open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Skagerak Arena

**Skagerak Arena** er heimebanen til Odds ballklubb. Han ligg same stad som Odd Stadion låg, men sjølve banen er snudd 90 grader og naturgraset er erstatta med kunstgras. Skagerak Energi har kjøpt rettane som generalsponsor.

Prosjektet vart lansert etter sesongslutt 2005. Anlegget vart, trass mykje motstand frå enkelte naboar, vedteke bygd hausten 2006. Demonteringa av Odd Stadion starta 13. november. Ny tippeligakontrakt var då sikra, etter at Bryne vart slått i kvalifiseringskampane. Stadionet var klart til 2. serierunde 15. april 2007, då Odd tok imot Lillestrøm. Då var berre den eine kortsida og nedre del av vestre langside klar.

Tribunefasilitetane vart gradvis ferdigstilt, og var klar til sesongen 2008. Det er òg planar om å bygge i hjørna av arenaen, men dette er foreløpig ikkje realisert. Næringsbygg på utsida av tribuneanlegg er heller ikkje ferdigstilt.

Anlegget blir òg brukt som konsertarena, og Elton John spelte på Skagerak Arena den 20. juni 2009.

Stadion stod heilt ferdigbygd sesongen 2011. Då var det offisielt ferdig, og det var ein stor seremoni rett før avspark på eige gras.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skagerak Arena|Skagerak Arena]]» frå ,  den 7. mai 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Dafnoúsia

**Dafnoúsia** (gresk Δαφνούσια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Fthiótida i Sentral-Hellas i Hellas. Dafnoúsia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Lokrí.

## Referansar
Livanátes

**Livanátes** (gresk Λιβανάτες) er ein distriktsby i periferieininga Fthiótida i Sentral-Hellas i Hellas. Livanátes var hovudsete i den tidlegare kommunen Dafnoúsia, som no er ei kommunaleining i kommunen Lokrí.

## Referansar
Hornbæk

**Hornbæk** er eit tettbygd område med hamn, ei tidlegare fiskarlandsby, som ligg på nordkysten av Sjælland i Danmark, i Helsingør kommune i Region Hovedstaden, om lag 12 kilometer nordvest for Helsingør by.  Folketalet i Hornbæk er 3.503 (2012). Men då det ligg store sommarhusområde i Hornbæk, og det langs kyststripa ligg store og  breie sandstrender som vert flittig nytta av sommargjester og badegjester andre stader frå, er det kvart år om lag 35.000 feriegjester som vitjar Hornbæk. Tidlegare har Hornbæk vore kjent for badehotellet *Trouville*, som no er vorte bygd om til feriebustader etter ein brann.

Hornbæk har jarnbanehaldeplass for den private jarnbanen *Helsingør-Hornbæk-Gilleleje Banen* (HHGB), òg kalla Hornbækbanen, som gjev togsamband til byen Helsingør i aust, og via Gilleleje til byen Hillerød.

I sentrum av den eldre parten av den tradisjonelle fiskarlandsbyen ligg Hornbæk kyrkje frå 1737, bygd i kvitkalka teglstein og utan særskild korutbygg, med rundboga vindauge og eit kopar- og blytekka lite tårn, ein såkalla takryttar, plassert midt på mønet. Kyrkja er den tredje på same staden. Granitt-døypefonten er 800 år gamal. Altarbiletet førestillar Jesus og den samaritanske kvinna, og  er måla av *guldaldermaleren* C. W. Eckersberg og  hengt på plass i 1838. I kyrkja heng det fire kyrkjeskip (skipsmodellar) som har å gjere med dei såkalla Kaperkrigane mellom Danmark og England i åra 1809 til 1814.

Hornbæk vart på slutten av 1800-talet kjent som eit idyllisk fiskarleie ved å ha vorte skildra og heidra av den namngjetne danske kunstmålaren og diktaren Holger Drachmann (fødd i 1846 i København, død i 1908 i Hornbæk), som vitja Hornbæk i ei årrekkje og gjorde seg gjeldande i det lokale selskapslivet hjå både borgarskap og fiskarar. Mange andre kunstnarar, mellom andre Peder Severin Krøyer, vitja òg Hornbæk i denne tida. Kunstnarane sette særleg pris på det særeigne naturlege ljoset i Hornbæk, og jamvel i dag er Hornbæk eit sentrum for kunstnarar.

## Bakgrunnsstoff
Martíno i Fthiótida

**Martíno** (gresk Μαρτίνο) er ein distriktsby i periferieininga Fthiótida i Sentral-Hellas i Hellas. Martíno var hovudsete i den tidlegare kommunen Opoundía, som no er ei kommunaleining i kommunen Lokrí..

## Referansar
Saura

**Saura** er ei bygd på søraustsida av Handnesøya i Nesna kommune. På staden er det butikk og kai. Butikken Vika Handel BA er eit andelslag som folk på Handnesøya eig. Også Handnesøya kapell ligg på Saura. Postnummeret er 8724 Saura.

Frå 1500-talet var det handelshus med gjestgjeveri og jektefart på staden. Perioden 1856-1904 heldt sorenskrivaren for Nord-Helgeland til på Saura, den store rettsbygninga, nybygd i 1880-åra, står framleis. Før Handnesøya fekk ferjesamband hadde Saura, 64 km sjøveg vest-sørvest for Mo i Rana, anløp av rutebåt i lokalfart.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Saura|Saura]]» frå ,  den 7. mai 2013.*  
 
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
Ramberg

**Ramberg** er ei bygd i Flakstad kommune i Nordland med ca 270 ibuarar (2001). Ramberg, som hyser administrasjonen i kommunen, ligg på nordvestsida av Flakstadøya i Lofoten. På garden Flakstad ved Ramberg ligg Flakstad kyrkje, bygt i 1780. Europaveg 10, som strekker seg frå Å i Lofoten til Luleå i aust, går gjennom Ramberg. Namnet Ramberg er sett saman av ramn og berg.

## Kjelder
*Store norsdke leksikon

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ramberg|Ramberg]]» frå ,  den 7. mai 2013.*
Nygårdsjøen

**Nygårdsjøen** er ei bygd i Gildeskål kommune. Ho ligg ved Fylkesveg 17 og er den nordlegaste bygda i kommunen. Nygårdsjøen ligg 6 mil sør for Bodø.

Nygårdsjøen er omkransa av fjell og fjord. Jordbruk har vore hovudnæringa, men også småfiske. Framleis er det ein del jordbruk her, men mindre enn før. Elles vert drive fiskeoppdrett, bilverkstad og båtverkstad. Bygda har skule og barnehage, bank, butikk, tannlege, frisør, kafé og pub, samt campingplass.

Bygdene langs Nordfjorden, frå Ertenvåg i nord til Sundsfjord i sør ved Holmsundfjorden, har postadresse Nygårdsjøen. Om lag 400 personar har postadresse Nygårdsjøen.

