open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Heidi Linde

**Heidi Linde** () er ein norsk forfattar.

Linde er oppvaksen på Kongsvinger og busett i Oslo. Ho har gått forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark og er utdanna manusforfattar frå Den norske filmskolen (Høgskolen i Lillehammer). Ho debuterte i 1998 med barneboka *Myggstikk*.

## Bøker
* 1998 &ndash; *Myggstikk* &ndash; Barnebok
* 1999 &ndash; *Hallomannen og den skjønne Helena* &ndash; Barnebok
* 2002 &ndash; *Under bordet* &ndash; Roman
* 2004 &ndash; *Juggel* &ndash; Roman
* 2005 &ndash; *Jug!* &ndash; Barnebok
* 2007 &ndash; *Resten av livet* &ndash; Roman
* 2007 &ndash; *Schmokk: en romantisk radiokomedie om støvsuging, sex og kjærlighet* &ndash; Skodespel
* 2008 &ndash; *Gjørmedrømmer* &ndash; Ungdomsroman
* 2009 &ndash; *Sug!* &ndash; Barnebok
* 2011 &ndash; *Nu, jävlar!* &ndash; Roman
* 2012 &ndash; *Pym Pettersons mislykka skoletur* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; *Pym Pettersons mislykka familie* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; *Agnes i senga* &ndash; Roman
* 2013 &ndash; *Pym Pettersons mislykka brevvenn* &ndash; Barnebok

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Heidi Linde digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar av Heidi Linde i BIBSYS
Røabanen

**Røabanen** er den eine av dei to linjene på T-banenettet i Oslo som krysser grensa mellom kommunane Oslo og Bærum, og med dette òg grensa mellom fylka Oslo og Akershus. Banen har endehaldeplass på Østerås i Bærum.

Den andre linja som krysser grensa mellom Oslo og Bærum er Kolsåsbanen, som er knytt til Røabanen på Sørbyhaugen rett ovanfor Smestad haldeplass i Oslo.

Opphavleg var Røabanen ein forstadsbane med utgangspunkt på Majorstuen i Oslo, opna fram til Smestad i Oslo i 1912, lengd til Røa i Oslo i 1935 og fram til Grini i Bærum i 1948, til Lijordet i 1951 og til Østerås i 1972. Saman med Holmenkollbanen og Sognsvannsbanen vart Røabanen lengd den andre leia, frå Majorstuen stasjon til Nationaltheatret undergrunnsstasjon i Oslo sentrum, gjennom ein fellestunnel som vart opna i 1928.

Til liks med Holmenkollbanen og Sognsvannsbanen, vart Røabanen bygd og drive av aksjeselskapet Holmenkolbanen A/S, som vart teke over av A/S Oslo Sporveier i 1975, men ikkje formelt før i 1991.

Røabanen vart ombygd i 1995 til T-banestandard med straumskjener og planfrie kryssingar med vegar i samband med at dei vestlege forstadsbanelinjene vart kopla saman med dei austlege T-banelinjene på Stortinget T-banestasjon i Oslo sentrum dette året. Det vart då sett i drift ei pendelrute mellom Østerås og endestasjonen Ellingsrudåsen på T-banelinja Furusetbanen i Oslo.

## Bakgrunnsstoff
Anlaug Sanderød

**Anlaug Sanderød** () er ein norsk forfattar og journalist.

Ho er utdanna cand.mag. med litteraturvitskap og mediefag i fagkrinsen og arbeider som helsejournalist. Sanderød debuterte som skjønnlitterær forfattar i 2012 med novellesamlinga *Ulvehunger*.

## Bøker
* 2012 &ndash; *Ulvehunger* &ndash; Novellesamling

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Anlaug Sanderød i BIBSYS Ask
Japansk skrift

**Japansk skrift** er eit sett av tre skriftsystem som kan brukast om kvarandre til å skriva japansk. To av dei,  *[[hiragana]]* og *[[katakana]]*, er stavingsalfabet medan den tredje, *[[kanji]]*, er ei samling ideogram som byggjer på kinesisk skrift (hanzi).
Kanji og hiragana som regel blir brukt til å skriva japanske arveord, medan katakana gjerne blir brukt til lånord, framande namn og onomatopoetikon. I nokre høve blir kanji skrive saman med hjelpeteikn frå ei av dei andre skriftene for å visa uttale eller forklara ei tyding.

## Bakgrunnsstoff
*Lær japansk språk og skrift ved learnjapanesefree.com
Something Happened on the Way to Heaven

«**Something Happened on the Way to Heaven**» er ein song av Phil Collins frå albumet *[[…But Seriously]]* frå 1989. Songen vart gjeve ut som singel i 1990 og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100-lista i USA same året. Eit konsertopptak av songen finst på *[[Serious Hits... Live!]]*. Songen vart skriven av Phil Collins og Daryl Stuermer og var produsert av Phil Collins og Hugh Padgham. Han vart òg gjeven ut på *[[Hits av Phil Collins|...Hits]]*. Songen vart opphavleg skriven for filmen *[[War of the Roses]]*.

Songen vert ofte best hugsa for linja «How many times can I say «I'm sorry»?».

## Innhald
;CD maxi
#«Something Happened on the Way to Heaven» – 4:37
#«Something Happened on the Way to Heaven» (Remix) – 5:38
#«I Wish It Would Rain Down» (Demo) – 5:19

;7" singel
#«Something Happened on the Way to Heaven» (Edit) – 4:37
#«I Wish It Would Rain Down» (Demo) – 5:19

;12" maxi
#«Something Happened on the Way to Heaven» – 4:37
#«Something Happened on the Way to Heaven» (Remix) – 5:38
#«I Wish It Would Rain Down» (Demo) – 5:19

## Medverkande
*Phil Collins (klaverinstrument, trommer, vokal)
*Nathan East (bass, korvokal)
*Daryl Stuermer (gitar)
*Dominic Miller (gitar)
*The Phenix horns
**Don Myrick (saksofon)
**Louis Satterfield (trombone)
**Michael Harris (trompet)
**Rhamlee Michael Davis (trompet)
*arrangert av Tom Tom 84
*Alex Brown (korvokal)
*Marva King (korvokal)
*Lynn Fiddmont (korvokal)

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Deborah Cox-versjonen
I 2003 spelte den kanadiske songaren Deborah Cox i ein R&B-versjon av songen, som kom ut på hyllestalbumet *Urban Renewal* for Phil Collins. Ein club-miks vart gjeve ut som singel og denne nådde toppen av *Billboard* Hot Dance Airplay-lista i USA i november 2003 og vart liggande på toppen heilt til februar 2004. Songen låg i alt 11 veker på førsteplassen, noko som var rekord fram til Lady Gaga braut rekorden i 2009 med singelen «Poker Face», som låg 15 veker på toppen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Something Happened on the Way to Heaven|Something Happened on the Way to Heaven]]» frå ,  den 12. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Serious Hits… Live!

***Serious Hits… Live!*** er eit konsertalbum av Phil Collins frå 1991 som vart gjeven ut på CD og sidan DVD. Songane er henta frå *Serious Hits!*-turneen. 

I staden for å gje ut ein heil konsert, vart det berre sett saman ei samling av dei største hittane. Albumet hadde ei stadion-kjensle som mange konsertalbum tidleg i 1990-åra hadde. 

DVD-versjonen inneheld ein konsert i sin heilskap, og var filma i Berlin den 15. juli 1990, som Collins meinte var den beste konserten han nokon gong heldt, på grunn av energien til det tyske publikumet etter Berlinmuren fall. 

## Innhald

## DVD-innhald
#«Hand in Hand»
#«Hang in Long Enough»
#«Against All Odds (Take a Look at Me Now)»
#«Don't Lose My Number»
#«Inside Out»
#«Do You Remember?»
#«Who Said I Would»
#«Another Day in Paradise»
#«Separate Lives»
#«Saturday Night and Sunday Morning»
#«The West Side»
#«That's Just the Way It Is»
#«Something Happened on the Way to Heaven»
#«Doesn't Anybody Stay Together Anymore»
#«One More Night»
#«Colours»
#«In the Air Tonight»
#«You Can't Hurry Love»
#«Two Hearts»
#«Sussudio»
#«A Groovy Kind of Love»
#«Easy Lover»
#«Always»
#«Take Me Home»

## Medverkande
### The Serious Guys
*Phil Collins – vokal, piano, trommer
*Leland Sklar – bass
*Daryl Stuermer – gitar
*Chester Thompson – trommer
*Brad Cole – klaverinstrument

### The Seriousettes
*Bridgette Bryant – vokal
*Arnold McCuller – vokal
*Fred White – vokal

### The Phenix Horns
*Don Myrick – Altsaksofon
*Louis «Lui Lui» Satterfield – trombone
*Rahmlee Michael Davis – Trompet
*Harry Kim – Trompet

## Salslister

### Album

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Serious Hits… Live!|Serious Hits… Live!]]» frå ,  den 12. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vidar Kvalshaug

**Vidar Kvalshaug** () er ein norsk forfattar og litteraturmeldar frå Averøy. Han arbeider som kommentator og litteraturmeldar i *[[Aftenposten]]* og har tidlegare vore forlagsredaktør i Kagge Forlag og journalist i *[[Se og Hør]]*, *[[Nationen]]* og lokalaviser.

Han debuterte med romanen *Ingen landevei tilbake* i 1996 og har sidan skrive fleire novellesamlingar og romanar.

## Bøker
* 1996 &ndash; *Ingen landevei tilbake* &ndash; Roman
* 1997 &ndash; *Absolutt Ordblind Gudinne* &ndash; Kriminalsatire - skriven under pseudonymet Ordgrim Kleggen
* 1998 &ndash; *Nesten som på film* &ndash; Roman
* 2000 &ndash; *Juling og andre kjærtegn* &ndash; Novellesamling
* 2003 &ndash; *New Orleans* &ndash; Reiseskildring
* 2005 &ndash; *Komme hjem og reparere hus* &ndash; Novellesamling
* 2009 &ndash; *Den første av dine aller siste sjanser* &ndash; Novellesamling
* 2012 &ndash; *Norske klassikere; bøker, filmer, musikk, radio og TV fra 1945 til i dag* &ndash; Faktabok, skriven saman med  Sven Ove Bakke, Inger Merete Hobbelstad og Morten Ståle Nilsen
* 2012 &ndash; *Trampolineland* &ndash; Novellesamling
* 2013 &ndash; *Det var en gang en sommer; historien om 22. juli og tiden etterpå - fortalt for barn* &ndash; Dokumentarbok

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bloggen til Vidar Kvalshaug
* Bøker av Vidar Kvalshaug digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar av Vidar Kvalshaug i Bibsys
Both Sides of the Story

«**Both Sides of the Story**» er ein song av Phil Collins som kom ut i 1993 som den første singelen frå albumet *[[Both Sides]]*.

## Historie
Songen nådde sjuandeplassen på UK Singles Chart i Storbritannia, men vart den første førstesingelen til Collins sidan «Thru These Walls» som ikkje nådde Topp 10 på ''Billboard'' Hot 100 i USA, med ein 25. plass. 

Forskjellige variantar av singelen vart gjeven ut med anten «Always» eller «Rad Dudeski» som B-side. 

Musikkvideoen til songen vart hovudsakleg filma i New York og følgjer teksten på songen. På grunn av lengda på videoen vart han ikkje så mykje vist på MTV. 

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Both Sides of the Story|Both Sides of the Story]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Dance into the Light

***Dance into the Light*** er det sjette soloalbumet til den engelske musikaren Phil Collins, gjeve ut 8. oktober 1996 i USA og 28. oktober 1996 i Storbritannia. Det fekk fokus fordi det var det første albumet Collins gav ut som soloartist etter at han slutta i Genesis tidlegare på året. Han hadde med seg gjester på korvokal, som Arnold McCuller og Amy Keys.

Albumet fekk negativ omtale av dei fleste kritikarane, medan somme peikte på nokre gode punkt på albumet. Det selde heller ikkje særskild bra og trass i at det nådde 23. plassen på den amerikanske *Billboard* 200, vart albumet det minstseljande albumet hans til då. *Dance into the Light* selde til gullplate i USA og totalt 850&nbsp;000 eksemplar. Albumet var det første av Collins som ikkje inneheldt hitsinglar som nådde topp 40 i USA. Tittelsporet nådde berre 45. plassen, men gjekk inn på topp 10 i Storbritannia.

Trass i skuffande salstal la Collins ut på turné i USA etter albumet, som av ein av dei mest innbringande turneane det året med mange utselde konsertar. Albumet markerte òg debuten til Vine Street Horns, som erstatta Phenix Horns.

## Historie
Etter skuffande sal for det førre albumet, *[[Both Sides]]*, valde Phil Collins å lage det mest livlege albumet han hadde laga sidan *[[No Jacket Required]]* i 1985. Med untak av «Just Another Story», inneheld albumet mange livlege songar, som den Beatles-inspirerte «It's in Your Eyes», «Wear My Hat» og tittelsporet på albumet.

Collins nytta ikkje trommemaskin i det heile på albumet.

«Dance into the Light» var den einaste songen på albumet som vart gjeven ut på samleplata *[[Hits av Phil Collins|...Hits]]*.

## Innhald

## Medverkande
Frå plateomslaget.

**Musikars**
* Phil Collins – vokal, trommer, perkusjon, kalimba (1), sologitar (2, 5, 7, 10), rytmegitar (2, 5, 7, 12), klaverinstrument (5, 7–10, 12), slidegitar (12), piano (13), sekkepiper (13)
* Daryl Stuermer – sologitar (1, 3, 4, 6, 8, 13), rytmegitar (2, 5, 7, 9, 10), gitarar (11)
* Ronnie Caryl – rytmegitar (1–10, 13), sologitar solo (12)
* Nathan East – bassgitar
* Brad Cole – klaverinstrument (1, 3, 4, 6, 11), strykarar (8), orgel (9, 10, 13)
* Amy Keys – korvokal (1, 3, 6, 8–11)
* Arnold McCuller – korvokal  (1, 3, 6, 8–11)
* Vine Street Horns (1, 4, 6, 8, 9)
**Harry Kim – trompet
**Daniel Fornero – trompet
**Arturo Velasco – trombone
**Andrew Woolfolk – saksofon

**Produksjon**
* Produsert og miksa av Phil Collins og Hugh Padgham 
* Lydteknikar: Hugh Padgham
* Assisterande lydteknikar: Simon Osborne
* Blåsarar arrangert av Harry Kim and Phil Collins 
* Kusntnarisk leiing: David Costa og Dan Einzig 
* Kunst: Wherefore Art?
* Fotografi: Gered Mankowitz
* Michaela Odone – dikt for «Lorenzo»

## Salslister og salstrofé

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dance into the Light|Dance into the Light]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Hits av Phil Collins

***...Hits*** var ei samleplate av Phil Collins som kom ut i 1998. Samlinga inneheld fjorten songar som nådde Topp 40 på singellista i USA, inkludert sju av dei som gjekk heilt til topps. Songane er henta frå *[[Face Value]]* (1981) og fram til *[[Dance into the Light]]* (1996). Ein ny song av Collins, ein versjon av Cyndi Lauper sin «True Colors», finst òg på albumet og vart ein del spelt på radio. *...Hits* inneheld òg fire songar som opphavleg vart skrive for filmar (alle av dei førsteplassar i USA) og ein populær duett med Philip Bailey, «Easy Lover», som gjekk til topps i Storbritannia. 

I 1998 nådde albumet toppen av albumlista i Storbritannia og 18. plass i USA. Det gjekk òg til topps i New Zealand i 2008 og i juli 2012 gjekk det heilt til 6. plassen på Billboard 200 i USA. I juli 2012 hadde det seld 3&nbsp;429&nbsp;000 eksemplar i USA.

## Innhald

## Lister
### Album

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hits (Phil Collins album)|Hits (Phil Collins album)]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*The Official Phil Collins Website
Previn

**Previn** er eit slektsnamn som kan visa til:
* Charles Previn (1888–1973), amerikansk komponist
* André Previn (f. 1929), tysk-amerikansk pianist, dirigent og komponist
* Dory Previn (1925-2012), amerikansk diktar
Wessex

**Wessex** var eit angelsaksisk kongerike sørvest i Storbritannia. Det eksisterte frå 500- til 900-talet før England voks fram som stat. Winchester var hovudstaden i riket, som dekkja dei seinare grevskapa Berkshire, Hampshire, Wiltshire, Dorset, Somerset og Isle of Wight. Seinare fekk det også makt over Cornwall.

Kong Alfred av Wessex er rekna som den første kongen av eit sameint England.

## Kjelder

*Wessex – kongerike (06.02.2013) i *Store norske leksikon*.
Julia Kahrs

**Julia Lossius Kahrs** () er ein norsk forfattar frå Son i Viken fylke.

Ho har studert psykologi og nordisk og gått skrivekunstlinja ved Nansenskolen.

Kahrs debuterte som forfattar i 2009 med barneboka *Sølvrevene*.

## Bøker
* 2009 &ndash; *Sølvrevene* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; *Øst for Dunkelpiggen* &ndash; Barnebok
* 2014 – *Billie Ve*
* 2019 – Gresshoppens sang - Barne/ungdomsbok

* 2022 – *Familien Brattbakk* 

## Kjelder
Sissel Chipman

**Sissel Chipman** () er ein norsk barnebokforfattar.

Chipman er opphavleg frå Nøtterøy og bur no i Canada. Ho debuterte i 2002 med *Drager spiser ikke joggesko*, ei fantasybok for born og ungdom.

## Bøker
* 2002 &ndash; *Drager spiser ikke joggesko* &ndash; Fantasy
* 2004 &ndash; *Janaland* &ndash; Fantasy
* 2005 &ndash; *Trollfrost* &ndash; Fantasy
* 2006 &ndash; Steinsirkelserien 1: *Når den tredje månen kommer* &ndash; Fantasy
* 2007 &ndash; Steinsirkelserien 2: *Trolldom over tåkemyra* &ndash; Fantasy
* 2008 &ndash; *Mørkests datter* &ndash; Fantasy
* 2009 &ndash; Steinsirkelserien 3: *Fangene på Daudaborg* &ndash; Fantasy
* 2011 &ndash; Sokkiserien 1: *Jakten på den perfekte ponnien* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; Sokkiserien 2: *Den mistenksomme ponnien* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; Sokkiserien 3: *Den spretne ponnien* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; Sokkiserien 4: *Det spøker for Sokki* &ndash; Barnebok
* 2013 &ndash; *Professor Barlows varulveksperiment* &ndash; Fantasy
* 2015 &ndash; *Demonjegerne* &ndash; Fantasy

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Sissel Chipman 
* Presentasjon av Sissel Chipman på Forfatternett Oppland 
* Utgjevingar av Sissel Chipman i BIBSYS
Sognsvannsbanen

**Sognsvannsbanen** er ei av linjene i T-banenettet i Oslo. Banen har namn etter endehaldeplassen Sognsvann i Oslo, som ligg i nærleiken av det store vatnet Sognsvann i Nordmarka.

Mellom Ullevål stadion stasjon på Songsvannsbanen og Carl Berners plass stasjon på T-banelinja Grorudbanen går det eit tverrsamband via Nydalen, Storo og Sinsen, opna i 2006. Det køyrast ei ringrute, kalla *Ringen*, over dette tverrsambandet, gjennom fellestunnelen gjennom Oslo sentrum, og over Grorudbanen og Sognsvannsbanen. Etter at Lørenbanen opna 3. april 2016, går det òg tog til og frå Vestli, endestasjonen på Grorudbanen, via Songsvannsbanen og Ringen.

Sognsvannsbanen passerer mellom anna Universitetet i Oslo og Meteorologisk institutt på Blindern, fotballareanaen Ullevaal Stadion, studentbyane på Kringsjå, og ved endehaldeplassen ligg Riksarkivet, Statsarkivet i Oslo, Norges idrettshøgskole og Toppidrettssenteret.

Til liks med dei andre vestlege T-banelinjene i Oslo, har og Sognsvannsbanen ei fortid som forstadsbane. Banen vart bygd mellom Majorstuen og Sognsvann av det kommunale aksjeselskapet A/S Akersbanerne, skipa av den dåverande Aker kommune i 1917 for å byggje og drive forstadsbanar mellom Aker kommune og Kristiania, som då var namnet på Oslo. Bygginga av Sognsvannsbanen tok til i 1922, men vart stogga etter ein streik og ikkje teke opp att før i 1933. Banen vart opna i 1934, og vart frå fyrst dagen drive av A/S Holmenkolbanen, som i 1933 hadde vorte omorganisert på ein måte som gav Aker kommune så avgjerande innverknad på selskapet at det gjorde A/S Akersbanerne overflødig. Formelt vart A/S Akerbanerne avvikla som eige selskap då dei to grannekommunane Aker og Oslo vart slege saman til ein kommune under namnet Oslo i 1948.

Songsvannsbanen vart soleis ei av linjene i A/S Holmenkolbanens linjenett fram til 1975, då A/S Oslo Sporveier tok over selskapet. Banen nytta seg av felleslinja under jorda mellom Majorstuen og Nationaltheatret undergrunnsstasjon i Oslo sentrum på same vis som dei to andre banene selskapet dreiv, Holmenkollbanen og Røabanen (som òg Kolsåsbanen nytta seg av frå Sørbyhaugen og inn til Oslo sentrum).

Frå opninga av Songsvannsbanen i 1934 og fram til på slutten av 1970-talet vart skrivemåten Sognsvatn nytta om endehaldeplassen.

Sognsvannsbanen var bygd om til T-banestandard i 1993 som den fyrste av dei vestlege forstadsbanane.

## Bakgrunnsstoff
Maja Lunde

**Maja Lunde** () er ein norsk manusforfattar, barnebokforfattar og filmvitar.

Lunde arbeider som manusforfattar for film og fjernsyn og har hovudfag i media og kommunikasjon frå Universitetet i Oslo. Ho har mellom anna arbeidd i NRK med *Barnas Supershow* og dramaserien *Hjem*. Som barnebokforfattar debuterte ho i 2012 med *Over grensen*. Boka har handling frå andre verdskrigen og er om fire born som flyktar over grensa til Sverige.

## Bibliografi
* 2012 &ndash; *Over grensen* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; *Vitser og supertriks : Barnas supershow* &ndash; Barnebok
* 2014 &ndash; *Battle* &ndash; Ungdomsroman 
* 2015 &ndash; *Verdens kuleste gjeng 1: Sceneskrekk* &ndash; Barnebok
* 2015 &ndash; *Bienes historie* &ndash; Roman 
* 2015 &ndash; *Verdens kuleste gjeng 2: Kokkekaos* &ndash; Barnebok 
* 2016 &ndash; *Verdens kuleste gjeng 3: Snill, snillere, snillest* &ndash; Barnebok
* 2016 &ndash; *Verdens kuleste gjeng 4: Baluba på leirskolen* &ndash; barnebok 
* 2017 &ndash; *Verdens kuleste gjeng 5: Tullball*  &ndash; barnebok 
* 2017 &ndash; *Blå*  &ndash; roman 
* 2018 &ndash; *Snøsøsteren*  &ndash; barnebok 
* 2019 &ndash; *Przewalskis hest*  &ndash; roman
* 2020 &ndash; *Solvokteren*  &ndash; bok

## Priser
* 2015 &ndash; Bokhandlarprisen for *Bienes historie*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Maja Lunde i BIBSYS
Skøyenparken

**Skøyenparken** ligg på Skøyen i bydel Ullern i Oslo. Parken høyrer til Skøyen hovudgård (Søndre Skøyen). Nordre Skøyen Hovudgård ligg i bydel Østensjø, og parken rundt Nordre Skøyen blir òg omtala i nokre samanhengar som *Skøyenparken*.

Parken grensar til Prinsessealleen i sør og vest, burettslaget Casinetto i aust (vart bygt på ein del av parken i 1981–83), og i nord til Skøyen hovudgård.

Den midtre delen av parken er gjerda inn som privat, og denne blir stella som park. Dei ytre, offentleg tilgjengelege delane av parken er skog og naturpark med gangstigar. 

Namnet *Den engelske park*, som kan finnast på kart, offentlege dokument og i daglegtale, stammar frå ein artikkel i tidsskriftet ''Byminner'' på 1970-talet , og blei altså ikkje brukt om parken opphavleg. Den parkstilen med mykje liner og tilpassing til landskapet som vart utvikla i England frå første halvdelen av 1700-talet (som motsetning til den barokke hagestilen), var blitt ein etablert internasjonal parkstil då parken vart anlagt. Fleire andre parkar i Oslo er anlagt i landskapsstil, frå denne perioden ofte karakteriserte som viktoriansk etter dronning Victoria, eller romantisk. Det er difor svakt grunnlag for at denne parken skal kallast *Den* engelske park. I *Skøienboken* skildrar Skøyen-buaren August A. Butenschøn ein serie fotografi frå Skøyenparken i 1977. Han brukar nemningane «Skøienparken» eller «haven», og talar  aldri om han som ein engelsk park.

Parken blei laga til i 1860-åra, då konsul Nicolai August Andresen eigde Skøyen hovudgard. Dammen i parken har fått det folkelege namnet «Butensjøen» etter August Andresen Butenschøn, som eigde garden seinare i hundreåret.

I parken finst det fin edellauvskog med alm, eik og ask, og eit rikt fugleliv, blant andre nattergal og kattugle.

## Litteratur
* Oslo byleksikon
* Butenschøn, August A., 1984: *Skøienboken*, Bind I «Skøiens historie før 1895. Nicolay Andresen og Peter Heinrich Butenschøns felles etterkommere». Oslo, I/S Skøienarealene. ISBN 82-7317-009-8
* Butenschøn, August A., 1978: *Skøienboken*, Bind II «Skøiens historie fra 1895. Slektsdelen». Oslo, I/S Skøienarealene. ISBN 82-09-03112-0

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* Flyfoto, moglegheit for kart
Sturle Brustad

**Sturle Brustad** () er ein norsk forfattar og siviløkonom.

Han debuterte som forfattar med romanen *Anarchy in Åmot* i 2007. Boka var tilleggsbok i Bokklubben Nye Bøker og er også utgjeven på svensk. Han har sidan skrive romanen *Whole lotta love* og to fantasyromanar for born og unge.

Brustad er oppvaksen i Åmot i Modum og busett i Oslo.

## Bøker
* 2007 &ndash; *Anarchy in Åmot* &ndash; Roman
* 2009 &ndash; *Langstilkbyen* &ndash; Barnebok, fantasy
* 2010 &ndash; *Whole lotta love* &ndash; Roman
* 2012 &ndash; *Elveforsvinningen* &ndash; Barnebok, fantasy

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Sturle Brustad på plot.no 
* Nettstad om boka ''Anarchy in Åmot'' 
* Utgjevingar av Sturle Brustad i BIBSYS
Easy Lover

«**Easy Lover**» er ein song av Philip Bailey og Phil Collins, skriven av Bailey, Collins og Nathan East. Songen vart gjeven ut på soloalbumet til Bailey, *[[Chinese Wall]]* i 1985. Collins har spelt songen på konsertane sine og finst på konsertalbumet *[[Serious Hits... Live!]]* frå 1990 og samlealbumet *[[Hits av Phil Collins|...Hits]]* frå 1998.

Songen vart ein stor hit i fleire land verda over. I USA nådde han andreplassen på Billboard Hot 100 og i Storbritannia låg han fire veker på toppen av singellista. Singelen selde over ein million eksemplar.

«Easy Lover» fekk ein MTV Video Music Award for *Best Overall Performance* i 1985 og vart nomniert til ein Grammy for beste song av duett eller gruppe.

Den muntre videoen vart filma i London i England og er i røynda ein musikkvideo om å lage ein musikkvideo. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Easy Lover|Easy Lover]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Video  på VH1 Classic
Tormod Knutsen

**Tormod Kåre Knutsen** () var ein norsk kombinertrennar frå Eidsvoll som vann den olympiske gullmedaljen i kombinert under OL 1964 i Innsbruck. Han tok elles OL-sølv i 1960 og vart fire gongar noregsmeister i kombinert i tida 1959-64. Knutsen, som var medlem av Eidsvold Værk Skiklubb, vann kombinert-øvinga i Holmenkollen i 1958 og i Svenska skidspelen både i 1959 og -60.

## Aktiv
Knutsen vart noregsmeister i hopp for juniorar i 1950. Ettersom han dei neste sesongane ikkje makta nå noregstoppen i skihopp, satsa han frå 1955-sesongen på kombinertøvinga. I sin fyrste sesong tok han bronsen i noregsmeisterskapen, berre slått av Sverre Stenersen og Gunder Gundersen, dei to utøvarane som året før og i same rekkefylgje toppa resultatlista i verdsmeisterskapen på ski i Falun.
 
Knutsen deltok i 1956 i sitt fyrste av tre vinter-OL og kom på sjetteplass. Same sesongen vart det NM-sølv og andreplass i Lahti-spelen, begge gongane vart han slått av olympiameisteren Sverre Stenersen. Knutsen vart i 1958 nummer ni ski-VM i Lahti, men vann så sin fyrste store siger då han gjekk til topps i Holmenkollrenna. Året etter vart han noregsmeister i kombinert og vann øvinga i Svenska Skidspelen.

Under dei olympiske leikane i Squaw Valley i 1960 nådde Knutsen eit førebels høgdepunkt då han fekk sølvmedaljen i kombinert, berre slått av tyskaren Georg Thoma. Seinare i sesongen vann Knutsen kombinert i noregsmeisterskapen og tok sølv i hopptevlinga. Også i Svenska Skidspelen vart det siger.

Før 1962-sesongen vart den tidlegare OL-vinnaren Sverre Stenersen trenar for dei norske kombinertrennarane, og Gunder Gundersen tilsett som lagleiar. Denne satsinga gav full utteljing då Arne Larsen vart verdsmeister i Zakopane, med Ole Henrik Fagerås på bronseplass og Knutsen på fjerdeplass. Knutsen vann i 1963 sitt tredje og i 1964 sitt fjerde NM-gull i kombinert. Under dei olympiske leikane i Innsbruck i 1964 oppnådde han sitt absolutte høgdepunkt som kombinertrennar. Her vart han olympiameister i nordisk kombinert med stor margin.

Knutsen vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1960. Han la opp i 1964.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1956: Nr 2 i Lahti. Nr 6 i vinter-OL i Cortina d'Ampezzo
*1957: Nr 5 i Holmenkollen
*1958: Vinnar i Holmenkollen, nr 9 i ski-VM i Lahti
*1959: Vinnar i Svenska Skidspelen i Falun
*1960: OL-sølv i Squaw Valley. Vinnar i Svenska Skidspelen i Transtrand
*1961: Nr 2 i Falun, nr 3 i Holmenkollen og nr 4 i Lahti
*1962: Nr 2 i Falun og i Holmenkollen, nr 3 i Lahti og nr 4 i ski-VM i Zakopane
*1963: Nr 2 i Holmenkollen og nr 3 i Falun
*1964: Olympiameister i Innsbruck. Nr 3 i Svenska Skidspelen i Kiruna

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1955: Bronsemedalje på Voss
*Ski-NM 1956: Sølvmedalje i Drammen
*Ski-NM 1957: Sølvmedalje i Mo i Rana
*Ski-NM 1958: Nr 5 i Oslo
*Ski-NM 1959: Gullmedalje på Gjøvik
*Ski-NM 1960: Gullmedalje i kombinert i Nedre Eiker og sølvmedalje i hopp
*Ski-NM 1961: Nr 5 i kombinert
*Ski-NM 1962: Bronsemedalje i Skien
*Ski-NM 1963: Gullmedalje i Rælingen
*Ski-NM 1964: Gullmedalje på Voss

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
*
*
A Hot Night in Paris

***A Hot Night in Paris*** er det einaste albumet av The Phil Collins Big Band, og kom ut i 1999 på Atlantic Records. Det var fronta av songaren i Genesis, Phil Collins, men ingen av songane inneheld song. I staden består av albumet av storband-utgåver av kjende Collins- og Genesis-songar, med Collins på trommmer. 

Albumet nådde tredjeplassen på Jazz Album-lista i USA. 

## Innhald

## Medverkande
### Musikarar
https://web.archive.org/web/20090330171841/http://www.philcollins.co.uk/tourbigband.htm
*saksofonar
**Matt James (alt), Gerald Albright (alt), Chris Collins (tenor), Larry Panella (tenor), Ian Nevins (tenor), Kevin Sheehan (baryton)
*Trombonar:
**Arturo Velasco, Scott Bliege, Mark Bettcher, Antonio García
*Trompetar:
**Dan Fornero, Harry Kim, Tito Carillo, Al Hood, Ron Modell 	
*Rytmeseksjon:
**Daryl Stuermer (gitar), Brad Cole (piano), Oleta Adams (piano), Doug Richeson (bass), Luis Conte (perkusjon), Phil Collins (trommer)
*Vokal:
**Oleta Adams, Phil Collins

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Hot Night in Paris|A Hot Night in Paris]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kristin Auestad Danielsen

**Kristin Auestad Danielsen** () er ein norsk lyrikar og dramatikar frå Ålgård. 

Danielsen er utdanna bachelor i ålmenn litteraturvitskap og har gått forfattarstudiet ved Universitetet i Tromsø og teke dramatikarutdanning ved Aarhus Teater. 

Ho debuterte som forfattar med diktsamlinga *Alle i Norge, i tre, i hengekøyer* i 2005. Ho har vore husdramatikar ved Dramatikkens hus i Oslo og jobbar også som skrivekurslærar.

Danielsen er busett i Stavanger.

## Bøker
* 2005 &ndash; *Alle i Norge, i tre, i hengekøyer* &ndash; Diktsamling
* 2007 &ndash; *Nynorsken* &ndash; Diktsamling
* 2012 &ndash; *Merk mine ord, åleinemor* &ndash; Diktsamling

## Dramatikk
* 2004 &ndash; *Bartender* &ndash; oppført ved Dramatikkfestivalen på Det Norske Teatret
* 2011 &ndash; *Hjemløs* &ndash; urpremiere på Odense Teater
* 2012 &ndash; *Den mørke skya* &ndash; for Den unge scenen

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Kristin Auestad Danielsen på nettstaden til Den unge scenen
* Intervju i ''Morgenbladet'' 26. oktober 2007
* Utgjevingar av Kristin Auestad Danielsen i BIBSYS
Hans O. Vindenes

**Hans Mathias Olsson Vindenes** () var ein norsk fiskar, fiskebåtreiar og organisasjonsleiar. 

Hans Vindenes starta tidleg med fiske. Frå han var 18 år verka han som notbas under sildefiske. På det området fekk han ry som den fremste i si tid. Han kjøpte det første fiskefartøyet i 1931, og bygde opp eit solid reiarlag.

Vindenes var med i styret i mange fiskeriorganisasjonar. Han var sentral i oppbygginga av Fiskebåtredernes Forbund. Han var nestformann i 13 år, og overtok som formann då Knut Vartdal omkom ved ei ulukke i 1959. Hans Videnes var formann til 1964.

Hans O. Vindenes var ein omtykt skribent. Dagbøkene hans frå storsildfisket kom som vedlegg til fiskeridirektøren sin årsrapport i fleire år.

## Kjelder

* Bjarne Myrstad: *Vestlandsfiske* Det Norske Samlaget Oslo 1996
* *Norsk Fiskerinæring – en årskavalkade 1961 – 2001*
* digitalarkivet.no
Tarzan av Phil Collins

***Tarzan: An Original Walt Disney Records Soundtrack*** er eit filmmusikkalbum for den animerte Disneyfilmen ''Tarzan'' frå 1999. Songane på albumet vart komponerte av Phil Collins og ein del av filmmusikken nytta i filmen av Mark Mancina. Songen «You'll Be in My Heart» vann Oscarprisen og ein Golden Globe for beste originale song.

*Tarzan* var det første Disney-albumet som vart spelt inn i fleire språk for forskjellige marknader med Collins på song på engelsk, italiensk, tysk, spansk og fransk. Phil Collins fekk hjelp av komponisten Eric Serra til å lage dei franske versjonane av songane. 

*Tarzan* vart gjeve ut av Walt Disney Records den 18. mai 1999 og nådde femteplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista i USA i juli same året, samstundeds med at filmen hadde premiere. Det vart eit stort comeback for Collins som vann Oscarprisen for beste song med «You'll Be In My Heart». 

## Innhald

## Salslister

### Album

### Årslister

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tarzan av Phil Collins|Tarzan av Phil Collins]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Testify

***Testify*** er det sjuande studioalbumet og det siste med originale songar av den engelske musikaren Phil Collins. 

Albumet nådde 30. plass på *Billboard* 200-lista i USA og var det andre studioalbumet til Collins der ingen av singlane frå albumet gjekk inn på Topp 40 i USA. Det vart òg det einaste albumet hans som ikkje nådde Topp 5 på albumlista i Storbritannia. Albumet gjorde det derimot godt elles i Europa. 

Meat Loaf-albumet *[[Couldn't Have Said It Better]]* skulle opphavleg heite «Testify», men fekk nytt namn då albumet til Collins kom ut. 

Sjølv om albumet ikkje gjorde det særskild bra, vart turneen etter albumet ein stors suksess. 

## Produksjon
*Testify* vart laga over ein toårsperiode heime hos Collins i Sveits og vart spelt inn i Frankrike og Los Angeles. Etter at Collins hadde laga *[[Dance into the Light]]* utan trommemaskin, brukte han no igjen dette instrumentet på *Testify*.

## Mottaking

Plata fekk generelt middels kritikk då det kom ut. Det nådde 30. plass på albumlista i USA den første veka. I Storbritannia nådde det 15. plass, men gjekk heilt til andreplass i Frankrike og vart det mestseljande albumet hans der sidan *[[…But Seriously]]*. I Australia nådde albumet berre 96. plass og i Noreg ein 14. plass. 

På Metacritic, som gjev ein normalisert karakter basert på meldingar frå ei rekkje kritikarar, fekk albumet berre 34 av 100, basert på sju meldingar. Dette gjorde albumet at albumet berre hadde tre album som hadde dårlegare score på nettsida.

Den første singelen frå albumet, «Can't Stop Loving You», gjorde det godt på Adult Contemporary-lista i USA og vart ein del spelt på radio. Singelen nådde 76. plass på singellista i USA, men nådde toppen av Adult Contemporary-lista. Dei andre singlane, «Wake Up Call», «Come with Me» og «The Least You Can Do» gjorde det ikkje betre. Den siste singelen, «You Touch My Heart», kom ut i 2005.

Collins sa på den tida at det kom til å bli det siste studioalbumet hans, men han har sidan gjeve ut eit nytt album kalla *[[Going Back av Phil Collins|Going Back]]*, som er ei samling songar frå Motown og andre soulsongar. Det kom ut i september 2010.

## Innhald

## Medverkande
*Phil Collins – alle instrument utanom der andre er nemnde
*Daryl Stuermer – gitar (spor 9 og 10)
*Tim Pierce – gitar (all spor)
*Paul Bushnell – bassgitar (spor 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10)
*Jamie Muhoberac – klaverinstrument (spor 9 og 10)
*Eric Rigler – uilleann pipes (ein slags sekkepipe) (spor 9)
*James Sangar – programmering (spor 1, 2, 3, 4, 5, 11)

;Produksjon
* Produsert av Rob Cavallo
* Lydteknikar - Allen Sides
* Assisterande lydteknikar – René Weis
*Pro Tools-teknikar og redigering – Doug McKean
* Spor #1-9, 11 & 12 miksa av Allen Sides
* Spor #10 miksa av Tom Lord-Alge
* Mastera av Bernie Grundman ved Bernie Grundman Mastering (Hollywood, CA).
* Fotografi av Lorenzo Aguis og Norman Watson
* Kunstverk – M4 Design

## Salslister

## Salstrofé

|-

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Testify (Phil Collins album)|Testify (Phil Collins album)]]» frå ,  den 13. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 

## Bakgrunnsstoff
*
Brother Bear av Phil Collins

***Brother Bear: An Original Walt Disney Records Soundtrack*** er eit filmmusikkalbum til Disney-filmen *[[Brother Bear]]* frå 2003. Det inneheld filmmusikk komponert av Mark Mancina og Phil Collins, i tillegg til songar skrivne og framførte av Tina Turner, The Blind Boys of Alabama, Oren Waters, The Bulgarian Women's Choir og Collins sjølv. Det meste av albumet består av songar framført av Collins som ein montasje. Albumet kom ut 21. oktober 2003 på Walt Disney Records.

## Innhald

## Lister
**Album**

**Singlar**
The Platinum Collection av Phil Collins

***The Platinum Collection*** er ein samleboks av den britiske artisten Phil Collins som kom ut i mai 2004.

Samlinga bestod av dei tre albuma til Collins som nådde førsteplassen i Storbritannia: *[[Face Value]]*, *[[No Jacket Required]]* og *[[…But Seriously]]*.  Dei to siste albuma nådde òg toppen av salslista i USA. 

Albuma inneheld nokre av dei mest kjende songane til Collins, som «In the Air Tonight», «One More Night» og «Another Day in Paradise». Samlinga selde kring 200 000 eksemplar. 

## Disk 1 (''[[Face Value]]'')
#«In the Air Tonight» – 5:32
#«This Must Be Love» – 3:55
#«Behind the Lines» – 3:53
#«The Roof Is Leaking» – 3:16
#«Droned» – 2:55
#«Hand in Hand» – 5:12
#«I Missed Again» – 3:41
#«You Know What I Mean» – 2:33
#«Thunder and Lightning» – 4:12
#«I'm Not Moving» – 2:33
#«If Leaving Me Is Easy» – 4:54
#«Tomorrow Never Knows» – 4:46

## Disk 2 (''[[No Jacket Required]]'')
#«Sussudio» – 4:23
#«Only You Know and I Know» – 4:20
#«Long Long Way to Go» – 4:20
#«I Don't Wanna Know» – 4:12
#«One More Night» – 4:47
#«Don't Lose My Number» – 4:46
#«Who Said I Would» – 4:01
#«Doesn't Anybody Stay Together Anymore» – 4:18
#«Inside Out» – 5:14
#«Take Me Home» – 5:51
#«We Said Hello Goodbye» – 4:15

## Disk 3 (''[[…But Seriously]]'')
#«Hang in Long Enough» – 4:44
#«That's Just the Way It Is» – 5:20
#«Do You Remember?» – 4:36
#«Something Happened on the Way to Heaven» – 4:52
#«Colours» – 8:51
#«I Wish It Would Rain Down» – 5:28
#«Another Day in Paradise» – 5:22
#«Heat on the Street» – 3:51
#«All of My Life» – 5:36
#«Saturday Night and Sunday Morning» – 1:26
#«Father to Son» – 3:28
#«Find a Way to My Heart» – 6:08
Stuguflåtbrua

**Stuguflåtbrua**, eller **Stuguflåten bru**, er ei jernbanebru i stein like nord for Stuguflåten på Raumabanen over elva Rauma i Oppland, rett aust for fylkesgrensa mot Møre og Romsdal. Brua er 54,1 meter lang og den har eit hovedkvelv over elva på 30 meter spennvidde og eit kvelv på 10,6 meter ved den sørlege enden.

Arbeidet med brua tok til i 1919 og fundamentsprengning for hovedkvelvet byrja hausten 1920 og muring av vederlagae vart gjennomført våren 1921 med ei arbeidsstyrke på 12 mann. Den første kvelvringen stod ferdig 16. september 1921 og senkning av berebuen skjedde 22. august 1922. Stillaset vart teke ned hausten 1922 og materiala frå dette vart brukt til mellom anna permanent snøforbygging. Stuguflåtbrua stod ferdig rundt årsskiftet 1923 og den samla byggekostnaden vart på 407 997,57 kr.

Operasjon Fieldfare forsøkte å sprenge brua januar 1945 for å hemme tysk transport gjennom Romsdalen. Brua fekk mindre skadar og vart opna etter tre veker.

## Sjå og
*Bruer i Noreg
Håvard Klemetsen

**Håvard Klemetsen** () er ein norsk kombinertrennar som representerer Kautokeino Idrettslag. Klemetsen er fødd i Kautokeino og busett i Trondheim. Han vann VM-gull for Noreg i lagtevlinga i ski-VM 2005 i Oberstdorf og VM-bronse i Sapporo to år seinare. I 2011 fekk han individuelt ein fjerdeplass i ski-VM i Oslo, og i 2014 tok han OL-gull i Sotsji saman med resten av kombinertlaget. Klemetsen har vunne ein verdscupsiger og vore noregsmeister to gongar. Han har sin styrke i hoppbakken, og har leia fleire kombinertrenn føre langrennsdelen.

## Karriere
Klemetsen debuterte i verdscupen nyårsdag i 2003. I januar 2005 vart han nummer sju i eit verdscuprenn i Schonach, hans beste plassering til dess. Han fekk plass i den norske VM-troppen og vart nummer 20 i den ordinære kombinertøvinga, før han 23. februar 2005 vart verdsmeister for Noreg i lagøvinga, saman med Petter Tande, Magnus Moan og Kristian Hammer. Under dei olympiske leikane i 2006 vart det ein ny 20. plass individuelt.

Midt i januar 2007 vart Klemetsen nummer fire i verdscupen i Lago di Tesero, hans beste verdscupplassering så langt. I VM 2007 i Sapporo kom han på 16. og 19. plass i dei individuelle tevlingane, men vann bronsen i lagkonkurransen saman med Espen Rian og førnemnde Petter Tande og Magnus Moan.

Etter nokre sesongar med få gode prestasjonar nærma Klemetsen seg verdseliten i 2011-sesongen. Han deltok i begge dei individuelle tevlingane i verdsmeisterskapen i Oslo og vart nummer ni i øvinga der det vart hoppa i normalbakken. I den siste øvinga, då det vart hoppa i storbakken Holmenkollbakken, overraska han stort og vart beste nordmann på fjerdeplass.

Klemetsen tok sin fyrste verdscupsiger 3. desember 2011 på Lillehammer. Det vart då hoppa i 100-metersbakken og gått 10 km langrenn, der Klemetsen spurtslo Alessandro Pittin frå Italia med to tidels sekundar. Knapt eit år seinare oppnådde Klemetsen sin andre pallplass i verdscupen, også då på Lillehammer, der han i ei kombinertøving med strafferundar vart slått av Magnus Moan med fem sekundar.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*2003: Nr 23 i Chaux-Neuve
*2004: Nr 13 i Seefeld og Lahti
*2005: Nr 7 i Schonach og i Liberec
*2005/06: Nr 8 i Ruhpolding og Ramsau
*2007: Nr 4 i Lago di Tesero
*2008: Nr 4 i Klingenthal
*2009: Nr 7 i Lahti
*2010: Nr 18 i Holmenkollen
*2011: Nr 4 i ski-VM i Oslo
*2011/12: Vinnar på Lillehammer
*2012/13: Nr 2 på Lillehammer

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2002: Nr 5 i Høydalsmo
*Ski-NM 2003: Nr 8 i Molde
*Ski-NM 2004: Nr 4 i kombinertsprint på Bardufoss
*Ski-NM 2005: Gullmedalje og bronsemedalje (sprint) på Lillehammer
*Ski-NM 2006: Bronsemedalje på Kongsberg
*Ski-NM 2007: Sølvmedalje i Bardu
*Ski-NM 2008: Sølvmedalje (sprint) og bronsemedalje i Trondheim
*Ski-NM 2009: Nr 5 i fellesstart på Gjøvik
*Ski-NM 2010: Nr 5 i Stokke
*Ski-NM 2011: Sølvmedalje på Steinkjer
*Ski-NM 2013: Gullmedalje på Vang

## Bakgrunnsstoff
*Håvard Klemetsen i fis-ski.com
*Håvard Klemetsen i olympedia.org
NSB type 63

**NSB Type 63**, også kalla **Stortysker**, var ein damplokomotivtype hos NSB produsert i perioden 1942 til 1944 hos ulike tyske produsentar som Schichau, Deutsche Waffen- und Munitionsfabrik, Borsig, Krauss Maffei, Wiener Lokfabrik, Henschel og Schwartzkopf. Type 63 var identisk med *BR 52 Kriegslok* frå Deutsche Reichsbahn og var ei enklare utgåve av BR 50. Desse kom til Noreg under andre verdskrig og overtekne av NSB og seinare tekne over som krigsbytte. 

## Bakgrunnsstoff
* Databaseoppføringar på type 63
Sumbasundet

**Sumbasundet** (indonesisk: Selat Sumba) er eit sund i Indonesia. Sundet skil øya  Sumba i sør frå dei større øyane Flores og Sumbawa, så vel som nokre mindre øyar som Komodo og Rinca i nord. Gjennom det om lag 280 kilometer lange og 48-88 km breie sundet går ei viktig skipslei mellom Indiahavet i vest og Savuhavet i aust.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:it:Stretto di Sumba|Stretto di Sumba]]» frå ,  den 13. februar 2013.*
Telemarksforsking

**Telemarksforsking** (tidlegare Telemarksforsking-Bø) er eit regionalt forskingsinstitutt lokalisert i Bø i Telemark. Instituttet tek imot basis­løyving frå Norges forskningsråd.

Stiftinga vart oppretta i 1984 og arbeider for utvikling, nyskaping og kompetanseheving i næringsliv, organisasjonsliv og offentleg forvalting, særleg i eit regionalt perspektiv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Telemarksforsking|Telemarksforsking]]» frå ,  den 13. februar 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Telemarksforsking
Singelplate

Ein **singel** eller **singelplate** (òg skrive **single**), ofte forkorta **SP** (*single playing*) er eit standardisert format for grammofon- og CD-plater. Ein singel inneheld mindre lyd, det vil seia kortare lydopptak og færre lydspor enn musikk- og lydplater i andre format (EP- og LP-plater). 

Ei tradisjonell singelplate er ei grammofonplate med berre eitt lydspor eller éin komposisjon per plateside. Hovudsongen er vanlegvis plassert på A-sida, medan B-sida inneheld eit bonusspor. Ein grammofonsingel har ein diameter på 17,5 cm og skal spelast av med 45 omdreiingar per minutt, og kan derfor òg kallast ei *45-plate*. Slike singelplater vart utvikla av RCA og kom på marknaden i 1949, året etter at Columbia hadde teke til å marknadsføra mikrorilleplater. 

Ein CD-singel består som regel av éin hovudsong og éin til tre «bonussongar». Ein maxi single ville bestå av fleire enn to songar. 

Singlar vert ofte gjevne ut både i forkant og etterkant av eit studioalbum for å marknadsføre musikken og selje fleire pater. Ofte vert det òg spelt inn ein musikkvideo til singlane som kjem ut. På ein singel kan det i tillegg til hovudsporet vere konsertopptak, andre songar frå studioalbumet, tidlegare ikkje utgjevne songar, demoar eller den same songen i forskjellige versjonar. 

Singelsalet vert registrert på singellister i dei fleste land, som til dømes VG-lista i Noreg, Billboard Hot 100 i USA og UK Singles Chart i Storbritannia. Desse listene vert ofte publiserte i magasin eller aviser, og mange fjernsynsshow eller radioprogram som tar ei nedteljing på lista. For å kome med på lista må ein følgje somme krav som dei som eig lista avgjer, som regel går det på platesal og kor mange gonger songane vert spelte på radio. I dag er mange av desse listene òg basert på mengda nedlastingar av songen.  

Singlane hadde stordomstida si særleg i 1950- og 1960-åra, i starten av rockehistoria, særleg fordi dei var billigare enn heile album. Utover i 1960-åra vart det større fokus på album og samanhengande tema, men singlane var framleis eit viktig marknadsføringsledd. I løpet av 1990- og 2000-åra har singlane vorte mindre viktige, sidan både album og singlar vert gjeve ut på CD-plater som har meir eller mindre same produksjonskostnad og album vart hovudmetoden å selje musikk på.

## Sjå òg
* Grammofonplate
* EP-plate
* Maxi single

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Single (music)|Single (music)]]» frå , og «[[:nb:Singel (musikk)|Singel (musikk)]]» frå  den 13. februar 2013.*
Alassundet

**Alassundet** er sundet mellom Lombok og Sumbawa, to øyar i Vest-Nusa Tenggara- provinsen i Indonesia. Sundet, som er om lag 75 km langt og mellom 15 og 40 km breidt, leier frå Floreshavet i aust til Indiahavet i vest.  

Sundet fanst ikkje før i kring 14&nbsp;000 år sidan, då havnivået steig til om lag 75 meter under dagens havnivå. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:it:Stretto di Alas|Stretto di Alas]]» frå ,  den 13. februar 2013.*
Bangkasundet

**Bangkasundet** (indonesisk *Selat Bangka*) er eit sund som skil øya Sumatra frå øya Bangka, begge i provinsen Bangka-Belitung i Indonesia. Sundet er om lag 180 km langt og er frå 11 til 27 km breitt. Skipsleia mellom Javahavet og Sørkinahavet går gjennom Bangkasundet, Gasparsundet og Karimatasundet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:it:Stretto di Bangka|Stretto di Bangka]]» frå ,  den 13. februar 2013.*
Gasparsundet

**Gasparsundet**  er eit sund mellom øya Belitung og den langt større øya Bangka i Indonesia. Sundet er om lag 70 kilometer langt og mellom 80 og 100 km breidt. I Gasparsundet ligg ein del småøyar. Skipsleia mellom Javahavet og Sørkinahavet går gjennom Bangkasundet, Gasparsundet og Karimatasundet.

Sundet er oppkalla etter ein spansk skipper frå Manila som segla gjennom sundet i 1724. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gasparsundet|Gasparsundet]]» frå ,  den 13. februar 2013.*
Royal Academy of Arts

**Royal Academy of Arts** er ein britisk kunstinstitusjon som har sitt hovudkontor i Burlington House i bydelen Piccadilly i London i Storbritannia. Institusjonen er ein av dei leiande kva gjeld biletkunst i Storbritannia. Royal Academy er frittståande og baserer drifta på private midlar og vert leia av nokre av dei fremste målarane, bilethoggarane og arkitektane i landet. Institusjonen skal fremje skaparkrafta innan biletkunsten og stimulere interessa for kunst gjennom utstillingar, utdanning og debatt.

Royal Academy of Arts vart skipa 10. desember 1768 av den britiske kongen Georg III. Joshua Reynolds var den fyrste formannen, ein posisjon han hadde til han døydde. Han vart etterfylgd av Benjamin West, etter han kom Thomas Lawrence. Også John Everett Millais var formann ei kort tid før han døydde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Royal Academy of Arts|Royal Academy of Arts]]» frå ,  den 13. februar 2013.*