open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dan Gertler

**Dan Gertler** () er ein israelsk forretningsmann og milliardær i naturressursar. Han er også grunnleggjar og president i DGI (Dan Gertler International). 

Gessler har kopar- og diamantinteresser i Den demokratiske republikken Kongo og investert i jarnmalm, gull, kobolt, petroleum, jordbruk og bank
Han er god for 2,1 milliarder dollar - over 16 milliarder kroner etter dagens kurs (2017). 

Gertler er ofte blitt  anklaga for ufine forretningsmetodar i Afrika.
Gertler sine forretningar har vore undersøkt av IMF Det internasjonale pengefondet og Verdsbanken sidan 2012 på grunn av kontroversielle 
forretningsmetodar.

## Kontakt med Det norske utanriksdepartementet
Dagbladet kunne i januar 2017 fortelje at untanriksminister Børge Brende ville freista bruka Dan Gertler for å få Joshua French sett fri frå fangenskap i Kongo.

## Kjelder
*http://www.dagbladet.no/nyheter/her-er-uds-hemmelige-plan-omstridt-diamantmilliardaer-skal-redde-joshua-french/60797917.
*https://www.nrk.no/ytring/hoyt-spill-om-kongofangen-1.13535965

### Referansar
Skinke

**Skinke** viser vanlegvis til låret av svin og tilreidde former av dette, som kokt skinke, salt og/eller røykt skinke.
Det kan også visa til bjørneskinke.

Skinke kan tilreiast fersk og serverast som til dømes skinkesteik eller skinkerull. Ho kan reinskjerast og kokast og deretter som pålegg med namnet kokt skinke. 

Skinke er ei ettertrakta matvare, og mange stader finst strenge reglar for kva som kan kallast dette. Fleire produkt har også geografisk namnevern, som parmaskinke (Prosciutto di Parma) i Europa og Smithfield ham i USA.

## Skinke i kunsten

Félix Vallotton, 1918 - Le Jambon.jpg|*Le jambon* (Félix Vallotton, 1918).
Édouard Manet - Le jambon.jpg|*Le jambon* (Édouard Manet, c. 1875).
Paul Gauguin 035.jpg|*Le jambon* (Paul Gauguin, 1889).


## Nokre skinketypar

* Spekeskinke
** Ibéricoskinke
** Jinhuaskinke
** Parmaskinke
** Serranoskinke
* Svensk julskinka

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skinke|Skinke]]» frå , og «[[:en:Ham|Ham]]» frå  den 11. juni 2017.*
Petro Porosjenko

**Petro Oleksijovytsj Porosjenko** () er ein ukrainsk forretningsmann og politikar. Han var i perioden 2014-19 Ukrainas femte president. Porosjenko har òg vore utanriksminister, næringsminister og representant i Ukrainas parlament for Vårt Ukraina, eit valforbund som støtta president Viktor Jusjtsjenko. Porosjenko var i følgje Tidsskriftet Forbes den sjuande rikaste mannen i Ukraina i 2012. Han er òg den første presidenten i Ukraina som meistrar engelsk

Byen Vinnytsia er det geografiske sentrumet for Porosjenko si politiske verksemd. Han vart innvald i Ukrainas parlament i 1998 og slutta seg til sosialdemokratane (Det ukrainske parti). Etter to år danna han i 2001 sitt eige parti - Solidarnost. Dette vart same år slege saman med ytterlegare fire parti til Regionpartiet med Mykola Azarov som leiar og Porosjenko som nestleiar. I desember 2001 gjekk Porosjenko ut av partiet og slo seg med Solidarnost saman med Vårt Ukraina. Han vart verdsett som ein nær medarbeider til Viktor Justsjenko og som ein viktig økonomisk bidragsytar til Oransjerevolusjonen.

Då Julija Tymosjenko vart statsminister vart Porosjenko i 2005 leiar av Ukrainas tryggingsråd. Han vart i 2006 attvald inn i parlamentet for Vårt Ukraina og vart leiar av finanskomiteen. Porosjenko vart i 2007 styreleiar i nasjonalbanken og frå 2009 til 2010 utanriksminister. Han vart 7. juni 2014 offisielt innsett som presidenten i landet.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Petro Porosjenko|Petro Porosjenko]]» frå ,  den 11. juni 2017.*
Panamapapira

**Panamapapira** (engelsk: *Panama Papers*), **Panama-dokumenta**, **Panama-avsløringane** eller **Panama Papers-lekkasjen**, er ei offentliggjering av omtrent 11,5 millionar dokument som vart leke ut frå advokatfirmaet Mossack Fonseca i Panama. Dokumenta, som vart leke ut 3. april 2016, viste at advokatfirmaet hadde hjelpt ei stort mengd rike og kjende personar verda over i plassering av pengar og eigarskap i såkalla skatteparadis. Dokumenta namngjev over 500 bankar, 214 000 verksemder og fleire statsoverhovud, politikarar og milliardærar, inkludert rundt 200 norske kundar.

Dokumenta vart først leke ut av ein varslar til to journalistar, Bastian Obermayer og Frederik Obermaier i den tyske avisa *Süddeutsche Zeitung.* Dei to journalistane delte seinare opplysningane med International Consortium of Investigative Journalist (ICIJ). Den 3. april 2016 vart saka offentleggjort samstundes i 109 aviser, online-medium og fjernsynsstasjonar i 76 land. Det har ikkje vorte gjort kjent korleis dokumenta har vorte skaffa fram, men Mossack Fonseca har omtalt det som eit datainnbrot.

Dokumenta har avslørt informasjon som har hjelpt til at éin statsminister sa opp stillinga si, og at Panama «har avgjort å innføra internasjonale skatterapporteringsstandarder».

Panama Papers-prosjektet fekk Pulitzer-prisen i 2017. 

## Offentliggjeringa

### Innhald

Lekkasjen av 11,5 millionar dokument er frå det Panama-baserte advokatfirmaet Mossack Fonseca. Totalt 2,6 terabyte data namngjev 140 selskap med tette band til offentlege styresmakter.  Leiar i organisasjonen International Consortium of Investigative Journalist uttala at lekkasjen vil vera det største slaga skatteparadis-næringa nokon gong har teke  med tanke på breidda av dokumenta.

### Samarbeidande medieføretak
Under granskinga av *Panama Papers* deltok fram til offentliggjeringa 376 journalistar i 109 medieorganisasjonar frå 76 land. Blant medieføretaka som samarbeidde var:

### Afrika
* Senegal: *Ouestaf News*

### Amerika
* Argentina: *La Nación*, Canal 13
* USA: *The Miami Herald*

### Asia
* India: *The Indian Express*
* Japan: *Asahi Shimbun*

#### Midtausten
* Israel: *[[Haaretz]]*

### Europa
* Tyskland: Süddeutsche Zeitung, WDR, NDR (Rechercheverbund NDR, WDR und *Süddeutsche Zeitung*)
* Austerrike: *Falter*, ORF
* Sveits: *SonntagsZeitung*

* Belgia: *Le Soir*
* Canada: CBC Radio One, *Toronto Star*
* Danmark: *[[Politiken]]*
* Frankrike: *[[Le Monde]]*, *Premières Lignes*

* Irland: *The Irish Timest*

* Italia: *Espresso*
* Nederland: *Trouw*, *Het Financieele Dagblad*
* Noreg: *[[Aftenposten]]*
* Polen: *Gazeta Wyborcza*
* Russland: *Novaja Gaseta*, *Vedomosti*
* Storbritannia: *[[The Guardian]]*, *Panorama*, BBC
* Spania: La Sexta, El Confidencial

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Panama-dokumentene|Panama-dokumentene]]» frå ,  den 11. juni 2017.*  
 
## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*
Nils Ebbessøn Astrup

**Nils Ebbessøn Astrup** () var ein norsk skipsreiar frå Oslo.

Etter cand.jur. 1924 vart han i 1931 medeigar i Fearnley & Eger som morfaren Thomas Fearnley (1841–1927) hadde grunnlagt i 1869.  Det vart vidareført av sonen Thomas Fearnley (1880–1961), altså onkelen til Nils. Ved dødsfallet til onkelen i 1961 overtok Nils Astrup leiarstillinga.  Elles skaffa han seg Verjedalsbruket i Numedal og investerte i oljeindustrien.

Han var son av Cecilie Fearnley (1878–1902) og Ebba Carsten Morten Astrup (1876–1955). Nils E. Astrup vart i 1925 gift med Hedvige Stang (1904–1978), dotter av skipsreiar Jørgen Breder Stang. Dei fekk fire søner som gjekk inn i firmaet. Då Nils Ebbessønn Astrup døydde i 1972, overtok sonen Nils Jørgen Astrup (1925–2005) leiarskapet. Dårlege tider (shippingkrise) på 70-talet leidde til slutt til konkurs i 1991.

Nils Astrup  var ein av H. P. L'Oranges viktigaste støtter i førebuingane til Det norske institutt i Roma (innvigde 1959). Sonen Hans Rasmus Astrup (fødd 1939) er ein kjend samlar av moderne kunst som i 1993 opna Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst.

## Verv og utmerkingar
* Oslo nye rederiforening, leier 1938–40
* Noregs rederiforbund, visepresident 1940–45 og president 1963–63
* Det internasjonale rederiforbundet, leier 1966–69
* St. Olavs Orden: Kommandør i 1969

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nils Ebbessøn Astrup|Nils Ebbessøn Astrup]]» frå ,  den 11. juni 2017.*
Agalatovo

**Agalatovo**  (russisk skrift Агала́тово) er ein russisk landsby med namn frå finsk *Ohalatva*, som tyder ‘Øvre Okhty’. Landsbyen er administrativt senter i kommunen med same namn i Vsevolozjsk region i Leningrad oblast.

## Kjelder
Kjell Gunnar Finstad

**Kjell Gunnar Finstad** () er ein norsk bedrageridømt forretningsmann og tidlegare gründer i m.a. oljebransjen. Investeringsselskapet hans, Norex, der han var dagleg leiar og einestyrar, gjekk i 2002 konkurs med krav i buet på 363 millionar kroner. Ifylgje revisor si sluttberetning beløp dei melde bruttokrava i buet seg til 820 millionar kroner. I 2010 vart han dømt for grov økonomisk utruskap, brot på straffelova, verdipapirhandelslova, regnskapslova og aksjelova. Han slapp likevel å sona bedrageridommen i fengsel, fordi etterforskningen tok så lang tid. Fire styremedlemmar, som alle er i familie med Finstad, auka formuane sine med over 150 millionar kroner rett før konkursen i 2002.. I etterkant av konkursen vart òg Ernst & Young granska for sin revisjon av Finstads selskap.

Finstad åtte ei periode Ekebergrestauranten i Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjell Gunnar Finstad|Kjell Gunnar Finstad]]» frå ,  den 11. juni 2017.*  
 
## Referansar
Salami

**Salami** eller **salamipølse**  er ein type røykjepølse som er krydra og lett speka. Ho er gjerne kjenneteikna av raudt kjøt med kvite feittbitar i. 

Salami er særleg rekna som ein italiensk mattype, men slike pølser er vanlege over store delar av Europa. Ordet *salami* er den italienske fleirtalsforma av *salame*, av vulgærlatin *salamen*, 'salta'.

Salami er typisk laga av grovhakka svinekjøt eller storfekjøt med kvitt spekk, salt og kvitlauk. 
Ein kan også bruka andre typar kjøt, som sau, geit, gås, kalkun, hest og esel.
Andre vanlege ingrediensar er ulike krydder, særleg kvit pepar, urter, eddik og vin.

Salamipølse blir typisk eten etter å ha blitt skoren i tynne skiver. Ho er vanleg å bruka som pålegg eller som spekemat. Salami kan også vera ingrediens i mange ulike matretter, som i panini og på pizza. 

Nokre kjende salamitypar er kryddersalamiane pepperoni (Italia/USA) og chorizo (Spania/Portugal). Ein regional salami i Italia er finocchiona frå Toscana, som er smakssett med fennikel. 

## Sjå òg
*Spekepølse

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Salami|Salami]]» frå , og «[[:nb:|Salami]]» frå  den 11. juni 2017.*
Det perifere nervesystemet

**Det perifere nervesystemet** er den delen av nervesystemet som overfører impulsar mellom sentralnervesystemet (hjerne og ryggmerg) og andre delar av kroppen, som organ og musklar. Hjå ryggradsdyr er det perifere nervesystemet og sentralnervesystemet dei to hovuddelane av nervesystemet.

## Kjelder
Tsjornaja Retsjka

**Tsjornaja Retsjka**  (russisk skrift  Чёрная ре́чка) er ein russisk landsby i Vsevolozjsk region i Leningrad oblast.

## Kjelder
Studioscene

**Studioscene**, **svart boks** eller (engelsk) **black box**, er nemningar på ein type teaterscene utforma som eit rom med svarte veggar og tak og utan faste innretningar, slik at teateret fritt kan operere med kva scenografi som helst, gjerne av det minimalistiske slaget. Når scena er svart, er det til dømes lettare for skodespelarane å visualisere for publikum ting og tilhøve som ikkje er til stades på scena som konkrete rekvisittar eller kulissar, eller til stades berre som enkle symbol. Ei slik svart boks-scene kan sjølvsagt òg utstyrast med rekvisittar og kulissar i større omfang.

Teaterlokale som er bygde for å kunne leigast ut eller for å nyttast til gjestespel av frie teatergrupper, har gjerne ei scene utforma som ein «svart boks».
Scene

**Scene** eller **sene ** er den delen i eit teater, i ein konsertsal eller ei avgrensa flate utandørs, der det vert framført skodespel, opera, konsert, dans og liknande for eit publikum som har tilhald framfor eller ikring scena. Ordet scene vert òg nytta om kvart av dei avsnitta i eit skodespel, ein opera, ein film og liknande som gjeld den same hendinga. Dessutan vert ordet scene nytta som synonym for teater.

Ordet «scene» kan elles verte nytta om eit opptrinn, eit syn, eit bilete, eller om staden der ei hending går føre seg.

## Jordoppservasjonssatelittar
I samband med jordobservasjonssatellittar vert ordet scene nytta om det avgrensa geografiske området som den einskilde satellitten dekker med sin innhenting av data.

## Etymologi
Ordet «scene» har opphav i gresk σκήνη, skene, som tydar telt eller overdekka plass, og var opphavleg nytta om den bygningen i amfiteateret som tente som kulisse attom staden der skodespelarane var i aksjon.

## Fotnotar

*
Science circus

**Science Circus** er eit mobilt vitensenter som har vore ei avdeling av Jærmuseet sidan 2002. Det hadde då drive som eiga stifting som Teknoteket Science Circus sidan 1986. Det hadde sitt utspring frå Teknoteket, Noregs eldste vitensenter, som var førløparen til Vitensenteret Teknisk Museum. 

Jærmuseet Science Circus reiser i hovudsak rundt til skulane i Rogaland, men har òg vore på turné både i Agder-fylka, på Island og på Færøyane. Målet er få born og ungdom til å verte nyfiken og undrande i høve til naturvitskap og matematikk, og stimulere interessa for desse faga innanfor alle delar av skulesamfunnet. Skulane vert vitja med show, interaktive eksperiment i matematikk, naturfag og astronomi, og undervisning av elevar. Science Circus held òg lærarkurs. Alle elementa er bygd opp etter hovudmåla i Kunnskapsløftet.

## Vitensenter i Noreg
Teknoteket i Norsk Teknisk Museum i Oslo var det fyrste vitensenteret i Noreg, skipa i 1986. Dette var ei eiga stifting fram 1. januar 2002, då Teknoteket fusjonerte med museet. I åra etter skipinga av Teknoteket i Norsk Teknisk Museum har vitensenter vorte ein viktig faktor i utdanninga fleire stader i Noreg, med store regionale og mindre, meir lokalprega vitensenter spreidde over heile landet

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Science Circus - Eit omreisande vitensenter på hjul!
Aplysia californica

***Aplysia californica*** er ein sjøhare. Han har eit nervesystem med kring 20 000 store nerveseller samla i 10 store gangliar. *A. californica* er ein modellorganisme for minnedanning, der ein har sett på refleksen for attendetrekking av gjeller og trakter.

*A. californica* kviler stort sett berre om natta, og ser då ut til å gå inn i søvn.

## Kjelder
Vokk

**Vokk** eller **wok**  (frå kantonesisk) er ein halvkuleforma gryte eller steikepanne laga av tynn jarnplate, av støypejarn eller av keramikk. Ho vert nytta til å steike på ein gong alle ingrediensane i ein matrett, skorne i småbitar, i løpet av stutt tid under høg temperatur i lite feitt eller olje. Ein vokk har gjerne eit par handtak som på ei gryte, eller eitt langt handtak som på ei steikepanne, og er forma for særleg å nyttast over eld, til dømes ei gassflamme. Denne typen gryter er mykje nytta i kinesisk og søraust-asiatisk matlaging, og har fått innpass i europeisk matlaging i den seinare tida.

I motsetnad til europeiske gryter og panner er det altså ikkje noka skilje mellom botn og vegg i ein vokk. Dette gjer det lettare snøgt å vende eller røre i maten under steikinga, så alle ingrediensane i retten får same temperatur og ikkje vert svidd. Den stutte steiketida gjer at vitamin, mineral, fibrar, farge og smak i matvarene vert teke godt vare på.

Snøggsteiking i ein vokk vert i Noreg ofte kalla å vokke eller wokke.

## Bakgrunnsstoff
Sumpeitermaur

**Sumpeitermaur** (*Myrmica gallienii*) er ein eitermaur som byggjer bol heilt i vasskanten. Arbeidarar vert 4–5,5 millimeter og både dronningar og hannar 5,5–6 millimeter. I Noreg vart arten funnen for fyrste gongen i 2017 i Hof i Vestfold.

Bola til sumpeitermaur slepp ikkje inn vatn, slik at dei toler flaum. Maurindivid utsette for flaum vil flyta på vassyta og hengja seg på kvarandre og vegetasjon.

Sumpeitermaur lever på ulike typar sumpmark og strender, både i innlandet og langs kysten.

Arten liknar på hageeitermaur, skogeitermaur, småeitermaur og noko på ribbeeitermaur.

## Kjelder
*
Stormpanservogn

**Stormpanservogn** er eit beltegåande militært køyretøy meint for å transportera og gje støtte til infanteri i kamp.

Ei stormpanservogn liknar eit pansra personellkøyretøy (PPK), som er meint berre for å transportera infanteriet. Stormpanservogna har tyngre væpning for å gje støtteeld under kamp, ofte skyteskår slik at infanteristane kan bruka handvåpen inne frå vogna og ofte tyngre pansring.

Ei typisk stormpanservogn har plass til rundt åtte infanteristar, eit tårn på toppen med ein 20–30 mm maskinkanon og nokre gonger panservernsmissil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stormpanservogn|Stormpanservogn]]» frå , den 12. juni 2017.*  
 
 oppgav desse kjeldene:
* Steeds, Will (red.); *Forces 89*, Ian Allan Ltd, ISBN 0-7110-1828-6
Skogeitermaur

**Skogeitermaur** (*Myrmica ruginodis*) er ein eitermaur som finst i mange ulike naturtypar og den einaste som finst i lukka skog. Han er òg den vanlegaste eitermauren i Noreg.

I tillegg til i lukka skog finst skogeitermaur på meir open mark i ulike kantsoner og på myr, men er ikkje so vanleg på sterkt kulturpåverka mark. Han dannar ofte koloniar i særs morken ved av stubbar, stokker og røter, men òg i mose og porøs jord.

Skogeitermaur kan leva i samfunn med ei einskild stor dronning eller med fleire mindre dronningar. Samfunna med fleire dronningar er mindre aggressive og finst gjerne i meir stabile leveområde. Samfunn med éi dronning er større og finst gjerne i meir mellombels leveområde.

Skogeitermaur liknar ein del på hageeitermaur, og på småeitermaur og sumpeitermaur.

## Kjelder
* 
;Referansar
Hilmar Stigum

**Hilmar Eliseus Stigum** () var ein norsk folkelivsgranskar (etnolog) og museumsmann, fødd i Meløy i Nordland, død i Oslo. Han vart tilsett ved Norsk Folkemuseum i Oslo i 1923, der han vart understyrar og leiar av bygdeavdelinga i 1940. Frå 1961 var han professor II i folkelivsgransking (etnologi) ved Universitetet i Oslo samstundes som han var tilsett ved Norsk Folkemuseum fram til 1967, då han gjekk av ved oppnådd aldersgrense.

Stigum reiste ikring i heile Noreg for å auke samlingane ved  Norsk Folkemuseum. Han var særleg oppteke av handverksfag, husflidsteknikkar og eldre jordbruksmetodar som var i ferd med å døy ut. Han var ikkje berre oppteke av sjølve gjenstandane han samla inn, men òg av den kulturelle samanhengen dei stod i og fungerte innanfor. Det var viktig for han å dokumentere på eit forståeleg vis for ettertida  korleis gjenstandane vart brukt. Han tok difor fotografi og film til hjelp i tillegg til skriftlege nedteikningar, og vart med det ein pioner i si tid på dette fagfeltet. Med dette arbeidet fekk han eit framifrå godt kjennskap til arbeidslivet og levetilhøva i dei tradisjonelle bygdesamfunna og til laugstilhøva i byane.

Stigum tok fatt i ei lang rad historiske og etnologiske emne frå det norske bondesamfunnet, og gav eit samla oversyn i samlingsverket *Norsk kulturhistorie* (1938–39), og saman med Kristofer Visted (1873-1949) i verket *Vår gamle bondekultur* (2 band, 1951–52), med utgangspunkt i Visteds verk *Vor gamle Bondekultur* frå 1907, 2. utgåva i 1923.

## Utvalde skrifter
*Plogen, i *Bidrag til bondesamfunnets historie*, band 1, 1933
*Fra sekstenhundre-årene til nyere tid, i *Det norske håndverks historie*, band 2, 1936
*Gården, i *Norsk kulturhistorie*, band 1, 1938
*I utmarken og på setren,  i *Norsk kulturhistorie* band 2, 1939
*Laftet som grunnlag for datering av tømmerhus, i *By og bygd*, band 3, 1944
*'The study of man'. Evolusjonstanken og det historiske forløp, i *By og bygd*, band 4, 1946
*Ingeniøroppfatningen av tilværelsen og den konservative idé, i *By og bygd*, 1947
**Vår gamle bondekultur*, saman med Kristofer Visted, 2 band, 1951–52 (3. utgåva 1971)

## Kjelder
*Pedersen, Ragnar. (30. desember 2014). Hilmar Stigum. I Norsk biografisk leksikon. Henta 12. juni 2017.
Schwann-selle

**Schwann-seller** er gliaseller i det perifere nervesystemet. Myeliniserande Schwann-seller står står for myeliniseringa av nerveseller i det perifere nervesystemet. Alle Schwann-seller utviklar seg frå føregjengarseller i nevrallisten.

## Kjelder
*
Kristofer Visted

**Kristofer Visted** () var ein  norsk kulturhistorikar og museumsmann, fødd i Åkra i Skånevik i Hordaland, død i Oslo. Då han var tre år gamal flytta familien til Bergen, der han tok artium i 1892 ved Bergen katedralskole, og året etter annaneksamen ved universitetet i Kristiania (Oslo). Han studerte tysk, historie og etnografi.

Kristofer Visted var i åra 1901–06 tilsett som konservator ved Bergens Museum, der han arbeidde med folkekunstsamlinga. I åra 1912–16 var han styrar av Fylkesmuseet for Telemark og Grenland i Skien, og utvikla museet etter profesjonelle museologiske prinsipp. Han var tilsett som konservator ved Etnografisk museum i Kristiania i åra 1919–23, og i åra 1929–30 knytt til Olavsjubileet (900-årsjubileet i 1930 for Heilag-Olav) i Trondheim.

I lange periodar levde Visted av oppdragsverksemd for bokforlag. Som forlagskonsulent var han biletredaktør for Aschehougs første store noregshistorie, *Norges historie fremstillet for det norske folk*, Kristiania 1909-1917. Han var redaktør av trebindsverket *Kulturens historie* : *i populær fremstilling ved norske forfattere*, som kom ut på Aschehoug forlag i 1917, der han sjølv hadde skrive eit par kapittel om byggeskikk og ættesamfunn. Verket hadde ei tverrvitskapeleg orientering, med mange tema som skulle dekkjast, og som Visted knytte til seg ein rad yngre og relativt ukjente forskarar ved ulike museum og ved universitetet for å gjennomført. Mange av dei vart sentrale innanfor norsk vitskap seinare.

Kristofer Visted er framfor alt namngjeten for boka * Vor gamle Bondekultur* som han gav ut i 1908 på Cappelen forlag, og som kom i fleire opplag og utgåver seinare, i ny og utvida utgåve i 1923. Her presenterte han norsk bondekultur i eit historisk perspektiv, og tok for seg  materielle, sosiale, samfunnsmessige og andelege sider ved levemåten til bøndene, som byggeskikk, drakt, kunst og handverk, «aaret og dets fester» og «livets store begivenheter». For Visted var «skikken» eit viktig analytisk omgrep og ein tilnærmingsmåte til å forstå tenkemåten og verdiane til bøndene. I ein viss mon er det ein underliggjande nasjonalistisk haldning i framstillinga: Det er bonden som har skapt kjernen i norsk kultur. For si tid var bokverket særs rikt utstyrt med illustrasjonar, jamvel i fargar, og var i det store og heile eit pionerarbeid som sette sitt preg på norsk etnologi i den tidlegaste fasen og verka inn på innsamlingsprofilen og styrkte legitimasjonsgrunnlaget til mange museum.

* Vor gamle Bondekultur* kom ut i ny redigert utgåve som *Vår gamle bondekultur* i to band med bidrag av etnologen Hilmar Stigum (1897-1976)  i 1951-1952, i tredje utgåve i 1971.

## Kjelder
*Pedersen, Ragnar. (13. februar 2009). Kristofer Visted. I *Norsk biografisk leksikon*. Henta 13. juni 2017.
BPPU-modul

**BPPU-modul** (russisk: башенная пулемётная установка) står for "basjennaja pusjetsjno-pulemjotnaja ustanovka" som tyder tårn med maskinkanon og/eller maskingevær, og produserast i ein og same modul

## Referansar
BTR-82

**BTR-82** er ei russisk stormpanservogn, ei modernisering av BTR-80 som vart utplassert til stridande avdelingar i Russland i 2013. 
Vogna har ein 8-sylindra V-forma firtakts-dieselmotor av typen KAMAZ-740 med 300 hestekrefter. Våpena er 14,5mm maskingevær av typen KPVT og eit koaksialt maskingevær i BPPU-modulen.

Våpensystemet er elektrisk drive og den to-plan, digitale stabilisatoren er kombinert med eit sikte av typen TKN-4GA som kan brukast både dag og natt. Siktet har eigen visuell stabilisator og ein kontroll for fjernstyring av granatar.

## Variantar
* **BTR-82А** — modifisering med 30 mm maskinkanon type 2A72 og BPPU-modul
* **BTR-82V** — variant for Den russiske nasjonalgarden.

## Kjelder
Myelin

**Myelin** er eit isolerande lag av lipid og protein som ligg kring aksona til nerveseller både i sentralnervesystemet og det perifere nervesystemet. Isoleringa gjer at aksjonspotensialet kan gå snøggare langs aksonet. I sentralnervesystemet er det oligodendrocyttar som lagar myelinet, medan det er Schwann-seller i det perifere nervesystemet. Båe desse selletypane dannar store mengder plasmamembran som pakkar inn aksona til nervesellene.

Myelin finst hjå mange ulike grupper organismar (til dømes hjå ledmakkar og krepsdyr), men er mest utvikla hjå ryggradsdyra. Myelin finst òg hjå alle ryggradsdyra utanom kjevelause fiskar.

## Kjelder
*
Mikroglia

**Mikroglia** er gliaseller som verkar som makrofagar i hjernen og er ein del av immunsystemet der. Mikroglia finst i kvilande og aktiverte stoder.

Mikroglia kan aktiverast ved uynskte tilstandar i sentralnervesystemet, som skade. Når dei er aktiverte, kan dei sleppa ut ulike molekyl og vandra til problemstader. I den aktiverte stoda kan dei òg verka som makrofagar og eta andre seller, som bakteriar og seller som høyrer til i sentralnervesystemet. Dei kan òg fanga inn ulike molekyl og avfall. Kvilande mikroglia kan òg vandra kring og leita i omgjevnadene etter vanskar, og vert aktiverte om dei finn nokre.

Mikroglia kan ha oppstått tidleg i utviklinga, og finst i so ulike organismar som pattedyr, igler, sniglar og krepsdyr. I blodigla finst kring 10 000 mikroglia og 400 nerveseller i kvar ganglie, slik at mikroglia er mykje meir talrike enn nerveseller i denne organismen.

I ein studie av mus med ein demyeliniserande variant av eksperimentell autoimmun encefalomyelitt vart det funne at mikrogliasellene i demyeliniserte område ikkje såg ut til å ta aktivt del i demyeliniseringa ved byrjinga av sjukdomen, men berre tok opp avfall produsert av demyeliniserande monocyttavleidde makrofagar. Mikrogliasellene i desse områda hadde òg nedregulert stoffskifte.

## Kjelder
Kristian Hermann Berg

**Kristian Hermann Berg** () var ein norsk fiskar, småbrukar, samvirkekonsulent og politikar frå Gamvik i Sørøysund i Finnmark. I tida 1928 til 1945 var han 1. representant på Stortinget frå Finnmark, vald for Arbeidarpartiet.

Berg var i 1911 elev ved amtsskolen i Alta 1911. Der etter var han fiskar og skipper, og dreiv mellom anna håkjerringfiske til havs på eiga fiskeskøyte frå 1917. Sidan 1918 eigde og dreiv han småbruket Hønsebyvik i Sørøysund. Frå mai 1938 arbeidde han som statleg konsulent i fiskarsamvirket i Nord-Noreg.

Berg var ei drivande kraft i organiseringa av fiskerinæringa i Vest-Finnmark. I 1920 var han med å stifte Sandøbottens Fiskerforening, formann i laget i tre år. To år etter var han mellom stiftarane av Vest-Finmarkens gjensidige låneforretning og var 1923-28 forretningsførar for selskapet. Og i 1930 var han med å stifte Finnmarks fiskerforbund.

Åra 1924-27 var Berg likningssekretær i Sørøysund. Han gjekk då i 1928 over til å vere ordførar i Sørøysund, ein posisjon han hadde til 1937. Samstundes vart han i 1928 stortingsmann for Arbeidarpartiet og Finnmark, attvald både i 1930, 1933 og 1936. På Tinget var han 1928-30 medlem i Næringskomite nr 1 og frå 1931 i Sjøfarts- og fiskerikomiteen. 

Attåt stortingsarbeidet var Berg medlem i Komiteen om fiskeridistriktenes vanskeligheter av 1932 og i Råfiskkomiteen av 1937, formann i Komiteen om fiskerienes tryggingsfond av 1938, medlem i Fiskeværkomiteen av 1947 og i Komiteen om eigedomsretten til fiskefartøy av 1948. 

Under okkupasjonen av Noreg vart han arrestert 26. juni 1942. Sidan sat han i fangeleirane Sydspissen, Veidalen og Tromsdalen til vinteren 1943. Der etter var han innom leirane Vollan og Grini, før han enda opp i Sachsenhausen. Etter knappe to år i Sachsenhausen sat han ei tid i Neuengamme og 12 døgn i ein fangeleir i Danmark. 2. mai 1945 kom han til Sverige.

## Kjelder
*
Mirela Manjani

**Mirela Manjani** () er ein albansk-gresk tidlegare spydkastar frå Durrës i Albania. Ho vart verdsmeister i øvinga i 1999 og 2003 og europameister i 2002.

## Aktiv
Manjani deltok i internasjonal friidrett for fødelandet Albania fram til 1997. Ho gifta seg då med vektløftaren Giorgios Tzelilis og vart gresk statsborgar. I 1999 vann Manjani VM-gull i Sevilla framom russiske Tatjana Sjikolenko og norske Trine Hattestad. Under dei olympiske sommarleikane i Sydney hausten 2000 sette Manjani gresk rekord med 67,51 m, men hennar livs lengste spydkast heldt ikkje til gull, etter som norske Trine Hattestad presterte 68,91 m i fyrste omgangen. Året etter tok Manjani eit nytt internasjonalt sølv under VM 2001, då bak cubanske Osleidys Menéndez.

Både i friidretts-EM 2002 og VM 2003 steig Manjani til topps etter spydtevlinga, i begge meisterskapane var ho i ei lita klasse for seg. I si siste store meisterskapstevling, Sommar-OL 2004 i Aten, kneip ho bronsen i siste omgangen, seks centimeter framom tsjekkiske Nikola Brejchová.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1995 i Göteborg: Nr 12 – 55,56 m
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (55,64 m =nr 24)
*VM 1997 i Aten: Nr 11 – 61,02 m
*EM 1998 i Budapest: Nr 9 – 58,65 m
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 67,09 m, framom Tatjana Sjikolenko (66,37 m)
*OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 67,51 m, bakom Trine Hattestad (68,91 m)
*VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 65,78 m, bakom Osleidys Menéndez
*EM 2002 i München: Gullmedalje – 67,47 m, framom Steffi Nerius (64,09 m)
*VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 66,52 m, framom Tatjana Sjikolenko (63,28 m)
*OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 64,29 m

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Utrecht-skulen

**Utrecht-skulen** var ei kunstrørsle som oppstod rundt Utrecht i Nederland ved starten av 1600-talet. Ho var sterkt inspirert av den italienske målaren Caravaggio, og målarane som tilhøyrde henne er også blitt omtalt som *Utrecht-caravaggistane*. Skulen var inspirert av realismen og *[[chiaroscuro]]*-teknikken i verk av Caravaggio og etterfølgjaren hans Bartolommeo Manfredi.

Nokre av medlemmane var Hendrick Terbrugghen, Gerrit van Honthorst og Dirck van Baburen, som var elevar og Abraham Bloemaert og var i Roma på byrjinga av 1610-åra. Her var også Jan van Bijlert,  Matthias Stom og Adam Elsheimer,  sistnemnde truleg ein annan påverknad på skulen.

Motiva til målarane i Utrecht-skulen kunne vera religiøse, mytologiske, historiske eller verdslege. Sjangermåleri av typen Caravaggio hadde utført utgjorde ein framtredande del.
Dei oppnådde chiaroscuro-effekten ved å måla enkle lyskjelder i mørke rom. 

Hendrick Jansz. Terbrugghen 003.jpg|'Gut tenner pipe på lys' av Hendrick Terbrugghen (1623)
Gerard van Honthorst 004.jpg|'Den fortapte sonen'  av Gerrit van Honthorst (1623)
Gerrit van Honthorst - De koppelaarster.jpg|'Giftekniven' av Gerrit van Honthorst (1625)
The Adoration of the Shepherds - Matthias Stom (Stomer) - Google Cultural Institute.jpg|Hyrdane ved krybba av Matthias Stom (ca. 1635-1640)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Utrecht-skolen|Utrecht-skolen]]» frå ,  den 14. juni 2017.*
Amazonium

**Amazonium** (namnsett etter Amazonislågsletta) er den gjeldande geologiske perioden på Mars og dekkjer minst halvparten av soga til planeten. Perioden byrja for kring 2,9 milliardar år sidan og kjem etter Hesperium. Han er særmerkt ved turre klimatiske tilhøve.

I Amazonium har vinderosjon endra store delar av marsyta; men det har òg funnest vulkanisme, mellom anna i form av utbrot frå Olympusfjellet.

Byrjinga til Amazonium er definert ved at bakken i Vastitas Borealis vart fylt opp med jamne avsetjingar.
 
## Kjelder
Eunice Barber

**Eunice Barber** () er ein sierraleonsk-fransk tidlegare friidrettsutøvar, fødd og oppvaksen i Freetown i Sierra Leone. Ho representere Sierra Leone til 1998, sidan 1999 Frankrike. Barber vart verdsmeister i sjukamp i 1999 og i lengdehopp i 2003. 

## Aktiv
Barber braut gjennom i 1995 med ein fjerdeplass i sjukamp under friidretts-VM 1995 i Göteborg og siger i lengdehopp ved dei panafrikanske leikane i Harare. Ho vart fransk statsborgar i februar 1999. Eit halvt år seinare sette ho personleg rekord med 6&nbsp;861 poeng i sjukamptevlinga under VM 1999 i Sevilla og vann ein klar siger framom britiske Denise Lewis og Ghada Shouaa frå Syria.

Då VM i friidrett 2003 fann stad i Paris, var ho sjanselaus mot svenske Carolina Klüft i sjukampen. Klüft plukka 7&nbsp;001 poeng, 246 fleire enn sølvvinnar Barber. Derimot lukkast Barber å vinne gullmedaljen i lengdehopp då ho smelte til med 6,99 meter i siste omgangen. Også i VM 2005 måtte Barber sjå seg slått av Klüft i sjukamp, men differansen var skrumpa til 63 poeng. I lengdetevlinga enda Barber på bronseplassen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
* OL 1992 i Barcelona: Nr 26 i sjukamp
* VM 1993 i Stuttgart: Braut sjukampen
* VM 1995 i Göteborg: Nr 4 i sjukamp – 6&nbsp;340 poeng
* Panafrika-leikane 1995 i Harare: Gull i lengdehopp – 6,70 m 
* OL 1996 i Atlanta: Nr 5 i sjukamp – 6&nbsp;342  poeng, utslått i lengdehopp (6,45 m =nr 19)
* VM 1997 i Aten: Utslått i lengdehopp (6,19 m =nr 31)
* VM 1999 i Sevilla: Gull i sjukamp – 6&nbsp;861 poeng, utslått i kvartfinalane på 100 m hekk (13,09)
* OL 2000 i Sydney: Braut sjukampen
* VM 2001 i Edmonton: Braut sjukampen
* VM 2003 i Paris: Gull i lengdehopp – 6,99 m, sølv i sjukamp – 6&nbsp;755 poeng
* OL 2004 i Aten: Utslått i lengdehopp (6,37 m =nr 28)
* VM 2005 i Helsinki: Sølv i sjukamp – 6&nbsp;824 poeng, bronse i lengdehopp – 6,76 m
* EM 2006 i Göteborg: Braut sjukampen
* VM 2007 i Osaka: Utslått i lengdehopp (6,51 m =nr 16)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eunice Barber|Eunice Barber]]» frå ,  den 14. juni 2017.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:it:Eunice Barber|Eunice Barber]]» frå ,  den 14. juni 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Cotonou

**Cotonou** er den største byen og det økonomiske senteret i Benin. 
Det offisielle folketalet i 2006 var 761 137, men innbyggjartalet er blitt estimert til å vera så høgt som 1,2 millionar
Byen ligg søraust i landet, mellom Atlanterhavet og Nokouésjøen.

Sjølv om det er Porto-Novo som er hovudstaden i Benin, har regjeringa sete i Cotonou. Ein finn også fleire statlege bygningar og diplomatiske tenester her. Byen har ei stor hamn, flyplass og jernbane med samband til Parakou. Andre viktige byggverk er stadionet Stade de l'Amitié, domkyrkja i Cotonou, Sentralmoskeen i Cotnou, brua Ancien Pont Dantokpa-marknaden, som dekkjer 20 hektar.

## Historie
Ved byrjinga av 1800-talet var Cotonou (då stava *Kutonou*) ein liten fiskelandsby som høyrde til kongeriket Dahomey. I 1851 gjorde Frankrike ein avtale med kong Ghezo av Dahoemy om å skipa ein handelsstasjon her. Under etterfølgjaren hans Glele (1858–89) blei territoriet avstått til Frankrike gjennom ein avtale signert 19. mai 1868. I 1883 okkuperte den franske marinen byen for å hindra britane frå å ta området. Etter at Glele døydde i 1889 prøvde sonen hans, Béhanzin, å gå imot avtalen, utan hell. Deretter utvikla byen seg raskt til å bli den største hamna i regionen.

I 1960 hadde byen berre rundt 70 000 innbyggjarar. Han har vakse kraftig, særleg mot vest. Sidan det finst lite land att å byggja på, har nærliggjande byar som Abomey-Calavi,  Sèmè-Kpodji og Ouidah blitt forstader i eit storbyområde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cotonou|Cotonou]]» frå ,  den 14. juni 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Europacupen i fotball 1985

**Europacupen i fotball 1985** var ei fotballturnering der vinnarane av 31 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Liverpool FC. Turneringa var den 30. i rekka. Finalen fann stad 29. mai 1985 på Heysel-stadion i Brussel og utvikla seg til ein katastrofe då 39  menneske omkom på tribunane, etter at Liverpool-fans gjekk til angrep på tilskodarar som heia på Juventus. Sjølve kampen enda med Juventus-siger 1-0 over tittelforsvararane.  

Europacupen 1985 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt. Turneringa tok til 19. september 1984. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1985.

Juventus vann over Tampereen Ilves, Grashoppers frå Zürich, Sparta Praha og Girondins Bordeaux. Liverpool FC slo etter tur ut Lech Poznań, Benfica frå Lisboa, Austria Wien og Panathinaikos frå Athen.

### Finalen
Om lag 58&nbsp;000 menneske var til stades på Heysel-stadion i Brussel 29. mai 1985. Allereie ein time før avspark i kampen braut ut uro på ein seksjon av tribunane, då det vart kasta gjenstandar mellom supporterar av dei to finalelaga. Om lag då dommaren bles kampen i gang braut Liverpool-supporterar ned eit skiljegjerde. Tilskodarane i det som var meint å vere ei nøytral sone, rømde unna mot ein betongvegg, ein vegg som til sist gav etter og fall ned. 39 tilskodarar vart drepne, anten klemt i hel eller av fallskadar, og om lag 600 vart skadde i tumultane.

Michel Platini skåra det einaste målet i kampen på eit straffespark i det 58. minutt.

**Juventus** stilte med: Stefano Tacconi, Luciano Favero, Gaetano Scirea (kaptein), Sergio Brio, Antonio Cabrini, Massimo Bonini, Michel Platini, Marco Tardelli, Zbigniew Boniek, Paolo Rossi og Massimo Briaschi. Seks minuttar før slutt kom Cesare Prandelli inn og Brisachi gjekk ut, medan Rossi bytta med Beniamino Vignola to minuttar før dommaren bles av for full tid. 

For **Liverpool FC** deltok: Bruce Grobbelaar, Phil Neal (kaptein), Alan Hansen, Mark Lawrenson, Jim Beglin, Steve Nicol, Ronnie Whelan, Kenny Dalglish, John Wark, Ian Rush og Paul Walsh. Lawrenson vart skadd og gjekk ut i det 4. minutt, inn kom Gary Gillespie. I pausen vart Walsh bytta ut med Craig Johnston.

Dommar var André Daina frå Sveits.

## Etterspel
Få dagar etter finalekampen vedtok UEFA å stengje ute engelske fotballag frå alle dei europeiske fotballturneringane. Utestenginga varde i fem år, men Liverpool FC måtte også vente i endå eit år .
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Europapokal der Landesmeister 1984/85|Europapokal der Landesmeister 1984/85]]» frå ,  den 14. juni 2017.*
Igor Netto

**Igor Aleksandrovitsj Netto** () var ein russisk fotballspelar, fødd og død i Moskva. Han vart olympisk meister 1956 og europameister 1960 med Sovjetunionen.

## Karriere

### Klubbspel
Netto var ein spelar som både vart nytta i forsvaret og på midtbana. Han spelte på Spartak Moskva i tida 1949-1966. I denne perioden var han med å vinne fem seriegull og tre cupfinalar.

### Landslagsspel
Netto fekk sin landslagdebut i finske Kotka under dei olympiske sommarleikane 1952. Frå og med 1954 og sin fjerde landskamp var han fast landslagskaptein. Hausten 1956 leidde han laget til olympiske gullmedaljar under Sommar-OL 1956 i Melbourne. I finalen 8. desember vann Sovjetunionen med 1-0 over Jugoslavia. Han deltok i fotball-VM 1958, men spelte berre kampen mot Brasil. Den 10. juli 1960 møttest Jugoslavia og Sovjet til ein ny meisterskapsfinale, den aller fyrste finalen i ein europameisterskap i fotball. Finalen i Paris vart avgjort då Sovjet gjekk opp i 2-1 etter 113 minuttars spel, slik at Netto få minuttar seinare kunne heve den nye EM-pokalen. I 1962 spelte han alle Sovjets kampar under VM i fotball 1962, i ein meisterskap laget rauk ut mot arrangørlandet Chile i kvartfinalane. Medrekna ein hengekamp våren 1965 spelte Netto 54 landskampar for Sovjetunionen og skåra fire mål.

### Merittar
* Olympiameister: 1956 med Sovjetunionen
* Europameister: 1960 med Sovjetunionen
* Sovjetisk seriemeister: 1952, 1953, 1956, 1958 og 1962 med Spartak Moskva
* Sovjetisk cupmeister: 1950, 1958 og 1963 med Spartak Moskva

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Igor Netto|Igor Netto]]» frå ,  den 14. juni 2017.*
Kapselfrukt

**Kapselfrukt** eller berre **kapsel** er ein frukttype som er tørr og ofte fargelaus. Når frøa er mogne opnar frukta seg og set dei fri. Som regel blir frøa spreidde ved at den tørre stengelen som kapselen sit på blir sett i rørsle av til dømes vind eller dyr, slik at frøa blir kasta ut frå kapselen.

Frukttypen er utbreidd og finst i mange variantar, som sprekkapsel, porekapsel, tannkapsel og lokkapsel.


Lupinusrivularispod.jpg|Belgar hjå lupinen *[[Lupinus rivularis]]*.
Paeoniaceae sp fruit closeup.JPG|Belgkapslar hjå peon, fleire frå kvar blome.
Thlaspi arvense2 eF.jpg|Skidor hjå pengeurt (*Thlaspi arvense*).
Hyosciamus niger fruits.jpg|Lokkkapslar hjå bulmeurt (*Hyoscyamus niger*).
Papaver orientale0.jpg|To porekapslar hjå valmue (*Papaver orientale*).


## Kjelder

*
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kapsel (botanikk)|Kapsel (botanikk)]]» frå , og «[[:sv:Kapsel|Kapsel]]» frå  den 14. juni 2017.*
Europacupen i fotball 1986

**Europacupen i fotball 1986** var ei fotballturnering der vinnarane av 30 europeiske toppseriar i fotball var påmelde, attåt tittelforsvarar Juventus frå Torino. Turneringa var den 31. i rekka. Finalen fann stad 7. mai 1986 i Sevilla. FC Steaua București sikra seg pokalen i eit oppgjer mot FC Barcelona som vart avslutta med straffespark-tevling, då stillinga etter ekstraomgangar var 0-0. Det var fyrste gongen eit lag frå Romania, og Aust-Europa i det heile, vann den gjævaste fotballturneringa for klubblag i Europa.

Europacupen 1986 var ei rein utslagsturnering. Ved lik målskilnad etter dobbelkamp talde bortemål dobbelt, stod det framleis likt vart det ekstraomgangar og til sist straffespark-tevling. Turneringa tok til 18. september 1985. Etter to ordinære cuprundar i september-november vart kvartfinalane og semifinalane avvikla i mars-april 1986.

Steaua slo i turneringa ut høvesvis Vejle BK, Honvéd Budapest, Kuusysi frå Lahti og RSC Anderlecht. På si side vann Barcelona over Sparta Praha, FC Porto, tittelforsvarar Juventus og, etter ekstraomgangar i semfinalane, IFK Göteborg.

### Finalen
70&nbsp;000 tilskodarar såg finalen på Ramón Sánchez Pizjuán-stadion i Sevilla 7. mai 1986. Etter 120 mållause minuttar vart kampen avgjort med ei straffetevling. Underleg nok mislukkast alle dei fire fyrste eksekutørane. Med to fulltreffarar frå Marius Lăcătuș og Gavril Balint, og to nye bomskot frå Barcelona, vann Steaua straffeskytinga med 2-0.

Vinnarlaget **FC Steaua** bestod av: Helmuth Duckadam, Ștefan Iovan (kaptein), Adrian Bumbescu, Miodrag Belodedici, Ilie Bărbulescu, Lucian Bălan, Gavril Balint, Mihail Majearu, László Bölöni, Marius Lăcătuș og Victor Pițurcă. Veteranen Anghel Iordănescu kom inn i staden for Bălan i det 72. minutt og Marin Radu entra bana i det 112. minutt, ut gjekk Pițurcă. 

**FC Barcelona** mønstra: Javier Urruticoechea, Gerardo Miranda, Migueli Bianquetti, José Ramón Alexanko, Julio Alberto, Ángel Pedraza, Bernd Schuster (kaptein), Víctor Muñoz, Marcos Alonso, Francisco Carrasco og Steve Archibald. José Moratalla tok plassen til Schuster i det 84. minutt og Pichi Alonso spelte dei siste ti minuttane av ekstraomgangane i staden for Archibald. 

Franske Michel Vautrot var kampens dommar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Europapokal der Landesmeister 1985/86|Europapokal der Landesmeister 1985/86]]» frå ,  den 14. juni 2017.*
Peter Edvard Vorum

**Peter Edvard Vorum** () var ein norsk lærar og stortingspolitikar for Arbeidarpartiet.

Vorum vart fødd ved Steinnes i Sparbu som son av gardbrukar Christoffer Olsen Vorum (1843–1915) og Karoline Elvine Ertsaas (1855–1890). Han gjekk på Ogndal folkehøgskule frå 1901 til 1902 og vart uteksaminert ved Levanger lærarskule i 1905. Etter dette var han tilsett som lærer ved Falstad skuleheim og ein skule i Egge i 1905, og sidan ved ein skule i Andenes frå 1906 til 1909. Frå 1910 var han tilsett ved ein skule i Ytre Rendal, og vart vald som ordførar ved Ytre Rendal heradstyre gjennom sju periodar frå 1913 til 1934. I 1929 vart han tilsett som fylkesrevisor for Hedmark i 1929, og i perioden 1931 til 1933 var han formann i fylkestinget.

Vorum vart vald inn på Stortinget som 5. representant etter valet i 1933 frå valkretsen Hedmark fylke, der han fungerte som medlem av kyrkje- og skulekomiteen. Han vart attvald ved valet i 1936, og var òg då medlem av kyrkje- og skulekomiteen. Under okkupasjonen av Noreg melde han seg inn i Nasjonal Samling og vart rådmann for Åmot i perioden 1941 til 1945, og dessutan skuledirektør frå 1944. Vorum vart den einaste frå Den parlamentariske gruppa til Arbeidarpartiet frå 1936 som melde seg inn i partiet.  Under landssvikoppgjeret vart han sikta for forræderi og i september 1948 vart han dømd til fem års tvangsarbeid og dessutan tap av lærarstillinga. Vorum døydde i april 1970 i ein alder av 85 år.

## Stortingskomitear
* Kyrkje- og skulekomiteen 1934–1936 og 1937–1945

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Peter Edvard Vorum|Peter Edvard Vorum]]» frå ,  den 14. juni 2017.*
Karsten Fonstad

**Karsten Fonstad** () var ein norsk jarnbanetelegrafist og politikar, heimehøyrande i Arbeidarpartiet og Noregs Kommunistiske Parti. Han var stortingsmann for Ap i tre periodar.

## Liv og virke
Fonstad vart fødd på Ringsaker som son av elektrikar Johannes Fonstad og Mathea Kristiansen. Han fullførte folkeskulen og amtsskulen i Ringsaker før han frå 1919 til 1920 vart uteksaminert ved Jarnbaneskulen. Etter dette arbeidde han i ein periode som stasjonsbetjent, før han i 1920 vart tilsett som jarnbanetelegrafist hos NSB. Frå 1923 var han stasjonert ved Moelv stasjon, og med unntak av krigsåra, tenestegjorde han i denne stillinga fram til 1946 då han vart jarnbaneekspeditør. 

Han vart medlem av arbeidarungdomsrørsla og Arbeidarpartiet alt i 1916. Ved den store partisplittinga i 1923 følgde han fløya som støtta Komintern so linje, og vart medlem av det nye Noregs Kommunistiske Parti. Han forlét likevel NKP ved partisamlinga NSA/DNA i 1927, og gjekk inn att i Arbeidarpartiet.

I 1925 vart han medlem av Ringsaker heradstyre, og frå 1928 og fram til 1931 fungerte han som ordførar i kommunen. Fonstad kom inn på Stortinget som 1. suppleant etter valet i 1930 frå valkrinsen Hedmark fylke, der han vart medlem av landbrukskomiteen som erstatning for Kristian Lian frå oktober 1931. Han vart vald inn på Stortinget ved valet i 1933 som 6. representant, og sett som medlem av administrasjonskomiteen. Han vart attvald ved valet i 1936, der han då var medlem av veg- og jarnbanekomiteen. Etter at perioden hans på Stortinget var over vart han på nytt aktiv i lokalpolitikken som medlem av Ringsaker heradstyre.

Under okkupasjonen av Noreg vart han i 1941 fråteken dei kommunale verva sine. Han vart arrestert i februar 1945 og sat fengsla i Hamar fengsel fram til 14. februar då han vart flytt til Grini fangeleir. Der sat han fram til slutten av krigen. Fonstad døydde i juli 1970 og vart gravlagd i heimbygda Ringsaker.

## Stortingskomitear
* Landbrukskomiteen 1931–1933
* Administrasjonskomiteen 1934–1936
* Veg- og jarnbanekomiteen 1937–1945

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karsten Fonstad|Karsten Fonstad]]» frå ,  den 14. juni 2017.*
Manfred Kaltz

**Manfred Kaltz** () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Ludwigshafen am Rhein som vart europameister med Vest-Tyskland i 1980 og vann Europacupen med Hamburger SV i 1983.

### Klubbspel
Kaltz var ein høgreback med stor løpskraft. Han spelte 581 kampar i den vesttyske bundesligaen i åra 1971 til 1991, alle saman på Hamburger Sportverein, og skåra 76 ligamål. Med laget sitt vart han vesttysk cupmeister i 1976, vinnar av Cupvinnarcupen 1977 og vesttysk ligameister i 1979, 1982 og 1983. Etter finaletap mot Nottingham Forest i Europacupen 1980 og mot IFK Göteborg i UEFA-cupen 1982, lukkast Hamburg og Kaltz å vinne Europacupen 1983 med 1-0 over Juventus i finalen. Sin siste triumf med laget sitt opplevde Kaltz då han i 1987 for andre gong var med å vinne den nasjonale cupmeisterskapen.

### Landslagsspel
Kaltz debuterte på det vesttyske landslaget i september 1975, men det var fyrst i 1977 han fekk plass i fyrsteellevaren. Han spelte alle seks kampane til Vest-Tyskland under fotball-VM 1978 og deltok i fire kampar då Vest-Tyskland vann EM i fotball 1980, men var ikkje med i finalen. Derimot var han på bana då Vest-Tyskland tapte VM-finalen 1982 med 1-3 mot Italia. I februar 1983 spelte han i Lisboa sin 69. og siste landskamp. Han skåra åtte landslagsmål.

### Merittar
* Europameister: 1980 med Vest-Tyskland
* VM-sølv: 1982 med Vest-Tyskland
* Vinnar av Europacupen: 1983 med Hamburger SV
* Vinnar av Cupvinnarcupen: 1977 med Hamburger SV
* Vinnar av Bundesliga: 1979, 1982 og 1983 med Hamburger SV
* Vinnar av den vesttyske cupfinalen: 1976 og 1987 med Hamburger SV

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Manfred Kaltz|Manfred Kaltz]]» frå ,  den 14. juni 2017.*