open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marie Duplessis

**Marie Duplessis** () var ei fransk kurtisane og elskarinna til fleire prominente og velståande menn. Ho var inspirasjonen til hovudpersonen i boka *Kameliadamen* av Alexandre Dumas, som var ein av elskarane hennar. 
Mykje av det som er kjent om ho er henta frå den litterære skildringa og samtidige legender.

## Oppvekst
Marie Duplessis var fødd som **Alphonsine Rose Plessis** i Nonant-le-Pin i Normandie i Frankrike. Far hennar blei i røynda halliken hennar då ho var rundt 12 år gammal. I ein alder av 15 år flytta ho til Paris der ho fann arbeid i ein klesbutikk. Som ein kan sjå i kunstverk av henne var Marie Duplessis tydelegvis ei svært attraktiv ung kvinne,  med ein liten og nett figur og eit sjarmerande smil. Innan ho var 16 var ho blitt klar over at framståande menn var villige til å gje henne pengar i byte for selskapet hennar, både i private og sosiale samanhengar. Ho blei kurtisane og lærte å lesa, skriva og å halda seg à jour med hendingane i verda, slik som å kunna snakka om desse temaa med klientane sine og ved sosiale samkome. Ho la også ein falsk adeleg «Du» til etternamnet sitt.

## Livet som kurtisane

Duplessis var både populær som kurtisane og som vertinne i ein salong, der politikarar, forfattarar og kunstnarar samla seg for stimulerede samtale og sosialt samvær. Ho reid i Bois de Boulogne og gjekk i operaen. Ho fekk òg portrettet sitt måla av Édouard Viénot.

Duplessis var elskarinna til Alexandre Dumas mellom september 1844 og august 1845.  Etterpå går ein ut frå at ho var elskarinna til komponisten Franz Liszt, som skal ha villa bu saman med henne. Gjennom det korte livet hennar blei ho kjend som ei diskret, intelligent og vittig kvinne. Ho heldt fram å ha eit godt tilhøve til mange av velgjerarane sine, sjølv etter at forholdet mellom dei var forbi.

Marie Duplessis døydde av tuberkulose 23 år gammal den 5. februar 1847. To av dei tidlegare elskarane hennar, svenske grev von Stakelberg og franske grev Édouard de Perregaux, som ho hadde gifta seg med ei kort tid før, var ved sida hennar. Eit par veker etter at ho døydde blei eigedelane hennar auksjonerte vekk for å betala gjelda hennar. Likevel skal gravferda hennar på Montmartrekyrkjegarden ha vore overdådig, og hundrevis av menneske var til stades.

Den romantiske romanen til Dumas, *Kameliadamen,* blei gjeven ut innan eit år var gått. I boka var Dumas framstilt som Armand Duval og Duplessis som Marguerite Gautier. Dumas gjorde òg historie om til eit skodespel, noko som inspirerte til Verdi sin opera til *[[La Traviata]]* og fleire filmar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marie Duplessis|Marie Duplessis]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* The Real Traviata av Maria Nockin
* Nils Johan Ringdal, Verdens vanskeligste yrke. De prostituertes verdenshistorie. 1997. ISBN:82-02-15743-9
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marie Duplessis|Marie Duplessis]]» frå ,  den 13. juli 2021.*
Steve Stevens

**Steve Stevens** () er ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar. Han er mest kjend som gitarist og låtskrivar for Billy Idol, og for å ha spelt sologitar på temasongen for *[[Top Gun]]* – «Top Gun Anthem» – som han vann Grammyprisen for i 1987. Stevens har spelt for Michael Jackson, Ric Ocasek, Robert Palmer og mange andre. Stevens var i bandet til Vince Neil i 1993. I 1995 var Stevens og Idol ei kort tid medlemmar i gruppa Neurotic Outsiders. Stevens var med å skipe supergruppa Bozzio Levin Stevens, som gav ut *[[Black Light Syndrome]]* i 1997 og *[[Situation Dangerous]]* i 2000. Han tok med seg ein spansk flamencostil til songen «Pistolero» (1999) for trance-gruppa Juno Reactor. Frå 2012 til 2016 var Stevens med i Kings of Chaos. 

Av soloalbum har han gjeve ut *[[Atomic Playboys]]* (1989) og *[[Flamenco a Go-Go]]* (2000).

## Diskografi
### Soloalbum
**The Guitar World According To Steve Stevens* (kassett frå 1986 som følgde *[[Guitar World]]*)
**[[Atomic Playboys]]* (1989)
**Akai Gitar Sample Collection* (1994)
**[[Flamenco a Go-Go]]* (1999)
**[[Memory Crash]]* (2008)

### Filmusikk
*«Top Gun Anthem», *[[Top Gun]]* (1986)
*«Speed», *[[filmen Speed (1994)|Speed]]* (1994)

### Album med Billy Idol
**[[Billy Idol av Billy Idol|Billy Idol]]* (1982)
**[[albumet Rebel Yell|Rebel Yell]]* (1983)
**[[Whiplash Smile]]* (1986)
**[[Devil's Playground av Billy Idol|Devil's Playground]]* (2005)
**[[Kings & Queens of the Underground]]* (2014)

### Album med Michael Jackson
**[[Bad av Michael Jackson|Bad]]* (1987)

### Album med Robert Palmer
**[[Don't Explain av Robert Palmer |Don't Explain]]* (1990)

### Album med Jerusalem Slim
**Jerusalem Slim* (1992) – berre i Europa og Japan

### Album med Vince Neil
**[[Exposed av Vince Neil |Exposed]]* (1993)

### Album som medlem av Bozzio Levin Stevens
**[[Black Light Syndrome]]* (1997)
**[[Situation Dangerous]]* (2000)

### Album med [[Kyosuke Himuro]]
* *I·De·A* (1997)
* *Collective Souls* (1998) 
* *The One Night Stands* (1998)
* *Mellow* (2000) 
* *Beat Haze Odyssey* (2000) 
* *Follow the Wind* (2003)

### Album med [[Gregg Bissonette]]
**Submarine* (på «Train to Willoughby») (2000)

### Album med [[Adam Bomb]]
**New York Times* (Stevens spelte på «NY Child» «Cheyenne» «Saluda a Lola» & «Anxiety»), produsert av Jack Douglas (2001)

### Album med [[Sebastian Bach]]
**[[Give 'Em Hell av Sebastian Bach |Give 'Em Hell (2014)]]*

### Andre framføringar
**Peter Criss * | Let Me Rock You (1982)
*Merry Axemas Vol.2 ; spor 3 «Do You Hear What I Hear» (1998)
**The Fallout | Neodymium Project (2012)*
**Desire* | Meg Myers - Sorry (2014)
**I Will Always Be Yours | Ben Rector (2018)*
**Down in Flames* | Deadland Ritual (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Stevens|Steve Stevens]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Wendy Melvoin

**Wendy Ann Melvoin** () er ein USA-amerikansk gitarist, songar og låtskrivar. Ho er best kjend for arbeidet sitt med Prince som ein del av bandet hans The Revolution, og for samarbeidet  med Lisa Coleman som eine halvdelen av duoen Wendy & Lisa.

