open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blue Jeans av Lana Del Rey

«**Blue Jeans**» er ein song av den amerikanske songaren og låtskrivaren Lana Del Rey, gjeven ut på det andre studioalbumet hans *[[Born to Die av Lana Del Rey|Born to Die]]* (2012). Songen var den tredje singelen frå albumet og kom ut 8. april 2012 på Interscope Records, og kom òg med på EPen *[[Lana Del Rey (EP)|Lana Del Rey]]* (2011). Songen er produsert av Emile Haynie og vart skriven av Del Rey, Haynie og Dan Heath. «Blue Jeans» er ein neddempa popballade med element av alternativ hiphop. Songen vart nytta i fjernsynsserien *[[fjernsynsserien Ringer|Ringer]]*, i lag med «Video Games», og dette var med på å kaste Rey fram i lyset. 
Ein heller dårleg framføring av songen på *[[Saturday Night Live]]* gjorde at Del Rey fekk mykje kritikk. Singelen selde derimot bra i Europa og Asia og nådde Topp 10 i Belgia, Polen og Israel. Det vart laga to musikkvideoar til songen. Den første laga Del Rey sjølv, medan den andre vart regissert av Yoann Lemoine med element av film noir og ein krokodille. I videoen vert den fiktive kjærasten til Del Rey spelt av Bradley Soileau, ektemannen til popsongaren Porcelain Black.

«Blue Jeans» fekk positive meldingar frå kritikarane.

## Innhald


;Remixes EP (1)
# "Blue Jeans" (Remastered)
# "Blue Jeans" (Gesaffelstein Remix)
# "Blue Jeans" (Odd Future's the Internet Mix)
# "Blue Jeans" (Blood Orange Remix)

;Remixes EP (2)
# "Blue Jeans" (feat. Azealia Banks) (Smims & Belle Remix)	
# "Blue Jeans" (Gesaffelstein Remix)
# "Blue Jeans" (RAC Mix)
# "Blue Jeans" (Club Clique's Nothing Is Real Remix)	
# "Blue Jeans" (Kris Menace Remix)
# "Blue Jeans" (Penguin Prison Remix)

;Picture Vinyl
# "Blue Jeans"
# "Carmen"

;Promo CD
# "Blue Jeans" (Radio edit)
# "Blue Jeans" (Album version)

;French Card Sleeve Single CD
# "Blue Jeans" (Album version)
# "Blue Jeans" (Club Clique's Nothing Is Real Remix)
# "Blue Jeans" (feat. Azealia Banks) (Smims & Belle Remix)	
# "Blue Jeans" (Gesaffelstein Remix)
# "Blue Jeans" (Odd Future's the Internet Mix)
# "Blue Jeans" (Kris Menace Remix)
# "Blue Jeans" (Penguin Prison Remix)
# "Blue Jeans" (RAC Mix)
# "Blue Jeans" (Blood Orange Remix)



## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue Jeans av Lana Del Rey|Blue Jeans av Lana Del Rey]]» frå ,  den 10. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
*
*
Carl von Schmettow

**Carl von Schmettow**, **Carl Jacob Waldemar von Schmettow** () var ein tyskfødd offiser og riksgreve som gjorde teneste i Danmark-Noreg. I januar 1814 utnemnde Kristian Fredrik han til kommanderande general nordafjells.  Våren 1814 var han kongens forhandlar overfor Sverige.

Carl von Schmettow var gift og busett i Trondheim frå 1775 og døydde der i 1821.

## Kjelder
*Carl Jacob Waldemar von Schmettow frå Eidsvoll 1814
*Carl Von Schmettow frå Norsk biografisk leksikon
Valdres Skiferbrot

**Valdres Skiferbrot** er eit steinbrot i Rogne i Øystre Slidre kommune der det har vorte hogge ut skiferstein. 

Dei fleste skifergruvene tilhøyrde selskapet A/S Valdres Skiferbrud som vart grunnlagt i 1899, men uttak av skifer tok til alt på 1800-talet. 

Fram til 1906 da Valdresbanen vart lagt til Fagernes, vart skiferen frakta frå gruvene i Rogne med hest og kjerre. Om vinteren med hest og slede. Fram til 1906 vart skiferen køyrt til Hallingdal eller utover Ådalen. Med hest og kjerre tok denne turen minst 2-3 dagar ein veg. 

Frå 1880 til 1900 var interessa for skiferen frå Valdres stadig aukande. Mykje skifer gjekk med Valdresbanen til Oslo og til resten av Sør-Noreg. På Ullevål sykehus vart det brukte Valdres-skifer på to bygningar. Mykje skifer vart og eksportert. Beste eksportmarknaden var England. Der vart skiferen kalla *Viking-Slates*. Det vart og levert skifer til Nederland, Belgia, Tyskland, Danmark, Finland og Sverige. Auka etterspurnad etter skiferstein førte til høgare produksjon. I åra før første verdskrigen var minst 120 mann i arbeid i gruvene. Med steinkøyrarar, lagerarbeidarar på Fagernes, og ymse andre arbeid, kom talet opp i minst 150 mann på det meste. 

Arbeidet med skiferen var i stor grad mannsdominert. Kvinner fann ein berre i matbrakkene. Det kom folk frå utlandet for å arbeide i skifergruvene i Valdres. De fleste arbeidarane kom frå gruve-distrikta i Wales. Ein kjenner til at til saman ni mann miste livet ved ulykker under arbeidet. Over lengre tid kunne og gruve-arbeidarane utvikle lungesjukdomen silikose.

Ei rekke selskap og bedrifter har vore involvert i arbeidet med skiferstein frå gruvene i Valdres. Nokre av desse er:
# A/S Valdres Skiferbrud
# Det Skandinaviske Skiferkompani
# Fjeldhammer Brug A/S
# Hovi Industrier A/S

I tillegg fann ein og skifer-gruver som vart eigd av private. Den siste private gruva var i drift frem til 1978.


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Valdres Skiferbrot|Valdres Skiferbrot]]» frå , den 11. november 2012.*
Willi Forrer

**Willi Forrer** () er ein sveitsisk, tidlegare skirennar frå Wildhaus i kantonen St. Gallen.

Forrer var spesialist i utfor-øvinga. Han presterte å verte nummer fire i utfor-tevlinga i tre store meisterskap på rad. Både under alpin-VM 1958 i Bad Gastein, vinter-OL 1960 i Squaw Valley og alpin-VM 1962 i Chamonix kom han på fjerdeplassen. Nærast medalje var han i 1958, då han kom i mål fire tidels sekund bak Jean Vuarnet frå Frankrike, mannen som to år seinare vart olympisk meister i øvinga.

