open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Autokinitódromos 8

**Autokinitódromos 8** (**A8**), òg kjend som **Olymbía Odós**, er ein motorveg i Hellas, delvis under byggjing. Motorvegen forbind Aten og Pátra i det sørvestlege Hellas, ei strekning på 215 kilometer. Han erstattar Ethnikí Odós 8a, som vert oppgradert til ein moderne motorveg. Vegen vil stå ferdig i  og koste 2,8 milliardar euro. I 2012 vart den austlege delen av motorvegen mellom Korint og Elevsína fullført.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Motorway 8 (Greece)|Motorway 8 (Greece)]]» frå ,  den 13. oktober 2012.*  
 

## Fotnotar
Ethnikí Odós 90

**Ethnikí Odós 90** (**EO90**) er ein nasjonal hovudveg i Hellas. Han går langs nordkysten av Kreta. Vegen forbind Kíssamos i vest med Sitía i aust, via Khaniá, Réthymno, Iráklio og Ájos Nikólaos. Tre delar av vegen har vorte oppgradert til motorveg, under namnet Autokinitódromos 90. Vegen er ein del av Europaveg 75.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greek National Road 90|Greek National Road 90]]» frå ,  den 13. oktober 2012.*  
 

### Fotnotar
Palmer Land

**Palmer Land** () er den delen av Den antarktiske halvøya som ligg sør for linja mellom Cape Jeremy og Cape Agassiz. Denne definisjonen av Palmer Land vart avtalt i 1964 mellom US-ACAN og UK-APC, der namnet på Den antarktiske halvøya samstundes vart godkjend. Graham Land er den nordelege delen av halvøya og Palmer Land den sørlege. 

Heilt i sør strekkjer Den antarktiske halvøya seg vestover og Palmer Land grensar til Ellsworth Land langs 80° W. I sør grensar Palmer land til den isdekte Carlson Inlet, ein arm av Filchner isbrem, som kryssar 80° W-linja. Dette er basen til Cetus Hill

Landområdet er kalla opp etter kaptein Nathaniel B. Palmer, ein amerikansk selfagar som utforska Den antarktiske halvøya sør for Deception Island i «Hero» i november 1820.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Palmer Land|Palmer Land]]» frå ,  den 13. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gabbro

**Gabbro** er ein magmatisk bergart, ein djupbergart, også kalla intrusiv storkingsbergart, danna av høgt trykk og høg temperatur. Steinen er sett saman av jarn, plagioklas, mørk pyroksen, amfibol og olivin. Gabbro er ein basisk bergart. 

Gabbro vert og kalla «svart granitt» somme tider, men dette er eit geologisk ukorrekt namn. Den mørke fargen kjem av eit stort innhald av jarn saman med det mørke pyroksenet. Gabbro er kvit og svartspetta, og ofte med noko brunt eller grønt. Steinen er massiv og ganske grovt korna. Nokre gongar har gabbro ei *lagdeling*, gjerne med koronastruktur. 

Gabbro kan vere svakt metamorf, da har berget tydelegare lyse og mørke band, eller meir grøne fargar. Dette kjem av at plagioklasen endrar seg til klinozoisitt, albitt og kalsitt. Klinopyroksen endrar seg til kloritt. 
 
Gabbro vert brukt til bygningsstein, golv, trapper, fasadar og liknande.  Sjeldnare som gravstein. 

Gabbro er vanleg mange stadar i Noreg, men finst sjeldan i store førekomstar. Fleire stader har det vore, eller er, verksemd med steinbrot.
* Kobbvågen, Bø kommune i Nordland, er det brotverksemd. 
* Vistdal, i Møre og Romsdal, er truleg det mest kjende steinbrotet der gabbro vert teken ut, handelsnamet, *vistdalitt*, har steinen fått derifrå.
* Flisa i Hedmark.
* Solvåg i Nordland.
* Solør, her vart det teken ein finkorna variant, kalla *hyperitt*, denne hadde handelsnamnet *svart granitt* (geologisk ukorrekt).
* Kragerø.

## Anorthositt
 er ein variant av gabbro.  Det er ein plagioklas bergart, danna frå ein gabbrosmelte, i ein eigenarta danningsprossess.  Ved Egersund har det vore steinbrot på denne bergarten. Steinen kan nokre gongar ha labradorisering, som er ei lysbryting i bergarten. Denne lysbrytinga oppstår i lommer av to typar plagioklas.  Desse samansmelta lamellane er små og først synlege i elektronmikroskop.

## Peridotitt
Peridotitt er ein variant  av gabbro som er svært rik på olivin og pyroksen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Gabbro|Gabbro]]» frå ,  den 13. oktober 2012.*
Ordførarar i Hamarøy

Artikkelen inneheld ei liste over nokre av ordførarane i Hamarøy kommune. 

## Ordførarar frå 1910 til 2015

## Kjelder
* Heimesida til Hamarøy kommune.
* Nettstaden Kommunal Rapport.
* Heimesider til dei respektive partia.
* Norges ordførere 1929-1931. Digitalisert av Nasjonalbiblioteket.
* Norges kommunekalender 1995. 24. utgave. Digitalisert av Nasjonalbiblioteket.

## Referansar
Autokinitódromos 1

**Autokinitódromos 1** (**A1**, gresk *Αυτοκινητόδρομος 1*) er ein motorveg i Hellas, delvis under byggjing. Han er den nest lengste motorvegen i landet, og forbind Aten med periferiane Thessalía og Makedonia i tillegg til Thessaloníki.

Motorvegen startar i Aten og fortsett nordover til Evzoni, på grensa til nabolandet Makedonia, der vegen fortsett som M1. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Motorway 1 (Greece)|Motorway 1 (Greece)]]» frå ,  den 13. oktober 2012.*
Aymaranske språk

**Aymaranske språk** er ein språkfamilie som blir snakka i Andesfjella i Bolivia, Peru og Chile. Den består av to språk, aymara og jaqaru. Aymara har rundt 2,2 millionar talarar, mens jaqaru har rundt 700. Sentral- og søraymara blir av og til rekna som ulike språk.

De aymaranske språka har av nokre forskarar blitt klassifisert saman med quechuanske språk, i ein quechumaransk språkfamilie, ettersom dei har ein stor del av ordforrådet til felles. Denne hypotesen har blitt kritisert; det felles ordforrådet kan sannsynlegvis bli betre forklart som eit resultat av lang tids kontakt mellom språka.

