open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cape Buromskiy

**Cape Buromskiy** er det nordlegaste punktet på Krylov Peninsula. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947, og kartlagd frå flyfoto teken av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958. Det vart namngjeve av sistnemnde etter eit medlem frå den sovjetiske ekspedisjonen, hydrograf N.I. Buromskij, som døydde i Antarktis i 1957.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Buromskiy|Cape Buromskiy]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Drake Head

**Drake Head** er eit nes på vestsida av innløpet til Davies Bay. Det vart oppdaga frå «Terra Nova» under løytnant Harry L.L. Pennell i Royal Navy i februar 1911. og kalla opp etter Francis R.H. Drake, ein meteorolog ombord på «Terra Nova».

## Kjelder
Cape Kinsey

**Cape Kinsey** er eit isdekt nes ved austsida av Davies Bay. Det vart oppdaga i februar 1911 av løytnant H.L.L. Pennell i Royal Navy, under Terra Nova-ekspedisjonen leia av Robert Falcon Scott. Det vart namngjeve av den britiske antarktisekspeidsjonen etter Mr. J.J. Kinsey, som var den offisielle representanten for ekspedisjonen i Christchurch på New Zealand.

## Kjelder
Lavallee Point

**Lavallee Point** er det nordlegaste punktet på Shipton Ridge i Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarktis Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition (1964) som rapporterte at dei kalla neset opp etter løytnant Lavallee i U.S. Navy som assisterte ekspedisjonen i Allan Hills.

## Kjelder
Stopes Point

**Stopes Point** er det nordlegaste punktet på Tilman Ridge, ein nordvestleg arm av Allan Hills i Oates Land. Det vart undersøkt av New Zealand Antarktis Research Program (NZARP) Allan Hills Expedition, 1964, og kalla opp etter Marie Stopes, som var ekspert på paleobotanikk frå karbontida og derfor geologien i området. 

## Kjelder
Williamson Head

**Williamson Head** er eit kjenneleg nes 6&nbsp;nautiske mil (11&nbsp;km) vest-nordvest for Drake Head på kysten av Antarktis. Det vart oppdaga frå «Terra Nova» i februar 1911 i løpet av den siste ekspedisjonen til Robert Falcon Scott. Det er kalla opp etter kvartermeister Thomas S. Williamson i Royal Navy, eit ekspedisjonsmedlem.

## Kjelder
Harry Pennell

**Harry Lewin Lee Pennell** () var ein offiser i Royal Navy. Han deltok på Terra Nova-ekspedisjonen til Antarktis 1910–1913 leia av Robert F. Scott. Etter at ekspedisjonen var sett i land ved Cape Evans overtok han kommandoen over ekspedisjonsskipet «Terra Nova» og segla austover med ei gruppe som planla å utforske King Edward VII Land. Ute av stand til å finne ein eigna stad å gå i land, vart det avgjort å reise vestover og utforske Victoria Land. På vegen støytte dei på Roald Amundsen i Hvalbukta under førebuingane hans i kappløpet om Sørpolen. Den 22. februar 1911 oppdaga han Oates Coast som han kalla opp etter kaptein Lawrence Oates. Sjølv har han fått Pennell Coast kalla opp etter seg. 

Han fall i Jyllandsslaget 1916 då HMS «Queen Mary» vart søkkt av tyske skip.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Harry Pennell|Harry Pennell]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Harry Pennell collection
*Encyclopaedia Britannica 1911
Ablation Point

**Ablation Point** , òg kalla **Punta Ablación**, er det austlegaste punktet på ein krokforma rygg på nordsida av innløpet til Ablation Valley på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935, av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Det vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det vart namngjeve av FIDS etter nærliggande Ablation Valley.

## Sjå òg
*Ablation Lake

## Kjelder
Belemnite Point

**Belemnite Point** er austenden av ein hovudsakleg isfri, krokforma rygg, halvvegs mellom Lamina Peak og Ablation Point og 2&nbsp;nautiske mil innover frå George VI Sound på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå desse bileta av W.L.G. Joerg. Det vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition og kartlagd på ny i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det fekk dette namnet frå FIDS fordi det vart funne fossil av belemnittar der.

## Kjelder
Berlioz Point

**Berlioz Point** er eit snødekt nes på sørsida av Beethoven Peninsula på Aleksanderøya heilt nordvest i bukta som er dekt av Bach isbrem. Den sørlege delen av Aleksanderøya vart først grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service i 1940, men dette neset var ikkje klårt definert. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960 og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter den franske komponisten Hector Berlioz.

## Sjå òg
* Rossini Point
* Mazza Point
* Radigan Point

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Berlioz Point|Berlioz Point]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Brown

**Cape Brown** er eit kjenneleg, isdekt nes 5,5&nbsp;nautiske mil nord-nordaust for toppen av Mount Nicholas (heilt nord i Douglas Range), og markerer austsida av innløpet til Schokalsky Bay på nordaustkysten av Aleksanderøya. Det vart oppdaga frå avstand av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot i 1909, men kartlagd som ein del av ei lita øy. Det vart fotografert frå lufta i 1937 av British Graham Land Expedition under Rymill og seinare grovt kartlagd frå bilete. Det vart kartlagd frå bakken i 1948 av Colin C. Brown i Falkland Islands Dependencies Survey ved Stonington Island, 1948–49, som neset er kalla opp etter.

