open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Peter Murphy

**Peter John Joseph Murphy** () er ein engelsk songar. Han var vokalist i rockegruppa Bauhaus og gav seinare ut fleire soloalbum som *[[Deep av Peter Murphy|Deep]]* og *[[Love Hysteria]]*. Med ein tynn utsjånad, utsåtande kinnbein, ein barytonstemme og ein hang til dystre tekstar, vert Murhpy ofte kalla «gudfaren av goth» Bauhaus var eit av banda som var med på definere goth-miljøet.

Bauhaus vart oppløyste i 1983 og Murphy gjekk vidare med andre prosjekt og danna  Dali's Car med Mick Karn, bassisten i Japan. Dei gav berre ut eitt album. Solokarrieren til Murphy var langt meir variert enn Bauhaus, og varierte frå nesten popmusikk til stemningsfylte balladar som synte den djupe og komplekse vokalen hans. Det første albumet hans var *Should the World Fail to Fall Apart* med ein versjon av Pere Ubu sin «Final Solution», som vart ein liten hitt i klubbmiljøet. Oppfølgjaren *Love Hysteria* vart som debutalbumet stort sett oversett, men gjorde det noko betre i USA enn i heimlandet. Høgdepunktet til Murphy som soloartist var albumet *Deep*, som gav han hitsingelen «Cuts You Up», som nådde toppen av Modern Rock Tracks-lista i USA.

Murphy konverterte til islam frå katolisisme i 1990-åra og flytta etter kvart til Tyrkia med kona si.

Bauhaus vart gjenforeint i 1998 for ein turne, og igjen i 2006 for ein turne med Nine Inch Nails.

## Diskografi
### Album
**[[Should the World Fail to Fall Apart]]* (1986) (UK #82)
**[[Love Hysteria]]* (1988)
**[[Deep]]* (1990)
**[[Holy Smoke av Peter Murphy|Holy Smoke]]* (1992)
**[[Cascade av Peter Murphy|Cascade]]* (1995)
**[[Dust av Peter Murphy|Dust]]* (2002)
**[[Unshattered]]* (2004)
**[[Ninth av Peter Murphy|Ninth]]* (2011)

#### Konsertalbum
**[[A Live Just for Love]]* (live) (2001)

#### Samlingar
**[[Wild Birds: 1985-1995]]* (2000)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Murphy (musician)|Peter Murphy (musician)]]» frå ,  den 13. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell side
* The Sweetest Drop - arkiv
Kristina Leganger Iversen

**Kristina Leganger Iversen** () er ein norsk lyrikar frå Åsane i Bergen kommune. Ho debuterte med diktromanen *Hjartemekanikk* i 2011.

Iversen har tidlegare vore redaktør av *[[Litteraturtidsskriftet Lasso]]* og  medlem av bladstyret til *[[Mål og Makt]]*.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Hjartemekanikk* &ndash; diktroman
* 2015 &ndash; *I ringane* &ndash; roman
* 2019 &ndash; *Bli mor no?* &ndash; sakprosa
* 2024 &ndash; *Det sanne og det synlege: dialogar*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Intervju med Kristina Leganger Iversen i Framtida 27. august 2011
* Presentasjon av Kristina Leganger Iversen på nettstaden til Samlaget 
* Utgjevingar av Kristina Leganger Iversen i BIBSYS Ask
Juliane Rui

**Juliane Rui** () er ein norsk lyrikar. Ho debuterte med diktsamlinga *Den hesten er av snø* i 2011.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Den hesten er av snø* &ndash; diktsamling
* 2012 &ndash; *Systrer kan bli like gamle* &ndash; diktsamling

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Juliane Rui i BIBSYS Ask
Isfahan-provinsen

**Isfahan-provinsen** (farsi استان اصفهان, *Ostān-e Esfahan*), òg skrive *Esfahan, Espahan, Isfahan* eller *Isphahan*, er ein av 31 provinsar i Iran. Han ligg sentralt i landet i Region 2. Provinshovudstaden er Isfahan.

## Geografi
Isfahan-provinsen dekkjer eit område på kring 107&nbsp;027 kvadratkilometer og ligg sentralt i Iran. I nord ligg Markazi, Qom og Semnan. I sør grensar provinsen til Fars og Kohkiluyeh og Buyer Ahmad. Aminabad er den sørlegaste byen i Isfahan, berre 2&nbsp;km nord for grensa. I aust grensar han til provinsen Yazd. I vest grensar provinsen til Luristan og i sørvest til provinsen Chahar Mahal og Bakhtiyari.

Provinsen har følgjande fylke: Aran o Bidgol, Ardestan, Esfahan, Lanjan, Shahinshahr og Meymeh, Khomeini Shahr, Khansar, (Øvre) Semirom, Fereydan, Fereydunshahr, Falavarjan, Kashan, Golpayegan,  Mobarakeh, Nain, Najaf Abad, Nedre Semirom (Dehaghan), Shahreza, Anarak og Natanz. I følgje ei folketeljing i 2006 hadde byen kring 4,5 millionar innbyggjarar, der 83,3&nbsp;% budde i byar og 16,7&nbsp;% på landsbygda. I 2011 hadde folketalet auka til nesten 4,9 millionar.

Provinsen har eit moderat og tørt klima med temperaturar som varierer mellom kring 40 og 10&nbsp;°C. Årsmiddeltemperaturen er 16,7&nbsp;°C og årsmiddelnedbøren er 116,9&nbsp;mm. 

Med ei høgd på 4&nbsp;040 meter over havet er Shahankuh den høgaste toppen i Isfahan-provinsen. Fjellet ligg kring 20 km sørvest for byen Fereydunshahr vest i Isfahan-provinsen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Isfahan Province|Isfahan Province]]» frå ,  den 6. mars 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Erlend Flornes Skaret

**Erlend Flornes Skaret** () er ein norsk forfattar og sivilingeniør frå Bømlo. Han debuterte med romanen *Wrocław* i 2011.

Skaret er utdanna sivilingeniør og har gått forfattarstudiet i Bø i Telemark. Han bur i Oslo.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Erlend Flornes Skaret i Oria
Chainsaw Kittens

**Chainsaw Kittens** var eit amerikansk alternativ rock-band, som blanda sjangrar som pop, glamrock, punk, new wave og den britiske bølgja. Tekstane deira omhandla varierte tema som religion, Stonewall-opprøret, Federico Fellini, Oklahoma, Erik Menendez og Oscar Wilde.

Gruppa var baserte i Norman i Oklahoma, og fekk namnet sitt fordi musikarane var unge og hadde ein gitarlyd som minna om ei «motorsag» (chainsaw). Chainsaw Kittens var aktiv frå 1989 til 2000. Gruppa debuterte i 1991 med ein stil som av *[[magasinet Spin|SPIN]]* vart skildra som «The Smiths møter New York Dolls møter djevelen». Musikarane fekk merksemd med sin «bruktbutikk-transvestittisme», som dei gjekk bort frå då utsjånaden byrja å overskugge musikken deira.

Sjølv om Kittens aldri slo igjennom medan dei var aktive, har det sidan vorte omtalt som eit av dei beste amerikanske banda som aldri slo igjennom i den alternative rockerørsla i 1990-åra.

## Diskografi
### Album
**[[Violent Religion]]* (Mammoth, 1990)
**[[Flipped Out in Singapore]]* (Mammoth, 1992)
**[[Pop Heiress]]* (Atlantic/Mammoth, 1994)
**[[Chainsaw Kittens av Chainsaw Kittens|Chainsaw Kittens]]* (Mercury/Scratchie, 1996)
**The All American* (Four Alarm, 2000)

### EPar
* *High in High School* (Mammoth, 1992)
* *Angel on the Range* (Mammoth, 1993)
* *Candy for You* (Scratchie, 1996)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chainsaw Kittens|Chainsaw Kittens]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bandet Louis XIV

**Louis XIV** var eit amerikansk rockeband frå San Diego i California.

Bandet bestod av songar og gitarist Jason Hill, gitarist Brian Karscig og trommeslagar Mark Maigaard og dei skipa gruppa i april 2003 medan dei budde i Paris. Bassist James Armbrust kom med i bandet kort tid etter. 

Det første albumet kom ut i november 2003, kalla opp etter bandet, spelt inn i Paris. Bandet gav ut ein EP i januar 2005 etter at dei kom attende til California og følgde opp med eit fullt album i mars kalla *[[The Best Little Secrets Are Kept]]*. I 2005 kalla *[[NME]]* bandet «*music to flunk rehab to*», medan *[[Rolling Stone]]* og MTV kalla dei eit av dei ti beste banda å sjå. I 2007 bad David Bowie og Alicia Keys bandet om å spele på den veldedige konserten BlackBall for Aids in Africa. Bowie kalla då Louis XIV eit av favorittbanda hans av nye band. 

Bandmedlemmane Jason Hill og Brian Karscig song på tre songar på The Killers-albumet *[[Sam's Town]]* frå 2007. 

*[[The Distances from Everyone to You]]*, ein ny EP, kom ut på iTunes Store i september 2007. Bandet vart oppløyst i 2009. 

## Medlemmar
* Jason Hill – vokal, bass, gitar, piano, lydteknikar, produsent
* Brian Karscig – vokal, gitar, bass, piano
* Mark Maigaard – trommer
* James Armbrust –  bass

## Diskografi
### Album
**[[Louis XIV av Louis XIV|Louis XIV]]* (November 2003), Pineapple Recording Group
* *[[The Best Little Secrets Are Kept]]* (22. mars 2005), Atlantic – #24 U.S. *[[Billboard 200]]*
* *[[Slick Dogs and Ponies]]* (29. januar 2008), Atlantic

### EPar
* PINK EP (2004), Pineapple Recording Group
* BLUE EP (2004), Pineapple Recording Group
* *[[Illegal Tender]]* (25. januar 2005), Pineapple Recording Group/ Vice Records
* *[[The Distances from Everyone to You]]* (11. september 2007), Atlantic

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Louis XIV (band)|Louis XIV (band)]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Hilton Valentine

**Hilton Stewart Paterson Valentine** () var ein engelsk gitarist, mest kjende som den opphavlege gitaristen i The Animals.

Valentine var fødd i North Shields i North Tyneside i England. Han byrja å spele gitar i tenåra og vart i 1963 medlem av The Alan Price R&B Combo, som kort tid etter bytta namn til The Animals. Han var gitarist i gruppa fram til 1966 og spelte dermed gitar på alle dei store hittane til bandet. Han kom attande til The Animals i 1976, då bandet vart gjenforeint. Han spelte inn eitt soloalbum i 1969, *All in Your Head*. Han har i seinare år turnert med nokre av sine gamle Animals-medlemmar som Animals II.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Hilton Valentine|Hilton Valentine]]» frå ,  den 14. desember 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*[ Allmusic]
Aust-Berlin

**Aust-Berlin** var den delen av Berlin som under den kalde krigen utgjorde den sovjetiske okkupasjonssona og vart utropt til hovudstad i Den tyske demokratiske republikken (DDR).

Berlin vart delt etter at Sovjetunionen ikkje aksepterte valet av Ernst Reuter til overborgermeister, og difor innsette sin eigen overborgermeister for Aust-Berlin i 1948. Den andre delen av Berlin vart kjend som Vest-Berlin. Forfattinga til Aust-Tyskland frå 1949 erklærte «Berlin» (dvs. Aust-Berlin) som hovudstad i Aust-Tyskland. Styresmaktane i Aust-Tyskland kalla Aust-Berlin for Demokratischer Sektor von Berlin (den demokratiske sektoren i Berlin) og Demokratisches Berlin (demokratisk Berlin). Etter at Aust-Tyskland bygde Berlinmuren for å skilje Aust-Berlin frå Vest-Berlin i 1961 brukte Aust-Tyskland vanlegvis nemninga *Berlin (Hauptstadt der DDR)* eller *Berlin* om Aust-Berlin. Vest-Berlin vart omtalt som Berlin (vest) eller Westberlin. I Vest-Tyskland vart Aust-Berlin referert til som *Aust-Berlin* eller *Berlin (aust)*.

Sovjetunionen anerkjende Aust-Berlin som hovudstaden til DDR, men det gjorde ikkje dei vestleg allierte maktene: Storbritannia, USA og Frankrike. Vestlege land refererte i byrjinga heller til bydelen Pankow som sete til dei austtyske styresmaktene.

Berlinmuren fall 9. november 1989, og Berlin vart gjenforeint 3. oktober 1990.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Øst-Berlin|Øst-Berlin]]» frå ,  den 14. desember 2011.*
Anja Garbarek

**Anja Garbarek** () er ein norsk jazzmusikar frå Oslo. Ho er einaste barnet til jazzsaksofonisten Jan Garbarek.

## Biografi

Allereie som liten fekk Anja Garbarek treffa mange musikarar og høyra mykje musikk, men ville likevel fyrst utdanna seg innan drama. Difor tok ho eitt år på dramalinja ved Romerike folkehøgskole og gjekk musikk/drama-linja på vidaregåande. Men då ho her song i ein scenemusikal, vart ho oppdaga av den norske plateindustrien. Resultatet vart platedebuten hennar; albumet *Velkommen inn* frå 1992. Det vart produsert i samarbeid med Håkon Iversen, og Jan Garbarek hjelpte til ein del. Den mest kjende songen frå plata var den erotiske *Male øynene dine*, som også kom ut som singel i tillegg til *Er det flere her?*. 

Oppfylgjaralbumet *Balloon Mood* kom ut i 1996, i samarbeid med den kjende produsenten Marius de Vries. Albumet var dristigare og meir innovativt enn debuten, og Garbarek var her inspirert av både Tom Waits, m.fl. 

Kort tid etter dette flytte Anja Garbarek til London, der ho fyrst signerte platekontrakt med BMG, seinare med Virgin Records. Album nummer tre, *Smiling and Waving* vart gjeve ut på Virgin med assistanse frå m.a. Robert Wyatt og Mark Hollis. Det fekk gode kritikkar for å kombinera elektroniske lydar, akustiske instrument og Anja Garbarek på ein stilig måte. Albumet vann Spellemannprisen 2001 i *open klasse*.

Anja Garbarek er gift med den engelske musikaren John Mallison, og dei fekk ei dotter saman i 2002. Etter å ha bidratt på to Satyricon-cdar og samarbeidd med Rita Marcotulli i same året, flytte Anja Garbarek attende til Noreg med familien sin i 2003. Herifrå gav ho ut albumet *Briefly Shaking* i 2005. Dette blir skildra som eit mørkare album enn dei tidlegare - mykje av tekstane er basert på krimhistorier. Det er produsert i samarbeid med den islandske artisten Gisli. 

I 2005 komponerte Garbarek filmmusikken til den franske *Angel-A* av Luc Besson, og ho gav ut filmmusikken på plate året etter.

## Diskografi

* *Velkommen inn* (1992)
* *Balloon Mood* (1996)
* *Smiling & Waving* (2001)
* *Briefly Shaking* (2005)
* *Angel-A* (2006)
* *The Road Is Just A Surface* (2018)

## Kjelder

* *Bokmålswikipedia om Anja Garbarek, henta inn 14. desember 2011.*
* Biografi på engelsk frå Anja Garbarek si offisielle nettside 
* , skrive av Jon Vidar Bergan.
Tone Nørvåg

**Tone Nørvåg** () er ei norsk politikvinne og forfattar frå Kvalsund i Herøy på Sunnmøre. Ho debuterte som forfattar med barneboka *Politihunden Falk til teneste!* i 2011.

Nørvåg arbeider i Politiet i Herøy og Sande på Sunnmøre og er busett i Fosnavåg.

*Politihunden Falk til teneste!* er illustrert av Odd Henning Skyllingstad og er den fyrste i ein serie om Falk og eigaren Hanne som løyser politisaker. Den andre boka i serien kom i 2012 og heiter *Politihunden Falk på nattevakt*.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Politihunden Falk til teneste!* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; *Politihunden Falk på nattevakt* &ndash; Barnebok

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Tone Nørvåg i BIBSYS Ask
John Steel

**John Steel** () var den originale trommeslagaren i bandet The Animals og eig rettane til bandnamnet. 

Steel var opphavleg trompetist, og møtte den framtidige songaren i The Animals, Eric Burdon, då dei studerte i lag med Newcastle College of Art and Industrial Design. Dei byta frå jazz til rock 'n' roll.

I mars 1959 møtte Steel Alan Price på eit kyrkjeball i Byker i Newcastle, og med Hilton Valentine (gitar) og Chas Chandler (bass) starta dei eit band. I 1960 hadde the Alan Price Combo fått eit rykte i Newcastle. Burdon vart med i bandet i 1962 og dei kalla seg The Animals.

Steel var med i bandet fram til mars 1966. Den siste singelen han var med på som kom inn på listene var «Inside Looking Out».

Etter han slutta i bandet reiste Steel attende til Newcastle og vart forretningsmann, og arbeidde òg i management- og forlagsselskapa til tidlegare bandkollega Chas Chandler. I 1971 introduserte Chandler han til Eggs over Easy, som han spelte bed. I løpet av åra har Steel vore ein lokal trommeslagar som har spelt på deltid, og stundom spelt med The Animals under ymse gjenforeiningar. 

Steel har sidan 1993 turnert med forskjellige variantar av The Animals, med mellom andre Hilton Valentine, Dave Rowberry, Zoot Money og Mick Gallagher. I 1993 danna Hilton Valentine «Animals II» og fekk med seg John Steel i 1994. Frå 1999 til 2001 spelte dei som The Animals, og etter Valentine forlet dette bandet i 2001, heldt Steel og Rowberry fram som «Animals and Friends». 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Steel (drummer)|John Steel (drummer)]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*[ John Steel] på Allmusic
Mick Gallagher

**Michael William «Mick» Gallagher** () er ein britisk hammondorgel-spelar og best kjend som medlem av Ian Dury and the Blockheads and og for bidraga sine til to album av the Clash. Han har òg skrive musikk for filmar som *Extremes* (1971) og *After Midnight* (1990), samt Broadway-stykket *Serious Money* (1988).

## Biografi
Mick Gallagher starta karrieren sin med *The Unknowns*. Han spelte med the Animals i 1965, og erstatta då Alan Price. Han gjekk så vidare og starta *The Chosen Few*, der han spelte i lag med Alan Hull, som seinare starta Lindisfarne. Andre musikarar han var knytt til var Skip Bifferty, Peter Frampton's Camel og Cochise.

Han vart så medlem av Ian Dury and The Blockheads. Han spelte på to av dei mest innverknadsrike albuma til The Clash, *[[London Calling]]* (1979) og *[[Sandinista!]]* (1980),
og spelte konsertar med bandet. Han spelte òg på det siste albumet deira, *[[Cut the Crap]]* (1985), men står ikkje oppført i omslaget for dette. 

Gallagher arbeidde med Clash-trommslagar Topper Headon igjen då dei spelte inn Headon sitt *[[Waking Up av Topper Headon|Waking Up]]* (1986), i lag med Bobby Tench og Jimmy Helms. Han har òg spelt med Paul McCartney, Robbie Williams, Dave Stewart og Annie Lennox. I nyare år har han spelt med *The Blockheads* og John Steel sitt *The Animals and Friends*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mick Gallagher|Mick Gallagher]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chas Chandler

**Bryan James «Chas» Chandler** () var ein engelsk musikar, plateprodusent og manager for fleire musikarar. 

Han byrja karrieren sin som bassgitarist i ein trio med Alan Price.  Etter at vokalist Eric Burdon kom med i gruppa kalla dei seg The Animals og vart eit populært R&B-band. Dei mest kjende basslinjene til Chandler er opningsriffa på hittane «We Gotta Get Out of This Place» og «It's My Life». Chandler var òg korvokalist i gruppa. 

Etter at gruppa vart oppløyst seint i 1966, vart Chandler manager for Jimi Hendrix, førte han til England og rekrutterte musikarar som danna The Jimi Hendrix Experience. Han produserte òg dei to første albuma hans, og var personen som introduserte Hendrix for Eric Clapton. Det var gjennom dette møtet at Hendrix fekk spele med Clapton og Cream.

Chandler vart sidan manager og produsent for det engelske rockebandet Slade i 12 år. I denne perioden fekk ande sju førsteplassar på den britiske singellista. I denne perioden kjøpte Chandler IBC Studios som han gav namnet Portland Recording Studios. Han styrte studioet i fire år før han selde det til Don Arden. Chandler styrte òg ei rekkje plateselskap frå studioa, som Barn Records og Six of the Best, og danna eit musikkforlag og produksjonsselskap. I 1977 spelte Chandler i gjen med The Animals under ei kort gjenforeining, og vart igjen med dei i 1983.

Chandler døydde av hjarteproblem i juli 1996, berre dagar etter sin siste konsert. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chas Chandler|Chas Chandler]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sunniva Relling Berg

**Sunniva Relling Berg** () er ein norsk forfattar frå Ålesund. Ho debuterte med ungdomsromanen *Utfor* på Samlaget i 2011.

Debutboka vart nominert til Brageprisen i klassen for barne- og ungdomslitteratur. 

## Bøker

* 2011 – *Utfor* – ungdomsroman
* 2013 – *Beina i gitaren* – ungdomsroman
* 2019 – *Polarnatt* – ungdomsroman. Utgitt i samarbeid med Leser søker bok.
* 2021 – *Lyden av to hender* – roman
* 2023 – *Alfabetjakten* – barnebok

## Prisar

* 2012 – Stiftelsen Kjell Holms kulturpris
* 2014 – Bokhandelens barne- og ungdomsbokstipend
* 2020 – Ordknappen

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*  Intervju med Sunniva Relling Berg hjå NRK Møre og Romsdal
* «Sunniva Relling Berg»  av Jan Inge Sørbø på Allkunne
* Sunniva Relling Berg hjå Samlaget
Barry Jenkins

**Colin Ernest «Barry» Jenkins** () er ein engelsk musikar, mest kjend som trommeslagar The Animals i 1960-åra.

Han var med på å starte det britiske R&B-bandet The Nashville Teens i 1962. I 1964 hadde dei den første hitten sin med «Tobacco Road». I mars 1966 forlet den originale trommeslagaren i The Animals, John Steel, bandet, og Jenkins vart med bandet på albuma *[[Animalism]]* og *[[Animalization]]*, og hitsinglane «Don't Bring Me Down» og «See See Rider».

Då den første inkarnasjonen av The Animals vart oppløyst starta songaren Eric Burdon bandet Eric Burdon & The (New) Animals og tok berre med seg Jenkins frå den førre besetninga. I lag med studiomusikarar spelte dei inn albumet *[[Eric Is Here]]*. Jenkins euig i dag ein gitarbutikk i Ramsgate i England.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barry Jenkins|Barry Jenkins]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
John Weider

**John Weider** () er ein rockemusikar som speler gitar, bass og fiolin. Han er mest kjend som bassist i det britiske bandet Family frå 1969 til 1971.

Som tenåring spelte Weider i lag med Steve Marriott i bandet Steve Marriott and the Moments. Han erstatta så Mick Green som sologitarist i Johnny Kidd and the Pirates. I 1966 sette Eric Burdon, frontmann for The Animals, i saman eit nytt Animals-band, då det originale bandet vart oppløyst (**Eric Burdon and the New Animals,** stundom kalla **Eric Burdon and the Animals**), inkludert Weider på gitar. Weider vart verande med gruppa ut 1968. Weider erstatta så Ric Grech i Family. Som Grech var han både bassist og fiolinist.

Weider forlet Family sommaren 1971. Han vart med i Stud, gav ut eit soloalbum i 1976 og vart medlem av bandet Moonrider med Keith West. Dei nyare albuma hans er meir i New Age-stil enn folk, rock eller country. 

## Solodiskografi
* *John Weider* (1976)
* *Intervals In Sunlight* (1987)
* *Essence* (1989)
* *Ancients Weep* (1990)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Weider|John Weider]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Strange Band: Family si heimeside
* John Weider: MySpace
1950-filmen Cinderella

***Cinderella*** (norsk tittel: *Askepott*) er ein amerikansk teiknefilm frå 1950 produsert av Walt Disney, som baserer seg på eventyret om Askepott *([[fransk]] Cendrillon)* av Charles Perrault. Filmen, som er den tolvte i kanonen av animerte langfilmar frå Disney, hadde ei avgrensa utgjeving den 15. februar 1950. Filmen vart nominert til tre Academy Awardar for beste lyd, original musikk, og beste song, for songen «Bibbidi-Bobbidi-Boo». 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Vic Briggs

**Victor Harvey Briggs III** () er ein tidlegare blues- og rockmusikar, mest kjend som sologitarist med Eric Burdon og The Animals i perioden 1966-1968. Briggs spelar fortida klassisk indisk og hawaiisk musikk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vic Briggs|Vic Briggs]]» frå ,  den 14. desember 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Antion
Danny McCulloch

**Daniel Joseph «Danny» McCulloch** () er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i den psykedeliske rockegruppa Eric Burdon & The Animals.

McCulloch vart fødd i Shepherd's Bush i London i England. Seint i 1966, etter at den originale utgåva av The Animals vart oppløyst, vart McCulloch med «New Animals». Dei gav ut ei rekkje album og hitsinglar, som «San Franciscan Nights», «Monterey» og «Sky Pilot». Bandmedlemmane Vic Briggs og McCulloch vart sparka frå bandet. 

McCulloch og Briggs starta så ein duo i lag. I 1969 gav dei ut albumet *Wings of a Man*. I 1971 var McCulloch bassist på soloalbumet til Red King.

I 1993 sette han saman ei ny Animals-gruppe, som spelte inn gamle hittar og nokre få nye. I 1995 spelte han inn det andre soloalbumet sitt, *Beowulf*. I 2000-åra turnerte han med eit nytt Animals-band, kalla Animals and Friends.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danny McCulloch|Danny McCulloch]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Zoot Money

**George Bruno Money**, kjend som **Zoot Money** () var ein engelsk songar, klaverspelar og bandleiar, mest kjend for å spele hammondorgel og for bandet hans Big Roll Band. Inspirert av Jerry Lee Lewis og Ray Charles, vart han trekt mot rock and roll-musikk og vart ein leiande figur i musikkmiljøet i Bournemouth og Soho i 1960-åra. Money spelte med mellom andre Eric Burdon, Steve Marriott, Rocket 88, Snowy White, Mick Taylor, Spencer Davis, Geno Washington, Brian Joseph Friel, the Hard Travelers, Widowmaker og Alan Price. Han verka òg som skodespelar.

## Diskografi
* *It Should Have Been Me* (1965)
* *Zoot! Live at [[Klooks Kleek]], London* (1966)
* *Transition* (1968)
* *Welcome to My Head* (1969)
* *Zoot Money* (1970)
* *Mr. Money* (1980)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zoot Money|Zoot Money]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Hewitt, Paulo and Hellier, John. *Steve Marriott - All Too Beautiful...*. Helter Skelter (2004). ISBN 1-900924-44-7



## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* ''The Biggest Roll Of All'' - offisiell nettstad
Anna R. Folkestad

**Anna Rommetveit Folkestad** () er ein norsk forfattar og illustratør frå Stord. Ho debuterte i 2011 med biletboka *Henrik And*, og har sidan gjeve ut tre bøker om Unni og Gunni. For *Unni og Gunni reiser* fekk ho Nynorsk barnelitteraturpris for 2012.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Prisar og utmerkingar
* 2012 &ndash; Nynorsk barnelitteraturpris for *Unni og Gunni reiser*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Anna R. Folkestad
* Utgjevingar av Anna R. Folkestad i BIBSYS Ask
Dave Rowberry

**David Eric «Dave» Rowberry** () var ein engelsk pianist og organist som var best kjend som medlem av rock- og R&B-gruppa The Animals i 1960-åra.

Dave Rowberry vart med i The Mike Cotton Jazzmen (seinare The Mike Cotton Sound) i 1962, og spelte med dei fram til Alan Price brått slutta i The Animals i 1965.  Ifølgje songar Eric Burdon, så vart Rowberry, sjølv om han var ein dugande musikar, delvis vald inn i bandet fordi han hadde ein liknande utsjånad som Price.

Rowberry spelte på mange av dei store hittane til gruppa, som «We Gotta Get Out of This Place», «It's My Life», «Don't Bring Me Down», «Inside-Looking Out» og «See See Rider». På fleire av songane vart Rowberry tilskriven som arrangør. Han song òg korvokal på fleire av songane og var stundom med som låtskrivar.

Etter at The Animals vart oppløyste i 1966 vart Rowberry studiomusikar, mellom anna på The Kinks-albumet *[[Everybody's in Show-Biz]]*. Rowberry spelte òg på mange album av bluesartisten Dana Gillespie i 1980- og 1990-åra.

Rowberry døydde i London av magesårbløding den 6. juni 2003, 62 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dave Rowberry|Dave Rowberry]]» frå ,  den 14. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Joakim Hunnes

**Joakim Hunnes** () er ein norsk forfattar frå Vartdal. Han debuterte i 2011 med romanen *Alle vet hvem du er*.

Hunnes bur i Bergen og arbeider som informasjonsmedarbeidar på eit galleri. Han har studert litteraturvitskap og journalistikk, og gått forfattarstudiet i Bø og Skrivekunstakademiet i Hordaland.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Alle vet hvem du er * &ndash; roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bloggen til Joakim Hunnes 
* Presentasjon av Joakim Hunnes på nettstaden til Tiden Norsk Forlag 
* Utgjevingar av Joakim Hunnes i BIBSYS Ask
Ulrik Høisæther

**Ulrik Høisæther** () er ein norsk forfattar frå tidlegare Tjøme kommune. Han debuterte i 2011 med spaningsromanen *Pokerfjes*.

Høisæther har studert økonomi og arbeidd i fleire finansinstitusjonar og meklarhus.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Pokerfjes* &ndash; spaningsroman
* 2012 &ndash; *Rene hender* &ndash; spaningsroman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* «Utleverer machobransje»  Intervju med Høisæther i Dagens Næringsliv 16. juni 2011
* Presentasjon av Ulrik Høisæther på nettstaden til Tiden Norsk Forlag 
* Utgjevingar av Ulrik Høisæther i BIBSYS Ask
Anna Kleiva

**Anna Kleiva** () er ein norsk forfattar frå Vinstra. Ho debuterte i 2011 med diktsamlinga *Ti liknande versjonar*.

Kleiva har studert litteraturvitskap, teke forfattarstudiet i Bø og gått på Skrivekunstakademiet i Hordaland. Ho har skrive for *[[Norsk Tidend]]* og *[[Norsk Barneblad]]*.

I 2015 mottok ho Bjørsonstipendet.

Rønnaug Kleiva er morsystera hennar.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Ti liknande versjonar* &ndash; diktsamling
* 2014 &ndash; *Vårar seinare* &ndash; diktsamling
* 2016 &ndash; *Drikkeviser frå Paris* &ndash; diktsamling
* 2018 &ndash; *Echo Mountain*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* «Anna Kleiva» av Marte Sande på ''Allkunne''
* Presentasjon av Anna Kleiva på nettstaden til Forlaget Oktober
* Utgjevingar av Anna Kleiva i Oria
Vest-Berlin

**Vest-Berlin** er nemninga på den delen av Berlin som var okkupert av vestmaktane frå 1945 til 1990. Han var omgjeve av den sovjetiske okkupasjonssonen, og vart etterkvart skilt frå Aust-Berlin av Berlinmuren. Vest-Berlin var såleis ei demokratisk øy inne i austblokka, og hadde dimed stor symbolbetydning under den kalde krigen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vest-Berlin|Vest-Berlin]]» frå ,  den 15. desember 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Ola Jostein Jørgensen

**Ola Jostein Jørgensen** () er ein norsk forfattar frå Nannestad. Han debuterte i 2011 med romanen *Klassikeren*.

Jørgensen arbeider i bokhandel og er busett i Oslo.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Klassikeren* &ndash; roman
* 2014 – *Ingen drømmer om Oslo* – noveller

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Ola Jostein Jørgensen på nettstaden til Aschehoug & co
* Utgjevingar av Ola Jostein Jørgensen i BIBSYS Ask
Janne S. Drangsholt

**Janne Stigen Drangsholt** () er ein norsk forfattar frå Sandnes. Ho debuterte i 2011 med romanen *Humlefangeren*.

Drangsholt bur i Stavanger og arbeider som fyrsteamanuensis i britisk litteratur ved Universitetet i Stavanger.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Humlefangeren* &ndash; roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Janne S. Drangsholt i BIBSYS Ask
Guro Hoftun Gjestad

**Guro Hoftun Gjestad** () er ein norsk journalist og forfattar frå Gol. Ho forfattardebuterte i 2011 med romanen *Anfall*.. Hennar tredje bok, sakprosaboka *Storbarnsliv* : *om å vokse opp med barn*, vart nominert til Brageprisen

Gjestad arbeider som journalist i VG og bur i Oslo. 

## Bøker
* 2011 - *Anfall* - Roman
* 2015 - *Ord på S* - Ungdomsroman
* 2016 (fyrste utgåva 2015) - *Storbarnsliv* : *om å vokse opp med barn*, Oslo: Forlaget Oktober, ISBN 978-82-495-1638-4

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Guro Hoftun Gjestad i BIBSYS Ask
*Guro Hoftun Gjestad på forlaget Aschehougs forfattarpresentasjon 
*Guro Hoftun Gjestad på forlaget Oktobers forfattarpresentasjon
Olav W. Rokseth

**Olav William Rokseth** () er ein norsk journalist og forfattar frå Trondheim. Han debuterte i 2011 med kriminalromanen *Et spørsmål om beskyttelse*.

Rokseth er utdanna samfunnsvitar og er busett i Oslo. Han arbeider som redaktør i *[[På sykkel]]*.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Et spørsmål om beskyttelse* &ndash; kriminalroman
* 2014 - *Broren - *thriller

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Olav W. Rokseth 
*Utgjevingar ar Olav W. Rokseth i BIBSYS Ask
Vest-Norden

**Vest-Norden** er eit geografisk omgrep som omfattar dei vestlege delane av Norden: Færøyane, Island og Grønland. Nokon gonger vert òg Noreg og Danmark tekne med. Omgrepe er elles lite nytta utanfor sjølve Vest-Norden. Dei vestnordiske landa er samla i Vestnordisk Råd, som igjen samarbeider tett med Nordisk Råd.

## Land
* 

;Sjølvstyrte område
* 
* 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vest-Norden|Vest-Norden]]» frå ,  den 15. desember 2011.*
Erik Meling Sele

**Erik Meling Sele** () er ein norsk forfattar. Han debuterte i 2011 med novellesamlinga *Likkisten*.

Då han skreiv debutboka var han sivilingeniørstudent ved NTNU i Trondheim.

## Bøker
* 2011 &ndash; *Likkisten* &ndash; novellesamling

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Erik Meling Sele i BIBSYS Ask
Gerd Müller

**Gerhard «Gerd» Müller** () var ein tysk fotballspelar.

Han har dei tyske scoringsrekordane for både landslaget og Bundesliga. På landslaget scora han 68 mål på 62 landskampar, og i Bundesliga 365 mål på 427 kampar. Han vert rekna som ein av dei mest effektive spissar gjennom alle tider, og fekk kallenamnet *«der Bomber (der Nation)»* og *«Kleines dickes Müller»*.

## Bayern München
Müller starta fotballkarrieren i klubben TSV 1861 Nördlingen. Han gjekk til Bayern München i 1964, der han spela på lag med dei komande storspelarane Franz Beckenbauer og Sepp Maier. Den gongen var klubben, som seinare vart Tyskland sin mest suksessrike klubb gjennom alle tider, framleis i *Regionalliga Süd*, som den gongen var eit nivå under Bundesliga. Etter ein sesong rykte Bayern München opp i Bundesliga. Gjennom dei neste åra var Müller med på å vinne fleire tyske og europeiske trofé for klubben, og vart i tillegg både tysk og europeisk toppscorar fleire gongar.

## Landslaget
Gerd Müller debuterte på Tyskland sitt landslag i 1966, og spela der til og med finalen i VM i fotball 1974 på Müller si heimebane i München. Han scora sigersmålet i finalekampen mot Nederland. Med fire mål i denne verdsmeisterskapen og 10 mål i VM i fotball 1970 har han scora nest flest mål gjennom tidene i VM i fotball, etter Ronaldo.

Müller deltok også i EM i fotball 1972, der han vart toppscorar med fire mål, og vann meisterskapen med det tyske laget.

## Fort Lauderdale Strikers
Etter karrieren i Bundesliga reiste han i 1979 til USA for å spele for Fort Lauderdale Strikers i den nordamerikanske ligaen. Han spela der i tre sesongar og scora 38 mål. 

## Etter fotballkarrieren
Etter at Müller la opp i 1982, fekk han alkoholproblem. Dei tidlegare kollegaene i Bayern München fekk han til å gjennomgå eit rehabiliteringsprogram, og gav han jobb som amatørtrenar i sin gamle klubb, der han framleis arbeider. Han arbeidde vidare som  assisterande manager for Bayern München sitt 2. lag.

## Merittar

### Trofe med Bayern München
* Bundesliga: 1969, 1972, 1973, 1974
* Den tyske cupen: 1966, 1967, 1969, 1971
* Serievinnarcupen: 1974, 1975, 1976
* Cupvinnarcupen: 1967

### Trofe med landslaget
* EM i fotball 1972
* VM i fotball 1974

### Utmerkingar
* Toppscorar i Bundesliga: 1967, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1978
* Toppscorar i Europa: 1970, 1972
* Toppscorar i VM i fotball 1970
* Toppscorar i EM i fotball 1972
* Gullballen som Årets spelar i Europa i 1970

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gerd Müller|Gerd Müller]]» frå ,  den 15. desember 2011.*
The Animals on Tour

***The Animals on Tour*** var det andre studioalbumet til det britiske rockebandet The Animals som dei gav ut i USA. Det vart gjeve ut på MGM Records i februar 1965. Albumet inneheldt dei to tidlegare singlane «I'm Crying» og «Boom Boom». Åtte av songane på albumet kom kort tid etter ut på den britiske utgåva av albumet *[[Animal Tracks]]*, så på mange måtar er dette berre den amerikanske utgåva av dette albumet (eller motsett). Den amerikanske utgåva av *Animal Tracks* hadde eit ganske anna innhald enn den britiske utgåva. 

Albumet kom ut i både mono og stereo format. Songane i stereo er alle rekanaliserte, som vil sei at dei originale songane vart miksa i mono og så miksa på ny i stereo. Rekanalisering vart ofte gjort på amerikanske utgjevingar av britiske artistar. 

Albumet nådde 99. plassen på ''Billboard'' 200.

## Innhald

## Medverkande
*Eric Burdon – vokal
*Alan Price – klaverinstrument
*Hilton Valentine – gitar
*Chas Chandler – bass
*John Steel – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Animals on Tour|The Animals on Tour]]» frå ,  den 16. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Boom Boom

«**Boom Boom**» er ein bluessong skriven av John Lee Hooker og innspelt i 1961. Songen vart ein hit i USA i 1962 og i Storbritannia i 1992. Han er ein av dei mest kjende songane til Hooker og er spelt inn av mange andre artistar, mellom anna som ein pophit av The Animals i 1965.

## Originalen
«Boom Boom» er ein livleg takt-stopp song, i 4/4-takt og C-dur, som ikkje følgde det vanlege 12-takts bluesmønsteret. I følgje Hooker skreiv han songen i Apex Bar i Detroit: «Eg kom aldri tidsnok. Eg kom alltid for seint. Og Willa, bartenderen sa alltid, 'Boom boom&mdash;du er for sein igjen'.  Kvar kveld: 'Boom, boom&mdash;du er for sein igjen'.  Eg sa 'Hmm, det er ein song!'»

Hooker hadde ein unik sans for timing, noko som kravde «storøyrde sidemenn». Med seg hadde John Lee Hooker (vokal og gitar) medlemmar av Funk Brothers (Joe Hunter (piano), James Jamerson (bass) og Benny Benjamin (trommer)); plus Larry Veeder (gitar), Hank Cosby (tenorsaksofon) og Andrew «Mike» Terry (barytonsaksofon).

Songen vart ein hitt, og nådde 16. plass på Billboard R&B-lista der han låg i åtte veker i 1962. «Boom Boom» nådde òg 60. plass på ''Billboard'' Hot 100, som ein av berre to singlar av Hooker. Tretti år seinare, etter at songen vart nytta i ein Lee Jeans-reklame i 1992, nådde songen 16. plass på den britiske singellista.  Hooker spelte sidan inn fleire versjonar, mellom anna ei omarbeiding kalla «Bang Bang Bang Bang» frå *Live at Soledad Prison* og som ein gatemusikar i South Side Chicago i filmen *[[filmen The Blues Brothers|The Blues Brothers]]*. Sjølve songen var ikkje med på dette soundtracket.

## The Animals-versjonen

Det engelske rockebandet The Animals spelte inn «Boom Boom» for det britiske debutalbumet deira *[[The Animals]]*.  Utgåva deira følgjer generelt John Lee Hooker sin versjon, men held seg til ein 12-takts bluesstruktur. Dei la òg til «shake it baby» som eit svar til «come on and shake...»-refrenget i midten.

The Animals-versjonen vart gjeven ut som singel berre i Nord-Amerika og nådde 43. plass på singellista i USA. og 15. plass i Canada. Songen vart òg gjeven ut på det andre amerikanske albumet deira *[[The Animals on Tour]]*, samt fleire samlealbum.

## Andre versjonar
Som ein av dei mest kjende songane til Hooker, er «Boom Boom» blitt spelt inn av mange artistar. Av desse finn ein The Yardbirds, Mae West, Shadows of Knight, CCS, Dr. Feelgood, Bruce Springsteen and the E Street Band, Big Head Todd & the Monsters og The Oak Ridge Boys.

## Lovord
I 1995 vart John Lee Hooker sin versjon av «Boom Boom» lagt til på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma Rock and Roll.  Han vart innlemma i Blues Foundation Hall of Fame i 2009 i kategorien «Klassisk bluesinnspeling».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boom Boom (John Lee Hooker song)|Boom Boom (John Lee Hooker song)]]» frå ,  den 16. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I'm Crying

«**I'm Crying**» er ein song opphavleg framført av det britiske rockebandet The Animals, skriven av vokalisten Eric Burdon og organisten Alan Price i gruppa. Songen vart gjeven ut som singel i september 1964 og vart den andre store hitten deira etter «The House of the Rising Sun», som kom ut tidlegare på året. Singelen nådde Topp 20 i Canada, Storbritannia og USA.

Sjølv når singelen vart ein hit, var han likevel ikkje i nærleiken av så stor som «The House of the Rising Sun» var, så songar skrivne av bandet vart nytta som B-sider fram til bandet bytta produsent frå Mickie Most til Tom Wilson i 1966.

## Andre versjonar
Fleire andre artistar har spelt inn sine versjonar av songen: 

*Eric Burdon
*Iggy Pop
*Mondo Topless
*Paul Revere & the Raiders
*The Pretty Things
*The Secret Service
*SRC
*Tom Petty and the Heartbreakers
*Bobby Sherman

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;m Crying|I&#39;m Crying]]» frå ,  den 16. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Animal Tracks

***Animal Tracks*** er det andre britiske og det tredje amerikanske albumet til The Animals.  Albumet kom ut i 1965 og nådde sjetteplass i Storbritannia. Utgåva som kom ut i Amerika same året hadde anna innhald og var ei blanding av nye hitsinglar og enkelte eldre songar som ikkje var med på dei to første amerikanske albuma deira. 

## Innhald

### Britisk utgåve

### Amerikansk utgåve

## Medverkande
* Eric Burdon – vokal
* Alan Price – klaverinstrument
* Dave Rowberry – klaverinstrument på «We Gotta Get Out Of This Place» og «I Can't Believe It»
* Hilton Valentine – gitar
* Chas Chandler – bass 
* John Steel – trommer

;Teknisk 
*Mickie Most – produsent
*Val Valentin – lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Animal Tracks (British album)|Animal Tracks (British album)]]» frå ,  den 16. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Trine L. Danielsen

**Trine Lotherington Danielsen** () var ordførar i Hjelmeland kommune frå 2011 til 2015. Ho representerte Høgre.

Danielsen var både den første kvinna og den første Høgre-politikaren som vart vald til ordførar i Hjelmeland.

## Referansar
The Animals av The Animals

***The Animals*** er debutalbumet til The Animals og kom ut i 1964. Det vart gjeve ut to forskjellige versjonar av albumet i USA og Storbritannia. Begge hadde same namn, men forskjellige innhald og plateomslag. Begge albuma inneheld mange R&B-standarar, skrivne av Chuck Berry, Fats Domino og John Lee Hooker. Den amerikanske utgåva inneheld den klassiske hitsingelen «House of the Rising Sun», her i ein avkorta form for radio. Den fulle versjonen vart sidan gjeven ut på samleplata *[[The Best of The Animals (1966)|The Best of The Animals]]* i februar 1966.

Den britiske utgåva av albumet kom ut ein månad etter den amerikanske.

## Innhald

### Britisk utgåve

### Amerikansk utgåve

## Medverkande
* Eric Burdon – vokal
* Alan Price – klaverinstrument
* Hilton Valentine – gitar
* Chas Chandler – bass
* John Steel – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Animals (American album)|The Animals (American album)]]» frå , og «[[:en:The Animals (British album)|The Animals (British album)]]» frå  den 15. desember 2011.*
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* http://www.discogs.com/release/2007877 (EMI Columbia 33SX 1669)
Baby Let Me Take You Home

«**Baby Let Me Take You Home**» er ein song tilskriven Bert Russell (òg kjend som Bert Berns) og Wes Farrell, og var debutsingelen til The Animals i 1964. I Storbritannia nådde singelen 21. plass på singellista. I USA vart B-sida «Gonna Send You Back to Walker» (med tittelen «to Georgia»), gjeven ut men selde heller dårleg og nådde ein 57. plass på lista. Den amerikanske soulartisten Hoagy Lands hadde tidlegare spelt inn songen i 1964 som «Baby Let Me Hold Your Hand», gjeven ut på Atlantic 2217.

Songen er eit arrangement av Eric Von Schmidt si utgåve av «Baby, Let Me Follow You Down», som vart spelt inn av Bob Dylan på debutalbumet hans. Versjonen til The Animals opnar med i øyrefallande gitararpeggio, har ein midtseksjon med talte ord over eit orgelriff og avsluttar med ein oppjaga coda som går dobbelt så raskt. Resultatet hadde stor innverknad på Dylan då han gjekk frå folkemusikk til elektrisk musikk. 

I 2006 byrja Eric Burdon frå The Animals, å spele songen i ein tyngre versjon. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baby Let Me Take You Home|Baby Let Me Take You Home]]» frå ,  den 15. desember 2011.*
Terje Thornquist

**Terje Thornquist** () i Indre Arna) var ordførar i Hjelmeland kommune i perioden 1995-2007 og representerte Kristeleg Folkeparti.

Thornquist var også styreleiar i Ryfylke IKS.
Mowi

**Mowi** (), før 2019 kjend som **Marine Harvest** og før 6. februar 2017 som **Pan Fish**, er eit norsk sjømatselskap med hovudkontor i Bergen. Selskapet er verdas største oppdrettar av atlantisk laks og sysselset over 13&nbsp;000 personar. Det har større føretak i Noreg, Skottland, Canada, Færøyane og Chile. Selskapet står for mellom 25 og 30&nbsp;% av handelen med laks og aure på  verdsmarknaden. making it the world's largest company in the sector. 

Selskapet fekk si noverande form etter ei stor utviding i 2006, då Pan Fish ASA fusjonerte med Marine Harvest N.V. og Fjord Seafood. 

## Historikk
Selskapet er eit resultat av ein fusjon mellom Pan Fish, Fjord Seafood og Marine Harvest. I juni 2005 kjøpte Geveran Trading Ltd., eit selskap som blir kontrollert av John Fredriksen, majoriteten av aksjane i det norske oppdrettsselskapet Pan Fish. I løpet av hausten 2005 kjøpte Fredriksen også det nederlandske oppdrettsselskapet Marine Harvest. Samstundes starta han oppkjøp av aksjar i norske Fjord Seafood. Før sommaren 2006 hadde Pan Fish kontroll over aksjane i Fjord Seafood, og fusjonen mellom dei tre selskapa kunne starta. Det nye selskapet heldt på namnet Pan Fish i eit halvt år, før det 1. januar 2007 endra namn til Marine Harvest. Fredriksen er hovudeigar i selskapet, med ein eigardel på 13,8 prosent. Frå 1. januar 2019 endra selskapet namn frå Marine Harvest til Mowi som eit ledd i selskapet sin merkevarestrategi. 

## Verksemd
Selskapet tilbyr eit breitt spekter av sjømatprodukt, og produserer ein firedel av all oppdrettslaks og -aure i verda. Mowi driv verksemda si i 25 land, og har om lag 13 000 tilsette globalt. Mowi er notert på Oslo Børs og aksjen inngår i OBX-indeksen. Etter at tidlegare konsernsjef Atle Eide trekte seg 1. september 2007, vart selskapet mellombels leia av Leif Frode Onarheim. 1. mars 2008 overtok Åse Aulie Michelet som toppsjef i Mowi. Ho trekte seg overraskande tilbake 23. mars 2010, etter ynskje frå styret, ho vart erstatta med noverande konsernsjef er Alf-Helge Aarskog. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Marine Harvest
Sterling White Halibut

**Sterling White Halibut AS** er eit selskap med forretningskontor i Hjelmeland i Rogaland. Selskapet er 100 % ått av Marine Harvest, har ein aksjekapital på 10 millionar kroner og 38 tilsette. Selskapet driv kommersielt oppdrett og marknadsføring av kveite under varemerket Sterling. Selskapet vart oppretta i 2001.

Kveita blir oppdretta i dei djupe fjordane i Ryfylke i Rogaland. Det tek fire til fem år før fisken er klar til slakt og sal til restaurant- og forbrukarmarknaden.
Entre le bœuf et l'âne gris

**«Entre le bœuf et l'âne gris»** (*Mellom oksen og det grå eselet*) er ein fransk julesong frå tidleg på 1500-talet. Han høyrer dermed til blant dei eldste julesongane me kjenner som framleis blir sungne. Songen er forma som ei voggevise for Jesusbarnet, som ligg i stallen «mellom oksen og det grå eselet». Vidare fortel han om korleis barnet søv mellom roser og liljer, i armane til jomfru Maria, medan «tusen englar» flyg rundtom.

## Symbolikk
Oksen og eselet har vore vanlege å plassera i framstillingar av juleevangeliet. Det apokryfe evangeliet etter Pseudo-Matteus fortel at dei to dyra tilbad Jesusbarnet i stallen, og knyter det til Jesaja 1:3: «Ein okse kjenner eigaren sin, eit esel krubba til herren sin.» Seinare soger fortel også at dei varma han med pusten sin. Oksen og eselet  er blitt framstilde i kristne romerske utskjeringar. Dei har òg ein lang tradisjon  i julekrybber, mellom anna brukte Frans av Assisi to levande dyr i si julekrybbe.

Roser og liljer er blomar særskild knytte til jomfru Maria i kristen symbolikk. Rosa kan også stå for paradiset medan lilja òg er knytt til Josef.

## Omsetjingar
Songen er omsett til svensk som «Fridfullt i drömmar» og til finsk som «Heinillä härkien kaukalon». Det finst fleire engelske omsetjingar, som «Shelter where ox and ass are one», «Twixt gentle ox and ass so gray» og «Here betwixt ass and oxen mild».

## Tekst
Teksten er henta frå *La grande bible* frå 1854.  I dag er det gjerne berre dei tre første versa som blir sungne.

## Bakgrunnsstoff
* Firstemmig framføring av songen på Youtube
* Noter og lydfil ved free-scores.com
* Fransk og engelsk tekst til songen ved mamalisa.com

## Kjelder

*«Les fantômes de la Bible - L’âne et le boeuf dans la crèche» i *Port Saint Nicolas *.
*«Dieu et les animaux» i * Évangile & liberté*
* Rev. Theodore A. Koehler, S.M., «The Christian Symbolism of the Rose» , Marian Library, University of Dayton, Ohio
*«Mary's Flowers»  ved udayton.edu
*«Is the St. Joseph Lily named after the husband of Mary or Joseph of Arimathea?»  ved udayton.edu
*«The History of Nativity Sets» ved holylandtreasuresonline.com
*La grande bible, Nouveau recueil de noëls vieux et nouveaux pour la présente année (1854)