open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Slotsholmen

**Slotsholmen** er ei øy i hamnebassenget i sentrale København. Øya er i stor grad danna gjennom oppfylling, og ligg på eller utanfor den tidlegare kystlinja. 
Sidan mellomalderen har Slotsholmen husa sentraladministrasjonen i Danmark, og har stadig ei viktig rolle med Christiansborg, som husar Folketinget, ei rekkje sentrale ministerium som Statsministeriet og Finansministeriet; Kancellibygningen («Den Røde Bygning») og Højesteret. 

I tillegg finn ein mellom anna Børsen, Christian IVs tøyhus med Tøjhusmuseet, Det Kongelige Bibliotek med Den Sorte Diamant, Rigsarkivet, Christiansborg slottskirke, Thorvaldsens Museum, Teatermuseet, Dansk Jødisk Museum, Christian IVs bryggerhus med Kongernes Lapidarium og Staldmestergården på Slotsholmen.

Slotsholmen er avgrensa av Inderhavnen, Slotsholmskanalen og Frederiksholms Kanal. Ho har samband til Sjælland med Bryghusbro, Prinsens Bro, Marmorbroen, Stormbroen, Højbro, Holmensbro, Børsbroen og Chr. IV's Bro og til Amager (Christianshavn) med Knippelsbro.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Slotsholmen|Slotsholmen]]» frå ,  den 28. februar 2019.*  
 
## Litteratur
* Bo Bramsen & Palle Fogtdal (udg.), *København før og nu – og aldrig – Bind 1 – Slotsholmen*, Fogtdal, 1996. ISBN 87-7807-720-6.
* Allan Mylius Thomsen, *Via Slotsholmen til Østerbro*, Danmarks Statistik, 2001. ISBN 87-501-1150-7.
Colkirk

**Colkirk** er ein landsby og civil parish i Breckland i Norfolk i England. Han har 588 innbyggjarar (2011). Landsbyen blei omtalt i Domesday Book i 1086, der han blei kalla *Colechirca*/*Colekirka*.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Colkirk|Colkirk]]» frå ,  den 28. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* http://www.colkirk-norfolk.co.uk/
Spekulasje

**Spekulasje** er ei krydra småkake som er knytt til juletider. Ho er som regel firkanta på form og har mønster eller pynt oppå.

Bakverket er utbreidd i Belgia, Nederland og vestlege Tyskland under namna *Spekulatius* (tysk), *speculaas*  eller *speculatie* (nederlandsk) og *spéculoos* (fransk). På norsk er det også kjend som spekulasi(e), spikkelasje, spekelasje og sirupsspekulasje.

## Skildring

Deigen blir laga med lysebrunt sukker og eit hevemiddel som bakepulver eller ammoniumkarbonat. Dei hever ikkje så mykje. Ein bruker krydder som kanel, ingefær, nellik, kardemomme og kvit pepar, krydder som blei vanlege i området på grunn av den nederlandske krydderhandelen i Asia.

Kakene kan ha ulike mønster, ofte knytt til heilage Nikolaus, på eine sida. Andre sida er flat. I norsk tradisjon er kvar kake gjerne pynta med ein halv mandel.

## Advent og jul
I Nederland og Belgia er kakene knytte til adventstida. Dei blir laga til den liturgiske minnedagen for den heilage Nikolas den 6. desember, men ein kan eta dei seinare, også til jul. I Tyskland er dei knytt noko tettare til sjølve jula. 

I Indonesia, som lenge var nederlandsk koloni, er bakverket også kjent, men der er det ikkje knytt til advent eller jul.

## Sjå òg
*Peparkake
*Sirupssnipp

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Spekulatius|Spekulatius]]» frå ,  den 28. februar 2019.*  
 

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Speculaas|Speculaas]]» frå ,  den 28. februar 2019.*
Ammoniumkarbonat

**Ammoniumkarbonat** er eit ammoniumsalt med kjemisk formel (NH4)2CO3.
Det har E-nummer E 503.

Ved oppvarming vil ammoniumkarbonat produsera gassane ammoniakk, karbondioksid og vassdamp:

:\rm (NH_4)_2CO_3(s)\rightarrow 2\ NH_3(g) + CO_2(g) + H_2O(g)

På grunn av dette er ammoniumkarbonat ein del av hjortetakksalt, som er eit særskild bakepulver. 
Hjortetakksalt som er i handel er laga som ei blanding av surt ammoniumkarbonat og ammoniumkarbamat. Opphavleg blei det framstilt gjennom tørrdestillering av horn, hjortehorn og bein, noko som gav opphav til namnet.

Særleg gassen ammoniakk har ei skarp lukt, som gjer at hjortetakksalt kan lukta vondt allereie ved romtemperatur.

Ammoniumkarbonat oppstår naturleg ved rotning eller oppvarming av nitrogenhaldige organiske stoff, som gjødninga guano. 

## Også kjend som
* *Ammonium carbonicum*

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ammoniumkarbonat|Ammoniumkarbonat]]» frå ,  den 28. februar 2019.*
Neville Southall

**Neville Southall** () er ein walisisk tidlegare fotballspelar frå Llandudno i Wales. Målvakta er kjend for sine 17 sesongar i Everton FC, der han var med om å vinne ligapokalar, FA-cuppokalar og cupvinnarcupen 1985.

### Klubbspel
Southall spelte 1980/81-sesongen på fjerdedivisjonsklubben Bury. Mot £150&nbsp;000 vart han sommaren 1981 overført til topplaget Everton. Fyrst hausten 1983 vart han eit opplagt fyrsteval på målvaktsplassen i klubben. Dei neste åra var han ein solid sisteskanse for ein klubb som sanka fleire store meistertitlar. I 1984 var Southall med på å vinne FA-cupen, og våren etter vart han ligameister, få dagar etter stod han i målet då Everton i Rotterdam slo Rapid Wien 3-1 i finalen i cupvinnarcupen. Same året vart han kåra til årets spelar av dei engelsk sportsjournalistane. I 1987 vart Southall ligameister for andre gong. Deretter gjekk Everton sine år som storlag over. Southall vart likevel verande i klubben, og kunne i 1995 gledje som over å vinne FA-cupen med finalesiger 1-0 over Manchester United. Han var fyrstemålvakt i Everton til 1997. I 1998 forlet han Everton med klubbrekord i talet på ligakampar, 578. Sidan vakta han målet til Torquay United på nivå fire i to sesongar til sommaren 2000. Gjennom åra vikarierte Southall i seks klubbar, med andrenivålaget Stoke City som den mest kjende av desse klubbane.

### Landslagsspel
Southall spelte 92 landskampar for Wales i tida 1982-97, kaptein i 5 kampar åra 1989-91. Han deltok aldri i ein stor internasjonal meisterskap.

### Merittar
*Vinnar av cupvinnarcupen: 1985 med Everton FC
*Engelsk ligameister: 1985 og 1987 med Everton FC
*Vinnar av FA-cupen: 1984 og 1995 med Everton FC
*Finalist i FA-cupen: 1985 og 1986 med Everton FC
*Finalist i den engelske ligacupen: 1984 med Everton FC

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Neville Southall|Neville Southall]]» frå ,  den 28. februar 2019.*  
 
*eu-football
Mikaël Silvestre

**Mikaël Samy Silvestre** () er ein fransk tidlegare fotballspelar som er kjend for sine suksessrike sesongar i Manchester United. Forsvarsspelaren sikra seg elles ein sølvmedalje med det franske landslaget i Fotball-VM 2006.

## Karriere
### Klubbspel
Silvestre spelte 1996-98 på Rennes FC i den franske toppserien, medan han sesongen 1998/99 var Inter-spelar i Italia. Den 10. september 1999 vart han overført til engelske Manchester United, der han omgåande fekk plass i fyrste-ellevaren. Fram til 2006 var han oftast å sjå på venstrebacken, når det var trong for det tok han også rolla som midtstoppar. Med Manchester United vann Silvestre fire ligameistertitlar. I 2004 var han med på triumfen i FA-cupen og to år seinare sigra han og laget hans også i ligacupfinalen. Etter den sistnemnde triumfen fekk han stendig mindre speletid, og var til sist berre benkefyll. Sommaren 2008 fekk Silvestre kontrakt med Arsenal FC, der han i to sesongar var inn og ut av fyrstelaget. Sidan hadde han ein bra 2010/11-sesong i tyske Werder Bremen, men etter den tid måtte han nøye seg med litt spel for Portland Timbers i USA i 2013 og Chennaiyin i India i 2014.

### Landslagsspel
Silvestre deltok i 40 av Frankrike sine landskampar i tida 2001-06 og skåra 2 mål. Han var med i VM-troppa 2002, utan å få speletid. I 2004 spelte han alle lagets kampar under europameisterskapen i fotball, der Frankrike i semifinalen vart slått ut av Hellas, den blivande vinnaren av turneringa. Under VM i fotball 2006 spelte Silvestre ein kamp i innleiingsrunda, hans siste i landslagsdrakta. Dermed vart han sitjande på reservebenken då Italia vann over Frankrike i VM-finalen.

### Merittar
*Vinnar av Premier League: 2000, 2001, 2003 og 2007 med Manchester United
*Vinnar av FA-cupen: 2004 med Manchester United
*Vinnar av ligacupen: 2006 med Manchester United
*VM-sølv: 2006 for Frankrike

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mikaël Silvestre|Mikaël Silvestre]]» frå ,  den 28. februar 2019.*  
 
*eu-football
FA-cupfinalen i fotball 2005

**FA-cupfinalen i fotball 2005** fann stad på Millenium stadion i Cardiff 21. mai 2005, med 71&nbsp;876 tilskodarar på tribunane. London-laget Arsenal FC vann den 124. FA-cupen etter straffeskyting. Etter 120 mållause minuttar skåra Arsenal på alle sine fem straffespark, motstandarlaget Manchester United mislukkast då Arsenal-målvakta Jens Lehmann stoppa det andre forsøket.

### Kampen
Manchester United var det dominerande laget gjennom heile kampen. Vel midtvegs i den fyrste omgangen vart ein retur frå Arsenal-målvakta sett i nettmauskane, men annullert for hårfin offside. Midt i den andre omgangen small eit hardt, lågt skot frå United-spissen Wayne Rooney i næraste stanga, medan ein nikk frå tre meters hald frå lagkamerat Ruud van Nistelrooij vart stanga i tverrliggaren av ein Arsenal-forsvarar, fem minuttar før ordinær tid var ute. Arsenal, på si side, makta ikkje å spele seg til ein einaste stor sjanse. I det 120. minutt vart Arsenal-vengen José Antonio Reyes utvist, etter å ha fått sitt andre gule kort.

I straffetevlinga skåra etter tur Ruud van Nistelrooij, Cristiano Ronaldo, Wayne Rooney og Roy Keane for Manchester United, Paul Scholes missa. For Arsenal netta Lauren Etamé-Mayer, Fredrik Ljungberg, Robin van Persie, Ashley Cole, Patrick Vieira.

**Arsenal** sitt mannskap bestod av: Jens Lehmann, Lauren Etamé-Mayer, Kolo Touré, Philippe Senderos, Ashley Cole, Cesc Fàbregas, Patrick Vieira (kaptein), Gilberto Silva, Robert Pirès, Dennis Bergkamp og José Antonio Reyes. I løpet av finalen gjekk Bergkamp ut i det 65. Fàbregas i det 86. og Pires framfor 2. ekstraomgang. Inn kom, etter rokes, Fredrik Ljungberg, Robin van Persie og Edu Gaspar.

**Manchester United** stilte med: Roy Carroll, John O’Shea, Wes Brown, Mikaël Silvestre,  Darren Fletcher, Roy Keane (kaptein), Paul Scholes, Wayne Rooney, Ruud van Nistelrooij og Cristiano Ronaldo. Quinton Fortune tok over for O’Shea i det 77. minutt, medan Ryan Giggs spelte ekstraomgangane i staden for Fletcher.

Dommaren heitte Rob Styles.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2005 FA Cup Final|2005 FA Cup Final]]» frå ,  den 28. februar 2019.*
Elsa Skarbøvik

**Elsa Skarbøvik**, opphavleg **Elsa Hynnekleiv**, () er ein norsk lærar og politikar frå Oslo, som representerte Vestfold og Kristeleg Folkeparti på Stortinget frå 1997 til 2005.

Elsa Hynnekleiv var dotter til ein lektor. Etter å ha gått Kristelig Gymnasium i heimbyen og eitt år på Plymouth High School i USA, utdanna ho seg 1968-71 ved Oslo lærerskole. Der tok ho norsk grunnfag, før ho 1971/72 tok kristendom grunnfag ved Menighetsfakultetet, også det i heimbyen. Frå 1972 til -85 var ho lærar ved Presterød ungdomsskole i Tønsberg. Treårsperioden 1985-88 underviste ho ved 'The Norwegian School' i Katmandu i Nepal. I 1988 vende Elsa Skarbøvik tilbake tilbake til Noreg og Presterød ungdomsskole. Ho var tilsett ved ungdomsskulen til 2014, frå 2007 som undervisningsinspektør. Inn i mellom studerte ho sosialpedagogikk og seinare utdanningsleiing.

Skarbøvik engasjerte seg i politikken for Kristeleg Folkeparti. Ho var frå 1976 til 85 medlem i Sem kommunestyre, dei to siste åra som varaordførar. Valperioden 1980-83 var ho også medlem i fylkestinget i Vestfold. Stortingsperioden 1985-89 møtte ho nokre veker som vararepresentant frå Vestfold. Etter ho kom heim frå Nepal var ho sentralstyremedlem 1989-91 i Kristeleg Folkeparti. I 1989-90 var Skarbøvik personleg rådgjevar for utanriksminister Kjell Magne Bondevik. Frå 1997 til 2005 var ho stortingsrepresentant frå Vestfold. På Tinget var ho medlem i Utanrikskomiteen så lenge Bondevik var statsminister. Etter Bondevik I-regjeringa valde å gå av, var Skarbøvik frå 22. mars 2000 medlem av Kyrkje-, utdannings- og forskningskomitéen til 2005. Ho lukkast ikkje verte attvald hausten 2005, og forlet politikken.

## Kjelder
*
Aldrans

**Aldrans** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 8,85 km² og i kring 2&nbsp;700 ibuarar. Aldrans ligg 760 meter over havet, straks søraust om Innsbruck. I dag er kommunen nærast ein rein forstad til forbundshovudstaden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Aldrans|Aldrans]]» frå ,  den 28. februar 2019.*
Steiking

**Steiking** er ein måte å laga til mat på som nyttar sterk varme og ikkje hovudsakleg er koking i vatn. Ein kan steika noko direkte over eld, på spyd eller grill, på panne eller takke, eller i omn. Ein kan steika ei rekkje ulike mattypar. Nokre av dei har namn som reflekterer tillaginga, som steik, steikeball,  steikefisk, steikegraut og wok.

Ein steiker gjerne med feitt, anten i form av tilført matfeitt eller i feittet råvara inneheld. Ettersom feitt kan nå høgare temperaturar enn vatn utan å gå over til gass, kan ein også oppnå svært høge temperaturar ved steiking. Dette kan føra til ulike reaksjonar, som karamelisering av sukker eller maillardreaksjonar der sukker og aminosyrer fører til bruning av utsida til maten og utvikling av ein særskild smak. Det gjer også at oppvarmingsprossessen kan gå fortare og at ein reduserer vassinnhaldet i matvarene, slik at steikt mat gjerne får ein karakteristisk sprø konsistens.

## Ulike former for steiking

* Baking – ofte steiking i steikeomn ved jamn varme, særleg brød og anna bakverk
* Bresering – steiking ved svak og fuktig varme
* Bruning – nokså lett steiking der ein ingrediensen eller overflaten blir brun
* Fritering, frityrkoking eller frityrsteiking – steiking i store mengder feitt (matolje eller smult)
* Grilling – steiking på grill
* Halvsteiking – laging av mat som ikkje blir gjennomsteikt, til dømes i samband med bakverk som er slik steikt at det held fasongen, men ikkje har brun skorpe
* Risting – steiking direkte på eld eller glør, eller i tørr panne, til dømes nøtter, krydder, te, kaffi- og sjokoladebønner
* Råsteiking – få noko steikt på utsida, men ikkje tvers gjennom, som råsteikt biff eller potet
* Sautering – steiking på steik varme i ei panne ein ristar under steikinga
* Sprøsteiking – steiking til noko blir sprøtt, til dømes brødskiver eller sild
* Tvisteiking – steiking av ei matvare to gonger, til dømes flatbrød

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Frying|Frying]]» frå ,  den 28. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Sauté, steiking i omn, steiking i panne, spyd og grill ved ndla.no
Tekst-TV

**Tekst-TV** eller **tekst-tv** er eit system for kringkasting av tekst og enkle grafiske figurar saman med fjernsynskanalar. Systemet er hovudsakleg brukt til overføring av korte meldingar, samandrag av nyhende, programoversyn og liknande. Tekst-TV vart lansert i Noreg i 1983. I dag er det berre NRK som framleis har tekst-TV, etter at TV2 la ned løysninga si i 2017. Same året var det kring 400 000 nordmenn som framleis brukte tekst-TV, trass den aukande populariteten til internett som informasjonskanal. Tekst-TV sidene til NRK er også tilgjengelege på internett.

Fjernsynsmottakarar som skal ta imot tekst-TV, må vere utstyrt med ein dekodarkrins og fjernkontroll. Sjåaren kan kalle opp tekstinformasjon på skjermen ved å trykke på knappane på fjernkontrollen. Tekst-TV er også brukt for teksting av fjernsynsprogram for personar med svekt høyrsel.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* NRK Tekst-TV
Nils Magerøy

**Nils Motsfeldt Magerøy** () var ein skulemann frå Ålvundeid på Nordmøre. Han var far til Hallvard Magerøy og bror til Arne Magerøy.

Nils Magerøy tok eksamen ved lærarskulen i Volda i 1906. Dei neste sju åra var han sjølv lærar på den same skulen. Der etter var han lærar i eitt år på Sunnhordland fylkesskule og i fire år på Møre ungdomsskule i Borgund kommune. Frå 1918 til -27 styrte han Oppdal ungdomssskule, og var så lærar 1928-31 på Øystese framhaldsskule. Til sist arbeidde han 1931-48 i folkeskulen og på lærarskulen i Volda.

Saman med broren Arne Magerøy gav han i 1943 ut *Gamle visor og kvedor*. Seinare skreiv han *Leidetråd i Luthers katekisme* og han omsette barneboka *Sagan hans Hjalta litla* (*Vesle Hjalti*) av Stefán Jónsson til nynorsk frå islandsk.

Nils Magerøy døydde og er gravlagd i Volda.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Eilert Mo

**Eilert Pedersson Mo** () var ein lærar og målgranskar frå Rindal.

Han tok lærareksamen i 1900 og var frå 1907 lærar i heimbygda til han døydde av kreft. Mo granska talemålet på Indre Nordmøre, særleg var han oppteken av fonetiske spørsmål. I tida 1915-31 gav han ut fire bøker/hefte: *Stavingsdeling i rindalsmålet*, *Todalsmålet*, *Tonelagstilhøve i rindalsk* og til sist, *Nokre salmevers*.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Steik

**Steik**  (av norrønt *steik*) er ein matrett av eit større stykke kjøt som typisk er steikt i omn eller over eld.

I nokre høve kan ein bruka eit heilt dyr til steik. Elles bruker ein visse større stykkingsdelar, eller ruller tynne stykke saman til rullesteik.
Ein bind ofte opp eller dresserar kjøtstykket ein skal nytta til steik.

Ein kan laga steik i varm steikjeomn på nokså kort tid, men kan også nytta langtidssteiking på lågare temperatur. Denne kan ta mange timar, men gjev svært mørt kjøt.

Steik er ein tradisjonell søndagsmiddag fleire stader.
Ein kunne la steika vera i omnen før ein gjekk i kyrkja og ha retten klar etter kyrkjegangen. Steika kunne så vera utgangspunkt for matretter seinare i veka.
Steik kan også vera festmat, til dømes til middagsselskap, jul eller nyttår.

## Steik frå ulike dyr
Nokre typar steik frå ulike dyr er:

Fugl:
*Andesteik, gåsesteik, hønsesteik, kyllingsteik, kalkunsteik, svanesteik

Husdyr:
*Bøffelsteik, haresteik, fåresteik, kalvesteik, lammesteik, oksesteik, reinsdyrsteik, svinesteik

Vilt:
*Bjørnesteik, dyresteik  (hjort, reinsdyr, rådyr), elgsteik, kaninsteik, villsvinsteik

Etterstavinga «-steik» kan også visa til eit kjøtmåltid som ikkje nødvendigvis er tilreidd som steik, til dømes «hønsesteik» når reven tek høner, eller «ramnesteik» om milt frå slakta dyr som ein kasta til ramnane.

## Ulike stykkingsdelar og tillagingsmåtar
Visse stykke frå større dyr blir oftare brukt til steik, som indrefilet, ytrefilet, kotelettkam og mørbrad. Steik av dei ulike stykka kan ha særskilde namn, som kamsteik, nakkesteik, ribbesteik eller skinkesteik.

Grytesteik er ei steik ein lagar til i gryte, til dømes ved å la steika trekkja over lang tid.

Rullesteik er ei steik laga ved å rulla saman tynnare kjøt til ei større steik.

Pinnekjøt eller nærskylde retter kan ha namn som julesteik, pinnesteik eller ribbesteik.

## Andre typar steik
Hakkasteik er ein norsk tradisjonrett laga av kokt kjøt og flesk blanda med kokte byggryn.

Nøttesteik er ein rett laga som eit vegansk eller vegetarisk alternativ til steik med kjøt.

## Kjelder
Kristen Løland

**Kristen Andersson Løland** () var ein skulemann og forfattar frå Iveland i Aust-Agder.

Løland tok eksamen ved Elverum lærarskule i 1906. Dei neste åra var han lærar ymse stader, så som i Krødsherad, Tveit, Lista, Ølen, Halse og Harkmark. Der etter underviste han i folkeskulen i Søndeled i meir enn to tiår. I 1910 og -12 fekk han gitt ut forteljingane/romanane *Gunnar Sollid* og *Fraa Kakse-bygda* på eit forlag i Risør. Sjølv redigerte han ungdomsbladet 'Dølen', som kom ut i Risør i tida 1912-15.

Ein «augnesjukdom gjorde at han laut slutta skulearbeidet». Han flytta då tilbake til Løland, der han i 1934 fekk bygt stovehus til seg og familien på ei bot av farsgarden. Då han døydde, hadde han «vore blind i mange år».   

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
*Iveland I. Gards-og ættesoge
Leutasch

**Leutasch** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 102,9 km² og i kring 2&nbsp;400 ibuarar. Kyrkjestaden i kommunen ligg 1136 meter over havet, om lag 20 kilometer nordvest om Innsbruck. Leutasch grensar i sør til vintersportstaden Seefeld, og i nord til delstaten Bayern i Tyskland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Leutasch|Leutasch]]» frå ,  den 1. mars 2019.*
A Treasure

***A Treasure*** er eit konsertalbum av den kanadiske musikaren Neil Young, gjeve ut den 14. juni 2011. Albumet inneheld opptak frå den amerikanske turneen hans i 1984 og 1985 med The International Harvesters. Albumet er volum ni i Archives Performance-serien til Young og det sjette som er gjeve ut i serien..

## Bakgrunn
Turneen som opptaka er henta frå kom etter det Young kallar det første *[[Old Ways]]*, eit album med countrymusikk som plateselskapet nekta å gje ut fordi dei meinte det ikkje var kommersielt nok. På denne tida spelte Young inn plater i mange forskjellige sjangrar. Bandet hans, «International Harvesters», bestod av profesjonelle countrymusikarar frå Nasville, og somme hadde òg spelt (som «The Shocking Pinks») på rockabillyalbumet hans *[[Everybody's Rockin']]*. Dette albumet inneheld både eldre Young-songar og nyare songar frå *Old Ways*. Det inneheld fem songar som ikkje var gjevne ut før (spor 1, 5, 8, 11 og 12).

I følgje Young kom platetittelen frå Ben Keith. «Eg hadde ikkje høyrt desse opptaka på 25 å, men då me gravde dei fram sa medprodusenten Ben Keith 'This is a treasure' (dette er ein skatt).»

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young&nbsp;– gitar, vokal
*Ben «Long Grain» Keith&nbsp;– pedalsteelgitar, lapslidegitar, stringman, vokal
*Anthony Crawford&nbsp;– gitar, banjo, vokal
*Rufus Thibodeaux&nbsp;– fele
*Spooner Oldham&nbsp;– piano
*Tim Drummond&nbsp;– bass
*Karl T. Himmel&nbsp;– trommer
*Hargus «Pig» Robbins&nbsp;– piano (på spor 10, 11, 12)
*Joe Allen&nbsp;– bass (på spor 10, 11, 12)
*Matraca Berg & Tracy Nelson&nbsp;– korvokal (på spor 11)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Treasure|A Treasure]]» frå ,  den 1. mars 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fjernstyring

**Fjernstyring** er styring og kontroll av eit utstyr frå ein annan stad enn der utstyret er. Styringa kan skje ved bruk av elektriske eller optiske signal, eller ved hjelp av mekaniske, pneumatiske eller hydrauliske overføringssystem.

Typisk eksempel i fly er autopilot (hydraulisk), regulering av kjøleluftopninga i motoren (mekanisk eller elektrisk), bremsar (pneumatisk eller hydraulisk). I elektriske anlegg bruker ein fjernstyring i stor utstrekning for igangsetting og kontroll av maskiner og apparat. 

I dagleglivet bruker ein fjernstyring av til dømes fjernsynsapparat og ulike hobbygjenstandar (som modellfly og -bilar) ved hjelp av ein fjernkontroll.

## Kjelder
*
Fjernkontroll

**Fjernkontroll** er eit elektrisk system for styring og kontroll av noko på ligg i ein avstand frå kontrollstaden. Nemninga er særleg nytta om sendareiningar for styring av apparat eller mekanismar utan samband via leidning.

Fjernkontrollar kan styre med bruk av ultralyd, infraraud stråling eller radiobølgjer. Dei kan brukast til fjernstyring av utstyr som fjernsynsapparat, musikkanlegg, modellkøyretøy, dører og portar.

## Kjelder
* 
*
Morten Steenstrup

**Morten Steenstrup** () var ein norsk jurist, Høgre-politikar og forretningsmann frå Tønsberg, busett i Oslo.

## Liv og virke
Steenstrup var son til ein lektor. Sjølv gjekk han Tønsberg gymnas  og utdanna seg til cand.mag. i 1976, etter studiar i statsvitskap og sosiologi ved Universitetet i Oslo. Fire år seinare vart han cand.jur. ved same universitetet.

Steenstrup engasjerte seg tidleg i partiet Høgre. Såleis var han bystyremedlem i Tønsberg 1976–83, i den andre fireårsbolken med plass i formannskapet. Hausten 1981 vart han vald inn på Stortinget frå Vestfold, attvald i 1985. På Tinget var Steenstrup medlem i Justiskomitéen dei to fyrste sesjonane. Frå 1983 hadde han plass i Finanskomitéen til 1989, med unnatak for nokre månader som statssekretær i Finansdepartementet 1985–86 og ved Statsministerens kontor våren 1986.

I 1987 fekk Steenstrup advokatløyve. Då han gjekk ut av Stortinget, etablerte han i 1989 sitt eige advokatfirma, eit firma som i 1999 skifta namn til Steenstrup Stordrange DA. Steenstrup har særleg markert seg som forretningsadvokat, og har gjennom åra hatt styreverv i ei rad med større og mindre industriselskap og forretningstiltak. Frå 1993 hadde han møterett i Høgsterett.

Perioden 2015-19 var Steenstrup bystyremedlem for Høgre i Oslo kommune.

Steenstrup døydde av kreft heime på Nordstrand i Oslo 22. mai 2025.

## Kjelder

*Stortingsbiografi
Jürgen Pommerenke

**Jürgen Pommerenke** () er ein tysk tidlegare fotballspelar frå Wegeleben i Sachsen-Anhalt som vann cupvinnarcupen 1974 med FC Magdeburg. Midtbanespelaren vann olympisk bronsemedalje i 1972 for Aust-Tyskland.

### Klubbspel
Pommerenke spelte i alle år FC Magdeburg. Han debuterte for klubben i 1970 og la opp i 1985. Perioden 1972-75 bidrog han mykje til at Magdeburg vann tre av fire austtyske ligatitlar. Høgdepunktet for Pommerenke kom då Magdeburg i 1974 vann cupvinnarcupfinalen i Rotterdam, der laget sigra 2-0 over italienske AC Milan. Elles sanka han fem nasjonale cuppokalar, den fyrste i 1973 og den siste ti år seinare. I 1975 vart han kåra til årets spelar i Aust-Tyskland.

### Landslagsspel
Pommerenke deltok i 57 landskampar for det austtyske landslaget i tida 1972-83. Under dei olympiske sommarleikane 1972 i München var han på plass då Aust-Tyskland og Sovjetunionen spelte 2-2 i bronsefinalen, og begge laga vart tildelt bronse. To år seinare spelte han tre av kampane då Aust-Tyskland var med i Fotball-VM 1974 i Vest-Tyskland. Pommerenke skåra 3 landslagsmål.

### Merittar
*Vinnar av cupvinnarcupen: 1974 med FC Magdeburg
*Austtysk ligameister: 1972, 1974, 1975 med FC Magdeburg
*Austtysk cupmeister: 1973, 1978, 1979, 1983 med FC Magdeburg
*Olympisk bronse: 1972 for Aust-Tyskland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jürgen Pommerenke|Jürgen Pommerenke]]» frå ,  den 2. mars 2019.*  
 
*eu-football
Sergej Ustjugov

**Sergej Aleksandrovitsj Ustjugov** () er ein russisk langrennar frå Khanty-Mansia. Han vart verdsmeister på 30 km og i lagsprint under Ski-VM 2017 i Lahti. Elles sikra han seg i perioden 2013-19 fire VM-sølv og ein VM-bronse i ulike øvingar under verdsmeisterskapane i langrenn. Han gjekk til topps i Tour de ski 2017. Per 1. mars 2019 stod han bokført med 13 sigrar i verdscupen i langrenn, av dei 9 bestetider i etapperenn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sergei Alexandrowitsch Ustjugow|Sergei Alexandrowitsch Ustjugow]]» frå ,  den 2. mars 2019.*
Krista Pärmäkoski

**Krista Pärmäkoski**, fødd **Lähteenmäki**, () er ein finsk langrennar frå Ikaalinen i Birkaland. Ho har vunne to VM-sølv og like mange OL-sølv, samt fire VM-bronsar og to OL-bronsar i perioden 2011-18. Frå 2016 til -18 vann ho fem renn i verdscupen, tre av dei etapperenn i såkalla tour-tevlingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Krista Pärmäkoski|Krista Pärmäkoski]]» frå ,  den 2. mars 2019.*
Kathrine Kleveland

**Kathrine Kleveland** () er ein norsk politikar for Senterpartiet. Ho blei leiar i Nei til EU frå 2014. Ved Stortingsvalet 2017 var ho førstekandidat for Senterpartiet i Vestfold.
I 2021 blei ho vald inn frå Vestfold og Senterpartiet til Stortinget.

Kleveland var leiar for Norges Bygdekvinnelag i seks år. Ho har også vore styreleiar for i Stiftelsen Skolematens venner og vore engasjert i å utvikle eit nettverk for GMO-fri mat. Innan eige politiske parti har ho vore leiar i Vestfold Senterparti og sentralstyremedlem. I 2013 var ho listetopp for Senterpartiet i Vestfold.

Kleveland har bakgrunn som grafisk designar. Ho er bonde på garden Bergan i Holmestrand, som ho driv med mann og barn.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
*
Bøffel

**Bøffel** kan visa til fleire ulike store klauvdyr i kvegfamilien (Bovidae) i gruppa oksedyr (Bovinae):

* Afrikabøffel (*Syncerus caffer*), også kalla afrikansk bøffel og kafferbøffel
* Vassbøffel (*Bubalus bubalis*), også kalla indisk bøffel og asiatisk bøffel
* Gemsebøffel (*Bubalus depressicorni*), også kalla anoabøffel
* Fjellanoa (*Bubalus quarlesi*)
* Mindorobøffel (*Bubalus mindorensis*), også kalla filippinsk bøffel
* Amerikansk bison (*Bos bison* eller *Bison bison*), også kalla amerikansk bøffel
* Visent (*Bos bonasus* eller *Bison bonasus*), også kalla europeisk bison og europeisk bøffel
Gunnar Mandt

**Gunnar Tarjusson Mandt** () var ein norsk skulemann og lokalhistorikar frå Vrådal i Telemark.

Mandt tok eksamen ved lærarskulen i Kviteseid i 1889. Der etter var han folkeskulelærar i Kviteseid, og seinare i Vestre Slidre. Før 1910 byrja han som lærar i framhaldsskulen på Skotterud i Eidskog, der han vart verande til han gjekk for aldersgrensa i 1939.

Mandt var aktiv i den frilynde ungdomsrørsla, skipa og styrte bladet «Valdres». Han gav i 1925 ut *Varden-boka* og var hovudforfattar til *Jubileumsskrift for Solør-Odal*, ei bok som kom ut i samband med 100-årsjubileet for opprettinga av kommunane i Noreg. Mandt skreiv manus til to band av *Brandval-boka*, begge banda kom ut etter han døydde på Bekkestua i Akershus fylke.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Serranía del Perijá

**Serranía del Perijá**, òg kalla Sierra de Perijá, er ei fjellkjede, ei forlenging av den austlege forgreininga av Andes mot vest, lengst nord i Sør-Amerika. Fjellkjeda dannar grenseområdet mellom mellom Colombia og Venezuela, og endar nord mot Guajira-ørkenen. Ho skil Maracaibo-bassenget i Venezuela frå Cesar-Rancharía-bassenget i Colombia. 

## Skildring
Denne fjellkjeda startar i sør nær Ocaña, Colombia, der ho dannar grensa mellom dei colombianske departementa Norte de Santander og Cesar, og nordom Norte de Santander dannar ho den internasjonale grensa mellom Zulia-staten i Venezuela og Cesar i Colombia.  Utstrekninga frå Ocaña nordover til der fjellkjeda endar, er over 300 kilometer. Litt meir enn halve arealet av fjellkjeda ligg i Venezuela. Det høgste punktet er Cerro Pintado på 3630 moh., etterfølgt av Cerro de Las Tetas på 3630 moh.

Venezuela har avsett ein monaleg del av området som ein nasjonalpark, Sierra de Perijá nasjonalpark, og Colombia har ein mindre ein. I den venezuelanske delen finn ein område for yucpa-folket og barí-folket, og i Colombia for iroko- og sokorpa-folket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Serranía del Perijá|Serranía del Perijá]]» frå ,  den 2. mars 2019.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Drottsete

**Drottsete**, frå norrønt *dróttseti*, tyder eigentleg ein som har sete i hirden. Drottsete var den høgaste sivile embetsmannen i hirden og hadde ansvar den kongelege hushaldet og den indre forvaltinga av riket når kongen sjølv ikkje kunne ha det, på grunn av at han ikkje var myndig, heldt til i utlandet eller av andre grunnar ikkje kunne ta seg av den direkte styringa av riket. Drottsete var med andre ord ein riksforstandar. Til dømes var Erling Vidkunsson drottsete frå 1323 til 1332, medan kongen, Magnus Eriksson, var mindreårig. Drottsete var eit mellombels embete, som kunne vera ledig i fleire år.
Nordreisa kyrkje

**Nordreisa kyrkje** er ei langkyrkje med 350 plassar frå 1856 i Nordreisa kommune i Troms. Attmed kyrkja står eit servicebygg som tidlegare vart brukt til bårehus.

Byggverket er i tømmer som vart henta frå Kirkestilla eller Kirkkosuanto i Reisadalen, om lag 40&nbsp;km frå Storslett. Tømmeret vart fløyta nedover Reisaelva til byggestaden. Tømmeret er framleis synleg inne i kyrkja, og ein kan sjå ein lafteteknikk utført i ei tid med berre handdrivne verktøy.

Arkitekt og stadskonduktør Christian Henrik Grosch skreiv 9. august 1852 til Kirkedepartementet at han sender «de af det høie Departement forlangte Tegninger til en Kvænkirke for Reisen Dalen, tilhørende Skjervøe Præstegjeld, paa 5 Blade med tilhørende Beskrivelse og Overslag.»

Kyrkja vart vigsla 8. oktober 1856 av biskop Knud Gislesen.

## Interiøret
Altertavla er frå 1923. Ho har tittelen «Nedtagelsen» og er laga av Mons Breidvik. Under måleriet står eit sitat frå Evangeliet etter Johannes 1, 29: *Se det Guds Lam som bærer Verdens Synd.* Frå kyrkja vart bygd til altertavla kom på plass stod det ein enkelt kvitmålt kross på alteret.

Under andre verdskrigen vart kyrkja brukt som bustad for tyske soldatar og likhuset vart brukt som hestestall. Mykje av inventaret vart borte på denne tida. Til dømes vart dåpsfatet funne i ein haug med hestemøkk nokre år etter krigen, det vart restaurert og heng no til pynt på veggen ved dåpssakristiet. Men kyrkja vart spara under brenninga av Nord-Troms og Finnmark.

Under klokkeringing på ei av høgtidene vinteren i 1975 sprakk kyrkjeklokka på grunn av ekstrem kulde. Ny klokke vart kjøpt inn i 1976, den er litt mindre enn den gamle, som no står på taket av dåpssakristiet inne i kyrkja.

Allereie i 1908 fekk kyrkja eit harmonium i koret. I 1968 fekk kyrkja det første pipeorgelet sitt, eit orgel bygd av Vestre orgelfabrikk. I 2005 fekk kyrkja eit nytt pipeorgel bygd av Robert Gustavsson orgelbyggeri på 19 piper.

## Kjelder

* Turistbrosjyra *Nordreisa kirke* utgitt av Den norske kyrkja, Nordreisa sokn og utlagt i kyrkja. Udatert.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nordreisa kyrkje|Nordreisa kyrkje]]» frå ,  den 3. mars 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Nordreisa kirkelige fellesråd om kyrkja
* 
* Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
*
FA-cupfinalen i fotball 1995

**FA-cupfinalen i fotball 1995** fann stad på Wembley stadion i London 20. mai 1995, med 79&nbsp;592 tilskodarar på tribunane. Kapteinen på Everton FC kunne heve pokalen etter at laget frå Liverpool vann med 1-0 mot Manchester United.

### Kampen
Finalen vart avgjort etter ein halvtimes spel. Ei Everton-kontring vart avslutta med eit skot som trefte tverrliggaren, returen stanga Paul Rideout i nettet frå femmeters hald. Resten av kampen dominerte Manchester United, utan at spelarane fekk ballen over målstreken til motstandane. 

Vinnarlaget **Everton** bestod av: Neville Southall, Matt Jackson, Dave Watson (kaptein), David Unsworth, Gary Ablett, Anders Limpar, Joe Parkinson, Barry Horne, Andy Hinchcliffe, Graham Stuart og Paul Rideout. Duncan Ferguson og Daniel Amokachi kom på bana etter høvesvis 50 og 68 minuttars spel, ut gjekk Rideout og Limpar.
 
**Manchester United** stilte med: Peter Schmeichel, Gary Neville, Steve Bruce (kaptein), Gary Pallister, Denis Irwin, Nicky Butt, Paul Ince, Roy Keane, Lee Sharpe, Brian McClair og Mark Hughes. Ryan Giggs tok over for Bruce i pausen, medan Paul Scholes erstatta Sharpe i det 72. minutt.

Dommaren heitte Gerald Ashby.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1995 FA Cup Final|1995 FA Cup Final]]» frå ,  den 2. mars 2019.*
Tove Mohr

**Tove Kathrine Mohr** () var ein norsk lækjar og sosial-reformator. Til liks med mor si, kvinnesaksforkjemparen Katti Anker Møller, arbeidde Mohr for mødrehygiene og abortsak. I abortspørsmålet tok ho til ords for at kvinna sjølv måtte bestemme. Også i fråhaldssaka engasjert ho seg sterkt, ho såg samanheng mellom dei to saksområda.

Tove Møller voks opp i eit frisinna miljø på herregarden Thorsø i Østfold. Ho tok artium i 1909 og reiste året etter til London, der ho deltok i suffragettene sine demonstrasjon for kvinnestemmeretten.  Frå 1910 studerte ho medisin, embetseksamen tok ho i 1917, tre år etter ho gifta seg med Otto Lous Mohr. I 1918 reiste ekteparet til USA, der ho arbeidde på Women's Hospital ved Columbia University. Etter opphaldet i USA arbeidde Tove Mohr både på den kirurgiske avdelinga ved Ullevål sykehus, ved Kvinneklinikken og ved barneavdelinga til Rikshospitalet, alle saman i Oslo. I 1922 opna ho privat legepraksis, og frå 1926 var ho lege ved nyoppretta Bethanien fødehjem. Åra 1928–31 underviste ho i fysiologi og helselære ved Statens lærerinneskole på Stabekk.

Elles var Tove Mohr medlem i Straffelovkomiteen av 1922, formann i Oslo edruskapsnemnd i fleire år, medlem av Oslo verjeråd og av tilsynskomiteen for Landsfengselet for kvinner. I 1934 var ho med i Justisdepartementet sin komité til revisjon av abortlovgjevinga. I tillegg var ho medlem i skulestyre i Oslo, Sosialdepartementet sin komite til revisjon av rusdrikklova i 1947 og formann i Oslo Mødrehygienekontor 1948–52.

## Kjelder
*Store norske leksikon
Henrik Finne

**Henrik Finne** () var ein norsk forretningsmann og embetsmann som vert hugsa for sin pionerinnsats i fiskeindustrien i Stavanger.

Finne var fødd i Christiania. Han vart cand.jur. i 1861 og arbeidde som overrettssakførar i Stavanger frå 1862. I 1887 vart han politimeister i Stavanger, fire år seinare fekk han den nyoppretta stillinga som byfut. År 1895 var han ordførar i Stavanger, som representant for partiet Venstre.

Finne var ein føregangsmann for hermetikkindustrien i Stavanger. I 1873 tok han initiativet til at Stavanger Preserving Co. den fyrste hermetikkfabrikken i byen, vart grunnlagd. Han var elles den fyrste direktøren (styreleiar) i Det Stavangerske Dampskibsselskabs, og han var styremedlem i mangt eit forretnings- og industrifirma.

Finne var svigerson til Gabriel Schanche Kielland.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. IV. bandet. 1953
Påskepynt

**Påskepynt** er dekorasjonar knytte til påske som ein nyttar ute og inne, i heimar og kyrkjer. Vanlege døme er påskeegg, påskekyllingar, påskeharar og påskehattar.

## Palmar

Palmesundag er særleg knytt til palmegreiner, og både kyrkjer og rutene til opptog kan ha pynt laga av palmar eller som etterlikning av dei. I område der det veks palmar kan ein også laga dekorasjonar av palmeblad, som små krossar.

Symbolske påskepalmar kan vera laga av stokkar, seljegreiner og liknande, pynta med band, blomar og andre plantar. Tradisjonelt er dette gjerne små oppsatsar ein kan ha i handa eller i ein vase, men polske påskepalmar (polsk **) kan bli svært høge, opptil ti meter.


Palm-sunday.jpg|Små krossar laga av palmeblad
Croci sa pramma pintada.jpg|Sardinske krusifiks av palmeblad
Palma.wielkanocna.Anety.jpg|Polsk påskepalme
05351 Palm Sunday in Sanok.JPG|Påskepalmar i Sanok
Łyse Niedziela Palmowa.JPG|Påskepalmetevling i Łyse
Verbos Kaziuko mugeje.jpg|Liatuiske påskepalmar
Palmstock.jpg|Tysk palmestokk
Palmbesen.JPG|Palmestokkar i Tamsweg i Lungau


## Kjelder
Jarl Magnus Riiber

**Jarl Magnus Riiber** () er ein norsk kombinertrennar frå Oslo, medlem i Idrettslaget Heming. Han vann to VM-gull under Ski-VM 2019 i Seefeld, eitt i individuell tevling, det andre som ankermann på det norske firemannslaget i 4 x 5 km lagtevling. Dessutan sikra han seg og Jan Schmid ein sølvmedalje i tomannsstafetten. Under Vinter-OL 2018 var Riiber med det norske laget som tok sølv i lagetvlinga.

I 2024 fekk han Holmenkollmedaljen. 

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jarl Magnus Riiber|Jarl Magnus Riiber]]» frå ,  den 3. mars 2019.*
Andreas Wellinger

**Andreas Wellinger** () er ein tysk skihoppar frå Ruhpolding som vart olympisk meister i normalbakken under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang. Tidlegare vann han OL-gull i laghopping i 2014 og VM-gull i mix-laghopping i 2017. I tillegg har sikra Wellinger sikra seg tre sølvmedaljar i individuelle hopptevlingar, to under verdsmeisterskapen 2017 i Lahti og ei under vinterleikane i 2018, i dei sistnemnde leikane også var han med om å vinne sølv i laghoppinga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Andreas Wellinger|Andreas Wellinger]]» frå ,  den 3. mars 2019.*
Bernhard Gruber

**Bernhard Gruber** () er ein kombinertrennar frå Schwarzach im Pongau i Austerrike. Han vart individuell verdsmeister under Ski-VM 2015 i Falun, og vann OL-gull i lagtevlinga under Vinter-OL 2010 i Vancouver, og to lag-gull under Ski-VM 2011 i Oslo. Perioden 2009-19 sikra han seg elles to VM-sølv i individuelle tevlingar og eitt i ei lagtevling. Han sanka også seks bronsemedaljar, likt fordelt på vinterleikar og verdsmeisterskap, fem av desse i like lagtevlingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bernhard Gruber (Nordischer Kombinierer)|Bernhard Gruber (Nordischer Kombinierer)]]» frå ,  den 3. mars 2019.*
Sluk

**Sluk** eller **avløpsopning** er ei sylinder- eller skålforma opning eller trakt som noko fer ned gjennom. Døme kan vere i ei opning til kloakkavløp, avslutning av avløpsrøyr for oppsamling av vatn frå golv, tak og liknande.

Inne i bygningar monterer ein sluk på golv der det er risiko for søl av vatn, til dømes baderom og andre våtrom. Slukane er utførte med vasslås og med rist over opningen. Golvsluk har knytast til mindre avløpsleidningar frå vaskekommar, bidéar og badekar. Avløpsleidningane frå sluket blir lagde i golvet og knytte til eit avløpsrøyr.

For baderom blir det levert spesielle sluk for montering i vegg, veggsluk. For nedløp frå flate tak bruker ein taksluk som blir leverte utan vasslås, ofte med varmeelement for å hindre at sluket frys att om vinteren. Industrisluk har ei særleg solid utføring.

## Kjelder
* 
*
Påskehatt

**Påskehatt** er eit hovudplagg laga til eller teke i bruk ved påske. Han er særleg viktig i britisk og USA-amerikansk kultur.

Tidlegare var det vanleg å få nye klede til påske mange stader. 
På 1800-talet fekk ein ny eller fornya hatt ei viktig stilling for kvinner av alle klassar. Slike hattar kunne ha mange utformingar, men var ofte sommarhattar laga av strå og pynta med band, blomar eller fjører.
Nye hattar blei også brukte av menn.

I 1960-åra var det framleis ein assosiasjon mellom påske og nye hattar i USA.
Hatten har halde fram med å vera viktig for å dekkja til hovudet i samband med kyrkjegang i nokre kyrkjesamfunn.
Det finst også framleis festivalar og paradar der ein viser fram påskehattar.

Påskehatten, kjend på engelsk som *Easter bonnet*, blei udøydeleggjort av Irving Berlin i songen «Easter parade», framført i filmen av same namn. Denne var inspirert av påskeopptoget i New York langs Fifth Avenue frå St. Patrick's Cathedral:
In your Easter bonnet
with all the frills upon it,
You'll be the grandest lady in the Easter parade.

I Storbritannia er det vanleg at barn (eller foreldra deira) lagar pynta hovudplagg til å syna fram ved påsketider. Hovudplagga kan vera av strå eller papir, og pynta med vår- eller påskepynt som kyllingar, kaninar og egg.
Hattane kan vera del av ei tevling, og hendinga kan ved nokre høve vera knytt til innsamling av pengar.

## Galleri

The Easter hat throws everything else in the shade LCCN2012647662.tif|*The Easter hat throws everything else in the shade*. Frå bladet *[[bladet Puck|Puck]]* i 1897.
Easter - Puck magazine cover 1899 Apr 5 cph.3b52586.jpg|Kvinne i nye klede og hatt med band i påskeutgåva av *Puck* frå 1899.
Puck cover2.jpg|*Columbia's Easter bonnet*. Påskehatten til Columbia har påskrifta *world power*. Frå Puck i 1901.
The Easter hat - Kep. LCCN2010652253.tif|*The Easter hat* frå Puck i 1903.



GayEaster2014 PeepHat.jpg
Gay Easter New Orleans 2013 Rampart High Hare Hat.JPG
GoodchildrenMarignyStBonnet33.JPG
GoodchildrenMarignyStBonnetBeverageSmile.JPG


## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Easter bonnet|Easter bonnet]]» frå ,  den 3. mars 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Stina Nilsson

**Täpp Karin Stina Nilsson** () er ein svensk langrennar frå Malung. Ho vart olympisk meister i sprinttevlinga under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang og vann to gullmedaljar under Ski-VM 2019 i Seefeld, begge i stafettøvingar. Elles i åra 2015-19 vann ho to individuelle VM-sølv og ein individuell OL-bronse, samt tre VM-sølv, to OL-sølv og ein OL-bronse i ulike stafettøvingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Stina Nilsson|Stina Nilsson]]» frå ,  den 3. mars 2019.*
Den franske revolusjonshæren

**Den franske revolusjonshæren** () var militærstyrkane som kjempa for Frankrike under Dei franske revolusjonskrigane frå 1792 til 1802. Styrkane var kjenneteikna av ein revolusjonær glød, store tal og dårleg utstyr. Sjølv om hæren opplevde fleire overveldande nederlag, klarte han å fordriva fiendtlege styrkar frå fransk jord og gjekk så inn i mange naboområde og etablerte franske «systerrepublikkar». Leiande generalar i hæren var Jourdan, Bonaparte, Masséna og Moreau.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:French Revolutionary Army|French Revolutionary Army]]» frå ,  den 4. mars 2019.*
Karakol

**Karakol** (kirgisisk Каракол) er ein by i Kirgisistan. Han ligg 1750 moh. ved austenden av den store innsjøen Issyk-Kul, og er administrasjonssenter i Issyk-Kul-provinsen. I sovjettida heitte byen *Prsjevalsk* etter den russiske oppdagaren Nikolaj Przjevalskij, som døydde her i 1888.

Byen dekkjer eit areal på 44 km², og har eit folketal på 66&nbsp;294 (2009). 

Byen blei grunnlagd som militærstasjon i 1869. Han er industrisentrum i eit rikt jordbruksdistrikt.

Turisme er ein viktig næringsveg, og Karakol er mykje brukt som startpunkt for turar i Tian Shan-fjella. Attraksjoner i sjølve byen er dunganarmoskéen av tre og den russiskortodokse katedralen, også den i tre. Seks kilometer utanfor byen ligger grava til Przjevalskij med ein minnepark og eit museum.

I Mikhailovka-bukta ligg det eit testanlegg for torpedoar. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karakol|Karakol]]» frå ,  den 3. mars 2019.*
Amdo

**Amdo** er ein av dei tre tradisjonelle regionane i Tibet. Dei to andre er Ü-Tsang og Kham. Etter at Det kinesiske kommunistpartiet tok makta i Tibet på 1950-talet blei Amdo teke opp i i dei tre kinesiske provinsane Gansu, Sichuan og Qinghai. Tenzin Gyatso, den fjortande Dalai Lamaen, blei fødd i ein del av denne regionen som no er del av Qinghai.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amdo|Amdo]]» frå ,  den 3. mars 2019.*  
 
## Bibliografi
* Andreas Gruschke: *The Cultural Monuments of Tibet's Outer Provinces: Amdo*, 2 vols, White Lotus Press, Bangkok 2001  ISBN 974-7534-59-2
* Toni Huber (utg.): *Amdo Tibetans in Transition: Society and Culture in the Post-Mao Era* (Brill's Tibetan Studies Library, Proceedings of the Ninth Seminar of the Iats, 2000) ISBN 90-04-12596-5
* Paul Kocot Nietupski: *Labrang: A Tibetan Buddhist Monastery at the Crossroads of Four Civilizations* ISBN 1-55939-090-5

## Bakgrunnsstoff
* Amdo – delineation and history in brief (PDF; 216 kb)
Kristina Hansen

**Kristina Sigurdsdóttir Hansen** () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet.

Ho har vore medlem av Nordkapp kommunestyre sidan 2003 og ordførar frå 2007 til 2019. Ho var fylkesråd for samferdsel i Troms og Finnmark fylkeskommune frå 2019 til 2021, då ho blei utnemnd til statssekretær for fiskeriministeren i Nærings- og fiskeridepartementet.

Hansen er opphavleg utdanna adjunkt frå Føroya Læraraskúli i Tórshavn frå 1987. Ho har budd i Nordkapp kommune i Finnmark sidan slutten av 1980-åra. Før ho vart ordførar, var ho personalkonsulent ved Kystverket i Troms og Finnmark.

## Kjelder
Mutters

**Mutters** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 19 km² og 2&nbsp;200 ibuarar. Landsbyen Mutters ligg på eit platå ved inngangen til dalføret Stubaital,  830 meter over havet og 5 km sør om Innsbruck, hovudstaden i Tirol.

Kommunen omfattar landsbyen Mutters og grendene Raitis og Kreith.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mutters|Mutters]]» frå ,  den 4. mars 2019.*
Sistrans

**Sistrans** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 7,91 km² og i kring 2&nbsp;300 ibuarar. Landsbyen Sistrans ligg 919 meter over havet, på eit platå 4 kilometer søraust om Innsbruck, delstatshovudstaden som Sistrans i dag er som ein forstad til.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sistrans|Sistrans]]» frå ,  den 4. mars 2019.*
Kristian Løken

**Kristian Rikardsen Løken** () var ein norsk krigar frå Elverum i Hedmark.

Løken vart premierløytnant i 1906. Året etter tok han teneste i det belgiske Force Publique i Kongo. Etter eit opphald 1909-11 heime i Kristiania, gjekk han atter i belgisk krigsteneste. I tida 1914-17 deltok han i felttoget mot tyske kolonistyrkar i Aust-Afrika, fyrst som kompanisjef, sidan som bataljonssjef. 

Etter 1. verdskrigen melde Løken seg til teneste for norske militære. Han vart utnemnd til sjef for Krigsskulen i 1932, frå 1939 var han oberst og sjef for Sør-Hålogaland infanteriregiment. Under krigen i Nord-Noreg i april-juni 1940 var Løken brigadesjef.

I 1943 var Løken ein av om lag 1100 norske militær-offiserar som vart arresterte og sende som krigsfangar til Tyskland. Han sat i fangeleir til Nazi-Tyskland kapitulerte i mai 1945.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957