## Sjå òg

* Cape Vostok
* Kosar Point

## Kjelder
Damocles Point

**Damocles Point** er eit nes på austkysten av Aleksanderøya, 3&nbsp;nautiske mil aust-søraust for sørtoppen av Mount Tyrrell. Eit lite klippeframspring nær sjøen ligg nedanfor ein 60 meter høg isklipp. Neset ligg nær George VI Sound mot Rymill Coast i Palmer Land. Det vart først fotografert frå lufta i 1937 av British Graham Land Expedition under Rymill. Det vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey, og det fekk dette namnet av dei fordi isklippene som hang over neset såg ut som sverdet til Damokles.

## Kjelder
Dykeman Point

**Dykeman Point** er eit snødekt nes mellom Rameaufjorden og Verdifjorden, heilt nordvest på Pesce Peninsula på Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967–68 og frå Landsatbilete frå 1972–73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offsier Paul R. Dykeman i US Navy, befalshavande i Antarktis Development Squadron Six (VXE-6) frå mai 1981 til mai 1982.

## Kjelder
Kosar Point

**Kosar Point** er eit snødekt nes som utgjer det vestlegaste punktet på Eroica Peninsula, som ligg sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947 og kartlagd frå fotografi av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967-68 og frå Landsatbilete 1972-73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser William S. Kosar i US Navy som var med på å tilpasse fly for å radiosondeoppdrag over kontinentet. 

## Sjå òg
* Ablation Point
* Mazza Point
* Triton Point

## Kjelder
Mazza Point

**Mazza Point** er eit snødekt nes som ligg mellom Brahmsfjorden og Mendelssohnfjorden, på nordvestenden av Derocher Peninsula, ei mindre halvøy som strekkjer seg nordvestover frå Beethoven Peninsula, som ligg sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy i 1967-68 og frå Landsatbilete frå i 1972-73. Neset vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) til ære for offiser Joseph D. Mazza i US Navy, befalshavande i skvadron VXE-6 frå mai 1986 til mai 1987.

## Sjå òg
* Ablation Point
* Kosar Point

## Kjelder
Perce Point

**Perce Point** er eit lågt, isdekt nes 12 nautiske mil (22&nbsp;km) vest-nordvest for Berlioz Point på sørkysten av Beethoven Peninsula, som ligg vest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart oppdaga av Snow, Perce og Carroll frå U.S. Antarctic Service (USAS) under ein flytur frå Stonington Island den 22. desember 1940. Det vart opphavleg kalla «Cape Perce» etter Earl B. Perce, som var pilot på flyet som oppdaga neset, men namnet vart endra sidan. 

## Sjå òg
* Ablation Point
* Dykeman Point
* Mazza Point

## Kjelder
Radigan Point

**Radigan Point** er eit snødekt nes som ligg mellom Verdifjorden og Brahmsfjorden, heilt nord på Harris Peninsula, ei lita halvøy som stikk nordover frå Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i løpet av 1947-1948, og kartlagd frå fotografi av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Matthew J. Radigan, som var befalshavande i skvadron VXE-6 frå mai 1983 til mai 1984.

## Sjå òg
* Ablation Point
* Kosar Point
* Mazza Point

## Kjelder
Rossini Point

**Rossini Point** er eit snødekt nes på sørkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Neset markerer søraustsida av innløpet til bukta som Bach isbrem dekkjer. Det vart oppdaga og grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og kartlagd i større detalj frå flyfoto av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48 og av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Gioacchino Rossini (1792–1868), ein italiensk komponist.

## Sjå òg
* Berlioz Point
* Kosar Point
* Radigan Point
 
## Kjelder
Triton Point

**Triton Point** er eit klipperikt nes på austenden av den høge ryggen mellom Venusbreen og Neptunbreen på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Kysten i nærleiken vart først sett frå lufta av Lincoln Ellsworth den 23. november 1935, og grovt kartlagd frå bilete teken frå lufta W.L.G. Joerg. Neset vart grovt kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition og meir nøyaktig definert i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter plasseringa nær Neptunbreen, sidan Triton er ein av månane til planeten Neptun.

## Sjå òg
* Belemnite Point
* Dykeman Point
* Rossini Point

## Kjelder
Cape Vostok

**Cape Vostok** er eit klipperikt nes heilt vest i Havre Mountains og nordvest på Aleksanderøya i Antarktis. Det vart oppdaga av den første russiske Antarktisekspedisjonen i 1821 leia av Fabian Gottlieb von Bellingshausen og Mikhail Lazarev. Det vart kartlagd i detalj frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947–48, og sidan av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Neset vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter sluppen «Vostok», kommandert av Bellingshausen. Namnet tyder «aust», sjølv om neset ligg vest på øya.

## Sjå òg

* Cape Brown
* Cape Westbrook

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Vostok|Cape Vostok]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Kjelder
Cape Westbrook

**Cape Westbrook** er eit snødekt nes heilt sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Neset vart først kartlagd av US Geological Survey frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947, U.S. Navy, 1967–68, og frå U.S. Landsat-bilete teken i 1972-73. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Darrel E. Westbrook i US Navy, offiser i U.S. Naval Support Force i Antarktis, frå juni 1978 til juni 1980.

## Sjå òg
* Cape Vostok

## Kjelder
Cape Adams

**Cape Adams** er eit nes på sørenden av Bowman Peninsula på nordsida av innløpet til Gardnerfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, og vart namngjeve av han etter løytnant Charles J. Adams som då var pilot på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Adams|Cape Adams]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cape Boggs

**Cape Boggs** er eit bratt, isdekt nes heilt aust på Eielson Peninsula, på austkysten av Palmer Land, mellom Black Coast og Wilkins Coast. Det vart oppdaga av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla denne kysten på land og frå lufta i 1940. Det er kalla opp etter S.W. Boggs, geograf som gjorde politiske og geografiske studiar i Antarktis som vart nytta av USAS.

