open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
LeFeuvre Scarp

**LeFeuvre Scarp** er ei ujamn, klippeliknande høgd i Antarktis på 750&nbsp;moh. Ho ligg 20&nbsp;km vest for Cape Reichelderfer på austsida av Palmer Land. Høgda markerer nordsida av skiljet mellom Binghambreen og ein mindre isbre utan namn like nord for. Klippa vart fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth i 1935, U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940 og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1962 etter Charles F. LeFeuvre, ein radiotelegrafist på Bruntisen i 1956, Signy Island i 1959, og Horseshoe og Stonington Island i 1960.
 
## Kjelder
Austvollen

**Austvollen** er ein bratt fjellskrent på austsida av Festninga i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Austvollen Bluff|Austvollen Bluff]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bakkesvodene

**Bakkesvodene** er norke høge fjellknausar oppom austsida av Lundebreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar og frå flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bakkesvodene Crags|Bakkesvodene Crags]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Berrnabbane

**Berrnabbane** er klipperike fjellknausar langs søraustkysten av Djupvika, som ligg på sørvestsida av Lützow-Holmbukta. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Berrnabbane Crags|Berrnabbane Crags]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Dalsnatten

**Dalsnatten** er ein fjellknaus på austsida av Skarsdalen i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dalsnatten Crag|Dalsnatten Crag]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Eidsgavlen

**Eidsgavlen** er ei klippe kring 2&nbsp;km sør for Eidshaugane i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39. Han vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Hamarskorvene

**Hamarskorvene** er ein fjell- og isskrent like aust for Kvithamaren i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeven av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Høgsenga

**Høgsenga** er nokre høge fjellknausar som dannar nordenden av Breplogen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagte frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Hovdeknattane

**Hovdeknattane** er nokre fjellknausar som stikk ut frå sørvestlege delen av Hovdebrekka, like nord for Skeidshovden i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagte av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Gruvletindane

**Gruvletindane** er nokre fjellknausar, med ei høgd opp mot 2255 moh og på nordenden av Holtedahlfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagte frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60). Klippa grensar i vest til ei stor og markant morene.

## Kjelder
Flårjuven

**Flårjuven** er ein stort sett isfri fjellskrent med flat toppkring 2&nbsp;km nord for Storkletten på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52).

## Kjelder
Kvithamaren

**Kvithamaren** er ei klippe like aust for Slokstallen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Låghamaren

**Låghamaren** er ei klippe som dannar nordvestenden av Hamrane i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Ho vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

## Kjelder
Larsenskarvet

**Larsenskarvet** er ei bratt fjell- og isskrent som dannar ein del av austveggen av Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter Per Larsen, som var stuert under den norske antarktisekspedisjonen (1956–57).
 
## Kjelder
Lokehellene

**Lokehellene** er ein bratt fjellskrent som dannar vestsida av Nupsskarvet i Holtedahlfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven etter Loke, ein gud i norrøn mytologi.

## Kjelder
Kvamsgavlen

**Kvamsgavlen** er ein gavlliknande klippe som vender austover ved sørausthjørnet av Storkvammen, på austsida av Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og vart kartlagt og namngjeve Kvamsgavlen av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956-60.

## Kjelder
Mjøllføykje

**Mjøllføykje** er ein markant skrent ved austsida av Belgen i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto (1958–59).

## Kjelder
Mundlauga

**Mundlauga** er ei gruppe 2455 meter høge fjellknausar som dannar sørenden av Fenriskjeften i Drygalskifjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagte frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Neumayerskarvet

**Neumayerskarvet** (tysk *Neumayersteilwand*) er ei rekkje bratte skrentar som dannar ein del av Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher i 1938–39 og kalla opp etter den tyske geofysikar Georg von Neumayer. Skarvet vart kartlagt av Maudheimekspedisjonen (NBSAE), 1949-52.

## Kjelder
Straumsida

**Straumsida** er ein isdekt fjellskrent i Antarktis som er kring 46&nbsp;km lang. Han ligg som ein del av austhellinga av Ahlmannryggen og oppom enden av Jutulstraumen i Dronning Maud Land. Breen vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

## Kjelder
Stuttfloget

**Stuttfloget** er ein bratt fjellskrent som dannar sørvestenden av Grytøyrfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Svarthausane

**Svarthausane** er ei gruppe fjellknanusar nedanfor Žil'najatoppen i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Ho vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Knausane vart kartlagde på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Ufsebrotet

**Ufsebrotet** er ein bratt skrent som ligg 3&nbsp;km sør for Zimmermannfjellet sentralt i Gruberfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Sørhortane

**Sørhortane** er ei gruppe fjellknausar langs nordaustkanten av Horteriset, sør for Petermannkjedene i Dronning Maud Land. Dei vart fotograferte frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagte av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Isingufsa

**Isingufsa** er ein fjellskrent som dannar nordausthjørnet av Isingen i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

## Kjelder
Tjuvholene

**Tjuvholene** er nokre høge fjellknausar i Antartkis på 2495 moh. Dei dannar nordenden av Grytøyrfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Vestskotet

**Vestskotet** er ein skrent like sør for Armalsryggen, ved vestenden av Neumayerskarvet i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagt av norske kartograf frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52), i tillegg til flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

## Kjelder
Urfjell

**Urfjell** er ei rekkje fjellknausar og utstikkarar som strekkjer seg 19&nbsp;km sørvest frå Urfjelldokka, og dannar ein del av Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto (1958–59).

