open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hafar Al-Batin

**Hafar Al-Batin** (arabisk حفر الباطن, *Ḥafar al-Bāṭin*) er ein by i Saudi-Arabia i Austprovinsen. Han ligg 430&nbsp;km nord for Riyadh, 94,2&nbsp;km frå grensa til Kuwait, og kring 74,3 km frå Irak.  Byen ligg i den tørre dalen Wadi al-Batin, som er ein del av den lengre dalen til elva Wadi Al-Rummah (no tørr), som fører innover mot Medina og som tidlegare munnar ut i Persiabukta.

I 2010 hadde Hafar Al-Batin meir enn 35 landsbyar i forstadane med i alt 389&nbsp;993 til 600&nbsp;000 innbyggjarar. Sjølve Hafar Al-Batin hadde kring 270&nbsp;000 innbyggjarar. 

## Historie
Frå 638 evt. låg Hafar Al-Batin på ruta i ørkenen som pilegrimane passerte på veg til Mekka for hajj. På den tida var det ikkje noko vatn i dette området, så pilegrimar som reiste frå Irak til Mekka fekk ei langt strekke utan vatn. Under regjeringstida til Uthman (644–656) klaga mange pilegrimar på vassmangelen og Abu-Musa al-Asha'ari, ein av følgjesveinane til Muhammed svarte med å grave nye brunnar langs ruta i Al-Batin-dalen. Namnet Hafar Al-Batin (arabisk حفر الباطن, «holet i Al-Batin-dalen») kjem av dette. 

## Klima
Tempepraturane i Hafar Al-Batin varierer frå 4-8&nbsp;°C på vinterkveldar til 40-45&nbsp;°C på sommardagar. Klimaet er generelt varmt og tørt, og det regnar berre spreidd om vinteren. 

I Köppen-Geiger sitt klimasystem er klimaet klassifisert som varmt ørkenklima (BWh).

## Galleri

Fil:Hafar_Al-Batin_in_Spring_001.JPG
Fil:Hafar_Al-Batin_in_Spring_002.JPG
Fil:Hafar_Al-Batin_in_Summer_002.jpg
Fil:Hafar_Al-Batin_in_Summer_003.jpg
Fil:Hafar_Al-Batin_in_Summer_004.jpg
Fil:Hafar_Al-Batin_in_Winter_001.jpg
Fil:Hafar_Al-Batin_Truffles_001.jpg
Fil:Hafar_Al-Batin_Truffles_002.jpg


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hafar Al-Batin|Hafar Al-Batin]]» frå ,  den 28. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Central Department of Statistics and Informations  
* Saudiarabiske informasjonskjelder
* Otaishan assigned governor of Hafr albatin 2011 


## Bakgrunnsstoff
Hira

**Hira** (arabisk حراء *Ḥirāʾ*) eller **Hiragrotta** (arabisk غار حراء *Ġār Ḥirāʾ*) er ei grotte kring 3 km frå Mekka, ved fjellet Jabal al-Nour i Hejaz-regionen i dagens Saudi-Arabia.

Grotta er kjend som staden der muslimane trur Muhammed fekk dei første syna sine frå Gud gjennom engelen Jebril (arabisk جِبرِيل ). For kristne er Jebril kjend som erkeengelen Gabriel.

## Skildring
Grotta er 4 meter lang og 1-2 meter brei. Grotta ligg 270 meter over havet. Under hajj klatrar kring 5&nbsp;000 muslimar opp til Hiragrotta kvar dag.. Muslimane reknar derimot ikkje det å vitje grotta som ein viktig del av pilegrimsreisa. Likevel vitjar mange grotta av personleg og andeleg interesse. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hira|Hira]]» frå ,  den 28. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*In pictures: Hajj preparations Pictures #4 and #5 are of Jabal an-Nūr and the Hira cave.
Irqah

**Irqah** (arabisk **عرقة**) er ein kommune vest i Riyadh i Saudi-Arabia.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Irqah kommune
Jalamid

**Jalamid** (arabisk skrift حزم الجلاميد) er ein by i Saudi-Arabia nær grensa til Irak. 

Det ligg ei fosfatgruve nær Al Jalamid. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jalamid|Jalamid]]» frå ,  den 28. oktober 2015.*
Noshaq

**Noshaq** er eit 7&nbsp;492. moh høgt fjell på grensa mellom Afghanistan og Pakistan. Fjelltoppen er det nest høgste frittståande fjellet i Hindu Kush-fjella, einast Tirich Mir ragar høgre.

Noshaq ligg mellom Badakhshan-provinsen i Afghanistan og Chitral-distriktet i Khyber Pakhtunkhwa i Pakistan. Nord- og vestsidene vender mot Afghanistan medan sør- og austsidene er i Pakistan. Noshaq er den høgste fjelltoppen i Afghanistan og i det nordaustre hjørnet av landet langs Durand-linje, grenselinja mot Pakistan. Det er det vestlegaste 7000-meter-fjellet på jordkloten. Enklaste tilkomst til Noshaq er frå Chitral i Pakistan.

Japanesarane Toshiaki Sakai og Goro Iwatsubo nådde toppen som dei fyrste i 1960. Dei klatra opp søraustegga frå Qadzi Deh-breen. Normalrute går i dag langs vestegga. Dei polske klatrarane Andrzej Zawada og Tadeusz Piotrowski stod i 1973 for den fyrste vinterbestiginga. Det var fyrste gongen nokon kleiv til topps vinterstid på eit fjell høgre enn 7&nbsp;000 moh.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Noshaq|Noshaq]]» frå ,  den 28. oktober 2015.*
Greatest Hits, Volume II av Chicago

***Greatest Hits, Volume II*** er eit samlealbum til det amerikanske rockebandet Chicago, og det femtande i alt, gjeve ut i 1981.

## Bakgrunn
Etter *[[Chicago XIV]]* i 1980, droppa Columbia Records Chicago frå avtalen sin og avslutta den lukrative kontrakten bandet nyleg hadde signert. Bandet hadde byrja å arbeide med David Foster og var i prosessen med å byggje ein ny identitet, men Columbia måtte i følgje kontrakten gje ut eit album til. Selskapet ønskte derfor å følgje opp den særs suksessrike første samleplata frå 1975, *[[Chicago IX - Chicago's Greatest Hits]]*.

Det kom ut i november 1981 og inneheldt i hovudsak songar frå *[[Chicago VIII]]* til *[[Hot Streets]]* i 1978. Etter den tid slutta hittane å kome. Det kom ut like før Chicago uventa fekk liv att i karrieren sin med *[[Chicago 16]],* og nådde berre 171. plassen i USA.

Som føregangaren har *Greatest Hits, Volume II* sidan blitt overteken av *[[The Very Best of: Only the Beginning]]* frå 2002 og er ikkje lenger i sal.

## Innhald

## Medverkande
*Peter Cetera - elektrisk bass, akustisk gitar, solo- & korvokal
*Terry Kath - akustisk gitar, elektrisk gitar, solo- & korvokal
*Robert Lamm - piano, klaverinstrument, perkusjon, solo- & korvokal
*Lee Loughnane - trompet, flygelhorn, kornett, gitar, perkusjon, korvokal
*James Pankow - trombone, perkusjon, korvokal
*Walter Parazaider - saksofon, fløyte, klarinett
*Danny Seraphine - trommer, perkusjon
*Laudir DeOliveira - perkusjon
*Donnie Dacus - akustisk gitar, elektrisk gitar, korvokal

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greatest Hits, Volume II (Chicago album)|Greatest Hits, Volume II (Chicago album)]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bill Champlin

**William Bradford «Bill» Champlin** () er ein amerikansk songar, gitarist, klaverinstrumentspelar, arrangør, produsent og låtskrivar. Han er særleg kjend for arbeidet sitt med Chicago og Sons of Champlin. Han har vunne fleire Grammy-prisar for låtskrivinga si.

Han starta karrieren i 1966 og var ein viktig del av San Francisco-gruppa Sons of Champlin. I 1981 vart Champlin medlem av Chicago, der han har vore sidan, medan han stundom har gjeve ut soloalbum, stundom berre i Japan. Han har hatt to singlar på singellista i USA, i 1982 med «Tonight Tonight» og «Sara», ein duett med Patti LaBelle på «The Last Unbroken Heart» frå filmmusikken til TV-serien *[[Miami Vice]]* i 1987, og han song med Brenda Russell på jazzsaksofonist Tom Scott sitt *[[Keep This Love Alive]]* i 1991. 

## Diskografi

### Studioalbum
*1978: *Single* (Full Moon / Epic Records)
*1981: *[[Runaway av Bill Champlin|Runaway]]* (Elektra)
*1990: *No Wasted Moments* (Elektra)
*1992: *Burn Down The Night* (Emotion)
*1994: *Through It All* (Turnip The Music Group)
*1995: *He Started To Sing* (Turnip The Music Group)
*2008: *No Place Left To Fall* (DreamMakers Music)

### Konsertalbum
*1996: *Mayday* (Champlin Records)

### Singlar
*1978: «What Good is Love"
*1981: «Satisfaction"
*1981: «Tonight, Tonight"
*1981: «Sara"
*1990: «The City"
*1991: «Memories of Her"
*1996: «Southern Serenade"

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bill Champlin|Bill Champlin]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Sørslaviske språk

**Sørslaviske språk** er ei gruppe slaviske språk frå det sørlege utbreiingsområdet. Ho omfattar bulgarsk og makedonsk i den austlege greina og bosnisk, kroatisk, montenegrinsk og serbisk og slovensk i den vestlege. Språka dannar eit dialektkontinuum, og bosnisk, serbisk, montenegrinsk og kroatisk var tidlegare rekna som eitt språk kjend som serbokroatisk.
Michael Landau

**Michael Landau** () er ein USA-amerikansk musikar, lydteknikar og plateprodusent. Han har arbeidd mykje som studiomusikar og har spelt gitar på mange album sidan tidleg i 1980-åra med artistar så forskjellige som Minoru Niihara, Joni Mitchell, Seal, Michael Jackson, James Taylor, Helen Watson, Richard Marx, Steve Perry, Pink Floyd, Roger Daltrey, Glenn Frey og Miles Davis. 

I tillegg har Landau fronta fleire band som Raging Honkies og Burning Water. Tidleg i 1980-åra var han òg i bandet Maxus i lag med Robbie Buchanan, Jay Gruska og Doane Perry.

## Diskografi
**Solo**
**Tales from the Bulge* (1990)
**The Star Spangled Banner* (2001)
**Michael Landau Live 2000* (2001)
**The Michael Landau Group-Live* (2006)
**Organic Instrumentals* (2012)

**med Renegade Creation**
**Renegade Creation* (2010)
**Bullet* (2012)

**med Hazey Jane**
**Holy Ghost* (2009)

**med Stolen Fish**
**Give Me A Ride* (1999)
**Like I Said* (2001)

**med The Raging Honkies**
**We Are The Best Band* (1994)
**Boner* (1996)

**med Burning Water**
**Burning Water* (1991)
**Mood Elevator* (1992)
**Live And Lit* (1993)
**Abbandonato* (1994)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Michael Landau|Michael Landau]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Steve Porcaro

**Steven Maxwell «Steve» Porcaro** () er ein amerikansk klaverspelar og komponist, som var opphavleg medlem i rockebandet Toto. Han er òg den einaste overlevande av Porcaro-medlemmane etter brørne Jeff og Mike som døydde i høvesvis 1992 og 2015. 

Porcaro skreiv eller var medlåtskrivar på minst ein song på dei første seks albuma til Toto, med unntak av *[[Isolation av Toto|Isolation]]*. I motsetnad til bandmedlemmane song han sjeldan på songane. Han slutta i Toto i 1986 etter *[[Fahrenheit av Toto|Fahrenheit]]* for å konsentrere seg fullt som låtskrivar. Porcaro skreiv musikken til songen «Human Nature» og produserte synthesizeren for «The Girl Is Mine» frå Michael Jackson-albumet *[[Thriller av Michael Jackson|Thriller]]*, og spelte med Gary Wright på turneen hans i 1977. 

Porcaro har halde fram å arbeide med Toto i seinare år. Han har òg samarbeidd med artistar som Yes (på *[[Union av Yes|Union]]*) og Jefferson Airplane (på *[[Jefferson Airplane av Jefferson Airplane|Jefferson Airplane]]*). Han var medlem i det kortvarige bandet til Chris Squire, The Chris Squire Experiment, i 1992.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Porcaro|Steve Porcaro]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell heimeside hos Toto
Chris Pinnick

**Chris Pinnick** () er ein amerikansk gitarist og låtskrivar, truleg mest kjend for arbeidet sitt med bandet Chicago i 1980-1986.

Pinnick vart fødd i Van Nuys i California og byrja å spele gitar då han var sju. Ein av dei første jobbane hans var på Herb Alpert-singelen «Rise,» som gjekk til topps på ''Billboard'' Hot 100 i oktober 1979.

Etter gitaristen Donnie Dacus slutta i Chicago seint i 1979, vart Pinnick leigd inn som studiomusikar for albumet *[[Chicago XIV]]*. Han fortsette å turnere med bandet og vart verande andregitarist etter at dei henta inn Bill Champlin for *[[Chicago 16]]*. Då *[[Chicago 17]]* kom ut i 1984, var Pinnick oppført som fulltidsmedlem i bandet, medan Pinnick sjølv hevda han aldri var medlem. Uansett slutta han i gruppa i 1986 og vart etterfølgd av Dawayne Bailey.

Pinnick har òg arbeidd for Peter Cetera, Chuck Negron, Chet McCracken og Rick Devin. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chris Pinnick|Chris Pinnick]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Hard to Say I'm Sorry

«**Hard to Say I'm Sorry**» er ein song av den amerikanske rockegruppa Chicago. Han vart skriven av bandmedlemmet Peter Cetera og produsenten David Foster, og kom ut den 17. mai 1982 som den første singelen frå albumet *[[Chicago 16]]*. Songen låg to veker på toppen av ''Billboard'' Hot 100 i september det året. Det var den første hitten deira på topp 50 i USA etter «No Tell Lover» i 1978.

## Historie
Songen, og heile albumet som songen er på, markerte ei ny retning for Chicago frå den tradisjonelle blåsar-drivne stilen til ein meir polert og moderne stil. Det var minimalt med blåsarar på songen, som i staden nytta fleire lag med synthesizerar og tyngre, forvrengd elektrisk gitar i 80-talsstil. Dette vart gjort for å fornye bandet, etter at dei hadde hatt nokre år med dårlege salstal.

Albumversjonen av «Hard to Say I'm Sorry» glir rett over i ein annan song kalla «Get Away», som låg tettare til den eldre, blåsar-drivne Chicago-stilen. Dei fleste radiostasjonane spelte ikkje heile albumsporet, men valde å kutte songen før han glei over i «Get Away.»

I tillegg spelte fleire studiomusikarar på «Hard to Say I'm Sorry» featured. Produsenten David Foster spelte piano og tre medlemmar frå det amerikanske rockebandet Toto: Steve Lukather på gitar og David Paich og Steve Porcaro på synthesizerar. Songen vart sungen av Peter Cetera.

Songen vart òg nytta i filmen *[[Summer Lovers]]* i 1982.

## Musikkvideo
Bandet framfører songen i eit svartfarga rom med diamantar på veggane.

## Medverkande
*Peter Cetera - vokal, bassgitar, akustisk gitar
*David Foster - piano
*Steve Lukather - elektrisk gitar
*David Paich - synthesizer
*Steve Porcaro - synthesizer
*Danny Seraphine - trommer

## Lister

## Az Yet-versjonen

I 1996 spelte R&B-bandet Az Yet ein versjon av songen på debutalbumet deira. Singelen, som hadde med Peter Cetera på vokal, vart produsert av Babyface og nådde topp 10 på ''Billboard'' Hot 100. Han vart nominert til ein Grammy for beste song av R&B-gruppe.

### Lister

## Andre versjonar
*I 1983 vart ein tsjekkiskspråkleg versjon kalla «Cerný páv» spelt inn av Hana Zagorová med Stanislav Hložek og Petr Kotvald
*I 1996 gav Intrigue ut ein versjon av songen.
*I 1999 vart ein eurodance-miks av songen, kalla «Hold Me Now», gjeven ut av DJ Kaos for *[[Dancemania SPEED|Dancemania SPEED 3]]*.
*I 2003 gav det kanadiske gutebandet b4-4 ut ein versjon av songen for albumet *In Your Face*.
*I 2007 spelte det irkse bandet Westlife songen inn som B-side til singelen «Home».
* I 2008 spelte Barry Manilow songen på albumet *[[The Greatest Songs of the Eighties]]*.
* I 2010 spelte Yuna Ito songen som ein del av prosjektet hennar *Yuna Ito ~ Respects*.

## Sampling
*Den tyske eurodance-gruppa Aquagen sampla versa frå songen (utan refrenget) i 2002 på albumet *[[Weekender]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hard to Say I&#39;m Sorry|Hard to Say I&#39;m Sorry]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Chicago 17

***Chicago 17*** er det fjortande studioalbumet til det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut 14. mai 1984. Det var det andre albumet til gruppa for Full Moon/Warner Bros. Records og det siste med den opphavlege bassisten og vokalisten Peter Cetera.

Det vart gjeve ut i alt fire singlar frå albumet, som alle nådde topp 30 på ''Billboard'' Hot 100-lista. Suksessen til singlane gjorde *Chicago 17* til det bestseljande Chicago-albumet, med 6x platinaplater. 

I 2006 remastra Rhino Entertainment albumet og gav det ut på ny med «Please Hold On» (som vart skriven i lag med Lionel Richie), «Prima Donna» og ein Robert Lamm-demo, «Here is Where We Begin» som bonusspor.

## Innhald

## Medverkande
*Peter Cetera – bassgitar på «Stay the Night»; solo- og korvokal, arrangement på «Stay the Night», «Along Comes a Woman», «You're the Inspiration» og «Prima Donna»; vokalarrangement på «Remember the Feeling»
*Bill Champlin – gitarar, klaverinstrument, solo- og korvokal, vokalarrangement på «Only You»
*Robert Lamm – klaverinstrument, solo- og korvokal, arrangement på «We Can Stop the Hurtin'», vokalarrangement på «Only You»
*Lee Loughnane – trompet
*James Pankow – trombone, blåsearrangement, arrangement på «Once In a Lifetime»
*Walter Parazaider – treblåseinstrument
*Chris Pinnick – gitar
*Danny Seraphine – trommer

**Andre medverkande**
*Jeff Porcaro – trommer (ikkje oppført) på «Stay the Night»
*Carlos Vega – trommer (ikkje oppført) på «You're the Inspiration»
*Michael Landau – gitar
*Paul Jackson jr. – gitar
*Mark Goldenberg – gitar, arrangement på «Along Comes a Woman» og «Prima Donna»
*Paulinho da Costa – perkusjon
*David Foster – klaverinstrument, synthesizerprogrammering, arrangement
*John Van Tongeren – synthesizerprogrammering
*Erich Bulling – synthesizerprogrammering
*Marcus Ryle – synthesizerprogrammering
*Gary Grant – trompet
*Greg Adams – trompet
*Kenny Cetera – korvokal på «Stay the Night», «Prima Donna», «You're the Inspiration», «Remember the Feeling» og «Along Comes a Woman»
*Donny Osmond – korvokal på «We Can Stop the Hurtin'»
*Richard Marx – korvokal på «We Can Stop the Hurtin'»
*David Pack – korvokal på «Here is Where We Begin»

## Lister

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago 17|Chicago 17]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
John Van Tongeren

**John Warrington Van Tongeren** er ein amerikansk klaverspelar og komponist, hovudsakleg for filmar og fjernsynsseriar. 

Han har mellom anna laga musikk for *[[Thelma & Louise]]*, *[[True Romance]]* og *[[filmen Drop Zone|Drop Zone]]* med Hans Zimmer. Han har òg samarbeidd med Mark Mancina på *[[filmen Speed (1994)|Speed]]*, *[[filmen Moll Flanders (1996)|Moll Flanders]]*, *[[filmen Fair Game (1995)|Fair Game]]*, *[[filmen Assassins|Assassins]]* og *[[filmen Twister (1996)|Twister]]*.

I tillegg har Van Tongeren samarbeidd med Tony Williams, Chicago, Robbie Nevil, John Parr, Starship, Jeff Beck, Quincy Jones og Al Jarreau. 

## Filmar
* *[[The Tom and Jerry Show]]* (26 episodar, 2014)
* *[[filmen Swindle (2013)|Swindle]]*
* *[[The Suite Life Movie]]*
* *[[Rockin' The Wall]]*
* *[[Den Brother]]*
* *[[filmen The Boy Who Cried Werewolf (2010)|The Boy Who Cried Werewolf]]*
* *[[Princess Protection Program]]*
* *[[Twitches Too]]*
* **'
* ''[[Christmas Is Here Again]]''
* ''[[The 4400]]'' (21 episodar, 2004–2007)
* ''[[filmen The Initiation of Sarah (2006)|The Initiation of Sarah]]''
* ''[[miniserien Thief|Thief]]'' (6 episodar)
* ''[[Masters of Science Fiction]]'' (1 episode)
* ''[[TV-serien Wanted|Wanted]]'' (5 episodar)
* ''[[filmen Twitches|Twitches]]''
* ''[[The Tom and Jerry Show]]''
* ''[[TV-serien Empire (2005)|Empire]]''
* ''[[Miss Congeniality 2: Armed and Fabulous]]''
* ''[[Son of the Mask]]'' (ekstra musikk)
* ''[[Jesus the Driver]]''
* ''[[Van Helsing: The London Assignment]]''
* ''[[The Five People You Meet in Heaven]]'' (ekstra musikk)
* ''[[Lilo & Stitch: The Series]]'' (1 episode)
* **'
* *[[filmen The Cheetah Girls |The Cheetah Girls]]*
* *[[Malibu's Most Wanted]]*
* *[[Teenage Mutant Ninja Turtles]]* (various episodar)
* *[[filmen xXx |xXx]]* (ekstra musikk)
* *[[The Scorpion King]]* (ekstra musikk)
* Disney's *[[The Legend of Tarzan]]*
* *[[The Outer Limits (1995 TV series)|The Outer Limits]]* (54 episodar, '95-'00)
* *[[filmen Red Letters |Red Letters]]*
* *[[Poltergeist: The Legacy]]* (36 episodar, '96-'99)
* *[[The Magnificent Seven]]* (3 episodar, '98-'99)
* *[[Creature (television film)|Creature]]*
* *[[filmen Armageddon (1998)|Armageddon]]* (ekstra musikk)
* *[[Speed 2: Cruise Control]]* (ekstra musikk)
* *[[Dante's Peak]]* (ekstra musikk)
* *[[filmen Metro (1997)|Metro]]* (ekstra musikk)
* *[[filmen Twister (1996)|Twister]]* (ekstra musikk)
* *[[filmen Assassins |Assassins]]* (ekstra musikk)
* *[[filmen Speed (1994)|Speed]]* (ekstra musikk)
* *[[filmen Drop Zone |Drop Zone]]* (ekstra musikk)
* *[[Monkey Trouble]]* (ekstra musikk)
* *[[filmen Renaissance Man |Renaissance Man]]* (ekstra musikk)
* *[[True Romance]]* (ekstra musikk)
* *[[Thelma & Louise]]* (ekstra musikk)
* *[[The Adventures of the Galaxy Rangers]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Van Tongeren|John Van Tongeren]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* John Van Tongeren  at Movie Music UK
* About John Van Tongeren



## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* 
*
Love Me Tomorrow

«**Love Me Tomorrow**» er ein song skriven av Peter Cetera og David Foster for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago 16]]* (1982), med Cetera på solovokal. Det var den andre singelen frå albumet og han nådde 22. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og åttandeplassen på adult contemporary-lista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Me Tomorrow|Love Me Tomorrow]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Donny Osmond

**Donald Clark «Donny» Osmond** () er ein amerikansk songar, skodespelar, dansar, radiopersonlegdom og tidlegare tenåringsidol. Osmond har òg vore programleiar, plateprodusent og forfattar. I midten av 1960-åra vart han og fire av dei eldre brørne hans kjende som the Osmonds. Osmond gjekk solo tidleg i 1970-åra og fekk hittar som «Go Away Little Girl» og «Puppy Love».

Over ein periode på 30 år var han og den yngre systera Marie kjende som Donny & Marie, mellom anna på grunn av varietéserien som gjekk 1976–79 på ABC. Duoen hadde òg eit prateshow i 1998-2000 og har halde konsertar i Las Vegas sidan 2008. 

Frå juli 1992 spelte Osmond Joseph i musikalen *[[Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat]]*. I 2009 vann Osmond den niande sesongen av *[[Dancing with the Stars i USA|Dancing with the Stars]]*. 

## Diskografi
* *[[The Donny Osmond Album]]* (1971)
* *[[To You with Love, Donny]]* (1971)
* *[[Portrait of Donny]]* (1972)
* *[[Too Young av Donny Osmond|Too Young]]* (1972)
* *[[Alone Together av Donny Osmond|Alone Together]]* (1973)
* *[[A Time For Us av Donny Osmond|A Time For Us]]* (1973)
* *[[Donny av Donny Osmond|Donny]]* (1974)
* *[[Disco Train]]* (1976)
* *[[Donald Clark Osmond av Donny Osmond|Donald Clark Osmond]]* (1977)
* *[[Donny Osmond av Donny Osmond|Donny Osmond]]* (1989)
* *[[Eyes Don't Lie]]* (1990)
* *Four* (1997)
* *This is the Moment* (2001)
* *Somewhere in Time* (2002)
* *What I Meant to Say* (2004)
* *Love Songs of the 70s* (2007)
* *[[The Soundtrack Of My Life]]* (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Donny Osmond|Donny Osmond]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*
*
Richard Marx

**Richard Noel Marx** () er ein USA-amerikansk adult contemporary- og pop/rock-songar, låtskrivar, musikar og plateprodusent som har selt over 30 millionar plater. Han hadde ei rekkje hitsinglar i 1980- og 1990-åra som «Endless Summer Nights», «Right Here Waiting», «Now and Forever» og «Hazard». Sjølv om nokre av dei store hittane hans var balladar, er mange av songane hans rockelåtar, som «Don't Mean Nothing», «Should've Known Better», «Satisfied» og «Too Late to Say Goodbye».

Marx hamna i rekordbøkene som den første soloartisten som fekk dei sju første singlane sine inn på topp 5 på Billboard Hot 100-lista i USA. Utanom songar han har skrive og framført sjølv, han har han skrive og produsert songar for andre artistar, som «This I Promise You» av NSYNC og «Dance With My Father» av Luther Vandross. Den 14. og så langt siste listetoppen hans var «Long Hot Summer» med Keith Urban.

## Diskografi

* *[[Richard Marx av Richard Marx|Richard Marx]]* (1987)
* *[[Repeat Offender av Richard Marx|Repeat Offender]]* (1989)
* *[[Rush Street av Richard Marx|Rush Street]]* (1991)
* *[[Paid Vacation av Richard Marx|Paid Vacation]]* (1994)
* *[[Flesh and Bone av Richard Marx|Flesh and Bone]]* (1997)
* *[[Days in Avalon]]* (2000)
* *[[My Own Best Enemy]]* (2004)
* *[[Emotional Remains]]* (2008)
* *[[Sundown av Richard Marx|Sundown]]* (2008)
* *[[Christmas Spirit av Richard Marx|Christmas Spirit]]* (2012)
* *[[Beautiful Goodbye av Richard Marx|Beautiful Goodbye]]* (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Marx|Richard Marx]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*RichardMarx.com (Offisiell nettstad)
*
Tower of Power

**Tower of Power** (eller **TOP**) er ei amerikansk R&B-basert blåserekkje og band frå Oakland i California som har spelt i lag sidan 1968. Dei er mest kjend for sin funky soul med ei kraftig blåserekkje og presist synkoperte bass-gitarlinjer. Dei har hatt fleire solovokalistar, og den mest kjende er kanskje Lenny Williams, som fronta bandet i 1973-1974, då bandet hadde størst kommersiell suksess. Dei største hittane deira er «You're Still a Young Man», «So Very Hard to Go», «Soul With a Capital S», «Soul Vaccination», «What Is Hip?» og «Don't Change Horses (in the Middle of a Stream)».

## Diskografi

### Studioalbum
* 1970: *[[East Bay Grease]]*
* 1972: *[[Bump City]]*
* 1973: *[[Tower of Power av Tower of Power|Tower of Power]]*
* 1974: *[[Back to Oakland]]*
* 1975: *[[Urban Renewal av Tower of Power|Urban Renewal]]*
* 1975: *[[In the Slot]]*
* 1976: *[[Ain't Nothin' Stoppin' Us Now]]*
* 1978: *[[We Came to Play!]]*
* 1979: *[[Back on the Streets av Tower of Power|Back on the Streets]]*
* 1986: *TOP* (berre i Europa)
* 1987: *[[Power av Tower of Power|Power]]* (US Version of *TOP*)
* 1991: *[[Monster on a Leash]]*
* 1993: *[[T.O.P. av Tower of Power|T.O.P.]]*
* 1995: *[[Souled Out av Tower of Power|Souled Out]]*
* 1997: *Rhythm & Business*
* 1999: *Dinosaur Tracks* (songar spelt inn 1980–1983)
* 2003: *Oakland Zone*
* 2009: *The Great American Soulbook*

### Konsertalbum
* 1976: *[[Live And In Living Color]]*
* 1981: *[[Direct av Tower of Power|Direct]]* (Studio Live)
* 1997: *Direct Plus* (reissue of *Direct* with alternate takes)
* 1999: *[[Soul Vaccination: Live]]*
* 2008: *East Bay Archive Volume 1 (recorded at K-K-K-Katy's, Boston, MA; April 1973)*
* 2011: *40th Anniversary (Live)*
* 2014: *Hipper Than Hip (innspelt 1974)*

### Samlealbum
* 1974: *Funkland*
* 1999: *What is Hip?: The Tower of Power Anthology*
* 2001: *The Very Best of Tower of Power: The Warner Years*
* 2002: *Soul With a Capital «S": The Best of Tower of Power*
* 2003: *Havin' Fun*
* 2003: *What is Hip & Other Hits*

### Singlar
* 1972: «You're Still a Young Man», nr. 29 (The ''Billboard'' Hot 100) (R&B nr. 24)
* 1972: «Down to the Nightclub», nr. 66
* 1973: «So Very Hard to Go», nr. 17 (R&B nr. 11)
* 1973: «This Time It's Real», nr. 65 (R&B nr. 27)
* 1974: «What Is Hip?», nr. 91 (R&B nr. 39)
* 1974: «Time Will Tell», nr. 69 (R&B nr. 27)
* 1974: «Don't Change Horses (in the Middle of a Stream)», nr. 26 (R&B nr. 22)
* 1976: «You Ought to Be Havin' Fun», nr. 68 (R&B nr. 62)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tower of Power|Tower of Power]]» frå ,  den 29. oktober 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Albumet If You Leave Me Now

***If You Leave Me Now*** er eit samlealbum av rockebandet Chicago. I eit forsøk på å utnytte suksessen med singelen «Hard to Say I'm Sorry» og oppfølgjaren «Love Me Tomorrow», gav Columbia Records ut ei samling kring singelen med same namn som albumet, som tidlegare hadde vore den einaste andre songen dei hadde hatt på toppen av singellista i USA. 

Sidan Columbia eigde innspelingane på denne tida, var dette ei offisiell utgjeving, men vart aldri rekna som ein del av den verkelege katalogen deira med nummererte utgjevingar. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:If You Leave Me Now (album)|If You Leave Me Now (album)]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
David Pack

**David Robert Pack** () er ein USA-amerikansk musikar, produsent og musikalsk leiar for Global Events. Karrieren hans byrja som frontmann, vokalist og gitarist med rockegruppa Ambrosia, som var populære i 1970- og 1980-åra.

Pack har òg vore produsent for Wynonna, Phil Collins, Aretha Franklin og Kenny Loggins, LeAnn Rimes, Faith Hill, Michael McDonald, Natalie Cole, Patti LaBelle, Amy Holland, Trisha Yearwood, Selena, All-4-One, Bette Midler, Brian Setzer, TLC, Brian McKnight, Little Richard, Buckner & Garcia, Patti Austin, Linda Ronstadt, James Ingram, The Pointer Sisters, Mavis Staples, Andrae Crouch, David Benoit, Take 6, Bruce Hornsby, Branford Marsalis, Chick Corea, Steve Vai, Tevin Campbell, The Jerky Boys, Paul Rodriguez, Yakov Smirnoff, Def Jeff, Amy Grant, Chet Atkins, Olivia Newton-John, DC Talk, Jennifer Hudson og CeCe Winans.

Pack har turnert med eller spelt på konsertar med mange artistar som Fleetwood Mac, The Doobie Brothers, Michael McDonald, Barbra Streisand, Ray Charles, Beach Boys, Heart, The Alan Parsons Project, David Benoit, Patti Austin, Chet Atkins, Wynonna Judd, Kenny Loggins, Béla Fleck, BeBe Winans, Billy Joel, Elton John, Leonard Bernstein, Patti LaBelle, Andrae Crouch, Russ Freeman, Mark Knopfler, Willie Nelson, Waylon Jennings, Foreigner, Supertramp, U2, Eddie Van Halen, Natalie Cole, Bruce Hornsby, The Everly Brothers, Emmylou Harris, Chick Corea, Toto og Huey Lewis & the News.

## Diskografi

### Soloalbum
**[[Anywhere You Go]]* (1985)
**Unborn* (2004)
**The Secret of Movin' On* (2005)
**David Pack (EP)* (2007)
**Napa Crossroads* (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Pack|David Pack]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Stay the Night av Chicago

«**Stay the Night**» er ein song skriven av Peter Cetera og David Foster for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago 17]]* (1984), med Cetera på solovokal. Han er meir livleg og rocka og var den første singelen på albumet. Han nådde 16. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista.

Musikkvideoen vart filma i og rundt Los Angeles River. Han syner Peter Cetera som prøver å få tak i ei dame, spelt av Ingrid Anderson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stay the Night (Chicago song)|Stay the Night (Chicago song)]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Hard Habit to Break

«**Hard Habit to Break**» er ein song skriven av Steve Kipner og John Lewis Parker, produsert og arrangert av David Foster og spelt inn av gruppa Chicago i 1984 for albumet *[[Chicago 17]]*, med Bill Champlin og Peter Cetera på solovokal. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet og nådde tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100.  «Hard Habit to Break» nådde òg tredjeplassen på Adult Contemporary-lista. I Storbritannia nådde han åttandeplass på UK Singles Chart. Singelen vart nominert til årets singel i USA og vann Grammy-prisen for beste instrumentale arrangement med vokal.

Den puertoricanske songaren Glenn Monroig spelte inn ein spanskspråkleg versjon av songen kalla «El Vicio Que No Puedo Romper» for albumet *Apasionado* (1986).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hard Habit to Break|Hard Habit to Break]]» frå ,  den 29. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Martti Miettunen

**Martti Juhani Miettunen** () var ein finsk byråkrat og politikar frå Simo i Lappland, medlem av Centerpartiet. Han var Finlands statsminister i to periodar; 14. juli 1961 til 13. april 1962 og på ny frå 30. november 1975 til 15. mai 1977.

Gjennom 1950-åra var Miettunen med i fleire regjeringar, og var både samferdsleminister, landbruksminister og finansminister. Frå 1958 til 1973 var han landshøvding i Lapplands län. Miettunen danna sommaren 1961 ei mindretalsregjering med statsrådar frå Agrarförbundet (Centerpartiet). Seinare var han i 1968-70 landbruksminister.

Etter ei langvarig regjeringskrise i Finland danna Miettunen 30. november 1975 ei flertalsregjering bestaande av Centerpartiet, Socialdemokraterna, Svenska folkpartiet, Liberala folkpartiet og Demokratiska Förbundet för Finlands Folk (DFFF). Sosialdemokratane og  venstreorienterte DFFF forlet regjeringa hausten 1976, så 29. september 1976 danna Miettunen ei mindretalsregjering med representantar frå Centerpartiet, Svenska folkpartiet og Liberala folkpartiet. Regjeringa gjekk av 15. mai 1977.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Martti Miettunen|Martti Miettunen]]» frå ,  den 29. oktober 2015.*
Attergangar

**Attergangar, gjengangar** eller **gjenferd** er ein avdød som går igjen, det vil seia viser seg for levande. Trua på gjengangarar er kjend frå alle tider og i dei fleste kulturar. Ofte er det vonde menneske som går igjen, eller dei som av einkvan grunn ikkje får fred i døden. Ordet kan brukast synonymt med spøkelse, både i form av ein dauding som står opp frå grava og vandrar omkring med den morkne lekamen sin, og som ei rastlaus ånd som viser seg som ein skygga eller drømmesyn utan fysisk kropp. 

Omgrepet gjenganger, på dansk *genganger* eller *genfærd* og på svensk *gengångare*, er ofte knytt til skandinavisk folketru. I dei norrøne sogene er spøkelsa skildra som legemlege gjengangarar.

## Døme

Døme på spesielle typar gjengangar i norsk tradisjon er draugen, eit gjenferd etter ein daud fiskar, og utburd, gjenferd etter eit udøypt barn som er blitt sett ut for å døy. I folketrua finn ein òg den daude mora som viser seg for å åtvara stemora til borna sine.

Dybbuk er gjenferd i jødisk mytologi, yūrei ein uroleg sjel etter ein avliden i japansk mytologi og jiangshi ein «hoppande» vampyr eller zombi i kinesisk tradisjon.

I spiritistisk tradisjon kan medium, personar som fungerer som mellomledd eller formidlingskanal, kommunisera med avlidne. I religiøs tradisjon finst òg trua på gjenoppståing etter døden.

## Sjå òg
* Spøkelse
* Ånd
* Dauding

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gjenganger|Gjenganger]]» frå ,  den 29. oktober 2015.*
Ahti Karjalainen

**Ahti Kalle Samuli Karjalainen** () var ein finsk politikar frå Hirvensalmi, medlem av Centern.

Karjalainen var son til ein gardbrukar, og utdanna seg til jurist. I 1950 fekk han posisjonen som statsminister Urho Kekkonen sin personlege sekreter, ei stilling han hadde til Kekkonen seks år seinare vart president i Finland. Dei neste tjue år åra veksla Karjalainen m ellom mange av dei viktigaste regjeringspostane i Finland.

Karjalainen var statsminister i Finland frå 13. april 1962 til 18. desember 1963, og på ny 15. juli 1970 til 29. oktober 1971. Utanriksminister var han 1961, 1964–70 og 1972–75. I tida 1966-79 var han medlem av den finske riksdagen, vald frå krinsen Mikkeli-Land.

Frå februar 1982 var Karjalainen sjef for den finske nasjonalbanken. Den 13. mai 1983 oppfordra den finske presidenten, Mauno Koivisto, han om å gå av «til gode for allmenta». Karjalainen etterkom oppfordringa, han var ved den tid alkoholikar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ahti Karjalainen|Ahti Karjalainen]]» frå ,  den 29. oktober 2015.*
Anders J. Bøyum

**Anders Johannesson Bøyum** () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Fjærland i Sogn, som representerte partiet Venstre på Stortinget 1936-37 og 1945-61.

Bøyum var odelsgut til farsgarden i Fjærland og tok i 1918 over drifta av denne. Han var administrerande direktør i Fjælrand Privatbank frå 1916 til han døydde, formann i rådet for Vestlandsbanken og i 1938 medlem av ein departementskomite som undersøkte arbeidstilhøva i jordbruket.

Frå 1917 til 1947 var Bøuym medlem av heradsstyret i Balestrand, ordførar 1934-41 og 1945-47. Perioden 1931-45 var han vararepresentant til Stortinget for Venstre i Sogn og Fjordane, møtte på Tinget i 1936/37. I 1945 fekk han fast plass på Stortinget, der han var medlem av finanskomiteen til januar 1954. Frå då av og til han forlet Stortinget i 1961 var han medlem av utanriks- og konstitusjonskomiteen.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. II. Bandet. 1951
*Stortingsbiografi
Tennessee-elva

**Tennessee** er ei elv i delstatane Kentucky, Tennessee, Mississippi og Alabama i USA. Ho er den største sideelva til Ohio, og er rundt  lang. Elva var tidlegare kjent under namnet *Cherokee River*.
Aimo Kaarlo Cajander

Aimo Kaarlo Cajander () var ein finsk forstmann, botanikar og statsmann, fødd i Nystad. Mellom 1922 og 1939 leia han tre finske regjeringar, mellom anna regjeringa som styrte Finland til utbrotet av Vinterkrigen.

## Liv og gjerning
### Botanikk og skobruk
Cajander studerte biologi frå 1903, året etter byrja han studere skogbruk ved Universitetet i München. Frå 1911 til 1934 var han professor i skogvitskap og skogbruk ved Helsingfors universitet, og frå 1934 til 1943 var han generalsekretær for Finlands skog- og parkvesen. 

Han laut på fleire vitskaplege reiser til Olonets, Onega, Kvitsjø-området og Sibir, samt til ulike delar av Sentraleuropa. På desse turane studerte han særleg utviklinga av torvmyrane, innvandringsvegane til plantane og tilhøvet mellom klima, jordsmonn og vegetasjon samt ulike skogstypar. Særleg gjorde han «verdfulle granskingar av dei ymse skogtypane» og er opphavsmann til den såkalla skogstypelæra.

### Politikk
Frå 2. juni til 14. november 1922 var Cajander Finlands statsminister. På ny statsminister i ei kortliva regjering 18. januar til 31. mai 1924. I 1927 melde Cajander seg inn i det sosialliberalistiske Nasjonalt Framstegsparti, der han var partiformann frå 1933 til han døydde ti år seinare. Forsvarsminister 1928-29 og medlem i den finske riksdagen 1929-33 og 1936-43.

12. mars 1937 tok Cajander over statsministerposten for tredje gong, no som leiar av ei fleirtalsregjering beståande av Sosialdemokratane, Svenska folkpartiet, Agrarförbundet (Centern) og hans eige Nasjonalt Framstegsparti. Regjeringa vidareførte nedrustningspolitikken så langt at då Sovjetunionen 30. november 1939 invaderte Finland, måtte mange av soldatane gå i krigen i eigne klede og med eige gevær. Dette gav opphav til uttrykket Model Cajander, om ein dårleg utstyrt hær. Cajander gjekk av 1. desember 1939, etter å ha vorte møtt med sterk kritikk av Väinö Tanner, som tok over som finsk statsminister.

## Notar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aimo Cajander|Aimo Cajander]]» frå ,  den 30. oktober 2015.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:A.K. Cajander|A.K. Cajander]]» frå ,  den 30. oktober 2015.*
If She Would Have Been Faithful...

«**If She Would Have Been Faithful... **» er ein song skriven av Steve Kipner og Randy Goodrum for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago 18]]* (1986), med Jason Scheff på solovokal. Det var den tredje singelen frå albumet og nådde topp 10 på adult contemporary-lista og 17. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:If She Would Have Been Faithful...|If She Would Have Been Faithful...]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Niagara Falls av Chicago

«**Niagara Falls**» er den fjerde singelen til det amerikanske rockebandet Chicago, frå albumet *[[Chicago 18]]* i 1986. Jason Scheff og Bill Champlin delte på å synge songen. Bandet stava «Niagara» feil som «Niagra», og dette kan ein sjå igjen i titlane på albumet og musikkvideoen. 

Etter suksessen med singlane «Will You Still Love Me?» (3. plass i USA) og «If She Would Have Been Faithful...» (17. plass), nådde «Niagara Falls» berre 91. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista.

## Video
Som dei fleste av musikkvideoane til Chicago seint i 1980-åra var det mange forskjellige folk i videoen. Hovudsoga omfatta eit par som prøvde å få ting til å fungere. Bandet er ikkje med i videoen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Niagara Falls (Chicago song)|Niagara Falls (Chicago song)]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Will You Still Love Me

«**Will You Still Love Me?**» er ein song skriven av David Foster, Tom Keane og Richard Baskin for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago 18]]* (1986). Det var den andre singelen frå albumet og nådde tredjeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista tidleg i 1987 og andreplassen på Adult Contemporary-lista.

Songen var den første hitten til Chicago på topp 10 i USA etter Peter Cetera slutta i bandet og vart sungen av den nye songaren og bassisten Jason Scheff. Ein av låtskrivarane, Tom Keane, hadde tidlegare vore frontmann i 80-talsbandet Keane, der Jason Scheff spelte bass.

I 2003 spelte jazzgruppa Urban Knights, leia av pianisten Ramsey Lewis, songen med vokal av Michelle Williams (Destiny's Child).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Will You Still Love Me? (song)|Will You Still Love Me? (song)]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chicago 18

***Chicago 18*** er det femtande studioalbumet til det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut 29. september 1986. Det var oppfølgjaren til det store hitalbumet *[[Chicago 17]]* frå 1984, og var det første utan det opphavlege medlemmet Peter Cetera.

Då Cetera slutta i bandet i 1985 for å starte ein solokarriere, leigde Chicago inn Jason Scheff for å ta over etter Cetera på bass og vokal. Dei mest brukte stemmene i Chicago var no dei nyaste medlemmane, Scheff og Bill Champlin, som kom med i bandet i 1981.

Chicago nytta igjen produsenten David Foster for å skape ein softrockoppfølgjar til *Chicago 17*.

Bandet spelte inn ein moderne versjon av klassikaren deira «25 or 6 to 4» (48. plass).  Så vart «Will You Still Love Me?» (3. plassen) og «If She Would Have Been Faithful...» (17. plassen) hittar. Scheff var solovokalist på alle desse tre singlane. Sjølva albumet inneheld ein kort, *acappella* blåsarriff, Pankow sin «Free Flight». *Chicago 18* selde til gullplate og nådde 35. plassen på den amerikanske albumlista. 

## Innhald

Ei nyinnspeling versjon av «When Will the World Be Like Lovers?» (Robert Lamm/Tom Keane/David Foster) finst på Robert Lamm sitt soloalbum frå 1995 *Life Is Good In My Neighborhood*. Den opphavlege versjonen frå *Chicago 18*-innspelingane finst òg på nett.

## Mottaking

*Chicago 18* (Full Moon/Warner Bros. 25509) selde til gullplate og nådde 35. plassen i USA, der det låg 45 veker på lista. Det gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. 

## Medverkande
*Bill Champlin – klaverinstrument, vokal
*Robert Lamm – klaverinstrument, vokal
*Lee Loughnane – trompet
*James Pankow – trombone, blåsararrangement
*Walter Parazaider – treblåseinstrument
*Jason Scheff – bass, vokal
*Danny Seraphine – trommer, trommeprogrammering

*Vokalarrangement av Chicago, Bill Champlin og David Foster

### Andre musikarar
*Michael Landau – gitar
*Howard «Buzz» Feiten – gitar
*Steve Lukather – gitar
*David Foster – klaverinstrument, arrangement og bidrag til blåsarane
*Tom Keane – klaverinstrument, korvokal
*Bo Tomlyn – synthesizerprogrammering
*Rhett Lawrence – synthesizerprogrammering
*David Boruff- synthesizerprogrammering
*Michael Boddicker – synthesizerprogrammering
*Jeremy Lubbock – strykearrangement på «If She Would Have Been Faithful...», «Will You Still Love Me?» og «I Believe»
*Jules Chakin – dirigent
*Gerald Vinci – konstermiester
* Betty Joyce – skaffa barnekor på «One More Day»
*John Joyce – barnekordirigent på «One More Day»
*Rebecca Clinger, Christopher Leach, Julie Leach, Myhanh Tran, Peter Wade, Jason Pasol, Brandon Roberts, Alitzah Wiener, Betty Joyce, Laurie Parazaider, Felicia Parazaider, Melody Wright & Bettina Bush – barnekor på «One More Day»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago 18|Chicago 18]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jason Scheff

**Jason Randolph Scheff** () er ein USA-amerikansk bassist, songar og låtskrivar. Sidan 1985 har han vore bassist og songar for pop-rock-gruppa Chicago. Han er den eldste sonen til den kjende bassisten Jerry Scheff, som i mange år spelte med Elvis Presley.

Scheff starta den profesjonelle karrieren sin i 1982 som medlem av Los Angeles-bandet Keane (må ikkje forvekslast med det britiske bandet med same namn). Seint i 1970-åra og tidleg i 1980-åra, spelte han i forskjellige band med musikarar som sidan starta Ratt.

I midten av 1985 vart den då 23 år gamle Shceff med i bandet Chicago etter at Peter Cetera slutta for å konsentrere seg om solokarrieren sin. Scheff var kjend for å klare å etterlikne stemma til Cetera på dei gamle hittane til Chicago. Den første singelen med vokalen hans er å høyre på 1986-versjonen av «25 or 6 to 4». Scheff har òg skrive fleire originale songar for bandet. 

Scheff har òg gjeve ut album som soloartist, mellom anna *[[Chauncy av Jason Scheff|Chauncy]]* i 1996.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jason Scheff|Jason Scheff]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Buzz Feiten

**Howard «Buzz» Feiten** () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, gitarist og studiomusikar. Feiten produserer òg sine eigne elektriske gitarar.

## Biografi
Feiten spelte mellom anna bass for Jimi Hendrix og B.B. King i 1968-1969, og dette skaffa han ein jobb i Paul Butterfield Blues Band.

Han gav ut sitt eige album i 1971, *Full Moon*, eit jazzfusionalbum med musikarar som Neil Larsen, Randy Brecker, Airto Moreira, Ray Barretto, Dave Holland og vokalistane Robin Clark og Tasha Thomas.

Feiten har spelt med mange artistar, som Paul Butterfield Blues Band, The Rascals, Bob Dylan, Aretha Franklin, Etta James, The Brecker Brothers, Bruce Willis, Gregg Allman, James Taylor, Wilson Pickett, Chaka Khan, Olivia Newton-John, Neil Larsen, Rickie Lee Jones, Stevie Wonder, Bette Midler, David Sanborn, Dave Weckl, Kenny Loggins, Art Porter Jr., Michael Franks, Dave Koz, Felix Cavaliere, Jeff Lorber, Commander Cody, Stuart Hamm, Jason Miles, Claus Ogerman, Boz Scaggs, Mr. Mister, Richard Pelkoff, Bill Quateman og mange andre.

## Diskografi
### Som leiar

* *Buzz Feiten*
* Buzz Feiten *Whirlies* (2000)
* Buzz Feiten & The Whirlies, *Live at the Baked Potato, Hollywood, 6-4-99* (2002)
* Buzz Feiten, *Buzz Feiten & the new Full Moon* (2002)
* Full Moon, *Full Moon* (1972)
* Full Moon, *Full Moon Live* (2002)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buzz Feiten|Buzz Feiten]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Buzz Feiten tuning system home page
The Keane Brothers

**The Keane Brothers** var ein amerikansk popduo frå 1976 til 1982, som bestod av brørne Tom Keane på piano og John Keane på trommer. Duoen gav ut fire album og var med i fleire TV-show på CBS. Brørne hadde seinare sine eigne solokarrierer som låtskrivarar og plateprodusentar. 

Brørne spelte i lag som smågutar og tenåringar og spelte tyggegummipop.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Keane Brothers|The Keane Brothers]]» frå ,  den 30. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for John Keane
* 
* TV-reklamar for The Keane Brothers
Woody Shaw

**Woody Herman Shaw, Jr.** () var ein amerikansk jazz-trompetist, komponist og orkesterleiar. Han var mellom dei fremste amerikanske jazz-trompetistane på 1960-, 70- og 80-talet, og toler samanlikning med t.d. Freddie Hubbard, som han også spelte inn ei plate med. Shaw er mellom anna kjend for signaturlåta «The Moontrane». Kjende album er t.d. *The Moontrane* (1974), *Rosewood* (1977), *Woody III* (1979) og *In My Own Sweet Way* (1987).