## Bakgrunnsstoff
*nordfjorden.no

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nygårdsjøen|Nygårdsjøen]]» frå ,  den 7. mai 2013.*
Sennesvik

**Sennesvik** er ei bygd i Vestvågøy kommune i Nordland, 46 kilometer vest-sørvest for Svolvær. Bygda ligg på søraustsida av Vestvågøya, med kort sjøveg ut i Vestfjorden. Før 1964 låg bygda i tidlegare Hol herad.

## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960

## Bakgrunnsstoff
* Gardshistorie for Sennesvik
Nøss

**Nøss** er eit fiskevær på vestsida av Andøya i Nordland, om lag fem mil nordvest for Harstad by. Fiskeværet/bygda ligg i Andøy kommune, vel 30 km sør for Andenes. I 1950, då bygda høyrde til dåverande Bjørnskinn herad, budde 149 menneske i bygda, fordelt på 30 bustadhus.

## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1959
Asle Andersen

**Asle Andersen** () er ein norsk tidlegare fotballspelar, som i dag er hovudtrenar for Sandnes Ulf. Han har hatt ei lang fartstid i norsk toppfotball og har spelt for klubbane Sandnes Ulf, Bryne FK, FK Haugesund og Viking FK.

Andersen kom til Sandnes Ulf i januar 2006 som spelande trenar. Han var sterkt delaktig på banen då laget sikra opprykk til Adeccoligaen i 2007, og hadde fleire gode kampar i 2008. Siste halvdel av 08-sesongen gjekk han skadd, og i årene etterpå har han prioritert trenergjerninga og ikkje spelt kamper.

Andersen var ei viktig brikke i Brynelaget på nittitalet. Han var kaptein i fleire sesongar og medverka mellom anna til opprykket til Tippeligaen med den sterke haustsesongen1999.

## Karriere som spelar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Asle Andersen|Asle Andersen]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sandnes stadion

**Sandnes stadion** er eit stadion i Sandnes og heimebanen til fotballaget Sandnes Ulf. Anlegget blir òg brukt til friidrett av Sandnes IL. Arenaen ligg i Sandnes idrettspark i bydelen Trones i Sandnes.

Fotballbanen måler 105 x 67 meter, medan åtte løpebanar ligg kring grasmatta. Stadionet var godkjent til Tippeliga-spel i 2013.

## Historie

Historia til Sandnes stadion byrjar med skipinga av Sandnes Ulf, den gongen kjent som «Sportsklubben Ulf». I klubben sine styrereferat frå 15. juni 1911 nemnast det at mangelen på ein eigen idrettsplass førte til uregelmessige treningstider. Den kommunale idrettsplassen var ubrukeleg som fotballbane, og klubben måtte difor leige ulike jorde frå gardeigarar til å drive fotballtrening. I desember 1919 fekk klubben tilbod frå fabrikkeigar Nielsen om å leige det som vart kjent som Pilesletta – same stad der Gand vidaregåande skule ligg i dag. Dette var stort sett heimebana til klubben i mange år framover, medan ein sparte pengar og arbeidde med å få på plass ein meir permanent stadion.

I bresjen for dette arbeidet gjekk dipl. ing. Jac Petersen, òg kjent som «faren til stadionet». Etter to års bygging kunne endeleg Sandnes stadion opnast sommaren 1927. Sundag 19. juni 1927 vart det arrangert opningsstemne for byen sin nye idrettsarena med fotballkamp mellom dei to Sandnes-laga SK Ulf og Frøya, ein kamp Ulf vann 4–3. Etter kvart kom det både garderobar, tribune og fleire treningsbanar.

I løpet av åra har Sandnes stadion vorte brukt til mykje ulikt og har vore vertskap for arrangement innan fotball, friidrett, turn, sykling, skøyter, trav og speedway.

## Stadion i dag
I 2005 vedtok bystyret i Sandnes kommune å endre namn på anlegget til Sandnes idrettspark, utanom sjølve hovudbanen, som enno skal vere kjent som Sandnes stadion.

Året 2009 og deler av 2010 gjennomgjekk Sandnes stadion store oppgraderingar i samband med Adeccoliga-spel for Sandnes Ulf og NM i friidrett som vart arrangert i 2010. Sandnes Ulf sitt opprykk til Tippeligaen i 2011 medførte fleire oppgraderingar, mellom dei utviding av publikumskapasiteten og eit nytt mediehus midt på den gamle tribunen. Stadionet framstår i dag som eit moderne multifunksjonsanlegg med godkjende flaumlys, åtte løpebanar, VIP-lokale og over 4&nbsp;100 sitteplassar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sandnes stadion|Sandnes stadion]]» frå ,  den 8. mai 2013.*
Brian Deane

**Brian Deane** () er ein tidlegare fotballspelar frå England som i 2023-14 var hovudtrenar for Sarpsborg 08 Fotballforening.

### Spelar
Deane starta karrieren sin i Doncaster før han vart kjøpt av Sheffield United i 1988, og scora tosifra mengder mål i alle sine fem sesongar på Bramall Lane. Samarbeidet hans med Tony Agana var spesielt fruktbart, etter ein klassisk engelsk formular for spissradarpar (ein stor hovudsterk spelar + ein mindre, kjapp). Deane fekk blant anna æra av å score det aller første målet i den nystarta engelske ligaen Premier League i august 1992. Han spelte òg tre landskampar for England i den første perioden sin i Sheffield United.

I 1993 vart Deane selt til Leeds. Etter fire sesongar i klubben, returnerte han til Sheffield United sommaren 1997, der han spelte ein halv sesong før han drog til Benfica. Hausten 1998 returnerte Deane til England, og signerte denne gongen for Middlesbrough. Han har òg spelt for Leicester, West Ham, Sunderland og eit nytt opphald i Leeds.

Sommaren 2005 signerte Deane for Perth Glory, og det var venta at han skulle trappe ned karrieren i den australske klubben, men før jula 2005 returnerte han nok ein gong «heim» til Sheffield United. Likevel vart det heller få framferder for Deane i oppryksseseongen til Blades; ein skade i ein reservelagskamp sette han utanfor spel medan han prøvde å finne kampforma etter det lite vellykka opphaldet i Australia, og i tillegg handla manager Warnock inn ei rekkje andre spissar (Bruce Dyer og Ade Akinbiyi, og dessutan Geoff Horsfield på lån frå WBA) som konkurrerte direkte med Brian Deane. Blades rykte likevel opp og Deane fekk altså vere med på denne bragda 16 år etter sist gong, om enn i ein mindre viktig rolle enn då. 

## Karriere som spelar

### Merittar
*Finalist i den engelske ligacupen: 1996 med Leeds United

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brian Deane|Brian Deane]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

*eu-football
Sarpsborg stadion

**Sarpsborg stadion ** er heimebanen til Sarpsborg 08. Stadionet vart bygt i 1930. I 2000 vart ny sittetribune med garderobar bygt og i 2006 vart anlegget renovert. Det er 1178 sitteplassar på hovudtribunen. Klokkesvingen avdeling aust er tribunen for bortesupportarar. Der er det plass til om lag tusen tilskodarar, og innfrir kravet til Norges Fotballforbund om eigen inngang, kiosk og toalett for gjestende supporterar. Hausten 2012 vart stadion ytterlegare utbygd og tribunekapasiteten vart auka til 5500.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sarpsborg stadion|Sarpsborg stadion]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jonas Olsson

**Jonas Olsson** () er ein svensk fotballtrenar og tidlegare spelar. Han trente FK Göteborg saman med Stefan Rehn. IFK Göteborg er òg den klubben som han spelte i gjennom heile karrieren sin, og der han vann fire svenske meisterskap, og spelte UEFA Champions League for.

