open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anișoara Stanciu

**Anișoara Stanciu**, tidlegare **Anișoara Cușmir**, () er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå Brăila, som vart olympisk meister i lengdehopp i 1984. Ho vann elles sølv i EM 1982 og VM 1983, og var verdsrekordhaldar med 7,43 m frå 1983.

## Aktiv
Den 1. august 1982 forbetra dei to unge rumenske lengdehopparane Vali Ionescu og Anișoara Cușmir verdsrekorden i øvinga. Fyrst hoppa Cușmir 7,15 meter, seks centimeter over den gamle rekorden, og deretter la Ionescu på til 7,20 m. Dermed var begge utøvarane med i favorittsjiktet ved friidretts-EM 1982, som i fann stad i Aten i byrjinga av september. Dei innfridde og vart høvesvis nummer ein og to. Ionescu vart europameister med eit hopp på 6,79 m, Cușmir nådde 6,73 m, same lengda som bronsevinnaren, russiske Jelena Ivanova.

Sommarsesongen 1983 sette Cușmir ny verdsrekord med 7,21 m midt i mai månad i Bucuresti. Allereie 4. juni forbetra ho rekorden to gongar, fyrst til 7,27 m, før ho smelte til med smått utrulege 7,43 meter, også den tevlinga fann stad i Bucuresti. Rekordforbetringa er den største i lengdehopp for kvinner nokon gong.

Finalen i lengdehopp for kvinner under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett vart avvikla 14. august 1983 under skiftande vindtilhøve. Heile fire utøvarar strekte seg forbi sjumeters-streken. Austtyske Heike Daute vann med 7,27 m, medan Anisoara Cușmir tok sølvet med sine 7,15 m, begge resultata oppnådde med meir enn to meters medvind.

Hausten 1983 gifta Cușmir seg med sprintaren Paul Stanciu.

Dei fleste såkalla austblokklanda boikotta dei olympiske sommarleikane 1984 i Los Angeles, men ikkje Romania. Mange av dei beste lengdehopparane på kvinnesida vår såleis ikkje med, og dermed låg vegen mot OL-siger rimeleg open for verdsrekordhaldar Anișoara Stanciu. Med 6,96 m i sluttprotokollen sikra ho seg OL-gullet, medan landskvinna Vali Ionescu tok sølvet med 6,81 m som best.

Kort etter slutta Anișoara Stanciu med friidrett.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1982 i Aten: Sølvmedalje - 6,73 m, bak Vali Ionescu (6,79 m) 
*VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje - 7,15 m, bakom Heike Daute (7,27 m)
*OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje - 6,96 m, framom Vali Ionescu (6,81 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anișoara Stanciu|Anișoara Stanciu]]» frå ,  den 12. oktober 2016.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Gygis

__NOTOC__
***Gygis*** er ei biologisk slekt av terner (noddyar) og medlem av måsefamilien, Laridae. Dette er små terner som lever på og ved koralløyar på dei tropiske hava, føda er småfisk, blekksprut og krepsdyr. Dei er kjente for å hekke i tre. 

I følge mykje brukte artoversiktar er eit einaste takson i slekta rekna som art: 
*Silketerne, *Gygis alba*

Ein underart er rekna som art av somme autoritetar:
**Gygis microrhyncha* (*G. a. microrhyncha*), eng: Little White Tern

*G. microrhyncha*  skil seg frå dei andre fuglane i slekta ved at dei er ca. 5 centimeter kortare i kroppslengd og breiare svart ring rundt augo. Dei lever på Marquesasøyane der det i 2010 var meir enn 1000 par som hekka.

## Kjelder
;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Korditt i medisin

**Korditt** er betennelse i røystbanda. Det skuldast vanlegvis kraftfull røystbruk, men kan også vere ei fylgje av kreft (strupekreft).

Korditt i røystbanda kan delast inn i tre typar:
* Fibrinøs korditt (*chorditis fibrinosa*)
* Nodøs korditt (*chorditis nodosa*)
* Tuberøs korditt (*chorditis tuberosa*)

Betennelse i både strupen og røystbanda blir gjerne kalla laryngitt.

Korditt kan også syne til betennelse i sædleiaren.

## Sjå òg
* røystbandsknutar

## Kjelder
Crawfish

«**Crawfish**» er ein song skriven av Fred Wise (tekst) og Ben Weisman (musikk) og spelt inn som ein duett mellom jazzsongaren Jean «Kitty» Bilbrew (òg kjend som Kitty White) og Elvis Presley.

Det var opningssongen for Presley i filmen *[[King Creole]]* i 1958.

Den britiske musikaren og Clash-frontmannen Joe Strummer skildra «Crawfish» på radioshowet sitt som ein av hans favorittsongar av Elvis-songar. Songen og tilrådinga hans vart nytta som filmmusikk i dokumentarfilmen *[[Joe Strummer: The Future Is Unwritten]]* i 2007.

## Innspeling

Bilbrew og Presley spelte inn songen den 15. januar 1958 som filmmusikk for filmen *King Creole* i Radio Recorders i West Hollywood. Produsenten var Walter Scharf og lydteknikaren Thone Nogar. Det vart spelt inn minst åtte opptak. Hovudopptaket er opptak sju. 

I 1978 gav Jean Bilbrew ut ein annan alternativ miks (med nye lydspor spelte inn i 1978) i ein versjon som vart sungen heilt av ho sjølv. 

## Andre versjonar
*1958 - The Stone Crushers
*1963 - Joe & Eddie
*1966 - Thursday's Children
*1966 - Eero ja Jussi & The Boys
*1968 - Ronnie Knull and The Sand
*1970 - Allan J. Ryan
*1971 - River
*1975 - Streetwalkers med Roger Chapman
*1976 - Eero & Hille
*1985 - Johnny Thunders & Patti Palladin
*1987 - Stan Campbell
*1989 - Wojciech Gąssowski‎
*1990 - The Reggae Philharmonic Orchestra
*2000 - Swing Cats
*2002 - Betty & The Bops
*2007 - Ripmen
*2009 - Preslisa
*2010 - FailedSitcom
*2012 - Vesna Pisarović med Clayton Thomas, Gerhard Gschlössl og Steve Heather
*2013 - Ane Brun

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crawfish (song)|Crawfish (song)]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
EP-en Peace in the Valley

***Peace in the Valley*** er ein EP av Elvis Presley, gjeven ut på RCA Victor Records i mono i april 1957. Innspelinga vart gjort 12., 13. og 19. januar i Radio Recorders i Hollywood i California. Han nådde tredjeplassen på den kortvarige Billboard EP-lista og tredjeplassen på albumlista, og 39. plassen singles chart.

## Innhald
I 1950-åra hadde heimbyen til Presley i Memphis i Tennessee blitt eit gospelsenter i USA. Presley voks opp med denne musikken og likte godt gospelmusikken resten av livet sitt. Denne EP-en var første gongen Presley gav ut denne musikken. Han spelte sidan inn fleire religiøse plater, som albuma *[[His Hand In Mine]]*, *[[How Great Thou Art av Elvis Presley|How Great Thou Art]]* og *[[He Touched Me av Elvis Presley|He Touched Me]]*.

Alle fire songane er gospelklassikarar, med to songar av Thomas A. Dorsey, «faren til svart gospel». Seks månader etter EP-en kom ut, kom dei fire songane ut på julemusikkalbumet *[[Elvis' Christmas Album]]*.

## Medverkande
* Elvis Presley – vokal, gitar
* The Jordanaires - vokal
* Scotty Moore – elektrisk gitar
* Floyd Cramer – piano
* Dudley Brooks – piano
* Gordon Stoker - orgel
* Bill Black – bass
* D.J. Fontana – trommer

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peace in the Valley (EP)|Peace in the Valley (EP)]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al Hamriyah

**Al Hamriyah** er namnet på ein kystbusetnad i Sharjah nord i Ajman i Dei sameinte arabiske emirata. Det er kjend for den populære lagunen med fritidsaktivitetar og lokale fiskarar som fortøyer båtane sine der. 

Landsbyen må ikkje forvekslast med Hamriyah hamn, som ligg like sør for byen. 

Det er den tradisjonelle heimstaden til familiane frå Darawishah-delen av Al Bu Shamis Na'im. Desse er knytte til det moderne emiratarabiske slektsnamnet *Al Shamsi*.

## Historie
Al Hamriyah vart ikkje nedteikna av tidlege britiske undersøkingar av kysten her på 1800-talet, og kjempa for sjølvstende seint på 1800-talet fordi herskarane i Sharjah visstnok skal ha forsømd staden og ikkje ha støtta perlefamiliane i byen som ikkje hadde fått betalt for perlene sine.

Sjølv om det aldri formelt vart rekna som eit emirat i Traktatstatane av britane, fekk Hamriyah sjølvstendet sitt hos herskaren av Sharjah, sjeik Khalid bin Saqr Al Qasimi, den 9. august 1923. I brevet frå Khalid bin Saqr, sa han frå seg alle rettar til skatteinntekter frå Hamriyah.

Sjeik Khalid bin Saqr Al Qasimi av Sharjah vart avsett året etter og etterfølgjaren hans, sjeik Sultan bin Saqr Al Qasimi, følgde ikkje opp avtalen. Britane var derimot klare til å respektere Hamriyah som eit eige emirat, og vart berre stoppa av at sjeik Abdulrahman bin Saif vart drepen av nevøen Saif bin Abdullah i april 1931. Det følgde ein periode med kupp og motkupp (som enda med mordet på sonen til sjeik Abdulrahman bin Saif, Humaid bin Abdulrahman) og sjølv om sjølvstendet til Hamriyah igjen vart diskutert i 1937, då oljekonsesjonane vart forhandla fram gjennom Traktatstatane, vart det ingenting av og Hamriyah vart ein del av Sharjah.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Hamriyah|Al Hamriyah]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al Heera

**Al Heera** er ein forstad nord i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata, tradisjonelt heimstaden til Darawishah, og ein del av Al Bu Shamis-delen av Na'im-stamma. Ein gong erklærte det seg sjølvstendig frå Sharjah, og hadde sin eigen sjeik, før det formelt vart ein del av emiratet Sharjah i 1942. Det er ein kystenklave med ei lita hamn nytta av fleire fiskarar og fritidsbåteigarar. 

Den opphavlege fiskarlandsbyen, som hovudsakleg bestod av adobe- og korallhus, låg langs cornichen i området like bak Al Heera politistasjon, men vart fråflytta og så heimstaden til taxisjåførar og ulovlege arbeidsinnvandrarar gjennom 1990-åra, før det vart rive ned. Det er lite att av den originale busetnaden i dag. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Heera|Al Heera]]» frå ,  den 14. oktober 2016.*
Al Jazirah i Sharjah

**Al Jazirah** (arabisk الجزيرة) er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Jazirah, Sharjah|Al Jazirah, Sharjah]]» frå ,  den 14. oktober 2016.*
Al Khan

**Al Khan** er ein sørleg forstad til byen Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Forstaden ligg langs Al Khan-vika, som ligg mellom Sharjah og Dubai. Fram til nyleg var området berre eit ørkenområde med somme falleferdige, tradisjonelle korall- og adobehus, men i dag ligg Sharjah akvarium her. Fleire av dei eldre bygningane er blitt restaurert til eit museumsområde. 

## Historie

Rundt byrjinga av 1900-talet, vart Al Khan styrt av ein stammehøvding og hadde 75 perledykkarbåtar og ein busetnad av familiane Al Bu Mahair, Mazari og Manasir. 

Al Khan var åstad for kampar mellom leiarane til opprørsgruppa *Majlis* og styrkar som var lojale til herskaren i Dubai i februar 1940. Etter fleire dagar med kampar, vart det våpenkvile etter at herskarane i Umm Al Quwain, Ajman og Ras Al Khaimah hadde vore meklarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Khan|Al Khan]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Koppen gard

**Koppen gard** er ein gard som ligg på Osterøy i Osterøy kommune.

Koppen er ein gamal gard, rudd før svartedauden. Det er gjort gravfunn frå 900-talet, med bl.a. ei ringspenne av irsk opphav. Etter svartedauden låg garden aude til ca. 1530-talet. På garden finst truleg eit av dei eldste våningshusa på Osterøy. Huset er ei lemstove med to stover. Eldste stova kan vera frå slutten av 1500-talet og den nyaste vart bygd 1862-66.

Garden var tidlegare delt i to, med to våningshus i same tunet. I 1852 fekk begge bruka same eigar og vart slegne saman til eitt i 1923. Framleis finst namn som «Florsbrekkå» og «Smibrekkå» frå denne tida.

Koppen gard har elleve bygningar, som er bygt mellom 1601 og 1914. Bygningane er plassert i inn- og utmark, slik dei var bygt.

Nasjonallabratoriene for datering ved NTNU har ved hjelp av dendrokronologidatering datert eldste delen av gamlahuset til 1601.

## Bakgrunnsstoff
* www.koppengard.no
Ar Rufaysah

**Ar Rufaysah** er ein busetnad i Sharjah, eit emirat i Dei sameinte arabiske emirata Ar Rufaysah-dammen ligg i nærleiken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ar Rufaysah|Ar Rufaysah]]» frå ,  den 14. oktober 2016.*
Dhaid

**Dhaid** eller **Al Dhaid** er hovudstaden i det sentrale distriktet i emiratet Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Det er ein oaseby med mange daddelpalmeplantasjar som får vatn frå dei nærliggande Hajarfjella.

Dhaid har lenge vore strategisk plassert ved munningen til den viktige Wadi Siji.

## Historie
Tidleg på 1900-talet bestod Dhaid av kring 140 hus, som var eigd av stammene Tanaij, Bani Qitab og Khawatir, inkludert store hus med leirsteinstårn. Al Qasimi-fortet med fire tårn låg òg på staden.

Dhaid vart setet for den avsette herskaren av Sharjah, sjeik Khalid bin Ahmad Al Qasimi, i ein avtale gjort i juni 1927 med den nye herskaren, nevøen hans Sultan bin Saqr. Etter ein periode med kampar og forhandlingar mellom stammene i Dhaid, herskaren av Ras Al Khaimah og herskaren av Sharjah, vart han så utpeikt som herskar i Kalba i september 1937. 

## Geografi
Dhaid ligg på ørkensletta på austkysten av byen Sharjah og vert kryssa frå aust til vest av vegen frå Sharjah til Masafi ved foten av Hajarfjella. I nord ligg innlandsoasen i Umm Al Qawain, Falaj Al Moalla, medan ein sør finn byen Madam langs vegen mellom Dubai og Hatta. 

Dhaid er ein oaseby som får vatn frå fleire wadiar, der det renn elvar til tider av året, og underjordiske vatningskanalar. Her fint store plantasjar av daddelpalmar og andre planter. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dhaid|Dhaid]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hamriyah hamn

**Hamriyah hamn** er ei djuphavshamn som ligg i Hamriyah frisone i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata.  

Hamna er ein del av ein frihandelssone og eit senter for eksport og import til andre verdsmarknader. Den viktigaste transportartikkelen er petrokjemiske varer og generelle varer frå to containerterminalar i tillegg til sidekaiar for ei djupne på 14 meter. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hamriyah hamn|Hamriyah hamn]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Layyah i Sharjah

**Layyah** er ein landsby i Sharjah. Hovudnæringa er kvegdrift, østersfiske og gullproduksjon. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Layyah, Sharjah|Layyah, Sharjah]]» frå ,  den 14. oktober 2016.*
Minazif

**Minazif** er ein liten by i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Minazif ligg ved vegen mellom Sharjah og Kalba (E102), kring 26&nbsp;km sørvest for Kalba.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Minazif|Minazif]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kalba

**Kalba** (arabisk كلباء) er ein by i Dei sameinte arabiske emirata. Det er ein eksklave i emiratet Sharjah mellom kysten av Omanbukta nord for Oman og sør for emiratet Fujairah. Khor Kalba er eit viktig naturreservat og mangrovesump sør for byen ved greensa til Oman. Byen vart erobra av Det portugisiske imperiet på 1500-talet og vart kalla *Ghallah*. Han vart angripen, plyndra og sett i brann av styrkane til sultanen av Flugat i mars 1811 som ein del av britiske og omanske felttog mot sjøstyrkane til Al Qassimi. Han vart ein Traktatstat frå 1936 til 1951, då han vart innlemma i Sharjah.

Khor Kalba er for tida stengd for ålmenta og vert utvikla til eit område for økoturisme av emiratet. Fleire miljøvernarar og økologar er uroa over prosjektet.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kalba|Kalba]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
BonBon

**BonBon** er eit dansk varemerke som omfattar ein serie med godteriposar av fleire ulike slag. Serien vart etablert i 1985 og vert distribuert i Noreg av Haugen-Gruppen.

Blant dei mest kjende godteriposane som er i sal i dag er *Søppeldynga*, *Kloakkslam* og *Råtne fisk*. Tidlegare på 90-talet var fleire variantar i sal i Noreg, mellom anna godteriposar med namn som *Ørevoks*, *Tissebleier* og *Hundeprutter*. Etter at BonBon vart seld til selskapet Toms i 2001, vart produksjonen av godteriposane med namn som *Store pupper* og *Blondinehjerner* stansa.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
* BonBon hos nettstaden til Haugen-Gruppen
Nahwa

**Nahwa** er ein landsby i emiratet Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Han er ein mot-enklave i det omanske territoriet Madha, som i seg sjølv er ein enklave i Emirata.

For å kome til landsbyen Nahwa, må ein ta den nordlegaste vegen inn i enklaven Madha, sør for Khor Fakkan mot Nye Madha. Herfrå går det ein svingete veg på kring 5 km til Nahwa.

Sjølv om situasjonen er uvanleg er ikkje Nahwa den einaste eksklaven i verda som er omgjeve av ein annan enklave. Somme eksklavar i det nederlandske Baarle-Nassau ligg i dei belgiske enklavane Baarle-Hertog.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nahwa|Nahwa]]» frå ,  den 14. oktober 2016.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Arabiske enklavar og mot-enklavar
Ad Duss

**Ad Duss** er ein landsby i Umm al Qawain i Dei sameinte arabiske emirata.

Nærliggande byar og landsbyar er Ghalil, Ash Shays, Dayni, Al ‘Aqabah, Lima og Al Misar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ad Duss|Ad Duss]]» frå ,  den 15. oktober 2016.*
Landsyen Wadi Shi

**Wadi Shi** (arabisk وادي شي) er ein landsby i Sharjah i Dei sameinte arabiske emirata. Han er kalla opp etter ein wadi han ligg i med same namn. Wadi Shi-dammen ligg vest for landsbyen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wadi Shi|Wadi Shi]]» frå ,  den 14. oktober 2016.*
Kamila Skolimowska

**Kamila Skolimowska** () var ein polsk sleggjekastar frå Warszawa som vart olympisk meister i øvinga under OL 2000 i Sydney, knapt 18 år gammal. Ho vann elles ein sølvmedalje i EM 2002 og ein bronsemedalje i EM 2006.

## Aktiv
Skolimowska vart lagt merke til allereie som 15-åring, ho vann då sleggjetevlinga under junior-VM 1997. To år seinare gjorde ho ei liknande bragd då ho gjekk til topps under ungdoms-VM 1999 i Bydgoszcz.

Kort tid føre Sommar-OL 2000 slengde Skolimowska sleggja over 70 meter for fyrste gong. I Sydney auka ho til 71,16 meter og vann gullmedalje med nær 1,5 meters margin til Olga Kuzenkova og bort i to meter til Kirsten Münchow. Ho var den yngste gullvinnaren på friidrettsbana i Sommar-OL 2000.

Skolimowska kom på fjerdeplass i friidretts-VM 2001 i Edmonton, 82 cm bakom bronsevinnar Bronwyn Eagles frå Australia. Året etter tok ho sølvmedaljen ved EM i friidrett 2002 i München. Deretter vart ho nummer åtte ved VM 2002 i Paris, fem under sommarleikane 2004 i Aten og seks i verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki. Fire dagar etter VM-finalen vann ho sleggjetevlinga under universiaden i Izmir med eit bestekast på 72,75 m.

Skolimowska sikra seg bronsemedaljen då EM 2006 fann stad i Göteborg. Den 11. mai 2007 sette ho med 76,83 meter sin 17. polske rekord.  Tre månader etter vart ho nummer fire i Osaka-VM. Ho kvalifiserte seg til OL-finalen 2008 i Beijing, men hadde ikkje eit einaste godkjent finalekast.

Vinteren 2009 døydde Skolimowska brått under ein treningsleir i Vila Real de Santo António i Portugal. Dødsårsaka var fastslått å vere lungeemboli.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Nr 7 – 62,68 m
*VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvalifiseringa (50,38 m =nr 21)
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 71,16 m, framom Olga Kuzenkova (69,77 m)
*VM 2001 i Edmonton: Nr 4 – 68,05 m
*EM 2002 i München: Sølvmedalje – 72,46 m, bakom Olga Kuzenkova (72,94 m)
*VM 2003 i Paris: Nr 8 – 68,39m
*OL 2004 i Aten: Nr 5 – 72,57 m
*VM 2005 i Helsinki: Nr 7 – 68,96 m
*EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 72,58 m
*VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 73,75 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 12

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kamila Skolimowska|Kamila Skolimowska]]» frå ,  den 15. oktober 2016.*
For LP Fans Only

***For LP Fans Only*** er det sjuande albumet til Elvis Presley, gjeve ut av RCA Victor i februar 1959. Det er eit utval av songar frå ei innspeling i august 1956 ved 20th Century Fox Stage One, ei innspeling i september 1956 i Radio Recorders i Hollywood, innspelingar 10. og 11. januar i RCA Victor Studios i Nashville, to til i RCA Victor Studios i New York, og fleire innspelingar i Sun Studio. Albumet nådde 19. plassen på Billboard Top Pop Albums-lista. Det er i dag ikkje lenger på trykk, men finst som digital nedlasting eller strøyming.

## Innhald
Då Elvis Presley måtte inn i den amerikanske hæren den 24. mars 1958, ønskte RCA Victor og manageren til Presley, Colonel Tom Parker, å halde namnet hans aktivt hos publikum dei to neste åra då han ikkje kunne halde konsertar eller spele i filmar, og gav ut innspelingar frå kvelvet. Det vart arrangert ei innspeling over to dagar i juni, som gav nok songar til fem singelsider. Singelformatet var det kommersielle fokuset for rock and roll i 1950-åra. Fire av desse songane vart gjevne ut på album i 1958 og 1959 medan Presley var i militærteneste.

Presley gjorde det òg godt på albummarknaden. Ingen av dei tidlegare seks albuma hans hadde nådd lågare enn tredjeplassen, og RCA ønskte å halde fram å gje ut album. Mange av songane til Presley var blitt gjevne ut på singlar, ikkje på album. Til dette albumet valde RCA Victor ut ni songar som tidlegare berre hadde vore tilgjengeleg på singlar, i tillegg til «Poor Boy» frå *[[filmen Love Me Tender (1956)|Love Me Tender]]*-EP-en. Fire av songane var blitt gjevne ut på Sun Records som avgrensa utgåve, og var vanskeleg å få tak i utafor sørstatane. Alle dei fem Sun-singlane vart gjevne ut på RCA i november 1955 og var i trykk fram til 1970-åra.

Denne utgjevinga var den første gongen den første kommersielle innspelinga til Elvis, «That's All Right (Mama)», kom ut i Storbritannia. Han vart aldri gjeven ut på singel der medan Presley levde. RCA gav ut *For LP Fans Only* på CD i 1989. Albumet finst òg i ein plateboks på 25 plater kalla *The Perfect Blues Collection*, gjeven ut på Sony i 2011.

## Medverkande
* Elvis Presley – vokal, gitar
* Scotty Moore – gitar
* Chet Atkins – gitar
* Floyd Cramer – piano
* Shorty Long – piano
* Gordon Stoker – piano, korvokal
* Bill Black – bass
* D.J. Fontana – trommer
* Jimmie Lott – trommer
* Johnny Bernero – trommer
* The Jordanaires – korvokal
* Ben Speer – korvokal
* Brock Speer – korvokal

## Innhald

### Originalutgåve

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:For LP Fans Only|For LP Fans Only]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Jorgenson, Ernst (1998). Elvis Presley: A Life In Music - The Complete Recording Sessions. New York: St. Martin's Press. ISBN 0-312-18572-3

## Bakgrunnsstoff
*LPM-1990 For LP Fans Only på The Elvis Presley Record Research Database
Too Much av Elvis Presley

«**Too Much**» er ein song som vart ein hit for Elvis Presley og vart publisert av Elvis Presley Music i 1956. Han var skriven av Bernard Weinman og Lee Rosenberg. Songen vart først spelt inn i 1954 av Bernard Hardison for Republic Records. Elvis Presley spelte inn songen i september 1956 og framførte han den 6. januar 1957 på CBS-TV-programmet «The Ed Sullivan Show». Songen vart gjeven ut på singel og nådde toppen av Cashbox-lista og tredjeplassen på R&B-lista. Singelen nådde andreplassen på lista som då hadde namnet Top 100, hovudlista til Billboard.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Too Much (Elvis Presley song)|Too Much (Elvis Presley song)]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Poor Boy av Elvis Presley

**«Poor Boy»** er ein song av Elvis Presley. Songen var tilskriven Elvis Presley og Vera Matson, kona til Ken Darby, som i røynda skreiv songen, og vart publisert av Elvis Presley Music. Sonen vart nytta i filmen ''Love Me Tender'' og gjeve ut som ein EP på RCA Victor i 1956.

«Poor Boy» vart spelt inn 24. august 1956. Andre songar på EP-en var tittelsporet, «We're Gonna Move» og «Let Me».
Singelen nådde 35. plassen på den amerikanske *Billboard* pop-lista i desember 1956 og låg på lista i alt 11 veker.

I staden for eit heilt filmmusikkalbum med musikken frå *Love Me Tender* vart fire songar frå filmen gjevne ut på EP-en *Love Me Tender* i november 1956. EP-en vart sertifisert til platina av RIAA. EP-en nådde 10. plassen på Billboard EP-lista og 22. plassen på Billboard 200 albumlista. Han nådde niandeplassen på Top Pop Albums-lista med eit sal på over 600&nbsp;000, i tillegg til 35. plassen på singellista. Dei fire songane på EP-en vart spelt inn i Fox-studioet Stage One i Hollywood, den 24. august 4. september og 1. oktober 1956.

## Medverkande

* Elvis Presley - vokal
* Vito Mumolo - akustisk gitar
* Luther Rountree - akustisk gitar (rytme)
* Dom Frontieri - trekkspel
* Mike «Myer» Rubin - kontrabass
* Richard Cornell - trommer
* Rad Robinson - korvokal
* Jon Dodson - korvokal
* Charles Prescott - korvokal

## Andre versjonar
Hillary Hawkins spelte inn ein versjon på singel, Paul Ansell spelte inn songen i 1999 og Carlos and The Bandidos spelte inn songen i 2003.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Poor Boy (1956 song)|Poor Boy (1956 song)]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Guralnick, Peter. Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley. Little, Brown; 1994. ISBN 0-316-33225-9.
*Guralnick, Peter. Careless Love: The Unmaking of Elvis Presley. Back Bay Books; 1999. ISBN 0-316-33297-6.
*Guralnick, Peter; Jorgensen, Ernst. Elvis Day by Day: The Definitive Record of His Life and Music. Ballantine; 1999. ISBN 0-345-42089-6.
*Hopkins, Jerry. Elvis—The Biography. Plexus; 2007. ISBN 0-85965-391-9.
*Jorgensen, Ernst. Elvis Presley—A Life in Music: The Complete Recording Sessions. St Martin's Press; 1998. ISBN 0-312-18572-3.

## Bakgrunnsstoff
*
Wear My Ring Around Your Neck

«**Wear My Ring Around Your Neck**» er ein song skriven av Bert Carroll og Russell Moody, framført av Elvis Presley og gjeven ut i 1958. Dette vart den tiande hitten til Elvis på rad som nådde toppen av singellista i USA på berre to år. Det var den sjette singelen hans som nådde toppen av den amerikanske R&B-lista og nådde andreplassen på den amerikanske poplista.

## Lister

## Ricky Van Shelton-versjonen
Den amerikanske countrymusikaren Ricky Van Shelton spelte inn songen for filmen *[[Honeymoon in Vegas]]* i 1992. Shelton-versjonen, som òg kom ut på albumet hans, *[[Greatest Hits Plus]]*, nådde 26. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot Country Singles & Tracks-lista.

### Lister

## Andre versjonar

### Instrumentale versjonar
*1961 - Jerry Kennedy
*1995 - The Nashville Super Guitars

### Andre språk
Songen vart omsett til tysk av Joachim Relin som «Ich brauch' keinen Ring» og spelt inn av Ted Herold i 1958. Han vart òg om sett til dansk av Bamse og gjeven ut som «La' nu vær' at ring» av Bamses Venner i 1975.

Ein norsk versjon vart skriven og framført av Benny Borg som «Ta imot denne lille ring» på *Benny Borg synger Elvis* i 1980.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wear My Ring Around Your Neck|Wear My Ring Around Your Neck]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Don Robertson

**Donald Irwin Robertson**  () var ein USA-amerikansk låtskrivar og pianist, hovudsakleg innan country og pop. Han vart innlemma i Nashville Songwriters Hall of Fame i 1972. Som artist hadde han ein hit i USA med «The Happy Whistler» i 1956. Songen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart same året. Han selde over ein million eksemplar og fekk for det gullplate.

Sjølv om han hadde kontrakt med Capitol då han fekk den store hitsingelen sin, signerte Robertson så ein platekontrakt med RCA Victor. Han skreiv eller var medlåtskrivar med Hal Blair, på mange hittar for andre musikarar, inkludert Elvis Presley som spelte inn mange av Robertson sine songar, fem av dei i mange av filmane til Presley. Han døydde i 2015.

## Mest kjende songar
*«Anything That's Part of You» (framført av Elvis Presley)
*«Does My Ring Hurt Your Finger» (med Doris Clement og John Crutchfield)
*«Born to Be with You» (framført av The Chordettes)
*«Hummingbird» (framført av Les Paul og Mary Ford og Frankie Laine)
*«I Don't Hurt Anymore» (med Walter E. Rollins), (framført av Hank Snow)
*«I Love You More and More Every Day» (framført av Al Martino)
*«I Met Her Today» (med Hal Blair), (framført av Elvis Presley)
*«I'm Counting on You» (framført av Elvis Presley)
*«I Really Don't Want to Know» (med Howard Barnes), (framført av Elvis Presley)
*«Love Me Tonight» (framført av Elvis Presley)
*«Ninety Miles an Hour (Down a Dead End Street)» (med Hal Blair), (framført av Hank Snow)
*«No More» (basert på songen «La Paloma», i lag med Hal Blair, framført av Elvis Presley og Dean Martin)
*«Not One Minute More» (med Hal Blair), (framført av Della Reese)
*«Please Help Me, I'm Falling» (med Hal Blair), (framført av Hank Locklin)
*«Ringo» (med Hal Blair), (framført av Lorne Greene)
*«Stand In» (med Hal Blair), (framført av Don Robertson sjølv og Jim Reeves)
*«There's Always Me» (framført av Elvis Presley og Jim Reeves)
*«You're Free to Go» (med Lou Herscher) (framført av Carl Smith)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don Robertson|Don Robertson]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Don Robertson si nettside 
*Nashville Songwriters' Foundation om Don Robertson
*Minneord
A Date with Elvis

***A Date with Elvis*** er det åttande albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor Records (LPM 2011) i juli 1959. Det består av eit utval av songar som var gjevne ut før og ikkje-utgjevne innspelingar i august 1956 i 20th Century Fox Stage One, to frå Radio Recorders i Hollywood, og fleire innspelingar frå Sun Studio. Albumet nådde 32. plassen på Billboard Top Pop Albums-lista. Det er ikkje lenger i sal på fysisk plate, men finst tilgjengeleg på nettet for nedlasting og strøyming. 

## Innhald
Etter Presley måtte inn i den amerikanske hæren den 24. mars 1958, ønskte RCA Victor og manageren til Presley, Colonel Tom Parker, å halde namnet hans aktivt hos publikum dei to neste åra då han ikkje kunne halde konsertar eller spele i filmar, og gav ut innspelingar frå kvelvet. Det vart arrangert ei innspeling over to dagar i juni, som gav nok songar til fem singelsider. Singelformatet var det kommersielle fokuset for rock and roll i 1950-åra. Fire av desse songane vart gjevne ut på album i 1958 og 1959 medan han var i militærteneste. 

Sjølv etter det som var vanleg seint i 1950- og tidleg i 1960-åra, der albuma ofte berre var kring 35 minuttar lange, var dette eit særs kort album på berre 23 minuttar, og vart eit av dei albuma som nådde lågast på salslistene i dette tiåret. RCA gav ut nok eit album i 1959 med tidlegare utgjevne songar, eit samlealbum men det selde enno dårlegare. Presley kom attende til USA i 1960 og gjekk i studio igjen. 

Ein annan versjon av albumet, med seks av dei same songane frå originalutgåva, med med 14 songar i alt, kom ut i Australia i september 1959. RCA gav ut dei originale 10 songane frå albumet på CD i 1989. 

I 1986 gav The Cramps ut eit heilt anna album som òg heitte *[[A Date With Elvis av The Cramps|A Date with Elvis]]*.

## Medverkande
* Elvis Presley&nbsp;– vokal, gitar
* Scotty Moore&nbsp;– gitar
* Dudley Brooks&nbsp;– piano
* Mike Stoller&nbsp;– piano, korvokal
* Bill Black&nbsp;– bass
* D.J. Fontana&nbsp;– trommer
* Johnny Bernero&nbsp;– trommer
* The Jordanaires&nbsp;– korvokal

## Innhald

### Britisk, australsk og tysk nyutgjeving

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Date with Elvis|A Date with Elvis]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*LPM-2011 A Date With Elvis Guide (monaural) på The Elvis Presley Record Research Database
*LSP-2011(e) A Date With Elvis Guide (stereo) på The Elvis Presley Record Research Database
Jerry Leiber og Mike Stoller

Tekstforfattaren **Jerome «Jerry» Leiber** (25. april 1933-22. august 2011) og komponisten **Mike Stoller** (fødd 13. mars 1933) var ein amerikansk låtskrivar- og produsentduo. Dei fekk først suksess med songar som «Hound Dog» (1952) og «Kansas City» (1952). Seinare i 1950-åra fekk dei ei rekkje hittar med The Coasters, som «Young Blood» (1957), «Searchin'» (1957) og «Yakety Yak» (1958), som er somme av dei mest underhaldande i rock and roll med hjelp av humor og ein stil som var meir teatralsk enn personleg. Dei var blant dei første kvite musikarane som omfamna svart musikk med gjennomarbeidde produksjonsverdiar der dei la vekt på den kjenslemessige krafta med The Drifters på «There Goes My Baby» (1958), som igjen påverka Phil Spector, som studerte produksjonane deira medan han spelte gitar på somme av innspelingane deira. 

Leiber og Stoller skreiv mange hittar for Elvis Presley, som «Love Me» (1956), «Jailhouse Rock» (1957), «Loving You», «Don't» og «King Creole». Dei samarbeidde òg med andre låtskrivarar på songar som «On Broadway», i lag med Barry Mann og Cynthia Weil; «Stand By Me», i lag med Ben E. King; «Young Blood», i lag med Doc Pomus og «Spanish Harlem», som Leiber skreiv i lag med Phil Spector. Dei vart stundom oppførte under pseudonymet **Elmo Glick**. I 1964 lanserte dei  Red Bird Records med George Goldner og fokuserte på «jentegrupper», og gav ut somme av dei klassiske songane frå Brill Building-tida.

Alt i alt skreiv Leiber og Stoller over 70 hittar. Dei vart innlemma i Songwriters Hall of Fame i 1985 og Rock and Roll Hall of Fame i 1987.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerry Leiber and Mike Stoller|Jerry Leiber and Mike Stoller]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
Kjersti Wexelsen Goksøyr

**Kjersti Wexelsen Goksøyr** () er ein norsk bilethoggar utdanna hjå Statens kunstakademi, der ho studerte i 1979-1984 under Per Palle Storm og Svein Boge Berg. Ho har hatt fleire separatutstellingar, teke del på fleire gruppeutstellingar, og hatt mange offentlege utsmykkingsoppdrag. Verk av ho er innkjøpte av Nasjonalgalleriet, Norsk kulturråd og Utanriksdepartementet. Ein statue som ho har laga til minne om forfattaren Sigrid Undset står i Stensparken i Oslo.

## Bakgrunnsstoff
*Om Kjersti Wexelsen Goksøyr på Kunstnerforbundets nettside 
*snl.no: Kjersti Wexelsen Goksøyr
Milk Cow Blues

«**Milk Cow Blues**» er ein bluessong skriven og opphavleg spelt inn av Sleepy John Estes i 1930.

## Robert Johnson-versjonen
Robert Johnson spelte inn ein versjon av Sleepy John Estes-songen, kalla «Milkcow's Calf Blues», på den siste innspelinga si den 20. juni 1937. Han vart gjeven ut av Vocalion Records i september 1937 som B-sida til «Malted Milk».

## Johnnie Lee Wills-versjonen
I 1941 spelte Johnnie Lee Wills (ein yngre bror av Bob Wills) inn ein versjon som kom ut same året på Decca Records som «Milkcow Blues» av Johnny Lee Wills & His Boys. Han vart sungen av Cotton Thompson.

Bob Wills spelte òg inn songen på Tiffany Transcriptions med vokal av Tommy Duncan. Wills/Duncan-utgjevinga «Brain Cloudy Blues» er kraftig påverka av «Milk Cow Blues».

## Elvis Presley & The Blue Moon Boys-versjonen

Elvis Presley, akkompagnert av Scotty Moore på gitar og Bill Black på bass, spelte inn ein rockabillyversjon kalla «Milkcow Blues Boogie» på Sun Records i november eller desember 1954. Arrangementet var tettare til Wills-versjonen enn originalen til Arnold. Songen kom ut 8. januar 1955 med «You're a Heartbreaker» som A-side, men kom først ut på album i 1959 på *[[A Date with Elvis]]*. 

## Eddie Cochran-versjonen

Eddie Cochran sin versjon av «Milk Cow Blues» vart gjeven ut posthumt på albumet *[[Never to Be Forgotten]]*.

Musikarar:
* Eddie Cochran: vokal og gitar
* Dave Shriver: elektrisk bass
* Gene Riggio: trommer
* Jim Stivers: piano

## Andre versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Milkcow Blues Boogie|Milkcow Blues Boogie]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Doina Melinte

**Doina Ofelia Melinte**, fødd **Beșliu**, () er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå Hudești i Botoşani fylke. Ho vart olympisk meister på 800 meter i 1984 og tok sølv på 1500 m i same leikane. Både i 1987 og 1989 vann ho innandørs-VM og i 1985, 1988 og 1990 i EM 1500 m.

## Aktiv
Doina Beșliu vart slått ut or semifinalane på 800 meter under Sommar-OL 1980 i Moskva. I 1982, då som Doina Melinte, hadde ho årsbeste i verda på 800 meter, men enda på sjetteplassen på distansen ved EM i Aten. Same plasseringa fekk ho på 800 m i Helsinki-VM 1983.

Under dei olympiske leikane 1984 i Los Angeles vann ho gullmedaljen på 800 meter, sekundet framom Kim Gallagher frå USA og si eiga landskvinne Fiţa Lovin. Fem dagar seinare tok ho sølvmedaljen på 1500 meter, Gabriella Dorio frå Italia vann løpet, medan Maricica Puică, også ho frå Romania, vart nummer tre.

Melinte kom i mål til bronse på 1500 m ved friidretts-EM 1986, slått på målstreken av Tatjana Samolenko, men over sekundet bakom vinnaren Ravilja Agletdinova. Ved innandørs-VM i Indianapolis i mars 1987 sigra Melinte på 1500 m framom nemnde Samolenko. I september fekk ho bronsemedaljen på same distansen i verdsmeisterskapen i Roma. Opphavleg vart ho nummer, men Sandra Gasser på tredjeplass vart diskvalifisert for bruk av dopingmiddel.

Under Sommar-OL 1988 i Seoul vann landsmannen Paula Ivan gullmedaljen på 1500 m, Melinte enda på niandeplassen i tevlinga. Eit lite halvår seinare forsvarte derimot Melinte innandørs-tittelen på 1500 m, vinnartida 4.04,79 i Budapest-VM var meisterskapsrekord. Våren 1990 vann ho i Glasgow 1500 m i innandørs-EM for tredje gong, tidlegare sigrar kom i 1985 i Pireus og i 1988 i Barcelona.  På 1500-meteren under friidretts-EM 1990 i Split vart ho nummer seks, medan ho i 1991 kom  på fjerdeplass i 1500-meterfinalane både under innandørs-VM i Sevilla og under friidretts-VM i Tokyo.

Melinte tok seg til finalen på 1500 m også under sommarleikane i Barcelona i 1992, men braut løpet.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Utslått or semifinalane på 800 m (2.00,8 =nr 13)
*EM 1982 i Aten: Nr 6 på både 800 m – 1.59,6, og 1500 m - 4.04,3
*VM 1983 i Helsinki: Nr 6 på 800 m – 2.00,1
*OL 1984 i Los Angeles: Gull på 800 m – 1.57,6, sølv på 1500 m – 4.03,7
*EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje på 1500 m – 4.02,4
*VM 1987 i Roma: Bronsemedalje på 1500 m – 3.59,2
*OL 1988 i Seoul: Nr 9 på 1500 m – 4.02,8
*EM 1990 i Split: Nr 6 på 1500 m – 4.10,9
*VM 1991 i Tokyo: Nr 4 på 1500 m – 4.03,1
*OL 1992 i Barcelona: Braut finalen på 1500 m – nr 12

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Doina Melinte|Doina Melinte]]» frå ,  den 15. oktober 2016.*
Jon Løyland

**Jon Løyland** () var ein norsk lærar og bonde frå Valle i Vest-Agder.

Løyland tok lærareksamen i 1911 og var i åra 1912-21 lærar fleire stader. Frå 1921 underviste han ved folkehøgskulen Setesdals ungdomsskule til skulen vart nedlagd i 1940. Sidan då var han framhaldskulelærar til 1954.

Løyland var mykje oppteken av kulturelle, historiske og nasjonale spørsmål. Mellom anna var han formann i både Agder Historielag, Aust-Agder Mållag og i Setesdalsmusèet. Han skreiv mange lokalhistoriske artiklar og ein del dikt, og gav ut bøkene *Bygdedikting frå Agder* i 1927 og *Hans i Hagen* i 1952.

## Kjelder

*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Ole N. Lødøen

**Ole Nilsson Lødøen** () var ein norsk lærar og bonde frå Hornindal.

Lødøen tok eksamen ved lærarskulen i Klæbu i 1882. I tida 1885 til -93 var han lærar på Frøya og Hitra. I 1893 reiste han heim til Hornindal og tok over farsgarden. Jamsides var han lærar i heimbygda til 1927. Lødøen laga «fiskemodellar, plansjar til gram. og desimalsystemet, musikk til multiplikasjonstabellen o.a.»

## Fotnotar

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Ola Olsson Lykre

**Ola Olsson Lykre** () var ein norsk bonde i Skjåk.

Lykre kjøpte eit bruk på Ramstad i solsida i Skjåk, og dreiv dette i over femti år. Han var ein føregangsmann i landbruket i Ottadalen. Mellom anna stod han bak mange fesjå, noko som leidde til betre feavl. I 1921 gav han ut ei lita bok på skjåkmål; *Lurtone frå fjelli*.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
(You're So Square) Baby I Don't Care

«**(You're So Square) Baby I Don't Care**» er ein song skriven i 1957 av Jerry Leiber og Mike Stoller for filmen *Jailhouse Rock* med Elvis Presley. Presley sin versjon av songen, den einaste songen delar han spelar elektrisk bass, vart spelt inn 3. mai med eit vokalspor lagt til den 9. mai 1957. Songen vart gjeven ut på *[[Jailhouse Rock (EP)|Jailhouse Rock]]*-EP-en. Han nådde 14. plassen på R&B-lista.  Songen har sidan blitt ein liten popstandard med kjende versjonar av Buddy Holly, som gav songen ut på det andre albumet sitt, og versjonen hans gjekk inn på den britiske singellista i 1961.

## Innspelingar

Songen vart omsett til fransk av Michel Emer som «Sentimentale» og gjeven ut av Johnny Hallyday i 1961 og Eddy Mitchell i 1963.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:(You&#39;re So Square) Baby I Don&#39;t Care|(You&#39;re So Square) Baby I Don&#39;t Care]]» frå ,  den 15. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Young and Beautiful av Elvis Presley

**«Young and Beautiful»** er ein song skriven av Aaron Schroeder og Abner Silver. Han vart framført av Elvis Presley som den siste songen i filmen *[[filmen Jailhouse Rock|Jailhouse Rock]]* i 1957.

Presley spelte inn songen 30. april 1957 i Radio Recorders Studio i Hollywood.

«Young and Beautiful» kom ut på *[[Jailhouse Rock (EP)|Jailhouse Rock]]*-EP-en (RCA Victor EPA&nbsp;4114) i oktober 1957 og så på *[[A Date with Elvis]]* i 1959. 

## Andre versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Young and Beautiful av Elvis Presley|Young and Beautiful av Elvis Presley]]» frå ,  den 15. oktober 2016.*
Awanat i Umm al-Quwain

**Awanat** er ein busetnad i Umm al Qawain i Dei sameinte arabiske emirata

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Awanat i Umm al-Quwain|Awanat i Umm al-Quwain]]» frå ,  den 15. oktober 2016.*
Raudtorvmose

**Raudtorvmose** (*Sphagnum rubellum*) er ein torvmose som er vanleg på næringsfattige myrer. Han er som oftast purpurraud på let, men kan òg ha ljosebrune eller grøne skot og hovud.

## Kjelder
* 
;Referansar
Falaj Al-Mualla

**Falaj Al Mu'alla** er ein innlandsbusetnad kring ein oase i Umm al Qawain i Dei sameinte arabiske emirata. Han ligg rundt 30&nbsp;km inn i landet frå byen Umm Al Quwain. 

## Historie og utvikling

Busetnaden var opphavleg kjend som *Falaj Al Ali* etter Al-Ali-stamma som busette seg i  Umm Al Quwain. Han blei busett på omtrent same tid som Al Ali-stamma flytta innover i landet frå øya Sinniyah, etter at ho var gått tom for vatn.

Falaj Al Mualla er kjend for festningen sin og tre vakttårn i aust, nord og vest. Desse står vakt over den fruktbaer wadien her. Festningen blei bygd tidleg på 1800-talet av herskaren av Umm Al Quwain, Abdullah bin Rashid Al Mualla, og det same blei eit badehus på staden. Bygginga av festningen er blitt tidfesta til 1825.

Aust- og vesttårna blei renoverte i 2007 og ein byrja å restaurera festningen i 2009. Denne prosessen blei fullført i 2015. Badehuset blei restaurert i 2014. I dag ligg  Falaj Al Mualla museum i festningen.

