open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pyt-Jakh

**Pyt-Jakh** (russisk Пыть-Ях) er ein by i Khanty-Mansia i Russland med om lag 40&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på høgre breidda av elva Bolsjoj Balyk, rundt 210&nbsp;km aust for Khanty-Mansijsk.

Byen vart danna ved at busetnadene Mamonovo og Pyt-Jakh vart slått saman i 1990. Pyt-Jakh tyder «stad med gode menneske» på khantisk.

Hovudnæringa i byen er basert på utvinning av olje og naturgass.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pyt-Jakh|Pyt-Jakh]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Raduzjnyj i Khanty-Mansia

**Raduzjnyj** (russisk Ра́дужный) er ein by i Khanty-Mansia i Russland med om lag 45&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Agan, rundt 475&nbsp;km nordaust for Khanty-Mansijsk. 

Han vart grunnlagd som ein busetnad i eit område for oljeutvinning. Han fekk bystatus i 1985.

Hovudnæringa i byen er basert på utvinning av olje og gass.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Raduzjnyj i Khanty-Mansia|Raduzjnyj i Khanty-Mansia]]» frå , den 3. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Fatezj

**Fatezj** (russisk Фатеж) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 5&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 45&nbsp;km nordvest for Kursk.

Fatezj vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk byrettar i 1779.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Kurtsjatov i Russland

**Kurtsjatov** (russisk Курча́тов) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 40&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sejm, rundt 40&nbsp;km vest for Kursk.

Kurtsjatov vart grunnlagd i 1968 i samband med bygginga av Kursk kjernekraftverk. Han fekk bystatus i 1983. Byen er kalla opp etter den sovjetiske fysikaren Igor Kurtsjatov.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kurtsjatov (Russland)|Kurtsjatov (Russland)]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Lgov

**Lgov** (russisk Льгов) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 17&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sejm, ei sideelv til Desna, rundt 60&nbsp;km vest for Kursk.

Byen Lgov vart første gong nemnt i ei skriftleg kjelde i 1152 som *Olgov*, som kjem av det russiske namnet Oleg. Lgov vart jamna med jorda av mongolane. I 1669 vart Lgov-klosteret grunnlagd der den tidlegare byen låg. Sloboda rundt klosteret fekk byrettar som byen Lgov i 1779.

## Kjende personer frå Lgov
* Nikolaj Asejev &ndash; diktar
* Arkadij Gajdar &ndash; forfattar

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lgov|Lgov]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Obojan

**Obojan** (russisk Обоя́нь) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 12&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Psjol, rundt 60&nbsp;km sør for Kursk. 

Obojan vart grunnlagd i 1639 som ei festning ved den sørlege grensa til Russland. Han fekk byrettar i 1779.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Rylsk

**Rylsk** (russisk Рыльск) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 15&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sejm, rundt 100&nbsp;km vest for Kursk.

## Historie
Rylsk vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1152 som ein av dei severiske byane. Han vart eit senter for eit apanasje-fyrstedøme på slutten av 1100-talet før han hamna under Storhertugdømet Litauen sine herskarar ein gong på 1300-talet. Kasimir IV gav han til sonen til Dmitrij Sjemjaka, Ivan, som hadde busett seg i Litauen. Son til Ivan, Vasilij, hoppa over til Storfyrstedømet Moskva, men litauarane heldt byen til 1522. Under urotida i Russland var han ein av dei første byane som ønskte den falske Dmitrij velkommen som tsar. Etter Ukraina vart innlemma i det russiske keisardømet drog Rylsk fordelar av handelen mellom Ukraina og det øvrige Russland og det budde mange handelsmenn i byen.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rylsk|Rylsk]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Inta

**Inta** (russisk Инта́) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 700&nbsp;km nordaust for Syktyvkar. I sovjettida låg det ein Gulag-leir her. 

Under byen finst store førekomstar av kol og den første busetnaden var ei gruppe geologar som kom hit i 1940. Den andre verdskrigen skapte eit prekært behov for energi og gruveindustrien vart utvikla i rekordfart. Det same gjaldt den nye jernbanelinja som gjekk via Inta til Vorkuta. Alti 1943 gjekk dei første toga med kol til den omleira Leningrad. Bystatus kom i 1954. Namnet «Inta» kjem frå elva Inta som renn gjennom byen.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Inta|Inta]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Jemva

**Jemva** (russisk Емва) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Vym, 100&nbsp;km nord for Syktyvkar.

Byen vart grunnlagd rundt 1940 som ein busetnad rundt jernbanestasjonen *Knjazjpogost* (russisk: Княжпого́ст). Han fekk status som urbanliknande busetnad med namnet *Zjeleznodorozjnyj* (russisk: Железнодоро́жный) i 1941. I 1985 fekk han bystatus og vart omdøypt til Jemva &mdash; det lokale namnet på elva Vym.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jemva|Jemva]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Mikun

**Mikun** (russisk Микунь) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 9&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 90&nbsp;km nord for Syktyvkar. 

Byen vart grunnlagt i 1937 som ein gulag-leir og fekk bystatus i 1959.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Byen Petsjora

**Petsjora** (russisk Печо́ра) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 35&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg vest for dei nordlege Uralfjella, ved elva Petsjora, som han er kalla opp etter. 

Han vart grunnlagd i 1942 og fekk bystatus i 1949

Petsjora lufthamn ligg 5&nbsp;km sørvest for byen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sosnogorsk

**Sosnogorsk** (russisk Сосного́рск) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. I sovjettida var det ein gulag-leir på staden. 

Han vart grunnlagd i 1939 og fekk bystatus i 1955. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Usinsk

**Usinsk** (russisk Усинск) er ein by i republikken Komi i Russland, rundt 750&nbsp;km nordaust for republikkhovudstaden Syktyvkar og 100&nbsp;km nord for byen Petsjora. Han ligg på nordbreidda av elva Usa, rundt tre mil før ho munnar ut i elva Petsjora. 

Usinsk vart grunnlagd i 1966 som ein busetnad ved dei nyoppdaga førekomstane av petroleum nord i republikken Komi og fekk bystatus i 1984. Usinsk er administrativt direkte underlagd republikken. Til byen høyrer eit 30&nbsp;600&nbsp;km² stort område.

Byen er sentrum for olje og gassutvinninga i republikken Komi. Tre fjerdedelar av olja som vert vunne ut i republikken kjem frå felta i territoriet rundt Usinsk. I 1980 vart byen knytt til Petsjorabanen med eit 108&nbsp;km langt sidespor.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Usinsk|Usinsk]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Sjtsjigry

**Sjtsjigry** (russisk Щигры́) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 14&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 50&nbsp;km nordaust for Kursk.

Byen Sjtsjgry har vore kjend sidan 1600-talet som landsbyen *Troitskoje na Sjtsjigrakh* (russisk: Троицкое на Щиграх). I 1779 fekk han byrettar og namnet vart samstundes endra til Sjtsjigry.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sudzja

**Sudzja** (russisk Суджа) er ein by i Kursk oblast i Russland med om lag 5&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sudzja, ei sideelv til Psel, rundt 90&nbsp;km sørvest for Kursk.

Sudzja vart grunnlagd på 1600-talet som ein del av festningssystemet som forsvarte dei sørlege innfartsårene til Moskva. Han fekk byrettar i 1664.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Vuktyl

**Vuktyl** (russisk Вуктыл) er ein by i republikken Komi i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på høgre breidda av elva Petsjora, 150&nbsp;km sør for byen Petsjora. 

Byen vart grunnlagd i 1968 og fekk bystatus i 1989.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Dalmatovo

**Dalmatovo** (russisk Далма́тово) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 11&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Iset, ei sideelv til Tobol, rundt 180&nbsp;km nordvest for Kurgan.

## Historie

Dalmatovo vart grunnlagd i 1644 som ein sloboda ved eit kloster grunnlagd og kalla opp etter munken Dalmat (derfor bynamnet). Seinare vart denne slobodaen busetnaden *Dalmatovskoje* (russisk Далма́товское). Dalmatovo er kjend som eit av dei første sentera for russisk ortodoksi, skrivekunnskap og russisk kultur i den transuralske regionen på tidleg på 1700-talet. Han var òg ein eksilstad for enkelte gammaltruande. I 1781 fekk Dalmatovo bystatus, for så å verte nedgradert til landsby igjen i 1797. På 1800-talet var Dalmatovo kjent som eit senter for dyrking av agurkar og sanking av humle. I 1947 fekk Dalmatovo igjen bystatus.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dalmatovo|Dalmatovo]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Makusjino

**Makusjino** (russisk Макушино) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 6&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 125&nbsp;km aust for Kurgan.

Busetnaden vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk bystatus i 1963.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Petukhovo

**Petukhovo** (russisk Петухо́во) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 8&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på Isjimsletta, rundt 170&nbsp;km søraust for Kurgan. 

Petukhovo vart grunnlagd i 1779. I 1892 vart det bygd ein jernbanestasjon ved busetnaden på den transsibirske jernbanen. I 1899 vart Petukhovo slått saman med nabolandsbyen Judino. I 1944 fekk han bystatus.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sjtsjutsje

**Sjtsjutsje** (russisk Щучье) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 8&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved Sjtsjutsjesjøen, rundt 170&nbsp;km vest for Kurgan.

Busetnaden er kjend sidan 1750. Han fekk bystatus i 1945.

## Våpenlager
Rundt 14 % av dei kjemiske våpena til Russland var lagra i byen på 2000-talet. Under kjemivåpen-konvensjonen blei det opna ei ny verksemd i byen for å øydeleggja desse våpena i mai 2009, med økonomisk støtte frå Storbritannia, Sverige og Tsjekkia, i tillegg til det amerikansk-støtta Nunn-Lugar-programmet. Øydelegginga av våpenlageret i Sjtsjutsje blei fullført i 2015.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Sjumikha

**Sjumikha** (russisk Шумиха) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 16&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 130&nbsp;km vest for Kurgan. 

Han vart grunnlagd i 1892 som ein busetnad ved jernbanestasjonen med same namn (opna i 1896). Han fekk bystatus i 1944.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Bolsjoj Kamen

**Bolsjoj Kamen** (russisk Большо́й Ка́мень, tyder *Stor stein*) er ein lukka by som ligg heilt sør i Primorskij kraj i Russland med om lag 40&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på austsida av Ussuribukta. 

Normaltemperaturen i januar er –14&nbsp;°C og i juli +24&nbsp;°C. Normal årsnedbør er 900&nbsp;mm.

## Økonomi
Bolsjoj Kamen er heimby for fleire bedrifter som er involvert i reparasjon og bygging av atomubåtar. Mesteparten av folkesetnaden er tilsett ved desse føretaka. Byen har sju joint-venture selskap, som alle spesialiserer seg på skip, shipping og havfiske.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bolsjoj Kamen|Bolsjoj Kamen]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Dalnegorsk

**Dalnegorsk** (russisk Дальнего́рск, tyder *langt oppe i fjella*) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 30&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Rudnaja, rundt 350&nbsp;km nordaust for Vladivostok (vegavstand: 517&nbsp;km). 

## Historie
Byen vart grunnlagd i 1896 som *Tetjukhe* (russisk: Те́тюхе) (kinesisk 野猪河, *yĕzhūhé*, som tyder «villsvinelva»). Namnet på byen vart endra til Dalnegorsk i 1973 under utreinskinga av kinesiske stadnamn i Primorskij kraj. Han fekk bystatus i 1989.

## Økonomi og næringsliv
Dei fleste innbyggjarane i byen arbeider i to industriselskap: Kjemiselskapet *Bor* og blyprodusenten *Dalpolimetal*. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Katajsk

**Katajsk** (russisk Ката́йск) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 11&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Iset, ei sideelv til Tobol, rundt 200&nbsp;km nordvest for Kurgan.

Busetnaden vart grunnlagd i 1655 av russiske utforskarar som *Katajskij* (russisk: Катайский). Han fekk bystatus i 1944.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Kurtamysj

**Kurtamysj** (russisk Куртамы́ш) er ein by i Kurgan oblast i Russland med om lag 14&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Kurtamysj, rundt 80&nbsp;km sørvest for Kurgan. 

Han vart grunnlagd i 1745 som ei festning ved elva Kurtamysj. Etter 1762 vert han kalla slobodaen *Kurtamysjskaja* (russisk: Куртамы́шская). Han fekk bystatus i 1956.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kurtamysj|Kurtamysj]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Dalneretsjensk

**Dalneretsjensk** (russisk Дальнере́ченск) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg berre fem kilometer frå den kinesiske grensa, rundt 350&nbsp;km nord for Vladivostok (vegavstand 430&nbsp;km).

## Historie
Byen vart grunnlagd av kosakkar i 1895 og han vart raskt eit tømmersenter på grunn av den storvokste gran- og furuskogen i området. Han fekk bystatus i 1917.

Byen vart opphavleg kalla *Iman* (russisk: Иман, koeransk 언만, *Unman*, kinesisk 伊曼, *Yiman*). Det russiske namnet vart endra til Dalneretsjensk (som tyder *ein stad ved ei elv langt borte* i 1972), som ein del av ein kampanje for å feste sovjetisk suverenitet i regionen. På kinesisk vert framleis namnet Yiman nytta.

Det er ein minnested i byen der grensevaktane som døydde under den kinesisk-sovjetiske grensekonflikta på Damanskijøya i 1969 er gravlagd.

## Klima
Den årlege temperaturnormalen i byen er +1,5&nbsp;°C. Temperaturnormalen i juli er +20,7&nbsp;°C, i januar −17,7&nbsp;°C.

## Økonomi og næringsliv
Økonomien i byen er dominert av verksemder innan treforedling, som *Primorskij DOK*, JSC *Dalneretsjenskij Lesokombinat* og andre.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dalneretsjensk|Dalneretsjensk]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Fokino i Primorskij kraj

**Fokino** (russisk Фо́кино) er ein lukka by i Primorskij kraj i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar.

Byen ligg ved Peter den store-bukta mellom Vladivostok og Nakhodka. Han er ein lukka by fordi den russiske stillehavsflåten har basen sin her. Utlendingar må ha spesialløyve for å vitje byen. Derimot er øyane Putjatin og Askold, som administrativt er ein del av byen, open for besøk frå turistar. Opp til to tusen turistar vitjar Putjatin kvart år. Dei kjem hit på grunn av det unike plante- og dyrelivet i farvatnet rundt øya og undervaaslandskapet her. Det bur rundt 2&nbsp;400 menneske på Putjatin. Dei viktigaste næringane er fangst og handsaming av sjøprodukt, avl av mink og aksishjort.

Det er ingen fast busetnad på øya Askold. Ho vert sjeldan vitja av turistar då det ikkje er regelmessig transportsamband med fastlandet og statusen til øya, som inntil 1995 var ein del av reservatet der ingen økonomisk aktivitet var lov. Det finst gullreservar på fleire dusin tonn på Askold.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fokino i Primorskij Krai|Fokino i Primorskij Krai]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Lesozavodsk

**Lesozavodsk** (russisk Лесозаво́дск) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 35&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Ussuri, ei sideelv til Amur.

Lesozavodsk vart grunnlagd i 1932 og fekk bystatus i 1938.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Partizansk

**Partizansk** (russisk Партиза́нск) er ein by i Primorskij kraj i Russland med om lag 30&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 100&nbsp;km aust for Vladivostok (vegavstand 236&nbsp;km). 

Byen vart grunnlagd i 1896 som *Sutsjan* (russisk: Суча́н) og han fekk bystatus i 1932. Like etterpå vart namnet endra til *Gamarnik* (russisk: Гама́рник), etter Jakov Gamarnik, ein russisk revolusjonær. Etter at Gamarnik vart arrestert i 1937, vart namnet endra tilbake til Sutsjan. I 1972 vart namnet igjen endra, til det noverande Partizansk, under utreinskinga av kinesiske stadnamn i Primorskij kraj.

Byen er i dag i tilbakegang, på grunn av nedgangen i utvinninga av kol frå gruvene rundt byen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Gubkinskij

**Gubkinskij** (russisk Губкинский) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 35&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg på venstre breidda av elva Pjakupur, rundt 520&nbsp;km søraust for Salekhard.

Gubkinskij vart grunnlagd 22. april 1986 som ein busetnad i samband med oljeutvinning. Han fekk bystatus i 1997. Han er kalla opp etter den sovjetiske geologen Ivan Gubkin.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Nadym

**Nadym** (russisk Нады́м) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 45&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg 7&nbsp;km vest for elva Nadym og rundt 290&nbsp;km søraust for Salekhard. 

Opphavet til bynamnet er usikkert. Ein av dei mest trulege versjonane er at det er avleidd av det nenetsiske ordet *njaidem*, som tyder «mosegrodd plass».

Nadym vart nemnd i russiske kjelder første gong i 1598 og han dukka opp på russiske kart på 1700-talet. Men på andre halvdel av 1800-talet vart busetnaden forlaten. I 1968 vart han oppretta på ny etter at naturgassfeltet «Medvezje» året før vart oppdaga like ved. Busetnaden fekk bystatus 9. mars 1972.

Hovudverksemda i byen er *Nadymgazprom*, som står for 40 % av den totale gassproduksjon i Russland. Det er òg fleire store selskap innan byggebransjen i byen.

Nadym lufthamn ligg 9&nbsp;km søraust for byen.

## Venskapsbyar
*  Tromsø i Noreg

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nadym|Nadym]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Tarko-Sale

**Tarko-Sale** (russisk Та́рко-Сале́) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 20&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Pjakupur, 4&nbsp;km før samløpet med sideelva Ajvasedapur, rundt 550&nbsp;km søraust for Salekhard. 

Busetnaden vart grunnlagd i 1932 og han er dermed ein av dei eldste byane i regionen. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1976 og bystatus 23. mars 2004. Bynamnet kjem av det nenetsiske *Talka-Salja*, som tyder «busetnaden mellom elvane».

Hovudnæringa i Tarko-Sale er utvinning og handsaming av naturgass. Fleire gasselskap ligg i byen, mellom anna ei avdeling av Novatek og den viktigaste verksemda i byen er Purneftegazgeologija

Det ligg eit lokalhistorisk museum i byen.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tarko-Sale|Tarko-Sale]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Isilkul

**Isilkul** (russisk Исильку́ль) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 130&nbsp;km vest for Omsk. 

Namnet «Isilkul» kjem frå kasakhisk og mogelege tydingar er «forheksa sjø» eller «roten sjø»

## Historie
Isilkul vart grunnlagd i 1895 og fekk byrettar i 1945. I området rundt Isilkul finst mange busetnader av russiske mennonittar, som på byrjinga av 1900-talet vandra hit frå dagens Ukraina. Deira daglege språk er «plautdietsch», ein nederprøyssisk dialekt som er bevart til i dag.

## Økonomi og næringsliv
Økonomien og næringslivet i byen baserer seg i hovudsak på næringsmiddelindustri. Isilkul er eit trafikknutepunkt på den sørlege greina av den transsibirske jernbanen mellom den vestsibirske jernbanen og Sverdlovskbanen.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Isilkul|Isilkul]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Kalatsjinsk

**Kalatsjinsk** (russisk Кала́чинск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 90&nbsp;km aust for Omsk. 

Byen ligg ved elva Om, ved den travlaste strekninga på den transsibirske jernbanen, etter at den sørlege og nordlege greina til banen møter kvarandre i Omsk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Nazyvajevsk

**Nazyvajevsk** (russisk Называ́евск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 12&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 140&nbsp;km nordvest for Omsk. 

Staden vart grunnlagd i 1910 og fekk bystatus i 1956. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Tara i Russland

**Tara** (russisk Та́ра) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 30&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 220&nbsp;km nord-nordaust for Omsk, ved elva Irtysj. 

## Historie
Byen vart grunnlagd som eit fort i 1594, under Jermak sitt raid inn i Sibir og han er ein av dei eldste byane i regionen. Byen ligg ved staden der elva Tara renn saman med den større elva Irtysj. Tara fekk byrettar i 1782.

Tara er både eldre enn mange og var òg opphav til enkelte sibirske byar. Av desse er Omsk sjølv, der ekspedisjoner for å grunnleggje byen vart iverksett etter førespurnad frå *[[vojevoda]]ane* (militære leiarar) i Tara så tidleg som på 1600-talet. Men store og viktige utbyggingaer, som Sibirvegen på 1700-talet og den transsibirske jernbanen på slutten av 1800-talet, vart lagt utanom Tara.

Tara har enkelte historiske kyrkjer som har overlevd til i dag. Byen var ein gong andre by i eparkiet til erkebiskopen av Tobolsk og Tara, som hadde autoritet over dei enorme sibirske områda. Han var òg administrativt senter for Tarskij ujezd i Tobolsk gubernija på 1700- 1800-talet, med jurisdiksjon òg over Omsk ein kort periode. På 1930-talet var byen senter i Tarskij okrug, ein del av det dåverande Omsk oblast, som strekte seg frå steppene til Arktis.

Etter 1943 har Tara vore administrativt senter for Tarskij rajon i Omsk oblast. Byen vert framleis nemnd i tittelen til erkebiskopen av Omsk og Tara, men no med autoritet innskrenka til berre Omsk oblast. Tara har òg fall nedover på lista over dei mest folkerike byane i regionen og er no etter Isilkul, Kalatsjinsk og Nazyvajevsk, alle byar langs den transsibirske jernbanen.

Etter 2000 har likevel Tara fått nokre økonomiske oppturar. Bygginga av ei permanent bru over Irtysj fullførte hovudvegen Tomsk–Tara–Tobolsk, ein nordleg parallell til jernbanen. Utforskinga og utvinninga av oljefeltet Krapivinskoje lengst nord i Omsk oblast har ført til auka tankbåttrafikk til Omsk, samt bygging av eit mindre lokalt raffineri.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Labytnangi

**Labytnangi** (russisk Лабытна́нги, khanti лапыт нангк &ndash; tyder *sju lerker*) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 25&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg på venstre breidda av elva Ob, 20&nbsp;km nordvest for Salekhard. 

Busetnaden vart grunnlagd i 1890. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1952 og bystatus i 1975.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Muravlenko

**Muravlenko** (russisk Муравленко) er ein by i det autonome området Jamalo-Nenetsk i Russland med om lag 30&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg rundt 480&nbsp;km søraust for Salekhard. 

Byen vart grunnlagd i 1984 som busetnaden *Muravlenkovskij* (russisk: Муравленковский), i samband med utbygginga av oljefelt i området. Han fekk bystatus 6. august 1990.

Muravlenko er ein typisk oljeby, der selskapet Gazprom neft har ei stor verksemd. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Tjukalinsk

**Tjukalinsk** (russisk Тюка́линск) er ein by i Omsk oblast i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 120&nbsp;km vest for Omsk.

I 1759 låg poststasjonen *Tjukalinskij Stanets* (russisk Тюкалинский станец) på stadet der dagens Tjukalinsk ligg. Han utvikla seg til slobodaen *Tjukalinskaja* (russisk Тюкалинская) i 1763. I 1823 fekk han bystatus, som vart trekt tilbake i 1838 og gjeninnført i 1878. Tjukalinsk vart mindre kommersielt viktig på linje med Sibirvegen etter bygginga av den transsibirske jernbanen.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tjukalinsk|Tjukalinsk]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Dmitrovsk

**Dmitrovsk** (russisk Дмитровск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 5&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg rundt 90&nbsp;km sørvest for Orjol. 

Han vart grunnlagd i 1711 som landsbyen *Dmitrijevka* (russisk: Дми́триевка). Etter at det vart bygd ei kyrkje der vart namnet endra til *Dmitrovka* (russisk: Дмитровка). Han fekk byrettar i 1782. I 1929 vart namnet igjen endra, denne gongen til *Dmitrovsk-Orlovskij* (russisk: Дмитровск-Орловский) og i 2005 fekk han det noverande namnet Dmitrovsk.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dmitrovsk|Dmitrovsk]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Bolkhov

**Bolkhov** (russisk Болхов) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 9&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Nugr, ei sideelv til Oka, rundt 50&nbsp;km nord for Orjol. 

Byen Bolkhov har eksistert sidan 1200-talet. Etter den mongolske invasjonen av Russland vart han sete for eit lokalt fyrstedynasti. På 1500-talet vart byen ein av festningane som forsvarte Moskva mot åtak frå tatarar frå sør. Det var her armeen til Vasilij IV tapte for Falske Dmitrij II i 1608.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bolkhov|Bolkhov]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Maloarkhangelsk

**Maloarkhangelsk** (russisk Малоарха́нгельск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 3&nbsp;500 innbyggjarar. Han ligg rundt 70&nbsp;km sør for Orjol.

Landsbyen *Arkhangelskoje* (russisk: Арх́ангельское) vart grunnlagd på 1600-talet. Han fekk byrettar i 1778 og namnet vart endra til *Malyj Arkhangelskij* (russisk: Ма́лый Арха́нгельский). Namna er seinare trekt saman til «Maloarkhangelsk».

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maloarkhangelsk|Maloarkhangelsk]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Mtsensk

**Mtsensk** (russisk Мценск) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 35&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Zusja, rundt 50&nbsp;km nordaust for Orjol. 

Busetnaden Mtsensk vart første gong nemnd i Ipatievo-krønikene i 1147 som *Mtsjensk* (russisk: Мьченск) i Fyrstedømet Tsjernigov. I 1320 vart Mtsensk annektert av Storhertugdømet Litauen. Tidleg på 1500-talet vart han ein del av den russiske staten. Han fekk byrettar i 1778.

Byen ligg ved hovudvegen mellom Moskva og Simferopol.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Fylkesveg 7272

**Fylkesveg 7272** går mellom Mosjøen og Husvika i Vefsn kommune i Nordland.

Trasear: Baustein - Mosjøen ferjekai (0,6 km), Hundåla - Husvika (21,0 km).

Fram til 2019 hadde vegen nemninga fylkesveg 146 i Nordland. Fram til 2020 gjekk ferjestrekninga vidare frå Sørnes til Dragsvik i Leirfjord.

## Kommunar og knutepunkt

## Kjelder
Fylkesveg 244 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 244 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 244 i Nordland** går mellom Kippermoen og Øksendal i Vefsn kommune. Vegen er 15,9 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

*   Kippermoen
* Arm frå Kjærstad til  (0,9 km)
* Kommunal veg frå Øksendal til Eiteråga (3,3 km) og Holmen (13,7 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 249 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 249 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 249 i Nordland** går mellom Hammarheim og Skjåmoen i Vefsn kommune. Vegen er 10,8 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Hammarheim
* frå Remma til  Skotsmyra (7,1 km)
*Endepunkt Skjåmoen

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 250 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 250 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 250 i Nordland** går mellom Skotsmyra og Remma i Vefsn kommune. Vegen er 7,1 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

*  Skotsmyra
*  Remma

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 251 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 251 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 251 i Nordland** går mellom Forsmoen og Almdalsbrua i Vefsn kommune. Vegen er 16,7 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Forsmoen
*Kommunal veg frå Almdalsbrua til Herringbotn (5,6 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 252 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 252 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 252 i Nordland** går mellom Baåga og Forsmoen i Vefsn kommune. Vegen er 9,4 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

*  Baåga
*  Forsmoen

## Bakgrunnsstoff
Novosil

**Novosil** (russisk Новоси́ль) er ein by i Orjol oblast i Russland med om lag 3&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Zusja, rundt 70&nbsp;km aust for Orjol. 

Novosil vart første gong nemnd i historiske kjelder i 1155 som festninga *Itil*. Han var sete for ei grein av Rurikide-familien i mellomalderen. Novosil fekk offisielle byrettar i 1777.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Barysj

**Barysj** (russisk Барыш) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 15&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Barysj, ei sideelv til Sura), rundt 110&nbsp;km sørvest for Uljanovsk.

Byen oppstod i 1954 då dei to urbanliknande busetnadane *Barysj* og *Gurjevka* vart slått saman. Den eldste av desse vart grunnlagd på 1600-talet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Fylkesveg 253 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 253 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 253 i Nordland** går mellom Straum og Brekken i Vefsn kommune. Vegen er 4,7 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Straum
*Endepukt Brekken

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 273 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 273|fylkesveg 273 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 273 i Nordland** går mellom Kløvimoen og Simskarmyra i Grane kommune. Vegen er 31,2 km lang.

Vegen er ein del av *[[Villmarksvegen i Nordland]]*.

## Kommunar og knutepunkt

*  Kløvimoen
*  frå Leira via Simskarmyra til  Bjortjønna (30,4 km)
*  Simskarmyra

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 290 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 290|fylkesveg 290 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 290 i Nordland** går mellom Ivarrud og Kroken i Hattfjelldal kommune. Vegen er 18,3 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Ivarrud
*Kommunal veg frå Kroken til Harvasstua (8,7 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 291 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 291|fylkesveg 291 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 291 i Nordland** går mellom Fiskelauselv i Hattfjelldal kommune og Tustervatnet i Hemnes kommune. Vegen er 35,4 km lang.

Vegen er ein del av *[[Villmarksvegen i Nordland]]*.

## Kommunar og knutepunkt

*  Fiskelauselv
*  Vesterbuktbrua (42 m)
* Vesterbukta
* Åkervika

*  frå Tustervatnet til  Bleikvasslia (13,2 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 292 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 292|fylkesveg 292 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 292 i Nordland** går mellom Kjempeosen og Bakketun i Hattfjelldal kommune. Vegen er 31,7 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

*  Kjempeosen
* Krutåga
* Varntresk
* Endepunkt Bakketun

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 294 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 294|fylkesveg 294 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 294 i Nordland** går mellom Hovstad og Elsvatn i Hattfjelldal kommune. Vegen er 11,6 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Hovstad
*Kommunal veg frå Elsvatn til Stormohagen (5,9 km)

## Bakgrunnsstoff
Inza

**Inza** (russisk И́нза) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 17&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Inza, ei sideelv til Sura, rundt 140&nbsp;km sørvest for Uljanovsk.

Han vart grunnlagd i 1897 som ein busetnad ved ein jernbanestasjon. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1938 og bystatus i 1946.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Novouljanovsk

**Novouljanovsk** (russisk Новоулья́новск) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med 13&nbsp;309 innbyggjarar (2025). Han ligg på høgre (vestre) breidda av Kujbysjev-reservoaret i elva Volga, rundt 20&nbsp;km sør for Uljanovsk. 

Han vart grunnlagd i 1960 som ein busetnad ved ein sementfabrikk. Han fekk status som urbanliknande busetnad i 1961 og bystatus i 1967.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sengilej

**Sengilej** (russisk Сенгиле́й) er ein by i Uljanovsk oblast i Russland med om lag 7&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på høgre (vestre) breidda av Kujbysjev-reservoaret i elva Volga, rundt 50&nbsp;km søraust for Uljanovsk. 

Han vart grunnlagd i 1666 som ein defensiv militær utpost mot åtak frå nomadar. Det dannet seg etter kvart fleire slobodaer rundt utposten og på byrjinga av 1700-talet vart slobodaene *Stanitsjnaja*, *Butyrskaja* og *Vybornaja* slått saman til landsbyen *Pokrovskoje* (russisk: Покро́вское). I 1780 fekk landsbyen byrettar og namnet vart endra til Sengilej.

I 1925 mista Sengilej bystatusen og vart først rekna som landleg busetnad, men fekk seinare same år status som urbanliknande busetnad. Han fekk bystatus på nytt att i 1943.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sengilej|Sengilej]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Kambarka

**Kambarka** (russisk Камбарка) er ein by i Republikken Udmurtia i Russland med om lag 10&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg tre kilometer frå elva venstre breidda av Kama, rundt 90&nbsp;km søraust for Izjevsk.

Busetnaden oppstod ved eit Demidov-jernverk, som vart bygd i 1761&ndash;1767. Han fekk bystatus i 1945.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Fylkesveg 296 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 296|fylkesveg 296 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 296 i Nordland** går mellom Nerli i Hattfjelldal kommune og riksgrensa mot Sverige ved Grensvollen. Vegen er 29,3 km lang.

Vegen utgjer den austlegaste delen av «Sagavegen» i Noreg.

## Kommunar og knutepunkt

*  Nerli
*  Riksgrensa, Grensvollen
*  vidare inn i Sverige til Dikanäs og 

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 298 i Nordland

:*Sjå òg [[fylkesveg 298|fylkesveg 298 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 298 i Nordland** går mellom Ivarrud og Sørmo i Hattfjelldal kommune. Vegen er 6,0 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Ivarrud
*Kommunal veg frå Sørmo til  Baklia (4,7 km)

## Bakgrunnsstoff
Mozjga

**Mozjga** (russisk Можга) er ein by i Republikken Udmurtia i Russland med om lag 45&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg ved elva Sjuginka, 75&nbsp;km sørvest for Izjevsk.

Mozjga vart grunnlagd i 1835 som ein busetnad ved eit glasverk. Etter oktoberrevolusjonen vart han omdøypt til *Sovetskij* (russisk Сове́тский) og seinare til *Krasnyj* (russisk Кра́сный). I 1926 fekk busetnaden bystatus og namnet vart endra tilbake til Mozjga.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Susuman

**Susuman** (russisk Сусума́н) er ein by i Magadan oblast i Russland med om lag 4&nbsp;000 innbyggjarar. Byen ligg ved elva Bereljokh, rundt 650&nbsp;km nordvest for Magadan. 

Susuman vart grunnlagd i 1936 som ein busetnad ved ein sovkhoz kalla *Susuman* (kalla opp etter ei elv med same namn). I 1938 vart busetnaden eit senter gullgruvedrift i den vestlege delen av Magadan oblast, under Dalstroj sin kontroll. Han fekk bystatus i 1964.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Susuman|Susuman]]» frå , den 4. februar 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Oblast

**Oblast** (slovakisk *oblasť*, russisk og ukrainsk *о́бласть*, belarusisk *во́бласьць*, bulgarsk *о́бласт*) er eit fellesnamn for undernasjonale politiske einingar i fleire land. Mogelege norske omsetjingar av ordet er område, sone, provins, region eller fylke.

Følgjande land nyttar *oblast* (eller kognatord av det) som omgrep for undernasjonale einingar: 
* Bulgaria; sjå oblastar i Bulgaria
* Belarus; sjå voblastar i Belarus
* Kasakhstan; sjå oblystar i Kasakhstan
* Kirgisistan; sjå oblastar i Kirigisistan
* Russland; sjå oblastar i Russland
* Ukraina; sjå oblastar i Ukraina

*Oblast* vart òg nytta i Sovjetunionen; sjå oblastar i Sovjetunionen.
Oblastar i Russland

**Russland** er delt inn i 83 subjekt (*subjekty*) og 46 av desse er *oblastar* («provinsar», eintal *[[oblast]]*). Den dominerande etniske gruppa i oblastane er russarar, dette skil oblastane frå den andre typen overordna føderasjonssubjekt, autonom republikk, som har ein eller fleire nasjonale minoritetar.

Oversyn over oblastar i Russland:
Russiske republikkar

Den russiske føderasjonen er delt opp i 88 administrative einingar. 22 av desse er republikkar.

Republikkar skil seg frå andre føderale eininga mellom anna i at dei har rett til å ha sitt eige offisielle språk. Andre einingar som krajar og oblastar har ikkje desse rettane.
## Kart
Krajar i Russland

Den russiske føderasjonen er delt inn i 83&nbsp;subjekt. Ni av desse er **krajar** («territorium», eintal kraj):

# Altaj kraj
# Kamtsjatka kraj
# Khabarovsk kraj
# Krasnodar kraj
# Krasnojarsk kraj
# Perm kraj
# Primorskij kraj
# Stavropol kraj
# Zabajkalskij kraj
Waipa District

**Waipa District Council** i regionen Waikato på New Zealand omfattar Te Awamutu, Cambridge og fleire mindre byar. Distriktet sitt administrasjonssenter ligg i Te Awamutu. Like nord for distriktet ligg den største byen i regionen, Hamilton og distriktet Waikato. Mot aust dannar elva Waikato River det meste av grensa mot distrikta Matamata-Piako og South Waikato, og i sør ligg distriktet Otorohanga.

Det ligg fleire naturvernområde i distriktet, mellom anna det knapt 1 000 m høge fjellet Mount Pirongia og det knapt 800 m høge Mount Maungataurari. Innbyggjartalet i distriktet var i juni 2008 estimert til 44 700, der om lag 35% budde i kvar av dei to største byane. Flatevidda til distriktet er 1 473,47 km².

Økonomien i området er for ein stor del basert på mjølke-, frukt- og kornprodukjson. I det søraustre hjørnet i distriktet ligg vasskraftverka ved innsjøen Karapiro.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside til distriktsstyresmaktene
* Styresmaktene sin distriktsprofil 


* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Waipa-Distrikt|Waipa-Distrikt]]» frå , og «[[:en:Waipa District|Waipa District]]» frå  den 4. februar 2009.*
De La Fratta

**De La Fratta** eller **Cesta** er ein av dei tre toppane som ligg rundt byen San Marino, hovudstaden i San Marino. Dei to andre er Guaita og Montale. Alle toppane høyrer til fjellet Monte Titano.

På fjelltoppen ligg eit tårn som, saman med dei to andre vikige tårn i San Marino, er avbilda på det sanmarinske flagget og riksvåpenet.
Tårnet blei bygd på 1200-talet på ruinane av ein eldre romersk festning. Tårnet på De La Fratta huser eit museum for den heilage Marinus som også viser fram over 1&nbsp;550 våpen frå mellomalderen til moderne tid.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:De La Fratta|De La Fratta]]» frå ,  den 4. februar 2009.*
Guaita

**Guaita** er ein av tre toppar som ligg rundt byen San Marino, hovudstaden i San Marino. Dei to andre er De La Fratta og Montale.

Guaitafestninga er den eldste av dei tre torna som er bygd på Monte Titano og den mest kjende. Ho vart bygd på 1000-talet og vart ei kort tid nytta som fengsel. Det er eit av dei tre tårna som er vist i flagget og våpenskjoldet til San Marino. San Marino har òg ei kake kalla *La Torta Di Tre Monti*, kalla opp etter dei tre fjella, som er ei eit symbol for området. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guaita|Guaita]]» frå , den 4. februar 2009.*
Målemikrofonprodusentar

Dette er ei liste over produsentar av målemikrofonar, for laboratoriebruk innan akustikk og audioteknologi. For eit oversyn over produsentar av mikrofonar for lydopptak sjå mikrofonprodusentar.

## Produsentar
Montale i San Marino

**Montale** er ein av tre toppar rundt byen San Marino, hovudstaden i Republikken San Marino. Dei to andre er De La Fratta og Guaita.

Montale er den minste av dei tre toppane på Monte Titano. Tårnet på toppen vart bygd på 1300-talet. I motsetnad til dei to andre tårna på fjellet, er ikkje Montale open for turistar. Det er eit av dei tre tårna som er vist flagget og våpenskjoldet til San Marino. San Marino har òg ei kake kalla *La Torta Di Tre Monti*, som er eit symbol for området og som er kalla opp etter dei tre fjella. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Montale (San Marino)|Montale (San Marino)]]» frå , den 4. februar 2009.*
Monte San Cristoforo

**Monte San Cristoforo** er eit fjell sør i San Marino. Det ligg mellom byane Fiorentino og Montegiardino og har ei høgd på 534 meter over havet.
Monte Titano

**Monte Titano** er den høgaste toppen i San Marino og høyrer til Appenninane. Det har ei høgd på 749 meter over havet og ligg like aust for hovudstaden, San Marino.

I følgje segna grunnla St. Marinus San Marino som ein landsby på kalksteinsfjell. Fjellet har tre toppar, De La Fratta, Guaita og Montale.

I 2008 vart fjellet skrive inn på verdsarvlista til UNESCO.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monte Titano|Monte Titano]]» frå , den 4. februar 2009.*
Ausa

**Ausa** er ei elv nord i San Marino. Det lågaste punktet til elva er 55 meter over havet, som er det lågaste punktet i landet. Byen Dogana ligg nær breidda av elva. Elva er 17,2 km lang.
Cando

**Cando** er ei elv aust i San Marino. Ho spring ut aust for Monte San Cristoforo, og renn nordaustover, der ho munnar ut i Marano nær byen Faetano.
Byar i San Marino

Det er ni **castelli** eller byar i San Marino: 

Ein av dei største byane i republikken, Dogana, er ikkje ein autonom *castello*, men høyrer til *castello* Serravalle. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of cities in San Marino|List of cities in San Marino]]» frå , den 4. februar 2009.*
Dogana

**Dogana** er ein by heilt nordaust i San Marino i kommunen Serravalle. Byen er den største i heile republikken med om lag 7000 innbyggjarar. 

Sidan han er såpass stor har det vore snakk om å gjere han til ein eigen *castello*, kommune. 

Hovudnæringa i byen er turistar bilturistar som stoppar her på veg gjennom Italia. 

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dogana|Dogana]]» frå , den 4. februar 2009.*
Borgo Maggiore

**Borgo Maggiore** er ein av ni kommunar eller *castelli* i San Marino. Han ligg ved foten av Monte Titano og har om lag 6000 innbyggjarar, noko som gjer han til den nest største byen i San Marino, etter Dogana.

## Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane Serravalle, Domagnano, Faetano, Fiorentino, San Marino og Acquaviva, samt den italienske kommunen Verucchio.

## Historie
Området vart tidlegare kalla *Mercatale* («marknadsplass») og er framleis ein viktig marknadsby i San Marino. I dag finn ein den einaste landingsplassen for helikopeter i Borgo Maggiore.

## Grender
Borgo Maggiore har seks grender (*[[Curazia|curazie]]*):
* Cà Melone, Cà Rigo, Cailungo, San Giovanni sotto le Penne, Valdragone, Ventoso

## Kjende innbyggjarar
* Manuel Poggiali (f. 1983), sanmarinsk motorsykkelløpar.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Borgo Maggiore|Borgo Maggiore]]» frå , den 4. februar 2009.*
San Marino i San Marino

Byen **San Marino** er hovudstad i Republikken San Marino på Den italienske halvøya, nær Adriahavet. Byen har om lag 4500 innbyggjarar. Han ligg på vestsida av det høgaste fjellet i San Marino, Monte Titano.

## Geografi
Sjølv om han er hovudstaden, ligg dei fleste føretaka i Borgo Maggiore. Han er den tredje største byen i landet, etter Dogana og Borgo Maggiore. Han grensar til dei sanmarinske kommunane Acquaviva, Borgo Maggiore, Fiorentino og Chiesanuova, samt den italienske kommunen San Leo.

Akademio Internacia de la Sciencoj San Marino ligg her. 

## Historie
Byen vart grunnlagd av Sankt Marinus og fleire kristne flyktningar i år 301. Frå den gong vart byen eit senter for kristne flyktningar som flytta frå forfølginga til romarane. Som følgje av dette vart byen den eldste republikken i Europa, for området til republikken den gong omfatta berre byen San Marino. 

Hjarte av byen vart verna tre torn, det første Guaita, vart bygd på 1000-talet, og var kjend for å vere umogeleg å ta. Dette var medverkande til at byen stort sett fekk vere i fred. 

Under krosstoga følte ein at det var naudsynt å byggje eit nytt tårn, Cesta (1200-talet). Men det sanmarinske forsvarssystemet var ikkje komplett før eit tredje tårn vart bygd, Montale (1300-talet) - det minste av dei, som vart bygd på den høgaste toppen Monte Titano.

Etter kvart som folketalet auka voks landområdet til byen med eit par kvadratkilometer. Sidan sanmarinarane hadde som mål å ikkje invadere eller gå til krig for å oppnå nye landområde, fekk dei tak i dei andre ni *castelli* som utgjer republikken San Marino gjennom kjøp og avtalar. 

## Kretsar
Byen San Marino er delt inn i følgjande kretsar (*[[Curazia|curazie]]*):
* Cà Berlone, Canepa, Casole, Castellaro, Montalbo, Murata, Santa Mustiola

## Økonomi
Økonomien til byen er tett knytt til økonomien til heile landet. Nyleg var ein av hovudnæringane hogging av stein, men i dag er økonomien meir variert og omfattar turisme, handel, sal av frimerke og ein liten jordbruksindustri. 

### Turisme
Byen vert vitja av meir enn tre millionar menneske kvart år og har etter kvart utvikla seg til eit turistsenter. Av turistane er 85 % italienarar. 

#### Attraksjonar
* Palazzo dei Capitani
* Palazzo Pubblico
* Dei tre tårna i San Marino
* Piazza del Titano
* Piazza Garibaldi
* Klosteret Santa Clara
* Grand Hotel San Marino

### Transport
Byen er kjend for lange, svingete brusteinsgater. I store delar av byen er det ikkje lov med motoriserte køyretøy. 

Før den andre verdskrigen vart det bygd jernbane frå byen til Rimini under Benito Mussolini. Tunnelane og jernbanestasjonen finst framleis. Det har vore snakk om å opne jernbanelinja på ny.

## Kjende personar frå San Marino
* Valentina Monetta, songar 

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:City of San Marino|City of San Marino]]» frå , den 4. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Domagnano

**Domagnano** er ein kommune i San Marino. Han har 2865 innbyggjarar (2006) og eit areal på 6,62 km². 

## Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane Faetano, Borgo Maggiore, Serravalle og den italienske kommunen Coriano.

## Historie
Domagnano, som tidlegare vart kalla Montelupo («Ulvefjellet») etter byvåpenet, vart alt kolonisert i romartida og vart først nemnd om lag år 1300. Han ligg på Monte Titano og frå her kan ein sjå Adriahavet.

## Grender
Domagnano har fem grender (*[[Curazia|curazie]]*):
* Cà Giannino, Fiorina, Piandivello, Spaccio Giannoni og Torraccia

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Domagnano|Domagnano]]» frå , den 4. februar 2009.*
Fiorentino

**Fiorentino** er ein av ni kommunar eller *castelli* i Republikken San Marino. Han har om lag 2000 innbyggjarar. 

## Geografi
Han grender til dei sanmarinske kommunane Chiesanuova, San Marino, Borgo Maggiore, Faetano og Montegiardino og dei italienske kommunane Monte Grimano og Sassofeltrio. 

## Historoe
Ein har funne arkeologiske spor som viser at det eksisterte ein busetnad her før romartida. 

## Grender
Fiorentino har tre grender (*[[Curazia|curazie]]*):
* Capanne, Crociale og Pianacci

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fiorentino|Fiorentino]]» frå , den 4. februar 2009.*
Acquaviva i San Marino

**Acquaviva** er ein av ni kommunar eller *castelli* i San Marino. Han har like under 2000 innbyggjarar. 

## Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane Borgo Maggiore og San Marino og dei italienske kommunane San Leo og Verucchio. 

## Historie
Kommunen er kalla opp etter ei lokalt viktig drikkevasskjelde. 

## Grender
Acquaviva har to grender (*[[Curazia|curazie]]*):
*Gualdicciolo og La Serra

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 4. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Faetano

**Faetano** er ein av ni kommunar eller *castelli* i San Marino. Han har like over 1000 innbyggjarar. 

## Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane Montegiardino, Fiorentino, Borgo Maggiore og Domagnano og dei italienske kommunaen Coriano, Montescudo og Sassofeltrio. 

## Historie
Kommunen vart frivillig ein del av San Marino i 1463 under den siste utvidinga av republikken. 

## Grender
Faetano har fire grender (*[[Curazia|curazie]]*):
* Cà Chiavello, Calligaria, Corianino og Monte Pulito

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 4. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chiesanuova

**Chiesanuova** er ein liten kommune i San Marino med om lag 1000 innbyggjarar. 

## Geografi
Han grensar til dei sanmarinske kommunane San Marino og Fiorentino og dei italienske kommunane Sassofeltrio, Verucchio og San Leo.

## Grender
Chiesanuova har sju grender (*[[Curazia|curazie]]*):
* Caladino, Confine, Galavotto, Molarini, Poggio Casalino, Poggio Chiesanuova og Teglio

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chiesanuova|Chiesanuova]]» frå , den 4. februar 2009.*
Kvinne-CM i sjakk

**Kvinne-CM i sjakk** (WCM), engelsk Woman Candidate Master, er den lågast rangerte vanlege sjakktittelen som Verdssjakkforbundet FIDE tildeler berre til kvinnelege sjakkspelarar. Tittelen blir vanlegvis tildelt fordi spelaren har oppnådd ein eigen rating på 2000 eller meir på ei offisiell FIDE ratingliste. Tittelen er livsvarig.

Tittelen rangerer under Kvinne-stormeister i sjakk, Kvinne-IM i sjakk og Kvinne-FM i sjakk.

Her er også reglar som gir WCM-tittelen automatisk til dei som til dømes gjer gode prestasjonar i Kvinne-verdsmeisterskapen for juniorar. Gjeldande reglar finst i FIDE sin handbok på nettet. 

Noreg har pr. 17. november 2025 to kvinner som har WCM-tittelen: Oda Kofoed Skramstad og Alena Ayzdenberg

## Bakgrunnsstoff
* FIDE si heimeside - tittelkrav

## Fotnotar