open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aksana Mjankova

**Aksana Mjankova** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Krytjaŭ i Kviterussland som vart kåra til olympisk meister i sleggjekasting i 2008, ein meistertittel Den internasjonale olympiske komitéen annullerte åtte år seinare, etter å ha testa dopingprøvene frå Beijing-OL på ny.

Frå 2002-sesongen deltok Mjankova i fleire av dei store internasjonale meisterskapane, utan ho makta ta seg til finale. I 2006 forbetra sitt personbeste sleggjekast med over 6,5 m til 76,86 meter. To år seinare tok ho den olympiske gullmedaljen med eit kast som målte 76,34 m, framfor Yipsi Moreno frå Cuba og med kinesiske Zhang Wenxiu på bronseplass.

OL-sesongen 2012 sette Mjankova i april personleg rekord med 78,19 m under eit stemne i Brest. Tre månader seinare forbetra ho rekorden sin til 78,69 meter, einast verdsrekordhaldar Betty Heidler hadde den gongen kasta lengre.

### Doping
Etter at dopingprøvene frå OL 2008 og OL 2012 vart testa på nytt i 2016, fann ein både turinabol og anavar i prøvene til Mjankova. Den 25. november 2016 annullerte/underkjende Den internasjonale olympiske komitéen Mjankova sine prestasjonar i dei to sommarleikane.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (60,13 m =nr 27)
*VM 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (64,11 m =nr 22)
*EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (62,85 m =nr 23)
*VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (-)
*OL 2008 i Beijing: Gullmedalje – 76,34 m, annullert 2016, framom Yipsi Moreno – 75,20 m
*VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (69,58 m =nr 13)
*OL 2012 i London: Nr 7 – 74,40 m, annullert 2016
*VM 2013 i Moskva: Utslått i kvalifiseringa (66,65 m =nr 22)
*EM 2014 i Zürich: Utslått i kvalifiseringa (66,92 m =nr 14)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aksana Miankova|Aksana Miankova]]» frå ,  den 26. juli 2018.*
Canon PowerShot SX100 IS

**Canon PowerShot SX100 IS** er eit digitalt superzoom-kamera laga av Canon og lansert hausten 2007. Det har ein CCD-sensor med ei oppløysing på 8 megapikslar (). Det har 10 gonger optisk zoom og biletstabilisering. Blendaropet er 2,8 ved vidvinkel og 4,3 ved telefoto. Brennvidda svarar til  for 35mm-format.

SX100 IS vart lansert som eit mindre og rimelegare alternativ til Canon PowerShot S5 IS.

## Kjelder
Yoelbi Quesada

**Yoelbi Luis Quesada Fernández** () er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar som i 1997 vart verdsmeister i tresteghopp, året etter han vann OL-bronsen i same øvinga.

### Aktiv
Quesada vann tresteghopp ved junior-VM 1992 med eit hopp på 17,04 m, han la på til 17,18 m då han vart sjettemann under i dei olympiske leikane i Barcelona same sommaren. Gjennom 1995-sesongen høyrde han til verdseliten i øvinga, noko han viste med 17,62 m og andreplass i innandørs-VM, 17,67 m og siger i dei panamerikanske leikane, før han til sist vart nummer fire med 17,59 m i friidretts-VM, nøyaktig like langt som bronsevinnaren hoppa. Året etter hoppa han litt kortare i OL-finalen, men 17,44 m heldt til bronse for Quesada.

Høgdepunktet i Quesada liv som tresteghoppar kom under verdsmeisterskapen 1997 i Aten. Han tok leiinga i tevlinga med eit fyrstehopp som målte 17,60 m. I den andre omgangen sette han med 17,85 meter personleg rekord, eit hopp som skulle vise seg å halde til gullmedalje. Sølvmedaljen gjekk til verdsrekordhaldaren Jonathan Edwards, som i siste omgang landa på 17,69 m, bronsen fekk Aliecer Urrutia, Quesadas landsmann, med sine 17,64 m.

Under Sommar-OL 2000 i Sydney melde Quesada seg på i medaljestriden, men med 17,37 m som best mangla han ni centimeter på bronseplassen og vart nummer fire. Fire år etter enda han han opp på åttandeplass i Aten-OL.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1992 i Barcelona: Nr 6 – 17,18 m
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 12 – 16,77 m
*VM 1995 i Göteborg: Nr 4 – 17,59 m
*OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 17,44 m
*VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 17,85, framom Jonathan Edwards (17,69 m)
*VM 1999 i Sevilla: Nr 10 – 16,88 m
*OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 17,37 m
*VM 2003 i Paris: Nr 9 – 16,84 m
*OL 2004 i Aten: Nr 8 – 16,96 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Yoelbi Quesada|Yoelbi Quesada]]» frå ,  den 28. juli 2018.*
Ioamnet Quintero

**Ioamnet Quintero Álvarez** () er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar frå Havanna som i 1993 vart verdsmeister i høgdehopp, året etter ho tok OL-bronse i same øvinga.

Quintero vann med eit hopp på 1,97 meter bronsemedaljen under dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona, i ei tevling der tyske Heike Henkel vart olympisk meister ved å svinge seg over 2,02 meter, medan Galina Astafei frå Romania fekk sølv med sine 2,00 meter.

I mars 1993 gjekk Quintero over 2,01 m innandørs i Berlin. Tidleg i august månad sette ho personleg utandørsrekord med 2,00 meter ved eit stemne i Monaco. Ho var også i toppform då høgdefinalen i verdsmeisterskapen 1993 gjekk av stabelen i Stuttgart to veker seinare, med eit bestehopp på 1,99 meter vann ho gullmedaljen framom landskvinna Silva Costa, med Sigrid Kirchmann frå Austerrike på tredjeplassen, begge desse klarte 1,97 meter.

Quintero var aktiv til 2000, utan å nå heilt opp mot sitt tidlegare toppnivå dei siste sesongane.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje – 1,97 m 
*VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje – 1,99 m, framom Silvia Costa (1,97 m)
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (1,90 m =nr 18)
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (1,90 m =nr 17)
*OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (1,92 m =nr 14)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ioamnet Quintero|Ioamnet Quintero]]» frå ,  den 28. juli 2018.*
Karel Lismont

**Karel Lismont** () er ein belgisk tidlegare langdistanseløpar frå Borgloon som i 1971 vart europameister i maratonlæping, og sidan vann to OL-medaljar og to EM-bronser på same distansen.

Under europameister i friidrett 1971 overraska Lismont stort då han vann maratonløpet, fem dagar etter han kom på 16.-plass på 10&nbsp;000 meter. Med tida 2.13.09 vann han gullmedaljen framom dei britiske førehandsfavorittane Trevor Wright og Ron Hill. Under Sommar-OL 1972 i München sprang Lismont inn til sølv i maraton, Frank Shorter frå USA vann løpet. Fire år seinare tok Lismont bronsemedaljen i maraton ved dei olympiske leikane i Montreal, bakom Waldemar Cierpinski og Frank Shorter.

Både i EM 1978 i Praha og i EM 1982 i Aten sikra Lismont seg bronsemedaljen i maraton. høvesvis 10 og 48 sekundar bakom vinnarane i dei to meisterskapane. I 1983 deltok han i den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, der han vart niandemann
på tida 2.11.24, eitt minutt og 21 sekundar bakom vinnaren.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1971 i Helsinki: Gullmedalje – 2.13.09, framom Trevor Wright (2.13.59)
*OL 1972 i München: Sølvmedalje – 2.14.31, bakom Frank Shorter (2.12.19)
*EM 1974 i Roma: Braut maratonløpet
*OL 1976 i Montreal: Bronsemedalje – 2.11.12
*EM 1978 i Praha: Bronsemedalje – 2.12.07
*OL 1980 i Moskva:  Nr 9 – 2.13.27
*EM 1982 i Aten: Bronsemedalje – 2.16.04
*VM 1983 i Helsinki: Nr 9 – 2.11.24

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Karel Lismont|Karel Lismont]]» frå ,  den 28. juli 2018.*
NKP-pressa

**NKP-pressa** er ei presse som (i 2018) gjev ut minst ei avis - Friheten - og eit tidsskrift.

NKP står for Norges Kommunistiske Parti.

## Historie
Aviser som høyrte til NKP-pressen, var mellom anna følgande aviser
*Angrep 
*Arbeideren (Brumunddal) (Se Brumunddal-avisa Arbeideren)
*Arbeideren (Hamar) · 
*Arbeideren (Oslo) (Se Oslo-avisa Arbeideren)
*Arbeidet · 
*Avant-Garden (eller NKU-avisa Avant-Garden) · 
*Buskerud-Arbeideren · 
*Dagens Nyheter · 
*Finnmark Fremtid · 
*Follo Arbeiderblad · 
*Fosna-Arbeideren · 
*Friheten (Nordland) 
*Fritt Folk · 
*Glomdalens Arbeiderblad · 
*Gudbrandsdalens Arbeiderblad · 
*Hardanger Arbeiderblad · 
*Klassekampen (NKU) (Se NKU-avisa Klassekampen)· 
*Lillestrøm Blad · 
*Lørenskog-Arbeideren · 
*Mossingen · 
*Møre Arbeiderblad · 
*Nordlands Arbeiderblad · 
*Nordlys. Januar 1924, var sist avisa var del av NKP-pressa.
*Norges Kommunistblad · 
*Ny Dag · 
*Ny Tid (Oslo) (Se Oslo-avisa Ny Tid) 
*Ny Tid (Trondheim) · 
*Ny Tid (Tønsberg · 
*Rogalands Arbeiderblad · 
*Rogalands Fremtid · 
*Rød Front · 
*Sannheten · 
*Solør-Arbeideren · 
*Sunnhordland Kommunistblad · 
*Sunnhordland Arbeiderblad · 
*Telefolkets Fridom · 
*Telemark Kommunistblad · 
*Troms Arbeiderblad · 
*Troms Fylkes Kommunistblad · 
*Vardø Framtid · 
*Vestfold Arbeiderblad · 
*Vestkysten · 
*Østfold Arbeiderblad · 
*Øst-Finnmark

;Illegale aviser
EM i kunstløp 1950

**Europameisterskapen i kunstløp 1950** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo fredag 17. og laurdag 18. februar 1950. Deltakarane; 15 kvinner, 7 menn og 6 par, kom frå Austerrike, Danmark, Finland, Frankrike, Italia, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn, Tsjekkoslovakia og arrangørlandet Noreg.

### Kvinner





### Menn





### Parløp





## Kjelder
*Arbeiderbladet 18. februar 1950
*Arbeiderbladet 20. februar 1950
Bad Ischl

**Bad Ischl** er ein landsby og ein kommune i Distriktet Gmunden i sørdelen av forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 163,1 km² og i kring 14&nbsp;000 ibuarar. Landsbyen Bad Ischl ligg 468 meter over havet ved elva Traun og er ein historisk kjend kurstad.

Kommunen Bad Ischl omfattar fire større landsbyar; Reitendorf, Bad Ischl, Haiden, Kaltenbach, og 16 mindre landsbyar og grender. 72% av landarealet er dekt med skog, 7,9% vert nytta til landbruk.

Bad Ischl vart utvikla som kurstad for den austerrikske eliten i 1820-åra. Frå 1853 heldt den austerrikske keisaren om somrane hus i det som sidan har vorte kalla Kaiservillaen i Bad Ischl. Her skreiv han den 28. juli 1914 under på krigserklæringa mot Serbia og utløyste dermed den 1. verdskrigen. Bygningen er framleis i eiga til etterkomarar av han, men er delvis open for allmenta.

Skirennaren Rudolf Nierlich var frå Bad Ischl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bad Ischl|Bad Ischl]]» frå ,  den 28. juli 2018.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Proteasom

**Proteasom** er sterkte konserverte proteolytiske kompleks av fleire undereiningar. Dei finst i cytosol og i sellekjernen til eukaryote seller, og er her det viktigaste proteolytiske maskineriet. Dei fleste protein som skal brytast ned av proteasom er kovalent merkte med det vesle proteinet ubikvitin. Proteasom i noko enklare form er òg kjende frå arkar og nokre bakteriar  (mellom anna frå Actinomycetales og Nitrospirales).

Alle eukaryote proteasom har ein kjernepartikkel med ein sedimentasjonskonstant på 20S, der dei proteolytiske seta sit. Elles ymsar proteasoma i talet på tilknytte regulerande partiklar og andre protein. Bakteriar og arkar har ofte kjernepartiklar som er sette saman på eit anna vis enn det eukaryote kjernepartiklar er. I eukaryote seller ser 26S-utgåva av proteasomet ut til å vera den vanlegaste forma av proteasom. 26S-utgåva er sett saman av éin kjernepartikkel og to 19S regulerande partiklar.

Regulerande partiklar har ulike roller, dei kan aktivera kjernepartikkelen og kjenna att og handsama ubikvitinerte protein. Det finst fleire typar regulerande partiklar, og den ein kjenner best er 19S-partikkelen. 19S-partikkelen verkar vera unik for eukaryotar og er sterkt konservert hjå dei. 

Ikkje alle protein brotne ned av proteasom vert ubikvitinerte, og ornitindekarboksylase er det dømet på dette som ein skjøner best.

## Kjelder
Liu Dong

**Liu Dong** () er ein kinesisk tidlegare mellomdistanseløpar som i 1993 vart verdsmeister på 1500-meter i Stuttgart.

Liu Dong vart i 1992 juniorverdsmeister på 1500-meter. I mai 1993 vart ho nummer to på distansen i austasiameisterskapen, klart slått av landskvinna Qu Yunxia. Tre månader seinare vann Liu ein suveren siger på 1500-meter ved verdsmeisterskapen i Stuttgart, med tida 4.00,5 kom ho i mål nesten tre sekundar føre sølvvinnaren, irske Sonia O’Sullivan. Eit par veker etterpå, den 9. september, sette Liu asiarekord på 800-meter med 1.55,54 i eit løp i Beijing.

Liu Dong deltok ikkje i tevlingar i 1994 og 1995, då ho kom på kant med trenaren. Ho kom tilbake på friidrettsbana og sette med 3.56,3 personleg rekord på 1500-meter i Shanghai den 17. oktober 1997.

Ho er gift og busett i Spania.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Liu Dong|Liu Dong]]» frå ,  den 29. juli 2018.*
Bad Goisern am Hallstättersee

**Bad Goisern am Hallstättersee** er ein kommune () i Distriktet Gmunden i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 112,3 km² og i kring 7&nbsp;500 ibuarar. Landsbyen Bad Goisern, som ligg 500 meter over havet, hyser om lag 2&nbsp;000 ibuarar.

Kommunen omfattar landsbyen Bad Goisern og 30 mindre og små landsbyar og grender. Folkesetnaden er spreidd langs ei dalslette frå nordenden av Hallstatt-vatnet. 67&nbsp;% av landarealet er dekt med skog, 12&nbsp;% vert nytta til landbruk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bad Goisern am Hallstättersee|Bad Goisern am Hallstättersee]]» frå ,  den 28. juli 2018.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Ohlsdorf

**Ohlsdorf** er ein kommune i Distriktet Gmunden i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 27,8 km² og i kring 5&nbsp;200 ibuarar. Landsbyen Ohlsdorf, som ligg 538 meter over havet og 4-5 km nord om byen Gmunden, hyser om lag 1100 ibuarar. Resten av folkesetnaden i kommunen fordeler seg på 32 mindre og små grender.

65% av flatevidda i kommunen vert nytta til landbruk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ohlsdorf (Oberösterreich)|Ohlsdorf (Oberösterreich)]]» frå ,  den 28. juli 2018.*
Xu Demei

**Xu Demei** () er ein kinesisk tidlegare friidrettsutøvar som i 1991 vart verdsmeister i spjutkasting under verdsmeisterskapen i Tokyo.

Xu kom på andreplassen i spjuttevlinga både ved asiameisterskapen 1989 og asialeikane 1990. I 1990 sette ho elles personleg rekord med eit kast på 68,30 m. Året etter kvalifiserte ho seg til VM-finalen i Tokyo, der ho i den fyrste omgangen smelte til med 68,78 meter, hennar livs lengste kast. Ingen av dei av dei andre finalistane klarte å overgå dette kastet, sjølv om verdsrekordhaldaren Petra Meier kom svært nær med sitt bestekast på 68,68 meter.

Under dei olympiske sommarleikane 1992 i Barcelona nådde Xu 59,98 meter i kvalifiseringa, ein knapp halvmeter for kort til finaleplass, ho enda dermed på 14. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Xu Demei|Xu Demei]]» frå ,  den 29. juli 2018.*
Martín Fiz

**Martín Fiz Martín** () er ein spansk tidlegare langdistanseløpar frå Vitoria-Gasteiz som i 1994 vart europameister i maratonløping og året etter vart verdsmeister på same distansen.

Fiz tok gullmedaljen på maraton under EM 1994 i Helsinki, og fekk med seg to landsmenn på sigerspallen. Våren etter sigra han i Rotterdam maraton, før han i august vann gullet då VM 1995 fann stad i Göteborg. 

Under dei olympiske leikane i Atlanta sommaren 1996 vart Fiz nummer fire på maratondistansen, godt over halvminuttet bak dei tre som kjempa om medaljane til heilt inn på OL-stadion. Året etter tok han sølvmedaljen i maraton ved verdsmeisterskapen 1997 i Aten, fem små sekundar bak landsmannen Abel Antón. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: 5000 m - braut
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa på 5000 m (13.59,52 =nr 23) 
*EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje – 2.10,31, framom Diego García (2.10.46)
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 2.11,31, framom Dionicio Cerón (2.12.13)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 2.13.20
*VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 2.13,21, bakom Abel Antón (2.13.16)
*VM 1999 i Sevilla: Nr 8 – 2.16.17
*OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 2.13.06

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Martín Fiz|Martín Fiz]]» frå ,  den 29. juli 2018.*
Stukk

**Stukk** (av italiensk *stucco*) er eit materiale laga gips, kalk og sand. Det kan brukast til å mura med eller formast til kunst og dekorasjonar, kjend som **stukkatur** eller **stukkaturarbeid**.

## Kjelder
Målar

**Målar** er ein yrkestittel som kan brukast om yrkes- eller handverksmålarar, som måler bygningar, interiør, konstruksjonar, fartøy og liknande, og om kunstmålarar som måler bilde. 

Blant yrkesmålarane er det utøvarar både innan gamle handverksfag (dekorasjonsmålarar, teater- og kulissemålarar, skiltmålarar, porselensmalarar, hus- og interiørmålarar) og nyare, industrielle fag (autolakkerarar, skipsmålarar osb.).

## Utdanning
I den vidaregaande opplæringa i Noreg kan ein ta to ulike utdanningar ellerr fagbrev som målar: Målarfaget eller Industrimålarfaget.
Målarfaget er eit av dei handverksfaga i Noreg der ein kan ta meisterbrev og oppnå tittelen målarmeister.

## Galleri

Siegwald Dahl - Professor Dahl ved staffeliet - Nasjonalmuseet - NG.M.00424.jpg|*Professor Dahl ved staffeliet*. Kunstmålaren J.C. Dahl måla av Siegwald Dahl i 1848.
Brooklyn Bridge painters at work high above New York City, on 03 December 1915.png|Målarar på Brooklyn-brua i New York i 1915.
Painters on the arch of the Harbour Bridge, 1932 (8282709213).jpg|Målarar på Sydney Harbour-brua i 1932.
LimaSignPainter.jpg|Skiltmålar i Lima i 2007.
Painter paints a room arp.jpg|Målarmeister i 2009.
Summer work.jpg|Utandørsmålar i 2009.
Ильинская и Троицкая церкви, Серпухов (художник за работой).jpg|Utandørsmålar i 2011.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Maler|Maler]]» frå ,  den 29. juli 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
 
*  Maler ved Utdanning.no 
*  Kunstner ved Utdanning.no
Baldakin

**Baldakin** (av italiensk *baldacchino*) er ei himling eller overdekking som ikkje er halden oppe av veggar, men av til dømes søyler eller feste til ein bakvegg.

Opphavleg viste omgrepet til ein type silke frå Bagdad, som var kjend som *Baldacco* på italiensk i mellomalderen. Seinare kunne det visa til ei himling av tøy som blei boren i prosesjon eller montert over ein sitteplass (også kalla «tronhimmel») som symbolsk vern og markering av vyrdnad. Etterkvart kunne det visa til  liknande former for dekke, også permanent arkitektur av harde materiale.

Baldakinar kan byggjast som framspringende tak over inngangsparti eller visse opphaldsstader, som alter, preikestol, senger, troner, relikvarium og statuar. 

Ein baldakin boren av fire søyler over eit alter blir kalla eit ciborium. Baldakinar kan også framleis vera flyttbare og brukast som vyrdnadsteikn i prosesjonar over ein æresperson eller æresgjenstand.

## Sjå òg
* Ciborium
* Tabernakel
* Chuppah

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Baldakin|Baldakin]]» frå ,  den 29. juli 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
 
*Gunnarsjaa, Arne (1999) *Arkitekturleksikon*. Oslo : Abstrakt forlag. ISBN: 82-7935-007-1 (e-bok ved nb.no)
Offentleg utsmykking i Alstahaug kommune

**Offentleg utsmykking i Alstahaug kommune** omfattar utsmykking i kommunesenteret Sandnessjøen, der det finst det statuar av Torolv Kveldulvsson, Petter Dass, Sigrid på Sandnes og Skule V. Storheill. I tillegg finst verka *Bakersvenden*, *Seileren*, *[[Tassen-statuen|Tassen]]* og *SKARV*, ei oppstilt ankerkjettinglenke.

På øya Alsta ligg Petter Dass-monumentet, ein steinbauta vigd diktarpresten, vest for Alstahaug kyrkje.
Ved Helgelandsbrua står skulpturen *Vindenes hus* av Sissel Tolaas som er ein del av Skulpturlandskap Nordland.

På Horvnesåsen, langs Fylkesveg 17, står bronseskulpturen *Elgen* av Skule Waksvik.

*Skipet* ved Øyvindsenteret på Sandnes er ein steinskulptur av eit vikingskip av Ståle Botn.

På Tjøtta står det ein bauta til minne om Øyvind Finnsson Skaldespiller utanfor Tjøtta kyrkje og ein bauta til minne over avdøde russiske krigsfangar på Tjøtta internasjonale krigskyrkjegard på Tjøtta.

## Referansar
Teresa av Ávila

Heilage **Teresa av Ávila**, også kjend som **St. Teresa av Jesus** () var ein spansk mystikar, karmelittnonne og forfattar under motreformasjonen. Ho er sidan utnemnd til katolsk helgen og kyrkjelærar.

Teresa var fødd i Ávila i Castilla.
Ho fekk opplæring i klosteret Santa María de Gracia, der budde i nokre månader før ho måtte forlata det på grunn av dårleg helse. Då ho var tjue tok ho ei avgjerd om å gå i kloster, trass motstand frå faren.

Ho var ein reformator av Karmelittordenen, og blir saman med Johannes av krossen rekna som grunnleggjar av Dei uskodde karmelittane. 

I 1970 blei ho den første kvinna som blei utnemnd til kyrkjelærar. Saman med Katarina av Siena (1347–1380, også utnemnd i 1970) og Teresa av Lisieux (1873–1897, utnemnd i 1997) er ho ein av berre tre kvinner som er tildelt denne ærestittelen.

Blant hennar viktigaste verk er sjølvbiografien *Boken om mitt liv* *Den indre borgen* (*El Castillo Interior*) og *Camino de Perfección* ('Fullkomenheitens veg'). Desse bøkene blir rekna blant dei viktigste innan kristen mystisisme.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Teresa av Ávila|Teresa av Ávila]]» frå ,  den 29. juli 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
Grieskirchen

**Grieskirchen** er ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 11,7 km² og 5&nbsp;000 ibuarar. Byen Grieskirchen ligg 335 meter over havet. 71% av arealet i kommunen vert nytta til landbruk.

Pöttinger Landtechnik, ein produsent av maskinar til landbruket, har hovudsetet sitt i Grieskirchen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Grieskirchen|Grieskirchen]]» frå ,  den 29. juli 2018.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Bad Schallerbach

**Bad Schallerbach** er ein kommune i Distriktet Grieskirchen i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 8,5 km² og i kring 4&nbsp;200 ibuarar. Byen Bad Schallerbach ligg 308 meter over havet.

Turisme er hovudnæring i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bad Schallerbach|Bad Schallerbach]]» frå ,  den 29. juli 2018.*
Offentleg utsmykking i Finnmark

**Offentleg utsmykking i Finnmark** er eit oversyn over offentleg utsmykking i fylket etter kommune.

## Alta kommune
**Alta bataljons falne* er eit monument som ligg på Altagård. Monumentet er knytt til Alta bataljon. Per Hurum forma skulpturen.
**Selfangstmonumentet* av Per Ung er frå 1999.

## Kåfjord kommune
*Rallarfamilien* er ein skulptur som ligg ved Kåfjord kyrkje. Han er utforma av Per Ung.

## Sør-Varanger kommune
**Frigjøringsmonumentet* ligg i Kirkenes sentrum.


Kirkenes_Sowjetische_Ehrendenkmal.jpg|*Frigjøringsmonumentet*


## Tana kommune
Krigsminnesmerket ved Rustefjelbma kyrkje er utforma av Annelise Josefsen.

## Vardø kommune
**Tredive Aar blant De Vilde* ved Vardø politistasjon er ein kollasj av Anna Sigmond Gudmundsdottir.

## Referansar
Sally Barsosio

**Selina Barsosio**, kjend som **Sally Barsosio**, () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar frå Keiyo som i 1997 vart verdsmeister på 10&nbsp;000 meter, fire år etter ho tok bronsen på same distansen. Ho er den yngste personen som har vunne ein medalje i eit friidretts-VM.

Barsosio var einast 15 år og 5 månader gammal då ho vann bronsemedaljen på 10&nbsp;000 m under verdsmeisterskapen i friidrett i Stuttgart i 1993, der ho etter målgang fyrst vart diskvalifisert for å ha hindra andre løparar, særleg Elana Meyer som fall ut av løpet. Tida 31.15,3 vart ståande som Barsosios beste på 10&nbsp;000 meter.

Barsosio hamna lengre nede på resultatlista i dei største meisterskapane dei neste åra. I 1997 tok ho derimot gullmedaljen på 10&nbsp;000 meter så VM fann stad i Aten, ho vart dermed den fyrste kenyanske kvinna som vann ein global meistertittel i løp på seniornivå. Eit par veker etter VM-sigeren sette Barsosio personbeste på 5&nbsp;000 meter med tid 14.46,7 i eit stemne i Brussel.

Sidan deltok Barsosio både i 2000 og 2004 i milløpet under sommarleikane, utan å utmerke seg.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje på 10&nbsp;000 m – 31.15,3
*VM 1995 i Göteborg: Nr 11 på 5&nbsp;000 m – 15.39,5
*OL 1996 i Atlanta: Nr 10 på 10&nbsp;000 m – 31.53,3
*VM 1997 i Aten: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 31.32,9, framom Fernanda Ribeiro (31.39,1)
*OL 2000 i Sydney: Nr 17 på 10&nbsp;000 m – 31.57,4
*OL 2004 i Aten: Nr 17 på 10&nbsp;000 m – 32.14,0

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sally Barsosio|Sally Barsosio]]» frå ,  den 30. juli 2018.*
Volodimir Holubnitsjij

**Volodimir Stepanovitsj Holubnitsjij** () var ein ukrainsk kappgjengar frå Sumy som vart olympisk meister på 20 km i 1960 og 1968, samt europameister på same distansen i 1974. Han representerte Sovjetunionen.

