open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sirkus Eliassen

**Sirkus Eliassen** er eit band frå Bodø som er samansett av brørne Magnus og Erik Eliassen. Dei debuterte sommaren 2011 med låten «Hjem til dæ», som vart A-lista på NRK P3 og låg høgt oppe på listene hos WiMP og Spotify. Ni månader seinare kom tredjesingelen «Æ vil bare dans» som selde til ti gongar platina, og som dei blant anna opptredde i *[[Senkveld med Thomas og Harald|Senkveld]]*, *[[Lydverket]]* og *[[Skal vi danse]]* med. Gruppa deltok i Melodi Grand Prix 2013 med songen «I Love You Te Quiero».

## Diskografi
### Singlar

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Sirkus Eliassen på Facebook
*Sirkus Eliassen på Instagram
*Sirkus Eliassen på Musicnodes
*Sirkus Eliassen på SoundCloud
*Sirkus Eliassen på Twitter
*Sirkus Eliassen på YouTube
Jarnsaksa

**Jarnsaksa** er i norrøn mytologi ei jotnekvinne som er dotter av havgudane Rån og Æge. Dei ni døtrene deira er dei ni møyane som vart mødrer til guden Heimdall.

Jarnsaksa får barnet Magne saman med Tor. Magne har enorm styrke, og berre tre dagar gamal reddar han Tor i kampen mot kjempa Rungne. Magne er den einaste som greier å lyfta foten til Tor vekk frå foten til Rungne. 

## Kjelder

*, henta inn 20. september 2012.*
* Tysk wikipedia om Jarnsaksa
Stigfossbrua

**Stigfossbrua** er ei bru over Stigfossen i Trollstigen. Fylkesveg 63 går over brua. Brua og vegen vart opna av kong Haakon VII 31.juli 1936. Arbeidet med brua byrja i 1933, og murarbeidet vart utført i 1934 og 1935. «Stigfossbrua 1935» er prega inn i ein av stabbesteinane.

### Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Bajazz Bigband

**Bajazz Bigband** er eit amatørstorband i Oslo. Bandet vart etablert i 1977 og har full storbandbesetning med 17 faste medlemer. Besetninga består av fem saksofonar (alt (2), tenor (2) og bariton), fire trompetar, fire tromboner og komp (gitar, bass, piano og trommesett). 

Storbandet speler mykje til dans, men held også jamleg konsertar, og har samarbeidd med artistar og komponistar som Erik Eilertsen, Håvard Fossum, Julie Dahle Aagård og Øyvind Brække. Bandet har delteke på festivalar som Balejazz, Sandvika Storbandfestival og Storbandfestivalen i Halden.

## Kjelder

*
Naukisk

**Naukisk yupik** (også kalla **naukisk**) er eit yupikspråk i den eskimoisk-aleutiske språkfamilien. Språket blir snakka på Tsjuktsjihalvøya i Russland. Det er eit av dei fire yupikspråka.

Lingvistisk ligg naukisk mellom sibirsk yupik og alaskayupik.

## Kjelder
### Fotnotar

### Litteratur
* Jacobson, Steven A. 2005: ''History of the Naukan Yupik Eskimo dictionary with implications for a future Siberian Yupik dictionary''. Études Inuit/ Inuit Studies 1–2

## Bakgrunnsstoff
*Ethnologue
Tuihonningetar

**Tuihonningetar** (*Prosthemadera novaeseelandiae*) er ein sporvefugl som er  endemisk for New Zealand. Han er ein av dei største medlemmene i den mangfaldige honningetarfamilien.

Namnet på maori er *tūī*, og *tui* har òg blitt det vanlege trivialnamnet på engelsk.

## Skildring
Denne fuglen ser tilsynelatande heilt svart ut, bortsett frå to små kvite fjørduskar på strupen og ei lite, kvitt vengeband. Ved nærare ettersyn kan ein observere at tuihonningetaren har falma, brunare flekker på ryggen og flankane, ein fleirfarga iriserande glans som varierer med lysvinkelen i farger som grønt, blåfiolett, og bronse. Små, kvitskafta fjører på nakken og sidene av halsen dannar ein bleika krage. Nebbet er svart og svakt nedkurva. Kroppslengda er 30 centimeter, hannar er tyngst ca. 120 gram og hoer 90 g, elles er kjønna like.

Tuihonningetarar blir rekna å vere svært intelligente. Nett som papegøyar har dei evna til å imitere menneskeleg tale tydeleg, og vart tidlegare trena av maoriar til å etterlikne kompleks tale. Tuihonningetarar er òg kjente for sin støyande, uvanlege og individuelle læte, som kombinerer maorihonningetar-liknande tonar med klikk, latter, knaking, stønn og peselydar. Delar av songen er høgfrekvent og berre delvis hørbar for menneske. I tillegg til individuelle variasjonar finst det regionale variasjonar i lætet.

Nektar er den normale dietten, men dei supplerer ofte med frukt og insekt, meir sporadisk med pollen og frø. Spesielt populær er dei to newzealandske plantane i slekta *[[Phormium]]*, der nektaren nokre gonger gjærar. Dei er dei viktigaste pollinatorane av *[[Phormium]]*, kowhai, *[[Clianthus]]* (kaka-nebb) og nokre andre plantar. Blomane av dei nemnte treslaga har form som  svarar til tuihonningetaren sitt kurva nebb, eit døme på mutualisme.

Hannar kan vere svært aggressive, jagar alle andre fuglar, store og små, frå territoriet deira med støyande læte. Dette gjeld spesielt for andre tuihonningetar når ein har funne eit tre med god føde. Hoa byggjer reiret og legg typisk 3 egg i november til desember. Ho rugar aleine og matar ungane aleine den første tida, etter det bidreg òg hannfuglen med føde.

Tuihonningetarar lever over det meste av hovudøyane på New Zealand, på Stewart Island/Rakiura og Chatham-øyane. Andre populasjonar har spreidd seg nord til på Raoul Island i Kermadec-øyane, og sør til Auckland-øyane. Dei er sjeldne på Sørøya aust for Søralpane og på Chatham-øyane. Populasjonen har falle monaleg sidan den europeiske busetjinga tok til, hovudsakleg som eit resultat av omfattande øydelegging av habitat og predasjon frå pattedyrartar.

Likevel er ikkje arten rekna som trua og han har truleg gjort framgang på nokre område, planting både i byar og rurale område kan ha gjeve tilgang på føde året rundt. Populasjonen er estimert til 3&nbsp;500-15&nbsp;000 individ, og er minkande.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tui (bird)|Tui (bird)]]» frå ,  den 20. september 2012.*  
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Chris Stewart

**Christopher «Chris» Stewart** () er ein engelsk musikar, forfattar og gardbrukar. Han var den første trommeslagaren i Genesis.

## Liv og virke
Stewart gjekk på skulen med Tony Banks og Peter Gabriel og dei tre spelte i lag i skulebandet The Garden Wall, og danna seinare eit band i lag med skulevenene Mike Rutherford og Anthony Phillips, kalla Anon. Dette bandet utvikla seg til Genesis i januar 1967. Stewart er med på dei to første singlane til bandet, «The Silent Sun»/«That's Me» og «A Winter's Tale»/«One-Eyed Hound». Sjølv om det finst fleire demoar frå tida Stewart var med i Genesis på *[[Genesis Archive 1967-75]]*, er han ikkje tilskriven som trommis på nokre av desse. Peter Gabriel ser ut til å ha spelt trommer på nokre og resten er utan trommis. 

Jonathan King, som produserte den første plata til bandet, bad Stewart om å slutte i bandet sommaren 1968 fordi han ikkje var god nok. Han vart erstatta av John Silver. Stewart slo seg ned og kjøpte ein gard i Alpujarras i Andalucia i Spania der han framleis bur og jobbar. I 2007 vart han kommunepolitikar her.

Han har skrive sjølvbiografiane *Driving Over Lemons: An Optimist in Andalucia* (1999) og oppfølgjarane *A Parrot In The Pepper Tree* og *The Almond Blossom Appreciation Society* (2006) om gardsarbeidet sitt i Spania. 

Han har skrive sjølvbiografiane *Driving Over Lemons: An Optimist in Andalucia* (1999) og oppfølgjarane *A Parrot In The Pepper Tree* (2002) og *The Almond Blossom Appreciation Society* (2006) om gardsarbeidet og livet sitt i Spania. 
*Three Ways to Capsize a Boat: An Optimist Afloat* tek for seg båtliv.

*Last Days of the Bus Club* (2014) handlar om at dottera dreg vekk for å gå på universitet, og livet til han og kona på garden etterpå.

## Verkliste
*1999: *Driving Over Lemons: An Optimist in Andalucia* (ISBN 0-9535227-0-9)
*2002: *A Parrot In The Pepper Tree* (ISBN 0-9535227-5-X)
*2006: *The Almond Blossom Appreciation Society* (ISBN 0-9548995-0-4) 
*2009: *Three Ways to Capsize a Boat: An Optimist Afloat* ()
*2014: *Last Days of the Bus Club* ()

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chris Stewart (author)|Chris Stewart (author)]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Biografi
John Silver

**Jonathan (John) Silver** () var den andre trommeslagaren for det engelske rockebandet Genesis. Han erstatta Chris Stewart sommaren 1968 og deltar på det første albumet deira, *[[From Genesis to Revelation]]*, og på plateboksen *[[Genesis Archive 1967-75]]*. Han slutta i bandet i august 1969 og vart erstatta av John Mayhew.

I 1973 spelte Anthony Phillips, Mike Rutherford og Phil Collins spelte inn ein song tileigna Silver, kalla «Silver Song». Denne songen finst på album av Phillips. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Silver|John Silver]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
John Mayhew

**John Mayhew** () var den tredje trommeslagaren (samt perkusjonist og vokalist) for det engelske rockebandet Genesis. Han erstatta den tidlegare trommisen John Silver i august 1969. Han er med på albumet *[[Trespass]]* og plateboksen *[[Genesis Archive 1967-75]]*. Han vart i august 1970 erstatta av Phil Collins.

Det var lite som var kjend om kvar Mayhew forsvann etter han slutta i Genesis. Honorara hans for *[[Trespass]]* vart ikkje henta og det var spekulasjonar om at han var død eller sakna. I 1982 flytta han til Australia der han jobba som snikkar. 

I 2006 deltok han på ein Genesis-konvensjon i London i lag med Anthony Phillips og Steve Hackett, og spelte trommer med dette bandet på «The Knife».

Mayhew døydde av hjarteproblem i Skottland i 2009, dagen før han fylte 62 år. Han hadde då arbeidd her som møbelsnikkar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Mayhew|John Mayhew]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*2006 interview with John Mayhew
Mick Barnard

**Mick Barnard** er ein britisk gitarist. Han var gitarist i det britiske rockebandet The Farm og ei kort stund i Genesis då Anthony Phillips slutta i bandet. Han spelte 30 konsertar med bandet frå 3. november 1970 til 10. januar 1971, før han var erstatta av Steve Hackett.

Tony Banks sa om Barnard:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ray Wilson

**Ray Wilson** () er ein skotsk musikar, mest kjend som vokalist i post-grunge-bandet Stiltskin og i Genesis mellom 1996 og 1998. Han har gjeve ut åtte soloalbum (inkludert fem konsertalbum) og fem album med banda sine. 

Wilson starta i eit band kalla Guaranteed Pure i 1990. Dei gav ut eit album kalla *Swing Your Bag*. Han vart så medlem av Stiltskin som gav ut eitt album og hadde ein stor hitt med singelen «Inside».

Wilson er truleg mest kjend som vokalist i Genesis frå 1996 til 1998 etter at Phil Collins offisielt slutta i mars 1996. Wilson vart offisielt annonsert som ny songar i Genesis i juni 1997. Det einaste albumet dei spelte inn med Wilson, *[[Calling All Stations|...Calling All Stations...]]*, kom ut same månaden og nådde Topp 10 i mange land. Dei turnerte Europa vinteren og våren, men ikkje i Amerika på grunn av dårleg platesal der. Etter dette annonserte bandet at dei kom til å ta ein lengre pause og Wilson forlét bandet. 

Wilson spelte sidan inn albumet *[[Millionairhead]]* som eit soloprosjekt kalla Cut_. I 2003 gav han ut eit soloalbum under sitt eige namn, kalla *Change*. Året etter gav han ut albumet *The Next Best Thing* og i 2006 gav han ut eit Stiltskin-album kalla *She*. 

## Diskografi
### Solo
;Studio
*2003 *[[Change av Ray Wilson|Change]]* - #88 Germany
*2004 *[[The Next Best Thing av Ray Wilson|The Next Best Thing]]*
*2008 *[[Propaganda Man]]*
* 2013 *Chasing Rainbows*
* 2016 *Song for a Friend*
* 2016 *Makes Me Think of Home*
* 2021 *The Weight of Man*

;Konsertalbum
*2002 *[[Live and Acoustic av Ray Wilson|Live and Acoustic]]* (tidlegare kalla «Unplugged»)
*2005 *[[Ray Wilson Live]]*
*2006 *[[An Audience and Ray Wilson]]* (limited edition CD and download)
*2009 *[[Genesis Klassik]]*
*2009 *[[Ray Wilson and the Berlin Symphony Ensemble, Genesis Classic]]*
*2011 *[[Genesis Classic: Live In Poznań]]*

### Guaranteed Pure
*1993 *Swing Your Bag*

### Stiltskin
;Studioalbum
*1994 *[[The Mind's Eye]]* 
*2006 *[[She av Stiltskin|She]]*
*2011 *[[Unfulfillment]]*

;Konsertalbum
*2007 *[[Stiltskin Live]]*

### Genesis
*1997 *[[Calling All Stations]]* - #2 UK, #54 U.S.

### Cut_
*1999 *[[Millionairhead]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ray Wilson (musician)|Ray Wilson (musician)]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Nir Zidkyahu

**Nir Zidkyahu** () er ein israelsk trommeslagar. Han spelte trommer for Genesis i 1997 på delar av albumet deira *[[Calling All Stations]]*, og på den påfølgjande turneen deira i 1998. 

