open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Offiseren Johan Jørgen Krohn

**Johan Jørgen Krohn** () var ein norsk offiser, vegmeister, godseigar og forretningsmann.

## Familie

Krohn var son av Ludolf Krohn (1741-1795) og Mette Kristine Reutser (1739-1767). Namnet hadde han etter bestefaren Johan Jürgen som innvandra frå Altona til Bergen i 1726. Krohn var fødd i Nordfjord der faren var kapellan i Innvik prestegjeld. Mora døydde medan han var spedbarn. Krohn kom fem år gamal med familien til Norddal på Sunnmøre då faren overtok som sokneprest der. Han voks opp i Dalsbygda og fekk opplæring heime hos faren.

Johan Jørgen Krohn var først gift med Bodil (Boel) Marie Magelsen (enkje etter Jørgen Christian Meinich), men skild i 1805 og gift på ny med Johanne Marie Selmer. Bodil Magelsens son frå første ekteskap, Jens Christian Meinich - den seinare futen for Valdres og Land, voks også opp på Krohn-garden. Etter skilsmissa overtok Bodil Marie eigedommen Nordre Sedal i Land («Kronborg») og etterkommarar frå første ekteskap, mellom anna barnebarna Hans Thomas Meinich, Jørgen Henrik Meinich og Bolette Meinich (mor til Jens Bratlie) voks opp der. Krohns eigen son, juristen Peder Anker Krohn, var mellom anna byfogd i Kragerø og Larvik, og dessuten stortingsmann 1830-32 for Christians amt. Dottera Mette Alette (1793-1867) gifta seg med juristen Ole Gjerdrum, seinare politimeister i Christiania og fut i Aker og Follo. Etter skilsmissa frå Bodil Marie kjøpte Krohn garden Sjørvoll ved Steinsfjorden på Ringerike. Nevøen med same namn voks for det meste opp hos Krohn etter at han flytta til Ringerike, nevøen var ein kjend boktrykkar og bladstiftar.

## Karriere

Etter krigsskule (frå 1786) gjorde Johan Jørgen Krohn militær karriere til majors grad. 

Som vegsjef for heile Austlandet gav Peder Anker i 1792 den unge løytnant Krohn i oppdrag å leie arbeidet med den nye kongevegen mellom Christiania og Bergen. Anleggsarbeidet gjekk over eit stort område frå Randsfjorden, via Etnedal, over åsen til Fagernes, langs Vangsmjøsa og heilt til stiftsgrensa på Filefjell. Dette vart den første køyrbare vegen over fjellet mellom Austlandet og Vestlandet, dagens stamveg mellom Oslo og Bergen, E16, følgjer i stor grad same trase mellom Fagernes og Lærdal. På det meste hadde Krohn 25 soldatar og over 100 utkommanderte bønder i arbeid. Krohn var veginspektør for Valdres og Land frå omkring 1792 til 1805.

Peder Anker rekrutterte etterkvart Johan Jørgen Krohn til stillinga som styrar («oberfullmektig») for tømmerforretninga og dei store skogane på Ringerike, Hadeland og i Valdres. På det meste hadde Anker 0,5 million dekar i desse områda. Krohn organiserte også mykje av arbeidet med bygginga av kjerraten i Åsa (konstruert av den svenske ingeniøren Samuel Bagge). Då Anker vart norsk statsminister i Stockholm tok svigersonen Herman Wedel Jarlsberg over leiinga av Anker-godset. Samarbeidet med den nye sjefen på Bogstad var visstnok ikkje av det beste.

Krohn kjøpte ei rad gardsbruk i Land ved Randsfjorden og slo desse saman til eitt bruk (Kronborg). Ei tid hadde han også hand om den store eigedommen Landåsen i Land. Han åtte også garden Skjørvold ved Steinsfjorden på Ringerike.

## Referansar
Kinsale

**Kinsale** (irsk *Cionn tSáile*) er ein by i County Cork i Irland. Han ligg om lag 25&nbsp;km sør for Cork på kysten nær Old Head of Kinsale, ved munningen av elva Bandon. Han har litt omtrent 5&nbsp;000 innbyggjarar, men innbyggjartalet stig kraftig om sommaren når turistane kjem til området. 

Kinsale er ein populær feriestad for irane og er kjend for dei mange gourmetrestaurantane og fritidsaktivitetane, som segling, fisking og golf. Den kjende kokken Keith Floyd budde ei tid i byen. Byen har òg fleire kunstgalleri og ein kjend engelskskule.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kinsale|Kinsale]]» frå ,  den 23. januar 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Should've Known Better

**«Should've Known Better»** er ein song av Soluna Samay. Han vann Dansk Melodi Grand Prix 2012 og representerte Danmark i Eurovision Song Contest 2012. Teksten er skriven på engelsk og arabisk.

Etter framføringa i fyrste semifinale den 22. mai 2012, gjekk songen vidare til finalen. Han enda til slutt på ein 23. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Should've Known Better|Should've Known Better]]» frå , den 23. januar 2012.*
**Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.*
Alfred Andersen-Wingar

**Alfred Nikolai Andersen-Wingar** (fødd 15. oktober 1869 i Kristiania; død 21. april 1952 i Oslo) var ein norsk bratsjist, komponist og dirigent.

Andersen-Wingar studerte hos Johannes Haarklou i Kristiania og hos Jules Massenet og André Gedalge i Paris. Opphavleg var han fiolinist, men skifta seinare over til bratsj og var bratsjist i Christiania Musikforening der han i  1911 til 1919 leia ein serie populære folkekonsertar med rimeleg inngangspris.

Han uttala sjølv at musikalsk var han mest påverka av Ludwig van Beethoven og Johan Svendsen, medan samtidige komponistar ikkje spelte nokon rolle for han. Som komponist var han ein representant for seinromantikken.

## Verk i utval
Til hovudverka sine rekna han symfoniane, operaene, fire orkestersuitar og orkester/klaverfantasien *Aus Norwegens Berg und Thal*.
*Fire symfoniar: A-dur, d-moll, g-moll og C-dur
*To operaer: *Frithjof og Ingeborg* og *Die alte Methode*
*Fire orkestersuiter: *Les Naïades*, *Iraka*, *Douces Souvenances* («Berceuse») og *La Vie* («Une petite suite»)
*Fantasi over norske folketonar for orkester eller klaver: *Aus Norwegens Berg und Thal* (i norske program *Fra Norges Fjeld og Dal*)
*Ouverturar til Ibsen-stykka *Hedda Gabler* og *Bygmester Solness*
*To fiolinkonsertar
*Scenemusikk, mellom andre *Orientalsk Intermezzo* og til *Vasantasena*
*Ei rad songar.
;Arrangement
* Bearbeiding av *Rektah*, ein gamal indisk melodi
* Instrumentering av *Crescendo* (Per Lasson) 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Kjell Bloch Sandved (hovudutgjevar), Sverre Hagerup Bull (hovudredaktør), *Musikkens verden: familiens musikkbok*, Musikkens verden A/S, Forlag, Oslo 1951
* Tobias Nordlind: *Allmänt Musiklexikon*, Alfred A.-Wingår online. (Søk på «10. Alfred A.-W»)
* Øyvin Dybsand, ''Kronologisk oversikt over Halvorsens liv og virke, med hovedvekt på konsertvirksomheten'' (pdf) henta 24. januar 2012
Charmey

**Charmey** er ein kommunar i distriktet Gruyère i kantonen Fribourg i Sveits. Han har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 887 meter over havet.

Kommunen ligg i Jaundalen. Han er den største kommunen i kantonen og består av landsbyen Charmey, seks grender og fleire alpebusetnader. 
Innsjøen Schwarzsee/Lac Noir ligg delvis i kommunen. 

Skirennaren Jacques Lüthy er frå Charmey.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charmey|Charmey]]» frå ,  den 23. januar 2012.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Charmey si offisielle webside (fransk)
Sense

**Sense** (tysk, på fransk *Singine*) er eitt av sju distrikt i kantonen Fribourg i Sveits. Distriktet har eit areal på 265,3 km² og hadde 41&nbsp;113 innbyggarar i 2010. Sense ligg heilt aust i kantonen og har ei lang austgrense mot kantonen Bern. Distriktet har namn etter elva Sense som for ein lengre del er grenseelv mot kantonen Bern. Hovudstad er Tafers, ein kommune som ligg ganske sentralt i distriktet.

Sense omfattar 17 kommunar. Düdingen og Wünnewil-Flamatt er dei to kommunane med meir enn 5&nbsp;000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Alterswil, Bösingen, Brünisried, Düdingen, Giffers, Heitenried, Plaffeien, Plasselb, Rechthalten, Schmitten, St. Antoni, St. Silvester, St. Ursen, Tentlingen, og Ueberstorf.

Tysk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sense District|Sense District]]» frå ,  den 23. januar 2012.*
Charles Chalmont de Saint-Ruth

**Charles Chalmont Marquis de Saint-Ruth** () var ein fransk general. Tidleg i militærkarrieren sin kjempa han mot protestantar i Frankrike. Seinare kjempa han i Irland for jakobittane i den vilhelminske krigen, der han vart drepen i slaget ved Aughrim.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marquis de St Ruth|Marquis de St Ruth]]» frå ,  den 23. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Godert de Ginkell, 1. jarl av Athlone

**Godert de Ginkell, 1. jarl av Athlone** (nederlandsk **Baron Godard van Reede**) () var ein nederlandsk general i teneste for England under Vilhelm, prinsen av Oranien, som han følgde til England under den ærerike revolusjonen som avsette Jakob II. 

Ginkel kjempa i den vilhelminske krigen i Irland der han kommanderte eit nederlandsk kavaleri i slaget ved Boyne. Då kongen vendte attende til England, vart general Ginkell øvstkommanderande for dei vilhelminske styrkane i Irland og han var medverkande til sigeren i slaget ved Aughrim, som meir eller mindre avgjorde krigen i Irland. Sidan Ginkell hadde utmerkt seg under krigen vart han gjort til 1. jarl av Athlone og baron av Aughrim av kongen. 

Jarlen heldt fram i engelsk teneste og vart med kongen på kontinentet i 1693 der han kjempa i kringsetjinga av Namur i 1695 og slaget ved Neerwinden, og han assisterte i øydelegginga av det franske magasinet i Givet. I den spanske arvefølgjekrigen overtok Ginkell for prinsen av Nassau-Usingen i 1702 som feltmarskalk for den nederlandske hæren, under kommandoen til John Churchill, 1. hertugen av Marlborough, og som generalkaptein for dei engelsk-nederlandske styrkane. 

Ginkell vart etterfølgd i 1703 av den eldste sonen sin, Frederik Christiaan van Reede, 2. jarl av Athlone (1668&ndash;1719), som utmerkte seg under Vilhelm III og dronning Anne.

Etter at den 10. jarlen av Athlone døydde utan born i 1844, forsvann tittelen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Godert de Ginkell, 1st Earl of Athlone|Godert de Ginkell, 1st Earl of Athlone]]» frå ,  den 23. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lac

**Lac** (fransk, tysk *See*) er eitt av sju distrikt i kantonen Fribourg i Sveits. Distriktet har eit areal på 142,1 km² og hadde 39&nbsp;211 innbyggarar i 2010. Lac ligg lengst nord i kantonen og grensar både i nord og i aust mot kantonen Bern.

Lac omfattar 26 kommunar. Hovudstaden Murten er den einaste kommunen med meir enn 5&nbsp;000 innbyggarar. Andre kommunar i distriktet er Barberêche, Bas-Vully, Büchslen, Courgevaux, Courlevon, Courtepin, Cressier, Fräschels, Galmiz, Gempenach, Greng, Gurmels, Haut-Vully, Jeuss, Kerzers, Kleinbösingen, Lurtigen, Meyriez, Misery-Courtion, Muntelier, Ried bei Kerzers, Salvenach, Ulmiz, Villarepos og Wallenried. 

Både tysk og fransk er offisielle språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:See District, Fribourg|See District, Fribourg]]» frå ,  den 23. januar 2012.*
Freden i Limerick

**Freden i Limerick** enda den vilhelminske krigen i Irland mellom jakobittane og støttespelarane til Vilhelm av Oranien. Han avslutta omleiringa av Limerick. Avtalen bestod i røynda av to avtalar og vart signert den 3. oktober 1691. Visstnok vart dei signert på *Avtalesteinen* (*Treaty Stone*), ein stein som ein gong vart nytta til å stige på hestar. Denne steinen står no på ein sokkel i Limerick. På grunn av avtalen vert Limerick stundom kalla *Treaty City*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Treaty of Limerick|Treaty of Limerick]]» frå ,  den 23. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Distriktet Broye

**Broye** er eitt av sju distrikt i kantonen Fribourg i Sveits. Distriktet har eit areal på 173,9 km² og hadde 26&nbsp;525 innbyggarar i 2010. Broye er delt opp i fire enklavar, dei to største ligg ved Neuchâtelsjøen, dei to minste ligg straks sør om dei andre to.

