open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Harpyørn

**Harpyørn** (*Harpia harpyja*) er ei uvanleg stor ørn som jaktar middels store pattedyr i regnskogen i neotropisk område. Ho er den største rovfuglen som finst i regnskogen, og blant dei største nolevande ørneartane i verda. Det naturlege habitatet er trekroner i tropiske låglandsregnskogar. Øydelegging av habitata har fått arten til å forsvinne frå mange delar av det opphavlege utbreiingsområdet, og harpyørna er nesten utrydda i Mellom-Amerika. 

Harpyørna vart først skildra av Linné med namnet *Vultur harpyja*, etter den mytologiske harpyen. Ho er den einaste medlemmen av slekta *Harpia*, og er nærast nærskyldt med brynjeørn (*Morphnus guianensis*) og papuayørn (*Harpyopsis novaeguineae*), dei tre artane som utgjer underfamilien Harpiinae i den store haukefamilien.

Artsnamnet *harpyja* og ordet *harpy* i det norske artsnamnet harpyørn kjem begge frå gammalgresk harpyia (ἅρπυια). Namnet viser til harpyene i den antikke greske mytologien. Dette var vindåndene som førte dei døde til Hades eller Tartarus, og vart sagt å ha ein lekam som ein gribb og andlet til ei kvinne.

## Skildring

Kjønna av harpyørna har likeins fjørdrakt, men stor skilnad i kroppsmasse. Hannfuglar veg 4-4,8 kilogram, hofuglar vanlegvis i området 7,6 til 9 kilogram. Kroppslengda varierer frå ca. 87 til 107 centimeter, hofuglar er  lengst. Vengespennet kan nå opptil 2,2 meter.
Vaksne fuglar har overside dekt med skifersvarte fjører, og undersida er for det meste kvit, med unntak av tarsfjøra, som har mørke vatra striper. Eit breitt svart band over det øvre brystet skil det grå hovudet frå den kvite buken. Hovudet er lysegrått, og er krona med ein dobbel fjørtopp. Overdelen av halen er svart med tre grå band, medan undersida er svart med tre kvite band. Irisen er grå eller brun eller raud, ceres og nebb er svart eller mørk og føtene og tærne er gule. Tarsen er opptil 13 cm lang.    

### Utbreiing og habitat
Harpyørna er sjeldan i heile utbreiingsområdet, og finst frå sørlege Mexico, der ho er nesten utrydda, gjennom Mellom-Amerika og inn i Sør-Amerika så langt sør som nordlegaste Argentina. I regnskog lever dei høgt i det framveksande laget av trea. Habitatet er vanlegvis i lågland, men harpyørn er registrert i høgder opp til 2000 moh. i Costa Rica. 

### Føde
Dei viktigaste byttedyra er pattedyr som lever i tre, og ein overvekt av dietten har vist seg å bestå av dovendyr og aper. Men menyen er mangfaldig, er registrert over 100 ulike artar av byttedyr, inkluderer papegøyar som blågulara (*Ara ararauna*), reptil som leguanar, teguar og slangar.

### I kulturen
Harpyørn er nasjonalfuglen i Panama og er avbilda på Panama sitt våpenskjold. 

Fuglen var eit motiv på baksida av den venezuelanske 2000-bolívares pengesetelen.

Harpyørn var inspirasjonen bak designen av *Fawkes the Phoenix* i Harry Potter-filmserien.

Ei levande harpyørn vart brukt til å skildre den no utdøydde moaørna i BBC  sin dokumentarproduksjon *Monsters We Met*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harpy eagle|Harpy eagle]]» frå ,  den 3. januar 2021.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Vulgærlatin

**Vulgærlatin** (frå latin *sermo vulgaris*, «alminneleg språk») eller *låglatin* er ei fellesnemning for dei dialektane av latin som blei tala først og fremst i dei vestre provinsane av Romerriket fram til desse dialektane utvikla seg til dei ulike romanske språka kring 800-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vulgærlatin|Vulgærlatin]]» frå ,  den 4. januar 2021.*  
 
## Litteratur

* Battisti, C. (1949 ): *Avviamiento allo studio del latino volgare*. Bari, 
* Díaz Y Díaz, M. C. (1962): *Antología del latín vulgar*. Ed. Gredos, Madrid, 
* Grandgent, C. H. (1970): *Introducción al Latín Vulgar*. Trad. Madrid, CSIC, 
* Harrington, K. P.; Pucci, J.; Elliott, A. G. (1997): *Medieval Latin*. University of Chicago Press, 2. utg., ISBN 0-226-31712-9.
* Herman, J. (1997): *El latín vulgar*. Trad., intr., índice y bibliografía de C. Arias Abellán. Red. Ariel, Barcelona, ISBN 84-344-8219-3.
* Vincent, N. (1990): «Latin» i: Harris, M. & Vincent, N., red.: *The Romance Languages*, Oxford University Press, ISBN 0-19-520829-3.

* Batzarov, Zdravko (2000): «Orbis Latinus».
* Norberg, Dag; Johnson, R.H., overs. (2009) [1980]: «Latin at the End of the Imperial Age». ''Manuel pratique de latin médiéval''. New York: Columbia University Press, Orbis Latinus.
* «Corpus Grammaticorum Latinorum». Paris: Laboratoire d'Histoire des théories linguistiques. 2008.
Skeise-VM 1949 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1949 for menn** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 19. og 20. februar 1949. 28 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. «Verdensmesterskapet på skøyter på Bislett gikk etter programmet i helgen, trass i vanskelige isforhold... Løpene ble noe sjansepreget; gradestokken viste under hele stevnet plussgrader, og banefolkene var stadig i virksomhet med å reparere isflaten.»

Kornél Pajor frå Ungarn vart verdsmeister etter å ha vunne både 5&nbsp;000 meter og 10&nbsp;000 m. På 500 m gjekk sigeren til Ken Henry og på 1500 m til Johnny Werket, begge frå USA.

## Skeise-VM 1949



Dato: 19./20. februar 1949

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1949|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1949]]» frå ,  den 4. januar 2021.*
Lahti-renna 1982

**Dei årlege internasjonale skirenna i [[Lahti]] 1982** vart avvikla dagane frå 5. til 7. mars 1982.  Oddvar Brå sigra i begge langrenns-tevlingane for menn og Ole Bremseth vann dei to individuelle hopprenna. Anette Bøe vann 10 km for kvinner framom fire landskvinner, dei norske kvinnelege langrennsløparane syrgde elles for dobbeltsiger i 3 x 5 km stafett. Finlands Rauno Miettinen gjekk til topps i kombinertrennet og eit finsk mannskap triumferte i laghoppinga.

## Menn
### 15 km





### 50 km





### Kombinert





### Hopprenn, normalbakke





### Hopprenn, normalbakke





### Lag, storbakke K120






## Kvinner
### 10 km





### 3 x 5 km stafett





## Kjelder
**Sportsboken 82-83*. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.
*Arbeiderbladet 8. mars 1982
Omurtag

**Omurtag** (bulgarsk Омуртаг) er ein by og ein kommune i provinsen Tărgovisjte i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Omurtag og 41 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 401&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 16&nbsp;144 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 5&nbsp;266 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Tărgovisjte

**Tărgovisjte** (bulgarsk Търговище) er ein by og ein kommune i provinsen Tărgovisjte i Bulgaria, og er hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Tărgovisjte og 51 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 841&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 49&nbsp;073 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 33&nbsp;401 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Dimitrovgrad i Bulgaria

**Dimitrovgrad** (bulgarsk Димитровград) er ein by og ein kommune i provinsen Khaskovo i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Dimitrovgrad og Meritsjleri, i tillegg til 25 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 583&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 44&nbsp;632 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 31&nbsp;994 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Meritsjleri

**Meritsjleri** (bulgarsk Меричлери) er ein by i kommunen Dimitrovgrad i provinsen Khaskovo i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;409 innbyggjarar.

## Referansar
Harpy

**Harpy** (gresk fleirtal ἅρπυια, harpūia, «snapparar», latin *harpeia*) var vesen i gresk og romersk mytologi forma som hybridar mellom fuglar og kvinner. Dei var vindånder med venger og hadde ei viss tilknyting til underverda. Den bokstavelege tydinga av ordet synest å vera «det som snappar» sidan det kjem frå gresk *harpazein* (ἁρπάζειν), som tyder «å snappa» eller «å ta».

Harpyane skal vera døtrene til Thaumas (sonen til Pontus, eller havet) og Elektra (dottera til Okeanus).

## Soger
Harpyar opptrer i Odysseen som vindar som fører bort folk. Her blir det sagt at folk som plutseleg forsvinn er blitt førte bort av harpyar. Dei tok med seg døtrene til kong Pandareus for å tena erinnyene.

Dei er kjende frå soga om Jason og argonautane, der dei stal all maten til den fønikiske kongen Fineas frå Thrakia, og gjorde heimen hans illeluktande. I Vergil sin versjon av soga heiter hovudharpyen Celaeno ('mørk').

Homer nemnar ein harpy ved namn, Podarge. Hesiod nemnar to, Aello og Okypete.

Ein harpy var mor til vestavinden Zephyros, tidvis skildra som ein av hestane til Akilles. I denne konteksten har Jane Ellen Harrison oppført oppfatninga i Vergil si *[[Georgica]]* der hoppene blei gjort drektige av vinden åleine.

Ifølgje Vergil held harpyane til på øyane Strofades, eller ved inngangen til Orcus, ein gud i underverda. Ifølgje Apollonius bur dei i ei hole på Kreta.

## Framstilling

Harpyar blei opphavleg førestilte og framstilte som kvinner med venger, og seinare som fæle rovfuglar med kvinnehovud. 
Hesiod kalla dei for «ven-håra» vesen,  og bilde på greske keramikkvasar har framstilt harpyane som vene kvinner med venger. Harpyar som stygge og skremmande venga fuglekvinner, som i *[[Orestien|Eumenidene]]* av Aiskhylos (linje femti) er ei seinare utvikling, grunna ei samanblanding med sirenene. Romerske og bysantinske forfattarar skildra i utpensla detaljar kor fæle og stygge dei var.

Også i moderne tid har ein nytta harpyar i symbolsk kunst, blant anna av Edvard Munch i ei tusjteikning (og variantar i andre media) frå 1898. Hjå Munch er kvinna blitt til eit rovdyr og ein åtseleter med skarpe klør og store mørke venger.

## Galleri

Harpy, Melchior Lorch, 1582.jpg|Tresnitt av ein harpy av Melchior Lorch frå 1582.
Harpy (1894) by Edvard Munch. Original from The Art Institute of Chicago. Digitally enhanced by rawpixel. (50434740342).jpg|Harpy (1894) av Edvard Munch. Ved Art Institute of Chicago.
Edvard Munch Harpy Thielska 297M68.tif|Harpy (1899) av Edvard Munch. Ved Thielska Galleriet. 


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Harpyier|Harpyier]]» frå ,  den 4. januar 2021.*
Mineralni bani

**Mineralni bani** (bulgarsk Минерални бани) er ein landsby og ein kommune i provinsen Khaskovo i Bulgaria. Kommunen omfattar 12 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 215&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 5&nbsp;520 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1&nbsp;115 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Xbox Series X og Series S

**Xbox Series X** og **Xbox Series S** (samlenemning **Xbox Series X/S**) er ein serie av spelkonsollar utvikla av Microsoft. Dei vart begge lansert den 10. november 2020 som oppfølgjarar til Xbox One og fjerde generasjon i Xbox-familien.

Rykte om konsollane byrja å oppstå tidleg i 2019, der produktserien som heile gjekk under kodenamnet «Scarlett». Internt skal Microsoft ha vore nøgd med tilnærminga med to konsollversjonar som for Xbox One-serien, og planla ein liknande strategi med fjerde generasjon Xbox. Den mest kostbare modellen vart avduka som Xbox Series X under The Game Awards i desember 2019. I september 2020 vart den billegare Xbox Series S avduka.

Xbox Series X har kraftigare maskinvare og støttar høgare oppløysningar (opp til 8K-oppløysning), høgare biletfrekvensar og strålesporing (ray tracing). Konsollen har også ein solid-state drive (SSD) for å redusere lastetider. Den billegare Xbox Series S bruker same CPU, men har ein mindre kraftig GPU, mindre minne og intern lagring, og manglar ein optisk diskstasjon. Begge konsollane er bakoverkompatible med fleire titlar utgjevne for tidlegare Xbox-konsollar, kontrollar og tilbehøyr. Som del av eit program Microsoft kallar «Smart Delivery», vil fleire spel frå tidlegare generasjonar få oppdatert grafikk på Series X/S utan ekstra kostnad. Konsollene er også kompatible med abonnementtenesta Xbox Game Pass, i tillegg til plattforma Xbox Game Pass cloud gaming for strøyming av spel over internettet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Uranfluorid

**Uranfluorid** er kjemiske sambindingar mellom uran og fluor, og inkluderer:

* Urantrifluorid (UF3)
* Urantetrafluorid (UF4)
* Uranpentafluorid (UF5)
* Uranheksafluorid (UF6)
Todor Ikonomovo

**Todor Ikonomovo** (bulgarsk Тодор Икономово) er ein landsby i kommunen Kaolinovo i provinsen Sjumen i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;875 innbyggjarar.

## Referansar
Kaspitsjan

**Kaspitsjan** (bulgarsk Каспичан) er ein by, ein landsby og ein kommune i provinsen Sjumen i Bulgaria. Kommunen omfattar byane Kaspitsjan og Pliska, i tillegg til landsbyen Kaspitsjan og seks andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 275&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 6&nbsp;408 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2&nbsp;551 innbyggjarar og landsbyen med same namn 1&nbsp;055 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Pliska

**Pliska** (bulgarsk Плиска) er ein by i kommunen Kaspitsjan i provinsen Sjumen i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 795 innbyggjarar.

## Referansar
Novi pazar i Bulgaria

**Novi pazar** (bulgarsk Нови пазар) er ein by og ein kommune i provinsen Sjumen i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Novi pazar og 15 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 318&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 14&nbsp;702 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 10&nbsp;383 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Tundzja i Jambol

**Tundzja** (bulgarsk Тунджа) er ein kommune i provinsen Jambol i Bulgaria. Kommunen omfattar 44 busetnader, men ingen byar. Kommunen omsluttar byen Jambol, som fungerer som hovudsete for kommunen.

Kommunen har eit areal på 1&nbsp;219&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 21&nbsp;167 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til Jambol.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Skeise-VM 1948 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1948 for menn** vart avvikla på Olympiastadion i Helsinki helga 28. og 29. februar 1948. 24 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.

Norske Odd Lundberg vart verdsmeister, på dei neste plassane kom Johnny Werket frå USA og norske Henry Wahl. Konstantin Kudrjavtsjev frå Sovjetunionen vann 500-meteren, Johnny Werket 1500 m og Kees Broekman frå Nederland både 5&nbsp;000 m og 10&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1948



Dato: 28./29. februar 1948

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1948|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1948]]» frå ,  den 5. januar 2021.*  

*Arbeiderbladet 1. mars 1948
Petter Eide

**Petter Eide** () er ein norsk politikar for Sosialistisk Venstreparti, stortingsrepresentant frå 2017.

Eide er utdanna sosialantropolog ved Universitetet i Oslo, der han tok hovudfag i 1994. Han vart kjend for allmenta då han i perioden 2000-07 var generalsekretær i Amnesty Norge. Sidan hadde tilsvarande stilling ei kort tid i Care International Norge og frå 2008 til 2011 i Norsk Folkehjelp.

Ved stortingsvalet 2017 var Eide Oslo SV sin andrekandidat. Etter han vart vald inn på Tinget, fekk han sete i Justiskomiteen. 

## Kjelder
*snl.no
Daughter of Time

***Daughter of Time*** er det fjerde studioalbumet til den engelske rockegruppa Colosseum, gjeve ut i 1970. Albumet låg fem veker på UK Albums Chart og nådde 23. plassen. Det vart spelt inn under ei endring i besetninga, og dei seks offisielle medlemmane speler berre alle i lag på eitt av dei åtte spora, «Three Score and Ten, Amen».

## Mottaking

Allmusic gav albumet tre av fem stjerner og skreiv: «Musikken til Colosseum fungerer ekstremt bra til å byggje opp spaning og sular lyttaren inn i songane sine. Tekstane er nakne og illevarslande og har ein mellomaldersk smak, og passar perfekt til musikken. Kvar song, alle kring seks minuttar lange, kunne ha vore litt lengre for å la instrumenta få spele meir ut. »

## Innhald

## Medverkande
*Mark Clarke - bassgitar (på 1,5,7)
*Dave «Clem» Clempson - gitar, solovokal på 3
*Chris Farlowe - solovokal (på 1,2,4,5,7)
*Louis Cennamo - bassgitar (på 2,3,4,6)
*Dave Greenslade - orgel, piano, vibrafon, korvokal
*Dick Heckstall-Smith - sopran- og tenorsaksofon, snakking på spor 1
*Jon Hiseman - trommer, perkusjon
*Tony Reeves - bassgitar på 8 [ikkje oppført]
*Barbara Thompson - fløyte; alt-, sopran-, tenor- og barytonsaksofon; korvokal (på 1,2,3,4)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Daughter of Time|Daughter of Time]]» frå ,  den 5. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Colosseum Live

***Colosseum Live*** er eit konsertalbum av den engelske rockegruppa Colosseum, gjeve ut i 1971. Det var eit av dei bestseljande albuma deira og låg seks veker inne på UK Albums Chart og nådde 17. plassen.

Opptaka vart gjort i Manchester University (18. mars 1971) og The Big Apple i Brighton (27. mars 1971), under «Daughter of Time»-turneen. Etter «Colosseum Live» vart bandet oppløyst og kom først saman att 23 år seinare, i 1994. 

## Mottaking

Allmusic skreiv «Med bra materiale, nokre tårnande framføringar og ein mektig atmosfære, er dette alt ein kan håpe på i eit konsertalbum.»

## Innhald

	

## Medverkande
* Mark Clarke: bass, vokal
* Dave «Clem» Clempson: gitar, vokal
* Chris Farlowe: vokal
* Dave Greenslade: orgel, vibrafon
* Dick Heckstall-Smith: saksofonar
* Jon Hiseman: trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colosseum Live|Colosseum Live]]» frå ,  den 5. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Iztotsjen

**Iztotsjen** (bulgarsk Източен, «Austleg») er eit av seks distrikt (bulgarsk район, *rajon*) i byen Plovdiv i provinsen Plovdiv i Bulgaria.

## Referansar
Sjumen

**Sjumen** (bulgarsk Шумен) er ein by og ein kommune i provinsen Sjumen i Bulgaria, og er hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Sjumen og 26 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 657&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 79&nbsp;167 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 67&nbsp;971 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Sjumen høyrer heile kommunen Sjumen i tillegg til kommunen Khitrino. Heile storbyområdet har eit samla innbyggjartal på 84&nbsp;821.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Khitrino

**Khitrino** (bulgarsk Хитрино) er ein landsby og ein kommune i provinsen Sjumen i Bulgaria. Kommunen omfattar 21 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 288&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 5&nbsp;654 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 709 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til Sjumen.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Asparukhovo

**Asparukhovo** (bulgarsk Аспарухово) er ein av fem bydelar (bulgarsk район, *rajon*) i byen Varna i provinsen Varna i Bulgaria.

## Referansar
Europameisterskapen på skeiser 1947

**Europameisterskapen på skeiser 1947 for menn** vart avvikla på Stockholms stadion i Stockholm torsdag 6. og fredag 7. februar 1947. Meisterskapen vart arrangert som liten firkamp, med 3&nbsp;000 meter i staden for 10&nbsp;000 m. 27 utøvarar frå 8 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Nordmennene var Henry Andreassen, Sverre Farstad, Aage Johansen, Yngvar Karlsen og Leif Martinsen. Deltakarane elles kom frå Danmark, Finland, Nederland, Polen, Storbritannia, Sverige, Tsjekkoslovakia.

Åke Seyffarth frå Sverige vart europameister med stor margin til nummer 2, landsmannen Göthe Hedlund, norske Sverre Farstad kom på tredjeplass. Harald Janemar gjekk fortast på 500 meter, sigeren på dei hine distansane gjekk elles til Seyffarth på 3&nbsp;000 m, Farstad på 1500 m og Hedlund på 5&nbsp;000 m.

## Skeise-EM 1947



Dato: 6./7. februar 1947

### 500 meter




### 3000 meter




### 1500 meter




### 5000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europese kampioenschap schaatsen 1947|Europese kampioenschap schaatsen 1947]]» frå ,  den 6. januar 2021.*  
*Arbeiderbladet 8. februar 1947
Stockholms stadion

**Stockholms stadion** er ein arena nytta til idrettstevlingar og konsertar og som ligg i bydelen Norra Djurgården i Stockholm. Stadion vart bygt til Sommar-OL 1912 og er den eldste olympiske arenaen i aktiv bruk i 2021.

Europameisterskapen på skeiser 1947 og EM i friidrett 1958 er mellom dei mange idrettsarrangement som har funne stad på Stockholms stadion.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Stockholms stadion|Stockholms stadion]]» frå ,  den 6. januar 2021.*
Byar i Bulgaria

Liste over 257 busetnader i Bulgaria med **bystatus**, ordna etter folketalet:

## Storbyområde
Det er definert eit storbyområde for 17 av byane i Bulgaria:

## Referansar
Skeise-VM 1947 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1947 for menn** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 15. og 16. februar 1947. 24 utøvarar frå 6 land deltok i meisterskapen, av dei 10 frå Noreg.

Lassi Parkkinen frå Finland vart verdsmeister, framom norske Sverre Farstad. Farstad var bestemann på 500 meter og 1500 m, Parkkinen på 5&nbsp;000 m og Reidar Liaklev på 10&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1947



Dato: 15./16. februar 1947

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1947|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1947]]» frå ,  den 6. januar 2021.*  

*Arbeiderbladet 17. februar 1947
Europameisterskapen på skeiser 1948

**Europameisterskapen på skeiser 1948 for menn** vart avvikla på Hamar stadion på Hamar 14. og 15. februar 1948. 30 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Sverre Farstad, Reidar Liaklev, Odd Lundberg og Ivar Martinsen. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Canada, Finland, Korea, Nederland, Sverige, Tsjekkoslovakia, Ungarn, USA.

Norske Reidar Liaklev vart europameister over eitt tidspoeng føre Göthe Hedlund frå Sverige, Odd Lundberg kom på tredjeplass. Bob Fitzgerald og Del Lamb frå USA delte sigeren på 500 meter, til topps på dei hine distansane gjekk nederlendaren Kees Broekman på 5&nbsp;000 m, Sverre Farstad på 1500 m og Liaklev på 10&nbsp;000 m.

## Skeise-EM 1948



Dato: 14./15. februar 1948

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

*Arbeiderbladet 16. februar 1948
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1948|Europese kampioenschap schaatsen 1948]]» frå ,  den 7. januar 2021.*
Gagnamagnið

**Gagnamagnið** (engelsk: *The Data*, norsk omsetjing: *datamengda*) er eit islandsk band som vert leia av Daði Freyr Pétursson. 29. februar 2020 vann bandet islandske Söngvakeppnin med songen «Think About Things» og skulle dimed ha representert Island i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. 18. mars 2020 avlyste EBU tevlinga på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. I staden skal bandet og Pétursson representere Island i Eurovision Song Contest 2021.

## Bakgrunn
Gagnamagnið består av seks medlemmar: frontvokalist Daði Freyr Pétursson, kona hans Árný Fjóla Ásmundsdóttir, systera Sigrún Birna Pétursdóttir, Hulda Kristín Kolbrúnardóttir, Stefán Hannesson og Jóhann Sigurður Jóhannsson.

Namnet til bandet vert omsett til «The Data» på engelsk, men meir direkte omsett betyr Gagnamagnið «datamengda». Bandet er kjend for sine karakteristiske grøne genserar med sine eigne andlet pikselert på.

I 2017 deltok Gagnamagnið i den islandske songtevlinga Söngvakeppnin, der vinnaren får representere Island i Eurovision Song Contest. Gagnamagnið deltok med songen «Hvað með það?», men vart nummer to etter Svala Björgvinsdóttir. Daði og Gagnamagnið deltok på nytt i 2020 med songen «Gagnamagnið», med den engelske tittelen «Think About Things». Denne gongen vann bandet tevlinga og skulle ha representert Island i Eurovision Song Contest 2020. På grunn av koronavirusutbrotet vinteren 2020 vedtok EBU å avlyse tevlinga. Dette vart gjort for å hindre spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19 i Europa.

I oktober kunngjorde den islandske kringkastaren RÚV at Daði og Gagnamagnið skal representere Island i Eurovision Song Contest i 2021.

## Referansar
Daði Freyr Pétursson

**Daði Freyr Pétursson** (), kjend som **Daði Freyr** eller berre **Daði**, er ein islandsk songar og låtskrivar, busett i Berlin i Tyskland. Han er særleg kjend som frontfigur og hovudvokalist i bandet Gagnamagnið. Bandet vann den islandske tevlinga Söngvakeppnin 2020 med songen «Think About Things» og skulle ha representert Island i Eurovision Song Contest 2020. 18. mars 2020 avlyste  EBU tevlinga på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020. I staden skal Pétursson og Gagnamagnið representere Island i Eurovision Song Contest 2021.

## Bakgrunn
Daði vart fødd i Reykjavík, men familien budde sidan i Danmark fram til han var ni år. Då flytta familien tilbake til Island og busette seg i Suðurland, fyrst i Laugaland og sidan i Ásahreppur. Daði gjekk ut frå Fjölbrautaskóla Suðurlands i 2012 og tok sidan ein bachelorgrad i musikk- og ljodproduksjon i Berlin i 2017.

Som ungdom spelte Daði trommar, piano og bassgitar. Han var med i bandet RetRoBot, saman med songaren Gunnlaug Bjarnason og gitaristen Guðmundur Einar Vilbergsson, som han møtte på Fjölbrautaskóla Suðurlands. I 2012 vann RetRoBot den islandske musikktevlinga Músíktilraunir, som er ei musikktevling for nye artistar, og Daði vart kåra til årets elektromusikar på Island. RetRoBot gav ut eitt album, *Blackout*, året etter.

I 2014 flytta Daði til Berlin, der han byrja å studere musikk- og ljodproduksjon ved dBs Music. Same året byrja han å gje ut musikk under artistnamnet Mixophrygian, og i 2015 gav han ut albumet *Forever*.

I 2017 deltok Daði og bandet hans Gagnamagnið i Söngvakeppnin, den islandske versjonen av Melodi Grand Prix, med songen «Hvað með það?» («Is this love?»). Bandet hamna på andreplass, bak Svala Björgvinsdóttir. Daði og bandet deltok på nytt i 2020 med songen «Think About Things». Denne gongen vann dei, og bandet skulle representere Island i Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. På grunn av koronavirusutbrotet vinteren 2020 vedtok  EBU å avlyse tevlinga. Dette vart gjort for å hindre spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen COVID-19 i Europa.

I oktober 2020 kunngjorde den islandske kringkastaren RÚV at Daði  og Gagnamagnið skulle representere Island i Eurovision Song Contest i 2021.

## Privatliv
Daði Freyr er gift med musikaren Árnýja Fjóla Ásmundsdóttir (som òg er med i Gagnamagnið). Dei har éi dotter, fødd i 2019.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Daði Freyr Pétursson|Daði Freyr Pétursson]]» frå ,  den 8. januar 2021.*
Think About Things

**«Think About Things»** (islandsk tittel: **«Gagnamagnið»**, norsk omsetjing: *datamengda*) er ein song frå 2020 av den islandske songaren Daði Freyr Pétursson og bandet hans Gagnamagnið. Songen vart gjeven ut 10. januar 2020 under sin islandske tittel, og den engelske versjonen vann den islandske songtevlinga Söngvakeppnin laurdag 29. februar 2020. Med sigeren vart «Think About Things» det islandske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland, men tevlinga vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien i Europa vinteren 2020.

## Om songen
Songen er skriven av Daði Freyr Pétursson og har ei islandsk tekst med tittelen «Gagnamagnið», og ei engelsk tekst med tittelen «Think About Things». Dei to tekstene har ulike innhald. Medan den islandske teksta handlar om at bandet Gagnamagnið kjem frå framtida for å redda verda med sin splitter nye dans, handlar den engelske teksta om dottera til låtskrivaren, som vart fødd i 2019. I eit intervju uttala Daði sjølv at han såg på den engelske versjonen som «den verkelege utgåva av songen».

Den islandske versjonen vart gjeven ut 10. januar 2020, medan den engelske versjonen deltok i den islandske songtevlinga Söngvakeppnin, den islandske versjonen av Melodi Grand Prix. I tevlinga deltok låten i den andre semifinalen laurdag 15. februar, og den vann til slutt finalen laurdag 29. februar. Den engelske versjonen vart dimed det islandske bidraget til Eurovision Song Contest 2020 i Rotterdam i Nederland. På grunn av koronavirusutbrotet i Europa vinteren 2020 så EBU seg nøydd til å avlyse tevlinga for å hindra spreiing av koronaviruset SARS-CoV-2 og den medfølgjande sjukdomen covid-19. Island skulle ha delteke i semifinale 2 torsdag 14. mai 2020, men fekk aldri delteke i tevlinga.

Før Eurovision Song Contest 2020 vart avlyst, trekte fans, presse og veddemålsbyrå fram «Think About Things» som ein vinnarkandidat. Då Noreg og Sverige arrangerte alternative Eurovision-finalar i mai 2020, vann «Think About Things» avrøystinga i begge land.

## Listeplasseringar
«Think About Things har teke seg inn på fleire hitlister rundt om i Europa.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Think About Things|Think About Things]]» frå ,  den 8. januar 2021.*
Tempest (1970-åra)

**Tempest** var ei britisk progrockgruppe som var aktive frå 1972 til 1974. Kjernen i bandet var Jon Hiseman på trommer og Mark Clarke på bass. Dei gav ut to studioalbum før dei vart oppløyste. 

## Historie
Hiseman og Clarke hadde spelt i lag i Colosseum og skipa Tempest tidleg i 1973. For det første, sjølvoppkalla albumet deira (opphavleg kalla *Jon Hiseman's Tempest*), bestod besetninga av Allan Holdsworth på gitar og Paul Williams på vokal og klaverinstrument. 

Seinare i den korte soga til Tempest fekk dei med seg Ollie Halsall, som hadde spelt gitar i progrockbandet Patto. Med to gitaristar spelte gruppa ei rekkje konsertar frå og med ein konsert i Golders Green Hippodrome i London i juni 1973, som vart send på BBC og seinare gjeven ut som ei piratkopiplate feilaktig kalla *Live in London 1974*. Då det andre albumet vart spelt inn, *Living in Fear* i 1974, var Tempest redusert til ein trio som bestod av Hiseman, Clarke og Halsall, visstnok fordi Holdsworth ikkje ønskte å spele med ein annan gitarist. Bandet vart oppløyst kort tid etter.

I 2007 kom ei dobbel samleplate kalla *Under the Blossom* med ommastra utgåver av dei to studioalbuma, to tidlegare studioopptak som ikkje var gjevne ut før frå *Living in Fear*-tida og BBC-opptaka frå konserten i juni 1973 med dei to gitaristane i besetninga. 

## Diskografi

* *[[Tempest av Tempest|Tempest]]* (1973)
* *[[Living in Fear]]* (1974)
* *Under the Blossom* (2007 - samleplate)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tempest (UK band)|Tempest (UK band)]]» frå ,  den 7. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Tempest av Tempest

***Tempest*** er debutalbumet til den britiske progrockgruppa Tempest, gjeve ut på Island Records i 1973. Medlemmane Jon Hiseman og Mark Clarke hadde begge spelt i lag i Colosseum, som vart oppløyst i 1971. Seint på hausten 1972 kom dei saman i lag med Allan Holdsworth på gitar og Paul Williams på vokal for å spele inn albumet, som først kom ut som *Jon Hiseman's Tempest*. Hiseman hadde kontroll over gruppa, skreiv dei fleste tekstane og fungerte som produsent for albumet. 

## Innhald
	

## Medverkande
Frå plateomslaget: 
*Paul Williams: vokal, akustisk gitar, klaverinstrument
*Allan Holdsworth: gitar, vokal, fiolin
*Mark Clarke: bass, klaverinstrument; vokal på «Grey and Black»
*Jon Hiseman: trommer, perkusjon

;Teknisk
* Jon Hiseman - produsent
* John Punter - lydteknikar
* Denny Bridges - lydteknikar
* Mati Klarwein - måleri
* Fabio Nicoloi - plateomslag og logo
* Fin Costello - fotografi

## Kjelder
Paul Williams (1940-2019)

**Paul Williams** () var ein engelsk blues- og rockesongar og musikar.

## Karriere
Tidleg i karrieren sin vart han medlem av Zoot Money's Big Roll Band på bass og vokal, i lag med gitaristen Andy Summers. Han erstatta så John McVie i John Mayall & the Bluesbreakers, samstundes som han spelte med Aynsley Dunbar og Dick Heckstall-Smith. I 1970 vart han med i bandet Juicy Lucy som  solovokalist og spelte inn albumet *[[Lie Back and Enjoy It]]*. Dette bandet inkluderte den framtidige Whitesnake-gitaristen Micky Moody og var med i filmen *Bread* i 1971. Williams spelte seinare med Moody på albumet *Smokestacks, Broomdusters and Hoochie Coochie Men* i 2002.

I 1973 vart han med det progressive rockebandet Tempest, leia av Jon Hiseman på trommer med Mark Clarke på bass og Allan Holdsworth på gitar. Sidan flytta han til USA og vart med i gruppa til Holdsworth kalla I.O.U., som spelte inn tre kritikarroste album, *[[I.O.U. av I.O.U.|I.O.U.]]*, *[[Road Games (EP)|Road Games]]* and *[[Metal Fatigue]]*.

I nyare tid har han spelt med Blue Thunder i lag med David Hentschel.

## Diskografi
### Som leiar eller medleiar
* *Delta Blues Singer* (1973)
* *In Memory of Robert Johnson* (1973)
* *Blues and Beyond* med Blue Thunder (1998)
* *Smokestacks, Broomdusters and Hoochie Coochie Men* (2002) med Micky Moody

### Med andre artistar
**Med [[Zoot Money]]**
* *The All Happening Zoot Money's Big Roll Band at Klooks Kleek* (1966)

**Med [[John Mayall]]**
* *[[Looking Back av John Mayall|Looking Back]]* (1969)
* *[[Thru the Years]]* (1971)
* *London Blues (1964–1969)* (1992)

**Med [[Aynsley Dunbar]]**
* *Blue Whale* (1971)

**Med [[Juicy Lucy]]**
* *[[Lie Back and Enjoy It]]* (1970)
* *Get a Whiff of This* (1971)
* *Pieces* (1972)

**Med [[Dick Heckstall-Smith]]**
* *A Story Ended* (1972)
* *Blues and Beyond* (2001)

**Med [[Tempest (1970-åra)|Tempest]]**
* *[[Tempest av Tempest|Tempest]]* (1973)
* *Under the Blossom: The Anthology* (2005)

**Med [[Allan Holdsworth]]**
* *[[I.O.U. av Allan Holdsworth|I.O.U.]]* (1982)
* *[[Road Games (EP)|Road Games]]* (1983)
* *[[Metal Fatigue]]* (1985)
* *[[Live in Japan 1984]]* (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Williams (1940-2019)|Paul Williams (1940-2019)]]» frå ,  den 7. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
John Mole

**John Mole** () var ein engelsk bassgitarist.

Mole vart fødd i Stratford i London. Mole var medlem av Jon Hiseman-bandet Colosseum II, og arbeidde sidan med andre medlemmar i bandet, som Gary Moore og Don Airey. Han spelte òg med det britiske jazzfunkbandet Morrissey–Mullen seint i 1970-åra, og som studiomusikar for artistar som Barbra Streisand og John Dankworth.

Han vart den faste bassisten for Andrew Lloyd Webber, og spelte mellom anna på *[[Variations av Andrew Lloyd Webber|Variations]]*, *[[musikalen Cats|Cats]]* og *[[Starlight Express]]* i 1980- og 1990-åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Mole|John Mole]]» frå ,  den 7. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* Obituary in ''The Bass Player Magazine'' 2006
Europameisterskapen på skeiser 1949

**Europameisterskapen på skeiser 1949 for menn** vart avvikla i Davos i Sveits 5. og 6. februar 1949. 31 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hjalmar Andersen, Sverre Farstad, Reidar Liaklev og Odd Lundberg. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Frankrike, Italia, Nederland, Storbritannia, Sveits, Sverige, Ungarn.

Norske Sverre Farstad vart europameister framom landsmannen Hjalmar Andersen. Farstad gjekk fortast av alle både på 500 meter og 1500 m, med tida 41,8 sekund på 500 meter tangerte han verdsrekorden på distansen.
Ungararen Kornél Pajor sette verdsrekord og vann 5&nbsp;000 meter på tida 8.13,5. Til sist forbetra Hjalmar Andersen 10&nbsp;000 m-rekorden til 16.57,4 då han gjekk inn til bestetid i milløpet.

## Skeise-EM 1949



Dato: 5./6. februar 1949

### 500 meter




### 5000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europese kampioenschap schaatsen 1949|Europese kampioenschap schaatsen 1949]]» frå ,  den 8. januar 2021.*  

*Arbeiderbladet 7. februar 1949
Europameisterskapen på skeiser 1950

**Europameisterskapen på skeiser 1950** vart avvikla i Helsinki i Finland 4. og 5. februar 1950. 20 utøvarar frå 6 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hjalmar Andersen, Sverre Haugli, Reidar Liaklev og Henry Wahl. Deltakarane elles kom frå Finland, Italia, Nederland, Sverige, Ungarn.

Hjalmar Andersen vart europameister og fekk med seg landsmennene Reidar Liaklev og Sverre Haugli på sigerspallen. Hjallis Andersen vann både på 500 meter, 1500 m og 5000 m, sigeren på 10&nbsp;000 m gjekk til Liaklev.

## Skeise-EM 1950



Dato: 4./5. februar 1950

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10000 meter




## Kjelder

*Arbeiderbladet 6. februar 1950
**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen 1950|Europees kampioenschap schaatsen 1950]]» frå ,  den 9. januar 2021.*
Hatari

**Hatari** er eit islandsk techno-punkrock performance-band frå Reykjavík. Bandet består av Klemens Hannigan, Matthias Haraldsson og Einar Stefánsson. Bandet har gjeve ut éin EP og fleire singlar, og dei er kjende for sine performance-aktige liveframsyning og BDSM-inspirerte scenekostyme. Hatari skildrar seg sjølve som ein «anti-kapitalistisk-, BDSM-, techno- og performance kunst-gruppe». Hatari vann den islandske musikktevlinga *Söngvakeppnin 2019* og representerte Island i Eurovision Song Contest 2019 med songen «Hatrið mun sigra». Bandet hamna på tiandeplass i finalen og vakte oppsikt då dei heldt opp palestinske flagg under avrøystinga.

## Bakgrunn
Hatari vart skipa i 2015 av Hannigan og Haraldsson, og etter kvart slutta Stefánsson seg til gruppa. Dei hadde si fyrste framsyning under festivalen Iceland Airwaves i 2016 og spelte på nytt i festivalen i 2018.

Gruppa gav ut sin debut-EP, *Neysluvara*, i oktober 2017. EP-en resulterte i to musikkvideoar: «Ódýr» og «X».

Påska 2018 stod gruppa bak «dommedagsfestivalen» *Háskar*, med artistar, DJ-ar og band frå undergrunnsscena i Reykjavík.

### Eurovision Song Contest 2019
I desember 2018 slapp bandet sin tredje singel, «Spillingardans», og hevda samstundes at dei hadde oppløyst gruppa sidan dei ikkje hadde lukkast med å «få slutt på kapitalismen». I januar 2019 vart likevel gruppa stadfesta som ein av ti deltakarar til den islandske utveljinga til Eurovision Song Contest, *Söngvakeppnin 2019*. Hatari vann tevlinga 2. mars og representerte Island i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv med songen «Hatrið mun sigra» (*hatet vil sigra*). I finalen hamna gruppa på tiandeplass av 26 deltakarar.

Bandet fekk stor merksemd under Eurovision Song Contest og truga fleire gonger med politiske stunt. Tevlinga vart dette året arrangert i Tel Aviv i Israel, og Hatari utfordra statsminister Benjamin Netanyahu til brytekamp og kom med fleire andre politiske ytringar. Eurovision Song Contest skal vere ei upolitisk tevling, og arrangøren EBU åtvara bandet om at dei hadde «nådd grensa av kva EBU kunne tolerere». Under avrøystinga i finalen heldt bandet opp banner og skjerf med det palestinske flagget på, og vart møtt med kraftig buing og piping frå publikum. EBU varsla i etterkant av finalen at flagg-stuntet ville «få konsekvensar».

Kort tid etter tevlinga gav Hatari ut ein ny singel, «Klefi/ Samed», saman med den palestinske musikaren Bashar Murad.

## Diskografi

### EP-ar

### Singlar

## Utmerkingar og nominasjonar

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hatari|Hatari]]» frå ,  den 9. januar 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Colosseum II

**Colosseum II** var eit britisk progressivt jazzrockband skipa i 1975 av den tidlegare Colosseum-trommeslagaren og bandleiaren Jon Hiseman, i lag med gitaristen Gary Moore.

## Historie
Etter at det førre bandet hans, Tempest vart oppløyst, annonserte Hiseman planane hans om eit nytt, ikkje enno namngjeve band i november 1974, men berre Moore vart nemnt som medlem i bandet. Øvingane skulle byrje 1. januar 1975, men ei permanent besetning var ikkje klar før i mai 1975. Blant musikarane som vart vurderte var songaren Graham Bell, klaverspelaren Duncan Mackay og den tidlegare Colosseum- og Tempest-bassisten Mark Clarke. Besetninga vart til slutt fullført av songaren Mike Starrs, klaverspelaren Don Airey og bassisten Neil Murray. Bandet vart orientert mot jazzfusion, mykje driven av gitarspelinga til Moore, som førte til ein langt tyngre lyd enn det originale Colosseum.

Etter skuffande salstal av det første albumet deira, *Strange New Flesh*, slutta Murray, medan Starrs fekk sparken i juli 1976. Dei fortsette med eit nytt plateselskap og ein ny bassist, John Mole, og ytterlegare to, stort sett instrumentale og kommersielt mislykka album. Dei spelte òg på *[[Variations av Andrew Lloyd Webber|Variations]]* med Andrew Lloyd Webber, i lag med Julian Lloyd Webber på cello, Rod Argent på klaverinstrument og kona til Hiseman, Barbara Thompson, på fløyte og saksofon. Dette albumet nådde andreplassen på den britiske albumlista.

I august 1978 slutta Moore og vart med att i Thin Lizzy i ein fjerde periode, og broren til Airey, Keith Airey erstatta han på gitar. Planar om eit fjerde album vart ikkje noko av då Don Airey valde å bli med i Rainbow i desember 1978.

### Medlemmar
*Jon Hiseman – trommer, perkusjon (1975–1978) (d. 2018)
*Gary Moore – gitar, vokal (1975–1978) (d. 2011)
*Don Airey – klaverinstrument, synthesizer (1975–1978)
*Neil Murray – bass (1975–1976)
*Mike Starrs – vokal (1975–1976)
*John Mole – bass (1976–1978) (d. 2006)
*Keith Airey – gitar (1978)

## Diskografi

* *[[Strange New Flesh]]* (1976)
* *[[Electric Savage]]* (1977)
* *[[War Dance]]* (1978)

## Bakgrunnsstoff
*
*
Living in Fear

***Living in Fear*** er det andre og siste studioalbumet til det engelske progrockbandet Tempest, gjeve ut på Island Records i 1974. 

Etter det debutalbumet vart spelt inn året før, fekk bandet med seg gitaristen, Ollie Halsall, som hadde spelt gitar i progrockbandet Patto. I tillegg til Allan Holdsworth hadde bandet då to gitaristar. Dei spelte ei rekkje konsertar sommaren 1973, men då *Living in Fear* skulle spelast inn var bandet redusert til ein trio med Halsall, Jon Hiseman på trommer og Mark Clarke på bass, visstnok fordi Holdsworth ikkje ønskte å spele med ein annan gitarist. Bandet vart oppløyst kort tid etter.

## Innhald
		

## Medverkande
Per plateomslaget: 
*Ollie Halsall - gitar, Moog synthesizer, piano, vokal
*Mark Clarke - bassgitar, vokal
*Jon Hiseman - trommer, perkusjon

;Teknisk
*Gerry Bron - produsent
*Geoff Emerick - lydteknikar
*Peter Swettenham - lydbandoperatør
*Rob Arrenstein - lydbandoperatør
*Mike Vickers - Moog-teknikar
*Fin Costello - fotografi
*Fabio Nicoli Associates - design

## Kjelder
Mike Starrs

**Mike Starrs** () er ein skotsk vokalist, som flytta til London seint i 1960-åra, der han arbeidde med mindre band. Starrs fekk kontrakt med plateprodusenten Tony Atkins for Marquee Productions og gav ut fleire singlar som selde dårleg. Han vart medlem av Colosseum II i 1975 etter ha blitt oppdaga på ein lokal pub og var med på det første albumet deira, *[[Strange New Flesh]]* i 1976.

Albumet selde ikkje godt, men bandet var alt byrja på ein oppfølgjar då Starrs fekk sparken, då det verka som om kona til eigaren av plateselskapet ikkje likte den teatralske sceneframføringa hans. Colosseum II gav ut to album til, som stort sett var instrumentale, utan Starrs. 

Starrs turnerte i Europa og USA med Colosseum II i 1975–76, og var òg innom ein periode i The Animals. Han flytta så til Hamburg og vart med i Lucifer's Friend, der han tok over til John Lawton, og gav ut albuma *[[Good Time Warrior]]* (1978) og *[[Sneak Me In]]* (1980) med dei, før Lawton kom attende.  again.  He was also involved in tours and albums with the German bands, Toneband and Duesenberg.

I 2002vart han med i Lake under Alex Conti, som ofte turnerte og spelte i 2005 på albumet deira, *The Blast of Silence*. Han slutta i dette bandet i 2010. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike Starrs|Mike Starrs]]» frå ,  den 8. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Colosseum LiveS – The Reunion Concerts

***LiveS&nbsp; The Reunion Concerts 1994*** er eit konsertalbum av Colosseum, gjeve ut i 1995. Det inneheld to songar frå sameiningskonserten deira på Zelt-Musik-Festival i Freiburg i Tyskland og seks spor frå den andre sameiningskonserten på E-Werk i Köln i Tyskland.

I 2003 kom ***Live Cologne 1994*** ut med resten av songane som vart spelte på konserten i Köln i 1994. 

Same året kom det ut ein DVD med heile Köln-konerten under tittelen *The Complete Reunion Concert Cologne 1994* (med ein 90-minuttar lang dokumentar kalla «The Story of Colosseum»).

## Innhald

### LiveS&nbsp; The Reunion Concerts 1994

Spor 1 og 8 frå Zelt-Musik-Festival, Freiburg, Tyskland, 24. juni 1994.

### Live Cologne 1994

## Medverkande

* Mark Clarke: bassgitar, vokal.
* Dave «Clem» Clempson: gitar, vokal.
* Chris Farlowe: vokal.
* Dave Greenslade: EMU Proteus 2 & Roland U20, Hammondorgel, vibrafon, vokal.
* Dick Heckstall-Smith: saksofonar
* Jon Hiseman: trommer, perkusjon, cymbalar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colosseum LiveS – The Reunion Concerts|Colosseum LiveS – The Reunion Concerts]]» frå ,  den 8. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Strange New Flesh

***Strange New Flesh*** er debutalbumet til det engelske jazzfusionbandet Colosseum II, utgjeve 19. april 1976 på Bronze Records. 

Albumet kom ut fem år etter at den opphavlege jazzrockgruppa Colosseum vart oppløyst. Trommeslagaren Jon Hiseman starta opp Coloseeum II, som var meir jazzfusionprega enn det originale bandet. Med seg i bandet fekk han gitaristen Gary Moore frå Thin Lizzy og klaverspelaren Don Airey. Debutplata la vekt på gitarspelet til Moore. Songaren i bandet var Mike Starrs med Neil Murray spelte bass. Albumet var produsert av Hiseman. 

I følgje Allmusic var høgdepunktet på albumet «den teknisk prangande, men salig ærbødige oden til Pink Floyd, 'Dark Side of the Moog', ein fin versjon av Joni Mitchell sin 'Down to You' og den funky 'Gemini and Leo'.»

## Innhald

### Utvida utgåve
Utgjeve i 2005 på Castle Music og igjen i 2012 på Esoteric Recordings utanom dei tre siste spora. 

## Medverkande
*Mike Starrs - vokal
*Gary Moore - gitar, vokal
*Don Airey - Fender Rhodes piano, flygel, Hammondorgel, Minimoog, ARP Odyssey, Solina String Ensemble, Clavinet
*Neil Murray - bass
*Jon Hiseman - trommer, perkusjon
*John Mole - bass (plate 2, spor 1-10)

## Kjelder
*
Electric Savage

***Electric Savage*** er det andre studioalbumet til det engelske jazzfusionbandet Colosseum II, utgjeve i juni 1977 på MCA Records. 

To medlemmar i bandet slutta før innspelinga av dette albumet. Bassisten Neil Murray vart erstatta av John Mole, og vokalisten Mike Starrs fekk sparken. Alle spora på albumet er derfor instrumentale, utanom «Rivers», som er sungen av Gary Moore. 

## Innhald

## Medverkande
*Gary Moore - gitar, vokal (3)
*Don Airey - Fender Rhodes piano, flygel, Hammondorgel, Minimoog, ARP Odyssey, Solina String Ensemble, Clavinet
*John Mole - bass
*Jon Hiseman - trommer, perkusjon, cymbalar, gong, bjøller

;Teknisk
* Jon Hiseman - produsent
* Monty Babson - leiande produsent
* Dave Harris - lydteknikar
* Chris Tsangarides og Nick Cook - assisterande lydteknikarar
* John Pasche - design
* Martin Levan, Peter Smith - fotografi på baksida
* Phil Jude - fotografi på framsida

## Kjelder
Tomorrow's Blues

***Tomorrow's Blues*** er det sjette studioalbumet til den engelske jazzrockgruppa Colosseum, gjeve ut i 2003.

Albumet var det andre dei gav ut etter sameininga i 1994, og det siste albumet dei spelte inn med Dick Heckstall-Smith, som døydde året etter. 

## Innhald

## Medverkande
*Chris Farlowe - solovokal (alle utanom 9)
*Dick Heckstall-Smith - saksofon
*Dave «Clem» Clempson - gitar, korvokal
*Dave Greenslade - synthesizer, piano, hammondorgel
*Mark Clarke - bass, korvokal, solovokal (9)
*Jon Hiseman - trommer, cymbal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tomorrow&#39;s Blues|Tomorrow&#39;s Blues]]» frå ,  den 8. januar 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*