Voodoo Lounge

***Voodoo Lounge*** er eit album av The Rolling Stones og kom ut i 1994. Det var det første albumet deira på plateselskapet Virgin Records, og det første på fem år etter *[[Steel Wheels]]* i 1989. *Voodoo Lounge* var òg det første Rolling Stones-albumet utan bassisten Bill Wyman, som slutta i bandet tidleg i 1993.

## Historie
Etter soloalbuma til Keith Richards (*[[Main Offender]]*) og Mick Jagger (*[[Wandering Spirit]]*) i 1992 og 1993, slo dei seg saman og starta å skrive nye songar i april 1993. Dei valde å ta inn Don Was som medprodusent. I september øvde og spelte dei inn songar heime hos Ronnie Wood i Irland, og i november flytte dei til Windmill Lane Studios i Dublin, der innspelinga av *Voodoo Lounge* starta. Darryl Jones tok no Bill Wyman sin plass som den faste bassisten i bandet, men var ikkje eit offisielt medlem.

Etter ein innspelingsperiode i Los Angeles i starten av 1994 vart *Voodoo Lounge* gjort ferdig og The Rolling Stones starta førebuingane til ein ny, massiv verdsturné, som starta i august. «Love Is Strong» vart gjeven ut som den første singelen deira, og nådde 14. plass i Storbritannia. Singelen slo derimot ikkje an i USA, der han stoppa på 91. plass, den dårlegaste plasseringa for ein førstesingel av Rolling Stones i USA nokon gong. To andre singlar vart gjevne, «Out of Tears», som nådde 60. plass og «You Got Me Rocking», som berre gjekk opp til 113. plass. *Voodoo Lounge* vart dermed det første Rolling Stones-albumet som ikkje hadde store hittar i USA. I Storbritannia gjekk derimot både «Love Is Strong», «You Got Me Rocking», «Out Of Tears» og «I Go Wild» alle inn på Topp 40.

*Voodoo Lounge* kom ut i juli 1994 og fekk god kritikk. Det gjekk rett til topps på den britiske albumlista (den første førsteplassen deira i heimlandet sidan *[[Emotional Rescue]]* tidleg på 80-talet) og andreplassen i USA. I Noreg nådde albumet tredjeplass på VG-lista.

Produsent Don Was var kjend for å ein produksjonsstil basert på eldre rock, og gjorde sitt til at albumet hadde ein meir klassisk Rolling Stones-stil, enn den meir glattare produksjonen som hadde prega albuma deira på 80-talet. Resultatet vart eit album med blues, R&B og country som albuma deira frå seint på 60-talet og tidleg på 70-talet. Sjølv om både kritikarar og tilhengjarar tykte godt om resultatet, har Jagger seinare sagt seg misnøgd med estetikken til Was, og lagde eit meir variert album med *[[Bridges to Babylon]]*, det neste studioalbumet. Likevel vart Was nytta som produsent i lang tid sidan.

Tidleg i 1994, midt under Voodoo Lounge-turneen, som først var ferdig i august, vann *Voodoo Lounge* Grammy Award for beste rockealbum. Sjølv om det ikkje vert rekna som like bra som dei klassiske Rolling Stones-albuma, vart *Voodoo Lounge* i større grad rekna som eit comeback enn *[[Steel Wheels]]* vart då det kom ut.

## Innhald

## Medverkande
**The Rolling Stones**
*Mick Jagger – solo- og korvokal, elektrisk og akustisk gitar, munnspel, maracas, kastanjettar
*Keith Richards – elektrisk og akustisk gitar, korvokal; solovokal på «The Worst» and «Thru and Thru», piano, tamburin
*Ronnie Wood – elektrisk, pedalsteel, akustisk, slide og lapsteelgitar, korvokal
*Charlie Watts – trommer, tamburin

**Andre medverkande**
*Darryl Jones&nbsp;– elektrisk bass
*Chuck Leavell&nbsp;– piano, orgel, harmonium, cembalo
*Bernard Fowler&nbsp;– korvokal
*Frankie Gavin&nbsp;– fele, blikkfløyte
*Mark Isham&nbsp;– trompet
*Luís Jardim&nbsp;– perkusjon, shaker
*Flaco Jimenez&nbsp;– trekkspel
*Phil Jones&nbsp;– perkusjon
*David McMurray&nbsp;– saksofon
*Ivan Neville&nbsp;– korvokal, orgel
*Benmont Tench&nbsp;– orgel, piano, trekkspel
*Bobby Womack&nbsp;– korvokal
*Max Baca&nbsp;– bajo sexto
*Lenny Castro&nbsp;– perkusjon
*Pierre de Beauport&nbsp;– akustisk gitar
*David Campbell&nbsp;– strykararrangement

## Salslister

### Vekeslister

### Singlar

### Årslister

## Salstrofé

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Voodoo Lounge|Voodoo Lounge]]» frå , den 28. mars 2009.*