open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
She's Always a Woman

«**She's Always a Woman**» er ein song av Billy Joel frå albumet *[[The Stranger av Billy Joel|The Stranger]]* i 1977. Han er ein kjærleikssong om ei moderne kvinne, som han forelskar seg i trass i underlege vanar og lyte. Singelen nådde 17. plass i USA og i 1986 nådde han 53. plassen i Storbritannia då han vart gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med «Just the Way You Are». Den 2. mai 2010 gjekk songen igjen inn på den britiske singellista og nådde 29. plassen. 

Songen vert spelt i 6/8-takt. Ein Muzak-versjon av songen vart spelt i World Trade Center augneblikk før bygningen vart øydelagd under 11. september-åtaka i 2001.

## Opphav og tyding
Songen vart gjeven ut i 1977, etter fleire andre hittar frå *[[The Stranger av Billy Joel|The Stranger]]* inkludert «Just the Way You Are», «Movin' Out (Anthony's Song)» og «Only the Good Die Young». Musikalsk har Joel sagt at han var inspirert av Gordon Lightfoot og dei rolege, akustiske gitarballadane hans. Det er ein kjærleikssong som Joel skreiv til den dåverande kona si, Elizabeth. 

## Innhald

### 7" singel (1977)
# «She's Always a Woman»
# «Vienna»

### Singel (CBS)
# «She's Always a Woman»
# «Movin' Out (Anthony's Song)"

### Japansk 7" singel (CBS 06SP 248)
# «She's Always a Woman»
# «Only The Good Die Young»

## Lister

## Fyfe Dangerfield-versjonen

Fyfe Dangerfield, frontperson i Guillemots, spelte ein versjon av songen i 2010 som vart nytta i ein reklamefilm for den britiske butikken John Lewis. Dette gjorde at originalversjonen til Billy Joel gjekk inn på den britiske singellista på 29. plass den 1. mai 2010. 

Dangerfield-versjonen av songen gjekk inn på UK Singles Chart den 2. mai 2010 på ein 99. plass og klatra etter kvart heilt til 7. plassen 

## Andre versjonar

*Lynda Carter spelte ein versjon av songen på debutalbumet *[[Portrait av Lynda Carter|Portrait]]*.
*I 1980 spelte Hana Zagorová ein tsjekkisk versjon kalla «Vím málo».
*Copeland spelte ein versjon av songen i 2004 på albumet *[[Know Nothing Stays the Same]]*.
*I 2004 spelte Zorán ein ungarsk versjon av songen kalla «A nő».
*I 2006 spelte saksofonisten Michael Lington inn songen.
*Den britiske songaren John Barrowman spelte ein versjon av songen i 2007 på albumet *[[Another Side av John Barrowman|Another Side]]*.
*The King's Singers spelte songen i 2008 på albumet *Simple Gifts*.
*Bassisten Jon Reshard spelte inn songen i 2009. 
*Celtic Thunder spelte inn songen for albumet deira *Voyage*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:She&#39;s Always a Woman|She&#39;s Always a Woman]]» frå ,  den 28. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Korgballklubben Tampereen Pyrintö

**Tampereen Pyrintö** er ein finsk korgballklubb. Heimebana Pyynikin palloiluhalli ligg i byen Tammerfors (finsk *Tampere*). Pyrintö har 3 finske seriemeisterskap og to sigrar i den finske cupen.

## Bakgrunnsstoff
* Tampereen Pyrintö - klubben sin offisielle nettstad
* Pyrinto Tampere, eurobasket.com
Movin' Out (Anthony's Song)

«**Movin' Out (Anthony's Song)**» er ein song skriven og framført av Billy Joel. Songen handlar om korleis Joel sterkt mislikar arbeidar- og lågare mellomklassefolk i New York som strevar med å arbeide lange dagar berre for å syne til at alle at dei har «gjort det godt». Figurane det vert sungen opp har stereotypiske, etniske namn (Anthony, Mama Leone, Sergeant O'Leary, Mr. Cacciatore) og arbeidarklassejobbar. Joel meiner det er fåfengt at dei støyter frå seg arbeidsklasserøtene sine (bytar ut ein Chevy med ein Cadillac og kjøper hus i Hackensack i New Jersey) og til slutt er prisen eit «hjarteattak» eller «ein øydelagd rygg». Bilen ein kan høyre mot slutten av songen er bassisten Doug Stegmeyer sin Corvette frå 1960.

I følgje Joel er ikkje Anthony ein verkeleg person, men heller alle «irar, polakkar og italienarar som prøver å tene til sitt daglege brød i USA».

«Movin' Out» vart opphavleg gjeven ut i 1977 på albumet *[[The Stranger av Billy Joel|The Stranger]]*. Eit konsertopptak vart gjeven ut på *[[2000 Years: The Millennium Concert]]*.

## Broadway-musikalen
Twyla Tharp laga ein Broadway-musikal kalla *[[musikalen Movin' Out|Movin' Out]]*, som bestod av songar av Billy Joel. Premieren var ved Richard Rodgers Theatre i New York City den 24. oktober 2002, og det vart halde 1307 framsyningar før han lukka i desember 2005. Pianisten og songaren i musikalen var Michael Cavanaugh. Musikalen drog på turné i USA frå 2004 til 2007 med Darren Holden i hovudrolla. Showet vart sett opp på Apollo Victoria Theatre i West End i London den 10. april 2006. James Fox hadde då hovudrolla. Det vart lagt ned tidleg, den 22. mai, på grunn av dårleg bilettsal.

## Andre versjonar
Songen er framført av:
* The Format (live)
* Indiebandet The Pale Pacific
* Ska-bandet The Supervillains
* Bethany Joy Galeotti (under 'One Tree Hill Tour').
*David Cook på turneen i 2011
* Phillip Phillips på *[[American Idol]]*
*Bayside på Covers Volume #1
* Blaine Anderson (Darren Criss) og  Sam Evans (Chord Overstreet) på *[[Glee]]*.

### Samplingar
Songen er sampla av The Diplomats på sporet «You Oughta Know» (produsert av The Heatmakerz), og beaten vart nytta av Das Racist på eit spor med same tittel på albumet *[[Shut Up, Dude]]*.

Songen kan høyrast i ''The Wolf of Wall Street''.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Movin&#39; Out (Anthony&#39;s Song)|Movin&#39; Out (Anthony&#39;s Song)]]» frå ,  den 28. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Aldebaran

**Aldebaran** (α Tau, α Tauri, Alfa Tauri) er ei oransje kjempestjerne som ligg 65 lysår borte frå jorda i stjernebiletet Tyren. Med ein  tilsynelatande storleik på 0,87 er ho ei av dei klåraste stjernene i stjernebilete og på nattehimmelen. Namnet *Aldebaran* er arabisk og tyder «følgjaren», truleg fordi ho verkar å følgje Pleiadane eller Sjustjerna.

Stjerna er lett å finne på nattehimmelen. Om ein følgjer dei tre stjernene i Orions belte frå venstre til høgre (på den nordlege halvkula), så er Aldebaran den første klåre stjerna om ein følgjer denne linja. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Albrecht Unsöld

**Albrecht Otto Johannes Unsöld** () var ein tysk astrofysikar. 

Han vart professor i Kiel i 1932. Han arbeidde med teorien for stjernespekter, stjerneatmosfærer, solfysikk og radioastronomi. Hans *Physik der Sternatmosphären* (1938, 2. utg. 1955) var i mange år den viktigaste handboka for alle som arbeidde med dei ytre, observerbare delane av sola og stjernene. Mykje utbreidd er òg *Der neue Kosmos* (3. utg. 1981, 3. eng. utg. 1983).

Han fekk i 1956 Brucemedaljen og i 1967 gullmedaljen til Royal Astronomical Society. Asteroiden 2842 Unsöld er kalla opp etter han. 

## Kjelder
*Albrecht Otto Johannes Unsöld. (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014.
Stromae

**Paul Van Haver** (), betre kjend som **Stromae**, er ein franskspråkleg artist og låtskrivar av belgisk-rwandisk opphav. Han er best kjend for musikk med påverknader frå hip-hop og elektronisk musikk. Stromae blei fyrst kjend med songen «Alors on danse», som låg på fyrsteplass på hitlistene i fleire veker i ei rekkje land i Europa.

## Biografi
Paul Van Haver vart fødd i Brussel og voks opp i Laeken i byen. Far hans, arkitekten Pierre Rutare var ein tutsi frå Rwanda, medan mora, Miranda van Haver, var flamsk. Han og syskena blei hovudsakleg oppseda av mora. Faren blei drepen under det rwandiske folkemordet i 1994 medan han vitja familien. 

I ein alder av elleve viste Paul Van Haver allereie interesse for musikk og gjekk på l'Académie Musicale de Jette, der han studerte musikkhistorie og lærte å spele trommer. Tidleg musikalsk påverknad omfatta Jacques Brel, son cubano og kongolesisk rumba.

I 2000 opptredde han som rappar under artistnamnet Opmaestro, som han seinare endra til Stromae («Maestro»). Flyttinga av bokstavane er ei form for fransk slang kjend som *[[verlan]]*.
Det var under dette aliaset van Haver blei kjend.

Som attenåring grunnla Stromae ei rapgruppe som heite Suspicion, saman med rapparen «Jedi» i Eichof. Deo produserte blant anna songen og musikkvideoen «Faut que t'arrête le rap». Jedi bestemte seg for å forlate rapduoen litt seinare.

For å finansiere den private vidaregåande utdanninga si jobba van Haver deltid i turistnæringa. Det var fyrst seinare, då han hadde byrja på l' Institut National de Radioélectricité et Cinématographie, at han gav ut sitt fyrste album, *Juste un cerveau, un flow, un fond et un mic*.

I 2008 signerte han ei 4-års platekontrakt med  Because Music og  Kilomaître. I 2009 jobba Paul som læregut ved den musikalske radiostasjonen  NRJ Brussel. Vincent Verbelen, Music Manager, blei imponert over talentet til Stromae då han høyrde hans fyrste singel «Alors on danse», og bestemte seg for å lufte låta på NRJ for fyrste gong. Responsen frå lyttarane var av ein ekstrem entusiasme. Salet steig raskt til nummer éin i Belgia i løpet av berre nokre få veker. Vertigo Records, ein etikett med  Mercury Records Frankrike (Universal Music Group), signerte han for ein verdsomspennande lisensieringsavtale kort tid etter dette.

I mai 2010 hadde han nådd fyrsteplass på hitlistene i Hellas,  Nederland,  Tyskland,  Austerrike,  Sveits,  Italia,  Danmark,  Belgia og  Tsjekkia.

## Diskografi
### Studioalbum
**Cheese* (2010)
**Racine carrée* (2013)
**Multitude* (2022)

### EP-ar
**Juste un cerveau, un flow, un fond et un mic…* (2007)

### Mixtapar
**Freestyle Finest* (2006)
**Mixture Elecstro* (2009)

### Videoalbum
**Racine carrée Live* (2015)

## Merknadar


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
*«Alors on danse» på YouTube
Granat

**Granat** (frå latin *granatus*, 'kornete') er ei metallhylse eller eit prosjektil som kan innehalda sprengstoff eller eit anna kjemisk stoff og typisk blir brukte i strid. Ein handgranat blir kasta for hand medan andre granatar kan skytast med artilleri eller gevær.

Sprenggranatar kan brukast til å sprenga sund eller opna daude mål. Sprengstykke inni dei kan skada eller drepa levande mål. 
Ein minegranat er ein granat som er meint å ha mineverknad, med stor sprenglading og forsinkelsesbrannrøyr slik at han kan trenga ned i jorddekningar og liknande før detonasjonen. Ein pansergranat skal slå gjennom panser på stridsvogner, festningar, krigsskip og andre motstandsdyktige mål. Desse kan ha lita eller inga sprenglading eller vera underkalibrerte, det vil seia at granaten har ei hard kjerne som etter skotløysing blir skild frå resten av granaten og fortset med stor hastigheit og dermed stor gjennomslagskraft mot målet.

Granatar med andre typar innhald er til dømes gassgranat, lysgranat, røykgranat og branngranat.

## Sjå òg
*Grenader

## Kjelder

* «Granat: militærvesen» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 25. august 2014.
* «Minegranat» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 25. august 2014.
*
Alkaid

**Alkaid** (**Eta Ursae Majoris**, **Eta&nbsp;UMa**, **η&nbsp;Ursae Majoris**, **η&nbsp;UMa**) er ei stjerne i Karlsvogna i stjernebiletet Den store bjørnen. Ho har dei tradisjonelle namna **Alkaid** (eller **Elkeid**) og **Benetnash** (**Benetnasch**). Alkaid er den austlegaste (lengst til venstre) i Karlsvogna. Med ein tilsynelatande storleiksklasse  på +1,84, er ho den tredje klåraste stjerna i stjernebiletet og ei av dei lysaste på nattehimmelen. 

Stjerna har seks gonger massen til sola og ein radius som er 3,4 gonger så stor. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alkaid|Alkaid]]» frå ,  den 28. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gwen Guthrie

**Gwen Guthrie** () var ein amerikansk songar-låtskrivar og pianist, som song korvokal for Aretha Franklin, Billy Joel, Stevie Wonder, Peter Tosh og Madonna, blant andre, og som skreiv songar gjort kjende av Ben E. King, Angela Bofill og Roberta Flack.

## Kkarriere
Guthrie var fødd i Okemah i Oklahoma og voks opp i Newark. Ho studerte klassisk musikk på skulen og faren lærte ho å spele piano då ho var åtte år gammal. Tidleg i 1970-åra vart ho med vokalgrupper som the Ebonettes og the Matchmakers, medan ho arbeidde som grunnskulelærar. Då ein korsongar som skulle synge på Aretha Franklin sin «I'm in Love» i 1974 vart sju, fekk Guthrie jobben ved sidan av Cissy Houston. Guthrie starta slik karrieren sin som profesjonell musikar. 

Ho byrja å skrive songar med den dåverande kjærasten, trombonist/bassisten Haras Fyre (med scenenamnet «Patrick Grant») som gav comeback-singelen til Ben E. King, «Supernatural Thing» og «This Time I'll Be Sweeter», som sidan er spelt av mange andre artistar. I lag skreiv dei sju songar for Sister Sledge-albumet *Circle of Love* i 1975: «Cross My Heart», «Protect Our Love», «Love Don't You Go Through No Changes on Me», «Don't You Miss Him Now», «Pain Reliever», «You're Much Better Off Loving Me» og «Fireman». Ho skreiv òg Roberta Flack-songen «God Don't Like Ugly».

Guthrie arbeidde mykje med Sly and Robbie på dub-aktige club-songar og byrja å skrive dancehittar. Ho slo seg så musikalsk saman med DJen Larry Levan og spelte inn den første hitten sin, «Padlock» i 1983 med Compass Point All Stars i Nassau på Bahamas som vart ein club- og radiohit to år seinare. Ho song òg korvokal på debutalbumet til Madonna i 1982.

Guthrie er truleg mest kjend for dance-songen «Ain't Nothin' Goin' on But the Rent» frå 1986, som ho skreiv og produserte sjølv, med kontroversielle teksten «You've got to have a j-o-b if you want to be with me/No romance without finance». 

«Ain't Nothin' Goin' on But the Rent» vart seinare sampla av mange dance- og hiphop-artistar, som Foxy Brown i 1998 på songen «JOB» og Utah Saints på «What Can You Do for Me». Songen vert omtalt av Eddie Murphy i hans *[[Eddie Murphy Raw]]*. Guthrie hadde òg ein hit i 1986 med ein coverversjon av «(They Long to Be) Close to You», som nådde 25. plassen på UK Singles Chart.

Singelen «Can't Love You Tonight» omhandla AIDS på ei tid då denne sjukdomen var tabulagt. 

Andre hittar var «Seventh Heaven», «Peanut Butter» og «Peek-a-Boo». «Padlock» vart seinare covra av M People på albumet *[[Bizarre Fruit]]* med Heather Small i 1995.

### Død
Guthrie døydde av livmorkreft den 3. februar 1999, 48 år gammal.

## Diskografi
### Studioalbum

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gwen Guthrie|Gwen Guthrie]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* Patrick Grant (Haras Fyre) ved Fyremusikk.com
* Podcast feature på Guthrie's life
Patti Austin

**Patti Austin** () er ein amerikansk R&B-, pop og jazzsongar. I 2008 vann ho Grammyprisen for beste jazz-vokalalbum.

Ho debuterte som songar berre fem år gammal og var ein protesjé for Dinah Washington og Sammy Davis jr.. Ein singel frå 1969 for United Artists kalla «Family Tree» nådde top 50 på R&B-lista. Austin spelte inn debutalbumet sitt, *[[End of a Rainbow]]* i 1976, etterfølgd av *[[Havana Candy]]* i 1977 og *[[Body Language av Patti Austin|Body Language]]* i 1980. Ho song vokal for den japanske kotospelaren Yutaka Yokokura på «Love Light» i 1978, gjorde ein duett med Michael Jackson på «It's the Falling in Love» frå *[[Off the Wall]]*,  og song «The Closer I Get to You» på albumet til Tom Browne i 1979. Austin song duett med George Benson på «Moody's Mood for Love» i 1980. Ho song korvokal for Houston Person, Noel Pointer, Ralph McDonald, Angela Bofill og Roberta Flack.

Austin song vokal for Quincy Jones på albumet *[[The Dude av Quincy Jones|The Dude]]* i 1981 og var med på hitten «Razzamatazz». Ho skreiv så ein platekontrakt med Jones sitt Qwest, og gav ut *[[Every Home Should Have One]]* i 1982, som inneheldt den store hitten «Baby, Come to Me», som vart mykje spelt i såpeoperaen *[[General Hospital]]*. Oppfølgjaren «How Do You Keep the Music Playing», vart kjenningsmelodien for filmen *[[filmen Best Friends|Best Friends]]*. På begge songane song Austin med James Ingram. Ho fortsette å spele musikk for Qwest gjennom 1980-åra, men fekk ikkje like stor suksess, trass i fleire topp-produsentar, som Jam & Lewis i 1985. Austin flytta til selskapet GRP i 1990 og spelte inn *[[Love Is Gonna Getcha]]* med singlane «Through the Test of Time» og «Good in Love». Ho spelte så inn *Carry On* og *Live* i 1991 og 1992. *Street of Dreams* følgde i 1999 og *On the Way to Love* kom sommaren 2001. Hyllesta til Ella Fitzgerald, *For Ella*, kom ut våren 2002. Nesten fem år seinare gav ho ut *[[Avant Gershwin]]* og i 2011 kom *[[Sound Advice]]*, produsert av Greg Phillinganes.

## Diskografi

### Studioalbum

### Konsertalbum

### Singlar

### Gjestartist
**Med [[Lalo Schifrin]]**
**[[Black Widow av Lalo Schifrin|Black Widow]]* (CTI, 1976)

**Med [[Michael Jackson]]**
**[[Off the Wall av Michael Jackson|Off the Wall]]* (Epic, 1979)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Patti Austin|Patti Austin]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
52nd Street av Billy Joel

***52nd Street*** er det sjette studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel, utgjeve den 13. oktober 1978. Det vart det første av fire Joel-album som nådde toppen av Billboard-lista og gav han to Grammyprisar (av i alt fire).

Tre songar frå albumet nådde topp 40 i USA, og medverka til at albumet vart ein suksess: «My Life» (#3), «Big Shot» (#14) og «Honesty» (#24). Det fekk god kritikk i musikkpressa og gav Joel Grammyprisen i 1979 for årets album. Denne Grammy-prisen vart gjeven til produsenten, Phil Ramone.  Då Ramone døydde fekk Joel prisen attende. 

Allmusic hyllar Joel for å ha utvida stilen sin i 1977 på *[[The Stranger av Billy Joel|The Stranger]]*, og skildra *52nd Street* som «meir sofistikert og noko jazz-aktig.» Jazztrompetisten Freddie Hubbard er til dømes gjest på «Zanzibar». Tittelen på albumet syner til 52nd Street, som var eit av jazzsentera i New York City midt på 1900-talet. Plateselskapet til Joel hadde hovudkvarteret sitt på 52nd Street (i CBS Building) då albumet kom ut. Studioet der *52nd Street* vart spelt inn låg på 52nd Street, eit kvartal frå CBS-bygningen.

Den 1. oktober 1982 vart *52nd Street* det første albumet som kommersielt vart gjeven ut på CD av Sony Music Entertainment då han vart lagt ut for sal i Japan. I 2003 vart albumet rangert på 352. plass og i 2011 på 354. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste albuma gjennom tidene..

Songen «Rosalinda's Eyes» var inspirert av mor til Joel, Rosalind Nyman Joel (d. november 2014).

## Innhald

## Medverkande
*Billy Joel&nbsp;– akustisk piano, Yamaha CP70 elektrisk piano, klaverinstrument, synthesizerar, vokal
*Doug Stegmeyer&nbsp;– bass, korvokal
*Liberty DeVitto&nbsp;– trommer
*Richie Cannata&nbsp;– saksofonar, orgel, klarinett
*Steve Khan&nbsp;– elektrisk gitar, akustisk gitar, korvokal
*Freddie Hubbard&nbsp;– flygelhorn og trompet på «Zanzibar»
*Mike Mainieri&nbsp;– vibrafon og marimba på «Zanzibar» og «Rosalinda's Eyes»
*David Spinozza&nbsp;– akustisk gitar på «Honesty»
*Donnie Dacus & Peter Cetera – korvokal på «My Life»
*David Friedman&nbsp;– orkestrering, røyrklokker og perkusjon på «Until the Night»
*Ralph MacDonald&nbsp;– perkusjon på «Rosalinda's Eyes» og «Half a Mile Away»
*Eric Gale&nbsp;– elektrisk gitar på «Half a Mile Away»
*Frank Floyd, Babi Floyd, Zack Sanders, Milt Grayson, & Ray Simpson – korvokal på «Half a Mile Away»
*George Marge&nbsp;– blokkfløyte på «Rosalinda's Eyes»
*Hugh McCracken&nbsp;– nylonstrengsgitar på «Until the Night» og «Rosalinda's Eyes»
*Robert Freedman&nbsp;– horn og strykarorkestrering på «Until the Night» og «Honesty»
*Dave Grusin&nbsp;– hornorkestrering på «Half a Mile Away»
*David Nadien&nbsp;– konstermeister
*Ted Jensen - mastering

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:52nd Street av Billy Joel|52nd Street av Billy Joel]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jean Desforges

**Jean Catherine Desforges**, gift *Pickering*, () var ein britisk friidrettsutøvar frå London som deltok i ei rad øvingar; sprintløp, hekkeløp, lengdehopp og femkamp. Ho vann EM-gull i stafett i 1950 og i lengdehopp i 1954.

## Aktiv
Desforges vart nummer fem i 80 m hekk i europameisterskapen 1950 i Brussel, og sprang ein etappe for Storbritannia sitt vinnarlag på 4x100 meter stafett. Under dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsingfors vann ho ein bronsemedalje i lag med Sylvia Cheeseman, Heather Armitage og June Foulds, bakom gullmedaljørane frå USA og sølvlaget Tyskland. I 80 meter hekk vart ho som i EM 1950 nummer fem.

År 1954 i Bern vart Desforges europameister i lengdehopp med eit hopp på 6,04 meter, elleve centimeter framom Aleksandra Tsjudina frå Sovjetunionen.

Tida 1949-54 vann ho åtte britiske meistertitlar i høvesvis 80 m hekk, lengdehopp og femkamp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jean Pickering|Jean Pickering]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Big Shot av Billy Joel

«**Big Shot**» er ein song av Billy Joel frå albumet *[[52nd Street av Billy Joel|52nd Street]]* i 1978. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet tidleg i 1979, og nådde som den førre singelen «My Life» (3. plass) høgt på singellista i USA med ein 14. plass. 

Songen handlar overflatisk om songaren som gjer narr av ei kvinne med kraftig bakrus etter ein kveld på byn, der ho gjorde mange sosiale og verbale brølarar medan ho var høg på alkohol og dop («But now you just can't remember / All the things you said / And you're not sure you want to know / I'll give you one hint, honey / You sure did put on a show!»). Teksten refererer til stader som var populære blant nyrike folk på slutten av 70-talet som Elaine's Restaurant og Halston. Joel sa ein gong i eit intervju at songen i røynda var om han sjølv. 

Singelversjonen var korta noko ned med ein kortare avslutning. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Big Shot (song)|Big Shot (song)]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Alderamin

**Alderamin** (**Alfa Cephei, α Cep, α Cephei**) er den lyssterkaste stjerna i stjernebiletet Kefeus, nær nordpolen. Ho har kvit farge. Stjerna er relativt nær jorda, berre 49 lysår. Namnet *Alderamin*, er arabisk og tyder «den høgre armen».

Med ein deklinasjon på meir enn 62 grader nord, er Alderamin stort sett synleg på den nordlege halvkula, men ein kan sjå stjerna så langt sør som 27 ºS. Stjerna er cirkumpolar i heile Europa, det nordlege Asia, Canada og amerikanske byar så langt sør som San Diego. Sidan Alderamin har ein tilsynelatande storleik på kring 2,5, er ho lett å få auge på, sjølv i lysforureina byar. 

Alderamin er ei kvit klasse A-stjerne, som utviklar seg bort frå hovudserien til ei subkjempe, truleg på veg til å bli ei raud kjempe.

Alderamin har ein radius som er 2,4 gonger solradien med ein masse som er 1,74 gonger sola si. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alpha Cephei|Alpha Cephei]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Honesty av Billy Joel

«**Honesty**» er ein song av den amerikanske songaren Billy Joel for albumet *[[52nd Street av Billy Joel|52nd Street]]* i 1978. Songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i 1979. «Honesty» vart skriven av Joel og produsert av Phil Ramone som ein pianoballade om naturleg mangel på skam.

Songen fekk stort sett positiv kritikk i musikkpressa, som trakk fram teksten og pianoinstrumenteringa som positive faktorar. Singelen nådde 24. plass på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista, og vart den tredje hitten frå albumet. Singelen selde til gullplate i Japan for sal av ringetonar med over 100&nbsp;000 nedlastingar. Songen nådde 16. plassen på den kanadiske singellista.

Joel framførte songen mange gonger på konsertar med Elton John og seinare med Bryan Adams.

I meldinga om *52nd Street* skreiv Stephen Thomas Erlewine på Allmusic at «Honesty» var ein av dei beste songane til Joel.

## Medverkande
*Billy Joel - vokal, piano
*David Spinozza - akustisk gitar
*Robert Freedman - orkestrering for blåseinstrument og strykarar

## Innhald
***US singel**
#«Honesty» – 3:53
#«The Mexican Connection» – 3:38

***Dutch singel/CBS 7150**
#«Honesty» – 3:53
#«Root Beer Rag» – 2:59

***CBS singel**
#«Honesty» 
#«My Life"

## Lister

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er belgiske Toots Thielemans i 1979, japanske Hajime Mizoguchi og K, svenske Helen Sjöholm, Maggie Gyllenhaal.
 
Songen vart sampla av Jay-Z i songen «From Marcy to Hollywood» for filmmusikken til *[[The Players Club]]* i 1998.

Ein av dei mest kjende coverversjonane vart gjort av Beyoncé Knowles i 2008 for eit samlealbum med den tidlegare gruppa hennar, Destiny's Child, kalla *[[Mathew Knowles & Music World Present Vol.1: Love Destiny]]*. Songen vart seinare gjeven ut på platinum-utgåva av soloalbumet hennar *[[I Am... Sasha Fierce]]* (2008). Denne singelen nådde andreplassen på singellista i Sør-Korea.

### Beyoncé-singelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Honesty (Billy Joel song)|Honesty (Billy Joel song)]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
My Life av Billy Joel

«**My Life**» er ein song av Billy Joel som kom ut på albumet *[[52nd Street av Billy Joel|52nd Street]]* i 1978. Songen vart gjeven ut på singel hausten 1978 og nådde andreplassen på den amerikanske adult contemporary-lista. Tidleg året etter nådde han tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100.

## Informasjon
Songen byrjar med trommer og elektrisk bass, etterfølgd av eit riff på piano. Riffet vert òg nytta som mellomspel mellom verset og refrenget, og igjen mot slutten. 

Chicago-medlemmane Peter Cetera og Donnie Dacus syng korvokal og song i lag med Billy Joel på mellomspelet og avslutninga av songen («Keep it to yourself, it's my life»).

«My Life» vart nytta som kjenningsmelodi for ABC-serien *[[Bosom Buddies]]* (1980–82), men på grunn av lisens-problem er han ikkje med på VHS- og DVD-utgjevingane av serien. I desse tilfella er songen bytta ut med «Shake Me Loose» sungen av Stephanie Mills. 

Singelen er korta ned noko i forhold til albumversjonen. Både introen og mellomspelet er kortare, medan mellomspelet mellom vers og refreng er kutta i to. Den instrumentale delen etter det andre mellomspelet er fjerna heilt. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Life (Billy Joel song)|My Life (Billy Joel song)]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* 
*
Zanzibar av Billy Joel

**«Zanzibar»** er ein song skriven av Billy Joel for albumet *[[52nd Street av Billy Joel|52nd Street]]* i 1978. Songen finst òg på fleire konsertalbum. Songen er kjend for ein trompetsolo av den kjende jazzartisten Freddie Hubbard.

## Tekst og musikk
Temaet i teksten på «Zanzibar» er kjærleik for idrett, alkohol og songaren som prøver å flørte med ei servitrise. Ifølgje produsenten Phil Ramone hadde Joel skrive musikken og funne ut at han likte tittelen «Zanzibar» for stykket, men ikkje funne ut kva han ville sei om Zanzibar. Ramone fekk bilete av folk som såg på sport i ein bar, og Joel valde å skrive ein song om hendingar i ein bar kalla Zanzibar. Teksten refererer til personar som boksaren Muhammad Ali, baseballspelaren Pete Rose og vinnaren på den tida av baseball-turneringa *[[World Series]]*, New York Yankees.

Songen byrjar langsamt, men glir så over i ein shuffle-rytme. Han inneheld to jazztrompetsoloar av den legendariske trompetisten Freddie Hubbard. Allmusic-kritikaren Stephen Thomas Erlewine reknar melodien i «Zanzibar» som ei hyllest til Donald Fagen frå Steely Dan.

«Zanzibar» er ofte blitt spelt på konsertane til Joel, og konsertopptak finst på *[[12 Gardens Live]]* frå 2006 og *[[Live at Shea Stadium: The Concert]]* frå 2008.

«Zanzibar» finst òg på samlealbumet *[[My Lives]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zanzibar (Billy Joel song)|Zanzibar (Billy Joel song)]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Iolanda Balaș

**Iolanda Balaș** () var ein rumensk høgdehoppar, fødd Timişoara og død i Bucureşti. Frå 1958 til 1964 vann ho alle dei store meistertitlane i høgdehopp; EM 1958 og 1962 og OL 1960 og 1964. Ho sette 14 verdsrekordar i øvinga og vert rekna som ein av dei største høgdehopparane gjennom alle tider. Mellom 1957 og -67 vann Balaș 150 påfylgjande tevlingar i høgdehopp.

### Aktiv
17-årige Balaș, som var etnisk ungarsk, tok sølvmedaljen under EM i friidrett 1954 i Bern. To år seinare vart ho nummer fem i høgdetevlinga under sommar-OL 1956 i Melbourne. Ho gjekk då over 1,67 m, det same resultatet som sølvvinnarane stoppa på.

Balaș sette meisterskapsrekord med 1,77 m då ho i friidretts-EM i Stockholm tok sin fyrste av fire strake triumfar i EM og OL. Under dei olympiske leikane i Roma i 1960 var ho fullstendig overlegen i kampen om gullmedaljen. Tre kvinner stoppa på 1,71 m, to av desse fekk kvar sin sølvmedalje. Balaș gav seg ikkje før ho hadde svinga seg over 1,85 m. 

I 1962 forsvarte Balaș EM-tittelen med god margin; 1,83 m mot 1,76 m for sølvvinnar Olga Gere frå Jugoslavia. Endå meir suveren var Balaș under sommarleikane i Tokyo i 1964, med 1,90 m slo ho sølvmedaljøren Michele Brown frå Australia med ti centimeter.

Balaș forbetra verdsrekorden i høgdehopp 14 gongar; hennar fyrste rekordhopp mælte 1,74 m og hennar siste 1,91 meter. Fyrst 4. september 1971 makta Ilona Gusenbauer frå Austerrike å slette Balaș ti år gamle rekordnotering frå rekordlista.  

Balaș nytta den lite «økonomiske» saksestilen, som ho rettnok hadde utvikla til fullnads.

### Leiar
Iolanda Balaș var leiar av det nasjonale friidrettsforbundet i Romania frå 1988 til 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Iolanda Balaș|Iolanda Balaș]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Until the Night

«**Until the Night**» er ein song skriven av Billy Joel for albumet *[[52nd Street av Billy Joel|52nd Street]]* i 1978. Songen, som Joel har sagt var inspirert av the Righteous Brothers, er ein av dei første songane der Joel hentar fram stilen 1960-talsstilen som skulle danne grunnlaget for albumet *[[An Innocent Man]]* i 1983. 

Songen vart gjeven ut som singel i Storbrotannia etter «My Life» i mars 1979 og nådde 50. plass på den britiske singellista. Det finst forskjellige variantar av singelen med forskjellige B-sider. B-sidene var «Root Beer Rag», «Big Shot», «Just The Way You Are».

«Until the Night» finst òg på samleplata *[[My Lives]]*.

Songen vart spelt inn av Helena Vondráčková på tysk som «In der Nacht»  for albumet *Doch in der Nacht* i 1979. Heile albumet består av tyskspråklege versjonar av songane til Joel. 

Bill Medley frå the Righteous Brothers spelte inn «Until the Night» i 1980 for albumet *Sweet Thunder*

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Until the Night|Until the Night]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Barbara Sobotta

**Barbara Sobotta**, fødd Barbara Lerczak, gift 1) Janiszewska, 2) Sobotta, 3) Nowicki, () var ein polsk sprintar frå Krakow. Ho vann EM-gull på 200 m i 1958 og på 4x100 m stafett i 1962, samt OL-bronse på 4x100 m stafett i 1960.

## Aktiv
17-åringen Barbara Lerczak vart nummer fire på 100 m i EM i friidrett 1954 i Bern. Ho vart slått ut i semifinalane på 200 m. Også under sommarleikane 1956 i Melbourne rauk ho ut or 200 m i semifinalane.

Som Barbara Janiszewska vart ho i 1958 europameister på 200 m på tida 24,1 sekundar, to tidels sekund føre sølv- og bronsevinnarane. I 4x100 m stafett sprang ho andreetappen på for Polen og enda på bronseplassen.

I 1960 tok Janiszewska og Polen ein ny bronsemedalje i stafett under sommar-OL i Roma. Etter å ha imponert på 200 m i dei innleiande rundane lukkast ho ikkje i finalen og vart nummer fem på ordinøre 24,8.

Barbara Sobotta og lagvenninnene Teresa Ciepły, Elżbieta Szyroka og Maria Piątkowska vann EM-gull under europameisterskapen 1962 i Beograd på 4x100 m stafett på tida 44,5 sekundar, ny europarekord. Individuelt tok Sobotta bronsen på 200 m, slått av europameisteren Jutta Heine frå Vest-Tyskland og Dorothy Hyman frå Storbritannia.

I 1964 vart Sobotta nummer seks på 200 m under sommarleikane i Tokyo. Ho fekk derimot ikkje plass på Polen sitt lag på 4x100 m stafett, eit lag som vann OL-gullet i øvinga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Barbara Sobotta|Barbara Sobotta]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Vera Nikolić

**Vera Nikolić** () var ein serbisk mellomdistansløpar som vart europameister for Jugoslavia på 800 m både i 1966 og 1971.

## Aktiv
Knapt 18 år gammal vann Nikolić 800 meter under EM i friidrett 1966 i Budapest på tida 2.02,8. Ho var då den yngste europameisteren i friidrett nokon gong, fyrst 20 år seinare vart denne prestasjonen kopiert av ein yngre utøvar. Den 20. juli 1968 sette Nikolić verdsrekord på 800 m i London då ho vart klokka inn på tida 2.00,5. Rekorden stod i tre år, til dess vesttyske Hildegard Falck vart den fyrste kvinna under to minuttar på 800 m.

I europameisterskapen 1969 i Aten fekk Nikolić bronsemedaljen, slått på målstreken av sølvvinnaren Anneliese Damm Olsen frå Danmark, medan Lillian Board frå Storbritannia vann ein klar siger. Derimot lukkast ho å ta eit nytt EM-gull under friidretts-EM 1971 i Helsingfors, i suveren majestet sprang ho i mål på tida 2.00,0. Seinare i 1971-sesongen vann ho både 800 m og 1500 m under Mellomhavsleikane i Izmir.

Under dei olympiske leikane i München i 1972 kom Nikolić på femteplass på 800 meter med tida 1.59,98.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Vera Nikolić|Vera Nikolić]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Donnie Dacus

**Donnie Dacus** () er ein amerikansk gitarist, songar, skodespelar, forfattar og produsent. 

Dacus har spelt for mange artistar som songar og gitarist. Han er mellom anna å høyre som korvokalist på «My Life» av Billy Joel. Andre artistar han har spelt for er mellom andre Boz Scaggs, Crosby, Stills, & Nash, Neil Young, Stephen Stills (solo), John Lennon, Elvin Bishop, REO Speedwagon, Steve Cropper, Kiki Dee, Elton John, Chicago, The Turtles, Roger McGuinn, Badfinger, Bobby Womack, Mac Davis, Veronique Sanson, Bonnie Bramlett, Deep Purple, Ambrosia, Orleans, Berry Gordy, Rick James og Spirit.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Donnie Dacus|Donnie Dacus]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Taisija Tsjentsjyk

**Taisija Filippovna Tsjentsjik** () var ein høgdehoppar frå Pryluky i Ukraina som tevla for Sovjetunionen. Ho vart europameister i høgdehopp i 1966 og tok OL-bronse i same øvinga i 1964.

## Aktiv
Tsjentsjik vart sovjetmeister i høgdehopp i 1957, 1958 og 1959. Under europameisterskapen 1958 i Stockholm vann ho sølvmedaljen med 1,70 meter, sju centimeter bak den suverene Iolanda Balaș frå Romania. I 1959 sette Tsjentsjik ny personleg rekord med 1,78 meter. Ho vart nummer fem i høgdetevlinga under sommarleikane i Roma med 1,68 meter. 

I 1962 enda ho på sjetteplassen i europameisterskapen 1962 i Beograd med 1,64 meter. Året etter vann høgdehopptevlinga i universiaden i Porto Alegre med 1,72 meter. Under dei olympiske leikane 1964 i Tokyo tangerte ho sin personlege rekord på 1,78 meter og vann OL-bronsen, der Iolanda Balaș for fjerde gong på rad vann ein suveren siger i dei store meisterskapane. Same sesongen vart ho sovjetisk meister i øvinga for fjerde og siste gong. 

Høgdepunktet for høgdehopparen Tsjentsjik kom i europameisterskapen 1966 i Budapest, der Balaș ikkje stilte til start. Tsjentsjik vann med 1,75 meter, medan landslagskollega Ljudmila Komleva tok sølv med 1,73 m. I 1967 vart Tsjentsjik europeisk innandørmeister i Sofia ved å gå over 1,76 meter.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Taissija Filippowna Tschentschik|Taissija Filippowna Tschentschik]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Peter Cetera

**Peter Paul Cetera** () er ein amerikansk songar, låtskrivar, bassist og produsent som er mest kjend som originalt medlem i rockegruppa Chicago og ein suksessrik solokarriere. Som soloartist har han gjeve ut seks singlar som har nådd topp 40 i USA, mellom anna to som nådde toppen av Billboard Hot 100-lista.

## Karriere
Cetera spelte i eit band kalla the Exceptions då han seint i 1967 vart rekruttert til eit anna band, Chicago Transit Authority, for å spele bass. Tidleg i 1970-åra hadde Chicago vorte eit av dei mest populære banda i AMerika med jazzrock-hittar som  «Does Anybody Really Know What Time It Is?» og «Saturday in the Park», mange av dei med Cetera på vokal. I 1976 skreiv han den florlette balladen «If You Leave Me Now», og då denne nådde toppen av salslistene byrja Chicago å spele meir musikk i same softrock-stilen i åra som følgde. Det gjekk ikkje like bra med bandet mot slutten av tiåret, men i 1982 vendte Chicago attende til toppen av hitlistene  med «Hard to Say I'm Sorry» og fleire store hittar, som «Hard Habit to Break» og «You're the Inspiration», følgde. 

Sjølv om Cetera spelte inn debutalbumet sitt i 1981, vart han vereande fulltidsmedlem med Chicago fram til 1985. Då han slutta i bandet gjekk han raskt til toppen av listene med «The Glory of Love», den første singelen frå albumet *[[Solitude/Solitaire]]*, som i tillegg var kjenningsmelodien til filmen *[[The Karate Kid, Part II]]*. Same året hadde han nok ein stor hit med «The Next Time I Fall», ein duett med Amy Grant. Eit år seinare produserte han Agnetha Fältskog sitt *[[I Stand Alone]]*, og i 1988 gav han ut *[[One More Story]]* med ein ny duett, «After All», med Cher. Etter ein fire år lang pause gav han ut World Falling Down, som vart det siste albumet hans for Warner Bros. *[[One Clear Voice]]* kom ut i 1995, og i 1997 gav Cetera ut samleplata  *You're the Inspiration*, med gamle hittar og nye songar. Cetera vendte attende til rampelyset i 2001 med *[[Another Perfect World]]*. I 2004 gav han ut julealbumet *[[You Just Gotta Love Christmas]]*.

## Diskografi
* 1981 – *[[Peter Cetera av |Peter Cetera]]* #143 US
* 1986 – *[[Solitude/Solitaire]]* #23 US (2x platina), #56 UK
* 1988 – *[[One More Story]]* #58 US (gull)
* 1992 – *[[World Falling Down]]* #163 US (gull)
* 1995 – *[[One Clear Voice]]*
* 1997 – *[[You're the Inspiration: A Collection]]* #134 US (gull)
* 2001 – *[[Another Perfect World]]*
* 2004 – *[[You Just Gotta Love Christmas]]

===Singlar===


===Filmmusikk===
* 1982 – *Summer Lovers* – «Hard to Say I'm Sorry"
* 1983 - *Two of a Kind* - «Prima Donna"
* 1986 – *The Karate Kid, Part II* – «Glory of Love"
* 1987 – *Princess from the Moon* ([[:jp:竹取物語 (1987年の映画)|jp]]) – «Stay With Me"
* 1987 – *Three Men and a Baby* – «Daddy's Girl"
* 1989 – *Chances Are* – «After All» (with Cher)
* 1990 – *Pretty Woman* – «No Explanation"

===Fjernsyn===
* 1990 – *Baywatch* – kjenningsmelodien (berre sesong 1) «Save Me»
* 2010 – *Tim and Eric Awesome Show, Great Job!* – Greene Machine

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Peter Cetera» frå ,  den 29. august 2014, med kjelder.'' 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*
Mike Mainieri

**Michael T. Mainieri jr.** () er ein vibrafonist som er mest kjend for arbeidet sitt med jazzfusiongruppa Steps Ahead.  

## Biografi
Mainieri var ein pioner i bruk av elektrisk vibrafon, kjend som «synth-vibe» og har spelt med musikarar som Buddy Rich, Wes Montgomery og Jeremy Steig. Han spelte på eit konsertalbume dmed Laura Nyro, og er med på fleire songar på Dire Straits-albumet *[[Love Over Gold]]* og «Ride Across the River» på albumet *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]*. Han spelte på albumet *Heads* av Bob James *Heart To Heart* av David Sanborn og *Tiger in the Rain* av Michael Franks.  Han gav òg ut fleire album og videoar som leiar for forskjellige grupper, mellom *Wanderlust* i 1980, med Michael Brecker og andre medlemmar frå Steps Ahead.  

Som produsent produserte han tre album for Carly Simon.

## Diskografi

### Som leiar
**Wanderlust*  (WB 1980)
**Love Play*   1977
**Blues on the Other Side* (Argo, 1963)
**Journey Thru An Electric Tube* (Solid State)
**Insight* (Solid State)
**Med [[Steps Ahead]]**
**Step by Step*, 1980
**[[Steps Ahead av Steps Ahead|Steps Ahead]]*, 1983
**Modern Times*, 1984
**Magnetic*, 1986
**N.Y.C.*, 1989
**Yin-Yang*, 1992
**Vibe*, 1994
**Smokin' in the Pit*, 1980
**Paradox*, 1982
**Live in Tokyo 1986*, 1986
**Holding Together*, 1999

### Som sidemann
**Med [[Kenny Burrell]]**
**[[A Generation Ago Today]]* (Verve, 1967)
**Med [[Paul Desmond]]**
**[[Summertime av Paul Desmond|Summertime]]* (A&M/CTI, 1968)
**Med [[Dire Straits]]**
**[[Love Over Gold]]* (1982)
**[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]* (1985)
**Med [[Art Farmer]]**
**[[Big Blues av Art Farmer|Big Blues]]* med Jim Hall (CTI, 1978)
**[[Yama av Art Farmer|Yama]]* med Joe Henderson (CTI, 1979)
**Med [[Urbie Green]]**
**[[The Fox av Urbie Green|The Fox]]* (CTI, 1976)
**Med [[Pat Martino]]**
**[[Starbright]]* (Warner Bros., 1976)
**Med [[Buddy Rich]]**
**[[Playtime av Buddy Rich|Playtime]]* (Argo, 1960)
**Med [[Sonny Stitt]]**
**[[What's New!!!]]* (Roulette, 1966)
**[[I Keep Comin' Back!]]* (Roulette, 1966)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike Mainieri|Mike Mainieri]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*[ Allmusic]
Glass Houses

***Glass Houses*** er det sjuande studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel, gjeve ut 10. mars 1980. Det inneheld den første songen til Joel som nådde førsteplassen på Billboard-lista i USA, «It's Still Rock and Roll to Me». Sjølve albumet nådde òg toppen av albumlista, der det låg i seks veker, og vart rangert på fjerdeplass for heile 1980 av *[[magasinet Billboard|Billboard]]*. Albumet det 41. mestseljande albumet i 1980-åra med salstal i USA aleine på 7,1 millionar. I 1981 vann Joel Grammyprisen for beste mannlege rock med *Glass Houses*.

## Bakgrunn
Albumet var det tredje samarbeidet mellom Joel og produsenten Phil Ramone, etter *[[The Stranger av Billy Joel|The Stranger]]* and *[[52nd Street av Billy Joel|52nd Street]]*.

Det opnar med glas som knuser og var eit meir rocka album enn dei tidlegare albuma til Joel. På omslaget ser ein Joel som er i ferd med å kaste ein stein inn i eit glashus.

Som musikkjournalistar, som Stephen Thomas Erlewine, meiner at albumet var Joel sitt svar på New Wave og punkrock. Joel nemner begge desse to sjangrane i teksten på songen «It's Still Rock & Roll To Me». Erlewine konluderer, «Albumet er nok ikkje punk -- det kan vere konseptet hans om punk -- men *Glass Houses* er uansett det næraste Joel nokon gong kom til eit reint rockealbum.»

## Innhald

## Medverkande
*Billy Joel – synthesizerar, munnspel, piano, trekkspel, vokal
*Dave Brown – akustisk gitar, elektrisk gitar
*Richie Cannata – orgel, fløyte, saksofon
*Liberty DeVitto – perkusjon, trommer
*Russell Javors – akustisk gitar, elektrisk gitar
*Doug Stegmeyer – bass

## Produksjon
*Produsent: Phil Ramone
*Lydteknikar: Jim Boyer
*Assisterande lydteknikar: Bradshaw Leigh
*Mastering: Ted Jensen
*Fotografi Jim Houghton

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glass Houses|Glass Houses]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
You May Be Right av Billy Joel

«**You May Be Right**» er ein song skriven og framført av Billy Joel frå albumet *[[Glass Houses]]* i 1980. Songen vart gjeven ut som singel og denne nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia slik dei føregåande singlane «All for Leyna» (UK #40) og «It's Still Rock and Roll to Me» (UK #14), hadde gjort. Den japanske singelen hadde «Close to the Borderline» som B-side. 

«You May Be Right» og «All for Leyna» vare berre 4 minuttar og 15 sekundar og er dei lengste songane på *[[Glass Houses]]*. «You May Be Right» vart òg med på *[[Greatest Hits av Billy Joel|Greatest Hits - Volumes I and II]]*. Songen låner eit riff frå Buffalo Springfield-hitten «Rock and Roll Woman» på albumet *[[Buffalo Springfield Again]]*.

Songen vart nytta som kjenningsmelodi for fjernsynsshowet *[[Dave's World]]*, sungen av Southside Johnny. Songen vart framført av Garth Brooks i konsertvidoen *This Is Garth Brooks* frå Dallas, og av Brooks i 1997 i New York med Joel som gjest.

Songen er òg blitt spelt av AVAIL, Alvin and the Chipmunks, Keith Urban, The Vindictives, the New Directions glee club i *[[Glee]]*, Southside Johnny og Rock Bottom Remainders.

## Medverkande
*Billy Joel: vokal, piano og munnspel
*Dave Brown: elektrisk gitar
*Richie Cannata: saksofon solo
*Liberty DiVitto: trommer og perkusjon
*Russell Javors: elektrisk gitar
*Doug Stegmeyer: bassgitar

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You May Be Right (song)|You May Be Right (song)]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Sometimes a Fantasy

«**Sometimes a Fantasy**» er ein song av Billy Joel frå albumet *[[Glass Houses]]* i 1980. Songen vart gjeven ut som den siste singelen frå albumet og nådde 36. plasse på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

Songen startar med at Joel slår eit nummer på ein telefon (som ein kan sjå på singelomslaget). Telefonnummeret som vert ringt er 516-673-1112.  Teksten handlar om ein seksuelt frustrert mann som prøver å overtyde kjærasten om ha telefonsex. Han forklarer at han er einsam sidan dei er langt borte frå kvarandre. 

## Musikkvideo
Videoen starta med Joel i senga og ringer nummeret til kvinna. Ho plukkar så opp telefonrøyret og musikken starta. Gjennom telefonen syng Joel teksten til ho. Mot slutten av videoen viser det seg at det heile var ein fantasi og at ingen svarte på telefonen. 

## Anna

Singelversjonen er 39 sekundar lengre enn albumversjonen. Albumversjonen tonar ut tidlegare enn singelversjonen. Singelversjonen er aldri gjeven ut andre stader. 

## Medverkande
*Billy Joel: vokal, piano and synthesizerar
*Dave Brown: elektrisk gitar
*Richie Cannata: orgel
*Liberty DiVitto: trommer and perkusjon
*Russell Javors: elektrisk gitar
*Doug Stegmeyer: bassgitar

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sometimes a Fantasy|Sometimes a Fantasy]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Don't Ask Me Why av Billy Joel

«**Don't Ask Me Why**» er ein song av Billy Joel frå albumet *[[Glass Houses]]* i 1980. 

Teksten handlar om alt mogeleg i livet som har blitt sjølvsagte ting over tid. Songen har ein lettare visestil, som minner meir om songar frå tidlegare Joel-album enn den meir rocka stilen på resten av albumet. Akkompagnementet består av akustiske instrument og latinsk perkusjon, spelt i ein afrokubansk rytmisk stil. Ein latinskaktig pianosolo vert spelt i mellomspelet etter andre verset.

«Don't Ask Me Why» vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet og låg to veker på toppen av Adult Contemporary-lista og nådde 19. plassen på Billboard Hot 100 i USA.

Songern vart seinare gjeven ut på *[[Greatest Hits av Billy Joel|Greatest Hits Volume 2]]*.

## Lister

## Medverkande
*Billy Joel: Vokal, piano
*Dave Brown: Akustisk gitar
*Liberty Devitto: Trommer og perkusjon
*Russell Javors: Akustisk gitar
*Doug Stegmeyer: Bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don't Ask Me Why (Billy Joel song)|Don't Ask Me Why (Billy Joel song)]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*