open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Life, Love & Hope

***Life, Love & Hope*** er det sjette og så langt siste studioalbumet til det amerikanske rockebandet Boston. Det kom ut 3. desember 2013 på Frontiers Records, og var det første studioalbumet deira på 11 år. Det er det første albumet deira etter Brad Delp døydde i 2007. Delp syng på songane «Didn't Mean to Fall in Love», «Sail Away», «Someone» og «Te Quiero Mia».

## Bakgrunn
*Life, Love & Hope* er ein oppfølgjar til *[[Corporate America av Boston|Corporate America]]* frå 2002. Tom Scholz produserte *Life, Love & Hope* og skreiv alle songane. Kimberley Dahme song på fleire av songane, i tillegg til nye vokalistar som David Victor, Louis St. August, Tommy DeCarlo og Jude Nejmanowski. Det er òg det første Boston-albumet med Tom Scholz på solovokal («Love Got Away»).

## Mottaking

Då albumet kom ut fekk det blanda kritikk. Det har 47 av 100 på Metacritic. Albumet nådde 37. plassen på ''Billboard'' 200 den første veka for eit sal på 16&nbsp;321 eksemplar. Det forsvann ut av lista etter tre veker. Det låg òg tre veker inne på Rock Album Sales-lista, der det nådde femteplassen, og det nådde andreplassen på Billboard Independent Albums Chart.  

## Innhald

## Medverkande
*Tom Scholz - gitar, bassgitar, klaverinstrument, trommer, vokal
*Brad Delp - vokal
*Gary Pihl - vokal, gitar
*Kimberley Dahme - bassgitar, vokal, fløyte
*Tommy DeCarlo - vokal
*Curly Smith - munnspel
*David Victor - vokal
*Louis St. August - vokal
*Jeff Neal - vokal
*Jude Nejmanowski - vokal
*Beth Cohen - vokal 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Life, Love &#38; Hope|Life, Love &#38; Hope]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Flaskegraskar

**Flaskegraskar** (*Lagenaria siceraria* eller *L. vulgaris*) er ein eittårig planteart i graskarfamilien. 
Han blir også kalla flaskefrukt, *dhudi* og kalebass. 
Den unge frukta til planten kan etast. Når ho blir eldre kan ein tørka skalet og bruka det til behaldar, drikkekar, musikkinstrument og andre føremål.

## Kjelder
Foreigner av Foreigner

***Foreigner*** er det første studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, gjeve ut i 1977. Det inneheldt fire hitsinglar, inkludert «Feels Like the First Time», «Cold as Ice» og «Long, Long Way from Home». Det inneheld òg albumspor som «Headknocker» og «Starrider», der sistnemnde er sungen av gitaristen Mick Jones. Det første forsøket på å mikse albumet vart gjort i Sarm Studios i London, men bandet var misnøgde med resultatet og miksa det på nytt i Atlantic Recording Studios by Mick Jones, Ian McDonald og Jimmy Douglass.

## Innhald

## Medverkande
* Lou Gramm – solovokal, perkusjon
* Mick Jones – sologitar, korvokal, solovokal (3, 7), klaverinstrument
* Ian McDonald – gitar, korvokal, saksofon, klaverinstrument
* Al Greenwood – klaverinstrument, synthesizer
* Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
* Dennis Elliott – trommer, korvokal

### Andre medverkande
* Ian Lloyd – korvokal

## Produksjon
* Produsentar – Gary Lyons og John Sinclair, i samarbeid med Mick Jones og Ian McDonald.
* Lydteknikar – Gary Lyons
* Assisterande lydteknikar – Jimmy Douglass, Michael Getlin, Kevin Herron og Randy Mason.
* Miksing – Jimmy Douglass, Mick Jones og Ian McDonald.
* Mastering -  George Piros i Atlantic Recording Studios.
* Kunstnarisk leiar – Bob Defrin
* Illustrasjonar – Alex Gnidziejko

## Salstrofé

## Salslister

; Singles

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foreigner (album)|Foreigner (album)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Feels Like the First Time

«**Feels Like the First Time**» er debutsingelen til det engelsk-amerikanske rockebandet Foreigner. Han vart skriven av Mick Jones og gjeven ut i 1977 frå debutalbumet deira. Songen nådde fjerdeplassen på ''Billboard'' Hot 100.

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
*Lou Gramm – solovokal
*Mick Jones – sologitar, korvokal
*Ian McDonald – rytmegitar, korvokal
*Al Greenwood – synthesizer
*Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
*Dennis Elliott – trommer, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Feels Like the First Time|Feels Like the First Time]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Cold as Ice av Foreigner

«**Cold as Ice**» er ein song frå 1977 av det engelsk-amerikanske rockebandet Foreigner frå debutalbumet deira. Det vart ein av dei mest kjende songane deira, og nådde sjetteplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot 100. Han var opphavleg B-side til somme versjonar av singelen «Feels Like the First Time».

Songen vart sampla av M.O.P. i songen deira «Cold as Ice» frå albumet *[[Warriorz]]*. Songen er nytta i videospelet *[[Rock Band 3]]* og den andre episoden av den tredje sesongen av TV-serien Stranger Things. Den amerikanske rapperen og produsenten Kanye West brukte ein sample frå songen som intro for songen hans «Cold». Rapperen B.o.B sampla refrenget av songen i 2010 for sin eigen song kalla «Cold as Ice».

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande

* Lou Gramm – solovokal
* Mick Jones – sologitar, korvokal, klaverinstrument
* Ian McDonald – rytmegitar, korvokal
* Al Greenwood – synthesizer
* Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
* Dennis Elliott – trommer

### Gjestemusikar

* Ian Lloyd – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cold as Ice (Foreigner song)|Cold as Ice (Foreigner song)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Lou Gramm

**Lou Gramm** () er ein USA-amerikansk rockesongar og låtskrivar, mest kjend som opphavleg songar i rockebandet Foreigner. Etter å ha blitt kjend i Foreigner, hadde Lou Gramm òg ein suksessrik solokarriere i 1980-åra. 

## Biografi
Gramm var første trommeslagar i bandet Black Sheep, men tok over på solovokal før gruppa gav ut det sjølvoppkalla albumet sitt i 1975 på Capitol Records. Verken dette albumet eller oppfølgjaren, *Encouraging Words*, selde særleg godt, men det fanga merksemda til gitaristen Mick Jones, som var mest kjend for ein periode i bandet Spooky Tooth. Jones henta kort tid etter Gramm til den nye gruppa si, Foreigner, og i lag byrja dei å skrive songar, mellom andre «Cold as Ice» frå et bestseljande og sjølvoppkalla debutalbumet frå 1977. Den mektige og særeigne røysta til Gramm var å høyre på ei rekkje hittar for Foreigner dei neste åra, som «Hot Blooded», «Double Vision», «Urgent», og «Waiting for a Girl Like You». Hittane kulminerte i 1984 med den populære powerballaden «I Want to Know What Love Is», som gjekk til topps i Amerika, Noreg, Sverige, New Zealand og Storbritannia. 

Då Foreigner tok ein kort pause, lanserte Gramm solokarrieren sin i 1987 med albumet *Ready or Not* og fekk ein stor hit med «Midnight Blue». Foreigner kom saman att og spelte inn nok ein bestseljar, *Inside Information*, medan Gramm fortsette solokarrieren sin i 1989 med *Long Hard Look* og slutta etter kort tid for å skipe sitt eige band, Shadow King. Dei gav ut eit sjølvoppkalla debutalbum i 1991 på Virgin Records. Shadow King vart kortvarig og i 1994 kom Gramm og Jones saman att i Foreigner og gav ut *Mr. Moonlight*.

Mot slutten av tiåret fekk Gramm påvist ein hjernesvulst og måtte operere. Etter eit år med rehabilitering og strålebehandling vart songaren heilt frisk att og kunne fortsette å turnere i 1999. Han gav seg i Foreigner igjen i 2003 og fokuserte i staden på solokarrieren. 

## Diskografi

### Soloalbum

### Solosinglar

### med [[Black Sheep]]
*1974  *Stick Around/Cruisin (For Your Love) 45 single.*
*1975: *Black Sheep*
*1975: *Encouraging Words*

### med Foreigner

### med Poor Heart
*1988: *Foreigner in a Strange Land*
*1993: *The Best of the Early Years*
(Note: These are actually releases of much older recordings.)

### med [[Shadow King]]
*1991: *Shadow King*

### med [[Liberty N' Justice]]
*2004: *Welcome To The Revolution*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lou Gramm|Lou Gramm]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Al Greenwood

**Alan «Al» Greenwood** () er ein USA-amerikansk rockemusikar som var med å skipe og spele klaverinstrument i rockebandet Foreigner frå 1976 til 1980. Han spelte på albuma *[[Foreigner av Foreigner]]* (1977), *[[Double Vision av Foreigner|Double Vision]]* (1978) og *[[Head Games av Foreigner|Head Games]]* (1979).

I 1981 skipa Greenwood bandet Spys med den tidlegare Foreigner-bassisten Ed Gagliardi, John Blanco, John Digaudio og Billy Milne og spelte inn albuma *Spys* (1982) og *Behind Enemy Lines* (1983).

Greenwood spelte klaverinstrument debutalbumet til Joe Lynn Turner som soloartist, *[[Rescue You]]* i 1985. 

I tillegg spelte Greenwood klaverinstrument på Kool the Candy Wrapper-songen «Shake It».

## Diskografi

### Foreigner
*1977: *[[Foreigner av Foreigner]]* (#4 US)
*1978: *[[Double Vision av Foreigner|Double Vision]]* (#3 US, #32 UK)
*1979: *[[Head Games av Foreigner|Head Games]]* (#5 US)
*1982: *[[Records av Foreigner|Records]]* (#10 US, #58 UK)

### Ian Lloyd
*1980: *Third Wave Civilization*

### Spys
*1982: *Spys* 
*1983: *Behind Enemy Lines*

### Joe Lynn Turner
*1985: *[[Rescue You]]* (#146 US)
*1998: *[[Hurry Up and Wait av Joe Lynn|Hurry Up and Wait]]* 
*1999: *Waiting For A Girl Like You* (EP)   
*2016: *Street of Dreams - Boston 1985*

### Jennifer Rush
*1987: *[[Heart Over Mind av Jennifer Rush|Heart Over Mind]]* (#118 US, #48 UK)

### Garbo Talks
*1998: *Garbo Talks*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Greenwood|Al Greenwood]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ed Gagliardi

**Edward John 'Ed' Gagliardi** () var ein USA-amerikansk bassist, mest kjend som den originale bassisten i rockebandet Foreigner. Han var medlem av Foreigner frå byrjinga i 1976 og spelte på albuma *[[Foreigner av Foreigner|Foreigner]]* og *[[Double Vision av Foreigner|Double Vision]]*, men fekk sparken i bandet i 1979.

I 1981 skipa Gagliardi bandet Spys i lag med den tidlegare Foreigner-klaverspelaren Al Greenwood.

Gagliardi døydde av kreft i 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ed Gagliardi|Ed Gagliardi]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
DS «Clio» (1922)

**DS «Clio»** (kallesignal LDCR - LDFC) var eit dampskip bygt i 1922 som og lasteskip for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). 

## Historie
Skipet vart bygt ved Danziger Werft & Eisenbahnwerk A/G i Danzig i Tyskland i juni 1922 og lagt opp i påvente av kjøparar. Det Bergenske Dampskibsselskab kjøpte skipet for 216&nbsp;555 kroner då det vart levert til dei i juni 1923. Skipet gjekk inn i godsfart mellom Vestlandet og Tromsø. 

27. september 1929 gjekk «Clio» på grunn ved Røst, på veg frå Bodø til Bergen. Skipet kom av ved eiga hjelp og gjekk inn til Røst. Dykkarar sjekka båten, men det var ikkje stor skade.  Skipet vart reparert i Bergen. 

Frå august 1931 gjekk skipet i ny rute mellom Oslo og Trondheim, og frå november dette året frå Oslo til Kirkenes. Mot slutten av 1930-åra gjekk skipet òg i vikarruta til Tromsø. 

«Clio» var på veg til Tromsø under invasjonen av Noreg 9. april 1940 og vart aldri teken av tyskarane. I slutten av mai 1940 var skipet komen til Storbritannia og vart så disponert av Nortraship. Her segla skipet i kystfart kring Storbritannia det meste av krigen. Dei seinare krigsåra gjekk skipet mykje i fart mellom London og Hull. I byrjinga av september 1945 segla skipet ein tur til Rouen i Frankrike, og etter ein kort tur attende til England kom det endeleg heim att til Noreg seint i september 1945. Seint i oktober 1945 vart «Clio» det første skipet som tok opp at den faste ruta til Tromsø og Kirkenes. 
 
I september 1946 vart skipet selt til Soc. Anon de Gerance & D'Armement. (Soc Nav. de L'Ouest Africain) i Pointe Noire i Fransk Congo. Her fekk det namnet «Ogooue». I 1948 vart heimehamna flytta til Rouen i Frankrike. I 1951 fekk skipet italienske eigarar då det vart kjøpt av Gaspare Russo i Trapani. Det vart då omdøypt «Gaspare». Dei sette inn ny motor i båten, ein Fiat, og det vart eit motorskip. I 1955 fekk skipet nye, italienske eigarar, då Ubaldo Gennari Fu Torquato & C. kjøpte skipet og gav det namnet «Fulix». Heimehamna var då i Rimini. Nok ein italiensk eigar, Andrea Longobardo i Napoli, kjøpte så skipet i 1962. Her fekk det namnet «Santa Giustina». Nokre år seinare, i1 1965, vart skipet opphogd i Italia. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 556 brt, 298 nrt og lasteevna var 550 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 890&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Danziger Werft. Oppgjeven yting var 380 iHk (indikerte hestekrefter) som gav ein toppfart på 9 knop knop.

I 1929 fekk skipet straumlinjeror. 

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Tingvallaön

**Tingvallaön** er ei svensk øy i Värmlands län, omgitt av elvearmene i deltaet til Klarälven. 

På denna øya ligg dei sentrale delane av byen Karlstad, som òg er den eldste delen av byen. Her låg òg forgjengaren til Karlstad, Tingvalla, i mellomalderen. På slutten av 1500-talet vart Karlstad grunlagd på staden til den tidlegare handelsplassen.

## Kyrkjestaden
Det har vore ei kyrkje på øya sidan 1300-talet, opphavleg kalla *Tingvalla kyrka*. Denne første kyrkja låg der Stadshotellet i Karlstad ligg i dag, altså nede ved den vestre elvegreina ved Västra bron, midt i mot den novarande Värmlandsoperan på den andre sida av elva.

Korleis denne første kyrkja såg ut veit ein ikkje sikkert, ettersom jp brann ned saman med så godt som heile byen i 1616. Det vart reist ei ny kyrkje på same stad, som seinare vart domkyrkje, men denne brann ned i 1719. Den seinare Karlstads domkyrka vart bygd på ein ny stad og innvigd i 1730.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Tingvallaön|Tingvallaön]]» frå ,  den 16. mai 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Historiske kart frå www.karlstad.se
Danziger Werft

**Danziger Werft und Eisenbahnwerkstätten** (polsk *Stocznia Gdańska*) var eit skipsverft i Danzig (i dag Gdańsk i Polen) i det som då var Fristaden Danzig. Verftet vart skipa i 1919 på staden der tidlegare Kaiserliche Werft Danzig hadde blitt nedstengd etter første verdskrigen.

Verftet hadde fire dokkar opp til 180 meter lange. Det var òg fire flytebrygger med løftekapasitet frå 1400 til 16&nbsp;000 tonn. Frå 1932 dreiv Fristaden Danzig skipsverftet som *The International Shipbuilding & Engineering Co. Ltd.* Dagleg leiar for verftet var sidan 1919 Ludwig Noé. Etter 1945 vart verftet slått saman med Gdańsk verft. 

Mange av dei tyske ubåtane nytta under andre verdskrigen vart bygde her. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Danziger Werft und Eisenbahnwerkstätten|Danziger Werft und Eisenbahnwerkstätten]]» frå ,  den 17. mai 2020.*
Faubourg Saint-Germain

**Faubourg Saint-Germain** er ein historisk bydel i Paris. Bydelen har namn etter Germanus av Paris, medan *Faubourg* tyder 'forstad'. Han består av område som no hovudsakleg høyrer til den austlege delen av 7. arrondissement mellom Hôtel des Invalides, Quai d'Orsay og  abbediet Saint-Germain-des-Prés på Rive Gauche. Området var lenge rekna som midtpunkt for dei fornemme aristokratiske samfunnslaga. I dag er han prega av Musée d'Orsay, Palais Bourbon, Musée Rodin, Boulevard Saint-Germain, Rue du Bac og ei rekkje fornemme *[[Hôtel particulier|hôtels particuliers]]* og kafear.

Området fekk bymessig busetnad frå 1600-talet av.

Forfattarar som François-René de Chateaubriand, Honoré dei Balzac, Edgar Allan Poe og Marcel Proust har skildra forstaden inngåande  littererært og som synonym for det høgste sosiale sjiktet i byen. Hannah Arendt skildra området i essayet *Faubourg Saint-Germain.* Proust sine figurar i kapittelet *Sodoma og Gomorra* i À la recherche du temps perdu framhevar området som eit døme på rotløysa til den franske assimilerte jødedom.

## Galleri

P1110393 Paris VII fontaine des quatre saisons rwk.JPG|Fontaine des Quatre-Saisons
Hotel Biron.jpg|Hôtel Biron
Hoteldecassini2017.jpg|Hôtel de Cassini
Hôtel du Châtelet JP2011 façade cour.jpg|Hôtel du Châtelet
Matignon (perron).jpg|Hôtel Matignon
Polska Ambasada w Paryzu.JPG|Hôtel de Monaco, no den polske ambassaden
101RueDeGrenelle.jpg|Hôtel de Rothelin-Charolais
Hôtel de Salm côté Seine Palais Légion d'Honneur Paris.jpg|Hôtel de Salm


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Faubourg Saint-Germain|Faubourg Saint-Germain]]» frå ,  den 17. mai 2020.*
Arrangert ekteskap

Eit **arrangert ekteskap** er eit ekteskap der valet av ektefeller blir utført av foreldra eller andre familiemedlemmar eller kjende av dei som skal gifta seg. Denne forma for ekteskap er spesielt vanleg i enkelte arabiske land og i India. I Europa og vesten var arrangerte ekteskap tidlegare vanlege i høgare sosiale lag. 

Det er ein glidande overgang mellom arrangert ekteskap og ekteskap der ektefellane har funne kvarandre sjølv. Nokre gonger kan ein bruka uttryket semi-arrangert ekteskap om ekteskap som i alle fall delvis er inngått med assistansen eller godkjenninga til familien. I vestleg tradisjon var det til dømes lenge vanleg at ein mannleg friar først spurde far til den han ønskte å gifta seg med om løyve til å fri til henne.

Eit arrangert ekteskap som blir gjennomført til trass for at minst éin av partane er motvillige, blir kalla tvangsekteskap. I samfunnsdebatten blir desse omgrepa ofte blanda, og det kan iblant vera vanskeleg å skilja dei frå kvarandre. Eit arrangert ekteskap går først over til å vera eit tvangekteskap når ein eller begge partane blir utsett for press eller tvang for å gå inn i ekteskapet. Medan tvangekteskap er forbode ved lov i Noreg og ei rekkje andre land, er arrangerte ekteskap fullt lovlege.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arrangert ekteskap|Arrangert ekteskap]]» frå ,  den 17. mai 2020.*
Antoinette Deshoulières

**Antoinette Deshoulières** (døypt 2. januar 1638 som **Antoinette Du Ligier de la Garde**, død ) var ein fransk diktar.

Antoinette Deshoulières var fødd i desember 1637 eller januar 1638. Ho gifta seg som ung med ein tilhengar av prinsen av Condé. Under namnet *Amaryllis* skreiv ho ode, epistlar, madrigalar og idyllar som skildra det landlege, enkle og uskuldige livet. Deshoulières skreiv òg dramatiske verk, opptredde med ein satirisk sonett i kampen mot *Phèdre* av Jean Racine, blei satirert av Nicolas Boileau men hylla av andre som «den tiande musa» eller «den franske Kalliope». Ho heldt lenge på populariteten sin, og Voltaire lovprsa henne, medan Fredrik den store gav ut utvalde dikt av henne.

Deshoulières *Oeuvres* (2 band, 1749) inneheld òg dikt av dottera Antoinette Thèrèse Deshoulières (1662-1718), som heldt fram i fotspora til mora.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Antoinette Deshoulières|Antoinette Deshoulières]]» frå ,  den 17. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*** *Svensk forslagsbok*. Malmö 1931.
Antoinette-Thèrèse Deshoulières

**Antoinette-Thérèse Deshoulières** () var ein fransk diktar.

Ho var dotter av Antoinette Des Houlières, som også var forfattar. Deshoulières gav ut verka til mor si i lag med sine eigne i to band. Ho skreiv også *La mort de Cochon*, ein tragi-komedie i Corneille sin stil. Heltane i verket er Cochon, hunden til hertugen av Vivonne, og Grisette, katten til Antoinette des Houlières. Dette verket viser tilknytinga mora og dottera hadde til det franske hoffet. Ho lærte litteratur av mor si, Corneille sjølv og av diktaren Benserade, som kalte henne «Fille d'une merveille et merveille elle-même» ('Dotter av eit under og eit under sjølv'). Ho var medlem av Accademia Galileiana/Académie des Ricovrati, som mor si. Også lik mor si døydde ho av brystkreft. Ho er gravlagd ved Saint-Roch kyrkje i Paris. 

## Verk
* Œuvres de Madame Deshoulières et de Mademoiselle Deshoulières. Volume 1 (288 sider) ved Gallica
* Œuvres de Madame Deshoulières et de Mademoiselle Deshoulières. Nouvelle édition augmentée… Volume 2 (378 sider)  på Gallica
**Ode, krona av Académie française

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antoinette Thèrèse Deshoulières|Antoinette Thèrèse Deshoulières]]» frå ,  den 17. mai 2020.*
Høgforræderi

**Høgforræderi** er ei form for landssvik innan strafferetten i visse land som tek for seg åtak på styresettet til staten, til dømes ved vald eller tvang mot statsoverhovudet eller statlege styresmakter.

I eldre tider var vanlegvis kravet for at nokon kunne straffast for høgforræderis at dei var undersått i landet dei hadde forbrote seg mot, eller av visse grunnar skulda dette landet truskap. Dette er ikkje ein føresetnad i nyare straffelovar mot denne typen brotsverk. Straffa for høgforræderi kan vera dødsstraff (ikkje lenger i Europa), fridomsstraff på livstid eller eit anna lengre tidsrom. Same straffemaksimumet gjeld vanlegvis om gjerningen lukkast eller ikkje. Langvarige førebuinga til høgforræderi og offentlege oppfordringar til dette brotsverket fører vanlegvis med seg straff. Høgforræderibrotsverk mot staten til fordel for ein annan nasjon blir òg kalla *[[landssvik]]*, særleg i samband med krig. Militært landssvik og landssvik i samband med pågåande eller trugande væpna konflikt blir òg kalla *krigsforræderi*.  

## Noreg
Norsk straffelov omfattar ikkje omgrepet høgforræderi, men denne typen brotsverk fell under straffeloven kapittel 17 (Vern av Norges selvstendighet og andre grunnleggende nasjonale interesser). Maksimumsstraffen for dei grovaste brota mot denne loven er fengsel i 21 år.

## Sverige
Høgforræderi er ifølge gjeldande svensk rett brot mot tryggleiken til riket med det som føremål å leggja landet under ei framand makt. Forræderibrot kan falla under brot mot Tryckfrihetsförordningen.

I Sverige er straffa styrt av 19. kapittel § 1 i straffeloven:

I den gamle svenske straffeloven fanst ikkje uttrykket høgforræderi, men kapittel 8 § l skreiv om *förräderi* på ein måte som stort sett svarer til høgforræderiordningar i andre lovverk. Straffa var (til 1921) dødstraff eller straffearbeid på livstid. Ved mindre trugande brotsverk blei denne nedsett til straffearbeid i seks til ti år. Krigsforræderi hadde fram til 1973 dødsstraff som mogleg følgje i krigstid, men denne har aldri blitt brukt. Etter 1973 er alle dødstraffer avskaffa. I dag er straffa i Sverige fengsel på mellom 10 og 18 år (eller livstid). Ved mindre trugande brotsverk er straffa fengsel i mellom 4 og 10 år.

## Storbritannia
I Storbritannia er *high treason* ulovlege åtak eller forsøk på åtak på monarken si makt og stilling. Til slike brotverk reknar ein samansverjingar for å drepa monarken; seksuell omgang med ektemaken til monarken, med den eldste ugifte dottera til monarken, med ektemaken til tronarvingen; å føra krig mot monarken, hjelpa og støtta fiendane til monarken og dessutan å undergrava den lovlege arvefølgjerekka til den britiske krona.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Högförräderi|Högförräderi]]» frå ,  den 18. mai 2020.*
Tvangsekteskap

**Tvangekteskap** er ei form for ekteskap som blir gjennomført mot viljen til minst éin av partane. Ofte kan ein oppfatta tvangekteskap som synonymt med arrangert ekteskap, men sistnemnde treng ikkje nødvendigvis omfatta bruk av tvang.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tvangsekteskap|Tvangsekteskap]]» frå ,  den 17. mai 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Om tvangekteskap  ved bufdir.no
Katafalk

**Katafalk** (eigentleg 'skodestillas') er ei forhøgning, likbåre eller kjerre som likkister står og blir frakta på under gravferdseremonien i kyrkja. Ordet kan òg brukast om *[[castrum doloris]]* («lidings-festning») som vanlegvis viser til ein dekorativ bygning eller eit barokt gravminne under store gravleggingar der den daude ligg i open eller lukka kiste.  

## Sjå òg

* Likbil, likvogn
* Castrum doloris
* Lit de parade, «paradeseng» der liket av ein kjend person ligg på utstilling

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Katafalk|Katafalk]]» frå ,  den 17. mai 2020.*
Landdag

**Landdag** er namnet på parlamentet i fleire nåverande og tidlegare regionar, særleg tyskspråklege. Opphavleg var landdagane stenderforsamlingar i tyske småstatar, og utvikla seg så til parlament i dei demokratiske statane som oppstod.

## Noverande landdagar

### I Tyskland
Parlamentet i dei fleste av dei 16 forbundslanda i Tyskland vert kalla *Landtag*. Tre forbundsland, dei som er byar, nyttar andre namn, nemleg *[[Abgeordnetenhaus]]* i Berlin og *[[Bürgerschaft]]* i Bremen og i Hamburg.

### I Austerrike
Alle dei 9 forbundslanda i Austerrike har *Landtag* som lovgjevande forsamling.

### I Liechtenstein
Parlamentet i Fyrstedømmet Liechtenstein vert kalla *Landtag* og har 25 medlemmar.

### I Italia
Dei to italienske provinsane Trento og Bolzano i Italia har parlament som på tysk ber namnet *Landtag*, men òg har italienske namn. Bolzano heiter på tysk *Bozen* og var tidlegare ein del av Austerrike-Ungarn. Over 60 % av innbyggjarane der er tyskspråklege. Trento har òg ein mindre tyskspråkleg minoritet.

## Historiske landdagar
Det har vore mange landdagar i tyskspråklege område heilt frå 14–1500-talet. I tillegg har det funnest nokre landdagar i andre område:

* Parlamentet i den livlandske konføderasjonen frå 1419 heitte landdag.
* Det finske parlamentet heitte frå 1809 til 1919 *lantdag*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Landdag|Landdag]]» frå ,  den 18. mai 2020.*
Barneville-la-Bertran

**Barneville-la-Bertran** er ein fransk kommune i departementet Calvados i Normandie.
I 2017 hadde han 127 innbyggjarar.

Barneville-la-Bertran ligg nord for Pays d'Auge, rundt 6&nbsp;km sørvest for Honfleur, 15&nbsp;km sør-søraust for Le Havre (over Seinen-estuaret) og 10&nbsp;km nordaust for Deauville. Det meste av kommunen er dyrka mark.

## Namn
Fram til 1995 heitte kommunenn berre Barneville. Forma *Barnavilla* er kjend frå 1062.  Det er avleidd frå det skandinaviske personnamnet *Biarn* eller *Barni* og av latinsk *villa*.

6. november 1995 endra Barneville offisielt namn til *Barneville-la-Bertran*. *Bertran* er namnet til adelsfamilien som har halde til her sidan høgmellomalderen.

## Kjende folk med tilknyting til kommunen
* Jean Doublet (1655-1728), kaper, døydde i Barneville
* Marie-Catherine d'Aulnoy (1651-1705), forfattar, fødd i Barneville 
* Françoise Sagan (1935-2004), forfattar, budde i herskapshuset Breuil

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barneville-la-Bertran|Barneville-la-Bertran]]» frå  og «[[:fr:Barneville-la-Bertran|Barneville-la-Bertran]]» frå , den 18. mai 2020.*
Hot Blooded

«**Hot Blooded**» er ein song av det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, frå det andre studioalbumet deira, *[[Double Vision av Foreigner|Double Vision]]*. Songen vart gjeven ut på singel i juni 1978 og nådde tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i USA i september det året. Singelen selde over ein million eksemplar og fekk platinaplate. 

## Medverkande
* Lou Gramm – solovokal, perkusjon
* Mick Jones – gitar, korvokal, piano
* Ian McDonald – gitar, blåseinstrument, klaverinstrument, korvokal
* Al Greenwood – klaverinstrument, synthesizer
* Ed Gagliardi – bassgitar, korvokal
* Dennis Elliott – trommer, korvokal

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hot Blooded|Hot Blooded]]» frå ,  den 18. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Blue Morning, Blue Day

«**Blue Morning, Blue Day**» er ein song skriven av Lou Gramm og Mick Jones frå albumet ''Double Vision''. Songen vart òg gjeven ut som den tredje singelen frå albumet, i desember 1978, og nådde 15. plassen på den amerikanske Hot 100-lista. Det var den sjette topp 40-singelen til bandet på to år. Singelen nådde òg 45. plassen i Storbritannia  B-sida til singelen var Mick Jones-songen «I Have Waited So Long». 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue Morning, Blue Day|Blue Morning, Blue Day]]» frå ,  den 18. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Songen Double Vision

«**Double Vision**» er ein song av Foreigner frå det andre albumet deira med same namn. Songen nådde heilt til andreplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i 1978, og vart halde unna toppen av lista av «MacArthur Park» av Donna Summer. Singelen selde til gullplate. Songen vart òg ein topp 10-hit i Canada. 

Songen vart fast på konsertane til bandet sidan den gongen. 

## Sallister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Double Vision (Foreigner song)|Double Vision (Foreigner song)]]» frå ,  den 18. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Double Vision av Foreigner

***Double Vision*** er det andre studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, gjeve ut 20. juni 1978 på Atlantic Records. Det vart spelt inn mellom desember 1977 og mars 1978 og var det einaste Foreigner-albumet som vart produsert av Keith Olsen og det siste spelt inn med bassisten Ed Gagliardi, som sidan vart erstatta av Rick Wills.

*Double Vision* var det første i ei rekkje innspelingar der talentspeidaren John Kalodner hadde namnet sitt oppført to gonger i plateomslaget, som eit ordspel på albumtittelen. «John Kalodner: John Kalodner» oppstod då produsenten Olsen lurte på korleis han skulle kredittere Kalodner på albumet. Gitaristen Mick Jones kom opp med ideen om å skrive namnet to gonger.

«Tramontane» er det einaste instrumentale sporet Foreginer har gjeve ut på eit studioalbum til no. 

Mick Jones syng solovokal på «Back Where You Belong» og «I Have Waited So Long».

## Utgjeving
Albumet nådde tredjeplassen på ''Billboard'' 200-lista i USA og selde til platinaplate berre ei veke etter det kom ut. Det har til i dag fått sju gonger platinaplate for eit sal på like over sju millionar eksemplar i USA og i lag med samleplata *[[Records av Foreigner|Records]]* (1982) er det rekna som det bestseljande albumet til Foreigner. I Europa nådde derimot *Double Vision* berre topp 40 i Stobritannia.

Den første singelen var «Hot Blooded», og kom ut i juni 1978. Singelen nådde tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista. I september vart han følgd opp av «Double Vision», som nådde andreplassen på lista. Det var den høgaste plasseringa Foreigner hadde hatt til då. Den tredje og singelen, «Blue Morning, Blue Day», kom ut i desember og nådde 15. plassen på lista.

## Innhald

## Medverkande
### Foreigner
* Lou Gramm – solovokal
*Mick Jones – sologitar, akustisk piano, solovokal (4, 8)
* Ian McDonald – gitar, klaverinstrument, blåseinstrument, vokal
* Al Greenwood – klaverinstrument
* Ed Gagliardi – bass, vokal
* Dennis Elliott – trommer

### Andre medverkande
* Ian Lloyd – korvokal
* David Paich – strykearrangement

### Produksjon
* Produsentar – Mick Jones, Ian McDonald og Keith Olsen.
* Lydteknikarar – David De Vore og Keith Olsen
* Miksing – Jimmy Douglass, Mick Jones og Ian McDonald.
* Mastering - George Marino i Sterling Sound (New York, NY).
* Teknikarar – Troby Laidlaw, Randy Mason, Mac McCollum og Michael McConnell.
* Design og fotografi – Norman Seeff
* Management – Bud Prager i E.S.P. Inc.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Double Vision (Foreigner album)|Double Vision (Foreigner album)]]» frå ,  den 18. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ian Lloyd

**Ian Lloyd** () er ein USA-amerikansk rockesongar og låtskrivar, mest kjend som frontmann i bandet Stories, som med singelen «Brother Louie» gjekk til topps på ''Billboard'' Hot 100 i 1973.

I 1971 skipa Michael Brown og Ian Lloyd Stories. Dei gav ut to album (*Stories* og *About Us*) og fekk fleire hittar på Billboard Top 100. Brown slutta før bandet spelte inn det tredje og siste albumet sitt (*Traveling Underground*) som kom ut under namnet «Ian Lloyd and Stories». Etter Stories satsa Lloyd på ein solokarriere. Lloyd har spelt med mange andre artistar som studiomusikar, som Foreigner, Billy Joel, Peter Frampton og Yes. 

## Diskografi

### Album
#### Soloalbums
* 1976 *Ian Lloyd* (Polydor)
* 1979 *Goose Bumps* (Scotti Bros. Records)
* 1979 *Love Stealer* (Scotti Bros. Records, japansk versjon av «Goose Bumps»)
* 1980 *3WC** (òg kjend som *Third Wave Civilization*) (Scotti Bros. Records)
* 1997 *Planet X* (Efa Records)
* 2009 *In The Land of O-de-Po* (Machine Dream)

#### Med [[Stories]]
* 1972 *Stories* (Kama Sutra) #182 utgjeve juni 1972
* 1973 *About Us* (Kama Sutra) #29 
* 1973 *Traveling Underground* (Kama Sutra) #208

#### Med [[Fast Forward]]
*1984 *[[Living in Fiction]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ian Lloyd|Ian Lloyd]]» frå ,  den 18. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Ian Lloyd
Salamander

**Salamander** kan visa til:

* Salamanderordenen, ei gruppe amfibium
* *[[Salamandridae]]*, ein familie i salamanderordenen
** Småsalamander (*Lissotriton vulgaris*)
** Storsalamander (*Triturus cristatus*)
* Fabeldyret salamander med tilknyting til eld
Head Games av Foreigner

***Head Games*** er det tredje studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, gjeve ut 10. september 1979 av Atlantic Records. Albumet vart spelt inn i Atlantic Studios i New York, med ytterlegare innspelingar og miksing i Cherokee Studios i Los Angeles. Det var det einaste Foreginer-albumet som var produsert av Roy Thomas Baker, mest kjend som produsent på dei klassiske albuma til Queen. Det var første albumet med den nye bassisten Rick Wills (tidlegare i Jokers Wild og Small Faces) som erstatta Ed Gagliardi (som fekk sparken frå bandet). Det var òg det siste albumet med dei opphavlege medlemmane Ian McDonald og Al Greenwood, som slutta etter innspelinga av dette albumet. 

## Plateomslag
Modellen på fotografiet på framsida er den amerikanske skodespelarinna og filmprodusenten Lisanne Falk.

## Utgjeving
Albumet kom ut i august 1979, kort tid etter den første singelen frå albumet kom ut, «Dirty White Boy». Denne singelen nådde 12. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista. Sjølve albumet stadfesta populariteten til Foreigner og nådde femteplassen på ''Billboard'' 200-lista og oppnådde platinaplate fire månader etter det kom ut. Til no har *Head Games* selt over fem millionar eksemplar i USA. Dei neste singlane frå albumet var tittelsporet og «Women», som nådde høvesvis 14. og 41. plassen på lista.

## Innhald

## Medverkande
### Foreigner
*Lou Gramm – solovokal
*Mick Jones – sologitar, piano, korvokal, solovokal (på «The Modern Day»); produsent
*Ian McDonald – gitar, klaverinstrument, vokal; produsent
*Al Greenwood – klaverinstrument
*Dennis Elliott – trommer
*Rick Wills – bassgitar, vokal

### Teknisk
*Roy Thomas Baker – producer
*Geoff Workman – lydteknikar
*George Marino – mastering (i Sterling Sound, New York)
*Ted Jensen – digital ommastring i 1995 (i Sterling Sound, New York)
*Dan Hersch – digital ommastring i 2002
*Shawn R. Britton – MFSL-mastering i 2013 (o Mobile Fidelity Sound Lab i Sebastopol i California)
*Sandi Young – kunstnarisk leiar
*Chris Callis – fotografi på framsida
*David Alexander – fotografi på baksida
*William Coupon – foto i heftet

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Head Games (album)|Head Games (album)]]» frå ,  den 18. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Marie-Jeanne L’Héritier

**Marie-Jeanne L'Héritier de Villandon** () var ein fransk forfattar og salongvertinne frå aristokratiet seint på 1600-talet og tidleg på 1700-talet. Ho var niese av Charles Perrault. Ho skreiv dikt, romanar og eventyr.

L’Héritier gav ut tre eventyr tidleg i karrieren sin. Sjølv om ho skreiv få av desse seinare, var ho med på å markera byrjinga på interessa for eventyr blant preciositeten. Ho gav ut sitt første eventyr eit år før onkelen hennar gav ut den kjende eventyrsamlinga *[[Les Contes de ma Mère l’Oye]]* ('Gåsemoreventyr') i 1696. Ho var ein nær ven og protesjé av Madeleine de Scudéry, og arva salongen hennar etter at Scudéry døydde i 1701.

L'Héritier si deltaking i eventyrsjangeren reflekterer deltakinga hennar i salongverda. Ho, og mange av venane hennar og andre salongdeltakarar, som Madame d'Aulnoy og Henriette-Julie de Murat, var instrumentale i å skipa eventyr som ein litterær sjanger i lag med den kjende onkelen hennar Perrault.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marie-Jeanne L’Héritier|Marie-Jeanne L’Héritier]]» frå ,  den 19. mai 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Les Caprices du Destin ved Gallica
*Oeuvres meslées, contenant L'innocente tromperie, L'avare puni, Les enchantemens de l'éloquence, Les aventures de Finette, nouvelles , et autres ouvrages, en vers et en prose ved Gallica
Elektrisk skuter

**Elektrisk skuter** (el-skuter) eller **elektrisk scooter** (el-scooter) kan visa til:

*Elektrisk driven tohjuling til å sitja på, skuter
*Elektrisk driven sparkesykkel, el-sparkesykkel
*Elektrisk driven rullestol med manuell styring

## Referansar
4 av Foreigner

***4***, òg kjend som ***Foreigner 4***, er det fjerde studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, gjeve ut den 2. juli 1981 på Atlantic Records. Fleire av singlane frå albumet vart hittar, inkludert «Urgent», «Waiting for a Girl Like You» og «Juke Box Hero».

Albumet vart ein suksess verda over og låg på toppen av *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista i totalt ti veker. Albumet har selt over sju millionar eksemplar i USA aleine. 

## Bakgrunn og låtskriving
Albumet skulle opphavleg heite *Silent Partners*, men tittelen vart seinare endra til *4*, for å syne både at det var det fjerde albumet deira og at bandet no var blitt kutta ned til fire medlemmar. I 1981 vart kunststudioet Hipgnosis spurt om å lage eit omslag basert på originaltittelen, og dei utvikla eit svartkvitbilete av ein ung mann i ei seng med ein kikkert hengande i lufta over han. Resultatet vart avvist av bandet sidan dei meinte det var «for homoseksuelt». Coveret som vart nytta for *4* vart designa av Bob Defrin. Hipgnosis designa plateetiketten som vart nytta. 

Albumet markerte ein full overgang til hardrock, som hadde byrja med *[[Head Games av Foreigner|Head Games]]*. Både Ian McDonald og Al Greenwood hadde slutta før innspelinga av *4*. Alle songane på albumet er derfor skrivne av Mick Jones og/eller Lou Gramm. McDonald og Greenwood hadde spelt høvesvis saksofon og klaverinstrument, så det måtte fleire studiomusikarar til å for erstatte dei, mellom andre Junior Walker, som spelte saksofosolo på mellomspelet på «Urgent», og ein ung Thomas Dolby. 

## Innhald

## Medverkande

### Foreigner
* Lou Gramm&nbsp;– solovokal, perkusjon
* Mick Jones&nbsp;– gitar, korvokal, klaverinstrument
* Rick Wills&nbsp;– bassgitar, korvokal
* Dennis Elliott&nbsp;– trommer, korvokal

### Andre medverkande
* Hugh McCracken&nbsp;– slidegitar (9)
* Thomas Dolby&nbsp;– synthesizer
* Larry Fast&nbsp;– sekvens-synthesizer (2, 3, 10)
* Bob Mayo&nbsp;– klaverinstrument-teksturar (3, 4)
* Michael Fonfara&nbsp;– klaverinstrument-teksturar (6, 9)
* Mark Rivera&nbsp;– saksofon (3, 6), korvokal
* Junior Walker&nbsp;– saksofonsolo (6)
* Ian Lloyd&nbsp;– korvokal
* Robert John «Mutt» Lange&nbsp;– korvokal

## Produksjon
* Produsent av Robert John «Mutt» Lange og Mick Jones
* Lydteknikar - Dave Wittman (sjefslydteknikar) og Tony Platt (grunnspor).
* Andrelydteknikar – Brad Samuelsohn
* Assisterande lydteknikarar – Edwin Hobgood og Michel Sauvage
* Mastering - George Marino i Sterling Sound (New York, NY).
* Kunstnarisk leiar – Bob Defrin
* Design – Hipgnosis
* Management – Bud Prager

## Kringlydversjon
*4* kom ut i 2001 i fleirkanals DVD-Audio, og 14. september 2011 i ein hybrid stereo-fleirkanals Super Audio CD av Warner Japan.

## Salstrofé

## Salslister
**Album**&nbsp;– Billboard (USA)

**Singles**&nbsp;– Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:4 (Foreigner album)|4 (Foreigner album)]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Juke Box Hero

«**Juke Box Hero**» er ein song skriven av Lou Gramm og Mick Jones og framført av bandet deira, Foreigner, frå albumet *[[4 av Foreigner|4]]* i 1981. Han kom først inn på *Billboard* Hot Mainstream Rock-lista i juli 1981. Songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet tidleg i 1982 og nådde til slutt 26. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

Songen handlar om ein gut som ikkje klarar å kjøpe billett til ein utseld rockekonsert, og må stå å lytte utanfor. 

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Juke Box Hero|Juke Box Hero]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Waiting for a Girl Like You

«**Waiting for a Girl Like You**» er ein powerballade frå 1981 av det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner. Det markante synthesizer-temaet vart framført av den då ukjende Thomas Dolby.

Det var den andre singelen frå albumet *[[4 av Foreigner|4]]* (1981) og var skriven av Lou Gramm og Mick Jones. Det var tein av dei største hittane deira verda over og nådde andreplassen på ''Billboard'' Hot 100 og toppen av *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Rock Tracks-lista. På *Billboard* Adult Contemporary-lista nådde songen femteplassen. Songen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart.

«Waiting for a Girl Like You» sette rekord for flest veker på andreplassen på Billboard-lista, då han låg der i ti veker totalt. Han vart halde unna toppen av lista av Olivia Newton-John med «Physical» og så Hall & Oates med «I Can't Go for That (No Can Do)». Songen enda opp på 19. plassen på årslista for 1982 i USA. 

Songen er oppført på 100. plassen på lista til *Billboard* over dei beste songane gjennom tidene.

## Medverkande
### Foreigner
*Lou Gramm&nbsp;– solovokal
*Mick Jones&nbsp;– korvokal, klaverinstrument
*Rick Wills&nbsp;– bassgitar, korvokal
*Dennis Elliott&nbsp;– trommer, korvokal

### Andre medverkande
*Thomas Dolby&nbsp;– synthesizer
*Bob Mayo&nbsp;– klaverinstrument-tekstur
*Ian Lloyd&nbsp;– korvokal
*Robert John «Mutt» Lange&nbsp;– korvokal

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Gjennom alle tider

## Andre versjonar
* Paul Anka gav ut ein versjon av songen på albumet sitt *[[Classic Songs, My Way]]* (2007).
* Cliff Richard spelte inn songen i 2007 på albumet hans, *[[Love... The Album]]* (2007), som nådde 13. plassen på UK Album Chart.
* Rick Springfield spelte inn ein versjon på albumet *[[The Day After Yesterday]]* (2005).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waiting for a Girl Like You|Waiting for a Girl Like You]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Dirty White Boy

«**Dirty White Boy**» er ein song av det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, skriven av Lou Gramm og Mick Jones, og produsert av Roy Thomas Baker, Jones og Ian McDonald. Det var den første singelen frå det tredje studioalbumet deira, *[[Head Games av Foreigner|Head Games]]* (1979). B-sida til singelen var «Rev On The Red Line». 

Jones sa at songen handla om Elvis Presley, og at «han var alltid den skitne, kvite guten som endra musikken fullstendig. Songen omhandla arva han etterlet seg, og eg trur det hadde ein effekt på alle musikarar som kom etter, som Mick Jagger - han var òg ein skiten, kvit gut. Elvis bana vegen for alt det der.»

Songen er med i videospelet *[[Grand Theft Auto V]]* frå 2013 på radiostasjonen Los Santos Rock Radio.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dirty White Boy|Dirty White Boy]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Songen Head Games

«**Head Games**» er tittelsporet og den andre singelen frå det tredje albumet til Foreigner. Songen var skriven av Lou Gramm og Mick Jones, og singelen kom ut i oktober 1979 i USA, medan «Love On the Telephone» kom ut andre stader. B-sida på singelen var «Do What You Like».

«Head Games» nådde 14. plassen på singellista i USA og Canada.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Head Games (Foreigner song)|Head Games (Foreigner song)]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Urgent av Foreigner

«**Urgent**» er ein song av det britisk-amerikanske rockebandet Foreigner, og den første singelen frå hitalbumet deira *[[4 av Foreigner|4]]* frå 1981.

Songen gjekk inn på den amerikanske singellista og nådde fjerdeplassen på ''Billboard'' Hot 100, der han låg heile september 1981. «Urgent» gjekk til topps på *Billboard* Hot Mainstream Rock-lista og låg der i fire veker.

Songen vart den nest bestseljande singelen til Foreigner (etter «I Want to Know What Love Is») i både Canada og Sverige, og nådde toppen av lista i 1981 i Canada og 20. plassen i Sverige i mars 1982. I Australia nådde «Urgent» 24. plassen i august 1981. I Storbritannia nådde songen berre 54. plassen då han først kom ut i 1981, men etter at «Waiting for a Girl Like You» gjekk høgt på lista der i 1982, vart singelen gjeven ut på ny og denne gongen nådde han 45. plassen.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Junior Walker, som spelte saksofon på originalinnspelinga, spelte inn sin eigen verjson i 1983 på All-Stars-albumet *Blow the House Down*. Walker-versjonen vart nytta i Madonna-filmen *[[Desperately Seeking Susan]]* i 1985.

Shannon spelte inn ein versjon i 1985 for albumet *[[Do You Wanna Get Away]]*. Hennar singel nådde 68. plassen på Billboard's R&B Singles-lista i 1985.

Den franske songaren Cherie sampla gitarintroriffet frå Foreigner-innspelinga for debutsingelen hennar «I'm Ready» i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Urgent (Foreigner song)|Urgent (Foreigner song)]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Thomas Dolby

**Thomas Morgan Robertson** (), kjend under artistnamnet **Thomas Dolby**, er ein engelsk musikar, produsent, entrenpenør og lærar. Han vart kjend i 1980-åra då han gav ut hitsinglar som «She Blinded Me with Science» (1982) og «Hyperactive!» (1984). Han har òg arbeidd som produsent og studiomusikar. I 1990-åra skipa han eit lydteknologiføretak i Silicon Valley kalla Beatnik, som vart brukt til å skape Nokia-melodien. Han var òg musikalsk leiar for TED-konferansen. I dag er han tilsett ved Peabody Institute på Johns Hopkins University, og leiar Peabody’s Music for New Media.

## Diskografi
### Album

#### Studioalbum

#### EP-ar

#### Konsertalbum
* *[[Forty av Thomas Dolby|Forty]]* (2001)
* *The Sole Inhabitant* (2006)
* *Live in Tokyo 2012* (2012)

#### Filmmusikk
*(Som Dolby's Cube) *Howard the Duck Soundspor* (delt palte, side ein av Dolby, den andre av John Barry) (1986)
**Music from the Film 'Gothic' *(1987)
**[[TV-serien Mind's Eye|The Gate to the Mind's Eye]]* musikk av Thomas Dolby med vokal av Dr. Fiorella Terenzi (1994)
**[[The Dark Eye (video game)|The Dark Eye]]* (inSCAPE) (1995)
**[[videospelet Obsidian (1997)|Obsidian]]* (1997)

### Som studiomusikar
* Foreigner – *[[4 av Foreigner|4]]*
* Def Leppard – *[[Pyromania av Def Leppard|Pyromania]]*
* Malcolm McLaren – *[[Duck Rock]]*
* Joan Armatrading – *[[Walk Under Ladders]]*
* Thompson Twins – *[[Set av Thompson Twins|Set]]*
* Belinda Carlisle – *[[Heaven on Earth av Belinda Carlisle|Heaven on Earth]]*

### Som produsent
* Prefab Sprout—Steve McQueen, From Langley Park to Memphis og 
* Whodini—«Magic’s Wand» på det sjølvoppkalla albumet deira

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thomas Dolby|Thomas Dolby]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

* 
* 
*
Bob Mayo

**Robert J. Mayo** () var ein USA-amerikansk studiomusikar som spelte våde klaverinstrument og gitar. Han var kanskje mest kjend for arbeidet sitt med Peter Frampton.

Han har òg arbeidd med Joe Walsh, Joe Vitale, Foreigner, Dan Fogelberg, Hall & Oates og Robert Plant.

Mayo døydde av eit hjarteinfarkt på turné med Peter Frampton i Basel i Sveits. 

## Diskografi

### Peter Frampton
**[[Frampton av Peter Frampton|Frampton]]* (1975)
**[[Frampton Comes Alive!]]* (1976)
**[[I'm in You]]* (1977)
**[[Where I Should Be]]* (1979)
**[[Rise Up av Peter Frampton|Rise Up]]* (1980)
**[[Peter Frampton]]* (1994)
**[[Frampton Comes Alive! II]]* (1995)
**Live in Detroit* (2000)
**[[Now av Peter Frampton|Now]]* (2003)
**Live in San Francisco 24. mars 1975* (2004)

### Foreigner
**[[4 av Foreigner|4]]* (1981)

### Joe Walsh
**[[There Goes the Neighborhood av Joe Walsh|There Goes the Neighborhood]]* (1981)

### Joe Vitale
**Plantation Harbor* (1980)

### Robert Plant
**[[The Principle of Moments]]* (1983)

### Procol Harum
**[[The Prodigal Stranger]]* (1991)

### Daryl Hall and John Oates
**[[Change of Season]]* (1990)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Mayo|Bob Mayo]]» frå ,  den 19. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*