open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Diddley Daddy

«**Diddley Daddy**» er ein song av Bo Diddley. Songen vart gjeven ut på singel på Checker Records i juni 1955. Det var den andre singelen hans og ein oppfølgjar til «Bo Diddley». Songen låg fire veker på Billboard R&B-lista sommaren 1955, og nådde ein 11. plass.

## Skriving og innspeling
Songen vart spelt inn 15. mai 1955 i Chicago. Opphavleg vart han kalla «Diddy Diddy Dum Dum,» og byrja som ein song av Billy Boy Arnold, som Leonard Chess, eigaren av Chess Records (Checkers var eit dotterselskap under Chess) hadde høyrt Arnold spele og ønskte av Diddley skulle spele inn. Men Arnold hadde nettopp signert kontrakt med Vee-Jay Records, og hadde spelt inn songen dagen før i Universal Studios. Då Chess ønskte at Arnold skulle syngje songen, forstod Arnold at han ikkje kunne på grunn av kontrakten med Vee-Jay. Ei løysing vart at Diddley og Harvey Fuqua skreiv om teksten.

Munnspelspelaren Little Walter var tilfeldigvis i studio og han spurte om å få låne munnspelet til Billy Boy Arnold. Walter spelar den lange soloen etter det første verset. Eit anna tilfeldig val på innspelinga var å bruke doo-wop-gruppa The Moonglows på korvokal, fordi dei var til stades i studio då.

## Mottaking
«Diddley Daddy» er ein av signaturlåtane til Diddley og syner at han utvikla seg som artist. Songen er blitt skildra som «god som gull» ein «smittande» «livleg rockelåt». 

The Rolling Stones, som tidleg i karrieren ofte spelte Diddley sine songar på konsertane sine, spelte inn songen (i lag med Diddley sin «Road Runner») på den første demoinnspelinga si, spelt inn 11. mars 1963. Brian Jones lånte seinare gitarriffet til Diddley på songen «19th Nervous Breakdown» i 1965.

## Medverkande
* Bo Diddley – vokal, sologitar
*Little Walter – munnspel
*Jerome Green – maracas
*Clifton James – trommer
*The Moonglows – korvokal

## Andre versjonar
* Chris Isaak på *[[Heart Shaped World av Chris Isaak|Heart Shaped World]]* (1989)
*The Pretty Things & Yardbirds Blues Band på *Chicago Blues Jam 1991* og *Wine, Women & Whiskey* (1994)
*Rolling Stones, først demo
*The Liverbirds, ei britisk kvinneleg beat-gruppe som spelte inn songen for debutalbumet sitt i 1965. Denne versjone nnådde femteplassen på den tyske singellista. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Diddley Daddy|Diddley Daddy]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Who Do You Love? av Bo Diddley

«**Who Do You Love?**» er ein song skriven av den amerikanske rock and roll-pioneren Bo Diddley. Songen vart spelt inn i 1956 med ein tekst som kombinerer hoodoo-aktige bilete og skryt. Det er ein livleg rockelåt, men originalversjonen hadde ikkje den vanlege Bo Diddley-rytmen hans.

«Who Do You Love?» var ein del av repertoaret til Bo Diddley gjennom heile karrieren hans. Songen er blitt tolka av mange andre musikarar opp gjennom åra, ofte med Bo Diddley-rytme. Populære versjonar vart spelt inn av Ronnie Hawkins og George Thorogood, The Woolies, Tom Rush, Quicksilver Messenger Service, og Juicy Lucy.

## Utgjeving og mottaking
I 1956 vart songen gjeven ut på singel av Checker Records, men nådde ikkje singellistene. Han nådde eit større publikum då han vart med på det første albumet hans, *[[Bo Diddley (1958)|Bo Diddley]]*, som kom ut i 1958.  «Who Do You Love?» kom òg ut på mange seinare samleplater, som *[[His Best av Bo Diddley|His Best]]*.

I 1967 spelte Bo Diddley inn ein oppdatert versjon av songen med Muddy Waters og Little Walter for albumet *[[Super Blues]]*. Han spelte igjen inn songen i 1987 for filmmusikken til *[[filmen La Bamba|La Bamba]]*. Willie Dixon produserte songen og Los Lobos akkompagnerte.

I 2004 rangerte magasinet *[[Rolling Stone]]* Bo Diddley sin originalversjon på 133. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene.  I 2010 la National Academy of Recording Arts and Sciences songen til Grammy Hall of Fame Award.

«Who Do You Love?» er blitt tolka av mange andre musikarar. Visesongaren Tom Rush spelte inn songen i 1966 for albumet *Take a Little Walk with Me*.

Ein psykedelisk rockeversjon av The Misunderstood vart spelt inn i 1966 og gjeven ut som B-sida til «I Can Take You to the Sun» på Fontana Records. Misunderstood-gitaristen Glenn Ross Campbell omarbeidde «Who Do You Love» med det seinare bandet sitt, Juicy Lucy, og denne nådde 14. plassen på UK Singles Chart i 1970.

The Woolies spelte inn «Who Do You Love» i ein tidleg amerikansk garageband-stil og denne nådde 97. plassen på *Billboard* Hot 100 i 1967. Andre versjonar er spelte inn av The Blues Project, The Doors, Carlos Santana og Jesus and Mary Chain.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Who Do You Love? (Bo Diddley song)|Who Do You Love? (Bo Diddley song)]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Pretty Thing

«**Pretty Thing**» er ein song frå 1955 skriven av Willie Dixon og opphavleg framført av Bo Diddley. Songen var den tredje singelen til Diddley og kom ut på Checker Records etter «Diddley Daddy». Songen vart seinare gjeven ut i Storbritannia, der han vart en første av berre to songar som gjekk inn på UK Singles Chart. Den andre singelen var «Hey Good Lookin'».

## Innhald

### US 45 RPM/78 RPM
;Side ein
#«Pretty Thing»
;Side to
#«Bring It to Jerome»

### UK 45 RPM
;Side ein
#«Pretty Thing»
;Side to
#«Road Runner»

## Innspeling
«Pretty Thing» vart spelt inn av Bo Diddley den 14. juli 1955 i Chicago - same dagen som «Bring It to Jerome». Innspelinga vart produsert av Chess-brørne, Leonard og Phil, i tillegg til Bo Diddley. Musikaren på innspelinga var Bo Diddley (vokal, gitar), Jerome Green (maracas), Lester Davenport (munnspel) og Clifton James (trommer).

## Singellister
«Pretty Thing» var den andre singelen til Diddley som gjekk inn på den amerikanske *[[magasinet Billboard|Billboard]]* R&B Singles-lista og nådde fjerdeplassen i 1956. Dette var den tredje høgasteplasseringa Diddley klarte. «Pretty Thing» nådde òg 34. plassen på UK Singles Chart.

