open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joseph Williams

**Joseph Stanley Williams** () er ein amerikansk rockesongar og filmmusikkomponist, mest kjend for arbeidet med rockebandet Toto. Han er son av filmkomponisten John Williams og skodespelarinna/songar Barbara Ruick og barnebarn av jazztrommeslagaren Johnny Williams og skodespelarane Melville Ruick og Lurene Tuttle.

Joseph Williams var solovokalist med Toto i midten og slutten av 1980-åra og var med på albuma *[[Fahrenheit av Toto|Fahrenheit]]* (1986) og *[[The Seventh One]]* (1988) før han slutta på grunn av personlege problem. Han er òg med på Toto-albumet *[[Falling in Between]]* i 2006. I 2010 kom Williams med som fast songar i Toto igjen.

Williams gav ut det første soloalbumet sitt i 1982 og etter han slutta i Toto kom fleire album. Mange av medlemmane i Toto har spelt på soloprosjekta hans. 

Joseph Williams har òg skrive musikk til mange filmar og fjernsyn, som «Roswell» og «The Lyon's Den» med Rob Lowe. I 2003 vart han nominert til ein Emmypris for kjenningsmelodien til serien Miracles. 

Som studiomusikar har Williams arbeidd med Peter Cetera, Jay Graydon, Jon Anderson og Chicago.

I animasjonsfilmen *[[Løvenes konge]]* song han stemma til den vaksne Simba på songane «Hakuna Matata» og «Can You Feel the Love Tonight». 

## Diskografi
### Toto-album
*1986: *[[Fahrenheit av Toto|Fahrenheit]]*
*1988: *[[The Seventh One]]*
*1998: *[[Toto XX]]* 
*2006: *[[Falling in Between]]* 
*2014: *[[35th Anniversary - Live in Poland]]*
*2015: *[[Toto XIV]]*

### Soloalbum
*1982: *Joseph Williams* (re-released 2002)
*1996: *I Am Alive*
*1997: *3*
*1999: *Early Years*
*2003: *Vertigo*
*2006: *[[Two of Us av Joseph Williams|Two of Us]]*
*2006: *Vertigo 2*
*2007: *Smiles* og *[[Tears av Joseph Williams|Tears]]*
*2008: *[[This Fall]]*
*2011: *Williams/Friestedt*

### Gjestevokal (utdrag)
*1983: *Lapti Nek* (Urth)
*1984: *Which One Of Us Is Me* (Jay Gruska)
*1985: *Save The Night* (Goonies soundspor)
*1985: *Sleepess Nights* (Alan Gorrie)
*1988: *In The City of Angels* (Jon Anderson)
*1989: *My Heart In Red* (Ijiima Mari)
*1990: *Tatsuro Songs from L.A.* (samleplate)
*1990: *Toy Matinee* (Toy Matinee)
*1991: *Tatsuro Songs from L.A. 2* (samleplate)
*1991: *Fade In Love* (samleplate)
*1992: *Re-Import* (samleplate)
*1992: *Goody's* (samleplate)
*1992: *The Radical Light* (Vonda Shepard)
*1993: *Airplay for the Planet* (Jay Graydon)
*1993: *L.A. Cowboys / Endless Summer* (samleplate)
*1994: *Love Stories 3* (samleplate)
*1994: *[[The Lion King]]* (Original Movie Soundtrack)
*1997: *California Dreamin*' (West Coast All Stars)
*1998: *Naturally* (West Coast All Stars)
*1999: *ELT Songs From L.A.* (samleplate) 
*1999: *In A Dream* (Lionel's Dad)
*2002: *LA Project* (Peter Friestedt)
*2006: *Avalon* (The Richie Zito Project)
*2008: *LA Project II* (Peter Friestedt)
*2008: *[[Holy God av Brian Doerksen|Holy God]]* (Brian Doerksen)
*2014: *My Kind O' Lovin' * (Intelligent Music Project II)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joseph Williams (musician)|Joseph Williams (musician)]]» frå ,  den 9. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*
Cupfinalen i fotball 2013/Menn

**Cupfinalen for menn 2013** var den siste og avgjerande fotballkampen i Noregsmeisterskapen i fotball for menn, den 108. cupfinalen i Noreg. Kampen stod mellom Molde Fotballklubb og Rosenborg Ballklub frå Trondheim, og vart avvikla søndag 24. november 2013 på Ullevaal Stadion i Oslo. Molde FK vart norsk meister etter å ha vunne med 4–2 over Rosenborg BK. Det var fjerde gongen klubben vann NM-finalen. 24&nbsp;828 tilskodarar var til stades på arenaen.

### Laga
**Molde** stilte med fylgjande mannskap: Ørjan Nyland, Martin Linnes, Even Hovland, Vegard Forren, Knut Olav Rindarøy, Mattias Moström, Emmanuel Ekpo, Magne Hoseth, Jo Inge Berget, Daniel Chukwu og Fredrik Gulbrandsen. Mats Dæhli kom inn for Moström i det 53. minutt, medan Tommy Høiland og Daniel Berg Hestad kom inn i sluttminutta i staden for høvesvis Gulbrandsen og Chukwu.

**Rosenborg** sitt lag bestod av: Daniel Örlund, Jon Inge Høiland, Stefan Strandberg, Tore Reginiussen, Jørgen Skjelvik, Tobias Mikkelsen, Mikkel Diskerud, Ole Selnæs, Mike Jensen, Jonas Svensson og John Chibuike. Nicki Bille Nielsen kom inn i staden for Selnæs i det 76. minutt, medan både Høiland og Svensson vart bytta ut etter 84. minutt til fordel for høvesvis Christian Gamboa og Pål André Helland.

### Måla
Rindarøy gav Molde leiinga i det 16. minutt, men allereie eit minutt seinare hadde Diskerud utlikna. Reginiussen sende Rosenborg i føringa i det 49. minutt. Sidan utlikna Berget i det 71. minutt og Hoseth snudde kampen med ei skåring i 82. minutt. I sluttsekundane fastsette Tommy Høiland sluttresultatet til 4-2 til Molde.

Svein Oddvar Moen frå Haugar dømde kampen.

## Kjelder
*Sunnmørsposten, 25. november 2013.
Kjell Askeland

**Kjell Askeland** () er ein norsk forfattar.  Han er frå Askeland i Bremanger kommune i Sogn og Fjordane.  Han har arbeidd som lærar og frilansjournalist.

## Bibliografi
* 
* 
* 
* 
## Kjelder
* Selja Forlag

## Bakgrunnsstoff
* I tidsskrift - eit utval ved Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Chicago XXXII: Stone of Sisyphus

***Chicago XXXII: Stone of Sisyphus*** er det 21. studioalbumet og det 32. totalt av Chicago. Det vert ofte omtalt som det «tapte» albumet deira og vart spelt inn i 1993 og skulle opphavleg kome ut som *Stone of Sisyphus* den 22. mars 1994, som det 18. studioalbumet deira og det 22. totalt. Men albumet vart uventa avvist av plateselskapet. Albumet kom først ut den 17. juni 2008, 14 år og ti album seinare.

Somme av songane vart spelte på konsertane til bandet i 1990-åra og fem av dei tolv songane kom ut i Japan i 1997 og 1998 på ei sjeldan utgåve av samleplata *The Heart of Chicago*. I 2003 gav bandet ut tre spor frå *Stone of Sisyphus* i plateboksen *[[The Box av Chicago|The Box]]* på Rhino Records.

Albumet fekk middels mottaking då det kom ut og selde heller dårleg. Det nådde ein 122. plass på Billboard-lista i USA. 

## Innhald

## Medverkande

### Chicago
*Robert Lamm — klaverinstrument, solo- og korvokal
*Walter Parazaider — treblåseinstrument, korvokal
*Lee Loughnane — trompet, flygelhorn, korvokal
*James Pankow — trombone, korvokal, blåsearrangement
*Bill Champlin — klaverinstrument, rytmegitarar, solo- og korvokal
*Jason Scheff — bassgitar, solo- og korvokal
*Dawayne Bailey — rytmegitar, sologitar («Bigger Than Elvis», «Stone of Sisyphus», «Love is Forever»), solo- og korvokal
*Tris Imboden — trommer, perkusjon, munnspel

### Andre musikarar
*Bruce Gaitsch — gitar
*The Jordanaires — korvokal på «Bigger Than Elvis»
*Sheldon Reynolds — gitar
*Jerry Scheff — bassgitar på «Bigger Than Elvis»
*Joseph Williams — korvokal på «Let's Take a Lifetime»
*Peter Wolf — arrangement, klaverinstrument bass, klaverinstrument

### Produksjon
*Produsert av Peter Wolf
*Lydteknikar: Peter Wolf og Paul Ericksen
*Miksa av Tom Lord-Alge ved Encore Studios, Burbank i California 1993-1994
*Innspelt i Embassy Studios i Simi Valley i California i 1993
*The Jordanaires spelt inn i Nashville i Tennessee i 1993
*Remastera av David Donnelly

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago XXXII: Stone of Sisyphus|Chicago XXXII: Stone of Sisyphus]]» frå ,  den 10. november 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Debbie Kruger's words on Chicago for ''Goldmine Magazine''
* Debbie Kruger's interview with Chicago for ''Performing Songwriter''
Lee Thornburg

**Lee Thornburg** er ein trompetist som har spelt med mange artistar og vore medlem i Supertramp og Tower of Power. Thornburg spelte òg med Wayne Cochran og C.C. Riders i 1970-åra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lee Thornburg|Lee Thornburg]]» frå ,  den 9. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rascal Flatts

**Rascal Flatts** er ei USA-amerikansk countrypop-gruppe skipa i Columbus i Ohio i 1999. Bandet består av Gary LeVox (solovokal), tremenningen Jay DeMarcus (bassgitar, klaverinstrument, korvokal) og Joe Don Rooney (elektrisk gitar, korvokal). DeMarcus er svogeren til countrysongaren James Otto, og tidlegare eine halvdelen til den kristne musikkduoen East to West.

Frå 2000 til 2010 spelte dei for Disney Music Group sitt Lyric Street Records. For dette selskapet gav dei ut sju album, som alle selde til minst platina. Desse er *[[Rascal Flatts av Rascal Flatts|Rascal Flatts]]* (2000), *[[Melt av Rascal Flatts|Melt]]* (2002), *[[Feels Like Today]]* (2004), *[[Me and My Gang]]* (2006), *[[Still Feels Good]]* (2007), *[[Greatest Hits Volume 1 av Rascal Flatts|Greatest Hits Volume 1]]* (2008) og *[[Unstoppable av Rascal Flatts|Unstoppable]]* (2009). Etter Lyric Street vart nedlagd i 2010, flytta dei til det sjølvstendige Big Machine Records, der dei gav ut ytterlegar tre album: *[[Nothing Like This]]* (2010), *[[Changed av Rascal Flatts|Changed]]* (2012) og *[[Rewind av Rascal Flatts|Rewind]]* (2014).

Studioalbuma deira har gjeve meir enn 25 singlar og 12 av dei har nådd toppen av *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot Country Songs og/eller Country Airplay. Den største hitten deira har vore ein versjon av Marcus Hummon sin «Bless the Broken Road», som låg fem veker på toppen av lista i 2005. I 2005-2006 var «What Hurts the Most» på toppen av både country- og Adult Contemporary-lista og nådde sjetteplassen på ''Billboard'' Hot 100.

## Diskografi
**[[Rascal Flatts av Rascal Flatts|Rascal Flatts]]* (2000)
**[[Melt av Rascal Flatts|Melt]]* (2002)
**[[Feels Like Today]]* (2004)
**[[Me and My Gang]]* (2006)
**[[Still Feels Good]]* (2007)
**[[Unstoppable av Rascal Flatts|Unstoppable]]* (2009)
**[[Nothing Like This]]* (2010)
**[[Changed av Rascal Flatts|Changed]]* (2012)
**[[Rewind av Rascal Flatts|Rewind]]* (2014)

### Singlar på toppen av countrylista i USA
*«These Days» (2002) (3 veker)
*«Mayberry» (2004)
*«Bless the Broken Road» (2005) (5 veker)
*«Fast Cars and Freedom» (2005) (3 veker)
*«What Hurts the Most» (2006) (4 veker) 
*«My Wish» (2006)
*«Stand» (2007)
*«Take Me There» (2007) (3 veker)
*«Here» (2009) (2 veker)
*«Here Comes Goodbye» (2009)
*«Why Wait» (2010) (2 veker)
*«Banjo» (2012)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rascal Flatts|Rascal Flatts]]» frå ,  den 9. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Sheldon Reynolds

**Sheldon Reynolds** () var ein amerikansk gitarist, songar og låtskrivar. Han var ein del av «Elements of Fire», som spelte Earth, Wind & Fire-songar. Tidlegare var han medlem av Earth, Wind & Fire og Commodores. 

Reynolds var fødd i Ohio og byrja å spele gitar då han var åtte år gammal. I starten av karrieren turnerte han med songaren Millie Jackson og spelte seinare for Sun. I 1983 vart han med i The Commodores. Han arbeidd òg med gruppa Chicago.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sheldon Reynolds (guitarist)|Sheldon Reynolds (guitarist)]]» frå ,  den 10. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Sheldon Reynolds
Chicago XXXIII: O Christmas Three

***Chicago XXXIII: O Christmas Three*** er det 22. studioalbumet og det andre albumet med julesongar av det amerikanske rockebandet Chicago. Albumet kom ut 4. oktober 2011. Det inneheld ei blanding av klassiske juesongar og ein ny melodi, «Rockin' and Rollin' on Christmas Day», skriven i lag med den opphavleg trompetisten i bandet, Lee Loughnane.

Albumet vart produsert av den erfarne produsenten Phil Ramone, som var medprodusent på albuma *[[Hot Streets]]* (1978) og *[[Chicago 13]]* (1979). Albumet har med gjesteartistane Dolly Parton på Paul McCartney sin «Wonderful Christmas Time», America på «I Saw Three Ships», BeBe Winans på «Merry Christmas Darling» og gitarist Steve Cropper på «Rockin’ And Rollin’ On Christmas Day».

## Innhald

## Medverkande
*Robert Lamm – klaverinstrument, vokal, arrangement (3,8,11), blåsearrangement (8,11)
*Lee Loughnane – trompets, vokal, arrangement (6,10), blåsearrangement (10)
*James Pankow – trombone, arrangement (7,14), blåsearrangement (1,2,4-7,9,12,14)
*Walter Parazaider – saksofonar, fløyte
*Jason Scheff – bassgitar, kontrabass, bandlauss bass, vokal, arrangement (1,5,12)
*Tris Imboden – trommer, arrangement (12)
*Keith Howland – gitarar, vokal, arrangement (2,12)
*Lou Pardini – klaverinstrument, vokal, arrangement (4,7,13)
*Drew Hester – perkusjon 

**Andre medverkande**
*America (Gerry Beckley og Dewey Bunnell) – vokal, ukulele, gitarar & vokalarrangement (I Saw Three Ships)
*Hank Linderman – cuatro (I Saw Three Ships)
*Dolly Parton – vokal (Wonderful Christmas Time)
*Bebe Winans – vokal (Merry Christmas Darling)
*Steve Cropper – gitar (Rockin’ And Rollin’ On Christmas Day)
*Children's Choir: Grace Howland, Hope Howland, Lydia Young, Jillian DeGrie, Lilli Pankow, Carter Pankow, Connor Scheff, Jason Scheff Jr. – vokal (Here Comes Santa Claus/Joy To The World)

;Produksjon
*Produsert av Phil Ramone
*Spelt inn av Matt Coles & Adam Deane
*Miksa av B.J. Ramone

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago XXXIII: O Christmas Three|Chicago XXXIII: O Christmas Three]]» frå ,  den 10. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Chicago Records II  (*Chicago XXXIII: O Christmas Three*)
*All Music:  http://www.allmusic.com/album/o-christmas-three-r2324365
Merry Christmas, Happy Holidays

«**Merry Christmas, Happy Holidays**» er den første og einaste singelen frå det andre studioalbumet til NSYNC, *[[Home for Christmas av NSYNC|Home for Christmas]]*. Songen nådde 37. plassen på Top 40 Mainstream-lista i USA. Singelen var òg den andre frå det europeiske julealbumet deira, *[[The Winter Album av NSYNC|The Winter Album]]*.

Musikkvideoen for songen vart regissert av Lionel C. Martin. 

## Innhald
# «Merry Christmas, Happy Holidays» – 4:12
# «All I Want Is You (This Christmas)» – 3:16

## Lister

## Andre versjonar
*Issues spelte inn songen for Fearless Records-samlinga *[[Punk Goes Christmas]]*.
*Chicago spelte inn songen for det tredje julealbumet deira, *[[Chicago XXXIII: O Christmas Three|O Christmas Three]]*.
*Midnight Red spelte inn songen for debutalbumet sitt *Midnight Red*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Merry Christmas, Happy Holidays|Merry Christmas, Happy Holidays]]» frå ,  den 10. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Here Comes Santa Claus

«**Here Comes Santa Claus (Down Santa Claus Lane)**» er ein julesong skriven av Gene Autry og Oakley Haldeman.

Autry fekk ideen til songen då han reid hesten sin i Santa Claus Lane Parade i 1946 (no Hollywood Christmas Parade) i Los Angeles då folk som såg på ropte *«Here comes [[Santa Claus]]»*. Dette inspirerte han ti å skrive ein song som Haldeman sette melodi til. Ei demoinnspeling vart laga av songaren og gitaristen Johnny Bond, som på innspelinga brukte isbitar til å etterlikne lyden av bjølleklang. På innspeligna til Autry vart det nytta verkelege bjøller. 

Autry spelte først inn songen i 1947 og gav han ut på singel på Columbia Records. Han nådde femteplassen på countrylista og niandeplassen på poplista i USA. Autry framførte songen i filmen *The Cowboy and the Indians* i 1949. Han spelte inn songen på nytt for Columbia i 1953 og nok ein gong for Challenge Records i 1957.

Elvis Presley spelte inn ein annan populær versjon av songen for *[[Elvis' Christmas Album]]* i 1957. Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Doris Day (1949), Bing Crosby and the Andrews Sisters (1950), Ray Conniff Singers (1959), Keely Smith (1960), Alvin and the Chipmunks (1961), Bob B. Soxx & the Blue Jeans (1963), Hank Thompson (1964), Willie Nelson (1979), The Wiggles (1997), Billy Idol (2006), Bob Dylan (2009), Mariah Carey (2010), Chicago (2011) og *[[Glee]]* (2013).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Here Comes Santa Claus|Here Comes Santa Claus]]» frå ,  den 10. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Merry Christmas Darling

«**Merry Christmas Darling**» er ein song av The Carpenters, skriven av Richard Carpenter og Frank Pooler, og først spelt inn i 1970. Singelen gjekk til topps på julesingellista til *[[magasinet Billboard|Billboard]]* i 1971 og 1973.

I 1978 gav The Carpenters ut albumet *[[Christmas Portrait]]* med ein ny miks av «Merry Christmas Darling». Den opphavlege miksen frå 1970 vart framleis nytta for singelutgjevingane. Den største skilnaden mellom den originale versjonen og versjonen frå 1978 var ein nyinnspelt vokal av Karen Carpenter. Richard Carpenter sjølv kalla originalinnspelinga ei av dei beste til systera. 

## Medverkande
*Karen Carpenter - solo- og korvokal
*Richard Carpenter - korvokal, piano, celesta, Wurlitzer elektrisk piano, orkestrering
*Joe Osborn - bass
*Hal Blaine - trommer
*Bob Messenger - tenorsaksofon
*Uncredited - vibrafon

## Andre versjonar
Songen vart sungen av skodespelarinna Lea Michele i serien *[[Glee]]* i episoden «A Very Glee Christmas» i 2010. 

Songen er òg blitt spelt av Natalie Cole, Amy Grant, Glenn Medeiros, Kimberley Locke, Vanessa L. Williams, Phil Vassar, Boyz II Men, Kyle Vincent, Keali'i Reichel, Briana Cash, Christina Perri, Deana Carter, Jane Monheit og Chicago.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Merry Christmas Darling|Merry Christmas Darling]]» frå ,  den 10. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Vidar Riseth

**Vidar Riseth** () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Frosta i Nord-Trøndelag. Han spelte for ni ulike fotballag i både Noreg, England, Skottland, Austerrike og Tyskland. Mellom 1997 og 2007 spelte han 52 landskampar for Noreg og skåra fire mål. Riseth kunne både vere midtspiss, midtbanespelar og forsvarsspelar.

## Karriere
### Klubbspel
Riseth debuterte for Neset Fotballklubb i 1989. Sesongane 1992 og -93 var han i Rosenborg-stallen, men då han ikkje klarde å sple seg inn på fyrstelaget, melde han i 1994 overgang til Kongsvinger IL. Her hadde suksess som spiss, før ferda gjekk vidare i 1996, til ei kortvarig opphald i engelske Luton. Hausten 1996 fekk han kontrakt med LASK Linz i Austerrike, der han spelte to sesongar. To sesongar 1998-2000 spelte han i skotske Celtic FC, der han markerte seg som ein røff forsvarsspelar. Sommaren 2000 vart Riseth overført til 1860 München. Etter tre år i Tyskland vart han henta tilbake til Rosenborg i 2003, nesten ti år etter han reiste derifrå. I Trondheims-klubben fekk han si lengste periode med eit klubblag, han spelte 103 kampar på knapt fire år. Utover i 2007-sesongen sleit han med å kome på laget, og fekk gå til Lillestrøm Sportsklubb. Når han i 2009 også vart til overs i Lillestrøm, spelte han nokre få kampar for Strømsgodset. Fotballferda enda for Riseth i Kongsvinger i 2010, der han fekk heller lite speletid.

### Landslagsspel
Riseth debuterte for det norske landslaget i ein vennskapskamp mot Colombia hausten 1997. Han deltok i alle dei norske kampane under VM i fotball 1998 i Frankrike, og ein av kampane under EM i fotball 2000. Fram til november 1997 spelte han totalt 52 landskampar. Han skåra to landslagsmål i 1998 og to i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vidar Riseth|Vidar Riseth]]» frå ,  den 10. november 2015.*
FK Vidar

**Fotballklubben Vidar** er eit idrettslag i Stavanger, grunnlagd 18. april 1906. Fotballklubben har endra draktfargar fleire gongar, siden 1971 har klubblaga spelt i heilraude drakter.

### Mannelag
Herrelaget spelar i 3. divisjon avdeling 3 (2020).

Vidar hadde sine beste år frå 1981, då klubben rykte opp i 2. divisjon. Laget etablerte seg raskt i toppen av divisjonen, både i 1984 og 1986 enda det på andreplass i si avdeling og spelte kvalifiseringskampar om opprykk til 1. divisjon. I 1989 rykte Vidar ned i 3. divisjon etter åtte år i 2. divisjon. På 1990-talet gjesta klubben nivå to i seriesystemet, men både i 1994 og 1996 vart det nedrykk etter føregåande opprykk frå nivå tre. 

Målvakta Egil Klinkenberg spelte 510 kampar for Vidar i perioden 1966-91, fleire enn nokon annan Vidar-spelar. Jan Fjetland er toppskårar med 289 mål.

### Kvinnelag
I 1979 melde kvinnefotballklubben Mulier, den fyrste reine kvinnefotballklubben i Noreg, seg kollektivt inn i FK Vidar. Fram til 2000 hadde då Vidar kvinnelag i seriesystemet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fotballklubben Vidar|Fotballklubben Vidar]]» frå ,  den 10. november 2015.*
Salten mållag

**Salten mållag** er eit dialekt- og mållag i Nordland Mållag, tidlegare under namnet *Bodø og omland mållag*. Laget arbeider for å fremje bruken av nynorsk av dialektane i distriktet rundt Saltenfjorden. Laget er med i Noregs Mållag og Nordland fylkesmållag.

Laget hadde 43 medlemmar i 2023.

## Aktivitetar

Salten mållag har hatt fleire aktivitetar:
* nynorsk stilkonkurranse (2001)
* Garborg-kveld (2001)
* forfattarkveld med Ragnfrid Trohaug (2002)
* nynorsk stilkonkurranse (2010)
* "Petter Dass - helt eller skurk?" foredrag av Ronny Spaans (2019)
* "Kva er det eigentlege namnet på byen vår? Bodø eller Bodin?", foredrag av Eldar Heide (2022)

Mållaget har også deltatt i avisdebattar:
* "JA til sidemål!" (2000)
* "Vi krev nynorsk programvare no!" (2000)
* "Bokmålet drep dei nordnorske dialektane" (2005)
* "Nynorsk is a better language" (2006)
* "Namnet på Mesøya-Messøya?" (2009)
* "Vel nynorsk i skolen og på universitetet" (2022)
* "Nei til Jon Fosses nynorsk i Nordland?" (2023)

## Historie, tidlegare mållag

### Bodin og Bodø Mållag (1916-1920)
**Bodin og Bodø Mållag** blei skipa 24. juni **1916** med 30 medlemmar, og landbrukslærar Karl Fjærvoll blei vald til formann. Laget hadde ein vellykka fest 27. januar 1917 med 70 frammøtte. Det ser ikkje ut til at dette laget var i verksemd særleg lenge. Karl Fjærvoll sa opp stillinga si som landbrukslærar hausten 1920 og flytta frå byen.

### Bodø og omland mållag (1957-ca 2000)
**Bodø og omland mållag** blei skipa 27. mai **1956** under namnet **Bodø og Bodin mållag**, men endra namnet i 1958. Laget arrangerte kveldskurs i nynorsk i 1957.  Det var stor optimisme på årsmøtet laurdag 2. mars 1957., og laget gav også ut eit eige meldingsblad som Nordlands Framtid siterte ifrå ved fleire høve Mållaget tok initiativ til å få Tarjei Vesaas nordover, og 24. mars 1957 arrangerte mållaget eit møte med Tarjei Vesaas i Bodø, og dette fekk god omtale.  Vesaas besøkte også Nesna, Kabelvåg og Tromsø på denne turen. Mållaget deltok også i måldebattar i avisene, særleg i oppstartsåret.  I januar 1958 hadde laget besøk av reiseskrivar Amdal, og dette gav god blest i avisene.

Laget sovna inn etter kort tid, men blei oppattskipa i 1967, og var i verksemd til 1990-talet.

Laget arrangerte bl.a. kulturkveldar i 1970 og 1971. Edvard Ruud gjesta laget i 1975 med eit foredrag om den nynorske Nordfold-diktaren Ingvald Forsberg

Laget arbeidde i 1972 for å få nynorske gudstenester i Bodin kjerke, og det blei bestemt at tre gudstenester skulle ha nynorsk liturgi. Mållaget var på 1970-talet med på årvisse dialektaksjonar, og laget argumenterte for meir dialekt i radio og fjernsyn. Mållaget var i 1988 med på å arrangere ein temakveld om talemålet i Bodø.

Formenn i Bodø og omland mållag var bl.a.
* Viktor Nygaard, 1967-1973

**[[Bodø Målungdom]]** var også aktiv på 1970- og 1980-talet, ofte i samarbeid med mållaget.

Bodø og omland mållag blei oppattskipa i januar 2000.

I 2001 endra laget namn til **Salten mållag**.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Faktaside hos Noregs Mållag
* Internettsider for Salten mållag
Ivar Strompdal

**Ivar Kristoffer Strompdal** () var ein norsk lærar og forfattar frå Velfjord i Nordland. Knut Strompdal var bror hans.

Strompdal voks opp på ein veglaus, einbølt gard. Han utdanna seg til lærar i Tromsø, tok eksamen i 1908 og var skolelærar i Velfjord fram til 1922. Åra 1922-27 arbeidde han i Orkdal i Sør-Trøndelag. Sidan var han folkeskolelærar i Vefsn fram til han døydde i 1953, busett i Mosjøen.

Strompdal gav i 1933 ut ungdomsboka *Arven*, ei forteljing på 80 sider der hovudfigurane er to halvvaksne gutungar som veks opp i eit miljø som minner mykje om forfattarens eigen bakgrunn. Boka kom ut i nytt opplag på Norsk Barneblads Forlag i 1945, med framsideillustrasjon av Jens R. Nilssen. Strompdal skreiv fleire ungdomsbøker; *Karisonen* (1935), *Stein og Ståle* (1943), *Tyssedalsborna* (1945) og *Skatten i Lomsdal* (1948).

## Forfattarskap
* 1933: *Arven* – Norsk Barneblads forlag, Oslo. 83 sider. (nytt opplag 1945)
* 1935: *Karisonen*
* 1943: *Stein og Ståle*
* 1945: *Tyssedalsborna*
* 1948: *Skatten i Lomsdal*

## Kjelder
**[[Norsk Alkunnebok]] X*. 1965
Jens Riksheim

**Jens Thomas Ludvik Nilsson Riksheim** () var ein norsk lærar, klokkar og forfattar fødd i Sykkylven og aktiv i Valberg og Mosjøen i Nordland.

Jens Riksheim voks opp på husmannsplassen Gyljane under matrikkelgarden Riksheim i Sykkylven. Han gjekk Tromsø seminar 1871-73 og arbeidde mange år som lærar i Valberg i Lofoten. Rundt 1904 blei han tilsett som kyrkjesongar og lærar i Mosjøen og arbeidde der til han slutta i posten og flytta tilbake til Valberg, der kona var ifrå.

## Forfattarskap
* 1919: *Songar* – eige forlag, Kristiania. 8 sider. Lyrikk (Nynorsk).
Francis Fox Tuckett

**Francis Fox Tuckett** () var ein britisk lêrhandlar og fjellkatrar frå landsbyen Frenchay Common, i dag ein bydel i Bristol.

Tuckett var son til ein rik lêrhandlar og tok i si tid over forretninga etter faren. Kvar sommar tok han seg fri nokre månader og drog på fjellferder i alpelanda. Han vert rekna som ein av dei sentrale aktørane i den såkalla gulladeren i fjellklatringa i Alpane. Den 18. juni 1859 var han med å bestige Aletschhorn for aller fyrste gong, saman med tre fjellførarar. Frå 1859 gjorde han 269 toppturar og fleire fyrstebestingar og jomfruturar i høgfjellet. I 1861 var han med i det laget som fann det som seinare har vorte normalruta til topps på Mont Blanc og i 1862 traverserte han og tre fjellførar over Dauphine-Alpane som dei aller fyrste menneska. I 1864 var han ein dei fyrste som undersøkte Dolomittane. Gjennom 1860-åra utvikla han ein sovepose for bruk i høgfjellet.

Turisthytta Rifugio Tuckett ved Madonna di Campiglio i Dolomittane, 2&nbsp;272 moh., har namn etter Francis Fox Tuckett.

Tuckett var interessert i så mykje, mellom anna gav han i 1888 ut skriftet *Notes of ancient Norwegian wooden churches*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Francis Fox Tuckett|Francis Fox Tuckett]]» frå ,  den 11. november 2015.*
Lou Pardini

**Lou Pardini** er ein USA-amerikansk klaverspelar, låtskrivar og songar som er mest kjend som medlem av rockebandet Chicago. Han har òg spelt med kjende musikarar som Stevie Wonder, Santana, Elton John, Peabo Bryson, Earth, Wind, & Fire og The Doobie Brothers, og han har skrive songar for Patti Austin, Kenny G, The Temptations og andre. Han vart nominert til Grammy-prisen for songen «Just to See Her», spelt inn av Smokey Robinson.

Pardini har skrive musikk for TV og film som *Romance and Cigarettes* og *Blue*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lou Pardini|Lou Pardini]]» frå ,  den 12. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Drew Hester

**Drew Hester** () er ein USA-amerikansk trommeslagar, perkusjonist og plateprodusent, som har vunne to Grammy-prisar med Foo Fighters. Han har spelt trommer med Joe Walsh (1999 til i dag), Jewel (2006—2007), Foo Fighters (2006 til i dag) på perkusjon, Chicago (2009—2012) på trommer og perkusjon, Lisa Marie Presley (2002—2006) på trommer, Common Sense (1992 til i dag) på trommer, Taylor Hawkins and the Coattail Riders på trommer og perkusjon, og mange andre. 

I januar 2009 vart Hester med i Chicago som mellombels erstatning for Tris Imboden som var sjuk på den tida. DÅ Imboden kom attende, vart Hester verande med bandet som perkusjonist. I 2012 slutta han i bandet. 

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Drew Hester|Drew Hester]]» frå ,  den 12. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Råde Idrettslag

**Råde Idrettslag** er eit idrettslag frå Råde i Østfold. Laget vart stifta 29. mars 1929 som Råde Skiklubb, bytta til dagens namn i 1946.

Dei største avdelingane i laget driv med fotball, handball og innebandy. Råde IL er også aktivt i idrettsgreinene kappgang, skeiseløp, skiidrett og volleyball. Tidlegare har laget hatt utøvarar som har drive med badminton, basketball, friidrett, orientering og turn.

I fotball hadde Råde IL sitt beste mannskap i tida 1988-91. Laget nådde kvartfinalane i NM-cupen 1988, der det vart tap 0-1 mot SK Brann, og rykte same sesongen opp i 2. divisjon. Råde deltok på nivå to i norsk seriefotball til 1991. I 2015 spelte laget på nivå seks. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Råde IL|Råde IL]]» frå ,  den 11. november 2015.*
Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées

**Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées** (**UFTMP**) er eit universitet i Toulouse i Midi-Pyrénées i Frankrike danna gjennom ei samanslåing av fleire universitet, institutt og høgskular.

Universitetet blei skipa som «Université de Toulouse» i 2007. Det endra namn til «Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées» i 2014.

Ifølgje ei fransk undersøking ville universitetet vore teke med i topp 100 på Shanghailista om lista hadde rekna med alle institusjonane.

## Medlemmar
* Université Toulouse 1 Capitole
* Université Toulouse - Jean Jaurès
* Université Paul Sabatier
* Institut national polytechnique de Toulouse
* Institut national des sciences appliquées de Toulouse
* Institut supérieur de l'aéronautique et de l'espace
* Institut d'études politiques de Toulouse
* Centre universitaire Jean-François-Champollion
* École nationale supérieure des mines d'Albi-Carmaux
* École nationale de l'aviation civile
* École nationale supérieure d'architecture de Toulouse
* École nationale de formation agronomique
* Toulouse Business School
* Institut catholique d'arts et métiers

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées|Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées]]» frå ,  den 5. desember 2015.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Chicago XXXIV: Live in ‘75

***Chicago XXXIV: Live in '75*** er eit konsertalbum av det amerikanske bandet Chicago, det 34. albumet deira totalt, spelt inn i 1975 og gjeve ut i 2011. Etter albumet hadde gjeve ut åtte gullalbum på rad i løpet av seks år, la Chicago ut på ein stadionturné i 1975. Albumet inneheld eit utval frå alle albuma som hadde kom ut til då. 

## Innhald

## Medverkande
*Peter Cetera&nbsp;– bass, vokal
*Terry Kath&nbsp;– gitar, vokal
*Robert Lamm&nbsp;– klaverinstrument, vokal
*Lee Loughnane&nbsp;– trompet, vokal
*James Pankow&nbsp;– trombone
*Walter Parazaider&nbsp;– treblåseinstrument
*Danny Seraphine&nbsp;– trommer
*Laudir de Oliveira&nbsp;– perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago XXXIV: Live in ‘75|Chicago XXXIV: Live in ‘75]]» frå ,  den 12. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chicago XXXV: The Nashville Sessions

***Chicago XXXV: The Nashville Sessions*** er det 23. studioalbumet og det 35. totalt av bandet Chicago, gjeve ut i 2013. Det vart spelt inn i The Sound Kitchen mellom konsertar og er i samling av nyinnspelingar av klassiske Chicago-songar. 

## Innhald

## Medverkande
;Chicago
*Robert Lamm
*Lee Loughnane
*James Pankow
*Walter Parazaider
*Jason Scheff
*Tris Imboden
*Keith Howland
*Lou Pardini

;Produksjon
*Kevin Beamish: Innspeling og miksing
*Matt Coles: lydteknikar
*Adam Deane: lydteknikar
*Keith Howland: lydteknikar
*Jason Scheff: lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago XXXV: The Nashville Sessions|Chicago XXXV: The Nashville Sessions]]» frå ,  den 12. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chicago XXXVI: Now

***Chicago XXXVI: Now***, stundom skrive *"NOW" Chicago XXXVI* eller *Now: Chicago XXXVI*, er det 24. studioalbumet og det 36. totalt av musikkgruppa Chicago. Det vart skriven og spelt inn i 2013—2014, og kom ut 4. juli 2014. Albumet var det første fulle albumet med nye songar på åtte år, sidan *[[Chicago XXX]]* i 2006. 

Albumet vart spelt inn litt etter litt over tid, medan bandet var på turné. Bandet gav ut små klipp av uferdige songar på nettet under innspelingsprosessen. Den første smakebiten var av «Naked in the Garden of Allah» i april 2013. 

ALbumet nådde 82. plassen på den amerikanske ''Billboard'' 200-lista då det kom ut.

## Innhald

## Medverkande
;Chicago
*Robert Lamm: klaverinstrument (2,4,5,7,8), solo- & korvokal, blåsearrangement (2,4,7,8,11), synth (3), synthgitar (8), programmering (10), arrangement
*Walter Parazaider: altsaksofon (7,8,10)
*Lee Loughnane: trompet (2,9,10,11), flygelhorn (3,4,6,7,8,10), solo- & korvokal, blåsearrangement (3), blåsetranskripsjon (5)
*James Pankow: trombone (2,5,6,7,8,11), blåsearrangement (5)
*Jason Scheff: bassgitar (2-11), synthbass (4), klaverinstrument (4), solo- & korvokal, akustisk gitarar (6), piano (6), arrangement
*Keith Howland: gitarar (2-5,7-11), sologitar (1), solo- & korvokal, Rhodes (9), blåsearrangement (9), arrangement
*Tris Imboden: trommer (2-11)
*Lou Pardini: klaverinstrument (3,9), solo- & korvokal, orgel (9)
*Walfredo Reyes jr.: perkusjon (2,3,5,8,9,11)

;Andre medverkande

*Philippe Saisse: klaverinstrument (1)
*Verdine White: bassgitar (1)
*Dorian Crozier: trommer (1)
*David Williams: gitarar (1)
*Michael O'Neil: gitarar (1)
*Luis Conte: perkusjon (1,6)
*Harry Kim: trompet, flygelhorn, blåsearrangement (1)
*Daniel Fornero: trompet, flygelhorn (1)
*Arturo Velasco: trombone (1)
*George Shelby: tenorsaksofon (1)
*Schiela Gonzalez: baritone & tenorsaksofonar (1)
*Hank Linderman: gitarar (2), korvokal (10), arrangement
*Ray Herrmann: altsaksofon (2), sopran saksofon (2), tenorsaksofon (5,9)
* Trent Gardner: blåsearrangement (3,4,5,10), trombone (5), synth (5)
*Larry Klimas: altsaksofon (3,4,11)
*Nick Lane: trombone (3,4), horn transcriptions (2,4,7,8,11)
*Steve Lu: synths (6)
*Tim Pierce: elektrisk gitarar (6)
*Jeff Babko: blåsearrangement (9)
*John McFee: fele (10)
*John Van Eps: synths & programmering (11), arrangement

;Produksjon
*Hank Linderman: produsent, lydteknikar, redigering, misking
*Phil Galdston: ekstra produksjon & arrangement (2)
*Drew Hester: tromme-lydteknikar
*Keith Howland: lydteknikar (5,9)
*Dave Collins: mastering 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago XXXVI: Now|Chicago XXXVI: Now]]» frå ,  den 12. november 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Walfredo Reyes jr.

**Walfredo «Wally» Reyes jr.**, **Walfredo de los Reyes** eller **Walfredo de los Reyes jr.** () er ein cubansk-amerikansk trommeslagar og perkusjonist. Han har spelt med mange artistar innan jazz, latinamerikansk musikk, verdsmusikk, world fusion og rock som turnémusikar og studiomusikar. Reyes har vore medlem av Santana og Chicago.

## Musikkjobbar

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walfredo Reyes jr.|Walfredo Reyes jr.]]» frå ,  den 12. november 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Whatever Happened to Benny Santini?

***Whatever Happened to Benny Santini?*** er debutalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1978.

Den første singelen frå albumet, «Fool (If You Think It's Over)», er den største hitten hans i USA og singelen nådde 12. plassen på ''Billboard'' Hot 100 og toppen av Adult Contemporary-lista. I motsetnad til mange av dei andre singlane til Rea, vart ikkje «Fool...» noko stor hit i Storbritannia, men nådde etter kvart 30. plassen då singelen vart gjeven ut på ny seinare i 1978. 

Tittelen på albumet syner til namnet plateselskapet til Rea i Storbritannia, Magnet, ønskte at Rea skulle bruke som artistnamn for å kunne selje plater. 

*Whatever Happened to Benny Santini?* vart produsert av Gus Dudgeon, som kanskje er mest kjend som produsent for Elton John i 1970-åra. Rea var misnøgd med den endelege miksen av albumet, og spelte mellom anna inn «Fool...» på nytt for samlealbumet *[[New Light Through Old Windows]]*. Dudgeon produserte òg det neste albumet til Rea, *[[Deltics]]*.

## Innhald

## Medverkande

* Chris Rea - vokal, gitar, klaverinstrument, synthesizer
* Robert Ahwai - gitar
* Eddie Guy - gitar
* Paul Keogh - gitar
* Phil Curtis - bass
* Pat Donaldson - bass
* Dave Markee - bass
* Eoghan O'Neill - bass
* Rod Argent - klaverinstrument, elektrisk piano
* Kevin Leach - klaverinstrument
* Max Middleton - klaverinstrument
* Pete Wingfield - klaverinstrument, piano
* Steve Gregory - saksofon
* Dave Mattacks - trommer
* Norman Nosebait - trommer
* Adrian Rea - trommer
* Martin Ditcham - perkusjon
* Gus Dudgeon - perkusjon, tamburin, produsent
* Frank Ricotti - perkusjon, conga, tabla
* George Woodhead - perkusjon
* Doreen Chanter - korvokal
* Irene Chanter - korvokal
* Stuart Epps - korvokal

## Singlar
# «Fool (If You Think It's Over)»        med «Midnight Love»
# «Whatever Happened to Benny Santini?»  med «Three Angels»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Whatever Happened to Benny Santini?|Whatever Happened to Benny Santini?]]» frå ,  den 12. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fool (If You Think It's Over)

«**Fool (If You Think It's Over)**» er ein song av den britiske musikaren Chris Rea frå 1978. Songen vart gjeven ut på debutalbumet hans, *[[Whatever Happened to Benny Santini?]]* og var den første singelen frå albumet.

Songen nådde først ikkje singellista i heimlandet Storbritannia, men gjorde det godt i USA der han klatra til 12. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i september 1978. Songen låg òg tre veker på toppen av den amerikanske adult contemporary-lista. Songen vart så gjeven ut på ny i Storbritannia og nådde då 30. plassen på UK Singles Chart.

## Lister
### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Songen er òg blitt spelt av fleire andre artistar, mellom andre den britiske songaren Elkie Brooks som tok songen til 17. plassen på den britiske singellista i 1981.

Songen vart nytta som kjenningsmelodi til den britiske situasjonskomedien *[[Joking Apart]]* i 1990-åra. Kenny Craddock arrangerte og framførte denne versjonen av songen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fool (If You Think It&#39;s Over)|Fool (If You Think It&#39;s Over)]]» frå ,  den 12. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* [ Om songen] av Mike DeGagne på Allmusic
* Liste over coverversjonar av «Fool (If You Think It's Over)»
Akklamasjon

**Akklamasjon** (frå latin *acclamatio*, 'tilrop') er ei høglytt anerkjenning, særleg  uttrykt gjennom sterk klapping. Å vedta noko eller velja nokon ved akklamasjon vil seia at valet blir gjort ved at forsamlinga klappar, utan votering.

## Kjelder

*
*
Chanter Sisters

**The Chanter Sisters** bestod av Irene og Doreen Chanter, to systrer som song i lag som ein duett og som korsongarar for andre. Dei gav ut ei rekkje singlar og tre album i 1970-åra. 

## Bakgrunn
The Chanter Sisters, Irene and Doreen, byrja å synge i lag i ei familiegruppe kalla the Chanters i lag med fleire av brørne sine. 

Systrene gjekk så vidare for seg sjølv, og spelte først inn under namnet Birds of a Feather, og så som The Chanter Sisters, og det er under sistnemnde dei fekk den einaste hitten sin på UK Singles Chart, «Sideshow», som kom ut i juli 1976 og nådde 43. plassen på lista.

Systrene hadde langt større suksess som korvokalistar for andre artistar. Dei song mellom andre med Elton John, Long John Baldry, Phil Manzanera, Roxy Music, John Miles, The Secret Policeman's Ball, Van Morrison, Roger Waters, Meat Loaf, Joe Cocker og mange andre kjende namn. Dei spelte òg nokre skulejenter i skrekkfilmen *[[Twins of Evil]]* i 1971.

Sjølv om systrene ofte har arbeidd i lag, har Doreen vore langt meir aktiv, men systrene har fortsett å syngje i lag, mellom anna for Chris Farlowe så seint som i 2003.

## Innspelingar

### Britiske singlar

* «Sideshow» / «Goodbye Charlie» – Polydor 2058 735 – 1975
* «Band of Gold» / «Blue Jean days» – Polydor 2058 699 – 1976
* «Halfway To Paradise» / «My love» – Polydor 2058 679 – 1976
* «Just Your Fool» / «History» – Polydor 2058 795 – 1976 
* «Na Na Hey Hey (Kiss Him Goodbye)» / «When The Lights Go Out»  – Safari SAFE 3 – 1978 
* «Can't Stop Dancing» / «Back on the Road» – Safari SAFE 10 – 1978

### Amerikanske singlar
* «Blue Jean Days» / «Cuckoo Cuckoo» – Polydor PD 14327 – 1975  

### Europeiske singlar
* «Sideshow» /» Goodbye Charlie»  – Polydor 2058 740 – 1976
* «Cuckoo Cuckoo» / «Sweet Water Memory» – Polydor 2058 608 – 1976 
* «Just Your Yool» /» History» – Safari 612073 – 1976
* «Just Your Fool» / «Talking Too Much About My Baby» – Safari 	612073 – 1976 
* «Just Your Fool» / «Nashville» Polydor 2058 816 – 1976 
* «Dance dance dance» / ? – Safari 6.12169 AC – 1977
* Can't stop dancing / ? – ?????? ????? – 1979

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chanter Sisters|Chanter Sisters]]» frå ,  den 13. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Max Middleton

**David Maxwell «Max» Middleton** () er ein engelsk låtskrivar og klaverspelar som opphavleg var ein hamnearbeidar på hamna i London. Middleton er mest kjend for å spele Fender Rhodes elektrisk piano, Minimoog-synthesiser og Hohner clavinet. Han byrja den profesjonelle karrieren sin for Jeff Beck og spelar mellom anna på albumet hans *[[Blow by Blow]]*.

## Biografi

Middleton gjekk i lære som klassisk pianist, men spelte òg ein del jazz, og spelte i ungdomen i eit band kalla Flare i lag med bassisten Clive Chaman. Han vart kjend med Beck våren 1971, då Beck spelte med Chaman. Middleton var den einaste som var med frå den andre til den tredje versjonen av Jeff Beck Group. Middleton slutta i bandet og vart med i gruppa Gonzales før han igjen kom attende til Beck i 1974. I lag med Beck og andre medlemmar frå Gonzales spelte han på Beck-albumet *Blow By Blow*, som vart det bestseljande albumet i heile karrieren til Beck, med ein fjerdeplass på den amerikanske albumlista. Middleton spelte òg clavinett på oppfølgjaralbumet *[[Wired av Jeff Beck|Wired]]*. 

Etter arbeidet med Jeff Beck eksploderte karrieren til Middleton, og han vart særs travel utover i 1970-åra. Han spelte i the Hummingsbirds i lag med kollegaer frå Jeff Beck Group/Flare, Bob Tench og Clive Chaman, og spelte i studio for alle frå Pete Brown til Kate Bush, og han spelte mykje med Chris Rea i 1980- og 1990-åra. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Max Middleton|Max Middleton]]» frå ,  den 13. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Bilyeu, Melinda; Cook, Hector; Hughes, Andrew Môn; Brennan, Joseph and Croban, Mark. *The Bee Gees: tales of the brothers Gibb*. Omnibus Press (2004). ISBN  9781844490578
*Moy, Ron. *Kate Bush and Hounds of Love*. Ashgate Publishing Ltd (2007). ISBN 978-0-7546-5798-9


## Bakgrunnsstoff
*Eder, Bruce [ Max Middleton] ved Allmusic.com
Stuart Epps

**Stuart Epps** er ein britisk plateprodusent og lydteknikar.

Sidan 1967 har han arbeidd med mange artistar, som Elton John, Led Zeppelin, Oasis, Twisted Sister, Bill Wyman, Kiki Dee, George Harrison, Robbie Williams, Mark Owen, Paul Weller, Cliff Richard, Bad Company, Barry White, Julian Thome, Sham 69, Matt Bianco, Billy Connolly og Chris Rea.

Han har bidrege til mange populære hardrockplater av band som Twisted Sister, Wishbone Ash, Bad Company, Vandenberg, The Firm, Jagged Edge UK og Shooting Star.

I tillegg til arbeidet med Led Zeppelin, har Epps vore involvert i andre prosjekt med gitaristen deira, Jimmy Page og ved fleire høve The Rolling Stones-medlemmar Bill Wyman.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stuart Epps|Stuart Epps]]» frå ,  den 13. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Sarpsborg Fotballklubb

**Sarpsborg Fotballklubb** er eit idrettslag i Sarpsborg, stifta 8. mai 1903. SFK er eit av dei mest meritterte cuplaga i Noreg, i tida 1906-64 deltok klubben i tov NM-finalar og sigra i seks av dei. SFK kunne heve kongepokalen i 1917, 1929, 1939, 1948, 1949 og 1951. I seriespel er tredjeplassane frå 1964 og 1965 det beste Sarpsborg har oppnådd.

### Nasjonalt  lag
Sarpsborg Footballclub vart stifta av briten Hugh Kenworthy, kontorsjef ved Borregaard-fabrikkane. Sarpsborg etablerte seg snøgt i toppen av norsk klubbfotball. Både i i 1907 og 1907 kom laget til cupfinale, der det vart tap 0-1 og 0-3 mot høvesvis skienslaget Odd og oslolaget Mercantile. Ti år seinare vart SFK klar for ein ny cupfinale, og i Stavanger vart laget norsk meister etter 4-1 mot SK Brann i 1917, i den aller fyrste norske cupfinalen på grasbane. Åtte år etterpå vart rollene omsnudd då Brann vann 3-0 og vart norsk meister. I 1929 vann SFK sin andre cuptittel etter å ha vunne 2-1 over Ørn etter ekstraomgangar på Stavanger stadion. Også fem år seinare vart sluttresultatet i NM-finalen 2-1 etter ekstraomgangar, då med Sarpsborg som det tapande laget i oppgjeret mot Mjøndalen. Året etter måtte SFK tole eit nytt finaletap, heime i Sarpsborg vann erkemotstandaren Fredrikstad FK heile 4-0. Derimot vann SFK 2-1 over oslolaget Skeid i cupfinalen 1939 i Tønsberg.

Etter fire rake semifinaletap i åra 1940-47 var Sarpsborg i 1948 klar for ny NM-finale. Som i 1934 var Fredrikstad på motsett banehalvdel, og ein av SFK-spelarane frå den gongen, Harry Yven fekk gleda over å skåre kampens einaste mål. Også året etter vann vart Sarpsborg norsk meister etter siger 3-1 over Skeid. Yven vann då sitt fjerde cupgull, han var med allereie som 17-åring i 1929, 20 år tidlegare. Sarspborg sikra seg NM-tittelen for sjette og siste gong då Asker Skiklubb i 1951 på Ullevaal stadion vart nedkjempa med 3-2 etter ekstraomgangar.

Sarpsborg FK deltok Hovudserien fra 1948 til 1957 og 1 divisjon frå 1963 til 1972. Laget var på sitt beste i sesongane 1964 og -65. I 1964 kvalifiserte SFK seg til NM-finale for siste gong, der Rosenborg vart for sterke med 2-1, og kom på bronseplass 1. divsjon. Sistnemnde prestasjon vart kopiert sesongen etter. I gjennomsnitt hadde laget mellom 2000 og 4700 tilskodarar på heimekampane i denne perioden.

### Lokalt lag
Sarpsborg rykte ned frå toppdivisjonen i 1974 og frå 2. divisjon i 1980. Bortsett frå to sesongar, 1995 og 1997, på nivå to i seriefotballen, har laget sidan 1980 spelt i regionale eller lokale seriar.

Framom 2008-sesongen 2008 trekte Sarspborg FK laget sitt frå seriespelet då Sarpsborg 08 vart skipa, ein lag som tok plassen til byrival Sparta i divisjon ein. Sarpsborg FK melde seg seinare innatt i seriesystemet og skal i 2016 spele på nivå fire norsk fotball.

### Klubbprofilar
Asbjørn Halvorsen, Per Holm, Kristian Henriksen, Harry Yven, Finn Moen, Hjalmar Andresen, Villy Andresen, Asbjørn Hansen, Harry Kure, Gunnar Hansen, Martin Kjølholdt og Thor Spydevold.

### Merittar
*Noregsmeister: 1917, 1929, 1939, 1948, 1949 og 1951
*NM-sølv: 1906, 1907, 1925, 1934, 1935 og 1964
*Bronsemedalje i serien: 1964 og 1965
Deltics

***Deltics*** er det andre studioalbumet til Chris Rea, gjeve ut i 1979. Tittelen refererer til Deltic-klasselokomotiva som vart nytta på den britiske austkysten i 1960- og 1970-åra. 

Albumet nådde berre 54. plassen på den britiske albumlista i 1979.. Fleire av songane på albumet minnar om stilen til Elton John, som på opningssongen «Twisted Wheel», som har ein John-aktig pianostil gjennom heile songen.. Dette kom mest truleg av at albumet var produsert av Gus Dudgeon, som produserte dei fleste av Elton John sine album i 1970-åra.

## Innhald

## Medverkande
*Chris Rea - vokal, gitar, klaverinstrument, synthesizer
*Robert Ahwai- gitar
*Eoghan O'Neill - bass
*Kevin Leach - klaverinstrument
*Max Middleton - klaverinstrument
*Dave Mattacks - trommer
*Adrian Rea - trommer
*Martin Ditcham - perkusjon

## Singlar
# «Diamonds» med «Cleveland Calling»
# «Raincoat and a Rose» med «No Qualifications»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deltics (album)|Deltics (album)]]» frå ,  den 13. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jan Fuglset

**Jan Fuglset** () er ein norsk tidlegare fotballspelar og lærar frå Molde. Midtspissen spelte for høvesvis Molde FK og Fredrikstad FK i tida 1963-82 og skåra til saman 109 mål i 1. divisjon.

Fuglset debuterte for Molde FK i 3. divisjon i 1963. Haustsesongen 1967 melde han seg inn i Fredrikstad Fotballklubb då han byrja på lærarskulen i Halden. Gjennom fem sesongar skåra han 52 mål på 93 seriekampar, og var toppskårar i 1. divisjon 1971 med 17 mål. I 1973 flytta han tilbake til Molde og var med å spele Molde FK opp frå 2. divisjon i sin fyrste sesong. Han var toppskårar 1. divisjon 1976 med 17 mål, seks av måla kom då Strømsgodset vart slått 6-0 på bortebane i årets siste seriekamp, ein siger som berga Molde frå nedrykk. Frå 1976 var han  tidvis spelande trenar, hovudtrenar 1982–84 og 1992–93.

Fuglset spelte 20 landskampar for Noreg i perioden 1970-74, og noterte seg for seks nettkjenningar. Også broren Tor Fuglset spelte landskampar for Noreg.

### Merittar
*NM-sølv: 1969 og 1971 med Fredrikstad FK
*Seriesølv: 1974 med Molde FK

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jan Fuglset|Jan Fuglset]]» frå ,  den 13. november 2015.*