open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ballybreen

**Ballybreen** er ein isbre som er 11&nbsp;km lang og som dekkjer den sentrale delen av Carlstrom Foothills i Churchill Mountains. Han flyt nord langs austsida av Mount Blick og ut i Jordabreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Bally frå  University of Colorado Center for Astrophysics and Space Astronomy i Boulder i Colorado. Han var medlem av United States Antarctic Program sitt Advanced Telescope Project på Sørpolen-senteret for astrofysisk forsking i Antarktis, 1992–95.

## Kjelder
Bartrumbreen

**Bartrumbreen** er ein liten, bratt isbre med mange bresprekker i Brown Hills, som flyt vestover mellom Bowling Green Plateau og Blank Peaks. Han vart kartlagd av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1962–63), og kalla opp etter J.A. Bartrum (1885–1949), geologiprofessor ved University of Auckland i New Zealand.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bartrum Glacier|Bartrum Glacier]]» frå ,  den 3. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bledisloebreen

**Bledisloebreen** er ein isbre som flyt nordvest mellom All-Blacks Nunataks og Wallabies Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven i samband med nærliggande All-Blacks og Wallabies Nunataks, og er kalla opp etter Bledisloe Cup, som er ein konkurranse mellom rugby union-laga til New Zealand og Australia, All-Blacks og Wallabies.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bledisloe Glacier|Bledisloe Glacier]]» frå ,  den 3. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Benbrookbreen

**Benbrookbreen** er ein isbre, som er 9&nbsp;km lang, i Churchill Mountains. Han flyt sør-søraust frå Egress Peak i Carlstrom Foothills, og ut i Flynnbreen. Han vart kalla opp etter James R. Benbrook frå Department of Physics ved University of Houston i Texas. Han var medlem av United States Antarctic Program og undersøkte ionosfæren og magnetosfæren over Sørpolen i 1985–95 med hjelp av ballongar.

## Kjelder
Husøy kyrkje

**Husøy kyrkje** er namnet på fleire kyrkjer:

* Husøy kyrkje i Solund i Sogn og Fjordane fylke
* Husøy kyrkje i Tønsberg i Vestfold fylke
Jonas Alaska

**Jonas Aslaksen** (), mest kjend som **Jonas Alaska**, er ein norsk musikar og låtskrivar.

Jonas Aslaksen er fødd i Åmli. Han studerte i 2008–2011 på musikkskulen LIPA i Liverpool. Som Jonas Alaska debuterte han i 2011 med singelen «In The Backseat», som vart ein hit. September same året gav han ut det sjølvtitulerte debutalbumet, som har vorte samalikna med artistar som Bob Dylan og Neil Young. I 2013 kom han ut med albumet *If Only As A Ghost*.

## Bakgrunnsstoff
*
Deceptionbreen

**Deceptionbreen** er ein isbre mellom Warren Range og Boomerang Range, som flyt sør og inn i øvre Mulockbreen. Han fekk dette namnet av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) fordi han såg ut til å gå rett ut i i Skelton Neve, men i staden flyt sørover. *Deception* er eit engelsk ord for bedrag. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deception Glacier|Deception Glacier]]» frå ,  den 3. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
DeVriesbreen

**DeVriesbreen** er ein bratt sidebre like aust for Peckhambreen, som flyt frå sørsida av Britannia Range og ut i Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur L. DeVries, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen i 1961–62 og 1963–64.

## Kjelder
Donnallybreen

**Donnallybreen** er ein isbre i Antarktis som er kring 22&nbsp;km lang i Churchill Mountains, og som flyt aust langs nordsida av Swithinbank Range og ut i Starshotbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Edward W. Donnally i U.S. Navy som var øvstkommanderande for det marine støttepersonellet ved McMurdo-basen vinteren 1962.

## Kjelder
Entrikinbreen

**Entrikinbreen** er ein brei isbre som flyt austover frå Churchill Mountains i Antarktis ut i Mattersonfjorden. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Joseph W. Entrikin i U.S. Navy som var pilot med skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze I, 1955–56.

## Kjelder
Fastookbreen

**Fastookbreen** er ein sørleg sidebre til Mulockbreen. Han er kring 38&nbsp;km lang og 9&nbsp;km brei. Han startar på nordsida av Longhurst Plateau i Cook Mountains og flyt nord mellom Butcher Ridge og Finger Ridges. Han vart kalla opp etter James L. Fastook ved Department of Computer Sciences og Institute for Quaternary Studies ved University of Maine. I United States Antarctic Program undersøkte han isstraumar, isbremmar, og isdekker over ein 20-årsperiode frå kring 1978.

## Kjelder
Fergussonbreen

**Fergussonbreen** er ein sidebre som flyt nordaust mellom Serba Peak og Feeney Ridge og ut i Nollbreen i Wilson Hills i Antarktis. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1963–64, etter sir Bernard Fergusson, generalguvernør på New Zealand, som flydde over gruppa då han vitja Antarktis.

## Kjelder
University of Auckland

**University of Auckland** er eit universitet i Auckland på New Zealand. Det er det største universitet i landet og vart rangert på 82. plass i verda i 2011. Det vart grunnlag i 1883 som eit college under University of New Zealand og består i dag av åtte fakultet på seks universitetsområde, og har meir enn 40 000 studentar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:University of Auckland|University of Auckland]]» frå ,  den 3. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff

* University of Auckland
Brecherbreen

**Brecherbreen** er ein brei isbre, 9&nbsp;km lang, nord i Churchill Mountains som flyt nord mellom Rundle Peaks og Mandarich Massif og ut i Byrdbreen. Han vart kalla opp etter Henry H. Brecher frå Byrd Polar Research Center ved Ohio State University. Han gjorde glasiologiske undersøkingar i  Antarktis i over 30 år, 1960–95, og fann mellom anna overflatefarten og tjukkleiken til Byrdbreen.

