open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Don't Get Around Much Anymore

«**Don't Get Around Much Anymore**» er ein jazzstandard med musikk av Duke Ellington og tekst av Bob Russell. Melodien vart opphavleg kalla «Never No Lament» og vart først spelt inn av Ellington i 1940 som ein storband-instrumental. Teksten til Russell og den nye tittelen vart lagt til i 1942.

Two different recordings of «Don't Get Around Much Anymore», one by The Ink Spots and the other by Ellington's own band, reached #1 on the R&B chart in the US i 1943. Both were top-ten pop records, along with a version by Glen Gray. The Duke Ellington version reached #8 on the pop chart.

## Versjonar
* 1943: The Ink Spots nådde toppen av R&B-lista i to veker og andreplassen på poplista
* 1957: *[[Ella Fitzgerald Sings the Duke Ellington Songbook]]* for Verve Records
*September 1957: Eydie Gorme gav ut ein versjon på albumet hennar *Eydie Swings the Blues* Hallmark Records
* 1957: Nat King Cole på *[[Just One of Those Things (album)]]*
* 1958: Bill Doggett på albumet hans *Salute To Duke Ellington*, King Records 533.
* 1958: Mose Allison for albumet hans *[[Young Man Mose]]*, Prestige PRLP 7137.
* 1959: June Christy spelte inn songen for albumet hennar *[[Ballads for Night People]]* og på albumet *Spotlight on June Christy* (1995)
* 1960: The Coasters på albumet deira *One by One*
* 1961: Mel Tormé på *The Duke Ellington and Count Basie Songbooks* for Verve Records
* 1961: Sam Cooke på *My Kind of Blues*
* 1961: Etta James på *[[The Second Time Around (Etta James album)|The Second Time Around]]* for Argo Records
* 1965: Hank Crawford på *Dig These Blues* for Atlantic Records
* 1975: Jamsession med Rolf Ericsson, Tommy Körberg, Dick Morrissey, Terry Smith og andre på *[[Don't Get Around Much Anymore – Live at Bullerbyn]]*
* 1975: Mose Allison på *Creek Bank* for Prestige
* 1978: Willie Nelson spelte inn songen for albumet hans *[[Stardust av Willie Nelson|Stardust]]*
* 1987: Paul McCartney for albumet hans *[[Снова в СССР]]*
* 1989: Harry Connick jr. på filmmusikkalbumet *[[When Harry Met Sally]]*
* 1990: Grace Knight for *[[Come In Spinner|Come in Spinner]]*, ABC TV (Australia)
* 1991: B.B. King på *[[King of the Blues]]*-samlinga
* 1991: Joan Cartwright med Lonnie Smith på albumet hennar *In Pursuit of a Melody*
* 1991: Natalie Cole på albumet hennar *[[Unforgettable... with Love]]* 
* 1995: Chicago på albumet deira *[[Night & Day Big Band]]*
* 1996: Michael Bublé på albumet hans *[[BaBalu]]*
* 2003: Rod Stewart på *[[As Time Goes By: the Great American Songbook 2]]* 
* 2004: Anne Murray på albumet hennar *[[I'll Be Seeing You av Anne Murray|I'll Be Seeing You]]*
* 2009: Mark Isham & Kate Ceberano for deira *[[Bittersweet av Mark Isham og Kate Ceberano|Bittersweet]]*.
* 2010: Cliff Richard på albumet hans *[[Bold as Brass]]*
* 2011: Tony Bennett og Michael Bublé på albumet *[[Duets II av Tony Bennett|Duets II]]*
* 2012: Tony Bennett og Miguel Bosé på albumet *[[Viva Duets]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don&#39;t Get Around Much Anymore|Don&#39;t Get Around Much Anymore]]» frå ,  den 1. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Land i Junior Eurovision Song Contest

**Land i Junior Eurovision Song Contest** gjev oversyn over land som har delteke i *[[Junior Eurovision Song Contest]]*. 
Sidan tevlinga starta i 2003 har 37 land vore med i *Junior Eurovision Song Contest* (tal frå 2015). Av desse har ti vunne tevlinga. *Junior Eurovision Song Contest*, som er organisert av Den europeiske kringkastingsunionen, vert arrangert årleg.

Tevlinga er open for alle aktive kringkastingsmedlemmar i Den europeiske kringkastingsunionen. For å vere aktivt medlem må kringkastaren vere i Det europeiske kringkastingsområde eller i eit av medlemslanda til Europarådet. Kven som kan delteke er ikkje bestemt av den geografiske plasseringa innanfor kontinentet Europa, til tross for «Euro» i «Eurovision» – han har heller ikkje ein direkte samband med Den europeiske unionen. Fleire land som geografisk ligg utanfor grensene til Europa har delteke: Israel som ligg i Midtausten og Kypros og Armenia som ligg i Vest-Asia. I tillegg har fleire transkontinentale land, som berre har ein del av territoriet sitt i Europa, delteke: Russland, Georgia og Aserbajdsjan. I 2015 deltok Australia i Oseania i tevlinga, trass i at landet ligg utanfor Det europeiske kringkastingsområde, ikkje er medlem av Europarådet og ikkje er aktivt medlem i Den europeiske kringkastingsunionen.

## Deltakarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of countries in the Junior Eurovision Song Contest|List of countries in the Junior Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 2. november 2015.*
Gallarkrigane

**Gallerkrigane** var ein serie med krigar i det siste hundreåret f.Kr. mellom Den romerske republikken og stammar i Gallia, med Julius Cæsar som hærførar for romarhæren. Krigane vart avslutta med slaget ved Alesia i 52 f.Kr., som førte til at heile Gallia vart ein romersk provins. Julius Cæsar har gjeve sin versjon av krigane i bokverket *[[Commentarii de Bello Gallico]]*, som òg ligg føre i moderne norsk omsetjing.

Gallerkrigane vart utkjempa i tre faser, der den fyrste var romersk innblanding i interne galliske konfliktar (58–57 f.Kr.), den andre fasen var kjenneteikna av at romarane gjekk til åtak på anti-romerske styrkar (56–55 f.Kr.), og den tredje fasen gjekk ut på å konsolidere romersk makt ved å slå ned fleire galliske oppstoder (54–51 f.Kr.). Cæsar skildrar i boka si alle desse krigane som mottiltak mot ytre trugsmål, men det er i våre dager vanleg å sjå på dei som eit verkemiddel Cæsar nytta seg av for å styrke sin eigen politiske posisjon, og for å skaffe seg midlar til å gjere opp for den store økonomiske skulda han hadde pådrege seg. Fleire gongar har han gått til åtak på på galliske stammar som ikkje truga romerske interesser.

## Bakgrunnsstoff
Håkon Breivoll

**Håkon Martin Breivoll** () var ein norsk lærar, gardbrukar og politikar frå Ibestad. Han representerte Arbeidarpartiet i Troms på Stortinget i tida 1945-53.

