open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
25 or 6 to 4

«**25 or 6 to 4**», òg skrive «**Twenty-Five Or Six To Four**», er ein song skriven av den amerikanske musikaren Robert Lamm for Chicago. Han vart spelt inn for det andre albumet deira, *[[Chicago av Chicago|Chicago]]* i 1970, med Peter Cetera på solovokal. Songen vart redigert og gjeven ut som singel i juni det året og han nådde fjerdeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og sjuandeplassen på UK Singles Chart. Songen har ein elektrisk gitarsolo med wah-wah-pedal av gitaristen Terry Kath, og har vore med på mange samlealbum av Chicago.

Ein oppdatert versjon av «25 or 6 to 4» vart spelt inn i 1986 for albumet *[[Chicago 18]]* med James Pankow oppført som medlåtskrivar. Denne hadde det nye medlemmet Jason Scheff på solovokal. Versjonen vart òg gjeven ut på singel og nådde då 48. plassen i USA. Denne versjonen vart òg nytta som B-side for den neste singelen til bandet, «Will You Still Love Me?» i 1986.

Songen følgjer med videospelet *[[Rock Band 3]]* og var òg mogeleg å laste ned i *[[Rocksmith 2014]]*.

## Lister
### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Songen er blitt spelt av fleire andre artistar, som Straitjacket, Local H, Robert Forster, Intruder, Bruce Foxton, The Moog Cookbook, Earth, Wind, and Fire, Paul Gilbert, Pacifika, Umphrey's McGee og Nick Ingman.

## Medverkande
* Peter Cetera – solovokal, fuzzbass
* Terry Kath – korvokal, elektrisk gitar
* Robert Lamm – korvokal, Hohner Pianet elektrisk piano
* Danny Seraphine – trommer
* Jimmy Pankow – trombone
* Lee Loughnane – trompet
* Walt Parazaider – tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:25 or 6 to 4|25 or 6 to 4]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Where Do We Go from Here av Chicago

«**Where Do We Go from Here**» er ein song av det amerikanske rockebandet Chicago frå det andre albumet deira *[[Chicago av Chicago|Chicago II]]* (1970). Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «25 or 6 to 4». Singelen nådde fjerdeplassen på den amerikanske Pop Singles-lista i juni 1970. 

Songen er òg den første songen bassisten Peter Cetera, skreiv.

Eit konsertversjon av songen finst på *[[Chicago at Carnegie Hall]]* frå 1971.

## Medverkande
* Peter Cetera - solovokal, bass
* Robert Lamm - piano, korvokal
* Terry Kath - 6- og 12-strengs akustisk gitarar, korvokal
* Danny Seraphine - trommer

## Bakgrunnsstoff
*
Poul Schlüter

**Poul Holmskov Schlüter** () var ein dansk politikar frå Tønder. Han var statsminister i Danmark frå 1982 til 1993, og representerte Det Konservative Folkeparti på Folketinget frå 1964 til 1994. Schlüter var leiar av Konservative i to periodar; 1974-77 og 1981-93.

## Galleri

File:President Ronald Reagan and Nancy Reagan with Poul Schluter and Lisbeth Schluter.jpg|Poul Schlüter og Lisbeth Schlüter med Ronald Reagan og Nancy Reagan i Cross Hall, 10. september 1985.
File:Poul Schluter, Nordisk ministerrads saerlige repraesentant for fjernelse af graensehindringer.jpg|Poul Schluter ved Nordisk Ministerråd 2005.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Poul Schlüter|Poul Schlüter]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*
Jens Otto Krag

**Jens Otto Krag** () var ein dansk politikar, fødd i Randers. Han var statsminister i Danmark 1962–68 og 1971–72. Krag representerte Socialdemokraterne i Folketinget frå 1947 til 1973.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Jens Otto Krag|Jens Otto Krag]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*
Hans Hedtoft

**Hans Christian Hedtoft Hansen** () var ein dansk politikar frå Aarhus. Han vart statsminister i Danmark frå 13. november 1947 til 30. oktober 1950 og på ny frå 30. september 1953 til han døydde brått 29. januar 1955 i Stockholm. Hedtoft var medlem av Folketinget frå 1925, vald for Socialdemokraterne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Hans Hedtoft|Hans Hedtoft]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*
Slaget ved Trafalgar

**Slaget ved Trafalgar** den 21. oktober 1805 var eit sjøkrigsslag ved Kapp Trafalgar, litt vest om Gibraltarsundet, og vart utkjempa mellom Storbritannia på den eine sida og Frankrike og Spania på den andre sida, under det vert kalla den tredje koalisjonskrigen. Det innleia eit meir enn hundreårlangt britisk herredøme på verdshava. Indirekte førte slaget til Napoleons nederlag på dei europeiske slagmarkene.

Under slaget sigra Royal Navy, leia av viseadmiral Horatio Nelson, over den fransk-spanske armadaen, leia av den franske viseadmiralen Pierre Charles de Villeneuve. Villeneuve hadde fått i oppdrag av Napoleon å bryte bryte den britiske blokaden av hamna i Cádiz, slik at denne kunne få støtte under ein landgang i Sør-Italia.

Den fransk-spanske flåten leid eit frykteleg nederlag ved Trafalgar. Britane erobra eller øydela 20 fiendslege skip, mellom dei den eineståande «Santissima Trinidad», sjølve mista dei ikkje eit einaste kampskip. Nelson fall i slaget, men sigeren velta planane Napoleon hadde om ein invasjon av dei britiske øyane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Schlacht von Trafalgar|Schlacht von Trafalgar]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*
Chicago V

***Chicago V*** er det fjerde studioalbumet til det amerikansk rockebandet Chicago, gjeve ut i 1972. Albumet er det første enkle albumet dei gav ut, etter at dei tre første albuma deira var doble og konsertalbumet som kom før bestod av fire plater i ein boks.

## Historie
Etter *[[Chicago III]]* i 1971 slutta gruppa å lage doble album med mange songar arrangerte i lange suitar. I staden gav dei ut meir konsise spor på eit enkelt album.* V* er òg det albumet som er mest dominert av Robert Lamm. Åtte av ti songar er skrivne av han aleine. Terry Kath skreiv og song det siste sporet på albumet, «Alma Mater», der han fekk vise seg fram på akustisk gitar. Sjølv om bassisten Peter Cetera ikkje medverka med nokre songar på albumet, song han solo på fleire og spelte bass, mellom anna med wah-wah-pedal på bassen på «While the City Sleeps». Dette var det siste albumet som ikkje hadde med songar frå Cetera medan han var i bandet. Songen «A Hit by Varèse» er ei hyllest til den fransk-amerikanske komponisten Edgard Varèse.

Albumet vart spelt inn like før *[[Chicago at Carnegie Hall]]* kom ut seint i 1971. *Chicago V* vart spelt inn på berre litt over ei veke, men vart halde attende til sommaren etter. Kort tid før albumet kom ut, vart singelen «Saturday In The Park» gjeven ut og vart den største hitten deira til då. Singelen nådde tredjeplassen i USA. *Chicago V* var kritikarrost og vart det største hitalbumet i 1972. Det var første gongen eit Chicago-album nådde toppen av albumlista i USA og det vart liggande på toppen i heile ni veker. I Storbritannia nådde albumet 24. plassen. Oppfølgjarsingelen «Dialogue (Part I & II)» (24. plass) vart òg ein hit i USA.

I 2002 vart *Chicago V* mastra på ny og gjeve ut av Rhino Records med tre bonusspor: ei øving av Lamm sin «A Song for Richard and His Friends», som vart framført første gongen i Carnegie Hall, ei tidleg øving av Kath sin «Mississippi Delta City Blues» (som seinare vart spelt inn på ny og gjeve ut på *[[Chicago XI]]*), og singelversjonen av «Dialogue».

Den 17. august 2011 gav Warner Japan ut albumet i ein hybrid stereo-fleirkanals Super Audio CD i Warner Premium Sound-serien.

## Innhald

### Bonus spor (2002-utgåva)

## Medverkande

*Peter Cetera – bass, wah-wah-bass, solo- & korvokal
*Terry Kath – elektrisk & acoustic gitarar, solo- & korvokal
*Robert Lamm – piano, Hammondorgel, Fender Rhodes, Hohner Pianet, solo- & korvokal
*Lee Loughnane – trompet, flygelhorn, perkusjon, korvokal
*James Pankow – trombone, perkusjon, korvokal, blåsararrangement
*Walter Parazaider – saksofonar, fløyte, perkusjon, korvokal
*Danny Seraphine – trommer, congas, bjøller, perkusjon

## Produksjon
*Produsert av James William Guercio
*Lydteknikar:  Wayne Tarnowski
*Logodesign – Nick Fasciano
*Plateomslag – John Berg
*Fotografi – Jim Houghton and Earl Steinbicker

## Lister
**Album**

**Single**

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago V|Chicago V]]» frå ,  den 21. oktober 2015.*
Chicago VI

***Chicago VI*** er det femte studioalbumet til det amerikansk rockebandet Chicago, gjeve ut i 1973. 

## Bakgrunn
Etter å ha spelt inn dei første fem albuma i New York City, fekk produsenten James William Guercio bygd sitt eige Caribou Studios i Nederland i Colorado i 1972. Det var ferdig i tide til at bandet kunne spele inn det sjette albumet sitt der februar i året etter. Det vart verande basen deira dei neste fire åra. 

Robert Lamm skreiv halvparten av songane på albumet, mellom anna svaret hans til somme av dei negative musikkjournalistane i Chicago, «Critics' Choice». James Pankow skreiv dei to hittane på albumet, «Just You 'N' Me» (#4) og «Feelin' Stronger Every Day» (#10). Sistnemnde vart skriven i lag med Peter Cetera, som òg skreiv «In Terms of Two».

Albumet kom ut i juni 1973 og vart nok ein salssuksess. Det låg fem veker på toppen av albumlista i USA. 

Albumet vart miksa og gjeve ut i både stereo og kvadrofonisk lyd. I 2002 vart *Chicago VI* gjeve ut med nymastra lyd av Rhino Records, med to bonusspor: ein Terry Kath-demo kalla «Beyond All Our Sorrows», og ei innspeling av Al Green sin «Tired of Being Alone», teken frå fjernsynsspesialen «Chicago in the Rockies» i 1973.
I 2013 vart det gjeve ut ein Hybrid SACD av Mobile Fidelity Sound Lab.

## Innhald

## Medverkande
### Chicago

*Peter Cetera – bass, solo- & korvokal
*Terry Kath – elektrisk & acoustic gitarar, slidegitar, solo- & korvokal
*Robert Lamm – piano, Hammondorgel, clavinet, Wurlitzer elektrisk piano, Fender Rhodes, synthesizer, Hohner Pianet, solo- & korvokal
*Lee Loughnane – trompet, korvokal, perkusjon
*James Pankow – trombone, blåsararrangement
*Walter Parazaider – saksofonar, fløyte
*Danny Seraphine – trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Laudir de Oliveira – conga
*Joe Lala – conga
*J. G. O'Rafferty – pedalsteelgitar
*ukjend - munnspel på «In Terms of Two»

### Produksjon
*Produsert av James William Guercio
*Lydteknikar:  Wayne Tarnowski
*Assisterkande teknikar – Jeff Guercio
*Miksa av Phil Ramone
*Mikseassistent – Richard Blakin
*Plateomslag – John Berg og Nick Fasciano
*Fotografi av Barry Feinstein

## Mottaking
### Lister
**Album**

**Singel**

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago VI|Chicago VI]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Laudir de Oliveira

**Laudir Soares de Oliveira** () var ein brasiliansk perkusjonist. Han byrja å arbeide profesjonelt med musikk i 1960-åra med brasilianske musikarar som Sérgio Mendes og Marcos Valle. Han vart berre kalla «Laudir» då han spelte på debutalbumet til Joe Cocker i 1969, mellom anna på hitsingelen hans, «Feelin' Alright».

I 1973 byrja han å arbeide med bandet Chicago som sidemann, og spelte på albuma *[[Chicago VI]]* og *[[Chicago VII]]* før han vart eit offisielt medlem av bandet i 1975. Han spelte så på albuma frå *[[Chicago VIII]]* til *[[Chicago XIV]]*. I 1978 spelte han med The Jacksons på albumet deira *[[Destiny av The Jacksons|Destiny]]*. 

Oliveira slutta i Chicago i 1982, og flytta til Los Angeles, der han arbeidde med musikarar som Chick Corea, Gal Costa, Airto Moreira, Flora Purim, Carlos Santana, Wayne Shorter og Nina Simone. 

Oliveira budde i Rio de Janeiro, der han var kulturell leiar ved Universidade do Grande Rio. Han kom ei kort stund attende til bandet Chicago i september 2010. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Laudir de Oliveira|Laudir de Oliveira]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dialogue (Part I & II)

«**Dialogue**» er ein song skriven av Robert Lamm for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago V]]* (1972). På albumet er songen over sju minuttar lang og delt inn i to delar. Ein redigert versjon av songen vart gjeven ut som singel i oktober 1972 og denne nådde 24. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

I den første delen av songen er teksten ein dialog mellom to unge folk med forskjellig syn. Den første personen (sungen av Terry Kath) er særs uroa over hendingar tidleg i 1970-åra, som krig, svelt og undertrykking. Den andre personen (sungen av Peter Cetera) meiner at «alt er bra.» Musikalsk er songen òg ein dialog mellom rytmegitaren til Kath og bassen til Ceterea. Etter kvart som del éin går mot slutten, vert personen til Kath samd med den andre, meir positive personen. 

Part II har ein meir optimistisk tekst sungen av heile bandet. 

## Medverkande
* Terry Kath - solovokal, elektrisk gitarar
* Peter Cetera - solovokal, bass
* Robert Lamm - solovokal (part to), Fender Rhodes elektrisk piano
* Danny Seraphine - trommer, maracas, pauke, tamburin, korvokal (part to)
* Jimmy Pankow - trombone, korvokal (part to)
* Lee Loughnane - trompet, korvokal (part to)
* Walt Parazaider - tenorsaksofon, korvokal (part to)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dialogue (Part I &#38; II)|Dialogue (Part I &#38; II)]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Saturday in the Park

«**Saturday in the Park**» er ein song skriven av Robert Lamm og spelt inn av gruppa Chicago i 1972 for albumet *[[Chicago V]]*.

## Bakgrunn
«Saturday in the Park» gjorde det særs godt då han kom ut og nådde tredjeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100, den høgaste plasseringa bandet hadde hatt til då, og dette var med på å løfte albumet opp til toppen av albumlista. *Billboard* rangerte songen på 76. plassen for heile 1972. Singelen selde til gullplate for 1 million selde eksemplar i USA aleine.

I følgje Chicago-medlemmet Walter Parazaider, vart Lamm inspirert til å skrive songen under innspelinga av *V* i New York City den 4. juli 1971 (ein sundag):

Linja «singing Italian songs» vert etterfølgd av «Eh Cumpari» og så fleire ord på tulle-italiensk, som i teksten på omslaget berre står som «?». Men i ein film av ein konsert der Chicago spelar «Saturday in the Park» i Arie Crown Theater i Chicago i 1972, er det tydeleg at Robert Lamm syng, «Eh Cumpari, ci vo sunari,» den første linja av songen «Eh, Cumpari!», som vart gjort kjend av Julius La Rosa i 1953.

«Saturday in the Park» har blitt brukt i ein populær reklamefilm i Japan. Songen vert òg spelt ved fleire baseball-stadion i USA når det er kampar på laurdag ettermiddag. 

Pianoriffet i opninga vart sampla av Jill Sobule for songen hennar «Cinnamon Park» i 2004 på, *[[Underdog Victorious]]*.

## Medverkande
*Robert Lamm – solovokal, piano
*Peter Cetera – solovokal (refreng), korvokal, bass
*Terry Kath – elektrisk gitar, korvokal
*Lee Loughnane – trompet
*James Pankow – trombone
*Walter Parazaider – altsaksofon
*Danny Seraphine – trommer, congatrommer

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn denne songen er
* Det australske bandet The Nissan Cedrics på albumet deira *Going for a Song* (1997)
* Det amerikanske acapella-bandet Xtension Chords på albumet deira *The Best of X* (2003)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Saturday in the Park (song)|Saturday in the Park (song)]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Just You 'n' Me

«**Just You 'N' Me**» er ein song skriven av James Pankow for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VI]]* (1973).

## Bakgrunn
Songen var den andre singelen frå albumet deira og vart ein større suksess enn den første singelen, «Feelin' Stronger Every Day», med ein fjerdeplass på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100. Walter Parazaider spelar sopransaksofonsolo medan gitaristen Terry Kath brukar ein wah-wah-pedal og faseendrar på gitaren sin.  «Just You 'N' Me» vart skriven etter ein krangen mellom Pankow og den framtidige kona hans, Karen: 
:*«Me hadde krangla og i staden for å slå neven gjennom veggen eller bli sprø, sette eg meg ned ved pianoet og denne songen kom ut. Me gifta oss kort tid etter og første sida av songen var kunngjeringa av bryllaupet, med bilete av oss på».*

## Medverkande
* Peter Cetera - bassgitar, solovokal
* Robert Lamm -  Fender Rhodes elektrisk piano, piano, korvokal
* Terry Kath - elektrisk gitar, korvokal
* Danny Seraphine - trommer, kubjølle, tamburin, maracas
* James Pankow - trombone, korvokal
* Lee Loughnane -  flygelhorn, korvokal
* Walter Parazaider - tenorsaksofon, sopran saksofon solo, korvokal
* Joe Lala eller Laudir Soares de Oliveira - congas

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Just You &#39;n&#39; Me|Just You &#39;n&#39; Me]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Feelin' Stronger Every Day

«**Feelin' Stronger Every Day**» er ein song skriven av Peter Cetera og James Pankow for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VI]]* (1973). Det var den første singelen frå albumet og nådde tiandeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100. Cetera spelte bass og song solovokal, medan klaverspelar Robert Lamm spelte to elektrisk piano på songen: eit Wurlitzer elektrisk piano og ein Hohner Pianet, i tillegg til akustisk piano.

## Medverkande
* Peter Cetera - solovokal, bass
* Robert Lamm - korvokal, Wurlitzer elektrisk piano, Hohner Pianet elektrisk piano, piano
* Terry Kath - korvokal, elektrisk gitar
* Danny Seraphine - trommer, tamburin
* James Pankow - trombone
* Lee Loughnane - flygelhorn
* Walter Parazaider - tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Feelin&#39; Stronger Every Day|Feelin&#39; Stronger Every Day]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Hawk Wolinski

**David J. «Hawk» Wolinski** er ein amerikansk klaverspelar, låtskrivar og plateprodusent, kanskje mest kjend for arbeidet med funkbandet Rufus og songaren deira Chaka Khan.

Wolinski voks opp i Chicago i Illinois, og seint i 1960-åra var han klaverspelar og songar i bandet The Males og medlem av banda Shadows of Knight og Bangor Flying Circus. Sidan var han med å starte Madura, som vart produsert av James William Guercio. Guercio nytta Madura i filmen sin *[[Electra Glide in Blue]]* frå 1973, der Wolinski òg hadde ei lita rolle. 

I 1970-åra vart Wolinski med Rufus som klaverspelar og låtskrivar. Han skreiv, eller var medlåtskrivar, på songar som «Hollywood», «Street Player» (seinare spelt inn av medlåtskrivaren Danny Serephine og bandet hans Chicago), «Everlasting Love», «Do You Love What You Feel», og hitsingelen «Ain't Nobody» i 1983, som nådde toppen av *[[magasinet Billboard|Billboard]]* R&B-lista. 

Wolinski har arbeidd med mange andre artistar som musikar, låtskrivar og produsent, som Bee Gees, Glenn Frey, Michael Jackson, Danny Seraphine, Beverley Knight, Millions Like Us, Stephanie Mills og Minnie Riperton.

Han har skrive songar for filmar som *[[Cobra]]*, *[[filmen Wildcats|Wildcats]]* og *[[Beavis and Butt-Head Do America]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hawk Wolinski|Hawk Wolinski]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*[ «Hawk» Wolinksi på AllMusic]
*
Jimmie Haskell

**Jimmie Haskell** () er ein amerikansk komponist og arrangør for mange populære songarar og filmar. 

## Biografi
Haskell gjekk inn i musikkindustrien då han byrja å lage arrangement for Imperial Records. Han vart den faste arrangøren til Ricky Nelson og arrangerte hittar som «There's Nothing I Can Say» (1964). Seint i 1960- og tidleg i 1970-åra var Haskell arrangør for The Grass Roots. Han arrangert blåsarar og strykarar på Blondie-albumet *[[Autoamerican]]* i 1980.

Han byrja i filmmusikkindustrien i 1960 som orkestrator for Dimitri Tiomkin-filmen *[[filmen The Alamo (1960)|The Alamo]]* og komponerte den første filmmusikken sin året etter for *[[Love in a Goldfish Bowl]]*. Komposisjonen hans «The Silly Song» vart kjenningsmelodi for American television sitt *[[The Hollywood Squares]]*.

## Utvalde filmar
**[[Love in a Goldfish Bowl]]* (1961)
**[[I'll Take Sweden]]* (1965)
**[[Town Tamer]]* (1965)
**[[Apache Uprising]]* (1965)
**[[Red Tomahawk]]* (1966)
**[[Johnny Reno]]* (1966)
**[[filmen Waco (1966)|Waco]]* (1966)
**[[Hostile Guns]]* (1967)
**[[Arizona Bushwhackers]]* (1968)
**[[filmen Buckskin|Buckskin]]* (1968)
**[[The Thousand Plane Raid]]* (1969)
**[[filmen Zachariah|Zachariah]]* (1971)
**[[The Honkers]]* (1972)
**[[Night of the Lepus]]* (1972)
* *[[Dirty Mary, Crazy Larry]]* (1974)
**[[Death Game]]* (1977)
**[[filmen Joyride (1977)|Joyride]]* (1977)
* *[[Hughes and Harlow: Angels in Hell]]* (1978)
*** (1979)
**[[filmen Hard Country|Hard Country]]* (1981)

## Fjernsyn
* *[[The Hollywood Squares]]* (1965) (komponist)
* *[[Bewitched]]* (1966) (komponist)
* *[[The Andy Williams Show]]* (1968) (komponist)
* *[[The Doris Day Show]]* (1968) (komponist)
* *[[Land of the Lost (1974)|Land of the Lost]]* (1974) (komponist)
* *[[Silent Möbius]]* (1998) (hovudkomponist med Suzie Katayama og Kenichi Sudo)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimmie Haskell|Jimmie Haskell]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


* Punktlisteelement
## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
The Pointer Sisters

**The Pointer Sisters** er ei USA-amerikansk R&B-gruppe frå Oakland i California, som fekk stor suksess i 1970- og 1980-åra. I ein karriere på over tre tiår spelte dei innan så varierte sjangrar som pop, disco, jazz, elektronisk musikk, bebop, blues, soul, funk, dance, country og rock. The Pointer Sisters har vunne Grammyprisen tre gonger og har ei stjerne på Hollywood Walk of Fame. Gruppa hadde 13 hittar på den amerikanske topp 20-lista mellom 1973 og 1985. 

Gruppa bestod opphavleg av systrene June og Bonnie Pointer, som byrja å spele på klubbar i 1969 som «Pointers, a Pair.» Besetninga vokste til ein trio då systera Anita Pointer vart med dei. Dei fekk platekontrakt med Atlantic Records og gav ut fleire mislykka singlar. Trioen voks til ein kvartett då systera Ruth kom med i desember 1972. Dei fekk så kontrakt med Blue Thumb Records, og spelte inn debutalbumet. Dei byrja då å få suksess og vann ein Grammy i 1975 for beste countrysong med «Fairytale» (1974). Bonnie slutta i gruppa i 1978 for å gå solo, til moderat suksess. 

Gruppa fekk størt salssuksess som trio i 1980-åra med June, Ruth og Anita, og vann to Grammy-prisar for hittane «Jump (for My Love)» (1984) og «Automatic» (1984). Singlane deira som nådde topp 10 i USA var «Fire» (1979), «He's So Shy» (1980), «Slow Hand» (1981), ein remiksa versjon av «I'm So Excited» (1984) og «Neutron Dance» (1985). June Pointer, som slutta i gruppa i 2004, døydde av kreft i 2006. Ho vart erstatta av dottera til Ruth, Issa Pointer. Sidan 2009 har gruppa bestått av Anita, Ruth, Issa og barnebarnet til Ruth Sadako Pointer. 

## Medlemmar
;Noverande
*Anita Pointer (1969 til i dag)
*Ruth Pointer (1972 til i dag)
*Sadako Pointer (2009 til i dag)

;Tidlegare medlemmar
*Bonnie Pointer (1969-1977)
*June Pointer (1969-2004)
*Issa Pointer (2004-2009)

## Diskografi

### Hitsinglar

*1973: «Yes We Can Can» (US #11)
*1974: «Fairytale» (US #13)
*1975: «How Long (Betcha' Got a Chick on the Side)» (US #20)
*1979: «Fire» (US #2)
*1980: «He's So Shy» (US #3)
*1981: «Slow Hand» (US #2; UK #10)
*1982: «Should I Do It» (US #13)
*1982: «American Music» (US #16)
*1984: «Automatic» (US #5; UK #2)
*1984: «Jump (For My Love)» (US #3; UK #6)
*1984: «I'm So Excited» (remix) (US #9; UK #11)
*1984: «Neutron Dance» (US #6)
*1985: «Dare Me» (US #11; UK #17)

### Album

*1973: *[[The Pointer Sisters av The Pointer Sisters|The Pointer Sisters]]* (US #13)
*1975: *[[Steppin']]* (US #22)
*1978: *[[Energy av The Pointer Sisters|Energy]]* (US #13)
*1980: *[[Special Things]]* (US #34)
*1981: *[[Black & White av The Pointer Sisters|Black & White]]* (US #12; UK #21)
*1983: *[[Break Out av The Pointer Sisters|Break Out]]* (US #8; UK #9)
*1985: *[[Contact av The Pointer Sisters|Contact]]* (US #25; UK #34)
*1989: *Jump: The Best of the Pointer Sisters* (UK #11)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Pointer Sisters|The Pointer Sisters]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Phil Ramone

**Philip «Phil» Ramone** () var ein sørafrikansk-amerikansk lydteknikar, plateprodusent, fiolinist og komponist, som i 1958 var med å starte opp A&nbsp;& R Recording, Inc., eit platestudio med forretningspartnaren Jack Arnold i 112 West 48th Street, New York. Suksessen til dette studioet voks til fleire studio og eit plateselskap. Han vart skildra av *[[magasinet Billboard|Billboard]]* som «legendarisk», og av BBC som ein «CD-pioner».

Han har arbeidd med musikarar som George Michael Burt Bacharach, The Band, Bono, Laura Branigan, Ray Charles, Karen Carpenter, Chicago, Peter Cincotti, Natalie Cole, Bob Dylan, Sheena Easton, Melissa Errico, Gloria Estefan, Aretha Franklin, Billy Joel, Elton John, Quincy Jones, Patricia Kaas, B.B. King, Julian Lennon, Shelby Lynne, Madonna, Barry Manilow, Richard Marx, Paul McCartney, George Michael, Liza Minnelli, Anne Murray, Olivia Newton-John, Sinéad O'Connor, Fito Páez, Luciano Pavarotti, Peter, Paul and Mary, June Pointer, André Previn, Diane Schuur, Michael Sembello, Carly Simon, Paul Simon, Frank Sinatra, Phoebe Snow, Rod Stewart, James Taylor, The Guess Who, Dionne Warwick, Stevie Wonder og Nikki Yanofsky. Han er òg kjend for å ha spelt inn Marilyn Monroe sin berusa versjon av «Happy Birthday, Mr. President» til John F. Kennedy.

I tillegg til å produsere musikk har Ramone produsert mange konsertar, filmar, musikalar og fjernsynsproduksjonar, som *[[filmen A Star Is Born (1976)|A Star is Born]]*, *[[filmen Walkabout|Walkabout]]*, *[[August Rush]]*, *[[filmen Beyond the Sea|Beyond the Sea]]*, *[[Flashdance]]*, *[[Ghostbusters]]*, *[[Midnight Cowboy]]*, *[[filmen On Her Majesty's Secret Service|On Her Majesty's Secret Service]]*, *[[musikalen Passion|Passion]]*, *[[Seussical]]*, *Simon and Garfunkel: The Concert In Central Park*, *Songwriters Hall of Fame Awards*, *The Score*, VH1/BBC *Party at the Palace: Queen’s Jubilee Concert* og *The Good Thief*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phil Ramone|Phil Ramone]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
(I've Been) Searchin' So Long

«**(I've Been) Searchin' So Long**» er ein song skriven av James Pankow for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VII]]* (1974). Han var den første singelen frå albumet og nådde niandeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

## Medverkande
*Peter Cetera – bass, bandlaus bass, solovokal, skrik
*Robert Lamm – Fender Rhodes elektrisk piano, Minimoog synthesizer, korvokal
*Terry Kath – elektrisk gitar, korvokal
*Danny Seraphine – trommer
*Lee Loughnane – trompet, korvokal
*James Pankow – trombone, perkusjon, korvokal
*Walter Parazaider – tenorsaksofon

;Andre medverkande
*David J. Wolinski – ARP synthesizer
*Laudir DeOliveira – congas
*Jimmie Haskell – strykarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:(I&#39;ve Been) Searchin&#39; So Long|(I&#39;ve Been) Searchin&#39; So Long]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mongo Santamaria

**Ramón «Mongo» Santamaría Rodríguez** () var ein rumba quinto-meister og ein afrokubansk latin-jazz perkusjonist. Han er mest kjend for å ha skrive jazz-standarden «Afro Blue», spelt inn av mellom andre John Coltrane. I 1950 flytta han til New York der han spelte med Perez Prado, Tito Puente, Cal Tjader, Fania All Stars, og fleire andre. Han var ein viktig del i å blande afrokubanske rytmar med R&B og soul, og bana veg for boogaloo-tida seint i 1960-åra. Utgåva hans av Herbie Hancock sin «Watermelon Man» vart innlemma i Grammy Hall of Fame i 1998.

Mongo Santamaría var ein av få kubanske congueros («congaspelarar») som kom til USA i 1940- og 1950-åra. Andre kjende congueros som kom til USA i denne tida var Armando Peraza, Chano Pozo, Francisco Aguabella, Julito Collazo, Carlos Vidal Bolado og Modesto Durán. Mange reknar Santamaría som den bete conga-spelaren på 1900-talet. 

## Diskografi

### Som leiar
* *Afro-Cuban Drums* SMC Pro-Arte 592 (1952)
* *Drums and Chants* (*Changó*) Vaya CD 56 (1954)
**Tambores y Cantos* (1955)
**Yambu: Mongo Santamaria y Sus Ritmos Afro Cubano* (1958)
* *Mongo* Fantasy phonorecord 3291 (1959) med den første innspelinga av «Afro-Blue».
* *Afro Roots* (*Yambú*, *Mongo*) Prestige CD 24018-2 (1958, 1959)
**Our Man in Havana* (1959)
**Mongo en La Habana* (1960) med Carlos Embale og Merceditas Valdés
**Sabroso!* (1960) – med tresero Andrés Echeverría
**Go, Mongo!* (1962)
**Watermelon man!* (1963) (Battle Records)
**Mongo At The Village Gate* (1963) (Riverside Records)
**El Bravo!* (1964)
**La Bamba* (1965)
**Pussy Cat* (1965)
*«Hey! Let's Party» (1967)
**Soul Bag* (1968)
**Afro-American Latin* (1969)
**Stone Soul* (1969)
**Mongo´70* (1970)
**Feelin' Alright* (1970)
**Mongo's Way* (1971)
**Up From the Roots* (1972)
*«Fuego» (1972)
**Ubané* (1974) med Justo Betancourt på vokal
*«Afro-Indio» (1975)
**Sofrito* (1976)
**Amanecer* (1977) – vann ein Grammy
**A La Carte* (1978) 
**Red Hot* (1979)
**Summertime* (1981) med Dizzy Gillespie og Toots Thielemans
**Images* (1980)
**Soy Yo* (1987)
**You Better Believe It* (1979)
**Mambo Mongo* (1993)
**Mongo Returns* (Milestone Records, 1995)
**Conga Blue* (1995)
**Come on Home* (1997)
**Mongo Santamaria* (1998)

### Som sidemann (utval)
**med [[Dizzy Gillespie]]**
**[[Afro av Dizzy Gillepsie|Afro]]* (Norgran, 1954)
**med [[Lalo Schifrin]]**
*''Che!'' (Tetragrammaton, 1969)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mongo Santamaria|Mongo Santamaria]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wishing You Were Here

«**Wishing You Were Here**» er ein song skriven av Peter Cetera for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VII]]* (1974), med solovokal av Terry Kath, medan Cetera song mellomspelet. Det var den tredje singelen frå albumet og han nådde 11. plassen den amerikanske ''Billboard'' Hot 100, niandeplassen på *[[magasinet Cashbox|Cash Box]]* Top 100 og toppen av Easy Listening-lista. Kath og Cetera nyta dei vanlege instrumenta sine på denne innspelinga, slik at Kath spelar bass og Cetera gitar.

The Beach Boys var ved Caribou Ranch då «Wishing You Were Here» vart spelt inn og tre av medlemmane i bandet, Al Jardine, Carl Wilson, and Dennis Wilson song korvokal på songen.

The Beach Boys fortsette å samarbeide med Chicago i 1975, då dei to banda samarbeidde på «Beachago»-turneen. «Wishing You Were Here,» og andre Chicago-songar som «Feelin' Stronger Every Day,» vart spelt av dei to banda i lag.

## Lister
### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
*Terry Kath - bass, solovokal
*Peter Cetera - akustisk gitar, solo- og korvokal
*Robert Lamm - piano
*Danny Seraphine - perkusjon
*Lee Loughnane - trompet
*James Pankow - trombone
*Walter Parazaider - saksofon 
;Andre medverkande
*James William Guercio – akustisk gitar
*David J. Wolinski – Arp-synthesizer
*Al Jardine, Carl Wilson og Dennis Wilson – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wishing You Were Here|Wishing You Were Here]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Call on Me av Chicago

«**Call on Me**» er ein song skriven av Lee Loughnane for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VII]]* (1974), med Peter Cetera på solovokal. Det vart den andre singelen frå albumet, og han nådde sjetteplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100 og toppen av Easy Listening-lista.

«Call on Me» var den første Loughnane-songen som bandet gav ut. 

## Medverkande
*Peter Cetera – bass, solo- & korvokal
*Robert Lamm – Fender Rhodes elektrisk piano, korvokal
*Terry Kath – phased/delayed wah-wah elektrisk gitarar
*Danny Seraphine – trommer
*Lee Loughnane – trompet, korvokal
*James Pankow – trombone, blåsararrangement 
*Walter Parazaider – tenorsaksofon

;Andre medverkande 
*Guille Garcia – congas
*Laudir DeOliveira – perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Call on Me (Chicago song)|Call on Me (Chicago song)]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Chicago VIII

***Chicago VIII*** er det sjuande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Chicago, gjeve ut i 1975. Etter det meir eksperimentelle jazz/pop-albumet *[[Chicago VII]]*, gjekk bandet her mot ein meir straumlinja stil.

## Bakgrunn
Etter fem år på rad med konstant aktivitet, kjende medlemmane seg i Chicago slitne då dei kom for å spele inn *Chicago VIII* hos produsenten James William Guercio sin Caribou Ranch i Colorado sommaren 1974. Sjølv om ein finn spor av dei forskjellige stilane som vart utforska på *[[Chicago VI]]*, har dette albumet ei langt meir rockekjensle, som på Peter Cetera sin «Anyway You Want» (seinare spelt inn av den kanadiske songaren Charity Brown) og «Hideaway», i tillegg til Terry Kath si hyllest til Hendrix «Oh, Thank You Great Spirit» og James Pankow-hitten «Old Days» (5. plass). Balladen «Brand New Love Affair, Part I & II» nådde 61. plassen på lista.

Den første singelen frå albumet var Lamm sin nostalgiske «Harry Truman» (13. plassen). *Chicago VIII* vart halde attende til mars 1975, sidan *Chicago VII* framleis låg høgt på listene. Albumet gjekk rett inn på førsteplassen på albumlista i USA, men fekk lunken mottaking av musikkpressa og vert rekna som eit av dei svakare albuma deira. Det var òg det første albumet med studioperkusjonist Laudir de Oliveira som fulltidsmedlem av bandet, den første endringa i besetninga til bandet.

Albumet fekk middels kritikk og vart gjeve ut både i stereo og kvadrofonisk lyd. I 2002 vart *Chicago VIII* mastra på ny og gjeve ut av Rhino Records med tre bonusspor: «Sixth Sense» (ein instrumental) av Kath og «Bright Eyes» av Lamm, i tillegg til ein versjon av «Satin Doll» spelt inn for Dick Clark's «Rockin' New Year's Eve».

## Innhald

## Medverkande

*Peter Cetera – bass, solo- & korvokal
*Terry Kath – elektrisk & akustisk gitarar, solo- & korvokal
*Robert Lamm – klaverinstrument, solo- & korvokal
*Lee Loughnane – trompet, korvokal
*James Pankow – trombone, blåsararrangement
*Walter Parazaider – saksofonar, fløyte, klarinett
*Danny Seraphine – trommer
*Laudir de Oliveira – perkusjon

**Andre medverkande**
*Caribou Kitchenettes – kor på «Harry Truman» (John Carsello, Donna Conroy, Laudir de Oliveira, Bob Eberhardt, Steve Fagin, Kristy Ferguson, Linda Greene, Lee Loughnane, Brandy Maitland, Katherine Ogden, James Pankow, Walter Parazaider, Joanne Rocconi, Richard Torres og Angele Warner)
*Strykearrangement på «Oh, Thank You Great Spirit», «Long Time No See» and «Old Days» – Patrick Williams

## Produksjon
*Produsert av James William Guercio
*Lydteknikar:  Wayne Tarnowski, Jeff Guercio and Mark Guercio
*Strykarar spelt inn av Armin Steiner i Sound Labs (Hollywood, CA)
*Miksa av Phil Ramone
*Plateomslag – John Berg and Nick Fasciano

## Lister
**Album** - *[[magasinet Billboard|Billboard]]* (USA)

**Singlar** - *Billboard* (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago VIII|Chicago VIII]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Harry Truman av Chicago

«**Harry Truman**» er ein song skriven av Robert Lamm for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VIII]]* (1975), med solovokal av Lamm. Det var den første singelen frå albumet, og han nådde 13. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

Songen vart skriven etter at president Richard Nixon trekte seg og teksten er ei hyllest til ein tidlegare president som Lamm meinte amerikanarane kunne stole på - den ærlege Harry S. Truman. «America needs you, Harry Truman».

Trass i at han var populær når han kom ut, vart den Beatles-aktige «Harry Truman» berre med på to av samlealbuma til Chicago: *Group Portrait* (ute av opplag) og *[[The Box av Chicago|The Box]]*. Han vart sjeldan spelt på konsertane til bandet. 

Songen vart «framført» av Chicago seint i 1974 som ein del av *[[Dick Clark's New Year's Rockin' Eve]]* der ein kan sjå gitaristen Terry Kath som gjer narr av den tydelege miminga til bandet med å holde oppe kort med teksten på.

## Medverkande
* Robert Lamm - solovokal, harmonivokal, piano, applaus
* Terry Kath - korvokal, elektrisk gitar, applaus
* Peter Cetera - korvokal, bass, applaus
* Danny Seraphine - trommer, applaus
* Laudir de Oliveira - shakers, applaus
* Jimmy Pankow - trombone, applaus
* Lee Loughnane - trompet, applaus
* Walter Parazaider - tenorsaksofon, klarinett, applaus
* Caribou Kitchenettes - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harry Truman (song)|Harry Truman (song)]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Old Days

«**Old Days**» er ein song skriven av James Pankow for gruppa Chicago og spelt inn for albumet deira *[[Chicago VIII]]* (1975), med solovokal av Peter Cetera. Det var den andre singelen frå dette albumet og han nådde femteplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100 og tredjeplassen på Easy Listening-lista.

Pankow har sagt at songen er eit nostalgisk stykke om barndommen hans.

«Old Days» er nytta i filmen *[[filmen Starsky & Hutch|Starsky & Hutch]]* (2004). 

## Medverkande
* Peter Cetera - solovokal, bass
* Robert Lamm - korvokal, piano, Hammondorgel, cembalo
* Terry Kath - korvokal, elektrisk gitarar
* Danny Seraphine - trommer
* Laudir de Oliveira - perkusjon
* James Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walter Parazaider - tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Old Days|Old Days]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Chicago IX – Chicago's Greatest Hits

***Chicago IX: Chicago's Greatest Hits*** er det første samlealbumet, og det niande i alt, av det amerikanske bandet Chicago, gjeve ut i 1975 av Columbia Records i både stereo (PC 33900) og kvadrofonisk lyd (PCQ 33900).

Det inneheldt alle dei største hittane til Chicago så langt, frå debutplata *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]* i 1969 til *[[Chicago VII]]* i 1974. *[[Chicago VIII]]* kom berre ut nokre få månader tidlegare og vart rekna som for nytt til å takast med her. Det var heller ingen songar frå *[[Chicago III]]* sidan ein meinte at det mangla hitsinglar. 

*Chicago IX* selde særs godt og nådde toppen av albumlista i USA. Det låg inne på albumlista i 72 veker.  

## Innhald

### Side ein

## Medverkande

*Peter Cetera – bass, gitar, solo- & korvokal
*Laudir DeOliveira – perkusjon 
*Terry Kath – gitarar, solo- & korvokal
*Robert Lamm – klaverinstrument, solo- & korvokal
*Lee Loughnane – trompet, flygelhorn, perkusjon, korvokal
*James Pankow – trombone, perkusjon, korvokal
*Walter Parazaider – treblåseinstrument, perkusjon, korvokal
*Daniel Seraphine – trommer, perkusjon

### Andre
*James William Guercio – produsent
*John Berg – plateomslag
*Nick Fasciano – logo
*Reid Miles – fotografi 

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago IX – Chicago&#39;s Greatest Hits|Chicago IX – Chicago&#39;s Greatest Hits]]» frå ,  den 21. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Alexandra Voronin

**Alexandra Andrejevna Voronin**  () var fyrste ektemaken til Vidkun Quisling. Ho gifta seg med Quisling 21. august 1922, dagen etter ho fylte 17 år. 

I 1923 drog Quisling tilbake til Kharkov, byen ho budde i, for å vere saman med henne. Under opphaldet i Kharkov gifta han seg med Maria Pasetsjnikova, ho som seinare fekk namnet Maria Quisling. Da Quisling kom tilbake til Noreg med dei to kvinnene vart Voronin omtala som «pleiedotter», og ikkje som kona hans, slik ho tidlegare var omtala. Voronin har sagt at dei vart skilde i 1924, men det finst ingen dokumentasjon på noko offisielt skilsmål. Etter at ho forlét Noreg for godt etter opphaldet hjå Quisling-familien, drog ho til Frankrike, og seinare til USA, der ho levde resten av livet.

Seint i livet skreiv ho ei bok om livet sitt saman med Quisling.

## Merknadar

## Litteratur
*
*
*
## Kjelder
Johs. Bergersen

**Johannes Olav Bergersen**, meir kjend som **Johs. Bergersen**, () var ein norsk arbeidar, funksjonær og politikar frå Glemmen i Østfold. Han var stortingsrepresentant 1913-18 og 1922-36.

Han var son til sagfilar Berger Olsen på Frydenberg i Glemmen. Sjølv arbeidde han på høvleri frå 1887 til 1906, då han tok til som agent for ein fråhaldsorganisasjon. I 1911 vart han tilsett som forretningsførar for sjukekassa i Borge krins og tilsynsmann ved riksforsikringa. Frå 1918 var han statsrevisor.

Bergersen var medlem av heradsstyret i Borge frå 1904, varaordførar 1907-10, ordførar 1923-28 og 1932-34. Valbolken 1913-15 representerte han einmannskrinsen Glemminge (Glemmen) på Stortinget, der han hadde sete i Lagtinget og i sosialkomiteen. Attvald til perioden 1916-18.

Ved partisplittinga i Det Norske Arbeidarparti i 1921 fylgde Bergersen den sosialdemokratiske fraksjonen. Norges Socialdemokratiske Arbeiderparti gjorde eit godt stortingsval i Østfold hausten 1921, og Bergersen kom tilbake på Tinget som representant for partiet. Dei to valperiodane 1922-24 og 1925-27 var han parlamentarisk leiar i NSA. Etter partisamlinga 1927 heldt han frå 1928 fram som stortingsrepresentant for det samla Arbeidarpartiet, heilt til han døydde i 1936. Han var odelstingspresident 1928-30 og 1934-35. Bergersen var mykje interessert i fredssaka og i interparlamentarisk arbeid. Frå 1926 til han døydde ti år seinare var han formann i sosialkomitéen, og spela i så måte ei rolle i utforminga av alderstrygda og andre sosialpolitiske saker.

Bergersen var elles aktiv fagrørsla. Han var styremedlem i Norsk Arbeidsmannsforbund 1908-12 og i Landsorganisasjonen frå 1912.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*Store Norske leksikon
*
Austprovinsen i Saudi-Arabia

**Austprovinsen** () er den største provinsen i Saudi-Arabia. Provinshovudstaden er Dammam, der dei fleste innbyggjarane bur. 

Austprovinsen er senteret for det meste av oljeproduksjonen til Saudi-Arabia. Provinsen er òg eit turistsenter fordi han ligg ved kysten av Persiabukta og dei fleste turistane kjem frå dei nærliggande arabiske landa og Riyadh-regionen.

## Geografi
Austprovinsen ligg ved Persiabukta og grensar til fem land: Irak, Kuwait, Oman, Qatar og Dei sameinte arabiske emirata.

Den viktigaste flyplassen i regionen er King Fahd internasjonale flyplass, den største flyplassen i verda etter landareal. Via King Fahd-vegen, som stod ferdig i 1986, er Austprovinsen knytt til naboøya Bahrain.

Den stort sett folketomme ørkenen Rub' al Khali (Den tomme fjerdedelen) dekkjer meir enn halvparten av provinsen. 

## Historie
Saudiarabarane i Najd fekk kontroll over området då Det osmanske riket. Dei busette områda har vore kjend som «Al-Ahsa» (arabisk الأحساء) under osmansk styre, og heile regionen Aust-Arabia vart hovudsakleg kalla «Bahrain» (arabisk البحرين) frå før-islamsk tid og fram til 1521.

## Guvernørar i Austprovinsen
* Abdul Muhsin bin Abdullah Al Jiluw (?–1985)
* Muhammad bin Fahd (1985–2013)
* Saud bin Nayef (2013–)

## Byar
*Al-Ahsa (الأحساء)
*Abqaiq (بقيق)
*Jubail (الجبيل)
*Ras Tanura (رأس تنورة)
*Qatif (القطيف)
*Khobar (الخبر)
*Dhahran (الظهران)
*Dammam (الدمام)
*Hafar Al-Batin (حفر الباطن)
*Khafji (الخفجي)
*Nariyah (النعيرية)
*Qariat Ulya (قرية العليا)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eastern Province, Saudi Arabia|Eastern Province, Saudi Arabia]]» frå ,  den 23. oktober 2015.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Axel Otto Hagemann

**Axel Otto Kristian Hagemann** () var ein norsk skogforvaltar og politikar, fødd i Øyestad i Aust-Agder.

Hagemann var son til ein offiser. Sjølv vart han student i 1876, valde deretter å studere på skogskule i Stockholm i tida 1876-78. Frå 1881 var han skogsfut i Salten. Sidan var han forstassistent i Alta og åra 1896-1900 skogsforvaltar i Vest-Finnmark. I 1900 fekk han stillinga som skoginspektør i Nordlands distrikt, med sete i Tromsø.

Hagemann var ordførar i Alta frå 1891 til 1900. Stortingsperioden 1895-97 var han 2. representant frå Finnmark, vald på eit Høgre-program. På Stortinget var han sekretær i jarnbanekomiteen.

Han døydde i Asker.
 
## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Morten F. Nilssen

**Morten Ferdinand Nilssen** () var ein norsk skulemann og politikar, fødd i Drammen.

Nilssen, som var son til ein stasjonsmeister, vart student frå Kristiania Katedralskole i 1890 og vernepliktig offiser i 1892. Deretter vart han cand.philos. I 1894 og tok eksamen på Landbrukshøgskulen på Ås, der han gjekk gjennom begge avdelingane. Dei neste tre åra arbeidde han som assistent ved forsøksstasjonen for plantekultarar ved Landbrukshøgskulen.

I 1899 tok han over som styrar av Smaalenene amts landhusholdningsskole på Berby i Idd. Frå 1902 styrar av Statens hagebruksskule for kvinner på Berby.

Nilssen representerte einmannskrinsen «Ide og Marker», samt partiet Høgre, på Stortinget valbolken 1910-12. Han var medlem av næringskomité nr 1.

Han var innehavar av Kongens fortenestmedalje i gull.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* Haffner, Vilhelm: *Stortinget og statsrådet : 1915-1945. B. 1 : Biografier : med tillegg til Tallak Lindstøl: Stortinget og Statsraadet 1814-1914*, side 40, Oslo 1949
*
Christoffer Hannevig den eldre

**Christoffer Hannevig** () var ein skipper, skipsreiar og stortingsmann frå Borre i Vestfold.

Han var son til ein skipper og skipsreiar, og gjekk sjølv same vegen etter han hadde gått realskule i Horten og teke eksamen ved Drammens sjømannskule. I 1898 kjøpte han storgarden Vestmannrød i Borre, og busette seg der.  

Hannevig var varamann til Stortinget perioden 1904-06, og møtte ved nokre høve hausten 1905. Valbolken 1910-12 representerte han Jarlsberg krins og Høgre på Stortinget, medlem av Sosialkomiteen. Både sommaren 1911 og vår/sommar 1912 var han permittert for å ta seg av forretningane sine.  Hannevig var ordførar i Borre 1907-10 og samstundes forlikskommissær.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Ole Rømer Sandberg

**Ole Rømer Aagaard Sandberg** () var ein gardbrukar og stortingsmann, fødd i Onsøy. Han var far til Ole Rømer Sandberg.

Sandberg var son til ein storbonde i Hedmark. Etter han vart student i 1881, tok han andreeksamen ved universitetet i 1883, offiserseksamen i 1885 og høgskuleeksamen i 1888. Frå 1889 til 1901 var han kaptein i 1. akershusiske brigade. Samstundes var han gardbrukar av storgarden Deglin i Furnes, frå 1898 på Hol i Furnes. Frå 1892 redigerte han landbruksstoffet i avisa Aftenposten.

Sandberg var medlem av heradsstyret i Furnes, ei tid også ordførar. Styremedlem i Selskabet for Norges Vel 1906-08, og formann i Hedmark landbruksselskap frå 1909.

Perioden 1910-12 var han stortingsrepresentant for einmannskrinsen Søndre Hedmark, medlem av tollkomitéen. Han vart vald på eit listesamarbeid mellom Høgre og Frisinna Venstre.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Kardinalmaurtanagar

**Kardinalmaurtanagar** (*Driophlox cristata*) er ein fugl i kardinalfamilien. Denne fargerike arten lever på vestskråninga av den vestre fjellkjeda av Andes i Colombia. Utbreiinga dekker ei stripe frå omtrent ved byen Argelia lengst sør i Cauca-departementet i sør nordover til området ved Dabeida i Antioquia-departementet. Jamvel om maurtanagarar deler dette fellesnamnet er dei ikkje tanagarar etter dagens taksonomi, men kardinalar.

## Skildring
Dette er ein mykje fargerik kardinal, hannen har raudt hovud og hals, og ein markert raud fjørtopp som reisast opp. Fjørdrakta er elles er gråleg med djup raudfarge, reinare grå på undersida og sidene. Hoa har kortare fjørtopp og er noko meir avdempa i fargene. Kardinalmaurtanagarar lever lågt i underskog, fuktig skog og helst ved rennande vatn i bratte skråningar, frå 700 til 2000 moh. Dei jager etter insekt, beitar nokre gonger litt frukt, i små grupper på 2 til 5 individ eller i fleirartsflokkar.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som livskraftig.

## Kjelder

*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Storhovda ørekyt

**Storhovda ørekyt(e)** (*Pimephales promelas*) er ein ferskvassfisk i slekta *Pimephales*. Den naturleg utbreiinga til arten er i Nord-Amerika.

## Kjelder