open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hartmut Losch

**Hartmut Losch** () var ein tysk friidrettsutøvar frå Angermünde i forbundslandet Brandenburg, som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister i diskoskasting i 1969, tre år tidlegare tok han sølvmedaljen i same øvinga, også då i EM. 192 cm høge og 120 kg tunge Losch var medlem av ASK Potsdam, og døydde i Potsdam. 

## Aktiv
Losch sette personleg rekord med 58,38 meter i 1964. Han deltok for Tyskland under sommar-OL i Tokyo, og kvalifiserte seg til finalen med eit kast på 56,56 m. I finalen måtte han nøye seg med 52,08 m og ellevteplass. To år seinare kom han på sølvplassen i EM 1966 i Budapest. I ei uvanleg jamn tevling oppnådde han 57,34 m og mangla åtte centimeter på vinnarkastet til landsmannen Detlef Thorith.

Til liks med dei aller fleste andre, samtidige diskoskastarar forbetra Losch den personlege rekorden med fleire meter i desse åra kring 1970. I OL-sesongen 1968 persa han med 62,72 m. Han kasta opp mot den personlege rekorden under dei olympiske leikane i oktober og vart nummer fire i øvinga. I 1969 lukkast Losch å verte europameister i diskos, vinnarkastet i Aten målte 61,82 m. To år seinare forbetra han persen til 63,76 m. I den same sesongen kom han på femteplass i EM i Helsingfors.

Losch heldt fram å forbetre den personlege rekorden, i 1972 til 64,36 m. Men under OL i München var han langt unna å nå finalen. I 1974 kasta han 63,88 m, men kom ikkje med i Aust-Tysklands tropp til EM i Roma.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1964 i Tokyo: Nr 11 – 52,08 m
*EM 1966 i Budapest: Sølvmedalje – 57,34 m, bakom Detlef Thorith (57,42 m)
*OL 1968 i Mexico by: Nr 4 – 62,12 m
*EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 61,82 m, framom Ricky Bruch frå Sverige (61,08 m)
*EM 1971 i Helsingfors: Nr 5 – 60,86 m
*OL 1972 i München: Utslått i kvalifiseringa (56,64 m, nr 22)

## Kjelder
**Friidrott*, ymse årgangar. Hälsingborg

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hartmut Losch|Hartmut Losch]]» frå ,  den 20. august 2013.*
William Hyde Wollaston

**William Hyde Wollaston** () var ein engelsk kjemikar og fysikar som er kjend for å ha oppdaga dei to grunnstoffa palladium og rhodium, og for å ha utvikla ein måte å handsame platinamalm til formbare barrar.

Wollaston praktiserte først som lege og vart i 1793 fellow og i 1806 sekretær i Royal Society. Han oppdaga metalla palladium og rhodium, fann opp kryoforen, camera lucida, goniometer, og han var den første som observerte mørke linjer i solspekteret (fraunhoferske linjer). Han fann opp ein metode å trekkje fine platinatrådar ved å omgi platina med sølv og trekke det heile ut. Sølvet vart sidan etsa vekk i salpetersyre. Slike wollastontrådar med diameter ned til 0,5 μm har store bruksområde i fysikken i dag. 

Geological Society utdeler Wollaston-medaljen til særleg fortente geologar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:William Hyde Wollaston|William Hyde Wollaston]]» frå ,  den 20. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

*William Hyde Wollaston. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 20. august 2013.

## Bakgrunnsstoff

* ''Rhodium and Palladium: Events Surrounding Their Discoveries'' 
* 
*
Monday, Monday

«**Monday, Monday**» er ein song frå 1966 skriven av John Phillips og spelt inn av The Mamas & the Papas i 1966 for albumet *[[If You Can Believe Your Eyes and Ears]]*. Det var den einaste songen dei gav ut som nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA.  

Songen har ein falsk slutt, der det er ein pause før avslutninga av songen, og går opp ein halvnote for mellomspelet og refrenga i songen. Det var den andre songen på rad på førsteplassen av singellista i USA med falsk slutt, etter å ha tatt over etter «Good Lovin'» av Young Rascals.  

Den 2. mars 1967 vann The Mamas & the Papas ein Grammy Award for beste popsong med vokal av ein duo eller ei gruppe for denne songen. 

## Innhald
;7"
#«Monday, Monday» (Phillips) — 3:27
#«Got a Feelin'» (Doherty, Phillips) — 2:44

## Andre versjonar
*Petula Clark på albumet hennar *[[I Couldn't Live Without Your Love av Petula Clark|I Couldn't Live Without Your Love]]* (1966)
*The Beau Brummels på albumet deira *[[Beau Brummels '66]]* (1966)
*Neil Diamond på *[[The Feel of Neil Diamond]]* (1966)
*Jay and the Americans på albumet deira *Livin Above Your Head* (1966)
*Sérgio Mendes på det instrumentale albumet *[[The Great Arrival]]* (1966)
*Herb Alpert and the Tijuana Brass på albumet deira *[[The Beat of the Brass]]* (1968)
*Ed Ames frå albumet *Who Will Answer? and Other Songs of our Time* (1968)
*The Cowsills på *[[The Johnny Cash Show (TV series)|The Johnny Cash Show]]*
*The 5th Dimension på albumet deira, *The 5th Dimension/Live!!* (1971)
*Marianne Faithfull på *Faithfull Forever...* (1966)
*The Adventures på *[[Lions and Tigers and Bears]]* (1993)
*Hear'Say på *[[Popstars av Hear'Say|Popstars]]* (2001)
*Wilson Phillips på albumet deira, *[[California av Wilson Phillips|California]]* (2004) og ein acappella-singelen same året
*Matthew Sweet og Susanna Hoffs på albumet deira, *[[Under the Covers, Vol. 1]]* (2006)

## Norsk versjon
H. Karlsen har skrive ein norsk tekst. På norsk heiter songen «Mandag, mandag». Songen vart gjeve ut av Teknikum Four på singlen Nor-Disc NOR 144 i 1967.

## I popkulturen

*ESPN-annonsøren Chris Berman kalla Rick Monday for «Monday, Monday».
*The Mamas and the Papas-versjonen av «Monday, Monday» kan ein høyre i forfølgingsscenen i filmen *[[The Other Guys]]* i 2010.
*Ein reklame for Dirty Jobs

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monday, Monday|Monday, Monday]]» frå ,  den 21. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''Monday, Monday'' på Myspace (berre der det er gjeve lisens)
*
Girl, You'll Be a Woman Soon

«**Girl, You'll Be a Woman Soon**» er ein song skriven av Neil Diamond, som spelte han inn for Bang Records og nådde 10. plassen på Billboard Hot 100 i USA i 1967. Songen fekk nytt liv i 1994 då han vart nytta i filmen ''Pulp Fiction'', framført av rockebandet Urge Overkill. Andre versjonar har blitt spelt inn av Cliff Richard (1968), Gary Puckett and the Union Gap (1969), the Biddu Orchestra (1978) og 16 Volt (1998).

## Neil Diamond-versjonen
Songen kom først ut på Diamond-albumet *[[Just for You av Neil Diamond|Just for You]]*. Mono- og steroeversjonen av songen er noko forskjellig. På mon-vrsjonen av albumet *Just For You* og 45"-singelen, kjem ikkje strykarane inn før det andre verset og han tonar ut noko lengre. Stereo-versjonen av albumet *Just For You* har ein kortare uttoning og strykarane kjem inn på første refrenget. 

### Innhald
; 7"-singel
# «Girl, You'll Be a Woman Soon»		
# «You'll Forget»

### Lister

## Urge Overkill-versjonen

I 1992 spelte Urge Overkill inn sin eigen versjon av songen for EPen *Stull*. Quentin Tarantino kom over EPen i ein nederlandsk platebutikk og likte han så mykje at han tok songen med i filmen *[[filmen Pulp Fiction|Pulp Fiction]]* i 1994. Denne versjonen vart populær i Europa og nådde mellom anna 10. plassen i Frankrike. 

### Innhald
; CD-singel
# «Girl, You'll Be a Woman Soon» – 3:10
# «Bustin' Surfboards» by The Tornadoes – 2:27
# «Bullwinkle Part II» by The Centurions – 2:18

### Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Girl, You&#39;ll Be a Woman Soon|Girl, You&#39;ll Be a Woman Soon]]» frå ,  den 21. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Red Red Wine

«**Red Red Wine**» er ein song skriven og opphavleg spelt inn av Neil Diamond. Han har sidan vorte spelt inn av Tony Tribe, Jimmy James & the Vagabonds og mest kjend av den britiske reggaegruppa UB40, som tok songen til toppen av både Billboard Hot 100 i USA og UK Singles Chart. Diamond-versjonen nådde 62. plass på Billboard Hot 100 i 1968. Diamond spelte sidan ein UB40-inspirert versjon av songen på turneane sine. Denne versjonen vart gjeven ut på samleplata *The Greatest Hits (1966-1992)*.

## Innhald
Teksten vert sungen frå perspektivet til nokon som meiner at ein berre ved å drikke raudvin kan gløyme smertene sine, familekrangel, arbeidet sitt og ikkje minst ei kvinne som stadig dukkar opp i tankane på han som drikk. Ved å drikke forsvinn smerta og han kjenner seg noko betre, men oppdagar så at den same kvinna som fekk han til å drikke kjem inn i baren og dette får han til kjenne seg enno dårlegare. Etter å ha drikke for mykje snublar han ut på gata der han vert funnen av det som verkar å vere faren som tilbyr han å hjelpe han opp på beina.

## Lister

## UB40-versjonen

UB40 sin versjon av songen vart spelt inn for albumet *[[Labour of Love]]*. I følgje bandet kjende dei berre til Tony Tribe-versjonen (og forstod ikkje at låtskrivaren, som berre var omtalt som Diamond, i røynda var Neil Diamond), og versjonen deira har ein lettare reggaestil samanlikna med den mørkare, akustiske balladen til Diamond. UB40-versjonen inneheld eit munnleg vers av UB40-medlemmet Astro, som opnar: «Red Red Wine, you make me feel so fine/You keep me rocking all of the time» — som vart teken bort frå singelen som nådde toppen av lista av Storbritannia i august 1983 og 34. plassen i USA i mars 1984. I 1988 vart songen gjeve ut på ny som singel i USA, denne gongen med Astro-verset, og gjekk heilt til topps på Billboard Hot 100.

### Lister (UB40-versjonen)

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Jimmy James and The Vagabonds (36. plass i Storbritannia i 1967), Tony Tribe (reggae-versjon i 1969, 46. plass i Storbritannia), Charles Mann (1969), Vic Dana (1970, 74. plass i USA), Roy Drusky (1972, 17. plass på countrylista i USA), The Hobos (2004), Peter Tetteroo, Elan Atias (2001) og Sizzla (2008).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Red Red Wine|Red Red Wine]]» frå ,  den 21. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* The Billboard Book of Number 1 Hits
Butunnelen

**Butunnelen** er ein 1 200 meter lang trearma tunnel i Ullensvang herad i Hordaland. Inne i tunnelen er det ei rundkøyring, der riksveg 7 og riksveg 13 møter kvarandre og har felles trasé gjennom det austre tunnellaupet, som munnar ut på Hardangerbrua. Tunnelen hadde gjennomslag 17. februar 2010 og vart opna 17. august 2013 samstundes som brua.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Butunnelen|Butunnelen]]» frå ,  den 21. august 2013.*
Språkgrein

**Språkgruppe** eller **språkgrein** er ei gruppe nærskylde språk som kan førast tilbake til eit felles urspråk. Germanske språk er til dømes ei språkgruppen som kan førast tilbake til urgermansk, medan nordiske eller nordgermanske språk kan førast tilbake til urnordisk. Språk som ikkje kan plasserast inn i ei språkgruppe blir kalla isolerte språk.

Mange språkgrupper kan sammenfattast til større språkgrupper. Dei største språkgruppene ein har kunna stadfesta sikkert blir gjerne kalla *[[språkfamilie|språkfamiliar]]*. Også desse kan truleg sammenfattast vidare, men desse større einingane, såkalla makrofamiliar, er svært usikre ettersom dei eventuelle urspråka som bind dei saman ligg såpass langt tilbake i tid.

Det finst ingen skarpe grenser for kor stor eller åtskilt ei språkgruppe må vera for å kunna kallast  *språkfamilie* eller *makrofamilie*. Dette byggjer på faglege tradisjonar og overeinskomstar.

## Kjelder
*Simonsen, Hanne Gram, Språk  (2013, 15. mai), *Store norske leksikon*. Henta 21. august 2013.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Språkgruppe|Språkgruppe]]» frå ,  den 21. august 2013.*
Hymne til Sovjetunionen

**«Hymne til Sovjetunionen»**, også kalla **«Stalin-hymnen»** (russisk Гимн Советского Союза, *Gimn Sovetskogo Soyuza*), var nasjonalsong i Sovjetunionen frå 14. mars 1944 fram til Sovjetunionen fall i 1991. Songen erstatta Internasjonalen som sovjetisk nasjonalsong. Teksten blei skriven av Sergej Mikhalkov saman med Gabriel El-Registan og melodien blei komponert av Aleksandr Aleksandrov. 

Melodien har alltid vore den same, men sjølve teksten er blitt endra av Mikhalkov tre gonger gjennom ein sekstiårsperiode, mellom anna blei referansar til Stalin tekne ut i 1977. Songen fanst også i omsetjing til andre språk brukt i unionen. Etter at Sovjetunionen fall blei melodien teken i bruk, med ny tekst av Mikhalkov, til «Hymne til den russiske føderasjonen» i 2000. Dette er i dag nasjonalsongen til Russland.

«Hymne til Sovjetunionen» er forboden i nokre land som tidlegare høyrde til Sovjetunionen, mellom anna Litauen (frå 2008).
## 1977-versjonen av teksten

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hymne til Sovjetunionen|Hymne til Sovjetunionen]]» frå ,  den 21. august 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Russian Anthems Museum 
* Russisk versjon ved sovmusic.ru
* Engelsk versjon ved sovmusic.ru
Cherry, Cherry

«**Cherry, Cherry**» er ein song skriven og innspelt av Neil Diamond. Songen vart arrangert av Artie Butler og produsert av Jeff Barry og Ellie Greenwich. Han vart gjeven ut på singel i 1966 og vart den første store hitten til Diamond, med ein sjetteplass på både ''Billboard'' Hot 100 chart, i oktober 1966, og *[[Cash Box]]*-lista. Singelen skal ha selt over 1 million eksemplar verda over. Ellie Greenwich kom oppmed refrenget og kan høyrast på korvokal. 

I 1973 vart eit konsertopptak av «Cherry, Cherry» gjeve ut på singel frå konsertalbumet *[[Hot August Night]]* (1972). Denne versjonen nådde 24. plass på *Cash Box*-lista og 31. plass på *Billboard* Hot 100-lista.

*[[Rolling Stone]]* omtalte sidan «Cherry, Cherry» som «ein av dei beste tre-akkordssongane gjennom tidene».

Studiogitaristen Al Gorgoni (som seinare spelte på «The Sound of Silence» av Simon & Garfunkel og «Brown Eyed Girl» av Van Morrison) spelte på songen.

Det er gjeve ut to versjonar av «Cherry, Cherry». Den mest kjende versjonen vart gjeven ut av Bang Records i 1966. Den andre verdsjonen, med forskjellig tekst og opphavleg meint som singel, vart etter kvart gjeve ut av Diamond og Sony Music Entertainment i 1996 på samlealbumet *In My Lifetime*.

## Andre versjonar

* Dizzy Gillespie spelte ein versjon av songen i 1966 på *[[The Melody Lingers On]]* (på Limelight Records).

* The Music Machine spelte ein versjon av songen i 1966 på albumet *(Turn On) The Music Machine* (på Original Sound). 

* Jonathan King spelte ein versjon av songen i 1970 og vart ein hitt i heile Europa, særleg i Nederland, Belgia og Frankrike. 

* Kramer spelte ein versjon av songen i 2010 for albumet *The Brill Building* (på Tzadik Records). Songen er songen på spansk/cubansk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cherry, Cherry|Cherry, Cherry]]» frå ,  den 21. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Just for You av Neil Diamond

***Just for You*** er det andre albumet til Neil Diamond. Som debutplata har albumet aldri blitt gjeve ut på CD, men alle utanom to songar finst på samleplata **. Dette var det første Diamond-albumet som berre bestod av songar han hadde skrive sjølv, og det siste albumet hans for Bang Records.

På eit eller anna tidspunkt vart alle songane på albumet gjevne ut som A- eller B-sider av ein singel og mange av dei vart store hittar: «You Got to Me» (18. plass), «Girl, You'll Be a Woman Soon» (10. plass), «Thank the Lord for the Night Time» (13. plass), «Red Red Wine» (62. plass) og «Shilo». Den eitt år gamle hitten, «Cherry Cherry» (frå debutalbumet til Diamond) finst av ein eller annan grunn òg på albumet, medan den hitten han hadde då albumet kom ut, «Kentucky Woman» (22. plass) ikkje finst der. «Solitary Man» er òg på både dette og debutalbumet. Denne versjonen vart gjeve ut at på singel i 1970 og nådde då 21. plassen på singellista i USA. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Just for You (Neil Diamond album)|Just for You (Neil Diamond album)]]» frå ,  den 21. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gurspråk

**Gurspråk** eller **voltaspråk** er ei språkgrein av den afrikanske språkfamilien niger-kongospråk. Gurspråka omfattar 79 språk som blir tala i Burkina Faso og indre delar av Ghana og Elfenbeinskysten. Det mest utbreidde av gurspråka er mossi, som blir tala av oppimot 4 millionar menneske. Andre viktige gurspråk er gourma, senufo, dagomba, kabre og bariba.

## Kjelder

*Gurspråk (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Henta 21. august 2013.
App Store

**App Store** er ei digital distribusjonsplattform for iOS, utvikla og halden ved like av Apple Inc. Tenesta lèt brukarane laste ned applikasjonar («appar») som er utvikla med iOS-programvareutviklingspakken og publisert gjennom Apple.

Plattforma vart lansert i juli 2008. App Store hadde i 2012 over 900 000 appar, med over 400 millionar registrerte brukarkontoar og 50 milliardar nedlastingar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
IOS jailbreaking

**iOS jailbreaking** er prosessen der ein fjernar restriksjonane Apple har plassert på einingar som køyrer iOS-operativsystemet, ved hjelp av program- og maskinvare-exploits; Absinthe og redsn0w er dei mest brukte verktøya. Jailbreaking gjer at brukarar får root-tilgang til operativsystemet, slik at ein kan laste ned program, utvidingar og tema frå uoffisielle distribusjonskanalar (utanfor App Store), slik som Cydia.

Jailbreaking er ei form for opptrapping av privilegium, og omgrepet har også vorte brukt for opptrapping av privilegium på andre datasystem. Namnet refererer til å bryte eininga ut av «jail» (fengsel), som er eit teknisk omgrep brukt i UNIX-system. Ein jailbroken iPhone, iPod Touch eller iPad kan framleis bruke App Store, iTunes og andre normale funksjonar.

I motsetnad til rooting av Android-einingar er jailbreaking naudsynt dersom brukaren skal køyre programvare som ikkje er godkjend av Apple. Under Digital Millennium Copyright Act er jailbreaking lovleg i USA, sjølv om Apple har annonsert at praksisen «kan krenke garantien».

## Kjelder
Namnet Kylie

**Kylie** (uttalt ) er eit kvinneleg førenamn som anten er danna som ei kvinneleg form av mannsnamnet Kyle, eller kjem av ordet for bumerang på det australske aboriginarspråket noongar.

Namnet var først teke i bruk i Australia, men blei populært i USA frå 1970-åra. I 2008 var det det 51 mest gjevne namnet i USA.

Andre stavemåtar for namnet er Kiley, Kyly, Kilie, Kylee og Kyleigh; det kan også minna om Kyla/Kayla og Kayleigh.

## Kjende namneberarar

* Kylie Tennant (1912–1988), australsk forfattar, kritikar og historikar
* Kylie InGold, (f. 1962), australsk biletkunstnar
* Kylie Gillies (f. 1967), australsk programleiar på fjernsyn
* Kylie Minogue (f. 1968), australsk songar og skodespelar
* Kylie Kwong (f. 1969), australsk fjernsynsskokk og programleiar
* Kylie Travis (f. 1970), australsk skodespelar
* Kylie Bax (f. 1975), newzealandsk modell
* Kylie Leuluai (f. 1978), newzealandsk rugbyspelar
* Kylie Gauci (f. 1985), australsk rullestolbasketspelar
* Kylie Tyndall (f. 1992), USA-amerikansk skodespelar
* Kylie Jenner (f. 1997)  USA-amerikansk modell og reality-personlegdom

## Kjelder
Plymouth på Montserrat

**Plymouth** er den forlatne hovudstaden til den karibiske øya Montserrat, eit britisk oversjøisk territorium. Byen blei evakuert i 1997 på grunn av vulkanutbrot, og har sidan vore eit avsperra område. Administrasjonen av øya blei flytt til Brades, men Plymouth blei verande *[[de jure]]* hovudstad.

Plymouth var opphavleg hamnebyen, handels- og administrasjonssenter for Montserrat.

Etter at vulkanen Soufrière Hills hadde hatt samanhengande utbrot frå 1995 byrja eit større utbrot 25. juni 1997, og byen blei beordra evakuert av styresmaktene 3. august. Fleire bygningar blei heilt eller delvis begravde av lava. Ingen har siden fått lov til å flytte tilbake, og dei 3&nbsp;500 innbyggjarane har flytta til den nordlege delen av øya, til naboøyar i Karibia, til Storbritannia eller USA.

Byen er stengd for folk, men ein kan sjå han frå Montserrat Volcano Observatory, Jack Boy Hill, Garibaldi Hill og frå sjøen.

## Kjelder

*«Montserrat: øy» (2009, 14. februar), *Store norske leksikon*. Henta 19. august 2013. 
*Donaldson Romeo, «The victims of Montserrat's volcano tragedy deserve an investigation» (25 June 2012), theguardian.com
*Pompeii of the Caribbean: Plymouth, Montserrat, sometimes-interesting.com

## Bakgrunnsstoff
*40 Incredible Pictures Inside Montserrat’s Exclusion Zone , buzzfeed.com
*Pompeii of the Caribbean: Plymouth, Montserrat, sometimes-interesting.com
Sognefjellet

**Sognefjellet** er eit fjellparti på grensa mellom Vestland og Innlandet fylke, mellom Bøverdalen i Lom kommune og Fortunsdalen i Luster kommune. I Sogn vart Sognefjellet kalla **Dølafjell**. I Gudbrandsdalen vart det kalla Sygnefjellet.

Allereie i mellomalderen gjekk ein trafikkert ferdselsveg over Sognefjellet. Heilt fram til 1800-talet vart det frakta korn over Sognefjellet. No går fylkesveg 55 (Sognefjellsvegen, opna i 1938), omtrent same ruta, det vil seie opp Bøverdalen og Leirdalen til Krossbu, så sør for den høgste ryggen (1500–1600 moh.) av Sognefjellet til Turtagrø og vidare ned til Fortun.

## Kjelder
Gjendealpane

**Gjendealpane** er eit fjellmassiv mellom Gjende og Bygdin som utgjer den sørlege delen av Jotunheimen.

Fjellmassivet vert delt opp av to store dalar, Leirungsdalen og Svartdalen. Fjelltoppar her er Store Knutholstind (2341 moh.), Tjørnholstind (2330 moh.), Østre Leirungstind (2288 moh.), Vestre Leirungstind (2250 moh.), Skarvflyløyfttind (2250 moh.) og Høgdebrotet (2226 moh.).

## Kjelder
Kurv frå Valdres

**Kurv frå Valdres** er ei spekepølse som er laga i samsvar med tradisjonelle oppskrifter i Valdres. Kurven er laga av kjøt frå storfe, småfe og vilt. Han vert naturleg tørka og har mørk tørr ytterkant og ein mjukare raudfarga kjerne. Kurven er søt i smaken og konsistensen kan vera grov eller fin, men er vanlegvis noko varierande.

## Bakgrunnsstoff
* Kurv frå Valdres  - valdres.no
Kylie

**Kylie** kan visa til:

*Namnet Kylie, eit kvinnenamn
*Kylie Minogue, ein australsk songar
**Albumet Kylie, debutalbumet hennar
*Bumerangen kylie
Rakfisk frå Valdres

**Rakfisk frå Valdres** er eit fermentert fiskeprodukt framstilt av oppdretta regnbogeaure eller aure nedlagt i saltlake. Ferdig rakfisk skal ha karakteristisk rakfisklukt og -smak, delikat raud farge og ein fast men smøreviljug konsistens.  

Rakfisk frå Valdres er godkjend som ei verna geografisk nemning. Dette inneber at det berre er fisk som er klekka, oppdretta og foredla i Valdres som kan bli merkt og seld under dette namnet.

Bak produktnavnet Rakfisk frå Valdres står fellesselskapet Valdres Rakfisk BA, som er ei samanslutning av seks rakfiskprodusentar; Hande Fiskeoppdrett, Haadem Fisk, Noraker Gård, Lofoss Fisk, Røn Gård og Trøsvik Fisk.

## Bakgrunnsstoff
* Rakfisk frå Valdres  - valdres.no
Zdzisław Hoffmann

**Zdzisław Hoffmann** () er ein polsk, tidlegare friidrettsutøvar frå Świebodzin. Han tevla helst i tresteghopp, ei øving han vart verdmeister i under det fyrste VM i friidrett, i Helsingfors i 1983.

## Aktiv
Hoffmann er særleg kjend for sine prestasjonar VM i friidrett 1983. Etter fjerde omgangen låg han på andreplass, med same lengde, 17,18 m, som favoritten Willie Banks frå USA. I femte omgang la Hoffmann på til 17,35 m og tok leiinga, før han i siste omgangen pynta vinnarresultatet med ytterlegare sju centimeter. For denne prestasjonen vart han kåra til *Årets idrettsutøvar i Polen*.

Hoffmann var forhindra frå å delta i OL i 1984 i Los Angeles, då Polen og dei andre aust-europeiske landa boikotta arrangementet. Sin personlege rekord på 17,53 meter sette han i Madrid 4. juni 1985. Sidan makta han ikkje å nå dei aller beste lengdene.

Han vart polsk meister i tresteghopp i 1981, 1983, 1984 og 1989. Hoffmann sin personleg rekord i lengdehopp er på 8,09 m, oppnådd i Warszawa i 1983-sesongen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa – 15,35 m
*VM 1983 i Helsingfors: Gullmedalje – 17,42 m, framom Willie Banks (17,18 m)
*VM 1987 i Roma: Nr 12 – 16,58 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zdzisław Hoffmann|Zdzisław Hoffmann]]» frå ,  den 23. august 2013.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zdzisław Hoffmann|Zdzisław Hoffmann]]» frå ,  den 23. august 2013.*
Shilo av Neil Diamond

«**Shilo**» er ein song skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart opphavleg spelt inn i 1967 for Bang Records, men Diamond og Bang-grunnleggjar Bert Berns var usamde om den vidare karrieren til Diamond. Songaren ønskte å flytte seg bort frå tidleg tenåringspop, som Berns meinte ha måtte fortsette med, og Berns nekta derfor å gje ut den meir inadvente «Shilo» som singel, sjølv om Diamond meinte det var ein del av utviklinga hans som artist. «Shilo» vart i staden gjeven ut som eit albumspor i 1967 på *[[Just for You av Neil Diamond|Just for You]]*. Kort tid etter krangelen med Berns, slutta Diamond i Bang og gjekk til Uni Records i 1968. 

Diamond gjekk inn ein perioden utan hittar, men i januar 1970 kom karrieren hans attende på rett spor med «Sweet Caroline» og «Holly Holy» på Uni/MCA Records. Bang Records gav til slutt ut «Shilo» som singel, men med eit nytt akkompangement for å få han til å høyres meir ut som den dåverande stilen til Diamond. Denne versjonen nådde 24. plassen på Billboard Hot 100 i USA våren 1970, og inspirerte Bang til å gje ut eit samelalbum med Neil Diamond det året kalla *[[albumet Shilo|Shilo]]*.

Etter dette gav Diamond i 1968 ut det første albumet sitt med Uni, *[[Velvet Gloves and Spit]]*, i oktober 1970, med ei heilt ny innspeling av «Shilo».

«Shilo» handla ikkje om slaget ved Shiloh under den amerikanske borgarkrigen eller den israelske byen Shilo, men om ein imaginær ven frå barndommen: 

:*Shilo, when I was young —*
:*I used to call your name*
:*When no one else would come,*
:*Shilo, you always came*
:*And we'd play ...*

Songen var den mest sjølvbiografiske Diamond hadde skrive til då og refererer til ein einsam barndom. Tiår seinare samanlikna *[[Rolling Stone]]* songen med emo-stilen.

Sjølv om han ikkje var ein av dei store hittane til Diamond, har han vorte ein av dei mest kjende songane hans og fast på konsertane. Han var med på konsertalbumet *[[Hot August Night]]* i 1972 og nesten alle samlealbuma hans sidan. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shilo (song)|Shilo (song)]]» frå ,  den 23. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Velvet Gloves and Spit

***Velvet Gloves and Spit*** er det tredje albumet til Neil Diamond. Det var det første han gav ut på MCA sitt Uni Records og inneheld tre singlar, «Brooklyn Roads» (#58), «Two-Bit Manchild» (#66) og «Sunday Sun» (#68), som ikkje selde særskild bra. 

Då det kom ut i 1968 første gongen hadde det berre ti songar. Etter suksessen Diamond hadde med dei tre neste albuma, vart det gjeve ut att på ny i 1970 med nytt omslag og ein ny versjon av «Shilo», ein song som tidlegare hadde vorte spelte sinn for Bang Records, og som hadde vore på det førre albumet, *[[Just for You av Neil Diamond|Just For You]]*. Årsaka til at han gjorde dette kom av at det gamle plateselskapet hadde gjeve ut songen med nyt akkompangement og eit alternativ vokalopptak innspelt ved Chips Moman sitt American Studios i Memphis, og nådde 24. plass, noko som var betre enn singelen Diamond hadde gjeve ut sjølv på den tida, «Until It's Time for You to Go», som berre nådde 53. plass.

## Innhald

## Medverkande

* Artie Schroek: arrangement spor 5
* Don Costa: arrangement spor 1-3
* Don Hockett: arrangement spor 9
* Howard Johnson, arrangement spor 7 
* Joe Renzetti: arrangement: spor 6 & 10
* Stewart Scharf: arrangement: spor 8

Produsentar:  Chip Taylor (spor 5 & 7 ), elles produsert av Tom Catalano og Neil Diamond

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Velvet Gloves and Spit|Velvet Gloves and Spit]]» frå ,  den 23. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Two-Bit Manchild

**Two-Bit Manchild** er ein song skriven og framført av Neil Diamond. Han vart gjeven ut i 1968 på albumet *[[Velvet Gloves and Spit]]*, og vart gjeven ut som singel med B-sida «Broad Old Woman (6 a.m. Insanity)». Han er ein «sterk og interessant» song i følgje Robert Jamieson.

«Two-Bit Manchild» finst òg på samlealbuma *Glory Road 1968-1972*, *Play Me: The Complete UNI Studio Recordings Plus*, *Gold* og *Reflections*.

Opningsriffet minnar om «Day Tripper» av The Beatles.

Neil Diamond spelte «Two-Bit Manchild» den 2. juli 1968 på Showcase 68. Han vart offisielt gjeve ut som singel 13. juli 1968 og nådde etter kvart 66. plass på singellista. 

«Two-Bit Manchild» vart spelt inn av den australske popsongaren Johnny Farnham på det andre studioalbumet hans, *[[Everybody Oughta Sing a Song]]* på EMI Records i november 1968. Songen er òg spelt inn av Neil Diamond-coverbandet Nine Inch Neils,.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Two-Bit Manchild|Two-Bit Manchild]]» frå ,  den 23. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stangfjorden Elektrokemiske Fabriker

**Stangfjorden Elektrokemiske Fabriker** var den første aluminiumsfabrikken i Skandinavia. Den vart etablert i 1908 i Stongfjorden, ein av dei første industristadene i Sogn og Fjordane.

Då British Aluminium Company (BACO) kom til Stongfjorden i 1906 hadde allereie industripioneren Peter Jebsen frå Bergen bygd dam og kraftstasjon som sørgde for produksjon av torvkol så jod, men dette var ikkje lønsamt.

Stongfjorden fekk gatelys då aluminiumsfabrikken starta opp. Fabrikken var i drift til 1945, og hadde på det meste kring 70 tilsette, men produksjonen kom aldri opp i meir enn 700 tonn per år.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Brother Love's Travelling Salvation Show

***Brother Love's Travelling Salvation Show*** er det fjerde studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1969. Fire månader etter at tittelsporet nådde 22. plass på singellista i USA, spelte Diamond inn og gav ut ein ny singel, «Sweet Caroline», som nådde fjerdeplassen. Sidan singelen vart så populær vart han lagt til på slutetn av seinare versjonar av plata, som òg fekk nytt plateomslag. 

## Innhald

Produsentar på plata var Chips Moman (spor 1, 3, 4, 7, 9, 12), Neil Diamond (spor A2, A5, A6, B2, B4, B5, B7), Tom Catalano (spor A6, B7) og Tommy Cogbill. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brother Love&#39;s Travelling Salvation Show|Brother Love&#39;s Travelling Salvation Show]]» frå ,  den 23. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sweet Caroline

«**Sweet Caroline**» er ein softrocksong skriven og framført av Neil Diamond og offisielt gjeve ut 16. september 1969 på singel. Han vart sidan gjeven ut i desember 1972 på konsertalbumet *[[Hot August Night]]*. Det finst tre forskjellige miksar av songen. Den originale mono-versjonen har eit markant orkester og klokkespel, samanlikna med stereoversjonen som vart gjeve ut på albumet *[[Brother Love's Travelling Salvation Show]]* i 1969. Ein tredje versjon var ein miks som først vart gjeve ut på CD-utgåva av *[[His 12 Greatest Hits]]*. Denne versjonen hadde lyden av orkesteret skrudd ned og korvokalen skrudd opp. Uttoninga er òg lengre. Songen nådde fjerdeplassen på Billboard-lista i USA og selde etter kvart til platinaplate for 1 million selde eksemplar.

Hausten 1969 spelte Diamond «Sweet Caroline» på fleire fjernsynsshow. Han nådde sidan åttandeplassen på singellista i Storbritannia i 1971. I 2007 fortalte Diamond at inspirasjonen hans for «Sweet Caroline» var dottera til president John F. Kennedy, Caroline Kennedy, som var elleve år på den tida. Diamond song songen til ho på 50-årsdagen hennar i 2007.

«Sweet Caroline» har vore mykje brukt ved idrettskonkurransar i USA, og har særleg vorte knytt til Boston. On opening night of the 2010 season at Fenway Park, the song was performed by Diamond himself.

20. april 2013, nokre dagar etter Boston-bombinga framførte Neil Diamond songen i lag med publikum føre ein baseballkamp, etterfølgd av eit minutts stille. Songen vart òg spelt føre starten på Hamburg maraton i Hamburg i Tyskland, dagen etter, etterfølgd av eit minutts stille.

## Andre versjonar
*Victor Wood spelte songen på albumet *Mr. Lonely*.
*Pierre Lalonde song i 1969 ein fransk versjon av songen kalla «Caroline».
*Andy Williams gav ut ein versjon i 1969 på albumet *[[Get Together with Andy Williams]]*.
*Bobby Womack spelte inn songen i 1972 for albumet *[[Understanding av Bobby Womack|Understanding]]*.
*Frank Sinatra spelte ein storbandversjon av «Sweet Caroline» i 1974 for albumet *[[Some Nice Things I've Missed]]*.
*Me First and the Gimme Gimmes spelte ein punkrockversjon av songen i 1997 på albumet *Have a Ball*.
* I november 2001 gjekk Dustin the Turkey til topps på den irske singellista med songen. 
* Dave Matthews Band gav ut konsertversjonar av songen på Live Trax, Vol.6: Fenway Park og Live Trax, Vol.9: Live at MGM Grand Garden Arena
* Elvis Presley spelte songen i 1970

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sweet Caroline|Sweet Caroline]]» frå ,  den 24. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Touching You, Touching Me

***Touching You, Touching Me*** er det femte studioablumet til Neil Diamond. Det var det første sidan 1966 med songar av andre artistar enn hans eigne. Albumet inneheldt ein stor hit, «Holly Holy» (#6), som alt hadde vorte gjeve ut som singel då albumet kmo ut, og den mindre hitten «Until It's Time for You to Go» (#53). Albumet sjølv nådde 30. plass på Billboard-lista og selde til gullplate. Lee Holdridge lagde arrangementa og var dirigent på albumet. 

Trass i at tittelen på albumet kjem frå teksten til hitten «Sweet Caroline», var ikkje denne songen med på den amerikanske versjonen av albumet, sidan han alt var gjeven ut på *[[Brother Love's Travelling Salvation Show]]*. På den britiske utgåva var «Sweet Caroline» den siste songen på side A. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Touching You, Touching Me|Touching You, Touching Me]]» frå ,  den 24. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Shake It

**Shake It** kan visa til:

* *[[Shake It All About]]*, dansk komediedrama frå 2001 (kort tittel: *Shake It*)
* «Shake It», song av David Bowie
* «Shake It», song av Caesars
* «Shake It», song av Sákis Rouvás og det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2004
* «Shake It», song av Metro Station
* «Shake It», song av Bow Wow og Swizz Beatz
* Wario Land: Shake It!, eit spel i Wario Land-serien
* *[[Shake It av Gal Level|Shake It]]*, album av Gal Level frå 2004
* «Shake It», song av Rediscover
* «Shake It», song av MC Shy D
* «Shake It», song av Aaron Carter
Songen Brother Love's Travelling Salvation Show

«**Brother Love's Travelling Salvation Show**» er ein song frå 1969 skriven og framført av Neil Diamond. Songen nådde 22. plass på Billboard Hot 100 i USA.

## Historie
Songen fortel soga om Brother Love, ein evangelist som reiser frå by til by for å preike. I midten av songen held Diamond ei preike på typisk evangelistisk måte. 

Somme evangeliske grupper i Sørstatane oppfordra til å boikotte songen og Diamond fordi dei meinte at songen rakka ned på og fornærma evangelistar og den evangeliske rørsla. Då Diamond i eit intervju sa at det var motsett og at han hylla gospelmusikken og den evangeliske stilen å preike og tilbede på. Striden gav seg etter det. 

Den originale singelen er noko forskjellig frå albumversjonen. Bortsett frå at han er i mono, er det lagt på ekstra romklang gjennom heile songen. Stemma til Neil Diamond vart overdubba og skapte ein harmoni. Eit parti på røyrklokker vart lagt til etter frasen «Take my hand in yours...». Uttoninga av songen er lengre med ein tydelegare blåseseksjon og raslande tamburin. Alle versjonane av songen som finst på samleplatene til Diamond har nytta denne miksen. 

*[[The New Rolling Stone Album Guide]]* kallar «Brother Love's Travelling Salvation Show» «genuint vanvittig».

I 1969 song Peggy Lee ein versjon av songen på comebackalbumet sitt, *Is that all There Is?*. Dolly Parton har spelt songen ved fleire høve. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brother Love's Travelling Salvation Show (song)|Brother Love's Travelling Salvation Show (song)]]» frå ,  den 23. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Folkestad skule

**Folkestad skule** er ein barneskule med 120–130 elevar som ligg ved Oterholt i Bø kommune i Telemark. Skulen underviser frå 1. til 7. trinn og har skulefritidsordning. Skulebygget blir også nytta som grendehus.

Skulen har to bygningar, eitt undervisningsbygg og eitt administrasjonsbygg. Undervisningsbygget har gymsal, skulekjøken, sju klasserom, sju grupperom, musikkrom og bibliotek. I tillegg er det ein SFO-base med eit lite kjøken. Det er også kjellar under delar av byggverket, der det er garderobar, dusjar, lagerrom og tekniske rom. Administrasjonsbygget er den eldste bygningen og vart bygd på 1920-talet. I uteområdet ved skulen er det ballbane og leikeplass.

## Kjelder
*
Bumerang

**Bumerang** er eit kastevåpen og leiketøy som vanlegvis er laga av eit bøygd trestykke. Når han blir kasta, sviv han i lufta om sin eigen akse, og kan derfor halda seg flygande lenge. Den mest kjende bumerangtypen vender tilbake til kastaren, men dei fleste bumerangar gjer ikkje dette. Ein kjenner særleg bumerangar frå Australia, der bumerang er eit viktig nasjonalt symbol. Liknande våpen er også blitt laga fleire stader i verda. Ein kan bruka bumerang til jakt og kriging, men også til idrett, leik og musikk.

Ordet «bumerang» er avleidd frå eit aboriginarspråk frå New South Wales, kanskje dharug.
Ein finn ordet *wo-mur-rāng* i ei engelsk ordliste over klubber frå 1778, medan *womrā* (kastespyd) og *bumarin* (bumerang) opptrer i ei seinar ordliste frå George's River i Botany Bay.

Bumerangar finst i mange forskjellige utformingar og storleikar etter kvar føremål dei har og kvar dei kjem frå. Den «typiske» bumerangen som kjem tilbake til kastaren er ein svakt bøygd kastepinne som flyg i ein tilbakevendande boge når han blir kasta. Andre bumerangar kan flyga rett framover og er meint å treffa målet med stor styrke. Særs store bumerangar er ikkje tradisjonelt brukte til kasting, men som slagvåpen. Frå ende til ende kan ein bumerang vera alt frå 10 cm til over 2 meter lang. 

Ein del tradisjonelle bumerangar er pynta med måleri eller utskjeringar som gjev mening til den som laga dei. I dag blir mange pynta bumerangar laga som kunst eller til salg som suvenirar og liknande. Moderne sportsbumerangar er gjerne laga av komposittmateriale og kan ha enkle dekorasjonar.

Medan bruk av bumerang var kjend frå store delar av Australia brukt av aboriginarar der, finst det også døme på liknande kastevåpen frå Afrika (mellom anna Det gamle Egypt), Europa, India og Nord-Amerika.

## Kjelder

*TRADITIONAL ABORIGINAL MUSIC, aboriginalart.com.au
*Traditional Aboriginal Musical Instruments , aboriginalartonline.com
*Boomerang , aboriginalartonline.com
*Bumerang (2009, 9. mars), *Store norske leksikon*.

## Bakgrunnsstoff
Star Wars Episode IV: A New Hope

**Star Wars Episode IV: A New Hope** er ein amerikansk science fiction-film frå 1977 skriven og regissert av George Lucas. Filmen er den fyrste *[[Star Wars]]*-filmen som blei laga, men er no den fjerde i *Star Wars*-sagaen. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Star Wars Episode IV: A New Hope|Star Wars Episode IV: A New Hope]]» frå ,  den 25. august 2013.*
Holly Holy

«**Holly Holy**» er ein song skriven og innspelt av Neil Diamond. Han vart gjeven ut som singel i oktober 1969, og vart ein populær oppfølgjar til «Sweet Caroline», med ein sjetteplass på Billboard Hot 100 i USA i desember. Han selde etter kvart til platinaplate for 1 million selde eksemplar.

Songen hadde eit andeleg fokus, og var påverka av gospel og var i følgje Diamond favoritten hans av songane hadde skrive til då. Han byrjar roleg med akustisk gitar mot ei basslinje, og ein enkel tekst med lange vokalar. Gradvis byggjer arrengementet seg opp med eit temposkifte i mellomspelet og inn kjem eit kor i lag med strykarar. 

«Holly Holy» vart gjeven ut på albumet *[[Touching You, Touching Me]]* i november 1969. Konsertopptak av songen finst på ** frå 1970. 
Seinare opptak finst på *[[Hot August Night]]* (frå 1972) og *[[Greatest Hits: 1966–1992]]* (frå 1992), i tillegg til forskjellige samleplater.

Ein versjon av Jr. Walker & the All Stars vart ein liten R&B-hit i 1971. Nancy Sinatra spelte songen på showet «Movin' with Nancy on Stage» i 1971. I tillegg har han vorte spelt av UB40. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Holly Holy|Holly Holy]]» frå ,  den 25. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tap Root Manuscript

***Tap Root Manuscript*** er det sjette studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1970. Det var eit av dei meir eksperimentelle albuma han spelte inn, med afrikanske lydar og instrument. Albume selde godt og inneheldt fleire hittar som nådde Topp 40. Det tok lang tid før andre artistar synte same interesse i verdsmusikk, som Peter Gabriel sine soloalbum i 1980-åra, *[[My Life in the Bush of Ghosts]]* (David Byrne med Brian Eno) i 1981, til *[[Graceland av Paul Simon|Graceland]]* av Paul Simon i 1986. Uni Records var usikre på om albumet kom til å selje eller ikkje. Det vart ein av dei største suksessane til Diamond fram til då, med hans tredje førsteplass i karrieren, «Cracklin' Rosie».

## Innhald

## Medverkande
*Instrument: Alvin Casey, Andrea Kostelas, Anthony Terran, Armand Kaproff, Arthur Butler, Assa Drori, Benjiman Barrett, A.D. Brisbois, David Burk, David Cohen, Dick Hyde, Donald Menza, Don Peake, Don Randi, Earl C. Palmer Sr., Emil Radocchia, Erno Neufeld, Gareth Nuttycombe, Gary Coleman, Gene Estes, George C. Poole, George Roberts, Hal Blaine, Harry Betts, Harry Bluestone, Harvey J. Newmark, Henry Roth, Henry Sigismonti, Israel Baker, Jack Shulman, Jim Arkatov, James Getzoff, Jan R. Kelley, Jay Migliori, Jesse Ehrlich, Joe Osborn, Joseph Estren, Joseph Saxon, Larry Bunker, Lawrence W. Knechtel, Larry Muhoberac, Lee Holdridge, Lee Shamburger, Lou Klaes, Louie Shelton, Martin Paich, Myron Sandler, Nathan Ross, Nathaniel Rosen, Neil Levang, Oliver Mitchell, Paul Bergstrom, Paul Hubinon, Paul Shure, Randy Cierley, Raymond J. Kelley, M.R. Pohlman, Orville Rhodes, Roger Bobo, Ronald Langinger, Roy V. Caton, Sandra Crouch, Shirley Marcus, Sidney Sharp, Thomas Scott
*Song: Alexander Hale, Aubrey Porter, Bill Lee, Billie Barnum, Christopher Hale, Clydie King, Dean Porter, Donald Wyatt, Douglas Schwartz, Dwayne Moody, Ed Wallace, Ekundayo Paris, Evelyn Meyer, Fred Burton, George Bledsoe, Graynston Hale, Gwen Johnson, H.B. Barnum Jr., Jean Sewell, Jessie Kirkland, Joe Greene, John Woodson, Kevin Parker, Lewis Johnson, Mabel Bishop, Marjorie Cranford, Matthews Muhoberac, Merry Clayton, Molly Halloran, Nancy Adams, Oma Drake, Phillip Whigham, Ricky Porter, Sean Engerman, Sherlie Matthews, Sherill Atwood, Stacey Johnson

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tap Root Manuscript|Tap Root Manuscript]]» frå ,  den 25. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Neil Diamond's Official Website 
*Record Label
He Ain't Heavy, He's My Brother

«**He Ain't Heavy... He's My Brother**» er ein popballade skriven av Bobby Scott og Bob Russell og opphavleg spelt inn av Kelly Gordon i 1969. Songen vart eit år seinare ein stor hitt for The Hollies og igjen same året for Neil Diamond. Han har vorte spelt av mange andre artistar gjennom åra. 

## Opphavet til songen
Scott og Russell hadde møtt kvarandre ved Johnny Mercer, ein nattklubb i California.  Sjølv om Russell var dødssjuk av lymfom og dei berre møtte kvarandre andlet til andlet tre gonger, klarte dei å skrive songen i lag. 

## Opphavet til tittelen
The Den første redaktøren i magsinet *[[Kiwanis]]*, Roe Fulkerson, publiserte ein artikkel i september 1924 kalla «He Ain't Heavy, He's My Brother»; men variantar av setninga går heilt attende til minst 1884. 

## Lister
The Hollies-versjonen, som har med Elton John på piano, vart gjeven ut i Storbritannia den 1. september 1969 og den 1. desember 1969 i USA. «He Ain't Heavy» nådde tredjeplassen i Storbritannia og sjuandeplassen i USA. I lag med songen «Carrie», vart songen gjeve ut på singel på ny seint i 1988 i Storbritannia, etter at han hadde vorte nytta i ein fjernsynsreklame for ølet Miller Lite. Denne gongen nådde han førsteplassen i Storbritannia i september 1988. 

Neil Diamond-versjonen av songen, spelt inn for albumet *[[Tap Root Manuscript]]*, nådde 20. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* «Hot 100 Singles»-lista seint i 1970. 

## The Justice Collective-versjonen

I 2012 vart ein versjon av songen gjeven ut av ei gruppe musikarar og kjendisar under namnet The Justice Collective, med mellom andre Melanie C, Robbie Williams, Paul Heaton, Paloma Faith, Paul McCartney, Gerry Marsden, Kenny Dalglish, Alan Hansen, Rebecca Ferguson og Beverley Knight for forskjellige veldedige hendingar til minne om Hillsborough-katastrofen. 

Songen gjekk til topps på julelista det året i Storbritannia.

Singelen gav Melanie C hennar 12 førsteplass på lista i Storbritannia og gjorde ho til den einaste kvinnelege artisten som har klart dette i ein kvintett, kvartett, duo og solo og ei gruppe. 

### Lister

## Andre artistar
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Per Gessle, Donny Hathaway, Radka Toneff, Barry Manilow, Paul Carrack, Heine Totland, Bobby Goldsboro, Christer Sjögren, Al Green, Glen Campbell og Cher

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:He Ain&#39;t Heavy, He&#39;s My Brother|He Ain&#39;t Heavy, He&#39;s My Brother]]» frå ,  den 25. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
The Ultimate Collection: Music + Video – 1991–1996

***The Ultimate Collection: Music + Video – 1991–1996*** (engelsk for *Den ultimate samlinga: Musikk + Video – 1991–1996*) er det andre videoalbumet, tredje samlealbumet og det tolvte albumet til den greske songaren Sákis Rouvás. Albumet er sett saman av ein DC og ein DVD, gjeve ut tidleg i 2005 av Universal Music Greece og inneheld 20 hitsongar og 13 musikkvideoar frå hans fem fyrste album gjeve ut under det tidlegare selskapet PolyGram. 

## Sporliste
**CD**
#"Pár' ta"
#"1992"
#"Gyrna"
#"Min antistékese"
#"Yia fantásou"
#"Me komméni tin anása"
#"Na zíseis moró mou"
#"Káne me"
#"To xéro íse móni"
#"Xékhasé to"
#"Aíma, dákrya & idrótas"
#"Xaná"
#"Éla mou"
#"Symplegma Idipódio"
#"Grothiá"
#"Tóra arkhízoun ta dyskola"
#"Áse me na fygo"
#"Mi m' agapíseis"
#"Afíste tin"
#"Pou ke póte"

**DVD**
#"Éla mou"
#"Tóra arkhízoun ta dyskola"
#"Afíste tin"
#"Aíma, dákrya & idrótas"
#"Pou ke póte"
#"Min antistékese"
#"Pár' ta"
#"Káne me"
#"To xéro íse móni"
#"Xékhasé to"
#"Xaná"
#"1992"
#"Mia forá"

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Ultimate Collection: Music + Video – 1991–1996|The Ultimate Collection: Music + Video – 1991–1996]]» frå ,  den 25. august 2013.*
Stones av Neil Diamond

***Stones*** er det sjuande studioalbumet til Neil Diamond, innspelt og gjeve ut i 1971. Det var eit av dei bestseljande albuma i karrieren hans. Dirigentar og arrangørar var Lee Holdridge, Marty Paich and Larry Muhoberac.

Albumet inneheld hitsinglane «I Am...I Said» og «Crunchy Granola Suite», og fleire coverversjonar enn på dei førre albuma hans. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stones (Neil Diamond album)|Stones (Neil Diamond album)]]» frå ,  den 25. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*