open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
One Night

«**One Night**» er ein song skriven av Dave Bartholomew og Pearl King. Han vart ein R&B-hit for Smiley Lewis i 1956, før han vart gjeven ut med større kommersiell suksess av Elvis Presley i 1959.

## Smiley Lewis
Originalinnspelinga av songen av Smiley Lewis, for Imperial Records, vert stundom kalla «**One Night of Sin**», etter ei linje i originalteksten. Singelen nådde 11. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* R&B-lista tidleg i 1956.

## Elvis Presley
Presley spelte inn ein versjon av songen med originalteksten den 18. januar 1957, men denne versjonen kom først ut i 1983. Både manageren til Elvis og plateselskapet hans hadde reservasjonar mot den «tvilsame» teksten. Elvis ønskte ikkje å gje opp songen, så han fortsette å spele han då han hadde ledig tid under innspelinga av *[[Loving You av Elvis Presley|Loving You]]*, og skreiv til slutt om tekstlinja «One night of sin is what I'm now paying for» til «One night with you is what I'm now praying for.»  Presley-innspelinga har Anita Steinman som ekstra medlåtskrivar, i tillegg til Bartholomew og King.

Den 23. februar 1957 i Radio Recorders i Los Angeles viste han den nye teksten og følte seg sikker på at han kom til å bli godkjend av plateselskapet. Han vart gjeven ut på singel i oktober 1958 og nådde fjerdeplassen på Billboard-lista. Songen vart publisert av Elvis Presley Music.

Presley-innspelinga vart gjeven ut som ei dobbel A-side med «I Got Stung», og nådde toppen av den brritiske singellista to gonger. I USA nådde «One Night» fjerdeplassen på poplista og tiandeplassen på R&B-lista. Songen vart den 1000. singelen som nådde toppen av den britiske singellista då han kom ut for andre gongen i januar 2005. Det var òg den siste singelen hans som kom ut på 78 RPM-plate i USA.  Den 12 februar 1959 vart songen den første som nådde toppen av den irske singellista, som vart trykt for første gongen i Evening Herald. Han låg ei veke på toppen av denne lista. 

Rockejournalisten Pete Johnson observerte at songen inneheld ei tredobbel nekting med tekst «I ain't never did no wrong».

## Andre versjonar
*1975: Det engelske glamrockbandet Mud på albumet deira *Mud Rock Volume 2* (nådde 32. plassen i Storbritannia)
*1989: Joe Cocker kalla songen «One Night of Sin» på albumet med same namn
*1961: Fats Domino på albumet hans *Let the Four Winds Blow*
*2006: Billy Ray Cyrus spelte inn songen under innpelinga for *[[Wanna Be Your Joe]]*
*2007: Corinne Bailey Rae spelte songen på *[[Goin' Home: A Tribute to Fats Domino]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:One Night (song)|One Night (song)]]» frå ,  den 2. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*One Night / I Got Stung Guide part of the The Elvis Presley Record Research Database
When It Rains, It Really Pours

«**When It Rains, It Really Pours**» er ein song opphavleg skriven og innspelt av Billy «The Kid» Emerson. Versjonen hans, kalla «**When It Rains It Pours**», kom ut på Sun Records i 1954. Songen vart sidan spelt inn av Elvis Presley i 1957, men ikkje gjeve ut før i 1965 på albumet *[[Elvis for Everyone]]*.

## Emerson-versjonen
Songen vart spelt inn 27. oktober 1954 i Sun Recording Studio i Memphis i Tennessee. Sam Phillips var produsenten. Han vart gjeven ut 8. januar 1955 som Sun 214, og som B-sida til songen «Move Baby Move», som ikkje gjekk inn på salslistene. 

Musikarane på den tida Emerson spelte inn songen var Emerson på piano, Elven Parr på gitar, Robert Prindell på trommer, Charles Smith på altsaksofon, Bennie Moore på tenorsaksofon og Luther Taylor på trompet.

## Presley-versjonane
Presley hadde først prøvd og spelt inn songen medan han var på Sun Records i november 1955, med Elvis og Scotty Moore på gitarar, Bill Black på bass og Johnny Bernero på trommer, men han vart aldri ferdig før kontrakten med Sun vart seld til RCA Records kring samstundes. Lydbanda med innspelingane til Presley for Sun vart gjevne til RCA som ein del av avtalen, og dei fleste av dei vart gjevne ut på album kort tid etter. Men Presley si utgåve av «When It Rains, It Really Pours» frå 1955 vart ikkje gjeven ut. Denne var tapt i fleire år fram til 1982, då opptaket vart funnen og offisielt gjeve ut på samlealbumet **.

Den 24. februar 1957 spelte Presley inn songen igjen, denne gongen for RCA. Denne versjonen vart heller ikkje gjeven ut før albumet *Elvis for Everyone* i 1965.

I 1968 song Presley songen under øvinga til fjernsynsprogrammet *[[fjernsynsprogrammet Elvis (1968)|Elvis]]*, som ein potensiell song for showet. Sjølv om songen ikkje vart spelt på sendinga, vart øvinga gjeven ut på plata *The Complete '68 Comeback Special* i 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:When It Rains, It Really Pours|When It Rains, It Really Pours]]» frå ,  den 2. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Hektordelfin

**Hektordelfin** (*Cephalorhynchus hectori*) er ein delfin som lever i havet rundt Sørøya på New Zealand. Han er den minste av havdelfinane og den minste av alle kvalartane. Delfinen tilhøyrer slekta flekkdelfinar, som saman med resten av delfinane tilhøyrer tannkvalane. 

## Skildring
Hektordelfinen blei først oppdaga av vitskapen i 1869. Han blir vanlegvis kring 1,2-1,5 meter lang, og vekta ligg normalt på ca. 35-60 kg (i snitt ca. 48 kg). Delfinen er særs sjeldan og endemisk for kysten av New Zealand, der han eksisterer i tre genetisk distinkte populasjonar: Ein langs vestkysten av Nordøya, ein langs veskysten og ein langs austkysten av Sørøya. På New Zealand vert rekna han som eit nasjonalsymbol, saman med kiwifuglen.

Delfinen er ein liten småtjukk symjar som gjerne ligg rett under havoverflata. Ryggfinnen er rund og heilt svart.

Også halefinnen, kinna og sveivene er svarte. Over nakken, like ved blåseholet, har han òg ei smal svart stripe. Buken er kvit, og den kvite fargen held fram i ei stripe opp langs sidene til delfinen. Resten av kroppen er blågrå, nesten same farge som havet når det er overskya.

Hektordelfinen skil seg òg frå dei fleste andre delfinar gjennom å ha ein relativt liten snute, kort kropp, og ein kort tjukk hale, nesten som nisene. Det er vanskeleg å sjå skilnad på hoer og hannar.

## Åtferd
Hektordelfinen er eit flokkdyr som gjerne dannar små grupper på 2-12 individ. Gruppene er ikkje eigenlege familiegrupper som hos spekkhoggarane, men heller laust samansette grupper der dyra ofte skiftar til ei ny gruppe.

Hektordelfinen kan truleg bli kring 20 år gammal. Hoa vlir kjønnsmogen når ho er mellom 7 og 9 år og kan berre få avkom kvart 2. eller 3. år. Som regel føder hoene berre 4-6 ungar i løpet av livet.

Hoa føder som regel seint på vårparten eller tidleg på sommaren (når det er haust og vinter i Noreg). Ungen blir fødd med halen først. Mora hjelper ungen opp til overflata, der han raskt lærer seg pusteteknikken for å overleva. Kalven er ca. 76 cm lang når han blir fødd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hektordelfin|Hektordelfin]]» frå ,  den 3. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*** Boris Culik. 2003.  «Cephalorhynchus hectori (P.-J. van Beneden, 1881)».  CMS
Kurt Wintgens

**Kurt Wintgens** () var eit tysk flygaress frå Den fyrste verdskrigen. Han var den første militære jagarflygaren som skaut ned eit møtande fly væpna med eit synkronisert maskingevær. Wintgens blei heidra med Jernkrossen og Pour le Mérite.

## Bakgrunn
Wintgens vart fødd inn i ein militær familie i Neustadt i Oberschlesien (dagens Prudnik i Polen).  Militærtenesta hans byrja då han gjekk inn i Telegraphen-Bataillon Nr. 2 i Frankfurt/Oder som fahnenjunker i 1913.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kurt Wintgens|Kurt Wintgens]]» frå ,  den 3. oktober 2016.*
Småbruk

**Småbruk** er ei nemning for mindre gardsbruk, høveleg som attåtnæring for ein familie. 

Omgrepet *småbrukar* kom inn i det norske språket omkring førre hundreårsskifte. Omgrepet vart frå første stund brukt ideologisk. Småbrukaren var fri, i motsetnad til husmannen, og han arbeidde for seg sjølv, utan å utbytte arbeidsfolk, slik arbeidarrørsla kunne meine at bonden gjorde.

Omgrepet *småbruk* kunne for det første brukast om husmannsplassar som er skilt ut frå en gard og kjøpt fri som eigen eigedom. Då har småbrukaren om lag like stor produksjon som husmannen hadde. På slike bruk var det ikkje lønnsamt med hest for å utføre drifta på bruket. 

Omgrepet kunne også bli brukt om bureisingsbruk og andre mindre bruk som var delt frå større eigedommar. I Jordbruksteljinga for 1929 var bruk mellom 2,1 og 5 daa innmark  rekna som boligbruk, bruk mellom 5,1 og 20 daa vart rekna som småbruk mens bruk mellom 20,1 og 50 daa innmark vart rekna som «småbruk og gårdsbruk.» Sidan det ville vere feil å setje ei skarp arealgrense mellom gardsbruk og småbruk, var det i 1929 sagt at «Et bruk skal regnes for gårdsbruk når det er så vidt stort at der holdes hest utelukkende eller overveiende for brukets skyld. Nogen bestemt arealgrense kan vanskelig opstilles, men i almindelighet vil et bruk på opimot 30 dekar innmark opfylle disse betingelser.»  

Den norske Arbeiderbruk og Boligbank som vart oppretta i 1903, gav lån til bruk inntil 20 daa. I 1915 vart namnet endra til Den Norske Stats Småbruk- og Boligbank, samtidig som arealgrensa vart fjerna.

Med aukande industrialisering ut over 1900-talet, vart småbruk ei god familieøkonomisk tilpassing. Drifta av småbruket kravde ikkje meir arbeidskraft enn at familiefaren kunne ha lønnsarbeid utanom bruket. Det var då husmora som skjøtta hus og fjøs i det daglege. Spesielt for folk som arbeidde i produksjonar med sesongvariasjonar, var det lønnsamt å ha eit småbruk å falle tilbake på. Slik vart også småbruka ei god samfunnsøkonomisk tilpassing.

I Noreg har småbrukarar vore organiserte i Norsk Bonde- og Småbrukarlag. 

## Kjelder
Bareilly

**Bareilly** (uttalt /bəˈrɛli/) er ein by nord i India, i delstaten Uttar Pradesh. Han ligg rundt 22 mil aust for hovudstaden Delhi
og 25 mil sør for delstatshovudstaden Lucknow. Byen blei grunnlagd i 1537 av Katehriya-herskaren Basdeo. Under det britiske kolonistyret var han eit viktig senter for Det indiske opprøret i 1857. 

Byen har gjeve namn til den muslimske retninga barelvi.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bareilly|Bareilly]]» frå , og «[[:nb:|Bareilly]]» frå  den 4. oktober 2016.*
Avling

**Avling**, **avl** eller **grøde**  viser til dei hausta delane av kulturplantar som folk gjer seg nytte av.

## Mengd
Ein måler vanlegvis avling i kilogram per dekar (kg/daa). Statistisk sentralbyrå gjev hovuddefinisjonen av avling som innhausta produksjon per arealeining. Andre avlingsdefinisjonar kan vera:

* totalavling
* nyttbar avling, av seld avling og eige forbruk 
* hausta avling, danna av seld avling, eige forbruk og tap og svinn etter hausting 
* biologisk avling, som er sett saman av hausta avling,  tap under innhausting og ikkje hausta avling

Både mengda og kvaliteten på avlinga avgjer kor vellykka ein vekstsesong har vore. Klima, lengda på vekstperioden, tilgangen på vatn og næring, tilstanden på jordsmonnet og eventuelle skadedyr eller sjukdommar påverkar også resultatet.

## Typar
Avlingar kan delast inn etter bruksområde:
*Mat for menneske, som kveite, ris, mais, potet, frukt og grønsaker
*Dyrefor, til dømes gras, høy, kløver, lusern
*Fiber til tau og tekstil, som bomull, lin, hamp
*Olje, som raps, mais, oljepalme, oliven 
*Dekorasjon, som ulike blomar og buskar
*Industri og råvarer, som gummi og tobakk

## Galleri

Fresno Cauliflower Truck by Patty Mooney.jpg|Blomkålavling på eit lasteplan i California.
Dorothy and Olgo Brutke picking hops (6427150899).jpg|Humleavling i Oregon
Food security, Indonesia (10695863556).jpg|Handsaming av jordnøttavling i Lombok i Indonesia.
1967-09 1967年 京郊小麦丰收.jpg|Kveiteavling i Kina i 1967.
Woman harvesting wheat, Raisen district, Madhya Pradesh, India ggia version.jpg|Kvinne med kveitavling i Madhya Pradesh i India.
Olivenernte.JPG|Olivenavling i Hellas.
Angolan Potato Farmers (5687186090).jpg|Potetavling i Angola.


## Sjå òg
*Grøderikdom

## Kjelder
Vengeløyse

**Vengeløyse** (apteri) er ein tilstand av mangel på venger.

Dei fleste artar tilhøyrer eller er fylogenetiske etterkomarar av vengelause takson. Desse gruppene blir sagt å vere **primært vengelause**.

Vengelause dyr som tilhøyrer eller er fylogenetiske etterkomarar av venga takson, blir sagt å vere **sekundært vengelause**.

## Sjå òg
* Kiviar (*Apteryx*)
Santa, Bring My Baby Back to Me

«**Santa Bring My Baby Back (To Me)**» er ein julesong frå 1957 av Elvis Presley. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Elvis' Christmas Album]]* i 1957.

## Bakgrunn

«Santa Bring My Baby Back (To Me)»  vart skriven av Aaron Schroeder og Claude Demetrius og har vor ein populær julesong i mange år, trass i at han aldri vart gjeven ut på ingel. Songen vart først gjeven ut på ein EP med «Santa Claus is Back in Town», «Blue Christmas» og «I'll Be Home for Christmas» i 1957. EP-en nådde toppen av EP-lista til *Billboard*. Songen vart spelt inn 7. september 1957 og vart sungen med The Jordanaires på korvokal.

Songen vart gjeven ut i lag med «Santa Claus Is Back In Town» på singel i Storbritannia, samstundes som albumet kom ut. Singelen nådde sjuandeplassen på den britiske singellista i november 1957.

## Andre versjonar
I dokumentarfilmen om Rolling Stones kalla *[[filmen Charlie Is My Darling|Charlie Is My Darling]]* frå 1965, vart songen sungen av Mick Jagger og Keith Richards i ein hotellobby.

Mae West spelte inn songen i 1967 for julealbumet *[[Wild Christmas]]*. The Reverend Horton Heat spelte inn songen i 2005 for julealbumet *[[We Three Kings av The Reverend Horton Heat|We Three Kings]]*. Eleanor Friedberger gav ut ein versjon i 2013 på albumet *[[Holidays Rule]]*.

Songen er òg blitt spelt inn og framført av The Smithereens, The Refreshments, Jeff Healey, 45 R.P.M., Arena Venus, Kim Stockwood, Terry Buchwald, Chris Isaak, Janice Hagan, Rick Saucedo og Tony Witt. Train spelte inn songen i 2015 for albumet *[[Christmas in Tahoe]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Santa, Bring My Baby Back to Me|Santa, Bring My Baby Back to Me]]» frå ,  den 4. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Guralnick, Peter. The King of Rock 'n' Roll: The Complete 50's Masters, insert booklet. RCA 66050-2, 1992.
*Guralnick, Peter. From Nashville to Memphis: The Essential '60s Masters, insert booklet. RCA 66160-2, 1993.
*Guralnick, Peter (1994). Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley. Little Brown GBR. ISBN 978-0-316-91020-0.
*Hopkins, Jerry (1971). Elvis: A Biography. ISBN 978-0-671-20973-5.
*Wolfe, Charles. Elvis Presley: If Every Day Was Like Christmas, liner notes. BMG Australia Limited, 7863664822, 1994.
Statens småbruklærerskole

**Statens småbruklærerskole**  vart etablert på Sem i Asker i 1914 og var i drift til 1962.  Frå 1995 vart lokala i ein del år nytta som  kurs- og konferansesenter under namnet *[[Sem Gjestegård]]*.

Den første private landbruksskulen på Sem vart starta på slutten av 1800-talet. Etter at Stortinget i 1909 sette ned ein komité for å utgreie landbruksutdanninga i Noreg, vart det vedtatt å etablere ein skule  som skulle utdanne lærarar til å undervise småbrukskular/landbrukskular, og i 1914 ble Statens småbruklærerskole på Øvre Sem etablert. Formålet med skolen var å utdanne lærarar for småbrukar, legge til rette  for intensiv og rasjonell drift av dei mange småbruka i landet  og spesielt for å gi støtte i utviklinga av smånæringar. Undervisninga var retta mot praktisk drift i jordbruk, husdyrbruk og hagebruk.

Bygningsmassen på Sem har hus for ulike type husdyrdrift, veksthus, vevstue, smie mm., og viser  korleis skulen vart driven  med sterkt fokus på opplæring innanfor
praktisk landbruk. Sem utdanna lærarar som skulle undervise i småbrukdrift i småskala. Skulen var på mange måtar eit motstykke til Norges Landbrukshøgskule i Ås, som utdanna sivilagronomar og  forstkandidatar og la vekt på drift av  større landbrukseigedommar.

1962 vart Statens småbrukslærerskole på Sem fusjonert med Norges Landbrukshøgskole på Ås. På Sem dreiv Landbrukshøgskulen institutt for birøkt, og dei brukte lokala til halvårige pedagogiske seminar for NLH-kandidatar og elles til kortare kurs og  konferansar.

1991 vedtok Stortinget at Sem skulle drivast vidare som eit kurs- og konferansested.  I 2014 vart eigedommen selt til Asker kommune.

## Kjelder
*Regjeringa om fredning av Sem
*Om Sem gjestegård
Santa Claus Is Back in Town

«**Santa Claus Is Back in Town**» er ein julesong skriven i 1957 av Jerry Leiber og Mike Stoller, og først spelt inn det året av Elvis Presley som opningssporet på *[[Elvis' Christmas Album]]*, det bestseljande julemusikkalbumet i USA gjennom tidene. Songen har blitt ein rock and roll-julestandard.

«Santa Claus Is Back in Town» kom ut med «Santa, Bring My Baby Back to Me» og vart gjeven ut i Storbritannia samtundes som albumet kom ut i 1957. Singelen nådde sjuandeplassen på den britiske singellista i november 1957. RCA gav ut songen på ny i 1985 i lag med «Merry Christmas, Baby». I desember 1980 nådde songen 41. plassen på den britiske singellista.
 
«Santa Claus Is Back in Town» kom ut i lag med «Blue Christmas» og vart gjeven ut av RCA Victor på singel i 1965 i USA, og nådde då fjerdeplassen på julemusikklista til *Billboard*. «Blue Christmas»/«Santa Claus is Back in Town» selde til platinaplate hos RIAA i 1999.

## Album

Songen kom ut på den originale plata *Elvis' Christmas Album* og dei seinare nyutgjevingane av denne plata. Songen finst òg på samlealbumet *Memories of Christmas* frå 1984, *If Every Day Was Like Christmas* frå 1994, *Christmas Peace* frå 2003 og *Elvis Christmas* frå 2006. Songen finst òg på Elvis Presley-albumet *[[Christmas Duets]]* i ein duett med Wynonna Judd i 2008.

## Medverkande

«Santa Claus Is Back In Town» vart spelt inn 7. september 1957 i Radio Recorders i Hollywood i California. Musikarane på innspelinga var:
 
* Elvis Presley – vokal 
* Scotty Moore – gitar 
* Bill Black – bass 
* D.J. Fontana – trommer 
* Dudley Brooks – piano 
* The Jordanaires – korvokal

The Jordanaires var Gordon Stoker, Neal Matthews jr., Hoyt Hawkins og Hugh Jarrett.

## Andre versjonar
Mange artistar har spelt inn songen. Dwight Yoakam spelte inn songen i 1997 på julemusikkalbumet *[[Come On Christmas]]* og gav han ut på singel. Singelen nådde 60. plassen på *Billboard* Hot Country Songs-lista.

## Salslister

Elvis Presley nådde Topp 10 i Storbritannia og Topp 5 på *Billboard* Christmas Singles-lista. Singelen selde til platina hos RIAA i USA.

### Dwight Yoakam-versjonen

## Filmar
**[[Iron Man 3]]* (2013)
**[[Fred Claus]]* (2007)
*''Miracle on 34th Street'' (1994) 
**[[C.R.A.Z.Y.]]* (2005)
**[[The Long Kiss Goodnight]]* (1996)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Santa Claus Is Back in Town|Santa Claus Is Back in Town]]» frå ,  den 3. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Guralnick, Peter. The King of Rock 'n' Roll: The Complete 50's Masters, insert booklet. RCA 66050-2, 1992.
*Guralnick, Peter. From Nashville to Memphis: The Essential '60s Masters, insert booklet. RCA 66160-2, 1993.
*Guralnick, Peter (1994). Last Train to Memphis: The Rise of Elvis Presley. Little Brown GBR. ISBN 978-0-316-91020-0.
*Hopkins, Jerry (1971). Elvis: A Biography. ISBN 978-0-671-20973-5.
*Wolfe, Charles. Elvis Presley: If Every Day Was Like Christmas, liner notes. BMG Australia Limited, 7863664822, 1994.

## Bakgrunnsstoff
* Rock and Roll Hall of Fame: 20 Essential Rock and Roll Holiday Songs. 
*
Absam

**Absam** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 51,9 km² og i kring 6&nbsp;900 ibuarar. Landsbyen ligg 632 meter over havet.

Absam ligg i Unterinntal ved foten av fjellet Zunterkopf Haller, og nord om Hall in Tirol. Til Innsbruck er det om lag 15 kilometer.

Swarovski Optik KG, ein storprodusent av optikk, har hovudkontor og -fabrikk i Absam. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Absam|Absam]]» frå ,  den 4. oktober 2016.*
Precerebral arterie

**Precerebrale arteriar** er arteriar som fører til storhjernen (cerebrum). 

Dømer er:
* arteria vertebralis (halsvirvelarterien)
* arteria basilaris (basilarisarterien)
* arteria carotis communis (felles carotisarterie)

## Sjå òg
* cerebral arterie
* cerebellar arterie
Nezha Bidouane

**Nezha Bidouane** () er ein marokkansk tidlegare friidrettsutøvar frå Rabat som deltok internasjonalt i 400 meter hekkeløp. Ho vart verdsmeister i øvinga både i 1997 og 2001, og vann elles VM-sølv i 1999 og OL-bronse i 2000. Bidouane sin personbeste på 52,90 sekundar er (2016) gjeldande afrikarekord.

## Aktiv
Bidouanes vann 400 meter hekk ved Afrika-meisterskapen 1990 i Kairo. Det tok likevel lang tid før ho makta yppe seg mot verdeliten i øvinga.

Under friidretts-VM 1997 overraska Bidouane stort då ho sette alle konkurrentane på plass på 400 m hekk. Med tida 52,97 sekundar vart ho den fyrste marokkanske kvinna som vart verdsmeister i friidrett, etter ein tett strid med jamaicanske Deon Hemmings, medan Kim Batten frå USA vart nummer tre. To år seinare sprang Bidouane enno litt fortare i Sevilla då ho i VM-finalen 1999 gjorde ho unna sitt livs raskaste langhekkløp. Også då heldt ho Hemmings på plassen bak seg, men ho måtte sjå seg slått med ein hundredels sekund av gullvinnar Daimí Pernía.

Under sommarleikane 2000 i Sydney tok Bidoaune bronsemedaljen på langhekken. Året etter var ho heilt suveren i spesialøvinga ved VM i friidrett i Edmonton, og vart verdsmeister for andre gong.

Den 6. oktober 2014, 35 år gammal, vann Bidouane i Alger si siste tevling, før ho så la opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i semifinalane (56,62 =nr 16)
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (55,08 =nr 11)
*VM 1993 i Stuttgart: Braut forsøksløpet
*VM 1995 i Göteborg: Diskvalifisert i forsøket
*VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 52,97, framom Deon Hemmings (53,09)
*VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 52,90, bakom Daimí Pernía (52,89)
*OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 53,57
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 53,34, framom Julija Nosova (54,27)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nezha Bidouane|Nezha Bidouane]]» frå ,  den 4. oktober 2016.*
Cerebellar arterie

**Cerebellare arteriar** er arteriar som fører blod til veslehjernen (cerebellum).

Dømer er:
* arteria cerebelli superior (SCA)
* arteria cerebelli inferior anterior (AICA)
* arteria cerebelli inferior posterior (PICA)

## Sjå òg
* precerebral arterie
* cerebral arterie
Dørslag

Eit **dørslag** (frå lågtysk *dör*, ‘gjennom’, og slag, noko ein slår gjennom), også kalla **kjøkensil**, er ein type sil som ein kan bruka til å skylja mat, sila eller sålda noko gjennom. Dørslag er forma som ei skål og har gjerne eitt eller to handtak. I botnen og eventuelt sidene av dørslaget er det små hòl som siler gjennom væske og mindre bitar, som smuss.
Dørslag kan vera laga av keramikk, metall eller plast. Det finst også dørslag av tre, som den japanske typen *zaru* av bambus.

Dørslag kan brukast til å skylja mat eller til å hella av varmt vatn frå til dømes ein kjele med ferdigkokte grønsaker eller pasta. Den kokte maten blir samla opp i dørslaget, medan vatnet renn ut gjennom hòla. Ved ysting kunne ein bruka eit dørslag til å ta opp ostemassen med.

## Galleri

Passoire Br 3081.jpg|Gresk dørslag frå 400-talet f.Kr., brukt til å sila vin parfymert med krydder og blomar.
Łyżka durszlakowa.jpg|Metalldørslag med handtak.
Groen geglazuurde vergiet, wit aardewerk - D2OFL - 60003971 - RCE.jpg|Grønt glasert keramikkdørslag. 
ZaruSoba.jpg|Japansk zaru-dørslag.
Blue colander.jpg|Blått dørslag av metall.
Plastic_Colander.jpg|Eit dørslag i plast.


## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Søk etter dørslag ved DigitaltMuseum
Bjarne Gullbråskald

**Bjarne Gullbråskald** (norrønt: *Bjarni Hallbjarnarson gullbrárskáld*) var ein islandsk skald som levde på 1000-talet.

## Liv og skaldskap
Det meste av det vi veit om livet til Bjarne Gullbråskald, finn vi i den korte islandske tåtten om «Torgrim Hallbjørnsson og Bjarne Gullbråskald». Han var frå Laxárdalur i Skagafjorden på Island. Far hans var Hallbjørn, og han hadde ein bror som heitte Tord, men ingen av dei er nemnt i andre samanhengar. I Skaldatal er han ført opp som skald hos den norske hovdingen Kalv Arnesson. 

Nokre haldepunkt om livet hans finn vi òg i det einaste diktet som er kjent av av han, åtte strofer av «Kalvsflokk» (*Kálfsflokkr*), som er eit hyllingsdikt til Kalv Arnesson. Bjarne Gullbråskald er òg nemnt i dei norrøne kongesogene,  t.d. i Heimskringla, i Soga om Olav den heilage frå kapittel 177 og utover.

Tilnamnet hans er oftast gitt tydinga «skalden med  gylne augebryn», men han kan òg ha fått namnet fordi han kan ha gjort dikt til ei kvinne som vart kalla «gullbrå», det vil seie ei som hadde gylne augehår eller augebryn (Skalden Gissur Svarte har òg fått dette tilnamnet).

## Feil kronologi
«Tåtten om Torgrim Hallbjørnsson og Bjarne Gullbråskald» skildrar hendingar frå tidleg i styringstida til kong Magnus den gode. Bjarne skal der ha framført eit kvad der han mellom anna hylla Kalv Arnesson for hans deltaking i slaget ved Stiklestad, og for hans motstand mot kong Olav den heilage. Det 5. verset av «Kalvsflokk» lyder slik:

Islendingen Torgrim Hallesson likte ille at det var tala rosande om at Kalv hadde kjempa mot kong Olav, og han drap Bjarne. På eit tingmøte skal Kalv Arnesson ha lyst Torgrim fredlaus for ugjerninga, og broren Tord Hallbjørnsson tok då straks hemn og drap Torgrim. Noko seinare var òg Tord drepen. 

Kronologien i tåtten samsvarar ikkje med innhaldet i «Kalvsflokk», som må ha blitt langt seinare, etter at Kalv Arnesson hadde rømt frå Noreg og slutta seg til Torfinn Sigurdsson jarl på Orknøyane. Truleg må diktet tidlegast ha blitt til i midten av 1040-åra, kanskje så seint som i 1050, og då var altså Bjarne Gullbråskald framleis i live.  Mellom anna handlar det 8. verset om striden Kalv Arnesson og Torfinn jarl hadde på Orknøyane mot Ragnvald Brusesson jarl, noko som må han funne stad etter 1045.

Sogeskrivaren må såleis ha teke feil når han la drapa til styringstida til kong Magnus den gode (1035-1047). Hendinga *kan* ha funne stad seinare, i tida omkring år 1050, etter at Kalv då var komen attende til Noreg og var blitt forlikt med kong Harald Hardråde.

## Notar
 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bjarne Hallbjørnsson Gullbråskald Store norske leksikon
* Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning av Finnur Jonsson (side 363).
* Den oldnorske og oldislandske litteraturs historie av Finnur Jónsson  (side 605) (Internet Archive) .
Chilenarar

**Chilenarar** (spansk *chilenos*) er menneske knytte til Chile gjennom busetjing eller opphav. Chilenarar stammar hovudsakleg frå spanjolar og ulike chilenske urfolk. Små, men viktige grupper av andre europearar som særleg vandra inn på 1800- og 1900-talet har også kome inn i folkegruppa. Sjølv om innvandrarar etter det chilenske sjølvstendet aldri har utgjort meir enn 2&nbsp;% av befolkninga, finst det no hundretusenar av chilenarar med tysk, britisk, fransk, kroatisk, italiensk eller palestinsk opphav.

Det er sterk samanheng mellom chilenarar si avstamming eller etnisitet og den sosioøkonomiske statusen deira. Det går eit tydeleg kontinuum mellom folk lågt nede på rangstigen med mange amerindiske forfedrar og overklassen med hovudsakleg europeisk avstamming. Den innfødde innverknaden på folkesetnaden, både genetisk og kulturelt, er tydelegast på landsbygda og kan finnast att i chilensk spansk og i chilensk matlaging.

Dei fleste chilenarar bur i Chile, men det finst også større grupper i fleire andre land, særleg i Argentina og USA. Andre land med store chilenske grupper er Australia, Canada og Sverige. Mindre grupper chilenarar utgjer også betydelege delar av den permanente busetnaden i Antarktis og på Falklandsøyane.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chileans|Chileans]]» frå ,  den 11. januar 2017.*
It Is No Secret

**«It Is No Secret (What God Can Do)»** er ein Southern gospel-song skriven av Stuart Hamblen i 1950-åra.

## Bill Kenny-versjonen
I 1951 spelte Bill Kenny, frontmannen i The Ink Spots, inn «It Is No Secret» for Decca. Utgjevinga hans inneheldt òg «The Song Spinners» som nådde 18. plassen på poplista i USA.

## Elvis Presley-versjonen
Elvis Presley spelte inn sin versjon i Radio Recorders Studio 1 i Hollywood den 19. januar 1957. Han vart gjeven ut på *[[Elvis' Christmas Album]]* (RCA Victor LOC 1035) i november 1957. Produsenten var Steve Sholes.

## Innspelingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It Is No Secret|It Is No Secret]]» frå ,  den 5. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Snopes.com
If Every Day Was Like Christmas

«**If Every Day Was Like Christmas**» er ein song av Elvis Presley som kom ut i 1966 på singel, med «How Would You Like To Be» som B-side frå filmen *[[It Happened at the World's Fair]]*. Songen vart spelt inn 10. juni 1966 i RCA Studio B i Nashville med The Jordanaires og The Imperials Quartet på korvokal. Songen var skriven av Red West. Singelen nådde andreplassen på Billboard si «Best Bets For Christmas»-undersøking i 1966 og kom inn att på lista i 1967. 

Songen kom med på RCA Camden si nyutgjeving av *[[Elvis' Christmas Album]]* i 1970. Dette albumet selde til diamantplate i 2011 med 10 millionar selde eksemplar. 

## Innspelingar

Songen vart omsett til dansk av Nis P. Jørgensen og kalla «Var hver dag jul» . Denne vart spelt inn av Bamse i 1995.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:If Every Day Was Like Christmas|If Every Day Was Like Christmas]]» frå ,  den 5. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Mama Liked the Roses

«**Mama Liked the Roses**» er ein song av Elvis Presley spelt inn i 1969. Songen vart gjeven ut som B-side til «The Wonder of You» den 20. april 1970 og i 1970 på RCA Camden-utgåva av *[[Elvis' Christmas Album]]*. Singelen gjekk ikkje inn på Billboard Hot 100-lista, men nådde 65. plassen på Cashbox-lista. Songen var skriven av John L. Christopher, som òg var medlåtskrivar på «Always on My Mind».

## Andre versjonar
*1978: The Jordanaires
*1979: Ral Donner
*1999: Hubbas
*2007: Mark Keeley
*2013: Aron & Cool Company
*2013: Shawn Klush

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mama Liked the Roses|Mama Liked the Roses]]» frå ,  den 5. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Karl Fjermeros

**Karl Johan Fjermeros** () var ein norsk skulemann og Venstre-politikar frå Høvåg i Vest-Agder. Han var far til Bue Fjermeros.

Fjermeros var son til ein gardbrukar og byggmeister. Sjølv tok han eksamen ved Kristiansand lærerskole i 1906, og var så nokre år lærar i folkeskule og framhaldsskule. I 1910 var han lærar ved folkehøgskulen på Vossevangen. Frå 1911 til 1945 underviste han i folkeskulen i Kristiansand, skuleåret 1920/21 også ved Kristiansand lærarskule.

I 1942 var Fjermeros ein av dei som vart arrestert under tyskarane sin aksjon mot lærarane og send til Kirkenes. I 1945 vart han tilsett skuleinspektør i Oddernes herad, før han i 1947 fekk stillinga som skuledirektør i Agder og Stavanger, ei stilling han hadde til 1956. 

Fjermeros engasjerte seg i politikken i Oddernes og vart vald til formannskapsmedlem i 1922. Frå 1928 var han ordførar til han i 1941 vart avsett av okkupasjonsmakta, men i 1945 tok han oppatt vervet. Etter frigjeringa var han konstituert fylkesmann i Vest-Agder i mai og juni 1945 og fylkesordførar i Vest-Agder.

Valbolken 1945-49 var Fjermeros stortingsrepresentant for Venstre og Vest-Agder, medlem av protokollkomiteen. Ved stortingsvalet 1949 mislukkast han i å verte attvald. Fjermeros var aktiv i målsaka, både som formann i Kristiansand mållag og i Vest-Agder mållag. Ei tid sat han også i styret i Noregs Mållag.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Wilhelm Suhrke

**Wilhelm Christian Suhrke** () var ein norsk arkitekt og politikar frå Halden. Han representerte partiet Høgre på Stortinget i to åtskilde treårsbolkar.

Suhrke var son til ein tyskfødd arkitekt og byggmeister. Etter han i 1882 var utdanna i byggfag ved Trondhjems Tekniske Læreanstalt, studerte han ved Hannover polytekniske skule til 1886. Frå 1892 leidde han byggfirmaet til faren i heimbyen Halden.

Arkitekt Suhrke er kjend for å ha teikna Halden Arbeidersamfund si bygning frå 1891, skihytta Høiåshytta tilhøyrande Halden Skiklubb frå 1902, og Halden Bad frå 1932 som er prega av stilretninga funksjonalismen. Sjølv budde Suhrke i ein lafta villa i drakestil, bygt i 1901.

Frå 1902 var Suhrke medlem i Halden bystyre. Perioden 1903-06 var han stortingsmann frå einmannskrinsen Fredrikshald, medlem av Budsjettkomitéen. Ved stortingsvalet 1906 nådde han ikkje opp, men lukkast kome tilbake på Tinget for perioden 1910-12, då medlem i Konstitusjonskomitéen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Elvis' Golden Records

***Elvis' Golden Records*** er det femte albumet til Elvis Presley. Det vart gjeve ut av RCA Victor, LPM 1707, i mars 1958. Albumet vart hovudsakleg spelt inn i Radio Recorders i Hollywood, med ei innspeling i RCA Victor sine studio i New York den 30. januar, ei i 20th Century Fox Stage One i Hollywood den 24. august og tre i RCA Studios i Nashville i januar og april 1956. Det er eit samlealbum av hitsinglar gjevne ut i 1956 og 1957, og vert rekna som det første samlealbumet i rock and roll-historia. Det er det første av fem samlealbum i serien ***Elvis' Golden/Gold Records***. Fire av dei kom ut medan Presley levde. Albumet nådde tredjeplassen på Billboard Top Pop Albums-lista. Det selde til gullplate 17. oktober 1961, platinaplate 20. mai 1988 og 6x platina den 17. august 1999 av Recording Industry Association of America.

## Innhald
*Golden Records* bestod av åtte A-sider og fem B-sider, «Hound Dog», «Loving You», «That's When Your Heartaches Begin», «Treat Me Nice», «Anyway You Want Me», og eit albumspor, «Love Me», opphavleg gjeven ut på *[[Elvis (1956)|Elvis]]* i 1956. 

I 1950-åra vart det gjeve gullplate når ein singel hadde selt ein million eksemplar, ikkje slik det var slutten av 1970-åra for album, der ei gullplate vart gjeve for 500&nbsp;000 eksemplar. Det er vanskeleg å få stadfesta nøyaktige tal hos RIAA, men i ein pressekonferanse 22. september 1958 i samband med EP-en *Elvis Sails* i 1958 og inkludert i disk fire av RCA-boksen The King of Rock 'n' Roll: The Complete 50s Masters, spør intervjuaren Presley om gullplatene hans. Presley svarte at «Eg har 25 millionseljarar, og to album som har selt ein million kvar».

Den første CD-utgåva kom i 1984 i falsk steroei, men vart raskt trekt attende og gjeve ut på nytt i mono. I 1997 kom albumet med seks bonusspor.

## Innhald
*Plassering for singlar teken frå [[Billboard Hot 100|Billboard Pop Singles]] om ikkje anna er oppgjeve.* 

## Salstrofé

## Bakgrunnsstoff
*LPM-1707 Elvis Presley Guide på The Elvis Presley Record Research Database

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elvis&#39; Golden Records|Elvis&#39; Golden Records]]» frå ,  den 5. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Onychoprion

__NOTOC__
***Onychoprion*** er ei biologisk slekt av terner  i måsefamilien, Laridae. Namnet på denne slekta kjem frå gammalgresk *onux*, 'klo', og *prion*, 'nagl'.

Dette er terner med mørk overside, unntaket er beringterne som har mellomgrå rygg og venger.

## Artslista
***Onychoprion*** i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2016 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler* og med utbreiingsområde:
* Sotterne, *Onychoprion fuscatus*, Sooty Tern, Linné, 1766, (LC)
:Dei fleste kystar i tropiske område, omtrent mellom den nordlege og den sørlege vendesirkelen
* Polynesiaterne, *Onychoprion lunatus*, Gray-backed Tern, Peale, 1848, (LC)
:Øyar i tropisk del av Stillehavet, inkludert Hawaii
* Tygleterne, *Onychoprion anaethetus*, Bridled Tern, Scopoli, 1786, (LC)
:Kystar i tropiske område: Stillehavskysten av Amerika frå Mexico til Ecuador, Mexicogolfen, Det karibiske havet, austkysten av USA frå Nord-Carolina og sørover, Vest-Afrika, Raudehavet og rundt Den arabiske halvøya, Indiahavet, Søraust-Asia, Australia og øyar i vestlege Stillehavet.
* Beringterne, *Onychoprion aleuticus*, Aleutian Tern, Baird, 1869, (VU)
:Hekkeområdet er kystar i Alaska, rundt Sakhalin og Kamtsjatkahalvøya

## Kjelder
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Tygleterne

**Tygleterne** (*Onychoprion anaethetus*) er ein fugl i måsefamilien Laridae. Ho lever ved kystar, og til havs i tropiske område.

## Skildring
Dette er ei mellomstor terne, omtrent som ei makrellterne,  men kraftigare bygd. Kroppslengda er 35 til 38 centimeter, vengespennet  på 76-81 og vekt på frå 95 til 150 gram. Vengene og den djupt kløfta halen er lang, og ho har mørkegrå til brun overside,  og kvit underside. Panna og augebryna er kvite, som er ein slåande kontrast til svart krone og tyglestrek bakover til nakken.  Nebbet og beina er svarte. Juvenile tygleterner er grå på oversida og bleik på undersida.

Denne arten blir sjeldan forveksla med andre terner, bortsett frå sotterne og polynesiaterne i det tropiske Stillehavet. Tygleterner er bleikare enn sotterner på ryggen, men ikkje så bleik som polynesiaterner.

Hekking skjer samla sett ved kystar av stillehavskysten av Amerika frå Mexico til Ecuador, Det karibiske havet, Vest-Afrika, Raudehavet og rundt Den arabiske halvøya, øyar i Indiahavet, Søraust-Asia, Australia og øyar i vestlege Stillehavet. Tygleterna er  ein trekkfugl, lever spreidd og overvintrar meir allment gjennom dei tropiske hava. Dei har markante pelagiske vaner samanlikna med dei fleste andre terneartar. Ho er ein sjeldan streiffugl til Vest-Europa, inkludert Noreg.

Den globale populasjonen kan vere over ein million individ, med eit tyngdepunkt i området Raudehavet og rundt Den arabiske halvøya til  Indiahavet, men bestanden er usikker og utviklinga er ikkje kjent.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bridled Tern|Bridled Tern]]» frå ,  den 6. oktober 2016.*  
* Gochfeld, M., Burger, J., Kirwan, G.M. & Garcia, E.F.J. (2016). *[http://www.hbw.com/node/54042 Bridled Tern (Onychoprion anaethetus)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 6. oktober 2016

## Bakgrunnsstoff

*BirdLife International (2016) Species factsheet *[http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22694730 Onychoprion anaethetus] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 6. oktober 2016
That's When Your Heartaches Begin

«**That&#39;s When Your Heartaches Begin**» er ein song som Elvis Presley spelte inn minst tre gonger, mellom anna første gongen i juli 1953, då han var ein av dei to første songane Presley spelte inn for Sun Records på ein demo han ønskte å gje til mora i bursdagsgåve. 

## Historie
Sjølv om songen ikkje vart kjend før Presley spelte han inn i 1950-åra, vart songen skriven i 1937 av Fred Fisher, William Raskin og Billy Hill. Han vart spelt inn og gjeven ut same året av Shep Fields Rippling Rhythm, og igjen av The Ink Spots i 1941. R&B-sopranen Billy Bunn and His Buddies spelte inn songen for RCA, og denne kom ut i 1952 til gode meldingar. Den 18. juli 1953 kom ein ung Elvis Presley til Sun Records i Memphis og betalte 3,98 dollar for nok studiotid til å spele inn ein acetat-singel. På A-sida spelte han inn «My Happiness», som seinare vart gjort kjent av Connie Francis i 1958, medan B-sida var «That's When Your Heartaches Begin».

Han spelte seinare inn songen to gonger til, mellom anna under den kjende Million Dollar Quartet-innspelinga den 4. desember 1956, og den andre gongen i januar 1957 som B-sida til «All Shook Up».

## Beatles-versjonen
I følgje forfattaren Mark Lewisohn i «The Complete Beatles Chronicles» (s.&nbsp;364) framførte The Beatles «That's When Your Heartaches Begin» på konsertar frå 1959 til 1961 (i Liverpool og Hamburg og andre stader) med Paul McCartney på solovokal. Forfattaren Allen J. Weiner la til at det finst eit opptak av ei heimeøving (frå 1960) og at denne finst på fleire piratkopiplater.

## Andre versjonar
Andy Kaufman song songen i 1979 på *[[Johnny Cash Show]]* til ståande applaus som ein del av imitasjonsnummeret hans av Elvis Presley. 

Songen vart omsett to gonger til fransk. Den eine, av Franck Gérald, vart kalla «C'est bête à pleurer» vart framført av Lucky Blondo i 1966. Den andre vart omsett av Georges Aber og Johnny Hallyday, kalla «Quand ça vous brise le cœur» og framført av Hallyday i 1984.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:That&#39;s When Your Heartaches Begin|That&#39;s When Your Heartaches Begin]]» frå ,  den 6. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Treat Me Nice

**«Treat Me Nice»** er ein song spelt inn av Elvis Presley  og gjeven ut som B-sida til «Jailhouse Rock». Songen vart òg nytta i filmen *[[filmen Jailhouse Rock|Jailhouse Rock]]* og i musikalen *[[Smokey Joe's Cafe]]*. 

## Lister

## Medverkande
*Elvis Presley &ndash; vokal
*Scotty Moore &ndash; elektrisk gitar
*Bill Black &ndash; kontrabass
*D.J. Fontana &ndash; trommer
*Dudley Brooks &ndash; piano
*The Jordanaires &ndash; korvokal
*Steve Sholes &ndash; produsent
*Thorne Nogar &ndash; lydteknikar

## Andre versjonar

### Andre språk
Songen vart omsett til tysk av Peter Moesser og kalla «Mach' dich schön». Denne vart spelt inn av Peter Kraus und die Rockies i 1958. Det finst to forskjellige omsetjingar på finsk, «Mies kun lämpiää» av Pertti Reponen og framført av Danny i 1974 og «Kunnolla» av Jussi Raittinen og framført av Jussi & The Boys i 1974.

## Bakgrunnsstoff
*
King Creole

***King Creole*** er det sjette albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor i september 1958, og spelt inn i løpet av fire dagar i Radio Recorders i Hollywood. Det inneheld songar skrivne og spelt inn for filmen med same namn og nådde andreplassen på Billboard Top Pop Albums-lista. Albumet selde til gullplate 15. juli 1999 hos Recording Industry Association of America.

## Innhald
Dei fleste av songane kom frå låtskrivarar som arbeidde for Hill and Range, eit songforlag som Presley eigde i lag med Colonel Tom Parker: Fred Wise, Ben Weisman, Claude Demetrius, Aaron Schroeder, Sid Tepper og Roy C. Bennett. Jerry Leiber og Mike Stoller var relativt lite medverkande, etter at dei hadde kome på kant med Parker under den forrige filmen, *[[filmen Jailhouse Rock (1957)|Jailhouse Rock]]* (1957), der dei praktisk talt dominerte musikkproduksjonen. Parker var rasande over at låtskrivarar hadde så lett tilgang til Presley utan å gå gjennom Parker sine «rette kanalar», særleg sidan dei òg hadde prøvd å påverke filmretninga til Presley med å gje han ein ide om å gjere ein film av Nelson Algren-romanen *[[A Walk on the Wild Side]]* (1956) med Elia Kazan som regissør og musikk av Leiber og Stoller. Parer sette foten ned for slike innfall, men duoen klarte likevel å få med tre songar i filmen, inkludert tittelsporet og «Trouble». Framsyninga til Presley av «Trouble» i filmen syner til Muddy Waters og Bo Diddley. Han spelte songen på det særs suksessrike fjernsynsprogrammet hans i 1968.

Songane «Hard Headed Woman» og «Don't Ask Me Why» vart gjeven ut på singel 10. juli 1958, samstundes med filmen. «Hard Headed Woman», A-sida, og «Don't Ask Me Why» nådde begge Billboard Hot 100-lista på høvesvis toppen av lista og 25. plassen. 

RCA gav ut det originale albumet på CD i 1988. Albumet kom ut på ny i 1997 med sju bonusspor, inkludert songen «Danny» som vart spelt inn under innspelinga av albumet, seks alternative opptak der fire ikkje var gjevne ut før. 

## Medverkande

* Elvis Presley – vokal, akustisk gitar (på «Lover Doll»)
* The Jordanaires – korvokal
* Scotty Moore – elektrisk gitar 
* Tiny Timbrell – akustisk gitar
* Neal Matthews – elektrisk bass
* Dudley Brooks – piano
* Bill Black – kontrabass
* D.J. Fontana – trommer
* Bernie Mattinson – trommer

* Kitty White – vokal på «Crawfish»
* Gordon Stoker – bongotrommer
* Hoyt Hawkins – cymbals
* Ray Siegel – kontrabass, tuba
* Mahlon Clark – klarinett
* John Edward (Teddy) Buckner – trompet
* Justin Gordon – saksofon
* Elmer Schneider – trombone
* Warren Smith – trombone

## Innhald

### Originalutgåva

### Bonusspor på 1997-utgåva

Spor 3 («Danny») var opphavleg gjeven ut på plata ** (CPL1-3082) i desember 1978.

## Lister og salstrofé

### Plassering

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King Creole (album)|King Creole (album)]]» frå ,  den 6. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*LPM-1884 King Creole Guide på The Elvis Presley Record Research Database
Rum i Austerrike

**Rum** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 8,6 km² og 9&nbsp;000 ibuarar. Landsbyen Rum ligg 621 meter over havet, eit par kilometer nordaust for sentrum av byen Innsbruck. I dag er Rum funksjonelt ein forstad til byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Rum (Tirol)|Rum (Tirol)]]» frå ,  den 7. oktober 2016.*
Neal Matthews jr.

**Neal Matthews jr.** () var ein amerikansk vokalist. Han vart kjend som ein del av The Jordanaires, ei korgruppe som song for mange countryartistar, mellom andre Elvis Presley.

Som medlem av The Jordanaires arbeidde han med artistar som Patsy Cline, Red Foley, Johnny Horton, Ferlin Husky, Jim Reeves og George Jones. Gruppa song òg for popartistar som Steve Lawrence og Eydie Gorme, Connie Francis og Julie Andrews. Dei er derimot mest kjend som korgruppe for Elvis Presley i 15 år. 

Matthews døydde av hjarteinfarkt 70 år gammal. Som ein del av The Jordanaires vart han i 2001 posthumt innlemma i Country Music Hall of Fame.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Neal Matthews|Neal Matthews]]» frå ,  den 7. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Til minne om Neal Matthews
Zirl

**Zirl** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 57,1 km² og 8&nbsp;000 ibuarar. Landsbyen  ligg 622 meter over havet, 10 km vest om Innsbruck.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zirl|Zirl]]» frå ,  den 7. oktober 2016.*
Mahlon Clark

**Mahlon Clark** () var ein USA-amerikansk musikar som var medlem av Lawrence Welk Orchestra frå 1962 til 1968. Hovudinstrumentet hans var klarinett.

Clark vart storbandmusikar for mellom andre Ray McKinley og Will Bradley. Han flytta til California under andre verdskrigen og etter ei stund i militæret byrja han å arbeide hos Paramount Pictures der han spelte inn musikk for mange filmar. I 1962 fekk han jobb i orkesteret til The Lawrence Welk Show. Etter Welk frotsette Clark å spele i mange filmar og med mange artistar som Frank Sinatra og Madonna.  

## Diskografi
**Med [[Louis Bellson]]**
**[[Louis Bellson Swings Jule Styne]]* (Verve, 1960)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mahlon Clark|Mahlon Clark]]» frå ,  den 8. oktober 2016.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*Mahlon Clark på allmusic.com
*Mahlon Clark på IMDb
Kitty White

**Kitty White** () var ein amerikansk jazzvokalist som i fleire år var nattklubbsongar i Los Angeles. 

White kjend for dei sofistikerte songane sine. Ho spelte inn det meste av musikken sin på Vestkysten med jazzmusikarar som Buddy Collette, Gerald Wiggins, Chico Hamilton, Bud Shank og Red Callender. Ho song mange demoinnspelingar for venen og blueskomponisten Jessie Mae Robinson, som «I Went to Your Wedding», som vart ein stor hit for Patti Page i 1953.

Kitty White arbeidde i fleire filmar. Ho song «The Lullaby Song» som vart spelt under ein scene der eit barn flyt ned Ohioelva i ein robåt i den klassiske Charles Laughton-filmen *[[filmen The Night of the Hunter|The Night of the Hunter]]* i 1955, etter at komponisten Walter Schumann, som skreiv songen, oppdaga ho på ein liten klubb. Ho song «Crawfish» med Elvis Presley i filmen *King Creole* i 1958. Duetten kom ut på filmmusikkalbumet.

## Diskografi
*1955 *A New Voice in Jazz* (EmArcy 36020)
*1956 *Kitty White* (EmArcy 36068)
*1956 *A Moment of Love* (Pacifica 2002)
*1958 *Crawfish* duett med Elvis Presley (Remake, Dot CR1908)
*1959 *Sweet Talk* (Roulette)
*1960 *Wimoweh* (Dot 16157)
*1962 *Kitty White* (Clover CL 1229)
*1965 *Kitty White and Laurindo Almedia with the Buddy Collette Orchestra* (Horizon WP 1606)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kitty White|Kitty White]]» frå ,  den 8. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*
*
*