open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jorrit Bergsma

**Jacob Jorrit Bergsma** () er ein nederlandsk skøyteløpar som under Vinter-OL 2014 vart olympisk meister på 10&nbsp;000 meter.

## Aktiv
Bergsma prøvde å kvalifisere seg til Vinter-OL 2010 som representant for Kasakhstan. Under den nasjonale meisterskapen i russiske Tsjeljabinsk vann han 5000 meter på 6.28,2 og kvalifiserte seg til verdscupen. Men ISU nekta å la Bergsma starte for Kasakhstan.

Under Vinter-OL 2014 i Sotsji gjekk Bergsma i mål til bronsemedalje på 5&nbsp;000-meter, slått av landsmennene Sven Kramer og Jan Blokhuijsen. Ti dagar seinare sikra han seg gullmedaljen på 10&nbsp;000 m.  Med tida 12,44,4 og olympisk rekord slo han Sven Kramer med nær fem sekund.

I Vinter-OL 2018 i Pyeongchang gjekk Bergsma 10&nbsp;000 meter på 12.41,9, eit tid som heldt til sølvmedalje og var drygt to sekund bakom Ted-Jan Bloemen si vinnartid. Bloemen representerte då Canada.

Under dei olympiske vinterleikane 2022 i Beijing enda Bergsma på femteplass på 5&nbsp;000 m og fjerdeplass i milløpet.

Bergsma har vunne fem gullmedaljar i verdsmeisterskap på enkeltdistansar. Han sigra på 10&nbsp;000 meter i 2013, 2015 og 2019. I 2017 var han del av det nederlandske mannskapet som vann lagtevlinga, og i 2020 triumferte han i fellesstarten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jorrit Bergsma|Jorrit Bergsma]]» frå ,  den 31. januar 2026.*
Vente Venezuela

**Vente Venezuela** (spansk for «Kom, Venezuela») er ei liberal politisk rørsle i Venezuela med hovudkvarter i byen Caracas. Ho har ingen parlamentarisk representasjon i Nasjonalforsamlinga. Registreringa hennar som politisk parti har ikkje vorte godkjend av Det nasjonale valrådet (CNE).

## Historie
Vente Venezuela vart grunnlagt 24. mai 2012 som eit liberalt parti, som generelt plasserer seg på sentrum–høgre på den politiske skalaen, med nokre høgreorienterte fraksjonar. CNE gav ikkje godkjenning til registreringa som politisk parti. Rørsla er tilknytt I am Venezuela, er medlem av det liberale nettverket for Latin-Amerika, og er observatør i Liberal International. Ungdomsorganisasjonen hennar er medlem av International Federation of Liberal Youth. I etterkant av presidentvalet i Venezuela i 2024, som vart halde 28. juli 2024, vart kontora til Vente Venezuela ransaka og vandaliserte av maskerte personar.

## Politisk ideologi og plassering
Ifølgje Vente Venezuela appellerer gruppa til «republikanske og demokratiske verdiar» og «bryt med den tradisjonelle venstre–høgre-motsetnaden». Ho skildrar seg sjølv som sentrumsorientert og liberal. Analytikarar har på ulike måtar skildra partiet som sentrum–høgre, høgreorientert og ytre høgre, med ideologiar som klassisk liberalisme, progressiv konservatisme, kulturell liberalisme, liberal feminisme og økonomisk liberalisme.

Ifølgje universitetsprofessor og ekspert på politiske parti Leonardo Morales har den «folkelege kapitalismen» som Vente Venezuela har fremja under leiarskapen til María Corina Machado, røter i politikken til Margaret Thatcher. Morales seier at Vente Venezuela «har som mål å vere liberalt og demokratisk; det ønskjer å gjere borgarar til medeigarar i industrien gjennom marknaden. Poenget er at dei må vere informerte om kva for industriar det gjeld, for i eit avindustrialisert land som vårt vil arbeidarane vere dei som kjem til å slutte seg til». Han meinte at partiet prøvde å plassere seg på den politiske høgresida og valde merkelappen «folkeleg» for å spegle realitetane i landet, og sa: «Det er ein forkledd måte å unngå ideen om at dei er kapitalistar, noko som avslører manglande tillit til det dei ønskjer å seie.»

På liknande vis hevda Pedro Luis Pedrosa, spesialist på valkampanjar og politisk kommunikasjon: «Eit sentrumsorientert liberalt parti som fryktar venstreveljarar og difor ikkje erklærer seg som høgreorientert for å unngå å bli oversett, endar opp med å vere ingenting, fordi det i politikken er dei som overtyder, ikkje dei som lurer, som vinn.» I motsetnad til oppfatninga om at Hugo Chávez var presidenten for dei fattige, hevda Machado at «det å vere rik er ein god ting».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vente Venezuela|Vente Venezuela]]» frå , den 31. januar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettside
Trontale

**Trontale** er ein seremoniell tale som blir halden av monarken framfor nasjonalforsamlinga i eit land, vanlegvis ein gong i året. I talen legg monarken fram dagsordenen til regjeringa for den kommande sesjonen. Trontalen er skriven av regjeringa, ikkje av monarken. Noreg, Storbritannia og Nederland har trontalar som ein del av konstitusjonen sin. Det finst også monarki der monarken held ein tale som ikkje er knytt til politikken til regjeringa, til dømes i Spania.

## Noreg

I Noreg kjem Stortinget saman i oktober. Det konstituerer seg og blir opna av monarken som les opp trontalen «*hvori han underretter det om Rigets Tilstand og de Gjenstande, hvorpaa han især ønsker at henlede Storthingets Opmerksomhet.*», jfr § 74 i grunnloven.

I samband med trontalen er plassen til stortingspresidenten erstatta av ein gullforgylt stol, tronstolen, for regenten. Under talen er alle stortingsrepresentantar, statsrådane og representantar for høgsteretten til stade. 

Etter at kongen har avlevert trontalen er skikken at statsråden med minst fartstid les opp meldinga om rikstilstanden.

Etter trontalen blir trontaledebatten halden i Stortinget. Her debatterer ein innhaldet i trontalen, det vil seia politikken til regjeringa, særleg hovudprioriteringane og den politiske profilen som er gjevne. 

I høve der kongen har vore hindra frå å halda trontalen har talen blitt lesen opp av kronprinsregenten. Kronprins Haakon framførte trontalen for fyrste gong i 2020. 

Ifølgje politikaren Jens Haugland føreslo kong Olav ein gong for Haugland og statsminister Gerhardsen at trontalen burde haldast på nynorsk annakvart år. Haugland angra i ettertid på at han ikkje tok kongen på ordet, men Gerhardsen meinte det var nok at meldinga om tilstanden til og styringa av riket var på nynorsk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Trontale|Trontale]]» frå  og «[[:no:Trontalen (Norge)|Trontalen (Norge)]]» frå , den 30. januar 2026.*
Verdscuprenna i alpine greiner 1990 i Stranda

**Verdscuprenna i alpine greiner 1990 i Stranda** vart avvikla helga 10. og 11. mars på Strandafjellet i Stranda kommune i Møre og Romsdal. Renna omfatta tevlingar i slalåm og storslalåm for kvinner. Det er einaste gongen Stranda har vore vertsstad for Verdscupen i alpine greiner.