## Sogndal
4. oktober 2011 vart det klart at Jonas Olsson tok over treneransvaret frå og med desember 2011. Svensken hadde dei siste fem sesongane før det hatt delt trenaransvar i IFK Göteborg med Stefan Rehn. Duoen leia klubben til seriegull i den første sesongen, og vart kåra til årets trenarar i Sverige. Under deira leiing har IFK igjen etablert seg i toppen av svensk fotball igjen.
Den tidlegare midtstopperen overtok etter Harald Aabrekk i Sogndal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jonas Olsson|Jonas Olsson]]» frå ,  den 8. mai 2013.*
Sør Arena

**Sør Arena** er heimebana til  i Torsvika på Lundsiden i Kristiansand Agder. Ved fotballkampar er det mogeleg å ha ein tilskodarkapasitet på 14&nbsp;300, alle under tak. Frå sesongen 2011 er kapasiteten skore ned til ca. 11&nbsp;700.
 
Stadionet opna med kamp mot Viking 15. april 2007. Stefan Bärlin misbrukte sjansen til å bli første målscorar da han brann eit straffespark etter 10 minutt, i staden vart det Vikings Søren Berg som fekk denne æra, medan Ygor Santiago vart den første målskåraren til Start på den nye heimebanen. 14&nbsp;448 tilskodarar såg oppgjeret, ein rekord som vil komme til å stå ein stund då kapasiteten seinare er blitt redusert.

Arenanamnet er sponsorbestemt, og har samanheng med eit sponsorat frå Sparebanken Sør.

## Fasilitetar
Sør Arena er bygd berre for fotball og til skilnad frå den gamle heimebanen til Start, Kristiansand stadion, ikkje løpebanar mellom tribunane og grasmatta. Anlegget har 16 sponsorlosjer og gourmetrestaurant med kapasitet på 500 personar. Media har langt betre arbeidsforhold enn på Kristiansand stadion.

Anlegget gjev plass til administrasjonen til Start, idrettsklubben, treningssenter og anna næringsverksemd. Spelarar og trenarar har òg langt betre arbeidsforhold enn før. Total er det 22&nbsp;000&nbsp;m² næringsareal i anlegget.

Totale byggekostnader var opp mot 500 millionar kroner. Starts del av dette var 250 millionar. Da planane vart godkjend i 2005 var kostnadene rekna til 177 millionar kroner.

## Underlag
Det var ei tidvis kontroversiell avgjersle då bystyret i Kristiansand i 2012 bestemte å bytte ut naturgraset med kunstgras. Både spelarar og NISO engasjerte seg for å få kommunen til å omgjere vedtaket om å fjerne det finaste underlaget i landet, utan at det hjelpte. 28. mai vart Ernest Asante siste målscorar på ekte gras med eit straffespark mot . Deretter vart spelepausen under Fotball-EM brukt til å bytte ut graset, og 30. juni stod det nye underlaget klart til toppkampen mot .

## Konsertarena
Sør Arena fekk ein elddåp som konsertarena 26. juni 2007, då Elton John spelte for over 20&nbsp;000 tilskodarar.
17. juni 2008 heldt Dolly Parton konsert på Sør Arena for eit publikum på ca. 8&nbsp;000. I 2010 hadde a-ha ein av avskjedskonsertane sine der.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sør Arena|Sør Arena]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*ikstart.no - Velkommen til Sør Arena
Ronny Deila

**Ronny Deila** () er ein norsk fotballtrenar. Han er trenar for New York City FC (2020).

Deila vart 14. januar 2008 presentert som hovudtrenar for Strømsgodset. Han er tidlegare forsvarsspelar og var i tillegg assistent under trener Dag-Eilev Fagermo i perioden 2006 – slutten av 2007. Deila har òg trent Brodd I.L frå Stavanger. Då Fagermo forsvann til  som trenar i slutten av 2007, tok Ronny Deila over som hovudtrenar i Strømsgodset.

Deila har tidlegare spelt for Urædd, Odd Grenland (1993&ndash;2004), Viking (2005) og Strømsgodset (2005&ndash;2008). Han vart cupmeister for Odd i 2000. Deila gjorde comeback på fotballbanen då han i mai 2009 signerte kontrakt med 3. divisjonsklubben Sparta/Bragerøen.

Ronny Deila har i ung alder hatt fleire sesongar som hovudtrenar for Strømsgodset. Strømsgodset har vunne eit cupmeisterskap og hatt gode plasseringar i Tippeligaen under Deila, mellom anna sølv i Tippeligaen 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ronny Deila|Ronny Deila]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Profil på Strømsgodsets nettside 
*Profil på altomfotball
Dorída

**Dorída** (gresk Δωρίδα) er ein kommune i periferieininga Fokída i periferien Sentral-Hellas i Hellas. Dorída ligg vest for Ámfissa og grensar i nord mot periferieininga Fthiótida, i vest mot Etoloakarnanía i Vest-Hellas. I sør ligg Korintbukta.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Evpálio
* Lidoríki
* Tolofóna
* Vardoúsia
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Lidoríki

**Lidoríki** (gresk Λιδωρίκι) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Lidoríki inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dorída, der han er hovudsete.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Lidoríki 3&nbsp;072&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 531&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Agnar Christensen

**Agnar Hallsten Sjøvoll Christensen** () er ein norsk fotballtrenar, for tida hovudtrenar i Tromsø Idrettslag.  Han er bror til Roar Christensen som spelte ni sesongar for TIL.

## Karriere
### Spelarkarriere
Christensen har spelt 569 kamper for Grovfjord Idrettslag. Han debuterte for A-laget då han var 16 år og 15 dagar, noko som er rekord for klubben.

### Trenarkarriere
Christensen var spelande trenar i Grovfjord Idrettslag i 1997. Han førte damelaget til Medkila Idrettslag til ein sensasjonell cup-triumf i 2003. Han vart henta som assistenttrenar til Tromsø IL før 2006-sesongen under Ivar Morten Normark. Christensen fortsette i denne rolla då Steinar Nilsen overtok trenaransvaret for TIL. Før Nilsen overtok, hadde Christensen hovudansvaret for TIL i to seriekampar.
Han vart hovudtrenar frå årsskiftet 2012/13.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Agnar Christensen|Agnar Christensen]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Profil hos *[[Tromsø Idrettslag|TIL]].no*
*Profil  hos *[[Isberget]].no*
Kjell Jonevret

**Kjell Anders Jonevret** () er ein svensk fotballtrenar og tidlegare fotballspelar. Hen er for tida hovudtrenar for Viking FK. Der han vart tilsett 19. juni 2012 og fekk då ein kontrakt ut 2015 sesongen (tre og eit halvt år).

