open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Augusta i Georgia

**Augusta** er ein by i den amerikanske delstaten Georgia. Ved folketeljinga i 2000 hadde byen eit folketal på , og han er dermed den andre største byen i Georgia etter Atlanta. Augusta ligg ved Savannah-elva på Georgia si grense mot Sør-Carolina, kring 240 kilometer aust for Atlanta og 119 km vest for Columbia i Sør-Carolina.

## Geografi

Byen ligg ved Atlantic Seaboard Fall Line, det geologiske møtet mellom hardt bergterreng og den atlantiske kytsletta, og har som følgje av dette fleire små stryk i Savannah-elva i nærleiken. Byen markerer slutten av den farbare delen av elva og inngangen til Piedmont-platået. 

Clarks Hill Dam er ein demning bygd nær Augusta som dannar Clarks Hill Lake. Lengre nede i elva, nær grensa til Columbia County, ligg Stevens Creek Dam, som produserer vasskraft. Endå lengre nede ligg Augusta Diversion Dam, som markerer byrjinga av Augusta Canal og fører Savannah-elva inn i denne kanalen.

## Historie
Området var opphavleg folkesett av ulike urfolksgrupper som brukte elva til vassforsyning, fiske og transport.

I 1735, to år etter at han hadde grunnlagt Savannah, sende James Oglethorpe ei gruppe soldatar oppover Savannah-elva. Dei hadde ordre om å byggja eit fort ved enden av den farbare delen av elva. Leiaren for ekspedisjonen var Noble Jones, som grunnla ein busetnad som eit første forsvarsverk for kystområda mot ein mogleg spansk eller frasnk invasjon frå innlandet. Oglethorpe kalla opp busetjinga etter prinsesse Augusta, kona til Frederick, prinsen av Wales og mor til kong Georg III. Grunnleggingsåret til byen er 1736.

Oglethorpe vitja Augusta i september 1739 på veg tilbake til Savannah frå ei farefull ferd til Coweta Town, nær dagens Phenix City i Alabama. Der hadde han hatt eit møte med 7&nbsp;000 innfødde krigarar og inngått ein fredsavtale med dei i områda deira i Nord- og Vest-Georgia. Augusta var den andre delstatshovudstaden til Georgia frå 1785 til 1795.

Augusta-kanalen blei bygd i 1847, og byen fekk ei viktig stilling innan bomullshandel.

## Bygningar og institusjonar
I Augusta finn ein kulturminne som Ezekiel Harris House frå 1797, Cotton Exchange frå 1872, heimen til landsfaderen George Walton, barndomsheimen til president Woodrow Wilson og den eldste afroamerikanske kyrkja i USA, Springfield Baptist Church. Byen har kallenamnet «The Garden City of the South» på grunn av dei mange store private hagane som finst her.

Utdanningsinstitusjonar her er Augusta University, Paine College og Augusta Technical College.

Militæret driv Fort Gordon med U.S. Army Signal Center og US Army Cyber Center of Excellence.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Augusta (Georgia)|Augusta (Georgia)]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Augusta, Georgia|Augusta, Georgia]]» frå ,  den 22. juni 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Styx av Styx

***Styx*** er det sjølvoppkalla debutalbumet til det amerikanske rockebandet Styx. Albumet kom ut i 1972.

## Bakgrunn
 
Gruppa starta som eit coverband som spelte på bryllaup og bursdagsfestar. Dei kalla seg sjølv «The Tradewinds» i 1961, då bandet bestod av dei 12 år gamle Chuck og John Panozzo, som spelte høvesvis bassgitar og trommer, og naboen, den 14 år gamle Dennis DeYoung på klaverinstrument, trekkspel og vokal. Dei kalla seg seinare «TW4», etter dei fekk med seg college-venen John Curulewski i 1968, og hardrockaren James «J.Y.» Young i 1970, som gitaristar, låtskrivarar og songarar i bandet. 
 
Albumet synte bandet som eit progressivt kunstrock- og 60-tals garasjerockband. Albumet inneheld den 13 minuttar lange «Movement for the Common Man», og J.Y.-songen «Children of the Land». Det inneheld òg ein perkusjonssolo av John Panozzo, gateintervju frå Chicago i «Street Collage», og ei symfonisk rockeutgåve av «Fanfare for the Common Man» og det progressive visestykket «Mother Nature's Matinee» sungen av DeYoung og skrive av Young og DeYoung. 

Den livlege poprocksongen «Best Thing» var skriven av DeYoung og Young og kom ut på singel seint i 1972. Denne nådde 82. plassen på den amerikanske singellista. 

Resten av songane på albumet bestod av coverversjonar som plateselskapet føreslo at dei skulle spele. Bandmedlemmane sa dei aldri hadde høyrt desse før. 

Albumet kom ut på ny i 1980 med tittelen ***Styx I*** med nytt plateomslag. Seint i 2012 kom albumet ut att på CD og digital nedlasting, i lag med *[[Styx II]]* (1973), *[[The Serpent Is Rising]]* (1973) og *[[Man of Miracles]]* (1974).

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* John Curulewski – vokal, elektrisk og akustisk gitar
* Chuck Panozzo – bassgitar
* John Panozzo – trommer, perkusjon

### Produksjon
* Produsentar - John Ryan, Bill Traut
* Lydteknikar - Marty Feldman, Barry Mraz
* Miksing - Barry Mraz, John Ryan

## Salslister
**Singlar** - *Billboard* (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Styx (album)|Styx (album)]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Best Thing

«**Best Thing**» er ein song av bandet Styx frå det sjølvoppkalla debutalbumet deira *[[Styx av Styx|Styx]]* (1972). Songen var òg debutsingelen deira og nådde 82. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

Songen vart òg gjeven ut på den originale utgåva av det fjerde albumet deira, *[[Man of Miracles]]* (1974).

## Medverkande
* Dennis DeYoung – solovokal (første og siste vers), korvokal, klaverinstrument
* James Young – sologitar, solovokal (midre vers og mellomspel), korvokal
* John Curulewski – rytmegitar, korvokal
* Chuck Panozzo – bass
* John Panozzo – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Best Thing|Best Thing]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Dennis DeYoung

**Dennis DeYoung** () er ein USA-amerikansk songar, låtskrivar, musikar og produsent. Han er mest kjend som opphavleg medlem i rockebandet Styx, der han oftast var solovokalist og klaverspelar. Han spelte i bandet frå 1970 fram til juni 1999. DeYoung har skrive fleire Styx-songar enn andre medlemmar i bandet og skreiv sju av dei åtte topp 10-singlane deira i USA. I tillegg hadde han ein solosingel inne på topp 10 i USA. 

## Diskografi

### Styx

#### Studioalbum
* *[[Styx av Styx|Styx]]* (1972)
* *[[Styx II]]* (1973)
* *[[The Serpent Is Rising]]* (1973)
* *[[Man of Miracles]]* (1974)
* *[[Equinox av Styx|Equinox]]* (1975)
* *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]* (1976)
* *[[The Grand Illusion]]* (1977)
* *[[Pieces of Eight]]* (1978)
* *[[Cornerstone av Styx|Cornerstone]]* (1979)
* *[[Paradise Theatre av Styx|Paradise Theatre]]* (1981)
* *[[Kilroy Was Here av Styx|Kilroy Was Here]]* (1983)
* Caught in the Act (Live, 1984)
* *[[Edge of the Century]]* (1990)
* Return to Paradise (Live, 1997)
* *[[Brave New World av Styx|Brave New World]]* (1999)

### Solo

#### Studio- og konsertalbum
* *[[Desert Moon]]* (1984)
* *[[Back to the World av Dennis DeYoung|Back to the World]]* (1986)
* *[[Boomchild]]* (1989)
* *[[10 on Broadway]]* (1994)
* *[[The Hunchback of Notre Dame av Dennis DeYoung|The Hunchback of Notre Dame]]* (1996)
* *[[The Music of Styx - Live with Symphony Orchestra]]* (Live, 2004)
* *[[One Hundred Years from Now]]* (2007/2009)
* *Dennis DeYoung And The Music of Styx - Live in Los Angeles* (Live, 2014)
* *26 East : Volume 1* (2020) 

### Anna
Musikk skriven av DeYoung har blitt nytta i dei følgjande filmane:
* *[[filmen Kilroy Was Here (1983)|Kilroy Was Here]]* (1983)
* *The Karate Kid, Part II (1986)
* *The Virgin Suicides* (1999)
* *Big Daddy* (1999)
* *Detroit Rock City* (1999)
* *Austin Powers in Goldmember* (2002)
* *Old School* (2003)
* *Shrek 2* (2004)
* *The Perfect Man* (2005)

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Dennis DeYoung» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:''

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
James «J.Y.» Young

**James Vincent Young** () er ein USA-amerikansk gitarist, songar og låtskrivar, mest kjend som gitarist i det amerikanske rockebandet Styx. Young byrja å spele klaverinstrumeng og piano i ung alder. Han gjekk på Calumet High i Chicago og lærte å spele klarinett og gitar i løpet av dei åra. Han fekk kallenamnet **«J.Y.»** og vert ofte omtalt som «The Godfather of Styx».

I 1970 vart Young med i bandet TW4 medan han var student på Illinois Institute of Technology. Her tok hanbachelor i mekanikk og luftfartsteknikk. Dete bandet utvikla seg til den første inkarnasjonen av Styx.

Etter Styx braut opp første gongen i 1984, gav Young ut soloalbuma *[[City Slicker av James Young|City Slicker]]* (1985 med Jan Hammer), *[[Out on a Day Pass av James Young|Out on a Day Pass]]* (1993) og *[[Raised by Wolves av James Young|Raised by Wolves]]* (1995 med James Young Group). Han var det einaste originale fulltidsmedlemmet att i Styx. Young har ofte skrive dei meir hardrock-prega songane til Styx. Han er mest kjend for Styx-songane «Miss America» og «Snowblind». Young var manager for det Chicago-baserte rockebandet 7th Heaven i 1998 i lag med Alec John Such frå bandet Bon Jovi.

## Diskografi

### Styx
* *[[Styx av Styx|Styx]]* (1972)
* *[[Styx II]]* (1973)
* *[[The Serpent Is Rising]]* (1973)
* *[[Man of Miracles]]* (1974)
* *[[Equinox av Styx|Equinox]]* (1975)
* *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]* (1976)
* *[[The Grand Illusion]]* (1977)
* *[[Pieces of Eight]]* (1978)
* *[[Cornerstone av Styx|Cornerstone]]* (1979)
* *[[Paradise Theater av Styx|Paradise Theater]]* (1981)
* *[[Kilroy Was Here av Styx|Kilroy Was Here]]* (1983)
* *[[Caught in the Act av Styx|Caught in the Act]]* (Live, 1984)
* *[[Edge of the Century]]* (1990)
* *[[Return to Paradise av Styx|Return to Paradise]]* (Live, 1997)
* *[[Brave New World av Styx|Brave New World]]* (1999)
* *[[Arch Allies: Live at Riverport]]* (Live, 2000)
* *[[Styx World: Live 2001]]* (Live, 2001)
* *[[At the River's Edge: Live in St. Louis]]* (Live, 2002) 
* *[[Cyclorama av Styx|Cyclorama]]* (2003)
* *[[21st Century Live]]* (Live, 2003)
* *[[Big Bang Theory av Styx|Big Bang Theory]]* (2005)
* *[[One with Everything: Styx and the Contemporary Youth Orchestra]]* (Live, 2006)
* *[[The Grand Illusion, Pieces of Eight Live]]* (Live, 2012)
* *[[Live at the Orleans Arena Las Vegas]]* (Live, 2015)
* *[[The Mission av Styx|The Mission]]* (2017)

### Soloabum
* *[[City Slicker av James Young|City Slicker]]* (1985 med Jan Hammer)
* *[[Out on a Day Pass av James Young|Out on a Day Pass]]* (1988)
* *[[Raised by Wolves av James Young|Raised by Wolves]]* (1995 med James Young Group)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:James Young (American musician)|James Young (American musician)]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
John Curulewski

**John Curulewski** () var ein USA-amerikansk musikar som var originalt medlem i rockegruppa Styx.

I 1969 vart Curulewski med i det Chicago-baserte bandet TW4, med venene Dennis DeYoung, Chuck Panozzo og John Panozzo. Gruppa utvikla seg til å bli Styx innan 1972. Curulewski spelte gitar og stundom song på dei første fem studioalbuma deira frå 1972 til 1975. Like etter innspelinga av albumet *[[Equinox av Styx|Equinox]]* i 1975, slutta Curulewski i Styx for å bruke meir tid med familien, og vart erstatta av Tommy Shaw. 

Etter karrieren med Styx vart Curulewski gitarlærar i Chicago-området og spelte stundom med lokale band. Han døydde 13. februar 1988 av ein hjerneaneurisme. Han etterlet seg kone og ein son.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Curulewski|John Curulewski]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chuck Panozzo

**Charles Salvatore «Chuck» Panozzo** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som bassist i rockebandet Styx. Han har vore langvarig medlem av Styx og var med å skipe gruppa i lag med tvillingbroren, trommeslagaren John Panozzo, som døydde i juli 1996, og songaren og klaverspelaren Dennis DeYoung. Han turnerte berre med gruppa på deltid frå 1999 til 2003, men er i dag fast medlem av Styx. 

Chuck Panozzo har vore opent homofil sidan 2001, same året han annonserte at han levde med HIV, og han har vore involvert i kampanjar for å rette merksemd mot AIDS og homofile rettar. I 2006 gav han ut sjølvbiografien *The Grand Illusion: Love, Lies, and My Life With Styx.*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chuck Panozzo|Chuck Panozzo]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
John Panozzo

**John Anthony Panozzo** () var ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem i rockebandet Styx.

Panozzo var med å skipet bandet som vart Styx i 1970 i lag med tvillingbroren Chuck, som spelte bass og naboen Dennis DeYoung, som song og spelte trekkspel.

Fleire år med alkoholmisbruk byrja å gå ut over levera hans. Medan han var på turné med Styx i midten av 1990-åra vart han alvorleg sjuk med skrumplever, som han til slutt døydde av i 1996.

## Diskografi
### Studioalbum
* 1972 *[[Styx av Styx|Styx]]*
* 1973 *[[Styx II]]*
* 1973 *[[The Serpent Is Rising]]*
* 1974 *[[Man of Miracles]]*
* 1975 *[[Equinox av Styx|Equinox]]*
* 1976 *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]*
* 1977 *[[The Grand Illusion]]*
* 1978 *[[Pieces of Eight]]*
* 1979 *[[Cornerstone av Styx|Cornerstone]]*
* 1981 *[[Paradise Theater av Styx|Paradise Theater]]*
* 1983 *[[Kilroy Was Here av Styx|Kilroy Was Here]]*
* 1990 *[[Edge of the Century]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Panozzo|John Panozzo]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Styx II

***Styx II*** er det andre studioalbumet av det amerikanske bandet Styx, gjeve ut i juli 1973.

## Bakgrunn
Etter at dei gav ut debutalbumet, som bestod av mange coversongar, ønskte bandet å skrive fleire originale songar. Dennis DeYoung var særskild for dette. DeYoung hadde skrive ein song sjølv på eit elektrisk piano i garasjen til bandet, og han ønskte opphavleg å ha denne med på det første albumet. Han valde seinare å spele denne på eit akustisk piano. Bill Traut ønskte å flytte denne songen til det andre albumet. Resultet vart «Lady», som var skriven om kona til DeYoung, Suzanne.

«Lady» vart ikkje ein hit då han først kom ut i 1973, men etter at bandet gav ut det fjerde albumet sitt, «Man of Miracles» i 1974, fekk dei radiokanalen WLS i Chicago til å spele songen. Han vart etter kvart mykje spelt på radio i Chicago, og i mai 1975 slo songen gjennom nasjonalt og klatra til slutt til sjetteplassen på Billboard-lista.

Utanom «Lady», inneheld albumet nokre livlege progrocksongar, som «You Need Love» og «I'm Gonna Make You Feel It», som vart skriven av DeYoung og sungen av James «JY» Young.

Dette var det første albumet der John Curulewski skreiv og song på to songar: Den progressive og jazz-aktige «A Day», som var ein uvanleg stil for bandet, og ein komisk boogie-song, «You Better Ask», med ei avslutning som inneheld eit klipp av «Strangers in the Night» på eit calliope-orgel og ein vond latter.

Side 2 opnar med ei utgåve av Liten fuge i g-moll av Bach, spelt på kyrkjeorgel i domkyrkja i Chicago, som glir over i den rolege progrocksongen «Father O.S.A.»

Rockesongen «Earl of Roseland» var skriven av DeYoung, basert på barndomsminner frå då han voks opp i Roseland i Chicago, der han hadde skipa bandet med Panozzo-brørne.

Etter at Styx flytta til A&M Records og fekk nasjonal suksess i USA, selde *Styx II* til gullplate. Albumet vart gjeve ut på ny i 1980 med ny tittel, ***Lady***, og plateomslag. Det er det einaste albumet til Styx som ikkje har songar skrivne av Young (utanom coveralbumet deira *[[Big Bang Theory av Styx|Big Bang Theory]]* frå 2005).

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* John Curulewski – vokal, elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument
* Chuck Panozzo – bassgitar
* John Panozzo – trommer og perkusjon

### Produksjon
* Produsert av John Ryan
* Leiande produsent: Bill Traut
* Lydteknikarar: Marty Feldman, Barry Mraz

## Salslister
I 1975 gjekk albumet inn på 20. plassen på poplista til *[[magasinet Billboard|Billboard]]* (USA), medan singelen «Lady» nådde sjetteplassen på pop-singellista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Styx II|Styx II]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
You Need Love av Styx

«**You Need Love**» er ein song av Styx skriven av Dennis DeYoung. Etter dei fekk suksess med ei nyutgjeving av singelen «Lady» frå albumet *[[Styx II]]* i 1974, vart «You Need Love» frå det same albumet gjeve ut som ein oppfølgjar.

## Medverkande
*James Young: solovokal, sologitar
*Dennis DeYoung: klaverinstrument, korvokal
*John Curulewski: rytmegitar, korvokal
*Chuck Panozzo: bassgitar
*John Panozzo: trommer

## Salslister
*USA *Billboard* Hot 100: 88. plassen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You Need Love (Styx song)|You Need Love (Styx song)]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lady av Styx

«**Lady**» er ein song skriven og framført av rockebandet Styx frå 1973. Han vart først gjeven ut på *[[Styx II]]* og vart ein lokal hit i heimbyen deira Chicago, men gjekk ikkje i starten inn på dei nasjonale listene. Songen fekk ny suksess kort tid etter at Styx forlet Wooden Nickel Records til fordel for A&M Records i 1974 då han slo gjennom nasjonalt, og klatra til slutt til sjetteplassen på *Billboard* Hot 100 i mars 1975. Powerballaden vart seinare spelt inn på ny i 1995 for samleplata *[[Greatest Hits av Styx|Greatest Hits]]* på grunn av ein kontraktsstrid mellom A&M og Wooden Nickel.

## Bakgrunn
«Lady» vart skriven av Dennis DeYoung for kona si, Suzanne Feusi, den første songen han skreiv til ho.

Dette er den einaste songen frå dei fire Wooden Nickel-albuma deira som framleis vert spelt på konsertane deira.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Medverkande

*Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
*James Young - sologitar, korvokal
*John Curulewski - rytmegitar, korvokal
*Chuck Panozzo - bass
*John Panozzo - trommer

## Lady '95

**Lady '95** er ei nyinnspeling frå 1995 som Styx gjorde av songen frå 1973. Han vart spelt inn på ny på grunn av ein strid mellom plateselskapa A&M Records og Wooden Nickel Records. Denne versjonen finst berre på A&M-samlinga *[[Greatest Hits av Styx|Styx: Greatest Hits]]*, som songen vart spelt inn for.

### Medverkande

*Dennis DeYoung - solovokal, klaverinstrument
*James Young - sologitar, korvokal
*Tommy Shaw - rytmegitar, korvokal
*Chuck Panozzo - bass
*Todd Sucherman - trommer

## Andre media
Songen er blitt brukt i forskjellige TV-program, inkludert episodar av *[[It's Always Sunny in Philadelphia]]*,  *[[Freaks and Geeks]]*, *[[TV-serien The Office (USA)|The Office]]* og *[[TV-serien Still Standing|Still Standing]]*. Han er òg blitt nytta i filmar som *[[filmen The Perfect Man (2005)|The Perfect Man]]*, *[[filmen Old School|Old School]]* og *[[filmen Underdog (2007)|Underdog]]*.

Homer Simpson, som Odyssevs, syng denne songen når han kryssar elva Styx i ein episode av *[[The Simpsons]]*.

Dennis DeYoung song songen med Hal Sparks i 2006 på TV-showet *[[Celebrity Duets]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lady (Styx song)|Lady (Styx song)]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The Serpent Is Rising

***The Serpent Is Rising*** er det tredje studioalbumet til det amerikanske bandet Styx, gjeve ut i oktober 1973, berre tre månader etter det førre albumet deira, *[[Styx II]]* i juli 1973.

Albumet kom ut på ny i 1980 med nytt plateomslag og ein ny tittel, ***Serpent***.

Albumet nådde 192. plassen på Billboard 200 i USa, den nest lågaste plasseringa deira, og har fram til 2007 selt færre enn 100&nbsp;000 eksemplar verda over.

## Songar og mottaking
*The Serpent Is Rising* er skildra som eit vagt konseptalbum med fleire seksuelle antydingar. Den barokk-prog-aktige «The Grove of Eglantine» (skriven av DeYoung) handla om vaginaen til ei kvinne. Songen har noko cembalo og trekkspel, for å gje han ein britisk eller europeisk stil.

Den progaktige tittelsporet var skriven av John Curulewski. Musikalsk har han ein smak av King Crimson, særskild debutalbumet deira.

«Krakatoa» av Curulewski vart kalla opp etter vulkanutbrotet med same namn i 1883 og består av skrikande ord. Han sluttar med ein glissando som var henta frå ein Beaver and Krause-song kalla «Spaced» frå 1970, som dei vart kreditert for på albumet. Songen vart seinare nytta i eit lydklipp for THX kalla Deep Note.

Den akustiske og bluesaktige songen «As Bad as This» av Curulewski har eit løynd spor kalla «Plexiglas Toilet», som var ein komisk calypso om ein gut som sit på eit toalett av plexiglas og har problem. Sporet består berre av Curulewski og Panozzo-brørne. Songen vart spelt på radioshowet til Dr. Demento og «Weird Al» Yankovic skal visstnok elske songen.

Albumet inneheld òg rockesongar av James Young, «Witch Wolf» og «Young Man», den livlige «Winner Take All» (skriven av DeYoung og sungen av Young) og  boogie-woogie-songen «22 Years» (skriven av Curulewski, men sungen som ein duett av DeYoung og Young). I avslutninga for denne songen spelar produsenten og sjefen i Wooden Nickel Records, Bill Traut saksofon.

Progrocksongen «Jonas Psalter» var skriven av DeYoung og sungen av Young. Teksten omhandlar sjørøvarar. Musikalsk har han element av progstilen til Yes og det vert nytta Moog Synthesizer.

Albumet avsluttar med Handel sin Hallelujah der alle bandmedlemmane syng og DeYoung spelar på kyrkjeorgelet i domkyrkja i Chicago.

Styx rekna *The Serpent Is Rising* som den verste innspelinga deira. Dennis DeYoung har sagt at det var «ei av dei verste innspelingane og produksjonane i musikkhistoria.»

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* John Curulewski – vokal, elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument 
* Chuck Panozzo – bassgitar, korvokal på «Hallelujah Chorus»
* John Panozzo – trommer, perkusjon, korvokal på «Hallelujah Chorus»

### Andre medverkande
*Bill Traut – saksofon på «22 Years»

### Produksjon
* Produsentar: Styx, Barry Mraz
* Lydteknikar: Barry Mraz
* Plateomslag: Dennis Pohl

## Salslister
**Album** - Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Serpent Is Rising|The Serpent Is Rising]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Man of Miracles

***Man of Miracles*** er det fjerde studioalbumet til Styx, gjeve ut 8. november 1974.

Dette var det siste originale albumet deira for det Chicago-baserte selskapet Wooden Nickel Records, før dei flytta til det større selskapet A&M.

## Bakgrunn

Albumet er variert og synte stilen til to av medlemmane og ein førkommersiell stil: Songane til James «JY» Young var meir streite hardrock-songar, medan Dennis DeYoung skreiv meir rolege balladar og progrockprega songar. 

Den originale utgåva inneheld ein fengande cover av «Lies» av The Knickerbockers frå 1965. Ei seinare utgåve av *Man of Miracles* byta ut denne med «Best Thing», ein song som òg vart gjeven ut på det første Styx-albumet frå 1972, som opningsspor på side to. Albumet vart gjeve ut på ny i 1980 med nytt plateomslag og ein tittel forkorta til ***Miracles***. Denne versjonen starta den andre sida med balladen «Unfinished Song», som er sungen av Dennis DeYoung.

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* John Curulewski – vokal, elektirsk og akustisk gitar, klaverinstrument
* Chuck Panozzo – bassgitar
* John Panozzo – trommer, perkusjon

### Produksjon
* Produsent: John Ryan for Chicago Kid Productions
* Lydteknikar: Gary Loizzo

## Salslister
**Album**&nbsp;– Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Man of Miracles|Man of Miracles]]» frå ,  den 4. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Filip II av Spania

**Filip II** (spansk *Felipe II*; ) var konge i Spania 1556–1598 og i Portugal 1580–1598.

Filip var den einaste sonen til keisar Karl V og prinsessa Isabella av Portugal. Sjølv vart han grundig lært opp i  spansk kultur. År 1543 vigdest han til Maria av Portugal som i 1545 fødde sonen Don Carlos.

Frå 1543 førte Filip regentskapet i Spania. Karl V sin plan om å få han til keisar i Tyskland stranda. I 1554 ekta Filip dronning Maria den blodige av England. Ekteskapet var barnlaust. Filip forlet henne for å overta landa til faren då denne i 1555 abdiserte frå dei italienske territoria og Nederlanda, og i 1556 frå Spania med koloniane. Dette var då det mektigaste og mest vidstrekte rike i Europa.

## Regjeringstid
Filip var fanatisk intolerant mot alle som ikkje lystra han og kyrkja. Han styrte strengt eineveldig, stilte seg i spissen for motreformasjonen mot det protestantiske Europa og kjempa energisk for den saka. Han sette seg grundig inn i alle detaljar i statsstyret og fekk skriftlege rapportar om alt,  noko som førte til manglande overblikk og langsam forretningsgang. Etter far sin arva Filip krigen mot Frankrike, ein strid som enda heldig ved freden i Cateau-Cambrésis i 1559; Filip ekta då Henrik II si dotter, Elisabet av Valois.

Hertugen av Albas blodige undertrykking av nederlendarane sine rettar og religionsfridom leidde i 1572 til ein fridomskrig som varte til 1648. Då Filip splitta si militære makt ved samtidig å angripe England, leid Den spanske armadaen det store nederlaget i 1588 som for alltid knekte den spanske sjømakta.

Også i dei franske religionskrigane blanda Filip seg inn, han støtta den katolske liga og hadde ei tid stor innverknad, men overfor Henrik IV leid han nederlag. Derimot sigra Filip fleire gongar over tyrkarane, som i sjøslaget ved Lepanto i 1571. I 1580 erobra han Portugal, som han kravde, og fekk, kongsmakt over som dotterson av Emanuel den store.

Dei mange krigane ruinerte Spania. Filips tyranni kua den borgarlege fridomen, inkvisisjonen den religiøse fridomen, kjetterane vart brent, og dei dyktige moriskane underkua. Utfallet av Filips politikk var materiell ruin for Spania.

I sitt fjerde ekteskap, med den austerrikske erkehertuginna Anna, fekk han sonen Filip III. Som eit symbol for Filips karakter og maktbrynde står det mektige klosterpalasset Escorial.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Equinox av Styx

***Equinox*** er det femte studioalbumet til den amerikanske rockegruppa Styx, gjeve ut i desember 1975.

Albumet var den første utgjevinga deira for A&M Records og det siste albumet med den originale Styx-gitaristen John Curulewski, som slutta i bandet for å vere meir med familien. Han slutta like etter innspelinga var over og bandet fekk kort tid på seg til å finne ein erstattar til den påfølgjande turneen. Kort tid etter var Tommy Shaw komen inn i bandet. 

*Equinox* nådde 58. plassen på albumlista i USA, men selte til gullplate i 1977, kort tid før utgjevinga av *[[The Grand Illusion]]* (1977) og selte 350&nbsp;000 eksemplar då det først kom ut. 

## Songar
Den største hitten på albumet var songen «Lorelei», som vart den andre singelen til Styx som nådde topp 30 i USA. 

Opningssporet «Light Up» hyllar marihuanarøyking. 

«Mother Dear» er sungen av Curulewski (versa) og DeYoung (refrenga), og er ein progrock-song. 

«Lonely Child» er ein melodisk powerballade med 12-strengsgitar. 

Side 2 opnar med rockesongen «Midnight Ride», og er skriven i hardrockstil av Young. Det er den einaste songen han skreiv på albumet. 

«Born for Adventure», handlar om legender som Robin Hood, og er den einaste songen skriven i lag av DeYoung, Young og Curulewski.

Den instrumentale «Prelude 12» på 12-strengsgitar, vart komponert av Curulewski. Han glir inn i den første kjende songen på albumet, «Suite Madame Blue», som vart skriven om 200-årsjubileet til USA, som då var like om hjørnet. Songen vart fast på alle Styx-turneane med Dennis DeYoung. Det er ein av få Styx-songar der fire medlemmar syng korvokal, inkludert Chuck Panozzo.

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument 
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* John Curulewski – vokal, elektrisk og akustisk gitar, klaverinstrument 
* Chuck Panozzo – bassgitar, korvokal på «Suite Madame Blue»
* John Panozzo – trommer, perkusjon

### Produksjon
*Produsent - Styx
*Lydteknikar - Barry Mraz
*Assisterande lydteknikar - Rob Kingsland
*Remiksing - Barry Mraz, Styx
*Mastering - Doug Sax
*Produksjonsassistent - Barry Mraz
*Design - Chuck Beeson, Junie Osaki
*Kunstnarisk leiar - Roland Young
*Fotografi - Chris Micoine

## Salslister
**Album** - Billboard (USA)

**Singlar** - Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Equinox (Styx album)|Equinox (Styx album)]]» frå ,  den 4. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Crystal Ball av Styx

***Crystal Ball*** er det sjette studioalbumet til Styx, gjeve ut i 1976.

Albumet var det første dei spelte inn med den nye gitaristen Tommy Shaw. Sporet «Mademoiselle» var den første songen Tommy Shaw song på og vart ein topp 40 hit på den amerikanske singellista.

Tittelsporet vart fast på konsertane til bandet, og vart spelt på samtlege Styx-turnear som Shaw var med på.

Det klassiske stykket til Claude Debussy, «Clair de Lune» fungerte som intro til avslutningssporet på albumet, «Ballerina». Versjonen av «Clair de Lune» vert framført av DeYoung aleine på piano.

## Mottaking

Daevid Jehnzen i AllMusic gav *Crystal Ball* tre og ei halv av fem stjerner. Han meinte det var betre enn det førre Styx-albumet, *Equinox* (1975), sjølv om det ikkje vart ein like stor suksess. Han sa òg at albumet syner «at Styx vert stadig flinkare til å skrive enkle, fengande pop-knaggar ut frå den bombastiske lyden deira.» Alan Niester i *[[Rolling Stone]]* meinte at albumet var bra og skreiv at «sjølv om Styx høyrer heime i Chicago, har dei ein engelsk stil over seg». Han sa òg at instrumenteringa «alltid verka å vere på randen av å kome ut av kontroll, noko som gjer heile albumet spanande.»

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
* Tommy Shaw – vokal, elektrisk og akustisk gitar
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* Chuck Panozzo – bassgitar
* John Panozzo – trommer, perkusjon

### Produksjon
* Produsent: Styx
* Lydteknikarar: Barry Mraz og Rob Kingsland

## Salslister
**Album** – Billboard (USA)

**Singlar** – Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crystal Ball (Styx album)|Crystal Ball (Styx album)]]» frå ,  den 4. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mademoiselle av Styx

«**Mademoiselle**» er den første singelen frå Styx-albumet *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]* frå 1976. B-sida til singelen, «Light Up», var henta frå det førre albumet deira, *[[Equinox av Styx|Equinox]]*. Han nådde 34. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i juleveka 1976, og vart den tredje topp 40-hitten til Styx. Han nådde òg 25. plassen på den kanadiske RPM-lista i januar 1977. 

## Medverkande
*Tommy Shaw – solovokal, sologitar
*Dennis DeYoung – klaverinstrument, korvokal
*James Young – rytmegitar, korvokal
*Chuck Panozzo – bass 
*John Panozzo – trommer
Tommy Shaw

**Tommy Roland Shaw** () er ein amerikansk gitarist, songar, låtskrivar og artist mest kjend som frontmann og gitarist i rockebandet Styx. Innimellom periodane sine i Styx har han òg spelt i andre grupper, som Damn Yankees og Shaw Blades, i tillegg til at han har gjeve ut fleire soloalbum. 

Shaw vart medlem av Styx i desember 1975, då han tok over for den originale gitaristen deira, John Curulewski. Det første albumet hans med Styx, *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]* (1976), var kalla opp etter ein av songane hans. 

## Diskografi
### Soloalbum
* *[[Girls with Guns av Tommy Shaw|Girls with Guns]]* (1984)
* *[[What If av Tommy Shaw|What If]]* (1985)
* *[[Ambition av Tommy Shaw|Ambition]]* (1987)
* *[[7 Deadly Zens|Seven Deadly Zens]]* (1998)
* *[[The Great Divide av Tommy Shaw|The Great Divide]]* (2011)

### Konsertalbum
* *Live in Japan* (1985)
* *Sing for the Day!* (with Contemporary Youth Orchestra) (2017)

### med Styx
* *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]* (1976)
* *[[The Grand Illusion]]* (1977)
* *[[Pieces of Eight]]* (1978)
* *[[Cornerstone av Styx|Cornerstone]]* (1979)
* *[[Paradise Theatre av Styx|Paradise Theatre]]* (1981)
* *[[Kilroy Was Here av Styx|Kilroy Was Here]]* (1983)
* *[[Brave New World av Styx|Brave New World]]* (1999)
* *[[Cyclorama av Styx|Cyclorama]]* (2003)
* *[[Big Bang Theory av Styx|Big Bang Theory]]* (2005)
* *[[The Mission av Styx|The Mission]]* (2017)

### med Damn Yankees
**[[Damn Yankees av Damn Yankees|Damn Yankees]]* (1990)
**[[Don't Tread]]* (1992)

### med Shaw–Blades
**[[Shaw Blades#Hallucination|My Hallucination]]* (1995)
**[[Shaw Blades#Influence|Influence]]* (2007)

### Solosinglar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tommy Shaw|Tommy Shaw]]» frå ,  den 4. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Glendalough

**Glendalough** (; irsk Gleann Dá Loch, 'Dalen med to sjøar') er ein bredal i County Wicklow på Irland. Han er kjend for eit mellomalderkloster som blei grunnlagd på 500-talet av den heilage Kevin. Frå 1825 til 1957 blei det vunne ut blyglans i den øvre delen av dalen. Glendalough er ein populær stad å vitja for å ha piknik, gå tur og driva fjellklatring. 

## Historie

Den heilage Kevin stamma frå ein av høvdingslektene i Leinster. Som liten blei han oppseda av tre heilage menn, Eoghan, Lochan og Eanna.  I løpet av denne tida drog han til Glendalough.  Han vende tilbake dit seinare med ei lita gruppe mnkar for å grunnleggja eit kloster der 'to elvar renn saman'. Han blei kjend som ein heilag mann, og mange følgjesveinar strøymde til han.  Ifølgje tradisjonen døydde han rundt 618. Dei neste seks hundreåra hadde dalen eit rikt liv. Dei irske annalane listar opp abbedar som døydde og raid på busetjinga.

## Natur

### Geografi

Glendalough-dalen blei danna under den siste istida av ein isbre som la att ein morene langs eine enden av dalen. Elva  Poulanass, som renn inn i dalen frå sør via Poulanass-fossen, danna eit elvedelta som etterkvart delte den opphavlege sjøen her i to.  Rundt dalen ligg fjella Camaderry på 699 meter, vasskraftstasjonen ved Turlough Hill (681 m), det store massivet Conavalla (734 m) som dominerer den øvre delen av dalen, og toppane Lugduff (652 m) og Mullacor (661 m).

## Galleri

Lower Lake, Glendalough 1.jpg| Lower Lake 
Upper lake, Glendalough, Wicklow.jpg|Higher Lake
Irl 1sh airmail.jpg|Irsk frimerke med *Vox Hiberniae* som flyg over *Gleann Dá Loċ* (1949)
Glendalough alt.jpg|Glendalough (1890s)
Wicklow Way Glendalough.jpg|Glendalough (2011)
Wicklow county arms.png|St. Kevin-kyrkja på  våpenskjoldet til County Wicklow


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glendalough|Glendalough]]» frå ,  den 4. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff


*Megalithic Ireland's Glendalough Monastic Site
*Monastic buildings of Glendalough (Archived link)
*Walking Trails of Glendalough

;Klatreguidar
*
*
*
Renovasjon

**Renovasjon** omfattar innsamling av avfall frå hushald og næringsliv, mottak på returpunkt og gjenvinningsstasjonar, sortering og kvalitetssikring av avfall og vidarelevering av dette avfallet til materialgjenvinning eller forbrenningsanlegg.

## Kjelder
The Grand Illusion

***The Grand Illusion*** er det sjuande studioalbumet til Styx. Plata vart spelt inn i Paragon Recording Studios i Chicago, og kom ut 7. juli 1977 og selte over tre millionar eksemplar i USA. Albumet vart gjennombrotet til bandet og inneheldt hitsinglane «Come Sail Away» and «Fooling Yourself.»

## Bakgrunn og songar
Som med mykje av katalogen til Styx, har mange av songane dels mellomalderske og fantasy-tekstar og tema. Somme er allegoriar og kommentarar om det moderne livet i Amerika og erfaringane til medlemmane i eit amerikansk rockeband i siste halvdel av 1970-åra, som «Castle Walls», «Superstars», «Miss America» og tittelsporet.

Songen «Man in the Wilderness» var skriven av Tommy Shaw etter han hadde sett Kansas spele i Detroit, der dei hadde vore oppvarmingsband. Han sa: «Det var episk! I motsetnad til andre presentasjonar av rockemusikk eg hadde sett. Å gå ut så stort opna alle slags idear i hovudet mitt, og neste gongen eg var aleine med den akustiske gitaren min, berre fall denne songen meir eller mindre ut av seg sjølv.».

«Come Sail Away» nyttar segling som ein metafor for å oppnå draumane sine og lengselen etter å segle bort. DeYoung avslørte i *[[In the Studio with Redbeard]]* (som omhandla innspelinga av *The Grand Illusion*), om at han var deprimert då han skreiv songen etter at dei første to Styx-albuma på A&M, *[[Equinox av Styx|Equinox]]* og *[[Crystal Ball av Styx|Crystal Ball]]*, selde langt mindre enn venta etter suksessen dei hadde hatt med singelen «Lady».

«Fooling Yourself (The Angry Young Man)» var skriven av Shaw. Songen var opphavleg basert på korleis Shaw såg på DeYoung som ein «sint, ung mann» som såg på suksessen til gruppa med eit skeptisk auge som vart sint eller deprimert med kvart tilbakeslag.

Avslutningssporet «The Grand Finale» kombinerer tema frå dei andre songane på albumet.

## Innhald

## Medverkande
### Styx
* Dennis DeYoung – vokal, klaverinstrument
* Tommy Shaw – vokal, elektrisk og akustisk gitar
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar, synthesizer på «Come Sail Away»
* Chuck Panozzo – bassgitar
* John Panozzo – trommer, perkusjon

### Produksjon
* Barry Mraz – produksjonsassistent, lydteknikar
* Rob Kingsland – lydteknikar
* Mastering av Mike Reese i Mastering Lab, Los Angeles
* Roland Young – kunstnarisk leiar
* Jim McCrary – fotografi
* Chuck Beeson – albumdesign
* Kelly and Mouse – måleri

## Salslister
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Grand Illusion|The Grand Illusion]]» frå ,  den 5. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fooling Yourself (The Angry Young Man)

«**Fooling Yourself (The Angry Young Man)**» er ein song av Styx og den andre singelen deira frå albumet *[[The Grand Illusion]]* (1977). Singelen nådde 29. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i USA i april 1978. Han nådde òg 20. plassen på RPM Top Singles-lista i Canada i mai 1978. 

Songen var skriven av gitaristen Tommy Shaw. Songen var opphavleg basert på korleis Shaw såg på DeYoung som ein «sint, ung mann» som såg på suksessen til gruppa med eit skeptisk auge som vart sint eller deprimert med kvart tilbakeslag. 

Komposisjonen har fleire taktartar. Introen og avslutninga er i 6/8-takt med den akustiske gitaren til Shaw og synthesizermelodiane til DeYoung. Versa er i 4/4-takt, medan instrumentalen med ein synthesizersolo er i 7/4- eller 7/8-takt. 

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
* Tommy Shaw – solovokal, akustisk sologitar
* James Young – elektrisk rytmegitar, korvokal
* Dennis DeYoung – klaverinstrument, korvokal
* Chuck Panozzo – bass
* John Panozzo – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fooling Yourself (The Angry Young Man)|Fooling Yourself (The Angry Young Man)]]» frå ,  den 5. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Come Sail Away

«**Come Sail Away**» er ein song av det amerikanske rockebandet Styx, skriven og sungen av Dennis DeYoung og gjeven ut på det sjuande albumet deira, *[[The Grand Illusion]]* (1977). Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og nådde åttandeplassen på ''Billboard'' Hot 100 i USA i januar 1978. Det var ein av dei største hittane i karrieren til Styx.

## Medverkande
*Dennis DeYoung - solovokal, piano, synthesizer
*Tommy Shaw - sologitar, korvokal
*James Young - rytmegitar, synthesizer, korvokal
*Chuck Panozzo - bass 
*John Panozzo - trommer

## Mottaking
I USA nådde «Come Sail Away» åttandeplassenpå *Billboard*-lista og låg to veker på niandeplassen på *Cash Box*-lista. Songen nådde òg niandeplassen i Canada.

## I popkulturen

### Filmar

Songen er nytta i trailerar og TV-reklamar for filmane **, *[[Treasure Planet]]*, *[[The Wild]]*, *[[filmen Moana (2016)|Moana]]* og *[[filmen Big Daddy (1999)|Big Daddy]]*.

I Netflix-filmen *[[Like Father]]* frå 2018 er songen vald ut av hovudkarakterane Rachel og Harry i ein karaokekonkurranse. Songen vart òg nytta i filmen *[[filmen Stuber|Stuber]]* frå 2019 og *[[filmen The Virgin Suicides|The Virgin Suicides]]*.

### Fjernsyn

Songen er ein del av plottet i ein episode av *[[South Park]]* kalla «Cartman's Mom Is Still a Dirty Slut». Om Cartman høyrer ein del av songen, kjennar han ei trong til å syngje resten av songen. På albumet *[[Chef Aid: The South Park Album]]* syng han heile songen.

Songen er òg nytta i episodar av *[[Freaks and Geeks]]*, *[[TV-serien Community|Community]]* *[[TV-serien ER|ER]]*, *[[Generation Kill]]*, *[[Fish Hooks]]*, *[[TV-serien The Goldbergs (2013)|The Goldbergs]]*, *[[TV-serien Glee|Glee]]*, *[[Mozart in the Jungle]]*, Modern Family og Cloak & Dagger (episode 10).

### Andre versjonar

Me First and the Gimme Gimmes gav ut ein versjon av songen på albumet deira *[[Ruin Jonny's Bar Mitzvah]]*.

Patty Pravo spelte songen på italiensk som «Dai Sali Su» i 1978 på albumet hennar *Miss Italia*.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Come Sail Away|Come Sail Away]]» frå ,  den 5. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Jelena Afanasieva

**Jelena Aleksandrovna Afanasieva**, fødd **Vlasova**, () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Kulebaki som i 1998 vart europameister på 800 meter, året etter ho vann VM-sølv på distansen.

## Aktiv
Jelena Vlasova sette personbeste på 800 meter med sterke 1.57,77 i 1988-sesongen, ei bestetid ho forbetra fyrst ni år seinare. Ho kom tilbake i 1991 som Jelena Afanasieva og sikra seg bronsen ved innandørs-EM 1992 i Genova, bakom Ella Kovacs frå Romania og sin eigen lagkamerat Inna Jevsejeva. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart rauk Afanasieva ut allereie i forsøksløpet. I innandørs-VM 1995 i Barcelona sprang ho inn til andreplass, slått av Maria Mutola frå Mosambik. Sommaren 1995 vart Afanasieva russisk meister på 800 m, derimot enda VM 1995 i Göteborg med at ho vart slått ut i semifinalen. Under dei olympiske leikane 1996 tangerte Afanasieva den personlege rekorden på 1.57,77 i semifinalen, i finalen vart ho nummer fem med 1.59,57.

Afanasieva kneip sølvmedaljen på 800 m ved VM 1997 i Aten. Med tida 1.57,56 slo ho Maria Mutola med 0,03 sekund, Ana Fidelia Quirot frå Cuba vann løpet. Ei veke etter verdsmeisterskapen gjorde Afanasieva sitt livs beste løp då ho deltok i Weltklasse Zürich, tida 1.56,61 vart verande hennar personbeste. Sommaren 1998 vart Afanasieva russisk meister på 800 meter for andre gong. Under europameisterskapen 1998 i Budapest var ho den klart sterkaste løparen i feltet og vann gull på tida 1.58,50, med svenske Malin Ewerlöf og Stephanie Graf frå Austerrike på dei andre pallplassane.

Afanasieva slutta tevle internasjonalt i 2001.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i forsøket (2.01,94=nr 19)
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i semifinalane (2.03,66=nr 12)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 5 – 1.59,57
*VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 1.57,56, bakom Ana Fidelia Quirot (1.57,14)
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 1.58,50, framom Malin Ewelöf (1.59,61)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jelena Alexandrowna Afanassjewa|Jelena Alexandrowna Afanassjewa]]» frå ,  den 5. juni 2020.*
Pieces of Eight

***Pieces of Eight*** er det åttande studioalbumet til Styx, gjeve ut 1. september 1978.

Som det førre albumet deira, *[[The Grand Illusion]]* (1977), selte dette albumet til 3x platinaplate i USA på grunn av hitsinglane «Blue Collar Man (Long Nights)» og «Renegade».

Bandmedlemmane var sjølv produsentar og spelte inn albumet i Paragon Studios i Chicago med lydteknikaren Barry Mraz. Albumet vart miksa av Rob Kingsland. «I'm O.K.» vart spelt inn i Paragon og St. James Cathedral. Dette var det siste albumet av fleire dei spelte inn i Paragon Studios.

Plateomslaget vart laga av Hipgnosis. DeYoung sa i eit intervju i 1991 med Redbeard at han i starten hata omslaget, men kom til å like det etter kvart som han vart eldre. 

## Bakgrunn
Somme reknar albumet som eit konseptalbum og ei av dei viktigaste av dei meir progressiv rock-prega albuma til Styx. Temaet på albumet var i følgje Dennis DeYoung «å ikkje gje opp draumane sine berre for å følgje pengar og materielle godar».

## Mottaking

Mike DeGagne i AllMusic gav albumet god omtale og sa at songane på albumet «gjekk attende til den tidlegare progressive rockestilen til Styx, men var noko reinare.» *[[Rolling Stone]]*-skribenten Lester Bangs var meir kritisk til albumet og sa at «Det som er verkeleg interessant er ikkje at slikt narsissistisk kliss vert spelt inn, men kva som skjer i hovudet på alle dei som likar dette. Galle, nerve og ego har aldri vert langt unna god rock & roll. Likevel er det ei tynn, men viktig linje mellom dei kvalitetane og kva som skal til for å fylle ein arena i dag: rein sjølvnyting på sitt mest barnslege nivå. Om dette er meistrane, gje meg heller krøplingane.»

Albumet nådde sjetteplassen på Billboard-lista, og som føregangaren selde det over tre millionar eksemplar i USA.

## Innhald

## Medverkande

### Styx
* Dennis DeYoung –  vokal, klaverinstrument
* Tommy Shaw – vokal, elektrisk og akustisk gitar, mandolin, autoharpe
* James «JY» Young – vokal, elektrisk gitar
* Chuck Panozzo – bassgitar
* John Panozzo – trommer, perkusjon

### Produksjon
* Produsent: Styx
* Lydteknikarar: Rob Kingsland, Barry Mraz
* Assistant lydteknikar: Harry Andronis
* Mastering av Ted Jensen i Sterling Sound, NYC
* Plateomslag av Hipgnosis

## Salslister
**Album** – Billboard (USA)

**Singlar** – Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pieces of Eight|Pieces of Eight]]» frå ,  den 5. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Christine Wachtel

**Christine Wachte**l () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Mecklenburg-Vorpommern som tok sølvmedaljen på 800 meter både i VM 1987, OL 1988 og EM 1990, alle gongane bakom landskvinna Sigrun Wodars. Wachtel tevla for Aust-Tyskland til 1990, sidan 1991 for det samla Tyskland.

## Aktiv
Wachtel vann 800 meter ved innandørs-VM 1987 på tida 2.01,32. Under verdsmeisterskapen i friidrett 1987 i Roma presterte ho sitt livs kjappaste 800 meter då ho vart klokka i mål til sølvmedalje på 1.55,32, hårfint bak landskvinna Sigrun Wodars. Ved innandørs-EM 1988 vann Wachtel derimot distansen føre Wodars.

Wachtel gjorde eit framifrå løp på 1.56,64 i OL-finalen og tok sølv på då sommarleikane 1988 gjekk av stabelen i Seoul, atter ein gong vann Wodars den gjæve gullmedaljen. Ved innandørs-EM 1989 i Budapest sigra Wachtel på tida 1.59,24. Under europameisterskapen 1990 i Split måtte Wachtel for tredje gong ta til takke med sølv bak Wodars, med sluttida 1.56,11 kom ho i mål 0,24 sekund etter vinnaren.

Ved innandørs-VM 1991 vann Wachtel spesialdistansen for tredje gong i rad, tid 2.01,51. Under verdsmeisterskapen 1991 i Tokyo enda ho med 1.58,90 på sjetteplass på 800 meter. Seinare i meisterskapen fekk ho bronse med Tyskland i 4 x 400 meter stafett, mannskapa frå Sovjetunionen og USA forsynte seg med gull og sølv.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Nr 8 på 800 m – 2.00,02 
*VM 1987 i Roma: Sølvmedalje på 800 m – 1.55,32, bakom Sigrun Wodars (1.55,26)
*OL 1988 i Seoul: Sølvmedalje på 800 m – 1.56,64, bakom Sigrun Wodars (1.56,10)
*EM 1990 i Split: Sølvmedalje på 800 m– 1.56,11, bakom Sigrun Wodars (1.55,87)
*VM 1991 i Tokyo: Nr 6 på 800 m – 1.58,90. Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett (3.21,2).
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i forsøket på 800 m (2.01,39=nr 18)
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane på 800 m (1.59,86=nr 11)
*EM 1994 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 800 m (2.01,84=nr 11)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Christine Wachtel|Christine Wachtel]]» frå ,  den 5. juni 2020.*  
 
*