open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Raudkattebusk

**Raudkattebusk** (*Actinidia kolomikta*) er ein art i planteslekta *[[Actinidia]]*. Han veks naturleg i Aust-Asia, frå austlege Russland, Sibir, vestlege Kina, Korea og Japan. Arten blir dyrka som hageplante i fleire land for dei vakre fleirfarga blada sine. Ein kan også eta frukta, som minnar om kiwi.

Planten er ein klatrande busk med opptil 7 meter lange ranker som vanlegvis har berre eller har nokre få hår som unge. Bladskafta er 2-3 cm lange. Blada blir opptil 15 cm lange og 12,5 cm breie (ofte mindre). Dei er eggrunde med hjerteaktig base og ein utdratt spiss i enden. Dei er grøne, men har ofte innslag av kvitt som så blir rosa mot spissane på hannplantar. Blomane er cirka 2 cm vide og sit ein og ein eller opptil tre saman på undersida av blada. Dei har god lukt som kan minna om sitron. Planten gjev også frå seg stoff som tiltrekk kattar.

Kronblada er kvite eller rosa og mjølberarane er gule. Frukta er eit rundt, gulgrønt bær med ein diameter på rundt 2 cm. Ho kan minna om kiwifrukt, og er etande for menneske.

Raudkattebusk føretrekk verna vekstsituasjonar med fuktig men veldrenert jord. Han kan dyrkast både i sol og halvskugge. Han treng støtte til å veksa opp, som eit stativ eller eit tre. Busken kan forventast å vera hardfør til sone 5.

## Gallery

Actinidia kolomikta 2015-06-01 OB 275a.jpg|Hovudsakleg kvite blad
Actinidia kolomikta20090612 185.jpg|Blomar
Actinidia kolomikta b.JPG|Bær


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Kameleontbuske|Kameleontbuske]]» frå ,  den 27. juni 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Makrame

**Makramé** eller **makrame** er ein handarbeidsteknikk der ein knytar tau eller trådar saman i ulike mønster. Dette kan gje ulike bruks- og pyntegjenstandar, som vennskapsband, belte, vesker og pottehaldarar. Makramearbeid kan minna om blonder eller nupereller, men er ofte grovare.

Ordet makrame kjem av tyrkisk *maqrama*, 'handklede', og arabisk *miqramah*, 'slør'.

Ein lagar mønster innan makrame ved hjelp av ulik tjukkleik og/eller farge på snorene og ulike knyteteknikkar. Dei vanlegaste knutane ein bruker er båtsmannsknop, kjerringknop og variasjonar med halvstikk. Ein går ut frå at teknikkane blei utvikla av arabiske handverkarar kring 1300-talet, og sidan spreidd via sjøfarande folk. Teknikken fekk ny merksemd på 1960-talet.

I seglskutetida brukte ein makramearbeid til forsterkingar og foringer på tauverk og anna der ein trengde ein mindre glatt eller hard overflate. Andre teknikkar kunne brukast til matter (plattingar). Knop og knutar var noko ein måtte kunna, medan kunnskap om flettingar og vevliknande teknikkar ikkje var like utbreidd. 

I dag er makrame ein av mange handarbeidshobbyar der dei fleste ting ein lagar er mest til pynt.

## Galleri

Fil:Macrame M Churavy Sedlova Strecha.jpg|Makramesmykke
Fil:Handbag, woman's (AM 6912).jpg|Makrameveske frå siste del av 1800-talet
Fil:Macrame .jpg|Stjernedekorasjon 
Fil:No1StPaulsWindow.JPG|Makramekunst i eit vindauge i Bedford til minne om blondemakinga der.
Fil:Macrame Jumbar.jpg|Indisk takdekorasjon (*jumbar*)
Fil:US Navy 050126-N-7405P-076 Seaman Dean Borbely creates a macrame awning in the Canvas Shop of Nimitz-class aircraft carrier USS Harry S. Truman (CVN 75).jpg|Amerikansk sjømann lager makrame rundt kanten av eit telt.
Fil:Nederlands Openluchtmuseum786.JPG|Fleirfarga veggmakramearbeid i Nederland


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Makramé|Makramé]]» frå ,  den 27. juni 2021.*
Bjørn-Halvor Prytz

**Bjørn Prytz** () er ein norsk lokalpolitikar som representerer Arbeiderpartiet. I 2019 vart han vald til ordførar i Herøy kommune. Han var då eldste ordføraren i Noreg.

Bjørn Prytz var keeper for Hødd i tre sesongar. Ein av dei i eliteserien. Han har og vore trenar for fleire fotballag i ulike divisjonar.

## Kjelder
Anna Dorthea Remhaug

**Anna Dorthea Remhaug** () var ein norsk forfattar som var busett i Trondheim, men var opphavleg frå Rana.

## Bibliografi
* *Jordbærstrå* – noveller, Pirforlaget 2013 (Nynorsk)
Fredrik Aursnes

**Fredrik Aursnes** ( i Hareid) er ein norsk fotballspelar som spelar for den nederlandske klubben Feyenoord.

Han starta med fotball i Hareid Idrettslag. Før 2012 sesongen melde han overgong til Hødd. Han debuterte for Hødd i april 2012.

I 2012, då Aursnes var 16 år, vart han noregsmeister, då  sensasjonelt vann NM.

Han melde overgang til Molde FK i 2016. Der spelte han   til 2021.

### Landslaget
Etter fleire kampar på yngre landslag, fekk han sin første seniorlandkamp
6. juni 2021 mot Hellas.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fredrik Aursnes|Fredrik Aursnes]]» frå ,  den 27. juni 2021.*
Namnet Carmen

**Carmen** er eit spansk kvinnenamn med opphav i det hebraiske ordet *karmel* som tyder 'hage'. Det er eit mykje brukt namn i spansktalande område, og kan også opptre som etternamn.

Variantar av namnet er Carme, Carmel, Carmela, Carmelita, Carmella, Carmina og Carmo
Mannlege former er Carmelo og Carmine.

## Ordsoge
«Carmen» er danna av den spanske katolske tittelen *La Virgin de Monte Carmen*, 'Jomfru Maria av Karmelberget'. Karmelberget er eit fjellmassiv i den nordlege delen av Israel. Fjellet er nemnt i Bibelen. Det hebraiske ordet *karmel* (hebraisk כַּרְמֶל) tyder 'hage'. Danninga av varianten «Carmen» er påverka av det latinske ordet *carmen*, som tyder «song».

## Kjende namneberarar
* Carmen Conde (1907–1996), spansk lærar og forfattar
* Carmen Miranda (1909–1955), portugisisk-brasiliansk songar og skodespelar
* Carmen Garayalde (1913–2002), uruguayansk lærar, politisk aktivist og kunstnar
* Carmen McRae (1920–1994), amerikansk jazzsongar
* Carmen Laforet (1921–2004), spansk forfattar
* Carmen Martín Gaite (1925-2000), spansk forfattar

### Etternamn
*Sybil Carmen (ca. 1890–1929), amerikansk skodespelar og dansar
*Jewel Carmen (1897–1984), amerikansk skodespelar
*Jean Carmen (1913–1993), amerikansk skodespelar
*Jeanne Carmen (1930–2007), amerikansk modell og skodespelar
*Ira Carmen (f. 1934), amerikansk professor
*Eric Carmen (f. 1949), amerikansk songar og låtskrivar
*Phil Carmen (f. 1953), sveitsisk musikar og produsent
*Julie Carmen (f. 1954), amerikansk skodespelar
*Marie Carmen (f. 1959), kanadisk songar og skodespelar
*Richard Carmen (f. 1968), amerikansk skodespelar
*Loene Carmen (f. 1973), amerikansk skodespelar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Carmen (navn)|Carmen (navn)]]» frå ,  den 26. juni 2021.*
Mekele

**Mekele** er hovudstaden i Tigrayregionen i Etiopia. Han er òg ein woreda, eit eige distrikt. Byen ligg i den sørlege luten av Tigrayregionen, 2066 moh., vest for saltforekomstane i Denakilsletta.

