open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ferentino

**Ferentino** er ein by og ein kommune i provinsen Frosinone i regionen Lazio i Italia. Kommunen har 21&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 81 km². Byen Ferentino ligg på ein ås, 393 meter over havet, 65 kilometer søraust for Roma.

Etter ei kort tid som fristad på 1000-talet høyrde Ferentino til Vatikanet til år 1870. Under andre verdskrigen var området eit sentrum for partisanar. Etter verdskrigen opplevde Ferentino eit økonomisk oppsving gjennom industrialisering.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ferentino|Ferentino]]» frå ,  den 13. juli 2015.*
Ceccano

**Ceccano** er ein by og ein kommune i provinsen Frosinone i regionen Lazio i Italia. Kommunen har 23 &nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 61,1 km². Byen Ceccano ligg 200 meter over havet, 11 km sør for provinshovudstaden Frosinone og 89 km søraust for Roma.

Gamlebyen i Ceccano ligg på ein åstopp ved elva Sacco, mellom fjelltoppane Monti Ernici i nord og Monti Lepini i sør. Dei modernene bydelane er lokalisert til dalen under åstoppen, og på den motsette sida av elvebreidda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ceccano|Ceccano]]» frå ,  den 13. juli 2015.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Charles Hoff

**Charles Teilman Hoff** () var ein norsk friidrettsutøvar frå Fredrikstad som konkurrerte i stavhopp, lengdehopp, tresteghopp, samt korte løpsdistansar. Hoff var «en friidrettsbegavelse utover det vanlige... [m]ed sin hurtighet, styrke og smidighet hadde han rent spesielle forutsetninger for stavhopp, og hans stil i denne gren ble revolusjonerende». Han var medlem av Torshaug IF. Far hans var i 1910 dreiarformann ved mekanisk verkstad.

### Friidrett
Hoff sette ny verdsrekord i stavhopp med 4,12 meter under ein triangellandskamp mellom Danmark, Noreg og Sverige den 22. juli 1922 i København. Året etter forbetra han verdsrekorden til 4,21 m, og i 1925 til fyrst 4,23 m og seinare, under eit stemne i finske Åbo, til 4,25 meter. Hoff var i 1923 norsk rekordholdar også på 400 meter med 49,2 sekundar, 800 meter med 1,55,9 og i lengdehopp med 7,32 m. 

Under ein turne i USA i 1923 braut han amatørvedtektene, og vart sidan erklært som profesjonell. I 1928 svinga han seg over 4,28 m i Trondheim, og den 27. september 1931 hoppa han 4,32 m i Hønefoss, men korje hoppa vart ikkje godkjende som verdsrekordar av International Association of Athletics Federations (IAAF).

### Journalist, NS-byråkrat og landsvikdom
Hoff arbeidde som journalist i bladet Idrætsliv og så som redaktør i *Sportsmanden* fram til 1935. Frå hausten 1940 var han ekspedisjonssjef i det nazistiske idrettsdepartementet. Ved landssvikoppgjeret i 1947 vart han dømd til ni års straffearbeid.

### Medaljar i norske meisterskap
*1921: Sølvmedalje i stavhopp – 3,28 m
*1922: Gullmedaljar i stavhopp – 4,02 m, og tresteghopp – 14,38 m, samt sølvmedalje i lengdehopp – 6,98 m
*1923: Gullmedaljar på 200 m – 23,0, i stavhopp – 4 ,01 m, og i tresteghopp – 14,29 m, sølvmedalje i lengdehopp – 7,03 m
*1924: Gullmedaljar på 200 m – 22,5, og i stavhopp – 3,36 m
*1925: Gull i stavhopp – 4,10 m, sølv i lengdehopp – 7,41 m, bronse på 100 m – 10,9
*1933: Gullmedalje i stavhopp – 3,80 m

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Sverre Hansen

**Sverre Hilmar Hansen** () var ein norsk friidrettsutøvar frå Oslo, son til ein lagermann. Hansen, som var medlem av Torodd Idrettsforening, vann bronsemedaljen i lengdehopp under Sommar-OL 1924.

Hansen fekk sitt gjennombrot då han vart norsk meister i lengdehopp i 1921 med 7,10 meter, ein centimeter bakom noregsrekorden. Han forsvarte NM-tittelen i lengdehopp dei neste tre åra og byrja i 1922 på ei ny sigersrekke i høgdehopp, også i den øvinga vann han fire rake NM-gull 1922–25. Både i 1922 og 1923 vann han høgdetevlinga i triangellandskampar mellom Danmark, Noreg og Sverige.

Under Sommar-OL 1924 i Paris hoppa Hansen opp mot sitt alle beste og tok bronsemedaljen i lengdehopp etter å ha landa på 7,26 meter. Einast to mann frå USA hoppa lengre; DeBart Hubbard fekk gull med 7,45 m og Edward Gourdin sølv med 7,28 m. Finske Vilho Tuulos vart fjerdemann med 7,07 m. 

Hansen sette personleg rekord i lengdehopp med 7,28 m i 1924, året etter forbetra han sitt personbeste høgdehopp til 1,86 m. Han slutta å tevle etter 1925-sesongen.

### Medaljar i norske meisterskap
*1921: Gullmedalje i lengdehopp - 7,10 m, sølv i høgdehopp - 1,69 m
*1922: Gullmedaljar i høgdehopp (1,84 m) og  i lengdehopp (6,99 m)
*1923: Gullmedaljar i høgdehopp (1,85 m) og  i lengdehopp (7,06 m)
*1924: Gullmedaljar i høgdehopp (1,85 m) og  i lengdehopp (7,28 m)
*1925: Gullmedalje i høgdehopp - 1,85 m, bronse  i lengdehopp - 7,11 m

## Kjelder
**Raskest, høyest, lengst i 100 år*. 1995

## Bakgrunnsstoff
*
Qualiano

**Qualiano** er ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 25&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 7,43 km². Qualiano ligg  13 kilometer nordvest for provinshovudstaden Napoli, og kan reknast som ein forstad eller bydel til storbyen.   

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qualiano|Qualiano]]» frå ,  den 15. juli 2015.*
The Pious Bird of Good Omen

***The Pious Bird of Good Omen*** er eit samlealbum av Fleetwood Mac som kom ut i 1969. Det bestod av dei fire første britiske singlane, og B-sidene deira, to andre spor frå tidlegare utgjevne album, og to spor av bluesartisten Eddie Boyd akkompagnert av medlemmar frå Fleetwood Mac. Desse to spora kom frå Boyd-albumet *7936 South Rhodes*.

Tittelen på albumet kjem frå ein merknad frå 1817 til det episke diktet til Samuel Taylor Coleridge frå 1798, «The Rime of the Ancient Mariner». Uttrykket syner til albatrossen som vert drepen i diktet. («The ancient Mariner inhospitably killeth the pious bird of good omen.») Tittelen og plateomslaget er eit lurt hint til den store hitten til bandet, «Albatross».

Samleplata *[[English Rose av Fleetwood Mac|English Rose]]* hadde ein liknande samansetnad, men kom berre ut i USA. Han delte fem av songane på dette albumet og kom ut tidlegare i 1969. 

## Innhald

### 2004-utgåva

::** Bonusspor*

## Medverkande
;Fleetwood Mac
*Peter Green – vokal, gitar, munnspel
*Jeremy Spencer – vokal, slidegitar
*Danny Kirwan – vokal, elektrisk gitar *på side 2, spor 1 og 4*
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer

;Andre musikarar
*Eddie Boyd – vokal, piano *på side 1, spor 4 og side 2, spor 3*

;Andre
*Mike Vernon – produsent
*Mike Ross – lydteknikar

### 2004-utgåva
;Fleetwood Mac
*Peter Green – vokal *utanom på spor 3, 4, 5 og 7*, gitar *utanom på spor 3 og 4*, munnspel *på spor 2 og 3*
*Jeremy Spencer – vokal *på spor 3 og 4*, gitar *på spor 3 og 4*, piano *på spor 4*
*Danny Kirwan – vokal *på spor 8*, gitar *på spor 5, 7 og 8*
*John McVie – bassgitar *utanom på spor 2, 3 og 8*
*Mick Fleetwood – trommer *utanom på spor 8*
*Bob Brunning – bassgitar *på spor 3*

;Andre musikarar
*Mickey «Guitar» Baker – strykearrangement *på spor 1*
*Steve Gregory – tenorsaksofon *på spor 10 og 11*
*Christine Perfect – piano *på spor 9, 10 og 11*
*Terry Noonan – dirigent for strykarar og blåsarar*på spor 1*

;Andre
*Mike Vernon – produsent
*Mike Ross – lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Pious Bird of Good Omen|The Pious Bird of Good Omen]]» frå ,  den 15. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Marigliano

**Marigliano** er ein by og ein kommune i provinsen Napoli i regionen Campania i Italia. Kommunen har 30&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 22,6 km². Byen Marigliano ligg 19 kilometer aust-nordaust for provinshovudstaden Napoli.

Ingen stad er så sterkt kontrollert av forbrytarorganisjonen Camorraen som Marigliano. Staden er berykta for den til dels lovlause brenninga av mange typar avfall som finn stad i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marigliano|Marigliano]]» frå ,  den 15. juli 2015.*
Planteolje

**Planteolje** eller **vegetabilsk olje** er ein type feit olje vunne ut frå plantar, hovudsakleg frå frø og frukter. 
Planteoljer kan brukast til matlaging i hushald og i  næringsmiddelindustrien og som råstoff for kjemisk industri til å laga produkt som såpe, måling og linoleum.

Ei rekkje ulike planteprodukt kan brukast til å laga olje, til dømes soyabønner, jordnøtter, bomullsfrø, solsikkefrø, rapsfrø, linfrø, oliven, kopra (frå kokosnøtter), palmekjerner og palmefrukt. Dei fleste planteoljer har eit høgt innhald (30–60 %) av den essensielle feittsyra linolsyre.

Eit unntak er kokosfeitt og palmekjernefett, som hovudsakleg inneheld metta feittsyrer; palmeolje, som inneheld oljesyre og palmitinsyre; olivenolje, som inneheld oljesyre; og linolje med 45–50 % linolensyre.

## Sjå òg
*Jordnøttolje
*Olivenolje
*Kokosolje (kokosfeitt)
*Linolje
*Sesamolje
*Valmueolje

## Kjelder

*«Planteoljer» (14. februar 2009). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 13. juli 2015.

## Bakgrunnsstoff
When You Say

«**When You Say**» er ein song av den britiske rockegruppa Fleetwood Mac, skriven av gitaristen Danny Kirwan, og først gjeven ut på albumet deira *[[Then Play On]]* i 1969.

Seinare det året vart han spelt inn og gjeven ut som den første solosingelen til den tidlegare Chicken Shack-klaverspelaren og vokalisten Christine Perfect, som då var gift med Fleetwood Mac-bassisten John McVie. Kirwan produserte versjonen til Perfect av song. B-sida til singelen var «No Road Is the Right Road», skriven av Christine Perfect men tilskriven Olwen Simmonds. Singelen selde dårleg, delvis fordi Perfect ikkje ønskte å spele på BBC-showet Top of the Pops.

## Medverkande
### Fleetwood Mac-versjonen
*Danny Kirwan – gitar, vokal
*John McVie – bassgitar

### Christine Perfect-versjonen
*Christine Perfect – vokal, klaverinstrument
*Danny Kirwan – gitar
*John McVie – bassgitar
*Top Topham – gitar på b-side
*Rick Hayward – gitar på b-side
*Martin Dunsford – bassgitar på  b-side
*Chris Hardings – trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:When You Say|When You Say]]» frå ,  den 16. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kiln House

***Kiln House*** er det fjerde studioalbumet til det britiske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1970. Dette var det første albumet til Fleetwood Mac etter Peter Green slutta, og det siste albumet med Jeremy Spencer. Christine McVie var til stades på innspelingane og medverka med korvokal og plateomslaget, men vart ikkje fulltidsmedlem i bandet før etter albumet var ferdiginnspelt.

Tittelen på albumet henta frå eit omgjort tørkehus for humle i Truncheaunts Lane, nær Alton i Hampshire. Huset, som i dag er verna, vart leigd av bandet, som budde der i lag med familiane sine i ein seks månader lang periode i 1970. Mick Fleetwood gifta seg med kona si i huset den 20. juni 1970.

Plata er dominert av Spencer sine hyllester og parodiar av 50-talsmusikk, i tillegg til Danny Kirwan sine meir oppriktige songar. «Buddy's Song» er tilskriven mor til Buddy Holly, men er i røynda songen «Peggy Sue Got Married» med ny tekst som omtalar mange songtitlar av Buddy Holly.

Ein tidleg versjon av Kirwan-instrumentalen «Earl Gray», kalla «Farewell», vart seinare gjeven ut på samleplata *[[The Vaudeville Years]]*.

## Innhald

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Jeremy Spencer – gitar, vokal, piano
*Danny Kirwan – gitar, vokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*Christine McVie – korvokal, klaverinstrument (uncredited)

**Produksjon**
*Produsent: Fleetwood Mac
*Lydteknikar: Martin Birch
*Plateomslag av Christine McVie

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kiln House|Kiln House]]» frå ,  den 16. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Future Games

***Future Games*** er det femte studioalbumet til det britiske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1971. Det var det første albumet deira med den amerikanske gitaristen Bob Welch og det første med Christine McVie som fulltidsmedlem. Utan 1950-talsmusikken til gitaristen Jeremy Spencer, som no hadde slutta i bandet, gjekk bandet eit ytterlegare steg bort frå blues og nærare den melodiske popstilen dei til slutt skulle bryte gjennom i Amerika med fire år seinare. Etter bandet bandet hadde spelt inn albumet og gjeve det frå seg, kom plateselskapet attende og sa at dei ikkje ville gje ut albumet med berre sju songar, og kravde at dei spelte inn ein åttande. «What a Shame» vart då spelt inn i all hast som ein jam.

I 2001 gav Sincer Records ut albumet på ny på CD. 

Ein kraftig redigert versjon av «Sands of Time» vart ein mislukka singel i USA og somme andre land. Albumet vart likevel spelt ein del på FM-radio. Tittelsporet «Future Games» vart seinare spelt inn på ny av Bob Welch i 1979 for soloalbumet hans *[[The Other One]]*.

Det finst ein tidleg versjon av «Morning Rain» med tittelen «Start Again» for ei BBC-innspeling den 5. januar 1971.

## Innhald

På somme versjonar av plata er opplistinga av lengda på songane særs unøyaktig. Til dømes har enkelte versjonar oppført at «Woman of a 1000 Years» er 8:20 lang, medan han i røynda er 5:28.

## Medverkande
*Danny Kirwan – gitar, vokal
*Bob Welch – gitar, vokal
*Christine McVie – klaverinstrument, vokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*John Perfect – saksofon

**Produksjon**
*Produsent: Fleetwood Mac
*Lydteknikar: Martin Rushent
*Studio: Advision
*Plateomslag: John Pasche
*Fotografi på omslaget Sally Jesse
*Gruppefoto av Edmund Shea

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Future Games|Future Games]]» frå ,  den 16. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sukat

**Sukat** (gjennom italiensk frå latin *sucus*, 'saft') er ei matvare laga av dei kandiserte skala til ulike typar sitrusfrukt, særleg sukatsitron. Skala blir skorne i bitar og sylta ved å koka i sukkerlake og så tørka eller lagt på glas.

Sukat kan brukast som ingrediens i bakverk, dessertar og konfekt. I norsk samanheng er det særleg knytt til julekake.

## Kjelder

*«Sukat» (15. februar 2009). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 15. juli 2015.
Stakketuft

**Stakketufter,** òg kjent som *høystakktuft*, *alvedans* eller *stakkis*, er kulturminne som hovudsakleg er kjente frå Jæren og øyane i Ryfylket. Dei ligg som regel i tilknyting til utmark. Dei blei brukt til tørking av slått frå marginale utmarksområde som supplement til ordinær fôrproduksjon. Stakketufta er karakterisert som regelmessige fordjupingar og forhøgingar i landskapet.  Namnet «alvedans» er kjent frå førmoderne tid der ein trudde at alvar dansa i ring og danna dei sirkulære grøftene. I den nordiske mytologien har alvar tilknyting til hav, elver, vatn og våtområde.

## Utforming

Stakketufter blir laga ved at ein grev ei grøft rundt eit avskilt område der massane frå grøfta blir deponert inn mot midten. Midtområdet blir såleis liggande noko høgare enn området rundt stakketufta.  Dette gir ein sjølvdrenerande effekt som gagnar tørning av slått og motverkar råte.  Forma er ofte kvadratisk eller rektangulær med avrunda hjørne, men overordna tilpassast dei den lokal topografi. Stakketufter kan anten ligga i rydda lende, eller brukar nærliggande jordfast stein. Dei er utforma rektangulært eller kvadratisk, og omgitt av ein liten handgrava dreneringsgrøft. Tverrmåla er varierande, men ofte mellom 5-10 meter. 

## Plassering

Stakketufter ligg både åleine eller i klynger opp til 10-12 stykke. Dei blir plassert bær eller i område som ikkje er jordbruksjord, det vil seie utmark, myr eller blautområde. Dette grunnast med at dei skal fungere som fôrdeponi.
Grøftene er gravne for å lage ei tørr indre forhøging til lagring av høy og lyng slått på marginale område. Dei ligg som regel øvst på høgdedrag i eller nær utmarks- eller våtområde.

## Datering

Stakketufter er «negative» strukturar i form av at dei ikkje har eige materie, men berre eksistera ved at ein grev opp ei sirkulær grøft og kastar massane mot midten av strukturen. Grunna at grøftene på stakketufta blei spadd opp i jamne mellomrom for å unngå gjengroing er det særs vanskeleg å få eit godt dateringsgrunnlag frå etableringa av strukturen. Stakketufter har blitt datert til folkevandringstida (440-550 e-kr), men har blitt brukt i heile det førmoderne landbruket. 

## Kjelder

**Litteraturliste**

*Engedal, Ø. 2012. KULTURMINNEVURDERING. Massedeponi ved Austvoll,  Sandnes k., Rogaland v.2. *Rådgjevande Akreologar. Rapport  20/2012*.

*Lillehammer, G. 2005. Konflikter i landskapet. Kulturminnevern og kulturforståelse: Analyse av alvedans og utmarksmiljø i Hå kommune i Rogaland, SV-Norge. *AmS-Nett nr. 1*. Arkeologisk museum i Stavanger.

*Skjølsvold, A. 1962. Er alvedansene på Jæren gamle lyngstakktomter? *Frá haug ok heiðni 1962, nr. 3*: 168-172
Sukatsitron

**Sukatsitron** (*Citrus medica*) eller *cedrat* er ein plante i sitrusslekta. Frukta er ei avlang sitrusfrukt med tjukt, vortete skal og lite fruktkjøt. Ei frukt kan vega opptil 2 kg. Den kvite delen av skalet kan brukast til å laga sukat.

Sukatsitron var ei av dei fire opphavlege sitrusfruktene folk byrja dyrka og som seinare skapte ei rekkje nye typar gjennom hybridisering. Dei andre tre var mandarin, pomelo og *[[Citrus halimii]]*. Ein reknar med at alle sitrusfruktene som blir dyrka i dag opphavleg stammar frå Asia, truleg Søraust-Asia, og sidan spreidde seg.

Ein dyrkar særleg sukatsitron i middelhavsland. Varieteten adamseple eller 'Ethrog', *C. medica var. ethrog*, blir hovudsakleg dyrka i Israel.
Under namnet «etrog» har sukatsitron ei viktig stilling innan jødedommen som eit av dei fire slaga plantar ein bruker under høgtida sukkót. Ein austasiatisk varietet av planten, *Citrus medica var. sarcodactylis*, har frukt som deler seg opp i «fingrar», og blir mellom anna brukt som dekorasjon, i samband med japanske og kinesiske nyårsfeiringar og som offergåve i buddhisttempel.

## Kjelder

*«Etrog citron, Citrus medica L.» , citrusvariety.ucr.edu

## Bakgrunnsstoff
Danny Kirwan

**Daniel David «Danny» Kirwan** () var ein britisk musikar som hadde størst suksess som gitarist, songar og låtskrivar med bluesrockbandet Fleetwood Mac mellom 1968 og 1972.

Kirwan spelte i Fleetwood Mac i perioden mellom den tidlege bluesrock-tida deira og meir vanleg pop og rock, frå seint i 1960-åra til tidleg i 1970-åra. Dette var før Stevie Nicks og Lindsey Buckingham). Kirwan vart oppdaga av Fleetwood Mac-medlemmane Peter Green og Mick Fleetwood då han som 18-åring var frontmann i eit lokalt band kalla Boilerhouse. Green tok den unge gitaristen under vengjene sine, og prøvde å finne andre musikarar som Kirwan kunne spele med (som var av same kaliber som han sjølv), men fann ingen. Green inviterte då med seg Kirwan i bandet i august 1968. Sjølv om Kirwan inspirerte bandet til å gje ut klassiske utgjevingar som *[[Then Play On]]* i 1969, *[[Kiln House]]* i 1970, *[[Future Games]]* i 1971 og *[[Bare Trees]]* i 1972, såg dei andre bandmedlemmane etter kort tid den mørke sida til den unge musikaren, som sleit med alkoholmisbruk og humørsvingingar. 

Etter kvart byrja situasjonen å slite på gruppa, og etter ei særskild hending på ein turné i 1972 då Kirwan knuste gitaren sin før ein konsert og nekta og spele, fekk den då 22 år gamle gitaristen sparken i bandet. Kirwan la så ut på ein solokarriere og gav ut obskure plater som *Second Chapter* i 1975 (med dei tidlegare Chicken Shack-medlemmane Andy Sylvester og Paul Raymond), *Midnight in San Juan* i 1976 og *Hello There Big Boy!* i 1979, før Kirwan forsvann frå søkelyset. I 1990-åra gjekk det rykte om at Kirwan var heimlaus og sleit, noko Kirwan stadfesta sjølv i eit intervju med ei London-avis i 1993. Mot slutten av 1990-åra hadde Kirwan kome på fote att, og gav ut ei samleplate med musikken sin, *Ram Jam City* i mai 2000. 

Kirwan vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1998 for arbeidet sitt med Fleetwood Mac, men var ikkje med på seremonien. 

## Diskografi

### Soloalbum
**[[Second Chapter]]* (DJM 1975)
**[[Midnight in San Juan av Danny Kirwan|Midnight in San Juan]]* (DJM 1976)
**Danny Kirwan* (DJM 1977 – amerikansk utgåve av *Midnight in San Juan*)
**[[Hello There Big Boy!]]* (DJM 1979)
**[[Ram Jam City]]* (Mooncrest 2000 – spelte inn i 1970-åra som demoar for *Second Chapter*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danny Kirwan|Danny Kirwan]]» frå ,  den 15. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Besana in Brianza

**Besana in Brianza** er ein by og ein kommune i provinsen Provinsen Monza og Brianza i regionen Lombardia i Italia. Kommunen har ikring 15&nbsp;500 ibuarar og dekker ei flatevidd på 15,8 km². Byen Besana ligg 336 meter over havet og om lag 15 kilometer nord om Monza.

Fotballspelaren Demetrio Albertini og aktivisten Vittorio Arrigoni (1975-2011) var begge frå Besana.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Besana in Brianza|Besana in Brianza]]» frå ,  den 16. juli 2015.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Ribera

**Ribera** er ein by og ein kommune i provinsen Agrigento i regionen Sicilia i Italia. Kommunen hadde 19&nbsp;344 ibuarar i 2013 og dekker ei flatevidd på 118,7&nbsp;km². Byen Ribera ligg 51 kilometer nordvest om provinshovudstaden Agrigento.

Viktigaste næringane i Ribera er landbruk, vindyrking og næringsmiddelindustri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ribera|Ribera]]» frå ,  den 16. juli 2015.*
Manuskript

**Manuskript** (av latin *manu scriptum*, 'skrive med handa') eller **manus** kan visa til ulike typar tekst. I opphavleg tyding viser det til  handskrifter, særleg slike som stammar frå eldre tid. I nyare tid kan omgrepet gjerne visa til ein tekst skriven for å framførast munnleg, til dømes ein tale, eit føredrag, eit skodespel eller ein film, eller ein hand- eller maskinskriven tekst som skal setjast og trykkast. 

## Sjå òg
*Filmmanus

## Kjelder

*«Manuskript» (14. februar 2009). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 17. juli 2015.

## Bakgrunnsstoff
Berlinkonferansen

**Berlinkonferansen** var ein internasjonal konferanse som blei halden i Berlin i 1884–85 og som delte opp Afrika mellom europeiske kolonimakter. Konferansen er rekna som høgdepunktet i det imperialistiske kappløpet om Afrika.

Alle europeiske statar blei invitert til å delta i konferansen av den tyske kanslaren Otto von Bismarck. Dei europeiske landa Tyskland, Austerrike-Ungarn, Belgia, Danmark, Frankrike, Storbritannia, Italia, Nederland, Portugal, Russland, Spania, Sverige-Noreg og Det osmanske riket (Tyrkia) deltok på konferansen. I tillegg sende USA og Etiopia delegatar.

Avtalen blei underteikna 26. februar 1885. Berlinkonferansen trekte opp grensene for besittelsane til kolonimaktene i Afrika. Då koloniane seinare fekk sjølvstende, følgde dei nye landa i hovudsake desse grensene. 

## Kjelder

*«Berlinkonferansen» (26. mars 2015). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 17. juli 2015.
Meroe

**Meroe** (meroittisk *Medewi* eller *Bedewi*; arabisk مرواه, *Meruwah* og مروى, *Meruwi*; gammalgresk Μερόη, *Meróē*) er ein oldtidsby ved austbreidda av Nilen i Sudan. Han var hovudstad i Kusjriket i fleire hundreår. Byen ligg rund 6&nbsp;km nordaust for Kabushiya stasjon ved Shendi, rundt 200&nbsp;km nordaust for Khartoum. Nær staden ligg ei landsbyklynge som heiter Bagrawiyah. 
Pyramidane, tempel og slott og restar etter keramikk- og jernproduksjon ber vitne om eit rikt og mektig rike.
I 2011 blei Meroe teke med på UNESCO si liste over verdsarv.

Meroe blei grunnlagd på 700-talet f.Kr. Han blei kongeleg bustad på 600-talet f.Kr.
På 500-talet blei hovudstaden for kongeriket flytta hit frå Napata lengre nord.
Grunnar kan vera  trugsmålet frå Egypt i nord, eller dei rike jernførekomstane ved Meroe. 
Frå 200-talet f.Kr. blei dei fleste kongelege i Kusjriket gravlagde her, fleire av dei i pyramidar. 
I 335 blei Meroe erobra og øydelagd av kong Ezana av Aksum.

Byen hadde ein omfattande jernproduksjon. Ved ruinane ligg høge slagghaugar som framleis vitnar om ein av dei største jernprodusentane i oldtida.


## Galleri

Wall of Meroe Pyramid chapel Amanitenmomide Dez2005.jpg|Relieff frå tempelet til kong Amanitenmomide.
Sudan Meroe Pyramids Ornament 30sep2005.jpg|Utskjeringar ved pyramide N12.
Berlin Neues Museum - tresor de la reine Amanishakheto 02.jpg|Ring som tilhøyrde dronning Amanishakheto.
Meroiticstaue.jpg|Skulptur frå Meroe
Meroitic - Oil Lamp with Bound Prisoner - Walters 541549 - Three Quarter.jpg|Oljelampe i bronse
Meroe topf2.gif|Steintøykrukke frå Meroe.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Bare Trees

***Bare Trees*** er det sjette studioalbumet til det britiske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1972. Dette er det siste albumet med Danny Kirwan, som vart sparka under turneen etter albumet. Etter bandet slo igjennom i USA i midten av 1970-åra, klatra dette albumet til 70. plass på albumlista i USA og selde til gullplate i 1976. Seinare selde det over ein million eksemplar og fekk platinastatus. 

Albumet inneheld den originale versjonen av «Sentimental Lady», som seinare vart spelt inn på ny av Bob Welch, som skreiv songen, akkompagnert av Mick Fleetwood, Christine McVie og Lindsey Buckingham) for soloalbumet *[[French Kiss av Bob Welch|French Kiss]]*. «Spare Me a Little of Your Love» vart spelt fast på konsertane til bandet frå 1972 til 1977. 

«Trinity» er ein song av Danny Kirwan som ikkje kom med på albumet, men sidan vart gjeven ut i 1992 i plateboksen *[[25 Years – The Chain]]*. Songen hans «Sunny Side of Heaven» var ein populær instrumental i Ventures-stil. 

Teksten til Kirwan-songen «Dust» var henta frå eit dikt av Rupert Brooke.

«Spare Me a Little of Your Love» vart òg spelt inn av Johnny Rivers på studioalbumet hans *New Lovers and Old Friends* i 1975, same året som Fleetwood Mac fekk gjennombrotet sitt i USA med *[[Fleetwood Mac (1975)|Fleetwood Mac]]*.

«Thoughts on a Grey Day» er eit dikt lese av ei eldre kvinne, Mrs. Scarrott, som budde nær heimen til bandet i Sør-England. 

## Innhald

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Danny Kirwan – gitar, vokal
*Bob Welch – gitar, vokal
*Christine McVie – klaverinstrument, vokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*Mrs Scarrott som les eit dikt. 

**Produksjon**
*Produsent: Fleetwood Mac
*Lydteknikar: Martin Birch
*Remiks-lydteknikar: Bob Hughes
*Remastering: Lee Herschberg
*Biletomslag av John McVie

*Spelt inn i DeLane Lea Music Centre
*Miksa på ny i Record Plant Studios

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bare Trees|Bare Trees]]» frå ,  den 17. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cutro

**Cutro** er ein by og ein kommune i provinsen Crotone i regionen Calabria i Italia. Kommunen har om lag 10&nbsp;500 ibuarar og dekker ei flatevidd på 133,7 km². Byen Cutro ligg 226 meter over havet, i kring 12 kilometer vestsørvest om provinshovudstaden Crotone og om lag 37 kilometer nordnordaust om Catanzaro. Til det joniske havet er det ei ti kilometer.

Cutro vart øydelagd i eit jordskjelv 8. mars 1832. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Cutro|Cutro]]» frå ,  den 16. juli 2015.*
Sentimental Lady

**«Sentimental Lady»** er ein song skriven av Bob Welch. Songen vart ført spelt inn av Fleetwood Mac i 1972 på albumet *[[Bare Trees]]*, men vart spelt inn på ny av Welch for det første soloalbumet hans, *[[French Kiss av Bob Welch|French Kiss]]*, i 1977. «Sentimental Lady» er ein romantisk song som opphavleg vart skriven for den første kona til Welch. 

## Historie og utgjeving
Songen vart opphavleg skriven av Welch på det tidlegare Gorham Hotel på 55th Street i New York City.

Den originale versjonen av songen på *Bare Trees* var kring fire og eit halv minutt lang med korvokal av Christine McVie. Originalen hadde to vers med ein reprise av det første verset etter det instrumentale mellomspelet. 

Nyinnspelinga i 1977 er truleg den mest kjende versjonen av songen, og vart ein hit for Welch. Singelen kom ut ein månad før albumet, *[[French Kiss av Bob Welch|French Kiss]]*, som kom ut 18. november 1977, og nådde topp 10 i USA. Singelen låg inne på topp 20 i fleire månader.

Mick Fleetwood vart invitert med til å spele trommer på innspelinga til Welch i 1977. Nyinnspelinga av songen hadde òg med Christine McVie og Lindsey Buckingham frå Fleetwood Mac som korsongarar og produsentar, men i motsetnad til originalen som hadde to vers, hadde Welch sin versjon berre eitt vers og songen var korta ned til kring tre minuttar.

## Popkultur

Songen er nytta i filmane *[[filmen Grown Ups|Grown Ups]]* og *[[About Schmidt]]*.

I 2009 vart songen spelt inn av Valley Lodge på det andre albumet *[[Semester at Sea]]*.

Songen vart òg nytta som avslutning i ein episode av serien Cold Case i sesong 6, episode 4 kalla «Roller Girl».

## Medverkande
### Fleetwood Mac-versjonen
*Mick Fleetwood - trommer
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - piano, orgel, korvokal
*Bob Welch - rytmegitar, solo- og korvokal
*Bob Weston - sologitar, slidegitar

### Bob Welch-versjonen
*Bob Welch - gitarar, bassgitar, solo- og korvokal
*Mick Fleetwood - trommer
*Lindsey Buckingham - gitarar, korvokal
*Christine McVie - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sentimental Lady|Sentimental Lady]]» frå ,  den 17. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Lee Kuan Yew

**Lee Kuan Yew**, opphavleg Harry Lee Kuan Yew, () var ein politikar i republikken Singapore. Han var den fyrste statsministeren i bystaten Singapore, og styrte bystaten frå 1959 til 1990. Frå 1990 til 2004 var han med i regjeringa til etterfylgjaren Goh Chok Tong som «Senior Minister». Deretter heldt han fram til 2011 som «Minister Mentor» i regjeringa til sonen sin, Lee Hsien Loong, den tredje statsministeren i Singapore. Begge desse ministerpostane vart laga spesielt for Lee Kuan Yewn. Etter at regjeringspartiet PAP ved parlamentsvalet 2011 gjorde sitt slettaste val sidan 1963, trekte Lee seg tilbake etter samnhengande 52 år i regjering.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lee Kuan Yew|Lee Kuan Yew]]» frå ,  den 17. juli 2015.*
Penguin av Fleetwood Mac

***Penguin*** er det sjuande studioalbumet til det britiske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1973. Det var det første Fleetwood Mac-albumet etter at Danny Kirwan slutta i bandet, det første med Bob Weston og det einaste med Dave Walker.

## Bakgrunn
I september 1972, etter at Kirwan fekk sparken under turneen etter *[[Bare Trees]]*, henta bandet inn gitaristen Bob Weston og vokalisten Dave Walker, tidlegare frå Savoy Brown og Idle Race. Weston var kjend som slidegitarist og hadde kjend bandet sidan dei turnerte i lag med Long John Baldry. Fleetwood Mac leigde òg turnémanagaren til Savoy Brown, John Courage. 

Den påfølgjande turneen gjekk bra og *Penguin* vart den største salssuksessen til bandet i USA fram til då, og nådde så vist topp 50. Under innspelinga av det neste albumet, *[[Mystery to Me]]*, vart bandet samde om at vokalstilen og haldninga til Walker ikkje passa inn med Fleetwood Mack og innan juni 1973 hadde han slutta.  

## Innhald

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Bob Welch – gitar, vokal, bassgitar på «Revelation» (ikkje oppført)
*Bob Weston – sologitar, slidegitar på spor 1, banjo og munnspel på spor 5, harmonivokal på spor 7
*Christine McVie – klaverinstrument, vokal
*Dave Walker – vokal på spor 4 og 5, munnspel på spor 4
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*Steve Nye – orgel på spor 8
*Ralph Richardson  – steeltrommer
*Russell Valdez – steeltrommer
*Fred Totesant – steeltrommer
*Peter Green – sologitar på spor 8 (ikkje oppført)

**Produksjon**
*Produsent: Fleetwood Mac og Martin Birch
*lydteknikar: Martin Birch
*Plateomslag: Modula / Chris Moore
*Foto av Barry Wentzell

*Innspelt i Hampshire med Rolling Stones Mobile Studio
*Miksa i AIR Studios i London

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Penguin av Fleetwood Mac|Penguin av Fleetwood Mac]]» frå ,  den 18. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
(I'm a) Road Runner

«**(I'm a) Road Runner**» er ein song av Junior Walker & the Allstars frå albumet *[[Road Runner av Junior Walker|Road Runner]]* frå 1966. Songen er skriven av låtskrivarlaget Holland–Dozier–Holland og vart gjeven ut på Tamla (Motown) i 1966 og nådde topp 20 i USA og Storbritannia.

Walker spelar ein markant tenorsaksofonsolo, akkompagnert av Mike Terry på barytonsaksofon og Willie Woods på gitar. Under produksjonen av innspelinga, vart det oppdaga at Walker berre kunne spele songen i to toneartar, så då Walker song songen i ein toneart han ikkje kunne spele i, vart saksofonen spelt inn i ein annan toneart, og sidan auka dei tempoet på lydbandet, slik at saksofonen hamna i rett toneart.

## Andre utgåver
James Taylor spelte songen i første episode av andre sesong av Saturday Night Live. Taylor spelte òg inn songen i 2008 på albumet *[[Covers av James Taylor|Covers ]]*

Den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac spelte inn songen med Dave Walker på solovokal i 1973 for albumet *[[Penguin av Fleetwood Mac|Penguin]]*.

Jerry Garcia Band framførte songen i 1975, sidan gjeven ut på *[[The Jerry Garcia Collection, Vol. 2: Let It Rock|The Jerry Garcia Collection, Vol. 2: Let It Rock.]]*

Peter Frampton spelte songen i 1977 for albumet *[[I'm in You]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:(I&#39;m a) Road Runner|(I&#39;m a) Road Runner]]» frå ,  den 18. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fiesole

**Fiesole** er ein by og ein kommune i provinsen Firenze i regionen Toscana i Italia. Kommunen har 14&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 42,2 km². Byen ligg 295 meter over havet på ei høgde ovanom provinshovudstaden Firenze, åtte kilometer i nordaust.

Fiesole (etruskisk: Viesul, Viśl, Vipsul) vart truleg grunnlagd i det niande eller åttande hundreåret før Kristi fødsel. Byen er nemnd fyrste gongen i 283 f.Kr. då han vart erobra av romarane. 

Tidleg i mellomalderen var Fiesole i fleire hundre år ein bystat, like mektig som Firenze i dalen under. Dei to byane kriga mot kvarandre fleire gongar, både i 1010 og 1025 vart Fiesole plyndra av Firenze. År 1125 vart Fiesole erobra av Firenze, og folka frå dei mektigaste slektene i Fiesole vart tvinga til å busetje seg i Firenze.

I dag ser ein restar av etruskiske murar, romerske bad og eit romersk teater, samt ei kyrkje frå 1028 i toskansk-romansk stil. 

Toneskaparen Francesco Landini og fotballspelaren Andrea Barzagli vart fødde i Fiesole.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fiesole|Fiesole]]» frå ,  den 18. juli 2015.*
Pavullo nel Frignano

**Pavullo nel Frignano** er ein by og ein kommune i provinsen Modena i regionen Emilia-Romagna i Italia. Kommunen har i kring 17&nbsp;500 ibuarar og dekker ei flatevidd på 143,7 km². Byen Pavullo ligg 682 meter over havet, inne mellom Appenninane. 

Mellomalderborga Castello di Montecuccolo vart byrja bygt frå 1000-talet. Hærføraren Raimondo Montecuccoli vart fødd i borga  i 1609.

Landbruk er hovudnæring i kommunen, som sidan 1927 har hatt flyplassen Aeroporto di Pavullo nel Frignano. 

Fotballspelaren Luca Toni vart fødd i Pavullo nel Frignano.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pavullo nel Frignano|Pavullo nel Frignano]]» frå ,  den 18. juli 2015.*
Camposampiero

**Camposampiero** er ein by og ein kommune i provinsen Padova i Veneto-regionen i Italia. Kommunen har i overkant av 12&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 21,1 km². Byen Camposampiero ligg om lag 18 kilometer nordnordaust om provinshovudstaden Padova, og i kring 33 kilometer nordvest om Venezia.

Fotballspelaren Dino Baggio er frå Camposampiero.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Camposampiero|Camposampiero]]» frå ,  den 18. juli 2015.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Donato Bramante

**Donato Bramante**, eigentleg **Donato di Pascuccio d’Antonio**, () var ein italiensk arkitekt frå Fermignano i dagens Marche-region. Saman med Michelangelo og Rafael vert han rekna som grunnlegjar av høgrenessanse-arkitekturen.

Han utdanna seg til arkitekt hos Luciano Laurana i Urbino. I 1476 reiste Bramante til Milano, året etter arbeidde han som fasademålar i Bergamo. Han var så byggmeister for fyrste gong i 1479, eit byggeoppdrag som Sforza-familien i Milano kosta. Han arbeidde i Milano dei neste tjue åra.

Bramante flytta til Roma i 1499. Der studerte han ruinane av bygningar frå antikken, og utvikla ein byggestil i retning den såkalla høgrenessansearkitekturen, som han altså vert rekna som medgrunnleggjar av. Han fekk fleire oppdrag av pave Julius II, mellom andre rundtempelet Tempietto i klostergarden til San Pietro in Montorio-kyrkja på Janiculum-høgda i Roma, bygt i 1502. Bygninga består av eit podium og eit kuppeldekt rom, omgjeve av seksten toskanske søyler.

Klostergarden ved kyrkja Santa Maria della Pace var Bramantes fyrste store verk i Roma, reist frå 1504. Han har harmoniske proporsjonar, arkadar med murpillarar og pilastrar opp mot ein mindre overetasje.

I 1506 gav paven oppdrag med å byggje ein ny Peterskyrkje til Donato Bramante. Med ettersom Bramante døydde i 1514, finst lite att av hans arkitektur i det som vart den Peterskyrkja som stod ferdig eit hundreår seinare.

Bramante var også aktiv målar, men berre få verk er bevart.

Han døydde i Roma.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Donato Bramante|Donato Bramante]]» frå ,  den 18. juli 2015.*
Furnes

**Furnes** er ei bygd i Ringsaker kommune i Innlandet. Fram til 1964 var Furnes ein eigen kommune.

I bygda ligg Furnes kyrkje frå 1707. Bygda har elles ungdomsskule og tre barneskular; på høvesvis Kirkenær, Stavsberg og Kylstad.

Alf Frydenberg, Ove Røsbak og Anders Baasmo Christiansen var/er alle frå Furnes.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Furnes|Furnes]]» frå ,  den 18. juli 2015.*
Hundebitbot

**Hundebitbot** var ein gamal tradisjon som gjekk ut på at om ein mann vart biten av ein hund, så hadde han rett til å ta ein mæling jord i bot av hundeeigaren.

## Refreransar
Dave Walker

**David Walker** () er ein songar og gitarist som har spelt i fleire band, mellom andre Savoy Brown og Fleetwood Mac. Han korta ned namnet sitt til **Dave Walker**. Han starta karrieren sin tidleg i 1960-åra med bandet The Redcaps, i lag med broren Mick Walker. Andre band har spelt i er Beckett, Idle Race, Hungry Fighter, Raven, Mistress og Black Sabbath.

## Biografi

Walker vart med i the Redcaps som rytmegitarist tidleg i 1963, og tok etter kvart over som vokalist då Ronnie Brown slutta. Besetninga bestod då av gitaristane Mick Blythe og Roy Brown, bassisten Mike Walker, trommeslagaren Alan Morley og saksofonisten Mac Broadhurst, og the Redcaps fekk kontrakt med Decca, der dei spelte inn tre singlar. Ingen av singlane gjorde det bra og the Redcaps vart oppløyst.

Walker byrja så å spele i Beckett, eit lokalt band frå Birmingham som aldri klarte å slå gjennom. Dei gav seg i 1969 utan å ha spelt inn noko som helst. Walker fekk då tilbod om å overta for Jeff Lynne i Idle Race. Med Idel Race spelte dei inn eit nytt album. Ein versjon av Mungo Jerry sin «In the Summertime» vart ein stor hit i Argentina sommaren 1970. Han fekk så tilbod om å synge i Savoy Brown, og frå der gjekk han vidare til Fleetwood Mac. For Fleetwood Mac var han berre med på innspelinga av *[[Penguin av Fleetwood Mac|Penguin]]* i 1973, og då berre på to songar. Musikalske skilndar var årsaka til han vart beden om å slutte i bandet etter kort tid. 

I 1974 slo han seg saman med Danny Kirwan, som òg hadde spelt i Fleetwood Mac, og danna Hungry Fighter. Alt utstyret deira vart øydelagd i ei bilulukke, og bandet vart oppløyst kort tid etter. 

Walker flytta til San Francisco i 1975. Der danna han Raven i lag med John Cipollina, gitaristen Greg Douglas frå Steve Miller Band og bassisten Skip Olson. Då Cipollina slutta starta dei andre bandmedlemmane bandet Mistress. Han fekk så telefon frå Tony Iommi om å bli med i Black Sabbath og i november 1977 drog han til England. Walker skulle erstatte Ozzy Osbourne, som nettopp hadde fått sparken, men bandet henta inn att Osbourne og Walker måtte dra. Black Sabbath spelte aldri inn noko musikk medan Walker var i bandet, men dei spelte ein gong på fjernsyn, der dei framførte «Junior's Eyes» i januar 1978 på BBC. Walker reiste attende til USA, og det neste prosjektet hans, Dave Walker Band blømde ei kort tid, før han gav seg med musikken det neste tiåret. Han starta opp att i 1986 i ei ny besetning av Savoy Brown. Dei spelte inn tre album dei neste fire åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dave Walker|Dave Walker]]» frå ,  den 18. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Dave Walker Band 
*Savoy Browne
Hypnotized av Fleetwood Mac

**«Hypnotized»** er ein song skriven av Bob Welch. Songen vart gjeven ut av Fleetwood Mac i 1973 på albumet *[[Mystery To Me]]*, og sidan som B-side på singelen «For Your Love». Songen er skildra som «strålande med ein god tekst» og ofte trekt fram som den beste på albumet.

## Bakgrunn og stil
Songen tar form som eit mystisk, draumeaktig stykke med eit rytmemønster av triolar på trommene av Mick Fleetwood kombinert med akustisk gitar og elektrisk elektrisk klaverinstrument som gjev eit jazzaktig tøtsj til songen. Welch nytta jazzakkordar på songen, som er spelt i moll, og han inneheld ein gitarsolo av gitaristen Bob Weston.

Teksten referer til hypnose og draumar «'Cause what matters most is the feeling you get when you're hypnotized... and it seems like a dream, they got you hypnotized.» Welch referer til stader som Mexico og Nord-Carolina. I følgje Welch var den mystiske atmosfæren i songen kraftig påverka av bustaden hans i Benifold Mansion i Hampshire i England, som han skildra som «heller skummel og rar sjølv på sommaren».

I 1978 vart songen spelt inn av Pointer Sisters på albumet deira *[[Energy av Pointer Sisters|Energy]]*, og av Sweet Baby J'ai i 2003 på albumet *Evolution*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hypnotized (Fleetwood Mac song)|Hypnotized (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 18. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Heroes Are Hard to Find

***Heroes Are Hard to Find*** er det niande studioalbumet til det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, gjeve ut i 1974. Albumet er det siste med Bob Welch, som slutta mot slutten av 1974 og vart erstatta av Lindsey Buckingham og Stevie Nicks. Det var det første Fleetwood Mac-albumet som vart spelt inn i USA og det første som gjekk inn på topp 40 på albumlista i USA. Tittelsporet vart gjeven ut som singel, men nådde ikkje listene. 

## Innhald

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Bob Welch – gitar, vokal, vibrafon
*Christine McVie – klaverinstrument, vokal, ARP String Ensemble
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*Sneaky Pete Kleinow – pedalsteelgitar på «Come a Little Bit Closer» og «She's Changing Me»

**Produksjon**
*Produsentar: Fleetwood Mac, Bob Hughes
*Lydteknikarar: Doug Graves, Bob Hughes
*Assisterande lydteknikar: Doug Graves
*Remastering: Lee Herschberg
*Blåsearrangement: Nick DeCaro
*Strykearrangement: Nick DeCaro
*Design: Desmond Strobel

## Lister
**Album** – *[[magasinet Billboard|Billboard]]* (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heroes Are Hard to Find|Heroes Are Hard to Find]]» frå ,  den 18. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Angel av Fleetwood Mac

«**Angel**» er tittelen på to songar skrivne og framførte av Fleetwood Mac. 

Den første songen vart skriven av Bob Welch og vart gjeven ut i 1974 på albumet *[[Heroes Are Hard to Find]]*. Ein coverversjon av songen vart fast på konsertane til Jonathan Wilson.

Den andre songen er meir kjend og vart skriven av Stevie Nicks for albumet *[[Tusk av Fleetwood Mac|Tusk]]* i 1979. Nicks sa at songen syner til soga om Rhiannon i walisisk mytologi. Songen vart gjeven ut som den fjerde singelen frå *Tusk* i Nederland, men selde dårleg. 

## Medverkande
### Heroes Are Hard To Find-versjonen
*Mick Fleetwood - trommer, perkusjon
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - klaverinstrument, korvokal
*Bob Welch - gitar, solovokal

### Tusk-versjonen
*Mick Fleetwood - trommer, perkusjon
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - klaverinstrument, korvokal
*Lindsey Buckingham - gitarar, korvokal
*Stevie Nicks - solo- og korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Angel av Fleetwood Mac|Angel av Fleetwood Mac]]» frå ,  den 18. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Edelmetall

**Edelmetall** er metall som er kjemisk lite reaktive, særleg med vatn og oksygen, men også av fortynnande syrer. Dette gjer dei lite utsette for korrosjon og oksidasjon. Edelmetall finst gjerne i fri tilstand i naturen.

Døme på edelmetall er gull, sølv, platina og andre platinametall (ruthenium, palladium, osmium og iridium).
Kvikksølv er rekna som eit halvedelt metall, medan aluminium, jern og sink er døme på uedle metall.

Ein kan måla kor edelt eit metall er gjennom reduksjons- eller oksidasjonspotensiala deira. Jo meir positivt reduksjonspotensial eit metall har, jo edlare er det. Gull er det edlaste av alle metall.

## Kjelder

*«Edelmetaller» (14. februar 2009). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 19. juli 2015.
Veroli

**Veroli** er ein by og ein kommune i provinsen Frosinone i regionen Lazio i Italia. Kommunen har i kring 21&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 120 km². Byen Veroli ligg 594 meter over havet, 13 kilometer nordaust om provinshovudstaden Frosinone.

## Landskap
Gamlebyen i Veroli med sine 3&nbsp;500 ibuarar ligg på ein åstopp mellom elvane Sacco og Liri. Flesteparten av ibuarane i kommunen bur i dalen mellom gamlebyen og klosteret Casamari.  Kommunen strekker seg frå slettelandet Ciociaria til Monte del Passeggio, 2066 meter over havet.

## Soge
Det antikke Verŭlae var frå 8. hundreåret før Kristi fødsel ein viktig by for hernikarane. Dei var i forbund med Roma og gjekk straks inn Romarriket då dette vart danna.

Frå 743 har Veroli vore biskopssete. I 877 vart byen plyndra av sarasenarar. I striden mellom pave Gregor IX og keisar Fredrik II stilte Veroli seg på paven si side og var sidan nært knytt til Vatikanet. Byen vart sterkt skadd av eit jordskjelv i 1350.

På 1500-talet vart Veroli erobra av spanske styrkar. Men etterpå vart kontakta med paven fornya, og byen vart deretter styrt av kardinalar. I 1870 vart byen innlemma i kongeriket Italia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Veroli|Veroli]]» frå ,  den 19. juli 2015.*