## Andre versjonar
The Pretty Things spelte inn ein versjon av songen på debutalbumet sitt i mars 1965. The Animals spelte inn ein versjon i 1963 for ein EP og gav han seinare ut som bonusspor på *[[Animalisms]]*. Canned Heat gav ut ein versjon av songen på *[[Vintage av Canned Heat|Vintage]]* i 1970. John Hammond og The Nighthawks spelte inn ein versjon av «Pretty Thing» for Vanguard Records i september 1979 og gav han ut på *Hot Tracks*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pretty Thing|Pretty Thing]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Billy Boy Arnold

**William «Billy Boy» Arnold** () er ein USA-amerikansk blues-munnspelspelar, songar og låtskrivar. 

## Biografi

Arnold var fødd i Chicago og byrja å spele munnspel som barn, og i 1948 fekk han formelt opplæring frå naboen John Lee «Sonny Boy» Williamson, kort tid før Williamson døydde. Arnold debuterte som plateartist i 1952 med «Hello Stranger» for Cool, og plateselskapet gav han kallenamnet «Billy Boy».

Tidleg i 1950-åra slo han seg saman med gatemusikaren Bo Diddley og spelte munnspel 2. mars 1955 på innspelinga av Bo Diddley-songen «I'm a Man» for Checker Records. Same dagen som Bo Diddley-innspelinga spelte Billy Boy inn den sjølvskrivne  «You Got to Love Me» som ikkje kom ut før plateboksen *Chess Blues 1947-1967* i 1992.

Arnold signerte ein solokontrakt med Vee-Jay Records og spelte inn originalane til «I Wish You Would» og «I Ain’t Got You». Begge vart seinare spelte inn av The Yardbirds. «I Wish You Would» vart òg spelt inn av David Bowie på albumet *[[Pin Ups]]* i 1973 og av Sweet i 1982 på albumet *[[Identity Crisis av Sweet|Identity Crisis]]*.

Seint i 1950-åra fortsette Arnold å spele i Chicago og i 1963 spelte han inn albumet *More Blues From The South Side* for Prestige, men karrieren stagnerte og han starta ein parallell karriere so bussjåfør og seinare tilsynsførar.

I 1970-åra hadde Arnold byrja å spele att på festivalar i Europa. Han spelte inn ei innspeling for BBC Radio 1 og John Peel den 5. oktober 1977. Han spelte i 1997 inn songar for det som vart albumet *Catfish* i 1999 i London med Tony McPhee og The Groundhogs.

## Diskografi

### Studioalbum
* *More Blues On The South Side* (Prestige, 1964)
* *Kings Of Chicago Blues Vol. 3* (Vogue, 1973)
* *Blow The Back Off It* (Red Lightnin', 1975)
* *Checkin' It Out* (Red Lightnin', 1979)
* *Ten Million Dollars* (Blue Phoenix, 1984)
* *Back Where I Belong* (Alligator, 1993)
* *Eldorado Cadillac* (Alligator, 1995)
* *Boogie 'n' Shuffle* (Stony Plain, 2001)
* *Consolidated Mojo* (Electro-Fi, 2005)
* *Billy Boy Arnold Sings Sonny Boy* (Electro-Fi, 2008)
* *Billy Boy Arnold Sings Big Bill Broonzy* (Electro-Fi, 2012)
* *The Blues Soul Of Billy Boy Arnold* (Stony Plain, 2014)

### Konsertalbum
**Live At The Venue 1990* (Catfish, 2000)

### Samlealbum
* *Crying And Pleading* (Charly, 1980)
* *Goin' To Chicago* (Testament, 1995)
* *Catfish* (Catfish, 1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Boy Arnold|Billy Boy Arnold]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Intervju med Richie Unterberger
*[  Arnold] på Allmusic
Little Walter

**Marion Walter Jacobs** (), kjend som **Little Walter**, var ein USA-amerikansk bluesmusikar, songar og låtskrivar. Jacobs revolusjonerte måten å spele munnspel på og påverka generasjonar av seinare musikarar, og han vart samanlikna med artistar som Django Reinhardt,  Charlie Parker og Jimi Hendrix. Virtuositeten og den musikalske nyskapinga hans endra forventningane til lyttarane om kva som var mogeleg for bluesmunnspel. Han vart innlemma i The Rock and Roll Hall of Fame i 2008 i kategorien Sideman, den einaste artisten som er blitt innelemma spesifikt på grunn av munnspel.

## Diskografi

### Singlar

Nådde òg 106. plassen på ''Billboard'' Pop-lista.

### Utvalde album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Walter|Little Walter]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Little Walter Foundation
Lester Davenport

**Lester «Mad Dog» Davenport** () var ein amerikansk Chicago blues-munnspelspelar og songar.

Han var fødd i Tchulau i Mississippi, men flytta til Chicago då han var 14 år. Der spelte han med Arthur Spires, Snooky Pryor og Homesick James og så med Bo Diddley. For Diddley spelte han munnspel på innspelingar for Chess Records i 1955. Han leia si eiga gruppe i 1960-åra, medan han arbeidde på dagtid som spraymålar. I 1980-åra spelte han munnspel for gruppa Kinsey Report.

Davenport gav ut det første albumet under sitt eige namn i 1992 og følgde opp med *I Smell a Rat* i 2002.

## Diskografi
**When the Blues Hit You* (Earwig Music, 1992)
**I Smell a Rat* (Delmark Records, 2002)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lester Davenport|Lester Davenport]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Bill Dahl, [ Lester Davenport] på Allmusic
Willie «Big Eyes» Smith

**Willie Lee «Big Eyes» Smith** () var ein Grammy-vinnande amerikansk bluessongar, munnspelspelar og trommeslagar. Han var best kjend for periodane han spelte i bandet til Muddy Waters i byrjinga av 1960-åra. 

## Utvald diskografi

### Som bandleiar

### Legendary Blues Band

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Willie "Big Eyes" Smith|Willie "Big Eyes" Smith]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
The Flamingos

**The Flamingos** er ei doo-wop-gruppe frå USA, som var mest populær siste halvdel av 1950-åra, og mest kjend for versjonen sin av «I Only Have Eyes for You» i 1959. *Billboard* skreiv: «Overalt hylla som ei av dei beste og mest innverknadsrike vokalgruppene i pophistoria. The Flamingos definerte doo-wop på sitt mest elegante og sofistikerte.» Bandet vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame. 

## Singlar

* A«The Boogaloo Party» nådde òg 26. plassen på UK Singles Chart og 94. plassen på kanadiske RPM Top Tracks-lista

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Flamingos|The Flamingos]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*The Flamingos
*'The Flamingos' på Vocal Group Hall of Fame 
*'The Flamingos' på Rock and Roll Hall of Fame 
*Doo-Wopp Hall of Fame 
*
*Diskografi 
*Marv Goldberg article of the Del-Knights
Chuck Stewart

**Charles Stewart** () var ein USA-amerikansk fotograf, mest kjend for portretta sine av jazzmusikarar som Louis Armstrong, Count Basie, John Coltrane, Ella Fitzgerald og Miles Davis. Han tok òg bilete av artistar innan R&B og salsa. Stewart sine fotografi har vore på omslaget av meir enn 2000 platealbum. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chuck Stewart|Chuck Stewart]]» frå ,  den 10. juli 2017.*
Lindeslørsopp

**Lindeslørsopp** (*Cortinarius tiliae*) er ein truga soppart frå Noreg. Han høyrer til slekta slørsoppar (*Cortinarius*).
Soppen er endemisk for oslofjordområdet,
det vil seia at han berre finst der.
Soppen er rekna som sterkt truga i Noreg.

Soppen veks typisk i kalklindeskog, som er ein verna habitattype i Noreg. Han dannar ein sopprotsymbiose med lind.

Ein reknar med at dagens førekomst er ein rest (relikt) etter eit større utbreiingsområde frå varmetida kjend som subboreal tid, då det vaks mykje meir lind i Skandinavia.
Ein kjenner til 8 stader der arten veks, og reknar med at det finst rundt 500 individ av denne soppen.

## Raudlistevurdering
Lindeslørsopp er vurdert som sterkt trua EN, fordi arten har ein (særs) liten populasjonsstorleik, kombinert med små og isolerte, kraftig fragmenterte delpopulasjonar, og pågåande tilbakegang.

## Fotnotar
9. artilleribrigade

**9. artilleribrigade** i det russiske forsvaret  er ein artilleribrigade som er del av 6. kombinerte armé. Full nemning på russisk er 9-я гвардейская артиллерийская Келецко-Берлинская орденов Кутузова, Богдана Хмельницкого, Александра Невского и Красной Звезды бригада). Dette tyder 9. Garde Keletsko-Berlin brigade med orden frå Kutuzov, Bogdan Khmelnitskovo, Aleksander Nevskij og Raude Stjerne. Brigaden er forlagt til Luga i Leningrad oblast.

## Referansar
288. artilleribrigade

**288. artilleribrigade** er ein artilleribrigade i det russiske forsvaret som er del av 1. stridsvognarmé. Full nemning på russisk er 288-я артиллерийская Варшавская Бранденбургская Краснознаменная орденов Кутузова, Богдана Хмельницкого и Красной Звезды бригада). Dette tyder 288. Warszava-Brandenburg Raude Fane brigade med orden frå Kutuzov, Bogdan Khmelnitskovo og Raude Stjerne. Brigaden er forlagt til Mulino i Nizjegorod oblast  (Volodarsk kommune).

## Våpen
8 x 9P140 URAGAN
36 x 2A65 MSTA-B
6 x MT-12 RAPIRA
18 x 9P149 Sjturm

## Referansar
Go Bo Diddley

***Go Bo Diddley*** er det andre albumet til rock and roll-pioneren Bo Diddley. Det vart gjeve ut i juli 1959. Albumet var det første studioalbumet til Diddley og det første han gav ut på Checker Records. Albumet vart rangert på 214. plassen på lista til *Rolling Stone* over dei 500 beste albuma gjennom tidene.

## Bakgrunn
B-sida til singelen «Hush Your Mouth», «Dearest Darling», vart gjeven ut i juni 1958 og var òg på debutalbumet til Diddley. Den neste singelen hans, «Willie and Lillie», kom ut i november 1958 og så på dette albumet. «I'm Sorry»/«Oh Yea» kom så på singel i februar 1959 og nådde 17. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* si Hot R&B Sides-liste. Den neste singelen, «Crackin' Up» med B-sida «The Great Grandfather», kom ut i mai. *Go Bo Diddley* vart gjeve ut to månader seinare i juli. I november 1959 gav ut Diddley ut den mest populære singelen sin, «Say Man»/«The Clock Strikes Twelve» som vart ein hit som nådde 20. plassen på ''Billboard'' Hot 100. Resten av songane på albumet var berre albumspor, inkludert «You Don't Love Me (You Don't Care)» som Little Walter kalla «Roller Coaster» og gav ut på singel. 

## Innspeling
Den originale innspelinga vart gjort i mono med ein Ampex-350 lydbandopptakar. Songane «You Don't Love Me (You Don't Care)» og «Little Girl» var frå den første innspelinga til Diddley for Chess Records den 2. mars 1955.

## Innhald

## Medverkande
*I følgje plateomslaget*
*Bo Diddley – vokal, gitar; fiolin på «The Clock Strikes Twelve»
*Peggy Jones – gitar, korvokal
*Jerome Green – vokal på «Say Man», maracas
*Willie Dixon – bass
*Clifton James – trommer
*Frank Kirkland – trommer
*Billy Boy Arnold  – munnspel på «You Don't Love Me (You Don't Care)» og «Little Girl»
*Lafayette Leake – piano
*Otis Spann – piano

## Andre versjonar
Songen «Little Girl» vart spelt av den britiske R&B-gruppa The Yardbirds på albumet deira *[[Five Live Yardbirds]]* og var den første av tre Bo Diddley-songar på dette albumet. The Gants gav ut «Crackin' Up» på singel i 1966. Corey Harris spelte inn ein versjon av songen «Crackin' Up» på *A Tribute to Bo Diddley*. Songen vart òg spelt av Paul McCartney på *[[Снова в СССР]]*, og vart òg framført av The Rolling Stones. Det nederlandske bluesbandet Livin' Blues spelte songen «The Great Grandfather» i 1973 på albumet *[[Ram Jam Josey]]*.

## Lister
;Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Go Bo Diddley|Go Bo Diddley]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peggy Jones

**Peggy Jones**, gift **Peggy Malone** () og med scenenamnet **Lady Bo** på grunn av forholdet sitt til Bo Diddley, var ein USA-amerikansk musikar. Ho var ein pioner innan rock and roll og spelte rytmegitar i bandet til Bo Diddley seint i 1950- og tidleg i 1960-åra, og vart ein av dei første (kanskje *den* første) kvinnelege rockegitaristen i eit kjent rockeband. Ho vart stundom kalla *Queen Mother of Guitar*, gitarens dronningmor.

Peggy Jones spelte med Bo Diddley frå 1957 til 1961 eller 1963, og spelte på singlar som «Hey! Bo Diddley», «Road Runner», «Bo Diddley's A Gunslinger», og den instrumentale «Aztec», som ho skreiv og spelte alle gitarpartia på. Ho leia samstundeds sitt eige band, The Jewels. Ho vart erstatta av ein annan kvinnelege gitarist, Norma-Jean Wofford («The Duchess»).

Jones spelte gitar på Les Cooper-instrumentalen «Wiggle Wobble» i 1962 og perkusjon på hitten «San Franciscan Nights» av Eric Burdon and The Animals i 1967 og andre innspelingar og akkompagnerte seinare James Brown and Sam & Dave.  

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peggy Jones|Peggy Jones]]» frå ,  den 10. juli 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Nettsida til Lady Bo
Have Guitar Will Travel av Bo Diddley

***Have Guitar Will Travel*** er det tredje studioalbumet til rock and roll-pioneren og bluesikonet Bo Diddley. Det kom ut på Checker Records i 1960.

