open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fruktdyrking

**Fruktdyrking** er produksjon av frukt i større eller mindre skala, og finn stad i hagar, eigne frukthagar, på åkrar eller i veksthus.
Fruktdyrking er avhengig av passande jordsmonn og klima, og kan vera konsentrert i visse område i eit land. I Noreg er til dømes Hardanger kjend for mange frukttre.

Frukt kan seljast direkte til forbruk eller danna råvare for andre produkt, som syltetøy, tørka frukt, hermetikk, saft, most, sider eller vin.

## Historie
Det finst døme på fruktdyrking frå Afrika og Asia frå minst 6000 år tilbake. Kontakt med kulturfolka i Asia og Egypt førte til at dyrkinga vann innpass også i Europa, først i Hellas og sidan også i Italia. Romerske jordbruksforfattarar fortel om fruktdyrking; éin av dei nemnde rundt år 50 e.Kr. heile 29 eple-, 43 pære- og 8 kirsebærsortar. Etter kvart spreidde fruktdyrking seg til alle europeiske land, og i Noreg har eple vore dyrka sidan vikingtida. Dette er mellom anna vist i Osebergfunnet, der det blei funne 54 godt bevarte eple, truleg villeple.
Etter at Noreg blei kristna tok fruktdyrkinga seg opp, og klostera blei senter også for utviklinga av  hagebruk.

## Fruktdyrking i Noreg

Fruktdyrking er ein viktig næringsveg mange stader av landet. Dei fylka som har mest fruktdyrking er Hordaland, Sogn og Fjordane, Telemark, Buskerud, Vestfold og Rogaland (1999). Hordaland har mest eple, plommer og morellar, medan Sogn og Fjordane har mest pæredyrking. I 1999 var det totale fruktarealet i Noreg ca. 27 000 dekar. Av dette var ca. 19 000 dekar eple, 2200 dekar pære, 3000 dekar plomme, 470 dekar surkirsebær og 2500 dekar søtkirsebær (morell).

Vilkåra for fruktdyrking i Noreg er svært varierande. Skal fruktene utviklast tilfredsstillande, trengst godt grøfta, varm og djup jord og ein  solrik og lun vekseplass. Skredjord, morenejord og forvitringsjord er best. Stiv leirjord og tørr sandjord er lite skikka. Frukt som veks godt i Noreg er eple, pære, kirsebær, rips, solbær, stikkelsbær, jordbær, bjørnebær og bringebær. Fruktproduksjonen er nokså liten, og det blir innført mykje frukt frå utlandet.

## Kjelder

* «Fruktdyrking» (6. mars 2012), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 5. juli 2014.
* «Frukt» (11. april 2013), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 5. juli 2014.
Baniyas-distriktet

**Baniyas-distriktet** (arabisk **منطقة بانياس**) er eit distrikt (mantiqah) i Tartus guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 176&nbsp;351. Senteret i distriktet er byen Baniyas.

## Inndelingar
Distriktet Baniyas er delt inn i sju underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Baniyas nahiyah (ناحية بانياس): folketal 94&nbsp;832.
*Al-Rawda nahiyah (ناحية الروضة): folketal 11&nbsp;688.
*Al-Annazah nahiyah (ناحية العنازة): folketal 18&nbsp;446.
*Al-Qadmus nahiyah (ناحية القدموس): folketal 22&nbsp;370.
*Hammam Wasel nahiyah (ناحية حمّام واصل): folketal 8&nbsp;522.
*Al-Tawahin nahiyah (ناحية الطواحين): folketal 10&nbsp;024.
*Talin nahiyah (ناحية تالين): folketal 8&nbsp;351.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baniyas District|Baniyas District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Baniyas

**Baniyas** (arabisk بانياس, *Bāniyās*) er ein by i Tartous guvernement, nordvest i Syria, ved foten av Qalaat el-Marqab (der krossfararborga Marqab eller Margat står), 55&nbsp;km sør Latakia (i antikken Laodikea) og 35&nbsp;km nord for Tartous (i antikken Tortosa). Han er eit katolsk bispesete under det latinske namnet **Balanea**, ei stilling som i dag er ledig.

Han er kjend for frukthagane og eksport av tømmer. I dag er han mest kjend for oljeraffineriet nord for byen, eit av dei største i Syria. Her ligg òg eit energiverk. 

Det ligg framleis mange sitrushagar i dei grøne åsane kring byen. På toppen av ein av åsane står borga Margat, ei stor johanittarborg bygd av svart basaltstein.

## Historie
I fønikisk tid var han ein viktig hamneby, som grekarane kalla **Balemia**. Det kan ha vore i hellenistisk tid at byen lånte namnet **Levkas** (i følgje Stephanus Byzantius) frå øya vest i Hellas. Byen Balanaea, som er det latinske namnet, var ein koloni under Aradus (Strabon, XVI, 753), og vart plassert av Stephanus Byzantius i Fønikia, men høyrte til den romerske provinsen Syria. Den første kjend biskopen i byen var til stades ved Konsilet i Nikea i 325 (Lequien, Oriens Christ., II, 923). 

Under den syriske borgarkrigen rapporterte opprørarar at ein massakre fann stad den 2. mai 2013, utført av regjeringsstyrkane. «Syrisk soldatar, med støtte av væpna menn frå nærliggande alawittarlandsbyar, strøymde inn i byen, sette hus i brann og brukte knivar, skytevåpen og slagvåpen til å drepe folk i gatene.»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baniyas|Baniyas]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*Gcatholic.org- Titular Sees
Hammam Wasel

**Hammam Wasel** (arabisk حمام واصل, òg skrive **Hamam Wasil**) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, nordaust for Tartus. Av stader i nærleiken finn ein Ayn al-Sharqiyah og al-Baydah i vest, Baniyas i nordvest, Annaza i nord, og al-Qadmus i nordaust, Masyaf i aust, Wadi al-Oyun i søraust, al-Shaykh Badr i sør og al-Qamsiyah i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Hammam Wasel eit folketal på 1&nbsp;801 i 2004. Han er det administrative senteret i Hammam Wasel *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 12 stader med eit samla folketal på 8&nbsp;522 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hammam Wasel|Hammam Wasel]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Duraykish-distriktet

**Duraykish-distriktet** (arabisk منطقة دريكيش) er eit distrikt (mantiqah) i Tartus guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 60&nbsp;978. Senteret i distriktet er byen Duraykish.

## Inndelingar
Distriktet Dreikiche er delt inn i fire underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Duraykish nahiyah (ناحية دريكيش): folketal 28&nbsp;749.
*Junaynet Ruslan nahiyah (ناحية جنينة رسلان): folketal 9&nbsp;846
*Hamin nahiyah (ناحية حمين): folketal 8&nbsp;679.
*Dweir Ruslan nahiyah (ناحية دوير رسلان): folketal 13&nbsp;704.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Duraykish District|Duraykish District]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Duraykish

**Duraykish** (arabisk دريكيش, òg skrive **Dreikiche**) er ein by i Syria i Tartus guvernement, kring 32&nbsp;km aust for Tartus. Namnet *Dreikiche* kjem frå latin, og tyder «tre grotter». Byen er kjend for mineralvasskjelder som ligg sør for byen. Mineralvatnet i byen vert tappa på flaske og seld som «Dreikiche». Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Duraykish|Duraykish]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Syriatourism.org om Duraykish
Safita-distriktet

**Safita-distriktet** (arabisk **منطقة صافيتا**) er eit distrikt (mantiqah) i Tartus guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 129&nbsp;632. Senteret i distriktet er byen Safita.

## Inndelingar
Distriktet Safita er delt inn i seks underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Safita nahiyah (ناحية صافيتا): folketal 60&nbsp;172.
*Mashta al-Helu nahiyah (ناحية مشتى الحلو): folketal 12&nbsp;577.
*Al-Bariqiyah nahiyah (ناحية البارقية): folketal 7&nbsp;336.
*Sebei nahiyah (ناحية سبة): folketal 7&nbsp;614.
*Al-Sisiniyah nahiyah (ناحية السيسنية): folketal 22&nbsp;018.
*Ras al-Khashufah nahiyah (ناحية رأس الخشوفة): folketal 19&nbsp;915.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Safita District|Safita District]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Safita

**Safita** (arabisk صا فيتا, *Ṣāfītā* fønikisk *Safita*) er ein by i Tartous guvernement, nordvest i Syria, søraust for Tartous og nordvest for Krak des Chevaliers. Byen har kring 33&nbsp;000, og innbyggjarane er nesten jamt fordelt mellom gresk-ortodokse kristne og alawittar. Han ligg på toppen av tre åsar og dalane mellom dei, i Dei syriske kystfjella. Safita voks seg viktig gjennom krossfarartida og var busett av tempelriddarane i borga Chastel Blanc, som då var ein del av Grevskapet Tripoli.

## Historie
Byen har vore busett sidan fønikisk tid, og fleire arkeologiske funn er gjort frå fønikiske og kanaanittiske busetnader. I 1102 tok Raymond IV av Toulouse kontroll over landet til Banu Ammars-emirane frå Tripoli. Ei fire år lang kringsetjing av Tripoli førte til full kontroll over byen og landområdet kring, inkludert Safita. Mamelukk-sultanen Baibars erobra borga i 1271.

## Venskapsbyar
*  Marrickville, Australia
* Lalor (Melbourne)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Safita|Safita]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Nyhende i Safita (arabisk) 
* Nyhende i Safita (arabisk)
Al-Annazah

**Al-Annazah** (arabisk العنازة,  òg skrive **al-Annazeh**) er ein landsby, kring 20&nbsp;km nordaust for Tartus og 5 km frå Middelhavet. Han ligg mindre enn ein times køyretur frå Latakia og kring tre timar frå Damaskus. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Annazah eit folketal på 3&nbsp;357 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.

Åsane kring landsbyen er dekte med oliven og eik og mange grotter. Sjølv om det ikkje er nokre elvar i Al-Annaze, finst her mange dalar. 

## Naturparkar
Det finst mange høve for fritidsaktivitetar kring Al-Annazah som fjellklatring, turar i dalane, jogging på åsane, sykkelturar og skogsturar. Det finst grotter og tette skogar i Ein Ibraheim-området, med ferskvatn, mange typar fuglar og ville dyr. 

## Klima
Al-Annaze har middelhavsklima, med eit moderat til varmt og tørt vêr om sommaren og mildt og vått om vinteren. Vinteren er regnfull med høg fukt. Temperaturane i januar varierer normalt mellom 15 og 6 ºC. Augusttemperaturane varierer mellom 30 ºC på dagtid til 19 ºC om natta. Årsmiddelnedbøren i Al-Annaze er 850&nbsp;mm, og det meste av dette kjem frå september til mai.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Annazah|Al-Annazah]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mashta al-Helu

**Mashta al-Helu** (arabisk مشتى الحلو, òg **Meshta al-Helu** eller **Mashta al-Helo**) er ein by og feriestad nordvest i Syria i Tartus guvernement, 45 kilometer nordaust for Tartus. Landsbyen ligg i eit skogkledd område i An-Nusayriyahfjella, dei syriske kystfjella. Av stader i nærleiken finn ein Kafrun i vest, al-Malloua og al-Bariqiyah i sørvest, Habnamrah og Marmarita i sør, Hadiya i søraust, Kafr Ram i aust, Ayn Halaqim i nordaust, Ayn al-Shams i nord og Duraykish i nordvest. 

I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Mashta al-Helu eit folketal på 2&nbsp;458 i 2004. Han er det administrative senteret i Mashta al-Helu *[[nahiyah]]* («underdistrikt») i Safita-distriktet som består av 19 stader med eit samla folketal på 12&nbsp;577 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne.

Byen ligg 465 meter over havet. Før baathistane tok over makta i landet i 1960-åra, var Mashta al-Helu ein av få landsbyar i kystfjella som fekk elektrisk straum.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mashta al-Helu|Mashta al-Helu]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Mashta Al Helou - arabisk nettstad
Sebei

**Sebei** (arabisk سبة, òg skrive **Sebbeh**) er ein liten by nordvest i Syria, 17&nbsp;km nordaust for Safita i Tartus guvernement. Han ligg på toppen av to åsar og dalen mellom dei, i An-Nusayriyahfjella, dei syrisk kystfjella. Stader i nærleiken er Mashta al-Helu og al-Kafrun i sør, Duraykish i vest, Wadi al-Oyun i nordvest og Ayn al-Shams i nordaust. 

I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Sebei eit folketal på 3&nbsp;061 i 2004. Han er det administrative senteret i Sebei nahiyah (*[[nahiyah]]*) som består av seks stader med eit samla folketal på 7&nbsp;614. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar, hovudsakleg i Beit al-Khayat-klanen, ein del av Khayyatin-føderasjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sebei, Syria|Sebei, Syria]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Sisiniyah

**Al-Sisiniyah** (arabisk السيسنية, òg skrive **Sisnyeh**) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, søraust for Tartus. Av stader i nærleiken finn ein Safita i nord, al-Bariqiyah i nordaust, Habnamrah og Marmarita i aust, al-Zarah i søraust, al-Tulay'i i sørvest, Buwaydet al-Suwayqat i vest og Beit al-Shaykh Yunes i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Sisiniyah eit folketal på 2&nbsp;667 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Sisiniyah *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 19 stader med eit samla folketal på 22&nbsp;018 i 2004. Innbyggjarane i byen er hovudsakleg alawittar og kristne, og begge desse samfunna har sin eigen *[[mukhtar]]* («landsbyleiar»).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Sisiniyah|Al-Sisiniyah]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tartus-distriktet

**Tartus-distriktet** (arabisk **منطقة طرطوس**) er eit distrikt (mantiqah) i Tartus guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 281&nbsp;453. Senteret i distriktet er byen Tartus.

## Inndeling
Distriktet Tartus er delt inn i sju underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Tartus nahiyah (ناحية طرطوس): folketal 162&nbsp;980.
*Arwad nahiyah (ناحية أرواد): folketal 4&nbsp;403.
*Al-Hamidiyah nahiyah (ناحية الحميدية): folketal 20&nbsp;309.
*Khirbet al-Maazah nahiyah (ناحية خربة المعزة): folketal 22&nbsp;897.
*Al-Sawda nahiyah (ناحية السودا): folketal 32&nbsp;295.
*Al-Karimah nahiyah (ناحية الكريمة): folketal 17&nbsp;271.
*Al-Safsafah nahiyah (ناحية صفصافة): folketal 23&nbsp;416.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tartus District|Tartus District]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Albert Hustin

**Albert Hustin** () var ein belgisk lege som oppdaga korleis ein kunne konservera blod og utførte den første ikkje-direkte blodoverføringa.

Hustin var fødd i Ethe, ein liten landsby i Gaume i den belgiske Luxembourg-provinsen. Han studerte medisin ved Université libre de Bruxelles, der han blei assistent for den vidkjende kirurgen Antoine Depage.

Medan Albert Hustin prøvde å finna ein kur for kullosforgifting ved å reinsa blodet med oksygen utanfor kroppen. Problemet var at blodet koagulerte. Hustin følgde opp koaguleringsstudia til Jules Bordet og Octave Gengou, og kjende til dei antikoagulerande eigenskapane til bordsalt og glukose. Begge desse stoffa hadde biverkningar som gjorde at ein ikkje ville kunna bruka blodet etter å bruka dei. Natriumsitrat var kjend for å stabilisera harpiksstoffet mastiks, men blei no også prøvd med blod. Dette gav gode resultat.

Etter fleire dyreforsøk ved Institut Solvay hadde Albert Hustin utforma eit system for indirekte blodoverføring. 27. mars 1914 kunne han gjera det første forsøket med menneske, ein pasient som hadde hatt store indre blødningar. Hustin tok trikken til Saint-Jean-sjukehuset medan han heldt flaska med ukoagulert blod varm mellom føtene. Metoden var ein suksess, og revolusjonerte behandling under første verdskrigen og seinare. 

I november same året utførte den argentinske legen Luis Agote, som arbeidde sjølvstendig frå Hustin, også ei indirekte blodoverføring der han brukte natriumsitrat til å hindra koagulering. 

Ein av dei første som utførte blodoverføringar i stor skala var Antoine Depage, i militærsjukehuset l’Océan i La Panne. Blodoverføringar blei utbreidde for å behandla soldatar under første verdskrigen, men var like gjerne direkte overføringar som moderne, indirekte overføringar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Albert Hustin|Albert Hustin]]» frå ,  den 5. juli 2014.*  
*«Histoire de la transfusion sanguine pendant la Grande Guerre.», 1914-1918.be.
Al-Safsafah

**Al-Safsafah** (arabisk الصفصافة) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, søraust for Tartus og 13 kilometer nord for grensa til Libanon. Av stader i nærleiken finn ein Ayn al-Zibdeh og Kafr Fo i søraust, al-Tulay'i i aust, Buwaydet al-Suwayqat i nordaust, Beit al-Shaykh Yunes i nord, Ayn al-Zarqa i nordvest og al-Hamidiyah i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Safsafah eit folketal på 6&nbsp;011 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Safsafah *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 19 stader med eit samla folketal på 23&nbsp;416 i 2004. Innbyggjarar er hovudsakleg alawittar. 

## Historie
Ein av dei viktigaste familiane i byen er Abbas. Dei tente tidlegare som *[[Agha i Det osmanske riket|agha]]wat* («lokale militære leiarar») i Det osmanske riket.

Al-Safsafah nahiyah vart skapt ut frå Safita-distriktet og overført til Tartus-distriktet i 1970. Under regjeringstida til president Hafez al-Assad (1970-2000), konkurrerte al-Safsafah og kystsenteret al-Hamidiyah om å verte senteret i eit nytt, planlagt *[[mantiqah]]* («distrikt») som består av Akkar-sletta i Syria. Den første tilrådinga frå miljødepartementet, med støtte av ei utviklingsgruppe frå Dei sameinte nasjonane, var al-Hamidiyah. Byen var større, betre utrusta for sivile tenester og hadde blitt utpeikt som den tredje internasjonale hamnebyen i Syria. Men dette var ein stort sett sunnimuslimsk by og hadde lite politisk tyngde, og det var dermed lite truleg at sentrale styresmakter kom til å velje denne byen. Al-Safsafah var mindre og hadde dårlegare infrastruktur, men hadde betre band til regjeringa. Sjølv om et ikkje vart skapt noko nytt distrikt, opna Den syriske jordbruksbanken ei avdelinga i al-Safsafah i 1994, noko som normalt berre skjed i distriktshovudstadane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Safsafah|Al-Safsafah]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Hamidiyah

**Al Hamidiyah** (eller **al-Hamidiyya**) (arabisk الحميدية) er ein by ved kysten av Syria, kring 3&nbsp;km frå grensa til Libanon. Byen vart grunnlagd på kort tid etter ordre frå den osmanske sultanen ‘Abdu’l-Hamid II kring 1897, for å vere tilfluktsstad for muslimske kretarar, ofte omtalt som kretiske tyrkarar, men i røynda greske muslimar. Dei vart tvungen til å forlate Kreta då øya vart erobra av kongedømet Hellas frå Det osmanske riket under den gresk-tyrkiske krigen, og flytta av sultan 'Abdu'l-Hamid II her og andre kystbyar i Levanten og til og med Libya. I dag bur kring 8&nbsp;000 innbyggjarar i byen, og flesteparten snakkar kretisk gresk til dagleg. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Hamidiyah eit folketal på 7&nbsp;404 i 2004.

## Sjå òg
*Kretiske tyrkarar
*Greske muslimar
*Grekarar i Syria
*Kreta
*Kretisk historie

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Hamidiyah|Al-Hamidiyah]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Sawda

**Al-Sawda** (arabisk السودا, òg skrive **Sauda** eller **al-Soda**) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, 15 kilometer nordaust for Tartus. Av stader i nærleiken finn ein Annazah i nordaust, Maten al-Sahel i nordvest, Husayn al-Baher i vest, Dweir al-Shaykh Saad i sørvest, Awaru i sør, Khirbet al-Faras i søraust og Khawabi i aust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Sawda eit folketal på 4&nbsp;064 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Sawda *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 27 stader med eit samla folketal på 32&nbsp;925 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne, frå den gresk-ortodokse kyrkja.

## Historie
Namnet *al-Sawda* er arabisk for «svart» og syner til dei svarte basaltiske steinane som innbyggjarane i al-Sawda tidlegare nytta til å byggje bygningar, inkludert den største kyrkja. Seint i den osmanske tida, tente basalt-basert murarhandverk som hovudnæringa i al-Sawda, og tilsette opp til 400 innbyggjarar fram til byrjinga av det franske mandatet. Industrien vart mindre viktig då ein byrja å byggje med sement og jarn i regionen.

Under osmansk tid (1516-1918), var administrasjonssenteret i nærleiken («underdistrikt») i den sunnimuslimske byen og mellomalderborga Khawabi. Det er framleis fleire bygg frå den osmanske tida, i tillegg til ei kyrkje i byen. Under det franske mandatet, då osmanarane trekte seg ut av Syria, vart senteret for området flytta til al-Sawda av dei franske styresmaktene, fordi, i motsetnad til Khawabi, deltok ikkje innbyggjarane i al-Sawda i det syriske opprøret i 1919 leia av sjeik Salih al-Ali som kom frå denne regionen.

Under det franske mandatet, tok al-Sawda over statusen Khawabi hadde hatt, og folk byrja å reise til al-Sawda i staden. Medan Khawabi raskt vart mindre viktig, vart al-Sawda eit dynamisk senter med ein klinikk, ein vidaregåande skule og mange butikkar. I 1967, under den første tida av baathist-styret i Syria, vart senteret i *[[mantiqah]]* («distriktet») flytta til al-Shaykh Badr som i 1970 hadde eit folketal på 467 (og mangla tenester) samanlikna med al-Sawda som då hadde 1&nbsp;103 innbyggjarar.  I dag er al-Sawda senteret i ein *nahiyah* i  Tartus-distriktet, medan al-Shaykh Badr har vokse til ein stor by og er senter i al-Shaykh Badr-distriktet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Sawda|Al-Sawda]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Talbiseh

**Talbiseh** (arabisk تلبيسة, òg skrive **Talbisa**, **Tell Bisa** eller **Talbeesa**) er ein by nordvest i Syria i Homs guvernement, kring 10 kilometer nord for Homs. Av stader i nærleiken finn ein al-Rastan i nord, al-Ghantoo i sørvest og al-Mashrafah i aust. Gamlebyen i Talbiseh ligg på ei isolert høgd. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS) hadde Talbiseh eit folketal på 30&nbsp;796 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.

## Historie
Talbiseh er bygd på ein gammal *[[tell]]* («kunstig haug»). I 1945 var ei stor mengd koparmyntar frå bysantinsk tid funnen i Talbiseh. Kring 835 myntar, daterte til 631 fvt., av tre forskjellige typar som synte keisarane Justinus II, Fokas og Konstantin III.

### Den osmanske tida
I osmanartida, særleg på 1700-talet, var Talbiseh ein av dei viktigaste landlege festningsbyane nord i Syria og låg langs det som vart kalla «Sultanvegen», som førte til Istanbul, hovudstaden i sultanatet. Byen hadde vokse seg viktig på kostnad av Maarrat al-Nu'man og Hisyah. Jundi-familien hadde normalt vore *[[Agha i Det osmanske riket|agha]]wat* («guvernørar») i festninga, og gav seinare tre guvernørar i Hama kring år 1800. Under eit opprør med Mawali-folket nord i Syria, vart guvernøren i festninga i Talbiseh, Abd al-Razzaq al-Jundi, avretta av stammefolket.

Talbiseh vart skildra som ein landsby med jordhus midt på 1800-talet. I motsetnad til dei fleste syrisk landsbyar på denne tida, som hadde flate tak, hadde desse husa kuppelforma tak. I følgje turisten Albert Socin, hadde husa i Talbieh tidleg på 1900-talet kubeforma base, kjegleforma tak og ingen vindauge. Taka var konstruerte av lag på lag med stein.

### Moderne tid
I 1950 oppstod det ein valdeleg strid mellom Barazi-familien, ein familie med landeigarar av kurdisk opphav, og dei bøndene i Talbiseh, då familien prøvde å ta ei last med gjødsel frå bøndene.

#### Den syriske borgarkrigen
Talbiseh var vitne til store demonstrasjonar mot regjeringa til Bashar al-Assad i april 2011, som ein del av opprøra som førte til den syriske borgarkrigen. Sidan byrjinga av opprøret har byen vore ein skanse for opposisjonen og den antistatlege Frie syriske armeen (FSA). Slik sett har Talbiseh vore eit mål for den syriske hæren og tryggingsstyrkar gjennom opprøret. Mellom 29. mai og tidleg juni 2011 gjekk syriske soldatar støtta av stridsvogner inn i og kringsette byen med mål om å utslette «terroristgrupper». Aktivistar hevda soldatane raida hus og arresterte mistenkte dissidentar. Fem innbyggjarar og fire soldatar vart rapporterte drepne den første dagen av operasjonen. 

Den 8. juni 2012 vart tre sivile og ni syriske soldatar drepne i kampar i Talbiseh-området. Kraftige kampar mellom den syriske hæren og FSA heldt fram til minst 11. juni. I følgje SN-observatørar tok FSA fleire av dei statlege soldatane til fange. Den syriske hæren prøvde å ta attende Talbiseh den 21. juli, og byen vart bomba av artilleri.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Talbiseh|Talbiseh]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*
*
*
Byar i Syria

Syria er delt inn i undernasjonale område på ein hierarkisk måte: 

*14 guvernement (muhafazah)
**65 distrikt (mintaqah)
***281 underdistrikt (nahiyah)

Kvart av dei 14 syriske guvernementa (*muhafazat*, eintal *muhafaza*) er delt inn i mange distrikt. Totalt er det 65 distrikt (*manatiq*, eintal *mantiqah*) i Syria, og kvar av dei er delte inn i mindre underdistrikt (*nawahi*, eintal *nahiyah*). I alt er det 281 underdistrikt i Syria.

Kvart guvernement og distrikt har eit administrasjonssenter, utanom Rif Dimashq guvernement og Markaz Rif Dimashq. Alle underdistrikta har òg sine eigne senter. 

Alle distrikta i Syria har same namn som administrasjonssenteret, utanom eitt, Jabal Simeon-distriktet der hovudstaden er byen Aleppo. Det same gjeld alle underdistrikta utanom «Jabal Simeon sentrale underdistrikt» der byen Aleppo er senteret.

## Guvernement- og distriktshovudstader

Blant dei 65 distrikta i Syria, har 64 distrikt sine eigne regionshovustader eller administrative senter. 

Folketala som er gjevne under er frå folketeljinga i 2004:

*Dei første 13 byane i lista er senter i både guvernementet og distriktet dei høyrer til.
*Rif Dimashq guvernement har ikkje eit offisielt senter og hovudkvarteret ligg i byen Damaskus. Markaz Rif Dimashq er eit distrikt i Rif DImashq guvernement som heller ikkje har noko offisielt senter.
*Byen Damaskus er både eit guvernement, distrikt og underdistrikt.

## Andre byar

## Sjå òg
*Distrikt i Syria
*Guvernement i Syria
*Småbyar og landsbyar i Syria

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of cities in Syria|List of cities in Syria]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Burraq

**Burraq** (arabisk **براق**) er ein landsby sør i Syria, i Daraa guvernement og i Al-Sanamayn-distriktet. Andre namn på landsbyen er Bouraq, Bourâq, Burāq, Bouraa, Al Burak, Burak, Buraq, Burrāq, Bourak. Han ligg 650 meter over havet og hadde i 2004 712 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burraq|Burraq]]» frå ,  den 5. juli 2014.*
Al-Harra i Syria

**Al-Harra** (arabisk الحارة, òg skrive **al-Harrah** eller **Khirbet al-Harra**; tyder: «den heite») er ein by som administrativt høyrer til al-Sanamayn-distriktet i Daraa guvernement sør i Syria. Han ligg på Hauransletta, 37&nbsp;km nord for Daraa, like vest for Beer Ajam og Golanhøgdene, nordvest for Jassem, vest for al-Sanamayn og sørvest for Kafr Shams. I 2004 talde Statistisk sentralbyrå i Syria eit folketal på 17&nbsp;172 i al-Harra.

## Historie
I 1870-åra vitja Palestine Exploration Fund al-Harra og rapporterte at utanom om to små Damaskus-fødde arabiske kristne-familiar, var dei 500 innbyggjarane i byen muslimar. Innbyggjarane var *[[fellahin]]*, opphavleg frå dei nærliggande byane Jasim og Zimrin som slo seg ned blant dei nomadiske beduinane i området. Mange av beduinane heldt fram å drive beite på markene i al-Harra. Dei 126 bygga i landsbyen var hovudsakleg små steinhus. Sjølve landsbyen var bygd kring den austlege delen av eit lite vulkankrater, ved den søraustlege foten til Harrat ash-Shamah (Tell al-Harra). På denne tida var al-Harra eigd av Selim Freige frå Beirut og jordbrukslandet vart styrt av Yusuf Effendi Mansur Hatim på vegner av Freige. PEF fann ruinar av gamle bygningssteinar som likna andre bysantinske lekamar i Hauran-området, like utanfor moskéen i byen.

### Den syriske borgarkrigen
Somme av innbyggjarane i al-Harra deltok i demonstrasjonane mot regjeringa til Bashar al-Assad under den syriske borgarkrigen. National Organisation for Human Rights i Syria, som støttar opposisjonen, rapporterte at 13 menneske vart drepne av den syriske hæren under eit bombeåtak frå stridsvogner i al-Harra den 12. mai 2011. Seinare, den 30. august, vart tre demonstrantar, mellom anna ein 13 år gammal gut, drepen av dei statlege styrkane i al-Harra, då dei slo ned på demonstrasjonen, i følgje Local Coordination Committees of Syria.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Harra, Syria|Al-Harra, Syria]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Inkhil

**Inkhil** (arabisk أنخل, òg skrive **Ankhil**) er ein by i al-Sanamayn-distriktet i Daraa guvernement sør i Syria, nord for Daraa og like aust for Golanhøgdene på Hauransletta. I 2004 registrerte Syrisk statistisk sentralbyrå eit folketal på 31&nbsp;258.

## Historie
Under Romarriket var Inkhil dominert av det ghassanidske arabiske kongedømet, ein vasall under romarane, basert i den nærliggande Jabiya i vest. Blant ruinane i byen finst det ein stor villa, datert til 100-talet evt.. Inne i bygningen er ein stor kvelva sentral hall, som er knytt til fleire rom med byster og andre bysantinske skulpturar av basalt. Fasaden har ein særs dekorert inngang og konkylieforma nisjer.

Byen bestod av kring 50 hus tidleg i 1840-åra og alle innbyggjarane var muslimar. I Palestine Exploration Fund sitt *Quarterly Statement* vart Inkhil registrert å vere ein «liten plass med 55 til 60 hus».

Inkhil var ein av dei første byane som deltok i opprøra som førte til den syriske borgarkrigen mot regjeringa til Bashar al-Assad i mars 2011 etter demonstrasjonane i Daraa. Den 19. august vart fire demonstrantar drepne og dusinvis skadde etter at syriske tryggingsstyrkar skaut mot demonstrasjonen frå ein moské etter fredagsbøna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Inkhil|Inkhil]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Tubna

**Tubna** (arabisk تبنة, òg skrive **Tibna** eller **Tebnah**) er ein landsby sør i Syria i Daraa guvernement i Hauran-området. Han ligg 58&nbsp;km sør for Damaskus og 42&nbsp;km frå Daraa.

## Historie
Yaqut al-Hamawi noterte i 1220-åra at Tubna var «ein by på Hauran som høyrte til provinsen Damaskus.»

I 1596 var Tubna oppført i osmanske skattelister som *Tibna* og var ein del av Bani Kilab *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 30 hushaldningar og 25 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og bikubar.

## Demografi
I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Tubna eit folketal på 1&nbsp;272 i 2004. Dei fleste er kristne og følgjer den melkittiske kyrkja (bysantinsk). Det vanlegaste språket er arabisk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tubna|Tubna]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
* 


## Bakgrunnsstoff
* www.khabab.net
* http://www.esyria.sy/edaraa/index.php?p=stories&category=places&filename=200802241815014http
Fairouzeh

**Fairouzeh** (arabisk: فيروزه) er ein landsby nær byen Homs. Han ligg 5&nbsp;km søraust for Homs. På grunn av den urbane utviklinga i området vert Fairouzeh, som den nærliggande Zaydal, i dag rekna som ein forstad til Homs. I 2004 hadde han eit folketal på6&nbsp;456. Innbyggjarane er hovudsakleg etniske assyrarar.

## Etymologi
Opphavleg til namnet «Fairouzeh» er omdiskutert. Mange meiner at det kjem frå ordet *fayruz*, som tyder «turkis» på syrisk, ein dialekt av arameisk språk som framleis vert nytta av folk i kyrkja si. Den turkise fargen syner til grønfargen i det omliggande landskapet. Andre historikarar meiner at namnet kjem frå Gamletestamentet der det kan vere byen kalla «Berothah» (2. Samuelsboka, 8:8).

## Gamle Fairouzeh
Dei fleste innbyggjarane i landsbyen var bønder. Dei fleste eigde nok land til å dyrke kveite, bygg, linser, oliventre og vindruer. Nesten alle familiane heldt sauer, geiter og høner. Dei opphavlege bøndene hadde òg hestar, eslar og kyr.

Vatn fekk dei frå djupe brunnar (18 til 20 meter). Dei to mest kjende brunnane (Jub) var Jub Hamza og Jub Jaaber. Utan desse to brunnane hadde det ikkje vore mogeleg å leve i Fayruzah. Jub Hamza står framleis midt i landsbyen som eit monument for framtidige generasjonar.

## Dagens Fairouzeh
Frå slutten av fyrste verdskrigen fram til etter 1960-åra, flytta mange innbyggjarar i Fayruzah til Sør-Amerika og USA, der dei søkte betre levevilkår. I dag bur det samfunn med folk frå Fairouzeh i Los Angeles, Detroit, Jacksonville og Miami.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fairouzeh|Fairouzeh]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*

## Bakgrunnsstoff
* http://www.dorgalli.com 
* http://www.fayrozah-sy.net 
* http://www.fairouzah.com 
* http://www.fairoza4u.com
Zaidal

**Zaidal** (arabisk زيدل, òg skrive **Zaydal**) er ein by i Homs guvernement sentralt i Syria, og er ein forstad like aust for Homs. Av stader i nærleiken finn ein Fairouzeh i sør og nabolaga Karm al-Zaitun, al-Sabil og al-Zahra i Homs i vest. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS) hadde Zaidal eit folketal på 5&nbsp;710 i 2004. Byen har eit stort kristent samfunn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zaidal|Zaidal]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ayn al-Bardah

**Ayn al-Bardah** (arabisk عين الباردة, *‘Ayn al-Bārdah*, som tyder «kald kjelde») er ein gresk-ortodoks landsby i Syria, 55 km vest for Homs og 200 km nordvest for Damaskus. Han ligg i fjellet Sayeh, 850 meter over havet, oppom Den kristne dalen og med utsyn over Middelhavet.

## Klima
`Ayn al-Barda har middelhavsklima. Det snør i fjellsidene fleire gonger om vinteren. 

## Hovudattraksjonar
Mange turistar stoppar i landsbyen på veg til den nærliggande borga Krak des Chevaliers. Dei flete av dei vitjar St. Elias-kyrkja i landsbyen. John Gardiner Kinnear skildra landsbyen på ei reise gjennom Midtausten i 1839:
Sist veke reid T—— og eg opp til ein vakker, einsam stad, kring tre eller fire timar frå Beyrout. Han er, som det arabiske namnet seier, ein fontene av deilig kald vatn, som renn i overflod frå klippene, og ut i eit basseng under skuggane av flotte johannesbrødtre. Det er ingen landsbyar i nærleiken, men innanfor kort avstand står ein eller to einsame hytter blant hagar av vindruer og morbær. Staden ligg heilt øvst i den oppdyrka delen av fjellet og nedanfor ligg hagar og furuskogar, og over ville klipper og furu skog, og over det ville klipper og kratt. Lufta er klår, kjølig og frisk etter den trykkande atmosfæren i Beyrout; og utsynet over dei lågare områda dekte med vindruer og oliven og mørk furuskog, til det vide blå Middelhavet, er eit av dei vakraste eg nokon gong har sett.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ayn al-Bardah|Ayn al-Bardah]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Kafr Shams

**Kafr Shams** (arabisk كفر شمس, òg skrive **Kfar Shams** eller **Kafr ash-Shams**) er ein liten by sør i Syria som administrativt høyrer til Al-Sanamayn-distriktet i Daraa guvernement. Han ligg 16&nbsp;km nordvest for al-Sanamayn, like aust for Golanhøgdene og mellom Damaskus og Daraa. I 2004 hadde Kafr Shams i følgje  Statistisk sentralbyrå i Syria eit folketal på 12&nbsp;435.

## Historie
Kafr Shams opplevde kraftig veks under bysantinsk styre, særleg under regjeringstida til Justinianus I av Austromarriket, hovudsakleg store hus på landsbygda. Byen vart dominert av ghassanidane, eit arabisk kristent vasall-kongedøme under bysantinarane. Ghassanidane bygde eit stort monofysittistisk kloster der kring 570 evt.

I 1870-åra rapporterte Palestine Exploration Fund at Kafr Shams hadde 600 muslimar som levde i 120 til 130 hus. Dei noterte seg eldgamle ruinar og underjordiske bogar i landsbyen og to ghassanidiske kloster var framleis stort sett intakt. 

Under Yom Kippur-krigen i 1973 var Kafr Shams åstad for kampar mellom den israelske hæren og ein samla styrke frå den jordanske, irakiske og syriske hærane.

Mange av innbyggjarane i Kafr Shams har delteke i  demonstrasjonane mot den syriske regjeringa som ein del av den syriske borgarkrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kafr Shams|Kafr Shams]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
*
*
 

## Sjå òg
*Hauran
Johannesbrødtre

**Johannesbrødtre** er eit tre i erteblomfamilien som vanlegvis vert dyrka i middelhavslanda. Det har lêraktige, vintergrøne blad, lange blomsterklaser og 20 cm lange, lêraktige frukter (belgar) med 12–16 ertestore frø. 

Frukta vert kalla johannesbrød og inneheld ca. 50 % sukker og noko garve- og smørsyre. Sukkeret vert først danna etter at dei umodne fruktene har vore tørka ei stund i sola. Johannesbrød vert eten rå eller blautlagt, i kaker og dessertar. Dei vert òg nytta til dyrefôr, og ekstrakt av fruktene vert nytta medisinsk ved katarar. Fordi vekta av kvart frø er konstant vart frøa tidlegare nytta av apotekarar og juvelerar ved veging, sjå karat.

Uekte johannesbrødtre er det indiske treet *[[Cassia fistula]]* som tilhøyrer same familie.

Det har namn etter døyparen Johannes som skal ha hatt belgane som einaste føde under opphaldet sitt i ørkenen.

## Kjelder

* Johannesbrødtre (27. desember 2013). I Store norske leksikon. Henta 5. juli 2014.
Marmarita

**Marmarita** (arabisk **مرمريتا**, gammalsyrisk **ܡܪܡܪܝܬܐ**, **Marmarītā**) er ein gresk-ortodoks landsby nordvest i Syria. Marmarita er ein av dei største landsbyar i Wadi al-Nasarah («Dalen til dei kristne»), ein region nord for Talkalakh. Han er òg ein populær sommardestinasjon og turistdestinasjon i Syria. Landsbyen har vore ein del av Homs guvernement sidan 1953, og var før det ein del av Latakia guvernement. I 2004 hadde Marmarita eit folketal på 2&nbsp;206, i følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS),

## Etymologi
Namnet Marmarita trur ein kjem frå det syriske ordet Marmanitha, som tyder 'ein stad med utsyn', og syner truleg til plasseringa til Marmarita oppom Akkarplatået og Middelhavet. Arabisk leksikon  indikerer at namnet «Marmarita» kjem frå det syriske ordet *Marmarato*, som tyder «gud av gudar» 

## Historie
Marmarita vart busett tidleg på 1600-talet av fire bondefamiliar frå Libanon og Hauransletta. Desse familiane bygde tre kyrkjer (St. Johannes, St. Saba og St.  Boutros) som framleis står i utkanten av landsbyen. Ei lokal segn indikerer at landsbyen var busett så tidleg som på 500-talet fvt., men vart øydelagd av eit vulkanutbrot. Det finst ingen spor etter ein tidlegare fønikisk busetnad her.

## Turisme
Marmarita er omgjeve av ruinar og historiske stader. Dei mest kjende av desse er Krak des Chevaliers (òg kalla «Qal'at al-Ḥiṣn»), ei krossfararborg bygd av Johanittarordenen frå Jerusalem frå 1142 til 1271. Borga er rekna som ei av dei best bevarte mellomalderborgene i verda av UNESCO.

Det årlege Karnevalet i Marmarita kom i gang i 1980 og består av ein prosesjon av kjøretøy og dansarar i kostyme..

Folketalet i Marmarita varierer stort med årstida, frå 2&nbsp;500 om vinteren, til 25&nbsp;000 til 30&nbsp;000 om sommaren, då mange kjem hit på ferie.

## Transport
Marmarita ligg kring 13&nbsp;km nord for motorvegen M1, kring halvvegs mellom Tartus og Homs.

Dei næraste flyplassane til Marmarita er Bassel al Assad internasjonale flyplass (LTK) i Syria (93&nbsp;km), Beirut internasjonale flyplass (BEY) i Libanon (163&nbsp;km) og Damaskus internasjonale flyplass (DAM) i Syria (196&nbsp;km).

## Terrorisme
Den 17. august 2013 kom det meldingar om at terroristar hadde drepe og skadd syriske kristne i Marmarita og nabobyen Al-Hasn, under den religiøse høgtida kalla «Hensovinga til Theotokos». Ein trudde at Den frie syriske armeen eller al-Nusra Front var ansvarleg, men Jund al-Sham (soldatar av Levanten) tok seinare på seg ansvaret.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marmarita|Marmarita]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Informasjon om Marmarita
Morbær

**Morbær** er ei treslekt i morbærfamilien. Trea er store med hjarteforma blad, små blomar og saftig, velsmakande frukt, som liknar bjørnebær. Det finst i alt ti artar. 

Svart morbær, *Morus nigra*, høyrer heime i Iran, men vart alt i antikken dyrka i middelhavslanda, og i nyare tid òg lenger nord i Europa. Fruktene er svartfiolette, og vert mest nytta sylta. 

Kvit morbær, *Morus alba*, stammer frå Kina, men har vore dyrka i middelhavslanda sidan 1200-talet. Det har ikkje så god frukt som det svarte, men er eit særs viktig nyttetre ved silkeavlen.

## Kjelder
*«Morbær» (23. januar 2013). I Store norske leksikon. Henta 5. juli 2014.
Khabab

**Khabab** (arabisk خبب, syrisk ܟܚܐܒܐܒ, *Khababb*) er ein by sør i Syria på Hauransletta, ein del av Daraa guvernement, 57&nbsp;km sør for Damaskus og kring same avstanden frå byen Daraa.

Det gamle namnet på byen er Abiba i dei gamle syrisk språka arameisk og assyrisk, og tyder ei «slette med grønt gras».

## Historie
I 1596 var Khabab oppført i osmanske skattelister som *Habab* og var ein del av Bani Kilab *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein muslimsk folkesetnad som bestod av 45 hushaldningar og 30 ungkarar, og nokre kristne, 3 hushaldningar og 2 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og bikubar.

## Klima

Vêret i Khabab er det same som i det sørlege Syria, med nokre få kuldebølgjer om vinteren og relativt steikande somrar. 

Årsmiddelnedbøren er kring 250 mm og temperaturen varierer frå ned mot -4 ºC om vinteren til opp mot 38 ºC om sommaren. 

## Demografi
Innbyggjartalet i byen er 8&nbsp;000-10&nbsp;000 og kring 40&nbsp;000 personar i verda, utanfor Syria, kjem opphavleg frå landsbyen, spreidd mellom Frankrike, USA, Canada, Brasil, og Australia og fleire arabiske land. 

Fleire innbyggjarar i Khabab er kristne og følgjer den melkittiske kyrkja (bysantinsk).

Det er fire kyrkjer i Khabab: St. Maria-katedralen, St. Rita-basilikaen, St. Elliot-basilikaen og St. Mikael-basilikaen. St. Mikael er eldgamel og falleferdig. 

## Økonomi
Hovudnæringa i Khabab er jordbruk. I seinare år har jordbruket gått dårlegare på grunn av lengre tørkeperiodar som har gjeve dårlegare avlingar, fleire har byrja å jobbe i andre sektorar og ungdommen flyttar til dei større byane.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Khabab|Khabab]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*khabab.net
*khabab.com
*Come to Syria
Zweitina

**Zweitina** eller **Zuwaytini** (arabisk زُويتينة, *Zūwaytīnah*) er ein liten landsby vest i Syria nær grensa til Libanon og som administrativt høyrer til Homs guvernement. Han ligg opp i eit skogkledd fjell og er ein populær feriestad. Landsbyen ligg mellom 400 og 450 meter over havet. Av stader i nærleiken finn ein Marmarita i nord, al-Huwash i aust, al-Huwash i aust, al-Husn i søraust, al-Zarah i sør, Naarah og Tell Hawsh i sørvest, al-Mitras i vest og al-Bariqiyah i nordvest. Zweitina er kanskje mest kjend for al-Fawwar-kjelda, som har fått dette namnet fordi ho berre sporadisk renn. Det historiske St. Georg-klosteret, eit av dei eldste i Syria, ligg i Zweitina. Han ligg òg like i nærleiken av Krac des Chevaliers, eller Qal'at al-Ḥiṣn. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CNS), hadde Zweitina eit folketal på 1&nbsp;540 i 2011. Innbyggjarane er hovudsakleg gresk-ortodokse kristne.

## Etymologi
Namnet Zweitina kjem frå ordet *zeitoun* som er arabisk for oliven. *Zweitina* er arabisk for ein enkel olivenfrukt. Oliventre dominerer skogane i Zweitina og er rekna som den viktigaste avlinga her. Andre hevdar at namnet kjem frå arameisk og tyder «landet der silkeormar veks» og syner til silkeormane som finst i skogane i landsbyen.

## Demografi
Folketalet i Zweitina når opp til 5000 om sommaren, då mange kjem hit på ferie. Kristendom dominerer i landsbyen. Nesten 75% av originale landsbybuarar bur utanfor landsbyen. Flest emigrantar  
bur i Pennsylvania i USA, der det bur kring 500 familiar. Zweitina ligg òg nær ein annan kristen landsby, Marmarita.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zweitina|Zweitina]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bustan al-Basha

**Bustan al-Basha** (arabisk بستان الباشا, òg skrive **Bistan al-Basha**; omsett: «Guvernørens hage») er ein landsby langs kysten av Middelhavet nord i Syria, ein del av Latakia guvernement. Han ligg søraust for Latakia og vest for Qardaha. I 2004 hadde Bustan al-Basha eit folketal på 1&nbsp;603. Dei fleste innbyggjarane er alawittar og landsbyen er heimstaden til Makhlouf-familien som er i slekt med Assad-familien. I følgje Patrick Seale var innbyggjarane i Bustan al-Basha hovudsakleg på Det syriske sosiale nasjonalistpariet si side på midten av 1900-talet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bustan al-Basha|Bustan al-Basha]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Manin

**Manin** (arabisk منين) er ein liten by sør i Syria kring 18 kilometer nord for Damaskus. Manin er ein populær turiststad, omgjeve av sju små fjell med Manindalen i mellom. Maninelva renn frå fjellet «Al-Ain» (arabisk العين) og held fram til ho når forstadane av Damaskus. Landsbyen ligg kring 1200 meter over havet. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Manin eit folketal på 17&nbsp;521 i 2004. I 1960-åra vart han rapportert å vere ein forholdsvis stor landsby med 3&nbsp;200 innbyggjarar.

Nyare oppdagingar ved eit anna fjell kalla Mar Takla (frå arabisk : مار تقلا, St. Thecla) syner at byen har hatt ei lang historie, særleg i romersk og bysantinsk tid, med to tempel skore ut i klippene i fjellet med mange hus og graver. St. Helena fekk bygd to kyrkjer i Manin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Manin|Manin]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
Al-Sehl

**As-Sehl** (arabisk: السحل, òg skrive As-Sehel) er ein landsby i Syria i Al-Nabk-distriktet i Rif Dimashq guvernement. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Sehl eit folketal på 5&nbsp;677 i 2004.

## Nærliggande landsbyar og byar

## Klima

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Sehl|Al-Sehl]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Side om As-Sahl
Efra

**Efra** eller **Evra** (arabisk إفرة) er ein liten fjellandsby i Qudsaya-distriktet i Syria. Han ligg 35&nbsp;km frå byen Damaskus og 10&nbsp;km frå Ain Al-Fijeh, kring 1600&nbsp;meter over havet. Folketalet i Efra er nesten 2&nbsp;000. Efra har kalde vintrar og milde somrar. 

Hovudnæringa er stort sett jordbruk og innbyggjarane produserer forskjellige frukt, som fiken, eple og kirsebær. Landsbyen brukte å vere ein romersk feriestad om sommaren, på grunn av dei behagelege temperaturane. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Efra, Syria|Efra, Syria]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bloudan

**Bloudan** (arabisk بلودان) er ein landsby i Syria som ligg 51 kilometer nordvest for Damaskus guvernement i Rif Dimashq guvernement, kring 1500 meter over havet. I 2004 hadde han eit folketal på 3&nbsp;101. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne.

Bloudan ligg på toppen av ein ås ovanom Zabadanisletta og er omgjeve av fjellskog. Dei moderate temperaturane og den låge fukta gjer at mange folk frå Damaskus og resten av Syria kjem her om sommaren. Han vert vitja av fleire tusen turistar kvart år, hovudsakleg arabarar frå Libanon og statane kring Persiabukta. Om vinteren er det vanlegvis snø i Bloudan og trekkjer til seg skikøyrarar. Bloudan har mange restaurantar og hotell, og det mest kjende er det store Bloudan Hotel som var vertskap for den første panarabiske Bloudan-konferansen for å diskutere palestinske saker i 1937. Bloudan er òg kjend for dei mange parkane og kjeldene, som Abuzad, Qas'a og Hazir.

## Klima
Bloudan har eit relativt kjølig middelhavsklima med ein årsmiddeltemperatur på under 11 grader celsius og kring 690&nbsp;mm nedbør i året. Han ligg kring 1000 meter høgare enn Damaskus. Somrane er lange, tørre og kjølige, medan vinteren er tre månader lang med mykje regn og snø.

## Etymologi
Det noverande namnet, Bloudan, kjem frå det arameiske namnet *Bil-dan*, som tyder staden til guden *Bil* eller *[[Ba'al]]*. Bloudan vert òg kalla mandellandet, fordi skogane er dominerte av mandeltre.

## Historie
Bloudan er ein særs gammal by med ei historie som går attende til romersk tid, noko som ein kan sjå frå måleria og utskjeringane sør i Bloudan. Restar av eit gammalt gresk-ortodoks kloster og St. Georgkyrkja, ligg i fjellet aust for Bloudan. Den historiske St. Eliasdalen er ein gammal del av b yen, med bygningar som er hundrevis av år gamle.

Det moderne Bloudan, laga av pussa betong, har stort sett erstatta den gresk-ortodokse og katolske landsbyen bygd på 1700- og 1800-talet og held fram å vekse i dag.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bloudan|Bloudan]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Informasjon  i Syrian Tours. 
*بلودان  i Syria Atlas.