open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
I Know What I Like (In Your Wardrobe)

«**I Know What I Like (In Your Wardrobe)**» er ein song av det engelske rockebandet Genesis frå albumet *[[Selling England by the Pound]]* i 1973. Songen vart gjeven ut som singel august 1973 og vart ein hit i april 1974 då han nådde 21. plassen på singellista i Storbritannia. Dette var første singelen til Genesis som gjekk inn på lista.

Teksten omhandlar ein ung mann som er tilsett som oppsynsmann og som seier han ikkje ønsker å vekse opp og gjere store ting. Han er nøgd med der han er no, som grasklyppar. Betty Swanwick-måleriet *The Dream*, som vart nytta som plateomslag for *Selling England*, var inspirasjonen til teksten.

Songen har ein psykedelisk rock-stil med perkusjonsrytmar og eit elektrisk sitar-riff frå Mike Rutherford (på konsertane spelt av Steve Hackett).

Seinare konsertversjonar av denne songen (som på *[[Seconds Out]]*) inneheldt ein lengre instrumental del med klipp frå andre Genesis-songar &ndash; som «Visions of Angels», «Blood on the Rooftops», «Dancing with the Moonlit Knight» og «Stagnation» &ndash; og songar av andre artistar som «Don't Let Me Be Misunderstood». Phil Collins danna under desse instrumentalane medan han slo på ein tamburin. Dette kan ein sjå i ** frå 1977 og *[[The Way We Walk – Live in Concert]]* (1992) og *[[When in Rome 2007]]*.

«I Know What I Like» var den einaste pophitten til bandet i dei tidlege åra, ei tid då progressive rockeband i stor grad unngjekk singelmarknaden. Songen vart spelt på Top of the Pops og dansa til av Pan's People. Suksessen vart ikkje toppa før «Follow You Follow Me» på *[[...And Then There Were Three...|And Then There Were Three]]* fire år seinare.

I 1993 gjorde Marillion sin tidlegare frontmann, Fish, ein coverversjon av songen på sin *[[Songs from the Mirror]]*.

B-sida til singelen var «Twilight Alehouse», som ikkje vart gjeve ut på albumet. Denne songen hadde vorte spelt på konsertane til Genesis sidan 1970, men vart ikkje spelt inn i studio før 1973. «Twilight Alehouse» vart sidan gjeven ut på *[[Genesis Archive 1967-75]]*.

## Medverkande

*Peter Gabriel - solovokal, fløyte, perkusjon
*Steve Hackett - elektrisk gitar
*Mike Rutherford - bass, elektrisk sitar, korvokal
*Tony Banks - Hammondorgel, ARP Pro Soloist, korvokal
*Phil Collins - trommer, korvokal, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Know What I Like (In Your Wardrobe)|I Know What I Like (In Your Wardrobe)]]» frå ,  den 29. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Romny

**Romny** (ukrainsk Ромни; russisk Ромны) er ein by i nordlege Ukraina i Sumy oblast. Han ligg ved elva Romen og er det administrative senteret i Romny rajon. Byen har kring 50 000 innbyggjarar.

Byen vart grunnlagd i år 902 og feira 16. september 2001 1100-årsjubileet sitt. Romny vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1096.).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Romny|Romny]]» frå ,  den 29. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Toretsk

**Toretsk** (ukrainsk skrift Торецьк) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2011). 

Byen vart grunnlagd som Tsjerbinovka på 1800-talet, med namn etter kosakken Anton Tsjerbina, som hadde busett seg der. I 1938 blei namnet endra til  Dzerzjynsk, til ære for kommunisten Feliks Dzierżyński. Namnet blei endra til Toretsk i 2016.

Nikolaj Ryzjkov, tidlegare statsminister i Sovjetunionen, vart fødd i byen i 1929. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Toretsk|Toretsk]]» frå ,  den 23. mars 2016.*  
 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stávros Konstantínou

**Stávros Konstantínou** () er ein kypriotisk songar. Han vann *[[Idol 2004 Hellas|Super Idol]]* på Mega Channel i 2004.

## Diskografi
### EP-ar og album
* 2004: *[[Super Idol 2004]]*
* 2005: *[[To koudoúni]]*
* 2006: *[[Tha me zitás]]*
* 2007: *[[Fotiá o érotas]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stavros Konstantinou|Stavros Konstantinou]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Retorisk spørsmål

**Retoriske spørsmål** er utsegner forma som spørsmål ein ikkje forventer svar på, anten fordi svaret verker vera opplagt, fordi det allereie er kjend, eller fordi talaren kjem til å svara på det seinare. Eit retorisk spørsmål kan nyttast i retorikk, til dømes for å påverka tilhøyrarar til å svara det ein ønskjer og bli overtydde om det ein sjølv meiner. Ein kan også bruka retoriske spørsmål i daglegtale, gjerne som faste formuleringar. 

I skrift bruker ein ikkje alltid spørsmålsteikn etter retoriske spørsmål. I 1580-åra fann den engelske trykkaren Henry Denham opp eit omvendt spørsmålsteikn som skulle brukast ved retoriske spørsmål. Bruken døydde ut på 1600-talet.

## Døme
**Frå daglegtalen**
* Er det slik me vil ha det?
* Har me det ikkje godt?
* Er du galen?
* Trur du eg er dum?
* Kor lenge var Adam i Paradis?

** Frå [[tale|talar]] **
* «Ain't I a woman?» ('Er'kje eg ei kvinne?') Stilt av den frigjevne slavekvinna Sojourner Truth frå USA i 1851 om rettar for kvinner og afroamerikanarar.

*«Om min Fader fik tre Gange daglig Prygl for ingen ting, og jeg blot faar to Gange daglig Prygl for ingen ting, skal jeg deri finde nogen Trøst? og om min Fader sultede 3 Dage i Ugen og jeg sulter blot 2 Dage i Ugen, skal jeg dermed slaa mig til ro? - Det være langt fra.»

Frå talen «Skal vi være moderate eller radikale?» av Marcus Thrane ved Arbeiderlandsmøtet i Christiania i 1850.

* «Hvordan kunde vi vænte at blive et frit Folk, naar icke Meenings Friehed hædres?»

Jens Schow Fabricius i oppfordringa til truskapseiden «Einige og tru til Dovre fell» ved Eidsvoll i 1814.

**Frå dikt og songar**

:Hvor er vel Himlen mere blaa?
:Hvor springe vel saa glade
:de Bække, som i Engen gaa
:for Blomsterne at bade?

Frå «Vi ere en nasjon vi med»  av Henrik Wergeland.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

## Generelle kjelder
*«Spørsmålstegn: om bruk av spørsmålstegn» ved Korrekturavdelingen.no
*retorisk spørsmål (29.11.2011) i Store norske leksikon.
Songen The Lamb Lies Down on Broadway

**The Lamb Lies Down on Broadway** er opningssongen på Genesis-albumet med same namn frå 1974. Songen vart gjeven ut som singel i USA, men gjekk ikkje inn på salslista. FM-radiostasjonar der spelte han derimot ofte. 

Som andre songar på albumet er teksten og musikken i «The Lamb Lies Down on Broadway» delvis basert på soulsongar frå 1960-åra. Slutten av songen inneheld teksten «They say the neon lights are bright on Broadway. They say there's always magic in the air» frå The Drifters-songen «On Broadway».

Basspelinga til Mike Rutherford på songen har vorte skildra som å ha «assosiasjonar til aggressiv energi», noko som høver bra med sinte og kriminelle hovudpersonen Rael i konseptet på albumet.  

Etter at Gabriel slutta i bandet var det Phil Collins som songen, og han vart ofte spelt på dei første turneane til bandet, vanlegvis ved at slutten på «The Musical Box» glei over i denne. Eit konsertopptak finst på *[[Seconds Out]]* frå 1977 samt som «Old Medley» på *[[The Way We Walk, Volume Two: The Longs]]* frå 1993. Songen vart òg spelt i sin heilskap på *[[Calling All Stations]]*-turneen i 1998 med Ray Wilson på vokal.

Peter Gabriel song òg songen under ekstranummera til konsertane sine i 1978. 

Det progressive rockebandet The Flower Kings spelte songen på det første konsertalbumet deira, *[[Alive on Planet Earth]]*. Rockegitaristen Paul Gilbert spelte songen på soloalbumet sitt *[[Gilbert Hotel]]* i 2003.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Lamb Lies Down on Broadway (song)|The Lamb Lies Down on Broadway (song)]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mannskap på første «Fram»-ferda

Då «Fram» forlet Kristiania 24. juni 1893, på **den første «Fram»-ferda**, var det tolv mann ombord som skulle vere med på ekspedisjonen. Den trettande kom med i Tromsø.

*Fritjof Nansen, leiar for ferda, 32 år
*Otto Sverdrup ,nestkommanderande, skipper,  38 år
*Sigurd Scott Hansen, premierløytnant i marina, stod for metrologiske, astronomiske og magnetiske registreringar. 25 år
*Henrik Greve Blessing, botanikar og lækjar på turen. 27 å
*Theodor Claudius Jaacobsen, styrmann, 38 år.
*Anton Amundsen, første maskinist, 40 år.
*Adolf Juell, proviantforvaltar og kokk, 33 år.
*Lars Pettersen, andre-maskinist, smed, kokk, 33 år. Han var fødd i Sverige, og  oppgav til Nansen at foreldra var norske, noko som ikkje stemde
*Fredrik Hjalmar Johansen, fyrbøtar, metrologisk assistent, 26 år. Var med Nansen på sledeferd mot nord, og overvintring på Frans Josefs land
*Peder Leonard Hendriksen, 34 år.
*Bernhard Nordahl, elektrikar, metrologisk assistent, fyrbøtar, 31 år
*Ivar Otto Irgens Mogstad, altmoglegmann muleg mann, 37 år
*Bernt Bentsen, 33 år,  kom med i Tromsø på svært kort varsel.

## Kjelder
*Fritjof Nansen: *Fram over Polhavet. Den norske polarfærd 1893-1896* H.Aschehoug & CO.s forlag 1897
## Fotnotar
Mannskap på andre «Fram»-ferda

Dette er ei oversikt over  over mannskapet på  «Fram» på **den andre «Fram»-ferda**.

*Otto Neuman Knoph Sverdrup, ekspedisjonsleiar og kaptein.
*Hans Adolf Victor Baumann, nestkommanderande.
*Oluf Raanes, styrmann
*Gunnerius Isachsen, kartograf
*Hermann Georg Simmons, botanikar.
*Edvard Bay, zoolog
*Peder Elisæus Schei, geolog
*Johan Svensen, lækjar, gjorde sjølvmord på Ellesmereøya juni 1900.
*Ivar Fossheim, altmoglegmann
*Peder Leonard Hendriksen, islos, harpunar, var med på første Framferda.
*Karl Olsen, fyrstemaskinist
*Jacob Nødtvedt, andremaskinist
*Adolf Henrik Lindstrøm, stuert
*Sverre Helge Hassel, altmoglegmann
*Rudolf Stolz, fyrbøtar, altmoglegmann
*Ove Braskerud, fyrbøtar, altmoglegmann, døydde ved Ellesmereøya september 1900.

## Kjelder
*Tor Borch Sannes: *Fram* Norsk Maritimt Forlag A/S 1989
*Per Egil Hegge: *Otto Sverdrup Aldri rådløs* J.M. Stenersens Forlag AS 1996

## Fotnotar
Mannskap på tredje «Fram»-ferda

Dette er ei oversikt over  over mannskapet på  «Fram» på den tredje «Fram»-ferda.

Desse ni gjekk i land og overvintra på ekspedisjonsleiren Framheim:

* Roald Engelbregt Gravning Amundsen, leiar av ekspedisjonen og på Sydpolferda.
* Helmer Julius Hanssen, hundeførar og navigatør, deltok på Sydpolferda. 
* Sverre Hassel, hundeførar og navigatør, deltok på Sydpolferda. Var og med på andre Framferda. 
* Olav Olavson Bjaaland,  skimakar, altmoglegmann, deltok på Sydpolferda. 
* Oscar Wisting, navigatør, altmoglegmann, deltok på Sydpolferda. 
* Kristian Prestrud, Leiar for sledeferda til Edward VII land.
* Fredrik Hjalmar Johansen, hundeførar, altmoglegmann, deltok på sledeferda til Edward VII land
* Jørgen Stubberud, snikkar, altmoglegmann, deltok på sledeferda til Edward VII land 
* Adolf Henrik Lindstrøm, stuert, var åleine på Framheim i seks veker når dei andre var på ekspedisjon.

Desse var mannskap ombord i «Fram» på den vidare ferda:

* Thorvald Nilsen, Oberstløytnant og nestkomanderande,  Kaptein på «Fram»
* Hjalmar Frederick Gjertsen, andrestyrmann
* Ludvig Hansen,  ispilot og altmoglegmann
*Martin Richard Rønne,  Seglmakar og navigatør
* Andreas Beck, matros og ispilot, døydde ombord i «Fram» i mars 1914
* Knut Sundbeck, maskinsjef
*Jacob Nödtvedt,  andremaskinist, mønstra av i Buenos Aires september 1911, deltok og på andre Framferda
* Alexander Kutschin, oseanograf,  mønstra av i Buenos Aires september 1911
* Karinius Olsen, kokk og snikkar
* Halvardus K. Kristensen,  tredje-, seinare andremaskinist.
* J. Andersen,  matros, mønstra  på i Buenos Aires januar 1911, mønstra  av same stad september same år.
*A. Olsen, matros,  mønstra  på i Buenos Aires januar 1911
* F. Steller, matros, mønstra  på i Buenos Aires januar 1911
*H. Halvorsen, matros, mønstra  på i Buenos Aires januar 1911
*Sandvig, stuert, avmønstra i Funchal på Madeira september 1910

## Kjelder
*Tor Borch Sannes: *Fram* Norsk Maritimt Forlag A/S 1989
Super Idol 2004

***Super Idol 2004*** er debut-EP-en til Stávros Konstantínou, vinnaren av *[[Idol 2004 Hellas|Super Idol]]* på Mega Channel i 2004. På songen «To állo mou misó» syng han duett med Tamta, som enda på andreplass.

## Sporliste

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* WiMp: Super Idol 2004
Tamta

**Tamta Goduadze** (), kjend som **Tamta**, er ein gresk-georgisk songar. Ho er best kjend i Hellas og på Kypros etter at ho enda på andreplass i *[[Idol 2004 Hellas|Super Idol]]* på Mega Channel i 2004.

## Biografi
### Tidleg liv
Tamta vart fødd i Den georgiske sosialistiske sovjetrepublikken i Sovjetunionen, der ho starta med song då ho var fem år. Berre 14 år gamal fekk ho ei dotter, Annie.

### Musikkarriere
Då Tamta var 22 flytta ho og familien til Hellas, der ho meldte seg på den greske fjernsynsserien *Super Idol*. Ho enda på andreplass bak Stávros Konstantínou, som ho seinare spelte inn songen «To állo mou misó» på EP-en *[[Super Idol 2004]]* saman med.

I januar 2007 annonserte Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT) at Tamta skulle delta i Eurovision 2007, den greske nasjonale finalen for Eurovision Song Contest 2007. Ho enda sist av dei tre deltakarane som deltok.

I juni 2008 sa Tamta i eit intervju at ho ville likt å representere Kypros i Eurovision Song Contest 2009. I fylgje rykte hadde Padiofonikó Ídruma Kúprou (PÍK) vore i kontakt med ho sidan mai. Greske medium ville òg at ERT skulle velje Temta som representant i Eurovision Song Contest 2009 på grunn av mistanke om favoritisering frå austblokklanda i 2008, der Kalomoíra enda på tredjeplass. Rykta var ikkje sanne og ERT valde Sákis Rouvás i staden for.

## Diskografi

### Studioalbum
* 2006: *Tamta*
* 2007: *Agápise me*
* 2010: *Tharros i alitheia*

### Singlar
* 2004: *T' allo mou miso* med Stávros Konstantínou
* 2006: *Ftais (Faraway)*
* 2006: *Den telionei etsi i agapi*
* 2006: *Tornero/Tromero (MAD Version)* med Mihai Trăistariu
* 2006: *Einai krima* med Grigoris Petrakos
* 2007: *With Love av Tamta|With Love*
* 2007: *Agápise me*
* 2007: *Agapo (Wanna Play)* med Akis Deiximos
* 2007: *|Mia stigmi esi ki ego*
* 2008: *Ela sto rhythmo*
* 2008: *S' opoion aresei (Dansonra)*
* 2009: *Koita me*
* 2010: *Tharros i alitheia av Tamta|Tharros i alitheia* med Sákis Rouvás
* 2010: *Egoista* med Isaias Matiaba
* 2010: *Fotia*
* 2011: *Tonight* med Playmen og Claydee
* 2011: *Zise to apistefto (Oblivion)*
* 2012: *Niose tin kardia*
* 2012: *Konta Sou*

### Musikkvideoar
* 2004: *T' allo mou miso* med Stávros Konstantínou
* 2006: *Ftais (Faraway)*
* 2006: *Den telionei etsi i agapi*
* 2006: *Tornerò|Tornero/Tromero (MAD Version)* med Mihai Trăistariu
* 2006: *Einai krima* med Grigoris Petrakos
* 2007: *With Love av Tamta|With Love*
* 2007: *Agápise me*
* 2007: *Relax, Take It Easy/Agápise me* (VMA '07)
* 2007: *Agapo (Wanna Play)* med Akis Deiximos
* 2007: *Mia stigmi esi ki ego*
* 2008: *Ela sto rhythmo*
* 2008: *S' opoion aresei (Dansonra)* med Tamta» frå ,  den 30. september 2012.''  
 

; Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* 
* Fanside 
* Management
Reidar Kvammen

**Reidar Osvald Kvammen** () var ein norsk fotballspelar og politimann, fødd og død i Stavanger. Mellom 1933 og 1949 spela han 51 landskampar for Noreg, og skåra 17 landslagsmål. Han var med på det legendariske bronselaget som tok bronse under OL i Berlin i 1936. Kvammen spela i alle år som aktiv for Viking. I si tid som Viking-spelar skåra han 202&nbsp;mål, noko som i 2012 framleis er klubbrekord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Reidar Kvammen|Reidar Kvammen]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Edgar Falch

**Edgar Falch**  () var ein fotballspelar frå Stavanger. Mellom 1954 og 1959 spela han 28 landskampar for Noreg. Falch spela for Viking Fotballklubb, der han var med å verte cupmeister både i 1953 og 1959, og seriemeister i 1958. Mellom 1950 og 1961 spela han totalt 256 kampar for Viking, av desse 139 seriekampar, og skåra 15 mål (9 seriemål). Falch spela senterhalf (tilsvarar midtstoppar) på klubblaget, og venstreback på landslaget.

Falch var saman med Kåre Bjørnsen og Rolf Bjørnsen dei einaste som var med på Vikings tre fyrste, store triumfar i fotball; NM-gull 1953, seriegull 1958, nytt NM-gull 1959.

## Referansar

## Kjelder

*Magnus Breili: *Fotballboken*, 1967
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Edgar Falch|Edgar Falch]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Høvikodden

**Høvikodden** er ein stad i Bærum kommune i Akershus fylke som er kåra til kommunen sin tusenårsstad. Staden er eit populært offentleg friluftsområde med mellom anna ein park med ein gangveg langsetter stranda, som er eit parti av ein gangveg som med tida er meint å gå mest mogleg samanhengande langsetter vestkysten av Oslofjorden, kalla Kyststien. Her ligg òg eit gravfelt med røyser som er freda. På sørsida er det ei badestrand som er open for ålmenta.

På Høvikodden ligg Henie Onstad Kunstsenter i eit bygg som vart teikna av Jon Eikvar og Sven Erik Engebretsen, og med utandørsareal med skulpturar. Ofte vert namnet *Høvikodden* nytta om dette kunstsenteret i staden for det eigenlege namnet på senteret.

Det Norske Veritas, som no heiter DNV GL Group AS etter å ha vorte eit norsk-tysk klassifikasjonsselskap, skipa 12. september 2013 som ein fusjon med Germanischer Lloyd (GL), ligg på austsida av Høvikodden.

## Bakgrunnsstoff
*Henie-Onstad Kunstsenter
*Heimesider, Det Norske Veritas
Christiania Bank og Kreditkasse

**Christiania Bank og Kreditkasse** (**Kreditkassen**, opphavleg **Christiania Kreditkasse**) var eit norsk bank- 
og finansselskap som blei slått saman med finske Merita, svenske Nordbanken og danske Unibank i 2000 og utgjer no Nordea. 

Banken blei skipa i 1848 av mellom andre Fritz Heinrich Frølich i heimen hans og var den eldste forretningsbanken i Noreg. Han hadde i fleire år hovudkontor på Stortorget i Oslo.

## Kjelder

*
Sverre Andersen

**Sverre Andersen** () var ein norsk fotballspelar frå Stavanger. Han debuterte på Viking FK i 1952 og spela sin siste kamp i 1971. Høgdepunktet kom då han var med å verte cupmeister i 1959, han vart også seriemeister i 1958. Totalt spela han 482 kampar for Viking, 262 av dei var seriekampar. Andersen, som var målvakt, spela 41 landskampar i tidsrommet 1956-68.

### Landslagsspel
Andersen debuterte for det norske A-landslaget den 26. august 1956 i ein heimekamp mot Finland som enda med 1-1. Dei neste tolv åra var han alltid aktuell for målvaktsplassen på landslaget, fyrste tida i kamp med Asbjørn Hansen, seinare med Kjell Kaspersen. Den siste landskampen han spela var mot Polen den 9. juni 1968 der Noreg tapte 1-6.

### Klubbspel
I 1958 var Andersen målvakt for Viking som vann Avdeling A i Hovedserien, á poeng med Larvik Turn, og var klar for seriefinale mot Oslo-klubben Skeid. Viking vann finalekampen med 2-0 og tok dermed sin aller fyrste seriemeisterskap, Andersen og Edgar Falch var mellom nøkkelspelarane på laget. Begge to var også med då Viking året etter vann sitt andre NM-gull. Finalekampen i cupen gjekk mot Sandefjord og enda med 2-1-siger etter ekstraomgangar. No var også Olav Nilsen mellom dei som spela på meisterlaget.

Andersen vart kåra til årets fotballspelar i Noreg både i 1958 og 1962.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sverre Andersen|Sverre Andersen]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Emma Hjorth

**Emma Alethe Hjorth** () var ein norsk pedagog  som særleg er kjend for å ha skipa Emma Hjorths Hjem i Bærum kommune, den fyrste institusjonen eller heimen  i Noreg for psykisk utviklingshemma personar. Ho var frå garden Nedre Lippestad i Hobøl kommune, og hadde etternamnet Lippestad til ho i 1890 fekk nytt etternamn då ho gifta seg med arkitekt Ingvar Magnus Olsen Hjorth.

Emma Hjorth vart lærarinne i 1879, og deretter tilsett ved det «institutt for åndssvake piker» som broren, Johan Anton Lippestad, nyss hadde skipa på Thorshaug i Kristiania, no Torshov i Oslo; seinare fekk denne skulen namnet Torshov offentlige åndssvakeskole. Etter å ha fått stipend, var ho eitt års tid kring 1884 hjå to større institusjonar for psykisk utviklingshemma i Philadelphia og Boston i Sambandsstatane, og gjorde seinare fleire studiereiser til institusjonar i Europa.

I mange år var Emma Hjorth fyrstelærarinne på skulen på Torshov, før ho i 1898 skipa sin eigen institusjon, som til å byrje med låg i Vollen i Asker, Fru Hjorths pleie- og aldershjem, og hadde to pasientar. Ho flytta institusjonen til Solvang på Asker året etter, og deretter til garden Tokerud i Bærum kommune, som ho kjøpte i 1903 og innreidde til pleieheim for "ikkje dannelsesdyktig åndssvake", og som med tida skulle verte kjend som Emma Hjorths Hjem. I 1910 ble to nye gyggnader reist, og heimen hadde da plass til 100 "alumner". I 1915 vart heile institusjonen gjeve med både bygningar, grunn og ein rekkje legat til staten, og vart då gjort til sentralinstitusjon for Sør-Noreg. Etter dette var Emma Hjorth med i styret for tilsynskomiteen for institusjonen, og frå 1919 dessutan formann i styret for organisasjonen Hjemmenes Vel.

Emma Hjorths hjem vart lagd ned i 1996 som fylgje av ansvarsreformen, som var ei stor omlegging av hjelpetiltaka for psykisk utviklingshemma for å gje dei eit liv meir i samsvar med det som er vanleg for folk flest. Eit museum med namnet Emma Hjorths Museum vart opna i det einaste gjenverande byggnaden på det opprinnelege Emma Hjorths hjem 12. november 1998, altså på hundreårsdagen for skipinga av den heimen i Asker som vart den spede spira til institusjonen. Museet syner «en historie om åndssvakeomsorgen i Norge», med hovudvekta på tida frå 1898 til 1945, og gjev innsyn i livet på institusjonen ved hjelp av utstilte bilete, gjenstandar og tekster.

Emma Hjorth vart heidra ved at ein veg i området ved Emma Hjorths hjem fekk namnet Emma Hjorths vei i 1949, og ved at ein skule for psykisk utviklingshemma vart skipa med namnet Emma Hjorths skole i 1961, nedlagd i 1996 og erstatta i 1998 av ein nybygd, ordinær barneskule som òg fekk namnet Emma Hjorths skole.
Dzjankoj

**Dzjankoj** (ukrainsk og russisk Джанкой, krimtatarisk *Canköy*) er ein by nord på Krimhalvøya i Ukraina og det administrative senteret i Dzjankoj rajon. Han ligg kring 93 km frå hovudstaden på  Krim, Simferopol. To jernbanelinjer, Kharkiv-Sevastopol og Armjansk-Kertsj, kryssar Dzjankoj. I 1926 fekk Dzjankoj bystatus. Byen har kring 35 000 innbyggjarar i dag. 

I byen er det mange fabrikkar som produserer bilar, armert betong, tøy, kjøt og anna. 

## Demografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dzhankoy|Dzhankoy]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Pervomajsk i Luhansk oblast

**Pervomajsk** (ukrainsk Первомайськ, russisk Первомайск) er ein by i Luhansk oblast i Ukraina. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2011). Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pervomaisk, Luhansk Oblast|Pervomaisk, Luhansk Oblast]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Myrhorod

**Myrhorod**  (ukrainsk Миргород) er ein by i Poltava oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Myrhorodskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Han ligg ved elva Khorol.

Byen har ei historie som går attende til 1100- eller 1200-talet som eit austleg grensefort i Kiev-riket. Namnet på byen tyder Fredsbyen, og visstnok var det fredsforhandlingar i fortet som var opphav til bynamnet. 

Myrhorod vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1575 då kong Stefan Bathory av Polen gjorde han til regimentby. 

Sidan byrjinga av 1900-talet har Myrhorod vore kjend som ein kurstad med mineralvatn frå undergrunnskjelder i nærleiken av byen. Ein har henta opp dette økologisk reine vatnet sidan 1927 for kommersiell bruk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Myrhorod|Myrhorod]]» frå ,  den 30. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Punakaiki

**Punakaiki** er ein liten busetnad i regionen West Coast på Sørøya på New Zealand, mellom Westport og Greymouth. Busetnaden ligg ved grensa til Paparoa National Park.  

*Pancake Rocks* («pannekakeklippene») er eit svært populært turistmål ved Dolomite Point sør for busetnaden. Pancake Rocks er eit sterkt erodert sandsteinsområde der havet har trengt seg gjennom eit utal av vertikale blåsehòl ved høgvatn. Saman med den «pannekake»-aktige lagdelinga av sandstein (danna ved høgt trykk på vekselvis harde og blaute lag av marine dyr- og plantesediment), utgjer desse hovudattraksjonen i området.

Pancake Rocks er no tilgjengelege gjennom fleire gangvegar som snor seg gjennom klippeformasjonane, somme av desse er farbare med rullestol, og andre er utskorne som trapper opp til og ned frå klippene. Riksvegen New Zealand State Highway 6, den einaste gjennomgangsvegen i West Coast, går gjennom busetnaden.

## Galleri

Fil:Punakaiki - looking south.jpg|Utsikt sørover frå Pancake Rocks.
Fil:Pancake Rocks Walk Punakaiki.jpg|Gangvegar kring Pancake Rocks.
Fil:Pancake Rocks Punakaiki New Zealand Blowhole.jpg|Gangveg og blåsehòl.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Punakaiki|Punakaiki]]» frå ,  den 30. september 2012.*  
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

* Punakaiki - West Coast, New Zealand (turistinformasjon frå Punakaiki Promotions Group)
* Coast road (oppslag i Te Ara Encyclopedia of New Zealand)
Voznesensk

**Voznesensk** (ukrainsk Вознесенськ) er ein by i Mykolajiv oblast (provins) i Ukraina og eit senter i Voznesenskyj rajon (distrikt). 

Byen vart grunnlagd av Katarina den store i 1790 der det tidlegare låg ein kosakkbusetnad. 

## Bakgrunnsstoff
* Uoffisll nettstad  (russisk)
Slependen stasjon

**Slependen stasjon** er ein haldeplass i Bærum kommune for lokaltrafikken på Drammensbanen. 

Den opphavlege haldeplassen, Slæbende Platformstoppested, vart opna 11. september 1873, og låg ein annan stad enn noverande haldeplassen, rett på austsida av jarnbanebrua over Slependveien. På 1890-talet vart det bygd ein liten ekspedisjonsbygning i tre ved Slæbende Platformstoppested, slik at haldeplassen vart som ein stasjon.

I samband med utbygginga av strekninga mellom stasjonane i Sandvika og på Asker til dobbeltspor, vart det bygd ein ny Slependen stasjon. Ny, dobbel bru måtte byggjast over Slependveien, altså ei bru for kvart spor, og den nye stasjonen vart lagt på vestsida av bruene, med ein ekspedisjonsbygning bygd i mur og ei plattform som ein eining plassert mellom dei to spora. Inngangen til ekspedisjonsbygningen, som for ei tid òg hyste eit postkontor i tillegg til jarnbanens eige kontor for billettsal og anna, låg under og midt mellom dei to bruene. På grunn av den store høgdeskilnaden frå vegen under brua og opp til linene, var det laga ei tilkomstrampe under den eine og øvre brua opp til inngangen, og ei trapp opp under den andre brua, og dessutan ramper og ei trapp vidare opp inne i sjølve bygningen. Stasjonen vart opna 17. desember 1958. I 1969 vart det slutt på alle former for billettsal og anna ekspedisjon i bygningen, slik at stasjonen frå då av berre fungerte som ein stoppestad.

Særleg av di stasjonen låg i ei kurve, slik den fyrste stasjonen òg hadde gjort, vart det etter kvart naudsynt å få han avløyst av ein ny haldeplass som kunne leggjast på ei rak strekning. Den einaste strake strekninga som var aktuell, låg fire hundre meter nordover, nærare Sandvika, og den nye stasjonen måtte soleis plasserast der. Denne haldeplassen kunne dessutan erstatte Jong haldeplass rett i nærleiken, slik at eitt stopp på ruta vart eliminert.

Denne nye haldeplassen skulle òg ha plattforma liggjande mellom dei to spora, og med tilkomst utan å krysse spora. På grunn av den store høgdeforskjellen det var mellom lina og terrenget på austsida, vart det bygd eit sylindrisk tårn på plattforma, med ein indre rampe forma som ein spiral, for slik å kunne gje tilkomst til haldeplassen frå bustadområda på denne sida med ei bru høgt over det eine sporet. Denne nye Slependen haldeplass, teikna av arkitekt Arne Henriksen ved NSBs arkitektkontor, vart opna for trafikk 21. mai 1993. 

Den nedlagde Slependen stasjon vart deretter riven. Ekspedisjonshuset vart jamna med jorda, plattforma graven vekk og omforma til ein langstrekt haug med masse mellom dei to spora, og den utvendige trappa og rampa under brua fjerna, slik at så å seie alle spor etter det som i 1958 hadde vore ein moderne, såkalla høgstasjon, vart heilt og fullt utsletta.

## Bakgrunnsstoff
* Opplysningar om Slependen stasjon på Jernbaneverkets internettsider
Mega Channel

**Mega Channel**, òg kjend som **Mega TV** eller berre **Mega**, er eit stort fjernsynsnettverk i Hellas. Tilétupos A.E vart grunnlagd i 1989 under namnet Tilétupos Anónumi Etaireía Tileoptikón Programmáton og med merkenamnet Méga Tsánel.  Det var den fyrste privateigde fjernsynsstasjonen i Hellas, og vart sendt på lufta for fyrste gong 20. november 1989.

## Kjelder

## Fotnotar
Podilsk

**Podilsk** (ukrainsk skrift Подільськ, rumensk *Birzula*) er ein by i Odessa oblast i Ukraina, det administrative senteret i Podilskyj rajon. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2011). 

Byen var hovudstad i Den moldovske autonome sovjetiske sosialistrepublikken frå  1928 til 1929 under namnet Birzula. Den sovjetiske kommandanten Grigorij Kotovskij vart gravlagd i eit mausoleum i byen. I 1935 vart byen kalla opp etter han, som Kotovsk. Mausoleet vart sidan øydelagd under den rumenske okkupasjonen av Transistria i andre verdskrigen. 

I mai 2016 blei byen omdøypt frå Kotovsk til Podilsk i tråd med det ukrainske forbodet mot namn av kommunistisk opphav.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kotovsk, Ukraine|Kotovsk, Ukraine]]» frå , den 30. september 2012.* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Podilsk|Podilsk]]» frå ,  den 7. juni 2016.*
Kotovsk

**Kotovsk** kan vise til:
*Kotovsk i Russland, ein by i Tambov oblast i Russland
*Kotovsk i Ukraina, ein by i Odessa oblast i Ukraina
*Byen Hînceşti i Republikken Moldova, som frå 1940 til 1990 hadde namnet **Kotovsk**
Vasylkiv

**Vasylkiv** (ukrainsk Василькiв, *Vasylkiv*, russisk Васильков - *Vasylkov*) er ein by ved elva Stuhna i Kiev oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Vasylkivskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Staden har ei over 1000 år lang historie og fekk bystatus i 1796. Under den kalde krigen låg Vasilkov flybase her. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2011). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vasylkiv|Vasylkiv]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Astrup Fearnley Museet

**Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst** er eit privat kunstmuseum som ligg på Tjuvholmen i Oslo, etter å ha vorte flytta dit i 2012 frå dei opphavlege lokala i ein kontorbygning i nærleiken av Bankplassen i Oslo sentrum. Museet vart opna i Oslo sentrum i oktober 1993, og offisielt opna på Tjuvholmen 27. september 2012 av dronning Sonja, men for ålmenta laurdag 29. september 2012.

Museet på Tjuvholmen har tilhald i to åtskilde bygningar. Ein tredje bygning, som er ein kontorbygning, går arkitektonisk inn i komplekset, som er prega av fasadar i beisa, ståande, høvla trepanel med glasflater i store bogar som tak over, og ytre berande konstruksjonar av vertikale stålpillarar utstyrt med stag som stivar dei opp. Tanken bak arkitekturen er å poengtere det maritime som museets plassering ved sjøen innbyr til ved å late takflatene i glas illudere segla på eit seglskip, og stålpillarane mastene. Komplekset er teikna av arkitektfirmaet Renzo Piano Building Workshop i samarbeide med Narud-Stokke-Wiig i Oslo.

Astrup Fearnley Museet har ein viktig samling av samtidskunst, framfor alt av samtidskunst av kunstnarar frå Sambandsstatane, men syner òg fram norsk og internasjonal samtidskunst i vekslande utstillingar. Det vart lagt merke til at museet i 2002 kjøpte på ein auksjon i New York  kunstverket *Michael Jackson and Bubbles*, ein særs stor porselensskulptur som den amerikanske kunstnaren Jeff Koons stod bak, til ein pris på meir enn 51 millionar kroner.

Museet er finansiert av etterkommarane etter skipsreiar Thomas Nicolay Fearnley ved at det vart skipa to stiftingar, som i 1995 vart slege saman til ei stifting. Thomas Nicolay Fearnley var son av målaren Thomas Fearnley.

Direktøren er Solveig Øvstebø.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Irpin

**Irpin** (ukrainsk Ірпі́нь) eller **Irpen** (russisk Ирпе́нь) er ein by ved Irpinelva i Kiev oblast (provins) nord i Ukraina. Byen har kring 40 000 innbyggjarar. 

Byen har ein jernbanestasjon, bygt i 1899, same året som byen vart grunnlagd, i samband med bygginga av jernbanelinja Kiev—Kovel. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Irpin|Irpin]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Varasj

**Varasj** (ukrainsk skrift Вараш, russisk skrift Вараш) er ein by i Rivne oblast i Ukraina. Han har kring 40 000 innbyggjarar (2011). 

Varasj vart grunnlagd som byliknande busetnad i 1973 som ein kompaniby for Rivne atomkraftverk. Den nye byen vart kalla Kuznetsovsk (ukrainsk Кузнецовськ, russisk Кузнецовск) etter den sovjetiske hemmelege agenten Nikolai Kuznetsov. Byplanlegginga reflekterer ideala til den seine sosialrealismen. Byen dekker delvis den tidlegare landsbyen Varasj, som vart grunnlagd i 1776. I 2016 blei heile byen omdøypt til Varasj.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Varash|Kuznetsovsk (no Varash)]]» frå ,  den 30. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* varash.rv.gov.ua  - Varasj byråd
Dubno

**Dubno** er ein by ved elva Ikva i Rivne oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Dubno rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Under den kalde krigen låg Dubno flybase i byen. Byen har kring 36 900 innbyggjarar (est. 2022).

Staden vart først nemnd i skriftlege kjelder i 1099. I 1492 blei slottet i Dubno bygd av prins Konstantin Ostrogski på ein odde over Ikva eit kort stykke unna ein eldre rutensk festning.  Dubno fekk byrettar i 1498.

Mellom 1932 og 1939 blei slottet bygd opp att i ei tidlegare form, men arbeidet blei stoppa då andre verdskrigen braut ut. I 1937 hadde byen kring 15&mnsp;500 innbyggjarar. Jødar utgjorde kring 45 % av folketalet, ukrainarar 29 % og polakkar 26 %. Nazistane okkuperte Dubno frå 25. juni 1941. Det blei utført fleire massakrar av jødar under okkupasjonen, og ved frigjeringa i 1944 var det berre 300 jødar att i ghettoen som var blitt skapt i byen.

## Kjelder
Konglungen

**Konglungen** er ei lita øy på vestsida av Holmenfjorden i Asker kommune, yst på halvøya Løkenes, som skil Leangbukta eller Leangen frå Blakstadbukta. Men mange nyttar namnet Konglungen ikkje berre om sjølve øya, men òg om mykje av halvøya Løkenes, eller om heile halvøya. Halvøya, som vart kalla Laukenes etter gamal uttale, og har gjeve namn til garden Løkens, som ligg på halvøya, skal ha fått namnet av di det veks vilt mykje lauk i området.

Øya Konglungen, som i tidlegare tider låg under garden Løkenes, er skild frå halvøya Løkenes med eit smalt sund som det er bygd ei bru over. Øya har ein særskild idyllisk karakter ved å vere dominert av gamle bustadhus etter farne tiders fiskarar, jakteskipparar, fraktemenn  og andre sjøfolk, og kan til dels gje inntrykk av å vere ein tettbygd liten by av det slaget som finst på sørlandskysten. *Strandsitterhuset* er det eldste av husa på øya, flytta til hit i 1820 frå Ostøya (Oustøya) i Bærum kommune. Dette huset disponerast no av Asker museum, som har utstilling i huset, ope for publikum sommarstid.

På Konglungen budde los Arnt Nilsen, som i 1905 førte inn til byen skipet som kong Haakon 7. kom til Noreg med. 

Det kan vere at namnet Konglungen skriv seg frå ei samansetning av det gamle ordet «kuml», som tyder *[[gravhaug]]*, og «ungr», som tyder *vik*. To røyser som truleg har vore forhistoriske gravrøyser, har lege på øya, men vart fjerna ikring år 1914 utan å ha verte granska. Det finst elles andre forminne på øya, mellom anna ei rundrøys som kan ha vore opp mot 17 meter i tverrmål. 

Geologisk høyrer øya til Oslofeltet. Eit areal med fossilhaldige bergartar vart verna som naturminne i 1988. 

## Litteratur
* Borgen, Per Otto. 2006. *Asker og Bærum leksikon*, side 290. Drammen: Forlaget for by- og bygdehistorie. ISBN 82-91649-10-3
Volodymyr

**Volodymyr** er ein by i Volyn oblast nordvest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Volodymyr-Volynskyo rajon, medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen er det historiske senteret i regionen Volhynia og den historiske hovudstaden fyrstedømet Volhynia. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2012). Fram til 2021 hadde han namnet **Volodymyr-Volynskyi** ().

## Namn
Byen er kalla opp etter fyrst Vladimir den store, som var fødd i nærleiken. Namnet vart seinare også forkorta til *Lodymyr*, og på latin var han kjend som*Lodomeria*. Frå 1911 fekk han namnet *Volodymyr-Volynsk* for å skilja han frå Vladimir-na-Kliazme i Russland. I 1944 vart namnet offisielt modernisert til Volodymyr-Volynskyi.

1. oktober 2021 avgjorde bystyret at namnet skulle kortast ned til berre *Volodymyr*. Namneendringa måtte stadfestast av dei nasjonale styresmaktene, og parlamentet Verkhovna Rada godkjende henne 14. desember 2021.

Gjennom historia har byen vore kjend under ulike namn:
*
*
*
*
* 
* 
* 
*

## Historie
Byen er ein av dei eldste i Rutenia og vart truleg grunnlagd på 900-talet. Dei første skriftlege kjeldene som nemner byen er frå 988. 
I 1366 vart byen polsk, og han låg under Polen-Litauen fram til 1795. Byen vart så russisk, før han etter Den polsk-sovjetiske krigen kom under Polen igjen i 1919. I 1939 vart Volodymyr-Volynskyj innlemma i Ukrainske SSR og Sovjetunionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Volodymyr-Volynskyi|Volodymyr-Volynskyi]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kakhovka

**Kakhovka** (ukrainsk Каховка, russisk Кахо́вка) er ein hamneby ved Dnepr i Kherson oblast (provins) sør i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kakhovsky rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 35&nbsp;000 innbyggjarar (2012). 

I 1492 vart det bygd ei festning nær dagens Khakova, medan sjølve byen vart grunnlagd i 1791 av den russiske obersten D.M. Kulikovskyj. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kakhovka|Kakhovka]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Juzjnoukrajinsk

**Juzjnoukrajinsk** (ukrainsk Южноукраїнськ) er ein by i Mykolajiv oblast i Ukraina.

Byen vart grunnlagd i 1976 i samband med Juzjnoukrajinsk NPP, eit atomkraftverk nær Juzjnoukrajinsk, kring 350 km sør for hovudstaden Kiev. Han produserer 2 850 megawatt (MW) og er i dag den nest største av fem atomkraftverk i landet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yuzhnoukrainsk|Yuzhnoukrainsk]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Boryslav

**Boryslav** (ukrainsk Борислав, polsk *Borysław*) er ein by ved elva Tysmenytsia (ei sideelv til Dnestr) i Lviv oblast (provins) vest i Ukraina. Byen har status som eit eige rajon (distrikt) i oblastet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2011).

Nær byen ligg ruinane av ei rutensk festning. Byen er i dag eit senter for oljeindustrien.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boryslav|Boryslav]]» frå ,  den 30. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Jasynuvata

**Jasynuvata** (ukrainsk Ясинувата; russisk Ясиноватая - *Jasinovataja*) er ein by i Donetsk oblast (provins) søraust i Ukraina og det administrative senteret i Jasnyuvata rajon. Han ligg 21&nbsp;km frå Donetsk, det administrative senteret i Donetsk oblast. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2012). Jasynuvata er eit stort jernbaneknutepunkt. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk.

Han vart grunnlagd i 1872.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yasynuvata|Yasynuvata]]» frå ,  den 30. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Stadskonduktør

Ein **stadskonduktør** var ein landmålar på 1600-, 1700-, 1800- og fyrste halvdel av 1900-talet som skulle freiste å rydde opp i grensetvistar i bykommunane.

Den fyrste norske stadskonduktøren var Christian H. Grosch som fekk stillinga som stadskonduktør i Kristiania i 1827. 

## Litteratur
* Odd Brochmann: *Stadskonduktøren, om Georg Bull og Christiania i Historismens år*, Oslo 1989, ISBN 82-7532-001-1

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Stadskonduktør|Stadskonduktør]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Tsjuhujiv

**Tsjuhujiv** (ukrainsk Чугýїв, russisk Чугу́ев, *Tsjugujev*) er ein by i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tsjuhujivskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 30 000 innbyggjarar (2012). 

Byen er kjend for matindustrien i byen, særleg produksjon av majones. 

Byen vart grunnlagd av voivoden i Belgorod mellom 1540 og 1627. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chuhuiv|Chuhuiv]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Sambir

**Sambir** (ukrainsk Самбір, polsk *Sambor*) er ein by i Lviv oblast i Ukraina. Han er det administrative senteret i Sambir rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Han ligg nær grensa til Polen.

Byen vart først nemnd på 1200-talet som Pohonytsj, då han vart øydelagd av tatarar. Innbyggjarane grunnla ein ny landsby, Ny-Sambir, kring to kilometer frå den gamle staden. I 1390 fekk staden Magdeburgrettar og var då eigd av voivoden Spytek av Melsztyn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sambir|Sambir]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Tokmak i Ukraina

**Tokmak** er ein by i Zaporizjzjia oblast (provins) sør i det sentrale i Ukraina. Han er det administrative senteret i Tokmatskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tokmak, Ukraine|Tokmak, Ukraine]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Bojarka

**Bojarka** (ukrainsk Боярка) er ein by i Kiev oblast (region) i Ukraina, kring 20&nbsp;km sørvest for Kiev. Byen må ikkje forvekslast med landsbyen med same namn i Lysianskyj Rayon.

Byen har opphavet sitt attende til tida i Kiev-riket. Jernbanen nådde byen i 1860-åra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boyarka|Boyarka]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Hlukhiv

**Hlukhiv** (ukrainsk Глухів) eller **Glukhov** (russisk Глухов) er ein historisk by i Sumy oblast i Ukraina, like sør for grensa til Russland. Byen har kring 35 000 innbyggjarar. Han ligg nær Tsjervone Pustohorod flybase.

Byen var tidlegare hovudstad i Det kosakkiske hetmanatet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hlukhiv|Hlukhiv]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Dobropillja

**Dobropillja** (ukrainsk Добропілля, russisk Доброполье, *Dobropolje*) er ein by, det administrative senteret i Dobropilskyj rajon, i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dobropillia|Dobropillia]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Zjmerynka

**Zjmerynka** (ukrainsk Жмеринка, russisk Жмеринка, *Zjmerinka*, polsk *Żmerynka*) er ein by i Vinnytska oblast (provins) sentralt i Ukraina. Han er det administrative senteret i Zjmerynka rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2012).

Zjmerynka vart først nemnd i skriftlege kjelder på 1700-talet. Han har hatt bystatus sidan 1903 og har sidan vore eit viktig trafikknutepunkt i området.

## Bakgrunnsstoff
*Side om Zjmerynka (ukrainsk)
Avdijivka

**Avdijivka** (ukrainsk Авдіївка, russisk Авдеевка - *Avdejevka*) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring Population is 37237 (2005).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Avdiivka|Avdiivka]]» frå ,  den 30. september 2012.*
Starokostjantyniv

**Starokostjantyniv** (ukrainsk Старокостянтинів) er ein by i Khmelnytskyj oblast (provins) vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Starokostjantynivsky rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar.

## Historie

Starokostyantyniv vart grunnlagd på 1500-talet då Kostiantyn Ostrozskyj (1460–1530) bygde ei festning ved landsbyen Kolisjtsjentsi. Starokostjantyniv borg står her framleis og vart bygt av sonen hans mellom 1561 og 1571. Landsbyen voks til ein by kjend som «Gamle Konstantin-byen» (Staryj Kostiantyniv) for å skilje han frå ein nyare by med same namn i nærleiken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Starokostiantyniv|Starokostiantyniv]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kirovsk i Ukraina

**Kirovsk** (ukrainsk Кіровськ) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar. Sidan 2014 har byen vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Luhansk. 

Kirovsk vart grunnlagd i 1764 som landsbyen Holubivske. Historia følgjer historia til den industrielle utviklinga i Aust-Ukraina tett og voks opp kring kolgruver. 

12. mai 2016 vart han omdøypt til **Holubivka ** () av dei ukrainske styresmaktene. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kirovsk, Ukraine|Kirovsk, Ukraine]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vysjneve

**Vysjneve** (ukrainsk Вишне́ве) er ein by 2 km sør for Kiev i Ukraina. 

I 1886 vart det bygd jernbanestasjon på staden og på den tida var den næraste busetnaden landsbyen Zjuliany, så stasjonen fekk derfor namn etter landsbyen. I 1912 starta å folk å slå seg ned kring stasjonen. Under den russiske borgarkrigen (1917-1921) kjempa den raude og kvite armeen her og under andre verdskrigen var det slag her mellom sovjetiske og tyske troppar den 8. august 1941. Etter krigen fekk 365 innbyggjarar heltestatus. 

Den moderne byen vart bygt mellom 1946-1956. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vyshneve|Vyshneve]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Netisjyn

**Netisjyn** (ukrainsk Неті́шин, russisk Нете́шин *Netesjin*) er ein by i Khmelnytskyj oblast (provins), vest i Ukraina. Han ligg ved elva Horyn og har kring 35 000 innbyggjarar (2012).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Netishyn|Netishyn]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slavuta

**Slavuta** (ukrainsk Славута, russisk Славу́та, polsk *Sławuta*, jiddisk סלאוויטא *Slavita*) er ein by i Khmelnytskyj oblast (provins) vest i Ukraina, ved elva Horyn. Han er det administrative senteret i Slavutskyj rajon (distrikt), medan sjølve byen har status som eit eige rajon i oblastet og ligg 80&nbsp;km frå hovudstaden i oblastet, Khmelnytskyj. Byen har kring 35 000 innbyggjarar.

## Historie
Slavuta vart grunnlagd som familiesetet for Sanguszko-prinsane. Mellom 1922 og 1939 låg han langs grensa til Sovjetunionen med Polen.

I 1791 sette Szapira-familien opp ei hebraisk prentepresse i Slavuta som publiserte ei innverknadsrik utgåve av Talmud.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slavuta|Slavuta]]» frå ,  den 30. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad (ukrainsk)
Zlatopil

**Zlatopil** (ukrainsk Златопіль) er ein by i Kharkiv oblast (provins) i Ukraina og vert ofte kalla Likhatsova. Byen har kring 30 000 innbyggjarar. Byen er kjend for Khimprom, som var ein av dei største kjemiske fabrikkane i det tidlegare Sovjetunionen. Byen ligg kring 100&nbsp;km søraust for Kharkiv.

I 1869 opna jernbanelinja Kursk-Kharkiv-Sevastopol og i august dette året vart det bygd eit lite stopp 80&nbsp;km frå Kharkov. Her stoppa toga for å fylle på vatn og brensel. Stoppet fekk namnet Likhatsjevo.

## Geografi og klima
Pervomajskyj har eit moderat kontinentalklima: kalde og snørike vintrar og varme somrar.



## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pervomaiskyi|Pervomaiskyi]]» frå ,  den 1. oktober 2012.*
Kupjansk

**Kupjansk** (ukrainsk Ку́пянськ, russisk Ку́пянск), er ein by i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kupjansk rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet og eit viktig trafikknutepunkt. Byen har kring 30 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kupyansk|Kupyansk]]» frå ,  den 1. oktober 2012.*
Balaklija

**Balaklija** (ukrainsk Балаклія, russisk Бaлaклeя,  *Balakleja*) er ein by i Kharkiv oblast (provins) aust i Ukraina. Han er det administrative senteret i Balakliyskyj rajon (distrikt) og er eit viktig jernbaneknutepunkt i oblastet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Balakliya|Balakliya]]» frå ,  den 1. oktober 2012.*
Synelnykove

**Synelnykove** (ukrainsk Синельникове; russisk Синельниково - *Sinelnikovo*) er ein by i Dnipropetrovsk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 30 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Synelnykove|Synelnykove]]» frå ,  den 1. oktober 2012.*