Nic Potter

**Nic Potter** () var ein britisk bassist, komponist og målar, mest kjend som medlem av gruppa Van der Graaf Generator i 1970-åra.

## Biografi
Nic Potter var fødd i Wiltshire og slutta på skulen då han var 15 for å bli snikkar. Den eldre systera Sally, er ein kjend filmregissør. 16 år gammal vart han med i The Misunderstood, samstundes med trommeslagaren Guy Evans, som kom med frå Van der Graaf Generator, som då hadde ein kort pause. Då Van der Graaf valde å kome saman att etter utgjevinga av The Aerosol Grey Machine, og den tidlegare bassisten Keith Ellis valde å gå til Juicy Lucy i staden for, tilrådde Evans Potter som erstattar.

Potter vart først med på albumet *[[The Least We Can Do Is Wave To Each Other]]*, og spelte òg noko elektrisk gitar på eit par songar i tillegg til bass. Halvvegs gjennom innspelinga av det neste albumet, *[[H to He, Who Am the Only One]]* (1970), slutta han i gruppa. På resten av albumet spelte organisten Hugh Banton bass, og tok over basslinjene med basspedalar på konsertane deira.

Potter heldt kontakten med bandet, og i 1971 spelte han bass på det første soloalbumet til Peter Hammill, *[[Fool's Mate av Peter Hammill|Fool's Mate]]*, på albumet til Colin Scot', *Colin Scot* og med bandet Magna Carta. I 1970-åra spelte han òg med Jeff Beck, Chuck Berry, Rare Bird og Steve Swindells. I 1973 samarbeidde han på prosjektet *[[The Long Hello]]*. Han spelte bass på Peter Hammill-albumet *[[Over av Peter Hammill|Over]]* (1977).

I 1977, då Hugh Banton og David Jackson slutta Van der Graaf Generator, vart Potter beden om å kome attende. Han spelte på både *[[The Quiet Zone/The Pleasure Dome]]* (1977) og det doble konsertalbumet *[[Vital av Van der Graaf Generator|Vital]]* (1978). Han var derimot framleis ikkje komfortabel med dynamikken i bandet og skildra det som «stundom kjennes det som ei sky kjem ned - ei særs illevarslande kjensle» Han vart særleg uroa på ein konsert i Annecy i Frankrike, der nokon hadde prøvd å utføre ein eksorisme medan bandet spelte på scenen, og måtte hjelpast attende garderoben.

Gjennom 1980- og 1990-åra fortsette Potter å spele og turnere med Peter Hammill, mellom anna som bassist for The K-Group (1981–1985), og med The Tigers (1980) og Duncan Browne (1984). I 1983 starta han ein solokarriere, og gav ut fleire album med hovudsakleg elektronisk musikk. I 1985 produserte Potter og spelte bass på det posthume albumet *Songs of Love and War* av Duncan Browne. I 2008 publiserte Potter konsertalbumet *Live in Italy*, i lag med mange musikarar som David Jackson og Tony Pagliuca (Le Orme).

## Diskografi

### Soloalbum
**Mountain Music* (1983)
**Sketches in Sound* (1986)
**Self Contained* (1987)
**Dreams in View 81–87* (1988)
**The Blue Zone* (1990)
**The Blue Zone Party* (1991)
**New Europe-Rainbow Colours* (1992)
**Dreamworld* (1997)
**Live in Italy* (2008)
**All Contained* (2009)

### med The Misunderstood
**Golden Glass* (The Misunderstood) (1969)

### med Van der Graaf Generator
**[[The Least We Can Do Is Wave to Each Other]]* (1970)
**[[H to He, Who Am the Only One]]* (1970)
**[[The Quiet Zone/The Pleasure Dome]]* (1977)
**[[Vital av Van der Graaf Generator|Vital]]* (1978)

### med Rare Bird
**Epic Forest* (1972)
**Somebody's Watching* (1973)

### med The Tigers
**Savage Music* (1980) http://www.discogs.com/artist/Tigers%2C+The+%284%29

### med Peter Hammill
**[[Fool's Mate av Peter Hammill|Fool's Mate]]* (1971)
**[[Chameleon in the Shadow of the Night]]* (1973)
**[[The Silent Corner and the Empty Stage]]* (1974)
**[[Over av Peter Hammill|Over]]* (1977)
**[[Enter K]]* (1982)
**[[Patience av Peter Hammill|Patience]]* (1983)
**The Love Songs* (1984)
**[[The Margin]]* (1985, live)
**[[Out of Water]]* (1990)
**[[Room Temperature av Peter Hammill|Room Temperature]]* (1990, live)
**[[Fireships av Peter Hammill|Fireships]]* (1992)
**[[The Noise av Peter Hammill|The Noise]]* (1993)
**Offensichtlich Goldfisch* (1993)
**There Goes The Daylight* (1993, live)
**[[Roaring Forties av Peter Hammill|Roaring Forties]]* (1994)

### Andre samarbeid
**Songs From Waistes Orchard* (Magna Carta) (1971)
**[[The London Chuck Berry Sessions]]* (Chuck Berry) (1972)
**Colin Scot* (Colin Scot) (1971) – ikkje nemnt
**[[The Long Hello]]* (1974)
**[[Fresh Blood]]* (Steve Swindells) (1980)
**[[The Long Hello Volume Two]]* (1981 Potter/Evans)
**Travelling Man* (Duncan Browne) (1984)
**Final Adjustments* (The Pool Sharks) (1987)
**Songs of Love and War* (Duncan Browne) (1995)
**Mistaken Identities* (Steve Hyams) (1997)
**Bloodlines* (Spirits Burning & Bridget Wishart) (2009)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nic Potter|Nic Potter]]» frå ,  den 9. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Nic Potter på fan-sida til Van der Graaf Generator