open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Påfuglfasan

**Påfuglfasan** (*Polyplectron napoleonis*, tidlegare også *Polyplectron emphanum*) er ein fasan som lever på øya Palawan på Filippinane.

Fuglen er endemisk for Palawan, det vil seia at han berre finst her. Han er rekna som ein sårbar art av IUCN.
Ein rekner med at det finst under 50&nbsp;000 individ av arten, og at talet er synkande.

Fuglen har kjønnsdimorfisme der hannar har sterkare fargar enn hoer og er større, med ei typisk lengd på 50&nbsp;cm mot hoene si lengd på 40&nbsp;cm.
Hannen har ein opprett fjørkam som er mørk på fargen, kvit augebrynsstrek og elles svarte på hovud, underside og rygg. Fjørdrakta på kroppen elles er blågrøn, og halen er spetta og har to rekkjer blågrøne augemerke. Hoa er meir brunleg på farge med svakare merke.

Hoa kan likna på mjaueomnhøne *Megapodius cumingii* eller jungelhøne (*Gallus gallus*), men har jamnare brunfarge, lengre hale og kortare føter.

Fuglen er avbilda på seglet til byen Puerto Princesa.

Påfuglfasan er truga av habitattap på grunn av tømmerhogst og anna skogrydding, mellom anna på grunn av gruvedrift, i låglandet på Palawan. Han blir også framleis jakta på nokre stader, sjølv om jakt er ulovleg på heile øya.

## Galleri

Stavenn Polyplectron napoleonis 01.jpg|Hann
palawan_peacock.jpg|Hann
Polyplectron napoleonis, St Pauls National Park, Palawan 1.jpg|Hann sett bakfrå.


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Namn og læte ved ''Avibase''
Sus ahoenobarbus

***Sus ahoenobarbus*** (lokalt *pagil, babuy* og *babuy-ramu*, engelsk *Palawan bearded pig*) er ein svineart i slekta *[[Sus]]* som er endemisk for øyane Balabac, Palawan og Calamianøyane på Filippinane.
Dei er 1-1,6 meter lange og rundt 1 meter høge, og veg opptil 150&nbsp;kg.

Svinet var lenge rekna som ein underart av Borneo-arten *[[Sus barbatus]]*, men under moderne fylogenetikk må han reknast som ein eigen art.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Palawan bearded pig|Palawan bearded pig]]» frå ,  den 16. mai 2018.*
NM i friidrett 1956

**Noregsmeisterskapen i friidrett 1956**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Stavanger stadion i Stavanger dagane 17.-19. august 1956. Rogaland Friidrettskrins var arrangør av ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner.

Reidun Buer fekk kongepokal for sitt 200-meterløp og Sverre Strandli for sitt bestekast i sleggjetevlinga.

## Menn
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### 1000 meter stafett





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 60 meter





### 100 m





### 200 m





### 800 m





### 80 m hekk





### Høgdehopp





### Lengdehopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Spjutkast





## Kjelder
*Arbeiderbladet 18. august 1956
*Arbiederbladet 20. august 1956
Leiarstrålestyring

**Leiarstrålestyring** er eit relativt enkelt styrsystem for missilar. På 1950-talet vart det brukt retningstyrte radiobølgjer som leiarstråle, 
men moderne våpen brukar laser.

## Prinsipp
Eit leiarstrålestyrt missil har fire mottakarar med antenner som er retta bakover, ofte ein på kvar vengespiss. Når missilet ligger midt i strålen er signalet like sterkt i alle mottakarane. 
Dersom signalet vert svakare i ein av mottakarane, vil missilet svinge til motsett hald for å halde seg midt i strålen. Fodelen med dette er at missilet ikkje er avhengig av stråling eller ekko frå
målet og at det ikkje er kjenslevar for elektroniske mottiltak. Ulempen er at skyttaren må fange missilet med laserstrålen og halde strålem på målet heilt til missilet råkar.

## Referansar
Overvaking

**Overvaking** er den aktiviteten som menneske gjer for å samla informasjon om åtferd, aktivitetar og hendingar utført av andre menneske og dyr. 

Motivasjonar for å overvaka: 

* Læring
* Påverka og utvikla
* Kontrollera

## Teknologisk (data) overvaking
Datamaskiner og nettverk knyter menneske gjennom overføring av elektronisk informasjon. Det store fleirtalet av overvakingssystem inneber overvaking av data og trafikk på Internett. Det er altfor mykje data som strøymer gjennom Internett for enkelt-personar til å manuelt søkja gjennom dette. Dermed er det etablert automatiserte rutinar som kan overvaka nettrafikken og rapportera interessante treff i ord eller setningar. Det er òg eit mål for nokon å kunna overvaka datamaskiner ved at spesiell utvikla programvare vert installert på desse.

## Politisk motivert overvaking
Politisk motivert overvaking er metodar som vert nytta for å overvaka menneske for å få oversyn over handlingsmønster, dette for å avdekka om det er personar eller grupperingar som er i konflikt med gjeldande styresett. Motivasjonen for politisk overvaking er å kunna få informasjon om den enkelte personen er i samsvar med den "aksepterte", gjennomførte politikk.  Overvaking i det gamle Aust-Tyskland er eit døme på dette. (Stasi).

## Overvaking i Noreg
I Noreg har PST som tidlegare heitte Politiets overvakingsteneste med ansvar for å overvaka tryggleiken til borgarane. PST har følgt med på aktivitetar hos folk som har eller har hatt tilhøyrsle til dei politiske ytterfløyene i lang tid. Døme på dette er dei som tidlegare har vore medlemmar av kommunist partiet AKP (M-L) og enkelte høgreekstreme grupperingar. I tillegg prøver ein å fanga opp religiøse grupperingar som er kjent for å bruka vald og terror som verkemiddel.

Andre aktivitetar som vert overvakt er valutatransaksjonar med henblikk på ulovleg plassering av pengar frå lovbrot eller som finansiering av kriminell verksemd, barneporno og  anslag mot tryggleiken i datanettverka.

Politiet i Noreg brukar òg overvaking av narkotika-nettverk og tilset «moldvarpar» for å infiltrera dei som tenar pengar svart.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Overvåkning|Overvåkning]]» frå ,  den 17. mai 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Overvåking i Store Norske Leksikon
*IV	Rettslig grunnlag for PSTs oppgaver og overvåking ved stortinget.no
Wonderful Crazy Night

***Wonderful Crazy Night*** er det 32. studioalbumet til den britiske songaren og låtskrivaren Elton John. Det er det første albumet sidan *[[The Captain & the Kid]]* i 2006 med The Elton John Band, og vart skrive og spelt inn i løpet av 17 dagar. Den langvarige perkusjonisten til Elton John, Ray Cooper, er med på albumet for første gongen sidan *[[Made in England av Elton John|Made in England]]* i 1995. Dette er det første albumet til Kim Bullard for John på klaverinstrument då han erstatta Guy Babylon, og Matt Bissonette erstatta Bob Birch på bass.

## Mottaking

*Wonderful Crazy Night * fekk generelt god kritikk av kritikarane. På Metacritic, som gjeve ein normalisert rating opp til 100 basert på meldingar frå dei mest kjende publikasjonane, gav albumet ein gjennomsnittsrating på 70, som indikerer «generelt positive meldingar», basert på 17 meldingar.

Musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* plasserte albumet på 36. plassen på lista si over dei 50 beste albuma i 2016.

## Innhald

## Medverkande
* Elton John: piano, solovokal
* Kim Bullard: klaverinstrument
* Davey Johnstone: gitar, harmonivokal
* Matt Bissonette: bassgitar, harmonivokal
* Nigel Olsson: trommer, harmonivokal
* John Mahon: perkusjon, harmonivokal
* Ray Cooper: tamburin
* Jim Thomson: tenorsaksofon
* Joe Sublett: tenorsaksofon
* Tom Peterson: barytonsaksofon
* John Grab: trombone
* Nick Lane: trombone
* Allen Fogle: valthorn
* Dylan Hart: valthorn
* Gabe Witcher: blåsearrangement og dirigent
* Ken Stacey: harmonivokal

## Produksjon
* Produsentar: Elton John og T Bone Burnett
* Medprodusent: Kylie Kempster
* Lydteknikar og miksing av Jason Wormer
* Andre lydteknikarar: Gabriel Burch, Jeff Gartenbaum, Vanessa Parr og Alex Williams.
* Redigering: Mike Piersante
* Mastring av Gavin Lurssen i Lurssen Mastering (Hollywood i CA).
* Pianoteknikar: Carl Lieberman
* Utstyrsteknikkar: Rick Salazar
* Produksjonskoordinator og kontrahent: Ivy Skoff
* Fotografi: Joseph Guay og Juergen Teller
* Kunstnarisk leiar og design: Mat Maitland
* Kreative leiarar: Elton John og Toby King

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wonderful Crazy Night|Wonderful Crazy Night]]» frå ,  den 17. mai 2018.*
Junk av Paul McCartney

«**Junk**» er ein song skriven av Paul McCartney i 1968 medan The Beatles var i India. «**Singalong Junk**» er ein instrumentalversjon av «Junk» som òg er på *[[McCartney av Paul McCartney|McCartney]]*.

## Historie
Songen vart opphavleg vurdert for *[[The Beatles av The Beatles|The Beatles]]* (òg kjend som «White Album»). Han vart droppa for dette albumet og kom heller ikkje med på *[[Abbey Road]]*. Han vart til slutt gjeven ut på det første soloalbumet til *[[McCartney av Paul McCartney|McCartney]]* i 1970.  Versjonen som McCartney spelte for resten for The Beatles i mai 1968 vart blant andre songar spelte in heime hos George Harrison i Kinfauns før dei spelte inn *The Beatles*, og kom sidan ut på *[[Anthology 3]]* den 22. oktober 1996. Arbeidstittelen var «Jubilee», og han var òg kjend som «Junk in the Yard». Det første opptaket kom ut på *McCartney* som «Singalong Junk» og det andre opptaket var «Junk».

Utanom at han ikkje har vokal, har «Singalong Junk»  mellotronstrykarar og melodien vert spelt på eit piano. Songen har òg meir markante trommer. 

## Medverkande
;«Junk»
*Paul McCartney – solovokal, akustisk gitar, bassgitar, xylofon, trommer
*Linda McCartney – korvokal

;«Singalong Junk»
*Paul McCartney – akustisk og elektrisk gitar, bassgitar, piano, mellotron, trommer

## Konsertversjonar
*McCartney spelte først «Junk» i Ghost Suite i Royal Albert Hall, den 3. november 2006.
*Songen kalla «Junk» på *[[Unplugged (The Official Bootleg)]]* er spelt utan vokal, og er slik sett i røynda «Singalong Junk».

## Andre versjonar
*Sandie Shaw spelte inn ein versjon av songen som vart gjeven ut som bonusspor i 2004 til albumet hennar *[[Reviewing the Situation]]* frå 1969.
*John Denver spelte inn songen i 1971 på albumet hans *[[Poems, Prayers & Promises]]*.
*Cilla Black spelte inn songen i 1971 på albumet hennar *[[Images av Cilla Black|Images]]* som var produsert av George Martin.
*Anne Sofie von Otter og Elvis Costello spelte inn songen, som ein del av ein medley med «Broken Bicycles» av Tom Waits, i 2001 på albumet deira *[[For the Stars]].*
*Etter å ha slutta i The Inbreds, gav vokalisten Mike O'Neill ut ein versjon av songen via nettsida si i 2003. Versjonen hans kom aldri ut på nokre av soloalbuma hans. 
* Jazzvokalisten Sara Gazarek spelte inn songen på det andre albumet *[[Return to You]]* i 2007.
* Jeff Lynne frå Electric Light Orchestra spelte inn songen i 2014 på albumet *[[The Art of McCartney]]*.
* Jazzpianisten Brad Mehldau spelte inn songen i 2015 på samlealbumet *[[10 Years Solo Live]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Junk (song)|Junk (song)]]» frå ,  den 17. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Lars Aslaksrud

**Lars Johansson Aslaksrud** () var ein norsk jarnbanemann, fagforeiningsleiar og politikar frå Norderhov i Buskerud. Han var stortingsrepresentant 1916-18 for Arbeidarpartiet i Oslo.

Aslaksrud var son til ein gardbrukar. Han tok eksamen ved Jægerkorpsets underoffiserskule i 1889 og byrja arbeide i Norges Statsbaner i 1891. Perioden 1911-21 var han fyrstelærar ved Jarnbaneskulen, sidan var han trafikkinpektør i Oslo distrikt til 1935.

Aslaksrud svar bystyremedlem i Oslo 1904-15, treårsbolken 1907-10 med sete i formannskapet. Perioden 1907-11 var han også formann i Jarnbaneforbundet. Valperioden 1916-18 representerte han einmannskrinsen Nedre Romerike på Stortinget, der han var medlem av Justiskomite nr 1 og vald for Arbeidarpartiet. Aslaksrud var også medarbeidar i jarnbanepressa og ein kort periode redaktør i Akershus Social-Demokrat.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Erling Johansen

**Erling Amandus Johansen** () var ein norsk kontormann og politikar for partiet Høgre. Han var stortingsrepresentant 1931-36 og 1945.

Johansen var fødd i Oslo og voks opp der og i Skien, dit faren flytta og vart kontorsjef. Sjølv arbeidde han frå 1905 på Union Co på Skotfoss. I 1910 tok han eksamen ved Pittmans Metropolitan School i London og arbeidde i 1911-12 ei tid på Union Co. sitt filialkontor i Hamburg. Frå 1912 var han tilbake på Union-kontoret på Skotfoss, til dess han i 1917 vart sjef på firmaet sitt ekspedisjonskontor i Skien. Etter at hovudkontoret vart flytta til nettopp Skien i 1935 var han sjef for utskipingsavdelinga.

I Skien engasjerte Johansen seg i politikken. Han var formann 1925-31 i skulestyret, 1926-35 i det kommunale jordeigedomsstyret og 1927-28 i likningsnemnda. Frå 1928 til 1940 var han medlem i bystyret, vald for Høgre. Elles var han krinsformann i Omstreifarmisjonen og formann i Skiens handelskammer.

Valperiodane 1931-33 og 1934-36 representerte Johansen byane i Telemark og Aust-Agder på Stortinget, medlem i Kyrkje- og skulekomiteen. Johansen møtte ikkje i 1936-sesjonen. Frå 1937 var han vararepresentant til Tinget, og møtte i den eigenskap ei vekes tid i 1938. Heile 1945-sesjonen møtte han som varamann for Sigurd Brinch, då med sete i Skog- og vassdragskomiteen.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Olaug Løken

**Olaug Marie Løken** () var ei norsk kvinnesakskvinne og kokebokforfattar frå Inderøy i Nord-Trøndelag. Ho var gift med Hjalmar Løken og dotter til Herman Løchen.

Olaug Løken var utdanna i helsestell. Ho var ein aktiv skribent i Norske Intelligenz-Seddeler, avisa ektemaken dreiv. Sidan gav ho ut opplysnings- og agitasjonsskrift, særleg stor utbreiing fekk *Madstel og Husstel for almindelige Husholdninger* frå 1897, som kom i eit samla opplag på 49&nbsp;000. Av andre skrift kan nemnast *Hvad lærer Bibelen om Kvindens Stilling?* (1885) og *Barnestel. En liden Bog for unge Mødre* (1903).

## Kjelder
*Store norske leksikon
Internasjonalt farvatn

**Internasjonalt farvatn** (latin *mare liberum*, 'fritt hav') viser til havområde som ikkje inngår i territorialfarvatnet til nokon stat og er område utanfor jurisdiksjonen til alle statar. Her gjeld difor ingen nasjonale lovar, og dette har vorte utnytta, mellom anna til å driva uregulert fiske, senda såkalla piratradio, driva kasinoverksemd, driva smugling av ulovlege varer som narkotika og ansvarsfråskriving for oljeutslepp. a

Nyare internasjonale avtalar og konvensjonar har lagt føringar også for kva ein kan gjera og ikkje gjera i internasjonalt farvatn. 

Kyststatane kan erklæra ei økonomisk sone ut til 200 nautiske mil frå grunnlinja. I den økonomiske sona har kyststaten einerett til naturressursane i sjøen, på og under havbotnen, til dømes fisk og petroleum. Kyststaten har ikkje full suverenitet eller jurisdiksjon i den økonomiske sona, og i andre samanhengar enn utnytting av naturressursar er det internasjonale farvatn som gjeld.

Skip som seglar i internasjonalt farvatn er generelt under jurisdiksjon til det flagget det eventuelt seglar under. Viss eit skip likevel er involvert i ein kriminell aktivitet, som piratverksemd, kan kvar og ein nasjon utøva jurisdiksjon under doktrinen om universell jurisdiksjon.

## Sjå òg

* Havrettstraktaten

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Internasjonalt farvann|Internasjonalt farvann]]» frå ,  den 18. mai 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* «Havrett»  ved SN-sambandet
* «Internasjonalt farvatn»  ved Kartverket
* «Maritime grenser»   ved Kartverket
* «Norges maritime grenser»  ved BarentsWatch
Another Day av Paul McCartney

«**Another Day**» er ein song spelt inn av Paul McCartney i New York i 1970 under innspelinga for albumet *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]*. Sjølv om det var den første singelen Paul McCartney gav ut som soloartist, vart «Another Day» skriven og prøvespelt under innspelinga av *[[Let It Be]]* med The Beatles i 1969. Singelen kom ut 19. februar 1971 i Storbritannia med «Oh Woman, Oh Why» som B-side. Begge desse kom ut i 2012 som bonusspor til *Ram*.

## Historie
«Another Day» er skriven i ein observasjonsstil liknande «Eleanor Rigby». Denny Seiwell, som spelte trommer på *Ram*, kalla songen «'Eleanor Rigby' i New York City.» Teksten skildrar det triste livet til ei kvinne.

Kona til Paul, Linda McCartney, syng vokalharmoni på songen. McCartney valde å føre opp Linda som medlåtskrivar på meir enn halvparten av songane på *Ram*, og gjorde dette på «Another Day» òg. Trass i at ho mangla musikalsk erfaring, insisterte han på at Linda hadde vore ein aktiv bidragsytar, og kome med verdifulle forslag til tekst og melodi. Dette vart sidan rekna som forretningsmanøvrar i samband med rettshandlinga etter oppløysinga av The Beatles. I juli 1971 saksøkte Northern Songs and Maclen Music Paul og Linda McCartney for brot på eksklusive rettar om samarbeid på «Another Day». I juni 1972 annonserte ATV at «alle skilnadene mellom dei var løyst venskapleg» og Paul og Linda signerte ein ny sjuårig forlagssavtale mellom ATV og McCartney Music.

McCartney har spelt songen på konsertar fleire gonger i løpet av åra. Første gongen var på verdsturneen hans i 1993 og så for første gong på 20 år i 2013 på Out There Tour.

## Medverkande
*Paul McCartney – solovokal, korvokal, bassgitar, akustisk gitar, shaker
*Linda McCartney – korvokal
*David Spinozza – elektrisk gitar
*Denny Seiwell – trommer

## Salslister
Songen vart ein hit i USA og Storbritannia og nådde femteplassen i USA og andreplassen i Storbritannia i mars 1971. I Australia låg songen ei veke på toppen av singellista I Frankrike gjekk songen òg til topps på singellista.

### Vekeslister

### Årslister

### Salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Another Day (Paul McCartney song)|Another Day (Paul McCartney song)]]» frå ,  den 18. mai 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Uncle Albert/Admiral Halsey

«**Uncle Albert/Admiral Halsey**» er ein song av Paul og Linda McCartney frå albumet *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]*. Songen kom ut på singel i USA den 2. august 1971, og nåde toppen av ''Billboard'' Hot 100 den 4. september 1971, og vart den første av ei rekkje singlar etter Beatles som McCartney fekk til toppen av den amerikanske singellista i 1970- og 1980-åra. *Billboard* rangerte songen som den 22. beste på Top Pop Singles-lista si for heile 1971. Det vart den første gullplata McCartney fekk som soloartist.

Songen består av fleire mindre, ulike parti sett saman til ein enkel song.

## Mottaking
Paul McCartney vann Grammyprisen for beste arrangement med vokal i 1971 for songen. Singelen selde til gull hos Recording Industry Association of America for over ein million selde eksemplar.

I følgje Allmusic-skribenten Stewart Mason har fansen til Paul McCartney delte meiningar om songen.

## Medverkande
*Paul McCartney – solo-, harmoni- og korvokal, piano, bass
*Linda McCartney – harmoni- og korvokal
*David Spinozza – gitar
*Hugh McCracken – gitar
*Denny Seiwell – trommer
*Marvin Stamm – flygelhorn
*New York Philharmonic – orkesterarrangement

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Uncle Albert/Admiral Halsey|Uncle Albert/Admiral Halsey]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 

## Bakgrunnsstoff
*
The Back Seat of My Car

«**The Back Seat of My Car**» er ein song skriven av Paul McCartney og gjeven ut av han og kona Linda McCartney som den siste songen på albumet hans *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]* i 1971. Fleire månader seinare vart songen gjeven ut på singel i Storbritannia og nådde 39. plassen der. Songen modulerer stilmessig mellom ein feiande piano-og-orkesterballade, liknande McCartney sin «The Long and Winding Road» og ein meir livleg rockeseksjon før songen tar av meir på slutten.

## Historie
McCartney presenterte først songen for The Beatles under innspelinga av *[[Let It Be]]* den 14. januar 1969 i Twickenham Film Studios i London.

I følgje McCartney var denne songen og andre songar med bil-tema seint i Beatles-karrieren og tidleg i solokarrieren, som «Two of Us» og «Helen Wheels», inspirerte av dei lange turane han og Linda brukte å køyre då The Beatles var i ferd me å oppløysast. Det meste av songen er ein piano-basert ballade. *Allmusic*-skribenten Stewart Mason samanliknar hovudmelodien med Beatles-songane «Two of Us» og «You Never Give Me Your Money.»  

## Medverkande
*Paul McCartney – solo- og korvokal, piano, bassgitar
*Linda McCartney – korvokal
*David Spinozza – sologitar
*Hugh McCracken – sologitar
*Denny Seiwell – trommer
*New York Philharmonic – orkesterarrangement

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Back Seat of My Car|The Back Seat of My Car]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Eat at Home

«**Eat at Home**» er ein song frå 1971 av Paul og Linda McCartney som kom ut på albumet deira *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]* dette året. Songen er ein standard rockelåt med McCartney på solovokal, elektrisk gitar, bass og trommer og Linda McCartney på korvokal. Songen vart gjeven ut på singel i fleire land.

## Salslister
Singelen vart ikkje gjeven ut i Storbritannia eller USA. Songen kom ut i fleire europeiske land, Sør-Amerika, Japan, Australia og New Zealand, og nådde sjuandeplassen i Nederland og åttandeplassen i Noreg.

## Andre versjonar
Little Joy song ofte songen på konsertane sine.

## Medverkande
*Paul McCartney – solovokal, elektrisk gitar, bassgitar, trommer
*Linda McCartney – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eat at Home|Eat at Home]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Mary Had a Little Lamb av Wings

**«Mary Had a Little Lamb»** er Wings sin versjon av den tradisjonelle barnesongen.

## Bakgrunn
Då songen kom ut meinte skribentar som Roy Carr og Tony Tyler i *[[New Musical Express]]* at songen vart spelt inn av McCartney som svar til at BBC bannlyste den førre singelen hans, den politiske «Give Ireland Back to the Irish», men McCartney har nekta for dette og sa det var eit oppriktig forsøk på å skrive ein song for barn. Faktisk vart songen skriven før «Give Ireland Back to the Irish», sidan ein demo av songen kan høyrast under eit intervju spelt inn for radiostasjonen WRKO i desember 1971.

## Salslister og mottaking
Songen vart slakta av kritikarane då han kom, men eit par meinte at det kunne vere ei ironisk innspeling. Songen nådde niandeplassen i Storbritannia. Mange radiostasjonar i USA valde i staden å spele B-sida, «Little Woman Love».  Apple Records i USA endra til og med singelomslaget slik at namnet til begge sidene kom fram. Likevel nådde han berre 28. plassen i USA.

Songen kom ut på singel 12. mai 1972 i Storbritannia, utsett frå den planlagde datoen 5. mai. Den amerikanske utgåva kom ut 29. mai. Den 25. mai mima bandet til songen på BBC TV sitt *[[Top of the Pops]]*. Over ei veke seinare, den 6. juni, mima bandet igjen til songen. Songen kom ut som bonusspor på den nymastra versjonen av *[[Wild Life av Wings|Wild Life]]* i 1993.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mary Had a Little Lamb (Wings song)|Mary Had a Little Lamb (Wings song)]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wild Life av Wings

***Wild Life*** er debutalbumet til Wings og det tredje studioalbumet til Paul McCartney etter oppløysinga av The Beatles. Albumet vart spelt inn i juli og august 1971 i Abbey Road Studios av McCartney og kona hans Linda i lag med studiotrommisen Denny Seiwell, som dei hadde arbeidd med på det førre albumet, *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]*, og Denny Laine, som tidlegare hadde spelt i The Moody Blues. Albumet kom ut på Apple Records den 7. desember i både Storbritannia og USA og fekk lunken mottaking både av kritikarane og kommersielt.

## Innspeling
I juli 1971 hadde McCartney ei rekkje ferske songar, og det nydanna Wings spelte inn albumet på berre litt over ei veke med tanken om at det skulle vere umiddelbart og rått for å fange det friske og vitale i ei live studioinnspeling. Fem av dei åtte songane vart spelte inn på eitt forsøk. Paul McCartney sa seinare at dei kortvarige innspelingane til Bob Dylan var ein inspirasjon til dette. Den første innspelinga vart halde i Abbey Road Studios den 25. juli. McCartney vart filma då han spelte «Bip Bop» og «Hey Diddle», på denne tida, som seinare kom med i fjernsynsfilmen *[[Wings Over the World]]*.

Albumet vart øvd inn i studioet til McCartney i Skottland, kalla Rude Studio, som Paul og Linda hadde brukt til å lage demoar av songane dei skulle ta med på albumet. Sjølve albumet vart spelt inn i Abbey Road med Tony Clark og Alan Parsons som lydteknikarar. Ein kan høyre Paul sei «Take it, Tony» i byrjinga av «Mumbo». Paul song alle songane sjølv, men hadde med seg Linda på «I Am Your Singer» og «Some People Never Know». Denny Laine og Linda McCartney syng korvokal på «Tomorrow».

På albumet «The Complete Audio Guide to the Alan Parsons Project», fortel Alan Parsons at han laga ein røff miks av «I Am Your Singer» som Paul likte så godt at han brukte denne som den endelege miksen på albumet.

*Wild Life* inneheld ein reggae-versjon av Mickey & Sylvia sin hit «Love Is Strange» frå 1957. Det vart distribuert ein singel av denne songen i desember 1971, men han kom aldri i sal fordi albumet selde så dårleg.

## Utgjeving og mottaking
Albumet fekk lunken mottaking då det kom og nådde 11. plassen i Storbritannia og 10. plassen i USA, der det selde til gullplate. I *[[The Beatles: An Illustrated Record]]* skriv Roy Carr og Tony Tyler at albumet er eit «hastverksarbeid, defensivt, med dårleg timing og for mykje omtalt» og skreiv at det synte botnnivået i låtskrivinga til McCartney, «akkurat når han trong litt respekt».

## Innhald
### Originalutgåve

### ''The Paul McCartney Collection''-utgåva frå 1993

## Medverkande
*Paul McCartney – solovokal, bassgitar, gitar, piano, klaverinstrument, perkusjon
*Linda McCartney – solovokal (3, 5, 6), klaverinstrument, piano, perkusjon, korvokal
*Denny Laine – gitar, bassgitar, perkusjon, klaverinstrument, korvokal
*Denny Seiwell – trommer, perkusjon

;Teknisk
*Alan Parsons og Tony Clark – lydteknikar

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wild Life (Wings album)|Wild Life (Wings album)]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Give Ireland Back to the Irish

«**Give Ireland Back to the Irish**» er ein song av Wings som kom ut som debutsingelen deira i februar 1972. Songen vart skriven av Paul McCartney og kona Linda som svar til Bloody Sunday den 30. januar det året, då britiske soldatar i Nord-Irland skaut og drap tretten irske republikanske demonstrantar. Wings spelte inn songen bere to dagar seinare i Abbey Road Studios i London. Det var den første songen til bandet med den irske gitaristen Henry McCullough.

«Give Ireland Back to the Irish» vart bannlyst av BBC og andre organisasjonar i Storbitannia og vart heller ikkje spelt på radio i USA. Singelen nådde 16. plassen på UK Singles Chart og 21. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100, men toppa den nasjonale singellista i Irland. McCartney, som ikkje hadde gjeve ut ein så politisk song før, vart fordømt i britiske media for å vere tilsynelatande pro-IRA i Nord-Irland. Som med det første albumet til Wings, *[[Wild Life av Wings|Wild Life]]*, vart songen kritiserte av mange musikkritikarar. Dei meinte tekstane til McCartney var for enkle og såg på singelen som eit forsøk på å få krediilitet for det nye bandet sitt med å støtte ei pågåande politisk sak. 

Wings framførte «Give Ireland Back to the Irish» på turneen sin i England og Wales i februar 1972. Songen kom først ut på albumet i 1993, då han var bonusspor på CD-utgåva av *Wild Life*. Etter eit terroriståtak i London i 2001, gjekk McCartney med på å fjerne songen frå plateboksen **.

## Medverkande
*Paul McCartney – solovokal, bassgitar
*Linda McCartney – korvokal, RMI Electra Piano
*Denny Laine – korvokal, elektrisk gitar
*Henry McCullough – elektrisk gitar
*Denny Seiwell – trommer
* *ikkje oppført* – klapping

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Give Ireland Back to the Irish|Give Ireland Back to the Irish]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* *
Love Is Strange

«**Love Is Strange**» er ein song av den amerikanske rhythm and blues-duetten Mickey & Sylvia, som kom ut seint i november 1956 på Groove.

Songen var basert på eit gitarriff av Jody Williams. Songen vart skriven av Bo Diddley under namnet til kona hans på den tida, Ethel Smith, og vart spelt inn av mellom andre Bo og Buddy Holly. Gitarriffet vart òg nytta av Dave «Baby» Cortez i instrumentalen «Rinky Dink» i 1962, som òg er tilskriven Diddley.

## Bakgrunn og innspeling
På ein konsert i Howard Theatre i Washington, D.C. høyrde Mickey og Sylvia Jody Williams spele eit gitarriff som Williams hadde spelt på debutsingelen til Billy Stewart, «Billy's Blues». «Billy's Blues» vart gjeven ut på singel i juni 1956 med ei blanding av vanlege bluesinstrument og afrokubanske instrument. Sylvia Robinson hevdar at ho og Mickey Baker skreiv teksten, medan Bo Diddley hevdar han skreiv han. 

Den første innspelinga av «Love Is Strange» vart gjort av Bo Diddley, som spelte inn sin versjon 24. mai 1956 med Jody Williams på sologitar. Denne versjonen kom ikkje ut før *I'm a Man: The Chess Masters, 1955–1958* i 2007. Mickey & Sylvia sin versjon vart spelt inn fleire månader seinare, den 17. oktober 1956. Ei ny Mickey & Sylvia-innspeling, nokre år seinare, vart spelt inn med Bernard «Pretty» Purdie på trommer. Det vart den første spelejobben han hadde.

## Salslister og ettermæle
«Love Is Strange» nådde toppen av  *[[magasinet Billboard|Billboard]]* si R&B Singles-liste den 6. mars 1957 og 11. plassen på Hot 100. I 2004 vart «Love Is Strange» innlemma i Grammy Hall of Fame.

## Andre versjonar

### Samplingar
Delar av songen vart sampla for songen «Rinky Dink» av Bill Justis og i 2012 på Pitbull-hitten «Back in Time».

## I popkulturen
Songen vart nytta i filmen *[[Dirty Dancing]]* og er med på filmmusikkalbumet, som er eit av dei bestseljande albuma nokon gong. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Is Strange|Love Is Strange]]» frå ,  den 18. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Palawanflugesnappar

**Palawanflugesnappar** (*Ficedula platenae*) er ein sky, lite synleg liten fugl i flugesnapparfamilien, og er endemisk for øya Palawan på Filippinane.

## Skildring
Denne flugesnappararten har storleik typisk for slekta *[[Ficedula]]*,  ca. 11,5 centimeter, men fjørdrakta er meir avdempa i fargene enn hos fleire andre *Ficadula*-artar. Oversida inkludert hovudet og gumpen er brunt til raudbrunt, halen er lysare oransje-raudbrun. Eit breitt område over brystet er òg oransje til raudbrunt. Elles er undersida lys brungul til kvit. Til forskjell frå det vanlege hos andre artar i slekta, er kjønna nokså like med berre små skilnader i farge på framhovudet.

Palawanflugesnapparar lever lågt i skogshabitat, opptil 1000 moh. Dei beitar insekt i klatrepalmar og bambus, opptil 10 meter over bakkenivå.

Populasjonen er estimert til å ligge mellom 6000 og 15&nbsp;000 individ og er trudd å vere minkande. Arten er derfor klassifisert som sårbar.

## Kjelder

*Clement, P. (2018)  *[http://www.hbw.com/node/59067 Palawan Flycatcher (Ficedula platenae)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 19. mai 2018 
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
NM i friidrett 1955

**Noregsmeisterskapen i friidrett 1955**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Bislett stadion i Oslo dagane 12.-14. august 1955. Norges Friidrettsforbund og Oslo Friidrettskrins var arrangør av ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner.

Reidun Buer fekk kongepokal for sitt 200-meterløp og Bjørn Thorkildsen for vinnarhoppet i høgdehopptevlinga.

## Menn
### 100 m





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### 1000 meter stafett





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 60 m





### 100 m





### 200 m





### 80 meter hekk





### Høgdehopp





### Lengdehopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Spjutkast





## Kjelder
*Arbeiderbladet 13.8.1955
*Arbeiderbladet 15.8.1955
Paul Ince

**Paul Emerson Carlyle Ince** () er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå bydelen Ilford i London, særleg kjend for tida som midtbanespelar i Manchester United. Med laget frå Manchester var han med å vinne Cupvinnarcupen 1991, to ligameisterskap, to FA-cupar og ein ligacup. I tida 1992-2000 spelte han 53 landskampar for England, skåra to mål.

## Aktiv
### Klubbspel
Midtbanespelaren Ince debuterte på West Ham United i desember 1986. I september 1989 signerte han med Manchester United, der han dei neste 5-6 sesongane opplevde mykje suksess. Den 17. mai 1990 vann Ince og United FA-cupen etter å ha vunne omkampfinalen 1-0 mot Crystal Palace. Nokså nøyaktig eitt år seinare i Rotterdam vart FC Barcelona slått 2-1 i finalen i cupvinnarcupen 1991. I april 1992 sikra Manchester United seg ligacupokalen etter siger over Nottingham Forest. Både i 1993 og 1994 var Ince med å vinne den engelske ligaen, i 1994 tok Manchester United også "the double" då laget lukkast slå Chelsea FC 4-0 i FA-cupfinalen på Wembley stadion i London.

Sommaren 1995 vart Ince overført til italienske FC Inter, eit lag han var med å spele fram til finale i UEFA-cupen 1997. Etter samanlagt uavgjort 1-1 tapte Inter straffetevlinga mot tyske Schalke 04. Sommaren 1997 valde Ince å reise heime til England, der han fekk kontrakt med Liverpool FC og spelte i to sesongar. Side var Ince Middlesbrough-spelar i tre sesongar og Wolverhampton-spelar i fire år fram til 2006.

### Landslagsspel
Ince fekk sin landslagsdebut i september 1992. Han var mykje delaktig på landslaget både under Fotball-EM 1996 på heimebane, der England nådde semifinalane, og under VM i fotball 1998. Han spelte sin 53. og siste landskamp då England rauk ut or Fotball-EM 2000 etter tap 2-3 mot Romania. Ince skåra to landslagsmål, begge kom på bortebane i ein VM-kvalifiseringskamp mot San Marino i november 1993.

### Merittar
*Vinnar av Cupvinnarcupen: 1991 med Manchester United
*Vinnar av FA-cupen: 1990 og 1994 med Manchester United
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1992 med Manchester United
*Engelsk ligameister: 1993 og 1994 med Manchester United

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Ince|Paul Ince]]» frå ,  den 19. mai 2018.*  

*eu-football
Red Rose Speedway

***Red Rose Speedway*** er det andre studioalbumet til Paul McCartney and Wings. Albumet kom ut i 1973 etter at debutalbumet deira, *[[Wild Life av Wings|Wild Life]]*, hadde seld forholdsvis svakt. *Red Rose Speedway* gjekk til topps på ''Billboard'' 200 i USA og singelen «My Love» gjorde det same på singellista og er den mest populære songen frå albumet.

## Bakgrunn
Tidleg i 1972 fann McCartney ut han skulle utvide bandet til fem medlemmar og henta inn gitaristen Henry McCullough. Det kom ikkje noko nytt album i 1972, men tre singlar vart gjeven ut i mellom tida. «Give Ireland Back To The Irish» var McCartney sitt respons på Bloody Sunday og vart boikotta av BBC for dei politiske meiningane i songen. Det same vart rockelåten «Hi Hi Hi» på grunn av dei påståtte narkotika- og sexreferansane i songen. Eit svar på dette var at bandet gav ut barnesongen «Mary Had a Little Lamb». I tillegg til å gje ut singlar turnerte bandet i Europa sommaren 1972, og heldt mellom anna ein konsert i Oslo.

## Innspeling
*Red Rose Speedway* vart spelt inn perioden mars-oktober 1972, men kom ikkje ut før i mai 1973. Albumet var opphavleg tenkt som eit dobbeltalbum, men enda opp som eit enkeltalbum.

Den einaste singelen frå albumet var songen «My Love». Det var ei kjærleikserklæring til kona hans, Linda McCartney. Songen omtalte han sjølv som den nye «Yesterday» og han vart raskt ein stor suksess. Sangen gjekk rett til topps på singellista i USA og vart den første store hitten til bandet.

Populariteten til «My Love» førte til at forventningane til albumet auka, og då albumet kom ut gjekk det heilt til førsteplassen på albumlista i USA. Trass i at albumet selde godt, vart det meir lunken motteke av kritikarane, men McCartney hadde i alle fall klart å etablere Wings som eit band.

Albumet vart nymastra og gjeve ut på CD i 1993 som ein del av *The Paul McCartney Collection*. Albumet kom då med fire bonusspor.

## Innhald

## Medverkande
**Wings**
*Paul McCartney – vokal, bass, piano, gitar, elektrisk piano, mellotron, celesta, Moog synthesizer
*Linda McCartney – vokal, piano, orgel, elektrisk piano, elektrisk cembalo, perkusjon
*Denny Laine – vokal, gitar, bass, munnspel
*Henry McCullough – gitar, korvokal, perkusjon
*Denny Seiwell – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
* Hugh McCracken – elektrisk gitar (spor 5)
* David Spinozza – elektrisk gitar (spor 3)
* Alan Parsons – lydteknikar
* Dixon Van Winkle – lydteknikar (spor 3 & 5)

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Red Rose Speedway|Red Rose Speedway]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
My Love av Paul McCartney & Wings

«**My Love**» er ein kjærleikssong skriven av Paul McCartney til den første kona si, Linda. Snogen kom ut 23. mars 1973 og balladen vart ein stor hit. Han låg fire veker på toppen av den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista, og varr den mest suksessrike songen på Paul McCartney- og Wings-albumet *[[Red Rose Speedway]]* (1973).

## Innspeling
Songen vart spelt inn live med eit orkester i Abbey Road Studios med Richard Hewson som dirigent. I følgje Hewson brukte gjorde dei mange opptak av songen, sidan gitarsoloen var forskjellig kvar gong.Gitarsoloen vart spelt av den nordirske gitaristen Henry McCullough, som då var medlem av Wings.
 
## Medverkande
*Paul McCartney — solovokal, elektrisk piano
*Linda McCartney —  korvokal
*Denny Laine — bassgitar, korvokal
*Henry McCullough — sologitar
*Denny Seiwell —  trommer

## Salslister
«My Love» vart òg gjeven ut på singel i mars 1973 og nådde toppen av den amerikanske *Billboard* Hot 100 og niandeplassen på UK Singles Chart. Songen nådde òg toppen av Easy Listening-lista og låg der i tre veker. *Billboard* rangerte songen på femteplassen for 1973-lista deira. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million selde eksemplar.

### Vekeslister

### Årslister

## Musikkvideo
Det vart laga ein promoteringsvideo for songen der bandet er omgjeve av røyk i ein hybel med takvindauge. Denne videoen nyttar eit anna vokalopptak av McCartney. Seinare utgåver av denne videoen bruker den same vokalen som på albumet. 

## Andre utgjevingar
Songen er sidan gjeven ut på fleire andre album: 

### Studioversjonen
* Wings-albumet *[[Wings Greatest]]* (1978)
* Paul McCartney-albumet *[[All the Best!]]* (1987)
* Paul McCartney-albumet ** (2001) 
* Paul McCartney-albumet *[[Pure McCartney av Paul McCartney|Pure McCartney]]* (2016) 

### Konsertopptak
* *[[Wings over America]]* (1976)
* *[[Back in the World]]* (2002) 
* *[[Good Evening New York City]]* (2009).

## Andre versjonar
«My Love» har blitt spelt av mange andre artistar, som Nancy Wilson, Johnny Gill, Cher, Brenda Lee, Cass Elliott, Margie Joseph, Salena Jones, Mina, Shinehead, Andy Williams, Warren Hill og Dottie West. Det finst òg instrumentale versjonar av Ivan «Boogaloo Joe» Jones, Pieces of a Dream (frå albumet *The Best Of Pieces of a Dream*), og Michael Lington (frå *Stay With Me* i 2004).

Harry Connick Jr. spelte inn songen på albumet *[[The Art of McCartney]]* i 2014.

Corinne Bailey Rae gav ut ein versjon av songen på *[[The Love EP (Corinne Bailey Rae EP)|The Love E.P.]]* (2011).

I 1974 tok Lincoln Mayorga ein instrumentalversjon med på plata si *Lincoln Mayorga & Distinguished Colleagues – Volume III*, og kalla songen «The Perfect Song».

Ein instrumental av songen kan høyrast under bryllaupet til Monica og Chandler i den amerikanske situasjonskomedien *[[Friends]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Love (Paul McCartney and Wings song)|My Love (Paul McCartney and Wings song)]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Filippinarskjeldyr

**Balintong** eller **filippinarskjeldyr** (*Manis culionensis*) er ein skjeldyrart som berre finst i Palawan-provinsen på Filippinane.

Filippinarskjeldyr held til i urskog og sekundærskog og i blanda grasområde rundt slike område. 
Arten er nokså vanleg i det avgrensa utbreiingsområdet sitt, men er truga av jakt for kjøtet og dei høgt verdsette skjela sine. 
Han er rekna som nokså vanleg nord på Palawan og sjeldnare i sør.

Filippinarskjeldyr skil seg frå den nærskylde arten malayskjeldyr (*[[Manis javanica]]*), men har mindre skjel og kortare hovud. Han har fleire skjelrekkjer enn nokon av dei andre skjeldyra frå Asia.

## Kjelder
Linda McCartney

**Linda Louise McCartney, Lady McCartney** () var ein amerikansk musikar, fotograf, og dyrevernsaktivist. Ho var gift med Paul McCartney frå The Beatles. McCartney var profesjoell fotograf og tok mange bilete av kjendisar og musikarar. Bileta henna vart publiserte i boka *Linda McCartney's Sixties: Portrait of an Era* i 1992.

Linda gifta seg med McCartney i 1969 i Marylebone festekontor i London og vart sidan velsigna i St John's Wood Church. Dottera hennar, Heather Louise, frå det første ekteskapet med Melville See, vart adoptert av Paul McCartney. I lag hadde McCartney-paret tre andre barn, mellom desse moteskaparen Stella McCartney.

Etter The Beatles vart oppløyst i 1970, skipa Paul og Linda bandet Wings i 1971. Ho fortsette å turnere med bandet til ektemannen etter Wings vart oppløyst i 1981 og fram til The New World Tour i 1993.

McCartney var oppteken av dyrerettar og publiserte fleire vegetariske kokebøker. Ho skipa òg vegetarmatføretaket Linda McCartney Foods med ektemannen.

I 1995 fekk ho diagnosen brystkreft og døydde av sjukdommen i 1998, 56 år gammal.

## Diskografi

### Wings

### Soloalbum
* *[[Wide Prairie]]* (1998)

### Solosinglar

### Paul og Linda McCartney
* *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]* (1971)

### Studioarbeid
* Paul McCartney – *[[McCartney av Paul McCartney|McCartney]]* (1970)
* Denny Laine – *[[Holly Days]]* (1977)
* Denny Laine – *[[Japanese Tears]]* (1980)
* Paul McCartney – *[[McCartney II]]* (1980)
* Paul McCartney – *[[Tug of War av Paul McCartney|Tug of War]]* (1982)
* Paul McCartney – *[[Pipes of Peace]]* (1983)
* Paul McCartney – *[[Give My Regards to Broad Street]]* (1984)
* Paul McCartney – *[[Press to Play]]* (1986)
* Paul McCartney – *[[Flowers in the Dirt]]* (1989)
* Paul McCartney – *[[Off the Ground]]* (1993)
* Paul McCartney – *[[Flaming Pie]]* (1997)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Linda McCartney|Linda McCartney]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff

* Linda McCartney-biografi på Wingspan
* Linda McCartney Foods
Mårbjørn

**Binturong** eller **mårbjørn** (*Arctitis binturong*) er ein rovdyrart i snikekattfamilien som lever i Sør- og Søraust-Asia.

Mårbjørnen har ein 60–75 cm lang kropp med korte bein og ein buskete hale som er noko kortare enn kroppen. Halen kan nyttast som gripehale. Pelsen er svart av farge med brune til grå hårspissar. Øyrene har lange, svarte hårduskar. Ansiktet, øyrene og verhåra er kvite.

Dyret lever hovudsakleg oppe i tre, men kan også ferdast på bakken. Mårbjørnen et hovudsakleg plantekost, men kan også eta fugl og småpattedyr.

Utbreiingsområdet til mårbjørn omfattar Bangladesh, Bhutan, Filippinane (øyane Calauit og Palawan), Indonesia (Java, Kalimantan og Sumatra), Kambodsja, Kina, Laos, Malaysia, Nepal, Thailand og Vietnam.

## Kjelder
Denny Seiwell

**Denny Seiwell** () er ein USA-amerikansk trommeslagar og opphavleg medlem av Paul McCartney-bandet Wings. Han spelte òg trommer for Billy Joel og Liza Minnelli og i musikken til filmane *[[Waterworld]]*, *[[Grease II]]* og *[[Vertical Limit]]*. Tromminga hans vart nytta i fjernsynsshow som *[[Happy Days]]* og *[[Knots Landing]]*.

Seiwell vart fødd og voks opp i Lehighton i Pennsylvania. Han var medlem av det første Carbon County Band i 1961. Seiwell var i United States Navy som musikar. Han flytta til New York City der han vart oppdaga av McCartney, som tok han med i banet sitt Wings, og i følgje Seiwell var bandet som ein stor familie som budde i London og på garden til McCartney i Skottland. Etter å ha slutta i bandet, flytta Seiwell etter kvart til Los Angeles, der han har budd sidan 1975.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Denny Seiwell|Denny Seiwell]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Nettsitæn til Denny Seiwell
Pilandok

**Pilandok** (***Tragulus nigricans***) er ein liten, nattaktiv drøvtyggjar i familien dvergmoskusdyr som berre finst på Balabac-øya og mindre øyar i nærleiken (Bugsuc og Ramos) sørvest for Palawan på Filippinane. 

Pilandok var tidlegare rekna som ein underart av *T. napu*, men blei fråskild frå denne art på grunn av skilnader i utforminga av skallen.

## Skildring
Pilandokar er gjennomsnittleg 40–50&nbsp;cm lange frå hovud til halefestet og har ei skulderhøgd på 18&nbsp;cm.
Dei har ein svart og brun pels med kvite striper på strupa og brystet. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Philippine mouse-deer|Philippine mouse-deer]]» frå ,  den 19. mai 2018.*
Songen Band on the Run

«**Band on the Run**» er ein song av Paul McCartney and Wings frå 1973 på albumet *[[Band on the Run]]*. Songen kom ut på singel i 1974 etter suksessen med «Jet», og vart ein internasjonal suksess. Songen toppa singellista i USA og nådde tredjeplassen i Storbritannia. Singelen selde over ein million eksemplar i Amerika i 1974. Han har sidan blitt ein av dei mest kjende songane til bandet.

Songen er ein medley av tre forskjellige komposisjonar som varierer i stil frå folkrock til funk og er ein av dei lengste singlane til McCartney med ei lengd på over fem minuttar. Songen var delvis inspirert av ein kommentar George Harrison hadde kome med i eit møte hos plateselskapet til The Beatles, Apple. Songen handlar om fridom og flukt, og songen vart skriven samstundes med at Harrison, John Lennon og Ringo Starr kvitta seg med manageren Allen Klein i mars 1973 og tilhøvet til McCartney betra seg. Den originale demoen for denne og andre spor på *Band on the Run* vart stolen kort tid etter Wings kom til Lagos i Nigeria for å byrje innspelinga av albumet. Bandet var no redusert til ein trio med McCartney, kona Linda og Denny Laine, og dei spelte inn «Band on the Run» i EMI sitt studio i Lagos og fullført i AIR Studios i London.

## Medverkande
*Paul McCartney – solo- og korvokal, elektrisk gitar, 12-strengs akustisk gitar, bassgitar, trommer
*Linda McCartney – korvokal, klaverinstrument
*Denny Laine – korvokal, elektrisk gitar, slidegitar
*Tony Visconti – orkestrering
*Geoff Emerick – plateprodusent og lydteknikar

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
*Tidlegare Wings-medlem Denny Laine spelte «Band on the Run» i 1996 på albumet hans *Wings at the Sound of Denny Laine*.
*Ein versjon av Owsley kom ut i 2001 på hyllestalbumet *Listen to What the Man Said*.
*Ein versjon frå 2007 av Foo Fighters vart gjeve ut på *[[Radio 1 Established 1967]]*.
**Den 1. juni 2008 fekk McCartney med seg Foo Fighters-frontmannen Dave Grohl på scenen i Liverpool, der dei spelte denne songen. 
*Ein versjon av Heart kom ut i 2014 på hyllestalbumet *[[The Art of McCartney]]*.
*Ein versjon av Widespread Panic vart spelt på ein konsert 29. oktober 2000.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Band on the Run (song)|Band on the Run (song)]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
*