Norske Julie Lunde Hansen overraska stort ved å verte nummer 5 i storslalåmrennet.

### Storslalåm



Dato: 10. mars 


### Slalåm



Dato: 11. mars 


## Kjelder
*Hamar Arbeiderblad, 12. mars 1990
Raudalgar

**Raudalgar** (Rhodophyta) er ei plantegruppe som for det meste lever marint. Algane finst særleg på steinar under tidvasslinja, men kan overleve til heilt ned på 250 meters djupne, djupare enn nokon annan plante kan overleva på. Dei får raudfargen frå pigment kalla fykobilin, som maskerer grønfargen klorofyllet deira elles ville ha gjeve dei. Det finst òg fargevariantar som kan vera grøne og nesten svarte. Ein kjenner rundt 6 500 artar raudalgar, inkludert over 160 som lever i ferskvatn, men det er anslått at det kan vera opp til 10 000 ulike artar.

Dei fleste raudalgar er fleircella. Ein del av dei er eincella, men mange artar er koloniorganismar og kan danna individ som kan måla opp mot ein halv meter. Dei fleste er filamentøse og svært buskete.

Fleircella artar i gruppa har gjerne ein komplisert livssyklus:

I haplobiontiske arter er den befrukta eggcella, zygoten, det einaste diploide stadiet (der cella har dobbelt sett kromosom). Ho går gjennom ein meiose som gjev opphav til haploide sporar (som har enkeltsett med kromosom). Gjennom mitose veks desse opp til fleircella algar (gametofyttar). Desse algane produserer nye haploide sporar som i sin tur veks opp til nye gametofyttar. Desse gametofyttane produserer derimot ikkje nye sporar, men kjønnsceller, som smeltar saman til ein zygote og startar syklusen på nytt.

I haplo-diplobiontiske arter gjennomgår zygoten mitose, og utviklar seg til ein fleircella diploid alge (sporofytt). Denne sporofytten produserer diploide sporar som veks opp til nye sporofytter. Desse sporofyttane produserer så haploide sporar gjennom meiose. Dei haploide sporane utviklar seg til ein fleircella gametofytt som produserer kjønnsceller, og desse dannar ein zygote når dei kjem saman.

## Sjå òg

* Grønalgar
* Brunalgar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Rødalger|Rødalger]]» frå ,  den 1. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Lesgiar

**Lesgiar** (lesgisk Лезгияр, romanisert *lezgiär*, eller леқер, romanisert *leq’er*) er ei nordaustkaukasisk folkegruppe som opphavleg stammar frå det sørlege Dagestan, ein republikk i Russland, og frå det nordlege Aserbajdsjan. Språket til gruppa er lesgisk.  Ifølgje folketeljinga i 2010 budde det lesgiarar i Russland. Ifølgje *[[Ethnologue]]* fanst det totalt lezgisktalande i 2010.

Landet til lesgiarane har gjennom historia vore utsett for ei rekkje invasjonar. Det vanskeleg tilgjengelege terrenget og den strategiske tydinga som ytre makter har lagt på områda der lezginarane har budd, har i stor grad forma verdiane og den nasjonale karakteren til det lesgiske fellesskapet. Som følgje av konstante angrep frå invaderande makter har lesgiarane utvikla ein nasjonal æres- og åtferdskodeks, Lezgiwal, som har vorte vidareført frå generasjon til generasjon gjennom familien og samfunnet. Denne kodeksen omfattar moralsk og etisk åtferd, rausleik og vilje til å verne om kvinner si ære.

## Ordsoge
Ordet «lezgi» som stammar frå dei lezgiske orda *lek* («ørn») og endinga *-zi*, som viser til opphav. Samla kan «lekzi» omsetjast som «den opphøgde» eller «den dominerande», i tydinga 'ein person med høg status'.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lezgins|Lezgins]]» frå ,  den 3. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
Lesgisk

**Lesgisk** er eit nordaustkaukasisk språk språket tala av lesgiar, som lever i den sørlege delen av Dagestan og i det nordlege Aserbajdsjan. Språket høyrer til den lesgiske greina av den nakh-dagestanske språkfamilien.

Det finst om lag ein halv million lesgisktalande i verda. Dei fleste talarane er lesgiar i det sørlege Dagestan og det nordlege Aserbajdsjan i den austlege delen av Kaukasus. I tillegg finst det ein diaspora i Tyrkia og Turkmenistan.

Språket er klassifisert som eit truga språk av UNESCO.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lezgian language|Lezgian language]]» frå ,  den 3. februar 2026.*
Nordiske greiner under vinter-OL 1936

**Nordiske greiner** på ski under Vinter-OL 1936 i Garmisch-Partenkirchen omfatta fem øvingar, alle for menn. I langrenn var det to individuelle øvingar og ei stafettevling, elles tevla deltakarane i kombinert og i spesielt hopprenn. 

## Langrenn
### 18 km



Dato: 12. februar



### 50 km



Dato: 15. februar



### 4 x 10 km stafett



Dato: 10. februar



## Kombinert



Dato: 10. februar



## Hopprenn



Dato: 16. februar



## Kjelder
*Nationen 11. februar 1936
*Nationen 13. februar 1936
*Nationen 17 februar 1936
Igor Malkov

**Igor Aleksejevitsj Malkov** () er ein russisk tidlegare skeiserennar frå Pervouralsk som representerte Sovjetunionen. Han vart olympisk meister på 10&nbsp;000 meter under Vinter-OL 1984 i Sarajevo, der han også tok sølv på 5&nbsp;000-meteren.  

## Aktiv
28. desember 1983 fekk Malkov notert 13.54,8 på mila under eit stemne i Almaty. Tida var nær 29 sekund under den gjeldande verdsrekorden på distansen, ein rekord svenske Tomas Gustafson hadde sett. Tida vart ikkje godkjent som verdsrekord, ettersom stemnet ikkje var meldt ISU, derimot vart tida hans ståande som hans livsbeste på 10&nbsp;000 m.

Under dei olympiske vinterleikane 1984 kom Malkov i fjerde par på 5000 meter i mål på tida 7.12,30, fattige to hundredels sekund bak Tomas Gustafson som i fyrste par fekk dagens beste tid. Seks dagar seinare, den 18. februar, starta Gustafson i andre par på 10&nbsp;000 m og gjekk i mål til sluttid 14.39,95. I fjerde par kryssa Malkov målstreken på 14.39,90 og vann gullmedaljen. Siste helga i februar enda Malkov på åttandeplass i Skeise-VM i Göteborg, utan å vinne korkje langdistansane.

