open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mount Kaschak

**Mount Kaschak** er eit fjell, 1580 moh., som står 4 nautiske mil (7&nbsp;km) vest for Gambacorta Peak sør i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagt frå landmålingar av US Geological Survey (USGS) og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John P. Kaschak, ein flymaskinist ved Ellsworth-basen vinteren 1958.
 
## Kjelder
Mount Malville

**Mount Malville** er eit fjell, 1030 moh, som står 5 nautiske mil (9&nbsp;km) sørvest for Ackerman Nunatak nord i Forrestal Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J. McKim Malville, ein polarlysforskar ved Ellsworth-basen vinteren 1957.

## Kjelder
Mount Mann

**Mount Mann** er eit fjell på 1680 moh. som står ved søraustkanten Lexington Table, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) sør for Mount Zirzow i Forrestal Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Edward K. Mann i USA Air Force (USAF), som var assistent i Forskingsavdelinga til U.S. Naval Support Force i Antarktis mellom 1966-68.

## Kjelder
Martin Peak

**Martin Peak** er ein fjelltopp, 1045 moh, som står 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordaust for Nance Ridge i Thomas Hills nord i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Christopher Martin, ein biolog ved Palmer-stasjonen mellom 1966-67.

## Kjelder
Nelson Peak

**Nelson Peak** er ein fjelltopp, 1605 moh, som står ved austenden av Drury Ridge og Brown Ridge der dei to ryggane grensar til Washington Escarpment i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Willis H. Nelson, ein geolog med feltgruppa i Neptune Range i 1963-64.

## Kjelder
Neuburg Peak

**Neuburg Peak** er eit taggete fjell, 1840 moh, som ligg 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) aust for Walker Peak sørvest i Dufek Massif i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Hugo A.C. Neuburg, ein glasiolog ved Ellsworth-basen og eit medlem av den første gruppa som vitja Dufek Massif i desember 1957.

## Kjelder
Preslik Spur

**Preslik Spur** er eit isfritt fjell som ligg sør for Clemons Spur og Forlidas Ridge i Dufek Massif i Pensacolafjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), etter forslag frå Arthur B. Ford, som var lagleiar i US Geological Survey (USGS), etter visekorporal Joseph W. Preslik, eit medlem av U.S. Army Aviation Detachment som kartla Pensacolafjella 1965-66.

## Kjelder
Rivas Peaks

**Rivas Peaks** er ei rekkje fjelltoppar som stikk 3,5&nbsp;km vestover frå sørsida av Torbert Escarpment i Neptune Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagde av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Merced G. Rivas, ein sambandsmann ved Ellsworth-basen vinteren 1958.
 
## Kjelder
Mount Spann

**Mount Spann** er eit fjell, 925 moh, heilt nord i Panzarini Hills og Argentina Range i Pensacolafjella. Det vart oppdaga og fotografert den 13. januar 1956 under U.S. Navy sin transkontinentale flytur frå McMurdo Sound til Weddellhavet og attende. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter stabssersjant Robert C. Spann i USA Marine Corps (USMC), navigatøren under denne flyreisa.

## Kjelder
Mount Stephens

**Mount Stephens** er eit markant fjell, 2065 moh, som ragar over vestenden av Saratoga Table i Forrestal Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant H.E. Stephens i U.S. Navy, som var leiaren for eininga frå Mobile Construction Battalion One som bygde Ellsworth-basen i januar og februar 1957.

## Kjelder
Mount Stroschein

**Mount Stroschein** er eit fjell, 1020 moh, som står 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) sørvest for Weber Ridge i Anderson Hills nord i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av US-ACN etter Leander A. Stroschein, ein meteorolog ved Plateau-stasjonen i 1965–66 og 1966-67.

## Kjelder
Sullivan Peaks

**Sullivan Peaks** er eit fjell med fleire skarpe toppar, over 1400 moh, på ein utstikkar som stig ned frå Pierce Peak på nordsida av Mackin Table i Patuxent Range i Pensacolafjella. Dei vart kartlagde av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Ronald C. Sullivan i U.S. Navy, som var øvstkommanderande på Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1967.

## Kjelder
Sumrall Peak

**Sumrall Peak** er eit fjell, 1130 moh, som står 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Rosser Ridge i Cordiner Peaks i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter fenrik William H. Sumrall, som var flypilot ved Ellsworth-basen vinteren 1957.

## Kjelder
Mount Suydam

**Mount Suydam** er eit fjell, 1020&nbsp;moh, som står 3&nbsp;nautiske mil (6&nbsp;km) vest for Clark Ridge i Anderson Hills nord i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter E. Lynn Suydam, ein biolog ved Palmer-stasjonen vinteren 1967.

## Kjelder
Walker Peak

**Walker Peak** er eit spisst fjell, 1495&nbsp;moh, heilt sørvest på Dufek Massif i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Paul T. Walker, ein glasiolog ved Ellsworth-basen og eit medlem av den første gruppa som vitja Dufek Massif i desember 1957.

## Kjelder
Wiens Peak

**Wiens Peak** er ein fjelltopp ved austenden av Elliott Ridge sør i Neptune Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Rudolph H. Wiens, ein polarlysforskar ved Ellsworth-basen vinteren 1962.

## Kjelder
Worcester Summit

**Worcester Summit** er ein fjellrygg med ei høgd opp mot about 2030&nbsp;moh ved austenden av Jaeger Table i Dufek Massif i Pensacolafjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1979 etter Robin D. Worcester som i lag med David W. Bennett, danna det første satellitt-kartleggingslaget i US Geological Survey (USGS) ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1973.

