open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marion Berntzen Koksvik

**Marion Berntzen Koksvik**, også kjend som **Bjørg Marion Koksvik**, () er ein norsk forfattar, lærar og psykolog. 

Ho debuterte som forfattar i 1983 med romanen *Evas bok* og har sidan skrive fleire romanar, lyrikksamlingar og aforismesamlingar som har vorte utgjevne av Solum Forlag.

## Bøker
* 1983 &ndash; *Evas bok* &ndash; Roman
* 1989 &ndash; *Gjestebud i fredens tid* &ndash; Roman
* 1995 &ndash; *Marilyn Monroes eneste venn var en katt : Sylvia Rabelais' opptegnelser* &ndash; Roman
* 1997 &ndash; *Elegi for Dagny Juel* &ndash; Lyrikk
* 1998 &ndash; *Stjerne for en liten klode* &ndash; Lyrikk
* 1999 &ndash; *Farvel århundre* &ndash; Lyrikk
* 2000 &ndash; *Ode til Beethoven* &ndash; Lyrikk
* 2001 &ndash; *Stilleben med Evrydike* &ndash; Lyrikk
* 2002 &ndash; *Havfruen* &ndash; Lyrikk
* 2003 &ndash; *Stevnemøte med havet* &ndash; Lyrikk
* 2004 &ndash; *Aforismen er et enebarn : aforismer og paradokser*
* 2005 &ndash; *Et øyeblikk kan forandre verden : aforismer for vår tid*
* 2006 &ndash; *Markblomster er frihetens døtre : nye aforismer for vår tid*
* 2007 &ndash; *Både gleden og sorgen er en sommerfugl : aforismer*
* 2008 &ndash; *Solen er vår beste læremester : aforismer*
* 2009 &ndash; *Havet er klodens nervesystem : aforismer*
* 2010 &ndash; *Luften er universets åndedrett : nye aforismer*
* 2011 &ndash; *Høsttanker er som fugletrekk om våren : aforismer for vår tid*
* 2012 &ndash; *En mor er som en trekrone over en barndom : aforismer og aforistiske brev*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Marion Berntzen Koksvik digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar i BIBSYS Ask
Simonetta Sommaruga

**Simonetta Sommaruga** () er ein sveitsisk politikar for Det sosialdemokratiske partiet i Sveits. Ho er medlem av det sveitsiske forbundsrådet, den føderale regjeringa i Sveits, der ho er er justis- og politiminister.

Sommaruga er fødd i Zug sentralt i Sveits og voks opp i Sins i Aargau. Ho tok vidaregåande utdanning i Immensee i Schwyz og pianistutdanning i Luzern, San Francisco og Roma. Frå 1988 til 1991 studerte ho engelsk og romanistikk ved Universitetet i Fribourg.

Frå 1993 til 1999 var Sommaruga leiar ofr den sveitsiske forbrukarstiftinga, Stiftung für Konsumentenschutz. Frå 1999 var ho president for stiftinga. I 2003 blei ho president for den sveitsiske hjelpeorganisasjonen Swissaid.

Simonetta Sommaruga byrja si politiske karriere som medlem av kantonparlamentet i Bern. Ho sat i dette storrådet for Bern frå 1981 til 1990. Frå 1998 til 2005 var ho medlem av kommunestyret i Köniz. I 1999 blei Sommaruga vald inn i Det sveitsiske nasjonalrådet og i 2003 til overkammeret, Stenderrådet, som representant for kantonen Bern. I 2010 blei ho vald inn i Det sveitsiske forbundsrådet etter Moritz Leuenberger. Med dette var fire av sju representantar i rådet kvinner.

Sommaruga er gift med forfattaren Lukas Hartmann (pseudonym for Hans-Rudolf Lehmann), som har tre born frå eit tidlegare forhold. Ekteparet er busett i Spiegel nær Bern. Simonetta er ein fjern slektning av den framtredande sveitsiske advokaten og diplomaten Cornelio Sommaruga.

## Kjelder

*Simonetta Sommaruga ,  VIP-Lexikon, schweizer-illustrierte.ch
*Simonetta Sommaruga ved Munzinger Archiv, munzinger.de
*Die beliebte Bernerin – ein Übermensch?, blick.ch

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Simonetta Sommaruga|Simonetta Sommaruga]]» frå ,  den 22. mars 2013.*
Det sveitsiske forbundsrådet

**Det sveitsiske forbundsrådet** (tysk **', [[fransk]] **', italiensk **', [[retoromansk]] **') er organet for utøvande makt i Sveits, det vil seia  regjeringa i landet. Rådet har også kollektivt status som sveitsisk statsoverhovud. 

Forbundsrådet har sju medlemmer. Dei blir valde til ein fireårsperiode av Den sveitsiske nasjonalforsamlinga (nasjonalrådet og stenderrådet saman). Berre representantar med absolutt majoritet kjem inn, derfor skjer det ofte mange røystingar. Val til forbundsrådet skjer når nasjonalrådet byrjar ein ny fireårsperiode. Dersom ein medlem av forbundsrådet trekker seg, blir det halde suppleringsval.

Forbundsrådet blir leia av ein forbundspresident som blir vald for eitt år om gongen. Forbundspresidenten leiar regjeringa som *primus inter pares* (den fremste blant likemenn), og vervet går på rundgang i rådet. Det blir også valt ein visepresident som typisk overtek etter forbundspresidenten når året er omme. 