## Kjelder
Cape Brooks

**Cape Brooks** er eit nes markert av bratte veggar opp til 465 meter på sørsida av innløpet til New Bedfordfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service og igjen fotografert frå lufta i 1947 av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Cape Brooks vart namngjeve frå FIDS etter Charles E.P. Brooks, ein engelsk meteorolog i Meteorological Office frå 1907 til 1949.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Brooks|Cape Brooks]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Byrd

**Cape Byrd** er eit lågt, isdekt nes heilt nordvest på Charcot Island. Det vart oppdaga frå lufta og grovt kartlagd av sir Hubert Wilkins den 29. desember 1929 på ein flytur frå RRS «William Scoresby». Det vart namngjeve av Wilkins for kontreadmiral Richard E. Byrd i U.S. Navy som var ein kjend amerikanske oppdagar som leia fem ekspedisjonar til Antarktis. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947 av Derek J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Byrd|Cape Byrd]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cadle Monolith

**Cadle Monolith** er ein kjenneleg, noko isolert, berr monolitt eller eit nes i Antarktis som står heilt aust på Condor Peninsula, 9&nbsp;nautiske mil søraust for Cape MacDonald, på austkysten av Palmer Land. Neset vart kartlagt av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Gary L. Cadle, ein elektrikar ved Palmer Station i 1973.

## Kjelder
Carse Point

**Carse Point** er det vestlegaste neset på sørsida av munningen Rileybreen i Palmer Land og føre George VI Sound. Det består av fire toppar på opp til 1250 meter over havet. Det ligg skild frå Mount Dixey i nordaust av eit lågt isdekt skard og frå Mount Flower i aust av ein liten isbre. Massivet som neset er ein del av vart først fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth og kartlagd frå bilete av W.L.G. Joerg. Neset vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill og vart namngjeven i 1954 etter Verner D. Carse, medlem av BGLE, 1934–37.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carse Point|Carse Point]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Casey Point

**Casey Point** er ei smal klippe mellom Sheratonbreen og Arriensbreen i Mawson Escarpment i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av ANARE i 1956, 1960 og 1973 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J. N. Casey, den dåverande underdirektøren i Bureau of Mineral Resources, Geology and Geophysics i Australian Department of Minerals and Energy i Canberra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Casey Point|Casey Point]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cape Christmas

**Cape Christmas** er eit bratt nes i Antarktis på 320 moh. Det ligg på nordsida av innløpet til Wustfjorden, på austkysten av Palmer Land. Neset vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service. I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det fekk namnet sitt frå FIDS fordi dei feira jul i nærleiken av neset det året. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Christmas|Cape Christmas]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cape Collier

**Cape Collier** er ei vidt, isdekt cape på austkysten av Palmer Land, kring halvvegs mellom sørenden av Hearst Island og Cape Boggs. Det vart oppdaga i 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service som utforska denne kysten av land og frå lufta frå East Base, og kalla opp etter Zadick Collier, maskinist ved East Base.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Collier|Cape Collier]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Cox

**Cape Cox** er eit nes som strekkjer seg ut frå Dodson Peninsula på vestsida av Ronne isbrem. Det vart oppdaga frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961–67, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Larry E. Cox, ein radiomanm på Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1964.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Cox|Cape Cox]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Darlington

**Cape Darlington** er eit isdekt nes som stig opp til 305 meter, på sørsida av innløpet til Hiltonfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga i 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS), men på den tida trudde ein det var ei øy. Det vart oppdaga at det var eit nes på ein flytur under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) leia av Finn Rønne i november 1947. Det vart namngjeve av USAS etter Harry Darlington III, som deltok på sledeturen til East Base som utforska denne kysten så langt sør som Hiltonfjorden. Darlington deltok òg på RARE.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Darlington|Cape Darlington]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Lincoln Ellsworth

**Lincoln Ellsworth** () var ein amerikansk polfarar, ingeniør, landmålar og forfattar. Han leidde dei fyrste overflygingane over Arktis og Antarktis.

## Liv og virke
Ellsworth var fødd i Chicago i Illinois som son av James Ellsworth og Eva Frances Butler. Faren var ein velståande kolgruveeigar og finansmann som donerte 100&nbsp;000 dollar for å finansiere Roald Amundsen-ekspedisjonen til Nordpolen i 1925 med flygemaskinane «N&ndash;24» og «N&ndash;25».

Ellsworth deltok som navigatør på «N&ndash;24» der Leif Ragnar Dietrichson var flygar og Oskar Omdal mekanikar, medan Hjalmar Riiser-Larsen var flygar, Roald Amundsen sin navigatør, og Karl Feucht mekanikar på «N&ndash;25». Dei to luftskipa starta frå Ny-Ålesund på Svalbard den 21. mai 1925. Dei landa på  87° 44' nord, men hadde store vanskar med å kome i lufta igjen. «N&ndash;24» var skadd og måtte etterlatast. Først 15. juni hadde dei fått laga ein provisorisk startbane på 500 meter på isen der dei makta å ta av med «N&ndash;25» og kome velberga tilbake til Spitsbergen.

