open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Indigirka

**Indigirka** (russisk Индиги́рка) er ei elv i Sakha i Russland. Elva er 1726 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 1810 m³/s. 

Ho munnar ut i Aust-Sibir-havet. Indigirika frys til i oktober og er islagd til mai eller juni. Elva er rik på fisk. Dei viktigaste byane langs elva er Khonuu, Druzjina, Tsjokurdakh, Tabor. Det føregår leiting etter og utvinning av gull i nedslagsfeltet hennar

## Historie
Den isolerte landsbyen Russkoje Ustje, som ligg nær munningen til Indigirika i Nordishavet, er kjend for den unike tradisjonelle kulturen til dei russiske innbyggjarane. Forfedrane deira kom til staden for fleire hundreår sidan. 

I 1892-1894 utførte Baron Eduard Von Toll geologiske undersøkingar rundt Indigirika, i tillegg til andre elvar i området, på vegne av Det russiske vitskapsakademiet. I løpet av eitt år og to dagar dekte ekspedisjonen 25&nbsp;000&nbsp;km.

## Sideelvar
Kujdusun, Kjuente, Elgi, Nera, Moma, Badjarikha, Selenijakh og Ujandina. 

## Deltaet
Der Indigirka renn ut i Aust-Sibir havet har det vorte laga eit stort delta med mange kanalar og flate øyar.

Dei største øyane er (frå vest mot aust):
* **Usun-Ary** , som er 12&nbsp;km lang og 2.7&nbsp;km brei.
* **Uparovskij**  er kring 2&nbsp;km lang og 1&nbsp;km brei.
* **Ploskij**  , kring 3&nbsp;km lang.
* **Bolshoj Fedorovskij**  er 6&nbsp;km lang og opp til 4&nbsp;km brei.
* **Vkhodnoj** and **Olenij** er to øyar som båe er kring 4&nbsp;km lange
* **Krestovj**  , 6&nbsp;km langog 1.6&nbsp;km brei.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Indigirka|Indigirka]]» frå , den 3. november 2008.*
Ygyatta

**Ygyatta** (russisk Ыгыатта) er ei elv i Sakha i Russland og ei av sideelvane til Viljuj frå venstre. Elva er 601 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 30 m³/s. Elva er om lag 10 meter djup ved munningen. 

Ygyatta spring ut frå Viljujplatået vest i Sakha og får hovudsakleg vasstilførsel frå snø og regn. 

Ved breiddene finst edelsteinar som smaragd, rubin, sarder, beryll og andre. Det vert drive gullgraving ved elva. 

Området rundt Ygyatta er av dei mest folketomme stadane i Russland. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ygyatta River|Ygyatta River]]» frå , den 3. november 2008.*
Judoma

**Judoma** (russisk Юдома) er ei elv i Sakha i Russland og ei av sideelvane til Maja. Elva er 765 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Elva spring ut på nordvestsida av Suntar-Khajat-fjella og oppstår der elvane Nitkan og Avmja renn saman. Elva renn raskt og inneheld mange stryk, men er farbare for båttrafikk 217 km oppover frå munningen. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Юдома|Юдома]]» frå , den 3. november 2008.*
Janaelva

**Jana** (russisk Я́на) er ei elv i Sakha i Russland. Elva er 872 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Jana ligg mellom elvane Lena i vest og Indigirka i aust. Mederkna tilløpselva Sartang er ho 1492&nbsp;km lang. Elva har ei middelvassføring på 150&nbsp;m³/s ved Verkhojansk, og 1000&nbsp;m³/s ved munningen. 

Elva startar ved samløpet mellom elvane Sartang og Dulgalakh. Ved utløpet i Janabukta i Laptevhavet dannar Jana eit enormt delta på 10&nbsp;200&nbsp;km². Heile nedbørfeltet er under permafrost, og består for det meste av taiga som går over til tundra nord for ca 70 °N, sjølv om det finst tre på lune stader heilt nord til deltaet. 

Dei viktigaste sideelvane er Adytsja, Oldzjo, Abyrabyt og Bytantaj. Store delar av elva er farbar. Jana frys til i oktober, og er islagt til i mai eller byrjinga av juni.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jana (elv)|Jana (elv)]]» frå , den 3. november 2008.*
Ajvasedapur

**Ajvasedapur** (russisk Айваседапур) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av sideelvane til Pur frå høgre. Elva er 178 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 260 m³/s. 

Ajvasedapur startar der elvane Jetypur og Jerkalnadejpur renn saman og renn sjølv saman med Pjakupurom og dannar elva Pur.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Айваседапур|Айваседапур]]» frå , den 3. november 2008.*
Rossokha

**Rossokha** (russisk Россоха) er ei elv i Sakha i Russland og ei av sideelvane til Alazeja frå venstre. Elva er 790 km lang og har eit nedslagsfelt på .

Ho renn over Kolymalåglandet. Dei største sideelvane hennar er Arga-Jurjah (333 km) frå venst re og Ilin-Jurjah (337 km) frå høgre. Det er meir enn 7400 innsjøar med eit samla areal på 3240 km² i tilsigsområdet til Rossokha. Elva frys til i byrjinga av oktober og er isdekt til starten av juni. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Россоха (река)|Россоха (река)]]» frå , den 3. november 2008.*
Tuolba i Russland

**Tuolba ** (russisk Туо́лба) er ei elv i Sakha i Russland og ei av sideelvane til Lena frå høgre. Elva er 395 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 62,3 m³/s. 

Ho spring ut frå Aldanhøgdene og er isdekt frå oktober til mai. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Туолба|Туолба]]» frå , den 3. november 2008.*
Vyngapur

**Vyngapur** (russisk Вынгапур) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av sideelvane til Pjakupur frå høgre. Elva er 319 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 85 m³/s. 

Elva spring ut 60 km austofor Nojabrsk, og renn frå sør til nord gjennom eit landskap med våtmarksområde. Det er over 300 vassdrag i nedslagsfeltet hennar, der 60 av desse har ei lengd på over 10 km. To av elvane er over 100 km lange, Apakapur frå venstre og Vengajakha frå høgre. 

Mest vatn får elva frå snøsmelting og vårflaumen startar vanlegvis i mai eller i slutten av april, og varerer fram til månadsskiftet juni/juli. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Вынгапур|Вынгапур]]» frå , den 3. november 2008.*
Jerkalnadejpur

**Jerkalnadejpur** (russisk Еркалнадейпур) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av sideelvane til Ajvasedapur frå høgre. Elva er 423 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 70 m³/s. 

Det er over 260 innsjøar i tilsigsområdet til Jerkalnadejpur. 45 av vassdraga er lengre enn 10 km, og tre av desse, Siakundykikja, Nepermetsajakha og Khaljasavej, er lengre enn 100 km. Dei største innsjøane er Tonsejto, Numutiaganto og Khaljasavejto. 