## Samansetjing av rådet

Forbundsrådet skal vera balansert i høve til geografisk og kulturelt opphav. Fram til 1999 sa den sveitsiske grunnloven at ingen kanton kunne ha meir enn ein representant i rådet. Etter dette slo han berre fast at rådet skulle ha ei jamn fordeling i høve til  kantonar og språkgrupper. Medlemmer som trekker seg, blir derfor gjerne erstatta med personar frå same bakgrunn.

Frå 1959 til 2003 førte eit forlik mellom dei fire største partia i Sveits til at representane i rådet er fast fordelte etter partitilhøyrsle:
*2 medlemmer frå Freisinnig-demokratische Partei der Schweiz (FDP)
*2 medlemmer frå Christlichdemokratische Volkspartei der Schweiz (CVP)
*2 medlemmer frå Sozialdemokratische Partei der Schweiz (SPS)
*1 medlem frå Schweizerische Volkspartei (SVP) 

I 2003 tapte kristelegdemokratane sin plass til det sveitsiske folkepartiet. Etter at folkepartiet delte seg i juni 2008, hadde dei berre ein representant i Forbundsrådet, den andre plassen gjekk til Bürgerlich-Demokratische Partei Schweiz (BDP).

## Bakgrunnsstoff
* Nettstad for regjeringa i Sveits

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Forbundsrådet (Sveits)|Forbundsrådet (Sveits)]]» frå , og «[[:sv:Förbundsrådet (Schweiz)|Förbundsrådet (Schweiz)]]» frå  den 22. mars 2013.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Federal Council (Switzerland)|Federal Council (Switzerland)]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*** 
*** The Swiss Confederation: A brief guide 2006–2009 , edited by the Swiss Federal Chancellery.
*** Resultate der Wahlen des Bundesrats, der Bundeskanzler und des Generals (PDF), compiled by the services of the Swiss Parliament.
*** Clive H. Church (2004). *The Politics and Government of Switzerland*. Palgrave Macmillan. ISBN 0-333-69277-2.
*** Altermatt, Urs (1993). *Conseil Fédéral: Dictionnaire biographique des cent premiers conseillers fédéraux*. Cabédita, Yens. ISBN 2-88295-104-3
Solveig Blindheim Berge

**Solveig Blindheim Berge**, også kjend som **Solveig Berge**, () er ein norsk forfattar. Ho debuterte i 1980 med barneboka *Sommaren var best* på Samlaget og har sidan skrive novellesamlinga *Hus i natta* og barneboka *Hemmelege krusedullar*. Sistnemnde gjekk også som opplesingsserie i *[[Barnetimen for de minste]]*.

Berge har budd i Måløy, Førde og Bergen.

## Bibliografi
### Bøker
*

*

*

### I bøker - eit utval
*

### I tidsskrift - eit utval
*Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Solveig Blindheim Berge digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket

*Om Solveig Blindheim Berge i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Joyce Banda

**Joyce Hilda Banda** () er ein malawisk politikar som var president i Malawi frå 7. april 2012 til 4. mai 2014. Fram til dette sat Banda som visepresident, og ho overtok presidentskapen to dagar etter at forgjengaren Bingu wa Mutharika døydde av hjarteinfarkt. Ho er den fjerde presidenten i republikken. Banda representerer People's Party (PP), eit parti ho sjølv nyleg starta opp.

## Politisk liv

Joyce Banda vart fødd i distriktet Zomba, sør i landet, men voks opp i Kenya og fekk utdanning i USA og Italia. I 2004 vart ho innvald som parlamentsmedlem, og i 2005 var ho med på skipinga av Democratic People's Party (DPP) og vart vald som generalsekretær. Frå 2006 til valet i 2009 sat ho som utanriksminister, i 2009 vart ho den fyrste kvinnelege visepresidenten i Malawi. Frå 2010 av vart ho marginalisert i partiet av di ho ikkje ville underskriva ei erklæring om at Peter Mutharika, bror til presidenten, skulle vera DPP sin presidentkandidat i 2014. Saman med andre meiningsfeller vart ho ekskludert frå partiet sjølv om ho heldt fram som visepresident i namnet. Etter nokre månader skipa Banda eit nytt politisk parti som fekk namnet People's Party, etter at høgsterett hadde avvist mange forsøk frå regjeringa si side for å få stoppa registreringa.

Då Bingu wa Mutharika brått døydde av hjarteinfarkt i april 2012, forsøkte fleire DPP-politikarar å forhindra at Banda skulle bli den nye presidenten, og grunngav dette med at ho vart ekskludert frå partiet. Men militærleiinga og domstolane heldt fast på at dei grunnlovsfesta rettane åt visepresidenten måtte respekterast, og Banda vart dermed den første kvinnelege presidenten i Malawi.

Joyce Banda er ein forkjempar for likestilling, og driv organisasjonen *Blantyre*, som arbeider for utdanning for jenter.

## Kjelder

* , henta inn 22. mars 2013.
Et uus saaks alguse

**«Et uus saaks alguse»** (estisk for *Så det kan verte ein ny start*) var det estiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på estisk av Birgit. Songen er skriven av Mihkel Mattisen og Silvia Soro.

## Eesti Laul 2013
Birgit sendte inn den estiskspråklege songen «Et uus saaks alguse» til Eesti Rahvusringhääling (ERR) og vart valt ut til å delta i Eesti Laul 2013, den estiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Bidraget enda fyrst på femteplass i semifinalen, men gjekk vidare til finalen der han vann og fekk representere Estland.

## Eurovision Song Contest 2013
I Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige deltok Estland i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 og enda på tiandeplass med 52 poeng; åtte frå Irland, seks frå Sverige, fem frå Russland, Kviterussland, Moldova og Italia, fire frå Nederland, Litauen og Storbritannia, tre frå Austerrike og eitt frå Danmark, Ukraina og Belgia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på 13. plass med ei rangering på 10,06 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på åttandeplass med ei rangering på 7,47. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort kor mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane. Landet kvalifiserte seg til finalen 18. mai 2013 der dei enda på 20. plass med 19 poeng; ti frå Latvia, seks frå Finland og tre frå Litauen. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget 24. plass med ei rangering på 19,59 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på 16. plass med ei rangering på 13,41. På scena hadde Birgit med seg Kaido Põldma, Lauri Pihlap og Raimondo Laikre som støttevokalistar. Põldma og Pihlap var òg støttevokalistar for Estland då landet vann i 2001.

## Format og sporliste
;Digital nedlasting  
# «Et uus saaks alguse» - 3:57

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Et uus saaks alguse|Et uus saaks alguse]]» frå ,  den 22. mars 2013.*  
*

## Fotnotar
Datum Peak

**Datum Peak** er eit fjell på 1575&nbsp;moh nær sørvestenden av Hobbs Ridge, som ligg oppom sørsida av USS «Glacier», 16&nbsp;nautiske mil vest for Williams Peak i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. Det vart namngjeve frå det engelske ordet for fikspunkt, som er ein praktisk presentasjon av eit referansesystem i geodesi og landmåling.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Daughtery Peaks

**Daughtery Peaks** er ei lita gruppe berre fjelltoppar opp mot 2680 meter over havet som ligg oppom sørveggen av Cosmonautbreen i Southern Cross Mountains i Victoria Land. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Franklin J. Daughtery, ein flymekanikar i U.S. Navy-skvadron VX-6 som deltok på seks oppdrag under Operasjon Deep Freeze.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Daughtery Peaks|Daughtery Peaks]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Mount Davidson i Antarktis

**Mount Davidson** er eit fjell, 1560 moh, som ligg ved toppen av Albrecht Penckbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav det etter eit medlem av mannskapet på «Morning», støtteskipet til ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Davidson i Antarktis|Mount Davidson i Antarktis]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Davison Peak

**Davison Peak** er eit kystfjell, 1340 moh, 18&nbsp;nautiske mil aust for Hobbs Peak i Denton Hills i Victoria Land. Det vart kalla opp etter William Davison av i zoologiavdelinga ved Canterbury University, som frå 1983 spesialiserte seg på forsking av fisk Antarktis.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Dearborn

**Mount Dearborn** er eit fjell, 2300 moh, mellom Mount Littlepage og den nordlege delen av Willett Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1964 etter John Dearborn, ein biolog ved McMurdo-basen, 1959 og 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Dearborn|Mount Dearborn]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Dentine Peak

**Dentine Peak** er med ei høgd på 2210 moh det høgaste fjellet i den nordaustlege delen av Molar Massif i Bowers Mountains. Det vart namngjeve etter nærleiken til Molar Massif av geolog R.A. Cooper, leiaren for dei paleontologiske gruppene frå New Zealand Antarctic Research Programme i området, 1974–75 og 1981–82.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dentine Peak|Dentine Peak]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Mount Dergach

**Mount Dergach** er eit isdekt fjell med flat topp som ligg like vest for Ob Bay og sør for Lunik Point i Bowers Mountains. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Det vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og kalla opp etter meteorolog A.P. Dergatsj, eit medlem av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1959–61, som omkom i ein brann ved Mirnyj-stasjonen den 3. august 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Dergach|Mount Dergach]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Derbyshire Peak

**Derbyshire Peak** er eit lite fjell 4&nbsp;nautiske mil (7&nbsp;km) nord-nordaust for Mount Weihaupt i Outback Nunataks. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edward Derbyshire, ein geolog ved McMurdo-basen, 1966–67.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derbyshire Peak|Derbyshire Peak]]» frå ,  den 22. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Mount Dido

**Mount Dido** er eit markant fjell, 2070 meter over havet, mellom Mount Electra og Mount Boreas i Olympus Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition i 1958–59 etter dronning Dido, ei dronning i gresk mytologi.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Doorly

**Mount Doorly** er ein fjelltopp som ligg oppom den austlege delen av ryggen mellom Greenwood Valley og Wright Lowerbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott og kalla opp etter løytnant Gerald S. Doorly i Royal Navy på «Morning», støtteskipet på ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Doublefinger Peak

**Doublefinger Peak** er eit fjell kring 4 nautiske mil (7&nbsp;km) innover frå Granite Harbour, like nordaust for Mount Marston i Victoria Land. Det vart namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13). Ei snøfylt kløft langs austsida av toppen ligg mellom to mørke fjellsider, noko som har gjeve opphavet til namnet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Douglas i Antarktis

**Mount Douglas** er eit slåande pyramideforma fjell på 1750 moh. i Antarktis. Det ligg nær toppen av Frybreen, ved skiljet mellom Fry- og Mawsonbreen. Den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) oppretta ein landmålingsstasjon på toppen i desember 1957. Det er kalla opp etter Murray H. Douglas, eit medlem av gruppa.

## Kjelder
*
Dow Peak

**Dow Peak** er eit fjell som ligg 2 nautiske mil (4&nbsp;km) aust-søraust for Mount Sturm i Bowers Mountains. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand nord i Victoria Land, 1967–68, etter den erfarne geologen J.A.S. Dow.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Drabek Peak

**Drabek Peak** er eit fjell, 2090 moh, 6 nautiske mil (11&nbsp;km) nord for Anare Pass og 9 nautiske mil (17&nbsp;km) vest for Redmond Bluff i Anare Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles M. Drabek, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1964–65 og 1967–68.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Draeger

**Mount Draeger** er eit fjell på 1690 moh. i Antarktis, nordvest i Posey Range i Bowers Mountains. Fjellet ligg oppom austsida av samløpet mellom Smithsonbreen og Gravesonbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter sjefsradiomannen Ernest J. Draeger i US Navy, som overvintra ved McMurdo-basen i 1967.

## Kjelder
Dimick Peaks

**Dimick Peaks** er to fjelltoppar, det høgaste med ei høgd opp mot 1495 moh, ved sørsida av munningen av Dalebreen i Victoria Land. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Dorothy Dimick, ein kartograf frå US Geological Survey som var ein spesialist på kart over Antarktis, 1944–76.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Dockery

**Mount Dockery** er eit fjell i Antarktis på 1095 meter over havet, som ligg 3&nbsp;nautiske mil vest for Mount Matthias vest i Everett Range i Concord Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i perioden 1960–62. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Olan L. Dockery, ein pilot i den amerikanske marineskvadronen VX-6 som flaug under fotograferingstokta nord i Victoria Land, Dronning Maudfjella, Britannia Range og McMurdo Sound i 1962–63 og 1963–64.

Den tyske feltstasjonen Lillie-Marleen-hytta vart oppretta på Mount Dockery i 1979.

## Kjelder
Dreschhoff Peak

**Dreschhoff Peak** i er eit fjell i Victoria Land i Antarktis. Det er kalla opp etter Gisela A.M. Dreschhoff, ein fysikar ved Space Technology Center ved University of Kansas, som gjorde undersøkte radioaktivitet og anna forskjellige stader i Antarktis, i 11 sesongar frå 1976 til 1989.

## Kjelder
Duff Peak

**Duff Peak** er eit fjell 1 nautisk mil (2&nbsp;km) aust-søraust for Sentinel Peak, med ei høgd opp mot 1945 moh ved toppen av Hughesbreen i Kukri Hills i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Roger S. Duff (d. 1978), som i 30 år var direktør ved Canterbury Museum i Christchurch på New Zealand.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Duvall

**Mount Duvall** er eit isdekt fjell, 2149&nbsp;moh, som ligg like vest for Fisher Bastion på nordsida av Solomonbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1994) etter Thomas L. Duvall jr., som i lag med John W. Harvey og Martin Pomerantz forska på helioseismologi ved Amundsen-Scott-stasjonen frå 1980.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Dykes Peak

**Dykes Peak** er eit fjell, 2220 moh, ved toppen av Victoria Upperbreen, 4&nbsp;nautiske mil aust for Skew Peak i Clare Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy, 1947–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1974 etter Leonard H. Dykes, som i nesten 20 år sat i komiteen som planla dei nasjonale prosjekta for USA i Antarktis.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Eric Frenzel

**Eric Frenzel** () er ein tysk kombinertløpar frå Annaberg-Buchholz i Sachsen. Han vart verdsmeister i kombinert både i 2011 (N+10) og i 2013 (S+10). Under vinter-OL 2014 i Sotsji vann han OL-gull i N+10-tvelinga. Frenzel har også vunne ein individuell bronsemedalje, samt tre sølvmedaljar og to bronsemedaljar i ulike lagtevlingar i dei internasjonale meisterskapane i tida 2009-13. I 2013 vann han verdscupen i kombinert og sikra seg dermed FIS-pokalen i idrettsgreina.

## Aktiv
Frenzel vart juniorverdsmeister i kombinert-sprint i 2007. Same sesongen deltok han også i verdsmeisterskapen på ski i Sapporo, men utan å gjere seg gjeldande. I januar 2008 lukkast han å vinne eit verdscuprenn i Klingenthal, og hevda seg elles godt i fleire tevlingar, slik at han kom på sjuandeplass i kampen om FIS-pokalen i kombinert. Han deltok i alle de fire kombinert-øvingane under ski-VM 2009 i Liberec. Her fekk han seg ein sølvmedalje med Tyskland sitt firemannslag i lagtevlinga og vart som best nummer åtte i dei individuelle renna.

I 2010-sesongen etablerte Frenzel seg i verdstoppen i kombinert. Han vann eit verdscuprenn i Seefeld i slutten av januar månad, og han fekk med seg ein bronsemedalje frå lagtevlinga under vinter-OL i Vancouver, individuelt vart han som best nummer ti i olympiaden. Både i 2010-sesongen og 2011-sesongen hamna han på fjerdeplass i verdscupen i kombinert. Frenzel lukkast overmåte godt under VM på ski 2011, då han tok medalje i alle dei fire øvingane som vart avvikla. Individuelt vann han ein gullmedalje då det var hoppa i normalbakken, og ein bronsemedalje då det vart hoppa i storbakken, i begge tevlingane gjekk deltakarane 10 km. Under meisterskapen vart det også arrangert to lagtevlingar, der Tyskland og Frenzel måtte nøye seg med sølvmedaljar, slått av Austerrike i begge tevlingane.

Frenzel var verdas beste kombinertløpar i 2013-sesongen, og vann FIS-pokalen ganske klart. I januar månad vann han fire strake sigrar i verdscupen, og plussa på med to nye sigrar i mars. Mellomtida nytta Frenzel til å verte verdsmeister under ski-VM 2013 i Val di Fiemme, i tevlinga der det vart hoppa i storbakken. Etter å ha sett bakkerekord med 138,5 meter i hoppdelen av øvinga, gjennomførte han langrennet i einsam majestet. I den nye øvinga med veksel-stafett sikra Frenzel seg ein bronsemedalje, saman med Tino Edelmann.

### Verdscupsigrar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eric Frenzel|Eric Frenzel]]» frå ,  den 22. mars 2013.*  
 
*  (Kombinert)
*  (Skihopping)

## Bakgrunnsstoff
*
Mount Electra

**Mount Electra** er eit markant fjell, over 2000 moh, like vest for Mount Dido i Olympus Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Elektra, ein figur i gresk mytologi.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Edixon

**Mount Edixon** er eit fjell, 2080 moh, 6&nbsp;nautiske mil søraust for Bowers Peak i Lanterman Range i Bowers Mountains. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter kapteinløytnant James R. Edixon, ein pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6, som støtta ekspedisjonen frå lufta.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Elliot i Antarktis

**Mount Elliot** er eit fjell på 1500 moh som ligg mellom Kirkbybreen og O'Harabreen, kring 5&nbsp;nautiske mil sør for Yule Bay i Anare Mountains i Victoria Land. Eit fjell som låg omtrent her vart først sett av kaptein James C. Ross frå Royal Navy i februar 1841, som namngav det etter kontreadmiral George Elliot, som var øvstkommanderande på Cape of Good Hope Station.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Emerson

**Mount Emerson** er eit fjell på 2190 meter over havet, 5&nbsp;nautiske mil aust-søraust for Brewer Peak i den sørlege delen av DuBridge Range i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter George L. Emerson, ein stålarbeidar i US Navy ved McMurdo-basen, 1967.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Endeavour Massif

**Endeavour Massif** er eit stort, flatt fjellmassiv på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Massivet strekkjer seg sørover frå Pa Tio Tio Gap til Frybreen og dannar den sørlege blokka av Kirkwood Range (Robertson Massif dannar den nordlege). Shoulder Mountain, Mount Belgrave og Mount Creak stig opp frå den sørlege delen av massivet. Bratte kystklipper og utskytande ryggar markerer austsida, medan vestsida heller slakare ned frå den vide, platåliknande toppen.

Fjellet vart opphavleg kalla «Mount Endeavour» av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i oktober 1957, men på seinare kart frå New Zealand og USA er dette namnet nytta om ein 1800 moh høg topp nordvest for Mount Creak. Etter ytterlegare kartlegging av US Geological Survey i 1999 og samtalar mellom Advisory Committee on Antarctic Names og New Zealand Geographic Board, var tnamnet på den sørlege blokka av Kirkwood Range endra til «Endeavour Massif» for at terminologien skulle høve betre til den komplekse karakteren til massivet. For å halde på det historiske namnet vart Mount Endeavour nytta om toppen nordvest for Mount Creak. Begge er kalla opp etter HMNZS «Endeavour» (tidlegare *John Biscoe*), forsyningsskip for den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand i 1957.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Endeavour

**Mount Endeavour** er ein 1810&nbsp;moh. høg fjelltopp som ligg 1,5&nbsp;km nord for foten av Ketchum Ridge i den sørlege delen av Endeavour Massif i Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis.

Namnet «Mount Endeavour» vart gjeve til den sørlege blokka av Kirkwood Range av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i oktober 1957, men på seinare kart frå New Zealand og USA, er namnet identifisert som denne toppen. Etter ytterlegare kartlegging av US Geological Survey i 1999 og samtalar mellom Advisory Committee on Antarctic Names og New Zealand Geographic Board, vart namnet «Endeavour Massif» nytta om den sørlege blokka av Kirkwood Range. For å halde på det historiske namnet vart «Mount Endeavour» nytta opp toppen nær Ketchum Ridge. Toppen og massivet er begge kalla opp etter HMNZS «Endeavour» (tidlegare *John Biscoe*), eit forsyningsskip for den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand i 1957.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Engebretson Peak

**Engebretson Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 3271 moh mellom Sladen Summit og Borg Bastion i Johns Hopkins Ridge i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Mark J. Engebretson, ein forksar på den øvre atomsfæren ved Augsburg College.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount England

**Mount England** er eit kjegleforma fjell på 1205&nbsp;moh. som ligg like sør for Newbreen i den nordaustlege delen av Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, som namngav det etter løytnant Rupert England på «Morning», støtteskipet på ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Eos

**Mount Eos** er eit fjell med ein berr topp og ei høgd opp mot kring 2600 moh, 4,5&nbsp;nautiske mil nord for Mount Adam i Admiralty Mountains i Victoria Land. Det vart vitja i 1981–82 av Bradley Field, ein geolog i New Zealand Geological Survey, som foreslo namnet fordi ein hadde flott utsyn over solnedgang og soloppgang frå toppen. I gresk mytologi er Eos guddommen for daggry.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Esser Hill

**Esser Hill** er eit fjell, 1235&nbsp;moh, som ligg mellom Priddybreen og Blackwelderbreen, 1&nbsp;nautisk mil sørvest for Chambers Hill på Scott Coast i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alan C. Esser frå Holmes and Narver, Inc., som var prosjektleiar for Antarctic Support Activities, 1976–80, og var ansvarleg for selskapet sine operasjonar ved McMurdo-basen, Amundsen-Scott-stasjonen og Siple-stasjonen, i tillegg til feltkaktivitet for U.S. Antarctic Program.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Essinger

**Mount Essinger** er eit fjell med ei høgd opp mot 1905 moh, som ragar over det austlegaste massivet i Cathedral Rocks i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Chaplains Tableland etter kapteinløytnant Jesse W. Essinger som var feltprest i U.S. Navy ved McMurdo-basen vinteren 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Evans Heights

**Evans Heights** er ei lita klippehøgd på vestsida av munningen av Woodberrybreen i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–62, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John P. Evans, ein feltassistent ved McMurdo-basen, 1964–65.

## Kjelder
Mount Faget

**Mount Faget** er eit fjell, 3360 moh, 4&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Adam i Admiralty Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Maxime A. Faget frå National Aeronautics and Space Administration, som vitja  McMurdo-basen, 1966–67.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Falconer

**Mount Falconer** er eit fjell på 810 moh. i Antarktis. Detragar over Lake Fryxell i nordveggen av Taylor Valley, mellom Mount McLennan og Commonwealthbreen. Fjellet vart namngjeve av den vestlege gruppa av Terra Nova-ekspedisjonen, som var leia av Thomas Griffith Taylor.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Fazio

**Mount Fazio** er eit isfritt fjell på 2670 moh. på sørvestenden Tobin Mesa i Mesa Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William V. Fazio i US Navy, som var helikoptermannskap under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1966, 1967 og 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Fearon

**Mount Fearon** er eit fjell, 1140 moh, som ligg ved austsida av Woodberrybreen, 6&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Priestley i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Colin E. Fearon, ein biolog ved McMurdo-basen, sommaren 1962–63.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Fenton

**Mount Fenton** er eit fjell på 2480 moh. som ligg frå den nordlege delen av Skinner Ridge, 2&nbsp;nautiske mil nordaust for Mount Mackintosh i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Michael D. Fenton, ein geolog ved McMurdo-basen, 1965–66.

## Kjelder
Mount Feola

**Mount Feola** er eit fjell med ei høgd opp mot 1800 moh ved toppen av Dentonbreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Fjellet ligg 1,3&nbsp;nautiske mil vest-sørvest for Mount Newall. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter Samuel D. Feola, ein helikopterpilot i U.S. Navy skvadron VXE-6, og flaug hovudsakleg til McMurdo Dry Valleys, 1976 og 1977. Frå 1990 var han ansvarleg for logistikkoperasjonane til Antarctic Support Associates, under operasjonane til National Science Foundation under U.S. Antarctic Program.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Finch

**Mount Finch** er eit fjell, 2100 moh, som ligg på vestsida av munningen av Trainerbreen der denne møter Trafalgarbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jerry L. Finch i US Navy, skvadron VX-6 der han var prosjektoffiser for for ismålingar ved hjelp av infraraudt lys. Han var òg flykaptein under Operasjon Deep Freeze, 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fisher Bastion

**Fisher Bastion** er eit høgt rektangulært massiv, 2650 meter over havet, mellom den øvre delen av Potterbreen og Fosterbreen, 4,5&nbsp;nautiske mil søraust for Mount Huggins i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter offiser Dwight David Fisher i U.S. Navy som var befalshavande for Naval Support Force i Antarktis, 1987–89. Fisher Peak i Palmer Land er òg kalla opp etter han.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
SATS

**SATS**, tidlegare **S.A.T.S** som var ei forkorting av **Sport Aerobic Trenings Senter**, var ei treningssenterkjede i Sverige, Noreg, Finland og Danmark. SATS hadde treningsaktivitetar i form av styrketrening, gruppetrening, sykkel-spinning og personleg trening.

SATS vart skripa i Noreg i 1995 og utvida seinare til Sverige, Danmark og Finland. Namnet kom av forkortinga S.A.T.S som står for Sport Aerobic Trenings Senter. SATS bytta eigarar fleire gonger og vart sist ått av danske Tryg. Tryg kjøpte SATS 10. november 2006, og treningssenterkjeden hadde då 200 000 medlemmar fordelt på 100 treningssenter over heile Norden. Innan SATS fanst både senter som vart ått av føretaket sjølv samt nokre som vart drivne av franchisetakarar. SATS omsette for om lag 1,3 milliardar svenske kroner og hadde om lag 4 500 tilsette før dei vart slått saman med ELIXIA og skipa treningssenterkjeda SATS ELIXIA.

## Kjelder

* www.sats.no 
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Sats (gymkedja)|Sats (gymkedja)]]» frå ,  den 22. mars 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
* www.sats.se
Espen Andersen (1961)

**Espen Andersen** () er ein norsk tidlegare kombinertløpar og skihoppar frå Oslo. Han vann to VM-sølv i kombinert for Noreg i 3 x 10 km lag i høvesvis 1982 og 1985. Mellom 1982 og 1986 sikra han seg to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i noregsmeisterskap. Andersen sin einaste siger i verdscupen kom i Holmenkollen i 1984.

Kombinertløparen Geir Andersen er ein yngre bror.

## Karriere
Espen Andersen utmerka seg fyrste gongen då han i Lahti i 1981 vart nummer sju i kombinertøvinga, og nest beste nordmann. Året etter var han nær ved å verte norsk meister i kombinert, han fylgde Tom Sandberg så å seie til målstreken. Ein annan sterk individuell prestasjon gjorde han då han i Lahti kom på tredjeplass i kombinert, 10,2 sekund bak vinnaren Rauno Miettinen frå Finland. Høgdepunktet for sesongen var likevel ski-VM på heimebane i Oslo, der Andersen gjekk fyrsteetappen på Noregs tremannslag som fekk sølv. Hallstein Bøgseth og Tom Sandberg gjekk dei andre etappane.

I 1983-sesongen spurtslo han Günther Schmieder frå Aust-Tyskland i Falun og vart vinnar av kombinert i Svenska skidspelen. OL-året 1984 vann Andersen kombinert i Holmenkollrenna framom tre landsmenn, nærast kom den ferske olympiameisteren Tom Sandberg. Under VM på ski i Seefeld i 1985 sikra Espen Andersen seg eit nytt VM-sølv i lagtevlinga, den gongen saman med broren Geir og med Hallstein Bøgseth. Espen Andersens beste individuelle plassering i internasjonale meisterskapstevlingar var ein 13. plass under Ski-VM 1987.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1982: Sølvmedalje i kombinert og nr 9 i normalbakken, begge Raufoss; nr 11 i storbakken på Rena
*Ski-NM 1983: Sølvmedalje i kombinert og nr 5 i normalbakken i Mo i Rana
*Ski-NM 1984: Nr 4 i kombinert i Hof
*Ski-NM 1985: Nr 6 i kombinert
*Ski-NM 1986: Bronsemedalje på Vang på Hedmark

## Kjelder

*Espen Andersen i FIS 
*
*Holmenkollen medaljevinnarar sidan 1892 
*Espen Andersen i olympedia.org
Flagship Mountain

**Flaggship Mountain** er eit markant, kjegleforma fjell, 1720 moh, som ragar over den sørlege delen av eit stort massiv mellom Northwindbreen og Atkabreen i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter USS «Glacier», flaggskipet til den amerikanske konvoien til McMurdo Sound i 1956–57, og som arbeidde i området i mange år.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Fleming

**Mount Fleming** er eit fjell, over 2200 moh, som ligg ved sørvestsida av Airdevronsix Icefalls og Wright Upperbreen, i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter dr. C.A. Fleming, som var paleontolog i New Zealand Geological Survey og styreleiar for Royal Society sin antarktiske forskingskomite.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fogle Peak

**Fogle Peak** er eit særeige, spisst fjell, 2475 moh, som ligg ved toppen av Kambbreen i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Benson Fogle, prosjektleiar for avdelinga for forsking av den øvre atmosfæren i National Science Foundation, 1976–85.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Football Mountain

**Football Mountain** er eit fjell, 830 moh, med ein kjend og rar fjellhammar kalla The Football på nordsida, på ryggen mellom Edistofjorden og Tuckerbreen i Antarktis. Det vart nytta som ein landmålingsstasjon, og det vart bygd ein stor steinvarde på toppen, av den den geologiske gruppa frå New Zealand, 1957–58, som namngav det etter The Football.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Ford Peak

**Ford Peak** er eit fjell, 1830 moh, som ligg 6,5&nbsp;nautiske mil vest for Mount Billing i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den sørlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, etter M.R.J. Ford, som var assisterande landmålar i gruppa og som overvintra ved Scott-basen i 1962.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Forde

**Mount Forde** er eit fjell over 1200 moh, som ligg ved toppen av Huntbreen, 2&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Marston i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen, og kalla opp etter kvartermeister Robert Forde i Royal Navy, eit ekspedisjonsmedlem i den vestlege geologiske gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Forecastle Summit

**Forecastle Summit** er med ei høgd på 2040&nbsp;moh, det høgaste fjellet nord i Staten Island Heights, med ein avrunda topp med utsyn over Frybreen og Bensonbreen i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet er eit av fleire sjøuttrykk i Convoy Range og fekk dette namnet av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program i 1989–90. *Forecastle* er eit engelsk ord for ruff eller bakk

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Francis

**Mount Francis** er eit massivt, ryggliknande fjell, 2610 moh, som ligg oppom Tuckerbreen frå nord, mellom Tylerbreen og Staircasebreen i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry S. Francis jr., direktør i International Cooperation and Information Program ved Office of Antarctic Programs i National Science Foundation. Francis overvintra ved Little America V-stasjonen i 1958 og vitja Antarktis i mange år.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Freed

**Mount Freed** er eit fjell, 2120 moh, som ligg oppom skiljet mellom Champnessbreen og McCannbreen i den sørlege delen av Bowers Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser M.G. Freed, juridisk offiser i befalsstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1966–68.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Freeman

**Mount Freeman** er eit markant fjell, 2880 moh, som ragar over foten av Walker Ridge, 2&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Lepanto i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Elliott R. Freeman i U.S. Navy Reserve, ein helikopterkaptein i løpet av Operasjon Deep Freeze, 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Freya

**Mount Freya** er eit markant fjell aust for Mount Thor i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter den norrøne guddommen Frøya.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Frio Peak

**Frio Peak** er eit fjell på 2606 moh som ligg 1,5&nbsp;nautiske mil aust for Salient Peak på Salient Ridge i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet vart foreslått av K. Brodie, frå feltgruppa til R.H. Findlay frå New Zealand Antarctic Research Program, 1979–80. «Frio» er eit spansk ord for kald og er til minne om arbeidet utført i området i 1979 i særleg kald vind.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Frishman

**Mount Frishman** er eit lite, spisst fjell, 1880 moh i austlege delen av Robinson Heights i Admiralty Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og U.S. Navy photography, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Steven A. Frishman, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1966–67.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
East Beacon

**East Beacon** er ein markant fjelltopp, med ei høgd opp mot 2265 moh, aust i Beacon Heights i Quartermain Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand, 1958–59.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Frosch

**Mount Frosch** er eit hovudsakleg snødekt fjell, 2750 moh, som ligg 3&nbsp;nautiske mil nordaust for Mount Riddolls ved toppen av Borchgrevinkbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy i 1960–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert A. Frosch, assisterande sekretær i Navy for Research and Development, 1971–72, og leiar for National Aeronautics and Space Administration 1978.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Frustum

**Mount Frustum** er eit stort pyramideforma platåfjell, 3100 moh, som ligg mellom Mount Fazio og Scarab Peak i den sørlege delen av Tobin Mesa i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, etter den kjeglestubb-liknande (*frustum* på engelsk) forma.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Emison

**Mount Emison** er eit markant fjell, 2050 moh, som ligg på vestsida av Campbellbreen, like nord for munningen av Batesbreen i Deep Freeze Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William B. Emison, ein biolog ved McMurdo-basen, 1964–65 og 1965–66.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Frontier Mountain

**Frontier Mountain** er eit stort, hovudsakleg isfritt fjell, 2805&nbsp;moh, som ligg 20&nbsp;nautiske mil sør-søraust for Roberts Butte av Outback Nunataks og 11&nbsp;nautiske mil vest-nordvest for Sequence Hills, nær kanten av det indre isplatået i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, på grunn av den geografiske plasseringa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fulcrum

**Fulcrum** er ein nunatak med ei høgd opp mot kring 2000 moh ved nordenden av Lever Nunataks i Wilkniss Mountains i Victoria Land i Antarktis. Plasseringa til nunataken får han til å sjå ut som eit omdreiingspunkt (fulcrum på engelsk) som Lever Nunataks virkar rundt. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1994.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Fuller

**Mount Fuller** er eit fjell i Cathedral Rocks i Royal Society Range, med ei høgd opp mot 1925 moh mellom dei lågare delane av Zollerbreen og Darkowskibreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Chaplains Tableland etter kapteinløytnant William C. Fuller i U.S. Navy som var feltprest vinteren 1964 ved McMurdo-basen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gaberlein

**Mount Gaberlein** er eit fjell, 1210 moh, som ligg 3,5&nbsp;nautiske mil nord-nordvest for Mount Bellingshausen i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1957–62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William E. Gaberlein]], skipselektrikaren i US Navy, som overvintra ved McMurdo-basen i 1962 og 1964.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gadsden Peaks

**Gadsden Peaks** er ei rekkje fjelltoppar på ein 5&nbsp;nautiske mil lang rygg. Dei har ei høgd på over 2500 moh. og ligg 5 nautiske mil vest-sørvest for Lange Peak i Lyttelton Range i Admiralty Mountains i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1960–63, og namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Michael Gadsden, ein radioforskar ved McMurdo-basen, 1965–66 og 1967–68.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Stian Blipp

**Stian Blipp Glopholm** () er ein norsk hiphopar, beatboxar og programleiar.

Stian vart kalla «Blipp» av venane sine på grunn av måten han beatboxa på, og tok seinare Blipp som etternamn. Blipp vart fyrst kjend då han deltok i finalen under den fyrste sesongen av *[[Norske Talenter 2008|Norske Talenter]]* i 2008 saman med breakdancegruppa Absence Crew. Dei deltok under namnet Absence & Blipp. Han har sida leia radioprogrammet *[[Verdens rikeste land]]* på NRK P3. I 2012 vart Blipp tilsett i TV 2 som programleiar for den femte sesongen av *[[Norske Talenter]]*. I 2013 var han den fyrste som leia den norske versjonen av *[[Idol Noreg|Idol]]* åleine. Frå 2018 til 2021 var han programleiar i *[[Senkveld]]* saman med Helene Olafsen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stian Blipp|Stian Blipp]]» frå ,  den 22. mars 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
*Om Stian Blipp i Radionytt.no
Gair Mesa

**Gair Mesa** er den sørlegaste mesaen i Mesa Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1962–63, etter H.S. Gair, ein geolog og leiar for denne gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Galatos Peak

**Galatos Peak** er eit fjell på 2045&nbsp;moh. som ligg heilt nordvest i Salamander Range i Freyberg Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter Galatos, ein landsby på Kreta som var knytt til Lord Freyberg og 2nd New Zealand Expeditionary Force under andre verdskrigen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gale

**Mount Gale** er eit fjell ved nordenden av Frecker Ridge i Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det ligg ved sørsida av samløpet mellom Ludvigbreen og Kirkbybreen. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter offiser d'A.T. Gale, tidlegare i Royal Australian Navy, som var ein sjøoppmålar under Australian National Antarctic Research Expeditions («Thala Dan») og som utforska denne kysten, 1962.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gallipoli Heights

**Gallipoli Heights** er ei gruppe fjelltoppar og ryggar kring 7,5&nbsp;nautiske mil sør-søraust for Monte Cassino i Freyberg Mountains i Victoria Land i Antarktis. Dei vart namngjevne i tilknyting til Lord Freyberg og Freyberg Mountains av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Gambone Peak

**Gambone Peak** er eit fjell, 1620 moh, 7&nbsp;nautiske mil sørvest for Coronet Peak, ved samløpet mellom Leap Yearbreen og Blackbreen i Bowers Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant J.C. Gambone, administrativ assistend for befalsstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1967 og 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gauss

**Mount Gauss** er det nordlegaste fjellet av Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som namngav det etter professor Carl Friedrich Gauss, ein tysk matematikar og astronom.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Gawn

**Mount Gawn** er eit markant fjell, 2190 moh, sentralt i King Range nordvest i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av den nordlege geologiske gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter J.E. Gawn, ein radiotelegrafist ved Scott-basen, 1963–64.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff