open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ding Dong

**«Ding Dong»** er ein song av Dana International frå 2011. Songen er skriven av Dana International.

## Eurovision
### Kdam Eurovision 2011
«Ding Dong» deltok i Kdam Eurovision 2011, den israelske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland. Songen vart framført på hebraisk og engelsk av Dana International, og vann med 270 poeng.

### Eurovision Song Contest 2011

Etter sigeren i Kdam Eurovision 2011 fekk «Ding Dong» representere Israel i Eurovision Song Contest 2011. I den andre semifinalen vart songen framført på hebraisk og engelsk av Dana International, og enda på 15. plass med 38 poeng; sju frå Makedonia og Frankrike, seks frå Kviterussland, fem frå Nederland og Sverige, fire frå Romania, to frå Belgia og eitt frå Kypros og Italia. Bidraget gjekk ikkje vidare til finalen. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på ellevteplass med 51 poeng, og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 16. plass med 36 poeng.

## Kjelder
* eurovision.tv
Follia d'amore

**«Follia d'amore»** (*Galen av kjærleik*), kjend som **«Madness of Love»** i samband med Eurovision Song Contest, er ein song av Raphael Gualazzi. Han vann Festival della Canzone Italiana di Sanremo 2011 og representerte Italia i Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på italiensk og engelsk. Den engelske tittelen, «Madness of Love», vart nytta under Eurovision Song Contest.

## Kjelder
* eurovision.tv
Angel in Disguise

**«Angel in Disguise»** er ein song av den latviske duoen Musiqq. Songen vann Eirodziesma 2011 og representerte Latvia i den andre semifinalen i Eurovision Song Contest 2011 der han enda på 17. plass med 25 poeng. Teksten er skriven på engelsk.

## Kjelder
* eurovision.tv
C'est ma vie

**«C'est ma vie»** (fransk for 'Det er mitt liv') er ein song av Evelina Sašenko.

## Eurovision
### Eurovision Song Contest 2011
«C'est ma vie» representerte Litauen i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland, og vart framført på engelsk, fransk og amerikansk teiknspråk av Evelina Sašenko. I den fyrste semifinalen enda bidraget på femteplass med 81 poeng; tolv frå Polen og Storbritannia, ti frå Georgia, åtte frå Noreg, sju frå Russland, seks frå Portugal, fem frå Ungarn og Spania, fire frå Armenia og Hellas, tre frå Sveits, to frå Finland og Island og eitt frå Serbia. Hadde ein berre brukt telefonrøyster hadde bidraget enda på ellevteplass med 52 poeng, og hadde ein berre brukt juryrøyster hadde bidraget vunne med 133 poeng. Lituaen kvalifiserte seg til finalen, der bidraget enda på 19. plass med 63 poeng; tolv frå Polen og Georgia, ti frå Irland, sju frå Serbia og Latvia, seks frå Storbritannia, tre frå Noreg, to frå Russland og Kroatia og eitt frå Romania og Spania. Hadde ein berre brukt telefonrøyster hadde bidraget enda på 20. plass med 55 poeng, og hadde ein berre brukt juryrøyster hadde bidraget enda på 20. plass med 66 poeng. «C'est ma vie» er den fyrste og førebels einaste songen i tevlinga som har vorte framført på amerikansk teiknspråk eller teiknspråk i det heile.

## Kjelder
* eurovision.tv
One Life

**«One Life»** (engelsk for *Eitt liv*) er ein song av Glen Vella. Han representerte Malta i Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på engelsk.

## Kjelder
* eurovision.tv
Hetland Media

**Hetland Media** er eit enkeltpersonføretak som vart stifta hausten 2008. Morten Hetland er dagleg leiar og innehavar. Verksemda driv i hovudsak som forleggjar av bøker med lokal tilknyting, men har også kompetanse innanfor journalistikk, filmproduksjon, fotografering, multimedia og grafisk formgjeving.

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettside
A luta é alegria

**«A luta é alegria»** (portugisisk for *Kampen er glede*) var det portugisiske bidraget i Eurovision Song Contest 2011, framført på portugisisk av Homens Da Luta. 

## Kjelder
* eurovision.tv
Jestem

**«Jestem»** (polsk for *Eg er*) er ein singel av Magdalena Tul. Songen er skriven av Magdalena Tul.

## Eurovision
### ''Krajowe Eliminacje 2011''
«Jestem» var eit av ti bidrag i *[[Krajowe Eliminacje 2011]]*, den polske uttakinga til *[[Eurovision Song Contest 2011]]* i Düsseldorf i Tyskland. Songen vart framført på polsk av Magdalena Tul, og bidraget vann tevlinga med 44,47 prosent av røystene.

### ''Eurovision Song Contest 2011''

Etter sigeren i *Krajowe Eliminacje 2011* fekk «Jestem» representere Polen i *Eurovision Song Contest 2011*. Bidraget deltok i den fyrste semifinalen, der det enda på 19. og sisteplass med 18 poeng; fem frå Storbritannia, fire frå Georgia og Ungarn, tre frå Noreg og to frå Litauen. Hadde ein berre brukt telefonrøyster hadde bidraget enda på 17. plass med 25 poeng, og hadde ein berre brukt juryrøyster hadde bidraget enda på 18. plass med 13 poeng. Polen gjekk ikkje vidare til finalen. Det vart rapportert at songen ville verte framført på engelsk med tittelen «First Class Ticket to Heaven», men det var den polske versjonen som vart brukt.
 
## Kjelder
* eurovision.tv
Helge Sivertsen

**Helge Sivertsen** () var ein norsk politikar, skulemann og idrettsmann.

## Oppvekst og studie

Sivertsen voks opp i Mandal fram til 1926, då familien flytte til Inderøy i Trøndelag. Han tok artium ved Orkdal landsgymnas, der han vart kjend med den seinare Milorg-leiaren Jens Christian Hauge. Under studietida var Sivertsen ein dyktig friidrettsutøvar. Han vart to gonger noregsmeister i diskos, og deltok i Sommar-OL 1936 i Berlin. Sivertsen gifte seg i 1940 med Merle Five.

## Politisk karriere

Sivertsen deltok i Milorg sine aktivitetar under andre verdskrigen. Han heldt kontakten med Hauge, og kom slik inn i Arbeidarpartiet. I 1947 foreslo Hauge Sivertsen som statssekretær for Kyrkje- og undervisningsdepartementet og fekk gjennomslag for det. Sivertsen vart verande i stillinga heilt til 1956. Deretter arbeidde han ei tid som skuledirektør i Oslo og Akershus.

I 1960 vart Sivertsen utnemnd til Kyrkje- og undervisningsminister i Einar Gerhardsen si tredje regjering. Sivertsen heldt fram i same stillinga i Einar Gerhardsen si fjerde regjering, og vart sitjande fram til 1965, berre avbroten av den fire veker lange regjeringa Lyng. 
Sivertsen skal ha mykje av æra for skipinga av ei rekkje kulturinstitusjonar i Noreg, Statens filmsentral (1948), Riksteatret (1949), Norsk bygdekino, Riksgalleriet, Norsk kulturfond, Norsk kulturråd og Norsk språkråd. Han var også med på å gjeninnføra samisk språk i offentlege skular i samisktalande område. Sivertsen var sjølv nynorskbrukar, og støtta samnorsktanken.

## Etter statsrådtida

Då arbeidarpartiet tapte valet i 1965, gjekk Sivertsen tilbake til stillinga som skuledirektør i Oslo og Akershus, og var skulesjef i Oslo til han pensjonerte seg. Frå 1969-77 var han medlem i sentralstyret i Arbeidarpartiet. Han var formann i komiteen av 1971 som undersøkte tilhøvet mellom kyrkje og stat. I 1975 konkluderte utvalet med ei tilråing om å skilja stat og kyrkje, samt likestilla alle trussamfunn i Noreg, men dette vann ikkje fram. Sivertsen var elles formann i styret for Rikskonsertane 1967–81, formann i utvalet for kulturavtalar og formann i utvalet for rustningskontroll og nedrusting 1974–81

I 1984 fekk Sivertsen Norsk kulturråds ærespris for innsatsen sin. 

## Kjelder
* Denne artikkelen byggjer på NBL-artikkel om Sivertsen, skriven av Eirik Rossen.
* Opplysningar om dei ulike verva til Sivertsen er henta frå SNL.

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Whitehall

**Whitehall** er ei gate i City of Westminster i London. Ho går frå Trafalgar Square og to tredjedelar av vegen til Westminsterpalasset; resten av gata dit heiter Parliament Street.

Namnet kjem frå Whitehallpalasset som låg i området, og som brann ned i 1698. Gata var opphavleg ein brei veg føre palasset, medan Parliament Street var ein liten sideveg. Etter at palasset brann vart Parliament Street gjort breiare, slik at det vart eit samanhengande gateløp. Den einaste delen som står igjen av palasset er *Banqueting House* frå 1622, teikna av Inigo Jones. Kong Karl I vart avretta på eit skafott som var reist utanfor bygningen, som han gjekk ut på frå eit vindauge i andre etasjen. Avrettinga blir minna på staden kvart år av rojalistar.

Whitehall er det administrative sentrumet for den britiske regjeringa, og namnet blir ofte brukt synonymt med regjeringa eller departementa. I Downing Street, som er ei sidegate til Whitehall, ligg statsministeren sin og dei offisielle bustadene til finansministeren. Bygningen til Forsvarsdepartementet er ein av dei største og mest framtredande.

Kenotafen er det fremste krigsminnesmerket i Storbritannia. Han vart reist midt i gata etter første verdskrigen, men er eit minnesmerke for alle krigar der britiske liv har gått tapt.

Scotland Yard, politistyrken i London, har namnet sitt etter Great Scotland Yard, som ligg opp mot Whitehall. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Whitehall|Whitehall]]» frå , den 10. august 2011.*
George Whitefield

**George Whitefield** () var ein anglikansk prest som deltok i den første store vekkingsrørsla, *[[First Great Awakening|The Great Awakening]]* i Storbritannia og særleg i dei britiske nordamerikanske koloniane. Han var ein av grunnleggjarane av metodismen og generelt sett av den evangeliske rørsla. Han vart moglegvis den mest kjende predikanten i Storbritannia og Amerika på 1700-talet, og på grunn av at han hadde reist gjennom alle dei amerikanske koloniane, trekte han store folkemengder og fekk brei mediadekning.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:George Whitefield|George Whitefield]]» frå ,  den 10. august 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kvitunge

**Kvitunge** er ein nyfødd unge av grønlandssel eller ringsel, med langhåra kvit og mjuk pels.

Pelsverket av kvitunge vert ofte kalla *whitecoat*.

## Kjelder
Patrick White

**Patrick White** () var ein australsk forfattar. 

White gav ut den første boka si, *The Ploughman and other Poems*, i 1935. Seinare kom tretten romanar og åtte skodespelar. Han vart tildelt nobelprisen i litteratur i 1973.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Patrick White|Patrick White]]» frå ,  den 10. august 2011.*
Edward Douglass White

**Edward Douglass White** () var ein amerikansk jurist og politikar, kjend som senator frå Louisiana og som den niande høgsterettsjustitiarien i landet utnemnd av president William Howard Taft.

## Biografi
White starta karrieren sin ved Georgetown University, men studiane hans vart avbrotne av den amerikanske borgarkrigen. Han verva seg til hæren hos Amerikas konfødererte statar, men det er uklart kva for ei konkret rolle han hadde under krigen. Det som er klårt er at han vart teken til fange i mars 1865 og at han vart frigjeven omkring ein månad seinare. At han har tenestegjort som soldat i sørstatsarmeen var allment kjent, men kvar og når han verva seg er uklart. Han var uansett den einaste soldaten frå armeen til Sørstatane som vart utnemnd til domar i høgsteretten i landet.

Etter krigen studerte han rettsvitskap og innleia i 1868 yrkeskarrieren sin som advokat i New Orleans. I 1874 var han medlem av senatet til delstaten i Louisiana, og i perioden 1879 til 1880 var han medlem av den høgaste domstolen i delstaten. Han var òg medlem av Senatet for Louisiana i perioden 1891 til 1894, før han deretter forlét embetet etter at president Grover Cleveland utnemnde han til domar i høgsteretten.

Då dåverande høgsterettsjustitiarius Melville Fuller døydde i juli 1910 og White vart utnemnd til ny justitiarius av president William Howard Taft. Denne utnemninga var kontroversiell sidan Taft sjølv var republikanar medan White var demokrat. Han vart generelt sett på som ein konservativ dommar i virket sitt i høgsteretten, og dom justitiarius forstava han presidenteiden for både Woodrow Wilson (to gonger) og Warren G. Harding. Då White sjølv døydde i mai 1921 vart han etterfølgd av William Howard Taft.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Edward Douglass White|Edward Douglass White]]» frå ,  den 10. august 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
* Highsaw, Robert B. (1981) *Edward Douglass White: Defender of the Conservative Faith*, Baton Rouge, LA: Louisiana State University Press, ISBN 0807124281.
* Pratt, Walter F. (1999) *The Supreme Court Under Edward Douglass White, 1910–1921.* Columbia, SC: University of South Carolina Press. ISBN 1570033099.


## Bakgrunnsstoff

* Whites biografi ved bioguide.congress.gov
* Supremecourthistory.org – Edward Douglas White, 1910-1921  (Biografien til White hos The Supreme Court Historical Society)
James Whistler

**James Abbott McNeill Whistler** () var ein amerikansk kunstnar, busett i England.

Whistler flytta til Paris som ung mann, der han vart kjent med, og påverka av, fremstående franske kunstnarar som Gustave Courbet og Édouard Manet. Etter å ha teke avstand frå Courbet og realismen, slo han seg ned i London der han utvikla sitt karakteristiske og forenkla biletuttrykk. Mange ser bileta til Whistler som forløparar for det abstrakte måleriet på 1900-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:James McNeill Whistler|James McNeill Whistler]]» frå ,  den 10. august 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Whist

**Whist** er eit engelsk kortspel, som vart utvikla på 1700-talet frå ruff and honours. Spelet har fire spelarar, og det blir spelt med 52 kort. Det går ut på å ta stikk saman med ein makkar. Kvar spelar får 13 kort og det siste kortet til kortgjevaren blir slått opp som trumf, alternativt blir det spelt det utan trumfar.

I dei nordiske landa spelast whist typisk med ein grand-melding, der melderen og makkaren hans skal ta minimum sju stikk, og ein nolo-melding, der melderen og makkar skal ta mindre enn sju stikk for å vinne.

## Sjå òg
* Selbu-whist 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Whist|Whist]]» frå ,  den 10. august 2011.*
Museu de Arte de São Paulo

**Museu de Arte de São Paulo** er eit kunstmuseum i São Paulo i Brasil. Det ligg ved Paulista-avenyen. 
Museet er ein ideell organisasjon skipa i 1947 av Assis Chateaubriand og Pietro Maria Bardi.

Bygningen til museet er frå 1968, utforma i glas og betong  av Lina Bo Bardi. Hovuddelen av bygget kviler på to vassrette bjelkar over eit 74 meter langt ope rom. Byggverket er rekna som eit landemerke i byen og eit symbol på moderne brasiliansk arkitektur.

Museet har ei internasjonalt omtykt samling europeisk kunst som er rekna som den beste i Latin-Amerika og på heile den sørlege halvkula. 
Det var også det første brasilianske museet som fatta interesse for kunstnariske retingar frå etterkrigstida.
Det huser ei vektig samling av brasiliansk kunst og mindre samlingar av afrikansk og asiatisk kunst, antikvitetar, kunsthandverk og liknande, med til saman over 8&nbsp;000 gjenstandar. MASP har også eit av deu støste kunstbiblioteka i landet. Heile samlinga er sett på den brasilianske kulturminnelista av Instituto do Patrimônio Histórico e Artístico Nacional i Brasil.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:São Paulo Museum of Art|São Paulo Museum of Art]]» frå ,  den 12. november 2017.*  

## Bakgrunnsstoff

* www.masp.art.br
Forvaltingsrevisjon

**Forvaltingsrevisjon** er systematiske vurderingar av økonomi, produktivitet, måloppnåing og verknader med utgangspunkt i vedtak og føresetnadar frå politiske styresmakter.

Definisjonen inneber at ein under revisjon av ei offentleg verksemd til dømes kan fokusera på om

* forvaltinga nyttar ressursar til å løysa oppgåver som samsvarer med politiske vedtak og føresetnader, 
* ressursbruk og verkemiddel i forvaltinga er effektive med omsyn til måla som er sette på området, 
* regelverket vert etterlevd, 
* styringsverkty og verkemiddel er formålstenlege, 
* avgjerdsgrunnlaget frå administrasjonen til dei politiske organa samsvarar med offentlege utgreiingskrav 
* resultata i tenesteproduksjonen er i tråd med politiske føresetnader og/eller om resultata for verksemda er nådd.

Omgrepet viser til ein eigen fagdisiplin innan offentleg revisjon, og vert utført på alle forvaltingsnivå. I Noreg er det vorte utført denne typen revisjonsgjennomgangar sidan slutten av 1980-talet, tiltakande med åra, og med ein særleg sterk vekst dei siste åra. I dag har forvaltingsrevisjon same omfang som rekneskapsrevisjon (finansiell revisjon) i revisjon av offentleg sektor.

På nasjonalt nivå er det Riksrevisjonen som på vegner av Stortinget utøver forvaltingsrevisjon. På fylkeskommunalt og kommunalt nivå vert forvaltingsrevisjon utført av kommunalt eigde eller private revisjonseiningar på oppdrag frå dei politisk oppnemde kontrollutvala.
For Riksrevisjonen er kravet om å gjennomføra forvaltingsrevisjon nedfelt i eiga lov, medan det for dei andre forvaltingsnivåa er teke inn tilsvarande krav i kommuneloven.

Forvaltingsrevisjon skal skje i tråd med god revisjonsskikk og standardar på området. Standardane baserer seg på internasjonale prinsipp og standardar, mellom anna fastsette av International Organization of Supreme Audit Institutions (INTOSAI) og Institute of Internal Auditors (IIA). I Noreg har både Riksrevisjonen og Norges Kommunerevisorforbund utarbeidd standardar og rettleiarar for gjennomføring av forvaltingsrevisjon. 

Internasjonalt nyttar ein ofte nemninga Performance Audit. Sjå òg om bruk av forvaltingsrevisjon under omtalen av selskapskontroll.

## Bakgrunnsstoff
*Riksrevisjonen
*Norges Kommunerevisorforbund
*Rogaland Revisjon
*Revisjon Midt-Norge
Get You

**«Get You»** var det russiske bidraget i Eurovision Song Contest 2011, framført på engelsk av Aleksej Vorobjov.

## Kjelder
* eurovision.tv
Kristoffer Larsen

**Kristoffer Larsen** () er ein norsk fotballspelar som spelar for Åsane Fotball (2020). Han spela også for Sarpsborg 08 i Eliteserien i 2020.

Han har tidlegare spelt for Brann. Han signerte den første profesjonelle kontrakten sin for Brann 1. juli 2011. Han har som juniorspelar spelt for Vestsiden-Askøy og Brann.

Som 17-åring blei Larsen oppdag av ein speidar frå den italienske storklubben AC Milan, og sendt til AC Milan sin farmarklubb Bellinzona. Etter eit kort opphald i den sveitsiske klubben returnerte han til Bergen der han gjekk til Brann etter å ha fullført 2010-sesongen for Vestsiden-Askøy.

Etter mange gode kampar for juniorlaget og Brann 2 i 3. divisjon fekk han sjansen på A-laget. Debuten kom i cupen då han fekk med seg dei siste 18 minutta i 1. runde-kampen på bortebane mot Tertnes. I 3. runde, mot Åsane, fekk han spela dei siste fem minutta for Fredrik Haugen, og i den neste cuprunden kom heimedebuten. Han kom innpå etter 72 minutter mot Sogndal, i ein kamp som gjekk til ekstraomgangar og straffesparkkonkurranse.

Då overgangsvindauget opna 1. juli 2011 fekk han proffkontrakt med Brann. Han debuterte i Tippeligaen 7. august same året som innbytar i ein heimekamp mot Strømsgodset. Første målet hans for Brann kom då han på overtid avgjorde ein heimekamp mot Hønefoss den 8. oktober 2012.

## Fotnotar

**Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå [[:no:Kristoffer Larsen|bokmålswikipediaen]] 10. august 2011.*
Stand By

**«Stand By»** var det sanmarinske bidraget i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland, framført på engelsk av Senit. Songen er skriven av Radiosa Romani.

## Eurovision Song Contest 2011

San Marino måtte kvalifisere seg til finalen gjennom éin av dei to semifinalane. Landet fekk plass i den fyrste semifinalen 10. mai 2011.

### Semifinale 1
Songen starta som nummer tolv, etter Malta med «One Life» av Glen Vella og før Kroatia med «Celebrate» av Daria. San Marino fekk til saman 34 poeng og enda på 16. plass av totalt 19 bidrag. Landet fekk sin til då beste plassering sidan debuten i 2008, men gjekk ikkje vidare til finalen av di dei ikkje var mellom dei ti beste. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget fått åtte poeng og enda på 19. og sisteplass og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget fått 74 poeng og enda på åttandeplass.

## Kjelder
* eurovision.tv
Čaroban

**«Čaroban»** (serbisk *«Чаробан»*, serbisk for *Magisk*) er ein song av Nina Radojčić. Han representerte Serbia i Eurovision Song Contest 2011. Teksten er skriven på serbisk.

## Kjelder
* eurovision.tv
Ruben Holsæter

**Ruben Digernes Holsæter** () er ein norsk fotballspelar. 

19. juli 2011 blei moderklubben hans, Førde IL, samde med Sogndal om ein overgang for Holsæter til tippeligaklubben. Han slutta seg til Sogndal 15. august og debuterte i Tippeligaen 18. september same året som innbytar i ein bortekamp mot Viking. Han spelte frå start for første gong i ein bortekamp mot Rosenborg 22. september 2011. I ein bortekamp mot Fredrikstad 2. oktober 2011 scora Holsæter sitt første tippeligamål.

## Fotnotar
François Viète

**François Viète** () var ein fransk jurist og matematikar.

François Viète kom frå Vendée, vest i Frankrike. Han var utdanna advokat, og i løpet av livet arbeidde han som rådgjevar for både Henrik III og Henrik IV.

François Viète gjorde fleire viktige oppdagingar innan både trigonometri, algebra og bokstavrekning. Han vert i dag sett på som grunnleggjaren av det moderne matematiske teiknspråket. Fleire av teikna som han innførte er enno i bruk i moderne matematikk. Læreboka hans, *Opera mathematica* vart utgjeven i 1646, over 40 år etter han døydde. 

## Kjelder

*
*Artikkelen byggjer på François Viète i Engelsk Wikipedia, henta inn 11. august 2011.
Kantonen Bern

**Bern** er ein kanton i det vestlege, sentrale Sveits. Kantonen har eit areal på 5&nbsp;959 km², og hadde éin million innbyggarar i 2018. Kantonen er den nest største i Sveits, både kva gjeld flatevidd og folketal. Byen Bern er hovudstad i kantonen.

## Geografi

Kantonen grensar i nord til kantonane Jura, Solothurn, i aust til Aargau, Luzern, Obwalden, Nidwalden og Uri, i sør til Valais, og i vest til Vaud, Fribourg og Neuchâtel.

Kantonen vert ofte delt etter landskap. I nord ligg sjølandet (*Seeland*) og Bern-Jura, deretter kjem Mittelland med byen Bern, medan Oberland i sør er prega av storfjell. 43,3% av kantonen er jordbruksareal, og 31,0% er skogdekt. Om lag 19,3% er fjell, brear og innsjøar. Dei fem høgste fjelltoppane i Oberland er over 4&nbsp;000 meter over havet, med Finsteraarhorn som den høgste.

### Språk og samfunn
12,5% av innbyggarane i kantonen er utanlandske statsborgarar. I kring 84&nbsp;% av folket snakkar bernerttysk, ein variant av sveitsartysk, medan 7,6&nbsp;% snakkar fransk, desse bur i vest og i nord i kantonen. Om lag 67&nbsp;% av innbyggarane er protestantar, dei fleste av desse er medlem av *Schweizer Reformierte Kirchen*, som er statskyrkje (*Landeskirche*). 16&nbsp;% soknar til den katolske kyrkja.

### Distrikt og kommunar
Bern består sidan 2010 av 10 distrikt (*Verwaltungskreise*), som er delt opp i til saman 396 kommunar. Dei ti distrikta er Bern-Mittelland, Biel/Bienne, Emmental, Frutigen-Niedersimmental, Interlaken-Oberhasli, Bern-Jura, Oberaargau, Obersimmental-Saanen, Seeland og Thun.

## Historie
Bern slutta seg til det sveitsiske eidsforbundet i 1353. På den tid bestod kantonen Bern einast av nokre mindre område i nærleiken av byen. Dei neste 200 åra voks kantonen mykje, dels gjennom oppkjøp og dels gjennom erobringar. Mellom anna kom Aargau under kantonen i 1415, medan det meste av Vaud sitt landområde vart erobra i 1536.

Ved danninga av republikken Helvetia i 1798 vart den dåverande kantonen delt i to, ein i sørvest med Lausanne til hovudstad og ein annan, kalla Oberland, med Thun til hovudstad.
Då den sveitsiske føderasjonen vart restaurert i 1815, fekk kantonen Bern tilført land som hadde lege under bispedømmet i Basel, mellom anna Bern-Jura. Den utskilde kantonen i vest, derimot, vart til kantonen Vaud.

I tida 1815-1979 var Bern den største kantonen i Sveits. Etter Bern-Jura braut ut og vart eigen kanton i 1979, vart Graubünden den kantonen i landet med størst flatevidd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kanton Bern|Kanton Bern]]» frå ,  den 11. august 2011.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Thomas Funck

**''Thomas'' Fredrik Georg Funck**, () var ein svensk friherre, barnebokforfattar og kunstnar.

Funck var «pappaen» til figurane Kalle Stropp (ei grashoppe) og Grodan Boll (ein frosk), som dukka opp i barneprogram i Sveriges Radio i 1954. Funck stod sjølv for alle røystene til figurane og sette til lydeffektar. Han framførte også små sjølvskrivne viser om og med figurane i programma. Med åra vart nærare tusen program.

*Kalle Stropp och hans vänner* vart også laga som teikneserie i åra 1955 til 1960 av Nils Egerbrandt. Funck skreiv sjølv mesteparten av manusa. Serien vart publisert i tidsskriftet *Veckospegeln*, vekebladet *Husmodern* og i teikneseriebladet *[[teikneserien Blondie|Blondie]]*. Sidan gjekk teikneserien omatt i serieblada *Nalle Lufs*, *Goliat* og *Bobo och Gnuttarna*.

Funck stod også for tekst og musikk til *Anita & Televinkens trafikskiva* i 1974.

Det vart også laga tre filmar som bygde på historiene hans, *Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner* (1956), *Kalle Stropp och Grodan Boll* (1987) og *Kalle Stropp och Grodan Boll på svindlande äventyr* (1991).

Funck var far til dokkeskodespelaren Gustav Funck og bror til operettesongaren og regissøren Hasse Funck. Funck var ei tid gift med dokkemakaren og barneprogramleiaren Eva Funck.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Thomas Funck|Thomas Funck]]» frå ,  den 3. februar 2012.*
Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner

**Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner** er ein svensk barnefilm frå 1956. Filmen er basert på historiene om *Kalle Stropp og Grodan Boll*, som vart skapt av Thomas Funck. Regien er ved Hasse Funck.

## Skodespelarar
*Erik Sjögren - Kalle Stropp 
*Thor Zackrisson - Grodan Boll 
*Sten Ardenstam - Plåt-Niklas 
*Thore Segelström - Reven 
*Tyyne Talvo Cramér - Papegøya 
*John Starck - Bakaren 
*Ewert Ellman - Sot-Sotis 
*Stig Grybe - Tos-Sotis 
*Elsie Ståhlberg - Høna/Gumman Kom i Håg 
*Rutger Nygren - Gubben Glömsk 
*Sten Mattsson - Kaptein 
*Thomas Funck - Mann

## Kjelder

* Filmen på Imdb.com
Whippet

**Whippet** er ein engelsk mynde som på 1800-talet vart ein populær veddeløpshund blant den engelske arbeidarklassen, som ikkje hadde økonomi til å halde greyhound.

## Opphav og alder
Rasen er omtalt alt på 1600-talet, men reknast ikkje for å ha vorte etablert skikkeleg før omkring midten av 1800-talet. Han vart anerkjent som eigen rase av American Kennel Club i 1888, men først i 1891 av The Kennel Club i Storbritannia.

Det finst fleire døme frå historia på små greyhoundliknande hundar, heilt tilbake til romartida, som hundane på statuen som vart funne i ruinane av Pompeii. Rasen vart likevel eigenleg skapt av nordengelske kolgruvearbeidarar på 1700-talet.

Opphavet er ikkje heilt fastslått, men han blir rekna å ha vorte kryssa fram med bruk av småvaksne greyhoundar og 2-3 ulike langbeinte terrierrasar. Seinare fatta òg den engelske overklassa interesse for denne vesle hunden og kryssa inn italiensk mynde, noko som gav han dagens form og fasong.

I England gjekk han lenge under tilnamnet «*the poor man's race horse*», fordi arbeidarane der var like spelegalne som overklassa, men dei rådde ikkje over dei same økonomiske ressursane. Greyhound var for kostbar, både å halde og å skaffe. Den vesle whippeten var langt rimelegare på alle måtar, men likevel nesten like rask som greyhound og difor like veleigna til veddeløp.

## Utsjånad, anatomi og fysikk

Whippet er ein liten, men kraftfull og høgreist hund med flotte proporsjonar og lange, muskuløse linjer. Pelsen er kort og glatt og kjem i mange fargar og fargekombinasjonar. Hannane skal i følgje standard vere 47-51 cm i mankehøgd, og tispene 44-47 cm høge. I dag ligg mange whippetane i øvre del eller noko over denne skalaen.

## Bruksområde
Hunden er opphavleg avla for hetsjakt på hare og anna småvilt, men vart tidleg den engelske arbeidarklassen sin «veddeløpshest». I dag er rasen først og fremst ein god familiehund, sjølv om både hundeveddeløp og lure coursing er populært. I dei seinare åra har rasen òg vist seg ypparleg eigna som terapihund, spesielt i USA.

## Lynne og veremåte

Whippet er skapt for jakt og fare, men er normalt ein svært roleg og harmonisk hund, som er både hengiven og barnekjær. Han kan vere litt reservert overfor framande, og han likar ikkje ståk og støy. Rasen har dessutan ein praktisk storleik. Han vert rekna som ein særs reinsleg hund.

## Anna
Whippet er ein særs sosial rase som trivst dårleg åleine heime. Pelsen blir børsta 1-2 gonger i veka med ein mjuk børste. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Whippet|Whippet]]» frå ,  den 11. august 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Norsk Myndeklubb
Fram

**Fram** kan syna til fleire ting:

## Fartøy
* «Fram» – Fridtjof Nansen si polarskute
* MS «Fram» – cruiseskip eigd av Hurtigruten ASA, men ikkje nytta som hurtigruteskip
* «Fram» (1900-1982) – transportfartøy i det norske Sjøforsvaret, seinare losjiskip, lekter og lastebåt.

## Organisasjonar
* Idrettsforeningen Fram – fleiridrettslag i Larvik
* Idrettslaget Fram – fleiridrettslag i Skatval i Stj Kørdal
* Studentforeningen Fram – radikal studentforening i Kristiania
* Det Norske Folkeforsikringsselskab Fram - forsikringsselskap

## Stadar
* Framfeltet – oljefelt i Nordsjøen
* Framkrateret – nedslagskrater på planeten Mars

## Anna
* Vekebladet Fram – landsmålsblad utgjeve i Kristiania på 1870-talet
* Fram (1923-1929) - Studentmållaget sit tidsskrift
* Fram i Tolkien – drakedrepar frå J.R.R. Tolkien si fantasiverd
Mika Myllylä

**Mika Kristian Myllylä** () var ein finsk langrennsløpar fødd i Haapajärvi i Finland, men oppvaksen i Trollhättan i Sverige.

## Biografi

Mika Myllylä gjorde det sterkt som skiløpar på nittitalet. Under Vinter-OL 1994 på Lillehammer tok han eitt sølv og to bronse. Han tok gull under Ski-VM 1997 i Trondheim, og under Vinter-OL 1998 i Nagano tok han gull på 3-mila i tillegg til to bronsemedaljar. Under ski-VM 1999 i Austerrike vart han den store vinnaren med tre individuelle gullmedaljar.

Ski-VM 2001 i Lahti vart den store nedturen for Myllylä, då han og fire andre finske løparar testa positivt for doping. Dei hadde brukt stoffet hemohes, vart fråtekne den nyvunne gullmedaljen i stafett og vart utestengde frå skisporten i to år i ettertid.

Myllylä vende aldri tilbake til skisporten på same nivå. Han deltok i nokre skitevlingar i Finland, men la skia på hylla i 2005. Det vart snart kjent at Myllylä sleit med alkoholproblem.

I 2011 vart Myllylä funnen død i bustaden sin i Kokkola i Vest-Finland.

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:sv:Mika Myllylä|Mika Myllylä]]» frå ,  den 11. august 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Charles Wheatstone

Sir **Charles Wheatstone** () var ein britisk fysikar. 

Han vart professor ved King's College i London i 1834. Han utførte målingar av tidsforløpet av elektriske utladingar ved hjelp av roterande spegel, og gjorde fleire tekniske oppfinningar. Mest kjend er Wheatstones bru for måling av elektrisk resistans. Han konstruerte òg ein maskin for kryptografi, eit stereoskop, elektriske registreringsapparat for meteorologiske instrument og concertinaen, ein type trekkspel. Saman med W. F. Cooke tok han i 1837 ut patent for elektrisk telegraf og konstruerte 1858 ein hurtigtelegraf med holband. Wheatstone reknast som den praktiske grunnleggjaren av moderne telegrafi.

## Kjelder
Framfeltet

*For namnet Fram, sjå [[Fram]]*

**Fram** er eit oljefelt i Nordsjøen. Framfeltet vert utgjort av dei to funna **Fram Vest** og **Fram Øst** som vart funne i 1992. Feltet er bygd ut med installasjonar på havbotnen og er knytt til Troll C-plattforma. Fram Vest byrja produksjon i 2003 og Fram Øst i 2006. Statoil er operatør for feltet.

## Kjelder
* Fram  - Statoil
* Fakta norsk petroleumsverksemd 2011 - Oljedirektoratet
* Fram - [Norsk Oljemuseum]
Sándor Weöres

**Sándor Weöres** () var ein ungarsk lyrikar. 

Han debuterte i 1934. Lyrikken hans er prega av ein stadig søken etter nye uttrykksformer og -midlar. Han har et rikt diktarisk register som strekker seg frå folkedikting til mytologi. Eit av dei viktigaste verka hans, *Håpløshetens bok*, skriven i krigsåra, er prega av pessimisme og humanisme. I den stalinistiske kulturperioden vart han stempla som «borgarleg» og trengt ut av det litterære livet. I 1956 kom diktutvalet *Stillhetens tårn*, som markerte stillinga hans innan moderne ungarsk lyrikk og danna grunnlaget for den store påverknaden han hadde på dei yngre diktargenerasjonane. Seinare kom ytterlegare to samlingar, *Ildbrønnen* (1964) og *Synkende Saturn* (1968). 

Norske gjendiktingar finst i antologien *Moderne ungarsk lyrikk* (1975) og i *Hvisking i mørket* (1977).

## Kjelder
Hermann Weyl

**Claus Hugo Hermann Weyl** () var ein tysk-amerikansk matematikar og professor i Göttingen i 1930–1933 og sidan ved Institute for Advanced Study i Princeton. Det vitskaplege arbeidet hans spenner over matematikk, fysikk og filosofi. Av dei mange bøkene hans finn ein *Raum, Zeit, Materie* (1921), *Gruppentheorie und Quantenmechanik* (1928), *The Open World* (1932), *Mind and Nature* (1934), *The Classical Groups* (1939), *Philosophy of Mathematics and Natural Science* (1949). Han vart utnemnd til æresdoktor ved Universitetet i Oslo ved Abel-minnefesten 1929.

## Kjelder
Esben Esther Pirelli Benestad

**Esben Esther Pirelli Benestad** () er ein  norsk lege og sexolog som også har markert seg ved å vere ein av dei få opne transpersonane i Noreg.

Benestad er gift med sexologen Elsa Almås og er forelder til filmregissøren Even Benestad, som skildra Benestad og tilhøvet hens til kjønn i dokumentarfilmen *[[Alt om min far]]* (2002).

I 2007 deltok Benestad i *[[Skal vi danse]]*, ei deltaking som skapte oppstyr då ein dommar oppfordra hen til å anten bruka kvinne- eller mannsklede i tevlinga.

I 2012 vart Pirelli Benestad og kona Elsa Almås begge utnemnde til professorar i sexologi ved Universitetet i Agder. Dei er dei fyrste som har vorte professorar i sexologi i Noreg.

Benestad har gått inn for bruken av kjønnsnøytrale personlege pronomen.

## Verkliste
* *Sexologi i praksis*, med Elsa Almås (1997, ny utgjeving 2006)
* *Kjønn i bevegelse*, med Elsa Almås (2001)
* *Transseksualisme - hvor går vi og hvor står vi?* (2002)
* *Transekjønn og diagnoser* (2004)
* *Penisatlas* (2005)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Esben Esther Pirelli Benestad|Esben Esther Pirelli Benestad]]» frå ,  den 11. august 2011.*  
 

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
*Profil ved uia.no
Forlaget Attåt

**Forlaget Attåt** er eit norsk forlag som vart skipa i 2008 av redaktør og forfattar Paal Bjelke Andersen. Forlaget utgir i fyrste rekkje poesi på norsk, svensk, dansk og engelsk. Det held til i Oslo.

## Utgjevingar (utval)
*Charles Reznikoff - *Vittnesmål. Amerikas Förenta Stater (1885 - 1915)* (#27)
*Kate Pendry - *November 22* (#17)
*Ulf Karl Olov Nilsson – *Och solen går upp och solen går ned* (#13)

## Bakgrunnsstoff
*Forlaget Attåt
Kantonen Neuchâtel

**Neuchâtel** er ein kanton i det vestlege Sveits. Kantonen har eit areal på 803 km, og hadde om lag 180&nbsp;000 innbyggarar i 2018. Byen Neuchâtel er hovudstad i kantonen.

## Geografi

Kantonen Neuchâtel grensar i nordvest til regionen Franche-Comté i Frankrike, og til kantonane Jura i nord, til Bern i nordaust og til Vaud i sørvest. Fribourg ligg på søraustbreidda av Neuchâtelsjøen. Distrikta Neuchâtel og Boudry vert ofte nemnt som *Le Littoral* («Sjøbreidda»), og La-Chaux-de-Fonds og Le Locle som *Montagnes Neuchâteloises* («Neuchâtelfjella»). Høgste punktet i kantonen, 1&nbsp;552 moh, ligg ved fjellet Chasseral, fjelltoppen er i Bern. Lågastliggande punktet er Bielsjøen på 429 moh.

### Språk og samfunn
23,4% av innbyggarane er utanlandske statsborgarar. Talemålet i Neuchâtel er i all hovudsak fransk. Tidlegare var kantonen dominert av protestantar, i dag utgjer dei 38& av folketalet. 31% av folket soknar til den romersk-katolske kyrkja.

### Distrikt og kommunar
Neuchâtel består av 6 distrikt, som er delt opp i til saman 62 kommunar. Dei seks distrikta er Boudry, La Chaux-de-Fonds, Le Locle, Neuchâtel, Val-de-Ruz og Val-de-Travers.

## Historie
Neuchâtel var eit fyrstedømme under ulike dynasti frå 1000-talet. I 1815 gjekk fyrstedømmet inn i det sveistiske eidsforbundet. Neuchâtel vart då det første og det einaste fyrstedømet som har vore medlem av det republikanske Sveits. Etter ein fredfull revolusjon i 1848, vart Neuchâtel ein kanton. Same året gjekk Sveits over frå å vere eit eidsforbund til å verte sambandsstat. Den styrta fyrsten, kong Fredrik Vilhelm IV av Preussen, stod bak fleire motrevolusjonar, den alvorlegaste hende i 1856-57. Krisa enda med at prøyssarkongen måtte seie frå seg fyrstekravet.

## Merknader

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canton of Neuchâtel|Canton of Neuchâtel]]» frå , den 12. august 2011.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Neuchâtel

**Neuchâtel** (tysk *Neuenburg*) er hovudstaden i den sveitsiske kantonen Neuchâtel ved Neuchâtelsjøen. Byen har  innbyggjarar () og eit areal på . Byen ligg 430 meter over havet. Det store fleirtalet i byen har fransk morsmål.

Byen Neuchâtel ligg ved nordvestbreidda av Neuchâtelsjøen ved utløpet til elva Seyon, nokre kilometer aust for Peseux og vest for Saint-Blaise. Namnet Neuchâtel tyder «Nyslott» på norsk.

Neuchâtel universitet er frå 1909, og i tillegg er her handelshøgskule og andre høgskular. Byen har fleire museum og vitskaplege samlingar. Centre Dürrenmatt, som vart innvigd i 2000, presenterer Friedrich Dürrenmatt som forfattar, målar og teiknar. Notre Dame-kyrkja i byen er frå 1100–1200-talet. Neuchâtel slott var bustaden for tidlegare grevar og fyrstar av Neuchâtel. Dei eldste delane er frå 1100-talet og slottet husar no kantonadministrasjonen. 

Byen vart grunnlagd på 1000-talet og fekk byrettar i 1214.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Neuchâtel|Neuchâtel]]» frå ,  den 12. august 2011.*   
* Neuchâtel – by. I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå: http://snl.no/Neuch%C3%A2tel/by

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Neuchâtelsjøen

**Neuchâtelsjøen** (fransk *Lac de Neuchâtel*, tysk *Neuenburgersee*) er ein innsjø i det vestlege Sveits. Fire kantonar har grense til innsjøen; Neuchâtel ligg nordvest for innsjøen, Bern i nordaust, Fribourg i søraust, medan Vaud grensar til Neuchâtelsjøen både i søraust og i sør og sørvest.

Neuchâtelsjøen har eit areal på 218,3 km² og er den største innsjøen som ligg heilt innanfor grensene til Sveits. Han er 38,3 kilometer lang og 8,2 km på det breiaste. Innsjøen ligg 429 meter over havet, og er på det djupaste 152 meter, den 59. djupaste i Europa. Han har eit vassvolum på 14,0&nbsp;km³ og drenerer eit område på om lag 2670&nbsp;km².

Byen Neuchâtel ligg ved nordvestbreidda av Neuchâtelsjøen, medan Yverdon ligg ved sørenden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Neuenburgersee|Neuenburgersee]]» frå ,  den 12. august 2011.*
Nordisk Språkteknologi Holding AS

**Nordisk Språkteknologi Holding AS**, eller **NST**, var eit norsk språkteknologisk firma som heldt til på Voss. NST vart grunnlagt i 1997, og hadde fokus på talebasert språkteknologi for norsk.

NST vart slått konkurs i oktober 2003, og dei språklege ressursane som NST utvikla vart kjøpt opp i konkursboet av eit sameige av Universitetet i Oslo, Universitetet i Bergen, NTNU, Språkrådet og IBM. Dei er no handterte av Språkbanken og er fritt tilgjengelege for kommersiell bruk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Nordisk Språkteknologi konkurs (bt.no)
* Nasjonalbibliotekets dokumentasjon om opprettinga av Språkbanken og forvalting av NSTs ressursar
Maxime Weygand

**Maxime Weygand** () var ein fransk offiser. Han er kjent for å ha kjempa mot den tyske invasjonen i 1940, for seinare å samarbeide med det tyskvenlege Vichy-regimet.

Under første verdskrigen var Weygand stabssjef under Ferdinand Foch, først som oberstløytnant og seinare som til generalmajor.

Då Maurice Gamelin fekk sparken som fransk øvstkommanderande i mai 1940 overtok Weygand jobben. Weygand kom raskt til den oppfatninga at vidare kamp var nyttelaus, og gjekk inn for ein fredsavtale med tyskarane.

Weygand vart så forsvarsminister i Philippe Petain si Vichy-regjering. Seinare vart han leiar for dei franske koloniane i Nord-Afrika. Han vart avsett og internert i Tyskland i 1942.

Etter krigen vart Weygand skulda for samarbeid med Tyskland, og vart internert i Val-de-Grâce. Han vart likevel lauslaten i 1946, og endeleg frikjent i 1948.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maxime Weygand|Maxime Weygand]]» frå ,  den 12. august 2011.*
Weyerhaeuser

**Weyerhaeuser Company** er eit skogindustrikonsern frå Tacoma i Washington i USA, som vart grunnlagd i 1900 av tømmermagnaten Frederick Weyerhaeuser og partnarane hans. Weyerhaeuser er eit av dei største konserna i verda innan skogbruk og treforedling (cellulose, papir, emballasje m.m.) og eig og forvaltar store skogområde (ca. 140 mill. daa) i fleire delar av USA og Canada, samt i Australia, New Zealand og Uruguay. Dei driv òg utstrekt nyplantingsverksemd. Selskapet har eit eige fraktreiarskap over Stillehavet kalla Westwood Shipping Lines. Selskapet har ei omsetning på over 20 milliaradar amerikanske dollar med kring 50 000 tilsette i 18 land (2005).

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff

*
Rogier van der Weyden

**Rogier van der Weyden** (fødd omkring 1400 i Tournai, død 18. juni 1464 i Brussel) var ein flamsk målar knytt til renessansen.

Eit av dei mest kjende arbeida hans er altertavla «Nedtakinga frå krossen» frå ca. 1435.

I det gamle hospitalet i Beaune, som no er museum, kan ein sjå ei anna altertavle som reknast for å vere måla av van der Weyden. Denne altartavla er ein polyptyk som består av ni panel som er hengsla saman. Seks av panela er målte på begge sider. Når altartavla er open, viser dei ni panela hovudmotivet til altertavla, dommedag. 

 
## Bakgrunnsstoff
Hanna-Marie Weydahl

**Hanna-Marie Apenæs Salvesen Weydahl** (), død i Oslo 5. januar 2016 var ein prisbelønt norsk pianist og pedagog. Ho er kjend for å ha framført verk av norske samtidskomponistar. Ho har mellom anna hausta heider for tolkingar av Fartein Valen, som ho òg i si tid kjende. Ved fleire høve har ho framført Eivind Grovens klaverkonsert frå 1950, og ho var den første til å relansere hans ungdomsverk Marihand.

Ho studerte i Oslo med Reimar Riefling, Elisabeth Onarheim Ringdal og Marcel Naas, før ho var nokre år i utlandet, Brussel og ved Cortots musikkskule (École Normale de Music) i Paris. Ho debuterte som pianist i 1940. Ho var førsteamanuensis ved Noregs Musikkhøgskole (1973-91) og har instruert fleire av dei leiande pianistane i landet.

## Prisar
*Harriet Cohens internasjonale musikkpris 1966
*Nordstrand vels miljøpris to gonger, sist i 1999
*Kongens Fortenstmedalje i gull
*Fartein Valen-prisen 2006, delt med Einar Henning Smebye.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hanna-Marie Weydahl|Hanna-Marie Weydahl]]» frå ,  den 12. august 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Zürichsjøen

**Zürichsjøen** (sveitsartysk: *Zürisee*, tysk: *Zürichsee*) er ein innsjø i Sveits, som ligg i den søraustlege delen av kantonen Zürich, delar av innsjøen ligg i kantonane Schwyz og St. Gallen. Innsjøen dekker eit areal på 88,2 km². Han er 42 kilometer lang, og på det breiaste 3,85 kilometer. Zürichsjøen ligg 406 meter over havet, og største djupna er 136 meter.

Innsjøen får tilløp frå elva Linth, som renn ned frå brear kring fjellet Tödi i Glarus-Alpane. Elva Limmat er avløp for Zürichsjøen. Byen Zürich ligg ved osen av innsjøen.

Au-halvøya ved landsbyen Au er eit populært turistmål.

## Stader ved innsjøen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zürichsee|Zürichsee]]» frå ,  den 13. august 2011.*
Petter Wettre

**Petter Wettre** () er ein norsk jazzmusikar (saksofon) og komponist, kjent frå ei rekkje innspelingar og samarbeid og vinnar av to Spellemannprisar.

Etter oppvekst i Sandefjord studerte han ved Toneheim folkehøgskole (1987) og Berklee i Boston (1992), blant anna under George Garzone, før han etablerte seg i jazzmiljøet i Oslo med eigen trio og kvartett, og dessutan spelte i Storeslem, Sandefjord Storband, Oslo Groove Company og
Norske Store Orkester. Han har òg medverka på utgjevingar med blant anna Torbjørn Sunde (*Meridians*, 1998), Frode Alnæs (*Frode*, 1996), Element (*Shaman*, 1999).

På debutplata med hans **Petter Wettre Quartet - Pig Virus** hadde han med Håvard Wiik piano, Terje Gewelt bass og Per Oddvar Johansen trommer.
Hans **The Trio** (1995-2001) har variert med Jarle Vespestad/Per Oddvar Johansen/Jon Christensen trommer og Ingebrigt Håker Flata/Arild Andersen/Per Zanussi bass. Den seinare tida har han spelt særs med dei danske musikarane Jonas Westergaard bass og Anders Mogensen trommer i høvesvis trio og kvartett format. Dagens utgåve av **Petter Wettre Quartet** består av Westergaard og Mogensen på høvesvis bass og trommer, og dessutan Erlend Slettevoll - piano. I einskilde tilfelle blir Erlend Slettevoll erstatta av gitarist Kim Johannesen.

Wettre driv plateselskapet Household Records (2002-), har undervist ved Oslo musikkonservatorium/Agder musikkonservatorium og gav ut Elvin Jones-transkripsjonar i boka *Live at the Lighthouse* (2005).

## Utgjevingar
*Petter Wettre Quartet, *Pig virus* (Curling Legs, 1996) med Wiik/Gewelt/Johansen
**Meet the locals* (Resonant Music, 1998) med Flaten/Vespestad
**In color* (Resonant Music, 2000) med Liebman/Flaten/Vespestad
**The only way to travel* (2000) - gav Spellemannprisen 2000 i klassen jazz med Per Oddvar Johansen
**The mystery unfolds* (BP Records, 2001) med Flaten/Vespestad
**Household name* (2003) med Wiik, Zanussi, Mogensen og Palle Pesonen gitar
**Live at [[Copenhagen Jazzhouse]]* (2003) med Anders Christensen bass og Mogensen
**Tour de force*  (2004) med Liebman og Flaten/Vespestad
**Hallmark moments* (2004)
**State of the art* (2006) med kvintetten
**Paramount* (2006) solo
**Fountain Of Youth* (2007) - gav Spellemannprisen i klassen jazz
**Appetite for Structure* (2007) 
**Fountain Of Youth - Live!* (2008) 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Petter Wettre|Petter Wettre]]» frå ,  den 13. august 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kjell Westö

**Kjell Westö** () er ein finlandssvensk forfattar.  Han studerte på den svenske sosial- og kommunalhøgskulen i Helsingfors. Han byrja som poet, men gjekk over til å skrive noveller og til slutt til romanar. Han er i Noreg best kjent for romanen *[[Der vi engang gikk]]*, som han vann Finlandiaprisen for.

## Bibliografi

* *Tango orange* 1986
* *Epitaf över Mr. Nacht* 1988
* *Avig-Bön* 1989 (under pseudonymet Anders Hed)
* *Utslag och andra noveller* 1989
* *Fallet Bruus* 1992
* *Drakarna över Helsingfors* 1996
* *Metropol* 1998 (saman med Kristoffer Albrecht)
* *Vådan av att vara Skrake* 2000. Norsk omsetjing 2002: *Faren ved å vere Skrake*
* *Lang* 2002. Norsk omsetjing 2003 - ISBN 82-530-2555-6
* *Lugna favoriter* 2004
* *Där vi engång gått* 2006. Norsk omsetjing 2007: *[[Der vi engang gikk]] * ISBN 978-82-530-3054-8
* *Gå inte ensam ut i natten* 2009. Norsk omsetjing 2010: *Gå ikke alene ut i natten* ISBN 9788253032689
* *Hägring 38*, 2013. Norsk omsetjing ved Erik Krogstad, 2014: *Svik 1938 * ISBN 9788253036779, Pax forlag

## Prisar og utmerkingar
* Tack för boken-medaljen 1997 for *Drakarna över Helsingfors*
* De Nios Vinterpris 2001
* Finlandiaprisen 2006 for *Där vi engång gått*
* Nordisk Råds litteraturpris 2014 for *Hägring 38*, roman

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjell Westö|Kjell Westö]]» frå ,  den 13. august 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Westö på websiden til ''the International IMPAC Dublin Literary Award'' 
* Fransk presentasjon av ''Les sept livres de Helsingfors'' på Culture a confine