## Samarbeid

**Med [[Meshell Ndegeocello]]**
* *[[Peace Beyond Passion]]* (Maverick Records, 1996)

**Med [[Glen Campbell]]**
* *[[Meet Glen Campbell]]* (Capitol Records, 2008)
* *[[Ghost on the Canvas]]* (Surfdog Records, 2011)

**Med [[k.d. lang]]**
* *[[Drag av k.d. lang |Drag]]* (Warner Bros. Records, 1997)
* *[[Invincible Summer]]* (Warner Bros. Records, 2000)

**Med [[Doyle Bramhall II]]**
* *[[Doyle Bramhall II av Doyle Bramhall II|Doyle Bramhall II]]* (Geffen, 1996)
* *[[Jellycream]]* (RCA Records, 1999)

**Med [[Lisa Marie Presley]]**
* *[[To Whom It May Concern av Lisa Marie Presley |To Whom It May Concern]]* (Capitol Records, 2003)

**Med [[Michael Penn]]**
* *[[March av Michael Penn |March]]* (RCA Records, 1989)
* *[[Free-for-All av Michael Penn |Free-for-All]]* (RCA Records, 1992)

**Med [[Ilse DeLange]]**
* *[[The Great Escape av Ilse DeLange |The Great Escape]]* (Universal Music, 2006)

**Med [[Rob Thomas]]**
* *[[...Something to Be]]* (Atlantic Records, 2005)
* *...Something More* (Atlantic Records, 2005)

**Med [[Nerina Pallot]]**
* *[[Fires av Nerina Pallot |Fires]]* (Idaho Records, 2006)

**Med [[Neil Finn]]**
* *[[One Nil]]* (Parlophone Records, 2001)

**Med [[Sheryl Crow]]**
* *[[The Globe Sessions]]* (A&M Records, 1998)
* *[[C'mon, C'mon]]* (A&M Records, 2002)

**Med [[Seal]]**
* *[[Human Being]]* (Warner Bros. Records, 1998)

**Med [[Nikka Costa]]**
* *[[Can'tneverdidnothin']]* (Virgin Records, 2005)

**Med [[Skye Edwards]]**
* *[[Mind How You Go av Skye Edwards |Mind How You Go]]* (Atlantic Records, 2006)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wendy Melvoin|Wendy Melvoin]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for Wendy & Lisa
*
Benjamin Orr

**Benjamin Orzechowski** (), kjend profesjonelt som **Benjamin Orr**, var ein USA-amerikansk musikar mest kjend som bassist, opphavleg medlem og dels solovokalist i rockebandet The Cars. Han song solovokal på fleire av dei mest kjende songane deira, som «Just What I Needed», «Let's Go» og «Drive». Han fekk òg ein mindre solohit med «Stay the Night.» 

Orr vart posthumt innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av The Cars i 2018.

## Diskografi
### Soloalbum
* *[[The Lace]]* (1986) - US# 86

### Med The Grasshoppers
* «Mod Socks» med «Twin Beat» (1965)
* «Pink Champagne (and Red Roses)» med «The Wasp» (1965)

### Med Milkwood
* *How's the Weather?* (1973)

### Med The Cars
* *[[The Cars av The Cars|The Cars]]* (1978)
* *[[Candy-O]]* (1979)
* *[[Panorama av The Cars |Panorama]]* (1980)
* *[[Shake It Up av The Cars |Shake It Up]]* (1981)
* *[[Heartbeat City]]* (1984)
* *[[Door to Door av The Cars|Door to Door]]* (1987)

### Solosinglar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Benjamin Orr|Benjamin Orr]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*Benjamin Orr -- Find a Grave
Lisa Coleman

**Lisa Coleman** () er ein USA-amerikansk musikar og komponist. Coleman speler piano og klaverinstrument. Ho var medlem av bandet til Prince, The Revolution frå 1980 til 1986 og eine halvdelen av den musikalske duoen Wendy & Lisa, som vart skipa med Wendy Melvoin i 1986.

## Diskografi
Med Prince
* Dirty Mind (1980)
* Controversy (1981)
* 1999 (1982)
* Sign O' the Times (1987)
* Planet Earth (2007)
* Piano & A Microphone 1983 (som komponist) (2018)

Med Prince & The Revolution
* Purple Rain (1984)
* Around The World In A Day (1985)
* Parade (1986)

Prince Camp/Tilknytt
* The Time, The Time (album) (1981)
* Apollonia 6, Apollonia 6 (Album) (1984)
* André Cymone, A.C. (1985)
* Jill Jones, Jill Jones (Album) (1987)

Med Wendy and Lisa
* Wendy and Lisa (1987)
* Fruit at the Bottom (1989)
* Eroica (1990)
* Girl Bros. (as Girl Bros.) (1998)
* White Flags of Winter Chimneys (2008)
* Snapshots (EP) (2011)

Filmmusikk
* Toys (1992)
* Dangerous Minds (1995)
* Crossing Jordan (2003)
* Carnivàle (2004)
* Music of Heroes (2008)
* Heroes: Original Score (2008)

Soloarbeid
* Collage (2019)

Studioarbeid
* Joni Mitchell, Chalk Mark In A Rain Storm (1989) 
* Michael Penn, March (1989)
* Seal, Seal II (1994)
* Nona Gaye, Inner City Blues: The Music of Marvin Gaye (1995)
* Doyle Bramhall II, Doyle Bramhall II (Album) (1996)
* Me'Shell NdegéOcello, Peace Beyond Passion (1996)
* k.d. lang, Drag (1997)
* Victoria Williams, Musings of a Creek Dipper (1997)
* Tricky, Broken Homes / Money Greedy (1998)
* Seal, Human Being (1998)
* Latin Playboys, Dose (1999)
* Doyle Bramhall II, Jellycream (1999)
* Me'Shell NdegéOcello, Bitter (1999)
* Los Lobos, El Cancionero: Mas y Mas (2000)
* Neil Finn, Hole In The Ice (2001)
* Neil Finn, One Nil (2001)
* Neil Finn, One All (2002)
* Hugh Harris, Flowers (2002)
* Gwen Stefani, Love.Angel.Music.Baby. (2004)
* Bettye LaVette, I've Got My Own Hell To Raise (2005)
* Shenkar, Open The Door (2007)
* Alice In Chains, Black Gives Way To Blue (2009)
* Carrie Underwood, Play On (2009)
* Carmen Rizzo, Looking Through Leaves (2010)
* Deluxe, Gaslight (2011)
* Grace Jones, Hurricane (2011)
* Joe Satriani, Shapeshifting (2020)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lisa Coleman|Lisa Coleman]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for Wendy and Lisa
*Offisiell heimeside
*
Cool Water av Bob Nolan

«**Cool Water**» er ein song skriven i 1936 av Bob Nolan. Songen handlar om ein mann og muldyret hans, Dan, og ei luftspegling i ørkenen. Medlemmar av Western Writers of America plasserte han på tredjeplassen på lista over dei 100 beste Western-songane gjennom tidene.

## Originalversjonen
Songen vart først spelt inn av The Sons of the Pioneers 27. mars 1941 for Decca Records (nr. 5939) og var ei kort stund inne på hitlista i 1941 då han nådde ein 25. plass. Den mest populære versjonen vart spelt inn av Vaughn Monroe og The Sons of the Pioneers i 1948. Denne innspelinga kom ut på RCA Victor. Innspelinga låg 13 veker inne på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-listafrå og med 6. august 1948 og nådde niandeplassen.