## Kjelder
Mount Allen i Antarktis

**Mount Allen** er eit fjell (3430 moh) som ligg 8,3&nbsp;km søraust for Mount Craddock sør i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Fjellet ligg oppom Saltzmanbreen i nord, Kornickerbreen i søraust, Bolgradbreen i sørvest og Brookbreen i vest. Det vart kartlagd av USGS frå landmålingar and USN flyfoto i 1957-59. Det vart namngjeve av US-ACAN etter løytnant Forrest M. Allen som var medpilot på flyturen frå Byrd-stasjonen, 1957-58.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

## Kjelder
Allen Peak

**Allen Peak** er eit fjell i Antarktis med ei høgd på 1880&nbsp;moh. Det står 9&nbsp;km vest for Mount Wyatt Earp og heilt nord på hovudryggen av Sentinel Range. Det vart oppdaga av Lincoln Ellsworth på den transantarktiske flyturen hans den 23. november 1935, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert J. Allen Jr., ein kartograf i US Geological Survey (USGS) og spesialist på Antarktis, 1950–79.

## Kjelder
Mount Weininger

**Mount Weininger** er eit stort, hovudsakleg isfritt fjell, 1970 moh, som står heilt nord på Mackin Table, og er via ein kort rygg knytt til Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard B. Weininger, ein forskingssjef ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1967.

## Kjelder
Mount Anderson i Antarktis

**Mount Anderson** er eit høgt fjell nord i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Probuda Ridge er ein rygg som går nordaustover frå fjellet, og Ellenbreen og Embreebreen drenerer høvesvis aust- og nordsida av fjellet. Fjellet er ein del av same massivet som Mount Bentley og Mount Sisu.

Fjellet vart oppdaga av Marie Byrd Land Traverse Party, 1957–58, under C.R. Bentley, og kalla opp etter Vernon H. Anderson, ein glasiolog ved Byrd-stasjonen i 1957 og eit medlem av gruppa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Anderson (Antarctica)|Mount Anderson (Antarctica)]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* AntarcticMountains.com  
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Anderson Massif

**Anderson Massif** er eit kjenneleg, isdekt fjellmassiv kring 10&nbsp;nautiske mil på tvers og med ei høgd opp mot 2190 moh. Massivet ligg ved samløpet mellom Splettstoesserbreen og Minnesotabreen i Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John J. Anderson, ein geolog som var feltleiaren for University of Minnesota Ellsworth Mountains Party, 1961–62.

## Kjelder
Anderson Summit

**Anderson Summit** er det høgaste fjellet i Thiel Mountains i Antarktis, på toppen av Ford Massif og like søraust for Walker Ridge. Fjellet er snødekt utanom bert fjell på toppen. Namnet vart foreslått av Peter Bermel og Arthur Ford, som i lag leia US Geological Survey (USGS) Thiel Mountains party, 1960&ndash;61. Fjellet vart klatra av Ford i 1961. Det vart kalla opp etter Charles A. Anderson, som då var sjefsgeolog i USGS.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anderson Summit|Anderson Summit]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Mount Axtell

**Mount Axtell** er eit lågt, men særeige fjell 2,5 km søraust for Mount Tidd i Pirrit Hills i Antarktis. Det vart plassert på kartet av Ellsworth–Byrd Traverse Party, 7. desember 1958, og kalla opp etter William R. Axtell, Jr. i U.S. Navy som var kokk på Ellsworth-basen i 1958 og som var med dette laget. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Axtell|Mount Axtell]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Georg Thoma

**Georg Thoma** () er ein tysk, tidlegare kombinertløpar og skihoppar frå Hinterzarten. Han vart olympisk meister i kombinert under OL 1960 i Squaw Valley, og tok bronsen under vinterleikane i Innsbruck fire år seinare. I 1966 vart han verdsmeister i kombinert i Oslo.

Skihopparen Dieter Thoma er brorsonen hans.

## Aktiv
Thoma kom på fjerdeplass i Bischofshofen i januar 1957, avslutningsrennet i den tysk-austerrikske hoppveka der han samanlagt vart nummer åtte. Året etter vart han nummer 16 i kombinertøvinga og nummer 27 i hopprennet for spesialistar under ski-VM i Lahti. I 1959 deltok han i Holmenkollen og kom på åttandeplass i kombinert.

I 1960 vart Thoma nummer sju i den tysk-austerrikske hoppveka, etter femteplassar både i Garmisch-Partenkirchen og Innsbruck. Deretter reiste han til vinter-OL i Squaw Valley i California, der han vann OL-gullet med nesten fem poengs margin til sølvvinnaren, Tormod Knutsen frå Noreg. I OL-sesongen tok Thoma elles den fyrste av tre vesttyske meisterskapstitlar i skihopping. Han gjentok prestasjonen i 1961 og 1963. I 1961 vart Thoma elles ein klar vinnar av kombinertrennet i Lahti.

Nyårsdag i 1962 hoppa Thoma seg til siger i hoppvekerennet i Garmisch-Partenkirchen. Kanskje var det like imponerande då han i hoppveka året etter vart nummer tre i Innsbruck og kom på andre plass i Garmisch-Partenkirchen, ettersom mange fleire av topphopparane deltok i den siste hoppveka. Norske Toralf Engan vann då begge dei nemnde renna og hoppveka, medan Thoma hamna på sjetteplass samanlagt. Seinare i 1963-sesongen var Thoma heilt suveren både då han vann kombinert i Svenska skidspelen i Falun og i Holmenkollrenna.

Thoma fekk i 1964 bronsemedaljen i kombinert under vinter-OL i Innsbruck. Sidan vann han ein ny klar siger i Holmenkollrenna og vart tildelt Holmenkollmedaljen. Etter å ha vunne kombinertrennet i Lahti i 1965 med 36 poeng, sikra han seg sin tredje siger på rad i Holmenkollen. I 1966 var det verdsmeisterskap på ski i Kollen-løypene og enno ein gong gjekk sigeren til Thoma, som vart verdsmeister i hard konkurranse med landsmannen Franz Keller. Thoma la etter meisterskapen opp som aktiv.

## Kjelder
* FIS: Resultat (kombinert)  
* FIS: Resultat (skihopping) 
* Sports Reference: Georg Thoma
Latterkokaburra

**Latterkokaburra** (*Dacelo novaeguineae*) er ein brun og kvit latterfugl i isfuglfamilien, Halcyonidae. Arten har naturleg utbreiing i austlege Australia, og har blitt introdusert til sørvestre Australia, Tasmania og nordlege Nordøya på New Zealand. Latterkokaburra er ein vanleg og kjend fugl i utbreiingsområdet, spesielt kjend for det latteraktige lætet.

## Skildring

Latterkokaburraen er ein tettvaksen fugl og ein svært stor medlem av isfuglfamilien, gjennomsnittleg på ca. 45 cm i lengd, og ca. 350 gram i kroppssvekt. Han har stort hovud, brune auge, og eit svært stort, kraftig nebb. Kjønna er like, sjølv om hofuglar i gjennomsnitta er større. Kroppen og hovudet er generelt kvit til kremfarga, hovudet har ei mørk brun augestripe og er svakt brunleg på oversida. Vengene og ryggen er brune med mindre lysblå flekker på skuldrene. Undersida av vengene er lyse med ein klår, kvit flekk, ein «blink» ut mot vengetuppen. Halen er rustleg raudoransje med mørkebrune tverrstriper, kvit ut mot enden av undersida. Det tunge, litt flattrykte nebbet er mørkt på oversida og gult, beinfarga på undernebbet.

Latterkokaburraen er naturleg heimehørande i den austlege delen av fastlandsaustralia, og har blitt introdusert på Tasmania, Flinders Island og Kenguruøya. Nokre individ vart òg introdusert på New Zealand tidleg på 1860-talet. Etterkommarar av desse individa lever i dag i området Whangarei sørover til nordre Waitakere Ranges nord på Nordøya. Streiffuglar kan treffast på Sørøya.

Latterkokaburraer jaktar mykje som andre isfuglar gjer, sit på ei praktisk grein eller annan post med nebbet peikande ned og ventar tålmodig på at byttedyr skal passere. Dei kastar seg fort ned på bakken eller i grunt vatn. Vanlege byttedyr inkluderer mus og tilsvarande små pattedyr, ferskvasskrepsar, store insekt, øgler, småfuglar og fugleungar, og mest kjent, slangar. Dei føretrekk små byttedyr, men kokaburraer kan nokre gonger ta store dyr, inkludert giftslangar som er mykje lengjer enn eigen kroppslengd.

Para held seg på eit territorium gjennom året. Reiret er i ei hòle grave ut i ein roten trestamme. Dei legg vanlegvis tre egg i kullet. Klekkinga skjer etter ca. 23 dagar og ungane kan flyge etter 33-39 dagar. Det eldste kjende individet i Australia blei over 13 år.

Arten har status som livskraftig (LC), storleiken av bestanden er ukjend, men er trudd å vere stabil. Populasjonen på New Zealand er truleg under 500 fuglar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Laughing Kookaburra|Laughing Kookaburra]]» frå , den 2. mars 2013.* 
  

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005 
* BirdLife International (2013) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=1091 Dacelo novaeguineae] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 2. mars 2013.

### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* The National Zoological Park Laughing Kookaburra Fact Sheet  henta 2. mars 2013
* The Office of Environment and Heritage Laughing Kookaburra henta 2. mars 2013
Humor

**Humor** er noko som verker komisk, det vil seie får nokon til å le eller smila. Ein kan sjå humoren i situasjonar, forteljingar, lyd- og synsinntrykk og liknande, og med dette hevda å ha ein humoristisk sans. Kva ein finn humoristisk varierer mellom personar, kulturar og tradisjonar. Humor kan brukast som underhaldning, til å skapa samhald innan ei gruppe, til å auka lukkekjensla eller hanskast med vanskelege opplevingar, men det kan også brukast til mobbing og utestenging.

Ordet «humor» er i slekt med «humør», og stammar frå det latinske for væske. Det er knytt til den gamle greske og mellomalderske teorien om humoralpatologi som sa at sinnsstemningar kunne sporast til væskebalansar i kroppen. Ein person som driv med humor kan kalla seg **humorist**, komikar eller klovn.

## Humoristiske sjangrar
*Farse
*Gapstrek
*Komedie
*Sketsj
*Skjemteeventyr
*Skrøne
*Stand-up
*Vits
*Vitseteikning

## Humoristiske verkemiddel
*Absurditet
*Ironi
*Ordspel
*Overrasking
*Overdriving
*Parodi
*Satire
*Slapstick
*Tabubrot

## Kjelder

*humor  i *Bokmåls-* og *Nynorskordboka*
*«humor» (27.02.2013) i *Store norske leksikon*.

## Bakgrunnsstoff
Hermann Weinbuch

**Hermann Weinbuch** () er ein vesttysk, tidlegare kombinertløpar frå Bischofswiesen i Bayern. Han vart verdsmeister i kombinert i 1985, både då og to år seinare fekk han VM-gull i lagtevlinga. I ski-VM 1987 vann han elles bronsemedaljen i det individuelle rennet.

Sidan 1996 har han vore landslagssjef for Tysklands kombinertlandslag.

### Aktiv
Weinbuch vart junior-europameister i kombinert både i 1978 og 1979. I sitt fyrste, store internasjonale meisterskap, vinter-OL i Lake Placid i 1980, vart han nummer 16. To år seinare, i verdsmeisterskapen på ski i Oslo, kom han i mål til ein 13. plass. Deretter kleiv han til ein åttandeplass i vinterleikane 1984 i Sarajevo.

Frå 1985 høyrde Weinbuch til den ypparste verdseliten i kombinertøvinga. På nyåret tok han sin fyrste siger i verdscupen i Schonach, og to veker seinare feira han sin største triumf då han vart verdsmeister i kombinert i Seefeld, framom norske Geir Andersen. Han var også med på Vest-Tysklands lag som tok gullet i lagkonkurransen. I mars 1985 gjekk han til topps i kombinerttevlinga i Holmenkollen, også der var det Geir Andersen som vart nummer to. 

Weinbuch vann i 1986 verdscupen i kombinert. Gjennom sesongen noterte han seg for fire sigrar, to andreplassar og ein tredjeplass. Etter ein svak fyrste del av 1987-sesongen, kom han sterkt tilbake i VM på vesttysk heimebane. Under VM 1987 i Oberstdorf fekk han bronsemedaljen i den individuelle rennet, og var sidan med på å forsvare lagtittelen. Han stod på pallen i alle dei fire verdscup-tevlingane etter ski-verdsmeisterskapen, og avslutta si tid som aktiv med å vinne kombinert i Holmenkollen, med dei norske VM-heltane, Trond Arne Bredesen og Torbjørn Løkken, på dei neste plassane.

Weinbuch vart då i 1987, saman med Matti Nÿkänen, tildelt Holmenkollmedaljen.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hermann Weinbuch|Hermann Weinbuch]]» frå , den 2. mars 2013.*
Signe Seim

**Signe Seim** (1929–2023) var ein norsk forfattar og lærar frå Voss.

Ho debuterte i 1960 med diktsamlinga *Trø varleg min fot* på Fonna forlag, og har sidan skrive fleire diktsamlingar, ein roman, skodespel og to barnebøker. Ho har også skrive emnehefte om Ivar Aasen og Per Sivle og omsett bøker til norsk.  I *[[Norsk salmebok 2013]]* er ho representert med ei omsetjing.

For romanen *Her budde ein gong eit barn* fekk ho Sunnmørsprisen og Oslo Domkirkes bokpris i 1986.

Seim budde i Leveld i Hallingdal frå 1954 til 1970 og arbeidde som lærar på Leveld skule. Leveld Kunstnartun gav i 2012 ut ei samling dikt frå Leveld-tida hennar. Boka er kalla *Det måtte vera her*.

## Bøker
* 1960 &ndash; *Trø varleg min fot* &ndash; Diktsamling
* 1965 &ndash; *I stillaste timen* &ndash; Diktsamling
* 1972 &ndash; *Etter lang vandring* &ndash; Diktsamling
* 1974 &ndash; *Emnehefte om Per Sivle* &ndash; Sakprosa
* 1975 &ndash; *Tre skodespel* : «Skogen», «Med ljos» og «Vårliv» &ndash; Dramatikk for born
* 1978 &ndash; *Emnehefte om Ivar Aasen* &ndash; Sakprosa
* 1979 &ndash; *Sju frostnetter* &ndash; Diktsamling
* 1982 &ndash; *Det kvite landet* &ndash; Diktsamling
* 1986 &ndash; *Her budde ein gong eit barn* &ndash; Diktsamling
* 1990 &ndash; *Det finst eit fjell* &ndash; Diktsamling
* 1993 &ndash; *Ekornfolket frå Hundreårsskogen* &ndash; Barnebok
* 1997 &ndash; *Åleine med orda* &ndash; Dikt i samling
* 1999 &ndash; *Rypefolket i Snøfonndalen* &ndash; Barnebok
* 2009 &ndash; *Rop hausten heim* &ndash; Diktsamling
* 2012 &ndash; *Det måtte vera her* &ndash; Dikt i utval, med CD

### Omsetjingar
* 1977 &ndash; Maria Gripe: *Glasblåsarborna*
* 1978 &ndash; Clyde Robert Bulla: *Guten og fuglen*
* 1979 &ndash; Otfried Preussler: *Det vesle spøkjelset*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Signe Seim digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Om Signe Seim på nettstaden til Bergen Offentlige Bibliotek 
* Presentasjon av Signe Seim på nettstaden til Samlaget 
* Utgjevingar av Signe Seim i BIBSYS Ask
Hippolyt Kempf

**Hippolyt Kempf** () er ein sveitsisk tidlegare kombinertløpar. Han vart olympisk meister i kombinert i 1988, i same olympiaden var han også med på Sveits sitt lag som tok sølvmedalje i lagtevlinga. Seks år seinare vann han og Sveits ein ny OL-medalje i lagtevlinga på Lillehammer, ein bronsemedalje.

## Aktiv
Kempf debuterte i verdscupen den 4. januar 1986 og vart nummer 15 i kombinertrennet i Schonach. I slutten av februar månad kom han på åttandeplass i øvinga i Lahti-spelen. Han gjorde stor framgang til neste sesong og vann i romjula 1986 i Oberwiesenthal sin fyrste siger i verdscupen. I verdsmeisterskapen 1987 i Oberstdorf gjekk han seg inn til sjetteplassen.

Kempf lukkast overmåte under OL 1988 i Calgary; han vann den individuelle gullmedaljen framom Klaus Sulzenbacher frå Austerrike og Allar Levandi som representerte Sovjetunionen. Saman med Andreas Schaad og Freddy Glanzmann utgjorde han det sveitsiske tremannslaget som tok sølv i lagtevlinga, bakom Vest-Tyskland.

Dei same tre utøvarane sikra Sveits ein ny sølvmedalje i lagtevlinga under VM i Lahti året etter, Noregs tre utvalde vann ein overlegen triumf. Kempf vart nummer fire i den individuelle kombinerttevlinga i meisterskapen. Gjennom 1989-sesongen vann han elles to verdscuprenn og fekk ein andreplass. I 1989/90-sesongen vann han eitt verdscuprenn, medan han i den påfylgjande sesongen fekk to andre- og ein tredjeplass i verdscupen. Han kom den sesongen på sjuandeplass i ski-VM i Val di Fiemme.

