open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Polk Salad Annie

«**Polk Salad Annie**» er ein song frå 1968 av Tony Joe White. Han vart spelt inn i Muscle Shoals. Teksten skildrar ei fattig landsbyjente i Sørstatane i USA og familien hennar. Matretten som songen handlar om, polk salad, vert ofte òg skrive «poke salad» og heiter på norsk kermesbær. Singelen nådde åttandeplassen på singellista i USA i 1969.

## Bakgrunn
Singelen, som kom ut i 1969 på Monument Records hadde vore ute i ni månader før han omsider nådde lista. Plateselskapet hadde då avskrive singelen som mislukka. White sa: «Plateselskapet hadde gjeve singelen opp, men folk i Texas heldt fram å kjøpe plata. Så vi sendte meldingar opp til Nashville 'Send oss tusen til denne veka.' Dei sendte oss desse 'Ikkje til sals'-platene, så me måtte sitje der og stryke ut 'Do Not Sell' og sende dei ut til platebutikkane. Alle desse butikkane i Sør-Texas ringte oss stadig og sa 'Me treng fleire' Så me berre fortsette. Til slutt var det ein fyr i L.A. som plukka opp plata og fekk han over dit. Hadde ikkje det skjedd hadde 'Polk' vorte tapt for alltid.»

## Andre versjonar
*Richard «Groove» Holmes gav ut eit konsertopptak i 1970 på albumet *Recorded Live at the Lighthouse*
*Clarence Reid gav ut ein versjon i 1969 på albumet *Dancin' With Nobody But You Babe*
*Tom Jones gav ut ein versjon av songen i 1970 på albumet *Tom*, spelt inn i februar 1970
*Elvis Presley plukka raskt opp songen, som vart mykje spelt på konsertane hans i 1970-åra. Han gav ut songen ved fleire høve **' (dokumentarfilm, 1970), ''[[On Stage av Elvis Presley|On Stage]]'' (1970), **' (1972) og *[[Elvis Recorded Live on Stage in Memphis]]* (1974, han er ikkje på plata, men vart framført på same konserten som opptaka er henta frå). Tony Joe White skal ha likt Presley si tolking av songen.
*Los Lonely Boys spelte songen i  2009 på ein EP kalla *1969*.
*Conan O'Brien song ein versjon av songen på hans Legally Prohibited from Being Funny on Television Tour. Han nemner Elvis i songen. 
*Rockabilly-artisten Sleepy LaBeef spelte inn songen på albumet *Rockabilly 1977*
*Johnny Hallyday spelte inn songen. 
* Den franske songaren Joe Dassin spelte inn ein versjon av songen på albumet *Blue country* i 1979
*Harald Schmidt, ein tysk entertainer, framførte songen i september 2011 på fjernsynsshowet sitt. 
* Nederlandske Mason spelte ein versjon av songen på albumet *Wish Me Luck* i 1979
* Songen finst på albumet *Playing For Keeps* frå 1983 av Big Twist and the Mellow Fellows
* Tony Joe White og Foo Fighters framførte songen i lag på Late Show With David Letterman den 15. oktober 2014.

## Merknad
*Sallet* er eit gammalt engelsk ord som tyder «kokte grønsaker» og bør ikkje mistolkast som «salad». Faktisk har det vore mange tilfelle av matforgifting på grunn av denne språkfeilen. Plateselskapet kalla songen «salad», medan retten i røynda er ein «sallet».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Polk Salad Annie|Polk Salad Annie]]» frå ,  den 24. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Vassild

**Vassild** (*Argentina silus*), òg kjend som **kvitlaks**, **stavsild**, **stokksild** og **gullaks**, er ein beinfiskart i vassildfamilien. 

Vassilda har skjel som er takka i kanten, og ein farge som gjer han lik sild, og har ei slik ryggfinne som gjer at han liknar laksefisk. Augo er store, mykje større enn på *straumsild* (*Argentina sphyraena*), som er ein djupvass-slektning som vassilda lett kan forvekslast med. Lengda kan verte opp til 70 cm, men er vanlegvis ikkje meir enn halvmeteren. Då vassilda veks særs seint, kan ein rekne med at ein halv meter lang fisk er ikring tjue år gamal. Han lever pelagisk (i dei frie vassmassane) på djupt vatn utanfor heile kysten av Noreg og inne i fjordane, og elles i det nordlege Atlanterhavet. Kjøtet er feitt og ikkje heilt fast, og har ein syrleg ange som kan minne om agurk, og mange tykkjer det er godt på smak. Fisken er ikkje rekna for å vere ein god matfisk, og er ikkje i vanleg sal som fersk eller fryst. Han har likevel næringsverd og vert mykje nytta i fiskematproduksjonen, som til fiskepudding og fiskebollar. I slike samanhengar går han helst under namnet «kvitlaks» eller «kvitfisk» på innhaldsdeklarasjonane.

I motsetnad til dei fleste djupvassfiskar ser det ikkje ut til at vassilda tek skade av trykkendringane ho vert utsett for ved å verte fiska. I den seinare tida har sportsfiske av vassild ikkje vorte uvanleg, og då kan fisken setjast ut att utan problem, slik mange gjer under sportsfiske (såkalla «fang og slepp»-metode). 

## Kjelder

*«Vassild» på snl.no

## Bakgrunnsstoff

*Denne fisken spiser du mye av uten å vite det, forskning.no
Diskografien til Tony Joe White

**[[Tony Joe White]]** er ein USA-amerikansk musikar. Diskografien hans består av seksten studioalbum, fire konsertalbum fleire samlealbum og 29 singlar. 

## Album

## Singlar i USA

### CD-singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Joe White discography|Tony Joe White discography]]» frå ,  den 24. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Who's Making Love

«**Who's Making Love**» er ein song skriven av Stax-låtskrivarane Homer Banks, Bettye Crutcher, Don Davis og Raymond Jackson, og innspelt av songaren Johnnie Taylor.  

Han vart gjeven ut på Stax på seinsommaren 1968 og vart gjennombrotet for Taylor. Songen nådde toppen av Billboard Hot R&B Singles-lista og femteplassen på ''Billboard'' Hot 100. Han vart ein av få singlar som Taylor vart kjend for. Med på innspelinga er husbandet på Stax med Booker T. & the MG's og Isaac Hayes (på klaverinstrument). Singelen vart den bestseljande for Taylor før «Disco Lady» nesten ti år seinare. 

I følgje Bettye Crutcher var teksten inspirert av ein komisk song frå 1920-åra, «Who Takes Care of the Caretaker's Daughter (While the Caretaker's Busy Taking Care)».

## Lister

## Andre versjonar
* Tony Joe White spelte songen på albumet *[[Black and White av Tony Joe White|Black and White]]*.
* The Blues Brothers gav ut songe på singel i 1980. Denne nådde 39. plassen på den amerikanske singellista. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Who&#39;s Making Love|Who&#39;s Making Love]]» frå ,  den 24. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Continued

***Continued***  er det andre albumet til Tony Joe White. Det vart gjeve ut på Monument Records og inneheld singelen «Roosevelt and Ira Lee». Albumet vart spelt inn i Monument Studios i Nashville og Lyn-Lou Studios i Memphis i Tennessee i 1969. Det vart produsert av Billy Swan med lydteknikarane Tommy Strong og Mort Thomasson.

I 1997 vart albumet gjeve ut på ny av Warner Brothers med to bonusspor - «Watching The Trains Go By» og singelutgåva av «Old Man Willis». «Old Man Willis» vart spelt inn på ny for albumet. 

Albumet inneheld songen «Rainy Night In Georgia» som vart gjort populær av R&B-songaren Brook Benton i 1970. Denne versjonen nådde fjerdeplassen på poplista og andreplassen på Adult Contemporary-lista i USA og selde til gullplate for ein million selde eksemplar. I 2004 vart denne versjonen rangert på 498. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. 

Songen er sidan blitt spelt inn av mange andre artistar, som Ray Charles, Otis Rush, Randy Crawford, Tennessee Ernie Ford, Amos Garrett, Hank Williams, Jr., Shelby Lynne, John Holt, Nicky Thomas, i ein duett mellom Conway Twitty og Sam Moore, Aaron Neville, og reggaebandet The Gladiators. 

## Innhald

## Medverkande
* Tommy McClure – bass
* Sammy Creason – trommer
* James Milhart – trommer
* Mike Utley – organ
* Tony Joe White – gitar, munnspel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Continued|Continued]]» frå ,  den 24. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Billy Swan

**William Lance «Billy» Swan** () er ein USA-amerikansk låtskrivar og songar, mest kjend for hitten «I Can Help» i 1974.

## Liv
Swan vart fødd i Cape Girardeau i Missouri. Som barn lærte han å spele trommer, piano og gitar, og byrja å skrive songar. Gjennom brotet hans kom i 1962 då Clyde McPhatter spelte inn «Lover Please», ein song skriven av Swan då han spelte i det lokale bandet Mirt Mirly & the Rhythm Stoppers, og som først hadde blitt spelt inn av Bill Black.  McPhatter-versjonen nådde raskt sjuandeplassen på singellista i USA.

Swan flytta til Memphis for å arbeide med Black, men Black vart sjuk og døydde kort tid etter i 1965. Swan arbeidde ei stund på eigedomen til Elvis Presley, Graceland. Han flytta så til Nashville, der han skreiv countrysongar for mange artistar, som Conway Twitty, Waylon Jennings og Mel Tillis. I 1969 tok Swan på seg rolla som plateprodusent og produserte Tony Joe White-hitten «Polk Salad Annie». Swan spelte òg bassgitar for Kris Kristofferson, og fekk så ein soloavtale med Monument Records.

Det første albumet hans inneheldt songen «I Can Help», ein rockabilly-song som toppa både ''Billboard'' Hot 100- og countrylista i USA i 1975, og som vart ein hit i mange andre land. Swan spelte inn songen på to forsøk and med eit RMI-orgel som Kristofferson og songaren Rita Coolidge hadde gjeve han i bryllaupsgåve. Andre album for Monument, A&M og Epic vart langt frå så suksessrike som debutalbumet.

I 1979 reiste Swan til Havanna på Cuba for å spele på den historiske Havana Jam-festivalen, som fann stad 2.-4. mars, i lag med Stephen Stills, the CBS Jazz All-Stars, the Trio of Doom, Fania All-Stars, Weather Report, Bonnie Bramlett, Mike Finnegan, Kris Kristofferson, Rita Coolidge og Billy Joel, i tillegg til ei rekkje cubanske artistar som Iraqis, Pacho Alonso, Tata Güines og Orquesta Aragón. Klipp frå konserten hans er med i dokumentaren til Ernesto Juan Castellanos Havana Jam '79.

Swan heldt fram å turnere som medlem av bandet til Kristofferson, og spelte inn to album med Randy Meisner frå The Eagles. I 1986 drog han i studio med eit band kalla Black Tie og i lag med Meisner, Jimmy Griffin (Bread), David Kemper (trommeslagar), David Miner og David Mansfield og gav ut albumet *When the Night Falls*. 

## Diskografi

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Swan|Billy Swan]]» frå ,  den 24. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Intervju med Billy Swan
*Billy Swan på Rockabilly 
*Billy Swan på Discogs
Rainy Night in Georgia

«**Rainy Night in Georgia**» er ein song skriven av Tony Joe White i 1967 og popularisert av R&B-songaren Brook Benton i 1970. 

I 1969, etter fleire år utan hittar, fekk Benton ein ny platekontrakt, Cotillion Records (under Atlantic Records). Produsenten Jerry Wexler fekk nyss i songen og Benton spelte han inn i november 1969 med produsenten Arif Mardin.

Songen vart spelt inn for albumet *Brook Benton Today* og den melankolske songen vart raskt ein stor hit. Våren 1970 toppa songen soul-lista i USA. Han nådde òg fjerdeplassen av ''Billboard'' Hot 100, og andreplassen på Adult Contemporary-lista. Singelen selde til gullplate for ein million selde eksemplar i USA. I 2004 vart songen rangert på 498. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 beste songane gjennom tidene. På den oppdaterte lista til Rolling Stone frå 2010 var songen ute av lista. 

## Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre musikarar, som Ray Charles, Otis Rush, Gil Parris, Little Milton, Dolla, Hearts Of Stone, Randy Crawford, Tennessee Ernie Ford, Johnny Rivers, Amos Garrett, Hank Williams jr., Nat Stuckey, Boz Scaggs, ein duett mellom Conway Twitty og Sam Moore, Aaron Neville, Chris Young og Shelby Lynne. David Ruffin spelte ein versjon av songen same året som Benton, men Motown gav ikkje ut albumet før i 2000-åra. B. J. Thomas spelte òg inn songen same året som Benton for albumet *Most of All*.

Det er blitt laga fleire reggae-versjonar, mellom anna av Ken Parker, Lord Tanamo, Nicky Thomas, John Holt, og reggaeband som The Gladiators og The Congos. I 1967 skreiv Prince Buster om teksten og spelte inn ein seksuell reggae-versjon av songen kalla «Big Five», vanlegvis funnen med pip over somme ord. Gregory Isaacs laga ein dancehall-versjon av songen i 1990-åra. 

Av nyare innspelingar finn ein versjonar av Hem og Boz Scaggs.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rainy Night in Georgia|Rainy Night in Georgia]]» frå ,  den 24. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Koru

**Koru** (maori for 'krølla, samanrulla') er eit spiralmotiv som byggjer på forma til nye skot på trebregna *[[Cyathea dealbata]]* (*ponga* eller *silver fern*).

## Tradisjonell bruk av motivet

Forma står for nytt liv, gjenføding, vekst, styrke og fred. Ho er rekna for å ha form som eit levande vesen med hovud, auge, kropp og hale. Koru er eit utbreidd symbol i maorikunst som utskjeringar i bein og stein, tatoveringar og dekorasjon av dekorerte samlingshus, wharenui. I samlingshusa dannar koruen grunnforma for mønsteret ein måler takbjelkane og gesimsane inni huset. Innan tradisjonell tatovering (*ta moko*) står symbolet for avstamming og forfedrar, og motiv med fleire koruar som veks ut frå ein hovudkoru står for beraren sitt opphav.



Hongi Hika.jpg|Teikning av maorileiaren Hongi Hika med koru-tatoveringar (moko).
Proue de canoë Maori (Dahlem Berlin) (2809670612).jpg|Gallionsfigur til kano med koru-dekorasjonar.
Gable figure (tekoteko), Māori, 1820s, Metropolitan Museum of Art, 1979.206.1437.jpg|Takfigur (*tekoteko*) med spiralmønster.
Maori Sculpture Tois Pa Whakatane.jpg|Utskore hovud i Whakatane med korumotiv.
Maori meeting house carvings in Wellington.jpg|Wharenui-dekorasjonar i Te Papa i Wellington.

## Nyare bruk av koru
Den newzealandske kunstnaren Gordon Walters brukte korumotivet mykje i kunsten sin på 1960-talet. Hans minimalistiske tolking av koruen var nyskapande, men også kontroversiell i samtida, særleg ettersom han ikkje sjølv var maori. Motivet blir i dag brukt i ei rekkje former for kunst, brukskunst og smykke, til dømes utskoren pounamu (*greenstone*).

Eit flaggforslag til New Zealand utforma av Friedensreich Hundertwasser i 1983 hadde ein grøn koru på kvit bakgrunn som symbol.
Stiliserte korumotiv er brukt er brukt i logoar for Radio New Zealand, Air New Zealand og 
det newzealandske miljøverndepartementet, og elles som eit symbol på newzealandsk natur og planteliv.


Pounamu 2.jpg|Pounamu-koru.
Koru glass ornament.jpg|Koru i glas.
KoruFamily.jpg|Koru-skulptur.
Koru flag.svg|Koru-flagget utforma av Friedensreich Hundertwasser.
AirNZ Koru.jpg|Koru i logoen til Air New Zealand.
DoC Emblem Logo.svg|Logoen til Department of Conservation, miljøverndepartementet på New Zealand.


## Kjelder
*
*«Maori Tattoo: The Definitive Guide to Ta Moko» , zealandtattoo.co.nz, vitja 25. januar 2015.

## Bakgrunnsstoff

*«The Koru meaning – New life and harmony» , mountainjade.co.nz
Michael Utley

**Michael Utley** (), ofte berre kalla **Mike Utley**, er ein amerikansk musikar, låtskrivar og plateprodusent for Jimmy Buffett's Coral Reefer Band. Han er musikalsk leiar i bandet. 

Tidleg i karrieren arbeidde Utley med husbandet til Atlantic Records i Criteria Studios i Miami for artistar som Aretha Franklin, Jerry Jeff Walker og Allman Brothers og i California spelte han med Rita Coolidge og Kris Kristofferson.

Jerry Jeff Walker rekrutterte Utley til å spele klaverinstrument på det første albumet til Buffett for eit større selskap, *[[A White Sport Coat and a Pink Crustacean]]*, i 1973. Utley heldt fram å arbeide med andre artistar i midten av 1970-åra, medan han spelte på dei påfølgjande albuma til Buffet fram til *[[Changes in Latitudes, Changes in Attitudes]]* i 1977, då han vart medlem av Coral Reefer Band for Buffett på fulltid. 

## Diskografi
*Robert Greenidge & Michael Utley (som Club Trini). *Mad Music* MCA 5695. (1986).  re-released on CD (11/05).
*Robert Greenidge & Michael Utley (som Club Trini). *Jubilee* (1987).  re-released on CD (12/05).
*Robert Greenidge & Michael Utley (som Club Trini). *Heat* (1988).
*Robert Greenidge & Michael Utley (som Club Trini). *Club Trini*. (1996).
*Robert Greenidge & Michael Utley (som Club Trini). *Back in Town*. (1999).
*Robert Greenidge & Michael Utley (som Club Trini). *Margarita Cafe: Late Night Live*. (2000).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Michael Utley|Michael Utley]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Steve Eddington. «His Attitude about Music Hasn’t Changed.". *Front Porch Magazine*. July 2007. Henta 25. januar 2015.
Tony Joe

***Tony Joe*** er det tredje studioalbumet til Tony Joe White. Det vart gjeve ut på Monument Records og inneheld singlane «High Sheriff of Calhoun Parrish» og  «Save Your Sugar For Me». Albumet vart spelt inn i RCA Victor Studios i Nashville og Lyn-Lou Studios i Memphis i 1970. Det vart produsert av Billy Swan og består av ei blanding av originale innspelingar og coverversjonar, som White sine versjonar av «Hard to Handle» av Otis Redding og «Boom Boom» av John Lee Hooker.

I 1997 vart albumet gjeve ut på CD av Warner Brothers med to bonusspor, «I Protest» (av Wayne Carson) og «A Man Can Only Stand So Much Pain» (Mickey Newbury).

## Innhald

## Medverkande
*Tony Joe White: gitar, munnspel
*Norbert Putnam: bass
*Mike Utley: orgel
*Jerry Carrigan: trommer
*Tommy McClure: bass
*David Paul Briggs: orgel
*Sammy Creason: trommer
*The Nashville Horns & Strings

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Joe|Tony Joe]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hard to Handle

**«Hard to Handle»** er ein song gjeven ut i 1968 som først vart spelt inn av Otis Redding og skriven av Redding, Al Bell og Allen Jones. Han vart gjeven ut etter Reddind døydde i 1967 på albumet *[[The Immortal Otis Redding]]*. Versjonen til Redding nådde 38. plassen på Billboard R&B-lista og 51. plassen på poplista. 

## Andre versjonar
Songen har sidan blitt spelt inn av mange artistar, inkludert Patti Drew (truleg den første coverversjoenn i 1968), King Floyd, the Rustix, Liquid Smoke, Grateful Dead, The Black Crowes, Tom Jones, Toots & the Maytals, Rustix, Band from TV, Harpers Bizarre, Gov't Mule, Tony Joe White, Magic Slim and the Teardrops, New Riders of the Purple Sage, Matt Giraud,  Etta James og Snafu i tillegg til Mae West i filmen *[[filmen Myra Breckinridge|Myra Breckinridge]]*.

«Hard to Handle» vart ofte spelt på konsertane til Grateful Dead frå 1969 til 1971, sungen av Ron «Pigpen» McKernan. Songen vart òg mykje nytta i filmen *[[filmen The Commitments|The Commitments]]*.

Lemon Jelly-songen «Rock» inneheld samplignar av «Hard to Handle». Reggaeartisten Capleton nytta ein del av songen i sin eigen «Wings of the Mourning» i 1992 for Def Jam. Masta Ace sampla basslinja i songen for «Four Minus Three», ein song på debutalbumet hans, *[[Take a Look Around]]*. Hip-hop-produsenten Marley Marl sampla den fem notar lange introen for songen hans «The Symphony» på albumet *[[In Control, Volume 1]]* i 1988. Denne vart nytta om att i 1992 på Wreckx-N-Effect-songen «Hard» og i 1999 på Snoop Dogg-songen «Ghetto Symphony» frå albumet *[[No Limit Top Dogg]]*. Rapperen Frankie Cutlass nytta òg denne introen i songen sin «The Cypher Pt III» frå albumet *[[Politics & Bullshit]]* i 1997.

### The Black Crowes-versjonen
Den kanskje mest kjende coverversjonen er av The Black Crowes, som fekk gjennombrotet sitt med singelen i 1990, henta frå debutalbumet *[[Shake Your Money Maker av The Black Crowes|Shake Your Money Maker]]*. Denne versjonen nådde toppen av *Billboard* Album Rock Tracks-lista og 26. plass på ''Billboard'' Hot 100.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hard to Handle (song)|Hard to Handle (song)]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
VM i alpine greiner 1999

Den **35. verdsmeisterskapen i alpine greiner** vart avvikla i tida 2. til 14. februar 1999 i Vail og Beaver Creek i delstaten Colorado i USA. Omframt super-G, utforrennet og kombinasjons-utfor for menn i Beaver Creek, fann alle dei andre øvingane stad i Vail.

Meisterskapen vart dominert av utøvarar frå Austerrike og Noreg. Dei to landa drog avgarde med 22 av dei 30 medaljane som vart utdelt, Austerrike med 13 medaljar og Noreg med ni.

## Menn
### Slalåm



Dato: 14. februar 
Løypelengd: 600 m, høgdeskilnad: 207 m


### Storslalåm



Dato: 12. februar 
Løypelengd: 1400 m, høgdeskilnad: 375 m


### Super-G



Dato: 2. februar 
Løypelengd: 1932 m, høgdeskilnad: 611 m


### Utfor



Dato: 6. februar 
Løypelengd: 2762 m, høgdeskilnad: 757 m


### Kombinasjon



Dato: 8. februar (utfor)9. februar (slalåm)
Utfor: Beaver Creek; løypelengd: 2762 m, høgdeskilnad: 757 m
Slalåm: Vail; løypelengd: 550 m, høgdeskilnad: 187 m


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 13. februar 
Løypelengd: 475 m, høgdeskilnad: 165 m


### Storslalåm



Dato: 11. februar 
Løypelengd: 1200 m, høgdeskilnad: 341 m


### Super-G



Dato: 3. februar 
Løypelengd: 1853 m, høgdeskilnad: 478 m


### Utfor



Dato: 7. februar 
Løypelengd: 2811 m, høgdeskilnad: 667 m


### Kombinasjon



Dato: 5. februar 
Utfor: løypelengd: 2423 m, høgdeskilnad: 598 m
Slalåm: løypelengd: 450 m, høgdeskilnad: 150 m


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpine Skiweltmeisterschaft 1999|Alpine Skiweltmeisterschaft 1999]]» frå ,  den 25. januar 2015.*
Sammy Creason

**Sammy Creason** () var ein USA-amerikansk trommeslagar som spelte i studio med mellom andre Tony Joe White, Kris Kristofferson og Bob Dylan.

## Karriere
Etter han var ferdig med high school flytta Creason til Memphis i Tennessee og arbeidde for bookingbyrået til Ray Brown, der han byrja å arbeide med The Spyders, som vart The Tarantulas og fekk ein liten hit med dei med instrumentalen «Tarantula».

I 1968 og 1969 spelte Creason inn to album med Tony Joe White; *[[Tony Joe]]* og *[[Continued]]* med mellom anna hitten til White, «Rainy Night in Georgia». I 1970-åra danna Creason i lag med Mike Utley, Charlie Freeman og Tommy McClure bandet Dixie Flyers og flytta til Miami for å arbeide som studioband for Atlantic Records. Der spelte dei med artistar som Aretha Franklin og Wilson Pickett. Creason arbeidde òg med B. J. Thomas, Brook Benton, Jimmy Buffett, Sam the Sham, Dr. John, Sam & Dave, Bob Dylan, Ronnie Hawkins, Charlie Rich, Dottie West, Junior Parker og Ted Nugent.

Mellom 1971 og 1975 spelte Creason og the Flyers mykje for Rita Coolidge og deltok på albuma hennar *[[Nice Feelin']]*, *[[The Lady's Not for Sale]]*, *[[Full Moon]]* (med Kris Kristofferson, *[[Fall into Spring]]*, *[[Breakaway av Kris Kristofferson|Breakaway]]* (med Kris Kristofferson) og *[[It's Only Love av Rita Coolidge|It's Only Love]]*. Kristofferson gifta seg emd Coolidge, og slik vart det til at Creason spelte på fleire av Kristofferson-albuma, som *[[Who's to Bless and Who's to Blame]]*, *[[Spooky Lady's Sideshow]]*, *[[Live at the Philharmonic]]*, *[[To the Bone av Kris Kristofferson|To the Bone]]*, *[[Shake Hands with the Devil]]*, *[[Easter Island av Kris Kristofferson|Easter Island]]* og *[[Surreal Thing]]*, og filmmusikkalbumet *[[filmen A Star Is Born (1976)|A Star Is Born]]*.

I januar 1973 spelte Creason på den første innspelinga for *[[Pat Garrett & Billy The Kid]]* med Bob Dylan i CBS Discos Studios i Mexico City.

Gjennom venskapen til Kristofferson fekk Creason små roller i filmane *[[filmen Convoy (1978)|Convoy]]* (1978) og *[[filmen A Star Is Born (1976)|A Star Is Born]]* (1976)

## Artistar spelt med
Willie Nelson, Aretha Franklin, Tony Joe White, Kris Kristofferson, Carmen McRae, The Memphis Horns, Brook Benton, Barbra Streisand, Delbert McClinton, Rita Coolidge, Dan Penn, Esther Phillips, Delaney & Bonnie, Geoff Muldaur, Billy Swan, Tom Pacheco, Hoyt Axton, Gene Clark, Jimmy Buffett, Bob Neuwirth, Duane Allman, Donnie Fritts, Jim Dickinson, Ronnie Hawkins, Petula Clark, Jerry Jaye, Jerry Jeff Walker og Lulu.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sammy Creason|Sammy Creason]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Delta Boogie
* Obit
* Find A Grave
* Sammy Creason på IMDB
Tony Joe White av Tony Joe White

***Tony Joe White*** er det fjerde studioalbumet til Tony Joe White og det første han gav ut på Warner Brothers. Det vart produsert av Peter Asher og spelt inn mellom 1. og 12. desember 1970 i Sounds of Memphis Studio og Ardent Recording Studio i Memphis med Terry Manning som lydteknikar.

På albumet nyttar White blåsarar og strykarar for første gong. 

## Innhald

## Medverkande
*Tony Joe White: gitar, munnspel
*Robert McGuffie: bass
*Sammy Creason: trommer
*Mike Utley: piano, orgel

*Memphis Horns:
**Wayne Jackson: Trompet
**Andrew Love: Tenor
**James Mitchell: Baryton
**Jack Hale: Trombone
**Louis Collins: Tenor
**Roger Hopps: Trompet

*Strykearrangement av Roger Hopps
*Blåsearrangement av Memphis Horns

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Joe White (album)|Tony Joe White (album)]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Copper Kettle

**«Copper Kettle»** (òg kalla «Get you a Copper Kettle» og «In the Pale Moonlight») er ein song skriven av Albert Frank Beddoe og gjort populær av Joan Baez. Pete Seeger hevdar at songen er frå 1946 og meinte at det truleg var ei folkevise medan ein artikkel i *[[magasinet Time|Time]]* frå 1962 hevdar songen vart skriven i 1953

Songen omhandlar dei gode sidene ved heimebrenning.

## Versjonar
Artistar som har spelt songen er mellom andre: 
* Joan Baez, spelt inn på *[[Joan Baez in Concert]]*, 1962
* Two Tones (ein duett med Gordon Lightfoot), på albumet *Two Tones at the Village Corner*, 1962
* Chet Atkins, *[[Guitar Country av Chet Atkins|Guitar Country]]*, 1964; og forskjellige konsertopptak
* Bob Dylan på albumet *[[Self Portrait av Bob Dylan|Self Portrait]]*, 1970
* Tony Joe White på albumet *[[Tony Joe White av Tony Joe White|Tony Joe White]]*, 1971
* Damnations TX på albumet *Live Set* spelt inn i Austin, TX i 1996
* Devendra Banhart på konsertar
* Jump, Little Children på albumet *[[Live At The Dock Street Theatre]]*, 2006
* Gillian Welch og David Rawlings på konsertar
* Robyn Hitchcock, live i Borders Books, 2004
* Kreuzberg Museum på albumet «Ten American Classics», 2006

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Copper Kettle|Copper Kettle]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peter Asher

**Peter L. Asher** CBE () er ein britisk gitarist, songar, manager og plateprodusent. Han vart først kjend i 1960-åra som medlem av popduoen Peter and Gordon, før han fekk ein suksessrik karriere som manager og plateprodusent. Han var bror til Jane Asher, som lenge var kjæraste med Paul McCartney. 

Medan han gjekk på Westminster School for Boys møtte han skulekameraten Gordon Waller, og i lag byrja dei å spele som ein duo. Sidan Asher hadde ein tilknyting til the Beatles gjennom systera, fekk han og Waller ofte lov å spele Lennon-McCartney-songar som ikkje var spelt inn enno, mellom anna den første og største hitten deira, «World Without Love» i 1964. 

Etter at Peter & Gordon vart oppløyst i 1968, fekk Asher stillinga som A&R-direktør i Apple Records, som Beatles hadde starta. Der signerte han kontrakt med den då ukjende James Taylor og produserte debutalbumet hans. Albumet vart ikkje ein suksess, men Asher heldt fast på at Taylor hadde stort potensial, og sa opp jobben i Apple for å bli med Taylor til USA som manageren hans. Partnarskapen deira varte i fleire tiår. Han var òg ein av dei som skapte den avdempa rockestilen frå California i 1970-åra, og produserte album for Linda Ronstadt, J.D. Souther, Andrew Gold og Bonnie Raitt. I tiåret som følgde produserte Asher alt frå Cher til 10,000 Maniacs. 

## Diskografi
### Som artist
Alt av Peter and Gordon om det ikkje står noko anna. 

### Som produsent

### Som leiande produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Asher|Peter Asher]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Once Life Matters: A New Beginning 
*
* An Off-road Retreat for a 60's Pop Star
The Train I'm On

***The Train I'm On*** er det femte studioalbumet til Tony Joe White, og det andre han gav ut for Warner Brothers. Det vart produsert av Jerry Wexler og Tom Dowd og spelt inn i 1972 i Muscle Shoals Sound Studio i Muscle Shoals.

Bruce Eder i Allmusic skreiv om albumet: 

## Innhald

## Medverkande
*Tony Joe White: gitar, munnspel
*Tippy Armstrong: gitar
*John Hughey: pedalsteelgitar
*Roger Hawkins: trommer
*David Hood: bass
*Barry Beckett: piano, Clavinet, orgel
*Ronnie Barron: orgel, elektrisk piano, vibrafon, congatrommer
*Charles Chalmers: saksofon
*Strykearrangement av Arif Mardin
*Korvokal arrangement av Tom Dowd
*Korvokal:
**Charles Chalmers
**Donna Rhodes
**Sandy Rhodes
**Terry Woodford
**George Soulé
**Jerry Masters

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Train I&#39;m On|The Train I&#39;m On]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
John Hughey

**John Hughey** () var ein USA-amerikansk musikar. Han var mest kjend som studiomusikar på pedalsteelgitar for mange countryartistar, som Vince Gill og Conway Twitty. Han var medlem av Pedal Steel Guitar Hall of Fame og var kjend for den særeigne spelestilen kalla «crying steel» («gråtande steel») som hovudsakleg fokuserte på dei lysare tonane på gitaren. 

Hughey fekk ein Gene Autry flat-top-gitar då han var ni år gammal, men byta i tenåra til steelgitar. Han var først med i Phillips County Ramblers og seinare Slim Rhodes And Mother’s Best Mountaineers då steelgitaristen deira vart kalla til Vietnamkrigen og vart verande med dei i 15 år. I 1968 møtte han barndomsvenen Conway Twitty og vart medlem av bandet hans, the Lonely Blue Boys. Ein kan mellom anna høyre steelgitaren hans på den første førsteplassen til Twitty på countrylista i USA, «Next In Line». The Lonely Blue Boys utvikla seg til the Twitty Birds og ei stund var òg bror til John, Gene, med i bandet. Steelgitaren og den «gråtande» stilen hans vart mest nytta på dei store singlane til Twitty, men i 1980 hadde Hughey byrja å bli frustrert. Twitty hadde seld retten til suvenirane sine til eit anna selskap, og musikarane hans fekk ikkje lenger prosentdelar av salet. Twitty nytta òg i mindre grad steelgitar og etter nokre ulukkelege år slutta Hughey omsider i 1988.

Han arbeidde for Loretta Lynn i eit år og samarbeidde seinare med Vince Gill. 

Som studiomusikar arbeidde Hughey på to album med Elvis Presley (*[[From Elvis In Memphis]]* og *[[Back In Memphis]]*) i tillegg til album med Joe Diffie, Alan Jackson, Reba McEntire, Dean Martin og Dolly Parton. Han spelte òg med den Nashville-baserte supergruppa av studiomusikarar kalla Time Jumpers. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Nettsida hans
*John Hughey på Find a Grave
Roger Hawkins

**Roger Hawkins** () var ein USA-amerikansk trommeslagar som var mest kjend som ein del av studiobandet Muscle Shoals Rhythm Section i Alabama.

Ein kan høyre Hawkins på mange hitsinglar av artistar som Percy Sledge («When a Man Loves a Woman»), Aretha Franklin («Respect», «I Never Loved a Man (The Way I Love You)», etc.), Wilson Pickett («Mustang Sally», «Land of 1000 Dances»), The Staple Singers, Johnnie Taylor, Cat Stevens, Duane Allman, Joe Cocker, Paul Simon, Bob Seger, Rod Stewart, Bobby «Blue» Bland, Traffic og Willie Nelson.

## Topp 40-hittar i USA

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roger Hawkins|Roger Hawkins]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
* 
*  Roger Hawkins på DrummerWorld.com
* 
*
David Hood

**David Hood** () er ein USA-amerikansk bassist frå Muscle Shoals i Alabama. Han spelar òg trombone og er medlem av Alabama Music Hall of Fame.

Hood starta karrieren sin i The Mystics og som musikar i FAME Studios, før han drog til Muscle Shoals Sound Studio der han produserte songar for Willie Nelson og Cher i tillegg til andre. David Hood har spelt på bass på album av Boz Scaggs, Cat Stevens, Paul Simon, Bob Seger, Bugs Bunny, Traffic, The Staple Singers, Frank Black, Odetta, John Hiatt, Etta James, John Altenburgh, Johnny & The MoTones og Percy Sledge. 

Sonen hans, Patterson Hood, er frontmann og ein av tre låtskrivarar i bandet Drive-By Truckers.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Hood|David Hood]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Ronnie Barron

**Ronnie Barron** () var ein amerikansk skodespelar, klaverspelar, organist og kvit soul-songar i 1970-åra. Han var mest kjend som studiomusikar for ei rekkje artistar, i tillegg til samarbeidet med Dr. John, som òg kjem frå New Orleans.

Han har mellom anna spelt for Paul Butterfield, Canned Heat, Ry Cooder, Tom Waits, Eric Burdon & The Animals, Delaney & Bonnie and Friends og fleire.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ronnie Barron|Ronnie Barron]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*
*
Homemade Ice Cream

***Homemade Ice Cream*** er det sjette studioalbumet til Tony Joe White, og det tredje han gav ut for Warner Brothers. Det var produsert av White og Tom Dowd.

## Innhald

## Medverkande
*Tony Joe White: gitar, munnspel
*Reggie Young: gitar
*David Briggs: piano, orgel
*Norbert Putnam: bass
*Kenny Malone: trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Homemade Ice Cream|Homemade Ice Cream]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sherry

**Sherry** er det engelske namnet ein spansk sterkvin som blir produsert i det såkalla sherry-triangelet, Sanlúcar de Barrameda, El Puerto de Santa Maria og Jerez de la Frontera. På spansk har vinen namnet *jerez*, og på fransk *xérès*.

Sherry blir særleg laga av druetypen palomino. Under produksjonen blir vinen tilsett druebrennevin (brandy) og lagra. Vingjærsoppen *Saccharomyces cerevisiae var. ellipsoideus* lagar eit belegg som hindrar oksidasjon og dannar aromastoff som aldehyd.

Det blir laga sherry-liknande viner i andre delar av verda, og av forskjellige typar druer, men sherry er eit beskytta varemerke på linje med champagne og konjakk.

Namnet «sherry» er ei anglifisering av bynamnet Jerez. Drikken blei ei populær eksportvare til Storbritannia ettersom det høgare alkoholinnhaldet enn vanleg vin gjorde at han klarte sjøreisa betre. Handelen var godt etablert allereie på 1700-tallet. Mange bodegaer i Jerez de la Frontera blei grunnlagde eller vidareutvikla av britiske familiar.

## Typar
***[[Fino]]** er den tørraste og bleikaste av dei tradisjonelle shery-typane.
***[[Manzanilla]]** er ein variant av fino sherry, laga i områda rundt San Lucar de Barrameda.
***[[Amontillado]]** er sherry som først er blitt lagra under *flor*, eit kvitt belegg danna på toppen av væska under gjæring. Resultatet er mørkare enn fino, men ikkje så mørk som oloroso.
***[[Oloroso]]** er ein sherry-variant som har vore lagra og oksidert lengre enn fino og amontillado, noko som gjev ein mørkare og fyldigare vin.
***[[Palo Cortado]]** er ein sjeldan type sherry som har fått forhøga alkoholinnhald, og er blitt lagra utan flor. Han utviklar likevel eigenskapar som liknar på amtillado, med noko av fylden til oloroso.
***[[Sweet Sherry]]** (**Jerez Dulce** på spansk) blir laga ved å tilsetha pedro ximénes eller muskatellvin til eun av dei tidlegare nemnde typane.
***[[Cream sherry]]** er ein vanleg type søt sherry.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sherry|Sherry]]» frå ,  den 25. januar 2015.*  
 
*Teien, Thor Richard. «Sherry» (16. mars 2012), *Store norske leksikon*.

## Bakgrunnsstoff
Loutrá Edipsoú

**Loutrá Edipsoú** (gresk Λουτρά Αιδηψού) er ein landsby i periferieininga Évvia i Sentral-Hellas i Hellas. Loutrá Edipsoú var hovudsete i den tidlegare kommunen Edipsós, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Istiéa-Edipsós.

## Referansar
Vin jaune

**Vin jaune** (fransk for 'gul vin') er ein særmerkt type kvitvin frå Jura i Frankrike. Vinen kan minna om tørr *fino*-sherry og får eigenskapane sine gjennom å mogna på fat under eit «slør» (*voile*) av vingjærsopp. Medan vin jaune har mange eigenskapar til felles med sherry, som aromaen, er han ikkje ein sterkvin som sherry. Vinen er laga av savagnin-drua, og nokre av dei beste døma kjem frå vinmarkene ved Château-Chalon AOC. I andre franske vinregionar har ein gjort forsøk med å laga liknande vinar av druer som chardonnay og andre lokale druer med tilsett gjær, til dømes *vin de voile* frå Gaillac.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vin jaune|Vin jaune]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
Stumtenar

**Stumtenar** er nemninga på ein type frittståande stativ med krokar eller knaggar til å henge frå seg klede på, særleg ytterklede og hovudplagg. Stumtenarar er difor oftast plassert i ein gang eller ein entré, men det finst òg stumtenarar som er meint å stå på soverom for å henge frå seg kleda på for natta.

Som regel er stumtenaren laga som ein lang loddrett stang på ein fot, utstyrt med krokar eller knaggar i ein sirkel øvst, eventuelt med krokar i ulike nivå. Men stumtenarar kan òg ha andre utformingar, tilpassa særskilde funksjonar og andre tilhøve. Materialet er tre eller metall, eller ulike materialkombinasjonar.

I moderne hus er stumtenarar vorte eit sjeldsynt inventar.
George Soulé

**George Soulé** () er ein USA-amerikansk låtskrivar, songar, trommeslagar, plateprodusent og lydteknikar. Songane hans er blitt spelt av somme av dei mest suksessrike soulartistane, som Percy Sledge, Carl Carlton, The Temptations og Bobby Womack. I 1973 hadde han ein hit som soloartist med «Get Involved»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Soulé|George Soulé]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Øivind S. Jorfald

**Øivind Sigvart Jorfald** () er ein norsk biletkunstnar busett i Vollen i Asker kommune, der han har atelier og driv galleriet Hebbe Lilles Galleri. 

Øivind S. Jorfald arbeider for det meste med handkollorerte koparstikk, litografi og teikning/akvarell, gjerne i små format og med ein humoristisk snert. Han har òg illustrert fleire bøker, ikkje minst bøker for born, og har dessutan laga teiknefilmar. For teiknefilmen *Steinen* fekk han Amandaprisen i 1990. I 1981 gav han ut heftet *Bygging av flaskeskuter* ( ISBN 82-516-0873-2 ).

## Animasjonsfilmar
* 1990: *Steinen* – manus, regi, produksjon, animasjon, design, bakgrunnar, klipp, 
* 1992: *Det var en gang* – animasjon, design 
* 1993: *Flyndra* – manus, regi, produksjon, animasjon, foto, design
* 1994: *Det opprørske alfabetet* – regi, produksjon, foto, 
* 1994: *Den minste reven*, bakgrunnar
* 1995: *Solo Snorre* – regi, produksjon, animasjon
* 1995: *Filmen om Bodil* – bakgrunnar
* 1996: *Den hellige finger* – manus, regi, produksjon, animasjon, foto
* 2002: *Hvalens sjel* – produksjon

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Hebbe Lilles Galleri med rikhaldig utval av Øivind S. Jorfalds grafikk
Kenny Malone

**Kenny Malone** () var ein amerikansk trommeslagar og perkusjonist frå Nashville i Tennessee. Frå 1970-åra av var han ein mykje nytta studiomusikar i folk, country og mange andre akustisk-baserte musikksjangrar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kenny Malone|Kenny Malone]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Trakom

**Trakom** er ein augesjukdom forårsaka av ein kronisk betennelse i bindehinna og hornhinna gjennom infeksjon frå mikroorganismen *[[Chlamydia trachomatis]]*. Trakom er ein av dei mest utbreidde sjukdommane i verda, og er den vanlegaste infeksjonsårsaka til at folk blir blinde.

Trakom-bakterien blir overført gjennom kontakt, til dømes ved bruk av same handklede, kosmetikk og liknande. Augesekret kan også berast frå ein smitta person (som eit barn) til ein annan av fluger. Utsette pasientar kan smittast fleire gonger slik at sjukdommen får eit kronisk forløp.

## Sjukdomsforløp

Inkubasjonstida er 5–12 døgn. Bindehinna på baksida av augelokka blir angripne først. Her vil det oppstå karakteristiske ruglete knutar (folliklar) og arr. Arrskrumping og feilstillingar vil gjera at augeloka blir feilstilde (entropion). Dette kan igjen føra til at augevippene skraper mot hornhinna og forårsakar trichiasis. Bindehinna kan gro ned over hornhinna (*pannus trachomatosus*). Kronisk sjukdom kan føra til nedsett syn eller at pasienten blir blind.

## Førebygging og behandling
Sjukdommen kan førebyggjast gjennom gode hygienevilkår som senker smittefaren.

Trakom kan lækjast med antibiotika, men i utsette område kan pasientar lett bli infiserte att. Skade som følgje av kronisk sjukdom kan ofte betrast gjennom ein operasjon med korreksjon av feilstillinga til augelokksranden.

## Soge og utbreiing

Trakom har vore kjend i Kina i over 4500 år. Han blei også skildra i Mesopotamia og Egypt ca. 2000 år f.Kr. Trakom var tidlegare utbreidd i Europa og Nord-Amerika og Nord-Asia, men er i dag mest ein tropisk sjukdom som særleg finst i tørr og varme strøk. Etter at Napoleon sin hær hadde kjempa i Egypt tok soldatane sjukdommen med seg tilbake til Europa, og han blei derfor ei tid kjend som  «den egyptiske augesjukdommen».

Sjukdommen er den viktigaste årsaka til at folk blir blinde i verdsmålestokk. Trakom er i dag særleg utbreidd i Midtausten, Afrika, India og Kina. Per 2006 var ca. 84 millionar angripne av sjukdommen og 8 millionar var blinde på grunn av han. 

Verdshelseorganisasjonen WHO arbeider aktivt for å utrydda sjukdommen gjennom «the Alliance for Global Elimination of Trachoma by the year 2020».

## Sjå òg
* Grøn stær
* Grå stær
* Elveblindskap

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hemn

**Hemn** er ei handling som går ut på å skade ein person eller ein spesifikk gruppe personar som reaksjon på ein skade denne personen eller gruppa har gjort, eller blir halde for å ha gjort, på hemnaren eller den gruppa hemnaren identifiserer seg med.

I prinsippet skil hemn seg frå straff, sjølv om det i mange høve er slik at det eine går opp i det andre. Medan straff  har som føremål å få skadevaldaren til å betra seg ved ikkje å gjere det same omatt, og dessutan skremme andre frå å gjere det same, er meininga med hemn å gjere skade på den opphavlege skadevaldaren på eit vis som vert rekna for gjere opp for den skaden han har gjort, og såleis etablere den opphavlege tilstanden av likevekt mellom dei to partane. Hemnen kan difor i mange høve råke andre enn sjølve skadevaldaren. Dette er til dømes vanleg i ættefeider, ettersom oppattrettinga av skaden på ætta kan krevje at ein person med høgare status enn skadevaldaren vert teke av dage for at hemnen kan verte fullbyrda fullt ut. Usemje om det hele er opp- og avgjort på rett vis kan difor gje grunnlag for stendig nye oppgjer mellom partane. Slik kan situasjonen kome heilt ut av kontroll for lange tider frametter, jamvel for generasjonar.

Hemn er eit element i mange kulturar ikring i verda, kjend frå gamal tid både frå Det gamle testamentet i Bibelen som «auga for auga og tann for tann», dei bloddryppande skildringane i dei norrøne sogene og i dei greske tragediane, og er framleis grunnleggjande for tankegang og framferd i mange samfunn, jamvel for tankegang og framferd for dei øvste styresmaktene i mange land.

## Kjelder
SYRIZA

**SYRIZA**, gresk: **ΣΥΡΙΖΑ**, avstytting for **Koalisjonen av det radikale venstre ** (gresk: Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, *Synaspismós Rizospastikís Aristerás*), er eit politisk venstreorientert parti i Hellas. Partiet vart skipa som ein valallianse mellom ulike venstreparti i samband med valet til parlamentet i Hellas i 2004.  Ved dette valet fekk alliansen 3,3 prosent av røystene, og dette gav seks mandat.

Ved parlamentsvalet i Hellas i mai 2012 gjekk SYRIZA fram til 16,8 prosent av røysene, frå 4,6 prosent ved parlamentsvalet  i 2009. Av di ingen parti var i stand til å etablere ei fleirtalsregjering etter dette valet, vart det halde nyval allereie i juni 2012. Før dette valet sytte  SYRIZA for å registrere seg som eit politisk parti i staden for å stille til val som ein valallianse. Dette nye politiske partiet fekk då 26,9 prosent av røystene, som gav 71 mandat av til saman 300 i parlamentet.

Ved parlamentsvalet 25. januar 2015 fekk partiet 36,34 prosent av røystene og 149 mandatar i parlamentet, altså nesten halvparten av dei 300 plassane. 

## Bakgrunnsstoff
*Internettsidene til det politiske partiet SYRIZA.
Eyes av Tony Joe White

***Eyes*** er det sjuande studioalbum av den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut i 1976. Albumet kom ut tre år etter det siste albumet hans for Warner Brothers, *[[Homemade Ice Cream]]* i 1973. Musikken på albumet var ei kraftig stilendring for Tony Joe White og består utelukkande av discosongar. 

Albumet er aldri gjeve ut på CD. 

Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «Hold On To Your Hiney» med «Texas Woman» som B-side. Singelen vart berre gjeven ut i Canada og Europa. 

## Innhald

## Medverkande
* Tony Joe White: vokal, gitar, munnspel, produsent
* Billy Wayne Herbert: bass
* James Govan: trommer
* Don Chandler: orgel og piano
* Plas Johnson: saksofon
* Rene Coopman: vibrafon
* Korvokalistar: Julie Tillman Waters, Maxine Willard Waters, Venetta Fields
 
* Ron Capone: Lydteknikar, miksing
* Pat Glasser: Miksing
* Tom Trefethen: Miksing

## Kjelder
* Eyes på Discogs
The Real Thang

***The Real Thang*** er det åttande studioalbum av den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut i 1980. Albumet kom ut fire år etter det førre albumet hans, *[[Eyes av Tony Joe White|Eyes]]* i 1976, og som på det førre albumet bar musikken delvis preg av disco. 

Albumet inneheld nokre originale songar, i tillegg til «Polk Salad Annie» frå 1969 og «Even Trolls Love Rock And Roll» frå 1972. Songen «Swamp Rap» vart spelt inn på ny for det neste albumet hans, *[[Dangerous av Tony Joe White|Dangerous]]* i 1983. Tittelen på songen «Mamas Don't Let Your Cowboys Grow Up to Be Babies» er ein parodi på countrylåten «Mamas Don't Let Your Babies Grow Up to Be Cowboys». 

Albumet er aldri gjeve ut på CD. 

## Innhald

## Kjelder
* The Real Thang på Discogs
Closer to the Truth av Tony Joe White

***Closer to the Truth*** er eit studioalbum av den amerikanske musikaren Tony Joe White frå 1991. Dette var det første albumet til White sidan *[[Dangerous av Tony Joe White|Dangerous]]* i 1983. I mellomtida hadde han mellom anna brukt tida som låtskrivar, mest suksessrikt for Tina Turner.

## Innhald

## Medverkande

### Bandmedlemmar
* Tony Joe White - gitarar, munnspel, Whomper, Swamp Box
* David Hood - bass
* Roger Hawkins - trommer
* Steve Nathan - klaverinstrument
* Spooner Oldham - Wurlitzer piano
* Harvey Thompson - blåseinstrument
* Mickey Buckins - perkusjon

### Produksjon
* Chris Lord-Alge - Miksing
* Steve Melton - Lydteknikar
* Leann White - Fotografi
* Glenn Sakamoto - Design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Closer to the Truth (Tony Joe White album)|Closer to the Truth (Tony Joe White album)]]» frå ,  den 25. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dangerous av Tony Joe White

***Dangerous*** er det niande studioalbumet til den amerikanske musikaren Tony Joe White, gjeve ut i 1983. Albumet består av softrock og discosongar. 

## Innhald

## Medverkande
;Musikarar
*Tony Joe White: vokal, gitar, munnspel
*Jeff Hale: trommer, peruksjon
*Steve Cobb: bass
*Alan Steinberger: klaverinstrument
*Marvell Thomas: klaverinstrument
*Shane Keister: klaverinstrument
*Terry McMillan: perkusjon
*Sam Levine: saksofon
*Strykarar: The Nashville String Machine
*Korvokal: The Cherry Sisters, Mark Gray (spor 4)

;Andre
* Produsentar: Ron «Snake» Reynolds, Tony Joe White (spor 2 og 9)
* Lydteknikarar: "Fast Eddy" Hudson, Ward Archer jr., Niko Lyras, Payton Brown, Ron "Snake" Reynolds
* Mastra av Glenn Meadows
* Strykarar arrangert av Shane Keister. 
* Fotoregi: Virginia Team
* Foto: Beverly Parker 

## Kjelder
* Dangerous på Discogs