Mekelle har vokse raskt sidan 1991, med eit folketal på 61&nbsp;000 i 1984, 97&nbsp;000 i 1994 og 170&nbsp;000 i 2006 (4&nbsp;% av innbyggjarane i Tigray). Mekelle er den andre største byen i Etiopia etter Addis Ababa, med eit folketal på rundt 545&nbsp;000.

Flyplassen Alula Aba Nega Airport ligg om lag 10 km søraust for byen. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Verdsmeisterskapen i orientering 1999

**Verdsmeisterskapen i orientering 1999**, den 18. i sitt slag, vart avvikla i Inverness i Skottland dagane frå 1. til 8. august. På programmet stod fire individuelle tevlingar og to stafettar, likt fordelt menn og kvinner. Deltakarane kom frå 33 land. Det var andre gongen Storbritannia arrangerte orienterings-VM.

Noreg og Finland dominerte meisterskapen med seks medaljar kvar. Noreg vann fire gull- og to sølvmedaljar, Finland tok gull, tre sølv og to bronsar. Arrangørlandet Storbritannia fekk ein gullmedalje.

## Menn
### Klassisk-distanse




### Kort-distanse




### Stafett




## Kvinner
### Klassisk-distanse




### Kort-distanse




### Stafett




## Kjelder
*https://web.archive.org/web/20120920084802/http://orienteering.org/events/?event_id=32
**Sportsboken 1999*. Chr. Schibsteds Forlag. 1999.
William Sharman

**William Sharman** () er ein britisk tidlegare hekkeløpar, fødd i Lagos og oppvoksen i Corby. Han vann sølvmedaljen på 110 meter hekk i europameisterskapen 2014.

## Aktiv
Sharmann fekk sitt internasjonale gjennombrot då han vart fjerdemann på 110 m hekk under Friidretts-VM 2009 i Berlin. I dei neste to verdsmeisterskapane, 2011 i Daegu og 2013 i Moskva, enda han på femteplass i øvinga. Ved europameisterskapen 2014 i Zürich sette han livsbeste med 13,14 sekund i semifinalen, i finalen kom han inn på 13,27 og vann sølvmedaljen.

Sharman vart britisk meister i 110 meter hekkeløp i 2010, 2013 og 2014.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (13,85=nr 20)
*VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 13,30
*EM 2010 i Barcelona: Utslått i semifinalane (nr 16)
*VM 2011 i Daegu: Nr 5 – 13,67
*EM 2012 i Helsinki: Utslått i semifinalane (13,55=nr 11)
*VM 2013 i Moskva:  Nr 5 – 13,30
*EM 2014 i Zürich: Sølvmedalje – 13,27, bakom Sergej Sjubenkov (13,19)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:William Sharman|William Sharman]]» frå ,  den 29. juni 2021.*
Balázs Baji

**Balázs Baji** () er ein ungarsk hekkeløpar frå Békéscsaba. Han vann sølvmedaljen på 110 meter hekk i europameisterskapen 2016 og bronsemedaljen i verdsmeisterskapen 2017.

## Aktiv

Baji sette ungarsk rekord på 13,36 sekund i forsøket under Friidretts-VM 2013. Han klarte ikkje å kopiere prestasjonen i semifinalen og rauk ut or tevlinga. Året etter flytta han den nasjonale rekorden til 13,31 i semifinalen og 13,29 i finalen ved EM i Zürich, eit løp og ei tid som gav han fjerdeplassen på nøyaktig same tid som bronsemedaljøren Pascal Martinot-Lagarde. I juli 2016 forbetra Baji landsrekorden til 13,28 då han vann sølv ved EM i Amsterdam, tre hundre dels sekund attom franske Dimitri Bascou.

I 2017-sesongen var Baji i sitt livs beste form. Den 5. juni flytta han den ungarske hekkerekorden til 13,24 sekund ved eit stemne i Praha, deretter  til 13,23 i Ostrava den 28. i same månaden. Allereie 4. juli vart han klokka inn på 13,15 i Székesfehérvár. I VM-finalen i London 7. august 2017 kneip Baji bronsemedaljen i 110 meter hekk på tida 13,28, hårfint framom tre konkurrentar, men klart slått av Omar McLeod (13,04) frå Jamaica og russaren Sergej Sjubenkov (13,14). Baji fullførte sesongen med 13,35 sekund og siger i øvinga ved universiaden i Taipei.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (14,01=nr 25)
*VM 2011 i Daegu: Utslått i kvalifiseringa (14,06=nr 30)
*EM 2012 i Helsinki: Utslått i semifinalane (13,68=nr 17)
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (13,76=nr 33)
*VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane (13,49=nr 12)
*EM 2014 i Zürich: Nr 4 – 13,29
*VM 2015 i Beijing: Utslått i semifinalane (13,51=nr 19)
*EM 2016 i Amsterdam: Sølvmedalje – 13,28, bakom Dimitri Bascou (13,25)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane (13,52=nr 15)
*VM 2017 i London: Bronsemedalje – 13,28 
*EM 2018 i Berlin: Nr 8 – 13,55

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Balázs Baji|Balázs Baji]]» frå ,  den 29. juni 2021.*
Stig Fredriksson

**Stig Fredriksson** () er ein svensk tidlegare fotballspelar frå Sorsele i Västerbottens län. Han var på 1980-talet forsvarsspelar på IFK Göteborg sitt suksessrike lag.

## Karriere
### Klubbspel
Fredriksson spelte 1977-81 på Västerås SK, eit lag som deltok i Allsvenskan i 1978-sesongen. Frå 1981 var han aktiv for IFK Göteborg til 1987. Han var såleis med på lagets store triumfar, med finalesigrane i UEFA-cupen som høgdepunkt. Den fyrste kom då det svenske laget slo Hamburger SV med til saman 4 – 0 i 1982, den andre i 1987 då det enda med 2 mot 1 over Dundee United. Fredriksson vart elles firfaldig seriemeister med IFK Göteborg; 1982, 1983, 1984 og 1987. I tillegg vann laget den nasjonale cupturneringa i 1982 og 1983.

### Landslagsspel
I tida frå april 1979 til september 1987 aksla Fredriksson den svenske landslagstrøya i 58 kampar. I 15 av kampane var han lagkaptein. Han skåra 2 mål, eitt mot Island og hitt mot Malta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Stig Fredriksson|Stig Fredriksson]]» frå ,  den 29. juni 2021.*  
*eu-football
Alan Smith

**Alan Smith** () er ein engelsk tidlegare fotballspelar, best kjend for tida i Leeds United og deretter Manchester United. Han var ein energisk spelar som gav motstandarlag lite spelerom.

## Karriere
### Klubbspel
Smith utmerkte seg som ein offensiv angreps- og kantspelar i Leeds United. Etter at klubben rykte ned frå den øvste ligaen i 2004, vart han overført til Manchester United mot 7 millionar pund. I februar 2006 vart han skadd i ein ligakamp mot Liverpool FC. Han mista såleis ligacupfinalen 2006, som enda med 4–0 over Wigan Athletic. Skaden vart langvarig og førte til Alex Ferguson gav han rolla som defensiv midtbanespelar. Han fekk lite speletid i 2006/07-sesongen då Manchester United vann ligatrofeet. Sommaren 2007 flytta han til Newcastle United, eit lag han spelte for til 2011. Han avslutta sine år som aktiv med spel på nivå 3 og 4 for Milton Keynes i 2012-14 og Notts County perioden 2014-18.

### Landslagsspel
Perioden 2001-07 deltok Smith i 19 av Englands landskampar. Hans einaste landslagsmål kom då England og Portugal spelte uavgjort 1–1 i ein vennskapskamp hausten 2002 på Villa Park i Birmingham.

### Merittar
*Engelsk ligameister: 2007 med Manchester United
*Vinnar av den engelske ligacupen: 2006 med Manchester United

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alan Smith (footballer, born 1980)|Alan Smith (footballer, born 1980)]]» frå ,  den 29. juni 2021.*  
*eu-football
Bujan

**Bujan** kan visa til:

* Bujan i Kukës, ein landsby og tidlegare kommune i Albania
* Bujan-klasse, ein serie russiske korvettar
* Øya Bujan i russisk mytologi
Øya Bujan

**Bujan** () er ei mystisk øy i russisk folkeminne som ligg i havet og kan forsvinna og dukka opp att ved hjelp av tidvatnet. Ho er skildra i *Dueboka* og andre russiske mellomaldertekstar. Tre brør — Nordavinden, Vestavinden og Austavinden — held til på øya; det same gjer zoryaene, solvesen eller gudinner som er døtrene eller tenarane til solguden Dazhbog. 

Øya opptrer i fleire kjende soger. Kosjtsjej den udøyeleg oppbevarar sjela eller udøyelegheita si her, gøymd i ei nål inni eit egg i eit mystisk eiketre. Andre soger kallar øya opphavet til alt vêr, skapt der og sendt ut i verda av guden Perun. Ho er også med 'Soga om tsar Saltan', eit eventyr på vers av Aleksandr Pusjkin og seinare ein opera av Nikolaj Rimskij-Korsakov. 

## Sjå òg
* Avalon
* Kongeriket Opona
* Kitezj

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buyan|Buyan]]» frå ,  den 30. juni 2021.*
Verdsmeisterskapen i orientering 1997

**Verdsmeisterskapen i orientering 1997**, den 17. i sitt slag, vart avvikla ved Grimstad i Aust-Agder dagane frå 11. til 16. august. På programmet stod fire individuelle tevlingar og to stafettar, likt fordelt menn og kvinner. Klassisk-distansane gjekk føre seg i Fjære, dei andre tevlingane i bygda Omholt. Det var andre gongen Noreg arrangerte orienterings-VM, fyrste gongen ved Kongsberg i 1976.

Arrangørlandet Noreg dominerte meisterskapen og tok ni medaljar (2-2-5). Elles vann Finland og Sverige kvar si gullmedalje og to sølvmedaljar.

## Menn
### Klassisk-distanse





### Kort-distanse





### Stafett





## Kvinner
### Klassisk-distanse





### Klassisk-distanse





### Stafett





## Kjelder
*https://old.orienteering.sport/events/?event_id=31
**Sportsboken 97-98*. Chr. Schibsteds Forlag. 1997.
Orlando Ortega

**Orlando Ortega Alejo** () er ein kubansk-spansk friidrettsutøvar som tevlar i 110 meter hekk. Han vann sølvmedaljen i øving ved Sommar-OL 2016 og bronsen ved europameisterskapen 2018, i 2019-VM vart han tildelt ein bronsemedalje etter å ha vorte hindra i finaleløpet. 

## Aktiv
Framom dei olympiske sommarleikane i London trente han i lag med Dayron Robles. På vårparten 2012 forbetra Ortega den personlege rekorden til 13,09 sekund. Under leikane i London enda han på sjetteplassen i finalen på 110 meter hekk.

Etter å ha delteke i Friidretts-VM 2013 i Moskva braut Ortega med Cuba og søkte statsborgarskap i Spania. 4. juli 2015 presterte han livsbeste og sette spansk rekord med 12,94 sekund då han vann 110 meter hekk under eit DL-stemne i Paris, den regjerande verdsmeisteren, David Oliver frå USA, vart nummer 2 på tida 12,98.

Etter ein del att-og-fram fekk Ortega løyve til delta i Sommar-OL 2016. Frå leikane i Rio de Janeiro reiste han med ein sølvmedalje, berre Omar McLeod frå Jamaica sprang fortare. To år seinare vann Ortega bronsemedalje ved EM i Berlin, langt bak dei to som gjorde opp om gullmedaljen. Også under verdsmeisterskapen 2019 tok Ortega seg til finalen på korthekken. I finalen fór han over målstreken som femtemann, undervegs låg han på andreplass til han vart forstyrra og hindra av Omar McLeod. McLeod vart diskvalifisert, og, etter klage frå det spanske friidrettsforbundet, fekk Ortega tildelt ein bronsemedalje, trass i at han fekk fjerde beste tid.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2012 i London: Nr 6 – 13,43
*VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (13,69=nr 25)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 13,17, bakom Omar McLeod (13,05)
*VM 2017 i London: Nr 7 – 13,37
*EM 2018 i Berlin: Bronsemedalje – 13,34
*VM 2019 i Doha: Nr 4/Bronsemedalje – 13,30
*EM 2024 i Roma: Utslått i semifinalane (13,64=nr 13)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Orlando Ortega|Orlando Ortega]]» frå ,  den 30. juni 2021.*  

*
Birketveit

**Birketveit** er ein tettbygd stad og administrasjonssenteret i Iveland kommune i Agder fylke.

## Kjelder
Skyting

**Skyting** er det å avfyra eit skytevåpen, anten mekaniske skytevåpen som boge og armbrøst eller ulike handvåpen. Dette kan ein gjera i samband med jakt, som idrett (skytesport) eller som del av ein konflikt.

Når ein går på jakt er hovudpoenget å avfyra skot, mot eit bestemt dyr, som ein fugl eller eit pattedyr, for å avliva dette. Som idrett skyt ein på blinkar, der ein skal treffa eit særskild punkt. Ein må ofte òg skyta i konfliktar som krig, då normalt mot andre menneske.

Avretting ved skyting har tidlegare vore nytta som straffemetode i Noreg, og blir framleis praktisert i enkelte land.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skyting|Skyting]]» frå ,  den 1. juli 2021.*
Ajía Varvára (fleirtyding)

**Ajía Varvára** tyder heilage Barbara på gresk, og kan visa til:

*Ajía Varvára i Athen
*Ajía Varvára i Iráklio
*Ajía Varvára i Levkosía
Amel Tuka

**Amel Tuka** () er ein bosnisk mellomdistanseløpar frå Kakanj som spesialiserte seg på 800-meteren. Han vann bronsemedaljen på distansen i VM 2015 og sølvmedaljen i VM 2019.

## Aktiv
Tuka forbetra sin eigen landsrekord til 1.46,12 då han vart sjettemann på 800 m i europameisterskapen 2014 i Zürich. I 2015-sesongen forbetra han rekorden fleire gongar, sist då han 17. juli vann 800 meter ved Herculis-stemnet i Monaco på den glitrande tida 1.42,51, årsbeste i verda. Ved verdsmeisterskapen i Beijing kneip han bronsemedaljen etter 1.46,30, verdsrekordhaldaren David Rudisha sigra føre polske Adam Kszczot.

OL-sesongen 2016 vart Tuka fjerdemann i europameisterskapen i Amsterdam. I dei olympiske leikane sprang han på 1.45,24 i semifinalen, seks tidels sekund for sakte til å nå finalen. I 2019 vart han klokka inn på 1.43,62 då han vart tredjemann på 800-meteren i Herculis-stemnet. Ved verdsmeisterskapen i Doha i slutten av september same året storma han i mål på 1.43,47 og vann sølvmedaljen, slått med over eit sekund av Donavan Brazier frå USA.
 
### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2012 i Helsinki: Utslått i semifinalane (1.51,14=nr 24)
*EM 2014 i Zürich: Nr 6 – 1.46,12
*VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 1.46,30
*EM 2016 i Amsterdam: Nr 4 – 1.45,74
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i semifinalane (1.45,24=nr 12)
*VM 2017 i London: Utslått i kvalifiseringa (1.46,54=nr 27)
*EM 2018 i Berlin:  Utslått i semifinalane (1.47,24=nr 13)
*VM 2019 i Doha: Sølvmedalje – 1.43,47, bakom Donavan Brazier (1.42,34)
*OL i 2021 i Tokyo: Nr 6 – 1.45,98
*EM 2022 i München: Utslått i kvalifiseringa (1.47,73=nr 18)
*VM 2023 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa (1.49,01=nr 51)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Amel Tuka|Amel Tuka]]» frå ,  den 2. juli 2021.*  

*World Athletics
Kelly Sotherton

**Kelly Jade Sotherton** () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i mangekamp og i lengdehopp. Ho vann bronsemedaljen i sjukampen i Sommar-OL 2004 og Friidretts-VM 2007.

## Aktiv
Fyrst 25 år gammal fekk Sotherton plass i det britiske friidretts-landslaget. Under dei olympiske leikane i Aten i 2004 overraska ho stort og vann bronsemedaljen i sjukampen med sine 6&nbsp;424 poeng. Ved hall-EM i Madrid i mars 2005 vart ho med 4&nbsp;733 poeng nummer 2 i femkamp, berre svenske Carolina Klüft var betre. I meistermøtet i Götzis sanka Sotherton 6&nbsp;547 poeng, livsbeste i sjukamp og ny andreplass bak Klüft. Under verdsmeisterskapen 2005 i Helsinki kom ho på femteplass i sjukamp og åttandeplass i lengdehopp.

I 2006 vann Sotherton sjukamptevlinga ved samveldeleikane i Melbourne med 6&nbsp;396 poeng. Våren 2007 sette ho britisk rekord i femkamp med 4&nbsp;927 poeng i hall-EM, som to år tidlegare enda ho på sølvplass bak Klüft. Under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka 2007 sikra ho seg med 6&nbsp;510 poeng bronsemedaljen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 6&nbsp;424 poeng
*VM 2005 i Helsinki: Nr 5 i sjukamp – 6&nbsp;325 poeng, og nr 8 i lengdehopp - 6,42 m
*EM 2006 i Göteborg: Nr 7 – 6&nbsp;290 poeng
*VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 6&nbsp;510 poeng
*OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 6&nbsp;517 poeng

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kelly Sotherton|Kelly Sotherton]]» frå ,  den 2. juli 2021.*
Pablo Aimar

**Pablo César Aimar Giordano** () er ein argentinsk tidlegare fotballspelar. Han var ein offensiv midtbanespelar med blendande teknikk. Med Valencia CF vart han spansk ligamneister 2002, 2004 og vinnar av UEFA-cupen 2004.

## Karriere
### Klubbspel
Aimar debuterte på River Plate i august 1996. I januar 2001 vart han overført til spanske Valencia CF mot 24 millionar euro. Fire månader seinare måtte han innsjå at laget tapte meisterligafinalen mot Bayern München etter straffeskyting. Sidan bidrog Aimar mykje til at Valencia vann La Liga i 2002 og 2004, våren 2004 gjekk klubben til topps også i UEFA-cupen. Sommaren 2006 flytta han over til Real Zaragoza. Då klubben hamna i økonomisk kaos i 2008 og rykte ned ein divisjon, tok Aimar steget over i portugisisk fotball. Perioden 2008-13 gjorde han teneste i Benfica, og var med om å verte seriemeister i 2010. Då klubben spelte finale i Europa-ligaen 15. mai 2013, sat han på reservebenken alle 90 minutta. Karrieren var i praksis over.

### Landslagsspel
Aimar deltok over ein periode på ti år, 1991-2009, i 52 av landskampane til Argentina. Han representerte landet i verdsmeisterskapane 2002 og 2006, og i to Copa América. I 2007 tapte han og lagkameratane finalen i Copa América med 0–3 overfor Brasil. Aimar skåra i alt 8 landslagsmål.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pablo Aimar|Pablo Aimar]]» frå ,  den 2. juli 2021.*
Firs Zjuravlev

**Firs Sergejevitsj Zjuravlev** () var ein russisk sjangermålar.

## Liv og virke
Zjuravlev var elev ved Det russiske kunstakademiet, der han studerte historiemåleri under Timofej Neff og Fjodor Bruni. I 1863 blei han del av «Opprøret til dei fjorten», ei gruppe elevar som støtta realismen og protesterte mot at Kunstakademiet insisterte på klassisistisk stil. Saman med dei andre trekte han seg ut av skulen. Kort tid seinar var han med Ivan Kramskoj om å skipa Kunstnarkollektivet eller Artel, ei gruppe målarar som delte atelier og budde saman på Vasiljevskij-øya. Han underviste også i teikning ved Selskapet for støtte av kunst (1866, 1871–72). Frå 1862 til 1874 blei han overvaka av politiet for påståtte band til revolusjonære grupper, kanskje på grunn av samfunnskritikken som var del av mange av avbildingane hans av bondeliv.

Han hadde si fyrste utstilling ved Kunstakademiet i 1868. Seks år seinare gav ei utstilling av verka hans han tittel som akademimedlem. I 1888 og 1889 var han med på utstillingane til samansluttinga av vandreutstillingar, Peredvizjniki, men han blei aldri formelt medlem av gruppa. Han tok også del i Centennial Exposition i Philadelphia i 1876, Exposition Universelle i Paris i 1889 og den All-russiske utstillinga i 1896.

I tillegg til oljemåleria sine var Zjuravlev med på å dekorera Frelsaren Kristus-katedralen i Moskva og Fødselskatedralen i Riga, og laga mosaikkar for Oppstodekyrkja i St. Petersburg.

## Verk i utval

Fil:Zhuravlev 10.jpg|'Spinnaren' (*Пряха*, 1864)
Maria Alexandrovna by F.S.Zhuravlev (1870-80s, Hermitage) FRAME.JPG|Portrett av Maria Aleksandrovna, 1870-talet
Fashion lover wife by F.Zhuravlev.jpg|'Kona er moteelskar' (*Жена-модница*, 1872)
Fil:Zhuravlev 11.jpg|'Stemora' (*Мачеха*, 1874)
Fil:Zhuravlev 09.jpg|'Tiggande barn' (*Дети-нищие* 1870)
Firs Zhuravlev - Unequal Marriage.jpg|'Ulikt ekteskap' (*Неравный брак*, 1880)
Fil:Zhuravlev 13.jpg|'Kontorarbeidaren' (*Чиновник*, 1884)
Firs Zhuravlev Chimney sweep.jpg|'Feiaren' (*Трубочист*)
Фирс Журавлёв — Русская красавица.jpg|'Russisk venleik' (*Русская красавица*


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Firs Zhuravlev|Firs Zhuravlev]]» frå ,  den 2. juli 2021.*
Margrethe Handeland

**Margrethe Handeland** () er ein norsk lokalpolitikar frå Senterpartiet. Ho var ordførar i  Hægebostad kommune i Agder frå 2015 til 2023. Handeland var den fyrste kvinnelege ordføraren i kommunen.

Handeland er utdanna veterinær.

Ho er vararepresentant til Stortinget for Vest-Agder i perioden 2021-2025.

## Kjelder
Ivan Sjuvalov

**Ivan Ivanovitsj Sjuvalov** () var ein russisk politikar.

Sjuvalov blei utnemnd av tsarina Elisabet til generaladjutant og medlem av «konferansen» (det dåverande statsrådet) og fekk stor innverknad på statsstyringa, men takka nei til tittel som greve. Han la ned stor innsats gjennom opprettinga av Statsuniversitetet i Moskva og gymnaset i byen i 1755, som han blei den fyrste kuratoren for. Det var også han som stod bak initiativ til å skipa Det russiske kunstakademiet (1757) og gymnaset i Kazan (1758).

Sjuvalov støtta Mikhail Lomonosov sin vitskaplege aktivitet og gav forslag til Voltaires *Histoire de l'empire de Russie sous Pierre le Grand*. Etter at Katarina II kom på trona var han busett i utlandet i 14 år. Etter heimkomsten blei han overkammarherre og samarbeidde med fyrstinna Katarina Dasjkova om utarbeidinga av *Sobesiednik ljubitelej rossijskago slova*. Biografien hans blei skriven av Pjotr Bartenev i 1857.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ivan Sjuvalov|Ivan Sjuvalov]]» frå ,  den 2. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Det russiske kunstakademiet

**Det russiske kunstakademiet** er eit kunstakademi som ligg i St. Petersburg. Det blei grunnlagt i 1757 av Ivan Sjuvalov. Ein henta inn kunstnarar frå utlandet for å undervisa ved akademiet, særleg frå Frankrike.

Katarina den store gav institusjonen namnet Det keisarlege kunstakademiet i 1764 og utnemnde samstundes den første rektoren, Aleksandr Kokorinov. Han fekk i oppdrag å teikna eit nytt bygg for akademiet.

Det tok 25 år å konstruera det nyklassisistiske byggverket ved elva Neva. Arkitekten Konstantin Thon var ansvarleg for ein overdådig dekor av interiøret. Han har òg teikna bryggekanten framfor bygningen og smykka han ut med to 3000 år gamle sfinksar som blei frakta frå Egypt.

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Det russiske kunstakademiet|Det russiske kunstakademiet]]» frå ,  den 2. juli 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Mauricio Pellegrino

**Mauricio Andrés Pellegrino Luna** () er ein argentinsk fotballtrenar og tidlegare -spelar. Han var midtstoppar med stor suksess i argentinske Vélez Sarsfield og spanske Valencia CF.

## Karriere
### Klubbspel
Pellegrino spelte på Vélez Sarsfield frå 1990 til -98. Med klubben frå utkanten av Buenos Aires var han med om å vinne Copa Libertadores i 1994 og fire nasjonale seriemeisterskap. Sesongen 1998/99 vart han spansk seriemeister med FC Barcelona. Frå 1999 til 2004 danna han og landsmannen Roberto Ayala eit solid midtstoppar-par i Valencia CF. Både i 2000 og 2001 tok laget seg til finalen i Meisterligaen. Begge finalane enda med tap, den siste då Pellegrino som sistemann for Valencia missa i straffeskytinga etter ein mållaus kamp. Derimot sigra Valencia og Pellegrino i La Liga 2002 og 2004 og i UEFA-cupen 2004. Han avslutta si tid som aktiv i Liverpool FC og deretter Alavés i 2005-06.

### Landslagsspel
Pellegrino spelte einast tre landskampar for Argentina, alle i Copa América 1997.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mauricio Pellegrino|Mauricio Pellegrino]]» frå ,  den 3. juli 2021.*
Danny Ecker

**Daniel Ecker**, kjend som **Danny Ecker**, () er ein tysk tidlegare stavhoppar frå Leverkusen som ein tiårsperiode høyrde med i verdseliten i øvinga. Han vann bronsemedaljen i stavhopp under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka. Mor hans, Heide Rosendahl, vann OL-gull i lengdehopp i 1972.

## Aktiv
Ecker sette personleg rekord med 5,93 meter i Ingolstadt 26. juli 1998. Under europameisterskapen i Budapest få veker seinare vart han fjerdemann med 5,76 m, like høgt som bronsemedaljøren Jean Galfione. Også i VM 1999 enda han på fjerdeplass, delt med den komande olympiameisteren Nick Hysong. Den 11. februar 2001 presterte Ecker livsbeste då han svinga seg over 6,00 meter ved eit innandørs-stemne i Dortmund.

I mars 2007 vann Ecker stavtevlinga ved innandørs-EM i Birmingham då han vart fyrst av tre mann til å gå over 5,71 m. Seks månader etter sikra han seg bronsemedaljen ved å gå over 5,81 m og ha færrast riv av fem andre utøvarar som også enda med 5,81 m som sluttresultat.

Ecker var tysk meister i stavhopp 2004 og 2007, begge gongane etter hopp på 5,70 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 5,76 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 5,70 m
*OL 2000 i Sydney: Nr 8 – 5,80 m
*VM 2001 i Edmonton: Nr 11 – 5,65 m
*OL 2004 i Aten: Nr 5 – 5,75 m
*VM 2005 i Helsinki: Nr 12 (5,45 m i kvalifiseringa)
*VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 5,81 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 6 – 5,70 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Danny Ecker|Danny Ecker]]» frå ,  den 4. juli 2021.*
Aleksandr Pogorelov

**Aleksandr Gennadjevitsj Pogorelov** () er ein russisk tidlegare mangekjemapar frå Zjeleznogorsk i Kursk oblast. Han vart tildelt bronsemedaljen etter tikampen i ved Friidretts-VM 2009 i Berlin, ein prestasjon som vart underkjent av Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) sju år seinare.

## Aktiv
Pogorelov vart andremann i sjukamp ved hall-EM 2005 i Sevilla med 6&nbsp;111 poeng. Under verdsmeisterskapen i Helsinki i august same året enda han på femteplass med 8&nbsp;246 poeng, etter han låg på tredjeplass før den avsluttande 1500-meteren, hans svakaste øving. I 2006 vart han nummer fire i europameisterskapen med 8&nbsp;245 poeng, også då førte 1500 m han to plassar ned på resultatlista.

Med 8&nbsp;328 poeng plasserte Pogorelov seg som nummer fire i tikampen under dei olympiske leikane i Beijing i 2008. Med nøyaktig 200 fleire poeng tok han bronsemedaljen ved verdsmeisterskapen i Berlin året etter, ein medalje han sidan vart fråkjent ettersom han skulle ha vore suspendert.

### Doping
Då dopingprøvene frå Sommar-OL 2008 i Beijing var testa på ny i 2016, fann IOK at Pogorelov då hadde vore dopa. Det internasjonale friidrettsforbundet annullerte 2. juni 2016 alle hans resultat i perioden 23. august 2008 til 21. februar 2010.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2002 i München: Nr 8 – 8&nbsp;016 poeng
*VM 2003 i Paris: Braut etter åtte øvingar
*OL 2004 i Aten: Nr 11 – 8&nbsp;084 poeng
*VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 8&nbsp;246 poeng
*EM 2006 i Göteborg: Nr 4 – 8&nbsp;245 poeng
*OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 8&nbsp;328 poeng (annullert)
*VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje – 8&nbsp;528 poeng (annullert)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alexander Gennadjewitsch Pogorelow|Alexander Gennadjewitsch Pogorelow]]» frå ,  den 4. juli 2021.*
Antonietta Di Martino

**Antonietta Di Martino** () er ein italiensk høgdehoppar frå Cava de' Tirreni. Ho vann ein sølvmedalje i øvinga ved verdsmeisterskapen 2007 og bronsen ved verdsmeisterskapen 2011.

## Aktiv
Di Martino forbetra i 2000 sin personlege rekord med ti centimeter til 1,88 meter, sesongen etter med ytterlegare ti centimeter til 1,98 m. Deretter måtte ho vente til 2007 før ho forbetra seg, og då til 2,03 meter.

Ved innandørs-EM 2007 i Birmingham kom Di Martino på andreplass med 1,96 m, Blanka Vlašić vann tevlinga. Den 18. juni svinga Di Martino seg over 2,02 m i Torino, ho sletta dermed Sara Simeoni sin 29 år gamle landsrekord i høgdehopp. Allereie 24. juni flytta ho rekorden til 2,03 meter då ho i Milano vann øvinga under Europacupen for landslag. Like høgt hoppa ho i VM-finalen 2. september 2007 i japanske Osaka, ein prestasjon som lønte henne med sølvmedalje jamsides Anna Tsjitsjerova. Blanka Vlašić hoppa 2,05 m og vart verdsmeister.

Sommaren 2009 kneip Di Martino fjerdeplassen i verdsmeisterskapen i Berlin. Den 9. februar 2011  presterte Di Martino sitt livs høgste hopp, med 2,04 meter sigra ho ved eit innandørs-stemne i Banská Bystrica. Få veker seinare i Paris vart ho europameister innandørs ved å gå over 2,01 m. Under Friidretts-VM 2011 i Daegu tok ho bronsemedaljen med eit hopp på 2,00 m, den einaste medaljen som gjekk til Italia i meisterskapen. Tidleg våren 2012 tok ho andreplassen i hall-VM i Istanbul. Ho deltok ikkje i Sommar-OL 2012.

Di Martino vart italiensk meister i høgdehopp i 2000, 2001, 2006, 2007, 2008 og 2010.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2001 i Edmonton: Nr 12 – 1,85 m
*EM 2006 i Göteborg: Nr 10 – 1,92 m
*VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje – 2,03 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 8 – 1,93 m
*VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 1,99 m
*EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (1,90 m=nr 13)
*VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 2,00 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Antonietta Di Martino|Antonietta Di Martino]]» frå ,  den 3. juli 2021.*
Padling under Sommar-OL 1992

**Padling under Sommar-OL 1992** vart avvikla i Castelldefels, ei 20 km sør om Barcelona i dagane frå 1. til 8. august. 

Tyskland sikra seg 6 gullmedaljar og i alt 11 medaljar. Knut Holmann vann sølv og bronse for Noreg.

## Kajakk, menn
### K1 500 meter





### K1 1000 meter





### K2 500 m





### K2 1000 m





### K4 1000 m





## Kajakk, kvinner
### K1 500 m





### K2 500 m





### K4 500 m





## Kano
### Kano1 500 m





### Kano1 1000 m





### Kano2 500 m





### Kano2 1000 m





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 1992/Kanu|Olympische Sommerspiele 1992/Kanu]]» frå ,  den 4. juli 2021.*
Engerdal

**Engerdal** er ein tettbygd stad og administrasjonssenter i Engerdal kommune i Innlandet.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
Lesja

**Lesja** er ei bygd og administrasjonssenteret i Lesja kommune i Innlandet.  Tettstaden har .

På Lesja finst Lesja skule – ein barne- og ungdomsskule – samfunnshus, idrettshall, folkebibliotek, kommunehuset, helsehus, daglegvarehandel, byggevare- og landbrukshandel, kafé og frisør.

Europaveg 136 passerer gjennom tettstaden på veg frå Dombås i aust til Ålesund i vest. Mot sør går fylkesveg 2660, *Vestsidevegen*, forbi Lesja bygdemuseum og Lesja kyrkje på veg til busetnaden på sørsida av dalen. Slådalsvegen tek av frå denne og fører på sumarstid over fjellet til Vågåmo. Raumabana passerer også gjennom Lesja og stoppar på signal på Lesja stasjon.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
Rusinsk

**Rusinsk** er eit språk i nær slekt med ukrainsk, eller ein dialekt av ukrainsk. Det er omstridd om ein skal kalla rusinsk eit eige språk eller ikkje, og om det skal klassifiserast som eit austslavisk språk med sterke vestslaviske trekk, eller eit vestslavisk språk med sterke austslaviske trekk.

Offisielt er språket ein ukrainsk dialekt, ei syn som er støtta av russiske og ukrainske språkforskarar. Dette er grunngjeve med  at det finst ei rekkje overgangsdialektar mellom rusinsk og ukrainsk. Dei fleste andre språkforskarar vurderer det som eit sjølvstendig språk. Deira grunngjeving er at skilnaden mellom rusinsk og ukrainsk er minst like stor som mellom ukrainsk og kviterussisk. Dessutan finst det òg overgangsdialektar mellom russisk, kviterussisk og ukrainsk.

Før andre verdskrigen blei rusinsk tala av litt under ein million menneske i Karpato-Rutenia. I dag blir det tala av rundt 610 000 menneske, og er eitt av seks offisielle språk i den serbiske regionen Vojvodina.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rusinsk|Rusinsk]]» frå ,  den 4. juli 2021.*
Yago Lamela

**Santiago Lamela Tobío** (), kjend som Yago Lamela, var ein spansk lengdehoppar, fødd og død i Avilés. Han vann VM-sølv 1999, EM-bronse 2002 og VM-bronse 2003.

## Aktiv
Lamela hoppa seg inn i verdseliten i 1999. I hall-verdsmeisterskapen i Maebashi gav han den kubanske verdseinaren Iván Pedroso hard kamp om sigeren. I tevlinga forbetra Lamela forbetra den spanske innandørsrekorden til 8,42 m, før han i sitt siste forsøk sette europarekord med 8,56 meter. Pedroso svarte med 8,62 m i det aller siste hoppet og tok sin fjerde internasjonale tittel i rad. Den 24. juni i Torino sette Lamela spansk rekord med 8,56 meter. Under verdsmeisterskapen i Sevilla i august tok Lamela leiinga. Pedroso trådde til med 8,56 meter og vart verdsmeister for tredje gong i rad. Lamela hoppa 8,40 m i det fjerde forsøket og kneip sølvmedaljen.

Etter eit par heller svake år kom Lamela i 2002 tilbake med 8,17 meter i den europeiske hallmeisterskapen i Wien, og vart nummer to bakom landsmannen Raúl Fernández. Under Friidretts-EM 2002 i München fekk Lamela bronsen med eit hopp på 7,99 m, slått av Oleksij Lukasjevytsj frå Ukraina og Siniša Ergotić frå Kroatia. I Hall-VM 2003 vart Lamela andremann med 8,28 m, ein centimeter bakom Dwight Phillips frå USA. Under verdsmeisterskapen i Paris sigra Phillips framom James Beckford frå Jamaica, Lamela kom på bronseplass med eit bestehopp på 8,22 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Nr 8 – 7,93 m
*VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 8,40 m, bakom Iván Pedroso (8,56 m)
*OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (7,89m=nr 19)
*EM 2002 i München: Bronsemedalje – 7,99 m
*VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 8,22 m
*OL 2004 i Aten: Nr 11 – 7,98 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Yago Lamela|Yago Lamela]]» frå ,  den 5. juli 2021.*  

*
Dmitrij Karpov

**Dmitrij Vasiljevitsj Karpov** () er ein kasakhstansk tidlegare mangekjempar frå Karaganda som vann bronsemedaljen i tikampen i så vel Friidretts-VM 2003, som Sommar-OL 2004 og Friidretts-VM 2007.

## Aktiv
Karpov kom over 8&nbsp;000 poeng fyrste gongen i 2003. Under verdsmeisterskapen i Paris/Saint-Denis same året presterte han heile 8&nbsp;374 poeng og tok bronsemedaljen, einast Tom Pappas frå USA og Roman Šebrle frå Tsjekkia sanka fleire poeng.

I Hall-VM 2004 sette Karpov asiarekord i sjukamp med 6&nbsp;155 poeng og vart nummer 4. Sommaren 2004 forbetra han asiarekorden i tikamp til 8&nbsp;512 poeng då han vart nest best i meistermøtet i Götzis. Deretter gjorde han sitt livs beste tikamp ved dei olympiske leikane i Aten, 8&nbsp;725 poeng sikra han bronsemedaljen i tevlinga bakom nemnde Šebrle og Bryan Clay frå USA.

Under Friidretts-VM 2007 i Osaka oppnådde Karpov 8&nbsp;586 poeng og tok sin tredje bronsemedalje i tikamp, Roman Šebrle vart verdsmeister framom Maurice Smith frå Jamaica. Etter å ha vorte tredjemann i sjukampen ved hall-VM 2008, makta Karpov ikkje å prestere opp mot tidlegare nivå i tikamp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris: Bronsemedalje - 8&nbsp;374 poeng
*OL 2004 i Aten: Bronsemedalje – 8&nbsp;725 poeng
*VM 2005 i Helsinki: Braut
*VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje - 8&nbsp;565poeng
*OL 2008 i Beijing: Braut
*VM 2009 i Berlin: Nr 21 – 7&nbsp;952 poeng
*VM 2011 i Daegu: Nr 21 – 7&nbsp;550 poeng
*OL 2012 i London: Nr 18 – 7&nbsp;926 poeng
*VM 2013 i Moskva: Braut

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Dmitri Karpow|Dmitri Karpow]]» frå ,  den 5. juli 2021.*  

*
Aleksandr Beggrov

**Aleksandr Karlovitsj Beggrov** () var ein russisk landskaps- og maritim kunstnar av tysk-baltisk opphav. Han er kjend for landskapsmåleri av havet og St. Petersburg.

## Liv
Alexander Beggrov var fødd i St. Petersburg som son av Karl Beggrov (Beggrow), ein tysk målar som hadde heile karrieren sin i Russland. Han bestemte seg for å bli marineoffiser, og i 1863 gjekk han inn i marinen. I 1871-1872 deltok han i ei reise rundt verda. I 1868, medan han framleis var marineoffiser, starta han kunststudiane sine under tilsyn av Aleksej Bogoljubov.  In 1873 flytta Bogoljubov til Frankrike, og Beggrov, som ønskte å fortsetja kunststudia sine, blei elev ved Royal Academy of Arts, der han studerte under Mikhail Klodt i eit år. I 1874 pensjonerte han seg frå marinen og flytta til Paris, der han hovudsakleg fortsette å jobba under leiing av Bogoljubov. Han blei òg kjend med russiske kunstnarar i Frankrike, mellom anna Ilja Repin.

I 1875 vende Beggrov tilbake til St. Petersburg, og i 1878 blei han med i Peredvizjniki-rørsla. I 1879 reiste han sjøvegen til Hellas, og derfrå til Frankrike, der han budde i to år. Deretter flytta Aleksandr Beggrov tilbake til Russland og busette seg i Gatsjina. I 1903 døydde kona hans. Dei siste åra av livet sitt var Beggrov dødssjuk. I august 1914 tok han sitt eige liv.

## Verk i utval

Fil:Петербургская биржа.jpg|Petersburg børs ( Петербургская биржа, 1891)
Fil:Beggrov3.jpg|St. Petersburg om vinteren (1879)
Fil:Beggrow 033.jpg|Kanon på frigatten «Osljabja»
Fil:Beggrow 030.jpg|Morgon på Nevskij Prospekt (1886)
Fil:Admiralty Embankment - 1881.jpg|Elva ved Admiralitetet (1881)
Fil:BeggrovNaPalubeFregataSvetlana II.jpg|På dekket til frigatten «Svetlana» (1883)


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alexander Beggrov|Alexander Beggrov]]» frå ,  den 4. juli 2021.*
Kirill Lemokh

**Kirill Vikentievitsj Lemokh**, også kjend som **Carl Johann Lemoch** () var ein russisk sjangermålar og medlem av Det russiske kunstakademiet.

## Liv
Far hans var ein musikklærar frå Tyskland. Frå 1851 til 1856 studerte han ved Moskva-skulen for måling, skulptur og arkitektur under Jegor Jakovlevitsj Vasiliev. I 1858 byrja han ved Det russiske kunstakademiet, der han studerte historiemåleri med Pjotr Basin og Aleksej Tarasovitsj Markov.

Fem år seinare, i 1863, tok han del i  protesten som skulle bli kjend som "Opprøret til dei fjorten", utført av målarar som føretrekte den nye realistiske stilen framfor den klassisistiske stilen som Kunstakademiet la vekt på. Han og dei andre kunstnarane trekte seg frå akdemiet med graden kunstnar av andre klasse. Dei danna Kunstnarkollektivet (Artel), leia av Ivan Kramskoj. Fem år seinare tok han del i ei tevling ved Akademiet, og blei kunstnar av fyrste klasse. Deretter arbeidde han med å gje teiknetimar til aristokratiske familiar og bygde eit atleier i Khovrino, der han måla om sommarane.

I 1870 gjekk han saman med Grigorij Mjasojedov om å skipa  Peredvizjniki, samansluttinga av vandreutstillingar. Ei kort tid blei han kasta ut av samansluttinga for å ikkje produsera verk til rett tid, men han kom inn att i 1879, og blei styremedlem og kasserar.

Medan han framleis var medlem av Artel, tok han imot ein førespurnad om å gje private teiknetimar til ungane til den framtidige tsar Aleksander III, og heldt fram med dette i fleire år. Olga Alkeksandrovna var ein av dei beste elevane hans i familien, og fortsette å vera kunstinteressert livet ut. Han blei medlem av Kunstakademiet i 1893, fekk ein livspensjon og blei kurator for kunstsamlinga ved Det russiske museet til han gjekk av med pensjon i 1909.

## Verk i utval

Fil:Lemoch Carl 011.jpg|Gratulasjonar (1890)
Fil:Lemoch Carl 007.jpg|Den rekonvalesente (1889)
Fil:Lemoch Karl 003.jpg|Det nye familiemedlemet (1880-talet)
Fil:Reading. Sergey Alexandrovich of Russia by K.Lemoch (1886, ESPO collection).jpg|Storhertug Sergej Aleksandrovitsj som les


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kirill Lemokh|Kirill Lemokh]]» frå ,  den 4. juli 2021.*  
  

## Vidare lesing

* N. M. Bykovsky, "Kirill Vikentevich Lemokh. (In Memory of a Long Friendship), *Московский еженедельник* (Journal), Moscow 1910, #14, pgs.23-30 http://uni-persona.srcc.msu.su/site/research/zajonchk/tom3_3/V3P36160.htm
* Y. D. Minchenkov,  *Воспоминания о передвижниках* (Memories of the Itinerant), fifth edition, Saint Petersburg, Художник РСФСР, 1964, pgs.68-76 http://az.lib.ru/m/minchenkow_j_d/text_0090.shtml
Ås produksjonslab AS

**Ås produksjonslab AS** er ein norsk legemiddelfabrikk som ligg sentralt i Ås kommune. Han produserer flytande, ikkje-sterile legemiddel, næringsmiddel og kosmetikk etter *Forskrift om tilvirkning av legemidler i apotek*.

Ås produksjonslab byrja som produksjonsavdelinga ved Ås apotek i 1987. Produksjonsavdelinga blei skild ut frå apoteket i 2003. Deretter blei Serviceproduksjon AS, som er eit eit dotterselskap av Apotekforeninga, eigaren til Ås produksjonslab. Ås produksjonslab blei så kjøpt opp av Curida Holding AS i 2018, og blei ein del av Curida-konsernet. 

Ås produksjonslab produserer over 50 ymse produkt på vegner av Serviceproduksjon AS. Ei oversikt over deira produkt er tilgjengeleg på nettstaden til Apotekforeninga.

## Kjelder
Serviceproduksjon AS

**Serviceproduksjon AS** er eit norsk føretak som administrerer serviceproduksjonsordninga, som inneheld rundt 100 apotekpreparat produserte av fem produksjonseiningar. Selskapet har i tillegg som formål å vera eit kompetanse- og rådgjevingssenter for tilverking i apotek. Det er eit dotterselskap av Apotekforeningen. 

Serviceproduksjonsordninga skal gjennom småskalaproduksjon av legemiddel dekka gapet mellom det legemiddelindustrien produserer og det som blir produsert etter den enkelte resepta. Dette bidrar til at sluttbrukaenr får tilgang til legemiddel og handelsvarer som ikkje er tilgjengelege frå andre aktørar. Alle preparate har varenummer og kan bestillast hjå alle grossistane som eit kva som helst anna preparat. Alle preparata er lista opp i Felleskatalogen sine gule sider, og mange er omtalte i Norsk Legemiddelhåndbok.

## Kjelder
Guido Kratschmer

**Guido Kratschmer** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar og bonde frå Großheubach som representerte Vest-Tyskland og tevla i tikamp og nasjonalt hekkeløp. Han vann sølvmedaljen i tikampen ved Sommar-OL 1976 og forbetra verdsrekorden i tikamp i 1980.

## Aktiv
Kratschmer meisterskapsdebuterte internasjonalt under EM 1974 i Roma, der han vann bronsemedaljen med 8&nbsp;132 poeng. Midt i mai 1976 sette han ny vesttysk tikamprekord med 8&nbsp;381 poeng då han vann Götzis-stemnet. Under dei olympiske sommarleikane i Montreal i juli forbetra han rekorden til 8&nbsp;411 poeng og kneip sølvmedaljen, overgått med vel 200 poeng av Bruce Jenner frå USA som sette verdsrekord. 

I juli 1978 flytta Kratschmer europarekorden til 8&nbsp;498 poeng ved eit stemne i Bernhausen. Ved EM Praha to månader seinare skadde han seg på 100-meteren. 14.-15. juni 1980 var Kratschmer tilbake i Bernhausen der han sanka 8&nbsp;649 poeng, ny verdsrekord etter å ha prestert 10,58 sekund på 100 m - 7,80 m i lengdehopp - 15,47 m i kulestøyt - 2,00 m i høgdehopp - 48,04 sekund på 400 m - 13,92 sekund i hekkeløpet - 45,52 m i diskoskasting- 4,60 m i stavhopp - 66,50 m i spjutkast - 4. 24,15 på 1500 m.

Til Sommar-OL 1980 i Moskva kom Kratschmer ikkje, ettersom Vest-Tyskland boikotta leikane. Derimot deltok han i Sommar-OL 1984 i Los Angeles. Her oppnådde han 8&nbsp;326 poeng og la beslag på fjerdeplassen, knappe 100 færre poeng enn bronsevinnaren Siegfried Wentz.

Frå 1975 til 1980 vart Kratschmer årleg vesttysk meister i tikamp, i 1978 vann han også den vesttyske meisterskapen i 110 meter hekk.

Kratschmer vart vald til årets idrettsmann 1980 i Vest-Tyskland i 1980, året etter vart han tildelt Rudolf Harbigs minnepris.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1974 i Roma: Bronsemedalje – 8&nbsp;132 poeng
*OL 1976 i Montreal: Sølvmedalje – 8&nbsp;411 poeng
*EM 1978 i Praha: Braut etter fyrste øving
*EM 1982 i Aten: Nr 9 – 8&nbsp;015 poeng
*VM 1983 i Helsinki: Nr 9 – 8&nbsp;096 poeng
*OL 1984 i Los Angeles: Nr 4 – 8&nbsp;326 poeng
*EM 1986 i Stuttgart: Braut etter to øvingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Guido Kratschmer|Guido Kratschmer]]» frå ,  den 6. juli 2021.*