På Medeobana ved Almaty sletta Malkov den 24. mars 1984 verdsrekorden på 10&nbsp;000 meter. Tida 14.21,5 stod som verdsrekord til Geir Karlstad i 1986 presterte 14.12,1 i Inzell. Malkov vart nummer 10 i Skeise-VM 1986, men nådde aldri opp til tidlegare nivå. Han la opp som aktiv i 1988.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Igor Malkov|Igor Malkov]]» frå ,  den 2. februar 2026.*
Helga Haase

**Helga Haase**, fødd **Obschernitzki**, () var ein tysk skeiserennar som representerte Aust-Tyskland, og i olympiske leikar det samla Tyskland. I 1960 vann ho den fyrste olympiske gullmedaljen i snøggløp på skeiser for kvinner. Ho var fødd i Danzig og døydde i Aust-Berlin.

## Aktiv
Perioden 1957-67 sanka Haase 15 nasjonale gullmedaljar i enkeltdistansar, samstundes som ho sju gongar vart austtysk meister i firkamp. Vinteren 1960 forbetra ho verdsrekorden i firkamp under eit stemne i Davos.

Under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley sigra ho, noko overraskande, opningsdistansen 500 meter. Dermed vart ho både den fyrste tyske skeiserennaren og den fyrste idrettsutøvaren frå Aust-Tyskland som vann ein olympisk gullmedalje. To dagar etter ho vann gull, gjekk ho mål til sølvmedalje på 1000-meteren.

På dei lengste distansane var Haase for svak til å tevle med dei aller sterkaste utøvarane frå Sovjetunionen i verdsmeisterskap. Femteplassen i Skeise-VM 1962 var den beste plasseringa i desse tevlingane.

I dei olympiske vinterleikane 1964 i Innsbruck la Haase beslag på fjerdeplassen på 1000 m og femteplassen på 1500 m. På 500 m vart ho nummer 8.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Helga Haase|Helga Haase]]» frå ,  den 2. februar 2026.*
Per Sannerud

**Per Sannerud** () var ein norsk kombinertrennar frå Trondheim. Han vart noregsmeister 1948 i kombinert og sigra i same tevlinga ved Holmenkollrenna 1949. Sannerud var medlem i Selsbakk IF.

Sannerud gjekk til topps i kombinert-tevlinga under noregsmeisterskapen i Strinda i slutten av februar 1948, framom Ottar Gjermundshaug på andre- og Olaf Dufseth på tredjeplass. Vinteren 1949 la Sannerud beslag på sølvmedaljen ved Ski-NM 1949 på Steinkjer, før han vann kombinert i Holmenkollrenna framom den sterke finnen Heikki Hasu. Under Ski-VM 1950 i Lake Placid vart Sannerud nummer 4, slått av medaljevinnarane Hasu, Gjermundshaug og Simon Slåttvik. Seinare i sesongen vart Sannerud nummer 2 i Svenska skidspelen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Per Sannerud|Per Sannerud]]» frå ,  den 4. februar 2026.*
Reconquista

**Reconquista** (spansk og portugisisk ‘gjenerobring’) er ein nemning på den kristne overtakinga av Den iberiske halvøya frå maurane mellom 718 og 1492. 

I 711 invaderte maurane Den iberiske halvøya og sigra i slaget ved Guadalete. I løpet av fem år hadde dei underlagt seg det meste av halvøya, og knuste dei visigotiske kongedøma. Ein større arabarstyrke kom frå Nord-Afrika og erobra òg land nord for Pyreneane. Dei blei stoppa av Karl Martell i slaget ved Poitiers. Det som ofte vert skildra som byrjinga på *la reconquista* i Spania, er eit mindre slag der visigoteren Pelayo, konge over Asturias seier over ein muslimsk hær ved Covadonga i 718 eller 722. Fyrst i 1085 inntok Alfonso den VI Toledo. Byen blei aldri meir leia av muslimar.

Den portugisiske reconquistaen kulminerte i 1250 då Afonso III erobra Algarve. Han styrte dermed over eit rike som i stor grad svarar til dagens Portugal.

I Spania kulminerte prosessen  2. januar 1492, då Ferdinand og Isabella fordreiv den siste mauriske herskaren, Boabdil av Granada, og sameinte det meste av dagens Spania under styret sitt. Navarra blei ikkje innlemma før i 1512.

## Fordrivinga av jødane
Dei katolske monarkane byrja ein politikk for å oppnå religiøs og nasjonal eining. Sidan 1300-talet hadde jødane i aukande grad opplevd diskriminering og forfølging. Det kristne hatet blei aktivt oppmuntra av fleire pavar, som Klemens VII og Benedikt XIII. Forfølginga blei driven av både vinning og religion. Dei religiøse minoritetane vart forsvarslause og rettslause under inkvisisjonen, og anonyme anklager forvandla Spania til ein totalitær stat. Berre i Sevilla berre blei 700 kjettarar brende på bålet i løpet av sju år. Fleire av dei mest bestialske og sadistiske forfølgjarane av jødane blei seinare offisielle helgenar i den katolske kyrkja, som Vincent Ferrer og Pedro de Arbues.

31. mars 1492 blei Alhambra-dekretet om forvisinga av jødane gjort kjent. Jødane hadde fram til slutten av juli, tre månader, til å forlata landet. Dei hadde forbod mot å ta med seg verdisaker, som gull, sølv, pengar, våpen eller hestar. Av ei befolkning på kanskje 80 000 jødar forlét rundt halvparten av dei landet medan resten konverterte til kristendommen. Mange av dei gjenverande, kjende som *conversos* eller *[[marranos]]* (spansk for ‘skitne svin’) blei framleis forfølgde av inkvisisjonen som skjulte jødar, noko som fremja ekstreme idear om *limpieza de sangra*, ‘reint blod’, Ein kunne skaffa seg sertifikat på at ein ikkje hadde «blod» som var «ureina».

Dei fordrivne jødane blei tekne i mot av den osmanske sultanen. Mange slo seg ned i Thessaloniki, der dei danna eit betydeleg sefardisk samfunn. Det bestod fram til holocaust i Hellas under andre verdskrigen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Reconquista|Reconquista]]» frå ,  den 4. februar 2026.*
Kristoffer Sivertsen

**Kristoffer Sivertsen** () er ein norsk advokat, siviløkonom og Frp-politikar frå Stavanger. Ved Stortingsvalet 2025 vart han vald inn for Rogaland.

## Liv og virke
### Utdanning
Sivertsen er utdanna jurist frå Universitetet i Bergen og fekk advokatløyve. Han har også gjennomført *Washington Semester Program i International Law & Organizations* ved American University i Washington, D.C. I 2019 fullførte han ei mastergrad i økonomi og administrasjon (siviløkonom) ved Handelshøgskolen ved Universitetet i Stavanger; masteroppgåva handla om innovasjon i norske forretningsadvokatfirma.

### Juristkarriere
I 2018 var Sivertsen medforsvarar i Oslo tingrett i ei profilert straffesak om leiterefusjonsordninga på norsk sokkel. Som advokat har han også spesialisert seg innan arbeidsrettspørsmål.

Etter at Framstegspartiet våren 2020 gjekk ut av Solberg-regjeringa, der Sivertsen hadde vore statssekretær, tiltredde han dinest som då den yngste partnaren i Elden advokatfirma.

### Politisk karriere

#### Statssekretær
Sivertsen vart utnemnd til statssekretær i Justis- og beredskapsdepartementet for justis- og innvandringsminister Jøran Kallmyr mai 2019. Perioden hans som statssekretær enda då Frp gjekk ut av Solberg-regjeringa våren 2020.

#### Sentralstyremedlem i Frp
På landsmøtet til Frp i april 2022 vart han vald som sentralstyremedlem, og vart attvald i 2024.   

#### Lokalpolitikar
I perioden mellom 2015 og 2020 var Sivertsen leiar av Stavanger Framstegsparti.

I perioden mellom 2019 og 2023 vart Sivertsen vald som medlem til Stavanger bystyre og vara til Rogaland fylkesting. Tidlegare hadde han vore medlem av utvalet for oppvekst og utdanning i same kommune. Dessutan var han politisk nestleiar i Rogaland Frp frå 2023 til 2024.

Sivertsen er leiar av utvalet for by- og samfunnsutvikling, formannskapsmedlem, og medlem av bystyret i Stavanger i perioden 2023–2027.   

Etter forhandlingane ved kommunevalet i Stavanger i 2023, kunngjorde Sivertsen og Stavanger Frp at dei hadde fått gjennomslag for å fjerna all eigedomsskatt i kommunen i laupet av bystyreperioden, og at bustader og fritidsbustader skulle verta fri for eigedomsskatt frå og med 2025.

Sivertsen har også vore ein sterk forkjempar for å bryta opp gradsforskrifta, og tillata etablering av master i rettsvitskap mellom anna ved BI og UiS, og fekk gjennomslag for ein resolusjon om dette på landsmøtet til Frp.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kristoffer Sivertsen|Kristoffer Sivertsen]]» frå ,  den 4. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Raphael Pintsch

**Raphael Arkadiusz Pintsch** () er ein tysk roar som konkurrerer i singlesculler for Kristiansand Roklubb. Han har delteke i noregsmeisterskap, nordisk meisterskap og internasjonale U19-meisterskap. Han har sett norsk rekord på romaskin i junorklassen.

## Bakgrunn
Pintsch vart fødd i Sveits i 2008 og budde i Tyskland frå 2012 fram til 2020. Etter flyttinga til Kristiansand i Noreg byrja han med roing i 2022 og representerer Kristiansand Roklubb.

## Idrettskarriere
Pintsch har representert Noreg internasjonalt, mellom anna i verdsmeisterskapen for U19 i 2025, der han rodde A-finale og enda på 6-plass.  Han har vunne gullmedalje i Norgesmesterskapet 2025 og sette norsk U19-rekord på 2000 meter innandørs roing.

## Merittar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Raphael Pintsch|Raphael Pintsch]]» frå ,  den 4. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff

* World Rowing – utøvarprofil
Carry Geijssen

**Carry Geijjsen**, fullt namn **Carolina Cornelia Catharina Geijssen**, () er ein tidlegare skeiseløpar  frå Nederland. Ho vart olympisk meister på 1000 meter i 1968.

## Aktiv
Geijssen deltok internasjonal frå 1964 til 1971. 1966-sesongen vart ho nederlandsk meister, men makta ikkje å gjere seg gjeldande i verdsmeisterskapen. Vinteren 1968 var ho i sitt livs form. Under verdsmeisterskapen i Helsinki  enda ho på tredjeplassen, og syrgde for trippelsiger til Nederland ettersom Stien Kaiser vart verdsmeister føre Ans Schut. To veker seinare var ho på plass i OL-byen Grenoble. Den 10. februar vann ho sølvmedaljen på 1500 meter, slått med tre tidels sekund av finske Kaija Mustonen. Dagen etter sikra Geijssen seg den olympiske gullmedaljen på 1000 meter med tre tidels sekund margin til sølvmedaljør Ljudmila J. Titova. Dermed vart ho den aller fyrste nederlendaren med olympisk gull i snøggløp. Sidan nådde Geijssen ikkje å hevde seg i toppen i internasjonale tevlingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Carry Geijssen|Carry Geijssen]]» frå ,  den 5. februar 2026.*
Hanifolk

**Hanifolk** eller **hofolk** (eigennemning *haqniq*; kinesisk skrift 哈尼族, pinyin *Hānízú*) er eitt av dei 55 offentleg anerkjende minoritetsfolka i Folkerepublikken Kina. Ifylgje folketeljinga i 2000 var det 1 439 673 av dei i Kina, for det meste i provinsane Yunnan og Guizhou. Det er òg nokon haniar i Vietnam (kalla *Hà Nhì*, om lag 17 500) og i Laos.

Språket deira tilhøyrer dei tibetoburmanske språka.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hani|Hani]]» frå ,  den 5. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff

* The Hani ethnic minority (kinesisk regjeringsside)
Marius Langballe Dalin

**Marius Dalin** () er ein norsk lækjar og politikar for Miljøpartiet Dei Grøne. I 2025 vart han vald inn på Stortinget frå Sogn og Fjordane valkrins.

Dalin er tidlegare overlækjar i kirurgi/urologi ved Helse Førde, og har mellom anna vore på oppdrag utanlands for Lækjarar Utan Grenser i Sudan.

Dalin kom inn på Stortinget som utjamningsmandat etter at partiet kom over sperregrensa. Dalin uttalte at han ikkje var førebudd etter at han ved ulike slumpetreff vart fyrstekandidat og overraskande kom inn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marius Langballe Dalin|Marius Langballe Dalin]]» frå , den 5. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
*
*
Tofane

**Tofane** er eit fjellmassiv i dei austlege Dolomittane nordaust i Italia som når opp til 3&nbsp;244 m over havet. Massivet reiser seg opp vest for Cortina d'Ampezzo og består av tre nær jamhøge fjelltoppar: Tofana di Rozes som er den sørlegaste, Tofana do Mezzo i midten og Tofana di Dentro.

Paul Grohmann og Francesco Lacedelli kleiv i 1863 til topps på den høgaste toppen i massivet, Tofana di Mezzo.

Sommaren 1915 kriga italienske og austerrikske-ungarske styrkar mot kvarandre på Tofane under den såkalla fyrste dolomittoffensiven.

Dei fleste øvingane i Alpine greiner under Vinter-OL 1956 fann stad på austskråninga av Tofane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tofane|Tofane]]» frå ,  den 6. februar 2026.*
Tidsskriftet St. Olav

**St. Olav** er eit katolsk tidsskrift som vart grunnlagt i 1889. Hans Rossiné er ansvarleg redaktør.

## Kjelder
Blasfemisk Eksplosjon

**Blasfemisk Eksplosjon** er eit norsk reggaeprosjekt frå Sunnfjord, etablert av musikaren og produsenten Johannes Vestrheim. Prosjektet kombinerer reggaemusikk med tekstar på sunnfjorddialekt og har vore aktivt sidan tidleg 2010-tal.

## Bakgrunn

Blasfemisk Eksplosjon vart etablert kring 2010. Vestrheim, som er oppvaksen i Naustdal, byrja med musikk som tenåring og har arbeidd med både produksjon og eigen utøving.

I 2015 gav prosjektet ut låta «Dump dump i deponi», ei politisk orientert utgjeving knytt til debatten om gruvedeponi i Førdefjorden. Låta vart omtalt i samband med ein dokumentarfilm om fjorden.

Parallelt med artistverksemda etablerte Vestrheim plateselskapet Studio Vestrheim, med mål om å samle og distribuere eigne og andre utgjevingar frå regionen.

## Konsertverksemd

Blasfemisk Eksplosjon har vore aktiv på konsertscener i Vestland, mellom anna i Bergen og Sunnfjord. Prosjektet stod på programmet under Bergen Internasjonale Musikkfestival (BIMF) i 2016.

Prosjektet har vore omtalt i fleire medium. NRK Vestland skreiv om deltaking i musikkarrangement i regionen. 

I Bergens Tidende vart Blasfemisk Eksplosjon omtalt i samband med konsertverksemd i Bergen. Prosjektet har også vore nemnt i festivalomtale i same avis.

Blasfemisk Eksplosjon har vidare vore omtalt i Bergensmagasinet i samband med festivalopptreden.

## Nyare aktivitet
I 2025 vart det annonsert ny musikk under namnet Blasfemisk Eksplosjon, etter ein periode der Vestrheim primært hadde nytta artistnamnet TROYS.

## Kjelder
Berit Johannessen

**Berit Johannessen** () er ein norsk tidlegare langrennar frå Bærum i Akershus. Ho vart norsk meister på 20 kilometer i 1976 og på 10 km i 1978.

## Aktiv
Johannessen kneip sølvmedaljen på 10 km i Ski-NM 1974 i Selbu, slått av Berit Mørdre. Seinare i sesongen kneip ho andreplassen på 5 km under Holmenkollrenna framom finske Marjatta Kajosmaa. Vinteren 1975 måtte Johannessen nøye seg med to fjerdeplassar i noregsmeisterskapen.

I januar 1976 gjekk Johannessen inn til sølv på 10 km i noregsmeisterskapen. Tre veker etter deltok ho i dei olympiske vinterleikane i Innsbruck, der ho vart nummer 20 på 5 km og 23 på 10 km, før ho gjekk den tredje etappen for det norske laget som kom på femteplass i stafetten. I mars månad vart ho nummer 5 og beste norske utøvar på 10 km i Holmenkollrenna, deretter vann ho den fyrste 20-kilometeren i ein norsk meisterskap. Frå Ski-NM 1977 på Røros fekk Johannessen med seg to bronsemedaljar.

I 1978 vann ho sølvmedaljen på 20 km under noregsmeisterskapen på Konnerud i Buskerud. Fire dagar seinare vart ho noregsmeister på 10-kilometeren, framom Marit Myrmæl og Berit Kvello. Ved verdsmeisterskapen i Lahti gjekk Johannessen opningsetappen for eit norsk stafettlag som på ny vart nummer 5. I byrjinga av mars månad tok ho seg av ein etappe for Noregs vinnarlag i 3x5 km stafett ved Svenska skidspelen. Helga etter vart ho den fyrste norske kvinna som vann ein 10 km i Holmenkollen.

Johannessen, som var medlem i Fossum Idrettsforening, var aktiv til 1980.

## Kjelder
Vladimir Sakhnov

**Vladimir Nikolajevitsj Sakhnov** () er ein tidlegare langrennar frå Kasakhstan som representerte Sovjetunionen.

Sakhnov vart sovjetmeister på femmila i 1982, 1984 og 1986. Han deltok i Vinter-OL 1984 i Sarajevo der han vart nummer 4 på 30-kilometeren og nummer 8 på 50-kilometeren. Fyrste helga i mars vann han femmila i Lahti, ei tevling som ikkje talde med i verdscupen i langrenn. Den 10. mars vart han andremann på femmila i Holmenkollen, eit lite halvminutt bakom Tor Håkon Holte, men nær minuttet før vinnaren av verdscupen 1984, svenske Gunde Svan. Sjølv enda Sakhnov på femteplass i verdscupen.

Under Ski-VM 1987 i Oberstdorf fekk Sakhnov ein sølvmedalje i stafetten, saman med Oleksandr Batjuk, Vladimir Smirnov og Mikhail T. Devjatjarov. Året etter vann han eit nytt stafett-sølv ved Vinter-OL 1988 i Calgary, då i lag med Smirnov, Devjatjarov og Aleksej Prokurorov. På den olympisk femmila vart han tolvtemann.

Sakhnov var aktiv internasjonalt til og med 1989-sesongen. I Svenska skidspelen 1989 vart han nummer 4 på tremila og gjekk andreetappen for det sigrande Sovjet-mannskapet i 4x10 km stafett.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wladimir Nikolajewitsch Sachnow|Wladimir Nikolajewitsch Sachnow]]» frå ,  den 4. februar 2026.*
Derek Parra

**Derek Parra **() er ein USA-amerikansk skeiserennar frå San Bernardino i California. Han vart olympisk meister på 1500 meter under Vinter-OL 2002 i Salt Lake City.

## Aktiv
Parra deltok i Skeise-VM 2001, utan å utmerke seg. I februar 2002 overraska han stort ved å vinne sølvmedaljen på 5&nbsp;000 meter under dei olympiske vinterleikane i Salt Lake City. Nederlendaren Jochem Uytdehaage vann distansen på ny verdsrekord. Ti dagar etter vann Parra ein klar siger på den olympiske 1500-meteren, framom same Uytdehaage. Ein månad seinare vart Parra tredjemann i verdsmeisterskapen i firkamp i Heerenveen, bakom nemnte Uytdehaage og russiske Dmitrij Sjepel. Sidan makta ikkje Parra å hevde seg heilt i toppen av internasjonal skeisesport, men representerte USA i skeise-VM fram til 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Derek Parra|Derek Parra]]» frå ,  den 8. februar 2026.*
Tidens Tegn

**Tidens Tegn** var ei norsk dagsavis som kom ut i Oslo frå 1910 til 1941. Avisa vart grunnlagd av Ola Thommessen og var knytt til Frisindede Venstre.

## Kjelder
Thomas Krol

**Thomas Krol** () er ein nederlandsk tidlegare skeiserennar som i 2022 vart olympisk meister på 1000 meter i Beijing og deretter verdsmeister i sprint-firkamp på Hamar.

## Aktiv
Krol spesialiserte seg etterkvart på distansane 1000 og 1500 meter. Han vann gullmedaljen på 1500 m ved VM enkeltdistansar 2019 med tida 1.42,58, drygt halvsekundet føre Sverre Lunde Pedersen på sølvplass. Året etter vann Krol gullmedaljen på same distansen ved EM enkeltdistansar. I VM enkeltdistansar 2020 måtte han sjå seg slått av landsmannen Kai Verbij med 0,07 sekund på 1500 m. Dei same to utøvarane, i lag med Dai Dai Ntab, sikra Nederland gullmedaljen i lagtevlinga. I VM enkeltdistansar 2021 tok Krol sitt andre VM-gull på spesialdistansen 1500 m. 

På nyåret 2022 gjekk Krol inn til gull på 1000 m under EM enkeltdistansar, landsmannen Kjeld Nuis vart nummer 2. På 1500-meteren bytta dei to plass på sigerspallen. Fire veker seinare la dei to beslag på fyrste- og andreplassen på 1500 meter under dei olympiske vinterleikane i Beijing, Nuis påny føre Krol. Den 18. februar vann Krol gullmedaljen på den olympiske 1000-meteren, med klar margin andremann. To veker seinare triumferte Krol i Skeise-VM 2022 i sprint-firkamp på Hamar, etter to sterke 1000-meterløp.

Krol tok ein sølvmedalje og ein bronsemedalje i VM enkeltdistansar 2023. Han la opp i 2024.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Thomas Krol|Thomas Krol]]» frå ,  den 10. februar 2026.*
Andreas Zeier

**Andreas Zeier** () var ein norsk jurist, sorenskrivar og politikar frå Selbu i Nord-Trøndelag. Han møtte i stortinget i 1839.

Zeier kom til Norderhov i 1822 og busette seg på storgarden Ask. Året etter tok han juridisk eksamen og var frå 1824 til 1847 sorenskrivar i Ringerike og Hallingdal. Deretter var han  underrettsprokurator i Norderhov. Han flytta i 1851 til Fåberg], etter han hadde vorte utnemnd til sorenskrivar i Søndre Gudbrandsdal, byfut, magistrat og politimeister på Lillehammer.

Zeier var 1838-39 den fyrste ordføraren i Norderhov. Sidan var han ordførar perioden 1842–45 og året 1850. I 1839 møtte han i Stortinget som representant frå Buskeruds amt. På Tinget var han sekretær i Desisjonskomiteen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914.
Rune Bakervik

**Rune Bakervik** () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet. I 2025 vart han vald inn som stortingsrepresentant frå Hordaland. Han var byrådsleiar i Bergen (2022–2023), ordførar i Bergen (2021–2022) og varaordførar (2019–2021), og har dessutan vore byutviklingsbyråd. Han er au kjend for engasjementet sitt for fotballklubben Brann.

## Bakgrunn
### Utdanning
Bakervik har somme studiar innan samfunnsvitskap. Han byrja au på hovudfag i sosiologi, men fullførte ikkje. Seinare tok han vidareutdanning i arbeidsrett og leiing.

### Yrkesbakgrunn
I 2011 vart Bakervik tilsett som regionleiar i Handel og kontor.

### Sportsklubben Brann
Bakervik er ein ivrig supporter av Sportsklubben Brann og har vore både supportersjef og turneringsleiar for klubben. Han er au leiar i valkomitéen til klubben.

## Politisk karriere
I 2003 vart han vald inn i Bergen kommunestyre for Arbeidarpartiet. I 2010 vart han vald som leiar for Arbeidarpartiet i Bergen. I perioden mellom 2015 og 2019 var han gruppeleiar for bystyregruppa til Arbeidarpartiet, fram til han i juni 2019 vart utnemnd som byutviklingsbyråd, ein post han hadde fram til etter kommune- og fylkestingsvalet hausten 2019. Då vart han vald til varaordførar i Bergen for perioden 2019–2023. Etter at ordførar Marte Mjøs Persen vart vald inn på Stortinget hausten 2021, vart Bakervik valt av bystyret til å taka over ordførarvervet for den resterande perioden.

Etter at Roger Valhammer trekte seg som byrådsleiar, vart Bakervik nominert som byrådsleiarkandidat av Bergen Arbeidarparti. Mot utgangen av oktober 2022, vart Bakervik beden om å danna eit nytt byråd og gjekk såleis av som ordførar når han formelt fekk dette gjort. Ved kommunevalet i 2023 mista Ap-byrådet grunnlaget sitt for fleirtal i bystyret, og Bakervik gjekk av som byrådsleiar.

Hausten 2024 vart Bakervik vald til andreplassen på lista til Arbeidarpartiet til stortingsvalet i 2025 etter kulturminister Lubna Jaffery. Arbeidarpartiet fekk fire mandat frå Hordaland, og frå 1. oktober 2025 vart Bakervik dimed stortingsrepresentant.

Bakervik var au politisk rådgjevar for forsvarsminister Anne-Grete Strøm-Erichsen (Ap) i 2009.

## Stortingskomitéar
* 2025–2029: Medlem av Utanriks- og forsvarskomitéen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rune Bakervik|Rune Bakervik]]» frå ,  den 10. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Álvaro Carreras

**Álvaro Fernández Carreras** () er ein spansk fotballspelar som spelar som venstreback. Han tilhøyrer Real Madrid og har tidlegare spelt for mellom anna Manchester United og Benfica.

Carreras byrja fotballkarrieren sin i lokale klubbar i Galicia før han gjekk til ungdomsakademiet til Real Madrid. I 2020 vart han henta av Manchester United, der han hovudsakleg spelte for reservelaget. For å få meir speletid vart han lånt ut til fleire klubbar, mellom anna Preston North End i England og Granada i Spania.

I 2024 gjekk han på lån til Benfica, der han fekk gjennombrotet sitt på seniornivå. Etter sterke prestasjonar vart overgangen gjort permanent, før han i 2025 gjekk vidare til Real Madrid.

På landslagsnivå har Carreras representert Spania på aldersbestemte nivå, mellom anna U19- og U21-landslaget. I tillegg har han spelt ein kamp for det galiciske regionslandslaget.

## Kjelder


* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Álvaro Carreras|Álvaro Carreras]]» frå .*
Bolivia under vinter-OL 2026

**[[Bolivia]]** deltok under Vinter-OL 2026 i Milano og Cortina d'Ampezzo i Italia i perioden 6. til 22. februar 2026.

Den finsk-bolivianske langrennsløparen  var den einaste utøvaren som representerte Bolivia under dei olympiske vinterleikane i Milano og Cortina d'Ampezzo. Grönlund var flaggberar for Bolivia under opningsseremonien.

## Langrenn
;Distanserenn

;Sprint

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bolivia under Vinter-OL 2026|Bolivia under Vinter-OL 2026]]» frå , den 11. februar 2026.*
Inger Lise Hegge

**Inger Lise Hegge **() er ein norsk tidlegare langrennnsløpar frå Kvam i Steinkjer kommune. Ho vart noregsmeister på 10 kilometer i 1990 og 1991. Elles tok ho to NM-sølv og ein NM-bronse. Hegge var medlem i Henning Idrettslag. Ho er sidan 1995 gift med Terje Langli.

## Aktiv
Hegge gjekk i mål til sølvmedalje på 20 km under Ski-NM 1989, slått berre av Nina Skeime. Året etter sigra Hegge på 10 km i Ski-NM 1990, framom Trude Dybendahl på andre- og Elin Nilsen på tredjeplass. 17. januar 1991 vann Hegge 10 km ved noregsmeisterskapen i Misvær, med god margin til sølv- og bronsemedaljørane; Solveig Pedersen og Trude Dybendahl. Vinteren 1992 sikra Hegge seg NM-sølv på så vel 15 km som 30 km, den siste i klassisk stil. I desse tevlingane var ho sjanselaus mot høvesvis Elin Nilsen og Inger Helene Nybråten. Hegges siste NM-medalje var ein bronse på 5 km på Lillehammer i januar 1993. 

Hegge deltok i verdsmeisterskapane på ski i 1989, 1991, 1993 og i Vinter-OL 1992. Ho makta ikkje å blande seg inn i tetstriden i nokon av meisterskapsrenna, vart som best nummer 11 i på tremila under Ski-VM 1993 i Falun. 1992-sesongen enda Hegge på 16. plass i Verdscupen i langrenn. I til saman 5 verdscup-tevlingar kom ho mellom dei ti beste på resultatlista.

Hegge var ein av dei norske kvinne-utøvarane som fyrst beherska fristilen i langrenn. Ho la opp etter 1995-sesongen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Inger Lise Hegge|Inger Lise Hegge]]» frå , den 12. februar 2026.*
Katharina Mo Berge

**Katharina Louise Mo Berge** () er ein norsk tidlegare idrettsutøvar frå Trondheim som tevla i både langrenn og orienteringsløp. Ho vart noregsmeister på så vel 5 som 10 kilometer langrenn i 1972, medlem i Freidig. Ho var frå 1969 gift med Stig Berge.

## Aktiv
### Langrenn
Katharina Mo Berge markerte seg i norsk langrenn frå 1966 til 1976. Ho tok si fyrste NM-medalje på 10 km i 1967, bak dei to store i norsk kvinnelangrenn den tida; Berit Mørdre og Inger Aufles. I Ski-NM 1969 i Alvdal lukkast Mo å vinne sølv på 10 km og bronse på 5 km. Under Holmenkollrenna vart ho nummer 3 på 10 km, bak den suverene vinnaren Marjatta Kajosmaa frå Finland, og Berit Mørdre. I 1970 sikra Berge seg bronsemedaljen i begge dei individuelle tevlingane i noregsmeisterskapen, medan ho i 1971 gjekk SK Freidig inn til siger i 3 x 5 km stafett, dei to andre gullvinnarane heitte Anne Cathrine Lystad og Ingrid Christensen. Under Ski-NM 1972 i Tydal gjorde Berge reint bord, då ho vann både 5 og 10 km og stafetten, den siste i lag med nemnde Lystad og Christensen. Også i 1973, 1974 og 1974 vann Berge NM-gull i 3 x 5 km stafett med Freidig.

Berge deltok i Vinter-OL 1968, Ski-VM 1970 og Vinter-OL 1972. To 17. plassar var hennar fremste plasseringar i dei fire renna ho stilte i. Under Ski-VM 1974 i Falun gjekk ho den andre etappen for det norske stafettlaget som enda på sjetteplassen.

### Orientering
Mo vann bronsemedaljen då NM i orientering 1968 vart avvikla ved Arendal. Dermed vart ho teken ut til verdmeisterskapen i svenske Linköping, der ho sprang inn til 12. plass. I noregsmeisterskapen 1971 vart ho nummer 6.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Katharina Mo Berge|Katharina Mo Berge]]» frå ,  den 12. februar 2026.*
Whin Sill

**Whin Sill** eller **Great Whin Sill** er eit magmatisk steinlag av doleritt i County Durham, Northumberland og Cumbria i Nordaust-England. Det ligg delvis i North Pennines Area of Outstanding Natural Beauty og delvis i Northumberland National Park, og strekkjer seg nordover frå Teesdale mot Berwick.

Laget er ein viktig naturleg del av Nord-Penninane. Det er ved tydeleg ved fossen High Force i Teesdale. Bamburgh Castle, Dunstanburgh Castle og Lindisfarne Castle utnyttar alle dei strategisk høge, steinete klippeformasjonane danna av laget.

Whin Sill-komplekset blir vanlegvis delt opp i tre delar: Holy Island Sill, Alnwick Sill og Hadrian's Wall-Pennines Sill, som blei danna av separate magmaflaumar, men på omtrent same tid.

Mot slutten av karbontida og i tidlege perm, for rundt 295 millionar år sidan (Ma), gjorde skorpeutvidingar forårsaka av rørslene til jordskorpeplatene under den hercynske orogenesen intrusjonar av magma over mykje av det framtidige Nord-England. Desse var stort sett samanfallande med laga av den eksisterande berggrunnen. Då dei magmatiske intrusjonane blei kjølte, krystalliserte dei seg til solid doleritt og danna Whin Sill. Laget er datert til rundt 301–294 millionar år sidan, og strekker seg dermed over grensa mellom karbon og perm på 299 Ma.

Laget ligg under mykje av Sør- og Aust-Northumberland og Durham Coalfield. Den maksimale kjende tjukna på rundt 70 meter (230 fot) finst i Nordpenninane.

Doleritt er motstandsyktig mot erosjon, og er grunnlaget for ei rekkje slåande geomorfologiske formasjonar som High Force, Low Force, Cauldron Snout, High Cup Nick, Scordale og Holwick Scars.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Whin Sill|Whin Sill]]» frå , den 11. februar 2026.*  

## Bakgrunnsstoff
Monaco under vinter-OL 2026

**[[Monaco]]** deltok under Vinter-OL 2026 i Milano og Cortina d'Ampezzo i Italia i perioden 6. til 22. februar 2026.

Alpinisten  var den einaste utøvaren som representerte Monaco under dei olympiske vinterleikane i Milano og Cortina d'Ampezzo. Ein friviljug var flaggberar for Monaco under opningsseremonien.

## Alpine greiner

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Monaco under vinter-OL 2026|Monaco under vinter-OL 2026]]» frå ,  den 10. februar 2026.*
Espeletia schultzii

***Espeletia schultzii***, ofte kalla *frailejón octubre* på spansk, er ein urteaktig planteart i slekta *[[Espeletia]]* i korgplantefamilien (Asteraceae). Namnet *frailejón* stammar frå funnet under den botaniske ekspedisjonen til Nuevo Reino de Granada. I tåkefylte tilhøve skal planten ha hatt ein utsjånad som minna om hettene til kapusinarbrør. Arten er endemisk for Venezuela. Han veks i páramo-område og kan finnast opp til 4300 meter over havet.

## Skildring

Planten er kan bli opptil 2 meter høg, med ein kraftig, monopodial stengel. Blada er 20–40 cm lange og 3–6 cm breie og sit spreidde langs stengelen, der dei dannar ein rosett. Dei kan vere avlange eller avlangt lansettforma og er sterkt håra på begge sider.

Blomsterstandane er aksillære og sit i gule, panikulerte korgsamlingar. Blomsterhovuda er radiære og heterogame, og består av ytre, holege randblomstrar med tungeforma kronblad som omgjev ein indre tallerken av hanlege, røyrforma blomar. Blomsterbotnen er dekkt av små agner (dekkblad), utan fnokk. Frukta er ein trekanta, liten akene.

Planten blomstrar frå oktober til januar. Han blir pollinert av bier som samlar nektar og pollen frå blomane.

### Utbreiing og vern

I Venezuela er arten rekna som truga på grunn av kommersiell utnytting. Han er difor ført opp i «Libro rojo de la flora venezolana» (raudlista over venezuelansk flora).

### Kjemisk samansetjing

Den mest dominerande komponenten i den eteriske olja er alfa-pinen, i tillegg til monoterpenar og seskviterpenar.

### Bruk

Blomane blir nytta i produksjon av honning. I folkemedisinen blir blada brukte direkte for å lindre hovudverk og reumatiske smerter, medan harpiksen blir nytta mot luftvegslidingar.

## Taksonomi

*Espeletia schultzii* vart første gongen skildra av Hugh Algernon Weddell og publisert i Chloris Andina 1: 63 i 1855.

Slektsnamnet *[[Espeletia]]* er gjeve til ære for José Manuel de Ezpeleta, visekonge i Ny-Granada.

Artsnamnet *schultzii* heidrar botanikaren Friedrich Wilhelm Schultz.

Synonym: *Espeletia corymbosa* Sch.Bip. ex Wedd.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:ee:Espeletia schultzii|Espeletia schultzii]]» frå , den 12. februar 2026*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff

*
Bjarni Benediktsson

**Bjarni Benediktsson** kan syna til:

* Bjarni Benediktsson (1908), statsminister på Island 1963-1970
* Bjarni Benediktsson (1970), statsminister på Island 2017 og frå 2024, leiar av Sjálfstæðisflokkurinn og medlem av Alþingi
Sven Nordin

**Sven Audun Nordin** () er ein norsk skodespelar som er best kjend for rolla si som Nils i *[[Mot i brøstet]]*.

Sven er gift med dansaren Torhild Strand, sidan 1991.

I 2009 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for innsatsen sin for norsk film og scenekunst.

## Filmografi (utval)
Kjelde:
* 1985 *- [[Rød snø]]* (Fjernsynsserie)
* 1985 - *[[Kappløpet mot Sydpolen - Scott vs Amundsen]]* (Fjernsynsserie)
* 1987 - *[[Over grensen]]*
* 1987 - *[[På stigende kurs]]*

* 1993 - *[[Mot i brøstet]]* (Fjernsynsserie)

* 1994 - *Vestavind* (Fjernsynsserie)
* 1996 - *[[Toy Story]]* (Norsk stemme)
* 2001 - *Elling*
* 2002 - *Havet*
* 2003 - *[[Mamma, pappa, barn]]*
* 2014 - *[[Børning]]*
* 2022 - *[[Gulltransporten]]*

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
* Sven Nordin ved The Internet Movie Database
Carsten Byhring

**Carsten Byhring** () var ein norsk skodespelar, best kjent for rolla si som Kjell i *[[Filmserien Olsenbanden|Olsenbanden]]*-filmane.

Byhring debuterte i 1941 som revykunstar på Søilen Teater i Oslo, han hadde deretter, ein lang karriar innanfor norsk film, teater og fjernsyn. Han var i tillegg også regissør og produsent av filmane *Bjørnepatruljen* og *På tokt med Terna*.

Carsten Byhring var son av Bjarne Byhring og Haldis Hansen, og dessutan storebror til skodespelar Svein Byhring.

## Filmografi (utval)
Kjelde: 

* 1949: *[[Svendsen går videre]]*
* 1952: *[[Andrine og Kjell]]*
* 1953: *[[1953-filmen Peter Pan|Peter Pan]]* (norsk stemme)
* 1955: *[[Hjem går vi ikke]]*
* 1956: *[[Bjørnepatruljen]]*
* 1957: *[[Smuglere i smoking]]*
* 1962: *[[Sønner av Norge kjøper bil]]*
* 1964: *[[Alle tiders kupp]]*
* 1968: *[[Sus og dus på by'n]]*
* 1969: *[[Olsenbanden - Operasjon Egon]]*
* 1974: *[[Bobbys krig]]*
* 1974: *[[1973-filmen Robin Hood|Robin Hood]]* (norsk stemme)
* 1977: Kosmetikkrevolusjonen

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
* Carsten Byhring ved The Internet Movie Database
Non ho l'età

«**Non ho l'età**» (norsk omsetjing ‘eg er ikkje gammal nok’), òg kalla «**Non ho l'età (per amarti)**», er ein italiensk slagerballade som vann Eurovision Song Contest 1964 for Italia. Songen er komponert av , medan  har skrive teksten. Songaren Gigliola Cinquetti framførte han i Sanremo-festivalen og i Eurovision Song Contest. Dette var Italia sin første siger i tevlinga, og songen vart ein stor kommersiell suksess.

## Songteksten
«Non ho l'età» går òg under tittelen «Non ho l'età (per amarti)» (norsk ‘eg er ikkje gammal nok til å elske deg’). Teksten fortel om ein lengtande ungdom som så gjerne skulle vore eldre, meir erfaren og moden nok til å kaste seg ut i kjærleiken saman med den ho elskar. Ho er for ung til å elske, for ung til å gå ut åleine med den ho er glad i, og ho veit så lite om livet.

## Eurovision Song Contest
«Non ho l'età» vann den italienske songtevlinga Sanremo-festivalen vinteren 1964, der han vart framført av høvesvis Gigliola Cinquetti og . Til slutt valde den italienske kringkastaren Rai å la den 16 år gamle Gigliola Cinquetti syngje songen i Eurovision Song Contest i København laurdag 21. mars 1964. I den europeiske finalen var «Non ho l'età» det tolvte bidraget på scena av 16 deltakarar, og etter framføringa fekk Cinquetti trampeklapp og stormande jubel frå publikum i .

Røystinga vart ein einaste lang parademarsj for Italia, og «Non ho l'età» leidde heile vegen. Til slutt vann han tevlinga med 49 poeng – nesten tre gonger så mange poeng som andreplassen Storbritannia med 17 poeng. Den norske juryen gav likevel ingen poeng til den italienske songen.

## Suksess
Sjølv om den norske juryen gav songen null poeng, vart «Non ho l'età» ein populær song i Noreg. Han vart liggjande på VG-lista i heile 16 veker, med ein tredjeplass som beste notering. Dette var den største italienskspråklege slageren i Noreg sidan  sin «» i 1960, og det vart òg den siste på rundt to tiår.

Songen hadde òg betydeleg kommersiell suksess elles i Skandinavia, på kontinentet og for første gong i Storbritannia, der låten låg på singellista i heile 17 veker. Cinquetti spelte dessutan inn songen på fleire språk. På engelsk heitte han «This Is My Prayer», på spansk «No tengo edad», på fransk «Je suis à toi». Ho song han til og med inn på japansk, under tittelen «Yumemiru omoi». Ei rekkje artistar har òg spelt inn eigne versjonar av «Non ho l'età», mellom anna bulgarske  og  frå Hongkong.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Non ho l’età|Non ho l’età]]» frå , den 13. februar 2026.*