Pierre Daru

**Pierre Antoine Noël Bruno Daru** () var ein fransk greve, embetsmann og forfattar. Han var far til soldaten og politikaren Napoléon Daru.
Han var også syskenbarn av Stendhal, og opptrer ofte i dei sjølvbiografiske verka til forfattaren.

Daru var fødd i Montpellier, og var utdanna ved ein militærskule i Tournon i Savoie. Han gjekk inn i artilleriet i ung alder. Han interesserte seg også i litteratur, og gav ut fleire mindre stykke fram til utbrotet av Den franske revolusjonen gjorde at han måtte konsentrera seg om militære oppdrag.

I 1793 blei han kommissær i hæren, og verna kysten av Bretagne mot britiske eller franske rojalist-åtak. Under Skrekkveldet blei han fengsla på grunn av skuldingar om å vera vennleg innstilt mot desse fiendane, men blei sloppen fri etter at Maximilien Robespierre fall i 1794 (under Thermidor-reaksjonen). Han steig i gradene til han blei sjefskommisær for den franske revolusjonære hæren  i 1799. Han tente under André Masséna nord i Sveits. I denne stillinga fekk han ry for å vera dugande til å organisera og å vera redeleg, i ei tid då frykta for korrupsjon var stor. I tillegg fann han tid til å omsetja delar av Horts og til å skriva to dikt - «Poème des Alpes» og «Chant de guerre» - sistnemnde ei fordømming av drapa på franske utsendingar ved Den andre Rastatt-kongressen.

Daru var ein av dei mest trudde medhjelparane til Napoleon Bonaparte. Etter at Napoleon kom til makta i Frankrike i november 1799 (18 Brumaire-kuppet) utnemnde han Daru til sjefskommissær for hæren som skulle sendast til Nord-Italia. Han var med på å underskriva våpenkvila med Det tysk-romerske riket som enda felttoget i Nord-Italia i juni 1800.

Etter dette blei Daru del av Konsulatet, eller regjeringa, der han støtta demokratiske prinsipp. I 1802 gifta han seg med Alexandrine Thérèse Nardot i Paris. Paret fekk åtte barn saman, der den eldste sonen som levde opp, Napoléon Daru, kom til å etterfølgja faren som soldat og statsmann.

Då krigen mot Storbritannia braut ut att i mai 1803 blei han igjen sjefskommissær for hæren ved nordkysten av landet. Seinare fekk han ei liknande rolle i La Grande Armée, som hausten 1805 nedkjempa styrkane til Austerrike og Russland. Etter slaget ved Austerlitz var han med på å utforma   fredstraktaten i Pressburg.

I 1806–1807 var Daru igjen i hæren og nedkjempa Russland og Prøyssen, og var med på å utforma avtalen ved Freden i Tilsit. Deretter hadde han oppsyn med administrative og økonomiske tilhøve for den franske hæren som okkuperte viktige festningsverk i Prøyssen.

I 1809 bei han utnemnd til greve. I 1811 blei han statssekretær etter Hugues-Bernard Maret. Seint i 1813 blei han forsvarsminister.

I 1819 blei Daru utnemnd til medlem av det franske overhuset (*Chambre des pairs*), der han sat fram til han døydde. Han døydde i 1829 i Château de Becheville i Yvelines, som han hadde kjøpt i 1811.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pierre Daru|Pierre Daru]]» frå ,  den 3. juli 2019.*  
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:sv:Pierre Daru|Pierre Daru]]» frå ,  den 3. juli 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* *[[Svensk uppslagsbok]]*. Malmö 1931.
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pierre Daru|Pierre Daru]]» frå ,  den 3. juli 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*  In turn, it cites as references:
**  (32 vols, Paris, 1858–1870), for the many letters of Napoleon to Daru.
** Articles by Charles Augustin Sainte-Beuve in *Causeries du lundi*, vol. ix.
** Jean-Pons-Guillaume Viennet, *Notice sur Daru* (prefixed to the fourth edition of Daru's *Histoire de la République de Venise* (9 vols, 1853).
*