I 2001 spelte han trommer på gjennombrotsalbumet til John Mayer, *[[Room for Squares]]*.  Sidan då har han spelt trommer for mange artistar, som Jason Mraz, Joss Stone, Alana Davis, Flaw og Chris Cornell.

Zidkyahu vart nytta av selskapet Toontrack til å spele inn trommesamplingar for det virtuelle trommeprogrammet deira. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nir Zidkyahu|Nir Zidkyahu]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Nick D'Virgilio

**Nick D'Virgilio** er ein amerikansk trommeslagar og multiinstrumentalist, ofte kalla berre NDV, og mest kjend som tidlegare medlem av progrockbandet Spock's Beard. Han var òg ein av to trommeslagar som erstatta Phil Collins i Genesis på albumet *[[Calling All Stations]]* i 1997. Han har spelt for mange andre artistar som Tears for Fears og Mystery, og er offisielt medlem av Big Big Train.

D'Virgilio var trommeslagar i Spock's Beard sidan tidleg i 1990-åra og han vart òg songaren i bandet i 2002 då Neal Morse forlét bandet. Han slutta sjølv i bandet i 2011. 

## Diskografi
### Soloalbum
* *Karma* (2001)
* *Pieces* (EP) (2011)

### Med Spock's Beard
#### Studioalbum
* *[[The Light av Spock's Beard|The Light]]* (1995)
* *[[Beware of Darkness]]* (1996)
* *[[The Kindness of Strangers av Spock's Beard|The Kindness of Strangers]]* (1998)
* *[[Day for Night av Spock's Beard|Day for Night]]* (1999)
* *[[V av Spock's Beard|V]]* (2000)
* *[[Snow av Spock's Beard|Snow]]* (2002)
* *[[Feel Euphoria]]* (2003)
* *[[Octane]]* (2005)
* *[[Spock's Beard av Spock's Beard|Spock's Beard]]* (2006)
* *[[X av Spock's Beard|X]]* (2010)

### Med Genesis
* *[[Calling All Stations]]* (1997)

### Med  Mike Keneally Band
* *A Fair Forgery of Pink Floyd* (2003) (*Astronomy Domine*)
* *Dog* (2004)

### Med Big Big Train
* *[[The Difference Machine]]* (2007)
* *[[The Underfall Yard]]* (2009)
* *[[Far Skies Deep Time]]* (2010)
* *[[English Electric av Big Big Train|English Electric]]* (2012)

### Rewiring Genesis
* *[[A Tribute to the Lamb Lies Down on Broadway]]* (2008)

### Med Mystery
**[[The World is a Game]]* (2012)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nick D&#39;Virgilio|Nick D&#39;Virgilio]]» frå ,  den 21. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Daryl Stuermer

**Daryl Mark Stuermer** () er ein amerikansk musikar som speler gitar og bass for Genesis under konsertane deira, og sologitar for Phil Collins på dei fleste turneane og soloalbuma hans.

Stuermer spelte på fire album av jazzfiolinisten Jean-Luc Ponty. Seint i 1977 vart Stuermer anbefalt som erstattar for Steve Hackett i Genesis. Han spelte ikkje på studioalbuma til bandet, men var med på gitar og bass under turneane deira fram den tid og fram til 1992, og igjen i 2007. På studioalbuma til Genesis i denne perioden spelte Mike Rutherford både bass og gitar. Stuermer spelte òg gitar for Phil Collins gjennom heile karrieren hans frå 1982. Stuermer har òg vore med på å skrive songar i lag med Collins.

Stuermer har spelt inn åtte soloalbum. 

## Diskografi
### Soloalbum

### Med [[Jean-Luc Ponty]]

### Med [[George Duke]]

### Med [[Joan Armatrading]]

### Med [[Frida Lyngstad]] ([[ABBA]])

### Med [[Tony Banks]] (Genesis)

### Med [[Mike Rutherford]] (Genesis)

### Med [[Philip Bailey]]

### Med  [[Phil Collins]]

### Med [[Genesis]]

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Daryl Stuermer|Daryl Stuermer]]» frå ,  den 21. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Vestregionen

**Vestregionen** er eit regionalt samarbeidsorgan på friviljug basis som er sett saman av fylkeskommunane Akershus og Buskerud og til saman 16 kommunar vest for Oslo som reknar seg som ein sams og samanhengande region, sjølv om dei høyrer til i kvart sitt av i dei fire fylka Akershus, Buskerud, Oppland og Vestfold. Ordføraren og rådmannen i kvar av kommunane representerer kommunane i dette samarbeidsorganet, som vart skipa i 1992 som eit samarbeid mellom dei to kommunane Bærum og Asker i Akershus fylke og dei tre kommunane Drammen, Røyken og Hurum i Buskerud fylke, og dei to fylkeskommunane som desse kommunane høyrde til. Samarbeidet vart utvida i 2004 med kommunane Jevnaker i Oppland, Hole, Ringerike, Øvre Eiker, Nedre Eiker og Lier i Buskerud, og Svelvik og Sande i Vestfold. I 2010 kom òg kommunane Sigdal, Krødsherad og Modum i Buskerud fylke med i samarbeidet.

Samarbeidorganet Vestregionen står mellom anna for den periodiske kunstutstillinga og kunstnarpresentasjonen *[[kunst rett vest]]*, og har i perioden 2009 – 2011 dessutan arbeida med å auke kunnskapen og vurdere røynslene i samanheng med å få redusert energibruken i kommunale bygg, å få til miljøsertifisere kommunale verksemder, redusere utslepp av klimagass frå kommunale køyretøy, og å utvikle eit energi– og klimagassrekneskap for kommunale verksemder. 

*Vestregionen* er ei nemning som ofte vert nytta i andre samanhengar òg, som til dømes for den luten av Akershus fylke som ligg for seg sjølv vest for Oslo og femnar om dei to kommunane Asker og Bærum.

## Bakgrunnsstoff
*Internettsida for Vestregionen
*Internettsida for ''kunst rett vest''
Chester Thompson

**Chester Cortez Thompson** () er ein amerikansk trommeslagar og studiomusikar.

Thompson vart kjend som studiomusikar og starta så å turnere med Frank Zappa i 1973-1974 og på albumet Weather Report *[[Black Market av Weather Report|Black Market]]* (1976). Han spelte på Zappa-album som *[[Roxy & Elsewhere]]* (konsertopptak 8-10.12.1973 & 8.5.1974), *[[You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 2]]* (Live in Helsinki i Finland 22–23.9.1974, utgjeve 1988) og *[[One Size Fits All]]* (1975).

Han var turnétrommeslagar for Genesis frå 1977 til 2007. Han kom inn i bandet då frontmannen Peter Gabriel slutta og den dåverande trommeslagaren Phil Collins tok over rolla til Gabriel som songar. Collins spelte derimot framleis trommer i studio, så Thompson spelte berre på konsertane til bandet. Chester er med på konsertalbuma deira *[[Seconds Out]]* (1977), *[[Three Sides Live]]* (1982), *[[The Way We Walk, Volume One: The Shorts|The Way We Walk Volume 1]]* (1992) & *[[Live/The Way We Walk, Volume Two: The Longs|Volume 2]]* (1993) og *[[Live Over Europe 2007]]*. Han valde å ikkje vere involvert i *[[Calling All Stations]]*-turneen i 1998 då bandet ikkje inviterte han i studio då Collins slutta i bandet.

Thompson har òg arbeidd med Phil Collins på soloturneane hans, og har i tillegg spelt på Steve Hackett-albuma *[[Please Don't Touch]]* (1978) og *[[Watcher of the Skies: Genesis Revisited]]* (1996). Seinare spelte han på album med Tony Banks. Han var med på å starte bandet Fire Merchants med Brand X-gitarist John Goodsall og bassist Doug Lunn. Chester spelte òg med Santana i 1984.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chester Thompson|Chester Thompson]]» frå ,  den 21. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Steve Hackett

**Stephen Richard «Steve» Hackett** () er ein britisk songar, låtskrivar og gitarist. Han vart kjend som medlem av den britiske progrockgruppa Genesis, som han spelte i frå 1970 til han slutta i 1977 for å starta ein solokarriere. Hackett medverka på seks studioalbum med Genesis, tre konsertalbum og sju singlar.

I 1986 var Hackett med på å starte supergruppa GTR med gitaristen Steve Howe frå Yes og Asia. Gruppa gav ut eit album kalla opp etter bandet, og dette nådde 11. plass på Billboard 200 i USA og gav dei hitsingelen «When the Heart Rules the Mind». Då Hackett forlét GTR i 1987 vart bandet oppløyst. 

Etter å ha slutta i GTR fortsette Hackett solokarrieren sin og har gjeve ut album og turnert fast sidan den gong. Han har vore innom mange musikkstilar som progressiv rock, verdsmusikk og klassisk. Spelestilen hans har inspirert gitaristar som Eddie Van Halen, Alex Lifeson og Brian May. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Genesis i 2010.

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Hackett|Steve Hackett]]» frå ,  den 20. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Offisiell Facebook-side
*The Steve Hackett Appreciation Society
Cowboy Style

«**Cowboy Style**» er ein song av den australske songaren Kylie Minogue frå albumet hennar *[[Impossible Princess]]* frå 1997. Han vart utgjeven som singel i august 1998. Songen vart utgjeven av Mushroom Records berre i Australia fordi platekontrakten med Deconstruction Records for Storbritannia og Europa ende etter den føre singelen til Minogue, «Breathe».

Songen var den siste singelen frå *Impossible Princess* og nådde nummer 39 på topplista i Australia. Singelen inneheld det sjeldne sporet «Love Takes Over Me», som tidlegare berre var utgjeve  på 7"-singelen «Some Kind of Bliss».

## Format og sporliste
;Australsk CD-single
#«Cowboy Style» (Radio Edit) &ndash; 3:51
#«Love Takes Over Me» (Single versjon) &ndash; 4:09
#«Cowboy Style» (Video)

;Australsk CD promo
#«Cowboy Style» (Radio Edit) &ndash; 3:51
#«Love Takes Over Me» (Single versjon) &ndash; 4:09

;Andre offisielle versjonar
#«Cowboy Style» (Fever 2002 Tour Studio Version)

## Topplisteplasseringar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*''Cowboy Style'' på Allmusic
Anthony Drennan

**Anthony Drennan** () er ein irsk gitarist som er kjend for å ha vore involvert med Genesis, Mike + the Mechanics og The Corrs, som han har spelt med det meste av karrieren sin. Han var fødd i Luton i England, men flytte attende til Irland i ung alder. Han har òg spelt med Clannad, Paul Brady, Moving Hearts, Davy Spillane og andre kjende riske band og artistar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anthony Drennan|Anthony Drennan]]» frå ,  den 21. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ivar Asheim

**Ivar Asheim** () er ein norsk doctor theologiae og tidlegare (1970–94) professor i religionspedagogikk og etikk ved Menighetsfakultetet. Han bur i dag på Hosle i Bærum kommune.

Asheim voks opp på Valdres folkehøgskule der faren var rektor, og tok artium ved Voss landsgymnas. Han vart cand.theol. 1952 og dr.theol. 1961 med avhandlinga *Glaube und Erziehung bei Luther* – om forholdet mellom pedagogikken og teologien i Martin Luthers verk. Han vart tilsett som dosent ved MF frå 1963, var leiar av teologisk avdeling i Det lutherske verdensforbund 1965-70, deretter professor ved MF: fyrst i religionspedagogikk 1970-79, deretter i etikk 1979-94. Seniorforskar ved Norges forskningsråd 1994-97. Asheim var den fyrste i Norden til å undervisa i religionspedagogikk. han var den fyrste formannen i Den norske kirkes lærenemnd 1987-91.

Medlem av Vitenskapsakademiet sidan 1980 og Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab sidan 1995.

## Bibliografi
* *Religionspedagogikk. En innføring* (1976)
* *Religionspedagogikk. Tolkning, undervisning, oppdragelse* (1987)
* *Øyet og horisonten. Grunnproblemer i aktuell etikkdebatt* (1991)
* *Mer enn normer. Grunnlagsetikk* (1994)
* *Hva betyr holdninger? Studier i dydsetikk* (1997)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ivar Asheim|Ivar Asheim]]» frå ,  den 21. september 2012.*
Groschmedaljen

**Groschmedaljen** er ein norsk arkitekturpris oppretta i januar 2001, på 200-års dagen for fødselen til Christian Heinrich Grosch. Prisen blir delt ut kvart anna år av Groschselskapet. Medaljen er utforma av Ingrid Austlid Rise.

## Mottakarar
*2001 – Sverre Fehn
*2003 – Jan Olav Jensen og Børre Skodvin frå Jensen & Skodvin Arkitektkontor 
*2005 – Kjell Lund og Håkon Christie
*2008 – Helge Hjertholm
*2009 – Carl-Viggo Hølmebakk
*2012 – Craig Dykers og Kjetil Trædal Thorsen frå Snøhetta AS
*2014 – Arne Henriksen

## Kjelder
*Groschmedaljen
Na-dené-språk

**Na-dené** er ein språkfamilie frå Nord-Amerika som består av den athabaskiske språkfamilien saman med språka eyak, tlingit, og eventuelt også haida.

Saman med amerindiske språk og eskimoisk-aleutiske språk er na-dené ein av dei tre komponentane i Joseph Greenberg si kontroversielle klassifisering av amerikanske urfolksspråk.  Na-dené kan eventuelt vere i slekt med dei jenisejiske språka som blir snakka i Sibir.

## Språktre

* Tlingit: 700 talarar (Michael Krauss, 1995)
* Athabaska–eyak
** Eyak (utdøydd i 2008)
** Athabaskiske språk
*** Nordlege athabaska-språk
*** Stillehavs-athabaska-språk
*** Sørlege athabaska-språk

## Kjelder
Sufisme

**Sufisme** er ein mystisk tradisjon innan islam. Han oppstod som i noverande Irak på 600- og 700-talet. Innan sufismen finst det fleire ordenar med ulike typar rituale og lærer. Ordenane har ein åndeleg leiar (*shaykh, pir*) som tek nye medlemmer inn i ordenen og dannar ein ubroten tradisjon (*silsila*) tilbake til ordensgrunnleggjaren.  

Tidlege islamske mystikarar er Hasan frå Basra (642–728) og Rabi'a al-Adawiya (713–801). Frå 1200-talet er forfattaren Jalal al-Din Rumi kjend.

## Kjelder

## Litteratur
* al-Kubaisi, Walid. «Sufismen som første skritt i den norsk-arabiske kulturdialogen». I: *Materialisten*, nr 2/3 – 1998
* Farid ud din Attar. *[[Fuglenes forsamling]]*; omsett av Arne Ruste ; innleiande essay av Kari Vogt. bokklubben, 2002. ISBN 82-525-4361-8
* Eggen, Nora S. «Islamsk mystikk og sufisme» I: Religion og livssyn, nr 2 – 2004
* Rumi. *[[Sivfløytens sang]] : og andre dikt fra Mathnawi*; utval og innleiande essay av Kari Vogt ; attdikta av Arne Ruste. Bokklubben, 2003. ISBN 82-525-5194-7
* *Sufismen : hjertets alkymi*. Cappelen, 1994. ISBN 82-02-14806-5
*  Vikør, Knut S. «Mystikk og politikk – eit problemfelt for historisk forskning» I: *Historisk tidsskrift*, nr 1 – 1984
* Abo Mahi. «Åndelig fullkommenhet», Noor 92 Publications, 2011. ISBN 978-82-998540-5-4

## Bakgrunnsstoff
Bikol

**Bikol** eller **bikolano** er eit austronesisk språk som blir snakka på halvøya Bicol på Luzon på Filippinane. Det blir tala av rundt 2,5 millionar, eller 7 % av innbyggjarane på Filippinane. Språket eller språkgruppa har mange variantar der sentral bikol er den mest utbreidde.

## Bakgrunnsstoff

*Ethnologue report for Central Bicolano
*Ethnologue classification tree for Bicolano

## Kjelder
Marie av Danmark

**Marie** () er prinsesse av Danmark og den andre kona til prins Joachim av Danmark. 

## Titlar, tiltaleformer, dekorasjonar og våpenskjold
### Titlar og tiltaleformer

* **6. februar 1976–24. mai 2008:** Frøken Marie Agathe Odile Cavallier 
* **24. mai 2008–i dag**: Den Høgvørde Prinsessa Marie Agathe Odile av Danmark, grevinne av Monpezat

### Dekorasjonar
*  Riddar av Elefantordenen
*  Hennar Majestet Dronninga si 70-års fødselsdagsmedalje
*  Den Høgvørde Prinsgemalen sin 75-års fødselsdagsmedalje 
*  Ordenen for gode gjerningar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marie av Danmark|Marie av Danmark]]» frå , og «[[:da:Prinsesse Marie|Prinsesse Marie]]» frå  den 22. september 2012 tittel=Princess Marie of Denmark.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kongehuset: Dekorationer
Ottesen

**Ottesen** er eit nordisk slektsnamn danna som eit patronym av Otto.

## Kjende namneberarar
* Erik Ottesen Rosenkrantz (1519-1575), dansk adelsmann og lensherre
* Tyge Ottesen Brahe (Tycho Brahe,  1546–1601), dansk vitskapsmann
* Peder Martin Ottesen (1783–1852), norsk jurist, embetsmann og stortingsmann
* Elise Ottesen-Jensen  (1886–1973), norsk-svensk journalist, seksualopplysar, sosialistisk agitator og kvinnesaksforkjempar
* Lasse Ingier Ottesen (f. 1974), norsk skihoppar
* Janove Ottesen (f. 1975), norsk musikar

## Kjelder
*Ottesen i *Oxford Dictionary of Family Names Dictionary of American Family Names* (2006), av Patrick Hanks ved answers.com
Joner

**Joner** er eit norsk slektsnamn laga som ei omdanning av Johansen. Namnet er sjeldant i Noreg, og bruken er verna.

## Kjende namneberarar
* Sverre Indris Joner (f. 1963), norsk komponist og musikar
* Johannes Joner (f. 1958), norsk skodespelar og regissør
* Kristoffer Joner (f. 1972), norsk skodespelar 
* Knut Joner (f. 1987), norsk skodespelar
* Alexandra Joner (f. 1990), norsk songar og dansar

## Sjå òg
* Johner

## Kjelder
Alice i Eventyrland

***Alice i Eventyrland*** (orig. *Alice's Adventures in Wonderland*) er ei barnebok av Lewis Carroll frå 1865. Den handlar om ei jente som heiter Alice som fell ned i eit kaninhol og landar i ei fantasiverd. Boka er kalla den beste innan nonsense-litteratur.

Boka kom på norsk fyrste gong i 1903, omsett av Margrethe Horn, og utgjeven under tittelen *Else i eventyrland*. Sidan har mellom andre også Zinken Hopp (*Else i eventyrland*, 1943) og Annie Riis (*Alice i eventyrland*, 1990) omsett boka til norsk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alice's Adventures in Wonderland|Alice's Adventures in Wonderland]]» frå ,  den 22. september 2012.*  
 

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
*
Merkendorf i Mittelfranken

**Merkendorf** er ein by i Tyskland  i delstaten Bayern, i Landkreis Ansbach med om lag 3&nbsp;000 innbyggjarar. 

## Historie
Byen vart grunnlagd rundt 1249 og fekk byrettar rundt 1398. 

## Galleri

File:Merkendorf - Ortszentrum mit Rathaus und Maibaum.JPG|Marknadsplassen.
File:Rathaus Merkendorf.JPG|Rådhuset.
File:Stadtkirche Merkendorf.jpg|Kyrkja.


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sverre Aasland

**Sverre Aasland** (fødd 1899, død 1989 el. 1990), òg Sverre Lasanda, var ein norsk funksjonalistisk arkitekt. Han er særleg kjend for sitt samarbeid med Arne Korsmo og saman skapte dei mellom anna Villa Dammann i  Havna allé 15 i Oslo. Bygget fekk Houens fonds diplom for god arkitektur i 1937.

Aasland vart utdanna ved  Technische Hochschule i München og tok diplomeksamen i 1926. 
I åra 1928-1935 dreiv han arkitektfirmaet Aasland og Korsmo i lag med Korsmo.

## Fotnotar

## Kjelder
*Sverre Aasland frå Store norske leksikon
*Arne Gunnarsjaa: Arkitekturleksikon, Abstrakt forlag 1999, ISBN: 82-7935-007-1, side 879
Steve Kanaly

**Steven Francis Kanaly** (), kjend som **Steve Kanaly**, er ein amerikansk skodespelar, best kjend for rolla si som Ray Krebbs i CBS-serien *[[Fjernsynsserien Dallas (1978)|Dallas]]*. 

## Biografi
Kanaly vart fødd i Burbank i California. Han er mest kjend for rolla si som Ray Krebbs, formannen for *Southfork Ranch*, på fjernsynssåpeoperaen *Dallas* frå 1978 til 1989. Han gjentok rolla i den siste episoden av serien i 1991, og igjen for gjenforeningsfilmen *Dallas: War of the Ewings* i 1998. Han spelar rolla att òg i *[[Fjernsynsserien Dallas (2012)|Dallas]]*. Medan han spelte inn tv-serien var han med i andre seriar som *[[Time Express]]* i 1979. Frå 1994 til 1995 hadde han også ei rolle på ABC-dramaserieen *[[All My Children]]* som «Seabone Hunkle», faren til Dixie Cooney Martin (spelt av Cady McClain).

Han har òg vore gjest på ei rekkje andre fjernsynsprogram. I filmbransjen samarbeidar han ofte med forfattaren og regissøren John Milius, mellom anna i *[[The Life and Times of Judge Roy Bean]]*, *[[Dillinger]]*, *[[The Wind and the Lion]]* og *[[Big Wednesday]]*. Andre filmrollar inkluderer *[[The Terminal Man]]*, *[[My Name is Nobody]]* og *[[Midway]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Kanaly|Steve Kanaly]]» frå ,  den 22. september 2012.*  
 
* Steve Kanaly på Internet Movie Database
* Steve Kanaly på AllRovi
Gerard Butler

**Gerard James Butler** () er ein skotsk skodespelar som har dukka opp i filmar, teater og fjernsyn. Han er kjend for å vere med i filmar som *[[P.S. I Love You]]* (2007), *[[Nim's Island]]* (2008), *[[RocknRolla]]* (2008), *[[The Ugly Truth]]* (2009), *[[Gamer]]* (2009), *[[Law Abiding Citize]]* (2009), *[[The Bounty Hunter]]* (2010) og stemme til ein karakter i *[[How to Train Your Dragon]]* (2010). Butler har i fleire interjuv sagt at han har slite med alkohol-problem.

## Filmografi

## Kjelder

* Gerard Butler på IMDB.
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gerard Butler|Gerard Butler]]» frå ,  den 23. september 2012.*
Hvalstad stasjon

**Hvalstad stasjon** på Hvalstad er ein av jarnbanestasjonane for lokaltrafikk på Drammensbanen gjennom Asker kommune. Stasjonen har namn etter garden Hvalstad, som fekk areala kløyvd av denne banen i si tid.

Den fyrste Hvalstad stasjon, som opna samstundes med at den opphavleg smalspora Drammensbanen var ferdig i 1872, låg i nærleiken av nordenden på den lange og høge trebrua  for banen over Hvalstaddalen, i nærleiken av det som i dag er krysset mellom Kirkevegen og Hvalstadvegen. Denne brua, som var den største trebrua i Skandinavia, hadde namnet Hvalstadbrua, og vart bygd i åra 1870 til 1872. Av di brua var av tre, kravde ho mykje vedlikehald, og difor vart banen omlagt for å slippe bru over dalen då banen skulle ombyggjast frå smalt spor til normalspor, slik at trebrua kunne rivast i 1915. Den nye banen låg lågare i terrenget, i tunnel gjennom kvar av dalsidene og over dalbotnen på ein steinfylling etter ein trasé vestanfor den gamle trebrua. Til fyllinga over dalen gjekk det med 35 000 kubikkmeter stein som vart teke ut av dei nye tunnelane og skjeringane.

Som fylgje av denne omlegginga av traseen, vart Hvalstad stasjon flytta nordover til det området der stasjonen ligg no, og ein ny, vakker stasjonsbygning i tre, teikna av arkitekt Jens Flor, stod ferdig her i 1915, same året som den gamle trebrua vart rive. Men då Drammensbanen vart bygd om til dobbeltspor på denne strekninga, og stasjonen ombygd i samband med dette, vart stasjonsbygningen frå 1915 ikkje tenleg til vidare bruk. I staden vart det i 1962 bygd ein moderne ekspedisjonsbygning i betong, teikna av Julia Kristiansen ved NSBs arkitektkontor. Den nye stasjonen, som er av den såkalla høgbanetypen, samsvarte med krava om at tryggleiken på denne sterkt trafikkerte banen skulle betrast for ferdafolket ved at dei skulle sleppe å krysse spora for å kome til rett perrong. Alle stasjonsbygningane langs den dobbeltspora strekninga av Drammensbanen var no knytt beinveges til perrongar mellom spora, med tilkomst frå undergangar under sporet som ofte låg attmed eller i ein undergang for offentleg bilveg. 

Som på dei fleste andre jarnbanestasjonar, er det òg på Hvalstad stasjonen slutt på alt manuelt sal av billettar og andre tenester for ferdafolket, slik at stasjonen berre er som ein stoppestad å rekne. Stasjonen vart i si tid bygd med sidespor for godsvogner, men det er lenge sidan det vart ekspedert gods over Hvalstad stasjon.

Det er vedteke at den siste stasjonsbygningen på Hvalstad skal takast vare på som eit døme på jarnbanearkitekturen frå 1960-talet. Stasjonsbygningen frå 1915 står framleis, men er avsperra frå stasjonsområdet og ombygd til bustad og til lokale for privat næringsverksemd.
Hvalstad

**Hvalstad** er eit bustads- og landbruksområde i Asker kommune, der mellom anna Hvalstad stasjon på Drammensbanen ligg. Både stasjonen og området har namn etter garden Hvalstad, som har vore ein storgard i gamal tid, men som no for det meste er stykkja opp og lagt ut til bustadtomter, likevel slik at mykje av innmarka ligg att. Mange av dei nye lokalvegane i området har òg fått namn etter garden Hvalstad.

På Hvalstad ligg Asker museum, Valstads samlinger og Hvalstad barneskule.

Asker museum, som er bygd opp på grunnlag av den eigedomen som i si tid var heimen til kunstnarekteparet Tilla og Otto Valstad, ligg i den vesle Hvalstaddalen. Denne dalen vert òg kalla Kunstnardalen, ettersom fleire landskjende forfattarar, kunstmålarar og skulptørar har budd her i stuttare eller lengre tid, som til dømes Hulda og Arne Garborg. Huset som dette ekteparet hadde som sin bustad frå 1897 til 1934, Labråten rett over vegen for museet, er no freda og har vorte ein part av museet, ope for omvising. Kimen til Det Norske Teatret vart lagt på Labråten, som på folkemunne vart kalla «Målkroken» av di mellom anna nynorskforkjemparar samla seg her.  Men Labråten var ikkje berre ein «målkrok», men ein møtestad for vener og åndsfrendar som utvikla og formidla nye tankar og impulsar frå Europa og verda elles, og soleis stod for kulturell nyskaping, formidling og vidareføring. Det arbeidet som vart gjort her når det galdt litteraturen, teateret, biletkunsten og dei kulturelle tradisjonane frå bygdene, var med til å skape den norske identiteten i ei brytingstid.

Elles er Hvalstad kjend for mange av di det i tida frå 1899 til 1967 låg ein pensjonatskule for gutar her,  Hartmanns Pensionatskole, som i 1933 vart supplert med ein skule for jenter, Hvalstad Pensjonatskole for unge piker. På Hvalstad låg tidlegare òg ein spesialfabrikk, Hvalstad Møbelfabrikk, skipa i 1937 for å lage kabinett av tre til dei ymse typane av radioapparat, seinare òg fjernsynsapparat, som vart produsert ved dei dåverande norske radiofabrikkane; i dei tidene var slike apparat som møbel å rekne. Kring 1950 var 40 mann i arbeid på fabrikken.

## Bakgrunnsstoff
Internettsidene for ''Asker museum, Valstads samlinger'' på Hvalstad.
Au Pied de Cochon

**Au Pied de Cochon** er ein restaurant i Paris. Restaurantnamnet tyder 'Ved grisefoten'. Ved opninga i 1947 låg framleis dei gamle hallane (Les Halles) like ved.

Etablissementet er ope 24 timar i døgeret, 7 dagar i veka på alle årets dagar.

Restauranten er kjent for si lauksuppe og sine griseføter.

Ved presidentvalet i 1981 feira François Mitterrand sigeren her.

## Kjelder
* Heimeside
Landskapet Land

**Land** er eit landskap i Innlandet fylke og er fellesnamn på dei store jordbruks- og skogtraktene omkring nordre del av Randsfjorden og oppover mot Valdres og Vestre Gausdal. Administrativt er området delt inn i kommunane Nordre-Land og Søndre Land. Det gamle Land herad vart delt i Nordre og Søndre Land 1. januar 1848. 

Riksveg 35 fører gjennom distriktet. Det meste av busetnaden finst langs Randsfjorden og i dei to hovuddalane som munnar ut i nordenden. Der dei to dalane møtest, ligg den største tettstaden, Dokka, administrasjonssenter i Nordre Land kommune, med betydeleg industri. Også Hov, administrasjonssenter i Søndre Land kommune har atskilleg industri. Land utgjer saman med Hadeland eit tingrettsdistrikt og eit prosti.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Land (landskap)|Land (landskap)]]» frå ,  den 22. september 2012.*
Herman Munthe-Kaas

**Herman Munthe-Kaas** () var ein norsk arkitekt og møbeldesignar. Saman med Gudolf Blakstad dreiv han arkitektfirmaet Blakstad og Munthe-Kaas Arkitekter i rundt 50 år. Dei samarbeida om fleire byggverk, mellom anna Haugesund rådhus, Odd Fellow-bygget i Oslo, Oslo Handelsgymnasium, Kunstnernes Hus og Elgseter bru i Trondheim. Dei teikna òg kyrkjer, mellom anna Bodø domkyrkje.

Munthe-Kaas fekk Houens fonds diplom to gonger saman med Blakstad; for Kunstnernes Hus i 1931 og for Haugesund rådhus i 1934. I 2004 blei Elgeseter bru frå 1950 tildelt Betongtavlen.

## Kjelder
*Herman Munthe-Kaas frå Norsk biografisk leksikon 
*Houens fonds diplom frå Norske Arkitekters Landsforbund
*Betongtavlen 2004
Yangquan

**Yangquan** (kinesisk: 阳泉; pinyin: *Yángquán*) er eit byprefektur aust i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, der det grensar mot Hebei-provinsen. Byprefekturet har eit areal på 4&nbsp;452 km² og hadde om lag 1,37 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Yangquan omfattar tre distrikt (区 *qū*) og to fylke (县 *xiàn*).

### Geografi
Landområdet ligg i vestskråningane av fjellkjeda Taihang Shan, som strekker seg langs provinsgrensa mellom Shanxi og naboprovinsen i aust; Hebei. Det viktige Niangzipasset gjennom fjella er ein av  turistattraksjonane i prefekturet, til liks med fjellet Zangshan.

### Samferdsle
Snøggtoget som trafikkerer mellom Qingdao og Taiyuan stoppar i Yangquan.

Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet, både gjennom sjølve byen Yangquan og gjennom fylket fylket Pingding. Vegen byrjar i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa til Mongolia, går sørover og endar i Hai'an, ein by i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya lengst sørvest i provinsen Guangdong. Også Kinas riksveg 307 passerer gjennom prefekturet. Han tek til i Qikou i Hebei og fører gjennom provinsane Shanxi og Shaanxi til Yinchuan i den autonome regionen Ningxia Hui.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Yangquan|Yangquan]]» frå ,  den 23. september 2012.*
Louis Kloster

**Louis Kloster** () var ein norsk arkitekt frå Stavanger.

I 1975 fekk Kloster Houens fonds diplom for bygningen til Noregs Bank i Stavanger. Han fekk diplom frå Europa Nostra for bevaringa av dei raude sjøhusa same stad i 1979.

## Referansar
Shuozhou

**Shuozhou** (kinesisk: 朔州市, pinyin: *Shuòzhōu*) er eit byprefektur nordvest i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, der det i vest grensar mot provinsen Indre Mongolia. Byprefekturet har eit areal på 10&nbsp;662 km² og hadde vel 1,7 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Shuozhou omfattar to distrikt (区 *qū*) og fire fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Shuozhou har mykje næringsverksemd knytt til gruvedrift etter ulike mineral som kol, jarn, bauxitt, glimmer, mangan og grafitt. Andre viktige næringar er kjemisk industri, landbruk, keramikkproduksjon, samt fiskeindustri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Shuozhou|Shuozhou]]» frå ,  den 23. september 2012.*
Lüliang

**Lüliang** (kinesisk: 吕梁市, pinyin: *Lǚlíang*) er eit byprefektur vest i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, som i vest grensar mot Shaanxi-provinsen. Byprefekturet har eit areal på 21&nbsp;143 km² og hadde vel 3,7 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Lüliang omfattar eitt distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og ti fylke (县 *xiàn*).

### Samferdsle
Kinas riksveg 209 går gjennom området. Han byrjar i Hohhot i Indre Mongolia, kryssar gjennom provinsane Shanxi, Henan, Hubei, Hunan og endar opp i hamnebyen Beihai i Guangxi.

### Kultur
Taoismen sitt heilage fjell, 'Bei Wudang Shan', ligg i Fangshan fylke i byprefekturet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lüliang|Lüliang]]» frå ,  den 23. september 2012.*
Linfen

**Linfen** (kinesisk: 临汾; pinyin: *Línfén*) er eit byprefektur sørvest i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, i vest grensar det mot provinsen Shaanxi. Byprefekturet har eit areal på 20&nbsp;275 km² og hadde vel 4,3 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Linfen omfattar eitt distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og fjorten fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Gruvedrift er den viktigaste næringa i Linfen, fylgd av næringsmiddelindustri. Prefekturet har i mange år vore sterkt prega av forureining, særleg smog, frå kolkraftverka i området. Byområda er rekna for å vere av dei skitnaste og mest forureina i heile verda.

### Samferdsle
Kinas riksveg 108 går gjennom området. Riksvegen tek til i Beijing og fører via Taiyuan, Xi'an og Chengdu sør til Kunming i den sørvestlege provinsen Yunnan.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Linfen|Linfen]]» frå ,  den 23. september 2012.*
Arne Domben

**Arne Domben** () var ein norsk politimann og diktar. Han gav ut to diktsamlingar på Fonna Forlag, *No er eg blitt politi!* i 1943, og *Mørk natt* i 1976. Domben arbeidde i politiet i mellom anna Florø og Måløy.

I august 1943 vart Domben, og kring 500 andre norske politifolk, arrestert av tyskarane. Han vart send til Grini fangeleir og sidan til Stutthof konsentrasjonsleir der han vart sitjande i fangenskap ut krigen.

## Bibliografi
### Bøker
*

*

### I tidsskrift - eit utval
*Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder

*Gravminner i Norge

## Bakgrunnsstoff
* Domben-diktet «Journalistsorg» som nyhendesak i 2011
Kunst rett vest

**Kunst rett vest** er eit årleg kunstarrangement i regi av det interkommunale samarbeidsorganet Vestregionen for å presentere den produksjonen av biletkunst, skulptur og kunsthandverk som går føre seg i dei kommunane som tek del i Vestregionsamarbeidet. Det vert halde ein felles salsutstilling om hausten av verk som på førehand er godteke av ein jury av tre fagfolk, for slik å trygge at arbeida held god kvalitet, og dei kunstnarane og kunsthandverkarane som er representert på utstillinga, inviterar samstundes publikum til å vitje verkstadane sine og kjøpe andre verk der.

Staden for fellesutstillinga vekslar frå år til år, men ofte har utstillinga vore halde på Galleri Trafo på Asker, kombinert med andre arrangement på Asker. Kart som syner for publikum kvar dei einskilde kunstnarane og kunsthandverkarane har verkstadene sine, og anna opplysningsmateriell som har med arrangementet å gjere, syter Vestregionen for å få utarbeidd.

## Bakgrunnsstoff
Internettsidene for Kunst rett vest.
The Silent Sun

«**The Silent Sun**» (kalla berre «**Silent Sun**» på albumet frå 1968) er den første singelen til det engelske rockebandet Genesis. Han vart skriven av Tony Banks og Peter Gabriel på ei tid då den potensielle produsenten deira, Jonathan King, var i ferd med å miste interessa. Dei viste at King var tilhengjar av Bee Gees, og Banks og Gabriel skreiv songen spesifikt for å fange merksemda hans igjen. Bandet fekk kontrakt og songen vart gjeven ut som singel 22. februar 1968. Dei byrja like etter å arbeide på debutalbumet sitt, *[[From Genesis to Revelation]].*

«The Silent Sun» er ei blanding av folkrock og poprock. Strykarane og den lette, romantiske teksten gjer at songen ligg langt unna den progressive musikken på det andre albumet til Genesis, *[[Trespass]]*. Songen har som det meste av songane frå *From Genesis to Revelation* ikkje vore gjeve ut på samlealbum eller konsertalbum av Genesis. 

Singelen vart gjeven ut på ny i juli 2006 med tittelen «The Silent Sun 2006», utan B-side.

## Medverkande
*Peter Gabriel – vokal
*Mike Rutherford – bassgitar, vokal
*Tony Banks – piano, vokal
*Anthony Phillips – akustisk gitar, vokal
*Chris Stewart – perkusjon

;Andre medverkande
*Arthur Greenslade – orkesterarrangement

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Silent Sun|The Silent Sun]]» frå ,  den 24. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Peter Daniel Hofflund

**Peter Daniel Hofflund** (1897–1967) var ein norsk arkitekt. Han er særleg kjend for Trondheim kunstforening, eit oppdrag han fekk etter ei arkitektkonkurranse. Bygget blei reist i 1930 og fekk Houens fonds diplom året etter.

Hofflund fekk òg den same utmerkinga for Telegrafbygninga i Trondheim i 1948.

I åra  1945–47 og 1951–67 var han byarkitekt i Oslo. I samarbeid med Bjarne Hvoslef stod han for ei indre restaurering av Trefoldighetskyrkja i Oslo. Dei samarbeidde òg om inventaret til Sagene kyrkje.

## Kjelder
*Peter Daniel Hofflund frå Store norske leksikon
*Arne Gunnarsjaa: *Arkitekturleksikon*, Abstrakt forlag 1999, ISBN: 82-7935-007-1, side 342
## Bakgrunnsstoff
Jinzhong

**Jinzhong** (kinesisk: 晋中; pinyin: *Jìnzhōng*) er eit byprefektur aust i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, der i aust grensar mot provinsen Henan. Byprefekturet har eit areal på 16&nbsp;408 km² og hadde om lag 3,25 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Jinzhong omfattar eitt distrikt (区 *qū*), eitt byfylke (市 *shì*) og ni fylke (县 *xiàn*). 

### Kulturminne
Fleire forretningsbygg i tre av fylka i Jinzhong er ført opp på *Folkerepublikken Kina si liste over den nasjonale kulturarven*. Desse byggverka, som minner om borger, vart bygde for lokale handelsmenn i Qing-dynastiet si tid.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jinzhong|Jinzhong]]» frå ,  den 23. september 2012.*
Svartsjuk samba

**«Svartsjuk samba»** er ein norsk song, skriven av Bjarne Amdahl (melodi) og Alf Prøysen (tekst).

## Innspeling
*Nora Brockstedt. Utgjeven på singlen Karusell KM&nbsp;35.

## Kjelder