Broye omfattar 30 kommunar. Hovudstaden Estavayer-le-Lac er den einaste kommunen med meir enn 5&nbsp;000 innbyggarar. Dei andre kommunane er Bussy, Châbles, Châtillon, Cheiry, Cheyres, Cugy, Delley-Portalban, Domdidier, Dompierre, Fétigny, Gletterens, Léchelles, Les Montets, Lully, Ménières, Montagny, Morens, Murist, Nuvilly, Prévondavaux, Rueyres-les-Prés, Russy, Saint-Aubin, Sévaz, Surpierre, Vallon, Vernay, Villeneuve og Vuissens. 

Fransk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Broye District|Broye District]]» frå , den 23. januar 2012.*
Omleiringa av Limerick i 1691

**[[Limerick]]** vest i Irland vart kringsett to gonger under den vilhelminske krigen i Irland (1689-1991). Byen, som vart halden av jakobittane, klarte å slå attende vilhelmittane i eit åtak i 1690, men etter den andre kringsetjinga i august-oktober 1691 overgav byen seg med vilkår.

## Omleiringa
Under den andre omleiringa hadde den militære situasjonen snudd seg for jakobittane. Hovudarmeen til jakobittane vart grundig slått i slaget ved Aughrim i juli 1691 og 4&nbsp;000 mann vart drepen, inkludert kommandanten Marquis de St Ruth og tusenvis fleire vart tekne til fange eller deserterte. Galway hadde overgjeve seg i juli 1691. Dei overlevande jakobittane trekte seg attende til Limerick, men i motsetnad til året før, var moralen no særs låg og dei var klare til å overgje seg. På den andre sida hadde forsvarsverka i Limerick vorte kraftig utbetra sidan 1690. Den vilhelminske general Godert de Ginkell kringsette byen og bombarderte han, og murane raste saman. Eit vilhelminsk overraskingsåtak dreiv dei irske forsvararane frå vollane som forsvarte Thomond-brua og sende dei irske forsvararane mot Limerick. Dei franske forsvararane ved hovudporten nekta å opne for dei flyktande irane og om lag 800 av dei vart drepne eller drukna i Shannonelva.

## Kapituleringa og avtalen
Etter dette kasta Patrick Sarsfield dei franske kommandantane i Limerick, Chevalier de Tessé og Marquis d'Usson, ut av byen og starta forhandlingar om å overgje seg. Han og Ginkel skreiv ein avtale med vilkår om dei sivile innbyggjarane i Limerick skulle respekterast, tolerere den katolske religionen i Irland, garantere mot at dei katolskeigde områda i Irland vart konfiskerte og la Sarsfield og den jakobittiske armeen få fritt lende attende til Frankrike. Limerick overgav seg under desse vilkåra i oktober 1691. Sarsfield forlet Irland med 10&nbsp;000 soldatar og 4&nbsp;000 kvinner og barn gjekk inn i fransk teneste. Denne reisa har vorte kjend som *[[Flight of the Wild Geese]]*. Vilkåra i freden i Limerick vart sidan avslått av protestantane som dominerte det irske parlamentet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Siege of Limerick (1691)|Siege of Limerick (1691)]]» frå ,  den 23. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Piers Waudchope, *Patrick Sarsfield and the Williamite War*, Dublin 1992.
*J.G. Simms, *Jacobite Ireland*, London 1969.
Roger Staub

**Roger Staub** () var ein sveitsisk skirennar som vart olympisk meister i storslalåm under Vinter-OL 1960. Han var frå Arosa i kantonen Graubünden.

## Aktiv
Staub debuterte i internasjonale meisterskap under vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo med ein fjerdeplass i utfor. Under VM i alpine greiner 1958 i Bad Gastein vann han sølvmedaljen i utfor, kom på delt bronseplass med franske François Bonlieu storslalåm og vart nummer fem i slalåm. Også i den alpine kombinasjonen(slalåm/utfor) kom han på tredjeplass.

Høgdepunktet som alpinist kom under vinter-OL 1960 i Squaw Valley i USA, då Staub vart olympisk meister i storslalåm, fire tidels sekund føre Pepi Stiegler frå Austerrike. I utfortevlinga kom han på femteplass. Han la opp som aktiv skirennar i 1961.

Staub omkom i 1974 under hanggliding i Verbier.

## Bakgrunnsstoff
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Roger Staub|Roger Staub]]» frå ,  den 23. januar 2012.*
Per Lasson

**Per Lasson** () var ein norsk komponist.

Lasson var fødd inn i ein kunstnarleg familie med fleire musikarar. Han var nest eldst i ein barneflokk på ti, og blant dei åtte søstrene hans finn ein kunstmålaren Oda Krohg og kabaretkunstnaren Bokken Lasson. Halfdan Kjerulf var ein fjern slektning.  

Per Lasson fekk kreft og døydde berre 24 år gamal på dampskipet «Christiania» medan han var på veg heim frå kuropphald i Bad Kreuznach. Då han gjekk bort skreiv *Nordisk Musik-Tidende* at han «var en saa musikalsk begavet Natur og eiede et saa lovende Talent, at hans tidlige Bortgang i en ganske ung Alder ikke alene beklages af Slægt og Venner, der stode ham nærmest, men af Alle, der levende interessere sig for vor Kunst, og som til ham knyttede ikke ringe Forventninger.»

Hovudinspirasjonskjeldene til Lasson var den tyske romantikken. Han nådde berre å skrive 15 romansar, 9 klaverstykke og ein orkesterouverture, men dei syner ein tydeleg musikkgjevnad og eit godt grep om det handverkmessige.

I dag er Lasson mest kjend for klaverstykket *Crescendo* og *Grisemarsjen*, festmarsj til ordenspromosjonen i «griseordenen», Studentersamfundet i Kristiania 1882. I hans eiga samtid var *Crescendo* og songen *Træet* svært populære.

## Kjelder
Vinnarar av Eurovision Song Contest

**Vinnarar av Eurovision Song Contest** gjev oversyn over vinnarane av Eurovision Song Contest. 67 songar har vunne tevlinga som vert arrangert av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Det har vorte nytta mange ulike røystesystem sidan starten i 1956. Felles for desse er at poenga har vorte tildelt av juryar eller fjernsynssjåarar. Vinnaren er den songen som får flest poeng. Under den fyrste tevlinga i 1956 vart det ikkje gjeve poeng, men røyster, og berre vinnaren vart offentleggjort.

Det har vore 66 tevlingar med éin vinnar, og éi tevling (1969) med fire vinnarar. 27 ulike land har vunne, med Sveits som det fyrste. Landa som har flest sigrar er Irland og Sverige som har vunne sju gonger kvar. Av dei landa som enno ventar på å vinne er Kypros det som har delteke flest gongar, og var med for 36. gong i 2017. Fram til då hadde Portugal denne rekorden, med 48 deltakingar utan siger.

Dei einaste personane som har vunne meir enn éin gong som artist er Johnny Logan, som representerte Irland med «What's Another Year» i 1980 og «Hold Me Now» i 1987, og Loreen, som representerte Sverige med «Euphoria» i 2012 og «Tattoo» i 2023. Logan er også ein av berre sju låtskrivarar som har skrive meir enn eitt vinnarbidrag, «Hold Me Now» i 1987 og «Why Me?» i 1992, framført av Linda Martin. Dette gjer Logan til den einaste personen som har tre sigrar i tevlinga, anten som songar, låtskrivar eller begge delar. Dei seks andre låtskrivarane med meir enn eitt vinnarbidrag er Willy van Hemert (Nederland i 1957 og 1959), Yves Dessca (Monaco i 1971 og Luxembourg i 1972), Rolf Løvland (Noreg i 1985 og 1995), Brendan Graham (Irland i 1994 og 1996), Peter Boström og Thomas G:son (Sverige i 2012 og 2023).

Dei som vinn Eurovision Song Contest får ei unik moglegheit til å fremje ei internasjonal karriere. Det er likevel ikkje mange artistar som har vorte store internasjonale stjerner. Mellom dei som har fått mest suksess etter å ha vunne tevlinga finn ein ABBA som vann for Sverige i 1974 med «Waterloo» og Céline Dion som vann for Sveits i 1988 med «Ne partez pas sans moi».

## Vinnarar

## Etter land

## Etter språk

## Etter startnummer

## Merknadar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of Eurovision Song Contest winners|List of Eurovision Song Contest winners]]» frå ,  den 24. januar 2012.*
Tom Tellefsen

**Tom Tellefsen** () var ein norsk skodespelar frå Asker, kjend frå både teater og film.

## Biografi

Som barn flytte Tom Tellefsen frå Asker til Oslo med familien på slutten av 1930-åra. Som ung var han interessert i idrett, og spela m.a. fotball for eit Oslo-lag. Allereie før examen artium i 1950, hadde han fått debuten sin som skodespelar, nemleg i rolla som *Karsten* i filmen *[[Gategutter]]* (1949) av Arne Skouen. Dette vart eit springbrett for karrieren hans, og han fekk snart nye roller i norske filmar frå 1950-åra. Tellefsen utdanna seg ved Statens Teaterskole, og vart tilsett ved Det Norske Teatret i 1959.

Ei av dei mest kjende teaterrollene til Tellefsen var i monologen *Kaspar* av Peter Handke. Ein av kritikarane til dette stykket kalla det «Ein av Tom Tellefsens største sigrar med eit overlag detaljsikkert, fint balansert spel.» Elles vart han kjend for sine tolkingar av rollefigurane i dei absurde stykka til Samuel Beckett, m.a. då han spela *Estragon* i Mens vi ventar på Godot saman med Bjarne Andersen i 1970.

I 1986 og 1996 opptredde Tellefsen i *Ein sørgjeleg time med Tom Tellefsen* på Det Norske Teatret. Dette var ein slags matiné der han framførte tekstar av Samuel Beckett, Franz Kafka, Slawomir Mrozek og Kjell Askildsen.

Tom Tellefsen gjekk av med pensjon frå Det Norske Teatret i 2001. I tillegg til den over 40 år lange innsatsen sin på Det Norske Teatret har Tellefsen hatt mange oppdrag både i Radioteatret og Fjernsynsteatret.

Frå 1955 til 1962 var han gift med skodespelaren Rut Tellefsen. Dei fekk dottera Pia Tellefsen, som også er skodespelar.

## Utmerkingar

* Statens filmstipend
* Statens kunstnerstipend
* Kongens fortenstmedalje
* Oslo bys kunstnerpris (2001)

## Rolleliste (utval)

### Film

* 1949: Gategutter
* 1952: *Nødlanding*
* 1952: *Andrine og Kjell*
* 1954: *Cirkus Fandango*
* 1955: *Blodveien*
* 1956: *Gylne ungdom*
* 1960: *Venner*
* 1960: *Omringet*
* 1968: *Smuglere*
* 1968: *De ukjentes marked*
* 1970: *Balladen om mestertyven Ole Høiland*
* 1970: *Douglas* 
* 1974: Bør Børson jr.
* 1974: *Kimen*
* 1975: *Skraphandlerne*
* 1976: Bør Børson II
* 1979: *Kronprinsen*
* 1979: *Ingen roser... takk*
* 1982: *Olsenbandens aller siste kupp*
* 1982: *Engler i sneen*
* 1986: *Makaroni Blues*
* 1986: *Hard asfalt*
* 1988: *Sweetwater*
* 2000: *Ballen i øyet*

### Teater

* *Ein sørgjeleg time med Tom Tellefsen*
* *Vasco* i *Historia om Vasco* (Georges Schéhadí)
* *Kaspar* i *Kaspar* av Peter Handke
* *Estragon* i Mens vi ventar på Godot (Samuel Beckett)
* *Clov* i *Sluttspel* (Samuel Beckett)
* *Willie* i *Glade dagar* (Samuel Beckett)
* *Julius* i *Ungen* (Oscar Braaten)
* *Teodor Snekkersveen* i Trost i taklampa (Alf Prøysen)
* *Shylock* i Kjøpmannen i Venedig (Shakespeare)
* *Eilert Løvborg* i Hedda Gabler (Henrik Ibsen)
* *Gregers Werle* i Vildanden (Henrik Ibsen)
* *Myrullbråten* i *Krokryggen* (Kjell Aukrust)
* *Tsjebutikyn* i *Tre systrer* (Anton Tsjekhov)
* *Ferdinand* i *Goya* av (Antonio Buero Vallejo)

## Kjelder

* NBL-artikkel om Tom Tellefsen, skriven av Svein Erik Brodal
* Filmografi frå Filmfront.no

## Fotnotar
Distriktet Albula

**Distriktet Albula** (tysk *Bezirk Albula*, retoromansk *dertgira Alvra*) er eit tidlegare sveitsisk distrikt midt i kantonen Graubünden. Distriktet hadde namn etter elva Albula (retoromansk *Alvra*) og omfatta dalen der ho renn, og så dalen der bielva Julia (retoromansk *Gelgia*) renn. Distriktet dekte eit areal på 723&nbsp;km² og hadde 8700&nbsp;innbyggarar. Området var tidlegare dominert av retoromansktalande, men tysk var seinare med sine 66 % det mest nytta språket i distriktet. Retoromansk er framleis fleirtalsspråk i fleire kommunar. Tre prosent snakkar italiensk; mesteparten av desse bur i kommunen Bivio lengst sør i distriktet.

Distrikta i Graubünden var reint administrative einingar. Distriktet blei erstatta med Albula-regionen 1. januar 2017 som del av ei omorganisering av kantonen.

Distriktet Albula var delt opp i fire krinsar (tysk *Kreis*, retoromansk *circul*) og til saman 23 kommunar. Krinsane og kommunane var:

Folketal og språkdelar byggjer på folketeljinga frå 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Distriktet Albula|Distriktet Albula]]» frå ,  den 24. januar 2012 og 12. april 2017*
Distriktet Plessur

**Distriktet Plessur** er eit distrikt i den sveitsiske kantonen Graubünden. Distriktet har namn etter elva Plessur og omfattar kantonshovudstaden Chur og dalen der  Plessur renn. Distriktet dekker eit areal på 266&nbsp;km² og har 39&nbsp;000 innbyggarar. Området høyrer til den tyskspråklege delen av Graubünden (82&nbsp;%). Retoromansk og italiensk er begge daglegspråk for 4% av folket.

Distrikta i Graubünden er reint administrative einingar. Distriktet Plessur består av tre krinsar (*Kreise*) og til samn 16 kommunar. Krinsane og kommunane er:

Folketal og språkdelar byggjer på folketeljinga frå 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Distriktet Plessur|Distriktet Plessur]]» frå ,  den 24. januar 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
Distriktet Maloja

**Distriktet Maloja** (tysk *Bezirk Maloja*, italiensk *distretto di Maloggia*, retoromansk *dertgira Maloja*) er eit distrikt i den sveitsiske kantonen Graubünden. Distriktet har namn etter Malojapasset og omfattar det i hovudsak tysktalande Øvre Engadin på nordaustsida av passet, og det i hovudsak italienskspråklege Bregaglia på sørvestsida. Øvre Engadin har dessutan ein større minoritet av retoromansktalande. For heile distriktet er språkandelane av tysk, italiensk og retoromansk høvesvis 55%, 22% og 13%. Distriktet dekker eit areal på 975&nbsp;km² og har om lag 18&nbsp;000&nbsp;innbyggarar.

Distrikta i Graubünden er reint administrative einingar. Distriktet Maloja består av to krinsar (tysk *Kreis*, italiensk *circolo*, retoromansk *circul*) og 16 kommunar (tysk *Gemeinde*, italiensk *comune*, retoromansk *cumün*). Krinsane og kommunane er:

Folketal og språkdelar byggjer på folketeljinga frå 2005.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Distriktet Maloja|Distriktet Maloja]]» frå ,  den 24. januar 2012.*
Bernhard Russi

**Bernhard Russi** () frå Andermatt i kantonen Uri er ein sveitsisk, tidlegare skirennar. Han vart verdsmeister i utfor i 1970, olympisk meister i same 1972 og tok OL-sølv i 1976, også det i utfor.

## Aktiv
Russi debuterte i verdscupen i alpint i 1968. Han slo gjennom vinteren 1970 med ein fjerdeplass i utforrennet i Garmisch-Partenkirchen. Eit par veker seinare, 15. februar 1970, vann han utfortevlinga i VM i alpint 1970 i Gherdëina, 22 hundredels sekund føre austerrikaren Karl Cordin. To år etterpå vann han gullmedaljen i same øvinga under vinter-OL 1972 i Sapporo. Landsmannen Roland Collombin sørgde for sveitsisk dobbelsiger. 

Fire år seinare, under vinter-OL 1976 i Innsbruck, vann Russi sølvmedaljen, austerrikaren Franz Klammer vart gullvinnar. I mellomtida vart Russi nr 13 i utfor under verdsmeisterskapen i alpint 1974, og etterpå vart han nummer 14 i utfortevlinga under VM i alpint 1978.

Russi vann utforcupen i verdscupen i alpint i sesongane 1971 og 1972. Desse to sesongane, saman med 1977-sesongen, kom han på femteplass i verdscupen samanlagt. Til saman vann Russi ti verdscuprenn og kom på pallen 28 gongar. Alle pallplasseringane, bortsett frå ein siger i storslalåm i 1971, kom etter utforrenn.

Russi la opp i 1978. 

## Bakgrunnsstoff
* 
*Bernhard Russi si heimeside 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bernhard Russi|Bernhard Russi]]» frå ,  den 24. januar 2012.*
Konge av romarane

**Konge av romarane** (latinsk *Romanorum Rex*) vart nytta av dei tysk-romerske keisarane etter at dei hadde vorte stadfesta som keisarar, men før dei hadde vorte krona av paven. Tittelen må ikkje forvekslast med dei mytiske kongane av Roma.

Denne funksjonen byrja seint i den saliske perioden, men tittelen hadde allereie vorte brukt så tidleg som i ottoske tider, særleg av keisar Henrik II, då han erstatta tittelen konge av tyskarane (latin *Rex Teutonicorum*), som impliserte ein keisarleg rolle som på dette tidspunktet vart avvist av paven.

Han vart òg brukt som tittel for ein arving til keisartrona som vart vald medan keisaren framleis levde.

Etter kroninga som heilag romersk keisar (og nokre gonger før det) vart tittelen erstatta med det keisarlege *semper Augustus* («alltid Augustus», eller «alltid majestetisk», «alltid opphøgd», «alltid større», frå lat. *augere*).

Ikkje alle som vart vald til konge av romarane vart krona til keisar.

### Liste
Dei følgjande var regjerande kongar av romarane, altså menn som styrte riket utan å vere underlagt ein annan herskar, men som ikkje enno hadde vorte krona til keisar.

## Utpeikte arvingar
Det tysk-romerske riket var eit valrike. Ingen personar hadde ein lovleg rett til å ta over trona, sjølv om han var i slekt med den noverande keisaren. Keisaren kunne, og gjorde ofte det, han ein slektning (som regel son), som han valde til å etterfølgje seg etter han døydde. Denne utpeikte arvingen bar tittelen «konge av romarane». Valet av denne var på same måte som den eldre herskaren, og tydde teoretisk sett at dei to mennene var medregentar av riket.

### Liste
Dei følgjande var underordna kongar til ein annan tysk-romersk keisar (vanlegvis, men ikkje alltid, for far sin).

## Det første franske keisardømet
Då Napoleon I av Frankrike hadde ein son og arving, Napoleon II, fekk han tittelen *konge av Roma*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King of the Romans|King of the Romans]]» frå ,  den 25. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*H. Beumann: *Rex Romanorum*, in: *Lexikon des Mittelalters* (Dictionary of the Mellomalderen, 9 vols., Munich-Zurich 1980-98), vol. 7, col. 777 f.
Louis de Crevant de Humières

**Louis de Crévant, Duc d'Humières** () var marskalk av Frankrike og guvernør i Compiègne, Bourbonnais og Lille.

Han var til stades i slaget ved Dunes og deltok i den fransk-nederlandske krigen under Turenne. Han vart marskalk av Frankrike i 1668.  I slaget ved Kassel assisterte han og marskalk Luxembourg hertug Filip I av Orléans til siger. 

I 1688 invaderte han Dei spanske Nederlanda men klarte ikkje å vinne slaget ved Walcourt året etter mot ein mindre styrke. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Louis de Crevant, Duke of Humières|Louis de Crevant, Duke of Humières]]» frå , den 25. januar 2012.* 
 

## Bakgrunnsstoff
Anthonie Heinsius

**Anthonie (**eller** Antonius) Heinsius** () var ein nederlandsk statasman som tente som raadspensionaris i Holland frå 1689 til han døydde i 1720.

I 1679 vart han pensionaris for Delft i Holland og i 1687 vart han medlem av styret for Det nederlandske austindiske kompaniet (VOC). 

Heinsius var ein tøff forhandlar og var ein av dei drivande kreftene bak den antifranske koalisjonen i niårskrigen (1688–97) og den spanske arvefølgjekrigen (1701–14). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anthonie Heinsius|Anthonie Heinsius]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Souflí

**Souflí** (gresk Σουφλί) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Évros i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas, like ved elva Évros (Maritsa).

Souflí ligg sør for Didymótikho og nord for Alexandroúpoli. I vest grensar kommunen mot Rodópi, i nordvest mot Bulgaria, og i aust er Évros grenseelv mot Tyrkia.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Orféas og Tykheró. Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 11&nbsp;709&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Souflí hadde 5&nbsp;008 og tettstaden med same namn 3&nbsp;210&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad (gresk)
Leventina

**Leventina** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 479,6 km² og hadde 9&nbsp;600 innbyggarar i 2010. Leventina ligg nord i kantonen og grensar i sørvest til Italia, i vest til kantonen Valais og i nord mot kantonane Uri og Graubünden. Hovudstaden Faido ligg kring midten av det langstrakte distriktet.

Leventina omfattar fire krinsar (italiensk *circoli*) som atter består av til saman 18 kommunar. Desse kommunane er Airolo, Bedretto, Calpiogna, Campello, Chironico, Mairengo, Osco, Anzonico, Bodio, Cavagnago, Giornico, Personico, Pollegio, Sobrio, Dalpe, Prato Leventina og Quinto.

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leventina (district)|Leventina (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Vallemaggia

**Vallemaggia** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 569,5 km² og hadde 5&nbsp;762 innbyggarar i 2010. Cevio er hovudstad i distriktet. Vallemaggia grensar i vest til Italia og omfattar dalen Valle Maggia. 

Vallemaggia omfattar tre krinsar (italiensk *circoli*) som atter består av til saman åtte kommunar. Dei fire kommunane med meir enn 100 innbyggjarar er Avegno Gordevio, Cevio, Lavizzara og Maggia. Dei andre kommunane er Linescio, Cerentino, Campo og Bosco Gurin. 

Italiensk er dominerande språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vallemaggia (district)|Vallemaggia (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Distriktet Locarno

**Locarno** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 591,7 km² og hadde 61&nbsp;707 innbyggarar i 2010. Distriktet, som har namn etter hovudstaden Locarno, grensar i vest mot Italia.

Distriktet Locarno omfattar sju krinsar (italiensk *circoli*) som atter består av til saman 29 kommunar. Omframt byen Locarno er det kommunane Minusio, Losone og Ascona som har meir enn 5&nbsp;000 innbyggjarar. Den i folketal minste kommunen i Sveits, Corippo, ligg i distriktet med 12 innbyggjarar (2010). Dei andre kommunane er Muralto, Orselina, Brissago, Ronco sopra Ascona, Onsernone, Mosogno, Vergeletto, Isorno, Gresso, Gambarogno, Centovalli, Tegna, Verscio, Cavigliano, Lavertezzo, Vogorno, Brione, Frasco, Sonogno, Cugnasco-Gerra, Tenero-Contra, Mergoscia, Brione sopra Minusio og Gordola. 

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Locarno (district)|Locarno (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Distriktet Lugano

**Lugano** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 331,8 km2 og hadde 141&nbsp;661 innbyggarar i 2010. Distriktet, som har namn etter hovudstaden Lugano, grensar i vest mot Italia.

Lugano omfattar tolv krinsar (italiensk *circoli*), som atter består av til saman 60 kommunar. Omframt byen Lugano er det kommunane Capriasca og Massagno som har meir enn 5&nbsp;000 innbyggjarar. Dei andre kommunane er Agno, Bioggio, Cademario, Cadempino, Muzzano, Vernate, Alto Malcantone, Aranno,  Miglieglia, Novaggio, Origlio, Ponte Capriasca, Carabietta, Carona, Collina d'Oro, Grancia, Melide, Morcote, Paradiso, Vico Morcote, Arogno, Bissone, Brusino Arsizio, Maroggia, Melano, Rovio, Caslano, Curio, Magliaso, Neggio, Ponte Tresa, Pura, Astano, Bedigliora, Croglio, Monteggio, Sessa, Bogno, Cadro, Certara, Cimadera, Sonvico, Valcolla, Bedano, Gravesano,  Manno, Mezzovico-Vira, Monteceneri, Torricella-Taverne, Canobbio, Comano, Cureglia, Lamone, Porza, Savosa, Sorengo og Vezia.

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lugano District|Lugano District]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Preteritum perfektum

**Preteritum perfektum** (eldre: **pluskvamperfektum**) er ei tidsform som er vanleg i mange språk, også i norsk. Forma blir brukt der ein ønskjer å uttrykkje at ei handling vart avslutta og gav eit resultat i fortid. Eit eksempel på preteritum perfektum er *han hadde gått*, eller *han var gått* (jf. presens perfektum *han har/er gått*).

## Bakgrunnsstoff
* «Om verb»  På nynorsk (Nasjonalt senter for nynorsk i opplæringa)
Distriktet Mendrisio

**Mendrisio** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 100,9 km² og hadde 48&nbsp;729 innbyggarar i 2010. Distriktet, som har namn etter hovudstaden Mendrisio, grensar på tre kantar (vest/sør/aust) mot Italia.

Mendrisio omfattar fem krinsar (italiensk *circoli*), som består av til saman 13 kommunar. Omframt byen Mendrisio er Chiasso den einaste kommunen som har meir enn 5&nbsp;000 innbyggjarar. Dei andre kommunane er Coldrerio, Balerna, Castel San Pietro, Morbio Inferiore, Vacallo, Breggia, Stabio, Novazzano, Ligornetto, Riva San Vitale, Meride og Besazio.

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mendrisio (district)|Mendrisio (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Georg Friedrich av Waldeck

**Georg Friedrich av Waldeck** () var ein tysk og nederlandsk feltmarskalk.

I 1641 gjekk Waldeck inn i teneste for Nederland, og i 1651 i teneste for Brandenburg. Her vart han minister og endra utanrikspolitikken i staten totalt då han sa opp alliansen med keisaren og prøvde å danne ein koalisjon med dei protestantiske fyrstane. 

I 1656 arrangerte han ein allianse med Sverige, og kommanderte kavaleriet i slaget ved Warszawa i 1656 mot Polen. Han vart avsagt i 1658 då Fredrik Vilhelm av Brandenburg gjorde fred med Polen. 

Sidan kjempa han under Karl X Gustav av Sverige mot Danmark, som tysk riksfeltmarskalk i 1664 nær Sankt Gotthard. I 1683 kommanderte han bayerske soldatar under slaget ved Wien. I 1685 kjempa han som frilansar for hertugen av Lorraine og kurfyrsten av Bayern. 

Etter at Vilhelm III reiste til England i 1688 for gjere krav på den engelske trona, vart Waldeck utpeikt som feltmarskalk for styrkane til Vilhelm under niårskrigen i Dei spanske Nederlanda. Sjølv om han sigra i slaget ved Walcourt i 1689, leida han eit kraftig nederlag året etter mot marskalk Luxembourg i slaget ved Fleurus.

I 1691 vart han igjen utmanøvrert av Luxembourg og slått i slaget ved Leuze. Etter nederlaget vart Waldeck utpeikt som stabssjef for den nederlandske hæren. Han døydde 19. november 1692 i Arolsen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prince Georg Friedrich of Waldeck|Prince Georg Friedrich of Waldeck]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Distriktet Bellinzona

**Bellinzona** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 211,9 km² og hadde 48&nbsp;231 innbyggarar i 2010. Distriktet, som har namn etter hovudstaden Bellinzona, grensar på i søraust mot Italia og i nordaust mot kantonen Graubünden.

Bellinzona omfattar tre krinsar (italiensk *circoli*), som består av til saman 17 kommunar. Omframt byen Bellinzona er Giubiasco den einaste kommunen som har meir enn 5&nbsp;000 innbyggjarar. Dei andre kommunane er Arbedo-Castione, Lumino, Monte Carasso, Gudo, Sementina, Gorduno, Gnosca, Preonzo, Moleno, Giubiasco, Pianezzo, Sant'Antonio, Camorino, Sant'Antonino, Cadenazzo og Isone. 

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bellinzona (district)|Bellinzona (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Distriktet Blenio

**Distriktet Blenio** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 360,7 km² og hadde 5&nbsp;530 innbyggarar i 2010. Acquarossa er hovudstad. Distriktet grensar både i nord og i aust mot kantonen Graubünden.

Distriktet Blenio omfattar tre krinsar (italiensk *circoli*) som består av dei tre kommunane Blenio, Acquarossa, Serravalle.

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blenio (district)|Blenio (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Arrianá

**Arrianá** (gresk Αρριανά) er landsby og ein kommune i periferieininga Rodópi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Arrianá ligg nordaust for Komotiní og har grense mot Bulgaria i nord og Évros i aust.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Fillýra, Orgáni og Kékhros. Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 14&nbsp;905&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Arrianá hadde 5&nbsp;288 og tettstaden med same namn 1&nbsp;112&nbsp;innbyggjarar.

## Tettstader
Dei største tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Distriktet Riviera

**Distriktet Riviera** er eitt av åtte distrikt i kantonen Ticino i Sveits. Distriktet har eit areal på 166,4 km² og hadde 12&nbsp;533 innbyggarar i 2010. Biasca er hovudstad. Riviera grensar i aust mot kantonen Graubünden.

Distriktet Riviera omfattar ein krins (italiensk *circoli*) og dei seks kommunane Biasca, Claro, Cresciano, Iragna, Lodrino og Osogna. 

Italiensk er offisielt språk i distriktet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Riviera (district)|Riviera (district)]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Marónia-Sápes

**Marónia-Sápes** (gresk Μαρώνεια-Σάπες) er ein kommune i periferieininga Rodópi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Marónia-Sápes ligg søraust for Komotiní og har kystlinje mot Det thrakiske havet mot sør. I aust grensar kommunen til Évros.

## Administrativ inndeling

Kommunen vart oppretta i 2011 ved at dei tidlegare kommunane Marónia og Sápes vart slått saman. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Íasmos

**Íasmos** (gresk Ίασμος) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Rodópi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Íasmos ligg vest for Komotiní og grensar mot Bulgaria i nord og Xánthi i vest. I sørvest ligg innsjøen Vistonída med eit rikt fugleliv.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Sóstis og Amaxádes. Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 12&nbsp;247&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Íasmos hadde 3&nbsp;892 og tettstaden med same namn 2&nbsp;319&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Jørgen Henrik Meinich

**Jørgen Henrik Meinich** () var ein norsk industrimann og jurist. Han var ordførar i Aker kommune frå 1875 til 1877 og kommandør av St. Olavs Orden frå 1897.
 
Meinich var son til Jens Christian Meinich og bror til Hans Thomas Meinich.
Han var pleiefar til nevøen Jens Bratlie.

## Referansar
Peder Anker Krohn

**Peder Anker Krohn** () var ein norsk jurist og embetsmann. Han var sorenskrivar og prokurator i Valdres, byfogd og postmeister i Kragerø i 1836-1846 og byfogd i Larvik frå 1846. Han gjekk i teneste hos sorenskrivar Thaulow. 

Krohn var son av offiseren Johan Jørgen Krohn og Bodil Marie Magelsen. Peder Anker Krohn var halvbror av Jens Christian Meinich. Faren var i mange år i teneste som vegmeister og fullmektig for Peder Anker. Gift første gong med Bolette Andrea Müller (død 1838), andre gong med Anna Holter Dorph. 

Krohn var stortingsrepresentant for Christians amt 1830-1832 og 1. suppleant for Kragerø og møtte i 1842-1844. 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Franz Ferdinand av Austerrike

**Franz Ferdinand**, (tsjekkisk og slovakisk: *František Ferdinand*, kroatisk og slovensk: *Franc Ferdinand*, ungarsk: *Ferenc Ferdinánd*) () var kronprins og erkehertug av Austerrike-Ungarn frå 1889, son av keisar Franz Josef og yngre bror av Karl Ludvig av Austerrike (1833-1896) og Maria Annunciata av Dei to Sicilia.
Bosco Gurin

**Bosco Gurin** (walsertysk *Gurin* / *Guryn*, lombardisk *Bosch* / *Gürin*) er ein kommune i distriktet Vallemaggia i kantonen Ticino i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1506 meter over havet. Landsbyen ligg nær enden av dalen Bosco Gurin, nær grensa til Italia. 

Både tysk og italiensk er offisielle språk i Bosco Gurin. Frå gammalt har talemålet vore walsertysk, men sidan kringom år 2000 har denne dialekten kome i mindretal som daglegspråk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bosco Gurin|Bosco Gurin]]» frå ,  den 25. januar 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad (tysk)/(italiensk)
*
Tópiros

**Tópiros** (gresk Τόπειρος, tyrkisk İnhanlı), er ein kommune i periferieininga Xánthi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Tópiros ligg ved kysten av Det thrakiske havet sør for Xánthi og grensar mot Kavála i vest.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Guy Aldonce de Durfort de Lorges

**Guy Aldonce de Durfort, duc de Lorges** () var ein fransk adelsmann, soldat og marskalk av Frankrike, 
 
Bror hans, Jacques Henri de Durfort de Duras, var òg fransk marskalk. I niårskrigen kommanderte han den franske armeen i Tyskland frå 1690 til 1695. Den 27. september 1692 slo han kavaleriet til keisaren på 4&nbsp;000 mann kommandert av hertug Fredrik Karl av Württemberg-Winnental. Året etter tok han byen Heidelberg.

Han fekk fem døtrer og ein son. Den eldste dottera Marie Gabrielle de Durfort de Lorges gifta seg med Louis de Rouvroy, duc de Saint-Simon, medan ei anna dotter, Geneviève, gifta seg med Antoine Nompar de Caumont, hertugen av Lauzun. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guy Aldonce de Durfort de Lorges|Guy Aldonce de Durfort de Lorges]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Anne Jules de Noailles

**Anne Jules de Noailles, 2. hertug av Noailles** () var ein av dei øvste generalane i Frankrike mot slutten av regjeringstida til Ludvig XIV, og han kommanderte dei franske styrkane i Spania under både niårskrigen og den spanske arvefølgjekrigen. I 1693 vart han marskalk av Frankrike.

## Liv og virke
Han tok over som hertug etter faren Anne de Noailles då han døydde i 1677. Han var gift med Marie Françoise de Bournonville som han fekk 21 born med. Adrien-Maurice, det sjuande barnet og den eldste overlevande sonen hans, overtok etter faren då han døydde. Av døtrene gifta Marie Victoire seg med ein av kong Ludvig XIV sine uekte born, Comte de Toulouse.

Den største sigeren hans var slaget ved Ter i 1694.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anne Jules de Noailles|Anne Jules de Noailles]]» frå ,  den 25. januar 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Barretines-opprøret

**Barretines-opprøret** (katalansk *Revolta dels Barretines*) eller **Gorretes-opprøret** (*Revolta dels Gorretes*) var eit katalansk opprør mot styret til King Karl II av Spania. Den viktigaste årsaka var innkvarteringa av soldatane til staten, men dei protesterte òg mot høge skattar i tillegg til at katalanske nasjonalistiske spaningar spelte ei rolle. Opprøret vart finansiert og støtta av Frankrike som ein del av niårskrigen. Opprøret varte frå 1687 til 1689. 

Opprøret fekk særleg støtte på landsbygda, særleg hos dei fattige. Dei einaste medlemmane frå eliten som støtte opprøret var rike borgarlege frå landsbygda. I Barcelona var det heller lite støtte å få hos kjøpmenn, dei intellektuelle og det lokale styret. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Revolt of the Barretinas|Revolt of the Barretinas]]» frå ,  den 25. januar 2012.*  
*
*
*
Camprodon

**Camprodon** er ein liten by i Ripollès i Girona i Catalonia i Spania. Han ligg i Pyreneane nær den franske grensa.

Episenteret i det katalanske jordskjelvet i 1428 som tok livet av mange hundre menneske, låg nær Camprodon. 

## Folk frå Camprodon
*Isaac Albéniz (1860–1909), pianist og komponist

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Camprodon|Camprodon]]» frå ,  den 25. januar 2012.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Mýki

**Mýki** (gresk Μύκη, tyrkisk Mustafçova, bulgarsk (pomakisk) Мустафчово, *Mustaftsjovo*) er ein kommune i periferieininga Xánthi i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Mýki ligg i Rodopifjella nord for Xánthi og grensar mot Bulgaria i nord. Mange av innbyggjarane er pomakar.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Kotýli, Thérmes og Sátres. Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 14&nbsp;237&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Mýki hadde 11&nbsp;288 og tettstaden med same namn 1&nbsp;347&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Olav Kaste

**Olav Kaste** () var ein norsk forfattar og lærar. Han var fødd og budde i Heddal i Telemark. Han debuterte som lyrikar i 1946 med samlinga *La visne dei blomar*.

Kaste gjekk Sagavoll ungdomsskule i 1920 og på Notodden lærarhøgskule frå 1921 til 1924. Etter lærarskulen arbeidde han i ulike vikarstillingar i Lisleherad og Jondalen, før han i 1927 fekk fast tilsetjing ved Nordbygda skule i heimbygda Heddal. Her arbeidde Kaste til han gjekk av med pensjon i 1970. Av diktsamlingar kan ein nemne *Og det vart morgon (1965)*, der han syner seg som ein sterk, ekte og kjenslevarm lyrikar. 

Attåt diktsamlingane har Kaste skrive mange enkeltdikt og songar, mellom anna «Heddal-songen». Songen har blitt tonesett av både Sigmund Groven og Sparre Olsen. Førstnemnde var nabo av Kaste i oppveksten, og har tonesett fleira av dikta hans. Geirr Tveitt og Sylke Feldhusen har òg sett melodi til Kaste sine dikt.

## Verk
**La visne dei blomar* (1946) 
**Og det blei kveld* (1950) 
**I skuggen av Tåråfjell* (1955) 
**I otta* (1958) 
**Og det vart morgon* (1965)
**Smykke* (1966)
**Smykke*, andre del (1968)
**Også her er graset grønt* (1979)

## Kjelder

*«Olav Kaste» på Telemarksportalen.no