open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tyger av Tangerine Dream

***Tyger*** er det 30. albumet og det 17. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Tre av spora har tekst henta frå diktet «The Tyger», «London» og «Smile» av William Blake. Sporet «London» har òg linjer frå «A Little Girl Lost», «America: a Prophecy» og «The Fly». Teksten er sungen av gjesteartisten Jocelyn Bernadette Smith frå New York. 

Det var det siste studioalbumet til det langvarige medlemmet Christopher Franke. 

*Tyger* låg ei veke inne på den britiske albumlista, på ein 88. plass. Det var det siste albumet til Tangerine Dream som gjekk inn på den britiske salslista.

## Bakgrunn
Prosjektet var hovudsakleg ein idé av Edgar Froese: «Interessa mi i filosofi førte meg til William Blake, som eg hadde beundra i kring 20 år som ein av dei største forfattarane på engelsk språk - utanom Shakespeare. Eg hadde sjølv eit problem med Jocelyn under innspelinga. Ho hadde alt gått gjennom teksten, men under innspelinga tok ho boka og smelte ho i golvet og sa 'Eg er ein R&B-songar og eg vil ikkje gjere dette skule-tullet!' Eg syns ho gjorde ein ganske bra jobb, men ho hata teksten, som ikkje er lett å forstå om du ikkje kjenner til bakgrunnen. Det hjelper å vite kva Storbritannia handla om då Blake skreiv soga. Det var eit imperium og orda hans er dels politiske, sosiale og esoteriske på same tid. Om du ikkje forstår det kan du få eit problem å tolke teksten korrekt. Sjølv kollegaene mine forstod det ikkje, så eg skuldar ikkje på Jocelyn eller nokon andre. Innspelinga var særs hardt arbeid, men det var barnet mitt og eg tek fullt ansvar for den plata.»

Mange av fansen til Tangerine Dream mislikte at dei igjen brukte vokal, etter at Steve Jolliffe hadde sunge på *[[Cyclone av Tangerine Dream|Cyclone]]* attende i 1978.

Plateomslaget til Monique Froese, kona til Edgar, vart seinare den offisielle logoen til Tangerine Dream i 1990-åra. 

CD-utgåva inneheld to delar av stykket «21st Century Common Man», som ikkje var med på LP-utgåva.

## Innhald
;1987 utgåva

;1992-utgåva

## Medverkande
* Edgar Froese
* Christopher Franke
* Paul Haslinger
* Jocelyn Bernadette Smith – vokal

## Kjelder
Optical Race

***Optical Race*** er det 35. albumet og 18. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i august 1988. 

## Historie
Det var det første albumet utan Christopher Franke sidan *[[Alpha Centauri av Tangerine Dream|Alpha Centauri]]* i 1971. Kontrakten deira med Jive Electro var òg over, og den attverande duoen Edgar Froese og Paul Haslinger signerte ein kontrakt med det Los Angeles-baserte Private Music, som vart starta av det tidlegare Tangerine Dream-medlemmet Peter Baumann i 1985. *Optical Race* var det første albumet som kom ut på selskapet. 

Det var òg første albumet av bandet som stort sett vart programmert på ein datamaskin, ein Atari ST med programvare frå Steinberg/Jones. 

«Atlas Eyes» går i 5/4-takt. «Mothers of Rain» kom først ut to år før albumet kom ut. «Optical Race» vart framført av gruppa på det tyske fjernsynsshowet *Wetten daß?* i 1988.
«Turning Off The Wheel» vart gjeven ut på ny på albumet *[[Transsiberia av Tangerine Dream|Transsiberia]]* i 1998 med tittelen «The Golden Horn». 

Eit av spora på albumet, «Sun Gate», var komponert i lag med Ralf Wadephul som ein kort periode vart det tredje medlemmet i bandet.

For å marknasføre albumet, la Tangerine Dream ut på ein amerikansk turné i august og september 1988. Opptak frå konserten kom i 2003 ut som *Rockface*.
 
## Nyinnspeling
Heile *Optical Race* vart spelt inn på ny i 2002 som ein del av plateboksen *[[The Melrose Years]]*, i lag med nyinnspelingar av albuma *[[Lily on the Beach]]* (1989) og *[[Melrose av Tangerine Dream|Melrose]]* (1990). I mars 2009 vart nyinnspelinga gjeven ut som ei sjølvstendig utgjeving.  

## Innhald

## Medverkande
* Paul Haslinger – komponist, musikar
* Edgar Froese – komponist, musikar
* Ralf Wadephul – komponist

;Teknisk
* Christian Gstettner – studioteknikar
* Monica Froese – konsept for plateomslag
* Norman Moore – kunstnarisk leiar og design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Optical Race|Optical Race]]» frå ,  den 15. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lily on the Beach

***Lily on the Beach*** er det 37. albumet og det 19. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, gjeve ut i oktober 1989. 

Albumet hadde to aspekt som synte den musikalske retninga til Tangerine Dream for 1990-åra. Det var det første albumet med den då 19 år gamle sonen til til Edgar Froese, Jerome Froese, som var gjestemusikar på sologitar på sporet «Radio City». Han vart sidan fast medlem i bandet og fekk etter kvart meir innverknad på retninga deira. Det andre aspektet var at «Long Island Sunset» var det første sporet til Tangerine Dream med saksofon, som dei kom til å nytte mykje tidleg i 1990-åra.

Heile albumet vart spelt inn på nytt i 2002 som ein del av plateboksen *The Melrose Years*, i lag med nyinnspelingar av albuma *[[Optical Race]]* (1988) og *[[Melrose av Tangerine Dream|Melrose]]* (1990). Denne utgåva vart gjeven ut som sjølvstendig plate i mars 2009. Nyinnspelinga kom ut med eit bonusspor kalla «Pearl River», feilaktig plassert mellom «Twenty-Nine Palms» og «Gecko». 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese - klaverinstrument, sologitarar, trommer
* Paul Haslinger - klaverinstrument, rytmegitarar, stick, trommer
* Jerome Froese - sologitar på «Radio City»
* Hubert Waldner - sopransaksofon og fløyte på «Long Island Sunset»

;Teknisk
* Norman Moore – plateomslag og design
* Ian Logan – fotografi
* Monica Froese – konsept for fotografi

## Kjelder
Melrose av Tangerine Dream

***Melrose*** er det 39. albumet og det 20. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Albumet kom ut i 1990 på Private Music, som vart starta av det tidlegare Tangerine Dream-medlemmet, Peter Baumann. Albumet består av mykje av den same instrumentale popstilen som ein hadde høyrt på dei to førre platene på Private Music, *[[Optical Race]]* og *[[Lily on the Beach]]*. Sonen til Edgar Froese, Jerome, er med på plata for første gong som fulltidsmedlem i Tangerine Dream. Dette var det siste albumet til Paul Haslinger med Tangerine Dream.

Heile albumet vart spelt inn på ny i 2002 som ein del av plateboksen *The Melrose Years*, i lag med nyinnspelingar av *[[Optical Race]]* (1988) og *[[Lily on the Beach]]* (1989). I motsetnad til desse to andre platene, har ikkje nyinnspelinga av *Melrose* kome ut på sjølvstendig album. Ei utgåve som kom i mars 2009 er i følgje plateomslaget denne nyinnspelinga, men innhaldet på plata er originalutgåva frå 1990. 

## Innhald

## Medverkande
;Tangerine Dream
* Edgar Froese– klaverinstrument, sologitar, rytmegitar
* Paul Haslinger– klaverinstrument
* Jerome Froese– klaverinstrument, sologitar
;Gjestemusikar
* Hubert Waldner – saksofon på «Melrose»
;Teknisk
* Jim Rakete – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Melrose (album)|Melrose (album)]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rockoon

***Rockoon*** er det 44. albumet og det 21. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Innspelinga av albumet starta i mars 1991 og var ferdig i januar 1992, den lengste produksjonen deira gjennom heile bandhistoria. Albumet vart nominert i USA for «beste new age-album 1992» og nådde Topp 10 på Billboard New Age-lista og Topp 20 på Billboard Jazz-lista.

Det er det første heile albumet til Tangerine Dream som ein duo med far og son. Saksofonisten Linda Spa som kom inn i bandet i 1990 speler ikkje på denne plata. 

Albumet kom ut på ny i 1999 på Tangerine Dream sitt eige selskap TDI med nytt plateomslag av Edgar Froese.

## Innhald

## ''Rockoon Special Edition''
*Rockoon* kom i lag med ein avgrensa singel CD-5. Denne inneheldt ein redigert versjon av tittelsporet, bonussporet «Oriental Haze» med Linda Spa og eit intervju med Edgar Froese.

## Medverkande
;Tangerine Dream
* Edgar Froese - komponist, musikar
* Jerome Froese - komponist, musikar
;Framtidig Tangerine Dream-medlem
* Zlatko Perica - musikar
Andre medverkande: 
* Enrico Fernandez - musikar
* Richi Wester - musikar
Teknisk: 
* David Marino - lydteknikar
* Phillip Calvert - lydteknikar
* Jeff Robinson - lydteknikar

## Kjelder
Quinoa av Tangerine Dream

***Quinoa*** er det 46. albumet og det 22. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i 1992. 

## Bakgrunn
Quinoa vart gjeve ut i eit avgrensa opplag på berre 1000 eksemplar. Det vart sendt ut som ei spesiell gåve til medlemmar av den tidlegare offisielle fanklubben til Tangerine Dream, og dei attverande kopiane vart selde under den tyske turneen deira i 1997. Albumet inneheldt berre eitt spor, men det varte til gjengjeld i 28 minuttar. 

Albumet vart gjeve ut på ny i 1998 på TDI. Det var då ikkje lenger avgrensa og inneheld to bonusspor. Eit av desse, «Voxel Ux», vart opphavleg skrive for ein konkurranse på den offisielle heimesida til bandet i 1996. Vinnaren fekk ein CDR med songen på, og det var berre denne eine kopien som fanst. «Lhasa» vart skildra som den første satsen i «Tibetan Cycle» i lag med seks andre stykke. Dette kom først ut i 2000 på albumet *[[The Seven Letters from Tibet]]*. «Lhasa» var då forlenga og heitte «The Blue Pearl».

I mars 2009 vart Quinoa gjeve ut på ny på Membran Music Ltd med nytt plateomslag.

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Jerome Froese

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Quinoa (album)|Quinoa (album)]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Turn of the Tides

***Turn of the Tides*** er det 49. albumet og det 22. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det er det første studioalbumet deira med saksofonisten Linda Spa og gitaristen Zlatko Perica som fulltidsmedlemmar i bandet. ALbumet vart nominert til Grammyprisen for beste new age-album i 1995. 

Gruppa vart langsamt mindre kjend for det generelle publikum etter dette albumet og fram til *[[Quantum Gate]]* i 2017, som skapte fornya interesse i gruppa. Det er det einaste studioalbumet deira med Zlatko Perica som offisielt medlem i gruppa. 

## Bakgrunn
I ei vidareutvikling av musikken deira, heldt Tangerine Dream fram den musikalske metoden dei hadde presentert på dei tidlegare Miramar-utgjevingane deira. I tillegg til elektronisk utstyr, brukte Tangerine Dream gitar, saksofon og korvokal. Men stilen deira vart òg utvida, som ein kan sjå i bruken av flamencogitar på «Firetongues», akustisk gitar på «Twilight Brigade» og andre spor som verka å skape ein meit atmosfærisk stil. I følgje CD-heftet er desse spora baserte på ei novelle skriven av Edgar Froese, som eit konseptalbum. Heftet forklarer at soga er henta frå ei bok kalla *The Coachman's Tales*, sjølv om det ikkje finst ei bok med denne tittelen. Jayney Klimek, som deltok på albumet *[[Dreamtime av Tangerine Dream|Dreamtime]]*, syng på songen «Galley Slave's Horizon». Opningssporet er ei omarbeidd utgåve av Modest Mussorgskij-stykket *[[Pictures at an Exhibition]]*. Nyutgjevinga av albumet kom med eit bonusspor kalla «Story of the Brave», som opphavleg vart gjeven ut på ein promoplate for albumet.

Dette albumet kom ut på ny i 1996 og 1999, og så igjen på Membran i 2009.

## Innhald

## Medverkande
; Tangerine Dream
* Edgar Froese - gitar, klaverinstrument, trommer
* Jerome Froese - gitar, klaverinstrument, trommer
* Linda Spa - saksofon, klaverinstrument. 
* Zlatko Perica - gitar

; Andre medverkande
* Jayney Klimek - vokal
* Julie Ocean - vokal
* Vienna Horn Ensemble

;Teknisk
* Roland Braunstein&nbsp;– lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Melrose (album)|Melrose (album)]]» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tyranny of Beauty

***Tyranny of Beauty*** er det 51. albumet og det 23. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Gitaristen Zlatko Perica er ikkje med på dette eller det neste albumet, *[[Goblins' Club]]* (1996), trass i at han var fulltidsmedlem i bandet. I staden speler gjestemusikarane Gerald Gradwohl og Mark Hornby på begge desse platene og under konsertane gruppa hadde i London i november 1996. 

## Bakgrunn
Stilmessig er *Tyranny Of Beauty* i same bane som føregangarane. Sporet «Stratosfear 1995» er ei nyinnspeling av komposisjonen frå 1976, og var basert på ein idé av Jerome Froese: «Eg laga «Stratosfear» for moro skuld, kanskje for å ta han med på samlealbumet *Tangents*, og så sende eg han til Virgin og dei sa at han var tung til å gå innimellom dei andre spora på *Tangents*. Så me tenkte, ok, kanskje me kan ta han med på den neste plata...».
 
«Largo» er ei innspeling av stykket til Georg Friedrich Händel. Edgar Froese sa: «Det er ein referanse til ei tid då folk hadde ein heilt annan tilnærmingsmåte til musikk. Om du lyttar til eit originalt Händel-stykke så vil du sjå at det er alle mogelege forskjellige kontrapunktiske melodilinjer der, forskjellie ting som skjer mot kvarandre heile tida. Det interessante var å finne ei ny melodilinje som kunne gå over alt det igjen og så andre som ikkje ville forstyrre. Og det som Linda gjorde på saksofonen fungerte godt.» 

## Innhald

## Medverkande
;Tangerine Dream
* Edgar Froese — elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument, 12-strengsgitar, trommer, lydteknikar, komponist, produsent
* Jerome Froese — elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument, trommer, perkusjon, lydteknikar, komponist
* Linda Spa — alt- og sopransaksofon, engelsk horn, saksofonarrangement på «Largo»
;Andre medverkande 
* Gerald Gradwohl — elektrisk og akustisk gitar
* Mark Hornby — elektrisk og akustisk gitar, 12-strengsgitar, EBow
;Teknisk
* Christian Gstettner — lydteknikar
* Peter Baumann — komponist «Stratosfear»
* Christopher Franke — komponist «Stratosfear»
* George Frideric Handel — komponist «Largo»
* Gisela Kloetzer — strykearrangement på «Largo»

## Promo
Ein CD-5 kom ut med redigerte versjonar av fire spor og bonusspor «Quasar», som kom med på seinare utgåver av *Tyranny of Beauty*.

## CD-ROM
Ein CD-ROM med same tittel vart publisert i Italia i 1995 som vedheng til magasinet *New Age and New Sounds*. Utanom multimedia-innhald inneheldt det to lydspor:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tyranny of Beauty|Tyranny of Beauty]]» frå ,  den 16. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Madcap's Flaming Duty

***Madcap's Flaming Duty*** er det 101. albumet totalt og det 38. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, gjeve ut 2. april 2007. I lag med *[[Cyclone av Tangerine Dream|Cyclone]]* er det eit av få Tangerine Dream-album med vokal. Albumet er ei hyllest til Syd Barrett frå Pink Floyd som døydde i 2006. Tittelen referer til eit av soloalbuma til Barrett, *[[The Madcap Laughs]]*.

Songane på albumet vert sungen av Chris Hausl, som ikkje var medlem av bandet. Nesten alle tekstane på albumet er dikt frå 1500- til 1800-talet. 

Albumet kom i lag med ein DVD som viser bandet framføre dei 13 spora på albumet. 

I mars 2009 vart både CD-en og DVD-en gjeve ut på nytt med forskjellig plateomslag. 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese: klaverinstrument, gitarar, trommeprogrammering, munnspel
* Thorsten Quaeschning: klaverinstrument, trommeprogrammering
* Bernhard Biebl: gitarar, fiolin og mandolin
* Chris Hausl: vokal
* Linda Spa: blåseinstrument
* Iris Camaa: trommer og perkusjon
* Gynt Beator: bouzouki, bodhrán
* Thomas Beator: bouzouki, bodhrán

## Kjelder
Tangerine Dream Plays Tangerine Dream

***Tangerine Dream Plays Tangerine Dream*** er det 99. albumet totalt og det 36. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i desember 2006. Albumet består av nyinnspelingar av Tangerine Dream sine komposisjonar av dåverande og tidlegare medlemmar av bandet. 

I mars 2009 kom albumet ut på ny med eit anna omslag. 

## Komposisjonar
«Southpole Crossing» er den einaste komposisjonen som ikkje er gjeven ut tidlegare og var ein del av musikken til filmen *Mandala*, som ikkje er gjeven ut. 

Ralf Wadepuhl medverka med «Logos Blue» frå *[[Logos Live]]* (1982) og «Desert Dream» frå *[[Encore av Tangerine Dream|Encore]]* (1977). Denne utgåva av «Logos Blue» vart framført første gongen på ein turné i USA i 1988, då Wadepuhl var medlem av bandet. 

«Alchemy of the Heart II», opphavleg frå *[[Tyger av Tangerine Dream|Tyger]]* (1987) er ein slags nedstrippa versjon av originalen, tilskriven både Paul Haslinger og Edgar Froese. Det er ukjend om dette er ein tidleg versjon av sporet som ikkje kom med på albumet, eller ei nyskaping frå seinare tid. 
	
«Beach Theme», som opphavleg var frå *[[Thief av Tangerine Dream|Thief]]* (1981) er tilskriven Zlatko Perica, og denne versjonen er særs lik konsertutgåva han framført som gitarsolo på ein turné i Europa i 1997, som ein kan høyre på *[[Valentine Wheels]]* (1998).

«Phaedra 2005», opphavleg frå *[[Phaedra]] *(1974), er tilskriven Edgar Froese. Dette er ein ny versjon og er ikkje den same som kom ut på nyinnspelinga av albumet, som òg heiter *[[Phaedra 2005]]*. Fire andre spor er òg tilskriven Edgar Froese: «Convention of the 24» frå *[[White Eagle av Tangerine Dream|White Eagle]]* (1982), «The Challenger's Arrival» frå *[[The Keep av Tangerine Dream|The Keep]]* (1983, utgjeve 1997), «Sphinx Red Lightning» frå *[[Hyperborea av Tangerine Dream|Hyperborea]]* (1983) og «Ride on the Ray» frå *[[Underwater Sunlight]]* (1986). Medan dei første tre spora er remiksar baserte på originalspora, og særs lik remiksane som er gjevne ut på *Tangents*, er det sistenemnde ei nyinnspeling. 

«The Blue Bridge», opphavleg frå *[[220 Volt Live]]* er tilskriven Thorsten Quaeschning og Linda Spa og det kan vere eit konsertopptak frå 2006. To andre spor er òg tilskriven Thorsten Quaeschning: Ei ny utgåve av «Logos Velvet», opphavleg frå *Logos Live* (1982), og ei ny utgåve av «Loved by the Sun», frå *[[Legend av Tangerine Dream|Legend]]* (1986). 

«Pergamon Sphere», opphavleg frå *[[Quichotte]]* (1980) er tilskriven Johannes Schmoelling, men i røynda same versjonen som kom ut på *Tangents*, der han var tilskriven Edgar Froese. 

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Thorsten Quaeschning
* Paul Haslinger
* Ralf Wadephul
* Johannes Schmoelling
* Zlatko Perica
* Linda Spa

## Kjelder
Trygve Andersen

**Trygve Andersen** () er ein norsk, tidlegare fotballspelar frå Bergen. Han spela 27 landskampar for Noreg, dei aller fleste på midtstopparplass. Andersen spela for Bergens-klubbane Årstad og Brann, med Sportsklubben Brann vart han seriemeister i 1962 og 1963.

## Karriere
### Klubbspel
Andersen spela for Årstad Idrettslag fram til 1960. I hans tid på laget spela Årstad i Hovudserien frå 1951 til -53, samt sesongane 1956/57 og 1958/59. 

Etter overgangen til Brann var Andersen sterkt delaktig i at klubben vann Hovudserien 1961–62 og 1. divisjon i 1963. Han byrja spele for klubben straks etter at den unge Roald Jensen kom inn i Brann-angrepet og skapte furore på Brann-tribunane. Andersen var då kaptein for Brann, og den sentrale figuren i forsvarsspelet.

### Landslagsspel
Andersen debuterte på Noregs landslag i ein kamp i Reykjavik, 8. juli 1957, der det vart norsk siger 3-0 etter mål av Gunnar Dybwad, Kjell Kristiansen og Arne Legernes. Det skulle gå nesten fire år før han fekk sin neste landskamp, då i ein kvalifiseringskamp til VM-1962 mot Tyrkia på norsk heimebane. 11. juni 1962 skåra han sitt einaste landslagsmål då Noreg vart feia av bana i København, Danmark vann landskampen 6-1. I mai 1965 spela Andersen sine to siste landskampar, den aller siste var ein VM-kamp i Trondheim som enda med 4-2 over Luxembourg.

Han la opp i 1966.

### Merittar
*Seriemeister 1961/62 og 1963 med Brann

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Under Cover – Chapter One

***Under Cover – Chapter One*** er det 125. albumet totalt og det 49. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve desember 2010.

Undertittelen «kapittel ein», indikerte at det kom til å kome fleire coveralbum frå bandet, men så langt har det ikkje kome fleire.

## Bakgrunn
Ideen til albumet kom til i 2008 i Los Angeles då eit bandmedlem på spøk sa at bandet burde spele inn Topp 40-hits. Etter kvart tende bandet på ideen og laga eit heilt album med coverversjonar.
 
Kvart bandmedlem fekk kvar velje ut tre songar som skulle spelast inn, og i følgje plateheftet valde dei: 
* Edgar Froese: «Everybody Hurts», «Space Oddity», «Heroes»
* Thorsten Quaeschning: «Cry Little Sister», «Precious», «Hallelujah»
* Linda Spa: «The Model», «Suzanne», «Forever Young»
* Iris Camaa: «Wicked Game», «Hotel California», «Iris»
* Bernhard Beibl: «Norwegian Wood», «Wish You Were Here»

Vokalisten Christian Hausl, som tidlegare hadde sunge med Tangerine Dream på albumet *[[Madcap's Flaming Duty]]* (2007), song vokal på størsteparten av songane.

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese - klaverinstrument, vokal på «Heroes», gitar på «Space Oddity» og «Hotel California»
* Thorsten Quaeschning - klaverinstrument, korvokal, vokal på «Suzanne», «Norwegian Wood», «Hallelujah» og «Wish You Were Here». 
* Iris Camaa - perkusjon, korvokal
* Bernhard Beibl - gitar
* Linda Spa - fløyte, perkusjon, korvokal

;Gjesteartistar
* Chris Hausl - vokal

## Kjelder
Arne Legernes

**Arne Legernes**  () er ein tidlegare fotballspelar og -trenar frå Molde. Mellom 1955 og -61 spela han 41 landskampar for Noreg. Han var aktiv for klubbane Molde FK, Freidig og Larvik Turn. Midtanespelaren Legernes «var uhyre kondisjonssterk, tok seg alltid helt ut og nedla et kjempearbeide på midtbanen. Rent teknisk var han også på høyden, og han var en mester i å restere lekre framlegg».

### Klubbspel
Legernes spela for Molde Fotballklubb frå 1948 til -53, mellom andre saman med brørne sine; Odd, Bjørn og Tore Legernes. Då han byrja studere til elektroingeniør i Trondheim, melde han i 1954 overgang til hovudserielaget Freidig. I 1956 var han tilbake i Molde og var med å sikre klubben opprykk til Hovudserien 1957/58. Våren 1958 fekk Legernes arbeid i Larvik, og spela så for Larvik Turn fram til 1962. Klubben, som hadde vunne tre seriemeisterskap tidlegare på 1950-talet, kom i Legernes sin fyrste sesong på andreplass i avdeling B av hovudserien.

### Landslagsspel
Legernes debuterte på Noregs landslag som Freidig-spelar i 1955. Gjennom sju sesongar spela han 41 landskampar, og skåra eitt mål. Høgdepunktet som landslagsspelar opplevde han på Ullevål den 12. juni 1957, då Ungarn kom på besøk. Få år tidlegare hadde Ungarn hatt verdas beste fotballlandslag, så det var stort for Noreg å gå av bana med 2-1-siger. Same sesongen skåra Legernes sitt einaste landslagsmål, då han opna skåringskontoen i Reykjavik, Noreg vann til sist 3-0. Han tok på seg landslagstrøya siste gongen i Valetta hausten 1961, då heimelaget Malta og Noreg spela uavgjort 1-1.

### Yrke, trenargjerning
Legernes budde og arbeidde i Larvik-perioden fram til 1966. Åra 1966–69 budde han i Setesdal,  før han etablerte seg i Asker i 1969, der han tok jobb ved Norsk Hydro sitt verk på Vækerø. Ved sidan av hovudyrket var han trenar for Noregs ungdomslandslag 1970 og -71, saman med Øivind Johannessen. Han tok over etter Arne Bakker som trenar for Stabæk der han var i to periodar. Seinare trena Legernes også Asker og Jevnaker.

## Notar

## Kjelder

**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Agitation Free

**Agitation Free** var eit tysk eksperimentelt krautrockband starta i 1967 av Michael «Fame» Günther (bassgitar), Lutz «Lüül» Ulbrich (gitar), Lutz Ludwig Kramer (gitar) og Christopher Franke (trommer). Dei heitte først berre Agitation, eit namn dei valde tilfeldig frå ei ordbok. Bandet måtte endra namn då det viste seg det alt var eit band som hadde dette namnet. Agitation Free vart vald fordi det på ein plakat for ein gratiskonsert dei skulle spele hadde stått «Agitation Free».

Etter å ha mista gitarist Axel Genrich til Guru Guru i 1970 og trommeslagar Franke til Tangerine Dream i 1971, henta bandet inn Jörg «Joshi» Schwenke (gitar), Burghard Rausch (trommer) og Michael Hoenig (klaverinstrument). Dei gav ut det første albumet sitt, *[[Malesch]]*, i 1972 på Music Factory. Seinare det året spelte dei under sommar-OL 1972 i München.

Eit nytt album kom ut i 1973, *[[2nd av Agitation Tree|2nd]]*, og gitarist Schwenke vart erstatta først av Stefan Diez, så Gustl Lutjens. Bandet vart oppløyst i 1974.

Agitation Free kom saman att i 1998 og gav ut *River Of Return* i 1999. Dei spelte igjen i 2007, med besetninga frå 1974, for ei rekkje konsertar i Tokyo. I 2008 vart heile katalogen deira gjeve ut på nymastra CDar og i 2011 gav dei ut *Shibuya Nights*, med opptak frå Tokyo-konsertane.

## Noverande medlemmar
*Michael Gunther - bassgitar
*Lutz Ulbrich - gitarar
*Burghard Rausch - trommer
*Michael Hoenig - klaverinstrument, electronics
*Gustl Luetjens - gitarar

## Tidlegare medlemmar
*Christopher Franke - trommer
*Lutz Ludwig Kramer - gitarar
*Axel Genrich - gitarar
*Jörg Schwenke - gitarar
*Stefan Diez - gitarar

## Diskografi
* *[[Malesch]]* (1972)
* *[[2nd av Agitation Free|2nd]]* (1973)
* *[[Last av Agitation Free|Last]]* (utgjeve 1976, konsertopptak frå 1974)
* *[[Fragments (Agitation Free album)|Fragments]]* (utgjeve 1995 og igjen 1996, konsertopptak frå 1974)
* *[[At the Cliffs of River Rhine]]* (utgjeve 1998, konsertopptak frå 1974) Garden of Delights
* *[[The other sides of Agitation Free]]* (utgjeve 1999, innspelt 1974–75)
* *[[River of Return]]*  (1999)
* *[[Shibuya Nights]]* (konsertopptak frå 2007 i Tokyo, utgjeve 2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Agitation Free|Agitation Free]]» frå ,  den 10. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Malesch

***Malesch*** er debutalbumet til den tyske krautrockgruppa Agitation Free. Det kom ut i 1972 på Music Factory og seinare på Vertigo Records. Albumet var inspirert av ei reise gruppa gjorde gjennom Egypt, Hellas og Kypros.

Det vart gjeve ut på CD i 1992 av Spalax label og i 2001 av Garden of delights og igjen i 2008 av Revisited Records. 

## Innhald

## Medverkande
* Michael Günther – bass
* Lutz "Lüül" Ulbrich – gitar
* Jörg Schwenke – gitar
* Burghard Rausch – trommer
* Michael Hoenig – klaverinstrument

## Bakgrunnsstoff
*Albumet på Discogs.com

## Kjelder
2nd av Agitation Free

***2nd*** er det andre studioalbumet til den tyske krautrockgruppa Agitation Free. Det kom ut i 1973. 

Under innspelinga av albumet var bandet alt i ferd med å gå i oppløysing, men dette kjem ikkje til syne i musikken. *2nd* presenterer ei blanding av krautrock-aktige jammar og psykedelisk eksperimentering og kan minne om tidleg Can.

Bandet nyttar både akustiske gitarar og bouzouki. Opningssporet «First Communication» er rein krautrcok. Den andre sida av albumet er langt rolegare enn den første.

## Innhald

 

## Medverkande
*Frank Diez - Vokal 
*Jackie Diez - Vokal
*Stefan Diez - Gitar
*Michael Gunther - Bass
*Michael Hoenig - Klaverinstrument, synthesizer
*Burghard Rausch - Trommer, klaverinstrument, Mellotron, perkusjon, lydar, vokal, stemmer
*Lutz Ulbrich - Bouzouki, gitar, 12-strengsgitar, klaverinstrument

## Kjelder
Amon Düül II

**Amon Düül II** (eller **Amon Düül 2**) er eit tysk rockeband. Gruppa vert generelt rekna som ein av grunnleggjarane av krautrockmiljøet og hadde ein stor innverknad på denne stilretninga. 

## Historie
Bandet kom til i det radikale vesttyske samfunnet seint i 1960-åra. Andre i same miljøet starta Rote Armee Fraktion. Medlemmane som starta gruppa var Chris Karrer, Dieter Serfas, Falk Rogner, John Weinzierl og Renate Knaup. 

Bandet vart starta etter at Weinzierl og dei andre møttest i kunstkollektivet Amon Düül i München. Kollektiv bestod hovudsakleg av universitetsstudentar, og dei danna eit band for å få inn pengar til kollektivet. Alle i kollektivet vart med i bandet anten dei kunne spele eller ikkje. Kollektivet delte seg då dei fekk høve til å spele inn musikk, noko som vart boikotta av dei meir musikalsk dugande medlemmane i kollektivet (som kom saman og starta Amon Düül II). Dei andre medlemmane spelte inn musikk, men det var av særs dårleg kvalitet og vart berre gjeve ut seinare (under namnet Amon Düül) for å dra fordel av suksessen til Amon Düül II-albuma. Etter kvart som Amon Düül II voks og medlemmane vart bytte ut, heldt dei framleis saman som eit kollektiv og budde i lag som eit band.

Det første albumet deira, *[[Phallus Dei]]* ('Guds penis'), kom ut i 1969 og bestod av musikk som gruppa framførte på konsertane sine på den tida. På denne tida var besetninga bygd rundt ein kjerne av Karrer (hovudsakleg fiolin og gitar), Weinzierl (gitar, bass, piano), Rogner på klaverinstrument, bassisten Dave Anderson, og to trommeslagarar (Peter Leopold som kom med i gruppa frå Berlin, og Dieter Serfas). Renate Knaup deltok på denne tida berre med litt song, men var likevel rekna som ein del av gruppa. I følgje Weinzierl spelte bandet nesten kvar dag på denne tida «Me spelte på universitet, akademi, undergrunnsklubbar og kvar einaste hall med straumuttak og eit publikum». Då albumet kom ut fekk dei større publikum og byrja å turnere over heile Tyskland og etter kvart òg i utlandet, i lag med grupper som Tangerine Dream. I Tyskland heldt dei seg ofte med andre kollektiv som Kommune 1 i Berlin.  

På det andre albumet deira, *[[Yeti av Amon Düül|Yeti]]*, hadde dei meir arrangerte songar i lag med bluesaktig fiolin- og gitarjammar, som det lange improviserte tittelsporet. Det neste albumet deira, *[[Tanz der Lemminge]]*, var basert på fire lange progressive rocke-suitar. På denne tida hadde bassiten Anderson reist attende til England og vorte med i Hawkwind, og vart erstatta av Lothar Meid. I tillegg fekk gruppa med seg synth-spelaren Karl-Heinz Hausmann.

Dei turnerte mykje og gav ut *Live in London* i 1973 og i 1975 signerte dei platekontrakt med Atlantic Records i USA, og United Artists Records i Tyskland før dei vart oppløyste i 1981.

I tillegg til å spele inn album og halde konsertar, fekk ADII tilbod om å lage filmmusikk, og vann ein tysk filmpris, Deutscher Filmpreis, for musikken deira til filmen *[[filmen San Domingo|San Domingo]]*. 

Bandet har hatt fleire gjenforeiningar i nyare tid. 

## Diskografi

### Studioalbum

### Konsertalbum

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
*Amon Düül 2- uoffisiell fanside
*
Claus Hansen Gaas

**Claus Hansen Gaas** også kjend som Claus Hanssøn Gaas, Claus Gantzius, Claus Gantz og Claus Gantzio (fødd kring 1625, død i februar 1694) var ein norsk prest. Faren Hans Clausen Gaas (1599-1616) var sokneprest i Borgund, han var i følgje Lampe tredje generasjon Gaas i Borgund. Broren Knud var sokneprest i Kinn. Gaas var gift med prestedottera Lisbeth Brandal og han var sokneprest i Ulstein frå 1660. Han skreiv *En Klage-Dicht* (1681) på 30 vers om dei mange snøskreda som på ei natt tok opp mot 140 liv på Nordvestlandet. Ulukkene skjedde 6. februar 1679 etter den tids kalender, men 16. februar etter den gregorianske kalender. Heile tittelbladet på klagediktet:En KLAGE-DICHT
offuer det Sørgelige og Uformodelige Tilfald, som skeede i
Bergen-Huus Lehn på Sundmør
i Nordalens og Jørnefiorens Sogner den 6. Febr. 1679
Der een mangfoldig Snee
i en Hast udbrød af de høie Fielder oc i Grund nedstødte
20 Gaarder oc
Ynkeligen ihjelslog 130 Mennisker foruden Fæ og Qvæg.
Alle til Advarsel oc til en Sand Poenitentzes
Tilskyndelse
Sammenskreuffen aff Claus Hansøn Gantzio.
Siunges som
Propheten Jonæ Vise: Guds Naade oc Barmhiertighed.
Prentet i Kiøbenhavn Aar 1681. 

## Kjelder
Hadsund

**Hadsund** () er ein by i Jylland i Danmark. Byen har  innbyggjarar per 2018, i tillegg kjem Hadsund Syd med 482 innbyggjarar. Han ligg for det meste på nordsida av Mariagerfjorden. Byen ligg i Mariagerfjord kommune og tilhøyrer Region Nordjylland. Fram til 2007 var han administrasjonssenter i den dåverande Hadsund kommune. I dag er Hadsund den nest største byen i Mariagerfjord kommune etter Hobro. 

To store selskap har hovudkvartera sine i Hadsund, Trip Trap og Nilfisk ALTO. 

Forfattaren Hans Kirk (1898-1962) vart fødd i Hadsund. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Phallus Dei

***Phallus Dei*** er debutalbumet til det tyske bandet Amon Düül II. Den latinske tittelen tyder «Guds penis».

Albumet kom til då kollektivet Amon Düül i München delte seg. Musikken på albumet består av lag på lag med gitarar, abstrakt perkusjon og messe-liknande song. Det vert ofte omtalt (i lag med Can-albumet *[[Monster Movie]]*) som det første krautrock-albumet.

Det vart først gjeve ut på CD i 1988 av Mantra, der songane var lista i feil rekkefølgje på omslaget, men rett på sjølve plata. Det vart gjeve ut på ny i 2001 og vart med ny digital lyd på Eroc, og med to bonusspor: «Freak Out Requiem (Parts I-IV)» og «Cymbals in the End», begge spelt inn på same tid som det originale albumet.

I 2006 gav det tyske selskapet Revisited Records ut albumet med to andre bonusspor, «TouchMaPhal» (10:17) og «I Want The Sun to Shine» (10:32), men desse to vart spelte inn 15 år etter albumet først kom ut.

## Innhald

## Medverkande
* Shrat – bongo, vokal, fiolin
* Peter Leopold – Trommer
* Holger Trülzsch – Tyrkiske trommer
* Dieter Serfas – trommer, elektrisk cymbalar
* John Weinzierl – gitar, 12-strengsgitar, bass
* Falk Rogner – Orgel
* Christian Borchard – vibrafon
* Chris Karrer – fiolin, gitar, 12-strengsgitar, sopransaksofon, vokal
* Renate Knaup – vokal, tamburin
* Dave Anderson – bass på «Luzifers Ghilom»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phallus Dei|Phallus Dei]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peder Sæther

**Peder Sæther** også kjend som **Peder Sather** () var ein norskfødd amerikansk bankmann. Sæthers foreldre var bonden Peder Larsen og Mari Kristoffsdatter, begge døde før guten var elleve år. Sæther arbeidde først som fiskar og gjekk også i banklære i Christiania før han utvandra til New York i oktober 1832. Han var i teneste hos Drexel & Co i Philadelphia før han saman med Edward W. Church flytta til San Francisco og skipa banken «Sather and Church». Sather and Church vart seinare integrert i Bank of California. Sæther vart ein velståande mann og var mellom grunnleggjarane av College of California, som seinare vart University of California, Berkeley.

## Kjelder
Yeti av Amon Düül II

***Yeti*** er eit dobbeltalbum frå 1970 av det tyske krautrockbandet Amon Düül II. Det kom ut på Liberty Records. Albumet vart produsert av Olaf Kübler og Amon Düül II med Willy Schmidt som lydteknikar. Det inneheld både korte songar og lengre, improviserte stykke. Det britiske magasinet *[[magasinet The Wire|The Wire]]* skildrar *Yeti* som «ein av hjørnesteinane i karrieren til både Amon Düül og heile krautrock-miljøet», medan Allmusic skriv «det første meisterverket deira, og eit av dei definerande krautrockalbuma».

Den første plata inneheld komponerte songar, og opnar med det lange stykket «Soap Shop Rock». Den andre plata består av lange, improviserte stykke.

## Plateomslag
Plateomslaget vart teikna av organisten i bandet, Falk Rogner, og er ein collage av mannen med ljåen (tysk: *Der Sensenmann*) laga av eit bilete av Wolfgang Krischke. Krischke, hadde arbeidd med bandet som lydmann, men døydde av hypotermi medan han var påverka av LSD. Rogner sa: «Då han døydde syns eg det biletet ville vere den perfekte måten å minne han på.»

## Innhald

2001-utgåva på Repertoire Records (REP 4919) inneheld alle songane over på ein enkel CD, i tillegg til to bonusspor som opphavleg var A- og B-sida på ein singel frå 1970.:

# "Rattlesnakeplumcake" - 3:18
# "Between the Eyes" - 2:27

## Medverkande
*Renate Knaup - vokal, tamburin
*John Weinzierl - gitar, 12-strengsgitar, vokal
*Chris Karrer - fiolin, gitar, 12-strengsgitar, vokal
*Falk Rogner - orgel
*Dave Anderson - bass
*Peter Leopold - trommer
*Christian "Shrat" Thierfeld - bongos, vokal

Gjester på «Sandoz in the Rain»:

*Rainer Bauer (frå Amon Düül I) - gitar, vokal
*Ulrich Leopold (frå Amon Düül I) - bass
*Thomas Keyserling (spelte òg med Tangerine Dream) - fløyte

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yeti (album)|Yeti (album)]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Phaedra 2005

***Phaedra 2005*** er det 94. albumet totalt og det 33. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i november 2005. Det er ei nyinnspeling av albumet deira *[[Phaedra]]* frå 1974.

Albumet inneheld nyinnspelingar eller remiksar av dei fire komposisjonane på originalalbumet, i tilelgg til eit nytt spor. I 2008 kom likande nyinnspelignar ut av *[[Tangram av Tangerine Dream|Tangram]]* og *[[Hyperborea av Tangerine Dream|Hyperborea]]*.

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese— komponist, musikar, produsent
* Thorsten Quaeschning— musikar (fløyte)

## Kjelder
Tanz der Lemminge

***Tanz der Lemminge*** er eit dobbeltalbum av tyske Amon Düül II frå 1971.

Musikalsk er det lagt vekt på lange arrangement, men musikken er noko meir dempa og akustisk enn på dei førre albuma. Dei lange stykka er delt opp i forskjellige satsar, men med titlar som «Dehypnotized Toothpaste» og «Overheated Tiara». Sjølv om titlane kan indikere noko anna, er musikken likevel seriøs. Dei første tre stykka tar opp kvar si side på den originale vinylutgjevinga. 

I Q & Mojo Classic Special Edition *Pink Floyd & The Story of Prog Rock*, kom albumet på 36. plass på lista deira over «40 Cosmic Rock Albums».

## Medverkande
*Chris Karrer - gitarar, fiolin, vokal «Pull Down Your Mask» og «Telephonecomplex»
*John Weinzierl - gitarar, piano, vokal «Paralyzed Paradise»
*Falk Rogner - orgel, elektronikk
*Lothar Meid - bassgitarar, vokal «A Short Stop at the Transylvanian Brain-Surgery» og «Riding on a Cloud»
*Peter Leopold - trommer & perkusjon, piano
*Renate Knaup-Krötenschwanz - vokal «Riding on a Cloud»

med:
*Jimmy Jackson - orgel, kor-orgel, piano
*Al Gromer - sitar
*Rolf Zacher - vokal «H.G. Wells' Take Off»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tanz der Lemminge|Tanz der Lemminge]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Carnival in Babylon

***Carnival in Babylon*** er eit studioalbum frå 1972 av det tyske rockebandet Amon Düül II. Det vart spelt inn i Bavaria Studio (lydteknikar Peter Kramper) og miksa i Studio 70 (av Jürgen Koppers). Det vart produsert av Olaf Kübler og Amon Düül II. 

Oppfølgjaren til *[[Tanz der Lemminge]]* var langt mindre eksperimentelt enn tidlegare innspelingar av bandet. Dei lange, episke musikkstykka er korta kraftig ned her, og i staden fokuserte dei på gitarbaserte songar med vokal. 

## Innhald

## Medverkande
 
* John Weinzierl - gitarar, vokal
* Chris Karrer - gitarar, fiolin, sopransaksofon, vokal
* Lothar Meid - bass, vokal
* Renate Knaup-Krötenschwanz - vokal
* Danny Fichelscher - trommer, congatrommer
* Peter Leopold - trommer, tamburin
* Karl-Heinz Hausmann - klaverinstrument

gjesteartistar:
* Joy Alaska - korvokal
* F.U. Rogner - orgel
* Olaf Kübler - sopran sax, door

## Kjelder
Wolf City

***Wolf City*** er det femte studioalbumet til det tyske krautrockbandet Amon Düül II. Det kom ut i 1972. 

Som føregjengaren *[[Carnival in Babylon]]*, består *Wolf City* av meir vanlege songar enn dei tidlegare albuma til bandet, med kortare songar med meir vanleg songstruktur. Dette kom truleg av at bandet hadde vorte meir populært, både i heimlandet og i Storbritannia. Trass i denne endringar kan ein framleis høyre musikalske eksperiment på albumet, på songar som «Jail-House Frog» og «Deutsch Nepal».

Ei nyutgjeving av albumet, på Gamma, inneheld tre bonusspor: «What You Gonna Do», «Las Vegas» og «Mueller's Frau-Jam».

## Innhald

## Medverkande
### Amon Düül II
*John Weinzierl – elektrisk gitar
*Lothar Meid – bass, synthesizer, vokal
*Chris Karrer – gitar, sopran saksofon, fiolin
*D. Secundus Fichelscher – trommer, gitar, vokal
*Falk-Ulrich Rogner – orgel, clafioline, synthesizer
*Renate Knaup-Krötenschwanz – vokal

### Gjestar
*Jimmy Jackson – kororgel, piano
*Olaf Kübler – sopransaksofon, vokal
*Peter Leopold – synthesizer, pauke, vokal
*Al Sri Al Gromer – sitar
*Pandit Shankar Lal – tablas
*Liz van Neienhoff – tambura
*Paul Heyda – fiolin
*Rolf Zacher – vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wolf City|Wolf City]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vive La Trance

***Vive La Trance*** er det sjuande studioalbumet til det tyske krautrockbandet Amon Düül II, som kom ut i 1973. Det var produsert av Olaf Kübler i lag med Amon Düül II og vart innspelt og miksa i Bavaria Studios med ytterlegare miksing i Union Studio i München. 

Songen «Mozambique» er tileigna den politiske revolusjonære Monika Ertl.

## Innhald

## Medverkande
* John Weinzierl - elektrisk gitar, akustisk gitar, bassgitar, vokal og tekst
* Chris Karrer - elektrisk gitar, 12-strengsgitar, fiolin, saksofon, mellotron, maracas, vokal og tekst
* Peter Leopold - trommer/perkusjon, flygel, tekstar
* Renate Krötenschwanz Knaup - vokal, kor
* Falk U. Rogner - orgel, VCS 3, harmonium, tekstar
* Robby Heibl - elektrisk gitar, 12-strengsgitar, bassgitar, cello, fiolin, kor, gurke, vokal/lyrics   

Gjesteartistar:
* Peter Kramper - flygel
* Lothar Meid - kor, knipsing
* Keith Forsey - perkusjon, kor, knipsing
Hijack av Amon Düül II

***Hijack*** er eit studioalbum frå 1974 av det tyske krautrockgruppa Amon Düül II. Det kom ut på Atlantic Records.

Det er brei semje hos både fans og kritikarar at albumet er ufokusert, særs polert og psykedelisk progrock som ikkje går noko stad.

## Innhald

## Medverkande
* Chris Balder - strykarar
* Thor Baldursson - klaverinstrument
* Wild Willy Barrett  - klaverinstrument, vokal
* Bob Chatwin - trompet
* Lee Harper - trompet
* Hermann Jalowitzki - perkusjon
* Bobby Jones - saksofon
* Chris Karrer - gitar, saksofon, vokal
* Renate Knaup - vokal
* Olaf Kübler - produsent, saksofon
* Rudy Nagora - saksofon
* Ludwig Popp - horn
* Falk U. Rogner - bass

## Kjelder
René Cassin

**René Samuel Cassin** () var ein fransk jurist, diplomat og politikar som vart tildelt Nobels fredspris i 1968 for arbeidet sitt for menneskerettane, og fekk same året òg Dei sameinte nasjonanes pris for menneskerettar, ei utmerking som vart skipa i 1968. Han var fødd i Bayonne og døydde i Paris.

René Samuel Cassin var med på å skrive Verdsfråsegna om menneskerettane, som vart vedteken av Dei sameinte nasjonane på si tredje generalforsamling 10. desember 1948 i Paris. Han var òg president i Den europeiske menneskerettsdomstolen frå  1965 til 1968 etter å ha vore visepresident frå 1959 til 1965. Under den andre verdskrigen var han med i *La France libre*, ein motstandsorganisasjon som general de Gaulle skipa i London etter sin appell over engelsk kortbølgeradio (BBC) 18. juni 1940 om å gjere motstand mot Nazi-Tyskland.

