open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bransfieldsundet

**Bransfieldsundet** er eit sund som går frå nordaust til sørvest mellom Sør-Shetlandsøyane og Den antarktiske halvøya og er kring 110&nbsp;km breitt og 370&nbsp;km langt. Det vart namngjeve kring 1825 av James Weddell, som var kaptein i Royal Navy, etter Edward Bransfield, som òg var kaptein i Royal Navy og som kartla Sør-Shetlandsøyane i 1820. Det vert kalla **Mar de la Flota** av Argentina.

Ei undersjøisk kløft går gjennom sundet og vert kalla **Bransfield Trough**. Heile bassenget er kring 400&nbsp;km lang og ned mot 2000 meter djupt, mellom bogen i Sør-Shetlandsøyane og Den antarktiske halvøya. Kløfta vart danna kring fire millionar år sidan. Denne riftinga har ført til jordskjelv og vulkanisme langs Bransfieldsundet. Det ligg fleire undersjøisk fjell i sundet med vulkansk opphav, mellom anna den inaktive Orca Seamount.

23. november 2007 gjekk MS «Explorer» på eit isfjell og sokk i Bransfieldsundet. Alle dei 154 passasjerane ombord vart redda og det vart ikkje rapportert om personskadar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bransfield Strait|Bransfield Strait]]» frå ,  den 8. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Burden Passage

**Burden Passage** er eit sund mellom D'Urville Island i Antarktis og Bransfield Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey og kalla opp etter Eugene Burden (1892–1979), som var kaptein på «Trepassey», som først segla gjennom sundet i januar 1947.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burden Passage|Burden Passage]]» frå ,  den 8. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Errera Channel

**Errera Channel** er eit sund mellom Rongé Island og vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen i 1897–1899, under Adrien de Gerlache, som namngav sundet etter Leo Errera, ein professor ved Universitetet i Brussel som var medlem av Belgica-rådet.

## Kjelder
Faure Passage

**Faure Passage** er eit sund mellom Faure Islands og Kirkwood Islands i Marguerite Bay i Antarktis. Namnet «Pasaje Faure» vart nytta av argentinske arbeidarar i området i samband med nærleiken til Faure Islands.

## Kjelder
Gunnel Channel

**Gunnel Channel** er eit sund, 0,5&nbsp;nautiske mil breitt and 7&nbsp;nautiske mil langt, sør i Hanusse Bay og skil Hansen Island frå vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga frå lufta og grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill. Det vart kartlagd frå bakken i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey som gav sundet det skildrande namnet. *Gunnel* er eit engelsk ord for ripa på ein båt og gav inntrykk av at sundet var så smalt at ein ikkje kunne fare gjennom det utan å skrape ripa borti kvar side.

## Kjelder
Harrison Passage

**Harrison Passage** er eit sund mellom Larrouy Island og Tadpole Island i vest, og Islas Llanquihue og vestkysten av Graham Land i Antarktis i aust. Det vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og vart kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter John Harrison, ein engelsk urmaker som var den første som løyste problemet med å finne lengdegrader til sjøs.

## Kjelder
Hinks Channel

**Hinks Channel** er eit bogeforma sund i den nordlege delen av Laubeuffjorden, 2&nbsp;nautiske mil breitt og 11&nbsp;nautiske mil langt, som strekkjer seg frå The Gullet og skil Day Island i vest frå Arrowsmith Peninsula og Wyatt Island i aust, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill, og vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey som namngav det etter Arthur R. Hinks.

## Kjelder
Isacke Passage

**Isacke Passage** er eit sund i Hanusse Bay mellom Liard Island og Arrowsmith Peninsula på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart oppdaga og først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter kaptein Christopher J. Isacke i Royal Navy, øvstkommanderande på HMS «Endurance» i ved Den antarktiske halvøya, 1972–74.

## Kjelder
Jones Channel

**Jones Channel** er eit isfylt sund i Antarktis. Sundet er 8 nautiske mil (15&nbsp;km) langt og 1 til 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) breitt. Det ligg mellom Blaiklock Island og den sørlege delen av Arrowsmith Peninsula frå Bourgeoisfjorden ved neset Bigourdanfjorden, utanfor vestkysten av Graham Land. 

Jones Channel er kalla opp etter Harold D. Jones som var flymekanikar i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) ved Stonington Island i 1947–49. Jones var med FIDS då sundet vart oppdaga og kartlagd i 1949.

## Kjelder
Larsen Channel

**Larsen Channel** er eit sund mellom D'Urville Island i Antarktis og Joinville Island, utanfor Den antarktiske halvøya. Larsen Channel vart oppdaga i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld og kalla opp etter kaptein C. A. Larsen på ekspedisjonsskipet «Antarctic».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Larsen Channel|Larsen Channel]]» frå ,  den 8. januar 2013.*
Gull Channel

**Gull Channel** er eit sund mellom Dynamite Island og Stonington Island, langs vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41, og ho fekk dette namnet av dei på grunn av dei mange måsane som fanst i sundet.

## Kjelder
Lawrence Channel

**Lawrence Channel** er eit sund i Laubeuffjorden, som går frå nord til sør mellom Wyatt Island og Arrowsmith Peninsula på Loubet Coast. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1984 etter kaptein Stuart J. Lawrence, kaptein i British Antarctic Survey (BAS) på skipet RRS «Bransfield» frå 1974.

## Kjelder
Graham Passage

**Graham Passage** er eit sund som skil Murray Island frå vestkysten av Graham Land i Antarktis. Det vart namngjeve av kaptein Skidsmo etter kvalbåten hans «Graham», som var det første fartøyet som segla gjennom sundet, den 20. mars 1922.

## Kjelder
Mudge Passage

**Mudge Passage** er eit sund som går frå aust til vest frå nærleiken av Prospect Point på Graham Coast, mellom Beer Island og Dodman Island i nord og Saffery Islands og Trump Islands i sør, til området i nærleiken av Extension Reef. Sundet vart segla gjennom og kartlagd av kaptein C.R. Elliott på RRS «John Biscoe» i januar 1979. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med Harrison Passage og Maskelyne Passage i nordaust, etter den engelske urmakaren Thomas Mudge (1715–94), som medverka til ubetringa av marine kronometer. 

## Kjelder
The Narrows i Antarktis

**The Narrows** er eit smalt sund mellom Pourquoi Pas Island og Blaiklock Island, mellom Bigourdanfjorden og Bourgeoisfjorden utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga og gjeven det skildrande namnet av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

## Kjelder
Picnic Passage

**Picnic Passage** er eit sund, 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) langt og 0,5 nautiske mil (0,9&nbsp;km) breitt, mellom Snow Hill Island og Seymour Island i James Ross-øyane. Det vart først kartlagd i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) namnet kom frå dei glimrande sledetilhøva dei hadde her under kartlegginga til Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) av området i 1952, slik at arbeidet vart som ein piknikk. 

## Kjelder
Plata Passage

**Plata Passage** eller **Admiral Merino Passage** (*Canal Almirante Merino* på spansk) er eit sund i Wilhelmina Bay som skil Brooklyn Island frå vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og kalla opp etter estuaret  mellom Argentina og Uruguay som takk for hjelpa til ekspedisjonen av folk frå Argentina.

## Kjelder
Powell Channel

**Powell Channel** er eit smalt sund mellom Millerand Island og Debenham Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter løytnant John M. Powell i Royal Navy, som kartla sundet i 1972.

## Kjelder
Carl Passage

**Carl Passage** er eit smalt sund 0,2&nbsp;nautiske mil langt, mellom Elephant Lagoon og Cook Bay langs nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart basert på 1929–30 landmålingar gjort av mannskap på Discovery Investigations, men namnet kan vere eldre.

## Kjelder
Lientur Channel

**Lientur Channel** er eit sund mellom Lemaire og Byrde Island frå Paradise Harbor til Gerlachesundet, utanfor vestkysten av Graham Land. Det vart først grovt kartlagd av Belgica-ekspedisjonen, 1897-99. Det vart namngjeve av den fjerde chilenske antarktisekspedisjonen (1949–50) etter Lientur, eit av skipa nytt i løpet av denne ekspedisjonen.
 
## Kjelder
Milestone Bluff

**Milestone Bluff** er ei snødekt klippe på 830 moh like vest-sørvest for Mount Liotard, sør på Adelaide Island. Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1964 fordi klippa er eit viktig landemerke for innlandsruta nord for Adelaide station.

## Kjelder
Prince Gustav Channel

**Prince Gustav Channel** er eit sund mellom Den antarktiske halvøya i vest og James Ross Island i aust. Det er kring 130&nbsp;km langt og frå 6 til 24&nbsp;km breitt. 

Det vart namngjeven i 1903 etter kronprins Gustav av Sverige (seinare kong Gustav V) av Otto Nordenskjöld under Den svenske antarktisekspedisjonen.

Den 27. februar 1995, rapporterte British Antarctic Survey (BAS) at ein isbrem som tidlegare blokkerte sundet hadde gått i oppløysing. Denne isbremmen hadde tidlegare dekt kring 700&nbsp;km² før han løyste seg opp.

I området som tidlegare var dekt av isbremmen var sundet mellom 600 og 800 meter djupt. Mellom februar og mars 2000 henta forskarar opp 5-6 meter lange sedimentkjernar frå havbotnen. Karbondatering av det organiske stoffet i sedimentlaga indikerte at dei hadde vorte lagt ned mellom 2&nbsp;000 til 5&nbsp;000 år sidan og at mykje av sundet til somme tider av året var isfritt. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prince Gustav Channel|Prince Gustav Channel]]» frå ,  den 8. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Douglas Strait

**Douglas Strait** er eit sund 2 nautiske mil (4&nbsp;km) breitt mellom Thule Island og Cook Island i Sør-Sandwichøyane. Ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen i 1820 oppdaga sundet, som vart kartlagd i 1930 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RRS «Discovery II» og kalla opp etter viseadmiral Sir Percy Douglas, som var medlem av Discovery Committee.

## Kjelder
Flodhest

**Flodhest** eller **elv(e)hest** (*Hippopotamus amphibius*) er den største nolevande flodhesten og den einaste nolevande arten i slekta *Hippopotamus*.

Flodhesten fanst tidlegare i Afrika heilt nord til Nilen og i Jordanelva i Asia. I dag lever ville flodhestar berre i Afrika sør for Sahara. Dyra er rekna som sårbare av IUCN.

## Skildring
Flodhestar er kraftige, tjukkhuda og nesten hårlause dyr.
Vaksne dyr har vanlegvis ei skulderhøgd på rundt 1,4 meter og ei lengd på 3,3–3,5 meter, men kan nå opptil 4,5 meter. Hannar er større enn hoer og veg gjerne mellom 1600 og 3200 kg, medan hoer kan bli opptil 650-2350 kg. Nyfødde flodhestar er 25-5 kg tunge.

Dyra har store hovud med kraftige kjevar og store tenner. Fortennene og hjørnetennene veks livet gjennom. 
Beina er korte og dei har fire tær på kvar fot. Tærne kan sprika og har symjehud.

Flodhesten er tilpassa eit liv der han er mykje nedsenkt i vatn, med auge, øyre og nasebor på oversida av hovudet. Nasebora kan lukkast. 

## Levevis
Flodhestar lever i og ved elver, sjøar og sumper. Dei held til i flokkar som typisk omfattar 10-15 individ, men kan også danna større flokkar på opptil 150 dyr. Flodhesthannar kan vera særs aggressive mot kvarandre.

Dei er planteetarar som hovudsakleg et plantar som veks ved vatnet dei held til i. Som regel går dei på land og beiter om natta.

## Flodhest og menneske

Flodhest har blitt jakta på for kjøt, feitt, skinn og tenner. Særleg dei store nedre hjørnetennene er blitt brukt som kjelde til elfenbein. Sidan 1900 har talet på ville flodhestar gått tilbake grunna jakt og habitattap.

Flodhestar kan drepa menneske. Dei kan også gjera stor skade på avlingar i jordbruket.

## Kjelder

* «flodheste» i *Den Store Danske*
* «Hippopotamus amphibius», IUCN Red List

## Bakgrunnsstoff
Forsters Passage

**Forsters Passage** er eit sund mellom Bristol Island og Southern Thule i Sør-Sandwichøyane. I 1775 gav ein britisk ekspedisjon under James Cook det namnet «Forster's Bay», etter John R. Forster, som var ein naturalist på ekspedisjonen, til det dei trudde var ei bukt omtrent på same staden. Det vart oppdaga at «bukta» var eit sund av ein russisk ekspedisjon under Fabian Gottlieb von Bellingshausen i 1820.

## Kjelder
Hauge Strait

**Hauge Strait** er eit sund 3&nbsp;nautiske mil breitt mellom Cape Darnley og Hauge Reef, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter plasseringa ved Hauge Reef.

## Kjelder
Lemaire Channel

**Lemaire Channel** er eit sund utanfor Antarktis, mellom Kiev Peninsula og fastlendet med Graham Land og Booth Island. Sundet er ein populær turistdestinasjon i Antarktis med bratte klipper og vatn fylt av isfjell. Sundet er 11&nbsp;km langt og like over 1600 meter breitt på det smalaste. 

Det vart oppdaga av den tyske ekspedisjonen of 1873-74, men ikkje segla gjennom før desember 1898, då «Belgica» frå de Gerlache-ekspedisjonen segla gjennom. De Gerlache namngav det etter Charles Lemaire (1863-1925), ein belgisk oppdagar i Congo.

## Galleri

Lemaire_Channel_Jan_2014.JPG|Det nordlege innløpet av Lemaire Channel mot sør
Lemaire Channel entry.jpg|Det nordlege innløpet av Lemaire Channel mot sør, frå dekket på MS «Hanseatic»
Cruise_ship_in_Lemaire_Channel.jpg|Cruiseskip i Lemaire Channel
Icebergs_in_the_Lemaire_Channel,_Antarctica.jpg|Isfjell i Lemaire Channel
Unas_tits_2014.jpg|Una Peaks


## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Lena Passage

**Lena Passage** er eit sund mellom sørvestdelen av Haswell Islands og Vetrov Hill på kysten av Antarktis. Det vart kartlagd av den sovjetiske ekspedisjonen (1956), som namngav det etter skipet Lena.
 
## Kjelder
Lewthwaite Strait

**Lewthwaite Strait** er eit sund som ligg mellom Coronation Island and Powell Island i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga i desember 1821 under ein felles seglas med kaptein George Powell, ein britisk selfangar i sluppen Dove, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar i sluppen James Monroe. Mr. Lewthwaite var ein sjøfartslærar i Prince's Street i Rotherhithe (London). Kaptein Powell overleverte kart og journalar til Lewthwaite frå før han segla ut på den siste ekspedisjonen sin, der han omkom. 
 
## Kjelder
Kitano-seto

**Kitano-seto** er eit smalt sund mellom Nesøya og Aust-Ongul i Flatvær. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Sundet vart kartlagt av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957, og gjeve namnet Kitano-seto ('Nordsundet') etter plasseringa i øygruppa.

## Kjelder
Kista Strait

**Kista Strait** er eit sund mellom Flatøyholmane og Jocelyn Islands i Holmevika i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Sundet vart først segla gjennom under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som oppretta Mawson Station.

## Kjelder
Jondalen kyrkje

**Jondalen kyrkje** er ei langkyrkje i Kongsberg kommune, Jondalen sokn i Kongsberg prosti. Kyrkja er bygd i tre i 1882, og har 150 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Jacob Wilhelm Nordan.

## Litteratur
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Sigrid Marie og Håkon Christie: Jondalen kirke i «Norges Kirker»
* 
* Kongsberg og Jondalen kyrkjelyd
*
Ihor Pavljuk

**Ihor Zynovijovytsj Pavljuk** () er ein ukrainsk forfattar og forskar. Han er vinnar av Folkets Taras Sjevtsjenko-pris, Hryhorij Skovoroda-prisen, den internasjonale litterære Nikolaj Gogol-prisen «Triumph», den engelske PEN-klubben sin pris i 2013, og den sveitsiske kritikarprisen 2021.

Pavljuk har ein doktorsgrad i sosial kommunikasjon.

## Utvalde publikasjonar (bøker)
### Poesi
**Ungdomsøyer* (1990) *Острови юності*
**Vinden ikke fra her* (1993) *Нетутешній вітер*
**Stemme av dagens mån* (1994) *Голос денного Місяця*
**Glasstaverna* (1995) *Скляна корчма*
**Allergi mot evigheten (Babylonia) *(1999) *Алергія на вічність*
**Elementet* (2002) *Стихія*
**Maskulin fortunetelling* (2002) *Чоловіче ворожіння*
**Engelen (eller) engelsk språk? (Dikt av Ihor Pavlyuk på engelsk)* (2004)
**Magma* (2005) *Магма*
**Opprøret* (2006) *Бунт*
**Stemmegaffelen* (2007) *Камертон*
**Lyrik* (2008) *Лірика*
**Ukraina i røyken* (2009) *Україна в диму*
**Stratosfæren* (2010) *Стратосфера*
**Fangende høstens spindelvev* (2011) *Ловлячи осінні павутинки*
**En flytur over Svartehavet: utvalgte dikt* (2019) *A Flight over the Black Sea*: Selected Poems

### Prosa
**Biografi av poetstammens tre* (2003) *Біографія дерева племені поетів*
**Den forbudte blomst* (2007) *Заборонений цвіт*

### Monografiar
**Kunstner – Makt – Media: historisk og typologisk analyse* (1997) *Митець – Влада – Преса: історико-типологічний аналіз*
**Diagnostikk og prognose for løgn: digresjoner i teorien om kommunikasjon* (2003) *Діагностика і прогностика брехні: екскурси в теорію комунікації*
**Forfattere i presse* (2010) *Письменники у пресі*

### Barnebøker
**Den flyende kjelen* (2003) *Літаючий казан*

## Merknadar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* AMAZON.COM. Catching Gossamers: Catching Gossamers~A Double Hat Trick in Poetry
* European forfatter Innledning
Láhko nasjonalpark

**Láhko nasjonalpark** er ein nasjonalpark som vart oppretta i 2012.

Láhko vernar det største samanhengande området av alpin karst i Noreg.  Parken har samiske kulturminne. 

## Plassering
Nasjonalparken ligg i Beiarn, Gildeskål og Meløy kommunar i Nordland fylke. Det samla arealet i nasjonalparken er om lag 188 km², av dette ca. 70 % innanfor grensene til Gildeskål kommune.  Han ligg nær til og vest for den nordlege delen av Saltfjellet-Svartisen nasjonalpark.

## Verneformål
Formålet med nasjonalparken er: 
* å ta vare på eit kartslandskap og den spesielle berggrunnen med tilhøyrande  planteliv

## Bruk av nasjonalparken
Tradisjonell reindrift er tillate, og friluftsområdet vil bli brukt som tidlegare med jakt, fiske og turgåing.

## Kjelder
* Pressemelding frå Miljøverndepartementet, 14. desember 2012 henta 8. januar 2013
*Miljodirektoratet: Om Láhko nasjonalpark (bokmål) 
### Referansar
Xinyang

**Xinyang** (kinesisk: 信阳; pinyin: *Xìnyáng*) er eit byprefektur lengst sør i provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 18&nbsp;819 km² og hadde vel 6,1 millionar ibuarar i 2010. Xinyang grensar i sør til provinsen Hubei, og i aust til Anhui.

Byprefekturet Xinyang omfattar to bydistrikt (区 *qū*) og åtte fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Byen er eit viktig regionalt senter for den sørlegaste delen av Henan, samt det nordlege Hubei. Mellom anna er her ein omfangsrik matvare- og tekstilindustri.

Om lag 8 km vest for bysentrum ligg Nanwan-demninga som demmer opp det inntil 50 km² store, og svært fiske- og dyrerike reservoaret Nanwan (Sørsjøen). Dette området er skogkledd og verna, innsjøen har heile 61 mykje besøkte øyar.

### Samferdsle
Jingguangbanen, toglinja mellom Beijing i nord og Guangzhou i sør, har stoppestad her. Denne sterkt trafikkerte jarnbanelinja er også innom mellom andre Baoding, Shijiazhuang, Handan, Anyang,  Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Shaoguan.

Kinas riksveg 107 går gjennom området. Han fører frå Beijing til Shenzhen og er innom provinshovudstadene Shijiazhuang, Zhengzhou, Wuhan, Changsha og Guangzhou. Også Kinas riksveg 312 fører gjennom området. Han går frå Shanghai og passerer mellom andre Suzhou, Nanjing, Hefei før han kjem til Xinyang, vidare leier han til Xi'an, Lanzhou, Jiayuguan i Gansu og Urumqi, før han endar på grensa mot Kasakhstan.

### Arkeologi
I bydistriktet Pingqiao ligg Changtaiguan (长台关乡), der vart gjort viktige funn under utgravingane på Changtaiguan Chumu (长台关楚简, «Chugravene ved Changtaiguan»). I 2006 vart kommunenamnet Changtaiguan endra til Changtai (长台乡).

Utgravingane fann stad i 1957 og 1958, der det i gravene frå Chu-tida mellom anna vart funne bambustekstar, lakkvarer og musikkinstrument. Også to graver frå krigarrika-tida vart avdekt.  I alt vart over hundre bambustavler med skriftteikn funne. Særleg interesse vekte dei konfusianske tekstane frå grav 1. Ein av tekstane var eit «gravinventar» (*qiǎncè*, 遣策), der alt som var lagt ned i grava var opprekna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Xinyang|Xinyang]]» frå ,  den 8. januar 2013.*
Sanmenxia

**Sanmenxia** (kinesisk: 三门峡; pinyin: *Sānménxiá*) er  eit byprefektur lengst vest i provinsen Henan i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 10&nbsp;475 km² og hadde 2,23 millionar ibuarar i 2010. Sanmenxia ligg på sørsida av storelva Huang He.

Byprefekturet Sanmenxia omfattar eitt bydistrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og tre fylke (县 *xiàn*).

### Næring
I prefekturet ligg Sanmenxia-demninga, den øvste demninga i Huang He, bygt på 1950-talet. Vasskraftverket  på staden har ein effekt på 2&nbsp;870 megawatt. Av langt nyare dato er Sanmenxia kolkraftverk på 1&nbsp;800 MW.

### Samferdsle
I Sanmenxia stansar toga på Longhaibanen, Kinas viktigaste jarnbanelinje i aust-vest-retning, som strekker seg frå Lianyungang til Lanzhou via mellom andre Xuzhou, Kaifeng, Zhengzhou, Weinan og Xi'an.

Kinas riksveg 209 går gjennom byprefekturet. Han byrjar i Hohhot i Indre Mongolia, kryssar gjennom provinsane Shanxi, Henan, Hubei, Hunan og endar opp i hamnebyen Beihai i Guangxi. Også Kinas riksveg 310 passerer gjennom området. Denne viktige trafikkåra tek til i Lianyungang i Jiangsu, fører så vestover og endar i Tianshui i provinsen Gansu. Ho er innom storbyar som Xuzhou, Shangqiu, Kaifeng, Zhengzhou, Luoyang og Xi'an.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sanmenxia|Sanmenxia]]» frå ,  den 8. januar 2013.*
Song Shan

**Song Shan** (kinesisk: 嵩山; pinyin: *Sōngshān*) er ei fjellkjede i Dengfeng i provinsen Henan. Fjellkjeda, som er 60 km lang og strekker seg parallelt med Huang He på sørsida av elva, er det midterste av *Kinas fem mektige fjell*, eit uttrykk for ei oppfatning som har røter tilbake til taoismen. Høgste toppane når opp i vel 1&nbsp;500 meter over havet. 

I Song Shan finst mange kulturelt viktige tempel og andre anlegg. Det mest kjende tempelet er Shaolintempelet, der munkane har utvikla og framleis praktiserer gamle kinesiske kampsportar som qigong, qinggong og andre former for kung fu. Her finn ein også dei to eldste bevarte astronomiske observatoria i Kina, samt over 2&nbsp;000 steleinskripsjonar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Song Shan|Song Shan]]» frå ,  den 8. januar 2013.*
Merton Passage

**Merton Passage** er eit smalt sund mellom Right Whale Rocks og  ei lita klippe 200&nbsp;m nord for Barff Point, ved austsida av innløpet til Cumberland Bay i Sør-Georgia. Namnet Merton, det tidlegare namnet for Right Whale Rocks, vart nytta om dette sundet av mannskapet på Discovery Investigations etter kartlegginga av området i perioden 1926-30.

## Kjelder
Sørsundet

**Sørsundet** eller **Minamino-seto** er eit smalt sund mellom Ongul og Teøyane i Flatvær. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37 og igjen kartlagt av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeve Minamino-seto (Sørsundet) etter plasseringa i øygruppa.

## Kjelder
Nakano-seto Strait

**Nakano-seto** er eit særs smalt sund mellom Ongul og Aust-Ongul aust i Lützow-Holmbukta. Sundet vart først kartlagt i 1957 av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE) som gav det namnet Nakano-seto (Midtsundet).

## Kjelder
Neptune's Bellows

**Neptune's Bellows** er eit sund ved søraustsida av Deceptionøya ved innløpet til Port Foster i Sør-Shetlandsøyane. Namnet, etter den romerske havguden Neptun, som vart nytta av amerikanske selfangarar før 1822 på grunn av dei kraftige vindkasta ein opplevde i dette smale sundet. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Vestsundet

**Nishino-seto** er eit smalt sund mellom Ongulkalven og Ongul i Lützow-Holmbukta. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Det vart kartlagt av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeve Nishino-seto (Vestsundet) etter plasseringa Flatvær.

## Kjelder
Normanna Strait

**Normanna Strait** er eit sund mellom Signy Island og Coronation Island i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga av Matthew Brisbane, som grovt kartla sørkysten av Coronation Island under rettleiing frå James Weddell i 1823. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging av desse øyane av kaptein Petter Sørlle i 1912-13 og er truleg kalla opp etter AS Normanna frå Sandefjord i Noreg, som dreiv kvalkokeriet DS «Normanna».

## Kjelder
Moraine Strait

**Moraine Strait** er eit sund i McMurdo isbrem som strekkjer seg frå nord til sør mellom Brown Peninsula, Mount Discovery og Minna Bluff i vest, og Black Island i aust. Overflata av sundet, særleg den nordlege delen mellom Brown Peninsula og Black Island, er merkverdig på grunn av breie morenar som dekkjer mykje av isen. Dette har gjeve opphav til namnet på sundet. Sundet vart oppdaga under Discovery-ekspedisjonen 1901-1904, leia av Robert Falcon Scott. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1999.

## Kjelder
Maurice Channel

**Maurice Channel** er eit sund 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) breitt mellom Bellingshausen Island og Cook Island i Sør-Sandwichøyane. I 1820 indikerte Bellingshausen indirekte at sundet fanst ved å skildre Southern Thule som ei høg klippe med tre småøyar. Sundet vart kartlagd i 1930 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations.

## Kjelder
George VI Sound

**George VI Sound**, **Canal Jorge VI**, **Canal Presidente Sarmiento**, **Canal Seaver**, **King George VI Sound** eller **King George the Sixth Sound** er ei stor bukt eller forkastingssenking på aust- og sørsida av Aleksanderøya. Sundet er kring 480 km langt og er forma som ein J. Sundet ligg mellom Aleksanderøya og Palmer Land, ved den sørlege delen av Den antarktiske halvøya og English Coast. Fleire innsjøar ligg ved sundet og desse mottar store mengder is som strøymer frå George VI isbrem og ut i desse innsjøane. Somme av desse er Hodgson Lake, Moutonnee Lake og Ablation Lake. Fleire isbrear renn austover og ut i sundet frå austsida av det indre av Aleksanderøya. Dei fleste av desse isbreane ligg sør for Planet Heights, der alle isbreane er kalla opp etter månar, satellittar og planetar i solsystemet. 

George VI Sound er i stor grad dekt av George VI isbrem og isen er mellom 24&nbsp;km til meir enn 64&nbsp;km brei. George VI Sound vart oppdaga av Lincoln Ellsworth på ein flytur over området i 1935. George VI Sound vart utforska av British Graham Land Expedition (BGLE) i 1936-1937 og av United States Antarctic Service (USAS) i 1940. George VI Sound vart namngjeven av John Riddoch Rymill, leiaren for BGLE, etter Georg VI, som då var konge i Storbritannia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George VI Sound|George VI Sound]]» frå ,  den 9. januar 2013.*
Ob Passage

**Ob Passage** er eit sund mellom Khmary Island og Mabus Point på kysten av Antarktis. Det vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Mawson. Det vart kartlagd av den sovjetiske ekspedisjonen (1956), som namngav det etter skipet «Ob'».

## Kjelder
Prince Charles Strait

**Prince Charles Strait** er eit sund mellom Cornwallis og Elefantøya i Sør-Shetlandsøyane. Sundet var kjend for selfangarar så tidleg som 1821, men første gong ein kjenner til at det vart segla gjennom var i 1839 av briggen «Porpoise» under US Exploring Expedition leia av Charles Wilkes. Oppmåling av sundet vart utført med fartøyet John Biscoe og fregatten HMS Sparrow i desember 1948. Det er kalla opp etter Prins Charles av Wales, som er son av dronning Elizabeth II av Storbritannia.

## Kjelder
Reynolds Strait

**Reynolds Strait** er eit sund mellom Forrester Island i nord og Shepard og Grant Island langs kanten av Getz isbrem i sør. Då Forrester Island vart oppdaga frå USS «Glacier» den 4. februar 1962 vart samstundes sundet oppdaga, som då vart kartlagd. Namnet vart gjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ralph R. Reynolds som var øvstkommanderande for atomkraft-styrken ved McMurdo-basen i 1970.
 
## Kjelder
Stefansson Strait

**Stefansson Strait** er eit isfyllt sund, 35 nautiske mil (60&nbsp;km) langt og 3 to 10 nautiske mil (18&nbsp;km) breitt, mellom austkysten av Palmer Land og Hearst Island. Sundet vart oppdaga av sir Hubert Wilkins ved sørenden av flyturen hans 20. desember 1928, og vart namngjeven av han etter Vilhjalmur Stefansson. Han meinte det var eit sund som gjekk tvers igjennom det som i dag er Den antarktiske halvøya, men den verkelege retninga på sundet vart avgjort av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla denne kysten til lands og frå lufta i 1940.

## Kjelder
Washington Strait

**Washington Strait** er eit sund mellom Fredriksen og Powell Island i vest og Laurie Island og fleire mindre øyar i aust i Sør-Orknøyane. Det vart oppdaga i desember 1821 under ein felles seglas av kaptein George Powell, ein britisk selfangar på sluppen «Dove», og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar i sluppen «James Monroe». Sundet vart kalla opp etter George Washington, den første presidenten i USA.

## Kjelder
Whalers Passage

**Whalers Passage** er eit smalt sund som ligg mellom Welcomeøyane og Sky Rock, utanfor nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Admiralitetet.

## Kjelder
White Strait

**White Strait** er eit lite, isfyllt sund mellom Black og White Island i Ross Archipelago. Det vart først kartlagd av Discovery-ekspedisjonen, 1901-04. Det vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1958–59) etter M. White som deltok på ekspedisjonen. 

## Kjelder
Balsamstranda

**Balsam Beach** er ei lita steinstrand med taggete øyar like utanfor som ligg 1&nbsp;km aust for Dartmouth Point i Cumberland East Bay på Sør-Georgia. Stranda finst på tidlegare kart, men vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1951 etter ei kartlegging. Namnet er eitt av fleire namn i nærleiken av Dartmouth Point som kjem frå kjemiske flekkar nytta i førebuinga av histologiske undersøkingar av biologisk materiale som vart samla inn her av FIDS.

## Kjelder
Binderstranda

**Binder Beach** er ei morenestrand inst i Right Whale Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging av Discovery Investigations i 1930.

## Kjelder
*
Bonnerstranda

**Bonner Beach** er ei lita, flat strand på sørkysten av Larsen Harbor søraust i Sør-Georgia. Det er den einaste staden i Sør-Georgia der weddellselar ynglar. Området vart kartlagt av mannskap på Discovery Investigations i 1927 og av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart gjeve namn av UK Antarctic Place-Names Committee i 1957 etter William N. Bonner som var biolog i Falkland Islands Dependencies Survey og som arbeidde i Bay of Isles i 1953–55. I perioden 1956-1957 var han selfangstinspektør i Sør-Georgia.

## Kjelder

*
Stewart Strait

**Stewart Strait** er eit sund mellom Birdøya og Willisøyane, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Sundet vart segla gjennom og kartlagd av kaptein James Cook i 1775. Det vart seinare kalla Willis Sound av selfangarar og kvalfangarar. Sundet vart kartlagd på ny av Discovery Investigations i 1930 og kalla opp etter Walter Stuart, som var tolloffiser på Sør-Georgia på den tida.

## Kjelder
Styles Strait

**Styles Strait** er eit sund mellom White Island og Sakellari Peninsula. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i november 1956, og vitja i februar 1960 og februar 1961 av ANARE («Thala Dan»). Det er namngjeve av D.F. Styles som var leiar for denne turen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Styles Strait|Styles Strait]]» frå ,  den 9. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
Brightonstranda

**Brighton Beach** er ei strand som ligg mellom Zero Point og Adventure Point i Possession Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart etter ei kartlegging av Discovery Investigations i 1926–30 og kjem av at stranda hadde eit rikt dyreliv, slik som Brighton Beach på sørkysten av England.

## Kjelder

*
Papuastranda

**Papua Beach** er ei strand 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) lang på søraustkysten av Cumberland West Bay i Sør-Georgia. Namnet kjem frå «Papua Cove», eit namn som ikkje lenger er i bruk, som vart nytta om ei lita vik der denne stranda ligg av den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04, fordi ein fann ein koloni med eselpingvinar (Pygoscelis papua) her. Vika vart kalla «Pinguinbucht» på eit kart frå 1907 av A. Szielasko og forma Penguin Bay finst på nokre seinare kart. Etter ei kartlegging i 1951-52, rapporterte South Georgia Survey at stranda, og ikkje vika, var den viktigaste geografiske detaljen som trong namn. 

## Kjelder
Paulstranda

**Paul Beach** er ei grusstrand ved vestenden av Ample Bay i Bay of Isles i Sør-Georgia. Stranda er 1,0&nbsp;km lang, graskledd i dei øvre delane med 35 meter høge klipper bakom. Ho grensar i aust til Gracebreen og i vest til klipper som strekkjer seg austover frå Markham Point. Stranda vart biologisk undersøkt i 1953-54 av to medlemmar frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeve frå FIDS etter Southern Paul, ein bøyebåt frå Salvesen kvalkompani ved Leith Harbor, som transporterte laget til Bay of Isles og som vart nytta av FIDS ved fleire høve. 

## Kjelder
Sudanstranda

**Sudan Beach** er ei lita grusstrand sør for Dartmouth Point, på austsida av Morenefjorden i Sør-Georgia. Området vart grovt kartlagt av den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld. Stranda vart kartlagd og namngjeve av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1951. Stranda og fleire ander stader i nærleiken er kalla opp etter kjemiske stoff nytta under førebuinga av histologiske prøvar samla inn av FIDS.

## Kjelder
Chimaera Flats

**Chimaera Flats** er ei brei, flat sandstrand mellom Medusa Pool og Gorgon Pool på Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter kimære, eit mytisk eldsprutande fabelvesen. 

## Kjelder
*
Arkutinostranda

**Arkutino Beach** (Brjag Arkutino) er ei 1,8&nbsp;km lang strand på austkysten av False Bay på Livingston Island i Antarktis.  Stranda grensar til Charitybreen i nord, Barnard Point i sør og Veleka Ridge i aust. Stranda er snøfri om sommaren. 

Stranda vart kalla opp etter kystlagunen Arkutino søraust i Bulgaria.

## Sjå òg
* Tangra Mountains
* Livingston Island
* Antarctic Place-names Commission

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Johnstranda

**John Beach** er ei strand på vestsida av innløpet til Walker Bay på sørkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. 

Stranda vart grovt kartlagd og namngjeven «Black Point» av Robert Fildes i 1820–22. Sidan det alt fanst eit Black Point på Livingston Island, vart dette namnet avvist og erstatta med det nye av UK Antarctic Place-Names Committee i 1958. John Beach er kalla opp etter briggen «John» (kaptein John Walker) frå London, som var ei selskute ved Sør-Shetlandsøyane i 1820–21 og 1821–22.

## Kjelder
Gerlovostranda

**Gerlovo Beach** (bulgarsk ‘Gerlovski Brjag’) er ei strand som strekkjer seg 2&nbsp;km på nordvestkysten of Ioannes Paulus II Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho går sør og nordaust for Mercury Bluff og vender mot San Telmo Island i nord og west. Stranda er snøfri om sommaren. Området vart vitja tidleg på 1800-talet av selfangarar.

Stranda er kalla opp etter regionen Gerlovo nordaust i Bulgaria.

## Kjelder
* Gerlovo Beach. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Half Moon Beach

**Half Moon Beach** er ei lita halvmåne forma strand som ligg 1&nbsp;nautisk mil søraust for Scarborough Castle på nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Stranda ligg heilt vest i Porlier Bay nord på Ioannes Paulus II Peninsula. Det skildrande namnet vart gjeve av Robert Fildes, som arbeidde her som selfangar i 1820–21 og 1821–22.

Vraket av det spanske skipet «San Telmo» sokk utanfor øya i 1819 og vart funne att på denne stranda. 

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Bulgarian Beach

**Bulgarian Beach** (*Balgarsko Kraybrezhie*) er ein kyst nord på Hurd Peninsula, aust på Livingston Island i Antarktis. Kysten som strekkjer seg 2,3&nbsp;km frå Hespérides Point i sørvest til Perunikabreen i nordaust, og dannar søraustkysten av Emona Anchorage.

Stranda består av fire hovudsakleg steinstrender skild av ei klippe som lokalt vert kalla Greenpeace Rock. Denne er seks meter høg og ligg 800 meter nordaust for Hespérides Point ved Spanish Point og av eit mindre namnlaust nes som ligg 400 m nordaust for sistnemnde. Den siste stranda er ei smal stripe under klippa som er ein de av Perunikabreen. Bulgarian Beach ligg nedanfor ei rekkje på dei fem åsane Hesperides Hill, Pesyakov Hill, Sinemorets Hill, Spanish Knoll og Belozem Hill. Om sommaren er området stort sett snøfritt og vert kryssa av fire bekkar som drenerer nordvestsida av Balkan snøfelt. Ved den første stranda, lokalt kalla Base Beach, ligg delvis Grand Lagoon som vert danna av Rezovski Creek. 

Området var kjend og truleg vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som vitja South Bay og særleg den nærliggande Johnsons Dock.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Pimpirevstranda

**Pimpirev Beach** (Pimpirev Brjag) er den delen av nordvestkysten av South Bay på Livingston Island i Antarktis som i sørvest grensar til Ereby Point og i nordaust til det hjørnet av bukta der det ligg ei isgrotte, 5,8&nbsp;km aust-nordaust for Ereby Point og 1,45&nbsp;km nordvest for Aleko Point. 

Den 6,5&nbsp;km lange kysten består av ei smal strand nedanfor Pimpirevbreen, og fleire stader når isen ut til sjøen. Langs kysten ligg Smolyan Point, eit nes 1,9&nbsp;km nordaust for Ereby Point. Sentralt langs kysten ligg ei 250 meter djup og 710 meter brei vik bak Rongel Reef.

Stranda har fått namn etter Pimpirevbreen.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Filmen Surf's Up

:*For albumet av The Beach Boys, sjå [[Surf's Up]]. Sjå også [[songen Surf's Up]].*

***Surf's Up*** er ein USA-amerikansk data-animasjonsfilm og fiktiv dokumentar fra 2007, produsert av Sony Pictures Animation. Filmen vart nominert til Oscar-prisen.

## Handling
Den unge «pingvinsurfaren» **Cody Maverick** fra Frøsericia i Antarktis, drøymer om å bli ein like god surfar som idolet sitt, Big Z. Heile filmen skal førestilla ein dokumentar som følgjer Cody ei tid. Ein dag får Cody endeleg sjansen til å koma til *Big Z Memorial Surf Off* på Pen-Gu Island. Han blir oppdaga av den stressa talentspeidaren Mikey som sigler på ein kval. Cody klarer å koma opp på kvalen, og der møter han Kylling-Joe, som straks blir venen hans. På øya finn Cody ut at Z døydde ein gong i ei surfeulukke, og at surfaren Tank Evans overtok hans plass som meister. No vil Cody surfa mot Tank Evans og vinna. Cody får også mange andre vener, blant andre pingvin-jenta Lani, og Fesser som har ein stor løyndom. 

## Medverkande
### Engelske stemmer
* Shia LaBeouf – Cody Maverick
* Jeff Bridges – Big Z 
* Zooey Deschanel – Lani 
* Jon Heder – Chicken Joe 
* Mario Cantone – Mikey 
* James Woods – Reggie 
* Diedrich Bader – Tank Evans 
* Dana Belben – Edna Maverick 
* Brian Posehn – Glen Maverick 
* Sal Masekela – SPEN-journalist 

### Norske stemmer
*Scott Maurstad – Cody Maverick
*Bjørn Are Rognlid – Big Z
*Stine Buer – Lani
*Dennis Storhøi – Reggie
*Håvard Bakke – Kylling-Joe
*Simen Sand – Mikey
*Anders T. Andersen – Tank Evans

## Kjelde


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Surf&#39;s Up (Film)|Surf&#39;s Up (Film)]]» frå ,  den 9. januar 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Daniel og Miguel Falcon Græsdal

**Daniel** og **Miguel Falcon Græsdal** () er to norske trekkspelarar frå Skodje i Møre og Romsdal. Tvillingane er kjende for å spele duett. I 2010 vann dei NM-gull i klassen for duettar i trekkspel (til og med 15 år), då dei oppnådde fleire poeng enn konkurrentane sine (105). Noregsmeisterskapet vart halde i Mo i Rana. Året før vann dei NM-sølv i Orkdal (også til og med 15 år), og i 2012 vann dei bronse i Namsos (frå og med 15 år). Saman med Ørskog Trekkspelorkesters gammeldansgruppe fekk dei bronse i 2011 i Skien.

Duoen byrja å spele då dei var sju år gamle og held på framleis. Kvart år deltek dei på Distriktsmeisterskap og Noregsmeisterskap i trekkspel. Distriktsmeisterskapa har dei vunne fleire gongar, både som solistar og duo. Brørne spelar også for Ørskog Trekkspillorkester som dei har gitt ut plate med. Deira store draum er å vidareutvikle seg til dei er på eit høgt nivå, der dei kan bruke trekkspelet aktivt, til dømes til å undervise, delta på konsertar eller til dei kan halde eigne konsertar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*''Håvard Svendsrud m/ elever spiller Piccolo-polka av Harald Henschien''
South Beaches

**South Beaches** er strender langs sørsida av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis mellom Devils Point i vest og Rish Point i aust. Strendene vart vitja av  selfangarar på 1800-talet.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Robbery Beaches

**Robbery Beaches** er strender som ligg langs nordsida av Byers Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis mellom Essex Point i vest og Nedelya Point i aust.

Namnet «Robbery Beach» vart nytta av James Weddell i 1820-23. Det kom frå at engelskmennene stal selskinn samla inn av den amerikanske briggen «Charity» (tjuveri er *robbery* på engelsk). Det var hard konkurranse mellom britiske og amerikanske selfangarar i området tidleg i 1820-åra.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Zagorestranda

**Zagore Beach** (Zagorski Bryag) er ei strand ved False Bay på Livingston Island i Antarktis og strekkjer seg 4&nbsp;km på Rozhen Peninsula mellom Charitybreen og Ruen Icefall. Stranda ligg nedanfor Canetti Peak (400 m) og MacKay Peak (700 m). 

Stranda er kalla opp etter den historiske regionen Zagore sør for Balkanfjella i Bulgaria.

## Kjelder
* Zagore Beach. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Dragon Beach

**Dragon Beach** er ei brei grus- og steinsand langs Dragon Cove på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho strekkjer seg opp til 10 meter over havet. På nordsida ligg Williams Point og i sør grensa ho til eit lite isplatå. I vest ligg Gargoyle Bastion. Det er mykje forsteina skog på stranda. Stranda vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1998 i samband med Dragon Cove.

Sjølve Dragon Cove vart namngjeven etter flyfotografi tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition og landmålingar gjort av Falkland Islands Dependencies Survey, 1956–58, etter briggen «Dragon» (kaptein A. McFarlane) frå Liverpool, som vitja Sør-Shetlandsøyane og det nordlege Graham Land, 1820–21,

## Kjelder
Kaino-hama

**Kaino-hama** er ei lita strand som ligg 400&nbsp;m sør for Nordvendfjøra, på sørsida av Aust-Ongul. Ho vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeven Kaino-hama ('Skjelstranda').

## Kjelder
Miliá

**Miliá** er namnet på stader i Hellas og Kypros:

### Hellas
* Káto Miliá, landsby i kommunen Kateríni i periferieininga Piería
* Miliá i Ioánnina, landsby i kommunen Métsovo i periferieininga Ioánnina

### Kypros
* Miliá i Ammókhostos, lokalstyrt busetnad i distriktet Ammókhostos, no administrert som del av den nord-kypriotiske kommunen Yeni Boğaziçi (Ájos Sérjos)
Fønikisk

**Fønikisk** var eit språk som opphavleg vart snakka i kystregionen av den austlege delen av Middelhavet i det området av Midtausten som den gongen vart kalla for Kanaan på fønikisk, arabisk, hebraisk og arameisk. «Fønikia» på gresk og latin, og «Pūt» i Egypt. Fønikisk er eit semittisk språk i den kanaanittiske undergruppa, med hebraisk som næraste slektning, vidare arameisk og arabisk. 

Området der fønikisk vart talt omfattar dagens Libanon, kysten av Syria, Palestina, nordlege Israel, forutan òg delar av Kypros (saman med gresk), og, i det minste som eit prestisjespråk, i ein del tilstøytande område av Anatolia.  Det vart etter kvart òg snakka i dei områda som fønikarane dreiv handel og oppretta handelspostar og koloniar utover Middelhavet, hovudsakleg langs den afrikanske kysten, og særleg i dagens Tunisia og Algerie, forutan òg Malta, den vestlege sida av Sicilia, Sardinia, Korsika og den sørlegaste delen av Spania. 

Fønikisk er i dag berre kjent frå korte og lite varierte inskripsjonar av offisiell og religiøs karakter, og tidvis ordlister i bøker skrivne på andre språk. Romerske forfattarar som Sallustius kan vise til ein del bøker skrivne på punisk (fønikisk i Kartago), men ingen av desse er bevarte til vår tid, anna enn i omsetjingar eller i fragmentariske bitar, som i Plautus' skodespel. Cippi av Melqart, oppdaga på Malta i 1694, var skrive på to språk, antikk gresk og punisk. Det gjorde det mogleg for den franske lingvisten Abbé Barthelemy å dechiffrere og rekonstruere punisk (fønikisk) alfabet. 

I 1964 vart det funne ein handelsavtale mellom etruskarar og ei gruppe fønikarar, og såleis har begge språk vorte betre dokumenterte.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fønikisk|Fønikisk]]» frå ,  den 9. januar 2013.*
Rainer Schmidt

**Rainer Schmidt** () er ein tysk, tidlegare skihoppar frå Langewiesen i Thüringen, som tevla for Aust-Tyskland. Han vann den tysk-austerrikske hoppveka 1972/73, og fekk sølvmedaljen under VM i skiflyging 1975, samt ein bronsemedalje under vinter-OL 1972 i Sapporo.

## Aktiv
Schmidt vart i januar 1970 nummer to i hoppvekerennet i Bischofshofen bakom Jiří Raška, samanlagt i hoppveka vart han nummer fem. Han vart også nummer to i Oberstdorf i romjula 1971. Under OL 1972 i Sapporo tok han bronsemedaljen i storbakken, 0,6 poeng bakom Wojciech Fortuna frå Polen som vann ein sensasjonell siger, og 0,5 poeng bak sølvvinnaren Walter Steiner frå Sveits.

Vinteren 1972/73 sigra Schmidt i opningsrennet i hoppveka i Oberstdorf, framom to landsmenn. Schmidt vann også det neste rennet i hoppveka, nyårsrennet i Garmisch-Partenkirchen. Deretter vart han nummer to i Innsbruck, før han sikra sigeren i hoppveka med kontrollert hopping i Bischofshofen. Der vart han nummer tolv og vann dermed med ein rimeleg klar margin den tysk-austerrikske hoppveka, 16,4 poeng føre landsmannen Hans-Georg Aschenbach.

Etter hoppveketriumfen klarte Schmidt sjeldnare enn før å hoppe seg til pallplassar. Men i 1975 kom han noko overraskande på andreplassen i VM i skiflyging i Bad Mitterndorf, berre slått av Karel Kodejška frå Tsjekkoslovakia.

Schmidt la vekk skihoppinga i 1976.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Rainer Schmidt|Rainer Schmidt]]» frå , den 9. januar 2013.* 

## Bakgrunnsstoff
*