open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Neptunmånen Psamathe

**Psamathe** er ein av månane til Neptun. Banen hans liknar på den til Neso, og dei to objekta kan vera delar av ein større måne som gjekk i oppløysing for mange milliardar år sidan.

Psamathe vart oppdaga 29. august 2003 av Scott S. Sheppard, David C. Jewitt og Jan T. Kleyna med Subaru-teleskopet på Hawaii.

## Kjelder
* «Psamathe: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Neptunmånen Neso

**Neso** er ein av månane til Neptun. Banen hans liknar på den til Psamathe, og dei to objekta kan vera delar av ein større måne som gjekk i oppløysing for mange milliardar år sidan.

Neso vart oppdaga i 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic med Blanco-teleskopet ved Cerro Tololo-observatoriet i Chile.

## Kjelder
* «Neso: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Horndøla bru

**Horndøla bru** er namn på to bruer i Volda kommune i Møre og Romsdal. Bruene kryssar elva Horndøla (Honndøla) ved garden Muldsvor nær fylkesgrensa. Den gamle brua er ei 52 meter lang steinbru oppført med tørrmura utkraginsteknikk, truleg bygd i tida 1810–1813 der det før var ei eldre bru av tre og stein. Brua er relativt lang fordi elva på denne staden fløymer utover den flate dalbotnen. Horndøla bru vart ombygd i 1937, med ei 5 meter brei betongplate over brukara. I 1971 vart det bygd ei ny bru på staden, like ved den gamle. Den nye brua er ein del av fylkesveg 60. Gamle Horndøla bru vart restaurert av Statens vegvesen i 1993-1994.

Den gamle brua var ein del av Den trondhjemske postvei på strekninga Grodås-Hellesylt, og er den største av bruene bygd langs postvegen på den tida.

## Sjå også
*Bruer i Noreg
*Bruer i Noreg etter lengd

## Kjelder
*Sogn og Fjordane Fylkesarkiv: Honndøla bru
*NRK fylkesleksikon: Samferdsle i Hornindal lese på nett 29. mars 2013.
*Tomasgard, Paul O. (2001): Honndøla bru. Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane lese på nett 29. mars 2013.
Lavallee Peak

**Lavallee Peak** er ein fjelltopp (2175&nbsp;moh) like nordvest for Gibraltar Peak i West Quartzite Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant David O. Lavallee i US Navy, ein biolog og dykkar ved McMurdo-basen somrane i 1963-64, 1964-65 og 1966-67.

## Kjelder
Mount Larsen i Victoria Land

**Mount Larsen** er eit fjell, 1560 moh, med ei bratt nordside, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) sørvest for Hansen Nunatak ved sørsida av munningen av Reevesbreen i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Scott, som namngav det etter kaptein Carl Anton Larsen, ein norsk antarktisfarar som utforska austkysten av Den antarktiske halvøya i «Jason», 1892–93, noko som markerte starten på den kommersielle kvalfangsten i Antarktis. Larsen førte mange kvalfangstekspedisjonar fram til han døydde i desember 1925 medan han segla i Rosshavet.
 
## Bakgrunnsstoff
Le Couteur Peak

**Le Couteur Peak** er ein fjelltopp mellom Cirque og Omega Peak, nord i Millen Range. Det vart namngjeve av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter P. C. Le Couteur, ein geolog med denne gruppa.

## Kjelder
Leitch Massif

**Leitch Massif** er eit fjell massiv som dannar den nordlege delen av West Quartzite Range i Concord Mountains. Det vart namngjeve av det nordlege laget til New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter E.C. Leitch, geolog i denne gruppa.
 
## Kjelder
Ludvig Daae (1723–1786)

**Ludvig Daae** () var ein norsk prest og godseigar. 

Foreldra til Daæ var Anders Daae (1680–1763) og Birgitte Munthe. Han tok den filosofiske magistergraden i 1746 og blir omtala som «Mag.». Han var sokneprest i Lindås frå 1759. Ei rad av hans eigne barn og barnebarn vart prestar på Vestlandet. Daae var bestefar til historikaren Ludvig Kristensen Daa og presten Claus Daae, dessutan oldefar til politikaren Ludvig Daae, historikaren Ludvig Daae og Suzannah Ibsen. 

Buet etter Daae omfatta 23 gardar i Sogn og 31 gardpartar i Lindås. Han åtte også fleire kyrkjer med tiende: kyrkjene i Lindås prestegjeld (Lindås, Myking, Sandnes og Lygra kyrkjer), Arnefjord og Hove kyrkjer i Vik prestegjeld, og Hamre kyrkje på Osterøy. Kyrkjer og jordegods i buet utgjorde ein salsverdi på over 12.000 riksdalar.

## Kjelder
Latino Peak

**Latino Peak** er ein Antarktis fjell (2290&nbsp;moh) som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) sør-sørvest for Mount Hazlett i Victory Mountains i Victoria Land. Det er det høgaste fjellet i nærleiken av forgreininga der den store Tucker og Pearl Harborbreen flyt saman. Vestsida vert drenert av Summersbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og 1. januar 1970 vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Terry L. Latino frå U.S. Navy som var ved McMurdo-basen på Ross Island sommaren 1965-1966. Latino tente seinare i Vietnamkrigen i 1968-69.

## Kjelder
Annette von Droste-Hülshoff

**Annette von Droste-Hülshoff**  () var ein tysk forfattar og komponist, rekna som ei av dei viktigaste tyske kvinnelege poetane.

## Liv og virke

Annette von Droste-Hülshoff vart fødd  på Burg Hülshoff ved Münster. Ho var dotter av Clemens August von Droste-Hülshoff og Therese von Haxthausen, og blei fødd inn ei gammal westfalisk katolsk adelsætt. Ho levde eit tilbaketrekt og avgrensa liv, men arbeidde tidleg målretta mot å skape stor kunst. 

På vegen mot å bli ei viktig forfattarinne dreiv ho ei tid samstundes som musikar og komponist. Musikkerfaringa blei av stor vekt for diktargjerninga ved at den hjelpte henne til å utvikle språkmelodi og verserytme.

I *Gedichte* (1844) syner ho seg som si tids største kvinnelege lyrikar, sjølv om ho litterært var framom si eiga tid og fekk vente lenge på anerkjenninga.

Annette von Droste-Hülshoff døydde på Burg Meersburg i Meersburg. Ho er gravlagd på Meersburger Friedhof.

