open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Den norske ambassaden i Moskva

**Den norske ambassaden i Moskva** ligg i Povarskaja-gata 7 i Moskva sentrum. Robert Kvile er norsk ambassadør til Russland.

Kvart år er 30 000 russarar innom ambassaden for å søkja om visum. Dette gjer ambassaden til den norske utanriksstasjonen som handterer flest visumsøknader.

## Bakgrunn
Noreg etablerte ein legasjon i Sovjetunionen i 1924, og  Andreas Tostrup Urbye var den første ministeren der. Frå 1927 til 1929 jobba òg den russisktalande Vidkun Quisling her, då legasjonen hadde fått meirarbeidet med å representera britiske interesser. Under andre verdskrigen oppgraderte dei allierte stormaktene statusen til den diplomatiske representasjonane i mindre land og i 1942 vart den norske legasjonen omgjort til ambassade.

## Ambassadebygningen
Noreg overtok ambassadebygningen i Moskva tidleg på 1940-talet, og disponerer bygarden mot at Russland får disponera Drammensveien 74 i Oslo. I 2009 stod ambassadebygningen klar igjen etter tre og eit halvt år med oppussing. I prosessen vart blant anna fasaden ut mot Povarskaja totalrenovert.

## Sendemenn og ambassadørar
*1906–1918: Nikolai Prebensen stasjonert i St. Petersburg fram til den russiske revolusjonen
*1924–1939: Andreas Tostrup Urbye, blei første norske sendemann til den nye Sovjetunionen
*1939–1941: Einar Maseng, sendemann/ambassadør
*1942–1946: Rolf Andvord, ambassadør, også sendemann til Teheran
*1946–1949: Hans Christian Berg, også sendemann til Teheran
*1949–1951: Carsten Jacob Helgeby (døydde sent i 1951, Lars Jorstad var stadfortredar)
*1951–1953: Jens Schive
*1954–1958: Erik Braadland
*1958–1961: Oscar Christian Gundersen
*1961–1965: Frithjof Halvdan Jacobsen
*1966–1970: Ivar Lunde
*1970–1974: Frithjof Halvdan Jacobsen
*1975–1979: Petter Graver
*1979–1985: Dagfinn Stenseth
*1985–1990: Olav Bucher-Johannessen
*1990–1994: Dagfinn Stenseth
*1994–1999: Per Tresselt
*2000–2008: Øyvind Nordsletten
*2008–2013: Knut Hauge
*2013–2018: Leidulv Namtvedt
*2018–2022 : Rune Resaland
*2022– : Robert Kvile

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Noregs ambassade i Moskva|Noregs ambassade i Moskva]]» frå ,  den 9. februar 2018.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Frode Berg-saka

**Frode Berg-saka** var ei spionasjesak i Russland der norske Frode Berg blei sikta og dømd for spionasjeverksemd. Han er den fyrste nordmannen som er sikta for spionasje i Russland. Han vart sleppt fri i november 2019.

Saka byrja med at den pensjonerte grenseinspektøren i Kirkenes, Frode Berg, vart pågripen og fengsla i Moskva for to månader den 6. desember 2017, skulda for brot på paragraf 276 i den russiske straffelova. Paragrafen handlar om spionasje, og skuldinga gjekk ut på kontakt med ein russar, Aleksej Zjitnjuk, som skulle overlevere løynde dokument med informasjon om den russiske marinen.

Berg vart dømd til 14 år i fengsel i april 2019. Han vart sett i Lefortovo-fengselet i Moskva.

Etter forhandlingar om ei fangeutveksling blei Frode Berg benåda 11. november 2019. Berg og to litauiske statsborgarar, Jevgenij Matjatitsj og Arstid Tamosjait, blei overleverte til Litauen den 15. november 2019. Fleire kjelder melde at Berg og dei to litauarane blei utveksla mot to spiondømde russarar, Nikolaj Filiptsjenko og Sergej Moisejenko, som var blitt dømde til 10 års fengsel i Litauen for spionasje for Russland i 2017 og 2016.

Overleveringa av Berg fann stad på grensa mellom Litauen og Russland. Frode Berg var tilbake i Noreg den 16. november 2019.

## Kjelder
The "Chirping" Crickets

***The "Chirping" Crickets*** er debutalbumet til det amerikanske rock and roll-bandet The Crickets, leia av Buddy Holly, og det einaste Crickets-albumet som kom ut medan Holly levde. 

Albumet kom ut i USA i 1957 og i Storbritannia i 1958. Det vart gjeve ut på ny av Coral i 1962 som *Buddy Holly and The Crickets*. Etter å ha vore ute av opplag i mange år vart det gjeve ut på ny med nymastra lyd på CD i 2004. Det vart då òg inkludert bonusspor. 

Albumet inneheld hitsingelen «That'll Be the Day», som gjekk til topps på salslistene, og ein annan hit, «Oh, Boy!»

I 2003 vart albumet rangert på 421. plassen, og i 2012 på 420. plassen, på lista til magasinet *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste albuma gjennom tidene. 

Andre Crickets-klassikarar er «Not Fade Away», «Maybe Baby», og «I'm Looking for Someone to Love». Resten av dei tolv songane vert i følgje kritikarar ikkje rekna for å ha like høg standard, men at det er vanskeleg å måle seg mot desse fem som stundom vert trekt fram som nokre av dei bete rock and roll-songane nokon gong. Albumet er dermed eit av dei viktigaste debutalbuma i rock and roll-historia, på linje med *[[Elvis Presley av Elvis Presley|Elvis Presley]]* og *[[Meet the Beatles]]*. 

## Innhald

## Medverkande
;Buddy Holly and The Crickets
* Buddy Holly&nbsp;– synging, sologitar, akustisk gitar på 5, korvokal på 2
* Jerry Allison&nbsp;– trommer, perkusjon og korvokal på 2
* Joe B. Mauldin&nbsp;– kontrabass, utanom på 7 og 8
* Niki Sullivan&nbsp;– rytmegitar, utanom på 1, 2, 5, 7, 8 og 11, korvokal på 2, 7 og 8

;Andre medverkande
* Larry Welborn&nbsp;– kontrabass på 7 og 8
* The Picks (Bill Pickering, John Pickering og Bob Lapham) - korvokal, utanom på 2, 7 og 8
* Ramona og Gary Tollett&nbsp;– korvokal på 7 og 8

## Salslister

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The &#34;Chirping&#34; Crickets|The &#34;Chirping&#34; Crickets]]» frå ,  den 4. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Karin Enke

**Karin Enke** () er ein tysk tidlegare skeiseløpar frå  Dresden i Sachsen som representerte Aust-Tyskland. I tida 1980-88 vart ho olympisk meister tre gongar, sprintverdsmeister seks gongar og femfaldig verdsmeister i firkamp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Karin Enke|Karin Enke]]» frå ,  den 9. februar 2018.*  
 
*
Natalja Petrusjova

**Natalja Anatoljevna Petrusjova** () var ein russisk skeiseløpar frå Pavlovskij Posad som representerte Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister på 1000 meter i 1980, verdsmeister i firkamp 1980 og 1981, europameister 1981 og 1982, samt verdsmeister i sprint 1982.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Natalja Petroeseva|Natalja Petroeseva]]» frå ,  den 9. februar 2018.*
Politisk fange

Ein **politisk fange** er ein person som er fengsla eller på annan måte frarøva sin handlings- og ytringsfridom. Oftast fordi deira idéar eller reine nærvær, vert vurdert som ei utfordring eller trussel mot styresmaktene. Ein politisk fange er gjerne òg ein samvitsfange.

