open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adriaen Brouwer

**Adriaen Brouwer** () var ein flamsk sjangermålar som var aktiv i Flandern og Dei sameinte Nederlanda under stilperioden barokken. Han er særleg kjend for sine motiv frå det samtidige bondelivet.

## Liv og gjerning

Brouwer var fødd i Oudenaarde. I unge år flytta han til Haarlem, truleg via Antwerpen, der han  var elev av Frans Hals, samstundes med Adriaen van Ostade. Han var også aktiv med framføring av skodespel og poesi. Fram til 1631 budde han i Haarlem og Amsterdam, deretter flytta han tilbake til Antwerpen i dei spanske Nederlanda. Frå 1631-32 var han medlem av Sint-Lucasgildet i byen, og av diktarlauget kalla De Violieren.

Tradisjonen vil ha det til at Brouwer brukte mykje av tida si i ølstovene i Flandern og Holland. Dei fleste arbeida hans er detaljerte og små. Ofte med drankarar, rangelliv og dumskap som tema i søkinga etter menneskelege kjensler og uttrykk, samt utslag av smerte, frykt og andre sanselege opplevingar. *Den bitre drykken* er eit døme på eit verk som skildrar slike reaksjonar, i dette tilfellet på smakssansen. Arbeida hans var populære, så mykje at forfalskingar var i sal allereie medan han levde. Både Peter Paul Rubens og Rembrandt eigde fleire av arbeida hans. Trass i omfattande interesse for måleria hans, synest det som om Brouwer livet gjennom hadde økonomiske vanskar.

32 år gammal døydde han i Antwerpen i ein pest. Han vart fyrst gravlagd i ei folkegrav, men etter pådriv frå medlemer av målarlauget vart han gravlagd på nytt den 1. februar 1638 i karmelitt-kyrkja i byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Adriaen Brouwer|Adriaen Brouwer]]» frå ,  den 29. mai 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Bente Bratlund

**Bente Bratlund** () er ein norsk barnebokforfattar frå i Os i Hordaland.

## Biografi

Bente Bratlund voks opp på eit småbruk i Os, tok lærarutdanning på Stord lærarskule, og studerte sidan eitt år drama i Bergen. Ho busette seg deretter i Os, arbeidde som lærar i ungdomsskulen, og var også eit år journalist i ei lokalavis. Sidan 1992 har ho vore forfattar på heiltid. Bratlund har jobba som rettleiar på Høgskolen i Bergen, samt vore rettleiar for tilsette ved Haukeland Universitetssjukehus på avdelinga for barne- og ungdomspsykiatri. I tillegg har ho hatt skrivekurs innan prosjektet "Kultur og psykiatri" i Bergen kommune, og hatt skrivekurs på Støttesenteret mot Incest i Hordaland. Ho reiser også på skulevitjingar. 

Bente Bratlund var i mange år gift med kunstnaren og skulptøren Arne Mæland. Dei to dreiv *Galleri Solbakkestova* i Os, og har to vaksne born saman. Bente Bratlund er no gift opp att med fotografen Einar Søberg, som har illustrert fleire av bøkene hennar. Ho er no busett på Reinsvoll i Vestre Toten kommune i Oppland.

Tidlegare har Bente Bratlund også gjeve ut bøker under namnet Bente Bratlund Mæland. Ho har skrive flest barnebøker på nynorsk, og seier sjølv at nynorsk er pulsslaget hennar.

I 2007 fekk ho Ordknappen for barneboka *Vi gir oss aldri*.

## Produksjon

* *Lukkelege båt* – Dikt, 1977
* *Kvifor, Pål?* – Ungdomsbok, 1982
* *Lengt* – Dikt, 1983
* *Alltid ein Kristian* – Ungdomsbok, 1983
* *Dei kallar meg kvisa* – Ungdomsbok, 1984
* *Morten på leit* – Ungdomsbok, 1985
* *Martins opprør* – Ungdomsbok, 1986
* *Naken mot lyset* – Dikt, 1986
* *Likevel* – Ungdomsbok, 1987
* *Når det blør* – Roman, 1989
* *Spring, Marit!* – Ungdomsbok, 1990
* *Restar av eit liv* – Roman, 1991
* *Porselenshunden* – Roman, 1992
* *Nei, ikkje Lasse* – Ungdomsbok, 1993
* *Liv* – Ungdomsbok, 1995
* *Barnet* – Roman, 1995
* *Elsk meg bort, elsk meg heim* – Roman, 1997
* *Vennskapsprøven* – Ungdomsbok, 1997
* *Sviket* – Ungdomsbok, 1999
* *Ikkje eit ord* – Barnebok, 2001
* *Tid er det nok av* – Barnebok, 2002
* *Ei stjerne i hjarta* – Ungdomsbok, 2003
* *Kanskje måndag kveld* – Barnebok, 2004
* *Heilt passeleg vill* – Barnebok, 2005
* *Kvar er Lurven?* – Barnebok, 2006
* *Vi gir oss aldri* - Barnebok, 2007
* *Eg spør! Eg tør?* - Barnebok, 2008
* *Bentes krummelurer : hverdagsbetraktninger* - 2008
* *Varme hjarte* - Dikt, 2009
* *Eg er her* - Barnebok, 2009
* *Besatt av demoner* - 2010
* *Mons Marius er ei løve* - Barnebok, 2010
* *Svart fugl* - Lettlesen krimroman, 2010
* *Operasjon hemmeleg / Slange i paradis* - Barnebok, 2011
* *Bebe* - Barnebok, 2011
* *Livet er så nært* - Dikt, 2011
* *Plukka gleder* - Dikt, 2012
* *Du lærte meg kjærlighet* - Dikt, 2012
* *Hanna & Emma 3* - Barnebok, 2012
* *Bebe 2 : ingen ting som før* - Barnebok, 2012
* *Berre venner ; Listig plan* - Barnebok, 2012
* *Surare enn sitron ; Hemmeleg gjest* - Barnebok, 2013
* *Bebe 3: Den einaste som veit* - Barnebok, 2013

## Kjelder

* Nettstaden til Bente Bratlund 

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Digitaliserte bøker av Bente Bratlund hjå Nasjonalbiblioteket 
* Om Bente Bratlund på nettstaden til Norsk Forfattersentrum
Rayman 2: The Great Escape

**Rayman 2: The Great Escape** er eit plattformspel som er utvikla av Ubisoft. Det vart utgjeve fyrste gongen den 29. oktober 1999 i Europa på Nintendo 64 og Windows. Spelet er det andre i *[[Rayman]]*-serien og er utvikla for spelkonsollane Nintendo 64, PC, Dreamcast og PlayStation. Seinare var spelet tilpassa andre format og gjeve ut på PlayStation 2,  Game Boy Color, Nintendo DS, iPhone/iPod Touch og Nintendo 3DS.

## Spelmekanikkar
*Rayman 2* skil seg frå føregangaren Rayman ved at spelet er tredimensjonalt. Rayman startar spelet med få evner, men etter kvart som spelaren samlar ulike gjenstandar kan ein kjøpe betre krefter med dei.

## Handling
Spelet går føre seg i verda *The Glade of Dreams*, der ein gjeng robotpiratar som er leia av *Admiral Razorbeard* har øydelagt *The Heart of the World* og invaderer denne verda. Sidan *The Heart of the World* er øydelagt, blir alle krefter svekka - mellom anna Raymans krefter, som gjer at han blir tatt til fange av robotpiratane.

Seinare blir venen til Rayman, Globox, bortført han òg. Dei hamnar i same celle og Globox gir Rayman kreftene hans tilbake med ein sølv lum han har fått frå Ly, ein fe. Rayman og Globox klarar å rømme, men blir fråskilde undervegs. Rayman finn ut at for å ha ein sjanse mot piratane, må han finne fire, magiske masker som vil vekkje *Polokus*, verdas ande. For å finne desse besøkjer han fleire stadar i *The Glade of Dreams*, med hjelp av *the Hall of Doors*, ein plass med portalar til ulike stadar i verda. Denne staden er styrt av *Teensies*.

Når Rayman har funne dei fire maskene og vekt opp *Polokus*, gjer har kort prosess for piratane på land. Men i lufta, der han ikkje har noko kraft, blir Rayman nøydd til å bruke piratanes *Prison Ship*, som flyr i lufta. Her har *Admiral Razorbeard* ein robot, *The Grolgoth*. Rayman må vinne over roboten, men når han har gjort det, rømmer *Razorbeard* med ein rømmningskapsel. Skipet eksploderer og det blir trudd at Rayman er daud, men under gravferda viser Rayman seg igjen med ei krykke.

## Utvikling
Tidleg i utviklinga av Rayman 2, var det eit 2D spel for PlayStation og Sega Saturn. Dette blei seinare vraka for 3D-spelet Rayman 2, men bilete av 2D-versjonen, concept art (ein grøn skurk med ei motorsag) og krefter i spelet blei publisert i spelmagasiner som EGM. Ein etappe av denne betaversjonen var opplåsbare i PlayStation-versjonen av Rayman 2.

## Omtalar
Både kritikkare og fans har gitt generelt god kritikk på spelet og i 2000 mottok spelet *IGN's Dreamcast Game*. Omtalane for Rayman DS var meir blanda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rayman 2: The Great Escape|Rayman 2: The Great Escape]]» frå , og «[[:sv:Rayman 2: The Great Escape|Rayman 2: The Great Escape]]» frå  den 29. mai 2012.*
Ubisoft

**Ubisoft Entertainment S.A.** er ein fransk videospelutgjevar som vart grunnlagd i 1986. Han er kjend for spelseriar som *[[Assassin's Creed]]*, *[[dataspelserien Far Cry|Far Cry]]*, *[[dataspelserien Just Dance|Just Dance]]*, *[[Prince of Persia]]*, *[[Rayman]]*, *[[Raving Rabbids]]* og *[[Tom Clancy's]]*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ubisoft|Ubisoft]]» frå ,  den 5. juni 2018.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Murilo Benício

**Murilo Benício Ribeiro** () er ein brasiliansk skodespelar

Benício blei fødd i Niterói i Rio de Janeiro.
Avenida Brasil

***Avenida Brasil*** er ein brasiliansk telenovela (såpeopera) skapt av João Emanuel Carneiro. Serien vart produsert av fjernsynsnettverket Rede Globo, og kvar episode varer i om lag 70 minutt. Første sending fann stad 26. mars 2012. 

## Liste over skodespelarar
* Débora Falabella - Nina García Hernández/Rita Fonseca de Souza
* Adriana Esteves - Carminha (Carmem Lúcia Moreira de Araújo)
* Murilo Benício - Tufão (Jorge Araújo)
* Cauã Reymond  - Jorginho (Jorge de Souza Araújo)
* Nathalia Dill	- Débora Magalhães Queirós
* Eliane Giardini - Muricy Araújo
* Marcos Caruso - Leleco Araújo
* Alexandre Borges - Cadinho (Carlos Eduardo de Souza Queirós)
* Débora Bloch - Vêronica Magalhães Queirós 
* Camila Morgado - Noêmia Buarque 
* Carolina Ferraz - Alexia Bragança
* Vera Holtz - Lucinda 
* José de Abreu - Nilo
* Marcello Novaes - Max (Maxwell Oliveira)
* Heloísa Perissé - Monalisa Barbosa
* Ailton Graça - Paulo Silas
* Caroline Abras - Begônia Garcia
* Bianca Comparato - Betânia
* Letícia Isnard - Ivana Araújo
* Ísis Valverde - Suelen
* Fabíula Nascimento - Olenka Cabral
* Otávio Augusto - Diógenes
* Paula Burlamaqui - Dolores Neiva (Soninha Catatau)
* Débora Nascimento - Tessália
* Juliano Cazarré - Adauto
* Thiago Martins - Leandro
* Bruno Gissoni - Iran Barbosa
* Ronny Kriwat - Tomás Buarque
* Luana Martau - Beverly
* Daniel Rocha Azevedo - Roniquito "Roni"
* José Loreto - Darkson
* Ana Karolina Lannes - Ágatha Moreira Araújo
* Cacau Protásio - Zezé
* Cláudia Missura - Janaína
* Tony Ramos - Genésio Fonseca Souza
* Mel Maia - Rita Fonseca de Souza (criança)

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell side (Portugisisk)
Max von Pettenkofer

**Max Joseph von Pettenkofer**, fødd **Pettenkofer**, () var ein tysk lege og kjemikar. Han er kjend som grunnleggjar av den tyske hygieniske skulen. 

Pettenkofer var fødd i Lichtenheim i Niederbayern. Han studerte kjemi i Giessen under Justus von Liebig. I 1843 blei han doktor i medisin. I 1847 blei hand utnemnd til professor i medisinsk kjemi ved Ludwig-Maximilians-Universität München. I 1866 blei han professor i hygiene same stad, den første som hadde denne stillinga i Tyskland, og i 1879 opna hand det første hygieneinstituttet. I 1890 blei han president i det bayerske vitskapsakademiet.

Pettenkofer grunnla den tyske hygieniske skulen, og arbeidet hans spreidde seg langt utanfor Tyskland. I fleire undersøkingar, tidvis saman med Carl von Voit, forska han på hygienerelaterte som korleis kolera spreidde seg, innverknaden frå grunnvatn, ventilasjon, desinfeksjon, stoffskifte og så bortetter.

Saman med Ludwig von Buhl og Voit gav von Pettenkofer frå 1864 til 1881 ut *Zeitschrift für Biologie*. Saman med August Wilhelm von Hofmann og Joseph Forster gav han ut *Archiv für Hygiene*, og redigerte saman med Hugo von Ziemssen ei omfangsrik *Handbuch der Hygiene* i tre band.

Pettenkofer blei adla i 1883, og kunne deretter kalla seg von Pettenkofer.
Han døydde i München. Det er reist eit monument til han på Maximiliansplatz i München.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Max von Pettenkofer|Max von Pettenkofer]]» frå ,  den 29. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
----
*Pettenkofer, Max Josef von ved Max Planck-instituttet
Andy Cato

**Andy Cato** () er ein engelsk musikar frå Barnsley i Yorkshire. Cato er med i elektronikabandet Groove Armada og  Weekend Players, eit anna engelsk band. 

Cato er engasjert miljøvernar og politisk aktivist. I 2011 skipa han gruppa Days of May som mellom anna driv med protestmusikk knytt til den økonomiske nedgangstida. Same året blei han den første musikaren som komponerte ein ringetone for ein velddig organisasjon, WaveLength Charity, som gjev isolerte menneske i Storbritannia fjernsyn og radioar.

## Bakgrunnsstoff
* http://andycatomusic.com/ 
* Andy Cato: MySpace
* Groove Armada
* Pack Up And Dance
* Columbia Records page
* Making ringtones for O2 in 2005
* Jazz Weekly interview
* Getting into the groove i *Sydney Morning Herald* 2003 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andy Cato|Andy Cato]]» frå ,  den 11. august 2012.*
JW Marriott Absheron Baku Hotel

**JW Marriott Absheron Baku Hotel** er eit skyskraparhotell i Baku i Aserbajdsjan. Hotellet vart opna i 1985. Det opphavlege hotellet hadde 343 rom fordelt på 16 etasjar. Hotellet vart kjøpt og restaurert av JW Marriott i 2009 med 243 rom fordelt på 20 etasjar. 

## Mogleg terrormål
Tryggleiksdepartementet i Aserbajdsjan hevda etter finalen i Eurovision Song Contest 2012 at dei hadde avverja eit mogleg terroråtak på Bakı Kristal Zalı, arenaen der Eurovision Song Contest 2012 vart arrangert, då dei arresterte om lag 40 personar i Aserbajdsjan. Under arrestasjonen vart éin person drepen. I tillegg til arenaen var òg politibygningar, hotell som Hilton Baku og JW Marriott Absheron Baku Hotel, moskear og den aserbajdsjanske presidenten İlham Əliyev moglege terrormål.

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:JW Marriott Absheron Baku Hotel|JW Marriott Absheron Baku Hotel]]» frå ,  den 30. mai 2012.*
Harry Potter og dødstalismanene

***Harry Potter og dødstalismanene*** (originaltittel: *Harry Potter and the Deathly Hallows*) er den sjuande og siste boka i bokserien om Harry Potter, skriven av J.K. Rowling. Boka kom ut i Storbritannia 21. juli 2007 og kom ut i norsk utgåve 1. desember 2007.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Harry Potter på Bloomsbury.com
*Harry Potter på Scholastic.com 
*Harry Potter på Allen & Unwin
Green room

**Green room** er eit engelsk uttrykk for eit rom bak scena der artistar og skodespelarar kan vere før og etter ein opptreden. Nemninga vart fyrst nytta i 1701 og det er fleire teoriar om kvar det kjem frå. Ein av dei er at rommet vart måla grønt slik at skodespelarane kunne kvile augo sine etter å ha vore i det blendande sceneljoset.

## Kjelder
 
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Green room|Green room]]» frå ,  den 30. mai 2012.*
Georges Bernanos

**Georges Bernanos** () var ein fransk forfattar med rojalistiske og katolske sympatiar.

Bernanos blei fødd i Paris, men budde mesteparten av oppveksten på eit gammalt gods som tilhøyrde faren i landsbyen Fressin.  Han vart utdanna på ein jesuittskule, studerte seinare ved Institut Catholique de Paris og Universitetet i Paris. Ved sistnemnte fekk han eit lisensiat i jus og i språk. Han deltok i første verdskrigen som korporal, blei såra og tildelt Croix de Guerre. I 1917 gifta han seg med ei kvinne av ei slekt som hevda å vere i slektskap med Jeanne d'Arc og vart far til seks born.

Bernanos blei oppdaga av Leon Daudet, direktøren av Action française, og gav ut debutromanen, *[[Under Satans Sol]]* (*Sous le soleil de Satan*) i 1926, medan han arbeidde i eit forsikringsselskap. I 1936 vann han Grand Prix du roman de l'Académie française for det kanskje mest kjente verket sitt, *[[En landsbyprests dagbok]]* (*Le Journal d'un cure de Campagne*), som har blitt omsett til fleire språk. Ved utbrotet av den spanske borgarkrigen i 1936 budde Bernanos i Palma og opplevde valden på nært hald. Konflikten motiverte han til å skrive *les Grandes Cimetieres Sous la Lune*. Boka vekte oppsikt fordi Bernanos som truande katolikk kritiserte Den katolske kyrkja for å støtte Franco. Kyrkja truga med å ekskommunisere Bernanos, men han vart hylla av forfattarar som Simone Weill og André Malraux. I 1937 flytta han attende til Frankrike, men blei sjuk. Berre eit år seinare flytta han til Sør-Amerika, først til Paraguay, sidan vidare til Brasil, der han slo seg ned på ein gard. Etter andre verdskrigen var slutt, flytta han attende til Frankrike og døydde der i 1948.

## Kjelder
*«Georges Bernanos (1888-1948)» av Matthew Hoen på catholicauthors.com
## Fotnotar
Gråbukpetrell

**Gråbukpetrell** (*Pterodroma inexpectata*) er ein pelagisk sjøfugl og ein medlem av slekta *[[Pterodroma]]*-petrellar. Som hekkefugl er han endemisk for øyar i sørlege New Zealand. Han er ein sterk flyttfugl som migrerer til nordlege Stillehavet.

## Skildring
Fuglen er 33–35&nbsp;cm i storleik, med 74–82&nbsp;cm i vengespenn, og han veg ca. 325 gram. Han har kvitt andlet med grå flekker, elles grå på hovudet og heile oversida. Undersida er kvit bortsett frå eit felt frå nedre bryst og over heile buken som er grått. Undervengen er kvit med eit diagonalt mørkt band frå vengknoken mot kroppen. Nebbet er lite og svart.

Denne arten er svært pelagisk, nærmar seg sjeldan land, bortsett frå å hekke og å bringe fram føde til ungen. Gråbukpetrellar et mest fisk, med tar òg noko blekksprut og krepsdyr. Det meste av føda tar dei når dei ligg på sjøen, elles kan dei stupe frå lufta. Dette er ein transekvatorial migrant, hekkar på nokre av dei mindre sørlege øyane ved Sørøya på New Zealand og i Fiordland, trekkjer til Beringhavet, og konsentrere seg i Alaskagolfen og Aleutene.

Gråbukpetrellen hekkar i hòler og steinsprekker. Dei var tidlegare meir talrike enn i dag. Populasjonen er påverka av predasjon av introduserte pattedyr. Den største hekkekolonien finst på Codfish Island ved Stewart Island/Rakiura på 3-400&nbsp;000 par. (1996) Estimat for totalpopulasjonen er 1,5 mill individ.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Mottled Petrel|Mottled Petrel]]» frå , den 30. mai 2012*
* BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3885 Pterodroma inexpectata] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 30 mai 2012.

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av gråbukpetrellar hos Internet Bird Collection
Tyra Banks

**Tyra Lynne Banks** () er ein amerikansk supermodell, fjernsynspersonlegdom og skodespelar, songar, forfattar og forretningskvinne. Ho blei fyrst lagt merke til som ettertrakta modell i Paris, Milano, New York, London og Tokyo, og er den fyrste afroamerikanske modellen avbilda på forsida av *[[Gentlemen's Quarterly]]*, *[[Sports Illustrated Swimsuit Issue]]* og *[[Victoria's Secret]]*.

Banks sitt store kommersielle gjennombrot var derimot gjennom fjernsyn. Ho er skaparen av realityprogrammet *[[America's Next Top Model]]*, med-skapar av *[[True Beauty]]*, medverkande i *[[Stylista]]* og vertinne i sitt eige talkshow, *[[The Tyra Banks Show]]*.

Som skodespelar har ho mellom anna vore med i fjernsynsfilmen *[[Life-Size]]* og kinofilmen *[[Coyote Ugly]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tyra Banks|Tyra Banks]]» frå ,  den 30. mai 2012.*
Rayman

**Rayman** er eit fransk plattformvideospel frå 1995 utvikla av Ubisoft. Spelet blei gjeve ut i 1995 til PlayStation og i 1996 til Atari Jaguar, Sega Saturn og MS-DOS. Det var planlagt ein versjon til Sega 32X, men den blei kansellert grunna den korte levetida til konsollen.

Designarane for spelet er Michel Ancel, som var designleiar, Alexandra Steible, som var ansvarleg for karakterane og Vincent Gréco, som var leiande programmerar. Aldersgrensa for spelet er 3 år.

## Skildring
*Rayman* er eit siderullande plattformspel. Spelekarakteren er, som tittelen seier, Rayman, som må reise gjennom seks verder («The Dream Forest», «Band Land», «Blue Mountains», «Picture City», «The Caves of Skops» og «Candy Château») for å frigjere alle dei innesperra «Electoons». Desse er fanga i seks bur som er plassert ein stad på kvart nivå.

## Mottaking
Rayman er særs anerkjend for den animerte 2D-grafikken, atmosfæren og lydspora. Det har også fått ros, i tillegg til kritikk, for den høge vanskelegheitsgrada. Spelet selte 900&nbsp;000 eksemplar på to år. Det er også det mest selte PlayStation-spelet gjennom tidene i Storbritannia, med rundt 5 million selte eksemplar, framfor *[[Tomb Raider II]]* og *[[Gran Turismo]]*.

## Arv
Det opphavlige *Rayman* er kjent for den ekstremt høge vanskelegheitsgrada. *Rayman* blei fylgt opp av mange vellukka oppfylgjarar som ikkje fortsettar den opphavlige historia. I 1999 kom *[[Rayman 2: The Great Escape]]* ut, etterfylgt av *[[Rayman 3: Hoodlum Havoc]]* i 2003,  i 2005 og Rayman Origins i 2011. Det er også gjeve ut fleire spin-off-spel, som *[[Rayman Arena]]* og *[[Raving Rabbids]]*-serien.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rayman(video game)|Rayman(video game)]]» frå ,  den 30. mai 2012 kl. 21:10‎.*
Kentucky Woman

«**Kentucky Woman**» er ein song frå 1967 skriven og spelt inn av Neil Diamond. Ein annan kjend versjon vart spelt inn av Deep Purple i 1968.

Diamond spelte inn «Kentucky Woman» som den siste singelen sin for Bang Records. Han kom ut i oktober 1967, og nådde 22. plass på Billboard Hot 100 i USA. Songen nådde 58. plass på lista i Australia og sjetteplass i Canada.

## Salslister
Singelen kom ut i oktober 1967 og nådde 22. plassen på amerikanske Hot 100, nummer 58 på den australske lista, og sjetteplassen på den kanadiske lista. 

## Deep Purple-versjonen

Han vart spelt inn av Deep Purple med ei heilt anna instrumental kjensle, sjølv om vokallinja var forholdsvis lik. Songen vart gjeven ut som den andre singelen deira i 1968 og nådde 38. plass på Billboard Hot 100, #21. plass i Canada og 27. plass i Australia, der han vart gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med «Hush».

Singelversjonen er ei kortare utgåve av albumversjonen. 

Deep Purple spelte «Kentucky Woman» på turneane sine i 1968 og 1969, sjølv etter at Ian Gillan vart med i bandet sommaren 1969. Han har ikkje vorte spelt på konsertane deira sidan. 

## Andre innspelingar
Waylon Jennings spelte òg inn ein versjon for albumet hans *[[Only the Greatest]]* i 1968. Gary Puckett & the Union Gap spelte ein versjon av songen på det første albumet deira *Woman Woman*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kentucky Woman|Kentucky Woman]]» frå ,  den 30. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Baku Heydar Aliyev internasjonale lufthamn

**Baku Heydar Aliyev internasjonale lufthamn** (IATA: GYD, ICAO: UBBB, aserbajdsjansk: **Baku Heydər Əliyev Adina beynəlxalq hava Limanı**), tidlegare **Bina internasjonale lufthamn**, er den internasjonale flyplassen i Aserbajdsjan. Flyplassen ligg 20 km nordaust for hovudstaden Baku, og er heimebasen til det nasjonale flyselskapet Azerbaijan Airlines. Han er den travlaste flyplassen i Aserbajdsjan og Kaukasus. Flyselskapet Silk Way Airlines har også hovudkontor på flyplassen.

## Flyselskap og flygemål

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Baku Heydar Aliyev internasjonale lufthamn|Baku Heydar Aliyev internasjonale lufthamn]]» frå ,  den 27. januar 2020.*
Nynorsk Antikvariat

**Nynorsk Antikvariat** er eit eit av dei største antikvariata i Noreg. Det held til i Bokbyen ved Skagerrak, i nedre bydel i Tvedestrand. Nynorsk Antikvariat legg vekt på eit godt utval i av nynorsk litteratur i alle sjangrar, men sel også bøker på bokmål. 
Antikvarbokhandlar Arne-Ivar Kjerland eig og driv aksjeselskapet Nynorsk Antikvariat AS. Han og selskapet er medlemar i Norsk Antikvarbokhandlerforening.

Nynorsk Antikvariat flytte 1. juli 2017 inn nyoppussa lokale i Holgata 2, (gamle Tvedestrand Varehandel), og har ei bokstamme på ca. 100 000 bøker frå fem hundreår. Til ei kvar tid har antikvariatet ca. 60 000 bøker på antikvariat.net. Mesteparten av omsetninga går som postordre, og blir ekspedert innan 48 timar frå bestillingane kjem inn, og ofte same dagen.

Nynorsk Antikvariat er kjent for å ta vel imot kundane sine, både nettkundane og dei som kjem innom. Antikvariatbokhandlar Arne-Ivar Kjerland har lang røynsle i bransjen, og er spesialist på nynorsk litteratur. Men antikvariatet har bøker på mange språk; sjølvsagt mest på bokmål og nynorsk, men også på dei andre nordiske språka, og på engelsk, tysk, fransk, spansk, italiensk og russisk.

Antikvariatet satsar mykje på lokalhistorie og norsk- og nordisk historie. Her er eigne avdelingar for royalisme, forsvar, andre verdskrigen og reiser i Noreg.Elles står litteratur og forfattarskap sentralt, det gjer også språk,  kulturhistorie og kunst. Andre kategoriar er realfag, essay og ordskifte, verda og verdshistorie, utvandring, oppslagsverk, religion, media og journalistikk, ordbøker, jus, kriminologi, pedagogikk og skulehistorie, sosiologi, skulebøker, lesebøker, biografiar, periodika og julehefte. Nynorsk Antikvariat har også ein eigen avdeling for barne- og ungdomsbøker.

Nynorsk Antikvariat starta i Oslo i 1989 og var ei drivande kraft i Den norske bokbyen i Fjærland i åra 1996-2004. I 2003 etablerte selskapet seg i Tvedestrand og frå 2004 har heile drifta vore samla her.
Nynorsk Antikvariat, Holgata 2, 4900 Tvedestrand.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Americana av Neil Young & Crazy Horse

***Americana*** er det 35. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young, gjeve ut den 5. juni 2012. Albumet var det første samarbeidet med Crazy Horse sidan *[[Greendale]]*-albumet og turneen i 2003 og 2004.

## Bakgrunn
Young snakka om tonen og meininga bak albumet i *[[American Songwriter]]*:

## Mottaking

*Americana* fekk særs blanda kritikk blant kritikarane. Det har ein gjennomsnittleg karakter på 68 av 100 på Metacritic, basert på 31 meldingar. Greg Kot i *[[Chicago Tribune]]* gav albumet tre og ei halv av fire stjerner og skreiv at «*Americana* avdekkjer den harde sanninga i songar som er tekne for gitt.» Dan Forte i *[[Vintage Guitar]]* sa «dette kan vere hans beste sidan *Rust [Never Sleeps]*.» Johnny Dee i *[[magasinet Classic Rock|Classic Rock]]* skreiv at «Young har plukka kvar song frå kvarandre, omarbeidd melodien og tekstane og gjort dei til sine eigne», og slik gjort dei betre.

I ei meir lunken melding skreiv Michael Hann i *[[The Guardian]]* at albumet var «umogeleg meiningslaust» og meinte at songane var «slurvete» og «unaudsynt lange». *[[NME]]* skreiv at albumet «stort sett bestod av under par coverversjonar av folkesongar.»

Robert Christgau kåra *Americana* til det beste albumet i 2012 på årslista hans for *[[Barnes & Noble|The Barnes & Noble Review]]*.

I Noreg fekk albumet òg særs blanda kritikk. Morten Ståle Nilsen i VG gav albumet terningkast 1 og kalla det «heste-møkk» i ei melding der han mellom anna skreiv: «Det som burde vært en rockbegivenhet er blitt en sann prøvelse...sendt under dampveivalsen av et Crazy Horse som ikke en gang «groover», en Young hvis perversitet nå lett kan forveksles med varig svekkede sjelsevner og et malplassert blandakor.» Arild Rønsen i musikkmagasinet Puls reagerte kraftig på den harde meldinga til Nilsen, og oppfordra på Twitter at nokon «måtte bombe VG-lokala». Dette fall igjen i dårleg smak hos VG, som meinte Rønsen trekte inn terroråtaka 22. juli 2011. Rønsen følgde opp med si eiga melding av albumet der han mellom anna skreiv «Neil Young har lagd et tvers gjennom fabelaktig album! Helt i tråd med tittelen – Americana!»

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young – vokal, gitar
;Crazy Horse
*Billy Talbot – bass, vokal
*Ralph Molina – trommer, vokal
*Frank «Poncho» Sampedro – gitar, vokal
;Andre medverkande
*Dan Greco – orkestercymbalar, tamburin
*Americana Choir – vokal
*Pegi Young – vokal på «This Land is Your Land»
*Stephen Stills –  vokal på «This Land is Your Land»

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Americana (Neil Young & Crazy Horse album)|Americana (Neil Young & Crazy Horse album)]]» frå ,  den 30. mai 2012.*
Elgün Abbaslı

**Elgün Abbaslı** () er ein aserbajdsjansk fotballspelar. Han spelar for AZAL.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elgün Abbaslı|Elgün Abbaslı]]» frå ,  den 31. mai 2012.*
Newari

**Newari**, **newar** eller **nepalbhasha** er eit sinotibetansk språk som blir tala av
rundt 825&nbsp;000 menneske frå Nepal (2001), der det er offisielt språk. Det blir også tala i den indiske delstaten Sikkim, der det også har offisiell status. Landnamnet «Nepal» kjem frå dette språket, som er forskjellig frå nepali.

Newari blir tala i Katmandudalen og i dei fleste større busetnader i Nepal. Det er morsmål til rundt 5 % av nepalarar, og er knytt til folkegruppa newarar. 

Språket høyrer til den himalayiske greina av sinotibetanske språk, men har også blitt mykje påverka av indoariske språk. Det er det einaste tibetoburmanske språket som blir skrive med devanagariskrift. 

## Historie
Dei eldste nedskrivne newariorda er namn i sanskritinnskrifter frå Licchavidynastiet. Elles er den eldste kjende newariteksten eit skjøte frå 1207. Det eldste manuskripter er ei omsetjing av *[[Hitopadesha]]* frå 1360. 

Newari var språket til Malladynastiet, som herska over Nepal frå 1100-talet til 1768, då Katmandu blei hærteken av Prithvi Narayan Shah. Språket fekk ein renessanse i 1950-åra, men er ikkje blitt likestilt med nepali. 

## Litteratur
Klassisk newari er sterkt påverka av sanskrit, medan litteraturen i nyare tid har hatt hindi og nepalilitteratur som førebilete.
Eldre newari-dramatikk byggjer på sanskrit- og maithili-dramaet. Ei rekkje tidlege tekstar var omsetjingar av buddhistisk litteratur frå sanskrit. 

Av viktige moderne forfattar kan nemnast diktaren Chittadhar Hridaya (1906–1982), som sat fem år i fengsel for å ha gjeve ut dikt på newari, og prosaforfattaren Tirtharaj Tuladhar.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Newari|Newari]]» frå ,  den 31. mai 2012.*
Dzongkha

**Dzongkha** er eit språk i den sinotibetanske språkfamilien, og nasjonalspråket i Bhutan. Språket fekk ei rettskriving i 1971, då det blei etablert som skriftspråk med tibetansk skrift. Som talespråk blei det tidlegare kalla *zhungkha*.

Ordet «dzongkha» betyr 'språket (*kha*) tala i slotta (*[[dzong]]*)', dei fylkesvise administrasjonsbygga som rommar både religiøse og administrative funksjonar. Bhutan er eit uvegsamt land med fleire små og isolerte folkegrupper, og mange små språk. Dei tre dominerande språka er tsangla, nepali og dzongkha. Dzongkha har stor grad av gjensidig forståing med tsangla og andre, mindre språk, som adap og bumthangkha. Dzongkha er også likt og til ei viss grad gjensidig forståeleg med sikkimesisk frå Sikkim, der det også finn dzongkhatalarar.

## Historie
Dzongkha har utvikla seg frå *ngalong*, som blei tala av folk som vandra inn til Bhutan frå Tibet på 700-talet, og er morsmål for ca 130&nbsp;000 innbyggjarar i dei vestlege fylka i Bhutan: Thimphu, Paro, Punakha, Wangdue Phodrang, Gasa, Haa, Dagana og Chukha. 

Statusen til dzongkhas kjem av at språket i mange hundre år var brukt ved hoffet, i klostra og i statsforvaltinga. Språket blir tala av munkar og statstenestemenn over heile landet. Sidan 1960-talet har styresmaktene arbeidd systematisk med å modernisere dzongkha og standardisera  skriftspråket. Dzongkha er i prinsippet obligatorisk i skolen, men på grunn av lærarmangel og mange utanlandske lærarar finn undervising også mykje på engelsk.

## Bakgrunnsstoff
*Dzongkha Development Authority  Thimphu, Bhutan
*Languages on the Tibetan Plateau and the Himalayas - grafisk fremstilling av slektsskap  - Nicolas Tournadre  
*Ethnologue on Dzongkha
*Kuensel: Dzongkha taper for engelsk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dzongkha|Dzongkha]]» frå ,  den 31. mai 2012.*
Speed King

«**Speed King**» er ein song av det engelske hardrockbandet Deep Purple frå albumet *[[Deep Purple in Rock]]* frå 1970. Songen er ein av dei mest høglydte på albumet. Ein konsertversjon frå *In Concert* vart gjeven ut som B-sida til den amerikanske singelen «Black Night».

Teksten til «Speed King» låner mange linjer frå gamle populære rock'n'roll-songar, som «Good Golly Miss Molly», «Tutti Frutti» og «The Battle of New Orleans». Songen var den første som vart skriven av vokalist Ian Gillan, som skreiv teksten frå linjer frå songar av Elvis Presley, Little Richard og Chuck Berry i den rekkefølgja han kom på dei. Kanskje på grunn av dette vart denne songen aldri spelt utan han. Så lenge han har vore i bandet har derimot songen vore fast på konsertane deira. 

## Studioversjonen
Songen opnar med ein gitarsolo av gitarist Ritchie Blackmore som i stor grad nyttar whammy bar. Bassist Roger Glover, organist Jon Lord og trommeslagar Ian Paice kjem snart inn. Dei fire jammar i lag i eitt minutt, før Lord spelar ein orgelsolo. På den originale amerikanske utgåva av *Deep Purple in Rock* var denne introen redigert bort. Versjonen på samleplata *[[Deepest Purple]]* starta med orgelet. Orgelsoloen varer nokre sekund, før songen eksploderer med Gillan på vokal. Etter det andre verset er det ein duell mellom orgelet og gitaren, etterfølgd av ein gitarsolo av Blackmore. Etter soloane kjem Ian Gillan inn med særs høge skrik og songen går attende til tredje verset. 

Det finst òg ein «Piano version» av «Speed King» på *[[The Deep Purple Singles A's and B's]]* og på 25-årsjubileumsutgåva av *[[Deep Purple in Rock]]* (miksa av Roger Glover).

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Gillan - vokal
*Roger Glover - bass
*Jon Lord - orgel
*Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Speed King|Speed King]]» frå ,  den 31. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Child in Time

«**Child in Time**» er ein song av det engelske hardrockbandet Deep Purple på albumet *[[Deep Purple in Rock]]* frå 1970. Songen er 10 minuttar og 18 sekundar lang. 

## Historie
Ian Gillan har sagt at songen er basert på eit riff i ein song av det psykedeliske bandet It's a Beautiful Day, kalla «Bombay Calling». It's a Beautiful Day lånte på si side Deep Purple sin «Wring That Neck» og gjorde han om til «Don And Dewey» på det andre albumet deira *Marrying Maiden* (1970). 

«Child in Time» er i røynda forholdsvis enkel med ein orgelintro, tre powerakkordar og ein to minuttar lang solo. Teksten i songen er mørk og Ian Gillan nyttar heile spennvidda i stemma si frå roleg synging, til høglydt banshee-aktig skriking i høgt toneleie. Gitarist Ritchie Blackmore kjem inn med ein langsam solo, som byggjer opp med raskare og raskare speling og så endar brått, før heile songsyklusen starta igjen. Blackmore spelte vanlegvis på ein Fender Stratocaster, men på denne songen spelar han ein Gibson ES-335.

Songen vart fast på konsertane til Deep Purple frå 1970 til 1973 og seinare etter den første gjenforeininga i 1985 og 1987-1988. Songen er ikkje spelt like ofte etter 1995. Gillan har sagt det er personlege årsaker som ligg bak, men det er òg truleg at songen har vorte for vanskeleg å framføre, sidan han vokalmessig er særs krevjande. Den siste framføringa var ved operaen i Kharkov i 2002. På denne konserten vart ein gitar i høgt toneleie nytta til å dekke over den no avgrensa spennvidda i stemma til Gillan. 

Ein konsertversjon av songen finst på konsertalbumet *[[Made in Japan]]* frå 1972. Ein annan konsertversjon er på *[[Scandinavian Nights]]* / *[[Live in Stockholm av Deep Purple|Live in Stockholm]]*, spelt inn i september 1970. 

## Utmerkingar
Songen vart rangert på 16. plassen på lista til *[[Guitarist]]* frå 1998 over dei 100 beste gitarsoloane gjennom tidene. 

## Andre versjonar og referansar i popkulturen
*Songen vart spelt av Yngwie Malmsteen på albumet *[[Inspiration av Yngwie J. Malmsteen|Inspiration]]* i 1996.
*Orgelsoloen til Jon Lord frå introen vart sampla av Big Audio Dynamite og nytta som introduksjon på songen deira «Rush». 
*Ein del av songen vert nytta i filmane *[[filmen Twister (1996)|Twister]]*, *[[Breaking the Waves]]* og *[[filmen 23|23]]*.
*Songen vart nytta i dokumentaren *[[One Day in September]]* frå 1998 om gisselhendinga under Sommar-OL i 1972 i München. 
*Songen vart spelt av Cactus Jack på albumet *[[Deep Purple Tribute (album)|Deep Purple Tribute]]* i 2003.
*Ein forkorte versjon av songen er spelt inn på *[[Village Lanterne]]* av Blackmore's Night i 2006, kalla «Mond Tanz / Child in Time".
*Ein del av songen vart nytta i filmen *[[Der Baader Meinhof Komplex]]* i 2008. 
*Ein del av songen vart nytta i fjernsynsdokumentaren *The Secret Life of the Motorway* i 2007.
*Songen vart spelt av Rata Blanca og Tarja i eit show i Buenos Aires i 2009.
*Songen var tilgjengeleg som nedlastbart innhald for videospelet *[[Rock Band 3]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Child in Time|Child in Time]]» frå ,  den 31. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rayman-serien

**Rayman** er ein plattformvideospelserie utgjeven av Ubisoft og laga av Michel Ancel.

Det opphavlege *[[Rayman]]* var i 2D. *[[Rayman 2: The Great Escape]]* er eit 3D-spel, og hadde meir variert speling. M.a. kunne ein då ri på ein rakett og bli dratt gjennom ei myr av ein slange.

Serien har seld over 23 million eksemplar.

## Spel i serien
### Hovudserie

### Spin-offs

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rayman-serien|Rayman-serien]]» frå ,  den 31. mai 2012.*
America's Next Top Model

***America's Next Top Model*** er eit røyndomsprogram laga av Tyra Banks. Det handlar om kvinner som kjempar i ei tevling for å bli kåra som *America's Next Top Model* og for å satse på ein karriere i modellindustrien. 

Den fyrste sesongen blei syna i mai 2003. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:America&#39;s Next Top Model|America&#39;s Next Top Model]]» frå ,  den 31. mai 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Ann Ward

**Ann Ward**  () er ein amerikansk klesmodell, best kjent for å ha vunne 15. omgang av *[[America's Next Top Model]]*. Ward er modell ved IMG Models.
Kjerraten i Åsa

**Kjerraten i Åsa** er eit kulturminne frå perioden 1807-1850. Kjerraten (av tysk *Kehrrad*, 'vendehjul'), ligg i Åsa i Ringerike kommune, og var eit system for å frakte tømmer opp ei åsside. Denne svære konstruksjonen kom i stand fordi Peder Anker på Bogstad gard ville omgå tømmertoll i Drammensvassdraget. 

## Skildring
Tømmeret vart fortløpande huka inn på ein løpande kjetting. Denne vart trekt av eit av dei 12 vasshjula. Ved kvart vasshjul var det ein vendeplass der stokkane vart hekta over til neste kjettingsløyfe. Til saman hadde kjerraten ein høgdeskilnad på 389 meter over ei totallengd på  meter og stokkene brukte ca 3 timer gjennom kjerraten. Samla kapasitet var på ca. 240 stokkar i døgnet, eller ein stokk kvart sjette minutt. 

Den såkalla «tolver'n», øvst ved ved Storflåtan, var det siste hjulet, men her var vasskrafta for lita til å kunne frakte tømmeret opp frå Damtjern. Dette strekket vart derfor erstatta med ein skjenegang på sviller der tømmeret vart frakta vidare på vogner trekte av hestar. Dette reknar ein med var den første hestejernbanen i Noreg. Restane av tolver'n finst framleis i Vassendvika ved Storflåtan.

Kjerraten vart i si tid bygd av Peder Anker (1749–1824) på Bogstad, som åtte store skogområde i området. Han trong ei løysing til å frakte tømmer frå Steinsfjorden i Åsa opp til Damtjern og Storflåtan på Krokskogen for vidare fløyting ned Sørkedalsvassdraget til Bogstadvatnet. På denne måten unngjekk han tømmertoll i Drammen og fekk istaden tømmeret til eigne sagbruk i Sørkedalsvassdraget. 

Det kosta ca.  riksdalar å bygge anlegget, som var konstruert av den svenske ingeniøren Samuel Bagge. Arbeidet vart leia av Anker sin fullmektig Johan Jørgen Krohn.

## Kjerratmuseet
Den 1. juli 2006 vart det opna eit eige museum dedikert i kjerratens namn, Kjerratmuseet. Her står det mellom anna ein 13 meter lang terrengmodell av kjerrattraseen og ein modell av eit hjulhus i målestokk 1:10. Hjulhus nr 5 lenger oppe langs vassdraget er ein rekonstruksjon i opphavleg storleik. Museet blir forvalta av Foreningen Kjerratmuseet på frivillig basis. Foreninga har òg etablert ei nettside med informasjon om Kjerraten og museet.

## Kart

## Referansar

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjerraten i Åsa|Kjerraten i Åsa]]» frå , den  22. juli 2012.*  
 

## Litteratur
* *Kjerraten i Åsa* av Ole Christian Bjørnstad, (1941)

## Bakgrunnsstoff
* Kjerraten i Åsa (NRK P2, 29.11.2004
* Foreningen Kjerratmuseet
Protea neriifolia

***Protea neriifolia***, på engelsk *oleanderleaf protea*, er ei blomsterplante som er endemisk for Sør-Afrika.

## Skildring
Planten er ein stor busk som kan bli mellom 3 og 5 meter høg. Blomsterhovudet varierer i farge frå rosa til kremgrønn med ein svart kant som gradvis går over til kvitt.

## Utbreiing
*Protea neriifolia* finn ein på jordsmonn som er danna frå sandstein i dei sørlege kystfjella i Sør-Afrika, mellom Cape Town og Port Elizabeth. Arten veks på høgder frå havnivå opp til 1300 meter.

## Økologi
Arten blir pollinert av ulike insekt, mellom dei proteabiller og skarabéar, i tillegg til fuglar som er tiltrekte av insekta og nektaren i blomstrane.

## Taksonomi
Sjølv om arten vart oppdaga av europearar i 1597 og vart avbilda på ein botanisk illustrasjon i 1605, var det ikkje før i 1810 at planta vart skildra som ein eigen art av botanikaren Robert Brown.

Mellom andre vanlege namn på denne arten er *baardsuikerbos*, *baardsuikerkan* og *blousuikerkan*.

## Bakgrunnsstoff
* PlantZAfrica.com: ''Protea neriifolia'' 
*Botanic Gardens Trust: ''Protea neriifolia'' 

## Kjelder

*
*
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Protea neriifolia|Protea neriifolia]]» frå ,  den 31. mai 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Marie-Claire Isaaman

**Marie-Claire Isaaman** leier i dag teikneutdanninga ved Norwich Shcool of Art and Design (NSAD). Ho har ein mastergrad frå Chelsea School of Art og byrja etter dette å jobbe på NSAD. Ho har fått mange stipend, mellom anna John Brikley-stipendet og andre stipend i Storbritannia og Europa. Arbeidet hennar som kunstnar tek opp tema som er knytt til moderne kvinnelegheit og utforskar forholdet mellom populærkultur og teikning.  Ho har hatt mange internasjonale utstillingar.

## Bakgrunnsstoff

* Isaaman si nettside 

## Kjelder
* *Avansert tegning: Trinn for trinn* av Marie-Claire Isaaman.
Biceps

**Biceps** (frå latin «tohovuda») kan tyde to ulike musklar i kroppen:

**[[Musculus biceps brachii]]* - den tohovuda olbogebøyaren.
**[[Musculus biceps femoris]]* - den tohovuda knebøyaren som er ein del av hamstrings-muskulaturen.
Vestnorsk fjordlandskap

**Vestnorsk fjordlandskap** vart ført inn på UNESCO si verdsarvliste den 14. juli 2005. Verdensarvområdet omfatter dei to delane Nærøyfjordområdet i Sogn og Fjordane/Hordaland og Geirangerfjordområdet i Møre og Romsdal. Til saman utgjer området 1227 km2, av dette er 107 km2 er sjøareal. 

Vestnorsk fjordlandskap vart listeført under kriterium VII og VIII, med fylgjande, framifrå universelle verdi:

*Vestnorsk fjordlandskap er klassiske, framifrå velutvikla fjordar, og vert rekna for å vere typelokalitet for fjordlandskapa i verda. Storleiken og kvaliteten på desse fjordane kan samanliknast med andre fjordar på Verdsarvlista, og dei utmerkjer seg med sine klimatiske og geologiske tilhøve. Området syner alle element av landformer knytt til dei indre delane av to av dei lengste og djupaste fjordane i verda.*

*Nærøyfjord- og Geirangerfjordområda vert rekna mellom dei framifrå vakraste fjordlandskapa på kloden. Deira unike naturvenleik kjem av dei tronge dalgangane med bratte krystallinske bergsider som strekkjer seg frå 500 m under vassflata til 1400 meters høgde over Norskehavet. Eit utal fossar kastar seg utfor dei stupbratte fjellveggane, medan talrike frie elvar renn frå takkete fjell, brear og bre-sjøar, gjennom lauv- og barskog, og ned til fjorden. Eit stort mangfald av andre naturfenomen på land og i vatn med m.a. undersjøiske morenar og sjøpattedyr, forsterkar naturopplevinga. Restar av eldre, no for det meste nedlagde gardsbruk og stølar, tilfører det dramatiske naturlandskapet ein kulturell dimensjon som utfyller og aukar den samla verdien av området.*

## Galleri

Fil:Vesnorsk fjordlandskap Bakka.jpg|Plakett ved skolehuset på Bakka i Nærøyfjorden, avduka av Dronning Sonja 10.juni 2006
Fil:Village in Norway.jpg|Grenda Bakka ligg fem kilometer nordom Gudvangen.
Fil:Geirangerfjord (6-2007).jpg|Geirangerfjorden
Fil:Fjord_in_Norway.jpg|Ferje på Nærøyfjorden
Fil:Nærøyfjord 1.jpg|Nærøyfjorden
Fil:Turistferje på Nærøyfjorden.jpg|Turistferje på veg ut Nærøyfjorden
Fil:207 Geirangerfjord.jpg|Geirangerfjorden med Ørnevegen til venstre og Geiranger sentrum i bakgrunnen.
Fil:La 7 hermanas.Noruega.jpg|Fossane "Dei sju systrene" og fjellgarden Knivsflå 


## Referansar
Protea compacta

***Protea compacta*** er ein blomsterplante i slekta Protea. Vekseområdet er frå Kleinmond til Bredasdorpfjella. Han har oppovervende blad og er ganske lik *[[Protea eximia]]*. Arten er ein av dei best kjende proteane i snittblomeindustrien. 

## Skildring

*Protea compacta* er ein populær snittblom på den lokale marknaden i Sør-Afrika, der den er kjent under det alminnelege namnet *Bot River protea*. Det naturlege habitatet er eit område i den sørvestlege Kapprovinsen. Ein finn planten på høgder mindre enn 100 meter over havet, i næringsfattig sandjord som generelt har god drenering og fører til sur jord. Planten har ein tendens til å vekse i tette grupper der stenglane støttar kvarandre.

Planten kan dyrkast i veldrenert sur jord, og toler litt frost og sjøsprut nær kysten. Ferske frø spirer lett, og stiklingar frå halvtreaktige delar av planten frå tidleg vår til haust gror lett. Gjestar til Sør-Afrika kan sjå dyrking av planten ved å køyre langs kysten frå Gordon's Bay til Hermanus.

### Voksevanar
*Protea compacta* er ein opprett, slank busk med ein tendens til å spreie seg utover på næringsrike jordartar. Han kan ha lange stenglar som kan bli opptil 3,5 meter høge. Kvar busk er relativt kortliva – gjennomsnittsalderen er ca. 10 år. 

### Blad
Planta har distinktive blad som er ca. 100 mm lange og 50 mm breie. Blada er mjuke og hårete når dei er unge, men blir etterkvart lêraktige og glatte. Bladsidene er heile og ofte raudlege. Blada sit nær stengelsen, noko som gjer at planta ser vakker ut.

### Blomster

Blomsteren har ein slåande rosa farge og er forma som bollen på eit vinglass. Det ytre korgdekkbladet kan bleikne nedover mot basis. Han kan vere opptil 120 mm langt og opptil 90 mm i omkrins. Blomsteren sit øvst på ein ca. 50 cm lang stengel. Blomstringsperioden er tidleg vinter til midt-vinters, men kan av og til blomstre på andre tider av året. Fargen på blomsten kan variere sterkt i intensitet og det finst variantar som er naturleg kvite. Høgblada er svakt gjennomsiktige, noko som gjer at det set ut som at blomsten stråler når ein ser den mot sola. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Protea compacta|Protea compacta]]» frå ,  den 31. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*** van Wyk, B. and van Wyk, P. 1997. *Field Guide to trees of South Africa*. Struik, Cape Town
*** Pooley, E. 2005. *A Field Guide to Wild Flowers of Kwazulu-Natal and the Eastern Region*. National Floral Publications Trust, Durban
*** Matthews, L. 1993. *Proteas of the World*. Bok Books, Durban.
*** Rousseau, F. 1970. *The Proteaceae of South Africa*. Purnell, Cape Town.

## Bakgrunnsstoff