På plateomslaget ser ein liknande visittkort som det Richard Boone-karakteren Paladin i *Have Gun-Will Travel* hadde og gav frå seg i kvar episode av serien. 

## Historie
Songen «Cops and Robbers» kom ut singel på Checker i november 1956, men B-sida «Down Home Special» er ikkje med på dette albumet. Songen «Mona (I Need You Baby)» vart gjeve ut som B-sida til «Hey! Bo Diddley» i oktober 1957, medan A-sida var komen ut tidlegare, *[[Bo Diddley (1958)|Bo Diddley]]* i 1959. «Say Man, Back Again» vart gjeven ut på singel i november 1959 Resten av songane kom berre ut på albumet. 

## Coverversjonar
Fleire av songane på *Have Guitar Will Travel* vart spelte inn av mange band i den britiske bølgja. «Cops and Robbers» vart spelt av The Rolling Stones, The Masters Apprentices, Wayne Fontana & the Mindbenders, Downliners Sect og George Thorogood.

## Innhald

## Medverkande
*I følgje plateomslaget*
*Bo Diddley – vokal, gitar
*Jerome Green – vokal på «Say Man, Back Again», maracas, korvokal
*Peggy Jones – gitar, korvokal
*Willie Dixon – bass
*Clifton James – trommer
*Frank Kirkland – trommer
*Jody Williams – gitar
*Lafayette Leake – piano
*Lester Davenport – munnspel på «Spanish Guitar»

## Salslister
«Say Man, Back Again» nådde 23. plassen på R&B Singles-lista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Have Guitar Will Travel (Bo Diddley album)|Have Guitar Will Travel (Bo Diddley album)]]» frå ,  den 10. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gunhild Berge Stang

**Gunhild Berge Stang** () er ein norsk lokalpolitikar for Venstre. Ho blei vald til ordførar i Fjaler kommune i 2015 og tok over etter Arve Helle frå Arbeidarpartiet.
Stang er vararepresentant til Stortinget for Sogn og Fjordane i perioden 2013–2017.

## Kjelder
Harald Offerdal

**Harald Norvald Offerdal** () er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Etter kommunevalet 2011 blei han vald til ordførar i Balestrand kommune og tok over etter Einar Målsnes frå Høgre.

Offerdal vart attvald som ordførar for perioden 2015–2019.

## Kjelder
Audun Åge Røys

**Audun Åge Røys** () er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Etter kommunevalet 2015 blei han vald til ordførar i Bremanger kommune og tok over etter Karl Vidar Førde frå Senterpartiet.

## Kjelder
Alfred Bjørlo

**Alfred Jens Bjørlo** () er ein norsk politikar for Venstre. Etter kommunevalet 2011 blei han vald til ordførar i Eid kommune og tok over etter Sonja Edvardsen frå Arbeidarpartiet.

Han vart attvald som ordførar for perioden 2015-2019.

Bjørlo var politisk rådgjevar i Nærings- og handelsdepartementet i Regjeringa Bondevik I frå 1. januar 1999 til 17. mars 2000 og politisk rådgjevar i Samferdsledepartementet i Regjeringa Bondevik II frå 22. oktober 2001 til 29. november 2004.

Han har sidan 2021 representert Sogn og Fjordane og Venstre på Stortinget.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Bo Diddley Is a Gunslinger

***Bo Diddley Is a Gunslinger*** er det femte studioalbumet til den amerikanske rock and roll-pioneren Bo Diddley, gjeve ut i desember 1960 av Checker Records. Albumtittelen kjem av at første songen på albumet heiter «Gunslinger» og at Bo Diddley på plateomslaget er kledd i Western-klede. Songane på *Bo Diddley Is a Gunslinger* vart spelte inn frå oktober 1959 til februar 1960. Fleire spor av interesse er «Sixteen Tons» som Diddley var meint å framføre på The Ed Sullivan Show, tittelsporet og «Diddling» (ein instrumental mellom gitar og saksofon).

## Songar

### Gunslinger
Denne songen var opphavleg gjeven ut på singel av Checker i november 1960. B-sida til singelen, «Signifying Blues», vart aldri gjeven ut på albumet. Songen har ein Bo Diddley-rytme.

### Ride on Josephine
«Ride on Josephine» er ein rock and roll-song med korvokal og piano anten av Otis Spann, Lafayette Leake eller Billy Stewart. Songen er blitt spelt av George Thorogood & The Destroyers, Sleepy LaBeef og Eric Sardinas.

### Sixteen Tons
Bo Diddley vart beden om å framføre «Sixteen Tons» på The Ed Sullivan Show, men framførte «Bo Diddley» i staden for. Sidan «Sixteen Tons» er ein countrysong gjev det albumet ei anna kjensle. 

### Cadillac
Songen «Cadillac» har med Gene Barge på tenorsaksofon, og har blitt spelt av The Kinks, The Downliners Sect, New Colony Six, og sungen som ein duett av Van Morrison og Linda Gail Lewis. Cadillac var òg namnet på gitaren som er på plateomslaget.

### Andre songar og stilar
Songen «Googlia Moo», og «No More Lovin'» og andre gjev albumet ei doo-wop-kjensle.

## Innhald

## Medverkande
*I følgje Allmusic*
*Bo Diddley – solovokal, sologitar
*Jerome Green – maracas, korvokal
*Willie Dixon – bass
*Bobby Baskerville – bass
*Jesse James Johnson – elektrisk bass
*Billy Downing – trommer
*Clifton James – trommer
*Lafayette Leake – piano
*Otis Spann – piano
*Billy Stewart – piano
*Peggy Jones – rytmegitar, korvokal
*Gene Barge – tenorsaksofon
*Johnny Carter – korvokal
*Harvey Fuqua – korvokal
*Lily «Bee Bee» Jamieson – korvokal
*Gloria Morgan – korvokal
*Nate Nelson – korvokal
*Leonard Chess – produsent
*Andy McKaie – produsent for nyutgjeving
*Vartan – kunstnarisk leiar

## Salslister
Albumet låg ei veke inne på UK Album Charts den 9. november 1963 på ein 20. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bo Diddley Is a Gunslinger|Bo Diddley Is a Gunslinger]]» frå ,  den 11. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dødsmaske

**Dødsmaske** er ei avstøyping av ansiktet til ein person utført kort tid etter at dei har døydd. Dei er ofte blitt laga av gips, voks eller metall.

Ofte blei avstøypinga gjort i bivoks, som ein så trakk trukket forsiktig av ansiktet. Forma blei så fylt med leire eller liknande som då likna det opphavlege ansiktet. 

Tidlegare var det vanleg å laga dødsmasker av ansikta til kjende personar. Skikken var mest utbreidd i seinmellomalderen, men var også i bruk på 1800- og 1900-talet. Dødsmasker kunne vera utgangspunkt for skulpturar av den dei framstilte.

Under den franske revolusjonen laga Marie «Madame» Tussaud dødsmasker av framståande personar som var blitt avretta.

Kopiar av dødsmaska til L'Inconnue de la Seine (fransk for «den ukjende kvinna frå Seinen») var eit vanleg innslag på veggen til kunstnarar i bohemmiljøa i Paris etter 1900. Maska var inspirasjon for mange litterære verk.


001Paskal.JPG|Dødsmaska til Blaise Pascal
Napoleon Death Mask.jpg|Napoleon si dødsmaske i bronse.
L'inconnue de la Seine (masque mortuaire).jpg|L'Inconnue de la Seine
Bjørnstjerne Bjørnsons dødsmaske - no-nb digifoto 20160712 00182 bldsa BB0994.jpg|Bjørnstjerne Bjørnson si dødsmaske den 27. april 1910. 


## Sjå òg
*Gravmaske, masker laga til ein person til gravlegginga, også kalla dødsmaske

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dødsmaske|Dødsmaske]]» frå ,  den 11. juli 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* The International Life Cast Museum
* Laurence Hutton Collection of Life and Death Masks
Charwell-elva

**Charwell** er ei elv nordaust på Sørøya på New Zealand. Ho har utspringet sitt i Seaward Kaikoura Ranges, og ho munnar ut i Conway-elva, den tradisjonelle grensa mellom Marlborough og Canterbury. I elvedalen har det vore drive sauehald.

På 1910-talet føreslo jarnvegsverket på New Zealand å byggja ei jarnvegslinje gjennom ei rekkje elvedalar, mellom desse den til Charwell-elva, for å binda Parnassus og Kaikoura saman som ein del av Main North Line.  Arbeidet med denne linja starta ved at det vart lagt ut spor i eit stykke av elvedalen til  Leader-elva, men den første verdskrigen gjorde slutt på anleggsarbeidet. Då det vart teke opp att, valde ein ei meir austleg linje langs kysten i staden.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charwell river|Charwell river]]» frå ,  den 11. juli 2017.*
Campylobacter jejuni

***Campylobacter jejuni*** er ein spiralforma gramnegativ bakterie. Han kan valda gastroenteritt og er den vanlegaste årsaka til bakterievalda diaresjukdomar på verdsbasis. Etter infeksjon kan han òg valda sjukdomar som Guillain-Barré-syndrom, reaktiv artritt og irritabel tarm-syndrom.

Ei sekvensering av genomet til *C. jejuni* vart publisert i 2000. Det var på  basepar og hadde ingen innsetjingssekvensar eller sekvensar knytte til bakteriofagar, og hadde særs få repeterande sekvensar. Genomet vart estimert til å koda for 1&nbsp;654 protein.

## Kjelder
Hartvig Nissen

**Ole Hartvig Nissen** () var ein norsk skulehaldar og embetsmann frå Melhus. Han var frå 1850-åra ein leiande skulemann i Noreg.

Nissen var son til ein prest. Etter han vart student frå katedralskulen i Trondheim, tok han andreeksamen og var huslærar heime i Melhus. Der etter studerte han filologi ved universitetet i København og tok så i 1843 filologisk embetseksamen i Christiania. Same året starta han opp ein latin- og realskule i den norske hovudstaden. I 1849 starta han i tillegg opp Nissens pikeskole som i dag er ein offentleg vidaregåande skule. I tida 1850-54 var han dosent i pedagogikk ved praktisk-teologiske seminaret, ei tid også konsulent for skulesaker i Kyrkjedepartementet.

I åra frå 1854 til -65 dreiv Nissen skulane sine, samstundes som han hadde stor innverknad på utviklinga av det norske skulesystemet gjennom ymse offentlege komitear. Mellom anna var han ein pådrivar då 11 av 14 norske «høiere skoler» vart omdanna til latin- og realskular. Frå 1865 var han ekspedisjonssjef i skuleavdelinga i Kyrkjedepartementet. Han var formann 1865 i ein kommisjon om det «høiere skolevæsen» og 1871 i ein kommisjon om allmugeskulen i byane. 

Frå 1872 var Nissen rektor ved Kristiania katedralskole, men døydde allereie vinteren 1874.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Thorvald Meyer

**Thorvald Meyer** () var ein norsk forretningsmann frå Kristiania.

Meyer var son til ein trelasthandlar, Jacob Peter Meyer, og Ingeborg Marie Barth Muus. Gjennom arv og trelasthandel vart han ein rik mann. I 1850-åra kjøpte han store areal mellom Akerselva og Trondheimsvegen i Kristiania. Han selde desse areala ut att til tomter og var sidan ein av dei rikaste personane i heile Noreg.

Meyer var gift med Annichen Mathea Tofte, dotter til Oslos fyrste ordførar, Andreas Tofte. Han vart far til fire jenter som i si tid gift med fire av dei rikaste kaksane og mektigaste karane i den norske hovudstaden: Ingeborg (1843&ndash;1882), gift med Herman S. Løvenskiold, Mathea («Thea») (1846&ndash;1922), gift med Christian H. Schweigaard, Ragnhild (1849&ndash;1937), gift med Axel Heiberg, og Mathilde («Mimi») (1852&ndash;1932), gift med Herman Wedel-Jarlsberg.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Lars A. Meyer

**Lars Aagaard Meyer** () var ein norsk forretningsmann frå Nesna. Han var far til Hans A. Meyer.

Meyer var son til ein handelsmann og dreiv sjølv handel på Viholmen i Nesna frå 1854. I 1860 busette han seg på Mo i Rana, der han dreiv han fram ei mangslungen forretningsverksemd. L.A. Meyer var ei av dei største forretningane i Nord-Noreg som handla mykje med folk i dei svenske grenseområda. Forretninga var kjend i heile Noreg, ikkje minst for sin handel med nordlandsbåtar og trematerial.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Johnny Carter

**Johnny Carter** () var ein amerikansk doo-wop- og R&B-songar. Han var med å starte The Flamingos og var medlem av The Dells. Begge gruppene er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame, så Carter er ein av få som er oppteken i æresgalleriet fleire gonger. Han kom med i The Dells då han erstatta Johnny Funches i 1960 og vart verande eit aktivt medlem i gruppa fram til han døydde. 

Carter døydde av lungekreft i Harvey i Illinois, 75 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Johnny Carter (singer)|Johnny Carter (singer)]]» frå ,  den 11. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ragnvald Moe

**Ragnvald Moe** () var ein norsk filolog og byråkrat frå Bergen. Hans Mo var far hans.

Moe var lærar i heimbyen. Han vart cand.philol. frå Universitetet i Oslo i 1900. Frå 1904 til 1909 var han amanuensis ved Universitetsbiblioteket. I 1910 fekk han stillinga som sekretær i Den norske Nobelkomiteen, sidan 1928 direktør i Nobelinstituttet til han vart pensjonert i 1946.