## Bruk i film
*1945 *[[filmen Along the Navajo Trail |Along the Navajo Trail]]* - sungen av Bob Nolan og The Sons of the Pioneers.
*1945 *Saddle Serenade* - framført av Jimmy Wakely and the Riders of the Purple Sage
*1946 *[[Ding Dong Williams]]* framført av Bob Nolan and the Sons of the Pioneers. 
*2011 *[[filmen Rango (2011)|Rango]]* - framført av Hank Williams.
*2014 *[[filmen Lost River |Lost River]]* - sungen av Ben Mendelsohn med musikk av Johnny Jewel
*2018 *[[The Ballad of Buster Scruggs]]* - sungen av Tim Blake Nelson

## Andre artistar
Hank Williams spelte inn songen i 1948 eller 1949 for The Johnny Fair Syrup Company radioshow på KWKH i Shreveport i Louisiana. Innspelinga finst på *[[The Complete Hank Williams]]*, som kom ut i 1998.

Bing Crosby og The Andrews Sisters spelte inn songen den 5. september 1952 med Matty Matlock and His Orchestra.

Frankie Laine og The Mellomen tok songen til andreplassen på den britiske singellista i 1955. 

Marty Robbins spelte inn songen i 1959 på albumet hans *[[Gunfighter Ballads and Trail Songs]]*.

Burl Ives spelte denne songen i 1961 på albumet hans *[[Songs of the West av Burl Ives |Songs of the West]]*.

Odetta spelte inn songen in 1963 på albumet hennar *[[One Grain of Sand]]*.

The Rooftop Singers spelte inn songen i 1963 på det Grammy-nominerte albumet deira *[[Walk Right In]]*.

Tom Jones spelte ein versjon av songen i 1967 på albumet hans Green, Green Grass of Home.

Andre versjonar av songen er spelte av Riders in the Sky, Jack Scott, Ramblin' Jack Elliott, Slim Whitman, Lorne Greene, Johnnie Ray, Mason Williams, Johnny Cash, The Replacements, Leo Kottke og Joni Mitchell blant fleire.

Fleetwood Mac spelte inn ein versjon for albumet deira *[[Mirage av Fleetwood Mac |Mirage]]*, og denne kom med som eit løynd spor etter den siste songen «Wish You Were Here».

## Salslister
;Frankie Laine-versjonen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cool Water (song)|Cool Water (song)]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brenda Russell

**Brenda Russell** () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, produsent og klaverspelar. Russell har hatt ein variert musikalsk karriere som omfattar pop, soul, dance og jazz. Ho har fått fem Grammy-nominasjonar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brenda Russell|Brenda Russell]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
Billy Idol

**William Michael Albert Broad** (), profesjonelt kjend som **Billy Idol**, er ein engelsk musikar, songar, låtskrivar, og skodespelar som har både britisk og amerikansk statsborgarskap. Han vart først kjend i 1970-åra i punkrockmiljøet i London då han var frontmann i bandet Generation X. Sidan la han ut på ein solokarriere som førte til at han vart internasjonalt kjend og gjorde Idol til ein leiande artist under «den andre britiske bølgja» i USA, som var driven av MTV. Namnet «Billy Idol» var inspirert av læraren hans som skildra han som «idle» (uverksam, inaktiv).

Idol byrja karrieren sin seint i 1976 som gitarist i punkrockbandet Chelsea, men han slutta etter kort tid i gruppa. Med den tidlegare bandkollegaen Tony James, skipa Idol så Generation X. Med Idol som frontmann fekk bandet suksess i Storbritannia og gav ut tre album på Chrysalis Records, før dei vart oppløyst. I 1981 flytta Idol til New York City for å satse på ein solokarriere i samarbeid med gitaristen Steve Stevens. Debutalbumet hans som soloartist, *[[Billy Idol av Billy Idol|Billy Idol]]* (1982), vart ein kommersiell suksess. Med musikkvideoar for singlane «Dancing with Myself» og «White Wedding» vart Idol fast å sjå på det nyetablerte MTV.

Det andre albumet hans, *[[albumet Rebel Yell|Rebel Yell]]* (1983), selde godt med hitsinglane «Rebel Yell» og «Eyes Without a Face». Albumet selde til dobbel platinaplate for to millionar selde eksemplar i USA. I 1986 gav han ut *[[Whiplash Smile]]*. Etter å ha fått tre topp 10-singlar i Storbritannia («Rebel Yell», «White Wedding» og «Mony Mony») gav Idol ut eit samlealbum i 1988 kalla *[[Idol Songs: 11 of the Best]]*. Dette albumet selde til platina i Storbritannia. Idol gav så ut *[[Charmed Life av Billy Idol|Charmed Life]]* (1990) og konseptalbumet *[[Cyberpunk av Billy Idol|Cyberpunk]]* (1993).

Idol brukte andre halvdelen av 1990-åra på privatlivet sitt. Han gjorde eit musikalsk comeback med *[[Devil's Playground av Billy Idol|Devil's Playground]]* (2005) og igjen med *[[Kings & Queens of the Underground]]* (2014).

## Diskografi
;Studioalbum
**[[Billy Idol av Billy Idol|Billy Idol]]* (1982)
**[[Rebel Yell]]* (1983)
**[[Whiplash Smile]]* (1986)
**[[Charmed Life av Billy Idol |Charmed Life]]* (1990)
**[[Cyberpunk av av Billy Idol|Cyberpunk]]* (1993)
**[[Devil's Playground av av Billy Idol|Devil's Playground]]* (2005)
**[[Happy Holidays av Billy Idol |Happy Holidays]]* (2006)
**[[Kings & Queens of the Underground]]* (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Idol|Billy Idol]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
*
Larry Williams

**Larry Williams** (, òg kjend som **Lawrence Edward Williams**) var ein USA-amerikansk rhythm and blues- og rock and roll-songar, låtskrivar, produsent og pianist frå New Orleans. Williams er mest kjend for å ha skrive og spelt inn rock and roll-klassikarar frå 1957 til 1959 for Specialty Records, som «Bony Moronie», «Short Fat Fannie», «Slow Down», «Dizzy, Miss Lizzy» (1958), «Bad Boy» og «She Said Yeah» (1959). John Lennon var ein fan og The Beatles og fleire andre grupper i Den britiske bølgja spelte inn fleire av songane hans. 

Livet til Williams var ei blanding av enorm suksess, vald og dopmisbruk. Han var mangeårig ven av Little Richard frå dei møttest i 1955 til Williams døydde i 1980.

