open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mewar

**Mewar** (मेवाड़) er eit område som ligg sørleg sentralt i den noverande indiske delstaten Rajasthan. Området var styrt av radjputar gjennom fleire hundreår. Fyrstestaten Udaipur, også kalla Mewar,  blei grunnlagd på 700-talet. Han kjempa lenge mot muslimske herskarar i området, men blei etterkvart underlagd Britisk India som vasallstat. I 1949 blei han innlemma i den nye staten India.

Mewar-regionen ligg mellom Aravallifjella i nordvest, Ajmer i nord, Gujarat og Vagad-regionen i Rajasthan i sør, Malwa-regionen i Madhya Pradesh i søraust og Hadoti-regionen i Rajasthan i aust. Han omfattar dei moderne distrikta Bhilwara, Chittorgarh, Rajsamand, Udaipur og Pirawa Tehsil i Jhalawar distrikt i Rajasthan, Neemuch og Mandsaur i Madhya Pradesh og delar av Gujarat.

Dei nordlege og austlege delane av regionen ligg på eit opphøgd platå som utgjer ei slakt hellande slette, medan dei vestlege og sørlege delane er åslendte og tradisjonelt dekte av tjukke skogar. Vasskiljet mellom Bengalbukta og Khambhatgolfen går nesten gjennom midten av Mewar. Frå nord- og austdelen renn elvane Bedach og Banas-elva med bielvar. Dei renn ut i Chambal-elva, som igjen renn ut i Yamuna. Elvane i sør og vest renn ut i Sabarmati og Mahi med bielvar. 

Aravallifjella dannar den nordvestlege grensa for regionen. Dei er hovudsakleg danna av sedimentære bergartar som marmor og kotastein, som begge har vore mykje brukt til byggearbeid i regionen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mewar|Mewar]]» frå ,  den 11. mars 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Worldstatesmen - Mewar
Fyrstestaten Udaipur

**Fyrstestaten Udaipur**, også kjend som **Mewar**, var ein sjølvstendig stat i Mewar-området i noverande Rajasthan i India. Han blei del av republikken India i 1949.

## Geografi
Grensene til staten har endra seg mykje gjennom hundreåra. I 1941 hadde staten eit areal på 34&nbsp;110&nbsp;km² (omtrent tilsvarande dagens Nederland). Frå staten inngjekk ein traktat med britane i 1818 til han blei del av India i 1949 gjekk grensene slik: Til det britisk-styrte distriktet Ajmer-Merwara i nord, til statane Jodhpur og Sirohi i vest, Idar i sørvest, Dungarpur, Banswara og Pratabgarh i sør, Bundi og Kotah i aust og Jaipur i aust.

## Historie
Mewar blei grunnlagd av Bappa Rawal, ein tidlegare leiar for Mori-kongen i Chittor, som fekk kontroll over Chittor rundt 728.

I eit halvt hundreår fram til 1818 hadde styrkane til Holkar, Scindia og Amir Khan herja og plyndra Mewar, slik at både herskaren og folket var i fattigdom. Så tidleg som i 1805 bad maharana Bhim Singh av Mewar om assistanse frå britane, men den britiske traktaten av 1803 med Scindia gjorde at dei ikkje kunne gje nokon hjelp. I 1817 var britane blitt mykje meir interesserte i å alliera seg med radjput-herskarar, og Mewar og Det britiske austindiakompaniet skreiv under på ein traktat om «vennskap, allianse og sameining» den 13. januar 1818.

Under traktaten gjekk dei britiske styresmaktene med på å verna Mewar sitt territorium. Til gjengjeld anerkjende Mewar britisk overherredøme, gjekk med på å ikkje inngå politiske samband med nabostatar, og skulle betala ein fjerdedel av inntektene sine som tributt i fem år, og tre åttandedelar i all framtid.

Fyrstestaten fekk ei grunnlov 23. mai 1947. Den siste herskaren av Udaipur skreiv under på ein avtale om å bli del av India den 7. april 1949.

## Herskarar

*Bhim Singh (1778-1828)
*Jawan Singh (1828-1838)
*Sardar Singh (1838-1842)
*Swarup Singh (1842-1861)
*Shambhu Singh (1861-1874)
*Sajjan Singh (1874-1884)
*Fateh Singh (1884-1930)
*Bhupal Singh (1930-1956)
*Bhagwat Singh  (1956-blei del av India i 1949)
*Mahendra Singh

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Udaipur State|Udaipur State]]» frå ,  den 11. mars 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* *The Kingdom of Mewar: great struggles and glory of the world's oldest ruling dynasty*, by Irmgard Meininger. D.K. Printworld, 2000. .
* *Costumes of the rulers of Mewar: with patterns and construction techniques*, by Pushpa Rani Mathur. Abhinav Publications, 1994. .
Eliot Vassamillet

**Eliot Vassamillet** (), best kjend under artistnamnet **Eliot**, er ein belgisk songar og artist. Han vart nasjonalt kjent i 2018 då han deltok i *The Voice Belgique*, den belgiske utgåva av talentkonkurransen *[[Fjernsynsserien The Voice|The Voice.]]* Han skal representera Belgia i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel.

## Bakgrunn
Vassamillet er oppvaksen i byen Mons, og er elev ved den vidaregåande skulen Collège Saint-Stanislas i same by. Vinteren 2018 vart han kjent i Belgia, då han deltok i den sjuande sesongen av *The Voice Belgique.* I talentkonkurransen fekk han plass i teamet til den franske songaren Slimane. Eliot vart slått ut av konkurransen i ellevte program i mars 2018.

I januar 2019 kunngjorde den vallonsk-belgiske kringskastaren RTBF at Eliot skulle representera Belgia i Eurovision Song Contest i Tel Aviv i mai 2019. Han skal framføra ein song skriven av Pierre Demoulin, frontfigur i den belgiske gruppa Roscoe og medskribent for songen «City Lights» med Blanche, Belgia si Eurovision-bidrag i 2017. Songen enda på ein fjerdeplass.

## Referansar
Duncan Laurence

**Duncan de Moor** (), kjend under artistnamnet **Duncan Laurence**, er ein nederlandsk songar og låtskrivar som representerte Nederland i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv i Israel med songen «Arcade». 

Laurence starta den musikalske karrieren sin ved Rock Academy i Tilburg, og spelte i fleire band ved skulen. Her utvikla han seg også som songar, låtskrivar og musikkprodusent. 

I 2014 deltok han i den femte sesongen av *The Voice of Holland* og hadde Ilse DeLange som mentor. 

Han har òg jobba som låtskrivar i London og Stockholm, og i 2018 skreiv han songen «Closer» saman med Jihad Rahmouni. Songen vart utgjeven av K-pop-duoen TVXQ på albumet *New Chapter No. 1: The Chance of Lóve*.

## Referansar
Michela Pace

**Michela Pace** () er ei maltesisk songarinne som vann den første sesongen av *X Factor Malta* i 2019. Takka vera sigeren fekk ho i oppdrag å representera Malta i Eurovision Song Contest 2019. I tillegg vann ho òg ein platekontrakt med Sony Music Italia. Ho har også delteke i den maltesiske uttakinga til Eurovision Song Contest i 2017, med songen «Cruise Control», men kom ikkje vidare til finalen.

## Referansar
Birger Breivik

**Birger Breivik** () var ein norsk skulemann, organisasjonsleiar og politikar frå Fyresdal i Telemark. Han var stortingsrepresentant 1958-61 for Kristeleg Folkeparti og Aust-Agder.

Far hans var landhandlar på Folkestad i Fyresdal. Sjølv vart Breivik student i 1937 og tok i 1940 eksamen ved Norges Handelshøgskole. Han underviste ved Fjellhaug ungdomsskole i Oslo 1933-37 og på ny 1940-45, den siste femårsbolken var han lærar også ved Oslo Handelsgymnasium. I 1945 fekk han styrar-stillinga ved Drottningborg Handelsskole i dåverande Fjære kommune i Aust-Agder, ein jobb han hadde til 1965.

Breivik var aktiv misjonsmann. Såleis sat han 1958-73 i hovudstyret for Norsk Luthersk Misjonssamband. Frå 1965 arbeidde han i den daglege leiinga for misjonssambandet i Oslo, generalsekretær 1970-82. I tida 1971-82 var han også styremedlem i Norsk misjonsråd.

Breivik engasjerte seg i politikken for Kristeleg Folkeparti. Tingperioden 1958-61 representerte han partiet og Aust-Agder på Stortinget. På Tinget var han medlem i Justiskomiteen. Han lukkast ikkje verte attvald i 1965. Frå 1961 til -67 var han varaformann Kristeleg i Folkeparti, sidan 1967 landsstyremedlem i fire år.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Schwechat

**Schwechat** er ein by og ein kommune i distriktet Bruck an der Leitha i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 44,8 km² og i kring 18&nbsp;000 ibuarar. Byen ligg 162 meter over havet, ved der elva Schwechat renn inn i Donau.

Hovudflyplassen i Austerrike, Flughafen Wien-Schwechat, er plassert i kommunen, 18 km søraust om sentrum av Wien. Også det største oljeraffineriet i Austerrike ligg i Schwechat.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Schwechat|Schwechat]]» frå ,  den 11. mars 2019.*
Claudia Nystad

**Claudia Künzel**, gift **Nystad**,  er ein tysk tidlegare langrennar, fødd i Zschopau i dåverande Aust-Tyskland. Ho vann OL-gull i 4 x 5 km stafett under Vinter-OL 2002 og VM-gull i same øvinga året etter. I 2010 vart ho olympisk meister i lagsprint saman med Evi Sachenbacher. Individuelt vann Künzel sølvmedaljen på sprintdistansen ved Ski-VM 2003 og i Vinter-OL 2006. Ho vann sølvmedaljar i 4 x 5 km stafett også under Vinter-OL 2006 og Ski-VM 2007, i den sistnemnde meisterskapen også i lagsprinten. Medaljesankinga avslutta Künzel/Nystad i Vinter-OL 2014, då Tyskland kom på bronseplassen i 4 x 5 km stafett.

## Aktiv
Künzel deltok i verdscupen i langrenn fyrste gongen i mars 1998. I februar 2001 gjekk ho inn til tredjeplass i ei sprinttevling i Nové Město na Moravě, der einast Julija Tsjepalova og Anita Moen kom i mål før henne. 

Under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City enda Künzel på fjerdeplass på sprinten. Få dagar seinare gjekk ho tredjeetappen for det tyske laget som overraskande tok gullmedaljen, etter Evi Sachenbacher spurtslo norske Anita Moen. Manuela Henkel og Viola Bauer gjekk dei to fyrste etappane for Tyskland. Dei same fire utøvarane vann også 4 x 5 km stafett under ski-VM 2003 i Val di Fiemme. Tidlegare i same verdsmeisterskapen sikra Künzel seg sølvmedaljen i sprinttevlinga, bak den nye norske storløparen Marit Bjørgen.

Ved vinterleikane 2006 tok Künzel ein ny sølvmedalje på sprintdistansen, bak Chandra Crawford frå Canada. På stafetten spurta Künzel det tyske mannskapet inn til sølvmedaljar. To sølvmedaljar sanka ho i lag med tyske lagkameratar då Ski-VM 2007 vart avvikla i Japan. Ny sølvmedaljar fekk ho då Tyskland for tredje og fjerde gong i rad vart nummer 2 i ein meisterskapsstafett over 4 x 5 kilometer, høvesvis ved Ski-VM 2009 og Vinter-OL 2010. Under meistermøtet i det nemnde vinter-OL i Vancouver, syrgde ho for OL-gull til seg og Evi Sachenbacher då ho slo svenske Anna Haag med seks tidels sekund i innspurten på lagsprinten.

Etter fire medaljelause år, enda Künzel og Tyskland opp med bronse på 4 x 5 km stafett i Sotsji-OL 2014.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*Vinter-OL 2002: Gullmedalje i 4 x 5 km stafett
*Ski-VM 2003: Gullmedalje i 4 x 5 km stafett, sølv i sprint
*Ski-VM 2005: Nr 7 på tremila, nr 4 i lagsprint
*Vinter-OL 2006: Sølv i stafett, sølv i sprint, nr 6 på 30 km
*Ski-VM 2007: Sølvmedalje i både stafett og lagsprint
*Ski-VM 2009: Sølvmedalje i stafett
*Vinter-OL 2010: Gull i lagsprint og sølv i stafett
*Vinter-OL 2014: Bronsemedalje i stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Claudia Nystad|Claudia Nystad]]» frå ,  den 12. mars 2019.*
Maritim

**Maritim** og **marin** (begge frå latin *mare* som betyr 'hav') er omgrep for noko som har med hav og sjøfart å gjera. 
Ein kan snakka om maritimt klima, marinbiologi, marin grense og liknande omgrep knytt til kyst og hav.

Det kan brukast om forsking knytt til havet, som maritim eller marinarkeologi, marin økologi eller marin akustikk; næringsverksemd kytt til sjø og sjøfart, som shipping, maritim logistikk eller maritim teknikk. Marine viser til militær verksemd til sjøs. 

«Mairitim» er også brukt som namn på hotell i typisk historiske sjøfartsbyar.
Uttrykket blir også brukt om mote og design inspirert av skipsfart, som «maritim stil» og «maritim mote».

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff

* Maritim. Artiklar ved tu.no
Jessica Diggins

**Jessica Diggins** () er ein USA-amerikansk langrennar frå Washington fylke i delstaten Minnesota. Ho vart verdsmeister i lagsprint under Ski-VM 2013 i Val di Fiemme og olympisk meister i same øvinga då Vinter-OL 2018 fann stad i Pyeongchang, i begge tilfella i lag med Kikkan Randall. Diggins har elles vunne sølv på 10 km ved Ski-VM 2015, medan ho under Ski-VM 2017 tok sølv i sprinttevlinga og kom på bronseplass i lagsprinten. I verdscuprenn stod ho per 11.3.2019 bokført med seks individuelle triumfar; fire i etapperenn, ein på 10 km og ein i sprintøvinga.

