open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rock St. Trop

***Rock St. Trop*** er eit studioalbum spelt inn av det engelske rockebandet The Pretty Things og den franske playboyen Philippe DeBarge i september 1969, men ikkje gjeve ut før i 2009. 

## Innhald
Alle songar av Phil May og Wally Waller, utanom der andre er nemnde

## Medverkande
*Philippe DeBarge - solovokal 
*Phil May – korvokal, solovokal på spor 13. 
*Vic Unitt - sologitar, korvokal
*Dick Taylor – sologitar spor 13
*Wally Waller – bass, gitar, klaverinstrument, perkusjon, korvokal
*Jon Povey – klaverinstrument, trommer, perkusjon, korvokal
*John C. Alder (aka Twink) - trommer (spor 2, 3, 4 & 11)
*Skip Alan – trommer (berre spor 13)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Pretty Things/Philippe DeBarge|The Pretty Things/Philippe DeBarge]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Freeway Madness

***Freeway Madness*** er det sjette studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things. Det kom ut seint i 1972 på Warner Bros. Records.

Det var det andre albumet deira utan gitaristen Dick Taylor og det første utan bassisten Wally Waller som fulltidsmedlem, som hadde vore i bandet sidan 1967. Men han produserte albumet og song vokal på eitt spor. Sidan han arbeidde som produsent for EMI på denne tida, vart han oppført under pseudonymet «Asa Jones».

## Innhald

## Medverkande
### The Pretty Things
*Phil May – solovokal
*Pete Tolson – gitar
*Jon Povey – klaverinstrument, vokal
*Stuart Brooks – bassgitar
*Skip Alan – trommer

### Andre musikarar
*Gordon Huntley – pedalsteelgitar på «Country Road»
*Wally Waller – vokal på «Over the Moon»
*Don Harper – bratsj
*Billy Reid – fiolin
*Johnny Van Derrick – fiolin
*Peter Willison – cello

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Freeway Madness|Freeway Madness]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Silk Torpedo

***Silk Torpedo*** er det sjuande studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, utgjeve i november 1974 på Swan Song Records.

Albumet har ei meir glamrockkjensle og skil seg frå dei tidlegare R&B- og psykedelisk rock-albuma deira. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil May – solovokal, perkusjon
*Pete Tolson – solo- og akustisk gitar, bass
*Jon Povey – klaverinstrument, korvokal, munnspel, perkusjon
*Gordon John Edwards – bass, korvokal, klaverinstrument, gitar
*Skip Alan – trommer, korvokal, perkusjon
*Jack Green – korvokal
*Silver Band - blåsarar på «Is It Only Love»

;Teknisk
*Norman Smith – produsent
*Keith Harwood – lydteknikar
*Hipgnosis – plateomslag

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Silk Torpedo|Silk Torpedo]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Berg kyrkje på Senja

**Berg kyrkje** er ei langkyrkje frå 1955 i Senja kommune i Troms på yttersida av Senja. Byggverket er i betong. Arkitekt for kyrkja var Hans Magnus.

Altartavla er skore ut i tre og dekorert av Torvald Moseid. Det er eit triptykon med Kristus, Maria og apostelen Johannes i midtfeltet. Sidefelta har to apostler på kvar. Moseid har òg utført glasmåleria i kyrkja, som har motiv frå Jesu liv.

Både preikestolen og døypefonten er i tre og frå året då kyrkja vart ferdigstilt. Orgelet er eit pneumatisk orgel frå Vestre orgelfabrikk.

Kyrkja har ein takryttar med ei klokke frå O. Olsen & Søn. Klokka har inskripsjonen «Land, Land, Land, Hør Herrens Ord».

## Kyrkjehistorie

Dagens kyrkje er om lag den tredje kyrkja på Berg. Mellomalderkyrkja stod på Kjerkeberget lengre nordvest. Denne kyrkja vart skildra som falleferdig på 1600- og 1700-talet, og det var ynskje om å flytte kyrkjestaden, men i 1780 eller 1781 vart ei ny kyrkje oppført på same staden. Dette var ei lafta langkyrkje. Kyrkja vart vøla og fekk vesttårn og sakristi i 1844, og i 1884 vart ho ombygd og utvida igjen. Denne kyrkja vart riven av tyskarane i 1942. Dagens kyrkje står på Skaland (gnr. 10), et stykke søraust for der dei tidlegare kyrkjene stod.

Noregs første kvinnelege prest, Ingrid Bjerkås, var sokneprest i Berg i 1961–65.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Berg kirke (Skaland)|Berg kirke (Skaland)]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
* 
* Jan Brendalsmo og Jan-Erik G. Eriksson: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Troms fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 31–32

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* Berg kyrkjelyd

## Fotnotar
Skrolsvik kapell

**Skrolsvik kapell** er ei langkyrkje i Senja kommune i Troms. Dette var opphavleg ei rorbu som vart flytta til Skrolsvik i 1924. I byrjinga vart bygget brukt som ungdomshus, deretter frå 1930 òg til gudstenester. Huset var ombygd i 1967.

Byggverket er i tre og har 150 sitjeplassar.

## Kjelder


* 
* Senja kyrkjelege fellesråd
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skrolsvik kapell|Skrolsvik kapell]]» frå ,  den 11. september 2019.*  


## Bakgrunnsstoff
* 
* Skrolsvik bygdelag
Tom B. Hansen

**Tom Birger Hansen** () er ein dansk tidlegare mellomdistanseløpar frå Århus som vann sølvmedaljen på 1500 meter ved europameisterskapen 1974.

## Aktiv
Hansen sletta i 1970 den 15 år gamle danske rekorden til Gunnar Nielsen på 1500 meter. Den 29. juli sprang han på Stockholms stadion i mål på 3.40,6 og vart andremann i løpet etter norske Arne Kvalheim, som vart klokka inn på 3.40,2. Sommaren 1972 mista Hansen landsrekorden til Gerd Larsen. Knapt seks veker seinare tok Hansen den 9. august tilbake rekorden då han vann eit stemne i Helsinki på den fine tida 3,38,9. Under dei olympiske sommarleikane i München i september kvalifiserte han seg til finalen på 1500 m, der han på sisterunda gav han opp og enda sist.

Den 25. juni 1973 forbetra Hansen danmarksrekorden til 3.36,8 ved eit stemne heime i Århus. I juli 1974 viste han at den gode forma var intakt då han i Stockholm med 3.37,0 vart andremann etter verdseinaren John Walker frå New Zealand. 1500-metersfinalen under Friidretts-EM 1974 i Romafann stad 8. september. Løpet gjekk lenge i eit moderat tempo, noko som gagna den uvanleg spurtsterke Hansen. Ut av siste sving kleiv han opp i leiinga og såg ut til å gå å mot ein klar siger, heilt til austtyske Klaus-Peter Justus kom frå langt bak i feltet og passerte dansken få meter føre mållinja.

Etter 1975-sesongen lukkast Hansen ikkje å halde tidlegare toppnivå.

### Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1971 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (3.46,3=nr 21)
*OL 1972 i München: Nr 10 – 3.46,6
*EM 1974 i Roma: Sølvmedalje – 3.40,7, bakom Klaus-Peter Justus (3.40,5)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Tom B. Hansen|Tom B. Hansen]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Stonglandet kyrkje

**Stonglandet kyrkje** er ei langkyrkje frå 1896 i Senja kommune i Troms.

Byggverket er i tre og har 240 sitjeplassar.

## Kjelder


* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stonglandet kirke|Stonglandet kirke]]» frå ,  den 11. september 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Senja kyrkjelege fellesråd
Straumen kapell

**Straumen kapell** er ei langkyrkje frå 1973 i Sørreisa kommune i Troms fylke.

Byggverket er i tegl og tre. Arkitekt for kyrkja var Elisabet Fidjestøl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Straumen kapell|Straumen kapell]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
* 

## Bakgrunnsstoff
* Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
* Kyrkjesøk
* 
* Sørreisa kyrkjelege fellesråd
Kottisk

**Kottisk** (russisk Коттский язык) er eit utdøytt språk innanfor den jeniseiske språkfamilien som tidlegare vart talt i det sentrale Sibir langs breiddene av Manaelva, som er ei elv som renn ut i elva Jenisej. Språket døydde ut på 1850-talet. 

Kottisk var nærskyldt med ketisk, som framleis blir snakka lengjer nord langs elva Jenisej.

I 1858 vart Matthias Alexander Castrén sitt verk *Versuch einar jenissei-ostjakischen und kottischen Sprachlehre*, ei kombinert grammatikk og ordbok, med dokumentasjon både om kottisk og ketisk, gjeven ut av Franz Anton von Schiefner). Castrén er hovudkjelda vår til kunnskap om kottisk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kottisk|Kottisk]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
## Bibliografi
*
Matthias Alexander Castrén

**Matthias Alexander Castrén** () var ein finsk etnolog og filolog som var ein pioner innanfor studiet av uralske språk. For fleire språk, særleg samojediske og jeniseiske språk, er Castrén sitt materiale framleis det sentrale kjeldematerialet for desse språka. Castrén var også ein pionér innafor utforskinga av finsk. Castrén er kjent som grunnleggjaren av feltlingvistikken, og for den første lingvisten som undersøkte mange uralske språk. Han har også gjeve ut etnografiske tekstar. Castrén gjorde også, som den første eigentlege språkforskaren, feltarbeid blant samane.

Castrén blei utnemnd som den første professoren i finsk ved Helsingfors universitet i 1851, men døydde året etter som følgje av tuberkulose.

I 1841 gav han ut den første svenske omsetjinga av det finske nasjonaleposet *[[Kalevala]]*. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mattias Castrén|Mattias Castrén]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Sandsøy kyrkje

**Sandsøy kyrkje** ligg på Nordsand på Sandsøya i Harstad kommune i Troms. Kyrkja er ei langkyrkje i tre som vart bygd i 1888 og har 200 sitjeplassar. Arkitekt var Ole Scheistrøen.

Den førre kyrkja på Sandsøya vart bygd i 1765 og flytta til Bjarkøya i 1886. Noko av inventaret i den gamle kyrkja vart seinare gjeve attende til Sandsøya og er no plassert i dagens kyrkje.

Sandsøy har vore kirkestad i lang tid. Den tidlegaste kjelda til ei kyrkje på staden er frå omkring 1350, men det finst ei statue av Olav den heilage frå kyrkja som kan daterast til midten av 1200-talet. Muligens brann ei kyrkje på staden i 1633. Denne var opp mot femti år då ho brann. Alternativt vart ei gamal kyrkje på staden riven i 1640, og ei ny vart bygd i staden. Ein veit sikkert at ei kyrkje vart riven i 1765 og ei ny kyrkje stod ferdig i 1766. Denne kyrkja vart flytta til Bjarkøy i 1886. Dagens kyrkje vart so bygd i 1888. Alle desse kyrkjene har stått på same staden.

Frå 1731 til 1813 var Sand (Bjarkøy) eige prestegjeld. Før og etter dette låg det under Trondenes. Frå 1875 til 1885, då kyrkja vart flytta til Bjarkøy, var det òg eige prestegjeld. Prestegjeldet vart so lagt ned.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sandsøy kirke|Sandsøy kirke]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* Vågsfjord kyrkjelyd om kyrkja
* Arkivverket: Prestegjeld og sogn i Troms

## Fotnotar
Skånland kyrkje

**Skånland kyrkje** er ei langkyrkje i basilikaform frå 1901 i Tjeldsund kommune i Troms.

Byggverket er i tre og har 400 sitjeplassar. Arkitekt var Carl Julius Bergstrøm.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skånland kirke|Skånland kirke]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Evenskjer.net
* Store norske leksikon
* Skånland kyrkjelege fellesråd
Savage Eye

***Savage Eye*** er det åttande studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, gjeve ut i 1976. Det var det andre og siste albumet deira på plateselskapet til Led Zeppelin, Swan Song Records. Bandet vart oppløyst seinare same året då frontmannen og songaren Phil May slutta. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil May – vokal
*Pete Tolson – sologitar, rytmegitar, akustisk gitar, bass
*Jon Povey – elektrisk klaverinstrument, cembalo, vokal
*Skip Alan – trommer
*Gordon John Edwards – vokal, klaverinstrument, gitar
*Jack Green – vokal, bass, akustisk gitar
*Norman Smith – produsent, saksofon
*Keith Harwood – lydteknikar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Savage Eye|Savage Eye]]» frå ,  den 11. september 2019.*
Cross Talk

***Cross Talk*** er det niande studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, gjeve ut i 1980. 

Etter det førre albumet, *[[Savage Eye]]* i 1976, vart bandet oppløyst. 1967-besetninga av bandet kom med Alan, May, Povey, Taylor og Waller kom saman att i 1978 for ein enkel konsert i Nederland. Dei fem fekk med seg Pete Tolson og drog i studio for å spele inn dette albumet for Warner Bros. Records. Albumet hadde ein new wave-stil, men selde dårleg, og Pretty Things vart oppløyst på ny i 1981, etter å ha delteke i skrekkfilmen *The Monster Club* (1981). 

## Innhald

## Medverkande
*Phil May – vokal
*Dick Taylor – gitar
*Pete Tolson – sologitar
*Wally Waller – bass, gitar, vokal
*Jon Povey – vokal, klaverspelar
*Skip Alan – trommer

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cross Talk|Cross Talk]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
... Rage Before Beauty

***... Rage Before Beauty*** er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things,  utgjeve i 1999. Det var det første albumet deira på 19 år, sidan *[[Cross Talk]]* i 1999. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil May – vokal, akustisk gitar, munnspel
*Dick Taylor – sologitar, akustisk gitar
*Frank Holland – sologitar, akustisk gitar, vokal
*Wally Waller – bass, akustisk gitar, vokal
*Jon Povey – klaverinstrument, vokal
*Skip Alan – trommer, perkusjon

## Studiomusikarar
*Mark St. John
*Nick Broadway
*Steve Browning
*Bob Webb
*Nigel Ross-Scott
*David Gilmour – sologitar på «Love Keeps Hangin' On»
*Ronnie Spector – vokal på «Mony Mony»

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:... Rage Before Beauty|... Rage Before Beauty]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Balboa Island av The Pretty Things

***Balboa Island*** er det ellevte studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things, gjeve ut i 2007, åtte år etter det førre albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil May – vokal
*Dick Taylor – sologitar
*Frank Holland - gitar, vokal
*Wally Waller – bass, gitar, vokal
*Jon Povey – klaverinstrument, gitar
*Skip Alan – trommer, perkusjon

## Studiomusikarar
*Mark St. John - Gamle trixon-trommer, vokal
*Scarlett Wrench - vokal
*James Cheetham - klaverinstrument
*Rupert Cobb - trompet
*Duncan Taylor-Jones - ekstra vokal på «Dearly Beloved»

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Balboa Island (album)|Balboa Island (album)]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tovik kyrkje

**Tovik kyrkje** er ei langkyrkje frå 1905 i Tjeldsund kommune i Troms.

Byggverket er i tre og har 200 sitjeplassar.

Altartavla, preikestolen og døypefonten er frå 1700-talet.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tovik kirke|Tovik kirke]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
* 
* Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
*
UEFA-cupfinalen i fotball 2003

**Finalen i UEFA-cupen fotball 2003** fann stad på Estadio La Cartuja  i Sevilla 21. mai 2003 framfor 52&nbsp;972 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom FC Porto frå Portugal og Celtic FC frå Glasgow i Skottland. Porto vann UEFA-pokalen med 3 mål mot 2.

### Kampen
Sekundar før pausesignalet sende Derlei Silva det portugisiske laget i føringa. To minuttar etter pausen bringa Henrik Larsson balanse i stillinga. I det 54. minutt tok Porto leiinga 2-1 ved Dmitrij Alenitsjev. Allereie tre minuttar seinare syrgde Larsson på ny for at laga stod likt.  Fleire mål kom ikkje før ordinær tid var ute. 

I fyrste ekstraomgang fekk Celtic-stopparen Bobo Baldé sitt andre gule kort og måtte stige av bana. Sigersmålet til Porto kom fem minuttar før slutt då Derlei Silva skåra etter ein retur frå Celtic-målvakta. Portos Nuno Valente vart utvist med to gule kort straks før dommaren bles av kampen.

Ľuboš Micheľ frå Slovakia dømde kampen.

### Laga
**Porto** sitt vinnarlag bestod av Vítor Baía, Paulo Ferreira, Jorge Costa, Ricardo Carvalho, Nuno Valente, Dmitrij Alenitsjev, Costinha, Maniche Ribeiro, Deco, Derlei Silva, Capucho Rocha og innbytarane Ricardo Costa, Pedro Emanuel, Marco Ferreira.

**Celtic**-mannskapet var Robert Douglas, Joos Valgaeren, Bobo Baldé, Johan Mjällby, Paul Lambert, Neil Lennon, Stilijan Petrov, Alan Thompson, Chris Sutton, Henrik Larsson, Ulrik Laursen, Jackie McNamara, Shaun Maloney.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2003 UEFA Cup Final|2003 UEFA Cup Final]]» frå ,  den 12. september 2019.*
Jens-Peter Herold

**Jens-Peter Herold** () er ein tysk tidlegare mellomdistanseløpar frå Neuruppin i Tyskland. Han vart europameister på 1500 m i 1990 som representant for Aust-Tyskland, sidan 1991 representerte han det samla Tyskland.

## Aktiv
Herold vart sjettemann på 1500 meter i verdsmeisterskapen 1987 i Roma. Året etter sprang han inn til bronsemedalje på same distansen då dei olympiske sommarleikane 1988 fann stad i Seoul, einast Peter Rono frå Kenya og britiske Peter Elliott matcha Herolds sterke oppløp, medan favoritten Steve Cram vart nummer fire.

Vinteren 1990 vann Herold 1500-meteren i hall-EM i Glasgow. Ein langt større prestasjon var det at han vann gullmedaljen ved europameisterskapen i Split eit halvt år seinare. I Split spurta han forbi fire andre løparar og vann ein rimeleg klar siger. Året etter enda han opp med ein fjerdeplass på spesialdistansen, passert av landsmannen Hauke Fuhlbrügge på målstreken.

Fire veker etter å ha vorte nummer seks på 1500 m i Barcelona-OL 1992, sette Herold personleg rekord på distansen ved eit internasjonalt stemne i Rieti i Italia. Han vart då klokka inn på 3.32,77, likevel klart slått av Noureddine Morceli som med 3.28,8 sette ny verdsrekord.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1987 i Roma: Nr 6 – 3.40,1
*OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje – 3.36,21
*EM 1990 i Split: Gullmedalje – 3.38,3, framom Gennaro Di Napoli (3.38,6)
*VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 3.35,3
*OL 1992 i Barcelona: Nr 6 – 3.41,5
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (3.50,6=nr 36)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jens-Peter Herold|Jens-Peter Herold]]» frå ,  den 12. september 2019.*
Lars Tangvik

**Lars Kristoffersson Tangvik** () var ein norsk prest og politikar frå Ingdalen i Sør-Trøndelag. Han representerte Sør-Trøndelag og partiet Venstre på Stortinget 1965-69.

Tangvik var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han skulevegen og vart i 1929 cand.theol. Sidan var han 1930-33 hjelpeprest i Oslo. Der etter var han sokneprest 1933-40 i Leksvik, 1940-48 i Øvre Stjørdal og 1948-56 i Nedre Stjørdal. Til sist var han sokneprest i Bakklandet prestegjeld i Trondheim i femten år til 1971. Perioden 1948-59 skreiv han om kyrkje og kristendom i avisa Nidaros.

I si tid var Tangvik engasjert i ulike sokneråd, formann både i Leksvik, Hegra og Stjørdal. Han var landsstyremedlem 1948-57 i Det Norske Misjonsselskap og fleire bolkar i Presteforeininga. Frå 1960 til -66 skjøtta han vervet som formann i Norges Finnemisjonsselskap.

Tangvik hadde gjennom åra ei mengd politiske verv. Såleis var han skulestyremedlem i så vel som Leksvik, Hegra og Stjørdal, heradsstyremedlem 1945-47 i Hegra, 1949-55 i Stjørdal, bystyremedlem 1957-65 i Trondheim. Frå 1962 til 1966 sat han i landsstyret til partiet Venstre og frå hausten 1965 var han stortingsrepresentant i fire år. På Stortinget var han medlem i Protokollkomitéen.

Då Venstre kløyvde seg i to parti etter EF-røystinga hausten 1972, melde Tangvik seg inn i Det Nye Folkepartiet.

## Kjelder
*Stortinget.no
Gramsh

**Gramsh** er ein by og ein kommune i regionen Elbasan i Albania. Kommunen ligg sentralt i landet og grensar i sørvest til regionen Berat, i søraust til regionen Korçë.

Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Gramsh vart slått saman med landkommunane Pishaj, Kodovjat, Kukur, Kushovë, Lenie, Poroçan, Skënderbegas, Sult og Tunjë. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Gramsh.

## Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var den dåverande bykommunen Gramsh ein del av distriktet Gramsh. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Gramsh.

## Folketal

## Referansar
Laukhella kapell

**Laukhella kapell** var ei langkyrkje i Senja kommune i Troms.

Byggverket er i tre og vart oppført som bedehus i 1949. I 1968 fekk bedehuset påbygd kor og vart dermed eit bedehuskapell. Det var då eigd av Lenvik kykjelyd.

Kapellet hadde 100 sitjeplassar. Det vart avvigsla 5. juni 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Laukhella kapell|Laukhella kapell]]» frå ,  den 12. september 2019.*  
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Sigurd Skollevoll: Laukhella kapell (Om historia og avvigslinga; arkivert utgåve)
Sandbakken kapell

**Sandbakken kapell** er ei langkyrkje frå 1974 i Senja kommune i Troms.

Byggverket er i tre og har 148 sitjeplassar. Arkitekt for kapellet var Torgeir Renland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sandbakken kapell|Sandbakken kapell]]» frå ,  den 12. september 2019.*  
* 


## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Lenvik kyrkjelyd
The Sweet Pretty Things (Are in Bed Now, of Course...)

***The Sweet Pretty Things (Are in Bed Now, of Course...)*** er det tolvte studioalbumet til det engelske rockebandet The Pretty Things. Det kom ut i 2015 på Repertoire Records, åtte år sidan det førre albumet. 

Det var det første albumet av frontmannen Phil May og Dick Taylor i lag med bassisten George Woosey og trommeslagarenJack Greenwood, og det første utan klaverspelaren Jon Povey og trommeslagaren Skip Alan sidan *[[Get the Picture?]]* i 1965.

Tittelen er henta frå opningslinja i Bob Dylan-songen «Tombstone Blues».

## Innhald

## Medverkande
### The Pretty Things
*Phil May – solovokal, maracas
*Dick Taylor – sologitar, vokal
*Frank Holland – gitar, sologitar på «And I Do,» Mellotron, vokal
*George Woosey – bass, gitar, vokal
*Jack Greenwood – trommer, perkusjon, vokal

### Andre medverkande
*Mark St. John  – vokal, perkusjon, lydteknikar
*Nick Broadway – orgel

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Sweet Pretty Things (Are in Bed Now, of Course...)|The Sweet Pretty Things (Are in Bed Now, of Course...)]]» frå ,  den 11. september 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tømmervik kyrkje

**Tømmervik kyrkje** (tidlegare **Sørreisa kyrkje**) er ei kirke frå 1992 i Sørreisa kommune i Troms fylke.

Byggverket er i stål og tre og har 300 sitjeplassar. Kyrkja er konstruert i ein kvadratisk form.

Kyrkja har orgel frå Ryde & Berg Orgelbyggeri.

Det er kyrkjegard eit par kilometer frå kyrkja.

## Tidlegare kyrkje

Den førre kyrkja brann i 1987. Det var ei åttekanta kyrkje frå 1844. Arkitekt var Christian H. Grosch. Truleg vart dei same teikningane nytta som for Dverberg kyrkje, som vart oppført like før. Den nye kyrkja står på same tomta, og kyrkesalen speglar omrisset av åttekantkyrkja.

## Kjelder


----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tømmervik kirke|Tømmervik kirke]]» frå ,  den 12. september 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
* Kyrkjesøk
* A3 Arkitektkontor
*  (Gjeld den tidlegare krykja)
* Sørreisa kyrkjelyd
Torsken kyrkje

**Torsken kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1784 i Senja kommune på Senja. Kyrkja er i tømmer og har 100 sitjeplassar. I kyrkja finn ein fleire gamle klenodium, mellom anna eit krusifiks som truleg er laga i Lübeck i 1550-åra, og ein av Noregs eldste messehaklar.

Det har truleg stått kyrkje på Torsken sidan første halvdel av 1400-talet, men det er sikre bevis for kyrkje der frå 1589. Utover 1600- og 1700-talet var det tunge økonomiske tider for fiskarane i området, og vedlikehaldet av kyrkja lei som fylgje av dette. I 1770-åra vart det difor vedteke å byggje ei ny kyrkje. Mellom 1781 og 1784 tok ein difor ned den gamle kyrkja og sette henne opp att eit stykke unna. I prosessen vart øydelagde delar bytta ut.

I 1866 vart kyrkja bygd om. Dei gamle, lukka kyrkjebenkane vart bytta ut, og to votivskip og ein døypefont vart selde. Truleg vart kyrkja samstundes måla både innvendig og utvendig. Dette vart forsøkt reversert i 1967, då ein måla kyrkja raud utvendig og henta fram tømmerveggane på innsida. Det vart òg sette opp lukka benkar inne i kyrkja.

## Inventar
### Messehaklar
I Torsken kyrkje finn ein ein av dei eldste messehaklane som er bevart i Noreg. Messehakelen er truleg frå rundt 1500 og stammar frå Braunschweig i Tyskland. Han er laga av grønt brokadestoff med fôr av strie. Motivet er klårt førreformatorisk, då det syner den kjende helgengruppa Anna sjølv tredje, altså Jesus, Jomfru Maria og Anna, mora til Maria. Denne gruppa står ved foten av krossen der Jesus heng. Messehakelen er i dårleg stand.

I tillegg har kyrkja ein messehakel i rød plysj som vart gjeven til kyrkja av sokneprest Urdahl i 1762.

### Madonnafigur
Madonnafiguren i kyrkja er ikkje opphaveleg men ein kopi som vart laga P.C. Omtvedt i 1977 etter ein original frå tidleg 1400-tal. Originalen var per 1984 i Oldsaksamlinga ved Universitetet i Oslo og er laga av eik. Madonnafiguren syner Maria med Jesus, der Jesus held ei bok på fanget. Ved føtene til Maria sitt Josef, og ein ser òg ein okse og eit esel.

### Krusifiks
På altaret er eit krusifiks frå 1500-talet. Krusifikset er mest truleg lagd i Lübeck. Krusifikset vart funne på kyrkjeloftet av biskop Eivind Berggrav då han var på bispevisitas i 1930-åra. Kor lenge det hadde lege der, er uklårt, men det stod ikkje oppført i ei inventarliste frå 1870. Krusifikset har plass for ein relikvie, og det vart òg funne ein relikvie på krusifikset. Dette var ein beinsplint som låg i ein blå tøypose.  
Då krusifikset vart funne, mangla det ein arm, men det har seinare vorte restaurert og står no over altaret i kyrkja.

## Kjelder

* 
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Torsken kirke|Torsken kirke]]» frå ,  den 12. september 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* Berg kommune: Torsken kirke 
* Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
* 
* Torsken kirke – kirke ved storhavet  (Nordnorge.com)
* Senja kyrkjelege fellesråd
*
Skøelv kapell

**Skøelv kapell** er ei langkyrkje frå 1966 i Sørreisa kommune i Troms fylke.

Byggverket er i tre og har 150 sitjeplassar. Det vart formelt vigsla i 2017.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skøelv kapell|Skøelv kapell]]» frå ,  den 11. september 2019.*  
 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Menighetsbladet for Sørreisa nr. 1/2017 om 50-årsjubileet

## Fotnotar
Vangsvik kapell

**Vangsvik kapell** eller **Vangsvik kyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 1975 i Vangsvik i Senja kommune i Troms.

Byggverket er i betong og har 150 sitjeplassar i kyrkjesalen. Dette kan utvidast til med kyrkjelydssalen til 250.

## Kjelder
; Fotnotar 


* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vangsvik kapell|Vangsvik kapell]]» frå ,  den 12. september 2019.*  


## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Senja kyrkjelege fellesråd
Lyse kapell

**Lyse kapell** er eit kapell i Lysebotn i Sandnes kommune i Rogaland. Kapellet vart bygd i 1961 og har plass til 150 personar. Kapell er oppført i tre. Det vart innvigd av biskop Fridtjov Birkeli 28. mai 1961.

Kapellet vart teikna av Gustav Helland og Endre Årreberg. Dei la vekt på naturforholda i Lysebotn. Dette gav kapellet høge og spisse gavlar som skulle stå som fjell i terrenget.

Kapellet har våpenhus, skip og kor. På fondveggen er ein enkel trekross. Veggar og tak er kledde med trepanel. Skipet er møblert med jærstolar. Tårnet er bygd ved sida av kapellet, men eit mellombygg bind det saman med hovudbygget. I kjelleran er det matsal, kjøken og garderobe.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lyse kapell|Lyse kapell]]» frå ,  den 12. september 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kyrkjesøk
* Kyrkja i Strand og Forsand
* 
*
Frøyland og Orstad kyrkje

**Frøyland og Orstad kyrkje** ligg i tettstaden Orstad i Klepp kommune, nær grensa til Time kommune, og tettstaden Kvernaland, i Rogaland. Kyrkja vart innvigd 14. desember 2008 og har plass til 630 menneske. Kyrkja er den første i Den norske kyrkja som har ein kyrkjelyd som strekk seg over to kommunar, og den første kyrkja i Den norske kyrkja med dåpsbasseng. Kyrkja er bygd i ei svak amfiform, noko som gjer oversikten bra frå hele kyrkjesalen.

Vinteren 2006 starta gravinga for det nye kyrkjebygget, og bygginga tok to år. Utgiftene til bygginga av kyrkja vart delte likt mellom Klepp og Time kommunar: Kvar av dei betalte 21 millionar. I tillegg vart det samla inn om lag 10 millionar kroner, og det vart lagt ned dugnadsarbeid for om lag same summen. Til saman kom kyrkja på 62,5 millionar kroner.

## Kunst
Altartavla er laga av Per Odd Aarrestad. I våpenhuset er det kunst av Tor Lindrupsen. Eit kapell er dekorert av Reidun Rugland.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frøyland og Orstad kirke|Frøyland og Orstad kirke]]» frå ,  den 12. september 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Frøyland og Orstad kirke på Kyrkjesøk
Vardeneset kyrkje

**Vardeneset kyrkje** er ei kyrkje frå 2000 i Stavanger kommune i Rogaland fylke.

Kyrkja vart teikna av sivilarkitekt Steinar Skartveit, sjefsarkitekt i Bygg-, bustads- og eigedomsavdelinga i Stavanger kommune. Første spadestikket vart teke 14. november 1998 og grunnsteinen var lagt ned 12. juni 1999. Kyrkja vart innvigd av biskop Ernst O. Baasland 2. januar 2000.

Kyrkja har eit bruttoareal på 1&nbsp;350 m². Ytterveggane er murt med Leca-blokkar som er pussa og måla kvite. Innvendig er kyrkja òg for det meste kvitmåla med furupanel i taket i kyrkjesalen og kyrkjetorget. Flisene i kyrkja er mørkegrå, som ein kontrast til dei kvite veggane.

Altarteppet i Vardeneset kyrkje er laga av Else Marie Jakobsen. Motivet er påskebodskapen «Frå mørkre til ljos». Ei ljosstråle treff den vevde kristusskikkelsen. Sola kring hovudet glitrar og ber bud om at mørkret må vike. Altarteppet har tre dimensjonar: Tre figurative motiv syner Maria og Jesusbarnet, Kristus på krossen og den oppstandne Kristus. Bunnmotivet er kyrkjeåret, den fyrste fiolette stripa står for advent, byrjinga av kyrkjeåret. Den tredje dimensjon er tornekransen som skrår over og ut av teppet og går over i oppstoda.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vardeneset kirke|Vardeneset kirke]]» frå ,  den 12. september 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Vardeneset kirke på Kyrkjesøk
* Vardeneset kyrkjelyd
Grødem kyrkje

**Grødem kyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 2000 i Randaberg kommune i Rogaland.

Kyrkja har vifteplan og 447 sitjeplassar.

## Kjelder
* Kyrkjesøk

## Bakgrunnsstoff
* Grødem kyrkjelyd

## Fotnotar
Frøblad

**Frøblad** eller **kimblad** er dei første blada danna på ein frøplante etter at han har spira frå eit frø. Frøplantar dannar eit eller to frøblad når dei spirer. Dette har gjeve opphav til inndelinga i einfrøblada og tofrøblada plantar.

Frøblad kan vera kortlivde, og berre vara i nokre dagar etter spiring, eller ha lengre levtid på over eit år. Dei inneheld, eller har tilgang til, opplagsnæring frå frøet. Når denne næringa er brukt opp kan frøbladabli grøne og byrja fotosyntese, eller svinna vekk etterkvart som dei første vanlege bladatek over næringsproduksjonen for spira.

## Danning
Frøblada blir danna før planten har forlate frøet og er ein del av fosterutviklinga til planten. Hjå dei enfrøblada plantane er frøbladet linjenerva og likner blada til vaksne plantar av same art. Hjå tofrøblada plantar er frøblada enklare og gjerne avrunda i fasongen, og likner ofte ikkje dei seinare blada i det heile. 

Hjå nakenfrøingar som bartre er det frå to til 24 frøblad som sit som ein krans rundt stilken. Desse er nåleforma som dei vaksne barnålene, og er ofte ikkje omtalte som frøblad.

## Epigal og hypogal spiring
Hja dei fleste frøplantane vil stengelen gro ut av frøet medan frøblada framleis blir danna, slik at frøskalet sit fast på spira heilt til frøblada er ferdig danna. Denne forma for spiring blir kalla **epigeal spiring**, og er vanleg hjå rasktveksande plantar med mange frø, slik som karse. Hjå planter med større og færre frø, særleg der spirene er utsette for frost eller beiting, vil frøet byrja å sende ut ein spirespiss så snart rota er etablert, slik at spirespissen, men ikkje sjølve frøet, gror opp av bakken. Denne forma for utvikling blir kalla **hypogeal spiring**. Denne forma for spiring er også vanleg frå mange nøtter, der frøblada først og fremst er fungerer som opplagsnæring.

## Galleri

Cotyledon Chamaerops humilis4.JPG|Frøblad frå dvergpalme, *Chamaerops humilis*
Cotyledons Acer heldreichii Orph. ex Boiss. ssp. heldreichii three.JPG|Frøblad frå *Acer heldreichii*
Cucumber Seedling.jpg|Agurkplante med to frøblad og eit ekte blad.
Young castor bean plant showing prominent cotyledons.jpg|Nyspira oljeplante med to karakteristiske avrunda frøblad som ikkje liknar de nyare takka blada.]]
09-05-31 Abeto Douglas.jpg|Douglsgranspire med sju frøblad.
Geranium robertianum cotyledons.JPG|Stankstorkenebb med frøblad og ekte blad.


## referanser



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frøblad|Frøblad]]» frå  og «[[:en:Cotyledon|Cotyledon]]» frå , den 13. september 2019.*
UEFA-cupfinalen i fotball 2004

**Finalen i UEFA-cupen fotball 2004** fann stad på Ullevi i Göteborg 19. mai 2004 framfor 39&nbsp;000 tilskodarar. Oppgjeret stod mellom spanske Valencia CF og franske Olympique Marseille. Valencia sikra seg UEFA-pokalen med siger 2-0.

### Kampen

Olympique Marseille vart redusert til 10 mann då målvakta Fabien Barthez vart utvist straks før pause, etter å ha laga straffespark, ei straffe Vicente Rodríguez nytta til gje Valencia leiinga. I det 58. minutt auka lagkameraten Mista Ferrer til 2-0 for Valencia. Sidan kontrollerte laget frå Valencia inn til siger.

Pierluigi Collina frå Italia dømde kampen.

### Laga
**Valencia** sitt vinnarlag bestod av Santiago Cañizares, Curro Torres, Roberto Ayala, Carlos Marchena, Amedeo Carboni, Francisco Rufete, David Albelda (kaptein), Rubén Baraja, Vicente Rodríguez, Mista Ferrer, Miguel Ángel Angulo og innbytarane Pablo Aimar, Mohamed Sissoko, Mauricio Pellegrino.

**Olympique Marseille** stilte med Fabien Barthez, Habib Beye, Abdoulaye Méïté, Demetrius Ferreira, Manuel dos Santos, Mathieu Flamini, Brahim Hemdani (kaptein), Sylvain N'Diaye, Camel Meriem, Didier Drogba, Steve Marlet, Jérémy Gavanon, Laurent Batlles, Fabio Celestini.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2004 UEFA Cup Final|2004 UEFA Cup Final]]» frå ,  den 13. september 2019.*
Dieter Fromm

**Dieter Fromm** () er ein tysk tidlegare mellomdistanseløpar frå Bad Langensalza i Thüringen som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister på 800 meter i 1969 og nummer to på same distansen i EM 1971.

## Aktiv
Fromm stega inn i verdseliten på 800 meter då han 14. juli 1968 vann distansen under landskampen Sovjetunionen – Polen – Aust-Tyskland i Leningrad, tida 1.46,1 var den tredje beste i verda i OL-sesongen føre sommarleikane i Mexico-byen. Etter å ha vorte sjettemann i Sommar-OL 1968, sprang han i Friidretts-EM 1969 inn til gullmedalje på personbeste 1.45,9.

I 1970-sesongen fekk Fromm notert 1.47,0 i sitt beste 800-meterløp. Under europameisterskapen 1971 i Helsinki viste han atter evna til å ta ut sitt beste i dei største tevlingane. Sluttida 1.46,0 var årsbeste og sikra han sølvmedaljen, tidelen bakom Jevgenij Arzjanov frå Sovjetunionen. 

Den 14. juni 1972 sletta Fromm den austtyske 800-rekorden til Manfred Matuschewski. Ved eit stemne i Aust-Berlin vart han klokka inn på 1.45,4, ei tid han sjølv tangerte i landskampen mot Frankrike nokre veker seinare. I september kvalifiserte han seg til OL-finalen i München, i finalen gav han opp og vart sist i feltet. To år seinare vart nummer sju og nest sist i EM-finalen i Roma.

Sommaren 1976 kvalifiserte Fromm seg til Sommar-OL 1976 på 1500 meter, etter eit løp på 3.39,9. To veker før sommarleikane tok til i Montreal, fekk han skadd ei akhilles-sinje då ein annan løpar trakka på foten hans. Han la deretter opp.

Fromm var austtysk meister på 800 meter i 1968, 1971, 1972 og 1975. I 1968 var han dobbelmeister med di han han også sigra på 1500 meter.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1968 i Mexico-byen: Nr 6 – 1.46,2. Utslått i 4 x 400 m stafett (3.07,0=nr 12)
*EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 1.45,9, framom Jozef Plachý (1.46,2)
*EM 1971 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.46,0, bakom Jevgenij Arzjanov (1.45,9)
*OL 1972 i München: Nr 8 – 1.48,0
*EM 1974 i Roma: Nr 7 – 1.46,29

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Dieter Fromm|Dieter Fromm]]» frå ,  den 13. september 2019.*
Mosfilm

**Mosfilm** (russisk skrift Мосфильм) er eit russisk filmselskap.

Mosfilm blei oppretta i 1920 då to private selskap blei nasjonaliserte. Det er rekna som det største og eldste filmselskapet i Russland og Europa som enno er verksamt. Det fekk sitt noverande namn i 1935. Selskapet var involvert i dei fleste store filmane frå Sovjetunionen og produserte omkring 2500 filmar i mange sjangrar fram til 1991 — til dømes montasjefilm og kunstfilmar som dei av Sergei Eisenstein og Andrej Tarkovskij, og dessutan kommunistiske westernfilmar og større internasjonale samproduksjonar.

Etter at Sovjetunionn fall heldt selskapet fram som ei halvprivat verksemd. Mosfilm driv i dag blant anna utleige av filmutstyr, kostyme, rekvisittar og lokale. Studioområdet er òg blitt eit anlegg for populære sightseeingturar som «Russlands Hollywood».

Frå 1947 var Vera Mukhina sin monumetale stålstatue «Arbeid og kolkosarbeiderske», opphavleg frå 1935 og utført i sosialistisk realisme, logo og vignettbilete for Mosfilm.

## Filmar i utval

* 1925: *Panserkrysseren Potemkin* (Броненосец Потëмкин), dramatisert dokumentar, regi Sergej Eisenstein
* 1934: *Hele verden ler* (Весёлые ребята), Sovjetunionens første musikalkomedie
* 1935: *Aerograd* (Аэроград), science fiction-film, regi Aleksandr Dovsjenko
* 1938: *Volga-Volga* (Волга-Волга), musikalsk komedie
* 1938: *Aleksandr Nevskij* (Александр Невский), historisk drama, regi Eisenstein
* 1941: *De møttes i Moskva* (Свинарка и пастух), musikal
* 1946: *Ivan den grusomme* (Иван Грозный), historisk drama, regi Eisenstein
* 1957: *Og tranene flyr* (Летят журавли), krigsfilm, regi Mikhail Kalatozov
* 1959: *Historien om en soldat* (Баллада о солдате), krigsfilm, regi Grigorij Tsjukhraj
* 1961: *De flammende år* (Повесть пламенных лет), regi: Julia Solntseva
* 1964: *Soy Cuba* (Я – Куба)
* 1968: *Krig og fred* (Война и Мир)
* 1969: *Brødrene Karamasov* (Братья Карамазовы)
* 1973: *Tidsmaskinen* (ван Васильевич меняет профессию), regi: Leonid Gajdaj
* 1975: *Afonja* (Афоня)
* 1975: *Dersu Uzala* (Дерсу Узала/Dersu Uzala), regi Akira Kurosawa
* 1976: *Med Grimm og Gru* (Мама), regi Elisabeta Bostan
* 1977: *Mimino * (имино)
* 1979: *Moskva tror ikke på tårer* (Москва слезам не верит)
* 1979: *Stalker* (Сталкер), regi Andrej Tarkovskij
* 1983: *Nostalgia* (Ностальгия), regi Andrej Tarkovskij
* 2002: *Zvezda* (Звезда)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mosfilm|Mosfilm]]» frå ,  den 13. september 2019.*  


## Bakgrunnsstoff
* Nettpresentasjon av Mosfilm (på engelsk)
Nordre Bjørnsund bedehuskapell

**Nordre Bjørnsund bedehuskapell** er ei langkyrkje i Hustadvika kommune i Møre og Romsdal.

Eit bedehus vart oppført i 1907, og i 1951 vart bygget vigsla som kapell. Bedehuskapellet er eigd og drive av ei stifting.

## Kjelder

*
Gråkinnskogtrast

**Gråkinnskogtrast** (*Catharus minimus*) er ein fugl i trastefamilien som hekkar i Nord-Amerika og i austlegaste Sibir. Han er ein langdistansetrekkfugl med overvintring i nordlege Sør-Amerika.

## Skildring

Gråkinnskogtrast er ein liten trast, ca. 17–18,5 centimeter i kroppslengd, og kroppsvekt på 26–50 gram. Dette er mindre enn minste trastearten i Noreg, raudvengtrast. Eit kjenneteikn for arten og andre i slekta er ei iaugefallande teikning av lengdeband på undervengen i kvitt og mørkt, berre synleg i flukt. Fargene i fjørdrakta på ein fugl som sit er omtrent som ein måltrast, olivenbrun overside, nesten kvit underside med mørke markeringar som blir lysare bakover sidene.

Gråkinnskogtrasten er ein amerikansk trasteart som hekkar i Alaska, austover i eit breitt belte over nordlege Canada til og med Newfoundland, dessutan på vestsida av Beringsundet i austlegast Sibir aust for Kolymaelva. Overvintring skjer i nordlegaste Sør-Amerika aust for Andes. Sørgrensa er nordlegaste Bolivia. Nokon fuglar kan overvintre i delar av Dei store Antillane.

Hekking skjer i skogshabitat på taiga med underskog og på tundra med krattskog. Om vinteren føretrekk dei skogshabitat, helst under 1500 moh.

Føda er mange typar leddyr som maur, biller, bier, årevenger, larver og anna, dessutan blautdyr og noko frukt.

Arten er særs talrik, estimert til ca. 12 millionar individ. Han er klassifisert som globalt livskraftig.

;Spontant i Noreg
Eit individ av arten er registrert på Ona i Sandøy kommune, Møre og Romsdal i oktober 2009, ein annan på Utsira i Rogaland i oktober 1973. Det er meir enn 90 andre registreringar i Europa, dei fleste i Storbritannia og med ein topp i oktober månad.

## Kjelder
*Collar, N. & Christie, D.A. (2019).  *[http://www.hbw.com/node/58373 Gray-cheeked Thrush (Catharus minimus)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 12. september 2019
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Nærbø kyrkje

**Nærbø kyrkje** eller **Nærbø nye kyrkje** stod ferdig 2005, og ligg på Nærbø i Hå kommune i Rogaland.

Bygget er teikna av Gunnar Fossen og er ei arbeidskyrkje, med rom for aktivitetar og med ein barnehage i kjellaretasjen.

Kunstnaren Gunnar Torvund, som sjølv er frå Nærbø, har utsmykka kyrkja.

## Sjå òg
* Nærbø gamle kyrkje

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nærbø kirke|Nærbø kirke]]» frå ,  den 12. september 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kyrkjesøk
* Nærbø kyrkjelyd
Brunkinnskogtrast

**Brunkinnskogtrast** (*Catharus ustulatus*)  er ein fugl i trastefamilien som hekkar i Nord-Amerika. Han er ein langdistansetrekkfugl med overvintring i Mellom-Amerika og i Sør-Amerika. 

Brunkinnskogtrast er mykje lik gråkinnskogtrast i storleik og utsjånad, og har i stor grad overlappande utbreiing. 

## Skildring

Brunkinnskogtrast er ein liten trast, ca. 16–20 centimeter i kroppslengd, og kroppsvekt på 25–37 gram. Fargene i fjørdrakta er mykje som ein måltrast i Europa, olivenbrun overside, nesten kvit underside med mørke markeringar som blir lysare bakover sidene. I motsetnad til måltrasten har skogtrastane breie lengdestriper på undervengen i kvitt og mørkt, der måltrasten er einsfarga rustgul. Brunkinnskogtrast kan skiljast frå gråkinnskogtrast med litt tydelegare augering og meir markert teikna kinnparti.

Brunkinnskogtrast er ein amerikansk trasteart som hekkar i Alaska, austover i eit breitt belte over nordlege Canada til og med Newfoundland. Dessutan i dei nordaustlegaste statar av USA og i vestlege statar, og sørover langst stillehavskysten til sørlegste California. Overvintring skjer i Mellom-Amerika frå sørlege Mexico, og i vestlege Sør-Amerika langs og på begge sider av Andes sør til nordvestre Argentina.

Hekking skjer i skogshabitat hovudsakleg i barskog, men òg i blanda lauvskog. Om vinteren kan dei òg leve i meir opne område, vanlegvis under ca. 2000 moh. 

Føda er mange typar leddyr og frukt, og dei beitar i tre lågt over bakken. Om vinteren kan dei beite på frukt i flokkar, somme tider i fleirartsflokkar.

;Spontant i Noreg
Det er samla fem observasjonar av  brunkinnskogtrast i Noreg, alle om hausten. Den siste registreringa er frå Utsira i Rogaland i oktober 2019. Ca. 75 andre registreringar er gjort i Europa, dei fleste i Storbritannia og dei fleste av desse i oktober månad.

;Taksonomi
Artstaksonet som det er skildra her er  per *EBird/Clements Checklist* v2019, og det inkluderer seks underartar:
*C. u. ustulatus*, *C. u. phillipsi*, *C. u. oedicus*, *C. u. incanus*, *C. u. appalachiensis*, og *C. u. swainsoni*. Dei tre sistnemnde underartane er skilt ut som enda eit artstakson Swainson's Thrush (*Catharus swainsoni*) Tschudi, 1845, hos andre autoritetar, slik som hos *[[HBW Alive]]* og IUCN.

## Kjelder

* del Hoyo, J., Collar, N. & Marks, J.S. (2019)  *[http://www.hbw.com/node/1344017  Swainson's Thrush (Catharus swainsoni)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). *Handbook of the Birds of the World Alive.* Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 14. september 2019
* Collar, N., Christie, D.A. & Marks, J.S. (2019)  *[http://www.hbw.com/node/58375  Russet-backed Thrush (Catharus ustulatus)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). *Handbook of the Birds of the World Alive.* Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 14. september 2019

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Historisk kjelde

Innafor historievitskap er nemninga **kjelde** brukt for å vise til *tekstar, gjenstandar* eller *kjensgerningar*. Barthold Georg Niebuhr, sonen til Carsten Niebuhr, var ein av dei første som definerte dette omgrepet.

## Kjeldetypar

* Førstehandskjrlder er samtidige vitnesbyrd som augevitneskildringar og dokument utført av personar som sjølv har opplevd hendinga
* Andrehandskjelder er seinare vitnesbyrd eller basert på andrehandskjelder (til dømes ei nedskriveb kjelde basert på ei munnleg overlevering)

Vi skil mellom primære og sekundære kjelder. Primære kjelder ligg tidsmessig nær på hendinga, sekundære kjelder er seinare.

## Former
Kjelder kan til dømes vera:

# skriftlege (dokument, erindringar, brev og liknande)
# bilete (fotografi, måleri)
# materielle gjenstandar, (t.d. byggemateriale, myntar, gravfunn)
# segl

## Verdi
Verdien til kjeldene er avhengig av kva for opplysingar som skal bli utleidd av dei. For å bruke ei kjelde må ho blir underkasta kjeldekritikk, eller ei systematisk drøfting av i kva grad vi kan stole på henne, eller rettare kva aspekt ved henne som vi kan stole på. Er kjelda tendensiøs (part i saka)? Kan ho gje dei opplysingane ein leitar etter?

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Kilde (historievidenskab)|Kilde (historievidenskab)]]» frå ,  den 14. september 2019.*  

## Litteratur

* Axel Bolvig: "»Med passende ændringer«. Historisk metode i fokus" (''Fund og Forskning'', Bind XXIX; 1990)
* Harry Christensen: "Erslev, positivismen og syntesen" (''Historie/Jyske Samlinger'', Ny række, Bind 15; 1983)
* H. P. Clausen: "Målsætning og hjælpemidler i metodeundervisningen" (''Historie/Jyske Samlinger'', Ny række, Bind 7; 1966)
* Ottar Dahl: "Terminologi og systematikk i kildeteorien" (''Historie/Jyske Samlinger'', Ny række, Bind 7; 1966)
* Bernard Eric Jensen: "Et bidrag til revisionen af metodelærens grundlag" (''Historisk Tidsskrift'', 13. række, Bind 3; 1976)
* Henrik S. Nissen: "Træk af den historisk-metodiske debat i Norden i 1960-erne og -70-erne" (''Historisk Tidsskrift'', 14. række, Bind 1; 1980)
* Jakob Pasternak: "Den halvrustne kildekritik" (''Historie/Jyske Samlinger'', Ny række, Bind 11; 1974)
* E. Ladewig Petersen: "Omkring Erik Arup: Struktur og grænser i moderne dansk historieforskning (ca. 1885-1955)" (''Historisk Tidsskrift'', 13. række, Bind 5; 1978)
* Niels Skyum-Nielsen: "Om første og anden rangs kilder. En replik" (''Historisk Tidsskrift'', 11. række, Bind 6; 1960)
Tamara Danilova

**Tamara Petrovna Danilova** () er ein tidlegare friidrettsutøvar fødd i Leningrad i dåverande Sovjetunionen. Ho vart europameister i diskoskasting i 1969.

## Aktiv
Danilova vart nummer to i sovjetmeisterskapen 1968 og nummer tre i 1969, begge åra vann Ljudmila Muravjova diskosøvinga. Under europameisterskapen i Aten i september 1969 smelte Danilova til med eit kast på 59,28 meter i den siste omgangen, nok til å slå den dit tils leiande Muravjova med fire centimeter og vinne ein noko overraskande gullmedalje.

I 1970 vart Faina Melnik sovjetmeister framom Danilova og Muravjova. Sesongen etter vann Danilova sin einaste sovjetiske meistertittel, med Melnik og Muravjova på dei neste plassane. Ved europameisterskapen 1971 i Helsinki sette Melnik verdsrekord med sine 64,22 meter, medan Danilova kom på femteplass med 58,28 m som best.

Sommaren 1972 vart Danilova nummer tre i den sovjetiske meisterskapen, bakom Melnik og Muravjova. Under OL-finalen i München sette Danilova personbeste med 62,64 m i sitt fyrste kast. Trass i at ho auka til 62,86 m i den tredje omgangen, enda ho opp utan medalje. Tre kastarar, landskvinna Faina Melnik som vann ein klar siger, rumenske Argentina Menis og bulgarske Vassilka Stoeva, kasta alle markant lengre enn Danilova.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 59,28, framom Ljudmila Muravjova (59,24 m)
*EM 1971 i Helsinki: Nr 5 – 58,28 m
*OL 1972 i München: Nr 4 – 62,86 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tamara Petrowna Danilowa|Tamara Petrowna Danilowa]]» frå ,  den 14. september 2019.*