Ein fjerdeplass i Schonach var Kempfs fremste prestasjon verdscupen i OL-sesongen 1992, og ein niandeplass same staden hans besteresultat i 1993. Under vinterleikane på Lillehammer i 1994 vart Kempf nummer seks individuelt og var dagen etterpå delaktig då Sveits fekk bronsen i lagtevlinga. I det siste rennet for sesongen, i Thunder Bay 19. mars 1994, sigra Kempf føre Kenji Ogiwara, Trond Einar Elden og Bjarte Engen Vik. Han slutta då som aktiv.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hippolyt Kempf|Hippolyt Kempf]]» frå , den 2. mars 2013.*
Hans Holtermann

**Hans Holtermann** (fødd ca. 1709, død 1781) og kjent som **Hans Henrik Holtermann** (eller Hans Henriksen Holtermann) var ein norsk forretningsmann (og omtala som commerceråd og borgar). Navnet Holtermann kom fra bestefaren som skal ha innvandra frå Rotenburg til Bergen i 1673 (borgarskap i 1676). Faren Henrik (1683-1728) fekk borgarskap som kjøpmann i Bergen, men budde på Gamlem og var gift med Meine Stokberg. Det var på denne tida ingen kjøpstad på Sunnmøre, Henrik Holtermann var ein såkalla «uteliggar» ved at han hadde løyve til å ligge ute i distriktet (i såkalla «kræmmerleier») og handle med bøndene der. Faren Henrik Holtermann åtte Brunholmen 1708-1727 (enka Mein Stochberg kjøpte i 1730 Djuvika og flytta dit), Hans Holtermann sat med Brunholmen i 1732-1738. Brunholmen er ein av dei eldste handelsstadane i det som vart sentrum Ålesund by. Brunholmen var vertskap for Christian VI då han med eit stort følge reiste langs kysten i 1733. Holtermann var handelsmann i Molde 1746-1750 og i Djuvika (Djupvika) i Vegsund, Borgund. På Sunnmøre var han ein av dei første som byrja med klippfiskhandel. «Hans Holtermann er den første, som satte Klipfisk-Handelen i Drift her paa Stædet», skreiv Hans Strøm.

Han var gift først med Margaretha Knudsdatter Wiig (Vik eller Ørstavik i Ørsta) (1692-1743). Eit måleri (epitaf) som viser Knud Wiig, kona og barna har høyrt til i Ørsta kyrkje, med teksten: «Gud til Ære Dette Hans Huus til zirat Er Denne ovenstaaende Epitaphium foræret af Knud Nielsen Wiig og Ragnelde Laridtz Datter med sine Børen. Herren Holde sin Beskiermelse over alt. Anno 1703 den 28 Julius.» Margarethas eldste søster var gift med Jørgen Hansen Høgh (1678-1737) som var handelsmann og sorenskrivar for Sunnmøre.

Han gifta seg deretter med Ingeborg Cathrina (Cathrine) Hagerup (fødd 30. august 1730 - død 1796), dotter av biskop Eiler Hagerup. 

Han kjøpte øya Giske (resten av Giskegodset åtte amtmann Hans Hagerup) kring 1750 og i 1760 Austrått. Holtermann vart også eigar av Giske kyrkje og gjennomførte saman med Hans Strøm ei stor renovering av det forfalne bygget. Holtermann skal ha gjeve 26.000 riksdalar for Austrått. Same år selde han Giske for 5000 riksdalar til Nils Hagerup (fødd Pettersen). Etter reparasjonen av Giske kyrkje forfatta Hans Strøm eit epitafium med ros av Holtermann: 
:«Sikkert var gudshuset faldt,
:glemt som det var alverden,
:hadde ei Holtermann faat,
:den gjæve eier og værge,
:reist dig til fordums magt.
:Og kongen har arbeidet bifaldt.»

## Kjelder
Mount Wanous

**Mount Wanous** er eit markant, bert, kjegleforma fjell, 1660 moh, som står 4,5 nautiske mil (8&nbsp;km) aust for Pierce Peak ved nordaustkanten av Mackin Table i Patuxent Range i Pensacolafjella. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy frå 1956-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard E. Wanous, ein geofysikar i Pensacolafjella mellom 1965-66.

## Kjelder
Franz Keller

**Franz Keller** () er ein tysk, tidlegare kombinertløpar og skihoppar frå Nesselwang. Han var medlem av SK Nesselwang og deltok internasjonalt for Vest-Tyskland. Keller vart olympisk meister i kombinert i Grenoble i 1968. Under VM i Oslo to år tidlegare vann han sølvmedaljen bakom landsmannen Georg Thoma. Keller vart vesttysk meister i kombinert i 1967 og 1970-1973, samt spesielt hopp i 1966. 

## Aktiv
Keller vart i 1965 nummer tolv både i hopprennet i Bischofshofen og i kombinertrennet i Lahti. Året etter vann han kombinertsølvet i ski-VM i Oslo, like bak landsmannen Georg Thoma, og vart elles nummer 11 i normalbakken og 17 i storbakken i spesielt hopp. Han imponerte som skihoppar i den tysk-austerrikske hoppveka 1966/67, der han i Innsbruck einast vart slått av Bjørn Wirkola. Samanlagt fekk Keller ein sjetteplass. I mars 1967 vann han kombinertrennet i Holmenkollen.

Keller nådde høgdepunktet i si tid som aktiv då han vann OL-gull i kombinert i Grenoble i 1968, vel eitt poeng føre sveitsaren Alois Kälin. I Holmenkollen måtte han same året nøye seg med ein fjerdeplass i kombinertøvinga. Året etter var Keller tilbake på sigerspallen i Holmenkollen, der han vart nummer to, langt bakom den nye flinke kombinertrennaren frå Finland, Rauno Miettinen. Keller vart nummer elleve i kombinert i verdsmeisterskapen på ski i 1970, året etter kom han på fjerdeplass i kombinerttevlinga i Holmenkollen.

I OL i Sapporo i 1972 vart Keller berre nummer 33 i kombinert. Han kom i 1973 på tredjeplassen i Holmenkollen, slått av den suverene vinnaren Rauno Miettinen og nordmannen Stein Gullikstad.

Keller vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1973.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
* Sports Reference: Franz Keller 
* FIS: Resultat
Alois Kälin

**Alois Kälin** () er ein sveitsisk, tidlegare langrenns- og kombinertløpar frå Einsiedeln. Han vann sølvmedaljen i kombinert under olympiaden i 1968 og bronsemedaljen i same øvinga i ski-VM 1966. I 1972 var han med på Sveits sitt langrennslag som tok OL-bronsen på 4x10 km stafett. Kälin er den siste utøvaren som har tatt OL-medaljar i både kombinert og langrenn.

## Aktiv
Kälin debuterte i internasjonale meisterskap med ein 14. plass i kombinertøvinga i ski-VM 1962 i Zakopane. To år seinare fekk han ein 12. plass i kombinert og ein 20. plass på 50 km under vinter-OL 1964 i Innsbruck.

Han fekk sitt gjennombrot under VM 1966 i Oslo, der han vann bronsemedaljen i kombinert og sidan gjekk Sveits inn til sjetteplass på 4x10 km stafett. Under dei olympiske leikane i Grenoble i 1968 kom han eit trinn høgre på pallen i kombinert, han var vel eitt poeng bakom olympiameisteren Franz Keller, og likeeins ein plass høgre opp i stafetten. Kälin vart då, den 1. februar 1968, den fyrste sveitsaren som tok ein OL-medalje i nordiske greiner, berre fire dagar før landsmannen Josef Haas tok bronsemedaljen på den olympiske femmila.

Ëtter 1968 satsa Kälin på langrenn åleine. Han gjorde to bra tevlingar i verdsmeisterskapen på ski i 1970 i Štrbské Pleso og vart nummer ni på 50 km og nummer 13 på 30 km. Som i 1968 gjekk han Sveits i mål til femteplass på 4x10 km stafett. Under Holmenkollrenna i 1971 gjekk Kälin inn til femteplass på 15 km, 13,6 sekundar bak vinnaren Osmo Karjalainen frå Finland. Han fylgde opp med ein sterk sjuandeplass på femmila på eit blytungt skiføre. Året etter, under OL 1972 i Sapporo gjekk han seg inn til sjuandeplass på tremila. Han fekk så bronsemedalje etter han gjekk tredjeetappen på det sveitsiske laget som i 4x10 km stafett slo Sverige med tre skundar i kampen om tredjeplassen.

## Kjelder og bakgrunnsstoff
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
* FIS-oversyn
Bagra Peak

**Bagra Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 2100 m nord i Petvar Heights, søraust i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis og oppom Kornickerbreen i nordvest, Thomasbreen i nord-nordaust og Dramabreen i aust. 

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Bagra i Sør-Bulgaria.

Bagra Peak ligg 3,52&nbsp;km nordaust for Mount Landolt, 14,5&nbsp;km sør for Mount Benson, 8,41&nbsp;km vest for Long Peak og 7,12&nbsp;km nord for Miller Peak. 

## Kjelder
* Bagra Peak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
The Sims 3: De fire årstider

**The Sims 3: De fire årstider**  er den åttande utvidingspakken til The Sims 3 på OS X og PC. Spelet kom ut den 13. november 2012 i Nord-Amerika og 16. november i Europa.
## Gameplay
Spelarar kan samhandle med vêret. Det er ulike festivalar i løpet av kvar årstid, med arrangement som simar kan ta del i. Simar kan få ansikta sine måla og konkurrere i pølseeting-konkurransar om sommaren, skjere eit graskar og dykke etter eple i løpet av hausten og har snøballkrig eller drive med snowboard og skøyter om vinteren. Simane kan også bade i havet og spele fotball heile året. Det er kome nye karaktertrekk hjå simane, «elskar kulde» og «elskar varme».

Det finst fem typar vêr: regn/lyn, sol, hagl, snø og tåke. Det er varierande grad av regn, inkludert lett regn, regelmessig regn og torevêr. Simmne kan sprute og hoppe i sølepyttar for gje eit løft til moro-behovet sitt, og dette kan bidra til å sløkke brannar eller å vatne plantar.

## Utgåver
Spelet kom i to utgåver, den vanlege utgåva og den avgrensa utgåva. Den avgrensa utgåva inneheld eksklusive element som iskrem-møblar.
## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Sims 3: Seasons|The Sims 3: Seasons]]» frå ,  den 2. mars 2013.*
Mount Barden

**Mount Barden** er eit fjell, 2910 moh, som står 2,5 nautiske mil (4,6 km) nordvest for Mount Sharp nord i Sentinel Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Virgil W. Barden, ein ionosfærisk fysikar og medlem av laget som overvintra ved Byrd-stasjonen i 1957.

## Kjelder
Bangey Heights

**Bangey Heights** er ei rekkje fjell med ei høgd opp mot 2900 m (Bezden Peak) nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis som strekkjer seg 12&nbsp;km frå sørvest til nordaust og 10&nbsp;km frå nordvest til søraust. Dei grensar til Patleynabreen i vest, Embreebreen i nordvest og nordaust, og Kopsisbreen i søraust, og er knytt til Probuda Ridge i sørvest via Chepino Saddle og til Maglenik Heights i sør via Panicheri Gap.

Høgdene are kalla opp etter busetnaden Bangejtsi i Nord-Bulgaria.

## Kjelder

* Bangey Heights. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Mount Barsoum

**Mount Barsoum** er eit delvis snøfritt fjell vest i Martin Hills. Det vart plassert på kartet av U.S. Ellsworth-Byrd Traverse Party den 10. desember 1958 og vart kalla opp etter løytnant Adib H. Barsoum i U.S. Navy som var militærlege ved Ellsworth-basen i 1958.

## Kjelder
Mount Bearskin

**Mount Bearskin** er eit fjell (2850 moh) som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) nordaust for Mount Tyree, mellom Patton- og Cornwellbreen i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1957-59. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Leland S. Bearskin i USA Air Force (USAF), som deltok i planlegginga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.

## Kjelder
Beaudoin Peak

**Beaudoin Peak** er eit snøfritt fjell, 980 meter over havet, som ragar over den søraustlege delen av Meyer Hills i Heritage Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Douglas W. Beaudoin i US Antarctic Research Program som var meteorolog ved Ellsworth-basen i 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beaudoin Peak|Beaudoin Peak]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Beitzel Peak

**Beitzel Peak** er eit fjell, 2170 moh, som ligg 1,5&nbsp;nautiske mil søraust for Minaret Peak i Marble Hills i Heritage Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter John E. Beitzel, ein geofysikar i US Antarctic Research Program som deltok på traversane frå Sørpolen til Dronning Maud Land 1964–65 og 1965–66.

Dei første personane på toppen av fjellet var dei britiske klatrarane Dominic Spicer og Rob Jarvis seint i desember 2009.

## Kjelder
Beloslav Peak

**Beloslav Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 2100 m i Doyran Heights, søraust i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det ligg oppom Guerrerobreen i sørvest og ein brei isfyllt dal i aust.

Fjellet er kalla opp etter byen Beloslav nordaust i Bulgaria.

Beloslav Peak ligg 4,44&nbsp;km søraust for Mount Havener, 8,37&nbsp;km sørvest for Gubesh Peak, 4,97&nbsp;km nordvest for Taylor Spur og 8,92&nbsp;km nordaust for McPherson Peak.

## Kjelder
* Beloslav Peak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Mount Benson i Antarktis

**Mount Benson** er eit fjell (2270 moh.) ved nordaustsida av Thomasbreen og vest for Obelyabreen, 4,6&nbsp;mi aust for Mount Osborne i Doyran Heights, søraust i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av USGS frå landmålingar og flyfoto frå USN, 1957-59. Det vart namngjeve av US-ACAN etter Robert F. Benson, som var seismolog under det internasjonale geofysiske året på Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

## Kjelder
Mount Besch

**Mount Besch** er eit fjell (1210 moh) som dannar sørenden av Barnes Ridge og oppom enden av Ellenbreen, på austsida av Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne i U.S. Navy, 1957-59. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Marvin E. Besch i USA Air Force (USAF), som deltok i opprettinga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956-57.

## Kjelder
Bezden Peak

**Bezden Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 2900 m i Bangey Heights nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Fjellet ligg ved Patleynabreen i nord og Ellenbreen i sør.

Fjellet er kalla opp etter busetnaden Bezden vest i Bulgaria.

Bezden Peak ligg 4,26&nbsp;km aust-nordaust for Mount Todd, 9,9&nbsp;km søraust for Mount Goldthwait, 3,23&nbsp;km sør for Golemani Peak og 5,6&nbsp;km nord-nordvest for Voysil Peak. 

## Kjelder
* Bezden Peak. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Bingham Peak

**Bingham Peak** er ein skarp fjelltopp, 1540 moh., som ligg 2,5&nbsp;nautiske mil søraust for Springer Peak i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joseph P. Bingham, ein polarlysforskar ved Eights-stasjonen i 1965.

## Kjelder
Mount Borgeson

**Mount Borgeson** er ein fjelltopp i Antarktis som ligg 9&nbsp;km aust-søraust for Smith Peak i Walker Mountains på Thurston Island. Fjellet vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Warren T. Borgeson, ein topografisk ingeniør med U.S. Navy Bellingshausenhavet-ekspedisjonen, som oppretta geodetiske kontrollpunkt i området i februar 1960.

## Kjelder
Bowers Corner

**Bowers Corner** er eit fjell som ligg 9&nbsp;nautiske mil søraust for Lishness Peak heilt sør i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Fjellet ligg på austsida av enden av Nimitzbreen der han gjer ein sving og møter Minnesotabreen. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Richard A. Bowers i U.S. Navy Reserve, som leia bygginga av Amundsen-Scott-stasjonen under Det internasjonale geofysiske året 1956–57.

## Kjelder
Bracken Peak

**Bracken Peak** er ein fjelltopp, 1240 moh, som står sør for enden av Newcomerbreen og 5&nbsp;km nordaust for Mount Malone, på austsida av Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto teken av U.S. Navy-skvadron VX-6 den 14.-15. desember 1959, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter H.C. Bracken, flykaptein på flyet som vart nytta under desse flyturane.

## Kjelder
Mount Bramhall

**Mount Bramhall** er ein fjelltopp i Walker Mountains, som ligg 9 km aust for Mount Hawthorne på Thurston Island. Det vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter dr. E.H. Bramhall, ein fysikar på Byrd-ekspedisjonen i 1933–35.

## Kjelder
Mount Bubier

**Mount Bubier** er eit fjell som er synleg frå skyten, 4&nbsp;nautiske mil sør for nordenden av Edwards Peninsula på Thurston Island. Det vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kennard F. Bubier, ein flymekanikar på Byrd-ekspedisjonen i 1928–30.

## Kjelder
Buggisch Peak

**Buggisch Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 1445 moh, 1&nbsp;nautisk mil sørvest for Lester Peak i Edson Hills i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfotografi teken i U.S. Navy , 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Werner Buggisch, eit tysk medlem av gruppa under US Antarctic Research Program Ellsworth Mountains Expedition, 1979–80, leia av Gerald F. Webers.

## Kjelder
Mount Bursik

**Mount Bursik** er eit sentralt fjell, 2500 moh, av Soholt Peaks i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Vlada D. Bursik i US Navy, nestleiar i U.S. Navy Support Force i Antarktis under Operasjon Deep Freeze 1966.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Bursik|Mount Bursik]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Mount Byerly

**Mount Byerly** er eit stort fjell i austlege delen av Nash Hills. Det vart plassert på kartet av U.S. Ellsworth-Byrd Traverse Party den 10. desember 1958, og kalla opp etter Perry Byerly, styreleiar i Technical Panel for Seismology and Gravity i U.S. National Committee for Det internasjonale geofysiske året, som vart sett opp av U.S. National Academy of Sciences.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Byerly|Mount Byerly]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brichebor Peak i Antarktis

**Brichebor Peak** er eit fjell i Ellsworth Land i Antarktis. Det ligg oppom Tulaczykbreen i søraust og Cairnsbreen i nordvest.

Fjellet er kalla opp etter Brichebor i Rilafjella, sørvest i Bulgaria.

Brichebor Peak ligg 8,17&nbsp;km sør for Knutzen Peak (3373 moh), 6,5&nbsp;km sørvest for Silverstein Peak (4790 moh), 7,41&nbsp;km vest for Opalchenie Peak og 7,71&nbsp;km nordvest for Mount Slaughter (3444 moh). 

## Kjelder
* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Harry Fett

**Harry Per Fett** () var ein norsk kunsthistorikar, riksantikvar og fabrikkeigar.

Harry Fett var riksantikvar 1913–1946 og var i stor grad den som bygde opp dette embetet. Hans forgjengar og landets første riksantikvar, Herman Major Schirmer, sat i stillinga i berre fem månader før han døydde. Harry Fett vart av arkitekten Håkon Christie karakterisert som energisk, handlingsorientert, og ein leikande virvelvind.

Fett var innehavar av St. Olavs Orden.

## Referansar
Cache Heights

**Cache Heights** er eit breitt, snødekt fjell kring 3&nbsp;nautiske mil langt og 2&nbsp;nautiske mil breitt, som ligg like nordaust for Bonnabeau Dome i Jones Mountains. Høgdene er mykje lågare enn Bonnabeau Dome, høgdene ligg høgt over den isen omkring. Dei vart kartlagde og vart namngjeven av University of Minnesota Jones Mountains Party, 1960–61. Det vart sett ut eit forsyningsdepot (cache er eit engelsk ord for depot) under ein snøstorm.

## Kjelder
Cagle Peaks

**Cagle Peaks** er ei gruppe skarpe fjelltoppar over sørenden av White Escarpment i Heritage Range. Gruppa vart namngjevne av den geologiske gruppa frå University of Minnesota, 1963–64, etter major Paul M. Cagle, øvstkommanderande og helikopterpilot som assisterte gruppa i felten. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cagle Peaks|Cagle Peaks]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Mount Caldwell

**Mount Caldwell** er ein fjelltopp av Walker Mountains, som ligg 3&nbsp;nautiske mil søraust for Mount Lopez, nær vestenden på Thurston Island. Det vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Henry Howard Caldwell i U.S. Navy som var kaptein på sjøflyet på «Pine Island» som utforska området i løpet av denne ekspedisjonen. Caldwell og fem andre overlevde ein flystyrt den 30. desember 1946 ved Thurston Island.

## Kjelder
Mount Capley

**Mount Capley** er ein fjelltopp, 1810 moh, i Nimbus Hills i Heritage Range. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Joe H. Capley i US Navy, som var pilot på ein fotografisk flytur over Marie Byrd Land og Ellsworth Land i løpet av Operasjon Deep Freeze 1965 og 1966.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Capley|Mount Capley]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Carnell Peak

**Carnell Peak** er ein fjelltopp, 1730 moh, i Watlack Hills, som ligg 2,5&nbsp;nautiske mil frå søraustenden av gruppa, i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant D.L. Carnell som var byggoffiser i Williams Field i McMurdo Sound i 1965–66, som var ansvarleg for at ein klarte å bore seg gjennom Rossisen for første gong med ein tjukkleik på 50 meter.

## Kjelder
Chapman Peak i Antarktis

**Chapman Peak** er eit fjell, 2230 moh, i Maglenik Heights, på austsida av Ellenbreen og vest for Arapyabreen, 8&nbsp;km nordaust for Mount Jumper sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart først kartlagd av U.S. Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein John H. Chapman , som deltok under bygginga av Amundsen-Scott-stasjonen under Det internasjonale geofysiske året 1956–57.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
*
Chappell Peak

**Chappell Peak** er ein fjelltopp, 1,860 moh, som står 3&nbsp;nautiske mil sør for Schoeck Peak på sørsida av the Enterprise Hills, oppom neset Horseshoe Valley i Heritage Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Richard L. Chappell, scientific aide ved Little America V Station i 1957.

## Kjelder
Chastain Peak

**Chastain Peak** er ein fjelltopp, 2255&nbsp;moh, nær senteret av Moulton Escarpment, heilt vest i Thiel Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey Thiel Mountains-laget, 1960–61, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William W. Chastain, som var flymekanikar i U.S. Navy og som mista livet i ein flystyrt under avgang frå Wilkes Station, 9. november 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chastain Peak|Chastain Peak]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Christoffersen Heights

**Christoffersen Heights** er eit breitt, snødekt fjell sør i sentrale delar av Jones Mountains, sørover frå Bonnabeau Dome og Anderson Dome. Dei vart kartlagde av University of Minnesota Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Ernest H. Christoffersen, U.S. Navy Reserve, medpilot på flyet som vitja Eights Coast-området i november 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christoffersen Heights|Christoffersen Heights]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cochran Peak

**Cochran Peak** er eit spisst fjell i den sørlege delen av Gifford Peaks i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne i U.S. Navy, 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry B. Cochran, som var meteorolog ved Little America V i 1958.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cochran Peak|Cochran Peak]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Mount Cornwell i Antarktis

**Mount Cornwell** er eit fjell, 2460 moh, som står 3&nbsp;km sør for Mount Washburn langs nordaustsida av Newcomerbreen nord i Sentinel Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant James W. Cornwell i U.S. Navy-skvadron VX-6, som var flystyrmann på flyturane over fjella 14.-15. desember 1959.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Cornwell i Antarktis|Mount Cornwell i Antarktis]]» frå ,  den 2. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *