open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Back to Back av Status Quo

***Back to Back*** er det 16. studioalbumet til det engelske rockebandet Status Quo, gjeve ut i november 1983.  For første gong i historia til gruppa, inneheld det fire singlar, «Ol' Rag Blues» (9. plass på den britiske singellista), «A Mess of Blues», opphavleg ein hit for Elvis Presley (15. plassen), «Marguerita Time» (3. plassen) og «Going Down Town Tonight» (som nådde 20. plassen i ein noko annleis, nyinnspelt versjon). Sjølve albumet nådde niandeplassen på den britiske albumlista. 

Dette var det siste albumet gruppa spelte inn før dei mellombels vart oppløyst i 1985, og derfor det siste med den originale bassisten Alan Lancaster og trommeslagaren Pete Kircher. Lancaster var medlåtskrivar på den første singelen, «Ol' Rag Blues», i lag med Keith Lamb, frontmann i dei britiske banda The Kase, Sleepy Talk og Mr. Toad og det australske bandet Hush. Lancaster vart sint då produksjonsselskapet nekta å gje ut versjonen med han sjølv på solovokal (som sidan kom ut som bonusspor på ei nymastra utgåve frå 2006) og i staden gav ut ein versjon sungen av Francis Rossi. Han mislikte òg sterkt «Marguerita Time», som han meinte var for popprega for gruppa. Då dei dukka opp på *[[Top of the Pops]]* på BBC for å mime til singelen, vart han erstatta av Jim Lea frå Slade, som òg var på programmet den veka. Framføringa på *Top of the Pops* var òg kjend for at Rick Parfitt fall oppå trommene til Pete Kircher mot slutten av songen, medan songen heldt fram. 

## Innhald

## Medverkande

;Status Quo
*Rick Parfitt – gitar, vokal
*Francis Rossi – gitar, vokal
*Alan Lancaster – bass, vokal
*Andrew Bown – klaverinstrument, korvokal
*Pete Kircher – trommer, korvokal

;Andre medverkande
*Bernie Frost – korvokal
*Tim Summerhayes – lydteknikar
*Steve Churchyard – lydteknikar

## Salslister og salstrofé

### Vekeslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Back to Back (album)|Back to Back (album)]]» frå ,  den 10. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ol' Rag Blues

«**Ol' Rag Blues**» er ein song av det britiske rockebandet Status Quo frå albumet albumet *[[Back to Back av Status Quo|Back to Back]]* i 1983.

«Ol' Rag Blues» vart opphavleg spelt inn med solovokal av Alan Lancaster, men på den endelege innspelinga som vart nytta for singelen, var det Franis Rossi som song vokal. Keith Lamb skreiv songen i lag med Lancaster. 

## Innhald
### 7"-versjonen
# «Ol' Rag Blues» (Lancaster/Lamb) (2.51)
# «Stay The Night» (Rossi/Miller/Frost) (3.20)

### 12"-versjonen
# «Ol' Rag Blues» (Extended remix) (Lancaster/Lamb) (4.50)
# «Stay The Night» (Rossi/Miller/Frost) (3.20)
# «Whatever You Want (Live At The N.E.C.)» (Parfitt/Bown) (4.21)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ol&#39; Rag Blues|Ol&#39; Rag Blues]]» frå ,  den 10. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Marguerita Time

«**Marguerita Time**» er ein song av det britiske rockebandet Status Quo frå albumet *[[Back to Back av Status Quo|Back to Back]]* i 1983. Singelen kom ut i ei dobbeltutgåve til jula det året i lag med «Caroline»/«Joanne».

Bassisten i bandet, Alan Lancaster, har uttrykt sterk misnøye mot songen og at dei spelte han inn.

Songen vart spelt inn på ny i 2014 på det 31. studioalbumet deira, *[[Aquostic (Stripped Bare)]]*. 

Dexys Midnight Runners spelte inn songen som B-side til singelen deira, «This is What She's Like». Denne vart gjeven ut som bonusspor på somme utgåver av *[[Too-Rye-Ay]]*.

## Innhald
# «Marguerita Time» (Rossi/Frost) (3.27)
# «Resurrection» (Bown/Parfitt) (3.46)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marguerita Time|Marguerita Time]]» frå ,  den 10. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
In the Army Now av Status Quo

***In the Army Now*** er det 17. studioalbumet av det engelske rockebandet Status Quo, gjeve ut 29. august 1986 av Vertigo Records. Det vart innspelt i Chipping Norton Recording Studios i Oxfordshire og Jacobs Studios i Surrey, og var det første albumet deira med besetninga som oppstod etter Live Aid, med bassisten Rhino Edwards og trommeslagaren Jeff Rich, som begge kom inn i bandet i mars 1986.

«Eg var blitt fortalt at ingen i selskapet var interesserte i Quo med [''[bassist Alan]'' Lancaster](https://nn.wikipedia.org/wiki/Alan_Lancaster) og [''[gitarist Rick]'' Parfitt](https://nn.wikipedia.org/wiki/Rick_Parfitt)» fortalte frontmannen Francis Rossi. «Dei ønskte Parfitt og meg. Eg fekk òg vite at med mindre me gjorde noko i lag, så måtte me betale attende dritmykje pengar… Eg gjorde det heilt klart at eg ikkje kom til å spele med Lancaster igjen, men åtvara oss om at han kom til forby oss å fortsette utan han. Og då me vann gjekk han heilt bananas.»0
Albumet inneheld ein versjon av «In the Army Now», som først vart spelt inn i 1981 av den nederlandske duoen Rob and Ferdi Bolland, og «Speechless», av den tidlegare Mott the Hoople-songaren Ian Hunter frå 1983 på albumet *[[All of the Good Ones Are Taken]]*.

«Tittelsporet var veldig bra», sa Parfitt seinare om albumet, «men det hadde for mykje fyllmasse.»

## Innhald

## Medverkande
### Status Quo
*Francis Rossi – gitar, vokal
*Rick Parfitt – gitar, vokal
*Jeff Rich – trommer
*Andrew Bown – klaverinstrument, korvokal
*John «Rhino» Edwards -  bass, korvokal

### Teknisk
*Pip Williams – produsent
*Dave Edmunds – produsent (på «Rollin' Home» og «Red Sky»)
*Tim 'Ted' Summerhayes – lydteknikar (utanom «Rollin' Home» og «Red Sky»)
*Simon Sullivan – remiksing (på «Calling», «In Your Eyes», «Save Me» og «In the Army Now»)
*Gordon Vicary – mastering (i Townhouse Studios i London)
*Mark Wilkinson – plateomslag

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In the Army Now (album)|In the Army Now (album)]]» frå ,  den 10. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rollin' Home

«**Rollin' Home**» er ein song av det britiske rockebandet Status Quo frå 1986. Han kom ut på albumet *[[In the Army Now]]*. Songen var skriven av John David (bassist i bandet til Dave Edmunds) og var produsert av Dave Edmunds. 7"-singelen vart òg gjeven ut som ei Q-forma biletplate. 

Songen vart spelt inn på ny i 2014 for det 31. albumet deira *[[Aquostic (Stripped Bare)]]*. 

## Innhald
### 7"-versjonen
# «Rollin' Home» (J David) (3.56)
# «Lonely» (Rossi/Parfitt) (5.05)

### 12"-versjonen
# «Rollin' Home» (J David) (4.24)
# «Lonely» (Rossi/Parfitt) (5.50)
# «Keep Me Guessing» (Rossi/Young/Parfitt) (4.30)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rollin&#39; Home|Rollin&#39; Home]]» frå ,  den 10. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
You're in the Army Now

«**You're In the Army Now**» er ein song av den sørafrikansk-nederlandske duoen Bolland & Bolland frå 1982. Songen låg seks veker på toppen av VG-lista. Songen vart òg seinare spelt inn av det britiske rockebandet Status Quo i 1986 på albumet deira, *[[In the Army Now]]*. Versjonen deira nådde andreplassen på UK Singles Chart.

## Innhald
### Status Quo
; 7"-versjonen
# «In the Army Now» (Bolland/Bolland) – 3:52
# «Heartburn» (Patrick/Parfitt/Rossi) – 4:44

; 12"-versjonen
A-Side
# «In the Army Now» (military mix) – 5:55
B-Side
# «Heartburn» (Patrick/Parfitt/Rossi) – 4:44
# «Late Last Night» (Young/Parfitt/Rossi) – 2:58

## Salslister og salstrofé
### Bolland & Bolland-versjonen

### Status Quo-versjonen

#### Vekeslister

#### Årslister

#### Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You&#39;re in the Army Now|You&#39;re in the Army Now]]» frå ,  den 10. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*«In the Army Now» framført av det aserbajdsjanske militærorkesteret
Fatwa

**Fatwa** (arabisk فتوى, fatwā) er ei rettsleg vurdering innan det muslimske lovsystemet (sjaria). Det er ei juridisk vurdering eller tolking av muslimsk jus gjort av ein kvalifisert jurist kalla ein mufti  eller mujtahid, sistnemnde i sjiaislam. Vurderinga er ikkje ein bindande dom, men har autoritet. Fatwaer har form som svar på spørsmål stilt av ei gruppe eller ein person.

## Sjå òg

* Salman Rushdie
* William Nygaard d.y.
## Referansar




**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Fatwa|Fatwa]]» frå ,  den 29. oktober 2018.*
Kristelig Gymnasium

**Kristeleg Gymnasium**, forkorta **KG**, er ein kristen ungdoms- og vidaregåande skule i Bydel Frogner i Oslo. Skulen vart grunnlagd i 1913 som privat gymnasium av fem kristne organisasjonar. I 1967 fekk KG òg ungdomsskule. I dag er skulen ått av Det Norske Misjonsselskap, Normisjon og Norsk Luthersk Misjonssamband. I 2005 fekk ungdomsskuletrinnet ved KG beste resultat av privatskolane i landet.

Skulen har tradisjonelt fått fleire søkarar enn han har plassar til. Skulen utvida difor tilbodet med lokale i Pilestredet 56. Bygde stod ferdige hausten 2010.

Skulen har to eigne songkor (KG Singers og KG-koret) og dessutan eit eige klokkekor (KG Bells). Desse held årleg ei rekkje konsertar, inkludert ein årleg Julesangaften i Oslo Konserthus.

Elevane ved skulen arrangerer årleg ein eigen innsamlingsaksjon (KGs Elevaksjon) til inntekt for ulike velgjerande organisasjonar.

## Kjende elevar

*Kronprins Haakon
*Prinsesse Märtha Louise
*Erling Norvik 
*Dagfinn Høybråten
*Ivar Østberg 
*Kirsten Kjelsberg Osen 
*Aage Wallin
*Kristin Clemet
*Randi Flesland 
*Henrik Syse 
*Bjarte Baasland 
*Martine Vik Magnussen
*Kåre Willoch
*Martine Aurdal
*Karsten Isachsen
*Aage Kvalbein
*Per Arne Dahl
*Tor B. Jørgensen
*Hans Svelland
*Erik Selle
*Berit Berthelsen
*Ingvil Smines Tybring-Gjedde
*Christian Tybring-Gjedde
*Engvald Bakkan
*Anders Torp
*Annette Lykknes
*Egil Hogna
*Ida Lindtveit Røse
*Philip Holst-Cappelen

## Rektorar ved KG
* 1908–1921: Aage Stabell
* 1921–1951: Hans Nielsen Høeg
* 1951–1955: Erling Smemo
* 1955–1985: Hans Bovim
* 1985–1993: Finn Andersen
* 1994–2014: Tjostolv Berget
* 2014–2021: Nils-Tore Sagen Mosvold
* 2021–: Ingunn Juul
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kristelig Gymnasium|Kristelig Gymnasium]]» frå ,  den 11. oktober 2018.*  
 
; Referansar
Osram

**Osram** er både eit varemerke for lyspærer, lysrøyr og andre lysprodukt, og eit firmanamn for ein tysk produsent av slike varer og for fleire underselskap av den tyske produsenten. Osram er ved sida av Philips verdas største lyspæremerke.

Nemninga *osram* vart registrert som varemerke allereie i 1902 og er eit teleskopord sett saman av delar av namna osmium og wolfram, grunnstoff som vert brukt til glødetråd i glødelamper.

## Osram GmbH
**Osram GmbH** vart danna i 1919 då industriselskapa AEG, Siemens & Halske og Deutsche Gasglühlicht slo saman produksjonen av glødelamper. Selskapet har sidan 1978 vore eit dotterselskap som er heileihd av Siemens AG. Osram GmbH har hovudkontor i München og omkring 40&nbsp;000 tilsette fordelt på fabrikkar i tilsaman 19 land. Selskapet omsette for 38 milliardar kroner i 2007. Den tyske selskapsnamnet GmbH tyder *Gesellschaft mit beschränkter Haftung*, det vil seia «selskap med avgrensa ansvar».

## Osram AS i Noreg
Den norske lyspærefabrikken **Osram AS** starta verksemda på Brakerøya i Drammen i 1916 under namnet AS Norsk Elektrisk Lampefabrikk (NEL). Osram-fabrikken var i mange år eit hjørnesteinføretak i Drammen, og i 1972 var det 235 tilsette der, den største mengda gjennom tidene. Den årlege produksjonen ved anlegget i Drammen var på det meste 35,6 millionar lyspærer. Osram AS har sidan 1991 vore eit underselskap av det tyske Osram GmbH. Det vart laga lyspærer i Drammen fram til 31. mai 2006. Etter det vart maskinene send til fabrikken i Slovakia og Osram i Noreg heldt berre fram med pakking av varer til den nordiske marknaden. Anlegget i Drammen vart lagd ned i 2008, men sal og administrasjon held fram ved hovudkontoret til selskapet på Lysaker utanfor Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Osram|Osram]]» frå ,  den 11. oktober 2018.*  

## Bakgrunnsstoff
* Osrams internasjonale nettsider
* Osrams norske nettsider
Vækerø

**Vækerø** er eit strøk i bydel Ullern i Oslo. Det ligg mellom Sollerud i vest og nord, og Bestum i aust og nord, med Bestumkilen – ein del av Oslofjorden – i sør.

Namnet på området kjem frå Vækerø gard. Strøket har ei blanding av bustader og næringsliv. Desse er gjerne òg knytt til gardshistoria. Mellom anna held Maxbo til her, som er heileigd av Løvenskiold–Vækerø, eigarane av garden før mesteparten av han vart seld til Norsk Hydro. Dei la på si side hovudkontoret sitt her, som opna i 1985.

Drammenbanen og E18 i form av Drammensveien går tvers gjennom strøket. Dette har sett  preg på utviklinga. Jarnbana førte til bygginga av mange bustader her etter opninga til banen i 1872, medan motorvegen har gjort at området er sterkt trafikkert.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vækerø|Vækerø]]» frå ,  den 11. oktober 2018.*
Ullern

**Ullern** er eit strøk i Oslo. Det ligg i ytre vest, og har gjeve namn til Bydel Ullern.

Strøket ligg vest for Hoff og Skøyen, austom Bestum og sør for Ullernåsen og Montebello. Namnet kjem frå Ullern gard, sett saman av namnet på guden Ull og *vin*, 'eng'.

Ullern vart utparsellert og byd ut på fyrste halvdel av 1900-talet. Ullern kyrkje kom i 1903, Ullern Idrettsforenng i 1909, og Ullern vidaregående skole i 1931.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ullern|Ullern]]» frå ,  den 11. oktober 2018.*
Rod Price

**Roderick Michael «Rod» Price** () var ein engelsk gitarist som var mest kjend for arbeidet sitt med rockebandet Foghat. Han var kjend som 'The Magician of Slide' og 'Slide King of Rock And Roll' sidan han ofte spelte slidegitar.

Før han vart med i Foghat spelte han i det britiske bluesbandet Black Cat Bones, der han erstatta Paul Kossoff. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rod Price|Rod Price]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Foghat (1972)

***Foghat*** er debutalbumet til den engelske rockegruppa Foghat. Det var det første av to album kalla opp etter bandet sjølv og kom ut i 1972 på Bearsville Records.

Fleire av medlemmane i Foghat hadde nettopp forlate Savoy Brown og laga eit album med hard boogierock med Dave Edmunds som produsent. Plata bestod av ei blanding originale songar og coverlåtar. 

## Innhald

## Medverkande
*Dave Peverett: vokal, rytmegitar
*Rod Price: solo- og slidegitar, dobro
*Tony Stevens: bassgitar, harmonivokal
*Roger Earl: trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Andy Fairweather Low: korvokal
*Dave Edmunds: ytterlegare gitar
*John Ward: ytterlegare bass
*Colin Earl: piano

## Produksjon
*Produsert av Dave Edmunds
*Lydteknikar: Ralph Downs og Kingsley Ward
*Miksing av Dave Edmunds, spor 5 og 7 miksa av Nick Jameson

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foghat (1972 album)|Foghat (1972 album)]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dave Peverett

**David Jack Peverett** (), òg kjend som **Lonesome Dave**, var ein engelsk songar og musikar, mest kjend som den originale solovokalisten og rytmegitaristen i rockebandet Foghat, som han skipa etter å ha slutta i Savoy Brown.

Peverett døydde av nyrekreft. 

## Diskografi

### Med Savoy Brown
**[[Getting to the Point av Savoy Brown|Getting to the Point]]* (1968)
**[[Blue Matter av Savoy Brown|Blue Matter]]* (1969)
**[[A Step Further av Savoy Brown|A Step Further]]* (1969)
**[[Raw Sienna av Savoy Brown|Raw Sienna]]* (1970)
**[[Looking In av Savoy Brown|Looking In]]* (1970)

### Med Warren Phillips & The Rockets
**The World of Rock And Roll* (1969) 

### Med Foghat
**[[Foghat (1972)|Foghat]]* (1972)
**[[Foghat (1973)|Foghat]] (Rock and Roll)* (1973)
**[[Energized]]* (1974)
**[[Rock and Roll Outlaws]]* (1974)
**[[Fool for the City]]* (1975)
**[[Night Shift]]* (1976)
**[[Foghat Live]]* (1977)
**[[Stone Blue]]* (1978)
**[[Boogie Motel]]* (1979)
**[[Tight Shoes]]* (1980)
**[[Girls to Chat & Boys to Bounce]]* (1981)
**[[In the Mood for Something Rude]]* (1982)
**[[Zig-Zag Walk]]* (1983)
**[[Return of the Boogie Men]]* (1994)
**Road Cases* (1998)
**[[Decades Live]]* (2003)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dave Peverett|Dave Peverett]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Tony Stevens

**Tony Stevens** () er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i musikkgruppene Foghat, Savoy Brown og Nobodys Business.

Stevens kom med i det britiske bluesrockbandet Savoy Brown i 1968, før han gjekk til Foghat i 1971. Etter han slutta i Foghat i 1976 fokuserte han med på arbeid som studiomusikar. 

## Diskografi
### Med Savoy Brown
**[[Blue Matter av Savoy Brown|Blue Matter]]* (1969)
**[[A Step Further av Savoy Brown|A Step Further]]* (1969)
**[[Raw Sienna av Savoy Brown|Raw Sienna]]* (1969)
**[[Looking In av Savoy Brown|Looking In]]* (1970)

### Med Foghat
**[[Foghat (1972)|Foghat]]* (1972)
**[[Foghat (1973)|Foghat]]* (1973)
**[[Energized]]* (1974)
**[[Rock & Roll Outlaws]]* (1974)
**[[Return of the Boogie Men]]* (1994)
**Road Cases* (1998)
**Family Joules* (2003)

### Studiomusikk
*TV-musikk, *[[Rock Follies]]* (1976)
*TV-musikk, *[[Rock Follies of '77]]* (1977)
*Andy Mackay, *[[Resolving Contradictions]]* (1978)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Stevens|Tony Stevens]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Roger Earl

**Roger Earl** () er ein engelsk trommeslagar mest kjend som medlem i rockebandet Foghat. Han var med i bandet frå starten i lag med gitraisten og vokalisten «Lonesome» Dave Peverett, gitaristen Rod Price og bassisten Tony Stevens. Earl er det einaste bandmedlemmet som har spelt med bandet heile vegen. 

Før han vart med i Foghat, var Earl medlem i Savoy Brown frå 1968 til 1970. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roger Earl|Roger Earl]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Biografi om Roger Earl på heimesida til Foghat
Find a Grave

**Find a Grave** er ein amerikansk kommersiell nettstad som let brukarar søka etter og leggja til ein database over gravstader. Det har hatt Ancestry.com som eigar sidan 2013.

Nettstaden inneheld oppføringar om kyrkjegardar og graver over heile verda. Oppføringar for individ kan omfatta fødsels- og dødsdato, føde- og dødsstad, biografisk informasjon, gravstadsinformasjon, fotografi og opplysinger om dei som har bidratt med informasjon. Nettstaden har også eit diskusjonsforum. 

## Historie
Nettstaden blei opprettet av Jim Tipton i Salt Lake City i 1995, som hadde som hobby å vitja gravstaden til kjende personar.
 Medan omfanget opphavleg var avgrensa til kjende personar sine gravstader, blei det etterkvart utvida til å inkludera alle avdøde.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Find a Grave|Find a Grave]]» frå , og «[[:en:|Find a Grave]]» frå  den 11. oktober 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Foghat (1973)

***Foghat*** er det andre studioalbum til det engelske rockebandet Foghat. Det kom ut i mars 1973 og vert ofte kalla ***Rock and Roll*** av fansen på grunn av plateomslaget som syner biletet av ei stein (*rock* på engelsk) og eit rundstykke (*bread roll* eller berre *roll* på engelsk).

## Innhald

## Medverkande
*Dave Peverett – vokal, rytmegitar
*Rod Price – solo- og slidegitarar
*Tony Stevens – bass
*Roger Earl – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foghat (1973 album)|Foghat (1973 album)]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Energized

***Energized*** er det tredje studioalbumet til den engelske rockegruppa Foghat. Det vart gjeve ut i januar 1974 og selde til gullplate i USA. 

Albumet er ei blanding av blues og heavy metal, hovudsakleg med originale songar, men òg eit par coverlåtar som «Honey Hush» og «That'll Be the Day» av Buddy Holly. 

Songen «Step Outside» vart gjeven ut på singel med «Maybelline» frå det første albumet som B-side. 

## Innhald

## Medverkande
* Roger Earl - trommer, perkusjon
* Lonesome Dave Peverett - gitar, vokal
* Rod Price - dobro, gitar, slidegitar, vokal
* Tony Stevens - bass

;Teknisk
*Produsert av Tom Dawes
*Koordinert av Tony Outeda
*Design av Pacific Eye and Ear

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Energized|Energized]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rock and Roll Outlaws

***Rock and Roll Outlaws*** er det fjerde studioalbumet til Foghat, gjeve ut i oktober 1974. Plateomslaget syner bandet nær ein Learjet i Mojaveørkenen. Sjølv om flyet har logoen til bandet på seg, så var det ikkje deira fly.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock and Roll Outlaws|Rock and Roll Outlaws]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fool for the City

***Fool for the City*** er det femte studioalbumet til det engelske rockebandet Foghat, gjeve ut i 1975. Dette var det første platinaalbumet deira i USA og i lag med tittesporet inneheld albumet signaturlåten deira, «Slow Ride». Dette var òg det første albumet deira etter at det opphavlege medlemmet Tony Stevens slutta, og vart spelt inn med produsenten Nick Jameson på bass og klaverinstrument. Han var òg medlåtskrivar på avslutsningssporet på albumet, «Take It Or Leave It», med Dave Peverett.  Bassisten Craig MacGregor vart henta inn i bandet kort tid etter albumet kom ut. 

Plateomslaget syner trommeslagaren Roger Earl som sit aleine på ein liten kasse og fiskar i ein kum midt på East 11th Street i New York City. 

## Innhald

## Medverkande
*Lonesome Dave Peverett - solovokal, gitar
*Rod «The Bottle» Price - gitar, slidegitar, steelgitar, vokal
*Roger Earl - trommer, perkusjon
*Nick Jameson - bassgitar, klaverinstrument, gitar, vokal, produsent, lydteknikar
*Tony Loew - fotografi
*Tony Outeda - koordinator

## Salslister
**Singlar** - Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fool for the City|Fool for the City]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ingenmannsland

**Ingenmannsland** viser til eit område som ligg mellom grenselinjene til to statar, eller langs fronten mellom to krigførande maktar slik at ingen av partane har kontroll over det. Ettersom slike område ikkje er underlagt nasjonale lovar, gjeld i staden internasjonale rettsreglar og Genèvekonvensjonen. Slik er det òg ei nemning for omstridde område eller område ein stat ikkje vil ta kontroll over då ein er usikker på kva for internasjonale reaksjonar det vil kunna frambringe.

Omgrepet må skiljast frå interregnum, som viser til tidsrommet frå ein herskar har døydd eller gått av til den nye herskaren har teke over, eller det makttomrommet som oppstår når eit styre bryt saman utan at eit annan kan overta styret.

Historisk er omgrepet vore brukt om eit område utanfor London som ingen vedkjente seg eigedomsretten til. Dette vart brukt som fyllplass og avrettingsstad, der dei avretta vart hengjande til skrekk og åtvaring.

Omgrepet kom særleg i bruk under skyttargravskrigen under første verdskrigen, som nemning på området mellom dei tyske og dei allierte skyttargravene. Dette området varierte mellom å vera svært smalt eller ganske breitt, men var livsfarleg å ferdast i då dei var dekt av skyttarar og maskingevær frå begge sider, minelagt og fylt med piggtråd og ofte døde soldatar. Det var gjennom desse områda ein offensiv måtte føregå.

Under den kalde krigen låg det ei sone med ingenmannsland langs heile jernteppet, òg gjennom Berlin der blant anna Potsdamer Platz vart liggjande i denne sona. Detta var ein del av territoriet til austblokka, men dei trekte grenseinstallasjonane noko tilbake for å ha ei slik sone med ope land, ofte fleire hundre meter breitt, der dei i bakkant hadde gjerde, vakttårn, minefelt og liknande.

## Sjå òg
* Terra nullius
* Oklahoma Panhandle

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ingenmannsland|Ingenmannsland]]» frå ,  den 13. oktober 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
* ingenmannsland i Store norske leksikon
* ingenmannsland – militærvesen i Store norske leksikon
Max Immelmann

**Max Immelmann** () var eit tysk flygaress under Den fyrste verdskrigen. Han hadde kallenamnet *Adler von Lille*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Max Immelmann|Max Immelmann]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Meir om Max Immelmann
Ole Falck Ebbell

**Ole Falck Ebbell** () var ein norsk arkitekt.

Ebbell var fødd i Christiania som son av juristen og den seinare rådmannen Ole Falck Ebbell. Han studerte bygningskunst i Tyskland og Sveits og hadde fleire års virke i Christiania før han kom til Trondhjem. Blant anna medverka han som assistent ved bygginga av Stortingsbygningen i 1861.

I 1867 kom Ole Falck Ebbell til Trondhjem. Han vart lærer i mekanikk og bygningskunst ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt (forløparen til NTH) i 1871, 32 år gammal, og i 1891 vart han overlærar i bygningskunst og leiar for arkitektavdelinga. Ebbell var samfunnsengasjert og medlem av formannskapet i  Trondhjem i tillegg til å ha mange offentlege og private verv. Han var medlem av kommisjonen for restaureringa av Nidarosdomen 1882-1894.

Arkitekt Ebbells veg i Trondheim er oppkalla etter han.

## Prosjekt

* Asylet på Rotvoll
* Ila skole i Trondheim
* Kalvskinnet skole
* Trondhjem rådhus (no folkebiblioteket)
* Dampkjøkkenet i Kongens gate
* Bodø sjukehus
* Neevengården asyl i  Bergen
* Eg asyl ved Kristiansand
* Elvran kapell
* Snillfjord kyrkje
* Meyergården hotell

## Galleri
Nokre av bygningane teikna av Ole Falck Ebbel:


Høyskolen i Sør-Trøndelag på Rotvoll.jpg|Rotvoll Asyl, no Høgskulen i Sør-Trøndelag
Trondheim folkebibliotek.jpeg|Trondheim folkebibliotek
Kalvskinnet skole Trondheim.jpg|Kalvskinnet skule i Trondheim
Elvran kapell.JPG|Elvran kyrkje i Stjørdal
Snillfjordkirke.jpg|Snillfjord kyrkje


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ole Falck Ebbell (arkitekt)|Ole Falck Ebbell (arkitekt)]]» frå , den 12. oktober 2018.*
***  oppgav desse kjeldene:*
* 
* 

## Bakgrunnsstoff

* Ingrid J. Brissach: ''Arkitekten bak Rotvoll'' Artikkel i Adresseavisa 29. juli 2008
Eddie Rickenbacker

**Edward Vernon Rickenberger** () var eit amerikansk flygaress i Den fyrste verdskrigen som fekk æresmedaljen, eller Medal of Honour for bragdene sine som jagarflypilot. Han vart det leiande flygaresset frå USA under luftkampane med 26 nedskytingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eddie Rickenbacker|Eddie Rickenbacker]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Eastern Air Lines

**Eastern Air Lines** var eit flyselskap frå USA som vart grunnlagt i 1926 og som gjekk konkurs i 1991. I 1977 vart Eastern Air det fyrste flyselskapet i USA med fly frå den europeiske fabrikanten Airbus.

## Flåte

Eastern Air Lines hadde blant anna følgjande flytypar i sin flåte:

* Airbus A300
* Boeing 727
* Boeing 747
* Boeing 757
* Douglas DC-7
* Douglas DC-8
* Douglas DC-9
* Douglas DC-10
* Lockheed L-188 Electra
* Lockheed L-1011 TriStar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eastern Air Lines|Eastern Air Lines]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*  

## Bakgrunnsstoff
17. mai 1940

**«17. mai 1940»** er eit nasjonalpatriotisk dikt skrive av Nordahl Grieg i maidagane 1940. Det er betre kjend som **«I dag står flaggstangen naken…»** etter første linje i diktet. 

Diktet blei kjend då Grieg sjølv las det opp over radio ved NRK sin radiostasjon i Tromsø på nasjonaldagen i 1940. Tromsø radio var då den einaste frie radiostasjonen i Noreg, medan resten var under Noreg under andre verdskrigentysk kontroll. Diktet fekk stor haldningsskapande tyding sommaren 1940.

Diktet blei skrive i lugaren på ei av fiskeskøytene som frakta store delar av Norges Bank sitt gull frå Oslo via Åndalsnes og Frøya til Tromsø.

«17. mai 1940» blei trykka i diktsamlinga *Friheten*, som første gong kom ut i Reykjavík i 1943. Diktet blei omsett til engelsk av professor Henrietta Koren Naeseth ved Augustana College, og fekk på engelsk tittelen *We Shall Come Again*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:17 mai 1940|17 mai 1940]]» frå ,  den 7. april 2019.*  
 


## Bakgrunnsstoff
*«17 mai 1940» i *Friheten* ved nb.no
* Teksten til diktet (arkivert nettstad)
*17 mai 1940 lese opp av av Nordahl Grieg
Slow Ride

«**Slow Ride**» er ein song av det britiske rockebandet Foghat. Han var den første singelen frå det femte studioalbumet deira, *[[Fool for the City]]* (1975), gjeve ut på  Bearsville Records. I 2009 vart han kåra til den 45. beste hardrocksongen gjennom tidene av VH1.
 
Det finst fem versjonar av songen. Den originale LP-versjonen frå *Fool for the City* varer litt over åtte minuttar. Singelversjonen, som finst på mange samleplater, varer rett i underkant av fire minuttar, der slutten vert tona ut. Konsertversjonen frå 1977 varer litt over åtte minuttar, versjonen deira på *[[King Biscuit Flower Hour]]* er over ti minuttar og konsertversjonen frå 2007 er på oppunder ti minutt. 

I følgje trommeslagaren Roger Earl vart songen skapt under ein jam med den då nye bassisten Nick Jameson.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slow Ride|Slow Ride]]» frå ,  den 11. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Nick Jameson

**Nick Jameson** () er ein USA-amerikansk skodespelar, songar, låtskrivar, musikar og plateprodusent, kanskje mest kjend for rolla som den russiske presidenten Juri Suvarov over tre sesongar av serien *[[TV-serien 24|24]]*. 

Jameson har hatt roller i TV-seriane *[[TV-serien Mission Hill|Mission Hill]]*, *[[The Critic]]*, *[[TV-serien 24|24]]*, *[[TV-serien Lost|Lost]]*, *[[The King of Queens]]* og hatt stemma til forskjellige roller i *[[Star Wars: Clone Wars]]*. Han har spelt i over 114 filmar og hatt røysta til Max i videospelet *[[Sam & Max Hit the Road]]* og *[[Psychonauts]]*. 

Jameson har òg hatt ein aktiv musikkarriere. Han var ei kort stund uoffisielt medlem av Foghat, og produserte fleire av albuma deira, inkludert *[[Fool for the City]]* med hitten «Slow Ride». Han har òg gjeve ut eit par soloalbum, *[[Already Free av Nick Jameson|Already Free]]* og *[[A Crowd of One av Nick Jameson|A Crowd of One]]* sistnemnde med singelen «Weatherman», som gjekk inn på ''Billboard'' Hot 100.  

## Diskografi

### Med The American Dream
*1970: *The American Dream*

### Med [[Paul Butterfield]]
*1973: **Paul Butterfield's Better Days**: *It All Comes Back* (berre produsent)
*1976: *Put it in Your Ear*

### Med [[Tim Moore]]
*1974: *Tim Moore*
*1975: *Behind the Eyes* (berre produsent)

### Med [[Foghat]]
*1974: *[[Rock and Roll Outlaws]]* (berre produsent)
*1975: *[[Fool for the City]]*

### Soloalbum
*1977: *Already Free*
*1986: *A Crowd of One*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nick Jameson|Nick Jameson]]» frå ,  den 12. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Asbjørn Øksendal

**Asbjørn Øksendal** () var ein norsk bokhandlar og forfattar.
Han nytta også pseudonymet **Espen Vonlausmyr**.

Øksendal skreiv fleire bøker om norsk okkupasjonshistorie, spesielt okkupasjonshistorie frå Trøndelag, og historiske romanar frå norsk vikingtid. Før han var 25 år hadde han gjeve ut omkring 50 noveller, ei novellesamling, ein roman og vunne ein konkurranse om beste filmmanus om alkoholproblem.

## Bibliografi

; Okkupasjonshistorie

* *Lurøy-affæren* (1966)
* *Operasjon Oleander* (1968)
* *Når nauda er størst* (1969)
* *Sluttspel i Rinnans bandekloster* (1971).
* *Operasjon Lapwing* (1973)
* *[[Gulltransporten]] 9. april 1940* (1974), ISBN 82-03-06336-5
* *Operasjon Weserübung* : Vidkun Quisling og forspillet til 9. april 1940 (1981)
* *Spionane i fare* (1993)

; Historiske romanar
* *Sigrid Ranesdatter og Sigurd Jorsalfare* (1970)
* *Dronning Astrid av Viken* (1975)
* *Fru Astrid til Eikaberg* (1976)
* *Olav frå Gardarike* (1978)
* *Slaget ved Svolder* (1980)
* *Nornespinn* (1985)
* *Hevnhug* (1987)
* *Ynglingekongen* (1992) om Halvdan Svara
* *Ti koner og tjue friller* (2002) om Harald Hårfagre).

; Humor
Som Espen Vonlausmyr:

* *Den beste Trønderen i verda-skrønar* (1970)
* *Æ stille mæ som statsminister* (1971)
* *Itj for å skryt. Tre goill te mæ og Noreg* (1972)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Asbjørn Øksendal|Asbjørn Øksendal]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Slørsoppar

**Slørsoppar** (*Cortinarius*) er ei slekt i skivesoppordenen. Dei har eit kingelvevliknande slør på undersida av hatten som unge, og restar av dette kan finnast som fine trådar på stilken hjå utvaksne soppar. Ofte er òg heile fruktlekamen dekt av eit ytre slør.

I Noreg er det kjent over 400 artar av slørsopp. To av desse, spiss giftslørsopp og butt giftslørsopp, er giftige. Slørsoppar er frårådde som matsoppar av di artane kan vera vande å skilja frå kvarandre.

## Kjelder
Egil Bergsland

**Egil Bergsland** () var ein norsk politikar frå Notodden i Telemark. Han representerte Telemark og Arbeidarpartiet på Stortinget perioden 1977-81.

Bergsland var son til ein industriarbeidar. Sjølv tok han til å arbeide i Norsk Hydro A/S i 1946 og var tilsett i industriselskapet til 1985. Frå 1962 hadde han ymse kontorjobbar, personalsjef 1973-76 og assisterande direktør 1976-85.

Bergsland var heradsstyremedlem for Arbeidarpartiet i Heddal 1956-64, frå 1960 med plass i formannskapet. Etter kommunesamanslåing i 1964 var han varaordførar i Notodden kommune 1964-67 og ordførar 1972-75. Han var med i fylkestinget i Telemark 1964-67 og frå 1972 til 1993, dei siste 14 år som medlem i fylkesutvalet. Stortingsperioden 1977-81 var han vald inn frå Telemark. På Tinget var han medlem i Kommunal- og miljøvernkomiteen.

Bergsland hadde ei mengd tillitsverv, både offentlege og i samfunnslivet elles..

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Wilhelm Redieß

**Wilhelm Redieß** eller **Rediess** () var ein tysk SS- og politileiar (*SS-Obergruppenführer und General der Polizei*) i Noreg under andre verdskrigen. Han var òg kommanderande general (Obergruppenführer) over alle SS-troppar stasjonert i Noreg frå han overtok denne kommandoen den 22. juli 1940 til han døydde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wilhelm Redieß|Wilhelm Redieß]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Night Shift av Foghat

***Night Shift*** er det sjette studioalbumet til Foghat, gjeve ut i november 1976 av Bearsville Records. Det var det første Foghat-albumet med bassisten Craig MacGregor, som turnerte med Foghat etter albumet *[[Fool for the City]]*. Det var produsert av Dan Hartman. 

«Drivin' Wheel» vart nytta i videospela *[[NASCAR 2005: Chase for the Cup]]*, *[[Grand Theft Auto: The Lost and Damned]]* og *[[Grand Theft Auto: The Ballad of Gay Tony]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Lonesome Dave Peverett - solovokal, gitar, tung pusting
*Rod «The Bottle» Price - gitar, slidegitar, steelgitar, vokal
*Roger Earl - trommer, perkusjon
*Craig MacGregor - bassgitar, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Night Shift (album)|Night Shift (album)]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Craig MacGregor

**Craig MacGregor** () var ein USA-amerikansk musikar. Han er mest kjend som langvarig bassist for Foghat, eit band han vart medlem av i 1976 då han erstatta Nick Jameson. 

MacGregor døydde av lungekreft i heimen sin, 68 år gammal.

## Diskografi
### Foghat

Source:

### Buck Dharma

Kjelde:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Craig MacGregor|Craig MacGregor]]» frå ,  den 12. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Stone Blue

***Stone Blue*** er det sjuande studioalbumet av engelske det bluesrockbandet Foghat, gjeve ut i mai 1978 på Bearsville Records. Innspelinga vart produsert av Eddie Kramer, som tidlegare hadde vore lydteknikar på innspelingar for Jimi Hendrix og Led Zeppelin. Kramer og Foghat samarbeidde ikkje så godt, men spaninga i studio var med på å gjere albumet kvast. Utanom tittelsporet, som vart ein topp 40-hit, inneheld *Stone Blue* ein coverversjon av Robert Johnson sin «Sweet Home Chicago». 

## Innhald

## Medverkande
*Dave Peverett - rytmegitar, vokal
*Rod Price - sologitar, slidegitar
*Craig MacGregor - bassgitar
*Roger Earl - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stone Blue|Stone Blue]]» frå ,  den 12. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Boogie Motel

***Boogie Motel*** er det åttande studioalbumet til bluesrockbandet Foghat, gjeve ut i 1979. Det vart spelt inn i Boogie Motel Studios i Port Jefferson i New York, og selde til gullplate i USA. Plateomslaget er laga av Jim Baikie.

## Innhald

## Medverkande
*Jimmy Ambrosio – trekkspel
*Colin Earl – klaverinstrument
*Roger Earl – trommer
*Craig MacGregor – bassgitar
*Lonesome Dave Peverett – elektrisk og akustisk gitar, solovokal
*Rod Price – dobro, gitar, vokal, slidegitar
*Alto Reed – saksofon

;Teknisk 
*Bob Ludwig – mastering
*Tony Outeda – produsent, management
*Jim Baikie – design
*David Berman – lydteknikar
*Tony Berman – lydteknikar
*Bob Coffee – assisterande lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boogie Motel|Boogie Motel]]» frå ,  den 12. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tight Shoes

***Tight Shoes*** er det niande studioalbumet til det engelske rockebandet Foghat. Det kom ut i 1980 på Bearsville Records. Dette var den siste plata deira med Rod Price før han kom attende i 1994 på *[[Return of the Boogie Men]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Dave Peverett - rytmegitar, vokal
*Rod Price - sologitar, slidegitar
*Craig MacGregor - bassgitar
*Roger Earl - trommer

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tight Shoes|Tight Shoes]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Girls to Chat and Boys to Bounce

***Girls to Chat & Boys to Bounce*** er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet Foghat, gjeve ut i 1981. Det var det førte albumet deira med den nye gitaristen Erik Cartwright.

## Innhald

## Medverkande
* «Lonesome» Dave Peverett - solo- og korvokal, rytmegitar
* Erik Cartwright - sologitar, korvokal
* Craig MacGregor - bass
* Roger Earl - trommer, perkusjon

;Andre
* Nick Jameson - klaverinstrument, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Girls to Chat and Boys to Bounce|Girls to Chat and Boys to Bounce]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
East African Airways

**East African Airways** var eit felles austafrikansk flyselskap for Kenya, Tanzania og Uganda. Selskapet vart oppretta i 1950 og verksemda opphøyrde i 1977 då Den austafrikanske unionen gjekk i oppløysing og dei enkelte landa etablerte sina eigne nasjonale selskap; Kenya Airways, Uganda Airlines og Air Tanzania.

## Historisk flåte

*Douglas DC-3
*C-47
*Canadair Argonauts
*de Havilland Comet 4
*Vickers Super VC10
*de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter
*Fokker F27 Friendship
*Douglas DC-9-32
*Boeing 707-321

## Ulukker

* 18. april 1972, Addis Abbaba, VC-10. 43 omkomne
* 18. mai 1955, Mount Kilimanjaro. 20 omkomne
* 27. april 1964. Ein Douglas DC-3 styrta på Kilwa lufthamn i Tanzania, 1 omkom (kaptein Gene Brokensha)

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:East African Airways|East African Airways]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Ein fotoserie av DC-3-fly frå EAA
* Rutetabellar frå EAA
Moore Town

**Moore Town** er ein landsby på Jamaica. Han ligg i Portland Parish, aust i landet,  km aust for hovudstaden Kingston. Moore Town ligg i Blue Mountains og John Crow Mountains,  moh. 
I 2009 hadde han 1&nbsp;106 innbyggjarar.

Moore Town er ein tradisjonell busetnad for maroonar, ei folkegruppe opphavleg skipa av rømde slavar. Han er den austlegaste av maroon-busetnadane og ligg heilt aust i Portland Parish. 

## Historie
Busetnaden blei grunnlagd som New Nanny Town i 1740 etter ein fredsavtale mellom britane og Windward-maroonane etter den første maroonkrigen. Nanny var namnet på leiaren til desse folka då dei budde i «gamle» Nanny Town, og kanskje også etter at dei flytta til den nye.

Frå 1760 byrja kolonistyresmaktene å omtala byen som  Moore Town eller Muretown. Dette skal vera ei oppkalling etter fungerande guvernør sir Henry Moore. På denne tida byrja også dei kvite oppsynsmennene som var utpeikte av styresmaktene å få ei sterkare stilling. Då konflikten kjend som Tacky's Revolt eller Tacky's War braut ut i mai 1760 blei maroonane i Moore Town kommanderte ut for å slost mot opprørarane. I tiåret som følgde prøvde ein maroon-offiser kalla Clash å utfordra autoriteten til oppsynsmannen, men lukkast ikkje fordi han ikkje hadde støtte frå dei andre maroonane.

I 1774 blei ein maroonleiar frå Charles Town, Samuel Grant, skulda for å ha drepe ein kaptein Townshend (som var kvit) og den svarte slaven hans medan han jakta på rømlingar i Hellshire. Grant flykta til Moore Town for å søka tilflukt. Admiral George Rodney, som då var i Kingston, sende ein flåte til Port Antonio i påvente av eit mogleg maroonopprør. Den kvite oppsynsmannen i  Moore Town overtalte folka der til å overgje Grant, som blei stilt for retten i Spanish Town. Til stor overrasking for dei lokale plantasjestyrarane blei Grant frifunnen for drapet på Townshend.

Den best kjende oppsynsmannnen for Moore Town was løytnant George Fuller, som hadde stillinga frå 1809 til 1823. Rolla blei avskaffa på 1850-talet.
Då Jamaica oppnådde sjølvstende i 1962 anerkjende styresmaktene maroonane sin suverenitet. Moore Town blir styrt av råd med 24 medlemmer og ein vald leiar. Leiaren blir gjeven tittelen «Colonel», men kan også kallast «chief», eller 'høvding'. Moglege leiarar stiller ikkje sjølv til val, men blir valde ved akklamasjon etter at andre har spurt dei om å stilla. Ernest Downer var Colonel frå 1952 til 1964.
C.L.G Harris hadde stillinga frå 1964 til 1995, og Wallace Sterling blei vald til Colonel i 1995. 

## Kjelder

*


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Moore Town|Moore Town]]» frå  og «[[:en:Moore Town, Jamaica|Moore Town, Jamaica]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
In the Mood for Something Rude

***In the Mood for Something Rude*** er det 11. studioalbumet til det britiske hardrockbandet Foghat, gjeve ut i 1982. Alle åtte songane på albumet vart skrivne av låtskrivarar utafor bandet, og plata er eit slags coveralbum der bandet spelar R&B- og countrysongar med den bluesaktige rockestilen deira.

## Innhald

## Salslister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In the Mood for Something Rude|In the Mood for Something Rude]]» frå ,  den 12. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
John Carlos

**John Wesley Carlos** () er ein tidlegare amerikansk friidrettsutøvar og profesjonell fotballspelar. Under Sommar-OL 1968 vann han bronsemedalje i 200 meter sprint. Under medaljeutdelinga vart han kjent for si kontroversielle Black Power-helsing saman med Tommie Smith. Han slo deretter verdsrekorden i 100-yards sprint og slo òg verdsrekorden i 200 meter for menn. Han vart seinare utøvar i National Football League og Canadian Football League, men trekte seg tilbake etter ein skade.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:John Carlos|John Carlos]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Black Power-helsinga under sommer-OL i 1968

**Black Power-helsinga under sommer-OL i 1968** var ein menneskerettsprotest og den største politiske markeringa i løpet av den 110-årige historia til dei moderne olympiske leikane. Dei afroamerikanske utøvarane Tommie Smith og John Carlos gjorde si Black Power-markering under sigerseremonien for 200-meter ved Sommar-OL 1968 i Mexico by ved å heva ein knyttneve i ein svart hanske.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Black Power-hilsenen under sommer-OL i 1968‎|Black Power-hilsenen under sommer-OL i 1968‎]]» frå ,  den 12. oktober 2018.*
Dalsbergstien

**Dalsbergstien** er ei gate (ikkje ein stig) i Bydel St. Hanshaugen i Oslo som går vestover ut frå Ullevålsveien der Bjerregaards gate går austover. Ut frå Dalsbergstien går Waldemar Thranes gate nordaustover. Krysset mellom desse to gatene er no utforma slik at Dalsbergstien på strekninga herfrå og nordvestover til Sofies plass på Bislett i praksis framstår og fungerer som ein del av Waldemar Thranes gate, som er ei hovudtrafikkåre på strekninga mellom Bislett i vest og stroka aust for Akerselva. Frå Sofies plass, som Dalsbergstien passerer på sørsida, går gata vestover og munnar ut i Pilestredet på nordsida av det som opphavleg var bygningane til Frydenlunds Bryggeri. Bygningane vart overteke av Høgskolen i Oslo etter at bryggeriet vart lagt ned, og er no i bruk av Oslo Met, det andre universitetet i Oslo-området som høgskolen med tida utvikla seg til å verte. Gata er elles prega av bustadblokker frå 1880-åra, med innslag av eit par bygningar frå 1984 og 2008.

Der Waldemar Thranes gate går ut frå Dalsbergstien, ligg Dalsbergstien 3, som i si tid var eit pensjonat for unge kvinner. Her budde Ruth Maier, venninna til lyrikaren Gunvor Hofmo. Ruth Maier vart arrestert av norsk politi under andre verdskrigen, og saman med fleire hundre andre norske jødar overgjeve til den tyske okkupasjonsmakta, som 26. november 1942 sende dei frå Oslo med skipet «Donau» til døden i Auschwitz. I fortauget framfor inngangen til bygningen i Dalsbergstien 3 er det sett ned ein «snublestein» med innskrift til minne om Ruth Maier.

Dalsbergstien er ein gamal veg. Gata har namn etter feiarinspektøren og snikkarmeistaren Jens Dauelsberg (1748-1813), som eigde Dauelsbergløkka. Namnet på gata seier såleis ikkje noko om terrengtilhøva på staden.

## Kjelder
*Knut Are Tvedt, Oslo byleksikon, femte utgåva, Oslo 2010, side 133, ISBN 978-82-573-1760-7
Feiar

**Feiar** eller **skorsteinsfeiar**, er ein faglært person som feiar og gjer reint inne i skorsteinspiper, røykkanalar, omnar og andre eldstadar, luftekanalar og andre liknande innretningar, for å hindre at det oppstår brann eller går føre seg utslepp av ureiningar. Sot og tjøre set seg fast inne i skorsteinane under fyringa, ikkje minst dersom forbrenninga er ikkje er optimal, og dette kan føre til pipebrann og brann i bygningen.

Det ligg òg til feiarane sine oppgåver å gjennomføre tilsyn med skorsteinspiper og eldstader for å hindre at det vert brann, gje råd og rettleiing, og sjå etter at bygningar har gode branntekniske løysingar i samsvar med lover og reglar.

De fleste feiarane i Noreg er tilsett i kommunale etatar, til dømes brannvesenet.

## Skorsteinsfeiinga

Feiinga av skorsteinspipa vart gjort ved at feiaren klatra opp på taket av bygningen og slapp ned gjennom pipa eit tau med ein stålkost med lodd i eine enden, som han drog opp og ned nokre gongar. Tverrmålet på stålkosten passa til pipa og skrapa veggane reine, så sota fell til botnen av pipa som eit grovt pulver, der det var ei luke til å take ho ut gjennom. I høge bygningar kunne det òg vere ei liknande luke i pipa opp på loftet som feiaren kunne gjere seg nytte av i staden for å klatre opp på taket.

For å feie dei særs store og høge pipene på fabrikkar i tidlegare tider, der det vart mykje sot av dei store mengdene med kol eller anna brensle som gjekk med i eldstadane til dampkjelar for dampmaskinar og anna produksjonsutstyr, måtte feiaren klyve inni pipa og reingjere veggane med handemakt i heile høgda. Dette var eit særs strevsamt, skittent og helsefarleg arbeid.

## Bakgrunnsstoff
*Om feiar på nettstaden ''utdanning.no''
*Om feiarmeistarutdanninga
Boogierock

**Boogie rock** er ein sjanger innan rock som oppstod frå ein hard, tung bluesrock seint i 1960-åra. Musikken var stort sett spelt til dans, og har ein repeterande, drivande rytme i staden for instrumentale eksperiment, som ein fann hos meir progressive bluesrockband på denne tida. 

Av kjende band innan sjangeren finn ein Canned Heat, ZZ Top, George Thorogood & The Destroyers, AC/DC, Vardis, Molly Hatchet, Status Quo, Savoy Brown, Grand Funk Railroad, 
Foghat, Humble Pie, Cactus, og The Rolling Stones.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boogie rock|Boogie rock]]» frå ,  den 13. oktober 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*