## Kjelder
Exodusbreen

**Exodusbreen** er ein bratt, glatt isbre som ligg kring 2&nbsp;km nordaust for Mount Ellis, og som flyt frå nordkanten av Midnight Plateau på sørvestsida av Island Arena i Darwin Mountains i Antarktis. Han vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition i 1962–63. i samband med nærliggande Exodus Valley.

## Kjelder
Farmerbreen

**Farmerbreen** er ein isbre som flyt nordvest og ut i Starshotbreen og som ligg mellom Mount McKerrow i nord og Thompson Mountain i sør, ved sørenden av Surveyors Range i Antarktis. Han vart namngjeven etter D. W. Farmer, eit medlem av gruppa som overvintra ved Cape Hallett i 1960. Han arbeidde som teknikar på det geomagnetiske prosjektet.

## Kjelder
Flynnbreen

**Flynnbreen** er ein isbre som er kring 19&nbsp;km lang, og som flyt austover frå Mount Nares i Churchill Mountains i Antarktis, og ut i Starshotbreen sør for Kelly Plateau. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser William F. Flynn i U.S. Navy, som var øvstkommanderande for Mobile Construction Battalion, Special Detachment Bravo, ved McMurdo Sound, vinteren 1957.

## Kjelder
Foggydogbreen

**Foggydogbreen** er ein isbre mellom Blank Peaks og Mount Rich i Brown Hills i Antarktis. Han vart kartlagt av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1962–63) og fekk dette namnet fordi breen i planet er forma som hovudet og nakken på ein hund, med ei morene som minna om eit halsband og ein bresjø nær «øyrene». Det er ofte tåke (*fog* på engelsk) over breen.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Bilete av Foggydogbreen frå 1964
Gaussiranbreen

**Gaussiranbreen** er ein isbre i austlege delen av Britannia Range i Antarktis. Han drenerer nord frå skardet ved Merrickbreen til han flyt saman med Darwinbreen mellom Cranfield Icefalls og Nebraska Peaks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant C.D. Gaussiran i U.S. Navy som var ein pilot i VXE-6 ved Darwin Glacier Field Camp, 1978–79.

## Kjelder
Graybreen

**Graybreen** er ein isbre i Cobham Range i Antarktis. Han er 11&nbsp;km lang og ligg sør for Tarakanov Ridge og flyt søraust til han flyt saman med Prince Philip-breen der dei to munnar ut i Nimrodbreen. Han vart namngjeven av geologgruppa frå New Zealand som vitja Holyoake, Cobham, og Queen Elizabeth Range (1964–65) etter M. Gray, postmeister og assisterande sambandsoffiser på Scott-basen i 1965.

## Kjelder
California Institute of Technology

**California Institute of Technology** er eit privat forskingsbasert universitet i Pasadena i delstaten California i USA. Det vert jamleg rangert som eit av dei ti fremste teknologiske universiteta i verda, og har hatt fleire nobelprisvinnarar blant studentane og lærekreftene her. 

*Caltech* hadde i 2008 femte plass globalt på *Times* si liste over dei beste universiteta i verda.

*Caltech* vart grunnlagt i 1891 av den lokale forretningsmannen Amos G. Throop. Astronomen George Ellery Hale spelte ei viktig rolle i oppbygginga og var frå 1907 leiar for Mt. Wilson-observatoriet. *Caltech* fekk det noverande namnet i 1921.

Det er 2&nbsp;086 studentar ved *Caltech* (2006), og skulepengane er US$ 32&nbsp;835. Undervisinga vert gjeve opp til doktorgradsnivå (Ph.D).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:California Institute of Technology|California Institute of Technology]]» frå ,  den 3. januar 2014.*  

 

## Bakgrunnsstoff
* California Institute of Technology (Caltech)
Hathertonbreen

**Hathertonbreen** er ein stor isbre som flyt frå polarplatået i Antarktis og generelt austover langs sørsida av Darwin Mountains og ut i Darwinbreen ved Junction Spur. Han vart kartlagt av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58), og vart kalla opp etter Trevor Hatherton, forskingssjef for Antarktis ved Department of Scientific and Industrial Research i Wellington på New Zealand.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
Heapbreen

**Heapbreen** er ein isbre som er 19&nbsp;km lang og som flyt nordaustover til Mulockbreen, aust for Henry Mesa i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959–63, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John A. Heap, eit medlem av gruppa frå University of Michigan som studerte Rossbarrieren 1962–63.

## Kjelder
Greenbreen i Haskell Ridge

**Greenbreen** er ein isbre på vestsida av Haskell Ridge, som flyt nord frå Darwin Mountains i Antarktis ut i Darwinbreen. Han vart kartlagt av gruppa ved Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956–58, som namngav han på grunn av grønfargen på overflata.

## Kjelder
Hollingsworthbreen

**Hollingsworthbreen** er ein brei, slak isbre, som flyt like aust for Ricker Hills og nordauster til han munnar ut i Davidbreen like aust for Trio Nunataks i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jerry L. Hollingsworth, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1966.

## Kjelder
Hourihanbreen

**Hourihanbreen** er ein isbre som drenerer sørsida av Ward Tower i Britannia Range i Antarktis, og søraust til Merrickbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Byrdbreen og Merrickbreen, etter kaptein Joseph J. Hourihan i U.S. Navy som var kaptein på USS «Merrick» AKA-97, eit fraktefartøy i U.S. Navy under Operasjon Highjump i 1946–47, leia av admiral Byrd.

## Kjelder
Judithbreen

**Judithbreen** er ein isbre som er kring 17&nbsp;km lang, som flyt frå nærleiken av Mount Hamilton og nordaustover til Byrdbreen like aust for Mount Tuatara. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Joseph H. Judith i U.S. Navy som var øvstkommanderande på USS «Atka» (GB-3) under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze 1964.

## Kjelder
Laizurebreen

**Laizurebreen** er ein brei isbre som munnar ut i sjøen like vest for Drake Head på Oates Coast. Isbreen vart grovt kartlagt av Australia frå fotografi teken under U.S. Navy Operasjon Highjump 1946–47, og frå fotografi og andre data tekne av av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1959-62. Han vart kartlagt i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og fotografi tekne av U.S. Navy i 1960-64. Breen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant David H. Laizure i US Navy, som var navigatør på LC-130-flyet under Operasjon Deep Freeze 1968.

## Kjelder
Lashlybreen

**Lashlybreen** er ein kort, brei isbre i Oates Land, som ligg mellom Lashly Mountains i vest og Tabular Mountain og Mount Feather i aust, og som flyt sør og ut i The Portal i Victoria Land. Han fekk dette namnet av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter plasseringa nær Lashly Mountains.
 
## Kjelder
Hintonbreen

**Hintonbreen** er ein sidebre i Britannia Range i Antarktis, som flyt nord mellom Forbes Ridge og Dusky Ridge og ut i Hathertonbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter byggmekanikar Clarence C. Hinton jr., som overvintra ved McMurdo-basen i 1963 og leia ei gruppe i vedlikehaldet av mekanisk utstyr ved kringliggande amerikanske stasjonar.

## Kjelder
Gutenbergbreen

**Gutenbergbreen** er ein isbre som er 15&nbsp;km lang og ligg nord i Holyoake Range i Churchill Mountains i Antarktis. Han flyt nordvest mellom Mount Hubble og Mount Richter og ut i Starshotbreen. Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter seismologen Beno Gutenberg, direktør ved California Institute of Technology sitt seismologiske laboratorium i 1930-åra, som samarbeidde med Charles F. Richter i utviklinga av Richterskalaen i 1935. Skalaen vert nytta til å måle styrken på jordskjelv.

## Kjelder
Leebreen

**Leebreen** er ein isbre som flyt søraust og ut i Jordabreen i Churchill Mountains. Mount Frost og Mount Coley ligg øvst ved breen. Han vart namngjeven etter Sandra Lee, ein tidlegare miljøvernssminister på New Zealand som bidrog til miljøvern i Antarktis og havområda rundt. 
 
## Kjelder
Matusevichbreen

**Matusevichbreen** er den største breutløparen i Oates Land og strekkjer seg over 440&nbsp;km med eit areal på kring 19&nbsp;500 km². Breen drenerer den austlege delen av Lazarev Mountains, og nordlege og vestlege delar av Wilson Hills.

## Geografi
Isbreen flyt mot kysten av Aust-Antarktis, og pressar seg gjennom ein dal mellom Lazarev Mountains og nordvestenden av Wilson terrain. Breen har mange bresprekker i denne kanalen, og på andre sida av dalen spreiar han seg utover medan han flyt ut i havet. Havbølgjene får den tynnare isen til å bryte opp. Matusevichbreen drenerer ikkje store ismengder frå Antarktis, så tilbaketrekking og framrykkinga av denne breen er ikkje så viktig globalt sett. Men som med andre brear i Antarktis hjelper Matusevichbreen glasiologar til å forstå det større biletet om korleis isdekket på Antarktis endrar seg. 

## Matusevich bretunge
**Matusevich bretunge** er ei bretunge som er kring 18 nautiske mil (33&nbsp;km) lang og som strekkjer seg breitt utover frå Matusevichbreen. «Magga Dan», fartøyet nytta av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av Phillip Law, segla rundt denne tunga den 21. februar 1959.

## Sjå òg
* Burnside Ridges
* Mount Dalton
* Babushkin Island

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matusevich Glacier|Matusevich Glacier]]» frå ,  den 3. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
McClearybreen

**McClearybreen** er ein brei isbre som er kring 10 nautiske mil (18 km) lang og som flyt sørover og ut i Darwinbreen like vest for Tentacle Ridge. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1959-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George McCleary, ein offiser for offentleg informasjon som starta *Bulletin of USAPO* i Antarktis.

## Kjelder
McCrawbreen

**McCrawbreen** er ein isbre i Britannia Range, som drenerer nordvestsida av Mount Olympus og flyt nord, vest for Johnstone Ridge, og ut i Hathertonbreen. Han vart namngjeven av ei geologgruppe frå University of Waikato, 1978–79, leia av M.J. Selby. Han er kalla opp etter John D. McCraw, Dean of Science ved University of Waikato i Hamilton på New Zealand, eit medlem av gruppa som i 1959-60 vitja McMurdo Dry Valleys.

## Kjelder
McLaybreen

**McLaybreen** er ein isbre som flyt søraust og ut i Nurserybreen i Churchill Mountains. Mount Durnford, Mount Stewart og Mount Liard ligg på nordsida og Turk Peak og Bradshaw Peak på sørsida. Han vart namngjeven ti ære for James Kenneth McLay, som var tidlegare justisminister, riksadvokat og visestatsminister. Han hadde stillinga som kvalfangstkommisær på New Zealand i 9&nbsp;år, der han kjempa for å få stopp på kvalfangst i Sørishavet, inkludert for vitskaplege føremål. 

## Kjelder
McLeodbreen i Wilson Hills

**McLeodbreen** er ein isbre som heller nedover frå Wilson Hills, mellom Stanwix og Arthurson Ridge, og ut i Davies Bay. Han vart kartlagt av australske kartografar frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Ian R. McLeod, ein geolog og leiar for ei flybåren feltgruppe som vitja området med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (Magga Dan) i 1961.

## Kjelder
Merrickbreen

**Merrickbreen** er ein bratt sidebre like aust for Sennetbreen i Britannia Range, som heller ned sørvestover og ut i Byrdbreen ved vestenden av Horney Bluff. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), i samband med nærliggande Byrdbreen, etter USS «Merrick», eit fraktefartøy under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, leia av admiral Byrd.

## Kjelder
Lieskebreen

**Lieskebreen** er ein sidebre som drenerer nordsida av Mount Olympus i Britannia Range og flyt nord mellom Johnstone og Dusky Ridge og ut i Hathertonbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Bruce J. Lieske, ein meteorolog som overvintra ved Little America V i 1957.
 
## Kjelder
Mannabreen

**Mannabreen** er ein brei isbre i Antarktis som ligg nord for Stevenson Bluff og Mount Steele i Wilson Hills. Han flyt nordaust og ut i Gillettisen. Han fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963–64, på grunn av eit flyslepp med ekstra forsyningar frå eit fly der generalguvernøren av New Zealand var ombord. Forsyningane var som «manna frå himmelen».

## Kjelder
Nollbreen

**Nollbreen** er ein isbre, nesten 37&nbsp;km lang, som flyt nordaust frå Jones Nunatak sentralt i Wilson Hills. Isbreen snur nordvest ved Wegert Bluff og ut i den nedre delen av Tomilinbreen før denne munnar ut i sjøen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major Edmund P. Noll i United States Marine Corps (USMC), som var frakteoffiser og flykaptein på LC-130-fylet i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1968.

## Kjelder
Odellbreen

**Odellbreen** er ein isbre som drenerer nordaust mellom Allan Hills og Coombs Hills og ut i øvre Mawsonbreen i Oates Land. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter professor N.E. Odell, tidlegare ved Otago University på New Zealand.

## Kjelder
Overturnbreen

**Overturnbreen** er ein kort sidebre til Hathertonbreen, 7&nbsp;km vest for Junction Spur i Darwin Mountains. Isbreen er bratt og utan bresprekker. Han vart namngjeven av medlemmar frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) som velta (*overturn* på engelsk) dramatisk med kjelken som dei kjørte ned breen med. 

## Kjelder
Paternostrobreen

**Paternostrobreen** er ein isbre, som er 20&nbsp;km lang, i Wilson Hills. Han flyt mellom Cook Ridge og Goodman Hills og ut i den austlege delen av Davies Bay. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Joseph L.A. Paternostro i U.S. Navy Reserve, navigatør på LC-130F Hercules-flyet under Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968.

## Kjelder
Peckhambreen

**Peckhambreen** er ein bratt sidebre i Britannia Range, som flyt sør frå Mount McClintock og ut i Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Verne E. Peckham, ein biolog på McMurdo-basen vinteren 1962, som dykka under sjøisen i McMurdo Sound ved Winter Quarters Bay og utanfor Cape Evans.

## Kjelder
Princess Anne-breen

**Princess Anne-breen** er ein isbre i Queen Elizabeth Range, som flyt frå området sør for Mount Bonaparte mellom Cotton Plateau og Bartrum Plateau og ut i Marshbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter prinsesse Anne, dotter til Elizabeth II av Storbritannia.

## Kjelder
Ragotzkiebreen

**Ragotzkiebreen** er ein isbre i Britannia Range, kring 19&nbsp;km lang, som flyt nordover langs vestsida av Mount Aldrich og saman med andre nordflytande isbrear som munnar ut i Hathertonbreen sørvest for Junction Spur. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert A. Ragotzkie, prosjektleiar for US Antarctic Research Program (USARP) si forsking av innsjøar i isfrie dalar. Han forska sjølv i Victoria Land i 1962-63.

**Ragotzkie Icefall** er eit isfall som er 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) breitt i den austlege delen av Ragotzkiebreen i Britannia Range. Isfallet tilfører mykje is frå Ragotzkie til Alleybreen, som ligg i ein dal i aust. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Ragotzkiebreen.

## Kjelder
Ramseierbreen

**Ramseierbreen** er ein bratt dalbre, 9&nbsp;km lang, som flyt sørvest og ut i Byrdbreen like aust for Mount Rummage. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Rene O. Ramseier, som var glasiolog ved McMurdo- og Amundsen-Scott-stasjonen i 1960–61 og 1961-62.

## Kjelder
Seftonbreen

**Seftonbreen** er ein isbre som er kring 19&nbsp;km lang, og som flyt inn i sørsida av Byrdbreen like vest for Rundle Peaks. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald Sefton, ein forskar på ionosfæren, som overvintra ved Byrd-stasjonen vintrane 1962 og 1964.

## Kjelder
Sennetbreen

**Sennetbreen** er ein stupbratt isbre mellom Yancey- og Merrickbreen i Britannia Range, som flyt sørover frå Mount Aldrich til Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), i samband med Byrdbreen, etter USS «Sennet», ein ubåt nytta under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, leia av admiral Byrd.

## Kjelder
Shimmering Icefield

**Shimmering Icefield** er eit isfelt mellom Shipton Ridge og Tilman Ridge i Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition (1964) som gav namnet på grunn av perlemorsglansen som oppstod når ein såg isfeltet mot sola. 

## Kjelder
Prince Edward-breen

**Prince Edward-breen** er ein isbre som drenerer nordsida av Cotton Plateau i Queen Elizabeth Range og flyt nordover i kring 11&nbsp;km langs vestsida av Hochstein Ridge. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Edward, jarl av Wessex, sonen til Elizabeth II av Storbritannia.

## Kjelder
Prince Philip-breen

**Prince Philip-breen** er ein isbre som flyt sørover for kring 37 km mellom Cobham og Holyoake Range og ut i Nimrodbreen. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter prins Philip, hertug av Edinburgh, ektemannen til Elizabeth II av Storbritannia.

## Kjelder
Silkbreen

**Silkbreen** er ein isbre, som er 16&nbsp;km lang, og som drenerer austsida av Churchill Mountains mellom Mount Frost og Mount Zinkovich. Han flyt ut i Nurserybreen. Breenvart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter P.R.H. Silk, som var øvstkommanderande på HMNZS «Endeavour II» i antarktiske farvatn 1963-64.

## Kjelder
Sivjeebreen

**Sivjeebreen** er ein isbre som er 19&nbsp;km lang og som drenerer nordaustsida av Hunt Mountain i Churchill Mountains. Han flyt nord langs vestsida av Stark Ridge og ut i Starshotbreen sør for Mount Hoskins. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gulamabas G. Sivjee, ein forskar i United States Antarctic Program (USAP) på spektroskopiske og interferometriske studiar av himmellys og polarlys i den øvre atomsfæren over den geografiske Sørpolen i 1991-2001.