Forrer vart sveitsisk meister i utfor tre gongar på rad, 1959, -60 og -62 (øvinga vart avlyst i 1961). Siste året vann han også den alpine kombinasjonen i meisterskapen.

## Kjelder
* OL-biografi 
* 'Liste der Schweizer Meister im Alpinen Skisport' på tysk wikipedia
* Fjernsynsinnslag om Forrer
Marokko i Eurovision Song Contest 1980

**Marokko** debuterte i Eurovision Song Contest 1980 i Haag i Nederland med songen «Bitakat Hob», framført på arabisk av Samira Bensaïd. Songen er skriven av 'Abd Al-'Atī Amyna og Malw Rawan. Bidraget vart valt internt av kringkastaren Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (SNRT).

Songen starta som nummer fem i finalen etter Luxembourg med «Papa pingouin» av Sophie & Magaly og før Italia med «Non so che darei» av Alan Sorrenti. Bidraget fekk sju poeng frå Italia og enda på 18. plass av totalt 19 bidrag. Det er den fyrste og førebels einaste gongen Marokko, og eit arabisk land, har delteke i tevlinga.

## Land Marokko gav poeng til

## Land Marokko fekk poeng frå

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Morocco in the Eurovision Song Contest 1980|Morocco in the Eurovision Song Contest 1980]]» frå ,  den 11. november 2012.*
Lesulaape

**Lesulaapa** (*Cercopithecus lomamiensis*) er ein apeart i gruppa av dyreapar og tilhøyrer marekattslekta. Den lever i Lomami Basin i Kongo.  Sjølv om den har vore kjent lokalt, var den ukjent for vitskapen fram til 2007. Oppdaginga vart vitskapleg stadfesta i 2012. Lesulaapa er den andre nye apearten som har blitt oppdaga sidan 1984.

Lesulapa lever i regnskogen i Den demokratiske republikken Kongo. Individet som vart sett i 2007 levde i fangenskap i landsbyen Opala. Sidan har den blitt observert i sitt naturlege leveområde. Ein finn arten mellom elvene Lomami og Tshuapa i den sentrale delen av landet.

## Kjelder

### Bibliografi
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Cambria

**Cambria** er eit eldre namn for Wales, danna som ei latinisert utgåve av det walisiske (eller kymriske) namnet *Cymru*. Det kan lett forvekslast med Cumbria nordvest i England.

## Ordsoge
Orda *cymry*, 'walisarar', *Cimbri* og *Cymru* er avleidd frå gammalwalisisk *combrog*, som tyder 'landsmann'. Både Cumbria og Cumberland har liknande opphav.

## Cambria i soga
Geoffrey av Monmouth fortel i første delen av sin pseudohistorie, *[[Historia Regum Britanniae]]* ('Soga om dei britiske kongane') frå rundt 1136, at Brutus frå Troja hadde tre søner som han delte Britannia mellom etter at han hadde erobra landet. Den eldste sonen Locrinus fekk landet mellom elvene Humber og Severn, og kalla det for Loegria eller Logres (latin for det walisiske namnet *Lloegr*, 'England'). Den yngste sonen Albanactus fekk alt landet nord for Humber som var Albania ('Skottland'). Den midtre sonen, Kamber, blei gjeven alt landet bortanfor Severn og det fekk namnet «Cambria» etter han. Denne soga var omfattande sitert frå 1100-talet til ut på 1500-talet. Namnet «Cambria» levde vidare i litterært språk. 

## Oppkallingar
«Cambria» har gjeve namn til den geologiske perioden kambrium som var for rundt 542 millionar år til 488,3 millionar år sidan. Perioden fekk namnet kambrium av geologen Adam Sedgwick i 1835, etter at han hadde studert bergarter frå denne tidsalderen i Wales.

Det finst fleire småstader som heiter Cambria i USA, til dømes Cambria i California og Cambria i Wisconsin.

Cambria er også eit sjeldant brukt jentenamn i den engelskspråklege verda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cambria|Cambria]]» frå , og «[[:en:|Cambria]]» frå  den 11. november 2012.*
Mesoplodon traversii

***Mesoplodon traversii*** er ein spissnebbkval først oppdaga i 1872.

Den blir i dag rekna som *verdas mest sjeldsynte kvalart*. Ein veit svært lite om arten. Arten har ikkje noko offisielt norsk namn.

Det første funnet av arten var eit kranium i 1872 på New Zealand.

Nok eit kranium vart funne på 1950-talet på White Island òg på New Zealand. Det var først ikkje skildra, men vart seinare rekna med å komme frå ein ginkgo-toothed beaked whale (Mesoplodon ginkgodens)). 

I 1986 vart eit øydelagt kadaver funne skylt opp på ei stand på Robinson Crusoe Island utanfor Chile. Kadaveret vart handsama som ein ny art, *Mesoplodon bahamondi* eller **Bahamondespisskval**. Sidan dette var ei feilaktig skildring av ein alt eksisterande art er dette namnet ikkje lenger i bruk.

I 2010 stranda det eit mor med unge på New Zealand. I 2012 vart det påvist gjennom DNA-analyse at dei tilhøyrde arten *Mesoplodon traversii*. Dette var den første virkaplege observasjon av heile dyr. Til no har ein ikkje observert levande dyr.

## Økologi og status
Denne arten har aldri blitt sett i live, slik at ein kjenner ikkje til korleis den lever. Ein reknar med at den er lik andre mellomstore artar i *[[Mesoplodon]]*, som typisk lever på djupt vatn. Den vil i så tilfelle leve aleine eller i små grupper og leve på blekksprut og små fisk. Ungen blir truleg uavhengig av mora ved eittårsalderen som er det vanlege for dei fleste kvalar. 

Kor mange som finst av denne er arten er heilt ukjent, men den er truleg ikkje så mangetallig.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
*
*

* Whale & Dolphin Conservation Society (WDCS)
* Official webpage of the Memorandum of Understanding for the Conservation of Cetaceans and Their Habitats in the Pacific Islands Region
* World’s rarest whale seen for first time: Spade-toothed whale
Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision

**Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision** (**SNRT**) er ein marokkansk allmennkringkastar. Han var tidlegare kalla Radiodiffusion Marocaine (RM) frå 1956 og Radiodiffusion-Télévsision Marocaine (RTM) frå 1962. Radiodiffusion Marocaine var med på å grunnleggje Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) i 1950 og fram til 1. januar 1961 då RTM endra medlemskapet frå aktivt medlem til assosierande medlem. I 1969 vart RTM att eit aktivt medlem.

I 1980 valde dei ut det marokkanske bidraget i Eurovision Song Contest, «Bitakat Hob», framført på arabisk av Samira Bensaïd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision|Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision]]» frå , og «[[:sv:Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision|Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision]]» frå  den 11. november 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Crocodile

**Crocodile** er eit lyst lagerøl frå Krönleins bryggeri i Halmstad i Sverige. Den vanlegaste varianten er Crocodile Export Lager som har eit alkoholinnhald på 5,2 %. Dette ølet, som berre blir brygga med aromahumle, vann gullmedalje i The International Brewing Awards i klassa lagerøl i 1990. Crocodile finst òg med 2,8% og 3,5% alkoholinnhald.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Crocodile|Crocodile]]» frå ,  den 23. november 2012.*  
 
* Krönleins: Crocodile
* Krönleins: Utmärkelser
* The brewing industry international awards
Paradismønster

**Paradismønster** er eit oversyn over ulike mønster brukt til barneleiken paradis. Det finst eit utal variantar av leiken. 

Mange eldre mønster kan vera rektangelforma med ein halvsirkel på toppen. I enkle variantar har ein berre ei rekkje ruter etter kvarandre, men ulike variantar kan ha to rekkjer ved sidan av kvarandre eller dela nokre av rutene på tvers eller diagonalt.

Ein utbreidd type minner om eit fly med venger. Denne heiter mellom anna «flygaren» i Noreg. Her ligg nokre ruter parallelt medan andre ligg enkeltvis på rekkje. Desse mønstera kan byrja og slutta med rektangel, eller dei kan ha halvsirklar eller heile sirklar i byrjinga eller slutten.

Nokre paradis har ruter til vekselvis høgre og venstre, slik at ein hopper meir i slalåm enn å hinka rett framover.

Ein type paradis kan vera danna som eit rutenett, til dømes sett saman av tre gonger tre ruter.

Ein heilt annan type er «sniglen», eit spiralforma paradis der ein hinkar eller hopper inn og ut igjen.

## Galleri

Fil:Hopscotch1900F292.svg|Enkel engelsk paradis frå rundt 1900
Fil:Hopscotch1900F291.svg|Engelsk paradismønster frå rundt 1900
Fil:Hopscotch1900F294.svg|Amerikansk mønster, ca. 1900
fil:Himmel und Hoelle.gif|Tysk «Himmel und Hölle» med hoppemønster.
fil:Hickelkasten2.JPG|Tysk variant
Fil:Metropole Zlicin - skakaci panak 3.jpg|Tsjekkisk mønster på eit kjøpesenter.
Fil:Metropole Zlicin - skakaci panak 4.jpg|Tsjekkisk mønster med dyrefigurar.

fil:Xarranca1.png|Typisk «flygar»-mønster med venger, utan topp. 
fil:Hopscotch Kilt.jpg|Flygar-mønsteret kan lett forlengast.
fil:Hopscotch, Omagh - geograph.org.uk - 1603632.jpg|Tre flygar-mønster som går mot eit sentrum i Nord-Irland.
fil:HopscotchCourt.svg|Flygaren kan ha ein halvsirkel i enden.
fil:Xıy xıy 1.jpg|Aserbajdsjansk paradis
fil:Panak 1.jpg|Tsjekkisk «flygar» med todelt rund topp.
fil:Panak 2.jpg|Tsjekkisk flygarvariant.
fil:Metropole Zlicin - skakaci panak 1.jpg|Tsjekkisk paradis med firedelt topp.
fil:Hinkelfek.jpg|Nederlandsk paradis med firedelt topp
fil:Girls playing hopskotch in Gandhi's Sabarmati Ashram, Gujarat, India.jpg|Indisk flygar med runde ruter.


fil:Hopscotch in schoolyard.jpg|Slalåmaktig mønster utan tal.
fil:Hinkelbaan tegels.jpg|Tal markerer kvar ein kan hoppa paradis på flisene.
fil:Panak spirala.jpg|Spiralparadis (snigel)
fil:Hopscotch escargot.jpg|Snigel


## Bakgrunnsstoff

*Hoppe Paradis ved Aktivlek.no 
*Paradis (rute) ved norsknettskole.no
*Hinke med hinkesten. Forklaring og film ved gamlelege.mediajungle.dk
*Hinke mand/flyver ved legepladsen.dk
*Hinke snegl ved legepladsen.dk
*Hinke i rude ved legepladsen.dk

## Kjelder

*«hopscotch» i Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica, 2011
Katja Ebstein

**Karin Witkiewicz** (), òg kjend som **Katja Ebstein**, er ein tysk songar. Ho var gift med Christian Bruhn som skreiv mange av songane hennar. Ifylgje boka til John Kennedy O'Connor, *[[The Eurovision Song Contest - The Official History]]*, er Ebstein den mest suksessfulle deltakaren i Eurovision Song Contest som ikkje har vunne. Ho er den einaste deltakaren som har enda mellom dei tre beste tre gonger: Fyrst på tredjeplass i 1970 og 1971 og så på andreplass i 1980.

## Eurovision Song Contest 1970
Ebstein vann den vesttyske uttakinga til Eurovision Song Contest 1970 i Amsterdam i Nederland med songen «Wunder gibt es immer wieder». Songen starta som nummer elleve i finalen etter Monaco med «Marlène» av Dominique Dussault og før Irland med «All Kinds of Everything» av Dana. Bidraget fekk fire poeng frå Spania, tre poeng frå Luxembourg, to poeng frå Irland og eitt poeng frå Sveits, Italia og Monaco. Vest-Tyskland fekk til saman 12 poeng og enda på tredjeplass av totalt 12 bidrag.

## Eurovision Song Contest 1971
I 1971 vart ho vald internt til å representere Vest-Tyskland i Eurovision Song Contest, denne gongen i Dublin i Irland med songen «Diese Welt». Songen, som vart vald i den nasjonale uttakinga Ein Lied für Dublin, starta som nummer fem i finalen etter Sveits med «Les illusions de nos vingt ans» av Peter, Sue & Marc og før Spania med «En un mundo nuevo» av Karina. Bidraget fekk åtte poeng frå Frankrike og Spania, sju poeng frå Monaco, Belgia, Portugal og Jugoslavia, seks poeng frå Austerrike, Sveits, Storbritannia, Italia og Sverige, fem poeng frå Malta, Irland, Nederland og Finland, fire poeng frå Noreg og to poeng frå Luxembourg. Vest-Tyskland fekk til saman 100 poeng og enda på tredjeplass av totalt 18 bidrag.

## Eurovision Song Contest 1980
Òg i 1980 deltok Ebstein i den vesttyske uttakinga til Eurovision Song Contest, som i 1980 vart arrangert i Haag i Nederland. Songen, «Theater», starta som nummer fem i finalen etter Noreg med «Sámiid Ædnan» av Sverre Kjelsberg og Mattis Hætta og før Storbritannia med «Love Enough for Two» av Prima Donna. Bidraget fekk tolv poeng frå Italia, Nederland og Spania, ti poeng frå Tyrkia, Marokko, Storbritannia og Frankrike, åtte poeng frå Austerrike og Portugal, sju poeng frå Danmark, Sveits, og Belgia, fem poeng frå Sverige og Irland, tre poeng frå Luxembourg og to poeng frå Finland. Vest-Tyskland fekk til saman 128 poeng og enda på andreplass av totalt 19 bidrag.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Katja Ebstein|Katja Ebstein]]» frå ,  den 11. november 2012.*
Hinkestein

**Hinkestein**, **hinkeleike**, **hinketakke** eller **hinke** er ein flatvoren gjenstand som blir brukt i mange variantar av barneleiken paradis.
Dette er eit objekt som skal kastast eller sparkast i ruter på bakken og bli liggjande der ein ønsker. Ein kan bruka ting ein har funne eller spesiallaga hinkesteinar til føremålet. I leikar der mange steinar er i spel samtidig, er det viktig at dei er litt ulike slik at ein kan skilja dei frå kvarandre.

## Funne hinkesteinar
Det er svært vanleg å bruka ein liten, flat stein til å hoppa paradis. I nokre høve kan steinen målast. Anna materiale brukt til hinkesteinar kan vera myntar, blekkboks, ballar laga av samanpressa blad eller bitar av tre, metall, tau, gummi eller liknande. Eit døme på gjenbruk av ting til hinkestein er ein amerikansk lærar som samla gamle hælar av skosålar til denne bruken. Hockeypuck kan også brukast til hinkestein.

## Spesiallaga hinkesteinar

Nokre stader har ein også brukt ein spesiallaga hinkestein. Dette kan vera ei skive eller ein låg sylinder av glas eller gummi. Erteposar blir også brukt, og laga, som hinkestein.

Danske glasblåsarar byrja laga hinkesteinar av glas, eller *paradisplatter*, på slutten av 1800-talet. 
På 1920-talet byrja danske glasverk å produsera dei kommersielt. Fyns Glasværk i Odense byrja produksjon i 1920-åra og sidan følgde Holmegaard Glasværk. Hinkesteinane var laga av einsfarga glas med mønster eller bilete i relieff. Vanlege motiv var blomar, dyr, stjernebilete og eventyrfigurar, særleg H.C. Andersen-figurar. Slike forseggjorte hinkesteinar er blitt samleobjekt i nyare tid. På 1990-talet vurderte ein å forby hinkesteinar av glas i Danmark i tråd med endra tryggleiksreglar for leiketøy (standard DSEN 71-1). Dette blei seinare trekt tilbake.

I USA blir det laga hinkesteinar av fleirfarga gummi kalla «Hoppy Taw». Desse er litt over 7 cm i diameter.

## Bakgrunnsstoff
*Historie ved hinkesten.info
*Hinke med hinkesten ved gamlelege.mediajungle.dk
*Mine hinkesten  ved familientorp.dk

## Kjelder

*Hinke med hinkesten ved gamlelege.mediajungle.dk
*«Historie» og «Glasværker» ved hinkesten.info
*«hinkesten» i *[[Den Store Danske]]*
*«hopscotch» i Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica, 2011
*«hinketakke»  ved norskgummi.no
*«Hvor får man kjøpt hinke til paradis» ved nybaktmamma.com
*«Using Hopscotch markers»  ved playgroundfun.org.uk
*«Hoppy Taw« 
*«need to find hopscotch marker»  ved pinchingyourpennies.com
*«Basic Rules of Hopscotch»  ved sportsknowhow.com
*«Old Fashioned Toys» ved Stitch Thru Time
Salhus Turn- & Idrettslag

**Salhus Turn- og Idrettslag** (STIL) blei stifta i 1918 og held til i Åsane bydel i Bergen.
STIL driv med gymnastikk og turn og med handball og er tilknytt Norges Gymnastikk og Turnforbund og Norges Håndballforbund.

## Turn
Turngruppa har tilbod til alle aldersgrupper, anten ein vil konkurrere eller driva mosjon. Treningsstader er Salhus skole, Salhushallen, Marikollen skole, Mjølkeråen skole, Åsanehallen, Flaktveithallen og Turnkassen.

## Handball
Handballgruppa har tilbod til gutar og jenter i tillegg til damer, og trenar i Salhus skole, Mjølkeråen skole, Åstveithallen og Åsanehallen.

## Bakgrunnsstoff
*Salhus Turn- & IL 
*Hordaland Gymnastikk og Turnkrets
Gjerstad Låsfabrikk

**Gjerstad Låsfabrikk** var ei smie for produksjon av låsar som vart skipa av smed og småbrukar Anders Jensson Gjerstad (fødd 1867) på Osterøy i Hordaland i 1887. Fabrikken var i drift til fram i 1950-åra. 

Anders Jensson Gjerstad hadde gått i smedlære hjå Elling Larsson Solberg i Haukelia. Verksemda spesialiserte seg på trekklåsar, som Anders Gjerstad hadde patentert og skrive leveringskontrakt på  med firmaet Wallendal i Bergen; kontrakten finst på Statsarkivet i Bergen. Då Anders Gjerstad var 21 år, hadde han tre mann i arbeid, og rundt 1900 var det på det meste 7-8 mann som arbeidde i smia. I 1944 tok sonen, Jens Andersson Gjerstad, over, og han dreiv smia fram til han la ned drifta på 1950-talet.

Produkjonslokalet vart kalla Bløddalssmia, og låg på garden Gjerstad, nede ved elva i Bløddalen. Sjølve smia hadde lokale i kjellaren på bygningen, med ei esse med ein blåsebelg driven av eit vasshjul, og låsane vart sette saman i etasjen over smia. Anders Gjerstad bygde smia først; verkstaden oppå smia kom til seinare.

Bløddalssmia med inventar vart i 1974 gjeve til Osterøy museum.  Alt det opphavlege utstyret er på plass, verktøy og arbeidsbenkar står slik smia var på den siste arbeidsdagen. Smia gjev difor eit fascinerande nærbilete av denne næringsverksemda, på overgangen mellom handverk og industriell produksjon. Osterøy hadde vorte eit sentrum for smier og metallverkstader frå 1860- åra av, og til liks med Bløddalssmia hadde mange av dei Bergen som marknaden for produkta. Rett etter siste verdskrigen var nærare tjue av dei framleis i drift.

## Bakgrunnsstoff

*Bløddalssmia, låsesmia på Gjerstad i Kulturhistorisk vegbok for Hordaland, 1993.
*Osterwiki, eit nettleksikon om Osterøy: Osterøy museum.
Sarkofag

**Sarkofag** er særleg påkosta likkister som markerer den avlidne sin særeigne sosiale eller religiøse status ved det viset kista er utforma på, materialet ho er laga av, og ofte storleiken på ho. Ein sarkofag er difor vanlegvis meint å halde seg i lange tider ved å verte  plassert i eit gravkammer, i eit mausoleum, ei kyrkje eller andre typar bygningar der sarkofagen vert synleg for guddommane, eventuelt òg menneske som har fått tilgjenge til staden. Sarkofagar vert difor vanlegvis laga av utvalde steinsortar, men kan vere laga av tre, og har ofte dekor på utsida.

## Galleri

Fil:Sarcophagus of Ramses III, Louvre, egyptologie 22.jpg|Sarkofag frå Egypt for farao Ramses III, no på Musée du Louvre i Paris.
Fil:P1070855 Louvre sarcophage avec une chasse aux lions Ma346 rwk.JPG|Romersk sarkofag med relieffbilete som syner jakt på løver, no på Musée du Louvre.
Fil:Chiusi urna etrusca.jpg|Etruskisk sarkofag med bilete i lågt relieff.
Fil:Holmens Kirke Copenhagen sarcophagus 1.jpg|Peter Wessel Tordenskiolds sarkofag i Holmens kirke i København.


## Bakgrunnsstoff
*
Nynorskmånaden

**Nynorskmånaden** er eit arrangement der deltakarane skriv nynorsk i ein heil månad. Han varar frå 9. november til 9. desember kvart år.

### Bakgrunn
Bakgrunnen for arrangementet var tre elevar ved Vågsbygd videregående skole i Kristiansand som syntest nynorsken blei sett altfor mykje ned på.

I 2011 vart det gjennomført Nynorskmånad på heimesida til Fylkesmannen i Telemark

## Referansar
Fylkeskulturprisen

**Fylkeskulturprisen** var Sogn og Fjordane sin eigen kulturpris. Denne vart delt ut kvart år til einskildpersonar, lag eller organisasjonar frå fylket som har vist evne og vilje til ein kulturinnsats ut over det vanlege. Føremålet med prisen var å hjelpe fram kulturarbeidet i Sogn og Fjordane.

Hovudutvalet for kultur har vore ansvarleg for å kåre vinnaren og fastsetje kor stor prisen skal vere kvart år. Dette utvalet har delvis hatt avgjerdsrett, delvis rådgjevande funksjon til fylkesutvalet eller fylkestinget, og hadde 9 medlemmar frå ulike politiske parti. Utdelinga av prisen skjedde i samband med fylkestingsamling kvart år.

## Prisvinnarar

*1980: Ragnar Vigdal (Luster) for arbeid med gamle songteknikkar.
*1981: Per Knut Aaland (Stryn) saman med fotballgruppa i Sogndal IL.
*1982: Siv Jørstad og Inge Rotevatn (Eid) for restaurering av ein freda sorenskrivargard og galleridrift.
*1983: Rolf Myklebust (Oslo/Stryn) for innsats for folkemusikk gjennom jobb i NRK
*1984: Søndagsskulearbeidet i fylket.
*1985: Olav J. Befring (Jølster) og Svein Brandsøy (Florø) for vitskapeleg arbeid i fylket.
*1986: Olav Stedje (Sogndal) for visesong
*1987: Rolf Losnegård (Askvoll) og Jon Tolaas (Eid), begge forfattarar.
*1988: Audhild Viken (Jølster) for husflid.
*1989: Honndalstausene (Hornindal), folkemusikkgruppe (fele).
*1990: Gloppen Jentekor
*1991: Oddleif Fagerheim (Fjaler) for arbeid for folkeopplysing og kultur. 
*1992: Helge Bydal og Martinius Grov (begge Førde) for bueskyting. 
*1993: Kinnaspelet
*1994: Ludvig Eikaas (Oslo/Jølster) for billedkunst.
*1995: Dale Ungdomslag (Fjaler) for å forvalte arva etter Jakob Sande.
*1996: Leikanger Mannskor (Leikanger) for «Palmerevyen».
*1997: Vevringutstillinga (Naustdal)
*1998: Knut Rumohr (Oslo/Lærdal) for billedkunst.
*1999: Musikkprosjekta i Årdal.
*2000: Terje Ness (Oslo/Førde) som nykåra verdsmeistar i kokkekunst.
*2001: Sigmund Eikås (Jølster) for sigrar i landskappleik og lang innsats for folkemusikk.
*2002: Fabel.
*2003: Norvald Tveit (Hyllestad) for litteratur.
*2004: Jorunn Reina (Førde), Signe Lise Bergheim (Gloppen) og Leyeune Avdal (Årdal) for innsats som danselærarar.
*2005: Kari Standal Pavelich og Michael Pavelich (Eid) for arbeidet med Opera Nordfjord.
*2006: Norsk Forbund for Utviklingshemmede (NFU) i Sogn og Fjordane.
*2007: Oddvar Torsheim (Førde) for kunst.
*2008: Odd-Bjørn Hjelmeset (Gloppen) for innsats som langrennsløper.
*2009: Nedre Jølster Bilelag for restaurering av gamle bygningar.
*2010: Sigrid Moldestad (Gloppen) for musikk.
*2011: Kari Kvamme og Claus Kvamme for arbeidet med Den norske bokbyen i Fjærland.
*2012: Bremanger Musikklag for musikk.
*2013: Malakoff Rockfestival 
*2014: Kari Støfringsdal 
*2015: Hilde Bjørkum 
*2016: Ove Henning Solheim og Dans utan grenser
*2017: Kristin Sønnerheim
*2018: Teaterfestivalen i Fjaler 
*2019: Ann Lundekvam og Bjørg Hovland

## Kjelder
Black Rock i Sør-Georgia

**Black Rock** er ei låg klippe 16&nbsp;km søraust for Shag Rocks og kring 170&nbsp;km vest-nordvest for Sør-Georgia. Black Rock kan ha vorte rekna som ein del av «Aurora Islands» som vart rapportert i nærleiken av skipet «Aurora» i 1762. Ho vart kartlagd i 1927 av eit lag frå Discovery Investigations på «William Scoresby».

Argentina har gjort krav på mange av øyane i området, inkludert Black Rock og Shag Rocks. Falklandskrigen i 1982 vart utkjempa mellom Storbritannia og Argentina om både Falklandsøyane og Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. Black Rock og Shag Rocks ligg langs ruta mellom Falklandsøyane og Sør-Georgia, på det undersjøiske fjellet Scotia Ridge.

## Sjå òg
* Antarktiske øyar nord for 60 °S

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Black Rock i Sør-Georgia|Black Rock i Sør-Georgia]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
The Eurovision Song Contest – The Official History

***The Eurovision Song Contest – The Official History*** er ei bok av den britiske forfattaren John Kennedy O'Connor. Boka vart fyrst gjeven ut av forlaget Carlton Books i 2005, og vart opphavleg gjeven ut på engelsk, tysk, fransk, svensk, nederlandsk og dansk, med ein eigen engelsk publikasjon i Australia. Ein finsk versjon vart gjeven ut i 2007 og i 2009 vart et gjeven ut ein russisk versjon. Boka har vorte oppdatert tre gonger i Storbritannia. Den fyrste utgåva av boka som vart gjeven ut for å feire den 50. utgåva av Eurovision Song Contest i Kiev i Ukraina, kom på inn på lista over dei ti mest selde bøkene på Amazon Storbritannia og Amazon Tyskland i mai 2005, etter at programleiarane Maria Efrosinina og Pavlo Shylko hadde snakka om boka under tevlinga. 

## Fotnotar


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Kennedy O'Connor|John Kennedy O'Connor]]» frå ,  den 13. november 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* O'Connor, John Kennedy. The Eurovision Song Contest&nbsp;&ndash; The Official History. Carlton Books, UK. 2007 ISBN 978-1-84442-994-3
Black Rocks i Sør-Georgia

**Black Rocks** er ei lita gruppe klipper, 800 meter søraust for Framnaes Point nord i Stromness Bay i Sør-Georgia. Namnet **Blenheim Rocks** har òg vorte nytta om desse skjera, men sidan kring 1930 har Black Rocks vore det vanlege namnet.

## Sjå òg
* Antarktiske øyar nord for 60 °S

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Black Rocks i Sør-Georgia|Black Rocks i Sør-Georgia]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Brutus Island

**Brutus Island** er ei lita øy som ligg nær midten av Prince Olav Harbour på nordkysten av Sør-Georgia. Det skildrande namnet **Saddle Island** vart først gjeve denne øya, truleg av ein britisk ekspedisjon under Ernest Shackleton i 1921–22. Dette namnet var alt i bruk andre stader i Antarktis, så for å unngå forveksling fekk ho nytt namn etter holken «Brutus», som vart taua med kol frå Sør-Afrika og som i mange år låg fortøydd ved kvalstasjonen i Prince Olav Harbour. Namnet vart foreslått av sir Harold Salvesen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brutus Island|Brutus Island]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Clerke Rocks

**Clerke Rocks** er ei gruppe små klipperike øyar som ligg 56&nbsp;km søraust for Sør-Georgia som strekkjer seg 8&nbsp;km frå aust til vest. Clerke Rocks som omfattar The Office Boys (spansk *Los Mandaderos*) nordaust i gruppa og Nobby (spansk *Islote Llamativo* eller *Roca Notable*) søraust i gruppa. Øyane høyrer til dei britiske Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane og vert òg gjort krav på av Argentina.

Øyane vart oppdaga i 1775 av ein britisk ekspedisjon under kaptein James Cook, som namngav dei etter Charles Clerke, ein offiser på HMS «Resolution», som først såg klippene.

Det er ein stor bestand av skarv på øyane.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* History of Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
* Antarktiske øyar nord for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clerke Rocks|Clerke Rocks]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Coal Island

**Coal Island** er ei lita grasdekt øy som markerer vestsida av innløpet til Coal Harbor, nær vestenden av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av mannskapet på «Discovery» under Discovery Investigations i 1926–30, og av HMS «Owen» i 1960–61. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 fordi ho ligg ved Coal Harbor.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Coal Island|Coal Island]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Brain Island

**Brain Island** er ei øy på nordsida av Husvik i Strømnesfjorden i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i 1928.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brain Island|Brain Island]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brødeøya

**Brødeøya** er ei lita, rund, grasdekt øy, 1&nbsp;nautisk mil sørvest for Green Island, utanfor sørenden av Sør-Georgia. Ho vart først kartlagd i 1775 av ein britisk ekspedisjon under James Cook; ho vart grovt kartlagd av den tyske ekspedisjonen i 1928–29, under Kohl-Larsen, som ser ut til å ha nytta namnet «Hauptinsel» om denne øya. Etter ei landmåling i 1951–52 av South Georgia Survey nytta dei namnet Brøde Island (frå det norske ordet brød) som hadde vorte mykje nytta av kval- og selfangarar om øya.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Karolingarane

**Karolingarane** eller **karolingane** var eit frankisk dynasti som overtok makta i Frankarriket frå merovingarane i 751 og herska fram til 900-talet. Ætta har namn etter Karl Martell (gjennom fransk frå latin *[[Carolus]]*). Riket deira er blitt kjent som Det karolingiske riket.

Dynasti hadde røter i Austrasia, som låg mellom Maas og Rhinen. Ho stamma frå biskop Arnulf av Metz (ca. 600), ein viktig maktfaktor i dei merovingiske kongedøma. Pippin av Herstal var hushovmeister (*[[maior domus]]*) i Austrasia og blei etterfølgd av sonen Karl Martell, som var far til Pippin den litle. Denne Pippin klarte utmanøvrera den siste merovingiske kongen Childerik III og sjølv bli konge mad støtte frå mange leiande adelsmenn og paven. Sonen til Pippin, Karl den store, blei konge av frankarane i 768 og kront til keisar av pave Leo III i år 800. Han utvida riket med erobringar i Italia og sør for Pyreneane.

I 843 blei riket delt mellom dei tre sønene til Ludvig den fromme ved traktaten i Verdun i ein vestre del, tilsvarande dagens Frankrike, ein midtre del (Nederlanda, Alsace, Lorraine, Bourgogne, Provence og kongeriket Italia) og ein austre del (Det tysk-romerske riket). Dei ulike linjene av karolingarar blei sitjande ved makta til 875 i det italienske (opphavleg midtre) riket, 987 i det vestre og 911 i det austlege.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Karolinger|Karolinger]]» frå ,  den 13. november 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Cooperøya

**Cooperøya** er ei lita øy som ligg ved nordsida av innløpet til Drygalskifjorden, utanfor søraustenden av Sør-Georgia. Ho vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Cook i 1775, og kalla opp etter løytnant Robert Palliser Cooper, ein offiser ombord på HMS «Resolution».

Coopersundet, som er nesten 1,5&nbsp;km breitt, ligg mellom Cooperøya og kysten av hovudøya i Sør-Georgia. Det ligg ei lita bukt, Cooper Bay, 1,5&nbsp;km sørvest for Cape Vahsel på fastlandet, og 1,5&nbsp;km nordvest for Cooperøya, på søraustenden av Sør-Georgia. Denne bukta har fått namn etter Cooperøya. 

Øya er 410 meter høg på det høgaste og den øvre delen av ho ligg over snøgrensa. 

## Dyreliv
Ho er ei av dei få øyane i Sør-Georgia der det ikkje er kome rotter og er det einaste området i Sør-Georgia som har status som Special Protection Area, med mange forskjellige fugleartar som snøpetrellar, antarktiskvalfuglar, 12&nbsp;000 par svartbrynalbatross, ringpingvinar og 20&nbsp;000 gulltoppingvinar. Her finst òg mykje pelssel og er ein av få stader der dei ikkje vart jakta på av menneske. 

Øya er dekt av grastustar. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* History of Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane
* Antarktiske øyar nord for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cooper Island|Cooper Island]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Crescent Island

**Crescent Island** er ei lita, om lag halvmåneforma øy som ligg like sør for Mollyhawk Island i Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd i 1912–13 av Robert Cushman Murphy. Ho vart oppmålt og namngjeven i 1929–30 av eit lag frå Discovery Investigations.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crescent Island|Crescent Island]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Dot Island

**Dot Island** er ei bitte lita øy som ligg 0,6 nautiske mil (1,1&nbsp;km) vest for Tern Island i sørlege delen av Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart først kartlagd av Robert Cushman Murphy i 1912–13, og kartlagd på ny i 1929–30 av eit lag frå Discovery Investigations, som truleg namngav ho på grunn av storleiken. *Dot* er det engelske ordet for prikk. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
East Skerry

**East Skerry** er ei lita gruppe øyar og skjer som utgjer austdelen av Skrap Skerries, som ligg 3&nbsp;km nordvest for Cape George, utanfor nordkysten av Sør-Georgia. Namnet kom i bruk i perioden 1926–30 av eit lag frå Discovery Investigations som kartla desse øyane.

## Sjå òg
* Skerry

## Kjelder
Grass Island i Sør-Georgia

**Grass Island** er ei lett synleg øy i innløpet til Strømnes i Strømnesfjorden i Sør-Georgia. Ho vart kalla «Mutton Island» så tidleg som 1912, men etter 1920 har namnet Grass Island vore i bruk.

Den 22. og 23. april 1982, etter at ei britisk spesialbåtteneste vart driven attende av snø i Cumberland East Bay, gjekk Special Air Service i land på Grass Island frå HMS «Antrim», og gjekk til åtak på argentinske stillingar frå her.

I 2000 vart øya fri for rotter etter at eit team frå New Zealand var med på utryddinga. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar nord for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research

## Kjelder
Grassholmen

**Grassholmen** er ei øy 1,5&nbsp;km sør for Frida Hole, langs sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Øya vart først gjeven namnet «Em Island», truleg av eit lag frå Discovery Investigations som kartla denne kysten i 1926. South Georgia Survey rapporterte i 1951–52 at øya vart kalla «Grassholmen» av kvalfangarar, og at «Em Island» var ukjent lokalt. 

## Sjå òg
* Antarktiske øyar nord for 60 °S

## Kjelder
BrewDog

**BrewDog** (òg skrive **Brewdog** og **BrewDog Brewery**) er eit skotsk bryggjeri som ligg i Fraserburgh i Aberdeenshire. 

## Historie
BrewDog vart grunnlagt av venene James Watt og Martin Dickie i 2006. Dei bryggja fyrste ølet sitt i 2007. Dei hevdar sjølv dei er Skottlands største uavhengige bryggjeri og bryggjar om lag 120&nbsp;000 flasker øl som blir selde over heile verda kvar månad. Ifølgje bryggeriet sjølv var det hunden Bracken som eigde bryggeriet fram til han døydde. Etter Bracken tok kvalpen Simcoe over som eigar.

## Øl

BrewDog er kjende for å ha bryggja sterkt øl. «Tactical Nuclear Penguin» var i 2009 verdas sterkaste øl, med 32&nbsp;% alkoholinnhald. «Sink The Bismarck» var i februar 2010 lansert, med 41&nbsp;% alkohol. I juli 2010 lanserte dei òg The End of History. Dette ølet vart tappa i flasker putta ned i traffikdrepne dyr. Dette var ikkje berre verdas sterkaste øl på 55&nbsp;%, men også verdas dyraste øl. Ei flaske kosta 500 britiske pund.

Dei produserer flaskeøl av mange ulike slag, spesielt av typane IPA, stout og lager. Flaggskipet deira, Punk IPA, er Skandinavias mest selde IPA. Dei eksporterer øl til blant anna Japan, Taiwan, Estland, Finland, Danmark, Sverige, Noreg, Nederland, Sambandsstatane, Canada og Australia.

Bryggeriet eig òg ei rekkje barar i Storbritannia og ein i Stockholm.

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:BrewDog|BrewDog]]» frå ,  den 23. november 2012.*  
  
*Blogginnlegg etter at hunden Bracken døydde
The Guides

**The Guides** er to graskledde øyar som ligg utanfor austsida av innløpet til Antarctic Bay langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av Den tyske antarktisekspedisjonen under Filchner i 1911-12. Namnet finst på eit kart basert på landmålingar av Sør-Georgia under Discovery Investigations i perioden 1926-30.

## Kjelder
Harcourt Island

**Harcourt Island** er ei lita øy på nordsida av innløpet til Royal Bay i Sør-Georgia. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1971 etter Cape Harcourt, den austlegaste punktet på denne øya.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Hash Island

**Hash Island** er ei øy som ligg i innløpet til Larsen Harbour, på søraustkysten av Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av Den andre tyske antarktisekspedisjonen, 1911–12, under Filchner. Øya vart truleg namngjeven av Discovery Investigations som kartla ho på ny i 1927.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Inner Lee Island

**Inner Lee Island** er ei lita øy 130 meter nord-nordaust for Luck Point, som ligg i Bay of Isles i Sør-Georgia. Denne øya vart kartlagd i 1912–13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikanske naturalist ombord på briggen «Daisy», som rekna denne øya til ei av to øyar han kalla Lee Islands. Øyane vart kartlagde på ny i 1929-1930 av eit lag frå Discovery Investigations, som namngav den sørvestlege av dei to Inner Lee Island. Den nordaustlege øya heiter Outer Lee Island.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Invisible Island

**Invisible Island** er ei lita, graskledd øy som ligg like søraust for Crescent Island og Mollyhawk Island i Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd i 1912–13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikanske naturalist ombord på briggen «Daisy», og vart truleg namngjeven av Discovery Investigations som kartla i Bay of Isles i 1929–30.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Jomfruene

**Jomfruene** er ei gruppe på tre små graskledde øyar og fleire skjer som ligg 1,5 km vest-nordvest for Cape Paryadin på Sør-Georgia. Plasseringa og talet på øyane har berre vore omtrentleg nedteikna på kart i åresvis. I 1951-52 rapporterte South Georgia Survey at det var ei enkelt øy, øy, synt på karta som «Three Point Island», men ho vart lokalt kalla Jomfruene. Etter ei meir detaljert kartlegging i 1955-1956 vart det klårt at det vart snakk om tre småøyar og det lokale namnet vart nytta om heile gruppa. 

## Kjelder
Jason Island

**Jason Island** er ei øy 1&nbsp;nautisk mil nord for Larsen Point på vestsida av innløpet til Cumberland Bay, utanfor nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kalla opp etter «Jason», fartøyet nytta av kaptein Carl Anton Larsen i 1893–94 under utforskinga av Cumberland Bay.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Kupriyanov Islands

**Kupriyanov Islands** er nokre småøyar som ligg sørvest for Sør-Georgia, utanfor Novosilskibreen, like sør for Diaz Cove. 

Namnet er er ei oppkalling etter Ivan Kuprijanov, ein offiser på «Mirnyy», av admiral Thaddeus Bellingshausen i 1819 som gav namnet til eit nes på kysten mellom Novosilski Bay og Cape Disappointment. Namnet vart visstnok oversett av kapteinløytnant J.M. Chaplin, som i 1930 gav eit nes langs kysten namnet Johannesen Point. Johannesen Point vart identifisert av South Georgia Survey i 1955–56, som eit lite nes som ikkje trong noko namn. Samstundes vart øygruppa utanfor Diaz Cove kartlagd i detalj for første gong. Ei endra form av det originale russiske namnet vart då nytta for denne gruppa. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar nord for 60 °S
* SCAR

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kupriyanov Islands|Kupriyanov Islands]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
McCarthy Island i Sør-Georgia

**McCarthy Island** er ei øy som ligg i innløpet til King Haakon Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Timothy McCarthy, ein sjømann under den britiske Endurance-ekspedisjonen til Ernest Shackleton, 1914-16. McCarthy reiste i lag med Shackleton i livbåten «James Caird» frå Elefantøya til King Haakon Bay.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
McNish Island

**McNish Island** er den største av to øyar som ligg ved austsida av Cheapman Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Harry McNish (1874-1930), som var snikkar på Endurance-ekspedisjonen til Ernest Shackleton i 1914&ndash;1917. Namnet vart endra frå McNeish Island til McNish Island i 1998 fordi dette var den rette stavinga av namnet til Henry McNish. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
*
Mollymawk Island

**Mollymawk Island** er ei lita, graskledd øy som ligg mellom Seaward Rock og Crescent Island nord i Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist på briggen «Daisy». Ho vart kartlagd i 1929-30 av mannskap på Discovery Investigations og namngjeven fordi ho ligg nær Albatrossøya, Prion Island og andre naturhistoriske namn gjeven i Bay of Isles av Murphy i 1912-13. «Mollymawk» er det engelske namnet på albatrosstypen *[[Thalassarche]]*, som manglar norsk namn. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Nilsen Island

**Nilsen Island** er ei lita øy som ligg 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) vest for nordenden av Novosilski Bay, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Øya har vore nedteikna på kart sidan 1930-åra. Ho vart kartlagd på ny av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Nochart Nilsen, jeger i Compania Argentina de Pesca i Grytviken i 1939–40 og 1946–48, og i South Georgia Whaling Company i Leith Harbor, i mange år frå 1949. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Outer Lee Island

**Outer Lee Island** er ei lita øy 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) nord-nordvest for Bellingshausen Point, som ligg i den ytre delen av Bay of Isles i Sør-Georgia. Denne øya vart kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen Daisy, som inkluderte ho ei av to øyar han kalla Lee Islands. Desse øyane vart kartlagd på ny i 1929-30 av mannskapet på Discovery Investigations, som kalla den nordaustlege av dei to øyane Outer Lee Island. Den sørvestlege øya fekk namnet Inner Lee Island.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Petrel Island i Sør-Georgia

**Petrel Island** er ei øy 1,2&nbsp;km sørvest for Prion Island, som ligg i Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart først kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen «Daisy». Ho vart kartlagd på ny i 1929-30 av mannskapet på Discovery Investigations, so gav ho dette namnet etter fuglearten petrell fordi den nærliggande øya Prion Island òg var kalla opp etter ein fugl, *[[fugleslekta Prion|Prion]]*. Slike fuglar er observerte på desse øyane. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Pickersgilløyane

**Pickersgilløyane** eller **Pickersgill Islands** er ei lita øygruppe vest for hovudøya Sør-Georgia. Dei ligg 24 km søraust for Annenkovøya og 14&nbsp;km vest-sørvest for Leon Head på Sør-Georgia.

## Namnet
Annenkovøya vart oppdaga i januar 1775 av ein britisk ekspedisjon under Cook, som namngav ho «Pickersgills Island» etter løytnant Richard Pickersgill på ekspedisjonsskipet HMS «Resolution». Ho vart i 1819 observert av den russiske ekspedisjonen under Bellingshausen, som trudde han oppdaga øya som førstemann, og kalla ho Annenkovøya etter løytnant Mikhail Annenkov, offiser på ekspedisjonsskipet. 

Pickersgill Islands vart derimot oppdaga av Bellinghausen, som kartla den største øya i gruppa som Pickersgill Island då han trudde det var øya Cook såg i 1775 og namngav etter løytnanten sin. 

Namnet «Pickersgill» vart sidan overført frå Annenkovøya til denne øygruppa. 

## Sjå òg
* Subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar nord for 60 °S

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pickersgilløyane|Pickersgilløyane]]» frå ,  den 13. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011

***Eurovision Song Contest Düsseldorf 2011*** er det offisielle albumet med songane frå Eurovision Song Contest 2011. Albumet inneheld alle dei 43 songane frå både semifinalane og finalen som var med i tevlinga.

## Kjelder
*
Prion Island

**Prion Island** er ei øy 2,5&nbsp;km nord-nordaust for Luck Point, som ligg i Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen Daisy, og fekk dette namnet fordi han såg *[[fugleslekta Prion|Prion]]*-fuglar på øya.

Øya har status som *Specially Protected Area*, særskild verneområde, av styresmaktene på Sør-Georgia, fordi ho er fri for rotter og fordi vandrealbatrossar hekkar her. Ein må ha spesialløyve for å gå i land på øya. Det vart bygd ei gangbru med to utkikksplattformar på øya i 2008 for å hindre erosjon. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Film av Prion Island på YouTube