## Verk
* *Gedichte.* Aschendorffsche Buchhandlung, Münster 1838.
* *Die Judenbuche.* (Novelle utgjeve i tidsskriftet *Morgenblatt für gebildete Stände*) 1842.
* Droste-Hülshoff, Annette Freiin von: *[http://gutenberg.spiegel.de/droste/1844/1844.htm Gedichte].* Cotta´scher Verlag Stuttgart 1844.
* *Westfälische Schilderungen.* 1845.
* *Das geistliche Jahr.* (diktsyklus), 1818–1820 / 1839–1840 (gutenberg.spiegel.de).
* *Der Knabe im Moor.* (Ballade).

## Referanser

## Bakgrunnsstoff

* 
* Droste-Hülshoff, gutenberg.spiegel.de
* ''LWL-Literaturkommissions'' Droste-Portal
* Lenkesamling, Universitätsbibliothek der Freien Universität Berlin
* Dikt, wortblume.de
* Droste-Hülshoff, fembio.org
* Nach100jahren.de – litterært webprojekt om Annette von Droste-Hülshoff
Borgund kyrkje i Ålesund

**Borgund kyrkje** (Borgund kirke) er ei krosskyrkje frå 1130 i Ålesund kommune Møre og Romsdal fylke.

Byggverket er i stein og har 500 plassar.

Steinkyrkja er frå mellomalderen, truleg bygd før 1250. 13. april 1904 vart kyrkja påtent av ein gjerningsmann som i politirapporten blir omtalt som "sinnsforvirra". Den nye kyrkja vart bygd opp i gamal stil, med rike treutskjeringar.

Borgund er tidlegare prestegjeld. Borgund kaupangen ved kyrkja var eit lite handelssentrum i mellomalderen. Sunnmøre museum like ved vart sett opp på Borgund prestegard.


Borgund Kirkes Ruiner (5349056612) (cropped).jpg|«Borgund kyrkjes ruinar», påskrift for hand: «Straks efter branden 1904» 
Borgund Kirkes Ruiner (5348447583) (cropped).jpg|Kyrkja i ruinar etter brannen i 1904 


## Prestar
* Claus Nilssøn Gaas 1589-1625
* Hans Clausen Gaas 1625-1644, far til Claus Hansen Gaas
* Peder Strøm, 1721-1741, far til Hans Strøm
* Augustinus Meldahl 
** Hans Strøm, kapellan hjå Meldahl 1750-1764
* Carl Frederik Meldahl 1774-1785

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Mount Leland

**Mount Leland** er eit fjell 1 nautisk mil (19&nbsp;km) vest for Victoria Upperbreen i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Bainbridge B. Leland, i USCG, befalshavande på USCGC «Burton Island» i løpet av Operasjon Deep Freeze 1968 og 1969.
 
## Kjelder
Mount Lepanto

**Mount Lepanto** er eit stort fjell, 2910 moh, som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) søraust for Mount Freeman i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1957–58, etter slaget ved Lepanto i 1571.
 
## Kjelder
Mount LeResche

**Mount LeResche** er eit markant fjell (2040&nbsp;moh) heilt nord i Homerun Range i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1960-63.

Fjellkjeda vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert E. LeResche, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen og Cape Crozier, Ross Island, 1966–67, 1967–68 og 1968-69.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount LeResche|Mount LeResche]]» frå ,  den 27. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lettau Peak

**Lettau Peak** er eit pyramideforma fjell i Antarktis på 2455&nbsp;moh. som ligg 1 nautisk mil (19&nbsp;km) vest-nordvest for Fogle Peak i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Bernhard Lettau, ein prosjektleiar for Polar Ocean and Climate Sciences i Office of Polar Programs ved National Science Foundation frå 1976.
 
## Kjelder
Mount Levick

**Mount Levick** er eit markant fjell, 2390 moh, som ligg på nordvestsida av Tourmaline Plateau i Deep Freeze Range i Victoria Land. Det vart først kartlagd av den nordlege gruppa av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, og kalla opp etter G. Murray Levick, kirurg på ekspedisjonen og medlem av den nordlege gruppa.
 
## Kjelder
Pleokroisme

**Pleokroisme** (frå gresk: ”πλεων” = pléon for ’meir’ og ”χρωμα=chroma for ’farge’) er ein indre optisk eigenskap hos farga anisotrope krystallar (som i edelsteinar) og kjemiske emne, slik at dei bryt lys ulikt, avhengig av synsvinkelen. Dette inneber at krystallstrukturen skiftar i mange ulike fargar og eventuelt òg i fargeintensitet og nyanse, fordi berre lys med somme fargar slepp gjennom krystallen. Fargen avheng av innfallsretninga og polarisasjonsretninga til lyset i tilhøve til dei optiske aksane til krystallen. Alle naturlege edelsteinar som syner pleokroisme er dobbeltbrytande, noko som inneber at ei lysstråle blir brote i to stråler ved gjennomlysing. Om lyset som har sloppe gjennom vert studert med ein polarisator stilt først parallelt med og så vinkelrett på ein optisk akse, som òg er vinkelrett på stråleretninga, ser ein to ulike fargar. 

Med eit dikroskop kan ein tydeleg fastslå pleokroisme.

Ved optisk toaksa krystall får ein, når lyset sendast i ei anna retning, fram ein av dei same og ein ny farge, i alt tre ulike fargar, trikroisme, medan ein ved einaksa krystall berre får fram to fargar, dikroisme. Pleokroisme er samleomgrepet for dikroisme og trikroisme. 

Det er eit viktig hjelpemiddel når ein skal avgjere krystall.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:sv:Pleokroism|Pleokroism]]» frå ,  den 27. mars 2013.*  
*Pleokroisme. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014 frå http://snl.no/pleokroisme.
Songen Trans-Europe Express

«**Trans-Europe Express**» er tittelsporet på albumet til Kraftwerk frå 1977 med same namn, og vart gjeven ut som singel på denne tida. Musikken var skriven av Ralf Hütter, medan teksten vart skriven av Hütter og Florian Schneider. Songen omhandlar jernbanesystemet Trans Europ Express og både teknologi og transport var ofte vanlege tema i musikken til Kraftwerk. Songen har sidan vorte ei inspirasjonskjelde via andre, både i hip-hop via interpolasjonen til Afrika Bambaata (via Arthur Baker) på den tidlege hip-hopsongen «Planet Rock», som igjen er samla og miksa av mange andre artistar som Paul Oakenfold for musikken til Swordfish og av moderne eksperimentelle band som electroclash-banda tidleg på 2000-talet.