Breivoll vart utdanna lærar i Tromsø i 1907 og underviste dei neste åra på skular i Kvæfjord, på Stokmarknes, på Skjervøy og i Sund i Lofoten. Frå 1915 til 1953 skulte han på Breivoll skule i heimbygda i Ibestad. Han dreiv farsgarden på Breivoll frå 1925.

Breivoll var ordførar i Ibestad frå 1923 til 1940 og på ny i 1945. Han var vararepresentant til Stortinget i 1934–36 og 1937–40. Etter representanten Alfons Johansen døydde i 1941, møtte Breivoll i hans stad då førkrigs-Stortinget var samla til storting i 1945. Ved stortingsvalet hausten vart han innvald som Troms fylke sin andrerepresentant, og vart attvald i 1949. Den fyrste perioden var han medlem i finans- og tollkomiteen, i den andre i kyrkje- og undervisningskomiteen.

## Kjelder
*
Tjuvholmen i Oslo

**Tjuvholmen** er eit nyutvikla bustads-, kontor- og forretningsstrok i det indre hamnebassenget i Oslo, bygd på tidlegare kaiområde. Området er på 51 dekar, og ligg rett sør for Aker Brygge, mellom Pipervika og Filipstad, og vart bygd ut mellom 2005 og 2014 som part av det som vart kalla Fjordbyen i Oslo. På Tjuvholmen ligg òg Astrup Fearnley Museet og andre kunstgalleri, hotell, park, strand, badebrygge, restaurantar og butikkar. Området er tettbygd, men arkitekturen er variert, og mange arkitektar har vore engasjert i planlegging og bygging. 

Tidlegare var det hamne- og skipsbyggingverksemder her. Det gamle kaiområdet her er både utvida, til dels ved at bygningar og gater er plassert på søyler i vatnet, og oppdelt ved at det er grove ut kanalar tvers gjennom. Slik er det laga til tre skilde område, *Odden*, som er nærast Aker Brygge, *Holmen* i sør og *Skjæret* mot aust.

Tjuvholmen var opphavleg ei om lag fem dekar stor og kupert øy, og har ei soge attende til 1600-talet som avrettingsstad. Seinare har her vore sommarhus, hamnehage for kyr, pottemakari og dessutan offentlege sjøbadinnretningar for kvinner på austsida og menn på vestsida. Dei fyrste samankoma for sosialistar vart òg halde på Tjuvholmen i 1874, i friluft. I 1919 tok hamnevesenet i Oslo til å byggje kaier her og auka arealet med utfyllingar til 33 dekar, og det vart etter kvart sett opp store lagerbygg og ei stor hamnekantine for dei mange hamnearbeidarane her. Frå 1982 og fram til byrjinga av 2000-talet vart bygningane på Tjuvholmen nytta som lager, godsterminal, kontor og dessutan som lokale for Statens balletthøgskole og Statens operahøgskole. Alle dei tidlegare bygningane er rivne.

## Bakgrunnsstoff
Olav J. Bjørgum

**Olav Josefsson Bjørgum** () var ein norsk gardbrukar, bankleiar og politikar frå Voss i Hordaland. Han var medlem av Bondepartiet, stortingsmann 1922-27.

Bjørgum gjekk amtsskulen i Utne, folkehøgskule i Sogndal og Hambros skole i Bergen. I si tid tok han over farsgarden, og dreiv denne jamsides fleire framståande tillitsyrke. Han var styreformann («direktør») i Voss Veksel- og landmandsbank 1899-1909, i Voss Sparebank 1920-42 og i Vestlandske Salslag 1920-46. Elles var han 1910-24 medlem i landsstyret for Norges Bondelag og 1930-45 formann i Hordaland Landbruksselskap.

Bjørgum var medlem av heradsstyret i Voss frå 1890, ordførar 1894-1907. Ved stortingsvalet hausten 1921 vart han vald til stortingsrepresentant for det nyss skipa Bondepartiet, og var medlem av Stortinget i to treårsbolkar, 1922-27.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok: II. bandet.
Símandra

**Símandra** (gresk skrift Σήμαντρα) er ein distriktsby i periferieininga Khalkidikí i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Símandra høyrer til kommunaleininga Moudaniá i kommunen Néa Propondída.

## Referansar
Thomas Fasting

**Thomas Fasting** () var ein norsk jurist, banksjef og politikar for Venstre, fødd i Levanger. Stortingsmann Christian Frederik Fasting var farbror hans.

Fasting var son til ein tollkasserar. Etter studenteksamen ved latinlinja ved Kristiansunds høgre allmennskule i 1868 og juridisk embetseksamen i 1872, var han fullmektig hos sorenskrivaren i Romsdal.

Etter ein periode i Indredepartementet i 1874 slo han seg ned i Kristiansund som overrettsakførar. I tillegg var han sjef for Trondhjems Privatbank si avdeling i Kristiansund 1884–92 og Kristiansunds Sparebank frå 1893. Frå 1893 til 1919 var Fasting sorenskrivar i Nordmøre. Ved sidan av den offentlege stillinga dreiv han privat både skipsreiarlag, handels- og spekulasjonsforretning.

Fasting var medlem av Kristiansund bystyre 1882-1901, ordførar 1889-91. Perioden 1892-94 representerte han Kristiansund på Stortinget og var varamann 1898-1900. Ettersom Hans Rasmus Astrup brådøydde i februar 1898, rykte Fasting til fast plass 7. mars 1898. Grunna sjukdom møtte han ikkje 1898/99-sesjonen og var permittert 9. januar-15. februar 1900. Stortingsbolken 1906-09 representerte han einmannskrinsen Kristiansund på Tinget, i alle år sokna han til Høgre-leiren. Han var 1892-94 medlem av Lagtinget og tollkomitéen og 1898-1900, samt 1907-09 av næringskomité nr 2, siste treårsbolken som komiteformann. I 1908 sa Fasting nei til å vere med i regjeringa som Gunnar Knudsen var i ferd med å danne.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Anders C. Sjaastad

**Anders Christian Sjaastad** () er ein norsk statsvitar og politikar frå Oslo, medlem av Høgre. Han var 1985-97 stortingsrepresentant for Oslo, og forsvarsminister 1981-86 i Willoch-regjeringa. Sjaastad var leiar i Europabevegelsen i Noreg 1989–92, og av Oslo Høgre 1996–2000.

Sjaastad tok examen artium i 1962, og vart mag.art. i statsvitskap frå Universitetet i Oslo i 1969. Han var formann i Den Konservative Studenterforening i 1965, og i Det Norske Studentersamfund i 1967. I tida 1968-70 var Sjaastad forskningsstipendiat ved Institutt for statsvitenskap ved Universitetet i Oslo. År 1970 vart han tilsett ved Norsk Utenrikspolitisk Institutt (NUPI) som forskar, og var også informasjonssjef i NUPI fram til han vart statsråd i 1981.