## Karriere

Han vart tilsett som trenar for Molde Fotballklubb i desember 2006, og tok MFK til siger og opprykk frå 1. divisjon i 2007. I 2008 vart det ein 9. plass i Eliteserien og semifinale i cupen.

I 2009 leia han Molde FK til sølv i Eliteserien og sølv i den norske cupen. Den 30. august 2010 fekk han sparken som hovudtrenar av klubben på bakgrunn av dei svake sportslege resultata den sesongen.

Jonevret kom til Molde frå trenarjobben i Djurgårdens IF Fotboll. Han leda Djurgården til svensk serie- og cupmeisterskap i 2005. I 2005/06 sesongen spelte klubben Champions League-kvalifisering mot Juventus. Djurgården leia 2-0 borte mot Juventus men det enda 2-2. I returen vann italienarane 4-1. Han fekk sparken etter 2006-sesongen fordi dei sportslege ambisjonane til klubben ikkje var oppnådd.

Han var assistenttrenar under Erik Hamrén i AIK Fotboll og Vasalund.

Jonevret vart som spelar cupmiester med Viking i 1989, med siger over nettopp Molde i finalen.

## Merittar

### Som trenar
*SM-gull (2005) med Djurgården
*Svensk cupmeister (2004, 2005) med Djurgården
*Addecoligameister (2007) med Molde FK
*Sølv i Tippeligaen (2009) med Molde FK
*Sølv i den norske cupen (2009) med Molde FK

### Som spelar
*Tidenes toppscorar på IF Brommapojkarna
*Cupmeister med Viking FK (1989) (slo Molde i finalen)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjell Jonevret|Kjell Jonevret]]» frå ,  den 8. mai 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tolofóna

**Tolofóna** (gresk Τολοφώνα), eldre form **Tolofón** (gresk Τολοφών), er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Tolofóna inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dorída.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Tolofóna 2&nbsp;484&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 231&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Eratiní

**Eratiní** (gresk Ερατεινή) er ein landsby i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Eratiní var hovudsete i den tidlegare kommunen Tolofóna, som no er ei kommunaleining i kommunen Dorída.

## Referansar
Vardoúsia i Fokída

**Vardoúsia** (gresk Βαρδούσια) er ein tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Vardoúsia inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Dorída. Den tidlegare kommunen hadde namn etter fjellet Vardoúsia.

## Referansar
Jan Jönsson

**Jan «Janne» Jönsson** () er ein svensk fotballtrenar som i dag er hovudtrenar i Aalesunds Fotballklubb.

Han starta trenarkarrieren sin i svensk fotball som trenar for Ljungskile SK frå 1998 til 2000 og for Landskrona BoIS frå 2001 til 2004. I 2005 overtok han som trenar for for Stabæk Fotball. I løpet av tida si som Stabæk-trenar kjøpt spelarar som Joakim Persson, Jesper Jansson, Alan Carlos Gomes da Costa («Alanzinho»), Daniel Nannskog, Markus Karlsson, Somen Tchoyi, Johan Andersson og Pontus Farnerud.

Jönsson leia Stabæk Fotball frå 1. divisjon i 2005 til seriemeisterskap i Tippeligaen 2008. Han gjekk seinare til Rosenborg der han vann to bronsemedaljar før han sette kursen mot Aalesunds FK for å ta over etter Kjetil Rekdal.

## Spelarkarriere
*Halmstads BK
*Sanfrecce Hiroshima
*Vissel Kobe

Jan Jönsson hadde ein framgangsrik spelarkarriere i Halmstads BK før han vart trenar.

## Trenarkarriere
*Sanfrecce Hiroshima (assistent)
*Vissel Kobe (assistent)
*Ljungskile
*Landskrona (2001&ndash;2004)
*Stabæk Fotball (2004–2010)
*Rosenborg   (2011–2012)
*Aalesund (2013-)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jan Jönsson|Jan Jönsson]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
*
Tachybaptus

__NOTOC__
***Tachybaptus*** er ei biologisk slekt av fuglar og medlem av dukkarfamilien, Podicipedidae. Slekta har representantar over store delar av verda, inkludert tropane.

Desse dukkarane hekkar i små koloniar i område av innsjøar med tett vegetasjon. Dei kan flytte til meir opne eller kystnære farvatn når dei ikkje hekkar, og fuglar som hekkar i dei områda der vatnet frys vinterstid kan vere trekkfuglar.

Som alle dukkarar hekkar dei ved vasskanten, fordi dei ikkje er i stand til å gå godt på land med beina som er festa heil bakpå kroppen. Den stripa ungen blir ofte frakta på ryggen av ein av foreldra.

Desse små vassfuglane er gode symjarar og dukkarar, og forfølgjer fisk under vatn. Faktisk tyder namnet *Tachybaptus* bokstaveleg talt «snøgg dukkar» (frå gresk for «snøgg» og «å dukke»).

Kjønna er like, nøstaktige med kort nebb med ein dunaktig bakende. Vaksne har ei særeigen fjørdrakt  og eit rop i hekketida. Om vinteren er fjørdrakta meir fargelaus, grå og kvit.

Pygmédukkaren i Amerika skil seg frå dei andre i slekta ved at han manglar kastanjebrun farge på halsen. Dei andre tre nolevande artane er nært relaterte, alle frå den «den gamle verda».

## Artslista
***Tachybaptus*** i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
* Dvergdukkar, *Tachybaptus ruficollis*
* Australdvergdukkar, *Tachybaptus novaehollandiae*
* Madagaskardukkar, *Tachybaptus pelzelnii*
* Pygmédukkar, *Tachybaptus dominicus*

Alaotradukkar, *Tachybaptus rufolavatus*, blei erklært utrydda i 2010.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tachybaptus|Tachybaptus]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  
  
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Podilymbus

__NOTOC__
***Podilymbus*** er ei biologisk slekt av vassfuglar og medlem av dukkarfamilien, Podicipedidae.

Det finst ein nolevande art av *Podilymbus*, ringnebbdukkar, *Podilymbus podiceps*. Han lever store delar av Amerika frå Canada sørover til og med Brasil. 

Den utdøydde atitlandukkar, *Podilymbus gigas* †  var òg medlem i denne slekta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Podilymbus|Podilymbus]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  
  
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Poliocephalus

__NOTOC__
***Poliocephalus*** er ei biologisk slekt av vassfuglar og medlem av dukkarfamilien, Podicipedidae. Det er to medlemmer i slekta, begge lever i Australia og på new Zealand.

## Artslista
***Poliocephalus*** i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
* Sølvhovuddukkar, *Poliocephalus poliocephalus*
* Maoridukkar, *Poliocephalus rufopectus*
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Poliocephalus (grebe)|Poliocephalus (grebe)]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  
  
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Podiceps

***Podiceps*** er ei biologisk slekt av vassfuglar og medlem av dukkarfamilien, Podicipedidae.
Dette er dukkarslekta med fleste medlemmer og med dei største dukkarane i «den gamle verda». Representantar hekkar i Europa, Asia, Nord-Amerika og Sør-Amerika. Dei fleste artar på den nordlege halvkula trekker til kysten eller til varmare klima om vinteren.

Som alle dukkarar hekkar dei ved vasskanten, fordi dei ikkje er i stand til å gå godt på land med beina som er festa heilt bakpå kroppen. Vanlegvis legg dei to egg i kullet, og dei stripa ungane blir ofte frakta på ryggen av ein av foreldra.

Alle i slekta er gode symjarar og dukkarar, og forfølgjer fisk under vatn. 

Vaksne har ei iaugefallande fjørdrakt, og kjønna er like. Om vinteren er fjørdrakta meir fargelaus i grått og kvitt.

## Artslista
Nolevande artar i ***Podiceps*** i rekkjefølgje etter *[[IOC World Bird List]]* V12.1, 2022, med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:
* Spydnebbdukkar, *Podiceps major*, Great Grebe, (Boddaert, 1783), (LC)
* Gråstrupedukkar, *Podiceps grisegena*, Red-necked Grebe, (Boddaert, 1783), (LC)
* Toppdukkar, *Podiceps cristatus*, Great Crested Grebe, (Linnaeus, 1758), (LC)
* Horndukkar, *Podiceps auritus*, Horned Grebe, (Linnaeus, 1758), (VU)
* Svarthalsdukkar, *Podiceps nigricollis*, Black-necked Grebe, Brehm, CL, 1831, (LC)
* Sølvdukkar, *Podiceps occipitalis*, Silvery Grebe, Garnot, 1826, (LC)
* Junindukkar, *Podiceps taczanowskii*, Junin Grebe, Berlepsch & Stolzmann, 1894, (EN)
* Tiaradukkar, *Podiceps gallardoi*, Hooded Grebe, Rumboll, 1974, (CR)


Fil:Podicephorus major -Santa Vitoria do Palmar, Rio Grande do Sul, Brazil -swimming-8.jpg|Spydnebbdukkar, *Podiceps major*, Santa Vitória do Palmar i Rio Grande do Sul i Brasil. 
Fil:Podiceps grisegena (33624738966).jpg|Gråstrupedukkar, *Podiceps grisegena*, i København, 26. mars 2017, overgang til sommardrakt. 
Fil:Flickr - Rainbirder - Great Crested Grebe (Podiceps cristatus).jpg|Toppdukkar, *Podiceps cristatus*, sommardrakt
Fil:GREBE, HORNED (1-5-08) (2178539322).jpg|Horndukkar, *Podiceps auritus*, vinterdrakt 
Fil:Black-necked Grebe (Podiceps nigricollis) (49187808088).jpg|Svarthalsdukkar, *Podiceps nigricollis*, vinterdrakt 
Fil:Northern Silvery Grebe, Antisana, Ecuador 1.jpg|Sølvdukkar, *Podiceps occipitalis*, bilete frå Ecuador. 
Fil:Junin-Grebe-Podiceps-tacznowskii Photo - Gunnar Engblom, Kolibri Expeditions.jpg|Junindukkar, *Podiceps taczanowskii*, Lago Junín, februar 2016 
Fil:Podiceps gallardoi - Francisco González Táboas (5).jpg|Tiaradukkar, *Podiceps gallardoi*, i Parque Nacional Patagonia i Santa Cruz i Argentina.


;Utrydda artar:
* Colombiadukkar, *Podiceps andinus* (Meyer de Schauensee, 1959), utrydda per 1977, levde i våtmarksområde nær Bogotá.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Podiceps|Podiceps]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*
NSB type 49

**NSB Type 49**, òg kjent som **Dovregubben**, var ein norsk damplokomotivtype som vart konstruert for å erstatte to lokomotiv (av type 30) i hovudtoga over Dovrefjell med eitt. Loktypen representerer høgdepunktet og slutten på norsk damplokomotivproduksjon. Dei var teknisk avanserte, men kravde òg mykje vedlikehald og vart difor aldri heilt driftssikre. Tidvis var fleire lok på verkstad enn i drift, og dei vart derfor utrangert alt etter 22 år i trafikk, noko som var særs kort for damplokomotiv. Loka gjekk i alle år i hovudsak i persontoga mellom Otta og Trondheim, Ht. 401/02 og Ht. 405/06. Dei vart avløyst av diesellokomotiv av type Di 3 som hadde lågare yting.

Lokomotivet kom i tre utgåver, 49a, 49b og 49c. Dei vart produserte av Hamar Jernstøberi & Thunes mekaniske verksted, Krupp i Essen og Thunes mekaniske verksted. I tillegg til dei sju leverte lokomotiva, vart sju øydelagde under andre verdskrig i eit bombeangrep under produksjon i Tyskland. Fire lokomotiv som var under bygging på Hamar vart aldri fullførte, men enda som reservedelar for dei eksisterande maskinene. Desse siste 11 lokomotiva var tinga av NSB i 1940. Dei sikta på å gå i tog på den nye Sørlandsbanan. Type 49c overvann under produksjon hos Krupp mange av dei barnesjukdomane som dei tre første maskinene sleit med, og etter krigen hadde dei i gjennomsnitt eit dobbelt så høgt tal årleg køyrde kilometer. Nr. 464 vart tatt ut av bruk i 1953. Det siste lokomotivet (nr. 470) vart tatt ut av bruk den 4. september 1957, og dei 6 attverande lokomotiva vart utrangert 16. desember 1958.

Lokomotiva fekk numra 463, 464, 465, 470, 471, 472 og 473. Offisielt var det berre prototypen, nr 463, som fekk namnet «Dovregubben», men dei andre lokomotiva av type 49 vart raskt kjent under same namn. Lokomotiv nr. 470 står utstilt på Norsk Jernbanemuseum, men det er ikkje køyrbart. Alle dei andre vart hogde opp ved Norsk Jernverk i Mo i Rana i 1959.

## Tekniske data
*Lengde:
**49a: 22,0 m
**49b: 22,0 m
**49c: 22,3 m
*Maskinas vekt:
**49a: 87,2 t
**49b: 92,7 t
**49c: 88,6 t
*Tenderens vekt:
**49a: 17,4 t
**49b: 17,4 t
**49c: 18,4 t
*Aksel: 1'D2'-2'2'
*Største tillatne fart framover: 90 km/h
*Drivhjuldiameter: 1,53 m

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:NSB type 49|NSB type 49]]» frå ,  den 26. mai 2013.*  
  

* SNL

## Bakgrunnsstoff
* Jernbane.net side om type 49
* Dovregubben på NMJ
* Databaseoppføringar på type 49
Hamar Jernstøberi

**Hamar Jernstøberi og Mekaniske Verksted** eller **HamJern** er eit tidlegare industriforetak på Hamar som i dag går under namnet *Furnes-Hamjern Holding* etter å ha vorte delt opp i fleire ulike selskap. Sjølve støyperiet vart grunnlagt den 21. mai 1895 ved *Espern* mellom jarnbaneområdet og Mjøsa. Det vart raskt kjent for støpejernsprodukt som omnar og komfyrar. Seinare vart det utvikla og produsert handelsstøypegods, jarnbanemateriale og jordbruksreidskap som plogar, horver, høyriver, treskjeverk og hakkemaskiner. 

Satsinga på produksjon lokomotiv tok til i 1901, etter at fabrikken hadde levert fleire vellykka malmvogner. Det vart produsert om lag 200 damplokomotiv på HamJern, mellom anna Dovregubben. Seinare vert det òg produsert elektriske lokomotiv ved fabrikken. På 1950-taler vart det òg produsert skiftetraktorar, vegvalsar. Frå 1950- til 1970-talet vart det produserte traktorgravarar, under merkenamnet Hamjern.

HamJern var lenge ein av sei største arbeidsplassane i Hedmark og hadde i 1943 over 400 arbeidarar og 75 funksjonærar. Utover 1960-talet og fram mot 1980-talet vart fabrikklokala moderniserte og utvida, samstundes som Munck overtok ein del av verksemda og tok til å produsera skipskraner. I 1984 vart platehandsamingsdelen til Furnes-Hamjern overteken av Ameco.

## Lokomotiv produsert

* NSB type 18
* NSB type 21
* NSB type 22
* NSB type 24
* NSB type 25
* NSB type 27
* NSB type 31
* NSB type 32
* NSB type 49

## Historiske årstal
* 1895 – Hamar Jernstøberi vart grunnlagt
* 1901 – Satsa på å produsere lokomotiv
* 1939 – Johan Norlie kjøpte storparten av aksjeane i Hamjern 
* 1959 – Hamjern vart seld til kranprodusenten Sverre Munck i Bergen 
* 1968 – Hamjern Maskin vart grunnlagt
* 1979 – Moelven Jernstøperi vart kjøpt opp og føretaket skifta namn til Furnes-Hamjern
* 1984 – Oppdeling av industrilokale og omstrukturering av føretaket
* 1996 – Munck Cranes vart kjøpt opp av Furnes-Hamjern Holding

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hamar Jernstøberi|Hamar Jernstøberi]]» frå ,  den 8. mai 2013.*
NSB type 18

**Type 18** var ein damplokomotivtype hos NSB produsert i perioden 1900 til 1919 hos Hartmann og Hamar Jernstøberi. Typen var opphavleg ment for Nordbanen, men dei vart tatt i bruk på dei fleste linjer rundt kring om i Noreg. Det vart bygd 35 stk av denne typen i modellane 18a, 18b og 18c, der den seinaste modellen c var noko tyngre og hadde eit større sylinderdiameter og slagvolum. Dei tidlege modellane, 18a og 18b, vart seinare oppgradert til c-standard. Type 18 har rundt 825 hestekrefter og ei tjenestevekt på 81 tonn inkludert tenderen. Topphastighet er på 65 km/t. Etterkvart som jernbanetrafikken tok seg opp vart desse maskinene erstatta av kraftigare lokomotiv.

Det siste lokomotivet av NSB Type 18c nummer 255 bygd i 1913 av Hamar Jernstøberi vart utrangert den 25. august 1969 og har sidan vore tatt vare på av Bergen Teknisk Museum. Dette lokomotivet vart òg restaurert i perioden 1980 til 1992 av Norsk Jernbaneklubb og blir i dag disponert ved Gamle Vossebanen der det er i drift kvar sommar. 18 255 var opphavleg stasjonert ved Eidsvold – Ottabanen, men vart seinare nytta i Drammen, Oslo og Trondheim distrikt. I Trondheim distrikt trafikkerte det linja mellom Grong og Namsos.

## Type 18a
Lokomotiva av typen 18a var eigentleg meint for Nordbanen Distrikt (Grefsen-Røykenvik, Grefsen-Gjøvik og Reinsvoll-Skreia). Lokomotiv 134 var i tida frå 1964 til det vart utrangert i 1968 det eldste lokomotivet i drift hos NSB. Lokomotiva 131-134 vart bygd på Hartmann Chemnitz i 1900, lokomotiva 135-138 vart bygd av same fabrikant til same bruk i 1901, og lokomotiva 157 og 158 hos Hamar Jernstøberi i 1903.
Alle lokomotiva av typen 18a bortsett frå lokomotiv 135 og 157 ble ombygd til 18c.

## Type 18b
Type 18b vart bygd av Hamar jernstøberi i 1907 for bruk på Gjøvik- og Bergensbanen. Lokomotiva fekk nr 184-189. Dei vart stasjonerte både i Bergen, Hamar, Trondheim, Kristiansand, Arendal, Eidsvoll-Otta banen og Otta-Dombåsbanen. Dei to siste lokomotiva av typen 18b var lokomotiv 184 og 186 som vart utrangert i 1962. Lokomotiv 184 vart i 1938 bygd om til 18c og 186 vart ombygd til 18c i 1948.

## Bakgrunnsstoff
* Lokomotivtypen hos Jernbane.net 
* Gamle Vossebanen 
* Databaseoppføringar på type 18

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:NSB type 18|NSB type 18]]» frå ,  den 8. mai 2013.*
Desfína

**Desfína** (gresk Δεσφίνα) er ein distriktsby og tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Desfína inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Delfí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Desfína 1&nbsp;748&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1&nbsp;567&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Røykenvikbanen

**Røykenvikbanen** var ei om lag sju kilometer lang sidelinje på Gjøvikbanen frå Jaren til Røykenvik ved Randsfjorden. Sidebanen vart trafikkert frå 1900 og fram til 1957. Trafikken på strekninga til Røykenvik kom i gang før resten av Gjøvikbanen vart opna, slik at strandbygda ved Randsfjorden i to år vart rekna som Gjøvikbanens nordlegaste stasjon. På dette tidspunktet heitte Gjøvikbanen Nordbanen og gjekk berre til Grefsen.

## Historie
Røykenvikbanen vart primært bygd for transport av tømmer etter stortingsvedtak i mars 1894, men fekk etterkvart òg ein viss persontrafikk. Frå starten var det haldeplass ved Andfossen, men rundt 1930 vart motorvogner sett inn i trafikk på banen og ein uoffisiell haldeplass ved Augedalsbakken vart opna (ca. 700 meter nord for Brandbu). 

Stasjonen på Brandbu var banens einaste mellomstasjon. Den låg særs usentralt i høve til sentrum i bygda. Toget vart derfor etterkvart utkonkurrert av bussrutene til Jaren. Persontrafikken på banen opphøyrde derfor alt i 1949, medan godstrafikken heldt fram november 1957. Ca. 800 meter av strekninga vart etter nedlegginga behalde som sidespor ved Jaren stasjon (Jaren–Andfossen), mens resten av banen vart fjerna i 1960. 