## Bakgrunnsstoff
*Aymaranske språk hos Ethnologue
Morten Eriksrød

**Morten Eriksrød** () er ein norsk politikar (H).

Eriksrød har vore lokalpolitisk aktiv sidan byrjinga av 1980-åra. Han var leiar i Kongsberg Høgre 1990–1995, medlem av Kongsberg kommunestyre 1991–1995 og ordførar 1996–2003. Han er leiar i Buskerud Høgre frå 2008 og fylkesordførar i Buskerud frå 2011 til 2015.

Morten Eriksrød var major i Hæren fram til 2001.
Actium–Préveza undersjøiske tunnel

**Actium–Préveza undersjøiske tunnel** er ein undersjøisk vegtunnel som kryssar Ártabukta mellom Ípiros og Préveza i det vestlege Hellas. Tunnelen stod ferdig i 2002 og er ein viktig del av infrastrukturen i den tidlegare underutvikla periferien, og i stor grad forkortar reiseavstanden mellom dei to sidane av bukta, som tidlegare berre var mogleg å krysse med ferje. Det er den første og hittil einaste undersjøiske tunnelen i Hellas.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aktio–Preveza Undersea Tunnel|Aktio–Preveza Undersea Tunnel]]» frå ,  den 13. oktober 2012.*  

## Fotnotar
Konrad Halmøy

**Konrad Justin Kaspersen Halmøy** () frå Flatanger i Nord-Trøndelag, var ein norsk lærar, bonde og lokalpolitikar som representerte partiet Venstre. 

Halmøy var lærar i Hamarøy frå fyrste halvdelen av 1890-åra. Folketeljinga 1900 viser
 at han budde på garden Ulfsvåg, og ved sidan av å vere lærar i folkeskulen også dreiv med «Træarbeide». Ti år seinare budde han på garden Solbakk, og dreiv dette bruket, ved sidan av hovudyrket som lærar.  

Halmøy var medlem av Hamarøy sitt heradstyre frå 1902 til 1904 og frå 1911 fram til han blei vald til ordførar i 1920, eit verv han hadde i dei fire periodane fram til 1931.

## Kjelder

*Thor M. Andersen (red.): *[http://www.nb.no/nbsok/nb/a382935c52307b11c08adeaec53f3f84?index=0 Norges ordførere 1929-1931]*. A.M. Hanches Forlag, Oslo 1931, s. 256 (digitalisert av Nasjonalbiblioteket).
73. austlege meridianen

**73. austlege meridianen** er lengdegraden som strekkjer seg frå Nordpolen over Nordishavet, Asia, Indiahavet, Sørishavet og Antarktis til Sørpolen.

73. austlege meridianen dannar ein storsirkel i lag med 107. vestlege meridianen.

## Frå pol til pol
Med utgangspunkt i Nordpolen og på veg sørover til Sørpolen, passerer den 73. austlege meridianen gjennom: 

:

## Sjå òg
*72. austlege meridianen
*74. austlege meridianen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:73rd meridian east|73rd meridian east]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*
Queen Mary Land

**Queen Mary Land** eller **Queen Mary Coast** () er den delen av kysten av Australsk Antarktis som ligg mellom Cape Filchner, ved 91° 54' E, og Cape Hordern, ved 100° 30' E. Området vart oppdaga i februar 1912 av Australasian Antarctic Expedition (1911-14) leia av Douglas Mawson, som kalla området opp etter Mary av Teck, dronninga til George V.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queen Mary Land|Queen Mary Land]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
David Guetta

**David Guetta** () er ein fransk DJ og musikkprodusent.  Han verka opphavleg som DJ på nattklubbar på 1980-talet og 1990-talet, og gav ut det første albumet sitt *[[Just a Little More Love]]* i 2002. Guetta har seinare gjeve ut *[[Guetta Blaster]]* (2004) og *[[Pop Life]]* (2007). Albumet *[[One Love av David Guetta|One Love]]* (2009) inneheldt singlane «When Love Takes Over» med Kelly Rowland og «Sexy Chick» med Akon. Albumet *[[Nothing but the Beat]]* inneheldt songen «Titanium» med Sia Furler.

David Guetta har selt over 3 millionar album og over 15 millionar singlar.

## Diskografi
**[[Just a Little More Love]]* (2002)
**[[Guetta Blaster]]* (2004)
**[[Pop Life]]* (2007)
**[[One Love av David Guetta|One Love]]* (2009)
**[[One More Love]]* (2010)
**[[Nothing but the Beat]]* (2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Guetta|David Guetta]]» frå  og «[[:nb:David Guetta|David Guetta]]» frå  den 14. oktober 2012.* 
** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Offisiell side
*David Guetta på Twitter
*David Guetta på MySpace
*
*David Guettas kanal på YouTube
* David Guetta offisiell butikk
* David Guetta  information at Ultra Records
* Andmeldelse av 'Memories' på Daily Music Guide
* 
* David Guetta på ''PACHA NEWS'' 
* David Guetta på Billboard.com
* Andmeldelse av 'Gettin Over you' på ''Daily Music Guide''
Princess Elizabeth Land

**Princess Elizabeth Land** er sektoren av Australsk Antarktis som ligg mellom lengdegradane 73° aust og Cape Penck 87°43' aust. Princess Elizabeth Land ligg mellom 64°56'S og 90°00'S og mellom 73°35' E og 87°43'E. Han er delt inn ytterlegare to sektorar:

*Ingrid Christensen Coast, 73°35'E to 81°24'E
*Leopold and Astrid Coast, 81°24'E to 87°43'E

Sektoren grensar i vest til Amery isbrem og Mac. Robertson Land og i aust til Wilhelm II Land.

Princess Elizabeth Land vart oppdaga 9. februar 1931 av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) (1929-1931) under Sir Douglas Mawson. Princess Elizabeth Land vart kalla opp av Mawson etter H.R.H. prinsesse Elizabeth (dronning Elizabeth II).

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Princess Elizabeth Land|Princess Elizabeth Land]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Australian Antarctic Gazetteer
46. sørlege breiddesirkelen

**46. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddesirkel som ligg 46 grader sør for ekvator. Han kryssar Atlanterhavet, Indiahavet, Australasia, Stillehavet og Sør-Amerika.

Ved denne breiddegraden er sola synleg 15 timar og 45 minuttar ved desembersolkverv og 8 timar, 38 minuttar ved junisolkverv.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover passerer den 46. sørlege breiddesirkelen gjennom:

:

## Sjå òg
*45. sørlege breiddesirkelen
*47. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:46th parallel south|46th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*
60. sørlege breiddesirkelen

**60. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddegradssirkel som ligg 60 gradar sør for ekvator. Det ligg ingen landområde langs sirkelen og han kryssar ikkje noko anna enn hav. Det næraste landområdet er Coronationøya (Melson Rocks eller Governorøyane) i Sør-Orknøyane, som ligg kring 54&nbsp;km sør for sirkelen, og Cookøya i Sør-Sandwichøyane, som ligg kring 57&nbsp;km nord for sirkelen. 

Sirkelen markerer den nordlege grensa til Sørishavet (somme organisasjonar og land, mellom anna Australia, har andre definisjonar) og Antarktistraktaten. Han markerer òg den sørlege grensa til Den kjernevåpenfrie sonen i Sør-Stillehavet og Den kjernevåpenfrie sona i Latin-Amerika.

Ved desse breiddene er sola synleg i 18 timar og 52 minutt ved sommarsolkverv og 5 timar, 52 minuttar ved vintersolkverv. Den 21. desember er sola 53,83 grader opp på himmelen og den 21. juni 6,17 grader. 

Breiddegraden vert stundom kalla «Screaming 60's», dei skrikande 60-gradene, på grunn av den kraftige vestavinden som ofte finst her og som skapar bølgjer opp mot 15 meter. Vindstyrken kan gjerne nå over 40 m/s.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, kryssar den 60. sørlege breiddegradssirkelen gjennom:

:

## Sjå òg
*59. sørlege breiddesirkelen
*61. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:60th parallel south|60th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
48. sørlege breiddesirkelen

**48. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddegradssirkel som ligg 48 gradar sør for ekvator. Han kryssar Atlanterhavet, Indiahavet, Stillehavet og Sør-Amerika.

Ved denne breidda er solas synleg i 16 timar og 3 minuttar under desembersolkverv og åtte timar og 22 minuttar under junisolkverv.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, går den 48. sørlege breiddegraden gjennom: 

:

## Sjå òg
*47. sørlege breiddesirkelen
*49. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:48th parallel south|48th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
58. sørlege breiddesirkelen

**58. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddegradssirkel som ligg 58 gradar sør for ekvator. Det ligg ingen landområde langs sirkelen og han kryssar ikkje anna enn hav. 

Ved denne breidda er sola synleg i 18 timar og 11 minuttar under desembersolkverv og 6 timar og 27 minuttar under junisolkverv.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, går den 58. sørlege breiddesirkelen gjennom::

:

## Sjå òg
*57. sørlege breiddesirkelen
*59. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:58th parallel south|58th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*
42. sørlege breiddesirkelen

**42. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddegradssirkel som ligg 42 gradar sør for ekvator. Han kryssar Atlanterhavet, Indiahavet, Australasia, Stillehavet og Sør-Amerika.

Ved denne breidda er sola synleg i 15 timar og 15 minuttar under desembersolkverv og ni timar og sju minuttar under junisolkverv.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, passerer den 42. sørlege breiddesirkelen gjennom:

:

## Sjå òg
*41. sørlege breiddesirkelen
*43. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:42nd parallel south|42nd parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*
37. sørlege breiddesirkelen

**37. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddegradssirkel som ligg 37 grader sør for ekvator. Han kryssar Atlanterhavet, Indiahavet, Australasia, Stillehavet og Sør-Amerika.

Ei utforsking av den 37. breiddegraden er temaet i Jules Verne-romanen *[[In Search of the Castaways]]*. Fantomrevet Maria Theresa-revet skal visstnok ligge langs breiddesirkelen i Stillehavet.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, går den 37. sørlege breiddesirkelen gjennom:

:

## Sjå òg
*36. sørlege breiddesirkelen
*38. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:37th parallel south|37th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
40. sørlege breiddesirkelen

**40. sørlege breiddesirkelen** er ein breiddegradssirkel som ligg 40 grader sør for ekvator. Han kryssar Atlanterhavet, Indiahavet, Australasia, Stillehavet og Sør-Amerika.

21. juni står sola 26,17° opp på himmelen og 21. desember 73,83°.

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, passerer den 40. sørlege breiddesirkelen gjennom:

:

## Sjå òg
*39. sørlege breiddesirkelen
*41. sørlege breiddesirkelen
*Roaring Forties

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:40th parallel south|40th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
56. sørlege breiddesirkelen

Den **56. sørlege breiddesirkelen** er ein  breiddegradssirkel som ligg 56 grader sør for ekvator. Sirkelen kryssar ingen landområde og berre hav. 

## Kring verda
Frå nullmeridianen og austover, passerer den 56. sørlege breiddesirkelen gjennom:

:

## Sjå òg
*55. sørlege breiddesirkelen
*57. sørlege breiddesirkelen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:56th parallel south|56th parallel south]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Victoria Land

**Victoria Land** er ein region i Antarktis som grensar i aust til Ross isbrem og Rosshavet og i vest til Oates Land og Wilkes Land. Det vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i januar 1841 og kalla opp etter dronning Victoria. Klippa Minna Bluff vert ofte rekna som det sørlegaste punktet i Victoria Land, og skil Scott Coast i nord frå Hillary Coast i Ross Dependency i sør. 

I regionen finn ein fjellkjeder som Dei transantarktiske fjella og McMurdo Dry Valleys (det høgaste punktet er Mount Abbott i Northern Foothills), og lågland kalla Labyrinth. Tidlegare ekspedisjonar i Victoria Land vart mellom anna gjort av James Clark Ross og Douglas Mawson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Victoria Land|Victoria Land]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ellsworth Land

**Ellsworth Land** er den delen av Antarktis som i vest grensar til Marie Byrd Land, i nord til Bellingshausenhavet, i nordaust til foten av Den antarktiske halvøya, og ia ust til dei vestlege områda av Ronne isbrem. Landområdet strekkjer seg mellom 103°24'V og 79°45'V. Området vest for 90°V har ingen nasjonar gjort krav på, medan området mellom 84°V og 90°V berre er gjort krav på av Chile, medan resten er gjort krav på av Chile og Storbritannia som ein del av Britisk Antarktis. Eights Coast strekkjer seg mellom 103°24'V og 89°35'V, og Bryan Coast mellom 89°35'V og 79°45'V.

Landområdet er eit høgtliggande isplatå, men omfattar dei majestetiske Ellsworth Mountains og fleire spreidde fjellgrupper som Hudson, Jones, Behrendt, Hauberg, Merrick, Sweeney og Scaife Mountains.

Landområdet ligg næer midten av området som vart undersøkt av den amerikanske polfararen Lincoln Ellsworth, som flydde over området i november-desember 1935. Det vart kalla opp etter han av US-ACAN (1962) til minne om den historiske transkontinentale flyturen frå Dundee Island til Ross isbrem.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ellsworth Land|Ellsworth Land]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Neuschwabenland

**Neuschwabenland** er eit namn som på enkelte kart vert nytta for området mellom 20° aust og 10° vest i Dronning Maud Land i Antarktis. Neuschwabenland var utforska av den tyske antarktisekspedisjonen 1938–39 under leiing av Alfred Ritscher. Området vart kalla opp etter skipet til ekspedisjonen, «Schwabenland», som igjen er kalla opp etter den tyske regionen Schwaben.

## Tyske antarktisekspedisjonar (1938–1939)

Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939) vart leia av Alfred Ritscher (1879–1963), ein kaptein i Kriegsmarine (den tyske marinen). Hovudmålet var å finne eit område i Antarktis for ein tysk kvalstasjon for at Tyskland kunne produsere meir feitt. Kvalolje var då det viktigaste råmaterialet for produksjon av margarin og såpe i Tyskland og landet var den nest største importøren av norsk kvalolje med 200 000 tonn i året. Utanom fordelen med å ikkje vere avhengig av import, var Tyskland på randen av krig og ein rekna med at dette kom til å gå hardt utover økonomien i landet. Eit anna mål var å speide etter ein stad for ein tysk marinebase.

Den 17. desember 1938 drog ekspedisjonen frå Hamburg mot Antarktis ombord på MS «Schwabenland» (ein lastebåt bygt i 1925 som fekk nytt namn i 1934 etter Schwaben, eit område i det sørlege Tyskland). Skipet hadde med seg eit fly som kunne sendast opp med ein katapult. Den hemmelege ekspedisjonen hadde 33 medlemmar, i tillegg til mannskapet på «Schwabenland» på 24. Den 19. januar 1939 nådde skipet fram til Kronprinsesse Martha Kyst, i eit område som Noreg då nettopp hadde gjort krav på som ein del av Dronning Maud Land, og byrja å kartlegge området. Det tyske naziflagget vart plassert ut på sjøisen langs kysten. Dei gav området namnet «Neu-Schwabenland» etter skipet, og oppretta ein mellombels base og dei neste vekene vandra fleire lag langs kysten og gjorde krav på nærliggande åsar og andre viktige landemerke. Sju flyfototurar vart utført av to sjøfly frå skipet. Kring eit dusin 1,2 meter lange aluminiumspiler med 30 cm lange stålkjegler og tre stabiliserande vengjer med hakekrossar på, vart sleppte på isen ved vendepunkta på flyturane. Dei utførte ytterlegare åtte flyturar til område av interesse og på somme av desse turane vart bileta tekne med fargefilm. I alt dekte dei hundretusenvis av kvadratkilometer og tok meir enn 16 000 flyfoto, og somme av desse bileta vart publiserte av Ritscher etter krigen. Den isfrie Schirmacheroasen, der forskingsstasjonane Maitri og Novolazarevskaja, vart oppdaga frå lufta av Richardheinrich Schirmacher (som kalla oasen opp etter seg sjølv) kort tid før «Schwabenland» drog frå kysten av Antarktis den 6. februar 1939. 

På turen heim att til Tyskland gjorde ekspedisjonen oseanografiske studiar nær Bouvetøya og Fernando de Noronha, og kom attende til Hamburg den 11. april 1939. Samstundes hadde norske styremakter fått melding om ekspedisjonen frå kvalfangarar langs kysten av Dronning Maud Land. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Neuschwabenland|Neuschwabenland]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Fuglen kaka

**Kaka**, *Nestor meridionalis*, er ein mellomstor papegøyeart, med habitat i opphavleg skog på New Zealand, og han er endemisk for landet.

Namnet på fuglen kjem frå maori *kākā*.

## Skildring

Kakaen er ein mellomstor papegøye, som måler 45&nbsp;cm i lengd og veg 390-560 gram, med eit gjennomsnitt på 452 g. Han liknar den nærskylde papegøyen kea, men har mørkare fjørdrakt enn kea og er meir knytt til skog. Panna og krona er gråkvit og nakken er gråbrun. Halsen og buken er meir raudlege, medan vengene er meir brunlege. Begge underartane har ei sterkt mønstra brun / grøn / grå fjørdrakt med oransje og skarlakraude blinkar under vengene, det er vanleg med fargevariantar som viser raud til gul farge spesielt på brystet.

Lætet er ein hard 'ka-aa' og ein plystrande 'u-wiia'.

Kakaen lever i låglandet opp til middels høgd i opphavleg skog. Dei sterkaste områda deira er for tida i reservat på Kapiti Island, Codfish Island og Little Barrier Island. Dei blei introduserte i eit verna område i Wellington der over 300 fuglar har blitt ringmerkt sidan 2002.

Kakaen held seg hovudsakleg frå midten til toppen av trekrona. Ein kan ofte observere dei når dei flyg tvers over ein dal. Dei er veldig sosiale og flyttar seg i store flokkar, ofte saman med kea.

Kakaen beitar på frukt, bær, frø, blomar, knoppar, nektar, sevje og virvellause dyr. Han brukar den sterke nebben sin å knuse konglar på kauritreet for å få ut frøa. Han har ei penselforma tunge for å ta ut nektar, og han brukar det sterke nebbet til å grave ut larver og biller.

Kakaen byggjer reira sine i hòle tre, legg 2 til 4 egg i kullet på seinvinteren. Begge foreldra hjelper til med å fôre ungane. I eit godt fruktår kan paret ha to kull, ofte brukar dei det same reirhòlet til det andre kullet.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:New Zealand Kaka|New Zealand Kaka]]» frå , den 14. oktober 2012.* 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Gerard Hutching, *  «Large forest birds - Kākā» i *Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand*
Gultoppkakadu

**Gultoppkakadu** eller **gultoppkakadue**, *Cacatua galerita*, er ei relativt stor kvit kakadu funnen i skogkledde habitat i Australia og Ny-Guinea. Lokalt kan dei opptre særs talrike, noko som fører til at dei nokre gonger blir vurdert som skadedyr. Dei er vel kjente i fuglerøkt, sjølv om dei kan vere krevjande kjæledyr.

Gultoppkakadua har ei total lengd på 44-55 cm, den australske underarten er større enn underarter på Ny-Guinea og nærliggande øyar. Fjærdrakta er samla sett kvitt, medan undervengen og halen er farga gult. Den uttrykksfulle fjørtoppen på hovudet er gul. Nebbet er svart, beina er grå, og augeringen er kvitaktig. Hannar har vanlegvis nesten svarte auge, medan hoene har meir raude eller brune auge, men dette krev optimale lysforhold for å avgjere.

Utanfor Australia har dei vorte introduserte til Singapore, der talla rekna å vere mellom 500 og 2000. Dei har òg vorte introdusert til Palau og New Zealand. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sulphur-crested Cockatoo|Sulphur-crested Cockatoo]]» frå , den 14. oktober 2012.* 
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Praktrosella

**Praktrosella**, *Platycercus eximius*, er er ein rosella som er stadeigen for det søraustre australske kontinentet medrekna Tasmania. Rosellaer er ei biologisk slekt i parakittfamilien. Arten er introdusert til New Zealand der ville populasjonar er funne på Nordøya, særleg i den nordlege halvdelen av øya og i Hutt Valley, i tillegg finst han i åsane rundt Dunedin på Sørøya.

Praktrosella er 30 centimeter lang. Han har eit raud hovudet og kvite kinn. Nebbet er kvitt og irisen er brun. Øvre delen av brystet er raudt og nedre del er gult som falmar til bleik grøn over buken. Fjørene på rygg og skuldra er svarte med gullege eller grønlege kantar som gjev opphav til ein skjelaktig utsjånad, men er varierande mellom underartar og kjønna. Vengene og ytre halefjører er blålege medan halen er mørk grøn. Beina er grå. Hoa er lik den hannfuglen, skjønt mattare i farger og har ei stripe på undervengen som ikkje er tilstades hos vaksne hannar. Ungfuglar er mindre iaugefallande enn hoene og har stripa på undervengen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eastern Rosella|Eastern Rosella]]» frå , den 14. oktober 2012.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
::* Simpson, K and Day, N,. *Field Guide to the Birds of Australia (Simpson & Day)* 7th edition, 2004 ISBN 0-670-04180-7
::* Forshaw, Joseph M. & Cooper, William T. (1978): *Parrots of the World* (2nd ed). Landsdowne Editions, Melbourne Australia ISBN 0-7018-0690-7

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Weddellhavet

**Weddellhavet** er ein del av Sørishavet og inneheld Weddellvirvelen. Havområdet er definert som bukta mellom kysten av Coats Land og Den antarktiske halvøya. Det augstlegaste punktet er Cape Norvegia ved Prinsesse Märtha Kyst i Dronning Maud Land. Aust for Kapp Norvegia ligg Kong Haakon VII Hav. Mykje av den sørlege delen av havet, opp til Elephant Island, er permanent dekt av is, Filchner-Ronne isbrem. Havet ligg innanfor dei to overlappande kravområda til Argentina (Argentinsk Antarktis) og Storbritannia (Britisk Antarktis), og strekkjer seg òg delvis inn i kravområdet til Chile (Chilensk Antarktis). På det breiaste er havområdet kring 2&nbsp;000&nbsp;km på tvers og det dekkjer eit område på kring 2,8 millionar km².

Havet er kalla opp etter den britiske sjømannen James Weddell som segla inn i havområdet i 1823 og så langt sør som til 74 °S. Same året hevda  den amerikanske kapteinen Benjamin Morrell å ha sett land kring kring 10&ndash;12° aust for den faktiske austgrensa til havet. Han kalla dette Ny-Sørgrønland, men ein fann ut at landet ikkje eksisterte då ein utforska området nærare tidleg på 1900-talet. Den som kom  lengst sør i Weddellhavet før moderne tid var skotten William Speirs Bruce i 1903. 

Forskjellige isbremmar, som Filchner-Ronne isbrem, ligg langs Weddellhavet. Somme av isbremmane på austsida av Den antarktiske halvøya, som brukte å dekkje kring 10&nbsp;000&nbsp;km² over Weddellhavet, hadde heilt forsvunne i 2002. 

Av dyreliv i havområdet finn ein mellom anna weddellsel.

Weddellhavet har av forskarar vorte rekna som det klåraste vatnet av alle hav på jorda. Nederlandske forskarar frå tyske Alfred Wegener Institute kunne sjå ei Secchi-skive på ei djupne på 73,5 meter den 13. oktober 1986. Dette tilsvarar omtrent destillert vatn. 

Weddellhavet er eit viktig område for danninga av djuphavsvatn via cabbeling, den største drivkrafta i termohalin sirkulasjon. Djuphavsvatn som vart danna via cabbeling i Nord-Atlanteren kjem av skilnader i temperatur og saltinnhaldet i vatnet, medan det i Weddellhavet kjem av saltinnhald og vindavkjøling. 

Hurtigfrysing er eit vanleg fenomen i Weddellhavet.

## Bakgrunnsstoff

* Foraminifera of the Weddell Sea bottom – Deep Sea Foraminifera from 4400m depth
Amundsenhavet

**Amundsenhavet** er eit randhav til Sørishavet som ligg utanfor kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Amundsenhavet strekkjer seg frå Thurston Island i aust til Siple Island i vest og grensar til Bellingshausenhavet og Rosshavet.

I 2002 kalva eit 3&nbsp;400 kvadratkilometer stort isfjell i Amundsenhavet frå Thwaitesbreen.

Amundsenhavet er kalla opp etter den norske polarforskaren Roald Amundsen (1872–1928) og vart namngjeve i februar 1929 under den andre Norvegia-ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amundsenhavet|Amundsenhavet]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bellingshausenhavet

**Bellingshausenhavet** er eit havområde langs vestsida av Den antarktiske halvøya, vest for Alexander Island, aust for Cape Flying Fish på Thurston Island, og sør for Peter I Øy. I sør ligg, frå vest til aust, Eights Coast, Bryan Coast og vestlege område av English Coast i Vest-Antarktis. Vest for Cape Flying Fish ligg Amundsenhavet.

Bellingshausenhavet har eit areal på  og er på det djupaste 4470 meter.

Havområdet er kalla opp etter admiral Fabian Gottlieb von Bellingshausen, som utforska området i 1821.

Seint i pliocen, for kring 2,15 millionar år sidan, landa Eltanin-asteroiden her. Dette er det einaste kjende nedslaget på djupt hav i verda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bellingshausen Sea|Bellingshausen Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 

## Bakgrunnsstoff
* Kart frå USGS over Bellingshausenhavet
* Satellittbilete av Bellinghausenhavet
Cooperation-havet

**Cooperation-havet** eller **Sodruzjestvahavet** er eit randhav i Sørishavet, mellom Enderby Land (austgrensa er 59°34'E) og West isbrem (85°E), utanfor kysten av Mac. Robertson Land og Princess Elizabeth Land. Området dekkjer eit areal på 258&nbsp;000&nbsp;km².

Davis Station ligg langs kysten av Cooperation-havet. 

Aust for Cooperation-havet ligg Davishavet og i vest ligg Kosmonauthavet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cooperation Sea|Cooperation Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kosmonauthavet

**Kosmonauthavet** er eit randhav i Sørishavet, utanfor Kronprins Olav Kyst og Enderby Land i Antarktis, mellom kring 30 °E og 50 °E. Havområdet dekkjer eit areal på kring 699&nbsp;000&nbsp;km².

Aust for Kosmonauthavet ligg Cooperation-havet og i vest ligg Riiser-Larsenhavet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cosmonauts Sea|Cosmonauts Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
D'Urvillehavet

**D'Urvillehavet** er eit randhav i Sørishavet, nord for kysten av Adélie Land i Aust-Antarktis.  Det er kalla opp etter den franske oppdagaren og offiseren Jules Dumont d'Urville.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:D'Urville Sea|D'Urville Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*
Meindert Hobbema

**Meindert Lubbertszoon Hobbema** () var ein av dei to store landskapsmålarane i den såkalla gullalderen for nederlandsk målarkunst, Jacob van Ruisdael var den andre.

## Liv og gjerning

 

Hobbema var fødd i Amsterdam, der han vart døypt 31. oktober 1638. Dei tidlege verka hans er påverka av målarar som Cornelis Vroom og Anthonie van Borssom. Kring 1656 vart han undervist av Jacob van Ruisdael, som då var busett i Amsterdam. Hobbemas læretid hos Ruisdael synes ikkje å ha vart særleg lenge, då det fyrste signerte arbeidet hans, frå året 1657, syner at han allereie då var sjølvstendig i høve til læremeisteren. Hobbema og Ruisdael heldt fram å vere venner. Saman reiste dei gjennom den nederlandske provinsen til regionen Twente og over grensa til Bentheim i Tyskland.

Hobbema gifta seg 2. november 1668. Måling var mindre lønsamt for han, så han forsyrgde familien gjennom sitt arbeid som mål- og vektkontrollør for byen Amsterdam. Med den inntekta heldt han seg med bustad i eit lite velståande distrikt, der også Rembrandt enda sine dagar. Men talet på måleri er så høgt at han truleg også henta livsmidlar ut av målinga òg.

Dei beste av dei daterte bileta til Hobbema er frå perioden mellom 1663 og 1667. Men måleriet som vert rekna for å vere hovudverket hans, *Alléen i Middelharnis*, laga han fyrst i 1689.

I samtida vart han ikkje rekna for å vere ein særleg god målar. Fyrst ettertida har rangert han som ein av meistrane av si tid.

Hobbema døydde i 1709 og vart gravlagd på ein «fattigkyrkjegard» i Amsterdam.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Meinert Hobbema|Meinert Hobbema]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Davishavet

**Davishavet** er eit randhav i Sørishavet langs kysten av Aust-Antarktis mellom West isbrem i vest og Shackleton isbrem i aust, eller mellom 82° og 96 °E. Aust for havet ligg Mawsonhavet og i vest ligg Cooperation-havet.

I følgje *Store Sovjetiske Leksikon*, strekkjer det seg frå 87 °E til 98 °E og er opp mot 1300 meter djupt. Området dekkjer berre eit areal på kring 21&nbsp;000&nbsp;km.

Det ligg utanfor kysten av Princess Elizabeth Land (der berre Leopold and Astrid Coast), Wilhelm II Land og Queen Mary Land, alle sektorar i Australsk Antarktis.

Kring 55 km utanfor kysten av Queen Mary Land ligg Drygalski Island. Den russiske Mirny-stasjonen vart bygt ved kysten av Queen Mary Land i 1956. Roscoe Glacier renn ut i austlege delar av Davishavet. Like utanfor kysten ligg òg Bigelow Rock og Gillies Islands.

Havområdet vart oppdaga av Australian Antarctic Expedition (1911–14) frå skipet «Aurora». Det vart namngjeve av Sir Douglas Mawson etter kaptein J.K. Davis på «Aurora» og nestkommanderande på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Davis Sea|Davis Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kong Haakon VII Hav

**Kong Haakon VII Hav** er eit randhav i Sørishavet ved kysten av Aust-Antarktis.

## Geografi
Kong Haakon VII ligg mellom Weddellhavet og Lazarevhavet, og strekkjer seg langs Kronprinsesse Märtha Kyst frå Cape Norvegia ved 12°18'W, det austlegaste punktet i Weddellhavet, til Fimbul isbrem nær nullmeridianen ved 0°0', som vert rekna som den vestlege grensa til Lazarevhavet.

Frå eit norsk synspunkt, som ikkje anerkjenner Lazarevhavet, strekkjer Kong Haakon VII Hav seg langs heile kysten av Dronning Maud Land mellom 20 °V og 45 °A, eit stykke på kring 10 090&nbsp;km frå Stancomb-Willsbreen ved 19 °W ved Kronprinsesse Märtha Kyst iv est til Shinnanbreen ved 44°38'E ved austgrensa av Kronprins Olav Kyst i aust.

Havområdet er isdekt det meste av året. Om hausten dannar det seg pakkis som ikkje bryt opp før til våren. 

Området er viktig for ross-selen (*Ommatophoca rossii*).

## Historie
27. januar 1820 vart russaren Fabian Gottlieb von Bellingshausen den første som oppdaga Terra Australis (Antarktis) då han segla i Kong Haakon VII Hav nær Fimbul isbrem ved Kronprinsesse Märtha Kyst.

Området er kalla opp etter Haakon VII, den første kongen av Noreg etter unionen med Sverige var slutt. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King Haakon VII Sea|King Haakon VII Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Bilete frå Kong Haakon VII Hav
Lazarevhavet

**Lazarevhavet** er eit randhav i Sørishavet. Det ligg mellom Kong Haakon VII Hav i vest og Riiser-Larsenhavet i aust, eller mellom nullmeridianen ved 0°0' og 14 °E. Djupna i havområdet er stort sett under 3000 m og på det djupaste ned mot 4500 m. Det dekkjer eit område av 929&nbsp;000&nbsp;km². 

Sør for Lazarevhavet ligg Prinsesse Astrid Kyst i Dronning Maud Land.

Lazarevhavet er kalla opp etter den russiske admiralen og oppdagaren Mikhail Lazarev (1788-1851). Noreg har ikkje anerkjent dette havområdet og reknar det som ein del av Kong Haakon VII Hav.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lazarev Sea|Lazarev Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jacob van Ruisdael

**Jacob Izaackszoon van Ruisdael** () var ein nederlandsk landskaps- og marinemålar, som ettertida har oppvurdert til å vere ein sentral målar innanfor landskapsmåleriet.

### Liv og gjerning
Om barndom og oppvekst er lite sikkert kjent. Ruisdael vart medlem av målarlauget i Amsterdam i 1658 og fekk borgarskap til byen i 1659. I år 1681 vart han send tilbake til Haarlem, då han var for fattig til at byen Amsterdam ville ta på seg å forsyrgje han. Året etter døydde han på fattighuset i Haarlem.

Ruisdal vert i dag rekna som ein av dei finaste landskapsskildrarane nokon gong. Hans poetiske stemningsskildring og plastiske framstilling av landskap framstår som en egen klasse. Den samtidige landsmannen, Meindert Hobbema, låg på omtrent same nivå, men var meir avgrensa når det gjaldt element i bileta.

Motiva henta Ruisdael frå dei næraste omlandet, og frå ei reise som gjekk til det tyske grevskapet Bentheim. Han såg då eikeskog og små fossefall, noko som kom med i måleria hans som små, men viktige element. Signaturem hans finst på ca. 450 bilete. Nokre av desse kan vere av Hobbema, då det er funne ein del av seinare påførte («justerte») signaturar. Bileta til Ruisdael omfattar også marine motiv og byprospekt.

Han prøvde seg også med raderingar. Desse verkar å ha selt dårleg, mange av dei finst berre i eitt einaste eksemplar.

Måleriet *Landskap* er i samlingane til Nasjonalmuseet i Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jacob Isaacksz. van Ruisdael|Jacob Isaacksz. van Ruisdael]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Riiser-Larsenhavet

**Riiser-Larsenhavet** er eit randhav i Sørishavet. Det ligg mellom Lazarevhavet i vest og Kosmonauthavet i aust, eller mellom 14 °E og 30°E. Nordgrensa er definert til å vere 65 ºS. Det meste av havområdet er meir enn 3000 meter djupt. Det er dekt av drivis året rundt og dekkjer eit område på 1&nbsp;138&nbsp;000&nbsp;km².

Sørkysten av Riiser-Larsenhavet er Prinsesse Astrid Kyst og Prinsesse Ragnhild Kyst i Dronning Maud Land. I vest ligg Lazarev isbrem og lengst aust ligg Erskine ishamn og Godel ishamn, i tillegg til den tidlegare belgiske Roi-Baudouin-stasjonen.

Riiser-Larsenhavet er kalla opp etter den norske flypioneren og polfararen Hjalmar Riiser-Larsen (1890–1965).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Riiser-Larsen Sea|Riiser-Larsen Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mawsonhavet

**Mawsonhavet** er eit randhav i Sørishavet utanfor kysten av Queen Mary Land i Aust-Antarktis mellom Shackleton isbrem i vest og Vincennes Bay i aust. Vest for havet, på vestsida av Shackleton isbrem, ligg Davishavet. I aust ligg Bowman Island og Vincennes Bay.

To store isbrear munnar ut i Mawsonhavet: Scott Glacier og Denman Glacier. Kalving frå Denman Glacier ut i Mawsonhavet gjer at Pobeda Ice Island stundom dukkar opp.

Havområdet er kalla opp etter den australske polfararen Douglas Mawson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mawson Sea|Mawson Sea]]» frå , den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Scotiahavet

**Scotiahavet** er eit randhav til Sørishavet som ligg nord for Antarktishalvøya. Det vart namngjeve i 1932 etter ekspedisjonsskipet «Scotia» som vart nytta under Scotia-ekspedisjonen (1902–04) i dette området. Scotiahavet grensar i nord til Eldlandet og Falklandsøyane, i vest til Drakesundet, i aust til øygruppene Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane og i sør av Sør-Orknøyane og Antarktishalvøya. Delar av området utgjer Scotiaplata, og delar ligg over kontinentalsokkelen til Sør-Amerika. Havet dekker eit areal på cirka 900&nbsp;000&nbsp;km² med ei gjennomsnittsdjupne på cirka 4&nbsp;500 m og største djupne på cirka 5&nbsp;840 m.

I 1916 gjennomførte den britiske polarforskaren Ernest Shackleton saman med fire andre ekspedisjonsmedlemmer ei reise over Scotiahavet etter at fartøyet deira «Endurance» hadde blitt knust i isen. Mannskapet brukte to veker på å krysse Scotiahavet frå Elefantøya til Sør-Georgia i den opne livbåten «James Caird». 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Scotiahavet|Scotiahavet]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Om området The Encyclopedia of Earth
* Kart over Scotiahavet
Somovhavet

**Somovhavet** er eit randhav i Sørishavet og ligg nord for Aust-Antarktis, nord for Oates Coast, Victoria Land og George V Coast, mellom 150° og 170° aust. I vest ligg  D'Urvillehavet. Aust for Cape Adare, ved 170°14' E, ligg Rosshavet.

Somovhavet dekkjer eit areal på 1&nbsp;150&nbsp;000&nbsp;km² og er opp mot 3000 meter djupt.

240&nbsp;km nord for kysten ligg Ballenyøyane.

Somovhavet er kalla opp etter den russiske oseanografen og polfararen Mikhail Somov.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Somov Sea|Somov Sea]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Davis Coast

**Davis Coast** () er den delen av vestkysten av Den antarktiske halvøya mellom Cape Kjellman og Cape Sterneck. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names og kalla opp etter kaptein John Davis, den amerikanske selfangaren som hevda å vere den første som sette fot på kontinentet Antarktis ved Hughes Bay på denne kysten i «Cecilia» den 7. februar 1821.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Davis Coast|Davis Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Fallières Coast

**Fallières Coast** er den delen av vestkysten av Den antarktiske halvøya mellom utgangen av Bourgeois Fjord og Cape Jeremy og ligg ved Marguerite Bay og Wordie isbrem. I sør grensar han til Rymill Coast og i nord til Loubet Coast. Fallières Coast vart først utforska i januar 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under J.B. Charcot, som namngav kysten og kalla han opp etter Armand Fallières, då president i Frankrike.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fallières Coast|Fallières Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Foyn Coast

**Foyn Coast** () er den delen av austkysten av Den antarktiske halvøya mellom Cape Alexander og Cape Northrop. Han vart oppdaga i 1893 av den norske ekspedisjonen under kaptein Carl Anton Larsen, som kalla opp kysten etter Svend Foyn, ein norsk kvalfangar frå Tønsberg som fann opp granatharpunen som var til stor hjelp for moderne kvalfangst.

## Kjelder
Graham Coast

**Graham Coast** er den delen av vestkysten av Graham Land på Den antarktiske halvøya, som strekkjer seg 172&nbsp;km mellom Cape Bellue i sørvest og Cape Renard i nordaust.

Kysten er kalla opp etter Sir James Graham, marineminister uner den tidlege utforskinga av området av John Biscoe.

Graham Coast ligg kring . 

## Kjelder
* Composite Antarktis Gazetteer.
Loubet Coast

**Loubet Coast** er den delen av vestkysten av Graham Land på Den antarktiske halvøya, som strekkjer seg 158&nbsp;km mellom Cape Bellue i nordaust og Bourgeois Fjord i sørvest. Sør for Loubet Coast ligg Fallieres Coast og i nord ligg Graham Coast.

Kysten er kalla opp etter Émile Loubet, presidenten av Frankrike under utforskinga av området av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i januar 1905.

Loubet Coast ligg kring . 

## Kjelder
* Composite Antarktis Gazetteer.
Bowman Coast

**Bowman Coast** er delen av austkysten av Den antarktiske halvøya mellom Cape Northrop og Cape Agassiz. Han vart oppdaga av Sir Hubert Wilkins då han flaug over området den 20. desember 1928. Kysten vart namngjeven av Wilkins og kalla opp etter Isaiah Bowman, dåverande direktør i American Geographical Society.

## Sjå òg
*Graham Land

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bowman Coast|Bowman Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*
Danco Coast

**Danco Coast** er den delen av vestkysten av Den antarktiske halvøya som ligg mellom Cape Sterneck og Cape Renard. Denne kysten vart utforska i januar og februar 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache. Kysten blei kalla opp etter løytnant Emile Danco som døydde under ekspedisjonen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danco Coast|Danco Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Nordenskjöld Coast

**Nordenskjold Coast** () er den delen av austkysten av Den antarktiske halvøya som ligg mellom Cape Longing og Cape Fairweather. Namnet vart føreslått i 1909 av Edwin Swift Balch, for Otto Nordenskiöld, den svenske geografen og leiaren av Den svenske antarktiskekspedisjonen, 1901-04, som utforska denne kysten i 1902 på skipet sitt «Antarctic».

Området vart seinare utforska av Lincoln Ellsworth.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nordenskjöld Coast|Nordenskjöld Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Oscar II Coast

**Oscar II Coast** er den delen av austkysten av Den antarktiske halvøya som ligg mellom Cape Fairweather og Cape Alexander. Han vart oppdaga i 1893 av  kaptein Carl Anton Larsen, som kalla staden opp etter kong Oscar II av Sverige og Noreg.

## Kjelder
Black Coast

**Black Coast** er den delen av austkysten av Den antarktiske halvøya mellom Cape Boggs og Cape Mackintosh. Denne ksyten vart oppdaga og fotografert frå lufta av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service, 1939–41, på ein flytur den 30. desember 1940. Det sørlegaste punktet som ein nådde var Wright Inlet ved 74 °S, men ein kan sjå detaljar så langt sør som Bowman Peninsula på flyfotografia som vart teken under flyturen. 

Black Coast vart kalla opp etter kommandør (seinare admiral) Richard B. Black, U.S. Navy Reserve (1902–92), leiaren for flyturen den 30. desember og øvstkommanderande på East Base.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Black Coast|Black Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
English Coast

**English Coast** er den delen av kysten av Antarktis mellom nordenden av Rydberg Peninsula og Buttress Nunataks, på vestsida av Palmer Land. Lenger vest ligg Bryan Coast, og i nord går Rymill Coast aust for Alexander Island over George VI Sound. Denne kysten vart oppdaga og utforska i 1940 av Finn Ronne og Carl R. Eklund og frå lufta av andre medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41. Han vart opphavleg kalla «Robert English Coast» etter kaptein Robert A.J. English frå US Navy, administrasjonssekretær for USAS, 1939–41, og tidlegare kaptein på «Bear of Oakland» under Byrd-ekspedisjonen, 1933–35. Namnet vart sidan gjort kortare.

## Kjelder
Lassiter Coast

**Lassiter Coast** er den delen av austkysten av Den antarktiske halvøya som strekkjer seg frå Cape Mackintosh til Cape Adams. Den nordlege delen av kysten vart oppdaga og fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. I 1947 vart heile kysten fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Ronne, som i lag med Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla kysten frå bakken. Kysten vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein James W. Lassiter som då var i US Army Air Force (USAAF), og som var sjefpilot under RARE. Lassiter var ikkje berre pilot på flyturen sørvestover frå Cape Adams, då områda til 76°00'S, 72°30'W (Mount Hassage-området) vart observert første gong, men òg på flyturen søraustover til kring 79°00'S, 43°45'W, då sjøsida av Ronne isbrem og vestlege og sentrale område av Filchner isbrem vart oppdaga og fotografert for første gong. 

## Kjelder
Wilkins Coast

**Wilkins Coast** er den delen av austkysten av Den antarktiske halvøya som ligg mellom Cape Agassiz og Cape Boggs. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Sir Hubert Wilkins, som var ein av dei første som flytte i Antarktis den 20. desember 1928. Han flydde sørover frå Deception Island og kryssa Den antarktiske halvøya til austsida. Han fortsette sørovar til Stefansson Strait og Hearst Island, som ligg midtvegs langs Wilkins Coast.

## Kjelder