open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
António Pinto

**António Coelho Pinto** () er ein portugisisk tidlegare langdistanseløpar frå Amarante som vart europameister på 10&nbsp;000 meter i 1998.

## Karriere
### Aktiv
Pinto deltok i fire olympiske sommarleikar, 1988-2000, men vart aldri betre enn nummer elleve. Derimot vart han europameister i 1998 då han i Budapest vann gullmedaljen på 10&nbsp;000 m på tida 27.48,62. Same sesongen sette han portugisisk rekord på 5&nbsp;000 meter med 13.02,8 under eit stemne i Zürich. I 1999-sesongen forbetra han europarekorden på 10&nbsp;000 m til 27.12,4 på Stockholm stadion. Få veker seinare vart han nummer fem på på same distansen under friidretts-VM i Sevilla.

Både i 1992, 1997 og 2000 vann Pinto London-maraton, siste gongen på ei tid, 2.06.36, som ingen annan europear hadde prestert. I 1994 sprang han i mål som vinnar av Berlin-maraton.

Pinto drog seg tilbake frå internasjonale tevlingar i 2002.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Nr 13 på 10&nbsp;000 m – 28.09,5
*EM 1990 i Split: Nr 14 på 10&nbsp;000 m – 28.26,6
*OL 1992 i Barcelona: Braut maratonløpet
*EM 1994 i Helsinki: Nr 9 i maraton – 2.13.24
*VM 1995 i Göteborg: Nr 19 på 10&nbsp;000 m – 28.26,4
*OL 1996 i Atlanta: Nr 14 i maraton – 2.16.41
*VM 1997 i Aten: Braut maratonløpet
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 27.48,6, framom Dieter Baumann (27.56,7)
*VM 1999 i Sevilla: Nr 5 på 10&nbsp;000 m – 28.03,4
*OL 2000 i Sydney: Nr 11 i maraton – 2.15.17

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:António Pinto (athlete)|António Pinto (athlete)]]» frå ,  den 21. juli 2015.*
Kirani James

**Kirani James** () er ein grenadisk friidrettsutøvar frå St. George's som vart verdsmeister på 400 meter i 2011 og året etter olympisk meister på same distansen.

## Aktiv
Knapt 18 år gammal vart James juniorverdsmeister på 400 m i kanadiske Moncton sommaren 2010, ein månad etter han hadde sett personleg rekord på distansen med 45,01 sekund. Den 30. august 2011 vann han gullmedaljen på 400 m under VM i friidrett 2011 i Daegu, der han slo favoritten LaShawn Merritt med tre hundredels sekund og sette personleg rekord med 44,60. Fire dagar seinare forbetra han rekorden sin til 44,36 då han vann distansen under eit stemne i Zürich.

Ved dei olmpiske sommarleikane 2012 i London vart James olympisk meister etter eit suverent 400-meterløp der han vart klokka inn på 43,94 sekund, verdas beste løp på distansen dei siste fire åra. Det var Grenadas aller fyrste olympiske gullmedalje. I 2013-sesongen vann han ei tevling i Paris på årsbestida 43,96, men under VM i Moskva var han plaga med magesmertar og vart nummer sju.

3. juli 2014 i Lausanne sprang James personbeste på 43,74 sekund. Seinare i same månaden vann han 400 m i Samveldeleikane i Glasgow på tida 44,24. Under verdsmeisterskapen 2015 i Beijing presterte han 43,78 og fekk bronsen på distansen, bakom gullvinnar Wayde van Niekerk og LaShawn Merritt. Året etter vann James sølvmedaljen etter ein nytt godt finaleløp, men var sjanselaus mot Niekerk som sette verdsrekord med 43,03 sekund. James gjekk skadd i 2017 og -18. I 2019 enda han som femtemann på 400-meteren då VM fann stad i Doha.

James kom på bronseplassen på 400 meter ved dei olympiske leikane i Tokyo sommaren 2021. Året etter under VM i Eugene fekk han sølvmedaljen på distansen med moderate 44,48 sekund. To år seinare sprang han i mål på sterke 43,87 sekund på OL-finalen i Paris, men enda likevel utan medalje og på ein femteplass.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2011 i Daegu: Gullmedalje – 44,60, framom LaShawn Merritt (44,63)
*OL 2012 i London: Gullmedalje – 43,94, framom Luguelín Santos (44,46)
*VM 2013 i Moskva: Nr 7 – 44,99
*VM 2015 i Beijing: Bronsemedalje – 43,76
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 43,78, bakom Wayde van Niekerk (43,03)
*VM 2019 i Doha: Nr 5 – 44,54
*OL i 2021 i Tokyo: Bronsemedalje – 44,19
*VM 2022 i Eugene: Sølvmedalje – 44,48, bakom Michael Norman (44,29)
*VM 2023 i Budapest: Nr 8 – (44,58 i semifinalen)
*OL 2024 i Paris: Nr 5 – 43,87
*VM 2025 i Tokyo: Utslått i semifinalane på 400 m (44,97=nr 19)

## Kjelder

* 
*World Athletics
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kirani James|Kirani James]]» frå ,  den 21. juli 2015.*
Sverre Helgesen

**Sverre Helgesen** () var ein norsk friidrettsutøvar  som tevla i hoppøvingar. Han var son til ein fotograf i Bodø. Sjølv var han sportsredaktør i *[[Arbeiderbladet]]*. 

## Aktiv
Helgesen deltok i Sommar-OL 1924 i Paris og kom på delt åttandeplass i høgdehopp med 1,83 meter. Året etter sette han norsk rekord i høgdehopp med 1,91 meter under eit stemne i Moss. Helgesen sletta då den 10 år gamle rekorden til Fritz Warendorph på 1,90 meter. Rekorden hans vart ståande fram til 1928. Sjølv flytta han den norske rekorden i høgde utan tilløp tre gongar, ein gong i 1926 og to gongar i 1927 til sist 1,60 meter.

I 1926 vart Helgesen tildelt kongepokalen i friidrett etter å ha vore den beste hopparen i noregsmeisterskapen. Han vann høgdehopp med 1,90 meter og tangerte meisterskapsrekorden, vidare vart han nummer to i tresteg med 13,73 meter og tok bronse i lengde etter eit hopp som vart målt til 6,825 meter.

Helgesen var medlem av Glimt og av Bodø og Omegn Idrettsforening til 1923. Han melde seg inn IK Tjalve då han flytta til hovudstaden i 1923. I 1928 gjekk han over i Arbeidernes idrettsforbund og melde seg inn i AIF-foreininga Rollo. Same året som han vart medlem av Arbeidernes idrettsforbund vann han gullmedaljen i høgdehopp under Spartakiaden i Moskva. I åra deretter vann han fleire AIF-meisterskap i hoppøvingane.

### Medaljar i norske meisterskap
*1924: Sølvmedalje i høgdehopp - 1,80 m
*1925: Sølvmedalje i høgdehopp - 1,86 m
*1926: Gullmedale i høgdehopp (1,90 m), sølv i tresteghopp (13,73 m) og bronse i lengdehopp (6,82 m) - Kongepokal

Helgesen var sportsredaktør i Arbeiderbladet frå 1928 til 1973. Frå juni til oktober 1945 var han styremedlem i det fyrste konstituerte forbundsstyret i Norges Friidrettsforbund. Ved forbundstinget i oktober 1945 vart han vald til visefomann, eit verv han hadde fram til november 1948.

## Kjelder

*Magnus Breili: *Sport i navn & tall*. 1971
Liese Prokop

**Liese Prokop** (), fødd **Liese Sykora**, var ein austerriksk konservativ politikar og friidrettsutøvar. Frå 2004 til ho døydde var ho innanriksminister i Austerrike. I unge år vann ho EM-gull og OL-sølv i mangekamp. Idrettsleiaren Gunnar Prokop var ektemaken hennar frå 1965.

## Virke
### Idrett
Prokop vart nummer to i femkampen under dei olympiske leikane i Mexico-byen i 1968, med ein margin på sju poeng til bronsevinnaren, Annamária Tóth frå Ungarn. Olympiameisteren Ingrid Becker frå Vest-Tyskland var i ei klasse for seg sjølv. I 1969-sesongen sette Prokop verdsrekord med 5&nbsp;352 poeng og var favoritt til EM i friidrett 1969 i Aten. Ho innfridde og vann ein soleklar siger framom sveitsiske Meta Antenen, 5030 poeng mot 4793. 

### Politikk
Prokop slutta som aktiv idrettsutøvar og vart i november 1969, berre to månader etter ho vann EM-gull, vald inn i det austerrikske parlamentet som representant for forbundslandet Niederösterreich for det konservative partiet Österreichische Volkspartei. Ho var minister i forbundslandsregjeringa frå 1981, med ansvar for sports- og familiepolitikk. Frå 1992 var ho viseguvernør i forbundslandet.

Etter at Ernst Strasser overraskande gjekk av som innanriksminister i Austerrike, vart Liese Prokop den 22. desember 2004 utnemnd til ny innanriksminister. Ho førte ein streng såkalla «lov og orden»-politikk, og vart kritisert for si haldning til rasisme og for menneskerettsbrot i hennar eige ansvarsområde, som til dømes då fire polititenestemenn mishandla gambiaren «Bakary J.». Asyl- og innvandringslovgjevinga vart skjerpa den tida ho var innanriksministar.

Prokop var mor til handballspelaren Karin Prokop, syster til friidrettsutøvaren Maria Sykora og tante til alpinisten Thomas Sykora.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Liese Prokop|Liese Prokop]]» frå ,  den 21. juli 2015.*
Bohdan Bondarenko

**Bohdan Viktorovytsj Bondarenko** () er ein ukrainsk tidlegare høgdehoppar som vart verdsmeister i øvinga i 2013 og europameister i 2014.

## Aktiv
Bondarenko vart juniorverdsmeister i polske Bydgoszcz i 2008 med eit hopp på 2,26 m. Fram til 2012 hadde han forbetra den personlege rekorden til 2,31 m. I 2013-sesongen hadde han stor framgang; i slutten av juni forbetra han seg til 2,36 m i Birmingham og mindre enn ei veke seinare til heile 2,41 m i Lausanne. Under verdsmeisterskapen i Moskva kopierte han prestasjonen i Lausanne og vann VM-gullet.

Under Diamond League-stemnet i New York i juni 2014 tangerte Bondarenko den 27 år gamle europarekorden til Patrik Sjöberg, lydande på 2,42 m. Midt i august månad vann han høgdetevlinga under friidretts-EM i Zürich med eit bestehopp på 2,35 m. Under verdsmeisterskapen i Beijing i 2015 var Bondarenko ein av tre utøvar som deltok i omhoppinga, etter ingen av dei tre attverande deltakarane hadde klart å ta seg over 2,36 m. Kanadiaren Derek Drouin tok gullmedaljen ved å hoppe 2,34 m i omhoppinga, Bondarenko kom på delt sølvplass. Eitt år seinare kom han på bronseplass ved ei olympiske leikane i Rio de Janeiro.

Skadar hemma Bondarenko meir og meir, så etter 2016 kom han ikkje i nærleiken av sitt toppnivå.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2013 i Moskva: Gullmedalje i høgdehopp – 2,41 m, framom Mutaz Essa Barshim (2,38 m)
*EM 2014 i Zürich: Gullmedalje i høgdehopp – 2,35 m, framom Andrij Protsenko (2,33 m)
*VM 2015 i Beijing: Sølvmedalje – 2,33 m, likt med Zhang Guowei
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Bronsemedalje – 2,33 m
*VM 2017 i London: Nr 9 – 2,25 m
*VM 2019 i Doha: Utslått i kvalifiseringa (–)
*EM 2022 i München: Utslått i kvalifiseringa (2,17 m=nr 14)

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bohdan Bondarenko|Bohdan Bondarenko]]» frå ,  den 21. juli 2015.*  
 
*World Athletics
Over My Head av Fleetwood Mac

«**Over My Head**» er ein softrocksong framført av det engelsk-amerikanske bandet Fleetwood Mac. Songen vart skriven av klaverspelaren og songaren Christine McVie. I september 1975 vart «Over My Head» gjeven ut som den første singelen frå albumet ''Fleetwood Mac''. Han vart den første songen til bandet som fekk hit-status i USA og nådde 20. plassen på Billboard Hot 100 tidleg i 1976. Suksessen var medverkande til at albumet etter kvart selde åtte millionar eksemplar.

McVie har sagt at ho skreiv songen på eit berbart Hohner elektrisk piano i ein liten leilegheit i Malibu i California, der ho og den dåverande ektemannen, John McVie (bassisten i Fleetwood Mac), budde etter konsertturneen for å marknadsføre det førre albumet, *[[Heroes Are Hard to Find]]*, var over. Teksten til songen verkar å referere til problema i ekteskapet deira, som enda med skilsmisse i 1976.

Singelversjonen av songen vart miksa på ny i ein forkorta versjon som ganske forskjellig frå albumversjonen. Denne versjonen skil seg frå ein brå start (albumversjonen vart tona inn), høgare gitarklimpring i refrenga og mindre vokalarbeid. I tillegg vart singelversjonen tona ut under før albumversjonen. I tillegg er singelversjonen miksa i mykje smalare stereo (nesten mono). Det er denne singelversjonen som finst på samlealbumet *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]*. Singelversjonen vart songen finst òg som bonusspor på CD-utgåva frå 2004 av *Fleetwood Mac*.

## Medverkande
*Mick Fleetwood - trommer, bongotrommer
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - orgel, solovokal
*Lindsey Buckingham - elektrisk- og akustisk gitarar, korvokal
*Stevie Nicks - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Over My Head (Fleetwood Mac song)|Over My Head (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 21. juli 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
****The Great Rock Discography*. Martin C.Strong. Page 378. ISBN 1-84195-312-1

## Bakgrunnsstoff
*
Nereidum Montes

**Nereidum Montes** er ei fjellrekkje på Mars som grensar av Argyre Planitia i nord. Ho strekkjer seg over eit område kring 1150 kilometer langt. Det finst fleire teikn på at området har mykje vassis under yta.

## Kjelder
* ''Nereidum Montes helps unlock Mars’ glacial past'' - ESA

## Bakgrunnsstoff

* Kart over omfanget til Nereidum Montes
Say You Love Me av Fleetwood Mac

«**Say You Love Me**» er ein song skriven av songaren Christine McVie for Fleetwood Mac. Han kom ut på albumet *[[Fleetwood Mac (1975)|Fleetwood Mac]]* i 1975. Songen nådde 11. plass på Billboard Hot 100 og er ein av dei mest kjende songane til bandet. Songen var medverkande til at albumet selde over åtte millionar eksemplar.

I Storbritannia var «Say You Love Me» den fjerde singelen frå albumet, men den første som nådde singellista, då han nådde 40. plassen i september 1976. I Canada spelte Shirley Eikhard inn «Say You Love Me» og gav han ut på singel fleire veker før Fleetwood Mac-versjonen kom ut tidleg i juni 1976. Eikhard nådde 34. plass på singellista i Canada med sin versjon, medan Fleetwood Mac berre nokre veker seinare nådde 29. plass i september.

## Bakgrunn
Christine skreiv songen etter det femte året hennar i bandet. Ho var på dette tidspunktet gift med John McVie, som var bassist i Fleetwood Mac.

«Say You Love Me» har blitt sju turnear av Fleetood Mac etter han kom ut.

I tillegg til albumet frå 1975, finst «Say You Love Me» på to andre samlealbum av Fleetwood Mac: Greatest Hits av Fleetwood Mac (1988) og 25 Years - The Chain.

## Medverkande
*Christine McVie - solovokal, piano
*Lindsey Buckingham - harmonivokal, elektrisk gitar, akustisk gitar, 12-strengs elektrisk gitar, banjo
*Stevie Nicks - harmonivokal
*John McVie - bassgitar
*Mick Fleetwood - trommer, tamburin

## Andre versjonar
Seint i 1970-åra vart songen populær å spele inn blant countryartistar. Songaren Lynda K. Lance låg fem veker inne på den amerikanske countrylista med songen hausten 1976 og nådde 93. plassen. Hausten 1979 fekk Stephanie Winslow den einaste topp 10-hitten på countrylista i karrieren sin med sin versjon av songen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Say You Love Me (Fleetwood Mac song)|Say You Love Me (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 21. juli 2015.*
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Great Rock Discography*, 6th Edition. Martin C.Strong. Page 378.

## Bakgrunnsstoff
*
Sansepolcro

**Sansepolcro** er ein by og ein kommune i provinsen Arezzo i regionen Toscana i Italia. Kommunen, som har 16&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 91,5 km², ligg ved dei øvre breiddene av elva Tiber.

Næringslivet omfattar i hovudsak landbruk, maskinindustri, samt produksjon av næringsmiddel og farmasøytika. Buitoni-pastaen har sitt opphav her, skapt av Giulia Buitoni i 1827.

### Soge
Tradisjonen seier at byen vart grunnlagd kring år 1000 av to pilgrimar, Arcanus og Aegidius, som tok med seg ein stein frå Gravkyrkja i Jerusalem (difor San Sepolcro). Sansepolcro vert nemnd fyrste gongen nokre år seinare, med referansar til eit benediktinarkloster. 

Mellomalderbyen vart styrt både frå Citta' di Castello, Milano og av pavemakta. Etter eit slag i 1440 kjøpte Firenze byen for 25&nbsp;000 dukatar, og Medici-ætta rådde over Borgo San Sepolcro til langt inn på 1900-talet.

Under andre verdskrigen vart byen spart for store øydeleggingar, då offiseren Tony Clarke i British Royal Horse Artillery hindra allierte bombeangrep, noko han gjorde for å berge Piero della Francesca i sitt freskomåleri *Oppstoda*.

Målaren Piero della Francesca og matematikaren Luca Pacioli vart begge fødde i Sansepolcro.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sansepolcro|Sansepolcro]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Te Anau-sjøen

**Te Anau-sjøen** ligg i det sørvestlege hjørnet til Sørøya på New Zealand. Namnet var opphavleg Te Ana-au, maori for  'grotta med kvervlande vatn'. Innsjøen dekkjer ei flate på 344 km², og er den nest største på New Zealand etter areal (etter Tauposjøen), og den største på Sørøya. Med tanke på volumet av ferskvatn, er Te Anau den største innsjøen i Australasia.

Hovuddelen av innsjøen ligg i nord-sørleg retning, og er 65 km lang. Tre store fjordar formar armar på den vestre breidda, North Fiord (Nordfjorden), Middle Fiord (Mellomfjorden) og South Fiord (Sørfjorden). Desse er dei einaste innlandsfjordane på New Zealand, dei andre 14 ligg ute ved kysten. Fleire mindre øyer ligg ved innløpet til Midtfjorden, som deler seg  innover i ein nordvestleg og ein sørvestleg arm. Innsjøen ligg 210 meter over havflata, og då den største djupna er 417 m, ligg mykje av innhaldet under havnivå.

Fleire elver fører til innsjøen. Den viktigaste er Eglinton-elva, som renn inn i sjøen frå aust, motsett av innløpet til Nordfjorden. Utløpet er Waiauelva, som renn søretter i fleire kilometer ut i Manapourisjøen. Byen Te Anau ligg ved det søraustlege hjørnet i innsjøen, nær utløpet.

Det meste av innsjøen ligg innanfor Fiordland National Park og Te Wahipounamu verdsarvsområde. Utanom byen Te Anau, er den einaste busetnaden nær sjøen landbruksområdet Te Anau Downs, nær munningen til Eglintonelva. Mellom desse to busetnadane ligg bølgete bakkelandskap, medan landskapet kring sjøen elles er fjell-lendt, særleg langs den vestre breidda, der fjellområda Kepler og Murchison Mountains hevar seg 1400 m over overflata til innsjøen.

To av fottruristrutene  i New Zealand Great Walks startar  ved sjøen. Milford Track går ut frå nordenden av sjøen, og Kepler Track startar og endar ved sørenden ved Waiauelva.

## Flora og fauna
Talrike arter av ville dyr og vegetasjon finnst i vass-skiljet ved Lake Te Anau. Av plantevekstar i underskogen er fleire artar bregner, mellom desse  «kronebregna» (*[[Blechnum discolor]]*, engelsk *crown fern*).

Ulike truga fugleartar held til langs breiddene til Lake Te Anau, av dei mest kjende er takahē (*Notornis hochstetteri*). Eit område mellom Midt- og Sørfjorden, kalla Murchison Mountains, er eit friområde for desse fuglane. Ved den vestre breidda til sjøen ligg også Te Ana-au-grottene.

## Kjelder

* 


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Te Anau|Lake Te Anau]]» frå ,  den 22. juli 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Laila Davidsen

**Laila Davidsen** () er ein norsk politikar (Høgre, tidlegare Framstegspartiet). Ho var ordførar i Alta kommune frå 2011 til 2015.

Davidsen var vararepresentant nr. 1 for Finnmark 2009-2013, (FrP) og vararepresentant nr. 1 for Finnmark 2013-2017 (Høgre). Ho møtte fast som representant 20. desember 2016-30. september 2017 for Frank Bakke-Jensen. 

## Kjelder
Fotball-VM 1974

**Verdsmeisterskapen i fotball 1974** vart avvikla i Vest-Tyskland i tida 13. juni til 7. juli. Dei 38 kampane fann stad på ni arenaer i like mange byar; München, Stuttgart, Frankfurt am Main, Düsseldorf, Gelsenkirchen, Dortmund, Hannover, Hamburg og Vest-Berlin. Vertslandet Vest-Tyskland vart verdsmeister for andre gong etter å ha vunne 2-1 over Nederland finalen. Polske Grzegorz Lato vart toppskårar i turneringa med sju mål.

Turneringsformatet var endra frå dei føregåande VM-turneringane. Som tidlegare vart dei 16 deltakarlanda delt i fire innleiingsgrupper, og der dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til mellomspel. Dei attverande åtte laga, gruppevinnarane Aust-Tyskland, Jugoslavia, Nederland og Polen og gruppetoarane vart Vest-Tyskland, Brasil, Sverige og Argentina, vart så delt i to grupper. Vinnarane av dei mellomspelgruppene møttest så til finale, toarane i desse gruppene spelte bronsefinale. Nederland vann gruppe 1 framom Brasil, medan Vest-Tyskland sigr ai gruppe 2 framom Polen. I bronsekampen vann Polen 1-0 over Brasil.

## Fyrste runde
### Gruppe 1



### Gruppe 2



### Gruppe 3



### Gruppe 4



## Andre runde
### Gruppe A



### Gruppe B



## Finalen

Finalen mellom Nederland og Vest-Tyskland fann stad på Olympiastadion i München den 7. juli.
Nederland, som gjennom meisterskapen hadde imponert med sin såkalla totalfotball, tok leiinga på eit straffespark i det andre minuttet av kampen, etter at Johan Cruijff vart felt. Johan Neeskens var sikker eksekutør. Målet kom før nokon vesttysk spelar hadde vore borti ballen. I det 25. minutt utlikna Paul Breitner, også han på straffespark. Desse to straffane var dei fyrste i ein VM-finale. Kampen vart avgjord i det 43. minutt då den tyske mistspissen Gerd Müller netta frå kort hald.
  
På det **vesttyske** meisterlaget spelte Sepp Maier, kapteinen Franz Beckenbauer, Georg Schwarzenbeck, Berti Vogts, Paul Breitner, Rainer Bonhof, Uli Hoeneß, Wolfgang Overath, Jürgen Grabowski, Gerd Müller og Bernd Hölzenbein.

**Nederlands** lag bestod av Jan Jongbloed, Wim Suurbier, Wim Rijsbergen, Arie Haan, Ruud Krol, Wim Jansen, Johan Neeskens, Willem van Hanegem, Johnny Rep, Johan Cruijff, Rob Rensenbrink. I pausa vart Rensenbrink bytta ut med René van de Kerkhof, medan Theo de Jong tok Rijsbergens plass midtvegs i den andre omgangen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Weltmeisterschaft 1974|Fußball-Weltmeisterschaft 1974]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Occator

**Occator** kan syna til:

* krateret Occator, eit krater på dvergplaneten Ceres
* Occator i gresk mytologi, ein hjelpegud til gudinna Ceres
Krateret Occator

**Occator** er eit krater på dvergplaneten Ceres med ein diameter på 91,99 kilometer. Krateret har fleire lyse flekkar, og det har vorte observert noko som kan vera dis i krateret på bilete frå Dawn-sonden. Dei lyse flekkane er truleg sette saman av heksahydritt.

Det sentrale lyse området i Occator, namnsett Cerealia Facula, har ein oppsprokken kvelving. Klyngja med lyse flekkar aust i krateret er namnsett Vinalia Faculae. Ein teori er at dei lyse områda i Occator er saltrestar etter flytande vatn frå indre delar av Ceres som kom opp til yta som ei fylgje av at krateret vart danna.

## Kjelder
Fotball-VM 1978

**Verdsmeisterskapen i fotball 1978** vart avvikla i Argentina i tida 1.-25. juni 1978. Dei 38 kampane fann stad på seks arenaer i fem ulike byar; Buenos Aires (Estadio Monumental og Estadio José Amalfitani), Córdoba, Mendoza, Rosario og Mar del Plata. Vertslandet Argentina vann sin fyrste VM-tittel etter å ha vunne 3-1 over Nederland etter ekstraomgangar. Argentinas eigen Mario Kempes vart toppskårar i turneringa med seks mål.

Turneringsformatet var det same som i den førre VM-turneringaa. Dei 16 deltakarlanda vart delt i fire innleiingsgrupper, der dei to beste laga i gruppene gjekk vidare til mellomspel. Dei attverande åtte laga, gruppevinnarane Italia, Polen, Austerrike og Peru og gruppetoarane Argentina, Vest-Tyskland, Brasil og Nederland, vart så delt i to grupper. Vinnarane av mellomspelgruppene møttest så til finale, toarane i desse gruppene spelte bronsefinale. Nederland vann gruppe 1 framom Italia, medan Argentina sigra i gruppe 2 framom Brasil. Brasil vann bronsefinalen 2-1 over Italia.

## Fyrste runde
### Gruppe 1



### Gruppe 2



### Gruppe 3



### Gruppe 4



## Andre runde
### Gruppe A



### Gruppe B



## Finalen

Finalen mellom Argentina og Nederland gjekk føre seg på Estadio Monumental i Buenos Aires, der 71&nbsp;483 tilskodarar såg Mario Kempes gav heimelaget leiinga etter 38 minuttar og Dick Nanninga utlikne i det 82. minutt. På tampen av fyrste ekstraomgang gav Kempes Argentina leiinga på ny, før Daniel Bertoni skåra Argentinas tredje mål i det 115. minutt.

**Argentina** stilte med fylgjande mannskap finaledagen: Ubaldo Fillol, Daniel Passarella, Jorge Olguín, Luis Galván, Alberto Tarantini, Osvaldo Ardiles, Mario Kempes, Américo Gallego, Daniel Bertoni, Leopoldo Luque og Oscar Ortiz. Kring midten av andre ordinære omgangen kom fyrst Omar Larrosa og så René Houseman inn for høvesvis Ardiles og Ortiz.

**Nederland** mønstra: Jan Jongbloed, Wim Jansen, Ernie Brandts, Ruud Krol (kaptein), Jan Poortvliet, Willy van de Kerkhof, Arie Haan, Johan Neeskens, René van de Kerkhof, Johnny Rep og Rob Rensenbrink. Dick Nanninga tok plassen til Rep i det 59. minutt og Wim Suurbier tok over for Jansen i det 72. minutt.

Sergio Gonella frå Italia dømde kampen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1978 FIFA World Cup|1978 FIFA World Cup]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Mario Kempes

**Mario Alberto Kempes Chiodi** () er ein argentinsk tidlegare fotballspelar frå Bell Ville i Córdoba-provinsen i Argentina. Han skåra to av måla då Argentina vann 3-1 over Nederland i finalen i VM i fotball 1978. 

Kempes slo gjennom for Rosario Central i heimlandet, ein klubb han spelte for i tida 1974-76. Frå hausten 1976 til 1984 spelte han midtspiss for den spanske klubben Valencia CF, med unnatak for sesongen 1981/82, då han spelte for River Plate i Argentina. I sine to fyrste sesongar for Valencia vart han toppskårar i La Liga. Sidan 1984 spelte han i to år for spanske Hercules Alicante, og deretter i seks år med tre ulike klubbar i Austerrike; FC Wien, St. Pölten og Kremser SC.

Kempes var ein av fleire unge spelarar som fekk debutere då Argentina hausten 1973 spelte kvalifiseringskamp mot Bolivia i tynnlufta i La Paz. Fram til 1982 spelte han 43 landskampar og skåra 20 mål for Argentina. Høgdepunktet var fotball-VM 1978 på heimebane, der Kempes vart toppskårar i turneringa med seks mål og verdsmeister.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mario Kempes|Mario Kempes]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Eglinton-elva

**Eglinton-elva** er ei elv i regionen Southland sørvest på New Zealand. Ho renn gjennom Fiordland National Park i 50 kilometer. Utløpet er frå Lake Gunn, 25 kilometer aust for Milford Sound. Elva renn i sørleg retning før ho munnar ut i den austlege breidda til Te Anau-sjøen, på motsett side av inngangen til Nordfjorden.

I større del av lengden til elva, er ho følgd av den einaste hovudvegen i regionen, riksveg 94 frå Te Anau til Milford Sound. Den sørlege enden til Milford Track ligg nær Eglinton-elva.

Dei første europearane som utforska elva var David McKellar og George Gunn, i 1861. Elva fekk namn etter Archibald Montgomerie, 13. jarl av Eglinton av James McKerrow, ein landmålar i Otago. Vegen, som no er riksveg 94, vart bygd i 1935, og opna opp dalen for tilreisande.

Vassføringa i elva er lita der ho renn ut frå Lake Gunn, men vert betydeleg auka av Cascade Creek, som renn saman med henne like sør for innsjøen. Der er korte slukter mellom Gunn-sjøen og Cascade Creek, og nedanfor tilsiget av Walker Creek. Sjølv om ein har padla i kajakk på elva frå Cascade Creek, er det vanlegvis ikkje nok vatn så langt oppe, og elvepadling er meir vanleg nedanfor staden der den austlege armen renn saman med henne. Ein kan fanga aure og regnbogeaure i elva opp til Cascade Creek. Hjortedyr kan jaktast i heile området, og villsvin held til nær elveosen.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eglinton River|Eglinton River]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Córdoba i Argentina

**Córdoba** er den nest største byen i Argentina, med 1,33 millionar ibuarar (2010). Byen er hovudstad i Córdobaprovinsen.

Córdoba er ei by med mangfaldige typar industri. Byen er eit handels- og kultursenter, og eit trafikknytepunkt om lag 700 kilometer nordvest om hovudstaden Buenos Aires. 

Byen vart grunnlagd i 1573 og var ein sentral stad for jesuittane i det spanske Amerika. Universitetet i Córdoba vart grunnlagd i 1613 og er det eldste i Argentina.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Córdoba (Argentinien)|Córdoba (Argentinien)]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Dominic Howard

**Dominic James Howard** () er ein engelsk musikar best kjend som trommeslagar, perkusjonist og medprodusent for det alternative rockebandet Muse. 

## Oppvekst
Howard vart fødd i Stockport, Greater Manchester, England. Då han var rundt 8 år gammal flytta han med familien til Teignmouth, ein liten by i Devon. Han byrja å spela trommar i 12 års-alderen, då han blei inspirert av eit jazzband som hadde opptrett på skulen. 

Carnage Mayhem var det fyrste bandet til Howard, som han spelte i mens han gjekk på skulen. Der blei han ven med Matthew Bellamy, som spelte gitar, men ikkje hadde eit stabilt band. Han blei med i Howard sitt band, og etter 2 år foreslo Bellamy at dei kunne skrive sine eigne songar. Berre Bellamy og Howard blei verande, og dei inviterte Chris Wolstenholme med i bandet. I dei fyrste månadene av 1994 blei Gothic Plague til, etterfylgt av Rocket Baby Dolls og til slutt Muse.
Howard er ein venstrehendt trommeslagar. Han har òg tromma i Vicky Cryer med Jason Hill frå Louis XIV.

## Privatliv
I 2004 kom Howard sin far, William Howard, for å sjå Muse opptre på Glastonbury Festival. William døydde av eit hjarteinfarkt like etter showet var ferdig, og bandet avlyste fleire show i Italia-turneen og på Roskilde Festival. 
I ein spørsmålsrunde der Howard og Bellamy svara på spørsmål frå fansen, uttalte Howard at kjendisen han hadde mest lyst til å møta var Jimi Hendrix. Han hadde ein hund med namn Hendrix.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dominic Howard|Dominic Howard]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Karsten G. Schanche

**Karsten Garmann Schanche** () er ein norsk politikar for Høgre. Han vart ordførar i Berlevåg kommune i 2011.

## Kjelder
Mendoza

**Mendoza** er ein by i Mendoza-provinsen i Argentina. Byen, som er hovudstad i provinsen, ligg nokså nær midt i provinsen på ei høgslette 747 meter over havet, med utsyn mot Andesfjella i vest. Sjølve byen hadde 115&nbsp;041 ibuarar i 2010, men Mendoza er sentrum i eit storbyområde som omfatta 1,06 millionar menneske. Stor-Mendoza er såleis den fjerde største metropolen i Argentina.

Mendoza ligg midt i eit område med stor produksjon av olivenolje og vin.

Flesteparten av ibuarane er etterkommarar av spanjolar, italienarar og arabarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mendoza (Argentinien)|Mendoza (Argentinien)]]» frå ,  den 22. juli 2015.*
Fotball-VM 1982

**Verdsmeisterskapen i fotball 1982** vart avvikla i Spania i tida 13. juni til 11. juli 1982. Italia vann sin tredje VM-tittel etter finalesiger 3-1 over Vest-Tyskland.

For fyrste gong deltok 24 land i verdsmeisterskapen, desse var inndelt i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe gjekk vidare til ei mellomrunde med fire grupper, kvar av dei med tre deltakarland. Vinnarane av dei fire gruppene i mellomspelet møttest så til to semifinalar.

I semifinalane vann Italia 2-0 over Polen, medan Vest-Tyskland slo ut Frankrike i straffetevling. Den siste kampen vart høgdramatisk; den vesttyske målvakta Harald Schumacher felte franske Patrick Battiston som var i ferd med å skåre eit «opplagt» mål på stillinga 1-1 i ordinær tid, og i ekstraomgangane tok Frankrike leiinga 3-1 før vesttyskarane reduserte og så utlikna til 3-3.

Bronsekampen i Alicante enda med polsk siger 3-2 over Frankrike.

Dei 52 kampane fann stad på 17 arenaer i 14 ulike byar. Italienaren Paolo Rossi vart toppskårar i turneringa med seks mål.

## Fyrste runde
### Gruppe 1



### Gruppe 2



### Gruppe 3



### Gruppe 4



### Gruppe 5



### Gruppe 6



## Andre runde
### Gruppe A



### Gruppe B



### Gruppe C



### Gruppe D



## Finalen

VM-finalen mellom Italia og Vest-Tyskland fann stad på Santiago Bernabéu i Madrid om kvelden 11. juli, med 90&nbsp;000 tilskodarar til stades. Etter ein mållaus fyrste omgang skåra Italia i det 12., 24. og 36. minutt av andre omgangen ved Rossi, Tardelli og Altobelli. Straks etter Italia sitt tredje mål, reduserte Paul Breitner for Vest-Tyskland.

**Italia** sitt meisterlag bestod av kapteinen Dino Zoff i mål, Gaetano Scirea, Claudio Gentile, Fulvio Collovati, Giuseppe Bergomi, Antonio Cabrini, Gabriele Oriali, Marco Tardelli, Bruno Conti, Paolo Rossi, Francesco Graziani. Graziani vart skadd og gjekk ut allereie i det 7. minutt, inn kom Alessandro Altobelli, som på side forlet bana i det 89. minutt til fordel for Franco Causio.

Mannskapet til **Vest-Tyskland** var: Harald Schumacher, Manfred Kaltz, Karlheinz Förster, Uli Stielike, Bernd Förster, Hans-Peter Briegel, Wolfgang Dremmler, Paul Breitner, Karl-Heinz Rummenigge, Klaus Fischer og Pierre Littbarski. Dremmler og ein småskadd Rummenigge forlet bana i det 62. og det 70. minutt, inn kom fyrst Horst Hrubesch og sist Hansi Müller.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Weltmeisterschaft 1982|Fußball-Weltmeisterschaft 1982]]» frå ,  den 23. juli 2015.*
Stortingsrepresentantar 1916-1918

**Stortingsrepresentantar 1916-1918** er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå  1916 til 1918.   Stortinget hadde totalt 123 representantar, fordelt med  75 til Venstre, 20 til Høgre, 19 til Det norske Arbeidarparti, 6 til Arbeiderdemokratene, 1 til Frisindede Venstre og 2 sjølvstendige.

Regjeringa Knudsen (Venstre) held fram og blei sittande heile perioden.

## Landkrinsar
### Smaalenenes amt

### Akershus amt

### Hedemarkens amt

### Kristians amt

### Buskeruds amt

### Jarlsberg og Larviks amt

### Bratsberg amt

### Nedenes amt

### Lister og Mandals amt

### Stavanger amt

### Søndre Bergenhus amt

### Nordre Bergenhus amt

### Romsdals amt

### Søndre Trondhjems amt

### Nordre Trondhjems amt

### Nordlands amt

### Tromsø amt

### Finmarkens amt

## Bykrinsar

### Fredrikshald

### Sarpsborg

### Fredrikstad

### Moss og Drøbak

### Kristiania

### Lillehammer, Hamar, Gjøvik og Kongsvinger

### Drammen

### Kongsberg, Hønefoss og Notodden

### Horten

### Tønsberg

### Larvik og Sandefjord

### Brevik og Holmestrand

### Porsgrund

### Skien

### Kragerø

### Risør

### Arendal og Grimstad

### Kristiansand

### Flekkefjord

### Stavanger

### Haugesund

### Bergen

### Aalesund og Molde

### Kristiansund

### Trondhjem og Levanger

### Bodø og Narvik

### Tromsø

### Hammerfest, Vardø og Vadsø

## Fotnotar

## Kjelder
*Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste 
* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liste over stortingsrepresentanter 1815–1817|Liste over stortingsrepresentanter 1815–1817]]» frå , den 23. juli 2015 [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Liste_over_stortingsrepresentanter_1916%E2%80%931918&oldid=13176062 revisjon 13176062]*
Fotball-VM 1986

**Verdsmeisterskapen i fotball 1986** vart avvikla i Mexico i tida 31. mai til 29. juni 1986. Argentina vart verdsmeister for andre gong etter finalesiger 3-2 over Vest-Tyskland.

24 land deltok i verdsmeisterskapen. Desse vart delt inn i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe, og dei fire beste trearane gjekk vidare til utslagsspel.  Argentina, England, Spania, Belgia, Brasil, Frankrike, Vest-Tyskland og vertslandet Mexico vann sine kampar i åttedelsfinalane. Argentina slo England 2-1 i kvartfinalen, medan det i dei andre kvartfinalane måtte straffetevling til før det var klart at Belgia, Frankrike og Vest-Tyskland hadde slått ut høvesvis Spania, Brasil og Mexico.

Begge semifinalane enda 2-0, Argentina vann over Belgia og Vest-Tyskland over Frankrike. Bronsefinalen vart vunnen av Frankrike med 4-2, etter at det stod 2-2 ved ordinær tid.

Argentinaren Diego Maradona vart kåra til beste spelaren i meisterskapen. Gary Lineker frå England vart toppskårar med seks mål.

## Gruppespelet
### Gruppe A



### Gruppe B



### Gruppe C



### Gruppe D



### Gruppe E



### Gruppe F



## Finalen

Finalen fann stad på Azteca-stadion i Mexico-byen 29. juni klokka 1200 lokaltid, med 114&nbsp;600 til stades på tribunane. José Luis Brown sende Argentina i føringa midtvegs i fyrste omgang, Jorge Valdano la på til 2-0 i det 56. minutt. Vest-Tyskland reduserte ved Karl-Heinz Rummenigge i 74. minutt og utlikna ved Rudi Völler i det 81. minutt. Berre tre minuttar seinare vart den offensive midtbanespelaren Jorge Burruchaga matchvinnar for Argentina.

**Argentina** sine verdsmeistrar var Nery Pumpido, José Luis Cuciuffo, José Luis Brown, Óscar Ruggeri, Julio Olarticoechea, Ricardo Giusti, Sergio Batista, Héctor Enrique, Jorge Burruchaga, Diego Maradona og Jorge Valdano. Marcelo Trabbiani kom inn i sluttsekundane i staden for Burruchaga.

**Vest-Tyskland** sitt mannskap bestod av: Harald Schumacher, Thomas Berthold, Karlheinz Förster, Ditmar Jakobs,  Hans-Peter Briegel, Andreas Brehme, Norbert Eder, Felix Magath, Lothar Matthäus, Karl-Heinz Rummenigge (kaptein) og Klaus Allofs. Rudi Völler tok i pausa plassen til Allofs, medan Dieter Hoeneß erstatta Matthäus frå 62. minutt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1986 FIFA World Cup|1986 FIFA World Cup]]» frå ,  den 23. juli 2015.*
Diego Maradona

**Diego Armando Maradona** () var ein argentinsk fotballspelar og seinare trenar. Han vann VM-gull med Argentina i 1986 og VM-sølv i 1990. Frå oktober 2008 til juli 2010 var han landslagssjef for Argentina. Maradona vert rekna mellom dei aller beste fotballspelarane gjennom tidene.

Maradona deltok i fire verdsmeisterskap i fotball; 1982, 1986, 1990 og 1994. Han var den sentrale spelaren på laget då Argentina vann VM i fotball 1986 i Mexico, der han vart kåra til den beste spelaren i meisterskapen. Fire år seinare var han kaptein på landslaget då Argentina spelte seg fram til VM-finale, ein kamp som enda med tap 0-1 for Vest-Tyskland. 

Klubbspelaren Maradona slo gjennom for Argentinos Juniors, og spelte deretter for Boca Juniors, FC Barcelona, SSC Napoli og Sevilla FC. Størst suksess hadde han med Napoli, der han vart italiensk dobbelmeister i 1987, vann UEFA-cupen i 1989 og sikra seg sitt andre italienske seriegull i 1990.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Diego Maradona|Diego Maradona]]» frå ,  den 23. juli 2015.*
The Elder Scrolls III: Bloodmoon

***The Elder Scrolls III: Bloodmoon*** er den andre utvidingspakka til Bethesda Game Studios *[[The Elder Scrolls III: Morrowind]]*.
I motsetnad til den fyrste utvidinga *[[The Elder Scrolls III: Tribunal|Tribunal]]*, som låg til ein ny by åtskilt frå den eksisterande speleverda som ikkje blir vist på kartet, legg *Bloodmoon* til ei stor ny øy på kartet. Øya heiter Solstheim og har eit kald klima. I staden for Dunmer-rasen som er urfolket på Vvardenfell, er Solstheim busett hovudsakleg av Nord-rasen. Dette er fordi øya ligg på grensa mellom Morrowind og Skyrim, som er Nords sitt heimland.

Tilleggspakka legg til nye fiendar, *East Empire Company* som ein ny organisasjon spelaren kan bli med i og høvet til å verta ein varulv. Bloodmoon har mange side-quests, som er mindre oppdrag spelaren kan få ved å utforske verda som er utanom hovudoppdraget. 
Dragonborn-DLCen til Skyrim tek òg stad på Solstheim, 200 år etter hendingane i Bloodmoon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Elder Scrolls III: Bloodmoon|The Elder Scrolls III: Bloodmoon]]» frå ,  den 23. juli 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Archived developer diaries.
*The Elder Scrolls III: Bloodmoon  på DMOZ
*The Elder Scrolls III: Bloodmoon på MobyGames
Krateret Hadley

**Hadley** er eit 120 kilometer breitt nedslagskrater på Mars. Det inneheld sjølv fleire nedslagskrater, og det djupaste punktet i eit av desse når 2600 meter under yta kring Hadley. Krateret er namnsett etter den britiske sakføraren og meteorologen George Hadley.

To nedslagskrater i Hadley har spor etter flyktige stoff, mogelegvis vatn.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hadley

**Hadley** kan visa til:

* George Hadley, britisk sakførar og meteorolog
* krateret Hadley, eit nedslagskrater på Mars
22. juli-senteret

**22. juli-senteret** er eit norsk statleg informasjonssenter om terroråtaka 22. juli 2011. Senteret vart opna 22. juli 2015 og ligg i første etasje i H-blokka i Regjeringskvartalet i Oslo. Det skal først og fremst formidle fakta om terrorhendingane og kvifor det skal byggjast eit nytt regjeringskvartal.

Institutt for historiske studiar ved Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet har det faglege ansvaret for senteret, medan Departementenes tryggleiks- og serviceorganisasjon har ansvaret for drifta. Senteret er opent kvar dag.

## Bakgrunnsstoff
* Den norske regeringa om informationssentret
* Prosjektet ''July 22 and the Negotiation of Memory''  NTNU
EXID

**EXID** (hangul 이엑스아이디) er ei sørkoreansk jentegruppe på fem medlemmer frå Yedang Entertainment. Gruppa blei starta i 2012. Medlemmene i 2015 er Solji, LE, Hani, Hyelin og Junghwa.

## Medlemmer

ImageSize   = width:500 height:275
PlotArea    = width:400 height:200 left:50 bottom:65
Alignbars   = justify
DateFormat  = mm/dd/yyyy
Period      = from:2011 till:2015
TimeAxis    = orientation:horizontal format:yyyy

Colors =
  id:Inactive value:rgb(0,0,0) legend:Inactive

ScaleMajor = unit:year increment:1 start:2011 gridcolor:black

PlotData =
  color:red width:10 textcolor:black align:left anchor:from
  bar:Yuji      from:start till:04/30/2012
  bar:Dami      from:start till:04/30/2012
  bar:Haeryeong  from:start till:04/30/2012
  color:blue width:10 textcolor:black align:left anchor:from
  bar:LE        from:start till:end
  bar:Hani      from:start till:end
  bar:Junghwa   from:start till:end
  bar:Solji     from:07/16/2012 till:end
  bar:Hyelin    from:07/16/2012 till:end


## Diskografi
* *Hippity Hop* (2012)
* *Ah Yeah* (2015)
VM i fotball 1994

**Verdsmeisterskapen i fotball i 1994** vart avvikla i USA i tida 17. juni-17. juli 1994. Dei 52 kampane vart spelt på ni arenaer i like mange byar; Pasadena, East Rutherford, Palo Alto, Dallas, Foxborough, Orlando, Chicago, Washington D.C. og Pontiac. Brasil vart verdsmeister for fjerde gong då dei vann 3-2 i straffesparktevlinga, etter 120 mållause minuttar mot Italia. Meisterskapen var den 15. i rekka, og var den fyrste arrangert utanfor Europa og Latin-Amerika.

Turneringsformatet for dei 24 landa som deltok i verdsmeisterskapen var det same som ved dei føregåande meistarskapane. Deltakarlanda vart delte inn i seks grupper med fire land i kvar. Dei to beste i kvar gruppe og dei fire beste trearane gjekk vidare til utslagsspel. Romania, Sverige, Brasil, Nederland, Tyskland og Spania tok seg vidare frå åttedelsfinalane etter 90 minuttars spel, Italia trengde derimot ekstraomgangar for å slå ut Nigeria, medan Bulgaria sende Mexico heim gjennom straffeskytinga.

Brasil, Italia og Bulgaria sikra seg semifinalplass med eittmålssigrar over høvesvis Nederland, Spania og Tyskland. Sverige fekk den siste semfinaleplassen då laget vann 5-4 etter straffesparktevling mot Romania, ved full tid stod det 2-2. I semifinalene vann Brasil 1-0 over Sverige og Italia 2-1 over Bulgaria. Sverige tok bronsemedaljen etter å ha vunne med 4 mot 0 over Bulgaria.

Hristo Stoitsjkov frå Bulgaria og Oleg Salenko frå Russland vart toppskårarar med kvar sine seks mål.

Noreg deltok i verdsmeisterskapen i fotball for fyrste gong sidan 1938. Laget enda på fjerdeplass i gruppe F, med like mange poeng som dei andre landa i gruppa, men med dårlegare målskilnad. Egil Olsen var norsk landslagssjef.

## Finalen

VM-finalen i 1994 fann stad i Pasadena i California den 17. juli med 94&nbsp;194 tilskodarar til stades på Rose Bowl. Kampen var prega av defensivt spel og enda 0-0. I straffesparktevlinga skaut Roberto Baggio over på Italias femte straffe, og ettersom berre to av lagkameratane hans hadde fått nettkjenning stod Brasil att som vinnar med 3-2. Det var fyrste gongen ein VM-finale vart avgjort med straffeskyting.

**Brasil** sine verdsmeistrar var Cláudio Taffarel,  Jorginho, Aldair Santos, Márcio Santos, Branco, Mauro Silva, Carlos Dunga, Mazinho, Zinho, Romário og Bebeto. Cafu kom inn for Jorginho i det 21. minutt og Paulo Sérgio Rosa for Mazinho i det 106. minutt.

**Italia** stilte med Gianluca Pagliuca, Antonio Benarrivo, Roberto Mussi, Franco Baresi, Paolo Maldini, Nicola Berti, Demetrio Albertini, Dino Baggio, Roberto Donadoni, Roberto Baggio og Daniele Massaro. Luigi Apolloni tok plassen til Mussi i det 35. minutt og Alberigo Evani erstatta Dino Baggio etter 95 minuttars spel.

## Gruppespelet
### Gruppe A



----

----

### Gruppe B



-----------

--------

### Gruppe C



---------

--------

### Gruppe D



-----------

---------

### Gruppe E



--------

---------

### Gruppe F



---------

--------

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Weltmeisterschaft 1994|Fußball-Weltmeisterschaft 1994]]» frå ,  den 24. juli 2015.*
Krateret Danielson

**Danielson** er eit nedslagskrater kring 60 kilometer i diameter i Arabia Terra på Mars. Det er fylt med 
lagdelte sediment, mogelegvis i samband med ei grunnvasskjelde. Nokre av desse lagdelte sedimenta er i form av buttar.

## Kjelder
* ''Mars crater shows evidence for climate evolution'' - ESA

## Bakgrunnsstoff
Pasadena

**Pasadena** er ein by i Los Angeles County i delstaten California i USA. Byen, som har 137&nbsp;000 ibuarar (2010), ligg 263 meter over havet og ved foten av fjellkjeda San Gabriel Mountains.

Pasadena vart grunnlagd i 1873 og innlemma i delstaten California i 1886. Verksemder som forskingsinstituttet California Institute of Technology (Caltech) og romfartsverksemda Jet Propulsion Laboratory held til i Pasadena.

Finalane i VM i fotball 1994 og VM i fotball 1999, den siste for kvinner, vart begge spelt på Rose Bowl i Pasadena.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pasadena, California|Pasadena, California]]» frå ,  den 24. juli 2015.*
Romário de Souza

**Romário de Souza Faria** (), kjend som **Romário**, er ein brasiliansk politikar og tidlegare fotballspelar, fødd i Rio de Janeiro. Han vart verdsmeister i fotball med Brasil sitt landslag under VM i fotball 1994.

## Karriere
### Fotball
Romário spelte på ei mengd klubbar i inn- og utland i tida 1985-2008. Lengst spelte han for nederlandske PSV Eindhoven, der han i tida 1988-93 skåra heile 98 mål på 109 seriekampar. Han slo gjennom for CR Vasco da Gama, ein klubb han representerte både i 1985 og i 2008. Elles spelte han for FC Barcelona frå 1993 til -95, og for Rio-klubbane Flamengo og Fluminense, i tillegg til fire utanlandske klubbar i fire ulike land.

Romário debuterte for Brasil i 1987 og spelte sin 71. og siste landskamp i 2005. Han skåra heile 55 landslagmål. Høgdepunktet kom då Romário var ein sentral spelar for Brasil under fotball-VM 1994 i USA, ein meisterskap som enda med at Brasil sikra seg sin fjerde VM-tittel i fotball.

### Politikk
I fireårsperioden 2011-15 representerte Romário de Souza delstaten Rio de Janeiro i det brasilianske nasjonalforsamlinga. Han vart vald inn for det brasilianske sosialistpartiet, Partido Socialista Brasileiro, og hadde sete i representanthuset. Ved valet i 2014 stilte han som kandidat til senatet og vart vald med overveldande margin. Han tok plass i det brasilianske sentatet 1. februar 2015.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Romário|Romário]]» frå ,  den 24. juli 2015.*
VM i fotball 1998

**Verdsmeisterskapen i fotball i 1998** vart avvikla i Frankrike i tida 10. juni-12. juli 1998. Vertslandet Frankrike vart verdsmeister for fyrste gong, etter finalesiger 3-0 over Brasil. Landet vart dermed det sjuande som vann eit fotball-VM for menn. Meisterskapen var den 16. i rekka. Dei 64 VM-kampane vart spelt på ti arenaer i like mange kommunar: Bordeaux, Lens, Lyon, Marseille, Montpellier, Nantes, Paris, Saint-Denis, Saint-Étienne og Toulouse.

Både talet på deltakarland og turneringsformatet var endra frå den førre verdsmeisterskapen. Talet på lag var utvida frå 24 til 32. Laga spelte i åtte kvalifiseringsgrupper der dei to beste laga i kvar gruppe gjekk vidare til utslagsspel.

Noreg deltok for i tredje gang i fotball-VM for menn. Laget vart nummer to i gruppe A, etter Brasil. Noreg møtte Italia i åttedelsfinalen og tapte 0-1.

Frå kvartfinalane gjekk Frankrike vidare etter straffesparktevling mot Italia. Laget fekk med seg Brasil, Nederland og Kroatia. Semifinalen mellom Brasil og Nederland møtte avgjerast med straffeskyting, der brasilianarane viste seg som dei beste. I den andre semifinalen vann Frankrike 2-1 over Kroatia, som på si side vann bronsekampen mot Nederland med dei same sifra. 

Davor Suker frå Kroatia vart toppskårar med sine seks nettkjenningar.

### Finalen

Finalen gjekk for fulle tribunar på Stade de France i Saint-Denis. Dei 80&nbsp;000 tilskodarane fekk sjå heimelaget ta kontroll over kampen, ved pause leia Frankrike 2-0, begge måla signert Zinédine Zidane. Heilt på tampen av kampen la midtbanespelaren Emmanuel Petit på til 3-0.

Det franske vinnarlaget bestod av Fabien Barthez, Lilian Thuram, Marcel Desailly, Frank Lebœuf, Bixente Lizarazu, Christian Karembeu, Didier Deschamps, Emmanuel Petit, Zinédine Zidane, Youri Djorkaeff og Stéphane Guivarc’h. Utover i andre omgangen kom Alain Boghossian, Christophe Dugarry og Patrick Vieira med ujamne mellomrom inn for høvesvis Karembeu, Guivarc’h og Djorkaeff.

## Gruppespelet
### Gruppe A



-----------

--------

---------

### Gruppe B



-----------

--------

---------

### Gruppe C



-----------

--------

---------

### Gruppe D



-----------

--------

---------

### Gruppe E



-----------

--------

---------

### Gruppe F



-----------

--------

---------

### Gruppe G



-----------

--------

---------

### Gruppe H



-----------

--------

---------

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Weltmeisterschaft 1998|Fußball-Weltmeisterschaft 1998]]» frå ,  den 24. juli 2015.*