I 2024 fekk ho Holmenkollmedaljen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jessica Diggins|Jessica Diggins]]» frå ,  den 12. mars 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Ida Ingemarsdotter

**Ida Maria Erika Ingemarsdotter** () er ein svensk langrennar frå Sveg i Härjedalen. Saman med Charlotte Kalla vart ho verdsmeister i lagsprint under Ski-VM 2011 i Oslo og tre år seinare vart dei same to olympiske meistrar då det svenske mannskapet vann 4 x 5 km stafett under Vinter-OL 2014 i Sotsji. Ida Ingemarsdotter vann elles fem VM-sølv i tida 2011-15, fordelt på to stafettar, to lagsprintar og i 2013 den individuelle sprinttevlinga. Under vinterlekane 2014 sikra ho seg elles ein bronsemedalje i lagsprinten. Per 11.3.2019 hadde ho vunne to sprinttevlingar i verdscupen i langrenn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ida Ingemarsdotter|Ida Ingemarsdotter]]» frå ,  den 12. mars 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Tus

**Tus** er ein gammel by i den iranske provinsen Razavi Khorasan. 
Tus ligger i nærleiken av storbyen Mashhad, ein av dei viktigaste religiøse stadene innan sjiaislam.

Byen var kjend som *Susia* (Σούσια) for dei gamle grekarane.  Han blei hærteken av Aleksander den store i 330 f.Kr.

Han blei teken av omajjadekalifen Abd al-Malik og blei verande under omajjadekontrol fram til 747, då ein underordna av Abu Muslim Khorasani nedkjempa omajjadeguvernøren under Abbasideoppreisten. I 809 blei abbasidekalifen Harun al-Rashid sjuk og døydde i Tus medan han var undervegs for å få slutt på uroa i Khorasan. Han er gravlag i området.

I 1220 blei Tus plyndra og øydelagd under den mongolske leiaren Subutai. Eit år etter drap Tolui og styrkane hans størsteparten av innbyggjarane, og øydela grava til Harun al-Rashid. Fleire tiår seinare blei byen gjennoppbygd under guvernøren Kuerguez.

Byen er best kjend som opphavsstaden til diktaren Abu l-Qasim Firdausi (død ca. 1020), som stod bak det monumentale persiske nasjonaleposet Sjāhnāmeh, eller Den iranske kongeboka. Den betydelege islamske lærde Abu Hamid Muhammad al-Ghazali kom også herfrå, fødd her i 1058. Andre større personar frå Tus er Asadi Tusi (død 1072), Sharaf al-Din al-Tusi (død 1213) og Nasir ad-Din at-Tusi (død 1274).

## Merknadar

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tus|Tus]]» frå  og «[[:en:Tus, Iran|Tus, Iran]]» frå , den 12. mars 2019.*
Pirjo Muranen

**Pirjo Elina Muranen**, fødd **Manninen**, () er ein finsk tidlegare langrennar frå Rovaniemi. Ho vart verdsmeister i sprintøvinga under Ski-VM 2001 i Lahti, og vann også VM-gull i 4 x 5&nbsp;km stafett med Finlands lag i verdsmeisterskapane 2007 og 2009. Dessutan sikra ho seg sølv i lagsprinten ved Ski-VM 2005, og bronsemedaljar i sprinttevlinga i VM 2009, samt i 4 x 5&nbsp;km stafett under Vinter-OL 2010 og Ski-VM 2011. Pirjo Muranen, som er syster til Hannu Manninen, vann 5 individuelle sprintrenn i verdscupen i langrenn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pirjo Muranen|Pirjo Muranen]]» frå ,  den 12. mars 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Frida Karlsson

**Frida Elisabeth Karlsson** () er ein svensk langrennar frå Sollefteå. Ho slo gjennom under verdsmeisterskapen i nordiske greiner i Seefeld i Austerrike, der ho var med om å vinne gullmedaljen i 4 x 5 km stafett og dessutan tok sølvmedaljen på 10 km og bronsemedaljen på tremila.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Frida Karlsson|Frida Karlsson]]» frå ,  den 12. mars 2019.*
Anna Dahlberg

**Anna Dahlberg**, gift **Olsson** i 2008, () er ein svensk tidlegare langrennar frå Kramfors i Ångermanland. Ho vart olympisk meister i lagsprint under Vinter-OL 2006 og tok sølvmedaljen i same øvinga då Ski-VM 2009 fann stad i Liberec. I begge meisterskapane gjekk ho i lag med Lina Andersson.

### Aktiv
Dahlberg deltok i verdscupen i langrenn fyrste gongen i 1997 og var aktiv til OL-sesongen 2010. Ho markerte seg einast i dei korte tevlingane, alle hennar 12 individuelle pallplasseringar i verdscupen kom i sprintøvinga. Den 4. februar 2006 tok ho sin einaste individuelle verdscupsiger, med di ho sigra i ei 1 kilometer lang sprinttevling i klassisk stil i Davos. Åtte dagar seinare gjekk ho  fyrst då ho og Lina Andersson vann gull i lagsprinten/vekslingsstafetten under vinterleikane i Torino, 0,6 sekund framom Canada. Under Ski-VM 2007 i Sapporo vart Dahlberg nummer fire i sprinttevlinga, og gjekk ein etappe for det svenske mannskapet som kom på fjerdeplassen i 4 x 5 km stafett. I ski-verdsmeisterskapen 2009 enda ho som Anna Olsson sist i finalefeltet i den individuelle sprintøvinga, medan ho i par med Lina Andersson gjekk i mål til sølv på lagsprinten. Anna Olsson avslutta sine internasjonale meisterskapstevlingar med ein ny individuell fjerdeplass i sprint ved Vinter-OL 2010 i Vancouver.

Ho er gift med langrennaren Johan Olsson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anna Olsson (Skilangläuferin)|Anna Olsson (Skilangläuferin)]]» frå ,  den 12. mars 2019.*
Andrej Larkov

**Andrej Vitaljevitsj Larkov** () er ein langrennar frå Zelenodolsk i Russland. Han tok bronsemedaljen på femmila under Vinter-OL 2018 i Pyeongchang. Både i Ski-VM 2017, Vinter-OL 2018 og Ski-VM 2019 gjekk han ein etappe for Russlands lag i 4 x 10 km stafett, og i alle tre tilfella vann han ein sølvmedalje. I verdscupen i langrenn oppnådde Larkov ein andreplass i eit etapperenn i Tour de ski 2018, medan han vart tredjemann på femmila under Holmenollrenna 2019 i Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Andrei Witaljewitsch Larkow|Andrei Witaljewitsch Larkow]]» frå ,  den 13. mars 2019.*
Aleksandr Bessmertnykh

**Aleksandr Andrejevitsj Bessmertnykh** () er ein russisk langrennar frå Berjozovskij i Russland. Han vann sølvmedaljen på 15 km under Ski-VM 2019 i Seefeld. Elles har han gått ein etappe for tre russiske sølvlag i 4 x 10 km stafett; fyrste gongen under Vinter-OL 2014, sidan i ski-verdsmeisterskapane 2017 og 2019. Perioden 2013-19 oppnådde Bessmertnykh tre andreplassar og like mange tredjeplassar i tevlingar i verdscupen i langrenn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alexander Bessmertnykh (skier)|Alexander Bessmertnykh (skier)]]» frå ,  den 13. mars 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Lea Sirk

**Lea Sirk** () er ein slovensk popsongar frå Koper.

Ho representerte Slovenia under Eurovision Song Contest 2018 med songen «Hvala, ne!». Songen nådde finalen i tevlinga og enda til slutt på 22.-plass. Sirk har tidlegare forsøkt å representera Slovenia i 2009, 2010 og 2017.

## Referansar
Ålesund Bybad

**Ålesund Bybad** er eit badeanlegg under bygging ved Utstillingsplassen i Ålesund, og som vert det største på Sunnmøre når det står ferdig kring nyttår 2020/2021. Badeanlegget vil bestå av 50-meters treningsbasseng, 25-meters basseng med stupetårn, samt bølgjebasseng, terapibasseng og sklie.

Det er selskapet Brødrene Jangaard A/S som står bak utbygginga, og byggearbeidet vert utført av Veidekke. I samband med badeanlegget vert det òg bygt bustadblokker, og samla kontraktsverdi er på 344 millionar kroner.

## Referansar
Oliver Dahl-Goli

**Oliver Dahl-Goli** () var ein predikant, organisasjonsleiar og politikar frå Sandar i Vestfold. Mellom 1961 og 1965 representerte han Kristeleg Folkeparti på Stortinget.

## Liv og virke
Dahl-Goli utdanna seg til møbeltapetserar i 1912/13 på ein teknisk fagskule i Tønsberg. Han praktiserte så yrket frå 1913 til 1916. Deretter gjekk han skulevinteren 1916/17 på Vestlandske Indremisjonsforbund sin bibelskule og var frå 1918 reisesekretær for Det Vestlandske Indremisjonsforbund. Perioden 1921–1923 hadde han Finnmark som arbeidsfelt, og 1923–1926 Romsdal krins. I 1927 byrja han arbeide i Den indre Sjømannsmisjon, fyrst som reisesekretær i to år. Sidan var han sekretær for landsstyret, frå 1932 med tittel generalsekretær. Han var dagleg leiar i Sjømannsmisjonen heilt fram til 1963. Dessutan disponerte han dei to hospitalskipa til Sjømannsmisjonen i over 30 år, og nesten like lenge var han redaktør for organisasjonsbladet 'Fiskerens Venn'.

Hausten 1961 vart Dahl-Goli vald til stortingsrepresentant frå valkrinsen Bergen og for Kristeleg Folkeparti, vald på ei fellesliste med partiet Høgre. På Stortinget var han medlem i Protokollkomiteen. Han tok ikkje attval i 1965.

## Kjelder

*
PRP-4

**PRP-4 NARD** (russisk: Podvizjnyj razvedyvatel'nyj punkt/подвижный разведывательный пункт ПРП-4 «Нард») (GRAU-indeks — **1V121** er ein radar for oppdaging av mål for feltartilleriet. 

## Referansar
Trubadur

**Trubadur** er ei nemning for oksitanske diktarar og musikarar i høgmellomalderen, og seinare om andre visediktarar og songarar.

Trubadurane verka ved fyrstehoffa i Sør-Europa i perioden 1100-1350. Dei framførte songane sine til eige akkompagnement på eit instrument som ei harpe. Diktinga deira om riddarliv og høvisk kjærleik fekk internasjonal tyding.

Ein kjenner til namna på rundt 450 mellomaldertrubadurar, som Vilhelm av Poitiers, Bertran de Born, Bernart de Ventadour og Peire Vidal. Innan trubadurdiktinga finst det fleire ulike sjangerar, som *canso d'amor, pastorela* (song til ei gjetarjente), *alba* (åtskilling ved daggry) og *tenso* (dialog om vesenet til kjærleiken).

## Kjelder
Kikkan Randall

**Kikkan Randall** () er ein USA-amerikansk tidlegare langrennar, fødd i Salt Lake City. Ho vart verdsmeister i lagsprint under Ski-VM 2013 i Val di Fiemme og olympisk meister i same øvinga då Vinter-OL 2018 fann stad i Pyeongchang, i begge tilfella i lag med Jessica Diggins.

### Aktiv
Randall deltok i verdscupen i langrenn frå 2005 til 2018. I tida desember 2007 til mars 2014 vann ho 13 renn i verdscupen, 11 av sigrane kom i sprintevlinga, medan 2 var etappesigrar i Tour de Ski. Under Ski-VM 2009 i Liberec tok ho sølvmedaljen i sprintøvinga, italienske Arianna Follis kneip gullmedaljen. Fire år seinare rauk Randall tidleg ut or sprinttevlinga under verdsmeisterskapen i Val di Fiemme, derimot spurta ho, i same meisterskapen, frå Sveriges Ida Ingemarsdotter og Finlands Krista Lähteenmäki og sikra slik seg og Jessica Diggins eit noko overraskande VM-gull på sprintstafetten. Under Ski-VM 2017 i Lahti kneip Randall bronsen i sprintøvinga, langt bak gullvinnar Maiken Caspersen Falla og sølvvinnar Diggins. Høgdepunktet for Randall og Diggins kom under vinterleikane i Sør-Korea, den 21. februar 2018. Sistnemnde utøvar stakk frå den svenske ankerkvinna Stina Nilsson i avslutninga på sprintstafetten. Det var fyrste gongen USA vann OL-gull i langrenn.

Randall vann premien som beste utøvar i sprint-verdscupen tre år på rad, 2012-14. I vanleg langrenn makta ho aldri å hevde seg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kikkan Randall|Kikkan Randall]]» frå ,  den 14. mars 2019.*
Martin Koukal

**Martin Koukal** () er ein tsjekkisk tidlegare langrennar frå Nové Město na Moravě som vart verdsmeister på 50 km under Ski-VM 2003 i Val di Fiemme. Han vann elles ein VM-bronse og ein OL-bronse i ulike stafettøvingar.

### Aktiv
Koukal deltok i verdscupen i langrenn frå 1997 til 2011. Bortsett frå ein tredjeplass i ei sprinttevling i Garmisch-Partenkirchen i desember 1999, vart han lagt lite til merke i skimiljøet føre Ski-VM 2003 i Val di Fiemme. Under meisterskapen i Nord-Italia gjekk han fyrst inn til sjetteplass på 30-kilometeren, før han fylgde opp med å verte femtemann i sprintrennet. Siste dagen i meisterskapen, 1. mars 2003, overraska han stort ved å vinne femmila i fristil framfor tre svenske utøvarar, med Anders Södergren nærast, 15 sekundar bakom.

Saman med Dušan Kožíšek vann Koukal bronsen på sprintstafetten under Ski-VM 2005. Han var med i gullstriden til innspurten, der han måtte gje tapt for tyske Axel Teichmann i kampen om sølv, Noregs lag vann tevlinga rimeleg klart. Koukal var også med då det vart massespurt på 50 km under Vinter-OL 2006. Han passerte målstreken 3,1 sekundar etter vinnaren, måtte likevel nøye seg med å verte nummer sju. Same plasseringa på same distansen fekk Koukal då Ski-VM 2009 fann stad i Liberec heime i Tsjekkia, ved det høvet 8,1 sekundar bakom gullmedaljøren, Petter Northug. Året etter, under Vinter-OL 2010 i Vancouver kjempa dei same to, som ankermenn, om sølvplassen i 4 x 10 km stafett, eit oppgjer Northug avgjorde til Noregs fordel. Koukal og det tsjekkiske laget fekk dermed bronse.

Koukal la opp i 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Martin Koukal|Martin Koukal]]» frå ,  den 14. mars 2019.*
Marwar

**Marwar** er ein region som ligg sørvest og sentralt i delstaten Rajasthan i India. Namnet blir også som brukt som eit anna namn for fyrstestaten Jodhpur. 
Store delar av området ligg i Tharørkenen. Ordet *maru* er sanskrit for ørken, medan *wad* er eit ord for eit særskild område på rajasthani. Namnet «Marwar» kan dermed omsetjast til 'ørkentraktene'. Ein må ikkje forveksla staden med Mewar (Udaipur), som ligg søraust i Rajasthan. 

Regionen grensar til Jangladesh i nord, Dhundhar i nordaust, Ajmer i aust, Mewar i søraust, Godwar i sør, Sindh i sørvest og Jaisalmer-regionn i vest. Han omfattar dei noverande  distrikta Barmer, Jalore, Jodhpur, Nagaur, Pali og delar av Sikar. Jodhpur er sentrum i regionen. Byen blei anlagt i 1459, og var hovudstad i Marwar-staten fram til 1949. Andre byar som har vore rekna til regionen er Ajmer, Bikaner, Jaisalmer, Umarkot og Jainagar.

Geografisk er Marwar stort sett danna av eit sandslettelandskap som ligg nordvest for Aravallifjella. Fjella stopper mykje av fukta frå sørvestmonsunen, som står for mykje av nedbøren i India. Den årlege nedbørsmengda i området er derfor lågt, frå 10&nbsp;cm til 40&nbsp;cm. Temperaturar varierer frå 48-50 &deg;C om sommaren til under null om vinteren. Området like ved fjella er prega av eit tornekrattområde, medan resten av Marwar er del av Tharørkenen.

Luni-elva renn gjennom Marwar-slettene frå Pushkar-sjøen i Ajmer distrikt i sørvestleg retning før ho forsvinn i Rann of Kutch i Gujarat. Ho får tilførsle frå bielvar som renn frå Aravallifjella. Vatn frå elva og brunnar nær henne blir brukt til å vatna kveite- og byggavlingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marwar|Marwar]]» frå  og «[[:en:Marwar|Marwar]]» frå , den 14. mars 2019.*
Sabarmati

**Sabarmati** er ei av dei store elvane som renn vest i India. Ho har opphav i Aravallifjella i Udaipur distrikt i Rajasthan, og renn ut i Khambhatgolfen i Det arabiske havet. Elva har eit løp på 371&nbsp;km som går sørvestover gjennom Rajasthan og Gujarat. 48 km av elva går gjennom Rajasthan, medan 323 km høyrer til Gujarat.

Byane Ahmedabad og Gandhinagar, høvesvis den kommersielle og den politiske hovudstaden i Gujarat, ligg ved elva. Mahatma Gandhi grunnla ein ashram, Sabarmati Ashram, ved bustaden sin ved breidda av elva.

Sabaramti og bielvane hennar er demde opp fleire stader. Dharoi-demningen på Sabarmati ligg nær Dharoi i Mehsana distrikt nordi Gujarat. Demningen blei bygd i 1978 for å kontrollera vassføring - danna hydroelektrisitet, hindra flaum og bidra til kunstig vatning.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sabarmati River|Sabarmati River]]» frå ,  den 14. mars 2019.*  
 

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Dharoi dam|Dharoi dam]]» frå ,  den 14. mars 2019.*
Pada

**Pada** er eit ord frå sanskrit som bokstaveleg tyder 'fot'. Sanskritordet *padá* (devanagari पद) har kognatar i gresk *pous* og latin *pes*. Omgrepet har fått ei rekkje avleidde tydingar, som trinn, fotavtrykk, spor, merke, versefot, oppdeling, måleining og andre omgrep innan språk, litteratur og religion.

Døme:
*Pada kan visa til ein måte å lesa Veda-tekstar på der ein innfører klare skilje mellom orda, og ikkje bruker vanlege sandhiovergangar.

*Pada kan visa til eit lyrisk dikt sett til musikk, ofte nemnd saman med songtypen bhajan.

*Som måleining utgjer ein pada 12 eller 15 fingerbreidder, eller 1/2 eller 1/3 eller 3/7 av ein prakrama.

* Ei firedeling av eit heile (som ei bok)

*I sanskrit-prosodi er *pāda* namnet på ein versefot.

*I sanskrit-grammatikk viser *pāda* til bøygde substantiv eller verb.

## Religiøs tyding
Innan religion kan pada visa til føter eller fotspor laga av heilage eller guddommelege personar. Innan buddhismen kan ein til dømes snakka om *Buddhapada*, 'Buddha-fotspor', og innan hinduismen om *pāda* eller *pādamudrā* frå gudar. Føtene til den enorme Gommateshwara-statuen, som er særs viktig i djainismen, blir tilbedd dagleg i eit rituale kalla *pada-puja*. 

Fjellformasjonen Sri Pada på Sri Lanka blir kalla Buddha sitt fotspor av buddhistar, Shiva sitt fotavtrykk av hinduar og Adam sitt fotavtrykk av muslimar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pada|Pada]]» frå ,  den 14. mars 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* på Engelsk Wiktionary
Denis Spitsov

**Denis Sergejevitsj Spitsov** () er ein russisk langrennar frå Vozjega i Vologda oblast. Han vann to stafettsølv og ein individuell bronse under dei olympiske vinterleikane 2018 i Pyeongchang.

### Aktiv
Spitsov har delteke i verdscupen i langrenn sidan desember 2017. Under renna i Davos kom han då på sjuandeplassen i 15 km fristil. Den 7. januar 2018 fekk han sin fyrste pallplassering i verdscupen, etter som han hadde tredje beste tid på den avsluttande motbakke-etappen i Tour de Ski 2018.

Spitsov markerte seg særleg under Vinter-OL 2018. På tremila vart han nummer fire, slått av dei tre norske utøvarane Simen Krüger, Martin Sundby og Hans Christer Holund. Fem dagar seinare, den 16. februar, gjekk Spitsov inn til bronse på 15 km fristil, ei tevling sveitsaren Dario Cologna vann, med nemnde Krüger få sekund føre Spitsov, og med Sundby på plassen etter. Både den 18. og 21. februar vann Spitsov OL-sølv. Fyrst gjekk han i par med Aleksandr Bolsjunov i sprintstafetten, medan han som ankermann i 4 x 10 km stafett måtte gje tapt for norske Johannes Klæbo i kampen om å vinne OL-gullet. 

Vinteren 2019 makta ikkje Spitsov å prestere på same nivå som i OL-sesongen. Han oppnådde likevel å stå på toppen av sigerspallen i verdscupen for fyrste gong, med di han og Russland vann 4 x7,5 km stafett i Ulricehamn i Sverige.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Denis Sergejewitsch Spizow|Denis Sergejewitsch Spizow]]» frå ,  den 14. mars 2019.*
Emil Jönsson

**Karl Emil Jönsson** () er ein svensk tidlegare langrennar frå Årsunda i Gävleborgs län. Han var bestemann i sprinttevlingane i verdscupen i 2010, 2011, 2013 og vart nummer to i 2008 og tre i 2007. Elles vann han VM-sølv og -bronse i 2011 og 2013, samt to bronsemedaljar under Vinter-OL 2014. Jønsson spesialiserte seg i sprintøvingane. I ordinært langrenn makta han aldri å hevde seg internasjonalt.

### Aktiv
Jönsson slo gjennom internasjonalt i Kuusamo i Finland i desember 2006. Etter å ha overraska med bestetid i sprint-prologen tok han seg heilt til finalen i tevlinga. Under Ski-VM 2007 i Sapporo vart han sjettemann i øvinga. Samanlagt kom han på tredjeplass i verdscupen 2007 i sprint. 26. januar 2008 vann Jönsson i kanadiske Canmore den fyrste av i alt 13 sigrar i individuelle renn i verdscupen. Størstedelen av 2008-sesongen låg han an til å vinne sprint-verdscupen, men enda på andreplass, to poeng bak nordmannen Ola Vigen Hattestad. Den 16. januar 2009 vann Jönsson eit verdscuprenn i fristil i Vancouver, i ein sesong der han vart sjuandemann totalt i sprintcupen.

OL-sesongen 2010 var Jönsson verdas beste sprint-langrennar. Han vann tre av renna i verdscupen og fekk verdscup-premien ved sesongslutt. Derimot lukkast han ikkje å ta seg til finale i dei olympiske vinterleikane. Også i 2011 vann han verdscupen i sprint og han toppa resultatlista i fire renn. I Ski-VM 2011 i Oslo tok han bronsen på sprinten, landsmannen Marcus Hellner vann tevlinga. Topprestasjonane til Jönsson kom sjeldnare vinteren 2012, men han vann sprinttevlinga i Lahti.

Skisesongen 2012/13 var Jönsson atter beste sprint-langrennaren i verda, etter han vann tre sprintrenn i fristil. Under Vinter-OL 2014 i Sotsji kom han i mål til bronse både i den individuelle sprinttevlinga, bakom Ola Vigen Hattestad og Teodor Peterson, og i sprintstafetten der han gjekk i par med nettopp Peterson.

Jönsson, som er gift med Anna Haag, la opp i 2018.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Emil Jönsson|Emil Jönsson]]» frå ,  den 15. mars 2019.*
Greta Thunberg

**Greta Thunberg** () er ein svensk aktivist i kampen mot menneskeskapt global oppvarming. Frå august 2018 byrja ho sitja utanfor Riksdagen i Sverige med ein plakat der det stod «Skolstrejk för klimatet». Aksjonen hennar inspirerte etter kvart ungdommar i fleire land til å utføra liknande demonstrasjonar. Dei samlar under namnet «Skolstrejk för klimatet» (Skulestreik for klima) eller «Friday for Future».

## Prisar og utmerkingar

* I mars 2019, 2020, 2021 og 2022 var ho ein av nominerte til Nobels Fredspris.
* I oktober 2019 vann ho Nordisk råds natur- og miljøpris. Ho avslo å ta imot prisen av 500 000 kroner for å understreka at det ikkje blir gjort nok for å stoppa global oppvarming.

## Kjelder
Tårefuru

**Tårefuru** (*Pinus wallichiana*) er ein art i furuslekta i furufamilien. Tårefuru veks vilt i fjellområda i Himalaya, Karakoram og Hindu Kush, frå austlege Afghanistan austover gjennom Nord-Pakistan og Northvest-India til Yunnan i Sørvest-Kina. Det veks gjerne i fjelldalar på høgder mellom 1800 og 4300&nbsp;moh. (ved sjeldne høve så lågt som 1200&nbsp;moh.), og blir frå 30&nbsp;m til 50&nbsp;m høgt. Treet føretrekk eit temperert klima med tørre vintrar og våte somrar.

Blada eller nålene veks i kvastar på fem, og blir 12–18&nbsp;cm lange. Heile nålene er mjuke og fleksible, og kan ofte hengja ned, som «tårer» eller sørgjelauv. Konglane er lange og smale på 16–32&nbsp;cm, og er gulfarga når dei er mogne. 


Bhutan pine foliage.JPG|Greiner med nåler
Pinus wallichiana at VanDusen Botanical Garden.jpg|Konglar ved VanDusen Botanical Garden


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tårefuru|Tårefuru]]» frå , og «[[:en:Pinus wallichiana|Pinus wallichiana]]» frå  den 13. mars 2019.*  
 
## Litteratur
* 
* 
*
Kirsti Koch Christensen

**Kirsti Koch Christensen** () er ein norsk lingvist som var rektor ved Universitetet i Bergen frå 1999 til 2005.

Koch Christensen vart i 1978 mag.art. i allmenn språkvitskap ved Universitetet i Oslo. Ho har hatt forskingsopphald ved University of Hawaii, Massachusetts Institute of Technology og Stanford University, i tillegg til studieopphald blant anna i Kobe i Japan. I 1991 vart Koch Christensen professor i lingvistikk ved Universitetet i Bergen med særleg ansvar for japansk. Ho hadde då tidlegare vore førsteamanuensis i lingvistikk ved Universitetet i Bergen (1988–1990) og ved Universitetet i Oslo (1990–91).

Koch Christensen har hatt ei rekkje leiar- og styreverv, både i akademia og i samfunns- og næringsliv. I perioden 2002-2005 var Koch Christensen leier i Universitets- og høgskolerådet (UHR). Vidare har ho vore styreleiar i Center for Advanced Study in Theoretical Linguistics (CASTL) ved UiT frå 2003, styreleiar og styremedlem i Nordisk institutt for Asiastudier, og dessutan vore medlem av hovudstyret i Noregs forskingsråd. Koch Christensen har vidare vore medlem av Styringsgruppa til nordisk ministerråd for høgare utdanning (Høgut) og av Rådet og fagnemnda Norsk språkråd. Koch Christensen har òg hatt styreverv i Nasjonalt institutt for  ernærings- og sjømatforskning (NIFES), Festspela i Bergen, forlaget Gyldendal og Statoil.

3. april 2003 vart Koch Christensen utnemnd til riddar 1. klasse av Den Kongelege Norske St. Olavs Orden. I 2006 vart Koch Christensen tildelt den japanske ordenen Den oppadstigande solas orden, gylne strålar med band om halsen, for  arbeidet sitt for japansk kultur, utviklinga av japansk språkundervising i Noreg og for  bidraget sitt til å fremje venskapelege samband mellom Noreg og Japan.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirsti Koch Christensen|Kirsti Koch Christensen]]» frå ,  den 23. mars 2019.*  
 



## Bakgrunnsstoff
* Publikasjonar av Kirsti Koch Christensen i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
* Publikasjonar av Kirsti Koch Christensen i BIBSYS
Cathrine Fabricius Hansen

**Cathrine Fabricius Hansen** () er ein danskfødd norsk germanist. Ho var professor i germanistikk ved Universitetet i Oslo, opphavleg ved dåverande Germanistisk institutt, seinare ved det sammenslåtte Institutt for litteratur, områdestudiar og europeiske språk.

Fabricius-Hansen vart mag. art. i allmenn språkvitskap i København i 1969 og arbeidet som amanuensis og stipendiat ved Institut for Germansk Filologi ved Københavns universitet 1969-1975. I 1975 vart ho tilsett ved Germanistisk institutt ved Universitetet i Oslo, frå 1986 som professor. Ho vart dr. phil. i 1987.

Ho har blant anna vore instituttstyrer ved Germanistisk institutt, prodekan ved Det historisk-filosofiske fakultetet, medlem av Det akademiske kollegiet, og er dessutan medlem av Det Norske Videnskaps-Akademi og Det Kongelege Norske Videnskabers Selskab. Ho har vidare ei rekkje andre nasjonale og internasjonale verv.

Fabricius-Hansen fekk Københavns   universitets gullmedalje i 1966. I 2000 fekk ho den norske Fridtjof Nansens belønning for framragande forsking, i 2002 fekk ho den tyske Jacob og Wilhelm Grimm-prisen og i 2003 fekk ho Konrad Duden-prisen.

Ho er mellom anna involvert i arbeidet med å revidera det fjerde bandet av Dudens tyske grammatikk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cathrine Fabricius Hansen|Cathrine Fabricius Hansen]]» frå ,  den 15. mars 2019.*
Ruth Vatvedt Fjeld

**Ruth Eldbjørg Vatvedt Fjeld** () er ein norsk professor i leksikografi og målføregransking ved Institutt for lingvistiske og nordiske studium ved Universitetet i Oslo. Ho vart vald til prorektor ved universitetet for perioden 2013–2017 saman med rektor Ole Petter Ottersen, men trekte seg frå vervet i 2014 etter usemje med Ottersen. Fjeld har tidlegare vore språkkonsulent for bokmål ved NRK.

## Fagleg arbeid
Ho vart dr. philos. ved Universitetet i Oslo i 1998, med avhandlinga *Rimelig ut fra sakens art.* *Om tolkning av ubestemte adjektiv i regelgivende språk*.

Ho har sidan 2000 vore ansvarleg for det leksikografiske bokmålskorpuset (LBK), ei stor samling elektroniske tekstar på bokmål henta frå ulike kjelder frå 1985 og framover, der kvart ord er merka og gjort søkbart for språkforsking. Det inneheld 100 millionar laupande ord.

## Prorektor ved Universitetet i Oslo
I rektorvalet ved Universitetet i Oslo våren 2013 vart Fjeld vald til prorektor, universitetet si nest høgaste stilling, for fireårsperioden 2013–2017. Ho stilte til val saman med Ole Petter Ottersen, som vart vald til rektor. Ho valde å trekkja frå   vervet sitt i april 2014, og grunngav det med fagleg og arbeidsmessig usemje med Ottersen. Ifølgje Fjeld vart ho fråteken nesten alle arbeidsoppgåver som prorektor tradisjonelt har, m.a. ansvaret for forsking, og desse oppgåvene vart i staden gjeve til ein ikkje-vald viserektor. Ho opplyste at ho nesten ikkje hadde hatt arbeidsoppgåver og ikkje vart involvert i prosessar sjølv innan hennar ansvarsområde. Det var ifølgje Fjeld eit ope spørsmål om årsaka til avgangen hennar kunne kallast universitetspolitisk.  Etter at leiaren for kommunikasjonseininga sende ut pressemelding om at avgangen hennar «skyldes personlig overveielse og er ikke begrunnet med universitetspolitiske motsetninger,» gjekk Fjeld ut og dementerte dette og uttalte at pressemeldinga «vrir min begrunnelse i en feilaktig retning». I eit intervju i *Klassekampen* uttalte ho at ho hadde protestert mot påstanden om «personlege» grunner òg i forkant og at ho opplevde handsaminga frå rektor som mobbing.

## Verv i organisasjonar
Ruth Vatvedt Fjeld var leiar av Bymålslaget til 2013. Ho er varamedlem av arbeidsutvalet i Norsk Kvinnesaksamskipnad frå 2016.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ruth Vatvedt Fjeld|Ruth Vatvedt Fjeld]]» frå ,  den 15. mars 2019.*  

; Referansar 

## Bakgrunnsstoff

* Publikasjoner av Ruth Vatvedt Fjeld i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
* Publikasjoner av Ruth Vatvedt Fjeld i BIBSYS
* Kort presentasjon ved Universitetet i Oslo
* Disputas i 1998
* Om bokmålskorpuset på forskning.no (2008)
* Om banning i Aftenposten (2011)
* "Språkvaskeren" i Universitas
Janne Bondi Johannessen

**Janne Margrethe Bondi Johannessen** () var ein norsk professor i lingvistikk ved Universitetet i Oslo. Ho var leiar for Tekstlaboratoriet, ei avdeling under Institutt for lingvistiske og nordiske studier.

Johannessen blei cand.mag. i 1986, cand.philol. i 1988 og dr.philos. i 1994. Ho blei førsteamanuensis ved UiO i 1996, og var professor frå 1999.

## Bibliografi

* *Språk i Oslo – ny forskning omkring talespråk* (fleire forfattarar) Novus forlag 2008 ISBN 9788270994717
* *På språkjakt – problemer og utfordringer i språkvitenskapelig datainnsamling* (fleire forfattarar) 2003 ISBN 9788274771536
* *Coordination* 1998 Oxford University PressISBN 0198237723

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Janne Bondi Johannessen|Janne Bondi Johannessen]]» frå ,  den 15. mars 2019.*  

## Bakgrunnsstoff

* ''Coordination'' hos Google books
*
Elizabeth Lanza

**Elizabeth Lanza** () er ein amerikansk-fødd norsk lingvist, og professor i lingvistikk ved Universitetet i Oslo. Lanza forskar særleg på tospråklegheit. Ho er dotter av ein amerikansk far og ei fransk mor, og oppvakse i USA, India og Marokko. Ho har budd i Noreg sidan 1976.

Lanza tok doktorgraden i 1990 ved Georgetown University i USA.

I 2013 vart ho vald inn i Det Norske Videnskaps-Akademi i gruppa for filologi og språkvitskap

## Bibliografi

* *Language mixing in infant bilingualism: A sociolinguistic perspective*
* *Language encounters across time and space: Studies in language contact* (med Bernt Brendemoen og Else Ryen, red.)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elizabeth Lanza|Elizabeth Lanza]]» frå ,  den 15. mars 2019.*  
 



## Bakgrunnsstoff

* Nasjonal forskingsinformasjon: Elizabeth Lanza
* Publikasjoner av Elizabeth Lanza i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
* Publikasjoner av Elizabeth Lanza i BIBSYS
Ingrid Kristine Hasund

**Ingrid Kristine Hasund** () er ein norsk språkforskar som særleg har forska på ungdomsspråk.

Hasund tok cand. philol. graden i 1996 ved Engelsk Institutt, Universitetet i Bergen. Ho tok vidare doktorgraden på bruk av ordet «lissom» i 2001. Arbeidet med doktorgraden var finansiert av Noregs forskingsråd sitt program for kulturstudium. Hasund har under doktorgraden vore knytt til seg Engelsk institutt, Universitetet i Bergen og Høgskulen i Agder. Ho er no tilsett som stipendiat ved Universitetet i Agder.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ingrid Kristine Hasund|Ingrid Kristine Hasund]]» frå ,  den 15. mars 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Publikasjoner av Ingrid Kristine Hasund i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
* Publikasjoner av Ingrid Kristine Hasund i BIBSYS
* Tar doktorgraden på liksom (UiB)
Rune Rafaelsen

**Rune Gjertin Rafaelsen** () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet som har vore ordførar i Sør-Varanger kommune sidan valet i 2015, sist attvald i 2019.

Rafaelsen har vore medlem av Arbeidarpartiet sidan 2002, men har to periodar bak seg som uavhengig kommunestyrerepresentant i Sør-Varanger for Raud Valallianse frå 1979-87. Sjølv har han aldri vore medlem av verken Raud Valallianse eller AKP(m-l).

Rafaelsen var leiar av Barentssekretariatet i 12 år fram til han slutta ved årsskiftet 2014/2015.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rune Rafaelsen|Rune Rafaelsen]]» frå ,  den 23. mars 2019.*
Gunvor Mejdell

**Gunvor Mejdell** () er ein norsk språkforskar. Ho var først amanuensis ved Semittisk institutt ved  Universitetet i Oslo fram til ho rundt 1990 vart førsteamanuensis. Instituttet endra  namn til Institutt for austeuropeiske (seinare kulturstudium) og orientalske studium utpå 1990-talet. Mejdell mottok dr.philos-graden sin i 2005 på avhandlinga *Somewhere between order and chaos: Mixed  styles in Egyptian Arabic*. Ho vart professor året etter i 2006, då i arabisk språk og kultur.
## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunvor Mejdell|Gunvor Mejdell]]» frå ,  den 15. mars 2019.*
Toril Opsahl

**Toril Opsahl** () er ein norsk språkforskar ved Institutt for lingvistiske og nordiske studium ved Universitetet i Oslo (UiO). Opsahl vart 2014 tilsett som førsteamanuensis i nordisk språkvitskap med vekt på norsk som andrespråk. Ho har dessutan bistilling som førsteamanuensis II ved Ivar Aasen-instituttet for språk og litteratur, Høgskulen i Volda. Ho har tidlegare arbeidd som redaktør/forskar ved prosjektet Norsk Ordbok 2014.

Opsahl vart cand.philol. ved UiO i 2002 med ei hovudfagsoppgåve om dei kommunikative funksjonane til diskurspartikkelen «bare».

Februar 2010 disputerte ho for graden ph.d. på ei avhandling om morfologiske og syntaktiske trekk ved norsk i multietniske ungdomsmiljø i Oslo. Opsahls studie inngår i det nasjonale språkforskingsprosjektet Utviklingsprosessar i urbane språkmiljø (UPUS).

Opsahl har sete i skriftstyret til Landslaget for norskundervising.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Toril Opsahl|Toril Opsahl]]» frå ,  den 15. mars 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Presentasjon på heimesidene til instituttet
* Publikasjoner av Toril Opsahl i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
Lene Ask

**Lene Ask** () er ein norsk fotograf, illustratør, teikneserieskapar og forfattar. 

Ho er utdanna frå Kunsthøgskulen i Bergen, Universitetet i Praha, Universitetet i Bergen og Rogaland kunstskole.

Ask debuterte med teikneserieromanen Hitler, Jesus og farfar om ei ung jente frå sørvestlandet som reiser til Tyskland på jakt etter ein farfar som ho aldri har møtt. Ho vann Sproingprisens debutpris og Kultur- og kirkedepartementets tegneseriepris 2006 for denne. Boka vart òg vald til Stavanger bibliotek sitt leseprosjekt Hele Rogaland leser i 2011 og trykket opp i 50 000 eksemplar.

Teikneserieboka *Kjære Rikard* (2014) vart til etter at Ask fann ei brevsamling i Misjonsarkivet i Stavanger. Med utgangspunkt i breva fortel ho den sanne historia om Rikard Jakobsen, misjonærsonen som vart fødd på Madagaskar i 1875.

I tillegg til å illustrera eigne bøker har ho òg illustrert dei til andre, blant anna bøkane av Andrea Bræin Hovig, om *Ville Wilma*.

Ho har fleire høve vore gjest på Raptus teikneseriefestival, seinast i 2014.

## Bibliografi

* 2006: *Hitler, Jesus og farfar* – teikneserieroman, Jippi forlag
* 2008: *Familien Rotle flytter*   – biletbok, Gyldendal
* 2009: *Da jeg reddet verden* – historier for vaksne i teikneserieformat, Jippi forlag
* 2009: *Familien Rotle på museum*  – biletbok, Gyldendal
* 2010: *Familien Rotle besøker mormor*  – biletbok, Gyldendal
* 2011: *Jo og Jenny i svømmehallen*  – biletbok, Gyldendal
* 2012: *Neste gang blir alt riktig*  –  teikneserieroman, Jippi forlag
* 2012: *Jo og Jenny på sykehuset*  – biletbok, Gyldendal
* 2013: *Jo og Jenny feirer bursdag*   – biletbok, Gyldendal
* 2014: *Jo får en venn*  – biletbok, Gyldendal
* 2014: *Kjære Rikard*  – teikneserieroman, No Comprendo Press
* 2015: *D for tiger*  –  barnebok, med Mari Kanstad Johnsen, Gyldendal
* 2016: *Det hjelper ikke å blunke*  – ungdomsroman, Gyldendal
* 2016: *Du*  – ordlaus biletbok, Gyldendal
* 2017: *Det du ikke sier, er sant* – ungdomsbok, Gyldendal
* 2019: *Usynlige sammen* – ungdomsbok, Gyldendal

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lene Ask|Lene Ask]]» frå ,  den 15. mars 2019.*  

## Bakgrunnsstoff

* Publikasjoner av Lene Ask i BIBSYS
* aftenbladet.no 17.3.2007: ''Lene Ask – beste tegneseriedebutant''
* Hele ''Rogaland leste Lene Ask'' 2011
* Norsk barnebokinstitutts presentasjon av Lene Ask desember 2013
* Asks nettsider
* Presentasjon av Lene Ask i Forfatterkatalogen på Forfattersentrums nettsider
* http://comicwiki.dk/wiki/Lene_Ask