I mange høve har den politiske fangen gjerne vorte fengsla utan lovbelegg direkte gjennom utenomrettslige prosessar.

Det hender  òg at den politiske fange vert arrestert og dømt  der falske tiltaler, falske prov, og urettvise rettssaker vert brukt for å skjula det faktum at vedkomande er ein politisk fange. Dette er vanleg i situasjonar der utenomrettslig fengsling gjerne ville ført til nasjonal eller internasjonal fordøming for brot på menneskerettane til ein person med avvikande politiske synspunkt. Ein politisk fange kan òg vera ein person som på urettmessig vis har vorte frarøva høvet til kausjon eller prøvelauslating når det er rimeleg å tru at dette hadde vorte gjeve til ein annan person for eit liknande lovbrot, eller at spesielle rettslege tiltak har vorte sett i verk for å forhindra dette.

Spesielt i sistnemnde tilfelle kan det om personen vert vurdert som ein politisk fange eller ikkje, avhenga mykje av subjektive politiske perspektiv eller tolking av bevismaterialet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Politisk fange|Politisk fange]]» frå ,  den 10. februar 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Amnesty International
* Jericho movement – politiske fangar USA
* Politiske fangar – Russland
* Politiske fangar Puerto Rico
Lake Tekapo

**Lake Tekapo** er ein tettstad i sørenden av Tekaposjøen på Sørøya på New Zealand. Ved folketeljinga i 2013 hadde han 369 innbyggjarar. Han er ein av fem tettstader i det grisgrendte Mackenzie Basin.

New Zealand State Highway 8 går like gjennom tettstaden - 227&nbsp;km frå Christchurch og 256&nbsp;km frå Queenstown. 
Tekaposjøen er eit populært turistmål, og det ligg fleire hotell i tettstaden. Lake Tekapo Airport ligg 5&nbsp;km vest for tettstaden.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Tekapo (town)|Lake Tekapo (town)]]» frå ,  den 9. februar 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff

*Official Lake Tekapo Tourism Website
Snarøya

**Snarøya** (tidlegare *Snarøen*) er ei halvøy i indre Oslofjord i Bærum kommune i Akershus. Til Snarøya reknar ein no også Halden og Langodden, og grensa går mellom nye Fornebu og det som tidlegare heitte Rolfsøya. Namnet kan koma frå *snar* ('kratt, småskog') eller at ho var ein *snarveg* over isen og inn til  Oslo i mellomalderen.

## Historie
På 1500-talet var Snarøya ei øy, avgrensa av det som i dag er Snarøykilen og Hundsundet. Dette var det opphavlege sundet mellom Snarøya og fastlandet, som seinare er vorte fylt igjen. 

På 1600-talet vert «Snarøen gård» omtalt i skriftlege kjelder som ein gard som tilhøyrde krona, med Jon Snarøen som brukar av garden frå 1612 til 1640. Teologen Christian Kølle åtte garden mellom 1770 og 1803. Ved sidan av gardsdrifta dreiv han òg pensjonatskole for gutar frå høgare sosiale lag. 

Valentin Fürst kjøpte garden i 1867 og skipa Snarøen Høvleri (Snarøen Bruk). Dette sagbruket var verksamt til 1907, og tomtene vart deretter utparsellerte til særleg hyttetomter. I 1923 vart garden kjøpt av visekonsulen, målaren og seinare møbelsnikkaren Mario Caprino, og han har vore tilhøyrt denne familien sidan. Filmstudiet til sonen Ivo Caprino vart oppført i to byggetrinn, i 1952 og 1962.

## I dag
Snarøya er etter kvart vorte eit tett utbygd strøk, i hovudsak av bustader og rekkehus, med innslag av bustadsblokker på Rolfstangen frå tidleg på 1950-talet, og dessutan nyare blokkbusetnad. Snarøya har mange populære badeplassar, blant anna Rolfstangen og Halden Brygge. Like utanfor fastlandet på Snarøya ligg Vassholmene. Ytre Vassholmen har naturreservat på sørspissen, og friområde med utleigehytte knytt til seg Kystleden og brygger for allmugen. Indre Vassholmen er bustadsområde med om lag 20 fastbuande, og har ingen offentlege brygger.
Snarøya er òg endehaldeplass for bussrutene 31 (Snarøya – Grorud) og 733 (Snarøya – Rykkinn).   

Snarøya har i dag to skular, ein barneskule og ein ungdomsskule. Barneskulen, Snarøya skule, skulle stå ferdig i 1956, men på grunn av ulike vanskar kunne ein ikkje ta han i bruk før 1958. Skulen har i dag ca. 400 elevar. Ungdomsskulen, Hundsund grendesenter, vart teken i bruk i 2008 og har ca. 230 elevar.

## Galleri

File:Hundsund grendesenter (bilde 01).JPG|Fotballbanane på Hundsund grendesenter. 
File:Fornebu 006.JPG|Snarøya kyrkje. 
File:Snarøykilen, ut mot Oslofjorden.jpg|Snarøykilen, ut mot Oslofjorden.  
File:Meny Snarøya.JPG|Daglegvarebutikken Meny Snarøya. 
File:Snarøya at night.jpg|Snarøyveien ein sein kveld. 
File:Snarøya kirke south wall.JPG|Snarøya kyrkje frå baksida. 
File:Snarøya Sportsklubb.JPG|Snarøya Sportsklubb på Hundsund grendesenter. 


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Snarøya|Snarøya]]» frå ,  den 10. februar 2018.*
Kvinne- og kjønnshistorie

**Kvinnehistorie** er eit omgrep som oppstod på 1960- og 1970-talet som tek utgangspunkt i kvinner si rolle i historia. På engelsk nyttar ein ofte nyordet *herstory* («henna historie»), som motsetting til omtolkinga av *history* («hans historie»). Ordet «historie» kjem frå greske ἱστορία *(historia)*, og har ingenting å gjere med det engelske ordet «*his*». 