## Diskografi

### Album
**Here's Larry Williams* - 1959 (Specialty Records)
**Slow Down With Larry Williams* - 1960 (Specialty Records - ikkje gjeve ut)
**Larry Williams On Stage! Recorded Live* - 1964 (Sue Records)
**The Larry Williams Show featuring Johnny «Gitar» Watson* - 1965 (Edsel Records, Frankrike / Decca Records, UK)
**Two For the Price of One* (med Johnny «Gitar» Watson) - 1967 (Okeh Records)
**Larry Williams' Greatest Hits* - 1967 (Okeh Records - nyinnspeling av Specialty-hittar)
**That Larry Williams: The Resurrection of Funk* - 1978 (Fantasy Records)

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Larry Williams|Larry Williams]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
David Baerwald

**David Francis Baerwald** () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, komponist og musikar.

Baerwald vart først kjend i 1986 som eine halvdelen av duoen David + David med David Ricketts. Det einaste albumet deira, *[[Boomtown av David + David |Boomtown]]*, selde til platinaplate og låg over eitt år på Billboard-lista i USA. Debutsingelen «Welcome to the Boomtown» vart ein topp 40-hit i USA. 

Sidan skreiv Baerwald mykje musikk for andre, ofte under pseudonym, men gav òg ut to soloalbum: *[[Bedtime Stories av David Baerwald|Bedtime Stories]]*, med Joni Mitchell på gitar og korvokal på songen «Liberty Lies» og *[[Triage av David Baerwald|Triage]]*.

Hausten 1992 starta han i lag med venen og produsenten Bill Bottrell «Tuesday Music Club», ei laus forsamling av musikarar som kvar veke spelte i lag og vart den kreative krafta bak debutalbumet til Sheryl Crow, *[[Tuesday Night Music Club]]*.

Songane hans er blitt spelte inn av ei rekkje varierte artistar, som frå Crow til den japanske klassiske artisten Yoshida Brothers, operalegenda Luciano Pavarotti, countryartisten Waylon Jennings, Bangles-frontkvinna Susanna Hoffs, Fishbone, countrystjerna LeAnn Rimes, jazzartisten Holly Cole, Jesca Hoop og Kristen Stewart, Nicole Kidman, Ewan McGregor, Ethan Hawke, Hayden Panettiere, Ashlee Simpson og Steven Strait, blant fleire.

Baerwald har i tillegg skrive mykje filmmusikk, mellom anna den Golden Globe-nominerte songen frå Baz Luhrmann-musikalen *[[Moulin Rouge!]]* kalla «Come What May». 

## Diskografi

### Album
**[[Boomtown av David & David |Boomtown]]* (1986) David + David
**[[Bedtime Stories av David Baerwald |Bedtime Stories]]* (1990)
**[[Triage av David Baerwald |Triage]]* (1992)
**Hurlyburly* (2002)
**A Fine Mess* (1999)
**Here Comes The New Folk Underground* (2002)
**Hellbound Train* 5 song EP (2016) berre digital
**Hard Times* 8 song EP (2017) berre digital
**Reckless Boy* med the Regulators 8 song EP (2018) berre digital

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Baerwald|David Baerwald]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Seal

**Henry Olusegun Adeola Samuel** (), profesjonelt kjend som **Seal**, er ein britisk songar-låtskrivar. Han har selt over 20 millionar plater verda over, og den første internasjonale hitsongen hans, «Crazy» kom ut i 1991. Den mest populære songen hans,«Kiss from a Rose», kom ut i 1994.

Seal har vunne fleire prisar gjennom karrieren, inkludert tre Brit Awards, mellom anna for årets mannlege artist i 1992, i tillegg til fire Grammyprisar og ein MTV Video Music Award. Som låtskrivar har han fått Ivor Novello-prisen to gonger for beste song musikalsk og tekst for «Killer» (1990) og «Crazy» (1991).

Han har vore mentor på *[[The Voice i Australia|The Voice]]* Australia i 2012 og 2013, og igjen i 2017. 

## Diskografi

**Studioalbum**
* *[[Seal (1991)|Seal]]* (1991)
* *[[Seal (1994)|Seal]]* («Seal II») (1994)
* *[[Human Being]]* (1998)
* *[[Seal (2003)|Seal IV]]* (2003)
* *[[System av Seal|System]]* (2007)
* *[[Seal 6: Commitment]]* (2010)
* *[[7 av Seal |7]]* (2015)

**Coveralbum**
* *[[Soul av Seal |Soul]]* (2008)
* *[[Soul 2]]* (2011)
* *[[Standards av Seal|Standards]]* (2017)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seal (musician)|Seal (musician)]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

* 
*
Mark Isham

**Mark Ware Isham** () er ein USA-amerikansk musikar, som speler trompet og synthesizer innan ei rekkje sjangrar, som jazz og elektronisk. Han er òg filmkomponist og har arbeidd på filra og fjernsynsseriar som *[[filmen The Hitcher (1986)|The Hitcher]],* *[[Point Break]], [[filmen Of Mice and Men (1992)|Of Mice and Men]], [[filmen Warrior (2011)|Warrior]], [[filmen Nell|Nell]], [[filmen Blade|Blade]],* *[[filmen Crash (2004)|Crash]], [[filmen The Lucky One|The Lucky One]]* og *[[TV-serien Once Upon a Time|Once Upon a Time]].*

## Diskografi

### Studioalbum og samleplater
*1983 *[[Vapor Drawings]]*
*1985 *[[Film Music av Mark Isham|Film Music]]*
*1987 *[[We Begin]]* (med Art Lande)
*1988 *[[Castalia av Mark Isham|Castalia]]*
*1989 *Tibet* – filmmusikk
*1990 *[[Mark Isham av Mark Isham|Mark Isham]]*
*1991 *Songs My Children Taught Me* 
*1995 *Blue Sun*
*1998 *Mark Isham: A Windham Hill Retrospective*
*1999 *Miles Remembered: The Silent Way Project*
*2009 *[[Bittersweet av Mark Isham and Kate Ceberano |Bittersweet]]* med Kate Ceberano
*2015 *The Longest Ride (Original Score Album)*.

### Rabbit Ears Storybook Classics
*1987 *[[The Steadfast Tin Soldier]]* (fortalt av Jeremy Irons)
*1988 *The Emperor and the Nightingale* (fortalt av Glenn Close)
*1989 *[[Thumbelina]]* (fortalt av Kelly McGillis)
*1990 *[[The Emperor's New Clothes]]* (fortalt av John Gielgud)
*1992 *[[The Boy Who Drew Cats]]* (fortalt av William Hurt)
*1994 *[[The Firebird]]* (fortalt av Susan Sarandon)

### Anna
*2000 *Hymn of Asia: L. Ron Hubbard* (Instrumentorkestrering og korarrangement)
*2006 Theme to the United States Army's Army Strong-kampanjen
*2007 *[[Human the Death Dance]]* av Sage Francis (produkson på «Good Fashion» og «Water Line»)
*2009 *Dallas et Kate* med Kate Ceberano

### Som medlem
;Med Group 87
**Group 87* (Columbia Records)
**A Career in Dada Processing* (Capitol Records)

### As sidemanm
;Med Art Lande
* *[[Rubisa Patrol]]* (ECM, 1976)
* *[[Desert Marauders]]* (ECM 1978)
;Med Pharoah Sanders
**[[Journey to the One]]* (Theresa, 1980)
;Med Van Morrison
**[[Common One]]* (Mercury, 1980)
**[[Live at the Grand Opera House Belfast ]]* (Mercury, 1984)
*
;Med David Torn
* *[[Cloud About Mercury]]* (ECM, 1987)

## Filmmusikk

### Filmar

### TV-seriar

### Dokumentar- og kortfilmar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mark Isham|Mark Isham]]» frå ,  den 13. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Sildagapet

***Sildagapet*** er ein nynorsk opera frå 2017 av Jostein Avdem Fretland (libretto) og Helge Sunde (musikk).
Han blei skriven som ei tingingsverk for Opera Nordfjord. Stykket tek for seg sildefisket i Måløy på 1950-talet, då folketalet i byen blei dobla i samband med fisket.

Operaen hadde fleire oppføringar i oktober 2017 i Operahuset i Nordfjord. Michael Pavelich var dirigent, Ronald Rørvik regissør, Åse Hegrenes og Sunniva Bodvin stod for scenografi og kostymedesign, Ovar Holmen var lysdesignar, Kati Sjøgren var maskør og Toni Herlofson var koreograf og regiassistent.

## Roller

* Eivind Kandal som Håkon
* Martha Standal Pavelich som Inga
* Jonas Nyløy Navarsete som Guttorm
* Øystein Skre som Ragnar
* Jeanette Ekornåsvåg Goldstein som Tora
* Magne Fremmerlid som
* Helga Botn som Gunnhild
* Kristian Krokslett som Erling

## Kjelder
Turn under Sommar-OL 2000

**Turnøvingane under Sommar-OL 2000** i Sydney vart avvikla i tida 16. til 25. september. Øvingane omfatta 14 tevlingar, 8 for menn og 6 for kvinner. 97 menn og 97 kvinner deltok i tevlingane.

## Menn
### Mangekamp





### Bøylehest





### Frittståande





### Hopp





### Ringar





### Skranke





### Svingstang





### Lagkamp





## Kvinner
### Mangekamp





### Bom





### Frittståande





### Hopp





### Skranke





### Lagkamp



Kinas medalje vart annullert i 2010, etter det kom fram at ein av utøvarane i laget i 2000 var for ung til å delta. 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gymnastics at the 2000 Summer Olympics|Gymnastics at the 2000 Summer Olympics]]» frå ,  den 14. juli 2021.*
Solfjellsjøen

**Solfjellsjøen** er ein tettstad og administrasjonssenter  i Dønna kommune i Nordland. Staden har .

## Kjelder
UTZ Certified

**UTZ**, tidlegare **UTZ Certified**, er ei merkeordning og eit program for berekraftig jordbruk som blei lansert i 2002, som hevdar å vere det største programmet for kaffi i verda. Det var tidlegare kjent som **UTZ Kapeh**. 7. mars 2007 skifta Utz Kapeh Foundation offisielt namn og logo til UTZ Certified. UTZ Certified er ei stifting for verdsomspennande implementering av ein standard for ansvarleg kaffi-, kakao, te og rooibosjordbruk. UTZ-sertifiserte kooperativ og produsentgrupper må rette seg etter ein *Code of Conduct* for dei respektive produkta. Denne koden er eit internasjonalt anerkjent sett av kriterium for berekraftig og profesjonell kaffidyrking, som inkluderer sosialt og miljømessig riktig kaffidyrkingspraksis, og effektiv gardsdrift.

UTZ-sertifiserte produkt skal vere sporbare frå dyrkarar til sluttprodusentar. Organisasjonen opererer eit avansert web-basert sporingssystem som visar kjøparar av UTZ-sertifiserte produkt truverdig lenkar til den sertifiserte kilda. Nokre kaffimerke og detaljhandlarar gir også kundane sine denne gjennomsiktigheita gjennom online sporing. UTZ-sertifisert kaffi vert seld i nesten 50 land, blant andre Nederland, Belgia, Frankrike, Storbritannia, Sveits, Japan, USA, Canada og dei skandinaviske landa. UTZ Certified hjelpar produsentar i Latin-Amerika, Asia og Afrika. Med eit veksande utval av program for landbruksprodukt, som kakao, te, rooibos og sporbarheitstenester for palmeolje og bomull, er nærvær av UTZ Certified aukande både blant produsentar og konsumentland.

I januar 2018 slo UTZ seg saman med Rainforest Alliance. Dei to sertifiseringane blei ei tid drivne parallelt, men frå 2020 innførte organisasjonen eit felles Rainforest Alliance-merke. Dette blei fasa inn frå juli 2021.

## UTZ Certified i Noreg
I Noreg tilbyr fleire merke UTZ-sertifiserte produkt. Både Joh. Johannson Kaffe og Kaffehuset Friele har utvalde sertifiserte produkt, og sjokoladeprodusenten Nidar brukar berre UTZ-serfifisert kakao.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:UTZ Certified|UTZ Certified]]» frå ,  den 15. juli 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Rooibos

**Rooibos** er ein plante i erteblomefamilien som veks i Sør-Afrika. Namnet er afrikaans for 'raudbusk' og siktar til fargen når ein tørkar han og trekk han ut i varmt vatn. Uttrekket er blitt brukt som teerstattting i lange tider, og teen har etterkvart oppnådd utbreiing i fleire land, inklusive Sør-Amerika, der han mellom anna blir behandla tilsvarande espressokaffi og seld som «raud espresso». I Noreg får ein han som posete, og i boks/pakke.

Rooibos kan leverast i ein grøn eller fermentert variant. Begge variantar inneheld antioksidantar, men studiar indikerer at grøn rooibos er rikare på antioksidantar ettersom antioksidantane blir oksiderte under fermenteringsprosessen.

Namnet rooibos kan bli beskytta tilsvarande varemerke som cognac, champagne m.fl. og ikkje kunne brukast av produsentar utanfor det opphavlege distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rooibos|Rooibos]]» frå ,  den 15. juli 2021.*
You're My Thrill

«**You're My Thrill**» er ein popsong frå 1933 komponert av Jay Gorney med tekst av Sidney Clare. Han vart introdusert i filmen *[[Jimmy and Sally]]* (1933).

## Innspelingar
* Ward Silloway (1933)
* Al Bowlly med Lew Stone and His Band (1934)
* Lena Horne med Charlie Barnet and his Orchestra (1941)
* Mary Ann McCall med orkester dirigert av Phil Moore (1948)
* Doris Day med John Rarig & Orchestra for albumet hennar *You're My Thrill* (1949).
* Billie Holiday (1950)
* Julie London arrangert og dirigert av Russ Garcia – *[[Make Love to Me av Julie London|Make Love to Me]]* (1956)
* Peggy Lee – *[[Black Coffee av Peggy Lee |Black Coffee]]* (1956), *Moments Like This* (1993)
* Wilbur Ware – *This Is New* (1957)
* Harry James – arrangert by J. Hill – *[[Harry's Choice]]* (1958) (Capitol Records – ST 1093)
* Pepper Adams – *10 to 4 at the Five Spot* (1958)
* Marti Barris (1959)
* Max Roach with Abbey Lincoln (1959) (på *The Complete Mercury Max Roach Plus Four Sessions*, released 2000)
* Ella Fitzgerald – *[[Clap Hands, Here Comes Charlie!]]* (1961)
* Nat «King» Cole - innspelt 12. november 1958 og sidan gjeve ut på eit samlealbum: *The Unforgettable Nat King Cole Sings the Great Songs* (1966).
* Abbey Lincoln – *Talking to the Sun* (1983)
* Chet Baker – *Chet Baker Sings and Plays from the Film *Let's Get Lost* (1988)
* [[Shirley Horn]] – *Softly* (1988), *You're My Thrill* (2001)
* [[Maria Muldaur]] – *Jazzabelle* (1995)
* [[Robert Palmer]] med orkester arrangert og dirigert av [[Clare Fischer]] – *Don't Explain* (1990) (gjeve ut på ny i 1992 på *Ridin' High*)
* [[Joni Mitchell]] – *Both Sides Now* (2000)
* [[Jeremy Steig]] – *Flute on the Edge* (2005)
* [[Amel Larrieux]] – *Lovely Standards* (2007)
* [[Holly Cole]] – *Holly Cole* (2007)
* [[Diana Krall]] – *Quiet Nights* (2009)
* [[Fourplay]] med [[Anita Baker]] – *Let's Touch the Sky* (2010)
* [[Anjulie]] (2011)
* [[Sylvia Brooks]] – *Restless* (2012)
* [[Jamala]] – *The Guide* (2014)
* [[Cécile McLorin Salvant]] — *Dreams and Daggers* (2017)

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «You're My Thrill (song)» frå ,  den 14. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Dansemusikk

**Dansemusikk** er musikk som i første hand er laga for å dansast til. Han er oftast jamn i rytmen med tydelege taktslag som gjer det lettare for dei som dansar å halda takta.

## Døme på dansemusikk

* Dansebandmusikk - særskild utforma populærmusikk som er passe for pardans. Finst mest i Norden, og termen oppstod i åra rundt 1970.
* Disco - dansemusikk med opphav frå 1970-talet, utvikla fråfunken.
* Dance - hovudsakleg elektronisk dansemusikk med opphav frå 1980- og 1990-talet som kan delast inn i ei rekkje undersjangrar.
* Folkemusikk har tradisjonelt vore mykje brukt som dansemusikk. Sjå òg folkedans.
* Latinamerikansk dans , eit vidt omgrep som mellom anna inkluderer salsa og reggaeton.
* Industrial, særøeg undersjangrane body og electroindustri, hard rytmisk og maskindriven musikk.
* Vals

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Dansmusik|Dansmusik]]» frå ,  den 14. juli 2021.*
Olena Antonova

**Olena Anatolijivna Antonova** () er ein ukrainsk tidlegare diskoskastar frå Nikopol. Ho vann bronsemedaljen i øvinga under Sommar-OL 2008.

## Aktiv
Antonova forbetra under verdsmeisterskapen 2003 sitt personbeste til 65,90 meter, eit kast som gav henne fjerdeplassen i tevlinga. Den 6. juni 2004 i Kiev presterte ho livbeste med 67,30 meter. To månader seinare kom ho på femteplass (omgjort til fjerdeplass i 2012) under Sommar-OL i Aten. Etter ha vorte nummer fem i Osaka-VM i 2007, lukkast Antonova take ein medalje ved Sommar-OL 2008. Med eit bestekast på 62,59 m vart ho bronsemedaljør, berre Stephanie Brown Trafton frå USA og Yarelis Barrios frå Cuba kasta lengre. Barrios si medalje vart elles annullert i 2016.

### Doping
Antonova hadde lagt opp då det i 2013, ved retesting av dopingprøva frå VM 2009, vart funne restar av stanozolol i prøvematerialet. Ho vart dømd til 2 års utestenging.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1996 i Atlanta:  Utslått i kvalifiseringa (57,92 m=nr 29)
*VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (59,62 m=nr 13)
*EM 1998 i Budapest: Nr 11 – 60,26 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 7 – 63,61 m
*OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (60,73 m=nr 13)
*VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (58,55 m=nr 16)
*VM 2003 i Paris: Nr 4 – 65,90 m
*OL 2004 i Aten: Nr 4 – 65,75 m
*VM 2005 i Helsinki: Nr 8 – 59,37 m
*VM 2007 i Osaka: Nr 5 – 62,41 m
*OL 2008 i Beijing: Sølvmedalje – 62,59 m
*VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (54,28 m=nr 33)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olena Antonowa|Olena Antonowa]]» frå ,  den 14. juli 2021.*  

* 
*
You've Changed

«**You've Changed**» er ein popsong skriven av Bill Carey med musikk av Carl Fischer i 1942. Melodien nyttar fallande kromatisme.

Songen vart først spelt inn 24. oktober 1941 av Harry James & His Orchestra (vokal av Dick Haymes) og har sidan blitt spelt inn av mange artistar. Ei innspeling av Connie Russell briefly reached the Billboard charts in 1954.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You&#39;ve Changed|You&#39;ve Changed]]» frå ,  den 14. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Mütterlein

«**Answer Me**» er ein popsong, opphavleg kalla «**Mütterlein**» med tysk tekst av Gerhard Winkler og Fred Rauch i 1952. Den engelske teksten var skriven av Carl Sigman i 1953, og vart sidan «**Answer Me, My Love**».

Sigman skreiv opphavleg songen som ein religiøs song, der den første linja var «Answer me, Lord above». Etter at songen vart spelt inn av David Whitfield og Frankie Laine i 1953, vart den «religiøse» versjonen bannlyst på BBC etter klagar. Den omskrivne teksten til Sigman nådde toppen av UK Singles Chart. Songen vart ein enno større hit i USA for Nat King Cole i 1954.

Whitfield si utgåve gjekk til topps på den britiske singellista, og vart så erstatta av utgåva til Laine. Dette var første gongen i historia til denne hitlista at ein versjon av ein song vart slått ned frå toppen avlista av ein annan. 

## Innspelingar
 
*The Bachelors (1969, LP The World of The Bachelors Vol 3)
*Gene Ammons 
*Petula Clark (1965), for albumet hennar *[[The Other Man's Grass Is Always Greener (album)|The Other Man's Grass Is Always Greener]]* (1968).`
*Nat King Cole (1954)
*Harry Connick jr. (2009)
*Bing Crosby 
*Barbara Dickson sin versjon frå 1976 vart den første hitten hennar i Storbritannia, der han nådde 9. plassen. 
*Franck Pourcel (1983, LP In A Nostalgia Mood)
*Renée Fleming
*The Happenings 
*Bobby Hatfield
*Engelbert Humperdinck 
*Frankie Laine (1953)
*Gisele MacKenzie 
*Joni Mitchell (2000) på albumet hennar *[[Both Sides Now av Joni Mitchell|Both Sides Now]]*
*Ray Peterson (1960)
*Gene Pitney 
*P. J. Proby (1965)
*Johnny Rivers
*Don Shirley 
*Ray Stevens (1968)
*Jerry Vale (1972)
*David Whitfield (UK, 1953; to versjonar med forskjellig tekst)
*Barbara Dickson (UK, 1976)
*Bryan Ferry
*Betty Buckley
*Roy Orbison
*The Harptones (1960)
*Tierney Sutton (2012)
*Mark Wynter (1964)
*Will Young (2016)

**Tyske versjonar**
* Leila Negra
* Rudi Schuricke 
* Wolfgang Sauer (1954) som *Glaube mir*

**Norske versjonar**
Viggo Sandvik og Eldar Vågan skreiv ein norsk tekst til songen, «Hør på meg», som vart spelt inn av Vazelina Bilopphøggers i 1992 på albumet *[[11 år uten kvinnfolk - En norsk bygdetragedie]]*.

## Framføringar
*Songen vart framført på scenen (men ikkje innspelt) av Bob Dylan tidleg i 1990-åra. 
*Songen er òg stundom spelt av Keith Jarrett sidan 2010. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mütterlein|Mütterlein]]» frå ,  den 14. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Don't Worry 'Bout Me

«**Don't Worry 'bout Me**» er ein song frå 1938 komponert av Rube Bloom med tekst av Ted Koehler. Han vart introdusert i «World's Fair»-utgåva av Cotton Club-showet i 1939. Den første hitinnspelingar i 1939 vart gjort av Hal Kemp and His Orchestra (vokal av Bob Allen).

## Andre kjende innspelingar
*Billie Holiday – *[[Last Recording]]* med Ray Ellis and his Orchestra. Innspelinga fullført 11. mars 1959 og utgjeving i juli same året på MGM.
*Savannah Churchill – innspelt 26. desember 1951 for RCA Victor (nr. 20-4773).
*Jack Sheldon – *Jack Sheldon Sings* (1992).
*Frank Sinatra – *[[This Is Sinatra!]]* (1956), *[[Where Are You? av Frank Sinatra |Where Are You]]* (1957), *[[Sinatra at the Sands]]* (1966). Singelen hans frå 1954 nådde 17. plassen på Billboard-lista det året.
*Sarah Vaughan med Teddy Wilson Octet. Spelt inn 19. august 1946 for Musicraft Records (nr. 421).
*Jimmy Young – innspelt 1. april 1951 for Polygon Records (nr. 1006).
*Keith Jarrett – spelt inn som ekstranummer i Tokyo, for ein ECM Records DVD (catalog ECM 5501).
*Curtis Stigers – *One More for the Road* [spelt inn med Danish Radio Big Band i 2014] (Concord Jazz, 2017)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don&#39;t Worry &#39;Bout Me|Don&#39;t Worry &#39;Bout Me]]» frå ,  den 14. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Comes Love

«**Comes Love**» er ein jazzstandard frå 1939, komponert av Sam H. Stept med tekst av Lew Brown og Charles Tobias. Songen vart nytta i Broadway-musikalen *Yokel Boy*, med Phil Silvers og Buddy Ebsen, då han vart introdusert av Judy Canova.

## Kjende innspelingar

* The Andrews Sisters
* Roxanne Beck
* Suzy Bogguss
* Rossana Casale
* Peter Cincotti
* Rosemary Clooney
* Sam Cooke
* Sammy Davis jr.
* Sinne Eeg
* Connie Evingson
* Ella Fitzgerald
* Helen Forrest
* Gordon Goodwin's Big Phat Band
* Loston Harris
* Billie Holiday
* The Hot Sardines
* Harry James
* Rickie Lee Jones
* Stacey Kent
* Irene Kral
* Diana Krall
* Dorothy Lamour
* Claire Martin
* Carmen McRae
* Joni Mitchell
* Chloe Perrier
* Artie Shaw
* Kate Smith
* John Stowell
* Sarah Vaughan

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Comes Love|Comes Love]]» frå ,  den 14. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Wish I Were in Love Again

«**I Wish I Were in Love Again**» er ein song frå Rodgers and Hart-musikalen *[[Babes in Arms]]* frå 1937. I det originale showet vart songen sungen av Grace McDonald og Rolly Pickert. Songen var ikkje med i filmversjonen frå 1939.

Judy Garland og Mickey Rooney framførte songen i 1948 i filmen *[[filmen Words and Music (1948)|Words and Music]]*. Rooney og Garland gav songen ut på singel i 1948 som ei B-side til «Johnny One Note.»

## Kjende innspelingar
*Judy Garland - spelt inn 15. november 1947 for Decca Records (katalog-nr. 24469).
*Judy Garland og Mickey Rooney - spelt inn for MGM Records (katalog-nr. 30172).
*Ella Fitzgerald - *[[Ella Fitzgerald Sings the Rodgers & Hart Songbook]]* (1956)
*Mel Torme - *[[Songs for Any Taste]]* (1957)
*Frank Sinatra - *[[A Swingin' Affair!]]* (1957)
*Eddie Fisher - *As Long as There's Music* (1958).
*Johnny Mathis - *[[The Rhythms and Ballads of Broadway]]* (1960)
*Tony Bennett - *Tony Bennett Sings... More Great Rodgers & Hart* (1977) og *[[Perfectly Frank]]* (1992)
*Rosemary Clooney - *[[Swing Around Rosie]]* (1959) and *[[Show Tunes av Rosemary Clooney|Show Tunes]] (1988)
*Mel Torme and [[Cleo Laine]] - *Nothing Without You* (1991)
*[[Julie Andrews]] - *Broadway: The Music of Richard Rodgers (1994).
*Susannah McCorkle - *[[From Broken Hearts to Blue Skies]]* (1999)
*Joni Mitchell - *[[Both Sides Now av Joni Mitchell|Both Sides Now]]* (2000)
*Audra McDonald - *Happy Songs* (2002).
*Stacey Kent - *[[In Love Again: The Music of Richard Rodgers]]* (2002)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Wish I Were in Love Again|I Wish I Were in Love Again]]» frå ,  den 14. juli 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jazzstandard

**Jazzstandard** er ein standardlåt innan jazz, altså eit  musikkstykke som er velkjent og ofte blir framført og spelt innav jazzmusikarar. Ettersom jazz omfattar mange ulike stilarter vil dei ulike standardane variera alt etter kva for ein type musikk ein speler. Dei fleste profesjonelle musikarar vil ha eit repertoar med mange fleire stykke enn dei som er kjende som standardar, men dei vil sikkert ha eit par standardar parat ved ein opptreden, anten som ein del av programmet eller som ekstranummer.

Den mest innspelte standardlåten gjennom tidene per 2012 var «Body and Soul» av Johnny Green frå 1930. Det finst inga fastlagd liste over standardlåtar. Mange av dei blei opphavleg skrivne for mange tiår sidan og kan stamma frå gamle populærmelodiar, utdrag frå musikalar, til dømes frå Broadway, eller frå gamle opptak av kjende band. Mange jazzmusikarar tek òg med nyare låtar når dei brukar nemninga standard. 

Dei ulike standardlåtane høyrer ikkje berre til dei jazzkategoriane der dei har oppstått, dei blir gjerne spelt av musikarar som har ein annan stil som spesialitet. Ein avant-gardemusikar kan til dømes ha glede av å spela ein gammal melodi i sin moderne stil, eller eit dixieland-band kan spela eit moderne stykke slik at det får eit tradisjonelt uttrykk.

## Nokre døme

### Dixieland og New Orleans-jazz

* «(At the) Darktown Strutters Ball»
* «Bill Bailey (Won't You Please Come Home)»
* «(Home Again in) Indiana»
* «Milenburg Joys»
* «Panama» (opphavleg «Panama, a Characterist Novelty» frå 1912)
* «That's A Plenty»
* «Tiger Rag»
* «When the Saints Go Marching In» (eigentleg ein gospelsong)

### [[Swing-jazz|Swing]]

* «Caravan»
* «In the Mood»
* «It Don't Mean A Thing If It Ain't Got That Swing»
* «King Porter Stomp»
* «One O' Clock Jump»
* «Sing, Sing Sing»
* «Stardust»
* «Take the A Train»
* «Woodchopper's Ball»

### [[Bebop]]

* «Blue Monk»
* «Donna Lee»
* «Joy Spring»
* «Milestones»
* «Night in Tunisia»
* «Oleo»
* «Round Midnight»
* «Salt Peanuts»
* «Hot House»

### Mainstream

* «All of Me»
* «Autumn Leaves»
* «Misty»
* «My Favourite Things»
* «My Funny Valentine»
* «Satin Doll»
* «Summertime»
* «I Remember Clifford»
* «Four Brothers»

### Instrumentalar

* «Harlem Nocturne»
* «Cherokee»
* «Bags' Groove»
* «Robbins' Nest»
* «Stable Mates»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jazz-standardlåt|Jazz-standardlåt]]» frå ,  den 15. juli 2021.*
Verdsmeisterskapen i orientering 1989

**Verdsmeisterskapen i orientering 1989**, den 13. i sitt slag, vart avvikla ved Skövde i Sverige dagane frå 17. til 20. august. Det var andre gongen landet verdsmeisterskapen i orientering fann stad i Sverige, 21 år etter den fyrste. Deltakarane kom frå 26 land.

## Menn
### Klassisk-distanse – 17,7 km/24 postar




### Stafett




## Kvinner
### Klassisk-distanse – 9,75 km/15 postar




### Stafett




## Kjelder
*https://old.orienteering.sport/events/?event_id=7
Padling under Sommar-OL 2004

**Padling under Sommar-OL 2004** vart avvikla i Marathónas, ei 40 kilometer nordaust om Aten. Tevlingane gjekk føre seg i dagane frå 23. til 28. august

Tyskland sanka 9 medaljar (4–4–1) og Ungarn 6 (3–1–2). Noreg vann ein gullmedalje og ein bronsemedalje.

## Kajakk, menn
### K1 500 meter





### K1 1000 meter





### K2 500 m





### K2 1000 m





### K4 1000 m





## Kajakk, kvinner
### K1 500 m





### K2 500 m





### K4 500 m





## Kano
### Kano1 500 m





### Kano1 1000 m





### Kano2 500 m





### Kano2 1000 m





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 2004/Kanu|Olympische Sommerspiele 2004/Kanu]]» frå ,  den 15. juli 2021.*
Vadims Vasiļevskis

**Vadims Vasiļevskis** () er ein latvisk tidlegare spjutkastar frå Riga. Han vann sølvmedaljen i øvinga under Sommar-OL 2004 og vart elles nummer 4 i tre store internasjonale meisterskap.

## Aktiv
Vasiļevskis sette personbeste med 84,43 m i kvalifiseringa under Sommar-OL 2004. I finalen forbetra han seg til 84,95 meter og kneip sølvmedaljen, like framom framom Sergej A. Makarov frå Russland, nordmannen Andreas Thorkildsen vann den olympiske gullmedaljen med eit kast på 86,50 m. 

Den 27. mai 2006 kasta Vasiļevskis over 90 meter for fyrste gong. 90,43 meter var årsbeste i verda, så han kom til Göteborg-EM som gullkandidat. Med 83,21 m i finalen enda han fjerdeplassen, langt bak dei tre medaljevinnarane; Andreas Thorkildsen, Tero Pitkämäki og Jan Železný. Vasiļevskis flytta så den personlege og latviske rekorden til 90,73 meter ved eit stemne i Tallinn 22. juli 2007. I verdsmeisterskapen i Osaka nådde han 85,21 m og vart på ny fjerdemann, vel meteren bakom bronsevinnaren.

I 2008 vann Vasiļevskis spjut-tevlinga ved IAAF-finalane i Stuttgart med eit kast på 86,65 m. Dermed viste han Andreas Thorkildsen til andre- og Tero Pitkämäki til tredjeplassen. Sommaren 2009 var Vasiļevskis med eit kast på 90,71 meter nær ved å pynte på den latviske spjut-rekorden. Trass i moderate 82,37 m fekk han ein ny fjerdeplass då verdsmeisterskapen 2009 vart avvikla i Berlin. Sesongane 2010-14 makta han berre sjeldan å nærme seg gammalt nivå.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (78,20 m=nr 16)
*OL 2004 i Aten: Sølvmedalje – 84,95 m, bakom Andreas Thorkildsen (86,50 m)
*VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (76,16 m=nr 16)
*EM 2006 i Göteborg: Nr 4 – 83,21 m
*VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 85,19 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 9 – 81,32 m
*VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 82,37 m
*EM 2010 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (67,56 m=nr 23)
*VM 2011 i Daegu:  Utslått i kvalifiseringa (75,23 m=nr 25)
*EM 2012 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (0)
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (72,81 m=nr 38)
*VM 2013 i Moskva:  Utslått i kvalifiseringa (79,68 m=nr 14)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Vadims Vasiļevskis|Vadims Vasiļevskis]]» frå ,  den 15. juli 2021.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vadims Vasiļevskis|Vadims Vasiļevskis]]» frå ,  den 15. juli 2021.*
Superretometerfordelar

Ein **superretometerfordelar** er ei fiktiv oppfinning laga av Reodor Felgen kjend frå Flåklypa-universet. Den gjer det mogleg å auka «karadialeffekten» (nokon gonger kalla «korrealeffekten») med over 110 prosent (nærare avgjort 112 prosent) og gjev «sprut til tusen». Felgen har ikkje publisert detaljar oppfinninga si virkemåte, men delen kan sjå ut til å fungera som ein slags elektrisk fordelar. Oppfinninga vart fyst lansert i Flåklypa Tidende som ei sensasjonell oppfinning som det var uklart kva kunne brukast til. I spelefilmen Flåklypa Grand Prix kjem det fram at Rudolf Blodstrupmoen har stole oppfinninga og brukt den som ein svært sentral del i sin raserbil Boomerang Rapido. Blodstrupmoen sleng med leppa og utfordrar kven som helst til å stilla opp mot han i billøp, og Felgen svarar ved å byggja sin eigen raserbil Il Tempo Gigante kvar hans eigen implementasjon av superretometerfordeleren òg er ein svært sentral del. Diverre vert Felgen utsett for sabotasje før løpet.

## Referansar
Cédric Soares

**Cédric Ricardo Alves Soares** () er ein portugisisk fotballspelar som sidan 2020 har spelt på den engelske klubben Arsenal FC. Han vart europameister 2016 for Portugal og har vore med om å vinne den portugisiske cupmeisterskapen to gongar, fyrst med Académica Coimbra og deretter Sporting Lisboa.

## Kjelder

*Cédric Soares, international footballer ved eu-football.info
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cédric Soares|Cédric Soares]]» frå ,  den 16. juli 2021.*
Renato Sanches

**Renato Júnior Luz Sanches** () er ein portugisisk fotballspelar som sidan 2019 har vore aktiv i den franske klubben Lille OSC. Han vart europameister 2016 med Portugal. Midtbanespelaren har elles vorte seriemeister i Portugal, Tyskland og Frankrike.

## Kjelder

*sanches
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Renato Sanches|Renato Sanches]]» frå ,  den 16. juli 2021.*