## Kjelder
Vesleknausen

**Vesleknausen** er ei klippe i Antarktis på 110 moh. som ligg 6&nbsp;km sørvest for Rundvågshetta på søraustkysten av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37.

## Kjelder
Vestvollen

**Vestvollen** er ein fjell- og isskrent på vestsida av Festninga i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Castle Rock i Antarktis

**Castle Rock** er ein bratt fjellknaus i Antarktis på 415&nbsp;moh. som ligg 4,5&nbsp;km nordaust for Hut Point på ein sentral rygg på Hut Point Peninsula på Ross Island. Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, som namngav han på grunn av forma si.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Castle Rock i Antarktis|Castle Rock i Antarktis]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Arrival Heights

**Arrival Heights** er nokre klippeliknande høgder som strekkjer seg nordaust&ndash;sørvest langs vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island, like nord for Hut Point. Dei vart oppdaga og namngjevne av Discovery-ekspedisjonen i 1901–04, under Robert Falcon Scott. Namnet syner til at ekspedisjonen nådde fram (*arrival* på engelsk) til vinterleiren ved nærliggande Hut Point.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arrival Heights|Arrival Heights]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cashman Crags

**Cashman Crags** er to fjellknausar på kring 1500 moh i vestsida av Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. Knausane ligg 1,1&nbsp;km sørvest for Hoopers Shoulder. Han vart etter forslag frå P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Katherine V. Cashman, som var med US Antarctic Research Program til Mount Erebus i 1978–79 og igjen i 1988–89. Ho var seinare  geologiprofessor ved University of Oregon.

## Kjelder
Descent Cliff

**Descent Cliff** er ei klippe på vestsida av Hut Point Peninsula, mellom Hutton Cliffs og Erebus bretunge på Ross Island. Ho vart kartlagd og fekk namnet sitt under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, fordi det var her dei drog ned (*descend* på engelsk) til havisen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Descent Cliff|Descent Cliff]]» frå ,  den 19. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Esser Bluff

**Esser Bluff** er ein fjellskrent med ei høgd opp mot kring 600 moh søraust på Turks Head Ridge på Ross Island. Skrenten ligg 2 km aust-nordaust for Grazyna Bluff. Etter forslag for P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Richard Esser, eit medlem av feltgruppa frå New Mexico Tech på Mount Erebus i 1993–94 og 1994–95 og seinare teknikar i New Mexico Geochronology Lab ved NM Tech, der han daterte mange steinprøvar frå Antarktis.

## Kjelder
Grazyna Bluff

**Grazyna Bluff** er ein fjellskrent med ei høgd opp mot kring 600 m sør i Turks Head Ridge på Ross Island. Skrenten is 19&nbsp;km nord-nordaust for Turks Head. Etter forslag for P.R. Kyle Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Grazyna Zreda-Gostynska, som arbeidde på Mount Erebus i 1989–90 som eit medlem av gruppa frå New Mexico Institute of Mining and Technology (NMIMT).

## Kjelder
Kaminuma Bluff

**Kaminuma Bluff** er ein bratt, isdekt skrent med ei høgd på over 200 m nær kysten søraust på Ross Island. Skrenten ligg halvvegs mellom Cape Mackay og Cape Crozier. Etter forslag for P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Katsutada Kaminuma ved Det nasjonale polarforskingsinstituttet i Japan, som var med på å starte dei internasjonale seismiske studiane av Mount Erebus (IMESS), 1980-81 til 1986. det var eit felles prosjekt mellom USA, Japan og New Zealand. Kaminuma leia den japanske avdelinga og fortsette arbeidet i Antarktis sør på Mount Erebus i mange år.
 
## Kjelder
Krall Crags

**Krall Crags** er ei to fjellknausar med ei høgd opp mot over 1400&nbsp;m i nordvestsida av Mount Erebus på Ross Island. Dei ligg 2,2&nbsp;km vest-nordvest for Abbott Peak. Etter forslag for P.R. Kyle vart dei namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Sarah Krall som arbeidde over 10&nbsp;år med å støtte forskinga i Antarktis. Ho var kokk og leirstyrar ved den nedre Erebus Hut under Dante-roboteksperimentet til National Science Foundation (NSF)-NASA på Mount Erebus 1992-93. Ho styrte òg matlageret ved McMurdo-basen, var luftputefartøypilot og har vore helikopterteknikar. 

## Kjelder
Palais Bluff

**Palais Bluff** er ein isfri kystskrent med ei høgd opp mot over 400 m mellom enden av Shearwaterbreen og Quaternary Icefall nordvest på Ross Island. Skrenten ligg oppom Wohlschlag Bay. Etter forslag for P.R. Kyle vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Julie Palais, prosjektleiar innan glasiologi for polaravdelinga til National Science Foundation (NSF). Som doktorgradsstudent ved Ohio State University, samla ho inn snøprøvar og korte isboreprøvar på Ross Island for å undersøke vulkansk aktivitet. Ho reiste mange gonger til Antarktis. 

## Kjelder
Helo Cliffs

**Helo Cliffs** er ei gruppe markante klipper på kring 3525 moh langs nordkanten av kalderaen til Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. Namnet kjem frå eit HH-52A-helikopter (CG 1404) frå U.S. Coast Guard som mista krafta og styrta i nærleiken på ruta frå McMurdo-basen til Cape Bird, 9. januar 1971. Ingen ombord vart skadde, men helikopteret måtte forlatast på grunn av plasseringa.

## Kjelder
Hutton Cliffs

**Hutton Cliffs** er nokre klipper på vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island i Antarktis, kring 3,5&nbsp;km nord for Ford Rock. Dei vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og kalla opp etter kaptein Hutton av Canterbury Museum i Christchurch på New Zealand.

## Kjelder
Seismic Bluff

**Seismic Bluff** er ein bratt skrentt på ca. 3470 moh langs sørvestkanten av kalderaen til Mount Erebus på Ross Island. Han har fått namn etter ein seismisk stasjon i nærleiken. 

## Kjelder
Vee Cliffs

**Vee Cliffs** er nokre bratte, hovudsakleg isdekte klipper, 7&nbsp;km lange, mellom Aurora- og Terrorbreen på sørkysten av Ross Island. Namnet syner til to markante V-forma klipper som stikk ut frå klippeveggen. Namnet vart først nytta av dr. Edward A. Wilson som i lag med Thomas V. Hodgson under Discovery-ekspedisjonen 1901–04 vitja klippene i november 1903.

## Kjelder
Williams Cliff

**Williams Cliff** er ei markant klippe som stikk opp frå den isdekte sørvestsida av Mount Erebus, 11&nbsp;km aust for Cape Barne på Ross Island. Denne klippa vart kartlagt under Terra Nova-ekspedisjonen under Robert F. Scott 1910–13 og berre kalla «Bold Cliff» på krata etter ekspedisjonen. Han vart namngjeven Williams Cliff av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 til minne om Richard T. Williams, som mista livet då traktoren hans for gjennom isen ved McMurdo Sound i januar 1956.

## Kjelder
Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie

**Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie** vart skipa 13. februar 1959 av Det akademiske kollegium ved Universitetet i Oslo, og er eit permanent senter i Roma for forsking, undervisning og formidling på fagfelta arkeologi og kunst- og kulturhistorie relatert til Italia og middelhavsområda. Under leiinga av professor Hans Peter L'Orange tok instituttet til med verksemda i eit husvære i Corso Vittorio Emmanuele 209, midt i sentrum av byen. I 1962 flytta senteret inn i sin eigen villa på Gianicolo-høgda.  Økonomisk stønad og donasjonar frå mellom andre skipsreiarane Nils Astrup og Thomas Fearnley hadde bidrege til å etablere instituttet.

Instituttet vart opphavleg lagt under Det historisk-filosofiske fakultetet, og høyrer (etter omstruktureringa av universitetet) no inn under Det humanistiske fakultetet. Instituttet samlar forskarar og studentar frå ulike fag i studium av antikken og kva antikken har hatt å seie for vestleg kultur, religion, språk, litteratur og samfunnstilhøve heilt fram til i dag. Framfor alt er instituttet til for kunsthistorikarar og klassiske arkeologar, men òg for studentar og forskarar frå andre fagfelt som har særleg interesse for og tilknyting til kulturen og soga i middelhavsområdet.

## Bakgrunnsstoff
Internettsidene for  Det norske institutt i Roma for klassisk arkeologi og kunsthistorie.
Adolph Nitter

**Adolph Nitter** () var ein norsk dagbokskrivar som var handelsbetjent, konstituert lensmann og medlem i kommunestyret i Ytre Holmedal (Fjaler kommune).

Adolph Nitter vart fødd i Gaular i 1832 og døydde i 1901. Han skreiv dagbok kvar dag i perioden 1854-1858. I 2007 gav Fjaler sogelag ut desse tekstane samla mellom to permar.

## Bibliografi

* 2004 «Dagbok». *I*: *Fjaler*, 7, 18-21.
* 2005 «Dagbok frå 1854-1858». *I*: *Fjaler*, 8, 32-37.  
* 2007 *Adolph Nitters dagbok : 1854-1858*. Fjaler : Fjaler sogelag.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
*
*Om Adolph Nitter i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
* Gravminner
Julli Wiborg

**Juliane (Julli) Wiborg** () var ein norsk forfattar og lærar. Ho vart fødd på Leite i Ytre Holmedal, og var dotter til Nils Landmark.

Juliane Wiborg er ein av dei mest lesne forfattarane frå Sunnfjord. Ho skreiv moraliserande bøker for «unge piker», og gav i alt ut 34 titlar. Juliane Wiborg hadde også fleire forteljingar i *[[Nynorsk Vekeblad]]*. Fleire av bøkene er omsette til svensk, dansk, tysk og finsk.

Juliane Wiborg er gravlagd på Vestre gravlund i Oslo.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Kjelder

* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Om Julli Wiborg i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
* 
* Kjersti Wictorsen Kola: Analyse av Kari Hushjelp. Høgskolen i Oslo
Tributt

**Tributt** er ei yting ein er skuldig nokon. Det kan brukast om ei skatteytingar eller avgifter, særleg dei ein vasallstat yter til ei sentralmakt. «Tributt» blir også brukt i tydinga hyllest.

I Romarriket var tributt opphavleg ein formuesskatt som blei oppkravd etter tribus. Sidan viste det til ein alminneleg riksskatt som blei oppkravd i nødstider. 

Sidan har tributt vist til avgifter betalt av undertvinga folk til overherrane sine. 

Ordet «tributt» er avleidd av latin *tributum* ('bidrag, skatt'), perfektum partisipp av *tribuere* ('tilstå, yte').

## Sjå og
*Tribun
*Tribus

## Kjelder

*«Tributt» (15. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 19. februar 2014.
*
Cincinnati

**Cincinnati** er ein by i delstaten Ohio i det austlege USA. Han omfattar eit areal på 206 km og har om lag 297&nbsp;000 ibuarar (2010), og er dermed den tredje største byen i delstaten. Cincinnati er administrativt senter for Hamilton County. 

Byen ligg lengst sørvest i delstaten Ohio, ved åmotet mellom Ohioelva og den mindre elva Licking. Han er del av ein større byregion, Cincinnati–Middletown, som strekkjer seg inn i Kentucky og Indiana. 

## Historie
Cincinnati vart grunnlagd i 1788 og var den fyrste større byen som voks fram etter den amerikanske revolusjonen. Han voks mykje utover på 1800-talet, men etter at jarnbaner vart lagt vestover i USA, måtte Cincinnati sjå seg forbigådd i vekst av andre innlandsbyar som Chicago og Saint Louis. Frå 1960-talet har folketalet gått tilbake med rundt 25 % i sjølve byen. Etter 1970 har det også vore tendensar til stagnasjon og tilbakegang også i heile byregionen.

## Næringsliv
Byen er eit viktig transportknutepunkt for veg, jarnbane og flyruter, i tillegg til å ha ei av dei største innlandshamnene i USA. Ein har særleg drive med transport av kol, jern og trevirke. Utanrikshandelen har også blitt viktig for økonomien i byen fram mot 2000-talet. Combs-Hehl Bridge over Ohio-elva bind byen saman med Campbell County i Kentucky.

Cincinnati har ein mangesidig industri som mellom anna omfattar produksjon av maskinverktøy, såpe, spelkort, kjemikalium, bil- og flydelar, motorar, tekstil, konfeksjon og møblar. Grafisk industri, store slakteri, brennerier og bryggjeri er også økonomisk viktige.

## Kultur og utdanning
Byen har fleire høgare lærestader, mellom anna University of Cincinnati (1874), katolske Xavier University (1831) og jødiske Hebrew Union College (1875).

Den andre eldste dyrehagen i USA, Cincinnati Zoo and Botanical Garden, blei skipa i 1875.

Det amerikanske fotballaget Cincinnati Bengals som speler i NFL er heimehøyrande i Cincinnati.

## Kjelder

*«Cincinnati» (5. september 2011), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 7. juli 2014.
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cincinnati|Cincinnati]]» frå ,  den 20. februar 2014.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Anderson Scarp

**Anderson Scarp** er ein bratt skråning og ei klippe på 935&nbsp;moh som ligg kring 1,5 km vest for Hall Bluff på Dais i Wright Valley i McMurdo Dry Valleys i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2004 etter Kent Anderson frå Albuquerque Seismological Laboratory under U.S. Geological Survey i 1992. han spelte ei viktig rolle i opprettinga av ein seismografstasjon ved Bull Pass, nær Lake Vanda tidleg i 1990-åra.

## Kjelder
Per Ekström

**Per Ekström** () var ein svensk landskapsmålar frå Segerstad på Öland. Han var ein av dei fyrste svenske friluftsmålarane, sterkt påverka av Barbizon-skulen, framfor alt av Camille Corot. Måten han måla sol og luft på gav han tilnamnet *Solmålaren*.

## Liv og gjerning

Ekström studerte ved kunstakademiet i Stockholm frå 1865 til -72, der han helst orienterte seg mot fransk målarkunst. Våren 1876 reiste han derfor til Paris, på si fyrste studiereise utanlands. Ekström vart buande i Frankrike til 1890, dels i og omkring Paris. Han beundra meistrane innanfor den såkalla Barbizonskulen, framfor alle Camille Corot og Théodore Rousseau. Det oppløyste, valørfine måleriet med sølvaktig dis i mange av Corot sine bilete, inspirerte Ekström til eit nytt syn på naturen.

I måleria frå dei åra han budde i Frankrike skildrar Ekström med lyrisk kjensle stemninga i landskapet, lysspelet i lauvmassane, fargeskimmeret over engene og vatnet. Motivmessig skilde han seg frå sine samtidige svenske kunstnarlollegaer i Frankrike, som måla milde åkerlandskap og bylivet i Grez-sur-Loing i utkanten av Fontainebleau-skogen. Sjølv søkte han mot overfløymde myrar, aude kyststrekningar og einslege skogholt. Stundom vert stemninga i bileta heva til romantisk styrke, så som i *Kustlandskap i månsken* frå 1877. Han debuterte på Salongen i Paris 1878 med *Fransk Landskap*.

Gjennom 1880-talet heldt Ekström for det meste fram i same lyriske stilen. Ved *Exposition Universelle* i 1889 stilte han ut fleire verk frå seint 1880-tal. *Översvämning* frå 1889 er eit framifrå prov på hans grundige studiar av lys, samt hans varme naturkjensle. Den yttarst fine lyssettinga særmerker han mellom dei svenske friluftsmålarane.

Etter han i 1890 busette seg i heimlandet, budde Ekström dels på Öland og dels i Stockholm. Vintermånadene 1891 laga han eit av sine meisterverk, motsolsbiletet *Sol och snö*. Den strengt formale ordenen og det subtilt tolkande lysspelet i måleriet får ein til å tenke på Georges Seurat sin kunst. I 1891 hadde han elles si fyrste separatutstilling i Stockholm, og fekk mykje åtgaum. Oppmuntra av kunstsamlaren Pontus Fürstenberg busette han seg i 1891 i Göteborg.

Ei viss tilpassing etter den då aktuelle stemnings-impresjonismen, med sine dunkle skumringstonar, kan etterkvart merkast i arbeida hans frå midten av 1890-åra av. Motivkrinsen hans strekte seg i dei åra frå den svenske vestkysten og Öland til Stockholms ström og fjelltraktene i Jämtland.

År 1910 flytta Ekström tilbake til Öland, der han vert rekna som den fyrste og kanskje største målaren av landskapet på øya. Motiva var farga av Ölands opne alvar og karrige kyst. Han var og vart verande solnedgangs-stemningane sin merkelege, på ein gong realistiske og mystiske poet.

## Kjelder
**Den svenska målarkonstens historia*. 2001
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Per Ekström|Per Ekström]]» frå ,  den 19. februar 2014.*  

## Bakgrunnsstoff

*8 verk fra Per Ekström med riktige proporsjoner
Baldwin Bluff

**Baldwin Bluff** er ein fjellskrent langs sørvestsida av Ironsidebreen, kring 10&nbsp;km sørvest for toppen av Mount Whewell i Admiralty Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Howard A. Baldwin, ein biolog ved McMurdo-basen i 1966–67.

## Kjelder
Atkinson Cliffs

**Atkinson Cliffs** er nokre høge kystklipper, 6,5&nbsp;km lang, mellom den lågare enden av Fendleybreen og Pitkevitchbreen på nordkysten av Victoria Land. Dei vart kartlagde i 1911 av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen i 1910&ndash;13 og kalla opp etter dr. Edward L. Atkinson, ein kirurg på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atkinson Cliffs|Atkinson Cliffs]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Barren Bluff

**Barren Bluff** er ein markant fjellskrent i sørlege delen av Sequence Hills langs vestsida av den øvre Rennickbreen i Victoria Land. Han fekk namnet sitt av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1962&ndash;63, på grunn av særs få lause steinar (*barren* tyder 'berr'). Gruppa hadde vanskar med å samle inn nok steinar til å bygge ein varde. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barren Bluff|Barren Bluff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Blessing Bluff

**Blessing Bluff** er ein markant fjellskrent som markerer austenden av Staeffler Ridge og ligg oppom Wilson forlandsbre. Han ligg 69&nbsp;km vest for Spike Cape i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser George R. Blessing i U.S. Navy som var øvstkommanderande for Naval Support Force for gruppa som overvintra ved McMurdo-basen i 1973.

## Kjelder
Arthurson Bluff

**Arthurson Bluff** er ein nesten heilt isdekt skrent oppom samløpet mellom Ludvigbreen og Kirkbybreen frå vest, nær nordkysten av Victoria Land. Det vart laga ein landingsplass for helikopter her av ei gruppe frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) leia av Phillip Law i 1962. Skrenten vart namngjeven av ANARE etter kaptein J. Arthurson, ein helikopterpilot på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arthurson Bluff|Arthurson Bluff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Ludwig Mies van der Rohe

**Maria Ludwig Michael Mies van der Rohe** () var ein tysk arkitekt og arkitekturteoretikar, fødd i Aachen i Nordrhein-Westfalen og død i Chicago i USA.

Mies arbeidde i yngre år i familien sitt steinhoggeri. Han var deretter arkitekt hos Bruno Paul og seinare hos Peter Behrens i tida 1908-12. Påverknad frå Behrens ført til at Mies vende seg mot avanserte konstruksjonar, kombinert med prøyssisk klassisisme. Samstundes tok han sterkt inntrykk frå russisk konstruktivisme og De Stijl, men også frå Karl Friedrich Schinkel. Han var ein pådrivar for danninga av arkitekturforeining *Der Ring*.

Gjennom 1920- og 1930-talt utvikla Mies ein omfattande arkitekturteori, og påverka samtida sterkt gjennom sine posisjonar ved Bauhaus og som kunstnarleg leiar av Werkbund-projektet Weissenhof. Under den berømte parolen *Less is more* var Mies talsmann for ein enkel, velproporsjonert arkitektur som tydeleg og overbevisande synte både materialar og form.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ludwig Mies van der Rohe|Ludwig Mies van der Rohe]]» frå ,  den 20. februar 2014.*
Bunker Bluff

**Bunker Bluff** er ein markant skrent som ligg like sør for munningen av Gairbreen og dannar ein del av vestveggen i Marinerbreen i Victoria Land. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William H. Bunker, ein meteorolog ved Hallett-stasjonen i 1962.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bunker Bluff|Bunker Bluff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Buskirk Bluffs

**Buskirk Bluffs** er ei bratt fjellskrent på vestsida av McMahonbreen i Anare Mountains i Victoria Land. Ho vart namngjeven av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter major H. Buskirk i United States Air Force, som var amerikansk observatør med ANARE («Thala Dan»), 1962, som utforska området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buskirk Bluffs|Buskirk Bluffs]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Campbell Crag

**Campbell Crag** er ein fjellknaus med ei høgd opp mot 1918 moh. ved sørenden av Testa Ridge på nordsida av Mount Morning på Scott Coast. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1994) etter Richard J. (Rick) Campbell, som var flyoperasjonkooordinator ved McMurdo-basen, og aktiv i forskinga i Antarktis frå 1981.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Campbell Crag|Campbell Crag]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Carnes Crag

**Carnes Crag** er ein fjellknaus på 1310 moh. som ligg heilt nordvest i Lanterman Range i Bowers Mountains, oppom samløpet mellom Sledgersbreen og Rennickbreen. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–62 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James J. Carnes i US Navy, som var elektrikar ved McMurdo-basen vinteren 1967.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carnes Crag|Carnes Crag]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cathedral Rocks

**Cathedral Rocks** er ei rekkje på fire bratte klipper med korte isbrear mellom, nedanfor  spisse fjelltoppar. Klippene strekkjer seg 15&nbsp;km langs sørsida av Ferrarbreen og dannar den nordlege skuldra av Royal Society Range i Victoria Land. Dei vart oppdaga og namngjevne den 7. desember 1902 av løytnant A.B. Armitage, leiaren for ei gruppe under Discovery-ekspedisjonen som utforska området. Namnet skildrar klippene.

## Kjelder
Cooke Bluff

**Cooke Bluff** er ein bratt, isdekt skrent mellom Ruecroftbreen og Rutgersbreen, til sør for Rampart Ridge i Victoria Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter William B. Cooke, ein kartograf i US Geological Survey 1951–87, som medverka til kartlegginga av Antarktis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cooke Bluff|Cooke Bluff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cooper Bluffs

**Cooper Bluffs** er nokre høge, isdekte kystskrentar på austsida av Zykovbreen, nær munningen av breen, i Anare Mountains. Dei vart namngjevne av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter flyoffiseren G. Cooper, som deltok på ANARE («Thala Dan»), 1962, under utforskinga av området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cooper Bluffs|Cooper Bluffs]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cotter Cliffs

**Cotter Cliffs** er ei rekkje berre fjellveggar som stig 1500 meter over Rosshavet og dannar sjøsida (austsida) av Hallett Peninsula i Victoria Land. Eit nes i nærleiken vart namngjeve «Cape Cotter» i 1841 av sir James Clark Ross, etter Pownall Pellew Cotter, kaptein på HMS «Terror». Det finst ingen markante nes langs austsida av Hallett Peninsula, så namnet Cotter er vorte flytta til desse klippene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cotter Cliffs|Cotter Cliffs]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Couloir Cliffs

**Couloir Cliffs** er nokre granittklipper, 5,5&nbsp;km lang eog frå 30 til 60&nbsp;m høge, ved austsida av Avalanche Bay i Granite Harbour i Victoria Land. Dei vart namngjevne av geologgruppa frå Granite Harbor, leia av Thomas Griffith Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen, fordi klippene hadde mange tindar og fjellkløfter (couloir).

## Kjelder
Cuneiform Cliffs

**Cuneiform Cliffs** er nokre bratte, ujamne klipper ved sørenden av Malta Plateau, langs nordsida av den nedre Marinerbreen i Victoria Land. Namnet, som viser til kileskrift, blei brukt av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1966, og skildrar dei kileliknande utstikkarane langs klippeveggen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cuneiform Cliffs|Cuneiform Cliffs]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Doolittle Bluff

**Doolittle Bluff** er ein stor fjellskrent ved enden av Suessbreen, på nordsida av Taylor Valley i Victoria Land. Frå firnen ved Suessbreen stig skrenten 500 meter til toppområdet på 1835 moh. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter John H. (Jack) Doolittle, ein amerikansk fysikar som var forskingssjef ved Siple-stasjonen vinteren 1977, forskar ved Lockheed Martin Palo Alto Research Laboratory, Space Physics Laboratory, frå 1983; og fysikar der frå 1993. Han studerte polarlys ved Sørpolen sidan 1983 og hadde 20 arbeidsturar til Antarktis (McMurdo, Siple og Amundsen-Scott-stasjonen) frå 1975–76.

## Kjelder
Coleman Bluffs

**Coleman Bluffs** er ei laus rekkje av fjell- og isskrentar som strekkjer seg over 9&nbsp;km, nær midten av Outback Nunataks, kring 19&nbsp;km nordvest for Mount Weihaupt. Klippene vart kartlagte av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Harold L. Coleman, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1968.

## Kjelder
Colosseum Cliff

**Colosseum Cliff** er ei stripete klippe som ligg mellom Sykesbreen og dolerittberga på Plane Table i Asgard Range i Victoria Land. Det skildrande namnet, som syner til Colosseum i Roma, vart nytta av New Zealand Antarctic Place-Names Committee.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colosseum Cliff|Colosseum Cliff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
DeGoes Cliff

**DeGoes Cliff** er ein bratt fjellskrent på vestsida av Morozumi Range. Klippa er over 11&nbsp;km lang, der nordenden ligg 11 kmsørvest for Mount Van Veen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Louis DeGoes frå National Academy of Sciences, som var administrasjonssekretær for komiteen for polarforsking i USA National Research Council.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:DeGoes Cliff|DeGoes Cliff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dot Cliff

**Dot Cliff** er ei klippe ved vestenden av ein utstikkar mellom Dimick Peaks og Berry Spur i Royal Society Range. Han vart skildrande namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994, og syner til den vesle klippa ved enden av eit snødekt fjell som såg ut som ein prikk (dot).

## Kjelder
Downshire Cliffs

**Downshire Cliffs** er ei rekkje stupbratte basaltklipper med ei høgd opp mot 2&nbsp;000 moh oppom Rosshavet og dannar mykje av austsida av Adare Peninsula langs kysten av Victoria Land. I 1841 gav kaptein James Clark Ross namnet «Cape Downshire» til ein del av desse klippene. Han gjorde dette etter ønske frå offiser Francis R.M. Crozier på «Downshire». Det finst ikkje noko markant nes her, men for å bevare namnet er det blitt nytta om desse klippene.

## Kjelder
Engberg Bluff

**Engberg Bluff** er ein bratt, isdekt fjellskrent mellom munningen av Argonaut- og Meanderbreen ved enden av der desse breane munnar ut i den sørlege delen av Marinerbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Larry W. Engberg, ein meteorolog ved Hallett-stasjonen i 1961.

## Kjelder
Eldridge Bluff

**Eldridge Bluff** er ein markant fjellskrent som er 10&nbsp;km lang og dannar vestveggen av Aviatorbreen like sør for Cosmonautbreen i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant David B. Eldridge jr., øvstkommanderande for vinteravdelinga til skvadron VX-6 ved McMurdo-basen i 1967.

## Kjelder
Fruitcake Bluff

**Fruitcake Bluff** er eit bratt klippeframspring i form av ein fjellskrent på 100 meter som strekkjer seg kring 2&nbsp;km frå nordaust til sørvest og ligg søraust i Thompson Spur i Daniels Range i Antarktis. Han vart registrert av geolgar frå US Antarctic Research Program som undersøkte Daniels Range i desember 1981, og vart skildrande namngjeven etter dei intrusive bergartane i skrenten som gav han fargar og tekstur som ei fruktkake.

## Kjelder
First Facet

**First Facet** er ein bratt, isfri fjellskrent som ligg like aust for Second Facet, og dannar ein del av nordveggen av Debenhambreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeve under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

## Kjelder
Gregory Bluffs

**Gregory Bluffs** er nokre høge granittklipper som dannar austsida av Nielsenfjorden på nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Klippene vart namngjevne av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter C. Gregory, ein geolog under ANARE («Thala Dan»). Piloten John Stanwix, landa i lag med Gregory og leiaren Phillip Law, eit helikopter ved foten av desse klippene for å undersøke dei den 12. februar 1962.

## Kjelder
Hades Terrace

**Hades Terrace** er ein bratt, hovudsakleg isdekt fjellskrent langs austsida av Campbellbreen, som ligg like vest for Vulcan Hills i Southern Cross Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand i 1965–66, truleg frå gresk mytologi.

## Kjelder
Hawthorne Bluff

**Hawthorne Bluff** er ein fjellskrent ved sørenden av McAllister Hills i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2004 etter Ann Parks Hawthorne, ein fotograf frå Washington, D.C., som fotodokumenterte for U.S. Antarctic Program fleire feltsesongar 1984–2003.

## Kjelder
Hall Bluff

**Hall Bluff** er ein markant fjellskrent, 750 moh, som dannar austenden av Dais og markerer inngangen til dalen ved North Fork og South Fork i Wright Valley i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter Brenda Hall, ein forskingsassistent ved det geologiske instituttet ved University of Maine frå 1990 og ein feltgeolog i seks sesongar for United States Antarctic Program frå 1990–91 til 1995–96, der ho mellom anna arbeidde i Wright Valley i nærleiken av denne skrenten.

## Kjelder
Helms Bluff

**Helms Bluff** er ein markant nordvendt fjellskrent som ligg 20&nbsp;km aust for Mount Morning i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter kapteinløytnant Louis L. Helms i U.S. Navy som var øvstkommanderande for avdelinga til skvadron VX-6 som overvintra ved McMurdo-basen i 1961.

## Kjelder
Holmes Block

**Holmes Block** er ei blokkliknande klippe, med ei høgd opp mot 1855 moh. på vestsida av Ruecroftbreen, 3,5&nbsp;km vest for Cooke Bluff i Victoria Land i Antarktis. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter John W. Holmes, ein kartograf som spesialiserte seg på kartlegging av Antarktis med US Geological Survey (USGS) 1951–77 og frå 1977 ved USGS Mapping Applications Center.

## Kjelder
Hooper Crags

**Hooper Crags** er ein klipperik utstikkar 5,5&nbsp;km lang og som ligg ved sørsida av Fosterbreen i Royal Society Range i Antarktis. Klippa vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter løytnant Benjamin F. Hooper, ein helikopterpilot i U.S. Navy-skvadron VX-6, som overvintra ved McMurdo-basen i 1960.

## Kjelder
Horizon Bluff

**Horizon Bluff** er ein bratt fjellskrent ved enden av Beacon Valley, med ei høgd opp mot 2275 moh vest for Friedmann Valley i Quartermain Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det er eit av fleire stadnamn i området tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board, og fekk namn etter horisonten, som vert nytta i landmåling. I november 2011 skalerte den kjende fjellklatraren Phil Mitchell fjellet på berre 40 minutt for eit veldidig føremål.

## Kjelder
Hothem Cliffs

**Hothem Cliffs** er ei rekkje bratte klipper ved nordsida av enden av Canadabreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter Larry D. Hothem, ein amerikansk geodesist som overvintra med Australian National Antarctic Research Expeditions ved Mawson-stasjonen i 1969, og med US Geological Survey frå 1991.

## Kjelder
Hughes Bluff

**Hughes Bluff** er ein markant fjell- og isskrent, 310 moh, langs sørsida av Davidbreen, 11&nbsp;km vest for Cape Reynolds i Victoria Land i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og U.S. Navy sine flyfotografi, 1957–62 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Garrett A. Hughes, ein forskar frå US Antarctic Research Program på kosmisk stråling ved McMurdo-basen i 1966.

## Kjelder
Kappen Cliffs

**Kappen Cliffs** er nokre bratte klipper som dannar sørkanten av Kar Plateau på Scott Coast i Victoria Land. Klippene er 10 km lange og stig til 600 meter. Dei vart namngjevne av New Zealand Geographic Board (NZGB) (1999) etter professor Ludger Kappen ved Kiel universitet i Tyskland, som forska på lav i Cape Geology-området.
 
## Kjelder
Koci Cliffs

**Koci Cliffs** er ei klippe i Antarktis kalla opp etter Bruce Koci ved Polar Ice Coring Office (PICO)  ved University of Alaska. Han var ein ekspert på isboring og arbeidde mange år med dette i Antarktis og Sør-Grønland.

## Kjelder
Larson Crag

**Larson Crag** er ein markant fjellknaus, over 1600 moh., ved nordenden av Staten Island Heights i Convoy Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Fjellknausen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 etter offiser Wesley Larson, som var øvstkommanderande på USS «Staten Island» i antarktisk farvatn 1959-60.
 
## Kjelder
Lemasters Bluff

**Lemasters Bluff** er ein fjellskrent heilt aust på Lichen Hills i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Max E. Lemasters i US Navy, flyoperasjonsoffiser ved McMurdo-basen i 1967.
 
## Kjelder
Lenfant Bluff

**Lenfant Bluff** er ein fjellskrent på sørsida av munningen av Svendsenbreen i Usarp Mountains. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Claude J.M. Lenfant, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1967-68.

## Kjelder
Lowry Bluff

**Lowry Bluff** er ein skrent, 1070 moh, heilt aust på Nash Ridge i Eisenhower Range i Victoria Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1955-63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George Lowry, som var biolog ved McMurdo-basen i 1965-66.

## Kjelder
Meares Cliff

**Meares Cliff** er ei kystklippe med ei høgd på 600&nbsp;moh, 10&nbsp;km vest-nordvest for Nelson Cliff langs nordkysten av Victoria Land. Han vart først kartlagt av den nordlege gruppa, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen i 1910-13. Han vart namngjeven av Campbell etter Cecil H. Meares, som var ansvarleg for hundane på denne ekspedisjonen.

## Kjelder
Minna Bluff

**Minna Bluff** er ei klippe ved austenden av ei vulkansk halvøy i Antarktis som stikk langt ut i Rossisen. Ho dannar ein lang, smal arm som endar  i ein søroverretta krok (Minna Hook) og her vert det drive forsking på den kryosfæriske historia i Antarktis, betalt av polaravdelinga til National Science Foundation.

Klippa er ofte nemnt i den tidlege utforskinga av Antarktis. Ho vart oppdaga i juni 1902 av kaptein Robert F. Scott under Discovery-ekspedisjonen i 1901&ndash;04. Ho vart så rekna som eit viktig landemerke og det vart sett av viktige forsyingar her på dei sørlege reisene mot Sørpolen. Opphavleg vart klippa berre kalla «the Bluff», og han fekk seinare namn av kaptein Scott etter kona til den tidlegare presidenten i Royal Geographical Society, sir Clements Markham.

Alle ekspedisjonar som følgde Scott på denne ruta sørover (inkludert Ernest Shackleton 1908, Scott sjølv 1911 og gruppa til Shackleton ved Rosshavet 1914-16) nytta Minna Bluff til å posisjonere depot og som eit viktig landemerke på veg heimover. På grunn av istilstanden i nærleiken vart polruta lagt 30&nbsp;km mot aust, og depota langs denne ruta vart lagt slik at innan syne av klippe.

George Simpson, ein meteorolog for Scott på Terra Nova-ekspedisjonen meinte at Minna Bluff hadde ein effekt på vêret i ormådet. Klippa får dei sørlege vindane til å svinge austover here langs austkanten av Rossisen, og denne vinden vert så delt når han når Ross Island kring 80&nbsp;km lenger nord. Ein straum strøymer ut i McMurdo Sound, den andre går austover til Cape Crozier. Denne delinga av vindretninga har mellom anna følgjer som skapar «vindstillebukta» på sørkysten av Ross Island, eit særleg kaldt område med tåke og lite vind.

Klippa vert ofte rekna som det sørlegaste punktet i Victoria Land og skil Scott Coast i nord frå Hillary Coast i Ross Dependency i sør.

**Minna Hook** er eit krokforma vulkansk massiv, som er 17&nbsp;km lang og med ei høgd opp mot 1115 moh., og som dannar søraustenden av halvøya Minna Bluff ved sørenden av Scott Coast. Namnet kjem frå Minna Bluff og vart først nedskrive på eit geologisk kart og rapport av Anne Wright-Grassham i 1987.

**Minna Saddle** er eit snødekt skard, som er fleire kilometer langt og breitt, ved samløpet mellom Minna Bluff og austsida av Mount Discovery. Det vart namngjeven i 1958 etter Minna Bluff av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956-58.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Minna Bluff|Minna Bluff]]» frå ,  den 20. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
* Collaborative Research: Late kenozoikum Volcanism and Glaciation at Minna Bluff in Antarctia:  Implications for Antarctic Cryosphere History
Nadir Bluff

**Nadir Bluff** er ein skrent (2355&nbsp;moh) som dannar ei skulderliknande utspring frå austsida av Mount Feather i Quartermain Mountains i Victoria Land. Staden er ein av fleire i området som har fått namn tilknytt landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board (NZGB). Nadir er det motsette av senit og retninga til tyngdekrafta definert av ei loddlinje.

## Kjelder