## Framveksten av norsk kvinne-og kjønnshistorie som fagfelt
:«Vi visste ingen ting om kvinners historie.» Ida Blom om å vere kvinnehistoriker på 70-talet  

Kvinneforskinga oppstod som ein del av den radikale fagkritikken på 1970-talet. Dette vert sett i samband med den kraftige tilstrøyminga av kvinner og menn frå alle sosiale lag til Universitet og Høgskular i same tidsrom. Ulike grupper kom med fagkritikk på eit pensum som var elitistisk i den forstand at det berre reflekterte makthavarane sine verdiar og synspunkt. Kvinnene som for første gong strøymde til høgare utdanning etterlyste ein kunnskap som avspegla begge kjønn. Samstundes førte engasjementet i den nye kvinnerørsla frå 70-talet av til at mange begynte å leite etter kvinner i historia, og etter kvart kom kravet om litteratur og undervisning i kvinner si historie. Etter initiativ frå studentane vart kvinnehistorie eit godkjend særemne ved Universitetet i Oslo (UiO) i 1973, med Gro Hagemann som lærar. Ikkje alle historikarar sette pris på dette, og  Ottar Dahl heldt i 1985 eit innlegg på eit seminar om kvinneforsking ved UiO der han omtalte kvinnehistorie som «løst og fast om kvinner». Same året vart Ida Blom Noregs første professor i kvinnehistorie, dette ved Universitetet i Bergen.  

## Den språklege vendinga
Den amerikanske historikaren Joan Wallach Scott publiserte i 1986 artikkelen «», og denne inspirerte norske kvinnehistorikarar ved at ho tydeleggjorde kjønn som meining, makt og skilnad. På 90-talet gjekk kvinnehistorie i Norge over til å bli kvinne-og kjønnshistorie. Dette innebar ei utviding av fokus; Frå kvinner som ein forskingsgjenstand, til kjønn som eit perspektiv. Ein skulle ikkje berre synleggjere fortidas kvinner, men forske på korleis kjønn som ein grunnleggande sosial struktur, meiningsbærande kategori og ei sentral maktrelasjon, bidreg til å forme dei historiske prosessane og aktørane. Denne utviklinga hang saman med, poststrukturalismen og den språklege vendinga. Resultatet blei ei anna form for synleggjeringsprosjekt; nemleg avdekking av den kjønnsmetaforikk som gjennomsyrer tilsynelatande nøytrale omgrep. Scott tala vidare for ei heilskapleg omskriving av historia, med kjønn som perspektiv. Norsk kvinne-og kjønnshistorie som fag omfamna poststrukturalismen, men fortsette også med det opprinnelege prosjektet, å synleggjere det usynleggjorte  

## Referansar
Brynjulf Risnes

**Brynjulf Risnes** () er ein norsk jurist og ekspert på tidlegare Sovjetunionen og russiske tilhøve. 

Risnes har arbeidd som advokat i Oslo sidan 2006. Han pratar godt russisk og har arbeidd med mange saker knytte til nordområda.
Han har bakgrunn frå forvaltning, mellom anna Finansdepartementet, og som forskar ved Norsk utanrikspolitisk institutt (NUPI). 

Brynjulf Risnes spesialiserer seg særleg innan strafferett og spørsmål knytte til immigrasjon. Han har ført saker for norske domstolar på alle nivå og for den europeiske menneskerettsdomstolen i Strasbourg.

## Kjelder
*http://www.matrix-advokater.no/brynjulf
*https://www.advokatenhjelperdeg.no/finn-advokat/brynjulf-risnes/
Skeise-VM 1983 for kvinner

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1983 for kvinner** fann stad i Karl-Marx-Stadt i dåverande Aust-Tyskland helga 19. og 20. februar 1983. 32 utøvarar frå 12 land deltok i stemnet, av dei to frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod for fyrste gong siden VM 1955 av dei fire øvingane 500 m, 1500 m, 3&nbsp;000 m og 5&nbsp;000 meter.

Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland fekk bestetid på dei tre lengste distansane og vart verdsmeister framom tittelforsvarar og landskvinne Karin Enke. Natalja Sjive-Glebova frå Sovjetunionen gjekk den snøggaste 500-meteren.

## Skeise-VM 1983

### 500 m





### 3&nbsp;000 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





## Kjelder
*Arbeiderbladet 21. februar 1983

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1983|Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1983]]» frå ,  den 27. februar 2025.*
Gabi Zange

**Gabi Zange,** fødd **Gabi Schönbrunn**, () er ein tysk tidlegare skeiseløpar frå Crimmitschau i Sachsen som representerte Aust-Tyskland. Ho vart europameister i 1981 og nummer to i Skeise-VM 1985, dessutan vann ho tre olympiske bronsemedaljar.

Schönbrunn tok tredjeplassen i europameisterskapen 1981 i Heerenveen. Vinteren 1984 vart ho europameister i Alma Ata før ho sikra austtysk trippelsiger då ho vart nummer tre i skeise-VM i Deventer, slått av verdsmeister Karin Enke og Andrea Mitscherlich. Under Vinter-OL 1984 i Sarajevo fekk ho bronsen på 3000 meter, på ny bak dei same to landskvinnene, men her med Mitscherlich på toppen av sigerspallen. Året etter vart Schönbrunn toar i Skeise-VM 1985, nesten tre tidspoeng etter Mitscherlich. Som Gabi Zange reiste ho heim frå vinterleikane 1988 i Calgary med bronsemedaljar både på 3&nbsp;000 og 5&nbsp;000 meter, i begge øvingane bak dobbelt gullmedaljør Yvonne van Gennip frå Nederland og dobbelt sølvmedaljør Andrea Ehrig-Mitscherlich.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 10. februar 2018.*
Skeise-VM 1984 for kvinner

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1984 for kvinner** fann stad i Deventer i Nederland helga 28. og 29. januar 1984. 33 utøvarar frå 10 land deltok i stemnet, av dei einast ein frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1500 m, 3&nbsp;000 m og 5&nbsp;000 meter.

Karin Enke frå Aust-Tyskland fekk bestetid på dei tre fyrste distansane og vart verdsmeister framom tittelforsvarar Andrea Mitscherlich som sigra på den avsluttande 5&nbsp;000-meteren.

## Skeise-VM 1984

### 500 m





### 3&nbsp;000 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





## Kjelder
*Arbeiderbladet 30. januar 1984
Spisskum

**Spisskum** eller **spisskarve** (*Cuminum cyminum*), også kalla *spisskummen*, er eit krydder som er mykje brukt i asiatisk, arabisk og meksikansk mat. Krydderet er ofte del av krydderblandingar som karri, tacokrydder og garam masala.

Tørka spisskum kan brukast både male til pulver og som heile frø. Smaken er sterk, pirrande og litt beisk. Ved bruk av heile frø er det vanleg å fresa dei litt i ei panne først for å frigjera smaken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Spisskum|Spisskum]]» frå ,  den 10. februar 2018.*
Valentina Lalenkova

**Valentina Nikolajevna Lalenkova**, fødd **Golovenkina** () er ein ukrainsk tidlegare skeiseløpar frå Sverdlovsk som representerte Sovjetunionen.

Lalenkova høyrde dei til beste sovjetiske skeiseløparane i 0tida 1978-85. Ho vart nummer tre i firkamp-VM 1983 i Karl-Marx-Stadt, slått av arrangørlandet sine utøvarar Andrea Mitscherlich og Karin Enke. Vinteren 1984 kom ho på andreplass i europameisterskapen i Alma Ata, bakom Gabi Schönbrunn frå Aust-Tyskland. Under Vinter-OL 1984 i Sarajevo enda ho som beste på fjerdeplassen på 1000 meter. Til sist i OL-sesongen vart nummer to i Sprint-VM 1984 i Trondheim, atter møtte ho si overkvinne i ein austtysk utøvar, her Karin Enke. 

Lalenkova la opp etter 1985-sesongen.

## Kjelder
Ilja Novikov

**Ilja Segejevitsj Novikov** () er ein russisk jurist. 

Frå januar 2013 var han deleigar i konsulentselskapet Tenzor Consulting Group. Han har status som advokat, og vart i desember 2017 engasjert i Frode Berg-saka.

## Kjelder
* Илья Новиков на интернет-портале «Что? Где? Когда?»: блоги знатоков, интервью до и после игры и многое другое
* 
* Профиль на сайте рейтинга МАК ЧГК
* https://twitter.com/vertiporokh - Профиль Ильи Новикова в Твиттере
Mailman, Bring Me No More Blues

«**Mailman, Bring Me No More Blues**» er ein song skriven av Ruth Roberts, Bill Katz og Stanley Clayton, og opphavleg spelt inn av Buddy Holly i 1957. Songen var ein del av konsertrepertoaret til The Beatles fram til 1962, men vart ikkje offisielt spelt inn av gruppa før i januar 1969 under *Get Back*-innspelingane.

## The Beatles-versjonen
Under *Get Back*-innspelingane spelte The Beatles inn mange coverversjonar, og mellom anna denne. Songen er ein meir langsam versjon enn den Holly spelte, og la vekt på det triste i teksten, i motsetnad til den meir livlege originalen.

## Medverkande
"**The Beatles-versjonen**"
*John Lennon – vokal, gitar
*Paul McCartney – vokal, bass
*George Harrison – gitar
*Ringo Starr – trommer
Frå *The Beatles Bible*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mailman, Bring Me No More Blues|Mailman, Bring Me No More Blues]]» frå ,  den 10. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Haavard Martinsen

**Haavard Martinsen** () var ein norsk kjemikar, forretningsmann og politikar, fødd i Nedre Eiker og oppvaksen i Oslo. Gustav Martinsen var far hans.

Martinsen gjekk på Krigsskulen og studerte seinare kjemi i Dresden. I 1904 leverte han avhandlinga *Bidrag til nitreringsprocessens reaktionskinetik* og vart den fyrste dr.philos. frå Kjemisk institutt ved Universitetet i Oslo. Etter studieopphald i Paris og London underviste han frå hausten 1905 på den tekniske skulen i Oslo.

Då eldste bror hans døydde våren 1908 byrja Martinsen å arbeide i familiefirmaet Bjølsen Valsemølle, frå 1911 som forretningsførar. I 1918 tok han over både som direktør og styreformann i firmaet, stillingar han hadde til 1949 og 1951. Som formann i Mølleforeningen frå 1913 aksepterte han strenge reguleringar av mylnebransjen under fyrste verdskrigen og seinare kornmonopolet gjennom etableringa av Statens Kornforretning i 1929. Desse ordningane syrgde for solid forteneste til Bjølsen Valsemølle i mellomkrigsåra, som elles ekspanderte gjennom oppkjøp av andre mylner.

Martinsen var ordførar i Oslo 1920-22, vald for partiet Høgre.

## Kjelder
* Norsk biografisk leksikon
* Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Christoffer Staib

**Christoffer Staib** () er ein norsk skodespelar frå Oslo.

## Stemmeoppgåver for film og TV
* *[[Asterix og vikingene]]* - Moralistius
* **' - Designus
* ''[[The Angry Birds Movie]]'' - Bobla
* ''[[Alvin og gjengen]]'' - Simon
* ''[[Alvin og gjengen 2]]'' - Simon
* ''[[Alvin og gjengen 3]]'' - Simon
* ''[[Alvin og gjengen: I farta]]'' - Simon
* ''[[Smurfene 2]]'' - Gargamel
* ''[[Madagascar|Madagaskar]]'' - Alex
* ''[[Madagaskar 2]]'' - Alex
* **' - Alex
* *[[Kung Fu Panda]]* - Crane
* *[[Kung Fu Panda 2]]* - Crane og Alligator
* *[[Kung Fu Panda 3]]* - Crane
* *[[Mummitrollet - kometen kommer (2010)]]* Snorken
* *[[Lilo og Stitch]]* - Stitch
* *[[Wall-E]]* - Wall-E
* *[[M.I.High]]* - Frank
* *[[Filmen Ratatouille|Ratatouille]]* - Lalo
* *[[Familien Robinson]]* - Carl
* *[[Teenage Mutant Ninja Turtles (2007)]]* - Raphael
* *[[Løvenes konge 3: Hakuna Matata]]* - Skvetti
* *[[Oppdrag Nemo]]* - Boble
* *[[Looney Tunes - Back in Action]]* - DJ Drake
* *[[Monsterbedriften]]* - Bile
* *[[Istid 4 - Kontinenter på avveie]]* - Gupta
* *[[Hotel Transylvania]]* - Dracula
* *[[Hotel Transylvania 2]]* - Dracula
* *[[Hotel Transylvania 3]]* - Dracula
* *[[Modig]]* - Heksas fugl
* *[[Pus med støvler]]* - Pus
* *[[Shrek 2]]* - Pus
* *[[Shrek den tredje]]* - Pus og bakeren
* *[[Shrek - Lykkelige alle sine dager]]* - Pus
* *[[Marmaduke]]* - Marmaduke
* *[[Phineas og Ferb]]* - Doktor Doofenshmirtz
* *[[Jungeldyret Hugo på ville veier]]* - Jean Satin
* *[[The Simpsons Movie ]]* - Apu Nahasapeemapetilon 
* *[[Arthur og Minimoyene]]* - Darkos og Portner
* *[[Q-Gjengen]]* - Buck
* *[[De Utrolige]]* - Jack-Jack Parr
* *[[Katteprinsen]]* - Baronen og hjelperen til Harus mor 
* *[[Harry Potter Og De Vises Stein]]* - Oliver Quist
* *[[Bompibjørnene]]* - Gusto
* *[[LazyTown]]* - Sportacus
* *[[Tricky TV]]* - Stephen Mulhern
* *[[Lego Ninjago]]* - Sensei Wu

## Kjelder
*
Words of Love

«**Words of Love**» er ein song skriven og spelt inn av Buddy Holly.

## Originalversjonen
Holly spelte inn songen den 8. april 1957. Holly song sin eigen harmonivokal, noko dei fekk til ved å kombinere lydbandinnspelingane for kvar del. Songen vart ikkje ein stor hit for Holly, men har sidan blitt rekna som ein av dei viktigaste innspelingane hans og finst på mange av samleplatene hans.

Eit samlealbum kalla *[[Words of Love av Buddy Holly|Words of Love]]* kom ut på PolyGram i Storbritannia i 1993, og nådde førsteplassen på albumlista i USA og selde til gullplate..

## The Diamonds-versjonen
Ein doo-wop-versjon av Diamonds kom ut på Mercury Records den 20. mai 1957, og nådde 13. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i juli 1957. The Diamonds framførte òg songen på direktefjernsyn på showet *[[Circus Time]]* den 27. juni 1957, og han finst på albumet *Pop Hits* frå 1962. 

## The Beatles-versjonen

The Beatles gav ut ein versjon av songen den 18. oktober 1964 for det britiske albumet *[[Beatles for Sale]]*. I USA kom han først ut på albumet *[[Beatles VI]]*. Han kom òg på EP-en *Beatles for Sale No. 2*, på Parlophone/EMI i 1965. John Lennon og Paul McCartney, som var fans av Holly, song i harmoni med George Harrison, og heldt seg nær til den originale vokalen til Holly. Ringo Starr spelte på ein kasse, i tillegg til trommer, for å få ein liknande lyd som på Holly sin «Everyday».

### Medverkande
*John Lennon &ndash; solovokal, rytmegitar
*Paul McCartney &ndash; solovokal, bass
*George Harrison &ndash; harmonivokal, sologitar
*Ringo Starr &ndash; trommer, kasse
:I følgje Ian MacDonald

### Andre innspelingar
Ei framføring av songen frå 1963 vart spelt inn for BBC og finst på samlealbumet *[[On Air – Live at the BBC Volume 2]]* frå 2013. Innspelinga var òg med på ein EP frå albumet, og ein DVD eller Blu-ray som kom med albumet *[[1 av The Beatles|1+]]* frå 2015.

## Andre versjonar
* Jessica Lea Mayfield spelte ein versjon av songen for Starbucks-samlinga *Sweetheart: Our Favorite Artists Sing Their Favorite Love Songs*.
*Paul McCartney spelte inn ein eigen versjon av songen i 1985 på akustisk gitar. Versjonen hans vart nytta i dokumentarfilmen *The Real Buddy Holly Story*.
* Pat DiNizio spelte inn songen for hyllestalbumet *Pat DiNizio/Buddy Holly* i 2009.
* Powerpop-bandet Shoes spelte inn songen for hyllestalbumet *Everyday Is a Holly-Day* frå 1989.
*Jimmy Gilmer and the Fireballs gav ut eein versjon av songen i 1964 på albumet *Buddy's Buddy*.
* Mike Berry spelte inn songen i 1999 for hyllestalbumet *Buddy—A Life in Music*.
* Pete Best Band spelte inn songen i 1999.
* Jeremy Jay spelte inn songen i 2009.
* Patti Smith sin versjon av songen kom ut i 2011 *[[Rave on Buddy Holly]]*, eit hyllestalbum til Holly.
*Jeff Lynne spelte ein versjon av songen for hyllestalbumet *[[Listen to Me: Buddy Holly]]*, som kom ut i 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Words of Love|Words of Love]]» frå ,  den 10. februar 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Peggy Sue

«**Peggy Sue**» er ein rock and roll-song skriven av Buddy Holly, Jerry Allison og Norman Petty, og spelt inn og gjeven ut på singel av Holly tidleg i juli 1957. Crickets er ikkje nemnt på etiketten til singelen (Coral 9-61885), men bandmedlemmane Joe B. Mauldin (kontrabass) og Jerry Allison (trommer) var med på innspelinga. Denne innspelinga vart òg gjeven ut på Holly-albumet *[[Buddy Holly av Buddy Holly|Buddy Holly]]* i 1958.

## Produksjon
Songen vart opphavleg kalla «Cindy Lou», etter niesa til Holly, dottera til systera Pat Holley Kaiter. Tittelen vart seinare endra til «Peggy Sue», etter Peggy Sue Gerron, som var kjærasten (og den framtidige kona) til Jerry Allison, trommeslagaren i The Crickets, etter ein kort periode då paret hadde slått opp.

Allison hadde ei markant rolle i produksjonen av songen og spelte såkalte «paradidlar» på trommene gjennom heile songen, medan trommelyden tonar inn og ut som lydteknikarane til produsenten Norman Petty gjorde i sanntid under innspelinga.

I starten var berre Allison og Petty oppførte som låtskrivarar av songen. Etter at Allison insisterte vart Holly lagt til som låtskrivar etter at han døydde. Joe B. Mauldin (kontrabass) og Allison (trommer) var med på innspelinga.

## Mottaking
«Peggy Sue» nådde tredjeplassen på *Billboard* Top 100 i 1957.

Songen er rangert på 194. plassen på lista til *[[Rolling Stone]]* frå 2004 over dei 500 beste songane gjennom tidene, og på den oppdaterte lista frå 2010 var han på 197. plassen. Han er rangert på 106. plassen på lista til Acclaimed Music og den tredje beste songen frå 1957. I 1999 inkluderte National Public Radio (NPR) songen på NPR 100-lista si, ei liste over «dei 100 viktigaste amerikanske songane på 1900-talet». Songen vart innlemma i Grammy Hall of Fame i 1999.

Rock and Roll Hall of Fame and Museum inkludere songen på lista «Songar som forma rock and roll».

## «Peggy Sue Got Married»
Holly skreiv ein oppfølgjar, «Peggy Sue Got Married», og spelte inn ein demoversjon av songen i leilegheita si i New York City den 5. desember 1958, med berre han sjølv på gitar. Lydbandet vart oppdaga etter at han døydde og «forbetra» for utgjeving på plate med korvokal og ein elektrisk gitar, som nesten druknar originalgitaren og røysta til Holly. Den sjeldne originalinnspelinga kom ut på vinylsamlinga *The Complete Buddy Holly*. Han vart seinare spelt over opninga av Kathleen Turner-filmen *[[Peggy Sue Got Married]]* frå 1986.

Etter at Holly døydde gav The Crickets ut sin eigen versjon av songen på singel i 1960. Dei følgde arrangementa til originalen, med David Box, som hadde likande røyst som Holly, på vokal.

## Salslister

### Singel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peggy Sue|Peggy Sue]]» frå ,  den 10. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Amburn, Ellis (1995). *Buddy Holly: A Biography*. St. Martin's Press. .
* Cott, Jonathan (1976). In *The Rolling Stone Illustrated History of Rock and Roll*. Rolling Stone Press, Random House. .


## Bakgrunnsstoff
* Peggy Sue. 45cat.com.
*
Skeise-VM 1985 for kvinner

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1985 for kvinner** fann stad i Sarajevo i dåverande Jugoslavia helga 9. og 10. februar 1985. 31 utøvarar frå 15 land deltok i stemnet, av dei einast ein frå Noreg. Meisterskapen i firkamp bestod av dei fire øvingane 500 m, 1500 m, 3&nbsp;000 m og 5&nbsp;000 meter.

Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland var best på alle dei fire distansane og vart verdsmeister for andre gong, med seg på sigerspallen hadde ho landskvinnene Gabi Schönbrunn og Sabine Brehm. Mitscherlich sette verdsrekord på 5&nbsp;000 meter.

## Skeise-VM 1985

### 500 m





### 3&nbsp;000 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1985|Wereldkampioenschap schaatsen allround vrouwen 1985]]» frå ,  den 10. mars 2025.*
Pyeongchang

**Pyeongchang** er eit fylke i provinsen Gangwon i Sør-Korea.

Fylket ligg i Taebaekfjella med høgder på frå 800 til 1000 meter over havet, noko som gjer staden til ein god vintersportsstad. Det finst fleire buddhisttempel i området, blant anna Woljeongsa. Pyeongchang ligg 180 km austom Seoul.

Fylket vart arrangør av Vinter-OL 2018, etter å ha søkt om dette to gonger tidlegare og tapt. Pyeongchang er den tredje asiatiske arrangørstaden for Vinter-OL etter dei to japanske byane Sapporo og Nagano.

22. juni 2006 var byen ein av tre finalister til å få arrangere Vinter-OL 2014, men tapte kampen saman med Austerrike med Salzburg mot russiske Sotsji. Pyeongchang har tidlegare tapt kampen om å få arrangere Vinter-OL 2010. Staden arrangerte VM i skiskyting 2009. Fylket bestemte seg tidleg for å delta i konkurransen om Vinter-OL 2018, OL-søknaden er bygd rundt vintersportsstaden Alpensia Resort. etter å ha tapt avstemminga om å få verta arrangørstad i 2014. IOK valde byen som ein av tre kandidatar til å få arrangere vinter-OL i 2018, der dei to andre var München og Annecy. Avgjerda om kven som fekk arrangementet, vart teken i Durban 6. juli 2011.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pyeongchang|Pyeongchang]]» frå ,  den 11. februar 2018.*  

## Bakgrunnsstoff

### Generelle
*  Pyeongchang-gun: Offisielt nettsted
*  Galbijim wiki om Pyeongchang
*  Gangwon-provinsens nettsted
### Olympiske
*   PyeongChang 2018
*  GamesBids.com om Pyeongchang
Saba

**Saba** (arabisk) eller **Sabaū** (hebraisk *Sheva*
) var eit oldtidsrike sørvest på Den arabiske halvøya. Det låg rundt og vest for hovudstaden Marib, om lag der den tidlegare staten Nord-Jemen låg. Riket er omtalt i Bibelen gjennom dronninga av Saba.

Området har vore busett sidan steinalderen.

## Kjelder
Ausan

**Ausan** (gammalsørarabisk *ʾws<sub>1</sub>n* *Aus<sub>1</sub>ān*) var eit kongerike i noverande Jemen som fanst på 700-talet f.Kr.
Ausan er det sørarabiske oldtidsriket ein veit minst om. Det låg i det sørlege Jemen, nordaust for Aden. Nøyaktig kvar hovudstaden Miswar låg er ukjend. 

Rundt 700 f.Kr. erobra kongeriket Qataban og den vestlege delen av Hadramaut. Dette gjorde at Ausan fekk kontroll over store delar av den jemenittiske kysten, og kunne driva maritim handel. Seinare fekk det kontroll over hamnebyen Tafid, som låg på staden Aden no ligg.

Under regjeringstida til Karib’il Watar I av Saba, kring 685 f.Kr., kom Ausan i konflikt med det stadig mektigare Saba. Med støtte frå Qataban, Hadramaut og bystatane Haram og Kaminahu førte Saba fleire hærtog der Ausan til slutt blei erobra. Ausan og vasallstatane Kahad, Dahas og Tubanaw blei underlagde Qataban. Ein trur at Ausan først kunne gjennoppstå som rike i det 1. hundreåret f.Kr. Seinare blei det truleg erobra av [Himyar].

## Kongar av Ausan
Denne lista følgjer Kenneth A. Kitchen.
*'Amkarib, 700-talet f.Kr., far til  Ḏkrʾl Lḥyn
*Ḏkrʾl Lḥyn, ca. 700 f.Kr., hadde tittelen mukarrib, far til ein Muratta'
*Muratta' (eller *Martaw*), 600-talet f.Kr., overvunnen av Karib’il Watar I av Saba  
*Ma'ad'il, rundt år 1
*Yasuduq'il Far'a, 1. hundreåret e.Kr.
*Ma'ad'il Salhan, 1. hundreåret e.Kr.
*Yasuduq'il Far'a Scharah'at, 1. hundreåret e.Kr.
*'Ammyitha' Ghailan Gaschmu

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ausan|Ausan]]» frå ,  den 11. februar 2018.*  
 
## Litteraturliste
*Kenneth A. Kitchen: *The World of Ancient Arabia Series. Documentation for Ancient Arabia. Part I. Chronological Framework & Historical Sources.* Liverpool, 1994
*Walter W. Müller: *Skizze der Geschichte Altsüdarabiens*. I: Werner Daum (Hrsg.): *Jemen*. Pinguin-Verlag, Innsbruck 1987, ISBN 3-7016-2251-6, s.&nbsp;50-56
Alpensia Resort

**Alpensia Resort** er eit idretts- og turistområde ved byen Pyeongchang i Gangwonprovinsen i Sør-Korea. Området vart planlagd med von om å få arrangere vinter-OL. Pyeongchang tapte kampen om Vinter-OL 2010 (som vart tildelt Vancouver i Canada) og 2014 (som Sotsji i Russland fekk), men idrettsområdet vart likevel bygd, og er hovudarena for Vinter-OL 2018 arrangert i Pyeongchang. Området vart opna sumaren 2009.

Området har mellom anna fleire golfbaner, skiskyttararena, langrennsarena, hoppbakkar, hotell og konferansesenter. Namnet er sett saman av Alpen (Alpane på tysk), Asia og Fantasia, og skal tyde «Asias fantastiske Alpar».

Planlegginga av området starta i desember 2003 og bygginga tok til i oktober 2006. Pyeongchang vart tildelt VM i skiskyting 2009, og debuterte med verdscuprenn vinteren 2008. Meisterskapet vart avvikla i februar 2009.

Alpensia var arena for det sørkoreanske meisterskapet og Far East Cup i langrenn i januar og februar 2009.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Alpensia Resort|Alpensia Resort]]» frå ,  den 11. februar 2018.*
Hans Christer Holund

**Hans Christer Holund** () er ein norsk langrennsløpar som vart verdsmeister på femmila under Ski-VM 2019 i Seefeld, eitt år etter han vann bronsemedaljen på tremila under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang. Han er medlem av Ski- og fotballklubben Lyn i Oslo.

## Karriere
Holund vart juniorverdsmeister på 10 km i 2008. I 2013 delte han tredjeplassen i 50 km fellesstart med Øystein Pettersen under noregsmeisterskapen på Løten. Vinteren 2015 tok han i januar NM-sølv i 15 km fristil på Røros, 17 sekundar bakom gullmedaljør Anders Gløersen. Vel to månader seinare sikra han seg NM-bronsen på 50 km fellesstart i Harstad, slått av noregsmeister Eirik Brandsdal og Didrik Tønseth.

Holund fekk sitt internasjonale gjennombrot på ei tremil i Lahti den 21. februar 2016, der han vart nummer tre av dei fem norske utøvarane som toppa resultatlista med Martin Sundby øvst. Eitt år seinare, den 19. februar 2017, vart han atter nummer tre i eit verdscuprenn, 15 km fristil. Han deltok på femmila då Ski-VM 2017 fann stad i Lahti og enda som tiandemann.
  
I byrjinga av neste sesong, den 6. desember 2017, tok Holund på Lillehammer sin tredje tredjeplass i verdscupen i ei tevling over 30 km. To månader seinare vann han bronsemedaljen i same øvinga under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang, bak landsmennene Simen Krüger og Martin Sundby.

Både i 2016 og 2017 var Holund med å vinne NM-stafetten over 3 x 10 km for Lyn, begge åra saman med Simen Krüger. 

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2012: 
*Ski-NM 2013: Bronsemedalje på 50 km, delt med Øystein Pettersen
*Ski-NM 2014:
*Ski-NM 2015: Sølv på 15 km og bronse på 50 km
*Ski-NM 2016:
*Ski-NM 2017: Nr 9 på 30 km på Gran
*Ski-NM 2018: Sølvmedalje på 50 km i Alta
*Ski-NM 2019: Sølv på 10 km og bronse på 15 km
*Ski-NM 2020: Nr 5 på 15 km i Drammen
*Ski-NM 2021: Nr 6 på 30 km i Trondheim
*Ski-NM 2022: Sølvmedalje på 50 km i Harstad
*Ski-NM 2023: Sølvmedalje på 15 km på Gjøvik

## Kjelder
Saba (fleirtyding)

**Saba** kan visa til:

* Saba, eit oldtidsrike i noverande Jemen og Saudi-Arabia
** Dronninga av Saba
* Øya Saba, øy i Karibia som er ein del av Nederland
* Sabah, malaysisk delstat på Borneo
* Sabaelva i Russland
* Saba, dansk artist som representerte Danmark i Eurovision Song Contest 2024
Taebaekfjella

**Taebaekfjella** er ei fjellkjede som går langs austkysten av Den koreanske halvøya.
Taebaekfjellkjeda er 500&nbsp;km lang og har ei gjennomsnittleg høgd på 1000 moh.

Hwangnyongfjellet (1268 moh.) i Nord-Korea er det nordlegaste punktet i fjellkjeda, medan den sørkoreanske byen Busan er det sørlegaste punktet. 
Mellom dei høgaste fjelltoppane er Kumgangsan (1638 moh.), Seoraksan (1708 moh.) og Odaesan (1563 moh.). I aust fell fjellkjeda bratt ned i havet, medan det i vest er meir ujamt fall.

Dei største elvane i Sør-Korea har kjeldene sine i fjellkjeda, som Hanelva og Nakdongelva.

Økonomisk er fjellkjeda viktig for gruvedrift, der det vert utvunne jarn, kol, wolfram og kalkstein. Mange av dei mindre bratte partia av fjella er skogkledde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Taebaekfjellene|Taebaekfjellene]]» frå ,  den 11. februar 2018.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Love Me av Buddy Holly

**Love Me** er debutsingelen til Buddy Holly. Det kom ut 16. april 1956 på Decca med B-sida «Blue Days - Black Nights». Songane på singelen vart spelte in under den første innspelinga til Holly i Bradley's Barn i Nashville. På grunn av kunstnarisk usemje, høyrdest songen meir country ut enn Holly likte, og med mangel på marknadsføring, var singelen mislukka. 

## Bakgrunn
Decca uttrykte interesse i Buddy Holly etter å ha sett gruppa hans, Buddy and Bob, med Bob Montgomery på gitar og Larry Welborn på bass. Holly fekk kontrakt med håp om å spele rock and roll. Montgomery vart avvist av Decca fordi røysta hans vart rekna som «for country», og Welborn kunne ikkje reise på grunn av skulen. Holly sette saman eit nytt band med Sonny Curtis på gitar og Don Guess på bass for innspelinga i Bradley's Barn.

Gruppa spelte inn «Love Me», skriven av Holly og Sue Parrish frå Lubbock, «Don't Come Back Knockin'», «Blue Days - Black Nights», skriven av Ben Hall, ein annan kar frå Lubbock, og «Midnight Shift». Innspelinga fann stad mellom kl. 19 og 22 den 26. januar 1956. Bandet fekk med seg studiomusikarane Doug Kirkham og Grady Martin.

## Utgjeving
Singelen vart gjeven ut 16. april 1956. På grunn av ei feilstaving på platekontrakten til Holy vart namnet hans endra frå Holley til Holly. Denne utgjevinga var den første som brukte denne stavinga, som Holly brukte resten av karrieren. Platesjefane var ikkje nøgde med resultatet, men singelen fekk positiv melding i magasinet Billboard, og klarte å selje opp mot 19&nbsp;000 eksemplar. Singelen vart følgd opp av «Modern Don Juan» med «You Are My One Desire» den 24. desember 1956.

Trass i at Decca skrinla Holly tidleg i karrieren, utnytta selskapet suksessen musikaren fekk med The Crickets og seinare som soloartist i 1957. «Love Me» vart gjeven ut på ny 7. januar 1958, denne gongen med B-sida «You Are My One Desire», men gjekk ikkje inn på salslista no heller. «Love Me» og andre songar frå Nashville-innspelingane var med på albumet *[[albumet That'll Be the Day|That'll Be The Day]]*, som kom ut i april 1958.

## Medverkande
*Buddy Holly - vokal
*Sonny Curtis - sologitar
*Grady Martin - rytmegitar
*Don Guess - bass
*Doug Kirkham - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Me (Buddy Holly song)|Love Me (Buddy Holly song)]]» frå ,  den 11. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Pall

**Pall** (norrønt *pallr*) er ei forhøging, avsats eller hylle som kan ha ulike bruksområde.

## Interiør
I norrøn tid var pall eit forhøga bordgolv langs langveggen og endeveggen i ei stove, og ein veggfast benk på eit slikt bordgolv.

Også i seinare norsk byggeskikk kunne pall vera ein veggfast benk i heimar. Pallen var gjerne fylt med jord for isolasjonen si skuld, og blei nokre stader kalla arubenk eller moldbenk.

Ein kunne også ha pallar som kyrkjebenkjar. I nyare tid kan ein bruka omgrepet pall om ein fotskammel.

I badstover kan pallar vera hyller som blir brukt til å liggja på.

På Bryggen i Bergen var pall eit rom under matskapet i ytrestova.

## Opphøgingar
I båsar kan pallen vera eit opphøgd golv. 

I moderne idrett bruke ein sigerspallar til å æra først-, andre- og tredjemann i ei tevling.

## Transport

Innan varetransport er ein pall ein laus lem for oppstabling og transport av stykkgods. Slike pallar kan lett løftast og flyttast av gaffeltruckar. 
Eit døme på ein slik pall er Europall.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pall|Pall]]» frå ,  den 11. februar 2018.*
Albumet That'll Be the Day

***That'll Be The Day*** er det siste studioalbumet til Buddy Holly. Decca var det første store plateselskapet til Holly, men han klarte ikkje å skape ein hitsingel med dei tidlege innspelingane sine. Etter at han slo igjennom med innspelingar for Brunswick og Coral gav Decca ut desse innspelingane. Dette er det siste albumet som kom ut før han omkom i ein flystyrt 3. februar 1959, og er sjeldan blant samlarar..

## Bakgrunn
Innspelingane vart gjort under tre forskjellige innspelingar, som typisk varte rundt tre timar, i januar, juli og november 1956 i Bradley Film and Recording Studios i Nashville i Tennessee. Frå desse innspelingane vart det gjeven ut ein singel den 16. april 1956, «Blue Days, Black Nights» med «Love Me». Ein annan singel, «Modern Don Juan» med «You Are My One Desire» (D 30166) kom ut 24. desember 1956. Begge singlane selde dårleg, så Decca la resten av innspelingane på hylla. 

Då Buddy Holy slo gjennom med ei ny innspeling av «That'll Be the Day» med banet sitt The Crickets, byrja Decca å gje ut desse tidlege innspelingane til Holly på singlar og kulminerte med eit heilt album og ein tilhøyrande EP. 

Innspelingane til Decca frå Nashville i 1956 vart gjevne ut fleire gonger seinare med ny innpakning. Instrument og korvokal vart lagt til på seinare utgåver så seint som i 1984. Den britiske utgåva *The Nashville Sessions* frå midten av 1970-åra er den beste vinylutgåva i følgje Allmusic.

Albumet nådde femteplassen på den britiske albumlista då det kom ut på ny i 1961. I 1967 vart albumet gjeve ut på ny med tittelen *The Great Buddy Holly*.

## Innhald

;Bonusspor på 1999-utgåva

## Medverkane
*Buddy Holly* – vokal & gitar
*Sonny Curtis* – sologitar
*Grady Martin* – rytmegitar
*Doug Kirkham* – bass og perkusjon
*Don Guess* – bass
*Jerry Allison* – trommer
*Harold Bradley – gitar
*Floyd Cramer – piano
*Farris Coursey – trommer
*E.R. "Dutch" McMillan – altsaksofon
*Owen Bradley – piano
*Boots Randolph – saksofon

 besetninga for 22. juli vart kalla The Three Tunes. I følgje buddyhollycenter.org var gruppenamnet *Buddy and the Two Tones* (Buddy Holly med Don Guess og Sonny Curtis).

*Owen Bradley produserte innspelingane.
*The Picks song harmonivokal. 

## Salslister
### Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:That'll Be the Day (album)|That'll Be the Day (album)]]» frå ,  den 11. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
*Buddy Holly: ''That'll Be The Day'': Decca DL 8707 - April 1958
*Buddy Holly: ''That'll Be The Day''
*Dates And Recording Information - Nashville and Clovis 1956 
*2006 April Music Memorabilia Auction #622 
*Buddyhollyonline
Kaiso

**Kaiso** er ei karibisk musikkform som er populær på Trinidad og Tobago og andre land i området, som Grenada, Barbados, St. Lucia og Dominica. Ho har opphav i vestafrikansk musikk, og utvikla seg seinare til calypso. Kaisosongar er typisk forteljande på form, og har ofte ein gøymd politisk undertekst.

Musikken har røter særleg frå dagens Nigeria) og kongeriket Kongo. Han kom til Karibia gjennom slavar, som tidleg i historia til musikken brukte han til å synge om herrane sine. Folk kunne også samla seg i «telt» der ein griot eller forsongar leia kaiso-allsong. Mange tidlege kaisoar blei sungne på fransk kreol av ein såkalla chantwell. 

Ordet *kaiso* skal vera eit hausaord brukt på same måte som bravo. Ordet kan også bli bruk om calypsomusikk, særleg om særskild god eller autentisk calypso. 

På Barbados viser *kaiso* til ei form for calypso presentert på scenen, til dømes under crop over-festivalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kaiso|Kaiso]]» frå ,  den 11. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
 
* 
*
London Science Museum

**Science Museum** i London er eit stort museum for naturvitskap og teknologi ved Exhibition Road i South Kensington i London. Det blei oppretta i 1857 og er i dag ein av dei største turistattraksjonane i London med 2,7 millionar vitjande årleg.

Som andre offentleg finansierte nasjonale museum i Storbritannia er vitskapsmuseet gratis å vitja, men mellombelse utstillingar kan ha tilgangsavgift. Museet er ein del av Science Museum Group (SMG) etter å ha blitt slått saman med Vitskaps- og industrimuseet i Manchester i 2012.

Museet blei grunnlagt i 1857 med Bennet Woodcroft som leiar. Samlinga blei gjeven av Royal Society of Arts og overskotslageret til Verdsutstillinga i London i 1851. I byrjinga var det del av South Kensington Museum saman med Victoria and Albert Museum, men det blei skild ut som Museum of Patents i 1858 og Patent Office Museum i 1863. I 1865 fekk den vitskaplege og teknologiske samlinga sitt noverande namn, medan kunstsamlinga blei overført til Victoria and Albert. Patent Office Museum fortsette som ei eiga eining til 1909, då det blei innlemma i Science Museum. 

Museet har meir enn 300&nbsp;000 gjenstandar i samlinga, med flere berømte utstillingsobjekt som Stephenson-lokomotiva The Rocket, Puffing Billy, den første jetmotoren, ein rekonstruksjon av Francis Crick og James Watson sin DNA-modell, nokre av dei eldste bevarte dampmaskinane, eit fungerende eksemplar av Charles Babbage sin  *Difference engine* og den første prototypen på titusenårsklokka Clock of the Long Now. Henry Wellcome si medisinhistoriske samling høyrer også til her. 

I tillegg til museumsdrifta er Science Museum ein internasjonalt anerkjend forskingsinstitusjon. Biblioteket var fram til 1960-åra nasjonalbibliotek for naturvitskap, medisin og teknologi Storbritannia. Det blir drive saman med biblioteket til Imperial College London.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:London Science Museum|London Science Museum]]» frå ,  den 12. februar 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
* 
* Albertopolis: Science Museum — arkitektur og historie
Royal Astronomical Society

**Royal Astronomical Society** (**RAS**) er eit lærd selskap i Storbritannia grunnlagt i 1820. Det har som føremål å fremja studiet av astronomiske og geofysiske vitskapar. Selskapet organiserer vitskaplege konferansar i hovudkvarteret sitt i London og i resten av landet, vedlikeheld eit vitskapleg bibliotek med relevans for astronomiske, geofysiske og relaterte emne, deler ut prisar og legat og representerer Storbritannia nasjonalt og internasjonalt innnanfor forskingsområda i faget. Det har hovudkontor i Burlington House i London ved Piccadilly.

Selskapet står for utgjevinga av fleire vitskaplege tidsskrift, i samarbeid med Wiley-Blackwell Publishing:
* *[[Monthly Notices of the Royal Astronomical Society]]* (*MNRAS*)
* *[[Geophysical Journal International]]* (*GJI*
* *[[Astronomy & Geophysics]]* (*A&G*)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Royal Astronomical Society|Royal Astronomical Society]]» frå ,  den 12. februar 2018.*  


## Bakgrunnsstoff

* 
* Burlington House
* blackwellpublishing.com