Moe gav i 1932 ut boka *Le prix Nobel de la paix et l'Institut Nobel norvégien: rapport historique et descriptif*.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Harvey Fuqua

**Harvey Fuqua** () var ein USA-amerikansk rhythm-and-blues-songar, låtskrivar, plateprodusent og plateselskapssjef. 

Fuqua grunnla R&B/doo-wop-gruppa Moonglows i 1950-åra. Han er kjend som ein av nøkkelpersonane i utviklinga av selskapet Motown i Detroit i Michigan. Gruppa hans gav Marvin Gaye ein start på sin musikkarriere. Fuqua og kona hans på den tida, Gwen Gordy, distribuerte den første hitsingelen til Motown, Barrett Strong sin «Money (That's What I Want)», på selskapet sitt, Anna Records. Fuqua selde seinare Anna Records til broren til Gwen, Berry Gordy, og vart låtskrivar og sjef i Motown. Han var nevø av Charlie Fuqua i Ink Spots og onkelen til filmskaparen Antoine Fuqua.

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harvey Fuqua|Harvey Fuqua]]» frå ,  den 11. juli 2017.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* The Fuqua's Foundation for the S.T.A.R.S.
Bo Diddley (1962)

***Bo Diddley*** er eit studioalbum av den amerikanske rock and roll-pioneren Bo Diddley frå 1962. Det må ikkje forvekslast med samlealbumet med same namn frå 1958. Dette albumet kom ut på Checker i august 1962 og inneheld Willie Dixon-klassikaren «You Can't Judge a Book by the Cover», som vart gjeven ut på singel i juli 1962.

## Suksess i Storbritannia
I Storbritannia vart *Bo Diddley* gjeve ut av Pye International Records. Den britiske utgåva nådde 11. plassen på UK Albums Chart. Suksessen til albumet kom etter ein britisk turne Diddley hadde byrja i starten på året i lag med The Everly Brothers, Little Richard og The Rolling Stones.

På grunn av suksessen til albumet i Storbritannia, var det mange britiske band som spelte inn songar frå albumet. 

## Innhald

## Medverkande
;Musikarar
*Bo Diddley – solovokal, sologitar
*Jerome Green – maracas, korvokal
*Peggy Jones – rytmegitar, korvokal
*Frank Kirkland – trommer
*Clifton James – trommer
*Willie Dixon – bass

;Produksjon
*Ralph Bass – produsent
*Phil Chess – oversyn
*Ron Malo – lydteknikar
*Don Bronstein – plateomslag

## Lister
På  UK Albums Chart nådde *Bo Diddley* 11. plassen den 2. november 1963. Albumet nådde 117. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Top LP's-lista i USA.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bo Diddley (1962 album)|Bo Diddley (1962 album)]]» frå ,  den 11. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
14. armékorps

**14. armékorps** er ei operasjonell eining i Nordflåten eller OSK Nord med hovudkvarter i Murmansk.

## [[Manøverelement]]

*200. motoriserte infanteribrigade, lokalisert i Petsjenga
*80. motoriserte infanteribrigade, lokalisert i Alakurtti
* 99. taktiske gruppe forlagt til Kotelnijøya
* NN. Taktisk gruppe forlagt til Rogatsjovo på Novaja Semlja i Arkhangelsk oblast
* NN. Taktisk gruppe forlagt til Aleksandra land på Frans Josefs land i Arkhangelsk oblast
* NN. Taktisk gruppe forlagt til Sedovøya på Severnaja Zemlja i Krasnojarsk kraj

## Referansar
Vidjajevo

**Vidjajevo** (russisk skrift *Видяево*) er ein lukka by i Murmansk oblast på Kolahalvøya. 
Han hadde 5&nbsp;771 innbyggjarar ved folketeljinga i 2010 og  6&nbsp;307 i 2002.

Vidjajevo heitte før *Uritsa* (Урица) etter elva like ved, men vart den 6. juli 1964 omdøypt til Vidjajevo etter ubåtkaptein Fjodor Vidjajev. Vidjajevo er kjend som hamna for den forliste ubåten «Kursk».

## Bakgrunnsstoff
*http://vidyaevo.mylivepage.ru/wiki/61/89
Jar i Bærum

**Jar** er eit strok aust i Bærum kommune, like vest for Lysakerelva, som er grensa mellom Oslo og Bærum. Namnet Jar, som opphavleg var namnet på ein gard (gnr. 38), kjem av det norrøne ordet *jaðarr*, som tyder‘kant’, og som truleg syner til at Jar ligg på av kanten av den djupe elvedalen som Lysakerelva går i her. Området vart bygd ut på 1920- og 1930-talet med frittliggjande einebustader på store tomter. Frå 1970-talet har stroket vorte fortetta med fleire einebustader på dei store tomtene, slik at stroket framleis er dominert av villaer.

T-banelina Kolsåsbanen og trikkelina Lilleakerbanen går gjennom området, og har den felles haldeplassen Jar.

## Kjelder
Rajon

**Rajon** er eit uttrykk for nokre administrative distrikt i land i fleire post-sovjetiske land. I mellom anna Russland og Ukraina er det ei undereining til oblast (og kraj) og det kan då samanliknast med kommune. I andre land, som Aserbajdsjan, er det ei administrativ eining på eit nivå tilsvarande oblast, og kan då samanliknast med fylke.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rajon|Rajon]]» frå ,  den 12. juli 2017.*
You Can't Judge a Book by the Cover

«**You Can't Judge a Book by the Cover**» er ein song frå 1962 av rock and roll-pioneren Bo Diddley. Han vart skriven av Willie Dixon og var den siste hitten til Diddley. I motsetnad til dei meir kjende songane hans, har ikkje «You Can't Judge a Book by the Cover» ein Bo Diddley-rytme. Ei rekkje andre musikarar har spelt inn songen. 

## Originalsongen
«You Can't Judge a Book by the Cover» er ein 16-taktsblues som Allmusic skildra «med ein rytme som uimotståeleg og vill, men nærmar ein veldig rask gå-rytme enn den vanlege Diddley-rytmen».  Teksten til Willie Dixon omhandlar ei rekkje metaforar for ting du ikkje kan døme etter korleis det ser ut.  

I 1962 nådde songen 21. plassen på ''Billboard'' si R&B-liste og 48. plassen på Billboard Hot 100.

## Seinare utgåver
«You Can't Judge a Book by the Cover» har blitt spelt av mange andre artistar, ofte med forskjellige titlar, som «You Can't Judge a Book by Its Cover» or «You Can't Judge a Book by Looking at the Cover». Ei tidleg utgåve av The Rolling Stones spelte inn ei demoinnspeling av songen i oktober 1962. I 1963 spelte The Yardbirds med Eric Clapton inn eit konsertopptak av songen ved Crawdaddy Club i London under innspelinga om vart gjeven ut på *[[Sonny Boy Williamson and The Yardbirds]]*. I 1964 vart songen framført på tyske *[[Beat-Club]]* av The Syndicats, med gitaristen Steve Howe. I 1966 spelte visesongaren Tom Rush for albumet *Take a Little Walk with Me*. I 1966 gav garasjebandet Shadows of Knight ut songen på debutalbumet deira, *[[Gloria av Shadows of Knight|Gloria]]*. The Monkees spelte inn ein versjon for albumet *[[Live 1967 av The Monkees|Live 1967]]* med vokal av Mike Nesmith. Den 26. januar 1972 spelte Jerry Garcia og Howard Wales ein kjapp versjon av songen på ein konsert i Symphony Hall i Boston.

Seinare versjonar vart gjevne ut av Cactus (1970 *[[Cactus av Cactus|Cactus]]*), Long John Baldry på albumet *[[Everything Stops for Tea]]* i 1972, The Beat Farmers (2003 *Live at the Spring Valley Inn, 1983*) og The Fabulous Thunderbirds (1992 *Hot Stuff*). Hank Williams jr. spelte songen i ein duett med Huey Lewis i 1986 på albumet, *[[Montana Cafe]]*, og Roy Buchanan (med Delbert McClinton) (2011 *[[Alligator Records]] 40th Anniversary Collection*). The Strypes spelte ein versjon i 2012 på debut-EP-en *Young Gifted & Blue*. Kenny Wayne Shepherd Band' spelte songen på albumet *Goin' Home* i mai 2014. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You Can&#39;t Judge a Book by the Cover|You Can&#39;t Judge a Book by the Cover]]» frå ,  den 12. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kapp Nemetskij

**Kapp Nemetskij** (russisk Мыс Немецкий - Mys Nemetskij, tyder 'Tyskeneset') er eit nes i Russland nær grensa til Noreg (Sør-Varanger). Neset ligg nordvest på Fiskarhalvøya i Petsjenga kommune i Murmansk oblast, og er det nordlegaste punktet i den europeiske, kontinentale delen av Russland. På neset er det berre ein meteorologisk innsamlingsstasjon og eit fyrtårn. 

## Fotogalleri

File:Вайда-Губа.jpg|Vajda Guba nær Tyskeneset
File:Вайда-Губа2.jpg|Fyret på Tyskeneset
File:Russia stamp 2006 CPA 1138 Vajdaghubsky lighthouse.jpg|Fyret i Vajda Guba på frimerke


## Referansar
Ralph Bass

**Ralph Bass** () var ein USA-amerikansk rhythm-and-blues-produsent og talentspeidar for fleire sjølvstendige plateselskap. Han var ein pioner innan å byggje bru mellom afroamerikansk musikk og amerikansk popmusikk. Gjennom karrieren sin arbeidde han for Black & White Records, Savoy Records, King Records, Federal Records og Chess Records, og spelte inn musikk med somme av dei fremste afroamerikanske musikarane, som Etta James, Sam Cooke, James Brown, Earl Bostic, og grupper som Platters og The Dominoes. Bass vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1991 som ikkje-utøvar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ralph Bass|Ralph Bass]]» frå ,  den 12. juli 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* «Ralph Bass,» *[[Answers.com]]* ()
* «Ralph Bass' Junior Jazz», *The Classic Jazz Gitar* , Mike Kremer (webmaster)
* «House Resolution 218: Ralph Bass Memorial,» and «Summary of HR 218», Illinois House of Representatives, 90th General Assembly (1997–1998)
* «Toller Cranston's 'The Ice Show'» *[[Internet Broadway Database]]*
* «Inside Beyonce’s Private World» (reference to Ralph Bass's granddaughter, Shauna Bass), *[[OK!]]*, December 5, 2008 
*
Don Bronstein

**Donald S. «Don» Bronstein** () er ein USA-amerikansk fotograf frå Chicago.

Bronstein var den første fotografen i staben til magasinet *[[Playboy]]*. Han fotograferte òg jazz- og bluesartistar, særleg for plateselskapa Chess og Argo. Mange av bileta hans vart nytta på plateomslag og han er tilskriven på over 241 omslag, mellom andre *[[People av Barbra Streisand|People]]* av Barbara Streisand, som han vann ein Grammy for.

Medan han var på jobb for *Playboy* i Acapulco, døydde Bronstein av eit hjarteinfarkt. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don Bronstein|Don Bronstein]]» frå ,  den 12. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Soupou kandja

**Soupou kandja** (også kalla til dømes *soupe kandia* eller * soupkànj*) er ein senegalesisk gryterett laga med okra og palmeolje og servert med ris.

Soupou kandja er ein type rett som på wolof blir kalla **, 'to gryter', det vil seia ein lager retten i ei gryte og risen i ei anna.


Soupou Kandja (Okra stew)basic ingredients.jpg
Soupou Kandja nokos stuffing.jpg
Soupou Kandja preparation.jpg
Soupou Kandja okra.jpg
Soupou Kandja palm oil diwou tiir.jpg
 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Soupe kandia|Soupe kandia]]» frå ,  den 12. juli 2017.*  

## Bakgrunnsstoff

* Aminata Sow Fall, *Un grain de vie et d'espérance*, Truffaut, Paris, 2002. ISBN 2-9516614-5-2
Super Blues

***Super Blues*** er eit studioalbum frå 1967 av ei bluessupergruppe som bestod av Bo Diddley, Muddy Waters og Little Walter. Albumet kom ut i både mono og stereo på Checker Records i juni 1967. Eit oppfølgjar kalla *The Super Super Blues Band* med Howlin' Wolf i staden for Little Walter kom ut seinare. 

## Bakgrunn
Albumet vart produsert av Ralph Bass for Chess Records, sjølv om Marshall og Phil Chess var til stades på innspelinga og vart tilskriven med oversyn. Lydteknikarar på innspelinga var Doug Brand og Ron Malo.

Songane på albumet var fleire av dei mest kjende songane til musikarne, som Bo Diddley sin «I'm a Man», Muddy Waters sin «I Just Want to Make Love to You» og Little Walter sin «My Babe».

## Innhald

### Original album

## Medverkande
*I følgje omslaget*
*Bo Diddley – vokal, gitar
*Muddy Waters – vokal, gitar
*Little Walter – vokal, munnspel
*Sonny Wimberley – bassgitar
*Frank Kirkland – trommer
*Buddy Guy – gitar
*Otis Spann – piano
*Cookie Vee – tamburin, vokal
*Ralph Bass – produsent
*Ron Malo – lydteknikar
*Doug Brand – lydteknikar
*Don Bronstein – plateomslag
*Leslie Sims – plateomslag
*Vartan – kunstnarisk leiar for nyutgåve

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Super Blues|Super Blues]]» frå ,  den 12. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A Man Amongst Men

***A Man Amongst Men*** er det siste studioalbumet til bluesmusikaren Bo Diddley med gjestemusikarar som Ron Wood, Keith Richards og Jimmie Vaughan. Det vart gjeve ut av Atlantic i 1996. Albumet nådde åttandeplassen på ''Billboard'' Top Blues Albums-lista og fekk blanda kritikk av kritikarane.

## Innhald

## Medverkande
*Bo Diddley - vokal, gitar
*Garry «Philosopher G» Mitchell - vokal
*Tom Major - trommer
*Dave Keyes - piano, Hammond B-3 orgel, synthesizer
*Nunzio Signore - gitar
*Jerry Portnoy - munnspel
*Richie Sambora - gitar
*Dave Bronze - bass
*Wayne P. Sheehy - trommer
*Mike Vernon - basstromme, maracas, tamburin, claves, panner, treblokker
*John Rosenberg - gitar
*Debby Hastings - bass
*Margo Lewis - Hammond B-3 orgel

## Produksjon
Innspelt i Big House NYC
* Produsert av Mike Vernon
*Martin Brass - lydteknikar
*Ken Feldman - assisterande lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Man Amongst Men|A Man Amongst Men]]» frå ,  den 12. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rock and Rollin' with Fats Domino

***Rock and Rollin' with Fats Domino***, i Europa kalla ***Carry On Rockin***', er debutalbumet til R&B-pianisten og vokalisten Fats Domino frå 1955. Det inneheld fleire av hittane hans og andre materiale, som seinare skulle bli hittar. Albumet nådde 17. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Pop Albums-lista. Ein trur at det har blitt produsert av lydteknikaren Bunny Robyn fordi det på omslaget står «A Robyn Recording».

## Utgjeving
Albumet vart først gjeve ut på Imperial Records med tittelen *Carry on Rockin*' i november 1955 og seinare med tittelen *Rock and Rollin' With Fats Domino*. Det er gjeve forskjellige datoar for nyutgjevinga. *The Great Rock Discography* indikerer at Imperial 9009 kom ut med alternativ tittel i oktober 1956 og mars 1957, men Domino-biografien *Blue Monday* indikerer april 1956.

Då Domino avslutta kontrakten med Imperial i 1963 for å gå til Paramount, heldt Imperial rettane til dette og fleire andre av albuma til Domino, og gav det ut på LP så seint som i 1981. Det har sidan blitt gjeve ut i lag med eit anna tidleg Domino-album, *[[Million Sellers By Fats]]*, som *Rock and Rollin' with Fats Domino/Million Sellers by Fats*.

## Songar
Sjølv om det var det første albumet til Domion, hadde R&B-pianisten spelt inn singlar i sju år før albumet kom ut. Albumet var sett saman av hitsinglane til Domino, i tillegg til somme songar som etter kort tid skulle bli hitsinglar, som «Ain't That a Shame» (Nr. 1 på Black Singles, Nr. 10 Pop Singles), «All by Myself» (Nr. 1 på Black Singles), «Poor Me» (Nr. 1 på Black Singles), «Bo Weevil» (Nr. 5 på Black Singles, Nr. 35 på Pop Singles) og «Don't Blame It On Me» (Nr. 9 på Black Singles), men hadde ikkje med «Don't You Know» (Nr. 7 på Black Singles), «I Can't Go On» (Nr. 6 på Black Singles) og «Thinking of You» (Nr. 14 på Black Singles).

## Innhald

## Medverkande
*Fats Domino – piano, vokal
*Bunny Robyn – antatt produsent

## References

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock and Rollin&#39; with Fats Domino|Rock and Rollin&#39; with Fats Domino]]» frå ,  den 12. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jorunn Skaldmøy

**Jorunn Skaldmøy** (*Jórunn skáldmær*) var ein skald som levde og dikta på Harald Hårfagre si tid, truleg i byrjinga av 900-talet.

Ho er ein av dei få kvinnelege skaldane vi kjenner til frå norrøn tid. Ikkje noko om hennar liv er kjent, anna enn at ho gjorde eit dikt som blir kalla «Sendebit» (*Sendibítr*) som handlar om ufreden mellom kong Harald Hårfagre og sonen Halvdan Svarte. Berre fem vers av diktet er overlevert, men er likevel det lengste skaldekvadet ein kjenner til, som er gjort av ei kvinne.

I «Soga om Harald Hårfagre» har Snorre sitert eit av versa frå Sendebit og han har òg teke med eit av versa hennar i Skaldskaparmål .

Utan at ein veit det sikkert, blir Jorunn Skaldmøy oftast rekna som ein norsk skald og tilnamnet hennar kan tyde på at ho var ei ung, ugift kvinne då ho gjorde skaldekvad. 

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*Jorunn Skaldmøy Norsk biografisk leksikon
*Den oldnorske og oldislandske litteraturs histore av Finnur Jónsson (B, side 543)
Aminata Sow Fall

**Aminata Sow Fall** () er ein prisløna senegalesisk forfattar. Ho er rekna som ein av pionerane innan franskspråkleg afrikansk litteratur.

Aminata Sow Fall blei fødd i Saint-Louis, der ho fekk den grunnleggjande utdanninga si. Ho avslutta den vidaregåande skulegangen sin i Dakar.

Ho tok eksamen i fransk litteratur ved Sorbonne i Paris i 1967. Sidan underviste ho i fransk i skular i Dakar og Rufisque. I 1979 blei ho tilsett ved kulturdepartementet.

Sow Fall debuterte med romanen *Le revenant* i 1976. Boka skilde seg ut ved å vera den første franskspråklege romanen av ei svart kvinne som ikkje var klart sjølvbiografisk.
For den andre romanen sin *La grève des bàttu* fekk ho Grand Prix Littéraire d'Afrique Noire i 1980. Romanen er ein satire over muslimsk dogmatisme, hykleri og kvinnefiendlegheit.

## Familie
Aminata Sow Fall møtte den framtidige mannen sin, Samba Sow, i Paris. Ho gifta seg med han i 1963.
Ho har sju barn. Ein av dei er rapparen Abass Abass.

## Verk
* *Le Revenant*, roman, 1976
* *La Grève des bàttu*, 1979, vannn Grand prix littéraire d'Afrique noire i 1980; filmatisert av Cheick Oumar Sissoko i 2000. 
* *L’Appel des arènes*, roman, 1997: Prix international pour les lettres africaines; filmatisert av Cheikh N'Diaye i 2006  
* *Ex-Père de la Nation*, roman, 1987 
* *Le Jujubier du patriarche*, roman, 1993
* *Douceurs du bercail*, roman, 1998
* *Un grain de vie et d’espérance*, réflexion sur l'art de manger et la nourriture au Sénégal suivie de recettes proposées par Margo Harley, 2002  
* *Sur le flanc gauche du Belem*, in *L'Odyssée atlantique* (collectif), novelle, 2002 
* *Festins de la détresse*, roman, 2005
* *L'empire du mensonge*, roman, 2017

Aminata Sow Fall har også skrive fleire dikt og teaterstykke.

## Prisar og utmerkingar
* 1980 - Grand prix littéraire d'Afrique noire for *La Grève des bàttu*.
* 1982 - Prix International Alioune Diop for *L'Appel des arènes*.
* 1997 - æresdoktorat frå Mount Holyoke College i South Hadley i Massachusetts.

## Kjelder

*

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Aminata Sow Fall|Aminata Sow Fall]]» frå , og «[[:sv:|Aminata Sow Fall]]» frå  den 12. juli 2017.*