for sjukdommar i skjelettet, musklane og ledda som fylgje av unaturleg høg tyngd på lekamen. Overvektige personar lir ofte av psykiske problem, som depresjonar, og kan også oftare bli plaga av sjukleg snorking. Dei alvorlege komplikasjonane som fylgjer av overvekt gjer det viktig å finna verksame former for læking. 

Erfaringar har vist av vektreduksjon sjeldan lukkast dersom fysisk aktivitet ikkje går inn i opplegget for behandlinga. Fysisk aktivitet vil ofte redusera trongen for feit mat, slik at det blir lettare å leggja om kosthaldet til å ha meir karbohydrat og grønsaker. Ved sida av aktivitetar som stimulerer kondisjon, kan gruppebehandling hjå psykolog vera til hjelp for mange. Ein kjenner ikkje til medikamentell behandling som fører til varig vektreduksjon.

## Klassifisering

For å vurdera graden av overvekt kan ein rekna ut kroppsmasseindeks (KMI eller BMI). Denne er definert som ein brøk der teljar er vekt i kg, og nemnar er høgda oppgitt i meter i 2. potens (kg/m2). Systemet vart skapt på 1900-talet av den belgiske statistikaren Adolphe Quetelet for å rekna ut under- og overvekt.

KMI på over 25 blir sett på av det amerikanske kreftforskningsinstituttet som overvekt. Ein BMI på over 30 blir sett på som feitleik grad I, og ved 40 har ein ei ny grense - feitleik grad III. KMI på mellom 18,5 og 25 reknar ein som det ideelle helsemålet, mens ein person med BMI på under 20 blir av mange andre kjelder rekna for å vera undervektig. I Noreg i dag er personar med ein KMI på over 40 definert som kronisk sjuke. Desse personane har då krav på hjelp til behandling frå det offentlege via fastlegen.

## Kjelder

* 
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fedme|Fedme]]» frå ,  den 30. oktober 2010.*
Dead Man av Neil Young

***Dead Man*** er filmmusikken til westernfilmen Dead Man av Jim Jarmusch med Gary Farmer og Johnny Depp som William Blake.  Neil Young improviserte fram musikken (hovudsakleg på elektrisk gitar, og noko akustisk gitar, piano og orgel) samstundes med at han kikka på filmen i eit platestudio. Albumet består av sju instrumentale spor av Young, med utdrag frå dialog frå filmen og Johnny Depp som les dikta til William Blake mellom musikken. Versjonen av hovudtemaet som vert nytta i byrjinga og slutten av filmen er ikkje med, men vart gjeven ut som singel.

## Utgjeving

Albumet kom ut i 1996. I tillegg til den vanlege CD-utgåva kom det ei spesialutgåve med eit spesiallaga omslag. Omslaget såg ut som eit fotoalbum frå 1800-talet, der ryggen var kledd i tøy og sjølve omslaget var i svart, laminert papp.

## Innhald
Spora på albumet har ikkje offisielle namn, så innhaldslista under er uoffisiell. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dead Man (soundtrack)|Dead Man (soundtrack)]]» frå ,  den 31. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Year of the Horse

***Year of the Horse*** er ein dokumentarfilm av Jim Jarmusch som følgjer Neil Young og Crazy Horse på gruppa sin turne i 1996.

## Albumet
***Year of the Horse*** er òg eit konsertalbum av Neil Young & Crazy Horse som kom i 1997. Det inneheld litt andre songar enn i filmen. 

Konsertalbumet er på sett og vis ei gravskrift for David Briggs som hadde vore produsent for Neil Young i alle år. Han døydde av lungekreft i 1995. Dette er reflektert i songutvalet, som skal ha vore favorittsongane til Briggs (om ein ser bort i frå dei nyare songane som var med på albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young: gitar, piano, munnspel, vokal
*Poncho Sampedro: gitar, klaverinstrument, vokal
*Billy Talbot: bass, vokal
*Ralph Molina: trommer, perkusjon, vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Year of the Horse|Year of the Horse]]» frå ,  den 31. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* 
* Intervju  med Jim Jarmusch og Larry A. Johnson
Silver & Gold

***Silver & Gold*** er det 27. albumet til Neil Young og kom ut 25. april 2000. Mange av songane vart skrivne seint i 1990-åra, men songen «Silver & Gold» skal i følgje Young sjølv ha blitt skriven i 1981 og han skal ha prøvd i over ti år og få eit godt opptak av songen. Andre songar går attende til 1976. Mellom anna finst det piratopptak frå Neil Young/Crazy Horse som spelar «Razor Love» dette året. 

Musikalsk går Young tilbake til country/folkrock-stilen frå tidlegare album som *[[Harvest]]* og *[[Comes A Time]]*, men teksten reflekterer i større grad familie, det å verte eldre og verte ein meir komplett person. Young ser tilbake på livet sitt og karrieren sin med eit varmt, nostalgisk syn, og går til og med så langt til å seie at han ikkje var imot ei gjenforeining med Buffalo Springfield - «Like to see those guys again/And give it a shot» (ønskjer å treffe dei fyrane igjen/Og gjere eit nytt forsøk) - som han syng i «Buffalo Springfield Again». Tonen på albumet er roleg og fredfull. 

Albumet vart nominert til den kanadiske Junoprisen for årets rootsalbum i 2001.  Biletet på omslaget vart teken av dottera Amber med eit Game Boy-kamera.

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young: gitar, piano, munnspel, vokal
*Ben Keith: pedalsteelgitar, vokal
*Spooner Oldham: piano, orgel
*Donald «Duck» Dunn: bass
*Jim Keltner: trommer
*Oscar Butterworth: trommer
*Linda Ronstadt: vokal
*Emmylou Harris: vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Silver &amp; Gold|Silver &amp; Gold]]» frå ,  den 31. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Road Rock Vol. 1

***Road Rock Vol. 1: Friends & Relatives*** er eit konsertalbum av Neil Young frå 2000. Av «venene og slektningane» finn ein Ben Keith, Chrissie Hynde, Duck Dunn, kona til Young, Pegi og systera Astrid. Albumet inneheld ein song som ikkje er gjeven ut tidlegare, «Fool For Your Love», som kjem frå innspelinga av *[[This Note's for You]]*, samt ein Bob Dylan-song, «All Along the Watchtower».

Det vart òg gjeven ut ein DVD/VHS kalla *Red Rocks Live, Neil Young Friends & Relatives* samstundes med albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young - gitar, piano, vokal
*Ben Keith - gitar, lapslide, pedalsteel, vokal
*Spooner Oldham - piano, Wurlitzer elektrisk piano, Hammond B3 orgel
*Donald «Duck» Dunn - bass
*Jim Keltner - trommer, perkusjon
*Astrid Young - vokal
*Pegi Young - vokal
*Chrissie Hynde - gitar, vokal på «All Along the Watchtower»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Road Rock Vol. 1|Road Rock Vol. 1]]» frå ,  den 31. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Broken Arrow av Neil Young

***Broken Arrow*** er det 26. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young, spelt inn i lag med Crazy Horse. Dei første tre songane er tre lange, strukturerte jammar, i liknande stil som tidlegare Crazy Horse-samarbeid som *[[Everybody Knows This Is Nowhere]]*, *[[Zuma av Neil Young|Zuma]]* og *[[Ragged Glory]]*.  Det siste sporet er eit konsertopptak av ein Jimmy Reed-song som vart spelt inn med ein liten publikumsmikrofon på ein liten «hemmeleg» konsert i California, for å gje han ei kjensle av piratopptak.

På vinylutgåva og på CD-singelen «Big Time» finst bonussporet «Interstate». Dette var ein song frå innspelinga av *[[Ragged Glory]]* i 1990. Dette var det siste studioalbumet til Young på fire år.

Merk at songen «Broken Arrow» av Buffalo Springfield, som Neil Young var medlem av, ikkje finst på dette albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young - gitar, elektrisk og akustisk gitar, piano, munnspel
*Crazy Horse
*:Poncho Sampedro - vokal, elektrisk gitar
*:Billy Talbot - vokal, bass, tamburin
*:Ralph Molina - vokal, trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Broken Arrow (album)|Broken Arrow (album)]]» frå ,  den 31. oktober 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Skiljepinne

Ein **skiljepinne** er ein kloss av tre eller plast som vert bruka til å skilje varene til forskjellige kundar frå kvarandre på transportbandet inn til kassaapparatet i ein sjølvbetjeningsbutikk. Skiljepinnen har ofte teksten «neste kunde» el. likn.