Saman med Amundsen er Ellsworth og mannskapet ombord i luftskipet «Norge» blitt kreditert for å ha vore dei første til å oppdage Nordpolen frå lufta under ei flyging frå Ny-Ålesund på Spitsbergen til Alaska i mai 1926.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lincoln Ellsworth|Lincoln Ellsworth]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*


## Bakgrunnsstoff
*Lincoln Ellsworth ved south-pole.com
Dawson Head

**Dawson Head** er eit høgt nes langs nordvestsida av Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey i 1974, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Opie L. Dawson, befalshavande på USCGC «Glacier» i løpet av International Weddell Sea Oceanographic Expedition i 1968.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dawson Head|Dawson Head]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Deacon

**Cape Deacon** er eit isdekt nes som utgjer søraustenden av Kemp Peninsula, på austkysten av Palmer Land. Det vart truleg oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service som fotograferte ein del av Kemp Peninsula medan denne kysten vart utforska frå lufta i desember 1940. I 1947 vart neset fotografert frå lufta av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, medan Falkland Islands Dependencies Survey kartla det frå bakken. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter George E.R. Deacon (1906–84), ein engelsk oseanograf og medlem av Discovery Investigations, 1927–39, og sidan direktør i National Institute of Oceanography, 1949–71,

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Deacon|Cape Deacon]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Fanning

**Cape Fanning** er eit nes på nordsida av innløpet til Violantefjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av U.S. Antarctic Service på ein flytur frå East Base den 30. desember 1940 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Edmund Fanning i Stonington og New York City, som i tillegg til utforsking av Antarktis i samband med selfangst og kvalfangst støtta andre sine ekspedisjonar til Antarktis. Boka hans *Voyages Round the World* vart publisert i 1833.

## Kjelder
Cape Fiske

**Cape Fiske** er eit nes som dannar austenden av Smith Peninsula, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Dette neset vart fotografert frå lufta av medlemmar frå U.S. Antarctic Service i desember 1940 og i 1947 av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey kartla han frå bakken. Det vart namngjeve av Rønne for C.O. Fiske, ein klimatolog under Ronne-ekspeidsjonen.

## Kjelder
Flagon Point

**Flagon Point** er eit nes nedanfor to toppar på høvesvis 295 og 395&nbsp;moh, på sørsida av innløpet til Schottfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service. Det vart kartlagd i 1947 av eit samla lag frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon og Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og fekk dette namnet frå FIDS fordi dei to toppane minna om ei velta kanne (*flagon* på engelsk) sett frå nord eller sør.

## Kjelder
Cape Healy

**Cape Healy** er eit kjenneleg, firkanta nes som utgjer nordsida av innløpet til Lamplughfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som utforska denne kysten på land og frå lufta i 1940. Det vart kalla opp etter Joseph D. Healy, eit medlem av Byrd-ekspedisjonen, 1933–35, og ein hundeførar ved East Base, 1939–41.

## Kjelder
Gurney Point

**Gurney Point** er eit lite klipperikt nes i George VI Sound, opp til 610 moh heilt vest på ein rygg mellom Bertrambreen og Ryderbreen på vestkysten av Palmer Land i Antarktis. Neset vart først oppdaga og fotografert frå lufta den 23. november 1935 av Lincoln Ellsworth, og vart kartlagd frå bilete av W.L.G. Joerg. Det vart kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954 for Norman A. Gurney, eit medlem av BGLE, 1934–37.

## Kjelder
Cape Hattersley-Smith

**Cape Hattersley-Smith** er eit nes markert av ein kjegleforma topp ved søraustenden av Condor Peninsula, 5&nbsp;nautiske mil sørvest for Cape Knowles på Black Coast i Palmer Land i Antarktis. Neset vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service den 30. desember 1940. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) – Ronne antarktiske forskingsekspedisjon frå Stonington Island i november 1947 og vart fotografert på ny av U.S. Navy i 1966. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1984 etter den britiske geologen Geoffrey Francis Hattersley-Smith.

Hattersley-Smith var baseleiar for FIDS og glasiolog ved Admiralty Bay i Sør-Shetlandsøyane, 1948–49. I perioden 1951–73 var han med Defense Research Board of Canada og gjorde feltforsking i Arktis. Frå 1973 var hen med British Antarctic Survey og var sekretær for UK Antarctic Place-Names Committee, 1975–91. Hattersley-Smith skreiv òg *The History of Place-names in the Falkland Islands Dependencies (Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane)*, Cambridge, 1980 og *The History of Place-names in the British Antarctica*, Cambridge, 1991,

## Kjelder
Cape Herdman

**Cape Herdman** er eit breitt, isdekt nes som utgjer det sørlege neset ved innløpet til Violantefjorden på Black Coast i Palmer Land i Antarktis. Neset vart fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service; det vart fotografert på ny frå lufta i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon og i samband med Falkland Islands Dependencies Survey kartlagd frå bakken. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Henry F.P. Herdman (1901–67), ein britisk oseanograf som var eit medlem av den vitskaplege avdelinga av Discovery Investigations, 1924–49, og var sidan tilsett i National Institute of Oceanography, 1949–67.

## Kjelder
Cape Hinks

**Cape Hinks** er eit bratt nes nedanfor ein høg isdekt dom, heilt nord i Finley Heights på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert av sir Hubert Wilkins på flyturen hans den 20. desember 1928. Det vart seinare fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth i 1935, og av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Neset vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur R. Hinks, sekretær i Royal Geographical Society, 1915–45, som i studiane han publiserte samla oppdagingane til Wilkins, Ellsworth, Rymill og USAS i området.

## Kjelder
Cape Howard

**Cape Howard** er eit høgt, flatt, snødekt nes ytst på halvøya mellom Lamplughfjorden og Odomfjorden, på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Det vart oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service som utforska langs denne kysten på bakken og frå lufta i 1940. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter August Howard, grunnleggar av American Polar Society og redaktør i *[[The Polar Times]]*.

## Kjelder
Cape Keeler

**Cape Keeler** er eit isdekt nes, som heller slakt oppover mot nordvest til 520 m, på sørsida av innløpet til Revellefjorden på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga 20. desember 1928 av sir Hubert Wilkins, som namngav det etter Fred E. Keeler frå Lockheed Company. Ein base og ein meteorologisk stasjon vart oppretta ved Cape Keeler av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne i 1947-48.
 
## Kjelder
Cape Kidson

**Cape Kidson** er eit bratt nes på 300 moh på nordsida av innløpet til New Bedfordfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart først oppdaga og fotografert frå lufta av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. I 1947 neset vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det vart namngjeve frå FIDS etter Edward Kidson sin var meteorolog på New Zealand og forfattar av meteorologisk rapportar frå den britiske antarktiskekspedisjonen under Ernest Shackleton, 1907–09 og Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, 1911-14.

## Kjelder
Cape Knowles

**Cape Knowles** er eit nes på 20,5&nbsp;m, på nordsida av innløpet til Hiltonfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av medlemmar frå East Base av UK Antarctic Service (USAS) i 1940 og kalla opp etter Paul H. Knowles, geolog og leiaren for sledelaget til East Base som kartla denne kysten som langt sør som Hiltonfjorden.

## Kjelder
Lamb Point

**Lamb Point** er eit lågt, isdekt nes på sørsida av innløpet til Howkinsfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Det vart namngjeve frå FIDS etter H.H. Lamb, meteorolog på det britiske kvalkokeriet «Balaena» i Antarktis i 1946-47, som førebudde daglege vêrvarsel for kvalflåten, arbeidde for FIDS og andre meteorologisk rapportar.
 
## Kjelder
Lewis Point

**Lewis Point** er eit nes med bratte klipper på nordsida nedanfor ein isdekt kuppel, 510 moh, ved sørsida av munningen av Anthonybreen, på austkysten av Palmer Land. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det vart namngjeve av Rønne etter oberst Richard L. Lewis som skaffa feltutstyr og klede for RARE.
 
## Kjelder
Cape Little

**Cape Little** er eit nes heilt aust på halvøya mellom Wright- og Kellerfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart truleg sett frå lufta av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som fotograferte Wright lnlet i desember 1940. Det vart fotografert av lufta i løpet av 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Det vart namngjeve av Rønne for Delbert M. Little, nestkommedanderande i U.S. Weather Bureau, som arrangerte utsendingane av vêrmeldingane frå RARE.

## Kjelder
Cape MacDonald

**Cape MacDonald** er eit nes i Antarktis på 435 moh. Det ligg på sørsida av innløpet til Odomfjorden, på austkysten av Palmer Land. Neset vart oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som utforska området på bakken og frå lufta i 1940 og kalla opp etter J.E. MacDonald, ein utsending i felten og sekretær i USAS.

## Kjelder
Cape Mackintosh

**Cape Mackintosh** er eit lågt, isdekt nes som utgjer nordenden av Kemp Peninsula og austsida av Masonfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart truleg oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som fotograferte ein del av Kemp Peninsula medan dei utforska denne kysten frå lufta i desember 1940. I 1947 vart neset fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), som i lag med Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det vart namngjeve frå FIDS etter Neil A. Mackintosh (1900–74), som var ein britisk marinebiolog, oseanograf og ekspert på kvalar i Antarktis. Han var medlem av Discovery Investigations frå 1924 og vitskapleg leiar 1929–49. Seinare var han underdirektør National Institute of Oceanography (no Oceanographic Sciences), 1949-61.

## Kjelder
Cape Mawson

**Cape Mawson** er eit lågt, isdekt nes som utgjer søraustenden av Charcot Island. Det vart oppdaga frå lufta og grovt kartlagd av sir Hubert Wilkins den 29. desember 1929, på ein flytur gjort kring øya. Det vart namngjeve av Wilkins etter sir Douglas Mawson som utforska Australsk Antarktis og leia Den australasiatiske antarktisekspedisjonen, 1911–14, og British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929-31. Det vart kartlagd på ny frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1947 av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960.

## Kjelder
Cape Mayo

**Cape Mayo** er eit nes på austenden av eit flatt, isdekt platå på 500 m, som ligg mellom Cape Keeler og Miller Point på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på ein flytur, 20. desember 1928, og vart namngjeve av han etter William B. Mayo i Ford Motor Company. Det vart undersøkt grundigare for lufta av Lincoln Ellsworth i 1935, og frå fly og sledeturar langs denne kysten av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940.

## Kjelder
Miller Point

**Miller Point** er eit, svart, bert nes på 250 m på nordsida av innløpet til Caseyfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av sir Hubert Wilkins på ein flytur den 20. desember 1928, og vart namngjeve av han etter George E. Miller i Detroit. Det vart undersøkt grundigare etter ein flytur av Lincoln Ellsworth i 1935, og frå lufta og frå bakken av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940.

## Kjelder
Moe Point

**Moe Point** er eit nes med nakne klipper like sør for Croombreen på nordvestsida av Smithfjorden i Palmer Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) i 1974. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard L. Moe ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Palmer Station i 1974.

## Kjelder
Moore Point

**Moore Point** er eit kupert nes nedanfor ei lita topp, føre George VI Sound og på nordsida av munningen av Meiklejohnbreen, på vestkysten av Palmer Land. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954 etter James I. Moore, andremaskinist på «Penola» i løpet av BGLE, 1934-37.

## Kjelder
Cape Musselman

**Cape Musselman** er eit nes på sørsida av innløpet til Palmer lnlet, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS) som utforska denne kysten til lands og frå lufta frå East Base i 1940. Det er kalla opp etter Lytton C. Musselman, medlem av laget i East Base som utførte sledeturar til Dyer Plateau i nærleiken av Mount Jackson, som ligg innanfor dette neset. 

## Kjelder
Old Mans Head

**Old Mans Head** er eit mørkt nes på sørsida av innløpet til Wustfjorden, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart neset fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla han frå bakken. Det skildrande namnet vart gjeven frå FIDS.

## Kjelder
Cape Schlossbach

**Cape Schlossbach** er eit nes på austenden av Prehn Peninsula mellom Hansen- og Gardnerfjorden på austsida av basen på Den antarktiske halvøya. Neset vart oppdaga av Finn Rønne i 1940 eller og 1947–48, og han namngav det etter offiser Isaac Schlossbach, nestkommanderande på ekspedisjonen og offiser på skipet Port of Beaumont i Texas.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Schlossbach|Cape Schlossbach]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cape Sharbonneau

**Cape Sharbonneau** er eit avrunda, snødekt nes på sørsida av innløpet til Lehrkefjorden, på austkysten av Palmer Land. Medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) utforska denne kysten i 1940. Dei kartla neset som ei øy dei kalla opp etter Charles W. Sharbonneau, ein snikkar ved East Base. Det vart oppdaga at det var eit nes i 1947 under ein sledetur av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) og Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Sharbonneau|Cape Sharbonneau]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Simpson Head

**Simpson Head** er eit kjenneleg nes på 1065&nbsp;moh på nordsida av New Bedfordfjorden 6&nbsp;km nordvest for Cape Kidson, på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar frå U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart det fotografert frå lufta av medlemmar frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla det frå bakken. Det vart namngjeve frå FIDS etter sir George C. Simpson.

## Kjelder
Steeple Point

**Steeple Point** er eit lågt, isdekt nes på vestkysten av Palmer Land, omtrent 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) vest for Sandau Nunatak i Steeple Peaks. Neset vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i tilknytinga til Steeple Peaks.

## Kjelder
Wade Point

**Wade Point** er eit klipperik nes føre George VI Sound, opp til 915&nbsp;m og markerer vestenden av klippa som ligg mellom Millet- og Bertrambreen på vestkysten av Palmer Land. Det vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Det vart namngjeve i 1954 av medlemmar frå ekspedisjonen for Muriel H. Wade, som var sekretær for BGLE.

## Kjelder
Cape Walcott

**Cape Walcott** er eit bratt, isdekt nes på 625 moh, som utgjer sjøsida av Scripps Heights på austkysten av Palmer Land. Det vart oppdaga av sir Hubert Wilkins i 1928 og vart namngjeve av han etter Frederic C. Walcott i styret i American Geographical Society.

## Kjelder
Cape Rymill

**Cape Rymill** er eit bratt nes ovanfor den sentrale delen av Hearst Island langs austkysten av Palmer Land. Det er kalla opp etter John Rymill av medlemmar frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS) som kartla denne kysten til lands og frå lufta i 1940. Rymill var leiaren for British Graham Land Expedition (BGLE), og i 1936 for ein sledetur austover over Den antarktiske halvøya.
 
## Kjelder
Cape Wheeler

**Cape Wheeler** er eit bratt nes på 460 moh i Antarktis på nordsida av innløpet til Wrightfjorden på austkysten av Palmer Land. Neset vart fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS) og i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE). Det vart namngjeve av Finn Rønne, leiaren for ekspedisjonen, etter John N. Wheeler, president i North American Newspaper Alliance og ein bidragsytar for ekspedisjonen.

## Kjelder
Cape Zumberge

**Cape Zumberge** er eit bratt nes på vestsida av Ronne isbrem på sørvestenden av Orville Coast i Palmer Land i Antarktis. Namnet «Zumberge Nunatak» vart gjeve av det amerikanske laget under Det internasjonale geofysiske året ved  Ellsworth Station, 1957–58. Neset ligg lite nord for fjellet og er kalla opp etter James Zumberge, ein amerikansk glasiolog som studerte Rossisen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Zumberge|Cape Zumberge]]» frå ,  den 2. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Palmer Point

**Palmer Point** er eit nes på kysten av Antarktis, kring 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) vest for Strover Peak og 8 nautiske mil (15&nbsp;km) vest-nordvest for Caroline Mikkelsen-fjellet. Det vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Det vart vitja I.R. McLeod, ein geolog med ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som kartla Prince Charles Mountains i 1969. Det vart namngjeve av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter J. Palmer, ein helikopterpilot med ANARE («Nella Dan») i 1968.

## Kjelder
Steinnes

**Steinnes** er eit nes på søraustkysten av Prydzbukta, kring 4 nautiske mil (7&nbsp;km) aust-nordaust for Larsemannfjella. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936) og namngjeve av dei. 

## Kjelder
We Are the Winners

**«We Are the Winners»** (engelsk for *Me er vinnarane*) var det litauiske bidraget i Eurovision Song Contest 2006, framført på engelsk og fransk av LT United. Songen er skriven av Andrius Mamontovas, Saulius Urbonavičius og Viktoras Diawara.

Songen minner tematisk om «We Are the Champions» av Queen og i refrenget syng dei mellom anna «Me er vinnarane av Eurovision/Me, me er! [...] Så, du må røyste, røyste, røyste på vinnarane!».

Under verdsmeisterskapen i fotball i 2006 framførte gruppa songen med ny tekst. 13. juni 2006 framførte Robbie Williams songen under eit show i Belgia.

## Eurovision Song Contest 2006
«We Are the Winners» er éin av få songar i Eurovision Song Contest som har vorte bua på.

### Semifinalen
Sidan Litauen ikkje kvalifiserte seg til finalen i 2005 vart songen fyrst framført i semifinalen. Songen starta som nummer 18, etter Nederland med «Amambanda» av Treble og før Portugal med «Coisas de nada» av Nonstop. Litauen fekk til saman 163 poeng og enda på femteplass av totalt 23 bidrag. Bidraget gjekk dimed vidare til finalen.

### Finalen
Songen starta som nummer 14 i finalen, etter Bosnia-Hercegovina med «Lejla» av Hari Mata Hari og før Storbritannia med «Teenage Life» av Daz Sampson. Litauen fekk til saman 162 poeng og enda på sjetteplass av totalt 24 bidrag. Litauen vart dimed direktekvalifisert til finalen i 2007. Etter finalen song vinnargruppa Lordi refrenget til «We Are the Winners» då dei ankom pressekonferansen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We Are the Winners|We Are the Winners]]» frå ,  den 2. januar 2013.*  

## Fotnotar
Takaka-elva

**Takaka-elva** ligg nordvest på Sørøya på New Zealand. Ho renn nordover i om lag 70 km|, og munnar ut i Golden Bay nær byen Takaka.
 
Det vart rapportert i januar 2007 at Takaka er ei av dei stadig fleire av elvene på Sørøya der det er funne førekomst av den invasive kiselalgen *[[Didymosphenia geminata]]*.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Takaka River|Takaka River]]» frå ,  den 2. januar 2013.*
Eino Kirjonen

**Eino Einari Kirjonen** () var ein finsk skihoppar frå Björkö. Han vann den tysk-austerrikske hoppveka 1961/62. Mellom 1955 og 1962 vart han finsk meister fire gongar.

## Aktiv
Kirjonen vart nummer to i nyttårshopprennet 1954 i Garmisch-Partenkirchen. Same plasseringa fekk han også samanlagt i den tysk-austerrikske hoppveka 1953/54, begge gongane var det Olaf B. Bjørnstad som toppa resultatlistene. Sidan i 1954 vart Kirjonen nummer to i Lahti-rennet, bakom den ferske verdsmeisteren Matti Pietikäinen. Kirjonen fekk to andreplassar og ein tredjeplass i renn under den tysk-austerrikske hoppveka 1954/55, men vart likevel nummer to samanlagt, 2,8 poeng bakom landsmannen Hemmo Silvennoinen. Seinare i 1955-sesongen vann han i hopprennet Lahti-spelen og fekk delt andreplass i Holmenkollen bak landsmannen Aulis Kallakorpi.

I opningsrennet i hoppveka 1955/56 delte Kirjonen sigeren i rennet i Oberstdorf med Kallakorpi. Han kom deretter på andreplass i Garmisch-Partenkirchen, etter dette rennet reiste dei finske skihopparane vidare. Under vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo kom han på sjuandeplass, landsmennene Antti Hyvärinen og Kallakorpi sikra finsk dobbeltsiger. Kirjonen vart til sist i OL-sesongen nummer to i Lahti, poenget bak Silvennoinen og poenget framom Juhani Kärkinen.

Nyårsdag 1957 vart Kirjonen nummer to i Garmisch-Partenkirchen, like bakom Nikolaj Kamenskij frå Sovjetunionen. Rollene var omsnudd i Innsbruck, der Kirjonen tok ein klar siger føre Kamenskij. Kirjonen oppnådde 862,1 poeng i hoppveka 1956/57, og enda 0,7 poeng bakom landsmannen Pentti Uotinen som tok sin fyrste og einaste store hopptriumf. Same sesongen vann Kirjonen den finske meisterskapen i skihopping for andre gong. I Holmenkollen 1957 kom han på andreplass bak austtyske Helmut Recknagel. Kirjonen oppnådde to nye andreplassar i renn i hoppveka 1958/59; høvesvis Oberstdorf og Bischofshofen. Han vart i 1960 finsk meister for tredje gong.

I 1962 lukkast Kirjonen med å vinne den tysk-austerrikske hoppveka. Han vann rennet i Oberstdorf og sigra samanlagt med 865,1 poeng, nærare tolv poeng føre Willi Egger frå Austerrike. Same året vann han den finske meisterskapen for fjerde gong og kom på andreplass i Svenska skidspelen i Falun, men var heile 16 poeng bakom vinnaren Toralf Engan. Kirjonen deltok siste gong i den tysk-austerrikske hoppveka 1964/65 og vart nummer tolv i Garmisch-Partenkirchen.

Han døydde i Kouvola i 1988, 55 år gammal.

### Plasseringar i ymse store meisterskap og renn
* 1954: Nr 2 i Garmisch-Partenkirchen og i Lahti
* 1955: Finsk meister. Vinnar i Lahti. Nr 2 i Holmenkollen
* 1956: Vinnar i Oberstdorf og nr 2 i Lahti. Nr 7 i vinter-OL
* 1957: Finsk meister. Nr 2 i Holmenkollen
* 1959: Nr 2 i Oberstdorf og i Bischofshofen
* 1960: Finsk meister. Nr 4 i Lahti. Nr 17 i vinter-OL i Squaw Valley
* 1961: Nr 6 i Lahti
* 1962: Vinnar av hoppveka. Finsk meister. Nr 2 i Falun. Nr 12 i normalbakken i ski-VM i Zakopane
* 1963: Nr 3 i Lahti

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:fi:Eino Kirjonen|Eino Kirjonen]]» frå , den 2. januar 2013.* 
 
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Riuwaka-elva

**Riuwaka-elva** ligg i regionen Nelson, nordvest på Sørøya på New Zealand. Ho renn i 20 km før ho munnar ut i Tasman Bay, nær byen Riwaka, 10 km nord for Motueka.

Elvedalane til Riuwaka aog den nærliggjande Takaka River dannar delar av fjellpasset der den einaste vegen mellom Tasman Bay og Golden Bay går.

Delar av elveløpet går under jorda gjennom sandsteinsgrotter, og kjem opp att i dagen ved *The Riwaka Resurgence*. Denne staden er populær både blant turoperatørar og dykkarar, fordi vatnet alltid er krystallklårt, og heller kjølig, til og med midtsommars.

Namnet på elva blei tidlegare skrive «Riwaka». Skrivemåten blei endra i 2014.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Riwaka Riwer|Riwaka Riwer]]» frå ,  den 2. januar 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
*Foto av dykking i Riwaka Resurgence
Cape Reichelderfer

**Cape Reichelderfer** er eit avrunda, hovudsakleg isdekt nes 4 nautiske mil (7&nbsp;km) aust for DeBusk Scarp, som ligg på vestsida av Stefansson Strait på austkysten av Palmer Land. Dette neset vart sett av sir Hubert Wilkins som utforska denne kysten under ein flytur den 20. desember 1928. Det vart kartlagd i 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS) og feilaktig kalla Cape Rymill på den tida. Det vart sett på ny i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne som namngav det etter Francis W. Reichelderfer, som var sjef i U.S. Weather Bureau.
 
## Kjelder
Henry Glaß

**Henry Glaß** () er ein tysk, tidlegare skihoppar frå Rodewisch i Sachsen som representerte Aust-Tyskland. Han vann OL-bronse i 1976, VM-bronse i skiflyging 1977 og VM-sølv i 1978. To gongar, 1971/72 og 1979/80, vart han nummer to i den tysk-austerrikske hoppveka.

## Aktiv
Glaß fekk si fyrste internasjonale meisterskapsmedalje som 16-åring, då han tok sølv i junior-EM 1969. Han debuterte i den tysk-austerrikske hoppveka i 1970/71 utan å verte lagt merke til. Året etter vart han nummer to samanlagt, 21 poeng bak nordmannen Ingolf Mork, men utan å kome på pallen i noko renn. Glaß deltok i normalbakken under vinter-OL 1972 i Sapporo og vart nummer 18.

Frå 1976 til -78 vann Glaß kvart år ein medalje i den årlege internasjonale skimeisterskapen. Under OL i Innsbruck 1976 tok han bronse i den store bakken (K90). Året etter fekk han ein ny bronsemedalje, då under VM i skiflyging i Vikersundbakken. Glaß tok så sølv i normalbakken (K70) under VM 1978 i Lahti, 1,5 poeng bakom landsmannen Matthias Buse.

På nyåret i 1977 vann Glaß hoppvekerennet i Bergisel-bakken i Innsbruck, hans fyrste og einaste siger under ei hoppveke. Samanlagt vart han det året nummer tre, sesongen etter kom han på fjerdeplass i hoppveka. Hoppveka 1979/80 fekk han til saman 912,9 poeng og slo landsmennene Manfred Wolf og Klaus Ostwald med høvesvis to og seks tidels poeng og vart nummer to, austerrikaren Hubert Neuper var suverent best. I vinter-OL 1980 i Lake Placid kom han på 11. plass i storbakken.

Glaß la opp som aktiv i 1981.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Henry Glaß|Henry Glaß]]» frå , den 2. januar 2013.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*
Aulis Kallakorpi

**Aulis Arnold Kallakorpi**, fødd **Nuutinen**, () var ein finsk skihoppar frå Kuusankoski. Han tok sølvmedaljen i skihopping under vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo. Kallakorpi var ein «dei flygande finnane», som under trenaren Lasse Johansson revolusjonerte hoppsporten ved å ta i bruk den såkalla aerodynamiske stilen.

### Aktiv
Kallakorpi vann sølvmedaljen under den finske skimeisterskapen i 1952. Året etter vann han ein klar siger i hopprennet i Lahti-spelen. I VM i Falun i 1954 vart han nummer 30.

Kallakorpi deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i fire år på rad, frå 1953/54 til 1956/57. I si fyrste hoppveka kom han som best på tredjeplass i opningsrennet. Han kom tilbake året etter og vann dei to fyrste renna i hoppveka; i Oberstdorf 30. desember 1954 og i Garmisch-Partenkirchen to dagar seinare. Kallkorpi kopierte sigeren i Oberstdorf i romjula 1955, ein siger han delte med landsmannen Eino Kirjonen. Samanlagt vart Kallakorpi nummer fire i 1953/54, nummer tre i 1954/55, samt nummer sju i 1956/57; i 1955/56 deltok finnane berre i dei to renna i Vest-Tyskland.

Kallakorpi vann Holmenkollrennet i 1955, to poeng føre Torbjørn Falkanger og landsmannen Kirjonen. Sesongen etter var han tilbake i Kollen og kom på delt tredjeplass, landsmannen og olympiameisteren Antti Hyvärinen sigra. I mellomtida hadde Kallakorpi fått sølvmedaljen i olympiaden i Cortina d'Ampezzo under 1956, bakom nettopp Hyvärinen.

Kallakorpi døydde i St. Michel i 2005.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Aulis Kallakorpi|Aulis Kallakorpi]]» frå , den 2. januar 2013.* 
 
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar