open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bergsveinn Birgisson

**Bergsveinn Birgisson** () er ein islandsk forfattar og doktor i norrøn filologi. 

Han er utdanna som norrønfilolog frå Háskóli Íslands, Universitetet i Oslo og Universitetet i Bergen, og tok dr.art.-graden ved UiB med ei avhandling om skaldediktinga. 

I 2012 vart han nominert til Nordisk råds litteraturpris for romanen *Svar við bréfi Helgu*. Boka er omsett til norsk av Johannes Gjerdåker og utgjeven som *Svar på brev frå Helga* på Pelikanen forlag. I 2013 vart han nominert til Brageprisen for Den svarte vikingen (Spartacus), som er skriven på norsk (bokmål). I oktober 2015 gav han ut Geirmundar saga Heljarskinns på Island. Det er ein roman om stamfaren Geirmund Heljarskinn, som han skreiv faglitterært om i Den svarte vikingen. Bergsveinn har òg omsett nokre dikt av Olav H. Hauge til islandsk.  

Bergsveinn Birgisson bur i Bergen.

## Bøker
* 1992 - *Íslendingurinn*, diktsamling
* 1997 - *Innrás liljanna*, diktsamling
* 2003 - *Landslag er aldrei asnalegt*, roman – omsett til nynorsk av Margunn Rauset: *Soga om vêret* (2014)
* 2009 - *Handbók um hugarfar kúa – skáldfræðisaga*, roman ('Handbok om mentaliteten til kyr – ei science fiction-soge')
* 2010 - *Svar við bréfi Helgu*, roman – omsett til nynorsk av Johannes Gjerdåker: *Svar på brev frå Helga* (2012)
* 2011 - *Drauganet*, diktsamling
* 2013 - *Den svarte vikingen*, sakprosa på bokmål – omsett til islandsk av Bergsveinn sjølv og Eva Hauksdóttir: *Leitin að svarta víkingnum* (2016)
* 2015 - *Geirmundar saga Heljarskinns* – omsett til nynorsk av Jan Ragnar Hagland: *Soga om Geirmund Heljarskinn* (2016)
* 2018 - *Lifandilífslækur* – omsett til bokmål av Oskar Vistdal: *Reisen til livsvannet* (2020)
* 2020 - *Mannen fra middelalderen*, sakprosa på bokmål
* 2021 - *Kolbeinsey*, roman – utgåve på bokmål: *Kolbeinsøy* (2021)

## Bakgrunnsstoff
* Om Bergsveinn Birgisson hjå bokmenntaborgin.is
* ''Inn i skaldens sinn'', doktorgradsavhandlinga til Bergsveinn
* Om doktorgradsavhandlinga ''Inn i skaldens sinn''
* Om Bergsveinn Birgisson på nettstaden til Nordisk råd
Daffy Duck

**Daffy Duck** er ein teiknefilmfigur frå Warner Bros.-seriane *[[Looney Tunes]]* og *[[Merrie Melodies]]*. Han vart først laga av regissøren Tex Avery og animatøren Bob Clampett, og var først med i *[[Porky's Duck Hunt]]* 17. april 1937. Daffy Duck er ei svart and som er kjent for ein galen, luren oppførsel og ei overdriven lesping. Den første stemmeskodespelaren som gav stemme til anda var Mel Blanc. Daffy Duck har òg vore med i filmar som *[[Looney Tunes &ndash; Back in Action]]* og *[[Space Jam]]* og i 2003&ndash;2005 spelte han sitt alter-ego, **Duck Dodgers**, i TV-serien med same namn som vart synt på Cartoon Network. 

Daffy Duck var òg gjennomgangsfiguren i teikneseriebladet *[[Daffy]]*, som kom i norsk versjon frå 1958 til 1969.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Daffy Duck|Daffy Duck]]» frå ,  den 31. desember 2012.*
Daffy

***Daffy*** var eit internasjonalt teikneserietidsskrift som kom ut i norsk utgåve frå 1958 til 1969. Namnet på bladet var henta frå teiknefilm- og teikneseriefiguren Daffy Duck. I teikneseriane i bladet møtte ein i tillegg til Daffy kjente figurar som Bippe Stankelbein, Elmer Midd, Pelle Pigg, Snurre Sprett, Pip og Sylvester.

*Daffy* var eit av fleire teikneserieblad som vart lansert med suksess på 1950-talet, då Noreg hadde lagt papirrasjonering og varemangel frå krigens dagar bak seg, og mange fekk etter kvart høve till å bruke pengar på denne typen underhaldningsblad. Tidleg på 1960-talet kom *Daffy* ut kvar veke, og kosta éi krone i laussal. 

Bak figuren og bladet Daffy stod amerikanske Warner Bros. Den norske versjonen vart utgitt av Allers Familie-Journal. Elsa Kjelland-Mørdre var norsk redaktør. I tillegg til teikneseriene kunne den norske versjonen ofte by på konkurransar, pennevenspalte, kryssord og samlebilde av filmstjerner frå samtida.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Daffy|Daffy]]» frå ,  den 31. desember 2012.*
Qin-dynastiet

**Qin-dynastiet** () var det fyrste dynastiet i det kinesiske keisarriket. Keisarriket voks fram or staten Qin, den vestlegaste av dei sju statane som gjennom krigarrika-tida stridde om herredømet over kinesarane. Qin-herskarane erobra alle dei rivaliserande rika, og i 221 f.Kr. var, for aller fyrste gong, alt land der det budde kinesarar samla under ei krone. Samlinga var sluttpunktet for ei utvikling som hadde tek til allereie fleire hundreår tidlegare.

Etter rikssamlinga kalla qin-kongen Zheng seg for keisar, og er for ettertida kjend som Qin Shihuangdi. Den verkelege drivkrafta bak samlinga var likevel Li Si, kanslaren hans. Landområda som Qin-dynastiet rådde over var mykje vidare enn det tidlegare dynasti, til dømes  Shang- eller Zhou-dynastiet hadde kunna kontrollere.

Dei få åra Qin-dynastiet varte, høyrer til mellom dei særleg avgjerande tidspunkt i kinesisk politisk historie. Grunntrekka i kinesisk statsskikk for fleire hundreår framover vart innført av Qin-dynastiet. Desse baserte seg på den kinesiske filosofiske retninga legalismen og bestod av eit keisarleg byråkrati, legitimering av keisardømmet, systematisk innsamling av opplysningar om folk og land for skatteformål, bygging av ein mur til vern mot folka i det indre av Asia, samt bruk av einskaplege mål, skriftteikn og valuta i heile riket. Namnet Kina stammar frå ordet *Qin*.

Etter at den fyrste keisaren døydde i 210 f.Kr. braut det ut uro i heile riket. Trass i den  militære styrken til Qin førte den påfylgjande borgarkrigen til at dynastiet fall. I 207 f.Kr. fekk opprøraren Xiang Yu avretta den tredje qin-keisaren Ziying, kort etterpå vart Han-dynastiet grunnlagt av Liu Bang.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Qin-Dynastie|Qin-Dynastie]]» frå ,  den 31. desember 2012.*
Green Point

**Green Point** er eit kupert nes på austenden av Foldøya, på vestsida av innløpet til William Scoresby Bay i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeve av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations i februar 1936.

## Kjelder
Ives Tongue

**Ives Tongue** er ei smal landtunge som stikk ut frå ei øy mellom Foldøya og kysten av Kemp Land i Antarktis. Det vart oppdaga og namngjeve i februar 1936 av ein ekspeidsjon under Discovery Investigations med RRS «William Scoresby».

## Kjelder
Kloa

**Kloa** er eit kjennande nes som stikk ut frå austsida av Edward VIII Plateau, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nord for Cape Gotley. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei.

## Kjelder
Mulen i Antarktis

**Mulen** er eit kupert nes like sør for East Stack, ved austsida av Skotviktangen. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei.

## Kjelder
Sperring Point

**Sperring Point** er eit kupert nes om lag midtvegs langs vestsida av William Scoresby Bay. Det vart oppdaga og namngjeve av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations i februar 1936.

## Kjelder
Brattodden

**Abrupt Point** eller **Brattodden**, er eit kupert nes 4,5&nbsp;km sørvest for Patricia Islands, på vestsida av Edward VIII Bay. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Det norske namnet vart omsett av ANCA etter ei kartlegging i 1954 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions).

## Kjelder
Austnestangen

**Cape Gotley** eller **Austnestangen** er eit nes på austenden av Austnes ved nordsida av innløpet til Edward VIII Bay i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve av dei etter halvøya. Området vart kartlagt på ny av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) og i 1958 fekk neset fekk nytt namn av Antarctic Names Committee of Australia etter A.V. Gotley, øvstkommanderande for eit lag under ANARE på Heardøya i 1948.

## Kjelder
Trynet

**Trynet** er eit kupert nes heilt aust på Breidhovde, på vestsida av innløpet til Stefansson Bay. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under dei norske Thorshavn-ekspedisjonane i januar–februar 1937, og namngjeve av dei. 

## Kjelder
Cape Wilkins

**Cape Wilkins** er eit nes ved nordenden av Foldøya, på austsida av innløpet til Stefansson Bay. Det vart oppdaga 18. februar 1931, av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson. Det vart kartlagt i februar 1936 av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations. Det vart kartlagt på ny i større detalj frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Mawson kalla neset Cape Hearst som takk for at Hearst Press hadde kjøpt rettane til nyhende frå BANZARE. Seinare gjekk han med på å endre namnet til Cape Wilkins, som vart nytta av påfølgjande ekspedisjonar.

## Kjelder
Point Appleby

**Point Appleby** er eit nes på vestsida av ei øy utan namn som ligg 0,8 nautiske mil (1,5&nbsp;km) sør for Warren Island i William Scoresby Bay. Det vart oppdaga, kartlagt og namngjeve av mannskap på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations i februar 1936, som eit nes på austsida av bukta. Seinare vart det kartlagt av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, som eit nes på ei øy nær austsida av bukta.

## Kjelder
Campbell Head

**Campbell Head** er eit bratt nes på vestsida av Oom Bay på Mawson Coast i Antarktis. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson, som namngav det etter flyløytnant Stuart Campbell, som var pilot under ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Campbell Head|Campbell Head]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cape Boothby

**Cape Boothby** i Aust-Antarktis er eit avrunda nes langs austsida av kysten nedanfor Edward VIII Plateau. Det ligg 6,5&nbsp;km nord for Kloa, like nord for Edward VIII Bay. Det vart oppdaga den 28. februar 1936 av mannskap på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations, og kalla opp etter kapteinen på fartøyet, kapteinløytnant C.R.U. Boothby.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Boothby|Cape Boothby]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Bruce

**Cape Bruce** er eit nes på nordenden av ei lita øy på austsida av Oom Bay, mellom klipper på fastlandet vest for Taylorbreen i Antarktis.  British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition under Sir Douglas Mawson gjekk i land der den 18. februar 1931. Det vart namngjeven av Mawson etter Stanley Bruce (seinare Lord Bruce), statsminister i Australia 1923–29.

## Kjelder
*
Cape Darnley i Mac. Robertson Land

**Cape Darnley** er eit isdekt nes som utgjer nordenden av Bjerkøodden på vestsida av MacKenzie Bay. Den 26. desember 1929 oppdaga sir Douglas Mawson land frå toppen av masta på RRS «Discovery». Den 10. februar 1931 kom han attende med «Discovery» og kom nær nok til å sjå neset, som han kalla opp etter E.R. Darnley, styreleikar for Discovery Committee ved Colonial Office i London, 1923 til 1933.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Darnley i Mac. Robertson Land|Cape Darnley i Mac. Robertson Land]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Davis

**Cape Davis** er eit avrunda, isdekt nes langs nordkysten av Edward VIII Plateau, 9&nbsp;nautiske mil aust for Magnet Bay. Det vart oppdaga den 12. januar 1930 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav det etter kaptein John King Davis, sjøfartsdirektør under Commonwealth Government og kaptein og nestkommanderande på BANZARE.

## Kjelder
Cape Fletcher

**Cape Fletcher** er eit lite nes under den isdekte kysten av Antarktis sør for Martin Reef, halvvegs mellom Strahanbreen og Scullin Monolith. Det vart oppdaga av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition, 1929–31, under Mawson, og vart namngjeve av han etter H.O. Fletcher, assisterande biolog på ekspedisjonen.

## Kjelder
Fossil Wood Point

**Fossil Wood Point** er eit nes mellom Bainmedart Cove og Radok Lake i austlege delen av Aramis Range i Prince Charles Mountains i Antarktis. Området vart vitja fleire gonger i januar og februar 1969 av A. Medvecky, ein geolog under Australian National Antarctic Research Expeditions. Det fekk dette namnet fordi det vart funne fossilt tre på neset.

## Kjelder
Lachal Bluffs

**Lachal Bluffs** er ei gruppe klipperike nes like sør for Ufsøy og aust for Howard Bay og kring 4&nbsp;km vest for Allison Bay på Mawson Coast i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og vart namngjeve av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter R. Lachal, assisterande kokk ved Mawson Station, som òg var geologisk feltassistent i 1965.

## Kjelder
Landmark Point

**Landmark Point** er eit kupert nes som ligg 0.5 nautiske mil (0,9&nbsp;km) søraust for Safety Island, på kysten av Mac. Robertson Land. Det vart kartlagd from ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) sine landmålingar og flyfoto, 1956-66. Det fekk dette namnet av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) fordi det ligg like sør for Auster Rookery og er eit tydeleg landemerke når ein kjem mot hekkestaden langs kysten from Mawson Station.
 
## Kjelder
Cape Dalton

**Cape Dalton** er eit nes på søraustenden av ei snødekt øy, kring 1&nbsp;nautisk mil nord for Brattodden på vestsida av Edward VIII Bay. Det vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og sjølv om det ikkje fekk eit namn på kartet deira, vart neset rekna med som ein del av dei to større nessa kalla «Skutenes» og «Skutenesmulen.» Skutenes vart sidan kartlagd av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) som to snødekte øyar, og dei to norske namna høva derfor ikkje lenger. ANARE kalla neset Cape Dalton opp etter R.F.M. Dalton, øvstkommanderande for arbeidet til ANARE ved Macquarieøya i 1953.

## Kjelder
Cape Daly

**Cape Daly** er eit isdekt nes på kysten, 3&nbsp;nautiske mil vest for Safety Island og like søraust for Robinsonøyane. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Mawson, som namngav det etter Senator Daly i Det australske senatet.

## Kjelder
McDonald Point

**McDonald Point** er eit nes på vestenden av Islay, ei øy i William Scoresby Archipelago. Namnet verkar å ha blitt brukt av mannskapet på RRS «William Scoresby», eit skip som vart nytta under kartlegginga av desse øyane i februar 1936.

## Kjelder
Patrick Point

**Patrick Point** er det nordlegaste neset på Cumpston Massif, der Mellor- og Lambertbreen møter kvarandre i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Det vart namngjeve av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter Patrick Albion, radiotelegrafist ved Mawson Station i 1956.

## Kjelder
Ritchie Point

**Ritchie Point** er eit nes ytst på ei stor flate som strekker seg nordaustover frå Amery Peaks i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) frå flyfoto tekne i 1956 og 1960. Det vart namngjeve av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter F.A. Ritchie, kokk ved Mawson Station i 1965.
 
## Kjelder
Cape Rouse

**Cape Rouse** er eit isdekt nes 8 nautiske mil (15&nbsp;km) aust for Murray Monolith på kysten av Mac. Robertson Land. Det vart oppdaga 12. februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, og kalla opp etter Edgar J. Rouse frå Sydney, som assisterte ekspedisjonen med fotografisk utstyr. 
 
## Kjelder
Cape Simpson

**Cape Simpson** er eit høgt nes ved nordenden av Ufsøy, på austsida av innløpet til Howard Bay. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson. Han namngav det etter F. Simpson frå Adelaide, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder
Point Williams

**Point Williams** er eit nes på kysten av Mac. Robertson Land ved austsida av Shallow Bay. Det vart oppdaga av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson den 12. februar 1931, og kalla opp etter A.J. Williams, sambandsoffiser på «Discovery».

## Kjelder
Trethewry Point

**Trethewry Point** er eit klipperikt nes 120 meter over havet, som stikk 4 nautiske mil (7&nbsp;km) frå kysten aust for William Scoresby Bay. Det vart oppdaga og namngjeve i februar 1936 av mannskapet på RRS «William Scoresby» under Discovery Investigations.

## Kjelder
Mandespråk

**Mandespråk** er ei gruppe på 40 språk som blir tala i Vest-Afrika. Dei utgjer ei gren av språkfamilien nigerkongo-språk. Blant mandespråka finst mandinka, soninke, bambara, dyula, kagoro, bozo, mende, yacouba, vai og ligbi. Mandespråka blir snakka av rundt 20 millionar menneske i Gambia, Guinea, Guinea-Bissau, Elfenbeinskysten, Senegal, Ghana, Togo, Benin, Burkina Faso, Mauretania, Niger, Sierra Leone, Nigeria og Mali.

## Språkforsking
Språkgruppa blei først skildra i 1854 av S.W. Koelle i *[[Polyglotta Africana]]*. Her nemnde han 13 språk. I 1901 innførte Maurice Delafosse eit skilje mellom to grupper i *Essai de manuel pratique de la langue mandé ou mandingue*. Han skriv om ei nordleg gruppe kalla *mandé-tan* og ei sørleg gruppe, *mandé-fu*. I 1924 hevda L. Tauxier at dette skiljet ikkje var godt grunngjeve og at det fanst minst ei tredje undergruppe, som han kallla *mandé-bu*. Denne oppfatninga blei støtta av A. Prost i 1950. I 1958 publiserte William E. Welmers artikkelen «The Mande Languages», der han delte inn mandespråka i tre undergrupper &ndash; nordvest, sør og aust, basert på leksikonstatistikk. Joseph Greenberg støtta denne inndelingen i sin *The Languages of Africa* (1963). Long (1971) og G. Galtier (1980) støtter også inndelinga i tre grupper men med viktige forskjellar. 

I dag deler fleirtalet av språkforskarane mandespråka inn i ei vestleg og ei austleg grein, der den vestlege er større og omfattar 27 språk. Fleire av de vestlege språka har meir enn ein million talarar, mellom anna bambara, malinke, maninka, mende, dyula, soninke og susu. Dyula er eit lingua franca brukt til handel nord i Elfenbeinskysten og vest i Burkina Faso. Den austlege gruppa omfattar 13 språk der berre eitt, dan, har rundt ein million talarar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mandespråk|Mandespråk]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Delafosse, Maurice (1901). *Essai de manuel pratique de la langue mandé ou mandingue.* Paris: Leroux.
* Delafosse, Maurice (1904). *Vocabulaires comparatifs de plus de soixante langues ou dialectes parlés à la Côte d'Ivoire et dans les régions limitrophes, avec des notes linguistiques et ethnologiques.* Paris: Leroux.
* Welmers, William E. (1971). *Niger-Congo, Mande *. I: *Linguistics in Sub-Saharan Africa* (Current Trends in Linguistics; 7), red. Thomas A. Sebeok, Jade Berry, Joseph H. Greenberg, m. fl., 113–140. The Hague: Mouton.
Mende

**Mende** kan visa til:

* Mende i Lozère, ein fransk kommune
* Mende i Pest, ein ungarsk landsby

* Mendefolk, ei folkegruppe i Vest-Afrika
* Språket mende, språket dei talar

Eit for- eller etternamn, mellom anna brukt av:

* Johann Friedrich Mende (1743-1798), tysk oppfinnar
* Erich Mende (1916-1998), tysk politikar
* Lambert Mende Omalanga, kongolesisk  politikar
* Erling von Mende (f. 1940), tysk sinolog
* Mende Nazer (f. 1986), sudanesisk forfattar
Louisianakreolar

**Louisianakreolar** er ei gruppe folk med røter tilbake til koloniseringa av Louisiana, særleg dei med fransk eller spansk avstamming. Ordet «kreol» blei opphavleg nytta for å visa til folk som var fødde i Louisiana, til skilnad frå kolonistar fødde i Europa eller innflyttarar frå andre delar av Amerika. Skiljet blei særleg viktig etter Louisiana-oppkjøpet i 1803, då mange engelsktalande innflyttarar kom til området.

Ordet kunne visa til alle rasegrupper slik ein skilde dei på den tida: Svarte, kvite eller blanda rase. 
I dag blir nemninga «cajun», etter det kanadiske området Acadia, ofte brukt om og av kvite louisianarar med fransk identitet. «Kreol» blir også brukt av ein del kvite, men særleg av innbyggjarar med noko afrikansk opphav. Desse louisianakreolane kan snakka fransk eller louisianakreolsk og er typisk katolikkar. Større grupper av desse bur i New Orleans, Acadiana sør i Louisiana, i Cane River/Isle Brevelle-området og aust i Texas til Houston, i tillegg til utflytta grupper i California.

Ein musikktype som er særleg knytt til louisianakreolsk kultur er zydeco, som minnar om cajun-musikk og også er i slekt med jazz.

## Kjende louisianakreolar
Nokre kjende louisianakreolar er:

* Marie Laveau (1794–1881), voodooutøvar
* Micaela Almonester de Pontalba (1795–1874), forretningskvinne
* Norbert Rillieux (1806–1894), oppfinnar og ingeniør
* Mary Ellen Pleasant (1810-åra-1904), forretningskvinne og slaverimotstandar
* Virginie de Ternant (1818–1887), forretningskvinne
* Sidonie de la Houssaye (1820–1894), forfattar
* Adah Isaacs Menken (1835–1868), skodespelar, kunstnar og diktar
* Alice Dunbar Nelson (1875–1935), diktar, journalist og politisk aktivist
* Jelly Roll Morton (1885–1941), pianist, bandleiar og komponist
* Edward «Kid» Ory (1886–1973), jazztrombonist og bandleiar
* Fats Domino (f. 1928), låtskrivar, songar og musikar
* Ida Lewis «Queen Ida» Guillory (f. 1929), zydeco-musikar og bandleiar
* Wardell Quezergue (1930–2011), komponist, arrangør og bandleiar
* Carmen De Lavallade (f. 1930), dansar, skodespelar, koreograf og akademikar
* John Kennedy Toole (1937–1969), forfattar
* Phylicia Rashād (f. 1948), skodespelar
* Condoleezza Rice (f. 1954), utanriksminister
* Beyoncé Knowles (f. 1981), låtskrivar, artist og skodespelar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Louisiane Creole people|Louisiane Creole people]]» frå ,  den 1. januar 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Beyl Head

**Beyl Head** er eit isdekt nes midtvegs på austsida av Wright Island, langs Getz isbrem på Bakutis Coast. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1977 etter offiseren David D. Beyl i U.S. Navy som var offiser under Operasjon Deepfreeze 1976.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beyl Head|Beyl Head]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Birdwell Point

**Birdwell Point** er det nordvestlegaste neset på Dean Island, som ligg innanfor Getz isbrem utanfor kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Keith W. Birdwell i US Navy som var elektrikar ved Byrd Station i 1969.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Birdwell Point|Birdwell Point]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Boyd Head

**Boyd Head** er eit kjenneleg nes like aust for munningen av Vanebreen på kysten av Marie Byrd Land. Det er over 1&nbsp;000 meter høgt med bratte klipper mot sjøen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Hugh F. Boyd III som var offiser for anleggsprosjekt under Operasjon Deep Freeze 1972 og 1973.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boyd Head|Boyd Head]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brennan Point

**Brennan Point** er eit isdekt nes på austsida av innløpet til Block Bay på kysten av Marie Byrd Land. Brennan Point dannar ei grense mellom Saunders Coast og Ruppert Coast. Det vart oppdaga under Byrd-ekspedisjonen (1928–30) (ByrdAE) under ein flytur langs denne kysten den 5. desember 1929, og kalla opp etter Michael J. Brennan, som var rådgjevar under ByrdAE under valet av personell, og skipper på «Chantier» på reisa til Arktis då Richard E. Byrd fauk over Nordpolen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brennan Point|Brennan Point]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Brookman Point

**Brookman Point** er eit snødekt nes heilt nordvest på Grant Island, som ligg utanfor kysten av Marie Byrd Land og Getz isbrem. Det vart oppdaga og først kartlagd frå USS «Glacier» (kaptein Edwin A. McDonald, USN) i februar 1962, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Peter J. Brookman som var øvstkommanderande ved Byrd Station i 1970.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brookman Point|Brookman Point]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Burks

**Cape Burks** er eit kjenneleg nes, nordvestover frå McDonald Heights, på austsida av innløpet til Hull Bay på kysten av Marie Byrd Land. Neset vart oppdaga og kartlagd frå USS «Glacier», 31. januar 1962, og vart kalla opp etter kapteinløytnant Ernest Burks i US Navy, helikopterpilot på «Glacier» og den første personen som sette bein på neset. 

Russkaya Station vart oppretta på Cape Burks av Sovjetunionen i 1980.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Burks|Cape Burks]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Herlacher

**Cape Herlacher** er eit bratt, isdekt nes på nordenden av Martin Peninsula i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy (USN) Operasjon Highjump i januar 1947. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1955 etter Carl J. Herlacher, kartograf med U.S. Navy Hydrographic Office i 1937.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Herlacher|Cape Herlacher]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Castillo Point

**Castillo Point** er eit isdekt nes på austsida av enden av Landbreen på kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken av U.S. Navy , 1959–65, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Rudy Castillo, ein flyfotograf i US Navy med landmålingslaget i Marie Byrd Land og ved Hallett Station i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968 og 1969.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Castillo Point|Castillo Point]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cox Point

**Cox Point** er eit nes ved sørvestsida av enden av Garfieldbreen i Hull Bay på kysten av Marie Byrd Land. Neset vart oppdaga og fotografert frå lufta under U.S. Antarctic Service, 1939–41, leia av admiral Richard E. Byrd. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter E.F. Cox, ein snikkar under Byrd-ekspedisjonen, 1933–35.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cox Point|Cox Point]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Coyer Point

**Coyer Point** er eit isdekt nes ved søraustsida av Martin Peninsula. Det er nordenden av ei isdekt halvøy som strekkjer seg ut i Dotson isbrem, 23&nbsp;nautiske mil sør-søraust for Jacobsen Head i Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken av U.S. Navy, 1959–67, og Landsat-bilete, 1972–73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1977 etter løytnant Ann E. Coyer i US Navy, den første kvinna i U.S. Navy som deltok i operasjonar i Antarktis då ho tok del i Operasjon Deep Freeze i 1974.

## Kjelder
Cape Dart

**Cape Dart** er eit nes ved foten av Mount Siple på nordkysten av Siple Island, like sør for Lauff Island utanfor Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service på ein flytur frå West Base, og vart kalla opp etter Justin Whitlock Dart som var direktør i Walgreen Drug Co og som støtta ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Dart|Cape Dart]]» frå ,  den 1. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Eisberg Head

**Eisberg Head** er eit nes som består av bratte klipper like vest for munningen av Vanebreen på kysten av Marie Byrd Land. Neset er nordenden av ein fjellrygg som kjem ned frå den sentrale delen av Mount Murphy-massivet. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser (seinare kaptein) Harry B. Eisberg, ein militærlege under Operasjon Highjump, 1946–47.

## Kjelder
Eldred Point

**Eldred Point** er eit isdekt nes på vestsida av enden av Landbreen på kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og U.S. Navy frå flyfotografi 1959–65, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter David T. Eldred, eit medlem av laget som overvintra ved McMurdo Station i 1958, 1965 og 1969.

## Kjelder
Cape Felt

**Cape Felt** er eit isdekt nes som markerer nordenden av Wright Island på Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter admiral Harry D. Felt i U.S. Navy som var visegeneralinspektør for sjøforsvaret under Det internasjonale geofysiske året 1957–58.

## Kjelder
Garwood Point

**Garwood Point** er eit nes på nordenden av Gurnon Peninsula, ein nordaustleg arm av Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter James W. Garwood, ein smedutdanna underoffiser som var sjef ved Williams Field i McMurdo Sound og Christchurch på New Zealand og leiar for vedlikehaldsverkstaden under Operasjon Deep Freeze.

## Kjelder
Cape Gates

**Cape Gates** er eit isdekt nes som markerer heilt nordvest på Carney Island langs kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Thomas S. Gates, undersekretær i marinen før og under Operasjon Deep Freeze.

## Kjelder
Hadley Point

**Hadley Point** er det nordaustlege neset på Murray Foreland på Martin Peninsula på Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Neset ligg 8&nbsp;km søraust for Cape Herlacher. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy 1959–67, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard C. Hadley i US Navy, som overvintra ved McMurdo Station i 1959 og fleire år fram til 1977, og var sjef for forsyningsfunksjonar ved McMurdo.

## Kjelder
Hoyt Head

**Hoyt Head** er eit høgt nes som strekkjer seg ut frå Bowyer Butte. Det ligg på vestsida av Venzkebreen på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Neset vart oppdaga og fotografert frå lufta under U.S. Antarctic Service i desember 1940 og kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Ronnie A. Hoyt i U.S. Navy Reserve, øvstkommanderande ved Byrd Station i 1971.

## Kjelder
Danuta Siedzikówna

**Danuta Helena Siedzikówna** (undergrunnsnamn *Inka*; også kjend som *Danuta Obuchowicz*, ) var ein polsk pleiar i Den polske Heimehæren. Ho er rekna som ein polsk nasjonalhelt.

Siedzikówna gjekk inn i Heimehæren i 1943 eller 1944 i lag med syster si etter at mor deira blei drepen av Gestapo. I 1946 gjorde ho teneste i 5. wilnobrigade i Pommern, no i motstand mot kommuniststyret. 17 år gammal blei ho tatt til fange og torturert for informasjon utan å gje nokon. Til slutt blei ho dømd til døden for si påståtte rolle i eit åtak på politiet nær landsbyen Podjazy. Ho blei avretta seks dagar før ho fylte 18, 28. august 1946, i eit fengsel i Gdańsk.

## Kjelder


## Minnesmerke

File:Danuta_Siedzik_Memorial_Plaque.JPG|Minnesmerke Danuta Siedzikówna i Mariakyrkja i Gdańsk.
File:Danuta Siedzikówna Memorial Sopot.JPG| Sopot
File:Memorial_Danuta_Siedzik_Narewka.JPG| Narewka
File:Memorial Grave Danuta Siedzikówna Gdańsk.JPG| Gdańsk
File:Memorial Plaque AK Gdansk.JPG|Minnesmerke i Mariakyrkja i Gdańsk.
File:Danuta Siedzikówna Inka pomnik Park Jordana Krakow.jpg|*Park im. dr H. Jordana* i Kraków.


## Bakgrunnsstoff
*
Hummer Point

**Hummer Point** er det austlege neset på den isdekte Gurnon Peninsula, ein austleg arm av Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1959–66, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1977 etter dr. Michael G. Hummer.

## Kjelder
Jacobsen Head

**Jacobsen Head** er eit isdekt nes som utgjer det nordaustlege neset på Slichter Foreland på Martin Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart først skissert av US Geological Survey frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Glen Jacobsen i U.S. Navy som var kaptein på isbrytaren  i 1954–55 i Antarktis for å utforske stadane der dei vitskaplege stasjonane skulle byggast under Det internasjonale geofysiske året 1957–58 .

## Kjelder
Jeffery Head

**Jeffery Head** er eit kjenneleg nes, 4&nbsp;nautiske mil sør for Brushbreen på vestsida av Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Stuart S. Jeffery, ein forskar på ionsfærisk fysikk i Byrd Station i 1966.

## Kjelder
Koloc Point

**Koloc Point** er eit isdekt nes heilt nord på Bear Peninsula i Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Neset vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfoto av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Bohumil Koloc, Jr. som var helikopterpilot i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1966 og 1967.

## Kjelder
Cape Leahy

**Cape Leahy** er eit isdekt nes som markerer nordenden på Duncan Peninsula på Carney Island, langs kysten av Marie Byrd Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta den 24. januar 1947 under Operasjon Highjump, 1946–1947, og vart namngjeve av kontreadmiral Byrd etter flåteadmiral William D. Leahy som marinerådgjevar for president Harry S. Truman under Operasjon Highjump som var med på å skaffe materiell til operasjonen. 

## Kjelder
Lynch Point

**Lynch Point** er eit kupert nes på sjøsida av halvøya mellom Frostmanbreen og Hullbreen på kysten av Marie Byrd Land. Det vart fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) frå lufta den 18. desember 1940. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William R. Lynch II på USS «Glacier» under utforskinga av denne kysten 1961-62.
 
## Kjelder
Mathewson Point

**Mathewson Point** er eit bratt nes ved nordenden av Shepard Island, som ligg på sjøsida av Getz isbrem i Marie Byrd Land. Adeliepingvinar hekkar her. Neset vart kartlagd av personell på USS «Glacier» den 4. februar 1962. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant David S. Mathewson i U.S. Navy som var forsyningsoffiser på skipet. 

## Kjelder
McCarthy Point

**McCarthy Point** er eit isdekt nes heilt nordaust på Grant Island på sjøsida av Getz isbrem. Det vart oppdaga og kartlagd frå USS «Glacier» den 4. februar 1962. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant J.F. McCarthy i U.S. Navy som var økonomisjef på skipet under oppdaginga. 

## Kjelder
Melville Point

**Melville Point** er eit nes på austsida av innløpet til Siniff Bay på kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Frederick C. Melville, kaptein frå New York på reisene til Hvalbukta i løpet av Byrd-ekspedisjonen, 1928-30.

## Kjelder
Merrick Point

**Merrick Point** er eit isdekt nes på austsida av Hamilton forlandsbre på Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1959-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Dale Merrick frå Stanford University som studerte den øvre atmosfæren og vitskapleg leiar på Siple Station vinteren 1975.

## Kjelder
Morris Head

**Morris Head** er eit isdekt nes på sjøsida av Hagey Ridge og heilt nordaust i McDonald Heights på kysten av Marie Byrd Land. Neset vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) den 18. desember 1940. og vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Lloyd Morris, sjefskvartermeister og med i batytermograf-laget ombord på USS «Glacier» under utforskinga av denne kysten, 1961-62.

## Kjelder
Ramage Point

**Ramage Point** er eit isdekt nes som ligg like vest for Beakleybreen på nordsida av Carney Island, langs kysten av Marie Byrd Land. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kontreadmiral L.P. Ramage i U.S. Navy som deltok under Det internasjonale geofysiske året 1957-58.

## Kjelder
Roper Point

**Roper Point** er eit stort sett isdekt point, med nokre klippeframspring, på vestenden av Mount Takahe i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Nathaniel A. Roper, polarlysforskar ved Byrd Station i 1963.
 
## Kjelder
Trenholm Point

**Trenholm Point** er eit isdekt nes 8 nautiske mil (15&nbsp;km) nordvest for Eldred Point på kysten av Marie Byrd Land. Det markerer nordenden av halvøya mellom Holcombbreen og El-Sayedbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1959-65. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William L. Trenholm, glasiolog ved Byrd Station tre somrar 1967-70.

## Kjelder
Tucker Point

**Tucker Point** er eit isdekt nes på vestsida av Murray Foreland på Martin Peninsula, 12 nautiske mil (22&nbsp;km) sørvest for Cape Herlacher på Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1959-67. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Robert L. Tucker som var meteorolog under Operasjon Deepfreeze i 1976.

## Kjelder
Cape Whitson

**Whitney Peak** er ein kjenneleg fjelltopp i Antarktis på 3005 moh. Han stig opp 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nordvest for Mount Hampton med eit særeige isdekt skard mellom i den nordlegaste delen av Executive Committee Range i Marie Byrd Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1958-60. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Herbert Whitney, som var med på bygginga av stasjonar i Antarktis som skulle nyttast i løpet av Det internasjonale geofysiske året. Whitney overvintra på Little America V i 1956.

## Kjelder
Worley Point

**Worley Point** er eit nes med ein hekkestad for adeliepingvinar heilt nordvest på Shepard Island. Som Grant Island,5&nbsp;nautiske mil (9&nbsp;km) lenger aust, er Shepard Island omgjeve av Getz isbrem utanom på nordsida. Neset vart kartlagd frå USS «Name» og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Richard J. Worley i U.S. Navy som var militærlege ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1969.

## Kjelder
Wu-dynastiet

Det **(austlege) Wu-dynastiet** (kinesisk: 東吳 dōng wú), også kjent som Sun-Wu (kinesisk; 孫吳 sūn wú) var ei herskarslekt som rådde over dei søraustlege delane av Kina frå 221 til 280.

Dynastiet vart grunnlagt av Sun Quan søraust i det dåverande keisarriket Kina. Riket voks fram i Tre rike-tida, då Han-dynastiet tapte all makt i Kina og keisardømmet vart splitta i tre rike; under Wu-dynastiet i sør, Wei-dynastiet i nord og Shu-dynastiet i vest.

Gjennom sjølvstendet frå sentralregjeringa, som hadde hatt tilhald i nord, utvikla det tidlegare så tilbakeliggande Søraustkina seg til eit av dei viktigaste økonomiske, kulturelle og politiske sentera i landet. Innan dei neste fem hundre åra var omme, hadde utviklinga i det sørlege av Kina overgått utviklinga i Nord-Kina. Verknadene av denne tidsalderen kan sporast i det politiske og kulturelle skiljet mellom Nord- og Sør-Kina av i dag.

Wu-dynastiet vart til sist erobra i 280 av Sima Yan, den fyrste Jin-keisaren.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wu-Dynastie|Wu-Dynastie]]» frå ,  den 1. januar 2013.*
Kyrkjeslavisk

**Kyrkjeslavisk** er eit liturgisk språk som blir brukt i mange  ortodokse kyrkjer i land med slaviske språk; den største av desse  er Den russisk-ortodokse kyrkja. 

Språket er ein meir moderne variant av det gammalkyrkjeslaviske språket som misjonærane Kyrillos og Methodios utvikla på 800-talet. Språket tente som litteraturspråk fram til ca. 1800. I dag blir språket knapt brukt utanom liturgisk bruk. 

Ein skil mellom bulgarsk-kyrkjeslavisk, russisk-kyrkjeslavisk, serbisk-kyrkjeslavisk, kroatisk-kyrkjeslavisk og tsjekkisk-kyrkjeslavisk.  Det kyrkjeslaviske språket kan vere vanskeleg å forstå for moderne russarar. Likevel held den russiske kyrkja på dette språket i liturgien, slik språket også blir brukt i dei slaviske nabolanda. Slik blir desse slaviske nasjonane bundne saman både kulturelt og mentalt. Den russiske støtta til serbarane i konfliktane på Balkan kan vere ei følgje av dette kulturelle sambandet.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Kyrkslaviska|Kyrkslaviska]]» frå ,  den 1. januar 2013.*
Nord- og Sør-dynastia

**Nord- og Sør-dynastia** (kinesisk skrift 南北朝, pinyin *Nánběi Cháo*) er nemninga på tidsrommet mellom 420 og 598 i kinesisk historie.

Byen Luoyang vart frå Xiangnu i nord overfallen av ein hær i 316 og øydelagt. Heile Kina nord for Chang Jiang vart erobra av nomadehærar, men Jin-fyrstane samla seg i Nanjing og makta vinne tilbake Chang Jiang-dalen. Kina var då todelt, framande folk herska i nord, medan det kinesiske keisarriket i sør vart splitta opp og vert verande delt i nærare tre hundreår.

Mellom nomadefyrstane som hadde lagt under seg Nordkina kom det stadig vekk til interne rivningar. I alt danna det seg 16 kongedømme. Etter sytti år, i året 386, klarte ei gruppe, tuobaene, å få makta over heile området og danna då det nordlege Wei-dynastiet. Tuobaene tok i bruk den kinesiske administrative strukturen og tileigna seg elles temmeleg raskt den kinesiske kulturen og smelta såleis saman med den kinesiske folkegruppa.

Nomadefolka sitt herredømme i nord opna på ny dei gamle handelsvegane mot vest (*[[Silkevegen]]*), og via Turkestan breidde buddhismen seg inn i det nordlege Kina.

Medan Nord-Kina var samla, avløyste seks kortliva dynasti kvarande i Sørkina. Trass i den labile politiske stoda utvikla den kinesiske kulturen seg vidare også i sør. Særleg regjeringstida, 502-549, til Liang-dynasti-keisaren Liang Wu Di var ei fredstid der buddhismen breidde seg og kunstlivet blomstra; inntil general Hou Jing gjorde opprør og erobra hovedstaden og let keisaren svelte ihel.

I 589 erobra Sui-dynastiet det siste sørlege dynastiet, Chen-dynastiet, og avslutta tidebolken med sørlege og nordlege dynasti.

Dei fem nordlege dynastia var Nord-Wei, Vest-Wei, Aust-Wei, Nord-Qi og Nord-Zhou. Dei fire sørlege dynastia var Liu Song, Sør-Qi, Liang og Chen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nord- og Sør-dynastienes tid|Nord- og Sør-dynastienes tid]]» frå ,  den 1. januar 2013.*
Gammalkyrkjeslavisk

**Gammalkyrkjeslavisk** (ѩзъıкъ словѣньскъıи) var det første slaviske skriftspråket. Dette har utvikla seg til dei kyrkjeslaviske språka som enno blir brukt i liturgien i mange slaviske ortodokse kyrkjer.

Dette første slaviske skriftspråket vart utvikla på 800-talet av to greske brør, misjonærane Kyrillos og Methodios, med utgangspunkt frå den sørslaviske dialekten som vart brukt i Saloniki. Arbeidet la grunnlaget for utbreiinga av kristendommen i Serbia og Bulgaria i andre halvdelen av åttehundretalet, og at desse landa fekk kristendommen i den bysantinske, austlege forma. Austkyrkja meinte alt meinte folk skulle feire gudstenesta på sitt eige språk, mens kyrkja i Roma heldt på trespråktanken – at språka til kristendommen var latin, gresk og hebraisk. 

Dei bysantinske misjonærane som kom til Kievriket på slutten av nihundretalet, hadde med seg både kristendom og skriftspråk. Russarane overtok dette skriftspråket som bygde på ein sørslavisk dialekt, men som ikkje skilde seg altfor mykje frå det gammalrussiske talespråket. 

Då dei slaviske folka fekk eit gudstenestespråk som i hovudsak var forståeleg for vanlege folk, fekk det mykje å seie for utbreiinga av den kristne bodskapen. Samtidig førte dette til at Russland hamna på sida av den store latinspråklege kulturen som prega den vestlege delen av Europa. 

## Kjelder

*Professor Per-Arne Bodin: Medeltidens tredje stora skriftspråk – kyrkoslaviskan
Abel Tasman nasjonalpark

**Abel Tasman nasjonalpark** er ein nasjonalpark som ligg heilt nord på Sørøya på New Zealand. Parken vart grunnlagd i 1942, og er med eit areal på berre 225 km², den minste av nasjonalparkane på New Zealand. Landskapet er skogkledd og åslendt nord for elvedalane til Takaka og Riuwaka-elva, og er i nord avgrensa av havet i Golden Bay og Tasman Bay. Han har fått namn etter Abel Tasman, som i 1642 vart den første europeiske oppdagaren som fekk sjå New Zealand.

Abel Tasman National Park strekkjer seg ikkje ut over høgvassmerket i dei tilstøytande kystane. Strandområda mellom gjennomsnittleg flo og og gjennomsnittleg ebbe er i om lag 70 kilometers lengde gjort til naturreservat, og dekkjer i alt 774 hektar. 

Det newzealandske miljøverndepartementet, Department of Conservation (DOC) administrer parken. Naturvernområdet er administrert av Tasman District Council (TDC) og Department of Conservation sin konservator i Nelson/ Marlborough.
Aktivititetar i tilsstøytande kystfarvatn ligg under ansvaret til TDC i medhald av separate regelverk.

Fotturruta Abel Tasman Coast Track er ei populær turrute som følgjer kystlinja, medan ei innlandsrute, Abel Tasman Inland Track, vert mindre brukt. Kajakkpadling, camping og turisme er andre aktivitetar i parken. 

Den næraste større byen er Motueka, 20 kilometer mot sør.

## Galleri

Fil:Abel Tasman Park - Tree over beach.jpg|Ei strand i parken
Fil:AbelTasmanNP.jpg|Totaranui
Fil:Abel Tasman National Park, Nelson, NewZealand, 26th. Nov. 2010 - Flickr - PhillipC.jpg|Flyfoto over Abel Tasman National Park
Fil:Abeltasmannp swingbridge.jpg|Ei hengebru i parken


## Sjå òg
* Nasjonalparkar på New Zealand
* Fotturar på New Zealand
* New Zealand Great Walks

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abel Tasman National Park|Abel Tasman National Park]]» frå ,  den 1. januar 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

*Department of Conservation si informasjonsside om Abel Tasman National Park.
*Turguide til Abel Tasman Coastal Track.
Cape Andreyev

**Cape Andreyev** er eit nes som markerer søraustsida av Slava isbrem. Det vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump 1946-47, og Den sovjetiske antarktisekspedisjonen 1956. Det vart namngjeve av sovjetarane i 1960 etter professor A.I. Andrejev, som forska på historia til geografiske oppdagingar. 

## Kjelder
Archer Point

**Archer Point** er eit klipperikt nes på kysten på vestsida av Harald Bay i Antarktis. Det vart oppdaga i februar 1911 av løytnant H.L.L. Pennell i Royal Navy på «Terra Nova», ekspedisjonsskipet under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13 under Robert Falcon Scott, og kalla opp etter W.W. Archer, sjefsstuert på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Archer Point|Archer Point]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *