open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Minecraft

***Minecraft*** er eit sandkasse-/overlevingsspel til PC, mobiltelefon, Xbox 360, Xbox One, PS3 og PS4. Spelet let spelaren bygge eller lage konstruksjonar av kubar i ei 3D-verd. Minecraft er utvikla av Mojang AB, men starta som eit fritidsprosjekt av Markus «Notch» Persson. Minecraft er inspirert av *[[Dwarf Fortress]]*, *[[RollerCoaster Tycoon]]*, *[[Dungeon Keeper]]*, og særskild *Infiniminer*.

Minecraft er eit kreativt sandkassespel, der spelaren startar på ein tilfeldig stad ei tilfeldig generert verd. For å vinne spelet, må spelaren finne og «reparere» ein portal som er i ei festning i «The End». I The End er det ingen annan måte å komme tilbake på enn å utføre målet med spelet, som er å overvinne «The Ender Dragon». Dei fleste som spelar, gjer det for å overleve, bygge og utforske. Om natta dukkar det opp monster som vil prøve å angripe spelaren, og dette er ein motivasjon for å bygge seg ein tilfluktsstad. Monster finn ein òg i djupe gruver og på mørke stader.

Spelar har òg ein fleirspelarfunksjon, der fleire spelarar kan spele samstundes i same verd. Her kan ein spele som ein vil, anten ein samarbeider om å bygge, konkurrerer om ressursane, eller slåst og øydelegge for kvarandre. Kven som helst kan lage ein server med eigne sett av reglar for korleis ein kan spele.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Minecraft|Minecraft]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*





## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Offisielt forum
*Perssons utviklingsblogg 
*Minecraftwiki
*Korleis overleve første natt
Emeline Island

**Emeline Island** er ei klipperik øy med ei høgd på kring 100&nbsp;moh i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya er 550 meter lang og 320 meter brei og dekkjer 18&nbsp;hektar. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Øya er kalla opp etter den amerikanske selskuta «Emeline» under kaptein Jeremiah Holmes, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820–21 og opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Emeline Island ligg 650&nbsp;meter nordvest for Pasarel Island, 1,8&nbsp;km nordvest for Barrientos Island, 2,63&nbsp;km nord for Dee Island, 1,7&nbsp;km nord-nordaust for Sierra Island, 2,45&nbsp;km nordaust for Stoker Island, 2&nbsp;km aust-søraust for Holmes Rock, 1,45&nbsp;km sørvest for Bilyana Island og 650&nbsp;meter sørvest for Riksa Islands.

## Sjå òg
*Aitcho Islands
*Composite Antarctic Gazetteer
*Antarktiske øyar sør for 60 °S
*SCAR
*Sør-Shetlandsøyane
*Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Emeline Island|Emeline Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Express Island

**Express Island** er ei smal øy med bratte klipper som ligg like utanfor nordvestsida Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho ligg like nord for Greaves Peak og dekkjer eit areal på 29&nbsp;hektar.

Øya vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977 etter den amerikanske skonnerten «Express» (kaptein Ephraim Williams), eit av skipa i flåten til Edmund Fanning og Benjamin Pendleton frå Stonington i Connecticut, som opererte i området 1820–21.

## Sjå òg
* Composite Gazetteer of Antarctica
* Greenwich Island på Sør-Shetlandsøyane
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Gibbs Island

**Gibbs Island** er ei øy 20&nbsp;km sørvest for Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Kaptein James Weddell i Royal Navy kartla desse øyane i 1825 og ser ut til å ha gjeve denne øya namn. 

Grava til ein tysk sjømann ligg på Gibbs Island. Utanom at han drukna i 1912 kjenner ein ikkje til kva som skjedde med han. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gibbs Island (South Shetland Islands)|Gibbs Island (South Shetland Islands)]]» frå ,  den 5. november 2012.*
Loreen av Saulės Broliai

**«Loreen»** var eit av bidraga i Eurovizija atranka Lietuvoje 2013, framført på engelsk av Saulės Broliai. 

## Eurovizija atranka Lietuvoje 2013
«Loreen» vann den fyrste elimineringsrunden i Eurovizija atranka Lietuvoje 2013, den litauiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Songen er kalla opp etter vinnaren av Eurovision Song Contest 2012, Loreen.

## Fotnotar
Greenwich Island

**Greenwich Island** (tidlegare *Sartorius Island*, *Berezina Island*) er ei øy som ligg mellom Robert Island og Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho er 24 km lang og kring 5 km brei og dekkjer 142,7 km². Namnet på øya går minst attende til 1821. 

Den chilenske basen Arturo Prat og den ecuadorianske basen Pedro Vicente Maldonado ligg høvesvis på nordaust- og nordkysten av øya. 

 

## Sjå òg
* Breznik Heights
* Composite Antarctic Gazetteer
* Dryanovo Heights
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greenwich Island|Greenwich Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
* Verneområdet Chile Bay (Discovery Bay).
Grace Rock

**Grace Rock** er ei klippe i Bransfield Strait i Antarktis som ligg 0,93&nbsp;nautiske mil utanfor søraustkysten av Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1961 etter den britiske selskuta «Grace» (kaptein H. Rowe) frå Plymouth, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821–22.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Half Moon Island

**Half Moon Island** er ei lita øy i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som ligg 1,35&nbsp;km nord for Burgas Peninsula på Livingston Island i området kring Den antarktiske halvøya. Ho har eit areal på 51&nbsp;hektar.

Det er ein større hekkstad for ringpingvinar på Half Moon Island, samt hekkande isterner og taremåse. Ein kan ofte sjå kval utanfor øya. 

Den argentinsk stasjonen Cámara Base ligg på øya. Marinebasen er stundom i drift på sommarstid, men er lukka om vinteren. 

Øya er ofte stoppestad for cruiseskip i Antarktis. Flest turistar vitjar området mellom november og mars, då pingvinane parar seg, egga klekkar og kyllingane byrjar å vekse.

I september 2010 la Google til Street View-bilete av Half Moon Island til Google Earth og Google Maps. 

Det går ein 2000 meter lang stig sør på øya. Stigen vert nytta av turistar som vitjar øya for å kome nærmare dyrelivet. Ein har òg utsyn til dei nærliggande øyane Livingston Island og Greenwich Island. 

## Bilete

Fil:Half-Moon.jpg|Vraket av ei gammal kvalskute på sørenden av øya. 
Fil:Half-Moon-Island.jpg|Half Moon Island.
Fil:Cámara-Base.jpg|Cámara Base sett frå Xenia Hill.
Fil:Base Cámara.jpg|Cámara Base.


## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Livingston Island
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Half Moon Island|Half Moon Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Bilete frå Half Moon Island 
* Videoar og bilete av fuglar på Half Moon Island
*
Henfield Rock

**Henfield Rock** er ei klippe som ligg nordvest for Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho vart kjend tidleg på 1800-talet av selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour, og stundom rekna som ein del av 'Powels Islands' eller 'Heywood Islands'.

Henfield Rock er kalla opp etter Joseph Henfield, kapteinen på den amerikanske selskuta «Catharina» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21.

Klippa ligg 2,53&nbsp;km nordaust for Catharina Point, 5 km aust for Heywood Island, 700&nbsp;meter sør for Opaka Rocks og 2,81&nbsp;km nordvest for Lientur Rocks.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henfield Rock|Henfield Rock]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
González Island

**González Island** er ei lita øy på sørsida av innløpet til Iquique Cove i Discovery Bay på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. På vestsida av øya går ei smal landtunge til ei mindre øy, som vert lagt under vatn ved høg flod. Øya vart kartlagd av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947, med kaptein Federico Guesalaga Toro, som namngav ho etter Ernesto González Navarrete, kaptein på skipet «Iquique» under ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Gnomon Island

**Gnomon Island** er ei lita klipperik øy som ligg like nord for Point Wild på Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd av Ernest Shackleton under Endurance-ekspedisjonen i 1914–16, og ho fekk dette namnet av dei fordi ho sett frå Point Wild kunne minne om ein gnomon, som er visaren på eit solur.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Ibar Rocks

**Ibar Rocks** er to klipper som ligg 300 meter aust for Bonert Rock og 100 meter søraust for Canto Point på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Islote Ibar» og «Islote Teniente Ibar» finst på chilenske kart frå 1950-åra og syner til den større og vestlege klippa. Det tilrådde namnet «Ibar Rocks» omfattar ei grunne nordaust for den større klippa. Løytnant Mario Ibar P. signerte ein offisiell avtale med den chilenske Arturo Prat Base på Greenwich Island i 1947.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Holmes Rock

**Holmes Rock** er ei øy nord for Greenwich Island og vest for Aitcho Islands i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter kaptein Jeremiah Holmes, kaptein på den amerikanske selskuta «Emeline» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Holmes Rock ligg 2,3&nbsp;km vest for Riksa Islands, 2,1&nbsp;km vest-nordvest for Emeline Island, 1,53&nbsp;km nord-nordaust for Stoker Island, 4,4&nbsp;km aust-søraust for Romeo Island, 4,15&nbsp;km sørvest for Table Island og 2,55&nbsp;km sørvest for Morris Rock.

## Sjå òg
* Aitcho Islands
* Composite Antarctic Gazetteer
* Greenwich Island
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Holmes Rock|Holmes Rock]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Jorge Island

**Jorge Island** er ei isfri øy i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 420 meter lang og 300 meter brei og dekkjer eit areal på 13&nbsp;hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1949 etter sonen til kaptein José Duarte, som var kaptein på patruljeskipet *Lautaro*.

Øya ligg 2,4&nbsp;km nord-nordvest for Barrientos Island, 100&nbsp;meter nord for Bilyana Island, 500&nbsp;meter aust-nordaust for Riksa Islands, 600&nbsp;meter sør for Okol Rocks og 1,96&nbsp;km vest-sørvest for Fort William på Robert Island.

## Sjå òg
* Aitcho Islands
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Sør-Shetlandsøyane
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jorge Island|Jorge Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Kabile Island

**Kabile Island** (Ostrov Kabile) er øy i Antarktis utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya er 700 meter lang og 450 meter brei og dekkjer eit område på 19&nbsp;hektar. 

Ho er kalla opp etter den gamle thrakiske byen Kabile nær dagens Jambol i Bulgaria.

Øya er 950&nbsp;meter aust for Pavlikeni Point, 1&nbsp;km nord for Crutch Peaks, 200&nbsp;meter nordvest for Miletich Point, and 2,5&nbsp;km vest-sørvest for Ongley Island.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kabile Island|Kabile Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kilifarevo Island

**Kilifarevo Island** (bulgarsk *остров Килифарево*) er ei isfri øy i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya ligg 850&nbsp;meter nordvest for Jorge Island, 460&nbsp;meter nord for Riksa Islands og 350&nbsp;meter søraust for Morris Rock.  Ho er 640 meter lang og 350 meter brei og dekkjer eit areal på 11&nbsp;hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Kilifarevo Island er kalla opp etter byen Kilifarevo nord i Bulgaria.

## Sjå òg
* Composite Gazetteer of Antarctica
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kilifarevo Island|Kilifarevo Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Kilifarevo Island.
Stifting

**Stifting** eller **stiftelse** er ein organisasjon som eig seg sjølv ved å vere skipa på den måten at ein formue, såkalla grunnkapital, vert stilt til rådvelde for eit fastsett ideelt, humanitært, kulturelt, sosialt, økonomisk, utdanningsmessig eller anna føremål. Ei stifting er ein såkalla *[[juridisk person]]* som har sine eigne sjølvstendige rettar og plikter, og kan take på seg nye pliktar og skaffe seg nye rettar.

Skiparen av ei stifting kan gje formuen til stiftinga i form av ei gåve, ein arv fastsett i eit testamente, eller på ein annan rettsgyldig måte. Etter lova om stiftingar frå 15. juni 2001, *Stiftelsesloven*, er det skipa ei stifting i alle slike høve sjølv om det har vore nytta nemningar som til dømes legat, institusjon, fond eller anna om stiftinga. Etter at stiftinga er skipa, har ikkje vedkomande som skipa ho nokon råderett over verdiane som vart ført over til stiftinga.

I alle stiftingar skal det vere eit styre og ein revisor, og det skal vere vedtekter som mellom anna gjer greie for namnet på stiftinga og føremålet med ho, korleis styret i stiftinga vert danna og grunnkapitalen i stiftinga.

Det finst to hovudtypar av stiftingar, vanlege stiftingar og næringsdrivande stiftingar. Næringsdrivande stiftingar er slike som har som føremålet sitt å drive næringsverksemd sjølv, som sjølv driv næringsverksemd, eller som i kraft av avtaler eller av di stiftinga eig aksjar eller lutar i selskap som driv næringsverksemd, har avgjerande innverknad på næringsverksemd utanfor sjølve stiftinga.

Eit offentleg stiftingstilsyn, Lotteri- og stiftelsestilsynet, skal føre eit register over stiftingar, og alle stiftingar skal vere registrert her; registreringa gjerast av skiparane av stiftinga ved ei melding til Einingsregisteret i Brønnøysund. Næringsdrivande stiftingar skal dessutan vere registrert i Føretaksregisteret. Stiftingstilsynet skal òg halde tilsyn og kontroll med at stiftingane vert forvalta i samsvar med lovgjevinga og med dei einskilde stiftingane sine eigne føresegner. Tilsynet kan gjere vedtak om å granske skipinga av ei stifting, korleis stiftinga vert forvalta, eller granske nærare spesifiserte tilhøve ved forvaltinga eller rekneskapane til stiftinga. Granskinga kan tilsynet gjere sjølv, eller nemne opp ein eller fleire granskarar til å gjere dette på vegner av tilsynet.

Som hovudregel er det berre stiftingstilsynet som kan endre føremålet eller vedtektene for ei stifting, eller avvikle ei stifting. Likevel kan det i vedtektene for ei stifting stå at styret i stiftinga eller andre kan endre vedtektene, men i slike høve er vedtaka ikkje gyldige før dei er godteke av stiftingstilsynet.

## Lova om stiftingar
*Lova om stiftingar, ''Lov om stiftelser (stiftelsesloven)'', på Lovdata
*Om stiftingar - Brønnøysundregistra.
 
## Litteratur
*Knudsen, Gudmund og Geir Woxholth. 2004. *Stiftelsesloven med kommentarer*. Oslo: Gyldendal akademisk ISBN 82-05-30188-3
*Kluge advokatfirma. 2011. *Stiftelser*. Oslo: Den norske revisorforening. ISBN 978-82-7082-305-5
Låvebrua

**Låvebrua** er ei øy med ei høgd på 95 meter over havet som ligg 0,7 nautiske mil (1,3&nbsp;km) aust for South Point på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd av ein britisk ekspedisjon under Foster, 1828-31. Namnet vart gjeve av norske kvalfangarar som opererte frå Deceptionøya, og var i bruk så tidleg som 1927. Ei låvebru var eit slangord for beddingen ombord på kvalkokeri. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Liberty Rocks

**Liberty Rocks** er ei gruppe fire klipper som ligg ved nordenden av Nelson Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og er 430 meter lang og 120 meter brei. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Øya er kalla opp etter den britiske selskuta *Liberty* under kaptein Peacock som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Klippenen ligg 3,95&nbsp;km nordaust for Newell Point på Robert Island, 1,65&nbsp;km søraust for Mellona Rocks, 11,38&nbsp;km sørvest for Harmony Point på Nelson Island og 6&nbsp;km nordvest for Makresh Rocks.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Liberty Rocks|Liberty Rocks]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Composite Antarctic Gazetteer.
Lientur Rocks

**Lientur Rocks** er ei gruppe klipper som ligg utanfor nordkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og strekkjer seg 660&nbsp;meter frå aust til vest og er 320 meter brei. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Øya vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1949-50 etter patruljeskipet «Lientur» som følgde ekspedisjonen.

Klippene ligg 1,26&nbsp;km nord-nordvest for Newell Point, 710&nbsp;meter nord-nordaust for Tatul Island, 3,12&nbsp;km søraust for Henfield Rock, 3,41&nbsp;km sørvest for Mellona Rocks og 3,74&nbsp;km vest-sørvest for Liberty Rocks.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lientur Rocks|Lientur Rocks]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
Eikerapen

**Eikerapen** er ei lita bygd ved Ørevatnet i Åseral i Agder fylke.
 
Eikerapen er ein populær skistad om vinteren, med skiheiser og mange skibakker. Det er mange hytter ikring bygda.
 
Eikerapen Roots Festival er ein årleg internasjonal roots music-festival som finn stad på Eikerapen i august kvart år.

## Fotnotar
Meade Islands

**Meade Islands** er to øyar, Zverino Island, den største, og Cave Island, og fleire skjer som ligg nord i innløpet til McFarlane Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Dei dekkjer kvar for seg 48&nbsp;hektar og 18&nbsp;hektar.. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Øyane vart kartlagde i 1935 av Discovery Investigations og kalla opp etter C.M. Meade, kartograf i Admiralty Hydrographic Office på den tida.

Mead Islands ligg 1,98&nbsp;km vest for Duff Point på Greenwich Island, 3,73&nbsp;km nord for Pomorie Point, 3,5&nbsp;km aust for Williams Point, 4&nbsp;km søraust for Zed Islands og 3,9&nbsp;km sør-søraust for Pyramid Island.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Meade Islands|Meade Islands]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Skarpsno stasjon

**Skarpsno stasjon** var ein stasjon i Oslo for lokaltrafikk mellom endestasjonen Oslo Vestbanestasjon og Skøyen stasjon på Drammensbanen, på den strekninga av Drammensbanen som vart teke ut or ordinær trafikk og omgjort til Skøyen–Filipstadlinja då Oslotunnelen var bygd for Drammensbanen mellom Skøyen og Oslo Sentralstasjon. Stasjonen vart opna i 1882 og lagd ned i 1973, same året som òg lokaltogstasjonen Bestun stasjon mellom stasjonane Skøyen og Lysaker på Drammensbanen vart lagd ned som stoppestad. 

Det er ikkje kjend korleis Skarpsno stasjonen såg ut opphavleg. Drammensbanen hadde vorte ombygd til dobbeltspor på strekninga i 1915–1920, og ein ny stasjon vart bygd i 1917 med stasjonsbygningen på gatenivå lågare enn dei to spora, medan plattforma låg mellom spora og fekk tilkomst frå ein inngang gjennom stasjonsbygningen og under spora. Stasjonsbygningen var i nybarokk stil, teikna av arkitekt Eivind Gleditsch, og vart rive i 1993 etter at heile anlegget hadde forfalle i lang.

## Galleri

Skarpsno Station and ferry.jpg|Skarpsno stasjon i farne tider.
Skarpsno stasjon (bilde 01).jpg|Restar av perrongen mellom spora ligg att etter Skarpsno stasjon på det som no er Skøyen–Filipstadlinja. 


## Bakgrunnsstoff

*Norsk Jernbaneklubbs opplysningar om Skarpsno stasjon
*Ymse fotografi frå området på nettstaden ''oslobilder.no''
Low Island i Sør-Shetlandsøyane

**Low Island** eller *Isla Baja*, historiske namn er *Jameson Island* eller *Jamesons Island* er ei øy 16,5&nbsp;km søraust for Smith Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya er 14&nbsp;km lang og 8&nbsp;km brei og mellom øya og Smith Island av Osmar Strait. Low Island fekk namnet sitt fordi ho er låg. Ho var kjend for selfangarar i 1820.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Sør-Shetlandsøyane
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Low Island (South Shetland Islands)|Low Island (South Shetland Islands)]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Mellona Rocks

**Mellona Rocks** er ei gruppe spreidde skjer og klipper som ligg nord i Nelson Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Dei strekkjer seg over 1,7 km og har ei breidd på 900 meter. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar og stundom inkludert i namna «Heywood Islands» eller «Powels Islands».

Øyane er kalla opp etter den britiske selskuta «Mellona» under kaptein Thomas Johnson som opererte i Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Klippene ligg 4,63&nbsp;km nord-nordaust for Newell Point, Robert Island, 4.79&nbsp;km aust-nordaust for midten av Opaka Rocks, 13,1&nbsp;km vest for Harmony Point, Nelson Island og 2,35&nbsp;km nordvest for Liberty Rocks.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mellona Rocks|Mellona Rocks]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
Morris Rock

**Morris Rock** er ei øy heilt nordvest i Aitcho Islands i English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter Alfred Morris (f. 1890) som var teiknar i Admiralty Hydrographic Office i 1935.

Klippa ligg 350&nbsp;meter nordvest for Kilifarevo Island, 2,33&nbsp;km nord for Emeline Island, 2,55&nbsp;km nordaust for Holmes Rock, 2,53&nbsp;km søraust for Table Island og 3,71&nbsp;km vest-nordvest for Fort William på Robert Island.

## Sjå òg
* Aitcho Islands
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Sør-Shetlandsøyane
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane

**Nelson Island** (tidlegare *Leipzig Island*, *O'Cain's Island* and *Strachans Island*) er ei øy som ligg sørvest for King George Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er kring 19&nbsp;km lang og 11&nbsp;km brei. Namnet går attende til minst 1821.

Polarstasjonen Eco-Nelson (Tsjekkia)  ligg på Nelson Island.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nelson Island (South Shetland Islands)|Nelson Island (South Shetland Islands)]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bestun stasjon

**Bestun stasjon**, som vart opna 15. juli 1884 med namnet Vækkerø og fekk namnet Bestum 15. august 1890, Bestun 1. september 1922,  var ein stasjon for lokaltog på Drammensbanen på Bestum i Oslo, mellom Skøyen stasjon og Lysaker stasjon. Stasjonen vart lagt ned i 1973 som stoppestad for persontog, og som stasjon for godstog i 1978, og utbygd som ein del av Skøyen stasjons sporområde for oppstilling av dei lokaltoga som har denne stasjonen som si endestasjon i Oslo. 

 

Den opphavlege stasjonsbygningen i tre, teikna av arkitekt G. A. Bull i sveitserstil, var truleg frå 1884, og truleg rive om lag 1918 og flytta til Norsk Jernbanemuseum på Hamar, der han er å sjå i dag. Ein ny stasjonsbygning i mur i nybarokk stil vart bygd i 1918, teikna av arkitekt Eivind Gleditsch ved NSBs arkitektkontor. Banen var då bygd ut til dobbeltspor, og stasjonsbygningen, som låg på gateplan lågare enn spora, gav tilkomst til ei plattform mellom spora gjennom ein gang under spora. Stasjonsbygningen er teke vare på.

Tidlegare låg det i mange år føre planar om å byggje ei jarnbaneline frå Bestun stasjon til Grefsen stasjon (på Gjøvikbanen i Oslo), for på den måten å få til eit samband mellom Drammensbanen og det banenettet som hadde Oslo Ø som endestasjon. I lange tider vart det halde open ein korridor for ei slik bane i ymse reguleringsplanar. Men desse byggjeplanane vart aldri realiserte, og etter at Oslotunnelen vart bygd, er dei uaktuelle.

## Bakgrunnsstoff

*Bestun stasjon i Norsk Jernbaneklubbs stasjonsdatabase.
*Gamle fotografi frå området på nettstaden ''oslobilder.no''.
Onogur Islands

**Onogur Islands** (bulgarsk *Оногурски острови*) er ei gruppe på ni øyar og somme holmar og skjer utanfor nordvestkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Dei ligg mellom Carlota Cove i sørvest og Clothier Harbour i nordaust, og 700&nbsp;meter søraust for Cornwall Island. Dei to største øyane er 11&nbsp;hektar og 10&nbsp;hektar.

Øygruppa er kalla opp etter busetnaden Onogur nordaust i Bulgaria i samband med Onogur-bulgarane (400-600-talet).

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Onogur Islands|Onogur Islands]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Ongur Islands.
Pasarel Island

**Pasarel Island** (bulgarsk *остров Пасарел*) er ei isfri øy i Aitcho Islands på vestsida av English Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Øya ligg 900&nbsp;meter nordvest for Barrientos Island, 1,35&nbsp;km nordaust for Sierra Island og 650&nbsp;meter søraust for Emeline Island. Ho er 450 meter lang og 260 meter brei. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.  

Ho er kalla opp etter busetnaden Dolni (Nedre) Pasarel vest i Bulgaria.

## Sjå òg
* Composite Gazetteer of Antarctica
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pasarel Island|Pasarel Island]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Pasarel Island ved aad.gov.au
Potmess Rocks

**Potmess Rocks** er ei gruppe store klipper som ligg nordvest for Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Gruppa strekkjer seg over 1,3 km og består mellom anna av den høge klippa Asses Ears i nord. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Namnet kjem frå stuinga som vart servert til middag på «Nimrod» under kartlegginga til Royal Navy i 1967.

Klippene ligg 3&nbsp;km vest for Heywood Island, 2,9&nbsp;km nordvest for Rogozen Island, 6,06&nbsp;km nord-nordvest for Fort William og 3,28&nbsp;km nordaust for Table Island.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Potmess Rocks|Potmess Rocks]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
Pyramid Island i Sør-Shetlandsøyane

**Pyramid Island** er ei høg, søyleforma klippe nord i McFarlane Strait i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 205 meter høg og dekkjer 9&nbsp;hektar. *Cone Rock* er eit skjer sør for øya. Området kring Pyramid Island vart vitja 19. februar 1819 under oppdaginga av Sør-Shetlandsøyane av kaptein William Smith på den britiske briggen «Williams», og seinare av selfangarar på 1800-talet. 

Begge øyane og skjeret vart kartlagde og namngjevne etter forma av Discovery Investigations i 1935.

Pyramid Island ligg 4,8&nbsp;km nordvest for Duff Point på Greenwich Island, 3,36&nbsp;km nordvest for Meade Islands, 3,78&nbsp;km nord-nordaust for Williams Point og 1,76&nbsp;km nordaust for Koshava Island på Zed Islands.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pyramid Island, South Shetland Islands|Pyramid Island, South Shetland Islands]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Ongley Island

**Ongley Island** er ei kupert, klipperik øy som ligg utanfor nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Ho er 1350 meter lang frå vest til aust og 470 meter brei og dekkjer 44&nbsp;hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter L.T. Ongley, kartograf i Admiralty Hydrographic Department i 1935.

Øya ligg 3,7&nbsp;km vest for Dee Island, 1,73&nbsp;km nordaust for Aprilov Point, Greenwich Island, 2,74&nbsp;km nordaust for Miletich Point, Greenwich Island, 2,52&nbsp;km aust-nordaust for Kabile Island, 5,3&nbsp;km søraust for Romeo Island og 3,7&nbsp;km sørvest for Stoker Island.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Greenwich Island
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Sør-Shetlandsøyane
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ongley Island|Ongley Island]]» frå ,  den 5. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
O'Brien Island

**O'Brien Island** er ei lita klipperik øy som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) sørvest for Aspland Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet går attende til minst 1822 då britiske og amerikanske selfangarar vitja området.

Øya har store hekkekoloniar av ringpingvinar (21 000 par i 1977) og sørhavhest (8000 par). Ho er derfor rekna som eit viktig fugleområde (Important Bird Area, IBA) av BirdLife International.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Romeo Island

**Romeo Island** er ei klipperik øy som ligg utanfor nordkysten av Greenwich Island og vest for Aitcho Islands i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho er 1350 meter lang og 470 meter brei og dekkjer 44&nbsp;hektar.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Øya er kalla opp etter den britiske selskuta «Romeo» under kaptein James Johnson, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22, og ankra opp i Clothier Harbour i mars 1822.

Romeo Island ligg 9,45&nbsp;km nordaust for Duff Point på Greenwich Island, 6,7&nbsp;km sørvest for Table Island, 4,05&nbsp;km nordvest for Stoker Island og 5,3&nbsp;km nordvest for Ongley Island.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Greenwich Island
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Sør-Shetlandsøyane
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Romeo Island|Romeo Island]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Rowett Island

**Rowett Island** er ei klipperik øy like utanfor Cape Lookout på Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Rowett Island var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1822. Rowett Island vart namngjeven av medlemmar av ein britisk ekspedisjon (1921-1922) under Ernest Shackleton etter John Quiller Rowett, som støtta ekspedisjonen økonomisk. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rowett Island (South Shetland Islands)|Rowett Island (South Shetland Islands)]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Felukk

**Felukk** (opphavleg frå arabisk, 'skip') er ein tradisjonell trebåt knytt til Middelhavet og Raudehavet som er kjenneteikna av hellande master og latinarsegl.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Teresa Grøtan

**Teresa Grøtan** () er ein norsk journalist og forfattar busett i Bergen.

Grøtan er utdanna Master of Arts frå University of KwaZulu-Natal i Sør-Afrika.

Ho var redaktør for *[[Syn og Segn]]* i åra 2004–05 og for det engelskspråklege forskingsmagasinet *[[Global Knowledge]]* i 2004-2008.

I 2010 fekk ho heiderleg omtale av *[[International Reporter]]* (*IR*) for artikkelen «Gjelda etter Yunus», som vart publisert i *[[Dagbladet Magasinet]]*. Artikkelen var eit av kapitla i *Globaliseringsboka*. I 2013 fekk ho Blixprisen for bøkene om Klara.

## Bibliografi

* *IKON: Nelson Mandela* (Gyldendal, 2008)
* *Globaliseringsboka* (Samlaget, 2009)
* *Klara kan mykje rart om klede* (Samlaget, 2011)
* *Klara kan mykje rart om mat* (Samlaget, 2012)
* *Sandton-Soweto t/r* i antologien *Signatur. Nye norske stemmer* (Cappelen Damm, 2014)
**Hvit bagasje* i norske *Granta* nr. 3 (Gyldendal, 2015)
**Før øya synker* (Gyldendal, 2018)

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Teresa Grøtan
Helga Gunerius Eriksen

**Helga Gunerius Eriksen** () er ein norsk forfattar.

Ho voks opp på Stord, er utdanna cand.mag. med faga keramikk og filosofi, og bur no i Bergen. 

Eriksen har skrive biletbøker for både born og vaksne, romanar og forteljingar for born, ungdom og vaksne, og dramatikk for fleire aldersgrupper. Ho debuterte i 1986 med biletboka *På stripejakt*, og har vunne fleire litteraturprisar, mellom anna Brageprisen 2003 for biletboka *Flugepapir* saman med illustratør Gry Moursund. 

## Bibliografi
;Bøker for vaksne 
**Dersom du*, roman, Samlaget 1994
**Kvadratiske konturar*, biletbok for vaksne saman med Kurt Johannessen, Samlaget 1998
**Rut*, roman, Samlaget 2002
**Påls reise*, fagbok tilpassa vaksne med utviklingshemning, Samlaget 2009 

;Barne- og ungdomslitteratur
**På stripejakt* (biletbok saman med Jørgen Blitzner, J.W. Eide 1986)
**Tashi og tanken som vart vekk* (biletbok saman med Jørgen Blitzner, J.W. Eide 1987)
**Båten i treet* (roman for born, illustrert av forfattaren, J.W. Eide 1988)
**Inga jente er som du!* (ungdomsroman, Det Norske Samlaget 1989)
**Eg øver meg, eg øver meg* (biletbok saman med Kristian Finborud, Samlaget 1990)
**Finn Inga!* (ungdomsroman, Det Norske Samlaget, Kritikerprisen beste barnebok 1991)
**Stjerna over Bergen* (ungdomsroman, Aschehoug 1992)
**Vi skal gjere det!* (biletbok saman med Anne Knutsdatter Wille, Det Norske Samlaget 1993)
**Ingen ser meg* (lettlest, illustrert av Kurt Johannessen, Damm leseløve 1993)
**Eit kyss er nok* (lettlest, illustrert av Kurt Johannessen, Damm Leseløve 1994)
**Jungelord* (biletbok saman med Gro Torvaldsen Rykkelid, Helteserien Damm 1994)
**Snakke er sølv* (lettlest, illustrert av Kurt Johannesen, Damm Leseløve 1995)
**Donna Q* (ungdomsroman, Det Norske Samlaget 1995) 
**Vi kjem frå havet* (forteljing for born/ungdom illustrert av Svein Rønning, Samlaget 1998) 
**Flugepapir* (biletbok saman med Gry Moursund, Samlaget, Brageprisen barnelitteratur 2003)
**Roma amoR* (ungdomsroman, Samlaget 2004) 
**Komme og gå* (biletbok saman med Morten Øen, Samlaget 2005)
**Eg er på veg* (ungdomsroman, Samlaget 2006, nominert til Kritikerprisen) 
**Peri og Peti vender om* (biletbok, 2013)

;Andre prosjekt
* *Din inngang og din utgang* og *Minne*. 2 teatertablå i samarbeid m/biletkunstnarar, B.I.T. 
* *Meter* fleirkunstnarleg prosjekt – tekstinstallasjon, Trondheim Kunstsenter 1994
* UTL – fleirkunstnarleg prosjekt – tekst i terreng, landskapskunst i Årdal 1999-2000
* *Postpoesi for papirkorga*, plakatkunst for byrom, Bergen 2003
* Beijing – Barentsburg 1-24 Kalender/postkort til galleri Parken  2006

## Prisar og utmerkingar
* 1991 - Kritikarprisen for *Finn Inga!*
* 2003 - Brageprisen saman med Gry Moursund for *Flugepapir*
* 2009 - Samlagsprisen
* 2010 - Ordknappen for *Påls reise*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Helga Gunerius Eriksen på nettstaden til Samlaget 
* Digitaliserte bøker av Helga Gunerius Eriksen hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar av Helga Gunerius Eriksen i BIBSYS Ask

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Helga Gunerius Eriksen|Helga Gunerius Eriksen]]» frå ,  den 11. november 2012.*
Tore Kvæven

**Tore Kvæven** () er ein norsk romanforfattar og lærar, frå Sirdal i Vest-Agder. Han debuterte i 2011 med spenningsromanen *Hard er mitt lands lov*. Han fekk Brageprisen i 2018 for romanan *Når landet mørknar*.

## Bibliografi
*2011 – *Hard er mitt lands lov*, historisk spenningsroman, Samlaget
*2013 – *Kameljegeren*, barnebok, Samlaget
*2018 – *Når landet mørknar*, roman, Samlaget 

## Prisar
*2018 -  Brageprisen 
*2019 -  Sørlandets litteraturpris 
*2022 -  Stig Sæterbakkens minnepris

## Bakgrunnsstoff
* samlaget.no om Tore Kvæven
Ytre Fjordane Kraftlag

**Ytre Fjordane Kraftlag** var ei norsk kraftverksemd som verka frå 1936 til 2003, då det blei del av Sogn og Fjordane Energi.

## Historie
Ålfoten interkommunale kraftselskap vart stifta i 1918. Det var fylkeskommunen og fleire kommunar i ytre Sunnfjord og Nordfjord som tok initiativ til å byggje ut vassdragsressursane i Ålfoten.

Kraftutbygginga drog ut, men utbygginga av linenettet kom derimot i gang. Det skulle vise seg å bli kostesamt. I tillegg vart selskapet råka av økonomiske nedgangstider. Langt færre husstandar enn forventa teikne seg som abonnentar.  

Krisa sette for alvor inn i 1927, då fylkeskommunen ville trekkje seg ut mot å betale ein del av skulda selskapet hadde opparbeidd seg. Ei nyskiping, Ålfotselskapet, kom til i 1928. Den nye kraftleverandøren fekk overta linenettet. Eigarkommuane var då reduserte frå 11 til 10. 

Det nye selskapet slapp heller ikkje unna raude tal i rekneskapen, og i 1936 makta ikkje kommunane å gjer opp for skulda si. Eigarane fekk akkord, mot at dei slapp ansvar for drifta. Ålfotselskapet vart såleis i praksis avvikla i 1936, men linenettet vart drive til 1938.

Ytre Fjordane Kraftlag vart skipa i 1936, og overtok administrasjonen og nettet frå Ålfotselskapet to år etter. 

I 2003 gjekk Ytre Fjordane Kraftlag saman med fleire andre selskap inn i Sogn og Fjordane Energi.

## Litteratur
* Nordstrand, Leiv: "Lys og kraft til bygdens behov..." : kraftforsyninga i Sogn og Fjordane 1893-1993. Sandane : Sogn og Fjordane energiverk, 1993
* Solheim, Olav Birger: Aalfotsaka 1918-1938. Hovedoppgåve i historie - Universitetet i Trondheim, 1986

## Arkiv
Arkivet frå Ytre Fjordane Kraftlag er ferdig ordna, og er oppbevart på Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane. Det dekkjer perioden frå oppstarten av Ålfoten interkommunale kraftselskap i 1918 og fram til om lag 1970.

## Bakgrunnsstoff
* Arkivkatalogen frå Ytre Fjordane Kraftlag på Arkivportalen
Lars Mæhle

**Lars Mæhle** () er ein norsk barne- og ungdomsbokforfattar. Han har hovudfagseksamen i litteraturvitskap og arbeider som forfattar på heiltid. Han debuterte med boka *Keeperen til Tunisia* i 2002, og har sidan skrive ei rekkje barne- og ungdomsbøker. I 2013 kom den fyrste boka hans for vaksne, kriminalromanen *Den mørke porten*.

## Bibliografi
* 2002 - *Keeperen til Tunisia* - Ungdomsbok 
* 2003 - *Harry og Ivar finn opp krutet* - Barnebok
* 2004 - *Den vesle kjempeboka* - Barnebok
* 2005 - *Narnia-draumar* - Ungdomsbok
* 2006 - *Krølle-Knut grev seg ned til Kina* - Barnebok
* 2007 - *Harry og Ivar i Junaited Statesen* - Barnebok
* 2008 - *Harry Houdinis elefant* - Ungdomsbok
* 2009 - *Landet under isen* - Fantasy, ungdomsroman. Nominert til Brageprisen
* 2010 - *Harry og Ivar tryllar jula inn* - Barnebok
* 2011 - *Knoterud FK i Norway Cup* - Barnebok
* 2011 - *Korea. Noveller om kjærleik* - Novellesamling
* 2011 - *Harry og Ivars detektivbyrå* - Barnebok
* 2012 - *Knoterud FK i hardt vær* - Barnebok
* 2012 - *Tiger! Dyrepasserne* - Barnebok
* 2012 - *Orangutang! Dyrepasserne* - Barnebok
* 2012 - *Fuck off I love you* - Ungdomsbok
* 2013 - *Den mørke porten* - Kriminalroman
* 2014 - *Landet under isen. Dødsboka* - Fantasy

## Prisar
* 2004 - Guro Sandsdalens litteraturpris
* 2009 - Kulturdepartementet sin pris for barne- og ungdomslitteratur for *Landet under isen*
* 2010 - UPrisen for *Landet under isen*
* 2010 - Fabelprisen for *Landet under isen*
* 2013 - Skolebibliotekarforeningens litteraturpris for barne- og ungdomsbøkene hans. 
* 2014 - Nynorsk barnelitteraturpris for *Landet under isen. Dødsboka*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Lars Mæhle på nettstaden til Det Norske Samlaget 
* Presentasjon av Lars Mæhle på nettstaden til Foreningen !les
* Utgjevingar av Lars Mæhle i BIBSYS Ask
Rugged Island i Sør-Shetlandsøyane

**Rugged Island** (på spansk *Isla Rugosa*, tidlegare kalla *Lloyds Island* eller *Ragged Island*) er ei øy som ligg vest for Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho har eit flatevidd på 10,4&nbsp;km². Det høgaste punktet på øya, San Stefano Peak, er 256 meter over havet. Rugged Island var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820.

Rugged Island vart først vitja i 1819 av selskuta «Espirito Santo» leigd inn av engelsk handelsmenn i Buenos Aires, med kaptein Joseph Herring. Skipet kom til ei bukt på nordkysten av øya, i dag kalla Hersilia Cove, der det engelske mannskapet gjekk i land juledag 1819, og gjorde krav på øyane for kong Georg III av Storbritannia. «Espirito Santo» slo seg 23. januar 1820 saman med den amerikanske briggen «Hersilia» med kaptein James Sheffield (og førstestyrmenn Elof Benson og Nathaniel Palmer), den første amerikanske selfangaren i Sør-Shetlandsøyane. Ei skildring av hendingane vart publisert av kaptein Herring i juli 1820 i *Imperial Magazine* i London.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Livingston Island
* SCAR
* Sør-Shetlandsøyane
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rugged Island (South Shetland Islands)|Rugged Island (South Shetland Islands)]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
Seal Island i Sør-Shetlandsøyane

**Seal Islands** (òg kjend som **Îles des Phoques**, **Islas Foca**, **Islotes Foca** og **Seal Rocks**) er ei gruppe småøyar og skjer som ligg from 5 til 10 km nordvest for Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Seal Islands har fått namn etter den største øya i gruppa, som kaptein William Smith kalla Seal Island i 1820 fordi det vart fanga mykje sel på øya. 

Øyane er i dag verna og det krev spesialløyve for å gå i land.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seal Island, South Shetland Islands|Seal Island, South Shetland Islands]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.
Åshild Kjelsnes

**Åshild Kjelsnes** () er ein norsk lokalpolitikar som representerer Arbeidarpartiet. Ho var fylkesordførar i Sogn og Fjordane frå 2011 til 2015.
Kjelsnes var fylkesvaraordførar frå 2009 til 2011 og var den første kvinna i dette vervet i Sogn og Fjordane. Frå 2015 er ho fylkesvaraordførar igjen.

Kjelsnes har vore leiar i Nasjonal rassikringsgruppe sidan 2006.

Kjelnes er busett i Florø og sat i bystyret i Flora kommune frå 1987 til 1991.

## Kjelder

* Fylkesleksikonet til NRK Sogn og Fjordane
Eivor Vindenes

**Eivor Vindenes** () er ein norsk forfattar, redaktør og musikkprodusent.

Vindenes var tidlegare teikneserieredaktør i Jippi Forlag der ho i tillegg skreiv fleire historier til teikneseriebladet *Forresten*. Ho jobba og med seriar for Schibsted forlaga i ti år. Vindenes debuterte som forfattar med barneboka *Alt kan reparerast* som vart gitt ut på Samlaget i 2009. Året etter mottok ho Guro Sandsdalens litteraturpris for denne boka. I 2010 kom *Den hemmelege vegen til månen*. Eivor Vindens var tidlegare og vokalist i rockebandet The Ethnobabes frå Kongsvinger. 

Ho arbeider i dag frilans innan fagfeltet litteratur. Ho er dessuten med i musikkollektivet bak plateselskapet Perfect Pop Records.  Ho gjekk på Norsk Barnebokinstitutts forfattarstudium 2007-2009.

Eivor Vindenes voks opp på Skarnes i Hedmark, men familien kjem frå Vinnes i Hordaland. Ho bur no i Oslo. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eivor Vindenes|Eivor Vindenes]]» frå ,  den 10. november 2012.*  
  

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Intervju frå 2009 blant anna om ''Alt kan reparerast'' 
* Diskografi som vokalist i The Ethnobabes
Nasjonal rassikringsgruppe

**Nasjonal rassikringsgruppe** er ei samarbeidsgruppe for rasutsette fylke i Noreg. Gruppa vart vedteken oppretta i eit eige møte under Nasjonal rassikringskonferanse i Tromsø 14. mai 2001. Dei sju mest rasutsette fylka utnemner ein representant kvar til gruppa. Fylka som i dag er representerte i gruppa er: Finnmark, Troms, Nordland, Møre og Romsdal, Sogn og Fjordane, Hordaland og Rogaland.

Åshild Kjelsnes har vore leiar for Nasjonal rassikringsgruppe sidan 2006. 

## Referansar
Andreas Mathias Anderssen

**Andreas Mathias Anderssen** () var ein norsk fotograf frå Salt i Selje kommune. Anderssen virka som portrett-og prospektfotograf i Sogn og Fjordane, Møre og Romsdal og Hordaland.

## Verkestader
Anderssen reiste frå Selje til Bergen for å søke teneste i 1867, og innan 1875 hadde han utdanna seg og etablert seg som sjølvstendig fotograf. Anderssen dreiv atelier på ulike adresser i Bergen fram til 1907. Dei eldste bileta hans er påført adressa "James Hansen Gaard på Strandgaden" , det vil seie Strandgaten 26. Seinare flytte Anderssen atelieret sitt til Halvkandebakken 4 (perioden 1885-1902) og deretter til Rosenbergsgate 17 (perioden 1902-1907). I 1907 flytta Anderssen verksemda si for siste gong, denne gongen til Veblungsnes i Indre Romsdal. Produksjonen til Anderssen indikerer at oppdragsfotografering rundt om i bygdene i Hordaland, Sogn og Fjordane og Møre og Romsdal har vore ein del av inntektsgrunnlaget hans.

## Norsk Forfatter-Galleri og Norsk Kunstner-Galleri
I løpet av 1880- og 1890-åra utførte Andreas Mathias Anderssen eit større oppdrag for Mathias Askevold som hadde samla inn bilete av kjente kulturpersonar i samtida. Samlinga til Askevold omfatta hovudsakleg bilettypar som maleri, tresnitt og litografi. Anderssen fekk i oppdrag å avfotograferte heile biletsamlinga. Anderssen sine reproduksjonar er i dag å finne ved Billedsamlingen, Universitetsbiblioteket i Bergen i form av 8 store album med namna *Norsk Forfatter-Galleri* og *Norsk Kunstner-Galleri*.

## Samlingar etter fotograf Anderssen
I mai 2010 publiserte Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane ei samling med glasplatenegativ etter fotograf Andreas Mathias Anderssen til fri bruk på Flickr Commons. Billedsamlingen ved Universitetsbiblioteket i Bergen og Fylkeskonservatoren i Hordaland har også originalt fotomateriale etter Anderssen i sine samlingar.
 
## Referansar

## Litteratur
*Klungnes, Einar (red) (1999), *Indre Romsdal på postkort: Fra 1890-åra til 1940*, Rauma kommune
*Sollied, Ragna (1967), *Eldre Bergenske Fotografar*, Bergen: Eget forlag.

## Bakgrunnsstoff
*Østevik, Elin (2007), ''Fotograf Andreas Mathias Anderssen'', Kulturhistorisk leksikon, Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane 
*
*Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane har lagt ut ei samling med fotografi etter Anderssen på Flickr Commons 
*Billedsamlingen, Universitetsbiblioteket i Bergen
Sierra Island

**Sierra Island** er ei smal øy som ligg 0,8&nbsp;km nordvest for Dee Island og nord for Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho dekkjer eit areal på 14&nbsp;hektar.

Ho vart namngjeven av den femte chilenske antarktisekspedisjonen, 1950–51, etter sersjant Victor Sierra, sjukepleiar på skipet «Lientur» under ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sierra Island|Sierra Island]]» frå ,  den 6. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Composite Antarctic Gazetteer.