Elva frys vanlegvis til i andre halvdel av oktober, og vert isfri att i slutten av mai eller tidleg juni. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Еркалнадейпур (река)|Еркалнадейпур (река)]]» frå , den 3. november 2008.*
Nadymelva

**Nadym** (russisk Нады́м) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland. Elva er 545 km lang og har eit nedslagsfelt på . Ho har ei middelvassføring på 10 m³/s. 

Nadym er ei venstre sideelv til elva Ob, og er 545 km lang, med eit nedbørsfelt på 64 000 km². Elva begynner i Numtosjøen og munnar ut i Karahavet. Den er tilfrosen frå oktober til slutten av mai. Byen Nadym ligg ved elva Nadym.

Venstre Khetta er den største av sideelvane hennar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nadym (elv)|Nadym (elv)]]» frå ,  den 3. november 2008.*
Venstre Khetta

**Venstre Khetta** (russisk Левая Хетта) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av sideelvane til Nadym frå venstre. Elva er 357&nbsp;km lang og har eit nedslagsfelt på .

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Left Khetta River|Left Khetta River]]» frå , den 3. november 2008.*
Folkedalen

Springaren **Folkedalen** er rekna som ein opphavleg vestlandsspringar. Namnet skriv seg frå soelemannen Ole Sekse, som budde på garden Folkedal i Hardanger. Slåtten vart henta til Telemark av Myllarguten, som råka på Ole Sekse og lærte slåtten av han. I Telemark er slåtten og kjend under namna *Sauaren*, *Veneflamma* eller *Guro Lomodden*. Tradisjonslina for slåtten i Telemark ser ut til å ha følgt Halvor Sagafossen og Lars Fykerud.

Kvedaren Aslak Brekke hadde det mest kjende stevet til Folkedalen:

: Hu, som det romlar seg i meg,
: det tomlar seg i meg
: det somlar seg i meg.
: Eg æ visst full av kattungar eg
: av bikkjungar eg.

### Variantgruppa

Hardingfeleverket har katalogisert slåtten med variantar under nr 498 (band VI). 

* a: *Folkedalen*, etter Anders S. Kjerland, Granvin http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1458. Nedskrift Sven Nyhus 1976. Kjerland lærte slåtten av Halldor Meland. Eivind Groven skreiv ned slåtten etter Halldor. 

* b: *Folkedalen*, etter Mattis M. Kleppen, Sauland, Hjartdal http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1459. Nedskrift Eivind Groven 1922(G 691).

* c: *Veneflamma*, etter Olav Løndal, Tuddal http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1460. Nedskrift Eivind Groven etter opptak i NRK (G 1462, NRK magn. 1968). Farmor til Løndal fekk slåtten frå ein dei kalla Blinde-Torgeir i Tinn Austbygd. 

* d: *Sauaren*, etter Johannes Dale, Tinn http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1461. Nedskrift Eivind Groven etter opptak i NRK (G 1238, NRK magn. 2807). Dale hadde slåtten frå bestefaren Knut Dale. Slåtten har namn etter Leiv Sauar, ein spelemann som levde samstundes med Halvor Sagafossen i Heddal. 

* e: *Guro Lomodden*, etter Gunnulf Borgen, Bø i Telemark http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1462. Nedskrift Arne Bjørndal 1947 (B 2172). Borgen hadde slåtten frå Lars Fykerud. Guro Lomodden var frå Seljord og drivande god til å danse. Det finst og ein variant av Gamle Gulbrand med namn etter henne. 

* f: *Folkedalen*, etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1463. Nedskrift Eivind Groven 1939 (G 5, NRK magn. 2570). Slåtten slenger inn på Ondelåna. Steingrim Haukjem, Einar Løndal og Knut Vågen hadde og nærskylde variantar av denne forma.
Pur

**Pur** (russisk Пур) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland. Elva er 1024 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 10 m³/s. 

Pur startar der elvane Pjakupur og Ajvasedapur renn saman. Frå dette samløpet til munningen er Pur 389 km lang, men med Pjakupur vert ho 1024 km lang. 

Berre nokre få kilometer vest for munningen til elva Taz munnar Pur i Tazbukta, som er ein arm av Obbukta i Karahavet. Elva frys til i november og er islagd til mai. 

Urengoj-feltet (naturgass) og Gubkin-feltet (olje og gass) ligg i nedslagsfeltet til Pur. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pur River|Pur River]]» frå ,  den 3. november 2008.*
Pjakupur

**Pjakupur** (russisk Пякупур) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av kjeldeelvane til Pur. Elva er 150 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 290 m³/s. 

Pjakupur renn saman med Ajvasedapur og dannar elva Pur, som munnar ut i Karahavet. Det er rundt 32&nbsp;600 innsjøar i nedbørsfeltet til Pjakupur. Dei viktigaste sideelvane hennar er Vyngapur frå høgre og Purpe frå venstre. 

Byane Gubkinskij og Tarko-Sale ligg ved Pjakupur.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pjakupur|Pjakupur]]» frå , den 3. november 2008.*
Sob

**Sob** (russisk Собь) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av sideelvane til Ob frå venstre. Elva er 100&nbsp;km lang.

Elva spring ut på austsida av dei arktiske Uralfjella. Sob munnar ut i Ob ved Katrovozj

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Собь|Собь]]» frå , den 3. november 2008.*
Sjtsjutsja

**Sjtsjutsja** (russisk Щучья) er ei elv i Jamalo-Nenetsk i Russland og ei av sideelvane til Ob frå venstre. Elva er 565 km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 109 m³/s. 

Elva spring ut frå dei arktiske Uralfjella og renn sør på Jamalhalvøya og ut i Ob, nær Obbukta. Elva har størt vassføring frå juni til september då snøsmeltinga og nedbørsmengdene er størt. Elva er isdekt frå oktober til tidleg i juni og om vinteren frys ho stundom til botn. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Щучья (река)|Щучья (река)]]» frå ,  den 3. november 2008.*
Leikanruden

Springaren **Leikanruden** (kalla opp etter spelemannen Svein Leikanrud), er ein gamal slått frå Tinn. Dei fleste variantane kan førast attende hit, men det finst og ein variant frå Ål, og ein frå Hardanger. 

Slåtten ser ut til å ha røter attende til 1700-talet både i Tinn og i Hardanger. 

### Variantgruppa

Slåtten har seks variantar utgjevne i Hardingfeleverket, under nr 497:

* a: *Leikanruden*, etter Torkjell Haugerud, Bø i Telemark http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1452. Nedskrift Eivind Groven 1954 etter opptak (G 1217). Haugerud hadde slåtten frå spelemannen Einar Høydal, Seljord. Høydal lærte slåtten av ein Tinndøl i USA. 

* b: *Leikanruden*, etter Einar Løndal, Tuddal http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1453. Nedskrift Truls Ørpen (Ø 434). Einar Løndal hadde slåtten frå faren Svein Løndal. Svein Leikanrud var bestefar til Svein Løndal.

* c: *Springar etter [[Ole H. Bernås]]*, etter Johannes Dale, Tinn http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1454. Nedskrift Eivind Groven 1961 etter opptak i NRK (G 1319, NRK magn. 2073). Ole Bernås var ein spelemann frå Tinn. 

* d: *Skuslen*, etter Sevat Sataøen, Ål http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1455. Nedskrift Eivind Groven 1962 etter opptak i NRK (G 1418, NRK magn. 1875). Sataøen hadde slåtten etter Myreguten (Ola Jensen Myro). Myreguten hadde slåtten frå Ola A. Strand i Ål. Forma skal opphavleg vera frå Hardanger (variant f nedanfor). Slåttenamnet skriv seg frå "skuslinga" i andre takt, der spelemannen slenger veslefingeren opp på tonen ciss på grannstrengen (andreposisjon). Skusle = å skuve handa oppetter felehalsen.

* e: *Skuslen*, etter Olav Sataslåtten, Torpo http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1456. Nedskrift Truls Ørpen 1956 (Ø 503). Sataslåtten hadde forma si etter Ola Dekko frå Torpo, men har blanda inn mange tak frå springaren Fanteladda. Denne varianten skuslar ikkje på grannstrengen (og opningstaket blir sjeldan teke oppatt).

* f: *Bulkospringar*, etter Anders S. Kjerland, Granvin http://129.240.79.146/4DACTION/visnote/1457. Nedskrift Sven Nyhus 1974. Kjerland hadde slåtten frå Halldor Meland. Namnet er etter spelemannen Per Bulko, som budde på Isberg, Sørfjorden i Hardanger.
Juribej på Jamal

:*Sjå òg [[Juribej på Gydanhalvøya]].*

**Juribej** (russisk Юрибей) er ei elv i på Jamalhalvøya i Jamalo-Nenetsk i Russland. Elva er 340 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Elva oppstår der elvane Venstre Juribej og Høgre Juribej renn saman og munnar ut i Bajdaratskajabukta i Karahavet. Ho får hovudsakleg vasstilførsel frå snøsmelting. Frå oktober til juni er Juribej dekt med is.

I desember 2007 starta bygginga av den lengste brua i Russland, ei 4 km lang bru over Juribejdeltaet som ein del av jernbanelinja mellom Ob og Bovanenkovo. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Юрибей (впадает в Байдарацкую губу)|Юрибей (впадает в Байдарацкую губу)]]» frå , den 3. november 2008.*
Solund kyrkje

**Solund kyrkje** er ei langkyrkje frå 1860 på Hardbakke på øya Sula i Solund kommune i Vestland. 

Ho høyrer til Solund sokn i Nordhordland prosti, og vart ført opp etter teikningar laga av Christian Heinrich Grosch. 
Altartavla er måla av Anders Askevold og viser Jesus i Getsemane.

## Kjelder
* Margrethe Henden Aaraas og Sigurd Vengen: «Solund kyrkje» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
* «Solund kyrkje» på NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
* Sigurd Muri: *Norske kyrkjer*. Det Norske Samlaget. Oslo 1971

## Bakgrunnsstoff
* Om Solund kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* 
*
Juribej på Gydanhalvøya

:*Sjå òg [[Juribej på Jamal]]*

**Juribej** (russisk Юрибе́й) er ei elv på Gydanhalvøya i Jamalo-Nenetsk i Russland. Elva er 479 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Jurbiej munnar ut i Gydanbukta i Karahavet. Juribej er buktande og nedbørsfeltet hennar inneheld mange innsjøar. Ho får hovudsakleg vasstilførsel via snøsmelting. Frå oktober til juni er elva islagd. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Юрибей (впадает в Гыданскую губу)|Юрибей (впадает в Гыданскую губу)]]» frå , den 3. november 2008.*
Kotorosl

**Kotorosl** eller **Kotorost** (russisk Ко́торосль) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå høgre. Elva er 132km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 30 m³/s. 

Elva spring ut frå Nerosjøen ved Rostov, og renn gjennom Karabikha. Ho munnar ut i Volga i Jaroslavl. I mellomalderen var elva særs strategisk viktig sidan ho knytte Rostov til dei viktigaste vassvegane i Russland. Den viktigaste sideelvane hennar er Ustje, som renn gjennom Semibratovo til Borisogleb.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kotorosl|Kotorosl]]» frå , den 3. november 2008.*
Sotelva

**Sot** (russisk Соть) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga. Elva er 170 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Kjelda til Sot ligg nær landsbyen Pervomajskij. Elva munnar i dag ut i Gorkij-reservoaret i Volga, men før reservoaret vart bygd var ho ei av sideelvane til Kostroma.

Dei største sideelvane hennar er Lunka og Konsja, begge frå høgre. Elva har lenge vorte nytta til tømmerfløyting.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Соть (река)|Соть (река)]]» frå , den 3. november 2008.*
Jonsokdagen

Springaren **Jonsokdagen** er ein gamal slått i Valdres, og høyrer til Ringestadspelet frå Vestre Slidre. Slåtten har og for det meste vore nytta i Valdres, men det er registrert variantar i Sogn og i Sigdal. 

Slåtten har røter attende til 1700-talet i Valdres. 

### Variantgruppa

Slåtten har katalognr 495 (band VI) i Hardingfeleverket. Langt dei fleste variantane er skrivne ned i Valdres.

* a: *Springar frå Valdres*, etter Olav Moe, Nord-Aurdal. Nedskrift Eivind Groven 1961 (G 1390, NRK magn. 53275).

* b: *Perigard-lått*, etter Ivar Ringestad, Vestre Slidre. Nedskrift Arne Bjørndal 1912 (B 906). Ringestad hadde slåtten etter Ola Hamrisbrøta, Brøtaguten dei kalla. Brøtaguten hadde slåtten frå Jørgen Ringestad, Vestre Slidre. 

* c: *Perigard-lått (Jonsokdagen)*, etter Andris Dahle, Øystre Slidre. Nedskrift Sven Nyhus 1976. Dahle hadde slåtten etter bestefaren, Ivar Ringestad, Vestre Slidre (variant b over). 

* d: *Jonsokdagen*, etter Torleiv Bolstad, Øystre Slidre. Nedskrift Sven Nyhus 1975. Bolstad hadde slåtten etter Ola Okshovd og andre spelemenn i Øystre Slidre (tradisjon etter Brøtaguten). 

* e:* Springar*, etter Lars Sande, Vik i Sogn. Nedskrift Arne Bjørndal 1916 (B 675). Sande hadde slåtten frå Sjur Berge, Balestrand.

* f: *Springar frå Sigdal*, etter Ola Viksbråten, Sigdal. Nedskrift Truls Ørpen 1976 (Ø 287). Viksbråten hadde slåtten frå faren Torgeir Viksbråten. Nærskylde variantar finst i Valdres. Truls Ørpen har seinare spela inn slåtten.

## Fotnotar
Ulejma

**Ulejma** (russisk Улейма) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Jukhoti frå venstre. Elva er 83&nbsp;km lang og har eit nedslagsfelt på .

Dei største sideelvane hennar er Vorzjekhot og Kisma, begge frå høgre.

Ulejma spring ut frå eit tynt folkesett myrområde vest i Jaroslavl. Elva munnar ut i Jukhot nær landsbyen Gorodisje. Elva er populær for både fiske og vassport.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Улейма|Улейма]]» frå , den 3. november 2008.*
Jukhoti

**Jukhoti** (russisk Юхоть) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga frå høgre. Elva er 75 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Dei største sideelvane hennar er Moloksja og Ulejma frå venstre, og Kojka frå høgre. 

Elva munnar ut i Volga på motsett side av byen Mysjkin. Jukhoti er ei populær elv for både fiske og vassport. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Юхоть|Юхоть]]» frå , den 3. november 2008.*
Ustia i Jaroslavl oblast

**Ustia** (russisk У́стье) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Kotorosl frå venstre i nedslagsfeltet til Volga. Elva er 153&nbsp;km lang og har eit nedslagsfelt på . Elva har ei middelvassføring på 10,3 m³/s.

Elva frys til frå november til april.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Устье (река)|Устье (река)]]» frå , den 3. november 2008.*
Ukhra

**Ukhra** (russisk Ухра́) er ei elv i Jaroslavl oblast i Russland og ei av sideelvane til Volga. Elva er 125 km lang og har eit nedslagsfelt på . 

Elva munnar ut i Volga via Rybinsk-reservoaret, men før dette reservoaret vart bygd var Ukhra ei av sideelvane til Sjeksny. Den største landsbyen langs elva er Arefino. Ukhra er ei populær fiskeelv. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:ru:Ухра|Ухра]]» frå , den 3. november 2008.*
Baltijsksundet

**Baltijsksundet** er eit sund i Kaliningrad oblast i Russland. Det knyter Gdanskbukta (Austersjøen) og Wisłalagunen og skil Samlandhalvøya og Wisłaneset.

Sundet er hovudåra frå det opne havet til dei viktige hamnebyane Baltijsk og Kaliningrad i Russland, samt Elbląg, Braniewo, Tolkmicko, Frombork, Sztutowo, Krynica Morska og Nowa Pasłęka i Polen.

Sundet vart grave ut i 1497. I 1960-åra vart det utvida og måler i dag 400 meter med ei djupne på 12 meter.

Sidan 1990-åra har Russland i periodar blokkert skipsfarten ut sundet (for både Polen og Russland), så sidan 2006 har Polen hatt planar om grave ein annan kanal over Wisłaneset.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Strait of Baltiysk|Strait of Baltiysk]]» frå , den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
De Long-sundet

**De Long-sundet** (russisk пролив Лонга; *Proliv Longa*) er eit sund mellom Wrangeløya og fastlandet i Sibir. Sundet er særs breitt, på det smalaste er det 141&nbsp;km, mellom Kapp Blossom på sørvestenden av Wrangeløya og Kapp Billings, nær Gytkhelen i Tsjukotka.

Teknisk sett er De Long-sundet meir eit geografisk landemerke enn eit sund, som skil Aust-Sibir-havet frå Tsjuktsjarhavet.

Sundet er kalla opp etter kapteinløytnant George W. DeLong.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:De Long Strait|De Long Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Namm
Aust-Bosporos

**Aust-Bosphorus** (russisk Босфор Восточный, *Bosfor Vostotsjny*) er eit sund som går mellom Muravjov-Amurskij-halvøya og Russkijøya og knyter Amurbukta til Ussuribukta.

Sundet er om lag 9&nbsp;km langt og berre 800 meter breitt på det smalaste. Det er planar om å byggje ein tunnel eller ei bru over sundet mellom Russkij og fastlandet ved Vladivostok.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eastern Bosphorus|Eastern Bosphorus]]» frå , den 3. november 2008.*
Amurbukta

**Amurbukta** (russisk Аму́рский зали́в *Amurskij zaliv*) er ei bukt i den inste og nordlegaste delen av Peter den store-bukta på nordkysten av Japanhavet. Ho er rundt 65&nbsp;kilometer lang, mellom 9 og 20&nbsp;kilometer brei og opptil 20&nbsp;meter djup. Om vinteren, frå slutten av desember til midt i mars, er Amurbukta dekt av is, men isdekket er tynt. På austsida av bukta ligg hamnebyen Vladivostok.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amurbukta|Amurbukta]]» frå , den 3. november 2008.*
Ussuribukta

**Ussuribukta** (russisk: Уссурийский залив – *Ussurijskij zaliv*) er ei bukt i den inste og nordlegaste delen av Peter den store-bukta på nordkysten av Japanhavet. Ho er rundt 67&nbsp;kilometer lang. Breidda ved munningen er rundt 55&nbsp;kilometer og djupna er mellom 51 og 69&nbsp;meter. Om vinteren, frå slutten av desember til midt i mars, er Ussuribukta dekke av eit tynt islag. 

På vestsida av bukta ligg hamnebyen Vladivostok og på austsida ligg byen Bolsjoj Kamen. På vestsida av bukta, rundt 20&nbsp;km nordaust for sentrum av Vladivostok, ligg Sjamora, med den største og mest populære badestranda i Vladivostok.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ussuribukta|Ussuribukta]]» frå , den 3. november 2008.*
Ekarmasundet

**Ekarmasundet**( er eit sund som går mellom øyane Ekarma i søraust og Sjiasjkotan i nordvest i Kurilane i Russland. På det smalaste er sundet 8 km.
Fjellhug natur- og friluftslivlag

**Fjellhug natur- og friluftslivlag** blei skipa i 1981 og har base i Sykkylven kommune. Fjellhug har gjeve ut Fjellhugboka. Fjellhugboka presenterer detaljerte ruter for 56 fjelltoppar med i alt 134 forskjellige vegalternativ.
Det fjerde Kurilsundet

**Det fjerde Kurilsundet** (russisk Четвёртый курильский пролив - *Tsjetvjortyj kurilskij proliv*) er eit sund ved  mellom øyane Onekotan og Paramusjir i Kurilane i Russland.
Karasundet

**Karasundet** (russisk Пролив Карские Ворота; *Proliv Karskije Vorota*) er eit 56&nbsp;km breitt sund mellom sørenden av Novaja Zemlja og nordenden av Vajgatsj. Sundet går frå Karahavet i aust og Barentshavet i vest, nord i Russland.

Karasundet var ein viktig vassveg under den tidlege utforskinga av Nordaustpassasjen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kara Strait|Kara Strait]]» frå , den 3. november 2008.*
Kurilsundet

**Kurilsundet** (russisk первый курильский пролив, *Pervyj Kurilskij Proliv*), òg kalla *Det første Kurilsundet*, er eit sund ved  mellom øya Sjumsju i Kurilane og Kamtsjatka i Russland.

## Sjå òg
* Det andre Kurilsundet
* Det fjerde Kurilsundet

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kuril Strait|Kuril Strait]]» frå , den 3. november 2008.*
La Pérouse-sundet

**La Pérouse-sundet** er eit sund som går mellom sørsida av den russiske øya Sakhalin og nordsida av den japanske øya Hokkaidō, og som knyter Japanhavet i vest til Okhotskhavet i aust. Sundet er 40&nbsp;km lang og 20-40 meter djupt.

Sundet er kalla opp etter Jean-François de Galaup, comte de La Pérouse (Greven av La Pérouse), som utforska sundet i 1787.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:La Pérouse Strait|La Pérouse Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Laptevsundet

**Laptevsundet** (russisk Пролив Лаптева, *Proliv Lapteva*) er eit 60 km breitt sund nord i Russland. Det skil øya Bolsjoj Ljakhovskij i Ljakhovskijøyane frå fastlandet og knyt Laptevhavet i vest til Aust-Sibir-havet i aust. Sundet er kalla opp etter den russiske utforskaren Dmitrij Laptev.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Laptev Strait|Laptev Strait]]» frå , den 3. november 2008.*
Litkesundet

**Litkesundet** er eit sund i Beringhavet utanfor nordvestkysten av Kamtsjatka i Russland, mellom Karaginskijøya og fastlandet. Sundet er kalla opp etter utforskaren Fjodor Petrovitsj Litke.
Sannikovsundet

**Sannikovsundet** (russisk пролив Санникова; *proliv Sannikova*) er eit 50&nbsp;km breitt sund i Russland. Det går mellom Anzjuøyane og Ljakhovskijøyane, og knyter Laptevhavet i vest til Aust-Sibir-havet i aust. Sundet er kalla opp etter den russiske polfararen Jakov Sannikov.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sannikov Strait|Sannikov Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering, worldmaps.web.infoseek.co.jp
*** Namn, www.zin.ru
Luzjinsundet

**Luzjinsundet** er eit sund mellom Antsiferov og Paramusjir i Kurilane i Russland.

*Gymnelus soldatovi* (ålekvabbe) er funne her på djup ned til 100 meter.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Luzhin Strait|Luzhin Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Matotsjkinsundet

**Matotsjkinsundet** (russisk , *Matotsjkin Sjar*) er eit sund mellom Severnyjøya og Juzjnyjøya på Novaja Zemlja i Russland. Det knyter Barentshavet til Karahavet. Sidene av sundet er bratte og høge. Sundet er om lag 100&nbsp;km langt og på det smalaste er det berre 600 meter. Sundet er dekt av is det meste av året. Det er fiskelandsbyar langs sundet, som Stolbovoj.

Frå 1963 til 1990 vart om lag 39 atomprøvesprengingar utført under jorda gjennom ei rekkje tunnelar og sjakter ved sundet. Etter 2000 har den russiske regjeringa aktiveter teststaden igjen ved å forstørre gamle tunnelar og starte nybygging. Kvar sommar sidan den gong er fleire subkritiske 
hydronukelære forsøk med opp til 100&nbsp;g plutonium utført her.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matochkin Strait|Matochkin Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Det andre Kurilsundet

**Det andre Kurilsundet** (russisk Второй курильский пролив, *Vtoroj Kurilskij Proliv*) er eit sund mellom øyane Paramusjir og Sjumsju i Kurilane i Russland.

Sundet er rundt  2 km vidt. Djupna er typisk 10 til 50 meter.

Fiskefartøy søker av og til ly i sundet.
Det finst fleire vrak og forlatne skip rundt det. 

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Second Kuril Strait|Second Kuril Strait]]» frå ,  den 24. desember 2025.*
Maloje More

**Maloje More** (russisk skrift Малое Море, «Det vesle havet») er eit sund i Bajkalsjøen i Russland. Det går mellom øya Olkhon og vestsida av Bajkalsjøen. Sundet er om lag 8 km lang og 1,7 km breitt med ei djupne på 200 meter.

Maloje More er rikt på fisk og vatnet her er varma opp til 20-25&nbsp;°C.

Elva Sarma renn ut i Maloje More.

Sundet er eit resultat av millionar av år med tektoniske rørsler, som har skapt ei senking mellom land og ei steinblokk som har skapt øya Olkhon.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Small Sea Strait|Small Sea Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Snousundet

**Snousundet** er eit sund mellom Tsjirpoj og Brat Tsjirpojev i Russland. Kanalen er fylt av skjer og holmar. Han vart kalla opp etter Henry James Snow FRGS (1848-1915), ein engelskmann som jakta i og rundt Kurilane mellom 1873 og 1896.
Tatarsundet

**Tartarsundet** (kinesisk 韃靼海峽; japansk 間宮海峡, *Mamijasundet*; russisk Татарский пролив, *Tatarskij proliv*) er eit sund i Stillehavet mellom den russiske øya Sakhalin og det asiatiske fastlandet, og går mellom Okhotskhavet i nord og Japanhavet i sør. Det er 900 km langt, 4-20 meter djupt og på det smalaste 7,3 km breitt. 

På russiske kart vert det smalaste punktet i Tartarsundet stundom kalla *Nevelskojsundet* (Пролив Невельского, *Proliv Nevelskogo*), til minne om kaptein Gennady Nevelskoj som oppdaga at sundet er knytt til estuaret til elva Amur og at det faktisk var eit sund og ikkje ei bukt. 

Namnet *Tartar* kjem frå tartarane, eit gammalt namn på forskjellige folkeslag i indre område av Asia og Nord-Asia. I dette tilfellet refererer det til forskjellige folk i Mandsjuria, som før vart kalla Aust-Tartari.

I Japan er sundet kalla opp etter Mamiya Rinzo, som reiste til sundet i 1808.

Tartarsundet er òg eit dikt av Walter de la Mare, der han skriv om Tartary som eit land i Asua, nord for Kina. 

I dag går det ei jernbaneferje over sundet mellom Vanino på fastlandet og Kholmsk på Sakhalin.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Strait of Tartary|Strait of Tartary]]» frå , den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vilkitskijsundet

**Vilkitskijsundet** (russisk пролив Вилькицкого, *proliv Vilkitskogo*) er eit sund mellom Tajmyrhalvøya og Bolsjevikøya i øygruppa Severnaja Zemlja. Sundet knyt Karahavet i vest til Laptevhavet i aust. Sundet er 104 km lang og er om lag 55 km breitt. Djupna er mellom 32 og 210 meter. Sundet er fylt av drivis året rundt. Vilkitskijsundet vart oppdaga i 1913 av ein russisk hydrografisk ekspedisjon leia av Boris Vilkitskij, og sundet vart kalla opp etter han i 1918.

Heibergøyane ligg ved inngangen til Vilkitskijsundet i aust, medan Firnleyøyane ligg ved inngangen i vest. På kysten av sundet ved Tajmyrhalvøya er landskapet dekt av tundravegetasjon og spreidde steinar. Nordkysten er høgare. Ingen større elvar munnar ut i sundet. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vilkitsky Strait|Vilkitsky Strait]]» frå , den 3. november 2008.*
Vriessundet

**Vriessundet** eller **Miyabelinja** er eit sund mellom dei to største øyane i Kurilane. Det ligg mellom nordaustsida av Iturup og sørvestsida av Urup, og knyter Okhotskhavet i vest til det opne Stillehavet i aust. Sundet er 42&nbsp;km breitt.

Sundet er kalla opp etter den nederlandske utforskaren Maarten Gerritsz Vries, den første kjende europearen som utforska området i 1643.
 
## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vries Strait|Vries Strait]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Plassering
Jugorskijsundet

**Jugorskijsundet** (russisk Югорский Шар, *Jugorskij Sjar*) er eit smalt sund mellom Karahavet og Petsjorahavet. Det er opp mot 10 km breitt og berre 3 km på det smalaste. 

**Ostrov Storozjevoj**, er ei 1,6 km lang øy som ligg midt i sundet. 

Sundet går mellom øya Vajgatsj og Jugorskijhalvøya i Russland.

## Historie
Den første kjende reisa gjennom Jugorskijsundet, tradisjonelt kalla den arktiske «Jernporten», og inn i Karahavet vart gjort frå Nizjnij Novgorod av den tidlege russiske utforskaren Uleb i 1032. 

Russiske pomorar, innbyggjarar ved kysten av Kvitsjøen, hadde utforska dette sundet sidan 1000-talet. Den første arktiske skipsruta, den Store Mangazea-ruta, frå Kvitsjøen til Ob og Jenisejbukta, kom i drift på 1500-talet. Denne ruta opna vegen til rikdomane i Sibir fram til 1619, då han vart lagt ned av militære og politiske årsaker, som frykt for at europearane skulle kome seg inn i Sibir. 

Jugorskijsundet var ein viktig veg under dei første utforskingane av Nordaustpassasjen og for dei sovjetiske konvoiane under den andre verdskrigen.

## Sjå òg
* Operasjon Wunderland

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yugorsky Strait|Yugorsky Strait]]» frå , den 3. november 2008.*
Vulkanar i Russland

**Vulkanar i Russland** gjev oversyn over aktive og utdøydde vulkanar i Russland. 

## Kamtsjatka

## Kurilane

## Andre stader i Russland

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of volcanoes in Russia|List of volcanoes in Russia]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
**** Siebert L, Simkin T (2002-). Volcanoes of the World: an Illustrated Catalog of Holocene Volcanoes and their Eruptions. Smithsonian Institution, Global Volcanism Program Digital Information Series, GVP-3, (http://www.volcano.si.edu/world/).
Golets-Tornyj-gruppa

**Golets-Tornyj-gruppa** er ei gruppe sinderkjegler nord på øya Iturup i Kurilane i Russland.

## Sjå òg
* Vulkanar i Russland

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Golets-Tornyi Group|Golets-Tornyi Group]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Olkovij-gruppa

**Olkovij-gruppa** er ei gruppe vulkanar sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland. I gruppa ligg mellom anna skjoldvulkanen Olkovij og vulkankjegla Ploskij.

## Sjå òg
* Vulkanar i Russland

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 3. november 2008.*
Vulkanfelt

Eit **vulkanfelt** er eit område på jordoverflata som er utsett for lokal vulkansk aktivitet. Vanlegvis inneheld eit slikt felt 10 til 100 vulkanar, som sinderkjegler, og er vanlegvis samla i grupper. Lavastraumar kan oppstå. 

## Døme

* Atlin vulkanfelt i British Columbia i Canada
* Tuya vulkanfelt i British Columbia i Canada
* Desolation lavafelt i British Columbia i Canada
* Wells Gray-Clearwater vulkanfelt i British Columbia i Canada
* Garibaldi Lake vulkanfelt i British Columbia i Canada
* Wrangell vulkanfelt i Alaska i USA og Yukon Territory i Canada
* Indian Heaven i Washington i USA
* Coso vulkanfelt i California i USA
* San Francisco vulkanfelt i Arizona i USA
* Taos Plateau vulkanfelt i Taos County i New Mexico i USA
* Meidob vulkanfelt i Sudan
* Auckland vulkanfelt i North Island på New Zealand
* Marysvale vulkanfelt i Utah i USA
* San Juan vulkanfelt i Colorado i USA

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Volcanic field|Volcanic field]]» frå , den 3. november 2008.*
Otdelnyj

**Otdelnyj** (russisk Отде&#769;льный) er ein skjoldvulkan sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland, aust for Savanelva. 

## Sjå òg
* Vulkanar i Russland

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
***
Dei sibirske trappene

**Dei sibirske trappene** (russisk Сибирские траппы, *Sibirskije trappy*) er eit stort vulkansk område i Sibir i Russland. Det massive utbrotet som fann stad her skjedde i overgangen mellom permtida og trias, for om lag 251 til 250 millionar år sidan og oppstod samstundes med perm-trias-utryddinga. Utbrotet er eit av dei største kjende vulkanutbrota som har skjedd på jorda dei siste 500 millionar åra. Ordet *trappene* referer til det trappeliknande åslandskapet i regionen.

## Geografisk utstrekking
Enorme mengder basaltisk lava strøymde ut over store område av Sibir i ei flaumbasalt-hending. I dag dekkjer området to millionar kvadratkilometer og ein har estimert at det opphavleg kan ha dekt så mykje som sju millionar kvadratkilometer. Det svarer til eit volum på 1 til 4 millionar kubikkilometer.

Området som vart dekt ligg mellom 50 og 75&nbsp;grader nord og 60 til 120 grader aust. Den vulkanske aktiviteten varte ein million år og strekte seg på begge sider av grensa mellom perm og trias. Det er ingen handfaste bevis på at utbrotet førte til eller var medverkande til perm-trias-utryddinga, men at dei oppstod samstundes er ein indikator på at det i det minste kan ha vore ei medverkande årsak.

## Årsak

Kjelda til Dei sibirske trappen reknar ein med er ein mantelplum som pressa seg opp mot jordskorpa og gjennom den sibirske kratonen. Indikatorar på dette er heliumisotopar i basalten. Dette er derimot eit område som i dag vert forska på. Den andre vanlege teorien er at trappene vart skapt av eit særs stort asteroidenedslag.

## Nikkel
Ein reknar med at det har vore mange ventilar i Dei sibirske trappene over ein periode på om lag ein million år eller meir, truleg aust og sør for Norilsk i Sibir. Individuelle utbrot kan ha spydd ut meir enn 2000&nbsp;km³ basaltisk lava. Dei store førekomstane av nikkel, kopar og palladium i Norilsk-Talnakh oppstod i magmakanalane i hovuddelen av Dei sibirske trappene. Store mengder tuff og pyroklastiske avsetjingar tyder på at det var mange store eksplosive utbrot under eller før flaumbasaltane starta. Kiselhaldige vulkanske bergartar som rhyolitt indikerer òg eksplosive utbrot.

## Sjå òg
* Deccan-trappene
* Emeishan-trappene

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Siberian Traps|Siberian Traps]]» frå , den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Dei sibirske trappene 
* Dei sibirske trappene av Richard Cowen
Platåbasalt

Ein **platåbasalt** eller ei **trapp** oppstår i gigantiske vulkanutbrot eller ei rekkje utbrot der store landområde eller område på havbotn vert dekte av basaltisk lava. Flaumbasaltar har skjedd på kontinental skala (store vulkanområde) i tidlegare tider, og danna store platå eller fjellkjeder. Flaumbasaltar har oppstått med tilfeldige mellomrom gjennom den geologiske historia og viser at jorda går gjennom periodar med forskjellig grad av vulkansk aktivitet.

Ei forklaring på flaumbasaltar er at dei vert skapt i kombinasjon mellom kontinentalsprekker og dekompresjonssmelting i samband med mantelplummar, og at dette skaper store mengder toleiittisk basaltisk magma. Desse har særs låg viskositet, som gjer at dei «renn» bort frå vulkanventilane i staden for å danna høge vulkanar.

Deccan-trappene sentralt i India, Dei sibirske trappene og Columbia River-platået vest i Nord-Amerika er tre regionar som vart dekte av førhistoriske flaumbasaltar. Dei to største flaumbasaltane i historisk tid er Eldgjá og Lakagigar på Island.  Flaumbasaltar på havbotn produserer oseaniske platå.

Overflata som vert dekt av eit slikt utbrot kan varierer frå rundt 200&nbsp;000 km² (Karoo) til 2 millionar km² (Dei sibirske trappene). Dette er områda dei dekkjer i dag, og på grunn av erosjon dekte dei større område då dei oppstod.

## Sjå òg
*Store vulkanområde
*Supervulkan
*Vulkansk platå

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flood basalt|Flood basalt]]» frå ,  den 3. november 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Uzon

**Uzon** (russisk Узон) er ein 9 gangar 12&nbsp;km stor vulkansk kaldera aust på Kamtsjatkahalvøya i Russland. I lag med Gejzernaja kaldera dannar han det største geotermale feltet på Kamtsjatkahalvøya. Kalderaene oppstod midt i pleistocen under fleire store utbrot som kasta ut 20–25&nbsp;km³ ignimbritt over eit stort område. Dalnysjøen fyller ein maar frå holocen nordaust i kalderaen.

## Sjå òg
* Vulkanar i Russland
* Vulkanar på Kamtsjatka

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Uzon|Uzon]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
***
Myreguten

**Ola Jensen Myro** (), kjend som **Myreguten**, var ein sentral norsk spelemann i Hallingdal på 1800-talet. Han påverka både Sevat Sataøen og Ola Dekko.

Ola Myro kom opphavleg frå Nes i Hallingdal, der han var i lag med mellom andre Gudbrand Skjellerud og Kittil Langåker, son av Harald Langåker. Han spela og med Gudbrand Østen. Kring 1850 flytte han til Ål, der han henta spel hjå Knut Asleson Strand. Han kom soleis til å vera ein viktig mellomlekk i formidlinga av strandaspelet.

Etter 1860 tok vekkingsrørsla (påverka av Vis-Kari frå Flå), tak i Hallingdalsbygdene, og mange spelemenn la bort felene sine. Myreguten var av dei som opponerte mot rørsla og spela likevel. Ein gong spurde han presten i Ål om det var synd å spela fele. «Hald det for deg sjølv», svara presten. Då skreiv Ola eit vers på feleskrinet:

: Se her er min felehytte
: og mange tror den er til liden nytte,
: men lad dem sige hvad dem vil
: jeg vandrer ærlig med mit spil.

Slik kom Myreguten til å halde tradisjonen ved like livet ut. Sevat Sataøen møtte Myreguten medan han var framvokstring.

### Slåttar i tradisjon etter Myreguten

Springaren «Skinntrøya» er for det meste spela etter Myreguten i Hallingdal, sameleis Skuslen, som vart ført vidare av Ola Dekko.

Det finst og ein særskild springar etter Myreguten på nedstilt bass. Denne slåtten finst ikkje utanfor Ål, nr 330 i Hardingfeleverket, skriven ned etter Sevat Sataøen.

## Kjelder
Tolmatsjov Dol

**Tolmatsjov Dol** eller **Tolmatsjov-platået** er eit vulkansk høgland sør på Kamtsjatkahalvøya i Russland, nordaaust for vulkanen Opala. Kjegla og lavafeltet dekkjer eit stort område rundt Tolmatsjovsjøen.

## Sjå òg
* Vulkanar i Russland

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tolmachev Dol|Tolmachev Dol]]» frå , den 3. november 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene: *
München-ulukka

**München-ulukka** var ei flyulukke i 1958 der 23 menneske mista livet, mellom anna åtte spelarar frå det engelske fotballaget Manchester United. 21 menneske omkom i sjølve flystyrten, medan to andre døydde seinare av skadane dei hadde fått.

6. februar 1958 var Manchester United på veg tilbake til England med fly etter å ha spelt kvartfinale i Europacupen i Beograd dagen før, mot Crvena Zvezda (Raude Stjerne). I tillegg til spelarane på laget og trenarteamet, var òg ei rekke engelske sportsjournalistar mellom passasjerane. Flyet landa i München for å fylle bensin og då flyet skulle ta av igjen i tett snøvêr, gjekk flyet i bakken. 21 av de 44 passasjerane og mannskapet mista livet i styrten.

Av dei omkomne var kapteinen på laget Roger Byrne og storscoraren Tommy Taylor. Den 21 år gamle stjernespelaren Duncan Edwards overlevde styrten, men fekk omfattande skadar og døydde 15 dagar seinare. Manageren til laget, Matt Busby, vart òg hardt skadd, men overlevde.

Av dei overlevande var Bobby Charlton og keeper Harry Gregg, som berre fekk lettare skadar og klarte å redde fleire menneske frå det brennande flyvraket.

I tillegg til dei åtte omkomne, vart to andre spelarar – Jackie Blanchflower og Johnny Berry – så hardt skadde at dei aldri kom tilbake på fotballbanen. Berry svevde lenge mellom liv og død med store hovudskadar og fekk den siste olje da han kom til sjukehuset. 

**Omkomne spelarar**
* Geoff Bent, venstreback
* Roger Byrne, venstreback og kaptein 
* Eddie Colman, midtbane
* Duncan Edwards, midtbane
* Mark Jones, midtstoppar
* David Pegg, venstreving
* Tommy Taylor, spiss
* Liam Whelan, offensiv midtbane

**Overlevande spelarar**
* Johnny Berry, høgreving
* Jackie Blanchflower, midtstoppar
* Bobby Charlton, offensiv midtbane
* Bill Foulkes, høyreback
* Harry Gregg, keeper
* Ken Morgans, høgreving
* Albert Scanlon, venstreving
* Dennis Viollet, spiss
* Ray Wood, keeper

## Bakgrunnsstoff
* Ei side til minne om dei involverte i München-tragedien
* Aviation Safety Network. Ulukkesrapport 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:München-ulykken|München-ulykken]]» frå , den 4. november 2008.*
Nordiska museet

**Nordiska museet** er det største kulturhistoriske museet i Sverige og ligg på Djurgården i Stockholm. Det vart skipa i 1873. Museet har som mål å ta vare på og levandegjera minne om liv og arbeid frå 1500-talet til samtida. Museet har over 1,5 millionar gjenstader i samlingane sine. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Nordiska museet|Nordiska museet]]» frå , den 3. november 2008.* 


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Bø kyrkje i Hyllestad

**Bø kyrkje** er ei langkyrkje frå 1868 på Bø ved Bøfjorden i Hyllestad kommune i Vestland. 

Staden har historie som kyrkjestad attende til mellomalderen, fyrste gongen Bø-kyrkja er nemnd i kjeldene er i 1340. 
Det har stått minst to kyrkjer på Bø før dagens kyrkje.

I tidleg tid høyrde kyrkja til Eivindvik prestegjeld. 
I 1807 vart soknet overført til Lavik prestegjeld, og i 1861 vart nye Hyllestad prestegjeld danna av soknet saman med Øn sokn og Hyllestad sokn.

## Sjå òg
* Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

## Kjelder
* 
* «Bø kyrkje» på NRK Sogn og Fjordane Fylkesleksikon
* Sigurd Muri: *Norske kyrkjer*. Det Norske Samlaget. Oslo 1971

## Bakgrunnsstoff
* Om Hyllestad sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* 
*
Bø kyrkje

Det finst fleire kyrkjer som heiter **Bø kyrkje**:

* Bø kyrkje i Hyllestad i Ytre Sogn prosti i Sogn og Fjordane
* Bø kyrkje i Vesterålen i Vesterålen prosti i Nordland
* Bø gamle kyrkje i Telemark frå 1100-talet i Aust-Telemark prosti
* Bø nye kyrkje i Telemark frå 1875 i Aust-Telemark prosti
Geografiske ytterpunkt i Russland

Dette er ei liste over **geografiske ytterpunkt i Russland**.

Dei geografiske ytterpunkta i Sovjetunionen var identiske bortsett frå det sørlegaste punktet i Sovjetunionen (og tidlegare Det russiske riket), som var Kusjka i Turkmenistan. Det nordelgaste og austlegaste punktet i Russland er dei same som dei tilsvarande punkta i Eurasia (både for fastlandet og inkludert øyar). 

## Ytterpunkt
***Inkludert øyar og eksklavar***
* Nordlegaste punkt &mdash; Kapp Fligely, Frans Josefs land, Nenetsia ()
* Sørlegaste punkt &mdash; Bazardüzü, Dagestan ()
* Vestlegaste punkt &mdash; Narmeln, Wisłaneset, Kaliningrad oblast (19°38'E)
* Austlegaste punkt 1 &mdash; Store Diomedes, Tsjukotka ()

***Utan øyar og eksklavar***
* Nordlegaste punkt &mdash; Kapp Tsjeljuskin, Krasnojarsk kraj (77°43'N)
* Sørlegaste punkt &mdash; Bazardüzü, Dagestan (41°12'N)
* Vestlegaste punkt &mdash; near Lavry, Pskov oblast (27°19'E)
* Austlegaste punkt1 &mdash; Kapp Dezjnov, Tsjukotka (169°40'W)

***Byar***
* Nordlegaste&mdash; Pevek, Tsjukotka (69°42′N)
* Sørlegaste&mdash; Derbent, Dagestan (42°04′N)
* Vestlegaste&mdash; Baltiysk, Kaliningrad oblast (19°55′E)
* Austlegaste&mdash; Anadyr, Tsjukotka (177°30′E)

***Permanente busetnad***
* Nordlegaste&mdash; Dikson (73°30′N)
* Sørlegaste&mdash; Kurusj, Dagestan (41°16′N)
* Vestlegaste&mdash; Baltiysk, Kaliningrad oblast (19°55′E)
* Austlegaste1 &mdash; Uelen, Tsjukotka (169°48′W)

1i følgje den den internasjonale datolinja.

## Høgder

* Lågaste punkt: Kaspihavet : −28 m
* Høgaste punkt: Mount Elbrus: 5642 m

## Sjå òg
* Russisk geografi
Den sentrale svartjordregionen

**Den sentrale svartjordregionen** (russisk Центрально-черноземная область - *Tsjentralno-tsjernozemnaja oblast*, Центральная черноземная область - *Tsentralnaja tsjernozemnaja oblast*, Центрально-черноземная полоса - *Tsentralno-tsjernozemnaja polosa*) er ein del av det eurasiatiske svartjordbeltet som ligg i sentrale delar av Russland og som består av Voronezj oblast, Lipetsk oblast, Belgorod oblast, Tambov oblast, Orjol oblast og Kursk oblast. Mellom 1928 og 1934 vart desse områda ein kort periode slått saman til **Sentrale Tsjernozem oblast**, med senter i Voronezj.

Svartjordregoinen er kjend for eit særs godt jordsmonn, kalla svartjord, eller «tsjernozem». Sjølv jordbruk hovudsakleg har vore viktigast i området vart det utvikla industri basert på jernmalm i sovjettida i magnetanomalien i Kursk.

Området inneheld eit biosfærereservat kalla Sentrale Tsjernozem reservat (42&nbsp;km²). Det vart danna i 1935 innanfor Kursk og Belgorod oblast. Området er eit døme på skogssteppe i Europa og inneheld typisk grenseområde mellom stepper og lauvskogar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Central Black Earth Region|Central Black Earth Region]]» frå , den 4. november 2008.*