open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Al-Sabe' Biyar

**Al-Sabe' Biyar** (arabisk السبع بيار, òg skrive **Saba'a Biar**) er ein landsby sentralt i Syria i Rif Dimashq guvernement, nordaust for Damaskus. Han ligg i Den syriske ørkenen, langs motorvegen mellom Dumayr i vest og grenseovergangen al-Waleed til Irak, med ingen andre stader i nærleiken. Han er det administrative senteret og den einaste staden i al-Sabe' Biyar *[[nahiyah]]* («underdistrikt»). I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Sabe' Biyar eit folketal på 395 i 2004. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Sabe&#39; Biyar|Al-Sabe&#39; Biyar]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Dumayr

**Dumeir**, **Dumair**, **Damir** eller **Dumayr** (arabisk ضمير eller الضمير) er ein by som ligg 40 kilometer nordaust for Damaskus i Syria.

## Arkeologi
Det romerske **Dumeirtempelet** ligg midt i gamlebyen. Det var tileigna Zevs Hypsistos i 245 evt. i regjeringstida til den romerske keisaren Filip arabaren. Det finst likevel ein tidlegare referanse til bygningen i eit søksmål i 216. Eit altar tileigna til den semittiske guddomen Baal Shamin i 94 evt., no i Institut du Monde Arabe i Paris, indikerer at ein nabateisk religiøs bygning stod på staden.

Forma er særs uvanleg og konstruksjonen kan ha først vore ein offentleg fontene eller skysstasjon, men i den endelege forma er det heilt klårt eit tempel. Det vart befesta i arabisk tid, og bogen på bakveggen vart fylte att med steinar og forsvarsutstyr.

Tempelet har sidan blitt restaurert og tilbakeført til slik det opphavleg var.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Dumayr|Al-Dumayr]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Nashabiyah

**Al-Nashabiyah** (arabisk النشابية, òg skrive **Nashabieh*) er ein by sør i [[Syria]] i [[Rif Dimashq guvernement]], 19 kilometer aust for [[Damaskus]]. Han ligg på i det frodige [[Ghouta]]-området og av stader i nærleiken finn ein [[Beit Nayim]] og [[Outaya]] i vest, [[Marj al-Sultan]] i sørvest, [[al-Bilaliyah]] i søraust, [[al-Qasimiyah]] og [[al-Jarba]] i aust, [[al-Bihariyah]] i nordaust, [[Adra i Syria|Adra]] i nord og [[Hawsh al-Dawahira]] og [[Hawsh Nasri]] i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Nashabiyah eit folketal på 11&nbsp;053 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Nashabiyah *nahiyah* («underdistrikt») som består av 22 stader med eit samla folketal på 76&nbsp;814 i 2004. 

==Kjelder==
<div class="references-small">
**Denne artikkelen bygger på «Al-Nashabiyah» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Al-Ghizlaniyah

**Al-Ghizlaniyah** (arabisk الغزلانية) er ein landsby sør i Syria i Douma-distriktet i Rif Dimashq guvernement, aust for Damaskus. Av stader i nærleiken finn ein Khirbet al-Ward i vest, al-Adiliyah i sørvest, Burraq i sør, al-Hayjanah i søraust, Judaydat al-Khas i aust, Ghasulah og Harran al-Awamid, Sakka i nord, Deir al-Asafir og Shabaa i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Ghizlaniyah eit folketal på 10&nbsp;473 i 2004. Han er det administrative senteret i al-Ghizlaniyah *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 13 stader med eit samla folketal på 36&nbsp;715 i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Ghizlaniyah|Al-Ghizlaniyah]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Harran al-Awamid

**Harran al-'Awamid** (arabisk حران العواميد) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, søraust for Damaskus. Han ligg på ei slette som strekkjer seg til myrområda Bahrat al-Qibliyah («Sørlege innsjøen», kjelda til Barada) langs ytterkanten av det frodige Ghouta-området vest og nord for Hauran. Av stader i nærleiken finn ein al-Kafrin og Judaydat al-Khas i sør, al-Atibah i nordaust, al-Abbadeh og al-Qisa i nord, al-Ahmadiyah i nordvest, Sakka i vest og Ghasulah og al-Ghizlaniyah i sørvest.

I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Harran al-'Awamid eit folketal på 12&nbsp;117 i 2004. Han er det administrative senteret og den største staden i Harran al-'Awamid *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av fire stader med eit samla folketal på 22&nbsp;853 i 2004. Byen var kjend for leirmursteinsarkitekturen og tre basaltsøyler frå eit romersk tempel, som har gjeve namnet *Harran al-'Awamid* («Harran med søylene»). Sjølve søylene steig ut av taket på ein leirsteinsbygning, som i lag med mange av husa i byen ligg i ruinar i tempelet.

## Historie
Under osmansk styre seint på 1800-talet, vart Harran al-Awamid vitja av arkeologen William McLure Thomson, som hevda at det var Haran som er nemnt i Bibelen. Han noterte at plantasjen Bahrat al-Qibliyah var mogeleg ås jå frå taket på moskéen i landsbyen. Området var busett av beduinar (nomadar) og halvnomadiske arabarar.

## Romersk tempel
Fordi ruinane av det romerske tempelet, som truleg er datert til regjeringstida til keisar Filip Arabaren (244-49 fvt.), ligg mellom ruinane av leirmursteinshusa i Harran al-Awamid, er ein ikkje viss på korleis planteikninga av tempelet såg ut. Men ein har funne at strukturen vart bygd på eit høgt podium, noko høgda til søylene indikerer. Plasseringa av dei synlege søylene var truleg i det nordvestlege hjørnet av tempelet. Søylene har ei høgd på kring 4 meter og ei breidde på 2 meter. Dei er bygd i ionisk stil frå svart basaltstein med utsmykka, graverte bokstavar.. Søylene bestod av anten seks eller sju delar som er sprekt opp eller slitne ned. Stilen på bokstavane liknar stilen på søyler på andre romerske tempel i Hauran-regionen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harran al-Awamid|Harran al-Awamid]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Beit Jinn

**Beit Jinn** (arabisk بيت جن) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, sørvest for Damaskus ved foten av Hermon. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Hur, Qalaat al-Jandal og Qatana i nordaust og Saasaa, Kanakir og Deir Maker i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Beit Jinn eit folketal på 2&nbsp;846 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Beit Jinn *[[nahiyah]]* som består av ni stader med eit samla folketal på 15&nbsp;668. Elva Nahr al-Awaj (i antikken Parpar) renn nær byen.

## Historie
Beit Jinn vart vitja av den andalusiske geografen Ibn Jubayr seint på 1100-talet, under regjeringstida til Ajjubide-dynastiet. Han noterte at han var «ein landsby mellom Darayyah og Baniyas innimellom nokre åsar.»

I juni og juli gjekk israelske styrkar inn i byen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Jinn|Beit Jinn]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Sa'sa'

**Sa'sa**' (arabisk سعسع, òg skrive **Saasaa**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, sørvest for Damaskus near Golanhøgdene (Quneitra guvernement). Av stader i nærleiken finn ein Kafr Hur i nord, Kanakir i aust, Khan Arnabah i sørvest, og Deir Maker i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Sa'sa' eit folketal på 9&nbsp;945 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Sa'sa' *[[nahiyah]]*, som består av 17 stader med eit samla folketal på 45&nbsp;233. Den største byen i underdistriktet er Kanakir.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sa'sa', Syria|Sa'sa', Syria]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Qudsaya-distriktet

**Qudsaya-distriktet** (arabisk منطقة قدسيا) er eit *[[mintaqah]]* (distrikt) i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq guvernement og ligg vest for Damaskus og Qasioun. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 105&nbsp;974 innbyggjarar. Byen Qudsaya er det administrative senteret i distriktet.

Fram til 2009 var Qudsaya eit underdistrikt i Markaz Rif Dimashq-distriktet. I februar 2009 vart distriktet Qudsaya skipa og det førstnemnte underdistriktet Qudsaya fekk to underdistrikt frå Zabadani-distriktet.

## Inndelingar
Distriktet Qudsaya er delt inn i tre underdistrikt eller nawāḥī (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Qudsaya nahiyah (ناحية قدسيا): folketal 64&nbsp;412
*Ayn al-Fijah nahiyah (ناحية عين الفيجة): folketal 19&nbsp;584
*Al-Dimas nahiyah (ناحية الديماس): folketal 21&nbsp;978

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qudsaya District|Qudsaya District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Qudsaya

**Qudsaya** (arabisk قدسيا) er ein by i Syria i Rif Dimashq guvernement og er det administrative senteret i Qudsaya-distriktet. Byen ligg i vestsida av Qasioun, 7&nbsp;km vest for Damaskus. I folketeljinga i 2004 hadde han eit folketal på 33&nbsp;571 innbyggjarar. Tett intil byen ligg den moderne forstaden Dahiyat Qudsaya.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qudsaya|Qudsaya]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Dimas

**Al-Dimas** (arabisk الديماس), òg kalla **Ad Dimas**, er ein by i Syria, vest for hovudstaden Damaskus. Han ligg 1276 meter over havet. 

Ad Dimas er staden der der eit kanadisk fly styrta etter å ha blitt skoten ned av tre syriske bakke-til-luft-missil den 9. august 1974.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Dimas|Al-Dimas]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Yabrud-distriktet

**Yabrud-distriktet** (arabisk **منطقة يبرود**) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I folketeljing 2004, distriktet eit folketal på 48&nbsp;370. Senteret i distriktet er byen Yabrud.

## Inndelingar
Distriktet Yabrud er delt inn i to underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Yabrud nahiyah (ناحية يبرود): folketal 39&nbsp;604.
*Assal al-Ward nahiyah (ناحية عسال الورد): folketal 8&nbsp;766.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yabrud District|Yabrud District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Qatana-distriktet

**Qatana-distriktet** (arabisk **منطقة قطنا**) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 207&nbsp;245. Senteret i distriktet er byen Qatana.

Distriktet ligg like aust for Hermon.

## Inndelingar
Distriktet Qatana er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Qatana nahiyah (ناحية قطنا): folketal 146&nbsp;344.
*Beit Jinn nahiyah (ناحية بيت جن): folketal 15&nbsp;668.
*Saasaa nahiyah (ناحية سعسع): folketal 45&nbsp;233.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qatana District|Qatana District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Yabrud

**Yabrud** eller **Yabroud** (arabisk skrift يبرود) er ein by i Syria i Rif Dimashq guvernement, kring 80&nbsp;km nord for hovudstaden Damaskus. Byen ligg i sida av Qalamunfjella (Anti-Libanonfjella) i ei høgd på 1&nbsp;550 meter over havet.

## Historie og kulturminne
Byen er kjend for dei gamle grottene sine, mellom andre Iskaftagrotta (der den 30 år gamle reisande og seinare arkeologen Alfred Rust i 1930 fann viktige førhistorisk funn).
Arkeologiske funn frå Natufi-kulturen, Yabrud III, er kalla opp etter byen.

Yabroud er nemnd i leirtavler frå Mesopotamia frå 100-talet f.Kr., og i Ptolemaios sine skrifter frå 100-talet.

Byen er kjend for Yabrud-tempelet, som ein gong var Jupiter Yabroudis-tempelet, men seinare vart Konstantin og Helena-katedralen. 
Ei av dei eldste kyrkjene i Syria står i Yabrud.

## Folk frå Yabrud
Foreldra til den argentinske presidenten Carlos Menem var begge fødde i Yabrud. Dei flytta til Argentina før slutten av fyrste verdskrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yabrud|Yabrud]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sørum prestegard

**Sørum prestegard** eller **Huseby gard** (gnr./bnr. 32/4) ligg på nordsida av fylkesveg 171 litt aust for Sørum skole, nokre få hundre meter frå Sørum kyrkje.

Prestegarden har ei lang historie. Det skal dreie seg om tidlegare krongods som er lagt ut til prestegard, kan hende om lag på den tida då kyrkja vart bygd.

Ein prestegardsbygning frå 1760-åra vart avløyst av dagens bygning i 1838, og denne bygningen vart omfattende restaurert i 1994.

I 2012, etter at den tidlegare soknepresten flytta ut frå prestegarden, vart det teke til orde for at neste prest skulle flytte inn i ein meir tidsriktig bustad, medan den eksisterande prestegarden skulle gjerast om til kultur- og aktivitetssenter. Opplysningsvesenets fond valde derimot å behalde prestegarden som prestebustad og å setje han i stand i 2013 før ny prest tok til i fast stilling.

Det er likevel ei viss kulturell versksemd knytt til prestegardslåven.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Sørum prestegård|Sørum prestegård]]» frå ,  den 4. juli 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* Opplysningsvesenets fond
* Blaker og Sørum historielag
Moland prestegard i Fyresdal

**Moland prestegard** eller **Fyresdal prestegard** (gnr. 36) ligg like nordaust for Moland kyrkje i Fyresdal kommune. Namnet Moland vart før nytta også om kommunen.

Prestegarden har ei lang historie, og ein trur at kyrkjesteden vart flytta til prestegarden på 1300-talet. På 1700-talet var dei gamle prestegardsbygningane svært medtekne, og nye bygningar vart oppført mot slutten av århundret etter mønster frå Kviteseid, der den gamle prestegarden hadde brunne på 1700-talet. Ei rekkje av bygningane, også hovudbygningen, har vorte skifta ut også på 1800-talet og seinare.

Jorda er etter kvart fradelt og lagt under nabogardane, og prestegardsanlegget består av hovudbygning med garasje, hage og stabbur, medan driftsbygningen har vorte seld saman med jorda. Som ved ei rekkje andre prestegardar har stabburet vore nytta som kornkammer for lokalsamfunnet. I seinare år har Opplysningsvesenets fond leigd ut prestegarden til Fyresdal gjestegard.

Jon Lauritz Qvisling var prest i Fyresdal i 1879–1893, og sonen Vidkun Quisling budde på prestegarden dei første seks leveåra.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Moland prestegård (Fyresdal)|Moland prestegård (Fyresdal)]]» frå ,  den 4. juli 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* 
* Opplysningsvesenets fond  om prestegarden
Qatana

**Qatana** (arabisk **قطنا**) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq. Qatana ligg 879 meter over havet. Han hadde i 2008 eit folketal på 18&nbsp;465, der 60 % var muslimar og 40 % kristne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qatana|Qatana]]» frå ,  den 4. juli 2014.*
Assal al-Ward

**Assal al-Ward** (arabisk skrift عسال الورد; òg skrive **Asal el-Ward**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, nordaust for Damaskus langs grensa til Libanon. Av stader i nærleiken finn ein Hillah, Hawsh Arab og al-Qutayfah i søraust, Rankus, Saidnaya, Douma og al-Tawani i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Assal al-Ward eit folketal på 5&nbsp;812 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Assal al-Ward *[[nahiyah]]* som består av tre stader med eit samla folketal på 8&nbsp;766.

## Historie
Assal al-Ward («Rosemakarane») var lenge kjend for blomsterproduksjonen. Blomane frå byen vart sende til attar-makarane i Damaskus. Uhemma beiting reduserte dei ein gong store avlingane i byen på seksti til sytti kantar (hundredweight) til ein eller ein og ein halv mot slutten av 1800-talet. Tidleg i 1870-åra, vart landsbyen skildra som ein «velståande stad» med ein shafi'i-muslimsk folkesetnad. Væpna menn frå landsbyen hadde kring 250 skytevåpen, leia av ein lokal leiar, Shaykh Salih. Innbyggjarar var kjend for gjestfridomen, intelligensen og viljen til å sloss. I 1874 vart byen vitja av den britiske geografen sir Richard Francis Burton, og han noterte at byen var velståande, med kjølig, frisk luft og friske innbyggjarar. I *Quarterly Statement* frå 1892, skildra Palestine Exploration Fund Assal al-Ward som «ein landsby med nokre få hundre innbyggjarar» og ei kjelde med kjølig vatn.

## Geografi
Assal al-Ward ligg på eit høgt platå som byrjar på 1600 moh. mellom Qalamoun- og Anti-Libanonfjella. Assal al-Ward får vatn frå fleire kjelder, og drenerer nordover til byane Jayrud og al-Nabk. Skogen i området er dominert av einer (greske einer) som finst mellom 1800 til 2200 moh.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Assal al-Ward|Assal al-Ward]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*
*
Trøgstad prestegard

**Trøgstad prestegard** ligg litt vest for kyrkjegarden ved Trøgstad kyrkje, med eit jorde imellom.

Hovudbygningen vart oppført omkring 1856–60. Han vart oppgradert (især innvendig) i 1972. Eit kombinert bryggerhus og drengestove vart oppført omkring 1820, men flytta til Trøgstad bygdemuseum i 1920-åra. Jorda er delt fra og solgt.

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond 
* Trøgstad bygdemuseum
Al-Zabadani

**Zabadani** (arabisk الزبداني) er ein by sørvest i Syria i Rif Dimashq guvernement, nær grensa til Libanon. Han ligg 1100 meter over havet, midt i ein grøn dal omgjeve av høge fjell.

## Oversyn
Samanlikna med Damaskus er vêret i Zabadani generelt mindre varm om sommaren, kring 5-8 grader lågare, men frå desember til slutten av februar er han mykje kaldare og får ein del snø, og temperaturane kan falle til -10 ºC. Det milde været og den flotte naturen har gjort staden til ein populær feriestad både for syrarar, særleg frå Damaskus og titusenvis av turistar frå Den arabiske halvøya. Enno høgare oppe ligg nabobyen Bloudan på 1500 moh, som og vert vitja av mange turistar.

Zabadani er hovudsakleg busett av sunnimuslimar, men her finst òg ein god del kristne. Dei kristne har bygd sine eigne kyrkjer og kloster. Zabadani veks raskt og har gode vegsamband til Damaskus.

## Den syriske borgarkrigen

Den 18. januar 2012 vart Zabadani den første byen som fall til Den frie syriske armeen etter eit blodig slag som varte i 11 dagar.

Den 11. februar fekk den syriske hæren attende kontrollen over byen.

Byen Zabadani er særs viktig for regjeringa i Syria og for Iran, sidan byen tente som transportknutepunkt for Iranian Revolutionary Guard Corps i forsyninga av Hizballah.

## Venskapsbyar
* Neunkirchen i Saarland i Tyskland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Zabadani|Al-Zabadani]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Meir informasjon frå MiddleAust Information Network
* Side om Zabadani
Madaya i Syria

**Madaya** (arabisk **مضايا**) er ein liten fjellandsby i Syria, 1400 meter over havet. Han er ein kjend feriestad. Han ligg kring 40&nbsp;km nordvest for Damaskus i Rif Dimashq guvernement ved Baradasjøen. Madaya får ofte snø om vinteren.

## Skildring
Staden er kjend for det friske kjeldevatnet, fersk frukt og grønsaker og friskt klima. Somrane er tørre og kjølige og mange rike syrarar har ferieheimar i området. Staden har ein stor marknad (souq).

## Historie
Det er gjort funn av romerske graveringar og lekamar i åsane søraust for landsbyen. Madaya var ofte ein stad der opprørar mot styresmaktene søkte tilflukt. Det er sagt at under den islamske erobringa av Syria så var armeen til Khalid Ibn Alwaleed avhengig av hjelparar frå Madaya for å føre armeen hans til Ba'lbak etter Homs og Damaskus fall. I nyare tid, under det franske mandatet i Syria, søkte opprørarar frå Damaskus og andre stader tilflukt i landsbyen. I 1926 blei landsbyen totalt rasert av ein fransk kommandant for å skulla ha hjelpt opprørarar.

Under den syriske borgarkrigen som braut ut i 2011 blei Madaya omleira i juli 2015 av regjeringsvennlege styrkar og den allierte libanesiske militsen Hizbollah. I desember 2015 meldte Legar utan grenser at 23 menneske hadde døydd av svolt der etter at ein total blokade hadde stoppa all mat og humanitær hjelp frå å nå byen sidan 18. oktober.

Etter protestar frå SN og fleire hjelpeorganisasjonar klarte SN å forhandla fram ein avtale mellom dei syriske styresmaktene og opprørarane som heldt byen, og det blei leverte naudhjelp til byen 11. januar 2016. 14. april 2017 blei våpenkvileavtalen frå Zabadani i 2015 innført, og 60 bussar transporterte 2 350 menneske, blant dei 400 opprørarar, frå Madaya og Zabadani til Idlib.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Madaya, Syria|Madaya, Syria]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sirghaya

**Sirghaya** (arabisk سرغايا) er ein liten by i landsbygda kring Damaskus sørvest i Syria.

Sirghaya har eit folketal på 16&nbsp;647, som hovudsakleg er muslimar.

## Etymologi
Ein trur at namnet Sirghaya har arameisk opphav, og tyder hestesal på grunn av forma på dalen mellom fjella.

Det er ingen større arkeologiske funn i området, utanom nokre grotter og gamle graver.

## Geografi
Han ligg 60 km frå Damaskus, 1&nbsp;446 meter over havet ved foten av Anti-Libanon-fjella. Sirghaya har eit moderat klima med temperatur som varierer frå 25 til 32 grader Celsius om sommaren. Om vinteren kan temperaturane variere frå -5 til 10 med periodevis snøfall.

Landsbyen har vegsamband til Damaskus via Zabadani og den gamle jernbanen kan nå Beirut via Riyaq (or Rayak) i Bekaa.
Byen har mange stader med flott utsikt og kjelder og brunnar med friskt vatn.

## Økonomi
Hovudnæringa i byen er basert på jordbruk og dei viktigaste avlingane er eple, kirsebær, pære, fersken og aprikos).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sirghaya|Sirghaya]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
As-Suwayda-distriktet

**As-Suwayda** (arabisk السويداء, *As Suwaidā*) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til As-Suwayda guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 180&nbsp;907. Det administrative senteret er byen As-Suwayda.

## Inndelingar
Distriktet As-Suwayda er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*As-Suwayda nahiyah (ناحية مركز السويداء): folketal 212&nbsp;463.
*Al-Mazraa nahiyah (ناحية المزرعة): folketal 16&nbsp;627.
*Al-Mushannaf nahiyah (ناحية المشنف): folketal 17&nbsp;134.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:As-Suwayda District|As-Suwayda District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
As-Suwayda

**As-Suwayda** (arabisk السويداء, *as-Suwaydā’*), òg skrive *Sweida*, er ein hovudsakleg drusisk by sørvest i Syria, nær grensa til Jordan.

Han er hovudstaden i Muhafazat as-Suwayda’, eit av dei 14 guvernementa i Syria, som grensar til Jordan i sør og Daraa guvernement i vest og Rif Dimashq i nord og aust.

## Demografi
As-Suwayda er hovudsakleg folkesett av drusarar med ein større gresk-ortodoks minoritet.

Innbyggjartalet i byen var 73&nbsp;641 i 2004.

## Historie

Byen vart grunnlagd av nabatearane som **Suada**. Han vart kjend som **Dionysias** (gresk Διονύσιας) i hellenistisk og romersk tid, etter vinguden Dionysus. Byen ligg i eit område som i antikken var ein kjend vinregion.

Namnet *Dionysias* erstatta det første nabatear-namnet *Suada* i 149 evt. etter nabatearane flytta seg lenger sør, under helleniseringa av Koilesyria på den tida.

Dionysias var ein del av den romerske provinsen Arabia Petraea, og fekk rettar som civitas under regjeringstida til Commodus mellom 180 og 185.

Dionysus vart dyrka i dei same nabateiske templa som var tileigna Dushara. Denne praksisen med å dyrke både dei lokale og hellenske gudane var vanleg i det hellenistiske Syria.

Dette namnet vart hengande ved under Austromarriket, då byen var styrt av ghassanidar. Dionysias vart så eit bispesete i eit underbispedøme under Bosra. Han vart nemnd i Synecdemus av Hierocles. Etter den arabiske erobringa vart han eit bispesete.

Yaqut al-Hamawi noterte i 1220-åra at As Suwaida var «ein landsby i provinsen Hauran».

I nyare tid vart Dionysias først identifisert som Sweida av William Henry Waddington.

## Arkeologi
Det finst mange arkeologiske stader i den gamle delen av byen:
***Dionysus-Dushara-tempelet**: åtte rikt dekorerte søyler står framleis frå tempelet.
***St. Sergius basilika**: bygd på 400-talet evt. Han har bysantinske arkitekturelement, med eit kloster kring seg. Basilikaen var tileigna St. Sergius.

***Bogen til den mindre kyrkja**: sjølve kyrkja ligg i ruinar. Ein boge som framleis står vert lokalt kalla *Al Mashnaqa*, med dekorasjonar med druemotiv.
***Amfiteateret**: vart nyleg oppdaga, sør for agoraen.

Byen har mange gamle reservoar, tårn og gamle romerske hus som framleis er busett av lokale innbyggjarar.

Mange delar av gamlebyen er framleis ikkje grave ut, som den romerske akvedukten, eit kjegleforma reservoar og eit større romersk amfiteater.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:As-Suwayda|As-Suwayda]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Gran prestegard

**Gran prestegard** ligg eit par hundre meter nordvest for Søsterkyrkjene på Granavollen.

Dagens prestebustad vart oppført på prestegardstunet i 1978 etter teikningar av Inge Prestkvern. På prestegardsgrunnen står òg eit berømt steinhus som skal vere bygd med stein som var til overs ved ei ombygging av Søsterkyrkjene. Dei to husa heng saman.

Rett sør for prestegarden er ein prestegardshage som vart kjøpt av Gran kommune i 1997.

Minst to generasjonar Lassen har vore prestar med bustad på prestegarden, og genealogen Wilhelm Lassen vaks opp der. Wilhelm Cornish Lassen er faktisk gravlagd i hagen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Gran prestegård|Gran prestegård]]» frå ,  den 4. juli 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Al-Zabadani-distriktet

**Zabadani-distriktet** eller *az-Zabadan* (arabisk **منطقة الزبداني**) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 63&nbsp;780. Senteret i distriktet er byen Zabadani.

Fram til februar 2009 var underdistrikta Ayn al-Fijah og Al-Dimas ein del av Zabadani-distriktet før dei vart flytta til det nyoppretta Qudsaya-distriktet.

Byen Bloudan er ein populær feriestad for både syrarar og utlendingar.

## Inndelingar
Distriktet Zabadani er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Zabadani nahiyah (ناحية الزبداني): folketal 40&nbsp;613.
*Madaya nahiyah (ناحية مضايا): folketal 13&nbsp;692.
*Sirghaya nahiyah (ناحية سرغايا): folketal 9&nbsp;475.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Zabadani District|Al-Zabadani District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nabatearar

**Nabatearane** var i oldtida eit nordarabisk folk som danna eit kongerike i området austom Palestina. Dette riket vart danna på 300-talet fvt. og hadde byen Petra som hovudstad. 

Ein trur at nabatearane tilhøyrde eit arabisk folk som hadde innvandra sørfrå i første hundreåret fvt. Landområdet deira kom til å omfatte stadar som tidlegare hadde tilhøyrt edomittane. Nabatearane dreiv karavanehandel mellom middelhavslanda og Saba i Sør-Arabia. Dei var dugelege handelsfolk og handla med myrra, krydder, silke frå India, elfenbein frå Afrika og med dyr. Riket deira vart etterkvart ganske viktig og kom til å omfatte delar av Libanon og Syria, men med tida kom det under innverknad av Romarriket.

Nabatearane bygde fleire byar i Negev. Dei gjorde seg òg notert for vatningsanlegga sine og kanalar som leidde vatn til store cisterner. Dei framstelte mykje kunst, som viser påverknad frå grekarane.

Aretas I var ein nabateisk konge som levde samstundes med Aleksander den store. Fleire av dei etterfølgjande kongane gjorde seg notert. Seinare kom kongane til å vere forplikta overfor romarane.

Kong Aretas IV hadde ei dotter som var gift med Herodes Antipas. Då Herodes Antipas skilde seg frå henne, førte det til krig. Apostelen Paulus oppheldt seg ei tid i riket til nabatearane, truleg i nærare tre år. Kong Aretas IV ynskte å fengsle han, men Paulus slapp unna ved å verte fira ned frå bymuren i ei korg.

Det er funne fleire tusen nabateiske innskrifter, ikkje berre i deira eige område, men òg på Sinaihalvøya, i Egypt, Hellas og Italia. Dei hadde eit eige skriftspråk som med tida utvikla seg til det arabiske alfabetet.

Ruinane av Petra med fleire bygningar hogd ut i fjellet er i dag ein stor turistattraksjon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nabateere|Nabateere]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ghassanidar

**Ghassanidane** var ei arabisk herskerslekt i Syria i det første hundreåret evt. 

Ghassanidane fekk herredømet over fleire område frå Austromarriket mot at dei skulle forsvare dei mot inntrengjarar. Ghassanidane låg i strid med lakhmidane, som var under innverknaden til Persia. 

Ghassanidane var monofysittiske kristne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ghassanider|Ghassanider]]» frå ,  den 4. juli 2014.*
Lesja prestegard

**Lesja prestegard** eller **Hov prestegard** ligg sør for Lesja kyrkje. Hov-namnet har lengst tradisjon og viser til ein førkristen kultstad. Mellomalderkyrkjestaden var på austsida av prestegarden, men vart flytta kring midten av 1700-talet.

Hovudbygningen er eit lafta bygg i to etasjar oppført i 1822. Forpaktarbygningen er lafta av tømmer frå førre hovudbygning. Stabburet er frå 1812. Det finst ein stor driftsbygning i bindingsverk frå 1912, eit vognskjul i bindingsverk frå 1933 og elles smie og tørrstugu. Anlegget med sju bygningar er freda.

Jorda er forpakta bortt. Elles har prestegarden ei seter på Sjong, der Lesja kyrkjelyd har innreidd sportskapell i løa.

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Al-Mushannaf

**Al-Mushannaf** (arabisk المشنف  òg skrive *Mushennef*) er ein landsby sør i Syria i al-Suwayda guvernement, nordaust for al-Suwayda. Av stader i nærleiken finn ein Tarba i nord, Shahba og Salkhad i nordvest, Qanawat i vest og al-Kafr i sørvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Mushannaf eit folketal på 2&nbsp;581 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Mushannaf *[[nahiyah]]* i al-Suwayda-distriktet som består av 14 landsbyar med eit samla folketal på 17&nbsp;134.

## Historie
Al-Mushannaf (i antikken **Nela** eller **Nelkomia**) var ein del av provinsen Syria under Romarriket ved grensene til provinsen Arabia Petraea. Landsbyen har eit god bevart romersk tempel datert til det første hundreåret fvt., som var tileigna gudane Zevs og Athene. Tempelet står på eit podium og måler 13,45 x 9,6 m, og vender mot eit firkanta *[[temenos]]* som er omgjeve av fire veggar og ser ut på eit kunstig basseng frå sørsida og søylegangar på den andre sida. Inngangen til tempelet vender mot nord og på tempelplassen går det trinn til den indre heilagdomen. Heile tempelet er bygd frå lokal, svart basaltisk stein. Veggane er bygde utan bindemiddel og består av vakre ornament, medan plassen er lagt med flate steinar av forskjellig storleik. Ein inskripsjon inne i tempelet seier at det vart bygd for å hylle den herodiske kongen Agrippa I. Tempelet vart grave ut tidleg i 1900-åra av Howard Crosby Butler og seinare av Clarence Ward, og vart delvis restaurert av syriske styresmakter.

Drusarar slo seg ned i landsbyen mellom 1856 og 1858.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Mushannaf|Al-Mushannaf]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*
*
Salkhad-distriktet

**Salkhad** (arabisk صلخد, *Ṣalḫad*) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til As-Suwayda guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 60&nbsp;375. Det administrative senteret er byen Salkhad.

## Inndelingar
Distriktet Salkhad er delt inn i fem underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Salkhad nahiyah (ناحية مركز صلخد): folketal 24&nbsp;045.
*Al-Qurayya nahiyah (ناحية القريا): folketal 9&nbsp;892.
*Al-Ghariyah nahiyah (ناحية الغارية): folketal 5&nbsp;923.
*Thaybin nahiyah (ناحية ذيبين): folketal 6&nbsp;900.
*Malah nahiyah (ناحية ملح): folketal 13&nbsp;615.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Salkhad District|Salkhad District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sjong seterkapell

**Sjong seterkapell** er eit sportskapell i Lesja kommune i Innlandet. Byggverket er i tre og har 50 sitjeplassar.

Kapellet er ei ominnreidd høyløe på setra til Lesja prestegard. Det vart innvigd den 25. mars 1981.

Ei kyrkjeklokke heng i ein stopul laga av ein furustamme på byrjinga av 1990-talet.

## Fotnotar

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Al-Mazraa

**Al-Mazraa** (arabisk المزرعة, òg skrive **al-Mazra'a** eller **al-Mezra'ah**) er ein landsby sør i Syria i al-Suwayda guvernement, 12 kilometer nordvest for al-Suwayda. Av stader i nærleiken finn ein al-Hirak, Khirbet Ghazaleh og Da'el i vest og Umm Walad og Bosra i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Mazraa eit folketal på 2&nbsp;596 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Mazraa *[[nahiyah]]* i al-Suwayda-distriktet som består av 12 landsbyar med eit samla folketal på 16&nbsp;627.

## Historie
Midt på 1800-talet vart al-Mazraa skildra av den reisande Josias Leslie Porter som ein «liten ruinert landsby ... som har ei stor fontene.» Han var busett av Ghawr-arabarar som slo leir på staden.

Under drusaropprøret mot det osmanske styret og verneplikta i den osmanske hæren, leia den osmanske generalen Mustafa Pasha armeen sin til al-Mazraa der han møtte styrkane til Ismail al-Atrash, leiaren for drusarane. Sjølv om mennene til Atrash påførte armeen til Mustafa Pasha store tap, klarte osmanarane til slutt å erobre byen etter å ha fått forsterkingar. I oktober 1862 forhandla al-Atrash så ein avtale med dei osmanske styresmaktene, der al-Atrash skulle skattlegge drusarane og beduinane i Hauran på vegner av styresmaktene mot at drusarar sleppte unna verneplikta.

Byen var åstad for slaget ved al-Mazraa under det store syriske opprøret mot den franske okkupasjonen. Franske styrkar, under general Roger Michaud, bestod av fem bataljonar infanteri, tre skvadronar kavaleri, i tillegg til pansra kjøretøy og artilleri. Dei vart angripen den 2. august 1925 av 500 drusarar og beduinar til hest, leia av sultan Pasha al-Atrash. Opprørarane tvang den franske armeen i full retrett og franskmennene gjekk på eit knusande nederlag. Sigeren til al-Mazraa var eit vendepunkt under opprøret, og inspirerte syriske nasjonalistar i hovudstaden og på landsbygda til å slå seg saman med drusarane i opprøret deira.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Mazraa|Al-Mazraa]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
Salkhad

**Salkhad** (arabisk صلخد, *Ṣalḫad*) er ein by sør i Syria i As Suwayda guvernement. Han er hovudstaden i Salkhad-distriktet, eit av tre distrikt i guvernementet. Han har kring 15&nbsp;000 innbyggjarar.

Byen ligg 1350 meter over havet sentralt i høglandet Jabal el Druze.

## Historie

Han er nemnt fleire gonger i Bibelen som «Salcah», som ein busetnad i det bibelske Bashan. På 200-talet fvt. var Salcah ein blømande nabateisk by, der gudane Dushara og Allat vart dyrka. Etter dette vart han ein del av den romerske provinsen Arabia, og var ein av dei viktigare byane i Hauran under romarane og seinare den bysantinarane. Salkhad er merkt av på Madaba mosaikk-kart frå 500-talet.

På grunn av den strategiske plasseringa til byen oppom Hauransletta i vest, bygde Ajjubide-dynastiet ei festning i Salkhad mellom 1214 - 1247 for å stå imot eit mogeleg åtak frå krosstoga i det indre Hauran. Det er òg sagt at Al-Afdal vart send i eksil her av onkelen og broren sin.

Byen vart mindre viktig etter krosstoga, og vart stundom angripen av beduinar som søkte beitemarker på sommaren for dyra sine.

I 1596 stod Salkhad oppført i osmanske skattelister som *Salhad (Sarhad)* og var ein del av Bani Malik as-Sadir *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein muslimsk folkesetnad som bestod av 55 hushaldningar og 25 ungkarar, og ein kristen folkesetnad på 50 hushaldningar og 20 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og bikubar.

Fleire gresk-ortodokse kristne, etterkomarar etter ghassanidane, levde i regionen. Salkhad og området rundt vart busett av drusarar frå Libanonfjella frå seint på 1600- til 1800-talet.

I osmansk tid hadde byen eit slags føydalt sjølvstyre, slik mykje av Jabal el Druze-området hadde det under familiane Al-Hamdan og seinare Al-Atrash. Det vart kjempa mange slag i regionen mellom osmanske tyrkarar og lokale som prøvde å oppretthalde sjølvstyret sitt.

Tidleg på 1900-talet var byen ein del av Drusarstaten 1921-1936 under det franske mandatet i Syria. Staten vart gradvis innlemma i Syria etter det syriske opprøret i 1925-1927, leia av sultan Al-Atrash.

Byen er i dag senteret i Salkhad-distriktet i As Suwayda guvernement, det sørlegaste distriktet i Syria.

## Arkeologi
Festninga i Salkhad er det viktigaste monumentet og ligg på ein høgd inne i byen. Det vart bygd i 1214-1247 av Ajjubide-dynastiet som ein del av forsvarsverka mot krossfararane. Det vert sagt at festninga vart bygd over eldre romerske festningsverk. Ein sekskanta minaret av basalt står framleis intakt på hovudplassen i byen. Mange hus frå romersk tid er framleis delvis busett av lokale Dekorerte graver frå nabatearar, romarar og Ajjubide-dynastiet ligg òg i byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Salkhad|Salkhad]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*

## Bakgrunnsstoff
* Gammalt bilete av festninga i Salkhad
Al-Qurayya

**Al-Qurayya** (arabisk القريا; òg skrive **al-Qrayya** eller **Kureiyeh**) er ein by sør i Syria i al-Suwayda guvernement, sør for al-Suwayda. Av stader i nærleiken finn ein Bosra i sørvest, Nimrah og Hout i sør, Salkhad i søraust, al-Kafr, Hibran og Sahwat al-Khudr i nordaust, Sahwat Bilata og Rasas i nord og 'Ara og al-Mujaymer i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Qurayya eit folketal på 6&nbsp;789 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i al-Qurayya *[[nahiyah]]* som består av fire byar med eit samla folketal på 9&nbsp;892.

## Historie
Den vestlege forskaren Josias Leslie Porter identifiserte al-Qurayya som den bibelske «Kerioth» nemnt av profeten Eremias som ein av byane på sletta Moab. Profeten Amos skreiv at han skulle «sluke palassa i Kerioth.» Byen er seinare nemnt på 300-talet fvt. som «Koreath,» ein landsby under Bosra i den romerske provinsen Arabia Petraea. Men denne «Koreath» er òg identifisert som det nærliggande palasset Ein Qarata sør på Lejatsletta. I gater og allear i landsbyen finst restar av fleire søyler. Ein gresk inskripsjon vart funnen på ein av steinane og datert attende til 296 fvt.

### Den osmanske tida
I 1596 stod al-Qurayya oppført i osmanske skattelister som ein del av Badi Nasiyya *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 65 hushaldningar og 36 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, frukt- eller andre tre.

I 1810 hadde al-Qurayya nokre få drusar-familiar og var den leiande landsbyen i områda sør og sørvest for 'Ara i Jabal al-Arab. I 1830- og 1840-åra, valde den markante al-Atrash-familien landsbyen som busetnaden sin. Han vart gjeven til dei av dei første drusar-leiarane i landsbyen, al-Hamdan-familien. På denne tida vart han framleis angripen av beduinar. I april 1838, medan unge drusarar frå al-Qurayya kjempa mot den egyptiske armeen til Ibrahim Pasha, vart landsbyen plyndra og fleire av innbyggjarar drepne i eit raid av sjeik Ibn Sumayr og Anza-beduinane hans. Fleire store raid mot al-Qurayya skjedde i 1842 og 1846.

Først i 1850-åra vart det relativt stabilt. I 1852 vart al-Qurayya, då sete for Ismail Pasha al-Atrash, hovudkvarteret for drusarane i opprøret mot det osmanske kravet om verneplikt. I følgje Porter, som vitja al-Qurayya i 1853, hadde landsbyen krympa frå ein av dei store byane på Hauransletta til ein liten landsby. Mange av husa var bygde av antikke material. Leiaren i 1850-åra var Sami Faruq Pasha al-Atrash, den mektigaste drusar-sjeiken på Hauran. I 1856-57 var al-Qurayya base for drusarane i offensiven deira mot dei muslimske landsbyane på Hauran.

### Moderne tid
Styresmaktene i det franske mandatet bomba al-Qurayya og øydela heimen til sjeik Sultan Pasha al-Atrash i eit slag i 1921. Under det store syriske opprøret i 1925-27, som vart fronta av sultan Pasha, tente al-Qurayya som møtestad for dei leiande sjeikane i dei lokale opprørsgruppene.

## Kjende folk
*Sultan al-Atrash
*Mansur al-Atrash

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Qurayya|Al-Qurayya]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
*
*
*
*
Shahba-distriktet

**Shahba'-distriktet** (arabisk شهبا, *Šahbā*) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til As-Suwayda guvernement. Det ligg sørvest i landet og nord for As-Suwayda guvernement. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 71&nbsp;949. Det administrative senteret er byen Shahba.

## Inndelingar
Distriktet Shahba er delt inn i fire underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Shahba nahiyah (ناحية مركز شهبا): folketal 31&nbsp;657.
*Shaqqa nahiyah (ناحية شقا): folketal 15&nbsp;849.
*Al-Ariqah nahiyah (ناحية العريقة): folketal 11&nbsp;723.
*Al-Surah al-Saghirah nahiyah (ناحية الصورة الصغيرة): folketal 12&nbsp;720.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shahba District|Shahba District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Shahba

**Shahba** (arabisk شهبا, *Shahbā*), kjend i seinantikken som **Philippopolis**, er ein by 87&nbsp;km sør for Damaskus i Jabal el Druze i As-Suwayda guvernement i Syria, tidlegare ein del av den romerske provinsen Arabia Petraea.

## Historie
### Romersk historie
Oaseen som no utgjer busetnaden Shahba, var opphavleg ei grend som var fødestaden til Filip arabaren.  Etter Filip vart keisar i Roma i 244 evt., ønskte han å bygge opp det vesle samfunnet som ein *[[romersk koloni|colonia]]*. Det eksisterande samfunnet vart erstatta av nye bygg, og ein forfattar skreiv at byen kunne reknast å ha blitt bygd på udyrka jord. Han vart dermed ein av dei siste romerske byane som vart grunnlagd i austen.

Byen vart heitande Philippopolis til ære for keisaren. Keisaren skal ha ønskt å gjere fødestaden sin om til ein by som var ein kopi av Roma sjølv. Eit sekskanta tempel og eit friluftstempel, kalla ein *kalybe*, ein triumfboge, bad, eit nakent teater med basaltblokker, ein stor struktur som er blitt tolka som ein basilika, og *Philippeion* (*illustrasjon til høgre*) omgjeve av ein stor mur med seremonielle portar, var lagt ut og bygd etter eit rutemønster som var typisk for romerske byar.

Dei offentlege strukturane danna det forfattaren Arthur Segal har kalla ein slags «importert fasade». Resten av den urbane arkitekturen var beskjeden og folkeleg. Byen vart aldri bygd ferdig&mdash;bygginga stoppa brått etter Filip døydde i 249.

Den nye byen følgde eit ekstremt fast, romersk rutemønster, med hovudsøylegangen *[[Cardo|cardus maximus]]* som kryssa søylegangen *[[Decumanus Maximus|decumanus maximus]]* i rette vinklar nær midten, og mindre gater markert av *[[insula]]e*. Mange av dei vart aldri bygde der husa opphavleg var planlagt.

### Osmansk historie og tida etter
I 1596 dukka Shahba opp i osmanske skattelister som *Sahba* og var ein del av Bani Miglad *[[nahiya]]* i Hauran qada . Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 8 hushaldningar og 3 ungkarar, som betalte skatt på kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar.

Fordi han var langt frå folkerike stader som kunne ha hatt trong for bygningsstein og som kunne ha henta dette frå den folketomme Philippopolis, har Shahba i dag godt bevarte ruinar av den antikke romerske byen.

Eit museum i byen syner nokre vakre døme på romersk mosaikk. Den særleg rike ikonografien av figurativ mosaikk med temaet *Jordas herlegdom*, vart oppdaga i 1952 i det såkalla «Maison Aoua», og finst i dag i eit museum i Damaskus og har vore ei rik kjelde for ikonografar.

Den relativt godt bevarte romerske brua i Nimreh ligg i nærleiken.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shahba|Shahba]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Al-Shaykh Badr-distriktet

**Al-Shaykh Badr-distriktet** (arabisk منطقة الشيخ بدر) er eit distrikt (mantiqah) i Tartus guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 52&nbsp;981. Senteret i distriktet er byen Al-Shaykh Badr.

## Inndelingar
Distriktet al-Shaykh Badr er delt inn i tre underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Shaykh Badr nahiyah (ناحية الشيخ بدر): folketal 25&nbsp;324.
*Brummanet al-Mashayekh nahiyah (ناحية برمانة المشايخ): folketal 13&nbsp;562
*Al-Qamsiyah nahiyah (ناحية القمصية): folketal 14&nbsp;095.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Shaykh Badr District|Al-Shaykh Badr District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Shaykh Badr

**Al-Shaykh Badr** (arabisk الشيخ بدر) er ein by i Syria, som administrativt høyrer til Tartus guvernement. Al-Shaykh Badr ligg 536 meter over havet. Byen har 47&nbsp;982 innbyggjarar (2008).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Shaykh Badr|Al-Shaykh Badr]]» frå ,  den 4. juli 2014.*
Shaqqa

**Shaqqa** eller **Shakka** (arabisk شقا) er ein by sør i Syria i As Suwayda guvernement , med kring 8&nbsp;000 innbyggjarar. Innbyggjarane er hovudsakleg drusarar, etterkomarane etter dei som flytta hit frå Libanon på 1700- og 1800-talet.

I antikken vart han kalla **Saccaea** (òg skrive **Sakkaia**). I 287 evt. fekk han bystatus og namnet **Maximianopolis**. Sidan han låg i den romerske provinsen Arabia, er han skild frå andre byar med namnet **Maximianopolis i Arabia**.

## Plassering og arkitektur

Shaqqa ligg nord i utkanten av vulkanplatået Jabal el Druze i ei høgd på 1070 meter over havet, 7&nbsp;km aust for Shahba og kring 25&nbsp;km nord for As-Suwayda, hovudstaden i guvernementet.

Frå antikken finst det restar etter fleire bustadhus som er rikt utsmykka. I tillegg finst her: 
*Den enorme *Al-Qaysariye*, generelt tolka som bustadhuset til dei romerske guvernørane, men truleg eit mindre forum knytt saman med ein stor basilika, som vart bygd på 200-talet. Han har fleire rom og hallar med blomsterdekorasjonar. 
*Ein romersk sivil basilika, seinare omgjort til ei kyrkje tileigna St. Georg. Det er trudd at denne kyrkja er den eldste som er tileigna martyren St. Georg på grunnlag av ein gresk inskripsjon som kallar bygningen til den «heilage og triumferande» martyren Georg.
*Ein kalybe, eit gammalt tempel typisk for romartida i det sørlege Syria.

Maximianopolis i Arabia hadde utan tvil ein romersk garnison, og var ein *[[romersk koloni|colonia]]*, den høgaste rangeringa ein by kunne ha i riket. Han nytta ein kalender som talde åra frå då Maximian vart keisar (286 evt.). Ein inskripsjon nemner eit tempel for Zevs Megistos, og ein annan som ber eit epigram om filosofen Proclus.

## Bispesete

På 400-talet var Maximianopolis eit bispesete, og biskopen Severus var ein av dei som signerte ved kyrkjemøtet i Kalkedon i 451.  Ein inskripsjon frå 594 talar om ein lokal biskop, kalla Tiberinus, som vart reiste ein martyrium for St. Georg og andre martyrar. Ein annan inskripsjon nemner ein biskop Peter.

Bispesetet Maximianopolis i Arabia er oppført på lista over bispesete i den katolske kyrkja. På 1800-talet vart han feilaktig kalla «Maximopolis», fram til det vart retta i 1885. Somme kjelder frå den same perioden foreslo at Maximianopolis i Arabia var byen Sheikh Miskin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shaqqa|Shaqqa]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Ariqah

**Ariqah** eller **‘Arīqah** (arabisk **عريقة**) er ein landsby sør i Syria med kring 3&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg i hjartet av det berglendte vulkanplatået Lejah. Administrativt høyrer Ariqah til Mantiqat Shahba (Shahba-distriktet) i As Suwayda guvernement.
Ariqah er mest kjend for ei vulkansk grotte som ligg i ei 10 meter djup hól i midten av landsbyen. Grotta vert kalla Arigagrotta og strekkjer eg frå to til tre kilometer inn i gamle lavastraumar. Ho er den største kjende grotta i det sørlege Syria.

## Historie
Historisk sett har ‘Arīqah vorte rekna som sentrum i det utilgjengelege Lajat, og mange hus frå bysantinsk tid står framleis i byen og er busett av lokale innbyggjarar. Her finst òg ruinar av eit bysantinsk kloster kalla «Deir Ariqa».

I 1596 var Al-Ariqah oppført i osmanske skattelister som *'Ahiri* og var ein del av Bani Abdullah *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein heilt muslimsk folkesetnad som bestod av 18 hushaldningar og 3 ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar og ei vassmølle.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Ariqah|Al-Ariqah]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Brummanet al-Mashayekh

**Brummanet al-Mashayekh** (arabisk برمانة المشايخ) er ein by nordvest i Syria i Tartus guvernement, nordaust for Tartus. Av stader i nærleiken finn ein al-Annazeh, Maten al-Sahel og al-Shaykh Badr i vest, Kaff al-Jaa og al-Qadmus i nord og Wadi al-Oyun og Ayn Halaqim i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Brummanet al-Mashayekh eit folketal på 3&nbsp;666 i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brummanet al-Mashayekh|Brummanet al-Mashayekh]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*