open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Einar Osland

**Einar Osland** () var ein norsk pressemann og politikar frå Ikjefjord i Sogn. Han var aktiv i partiet Venstre, ordførar 1947-49 i Haugesund og stortingsrepresentant 1950-53 frå kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland.

Osland var son til ein lærar og utdanna seg ved Stord lærarskule. Etter eksamen i 1908 underviste han nokre år i skulen, mellom anna framhaldsskulelærar i Tune i Østfold. Frå 1913 til -15 var han journalist i Drammens Dagblad, deretter i fire år redaktør av Kristiansunds-avisa Romsdalsposten. Perioden 1919-21 arbeidde han i Norsk telegrambyrå. Etter ei kort tid som redaktør for avisa Oplandet på Hamar, tok han i 1921 over som redaktør av Haugesunds Avis, ein jobb han formelt hadde livet ut.

Osland var med i Haugesund bystyre 1925-40 og 1945-55. Perioden 1931-34 var han varaordførar, sidan sat han i formannskapet til 1940. Etter 1945 på ny i formannskapet til 1947, deretter ordførar 1947-49 og så atter i formannskapet til 1951. 1946-47 var han formann i skulestyret i byen.

Gjennom stortingsvalet hausten 1945 vart Osland  vald til 1. vararepresentant til Stortinget frå dei fem kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland fylke; Kristiansand, Mandal, Flekkefjord, Stavanger og Haugesund, vald for Venstre. Stortingsvalet 1949 førte til at han fekk fast tingsete for same valkrinsen. Dei fire åra på Stortinget 1950-53 var han medlem i Militærkomiteen.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
* 
* 
* 
*
Hn/Norskt mål

**Norsk** er eit germanskt mål i den nordgermanske (norderlendske) greini. Norsk er for det meste tala i Noreg, men i ymse samfund med norske utvandrarar, m.a. i Sambandsstatane, vert det norske målet halde ved lag. I dei gamle norske umkvervi — Jamteland og Herjedalen — hev målføri framleis norske drag, serleg lenger nord.
Passing Strangers

**«Passing Strangers»** er ein song av Ultravox, gjeven ut som den andre singelen frå albumet *[[Vienna av Ultravox|Vienna]]* den 15. oktober 1980. 

Det er ein kjapp, gitardominert song som minner om John Foxx-perioden i Ultravox. «Passing Strangers» klarte ikkje å følgje opp topp 30-plasseringa på singellista etter «Sleepwalk». Han stoppa på 57. plassen i Storbritannia. Musikkvideoen vart regissert av Russell Mulcahy med Barbie Wilde og Tok frå Tik & Tok i roller. 

B-sidene til singelen var to konsertopptak, «Face To Face» og ein coverversjon av Brian Eno-songen «King's Lead Hat».

## Innhald
### 7"-versjonen
# «Passing Strangers» – 3:48
# «Face to Face (Live)» – 6:04

### 12"-versjonen
# «Passing Strangers» – 3:48
# «Face to Face (Live)» – 6:04 
# «King's Lead Hat (Live)» – 4:06

## Bakgrunnsstoff
*
Sleepwalk av Ultravox

«**Sleepwalk**» er ein song av Ultravox og den første singelen frå det fjerde albumet deira, Vienna, og den første med Midge Ure som frontmann. Det vart den første topp 30-hitten til Ultravox i Storbritannia, då songen nådde 29. plassen i august 1980.

«Sleepwalk» var den første songen bandet spelte inn med Midge Ure tidleg i 1980. I staden for å spele inn ein demoversjon av fleire songar for Chrysalis Records, valde bandet å spele inn ein «ferdig» versjon av «Sleepwalk» med produsenten Conny Plank, og dette sikra bandet plateavtale med Chrysalis Records. Originalversjonen vart seinare miksa på nytt og teken med på albumet *[[Vienna av Ultravox|Vienna]]*. Det er ingen skilnad på album- og singelversjonen av songen. Teksten til songen vart skriven av Warren Cann. Songen kom ut på singel i juni 1980.

I tillegg til ein vanleg svart vinyl, vart 7"-utgåva gjeven ut på klår vinyl i avgrensa utgåve. B-sida til singelen, «Waiting», var ein rolegare, bassbasert song.

12"-versjonen av singelen inneheld ikkje ein lengre versjon av songen eller ein tredje song, men berre «Sleepwalk» ein gong på kvar side.

## Innhald
# «Sleepwalk» – 3:10
# «Waiting» – 3:51

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sleepwalk (song)|Sleepwalk (song)]]» frå ,  den 4. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Vienna

«**Vienna**» er ein song frå 1980 av det britiske new wave-bandet Ultravox. Han kom ut som den tredje singelen frå det fjerde albumet deira, *[[Vienna av Ultravox|Vienna]]*, den 9. januar 1981 på Chrysalis Records. Songen låg fire veker på andreplassen på UK Singles Chart utan å nå toppen. Berre John Lennon sin «Woman» den eine veka, og så Joe Dolce-songen «Shaddap You Face» dei neste tre vekene låg føre. «Vienna» vart rangert som den åttande bestseljande singelen i Storbritannia i 1981. Singelen selte til gullplate i februar 1981 for eit salstal på 500&nbsp;000 eksemplar i Storbritannia. Songen nådde toppen av lista i fleire europeiske land, som Nederland, Belgia og Irland.

Songen vann òg prisen for årets singel i 1981 under Brit Awards. Songen vert rekna som ein slager innan synthpopsjangeren, som vart populær tidleg i 1980-åra. Songen vart framført på Live Aid-konserten deira i 1985 på Wembley Stadium. Songen har vore signaturlåten til Ultravox og den største suksessen deira. 

I 2012 vart songen kåra til favorittsingelen til britiske lyttarar på BBC Radio 2 av songar som berre nådde andreplassen.

B-sida til singelen var «Passionate Reply», ein lett, popaktig synthpopsong. 12"-singelen inneheld «Herr X», ein versjon av ein Kraftwerk-aktig song på albumet kalla «Mr. X», sungen på tysk av Warren Cann. 

## Innhald
Alle songar skrivne av Warren Cann, Chris Cross, Billy Currie og Midge Ure, utanom der andre er nemnde.

### 1981
;7"-vinyl

;12"-vinyl

## Salslister

## Vienna 92

I april 1992 vart ein nyinnspelt versjon av «Vienna», av ei ny besetning av Ultravox, gjeven ut på singel i Tyskland. 

## Andre versjonar
Songen er blitt spelt av fleire andre artistar: 
*Kirlian Camera (*Todesengel. The Fall of Life*, 1991)
*Vic Reeves (*[[NME]]*-samlinga *[[Ruby Trax]]*, 1992) 
*Celestial Season (*Solar Lovers*, 1995)
*Dump (*I Can Hear Music*, 1995)
*King's Singers (*Spirit Voices*, 1997)
*Gregorian (*[[Masters of Chant]]*, 2000)
*Russell Watson (*[[The Voice av Russell Watson|The Voice]]*, 2000)
*Rax1 (1987)
*Clawfinger (*[[A Whole Lot of Nothing]]*, 2001)
*Infernal (*[[From Paris to Berlin]]*, 2005)
*FranKo (2011)
*Fraser Aitken (*Night of Nine Joints*, 2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vienna (song)|Vienna (song)]]» frå ,  den 4. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
All Stood Still

**«All Stood Still»** er ein song av Ultravox, gjeven ut som den fjerde og siste singelen frå albumet *[[Vienna av Ultravox|Vienna]]*, den 26. mai 1981 på Chrysalis Records.

Singelen var oppfølgjaren til «Vienna» og nådde åttandeplassen på UK Singles Chart, den andre topp 10-hitten til Ultravox. Det vart ikkje laga musikkvideo til songen, men han vart nytta i den første skateboard-videoen, *Skateboarding in the '80's*, med Tony Hawk og Rodney Mullen.

B-sidene var to originale instrumentalar.

## Innhald
### 7"-versjonen
# «All Stood Still» – 3:40
# «Alles Klar» – 4:53

### 12"-versjon
# «All Stood Still» (12"-versjon) – 5:05
# «Alles Klar» – 4:53
# «Keep Torque-ing» – 6:21

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:All Stood Still|All Stood Still]]» frå ,  den 4. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Midge Ure

**James «Midge» Ure** , bestre kjend som **Midge Ure**, er ein skotsk musikar, songar-låtskrivar og produsent. Artistnamnet hans, Midge, er namnet hans Jim, fonetisk baklengs. 

Ure hadde særskild suksess i 1970- og 1980-åra med band som Slik, Thin Lizzy, Rich Kids og Visage, og var mest kjend som frontmann i Ultravox. I 1984 var Ure medlåtskrivar på og produserte den veldedige singelen «Do They Know It's Christmas?», som selde 3,7 millionar eksemplar i Storbritannia. Songen er den nest mestselde singelen i Storbritannia gjennom tidene. Ure var med å organisere Band Aid, Live Aid og Live 8 med Bob Geldof. Han har òg tent som ambassadør for Save the Children.

Ure har produsert og skrive fleire andre synthpop/new wave-hitsinglar i 1980-åra, som «Fade to Grey» (1980) av Visage og Ultravox-songane «Vienna» (1980) og «Dancing with Tears in My Eyes» (1984). Ure fekk den første solohitten sin i Storbritannia i 1982 med «No Regrets». I 1985 gav han ut det første soloalbumet sitt, *[[The Gift av Midge Ure|The Gift]]* som nådde andreplassen på UK Albums Chart og gav han ein førsteplass i Storbritannia med «If I Was». Ure var òg medlåtskrivar på Phil Lynott sin «Yellow Pearl», som var kjenningsmelodi for *[[Top of the Pops]]* i det meste av 1980-åra. 

## Solodiskografi

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Midge Ure|Midge Ure]]» frå ,  den 4. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Hn/Klanglaust barke-gnikeljod

Det **klanglause barke-gnikeljodet**, stundom kalla den **klanglause barke-yvergangen** (latin *fricativa glottidalis surda*, engelsk *voiceless glottal fricative*) er eit medljod som finst i nokre talemål og ofte ter seg anten som gnikeljod eller næmeljod *[[Fonologi|fonologiskt]]*, men som oftast vantar dei vanlege *[[Fonetikk|fonetiske]]* kjennteikni på eit medljod. Teiknet ein nyttar i det Internasjonale Fonetiske Alfabetet for detta ljodet er [h], og det tilsvarande X-SAMPA-teiknet er `h`. [h] er sumtid skildra som eit klanglaust sjølvljod av di han i mange mål ikkje retteleg hev dei dragi ein ventar av eit medljod. I staden kann [h], og det klangføre systerljodet [ɦ], skynast som klanglause eller ovanda utgåvor av sjølvljodi kring deim, so at medljodi sjølve berre er kjenneteikna ved stellingi på røystebandi (medan resten av talerøyri tek formi åt ljodi rundt).

Sume mål, millom deim hebraisk og arabisk, hev klanglause barke-gnikeljod som retteleg kann kallast barkeljod. Det vil segja at ljodi i desse måli røynleg hev gniking eller lukking i barkeumrådet (elles kjent som røystebandi).

## Kjenneteikn
Kjenneteikn på det klanglause barke-gnikeljodet:

* I nokre mål, hev det gnikingi ein kjenner frå gnikeljod. I mange, um ikkje flestalle andre mål, stend teiknet berre for ein yvergang i røystebandi, utan å vera serskilt knytt til nokor talerøyrsstelling. Det er difor ikkje uvanlegt å ikkje kalla ljodet for eit rettelegt gnikeljod. Likevel er umgripet *gnikeljod* enno nytta etter gamal vane.
* Ljodet kann vera frambore i røystebandi, som gjer det til barkeljod. Når ljodet ikkje hev nokor retteleg gniking, er umgripet *barkeljod* helder berre ei nemning på *korleis* snarare en *kvar* ljodet er laga.

## Døme

## Sjå òg

* Hn/Klangført barke-gnikeljod

## Fotnotar

## Kjeldor
NM i sykling 1971 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1971 i temporitt** vart avvikla i Gvarv i Telemark 18. og 19. september 1971.

### 50 km temporitt





### 100 km lagtempo





## Kjelder
*Arbeiderbladet 20. september 1971
Stine Lerdahl

**Stine Lerdahl** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Rælingen i Akershus. Åra frå 1981 til 1991 vann ho åtte gullmedaljar i noregsmeisterskap kulestøyt. Lerdahl var medlem i IF Minerva.

## Aktiv
Gjennom 15 sesongar høyrde Lerdahl med til noregstoppen i kulestøyting. Etter bronse i øvinga både i NM 1978 og 1979, vann ho sin fyrste NM-tittel i 1981. Sidan vart ho noregsmeister fem år i rad; 1983-87 og på ny i 1990 og 1991.  

Lerdahl forbetra den personlege rekorden på 14,41 m frå 1978-sesongen til 14,72 m under NM i friidrett 1980. Eitt år seinare flytta ho sitt personbeste med 4 cm då ho i Haugesund vart norsk meister fyrste gongen. 16. april 1982 støytte Lerdahl for fyrste gong over 15 meter ved eit stemne i USA, 15,19 meter. Gjennom 1983-sesongen forbetra ho den personlege rekorden mykje, lengst støytte ho kula på Meisingset i Tingvoll den 23. juli, der ho vart målt til 15,65 m. Sitt livs lengste kulestøyt på 15,77 meter presterte Lerdahl då ho sigra i ei tevling Des Moines i USA 28. april 1984.

## Kjelder
*friidrett.no
The Voice av Ultravox

**«The Voice»** er ein song av Ultravox, gjeven ut som den andre singelen frå albumet deira *[[Rage in Eden]]* den 29. oktober 1981. Songen nådde 16. plassen på UK singles chart, 27. plassen på Irish Singles Chart og 29. plassen på New Zealand Singles Chart.

Det vart laga to forskjellige musikkvideoar for singelen. I den eine mimer bandet til songen i eit hellande rom. I den andre er det krigsbilete og slagord med Billy Currie som radioprogramleiar og Midge Ure som soldat. 

## Innhald

### 7"-vinyl

### 12"-vinyl

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Voice (Ultravox song)|The Voice (Ultravox song)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The Thin Wall

«**The Thin Wall**» er ein song av Ultravox, gjeve ut som den første singelen frå albumet *[[Rage in Eden]]*, 14. august 1981. 

Musikkvideoen var regissert av Russell Mulcahy, og syner Midge Ure som slit med rare og marerittaktige bilete, medan resten av bandet tilsynelatande ser ut til å planlegge døden hans. 

Songen er ein kjapp og naken synthmelodi med obsukr tekst, som mange av Ultravox-songane. Han nådde 14. plassen på UK Single Charts.

Det vart ikkje laga nokre lengre versjon av «The Thin Wall», slik det vart gjort på mange andre Ultravox-singlar. A-sida på 12"-versjonen er lik albumversjonen, medan 7"-versjonen er ei forkorta utgåve. 

## Innhald

### 7" vinyl

### 12" vinyl

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Thin Wall|The Thin Wall]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Quartet av Ultravox

***Quartet*** er det sjette studioalbumet til det britiske new wave-bandet Ultravox, gjeve ut i oktober 1982. Albumet nådde sjetteplassen på UK Albums Chart og selde til gull i Storbritannia i desember 1982 for 100&nbsp;000 selte eksemplar. Det nådde òg 13. plassen i Tyskland og 61. plassen i USA.

## Bakgrunn
Albumet vart produsert av George Martin, som er mest kjend for arbeidet sitt med The Beatles. Etter tre album produsert av Conny Plank, byta Ultravox produsent. Vokalisten og gitaristen Midge Ure forklarte: «Det var byrja å bli litt trygt. Me visste at om me spelte inn ei ny plate med han, kom det til å bli flott og me kom til å bli nøgd. Men det ville ikkje vere noko spanande.» Martin valde å ta jobben fordi dottera hans var fan av Ultravox. Plateomslaget vart designa av Peter Saville.

## Utgjeving
Albumet kom ut i oktober 1982 og det vart gjeve ut i alt fire singlar frå plata, «Reap the Wild Wind», «Hymn», «Visions in Blue» og «We Came to Dance», som alle nådde topp 20 i Storbritannia. Albumet kom òg ut på ei biletplate på vinyl, ein kassett, og i 1983 på CD. Bandet marknadsførte albumet med «Monument Tour» seint i 1982 og ein av konsertane her frå vart teken opp og gjeven ut på eit album og ein video i 1983.

*Quartet* vart ommastra og gjeve ut på CD på EMI i 1998 med B-sidene til kvar av singlane som bonusspor. Ei dobbelplate med opptak som ikkje var gjevne ut før kom ut i februar 2009.

## Innhald

## Medverkande
;Ultravox
* Warren Cann – trommer, korvokal
* Chris Cross – bass, synthesizer, korvokal
* Billy Currie – klaverinstrument, fiolin
* Midge Ure – gitar, solovokal

;Andre medverkande
* George Martin – produsent
* Geoff Emerick – lydteknikar
* Mark Freegard innspeling og miksing av «Break Your Back» i Wessex Studios
* Jon Jacobs – assistent
* Peter Saville – design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Quartet (Ultravox album)|Quartet (Ultravox album)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Reap the Wild Wind av Ultravox

**«Reap the Wild Wind»** er ein song av Ultravox og den første singelen frå albumet *[[Quartet av Ultravox|Quartet]]*, gjeve ut 16. september 1982. Det er den einaste singelen på albumet som gjekk inn på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

## Innhald

### 7"-versjon
# «Reap the Wild Wind» – 3:44
# «Hosanna (In Excelsis Deo)» – 4:21

### 12"-versjon
# «Reap the Wild Wind» (Extended Version) – 4:43
# «Hosanna (In Excelsis Deo)» – 4:21

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reap the Wild Wind (song)|Reap the Wild Wind (song)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hymn av Ultravox

**«Hymn»** er ein song frå 1982 av Ultravox, gjeven ut som den andre singelen frå albumet deira, *[[Quartet av Ultravox|Quartet]]*. Songen nådde 11. plassen på den britiske singellista og topp 10 i Tyskland og Sveits.

## Historie
Songen vart skriven av Warren Cann, Chris Cross, Billy Currie og Midge Ure og produsert av George Martin. Singelomslaget syner visse symbol frå frimureri, mellom anna kompass og kvadrat. 

Trommeslagaren Warren Cann skreiv refrenget på «Hymn» og var kraftig inspirert av The Zones-songen «Mourning Star» (1977). Chris Cross skreiv versa med hjelp av Midge Ure, medan Billy Currie skreiv mellomspelet. 

Teksen omhandlar ei tid med korrupsjon. 

## Innhald

### 7"-versjon
# «Hymn» [singel] – 4:24 (tekst: Midge Ure - musikk: Warren Cann, Chris Cross, Billy Currie, Midge Ure)
# «Monument» – 3:16 (Warren Cann, Billy Currie)

### 12"-versjon
# «Hymn» – 5:46
# «Monument» – 3:16
# «The Thin Wall (Live)» – 5:54 (tekst: Midge Ure, Warren Cann - musikk: Warren Cann, Billy Currie, Midge Ure)

## Andre versjonar
Songen har blitt spelt av mange andre artistar, som Magna Charta (1990), Cabballero (1994), Cosmo (1994), det tyske electro-prosjektet Music Instructor (1995), Supporters (1997), The Stunned Guys (1998), Edguy (1998), DJ Jaxx (2000), 4 Clubbers (2002) Gigi D'Agostino (2003), Lunatica (2004), Tina Cousins (2004), den polske DJ-en Psychophaze (2005), Mägo de Oz (under namnet «Mañana empieza hoy») (2005), Raz Ohara (2005), Age Pee (2006), Trancemission (2006), Parasytic (2008), PROXIMITY (2010), Kirlian Camera (2011), Mägo de Oz igjen (2013) og Marnik & Danko (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hymn (Ultravox song)|Hymn (Ultravox song)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Visions in Blue

«**Visions in Blue**» er ein song av Ultravox frå 1982 og den tredje singelen frå albumet *[[Quartet av Ultravox|Quartet]]*, gjeven ut 11. mars 1983. Singelen nådde 15. plassen på den britiske singellista den 26. mars. Det vart produsert ein video, men denne vart bannlyst av BBC og MTV på grunn av eit kort glimt av nakenheit. Ein redigert versjon vart seinare sendt på *[[Top of the Pops]]*.

Eit konsertopptak av songen kom ut i 1983 på konsertalbumet *[[Monument av Ultravox|Monument]]*. 12"-versjonen av «Visions in Blue» inneheld ein redigert konsertopptak av «Reap the Wild Wind» frå den same konserten.

## Innhald

### 7"-versjon
# «Visions in Blue» [singel] – 4:13
# «Break Your Back» – 3:31

### 12"-versjon
# «Visions in Blue» - 4:38
# «Reap the Wild Wind (Live)» – 3:53
# «Break Your Back» – 3:31

## Andre versjonar
Songen er blitt spelt av de britiske synthpop-bandet Stok:holm i 2013 på albumet deira *City Lights*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Visions in Blue|Visions in Blue]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Rage in Eden

***Rage in Eden*** er det femte studioalbumet til det britiske new wave-bandet Ultravox. Det kom ut i 1981 på Chrysalis. Albumet nådde fjerdeplassen på den britiske albumlista og selde til gullplate i Storbritannia for meir enn hundre tusen selde eksemplar. 

## Innhald
Musikkstilen på albumet er den same elektroniske new wave-stilen som bandet utvikla på dei to førre albuma, *[[Systems of Romance]]* og *[[Vienna av Ultravox|Vienna]]*, men har ein meir kompleks og introspektiv stil. Albumet inneheld fleire lengre spor og dei siste tre spora heng saman i ein einaste lang sekvens. Tekstane består av mange obskure og surrealistiske bilete. Refrenget på tittelsporet «Rage in Eden» er refrenget på «I Remember (Death in the Afternoon)» spelt baklengs.

## Bakgrunn
Som på dei to førre albuma deira, vart *Rage in Eden* samprodusert av Conny Plank. Det vart spelt inn i studioet hans i Köln i Vest-Tyskland. Det abstrakte plateomslaget vart designa av Peter Saville, som var kjend for samarbeidet sitt med New Order. Alle nyutgjevingane av albumet sidan 1981 har eit anna plateomslaget, på grunn av lisensproblem med det originale omslaget. 

Ei ommastra utgåve kom ut 22. september 2008, med ei ekstra plate med sjeldne og tidlegare ikkje-utgjevne materiale. I tillegg til dette er det originale omslaget nytta. 

«The Thin Wall» og «The Voice» vart gjevne ut på singlar frå albumet. 

## Innhald

## Salslister
**Album**

**Singlar**

## Salstrofé

## Medverkande
;Ultravox
* Warren Cann – trommer, elektronisk perkusjon, vokal, (solovokal på «Paths and Angles»)
* Chris Cross – bass, synthesizer, vokal, (gitar på «Paths and Angles»)
* Billy Currie – synthesizer, piano, fiolin, bratsj
* Midge Ure – solovokal, gitar, synthesizer (utanom «Paths and Angles») 
;Andre medverkande
* Conny Plank – produsent, lydteknikar
* Peter Saville Associates – originalt plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rage in Eden|Rage in Eden]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
We Came to Dance

«**We Came to Dance**» er ein song av Ultravox og den fjerde og siste singelen frå studioalbumet *[[Quartet av Ultravox|Quartet]]*, gjeve ut på Chrysalis Records den 18. april 1983. Singelen nådde 18. plassen på den britiske singellista den 18. juni.  Dette var den siste av sju topp 20-singlar på rad for bandet.

## Innhald

### 7"-versjon
# «We Came to Dance» – 4:05
# «Overlook» – 4:04
* Ein alternativ versjon av 7"-singelen har «Break Your Back» som B-side..

### 12"-versjon – britisk utgåve
# «We Came to Dance» (lengre versjon) – 7:35
# «Overlook» – 4:04

### 12"-versjon – tysk utgåve/britisk promo

# «We Came to Dance» – 7:57
# «Reap the Wild Wind» (konsertopptak) – 3:53
# «Break Your Back» – 3:25

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We Came to Dance|We Came to Dance]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Monument av Ultravox

***Monument*** er eit konsertalbum av det britiske bandet Ultravox, gjeve ut i 1983. Konserten som albumet er henta frå var tòg gjeven ut på ein video med same namn, spelt inn i Hammersmith Odeon i London i 1982 på «Monument»-turneen. Albumet nådde niandeplassen på den britiske albumlista og selde til gullplate i Storbritannia i januar 1984 for 100&nbsp;000 selte eksemplar. 

Opningssporet er ikkje live og er identisk til versjonen ein finn som B-side på singelen «Hymn».

Albumet kom ut på CD på ny i 1999 og vart utvida, med alle songane frå videoen (men framleis ikkje heile konserten).

*Monument* kom ut på ny igjen i 2009 i ei innpakning med både CD og DVD. 

## Innhald

## Medverkande
;Ultravox
* Warren Cann - trommer, korvokal
* Chris Cross - bass, synthesizer, korvokal
* Billy Currie - klaverinstrument, fiolin
* Midge Ure - gitar, solovokal

;Andre medverkande
* John Hudson - produsent
* Brian Cooke - fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monument (Ultravox album)|Monument (Ultravox album)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lament av Ultravox

***Lament*** er det sjuande studioalbumet til det britiske new wave-bandet Ultravox, gjeve ut 6. april 1984 på Chrysalis Records. Det var det siste albumet deira med den originale trommeslagaren Warren Cann før bandet kom saman att for albumet *[[Brilliant av Ultravox|Brilliant]]* i 2012. Albumet nådde niandeplassen på UK Albums Chart og selt til gullplate i Storbritannia den 8. juni 1984 for 100&nbsp;000 eksemplar. Det nådde òg 25. plassen i Tyskland og 115. plassen i USA.

## Skildring
Stilmessig gjekk bandet bort frå synthpop-stilen frå dei førre albuma, og gjekk meir mot streit poprock, ikkje ulikt samtidige artistar som Simple Minds og U2 med større vekt på gitar og «stadion»-klang.

Den første utgåva på CD hadde ei anna sporliste enn den første LP-utgåva, der remiksar vart sett inn mellom songane. Då albumet kom ut på ny på CD i 1999 kom det med den originale sporlista og sju bonusspor og remiksar frå *Lament*-tida på slutten av albumet. 

Albumet vart gjeve ut på ny i 2009 som ei dobbelplate. Den første plata inneheldt den originale plata med ommastra lyd. Den andre plata inneheld remiksar, B-sider og tidlege utgåver som ikkje var gjevne ut før. 

På innsida av LP-plata er det eit bilete av Callanish Stones, ein steinformasjon frå steinalderen på Lewis i Skottland. På seinare albumet var dette albumet på framsida av albumet i staden for den originale sporlista, som er plassert på baksida. 

## Innhald

Alle songane er skrivne av Warren Cann, Chris Cross, Billy Currie og Midge Ure.
### LP-utgåva

### CD-utgåver

## Medverkande
**Ultravox**
* Warren Cann – trommer, elektronisk perkusjon, korvokal
* Chris Cross – bass, synthesizer, korvokal
* Billy Currie – klaverinstrument, fiolin
* Midge Ure – gitar, solovokal

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lament (Ultravox album)|Lament (Ultravox album)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
One Small Day

«**One Small Day**» er ein song av det britiske bandet Ultravox, gjeven ut som den første singelen frå det sjuande studioalbumet deira, *[[Lament av Ultravox|Lament]]*, den 3. februar 1984. Singelen nådde 27. plassen på UK Singles Chart.

Songen er uvanleg for Ultravox på denne tida sidan han var gitardriven i staden for synthdriven. 

## Innhald

### 7"-versjon
# «One Small Day» – 4:27
# «Easterly» – 3:48

### 12"-versjon
# «One Small Day (Special Re-Mix)» – 7:48
# «Easterly» – 3:48
# «One Small Day» – 4:27

*Avgrensa utgåver av 12"-utgåva har med «Special Remix Extra» av «One Small Day» i staden for «Special Re-Mix», med ei lengd på 8:31.

Det var ein tredje miks kalla «The Final Mix» som kom ut på ei avgrensa bonusplate med *The Collection*, kalla «The 12» Collection«. «Final Mix» av «One Small Day» er 7:36 lang. ein versjon av «Final Mix» var med på luksusutgåva av *Lament*. Ein fjerde versjon, kalla Club Version med ei lengd på 7:48, kom ut som B-sida til den amerikanske 12"-versjonen av «Dancing with Tears in My Eyes».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:One Small Day|One Small Day]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Dancing with Tears in My Eyes

«**Dancing with Tears in My Eyes**» er ein song av Ultravox og den andre singelen frå *[[Lament av Ultravox|Lament]]*, gjeve ut i 1984.

Singelen sette Ultravox attende på kartet og nådde tredjeplassen på UK Singles Chart, og topp 10 i fleire europeiske land. Songen gjekk òg inn på listene i Australia og Canada, men ikkje i USA. 

7"-singelen kom ut i tre versjonar: med standard biletomslag, med dobbeltfalsa omslag og med dobbeltfalsa omslag og plata i klår vinyl. Alle versjonane hadde same katalognummeret og same innhald. 12"-versjonen av singelen kom ut i to versjonar der omslaga var noko forskjellige. 

B-sida «Building» er ein pianoballade. «Dancing with Tears in My Eyes» var den andre songen Ultravox framførte på Live Aid-framsyninga si på gamle Wembley Stadium, den 13. juli 1985.

Musikkvideoen handlar om ei nedsmelting i eit atomkraftverk. 

## Innhald
### 7"-vinyl

### 12"-vinyl (Europa)

### 12"-vinyl (Nord-Amerika)

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dancing with Tears in My Eyes|Dancing with Tears in My Eyes]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Lament av Ultravox

**«Lament»** er ein song av Ultravox, gjeven ut som tittelspor og den tredje singelen deira frå det sjuande studioalbumet, den 21. juni 1984.

Musikkvideoen syner bandmedlemmar som vitjar kjærastane sine på ei aude skotsk øy. Singelen levde ikkje opp til den støre hitten, «Dancing with Tears in My Eyes» som kom ut før, og nådde 22. plassen på den britiske singellista og 47. plassen på New Zealand.

## Innhald
### 7"-versjon
# «Lament» – 4:17
# «Heart Of The Country (Instrumental)» – 4:24

### 12"-versjon
# «Lament (Extended Mix)» – 8:01
# «Heart Of The Country (Instrumental)» – 3:48
# «Lament» [singel] – 4:17

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lament (Ultravox song)|Lament (Ultravox song)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The Collection av Ultravox

***The Collection*** er eit samlealbum av det britiske bandet Ultravox, utgjeve 2. november 1984 på Chrysalis Records. Det inneheld alle dei fjorten hitsinglane til abndet på Chrysalis frå 1980 til 1984, inkludert «Love's Great Adventure», som kom ut før albumet som ein enkeltståande singel. 

Albumet nådde andreplassen på UK Album Chart, og vart den høgaste plasseringa dei oppnådde på den britiske albumlista. Det vart òg det bestseljande albumet deira med over 900&nbsp;000 selte eksemplar i Storbritannia.

## Innhald

### ''The 12" Collection''
Dei første eksemplara av vinylalbumet kom med ei avgrensa bonusplate kalla *The 12" Collection*, som bestod av tre lange remiksar og tre 12"-miksar:

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Collection av Ultravox|The Collection av Ultravox]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beggar and Co

**Beggar and Co** (òg skrive **Beggar & Co**) er ei britisk pop/jazz-funk-gruppe, som består av kjernemedlemmane Kenny Wellington, David Baptiste, Neville «Breeze» McKrieth i tillegg til gjestemusikarar. Dei spesialiserer seg på jazz, funk og dansemusikk. Baptiste, Wellington og McKrieth skipa òg gruppa Light of the World, som opphavleg vart skipa for å spele jazzfunk og dansemusikk, men fekk noko suksess i Storbritannia med albumet *Round Trip*. Som medlemmar av Light of the World har dei òg hatt norke hittar med «London Town», «I Shot the Sheriff» og «Time», som alle gjekk inn på UK Single Chart. 

Beggar and Co gav ut den første singelen sin, «(Somebody) Help Me Out», i 1981. Denne nådde 15. plassen på den britiske singellista. Beggar and Co spelte òg blåsarar for mange andre artistar, som Spandau Ballet-singelen «Chant No. 1 (I Don't Need This Pressure On)», Ultravox, Wham!, George Michael, Gabrielle og Billy Ocean.

## Diskografi
*«(Somebody) Help Me Out» (Ensign Records 1981) av Beggar and Co – UK nr. 15
*«Mule (Chant No.2)» (RCA 1981) av Beggar and Co – UK nr. 37
*«Keep The Dream Alive» (1990)
*«Expansions» (Ensign 1992)
*«Got To Get Your Own» (Ensign 1992)
*«City Life» (Sanctuary 1999)
*«Slow Down» (Sanctuary 1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beggar and Co|Beggar and Co]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Beggar and Co website
U-Vox

***U-Vox*** er det åttande studioalbumet til det britiske new wave-bandet Ultravox, gjeve ut 9. oktober 1986 på Chrysalis Records. Det var det femte albumet til bandet med Midge Ure og det siste med besetninga bandet hadde hatt sidan 1979, om ein ser bort frå Warren Cann. Bandet vart oppløyst i 1987, men vart samla att i 1992 med ei anna besetning som gav ut to album, styrt av klaverspelaren Billy Currie som det einaste attverande medlemmet. Denne Ure-styrte besetninga kom saman att i 2008. Det var òg det siste Ultravox-albumet som nådde topp 10 på UK Albums Chart, der det nådde niandeplassen.

## Bakgrunn
Trass i at det nådde topp 10 i Storbritannia, var det ikkje ein like stor suksess som dei førre Ultravox-albuma i 1980-åra og inneheldt ingen singlar som nådde topp 20. Dei to singlane «Same Old Story» og «All Fall Down» nådde høvesvis 31. og 30. plassen. I tillegg vart trommeslagaren Warren Cann sparka frå bandet før innspelinga og vart erstatta av Mark Brzezicki frå Big Country. Stilen dei vart utvikla bort frå den elektroniske rocken dei hadde spelt på *[[Lament av Ultravox|Lament]]* mot til dømes ein keltisk stil på «All Fall Down», der The Chieftains var gjesteartistar. Det siste sporet på albumet, «All in One Day», vart arrangert og dirigert av George Martin.

*U-Vox* vart det siste Ultravox-albumet med Midge Ure før bandet vart oppløyst i 1987. Besetninga kom saman att i 2008 for ein turné og spelte inn eit nytt album, *[[Brilliant av Ultravox|Brilliant]]*, som kom ut i 2012.

EMI Gold gav ut ei ommastra utgåve av *U-Vox* i 2000 med bonusspor. Ei ommastra luksusutgåve kom ut i 2009 med ei ekstra bonusplate med fleire B-sider, miksar og demoar. 

## Innhald

## Medverkande
**Ultravox**
* Mark Brzezicki - trommer
* Chris Cross - bass, synthesizer, korvokal
* Billy Currie - klaverinstrument, fiolin, synthesizer
* Midge Ure - gitar, solovokal

**Gjestemusikarar**
* Beggar & Co Horns – blåsarar på «Same Old Story»
* Carol Kenyon – korvokal på «Same Old Story» og «The Prize»
* Kevin Powell – bass på «Sweet Surrender»
* Derek Watkins, Gary Barnacle, John Thirkell, Pete Thoms – blåsarar på «The Prize» 
* The Chieftains – instrument på «All Fall Down»
* George Martin – arrangør og dirigent på «All in One Day»

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:U-Vox|U-Vox]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Revelation av Ultravox

***Revelation*** er det niande studioalbumet til det britiske new wave-bandet Ultravox, gjeve ut i 1993. Albumet kom ut etter bandet først vart oppløyst i 1988 og så sett saman att med ei ny besetning på fem mann i 1992. Berre klaverspelaren Billy Currie var att frå dei tidlegare besetningane og solovokalisten på plata var Tony Fenelle.

## Innhald

## Medverkande
;Ultravox
*Billy Currie – synthesizer, klaverinstrument, bratsj, fiolin
*Tony Fenelle – gitar, solovokal

;Andre medverkande
*Gerry Laffy – ekstra gitar på 1 og 7
*Neal Wilkinson – trommer på spor 1 og 4
*Jackie Williams – korvokal på spor 2 og 3
*Richard Niles – dirigent, strykearrangement på spor 1 og 10

;Produksjon
*Rod Gammons – produsent, lydteknikar, programmering, miksing på spor 3
*Mike Bigwood – lydteknikar for strykarar
*Graham Bonnet – miksing på spor 1, 4-8, 10
*Rupert Coulson – miksing på spor 2
*Dave Ford – miksing på spor 9
*Dave Chelsea – assisterande lydteknikar
*Jack Adams – mastering i The Hit Factory i London

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Revelation (Ultravox album)|Revelation (Ultravox album)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tony Fenelle

**Tony Fennell** () er ein britisk musikar, låtskrivar og produsent. Han var songar, tekstforfattar og musikar for bandet Ultravox frå 1992 til 1994, og har i tillegg arbeidd som låtskrivar og produsent for musikk på fjernsyn. 

## Delvis diskografi
*Big Noise - *Bang*  (1989)
*Ultravox - «Vienna 92» (1992)
*Ultravox - *[[Revelation av Ultravox|Revelation]]* (1993)
*Gerry Laffy - *Sheer Greed*
*Luxx - *Luxx*
*Luxx - *Hydroponic*
**Bear in the Big Blue House*
*Scarlette Fever - *Medication Time*
*Brenda Edwards - *Bring It Back*
*Enuff Znuff - *[[Diamond Boy]]* (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Fenelle|Tony Fenelle]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gerry Laffy

**Gerry Laffy** () er ein britisk songar og gitarist som har spelt i banda Girl, London Cowboys, Sheer Greed, John Taylor og Ultravox. I alt har Gerry Laffy gjeve ut 30 album. 

Frå 1982 til 1997 arbeide Laffy som personleg manager for filmregissøren Russell Mulcahy. Dei skipa selskapet LeBad Films i lag. Laffy var òg personleg assistent for Mulcahy på dei tre første filmane hans, *[[filmen Razorback|Razorback]]*, *[[filmen Highlander|Highlander]]* og Duran Duran sin *[[Arena (An Absurd Notion)|Arena]]*. 

## Diskografi
*1980 - Girl: *[[Sheer Greed]]*
*1982 - Girl: *[[Wasted Youth av Girl|Wasted Youth]]*
*1998 - Girl: *[[Killing Time av Girl|Killing Time]]*
*1999 - Girl: *[[Live at the Marquee av Girl|Live at the Marquee]]*
*1999 - Girl: *[[Live at the Exposition Hall, Osaka, Japan]]*
*2002 - Girl: *[[My Number: The Anthology]]*
*1985 - London Cowboys: *Dance Crazy*
*1985 - London Cowboys: *Live at the Milkweg Amsterdam*
*1990 - Gerry Laffy: *Money & the Magic*
*1990 - *Highlander II* Europeisk filmmusikkalbum: song: Gerry Laffy «Shoot 'Em Down» frå *Money & The Magic*
*1992 - Sheer Greed: *[[Sublime to the Ridiculous]]*
*1993 - Sheer Greed: *[[Live in London av Sheer Greed|Live in London]]* 
*1994 - Gerry & Simon Laffy: *Lying with Angels*
*1994 - Ultravox: *[[Revelation av Ultravox|Revelation]]* (CD)
*1997 - John Taylor, *Feelings Are Good* (CD)
*1998 - John Taylor Terroristen, *5.30.98* (EP)
*1998 - Roxy Music Tribute album: *Dream Home Heartaches* (CD)
*1999 - John Taylor, Meltdown (spelt inn 1992)
*1999 - John Taylor, *Juicy Jeans Promo Sampler* (EP)
*1999 - John Taylor, *The Japan Album* (CD)
*2000 - John Taylor, *Japanese* (EP)
*2000 - John Taylor, *Live Cuts* (CD)
*2001 - John Taylor, *Techno for Two* (CD)
*2001 - Gerry Laffy: *All Day Long*
*2005 - Chris Chesney & Gerry Laffy - *Diabolical Liberties*
*2006 - Girl - Live Bootlegs - Tokyo 1980
*2006 - Girl - The Rare DVD Collection
*2007 - Gerry Laffy - The Icebox Studio Sessions
*2013 - Gerry Laffy - Just a Little Blurred +  Free promo Girl - Live at The Greyhound (London) 1982
*2013 - Wrecked But Not Crushed + Free promo Girl Live at the Paris Theater (London) 1980
*2016 - Girl: Sheer Greed - Rock Candy re release
*2016 - Girl: Wasted Youth - Rock Candy re release

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gerry Laffy|Gerry Laffy]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Richard Niles

**Richard Niles** () er ein USA-amerikansk komponist, arrangør, plateprodusent, gitarist, radiopratar og journalist.

Han byrja karrieren i London i 1975 som låtskrivar og fast arrangør og produsent for Essex Records. Dette sette han i samarbeid med Cat Stevens. I britiske fjernsynsseriar for David Essex og Leo Sayer arrangerte og dirigerte han musikk for Ronnie Spector, Twiggy, Kate Bush og Denny Laine. I 1978 arbeidde han som fast arrangør for Hansa Records då han oppdaga Sarah Brightman og arrangerte både hans og hennar første hit, «I Lost My Heart to a Starship Trooper». Han har komponert, arrangert og produsert musikk for Anita Baker, Cilla Black, James Brown, Ray Charles, Cher, Petula Clark, Randy Crawford, Gloria Gaynor, Lulu, Paul McCartney, Pet Shop Boys, Tears For Fears,  Tina Turner og Deniece Williams. Han arrangerte Grace Jones-albumet *[[Slave to the Rhythm]]*. Niles skreiv og dirigerte strykarane på Depeche Mode-songane «Home», «Only When I Lose Myself» og «Surrender». Han skreiv arrangement for Pet Shop Boys, Swing Out Sister, Living in a Box, Frankie Goes to Hollywood, ABC og Was (Not Was). Han har òg arbeidd med Cliff Richard, Barry Manilow, Ray Charles, Stephen Gately, Ronan Keating, og bidrog på hittar av Wet Wet Wet, Damage, O-Town, OTT, Take That, Boyzone og Westlife, inkludert duette deira «Against All Odds» med Mariah Carey.

Han var leiar for husbandet, Bandzilla, på Ruby Wax-serien *[[Don't Miss Wax]]*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Niles|Richard Niles]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Richard Niles på AllAboutJazz.com
*
Ingenuity

***Ingenuity*** er det tiande studioalbumet til Ultravox, gjeve ut i 1994 med Sam Blue som solovokalist blant ei fem mann stor besetning, inkludert Billy Currie som var det einaste attverande originale medlemmet. Albumet kom ut på ny i 2001 på Puzzle Records med eit anna plateomslag. 

## Innhald
Alle songane er skrivne av Sam Blue, Vinny Burns, Billy Currie, Tony Holmes og Gary Williams.

## Medverkande
**Ultravox**
* Sam Blue – solovokal
* Vinny Burns – gitar
* Billy Currie – klaverinstrument, bratsj, produsent
* Tony Holmes – trommer
* Gary Williams – bass

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ingenuity|Ingenuity]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sam Blue

**Sam Blue** (), stundom òg kalla **Sam Blewitt**, er ein engelsk hardrocksongar som har vore medlem av banda Emerson, Axis, L.A. Secrets, Paul Samson sitt Empire, Ya Ya, Ultravox, GTS og Burns Blue. Han har òg arbeidd i Storbritannia og Europa som studiosongar, artist og samarbeidd med mange andre artistar, som The Streets, Dizzee Rascal, Braund Reynolds, The Young Punx, Phonat, Urban Myth, Avicii, Otto Knows og Madness. 

## Diskografi

### Emerson
**Something Special med Stars in Hollywood* (1983)

### Ya Ya
**II* (1988)

### Paul Samson's Empire
**Live at the Marquee* (1994)

### Ultravox
**[[Ingenuity]]* (1994)
**Future Picture* (1995, konsertalbum)

### GTS
**Tracks From The Dustshelf* (1995)
* «Time Stood Still» (1996)

### Vinny Burns
*''The Journey'' (1999)

### Burns Blue
**[[What If...av Burns Blue|What If...]]* (2003)

### Gjesteartist

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sam Blue|Sam Blue]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Heavy Harmonies page
Vinny Burns

**Vinny Burns** () er ein engelsk hardrockgitarist og produsent, mest kjend for arbeidet sitt med banda Dare, Ten og Bob Catley. Han har òg vore medlem av Asia, Ultravox, Hugo, FM, The Ladder, Phoenix Down, og i sine eigne prosjekt med Sam Blue, Burns Blue. Han er aktiv som produsent og eig sitt eige platestudio («The Viper Room»). 

## Diskografi
### Med Dare
* *Out of the Silence* (1988)
* *[[Blood From Stone]]* (1990)
* *[[Sacred ground album|Sacred Ground]]* (2016)

### Med Ultravox
* *[[Ingenuity]]* (1994)

### Med Ten
**Studioalbum and EPs**
* *[[Ten av Ten|X]]* (1996)
* *[[The Name of the Rose av Ten|The Name of the Rose]]* (1996)
* *[[The Name of the Rose (EP)|The Name of the Rose]]* EP (1996)
* *[[The Robe av Ten|The Robe]]* (1997)
* *[[The Robe (EP)|The Robe]]* EP (1997)
* *[[You're in My Heart (EP)|You're in My Heart]]* EP (1997)
* *[[Spellbound av Ten|Spellbound]]* (1999)
* *[[Fear the Force]]* EP (1999)
* *[[Babylon av Ten|Babylon]]* (2000)
* *[[Far Beyond the World]]* (2001)

**Konsertalbum**
* *[[Never Say Goodbye av Ten|Never Say Goodbye]]* (1998)

### Med Hugo
* *[[Hugo av Hugo|Hugo]]* (1997)

### Med Bob Catley
**[[The Tower av Bob Catley|The Tower]]* (1998)
**[[Live At The Gods av Bob Catley|Live at the Gods]]* (1999)
**[[Legends av Bob Catley|Legends]]* (1999)
**[[Middle Earth av Bob Catley|Middle Earth]]* (2001)

### Solo
* *[[The Journey av Vinny Burns|The Journey]]* (1999)

### Burns Blue
* *[[What If... av Burns Blue|What If...]]* (2003)

### Med The Ladder
* *[[Future Miracles av The Ladder|Future Miracles]]* (2004)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vinny Burns|Vinny Burns]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sjur Johnsen

**Sjur Johnsen** () var ein norsk brytar og friidrettsutøvar fødd i Vik i Sogn, oppvaksen der og på Fjøsanger i Fana. Han vart tildelt kongepokalen i bryting i 1920 og 1922. 

## Karriere
### Bryting
Johnsen vann ni NM-gull i bryting. Han vann 82-kg-klassa i NM 1913. Sidan vart han norsk meister i 74-kg-klassa i 1916, 1917, 1918 og 1920. Deretter sigra han i 82 kg i 1921, 100-kg-klassa i 1922, 82 kg i 1923 og 100 kg i 1929. Johnsen deltok i Sommar-OL 1920 i Antwerpen der han tapte bronsefinalen mot finske Masa Perttilä og vart fjerdemann. Han var medlem i Bergen Atletklubb. 

### Friidrett
Johnsen vann seks NM-gull i sleggjekast. Frå 1923 til 1927 vann han sleggjetevlinga i samtlege meisterskap. Sommaren 1924 sette han norsk rekord med 43,56 m heime i Bergen. Under NM 1926 på Bislett stadion i Oslo forbetra han rekorden til 44,24 m, dagen etter flytta han rekorden ytterlegare til 44,48 m i Bergen. Tidleg i 1927-sesongen sletta Harald Stenerud noregsrekorden hans, men Johnsen tok rekorden tilbake med eit kast på 46,81 meter ved NM 1927 i Oslo. 

Johnsen måtte dei neste åra sjå Harald Stenerud dominere øvinga, såleis vart det NM-sølv på Johnsen i 1928-30. Stenerud var også norsk rekordhaldar i mange år frå 1928. Johnsen forbetra den personlege rekorden til 48,31 m i Stockholm i 1929 og vart elles noregsmeister for sjette gong i 1932. Seinare tok han bronse i NM 1933, sølv i 1934 og 1937. 47 år gammal sikra han seg bronsen i øvinga ved NM 1938, hans 13. medalje i friidretts-NM. I friidrett representerte Johnsen Sportsklubben Brann. Han var banemeister på Brann stadion frå 1919 til 1961. 

## Kjelder

*friidrett.no
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sjur Johnsen|Sjur Johnsen]]» frå ,  den 6. september 2020.*
Jorunn Tangen Hole

**Jorunn Tangen Hole** () er ein norsk tidlegare diskoskastar som i 1981 vart norsk meister i øvinga. I åra frå 1979 til 1998 tok ho 17 medaljar (1-9-8) i norske meisterskap.

Jorunn Tangen kom på tredjeplass i noregsmeisterskapen i friidrett både i 1979 og 1980. Med eit bestekast på 48,66 meter sikra ho seg gullmedaljen då NM i friidrett 1981 vart avvikla i Haugesund. Sidan sanka ho nesten årleg anten sølv- eller bronsemedaljen i noregsmeisterskap. Frå 1984 måtte Tangen finne seg i å stå i skuggen av Mette Bergmann, tidenes beste norske kvinnelege diskoskastar som vann 17 NM-finalar i rad.

Jorunn Tangen Hole var medlem i IF Sturla til 1995, sidan i Røyken og Spikkestad. Ho sette personleg rekord med 52,64 meter ved eit nasjonalt stemne i Spikkestad 7. september 1988, einast fem norske kvinner hadde kasta lengre per 2020.

I 1987 gifta Jorunn Tangen seg med trenaren sin, Iver Hole.

## Kjelder
*friidrett.no
Brilliant av Ultravox

***Brilliant*** (skrive som ***Brill!ant***) er det ellevte og siste studioalbumet til det britiske synthpopbandet Ultravox. Det kom ut 25. mai 2012 på Chrysalis Records og var det første studioalbumet deira på 18 år. I tillegg var det det første på 28 år for den «klassiske» besetninga til bandet med Midge Ure, Billy Currie, Warren Cann og Chris Cross (etter *[[Lament av Ultravox|Lament]]* i 1984). Tittelsporet vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og hadde premiere 17. april 2012 på BBC Radio 2. Inspirasjonen for albumet var Elizabeth Coles, som Midge Ure møtte i ein sandwichbar i Battersea. Han vart overtydd om at ho var briljant og sa han ville kalla opp det neste albumet etter henne. 

*Brilliant* debuterte på 21. plassen på UK Albums Chart og selde 6&nbsp;100 eksemplar den første veka. Albumet fekk middels kritikk frå kritikarane. 

## Innhald

## Medverkande
Frå plateomslaget:

**Ultravox**
* Warren Cann – trommer
* Chris Cross – bass, synthesiser
* Billy Currie – piano, synthesiser, fiolin
* Midge Ure – vokal, gitar, synthesiser

**Andre medverkande**
* Darren Evans – design
* Stephen Lipson – miksing, produsent
* Mazen Murad – mastering
* Tom Weir – trommeteknikar

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brilliant (album)|Brilliant (album)]]» frå ,  den 5. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diskografien til Simple Minds

**Diskografien** til det skotske bandet Simple Minds består av 18 studioalbum, åtte konertalbum, 12 samlealbum, ni plateboksar, 52 singlar og fem videoalbum. 

## Album

### Studioalbum

### Konsertalbum

### Compilation albums

Merk: I Frankrike er ikkje samlealbuma med på Topp 200-lista for album, men i staden på eiga liste for samlealbum. Den franske listeplasseringa her er for samlealbumslista. 

### Plateboksar

### Nettutgjevingar

## Singlar
### 1970- og 1980-åra

### 1990-åra

### Etter 2000

## Videoar (VHS, DVD)
* 1990: *Forget About Me* (TV) regissert av Michael Winterbottom (ikkje tilgjengeleg)
* 1990: *Verona* (VHS; mai 1990; Virgin Music Video VVD 610) (i 2003 tilgjengeleg på DVD som ein del av *Seen The Lights – A Visual History*)
* 1992: *Glittering Prize 81/92* (VHS; oktober 1992; Virgin Music Video VVD 1103)
* 2003: *Seen The Lights – A Visual History* (DVD; 28. oktober 2003) 
* 2014: *Celebrate – Live at the SSE Hydro Glasgow*  (avgrens DVD-bok) 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Simple Minds discography|Simple Minds discography]]» frå ,  den 6. september 2020.*