## Kjelder
Skellerupbreen

**Skellerupbreen** er ein isbre som flyt vest-nordvestover mellom All-Blacks Nunataks og Wilhoite Nunataks, vest for Churchill Mountains. Han vart namngjeven etter P. J. Skellerup, som finansierte den antarktiske avdelinga ved Canterbury Museum. Han var særleg oppteken av vitskapleg forsking og donerte pengar til å bygge eit Antarktis bibliotek ved museet. Han donerte òg ei stor samling av ting frå Antarktis til museet, mellom andre nokre særs gamle go sjeldne dokument. 

## Kjelder
Skuabreen

**Skuabreen** er ein liten, sørleg sidebre til Astrobreen i Miller Range. Han vart kartlagt av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) og fekk dette namnet på grunn av joane som vart sett i den nedre delen i desember 1961.

## Kjelder
Sylwesterbreen

**Sylwesterbreen** er ein isbre, som er 8 km lang, som flyt nord mellom Jacobs Nunatak og MacAlpine Hills og ut i Lawbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David L. Sylwester, ein polarlysforskar i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen, vinteren 1961, og Byrd-stasjonen, sommaren, 1961-62.

## Kjelder
Twombleybreen

**Twombleybreen** er ein isbre som er 11&nbsp;km lang, og som flyt frå nordsida av Kent Plateau og inn i sørsida av Byrdbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter C.E. Twombley i U.S. Weather Bureau som var ved Little America V vinteren 1956.

## Kjelder
Walshbreen

**Walshbreen** er ein sidebre sentralt i Wilson Hills. Han drenerer aust-nordaust langs sørsida av Goodman Hills og ut i den nedre delen av Tomilinbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gary Walsh, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Hallett-stasjonen i 1968-69.

## Kjelder
Yanceybreen

**Yanceybreen** er ein stupbratt isbre i Britannia Range, som flyt aust frå nærleiken av Mount McClintock og så søraustover og ut i Byrdbreen like vest for Sennetbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med nærliggande Byrdbreen etter USS «Yancey», eit militært frakteskip under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47, leia av admiral Richard Evelyn Byrd.

## Kjelder
Zellerbreen

**Zellerbreen** er ein isbre i Antarktis som er kring 16&nbsp;km lang, og som flyt vest-nordvest og ut i sørsida av Byrdbreen like nord for Mount Fries. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edward J. Zeller, ein geolog ved McMurdo-basen i feltsesongane 1959-60 og 1960-61.

## Kjelder
Abbotisen

**Abbot isbrem** er ein isbrem som er 400&nbsp;km lang og 65&nbsp;km brei, på grensa til Eights Coast frå Cape Waite til Pfrogner Point i Antarktis. Thurston Island ligg langs nordkanten av den vestlege halvdelen av denne isbremmen. Andre store øyar (Sherman, Carpenter, Dustin, Johnson, McNamara, Farwell og Dendtler) ligg delvis eller heilt inne i denne isen. 

Isbremmen vart oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) på flyturar frå skipet «Bear» i februar 1940, og den vestlege delen vart skissert frå flyfoto tekne av U.S. Navy (USN) Operasjon Highjump i 1946&ndash;47. Heile isbremmen vart kartlagt av USGS frå USN sine flyfoto i 1966. Han vart namngjeven av US-ACAN etter kontreadmiral J. Lloyd Abbot jr., som var befalshavande for U.S. Naval Support Force i Antarktis, februar 1967 til juni 1969.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Tomilinbreen

**Tomilinbreen** er ein isbre som er over 28&nbsp;km lang, og som drenerer nord frå Pope Mountain sentralt i Wilson Hills. Han munnar ut i sjøen aust for Goodman Hills og Cape Kinsey, og dannar ei stor bretunge. Isbreen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958. Han vart namngjeven av sistnemnde etter den sovjetiske polarflygaren Mikhail N. Tomilin (1908–52), som forsvann i Arktis.

## Kjelder
Touchdownbreen

**Touchdownbreen** er ein sidebre til Darwinbreen i Antarktis, som flyt sør mellom Roadend Nunatak og Brown Hills. Han vart kartlagt av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1962–63), og fekk dette namnet fordi isbreen vart nytta som landingsstad for fly som assisterte ekspedisjonen.

## Kjelder
Bachisen

**Bachisen** er ein isbrem med uregelmessig form og ei lengd på kring 70 km som ligg i ei bukt sør på Aleksanderøya mellom Berlioz Point og Rossini Point. Isbremmen ligg opp mot sørsida av Beethoven Peninsula, langs med nokre mindre halvøyar og bukter (Weberfjorden,  Boccherinifjorden etc.) Bachisen ligg òg på nordsida av Monteverdi Peninsula. Ein mindre bukt her vart først nedteikna på kart frå U.S. Antarctic Service, som utforska den sørlege delen på Aleksanderøya frå lufta og frå bakken i 1940. Isbremmen vart skissert av Derek J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960 frå flyfoto tekne av Ronne Antarctic Research Expedition i 1947&ndash;48. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter den tyske komponist Johann Sebastian Bach.

I 2009 vart Bachisen oppført som ein av fem isbremmar på Den antarktiske halvøya som ikkje var i tilbaketrekking, men sidan den nærliggande Wilkinsisen trekkjer seg sørover, er det eit teikn på at Bachisen kan vere den neste som kjem i faresonen.

## Kjelder

*
Bruntisen

**Bruntisen** er ein isbrem som ligg langs kysten av Antarktis ved Coats Land mellom Dawson-Lambton-breen og Stancomb-Wills-bretunga. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter David Brunt, ein britisk meteorolog, som var fysikk-sekretær i Royal Society i 1948–57, ansvarleg for starten på Royal Society Expedition som vitja denne isbremmen i 1955.

Han vart nytta som base for Royal Society Expedition i 1955–59, som vart overtatt som den britiske Halley forskingsstasjon. 

**Brunt Icefalls** strekkjer seg langs Caird Coast for kring 80&nbsp;km, der den bratte isdekte kysten fell ned til Bruntisen. Isfalla vart oppdaga 5. november 1967 under flyturen til United States Navy-skvadron VXE-6 over kysten i eit LC-130-fly. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfoto teken på den tida. Isbremmen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Bruntisen.

## Sjå òg
* Brunt Basin
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
*
Cookisen

**Cookisen** er ein isbrem som er kring 90&nbsp;km brei, og dekkjer eit hakk i kysten mellom Cape Freshfield og Cape Hudson, aust for Deakin Bay i Antarktis. Denne bukta vart kalla **Cook Bay** av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen i 1911–14, under Douglas Mawson, som namngav han etter Joseph Cook, statsminister i Australia i 1914. Namnet har vorte endra sidan bukta er permanent dekt av isbremmen.

Forskarar som studerer effektane av global oppvarming at sjøvatn som trengjer inn i området kan destabilisere ein stor del av Den austantarktiske iskappa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cook Ice Shelf|Cook Ice Shelf]]» frå ,  den 3. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cosgroveisen

**Cosgroveisen** er ein 55&nbsp;km lang og 65 km brei isbrem, som dekkjer den indre (austlege) delen av bukta mellom King Peninsula og Canisteo Peninsula i Antarktis. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jerome R. Cosgrove i U.S. Navy Reserve, som var assisterande sambandsoffiser for staben til U.S. Navy Support Force i Antarktis, i løpet av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1967 og 1968.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Crossonisen

**Crossonisen** er ein isbrem i Antarktis som er kring 55&nbsp;km brei, nord og nordaust for Mount Murphy langs Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Isbremmen får istilførsel frå Smith-, Pope-, Vane- og Haynesbreen. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser W.E. Crosson i US Navy, befalshavande for Antarctic Construction Group under Operasjon Deep Freeze 1973.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Dotsonisen

**Dotsonisen** er ein isbrem som er  kring 50&nbsp;km brei mellom Martin Peninsula og Bear Peninsula på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart først kartlagt av U.S. Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant William A. Dotson i US Navy, tidlegare øvstkommanderande for isobservasjonseininga til Naval Oceanographic Office. Han omkom i ein flystyrt i Alaska i november 1964 medan han var på eit isobservasjonsoppdrag.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Ameryisen

**Ameryisen** er ein brei isbrem i Antarktis ved enden av Prydzbukta mellom Lars Christensen Kyst og Ingrid Christensen Kyst. Han er ein del av Mac. Robertson Land. Namnet «Cape Amery» vart nytta om ein kystvinkel kartlagt den 11. februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson. Han namngav isbremmen etter William B. Amery, som representerte den britiske regjeringa i Australia (1925–28). Advisory Committee on Antarctic Names tolka denne vinkelen som ein del av ein isbrem og i 1957 vart namnet Amery nytta om sjølve bremmen. 

I desember 2006 vart det rapportert av Australian Broadcasting Corporation at australske forskarar var på veg til Ameryisen for å undersøke enorme sprekker som hadde danna seg i løpet av eit tiår med ein fart på tre til fem meter per dag. Desse sprekkene truga med å bryte av eit tusen kvadratkilometer stort stykke av Ameryisen. Forskarar ønskte å finne ut av årsaka til sprekkdanninga, sidan det ikkje hadde vore liknande aktivitet sidan 1960-åra. Forskarane meinte det var for tidleg å gje global oppvarming skulda for sprekkdanninga, sidan det var mogeleg at det var ein naturleg 50-60-års syklus som var ansvarleg.

Lambertbreen flyt frå Lambert Graben og inn i Ameryisen på sørvestsida av Prydzbukta.

**Amery Basin** er eit undersjøisk basseng nord for Ameryisen.

Den kinesiske Zhongshan-stasjonen og den russiske Progress-stasjonen ligg nær denne isbremmen.

Ameryisen er liten samanlikna med Rossisen og Filchner-Ronne-isen.

## Kjelder

*
Isbremmar i Antarktis

Dette er ei **liste over isbremmar i Antarktis**.

Isbremar er knytt til 44% av kystlinja kring Antarktis. Det samla arealet deira er 1&nbsp;541&nbsp;700 km². Namnet er oppførte i registeret til Scientific Committee on Antarctic Research. Isbremmen i lista under går med klokka kring kontinentet, frå starten i vest i Aust-Antarktis:

:Indikerer at isbremmen har kollapsa.

## Kjelder
Edward VIII-isen

**Edward VIII-isen** er ein isbrem som dekkjer enden av Edward VIII Bay i Antarktis. Den nordlege delen av bremmen vart kalla **Innviksletta** av norske kartografar, som kartla han frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37. Området vart først vitja i 1954 av eit sledelag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Heile isbremmen vart så kartlagt og namngjeven i lag med Edward VIII Bay.

## Kjelder
Ekströmisen

**Ekströmisen** er ein isbrem som ligg mellom Søråsen og Halvfarryggen ved Kronprinsesse Märtha Kyst i Dronning Maud Land. Han vart først kartlagt av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952), og kalla opp etter Bertil Ekström, ein svensk mekanikar på NBSAE, som drukna då weaselen han køyrte hamna over kanten av Quarisen den 24. februar 1951.

Isbremmen dekkjer eit område på 8&nbsp;700 km2. Han er 160 meter tjukk ved kanten og stig 15 meter opp av sjøen. Den tyske Neumayer-stasjon III ligg  nordaust ved Atkabukta.

## Kjelder
George VI-isen

**George VI-isen** er ein stor isbrem som dekkjer George VI Sound mellom Aleksanderøya og Palmer Land i Antarktis. Isbremmen strekkjer seg frå Ronne Entrance, ved sørvestenden av sundet til Niznik Island, kring 55&nbsp;km sør for det nordlege innløpet mellom Cape Brown og Cape Jeremy. Han vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i samband med George VI Sound.

## Kjelder
Hannanisen

**Hannanisen** er ein 29 km brei isbrem på kysten av Enderby Land i Antarktis. Isbremmen får istilførsel frå Molle- og Kichensidebreen og grensar til McKinnon Island på alle utanom nordsida. Han vart fotografert av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Isen vart først vitja i oktober 1957 av ei gruppe frå ANARE leia av B.H. Stinear. Han vart namngjeve av ANCA etter F.T. Hannan, meteorolog ved Mawson-stasjonen i 1957.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Jelbartisen

**Jelbartisen** er ein isbrem som er kring 75&nbsp;km brei og ligg ved kysten av Dronning Maud Land i Antarktis, nord for Giæverryggen. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952) og kalla opp etter John E. Jelbart, ein australsk observatør på ekspedisjonen som drukna nær Maudheimstasjonen den 24. februar 1951,

## Kjelder
Getzisen

**Getzisen** er ein isbrem i Antarktis. Han er over 480 km lang og frå 30 til 100 km brei. Han ligg på grensa til Hobbs og Bakutis Coat i Marie Byrd Land mellom McDonald Heights og Martin Peninsula. Fleire store  øyar ligg delvis eller heilt inne i isbremmen. 

Isbremmen vestover frå Siple Island vart oppdaga av United States Antarctic Service (USAS) i desember 1940. Delen austover frå Siple Island vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Heile isen vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1962–65. Han vart namngjeve av USAS (1939–41) etter George F. Getz frå Chicago, som skaffa sjøflya nytta på ekspedisjonen.

## Sjå òg
*DeVicqbreen
*Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Gillettisen

**Gillettisen** er ein smal isbrem som dekkjer ei bukt på kysten av Wilson Hills mellom halvøya som består av Holladay Nunataks og Anderson Peninsula. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-63. Isbremmen vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Clarence R. Gillett i USCG, som deltok på operasjonane til USCGC frå desember 1966 til mai 1970.

## Kjelder
Jonesisen

**Jonesisen** var ein isbrem som låg i Jones Channel mellom Arrowsmith Peninsula og Blaiklock Island på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1981 i samband med kanalen.

Isen var stabil mellom 1947 og 1969. Han starta å trekkje seg attende i 1970-åra og hadde i 2003 forsvunne heilt.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Assens kommune

**Assens kommune** er ein dansk kommune på Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av tidlegare Assens kommune, Glamsbjerg kommune, Haarby kommune, Tommerup kommune, Vissenbjerg kommune og Aarup kommune.

Assens kommune har 40&nbsp;646 innbyggjarar (2024) og administrasjonssenteret ligg i Assens.

## Borgar­meistrar
* Søren Steen Andersen (V) 2014–
* Finn Viberg Brunse (S) 2007–2013

## Referansar
Billund kommune

**Billund kommune** er ein dansk kommune på Jylland i Region Syddanmark. Kommunen vart danna ved kommunereforma i 2007 ved ei samanslåing av Billund kommune og Grindsted kommune.

Billund kommune har 27&nbsp;119 innbyggjarar (2024) og administrasjonssenteret ligg i Grindsted.

## Borgar­meistrar
* Stephanie Storbank (V) 2022–
* Ib Kristensen (V) 2007–2021

## Referansar
Lazarevisen

**Lazarevisen** er ein del av ein isbrem som ligg langs Prinsesse Astrid Kyst i Dronning Maud Land mellom Leningradøya og Verblyud Island. Han er ein del av det vestlege Riiser-Larsenhavet og er kring 90&nbsp;km lang. Han vart først fotografert frå lufta og kartlagt av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart så utforska og kartlagt av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1959, og kalla opp etter løytnant (seinare Admiral) Mikhail P. Lazarev, ein kaptein på sluppen «Mirnyy», på den første russiske antarktisekspedisjonen i 1819–21 under leiing av Fabian Gottlieb von Bellingshausen.

## Sjå òg
*Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
McDonald Ice Rumples

**McDonald Ice Rumples** er ein ishaug på Bruntisen på grensa til Weddellhavet i Antarktis. Han dekkjer eit område på 5 x 4 km. 

Han er kalla opp etter briten Allan McDonald frå British Association of Magallanes ved Punta Arenas som i juli 1916, hjelpte Ernest Shackleton å få nok mildlar til å sende ein skonnert, «Emma», for å redde dei 22 mennene som var forliste på Elefantøya i løpet av Endurance-ekspedisjonen. Shackleton kalla derfor opp ein isbre etter McDonald, men forsøk på å lokalisere denne breen sidan har vore mislukka, så denne ishaugen vart kalla opp etter McDonald i staden for. 

Under det internasjonale geofysiske året hadde Royal Society ein base i nærleiken (1955–59) og var kjende med denne haugen. I 1957 var den største høgda over isbremmen rundt kring 18 meter, nokre få hundre meter frå isfronten. 

## Kjelder
McMurdoisen

**McMurdoisen** er den delen av Rossisen som grensar til McMurdo Sound og Ross Island i nord og Minna Bluff i sør. Forsking har vist at denne isen skil seg mykje frå Rossisen og fekk derfor eit eige namn. A.J. Heine, som forska på isen i 1962-63 foreslo namnet på isen som grensa til Ross Island på Brown Peninsula, Black Island og White Island. Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) har utvida dette namnet til å gjelde heile isbremmen sørover til Minna Bluff.

I mars 2010 tok forskarar bilete av undersida av McMurdoisen og oppdaga ein levande amfipod der, 200 meter under overflata.

## Kjelder
Moskva Universitet-isen

**Moskva Universitet-isen** er ein smal isbrem, som er kring 200&nbsp;km lang, ved Sabrina Coast mellom Tottenbreen og Paulding Bay. Dalton istunge strekkjer seg nord frå den austlege delen av bremmen. Isen vart delvis kartlagt frå flyfoto tekne av USN Operasjon Highjump i 1946-47, og vidare fotografert og kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) og Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958. Han vart namngjeven av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen etter Moskva Universitet.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Mullerisen

**Mullerisen** eller *Müllerisen* var ein isbrem som låg sørvest for Hooke Point sørvest i Lallemandfjorden på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast. Han fekk istilførsel frå Brucknerbreen og Antevsbreen.

Han kollapsa i mars 2008.

Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1981 til minne om Fritz Müller (1926–80), ein sveitsisk glasiolog, som forska i Sveits, Grønland, Kanadisk Arktis og Himalaya.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muller Ice Shelf|Muller Ice Shelf]]» frå ,  den 4. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Nansenisen

**Nansenisen** eller **Nansen isbrem** er ein 50 km lang og 15 km brei isbrem. Han får istilførsel frå Priestley- og Reevesbreen og grensar på nordsida til Drygalski istunge, langs kysten av Victoria Land i Antarktis. Isen vart utforska av South Magnetic Polar Party under den britiske antarktisekspeidsjonen, 1907-09 og av den nordlege gruppa frå den britiske antarktisekspeidsjonen, 1910-13. Frank Debenham, ein geolog på den siste ekspedisjonen, gav han namnet **Nansen Sheet** fordi han låg like ved Mount Nansen, det dominerande fjellet i området.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Flow pattern and rheology of marine ice frå Nansen isbrem
* Compression experiments
Nickersonisen

**Nickersonisen** er ein isbrem som er kring 55 km brei, og som ligg nord for Siemiatkowskibreen og den vestlege delen av Ruppert Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart oppdaga og grovt kartlagt av Byrd-ekspedisjonen (ByrdAE) (1928-30). Isen vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser H.J. Nickerson i U.S. Navy (USN), som var administrativ offiser i staben til Task Force 43 under Operasjon Deep Freeze 1966.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis

## Kjelder
Prince Gustav-isen

**Prince Gustav-isen** var ein isbrem som strekte seg meir enn 28&nbsp;km langs den sørlege delen of Prince Gustav Channel, inkludert Rohss Bay på James Ross Island. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1990 i samband med kanalen. Isbremmen har sidan trekt seg attende og kollapsa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prince Gustav Ice Shelf|Prince Gustav Ice Shelf]]» frå ,  den 4. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Qarakul

**Qarakul** eller **Karakul** (tadsjikisk: Қарoкул *Qarokul*, frå tyrkisk for 'Svartsjøen') er ein salt innsjø nordaust i Tadsjikistan i Pamir. Han er utan avlaup, ligg 3914 meter over havet og er 236 meter djup. Innsjøen ligg i ein 45 kilometer brei nedslagsformasjon som vart danna for kring 25 millionar år sidan.

## Kjelder
Publicationsisen

**Publicationsisen** er ein isbrem som er kring 60 km lang på sørkysten av Prydzbukta, mellom Caroline Mikkelsen-fjellet og Stornes. Fleire isbrear gjev is til isbremen, frå sørvest til nordaust er desse Polar Times-breen, Il Polo-breen, Polarforschungbreen, Polar Record-breen og Polarårbokenbreen. Isen vart først kartlagt frå flyfoto under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Namnet «Publication bretunge» vart nytta av John H. Roscoe i 1952 etter han studerte isen frå Operasjon Highjump (1946-47) sine flyfoto av området, men omgrepet isbrem er meir skildrande. Det fekk dette namnet av Roscoe fordi the fleire isbrear i området er kalla opp etter polare publikasjonar. 

## Kjelder
Quarisen

**Quarisen** er ein isbrem mellom Kapp Norvegia og Søråsen langs kysten av Dronning Maud Land.

Han vart kartlagd av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952). Isbremmen vart kalla opp etter Leslie Quar, ein britisk radiomekanikar og elektrikar på NBSAE, som drukna då weaselen hans køyrte over kanten av denne isbremmen den 24. februar 1951.

NBSAE oppretta Maudheim kring 1,5&nbsp;km sør for Norsel Iceport.

## Kjelder
Shackletonisen

**Shackletonisen** er ein stor isbrem ved kysten av Aust-Antarktis som strekkjer seg kring 384 km (95E til 105E) langs kysten, og kring 145 km ut i havet i vest og 64 km i aust. Han dekkjer eit område på kring 33&nbsp;820&nbsp;km². Han er ein del av Mawsonhavet og skil Queen Mary Coast i vest frå Knox Coast i Wilkes Land i aust. Isbremmen vart oppdaga av USEE under Charles Wilkes, som kartla delar av han frå «Vincennes» i februar 1840. Han vart utforska av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson (1911-14), som namngav han etter sir Ernest Shackleton. Isbremmen vart kartlagt i større detalj i 1955, ved hjelp av flyfoto tekne av US Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Den sovjetiske ekspedisjonen i 1956 kartla isbremmen ytterlegare austover frå Scottbreen til ein ein del av denne isbremmen.

## Sjå òg
* Isbremmar i Antarktis
Riiser-Larsenisen

**Riiser-Larsenisen** er ein isbrem som er kring 400&nbsp;km lang og ligg på kysten av Dronning Maud Land frå Kapp Norvegia i nord til Lyddan Island og Stancomb-Wills-straumen i sør. Delar av isbremmen vart sett av William Speirs Bruce i 1904, Ernest Shackleton i 1915, og Hjalmar Riiser-Larsen i 1930. Det meste av han vart fotografert frå lufta i 1951-52 av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) og skissert frå desse bileta. I tillegg vart den sørlege sida og landsida nedteikna etter flyfoto tekne av USN Operasjon Deep Freeze frå 1967 til 1969. Isen er kalla opp etter kaptein Hjalmar Riiser-Larsen som utforska området seint i 1920-åra og tidleg i 1930-åra.

## Bakgrunnsstoff
*Emperor penguins mass mourning etter chicks die on Antarctic ice shelf

## Kjelder