open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Distriktet Nyon

**Distriktet Nyon** er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits. Distriktet har eit areal på 307,3 km², og hadde 88&nbsp;640 innbyggarar i 2009. Byen Nyon er hovudstad i distriktet.

Distriktet Nyon omfattar 47 kommunar. Kommunane Nyon og Gland er dei einaste med meir enn 10&nbsp;000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Arnex-sur-Nyon, Arzier, Bassins, Begnins, Bogis-Bossey, Borex, Bursinel, Bursins, Burtigny, Chavannes-de-Bogis, Chavannes-des-Bois, Chéserex, Coinsins, Commugny, Coppet, Crans-près-Céligny, Crassier, Duillier, Dully, Essertines-sur-Rolle, Eysins, Founex, Genolier, Gilly, Gingins, Givrins, Grens, La Rippe, Le Vaud, Longirod, Luins, Marchissy, Mies, Mont-sur-Rolle, Perroy, Prangins, Rolle, Saint-Cergue, Saint-George, Signy-Avenex, Tannay, Tartegnin, Trélex, Vich og Vinzel.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nyon District|Nyon District]]» frå , den 3. oktober 2011.*
Ouest Lausannois

**Ouest Lausannois** er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits, på nordsida av Genfersjøen. Distriktet har eit areal på 26,3 km², og hadde 68&nbsp;232 innbyggarar i 2010. Renens er hovudstad i distriktet.

Ouest Lausannois omfattar åtte kommunar. Dei er Bussigny-près-Lausanne, Chavannes-près-Renens, Crissier, Ecublens, Prilly, Renens, Saint-Sulpice og Villars-Sainte-Croix.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ouest Lausannois District|Ouest Lausannois District]]» frå , den 3. oktober 2011.*
Distriktet Morges

**Distriktet Morges** er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits. Distriktet har eit areal på 373 km², og hadde 72&nbsp;361 innbyggarar i 2009. Byen Morges er hovudstad i distriktet.

Distriktet Morges omfattar 62 kommunar. Kommunane Morges og Saint-Prex er dei einaste med meir enn 5&nbsp;000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Aclens, Allaman, Apples, Aubonne, Ballens, Berolle, Bière, Bougy-Villars, Bremblens, Buchillon, Bussy-Chardonney, Chavannes-le-Veyron, Chevilly, Chigny, Clarmont, Cossonay, Cottens, Cuarnens, Denens, Denges, Dizy, Eclépens, Echandens, Echichens, Etoy, Féchy, Ferreyres, Gimel, Gollion, Grancy, La Chaux i Cossonay, La Sarraz, L'Isle, Lavigny, Lonay, Lully, Lussy-sur-Morges, 
Mauraz, Moiry, Mollens (VD), Mont-la-Ville, Montherod, Montricher, Orny, Pampigny, Pompaples, Préverenges, 
Reverolle, Romanel-sur-Morges, Saint-Livres, Saint-Oyens, Saubraz, Senarclens, Sévery, Tolochenaz, Vaux-sur-Morges, Villars-sous-Yens, Vufflens-le-Château, Vullierens og Yens.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Morges District|Morges District]]» frå , den 3. oktober 2011.*
Lavaux-Oron

**Lavaux-Oron** er eit distrikt i kantonen Vaud i det sørvestlege Sveits. Distriktet har eit areal på 134,5 km², og hadde 55&nbsp;617 innbyggarar i 2009. Landsbyen Cully i kommunen Bourg-en-Lavaux er hovudstad i distriktet.

Lavaux-Oron omfattar 18 kommunar. Kommunane Pully og Lutry er dei einaste med meir enn 5&nbsp;000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Belmont-sur-Lausanne, Bourg-en-Lavaux, Chexbres, Essertes, Ferlens, Forel, Maracon, Mézières, Montpreveyres, Oron, Paudex, Puidoux, Rivaz, Saint-Saphorin, Savigny og Servion.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lavaux-Oron District|Lavaux-Oron District]]» frå , den 3. oktober 2011.*
Kjell Fjalsett

**Kjell Sigurd Fjalsett** () er ein norsk gospelsongar og musikar.

## Biografi

I ungdomstida forlét Kjell Fjalsett gymnaset for å reisa på turné. Sidan heldt han fram som musikar i 21 år før han endeleg vart utdanna journalist.

Fjalsett vart fyrst kjend då han laga ein norskspråkleg versjon av Negro Spiritual-en Oh Happy Day. Han spelte inn songen på plate hjå Arne Bendiksen på slutten av 1960-åra, og vart mykje spelt på radio. Fjalsett var også med på å arrangera nokre av dei fyrste gospelfestivalane i Noreg. Under Gospelfestivalen på Hedmarktoppen på Hamar i 1972 danna han kvartetten Frisk Luft saman med Arnold Børud, Ivar Skippervold og Rune Larsen. Kvartetten gav ut to LP-ar på syttitalet: *Gospel Live* (1973) og *Frisk Luft 2* (1975).

I 1976 tok Fjalsett til å samarbeida med Rolf Løvland. Løvland var på den tida ein uerfaren artist, men skulle seinare verta kjend for å ha stått bak fleire norske Eurovision-songar. Då Fjalsett fekk platekontrakt med det svenske plateselskapet Pilot, var det Løvland som skreiv og arrangerte dei fleste av songane på plata, som fekk namnet *En dag*. Plata selde til gull både i Noreg og Sverige. Fjalsett har samarbeidd mykje med Løvland sidan.

Kjell Fjalsett har gjeve ut tre soloplater, samt fem med Frisk Luft. Ein av dei største slagerane hans i dag, er *Gullfeber*, den offisielle songen frå Ski-VM i 1982. Songen vart skriven av Tore W. Aas og Jan Linnsund, og framført med Anne Lise Gjøstøl. Ein annan er speidarsongen frå 1984 med Hilde Kjeldsen frå Oslo Gospel Choir. 

Dei siste åra har Fjalsett vore med på eit comeback med Frisk Luft. Den siste soloplata han har gjeve ut, er *Alt har sin tid* på Lynor (2007). Ei norsk omsetjing av Rolf Løvland sin song You Raise Me Up; *Reis meg opp*, er med på plata. Songen har kome med på Norsktoppen. Fjalsett har også delteke i ein kampanje mot piratkopiering; *Piracy Kills Music*.

Kjell Fjalsett bur i dag på Jar i Bærum. Han er gift og har tre born.

## Kjelder

* Sgsang.no om Kjell Fjalsett. 
* Engelsk Wikipedia om Kjell Fjalsett, henta inn 3. oktober 2011.

## Fotnotar
Satellite of Love

«**Satellite of Love**» er ein av dei mest kjende songane til Lou Reed frå solokarrieren hans. Det er den andre singelen frå albumet hans *[[Transformer av Lou Reed|Transformer]]* frå 1972.  Singelen vart ikkje særleg suksessrik då han kom ut, men har seinare vorte ein slager på konsertane og samlealbuma hans. 

## Bakgrunn og innspeling
Songen er om ein mann som observerer ein satellittoppskyting på fjernsynet og tenkjer over det Reed skildrar som den «verste forma for sjalusi» om den utru kjæraste hans. Refrenget er:

:*I watched it for a little while*
:*I love to watch things on tv*

:*Satellite of love*
:*Satellite of love*

David Bowie, som produserte albumet, syng korvokal på songen. 

Sjølv om det ofte vert rekna som ein solosong av Reed, vart han opphavleg spelt inn av The Velvet Underground.  Bandet spelte songen på konsertar og spelte han inn i 1970 under innspelinga av *[[Loaded av The Velvet Underground|Loaded]]*, men som mange av songane spelt inn på denne tida, kom han ikkje med på albumet. Velvet Underground-versjonen var i stor grad ukjend eller gløymd fram til han kom ut på plateboksen *[[Peel Slowly and See]]* i 1995.  Han finst òg på dobbelplateutgåva av *Loaded* frå 1997. 

## Andre versjonar
* U2 spelte inn ein versjon av songen på singelen «One» i 1992. Songen vart framført på Zoo TV-turneen til bandet tidleg på 1990-talet. 
* Ein nyinnspeling av «Satellite of Love», kalla «Satellite of Love '04», vart gjeven ut i Storbritannia i 2004 og nådde 10. plass på singellista. 
* Skodespelarinne Milla Jovovich framførte songen i filmen *[[The Million Dollar Hotel]]* med MDH band, ei gruppe som bestod av mellom andre Bono og The Edge.
* Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre The Bravery, Perry Farrell, Martin Plaza, The Ukulele Orchestra of Great Britain, Porno for Pyros, Eurythmics, The Polyamorous Affair, Danny Saber og Morrissey.
Yverdon-les-Bains

**Yverdon-les-Bains** er ein by og ein kommune i distriktet Jura-Nord Vaudois i kantonen Vaud i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 435 meter over havet. Han er setet i distriktet.

Byen ligg midt i Jurafjella og ved sørenden av Neuchâtelsjøen. Han er kjend for sine varmekjelder, og er viktig for handel og turisme i regionen.

Yverdon-les-Bains vart kalla *Eburodunum* og *Ebredunum* under Romarriket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yverdon-les-Bains|Yverdon-les-Bains]]» frå ,  den 3. oktober 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Offisiell turistside
Frisk Luft

**Frisk Luft** er ein norsk gospelkvartett som består av Arnold Børud, Rune Larsen, Ivar Skippervold og Kjell Fjalsett. Gruppa har m.a. delteke i fleire fjernsynsprogram med NRK.

## Historie

Gruppa vart starta opp i 1972 under namnet *Frisk Luft (mot åndelig forurensning)* etter ein spontankonsert under ein gospelfestival på Hedmarktoppen i Hamar. Dei fire medlemmene hadde alle starta med eigne karrierar innan kristeleg musikk, og kvartetten vart difor omtalt som den fyrste norske supergruppa med kristen profil.

Gruppa fekk raskt platekontrakt med Polydor. Debutplata deira, *Gospel Live* forsøkte å attgje stemninga frå ein gospelkveld. Arnold Børud sitt gospelkor Tvers song også på plata, som vart temmeleg improvisert. Produsent var Johnny Sareussen. Oppfylgjaren *Frisk Luft 2* (1975) kom på same plateselskap med same produsent 3 år seinare. Frå og med denne plata har gruppa berre kalla seg Frisk Luft. 

Etter utgjevinga av *Frisk Luft 2* vart gruppa midlertidig oppløyst, og medlemmene vart opptekne med solokarrierar. I 2000 gjorde gruppa comeback med plata *Lifetime Friends*. Etter dette har gruppa opptrådt med ujamne mellomrom, og gjeve ut to plater til; *I'll Never Find Another You* (2004) og samleplata *Allsanger og gospelhits fra 70-tallet* (2008). Etter comebacket har Arnold Børud stått som produsent, og sønene hans Thomas Børud og Ole Børud har hjelpt til musikalsk.

## Diskografi

* 1973 &ndash; *Gospel Live*, Polydor
* 1975 &ndash; *Frisk Luft 2*, Polydor
* 2000 &ndash; *Lifetime Friends*, Lynor
* 2004 &ndash; *I’ll Never Find Another You*, Master Music
* 2008 &ndash; *Allsanger og gospelhits fra 70-tallet*

## Kjelder

* *Artikkelen er basert på [http://www.ballade.no/nmi.nsf/doc/art2006050510041137013046 Frisk Luft frå Ballade.no] .*
* *Bokmålswikipedia om Frisk Luft, henta inn 4. oktober 2011.*
Walk on the Wild Side

«**Walk on the Wild Side**» er ein song av Lou Reed frå det andre soloalbumet hans *[[Transformer av Lou Reed|Transformer]]* frå 1972. Han vart produsert av David Bowie i lag med Mick Ronson. Songen vart mykje spelt på radio, trass i at han rører tabutema som transseksualitet, narkotika, mannleg prostitusjon og oralsex, og at uttrykket «colored» (farga) syner til afroamerikanarar. I USA gav RCA ut ein forkorta versjon av songen som singel, der referansen til oralsex var fjerna.

Teksten om fleire personar og reisa deira gjennom New York City, og referer til fleire «superstjerner» frå Andy Warhol sitt New York-studio, The Factory, nemleg Holly Woodlawn, Candy Darling, Joe Dallesandro, Jackie Curtis og Joe Campbell (omtalt med kallenamnet «Sugar Plum Fairy»). Candy Darling var òg tema i ein tidlegare song av Reed for The Velvet Underground, «Candy Says».

Saksofonsoloen i avslutninga er spelt av Ronnie Ross, som tidlegare hadde lært David Bowie å spele saksofon.

Korvokalen vert sungen av Thunderthighs, ei jentegruppe som bestod av Dari Lallou, Karen Friedman, Jacki Campbell og Casey Synge.

Songen er òg kjend for den doble basslinja spelt av Herbie Flowers på kontrabass og overdubba med bandlaus bass. I eit intervju på BBC Radio 4 (Playing Second Fiddle, frå juli 2005) hevda Herbie Flowers at årsaka til at han kom opp med den doble basslinja var at som studiomusikar ville han få dobbelt betalt for å spele to instrument på same spor.

I dokumentaren *Classic Albums: Lou Reed: Transformer* i 2001, seier Reed at det var romanen med same namn av Nelson Algren frå 1956, som var utgangspunktet for songen.

## Salslister og salstrofé

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Andre versjonar
Songen er spelt av mange andre artistar som Company B, Jamie J. Morgan, Gerty Molzen, Echo & the Bunnymen, Jimeoin, The Strokes, Robbie Williams, Sponge, The Rentals, Train, Vanessa Paradis, Jesse Malin, Young@Heart, Moby, Editors, Yves Klein Blue, Rick Braun, Tok Tok Tok og Pink Turtle.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walk on the Wild Side (Lou Reed song)|Walk on the Wild Side (Lou Reed song)]]» frå ,  den 3. oktober 2011.*
KylieX2008

***KylieX2008*** er den tiande verdsomspennande konsertturneen av den australske songaren Kylie Minogue. Han vart gjort i samband med det tiande studioalbumet hennar, *[[X av Kylie Minogue|X]]*. Det vart opphavleg annonsert som berre ein europeisk turne, men vart utvida til å femne også Australia, Asia og Amerika. Ved avsluttinga av den europeiske etappen annonserte Minogue at turneen ville fortsetje i Sør-Amerika, Asia og Australasia. Turneen vert estimert til å ha spelt inn 70 millionar dollar i billettsal i 2008.

## Speleliste
**Akt 1: Xlectro Static**
*«Speakerphone»
*«Can't Get You Out of My Head» (inneheld elementar av «Blue Monday» med utdrag frå «Boombox»)
*«Ruffle My Feathers»
*«In Your Eyes»

**Akt 2: Cheer Squad**
*«Heart Beat Rock» (inneheld elementar av «Mickey»)
*«Wow»
*«Shocked» (DNA Mix)

**Akt 3: Xposed**
*«Like a Drug»
*«Slow»
*«The One»
*«2 Hearts»

**Akt 4: Black Versus White**
*«On a Night Like This»
*«Kids»
*«Step Back in Time»
*«In My Arms»
*«Love at First Sight» (Ruff and Jam U.S. Remix)

**Akt 5: Naughty Manga Girl**
*«Sometime Samurai» (inneheld utdrag frå «German Bold Italic») (Video Interlude)
*«Come into My World» (Fischerspooner Mix) (inneheld elementar av «Finer Feelings» og «Dreams»)
*«Nu-di-ty»
*«Sensitized»

**Akt 6: Starry Nights**
*«Flower» (ikkje utgjeve song frå *X*)
*«I Believe in You» (Ballade)
*«Cosmic»

**Akt 7: Beach Party**
*«Loveboat» (inneheld elementar av «The Love Boat Theme Song»)
*«Copacabana»
*«That's Why They Write Love Songs» (ikkje utgjeve song)
*«Spinning Around» (inneheld elementar av «Got to be Real»)

**Ekstranummer**
*«No More Rain»
*«All I See» (Akustisk)

## Turnedatoar

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad for Kylie Minogue
Lorentz Nybø

**Lorentz Isidor Nybø** () var ein norsk bladstyrar og typograf. Han gjekk i typograflære på Nordfjordeid frå han var 14 år. Han var typograf i Nordfjordeid, Trondheim og Kristiania.

I 1893 starta Nybø det radikale ungdomsbladet *Unge Skud*. Her var han svært hard i kritikken av makthavarane i samfunnet. Etter ein reportasje frå ein militærmanøver han var med på, vart han dømd til fengsel i 20 dagar for «respektstridig skrivemaade». Han sona straffa på Bergenhus festning. Nybø skreiv på dansk-norsk, som han hadde lært på skulen. Fleire av dei andre skribentane, som Jon Fridtun og Anders Vassbotn, arbeidde for at det frilynde ungdomsbladet burde redigerast på nynorsk.

I 1895 flytte Lorentz Nybø til Voss. Han heldt fram med å styre *Unge Skud*. Han vart etter kvart mindre krass og kritisk. *[[Unge Skud]]* vart organ for Norigs ungdomslag. I 1899 skifte bladet namn til *[[Unglyden]]*. På Voss vart han medeigar i avisa ''Hordaland''. Nybø gav ut diktsamlingane *Ungt blod* og *Bekkjesikl*

Lorentz Nybø døydde av blyforgifting i 1912 på Voss.

## Bibliografi
### Bøker
*

*
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
*Jon Tvinnereim: Unge Skud – ei radikal Nordfjord-avis i *Årbok for Nordfjord 1979*
* Norsk Alkunnebok IX. Bandet 1959
*Om Lorentz Nybø i Fylkesleksikonet for Sogn og Fjordane
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990.  ISBN 8290576137

## Bakgrunnsstoff
* Om Lorentz Nybø i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Randy Brecker

**Randal «Randy» Brecker** () er ein amerikansk trompetist og valthornist.  Han er storebror til avdøde Michael Brecker (1949–2007).

Han har opptredd eller spelt inn plater med Stanley Turrentine, Billy Cobham, Bruce Springsteen, Lou Reed, Sandip Burman, Charles Mingus, Blood, Sweat & Tears, Horace Silver, Frank Zappa, Parliament-Funkadelic, Chris Parker, Jaco Pastorius, Dire Straits, Todd Rundgren, Blue Öyster Cult, Spyro Gyra og mange fleire. I dei formative åra sine studerte Brecker trompet med Bill Adam ved Indiana University. 

## Diskografi
### Som leiar
* *Score* (1969) Blue Note
* *The Brecker Brothers* (1975) Arista
* *Back to Back* - The Brecker Brothers (1976) Arista
* *Don't Stop the Music* - The Brecker Brothers(1977) Arista
* *The Atlantic Family Live in Montreaux* (1977)
* *Heavy Metal Bebop* - The Brecker Brothers (1978)  Arista
* *Detente* - The Brecker Brothers (1980) Arista
* *Straphangin*' - The Brecker Brothers (1981) Arista
* *Amanda*(1985) Passport
* *In the Idiom* (1986) Denon
* *Live at Sweet Basil* (1988) GNP Crescendo
* *Toe to Toe* (1990) MCA
* *Return of the Brecker Brothers* - The Brecker Brothers (1992) GRP
* *[[Out of the Loop av Brecker Brothers|Out of the Loop]]* - The Brecker Brothers (1994) GRP
* *[[Into the Sun av Randy Brecker|Into the Sun]]* (1995) Concord Jazz
* *Katewalk* - Lew Del Gatto (1997) Naxos Jazz
* *Hangin' in byen* (2001) ESC
* *[[34th N Lex]]* (2003) ESC
* *Some Skunk Funk* (2006) BHM
* *Some Skunk Funk* - with Michael Brecker (2005) Telarc
* *Box of Photographs* (2005) - Johnny Rodgers & The Johnny Rodgers Band
* *Unprecedented Clarity* - Pitch Pine Project with Randy Brecker (2007) Challenge Records
* *[[Randy in Brasil]]* (2008) Summit Records/MAMA Records

### Som sidemann
**Med [[Arkadia Jazz]] All Stars**
**Thank You, Joe!*
**Med [[Aerosmith]]**
* *[[Get Your Wings]]* - (1974)
**Med [[Carla Bley]]**
**[[Night-Glo]]*
**Med [[Blood Sweat & Tears]]**
* *[[Child Is Father to the Man]]* - (1968) Columbia
**Med [[Jack McDuff|Brother Jack McDuff]]**
* *[[Who Knows What Tomorrow's Gonna Bring?]]* - (1970) Blue Note
**Med [[Alphonse Mouzon]]**
**[[Funky Snakefoot]]* - (1973) Blue Note
**Med [[Jaco Pastorius]]**  
* *Jaco Pastorius* - (1976)
* *Invitation* - (1983)
**Med [[Duke Pearson]]**
**[[Introducing Duke Pearson's Big Band]]* - (1967) Blue Note
**[[Now Hear This (Duke Pearson album)|Now Hear This]]* - (1968) Blue Note
**Med [[Lou Reed]]**
* *[[Berlin av Lou Reed|Berlin]]* - (1973) RCA
**Med [[Horace Silver]] **
* *[[In Pursuit of the 27th Man]]* - (1972) Blue Note
* *[[A Prescription for the Blues]]* - (1997) Impulse!
**Med [[g.org]]**  
* *A New Kind of Blue* - (2004)

## Sjå òg
* Brecker Brothers

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Randy Brecker|Randy Brecker]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Randy Brecker på MySpace
Barske Glæder

***Barske Glæder*** (1969) er ei samling av Peter Wessel Zapffe sine essay om friluftsliv, henta frå norske tidsskrift og aviser. Ho er illustrert av forfattaren.

## Innhald
* Forord av Arne Næss
* Innleiing av redaktør Sigmund Kvaløy Sætreng
* *Laksefiskere* (1938)
* *Juleleir* (1938)
* *Skismøringens mysterier* (1953)
* *Tindebestigere* (1938)
* *Fire korstog til [[Piggtind]]* (1925)
* *Iis-øxen* (1934)
* *En skitur med alt på ryggen* (1935)
* *Strandhugg* (1938)
* *Et ishavsminne eller Herr Mayer* (1957). Om turen med DS «Isbjørn» i 1930 for å sjå leirrestane etter Andree si ballongferd
* *Hvad er tindesport?* (1933)
* *Barske glæder* (1942)
* *Soveposer* (1934)
* *[[Stetind|Stedtind]]* (1937)
* *[[Lyngsalpan|Lyngenfjeld]]* (1942)
* *Avskjed med [[Gaustatoppen|Gausta]]* 
* *«Farvel Norge»* (1958)
* *En huleboer*

## Utgåver
* 
* 
* 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Barske Glæder|Barske Glæder]]» frå , den 4. oktober 2011.*
Steve Hunter

**Steve «The Deacon» Hunter** () er ein amerikansk gitarist, mest kjend for samarbeidet sitt med Lou Reed og Alice Cooper. Han spelte først i Mitch Ryder sitt Detroit, før han starta ein lange samarbeidsperiode med plateprodusenten Bob Ezrin.

I 1970-åra spelte han på fem Alice Cooper-album, fire av dei produserte av Ezrin, mellom andre *[[Billion Dollar Babies]]* og *[[Muscle of Love]]*. Då Alice Cooper vart soloartist, vart Hunter med og spelte på det banebrytande albumet *[[Welcome to My Nightmare]]* i 1975 samt på konsertane, i lag med gitarist Dick Wagner, som Hunter alt hadde spelt i lag med ei stund, som på konsertalbumet til Lou Reed *[[Rock 'n' Roll Animal]]*. Han og Wagner spelte òg på solodebutalbumet til Peter Gabriel. 

Det første samarbeidet hans med Lou Reed var på *[[Berlin av Lou Reed|Berlin]]* i 1973. 

## Solodiskografi
*1977 - *Swept Away* (Atco)
*1989 - *The Deacon* (IRS)
*2008 - *Hymns for Gitar* (Deacon Records)
*2008 - *Short Stories*

## Andre plater
*1971 - *Detroit* (Mitch Ryder)
*1973 - *[[Berlin av Lou Reed|Berlin]]* (Lou Reed)
*1973 - *[[Billion Dollar Babies]]* (Alice Cooper)
*1973 -	*Crowbar* (Crowbar)
*1974 -	*[[Alice Cooper's Greatest Hits]]* (Alice Cooper)
*1974 -	*[[Rock N Roll Animal]]* (Lou Reed)
*1974 -	*[[Out of the Storm av Jack Bruce|Out of the Storm]]* (Jack Bruce)
*1975 - *Ain't It Good to Have It All* (Jim & Ginger)
*1975 -	*Hollywood Be Thy Name* 	(Dr. John)
*1975 - *[[Lou Reed Live]]* 	(Lou Reed)
*1975 - *[[Welcome to My Nightmare]]* (Alice Cooper)
*1976 - *[[Alice Cooper Goes to Hell]]* 	(Alice Cooper) 	
*1976 - *Glass Heart* (Allan Rich) 
*1977 - *[[Peter Gabriel av Peter Gabriel|Peter Gabriel]]* (Peter Gabriel)
*1977 -	*[[Lace and Whiskey]]* (Alice Cooper)	  	
*1977 - *[[The Alice Cooper Show]]* (Alice Cooper) 	
*1977 - *Goin' Places* (Michael Henderson)
*1980 - *[[The Rose av Bette Midler|The Rose]]* (Bette Midler)
*1989 - *H Factor* (med Pete Haycock og Derek Holt)http://www.irscorner.com/h/hfac.html
*1991 - *[[A Little Ain't Enough]]* (David Lee Roth)
*1994 - *[[Your Filthy Little Mouth]]* (David Lee Roth)
*1998 - *DLR Band* (David Lee Roth)
*2008 - *Collection* (Jason Becker)
*2011 - *[[Welcome 2 My Nightmare]]* (Alice Cooper)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Hunter|Steve Hunter]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Gene Martynec

**Eugene Martynec** () er ein kanadisk musikar og produsent. Han vart først kjend som gitarist i Bobby Kris & The Imperials i august 1965. Han forlet gruppa i mai 1967 og danna Kensington Market i lag med Keith McKie, Alex Darou og Jimmy Watson.

Martynec er òg kjend som plateprodusent. Han vann Junoprisen som årets produsent i 1981 for arbeidet på Bruce Cockburn sin «Tokyo» og Rough Trade sin «High School Confidential». Han har òg spelt med Lou Reed på hans *[[Berlin av Lou Reed|Berlin]]* i 1973. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gene Martynec|Gene Martynec]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dick Wagner

**Dick Wagner** () er ein amerikansk rockegitarist og låtskrivar, mest kjend for arbeidet sitt med Alice Cooper, Lou Reed og KISS.

Han spelte i bandet The Frost mot slutten av 1960-åra, som gav ut tre album på Vanguard Records. Litt seinare vart han rekruttert til bandet til Lou Reed i lag med gitarist Steve Hunter. I lag er dei mest kjend for introen til *[[Rock 'n' Roll Animal]]* og konsertversjonen av «Sweet Jane».  Kort tid etter førte produsent Bob Ezrin både Wagner og Hunter til innspelingar med Alice Cooper. Wagner hadde alt spelt på *[[albumet School's Out|School's Out]]*.

Wagner spelte med Alice Cooper på fleire album, mellom anna det banebrytande *[[Welcome to My Nightmare]]* i 1975. 

Wagner har òg spelt eller skrive songar for Aerosmith, Lou Reed, Burton Cummings, KISS, Meat Loaf, Steve Perry, Ringo Starr, Etta James, Peter Gabriel, Rod Stewart, Tina Turner, Air Supply, Hall & Oates Roy Orbison, Jerry Lee Lewis, Little Richard og mange fleire. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dick Wagner|Dick Wagner]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Produksjonsselskap
Blue Weaver

**Derek John «Blue» Weaver** () er ein britiske tangentspelar, studiomusikar, låtskrivar og plateprodusent.

Han var med å starte bandet Amen Corner og etterfølgjaren Fair Weather og Weaver erstatta Rick Wakeman i Strawbs då Wakeman forlet dei for å starte Yes. Han forlet Strawbs i 1973 og turnerte med Mott the Hoople i USA. Han har òg arbeidd med Streetwalkers, Pet Shop Boys og Bee Gees. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue Weaver|Blue Weaver]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Offisiell blogg 
*The Music Producers Guild
B.J. Wilson

**Barrie James «B.J.» Wilson** () var ein engelsk trommeslagar som mellom anna spelte i Procol Harum.

Wilson er mest kjend som trommeslagar for Procol Harum, men han spelte ikkje på den første hitten deira, «A Whiter Shade of Pale», men kom inn i gruppa kort tid etter. Sjølv om han ikkje er like kjend som andre store trommeslagarar i sin generasjon, vert han ofte trekt fram som ein av dei største i rockemusikken, og vart stemd fram som den beste trommeslagaren i dei populære musikkundersøkingane til Playboy tidleg i 1970-åra. Han avslo eit tilbod frå Jimmy Page og Robert Plant om å verte den første trommeslagaren i Led Zeppelin. 

Etter Procol Harum vart oppløyst i 1977 spelte Wilson i lag med Frankie Miller og Joe Cocker. Han spelte òg trommer på Cocker-hitten «With a Little Help from My Friends» frå 1968. Andre artistar Wilson har spelt med er AC/DC og han spelte trommer på filmmusikkalbumet til *[[The Rocky Horror Picture Show]]*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:B.J. Wilson|B.J. Wilson]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ralph M. Steinman

**Ralph Marvin Steinman** () var ein kanadisk lækjar og vinnar av nobelprisen i medisin i 2011.

## Biografi

Steinman vart fødd i ein jødisk familie i Montreal i Canada, men flytte snart til byen Sherbrooke i Sør-Quebec. Etter å ha fullført high school i Sherbrooke, flytte Ralph Steinman tilbake til Montreal, der han budde hjå besteforeldra medan han studerte ved McGill University. Han fullførte doktorgrad i medisin i 1968 ved Harvard Medical School i Boston, Massachusetts.

I vaksen alder arbeidde Steinman som cellebiolog og immunobiolog ved Rockefeller University i byen New York. Hans viktigaste gjerning som lækjar var oppdaginga av det han kalla dendrittceller, eller forgreina celler, i 1973. 

Steinman døydde 30. september 2011 av kreft i bukspyttkjertelen. Han vart 68 år gamal.

## Nobelprisen

3. oktober 2011 vart det kunngjort at Steinman hadde vunne nobelprisen i medisin saman med Bruce A. Beutler og Jules A. Hoffmann. Prisen vart tildelt Steinman for oppdaginga av dendrittcellene, og rolla dei speler i tilpassingsdyktig immunitet. Nobelkomitéen hadde ikkje blitt informert om dødsfallet då dei kunngjorde tildelinga. Ettersom ein etter reglane ikkje kan gje nobelprisen til avdøde personar, var komitéen i tvil om kva som skulle gjerast med prisutdelinga. Reglane spesifiserer også at ein kan utdela prisen posthumt dersom den kunngjorte prisvinnaren døyr før han mottek prisen. Difor konkluderte komitéen med at Steinman fekk behalda prisen fordi avgjerda vart gjort «i god tru.»

## Prisar og utmerkingar

* 1998 – William B. Coley Award
* 1999 – Robert Koch-prisen
* 2003 – Gairdner Foundation International Award
* 2007 – Laskerprisen
* 2009 – Albany Medical Center Prize (med Charles A. Dinarello og Bruce A. Beutler)
* 2011 – Nobelprisen i medisin (med Bruce A. Beutler og Jules A. Hoffmann)

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Ralph M. Steinman|Ralph M. Steinman]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  
 

## Fotnotar
Bruce A. Beutler

**Bruce Alan Beutler** (), er ein USA-amerikansk lækjar og vinnar av nobelprisen i medisin for 2011.

Beutler er fødd i Chicago i Illinois, men har butt lenge i Sør-California. Han fekk doktorgrad i medisin i 1981 ved University of Chicago, 23 år gamal. Som lækjar er han mest kjend for å ha studert medfødd immunitet og såkalla Toll-like receptors, noko han også fekk nobelprisen for saman med Jules A. Hoffmann og den då avdøde Ralph M. Steinman. I tillegg til nobelprisen har Beutler fått ei lang rekkje andre prisar for arbeidet sitt.

## Kjelder

 
**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Bruce A. Beutler|Bruce A. Beutler]]» frå , den 4. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Filmen About a Boy

*For romanen, sjå [[About a Boy]].*

**About a Boy** er ein USA-amerikansk dramafilm frå 2002, basert på romanen About a Boy av Nick Hornby. (På norsk: Gutter er gutter.) Regien er ved brørne Chris Weitz og Paul Weitz. Filmen vart Oscarnominert, men vann ikkje. 

## I hovudrollene

* Hugh Grant som Will Freeman
* Nicholas Hoult som Marcus Brewer
* Toni Collette som Fiona Brewer
* Rachel Weisz som Rachel

## Kjelder

* Artikkelen er basert på engelsk wikipedia om About a Boy, henta inn 4. oktober 2011.
Jules A. Hoffmann

**Jules Alphonse Hoffmann** () er ein fransk biolog oppvaksen i Luxemburg. Han er vinnaren av nobelprisen i medisin 2011. 

## Arbeid

Hoffmann studerte biologi og kjemi ved Universitetet i Strassbourg og fekk vitskapleg doktorgrad der i 1969. Frå og med 1964 har Hoffmann vore forskingsassistent ved Centre national de la recherche scientifique, og i 1974 vart han forfremja til forskingsdirektør. Særleg studerte han insekt og hormona deira, samt cellulær og molekulær biologi. I 2007 vart Hoffmann president i det franske vitskapsakademiet.

Hoffmann forska særskilt på stoffskiftet i hormonet Ecdyson og forsvarssystemet til fluger. Dette består i antistoff som blir syntetisert av flugene, og som til dels kan aktiverast til proteintypen Toll-protein. Liknande protein finst òg i menneskekroppen, og vert kalla Toll-like reseptorar. Toll-like reseptorar kan spela ei viktig rolle i immunsystemet når ein skal skilja ut framandlekamar og binda endotoksin. Bruce A. Beutler var særleg involvert i oppdaginga av Toll-like reseptorar.

## Heider

I 2011 vart Jules A. Hoffmann tildelt nobelprisen i medisin saman med  Bruce A. Beutler og den då avdøde Ralph M. Steinman. Dei fekk prisen for forskinga deira på medfødt og tilpasningsdyktig immunitet. I tillegg til nobelprisen har Hoffmann fått ei lang rekkje prisar for arbeidet sitt.

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:de:Jules Hoffmann|Jules Hoffmann]]» frå , den 4. oktober 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff
Riehen

**Riehen** er ein kommune i kantonen Basel-Stadt i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 278 meter over havet. I lag med byen Basel og Bettingen er Riehen ein av tre kommunar i kantonen. Riehen grensar i nord, nordaust, og litt i sør, til Tyskland.

Galleriet *Fondation Beyeler*, eit leiketøymuseum og kyrkja St. Martin er dei fremste turistmåla.

### Historie
Namnet Riehen vert skriftfest første gongen i 1113. I 1270 låg Riehen under fyrstebiskopsdømet Basel. Tida 1444-46 vart Riehen, som etterverknad av *slaget ved St. Jakob an der Birs*, plyndra og brannherja. Åra 1490-93, *Kappeler Fehde*, vart landsbyen plyndra på ny. År 1522 kom Riehen i byen Basel si eige, og i 1528 vart staden omfatta av reformasjonen.

I 1833 vart kantonen Basel delt, etter den såkalla *Basler Kantonstrennung*. Riehen hamna i Basel-Stadt, saman med den mindre grannekommunen Bettingen.

Under andre verdskrigen flytta mange, forbigåande, til dei indre delane av Sveits. År 1958 innførte Riehen, som den første kommunen i Sveits, røysterett for kvinner i lokalval.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Riehen|Riehen]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Küssnacht

**Küssnacht am Rigi** (sidan 2004 offisielt **Küssnacht**) er eit distrikt og ein kommune i kantonen Schwyz i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på .

Küssnacht ligg på vestbreidda av Zugsjøen, medan kommunen i sørvest ligg kring botnen av ein mindre fjordarm av Vierwaldstättersjøen. I nordvest har Küssnacht ei lengre grense mot kantonen Luzern. Han består av dei tre landsbyane *Küssnacht*, *Immensee* og *Merlischachen*. Kommunen ligg på nordsida av Vierwaldstättersee og sør for Zugsjøen nedanfor fjellet Rigi (1797 moh).

Kommunen må ikkje forvekslast med kommunen Küsnacht i kantonen Zürich.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Küssnacht SZ|Küssnacht SZ]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Turistside
*Framtidsplanar for Küssnacht
*Hohle Gasse
*Klausjagen
Arth

** Arth ** er ein kommune i distriktet Schwyz i kantonen Schwyz i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 421 meter over havet.

Arth ligg kring sørenden av Zugsjøen. I nord grensar kommunen mot kantonen Zug, i sørvest mot kantonen Luzern.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Arth SZ|Arth SZ]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*


## Bakgrunnsstoff
* Arth si offisielle webside
*
Affoltern

**Affoltern** er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg vest i kantonen, og grensar til kantonen Aargau. I sør grensar Affoltern mot kantonen Zug. Affoltern hadde 48&nbsp;065 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 113 km². Byen Affoltern am Albis, som ligg sentralt i distriktet og er den mest folkerike kommunen, er hovudstad.

Distriktet består av 14 kommunar. Omframt Affoltern am Albis er det Aeugst am Albis, Bonstetten, Hausen am Albis, Hedingen, Kappel am Albis, Knonau, Maschwanden, Mettmenstetten, Obfelden, Ottenbach, Rifferswil, Stallikon og Wettswil am Albis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Affoltern (Bezirk)|Affoltern (Bezirk)]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Distriktet Andelfingen

**Andelfingen** er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg nord i kantonen, og har grense til Tyskland i vest og i nord, og til kantonane Schaffhausen i nordvest og Thurgau i aust. Andelfingen hadde 29&nbsp;477 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 167 km2. Kommunen Andelfingen, som ligg sentralt i distriktet, er hovudstad.

Distriktet består av 24 kommunar. Den mest folkerike kommunen har vel 3&nbsp;000 innbyggarar.  

Kommunane er Adlikon, Andelfingen, Benken, Berg am Irchel, Buch am Irchel, Dachsen, Dorf, Feuerthalen, Flaach, Flurlingen, Henggart, Humlikon, Kleinandelfingen, Laufen-Uhwiesen, Marthalen, Oberstammheim, Ossingen, Rheinau, Thalheim an der Thur, Trüllikon, Truttikon, Unterstammheim, Volken og Waltalingen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Andelfingen (Bezirk)|Andelfingen (Bezirk)]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Pentti Glan

**Pentti «Whitey» Glan** () er ein finsk trommeslagar, mest kjend for arbeidet sitt med Alice Cooper.

Det første seriøse bandet hans var det kanadiske soulbandet The Rogues (som seinare endra namn til Mandala). I 1971 starta han bandet Bush i lag med bandmedlemmar frå Mandala. Dei gav ut eit album og turnerte med Steppenwolf. 

Etter bandet vart oppløyst vart han studiotrommeslagar og spelte på det første og andre albumet til John Kay frå Steppenwolf. I 1974 byrja han å turnere med Lou Reed og spelte på to konsertalbum og eitt studioalbum. I 1975 vart han med Alice Cooper for soloalbumet hans *[[Welcome To My Nightmare]]*  og den påfølgjande turneen. Han turnerte med Alice Cooper frå 1975 til 1979. Han spelte òg i filmen The Rose som trommeslagar i The Rose Band.

## Diskografi

* 1968 -  Mandala - *Soul Crusade*
* 1970 - Bush - *Bush*
* 1972 - John Kay - *Forgotten Songs & Unsung Heroes*
* 1972 - Domenic Troiano - *Domenic Troiano*
* 1973 - John Kay - *My Sportin' Life*
* 1974 - Lou Reed - *[[Rock & Roll Animal]]*
* 1974 - Lou Reed - *[[Sally Can't Dance]]*
* 1974 - Anne Murray - Highly Prized Possession
* 1975 - Lou Reed - *[[Lou Reed Live]]*
* 1975 - Alice Cooper - *[[Welcome to My Nightmare]]*
* 1976 - Klaatu - *[[3:47 EST]]*
* 1977 - Alice Cooper - *[[The Alice Cooper Show]]*
* 1977 - American Flyer - *[[Spirit Of A Woman]]*
* 1980 - Bette Midler - *[[The Rose av Bette Midler|The Rose]]*
* 1984 - David Wilcox - *[[Bad Reputation av David Wilcox|Bad Reputation]]*
* 2007 - Downchild Blues Band - *[[Come on In]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pentti Glan|Pentti Glan]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Distriktet Bülach

**Bülach** er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg nord i kantonen, og har grense til Tyskland i nord, og til ein enklave av kantonen Schaffhausen i nordaust. Bülach hadde 131&nbsp;692 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 185 km². Byen Bülach, som ligg sentralt i distriktet, er hovudstad.

Distriktet omfattar av 22 kommunar. Fem kommunar har meir enn 10&nbsp;000 innbyggarar, det er Kloten, Bülach, Opfikon, Wallisellen og Bassersdorf. Dei andre kommunane er Bachenbülach, Dietlikon, Eglisau, Embrach, Freienstein-Teufen, Glattfelden, Hochfelden, Höri, Hüntwangen, Lufingen, Nürensdorf, Oberembrach, Rafz, Rorbas, Wasterkingen, Wil og Winkel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bülach (Bezirk)|Bülach (Bezirk)]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*
Distriktet Dielsdorf

**Dielsdorf** er eit av dei tolv distrikta i den tysk-talande kantonen Zürich i Sveits. Distriktet ligg nordvest i kantonen, og har grense til Tyskland i nord og til kantonen Aargau. Dielsdorf hadde 79&nbsp;952 innbyggarar per 31. desember 2010, og dekker eit areal på 153 km². Hovudstad er Dielsdorf, som ligg sentralt i distriktet, og som distriktet er kalla opp etter.

Distriktet Dielsdorf omfattar av 22 kommunar. Regensdorf er den einaste kommunen med meir enn 10&nbsp;000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Bachs, Boppelsen, Buchs, Dällikon, Dänikon, **[[Dielsdorf]]**, Hüttikon, Neerach, Niederglatt, Niederhasli, Niederweningen, Oberglatt, Oberweningen, Otelfingen, Regensberg, Rümlang, Schleinikon, Schöfflisdorf, Stadel, Steinmaur og Weiach.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Dielsdorf (Bezirk)|Dielsdorf (Bezirk)]]» frå ,  den 4. oktober 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Prakash John

**Prakash John** () er ein kanadisk bassist, fødd i Bombay i India. Han emigrerte til Toronto i 1960. 

Det første bandet hans var The Questions, då han var 17 år. Sidan spelte han i The Press Gang i 1965 og året etter i The Trikq. Den første innspelinga si gjorde han med The Majestics, eit lokalt band. I 1969 vart John med i Bush i lag med trommeslagaren Pentti Glan og gitarist Domenic Troiano. 

Sidan spelte han med Edgar Winter og Rick Derringer, samt Bobby Whitlock. I 1971 vart John rekruttert av George Clinton til å arbeide med Parliament/Funkadelic på to album, *[[Chocolate City]]* og *[[America Eats Its Young]]*, medan han delte på å spele bass i lag med Bootsy Collins på turne. Han spelte sidan på fleire rockealbum og turnear i 1970-åra, som Lou Reed sine *[[Rock n Roll Animal]]*, *[[Lou Reed Live]]* og *[[Sally Can't Dance]]*, samt Alice Cooper sine *[[Welcome to My Nightmare]]*, *[[The Alice Cooper Show]],* *[[Lace and Whiskey]]* og *[[Dada]]*.

John forlet den populære rocken i 1979 og danna eit R&B-band i 1979, The Lincolns. Mellom anna spelte dei i bryllaupet til Wayne Gretzky. 

Som soloartist arbeidde John med James Brown, Paul Shaffer, The Blues Brothers, Pinetop Perkins, Jr. Wells og Mike Bloomfield i tillegg til Rory Block og den kanadiske låtskrivaren Murray McLauchlan.  John var med i filmen *[[Blues Brothers 2000]]*.

John vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1997 som medlem av Parliament/Funkadelic.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prakash John|Prakash John]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*John, Prakash.  Sjølvbiografi frå 2008.
Sweet Jane

«**Sweet Jane**» er ein song av The Velvet Underground, opphavleg på albumet *[[Loaded av The Velvet Underground|Loaded]]* frå 1970. Songen er skriven av frontmannen Lou Reed, som sidan spelte songen mykje på solokonsertane sine. 

Då *Loaded* kom ut i 1970 var mellomspelet på songen redigert bort. Den fulle versjonen finst i boksen *Peel Slowly and See* og nyutgåva av *Loaded: Fully Loaded Edition*.

Songen finst òg på albuma *[[Live at Max's Kansas City]]*; *[[1969: The Velvet Underground Live]]*; *[[Peel Slowly and See]]*; *[[Live MCMXCIII]]*; **'; ''[[American Poet]]''; ''[[Rock 'n' Roll Animal]]''; **'; *[[Live in Italy av Lou Reed|Live in Italy]]*; *The Concert for the Rock and Roll Hall of Fame*; *[[Rock and Roll: an Introduction to The Velvet Underground]]*; *[[NYC Man (The Ultimate Collection 1967–2003)]]*; *Live on Letterman: Music from The Late Show* og **.

## Historie

Den første versjonen av «Sweet Jane» vart gjeven ut tidleg i 1970 og finst òg på *Loaded: Fully Loaded Edition*. I 1974 vart ein tidlegare neddempa kosnertversjon spelt inn i 1969 gjeven ut på *1969: The Velvet Underground Live*. Eit anna konsertopptak med lengre intro vart spelt inn i desember 1973 på Reed sitt *Rock 'n' Roll Animal*, som kom ut i 1974.

## Andre versjonar
* 1972: Mott the Hoople på det David Bowie-produserte albumet *[[All the Young Dudes]]*. Han vart òg gjeven ut som singel i Canada, Nederland, Portugal, Spania og USA.
* 1972: Framført under 'Save the Whales'-konserten den 8. juli i London som ein duett mellom Lou Reed og David Bowie.
* 1973: Brownsville Station på albumet *Yeah!*
* 1985: The Afflicted (*Good News About Mental Health*)
* 1987: Annabel Lamb på albumet *[[Brides]]*.
* 1988: Cowboy Junkies på *[[The Trinity Session]]*. Seinare gjeven ut som singel og nytta i filmmusikken til *[[albumet Natural Born Killers|Natural Born Killers]]*.  The Cowboy Junkies sin versjon er basert på den langsamare, eldre versjonen som finst på *1969: The Velvet Underground Live*.  Lou Reed sjølv har skildra dette som «den beste og mest autentiske versjonen eg har høyrt».
* 1989: 2 Nice Girls i lag med Joan Armatrading-songen «Love and Affection».
* 1994: Lone Justice for Radio 1 Live. 
* 1997: The Sugarcubes på albumet *Cover Me*.
* 1998: Phish på albumet Live Phish Volume 16.

Andre son har spelt songen er The Kooks, Jim Carroll Band, Red Hot Chili Peppers og Lou Reed i lag med Metallica.

## Rangeringar

I 2004 rangerte *[[Rolling Stone]]* songen på 335. plass på lista si over dei 500 største songane gjennom tidene. 

I mars 2005 plasserte ''Q'' «Sweet Jane» på 18. plass på lista si over dei 100 beste gitarsongane. 

*[[Guitar World]]* rangerte «Sweet Jane» på 81. plass på lista si over dei 100 største gitarsoloane

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Heroin av The Velvet Underground

«**Heroin**» er ein song av The Velvet Underground gjeven ut på debutalbumet deira i 1967, *[[The Velvet Underground & Nico]]*. Songen er skriven av Lou Reed i 1964 og er ein av dei mest hylla songane til bandet. Songen skildrar heroinbruk og -misbruk. Kritikar Mark Deming skriv, «Sjølv om 'Heroin' godtar dopmisbruk, fordømmer han det heller ikkje, og det gjer det meir urovekkande hos mange lyttarar.»

I 2004 vart songen rangert på 448. plass og i 2010 på 455. plass på *[[Rolling Stone]]* si liste over dei 500 største songane gjennom tidene. Songen er òg ein del av lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma rock and roll. 

## Innspeling
«Heroin» var ein av tre songar som vart spelt inn på ny i T.T.G. Studios i Hollywood før han vart gjeven ut på *The Velvet Underground & Nico* (i lag med «I'm Waiting for the Man» og «Venus in Furs»). Denne innspelinga av songen vart den nest lengste på albumet med litt over sju minuttar. 

«Heroin» byrjar langsamt med Reed sin rolege, melodiøse gitar og hypnotisk trommemønster av Maureen Tucker, før den elektriske bratsjen til John Cale og rytmegitaren til Sterling Morrison kjem inn. Tempoet aukar gradvis, og etterliknar verknaden forteljaren for frå dopet. 

## Alternative versjonar
Den tidlegare innspelinga av «Heroin» var med Lou Reed, Sterling Morrison og John Cale i Ludlow Street i juli 1965. Versjonen av songen som var meint for albumet vart spelt inn i Scepter Studios i New York City i april 1966. Denne versjonen har ein noko anna tekst og er mindre kaotisk enn albumversjonen. 

Lou Reed spelte seinare «Heroin» på konsert i sin glamrockstil, i lag med gitaristane Steve Hunter og Dick Wagner. Resultatet vart ein 13 minuttar lang versjon som finst på konsertalbumet *[[Rock 'n' Roll Animal]]* i 1974.

## Andre versjonar
Songen er spelt inn av mange andre artistar, som Mazzy Star, Human Drama, Iggy Pop, Echo & the Bunnymen, Roky Erickson, Billy Idol og Third Eye Blind.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heroin (song)|Heroin (song)]]» frå ,  den 4. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ørjan Mikkelsen

**Ørjan Mikkelsen** () er ein norsk ishockeyspelar og fotballspelar frå Furnes. Han spelar for heimeklubben Storhamar Dragons, og har spelt for Gjøvik Hockey. Mikkelsen spelar også for Furnes Fotball.
Nålkapselmosar

**Nålkapselmosar** er små, thallause, eittårige landplanter.
Eit særtrekk ved nålkapselmosar er at dei berre har éin stor kloroplast per celle.

Nålkapselmosane er den gruppa landplanter som har mest dominerande fellestrekk med algane. Tidlegare vart bladmosar, levermosar og nålkapselmosar samanfatta som mosar. I dag veit ein at ei slik gruppe er kunstig, mellom anna fordi bladmosar er søstergruppe til karplantene.

I Noreg finn ein to artar, gulnål (*Phaeoceros carolinianus*) og svartnål (*Anthoceros agrestis*). Begge desse artane veks på opa mark i Sør-Noreg, og er sjeldsynte. Desse er derfor på den nasjonale raudlista. Det finst totalt i verda ca. 80 artar, fordelte på seks til elleve slekter, avhengig av slektsoppfattninga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nålkapselmosar|Nålkapselmosar]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Lus

**Lus** er ein insektorden med det vitskapleg namnet *Anoplura* (tidlegare *Siphunculata*) som er kjend for å setja seg fast på og suga blod frå ulike dyr. Omgepet «lus» blir også brukt om andre smådyr, som bladlus og veggelus, og andre småting som kan minna om dei, som strikka lus eller lus på segl.

## Skildring
Lus er vingelause insekt på 0,35 til 6,5 mm. Dei er spesialiserte parasittar som lever av blod eller andre delar av ulike pattedyr. Beina er gode til å klamra seg fast med, og har ei kraftig klo ytst. Munnane inneheld stikke- og sugedelar som kan trekkjast inn i hovudet når dei ikkje er i bruk. Dyra har anten svakt utvikla eller manglar fasettauge.

Lus har seig, lêraktig hud. Dyr som lever på havpattedyr har skjel eller piggar på kroppen som gjev dei ei luftblære når vertsdyret dykkar. 

## Levesett
Lus kan leva på dei fleste pattedyr. To artar er tilpassa menneske: Menneskelus (hovudlus eller kroppslus) og flatlus, som lever rundt kjønnsorgana. Sellus (*Echinophthirius horridus*) går på ringsel og steinkobbe og *Antarctophthirius trichechi* lever på kvalross.

Pedikulosis er den medisinske nemninga på at eit menneske har lus.

## Underinndelingar
*Støvlus (*[[Psocoptera]]*)
*Pels- og fjørlus (*[[Phthiraptera]]*)

## Kjelder

Nynorskordboka

*Ord som endar med lus  i 
## Bakgrunnsstoff
Lou Reed Live

***Lou Reed Live*** er eit konsertalbum av Lou Reed, gjeven ut i 1975. Det vart spelt inn på same konserten som *[[Rock 'n' Roll Animal]]* den 21. desember 1973,i Howard Stein's Academy of Music i New York. Det inneheld tre songar frå *[[Transformer av Lou Reed|Transformer]]*, ein song frå *[[The Velvet Underground & Nico]]* og to songar frå *[[Berlin av Lou Reed|Berlin]]*. Desse to albuma inneheld heile konserten, sjølv om rekkefølgja på songane er annleis. 

I 2003 gav BMG Special Music Products ut dette albumet som ein del av «Extended Versions»-serien deira. Tittelen vart endra for å syne dette, men innhaldet var det same. 

Denne konsertplata har ein annan stereomiks enn motparten og gitarist Dick Wagner er å høyre i den venstre kanalen, medan Steve Hunter er i den høgre. Dette er motsett på *Rock 'n' Roll Animal*.

## Innhald

## Medverkande
*Lou Reed&nbsp;— vokal
*Ray Colcord&nbsp;— tangentinstrument
*Pentti Glan&nbsp;— trommer, perkusjon
*Steve Hunter&nbsp;— gitar
*Prakash John&nbsp;— bass
*Dick Wagner&nbsp;— gitar
*Rob Hegel&nbsp;- korvokal på «Sad Song»

;Teknisk
*Gus Mossler - lydteknikar
*Bruce Somerfeld, George Semkiw - produksjonsassistentar
*Oliviero Toscani - fotografi

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lou Reed Live|Lou Reed Live]]» frå ,  den 5. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*