open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kaupanger ferjekai

**Kaupanger ferjekai** er eit ferjeanlegg i Kaupanger i Sogndal kommune i Vestland, og inngår i Riksveg 5. Frå Kaupanger går ferjesambandet Kaupanger-Frønningen(-Gudvangen).

Frå 1938 til 1995 var Kaupanger ein sentral ferjestad i Indre Sogn, og vart til etter oppdelinga av det tidlegare ferjesambandet Lærdal-Vadheim, og ein fekk dei nye sambanda Lærdal-Kaupanger og Grinde-Nordeide. Frå Kaupanger kom det seinare samband til både Gudvangen, Årdalstangen og Aurland.  Kaianlegget vart i fyrste omgang oppgradert midt på 1950-talet med to køyrelemmer. I samband med opninga av Revsnes ferjekai i 1966 vart anlegget oppgradert på ny med to nye moderne anløp rett austanfor dei gamle, og dei gamle måtte vike for utvida oppstillingsområde.

I 1995 opna ny Riksveg 5 mellom Kaupanger og Lærdal og det nye ferjesambandet Mannheller-Fodnes, og med dette vart ferjetrafikken til Årdal/Fodnes borte. Med opninga av Lærdalstunnelen i 2000 vart òg ferjene til Lærdal, Gudvangen og Aurland borte, og ein fekk det nye ferjesambandet Kaupanger-Frønningen for å ivareta eit offentleg ferjetilbod til den veglause bygda Frønningen, som fram til då hadde stopp på rutene til Aurland og Gudvangen. I tillegg går det sumarferje til Gudvangen i regi av turistnæringa.

I ettertid har det vestre kaia blitt oppgradert til standard 6 meter breidde på ferjelemmen for å fasilitere for dagens ferjer, medan den austre kaia har fått ferjelemmen fjerna og er brukt som fortøyingskai.

## Liste over samband med stopp på Kaupanger ferjekai:
***1938-1966**: Lærdal-Kaupanger
***1946-1966**: Lærdal-Kaupanger-Gudvangen
***1946-1966**: Kaupanger/Lærdal-Årdalstangen
***1966-1995**: Revsnes-Kaupanger
***1966-1993**: Årdalstangen-Kaupanger
***1966-1993**: Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen
***1966-1995**: Kaupanger-Revsnes-Gudvangen
***1967-1993**: Flåm-Aurland-Kaupanger-Årdalstangen
***1993-1995**: Kaupanger-Fodnes
***1993-2000**: Kaupanger-Aurland-Flåm
***1995-2000**: Lærdal-Kaupanger-Gudvangen
***2000-**: Kaupanger-Frønningen

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Ethan Katzberg

**Ethan Katzberg** () er ein canadisk friidrettsutøvar som tevlar i sleggjekasting. Han vart verdsmeister i øvinga under VM i friidrett 2023 i Budapest. Under Sommar-OL 2024 i Paris tok han gull.

## Referansar


 
 


## Bakgrunnsstoff
Lærdal ferjekai

**Lærdal ferjekai**, lokalt kalla **Habben**, er eit ferjeanlegg vestanfor Lærdalsøyri i Lærdal kommune i Vestland, og inngjekk i dåverande Europaveg 68 med ferjesambandet Lærdal-Gudvangen. Frå Habben gjekk òg ferjer til Kaupanger og Årdalstangen. Her ligg òg Lærdal hotell.

Fylkesbaatane starta med dampskipsruter herifrå i desember 1858. Frå 1934 kom det på plass det bilførande sambandet Lærdal-Vadheim med korrespondanse til Gudvangen. I 1938 vart sambandet delt opp til to nye samband, Lærdal-Kaupanger og Grinde-Nordeide.

I 1966 vart dåverande E68 forlenga frå Lærdalsøyri til ny Revsnes ferjekai 14 kilometer nordvestover langs Sognefjorden for å korte ned overfartstida til Kaupanger og dåverande E68 Gudvangen, og denne erstatta ferjekaia ved Lærdalsøyri. Med dette vart sambanda lagde opp på nytt, og Lærdal ferjekai stod att som ei reservekai som titt og ofte vart teken i bruk då nyvegen til Revsnes gjekk gjennom eit område som synte seg å vera særs rasutsett. 

I 1995 opna ny Riksveg 5 mellom Kaupanger og Lærdal, og med dette Fodnestunnelen til Fodnes ferjekai og det nye ferjesambandet Mannheller-Fodnes. Med dette vart Revsnes ferjekai lagt ned, medan Habben nok ein gong vart nytta av sambandet Lærdal-Kaupanger-Gudvangen for å ta unna europavegtrafikken fram til opninga av Lærdalstunnelen i 2000.

Sidan har det ikkje vore ordinær ferjetrafikk frå Habben, men den eine ferjekaia er framleis intakt med moderne 6 meter brei ferjelem, og kaia er no ein arm av Riksveg 5.

## Liste over samband med stopp på Lærdal ferjekai:
***1934-1938**: Lærdal-Vadheim
***1938-1966**: Lærdal-Kaupanger
***1939-1946**: Lærdal-Gudvangen, vart utvidd til:
****1946-1966**: Lærdal-Kaupanger-Gudvangen
***1946-1966**: Kaupanger/Lærdal-Årdalstangen
***1995-2000**: Lærdal-Kaupanger-Gudvangen

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Kenneth McKellar

**Kenneth McKellar** () var ein skotsk tenorsongar.

## Bakgrunn
McKellar var fødd i Paisley i Skottland og studerte skogbruk ved University of Aberdeen. Seinare jobba han for den skotske avdelinga av britiske Forestry Commission. Så studerte han musikk ved Royal College of Music som operasongar, men gjekk seinare over til å syngja tradisjonelle skotske songar og musikkstykke. Frå 1959 til 1977 turnerte han jamleg i USA og Canada saman med andre skotske underhaldarar som Helen McArthur. Utover i 1960-åra opptredde han også i fleire pantomime-stykke i Storbritannia.

I 1965 valde BBC McKellar til å representera Storbritannia i Eurovision Song Contest i Luxembourg. I den britiske finalen song han fem songar, der britiske tv-sjåarar stemde fram «A Man Without Love» som vinnar. Ifølgje John Kennedy O'Connors *The Eurovision Song Contest – The Official History*, hadde McKellar skifta til kilt like før sendinga, og publikum reagerte med å gispa. I den internasjonale finalen enda bidraget på niandeplass av 18 land – den svakaste plasseringa til Storbritannia frå debuten i 1957 og fram til 1978. «A Man Without Love» nådde 30. plass på UK Singles Chart i mars 1966. Albuma *The World of Kenneth McKellar* (1969) og *Ecco Di Napoli* (1970) låg til saman ti veker på den britiske albumlista. Han spelte også inn eit album på afrikaans, kalla *Kuier By Ons*, som blei gitt ut like før han drog på turné i Sør-Afrika i oktober 1970.

I tillegg til å laga musikk skreiv McKellar også ein sketsj som komikargruppa Monty Python framførte i *[[The Secret Policeman's Ball]]*. Dette er den einaste Monty Python-sketsjen som er skriven av nokon utanfor gruppa.

McKellar gav ut dei fleste av innspelingane sine på Decca Records. Han spelte også inn fleire klassiske verk, mellom anna Händels *[[Händels Messias|Messias]]* saman med Joan Sutherland under leiing av Adrian Boult. Då han forlét Decca i 1970-åra, skreiv han kontrakt med Lismor Records for perioden 1983–1996 og spelte inn fleire album før han pensjonerte seg i slutten av 1990-åra.

McKellar spelte også inn musikalen *Kismet* med Robert Merrill, og han spelte inn fleire gæliske songar.

## Kjelder
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Kenneth McKellar|Kenneth McKellar]]» frå ,  den 6. august 2024.*
Årdalstangen ferjekai

**Årdalstangen ferjekai** er eit nedlagd ferjeanlegg på Årdalstangen i Årdal kommune i Vestland. Frå kaia gjekk ferjer til Kaupanger, Lærdal, Revsnes, Aurland og Gudvangen.

Hamna hadde si spede byrjing frå den fyrste ekspedisjonsbryggja var under bygging i 1871, og folketalksutviklinga var såpass sterk på grunn av industrien at ein fekk både ferjesambandet Årdalstangen-Lærdal/Kaupanger med provisoriske ferjelemmar i 1946, og snøggbåtruta mellom Bergen og Sogn fekk endestopp her i 1949. Nytt kaianlegg opna i 1957 for å ta unna bilferjetrafikken med to ferjekaier. I 1963 opna Solvorn ferjekai, og med dette kom sambandet Årdalstangen-Ornes-Kroken-Solvorn. Denne heldt fram til 1989 då Årdal vart sløyfa frå ruta, og sambandet vart gåande mellom Solvorn og Ornes.

1960-åra gav store endringar for ferjesambanda i Indre Sogn, og for Årdalstangen sin del vart det slutt på ferjene til Lærdal ferjekai, som var erstatta av nye Revsnes Ferjekai.

I 1993 opna ei forlenging av dåverande Riksveg 53 frå Årdalstangen til Fodnes og nye Fodnes ferjekai som erstatta Årdalstangen for dei attståande ferjerutene til Kaupanger og Revsnes. To år etterpå vart sambanda erstatta av det nye sambandet Mannheller-Fodnes, og med den nye tilknytinga til sentrale Indre Sogn var det ikkje lenger sett på som naudsynt med at snøggbåten frå Bergen skulle gå heilt inn, og endestoppet vart flytta til Sogndalsfjøra.

I ettertid står den vestre kaia intakt medan den austre kaia har fått ferjelemmen fjerna og heie gamlehamna er brukt til fortøying. Kaianlegget ligg rett attmed industrihamna til Årdal verk som framleis er i drift.

## Liste over samband med stopp på Årdalstangen ferjekai:
***1946-1966**: Kaupanger/Lærdal-Årdalstangen
***1963-1989**: Årdalstangen-Solvorn-Ornes(-Kroken)
***1966-1993**: Årdalstangen-Kaupanger
***1966-1993**: Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen
***1967-1993**: Flåm-Aurland-Kaupanger-Årdalstangen

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Vegutløysing for Årdal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Nauru under Sommar-OL 2024

**[[Nauru]]** deltok under Sommar-OL 2024 i Paris i Frankrike i perioden 26. juli til 11. august 2024.

Friidrettsutøvaren  var den einaste utøvaren som representerte Nauru under dei olympiske sommarleikane i Paris. Kakiouea var flaggberarar for Nauru under opningsseremonien.

## Friidrett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nauru under sommer-OL 2024|Nauru under sommer-OL 2024]]» frå ,  den 7. august 2024.*
Revsnes ferjekai i Lærdal

**Revsnes ferjekai** var eit ferjeanlegg på Revsnes, midtvegs langs fjorden mellom Lærdalsøyri og Frønningen i Lærdal kommune i Vestland, og inngjekk i dåverande Europaveg 68 med ferjesambandet Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen.

Kaianlegget og den 14 kilometer lange vegen hit frå Lærdalsøyri vart bygd for å korte ned overfartstida til Kaupanger og dåverande E68 Gudvangen. Med dette vart sambanda lagde opp på nytt og Revsnes tok over trafikken frå Lærdal ferjekai (Habben) for alle samband frå 1966. Likevel måtte Habben brukast titt og ofte i etterkant då den nye vegen til Revsnes var svært rasutsett og vegen vart stengd mange gonger. 

I 1995 opna ny Riksveg 5 mellom Kaupanger og Lærdal, og med dette Fodnestunnelen til Fodnes ferjekai og det nye ferjesambandet Mannheller-Fodnes. Med dette vart Revsnes ferjekai lagd ned, medan Habben nok ein gong vart nytta av stamvegferja til Gudvangen for å ta unna europavegtrafikken fram til opninga av Lærdalstunnelen i 2000.

I dag er vegen mellom Vindedal og Revsnes klassifisert som privat veg, men må reknast som rasfarleg og uframkomeleg. Revsnes ferjekai er framleis intakt, men ferjelemmane er borte.

## Liste over samband med stopp på Revsnes ferjekai:
***1966-1995**: Revsnes-Kaupanger
***1966-1993**: Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen
***1966-1995**: Kaupanger-Revsnes-Gudvangen

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Gudvangen ferjekai

**Gudvangen** har vore ein viktig stad for båttransporten sidan Fylkesbaatane fekk sitt fyrste dampskipstopp her i 1862, og turistferdsla gjennom Nærøydalen skaut fart etter at Vossabanen opna i 1883.
I 1934 vart det oppretta ei bilførande korrespondanse med sambandet Lærdal-Vadheim, der ferjene møtast midtfjords og la seg attmed kvarandre for å mogleggjera køyring av bilar mellom ferjedekka. Fem år etterpå, i 1939, vart det oppretta eit nytt ferjesamband til Lærdal. Dette sambandet vart eit viktig ledd i den då komande nye stamvegen mellom aust og vest gjennom Indre Sogn, som me i dag kjenner som Europaveg 16.

i 1966 vart det opna ei forlenging av europavegen frå Lærdalsøyri til ny Revsnes ferjekai 14 km utover fjorden, som minska overfartstida betrakteleg på sambandet til Lærdal. Med dette vart ferjesambanda lagde opp opp på nytt og ein fekk dei nye ferjesambanda Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen med supplerande Kaupanger-Revsnes-Gudvangen.

Frå 1967 til 1991 gjekk òg Gudvangen-Aurland-Flåm, som vart erstatta av Gudvangatunnelen i 1991 medan langruta til Årdalstangen vart lagd ned to år etterpå i samband med opninga av Fodnes ferjekai.

Lærdal ferjekai måtte brukast titt og ofte i etterkant då den nye vegen til Revsnes var svært rasutsett og vegen vart stengd mange gonger. Difor vart Revsnes ferjekai og vegen dit stengt umiddelbart i 1995 etter opninga av det nye riksvegsambandet Mannheller-Fodnes mellom Lærdal og Kaupanger, og det gamle sambandet Lærdal-Kaupanger-Gudvangen med lengre overfartstid vart sett i drift att som ei mellombels løysing.
Fem år etterpå, i år 2000, opna Lærdalstunnelen. Med dette vart Europaveg 68, som no hadde nemninga Europaveg 16, ferjefri gjennom Indre Sogn. Sidan er sambandet operert i privat regi i samarbeid reiselivsnæringa, medan Kaupanger-Frønningen er skild ut som eiga offentleg fylkesvegsamband.

## Liste over samband med stopp på Gudvangen ferjekai:
***1934-1938**: Lærdal-Vadheim med korrespondanserute til Gudvangen.
***1939-1946**: Lærdal-Gudvangen
***1946-1966**: Lærdal-Kaupanger-Gudvangen
***1966-1993**: Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen
***1966-1995**: Kaupanger-Revsnes-Gudvangen
***1968-1991**: Gudvangen-Aurland-Flåm
***1995-2000**: Lærdal-Kaupanger-Gudvangen

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Lærdal-Kaupanger-Gudvangen

**Lærdal-Gudvangen** var eit ferjesamband mellom Habben ved Lærdalsøyri i Lærdal kommune og Gudvangen ferjekai i Aurland kommune, og tok til i 1939 med den nyinnkjøpte MF «Lærdal» (1939). Ferja var Fylkesbaatane si fyrste skikkelege bilferje med svingskive på dekk for å snu bilane.

I 1946 vart Kaupanger ferjekai lagt til ruta. Strekninga vart seinare del av dåverande Europaveg 68 mellom Lærdal og Gudvangen. Overfarten tok om lag 2 timar gjennom Lærdalsfjorden og Nærøyfjorden.

I 1966 vart dåverande E68 forlenga frå Lærdalsøyri til ny Revsnes ferjekai 14 kilometer nordvestover langs Sognefjorden for å korte ned overfartstida til Kaupanger og dåverande E68 Gudvangen, og denne erstatta ferjekaia på Lærdalsøyri. Med dette vart sambanda lagde opp på nytt, og Lærdal-Kaupanger-Gudvangen vart erstatta av Kaupanger-Revsnes-Gudvangen og Årdalstangen-Kaupanger-Revsnes-Gudvangen. Likevel måtte Lærdal ferjekai brukast titt og ofte i etterkant då den nye vegen til Revsnes var svært rasutsett og vegen vart stengd mange gonger. Difor vart Revsnes ferjekai og vegen dit stengt umiddelbart i 1995 etter opninga av det nye riksvegsambandet Mannheller-Fodnes mellom Lærdal og Kaupanger, og det gamle sambandet Lærdal-Kaupanger-Gudvangen med lengre overfartstid vart sett i drift att som ei mellombels løysing.

Fem år etterpå, i år 2000, opna Lærdalstunnelen. Med dette vart Europaveg 68, som no hadde nemninga Europaveg 16, ferjefri gjennom Indre Sogn. Sidan er sambandet operert i privat regi i samarbeid reiselivsnæringa, medan Kaupanger-Frønningen er skild ut som eiga offentleg fylkesvegsamband.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Line Flem Høst

**Line Flem Høst** () er ein norsk seglar.  

## Karriere
Flem Høst vann bronsemedalje under VM i laser radial 2020 i Melbourne, Australia. 

Flem Høst deltok i Sommar-OL 2020 i Tokyo i 2021 i Laser Radial.

Flem Høst blei tatt ut til å representere Noreg i sommar-OL 2024, der ho vann bronsemedalje. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Line Flem Høst|Line Flem Høst]]» frå ,  den 7. august 2024.*  
;Referansar
Lærdal-Vadheim

**Lærdal-Vadheim** var eit ferjesamband mellom Habben ved Lærdalsøyri i Lærdal kommune, Vadheim i Høyanger kommune frå 1934, eit samband som berre skulle vara i fire år. Det var Stortinget som vedtok at ferjeruta skulle skipast, og løyvde 8000 kroner til dette. Midlane skulle blant anna gå til nye bilbruer på Vadheim og Habben. Sambandet var det fyrste ferjesambandet til Fylkesbaatane, som kom i gang sumaren 1934 med den ombygde dampbåten DS «Stavenes». Ferja gjekk då dagleg tur-retur Lærdal-Vadheim, med korrespondanse midtfjords i innløpet til Aurlandsfjorden med ei rute til Gudvangen. Den korresponderande ruta var i drift med den innleigde kutteren «Vesle Øyvind».

Med utvidinga av vegnettet langs Sognefjorden på slutten av 1930-talet vart det samanhengande veg mellom Kaupanger og Grinde. I 1937 opna vegen mellom Vadheim og Høyanger, og i 1938 opna vegen mellom Indre Sogn og Sunnfjord over Gaularfjellet.

Med dette vart sambandet delt i to: Lærdal-Kaupanger og Grinde-Nordeide. «Vesle Øyvind» trafikkerte Lærdal-Kaupanger frå sumaren 1938 til året etter.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Leikanger-Hella og Vetlefjord-Dragsvik» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
Lærdal-Kaupanger

**Lærdal-Kaupanger** var eit ferjesamband i Indre Sogn mellom Kaupanger i Sogndal kommune og Lærdalsøyri i Lærdal kommune. Sambandet vart til i 1938 då det gamle sambandet Lærdal-Vadheim vart delt opp, og den innleigde kutteren «Vesle Øyvind» trafikkerte sambandet det fyrste året.

I 1966 vart dåverande E68 forlenga frå Lærdalsøyri til ny Revsnes ferjekai 14 kilometer nordvestover langs Sognefjorden for å korte ned overfartstida til Kaupanger og dåverande E68 Gudvangen, og med dette vart sambandet erstatta av Revsnes-Kaupanger.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
Det rwandiske flagget

**Det rwandiske flagget** blei teke i bruk som nasjonalflagg av Rwanda den 25. oktober 2001, samtidig som riksvåpenet i landet blei endra. 

Flagget har fire fargar: blått, grønt og to former for gult (standard gult i det midtre bandet, og ein gyllengul farge på sola). Skilnaden mellom dei to gulfargane er lite merkbar.

Til likskap med det etiopiske flagget representerer fargane grønt, gult og blått høvesvis fred, framtidshåpet til nasjonen og folket. Sola er relativt uvanleg på nasjonalflagg, men Kiribati, Argentina, Uruguay, Japan og Kasakhstan bruker også sola som symbol.

## Tidlegare flagg
Det tidlegare flagget til Rwanda var ein raud/gul/grøn trikolor med ein stor «R» for å skilja flagga frå det elles identiske flagget til Guinea. Flagget blei endra fordi var knytt til brutaliteten under folkemordet i Rwanda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Rwandas flagg|Rwandas flagg]]» frå ,  den 8. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
Årdalstangen-Kaupanger

**Årdalstangen-Kaupanger** var eit ferjesamband i Indre Sogn mellom Årdalstangen i Årdal kommune og Kaupanger i Sogndal kommune. Sambandet vart til i 1966 då ferjesambanda i Indre Sogn vart lagde opp på nytt med at nye Revsnes ferjekai erstatta gamle Lærdal ferjekai.

Den nye vegen til Revsnes synte set å vera svært rasfarleg, og i tillegg var den sterke stigninga opp frå Kaupanger ferjekai eit risikomoment for trafikken. Med dette vedtok fylkespolitikarane i Sogn og Fjordane i 1989 å byggje nytt samband mellom Lærdal, Sogndal og Årdal. Med dette vart Riksveg 53 forlenga frå Årdal til Fodnes i 1993, og ein fekk den nye Fodnes ferjekai som erstatta Årdalstangen ferjekai. På det tidspunktet eksisterte ferjesambandet som **Kaupanger-Fodnes** fram til 1995 då nye Riksveg 5 opna mellom Kaupanger og Mannheller ferjekai, og ny tunnel Fodnestunnelen mellom Aspvikane og Lærdalsøyri. Med dette vart ferjesambandet avløyst av Mannheller-Fodnes.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Vegutløysing for Årdal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
Caracalla

**Caracalla** var romersk keisar frå 211 til 217. Han delte det fyrste året makta med bror sin Geta, men fekk Geta drepen og minnet etter han fjerna (damnatio memoriae). Caracalla var den fyrste keisaren som gav romersk borgarrett til alle frie menn som var innbyggjarar i romarriket. Han hadde som keisar eit dårleg forhold til senatet.

Caracalla vart sjølv drepen under eit felttog til Mesopotamia av gardeprefekten Macrinus. Macrinus fekk seg sjølv kunngjord som keisar etter dette.

## Kjelder
*
Laviai Nielsen

**Laviai Nielsen** () er ein britisk sprintløpar. Ho deltok på det britiske laget som kom på femte plass 
på 4 × 400 meter under Sommar-OL 2020 i Tokyo.

Under Sommar-OL 2024 var ho med og fekk bronse på 4 × 400 meter stafett blanda lag. Dei andre på laget var Samuel Reardon, Alex Haydock-Wilson og Amber Anning.

Nielsen er tvillingsyster til Lina Nielsen, som òg er friidrettsutøvar.

## Referansar
Det rwandiske riksvåpenet

**Det rwandiske riksvåpenet** blei endra i 2001 for at det skulle samsvara med det nye flagget i landet. 
Riksvåpenet viser ei agasekekorg i midten og to skjold på kvar side. I tillegg eit tannhjul, ein sorghumplante og ein kaffiplante og øvst i midten ei sol. Sola er også på det rwandiske flagget.

I eit band øvst på våpenet står teksten REPUBULIKA Y'U RWANDA, og i eit band under står UBUMWE, UMURIMO, GUKUNDA IGIHUGU. Teksten er på njaruanda og kan omsetjast med «Republikken Rawanda &#x2013; Eining, arbeid, patriotisme».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Rwandas riksvåpen|Rwandas riksvåpen]]» frå ,  den 8. august 2024.*
Symjing under Sommar-OL 1988

**Symjing under Sommar-OL 1988** i Seoul vart avvikla dagane frå 18. til 25. september. OL-programmet bestod av 31 tevlingar, 16 for karar og 15 for kvinner. Dei 633 påmelde deltakarane kom frå 77 land.

Kristin Otto frå Aust-Tyskland vann tre individuelle gullmedaljar og to stafett-gull. Også Janet Evans frå USA sikra seg tre indivduelle gullmedaljar, medan landsmannen Matt Biondi sanka femm gullmedaljar, to individuelt og tre i stafettar.

Noreg stilte med to utøvarar, Irene Dalby og Jan-Erick Olsen. Ingen av dei kom til finale. Dalby vart som best nummer 10 på 800 meter fri og Olsen nummer 38 i 100 meter bryst.

## Karar
### 100 meter fri





### 200 m fri





### 400 m fri





### 1500 m fri





### 100 meter rygg





### 200 m rygg





### 100 meter bryst





### 200 m bryst





### 100 meter butterfly





### 200 m butterfly





### 200 meter medley





### 400 m medley





### 4 x 100 meter fri





### 4 x 200 m fri





### 4 x 100 meter medley





## Kvinner
### 100 meter fri





### 200 meter fri





### 400 meter fri





### 800 meter fri





### 100 meter rygg





### 200 meter rygg





### 100 meter bryst





### 200 meter bryst





### 100 meter butterfly





### 200 meter butterfly





### 200 meter medley





### 400 meter medley





### 4 x 100 meter fri





### 4 x 100 meter medley





## Kjelder
**Sportsboken 88-89*. Sportsboken As/VG. 1988.
Christian Schwarzer

**Christian Schwarzer** () er ein tysk tidlegare handballspelar frå Braunschweig. Linjespelaren vart europameister 2004 og verdsmeister 2007 med Tysklands landslag. I 2000 vann han meisterligaen med spanske FC Barcelona.

## Karriere
### Klubbspel
Schwarzer var aktiv 1987-91 i Fredenbeck, spelte deretter på TV Niederwürzbach til 1999. 1999-2001 gjorde han teneste i FC Barcelona, der han var med på å vinne meisterligaen i sin fyrste sesong med det spanske storlaget. Frå 2001 til -07 var han Lemgo-spelar i bundesligaen. Til sist spelte han for Rhein-Neckar Löwen, eit lag som i 2008 nådde finalen i EHF-cupvinnarcupen. Han la opp i 2009.

### Landslagsspel
Schwarzer spelte sin fyrste landskamp i november 1989 og den siste under Sommar-OL 2008. 
Etter tap i EM-finalen 2002, VM-finalen 2003 og OL-finalen 2004, bidrog han mykje til at Tyskland gjekk heilt til topps i Handball-EM 2004 og det store høgdepunktet, VM-finalen 4. februar 2007 på heimebane i Köln. Schwarzer deltok i seks verdsmeisterskap, fem europameisterskap og fire olympiske sommarleikar. På totalt 319 landskampar skåra han 966 mål, fleire enn nokon annan tysk handballspelar.

### Merittar
*EM 1998: Bronsemedalje, etter 30–28 eeo mot Russland
*EM 2002: Sølvmedalje, 31–33 mot Sverige
*VM 2003: Sølvmedalje, 31–34 mot Kroatia
*Sommar-OL 2004: Sølvmedalje, 24–26 mot Kroatia
*EM 2004: Gullmedalje, etter 30–25 over Slovenia 
*VM 2007: Gullmedalje, etter 29–24 over Polen 
*Vinnar av EHF-meisterligaen: 2000 for FC Barcelona
*Vinnar av EHF-cupvinnarcupen: 2006 for TBV Lemgo
*Vinnar av EHF-europaserien: 1995 for TV Niederwürzbach
*Finalist i EHF-cupvinnarcupen: 2008 for Rhein-Neckar Löwen
*Spansk ligameister 2000 for FC Barcelona
*Spansk cupmeister: 2000 for FC Barcelona
*Tysk pokalmeister: 2002 for TBV Lemgo
*Tysk ligameister: 2003 for TBV Lemgo

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Christian Schwarzer|Christian Schwarzer]]» frå ,  den 9. august 2024.*
Miapetra Kumpula-Natri

**Miapetra Kumpula-Natri** () er ein finsk politikar for Finlands sosialdemokratiske parti. Ho har vore riksdagsmedlem for Vasa valkrins frå 2003 til 2014 og for Nylands valkrins sidan 2024.

Ho var medlem av Europaparlamentet 2014–2024.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Det bangladeshiske flagget

**Det bangladeshiske flagget** er danna av ei raud skive på grøn bakgrunn. Det raude symboliserer blodet som blei spilla under frigjeringskrigen til Bangladesh, eller ei gryande sol. Det grøne representerer det frodige landet. Flagget blei offisielt godkjent 17. januar 1972, og er basert på eit liknande flagg som blei brukt under den bangladeshiske frigjeringskrigen.

Flagget minner om det japanske flagget, som har tilsvarande oppbygning med kvit bakgrunn i staden for grøn.

## Andre flagg
Bangladesh har eit handelsflagg etter britisk mønster, det vil seia ein såkalla *red ensign*, der nasjonalflagget er sett inn i kantonen på ein raud flaggduk. Handelsflagget har storleiksforholdet 1:2 Orlogsflagget er tilsvarande, berre at flaggduken er kvit. Dette minner på om ein britisk *white ensign*, men utan den raude krossen.


Fil:Civil_Ensign_of_Bangladesh.svg|Handelsflagg. Proporsjonar: 1:2
Fil:Naval_Ensign_of_Bangladesh.svg|Orlogsflagg. Proporsjonar: 1:2
Fil:Air_Force_Ensign_of_Bangladesh.svg|Flagget til luftvåpenet. Proporsjonar: 1:2


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Bangladeshs flagg|Bangladeshs flagg]]» frå ,  den 9. august 2024.*
Macrinus

**Macrinus** () var romersk keisar frå 217 til 218. Han var av nordafrikansk ætt («maurar») og pretorianarprefekt under keisar Caracalla.  Han kom til keisarmakta ved at han fekk Caracalla drepen under eit felttog til Mesopotamia og seg sjølv kunngjord som keisar etter dette.

Macrinus miste sjølv makta etter at Julia Maesa, morsyster til Caracalla, introduserte Elagabal i ein militærleir som ein ekte son av Caracalla. Elagabal var i røynda son av eine dottera til Maesa, men den romerske hæravdelinga stilte seg bak kravet til Elagabal på trona. Macrinus evna ikkje å slå ned denne oppreisten og vart drepen ikkje lenge etterpå.

## Kjelder
*
Somalia under Sommar-OL 2024

**[[Somalia]]** deltok under Sommar-OL 2024 i Paris i Frankrike i perioden 26. juli til 11. august 2024.

Friidrettutøvaren  var den einaste utøvaren som representerte Somalia under dei olympiske sommarleikane i Paris. Hassan var flaggberar for Somalia under opningsseremonien.

## Friidrett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Somalia under Sommer-OL 2024|Somalia under Sommer-OL 2024]]» frå , den 10. august 2024.*
Pascal Hens

**Pascal Hens** () er ein tysk tidlegare handballspelar. Han vart europameister 2004 og verdsmeister 2007 med Tysklands landslag. I 2013 vann han meisterligaen med HSV Hamburg. 203 cm lange Hens var venstre rykkromspelar.

## Karriere
### Klubbspel
Hens fekk sitt gjennombrot med Wallau/Massenheim i 2001. Frå sommaren 2003 gjorde han teneste i HSV Hamburg, heilt til klubben gjekk konkurs og vart avvikla i februar 2016. Med dette laget vann han i tida 2006-13 den tyske pokalturneringa to gongar, cupvinnarcupen 2007, bundesligaen i 2011 og meisterligaen i 2013. Våren 2016 var han aktiv i danske HC Midtjylland. Han la opp etter ein sesong med Balingen-Weilstetten.

### Landslagsspel
Hens debuterte for det tyske landslaget 13. mars 2001 i Rostock mot Noreg. Han spelte EM-finale i 2002, VM-finale i 2003 og OL-finale i 2004, tre kampar som alle enda med tysk tap. I særleg dei to siste finalekampane var han mellom Tysklands beste. Under Handball-EM 2004 skåra han 6 av dei tyske måla då det vart triumf i finalemøtet med arrangørlandet Slovenia. Også tre år seinare stod han for 6 nettkjenningar då Tyskland sigra i VM-finalen 4. februar 2007 på heimebane i Köln. Han deltok i sin 199. og siste landskamp under Handball-EM 2012. Hens skåra 565 mål for Tyskland.

### Merittar
*EM 2002: Sølvmedalje, 31–33 mot Sverige
*VM 2003: Sølvmedalje, 31–34 mot Kroatia
*Sommar-OL 2004: Sølvmedalje, 24–26 mot Kroatia
*EM 2004: Gullmedalje, etter 30–25 over Slovenia 
*VM 2007: Gullmedalje, etter 29–24 over Polen 
*Vinnar av EHF-meisterligaen: 2013 for HSV Hamburg
*Vinnar av EHF-cupvinnarcupen: 2007 for HSV Hamburg
*Tysk pokalmeister: 2006 og 2010 for HSV Hamburg
*Tysk ligameister: 2011 for HSV Hamburg

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pascal Hens|Pascal Hens]]» frå ,  den 10. august 2024.*
Ola Lindgren

**Per Ola Markus Lindgren** () er ein svensk tidlegare handballspelar frå Halmstad. Han var opphavleg venstre rykkromspelar på det svenske landslaget som i perioden 1990-2002 vann to VM-gull og fire EM-gull, siste åra var han mest linjespelar. Saman med Staffan Olsson var han Sveriges landslagssjef frå 2008 til 2016.

## Karriere
### Klubbspel
Lindgren var aktiv med HK Drott i periodane 1981-90 og 1992-95. Fire gongar vart han svensk meister med laget frå heimbyen Halmstad. Elles gjorde han teneste for dei tyske laga Dutenhofen (HSG Wetzlar) 1990-92, HSV Düsseldorf (1995-98) og HSG Nordhorn (1998-2003). I mange av dei seinare sesongane var han stort sett forsvarsspelar.

### Landslagsspel
Lindgren fekk sin landslagsdebut i 1986. Fram til 2003 deltok han i 376 landskampar for Sverige, skåra 482 mål. Åra frå 1990 til 2002 sanka han heile 13 medaljar i ulike internasjonale meisterskap, deltok i fire VM-finalar, tapte tre OL-finalar, og sigra i fire EM-finalar. Sidan han for det meste stod i forsvaret skåra han få eller ingen mål i dei avgjerande kampane i dei store turneringane.

### Merittar
*VM 1990: Gullmedalje, 27-23 mot Sovjetunionen
*Sommar-OL 1992: Sølvmedalje, 20-22 mot «Sovjetunionen»
*VM 1993: Bronsemedalje, 26-19 over Sveits
*EM 1994: Gullmedalje, 34-21 over Russland
*VM 1995: Bronsemedalje, 26-20 mot Tyskland
*Sommar-OL 1996: Sølvmedalje, 26-27 mot Kroatia
*VM 1997: Sølvmedalje, 21-23 mot Russland
*EM 1998: Gullmedalje, 25-23 mot Spania
*VM 1999: Gullmedalje, 25-24 mot Russland
*EM 2000: Gullmedalje, 32-31 mot Russland
*Sommar-OL 2000: Sølvmedalje, 26-28 mot Russland
*VM 2001: Sølvmedalje, etter 25-28 mot Frankrike
*EM 2002: Gullmedalje, 33-31 mot Tyskland
*Svensk meister: 1984, 1988, 1990 og 1994 med HK Drott

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ola Lindgren|Ola Lindgren]]» frå ,  den 9. august 2024.*
Ragnhild Fausa

**Ragnhild Jenny Fausa** () er ein norsk tidlegare handballspelar og seinare offentleg byråkrat frå Stranda på Sunnmøre.

Fausa spelte på Stranda Idrottslag sitt handball-lag til 1983. Ho melde seg då inn i Sverresborg IF. Med laget frå Trondheim vart ho norsk meister i 1983 og 1984, i dei to finalane skåra ho høvesvis 3 og 6 mål. Saman med folk som Ingrid Steen, Britt Johansen, Hanne Hogness, Anne Berg Larssen og Karin Singstad syrgde ho for at Sverresborg våren 1986 stod att som seriemeister i handball, for fyrste og einaste gong i lagssoga. Sesongen 1988/89 gjorde Fausa teneste i tyske Bayer Leverkusen. Ho vende sidan tilbake til Sverresborg, før ho 1990-92 til sist var aktiv spelande trenar på andredivisjonslaget Stjørdals-Blink.

Fausa deltok åra 1985 og -86 i 40 av Noregs landskampar, skåra 65 mål.

Fausa bur i Kristiansund, der ho har vore leiar av NAV-kontoret.

## Kjelder
**Trondheim håndballkrets i skuddet: jubileumsberetning 1945-1995*.
*handball.no
Neustadt an der Donau

**Neustadt an der Donau** er ein by og ein kommune i Landkreis Kelheim i delstaten Bayern i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 93,6 km² og 15&nbsp;000 ibuarar.  Byen ligg 354 meter over havet på ei slette sør om Donau, 20-25 kilometer aust om Ingolstadt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Neustadt an der Donau|Neustadt an der Donau]]» frå ,  den 10. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Ornes

**Ornes** er ei bygd i Luster kommune i Vestland. Staden ligg på austsida av Lustrafjorden, tvers overfor Solvorn. 
Her ligg blant anna Urnes stavkyrkje og Urnes gard.

På 1960-talet vart Ornes ferjekai bygd som del av det nye ferjesambandet Årdalstangen-Solvorn-Ornes(-Kroken). Sidan 1990 har sambandet berre gått mellom Solvorn og Ornes.
Solvorn-Ornes

**Solvorn-Ornes** er eit kommunalt ferjesamband over Lustrafjorden mellom Solvorn og Ornes i Luster kommune, og er popular blant turistane som skal til og frå Urnes stavkyrkje.

Ferjesambandet vart til i 1963 som sambandet Årdalstangen-Ornes-Kroken-Solvorn, og skulle blant anna ha med seg mjølkebilen til ysteriet i Årdal. Kroken vart droppa som stoppestad i 1980-åra då bygda fekk vegløysing til Ornes. I august 1989 vart Årdalstangen òg sløyfa, og i årskiftet 1989/1990 trakk Fylkesbaatane seg ut av ruta. Sidan har sambandet gått mellom Solvorn og Ornes driven av private aktørar med kommunal støtte.

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Anders Gjerde: Handelsstaden Solvorn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Solfrid Koanda

**Solfrid Eila Amena Koanda** () er ein norsk vektløftar i vektklassen under 87 kilo. Ho er busett i Grimstad og representerer Larvik Atletklubb. I april 2021 vann ho bronse i øvinga støt under EM i vektløfting, med ny nordisk rekord på 135 kg. Ho tok gull i støt og bronse totalt under VM i vektløfting 2021, igjen med ny nordisk rekord. Dette var dei fyrste norske medaljane innan vektløfting i VM-samanheng sidan 1974.

Koanda vann kongepokalen i 2022, 2023 og 2024. I 2023 blei ho verdsmeister for andre gong etter 156 kg i støt. I 2024 tok ho gull i OL i Paris, etter å ha sett olympisk rekord.

## Bakgrunn
Koanda er fødd i Finland med norsk mor og ivoriansk far. Som niåring flytta ho saman med foreldra til Grimstad. 

I 2020 byrja Koanda med vektløfting. I februar 2021 kvalifiserte ho seg til europameisterskapen i vektløfting etter norske rekordar 96 kg i rykk og 125 kg i støt i eit stemne i Lillesand.

## Personlege rekordar
Dei personlege rekordane til Koanda er også gjeldande nordiske rekordar.

## Medaljar i norske meisterskap

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Solfrid Koanda|Solfrid Koanda]]» frå ,  den 10. august 2024.*  
;Referansar
Friedberg i Bayern

**Friedberg** er ein by og ein kommune sørvest i forbundslandet Bayern i Tyskland. Kommunen har over 30&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 81,3 km². Byen ligg 514 meter over havet på austsida av elva Lech, omtrent 5–6 kilometer aust for Augsburg.

Friedberg voks fram på 1200-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Friedberg (Bayern)|Friedberg (Bayern)]]» frå ,  den 11. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Aichach

**Aichach** er ein by og ein kommune sørvest i forbundslandet Bayern i Tyskland, ei 20 kilometer nordaust for Augsburg. Kommunen har over 22&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 92,8 km². Byen, som hyser hovudsetet for Landkreis Aichach-Freidberg, ligg 446 meter over havet.

Byen voks fram på 11–1200-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Aichach|Aichach]]» frå ,  den 11. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Burghausen

**Burghausen** er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Bayern i Tyskland. Kommunen har kringom 19&nbsp;500 ibuarar og eit areal på 19,8 km². Den gamle hertugbyen Burghausen er den mest folkerike byen i Landkreis Altötting. På ein ås over gamlebyen strekker Burghausen-borga seg, ho er 1051 meter lang og den lengste borga i heile verda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Burghausen|Burghausen]]» frå ,  den 11. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Altötting

**Altötting** er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Bayern i Tyskland, ei 90 kilometer aust for München. Kommunen har over 13&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 23,1 km². Byen, ligg 403 meter over havet, hyser administrasjonen i Landkreis Altötting.

I over 500 år har Altötting vore ein valfartsby for katolikkar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Altötting|Altötting]]» frå ,  den 11. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Bad Aibling

**Bad Aibling** (bairisk *Oabling*) er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Bayern i Tyskland. Kommunen har nærare 20&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 41,4 km². Byen ligg 492 meter over havet i Landkreis Rosenheim, ei 10 kilometer vest for byen Rosenheim og om lag 50 km søraust for München. Byen er særleg kjent for sine gytjebad.

I 1945 vart den største krigsfange-leiren i Sør-Tyskland oppretta i utkanten av byen. Opptil 100&nbsp;000 fangar sat internert samtidig.

Den nazi-tyske hærføraren Eduard Dietl var frå Bad Aibling.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bad Aibling|Bad Aibling]]» frå ,  den 11. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Alviina Alametsä

**Alviina Viivi Alametsä** () er ein finsk politikar for Dei Grøne. Etter at Maria Ohisalo trekte seg frå riksdagen 16. juli 2024 for å bli medlem av Europaparlamentet vart Alametsä riksdagsmedlem etter henne for Helsingfors valkrins.

Alametsä var sjølv medlem av Europaparlamentet 2020–2024.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Wasserburg am Inn

**Wasserburg am Inn** er ein by og ein kommune søraust i forbundslandet Bayern i Tyskland.
Kommunen har 13&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 18,8 km² og høyrer til Landkreis Rosenheim.
Byen ligg 427 meter over havet ved elva Inn, om lag 25 kilometer nord om Rosenheim og ei 55 km aust for München.

Skiskyttaren Franziska Preuß er frå Wasserburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wasserburg am Inn|Wasserburg am Inn]]» frå ,  den 11. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Gina Storm-Jensen

**Gina Storm-Jensen** () er ein prisløna norsk-tysk ballettdansar som frå 2024 dansar for Nasjonalballetten etter å ha dansa ved The Royal Ballet i London sidan 2013.

Storm-Jensen er fødd i London med tysk mor og norsk far. Familien flytta til Noreg då ho var to år gamal og ho vaks opp på Vinderen i Oslo.

## Utdanning
Gina Storm-Jensen vart teken opp som elev på Ballettskulen på Den norske Opera som åtteåring. Som barn dansa ho mellom anna den prestisjefylde rolla som Clara i *[[Nøtteknekkeren]]*.

Storm-Jensen gjekk ballettlina på ungdomstrinnet ved Ruseløkka skole i Oslo. I 2009 vann ho den internasjonale konkurransen Grasse International og i 2011 var ho finalist i Prix de Lausanne. Etter konkurransen vart ho tilboden eit treårs stipend og opphald ved The Royal Ballet School i London der ho vart uteksaminert i 2014.

## The Royal Ballet
Medan ho framleis var elev, vart ho tilboden kontrakt ved The Royal Ballet, og ho vart engasjert som artist i oktober 2013. I 2017 vart ho forfremja til førsteartist. I 2021 vart ho forfremja til solist.

I 2021 vart ho nominert til prisen Emerging Artist under Storbritannias National Dance Awards.

## Nasjonalballetten
I 2023 tok ho permisjon frå The Royal Ballet for å gjestedansa ein sesong ved Nasjonalballetten.

Etter 11 år som fast tilsett forlèt ho The Royal Ballet. Ho vart tilsett som solist ved Nasjonalballetten ved Den Norske Opera og Ballett i 2024.

## Prisar og utmerkingar
* 2009 Grasse International - vinnar
* 2011 Prix de Lausanne - finalist 
* 2013 Gailene Stock Prize. Mest lovande student ved The Royal Ballet School.
* 2019 Wesselprisen. Mottakar av Det Norske Selskabs pris til yngre fortente kunstnarar.
** 2021 Tom Wilhelmsens stiftelses opera- og ballettpris (delt med Lucas Lima).
* 2021 National Dance Awards - nominert i klassa Emerging Artists.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Gina Storm-Jensen|Gina Storm-Jensen]]» frå , den 20. august 2024.*
Magnus Andersson

**Per Magnus Andersson** () er ein svensk tidlegare handballspelar frå Linköping. Han var midtre rykkromspelar på det svenske landslaget som i perioden 1990-2002 vann to VM-gull og fire EM-gull.

## Karriere
### Klubbspel
Andersson slo gjennom med HK Drott frå Halmstad, ein klubb han fyrst spelte for i tida 1987-91. Sesongen 1991/92 var han aktiv i Stavanger IF, eit lag som kom på andreplass i den norske eliteserien. Sidan gjorde han 1992/93 og 1995-97 teneste i tyske TuS Schutterwald og 1997/98 i GWD Minden. Elles spelte han på HK Drott i 1993-95 og 1998-2003. Over åra vart han seks gongar svensk seriemeister med Drott, fyrste gongen i 1988 og siste gongen i 2002. Våren 2001 hadde han eit mellomspel med Ademar León, der han var med å sikre sigeren i den nasjonale ligaen for den spanske storklubben.

### Landslagsspel
Andersson deltok frå 1988 og 2003 i 310 av Sveriges landskampar, skåra 919 mål. Åra frå 1990 til 2002 sanka han heile 13 medaljar i ulike internasjonale meisterskap, deltok i fire VM-finalar, tapte tre OL-finalar, og sigra i fire EM-finalar. Han vart verdsmeister 1990, europameister 1994 og 1998, verdsmeister 1999 og europameister 2000 og 2002. Som den sentrale spelstyraren i mannskapet skåra han heller få mål i finalane.

### Merittar
*VM 1990: Gullmedalje, 27-23 mot Sovjetunionen
*Sommar-OL 1992: Sølvmedalje, 20-22 mot «Sovjetunionen»
*VM 1993: Bronsemedalje, 26-19 over Sveits
*EM 1994: Gullmedalje, 34-21 over Russland
*VM 1995: Bronsemedalje, 26-20 mot Tyskland
*Sommar-OL 1996: Sølvmedalje, 26-27 mot Kroatia
*VM 1997: Sølvmedalje, 21-23 mot Russland
*EM 1998: Gullmedalje, 25-23 mot Spania
*VM 1999: Gullmedalje, 25-24 mot Russland
*Sommar-OL 2000: Sølvmedalje, 26-28 mot Russland
*EM 2000: Gullmedalje, 32-31 mot Russland
*VM 2001: Sølvmedalje, 25-28 mot Frankrike
*EM 2002: Gullmedalje, 33-31 mot Tyskland
*Finalist i EHF-cupvinnarcupen: 1990 for HK Drott, tap 42–45 mot Teka Santander
*Svensk seriemeister: 1988, 1990, 1991, 1994, 1999, 2002 for HK Drott
*Svensk cupmeister: 1990 for HK Drott
*Spansk seriemeister: 2001 for Ademar León

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Magnus Andersson (handbollstränare)|Magnus Andersson (handbollstränare)]]» frå ,  den 9. august 2024.*
Friidrett under Sommar-OL 2024

**Friidrettsøvingane under Sommar-OL 2024** i Paris vart avvikla i tida 1. til 11. august på Stade de France. Det vart tevla i 48 øvingar, 23 for menn og 23 for kvinner, i tillegg til to såkalla mix-tevlingar. Den eine gjaldt ein 4 x 400 meter stafett med 2 menn og 2 kvinner på laget, og for fyrste gong stod ein kappgang med duettar (ein mann og ei kvinne) på programmet.

Sveriges Armand Duplantis flytta sin eigen verdsrekord i stavhopp til 6,25 meter. Også Sydney McLaughlin frå USA forbetra sin eigen verdsrekord, ho vart klokka inn på 50,37 sekund i 400 meter hekk. I tillegg til desse to olympiske rekordane, vart det sett ytterlegare ni nye olympiske rekordar.

Utøvarar frå Noreg sanka to gullmedaljar og ein sølvmedalje, nett som i Tokyo-OL i 2021. Såleis jamt med den beste norske medaljehausten i friidrett i nokon sommar-olympiade. Markus Rooth sikra seg gullmedaljen i tikampen, før Jakob Ingebrigtsen forsvarte den olympiske meistertittelen på 5&nbsp;000 meter. Karsten Warholm sprang i mål til sølvmedalje i 400 meter hekk.

## Menn
### 100 meter



Finale: 4. august

### 200 m



Finale: 8. august

### 400 m



Finale: 7. august

### 800 m



Finale: 10. august

### 1500 m



Finale: 6. august

### 5&nbsp;000 m



Finale: 10. august

### 10&nbsp;000 m



2. august

### Maraton



10. august

### 110 meter hekk



Finale: 8. august

### 400 m hekk



Finale: 9. august

### 3&nbsp;000 meter hinder



Finale: 7. august

### 4 × 100 meter stafett



Finale: 9. august

### 4 × 400 m stafett



Finale: 10. august

### 20 km kappgang



1. august

### Høgdehopp



Finale: 10. august

### Stavhopp



Finale: 5. august

### Lengdehopp



Finale: 6. august

### Tresteghopp



Finale: 9. august

### Kulestøyt



Finale: 3. august

### Diskoskast



Finale: 7. august

### Sleggjekast



Finale: 4. august

### Spydkast



Finale: 8. august

### Tikamp



2. og 3. august

## Kvinner
### 100 meter



Finale: 3. august

### 200 m



Finale: 6. august

### 400 m



Finale: 9. august

### 800 m



Finale: 5. august

### 1500 m



Finale: 10. august

### 5&nbsp;000 m



Finale: 5. august

### 10&nbsp;000 m



9. august

### Maraton



11. august

### 100 meter hekk



Finale: 10. august

### 400 m hekk



Finale: 8. august

### 3&nbsp;000 meter hinder



Finale: 6. august

### 4 × 100 meter stafett



Finale: 9. august

### 4 × 400 m stafett



Finale: 10. august

### 20 km kappgang



1. august

### Høgdehopp



Finale: 4. august

### Stavhopp



Finale: 7. august

### Lengdehopp



Finale: 8. august

### Tresteghopp



Finale: 3. august

### Kulestøyt



Finale: 9. august

### Diskoskast



Finale: 5. august

### Sleggjekast



Finale: 6. august

### Spydkast



Finale: 10. august

### Sjukamp



8. og 9. august

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 2024/Leichtathletik|Olympische Sommerspiele 2024/Leichtathletik]]» frå ,  den 12. august 2024.*
Henrik Møllgaard

**Henrik Møllgaard Jensen** () er ein dansk handballspelar. Perioden 2016-24 vart han to gongar olympisk meister og tre gongar verdsmeister med Danmark sitt landslag. Han er venstre rykkromspelar og kan vere spelstyrar, men er særleg kjent som ein framifrå forsvarsspelar.

## Karriere
### Klubbspel
Møllgaard var aktiv for Kolding IF frå 2005 til 2009. Deretter spelte han på Aalborg HB sitt lag i tida 2009-12. Sidan var han Skjern-spelar i tre sesongar og like lenge, 2015-18, gjorde han teneste i franske Paris Saint-Germain. Med Skjern vart han cupmeister i 2013 og med Paris Saint-Germain seriemeister alle tre sesongane, samt cupmeister i 2018. Sommaren 2018 flytta han tilbake Aalborg HB. Med Aalborg vart Møllgaard cupmeister i 2018 og seriemeister i 2019, 2020, 2021 og 2024.

### Landslagsspel
Møllgaard fekk sin landslagsdebut i juni 2006. I tida 2013-24 var han med på å vinne tre VM-gull, to OL-gull, OL-sølv, VM-sølv, to EM-sølv og ein EM-bronse. Under Handball-EM 2016 vart han kåra til meisterskapens beste forsvarsspelar, endå om Danmark då ikkje lukkast vinne medalje. Sommaren 2016 vann han gull for Danmark under Sommar-OL i Rio de Janeiro. Sidan fekk han gull i tre verdsmeisterskap på rad: 2019, 2021 og 2023. I Sommar-OL 2024 i Paris vart han olympisk meister for Danmark for andre gong. Møllgaard har delteke i over 220 landskampar.

### Merittar
*Handball-EM 2014 for menn: Sølvmedalje, etter tap 19–35 for Spania
*Handball-VM 2015 for menn: Sølvmedalje, etter tap 32–41 for Frankrike
*Sommar-OL 2016: Gullmedalje, 28–26 mot Frankrike
*Handball-VM 2019 for menn: Gullmedalje, 31–22 over Noreg
*Handball-VM 2021 for menn: Gullmedalje, 26–24 mot Sverige
*Sommar-OL i 2021: Sølvmedalje, 23–25 mot Frankrike
*Handball-EM 2022 for menn: Bronsemedalje, 35–32 etter ekstraomgangar mot Frankrike
*Handball-VM 2023 for menn: Gullmedalje, 34–29 over Frankrike
*Handball-EM 2020 for menn: Sølvmedalje, 31–33 etter ekstraomgangar mot Frankrike
*Sommar-OL 2024: Gullmedalje, 39–26 over Tyskland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Henrik Möllgaard|Henrik Möllgaard]]» frå ,  den 13. august 2024.*