open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maddox Peak

**Maddox Peak** er ein fjelltopp som står ved sørsida av munningen av Carbuttbreen, aust for Flandres Bay, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Fjellet finst på eit argentinsk kart i 1954. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Richard L. Maddox (1816–1902), ein engelsk fysikar og fotografipioner som fann opp gelatinemulsjonprosessen for tørrplatefotografi i 1871, noko som var ein revolusjonerande fotografisk teknikk. 

## Kjelder
McCarroll Peak

**McCarroll Peak** er eit fjell, 1105 moh, som ligg ved sørsida av Richthofen Pass på austkysten av Graham Land. Det vart truleg oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901-04. Namnet «Cape McCarroll», etter H.G. McCarroll frå Detroit, vart gjeve til sørsida av det Nordenskjöld identifiserte som «Richthofen Valley» (no Richthofen Pass) av sir Hubert Wilkins på flyturen hans den 20. desember 1928. Namnet har vorte endra og nytta om fjellet her i staden. 

## Kjelder
Magnier Peaks

**Magnier Peaks** er to fjelltoppar, den høgaste på 1345 moh, som ragar over halvøya mellom Leroux Bay og Bigo Bay på vestkysten av Graham Land. Fjella vart oppdaga og namngjevne av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. under Charcot.

## Kjelder
McCollum Peak

**McCollum Peak** er ein fjelltopp, 735&nbsp;moh, som ligg sør for Beascochea Bay 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) søraust for Mount Waugh, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908-10. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Elmer V. McCollum, ein amerikansk biokjemikar som var den første til å isolere vitamina A og B i 1915.

## Kjelder
Medea Dome

**Medea Dome** er eit snødekt fjell på 350&nbsp;moh., ved austenden av Philippi Rise på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953. Det vart namngjeve i 1956 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med Jason Peninsula. I mytologien hjelpte Medea Jason med å få tak det gylne teppet og vart seinare kona hans.

## Kjelder
Mount Medina

**Mount Medina** er eit kjenneleg, isdekt fjell i Antarktis på 1835&nbsp;moh. som ligg nordaust i Hadley Upland og oppom toppen av Gibbsbreen sør i Graham Land. Fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i november 1947. Det vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Pedro de Medina (1493–1567), ein spansk verdsskildrar som skreiv *Arte de Navegar* (1545), ein viktig navigasjonsmanual. 

## Kjelder
Mercanton Heights

**Mercanton Heights** er nokre fjell som ligg mellom Bigourdanfjorden og Nyebreen sørvest i Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1948-59. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Paul-Louis Mercanton, ein sveitsisk glasiolog som i mange år var sekretær i Det internasjonale rådet for snø og is. 

## Kjelder
Mount Metcalfe

**Mount Metcalfe** er eit fjell ved sørsida av neset McMorrinbreen, 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) sør for Mount Wilcox i Graham Land. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert J. Metcalfe som var landmålar i British Antarctic Survey (BAS) ved Stonington Island, 1960–62, og som kartla området i 1962.

## Kjelder
Miller Heights

**Miller Heights** er ei rekkje høgder som strekkjer seg austover frå Sharp Peak på Velingrad Peninsula på Graham Coast på vestsida av Graham Land. Det vart grovt kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ronald Miller, assistent i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Detaille Island i 1956 og leiar ved Prospect Point i 1957.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.

## Kjelder
Moider Peak

**Moider Peak** er ein fjelltopp (1165 moh) ved skiljet mellom Fleecebreen og den øvre delen av Leppardbreen, 12 nautiske mil (22&nbsp;km) vest for Mount Alibi, på austsida av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC); «moider» tyder å forvirre. Under kartlegginga var området nordvest for dette fjellet dekt av skyer og ein klarte ikkje å plassere fjellet i høve til terrenget kring. 

## Kjelder
Mount Morton

**Mount Morton** er eit fjell som ligg mellom Bleriotbreen og Cayleybreen, på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Grant Morton, ein amerikansk pilot som var den første til å hoppe ut av eit fly med fallskjerm, der skjermen ikkje var pakka ned på førehand. 

## Kjelder
Mount Nemesis

**Mount Nemesis** er eit fjell, 790 moh., som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordaust for sjøsida av Roman Four Promontory og like nord for Nenyfjorden, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Ein trur at namnet vart gjeve av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41,

## Kjelder
Neny Matterhorn

**Neny Matterhorn** er eit spisst, pyramideforma fjell på over 1125 moh, som ligg nordvest i Blackwall Mountains på sørsida av Nenyfjorden i Graham Land. Det vart først grovt kartlagd i 1936-37 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og kartlagd på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet vart visstnok først nytta av medlemmar av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, og FIDS, og kjem frå plasseringa nær Nenyfjorden, og at det likna Matterhorn i Sveits.

## Kjelder
Neumann Peak

**Neumann Peak** er ein fjelltopp på nordenden av Hansen Island ved Hanusse Bay i Graham Land. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Franz Ernst Neumann (1798–1895), ein tysk fysikar som gjorde viktige bidrag til å forstå varmeleiing i is. 

## Kjelder
Mount Mill

**Mount Mill** er eit fjell i Antarktis på 735 moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) vest for Mount Balch nordaust for Waddington Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897-99. Det vart namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot, etter Hugh Robert Mill, ein britisk geograf og som i 1905 skreiv *The Siege of the South Pole*.

## Kjelder
Nodwell Peaks

**Nodwell Peaks** er to fjelltoppar på austsida av Edgeworthbreen i Graham Land. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robin-Nodwell Mfg. Ltd. frå Calgary i Canada, som laga Nodwell-vogner som vart nytta i Antarktis sidan 1960.

## Kjelder
Mount McAllister

**Mount McAllister** er eit fjell med ei høgd opp mot 1975&nbsp;moh. på vestsida av Weyerhaeuserbreen i Antarktis. Det ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nordvest for Mount Blunt aust på Den antarktiske halvøya. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947, U.S. Navy, 1966, og vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958-61. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter R.M. McAllister i USCG som var offiser på USCGC «Burton Island» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1975 og 1976.

## Kjelder
Mount Nygren

**Mount Nygren** er eit spisst fjell som stig opp av Hotinebreen vest på Den antarktiske halvøya. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Squadron VXE-6 i 1969. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kontreadmiral Harley D. Nygren, som var direktør i National Oceanic og Atmospheric Administration Corps 1970. Før det var han amerikansk observatør med British Antarctic Survey 1961–62.

## Kjelder
Obrecht Pyramid

**Obrecht Pyramid** er eit pyramideforma fjell (kring 600 moh) på nordkysten av Joerg Peninsula ved Bowman Coast. Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1940, og vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1946-48. Namnet «Punta Alberto Obrecht» etter Alberto Obrecht, tidlegare direktør i Chilensk astronomisk observatorium og eit medlem av Comision Antartica Chilena i 1906, vart nytta om dette fjellet på eit chilensk kart frå 1947. Ei engelsk utgåve av namnet er det godkjende namnet. 

## Kjelder
Organ Peak

**Organ Peak** er det nordlegaste fjellet på Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd i 1960 frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet, som oppstod lokalt i 1956, er skildrande. Fjellet minnar om ei orgelpipe. 

## Kjelder
Mount Palsson

**Mount Palsson** er eit stort og kjenneleg fjell med ei høgd opp mot 1190 m. Fjellet ligg ved nordenden av Whirlwindfjorden mellom Flintbreen og Demorestbreen på austkysten av Graham Land. Fjellet vart fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Sveinn Pálsson (1762–1840), ein islandsk naturforskar som studerte is og isbrear på Island. 

## Kjelder
Owlshead Peak

**Owlshead Peak** er ein fjelltopp 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) aust for Cape Bellue på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57. Namnet er skildrande og fjellet liknar eit uglehovud sett frå Crystal Sound og Darbel Bay.

## Kjelder
Norman Peak

**Norman Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 1790&nbsp;moh på nordsida av Airybreen, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nord-nordaust for Anchor Crag og 3,8 nautiske mil (7&nbsp;km) vest for Peregrinus Peak, sørvest i Graham Land. Fjellet vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947, og vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert Norman, ein engelsk kompassmakar som oppdaga magnetisk inklinasjon i 1576.

## Kjelder
Paramun Buttress

**Paramun Buttress** er eit isdekt fjell i Antarktis med ei høgd opp mot 1500&nbsp;moh. Det ligg ved søraustsida av Detroit Plateau på Nordenskjöld Coast i Graham Land,  mellom sidebreane til Edgeworthbreen. Fjellet er bratt og isfritt i vest, sør og aust. 

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Paramun vest i Bulgaria.

Paramun Buttress ligg 5,74 vest-nordvest for Kopriva Peak, 6,92&nbsp;km nord-nordaust for Trave Peak og 27,1&nbsp;km sør for Volov Peak på Davis Coast.

## Kjelder

* Paramun Buttress. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Mount Paulcke

**Mount Paulcke** er eit fjell på minst 915 moh. som ligg vest for Huitfeldt Point ved Barilari Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Wilhelm Paulcke (1873–1949), ein tysk skipioner som demonstrerte korleis ein kunne gå langturar på ski i fjellet. 

## Kjelder
Mount Peary

**Mount Peary** er eit kjenneleg massiv i Antarktis på 1900 moh. med ein flat, snødekt topp som strekkjer seg over fleire kilometer. Fjellet ligg 7 nautiske mil (13&nbsp;km) aust-nordaust for Cape Tuxen og dominerer området mellom Wiggins- og Busseybreen på Kiev Peninsula i Graham Land. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot og vart namngjeven av han etter kontreadmiral Robert E. Peary i U.S. Navy som var den første som nådde Nordpolen i 1909.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Peleg Peak

**Peleg Peak** er eit fjell (920 moh) på massivet mellom Flaskbreen og Leppardbreen på austkysten av Graham Land. Det ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nordvest for Ishmael Peak. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter kaptein Peleg frå Herman Melville-romanen *[[Moby Dick]]*.

## Kjelder
Mount Pénaud

**Mount Pénaud** er eit fjell med ei høgd opp mot ca. 1050&nbsp;moh aust i Chavdar Peninsula på Danco Coast på vestsida av Graham Land i Antarktis, 8,35&nbsp;km aust-søraust for Cape Herschel. Det ligg oppom Tumba Ice Cap i nordvest og Samodivabreen i nordaust.

Fjellet vart grovt kartlagd av kaptein Henry Foster i januar 1829 og kalla 'Mount Herschel' etter sir J. F. W. Herschel. Fjellet vart fotografert frå lufta av FIDASE, 1956-57 og, i samband med namn på luftfartspionerar i nærleiken, vart det av UK Antarctic Place-Names Committee kalla *Mount Pénaud* etter Alphonse Pénaud (1850-80), ein fransk flydeseignar, 1871-80. 

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Penitent Peak

**Penitent Peak** er ein fjelltopp mellom Mount Breaker og Ryan Peak på Horseshoe Island. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955-57 og fekk dette namnet på grunn av snøpenitentar som oppstår nær toppen av fjellet. 

## Kjelder
Peregrinus Peak

**Peregrinus Peak** er ein fjelltopp (1915 moh) langs nordsida av Airybreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) søraust for Mount Timosthenes, sentralt på Den antarktiske halvøya. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) 27. november 1947. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Petrus Peregrinus de Maricourt, frå Luceria, som skreiv *Epistola de magnete* (1269), den første vitskaplege utforskinga av magneten. 

## Kjelder
Perez Peak

**Perez Peak** er eit markant fjell 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) søraust for Cape Perez på ei ulendt halvøy mellom Collins Bay og Beascochea Bay, vest i Graham Land. Namnet «Sommet du Grand Perez» vart gjeve av J.B. Charcot i løpet av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908-10. Det kom av nærliggande Cape Perez, etter dei tre brørne Manuel, Fernando og Leopoldo Perez frå Buenos Aires. Namnet Perez Peak har vore i bruk sidan 1957.

## Kjelder
Philippi Rise

**Philippi Rise** er eit lågt, snødekt nes 7 nautiske mil (13&nbsp;km) breit og som strekkjer seg om lag 10 nautiske mil (18&nbsp;km) søraust frå austkysten av Graham Land. Isflata er høgast i vest, der ho stig til kring 395&nbsp;moh. og vert broten av Borchgrevink og Gemini Nunatak. Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04, rapporterte om ein isvegg eller isbreterrasse i nærleiken av Borchgrevink Nunatak. Nordenskjöld kalla dette Philippigletscher, etter Emil Philippi. Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) fann ut at det var snakk om ei snødekt høgd i løpet av kartlegginga deira i 1947 av denne kysten.

## Kjelder
Mount Perchot

**Mount Perchot** er eit fjell på 2040 moh. nedanfor Lisiya Ridge, ein kjend rygg som strekkjer frå nord til sør, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) søraust for Magnier Peaks på Magnier Peninsula på Graham Coast i Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeve av Charcot etter Monsieur Perchot, som donerte sytti par støvlar til ekspedisjonen.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Mount Percy

**Mount Percy** er eit markant fjell på 765 moh i Antarktis. Det er det høgaste fjellet på Joinville Island, som ligg like nord for Mount Alexander nær midten av øya. Det vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross den 30. desember 1842, og kalla opp etter admiral Josceline Percy i Royal Navy.

## Kjelder
Phoenix Peak

**Phoenix Peak** er ein fjelltopp like sør for Muskeg Gap ved nordenden av Sobral Peninsula i Graham Land. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Phoenix Manufacturing Co. frå Eau Claire i Wisconsin, som i 1906-07 bygde «lokomotivsledar» for føre tømmer over is og snø. 

## Kjelder
S
Pilcher Peak

**Pilcher Peak** er ein fjelltopp mellom Mouillard- og Lilienthalbreen, på vestkysten av Graham Land. Det vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Percy Pilcher (1866–1899), ein britisk ingeniør og pionar innan glidefly. 

## Kjelder
Pinero Peak

**Pinero Peak** er det høgaste punktet (380 moh) på Pinero Island i Laubeuffjorden, vest i Graham Land. Det er kalla opp etter øya av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1980.

## Kjelder
Pippin Peaks

**Pippin Peaks** er ei rekkje fjelltoppar frå aust til vest og med høgder frå 880&nbsp;moh til 1160&nbsp;moh av kvit eller rosa granitt. Fjella ligg ved vestenden av Stubbbreen der dei danna ein del av nordveggen til isbreen. Namnet er eitt av fleire i området gjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) frå Herman Melville-romanen *[[Moby Dick]]*. 

## Kjelder
Protector Heights

**Protector Heights** er ei gruppe fjell (2245 moh) på Pernik Peninsula i Antarktis, som er skild frå Graham Land-platået av eit smalt skard . Dei dominerer området mellom Wilkinsonbreen og den sørlege Darbel Bay. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956-57). Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter HMS-arbeid. 

## Kjelder
Pryor Peak

**Pryor Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 600&nbsp;moh på vestsida av Giants Cirque i Tyndall Mountains på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast i Antarktis. Fjellet vart vitja av geologar frå British Antarctic Survey (BAS), 1980-81, og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter offiser John S. N. Pryor i Royal Navy som var medlem av UK-APC, 1968-82.

## Kjelder
Mount Ptolemy i Antarktis

**Mount Ptolemy** er eit isolert fjell med fire toppar, det høgaste opp mot 1370 meters. Det ligg like nord for Traffic Circle på nordvestsida av Mercator forlandsbre på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av Finn Rønne og Carl Eklund frå U.S. Antarctic Service, 1939–41, under slede turen deira gjennom Traffic Circle. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter den egyptiske astronomen, geografen og matematikaren Klaudios Ptolemaios som levde på 100-talet.

## Kjelder
Pulfrich Peak

**Pulfrich Peak** er ein fjelltopp nær aust på Wild Spur på Arctowski Peninsula, på vestkysten av Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Carl Pulfrich (1858–1927), opphavsmannen til stereofotogrammetri. 

## Kjelder
Mount Quandary

**Mount Quandary** er eit fjell på austsida og nær toppen av Hektoriabreen, 19&nbsp;km nordvest for Shiver Point i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955. Namnet kom av at då det først vart sett fann ein ikkje ut om det var ein del av det sentrale platået i Graham Land eller ein eigen fjelltopp på Hektoriabreen. *Quandary* er eit engelsk ord for dilemma. 

## Kjelder
Mount Queequeg

**Mount Queequeg** er eit kjenneleg, delvis snødekt fjell med tre kjegleforma toppar, det høgaste på 900 moh, mellom munningane til Starbuck- og Stubbbreen på austkysten av Graham Land i Antarktis.

Det vart kartlagd og fotografert av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947, og namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956 etter harpunéren Queequeg i Herman Melville-romanen *[[Moby-Dick]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Queequeg|Mount Queequeg]]» frå ,  den 7. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Quervain Peak

**Quervain Peak** er eit fjell sentralt i Boyle Mountains i Graham Land. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956-59, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alfred de Quervain, ein sveitsisk glasiolog som i 1909 var den første som nytta fotogrammetriske metodar til å måle isstraumane på overflata av ein isbre. 

## Kjelder
*
Mount Quilmes

**Mount Quilmes** (715 moh)  er eit hovudsakleg snødekt fjell, som ligg nordaust for Haddon Bay på Joinville Island. Namnet vart gjeve  av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1953–54) til minne om slaget med same namn der den argentinske skvadronen til admiral Guillermo Brown var med.

## Bakgrunnsstoff
* 

## Kjelder
Kokaburra

**Kokaburra**, òg kalla **latterfugl**, er ei samnemning for fuglar i tre biologiske slekter i isfuglfamilien. Slektene er *[[Lacedo]]*, *[[Dacelo]]* og *[[Clytoceyx]]*. Dette er store, kraftige isfuglar med utbreiing i hovudsak i Australia og på Ny-Guinea; éin art, blåhettekokaburra, finst i Søraust-Asia. Som andre isfuglar er dei vent farga. Den mest kjente kokaburraen er latterkokaburra, *Dacelo novaeguinea*, som har fått namnet fordi lætet liknar hysterisk menneskelatter. Han er aggressiv, og blant dei best kjende fuglane i Australia. 

Ordet kokaburra (på dagens engelsk *kookaburra*) stammar frå aboriginarspråket wiradhuri (wiradjuri) eller nærskylde språk. På wiradhuri viser ordet til latterkokaburra og har forma *guguburra*.

## Artslista
Kokaburraer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
* Blåhettekokaburra, *Lacedo pulchella*
* Latterkokaburra, *Dacelo novaeguineae*
* Larmekokaburra, *Dacelo leachii*
* Fregnekokaburra, *Dacelo tyro*
* Kvitnebbkokaburra, *Dacelo gaudichaud*
* Plogkokaburra, *Clytoceyx rex*

## Kjelder
*  (fri lisens)

### Referansar
Dacelo

__NOTOC__
***Dacelo*** er ei biologisk slekt av kokaburraer og medlem av isfuglfamilien, Alcedinidae. Fuglane i slekta er naturleg heimehørande i Australia og på Ny-Guinea. Dette er store til svært store isfuglar, med ei totallengd i området 28 til 45 centimeter. 

*Dacelo*-kokaburraer er best kjente for det umiskjennelege lætet, som høyrast forbløffande lik høg, menneskeleg latter - godmodig, men heller hysterisk. Prega av skjemt i tilfelle av den berømte latterkokaburra og manisk kakling i tilfelle av den litt mindre larmekokaburra. Dei er generelt ikkje nært knytt til vatn, og kan finnast i habitat som spenner frå fuktig skog til tørre savannar, men òg i forstadene og bustadområde med høge tre eller i nærleiken av rennande vatn og der mat lett kan søkjast.

## Artslista
***Dacelo***-kokaburraer i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.7 frå september 2012 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
* Latterkokaburra, *Dacelo novaeguineae*
* Larmekokaburra, *Dacelo leachii*
* Fregnekokaburra, *Dacelo tyro*
* Kvitnebbkokaburra, *Dacelo gaudichaud*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dacelo|Dacelo]]» frå ,  den 7. mars 2013.*  
  
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Arameisk skrift

**Arameisk skrift** er eit alfabet utvilka frå det fønikiske, kjennbart som ei eiga skrift frå rundt 700-talet f.Kr. Arameisk er eit historisk særs viktig alfabet, ettersom det er utgangspunkt for nesten alle moderne skriftsystem frå Midtausten og mange frå Sentral- og Aust-Asia. Alfabetet er bygd opp av konsonantar, men nokre av desse kan også stå for lange vokalar (*[[mater lectionis]]*).

Arameisk skrift blei utbreidd både fordi arameisk var utbreidd som lingua franca i store delar av Midtausten og fordi det var offisielt språk i Det nyassyriske riket og det påfølgjande Akamenideriket. Av moderne skriftsystem er det hebraiske alfabetet likast den offisielle arameiske skrifta frå 400-talet f.Kr. Både utvalet av bokstavar og utforminga deira er svært like.

## Det arameiske alfabetet
Etter *A Grammar of Biblical Aramaic*, Franz Rosenthal. Formene er slik dei blei brukte i Egypt på 400-talet f.Kr. Namna er på bibelsk arameisk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aramaic alphabet|Aramaic alphabet]]» frå ,  den 7. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*** Byrne, Ryan. «Middle Aramaic Scripts», *Encyclopaedia of Language and Linguistics*. Elsevier. (2006)
*** Daniels, Peter T., et al. eds. *The World's Writing Systems*. Oxford. (1996)
*** Coulmas, Florian. *The Writing Systems of the World*. Blackwell Publishers Ltd, Oxford. (1989)
*** Shaked, Saul (1987). "Aramaic". Encyclopedia Iranica. 2. New York: Routledge & Kegan Paul. pp. 250–261. p. 251
*** Geiger, Wilhelm; Kuhn, Ernst (2002). *Grundriss der iranischen Philologie: Band I. Abteilung 1.* Boston: Adamant. pp. 249ff.
*** Naveh, Joseph; Shaked, Shaul (2006). *Ancient Aramaic Documents from Bactria.* Studies in the Khalili Collection. Oxford: Khalili Collections. ISBN 1-874780-74-9.
*** Ancient Hebrew and Aramaic on Coins, reading and transliterating Proto-Hebrew, online edition . (Judaea Coin Archive)

## Bakgrunnsstoff
Otto Lütken

**Otto Lütken** ()var ein dansk sjøoffiser. Han fekk etter kvart rang av kontreadmiral og hadde kommandoen over det norske sjøforsvaret frå 1810 til 1814. 

Lütken var med på stormannsmøtet på Eidsvoll den 16. februar 1814. 

## Kjelder
Spoon av Can

«**Spoon**» er ein song av krautrockgruppa Can frå 1972. Han vart opphavleg gjeve ut som ein singel med «Shikaku Maru Ten» som b-side. «Spoon» vart òg gjeve ut på studioalbumet *[[Ege Bamyasi]]* seinare det året. 

Songen var første gong Can nytta ein trommemaskin i lag med ekte trommer, noko som var uvanleg i popmusikken på denne tida. Singelen nådde sjetteplassen på singellista i Tyskland tidleg i 1972 fordi han vart nytta som kjenningsmelodi i den tyske TV-thrilleren *Das Messer* (etter Francis Durbridge). Etter at singelen vart ein suksess heldt Can ein gratiskonsert i Kölner Sporthalle i Köln den 3. februar 1972.

«Spoon» vart òg nytta Lynne Ramsay-filmen *[[Morvern Callar]]* (2004). Det populære indierockbandet Spoon tok namnet sitt frå denne songen, og det same gjorde Can sitt eige plateselskap, Spoon Records.

«Spoon» vart remixa av både Sonic Youth og System 7 for albumet *[[Sacrilege]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spoon av Can|Spoon av Can]]» frå ,  den 7. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Future Days

***Future Days*** er det femte studioalbumet til den tyske rockegruppa Can. Dette var det siste albumet deira med den japanske vokalisten Damo Suzuki. På dette albumet nyttar bandet ein meir ambient stil enn på dei tidlegare albuma, særleg på tittelsporet og på den tjue minuttar lange «Bel Air».

## Musikk
På *Future Days* nyttar bandet element av ambient, som dei hadde utforska på tidlegare plate, og «unngår stort sett meir tradisjonelle rockesongstrukturar og i staden skapar disige, vide lydlandskap dominert av sivande rytmar og stemningsfulle lag av klaver». *[[PopMatters]]* skreiv at «Det kjennest som om *Future Days* er drive av ein kystbris, og utstråler ein meir behageleg, avslappa stemning enn noko bandet hadde spelt inn før.»

## Ettermæle

Albumet vart rangert på åttandeplassen på *[[Rolling Stone]]* si liste over dei 50 beste progrockalbuma gjennom tidene. *[[Pitchfork Media|Pitchfork]]* kåra det til det 56. beste albumet i 1970-åra. I 1995 kåra *[[magasinet Mojo|Mojo]]* albumet til det 62. beste gjennom tidene.

## Innhald

## Medverkande
*Holger Czukay – bass, kontrabass
*Michael Karoli – gitar, fiolin
*Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon
*Irmin Schmidt – klaverinstrument, synthesizerar
*Damo Suzuki – vokal, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Future Days|Future Days]]» frå ,  den 7. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Progarchives info & reviews on Future Days
Ahlmannfjellet

**Ahlmannfjellet** er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 940 meter over havet.
Chadwickryggen

**Chadwickryggen** er eit fjell på Spitsbergen på Svalbard. Det har ei høgd på 1 640 meter over havet og er det fjerde høgaste fjellet på Svalbard.
Soon Over Babaluma

***Soon Over Babaluma*** er det sjette studioalbumet til den tyske rockegruppa Can. Dette var det første albumet til bandet utan solovokalist, etter at Damo Suzuki slutta i bandet i 1973 då han gifta seg med den tyske kjærasten sin. I staden er det gitaristen Michael Karoli og klaverspelaren Irmin Schmidt. Det er òg det siste albumet deira som vart skapt ved hjelp av ein tosporsopptakar. 

Den ambiente stilen på det førre albumet *[[Future Days]]* vert her pressa enno lenger, som på «Quantum Physics». Albumet har òg nokre meir rytmiske spor, som «Chain Reaction» og «Dizzy Dizzy».

## Mottaking

*Soon Over Babaluma* vart godt motteke. Den amerikanske musikkjournalisten Robert Christgau gav albumet ei positiv melding os skreiv «så langt überrock gjeld, så er dette underhaldande nok, og tikkar avgarde med forskjekllige måteleg fengslande sci-fi-lydar, somme av dei melodiar».  Den amerikanske musikaren Dominique Leone gav albumet 8,9 av 10 og i meldinga hans i 2005 for Pitchfork Media skreiv han at han var «heile tida overraska over kor klårt alt høyrtes ut, som om bandet spelte inn alt dette i løpet av ei einast lang inspirert innspeling. Noko av det store med Can var omtanken for detaljar og at dei forstod at kvar einaste vesle augneblink i løpet av ein song kan påverke drivkrafta til heile stykket. Det er ingen små mirakel her: sjølv om det er trist å tenke på at desse albuma representerer den siste store perioden til Can, høyrtes ingen av augneblinka deira betre ut». I meldinga si for Allmusic, skreiv Ned Raggett at «Med Suzuki borte, delte Karoli og Schmidt no vokalen. Heldvis prøver ingen av dei å etterlikne Mooney eller Suzuki, og lagar heller sin eigen lågmeldte måte å gjere det på», og gav albumet fire av fem stjerner.

## Innhald

## Medverkande
*Holger Czukay – bass, vokal
*Michael Karoli – gitar, fiolin, vokal
*Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon
*Irmin Schmidt – klaverinstrument, vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Soon Over Babaluma|Soon Over Babaluma]]» frå ,  den 7. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Want More av Can

«**I Want More**» er ein song av Can frå 1976 på albumet *[[Flow Motion]]*. Alle medlemmane i bandet syng på songen, noko som var uvanleg for Can. Songen er karaktersistisk for åra dei var på Virgin Records, med tekst skriven av Peter Gilmour.

Det vart den einaste hitten deira i Storbritannia, og som følgje av dette fekk dei framføre songen på Top of the Pops, der Czukay spelte kontrabass. Songen nådde 26. plass på den britiske singellista i august 1976.

Songen «...And More», òg frå *Flow Motion*, repeterer refrenget på dette sporet, og vart B-side til singelen. Singelen vart gjeve ut på ny i 2006 i samband med 30-årsjubileet til Spoon Records og nådde då 103. plass på den britiske singellista. 

## Andre versjonar
Songen vart spelt inn av det australske bandet GBVG i 1998 og vart ein liten hit. 

Andre som har spelt inn songen er Fini Tribe med Chris Connelly på vokal, den italienske discogruppa Galaxis i 1978 og Richard H. Kirk (frå Cabaret Voltaire) på *Earlier/Later - Unreleased Projects Anthology 74-89*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Want More (Can song)|I Want More (Can song)]]» frå ,  den 7. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jupitermånen Callirrhoe

**Callirrhoe** er ein av månane til Jupiter. Han vert rekna som medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Callirrhoe vart oppdaga 19. oktober 1999 under observasjonar av Spacewatch-programmet.

## Kjelder
* «Callirrhoe: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Jupitermånen Themisto

**Themisto** er ein av månane til Jupiter. Han har ein snittradius på 4 km.

Themisto vart fyrst oppdaga 30. september 1975 av Charles Thomas Kowal og Elizabeth Roemer, men var so tapt fram til 2000 då han vart oppdaga på nytt av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

## Kjelder

* «Themisto: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Giorgione

**Giorgio Barbarelli da Castelfranco**, best kjend som *Giorgione*, (), var ein italiensk målar under den venetianske høgrenessansen. Hans mest kjende verk er måleriet *La Tempesta* (Stormen) frå omkring 1508.

Sjølv om Giorgione har hatt stor innverknad på seinare målarar, med Tizian som den viktigaste, er lite kjent om livet hans.

## Liv og verk

Giorgione studerte under Giovanni Bellini. I verkstaden til Bellini i Venezia arbeidde han mellom andre saman med Tizian. Dei tidlegaste bileta av Giorgione er, truleg, dei to små *Salomos dom* og *Moses si eldprøve*. Kort etter måla han i heimbyen det vakre *Madonna di Castelfranco*, eit ekte venetiansk verk som enno finst i Castelfranco. Måleriet har ei stille, mjuk stemning og ei  riddarleg-verdsleg herleggjering av kvinneleg ynde. Den fine landskaps-komposisjonen her, og i dei føregåande bileta, varslar den epokegjerande innsatsen Giorgione hadde i utviklinga av landskapsmåleriet.

Tilbake i Venezia, ca. 1505, utsmykka Giorgione husvegger med olje- og freskomåleri. Truleg var det kjennskap til måleri av Leonardo da Vinci og Fra Bartolommeo som opna hans syn for den menneskelege form i fri utfalding og for dekorativ linjeføring. Desse elementa, og hans venetianske koloritt, er basis for hans sensuelt ladda framsyning av delar av livsførselen til eliten i Venezia.

Lite og inkje skjer i dei verka som særleg kjenneteiknar Giorgione som målar. Ei bukolisk stemning kviler over den arkadiske scena; landskap og figurar stemmer overeins i mjuk samklang i ei sart, drøymande kjensle. Alt medan den nakne kvinnekroppen utfaldar seg tvangfritt og som den største openberring av fagerdom.

Truleg døydde Giorgione i ein pest.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Giorgione|Giorgione]]» frå ,  den 7. mars 2013.*
Jupitermånen Taygete

**Taygete** er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Carme-gruppa, og var truleg ein bit av ein D-type-asteroide som vart fanga inn av Jupiter.

Taygete vart oppdaga 25. november 2000 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Yanga Roland Fernandez og Eugene A. Magnier.

## Kjelder
* «Taygete: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Filippino Lippi

**Filippino Lippi**, eigenleg **Filippo Lippi**, () var ein italiensk målar under renessansen, fødd i Prato. Han er særleg kjend for freskomåleria sine. Far hans, Fra Filippo Lippi, er ein minst like kjend målar.

### Liv og gjerning
Lippi lærde å måle i målarverkstaden til faren Fra Filippo Lippi. Etter denne døydde i 1469 gjekk han i lære i verkstaden til Fra Don Diamante, ein av venene til faren. Frå 1472 arbeidde Lippi ei tid hos Sandro Botticelli, som hadde vore elev av far hans, og var i sine tidlege verk påverka av han. Deretter vart bileta hans sterkt påverka av det flamske måleriet.

Frå 1482 til 1484 fullførte Filippino Lippi Masaccio sine freskar i Brancacci-kapellet i kyrkja Santa Maria del Carmine i Firenze. Inn i mellom heldt han seg i Roma, der han studerte antikken. Frå 1489 til 1493 skapte han freskane i Carafa-kapellet i Santa Maria sopra Minerva-kyrkja i Roma. Hans største oppdragsgjevar var Lorenzo de Medici i Firenze.

Av sine samtidige var Filippino høgt verdsett, og omtala som ein høfleg og elskverdig kamerat og medborgar. Han vart rekna som svært kjenslevar, men full av humor. Han døydde i Firenze som følgjene av ein akutt halsbetennelse. Lippi var ein rik mann då han døydde og etterlet seg fleire hus, samt ein stor formue.

Med si ujamne penselføring og sin til dels dystre fargebruk i sine seine verk, var Filippino Lippi ein forløpar for den italienske manierismen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Filippino Lippi|Filippino Lippi]]» frå ,  den 7. mars 2013.*
Jupitermånen Eurydome

**Eurydome** er ein av månane til Jupiter. Han er medlem av Pasiphaë-gruppa, og var truleg ein bit av ein asteroide som vart fanga inn av Jupiter. Han har ein snittradius på 1,5 km.

Eurydome vart oppdaga 9. desember 2001 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna.

## Kjelder
* «Eurydome: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Eivind Hofstad Evjemo

**Eivind Hofstad Evjemo** () er ein norsk forfattar frå Levanger.

Evjemo har studert litterär gestaltning ved Göteborgs Universitet og allmenn litteraturvitskap ved Universitetet i Oslo. Han debuterte som forfattar i 2009 med romanen *Vekk meg hvis jeg sovner*, og mottok Tarjei Vesaas' debutantpris for boka. Andreboka, romanen *Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet*, kom i 2012. For den fekk Evjemo Ungdommens kritikerpris.

Han er busett i Oslo.

## Bøker
* 2009 &ndash; *Vekk meg hvis jeg sovner* &ndash; Roman
* 2012 &ndash; *Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet* &ndash; Roman

## Prisar og utmerkingar
* 2009 &ndash; Tarjei Vesaas' debutantpris for *Vekk meg hvis jeg sovner*
* 2012 &ndash; Ungdommens kritikerpris for *Det siste du skal se er et ansikt av kjærlighet*
* 2013 &ndash; Bjørnsonstipendet

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Eivind Hofstad Evjemo på nettstaden til Cappelen Damm 
* Utgjevingar av Eivind Hofstad Evjemo i BIBSYS Ask
Johan Gunder Adler

**Johan Gunder Adler** () var ein dansk statsmann. Han er særleg kjend for si rolle i Noreg i 1814 da han og Christian Magnus Falsen utforma det fyrste utkastet til den norske grunnlova.

Adler hadde vore ven med Georg Sverdrup og Falsen medan dei studerte i København. I 1812 kom han som lærar til Fredrikshald.

I februar 1814 utforma han og Falsen det fyrste utkastet til Grunnlova, *Udkast til en Konstitution for Kongeriget Norge*. Det blei trykt i Niels Wulfsbergs *Journal for Lovgivning, Rigsforsamling og Politik* og var tileigna prinsregent Kristian Fredrik. Han las det og skreiv på kritiske merknadar. Forfatningsframlegget var inspirert av den franske grunnlova frå 1791 og den amerikanske sjølvstendeerklæringa av 1776.

Etter at Kristian Fredrik var vald til norsk konge blei Adler formelt utnemnd til kabinettsekretæren hans. Da kongen sa frå seg  
trona og reiste att til Danmark seint på hausten same år følgde Adler med. I 1815 utnemnde Fredrik VI Kristian Fredrik til guvernør over Fyn og Adler var hans næraste medarbeidar i denne perioden. Etter at Fredrik VI døyde i 1839 og Kristian Fredrik tok over som konge under namnet Christian VIII vart Adeler utnemnd til kabinettsekretær, eit embete han hadde til kongen døyde i 1848.

I 1842 fekk Adler storkorset av Æreslegionen og året etter blei han dekorert med Dannebrogsordenens storkors.

Adler døydde under eit kuropphald i Hof i Bayern og vart gravlagd same sted.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
Saw Delight

***Saw Delight*** er det niande studioalbumet til den tyske rockegruppa Can og det første etter at bandet hadde fått to nye bandmedlemmar som tidlegare hadde spelt i Traffic. Can-bassisten Holger Czukay slutta dermed å spele bass til fordel for eksperimentelle effektar.

Sjølve musikken er eit forsøk på verdsmusikk med ekstra perkusjon. Dette var før verdsmusikk vart verkeleg populært i midten av 1980-åra med artistar som Paul Simon og Peter Gabriel.

## Innhald

## Medverkande
*Holger Czukay – radiomottakar, lydeffektar og vokal på A-1
*Michael Karoli – gitar, elektrisk fiolin & vokal på A-1, B-2
*Jaki Liebezeit – trommer & vokal på A-1
*Irmin Schmidt – klaver, Alpha 77 & vokal på A-1
*Rosko Gee – bass & vokal på A-1, A-3
*Rebop Kwaku Baah – perkusjon & vokal på A-1

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Saw Delight|Saw Delight]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Out of Reach

***Out of Reach*** er det tiande studioalbumet av det tyske krautrockbandet Can, som kom ut i 1978 på Harvest Records. 

## Bakgrunn
Det førre albumet til bandet, *[[Saw Delight]]*, var det første med dei to tidlegare Traffic-medlemmane Rosko Gee og Rebop Kwaku Baah. Dette gjorde at bassist og produsent Holger Czukay gjekk bort frå å spele bass og i staden laga elektroniske lydar sidan Gee tok over på bass. Czukay slutta i bandet under innspelinga av det som vart *Out of Reach*.

## Stil
Delvis som følgje av at Czukay slutta, er dei nye medlemmane sagt å dominere stilen på dette albumet (eller «innførte ein for streng rytmesans på Can sin ein gong så frittflytande musikk», i følgje ein intervjuar). Rytmane til den kritikarroste trommeslagaren Jaki Liebezeit er i stor grad redusert i høve til perkusjonen til Baah. Dei sterke gitarsoloane på albumet av Michael Karoli er derimot ei lenkej til eldre Can, og har vorte samanlikna med Carlos Santana og Eric Clapton. Gee har blitt rost for å ha skapt ein jazzstil, men samstundes har *Out of Reach* blitt kritisert for å utforske disco.

## Musikk
Rosko Gee syng vokal på «Pauper's Daughter and I» (og siterer barnerimet i «Jack and Jill») og «Give Me No 'Roses'», og er tilskriven for å ha skrive desse to songane, men i eit intervju frå 1997 med bandet i magasinet Mojo, var denne mangelen på samarbeid i bandet eit teikn på at det var i ferd med å gå i oppløysing. Rebop syng på songen «Like INOBE GOD», som vert skydd på grunn av kjensla av 'ethno-disco', og har vorte kalla den verste songen Can spelte inn.

Dei fire andre songane («Serpentine», «November», «Seven Days Awake» og «One More Day») er instrumentale. Særleg «November» har vorte hylla for den glimrande gitarspelinga, medan andre, som «One More Day», er rekna som svak og uinspirert.

## Nyutgjevingar
*Out of Reach* vart gjeve ut i lag med albumet *[[Can av Can|Can]]* frå 1979 (som òg vert kalla *Inner Space* etter studioet til bandet). Det finst fleire utgåver av albumet på CD, som utgåva av *Out of Reach* (utan *Can*) på MagMid (TKO Magnum Music) i Storbritannia, men er langt vanskelegare å få tak i enn dei andre Can-albuma. Sidan albumet er det einaste Can-albumet utan innspel frå Holger Czukay (sidan oppfølgjaren *Can* har noko klipping av Czukay), har bandet nekta å vedkjenne seg albumet dei siste åra og er ikkje ført opp blant dei offisielle Can-albuma på den offisielle nettsida deira, og vart ikkje nymastra på CD i 1990-åra, og heller ikkje gjeve ut på Super Audio CD i 2000-åra, som dei andre Can-albuma vart.

## Innhald

## Medverkande
*Rebop Kwaku Baah: Vokal, polymoog synth, perkusjon
*Michael Karoli: Gitarar, fiolin
*Irmin Schmidt: Klaverinstrument
*Rosko Gee: Bass, piano, vokal
*Jaki Liebezeit: Trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Out of Reach (album)|Out of Reach (album)]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Can av Can

***Can***, òg kalla ***Inner Space***, (òg med ekstra spor kalla ***Legendary Can***) er det ellevte studioalbumet til den tyske rockegruppa Can, som kom ut i 1979. Den tidlegare bassisten Holger Czukay er involvert på dette albumet, men berre i samband med redigering av lydbanda. Det er det siste albumet til Can før gjenforeininga *[[Rite Time]]* ti år seinare og det siste før bandet vart oppløyst. 

På denne tida hadde bandet gått heilt bort frå avantgarde stile og elektronisk psykedelia. 

«Ethnological Forgery Series No. 99» er i røynda ei elektronisk utgåve av «Can Can», der dei spelar slørete gitarar og ein skarp synthesizer spelar den tradisjonelle melodien. 

## Innhald

## Medverkande
*Michael Karoli – gitar, vokal
*Jaki Liebezeit – trommer
*Irmin Schmidt – klaverinstrument
*Rosko Gee – bass
*Rebop Kwaku Baah – perkusjon
*Holger Czukay – klipping

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Can (album)|Can (album)]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*«Can-Inner-Space» ved discogs.com
Rite Time

***Rite Time*** er det tolvte og siste studioalbumet til Can, gjeve ut i 1989. Det vert rekna som eit gjenforeiningsalbum på grunn av tida det tok sidan det førre albumet deira, *[[Can av Can|Can]]*, som kom ut i 1979. Albumet består av innspelingar gjort i Sør-Frankrike seint i 1986 og sidan miksa mykje dei neste åra. *Rite Time* er òg kjend fordi det har med den første songaren i bandet, Malcolm Mooney, på vokal. Han slutta opphavleg i gruppa i 1970 etter debutalbumet *[[Monster Movie]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Holger Czukay – bass, valthorn
*Michael Karoli – gitar
*Jaki Liebezeit – trommer
*Irmin Schmidt – klaverinstrument
*Malcolm Mooney – vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rite Time|Rite Time]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Soundtracks av Can

***Soundtracks*** er eit filmmusikkalbum av krautrock-gruppa Can. Det vart først gjeve ut i 1970 og består av musikk skriven for forskjellige filmar. Albumet er det siste med vokalisten Malcolm Mooney, som syng på to songar, før han vart erstatta av Damo Suzuki. Stilmessig er albumet ein overgang frå psykedeliainspirerte jam'ar frå dei første innspelingane deira (som på *[[Monster Movie]]* og *[[Delay 1968]]*) til meir mediterande, elektroniske og eksperimentelle stykke på studioalbuma som følgde (som *[[Tago Mago]]* og *[[Ege Bamyasi]]*).

På baksida av plateomslaget står det skrive: «CAN SOUNDTRACKS er det andre albumet til THE CAN men ikkje album nummer to [...] Album nummer to [Tago Mago] vil kome i byrjinga av 1971.»

«She Brings the Rain» vart opphavleg nytta i filmen *Bottom – Ein großer, graublauer Vogel* frå 1969 av Thomas Schamoni (bror til regissørane Ulrich Schamoni og Peter Schamoni), og vart seinare nytta i Wim Wenders-filmen *[[Lisbon Story]]* frå 1994, Oskar Roehler-filmen *Die Unberührbare* i 2004 og Tran Anh Hung-filmen *[[filmen Norwegian Wood|Norwegian Wood]]* frå 2010.

«Don't Turn the Light On, Leave Me Alone» var den første songen som Damo Suzuki spelte inn med Can.

I mars 2005 plasserte magasinet ''Q'' songen «Mother Sky» på 48. plass på lista deira over dei 100 beste gitarsongane gjennom tidene.

## Innhald

## Medverkande
*Holger Czukay – bass, kontrabass
*Michael Karoli – gitar, fiolin
*Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon, fløyte
*Malcolm Mooney – vokal på «Soul Desert» and «She Brings the Rain»
*Irmin Schmidt – klaverinstrument, synthesizer
*Damo Suzuki – vokal på «Deadlock»,  «Tango Whiskyman»,  «Don't Turn the Light On, Leave Me Alone» og «Mother Sky»; perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Soundtracks (Can album)|Soundtracks (Can album)]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Unlimited Edition av Can

***Unlimited Edition*** er eit samlealbum av det tyske rockebandet Can. Det kom ut i 1976 som eit dobbeltalbum og var ein utvida versjon av samleplata frå 1974 kalla *Limited Edition* på United Artists Records, som var som namnet indikerer, avgrensa til 15 000 eksemplar. Spor 14 til 19 var nye på denne utgåva. Albumet inneheld songar som ikkje tidlegare var gjevne ut frå 1968 til 1976, og begge vokalistane i bandet (Damo Suzuki og Malcolm Mooney) er med.  

## Innhald

## Medverkande
*Holger Czukay – bassgitar
*Michael Karoli – gitar, shehnai på spor 3
*Jaki Liebezeit – trommer, perkusjon, blåseinstrument på spor 4, 9, 11, 16
*Irmin Schmidt – klaverinstrument, synthesizer, schizophone på spor 10
*Damo Suzuki – vokal på spor 2, 4, 6, 7, 8
*Malcolm Mooney – vokal på spor 10, 12, 15, 16

## Bakgrunnsstoff
* 'Unlimited Edition' at the ProgArchives.com. Accessed 30 April 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Unlimited Edition (album)|Unlimited Edition (album)]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cannibalism

***Cannibalism*** er eit dobbelt samlealbum av krautrockbandet Can som kom ut i 1978.

## Innhald

### Side A
# «Father Cannot Yell»  – 7:05
# «Soul Desert»  – 3:30
# «Soup»  – 3:03
# «Mother Sky»  – 6:41

### Side B
# «She Brings the Rain»  – 4:07
# «Mushroom»  – 4:31
# «One More Night»  – 5:37
# «Spray»  – 2:57
# «Outside My Door»  – 4:11

### Side C
# «Spoon»  – 3:09
# «Halleluwah»  – 5:39
# «Aumgn»  – 7:18
# «Dizzy Dizzy»  – 3:30

### Side D
# «Yoo Doo Right»  – 20:20

## Merknad
CD-utgåva av *Cannibalism*, som berre består av ei plate, inneheld ikkje spora «Soul Desert» og «Spray».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cannibalism (album)|Cannibalism (album)]]» frå ,  den 8. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*