I Frankrike skipa René Samuel Cassin i 1947 *Institut français des sciences administratives*, som har til føremål å definere rettar og pliktar for den offentleg administrasjonen i Frankrike og fremje systemet internasjonalt, og i 1948 skipa han *Institut libre d'étude des relations internationales*, ein institusjon i Paris som undervisar på universitetsnivå i tema som har med internasjonale relasjonar og internasjonal handel å gjere.

Ei mengd skular og fleire andre ymse institusjonar i både Frankrike og i utlandet har fått namn etter René Samuel Cassin, soleis òg den franske skulen i Oslo, Lycée français René Cassin.

## Bakgrunnsstoff
*
*
Ruth Winsnes Ravndal

**Ruth Winsnes Ravndal** () var ein norsk musikkpedagog og forfattar av fagbøkene *Førskolebarn og musikk*, (1974) *Musikalske uttrykk i småskolens hverdag* (1986) og songboka *Blomstre min sang* (1980). Ho var førsteamanuensis i musikk hjå  Dronning Mauds Minne i Trondheim. Ho leia skoleradioprogram i NRK i ei årrekkje på 70-talet. Ho heldt kurs og foredrag i heile landet, og mellom anna i Tyskland, Finland og på Island. Prosjektleiar for *Grieg i barnehagen* i 1993. Ho var òg konsertpianist, og m.a. solist med Symfoniorkesteret ved Høgskulen i Volda. Førestilling om Mozart for Rikskonsertane på 1970-talet i lag med Norunn Illevold Giske.
Ash Ra Tempel

**Ash Ra Tempel** er eit tysk krautrockband frå 1970-åra som òg spela såkalla kosmisk rock eller space rock.

## Historie
Gruppa vart starta av gitaristen Manuel Göttsching, klaverspelaren og trommeslagaren Klaus Schulze og bassisten Hartmut Enke i 1971.  All tre hadde tidlegare spela i den kortvarige gruppa Eruption som Conrad Schnitzler starta. Før det hadde Schnitzler og Schulze arbeidd i lag i Tangerine Dream.

Eit kortvarig psojekt Manuel Göttsching hadde i 1970 heitte *Steeple Chase Blues Band*, og med her var òg Hartmut Enke, Wolfgang Müller og Volker Zibell.

Ash Ra Tempel gav ut debutplata si i juni 1971. Denne utgjevinga vert av kritikarane rekna for å vere ein klassikar innan sjangeren. Schulze slutta i bandet ei stund for å ta seg av solokarrieren sin etter at debutplata kom ut. *Schwingungen* (1972), *[[Seven Up av Ash Ra Tempel|Seven Up]]* (med Timothy Leary) (1972) og *[[Join Inn av Ash Ra Tempel|Join Inn]]* (1973) vert alle rekna som dei sentrale verka til bandet. Det meir pop-orienterte albumet *Starring Rosi* frå 1973 fekk dette namnet fordi Rosi Mueller var vokalist.

Musikken deira vert karakterisert som kosmisk eller atmosfærisk. Dei tidlege albuma deira var meir psykedeliske og hadde alle eitt langt spor per side: ein meir kraftfull og dramatisk, og den andre meir atmosfærisk. Sidan tysk språk ikkje var særleg populært i rockemusikken på den tida, valde dei å ikkje ha tekstar på songane sine.

Den originale besetninga kom saman att for ein konsert i Köln den 28. februar 1973.

Seinare, etter å ha spelt inn filmmusikken til *Le Berceau de Cristal* (1975; kom ut i 1993) endra Ash Ra Tempel namn til Ashra, og vart samstundes meir melodisk og synthesizerbasert. I 2000 kom bandet saman att med Manuel Gottsching og Klaus Schulze. Paret hadde tidlegare arbeidd i lag på Schulze-albumet *[[In Blue]]*.

## Innverknad
Ash Ra Tempel har hatt relativ stor innverknad på seinare space rock- og krautrock-band. Dei psykedeliske banda Acid Mothers Temple og Hash Jar Tempo har namn som referer til Ash Ra Tempel.

## Diskografi
### Studioalbum
**[[Ash Ra Tempel av Ash Ra Tempel|Ash Ra Tempel]]* (1971)
**[[Schwingungen]]* (1972)
**Seven Up* (1972, with Timothy Leary)
**[[Join Inn av Ash Ra Tempel|Join Inn]]* (1973)
**[[Starring Rosi]]* (1973)
**Le Berceau de Cristal* (soundtrack) (1975)
**[[New Age of Earth]]* (1976) (av Ashra)
**Blackouts* (1977) (av Ashra)
**Correlations* (1979) (av Ashra)
**Belle Alliance* (1980) (av Ashra)
**Walkin' the Desert* (1989) (av Ashra)
**Tropical Heat* (1991) (av Ashra)
**Friendship* (2000, med Klaus Schulze)

### Konsertalbum
**[[Gin Rosé: at the Royal Festival Hall]]* (2000)

### Samlealbum
**The Best of the Private Tapes* 2xCD (1998) (demo-innspelingar)
**Schwingungen/ Seven Up* (1998) (To i ein)
**Join Inn/ Starring Rosi* (1998) (To i ein)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ash Ra Tempel|Ash Ra Tempel]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*''Unsung: Ash Ra Tempel''
*Myspace
*The Making Of ''Seven Up''  
*
Heimafrå

***Heimafrå*** er eit album laga av Ingebjørg Bratland og Odd Nordstoga, utgjeve 1. mars 2013. Songane på plata er laga med inspirasjon frå folkemusikktradisjonen i Vinje i Telemark.

## Innhald

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for albumet
Klassisk feltteori

**Klassisk feltteori** er ein fysisk teori som skildrar korleis eit eller fleire fysiske felt vekselverkar med stoff. Ordet klassisk vert nytta for å skilje teorien frå kvantefeltteori nytta i kvantemekanikk. 

Eit fysisk felt kan ein tenkje seg som eit felt der ein har ein fysiske storleik i kvart punkt i rom og tid. I vêrvarsling er til dømes vindstyrken ein dag over eit område skildra ved å gje ein vektor til kvart punkt i rommet. Kvar vektor representerer retninga lufta går i det punktet. Utover dagen vil retningane til vektorane endra seg ettersom vinden endrar retning. Frå eit matematisk synspunkt er klassiske felt skildra av delar av fiberbuntar (kovariant klassisk feltteori). Omgrepet 'klassisk feltteori' vert ofte nytta om fysiske teoriar som skildrar elektromagnetisme og gravitasjon, to av fundamentalkreftene i naturen. 

Det vart skildra fysiske felt før relativitetsteorien, då feltteorien måtte endrast. Klassisk feltteori vert derfor vanlegvis kategorisert som anten ikkje-relativistisk eller relativistisk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Classical field theory|Classical field theory]]» frå ,  den 10. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*