Røykenvik stasjon vart brannskadd i 1964 og vart riven året etter. Lokomotivstall og godshus er bevart. Stasjonsbygninga på Brandbu vart riven i 1984, men godshuset er framleis i bruk som lager. Riksveg 34 går i dag tvers over stasjonsområdet. 

## Linjekart
}

|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Røykenvikbanen|Røykenvikbanen]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  

## Litteratur
*
* 

## Bakgrunnsstoff
* Røykenbanen i openstreetmap.org
* Bilde av Røykenvik stasjon 1948, Digitalt Museum
* Røykenvikbanen på Samferdsel i Oppland 
* Røykenvik stasjon på Samferdsel i Oppland 
* Jernbaneverket
8. serierunde i Tippeligaen 2013

**8. serierunde i Tippeligaen 2013** starta med to kampar onsdag 8. mai, då  tapte 2–1 heime for , medan  slo  2–1 på heimebane.  

Resten av kampane denne runden vart spelt torsdag 9. mai.  tok den første sigeren for sesongen då dei slo  4–1 på heimebane.  slo  heime i ein målrik kamp som enda 3–2 etter at det vart skåra fire mål på 10 minuttar i andre omgang.  mot  enda uavgjort 2–2 etter at Sogndal hadde leia 2–0 til pause. Lillestrøm utlikna på eit straffespark av Petter Vaagan Moen, som no var toppskårar i serien med seks mål. – og – enda begge uavgjort og Strømsgodset heldt plassen på toppen av tabellen. Runden vart avslutta med  heime mot , der Brann vann med 2–0 og gjekk opp på sølvplass. Dette var den femte strake heimesigeren til Brann denne sesongen, som derimot hadde tapt alle bortekampane så langt. 



## Fakta

## Kjelder
* fotball.no
11. serierunde i Tippeligaen 2013

**11 serierunde i Tippeligaen 2013** starta med seks kampar måndag 20. mai og fortsette med dei to siste tysdag 21. mai. 



## Fakta

## Kjelder
* fotball.no
Norsk fotball 2012

## Herrelandslaget
:*Sjå òg [[Norske landskampar i fotball for herrar 2010-2015#Norske landskampar 2012|Norske  landskampar i fotball for herrar 2012]].*

## Noregsmeisterskapen for menn
:*Sjå òg [[Noregsmeisterskapen i fotball for menn 2012|NM fotball 2012]]*

### Kvartfinale

### Semifinale

### Finale
*Sjå òg: [[Cupfinalen i fotball for menn 2012]]*

## Tippeligaen
:*Sjå òg [[Tippeligaen 2012]]*

## Adeccoligaen



:*Sjå òg [[1. divisjon fotball for herrar 2012|Adeccoligaen 2012]]*

## 2. divisjon herrar
:*Sjå òg [[2. divisjon fotball for herrar 2012|2. divisjon 2012]]*

### Avdeling 1

### Avdeling 2

### Avdeling 3

### Avdeling 4

## 3. divisjon herrar
:*Sjå òg [[3. divisjon fotball for herrar 2012|3. divisjon 2012]]*

### Avdeling 1

### Avdeling 2

### Avdeling 3

### Avdeling 4

### Avdeling 5

### Avdeling 6

### Avdeling 7

### Avdeling 8

### Avdeling 9

### Avdeling 10

### Avdeling 11

### Avdeling 12

## 4. divisjon herrar
:*Sjå òg [[4. divisjon fotball for herrar 2012|4. divisjon 2012]]*

## 5. divisjon herrar
:*Sjå òg [[5. divisjon fotball for herrar 2012|5. divisjon 2012]]*

## Kvinnelandslaget

## Noregsmeisterskapen for kvinner
:*Sjå òg [[NM i fotball for kvinner 2012]]*

## Toppserien

## 1. divisjon kvinner
Skreiabanen

**Skreiabanen** gjekk ifrå Reinsvoll til Skreia og var ein sidebane til Gjøvikbanen. Banen opna 26. november 1902. Opphavleg var ideen at Gjøvikbanen skulle følge delar av Skreiabanens trasé, men dette vart endra grunna sterke industriinteresser på Raufoss og i Hunndalen. Passasjertrafikken vart lagt ned i 1963, men godstrafikken heldt fram til 1987. På midten av 1990-talet vart skjenegangen fjerna og gjort om til gang- og sykkelveg med unnatak av strekninga frå Reinsvoll til Bøverbru kalkverk, som er behalde til eventuell framtidig bruk.

Samtlege ekspedisjonsbygningar, godshus og uthus er teikna av Gjøvikbanens arkitekt Paul Due. Det same er òg lokstall og vognremisse på Skreia. Due har veksla mellom ulike stilartar, slik at bygningsmassen på Skreiabanen framstår som særs variert, men med høg arkitektonisk kvalitet. F.eks. er Lena og Kraby i typisk jugendstil, medan Skreia stasjon ikkje er bordtekt og har meir preg av drakestil.

## Linjekart
}

|}

## Galleri

Fil:Reinsvoll railway station.jpg|Reinsvoll stasjon
Fil:Lena stasjon.jpg|Lena stasjon
Fil:Skreia railway station.jpg|Skreia stasjon


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skreiabanen|Skreiabanen]]» frå ,  den 8. mai 2013.*  

## Litteratur
*

## Bakgrunnsstoff
* Skreiabanen i openstreetmap.org
Solbergfossbanen

**Solbergfossbanen** var ei 7,9 km lang jarnbanelinje mellom Askim på den austre av Østfoldbanen sine to linjer og Solbergfoss kraftverk. Banen stod ferdig i 1917, og vart lagd ned i 1964. Han vart bygd av Kristiania (Oslo) kommune for å frakte materialar og utstyr fram til Solbergfoss kraftverk i Glomma, som då var under oppføring (1913–1924). Banen vart nytta til godstransport i byggetida og fram til 1937. Men ifylgje konsesjonsvilkåra for banen var kraftverket pålagt å drive persontransport, og dette tok til i 1920.

Dei fyrste åra vart passasjertransporten på Solbergfossbanen avvikla med damplokomotiv og alminnelege personvogner. Men frå 1928 vart det nytta ein såkalla skjenebuss på strekninga, ei skjenegåande vogn med bensinmotor som var meir lønsam å nytte på ein slik svakt trafikkert jarnbane enn vanlege tog. Skjenebussen var bygd på den svenske verkstaden *Aktiebolaget Hässleholms Werkstäder*, og var i hovudsak utforma på same måten som dei fyrste skjenebussane som Noregs statsbanar skaffa seg, og likna på si tids vanlege landevegsbussar. Vogna hadde ein 66 HK Willys Knight sleidventilmotor, som er ein spesiell motortype med rørlege sylinderforingar i staden for vanlege ventilar, slik at det er portar i foringane som styrar inn- og utstrøyminga i sylindrane av brennstoff og avgass.

Skjenebussen hadde 17 sitjeplassar, og bak var det eit lite rom for gods. Men til liks med landevegsbussane, hadde skjenebussen berre førarplass i den eine enden, og måtte difor snuast på ei lita vendeskive på kvar av endestasjonane. Vogna fungerte godt på banen, vart populær og synte seg etter kvart å vere i minste laget. Difor skaffa jarnbanen seg ein litt større skjenebuss i 1938, og dei to motorvognene vart nytta vekselvis.

Det var persontrafikk på strekninga fram til nedlegginga av banen i 1964. Skjenegangen er no fjerna og traseen stort sett nytta til gang- og sykkelveg og turveg. Men vendeskiva i Askim er delvis teken vare på. Dei to skjenebussane, som vart kalla «Gamla» og «Padda», er tekne vare på av Norsk Jernbaneklubb.

Andre industribanar i Askim var Vammalinna og Kykkelsrudlinna/Schuckertlinna.

## Linjekart
}

|}

## Bakgrunnsstoff
* Om Solbergfossbanen og skjenebussane på banen på internettsidene til Norsk Jernbaneklubb
* Solbergfossbanen i openstreetmap.org
Hamjern

**Hamjern** var eit merkenamn nytta på traktorgravarar produserte av Hamar Jernstøberi. Eik & Hausken, som var importør av Fordson-traktorar til Noreg, hadde ein gong rundt 1950 teke til å importera Shawne gravemaskinar frå USA, som dei selde under merkenamnet «Wills gravemaskin». Men på grunn av ugunstig valutakurs vart maskinane kostbare. Eigaren av Eik & Hausken, Johan Norlie, hadde i 1939 kjøpt storparten av aksjeane i Hamar Jernstøberi, og i 1953 tok føretaket til å produsera Shawne-maskiner på lisens, som dei selde under merkenamnet Hamjern. I 1952/53 produserte dei tre ulike modellar av Shawnee sine maskiner og Fordson Major med Hamjern gravemaskinar vart eit vanleg syn i Noreg. Det vart etter kvart utvikla større maskinar og nokre vart monterte på Ford County.

## Referansar
NSB type 88

**NSB type 88** er ei dieselelektrisk motorvogn som tenestegjorde i NSB i 1945-1973. Toget vart kalla *lyntog*. Totalt seks to-vognssett vart bygd av Strømmens Værksted på Strømmen, med levering mellom 1942 og 1946, men dei vart ikkje i sette drift før 1945. I 1958 vart dei bygde om til tre-vognstog. Ingen av motorvognene har blitt tatt vare på.

Toget minna mykje om det elektriske NSB type 66. Begge vart kalla lyntog, ettersom toppfarten var høgare enn på noko anna norsk tog på den tida. Særleg i fronten minner NSB type 88 mykje om det tyske høgfartstoget *[[Fliegender Hamburger]]*. Dette hadde òg banemotorar frå Maybach.

NSB type 88 gjekk mellom anna på Dovrebanen. Det er avbilda på frimerke gitt ut i høve hundreårsjubileet for norsk jernbane, NK 420 utgitt 30. april 1954.

## Bakgrunnsstoff
* Jernbane.net – Om NSB Motorvogn type 88 
* Jernbane.net – Bilde av NSB Motorvogn type 88
* Norsk Jernbaneklubb.no – Databaseoppføringar på type 88
Galaxídi

**Galaxídi** (gresk Γαλαξίδι) er ein distriktsby og tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Galaxídi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Delfí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Galaxídi 2&nbsp;597&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1&nbsp;761&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Mavrolithári

**Mavrolithári** (gresk Μαυρολιθάρι) er ein landsby i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Mavrolithári var hovudsete i den tidlegare kommunen Kalliís, som no er ei kommunaleining i kommunen Delfí.

## Referansar
Parnassós i Fokída

**Parnassós** (gresk Παρνασσός) er ein tidlegare kommune i periferieininga Fokída i Sentral-Hellas i Hellas. Parnassós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Delfí. Den tidlegare kommunen har namn etter fjellet Parnassós.

## Referansar
Terje Haugland

**Terje Haugland** () er ein norsk tekstilingeniør og tidlegare friidrettsutøvar frå Haugesund. På friidrettsbana utmerka han seg særleg i lengdehopp, men også i høgdehopp. Han tok dessutan NM-medaljar i tresteghopp og på 110 m hekk. Mellom 1961 og 1974 vann han i alt tolv medaljar (3-5-4) under noregsmeisterskapane i perioden. Noregsmeister i høgdehopp 1966 og i lengdehopp 1969 og 1971. I 1969 vart han nummer elleve i lengdehopp under europameisterskapen i Athen. Haugland var medlem av Haugesund IL og IK Tjalve.

Hanne Haugland er dotter hans, Eugen Haugland var far hans.

## Aktiv
Fram til 1966 satsa Haugland mest på høgdehopp. Etter sølvmedaljar i 1961 og -62 tok han sitt fyrste NM-gull i øvinga i 1966. Resten av si tid som aktiv proriterte han lengdehopp. Her hadde han i alle år sterk konkurranse med fleire dyktige, norske lengdehopparar som Kristen Fløgstad og Finn Bendixen. Både i 1967 og -68 vart han i NM knipe slått av Fløgstad. I OL-sesongen 1968 sette han elles norsk rekord med 7,78 meter. Både i 1969 og 1971 vart han noregsmeister i øvinga. I begge desse sistnmende sesongane klarte han å kvalfisere seg til finalen i EM i friidrett, men utan å kunne blande seg inn i medaljestriden i sjølve finalen.

Haugland gjorde sitt lengste lengdehopp i 1970 då han landa på norsk rekord 7,87 meter, det beste lengdehoppet i Norden den sesongen. Året etter presterte han 14,8 på 110 meter hekk, medan han sette dei personleg rekordane i høgdehopp  og tresteghopp i 1973-sesongen. Han svinga seg då over 2,07 m i høgde, og bykste 15,73 m i tresteggropa.

### Plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1969 i Aten: Nr 11 i lengdehopp - 7,58 m
*EM 1971 i Helsingfors: Nr 13 i lengdehopp - 7,41 m

### Medaljar i norske meisterskap
*1961: Sølv i høgdehopp - 1,95 m, bakom Arne Vang (1,98 m)
*1962: Sølv i høgdehopp - 1,98 m, bakom Gunnar Husby (2,01 m)
*1966: Gull i høgdehopp - 1,98 m, framom Arne Holm (1,98 m) 
*1967: Sølv i lengdehopp - 7,22 m, bakom Kristen Fløgstad (7,23 m)
*1968: Sølv i lengdehopp - 7,51 m, bakom Kristen Fløgstad (7,53 m)
*1969: Gull i lengdehopp - 7,54 m, framom Finn Bendixen (7,28 m)
*1970: Sølv i lengdehopp - 7,46 m, bakom Finn Bendixen (7,52 m), bronse på 110 m hekk (14,9) med same tid som sølvvinnaren Arvid Dahm
*1971: Gull i lengdehopp - 7,76 m, framom Finn Bendixen (7,63 m)
*1972: Bronse i lengdehopp - 7,52 m
*1974: Bronsemedaljar i lengdehopp - 7,32 m, og tresteghopp - 14,99 m

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
**Friidrott*, aktuelle årgangar