Andre namn på skiljepinne er *skillepinne*, *kundepinne*, *varepinne* og *køpinne*. 

**Skiljepinne** er også ei nemning for eit par samanknytte pinnar som  skil renningstrådane frå kvarandre i vevstolen.
Are You Passionate?

***Are You Passionate?*** er det 28. albumet av Neil Young, spelt inn med Booker T. & the M.G.'s og Crazy Horse, og gjeve ut 9. april 2002. Young spelar her mellom anna soul, noko han aldri hadde gjort tidlegare. Det er enkelte unntak, som rockelåten «Goin' Home», som vart spelt inn med Crazy Horse og «Let's Roll», som er eit svar til terroråtaka 11. september 2001. Albumet sluttar med «She's a Healer», ein lengre jam. 

Songen «Gateway of love» er oppført på baksida av omslaget, men er ikkje med på albumet. Songen har så langt ikkje kome ut andre stader, men vart spelt på konsertar i lag med Crazy Horse på 28 av 29 konsertar på turneen deira i Europa i 2001. 

Tittelen på albumet er ein referanse til The Jimi Hendrix Experience sitt *[[Are You Experienced?]]* frå 1967.

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young - vokal, gitar og piano
*Booker T. Jones - orgel, vibrafon og vokal
*Duck Dunn - bass, vokal på «Differently»
*Steve Potts - trommer, bongotrommer og tamburin
*Frank «Poncho» Sampedro - gitar og vokal
*Tom Bray - trompet
*Pegi Young - vokal
*Astrid Young - vokal

Bortsett frå «Goin' Home» (Neil Young & Crazy Horse):
*Neil Young - vokal og gitar
*Frank «Poncho» Sampedro - gitar og vokal
*Billy Talbot: bass
*Ralph Molina: trommer og vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Are You Passionate?|Are You Passionate?]]» frå ,  den 31. oktober 2001.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Greendale

***Greendale*** er det 29. albumet til Neil Young, spelt inn i lag med Crazy Horse, og gjeven ut 19. august 2003. *Greendale* er ein 10 songar lang rockeopera som er sett til ein oppdikta kystby i California. Han er basert på soga om familien Green og «lydnovella» har vorte samanlikna med klassikaren til Thornton Wilder, *[[Our Town]]* og Sherwood Anderson sin *[[Winesburg, Ohio]]*. *Greendale* kom òg som ein film og ein teikneserie. 

*Greendale* omhandlar tema som korrupsjon, miljøvern, korleis massemedia samla seg etter 9/11. Albumet, konserten, filmen og DVDane skapte stort sprik hos kritikarane, som kalla det alt frå «amatørmessig» til at albumet vart kåra til eit av dei beste i 2003 av musikkritikarane i Rolling Stone.
 
CDen vart opphavleg gjeven ut med ein DVD av ein akustisk solokonsert av dei same songane frå Vicar Street i Dublin i Irland. Denne solokonserten er seinare gjeven ut digitalt. I 2004 vart CDen gjeven ut med ein ny DVD som inneheldt konsertopptak av Neil Young og Crazy Horse.  Ein DVD-Audio-versjon vart òg gjeven ut med både Advanced Resolution Stereo og 5.1 kringlyd-miksar, samt ein video av «Devil's Sidewalk» frå filmen. Seint i 2004 kom ein film med skodespelarar som mimar til songane. 

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young: gitar, orgel, munnspel, vokal
*Ralph Molina: trommer, vokal
*Billy Talbot: bass, vokal
*The Mountainettes:
**Pegi Young: vokal
**Nancy Hall: vokal
**Twink Brewer: vokal
**Sue Hall: vokal

Sjølv om Frank Sampedro var eit aktivt medlem av Crazy Horse, gjekk han med på at han ikkje spelte på albumet, sidan Neil Young følte at songane berre trengde ein gitar. Sampedro vart derimot med på den påfølgjande turneen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greendale (album)|Greendale (album)]]» frå ,  den 31. oktober 2010.*