Området er fruktbart med vasstilførsel frå akviferar som renn ned frå Hajarfjella. Falaj Al Mualla har ei lang historie som jordbruksstad, og det bur rundt 60 familiar som tradisjonelt har levd av å dyra 5&nbsp;000 daddelpalmar ved oasen. Forsøksgarden ved Digdaga, skipa i 1955, hadde to hektar med eksperimentelt beite her. Det var også ved Falaj Al Mualla at den fyrste fjørfegarden i Emirata opna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Falaj Al-Mualla|Falaj Al-Mu&#39;alla]]» frå ,  den 15. oktober 2016 og 6. juli 2021.* 

## Bakgrunnsstoff
Karmotstand

**Karmotstand** eller **vaskulær motstand** er den motstanden blodet må overkome i kretsløpssystemet for å skape straum. Motstanden ytt av systemkretsløpet blir kalla **systemisk karmotstand** (SVR) eller **total perifer karmotstand** (TPR), medan motstanden ytt av lungekretsløpet blir kalla **pulmonal karmotstand** (PVR) eller **lungekarmotstand**. Systemisk karmotstand blir brukt til å rekne ut blodtrykk, blodstraum og hjartefunksjon. Samantrekking av blodårer aukar systemisk motstand, medan utviding av blodårer senkar systemisk motstand.

For å måle karmotstanden kan ein bruke dyn·s·cm-5, pascal-sekund per kubikkmeter (Pa·s/m3) eller, for å gjere det enklare å dele med trykk (målt ved mmHg) og minuttvolum (målt ved l/min), kan ein bruke mmHg·min/l. Desse samsvarar med Wood-einingar (HRU), som er mykje brukt av barnekardiologar. Konverteringa dei imellom går føre seg slik:


1\, \frac{\text{mmHg} \cdot \text{min}}{\text{ L }} (\text{HRU})
= 8\, \frac{\text{MPa} \cdot \text{s}}{\text{m}^3} 
= 80\, \frac{\text{dyn} \cdot \text{sek}}{\text{cm}^5}


## Sjå òg
* hemodynamikk
* blodtrykk
* perfusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vascular resistance|Vascular resistance]]» frå ,  den 15. oktober 2016.*
Thalasseus

__NOTOC__
***Thalasseus*** er ei biologisk slekt av seks store terneartar i måsefamilien. Det noverande slektsnamnet er avleidd frå gresk *thalassa*, "sjø". Denne gruppa vart tatt i bruk etter år 2005, då det kom framlegg om å skilje ut desse artane frå *[[Sterna]]*-slekta.

## Skildring
Dette er av dei største ternene med kroppslengd varierande frå 35 centimeter for bengalterne og opp til 53&nbsp;cm for hinduterne. 

*Thalasseus*-ternene har lange tynne kvasse nebb, vanlegvis i ein nyanse av gult eller oransje unntatt i splitterne der nebb er svart med gul tupp hos dei fleste underartane. Alle er lyse terner med svart panne og krone i hekkedrakt og med raggete fjørkam på hovudet. I vinterdrakta blir det meste av hovudet kvitt, med svart på bakhovud og nakke.

Fuglane i slekta har samla sett ei nær verdsomspennande utbreiing, og mange av artane er vanlege og velkjende fuglar i områda sine. Hekkinga går føre seg i svært tette koloniar på kysten og på øyar, og unntaksvis i innlandet ved eigna store innsjøar nær kysten. Hannfuglar gjev småfisk til hoene som ein del av frieriet ved pardanninga.

*Thalasseus*-terner beitar ved stupdukking etter fisk, nesten utan unntak i hav. Dei dukkar vanlegvis direkte, og ikkje etter først å 'stille' i lufta slik som raudnebbterna ofte gjer.

### Artslista
***Thalasseus*** i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:     
* Kongeterne, *Thalasseus maximus*, Royal Tern, Boddaert , 1783 , (LC)
* Hinduterne, *Thalasseus bergii*, Great Crested Tern, Lichtenstein , 1823 , (LC)
* Splitterne, *Thalasseus sandvicensis*, Sandwich Tern, Latham , 1787 , (LC)
* Langnebbterne, *Thalasseus elegans*, Elegant Tern, Gambel , 1849 , (NT)
* Bengalterne, *Thalasseus bengalensis*, Lesser Crested Tern, Lesson , 1831 , (LC)
* Kinaterne, *Thalasseus bernsteini*, Chinese Crested Tern, Schlegel , 1863 , (CR)

IOC World Bird List, versjon 6.3, deler opp arten splitterne slik at fuglane i Amerika reknas som ein sjøvstendig art:
* *T. acuflavidus* (S. Cabot, 1847) – Cabot’s Tern
:Dei skil seg frå underarten *sandvicensis* ved at dei har mindre kroppsmasse og har gule bein og gult nebb, i staden for svarte som hos *T. s. sandvicensis*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thalasseus|Thalasseus]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*  
 
;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Paula Ivan

**Paula Ivan** (), opphavleg **Paula Ionescu**, sidan Paula Ilie, er ein rumensk tidlegare friidrettsutøvar frå Herăști i Giurgiu fylke som vann gull på 1500 meter og sølv på 3000 m under Sommar-OL 1988 i Seoul.

## Aktiv
I 1987 sigra Ivan både på 1500 m og 3000 m ved universiaden i Zagreb. Knapt to månader seinare klarde ho ikkje å kvalifisere til finalen i korkje distansane under friidretts-VM i Roma.

I juli 1988 sette Ivan personleg rekord då ho vann 800 m under Balkan-leikane, ho vann også 1500-meteren. Den 27. juli i Verona kom ho i mål på 1500 m på tida 3.58,8, hennar fyrste løp under fire minuttar på distansen. Ho forbetra seg til 3.56,2 den 17. august i Zürich. Under dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul fekk ho sølvmedaljen på 3000 m etter ho måtte ho gje tapt for sovjetiske Tatjana Samolenko i spurten. På den etterfylgjande 1500-meteren imponerte Ivan kolossalt og sprang mykje av finaleløpet i einsam majestet. I mål var ho over seks sekundar føre dei andre medaljevinnarane og vinnartida 3.53,96 var ny olympisk rekord (og gjeld 30 år seinare).

Ivan vann også 1500 m ved innandørs-EM 1989 i Den Haag, på tida 4.07,16. I august same året kopierte ho prestasjonane frå 1987 då ho i august på ny vart dobbeltvinnar under universiaden i Duisburg. Litt ut i september månad vann ho 1500 m-løpet i verdscupen. Ho la deretter vekk konkurranse-skorne og byrja som friidrettstrenar.

I 2000, 37 år gammal og etter ti år utan å ha tevla, kom Ivan tilbake og var aktiv i OL-sesongen. Ho deltok i fleire IAAF Grand Prix-stemne og presterte som best 4.04,6 på 1500 meter.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1987 i Roma: Utslått i kvalifiseringa på 1500 m (4.09,3 =nr 22) og på 3000 m (8.51,2 =nr 17) 
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje på 1500 m – 3.53,9, framom Laimutė Baikauskaitė (4.00,2), sølvmedalje på 3000 m – 8.27,1, bakom Tatjana Samolenko (8.26,5)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paula Ivan|Paula Ivan]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*  
 
*