open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Uwe Dotzauer

**Uwe Dotzauer** () er ein tysk, tidlegare kombinertløpar frå Klingenthal og som representerte Aust-Tyskland. Han vann ein VM-tittel for Aust-Tyskland i lagtevlinga under ski-VM 1982 i Oslo, og bronsemedaljen i det individuelle kombinertrennet i same meisterskapen.

### Aktiv
Dotzauer debuterte internasjonalt med ein niandeplass i Holmenkollen i 1977. Han vart nummer fem under OL i Lake Placid i 1980. Seinare på vinteren vann han kombinertrenna i Lahti og Holmenkollen, i begge tilfella med om lag ti poengs forsprang til landsmannen Andreas Langer på andreplass. Året etter var han tilbake i Holmenkollen og vart nummer åtte.

Dotzauers fremste prestasjon kom òg i Holmenkollen, der han under VM i Oslo 1982 fekk bronsemedaljen i den individuelle kombinerttevlinga, bakom norske Tom Sandberg og sin eigen landsmann, Konrad Winkler. Sidan i meisterskapen deltok han, saman med Günter Schmieder og nemnde Winkler, på det austtyske laget som vann den aller fyrste internasjonale meisterskapstittelen for lag.

I 1983-sesongen gjekk Dotzauer inn til tredjeplass i Svenska skidspelen i Falun. Hans einaste verdscupsiger fekk han i desember 1983 i Seefeld, ein siger han delte med Kerry Lynch frå USA. Same sesongen, 1983/84, vart han nummer to samanlagt i verdscupen, mellom anna etter andreplassar i Lahti og i Strbske Pleso. I den olympiske tevlinga i Sarajevo kom han i mål som sjuandemann.

Både i romjula 1984 og romjula 1985 kom Dotzauer på andreplass i verdscuprenn i Oberwiesenthal. I 1984 var det landsmannen Heiko Hunger som stakk av med sigeren, året etter var det vesttyskaren Thomas Müller. Mellom desse renna vart Dotzauer, vinteren 1985, nummer seks i ski-VM i Seefeld.

Dotzauer la opp i 1987.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Hudson Mountains

**Hudson Mountains** er ei gruppe vulkanske nunatakar i det antarktiske isdekket Vest i Ellsworth Land. Dei ligg like aust for Cranton Bay og Pine Island Bay ved austenden av Amundsenhavet og grensar i nord til Cosgrove isbrem og i sør til Pine Islandbreen.

Fjella vart oppdaga av medlemmar av på flyturar frå USS «Bear» i februar 1940, og ytterlegare skissert frå flyfoto tekne under USN Operasjon Highjump i desember 1946. Heile gruppa vart kartlagd av USGS frå US Navy-flyfoto i 1966. Dei vart namngjevne av US-SCAN etter kaptein William L. Hudson, kaptein på «Peacock» under av US Exploring Expedition, 1838-42. «Peacock» og «Flying Fish» under løytnant Walker, segla langs kanten av pakkisen nord for området i fleire dagar mot slutten av mars 1839.

Fjella er lite eroderte og det vart observert damp frå fjella i 1974, og ikkje-stadfesta rapportar om eit utbrot oppdaga av satellittar i 1985. Fjella kan derfor vere aktive vulkanar. 

## Sjå òg
* Vulkanar i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hudson Mountains|Hudson Mountains]]» frå ,  den 28. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Imeon Range

**Imeon Range** (bulgarsk *Хребет Имеон*, ‘Hrebet Imeon’) er ei fjellkjede på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho strekkjer seg 30&nbsp;km frå sørvest til nordaust mellom Cape James og Cape Smith, og kring 7&nbsp;km brei. Det høgaste fjellet, Mount Foster, er òg det høgaste fjellet på Sør-Shetlandsøyane med ei høgd på 2105 meter over havet. Fjellet vart først klatra den 30. januar 1996 av eit lag frå New Zealand leia av Greg Landreth.

Andre fjell i fjellkjeda er Evlogi Peak (2090&nbsp;m), Antim Peak (2080&nbsp;m), Mount Pisgah (1860&nbsp;m), Slaveykov Peak (1760&nbsp;m), Neofit Peak (1750&nbsp;m), Drinov Peak (1630&nbsp;m), Riggs Peak (1690&nbsp;m) og Mount Christi (1280&nbsp;m).

Ho er kalla opp etter Imeon (dagens Pamir, Hindu Kush og Tian Shan), som er den mytologiske heimstaden til bulgarane i antikken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Imeon Range|Imeon Range]]» frå ,  den 28. februar 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Imeon Range. Composite Gazetteer of Antarctica.
Mawson Escarpment

**Mawson Escarpment** er ein vestvendt vollskrent med flat topp som strekkjer seg 110 km frå nord til sør langs austsida av Lambertbreen. Det vart oppdaga av flyoffiser J. Seaton i RAAF, som deltok under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) på ein flytur over området i november 1956. Ho vart namngjeven av ANCA etter sir Douglas Mawson.

## Kjelder
Napier Mountains

**Napier Mountains** er ei gruppe av meir eller mindre enkeltståande fjelltoppar. Det høgaste fjellet er Mount Elkins på kring 2300 meter over havet. Denne fjellkjeda ligg i Enderby Land. 

Fjella ligg vest for Cape Boothby, Edward VIII Bay og Edward VIII isbrem og aust for Amundsen Bay. Napier Mountains ligg kring 64&nbsp;km sør for Cape Batterbee og strekkjer seg 64&nbsp;km frå nordvest til søraust frå Mount Codrington og omfattar òg Kjerringa og Young Nunataks.

Napier Mountains vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under sir Douglas Mawson. Dei vart namngjevne av Mawson etter John Mellis Napier, ein høgsterettsdommar i Sør-Australia 1924–42. Fjellkjeda vart først vitja av ANARE i 1960. 

## Kjelder
Nash Range

**Nash Range** er ei hovudsakleg isdekt fjellkjede som strekkjer seg 70&nbsp;km langs kysten på vestsida av Rossisen mellom Dickey- og Nimrodbreen. Ho vart namngjeven av Ross Sea Committee etter Walter Nash som seinare var statsminister i New Zealand, og som støtta New Zealand si deltaking i Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956-58.

## Kjelder
Ohio Range

**Ohio Range** er ei fjellkjede i Dei transantarktiske fjella i Antarktis. Ho er kring 48&nbsp;km lang og 16&nbsp;km brei som strekkjer seg frå nordaustover frå Eldridge Peak til Mirsky Ledge. Fjellkjeda strekkjer seg ut til Horlick Mountains og består hovudsakleg av eit stort snødekt platå med bratte sider på nordsida og fleire flate ryggar og fjell. Det høgaste fjellet er Mount Schopf (2990 moh).

Fjellkjeda vart kartlagd i 1958-59 av USARP Horlick Mountains Traverse, og vart undersøkt i 1960-61 og 1961-62 av geologar frå Institute of Polar Studies ved Ohio State University, som fjellkjeda er kalla opp etter.

Sentralt i fjellkjeda ligg **Buckeye Table**, eit platå, som er 19 km langt og 3 til 8 km breitt. Av fjell i fjellkjeda finn ein Discovery Ridge, Eldridge Peak, Mount Glossopteris (2865&nbsp;moh), Iversen Peak, Mirsky Ledge, Quartz Pebble Hill, Mount Schopf (2990&nbsp;moh) og Urbanak Peak.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ohio Range|Ohio Range]]» frå ,  den 28. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Separation Range

**Separation Range** er eit fjellkjede i Commonwealth Range som består av to fjellrekkjer skild av Hoodbreen. Separation Range er kring 60&nbsp;km lang og endar i nord ved Rossisen. Fjellkjeda vart namngjeven av New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition, 1959-60.

## Kjelder
Surveyors Range

**Surveyors Range** er ei fjellkjede i Antarktis, som er 48&nbsp;km lang og som strekkjer seg nordover langs austsida av Starshotbreen frå Thompson Mountain til endebreane ved Rossisen. Ho vart namngjeven av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1960–61) etter landmålarane frå New Zealand og sidan Storbritannia som medverka til kartlegginga av området.

## Kjelder
Langhovde

**Langhovde** er eit omfattande område med nakne åsar langs austkysten av Lützow-Holmbukta, like sør for Hovdebukta i Dronning Maud Land

Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Langhovde Hills|Langhovde Hills]]» frå ,  den 28. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Thiel Mountains

**Thiel Mountains** er ei isolert, hovudsakleg snødekt fjellkjede i Antarktis som er 72&nbsp;km lang. Fjella ligg om lag mellom Horlick Mountains og Pensacolafjella og strekkjer seg frå Moulton Escarpment i vest til Nolan Pillar i aust. Av fjell i fjellkjeda finn ein Ford Massif (2810 moh), Bermel Escarpment og ei gruppe toppar i aust nær Nolan Pillar. Fjella vart observert og først plassert av USARP Horlick Mountains Traverse Party, 1958-59. Fjella vart kartlagd av USGS Thiel Mountains i 1960-61 og 1961-62.

Thiel Mountains vart namngjeven av US-ACAN etter dr. Edward C. Thiel, som var seismolog ved Ellsworth-basen og Pensacolafjella i 1957. 

Eit drivstoffdepot ligg nær Thiel Mountains for flyreiser mellom Patriot Hills og Amundsen-Scott-stasjonen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thiel Mountains|Thiel Mountains]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lillie Range

**Lillie Range** er ei fjellkjede som strekkjer seg nordover frå Prins Olavfjella (i nærleiken av Mount Fisher) til Rossisen. Mounts Hall, Daniel, Krebs og Mason ligg i fjellkjeda. Ho vart namngjeven av den sørlege gruppa til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1963–64) etter A.R. Lillie, ein geologiprofessor ved  University of Auckland.
 
## Kjelder
Vostok subglasiale høgland

**Vostok subglasiale høgland** er eit subglasialt høgland som strekkjer seg austover frå Gamburtsev subglasiale fjellkjede. Høglandet vart skissert av ekkoloddundersøkingar utført av Scott Polar Research Institute (SPRI)-National Science Foundation (NSF)-Technical University of Danmark (TUD) 1967–79, og kalla opp etter «Vostok», flaggskipet til den første russiske antarktisekspedisjonen, 1819-21 leia av Faddey Bellingshausen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vostok Subglacial Highlands|Vostok Subglacial Highlands]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
Whitmore Mountains

**Whitmore Mountains** er ei isolert gruppe fjell i Vest-Antarktis som består av tre fjell og ei gruppe nunatakar som strekkjer seg over 24 km. Gruppa vart vitja og kartlagd den 2. januar 1959, av William H. Chapman, kartograf med Horlick Mountains Traverse Party (1958-59). Fjella vart namngjevne av Chapman etter George D. Whitmore, topografisk sjefsteknikar i US Geological Survey (USGS), som var medlem av arbeidsgruppa for kartografi i Scientific Committee on Antarctic Research.

Fjell i Linck Nunataks, Mount Radlinski og Mount Seelig.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Whitmore Mountains|Whitmore Mountains]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wisconsin Range

**Wisconsin Range** er ei stor fjellkjede i Horlick Mountains i Antarktis. Ho består av Wisconsin Plateau og fleire isbrear, ryggar og toppar som grensar til Reedybreen, Shimizu-straumen, Horlick-straumen og Polarplatået.

Fjellkjeda vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-64. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter University of Wisconsin–Madison i Madison i Wisconsin, som har sendt mange forskarar til Antarktis.

Wisconsin Plateau dekkjer det meste av fjellkjeda med ei stor iskappe på over 2800&nbsp;moh i aust og søraust. Platået heller slakt nedover og med berre få isskrentar i det indre av platået. I nord og vest er platået bratte med skrenter og fjellveggar på over 1000 meter. Platået vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av US-ACAN i samband med Wisconsin Range.

## Fjell

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wisconsin Range|Wisconsin Range]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Cervin

**Mount Cervin** er ei lita klippe, 30&nbsp;moh, på austsida av Ile des Pétrels i Archipel de Pointe Géologie. Ho vart kartlagd i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter Matterhorn («Mont Cervin» på fransk), som har ei liknande form. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Cervin|Mount Cervin]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Mount Chauve

**Mount Chauve** er ei klippe, 33&nbsp;moh, heilt nordvest på Cap Margerie. Ho vart kartlagd og namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen i 1950. Namnet er skildrande etter den denuderte utsjånaden til åsen. «Chauve» er eit fransk word for skalla.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Chauve|Mount Chauve]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Dzema Peak

**Dzema Peak** er eit fjell, 2570 moh, som ligg 9 km vest-sørvest for Mount Ratliff på nordsida av Watson Escarpment i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant John Dzema i U.S. Navy skvadron VX-6 som var ved McMurdo-basen i løpet av 1962–63 og 1963–64.

## Kjelder
Mount Joli

**Mount Joli** er ei lita klippe med tre toppar, den høgaste 38 m, på nordaustsida av Petrel Island i Archipel de Pointe Géologie. Ho vart kartlagd i 1951 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av dei etter ein topp i Alpane i nærleiken av Mont Blanc.

## Kjelder
Heikki Hasu

**Heikki Vihtori Hasu** () var ein finsk langrenns- og kombinertløpar,  bonde og politikar frå Sippola. Han vart olympiameister i kombinert i 1948 og verdsmeister to år seinare. I 1952 vann han OL-gull med Finlands lag i 4 x 10 kilometer stafett. Elles vann han OL-sølv i kombinert i 1952, og VM-sølv i stafett i 1950.

Hasu var gardbrukar i Sippola og seinare i Anjalankoski. På 1960-talet representerte han Bondepartiet/Centerpartiet i den finske nasjonalforsamlinga.

## Skiidrett
Hasu vann gullmedaljen i kombinert under OL 1948 i St. Moritz, med stor margin til landsmannen Martti Huhtala som fekk sølvet. Han braut dermed den norske sigerrekka i kombinert i olympiske leikar, beste nordmann kom fyrst på sjetteplass. Hasu kom også på fjerdeplass i 18 kilometer langrenn, tre svenskar forsynte seg med medaljane.

I 1949 vart Hasu nummer to i kombinertrennet i Holmenkollen, norske Per Sannerud vann. Under VM 1950 i Lake Placid gjekk Hasu atter til topps i kombinert, han var også med på det finske stafettlaget som tok sølv; Sverige tok gull, Noreg fekk bronse. Men i Holmenkollen kom han som året før på andreplassen, Simon Slåttvik syrgde for norsk siger. I Lahti i 1951 var rollene omsnudd, der vann Hasu føre Slåttvik.

Vinteren 1952 vann Hasu ein suveren siger i kombinert i Lahti-spelen og vart nummer to på 18-kilometeren. Hasu deltok så med bravur i OL 1952 i Oslo. Han kom på fjerdeplass på 18 km og tok sølv i kombinert, som året før vart Simon Slåttvik hans overmann i kombinerttevlinga. Til sist gjekk Hasu startetappen på stafetten, der Finland vann gull med klar margin. Etter olympiaden var han tildelt Holmenkollmedaljen.

Hasu vann i 1953 kombinertrennet i Lahti-spelen for femte og siste gong. Året etter avslutta han med å verte nummer ni i kombinert i ski-VM i Falun.

## Politikk
Hasu vart vald inn i nasjonalforsamlinga, Den finske riksdagen, i 1962 for Bondepartiet. Han hadde sete i riksdagen til 1966. Ved parlamentsvalet i 1966 tapte han plassen sin, men då det vart skrive ut nyval året etter, fekk han nye tre år (1967-70) i riksdagen for partiet som hadde endra namn til Centerpartiet.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Heikki Hasu|Heikki Hasu]]» frå , den 1. mars 2013.* 
* *Denne artikkelen bygger på «[[:fi:Heikki Hasu|Heikki Hasu]]» frå , den 1. mars 2013.*
Lykketoppen

**Lykketoppen** er eit snødekt fjell på 765 moh. som ligg sørvest på Bouvetøya. Det ligg 2 km aust for Norvegiaodden. Det vart først grovt kartlagt i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Carl Chun. Det vart kartlagt på ny og namngjeven i desember 1927 av Den første Norvegia-ekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lykketoppen|Lykketoppen]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mosbytoppane

**Mosbytoppane** (tidlegare **Mosbytoppen**), er to fjelltoppar sørvest for kalderaen på Bouvetøya. Den høgaste er snødekt og ligg 670 meter over havet, og 1,3&nbsp;km nordaust for Norvegiaodden. Dei vart kartlagde av Den første Norvegia-ekspedisjonen i 1927–28, under kaptein Harald Horntvedt. Det er kalla opp etter Håkon Mosby, som var oseanograf og meteorolog og ein av to forskarar på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mosbytoppane|Mosbytoppane]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Olavtoppen

**Olavtoppen**, er det høgaste punktet på Bouvetøya, ei vulkanøy i Norsk Antarktis. Olavtoppen ligg nord for midten av øya, like sør for Kapp Valdivia og har ei høgd på 780 meter over havet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olavtoppen|Olavtoppen]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rauno Miettinen

**Rauno Miettinen** () er ein finsk, tidlegare kombinertløpar frå Kuopio. Han vann sølvmedaljen i kombinert under OL 1972 i Sapporo, og i VM 1978 i Lahti. Dessutan har han eit VM-sølv frå lagtevlinga under ski-VM 1982. Miettinen er ein av fire utøvarar som har vunne fem kombinert-sigrar i Holmenkollen.

## Aktiv
Miettinen vart europameister i kombinert for juniorar både i 1968 og 1969. Han imponerte stort med ein andreplass i Lahti-spelen i 1968. Endå meir oppsikt vekte han i 1969, då han vann kombinertrennet i Holmenkollen med stor margin til olympiameisteren Franz Keller, som vart nummer to. Gjennom 1970-sesongen fekk han med seg tre fjerdeplassar; i ski-VM i Štrbské Pleso, i Lahti og i Holmenkollen.

Både i 1971 og 1972 vann Miettinen kombinert i Holmenkollen. I vinterleikane 1972 tok han sølvmedaljen, bakom Ulrich Wehling frå Aust-Tyskland. På heimebane i Lahti-spelen vart han i OL-året nummer tre, også her bakom austtyskarar; Karl-Heinz Luck og Hans Hartleb. Også i 1973 kom han på tredjeplass i Lahti, bak Hartleb og Wehling, men han revansjerte seg og sikra seg sin tredje siger på rad i Holmenkollen. Året etter kom han for tredje året på rad på tredjeplass i Lahti, og vart nummer seks i ski-VM i Falun.

I 1975 vart Miettinen nummer to i Holmenkollen, men var langt bak vinnaren, Ulrich Wehling. Under vinter-OL 1976 i Innsbruck hamna Miettinen på fjerdeplassen. Derimot sigra han same året i kombinertrenna i både Lahti og i Holmenkollen, begge stadene framom norske Tom Sandberg. Ingen av dei sterke austtyskarane deltok korkje staden. Det gjorde dei derimot sesongen etterpå, og viste Miettinen til andreplassen i begge tevlingane. Konrad Winkler vann i Lahti, Wehling i Holmenkollen.

Miettinen tok sølvmedaljen i kombinert i ski-VM 1978 i Lahti, der sigerspallen var den same som i kombinertrennet året før; Winkler verdsmeister, Miettinen sølv og Wehling bronse. I Holmenkollen sikra Miettinen i 1978 sin femte siger i Holmenkollen, medan han vart nummer tre i Svenska skidspelen i Falun. I 1979 kom han på tredjeplass i Lahti-spelen og på andreplass i Holmenkollen.

Miettinen vart nummer ti i kombinert i ski-VM 1982 i Oslo. I same meisterskapen var han med på Finlands lag som tok bronsemedaljen i den aller fyrste meisterskapstevlinga for nasjonslag. Same sesongen gjekk han heilt til topps i kombinertrennet i Lahti. Under OL 1984 i Sarajevo vart Miettinen nummer fire, nett som i VM 1970 og OL 1976. Nokre veker etter dei olympiske leikane vann han kombinertøvinga i Svenska Skidspelen i Falun, med den ferske olympiameisteren Tom Sandberg på andreplass. Midt i mars månad 1984 avslutta Miettinen si tid som aktiv kombinertløpar i Rovaniemi. Der vart verdsmeisterskapen for lag avvikla og Finlands tre utøvarar; Miettinen, Jukka Ylipulli og Jouko Karjalainen tok VM-sølvet.
 
Miettinen vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1972, saman med Magne Myrmo.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
*
Gerhard Schøning

**Gerhard Schøning** () var ein norsk historikar.

## Verk
* *Reise som giennem en deel af Norge i de aar 1773, 1774, 1775 paa Hans Majestæt Kongens bekostning er giort og beskreven. Bind 1 og 2.* Trondhjem. 1910.
* *Reise som giennem en deel af Norge i de aar 1773, 1774, 1775 paa Hans Majestæt Kongens bekostning er giort og beskreven. Bind 1, 2 og 3.* Trondheim. 1980.

## Kjelder

* Daae, Ludvig: *[[s:Gerhard Schøning|Gerhard Schøning]]*. Christiania: A. W. Brøgger, 1880.
*  Larsen, Stian Med dragning mot nord : Gerhard Schøning som historiker Mastergradsoppgåve i historie UiT 1999
* *Tegninger samlet eller utført av Gerhard Schøning i forbindelse med hans reiser i 1770-årene og hans arbeider med norsk historie og topografi.* Utgitt av Foreningen til norske fortidsminnesmerkers bevaring, Oslo, 1968
Mount Absalom

**Mount Absalom** er det sørlegaste og høgaste (1640 moh.) fjellet i Herbert Mountains, sentralt i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Henry W.L. Absalom, eit medlem av Scientific Committee under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1955-58.

## Kjelder
Mount Beney

**Mount Beney** er den største av La Grange Nunataks, med ei høgd opp mot 1&nbsp;000 m nord i Shackletonkjeda. Det vart grovt kartlagd av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957, og fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ivor C. Beney, som var eit medlem av Royal Society Det internasjonale geofysiske året Expedition ved Shackleton stasjon i 1957 og som assisterte med førebuingane til Commonwealth Trans-Antarctic Expedition mellom 1955-58.

## Kjelder
Bernhardi Heights

**Bernhardi Heights** er ei linje med fjell opp til 1220 moh, snødekt i aust, men med berre, bratte klipper i vest. Fjella ligg aust for Schimperbreen i Herbert Mountains i Shackletonkjeda. Dei vart fotografertee frå lufta av U.S. Navy i 1967, og kartlagd av British Antarctic Survey mellom 1968–71. I samband med at det vart nytta namn på glasiologar i området, vart dei namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter Reinhard Bernhardi, ein tysk geolog som i 1832 først såg at morener og flyttblokker nord i Tyskland var bevis på at det arktiske isdekket ein gong hadde vore så langt sør.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bernhardi Heights|Bernhardi Heights]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Charpentier Pyramid

**Charpentier Pyramid** er eit pyramideforma fjell med ei høgd opp mot 1080 moh nordvest i Herbert Mountains i Shackletonkjeda. I samband med at det vart nytta namn på glasiologar i området, vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter Jean de Charpentier, ein sveitsisk ingeniør og mineralog som i 1835 fann bevis for den tidlegare utstrekninga til isbrear. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charpentier Pyramid|Charpentier Pyramid]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Mount Dewar

**Mount Dewar** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 1600 moh i sørvest for Aronson Corner i Pioneers Escarpment i Shackletonkjeda. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagd av British Antarctic Survey frå 1968–71. I samband med at stader i området vart kalla opp etter pionerar innan polarliv og reiser, vart det namngjeven i 1971 av UK Antarctic Place-Names Committee etter sir James Dewar, ein skotsk kjemikar og fysikar som fann opp termosen kring 1892.

## Kjelder
Mount Etchells

**Mount Etchells** er ein av La Grange Nunataks i Shackletonkjeda i Antarktis, med ei høgd opp mot kring 900 moh vest for Mount Beney. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968–71, vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter William A. Etchells, ein dieselmekanikar og prosjektleiar med BAS frå 1962–88, og som arbeidde i Shackletonkjeda mellom 1968–69.

## Kjelder
Mount Faraway

**Mount Faraway** er eit markant, snødekt fjell, 1175&nbsp;moh, heilt sør i Theron Mountains i Antarktis. Det vart oppdaga av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956, og fekk dette namnet fordi at under ein sledetur til dette fjellet, såg det ikkje ut til å kome noko nærare.

## Kjelder
Mount Greenfield

**Mount Greenfield** er eit isfritt fjell med ei høgd opp mot 1490 moh heilt vest i Stephenson Bastion i Shackletonkjeda i Antarktis. Det vart kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE) og kalla opp etter George C. Greenfield, ein bokagent i CTAE frå 1955–58.

## Kjelder
Haskard Highlands

**Haskard Highlands** er ei rekkje fjell og ryggar mellom Blaiklockbreen og Strattonbreen nordvest for Shackletonkjeda i Antarktis, med ei høgd opp mot 1210 moh ved Mount Weston og mellom Mount Provender og Pointer Nunatak. Høglandet vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, og fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967. Dei vart kartlagde av British Antarctic Survey mellom 1968–71, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter sir Cosmo D.P.T. Haskard, guvernør på Falklandsøyane 1964–70.

## Kjelder
Mount Haslop

**Mount Haslop** er eit fjell, 760 meter over havet, som ligg 2&nbsp;nautiske mil sør for Mount Lowe heilt vest i Shackletonkjeda i Antarktis. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE) og kalla opp etter løytnant Gordon M. Haslop i Royal New Zealand Air Force (1922–1961), som var andrepilot under CTAE i 1956-58.

## Kjelder
Mount Lowe i Antarktis

**Mount Lowe** er eit fjell med to toppar, den høgaste på 990 moh., på sørsida av munningen av Blaiklockbreen vest i Shackletonkjeda i Antarktis.

Fjelelt vart først kartlagt i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Wallace G. Lowe, ein fotograf frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58.

## Kjelder
Holmes Summit

**Holmes Summit** er eit fjell med ei høgd opp mot 1875 moh., det høgaste fjellet i Read Mountains i Shackletonkjeda i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagt av British Antarctic Survey i perioden 1968–71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter professor Arthur Holmes, som Holmes Hills i Palmer Land òg er kalla opp etter.

## Kjelder
Mount Homard

**Mount Homard** er eit fjell 1200 moh, nær toppen av Blaiklockbreen, 2&nbsp;nautiske mil sør for Trey Peaks vest i Shackletonkjeda i Antarktis. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og vart kalla opp etter sersjantmajor Desmond E.L. Homard, som var ingeniør under ekspedisjonen, 1955-58.

## Kjelder
Honnywill Peak

**Honnywill Peak** er eit fjell, 1220 moh, like søraust for Williams Ridge på vestsida av Strattonbreen i Shackletonkjeda i Antarktis. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og vart kalla opp etter Eleanor Honnywill, assisterande sekretær på ekspedisjonen i 1955-59, og seinare sekretær og redaktør.

## Kjelder
Lister Heights

**Lister Heights** er ei høgd på austsida av Strattonbreen, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) sørvest for Flat Top vest i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Hal Lister, ein glasiolog under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58, og leiar av ekspedisjonsbasen South Ice i 1957.

## Kjelder
M'Clintock Bastion

**M'Clintock Bastion** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 1400 moh. vest for Mount Kelsey i Pioneers Escarpment i Shackletonkjeda. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967. Det vart kartlagt av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. I samband med at stader i området vart kalla opp etter pionerar innan polarliv og reiser, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter admiral sir Francis Leopold McClintock i Royal Navy (1819–1907), som utforska Britisk Arktis og var ein pioner i å nytte eskimometodar for å reise over land. Han tok del i leitinga til Lord Franklin 1848–54, og kommanderte Fox, 1857–59, på reisa til Arktisk Canada som omsider fann ut av lagnaden til ekspedisjonen til John Franklin.

## Kjelder
Maclaren Monolith

**Maclaren Monolith** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot about 1&nbsp;000 m på ein sentral rygg i Herbert Mountains i Shackletonkjeda. Fjellet har ein tind på toppen. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967, og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. I samband med at det vart nytta namn på glasiologar i området, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter Charles Maclaren (1782–1866), ein skotsk naturalist som i 1842 var den første som oppdaga korleis isbreutbreiinga påverkar havnivået. 

## Kjelder
Pratts Peak

**Pratts Peak** er eit fjell i Antarktis, 6 nautiske mil (11&nbsp;km) aust for Mount Provender vest i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av CTAE og det vart fotografert i 1967 av U.S. Navy. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter David L. Pratt, ingeniør, og John G. D. Pratt, geofysikar, som var med laget som kryssa kontinentet under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58.

## Kjelder
Mount Provender

**Mount Provender** er eit kjenneleg fjell, 900 moh, heilt nordvest i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi medlemmar av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition oppretta eit forsyningsdeopt og ein flyleir på sørsida av fjellet i 1957 til støtte for sledelaga som arbeidde i Shackletonkjeda.

## Kjelder
Mount Pivot

**Mount Pivot** er eit kjenneleg fjell i Antarktis på 1095 moh., med bratte veggar på vestsida, mellom Mount Haslop og Turnpike Bluff vest i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagt i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fekk dette namnet fordi dette kjennelege landemerke var vendepunktet flyturar og sledelag på ekspedisjonen som runda sørvestenden av Shackletonkjeda.

## Kjelder
Mount Sheffield

**Mount Sheffield** er eit fjell, 915 moh, ved samløpet mellom Gordon- og Slessorbreen på nordsida av Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Alfred H. Sheffield, leiaren for sambandsarbeidsgruppa under Det internasjonale geofysiske året, som assisterte Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1955-58.

## Kjelder
Mount Skidmore

**Mount Skidmore** er eit fjell (865 moh) på austsida av munningen av Strattonbreen i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av CTAE, og det vart fotografert i 1967 av U.S. Navy. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Michael J. Skidmore, som var geolog i British Antarctic Survey (BAS) ved Bruntisen mellom 1966–69 som arbeidde i Shackletonkjeda frå 1968-69.

## Kjelder
Spath Crest

**Spath Crest** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 1450 m som ligg heilt nordvest i Du Toit Nunataks i Read Mountains i Shackletonkjeda. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Leonard F. Spath (1882–1957), ein britisk paleontolog og stratigraf som studerte ammonittar slik at ein kunne korrelere desse mot bergartar frå mesozoikum. Spath var òg paleontolog for British Museum of Natural History frå 1912-57.

## Kjelder
Stephenson Bastion

**Stephenson Bastion** er eit fjellmassiv med ei bratt sørside og ei høgd opp mot 1850 moh. sør i sentrale delar av Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Philip J. Stephenson, ein australsk geolog som deltok under CTAE i 1956-58.

## Kjelder
Petersen Peak

**Petersen Peak** er eit fjell (1215 moh) som står 6 nautiske mil (11&nbsp;km) sørvest for Morris Hills nord i sentrale delar av Shackletonkjeda. Det vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Hans C. Petersen, kapteinen på det danske skipet «Magga Dan» som transporterte medlemmar av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition til Filchnerisen i 1956-57.

## Kjelder
Strachey Stump

**Strachey Stump** er eit fjell med flat topp med ei høgd opp mot 1630 moh, som ligg 5 nautisk mil (9&nbsp;km) nordaust for Mount Wegener i Read Mountains i Shackletonkjeda i Antarktis. 

Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter John Strachey (1671–1742), ein engelsk geolog som gjorde dei første forsøka på konstruere eit geologisk tverrsnitt. 

## Kjelder
Venetz Peak

**Venetz Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 1500 m på søraustkanten av Bonney Bowl i Herbert Mountains i Shackletonkjeda. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. I samband med at det vart nytta namn på glasiologar i området, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter Ignaz Venetz-Sitten (kjend som Venetz, 1788–1859), ein sveitsisk ingeniør og glasiolog som i 1821 var den første som uttrykte i detalj ideen om at fjellbreane tidlegare hadde hatt langt større utstrekning.

## Kjelder
Watts Needle

**Watts Needle** er eit nåleforma fjell (1450&nbsp;moh) ved sørvestenden av ryggen aust for Glenbreen i Read Mountains i Shackletonkjeda. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) frå 1968-71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter William Whitehead Watts (1860–1947), ein britisk geolog som særleg arbeidde med prekambriske bergartar i England. Watts var òg geologiprofessor ved Imperial College i London frå 1906-30.

## Kjelder
Mount Wegener

**Mount Wegener** er eit fjell med ei høgd opp mot 1385 moh. som ligg sentralt i Read Mountains i Shackletonkjeda i Antarktis. 

Fjellet vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagd av British Antarctic Survey (BAS) frå 1968-71. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med at stader i området hadde fått namn etter geologar. Mount Wegener fekk namn etter Alfred L. Wegener (1880–1930), ein tysk astronom, meteorolog, arktiskfarar og ein pioner innan teorien om kontinentaldrift. Wegener var professor i geofysikk og meteorologi ved University of Graz i Austerrike mellom 1924–30 og var leiar av dei tyske ekspedisjonane til Grønland i 1929 og 1930, før han mista livet på isdekket i november det året.

## Kjelder
Mount Weston

**Mount Weston** er det høgaste fjellet (1210 moh.) i Haskard Highlands, vest i Shackletonkjeda. Det vart først kartlagt i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og kalla opp etter Peter D. Weston, ein flymekanikar i RAF under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58.

## Kjelder
Wyeth Heights

**Wyeth Heights** er ei høgd med ei høgd opp mot 1335&nbsp;moh ved toppen av Blaiklockbreen, heilt søraust i Otter Highlands vest i Shackletonkjeda. Høgda vart kartlagd av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957 og vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967. Det vart kartlagd grundigare av British Antarctic Survey (BAS) frå 1968-71, og det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert B. Wyeth, ein geolog i BAS på Stonington Island frå 1971–73 som arbeidde i Shackletonkjeda i 1971.

## Kjelder
Aughenbaugh Peak

**Aughenbaugh Peak** er eit spisst fjell i Antarktis, med ei høgd opp mot over 1800 moh. Det ligg 1,1 km nordaust for Neuburg Peak sørvest i Dufek Massif i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956&ndash;66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Nolan B. Aughenbaugh, ein glasiolog ved Ellsworth-basen og eit medlem av det første laget som vitja Dufek Massif i desember 1957.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aughenbaugh Peak|Aughenbaugh Peak]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Trey Peaks

**Trey Peaks** er eit fjell med tre toppar og ei høgd på 1180 moh. Fjellet ligg vest for Blaiklockbreen og ligg 2 nautisk mil (3,7&nbsp;km) nord for Mount Homard vest i Shackletonkjeda i Antarktis. Dei vart først kartlagd i 1957 av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition og gjeven det skildrande namnet - *trey* er eit engelsk ord nytta for tre på treningen eller eit kort. 

## Kjelder
Sumgin Buttress

**Sumgin Buttress** er eit markant fjell 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) sørvest for Charpentier Pyramid, med ei høgd opp mot kring 1100 m på vestsida av Herbert Mountains i Shackletonkjeda. Det vart grovt kartlagt av Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1957 og vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967. Det vart kartlagd på ny av British Antarctic Survey (BAS) mellom 1968-71. I samband med at det vart nytta namn på glasiologar i området, vart det namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter Mikhail I. Sumgin (1873–1942), ein russisk pioner på forsking på permafrost.

## Kjelder
Bennett Spires

**Bennett Spires** er to spisse fjell oppom toppen av Jones Valley i Neptune Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter stabssersjant Robert E. Bennett i USA Air Force, som var radiotelegrafist i Pensacolafjella sommaren 1957–58.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bennett Spires|Bennett Spires]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Mount Bragg

**Mount Bragg** er eit fjell i Antarktis på 1480 moh. som står 6&nbsp;nautiske mil sørvest for Gambacorta Peak sør i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Ralph L. Bragg, ein fotograf med U.S. Navy sin skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1964.

## Kjelder
Mount Bruns

**Mount Bruns** er eit fjell, 910 moh, som ligg 4&nbsp;nautiske mil nord for Mount Lowry i Anderson Hills nord i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John E. Bruns, ein glasiolog ved Palmer-stasjonen vinteren 1967.

## Kjelder
Cordiner Peaks

**Cordiner Peaks** er ei gruppe fjelltoppar som strekkjer seg over eit område på 6&nbsp;nautiske mil, og ligg 8&nbsp;nautiske mil sørvest for Dufek Massif nord i Pensacolafjella. Dei vart oppdaga og fotografert den 13. januar 1956 under ein transkontinental flytur av mannskapet på U.S. Navy Operasjon Deep Freeze I frå McMurdo Sound til Weddellhavet og attende. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Douglas L. Cordiner i U.S. Navy som var observatør under flyturen. Heile Pensacolafjella vart kartlagde av US Geological Survey i 1967 og 1968 frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy i 1964.

## Kjelder
Mount Coulter

**Mount Coulter** er eit fjell 3&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Gorecki i Schmidt Hills i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter LeRoy G. Coulter, ein kokk ved Ellsworth-basen vinteren 1958.

## Kjelder
Mount Cowart

**Mount Cowart** er eit fjell, 1245 moh, midtvegs langs Gale Ridge i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter stabssersjant Ray J. Cowart som var flyteknikar i Pensacolafjella sommaren 1957–58.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Cowart|Mount Cowart]]» frå ,  den 1. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Mount Dover

**Mount Dover** er eit fjell, 1645&nbsp;moh, på søraustenden av Gale Ridge der ryggen grensar opp til Washington Escarpment i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James H. Dover, ein geolog med gruppa i Patuxent Range i 1962–63.

## Kjelder
Mount Dumais

**Mount Dumais** er eit fjell, 1830 moh, som ligg ved sørvestkanten av Mackin Table, 2 nautiske mil (4&nbsp;km) nord for Lekander Nunatak sør i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Clarence C. Dumais som var øvstkommanderande på Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1960.

## Kjelder
Mount Cross

**Mount Cross** er eit fjell, 1005&nbsp;moh, som står 2,5&nbsp;nautiske mil nordaust for King Ridge i Anderson Hills, sentralt i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter forslag frå kaptein Finn Rønne som leia Ellsworth-basen i 1957. Allan S. Cross av assistent i planlegginga av dei medisinske forsyningane til Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48.

## Kjelder
Mount Campleman

**Mount Campleman** er eit fjell med flat topp, 1970 moh., langs nordkanten av Mackin Table, 3&nbsp;nautiske mil vest for Stout Spur i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard Campleman i U.S. Navy, som var kvartermeister med ansvar for Palmer-stasjonen vinteren 1967.

## Kjelder
Elbow Peak

**Elbow Peak** er eit fjell, 1195&nbsp;moh, som ligg ved den sørlegaste svingen i Berquist Ridge i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names skildrat plasseringa til toppen langs ryggen.

## Kjelder
Mount Ferrara

**Mount Ferrara** er eit fjell på 875&nbsp;moh. som står 2,5&nbsp;nautiske mil nordaust for Vaca Nunatak i Panzarini Hills i Argentina Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert under U.S. Navy sin transkontinentale flytur 13. januar 1956 frå McMurdo Sound til Weddellhavet og attende. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter sjefsmaskinisten Frederick J. Ferrara i US Navy, som var med på flyreisa.

## Kjelder
Fierle Peak

**Fierle Peak** er eit spisst fjell, 1960 moh, som står 3&nbsp;nautiske mil aust-søraust for Dyrdal Peak heilt sør i Saratoga Table i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gerard R. Fierle, ein meteorolog ved Ellsworth-basen vinteren 1957.

## Kjelder
England Peak

**England Peak** er eit spisst fjell på kring 2150 moh, som ligg 0,5&nbsp;nautiske mil sør for Aughenbaugh Peak og aust for Neuburg Peak vest i Dufek Massif i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names, etter forslag frå US Geological Survey (USGS) sin feltlagsleiar Arthur B. Ford, etter Anthony W. England, ein geofysikar i USGS som arbeidde i Dufek Massif i løpet av 1976–77 og 1978–79.

## Kjelder
Gabbro Crest

**Gabbro Crest** er ein fjellrygg, 1750 moh, mellom Sheriff Cliffs og Vigen Cliffs langs søraustkanten av Saratoga Table i Forrestal Range i Antarktis. Det fekk dette namnet i 1979 av Advisory Committee on Antarctic Names, etter forslag frå Arthur B. Ford, ein geolog i US Geological Survey, etter gabbro, den dominerande bergarten i Forrestal Range.

## Kjelder
Mount Gorecki

**Mount Gorecki** er eit fjell, 1110 moh, ved søraustenden av Schmidt Hills i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert den 13. januar 1956 under U.S. Navy sin transkontinentale flytur frå McMurdo Sound til Weddellhavet og attende, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter flyelektrikar Francis Gorecki deom deltok på ekspedisjonen.

## Kjelder
Hannah Peak

**Hannah Peak** er eit spisst fjell ved sørvestenden av Dufek Massif 2&nbsp;nautiske mil nord-nordaust for Walker Peak i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James L. Hannah, ein elektrikar som overvintra ved Ellsworth-basen i 1957 og McMurdo-basen i 1961.

## Kjelder
Mount Hawkes

**Mount Hawkes** er eit fjell på 1975 moh langs Washington Escarpment, som står ved austsida av Jones Valley i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert den 13. januar 1956 under U.S. Navy sin transkontinentale flytur under Operasjon Deep Freeze I frå McMurdo Sound til Weddellhavet og attende. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser William M. Hawkes sin var andrepilot på flyturen. Hawkes Heights er òg kalla opp etter Hawkes.

## Kjelder
Gambacorta Peak

**Gambacorta Peak** er eit fjell, 1840 moh., som står 4&nbsp;nautiske mil aust for Mount Kaschak sør i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956–66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Francis M. Gambacorta, kaptein på USS «Wyandot» som  transporterte laget som oppretta Ellsworth-basen under Det internasjonale geofysiske året. Avlossings ved  stasjon på Filchnerisen byrka 29. januar 1957.

## Kjelder
Mount Hobbs

**Mount Hobbs** er eit fjell, 1135&nbsp;moh, og det høgaste punktet i Williams Hills i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fenrik James W. Hobbs i U.S. Navy, som overvintra ved Ellsworth-basen i 1958.

## Kjelder
Mount Hook

**Mount Hook** er eit snødekt fjell frå austsida på Saratoga Table, 9 km søraust for Sorna Bluff i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1979 etter løytnant Richard M. Hook i U.S. Navy, som var militærlege ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1969.

## Kjelder
Mount Hummer

**Mount Hummer** er eit snødekt fjell på sørvestsida av toppen av Chambersbreen, nordaust på Saratoga Table i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1979 etter dr. Michael G. Hummer frå Oklahoma Medical Research Foundation, som forska på biomedisin og som var lækjar ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1975.

## Kjelder
Kester Peaks

**Kester Peaks** er tre fjelltoppar som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) sør for Mount Malville på austsida av Forrestal Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagde av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Larry T. Kester, ein fotograf med U.S. Navy-skvadron VX-6 i løpet av Operasjon Deep Freeze i 1964.
 
## Kjelder
Kinsella Peak

**Kinsella Peak** er eit fjell langs sørsida av Gale Ridge, 9&nbsp;km vest for Mount Cowart i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William R. Kinsella, ein elektrikar ved Ellsworth-basen vinteren 1958.

## Kjelder
Mount Feldkotter

**Mount Feldkotter** er eit fjell, 1510 moh, som står 4&nbsp;nautiske mil sør for Gambacorta Peak sør i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1956–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry H.J. Feldkotter, ein flyelektrikar ved Ellsworth-basen vinteren 1958.

## Kjelder