open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mezzogiorno

**Mezzogiorno** er eit område i Italia som består av Basilicata, Campania, Calabria, Apulia og Sicilia, som ligg i Sør-Italia, og Molise og Abruzzo, som ligg sentralt i Italia. Stundom vert òg Sardinia og den sørlege halvdelen av Lazio rekna med i Mezzogiorno. Italienarane snakkar ofte om *Sør-Italia* som *Il Meridione* (syden) og uttrykka *Meridione* og *Mezzogiorno* vert ofte nytta om ein annan, sjølv om ordet *Meridione* har færre kulturelle og politiske assosiasjonar. Istituto Nazionale di Statistica (ISTAT) nyttar i dag uttrykket *Italia Meridionale* i staden for *Mezzogiorno.* ISTAT tar ikkje med Sicilia, Sardinia og det sørlege Lazio i deira definisjon av «Italia Meridionale». 

## Kjelde
Sigrid Merethe Hanssen

**Sigrid Merethe Hanssen** () er ein norsk forfattar og filolog frå Lenvik i Troms. Ho arbeider som lektor i norsk og bur på Finnsnes.

Hanssen debuterte i 2007 med novellesamlinga *Sprang*, som ho fekk Blixprisen for. Novellesamlinga *Ingen heime* kom ut i 2009, og i 2011 kom barneboka *Detektiv Smartbart og sabotasjen på badet*. Våren 2013 gav ho ut romanen *Sofia*. 

Sigrid Merethe Hanssen er dotter til diktaren Arvid Hanssen.

## Bibliografi
* *Sprang* (novellesamling), Samlaget 2007 (nynorsk)
* *Ingen heime* (novellesamling), Samlaget 2009 (nynorsk)
* *Detektiv Smartbart og sabotasjen på badet* (barnebok), illustrert av Åshild Irgens) Samlaget 2011 (nynorsk)
* *Sofia* (roman),  Samlaget 2013 (nynorsk)
* *Kom ei jente gåande* (roman), Samlaget 2022 (nynorsk)

### Andre

* "Over fjell" (novelle) i: *Ingenmannsland. Nye nynorske noveller* (side 62-80), Samlaget 2020 (nynorsk)

## Prisar
* Blixprisen 2007
* Sigmund Skard-stipendet 2009

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Sigrid Merethe Hanssen i Forfatterkatalogen på Forfattersentrum sine nettsider
* Sigrid Merethe Hanssen på Samlaget sine nettsider
* Publikasjonar av Sigrid Merethe Hanssen i BIBSYS
Den italienske rivieraen

**Den italienske rivieraen** (italiensk *Riviera ligure*) er den smale kyststripa som ligg mellom Liguriahavet og fjella Dei maritime Alpane og Appenninane. Ho strekkjer seg frå grensa til Frankrike og Den franske rivieraen (eller *Côte d'Azur*) nær Ventimiglia (ein tidlegare tollstasjon) til Capo Corvo (òg kalla Punta Bianca) som markerer den austlege enden av La Spezia-bukta og ligg nær grensa til Toscana. Den italienske rivieraen strekkjer seg dermed langs nesten heile kysten av Liguria. Historisk strakk ho seg enno lenger vest forbi det som i dag er Monaco.

Rivieraen er sentrert rundt Genova, som deler kyststripa i to delar. Riviera di Ponente strekkjer seg vestover frå Genova til den franske grensa og Riviera di Levante mellom Genova og Capo Corva.

Rivieraen er kjend for det milde klimaet, som i lag med sjarmerande gamle fiskelandsbyar og den vakre naturen har trekt til seg turistar sidan Lord Byron og Shelley si tid.

Mange landsbyar og byar i området er internasjonalt kjende, som Portofino, Bordighera, Lerici og Cinque Terre.

Delen av Riviera di Ponente rundt Savona vert kalla Riviera delle Palme («Palmerivieraen»), delen rundt Sanremo vert kalla «Riviera dei Fiori», etter blomsterindustrien som har vore her i mange hundre år.

Av stader ved eller nær Den italienske rivieraen finn ein: 

* Alassio
* Albenga
* Albissola
* Ameglia
* Andora
* Arenzano
* Arma di Taggia
* Bajardo
* Balestrino
* Bergeggi
* Bergeggi
* Bogliasco
* Bonassola
* Bordighera
* Borghetto Santo Spirito
* Borgio Verezzi
* Bussana
* Bussana Vecchia
* Brugnato
* Colletta di Castelbianco
* Camogli
* Campo Ligure
* Campomorone
* Camporosso
* Capo di Noli
* Capo Mele
* Castelvecchio di Rocca Barbena
* Celle Ligure
* Ceriale
* Ceriana
* Cervo
* Chiavari
* Cicagna
* Cinque Terre
* Corniglia
* Deiva Marina
* Diano Marina
* Finale Ligure
* Framura
* Gallinara
* Genova
* Genova Nervi
* Genova Pegli
* Genova S.Ilario
* Imperia
* Laigueglia
* Lavagna
* Lerici

* Levanto
* Loano
* Manarola
* Moneglia
* Monterosso al Mare
* Noli
* Ospedaletti
* Palmaria
* Pietra Ligure
* Portofino
* Portovenere
* Rapallo
* Recco
* Riomaggiore
* Riva Ligure
* San Bartolomeo al Mare
* San Fruttuoso
* San Lorenzo al Mare
* San Rocco
* Sanremo
* Santo Stefano al Mare
* Santa Margherita Ligure
* Sarzana
* Savona
* Sestri Levante
* Sori
* La Spezia
* Spotorno
* Taggia
* Vado Ligure
* Vallecrosia
* Varazze
* Ventimiglia
* Vernazza
* Voltri
* Zoagli
* Zuccarello


## Sjå òg
* Den franske rivieraen
* Genovabukta
* Den tyrkiske rivieraen
Vanguard 1

**Vanguard 1** er ein amerikansk satellitt som vart skoten opp den 17. mars 1958. Dette var den fjerde kunstige satellitten som vart skoten opp av menneske og den andre satellitten som vart skoten opp av amerikanarane, etter Explorer 1. Vanguard 1 er òg den eldste satellitten som framleis går i bane rundt jorda.

Kroppen til Vanguard 1 var ei aluminiumkule med ein diameter på 16,5 centimeter og som vog 1,47 kilogram.

Vanguard 1 hadde med seg to termistorar for å måla den indre temperaturen for 16 dagar, slik at isolasjonen til satellitten kunne testast. Satellitten hadde òg seks 30 centimeter-antenner som vart nytta i hovudsak for sporing og for sending av tekniske data, men òg for å kunna rekna ut den totale mengda av elektron mellom satellitten og bakkestasjonane.

Vanguard 1 hadde éin sendar som vart driven av eit kvikksylvbatteri, og éin sendar driven av seks  solseller monterte utanpå satellitten. Den batteridrivne sendaren slutta å fungera i juni 1958 då batteria gjekk tomme. Den soldrivne sendaren fungerte fram til mai 1964, då det siste signalet vart motteke i Quito i Ecuador. Etter dette vart satellitten spora optisk frå bakken.

I byrjinga vart det estimert at Vanguard 1 ville halda seg i bane kring jorda i 2 000 år, men det vart oppdaga at strålingstrykket frå solljoset og atmosfærisk drag endra nok på banen til Vanguard 1 at han truleg berre vil halda seg i bane i kring 240 år.

## Sjå òg
* Sputnik 1
* Vanguard-programmet
* Romkappløpet

## Kjelder
Rengakaka

**Rengakaka** er eit bakverk av byggmjøl, smør, hjortetakksalt og mjølk. Deigen vert rulla ut i tynne strimlar, om lag 60 cm lange, og strimlane vert lagde som sju ringar utanpå kvarandre i ein spiral. Ho kan og bakast av kveitemjøl.

Rengakaka er kjend frå Nordrana og Beiarn, og var lenge kvardagskost i bygder der bygg var den viktigaste kornsorten. Steikte rengakaker vert sprø og held seg godt. Ein et dei gjerne med smør og ost eller salt pålegg.

## Kjelder:
* Elias Bjørnå: «Rengakaka, en matrett med lange tradisjoner» i *[[Årbok for Helgeland]] 2007* ISBN 978-82-90148-67-1
Explorer 1

**Explorer 1** var ein amerikansk satellitt som vart skoten opp 31. januar 1958 med ein Juno I/Jupiter C-rakett. Han var den fyrste amerikanske satellitten med ei vellukka oppskyting. Explorer 1 hadde med seg instrument for undersøking av kosmisk stråling, mikrometeorittar og måling av temperaturen til satellitten.

Satellitten var det fjerde trinnet på raketten, og var 2,03 meter lang og 0,152 meter i diameter. Han hadde fire piskantenner monterte symmetrisk kring midtdelen av trinnet.

Explorer 1 oppdaga Van Allen-strålebelta kring jorda. Belta er oppkalla etter James Van Allen, som var fyrsteforskar på utrøyninga for kosmisk stråling på Explorer 1.

## Kjelder
* ''Explorer 1''  - NSSDC
Kong Skjold

**Kong Skjold** er namnet på den mytiske ættefaren til den danske kongeætta Skjoldungane. Etter norrøne segner skal han ha vore son av Odin. I England er han kjend som *Scyld Scefing*.

## Norrøn overlevering

Den norrøne overleveringa er for det meste kjend frå Snorre Sturlason. Den yngre Edda er ikkje heilt eintydig på opphavet hans, og Heimskringla fortel ei anna soge. I Heimskringla er Skjold son av Odin:

*...([[Gjevjon]]) vart gift med Skjold, son til Odin. Dei budde i Leidra* (Ynglingesoga).

Snorra-Edda nemner Skjold fleire stader, men med ulikt opphav. I innleiinga, der Snorre freister å gje Odin ei menneskeleg ætt (med opphav i Troja), er Skjold son av Heremod eller Hermod, og far til Bjáv, og rekna som stamfar til Odin gjennom fleire ættleder:

*Skjold - Bjáv - Jåt - Gudolv - Finn - Friallav(fridleiv) - Odin*. 

Elles følgjer innleiinga tråden i opninga av Ynglingesoga. 

Skaldskaparmål fortel dette om Skjold:

*Dette er òg fræge kongsætter: Den etter Yngve, som Ynglingane er komne frå, den etter Skjold i [[Danmark]], som [[Skjoldungane]] er komne frå, den etter [[Volsung]] i Frankland; dei heiter volsungar. Skjelve heitte ein herkonge. Ætta hans er kalla Skilvingætta; ho bur i austervegane*. 

Dermed har Snorre ikkje sagt noko om kven far av Skjold er i Skaldskaparmål eller Den yngre Edda. At han er son av Odin står skrive i Heimskringla.

## Engelsk overlevering

Den engelske overleveringa byrjar med Scyld Scefing. Scyld er nemnd som ættefar til Skjoldungane i Béowulf, men denne Scyld
kjem over havet i eit skip, og i *Béowulf* heiter det at han kom som spedbarn, og vart teken til konge over danene. Tilnamnet Scefing skriv seg frå ordet Sceaf, som tyder nek på gamalengelsk. Då Scyld døydde vart han send attende over havet han var komen frå. 

Snorre er sovidt inne på denne ættlina i opninga av Den yngre edda. Nokre ledd framfor Skjold finn ein namnet Seskev, som kan tydast som ei forvansking av Sceaf (*Se Sceaf*, neket med bunden artikkel framfor). Elles nemner ikkje Snorre segna om havet. 

Æthelweard, som skreiv ei krønike over dei engelske kongane om lag 1000, nemner at Sceaf kom til Skåne i ein snøgg båt. Seinare skriv William av Malmesbury om lag det same. William legg til at guden låg på eit kornnek, og vart kalla opp etter dette. Somme overleveringar fortel altså at barnet som kom, var Scyld eller Skjold, andre at det var far hans, Sceaf. 

Attom desse segnene ligg det truleg ei gamal grøde-segn, og ei minning om likferd på havet med skip. J.R.R. Tolkien gissa på at den opphavlege guden bak desse segnene var den gamalgermanske grødeguden Ing, betre kjend som Yngve-Frøy.

## Kjelder

*Heimskringla
*Den Yngre Edda
*Béowulf
*J.R.R. Tolkien: The lost road, Unwin Hyman 1987.
1862 Apollo

**1862 Apollo** er ein Q-type-asteroide oppdaga av Karl Reinmuth i 1932, men mista og ikkje funnen att før i 1973. Han er namngjeven etter den greske guden Apollon.

Asteroiden er opphavet til namnet på asteroidegruppa apolloasteroidane sidan han var den første som vart funnen; trass i at har har eit høgare nummer enn nokre andre apolloasteroidar, slik som 1566 Icarus, sidan han ei stund var tapt.

Apollo var på tida han vart funnen den første asteroiden ein visste om som kryssa bana til jorda. Nyare observasjonar har derimot avslørt at 887 Alinda også kryssar jordas bane, og dermed eigentleg er den første asteroiden funnen som kryssar jordbana.

## Måne
Den 4. november 2005 vart det kunngjort at ein asteroidemåne var funnen i bane rundt Apollo. Han vart funnen ved hjelp av observasjonar frå Arecibo-observatoriet. Mellombelsnamnet til satellitten er **S/2005 (1862) 1** og han er rundt 80 meter på tvers. Han har ei bane svært nær Apollo med ein radius på 3 km.

## Kjelder
Kamkaka

**Kamkaka** er eit bakverk baka av kveitemjøl, rugmjøl, gjær og mjølk. Deigen vert kjevla til runde leiver, som vert perforerte i eit rutemønster med ein kam eller eit spesielt kjevle. Når leivene vert steikte, helst i ein steinomn eller ei gruve, boblar dei opp i rutemønsteret, slik at dei ferdige leivene får karakteristiske bobler.

Kamkaka er kjend frå Sørrana og Korgen. Ho har lange tradisjonar i distriktet, men ingen veit nøyaktig når og kor ho først vart baka. Ho er første gongen nemnd av Petter Dass i Nordlands Trompet.

## Kjelder:
* Asmund Petersen: «Kamkaka - når og hvor ble den bakt for første gang?» i *[[Årbok for Helgeland]] 2005* ISBN 82-90148-65-8 

## Bakgrunnsstoff
* Lokale tradisjoner 
* Bilder av kamkakebaking 
* Kamkakebaking 
* Sommerjobb og kamkake 
* Dokufiksjonell kortfilm om kamkakas forhistorie og opprinnelse
29 Amphitrite

**29 Amphitrite** er ein av dei største S-type-asteroidane, sannsynlegvis den tredje største i diameter etter 15 Eunomia og 3 Juno; men 7 Iris og 532 Herculina har liknande storleikar.

Asteroiden er sannsynlegvis ikkje solid tvers i gjennom sidan den har låg tettleik for solide silikatobjekt og ein mykje lågare tettleik enn det Eunomia og Juno har. Bana er mindre eksentrisk og har mindre inklinasjon enn banane til dei større slektningane.

Amphitrite vart oppdaga av Albert Marth den 1. mars 1854 og vart hans einaste asteroidefunn. Asteroiden er namngjeven etter Amfitrite, ei sjøgudinne i gresk mytologi.
Siciliasundet

**Siciliasundet** (italiensk *Canale di Sicilia* eller *Stretto di Sicilia*, arabisk *Cap Bon-kanalen* eller *Kelibia-kanalen*) er sundet mellom Sicilia og Tunisia. Det er om lag 160 km breitt og skil Tyrrenhavet og det vestlege Middelhavet frå det austlege Middelhavet. Djupe havstraumar i sundet går frå aust til vest og straumane nær overflata går i motsett retning. Dette uvanlege straummønsteret er av interesse for oseanografar. 

Øya Pantelleria ligg midt i sundet. 

På arabisk vert sundet vanlegvis kalla Cap Bon-kanalen eller Kelibia-kanalen. Kelibia er regionen i Tunisia som grensar til sundet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Strait of Sicily|Strait of Sicily]]» frå ,  den 28. november 2007.*
Messinasundet

**Messinasundet** (siciliansk *Strittu di Missina*) er det smalaste området mellom austenden av Sicilia og sørenden av Calabria. På det smalaste er det 3,1&nbsp;km breitt, og nær byen Messina er det 5,1&nbsp;km breitt. Ein naturleg malstraum ligg midt i sundet, som har knytt sundet til segna om Scylla og Charybdis.

Det går ferjesamband mellom Messina på Sicilia og fastlandet ved Villa San Giovanni og Reggio i Calabria. Det går òg ein hydrofoil mellom Messina og Reggio.

I 1957 vart det bygd ei høgspentline på 220-kV over sundet. Høgspentmastene er av dei høgaste i verda. Desse har i seinare tid vorte erstatta av ein undersjøisk kabel, men mastene står framleis som nasjonale monument.

Det har vore mange diskusjonar i Italia om å byggje ei bru over sundet. I seinare år har teknologien kome så langt at dette no er mogeleg, men så langt er det ikkje vorte noko av planane. Ein av planane var å byggje ei bru frå Reggio Calabria til Messina, som ligg ovanfor kvarandre på kvar si side av sundet, for å danne ein enkelt by. Dette ambisiøse prosjektet vart kalla *Area Metropolitana integrata dello Stretto* (Integrert Storbyområdet i Sundet) eller berre *Città dello Stretto (Byen ved sundet)*. Det har derimot vore motstand ut frå miljømessige og økonomiske årsaker og mot det å danne ein ny by (særleg hos sicilianske nasjonalistgrupper).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Strait of Messina|Strait of Messina]]» frå ,  den 28. november 2007.*
Bonifaciosundet

**Bonifaciosundet** (før 1861 stava *Bonifaccio*) er sundet mellom Korsika og Sardinia, kalla opp etter den korsikanske byen Bonifacio. Det er om lag 11 km breitt og går mellom Tyrrenhavet og det vestlege Middelhavet. Den største djupna er 100 meter.

Maddalenaøyane ligg i sundet, like nord for Sardinia. 

Sjømenn har i lange tider frykta dette farvatnet på grunn av vêret, havstraumane, grunnene og andre hindringar. Den mest kjende ulukka i Bonifaciosundet var då den franske fregatten «Sémillante» forliste her 15. februar 1855. Skipet hadde forlate hamna i Toulon dagen før og var på veg til Svartehavet med troppar til Krimkrigen. Ho vart råka av ein storm, trefte eit rev og sokk. Ingen av dei 750 om bord overlevde. I 1993 forliste eit tankskip her, og etter den tid har det vore forbode for franske og italienske skip med farleg gods å passere sundet. Skip med farleg last under andre flagg blir frårådd å sigla her og må ha med los.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Strait of Bonifacio|Strait of Bonifacio]]» frå ,  den 28. november 2007 og 27. februar 2015.*
Nummererte småplanetar

Dette er ei lista over dei **nummererte småplanetane**. Per april 2008 var det totalt 187 745 nummererte småplanetar og mange fleire som enno ikkje er nummererte. Mindre enn 15 000 av desse småplanetane har namn; småplaneten med lågast nummer utan namn er  (asteroide nummer 3708).

Småplanetane Ceres, Pluto, Eris, Makemake og Haumea vert òg klassifiserte som dvergplanetar.

## Lister
Den spreidde skiva

**Den spreidde skiva** er ein region i det ytre av solsystemet med ein populasjon av isete småplanetar. Den inste delen av skiva overlappar med Kuiperbeltet, men dei ytre grensene strekkjer seg mykje lengre ut frå sola og mykje høgare over ekliptikken.

Det er lite som til no er kjent om den spreidde skiva, men det er føreslått skiva vart forma då kuiperbelteobjekt vart spreidde av gravitasjonell påverknad frå dei ytre planetane; for det meste Neptun. Påverknadane gav objekta banar med høg eksentrisitet og stor helling.
Apollo-programmet

**Apollo-programmet** var eit NASA-program som hadde som mål å sette mennesket på månen. I 1961 erklærte den amerikanske presidenten John F. Kennedy at USA før slutten av tiåret skulle lande ein mann på månen og få han trygt tilbake til jorda igjen. Målet vart innfridd med Apollo 11 i 1969. Programmet varte heilt fram til 1972, med i alt seks månelandingar.

## Romfartøya i Apollo-programmet

I løpet av Apollo-programmet nytta ein 4 forskjellige bererakettar:

* Little Joe II
* Saturn I
* Saturn IB
* Saturn V

### Ubemanna testar med Little Joe II

* QTV - 28. august 1963
* A-001 - 13. mai 1964
* A-002 - 8. desember 1964
* A-003 - 19. mai 1965
* A-004 - 20. januar 1966

### Ubemanna testar med Saturn IB

* AS-201 - Første testen av raketten Saturn IB.
* AS-202 - Test av brenseltankane til tredjesteget i tyngdelause.
* AS-203 - Test av kommando- og servicemodulen (CSM).
* Apollo 5 - Test av månelandaren i omløpsbane rundt jorda.

### Ubemanna testar med Saturn V

* Apollo 4 - Første oppskyting av Saturn V
* Apollo 6 - Andra testen av Saturn V raketten, og det siste steget før ein kunne byrje med bemanna Apollo-ferder.

### Bemanna romferder

* Apollo 1 - under trening omkom mannskapet i ein brann i romkapselen medan det stod på bakken
* Apollo 7 - første bemanna Apollo-ferd
* Apollo 8 - første bemanna romferd i bane rundt månen
* Apollo 9 - første bemanna romferd med ein månelandingsmodul i bane rundt jorda
** *Gumdrop* & *Spider*
* Apollo 10 - første bemanna romferd med månelandingsmodulen rundt månen
** *Charlie Brown* & *Snoopy*
* Apollo 11 - første bemanna månelandinga
** *Columbia* & *Eagle*, Stillheita sitt hav
* Apollo 12 - første presisjonslandinga på Månen
** *Yankee Clipper* & *Intrepid*, Stormane sitt hav
* Apollo 13 - månelandinga avlyst, då ein tank eksploderte på veg til månen
** *Odyssey* & *Aquarius*
* Apollo 14 - Alan Shepard vart den einaste Mercury-astronauten som landa på månen
** *Kitty Hawk* & *Antares*, Fra Mauro-krateret
* Apollo 15 - første ferd som har med ein månebil
** *Endeavour* & *Falcon*, Hadley-rillen
* Apollo 16 - første månelandinga i månen sine bergområde
** *Casper* & *Orion*, Descartes-høglandet
* Apollo 17 - siste bemanna månelandinga i Apollo-programmet
** *America* & *Challenger*, Taurus-Littrow-krateret.
* Apollo 18 - avlyst
* Apollo 19 - avlyst
* Apollo 20 - avlyst

## Bakgrunnsstoff

* Spacefligh.nasa.gov 
* apolloarchive.com
Diskografien til Nick Drake

Dette er eit oversyn over diskografien til musikaren Nick Drake.

## Originale studioalbum

## Singlar
*«Magic» (2004)
*«River Man» (2004)

## Samlealbum
* *[[Fruit Tree]]* (1979) — sett med fire plater som inneheld Drakes tre studioalbum i tillegg til fire songar innspelt i 1974 med Boyd og Wood.
* *[[Time of No Reply]]* (1986) — varierte, tidlegare innspelingar som aldri var blitt utgjeven
* *Heaven in a Wild Flower: An Exploration of Nick Drake* (1985)
* *[[Way to Blue|Way to Blue: - An Introduction to Nick Drake]]* (1994)
* *[[Made To Love Magic]]* (2004) - kom på 27 . plass på Storbritannias albumliste
* *A Treasury* (26. oktober, 2004)
* *[[Family Tree]]* (10. juli, 2007)

## Offisielt utgjevne heimeopptak
**Been smoking too long* (1986) - opptak ved Robin Frederick, i Aix, 1966 
**Strange Meetings II* - 
**Plaisir D'Amour* - Drake spelar ein instrumentalversjon av denne populære melodien frå det 18. århundre

## Uoffisielle utgjevingar

* *Tanworth-in-Arden* (1967/1968) — piratutgåve av opptak frå Drakes heim
* *Second Grace* (1968/1969) — piratutgåve av opptak fra Drakes heim og på Hampstead

## Songar tatt med på andre samlealbum
* *Nice enough to Eat* (1969) - «Time Has Told Me»
* *Bumper* (1970) - «Hazey Jane I»
* *El Pea* (1990) - «Black Eyed Dog»
* *Folk Routes* (1994) - «Long Road»

## TV- og filmmusikk
* *[[Dream with the Fishes]]* (1997) - «River Man»
* *[[Star Maps]]* (1997) - «Horn»
* *[[Hideous Kinky]]* (1998) - «Road»
* *[[Practical Magic]]* (1998) - «Black Eyed Dog»
* *[[Ratcatcher]]* (1999) - «Cello Song»
* *[[Serendipity]]* (2001) - «Northern Sky»
* *[[The Royal Tenenbaums]]* (2001) - «Fly»
* *[[Me Without You]]* (2001) - «Cello Song»
* *[[Garden State (film)|Garden State]]* (2004) - «One of These Things First»
* *[[Fever Pitch (2005)|Fever Pitch]]* (2004) - «Northern Sky»
* *[[My Name Is Earl]]* (2006) - «Time Has Told Me»
* *[[Driving Lessons]]* (2006) - «Pink Moon»
* *[[The Lake House]]* (2006) - «Time Has Told Me»

## Relaterte utgjevingar
* *Brittle Days* (1992) - Tribute-album (forskjellige artistar)
* *Nine of Swords* (1995) - Ein innspeling med fire Drake-songar av Scott Appel
* *A Place To Be* (2004) - hyllest-album av Danny Cavanagh (Anathema), begrensa til 1000 kopiar
* *The songs of Nick Drake* - hyllest-album av Keith James
* *These and Other Things* (2006) -  Drake the band
Apollo 7

**Apollo 7** var den første bemanna romferda i Apollo-programmet. Mannskapet på tre vart sendt opp den 11. oktober 1968 til ei bane rundt jorda, og kom ned igjen elleve dagar seinare. Apollo 7 var den einaste bemanna romferda som nytta bereraketten Saturn IB.
## Mannskapet
* Walter M. Schirra, 
* Donn F. Eisele
* Walter Cunningham

## Bakgrunnsstoff
*spaceflight.nasa.gov
Skift- og turnusarbeid

**Skift- og turnusarbeid** er planmessig arbeid på ulike tider av døgnet. Eit tredelt system er vanleg. I industrien vil ein ofte dele døgnet i tre like delar på åtte timar, med ei dagvakt som startar seks eller sju om morgonen. I helsevesenet og transportnæringa vil ein ofte finne meir uregelmessige system av di arbeidsbelastinga er ulik gjennom døgeret.

Arbeidstida for skift- og turnusarbeidarar er regulert av arbeidsmiljøloven. Der blir omgrepa «døgnkontinuerlig skiftarbeid» og «helkontinuerlig skiftarbeid» nytta, begge med tillegget «sammenlignbart turnusarbeid». Arbeidstida for desse gruppene skal ikkje overstige 38 timer i veka for døgnkontinuerleg og 36 timer i veka for heilkontinuerleg skiftarbeide, mot normalt 40 timer i veka. I dei fleste tariffavtalar er dette sett ned til 37,5, 35,5 og 33,6 timer/veke.

Omgrepa skiftarbeid og turnusarbeid, og heil- og døgnkontinuerleg skiftarbeid er ikkje definert i lova. Ei avtale mellom Landsorganisasjonen og Næringslivets Hovedorganisasjon frå 1974 definerer arbeid med minst 539 timer nattarbeid og minst 231 timer arbeid på sundagar kvart år (dagens tal) som heilkontinuerlig skiftarbeid. Arbeidstilsynet har teke over denne definisjonen. Nattarbeid er definert som arbeid mellom kl. 2100 og kl. 0600.

Definisjonane gjer at industriarbeidarar ofte blir definert som heilkontinuerlege skiftarbeidarar, mens helsevesentilsette blir jamstilt med døgnkontinuerlege skiftarbeidarar. Dette blir karakterisert som kjønnsdiskriminering og urettvis handsaming av fagforeiningar i helsevesenet, noko Likestillingsombodet har støtta.

Skift- og turnusarbeid gjev risiko for helseskade. Verdsorganisasjonen for helse (WHO) har i desember 2007 erklært skiftarbeid, spesielt nattarbeid, som sannsynleg årsak til kreft hjå menneske.

## Kjelder
Regionar i Italia

**Regionar** er den øvste administrative inndelinga av i Italia. Landet fekk ein grad av regionalt sjølvstyre etter den italienske grunnlova frå 1948, som seier at grunnlova si rolle er å anerkjenne, verne og fremme lokalt sjølvstyre slik at tenestene på statsnivå skal vere så desentraliserte som mogeleg, og tilpasse lovene og prinsippa som opprettar sjølvstyre og desentralisering. 

Fem regionar (Friuli-Venezia Giulia, Sardinia, Sicilia, Trentino-Alto Adige og Aostadalen) har derimot fått ein spesiell sjølvstyrt status der dei kan opprette sine eigne lover på enkelte lokale område, basert på kultur, geografisk plassering og nærværet av etniske minoritetar. Dei andre 15 vanlege regionane vart først effektivt oppretta tidleg i 1970-åra. 

Kvar region har eit innvald regionsstyre og ein *Giunta Regionale* (hovudstyre) som vert leia av ein direkte vald president. Giunta er avhengig av regionsstyret og må gå av om det ikkje eer har tillit. 

Regionane fungerte hovudsakleg for å desentralisere drifta av staten. Ei konstitusjonell reform i 2001 gav regionane utvida fullmakter, særleg som lovgjevande makt og det meste av statsdrifta vart avskaffa. 

I 2005 la Silvio Berlusconi-regjeringa fram eit forslag om ein stor reform av grunnlova der regionane ville få mykje større makt på område som helse og utdanning. I juni 2006 vart forslaget avslått etter ei folkeavstemming med 61,7 % mot 38,3 % stemmer.

Provins- og kommunestyra følgjer liknande prinsipp. Styra og *giunte* vert styr av provinspresidentar og borgarmeistrar. 

## Sjå òg
* Provinsar i Italia
* Kommunar i Italia
* Rangering av regionar i Italia

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Regions of Italy|Regions of Italy]]» frå ,  den 30. november 2007.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* CityMayors
* Regionsstyret i Italia på Italia.gov.it
* Regionsstyret i Italia på Governo.it
Arve Bakke

**Arve Bakke** () er ein norsk fagforeiningsmann som har vore forbundsleiar i Fellesforbundet sidan 2007, då Kjell Bjørndalen gjekk av.

Bakke tok realskulen, eittårig handelsskule og eittårig teknisk skule før han tok fagbrev som platearbeidar og sveisar. Han har bakgrunn som platearbeidar frå verftet Ulstein-Hatlø i Ulsteinvik, der han var aktiv i verkstadsklubben. Han steig i fagforeiningsgradene etter kvart, og i 1984 vart han distriktssekretær i Norsk Jern- og Metallarbeiderforbund, og han var distriktssekretær då Fellesforbundet vart oppretta etter fusjoneringar. Han var 2. nestleiar i forbundet i 2001–2003 og 1. nestleiar i 2003–2007.

Frå 1989 til 2001 var han leiar for Møre og Romsdal Arbeiderparti. Han var i 1996–1997 statssekretær i Administrasjonsdepartementet og Planleggings- og samordningsdepartementet under Bendik Rugaas i regjeringa Jagland.

## Kjelder
* Knut Olav Åmås [red.]: «Anderssen, Torbjørn» i *Hvem er hvem?* (Aschehoug, 2008).
* «Arve Bakke» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 11. januar 2010.
Anorexia nervosa

***Anorexia nervosa***, på norsk **anoreksi**, er ei av dei vanlegaste eteforstyrringane. Forstyrringa fører til at den sjuke ikkje har eit reelt bilete av seg sjølv, og et lite eller ingenting. Eteforstyrringa kan difor føre til ekstrem avmagring og av og til også død. Pasientane held fram å slanke seg trass i at dei er avmagra. Tilstanden er klassifisert som ei psykisk liding i det offisielle diagnosesystemet ICD-10. Ordet anorexia kjem frå latin, og tyder «apetittløyse».

Årsaksforhalda er komplekse, det er sannsynleg at både psykologiske, sosiale og organiske faktorar spelar inn. Familietilhøve, som til dømes konfliktar mor—dotter, vert ofte nemnd som avgjerande, men dette er lite dokumentert gjennom forsking. Vestleg kultur med sterke tynnheitsideal og slankepress mellom unge menneske har sannsynlegvis innverknad for utvikling av anoreksi. Perfeksjonistiske personlegdomstrekk, lågt sjølvbilde og lite sosialt nettverk er sett på som risikofaktorar. Sjukdommen er relativt hyppig i visse idrettsmiljø og i modellyrke. Anoreksi er den psykiske sjukdommen med høgast dødelegheit. Den har ei dødelegheit på 5-10% (dødelegheita skuldast i hovudsak somatiske komplikasjonar eller sjølvmord).

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Anorexia nervosa|Anorexia nervosa]]» frå , den 5. juni 2009.*
Jupitertrojan

**Jupitertrojanane** eller berre **trojanane** er ei stor gruppe av asteroidar som deler banen til Jupiter. Sedd i eit koordinatsystem som er sentrert på Jupiter vil dei gå i bane ei eit av dei to Lagrangepunkta, L4 og L5, som ligg 60° føre og bak Jupiter. Dei har store halvakse rundt 5,05 og 5,40 AE. Dei vert kalla trojanar av di dei er namngjevne etter figurar frå Trojanarkrigen.

## Historie

E.E. Barnard gjorde den første observasjonen av ein trojan i 1904, men betydinga av oppdaginga vart ikkje lagt merke til på den tida. Barnard trudde nemleg at han hadde fått auga på den nyleg oppdaga saturnmånen Phoebe, som var berre to bogeminutt unna. Først i 1999 då lyspunktet som Barnard hadde observert vart oppdaga på nytt, kunne ein slå fast at objektet var trojanen (12126) 1999 RM<sub>11</sub>.

Den første sanne oppdaginga av ein trojan var i februar 1906 då den tyske astronomen Max Wolf oppdaga ein asteroide ved L4 lagrangepunktet til Sola-Jupiter systemet. Asteroiden vart namngjeven 588 Achilles.
At asteroidens bane var spesiell vart funne ut etter nokre få månader, og ikkje lenge etter på vart mange fleire asteroidar oppdaga i dette og dei andre lagrangepunkta til systemet.

Så langt (august 2007) veit ein om 640 jupitertrojanar ved L4 og 536 ved L5; samt respektivt 539 og 509 asteroidar utan nummer. Sannsynlegvis eksisterer det mange fleire jupitertrojanar, men dei er for små til at teleskopa kan få auge på dei.

Den største kjende jupitertrojanen er 624 Hektor med ein storleik på 370x195 km.

## Samansetnad

Eit lag frå Keck-observatoriet på Hawaii annonserte i 2006 at dei hadde målt tettleiken til den binære trojanen 617 Patroclus, og at den var lågare enn vatn. Dette tydar på at paret og kanskje alle jupitertrojanane liknar meir på kometar eller kuiperbelte-objekt i storleik og samansetning enn hovudbelteasteroidane.

## Sjå òg

* Liste over greske jupitertrojanar
* Liste over trojanske jupitertrojanar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trojan asteroid|Trojan asteroid]]» frå ,  den 30. november 2007.*
30 Urania

**30 Urania** vart oppdaga av John Russell Hind den 22. juli 1854 og vart den siste asteroideoppdaginga hans. Asteroiden er namngjeven etter Urania, som var muse for astronomi i gresk mytologi.

## Kjelder
Frankfurt børs

**Frankfurt børs** i Frankfurt am Main er den fremste tyske børsen. Her blir det kjøpt og selt aksjar og andre verdipapir.

## Bakgrunnsstoff
* Frankfurt Børs
Aix-Marseille-universiteta

Dei tre **Aix-Marseille-universiteta**, som ligg i dei sørlege franske byane Aix-en-Provence og Marseille, bygger på utdanningsinstitusjonar som har lege i området i fem hundre år. Til saman tek dei imot 70&nbsp;000 studentar kvart år, der 10 % av desse er utanlandske.

Dei tre universiteta er Aix-Marseille I, *Université de [[Provence]]*; Aix-Marseille II, *Université de la [[Middelhavet|Méditerranée]]*, og Aix-Marseille III, *Université [[Paul Cézanne]]*

## Bakgrunnsstoff

*
Smør

**Smør** (norrønt *smjǫr* el. *smør*) er ei feit, gulfarga matvare laga ved å kinna fløyte og gjerne smaksett med salt og mjølkesyrekulturar. Det består av rundt 80 % mjølkefeitt, andre mjølkedelar og vatn. Smør er i fast form ved romtemperatur, men smeltar til ei tynn væske ved 32&nbsp;°C-35&nbsp;°C. Smørlaging er ein konserveringsmetode kjent i alle kulturar som har halde husdyr. Ein bruker smør i matlaging, til dømes steiking og baking, og til å smøra på brødmat, særleg brødskiver. 

## Smørstoff
Vanlegvis lager ein smør av kumjølk, men det kan også koma frå andre mjølkeproduserande dyr som geit, sau eller bøffel. I norsk tradisjon bruker ein hovudsakleg surna fløyte til å laga smør, mens andre kulturar bruker frisk råvare.

Smørfargen skal vera jamnt gul, men er avhengig av fôret til mjølkedyra. Sommarbeite med mykje betakaroten i fôret fører til at smøret får gulfargen naturleg, medan vinterforing med tørrfor gjev eit bleikare, nesten kvitt, smør. Ein tilsett gjerne betakaroten for å få den ønska fargen; i tidlegare tider til dømes med kokevatn for gulrøter.

## Manuell smørproduksjon

### Separering
Første trinn i smørlaginga er å skilja heilmjølk til skumma mjølk og fløyte. Dette gjer ein i dag ved hjelp av ein separator, som er ein slags sentrifuge. Utan separator kan ein setja mjølka på eit flatt mjølkefat eller ein mjølkeringe, så flyt fløyten til toppen og kan takast av.

### Kinning
Fløyten blir kinna i ei kinne, anten for hand med ein stav eller ved hjelp av ei sveiv i ei sveivekinne. Ved kinninga blir det danna små smørklumpar som går vidare i prosessen, medan den feittfattige kinnemjølka blir sila av.

### Forming
Ferdigkjerna smør blir pressa i ei smørpresse eller ein butt. Her pressar ein ut vatn, luft og dei siste restane av kjernemjølk samtidig som ein gjev smøret ei eins samansetjing. Ein kan også elta inn farge og tilsetjingar som salt eller urter.

Smøret kan deretter formast slik ein vil ha det; anten som ein enkel firkant eller sylinder, forma med smørjern til små kuler som lett mjuknar og kan smørast, eller pynta med mønster eller figurar ved hjelp av ei smørform.

## Smør i kulturen
I tidlegare tider var det skikk å ofra litt smør til sola når ho viste seg første dagen utpå vinteren. Det var som et offer og takk til solguden.

Langt inn på 1900-talet var smør eit viktig betalings- og byttemiddel. Den norske skattereforma av 1617 var basert på at folk betalte skatten sin i smør. Ein smørlaup var det same som 18 kg smør.

## Sjå òg
* ghi

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Arnhild Lauveng

**Arnhild Lauveng** () er ein norsk psykolog som er utdanna ved Universitetet i Oslo og tidlegare schizofren. Ho er busett i Odalen i Hedmark og jobbar på Kongsvinger Distriktspsykiatriske senter (DPS). Ho er ein aktiv foredragsholdar, og mottok i 2004 «Prisen til fremme av ytringsfriheten innan psykisk helsevern».

I 2008 vart ho også tildelt Fritt Ords honnør for å ha brote barrierar innan psykisk helsevern med bøkene sine.

Ho har skrive to sjølvbiografiar om vegen inn og ut av psykose, med fagleg resonnement omkring ulike tilstandar og moglege årsaker til personlegdomsutviklinga.

Bokrettane til *I morgen var jeg alltid en løve* er seld til Nederland, Akademisk Forlag i Danmark, tyske Random House, Polen og til Spania.

## Sjølvbiogafiar
* *I morgen var jeg alltid en løve* Arnhild Lauveng, Cappelen, Oslo, 2005. 200 s. Engelsk utgåve: *Tomorrow I Was Always a Lion*. Seld i Nederland. ISBN 82-02-24977-5
* *Unyttig som en rose* Arnhild Lauveng, Cappelen, Oslo, 2006. 195 s. ISBN 82-02-26403-0

## Bakgrunnsstoff
* ''De Schizofrene'' av Arnhild Lauveng i Tidsskriftet for den Norske Lægeforening 2006; 126: 1176
* Utdrag frå boka ''I morgen var jeg alltid en løve''
Dei apokryfe skriftene

**Apokryfe skrifter** (frå gresk *απόκρυφος*, *apokryfos*, 'duld, kryptisk') er ei nemning for religiøse tekster, særleg innanfor jødisk og kristen tradisjon, som ikkje høyrer til gjeldande kanon i Bibelen. 

Skriftene kunne vere utelatne fordi kyrkjeleiarane ville hindre at dei kristne skulle lese dei, eller fordi dei oppstod i gnostiske miljø som meinte skriftene openberra ein bodskap som var skjult for dei fleste, slik at skriftene ikkje var meinte for allmenn spreiing.

*Apokryfane* i bundi form vert gjerne nytta som namn på nett dei skriftene som vert prenta i ein eigen bolk i Bibelen etter Gamletestamentet og Nytestamentet.

## Gammaltestamentlege apokryfe skrifter

Dei mest kjende gammaltestamentlege apokryfane er kjende som Dei deuterokanoniske skriftene. Desse vart skrivne etter at den hebraiske kanonen var fastlagd. I oldkyrkja vart dei etter kvart rekna med til den bibelske kanonen, men ved reformasjonen definerte Martin Luther dei som ikkje-inspirerte. 

* Tobit
* Judit
* Den greske Ester-boka
* Visdommens bok
* Sirak
* Baruk
* Jeremias brev
* Første Makkabearbok
* Andre Makkabearbok
* Tredje Esra
* Fjerde Esra
* Manasses bønn
* Salme 151
* Tillegg til Daniels bok
* Den greske Ester-boka (utvidingar)

I tillegg dei deuterokanoniske bøkene finst det nokre verk som har ein bibelsk stil og som skildrar hendingar knytte til bibelske personar. Desse vert gjerne kalla *[[Det gamle testamentes pseudepigrafiske bøker|pseudepigrafiske]]* bøker. *Enoks bøker* og *Boka om Jubelåra* høyrer til desse.

## Nytestamentlege apokryfe skrifter

Dei nytestamentlege apokryfane er bøker som ikkje er kanoniserte verken av ortodokse, katolske eller protestantiske kristne. De omfattar evangelium og skrifter om Jesus og læresveinane hans. Fleire av dei vart skrivne av gnostikarar og av andre grupper som stod utanfor den etablerte kyrkja. Nokre av skriftene vart gjenfunne i dødehavsrullane. Av apokryfane vi kjenner delar av er
* Q (av Quelle; mogleg kjelde for Markusevangeliet og Matteusevangeliet
* Thomasevangeliet
* Maria Magdalenas evangelium
* Petersevangeliet
* Det løynlege Markusevangeliet
* Jakobs protevangelium
* Thomas’ barndomsevangelium
* Bartomoleusevangeliet
* Nikodemusevangeliet
* Judasevangeliet

Martin Luther brukte omgrepet om somme skrifter i Det nye testamentet, spesielt Jakobs brev, men òg Brevet til hebrearane, Judas' brev og Johannes’ openberring. 

## Kjelder

* Haldor Moxness i *Apokryfe evangelier* De norske bokklubbene 2001 ISBN 82-525-4105-4
* www.bibelen.no
* Tilsvarande artikkel på bokmålswikipedia
Neptuntrojan

**Neptuntrojanane** er dei trojanske objekta til Neptun. Per 27. november 2015 kjenner ein til 12 neptuntrojanar: 9 i L4-lagrangepunktet og 3 i L5-punktet.  Tidlege estimat gjev at Neptun skal ha 10 gonger so mange trojanar som Jupiter, og at avstanden frå jorda til neptuntrojanane er hovudårsaka til at so få neptuntrojanar er kjende.

Dei kjende neptuntrojanane er:

*  (L4)
*  (L4)
*  (L4)
*  (L5)
*  (L4)
*  (L4)
*  (L4)
*  (L5)
*  (L5)
*  (L4)
*  (L4)
*  (L4)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* ''Neptune May Have Thousands of Escorts'' hjå SPACE.com (2007)
* ''A Thick Cloud of Neptune Trojans and Their Colors'' (2006) Science 313, pp. 511-514 av S. Sheppard og C. Trujillo
Binærasteroide

**Binærasteroidar** er asteroidar i par som går i bane rundt eit felles massesentrum, mykje likt dobbeltstjerner.
Romsonden Galileo oppdaga at 243 Ida hadde binære eigenskapar då han flaug forbi asteroiden i 1993. Seinare er det oppdaga fleire  binære asteroidar og trippelsystem.

Binærasteroidar der begge asteroidane har omtrent same dimensjonar vert også kalla *dobbelasteroidar*. Eit eksempel 90 Antiope-systemet.

System der den eine lekamen er ein mykje mindre satellitt, har blitt oftare observert i seinare år. Døme på slike system er 22 Kalliope, 45 Eugenia og 107 Camilla. 87 Sylvia har to satellittar.

Nedslagskrater som finst i par, slik som Clearwater Lakes i Canada, er kanskje resultat av at binærasteroidar har slått ned.

## Kjelder
Massospondylus

**Massospondylus** var ein planteetatande dinosaur. *Massospondylus* er klassifisert innan prosauropodar og familien Massospondylidae. *Massospondylus* levde i Sørlege Afrika i Juratida, for 200 millionar år sidan.

## Bakgrunnsstoff
Olaf Barda

**Olaf Barda**, fødd Olaf M. Olsen, () var ein norsk sjakkspelar. 

Olaf Barda vart tildelt tittelen internasjonal meister i sjakk i 1952 som den første frå Noreg. Han vart norsk meister i sjakk 6 gongar, i 1930 (under namnet Olaf M. Olsen), 1947, 1948, 1952, 1953 og 1957. Han deltok på det norske landslaget i sjakk-OL (lag-VM i sjakk) i 1930 (som Olaf M. Olsen).. Olimpbase oppgir at han deltok også i sjakk-OL i Moskva i 1956, men dette var sonen Yngvar Barda (1935-1999).

Olaf Barda var ein svært sterk postsjakk-spelar. Han vann noregsmeisterskapen i postsjakk i 1946 og 1949/50, og han vart nummer 4 i det første VM i postsjakk 1950-1953. Han vart tildelt tittelen stormeister i postsjakk i 1953.

Olaf Barda skreiv sjakklæreboka *Sjakk!* som kom ut i 1943. Ein del år skreiv han sjakkspalta i *[[Dagbladet]]*.

## Bakgrunnsstoff

* Nokre av Olaf Barda sine parti på www.chessgames.com
* Nokre av Olaf Barda sine parti hos NorBase

## Kjelder
* 
*  Omtale av Olaf Barda som vart fødd for 100 år sidan 
*  Database over sjakk-olympiadar mv.
*  (Liste over fjernsjakkstormeistrar)

## Fotnotar
Merethe Lindstrøm

**Merethe Lindstrøm** () er ein norsk forfattar. 

Lindstrøm debuterte i 1983 med novellesamlinga *Sexorcisten og andre fortellinger*. Seinare har ho gjeve ut fleire novellesamlingar, romanar og ei barnebok. I 2012 fekk ho Nordisk råds litteraturpris for romanen *Dager i stillhetens historie*. I juryen si grunngjeving heitte det: «I ein stillferdig, presis og ettertenksam prosa fortel Lindstrøm om korleis ei dramatisk fortid langsamt bryt inn i livet og røynda til ei eldre kvinne.»

Ho vart fødd i Bergen, og er vaksen opp i Hammerfest, på Stord og i Høland. Ho er busett i Oslo.

## Bibliografi

## Prisar og utmerkingar
*Mads Wiel Nygaards legat 1994
*NotaBenes litteraturpris 1996
*Natt&Dag-prisen 
*Tanums kvinnestipend 1997
*Nominert til Kritikerprisen 2007 for novellesamlinga *Gjestene*
*Innstilt til Nordisk råds litteraturpris 2008 for novellesamlinga *Gjestene*
*Doblougprisen 2008
*Kritikerprisen 2011 for romanen *Dager i stillhetens historie*
*Nordisk råds litteraturpris 2012 for romanen *Dager i stillhetens historie*
*Amalie Skram-prisen 2012

## Referansar



## Bakgrunnsstoff
* Øystein Rottem: «Savnets mekanismer - Merethe Lindstrøm» i *Norges litteraturhistorie*
* Merethe Lindstrøm i NRK Forfatter
* Utgjevingar av Merethe Lindstrøm i BIBSYS Ask
Rangering av regionar i Italia

Dette er ei **rangert liste** over regionane i Italia. Innbyggjartala er frå 2001. 

## Etter folketal

## Etter areal

## Etter folketettleik
Bonnie and Clyde

***Bonnie and Clyde*** er eit samlealbum av Serge Gainsbourg frå 1968. Albumet innehaldt derimot dei nye songane «Bubble Gum» og «Everybody loves my baby», begge desse er sunge av Brigitte Bardot. Gainsbourg var oppslukt av amerikansk popkultur, noko både «Comic Strip» og «Bubble Gum» viser. 

## Innhald
Alle songar er skriven av Serge Gainsbourg, bortsett frå der anna er nemnd. 

# «Bonnie and Clyde» - 04:19 - frå *[[Initials B.B.]]* (1968)
# «Bubble gum» - 01:48 
# «Comic strip» - 02:14 - frå *[[Initials B.B.]]* (1968)
# «Un jour comme un autre» - 02:23 - frå *[[Anna av Serge Gainsbourg|Anna]]* (1967)
# «Pauvre Lola» - 02:24 - frå *[[Gainsbourg Percussions]]* (1964)
# «L'eau à la bouche» - 02:33 - frå *L'eau à la bouche* (1960)
# «La javanaise» - 02:31 - frå *Vilaines Filles, Mauyais Garcons* (1963)
# «La madrague» - 02:36 - frå *L'Appareil à sous* (1962)
# «Intoxicated man» - 02:40 - frå *[[Serge Gainsbourg N° 4]]* (1962)
# «Everybody loves my baby» - 02:14 
# «Baudelaire» - 02:30 - frå *[[Gainsbourg Percussions]]* (1964)
# «Docteur Jekyll and Mister Hyde» - 01:59 - frå *[[Initials B.B.]]* (1968)
Det fjerne Austen

**Det fjerne Austen** er eit europeisk omgrep for landa aust i Asia, i stor grad tilsvarande den nyare nemninga Aust-Asia. Omgrepet kom i bruk i Europa på 1400-talet særleg i det britiske imperiet som ei neming for den fjernaste Austen, forbi Det nære austen og Midtausten.  Før første verdskrigen vart *[[Det nære Austen]]* brukt om landa nær det osmanske riket, *[[Midt-Austen]]* om nordvestlege Sør-Asia og Sentral-Asia, og *Det fjerne Austen* om land langs den vestlege delen av Stillehavet og den austlege delen av Indiahavet. 

Nemninga er like så mykje knytt til kultur som til geografi; Australia og New Zealand, som kulturelt er vestleg orientert, vert aldri omtalt som ein del av det fjerne Austen. 

Det kinesiske Qing-dynastiet hadde eit motsvarande omgrep for land vest for den arabiske verda, Tàixī () eller «fjerne vesten». 

## Kjelder
Angosturabrua

**Angosturabrua** er ei hengjebru over Orinoco 5 kilometer vest for Ciudad Bolívar i Venezuela med eit hovudspenn på 712 meter og ei total lengd på 1678 meter. 

Brua er utforma av den lokale ingeniøren Paul Lustgarten og vart opna den 6. januar 1967 av president Raul Leoni. Då ho stod ferdig var ho var den første moderne hengjebrua i Sør-Amerika. Ho bind saman delstaten Bolívar med Anzoátegui. I november 2006 vart Orinocobrua ved Ciudad Guayana opna, fram til då var Angosturabrua einaste brua over Orinoco.
Orinocobrua

**Orinocobrua**, òg kalla *den andre kryssinga av Orinoco*, er ei kombinert veg- og jernbanebru over Orinoco få kilometer sørvest for Ciudad Guayana i Venezuela. Ho vart opna den 13. november 2006. Før bygginga av Orinocobrua var Angosturabrua omkring 100&nbsp;km lengre oppstraums ved Ciudad Bolívar einaste brua over Orinoco. Angosturabrua er frå 1967.

På staden som vart vald som kryssingspunkt er elva tre kilometer brei og det finst to skipsrenner som er skilt med ei lita øy som kjem opp i sesongen med lågvatn. Gjennomsnittleg vassflyt i elva her varierer mellom 66&nbsp;000&nbsp;m³/s og 85&nbsp;000&nbsp;m³/s, med ei fart på ca. 2,6&nbsp;m/s. Den sesongmessige variasjonen i vasstanden er 12,5 meter.

Brua er ei 3156 meter lang skråkabelbru med ei total strukturlengd inkludert påkjøringsramper og sidespenn på ca. 4,5 kilometer og ho ber fire vegfelt som er separert med eit einskild jernbanespor i midten. Brua er konstruert med to 300 meter lange hovudspenn som begge er festa i eit landkar på øya i midten, seglingshøgda på maksimal vasstand er 41 meter. Det finst totalt fire H-forma betongsøyler som feste for kablane, kvar søyle er 120 meter høg.

Orinocobrua vart bygd for å lette for trafikken over Angosturabrua og for gje eit meir direkte samband mellom delstaten Anzoátegui og den vektige industribyen Ciudad Guayana i Guayana-regionen. Spesielt var omsynet til å gje jernbanesamband for frakt av tunge industriprodukt frå Ciudad Guayana til utskipingshamnar på karibiakysten. Dette kan supplere og erstatte elvefrakt på Orinoco, ein trafikk som er hindra av stadige avsettingar som må mudrast i skipskanalane. I tillegg vil brua styrkje transportruter mellom Venezuela og Brasil. Det kan vere ei årsak til at president Lula da Silva i Brasil vart med på opningsseremonien saman med presidenten i Venezuela, Hugo Chávez.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Second Orinoco crossing|Second Orinoco crossing]]» frå ,  den 1. desember 2007.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Dorman Long Technology: Orinoco River Second Crossing, Venezuela (Bilete frå byggjearbeidet)
* Bridge design and engineering news: over the Orinoco  (Engelsk språk)
* Corporación Venezolana de Guayana  (Spansk språk)
Jon Bojer Godal

**Jon Bojer Godal** () er ein norsk formidlar av tradisjonsboren kunnskap. Han har særleg arbeidd med bruk av tre i hus og båtar, og med bygging og bruk av tradisjonelle trebåtar.

Jon Bojer Godal har utdanning frå Norges Landbrukshøgskole. Han har arbeidd som rektor og sjøbrukslærar ved Fosen Folkehøgskole på Rissa. Han har vore tilsett ved handverksregisteret, nå Norsk handverksutvikling, på Maihaugen.

Han har publisert stoff om gammal materialbruk. Største arbeidet er 4 bind om åfjordbåten og nordlandsbåten som han skreiv saman med Gunnar Eldjarn.

## Prisar og utmerkingar
I 2013 mottok Jon Godal kongens fortenestmedalje i sølv, og i 2015 vart han av kongen utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden for sin eineståande innsats innan tradisjonshandverk.

## Bibliografi (utval)
* 1985: *Klar deg sjøl. Hvordan overleve i norsk natur*. A. Kjellands forlag.
* 1988–1990: *Åfjordbåten og Nordlandsbåten* bind 1–4; medforfattar: Gunnar Eldjarn.
* 1994: *Beresystemet i eldre norske hus*, TI-forlaget.
* 1994: *Tre til tekking og kleding : frå den eldre materialforståinga*, Landbruksforlaget.
* 1994: *Tre til laft og reis : gamle hus fortel om materialbruk*, Landbruksforlaget.
* 1995: *Dokumentere for å kunne gjenskape : båttypar, farty og formforståing på Nordmøre*.
* 1996: *Håndverksregisteret : prinsipp og problemstillingar i dokumentasjonsarbeid knytt til handverk*, Maihaugen.
* 2000: *Om kulturvern ved kyst og strand : innstilling fra ei arbeidsgruppe, ført i pennen av Jon Bojer Godal*, Norsk Museumsutvikling.
* 2000: *Båten som system : skisse til plan for ein båttype : dømet Geitbåten*, Norsk Museumsutvikling.
* 2001: *Tre til båtar*.
* 2012: *Kor blei det av landet som blei kalla Vinland?*

## Kjelder
* Gunnar Eldjarn og Jon Bojer Godal : *Nordlandsbåten og Åfjordsbåten*
* Arne-Terje Sæther: «Hallo» - «Ja de e Joooooon», i KYSTEN nr 1 2007.
;Fotnotar