Etter Holubnitsjnij vann OL-gullet på 20 km kappgang i Roma i 1960, var han medaljekandidat på distansen ved samtlege store meisterskap han deltok i i tida fram til 1976. I denne perioden sanka han vidare EM-bronsen 1962, OL-bronse 1964, EM-sølv 1966, OL-gull 1968, OL-sølv 1972 og EM-gull 1974. Då han la opp hadde altså Holubnitsjij OL-medaljar og EM-medaljar i alle valørar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1960 i Roma: Gullmedalje – 1.34.07,2, framom Noel Freemann (1.34.16,4)
*EM 1962 i Beograd:  Bronsemedalje – 1.36.37,6
*OL 1964 i Tokyo: Bronsemedalje – 1.31.59,4
*EM 1966 i Budapest: Sølvmedalje – 1.30.06,0, bakom  Dieter Lindner (1.29.25,0)
*OL 1968 i Mexico-byen: Gullmedalje – 1.33.58,4, framom José Pedraza (1.34.00,0)
*OL 1972 i München: Sølvmedalje – 1.26.55,2, bakom Peter Frenkel (1.26.42,4)
*EM 1974 i Roma: Gullmedalje – 1.29.30,0, framom Bernd Kannenberg (1.29.38,2)
*OL 1976 i Montreal: Nr 7 – 1.29.24,6

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wolodymyr Holubnytschyj|Wolodymyr Holubnytschyj]]» frå ,  den 30. juli 2018.*  
 
*
Waldemar Cierpinski

**Waldemar Cierpinski** () er ein tysk tidlegare langdistanseløpar frå Nienburg i Sachsen-Anhalt som vart olympisk meister i maratonløping både i 1976 og 1980. Han representerte Aust-Tyskland.

## Aktiv
I 1975-sesongen sette Cierpinski personleg rekordar på 10000 meter med 28.28,2 og på 5000 m med 13.36,6, den siste oppnådd under landskampen Noreg-Sverige-Austtyskland på Bislett stadion i Oslo.

Frå OL-sesongen 1976 satsa Cierpinski einsidig på maratonløp. Under dei olympiske leikane i Montreal sprang han i lag med tetgruppa dei fyrste 25 kilometerane, då tittelforsvarar Frank Shorter frå USA gjorde eit rykk. Cierpinski tok så opp jakta og passerte Shorter, som han slo med 51 sekundar. Cierpinski si vinnartid på 2.09.55 viste seg å verte hans beste gjennom heile maratonkarrieren.

Etter å ha vorte fjerdemann på maratondistansen ved EM 1978 i Praha, kom Cierpinski tilbake på sigerspallen under sommarleikane i Moskva i 1980. Her la han seg eit stykke bak leiargruppa som heldt eit ganske høgt tempo. Etter 36 km tok han att dei fremste i løpet og fekk så eit bra stort forsprang. Den siste kilometeren av løpet knappa nederlendaren Gerard Nijboer ned på leiinga, utan Cierpinski fekk vanskar med å sikre seg OL-gull nummer to.

Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, i Helsinki i 1983, kneip Cierpinski bronsemedaljen eitt sekund framom svensken Kjell-Erik Ståhl.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1976 i Montreal: Gullmedalje – 2.09,55, framom Frank Shorter (2.10.46)
*EM 1978 i Praha: Nr 4 – 2.12.20
*OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje – 2.11.03, framom Gerard Nijboer (2.11.20)
*EM 1982 i Aten: Nr 6 – 2.17.50
*VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje – 2.10.37

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Waldemar Cierpinski|Waldemar Cierpinski]]» frå ,  den 30. juli 2018.*
Vårkornell

**Vårkornell** (*Cornus mas*) er ein lauvfellande busk eller eit lite tre i kornellfamilien.

## Skildring
Planten blir opptil åtte meter høg. Kvistane er grøngule. Blada er motsatte med ovale til elliptisk form. Dei er matt grøne under og har tre–fem par boga sidenervar. 

Blomane er gule og sit i små halvskjermar. Dei er 4–5 mm store og har fire kronblad. Vårkornell blomstar før lauvsprett, i Noreg i april–mai, og kan då minna litt om *[[Gullbuskslekta|Forsythia]]*. Frukta er avlang, 12–15&nbsp;mm lang og blankt skarlagensraud når ho er mogen.

Vårkornell veks i open skog, kratt og åkerkantar frå havnivået opp til 1500 moh. i Alpane og Kaukasus. Han er ein typisk art for submediterran skog der han veks saman med tre som duneik, frynseeik, ungareik, steineik, agnbøk, orientagnbøk og mannaask, og buskar som filtkrossved, liguster, villkornell og berberis. Arten er utbreidd i Sør- og Mellom-Europa nordover til Belgia, Tyskland, Tsjekkia, Slovakia og Ukraina. Han finst austover til Kaukasia og Anatolia, men manglar på Den iberiske halvøya og dei fleste middelhavsøyene.

## Bruk
Vårkornell blir ofte planta som prydplante. Han blir også dyrka i frukthagar i Aust-Europa, Kaukasus og Sentral-Asia.

Veden er særskild hard og tung og er blitt brukt til å laga mellom anna spydskaft, hjuleiker og handtak til verktøy. 

Frukta er sur, men kan etast av menneske. Ho kan tørkast, syltast eller brukast til saus. Ein kan også bruka henne til å laga brennevin. 

Arten finst forvilla nokre få stader i Noreg, men dette dreier seg om gjenståande plantar frå hagar. Det ser ikkje ut til at vårkornell kan formeira seg i norsk klima.

## Galleri

Leugnies AR1aJPG.jpg|Ein seks meter høg vårkornell i Belgia
20140216Cornus mas Berlinallee3.jpg|Stamme og bork
20140216Cornus mas Hockenheim3.jpg|Kvist og knoppar
20160922Cornus mas2.jpg|Blad
20151112Cornus mas2.jpg|Høstfarge
20140304Cornus mas2.jpg|Blomsterstand
Cornus mas in Blüte Hegerberg 03.JPG|Blomstrande busk i Austerrike
Kornelfrucht.jpg|Frukt


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vårkornell|Vårkornell]]» frå ,  den 30. juli 2018.*
Peder E. Spilling

**Peder Einar Pedersson Spilling** () var ein norsk gardbrukar frå Nord-Audnedal i Vest-Agder som representerte einmannskrinsen Mandalen og partiet Venstre i tida 1916-20. Peder P. Spilling var far hans.

Peder E. Spilling gjekk skogskule på Kongsberg og var frå 1900 skogassistent, hovudyrket var likevel drifta av farsgarden Spilling som han overtok i 1899. Då Vigmostad herad vart oppretta frå 1911 var Spilling medlem i heradsstyret til han døydde, ei tid også ordførar. Som ordførar fekk han fleire verv i amtet, både kva gjaldt skule, vegstellet og bekjempinga av tuberkulosen. Hausten 1915 vart han vald til stortingsmann frå krinsen Mandalen, attvald 1918, trass i at han ikkje møtte 1916-sesjonen, grunna sjukdom. Han døydde sommaren 1920, seks veker før den andre sesjonen i tingbolken 1919-21 var over, og vart erstatta av Gabriel Moseid. På Stortinget var Spilling fyrst medlem i Gasje- og pensjonskomiteen, frå 1919  Vegkomiteen.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Hartvig Johnsen

**John Hartvig Johnsen** () var ein norsk sakførar og politikar frå Kragerø som representerte einmannskrinsen Kragerø på Stortinget 1916–18. Han var tingets einaste representant vald for Fråhaldspartiet, og sat ikkje med noko anna parti.

## Liv og virke
Johnsen var fødd på Skåtøy utanfor Kragerø, i dåverande Sannidal herad og prestegjeld. Foreldra var Alf Johnsen frå Søndeled og Elise Jakobsdatter frå Stråholmen. Familien flytta etter kvart inn til Kragerø. Faren var gardbrukar på Marienlyst, skipsbyggmeister og seinare besiktelsesmann i Det Norske Veritas.

Han vart student frå ein privatskule i Kristiania i 1886 og var ferdig utdanna cand.jur. i 1893. Frå 1894 var han overrettsakførar i Kragerø. I Kragerø var han medlem i bystyret frå 1901, ordførar 1911–13 og 1920. Tingperioden 1916–18 møtte han på Stortinget, der han var medlem i Næringskomite nr 2. Det var i Johnsen si tid på tinget at det vart vedteke å byggje Kragerøbanen som eit sidespor til Sørlandsbanen.

## Kjelder

*Stortingsbiografi
Bernhard S. Sannerud

**Bernhard Severin Sannerud** () var ein norsk skulemann og politikar som representerte einmannskrinsen Flekkefjord og partiet Venstre på Stortinget 1916-18.

Sannerud var fødd i Furnes i Hedmark, der far hans var gardbrukar, lærar og kyrkjesongar. Sjølv byrja han studere i 1880 og vart cand.philos. i 1883, samstundes var han privatlærar i Heddal i Telemark. Frå 1884 til 1918 var han lærar, seinare overlærar ved mellomskulen i Flekkefjord. Sidan var han styrar av kommunale høgre allmennskular i Eidsvoll 1918-26 og Drøbak 1927-30.

I Flekkefjord tok Sannerud aktivt del både i det offentlege og sivile samfunnslivet. Mellom anna var han formann i likningskommisjonen og i elektrisitetsverket. Han var medlem i bystyret frå 1898 til han flytta frå byen i 1918, ordførar i periodane 1907-10 og 1916-18. Stortingsperioden 1916-18 var han også stortingsmann frå Flekkefjord, medlem i Protokollkomiteen. Etter han var pensjonert var Sannerud medlem i formannskapet i Drøbak.

## Kjelder
*
Ivar O. Sundet

**Ivar Olaus Sundet** () var ein norsk jurist, byfut og politikar frå Osen i Sør-Trøndelag. Han representerte einmannskrinsen Kristiansund og partiet Venstre på Stortinget 1916-18.

Sundet var son til ein gardbrukar. Etter folkehøgskule i Levanger vart han i 1891 student frå Hauges Minde i Kristiania. Han tok cand.jur.-eksamen i 1896 og arbeidde 1897-1900 som fullmektig hos sorenskrivarane i Moss og på Nordmøre. Frå sommaren 1900 var han sakførar i Kristiansund. I 25 samfulle år, 1917-42, var han byfut i Kristiansund, perioden 1921-29 også styrar av Noregs Bank si avdeling i byen.

Sundet hadde gjennom åra ei mengd kommunale og private verv i Kristiansund og i Møre fylke. Han var medlem i bystyret 1910-18 og 1922-31, ordførar 1913-16. Stortingsperioden 1916-18 møtte han på Stortinget som byens representant, med sete i Jarnbanekomiteen, ei strategisk plassering sidan han var med i Møre fylke sin jarnbanekomite i tida 1914-27.

## Kjelder
*
Knut K. Heje

**Knut Knutsson Heje** () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Flå i Buskerud som representerte einmannskrinsen Hallingdal og partiet Venstre på Stortinget 1916-18.

Heje var elev 1876-78 på Jønsberg landbruksskole og studerte 1879/80 ved Ås høgre landbruksskule og 1883/84 Den kongelige Veterinær- og Landbrukshøyskole i København. Eit års tid var han så styrar ved Stange Meieribolag, før han i 1885 tok over farsgarden Heje i Flå. Tida 1904-10 var han ordførar i Nes herad og forlikskommissær, elles var han medlem både av skulestyret i Nes og i amtet.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Ulrik Wiig

**Ulrik Erik Grape Wiig** () var ein norsk fiskar og politikar frå Kistrand i Finnmark som representerte einmannskrinsen Vestfinmarken og Det norske Arbeidarparti på Stortinget 1916-18.

Wiig var son til ein handelsmann/faktor i Havøysund i Vest-Finnmark. Han arbeidde i forretninga faren dreiv til han i tida 1885-1910 dreiv fiske og gardsbruk på Vannholmen i Måsøy herad. Frå 1910 var han fiskar frå Gjesvær i same heradet. Gjennom om lag fire tiår var han takstmann vedkomande lån på segl- og motorbåtar i Hypotekbanken. Wiig var også medlem i heradsstyret i om lag 20 år. Hausten 1915 vart han vald til stortingsmann for Vestfinmarken og sat perioden 1916-18 i Protokollkomiteen.

Han er gravlagd i Bergen.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Pregarten

**Pregarten** er ein by og ein kommune i distriktet Freistadt i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 27,8 km² og i kring 5&nbsp;300 ibuarar. Byen Pregarten med sine knappe 3&nbsp;000 ibuarar ligg 425 meter over havet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pregarten|Pregarten]]» frå ,  den 30. juli 2018.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Wartberg ob der Aist

**Wartberg ob der Aist** er ein kommune ('Marktgemeinde') i distriktet Freistadt i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 19,4 km² og i kring 4&nbsp;200 ibuarar. Landsbyen Wartberg ligg 477 meter over havet og hyser 1200 ibuarar, resten av folkesetnaden fordeler seg på 27 små og større grender ('Ortschaft').

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wartberg ob der Aist|Wartberg ob der Aist]]» frå ,  den 30. juli 2018.*
Maurizio Damilano

**Maurizio Damilano** () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Scarnafigi i Cuneo-provinsen som i 1980 vart olympisk meister i 20 km kappgang og sidan verdsmeister 1987 og 1991 på same distansen. Elles vann han to OL-bronsar og eitt EM-sølv, også dei på 20 km.

## Aktiv
Etter sjetteplass i den internasjonale meisterskapsdebuten i EM 1978, kom Damilano tilbake og vann i Moskva i 1980 den olympiske gullmedaljen i 20 km kappgang framom Pjotr Potsjentsjuk frå arrangørlandet Sovjetunionen. I dei neste sommarleikane, i Los Angeles i 1984, måtte Damilano sjå seg frågått av meksikanarane Ernesto Canto og Raúl González og enda såleis opp med bronsemedaljen. Under europameisterskapen i Stuttgart i 1986 kjempa Damilano om sigeren på 20 km mot Jozef Pribilinec frå Tsjekkoslovakia til så å seie siste steg, eit oppgjer Pribilinec vann med to sekunds margin. Året etter fekk Damilano revansje då VM 1987 fann stad i heimelandet, der han i Roma vann med 22 sekunds fordel i høve Pribilinec på andreplass. Under Sommar-OL 1988 i Seoul inntok Pribilinec på ny det høgste punktet på sigerspallen etter 20 km kappgang var gjennomført, Roland Weigel var nærast å snyte slovaken for gullet, medan Damilano kom på bronseplassen. I 1991 forsvarte Damilano VM-tittelen på 20 km under meisterskapen i Tokyo. Året etter kom han på fjerdeplass under dei olympiske leikane i Barcelona, der han hamna eit stykke bakom medaljevinnarane i spesialøvinga.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1978 i Praha: Nr 6 på 20 km – 1.24.57
*OL 1980 i Moskva: Gullmedalje på 20 km – 1.23.35, framom Pjotr Potsjentsjuk (1.24.45)
*EM 1982 i Aten: Diskvalifisert på 20 km, braut 50 km 
*VM 1983 i Helsinki: Nr 7 på 20 km – 1.21.57
*OL 1984 i Los Angeles: Bronsemedalje på 20 km – 1.23.26
*EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 20 km – 1.21.17, bakom Jozef Pribilinec (1.21.15). Braut 50 km
*VM 1987 i Roma: Gullmedalje på 20 km – 1.20.45, framom Jozef Pribilinec (1.21.07)
*OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje på 20 km – 1.20.14
*EM 1990 i Split: Braut 50 km
*VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje på 20 km – 1.19.37, framom Mikhail Sjtsjennikov (1.19.46)
*OL 1992 i Barcelona: Nr 4 på 20 km – 1.23.39

## Bakgrunnsstoff
*
Cloisonné

**Cloisonné** (frå fransk, ‘celleforma’) er ei særskild form for emaljearbeid, celle-emalje. Innan cloisonné bruker ein ein flat sølvtråd sett på kant til å laga eit mønster på overflaten av godset som skal emaljerast. Dei ulike seksjonane (cloisons) blir fylte med smelta emalje i ulike fargar. 

Cloisonné var mykje brukt i Europa i mellomalderen, og blir framleis utført i India og Aust-Asia. Teknikken opplevde ein vestleg renessanse i 1880-åra. 

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
Peter Bolstad

**Peter Olsen Bolstad** () var ein norsk lærar og gardbrukar frå Hattfjelldal som valbolken 1916-18 representerte einmannskrinsen Nordre Helgeland og valbolken 1922-24 fylkeskrinsen Nordland på Stortinget, begge perioidane vald for Det norske Arbeidarparti.

Bolstad var son til ein gardbrukar. Sjølv tok han eksamen ved Tromsø seminar i 1895 og var sidan lærar i heimbygda Hattfjelldal til han døydde. Frå 1903 dreiv han også gardsbruket Svensklid. Han var varaordførar i heradet 1910-13 og ordførar 1913-16. Elles var han i to periodar formann i skulestyret i Hattfjelldal. Hausten 1915 vart Bolstad vald til å representere Nordre Helgeland på Stortinget i treårsbolken 1916-18, han var då medlem i Gasje- og pensjonskomiteen. Etter å ha vore ut av Tinget perioden 1919-21 kom han tilbake som stortingsmann frå nyår 1922, vart då vald til sekretær i Landbrukskomiteen. Bolstad døydde vinteren 1924 og vart erstatta av vararepresentanten Ramberg.

## Kjelder
*Stortingsbiografi 
*Gravstein i Susendal
Hans Peter Norløff

**Hans Peter Norløff**, også **H.P. Norløff**, () var ein norsk kontormann frå Arendal som valbolken 1916-18 representerte einmannskrinsen Fredrikshald og partiet Høgre på Stortinget.

Norløff var son til ein skipshandlar. Sjølv arbeidde han i Saugbrugsforeningen i Halden frå 1883 til 1924, frå 1908 som kontorsjef. Åra 1925-39 var han overformyndar i Halden, styreformann i Fredrikshalds Sparebank frå 1936.

Norløff var bystyremedlem i Halden 1910-22, halve tida med i formannskapet. Frå 1916 til 1918 møtte han som byens representant på Stortinget, der han var medlem i Konstitusjonskomiteen. Han gav i 1935 ut sogeverket *Saugbrugsforeningen gjennom 75 år 1859-1934* og i 1942 *Slekten Wiel*.

## Kjelder
* 
*Gravminne
Hans Blom Peterson

**Hans Blom Peterson**, også **H.B. Peterson**, () var ein norsk industrimann frå Moss som representerte partiet Høgre på Stortinget 1916-18. Heile den fyrste halvdelen av det 20. hundreåret var han den mektigaste mannen i Moss, og både i industriselskapet og i lokalsamfunnet vart omtala som Konsulen.

Peterson var utdanna jurist. Frå 1901 var han direktør for familiefirmaet M. Peterson & Søn i over 50 år. Han satsa langsiktig på å byggje ut cellulose- og papirproduksjonen i selskapet. Gjennom særleg si formannsrolle 1913-20 og 1922-27 i De norske Papirfabrikanters Forening kom han til å prege norsk papirindustri, han var elles 1927-30 president i Norges Industriforbund.

Peterson var ordførar i Moss valperioden 1911–13 og stortingsmann 1916-18 for einmannskrinsen Moss og Drøbak og Høgre, medlem i Sosialkomiteen. Frå 1917 og til utpå 1930-talet var han medlem i ei rad offentleg komitear og kommisjonar oppnemnd av storting og styringsverk. Peterson tok i 1902 over som fransk konsul i Moss.

## Kjelder
*Stortingsbiografi 
*Norsk biografisk leksikon
Halvor Løvold

**Halvor Løvold** () var ein norsk marineoffiser, næringslivsleiar og politikar frå Øyestad i Aust-Agder som representerte partiet Høgre på Stortinget periodane 1916-18 og 1931-33.

Løvold var son til ein kjøpmann. Sjølv gjekk han inn i marinen og var frå 1896 sjøoffiser, fremja til premierløytnant 1899 og kaptein 1904. I 1907 fekk han sjefsstillinga i Arendal Dampskibsselskab, ein direktørjobb han hadde til sommaren 1945. Hausten 1915 vart Løvold vald til å representere einmannskrinsen Arendal og Grimstad på Stortinget 1916-18, der han var medlem i Vegkomiteen. Tolv år seinare vart han på ny vald til tingmann, då frå dei seks kjøpstadene i Telemark og Aust-Agder, atter var han medlem i Veg- og jarnbanekomiteen. Tida 1922-34 var han medlem i Arendal bystyre, ordførar i 1925.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Solveyg Schafferer

** Solveyg Waltrude Schafferer** () er ein norsk bilethoggar. Ho har norsk mor og austerriksk far, fødd i Ludwigshafen i Tyskland og budde i Innsbruck fram til ho var ti år. Familien flytta til Trondheim i 1939 og måtte flykte til Sverige under andre verdskrigen.

## Utdanning og kunstnarleg verksemd
Solveyg Schafferer byrja på kunstskule i Trondheim 1948, og debuterte som teiknar og bilethoggar i Trondhjems Kunstforening i 1950. Frå 1950-1955 gjekk ho på Statens Kunstakademi i Oslo, der ho hadde professor Per Palle Storm som lærar. Ho debuterte på Haustutstillinga (Statens Kunstutstilling) i 1951 som bilethoggar, og har i alt hatt 26 arbeid med på Haustutstillinga over fleire år. I åra 1972-1974 hadde ho Statens 3-årige arbeidsstipend, og frå 1977 Statens garantiinntekt for kunstnarar. 

Hovudmengda av statuettane og skulpturane hennar syner born i leik eller i andre daglege gjeremål. Skulpturane er vanlegvis støypte i bronse, medan statuettar og mindre grupper vanlegvis er i tinn, polyester, sement eller patinert gips. Figurane er gjerne forenkla og gjeve ei litt røff overflate, men med naturalistiske ansikt. Ho har laga mange skulpturar til fleire av entreprenøren Olav Selvaag og Selvaag-gruppens byggefelt på Austlandet. I portrett-bystane har ho gjeve ei djupare karakteristikk av personane ho portretterer.  Somme av arbeida hennar er støypte i fleire eksemplar. Mange av dei større verka hennar er å sjå på offentlege plassar kringom i Noreg.

## Kjelder
*Solveyg Schafferer i Norsk kunstnerleksikon (1982–86)
* Solveyg Schafferers internettside
Den gule bana i Bangkok

**Den gule bana** (***MRTA Yellow Line***, thai สายสีเหลือง) er ei bane med byggestart i 2018 i storbyområdet til Bangkok i Thailand. Bana skal ende opp i fylket Samut Prakan.

Innovia Monorail (òg skrive INNOVIA Monorail) er namnet på monorailsystemet til fabrikanten Bombardier Transportation. 

## Stasjonane
Dei planlagde stasjonane er:

## Kjelder
Bahareh Letnes

**Bahareh Letnes** () er ein norsk-iransk flyktning, tannlegeassistent og forretningskvinne. Ho har vore med i fleire venleikstevlingar, og blei kåra til Miss Iran 2013, Miss Globe Iran 2014 og Miss Grand International Iran 2014, og blei nummer to i Miss Top of the World 2013.

Letnes kom frå Iran til Norge som tenåring. Ho fekk tre avslag på søknad om asyl og blei tvangsreturnert til Iran. Sidan ho mangla dei rette dokumenta blei ho send tilbake til Noreg, og fekk til slutt innvilga opphald fordi ho var ung og kunne risika tvangsekteskap i heimlandet.

Letnes har arbeidet med relasjonsbygging mellom Iran og Norge, og eig mellom anna enkeltpersonføretaket B & H General Trading Company. Bahareh Letnes. 

Letnes blei offentleg omtalt då det kom fram at ho hadde eit kjærasteforhold til fiskeriminister Per Sandberg, og at dei to hadde reist til Iran saman. Saka enda med at Per Sandberg gjekk av som fiskeriminister 13. august 2018. Seinare same året gav paret ut bok om saka.

## Verk
* Per Sandberg og Bahareh Letnes: *Fremmede makter har flyttet inn. Justismord og politisk drap*, Juritzen forlag 2018. ISBN 9788233801489.

## Kjelder
Jozef Pribilinec

**Jozef Pribilinec** () er ein slovakisk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister 1986 og olympisk meister 1988 i 20 km kappgang. Han representerte Tsjekkoslovakia og vann elles to VM-sølv og eitt EM sølv på same distansen.

Pribilinec tok sølvmedaljen i 20 km ved Friidretts-EM 1982, ei tevling som José Marín frå Spania vann. Året etter tok Pribilinec eit nytt sølv då den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett fann stad i Helsinki, 10 sekund bak meksikanaren Ernesto Canto.

I 1986 vann Pribilinec gullmedaljen ved europameisterskapen i Stuttgart, etter eit tett og drabeleg oppgjer mot Maurizio Damilano frå Italia, i mål skilde det dei to sekundar. Under verdsmeisterskapen 1987 revansjerte Damilano seg og vann gullmedaljen framfor Pribilinec. Ved dei olympiske sommarleikane 1988 vann Pribilinec gullmedaljen på 20 km på rekordtida 1.19.57, tre sekundar føre Ronald Weigel frå Aust-Tyskland og med Damilano på tredjeplassen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Nr 20 – 1.42.52
*EM 1982 i Aten: Sølvmedalje – 1.25.55, bakom José Marín (1.23.43)
*VM 1983 i Helsinki: Sølvmedalje – 1.20.59, bakom Ernesto Canto (1.20.49)
*EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 1.21.15, framom Maurizio Damilano (1.21.17)
*VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 1.21.07, bakom Maurizio Damilano (1.20.45)
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 1.19.57, framom Roland Weigel (1.20.00)
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 17 – 1.26.11

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jozef Pribilinec|Jozef Pribilinec]]» frå ,  den 1. august 2018.*
Daimí Pernía

**Daimí Pernía** () er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar frå Pinar del Río som i 1999 vart verdsmeister på 400 meter hekk.

Pernía hadde svært stor framgang i 1999-sesongen. Den 10. juli vann ho langhekken ved universiaden i Palma på Mallorca med den gode tida 53,95 sekundar. Endå meir imponerte ho vel to veker seinare då ho i panamerika-leikane i Winnipeg sigra på 53,44 sekundar, i ein meisterskap der ho også sprang Cuba i mål til siger i 4 x 4 00 meter stafett. Fire veker etter, den 25. august, gjorde Pernía under VM i Sevilla sitt livs løp og vann 400 meter hekk med 0,01 sekunds margin til Nezha Bidouane frå Marokko, den forrige verdsmeisteren. Sluttidene 52,89 og 52,90 vart ståande som personleg rekord for begge.

Under dei olympiske leikane i Sydney hausten 2000 hamna Pernía på fjerdeplassen på langhekken, ho kom i mål på 53,68 sekundar, 0,11 sekund bak bronsevinnar Bidouane, russiske Irina Privalova vann gullet på 53,02 sekundar. Året etter kneip Pernía bronsemedaljen ved VM 2001 i Edmonton, trass i den heller svake tida 54,51 sekundar. Sidan i karrieren makta ho ikkje å hevde seg i dei største internasjonale meisterskapane. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 52,89, framom Nezha Bidouane (52,90)
*OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 53,68
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 54,51
*OL 2004 i Aten: Utslått i forsøka (55,91 =nr 20)
*VM 2007 i Osaka: Nr 7 i 4 x 400 m stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Daimí Pernía|Daimí Pernía]]» frå ,  den 1. august 2018.*
Saint Thomas

**Saint Thomas**, eller St. Thomas (tidl. **Sankt Thomas**) er ei øy i dei amerikanske Jomfruøyane, eit territorium som er underlagt USA.

Innbyggjartalet er 51&nbsp;634 (2010). Arealet er 80,9 kvadratkilometer.

## Historie

Sankt Thomas blei erobra av Danmark-Noreg i 1666, og frå 1672 hadde styresmaktene kontroll over øya gjennom *[[Vestindisk-guineisk Kompagni]]*.

## Sjå òg
*Dansk Vestindia

## Kjelder