Sjaastad var statsråd i Forsvarsdepartementet frå 14. oktober 1981 til 25. april 1986, straks før regjeringa til Kåre Willoch gjekk av. I desse åra, 1981-86, var Sjaastad medlem av sentralstyret i Høgre, noko han også var i tida 1996–2000. Frå 1985 hadde Sjaastad fast sete i Stortinget til år 1997. Frå våren 1986 til hausten 1993 var han medlem av samferdslekomiteen, den siste fireårsbolken fram til 1997 var han nestleiar i justiskomiteen.  
 
Etter å ha mista plassen på Stortinget i 1997, byrja han atter å arbeide i NUPI.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Eline Bjørke

**Eline Bjørke** () er ei norsk målkvinne frå Løten i Hedmark. Mellom 2015 og 2017 har ho vore leiar av Studentmållaget i Nidaros og har sete som landsstyremedlem i Norsk Målungdom. Ved landsmøtet til Norsk Målungdom i 2017 vart ho vald inn som skrivar i sentralstyret.
Ohma Electra

**Ohma Electra** er eit vekselstraumslokomotiv som står på campus Gløshaugen ved Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet i Trondheim. Lokomotivet tilhøyrer Sanctus Omega Broderskab.  

Originalt vart lokomotivet kalla *nummer 3,* og var eit av dei tre fyrste lokomotiva i drift på Thamshavnbanen i 1908. Lokomotivet vert rekna som eit av verdas første, vellukka vekselstrausslokomotiv. Lokomotivet er 7,67 meter langt. Det kom til Gløshaugen 14. september 1972, og står på ein 20 meter lang skinnegang. Lokomotivet kan framleis køyre.

Ohma Electra er i dag, i lag med systerlokomotivet nr 2, verdas eldste vekselstraumslokomotiv i bruk.

## Kjelder
Mjøsa målungdom

**Mjøsa Målungdom** er eit lokallag i Norsk Målungdom. Laget blei skipa i 2012, og heitte fram til mars 2015 Skibladner Målungdom. Mjøsa Målungdom er sentrert i Hamar. Yngve Farestveit Erstad er leiar (2015).
Katta målungdom

**Katta målungdom** er eit lokallag i Norsk Målungdom. Forkortinga «Katta» står for Oslo katedralskole, som er ein videregåande skule i Oslo.
Ingrid Geithus

**Ingrid Geithus** () var ei norsk gardkone og lyrikar, fødd i Botnane i Bremanger og busett i Vik i Sogn.

Ho debuterte i 2006 med diktsamlinga *Ferdaskrinet*.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
* 
* 

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Om Ingrid Geithus i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane
Sukkertopp

**Sukkertopp** er ein avrunda kjegle av samanpressa raffinert sukker.

Frå rundt 1500 og fram til slutten av 1800-talet var sukkertoppar den vanlegaste måten å omsetja sukker på. Då sukkerfabrikantane byrja å produsera sukkerbitar og strøsukker, forsvann sukkertoppane stort sett frå marknaden. Dei vert framleis selde i einskilde land, blant anna i Tyskland, der dei vert brukt i julepunsjen *Feuerzangenbowle.* Sukkertoppar vart kutta i mindre stykke med ei spesiell tong for å få meir handterbare stykke. Dei varierte tradisjonelt i storleik frå 1,8 til 14 kg. På grunn av raffineringsprosessen vart kvaliteten på sukkertoppane dårlegare jo større dei var.

«Sukkertoppen» er namnet på fleire toppar: Sukkertoppen i Ålesund i Noreg, Sukkertoppen i Horsens og Sukkertoppen i Brønderslev i Danmark, Sukkertoppen i Rio de Janeiro i Brasil og Sukkertoppen i Dronning Maud Land i Antarktis.

## Kjelder
*«Sukkertop» i *[[Den Danske Ordbog]]*. Henta 3. november 2015.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sukkertopp|Sukkertopp]]» frå ,  den 3. november 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Sukkertoppen (fleirtyding)

**Sukkertoppen** kan visa til:
*Sukkertoppen i Rio de Janeiro, ein kjend fjelltopp i Brasil
*Sukkertoppen i Dronning Maud Land, eit fjell i Antarktis
*Sukkertoppen på Saltfjellet i Nordland fylke
* Sukkertoppen i Ålesund, eit fjell på 314 moh. på Hessa i Ålesund i Noreg
* Sukkertoppen i Longyearbyen, eit fjell på 371 moh
* Sukkertoppen i Brønderslev i Danmark
* Sukkertoppen i Horsens  i Danmark
* Maniitsoq, ein by på Grønland

## Sjå òg
*Sukkertopp
*Sugarloaf
Grignardreaksjon

**Grignardreaksjonar** er ei form for syre-basereaksjon. Ei kjemisk gruppe, R, er kopla til MgX, der X er eit halogen, slik: R:MgX, og vert kalla for Grignardsreagens. Grignardreagens er veldig **sterke basar**, noko som kan bli sett frå at R-gruppa har ei negativ ladning, δ-, og magnesiumhalidgruppa er lada positivt, δ+. Grignardreagenset vil av di reagere som om det hadde inneheldt eit karbanion. Reaksjonar med Grignardreagens må difor skje i heilt tørre forhald, utan sure protonar, ellers vil det destruere seg sjølv:

Grignardreagens kan bli nytta til å syntetisere alkoholar frå estere, ved at det angrip det δ-positive karbonet i esteren og på ein slik måte dannar ein ny karbon-karbon-binding. Å danne ein alkohol frå ein ester skjer i to trinn. Det første trinnet er at O-R-gruppen blir slått av og det andre trinnet at π-bindingen mellom karbonet og oksygenet vert broten ved at eit nytt Grignardreagens festar seg til det δ-positive karbonet. Grignardreagenser kan av di bli brukt til å danne primære alkoholar fra epoksider og formaldehyd, sekundære alkoholar for alle høgare ordens aldehyd, og tertiære alkoholar frå keton, dette er berre nokre av bruksområda for Grignardreagenser. Ein generell reaksjonsmekanisme for ein Grignardreaksjon kan sjå slik ut (figur nummer to):

Grignardreaksjonen vart oppdaga av den franske kjemikaren og Nobelprisvinnaren François Auguste Victor Grignard (6. mai 1871–13. desember 1935), og har fått namn etter han.

## Kjelder
* Morrison, R.T.; and Boyd, R.N. Organic Chemistry, 6.utg.; Prentice Hall, Englewood Cliffs, 1992.
* Conversion of Acetaminophen into Phenacetin. Http://www.chem.csustan.edu/archive/phenacetin.htm (nedlastet 26. nov. 2014), Chemistry Department Master Experiment Archive, California State University Stanislaus, 1997. 
* Fryhle, C. Snyder, S. Solomons, G. Organic Chemistry, International Student Version, 11.utg.: John Wiley \& Sons Singapore Pte. Ltd. 2014, s. 561-569. 
* Khandker, M. N. I.; Indian Journal of Chemistry, Section B: Organic Chemistry Including Medicinal Chemistry 1987, V26B(8), P773-5 CAPLUS.
* Chaplin, Hubert O.; Journal of the Chemical Society 1938, P375-82 CAPLUS .
*  Ginzburg, B. M.; Russian Journal of Applied Chemistry 2009, V82(7), P1178-1187 CAPLUS.
* van Alphen, J.; Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft [Abteilung] B: Abhandlungen 1928, V61B, P276-7 CAPLUS.

## Bakgrunnsstoff
Daniel Kvammen

**Daniel Kvammen** () er ein norsk låtskrivar og musikar (vokal og gitar) frå Geilo i Hallingdal. Han skreiv sine fyrste låtar medan han jobba som skiheiskontrollør på skiheisanlegget på Geilo.

Daniel Kvammen debuterte som soloartist i 2015 med vise-/country-albumet *[[Fremad i alle retninga]]* på Jansen Plateproduksjon. Albumet vart produsert av Even Ormestad frå bandet Jaga Jazzist og under innspillinga bidrog musikarar som Martin Horntveth og David Wallumrød. Albumet fekk positive omtalar. Aftenposten kalla Kvammen for ein «ferdigstøpt debutant» og lovpriste mangfaldet av stilane på plata. I perioden etter lanseringa vart Daniel Kvammen invitert til fleire sendingar på NRK P3, mellom anna *Christine på P3* som intervjuar aktuelle personar i musikkverda. Der fekk han òg laga cover av Astrid S sin slager «2 AM».

Han har òg blitt tildelt Dialektprisen i 2015 av Norsk Målungdom som meinte han er ein framifrå representant for dialektene frå Hallingdal. Sommaren 2016 arrangerte han *Daniel Kvammens Expresstour* i samarbeid med busselskapet Nettbuss der han heldt små gratiskonsertar på busshaldeplassar.

## Diskografi
* *[[Fremad i alle retninga]]* (2015)
* *[[Vektlaus]]* (2017)
* *[[Maktlaus]]* (2017)
### EP
* *1988 EP* (2015).

## Singlar
* *Du fortenar ein som meg* (2015)
* *Daue fugla* (2015)
* *Fuck deg, helsing 90-talet* (2015)
* *23. desember* (2015)
* *Me dansar ikkje for moro skyld* (2017)
* *Som om himmelen revna* (2017)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Néos Marmarás

**Néos Marmarás** (gresk Νέος Μαρμαράς) er ein distriktsby i periferieininga Khalkidikí i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Néos Marmarás høyrer til kommunaleininga Sithonía i kommunen Sithonía.

## Referansar
John Deere 5M-serie

**John Deere 5M-serie** er ein traktormodell frå John Deere lansert i 2008. Det har vorte laga totalt 14 modellversjonar av 5M-serien, der sju av dei framleis er i produksjon (tal frå 2015). Ein kan velje mellom tre ulike førarplassar: John Deere 5M CAB, John Deere 5M LowProfile og John Deere 5M IOOS. John Deere 5M-serien finst òg i ein smalspora spesialmodell kalla John Deere 5M Narrow.

## Modellversjonar
* John Deere 5065M (2008–2012) 
* John Deere 5070M (2009–2013)
* John Deere 5075M (2008–idag)
* John Deere 5080M (2009–2013)
* John Deere 5085M (2008–idag)
* John Deere 5090M (2009–2013)
* John Deere 5095M (2008–2011)
* John Deere 5100M (2009–2013)
* John Deere 5100M (2012–idag)
* John Deere 5100MH	(2012–idag)
* John Deere 5100ML	(2012–idag)
* John Deere 5105M (2008–2011)
* John Deere 5115M (2012–idag)
* John Deere 5115ML	(2012–idag)

## Fotnotar
Birger Braadland

**Birger Olsen Braadland** () var ein norsk offiser, skogeigar og politikar frå Idd i Østfold. Han var norsk utanriksminister i perioden 1931–33 og stortingsmann 1934–36.  Han var far til stortingsmann Erik Braadland.

## Liv og gjerning
Braadland var son til ein kemner. Han vart student i 1897 og tok i 1900 eksamen ved Krigsskulen. Frå 1900 til 1919 var han offiser i Hæren, som aspirant i generalstaben 1905–06, kaptein og kompanisjef frå 1911 samt adjutant hos kong Haakon VII 1915–18.

Braadland tok i 1904 over den store skogeigedomen Torgalsbøen i Idd frå svigerfaren Andreas Stang. I 1908 kjøpte han naboeigedomen Ør, og eigde då 27&nbsp;000 dekar skog. Han var formann i Østfold skogselskap 1925–50, styremedlem 1930–38 i Det norske Skogselskap samt viseformann i styret i A/S Borregaard 1938–51. Medlem av Hvalrådet 1936–57, formann 1947-53 i representantskapen for Noregs Bank.

Braadland var medlem av Idd heradsstyre 1914–22, fyrst som representant for Høgre, på 1920-talet melde han seg inn i Bondepartiet. Den 12. juni 1931 vart han utnemnd til utanriksminister i regjeringa leia av Peder Kolstad. Historikaren Fredrik Fagertun meiner at «Bondepartiet hadde få politikere og diplomater med bred utenrikspolitisk erfaring i sine rekker, og Braadlands militære bakgrunn borget trolig for en viss utenrikspolitisk innsikt. Dessuten var han relativt språkmektig og hadde et elskverdig og vinnende vesen og evne til å komme overens med andre mennesker.»

Utanriksminister Braadland brukte mykje tid i Genève, der han leia Noregs delegasjon til rådssamlinga 1931/32 i Folkeforbundet. I Grønlandssaka førte han ei forhandlingslinje overfor Danmark. Saman med statsminister Kolstad forsøkte han med forhandlingar, for å unngå statleg okkupasjon etter den private okkupasjonen av Aust-Grønland i juni 1931. Forhandlingane førte ikkje fram, og regjeringa kjende seg tvina til å erklære delar av Aust-Grønland for norsk territorium.

Braadland var fungerande statsminister frå 1. februar til 29. februar 1932, då Kolstad var sjuk og seinare døydde. Braadland heldt fram som utanriksminister då Jens Hundseid vart ny statsminister 14. mars 1932. Braadland var lojal mot sine regjeringssjefar, han støtta Hundseid då denne hausten 1932 forsøkte å fjerne forsvarsminister Vidkun Quisling.

Etter Hundseid-regjeringa gjekk av 2. mars 1933 var Braadland rådsmedlem i Folkeforbundet til utgangen av 1934. Hausten 1933 vart han vald inn på Stortinget frå Østfold for perioden 1934–36, der han var medlem av finans- og tollkomitéen. Ved stortingsvalet 1936 mista Bondepartiet sitt andremandat i Østfold, så Braadland var 1. vararepresentant 1937–45.

Braadland gav i 1945 ut boka Fra krig til fred, eit arbeid om økonomiske og statsfinansielle spørsmål i ei etterkrigstid. Han var medlem av Nobelkomiteen frå 24. juni 1937 til 31. desember 1943 og 25. juni 1945 til 31. desember 1948.

## Kjelder
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Birger Braadland|Birger Braadland]]» frå ,  den 3. november 2015.*
Svend Foyn Bruun

**Svend Foyn Bruun** () var ein norsk sjømann og skipsreiar, med vekt på kvalfangst, samt politikar for partiet Høgre.

Bruun, som var son til ein kvalfangar i Tønsberg, reiste til sjøs i 1899. I 1904 tok han eksamen ved sjøkrigsskulen i Horten. Han studerte språk i Frankrike 1904–05, og språk og historie ved University of Oxford i 1905. Under den politiske krisa i 1905 gjorde han teneste i marinen. Fram til 1911 siglde han i koffardifart, vesentleg som skipper. Fra 1911 til 1914 leia han kvalfangstekspedisjonar med flytande kvalkokeri.

I 1919 starta han og Anton von der Lippe skipsreiarlaget Bruun & von der Lippe i Tønsberg, eit selskap som disponerte fleire skips- og kvalfangstselskap. Bruun & von der Lippe starta mellom anna i 1928 Hvalfangerselskapet Antarctic A/S og Hvalfangerselskapet Pelagos A/S. Bruun deltok same året i etableringa av Hvalfangerselskapet Kosmos A/S, og i 1930 av Hvalfangerselskapet Kosmos II A/S. Seinare var han styreformann i desse selskapa. Etter andre verdskrigen skilde Bruun og von der Lippe lag. Bruun overtok Pelagos, medan von der Lippe overtok Antarctic.

Bruun budde på garden Aker i Sem, og var medlem av Sem heradsstyre 1920–25. Han representerte Vestfold fylke på Stortinget 1925–36, der han var medlem av næringskomiteen 1925–30, Sjøfarts- og fiskerikomiteen 1931-33 og finans- og tollkomiteen 1934–36.

Bruun vart utnemnd til riddar av den svenske Nordstjerneordenen og mottok ei tyrkisk fortenstemedalje. Svend Foyn var ein grandonkel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Svend Foyn Bruun|Svend Foyn Bruun]]» frå ,  den 4. november 2015.*  


## Bakgrunnsstoff
*Svend Foyn i Store norske leksikon
Neset Fotballklubb

**Neset Fotballklubb** er ein fotballklubb frå Frosta i Nord-Trøndelag, stifta 1. juni 1905.

Opphavleg heitte klubben Trygg, namnet Neset Fotballklubb kom i bruk i 1914. Fyrste kampen i vart spelt på heimebana Nordfjæretrøa sommaren 1905. Spelarane på laget hadde ikkje drakter, einast huver i klubbfargane.

Største idrettslege prestasjonen stod Neset for i 1940, då laget tok seg til kvartifinalane i fotball-NM, der det vart tap 1-2 mot Sarpsborg FK. I 1979 gjekk Neset til topps i 3. divisjon Trøndelag, men tapte kampen om plass i neste ¨års 2. divisjon mot vinnaren av Møre-avdelinga, Aalesunds FK.  

I 2015 deltek Neset på nivå fem i norsk seriefotball. Klubben spelar i kvite drakter med svarte bukser.

## Kjelder
heimeside
Theodor Bernhoft Osa

**Theodor Bernhoft Osa** () var ein norsk radiojournalist, og ein av pionerane i Norsk rikskringkasting. Osa var son av kunstmålaren Lars Osa og bror til meisterspelemannen Sigbjørn Bernhoft Osa. Han var den første NRK-journalisten på Vestlandet, og mellom dei fyrste til å nytte nynorsk i reportasjane. 

Osa var nestleiar ved Bergen-avdelinga i NRK fram til 1956. Då han søkte den ledige leiarstillinga der, valde NRK-styret å tilsetje bokmålsmannen Frank Meidell Falck. Dette skapte protestar hjå målfolket, og saka gjekk heilt opp til Stortinget. Osa sa like etter opp jobben sin i rikskringkastinga, og i 1958 kjøpte han ein einbølt gard ved Leirvik i Hyllestad i Sogn.

## Kjelder
*Theodor Bernhoft Osa i NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
## Bakgrunnsstoff
*«Slik høres stemmen til en dame født i 1835 ut» (NRK Beta). Radiointervju frå 1936 av Theodor Bernhoft Osa.
A String of Pearls

**«A String of Pearls»** er ein song frå 1941 spelt inn av Glenn Miller and His Orchestra for RCA Bluebird, komponert av Jerry Gray med tekst av Eddie DeLange. Songen er ein storband- og jazzstandard.

## Bakgrunn
Glenn Miller and His Orchestra spelte inn «A String of Pearls» den 8. november 1941 og han vart gjeven ut som ein singel på RCA Bluebird med B-sida «Day Dreaming», i 1941 av Glenn Miller and His Orchestra

Bobby Hackett spelte den kjende trompetsoloen i Glen Miller-versjonen av songen.

Songen låg to veker på toppen av den amerikanske singellista *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Best Sellers i 1942, og låg i alt 21 veker inne på lista.

## Andre versjonar
Connee Boswell si innspeling for Decca Records i 1942 var av dei første versjonane av songen med vokal. Songen vart òg spelt inn av Benny Goodman, Harry James, Woody Herman, Ritchie Lee, Kurt Edelhagen, Barney Kessel, Floyd Cramer, Dick Schory's Percussion Pops Orchestra, Ernie Fields, James Last, Herb Miller, Geoff Love and His Orchestra, Felix Slatkin, Billy Maxted's Manhattan Jazz Band, Billy Vaughn and His Orchestra, Hugo Montenegro, Marty Gold, Ray McKinley and the New Glenn Miller Orchestra, Ted Heath and His Orchestra, Enoch Light and the Light Brigade, Les and Larry Elgart, the Royal Air Force Dance Orchestra, the Freddie Mitchell Orchestra, Lawrence Welk, Joe Bob's Nashville Sound Company, Diane Courtney og Narciso Yepes, blant andre. Jazzpianisten Stan Kenton spelte inn ein konsertversjon med Red Kelly på bass og Lennie Niehaus på altsaksofon på *At the Las Vegas Tropicana* på Blue Note Records i 1996.

## I popkulturen og media
Songen vart nytta i biografifilmen om Glenn Miller frå 1953, *[[The Glenn Miller Story]]* med James Stewart.

Songen vart nytta i filmen *[[Carnal Knowledge]]* i 1971., ein episode av *[[The Lawrence Welk Show]]* i 1972, ein episode av *[[The Carol Burnett Show]]* i 1976, filmen *[[Oh, God!]]* i 1977, *[[Tough Guys]]* i 1986 *[[filmen Dennis the Menace|Dennis the Menace]]* i 1993, documentary *[[Blue Vinyl]]* i 2002, *[[filmen The Notebook (2004)|The Notebook]]* i 2004 og *[[Revolutionary Road]]* i 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A String of Pearls|A String of Pearls]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Butcher, Geoffrey (1997).  *Next to a Letter from Home*. North Pomfret, Vermont: Trafalgar Square. ISBN 0-7515-1078-5
* Miller, Glenn (1943). *Glenn Miller's Method for Orchestral Arranging*. New York: Mutual Music Society.  ASIN: B0007DMEDQ
* Simon, George Thomas (1980). *Glenn Miller and His Orchestra*. New York: Da Capo paperback. ISBN 0-306-80129-9.
* Simon, George Thomas (1971). *Simon Says*. New York: Galahad. ISBN 0-88365-001-0
* Schuller, Gunther (1991). *The Swing Era: The Development of Jazz, 1930–1945, Volume 2*. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-507140-9

## Bakgrunnsstoff
*
The Heart of Chicago 1967–1997

***The Heart of Chicago 1967–1997*** er det femte samlealbumet og det 23. albumet i alt av det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut i 1997. Det vart sett saman for å feire 30-årsjubileet deira som band. 

Ideen var å knyte saman dei to periodane til bandet på ein CD: James William Guercio- og Columbia Records-tida i 1970-åra, og David Foster- og Warner Bros. Records-tida i 1980-åra. I tillegg la bandet til to nye songar, «The Only One» produsert av Lenny Kravitz og «Here In My Heart» av James Newton Howard. Begge songane vart ein suksess på adult contemporary-marknaden, der «Here In My Heart» toppa AC-lista og «The Only One» vart ein topp 20-hit på AC-lista. 

Albumet selde til gullplate i april 1997, men mange kritikarar og fans mislikte konseptet og meinte at dei markante stilartane frå dei to periodane ikkje passa i lag, i tillegg til at mange kjende songar mangla. For å balansere dette, vart det gjeve ut eit nytt album, *[[The Heart of Chicago 1967-1998 Volume II]]*, året etter. Rhino Records gav i 2002 ut den doble *[[The Very Best of: Only the Beginning]]* med songane i kronologisk rekkefølgje. 

## Innhald

Albumet nådde 55. plassen på albumlista i USA, der det låg på lista i 27 veker. Det nådde òg 21. plassen i Storbritannia. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Heart of Chicago 1967-1997|The Heart of Chicago 1967-1997]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Heart of Chicago 1967–1998 Volume II

***The Heart of Chicago 1967–1998 Volume II*** er det sjette samlealbumet og det 24. albumet i alt av det amerikanske rockebandet Chicago, gjeve i 1998. Det var ein oppfølgjar til *[[The Heart of Chicago 1967-1997]]* frå 1997 og inneheld ei blanding av songar frå heile karrieren til Chicago. 

Som den første utgåva, inneheld *The Heart of Chicago 1967-1998 Volume II*, to nye songar. «All Roads Lead to You» og «Show Me a Sign» var begge produserte av Roy Bittan frå Bruce Springsteen sitt E Street Band.

Albumet kom ut i mai 1998 og var ikkje ein like stor suksess som føregjengaren. Det nådde berre 154. plassen på lista i USA. Begge utgåvene av *The Heart of Chicago* er liknande den doble Rhino Records-plata frå 2002, *[[The Very Best Of: Only the Beginning]]*.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Heart of Chicago 1967-1998 Volume II|The Heart of Chicago 1967-1998 Volume II]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lysestake

**Lysestake** er ein haldar for levande lys som gjer at dei står loddrett og ofte også brenn trygt. Ein lysestake kan vera utforma med plass til eitt eller fleire lys. Han kan vera laga for å stå på eit bord eller golv, til å hengja på veggen eller frå taket i ei lysekrone.
I tillegg til den praktiske funksjonen sin kan lysestakar også vera kunstferdig utforma pyntegjenstandar. Nokre kan ha rituell tyding, som den kristne adventsstaken eller den jødiske menoraen.

## Sjå òg
*Adventskrans
*Kandelaber
*Menora

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
Lars Breie

**Lars Breie** () var ein norsk jurist og politikar for Arbeidarpartiet. Han var riksrevisor frå 1950 til 1978.

Breie var fødd på Ål i Buskerud som son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han skulevegen, vart student i 1929 og tok til på jusstudiar. Etter å ha vorte cand.jur. i 1933 arbeidde han i femten år som overrettssakførar i Ål. Her fekk han plass i heradsstyret frå 1938, fungerande ordførar i 1940 og 1945.

Ved stortingsvalet hausten 1945 vart Breie vald til stortingsrepresentant for Buskerud og Arbeidarpartiet. Han vart attvald fire år seinare.

Frå 1950 var Breie riksrevisor, eit ombod han hadde heilt fram til 1978.

Breie vart utnemnd til kommandør av St. Olavs Orden i 1979.

## Bibliografi
* *Ål kommune 1837-1937*, Drammen, 1937. 
* *The auditing and control of government accounts in Norway*, Oslo, 1960.

## Kjelder

* 
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lars Breie|Lars Breie]]» frå , den 6. november 2015.*
Carmen Twillie

**Carmen Beth Twillie** () er ein songar og skodespelar frå USA. Ho er mest kjend for å ha sunge på Elton John- og Tim Rice-songen «Circle of Life» i byrjinga av Disney-filmen *[[The Lion King]]* i 1994. Twillie arbeidde med Pink Floyd i 1987 på albumet *[[A Momentary Lapse of Reason]]*. Ho hadde syngestemma til Stormella i *[[Rudolph the Red-Nosed Reindeer: The Movie]]* i 1998 og var vokalist i *[[Cats Don't Dance]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carmen Twillie|Carmen Twillie]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Nora Brockstedt

**Nora Brockstedt** (), offisielt namn **Nora Riis**, jentenamn **Nora Berg**, var ein norsk artist.

Brockstedt debuterte på Chat Noir i 1943, og i dei to neste tiåra vart ho ein av landet sitt mest populære og underhaldarar. Brockstedt platedebuterte den 21. februar 1945 saman med Oddvar Sanne, som «Harmony Duo», med Kristian Haugers orkester. Dei song inn «Kanskje engang tilbake den komme» / «Enn en gang skal fuglene synge». (Telefunken T-8340.) På 1950-talet fekk ho ei rekkje store slagerar og opptredde jamleg på radio med blant anna «En lite pike i lave sko», «Augustin» og ikkje minst «Tango for to». Frå 1950 til 954 var ho medlem av songkvintetten «The Monn Keys» saman med Arne Bendiksen, Per Asplin, Oddvar Sanne, Fredrik Conradi og Sølvi Wang. Egil Monn-Iversen hadde den musikalske leiinga i gruppa.

Nora Brockstedt debuterte for Noreg i Eurovision Song Contest i 1960, der ho kom på ein 4. plass. Ho deltok igjen i 1961.

Brockstedt spelte inn plater på merka Musica og RCA Victor for Nera, men i 1960 skifta ho selskap til Egil Monn-Iversen A/S og merkt Karusell.

I 2004 utkom albumet *As Time Goes By* på etiketten Jazzavdelinga. I 2005 følgde ho opp med julealbumet *Christmas Songs* på same etikett og gav i samband med sin 85-års dag 20. januar 2008 ut albumet *Nora – for swingande*! på etiketten Park Grammofon.

Nora Brockstedt var gift med songtekstforfattaren Arne Riis, som døydde i 2009.

Brocktedt gjekk bort etter kort tids sjukeleie 5. november 2015.

## Prisar og utmerkingar
* Kongen sin fortjenstmedalje i gull (1995)
* Heidersprisen til juryen under Spellemannprisen 1974
* Gammleng-prisen som veteran i 1983
* Alf Prøysens Ærespris i 1997
* Norsk Artistforbunds Ærespris i 2002

## Nora Brockstedt som deltakar i Melodi Grand Prix

## Filmografi
* 1979 *Jul i Skomakergata* (TV) &#x2013; Fru Enebær
* 1968 *Mannen som ikke kunne le*
* 1954 *Portrettet* &#x2013; Kvinne i Solsund Sangkor (The Monn Keys)
* 1953 *Brudebuketten*
* 1952 *Det kunne vært deg* &#x2013; Syngande dame

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 1960
* Eurovision Song Contest 1961

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nora Brockstedt|Nora Brockstedt]]» frå ,  den 7. november 2015.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Lydsnutt med Nora Brockstedt finst på www.mic.musikkonline.no
God Rest Ye Merry Gentlemen

**«God Rest You Merry, Gentlemen»** er ein tradisjonell engelsk julesong. Han finst i Roxburghe-samlinga (iii. 452) og er oppført som nr. 394 i Roud Folk Song Index. Songen vert òg kalla «Tidings of comfort and joy» og 
«Come All You Worthy Gentlemen» «God Rest Ye Merry, Gentlemen», «God Rest Ye, Merry Christians» eller «God Rest You Merry People All».

Det er ein av dei eldste julesongane ein kjenner til, datert til 1500-talet eller tidlegare. Ein av dei første kjende trykte utgåvene som ei skillingsvise er datert til kring 1760.
Den tradisjonelle engelske melodien går i moll. Den første trykte versjonen av melodien verkar å vere ein parodi av *Facetiae* av William Hone i 1829. Melodien har tradisjonelt vore tilknytt songen sidan minst midten av 1700-talet, då han vart nedteikna av James Nares med tittelen «The old Christmas Carol».

Songen er omtalt i Charles Dickens-romanen *[[A Christmas Carol]]* frå 1843: «...at the first sound of 'God bless you, merry gentlemen! May nothing you dismay!', Scrooge seized the ruler with such energy of action that the singer fled in terror, leaving the keyhole to the fog and even more congenial frost.»

Songen er nytta i den andre satsen av *[[Carol Symphony]]* av Victor Hely-Hutchinson frå 1927.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:God Rest Ye Merry Gentlemen|God Rest Ye Merry Gentlemen]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Ein versjon med åtte vers på New Star Sound
*Arrangement for piano og song frå *Cantorion.org*
Keith Howland

**Keith Howland** () er ein USA-amerikansk gitarist og songar. Sidan 1995 har han vore sologitarist for bandet Chicago.

Howland starta å spele gitar sju år gamma og spelte i ei rekkje band medan han gjekk på skulen. I 1986 tok han eksamen ved James Madison University innan kommunikasjon. I 1987 flytta Howland til Los Angeles og byrja å arbeide hos Andy Brauer Studio Rentals, som var med å skaffe han verdifulle kontaktar i musikkindustrien. Han spelte sommaren 1993 med Rick Springfield.

I 1995 leita Chicago etter ein ny sologitarist etter at Dawayne Bailey hadde slutta. Holand hadde lenge vore fan av bandet og den opphavlege gitaristen deira, Terry Kath. Howland dukka opp på ei prøvespeling og fekk jobben same dagen. 

Howland har òg drive med andre prosjekt utanom Chicago, mellom anna med Chicago-trommeslagaren Tris Imboden. Samarbeidet deira har resultert i to album. 

I november 2007 gav Howland ut *KeCraig* og i 2008 *No Place Left to Fall*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Keith Howland|Keith Howland]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Tim Pierce

**Tim Pierce** () er ein USA-amerikansk studio-gitarist. Han har arbeidd med mange kjende artistar som Rick Springfield, Bruce Springsteen, Bon Jovi, Patty Smith, Joe Cocker, Michael Jackson, Joan Armatrading, Madonna, Tina Turner, Rod Stewart, Roger Waters, Ricky Martin, Celine Dion, Eric Clapton, The Doobie Brothers, Elton John, Alice Cooper, Shakira, Carlos Santana, Ozzy Osbourne, Vasco Rossi, Eros Ramazzotti, Christina Aguilera, Tracy Chapman, Johnny Hallyday,  Phil Collins og The Cheetah Girls.

Pierce gav ut soloalbumet *Guitarland* i 1995 på PRA Records.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tim Pierce|Tim Pierce]]» frå ,  den 7. november 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Tim Pierce på allmusic.com
Nasjonalt senter for læringsmiljø og atferdforskning

**Nasjonalt senter for læringsmiljø og åtferdsforsking** (**Læringsmiljøsenteret**) blei oppretta 1. januar 2013, då Senter for åtferdsforsking (SAF) og Lillegården kompetansesenter blei slått saman. Senteret er ei eining ved det Humanistiske fakultetet ved Universitetet i Stavanger, og har ei avdeling i Stavanger og ei i Porsgrunn.

Læringsmiljøsenteret skal bistå nasjonale utdanningsstyresmakter med råd og tenester, bidra til å realisera satsingane til staten i utdanningspolitikken gjennom kompetanseutvikling og bidra til auka kvalitet i læringsmiljø for barnehagebarn, elevar, lærlingar og vaksne. Dette skal gjerast gjennom fagleg utvikling, forsking, utadrettet verksemd og undervising.

Læringsmiljøsenteret er eit av fleire nasjonale senter innanfor utdanning.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nasjonalt senter for læringsmiljø og atferdforskning|Nasjonalt senter for læringsmiljø og atferdforskning]]» frå ,  den 7. november 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
;Forskingsprosjekt 
* Mobbeforskningsprosjektet STIGMA 
* Skoleklar 
* Agderprosjektet 
* CIESL-prosjektet
Santa Claus Is Coming to Town

«**Santa Claus Is Comin' to Town**» er ein amerikansk julesong frå 1934. Han vart skriven av John Frederick Coots og Haven Gillespie og først sungen på radioshowet til Eddie Cantor i november 1934. Han vart raskt ein stor hit og det vart bestilt over 100&nbsp;000 kopiar av noteark og meir enn 30&nbsp;000 plater dei første 24 timane.

## Innspelingar
Den tidlegare kjende innspelinga av songen var av banjospelaren Harry Reser og bandet hans den 24. oktober 1934 (Decca 264A) med Tom Stacks på vokal. Denne versjonen gjekk inn på Variety-listene i desember 1934. Songen var ein stor hit for noteark og nådde toppen av salslista. Songen vart òg spelt inn 26. september 1935, av Tommy Dorsey & His Orchestra.

Songen er ein tradisjonell standard kring juletid, og har blitt spelt inn av mange andre artistar. Den første større hitversjonen av songen var av Perry Como i 1951, og i 1963 nådde versjonen til Four Seasons 23. plassen på *Billboard*-lista. I 1970 produserte Rankin-Bass ein times lang animasjon fjernsynsepisode basert på songen, med Fred Astaire som forteljar. Mange moderne artistar har spelt versjonar av songen, som rockeversjon av Bruce Springsteen & The E Street Band. Songen vart spelt inn i 1975 og gjeve ut i 1982 for *[[Sesame Street]]*-samlealbumet *[[albuma In Harmony|In Harmony 2]]* og igjen i 1985 som B-sida til «My Hometown» frå albumet *[[Born in the U.S.A.]]*. Luis Miguel spelte inn songen på spansk som «Santa Claus Llegó a La Ciudad» for julealbumet hans *[[Navidades]]* (2006). Versjonen hans nådde 26. plassen på ''Billboard'' Latin Pop Songs-lista.

Andre kjende versjonar av songen er gjort av Bing Crosby og Andrews Sisters (1943), Frank Sinatra (1948), Ray Conniff Singers (1959), Alvin and the Chipmunks (1961), The Crystals (1963), The Beach Boys (1964), Lou Rawls (1967), The Jackson 5 (1970), The Carpenters (1978), The Pointer Sisters (1987), Neil Diamond (1992), Björn Again (1992), Mariah Carey på albumet *[[Merry Christmas av Mariah Carey|Merry Christmas]]* (1994), George Strait (1996), Cartoons (1998), The Supremes (1999), Faith Hill (2008), Miley Cyrus (2008), Andrea Bocelli (2009), Wilson Phillips på albumet *[[Christmas in Harmony]]* (2010), Love Händel frå *[[Phineas and Ferb]]* (2010), Justin Bieber (2011), Cimorelli (2011), Michael Bublé (2011), Mark Salling og Cory Monteith på *[[Glee]]* (2011), Colbie Caillat (2012), Rod Stewart på albumet *[[Merry Christmas, Baby]]* (2012), Richard Marx med Sara Niemietz (2012) Tamar Braxton (2013), Dannii Minogue (2013) og Pentatonix (2014).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Santa Claus Is Coming to Town|Santa Claus Is Coming to Town]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*  (som framført av Burl Ives)
*  (original lyrics)
Christmas Time is Here

«**Christmas Time Is Here**» er ein populær amerikansk julesong frå 1965. Songen vart skriven av Lee Mendelson og Vince Guaraldi for fjernsynsprogrammet *[[A Charlie Brown Christmas]]* i 1965, ein av dei første animerte julespesialane for nettverks-TV i USA. Sidan songen vart ein hit vart det gjeve ut to songar på albumet *[[A Charlie Brown Christmas]]*: ein instrumentalversjon av Vince Guaraldi Trio og ein vokalversjon sungen av koret frå St. Paul's Episcopal Church i San Rafael i California.

## Andre versjonar
Det er blitt spelt inn mange versjonar av songen gjennom åra. 
*Melissa Manchester på albumet hennar *Joy*
*Diana Krall på albumet hennar *[[Christmas Songs av Diana Krall|Christmas Songs]]*
*Dianne Reeves på albumet hennar *Christmas Time Is Here*
*Joe på albumet hans *[[Home Is the Essence of Christmas]]*
*Sarah McLachlan med Diana Krall på albumet hennar *[[Wintersong]]*
*Mel Tormé på albumet hans *[[Christmas Songs av Mel Tormé|Christmas Songs]]*
*Toni Braxton på albumet hennar *[[Snowflakes|Snow-Flakes]]*
*Shawn Colvin på albumet hennar *[[Holiday Songs and Lullabies]]*
*Silje Nergaard på albumet hennar *If I Could Wrap Up a Kiss*
*Family Force 5 på albumet deira *[[Family Force 5 Christmas Pageant]]*
*MercyMe på albumet deira *[[The Christmas Sessions]]*
*Nancy Wilson på albumet hennar *A Nancy Wilson Christmas*
*Anita Baker på albumet hennar *[[Christmas Fantasy]]*
*Will Downing på albumet hans *Christmas, Love and You*
*A Fine Frenzy på albumet hennar *[[Oh Blue Christmas]]*
*Chicago på albumet deira *[[Chicago XXV: The Christmas Album]]*
*Kenny Loggins på albumet hans *[[December av Kenny Loggins|Desember]]*
*Take 6 featuring  Shelea Frazier på albumet deira *[[The Most Wonderful Time of the Year av Take 6|The Most Wonderful Time of the Year]]*
*Tony Bennett på albumet hans *[[A Swingin' Christmas (Featuring The Count Basie Big Band)]]*
*Al Jarreau på albumet hans *Christmas*
*John Travolta og Olivia Newton John på albumet deira *[[This Christmas av John Travolta og Olivia Newton-John|This Christmas]]*
*Mariah Carey
*Steve Vai på albumet *Merry Axemas*
*Rosie Thomas på albumet *[[A Very Rosie Christmas]]*
*Elize Ryd og Tony Kakko på albumet *Raskasta Joulua*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christmas Time is Here|Christmas Time is Here]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!

«**Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!**», òg kjend som berre «**Let It Snow**», er ein song skriven av tekstforfattar Sammy Cahn og komponist Jule Styne i juli 1945. Han var skriven i Hollywood i California under ei heitebølgje der Cahn og Styne førestilte seg kaldare vêr.

## Innspeling
Han vart først spelt inn i 1945 av Vaughn Monroe, og vart ein populær hit med ein førsteplass på ''Billboard''-lista året etter. Woody Herman sin versjon, med han sjølv på vokal og ein kjend trompetsolo av Sonny Berman, nådde sjuandeplassen på *Billboard*-lista.

Andre kjende innspelingar:
*1959 - Dean Martin - han spelte inn songen i 1959 for julealbumet *[[A Winter Romance]]*, ein versjon som er blitt ein av dei mest kjende av songen, og den julesongen som er tettast knytt til Martin.
*1962 - Bing Crosby - på forskjellige album som *I Wish You a Merry Christmas* og *Christmas Classics*. 
*2005 – Carly Simon - versjonen hennar vert sungen frå synspunktet til verskapet i staden for gjesten. Han nådde sjetteplassen på ''Billboard'' Adult Contemporary-lista.
*2012 – Rod Stewart – *[[Merry Christmas, Baby]]*. Versjonen hans nådde toppen av *Billboard* Adult Contemporary-lista i desember2012. Songen låg på toppen av lista i fem veker.

## Norske versjonar
Arne Riis har skrive ein norsk tekst som heiter «La det sne». Ein tekstforfattar, som ikkje er oppgjeve, har skriven ein annan norsk tekst kalla «Se det sner».

### Innspelingar

*God Jul* er en nyutgivelse av *Nora's jul*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!|Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!]]» frå ,  den 7. november 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Lyrics to Let It Snow