open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
I Wanna av Marie N

**«I Wanna»** (‘eg vil’), opphavleg kalt **«I Wonna»**, er ein latvisk latino-inspirert popsong som vann Eurovision Song Contest 2002 for Latvia. Songen blei framført av  under artistnamnet Marie N. Ho hadde laga låten saman med Marats Samauskis. Dette var den fyrste sigeren til Latvia i Eurovision Song Contest, men songen floppa kommersielt etter sigeren. Songen tok seg ikkje inn på nokon av hitlistene i Vest-Europa og er ein av dei minst suksessfulle vinnarlåtane gjennom Eurovision-historia.

## Eurovision Song Contest
«I Wanna» deltok i den latviske finalen i Ventspils 2. mars 2002, då med tittelen «I Wonna». I telefonavrøystinga vann songen ein klår siger med  røyster og blei det latviske bidraget til Eurovision Song Contest i Tallinn laurdag 25. mai same år. 

I den internasjonale finalen hadde songen skifta tittel til «I Wanna», og Marija Naumova kalla seg no «Marie N». Songen var det 23. og nest siste bidraget ut på scena i Tallinn, og songen skilde seg ut på grunn av framføringa. Marie N starta songen iført ein kvit dress og ein hatt som ein av dansarane fjerna. Undervegs i songen kledde dansarane av ho plagg og for plagg, og under hadde ho ein kort, raud kjole. På slutten av songen drog dansarane i kjolen slik at kjolen gjekk heile vegen ned til føtene. 

Det friske dansenummeret gjorde truleg at sjåarane hugsa songen, og i avrøystinga kjempa Latvia ein tett kamp om sigeren med Malta. Ikkje før Litauen røysta som siste land, blei det klårt at «I Wanna» vann tevlinga med  –  føre Malta. Latvia fekk 12 poeng frå fem land, men forholdsvis låge poeng frå Norden: Sverige gav 5 poeng, Finland 6 poeng og Danmark 7 poeng. Noreg deltok ikkje i Eurovision Song Contest dette året på grunn av sisteplassen året før.

Dette var fyrste gongen Latvia vann Eurovision Song Contest.

## Etter Eurovision
I likskap med «Everybody», som vann Eurovision Song Contest året før, var «I Wanna» ein uventa vinnar som blei fort gløymd etter tevlinga. Faktisk dukka han ikkje opp på nokre av singellistene i Vest-Europa. Berre i belgiske Flandern dukka han opp på singellisten – men utanfor den offisielle Ultratop 50. I staden dukka han opp som  på utfordrarlista Ultratip, altså songar som ligg rett under den offisielle topp 50-lista.

Men Marie N fekk ein relativt suksessrik karriere i Latvia, og året etter var ho programleiar for Eurovision Song Contest i Riga, saman med .

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:I Wanna (sang)|I Wanna (sang)]]» frå , den 8. april 2024.*
Verdscupen i skihopping 2003

**Verdscupen i skihopping 2003** omfatta 27 individuelle tevlingar og 2 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 29. november 2002 og vart avslutta i skiflygingsbakken i Planica i Slovenia 23. mars 2003. Dei 27 individuelle tevlingane fordelte seg på 25 i storbakkar og 2 i skiflyging.

Adam Małysz frå Polen var vann den store FIS-premien for tredje år i rad. Andremann i turneringa, tyske Sven Hannawald, vann fleste enkeltrenn, 6-seks i talet. Austerrike var suverent best av landa, Noreg kom på tredjeplass.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2002/03|Skisprung-Weltcup 2002/03]]» frå ,  den 8. april 2024.*
Everybody av Tanel Padar, Dave Benton og 2XL

**«Everybody»** (‘alle saman’) er ein estisk popsong som vann Eurovision Song Contest 2001 for Estland. Songen blei framført av duoen Tanel Padar og Dave Benton, og i tillegg hadde dei med seg hiphop-gruppa 2XL. Songen er komponert av Ivar Must, mens Maian-Anna Kärmas har skrive teksten. Songen tok ein overraskande siger i Eurovision Song Contest, men fekk liten kommersiell suksess etter finalen. Songen kom ikkje inn på norske VG-lista, og dette var fyrste gongen på fem år at ein Eurovision-vinnar ikkje nådde singellista i Noreg.

## Eurovision Song Contest
«Everybody» var eit av åtte bidrag som deltok i den estiske finalen i Tallinn 3. februar 2001, og ein internasjonal ekspertjury kåra songen til vinnar med 77 poeng. «Everybody» blei dimed det estiske bidraget til Eurovision Song Contest i København laurdag 12. mai same år.

I den internasjonale finalen var «Everybody» det  på scena av . I avrøystinga tok songen ei overraskande leiing med Danmark, Frankrike og Hellas like bak. Songen fekk 12 poeng frå heile ni land og vann til slutt med . Norske tv-sjåarar gav  til songen. Dette var den fyrste, og per 2023 einaste, sigeren til Estland i Eurovision Song Contest. Det var også fyrste gongen at eit land frå den tidlegare austblokka vant tevlinga. Det var også fyrste gongen ein farga artist vann Eurovision Song Contest; Dave Benton er opphavleg frå Aruba.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Everybody (sang)|Everybody (sang)]]» frå , den 8. april 2024.*
Verdscupen i skihopping 2004

**Verdscupen i skihopping 2004** omfatta 23 individuelle tevlingar og 2 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 28. november 2003 og vart avslutta i Holmenkollbakken i Oslo så tidleg som den 14. mars 2004. Dei 23 individuelle tevlingane fordelte seg på 22 i storbakkar og 1 i skiflyging.

Finske Janne Ahonen sikra seg den store FIS-premien, einast 10 poeng over norske Roar Ljøkelsøy. Gjennom sesongen vann Ljøkelsøy 7 enkeltrenn, medan landsmannen Sigurd Pettersen sigra i 4 og Ahonen i 3 renn.

Dei norske hopparane: Roar Ljøkelsøy, Bjørn Einar Romøren, Sigurd Pettersen, Tommy Ingebrigtsen, Lars Bystøl, Morten Solem, Anders Bardal, Henning Stensrud og Olav Magne Dønnem sanka til saman 5&nbsp;007 poeng og var klart best i kampen om å verte beste landslag. Finland kom på ein like klar andreplass.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2003/04|Skisprung-Weltcup 2003/04]]» frå ,  den 9. april 2024.*
Steinar Reiten

**Steinar Reiten** () er ein norsk lærar og politikar frå Gjemnes. Han representerte Møre og Romsdal og Kristeleg Folkeparti på Stortinget 2017-21. Agnes Reiten var mor hans og Sverre Reiten farfaren.

Steinar Reiten vart utdanna lærar ved lærarskulen i Volda. Etter spesialutdanning i Bergen fekk han i 1989 stilling som media-lærar ved Bjerkly folkehøgskole i Åsnes kommune i Hedmark. Her var han aktiv i lokalpolitikken, varaordførar 1990-2002. Tingbolken 2001-05 var han andre vararepresentant til Stortinget frå Hedmark.

I 2002 fekk Reiten jobb på Averøy ungdomsskole og flytta dit. Perioden 2007-11 var han medlem i fylkestinget i Møre og Romsdal, der han var leiar i miljøutvalet. Han vart i 2011 attvald til fylkestinget, då som Kristeleg Folkeparti sin toppkandidat.

I tida 2009 til 2017 var Reiten fyrste vararepresentant til Stortinget for Møre og Romsdal KrF. Han møtte då fleire gongar på Stortinget, i bolkar då den valde Kristeleg Folkeparti-representanten var sjukepermittert. I 2017 var han den fyrste nordmøringen som var Møre og Romsdal Kristeleg Folkeparti sin fyrstekandidat ved eit stortingsval. Han skulle også verte den siste frå fylket som representerte partiet på stortinget. Heile fireårsperioden var han medlem i Næringskomiteen.

## Kjelder
*stortinget.no
Verdscupen i skihopping 2005

**Verdscupen i skihopping 2005** omfatta 28 individuelle tevlingar og 3 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 26. november 2004 og vart avslutta i skiflygingsbakken i Planica i Slovenia 20. mars 2005. Dei 28 individuelle tevlingane fordelte seg på 24 i storbakkar og 4 i skiflyging.

Fjorårsvinnar Janne Ahonen sikra seg den store FIS-premien, som året før framom norske Roar Ljøkelsøy. Ahonen vann heile 12 enkeltrenn, landsmannen Matti Hautamäki sigra i 6 renn.

Austerrike tok flest poeng samla sett, med Finland på andreplass og Noreg på tredje.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2004/05|Skisprung-Weltcup 2004/05]]» frå ,  den 10. april 2024.*
Tettstader i Innlandet

Det er 106 **tettstader i Innlandet** fylke (2023). Av dei kallar desse ti seg by: Hamar, Gjøvik, Lillehammer, Elverum, Kongsvinger, Brumunddal,
Moelv, Vinstra, Otta og Fagernes. 

60&nbsp;% av dei som bur i Innlandet bur i tettstadene, medan landsgjennomsnittet er 83&nbsp;%. 36&nbsp;% av folkesetnaden budde i ein av dei 10 største tettstadene i 2023.

Ein kommune har ingen tettstad som møter kravet til SSB, dette er Lesja kommune. Nye tettstader frå 2023 er Drevsjø i Engerdal kommune (), og Vang i Valdres ().  Kort gjengjeve er SSB sin definisjon på tettstad ein stad med over 200 busette, der avstanden mellom husa ikkje er meir enn 50 meter. Sjå artikkelen tettstad for meir informasjon om tettstadomgrepet. 

## Tettstadene i Innlandet etter folketal

 

## Tidlegare tettstader
Desse stadene har tidlegare vore definerte som tettstader av SSB, men er det ikkje lenger no. Lista er ikkje komplett.
* Bottenfjellet i Stange kommune () frå 2017
* Knapper i Nord-Odal kommune () frå 2011
* Bergesida i Grue kommune () frå 2011
* Østby i Trysil kommune () frå 2004
* Lesja i Lesja kommune () frå 2020

## Kjelder
* Statistisk sentralbyrå: 
** 
** 
** 
** 

## Referansar
Sørlandets kunstmuseum

**Sørlandets kunstmuseum** er eit tidlegare museum i sentrum av Kristiansand. Det låg i lokale som romma Kristiansand katedralskole fram til 1970. I mai 2024 opnar museet, under nytt namn og ny organisasjon, i ein ombygd kornsilo på Odderøya.

Museet er ei stifting som blei oppretta i 1995. Fylkeskommunane Aust-Agder og Vest-Agder var initiativtakarar, i lag med Kristiansand kommune og Christiansands biletgalleri. 

Samlingane til museet byggjer på kunst som tilhøyrde Christiansands billedgalleri.

I 2022 flytta Sørlandets Kunstmuseum ut av lokala sine i Skippergata. I mai 2024 opnar museet, under nytt namn og ny organisasjon, i ein ombygd kornsilo på Odderøya, under namnet Kunstsilo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Sørlandets kunstmuseum|Sørlandets kunstmuseum]]» frå ,  den 10. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
Trondheim kunstmuseum

**Trondheim kunstmuseum**, forkorta TKM, tidlegare *Trøndelag Kunstgalleri*, er ein offentleg institusjon i Trondheim. 1. januar 2009 blei museet ein del av Museene i Sør-Trøndelag (Mist).

TKM syner fram temporære utstillingar med internasjonal og regional kunst, og dessutan verk som er del i den store kunstsamlinga til museet. Samlinga er den tredje største offentlege kunstsamlinga i Noreg, med hovudvekt på norsk kunst frå ca. 1850 og fram til i dag. Samlinga inneheld kjende verk som *Natt (Røros kirke)* (1904) av Harald Sohlberg, *Haren* (1922) av Georg Jacobsen og *Nordkapp* (1870-åra) av Peder Balke.
## Visingsstader
TKM har to visingsstader, TKM Bispegata som ligg ved Nidarosdomen, og TKM Gråmølna ved Nedre Elvehavn. 

### TKM Bispegata
Hovudbygningen i Bispegata 7 b blei oppført i 1930. Trondheim kunstmuseum blei oppretta i 1997 for å føra vidare samlingsforvaltninga. Dei mange og varierte romma i bygget over to etasjar gjev rike høve til å arbeida med ny og gammal kunst. Bygget blei pussa opp i 2012 der det mellom anna blei sett inn kunstig opplysing i andre etasje. Samtidig blei den arkitektoniske forma til museet frå 1930 gjeninnført.

### TKM Gråmølna

TKM Gråmølna blei skipa i 2008, med plassering på Nedre Elvehavn. I den fyrste etasjen av museet blir det vist skiftande utstillingar av internasjonal og regional samtidskunst. I andre etasje blir det vist utstillingar som inkluderer verk frå kunstgåva frå Håkon Bleken.

## Historie
Professor I.C. Dahl tok initiativ til ei kunstforeining i Trondheim i 1845. På den tida hadde byen 13 000 innbyggjarar.

Samlinga til Trondheim kunstmuseum blei oppretta i 1864, og blei kalla «Det faste galleri», eit namn som blei nytta fram til 1973. I den første fasen var bileta monterte i Stiftsgården og i Trondhjems Sparebank. I perioden 1891–1914 blei det kjøpt inn ein stor del bilete, mellom anna med innkjøpsmidlar frå Trondhjems Brændevinssamling på 51 000 kroner. Innkjøpa skjedde ofte gjennom «konkurranseutstillingar», der mange sentrale norske kunstnarar sende inn bidrag. Samlinga auka i mellom- og etterkrigstida, og omfattar i dag over 5 000 verk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Trondheim kunstmuseum|Trondheim kunstmuseum]]» frå ,  den 10. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Clément Marot

**Clément Marot** (fødd ca. 1496 i Cahors i Frankrike, daud ) var ein fransk diktar under renessansen.

## Liv og virke

### Bakgrunn
Far til Marot, Jean Marot (1463–1523), som også var diktar, var kammertenar hjå kong Frans I. 

### Diktar
Marot studerte i Paris, og i 1519 blei han pasje hjå systera til kongen. Han vann gunsten til kongen med diktet «Le temple de Cupidon», og drog med han til Italia. I 1525 blei han teken til fange i slaget ved Pavia, men blei raskt frigjord frå fangenskapet.

I 1526 blei han fengsla, skulda for kjetteri. Han sat fyrst i Châtelet og deretter i Chartres, men blei lauslaten av Frans I, som han hadde skrive eit dikt til. I fengselet satiriserte han over klagarane sine og dommarar i det allegoriske diktet «L'enfer». 

Han blei skulda for å vera kalvinist att, denne gongen av Sorbonne, og flykta i 1535 til  dronning Marguerite av Navarra og vidare frå henne til hertuginne Renée i Ferrara, der han gjekk over til protestantismen. Sidan drog han til Venezia. I 1536 kom han tilbake til Frankrike, der han blei verna av kongen til 1542, då han igjen fekk Sorbonne på nakken, no for ei omsetjing av salmane til David. Dette gjorde at han måtte flykta til Genève og derfrå vidare til Torino.

I diktinga til Marot møter renessansen og reformasjonen kvarandre. Det gjekk ut frå mellomalderen, men blei etter kvart meir og meir prega av ånda og tenkjemåten i den nye tida ettersom han vart påverka av dei klassiske diktarane og av dei italienske humanistane. Som hoffmann og hoffdiktar utdanna Marot seg til ein vittig, konverserande og åndfull poet. 

Marot gjorde seg merka som salmediktar, og hovudtyngda i det hugenottiske salmeverket *Pseaumes de David mis en rime francaise par Clément Marot & Theodore de Beze* kjem frå han. I Norsk salmebok og ''Norsk salmebok 2013'' er han representert med ein salme.

Samanlagt forfatta Clément Marot 65 epistlar, 80 rondoar, 15 balladar, 300 epigram og 27 elegiar. Han var djupt forankra i alle lyriske former i den franske tradisjonen, som han vidareutvikla, og var ein av dei fyrste som på inspirert vis innførte tonegjevande italienske og klassiske diktformer. Han var også populær. Ei samlingsutgåve av verka hans, *Les Œuvres* (1538), blei gjeven ut att eit par hundre qonger berre på 1500-talet.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Clément Marot|Clément Marot]]» frå ,  den 10. april 2024.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Anne Kristin Aasmundtveit, *Biografisk leksikon til Norsk Salmebok og Norsk Koralbok*, Verbum forlag, Oslo, 1995. ISBN 82-543-0573-0. Side 29-30
Tettstader i Vestland

Det er 160 **tettstader i Vestland** fylke (2023). Av dei kallar desse fem seg by: Bergen, Førde, Florø, Odda og Måløy. 

Ca. 81&nbsp;% av dei som bur i Vestland bur i tettstadene, medan landsgjennomsnittet er 83&nbsp;%. 62&nbsp;% av folkesetnaden budde i ein av dei seksten største tettstadene i 2023.

Tre kommunar har ingen tettstad, dette er Masfjorden, Hyllestad, Modalen. Kort gjengjeve er SSB sin definisjon på tettstad ein stad med over 200 busette, der avstanden mellom husa ikkje er meir enn 50 meter. Sjå artikkelen tettstad for meir informasjon om tettstadomgrepet. 

## Tettstadene i Vestland etter folketal

Rabben-Veivågen, Nordheim-Kyte og Flåm kom inn som tettstader frå 2022.

## Tettstadene i Vestland etter kommune

## Tidlegare tettstader
Desse stadene har tidlegare vore definerte som tettstader av SSB, men er det ikkje lenger no. Lista er ikkje komplett.
* Luster i Luster kommune () frå 2004
* Vågsvåg i Kinn kommune  () frå 2013

## Kjelder
* Statistisk sentralbyrå: 
** 
** 
** 

## Referansar
Paparoa Track

**Paparoa Track** er ein 55,7 km lang delt vandrings- og terrengsykkel-sti som ligg i Paparoa nasjonalpark på Sørøya på New Zealand. Stien blei oppretta som eit minnesmerke for dei 29 gruvearbeidarane som mista livet i Pike River Mine-ulukka. Stien er den tiande av New Zealand Great Walks, og har vore fullt open frå 1. mars 2020. Han var det fyrste tilskotet til Great Walks på 25 år.


Fil:Bridge_on_the_Paparoa_Track.jpg|Bru over Clarke Creek på Croesus Track
Fil:Paparoa_Track.jpg|Utsyn over ein fjellrygg
Fil:Paparoa_National_Park_•_Jase_Blair_•_Katabatic_•_04.jpg|Pororari-kløfta
Fil:Paparoa_National_Park_•_Jase_Blair_•_Katabatic_•_06.jpg|Tjukk skog av nikau og bregnar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paparoa Track|Paparoa Track]]» frå ,  den 11. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*Presentasjon av Paparoa Track ved doc.govt.nz
Paparoa Range

**Paparoa Range** er ei fjellkjede på Vestkysten av Sørøya på New Zealand. Ho var truleg det fyrste newzealandske landområdet som blei sett av ein europear, Abel Tasman, i 1642. Ein del av området er verna som Paparoa nasjonalpark, som blei skipa i 1987.

## Historie
Den nederlandske utforskaren Abel Tasman var den fyrste (kjende) europearen som kom til New Zealand (Aotearoa), som han kalla *Staten Landt*, og han kom dit for fyrste gong 13. desember 1642. Tasman hadde 110 menn under sin kommando, og reiste med to skip, «Heemskerck» og «Zeehaen». Ein trur at skipa låg utanfor Punakaiki, og om detter er rett, var det Paparoa Range dei såg.

Ein del av området er verna som Paparoa nasjonalpark, som blei oppretta i 1987. I denne parken skjedde Cave Creek-ulukka i 1995.

To innbyggjarar frå Grey Valley, Trevor Johnston og Kevin Dash, var dei fyrste en kjenner til som gjekk Paparoa Range på langs frå nord til sør i 1986. Dei skreiv seinare ei bok om opplevinga, *Touch the Wilderness*.

## Geografi
Fjellkjeda ligg langs kysten mellom Buller- og Grey-elva, med Inangahua-elva i aust. Den høgaste toppen i Paparoa-fjella er Mount Uria på 1525 meter, og ei rekkje andre toppar er høgare enn 1200 meter. Papahaua Range nord for Buller-elva er eit geologisk framhald av Paparoa Range. Den sørlege delen av området ligg i Grey District og den nordlege delen i Buller District. Nokre av toppane ligg på grensa mellom dei to distrikta.

Mange av toppane som har namn er kalla opp etter vitskapsfolk. Dette temaet blei innført av oppdagaren Julius von Haast. Toppane inkluderer Buckland Peaks (etter William Buckland), Mount Faraday (Michael Faraday; namngjeven av von Haast), Mount Curie (Marie Curie), Mount Mendel (Gregor Mendel), Mount Pasteur (Louis Pasteur), Mount Einstein (Albert Einstein), Mount Rutherford (Ernest Rutherford), Mount Euclid (Evklid), Mount Fleming (Alexander Fleming), Mount Lavoisier (Antoine Lavoisier), Mount Kelvin (William Thomson, 1. baron Kelvin; namngjeven av botanikaren William Trownson), Mount Copernicus (Nicolaus Copernicus), Mount Galileo (Galileo Galilei) og Davy (Humphry Davy; namngjeven av von Haast).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paparoa Range|Paparoa Range]]» frå ,  den 11. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
Marie de France

**Marie de France** var ein franskfødd diktar som budde i England på siste delen av 1100-talet. Ein veit lite om livet hennar, og det har versert mange teoriar som prøver å knyta henne til kjende historiske skikkelsar. Ho skreiv på eit kontinentalt gammalfransk, men mange av avskriftene som eksisterer av verka hennar er gjort av anglo-normanniske skrivarar, og har derfor anglonormanniske trekk.

Det mest kjende verket hennar er dei tolv versnovellene ho skreiv i åra 1155-1170 under sjangernemninga «lais», ein sjanger som ho sjølv skapte. Forteljingane er tileigna kong Henrik II av England. I prologen fortel ho at ho eigentleg hadde tenkt å overføra historier frå latin til «romansk», altså å skriva antikke romanar. Men ettersom slike forteljingar no var blitt så vanlege, valde ho å heller laga rima forteljingar av keltiske songar og melodiar, som ho kalla «lais».

Dei fleste av dei 12 forteljingane hennar har handlinga lagt til Bretagne. Alle handlar om kjærleik, og komposisjonane følgjer eit fast grunnskjema. Etter ei innleiande lykke blir dei to elskande utsett for prøvingar og ulukker, og det endar anten godt ved at trufast kjærleik får påskjønninga si, eller ulukke grunna mangel på uthald.

Kring 1180 skreiv Marie ei samling på 102 fablar, *Ysopet*. Denne bygger på ei eldre angelsaksisk fabelsamling, men dei tillagde moralane er av Marie. Ho er også rekna som forfattar av legenda St. Patriks lidingar (*St. Patrick's Purgatory*) og helgenvitaen St. Audreys liv (*La Vie seinte Audree*).

## Dei 12 lais

* *Guigemar*
* *Equitan*
* *Le Fresne* («Asketreet»)
* *Bisclavret* («Varulven»)
* *Lanval*
* *Les Deux Amanz* («Dei to elskande»)
* *Yonec*
* *Laüstic* («Nattergalen»)
* *Milun*
* *Chaitivel*
* *Chevrefoil* («Kaprifolium»)
* *Eliduc*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Marie de France|Marie de France]]» frå ,  den 10. april 2024.*  

## Litteratur

* Blain, Virginia, et al. (1990): «Marie de France» i: *The Feminist Companion to Literature in English*, Yale UP, s. 714
* Howard, Bloch, R. (2003.): *The Anonymous Marie de France*. Chicago: U. of Chicago Press.
* Burgess, Glyn Sheridan, & Busby, Keith (1986): *The Lais of Marie de France*. Oversettelse til moderne engelsk prosa med innledning. Penguin Books Limited.
* Burgess, Glyn Sheridan (1987): ''The Lais of Marie de France: text and context''. Manchester UP. .
Native Forest Action Council

**Native Forest Action Council** var ein miljøvernorganisasjon på New Zealand.

Han blei skipa i 1975 med utgangspunkt i Beech Forest Action Committee for å kjempa for å verna innfødd skog. Etter interne problem slutta organisasjonen å fungera i 1988. Nokre medlemmer danna Maruia Society same året. Denne organisasjonen blei så til Ecologic Foundation med Guy Salmon som direktør.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Native Forest Action Council|Native Forest Action Council]]» frå ,  den 12. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

* Ecologic Foundation - offisiell nettstad
* Native Forest Action ved det newzealandske nasjonalbiblioteket
Federated Mountain Clubs of New Zealand

**Federated Mountain Clubs of New Zealand** (Inc), vanlegvis omtalt med akronymet **FMC**, er ein newsealandsk friluftsliv- og naturvernorganisasjon. Han blei grunnlagd i 1931 av eksisterande fotturklubbar som kom saman for å kjempa mot moglege trugsmål mot fjell- og skogsområda på New Zealand. 

FMC er den nasjonale organisasjonen til over 110 fottur- og fjellklatringsklubbar og -skular. I 2021 hadde han 23 000 medlemmar. 

Sidan grunnlegginga har FMC vore aktiv med å:

* fremja medlemskap i klubbar som ein måte å nyta friluftsliv på.
* fremja sine interesser i høve til problematikk som har med natur og friluftsliv på New Zealand å gjera
* ha kontakt med styresmakter og frivillige organisasjonar om alle saker knytte til friluftsliv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Federated Mountain Clubs of New Zealand|Federated Mountain Clubs of New Zealand]]» frå ,  den 12. april 2024.*
Verdscupen i skihopping 2007

**Verdscupen i skihopping 2007** omfatta 24 individuelle tevlingar og 2 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 24. november 2006 og vart avslutta i skiflygingsbakken i Planica i Slovenia 25. mars 2007. Dei 24 individuelle tevlingane fordelte seg på 18 i storbakkar og 4 i skiflygingbakkar.

Adam Małysz frå Polen vann den store FIS-premien for fjerde gong, fire år etter den førre triumfen. Han sigra i 9-ni enkeltrenn, dei fleste i siste delen av sesongen. På andreplass i verdscupen kom Anders Jacobsen frå Noreg.

Austerrikes hopparar samla flest poeng, med Noreg og Finland hakk i hæl på andre- og tredjeplass.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2006/07|Skisprung-Weltcup 2006/07]]» frå ,  den 12. april 2024.*
Indore

**Indore** (devanagari  ) er ein by i India som ligg i delstaten Madhya Pradesh. Indore er den største byen i delstaten, og hadde  innbyggjarar i 2018. 
Byen ligg ved sørkanten av Malwa-platået, med ei gjennomsnittleg høgd på 553 moh. 
Han ligg 190 km vest for delstatshovudstaden Bhopal. 
Byen har ein del bomulls-, sement- og papirindustri. Det finst også mange vakre palass her. 

## Namn
Gupta-inskripsjonar nemner ein «Indrapura». Ein trur byen har namn etter Indreshwar Mahadev-tempelet, som er vigd guden Indra.

## Historie
Indore blei grunnlagd på 1700-talet av av mahratta-offiseren Malhar Rao Holkar. Byen var hovudstad for Fyrstestaten Indore under Holkar-slekta frå 1818 til 1948. I 1818 kom byen under britisk kontroll.
Frå 1948 til 1956 var byen sommarhovudstad i delstaten Madhya Bharat.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Indore|Indore]]» frå ,  den 13. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Verdscupen i skihopping 2006

**Verdscupen i skihopping 2006** omfatta 22 individuelle tevlingar og 2 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 25. november 2005 og vart avslutta i skiflygingsbakken i Planica i Slovenia 19. mars 2006. Dei 22 individuelle tevlingane fordelte seg på 20 i storbakkar og 2 i skiflyging.

Tsjekkiske Jakub Janda tok heim den store FIS-premien, framom dei siste års vinnar, finske Janne Ahonen. Janda sigra i 5 av enkeltrenna, sveitsaren Andreas Küttel i 3 renn.

Austerrike tok flest poeng samla sett, med Finland på andreplass og Noreg på tredje.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2005/06|Skisprung-Weltcup 2005/06]]» frå ,  den 11. april 2024.*
Musikkgruppa The View

**The View** er ei skotsk indie rock-gruppa som blei skipa i Dundee i Angus i 2005. Gruppa nytta ulike stilar som punk, pop, alternativ rock og folk i musikken sin. Ho er mest kjend for singelen «Same Jeans» frå 2007, som nådde nummer 3 på UK Singles Chart.

Bandet har gitt ut fem studioalbum sidan den platina-seljande debuten *Hats Off to the Buskers*, som nådde toppen av UK Albums Chart i januar 2007. Det blei nominert til Mercury Music Prize 2007.

## Medlemmar
**Noverande medlemmar**

* Kyle Falconer - vokal, rytmegitar, piano, ukulele, harmonika, bass (2005-2017, 2022-no) 
* Kieren Webster - bass, bakgrunns- og tidvis hovudvkcal, rytmegitar (2005-2017, 2022-no) 
* Pete Reilly - gitar (2005-2017, 2022-no) 

**Turne- og studiomusikarar**

* Darren Rennie - keyboard (2009-2017, 2022-no) 
* Jay Sharrock - trommer, perkusjon (2022-no) 

**Tidlegare medlemmar**

* Steven Morrison - trommer, perkusjon (2005-2017) 

## Diskografi

* *Hats Off to the Buskers* (2007)
* *Which Bitch?* (2009)
* *Bread and Circuses* (2011)
* *Cheeky for a Reason* (2012)
* *Ropewalk* (2015)
* *Exorcism of Youth* (2023)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The View (band)|The View (band)]]» frå ,  den 14. april 2024.*
Verdscupen i skihopping 2008

**Verdscupen i skihopping 2008** omfatta 27 individuelle tevlingar og 3 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 30. november 2007 og vart avslutta i skiflygingsbakken i Planica i Slovenia 16. mars 2008. Dei 27 individuelle tevlingane fordelte seg på 24 i storbakkar og 3 i skiflygingbakkar.

Austerrikaren Thomas Morgenstern vann den store FIS-premien, framom landsmannen Gregor Schlierenzauer. Morgenstern sigra i 11 i enkeltrenn, dei fleste i fyrste delen av sesongen. Schlierenzauer steig til topps etter 5 renn, nesten alle på tampen av sesongen.

Austerrikes hopplandslag samla klart flest poeng, med Noregs lag på ei minst like klar andreplass.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2007/08|Skisprung-Weltcup 2007/08]]» frå ,  den 13. april 2024.*
Olav Marås

**Olav Marås** () er ein norsk bonde og politikar frå Radøy i Hordaland. Han var stortingsrepresentant frå Hordaland perioden 1969–73 og statssekretær i Samferdsledepartementet 1973–74, og var ordførar i Radøy frå 1983 til 1990.

Marås tok i 1954 over farsgarden Kvamme i Radøy. Frå 1965 til 1969 var han samstundes fjøskontrollør for Bergensmeieriet. Frå 1989 til –98 var han avdelingsdirektør for Vestlandet i Statens Landbruksbank.

Marås var ordførar 1960-63 i dåverande Sæbø kommune. Deretter var han 1964-71 medlem i formannskapet i Radøy kommune. Hausten 1969 vart han, med knapp margin, vald inn på Stortinget for Arbeidarpartiet i Hordaland. Han fekk då sete i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Stortingsvalet fornya ikkje plassen hans på Stortinget, derimot vart han fyrste varamann og møtte fem veker i perioden 1973-77.

Marås arbeidde med lokal historie og gav ut bøkene *Festskrift - Sæbø ungdomslag 100 år 1903-2003*, *Strileliv: tida som ein gong var: folkeminne frå Radøy* (2008) og *Tjorehagen: livsverket til Olav Tjore* (2018).

## Kjelder

*stortinget.no
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Olav Marås|Olav Marås]]» frå ,  den 13. april 2024.*
Borgheim ungdomsskule

**Borgheim ungdomsskule** er ein ungdomsskule på Nøtterøy i Færder kommune i Vestfold. Skulen ligg like ved sidan av Nøtterøy vidaregåande skule i Borgheim, som er administrasjonssenteret i kommunen. Borgheim ungdomsskule har rundt 530 elevar frå 8 til 10 trinn og rundt 70 tilsette. Skulen blei bygd ut og renovert i 2002

Skulen blei oppretta i 1950 som Nøtterøy kommunale realskole, som i 1960 også fekk gymnasklassar. Elevane kom frå kommunane Nøtterøy og Tjøme. Skulen har kunstnarisk utsmykking utført av Else Hagen.
Fil:Tinghaug_(14601046244).jpg|alt=Flyfoto fra tidlig på 1950-tallet av Borgheim, Nøtterøy sentrum, med det gamle kommunehuset fra 1923 på Tinghaug og Nøtterøy kommunale realskole fra 1950 (nå Borgheim ungdomsskole) midt i bildet.  Foto: Widerøe/Vestfoldmuseene|Flyfoto frå tidleg på 1950-talet av Borgheim i Nøtterøy sentrum, med det gamle kommunehuset frå 1923 på Tinghaug og Nøtterøy kommunalerealskulefrå 1950 (no Borgheim ungdomsskule) midt i biletet.
Fil:Nøtterøy_sentrum_(14424591338).jpg|alt=Flyfoto av Borgheim, trolig fra rundt 1970, med Wilhelmsenhallen bak ungdomsskolen.  Foto: Widerøe/Vestfoldmuseene|Flyfoto av Borgheim, truleg frå rundt 1970, medWilhelmsenhallen bak ungdomsskulen.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Borgheim ungdomsskole|Borgheim ungdomsskole]]» frå ,  den 14. april 2024.*
Despotar

**Despotar** (*Schiffornis*) er ei biologisk slekt innanfor tityrafamilien. Det er sju artar i slekta, seks av dei lever i skogshabitat i Sør-Amerika, ein finst i Mellom-Amerika og nordvestlege Sør-Amerika.  Alle er klassifiserte som livskraftige av Verdas naturvernunion IUCN.

## Skildring
Despotar er mellomstore tityraer med berre marginale ulikskapar i fjørdrakt, alle rundt 15,5 centimeter i kroppslengd. Fjørdrakta er fri for kontrastar og markeringar, fargetonane er diffus grønbrune eller olivengrøne. Rustdespot skil seg frå dei andre artane med meir klår kanelfarga fjørdrakt og lysare underside.

Despotar lever av frukt og insekt. 

## Artsliste
*Schiffornis* i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V14.1. 2024, Norske artsnamn er etter *Norske navn på verdens fugler*.

* Rustdespot, *S. major*, Varzea Schiffornis, des Murs, 1856, (LC)
:15-15,5 cm, lever i sesongmessig overfløymde område av Amazonas-regnskogen, várzea
* Olivendespot, *S. olivacea*, Guianan Schiffornis, (Ridgway, 1906), (LC)
:15,5-16,5 cm, fuktig til våt skog i Guayanaskjoldet
* Norddespot, *S. veraepacis*, Northern Schiffornis, (Sclater, PL & Salvin, 1860), (LC)
:15,5-16,5 cm, fuktig til våt skog frå sørlegaste Mexico til vestlege Ecuador
* Fjellfotdespot, *S. aenea*, Foothill Schiffornis, Zimmer, JT, 1936, (LC)
:15,5-17 cm, langst austsida av Andes gjennom heile Ecuador der han lever i underskog opp til 1700 moh.
* Rustvengdespot, *S. stenorhyncha*, Russet-winged Schiffornis, (Sclater, PL & Salvin, 1869), (LC)
:15,5-16,5 cm, fuktig låglandsskog  under 1800 moh. langs austlege Panama, nordlege Colombia og nordvestre Venezuela
* Brundespot, *S. turdina*, Brown-winged Schiffornis, (Wied-Neuwied, M, 1831), (LC)
:15,5-16,5 cm, lever i (skog) i Amazonas-bekkenet
* Grøndespot, *S. virescens*, Greenish Schiffornis, (Lafresnaye, 1838), (LC)
:15,5 cm, utbreiing i våt galleriskog og moden, gjenreist skog i sørlegaste Brasil og sørlege Paraguay 

## Kjelder

* Winkler, D. W., S. M. Billerman, og I. J. Lovette (2020). *[https://birdsoftheworld.org/bow/species/tityri1/cur/species#genusSchiffornis Tityras and Allies (Tityridae), version 1.0. In Birds of the World]* (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, og T. S. Schulenberg, red.) Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.tityri1.01

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Rustdespot

**Rustdespot** (*Schiffornis major*)  er ein despot, dvs. ein av 7 artar i gruppa despotane i tityrafamilien, som er 15-15,5 cm stor.

## Utbreiing
Rustdespoten finst i  Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Peru og i Venezuela. Han lever i sesongmessig overfløymde område av Amazonas-regnskogen, várzea

Det er ein vanleg fugl som har ei stabil utvikling. Arten er klassifisert som ikkje utryddingstruga. Habitat for rustdespoten er skog. Fuglen har raudbrun grunnfarge.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fi:Harmaapääsurukki|Harmaapääsurukki]]» frå ,  den 14. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Neokhoroúda

**Neokhoroúda** (gresk Νεοχωρούδα) er ein distriktsby i periferieininga Thessaloníki i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Neokhoroúda høyrer til kommunaleininga Kallithéa i kommunen Oreókastro.

## Referansar
Anders Besseberg

**Anders Besseberg** () er ein norsk tidlegare skiskyttar og skiskyttartrenar. Han var president i Det internasjonale skiskyttarforbundet (IBU) frå 1992 til 2018.

## Karriere
Besseberg var i sin aktive periode på det norske landslaget i skiskyting. I 1976 vart han norsk landslagstrenar, ei stilling han hadde til 1980.

Han byrja deretter i IBUs tekniske komité og vart visepresident i forbundet i 1988. Han overtok leiarvervet etter russaren Igor Novikov i 1992. I løpet av Bessebergs tid som leiar har skiskyting utvikla seg til å bli ein av dei viktigaste vinteridrettane. Under IBU-kongressen 2010 i St. Petersburg ville han ikkje stilla som leiarkandidat, men etter massivt press lét han seg likevel velja att fram til 2014.I september 2014 vart han endå ein gong vald for fire nye år på IBUs ellevte kongress i austerrikske St. Wolfgang im Salzkammergut med reint fleirtal. Besseberg uttalte at han eigentleg ønskte å tre til side etter 22 år i vervet, men stilte til attval for å hindra at den kontroversielle, russiske kandidaten Aleksandr Tikhonov vart vald til IBU-president. Besseberg vann klart med 33 stemmer, medan motkandidatane, Tikhonov og kanadiske James Carrabre, fekk høvesvis elleve og seks stemmer.

## Skuldingar om korrupsjon
12. april 2018 informerte Besseberg norske medium at han trekte seg som IBU-president i etterkant av skuldingar om korrupsjon. 28. januar 2021 vart ein granskingsrapport om korrupsjon i idretten offentleggjord. Denne rapporten gjentok skuldingane om korrupsjon mot Besseberg. I april 2023 kom eit tiltalevedtak basert på skuldingar frå Økokrim om grov korrupsjon.Den 9. januar 2024 starta rettssaka i Buskerud tingrett der Anders Besseberg stod tiltalt for grov korrupsjon i utland. Mellom anna var han skulda for å ha fått gåver og tenester frå russarar sentralt i saka. 12. april 2024 vart Besseberg dømd til fengsel i tre år og éin månad og 1,41 millionar i verdiinndraging. Besserud anka dommen på staden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Anders Besseberg|Anders Besseberg]]» frå ,  den 14. april 2024.*
Verdscupen i skihopping 2010

**Verdscupen i skihopping 2010** omfatta 23 individuelle tevlingar og 4 lagtevlingar. Turneringa tok til med eit storbakkerenn i Kuusamo i Finland den 27. november 2009 og vart avslutta i Holmenkollbakken i Oslo 14. mars 2010. Dei 23 individuelle tevlingane fordelte seg på 20 i storbakkar og 3 i skiflygingbakkar.

Simon Ammann frå Sveits sikra seg den store FIS-premien, framom fjorårsvinnaren, austerrikaren  Gregor Schlierenzauer. Ammann sigra i 9 renn og Schlierenzauer i 8 renn.

Austerrikes hopplandslag var suverent best, sanka meir enn dobbelt så mange poeng som andreplasserte Noreg.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skisprung-Weltcup 2009/10|Skisprung-Weltcup 2009/10]]» frå ,  den 15. april 2024.*
Vasilij Kudinov

**Vasilij Kudinov** () var ein russisk handballspelar. Han vann to gull- og ein bronsemedalje i olympiske leikar i tida 1992–2004, to VM-gull og eitt VM-sølv i tida 1993–1999, og dessutan gull- og sølvmedalje i europameisterskap. På klubbnivå vart han seriemeister i fire ulike land: Sovjetunionen, Frankrike, Tyskland, Japan og vann EHF-cupen med SC Magdeburg. Kudinov var venstre rykkromspelar.

## Karriere
### Klubbspel
Kudinov var frå 1987 til 1992 aktiv i Dynamo Astrakhan. Sidan gjorde han i fem år teneste for franske Ivry. Dei neste fire åra, 1997–2001, spelte han fyrst i tre år for tyske Hameln og så ein sesong i SC Magdeburg. Den eine sesongen i Magdeburg kom til å verte hans høgdepunkt som klubbspelar, med di laget gjekk til topps i bundesligaen og slo kroatiske Metković med store siffer i finalen i EHF-cupen. Deretter gjekk turen til japanske Honda Suzuka, før han avslutta med spel for Dynamo Astrakhan i 2004/5.

### Landslagsspel
Kudinov debuterte på det sovjetiske landslaget i 1990. Med eks-Sovjetunionen vann han ein gullmedalje under Sommar-OL 1992 i Barcelona. Året etter vart han verdsmeister med Russland sitt landslag. Deretter var han med å tape finalen i EM 1994 og vinne finalane i EM 1996 og VM 1997. I to av desse tre siste finalane møtte han og lagkameratane hans Sverige til dyst. Også i VM 1999 og Sommar-OL 2000 var Sverige finalemotstandar. I VM-finalen sigra Sverige, OL-finalen i Sydney enda i triumf for Russland og Kudinov. Han avslutta medaljehausten med ein OL-bronse under sommarleikane 2004 i Aten.

Kudinov var toppskårar ved EM 1994. Han fekk plass på all-star-laget både då, og ved VM 1997 og VM 1999.

### Merittar
*Sommar-OL 1992: Gullmedalje,  
*VM 1993: Gullmedalje, 28–19 over Frankrike
*EM 1994: Sølvmedalje, 21–34 mot Sverige
*EM 1996: Gullmedalje, 23–22 mot Spania
*VM 1997: Gullmedalje, 23–21 mot Sverige
*VM 1999: Sølvmedalje, 24–25 mot Sverige
*Sommar-OL 2000: Gullmedalje, 28–26 mot Sverige
*Sommar-OL 2004: Bronsemedalje, 28–26 mot Ungarn
*Vinnar av EHF-cupen: 2001 for SC Magdeburg
*Sovjet-meister: 1990 for Dynamo Astrakhan
*Fransk seriemeister: 1997 for Ivry
*Fransk cupmeister: 1996 for Ivry
*Tysk ligameister: 2001 for SC Magdeburg
*Japansk seriemeister: 2002, 2003, 2004 for Honda Suzuka

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wassili Alexandrowitsch Kudinow|Wassili Alexandrowitsch Kudinow]]» frå ,  den 14. april 2024.*
Frise

Innan arkitektur er ei **frise** det midterste feltet i entablaturet (det øvre horisontale bjelkelaget i klassisk gresk arkitektur som består av arkitrav, frise og karnis). Frisa kan vere slett eller dekorert; i jonisk orden og korintisk orden kan frisa vere dekorert med bas-relieff, og i dorisk orden er frisa dekorert med triglyfar og metopar. Frisa ligg over arkitravet (det nederste glatte feltet i entablaturet).

Ordet «frise» blir også brukt på veggfelt i eit rom som er over ei rekkje med bilete, og på horisontale felt med måla eller modellerte dekorasjonar plassert på veggen over augehøgde.  

## Sjå òg

* Entablatur
* Triglyf
* Metope

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frise|Frise]]» frå , den 14. april 2024.* 
*** oppgav denne kjelda:*
* Ahlstrand, Jan Torsten.; *Arkitekturtermer*. Lund: Studentlitteratur, 1976, ISBN 91-44-02852-0
Kambánis

**Kambánis** (gresk Καμπάνης) er ein landsby i periferieininga Kilkís i periferien Sentral-Makedonía i Hellas. Kambánis var hovudsete i den tidlegare kommunen Gallikós, som no er ei kommunaleining i kommunen Kilkís.

## Referansar
Arvīds Jansons

**Arvīds Jansons** () var ein latvisk fiolinist og dirigent. Han var far til , som har leia fleire norske orkester.

## Liv og virke
Jansons studerte fiolin i fødebyen Liepāja (1929–35) og komposisjon i Riga under Leo Blech (1940–44). Han var fiolinist i operaorkesteret i Liepāja (1940), som han seinare blei dirigent for (1944). 

Jansons leia også det latviske radioorkesteret i nokre år (1947–52). Frå 1952 blei han fast dirigent ved St. Petersburg-filharmonien (den dåverande *Leningrad-filharmonien*) engasjert av Jevgenij Mravinskij. I 1956 flytta han til St. Petersburg der han leia filharmonien på turnear i bl.a. Europa og Japan ut livet.

Jansons døydde av hjarteattakk under eit dirigentoppdrag med Halle Orchestra i Manchester.

## Utmerkingar
* 1. pris i den sovjetiske komponistkonkurransen 1946.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arvid Jansons|Arvid Jansons]]» frå , den 15. april 2024.*
Billy Connolly

**William «Billy» Connolly** (fødd 24. mai 1942) er ein britisk skodespelar, komikar, musikar, skribent og programleiar.

Connolly var medlem av musikkgruppa The Humblebums 1969–1970, i lag med songaren Gerry Rafferty.

Han fekk det store gjennombrotet sitt som skodespelar i filmen *[[The Boondock Saints]]* 1999, der han hadde rolla som «Il Duce».

Connolly blei utnemnd til *[[Knight Bachelor]]* i 2017, og fekk dermed rett til å føra tiltaleforma sir framfor namnet sitt.

## Diskografi

* 1972&nbsp;– *Billy Connolly Live*
* 1974&nbsp;– *Cop Yer Whack for This*
* 1974&nbsp;– *Solo Concert*
* 1975&nbsp;– *Get Right Intae Him!*
* 1975&nbsp;– *Words and Music*
* 1975&nbsp;– *The Big Yin*
* 1976&nbsp;– *Atlantic Bridge*
* 1977&nbsp;– *Billy Connolly*
* 1977&nbsp;– *Raw Meat for the Balcony!*
* 1978&nbsp;– *Anthology*
* 1979&nbsp;– *Riotous Assembly*
* 1981&nbsp;– *[[The Pick of Billy Connolly]]* (samlealbum)
* 1983&nbsp;– *A Change Is As Good As Arrest*
* 1983&nbsp;– *In Concert*
* 1984&nbsp;– *Big Yin Double Helping* (samlealbum)
* 1985&nbsp;– *An Audience With Billy Connolly*
* 1985&nbsp;– *Wreck on Tour*
* 1987&nbsp;– *Billy & Albert*
* 1991&nbsp;– *[[Live at the Odeon Hammersmith London]]*
* 1995&nbsp;– *[[Musical Tour of Scotland]]*
* 1995&nbsp;– *Billy Connolly&nbsp;– Live Down Under 1995*
* 1996&nbsp;– *World Tour of Australia*
* 1997&nbsp;– *Two Night Stand*
* 1999&nbsp;– *Comedy and Songs* (samlealbum)
* 1999&nbsp;– *One Night Stand Down Under*
* 2002&nbsp;– *Live in Dublin 2002*
* 2002&nbsp;– *The Big Yin&nbsp;– Billy Connolly in Concert* (samlealbum)
* 2003&nbsp;– *[[Transatlantic Years]]* (samlealbum av materiale innspilt mellom 1969 og 1974)
* 2003&nbsp;– *Humble Beginnings: The Complete Transatlantic Recordings 1969-74*
* 2005&nbsp;– *[[Billy Connolly's Musical Tour of New Zealand]]*
* 2007&nbsp;– *Live in Concert*
* 2010&nbsp;– *The Man* Live i London, innspilt januar 2010
* 2011&nbsp;– *Billy Connolly's Route 66*

## Dramatikar
Connolly har skrive tre skodespel:

* *An' Me Wi' A Bad Leg Tae* (1975)
* *When Hair Was Long And Time Was Short* (1977)
* *Red Runner* (1979)

## Filmografi

### Filmar

### Fjernsyn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Billy Connolly|Billy Connolly]]» frå  og «[[:sv:Billy Connolly|Billy Connolly]]» frå ,  den 15. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Orange Juice

**Orange Juice** var ei britisk musikkgruppe som blei danna i 1976 som The No-Sonics i ein forstad til Glasgow i Skottland. I 1979 bytte ho namn til Orange Juice. Det best kjende medlemmet i gruppa var songaren og gitaristen Edwyn Collins. Gruppa blei oppløyst  i 1985.

Orange Juice debuterte i 1980 med singelen «Falling and Laughing» på plateselskapet Postcard Records. Den best kjende låten til gruppa er truleg «Rip It Up», som blei ein hitt i 1983 Det var den fyrste hitlåten til å nytta Roland TB-303.

## Diskografi (utval)

; Studioalbum
* 1982 – You Can't Hide Your Love Forever
* 1982 – Rip It Up
* 1984 – Texas Fever
* 1984 – The Orange Juice

; Livealbum
* 2013 – Thrillingly Live At Stirling OJ '81

;Singlar (topp 100 på UK Indie Chart)

* 1980 – "Falling and Laughing" (#48)
* 1980 – "Blue Boy" (#15)
* 1980 – "Simply Thrilled Honey" (#5)
* 1981 – "Poor Old Soul" (#5)
* 1981 – "L.O.V.E. Love" (#65)
* 1982 – "Felicity" (#63)
* 1982 – "Two Hearts Together" (#60)
* 1982 – "I Can't Help Myself" (#42)
* 1983 – "Rip It Up" (#8)
* 1983 – "Flesh of My Flesh" (#41)
* 1984 – "Bridge" (#67)
* 1984 – "What Presence" (#47)
* 1984 – "Lean Period" (#74)

; Samlealbum

* 1984 – *In a Nutshell*
* 1992 – *The Esteemed - The Very Best of Orange Juice*
* 1992 – *Ostrich Churchyard*
* 1993 – *The Heather's on Fire*
* 2005 – *The Glasgow School*
* 2010 – *Coals To Newcastle*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Orange Juice|Orange Juice]]» frå ,  den 16. april 2024.*
La bohème

***La bohème*** er ein italiensk opera i fire akter av Giacomo Puccini, komponert i 1896. Handlinga går føre seg i Paris kring 1830. Operaen blei uroppført 1. februar 1896 på Teatro Regio i Torino i Italia under leiing av Arturo Toscanini. Librettoen var skriven av Giuseppe Giacosa og Luigi Illica etter ein roman av Henri Murger: *La Vie de Bohème*. 

Handlinga går føre seg i kunstnarkrinsar i Paris seint på 1800-talet. Dei berande rollene er diktaren Rodolfo (tenor), syaren Mimi (sopran), målaren Marcello (baryton), musikaren Schaunard (baryton), filosofen Colline (bass) og den tidlegare songaren Musetta (sopran).

Allereie i fyrste akt får tilskodarane oppleva tre av dei største nummera innan opera: «Che gelida manina» (Rodolfo), «Si mi chiamano Mimi» (Mimi) og «O soave fanciulla» (Rodolfo og Mimi).

Rockemusikalen *Rent* er ei moderne tolking av *La bohème*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:La bohème|La bohème]]» frå ,  den 16. april 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
Jackson Richardson

**Jackson Richardson** () er ein fransk tidlegare handballspelar, fødd på Reunion. Han vart verdsmeister 1995 og 2001 med Frankrike sitt landslag og vann EHF-meisterligaen 2001 for spanske Portland San Antonio. Richardson var spelstyrar i angrep.

## Karriere
### Klubbspel
Richardson slo gjennom hos Paris-Asnières i åra 1989-91. Frå 1991 til 1996 var han aktiv for det franske topplaget Vitrolles frå Marseille. Med dette laget vann han EHF-cupvinnarcupen 1993 og han vart to gongar nasjonal cupmeister og to gongar nasjonal seriemeister. Sidan gjorde han teneste i tyske Großwallstadt, der han våren 2000 avslutta med å yte sitt til at laget triumferte i EHF-cupen. Endå meir suksess fekk han 2000-05 hos spanske Portland San Antonio. Høgdepunktet kom då laget i 2001 gjekk heilt til topps i meisterligaen. Tre år seinare vann han og laget den europeiske cupvinnarcupen. Han fekk òg med seg tre nasjonale triumfar, to i serien og ein i cupen. Til sist spelte han 2005-08 for Chambéry Savoie, og i 2009 kortvarig for tyske Rhein-Neckar Löwen.

### Landslagsspel
Richardson var i årevis ein sentral spelar på det franske landslanget, deltok i 417 landskampar og skåra 787 mål i tida 1990 til 2005. Etter OL-bronse i 1992 og VM-sølv i 1993, lukkast Frankrike vinne VM-finalen 1995 på Island med 23–19 over Kroatia. Richardson vart då kåra meisterskapens beste spelar. Sidan vart det bronse i VM 1997, før det vart gull i VM 2001 på heimebane. I finalen mot Sverige skåra han 3 mål i ein kamp som gjekk til ekstraomgangar før vertslandet kunne heve pokalen. Medaljehausten heldt fram med bronse i VM 2003 og VM 2005.

### Merittar
*Sommar-OL 1992: Bronsemedalje, 24-20 mot Island
*VM 1993: Sølvmedalje, 19-28 mot Russland
*VM 1995: Gullmedalje, 23-19 over Kroatia
*VM 1997: Bronsemedalje, 28-27 mot Ungarn
*VM 2001: Gullmedalje, 28-25 over Sverige
*VM 2003: Bronsemedalje, 27-22 mot Spania
*VM 2005: Bronsemedalje, 26-25 mot Tunisia
*Vinnar av EHF-meisterligaen: 2001 for Portland San Antonio
*Vinnar av EHF-cupvinnarcupen: 1993 for Vitrolles og 2004 for Portland San Antonio
*Vinnar av EHF-cupen: 2000 for Großwallstadt
*Fransk cupmeister: 1993 og 1995 for Vitrolles
*Fransk seriemeister: 1994 og 1996 for Vitrolles
*Spansk cupmeister: 2001 for Portland San Antonio
*Spansk ligameister: 2002 og 2005 for Portland San Antonio

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jackson Richardson|Jackson Richardson]]» frå ,  den 16. april 2024.*