## Utgjeving

«Trans-Europe Express» vart gjeve ut som singel i 1977, og gjekk inn på ''Billboard'' Hot 100, der han nådde 67. plass. *Trans-Europe Express* gjekk inn på salslistene i Storbritannia først i 1980-åra. 

## Musikk og tekst

Allmusic skildra dei musikalske elementa i som stemningskapande med ein utrykkslaus tekst der det rytmiske grunnlaget vert lagvis oppbygd på liknande måte som den tidlegare «Autobahn» vart bygd opp». Teksten på songen refererer til albumet *[[Station to Station]]* og ei tmøte med musikarane Iggy Pop og David Bowie. Hütter og Schneider hadde tidlegare møtt Bowie i Tyskland og var smigra over merksemda dei fekk frå han. Ralf Hütter var interessert i arbeidet til Bowie sidan han hadde arbeida med Iggy Pop, som var den tidlegare frontmannen i The Stooges; ei av favorittgruppene til Hütter.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trans-Europe Express (song)|Trans-Europe Express (song)]]» frå ,  den 27. mars 2013.*  
 
* 
*
The Robots

«**The Robots**» (tysk *Die Roboter*) er ein song av det tyske electronicabandet Kraftwerk som kom ut på singel i 1978. Både singelen og B-sida, «Spacelab», kom ut på det sjuande studioalbumet deira, *[[Die Mensch-Maschine]]*. Begge songane på singelutgåva var korta ned.

## Tekst
Teksten referer til dei nyskpanande teknikkane innan robotteknologi, og korleis menneske kan nytte desse slik dei måtte ønskje. Dei russiske linjene «Я твой слуга» (*Ja tvoi sluga*, Eg er tenaren din) og «Я твой работник» (*Ja tvoi rabotnik*, Eg er arbeidaren din) (skrive på baksida av plateomsalget) vert repetert i introduksjonen og i mellomspelet. Hovudteksten («We're charging our batteries and now we're full of energy...») vert «sungen» gjennom ein vocoder. Wolfgang Flür, eit medlem av Kraftwerk på den tida, skreiv seinare *[[Ich war ein Roboter]]* (*I Was a Robot* på engelsk), som refererte til «The Robots». 

## Konsertframføringar
Når songen vert framført på konsertane deira, så vert bandet som regel erstatta av robotar som liknar på bandmedlemmane. 

## Lister

## «The Robots» (1991 Remix)

I 1991 vart ein remix av songen gjeve ut som singel frå remixalbumet *[[The Mix av Kraftwerk|The Mix]]*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Robots|The Robots]]» frå ,  den 28. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Das Model

«**Das Model**» (på albumet skrive: «**Das Modell**»; engelsk versjon: «**The Model**») er ein song av electro-pop-gruppa Kraftwerk frå 1978. Han vart skriven av Ralf Hütter og Karl Bartos, med Emil Schult medverkande på tekst. Songen vart gjeve ut på albumet *[[Die Mensch-Maschine]]* (engelsk versjon *[[The Man-Machine]]*.

Songen vart først gjeve ut som singel i Tyskland medan den engelskspråklege versjonen av songen vart gjeven ut som B-side til singelen «Computer Love» i juli 1981. Denne versjonen nådde 36. plassen på den britiske singellista. Då radio-DJar starta å spele B-sida, gav EMI ut at singelen på ny i desember 1981 - visstnok mot ønsket til bandet - med «The Model» som A-side. Denne nådde førsteplassen på den britiske singellista i februar 1982 og låg i alt 21 veker inne på Topp 25 på UK singles charts.

## Lister

## Rammstein-versjonen

Det tyske tanz metal-bandet Rammstein spelte inn ein tysk versjon av «Das Model» i 1997 som «**Das Modell**». Songen var ikkje gjeve ut på noko album. 

«Das Modell» vert introdusert av ei fransk setning av filmregissøren Mathilde Bonnefoy: «Mesdames et messieurs, nous avons l'honneur ce soir, de vous présenter la nouvelle collection de Rammstein» som tyder «Damer og herrar, i kveld har me den ære og presentere den nye samlinga til Rammstein for dykk» – 

### Konsertversjonar
Trass i at han vart gjeven ut som singel, vart «Das Modell» berre framført på konsert ein gong, den 23. oktober 1998 i St. Louis, MO, USA, under Family Values-turneen. 

### Lister

## Andre versjonar
Songen vart først spelt inn av Snakefinger på debutalbumet hans *[[Chewing Hides the Sound]]* i 1979. Støyrockpinoerane Big Black spelte songen på albumet deira *[[Songs About Fucking]]* i 1987. Han er òg spelt inn av The Cardigans, The Members, Terrorvision (med Die Cheerleader), Carter USM, Canasta, The Divine Comedy, Electric Six, Yat-Kha, Balanescu Quartet, Hikashu, Ride, Chris Whitley, Aviador Dro, Eläkeläiset og Zoot Woman, Scala & Kolacny Brothers, Messer Chups, Demolition Group, Wunderkind, Treble Spankers, Fink, Tickled Pink, Sopor Aeternus & the Ensemble of Shadows (på latinsk som 'Modela Est'), Supernaut og Lola Dutronic. 

## Kjelder
}}

## Bakgrunnsstoff
* 
* 70 coverversjonar av «Das Modell»
Neon Lights

«**Neon Lights**» (tysk versjon: «Neonlicht») er ein song av Kraftwerk frå albumet deira *[[Die Mensch-Maschine]]* i 1978. Songen vart opphavleg gjeveb ut som B-side til singelen deira «The Model» («Das Model»), men seinare vart sidene byta om. 

## Lister

## Andre versjonar
«Neon Lights» vart omarbeidd til eit tema for eit kanadisk dataopplæringsprogram på TV i 1983 kalla Bits and Bytes. Songen vart spelt inn av Love Tractor på *'til the Cows Come Home* (1984). OMD spelte inn ein versjon for albumet deira *[[Sugar Tax]]* i 1991. Songen vart òg framført av Señor Coconut y Su Conjunto på *[[El Baile Alemán]]*, eit album av Kraftwerk-songar gjort i latinamerikansk stil. Simple Minds gav i 2001 ut coveralbumet *[[Neon Lights av Simple Minds|Neon Lights]]* og hadde med songen. U2 spelte òg inn ein versjon av «Neon Lights» for somme versjonar av singelen «Vertigo» i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Neon Lights|Neon Lights]]» frå ,  den 28. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Computer World

***Computer World*** (tysk versjon ***Computerwelt***) er det åttande studioalbumet til det tyske electronicabandet Kraftwerk, som kom ut i mai 1981. Albumet omhandlar tema som omfattar korleis datamaskinar gradvis kom inn i samfunnet. Kritikarar reknar dette albumet som eit høgdepunkt i karrieren til Kraftwerk, i lag med *[[Die Mensch-Maschine]]* og *[[Trans-Europe Express]]*. Songane er skrivne av Ralf Hütter, Florian Schneider og Karl Bartos.  

I tråd med konseptet på albumet synte Kraftwerk musikken sin på ein ambisiøs verdsturn og gav ut fleire versjonar av singelen «Pocket Calculator» på forskjellige språk: nemleg tysk («Taschenrechner»), fransk («Mini Calculateur») og japansk («Dentaku» eller 電卓). Ein femte versjon på italiensk («Mini Calcolatore»), vart mima til på italiensk fjernsyn i 1981. 

Som med dei to førre albuma vart *Computer World* gjeve ut både på tysk og engelsk. Tittelen på den siste songen er på engelsk på begge versjonar og er ordspel på slagordet «*It's more fun to compete!*» som ein kunne sjå på gamle pinballmaskinar. Det finst òg nokre mindre skilnader i miksane som er nytta på den engelske og den tyske versjonen av albumet. 

Songen «Computer Love» vart gjeven ut som singel i Storbritannia i juli 1981 med «The Model» som B-sida, frå det førre albumet til bandet, *[[Die Mensch-Maschine]]*. Singelen nådde 36. plass på lista. I desember 1981 vart dei to songane gjevne ut som ei dobbel A-side på ein 12-tommarsingel, og nådde førsteplassen på den britiske poplista i februar 1982. Det var då derimot «The Model» som vart mest spelt på radio. 

«Computerwelt» vart miksa i 1982 som ein dance-versjon med ekstra bass og perkusjon. Han vart gjeven ut i januar 1982 som ein 12-tommarssingel berre i Tyskland. Den originale songen fekk ein Grammypris i kategorien beste instrumentale rockelåt. «Computer World» vart òg nytta av BBC som kjenningsmelodi for det britiske dataopplærings-showet The Computer Programme.

Pitchfork Media sette *Computer World* på 44. plass på lista deira over dei beste albuma i 1980-åra. Slant Magazine sette albumet på 25. plass på ei tilsvarande liste.

## Innhald

## Medverkande
* Ralf Hütter — song, vocoder, synthesizer, orchestron, synthanorma sequenzer, klaverinstrument, electronics, produsent
* Florian Schneider — vocoder, talesynthesizer, synthesizer, electronics, produsent
* Karl Bartos — elektronisk perkusjon
* Wolfgang Flür er rekna med som musikarar, men det er uklårt kva rolle han hadde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Computer World|Computer World]]» frå ,  den 28. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Computer Love av Kraftwerk

**Computer Love** (tysk versjon «**Computerliebe**») er ein song av det tyske electronicabandet Kraftwerk. Han kom ut på albumet *[[Computer World]]* i 1981 og på singel same året. Singelen var ei dobbel A-side i lag med «The Model», og gjekk til tops på UK Singles Chart.

Melodien på Computer Love vart sidan nytta av Coldplay på songen Talk.

## Andre versjonar
* Songen var tspelt inn av Camouflage som ei B-side til singelen deira «Handsome» i 1991, og sidan på samleplata deira *Archive #01* i 2007. 
* Songen vart spelt av Balanescu Quartet på albumet *Possessed* i 1992.
* Songen vart spelt av The Album Leaf som eit skjult spor på EPen *[[In an Off White Room]]* i 2001. 
* Songen vart spelt av Glass Candy på albumet *[[B/E/A/T/B/O/X]]* i 2007.
* Songen vart spelt av det argentinske electro-tangobandet Tanghetto som eit bonusspor på konsertalbumet *VIVO* i 2011.

Melodien og akkordane på songen vart nytta av Coldplay i 2005 på songen deira «Talk», som kom ut på albumet *[[X&Y]]*. Før utgjevinga hadde songaren Chris Martin bede den tyske gruppa om løyve. Etter å ha prøvd å få tak i bandet i lang tid fekk han ei handskrive notat attende der det berre stod «Ja».

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Computer Love (Kraftwerk song)|Computer Love (Kraftwerk song)]]» frå ,  den 28. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Christine Dorothea Lachs

**Christine Dorothea Lachs** (fødd 1672; død etter 1716) var ein tysk diktar og librettist.

## Liv og virke
Christine Dorothea Lachs var ei av de fire døtrene til den kursaksiske hoffkapellmeisteren Nicolaus Adam Strungk. Han var leiar for operaen i Leipzig, og som søstrene sine opptrådte ho sannsynlegvis på denne scena. I 1701 gifta ho seg med Johann David Lachs frå Regensburg som var  prest i *Dresdner Kreuzkirche*, men han døydde allereie i 1709 og etter det levde ho som enke. 

For Georg Philipp Telemann omsette ho tre operalibrettoar frå italiensk til tysk:
* *Germanicus* (Leipzig 1704/1710)
* *Der lachende Democritus* (Leipzig 1704)
* *Cajus Caligula* (Leipzig 1704)

I leksikonet *Teutschlands Galante Poetinnen* (1715) skreiv Georg Christian Lehms at ho ved sida av å skrive framifrå poesi, utmerka seg med god forstand og høvisk framferd.

Eit av dei mest kjende dikta hennar er «Die schönste Inclination»:

## Litteratur
*Linda M. Koldau: *Frauen - Musik - Kultur. Ein Handbuch zum deutschen Sprachgebiet der Frühen Neuzeit.* Böhlau, Köln et al. 2005, ISBN 3-41224-505-4.
*Georg Christian Lehms: *Teutschlands Galante Poetinnen. Zu finden bey Samuel Tobias Hocker.* Trykt av Anton Heinscheidt, Franckfurt am Mayn 1715, s. 89–96 (Digitaliserte tekstar, tysk wikisource).

## Notar

## Bakgrunnsstoff
*
Nicolaus Adam Strungk

**Nicolaus Adam Strungk** (døypt 15. november 1640 i Braunschweig, død 23. september 1700 i Dresden) var ein tysk fiolinist og barokk-komponist.

Den første orgelundervisninga fekk han av faren, Delphin Strungk, som var komponist og organist i Braunschweig. Etter avslutta studium leia Nicolaus Adam Strungk først *Hamburger Ratsmusik*. I 1688 blei han visekapellmester og hofforganist i Dresden, frå 1693 var han hoffkapellmester før han i 1696 blei leiar av operaen i Leipzig.

Han hadde fire døtrer, av desse blei Christine Dorothea Lachs ein omtykt poet i si ega tid.

## Verk

Strungk skreiv fleire operaer for Hamburg og Leipzig. Av instrumentalmusikk er det framfor alt bevart klaver- og orgelverk. Dessutan finst det nokre kyrkjekantater.

;Operaer:
* Der glückselig steigende Sejanus (1678)
* Der unglückselig fallende Sejanus (1678)
* Die liebreiche, durch Tugend und Schönheit erhöhte Esther (1680)
* David oder der königliche Sclave (1680)
* Die drei Töchter Cekrops (1680)
* Alceste (Hamburg, 1680) (usikker, eventuelt av Johann Wolfgang Franck)
* Theseus (1683)
* Semiramis (1683)
* Florette (1683)

## Litteratur
* Fritz Berend: *Nicolaus Adam Strungk. 1640-1700. Sein Leben und seine Werke. Mit Beiträgen zur Geschichte der Musik und des Theaters in Celle, Hannover und Leipzig*, München 1913, Freiburg 1915.
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Mount Lisicky

**Mount Lisicky** er eit fjell, 2120 moh, som ligg 7 nautiske mil (13&nbsp;km) nordvest for Mount Cocks i Royal Society Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1963 etter kaptein Joseph F. Lisicky i United States Marine Corps (USMC), vedlikehaldsoffiser for U.S. Navy Operasjon Deepfreeze, 1960, som tente fleire somrar ved McMurdo-basen.

## Kjelder
Mount Lister

**Mount Lister** er eit massivt fjell, 4025 meter over havet, og det høgaste punktet i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901&ndash;04) som namngav det etter Lord Joseph Lister, direktør i Royal Society, 1895&ndash;1900.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Lister|Mount Lister]]» frå ,  den 28. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Mount Littlepage

**Mount Littlepage** er eit fjell over 2&nbsp;000 moh. som ligg mellom Mount DeWitt og Mount Dearborn, like vest for nordenden av Willett Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jack L. Littlepage, som var biolog ved McMurdo-basen i 1961 og som arbeidde fleire somrar der, 1959–60 og 1961-62.

## Kjelder
Mount Loke

**Mount Loke** er eit hornforma fjell på sørsida av Wright Valley, som ligg mellom Goodspeed- og Dentonbreen i Asgard Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1958–59, etter Loke, ein av dei norrøne gudane. 

## Kjelder
Mount Lopatin

**Mount Lopatin** er eit fjell på 2670&nbsp;moh. som ligg 6 nautiske mil (11&nbsp;km) aust-søraust for Mount Riddolls i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Boris Lopatin, ein sovjetisk utvekslingsforskar ved McMurdo-basen, 1968.

## Kjelder
Mount Lorius

**Mount Lorius** er eit fjell, 1690&nbsp;moh, som ligg 2,5 nautiske mil nord for Mount Allison i Monument Nunataks. Det vart kartlagd av US Antarctic Research Program (USARP) Victoria Land Traverse Party, 1959-60. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Claude Lorius, ein fransk glasiolog som deltok på denne turen.

## Kjelder
Mount Lowman

**Mount Lowman** er eit fjell (1610&nbsp;moh) aust og sentralt sida av Pomerantz Tableland, 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) søraust for Rinehart Peak i Usarp Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Henry R. Lowman III, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1967-68.

## Kjelder
Mount Lozen

**Mount Lozen** er eit fjell (2460&nbsp;moh) ved nordvestsida av toppen av Toccibreen i Admiralty Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Michael R. Lozen i US Navy, ein sambandsmann ved McMurdo-basen, 1967.

## Kjelder
*
Mount Lubbock

**Mount Lubbock** er eit kystfjell, 1630 moh., som ligg like nord for Cape Jones ved sørenden av Daniell Peninsula i Victoria Land. Det vart oppdaga i januar 1841 av sir James Clark Ross som namngav det etter sir John Lubbock, kasserar i Royal Society.

## Kjelder
Mount Lugering

**Mount Lugering** er eit fjell på nesten 2&nbsp;000 meter over havet på vestsida av Lanterman Range i Bowers Mountains. Det markerer nordsida av enden av Hunterbreen der denne møter Rennickbreen. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter utstyrsansvarleg Donald R. Lugering i US Navy, ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1965.
 
## Kjelder
Luther Peak

**Luther Peak** er eit fjell, 820 moh, som ligg 11 nautiske mil (20&nbsp;km) søraust for Mount Peacock i Admiralty Mountains og oppom Edisto lnlet nord i Victoria Land. Det vart kartlagd frå radarskjermbilete teken i mars 1956 av medlemmar av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze I ombord på USS «U.S. Navy».
 
## Kjelder
Mount Lynch

**Mount Lynch** er ein av dei høgaste toppane (3340&nbsp;moh) på Rampart Ridge, som ligg mellom Shupe Peak og Bishop Peak i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 etter John Lynch, representant frå National Science Foundation (NSF) ved Sørpolen i fleire somrar sidan 1986.
 
## Kjelder
Lyons Cone

**Lyons Cone** er eit kjegleforma fjell 2,4 nautiske mil (4,4&nbsp;km) nord-nordaust for Matterhorn, med ei høgd opp mot 1850 moh på ryggen mellom toppen av Lacroix-, Newall-, og Suessbreens i Asgard Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter William Berry Lyons, ein amerikansk geokjemikar, veteran på ekspedisjonar til Himalaya, Grønland, Island og Antarktis, 1980–97; sjefsforskar i McMurdo Dry Valleys Long-Term Ecological Research (LTER), 1993-97. 
 
## Kjelder
Mount Mackintosh

**Mount Mackintosh** er ein antarktisk fjell og det nordlegaste fjellet i Prince Albert Mountains i Dei transantarktiske fjella. Fjellkjeda vart oppdaga i 1841 av James Clark Ross og vart  omfattande utforska i løpet av den heroiske alderen for Antarktiskforsking. Mount Mackintosh, som har ei høgd på 2468&nbsp;moh., vart kalla opp etter Aeneas Mackintosh, den skotskfødde leiaren for gruppa ved Rosshavet i løpet av Endurance-ekspedisjonen, 1914&ndash;17, leia av Shackleton. Mackintosh forsvann 8. mai 1916 medan han gjekk på isen i McMurdo Sound, mellom Hut Point og Cape Evans.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Mackintosh|Mount Mackintosh]]» frå ,  den 28. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Bickel, Lennard: *Shackleton's Forgotten Men* Pimlico, London 2001 ISBN 0-7126-6807-1
*Britannica on-line at http://www.britannica.com/eb/article-9003050/Prince-Albert-Mountains:Article on Prince Albert Mountains
*New Zealand Heritage at http://www.Noregsforgottenexplorer.org/AHT/MeettheCrewRoyds: Mackintosh biographical details
Mount Mahony

**Mount Mahony** er eit massivt fjell i Antarktis på 1870 moh. som ligg like aust for toppen av Victoria Upperbreen i Victoria Land. Det vart kartlagt av den vestlege geologgruppa, leia av G. Taylor frå Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Det er kalla opp etter D. Mahony, ein geolog i Melbourne i Australia.

## Kjelder
McMurdo Dry Valleys Long-Term Ecological Research

**McMurdo Dry Valleys Long-Term Ecological Research** (MCM LTER) er eit amerikansk forskingsprogram for faglege og tverrfaglege studiar av øksosystem til lands og sjøs i eit isfritt område av Antarktis kalla McMurdo Dry Valleys. Programmet vart ein del av LTER-nettverket til National Science Foundation i USA i 1993 og vert finansiert gjennom det amerikanske Office of Polar Programs i seksårsperiodar.

McMurdo Dry Valleys ligg innanfor McMurdo Sound i Ross Dependency, 3500 km rett sør for New Zealand og dannar det største relativt isfrie området (kring 4 800 km²) på Det antarktiske kontinentet. Desse isfrie områda av Antarktis står i skarp kontrast til dei fleste andre økosystema i verda, som finst under langt mindre ekstreme naturtilhøve. Dei evig isdekte innsjøane, dei sjeldant flytande bekkane og det omfattande området med eksponert jordsmonn i McMurdo Dry Valleys er utsette for låge temperaturar, lite nedbør og akkumulering av salt. Dei tørre dalane representerer ein region som ligg på grensa til kva som må til for å oppretthalde liv. 

## Kjelder

*Heimesida til prosjektet

## Bakgrunnsstoff
*
Mount Mankinen

**Mount Mankinen** er eit fjell (2910&nbsp;moh.) som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordaust for Mount Adamson i Deep Freeze Range i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Edward A. Mankinen, ein geolog ved McMurdo-basen, 1965-66.

## Kjelder
Mount Mannering

**Mount Mannering** er eit fjell i Antarktis som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) sør-søraust for Toilers Mountain i King Range i Concord Mountains. Det vart namngjeve av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1963–64, etter Guy Mannering, ein fotograf som var ved Scott-basen 1962-63.

## Kjelder
Margaret Hill

**Margaret Hill** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot 1874 moh. ved Rucker Ridge, 5 nautiske mil (9&nbsp;km) aust for Mount Rucker i Royal Society Range i Victoria Land. Det er kalla opp etter Margaret Clark, ein geolog i feltgruppa frå New Zealand Geological Survey 1977-78 i området. Forma på namnet vart vald for å unngå forveksling med namnet Clark i regionen.

## Kjelder
Markinsenis Peak

**Markinsenis Peak** er ein fjelltopp (1790&nbsp;moh) på sørsida av McCannbreen ved samløpet mellom denne og Lilliebreen i Bowers Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter radiomannen Ronald Markinsenis i US Navy, ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1965.

## Kjelder
Baba Jaga

**Baba Jaga** (på russisk: Баба-Яга) er ei kvinneliknande framtoning som er kjent frå ei stor mengd russiske og polske folkeeventyr, og som ein reknar med har opphav i førkristen slavisk mytologi. Eit viktig drag ved ho er at ho skil seg frå dei menneskelege kvinnene ved aldri å ha skaut på hovudet, og dette var ei særs skandaløs framferd i dei slaviske bondesamfunna i gamal tid. I dei fleste av eventyra er ho skildra som ei brutal og forferdeleg gamal kvinne, ei heks som ynskjer å ete menneske, framfor alt born. I eventyret *Villgjæsene* eller *Gåse-svanene* (russiske Гуси-лебеди), nytter ho seg av gjæs for å bortføre smågutar for å kunne ete dei. Lukkelegvis vert desse borna redda av systera til Baba Jaga, som kom til staden i rett tid og fekk hjelp av eit epletre, ein omn og ei elv. Men det finst òg eventyr som skildrar Baba Jaga sjølv som ein god hjelpar, ei som er gjestmild andsynes ein vanlegvis sterk og vakker ung mann, og gjev han nyttige råd.
 
Baba Jaga vert ofte framstilt med eit einaste bein i staden for dei to som menneska har. Ho bur i ei dør- og vindaugelaus hytte som står på hønseføter langt inne i dei djupe skogane, og ho kan få hytta til å løpe på desse føtene. Dessutan har ho evna til å reise gjennom lufta i ein mortar som ho ror fram med støytaren medan ho sletter ut spora etter seg med ei sopelime. Ofte varslar ein uvêrsstorm at ho er i kjømda.  Ho er òg i stand til å knekke store tre og eta dei.  

Somme eventyr handlar om ikkje berre ei Baba Jaga, men fleire; dei kan til dømes vere tre systrer som bur eit stykke veg frå kvarandre. I nokre eventyr har Baba Jaga ei eller fleire døtrer som kan vere snille eller fulle av vondskap. 

## Klassiske komposisjonar inspirert av Baba Jaga-eventyra
*Modest Musorgskij har i komposisjonen  *[[Bilete på ei utstilling]]* frå 1874 ein bolk, ein scherzo, som  har som tema Baba Jaga og hytta hennar på hønseføter.
*Pjotr Tsjajkovskij har òg Baba Jaga som tema i eit stykke kalla *Heksa (Baba Jaga)* i hans *Album for born* (opus 39) frå 1878.
*Anatolij Ljadov (Анато́лий Константи́нович Ля́дов, 11. mai 1855-28. august 1914), er  likeeins ein russisk komponist som har gjort seg nytte av eventyra om Baba Jaga, i komposisjonen  *Baba Jaga* (opus 56) frå 1903-1904.

## Bakgrunnsstoff
Tsjadsjøen

**Tsjadsjøen** (fransk **) er ein stor, grunn innsjø i Sentral-Afrika. Han er delt mellom Kamerun, Nigeria, Niger og Tsjad, som han har gjeve namn til. Størstedelen av sjøen ligg i Tsjad og Kamerun. 

Tsjadsjøen får det meste av vatnet sitt frå elva Chari, over 90&nbsp;%. Han har ikkje noko utlaup. Sjøen har ei viktig økonomisk tyding, og gjev vatn til over 30 millionar menneske som lever rundt han.

Innsjøen har krympa gjennom fleire tiår. Ifølgje *Global Resource Information Database* ved United Nations Environment Programme krympa han med så mykje som 95&nbsp;% frå rundt about 1963 to 1998. Han var på sitt minste i 1986, med ei flatevidd på 279 km². Ifølgje satellittbilde frå 2007 hadde flatevidda auka att i dei føregåande åra. 

## Europeisk utforsking
Dei fyrste europearane som nådde Tsjadsjøen, som tidlegare var blitt markert på kart berre med bakgrunn i rykte og tradisjonar, kom dit i 1823. Dei tilhøyrde ein engelsk ekspedisjon som hadde Dixon Denham, Hugh Clapperton og Walter Oudney som sine best kjende deltakarar. Nærare kunnskap om sjøen og landet rundt han i nordvest og aust blei fyrst spreidd gjennom reisene til tyskarane Heinrich Barth og Gustav Nachtigal, fyrstnemnde i 1850–1855 og sistnemnde i 1870–1874. I sør blei Tsjadbekkenet fyrst kartlagt i 1896–1897 av franskmannen Émile Gentil, som følgde Charielva til utløpet hennar i Tsjadsjøen. Eigenskapane og dei særeigne endringane til sjøen blei utforska og kartlagde av ei rekkje franske militærekspedisjonar som byrja i 1900, framfor alt av den franske majoren Jean Tilho, som lenge var stasjonert i Tsjadterritoriet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Tchadsjön|Tchadsjön]]» frå ,  den 28. mars 2013.*  

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Chad|Lake Chad]]» frå ,  den 22. april 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
 
*
*

## Bakgrunnsstoff

* Informasjon om vassystemet i Tsjadsjøen  ved earthtrends.wri.org
Mount Mallis

**Mount Mallis** er eit fjell, 1360&nbsp;moh, halvvegs mellom Mount Joyce og Mount Billing i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-62, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert R. Mallis, ein geomagnetikar/seismolog ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1966.

## Kjelder
Nashorn

**Nashorn** (Rhinocerotidae) er upartåa hovdyr. Dei nolevande artene høyrer heime i Afrika og Asia. Dei næraste slektningane til nashornet er truleg hestar og tapirar.

## Anatomi
Nashorna er store, skremmande dyr med sine store horn på nasen. Hovudet fyller opptil ein tredel av kroppslengda. Augo er små og synet dårleg. Øyro er etter måten store, og høyrsla ganske god. Naseborene er spalteliknande og luktesansen god. Framtennene er utvikla (hjå dei asiatiske) eller rudimentære (hjå dei afrikanske), hjå mange bryt dei ikkje fram. Underkjeven har hjørnetenner, men ikkje overkjeven. Horna, som både hannindivid og hoindivid har, er kjegleforma, og det som sit fremst sit på naseknoklane, det bak (hjå dei artene som har det) sit på pannebeinet. Skinnet til dyret har ein «slapp» utsjånad med mange brettar i. Hornet er òg laga av tett samansett hår.

## Åtferd
Nashorn kan vera aggressive, og dei kan plutseleg slå til mot eit passerande dyr eller menneske. Viss det er tørke, kan dei åtake dyr som har gått ned til ein dam for drikke. Samstundes kan dei plutseleg slå over frå ein sinnstilstand til ein annan. Likevel har nokre dyr faktisk vore haldne i fangenskap, og har vore ganske greie å ha med å gjere.

## Artar
Familien er sett saman av fem nolevande artar, fleire blir no rekna som truga på grunn av miljøøydeleggingar. Dessutan omfattar familien òg fleire utdøydde arter, som ullhåra nashorn, som fanst i Europa, og *[[Elasmotherium]]*, som fanst i Sibir.

Noverande artar:
* javanashorn
* pansernashorn
* spissnashorn
* stumpnashorn
* sumatranashorn

Der er oppretta nasjonalparkar m.a. for å verne bestandane. Ein av dei, Chitwan nasjonalpark,  ligg i Nepal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Neshorn|Neshorn]]» frå ,  den 28. mars 2013‎.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Mount Marston

**Mount Marston** er eit fjell på 1245 moh. som ligg ved nordsida av Kar Plateau i Antarktis, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nord for enden av Mackaybreen i Victoria Land. Det vart først kartlagt av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter George E. Marston, ein kunstnar på ekspedisjonen.

## Kjelder
Mount Marwick

**Mount Marwick** er eit høgt fjell i Explorers Range i Bowers Mountains, med ei høgd opp mot 2590 m ved toppen av Morleybreen, 25 nautiske mil (4,6&nbsp;km) vest for Mount Sturm. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1982 etter John Marwick (1891–1978), sjefspaleontolog i New Zealand Geological Survey.

## Kjelder
Mount Masley

**Mount Masley** er eit markant fjell med ein flat topp og ei høgd på 2605 moh. Det ligg i den smale, nordlege delen av Pain Mesa, som ligg 11 nautiske mil (20 km) aust for Silva Ridge i Mesa Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Andrew J. Masley, ein forskar på ionosfæren ved McMurdo-basen, sommaren 1962-63.

## Kjelder
Mortar

**Mortar** er ein handreiskap i form av eit kar av hardt materiale som til dømes messing, støypejarn, stein, porselen, der ein kan knuse eller gni sund bitar av meir eller mindre harde stoff til pulver ved hjelp av ein tilhøyrande støytar, òg kalla pistill.

 

Mortarar vert nytta i matlaging til å knuse krydder med til matlaginga, og er elles i bruk på laboratorium, i industriverksemder, og dessutan på apotek i samband med den framstillinga av medikament som går føre seg der.

## Bakgrunnsstoff
Mount Massell

**Mount Massell** er eit fjell i Antarktis på 1880 moh. som ligg 6 nautiske mil (11&nbsp;km) søraust for Mount Jackman i Freyberg Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Wulf Massell, som styrte biolabben ved McMurdo-basen i 1967.

## Kjelder
Mata Taua Peak

**Mata Taua Peak** er eit fjell i Victoria Land i Antarktis. Namnet kjem frå maori og tyder «ein speidar føre soldatane». Det vart namngjeve i samband med utsynet frå dette 3013 moh høge fjellet. I nordaust ligg ei gruppe bratte fjelltoppar i sørvest ligg Rampart Ridge og den store Upper Staircase-breen.

## Kjelder
Matchless Mountain

**Matchless Mountain** er eit fjell med ei høgd på 1140 moh sør for Frybreen, ved samløpet til Atkabreen, i Convoy Range i Victoria Land. Namnet vart foreslått av den newzealandske geologen Christopher J. Burgess, leiaren for den geologiske gruppa Victoria University of Wellington Antarctic Expedition 1976-77 (VUWAE) i dette området, som ein referanse til det makalause (matchless på engelsk) utsynet frå toppen av dette fjellet. 

## Kjelder
Matterhorn i Antarktis

**Matterhorn** er ein fjelltopp, 1600 moh, som ragar over nordveggen av Taylor Valley mellom Lacroix- og Matterhornbreen. Det fekk dette namnet av Griffith Taylor under Terra Nova-ekspedisjonen til Robert F. Scott, 1910–13, fordi det likna på det kjende fjellet i Sveits. 

**Matterhornbreen** er ein liten isbre ved kanten av nordveggen i Taylor Valley, like vest for Matterhorn i Victoria Land. Breen er kalla opp etter fjellet og fekk namn av den amerikanske geologen T.L. Pewe, som vitja området i desember 1957.

## Kjelder
Mount Matthias

**Mount Matthias** er eit fjell i Antarktis på 1610&nbsp;moh. som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) aust-nordaust for Mount Dockery i Everett Range i Concord Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant Jack M. Matthias i US Navy, som var vedlikehaldsoffiser og flykaptein med skvadron VX-6 i Operasjon Deep Freeze 1968 og 1969.

## Kjelder
Mattox Bastion

**Mattox Bastion** er eit av fjella i Inland Forts, som ragar over nordaustdelen av Flory Cirque i Asgard Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Benjamin G. Mattox i U.S. Navy som var øvstkommanderande i Naval Support Force ved McMurdo-basen vinteren i 1971.

## Kjelder
Mount Matz

**Mount Matz** er eit fjell, 1300 moh, på vestsida av enden av Andertonbreen, som ligg på enden av ein rygg sør for Eisenhower Range til Reevesbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David B. Matz, ein geolog ved McMurdo-basen, 1965-66.

## Kjelder
Maya Mountain

**Maya Mountain** er eit lite pyramideforma fjell, kring 2&nbsp;000 meter over havet, mellom Aztec Mountain og Pyramid Mountain, like sør for Taylorbreen i Victoria Land. Det fekk dette namnet av den geologiske gruppa frå New Zealand (NZGSAE) (1958–59) fordi forma minnar om dei pyramideforma plattformene nytta av mayafolket. 

## Kjelder
Mautino Peak

**Mautino Peak** er ein fjelltopp på vestsida av Packardbreen i Saint Johns Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Robert L. Mautino i U.S. Navy som var øvstkommanderande av Naval Support Force ved McMurdo-basen vinteren 1972.

## Kjelder
Mayewski Peak

**Mayewski Peak** er ein fjelltopp i Saint Johns Range i Victoria Land, midtvegs på ryggen på nordsida av Baldwin Valley. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Paul A. Mayewski, som deltok i US Antarctic Research Program (USARP) glasiologi og geologisk arbeid ved McMurdo-basen (1968–69), McGregorbreen (1970–71), Willett- og Convoy Range (1971–72) og Rennickbreen (1974–75).

## Kjelder
Mount McCallum

**Mount McCallum** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 2200 moh. like nordvest for det 2590 moh. høge Mount Marwick i Explorers Range i Bowers Mountains. Namnet vart foreslått av M.G. Laird, leiaren for den geologiske gruppa i New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i området, 1981-82. Det er kalla opp etter G. McCallum, ein forskar og fjellklatrar frå New Zealand som omkom i eit snøras på Mount Ruapehu på New Zealand i 1981. Han arbeidde i Antarktis i 1963-64.

## Kjelder
Mount McCarthy i Victoria Land

**Mount McCarthy** er ein fjelltopp i Antarktis på 2865 moh. som ligg 1 nautisk mil (19&nbsp;km) nordvest for Schofield Peak i Barker Range i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter Mortimer McCarthy, eit medlem av mannskapet på «Terra Nova» under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. McCarthy var gjest hos U.S. Navy i 1962-63 då han vitja McMurdo Sound på ny med to andre Scott-veteranar.

## Kjelder
Mount McLennan i Victoria Land

**Mount McLennan** er eit markant fjell på over 1600&nbsp;m ved nordsida av Taylor Valley, som ragar over området øvst i Canada-, Commonwealth- og Loftusbreen i Victoria Land. Det vart namngjeve av C.S. Wright frå Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) etter professor McLennan, ein fysikar ved Toronto University i Canada.

## Kjelder
Mount McDonald

**Mount McDonald** er ein fjelltopp i Antartis på 2470&nbsp;moh. som ligg på nordsida av Trafalgarbreen, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nordvest for Mount Burton i Victory Mountains i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter William McDonald, mannskap på «Terra Nova» i løpet av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. McDonald, som budde på New Zealand, var gjest hos U.S. Navy i 1962-63 i Antarktis då han vitja kontinentet igjen md to andre Scott-veteranar.

## Kjelder
Mount McGee

**Mount McGee** er eit fjell i Victoria Land i Antarktis med ei høgd på 1410&nbsp;moh. Det ligg på ein rygg ved nordsida av Clausnitzerbreen i Random Hills. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i perioden 1955-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Lawrence E. McGee, ein geolog ved McMurdo-basen i åra 1965-66.

## Kjelder