open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lucy Broadwood

**Lucy Etheldred Broadwood** () var ein engelsk folkesongsamlar og forskar og oldebarn til John Broadwood, grunnleggar av pianoprodusentane Broadwood and Sons. Som ein av grunnleggarane av engelske Folk-Song Society og redaktør av *Folk Song Journal* var ho ein av dei viktigaste pådrivarane for gjenoppvekkinga av engelsk folkemusikk i denne perioden. Ho var ein dyktig songar, komponist, pianoakkompagnatør og amatørdiktar. Ho var svært etterspurd som song- og korsanger ved musikkfestivalar i heile England, og var òg ein av grunnleggarane av Leith Hill Music Festival i Surrey.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lucy Broadwood|Lucy Broadwood]]» frå ,  den 24. oktober 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
;Bøker
* E. Bassin, 'Lucy Broadwood, 1858–1929: Her Contribution to the Collection and Study of Gaelic Traditional Song', *Scottish Studies* 9 (1965), 145–52.
* K. Campbell, 'Lucy Broadwood and John Potts: A Collecting Episode in the Scottish Borders', *Folk Music Journal* 9.2 (2007), 219–25.
* D. de Val, 'The Transformed Village: Lucy Broadwood and Folksong', in *Music and British Culture, 1785–1914, Essays in honour of Cyril Ehrlich*, red. C. Bashford og Leanne Langley (Oxford: OUP, 2000)
* D. de Val, 'Broadwood, Lucy Etheldred (1858–1929)’, *Oxford Dictionary of National Biography* (Oxford: OUP, 2004, online ed. 2007
* E. D. Gregory, 'Before the Folk-Song Society: Lucy Broadwood and English Folk Song, 1884-97', *Folk Music Journal* 9.3 (2008), 372-414.
* E. D. Gregory, , Athabasca University: *AUSpace*  92.927.G1297 (2011).
* C. Mould, 'Broadwood, Henry Fowler (1811–1893)’, *Oxford Dictionary of National Biography* (Oxford: OUP, 2004, online ed. 2008)
* J. Simpson and S. Roud, *A Dictionary of English Folklore*, (Oxford: OUP, 2000), 35.
* R. Vaughan Williams, "Lucy Broadwood, 1858–1929", *Journal of the English Folk Dance and Song Society* 5.3 (1948), 136–8, reprinted in D. Manning (red.), *Vaughan Williams on Music*, (Oxford: OUP, 2008), 257–60.
* 

; Nettstader 
* Exploring Surrey's Past page on Lucy Broadwood
* Tradsong entry, PDF file 
*Folksong arrangement by Broadwood at the Mutopia projecthttp://www.mutopiaproject.org/cgibin/make-table.cgi?searchingfor=oats+and+beans
*Listen to Gaelic recordings made by Lucy Broadwood and Farquhar MacRae http://sounds.bl.uk/Browse.aspx?category=World-and-traditional-music&collection=Ethnographic-wax-cylinders&browseby=Browse+by+country&choice=S-Z (click on 'Scotland' for a list)
* 
*
Cecil Sharp

**Cecil James Sharp** () var ein engelskfødd musikar og komponist som spelte ei viktig rolle i gjenopplivinga av engelsk folkesong som samlar, arkivist, lærar og promotør. Han samla inn tusentals songar frå både Bygde-England og Sør-Appalachane i USA, og skreiv det innverknadsrike verket *English Folk Song:  Some Conclusions*. 

Sharp studerte folkedans som framleis blei dansa på landsbygda og skriftlege kjelder, og samla, formidla og populariserte dei svinnande skikkane med engelsk folkedans og morrisdans. I 1911 var han med på å skipa English Folk Dance Society (seinare English Folk Dance and Song Society).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cecil Sharp|Cecil Sharp]]» frå ,  den 24. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
;Bøker
* *Cecil Sharp's Collection of English Folk Songs*, Oxford University Press, 1974; .
* *English folk songs from the southern Appalachians, collected by Cecil J. Sharp; comprising two hundred and seventy-four songs and ballads with nine hundred and sixty-eight tunes, including thirty-nine tunes contributed by Olive Dame Campbell*, red. Maud Karpeles.  Oxford:  Oxford University Press, 1932.
* *English folk songs, collected and arranged with pianoforte accompaniment by Cecil J. Sharp*, London:  Novello (1916). Verket er trykt opp att av Dover Publications under  and is in print.
* *English Folk Song:  Some Conclusions* (opphavleg 1907. London:  Simpkin; Novello).  Verket er trykt opp att fleire gonger, mellom anna av Charles River Books, .
* *The Morris Book a History of Morris Dancing, With a Description of Eleven Dances as Performed by the Morris-Men of England by Cecil J. Sharp and Herbert C MacIlwaine*, London:  Novello (1907). Trykt opp att 2010, General Books; .

### Arkivsamlingar

* Guide to the Scrapbook on Cecil Sharp's English Folk Dance Society School, 1920–1931. Special Collections and Archives, The UC Irvine Libraries, Irvine, California.

### Andre nettstader

* 
* 
* 
*  ''English folk songs, collected and arranged with pianoforte accompaniment by Cecil J. Sharp'', London:  Novello (1916). Exceptional book.
* Gregory, David. "Fakesong in an Imagined Village? A Critique of the Harker-Boyes Thesis", 2011.
* Yates, Mike. Cecil Sharp in America: Collecting in the Appalachians. ''Musical Traditions'', December, 1999
* Yates, Mike. "Jumping to Conclusions." "Enthusiasms" No. 36. ''Musical Traditions'', August, 2003.
* English Folk Dance and Song Society, with links to his diaries
* Country Dance and Song Society
* 
* Cecil James Sharp Collection at English Folk Dance & Song Society, London.  Vaughan Williams Memorial Library.
Oskar Westerlin

**Oskar Westerlin** () er ein norsk internettpersonlegdom. Han er fødd og oppvaksen i Porsgrunn, og bur no i Oslo.

## Bakgrunn og virke
Westerlin starta med TikTok seint 2019. Han vart eit kjent andlet for unge under koronapandemien, og han har brukt blant anna «sinnahumoren» til å bli blant dei største i landet på sosiale plattformer. Han har vorte omtalt fleire gonger i media for innhaldet sitt.

Frå 2021 til 2022 medverka han i *[[Spårtsklubben]]* på strøymeplattforma VGTV, saman med Jon Martin Henriksen, Ida Fladen, Mads Hansen og Erik Follestad.

Han vann «Årets influenser underholdning» under Vixen Influencer Awards 2021.

## TV
I 2021 var Westerlin deltakar i ein ny sesong av gameshowet *[[Fangene på fortet]]*.

Westerlin var ein av utfordrarane i TV 2 sin musikalske talentkonkurranse *Norges nye megahit*. Låten til Westerlin «Harryhandel Halleluja» gjekk inn på Spotify si topp 50-liste og enda på 2. plass i episode 2 av programmet. Han enda på 3. plass i konkurransen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Oskar Westerlin|Oskar Westerlin]]» frå ,  den 24. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
* Oskar Westerlin på Instagram
* Oskar Westerlin på YouTube
*
Sitronkake

**Sitronkake** er ei kake smaksett med sitron. Ein kan bruka både sitronjus og sitronskal, i sjølve kaka, i fyllet og til glasur.

Vanlege sitronkaker er formkake med glasur, som gjerne er kvit og ligg i eit lag oppå kaka. Den eldste kjende norske oppskrifta på slik sitronkake er frå 1835. Ein variant av kaka er engelsk *lemon drizzle cake*, der glasuren er litt rennande og blir helt over kaka medan ho er varm. Det finst også variantar utan glasur.

Sitronkaker er vanlege på kafear. Fleire av dei blir også selde ferdiglaga i butikkar. Eit dansk døme på dette er *citronmåne*, som blir laga av Dan Cake.

## Ulike sitronkaker

* Ein kjent japansk sitronkakevariant har form som ein sitron. Denne finst som ein  spesialitet ein kan kjøpa i pakkar.
* *Lemon bar* eller *lemon square*, kake av shortbread fylt med sitronkrem.
* *Lemon chiffon cake* er ei svært lett kake som kan innehalda saft og skal av sitron.
* Lemon ice box pie er ein dessert laga av sitronjus, egg og kondensert mjølk i paideig, ofte laga av grahamkjeks og smør.
* Sitronterte er ei terte fylt med sitronkrem og eventuelt marengs. Ein variant med marengs er *lemon meringue pie*.
* *Limonnik* er ei ukrainsk sitronkake laga utan egg.
**Madeira cake* er ei britisk sitronkake utan glasur, men som kan pyntast med sitronskal
* Shaker Lemon Pie – sitronpai utvikla av den religiøse gruppa kjend som shakers.
* Sussex Pond Pudding – traditsjonell engelsk pudding laga med ein heil sitron inni ister-paideig.

## Galleri

Lemon_Sponge_cake_Citronhalvmåne.jpg|Citronhalvmåne
ヒロヤレモンケーキ.jpg|Japansk sitronkake med form som ein sitron
Lemon Bar.jpg|Lemon bar
File:Raspberry lemon ice box pie.jpg|Lemon ice box pie
File:Lemon Chiffon Cake.jpg|Lemon chiffon cake
Lemon cheese cake.jpg|Ostekake med sitron
File:Lemon tart (cropped).jpg|Sitronterte
Sussex Pond Pudding 2.jpg|Sussex Pond Pudding


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gjertrud Bjørnstad Ingard

**Gjertrud Bjørnstad Ingard** () var ein norsk modist som laga damehattar. Ho hadde stor suksess nasjonalt. Fleire av damehattane frå hennar bedrift Gjertrud Bjørnstad AS er i samlinga til Nasjonalmuseet.

## Biografi
Gjertrud blei født 29. august 1892 i Asker. Ho var dotter av Maren Sumatra Øvergaard og mannen Bjørnstad, som var bokhaldar. Ho var den tredjefødte i ein søskenflokk på 5. Gjertrud gifta seg med agent Harry Ingard, og fekk dottera Drude i 1921.

Gjertrud hadde i utgangspunktet ikke tenkt å bli modist, men ville heller bli maler. Men då gudfaren hennes var modist, endte ho opp med å velja det same yrket. I boka *Hvad skal våre døtre bli?: en rekke orienteringer* skriv Gjertrud at for å bli ein uavhengig modist som lager hattepynt, treng ein å bruka 5-6 år, der ein bygger seg opp fra uerfaren syerske på systua til en selvstendig modist som designe og skape damehattar.  Gertrud tok den fyrste utdanninga si i Tyskland, og vidare utdanning i Danmark. Ho fekk også eit reisestipend for å dra til Frankrike, men fyrste verdskrig forhindra ho i å reisa.

I 1917 etablerte ho Gjertrud Bjørnstad AS, med lokale i Drammensveien 4. Ho hadde både ein moteforretning og hattefabrikk. I 1920 flytta butikken til Tordenskioldsgt. 6. Butikken blei etter kvart til ein av dei største og leiande butikkane i Oslo innan damehattar. I 1938 hadde atelieret og systua 15 tilsette. Kronprinsesse Märtha var blant kundane. Parisermoten var butikkens spesialitet, og Gjertrud pleidde å ta årlege reiser til Paris, for å halde seg oppdatert på på nyaste mote. Butikken blei avvikla 30. mai 1963.

Sju av damehattane frå Gjertrud Bjørnstad AS er stilt ut på Nasjonalmuseet 

## Kjelder
Chideock

**Chideock** (uttalt ) er ein landsby og eit civil parish sørvest i Dorset i England. Han ligg i nærleiken av Den engelske kanalen mellom Bridport og Lyme Regis. I 2013 rekna Dorset County Council med at parishet hadde 550 innbyggjarar.

Landbruk og turisme er dei viktigaste nøringsvegane i Chideock. Delar av verdsarvområdet Jurassic Coast ligg innanfor parishgrensene.

Landsbyen har historisk hatt ein sterk katolsk tradisjon. Seint på 1500-talet blei fire menn frå Chideock avretta for trua si; dei blei kjende som Chideock-martyrane. Det er sett opp eit minnesmerke for dei i landsbyen.

Hovudvegen A35 går gjennom landsbyen, slik at hovudgata kan ha mykje trafikk. 

## Geography

Chideock ligg rundt  vest for Bridport,  aust for Lyme Regis og  inn i landet frå den engelske kanalen. Chideock parish omfattar den vesle busetnaden Seatown, som ligg under   i sør. Ved Seatown ligg ein lang småsteinsstrand med utsyn opp mot Golden Cap, som med ei høgd på  er den høgaste klippa på søraustkysten av England. Ein kan ofte finna fossil av ammonittar og belemnittar på stranda på grunn av pågåande kysterosjon av dei mjuke leiretypane i klippene.

## Historie

Chideock er nedteikna i Domesday Book frå 1086 som *Cidihoc*. I 1379–80 bygde føydalherren John de Chideock ei borg, Chideock Castle, like nord for landsbyen. I løpet av mellomalderen blei familien Arundell nye eigarar. Dei var katolikkar, og etter reformasjonen i England brukte dei eigedommen som tilfluktsstad for prestar og andre forfølgde katolikkar. Under det protestantiske styret til Elisabet I blei Arundell-eigedommen hovudsenteret for katolisisme i Dorset, og det fann stad ein god del religiøs strid på staden. Fire lokale katolikkar — presten |John Cornelius, Thomas Bosgrave, John Carey og  Patrick Salmon — blei martyrar for trua seint på 1500-talet. Dei blei stilte for retten i hovudsalenn av det noverande Chideock House Hotel og avretta i Dorchester. Dei blei kjende som Chideock-martyrane. Ein femte mann, Hugh Green, som blei kapellan i Chideock i 1612, blei avretta i 1642. Alle fem blei saligkåra 15. desember 1929.

Under den engelske borgarkrigen var Chideock alliert med rojalistane, og borga blei kjempa om før det til slutt blei øydelagd i  1645 av parliamentariske styrkar under guvernøren av Lyme Regis, Colonel Ceeley.
Delar av borget stod til minst 1733, men berre noko er synleg i dag. Det finst òg eit krusifiks her til minne om martyrane.

I 1802 kjøpte familien Weld frå Lulworth Castle eigedommen, og bygde Chideock Manor i 1810. Denne familien var òg katolikkar, og i 1870-2 utforma og reiste Charles Weld dne katolske kyrkja i landsbyen i ein uvanleg nyromansk stil. Kyrkja er vigd «Our Lady Queen of Martyrs, and St Ignatius».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chideock|Chideock]]» frå ,  den 25. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Saving Private Ryan

***Saving Private Ryan*** (norsk tittel: *Redd menig Ryan*) er ein amerikansk krigsfilm frå 1998, regissert av Steven Spielberg og skriven av Robert Rodat. Filmen er sett til invasjonen av Normandie under den andre verdskrigen og er kjend for den grafiske framstillinga av krigen, særleg skildringa av overfallet på Omaha-strendene under ilandstiginga i Normandie. Filmen følgjer gruppa U.S. Army Rangers, leidd av kaptein John H. Miller (Tom Hanks) og troppen hans (Tom Sizemore, Edward Burns, Barry Pepper, Giovanni Ribisi, Vin Diesel, Adam Goldberg og Jeremy Davies), under leitinga etter fallskjermsoldaten meinig James Francis Ryan (Matt Damon) som er den siste overlevande broren av fire, etter at dei tre andre brørne vart drepne i strid. Filmen var produsert under eit samarbeid mellom DreamWorks Pictures, Paramount Pictures, Amblin Entertainment og Mutual Film Company. DreamWorks distribuerte filmen i Nord-Amerika, medan Paramount gav ut filmen internasjonalt.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Saving Private Ryan|Saving Private Ryan]]» frå ,  den 25. oktober 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Ni sjukdommar

**Ni sjukdommar** (finsk *Yhdeksän sairautta*) er i finsk mytologi sønene til Loviatar, den blinde dottera til Tuoni. Ho blir gjort svanger av vinden (i nokre versjonar av soga er det havmonsteret Iku-Turso som er far til dei ni). I Kalevala blir dei ni plagene ramsa opp som *Pistos* (tuberkulose), *Ähky* (kolikk), *Luuvalo* (urinsyregikt), *Riisi* (rakitt), *Paise* (magesår), *Rupi* (sårskorpe), *Syöjä* (kreft) og *Rutto* (pest). Den niande, ein trollmann og den verste av dei alle, er ikkje nemnd ved namn. Han er personleggjeringa av misunning, og blir forvist av mor si for å plaga menneskja. Andre runeversjonar nemner ni plager ved namn, med trollmannen som den tiande sonen. Nokre har også meir esoteriske namn som *Nuolennoutaja* (Hentar av pil), *Painaja* (pressar eller mareritt), *Kielen kantaja* (tungeberar), *Ohimoiden ottaja* (tempeltakar) og *Sydämen syöjä* (hjarteetar), som også kan tolkast som nanm på sjukdommar eller plager. Louhi, frua i nord som er jordmor for sønene, sender dei til Kaleva der dei blir nedkjempa av Väinämöinen.

## Frå Kalevala

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nine diseases|Nine diseases]]» frå ,  den 25. oktober 2021.*
Sixpenny Handley

**Sixpenny Handley** (uttalt ) eller **Handley** er ein landsby og tidlegare eit *[[civil parish i England|civil parish]]* nordaust i Dorset i England. Han er no del av parishet Sixpenny Handley and Pentridge. Han ligg på kalsteinsplatået Cranborne Chase 16&nbsp;km nordaust for Blandford Forum. Ved folketeljinga i 2011 hadde parishet eit folketal på 1 233. Civil parishet blei avskaffa 1. april 2015 då det blei slått saman med Pentridge til Sixpenny Handley and Pentridge.

## Namn
Landsbyen var opphavleg kjend som Handley, eller Handley St Mary. Bruken av namnet Sixpenny Handley om landsbyen og soknet er relativt ny, og er kjend frå midten av 1800-talet.

Namnet Handley er avleidd frå gammalengelsk *hēan*, 'høg' og *lēage*, 'lysning'. Sixpenny blei lagt til for å skilja staden frå andre med namnet Handley, og viser til Sixpenny Handley Hundred, eit herad eller hundred fyrst nemnd på 1300-talet som *Sexpenne et Henle*. Heradet hadde namn etter Handley og ein stad kalla Sixpenny, no ein gard, sørvest i soknet Fontmell Magna.  Sixpenny blei fyrst skrive ned i 932 som *Seaxpenn*, og tyder 'saksaråsen' (frå gammalengelsk *Seaxe* og brythonsk *penn*).  Åsen det er vist til er no kjend som Pen Hill og ligg aust for den moderne garden. Han var truleg ein gammal grensemarkør.

## Historie
På Woodcutts Common nord i soknet (vest-nordvest for landsbyen) ligg ein 4 acre stor romano-britisk funnstad frå jernalderen, truleg ein gard. Han blei groven ut av general Pitt Rivers i tida 1884–5.

### Den store brannen i 1892
20. mai 1892 brann store delar av landsbyen. Nesten to hundre menneske blei huslause, og det meste av landsbyen måtte byggast opp att. Velgjerarar sende gåver for å hjelpa landsbybuarane, og det blei gjeve så mange klede at det blei sagt ein kunne kjenna att ein mann frå Handley fordi han hadde på seg to-tre vestar. Gåvmilda blei feira i 2014 med den Heritage Lottery–støtta Sixpenny Handley Waistcoat Festival.

## Religion
Soknekyrkja St Mary stammar frå 1300-talet. Ho er verna med Grade II*. St Marys høyrer til Church of England Church. Kyrkjegarden blir driven avChurchyards project.

## Utdanning
Handley har ein barneskule som huser elevar frå førskule til fjerde klasse. Deretter går barna vanlegvis til Cranborne Middle School og så Queen Elizabeth's School i Wimborne Minster.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sixpenny Handley|Sixpenny Handley]]» frå ,  den 25. oktober 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Village website
* Village Street Fair website
Handley

**Handley** kan visa til:

## Stader
;Storbritannia
*Handley i Cheshire, ein landsby
*Handley, ein liten landsby i Stretton i Derbyshire
*Middle Handley, ein liten landsby i Unstone i Derbyshire
*Nether Handley, ein liten landsby i Unstone i Derbyshire
*West Handley, ein liten landsby i Unstone i Derbyshire
* Sixpenny Handley, ein landsby i Dorset

; USA
*Handley i Dallas County i Missouri
*Handley i Fort Worth, ein tidlegare by som no er del av Fort Worth i Texas
*Handley i Vest-Virginia

## Anna
*Etternamnet Handley
*Handley Page H.P.42, eit britisk firemotorsfly nytta frå 1931 til 1940
FA-cupfinalen i fotball 1997

**FA-cupfinalen i fotball 1997** fann stad på Wembley stadion i London 17. mai 1997, med 79&nbsp;160 tilskodarar på tribunane. Chelsea FC frå London vann FA-pokalen etter å ha slått Middlesbrough FC med 2–0.

### Kampen

I kampens fyrste minutt tok Roberto Di Matteo med seg ballen frå eigen banehalvdel. Upressa førte han ballen til 25 meters hald, der han fyrte av eit langskot som via tverrliggar gjekk i mål. Knappe ti minutt før full tid avgjorde Eddie Newton ein tam kamp då han frå kort hald skaut i mål via ein Middlesbrough-forsvarar.

**Chelsea FC** stilte med: Frode Grodås, Dan Petrescu, Steve Clarke, Frank Lebœuf, Frank Sinclair, Scott Minto, Dennis Wise (kaptein), Roberto Di Matteo, Eddie Newton, Mark Hughes og Gianfranco Zola. I sluttminutta fekk Gianluca Vialli plassen til Zola.

**Middlesbrough FC** sine utvalde var Ben Roberts, Curtis Fleming, Nigel Pearson (kaptein), Gianluca Festa, Clayton Blackmore, Juninho Paulista, Robbie Mustoe, Emerson Costa, Phil Stamp, Fabrizio Ravanelli, Craig Hignett. Midtvegs i fyrste omgang vart Ravanelli og deretter Mustoe skadde, erstattarane var Mikkel Beck og Steve Vickers. Vladimir Kinder tok Hignetts plass i det 74. minutt. 

Stephen Lodge var dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1997 FA Cup Final|1997 FA Cup Final]]» frå ,  den 26. oktober 2021.*
Peter McParland

**Peter James McParland** () er ein nordirsk tidlegare fotballspelar frå Newry. Han var i 10 år ein kraftfull midtspiss på Aston Villa og som særleg utmerkte seg med sitt hovudspel.

## Karriere
### Klubbspel
McParland spelte på Dundalk frå 1951. I 1952 vart han overført til engelske Aston Villa. Gjennom ti sesongar var han med i 293 ligakampar og skåra 98 ligamål. Høgdepunktet kom i FA-cupfinalen 1957 der McParland skåra begge måla då Aston Villa slo Manchester United 2–1. Etter 1962 tente han ein sesong i Wolverhampton Wanderers og ein annan i Plymouth Argyle.

### Landslagsspel
McParland skåra begge Nord-Irland-måla i landslagdebuten mot Wales 31. mars 1954. Fyrst fire år seinare kom på han skåringslista att, noterte seg då for heile 5 mål under Fotball-VM 1958 i Sverige. Nord-Irland nådde kvartfinalen i turneringa. 9. mai 1962 tok landslagstida slutt, etter 34 kampar og 10 mål.

### Merittar
*Vinnar av FA-cupen: 1957 med Aston Villa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter McParland|Peter McParland]]» frå ,  den 26. oktober 2021.*  
*eu-football
Jo Inge Berget

**Jo Inge Berget** () er ein norsk fotballspelar frå Gran i Oppland. Han har sanka pokalar med Strømsgodset IF, Molde FK og svenske Malmö FF. Berget er offensiv kantspelar.

## Karriere
### Klubbspel
Berget spelte vårsesongen 2006 for Hadeland på nivå fem i seriesystemet. Han debuterte for eliteserielaget Lyn i september 2007. Sommaren 2008 vart han overført til italienske Udinese Calcio. Der fekk han ikkje speletid, så sesongen 2009 gjorde han atter teneste i Lyn. Frå våren 2010 til juli 2011 spelte Berget på Strømsgodset. Han var med då Drammens-laget vann 2–0 over overraskingslaget Follo i cupfinalen på Ullevål stadion 14. november 2010.

I to og ein halv sesong var Berget Molde-spelar. Under sjefstrenar Ole Gunnar Solskjær vann klubben to seriegull og NM-finalen 2013. Etter eit mislukka opphald i Cardiff City, og ein kort periode i Celtic FC, fekk Berget vinteren 2015 kontrakt med Malmö FF. Her kunne han både i 2016 og 2017 feire laget sine triumfar i Allsvenskan. Året 2018 var han New York City-spelar i USA. Perioden 2019-21 var han atter Malmö-spelar, der han i 2020 var med om å vinne sitt femte seriemeisterskap.

### Landslagsspel
Perioden 2012-17 deltok Berget i 20 av Noregs landskampar. Han skåra 2 mål. Det fyrste kom då Noreg slo Kroatia 2-0 i EM-kvalifiseringskamp 6. september 2015, det andre eit halvår seinare då det vart 2-0 over Finland.

### Merittar
*Noregsmeister: 2010 med Strømsgodset IF og 2013 med Molde FK
*Norsk seriemeister: 2011 og 2012 med Molde FK
*Svensk seriemeister: 2016, 2017 og 2020 med Malmö FF

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jo Inge Berget|Jo Inge Berget]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*  
*eu-football
Nat Lofthouse

**Nathaniel Lofthouse** () var ein engelsk fotballspelar frå Bolton som spelte på Bolton Wanderers frå 1946 til 1960. Han var senterløpar.
## Karriere
### Klubbspel
Lofthouse fekk sin ligadebut for Bolton 21. august 1946, då seriefotballen i England tok til att etter verdskrigen 1939-45. I hans aktive tid tok Bolton seg til finalen i FA-cupen i 1953 og 1958. 1953-finalen mot Blackpool enda med tap. Fem år seinare skåra han begge måla då Bolton slo Manchester United 2–0 i FA-cupfinalen 1958. Han spelte i alt 452 ligakampar og skåra 285 mål for Bolton.

### Landslagsspel
Frå november 1950 til november 1958 spelte han 33 kampar med det engelske flagget på brystet. Han var ein særleg flittig målskyttar med heile 30 nettkjenningar. I sitt einaste internasjonale meisterskap, VM i fotball 1954, skåra han tre gongar. 

## Kjelder

*eu-football
Ramsay MacDonald

**James Ramsay MacDonald** () var statsminister i Storbritannia i ni månader i 1924 og frå 1929 til 1935. Han var den aller fyrste regjeringssjefen utgått frå Det britiske arbeidarpartiet. MacDonald var ein viktig politisk strateg for den britiske arbeidarrørsla og ein framifrå talar.

## Liv og gjerning
MacDonald var frå Lossiemouth i Skottland. Han var ein av tre sentrale aktørar då Det britiske arbeidarpartiet vart skipa i 1900, Keir Hardie og Arthur Henderson dei to andre. Frå 1906 representerte han Arbeidarpartiet i parlamentet, vald frå Leicester. Perioden 1911-14 var han parlamentarisk leiar for Arbeidarparti-gruppa. Som pasifist var han mot den britiske deltakinga i fyrste verdskrigen. Dette førte til at mista leiarposisjonen i partiet, og i 1918 vart han ikkje attvald til parlamentet. Frå hausten 1922 representerte han valkrinsen Aberavon i parlamentet og vart på ny parlamentarisk leiar for Arbeidarpartiet.

22. januar 1924 vart MacDonald leiar av ei mindretalsregjering, med støtte frå det liberale partiet. Etter parlamentsvalet hausten 1924 gjekk regjeringa hans av. Fem år seinare fekk Arbeidarpartiet den største partigruppa i parlamentet og MacDonald vart på ny statsminister. Den andre arbeidarparti-regjeringa vart sterkt prega av den store depresjonen og vart i 1931 splitta i synet på den økonomiske politikken. Oppmoda av kongen, danna MacDonald i august ei nasjonal samlingsregjering som ville gjennomføre utgiftskutt for å forsvare gullstandarden, ein politikk som vart forlaten etter ein streik i den britiske atlanterhavsflåten.

Frå 1931 til 1935 var MacDonald statsminister i ei samlingsregjering dominert av konservative statsrådar og støtta av berre nokre få Labour-medlemmer. MacDonald vart utvist frå Arbeidarpartiet, som kalla han ein svikar. Gjennom parlamentsvalet i oktober 1931 fekk samlingsregjeringa ein overveldande majoritet, Arbeidarpartiet vart redusert til kring 50 sete i Underhuset. Stendig sviktande helse leia til at han gjekk av som statsminister i 1935. I staden leidde han det viktige kongsrådet til han trekte seg tilbake i 1937, mindre enn eit halvår før han døydde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ramsay MacDonald|Ramsay MacDonald]]» frå ,  den 26. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Jeff Astle

**Jeffrey Astle** () var ein engelsk fotballspelar frå Eastwood i Nottinghamshire. Han var i ti år senterløpar på West Bromwich Albion.

## Karriere
### Klubbspel
Astle skreiv i 1959 kontrakt med fjerdedivisjonslaget Notts County. I 1964 vart han overført til West Bromwich mot 25000 pund. Han skåra kampens einaste mål då WBA vann FA-cupfinalen 1968 mot Everton FC. I 1969/70 -sesongen vart han toppskårar i fyrstedivisjon med 25 mål. Fram til 1974 skåra han 137 ligamål for West Bromwich på 292 kampar. 

### Landslagsspel
I 1969-70 spelte Astle i fem av Englands landskampar, innbytar i fire av dei. Han deltok i Fotball-VM 1970.

### Merittar
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1966 med West Bromwich
*Vinnar av FA-cupen: 1968 med West Bromwich

Astle døydde knapt 60 år gammal, mykje truleg som ei langtids-fylgje av tallause headingar som fotballspelar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeff Astle|Jeff Astle]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*
Afanasij Fet

**Afanasij Afanasjevitsj Fet** () var ein russisk diktar.

Han hadde ei tysk mor, som forlét ektemannen sin for å gifta seg med adelsmannen Afanasij Sjensjin, og det var frå mora Fet hadde det tyske namnet sitt. Den ortodokse kyrkja nekta å godkjenna han som ein adelsmann på grunn av den uekte fødselen hans, og heile livet kjempa Fet for å få adelstittelen og namnet etter faren.  I 1873 fekk han det etter godkjenning frå tsar Aleksander II, men då var han allereie kjent som poeten Fet, og det er med dette namnet han er hugsa.

Fet var ein forløpar for retningar innan modernismen, med den knappe stilen sin og ein utstrekt bruk av substantiv og adjektiv til fordel for verb. Symbolistar som Bely og Ivanov utvikla dette vidare. Fet trudde på kunsten for si eiga skuld.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Afanasij Fet|Afanasij Fet]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*
West Bromwich Albion

**West Bromwich Albion Football Club** er ein profesjonell fotballklubb heimehøyrande i West Bromwich i West Midlands i England. Klubben vart skipa i 1878. I 1888 var West Bromwich Albion ein av dei 12 klubbane som grunnla Football League. Heimebana The Hawthorns har vore i bruk sidan 1900. I dag kan stadion ta i mot 26&nbsp;688 tilskodarar.

Laget spelar i mørkeblå- og kvitstripete trøyer og kvite bukser, 

Pr 2021 har WBA delteke 82 sesongar i den engelske toppdisvisjonen.

### Merittar
*Vinnar av FA-cupen: 1888, 1892, 1931, 1954, 1968
*Ligameister: 1920
*Vinnar av ligacupen: 1966

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:West Bromwich Albion F.C.|West Bromwich Albion F.C.]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
FA-cupfinalen i fotball 1959

**FA-cupturneringa i fotball 1959** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 2. mai 1959. Framfor 100&nbsp;000 tilskodarar vann Nottingham Forest sin andre og siste FA-pokal gjennom siger 2–1 over Luton Town. Det var 61 år sidan den førre Forest-triumfen i FA-cupen.

## Kampen
Med to kjappe mål i 10. og 14. minutt leia Nottingham Forest med 2-0 til Luton reduserte til 2-1 midtvegs i andre omgang. Fleire mål kom ikkje. Roy Dwight og Tommy Wilson skåra for Nottingham Forest, Dave Pacey for Luton.

**Nottingham Forest** sitt vinnarlag: Chic Thomson, Bill Whare, Bobby McKinlay, Jack Burkitt (kaptein), Joe McDonald, Jeff Whitefoot, Roy Dwight, Johnny Quigley, Tommy Wilson, Billy Gray, Stewart Imlach.

**Luton Town** mønstra: Ron Baynham, Brendan McNally, Ken Hawkes, John Groves, Syd Owen (kaptein), Dave Pacey, Billy Bingham, Allan Brown, Bob Morton, George Cummins og Tony Gregory.

Jack Clough var dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1959 FA Cup Final|1959 FA Cup Final]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*
Aleksandr Ostrovskij

**Aleksandr Nikolajevitsj Ostrovskij** () var ein russisk dramatikar. Han er rekna som grunnleggjaren av det russiske dramaet i verdslitteraturen.

## Biografi
Ostrovskij var son av ein advokat ved handelsretten i Moskva og blei sjølv tilsett der. Etter avbrotne universitetsstudium fekk han ei underordna stilling ved handelsdomstolen i Moskva, og fekk her intim kjennskap til forretningslivet og mennesketypar. Han brukte bilete frå dette miljøet i det vesle debutverket sitt *Kartina semejnogo stjastja* ('Eit bilete av familielukke', 1847). Dei realistiske tilnærmingane blei fullendte i ei rekkje folkelivsskildrande komediar. 

Mest kjend er *Svoi ljudi sotsjtjomsia* ('Slektningar imellom kjem vi overeins', 1850), *Ne v svoj sani ne sadis* ('Set deg ikkje i ein annan slede' - tilsvarande «skomakar, bli ved din lest», 1853, Ostrovskijs første skodespel til å bli oppført), *Bednost ne porok* ('Fattigdom er inga skam', 1854). I *Gorza* ('Storm', 1860) blir folkelivsskildringa og samfunnskritikken fordjupa til ein gripande tragedie. 

På 1860-talet vende seg Ostrovskij frå samtidskildringa og skreiv historiske krønikespel, framfor alt bojardramaet *Vasilisa Melentjeva* (1868) men vende snart tilbake til dei tidlegare motiva sine. Det beste blant den seinare rike produksjonen hans er *Besjenyje dengi* ('Galne pengar', 1870), *Les* ('Skogen', 1871; dansk omsetjing *Paa Herregaarden* av Thor Lange 1904) og *Volki i ovtsi* ('Ulvar og sauer', 1875). 

Under det liberale styret til Aleksander II fekk Ostrovskij ei god stilling og statspensjon. I 1885 blei han leiar for det keisarlege teateret i Moskva. Dramatikken til Ostrovskij er kjenneteikna av ein tung, episk teknikk, som gjennom sikker miljø- og typeskildring likevel blir svært effektfull. I seinare tid kom skodespela hans til å tena som regiunderlag for mellom anna Sergej Eisenstein.

## Verk
; På norsк

* *En slyngels dagbok - skrevet av ham selv*. Komedie. Omsett av Odd Bang-Hansen, medverkande Claes Hoogland. Sendt av Norsk rikskringkasting 8. februar 1955
* *Еin skøyars dagbok : komedie i fem akter*. Omsett av Geir Kjetsaa. Oslo: Solum, 1985

;På svensk:

* Belougins giftermål: komedi i 5 akter (anonym omsetjing?, Helsingfors, 1883)
* Ovädret: drama i sex scener (oms. Nils Åke Nilsson, radiobearbeiding Olof Molander, Radiotjänst, 1946) (*Groza*)
* Skogen: komedi (utrykt oms. av Ellen Rydelius for Scebstudion 1950-tal?) (*Les*)
* En skojares dagbok (utrykt oms. av Astrid Baecklund och Herbert Grevenius for Folkets parkers centralstyrelse 1957)
* Ovädret (utrykt oms. av Jan Håkansson 1964?) (*Groza*)
* Konkurs: komedi i fyra akter (utrykt oms. av Staffan Skott for Helsingborgs stadsteater 1987) (*Bankrut*)
* Skogen (utrykt oms.  av Kristina Rotkirch, bearbetning Joakim Groth för Kungliga Dramatiska teatern 2001) (*Les*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Aleksandr Ostrovskij|Aleksandr Ostrovskij]]» frå ,  den 28. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Maskorama (sesong 2)

**Den andre sesongen av ''[[Maskorama]]*** hadde premiere på [[NRK1]] [[6. november]] [[2021]]. Programleiar for den andre sesongen var [[Silje Nordnes]]. I «detektivpanelet» sat [[Jan Thomas]], [[Marion Ravn]] og [[Nicolay Ramm]]. [[Kjell A. Nordström (stylist)|Kjell A. Nordstrøm]] stod for kostyma i den andre sesongen av *Maskorama*.

Sesongen vart vunne av songaren og programleiaren [[Didrik Solli-Tangen]] som «Snømonsteret», med programleiaren og youtubaren [[Victor Sotberg]] som «Draken» på andreplass og songaren [[Ingeborg Walther]] som «Bamsen» på tredjeplass. 

==Deltakarar==




== Episodar ==
===Veke 1 (7. november)===


===Veke 2 (13. november)===


===Veke 3 (20. november)===


===Veke 4 (27. november)===


===Veke 5 (4. desember)===


===Finale (11. desember)===
* *'Gruppeframsyning:*' «Don't Stop Me Now» av [[Queen]] og «Never Gonna Give You Up» av Rick Astley.





== Kjelder ==


**Denne artikkelen bygger på «Maskorama» frå ,  den 28. oktober 2021.''  
 

## Bakgrunnsstoff
* Maskorama (sesong 2) på NRK nett-TV.
Maja Plisetskaja

**Maja Plisetskaja** () var ein sovjetisk og russisk ballettdansar, koreograf, ballettregissør og skodespelar. I tida etter Sovjetunionen hadde ho både litauisk og spansk statsborgarskap. 
Ho dansa ved Bolsjojballetten, der ho blei *[[prima ballerina assoluta]]* i 1960 etter Galina Ulanova. Seinare var ho ballettsjef både i Madrid og Roma. 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
FA-cupfinalen i fotball 1960

**FA-cupturneringa i fotball 1960** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 7. mai 1960. Framfor 98&nbsp;954 tilskodarar vann Wolverhampton Wanderers sin fjerde og siste FA-pokal ved å slå Blackburn Rovers med 3 – 0.

### Kampen
Eit sjølvmål i det 41. minutt sende Wolverhampton i føringa. Midtvegs i andre omgang la Norman Deeley på til 2 – 0, same karen fastsette sluttresultatet tre minutt før full tid.

**Wolverhampton** sitt vinnarlag bestod av: Malcolm Finlayson, George Showell, Bill Slater (kaptein), Ron Flowers, Gerry Harris, Eddie Clamp, Norman Deeley, Barry Stobart, Jimmy Murray, Peter Broadbent og Des Horne.

**Blackburn** stilte med: Harry Leyland, John Bray, Dave Whelan, Ronnie Clayton (kaptein), Matt Woods, Mick McGrath, Louis Bimpson, Peter Dobing, Bryan Douglas, Derek Dougan og Ally MacLeod.

Kevin Howley var dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1960 FA Cup Final|1960 FA Cup Final]]» frå ,  den 29. oktober 2021.*
Krig og fred

***Krig og fred*** (russisk *Война и мир*, *Vojna i mir*) er ein historisk roman av Lev Tolstoj som kom ut i 1869. Han er vanlegvis rekna som det eine av dei to meisterverka til Tolstoj, saman med *[[Anna Karenina]]*.

Handlinga går føre seg frå 1805 til 1820 i eit russisk adelsmiljø under Napoleonskrigane og tek for seg fem russiske adelsfamiliar og dessutan ei stort mengd bipersonar. Boka skildrar napoleonstida sin innverknad på russisk overklasse og korleis russarane mobiliserer til forsvar under Napoleon sitt felttog i Russland i 1812. Delar av romanen er skriven på fransk, sidan dette var daglegspråket til overklassen i Russland før revolusjonen.

## Persongalleri

Personane i boka er russisk høgadel som hoffdama Anna Pavlovna, den uekte grevesonen Pierre Bezukhov og venen hans Andrej Nikolajevitsj Bolkonskij, svirebroren hans Anatol Kuragin, systera hans Hélène og faren deira fyrst Vasilij, alle frå St. Petersburg. I Moskva er grev Ilja Rostov og kona hans Natalja med fire barn viktige figurar. To av desse, Natasja og Nikolaj, og Maria Bolkonskaja blir særleg viktige seinare i boka.

## Omsetjingar og innspelingar
I 1885 blei den franske utgåva frå 1879 omsett til dansk. Edvard Brandes tok æra for omsetjinga, som i røyndomen var gjort av kona til Paul Gauguin, Mette Sofie Gad. I 1884 førebudde Brandes oppstarten av avisa *[[Politiken]]*, og trong ein føljetong til henne. Brandes selde òg omsetjinga til Gustav Philipsens forlag, som gav ut romanen som hefte i subskripsjon. Mette Gauguin gjekk glipp av æra og blei attpåtil dårleg betalt, med berre kr 15,- per ark.

I 1895–1896 kom den ut i ny utgåve omsett direkte frå russisk av Wilhelm Gerstenberg (1844–1912). I 1930–31 blei ho omsett til norsk av Erik Krag, og denne omsetjinga kom i ei rekkje utgåver. I 1967 kom det ei nynorsk utgåve i fire bind omsett av Arne Gallis, Bjarne Fidjestøl og Olav Rytter. Geir Kjetsaa nyomsette i ei utgåve utgjeven frå 2001 til 2004. I 1928 gav Nasjonalforlaget ut Tolstojs samla verk som minneutgåve med *Krig og fred* i seks bind, omsett frå russisk av Martin Gran.

Det er òg spelt inn ei lydbokutgåve lesen av  Magnus Grønneberg og ei komplett lydbokutgåve på 28 timar lesen av Anders Ribu. I 1977 blei *Krig og fred* sett opp som teaterstykke på Rogaland Teater.

## Filmatiseringar
Boka er blitt filmatisert fleire gonger. Ein sovjetisk versjon frå 1966-7 regissert av Sergej Bondartsjuk er åtte timar lang og vann ein oscarpris i kategorien beste utanlandske film. Den best kjende vestlege filmversjonen er ein Hollywoodversjon frå 1956 med Audrey Hepburn og Henry Fonda. I 1972 laga BBC ein dramaserie på tjue episodar med Antony Hopkins i hovudrolla som Pierre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Krig og fred|Krig og fred]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
Ivan Gontsjarov

**Ivan Gontsjarov** () var ein russisk forfattar. 

Gontsjarov var fødd i ein rik kjøpmannsfamilie i Simbirsk, og voks opp på eit gammalt adelsgods. Etter skule- og universitetsstudium blei han tenestemann i finansdepartementet, før han etter det liberale gjennombrotet i 1856 blei utnemnd til sensor. Fram til han døydde levde han som romanhelten sin Oblomov ugift og hengjeven til makelegheit og tradisjonelle vaner. Det einaste avbrotet i det elles rolege livet hans var ei sjøreise til Japan, som han byrja i 1852 som sekretær for admiral Putjatin, som han vende tilbake frå i 1855 gjennom Sibir.

Gontsjarov debuterte 1847 med forteljinga «Ei dagleg historie», som ved sida av Fjodor Dostojevskij sitt «Arme menneske» frå 1845 er rekna som det fremste verket frå den gryande realismen. I 1849 offentleggjorde Gontjarov ein del av den betydelegaste romanen sin *Oblomov*, som fyrst kom ut i komplett form i 1858. Oblomov er blitt sett på som eit av dei klassiske verka i den russiske litteraturen. Det gjev med ei brei og intim miljøskildring eit bilete av den viktigaste russiske overklassetypen på 1850-talet. Helten, ein velståande godseigar med moderne utdanning og edle ideal, sløser trass desse høge ideala vekk dagane sine i passivitet. Han blei opphavet til det russiske omgrepet *oblómovsjtjina* ('Oblomovs maner') om nokon som lever livet sitt på liknande vis. I 1868 gjorde Gontsjarov ferdig sin tredje roman, 'Avgrunnen' (dansk omsetjing 1900). Denne romanen fekk lite ros frå kritikarar. Den omfangsrike forteljinga skildrar livet til overklassa i Sankt Petersburg og Volgatraktene. Ein har rekna dei fremste delane i romanen som dei som byggjer på barndomsopplevingane til forfattaren sjølv. I likskap med Ivan Turgenjev i 'Fedrar og søner' skildrar Gontsjarov òg ein nihilisttype frå 1860-talet. Gontsjarov overvurderte gjerne sin eigen originalitet, og såg på seg sjølv som banebrytande innan russisk litteratur, men det sakte arbeidstempoet hans gjorde at ideane hans ofte blei føregripne av andre. Blant andre verk kan ein merka seg reiseskildringa hans frå japanreisa, *Fregatten Pallas* (1858).

## Bibliografi
Utgjevingar på svensk:
* Oblomow. Sedeskildring från Ryssland (*Обломов*; övers. Ernst Lundquist, 1887).
* Oblomow. Tidsmålning (*Обломов*; övers. Ernst Koch, 1887).
* Oblomov (*Обломов*; övers. Hjalmar Dahl; 1923, 1944, 1969).
* Bråddjupet (*Обрыв*; övers. Staffan Dahl, 1977).
* Stepan och hans familj (*Степан с семьёй*; övers. Lars Erik Blomqvist, 1967).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ivan Gontjarov|Ivan Gontjarov]]» frå ,  den 27. oktober 2021.*
Ron Flowers

**Ronald Flowers** () er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå Doncaster. Han var Wolverhampton-spelar i 15 år og spelte 49 landskampar for England i tida 1955-66.

## Karriere
### Klubbspel
Flowers fekk kontrakt med Wolverhampton Wanderers i 1952. Han var med om å vinne ligaen tre gongar i 1950-åra, to gongar kom laget på andreplass. Våren 1960 sikra Flowers og lagkameratane hans klubben ein solid triumf i FA-cupen med 3 – 0 over Blackburn Rovers i finalen. I september 1967 vart han overført til Northampton Town og spelte to sesongar for klubben.

### Landslagsspel
Flowers fekk sin landslagsdebut borte mot Frankrike i mai 1955. Under Fotball-VM 1962 i Chile spelte han alle Englands fire kampar. I sin siste landskamp, 29. mai 1966 på Ullevål stadion i Oslo, var han med å vinne med 6 mot 1 over Noreg. Flowers var med i  VM-troppa 1966, kom ikkje på bana. Han skåra i alt 3 landslagsmål på sine 49 kampar.

### Merittar
*Ligameister: 1954, 1958 og 1959 med Wolverhampton
*Vinnar av FA-cupen: 1960 med Wolverhampton

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ron Flowers|Ron Flowers]]» frå ,  den 29. oktober 2021.*  
*eu-football
FA-cupfinalen i fotball 1961

**FA-cupturneringa i fotball 1961** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 6. mai 1961. Framfor 100&nbsp;000 tilskodarar vann Tottenham Hotspur sin tredje FA-pokal. 40 år etter den forrige, ved å slå Leicester City med 2 – 0.

### Kampen
Tottenham avgjorde finalen med skåringar i det 66. og 75. minutt. Den fyrste ved Bobby Smith, frispelt av Terry Dyson, den andre då Dyson heada eit innlegg frå Smith i mål.

**Tottenham** sitt vinnarlag: Bill Brown, Peter Baker, Maurice Norman, Dave Mackay, Ron Henry, Danny Blanchflower (kaptein), Cliff Jones, John White, Bobby Smith, Les Allen og Terry Dyson.

**Leicester City** stilte med: Gordon Banks, Len Chalmers, Ian King, Richie Norman, Frank McLintock, Ian King, Colin Appleton, Howard Riley, Jimmy Walsh (kaptein), Hughie McIlmoyle, Albert Cheeseborough og Ken Keyworth

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1961 FA Cup Final|1961 FA Cup Final]]» frå ,  den 29. oktober 2021.*
Ostern

**Ostern** (, *Istern*; eller остерн) er ein filmsjanger inspirert av westernfilmar, men laga i austblokkland.  og i nokre høve også sett der i staden for det ville vesten. 
Ordet «ostern» er avleidd frå det tyske *Ost* som tyder 'aust'.

Ein kan skilja mellom to tilknytte sjangrar:

* «Raud western» føregår i det ville vesten i USA, men tek for seg radikalt ulike tema og tolkingar enn amerikanske westernfilmar. Døme er *Limonádový Joe aneb Koňská opera* (Tsjekkoslovakia, 1964), *Die Söhne der großen Bärin* (Aust-Tyskland, 1966), *Pruncul, petrolul și ardelenii,* (Romania, 1981)  eller * Tsjelovek s bulvara Kaputsinov* (Человек с бульвара Капуцинов, Sovjetunionen, 1987). Desse filmane blei typisk laga i austeuropeiske land som   Aust-Tyskland og Tsjekkoslovakia heller enn i Sovjetunionen.
* *Ostern* sett i austen føregår vanlegvis på steppene eller i asiatiske delar av Sovjetunionen, særleg under den russiske revolusjonen eller den påfølgjande borgarkrigen. Dei har ein stil som minnar om amerikanske westernfilmar. Døme på desse er *Neulovimje mstiteli* (Неуловимые мстители, 1966) og to oppfølgjarar, *[[Ørkenens hvite sol]]* (Белое солнце пустыни, *Beloye solntse pustyni*, 1970), *[[Dauria (1971)|Dauria]]* (1971), *Svoj sredi tsjuzjikh, tsjuzjoj sredi svoikh* (Свой среди чужих, чужой среди своих, 1974), *Ognennje versty* (Огненные вёрсты, 1957), *Telokhranitel* (Телохранитель, 1979) og *Sjestoj* (Шестой, 1981). 

Raude westernar er ofte blitt samanlikna med spaghetti-western, sidan begge typar lokale landskap til å imitera den amerikanske vesten. EIn nytta særleg landskap i Jugoslavia, Mongolia og sørlege Sovjetunionen.

Osternar sett i austen føregjekk gjerne på steppene i Kaukasus eller ørkenane i Sentral-Asia. Typiske westernfigurar som «cowboyar» og «indianarar» blei erstatta av kaukasiske eller asiatiske figurar, som bandittar og haremsfolk. Eit kjent døme på sjangeren var *White Sun of the Desert*, som var svært populær i Sovjetunionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ostern|Ostern]]» frå ,  den 29. oktober 2021.*
Ina Breivik

**Ina Breivik** () er ein norsk komikar og skodespelar. Ho er dagleg leiar i The Margots AS.

## Komiprisen
Ina Breivik har hatt ei rekkje nominasjonar i Komiprisen. Under Komiprisen 2006 var Breivik nominert som beste kvinnelege artist – revy og komedie. Året etter, i 2007, var Tres Amigas (med Linn Skåber, Ina Breivik og Lene Kongsvik Johansen) nominert til beste framsyning på scene. I 2008 var Breivik igjen nominert som beste kvinnelege artist – revy og komedie. Showet hennar, *Margot – The Show*, var òg nominert innanfor kategorien "Beste framsyning, scene". Under Komiprisen 2013 vart Breivik nominert til beste kvinnelege artist, revy og komedie Scene. I 2016 vart Breivik igjen nominert som Årets kvinnelege scenekomikar med showet *Margot - alt i boks*.

## Show
I 2009 medverka Breivik i «Hope/Breivik tur retur» (saman med Christine Hope). 

Breiviks show *Margot* fekk terningkast 6 av Bergens Tidende.

I oktober 2021 var Breivik aktuell i eit nytt show, *Slipper Margot løs på helsevesenet*, saman med Simon Andersen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ina Breivik|Ina Breivik]]» frå ,  den 29. oktober 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Ina Breivik som Margot i 'Margot utfordrer velferdsteknologien' på YouTube
Ole Johan Andersen

**Ole Johan Andersen** () er ein norsk forfattar og tidlegare politimann.

Andersen er fødd i  i Skien, og voks opp på Ulefoss i Telemark. Han jobba 40 år i politiet før han gjekk av med pensjon i 2009. Han var spesialutdanna innan rus og narkotika. I ein tiårs-periode leidde han fleire store narkotikasaker i Nordre Buskerud politidistrikt. Andersen skriv sannferdig krim som anten er opplevd av kollegaer eller han sjølv. Alle hendingane er reelle, men som regel tekne ut av samanhengen sin og sett inn i ei kriminalsak for å skapa spenning. 

## Bøker
* 1979 - *Politihistorie for Hønefoss*
* 2013 - *Kanalens mørke hemmelighet* (rus-kriminalroman)
* 2015 - *Helvetesrus* (rus-kriminalroman)
* 2016 - *Dødelig uenighet* (rus-kriminalroman)
* 2016 - *Fluefangeren* (rus- kriminalroman)
* 2018 - *Mot bedre vitende* (rus-krimroman)
* 2019 - Fanget i englestøv-nettet (rus-krimroman)
* 2020 - På ville veier - mot ukjent mål (rus-krimroman)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ole Johan Andersen|Ole Johan Andersen]]» frå ,  den 29. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Elefantus - Våre forfattere (arkivert nettside)
Roy Andersen

**Roy Andersen** () er ein norsk forfattar, historikar og journalist. 

Andersen har hovudfag i historie frå Universitetet i Oslo og vart vaktsjef i *[[Nationen]]* i 1998. Han har skrive biografiar om tidlegare overvakingssjef Asbjørn Bryhn og Henrik Angell. I 2011 kom boka *Redningsmenn og lykkejegere* ut. NRK TV sende i januar 2012 dokumentaren *Reinsdyr, gull og julenissen* basert på denne boka. Boka vart nominert til Brageprisen.

## Bibliografi

* *Stein og jord* Cappelen, 1986. ISBN 82-02-10657-5
* *Fra Berger : roman* Gyldendal, 1991. ISBN 82-05-20461-6
* *Sin egen fiende : et portrett av Asbjørn Bryhn* Cappelen, 1992. ISBN 82-02-12930-3
* *Henrik Angell : en nordmann på tvers* Aschehoug, 2000. ISBN 82-03-29111-2
* *1905 : spillet bak kulissene* Aschehoug, 2005. ISBN 82-03-23126-8
* *Striden om strandsonen : generalinspektoratet for Kystartilleriet 1899-2001* Eide, 2005. ISBN 82-514-0693-5
* *Redningsmenn og lykkejegere. Norske pionerer i Alaska.* Aschehoug, 2011. ISBN 82-03-29194-4
* *Bringebærlandet : smaken av norsk sommer.* Dinamo forlag, 2013. ISBN 978-82-8071-280-6

### Vitskaplege artiklar

* *Ideologiske forutsetninger for den militære opprustningen i Norge 1890-1900* Historisk tidsskrift 1999 78: 48

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Roy Andersen|Roy Andersen]]» frå ,  den 29. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Roy Andersen i Forfattarkatalogen.no (arkivert nettside)