open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kaci Kullmann Five

**Karin Cecilie Kullmann Five**, kjend som **Kaci Kullmann Five**, () var ein norsk næringsdrivar og politikar frå Bærum. Ho var frå 1981-97 stortingsrepresentant for Høgre frå Akershus fylke og statsråd i Syse-regeringa 1989-90. Frå 1991-94 var ho partileiar for Høgre.

## Liv og gjerning
Kaci Kullmann Five engasjerte seg for Unge Høgre og var leiar for organisasjonen i perioden 1977-79. Frå 1975-81 var ho elles medlem av kommunestyret i Bærum. Ho utdanna seg til cand.polit. ved Universitetet i Oslo i 1981. Jamsides studiane arbeidde ho for Næringslivets Hovedorganisasjon.

Five vart vald inn på Stortinget i 1981. Allereie på Høgre-partiet sitt landsmøte i 1982 vart ho vald til andre nestleiar for Høgre, og på det neste landsmøtet, 1984, til fyrste nestleiar. Etter stortingsvalet 1985 vart ho parlamentarisk nestleiar for Høgre i Stortinget, ein posisjonen ho beheldt også etter Willoch-regjeringa gjekk av våren 1986, og Høgre kom i opposisjon. Då partiformannen Rolf Presthus døydde brått nyårsdag 1988 rykte ho opp som partileiar, eit ombod ho hadde til Jan P. Syse vart vald til ny partileiar ut på vårparten same året.

I oktober 1989 vart Five utnemnd til handels- og skipsfartsminister i Jan P. Syse si samlingsregjering, og var statsråd til regjeringa gjekk i oppløysing hausten 1990. Våren 1991 vart ho vald til leiar for Høgre, som den fyrste kvinna. Høgre gjorde eit heller dårleg val både ved kommunevalet 1991 og ved stortingsvalet 1993, noko partileiinga hausta kritikk for. Five valde å trekke seg som partileiar i 1994, i staden vart Jan Petersen ny leiar i Høgre. Då hennar fjerde stortingsperiode gjekk mot slutten, sa ho nei til attval i 1997.

### Næringsdrivar og nobelarbeid
Etter at ho forlét Stortinget i 1997 hadde Five i fem år ei direktør-stilling i Aker RGI. Deretter arbeidde ho som lobbyist med eige firma, og levde elles av styreoppdrag i ymse næringsselskap, til dømes i Statoil.

I 2003 fekk ho plass i femmannstyret for Nobels fredspris, og i 2015 vart ho valdt til leiar av Den norske Nobelkomiteen.
Frå 2009 var ho også styremedlem i den svenske Nobelstiftinga, som har det overordna ansvaret for alle dei fem nobelprisane.

## Prisar og utmerkingar
Kaci Kullmann Five vart utnemnd til riddar av den franske Æreslegionen i 2006.

## Verkliste
* *Erfaringer med etableringsloven*. Hovedoppgave i statsvitenskap. Oslo: Universitetet i Oslo, 1981.
* *Det nye Europa*, med Jan Petersen. Oslo: Høyres Hovedorganisasjon, 1990.
* *Avslutningstale på Høyres landsmøte 1991*. Oslo: Høyres Hovedorganisasjon, 1991.
* «Norges plass i europeisk samarbeid». I: *Norsk militært tidsskrift*, nr. 12 1992.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kaci Kullmann Five|Kaci Kullmann Five]]» frå ,  den 3. september 2013.*  
*
On the Way to the Sky

***On the Way to the Sky*** er det fjortande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1981. Han inneheld hitten «Yesterday's Songs», som nådde 11. plassen på singellista i USA. Albumet markerte òg ein overgang til ein periode med kreativ og salsmessig nedgang for Diamond, som til ein vissgrad varte heilt til *[[Three Chord Opera]]* i 2001, etterfølgd av samarbeidet hans med produsenten Rick Rubin og utgjevinga i 2005 av *[[12 Songs av Neil Diamond|12 Songs]]*. 

## Innhald

## Medverkande
* Richard Bennett - gitar
* Vince Charles - perkusjon
* Neil Diamond - song
* Patricia Henderson - korvokal
* Tom Hensley - klaverinstrument, piano, korvokal
* King Errisson - perkusjon
* Alan Lindgren - piano og synthesizer
* Linda Press - korvokal
* Reinie Press - bass
* Doug Rhone - gitar, korvokal
* Dennis St. John - trommer
* Julia Tillman Waters - korvokal
* H.L. Voelker - korvokal
* Luther Waters - korvokal
* Oren Waters - korvokal
* Maxine Willard Waters - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:On the Way to the Sky|On the Way to the Sky]]» frå ,  den 3. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Yesterday's Songs

«**Yesterday's Songs**» er ein song frå 1981 av Neil Diamond frå albumet hans *[[On the Way to the Sky]]*. Songen vart gjeve ut som singel og vart ein stor adult contemporary-hit og nådde toppen av Adult Contemporary-lista i USA. På Billboard Hot 100 nådde han #11. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 3. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Heartlight av Neil Diamond

***Heartlight*** er det femtande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1982. Albumet inneheld songen «Heartlight», som nådde femteplassen på Billboard Hot 100 og toppen av adult contemporary-lista seint i 1982. ALbumet selde til platina i USA.

## Innhald

## Medverkande
*Akustisk gitar – Doug Rhone (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Fred Tackett (spor:  B1), Marty Walsh (spor:  B4), Richard Bennett (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
*Elektrisk gitar – Dean Parks (spor:  B1, B4), Doug Rhone (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Richard Bennett (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
*Altsaksofon – David Boruff (spor:  A3)
*Bass – Neil Stubenhaus (spor:  A1, A4, B1, B4, B6), Reinie Press (spor:  A2, A3, A5, B2, B3, B5)
* Trommer – Alex Acuña (spor:  A4), Jim Keltner (spor:  A1, A3, A4, B1, B4), Mike Baird (spor:  B6), Ron Tutt (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
* Perkusjon – King Errisson (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Paulinho Da Costa (spor:  A1, A4, B1), Victor Feldman (spor:  B4), Vince Charles (spor:  A2, A5, B2, B3, B5)
* Klaverinstrument – Tom Hensley (spor:  A2, A5, B3, B5), David Foster (spor:  A3), Mike Lang (spor:  B4)
* Piano – Alan Lindgren (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), David Foster (spor:  A1), Michael Masser (spor:  B6), Michael Omartian (spor:  A4), Mike Lang (spor:  B1), Tom Hensley (spor:  A2, A5, B3, B5), Burt Bacharach (spor:  A3, A5, B4)
* Synthesizer – Alan Lindgren (spor:  A2, A5, B2, B3, B5), Craig Hundley (spor:  A1, A4, B1)
*Korvokal – Clydene Jackson, Julia Tillman Waters, Maxine Willard Waters, Richard Page, Stephanie Spruill

Arrangert av Alan Lindgren (spor:  B3), Burt Bacharach (spor:  A1, A3 to A5, B1, B4), Jeremy Lubbock (spor:  B6), Michael Masser (spor:  B6)
Dirigent: Burt Bacharach (spor:  A1, A3 to A5, B1, B4), Jeremy Lubbock (spor:  B6)
Produsert av Alan Lindgren (spor:  B2, B3), Burt Bacharach (spor:  A1 to A5, B1, B4), Carole Bayer Sager (spor:  A1 to A5, B1, B4), David Foster (spor:  A2), Neil Diamond (spor:  A1 to A5, B1, B3 to B5), Richard Bennett (spor:  B5)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heartlight (album)|Heartlight (album)]]» frå ,  den 3. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Heartlight

«**Heartlight**» er ein song skriven av Neil Diamond, Carole Bayer Sager og den dåverande ektemannen hennar Burt Bacharach, og spelt inn av Diamond i 1982. Songen var opningssporet på albumet hans frå 1982, som òg heitte *[[Heartlight av Neil Diamond|Heartlight]]*. Singelen nådde femteplassen på Billboard Hot 100, og vart den åttande (og siste) singelen hans som nådde Topp 5 i USA. Songen er faktisk òg den siste songen hans som nådde Topp 30. Songen låg òg fire veker på toppen av Adult Contemporary-lista seint i 1982, og var den siste av åtte førsteplassar han hadde på denne lista.

Songen var inspirert av hitfilmen *[[E.T. the Extra-Terrestrial]]*, som Diamond, Bayer Sager og Bacharach alle hadde sett i lag. Då romvesenet E.T. dreg frå jorda, lyser hjartet hans raudt, og tittelen er basert på dette. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heartlight (song)|Heartlight (song)]]» frå ,  den 3. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Songfacts - ''Heartlight'' av Neil Diamond
Fausko Skysstasjon

**Fausko Skysstasjon** er ein gard som ligg på Tuv i Hemsedal kommune. Her vart det skipa hotelldrift og landhandel på 1870-talet, og garden var lenge skysstasjon for postgang mellom Aust- og Vestlandet. Verksemda i dag tilbyr 18 rom og overnatting med 44 sengeplassar. Her er også konferanseanleg, og fleire fellesrom, og det vert servert mange lokale retter.

Fausko er ein økologisk driven fjellgard som ligg på 660 m.o.h. Han har 130 dekar dyrka jord, 950 dekar blandingsskog og 450 dekar med annan privat eigedom. Delen i 55 000 dekar private fjelleigedomar er i felles eige med 4 andre gardsbruk i området Grøndalen, Fjellstølane, Holstein, Vavatn, Vabuleino, Harahorn, Ranastongi og Hydalen. Fjellområda ligg i grense med Valdres, og ligg mellom 900 og 1900 m.o.h. Her er det kulturminne frå fangstliv og jegerkultur tilbake til steinalderen. Store delar av fjelleigendomane er i dag verna natur.

Fausko vart restaurert i 1990. Garden har fått tildelt den nasjonale bygdeutviklingsprisen, NHO`s nyskapingspris og Olavsrosa frå stiftelsen Norsk Kulturarv

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* fausko.no - Offisiell heimeside
Anne-Kari Skarðhamar

**Anne-Kari Skarðhamar** () er ein færøysk forfattar, litteraturforskar og professor i nordisk litteratur ved Høgskolen i Oslo og Akershus.

I 2001 fullførte ho doktorgraden sin  ved Universitetet i Oslo med ei avhandling om færøysk lyrikk, med særleg fokus på poetikk og livstolkning hjå lyrikaren Christian Matras. Doktorgradsavhandlinga hennar kom ut som e-bok i 2011.

Skardhamar har forfatta ei rekkje lærebøker innanfor litteratur, samt ei artikkelsamling om forfattarskapet til den færøyske lyrikaren William Heinesen.

## Utvalde bøker

* *Eg gjekk meg opp til seterli : stølsliv i poesi og prosa : ein antologi* med Aud Søyland. Den norske bokklubben, (1981)
* *Litteratur, bilde og musikk : bidrag til tverrfaglig didaktikk* med Karen Marie Ganer. Universitetsforlaget, (2001)
* *Fyrvokteren ved verdens ende og hans laterna magica : ti artikler om William Heinesens forfatterskap* (2005)
* *Kunsten å lese skjønnlitteratur : om lesestimulering og lesekompetanse* Universitetsforlaget, (2005)
* *Periferi og sentrum : 12 artikler om færøysk litteratur* Unipub, (2006)
* *Litteraturundervisning : teori og praksis* Universitetsforlaget, (2011)
* *Litteraturhistoriens barn* Unipub, (2011)
* *Poetikk og livstolkning i Christian Matras' lyrikk : å være ekte i møte med religiøs tro* E-bok, Unipub, 2011.

## Kjelder

* Bøker av Skardhamar hjå Bergen offentlege bibliotek
* Bøker av Skardhamar hjå Bokkilden.no

### Fotnotar
Sør-Gjæslingan

**Sør-Gjæslingan** er eit fråflytta fiskevær som ligg i Nærøysund kommune i Trøndelag. Området har ei gruppe småøyar ut mot havstykket Folla, og ligg 5 mil sørvest for Rørvik. Det vart freda som eit kulturmiljø i 2010 og ligg under kystmuseet i Nord-Trøndelag. Det er i dag satsa på turistnæring her. Fiskeværet var tidlegare det største på Namdalskysten, med opp til 4 000 fiskarar samla under skreifisket, og eit av dei største fiskeværa sør for Lofoten.

Gjester kan bu i dei gamle rorbuene og oppleve lokal historie og natur. Det er utleige møterom med sanitæranlegg og servering av mat. Ein kan også bestille båtar for fisketurar på havet eller for ferdsel på sjøen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* sor-gjaeslingan.no - Offisiell heimeside
Folldal Gruver

**Folldal Gruver** er eit bergverksmuseum som ligg i Folldal kommune i Innlandet. Det starta drift i 1748 og vart lagt ned i 1993. Det er i dag eit aktivt museum drive av Stiftelsen Folldal Gruver. I museet er det utstilling av aktiviteten frå tidlegare gruvedrift og informasjon om nasjonalparkane i området.

Området har kring 70 bygningar, gruvegangar og slagghaugar. Her er også merkte stigar, nasjonalparksenter, kafé og tilbod om overnatting.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* folldalgruver.no - Offisiell heimeside
Hvalstrand bad

**Hvalstrand Bad** er eit kommunalt friluftsbad, sjøbad, med badestrand og naturareal på nordsida av ytre parten av Leangbukta i Indre Oslofjord i Asker kommune. Her er 240 daa friområde med 550 meter strand. Asker kommune er eigar av grunn, bygningar og innretningar ved å ha evigvarande avtale om bruksrett til området frå 1976.

Badeanlegget er bygd i stengt gjennomført funksjonalistisk stil. Wilhelm Roede på Hval gård, som eigde grunnen, hadde saman med skipsreiar Rudolf Olsen skipa eit aksjeselskap for å få bygd badeanlegget, som vart opna 1. juni 1934. Dei hadde året før engasjert den norsk-franske arkitekten André Peters til å teikne eit moderne badeanlegg med restaurant. På bakveggen i restauranten vart det måla eit bølgjemotiv i blått og grønt. Elles fekk anlegget stupetårn, uvêrskur, ei rutsjebane med små flate traller med små hjul som gjekk på ein skjenegang, og som ein låg eller satt på for å rase nedover og ut i sjøen, kioskar, brygger, og leiinga sin eigen pjolterstad, «Direksjonen». Etter andre verdskrigen gjekk det etter kvart nedover med anlegget, drifta vart ulønsam, og Asker kommune kjøpte seg inn i 1960 for at folk framleis skulle kunne nytte stranda, og i 1978 tok kommunen over heile anlegget. Då var resturanten nedlagt og forfallet hadde teke til. I 1993 gjorde Riksantikvaren framlegg om å verne heile anlegget. Stupetårnet stod då til nedfalls og vart rive og erstatta med ein ny kopi. I 1994 vart det av anlegget som var teke vare på, inklusive det nybygde stupetårnet, freda etter at det vart sett i gang ei totalrenovering.

Hvalstrand bad og Ingierstrand bad på austsida av Bunnefjorden er dei to viktigaste offentleg tilgjengelege, utbygde sjøbada på kvar si side av Oslo frå mellomkrigstida og i dei første tiåra av etterkrigstida, og er flittig nytta den dag i dag.

## Kjelder
* Borgen, Per Otto, 2006. *Asker og Bærum leksikon*. Drammen: Forlaget for by- og bygdehistorie. ISBN 82-91649-10-3
* Forvaltningsplanen for Hvalstrand 
* 
* Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv

## Bakgrunnsstoff
* Restauranten
Quezon

**Quezon** (filippinsk: *Lungsod ng Quezon*) er den folkerikaste byen på Filippinane. Byen ligg på øya Luzon, og er av ein av byane som til saman utgjer metropolen Manila, hovudstadsregionen i landet. Meir enn 2,7 millionar menneske bur i Quezon, som dekker eit areal på 166,2 km².

Byen vart grunnlagd i 1939 og er oppkalla etter Manuel L. Quezon, den dåverande presidenten i Filippinane. Quezon var landets hovudstad frå 1948 til 1976, og hyser framleis det nasjonale parlamentet, det såkalla representanthuset. Både det nasjonale universitetet, Diliman, og universitetet Ateneo de Manila ligg i Quezon. Byen Quezon ligg ikkje i provinsen Quezon, som også har namn etter presidenten.

## Galleri

CubaoCathedraljf1073 14.JPG|Cubao
03565jfBagumbayan Libis Eastwood City Quezon City Buildingsfvf 08.jpg|
Araneta Center (Cubao, Quezon City)(2017-08-13).jpg|
35th National Reservists Week 10.jpg|


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Quezon City|Quezon City]]» frå ,  den 4. september 2013.*
Glopheim kafé

**Glopheim kafé** er ein kafé på Atna i Stor-Elvdal kommune. Sjølve huset stod ferdig i 1947, men fekk eit tilbygg i 1953. Begge delane av huset er oppført i funksjonalistisk stil. I år 2000 vart kafeen lagd ned etter førti år med drift, men han fekk nye eigarar som restaurerte det opphavlege interiøret og gjenskapte 50-talsstilen med jukeboks, respatex og negerdame på disken. Kafeen har ikkje biljardbord, men serverer det lokale Atna-ølet. Bygget er nå freda av Riksantikvaren. Glopheim kafé er tildelt Olavsrosa av Norsk Kulturarv.

Mange av eldsjelene som stod bak gjenopninga av Glopheim kafé, var òg med og starta Atna Bryggeri.

## Bakgrunnsstoff
* 
* Olavsrosa  hjå Norsk Kulturarv


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Glopheim kafé|Glopheim kafé]]» frå ,  den 4. september 2013.*
Fetsund Lenser

**Fetsund Lenser** er eit nasjonalt kulturminne, fløytingsmuseum og natursenter ved utløpet av Glomma i Øyeren ved Fetsund i Akershus fylke. Fetsund Lenser vart oppretta som tømmersorteringsanlegg i 1861, og vart lagt ned då fløyting av tømmer i Glomma opphørte i 1985. I dag er det ein del av Musea i Akershus.

Ved arbeidarboligen «Vinkelen» ligg tusenårsstaden til Fet kommune, eit flaummerke i form av ein om lag sju meter høg stein med markering av vasstandane under dei største flaumene i Glomma. 

## Historikk
Tømmerfløyting i Glomma byrja på 1300-talet, men fekk større omfang då oppgangssagene kom på 1500-talet. I byrjinga vart tømmeret i Glomma bunta, «soppa», i Bingen lenser ved Sørumsand. Herfrå vart tømmerflåtene slepte med båtar til dei mange sagbruka langs Øyeren og i Lillestrøm. Då jarnbanebrua i Fetsund kom i 1861, vart Bingen lenser flytta til Fetsund. Ved Bingen vart det etablert ei *atterhaldslense* der ein kunne sleppe på tømmer etter som det var behov ved Fetsund. 

Fetsund Lenser er i dag freda som det einaste fløytingsanlegget som er att i landet. Det vert tatt vare på som eit eineståande kulturminne og eit levande museum med verkstader for tradisjonelle handverk, kafé og museumsbutikk. Fetsund Lenser ligg i eit vakkert naturområde ved innfallsporten til Nord-Europas største innlandsdelta. I området finst natur- og kultursti.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fetsund Lenser|Fetsund Lenser]]» frå ,  den 4. september 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
*
* Historiske bilete frå Fetsund Lenser
Davao

**Davao** (tagalog *Lungsod ng Dabaw*, cebuansk *Dakbayan sa Davao*) er ein by på sørsida av øya Mindanao i Filippinane. Byen har om lag 1,45 millionar ibuarar (2010) fordelt på 2&nbsp;444 km². Davao er den fjerde meste folkerike byen i Filippinane. Byen er hovudstad i Davao-regionen (Region XI).

Byen Davao vart grunnlagd i 1848, og er den eldste byen i landet. Han er sentrum for handel og industri på øya Mindanao. Apo, høgste fjellet i Filippinane, ligg innanfor bygrensene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Davao City|Davao City]]» frå ,  den 4. september 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Refsnes gods

**Refsnes gods** er eit gods på Jeløya i Moss kommune. I dag er det hotelldrift i hovudbygningen på det tidlegare godset under namnet **Hotell Refsnes Gods**. Hovudbygningen vart oppført i 1767 og er lett å kjenne att på dei to tårna. Han vart teken i bruk som lystgard av andre generasjon Chrystie, ei slekt som opphavleg kom frå Skottland. 

Hotellet har sju originalverk av Edvard Munch, mellom dei «Blå kjole» og to litografi som vart stolne i mars 2005, men funne att kort tid etterpå. Hotellet har elles ei samling med kunst av mellom andre Jakob Weidemann, Frans Widerberg, Nico Widerberg, Per Ung og amerikanske Andy Warhol. Kvart rom er utsmykka med ein eigen kunstnar. Hotellet er også kjent for kjøkenet og vinkjellaren.

Namnet Refsnes stammar frå Rif, rev, etter ei grunne som går ut i fjorden utanfor hotellet.

Refsnes gods vart tildelt Olavsrosa 14. april 2011.

## Bilete

Fil:Selskap1.tif|Selskap på Refsnes Gods på 1800-talet
Fil:Kongesalen.tif|Interiør frå 1800-talet
Fil:Refsnes 01.jpg|Refsnes gods sett framanfrå
Fil:Refsnes.JPG|Frå Refsnes strand på Jeløya


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Refsnes Gods|Refsnes Gods]]» frå ,  den 4. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
* Informasjon om Chrystie-familien 
* Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv
Parkteatret

**Parkteatret**, Olaf Ryes plass 11, Grünerløkka i Oslo, vart etablert i 1907 under namnet Kristiania Bryggeri Grünerløkkens Kinematograf. Kinematograflokala vart teikna av arkitekt Frithjof Aslesen i tilknyting til en leiegard frå 1872.

I 1913 skifta etablissementet namn til Grünerløkkens Verdenstheater. Ei større ombygging vart gjennomført i 1918-22. Då fekk fasaden ny utforming, og kinoen fekk namnet Parkteatret. Den nye fasaden vart utforma i nyklassisistisk stil av arkitekten Erik Glosimodt.

I 1932 utførte målaren Paul Ansteinsson ei kunstnerisk utsmykking parallelt med vølingar ved arkitekt Jens Dunker. Enno ei vøling vart gjennomført i 1950-åra, medan det vart sett opp lysreklame på 1960-talet.

Parkteatret kino heldt det gåande som kommunal kino frå 1926, før verksemda vart avvikla i 1991. Frå 1992 til 2001 var staden scene for Nordic Black Theatre. I 2002 overtok Parkteatret Scene leiekontrakten. Initiativtakarar var Geir Johnson, direktør for ULTIMA Oslo Contemporary Music Festival, og Pål Steigan. Parkteatret Scene er eigd av Grünerløkka kulturhus AS, som òg driv Parkteatret Bar. Selskapet har sytt for ei omfattande vøling og rehabilitering av den gamle kinoen. Foajeen og salen vart restaurert og ombygd under leiing av arkitekt Henrik E. Nielsen.

Parkteatret er tildelt kvalitetsmerket Olavsrosa av stiftelsen Norsk Kulturarv.

## Bakgrunnsstoff
*
* Arc!
* Olavsrosa
* 


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Parkteatret|Parkteatret]]» frå ,  den 4. september 2013.*
Abelvær Gård

**Abelvær Gård** er ein handelsstad og gard som ligg i Nærøysund kommune. Handelsstaden har røter attende til 1600-talet, og har vore eigd av familien Brandtzæg sidan 1802. Bygningane som står i dag vart bygde i perioden 1840 til 1872.

Gjester kan overnatte i leilegheit med sjølvhushald, eller i rom i Butikkbygningen. På serveringslokalet Styrmanden blir det servert kaffi, kaker og småretter, i tillegg til lunsj eller middag for inntill 20 personar på bestilling.

18. juni 2009 vart Abelvær Gård tildelt Olavsrosa av stiftinga Norsk Kulturarv.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* abelvaer.com - Offisiell heimeside
Auen Urtegård

**Auen Urtegård** er ein urtegard som ligg sør i Siljan kommune. Garden blir driven økologisk og har om lag 400 krydder og medisinplanter.

Her er sal av kunst, handverk, urteprodukt og planter. Det er også mogeleg for gjester å leige kano.

11. desember 2009 vart Auen Urtegård tildelt Olavsrosa frå stiftinga Norsk Kulturarv.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Gloppen Hotell

**Gloppen Hotell** er eit hotell i Sandane, inst i Gloppenfjorden i Gloppen kommune i Sogn og Fjordane. Hotellet er eit trehotell i sveitsarstil, bygd i 1866 og seinare påbygd og modernisert fleire gonger. Bygningen har 18 rom. Det er mogeleg for gjester å sportsfiske i Gloppeelva og leige seg hjorteløyve.

I perioden 1829 til 1866 fanst det ein enkel skysstasjon på staden. Frå midten av 1800-talet la sportsfiske av laks- og sjøaure i Gloppenelva grunnlaget for større hotelldrift, og Joachim E. Sivertsen utvida skysstasjonen til landhandel og gjestgjevargard. Gloppen Hotell vart i 1904 oppført i den engelske guideboka *Salmon Fishing in Norway* som ein av dei beste fiskestadene i Noreg. I dag er hotellet framleis ein samlingsstad for sportsfiskarar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* gloppenhotell.no - Offisiell heimeside
Ekebergrestauranten

**Ekebergrestauranten** er ein restaurant i Oslo, i Ekebergskråningen på austsida av byen. Den første restaurantbygningen vart reist i 1916, og var ein trebygning som tidlegare hadde vore Tiedemanns Tobaksfabriks paviljong på Jubileumsutstillingen i 1914. Han vart gjeve til kommunen og oppført her.

Den gamle bygningen vart riven da den nåverande restauranten vart oppført, dette er den eldste bevarte funksjonalistiske bygningen i Noreg, og er teikna i 1927–29 av arkitekt Lars Backer. Bygningen har to etasjar med målte betongfasader og store vindauge. Han ligg med terrassar, murar og trapper i ei vestvendt skråning med utsyn over byen. Restauranten var i fleire år ein populær dansestad som vart driven i regi av Oslo Folkerestauranter. 

Bygningen har hatt skiftande eigarar og drifta vart lagt ned i 1997. Ei indre rivning som vart sett i gang i 1998 vart stansa av Oslo kommune, og i fleire år stod bygningen og forfall. Bygningen vart freda i 2001, kjøpt av Christian Ringnes og Eiendomsspar saman med restauratør Bjørn Tore Furset. Etter ei restaurering vart restauranten opna på nytt i 2005.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
* ekebergrestauranten.no  - Offisiell heimeside
Rudi Gard

**Rudi Gard** er ein gard i Sør-Fron som er særskilt kjend for kulturverksemd i form av konsertar, teater, revy, utstillingar og servering. 

Garden er omtalt i 1319, og historia frå 1600-talet av skal vere godt dokumentert. Garden har i periodar vore delt, ein har drive skogsdrift og bureisingsbruk har vorte rydda. Ei seter ved Gålå vert i dag leigd ut til overnatting, og verksemda er prega av bygdeturisme med servering og kulturarrangement.

## Prisar og utmerkingar
Garden er tildelt Olavsrosa av Norsk Kulturarv og har elles motteke ei rekkje prisar for verksemda.
Vertskapet Nina og Øystein Rudi vann Storegutprisen i 2009.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rudi Gard|Rudi Gard]]» frå ,  den 5. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv
* Rudi Gard  på Gardmillom
* Rudi Gard på Hanen.no
Valbjør Gard

**Valbjør Gard** ligg attmed fylkesveg 454 på nordsida av Vågåvatnet, i Vågå i Oppland fylke.

Historia til garden kan sporast attende til vikingtida. I dag har garden 13 hus frå 1600-, 1700- og 1800-talet, og gardstunet er freda. Garden har variert verksemd med overnatting og servering samt økologisk gardsdrift med geitehald og produksjon av mellom anna ost og spekepølse. Gardsbutikken sel lokalt handverk i tillegg til mat. Vertskapet er medlem av ei rekkje organisasjonar for gardsturisme og kulturarv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Valbjør Gard|Valbjør Gard]]» frå ,  den 4. september 2013.*  


## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* 
* Olavsrosa hjå Norsk Kulturarv
* Hanen.no
* Gardmillom 
* Mat langs nasjonale turistveger
Fredrik Enge

**Fredrik Enge** () var ein norsk gardbrukar, lensmann og stortingsrepresentant frå Andebu i Vestfold. Han representerte Venstre.

Enge var son til ein gardbrukar i Kodal i Andebu. Skulevinteren 1882/83 gjekk han på Christopher Bruun sin folkehøgskule på Vonheim i Gausdal. Frå 1891 var han gardbrukar på farsgarden. Deretter var han lensmann i Sandeherred frå 1907 til 1935.

Enge var medlem av heradsstyret i Andebu 1892-1940 og på ny i 1945, ordførar 1897-1907 og varaordførar 1934-37. Han hadde ei rad kommunale verv, både i herad og amt/fylke. Ei tid var han nestformann i Det Norske Totalavholdsselskap. Hausten 1912 vart Enge fyrste gongen vald inn på Stortinget for einmannskrinsen Sandeherred. På tinget var han medlem i budsjettkomiteen 1913-15, sekretær i same 1916-18.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Christian A. Irgens

**Christian Andreas Irgens** () var ein norsk forretningsmann og politikar frå Bergen. Ole Irgens var bror hans.

Irgens var son til ein reipslagar i Bergen. Sjølv gjekk han realskule, og arbeidde så hos far sin til dess han tok over reipslagar-verksemda i 1860. I 1875 starta han opp Bergens tråd- og drevfabrikk, fire år seinare kjøpte han eit mylnebruk i Bjørsvik ved Osterfjorden, og dreiv sidan desse verksemdene.

Irgens var fyrste varamann til Stortinget for Bergen perioden 1874-76, og møtte frå 3. mai 1875 og heile 1876-sesjonen for Ivar Geelmuyden som var sjuk og døydde. På tinget hadde Irgens sete i kyrkjekomiteen. Irgens var elles medlem av Bergen bystyre i fleire år, ordførar i 1880 og 1881. For stortingsperioden 1895-97 vart han vald til fyrsterepresentant for Søndre Bergenhus amt, han budde då i Fana. I 1895 var han permittert frå Stortinget frå 1. juli, grunna forretningar, og møtte ikkje i det heile i 1896-sesjonen, då på grunn av sjukdom. Irgens møtte derimot heile 1897-sesjonen. År 1895 var han medlem av Stortinget sin sosialkomitee, i 1897 av næringskomite nr 1.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*''Hvem er hvem'', 1912
*Om mylna i Bjørsvik 
*
B&W Hallerne

**B&W Hallerne** er eit tidlegare industrikompleks som ligg på øya Refshaleøen i Københavns Havn i Danmark. Hallene vart bygde tidleg på 1960-talet av Burmeister & Wain, og komplekset er sett saman av to store haller som vart brukte som skipsverft fram til 1996. Hallene vert i dag brukt til kulturarrangement og underhaldningsaktivitetar.

2. september 2013 kunngjorde DR at dei hadde valt B&W Hallerne som arena for Eurovision Song Contest 2014. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:B&#38;W Hallerne|B&#38;W Hallerne]]» frå ,  den 4. september 2013.*  

## Fotnotar
Kvipt

**Kvipt** er ein fjellgard i Birtedalen i Fyresdal kommune i Telemark, som ligg om lag 600 meter over havet. Dei eldste bygningane stammar truleg frå tidleg på 1600-talet, men busetnaden stammar frå endå lengre attende i tid. Garden har status som freda kulturminne.

Garden er gjort om til Kvipt Gjestegard, som tilbyr overnatting, festlokale, keramikkverkstad med rosemåling, gardsmuseum og servering av tradisjonell mat. Garden er tildelt Olavsrosa for opplevingstilbod av høg standard.

7. desember 2003 viste NRK eit program i serien *[[Der ingen skulle tru at nokon kunne bu]]* frå Kvipt. 

## Biletgalleri

Fil:Kvipt tun 14.07.2012 16-39-39.JPG|Tunet
Fil:Kvipt beitemark 14.07.2012 16-33-17.JPG|Beitemark
Fil:Kvipt låve 14.07.2012 16-04-24.JPG|Låven
Fil:Kvipt servering 14.07.2012 16-41-28.JPG|Røykstoga
Fil:Kvipt stabbur 14.07.2012 15-01-01.JPG|To stabbur


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kvipt|Kvipt]]» frå ,  den 6. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*Kvipt Gjestagard - nettstaden til garden
*Olavsrosa – Kvipt
*''Der ingen skulle tru at nokon kunne bu'': Kvipt - 7. desember 2003
Hoel Gård

**Hoel Gård** er ein gard som ligg på Nes i Ringsaker kommune. Låven på garden har to klokketårn og dannar eit tun saman med Gårdsmuseet og den freda hovudbygningen frå 1719. Hoel Gård vart kjøpt opp av  Petter Wessel Kildal i 1867 og han rusta opp garden. I 1932 kjøpte familien Sandberg garden.

På Hoel kan gjester halde møte, kurs og konferansar, og det er tilbod om overnatting for grupper. Her er 70 sengeplassar fordelt på 35 rom.

26. august 2010 vart Hoel Gård heidra med Olavsrosa for «eksemplarisk forvaltning av et norsk storgårdanlegg og for å åpne kulturhistorien for allmennheten.»

Hoel Gård ble i 2018 medlem av De Historiske Hotell og Restauranter.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* hoel-gaard.no - pffisiell nettstad
Herdalssetra

**Herdalssetra** er ei setergrend som ligg i Herdalen i Fjord kommune i Møre og Romsdal. Setra er ei av dei største fellessetrane for geit i Noreg, og har eit bygningsmiljø med over 30 gamle seterhus i klynge. Her blir det ysta brun og kvit geitost og laga karamellar av geitemjølk.

Gjester kan delta på kurs, oppleve setermuseet og få servert seterkost. I ei kaffistove i eit ombygd fjøs blir det servert rømmegraut, spekemat og kjekjøt. Det er tilbod om overnatting i eit gamalt sel, eller i telt utanfor støla. Det er mogeleg å gå turar frå setra innover mot Tafjordfjella eller over mot Geiranger.

Herdalssetra fekk i juli 2005 verdsarvstatus som del av vestnorsk fjordlandskap.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* herdalssetra.no - Offisiell heimeside
Heddan Gard

**Heddan Gard** er ein gjestegard som ligg i Hægebostad kommune i Agder.

Eigedomen er på 3 200 da, og næringsgrunnlaget er sauehald og reiseliv. Garden har 29 bygningar og 9 av desse blir brukte til overnatting. Låven, som ligg sentralt på garden, har ein restaurant, møtelokale og salongar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* heddan-gard.no - Offisiell heimeside
Panay

**Panay** er ei øy i Filippinane, vest i landsdelen Visayas. Ho ligg søraust for øya Mindoro og nordvest for øya Negros, skild frå denne av Guimarassundet. Nord for Panay er Sibuyanhavet og Romblon-øyane; i søraust breier Suluhavet seg. Panay har om lag 3,4 millionar ibuarar og ei flatevidd på 12&nbsp;011 km². Folket på øyane talar språka aklanon, hamtikan og hiligaynon.

Langs vestkysten av Panay strekker seg ei fjellkjede med toppar opp til 2&nbsp;117 meter over havet. På øya er det mange elvar; dei største er Akean, Halaur, Banica, Iloilo og Panay.

Administrativt er øya delt opp i dei fire provinsane Aklan, Antique, Capiz og Iloilo. Største byen på øya er Iloilo.

### Næring
Landbruk og gruvedrift er hovudnæringar på Panay. Dyrking og hausting av ris, kokosnøtter, bananar, kveite, mango, sukker, tobakk og abacá, det siste tidlegare kjend som råstoff for manillatau, sysselset hovuddelen av ibuarane.

I gruvene vert utvunne gull, sølv, kopar, mangan, marmor, kol, krom, magnetitt, kaolin, saltstein, sand og stein.

### Soge
Panay var frå 1200-talet sete for Madja-as-sambandet, ei statsdanning i Visayas. Statssambandet var på høgda av si makt på 1400-talet. Gjennom fredslutningar og traktar vart Madja-as innlemma i det spanske imperiet kring 1569.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Panay|Panay]]» frå ,  den 6. september 2013.*  


## Bakgrunnsstoff
Samarinda

**Samarinda** er ein by i Indonesia, og ligg på den indonesiske delen av øya Borneo. Byen er hovudstad i provinsen Aust-Kalimantan (Kalimantan Timur). Vel 720&nbsp;000 menneske budde i Samarinda ved folketeljinga 2010.

Byen ligg ved elva Mahakam, nokre kilometer frå der elva har sitt delta mot Makassarsundet. Mahakam er viktigaste trafikkåra til det lite utbygde innlandet kring byen. Samarinda er eit sentrum for handelen med trevirke frå tropeskogane i Kalimantan, den indonesiske delen av øya Borneo. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Samarinda|Samarinda]]» frå ,  den 6. september 2013.*
Ananas

**Ananas** (*Ananas comosus*) er frukta frå ein vekst i ananasslekta i ananasfamilien. Veksten er opphavleg frå Brasil og Bolivia, men er dei siste fem hundreåra spreidd til andre verdsdelar og dyrka der. Namnet «ananas» kjem frå tupi-guarani *anānā*, *anamá* eller *naná*.

Ananasen, som er ei rosettplante, trivst best i 25–30 grader og treng ca. 1000–1500&nbsp;mm regn per år. Ananasplanta lever i cirka tre år. Når planta er 2–3 år ber ho frukt, sidan visnar ho og døyr. Ananasen har ein frukttype som kallast samansett frukt som er ein diaspore danna av ei stor mengde blomar rundt stamma.

Ananasfrukta vert i kosthaldet nytta i mellom anna dessertar, fruktsalatar, kjøtt- og fiskerettar, salatar og som pizzatopping. For å kunne ete frukta må det taggete skalet og det treaktige partiet i midten, ananasstokken, skjerast vekk. Dette er grunnen til at konservert ananas i skiver ofte har form som ein relativt smal ring med eit stort hol i midten. Ananasfrukta kan vege over to kg. Kolibri er den vanlegaste pollinatøren av ananas.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ananas|Ananas]]» frå ,  den 6. september 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Alan Bullard

**Alan Bullard** () er ein britisk komponist, særleg kjend for pedagogisk pianomusikk og komposisjonar for kor.

## Biografi

Alan Bullard studerte piano på musikkonservatorium i Blackheath før han tok til å studera ved Royal College of Music i London under m.a. Herbert Howells. Han tok vidare musikkstudium ved Nottingham University. Etter dette dreiv han ein del musikkundervisning ved forskjellige kunst- og musikkskular frå 1970 til 1975.

Det fyrste verket Alan Bullard i dag som sin fyrste komposisjon, er «Three Poems by W.B. Yeats» (1973). Få andre verk av Bullard som vart skrive frå denne tida, har overlevd til i dag. Alan Bullard flytta til Essex i 1975 for å undervisa ved det som i dag heiter *Colchester Institute* og underviste fast der til 2005. I 2008 vart Alan Bullard utnemnd til æresdoktor ved University of Essex for arbeidet sitt innan komposisjon og musikkutdanning. I 2010 fekk han tre prisar frå Music Industries Association for utgjevingane sine det året.

Alan Bullards tonespråk er inspirert av nyare komponistar som Herbert Howells og Benjamin Britten, men også av mellomaldermusikk og renessansemusikk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alan Bullard|Alan Bullard]]» frå ,  den 6. september 2013.*  
 

### Fotnotar

### Bakgrunnsstoff

* Alan Bullard si offisielle heimeside 
* Biografi og bilete på Scoreexchange.com
* Alan Bullard på Choralconnections.com
Holsdagen

**Holsdagen** er ei bryllaupsmesse som vert arrangert årleg i august i Hol gamle kyrkje og Hol bygdemuseum i Hol kommune.

Arrangementet har vore arrangert årleg sidan 1957, og legg vekt på å vera tradisjonsriktig. Det byrjar med ei vigsling av eit brudepar i Hol gamle kyrkje, før det går over til brureferd langs Holsfjorden. Ferda endar opp i bryllaupsgarden ved Hol bygdemuseum, og bryllaupet blir feira på tradisjonelt vis. Det er også innslag av sentrale hendingar i bygdesoga opp gjennom tidene.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Om Holsdagen hos Hallingdal museum
Bekkjarvik Gjestgiveri

**Bekkjarvik Gjestgiveri** er eit hotell som ligg i Bekkjarvik i Austevoll kommune. Gjestgiveriet kom til etter ønske frå danske kong Christian Quart på 1500-talet, som vedtok at gjestgjevarhus skulle byggjast for kvar halve eller heile dagsreise i skipsleia.

Bekkjarvik Gjestgiveri vart bygd seint på 1600-talet og vore drive i over tre hundreår. På hotellet blir det lagt til rette for møte og arrangement. Her er også kunstutstillingar og revyar.

Bekkjarvik Gjestgiveri har vore eigd og drive av Øystein og Asta Johannessen sidan 1982. I 2009 vart gjestgiveriet plukka ut av Innovasjon Norge som særeige og kvalitetssikra konferansestad i Noreg. Gjestgiveriet er tildelt Olavsrosa og vart i 2012 ein del av De historiske Hotel.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Norsk Kulturarv

**Norsk Kulturarv** er ein norsk interesseorganisasjon som vart skipa i 1993. Organisasjonen har som målsetting å mobilisere faglege og økonomiske ressursar til forvalting av norske kulturminne, å auke kulturminnekompetansen i lokalsamfunnet og å drive informasjonsarbeid om kulturminnevern. 

Administrasjonen ligg i Vågå i Oppland.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Råsjøen

**Råsjøen** er eit vatn i Romeriksåsene i Nannestad kommune. Vatnet ligg i eit skogområde på 436 m.o.h. Det er eit knutepunkt for sykkelvegar og skiløyper.

Raasjøskog var i 1750 kongsalmenning med seter, sagbruk, smie, kraftstasjon og stallar. Råsjøen jaktslott stod ferdig i 1913 og vart teikna av arkitektane Morgenstierne og Eide. Jaktslottet er eigd av familien Fearnley og blir i dag brukt som overnattingsstad. Råsjøstua var ferdig restaurert i 1992.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Om Råsjøen hjå Skiforeningen
* Om Råsjøen hjå Nittedalsporten
Rens Blom

**Rens Blom** () er ein nederlandsk, tidlegare friidrettsutøvar frå Munstergeleen som deltok i stavhopp. Han vart verdsmeister i øvinga under 2005-meisterskapen i Helsingfors. Blom er den einaste nederlendaren som har vunne ein gullmedalje i ein verdsmeisterskap i friidrett. Han har den nederlandske rekorden i stavhopp på 5,81 m. 

### Aktiv
Blom sette personleg rekord med 5,75 m i 2000-sesongen. Han lukkast ikkje å nå finalen i stavhopp under olympiaden same året. Dei neste åra lukkast han ikkje forbetre sin personlege rekord, og vart utslått i kvalifiseringshoppinga under dei store internasjonale meisterskapane. Fyrst i 2004-sesongen svinga han seg over større høgder, og sette i byrjinga av juni månad ny nederlandsk rekord med 5,81 m i Zaragoza, ein rekord som framleis står i 2013. Under OL i Athen 2004 vart han nummer ni.

Stavhoppfinalen under VM 2005 i Helsingfors vart avvikla under vanskelege tilhøve. På ei regnvåt bane overraska Blom stort med å vinne gullmedaljen, ettersom han var den einaste som klarte 5,80 meter.

Frå 2006 var Blom plaga med ulike skadar. Han tevla ein del gjennom 2007-sesongen, men la opp året etter. Blom vart nederlandsk meister i stavhopp sju gongar; 2001-05 og 2007-08.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (5,65 m -nr 15)
*VM 2001 i Edmonton: Nr 13
*EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (5,25 m)
*VM i 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (5,60 m -nr 14)
*OL 2004 i Aten: Nr 9 – 5,65 m
*VM i 2005 i Helsingfors: Gullmedalje – 5,80 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Rens Blom|Rens Blom]]» frå ,  den 6. september 2013.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Rens Blom|Rens Blom]]» frå ,  den 6. september 2013.*
Årvoll gård

**Årvoll gård** er eit gardsanlegg som ligg i Oslo kommune, om lag 15 minutt køyreavstand frå Oslo sentrum. Anlegget har våningshus, hovudbygning, drengestue, stabbur og låve med tilbygg. Dagens bygningar er oppførte i 1836, men sjølve garden er eldre enn det. Skriftlege kjelder viser at han fanst allereie i 1396. 

I mellomalderen låg garden delvis under Oslo Domkapitel. Kongen tok over garden etter reformasjonen i 1537. Garden skifta eigarar fleire gonger fram til i dag. Mellom anna vart han seld i 1662 til borgarmeister Nils Lauritssøn. Etter at han døydde i 1665 arva stedotter hans, Maren Jensdatter Roll, garden. Ingen av husa frå den tida finst lenger. Det eldste huset på Årvoll gård i dag er hovudbygningen frå 1836.

Årvoll gård ligg høgt og fritt med utsyn over Oslo. Garden er i dag eigd av Oslo kommune og blir brukt som ein kulturell og sosial treffstad for innbyggarane i bydelen. Garden blir brukt av frivillige foreiningar, kunsthandtverkarar, husflidslag og kulturkveldar med revy og konsertar.

Den 1. desember 2012 vart Årvoll gård tildelt Olavsrosa av interesseorganisasjonen Norsk Kulturarv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Årvoll|Årvoll]]» frå ,  den 6. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
Mários Tofí

**Mários Tofí** () er ein gresk-kypriotisk songar, låtskrivar, dansar og modell.

Tofí har kypriotiske foreldre, og budde i Ammókhostos på Kypros frå han var fem år. Frå åtteårsalderen har han syna ei interesse og lidenskap for musikk, song og dans. Han fekk ei vid musikalsk utdanning, og har studert piano, tenorsaksofon, musikkteori og teke vokalkurs. Tofí har òg studert klassisk ballett, latin og flamenco i sju år. Han pratar gresk og engelsk og studerer spansk- og fransk-leksjonar. Han syng på gresk, engelsk, spansk, italiensk, fransk og andre språk. Tofí har sunge på mange konsertar og festivalar i land som Storbritannia, Latvia, Litauen, Bulgaria, Polen, Spania, Italia, Malta, Noreg, Estland, Makedonia, Tsjekkia, Kviterussland, Tyskland, Romania, Hellas og Kypros. Han har òg samarbeida med greske, kypriotiske og europeiske songarar på konsertar og direktesendte fjernsynsprogram i fleire land.

## Eurovision
### Junior Eurovision Song Contest 2004
7. september 2004 vart Tofí vald ut mellom 54 deltakarar til å representere Kypros i Junior Eurovision Song Contest 2004 på Lillehammer i Noreg. Songen «Ónira», skriven av Tofí sjølv, vart framført på gresk. Bidraget enda på åttandeplass med 61 poeng; tolv frå Hellas, åtte frå Malta og Storbritannia, seks frå Makedonia, fem frå Kroatia, Spania og Romania, fire frå Kviterussland, tre frå Nederland, to frå Latvia og eitt frå Sveits, Danmark og Belgia.

### A Song for Europe
I februar 2006 var Tofí ein av dei ti finalistane i A Song for Europe, den kypriotiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2006 i Aten i Hellas. Han enda til slutt på andreplass med songen «Congratulations»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marios Tofi|Marios Tofi]]» frå ,  den 7. september 2013.*
Jurij Krymarenko

**Jurij Oleksandrovitsj Krymarenko** () er ein ukrainsk friidrettsutøvar som tevlar i høgdehopp. Han vart verdsmeister i øvinga i 2005.

## Aktiv
26. juni 2005 sette Krymarenko personleg rekord med 2,33 m under eit stemne i Langen i Tyskland. I august månad vann han så, svært overraskande, gullmedaljen i høgdehopp-tevlinga under VM 2005 i Helsinki med eit hopp på 2,32 m. I finalen var han den einaste som klarte 2,32 m, noko som er den lågaste vinnarhøgda i noko verdsmeisterskap i friidrett. Favorittar, som den olympiske meisteren i 2004 i Aten, svensken Stefan Holm og ei rad andre hopparar klarte einast 2,29 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i 2005 i Helsinki: Gullmedalje – 2,32 m, framom to sølvvinnarar (2,29 m)
*VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (2,26 m)
*OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (2,15 m)
*VM 2009 i Berlin:  Utslått i kvalifiseringa (2,24 m=nr 18)
*VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (2,22 m=nr 19)
*EM 2014 i Zürich: Nr 6 – 2,26 m
*VM 2015 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (2,22 m=nr 28)
*EM 2016 i Amsterdam: Utslått i kvalifiseringa (2,23 m=nr 18)

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Jurij Krymarenko|Jurij Krymarenko]]» frå ,  den 6. september 2013.*
Lovescape

***Lovescape*** er det nittande studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 1991. Det nådde 44. plass på Billboard 200. «Hooked on the Memory of You» var ein duett med Kim Carnes, medan «Don't Turn Around» vart skriven i lag med den legendariske låtskrivaren Diane Warren.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lovescape|Lovescape]]» frå ,  den 7. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Don't Turn Around

«**Don't Turn Around**» er ein popsong skriven av Diane Warren og Albert Hammond. Han vart opphavleg spelt inn av Tina Turner som B-sida til singelen «Typical Male» i 1986. Warren har sagt at han var skuffa over at plateselskapet til Turner handsama songen som ei B-side og aldri gav han ut på nokre av albuma hennar. Han har sidan vorte gjeve ut på samleplater som *[[The Collected Recordings – Sixties to Nineties]]* frå 1994.

Han har sidan vorte spelt inn av mange andre artistar. Kim Goody gav songen ut på singel i 1987. Trass i at han vart nytta i fleire episodar av laurdagsmorgonshowet hennar No. 73, gjekk ikkje songen inn på Topp 100 i Storbritannia. Bonnie Tyler gav ut ein versjon av songen i 1988 på albumet hennar *[[Hide Your Heart]]*, medan soulsongaren Luther Ingram tok songen til 55. plass på den amerikanske R&B-lista med tolkinga si. Aswad høydre versjonen til Ingram og spelte inn ein versjon baser tpå denne, som nådde toppen av singellista i Storbritannia i mars 1988. Denne versjonen nådde òg 45. plass på Hot R&B/Hip-Hop Songs-lista i USA same året. 

Loretta Chandler song denne songen i episoden «Mr. Wacky's World» i fjernsynsshowet *Fame*.

I 1992 spelte Neil Diamond inn ein versjon av «Don't Turn Around» som nådde Topp 20 på Adult Contemporary-lista i USA. I 1992 spelte den svenske popsongaren Tone Norum inn ein versjon, som finst på albumet hennar *Don't Turn Around*.

To år seinare, våren 1994, gav den svenske popgruppa Ace of Base ein versjon av songen i moll til 44. plass på ''Billboard'' Hot 100 og til ein femteplass i Storbritannia. Ace of Base filma òg ein musikkvideo, regissert av Matt Broadley.

I 1999 spelte dance-popgruppa El Simbolo in ein spanskspråkleg versjon av songen for albumet deira *No Pares*.

I 2010 spelte Albert Hammond, som var med å skrive låten, inn inn songen for albumet hans *Legend*.

## Lister (Ace of Base-versjonen)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don&#39;t Turn Around|Don&#39;t Turn Around]]» frå ,  den 7. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Up on the Roof: Songs from the Brill Building

***Up On The Roof: Songs From The Brill Building*** er det 21. studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut på Columbia Records i 1993. Det inneheld ein duett med Dolly Parton og nyinnspelingar av songar tilknytte Brill Building, der Diamond hadde arbeidd i 1960-åra. 

Albumet selde til gullplate i USA. 

## Innhald

## Medverkande

*Dean Parks - gitar
*Bill Payne - piano
*Neil Diamond - vokal
*Bob Glaub - bass
*Carlos Vega - trommer
*Larry Klein - bass
*Jim Cox - Wurlitzer-piano, Hammond B3-orgel, bass
*Brandon Fields
*Robbie Buchanan - piano, klaverinstrument
*Oscar Brashear - trompet
*Russell Kunkel - trommer
*Bob Mann
*Greg Smith - saksofon
*Wayne Bergeron
*Bill Bergman
*Mike Fisher - perkusjon
*Dennis Farias
*Don Markese - horns
*M.B. Gordy - timpani, vibrafon
*Nicholas Lane

## Kjelder
*[ All Music Guide entry]
Eiken kommune

:*For Eiken kommune i Aargau, sjå [[Eiken i Sveits]].*

**Eiken** er ein tidlegare kommune i Vest-Agder fylke. Kommunen vart oppretta i 1916 og lagt ned i 1962. 

Eiken kommune hadde same utstrekking som Eiken sokn i Lister prosti, og femnde øvste delen av Lyngdalen med området kring innsjøen Lygne og dalføra, fjella og heiene kring. Soknet og kommunen har namn frå garden Eiken ved nordenden av Lygne, der det har vore kyrkjestad sidan mellomalderen.

## Kommunesoge
Eiken kommune vart skipa 1. januar 1916 ved at Eiken sokn vart skild ut frå Hægebostad kommune. Ved opprettinga budde det 932 personar i kommunen. I det store kommunebrigdet på 1960-talet vart Eiken innlemma i Hægebostad kommune att, og Eiken kommune vart lagt ned 31. desember 1962. Ved samanslåinga budde det 784 personar i Eiken.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
Eiken sokn

**Eiken** er eit kyrkjesokn i Lister prosti i Agder og Telemark bispedøme i Den norske kyrkja. Soknet svarer til nordre delen av Hægebostad kommune, og var til prestegjeldsordninga vart avvikla i 2004 del av Hægebostad prestegjeld. Soknekyrkje er Eiken kyrkje i grenda Eiken. Kyrkjestaden ligg på ein tange som stikk ut i innsjøen Lygne og det har vore kyrkje der sidan mellomalderen. Dagens kyrkje er frå 1817, den førre var frå 1671.

Soknet har namn etter garden Eiken der kyrkja ligg. 

Området var frå 1916 til 1962 eigen kommune, sjå Eiken kommune.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
*Kart som viser den geistlege inndelinga og kyrkjestader i 1979
*