open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stina Nordenstam

**Kristina Ulrika «Stina» Nordenstam** () er ein svensk songar, låtskrivar og musikar.

## Karriere
Nordenstam vart fødd i Stockholm. Som barn var ho påverka av samlinga til faren med klassisk musikk og jazz. Stemma hennar førte tidleg til at ho vart samanlikna med artistar som Rickie Lee Jones og Björk. Dei tidlege albuma hennar, *[[Memories of a Colour]]* og *[[And She Closed Her Eyes]]* var jazz-inspirerte med element av alternativ rock. *[[Dynamite av Stina Nordenstam|Dynamite]]* frå 1997 var starten på ein meir eksperimentell veg&mdash;og det meste albumet er fylt med forvrengde gitarar og uvanlege rytmar. Coveralbumet *[[People Are Strange av Stina Nordenstam|People Are Strange]]* frå 1998, vart spelt inn på same vis. I 2001 gjekk ho over til ein meir pop-aktig stil på *[[This Is Stina Nordenstam]]* med gjestevokal frå Brett Anderson. *[[The World Is Saved]]* frå 2004, fortsette i same sporet, men med fleire innslag av jazz. 

Som gjesteartist har ho samarbeidd med David Sylvian-bandet «Nine Horses», mellom anna på albumet *[[Snow Borne Sorrow]]* og *[[Money for All]]*-EPen. Ho song og med Vangelis på songen «Ask the Mountains» på *[[Voices av Vangelis|Voices]]*, og det same gjorde ho på «To the Sea» med Yello og eit samarbeid med Anton Fier. I 2000 song Nordenstam på ein song av det danske bandet Mew på albumet *[[Half The World Is Watching Me]]*. 

Nordenstam er òg ein dyktig fotograf og har regissert musikkvideoar. Ho er kjend for å vere tilbaketrekt og gjev sjeldan intervju, og har ikkje halde konsertar sidan Memories of a Colour-turneen. Ho endrar utsjånaden ved hjelp av parykkar og sminke for plateomslag og magasin. 

## Diskografi

### Album
* *[[Memories of a Colour]]* (1991)
* *[[And She Closed Her Eyes]]* (1994) 
* *[[Dynamite av Stina Nordenstam|Dynamite]]* (1996)
* *[[People Are Strange av Stina Nordenstam|People Are Strange]]* (1998)
* *[[This Is Stina Nordenstam]]* (2001)
* *[[The World Is Saved]]* (2004)

### Solosinglar og EPar
* «Memories of a Color» (1992)
* «Another Story Girl» (1993)
* «Little Star» (1994)
* «Little Star» remixar (1994)
* «Something Nice» (1994)
* «Dynamite» (1997)
* «Little Star» (1997), nyutgjeving etter at han vart nytta i *[[Romeo + Juliet]]*
* «People Are Strange» (1998)
* «Lori Glori» (2001) 
* «Sharon & Hope» (2002) 
* «Get On with Your Life» (2004)
* «Parliament Square» (2005)

### Samarbeid
* «Walk» med Fleshquartet, Freddie Wadling (1993)
* «The Photographer's Wife»  EP med Anton Fier (1996)
* «Ask the Mountains» med Vangelis (1997)
* «To the Sea» med Yello (1997)
* «Aberdeen» med Zbigniew Preisner (2000)
* «Her Voice Is Beyond Her Years» med Mew (2000)
* «Into the Wasteland» med Filur (2006)
* «Wonderful World» med Nine Horses (2006)
* «Birds Sing for Their Lives» med Nine Horses (2007)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stina Nordenstam|Stina Nordenstam]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jón Þór Birgisson

**Jón Þór "Jónsi" Birgisson** (*ˈjouːn ˈθouːr ˈpɪrkɪsɔn*,* ˈjounsɪ*) () er gitarist og vokalist i det islandske post-rock-bandet Sigur Rós. Han er kjend for å spele gitar med ei cello-boge, og er blind på høgre auge. Jón er ope homofil. 

Han er fødd og oppvaksen i Reykjavik på Island, og var med i grunge rock-bandet Stoned frå 1992-1993. Han var òg vokalist og frontfigur i bandet Bee Spiders i ei kort periode. Han starta Sigur Rós i 1994 saman med bassist Georg Hólm og trommeslagar Ágúst Ævar Gunnarson.

## Kjelder
Paul Young

**Paul Anthony Young** () er ein engelsk musikar. Han var tidlegare frontmann i dei kortvarige banda Kat Kool & The Kool Cats, Streetband og Q-Tips, før han starta ein suksessrik solokarriere som tenåringsidol i 1980-åra. Han er kjend for songar som «Love of the Common People», «Wherever I Lay My Hat», «Come Back and Stay», «Everytime You Go Away» og «Oh Girl». Debutalbumet hans var *[[No Parlez]]*. 

I 1985 spelte han på Live Aid, på Wembley Stadium i London, og var med på Band Aid-hitten «Do They Know It's Christmas» (der han song opningslinja), og sine eigne hittar «Come Back and Stay» og «Everytime You Go Away», medan Alison Moyet var med han på scenen for å spele «That's The Way Love Is». På Brit Awards i 1985, fekk Young prisen for beste mannlege artist.

Sidan seint i 1990-åra har Young gjeve ut lite, men har halde fram å turnere rundt om i verda.

## Diskografi
* *The live edition* (1983)
* *No parlez* (1983)
* *The secret of association* (1985)
* *Best ballads(compilation)* (1985)
* *Between two fires* (1986)
* *Other voices* (1988)
* *The crossing* (1993)
* *Reflections* (1994)
* *Acoustic paul young* (1994)
* *Paul young* (1996)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Young|Paul Young]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
Jordanka Donkova

**Jordanka Donkova** () er er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Gorni Bogrov som tevla i hekkeløp og sprint. Ho vart olympisk meister på 100 m hekk i 1988, samt europameister i same øvinga i 1986. Donkova er eigar av gjeldande (2014) verdsrekord på 100 m hekk, sett i 1988 og notert til 12,21 sekundar.

## Aktiv
Donkova debuterte internasjonalt under sommar-OL 1980 i Moskva, der ho vart slått ut i semifinalane på 100 m hekk. I 1982 tok ho sølvmedaljen på korthekken i EM i Aten på tida 12,54 sekundar, ni hundredels sekund etter vinnaren.

Frå midten av august 1986 til midt i september same år stod Donkova for fleire løp i ypparste verdsklasse. Den 17. august sette ho i Köln verdsrekord på korthekken med 12,35, ein rekord ho forbetra ein liten time seinare til 12,29. 29. august vann ho gullmedaljen på 100 m hekk under europameisterskapen i Stuttgart og to dagar seinare ein sølvmedalje på 4x100 meter stafett med Bulgaria. Den 7. september i Ljubljana forbetra ho hekkerekorden enno ein gong, då til 12,26.

I verdsmeisterskapen 1987 måtte Donkova nøye seg med ein fjerdeplass på 100 m hekk. Den 20. august 1988 i Stara Zagora sette ho derimot verdsrekord på 100 meter hekk med 12,21 sekundar, ein rekord som står i 2014. Under dei olympiske leikane 1988 i Seoul vann ho gullmedaljen på 100 meter hekk framom austtyske Gloria Siebert og vesttyske Claudia Zaczkiewicz.

Donkova makta ikkje å forsvare OL-tittelen på 100 m hekk under sommarleikane 1992 i Barcelona. Ho tok i staden ein bronsemedalje, slått av greske Voula Patoulidou og USA-amerikanske LaVonna Martin. Donkova fekk nok ein bronse på korthekken i friidretts-EM 1994 i Helsingfors.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yordanka Donkova|Yordanka Donkova]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Songen Conquest of Paradise

«**Conquest of Paradise**» er ein song frå 1992 av Vangelis. Han vart spelt inn for Ridley Scott-filmen *[[1492: Conquest of Paradise]]* og var den første singelen frå albumet med same namn. Songen vart ein stor suksess i mange land, mellom andre Belgia, Nederland, Tyskland og Sveits, der han toppa listene. I Storbritannia nådde han berre 33. plassen. Songen vart særs populær i Tyskland etter at boksaren Henry Maske nytta songen som kjenningsmelodi.

Songen er ofte blitt nytta ved forskjellige idrettsarrangemnet.

Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Blake, Klaus Schulze, Free the Spirit, Vienna Symphonic Orchestra Project, John Williams og Boston Pops Orchestra (1996), Daylight (1997), Dana Winner (2002), The Ten Tenors (2004) og Rhydian (2009).

Akkordprogresjonen er basert på den klassiske temaet *[[Folia|La Follia]]*.

## Innhald

Dei to songane «Line Open» og «Landscape», er ikkje med på albumet.

## Tekst
Gjennom heile songen vert teksten på pseudo-latin repterert fleire gonger:

*In nòreni per ìpe,*
*in noreni coràh;*
*tiràmine per ìto,*
*ne dominà.*

Ein gong er refrenget:

*Ne ròmine tirmèno,*
*ne ròmine to fa,*
*imàgina pro mèno per imentirà *

## Medverkande
*Kor: The English Chamber Choir
*Komponert og arrangert av Vangelis
*Kordirigent: Guy Protheroe
*Produsert av Frederick Rousseau
*Innspelt og miksa av Philippe Colonna, ved Epsilon Laboratory i Paris

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Conquest of Paradise (song)|Conquest of Paradise (song)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Khristo Markov

**Khristo Gantsjev Markov** () er ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Dimitrovgrad. Han konkurrerte fyrst og fremst i tresteghopp, men gjorde framifrå prestasjonar også i lengdehopp og stavhopp. Markov vart europameister i tresteghopp i 1986, verdsmeister i 1987 og olympisk meister i 1988.

## Aktiv
Den 30. august 1986 vann Markov trestegøvinga i europameisterskapen i Stuttgart. Med 17,66 m slo han nestemann, Māris Bružiks frå Sovjetunionen, med heile 33 centimeter. Nærast på dagen eitt år seinare, den 31. august 1987, leia Mike Conley trestegtevlinga i finalen under verdsmeisterskapen i Roma med 17,67 m. I femte omgangen fekk Markov fullklaff med 17,92 m, ny europarekord og EM-gull.

Under dei olympiske leikane i Seoul i 1988 tok Markov leiinga i fyrste forsøk med eit hopp som målte 17,61 meter. Ingen klarde å straffe resultatet, Igor Lapsjin frå Sovjetunionen kom nærast då han i siste omgang landa på 17,52 m og tok sølvmedaljen framfor sin eigen landsmann, Aleksandr Kovalenko. 

I europameisterskapen 1990 hoppa Markov til sølvmedalje med eit lengstehopp på 17,43 m, Leonid Volosjin frå Sovjetunionen var klart beste med sine 17,74 m. Både under VM 1991 og OL 1992 rauk Markov ut i kvalifiseringa. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 17,66 m, framom Māris Bružiks (17,33 m)
*VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 17,92 m, framom Mike Conley (17,67 m)
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 17,61 m, framom Igor Lapsjin (17,52 m)
*EM 1990 i Split: Sølvmedalje – 17,43 m, bakom Leonid Volosjin (17,74 m)
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (16,67 m -nr 18)
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (16,46 m)
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (16,11 m)

### Personlege rekordar
* Tresteghopp – 17,92 m (1987)
* Lengdehopp – 8,23 m
* Stavhopp – 5,40 m (1994)

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Christo Markow|Christo Markow]]» frå ,  den 9. september 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Tatjana Kazankina

**Tatjana Vasiljevna Kazankina** () er ein sovjet-russisk tidlegare mellomdistanseløpar frå Petrovsk i Saratov oblast som tevla for Sovjetunionen. Ho vann tre OL-gull og sette sju verdsrekordar i tida 19876-83.

### Aktiv
Kazankina vart nummer fire på 1500 m i friidretts-EM 1974 i Roma, sju tidels sekund bakom bronsevinnar Grete Andersen frå Noreg.

Ein måned før sommar-OL 1976 i Montreal vart Kazankina den fyrste kvinna som sprang 1500 meter under fire minuttar, med tida 3.56,0 slo ho Ljudmila Braginas gamle verdsrekord med heile 5,4 sekundar. Under leikane i Montreal vann ho gullmedaljen på 800 meter på ny verdsrekordtid, og på 1500 meter.

Under dei olympiske leikane 1980 i Moskva forbetra ho 1500-meterrekorden til 3.52,47, då ho forsvarte OL-tittelen på distansen. Denne verdsrekorden vart ståande i tretten år, og er i 2014 framleis gjeldande europarekord.

I 1983 var Kazankina med i innspurten på 3000 meter i det fyrste friidretts-VM i Helsingfors. Ho kom i mål som bronsevinnar, eit halvt sekund bak verdsmeister Mary Decker frå USA og einast to hundredels sekund etter sølvvinnar Brigitte Kraus frå Vest-Tyskland.

### Doping
Kazankina nekta å avlegge dopingprøve etter at ho hadde vunne eit 5000-meterløp i Paris i september 1984. Dermed vart ho utestengd frå idrett i 18 månader og kom aldri tilbake på friidrettsbana.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tatjana Wassiljewna Kasankina|Tatjana Wassiljewna Kasankina]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Vladimir Jasjtsjenko

**Vladimir Iljitsj Jasjtsjenko** () var ein sovjetisk friidrettsutøvar frå Zaporizjzja. Han deltok i høgdehopp og vart europameister i øvinga i 1978. Jasjtsjenko var den siste verdsrekordhaldaren med dykkstil.

## Aktiv
Jasjtsjenko sette tre verdsrekordar i høgdehopp. Fyrste gongen 18 år gammel under ein landskamp mellom Sovjetunionen og USA den 2. juni 1977 i Richmond i Virginia. Han forbetra då verdsrekorden til 2,33 m, ein centimeter den årsgamle rekorden til USA-amerikanaren Dwight Stones. 

Den 12. mars 1978 under innandørs-EM hoppa Jasjtsjenko ny innandørs-verdsrekord med 2,33 m, før han så også gjekk over 2,35 m. Om sommaren, 16. juni i Tblisi, forbetra han utandørsrekorden til 2,34 m. I byrjinga av september vart han europameister ved å vinne høgdefinalen i Praha med ny meisterskapsrekord 2,30 m, framom landsmannen Aleksandr Grigorjev og austtyske Rolf Beilschmidt, begge 2,28 m.

Vinteren 1979 vart Jasjtsjenko operert i hoppkneet sitt, noko som leia til ei rad nye operasjonar som aldri lukkast betre på skaden. Hans tid som aktiv idrettsmann var dermed over i ein alder av 20 år.

Han døydde 40 år gammal av levercirrhose, etter stort inntak av alkohol gjennom mange år.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1978 i Praha: Gullmedalje i høgdehopp – 2,30 m, framom Aleksandr Grigorjev (2,28 m)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wladimir Jaschtschenko|Wladimir Jaschtschenko]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Andrew Howe

**Andrew Howe** () er ein italiensk friidrettsutøvar som har tevla internasjonalt på 200 m og i lengdehopp. Han vann EM-gull i lengdehopp i 2006 og VM-sølv i same øvinga i 2007.

## Aktiv
Howe er fødd i Los Angeles i USA, flytta med mor si til Italia då han var fem år gammal. Han vart juniorverdsmeister i lengdehopp i Debrecen i 2001. Tre år seinare vart han i Grosseto verdsmeister for juniorar både i lengdehopp og på 200 m. I begge tevlingane stod han for framifrå prestasjonar, høvesvis 8,11 m i lengde og 20,28 sekundar på 200 m. Tida på 200 m gjer at han i 2014 framleis er på andreplass på den italienske statistikken over 200-meterløpar, etter Pietro Mennea med legendariske 19,72 sekundar.

I 2004 deltok Howe i dei olympiske leikane i Aten, der han vart slått ut i forsøksløpa på 200 meter. To år seinare vart han europameister i lengdehopp i Göteborg. I finalen hoppa han 8,20 meter, etter å ha nådd 8,33 meter i kvalifiseringa.

Ved innandørs-EM i 2007 låg Howe på fjerdeplass med 7,93 m etter fjerde omgang i finalen. I sitt femte forsøk hoppa han 8,30 meter. Dermed vann han ein suveren siger med 28 centimeters forsprang til toaren, Louis Tsatoumas frå Hellas.

Under verdsmeisterskapen 2007 i Osaka sette Howe i siste omgang ny italiensk rekord med 8,47 m. Hoppet såg ut til å sikre han gullmedaljen, men i det aller siste hoppet i tevlinga sikra Irving Saladino frå Panama seg sigeren med eit hopp på 8,57 m.

Etter å ha vore skadd i eit par sesongar var han tilbake på friidrettsbana i 2010. Han vart nummer fem i lengdetevlinga i EM 2010, på slutten av sesongen imponerte han då han vann 200 m på 20,30 sekundar i eit stemne i Milano.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2004 i Aten: Utslått på 200 m
*EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje i lengdehopp – 8,20 m, framom Greg Rutherford (8,13 m)
*VM 2007 i Osaka: Sølvmedalje i lengdehopp – 8,47 m, bakom Irving Saladino (8,56 m)
*EM 2010 i Barcelona: Nr 5 – 8,12 m
Oceanic av Vangelis

***Oceanic*** er eit studioalbum frå 1996 av den greske musikaren Vangelis. Det vart gjeve ut i Europa den 25. oktober 1996 og i USA i januar 1997. Ein singel med songen «Song of the Seas» vart gjeven ut samstundes. Albumet er ein ode til havet og vart visstnok skriven og innspelt i strandhuset til Vangelis i Hellas. Det er eit roleg album med lydar av bølgjer og vatn. I følgje plateselskapet East West var musikken opphavleg skriven for eit dokumentarprosjekt om kvalar.

Vangelis var personleg involvert i utforminga av plateomslaget, slika han var seint i 70-åra og tidleg i 80-åra. På slutten av teksten i CD-heftet er det referansar til filmane *[[Million Dollar Mermaid]]* og *[[Footlight Parade]]*. Desse var truleg inspirasjonskjelder for Vangelis. Albumet viste seg å vere «for lett» for mange eldre fans, som føretrekte Vangelis sine røter i progressiv musikk, men fans av New Age tok i mot albumet med opne armar.

Musikken på *Oceanic* vart nytta i ein dokumentar frå 1998 kalla «Deep Sea, Deep Secrets» av The Learning Channel og Discovery Channel, i lag med musikk frå det førre Vangelis-albumet, *[[Voices av Vangelis|Voices]]*.

*Oceanic* vart nominert til Grammyprisen for beste New Age-album i 1997, men tapte for Enya.

## Innhald

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oceanic (Vangelis album)|Oceanic (Vangelis album)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
El Greco av Vangelis

:*Må ikkje forvekalst med [[El Greco Original Motion Picture Soundtrack]], eit album av Vangelis frå 2007.*

***El Greco*** er eit studioalbum frå 1998 av den greske musikaren Vangelis med klassisk musikk. Tittelen refererer til den kretiske målaren og bilethoggaren som inspirerte til musikken, Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (Dominikos Theotokópoulos, 1541–1614), betre kjend som El Greco.

## Oversyn
Dette albumet er ei utviding av eit tidlegare album av Vangelis, *[[Foros Timis Ston Greco]]*. Dette albumet kom ut i 1995 i eit avgrensa opplag på berre 3000 signerte eksemplar, som ein berre kunne få gjennom Nasjonalgalleriet i Aten, som brukte inntektene frå salet til å få tak i eit El Greco-måleri til samlinga si kalla St. Peter.  For denne generelle utgjevinga, vart rekkefølgja på spora omararngert og det vart lagt til tre nye spor. Tittelen på albumet vart òg endra. 

Vangelis komponerte og arrangerte albumet, og spelte sjølv alle instrumenta, akkompagnert av eit kor dirigert av Ivan Cassar. Musikken er i bysantinsk stil, men høyres meir kontemporær ut på grunn av synthesizerane. Sopranen Montserrat Caballé og tenoren Konstantinos Paliatsaras gjester på kvar sin sats. 

Albumet nådde 66. plassen på albumlista i Frankrike og 74. plassen i Tyskland.

Bilete på plateomslaget er *«Riddaren med handa på brystet»* av El Greco.

## Innhald

I parentes står tittelen på sporet hadde på *Foros Timis Ston Greco*.

Movement IV, V og VI vart gjeven ut på samleplata *Reprise 1990-1999* (2000).

## Medverkande
*Montserrat Caballé – sopran
*Konstantinos Paliatsaras – tenor
*Philippe Colonna – lydteknikar
*Rob Dickins – design
*Fredrick Rousseau – lydteknikar
*Vangelis – synthesizer, arrangement, produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:El Greco (album)|El Greco (album)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Foros Timis Ston Greco

***Foros Timis Ston Greco*** (*Φόρος Τιμής Στον Γκρέκο* er eit album av den greske musikaren Vangelis. Tittelen syner til at musikken var inspirert av målaren og bilethoggaren El Greco frå Kreta.

Albumet kom ut i 1995 i eit avgrensa opplag på berre 3000 eksemplar, og vart berre seld ved Nasjonalgalleriet i Aten i Hellas, for å samle inn pengar, slik at museet kunne kjøpe eit måleri av El Greco kalla  «St. Peter». Plata kom i ei luksuriøs innpakning i ein mørkeblå fløyelsboks, og ei 128 sider lang bok om måleria til El Greco. Kvar CD var personleg signert av Vangelis og hadde eit unikt serienummer. Prisen for ei slik utgåve var 30&nbsp;000 drakmer, eller kring 127 dollar i 1995. 

Vangelis komponerte og arrangerte albumet, og spelte alle instrumenta, i lag med eit kor dirigert av Ivan Cassar. Musikken er i bysantinsk stil, men høyres likevel moderne ut på grunn av bruken av syntehsizerar. Sopranen Montserrat Caballé og tenoren Konstantinos Paliatsaras syng på kvar sin sats. 

Bilete på omslaget er ein del av «Madonna og barn med St. Martina og St. Agnes» av El Greco.

Ei vanleg utgåve av albumet vart gjeve ut i 1998, med tre nye spor og ein ny tittel: *[[El Greco av Vangelis|El Greco]]*.

## Innhald

# Μέρος/Movement I
# Μέρος/Movement II
# Μέρος/Movement III
# Μέρος/Movement IV
# Μέρος/Movement V
# Μέρος/Movement VI
# Μέρος/Movement VII

Movements III og V var med på samleplata til Vangelis, *Reprise 1990-1999* (2000).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foros Timis Ston Greco|Foros Timis Ston Greco]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Dennis Lodewijks' Elsewhere
*Vangelis Movements
*http://www.vangelishistory.com/lastdecades
Reprise 1990–1999

***Reprise 1990–1999*** er eit samlealbum av Vangelis frå 1999.

Det inneheld musikk frå «East West»-albuma gjevne ut i 1990-åra, med to spor som ikkje tidlegare var gjeven ut. «The Theme from Bittermoon» er opningstemaet til filmen i ein nyinnspelt versjon, medan «Psalmus Ode» er ei nyinnspeling av temaet for filmen *The Plague*. Begge desse filmane kom ut i 1992. 

Dei andre spora kjem frå dei vanlege «East West»-albuma: Spor 3, 4, 5, 7 og 11 kjem frå *[[1492: Conquest of Paradise av Vangelis|1492: Conquest of Paradise]]*, spor 1, 2 og 8 frå *[[Oceanic av Vangelis|Oceanic]]*, spor 6 og 17 frå *[[Voices av Vangelis|Voices]]*, 16 frå *[[The City av Vangelis|The City]]*, 13 frå *[[Blade Runner av Vangelis|Blade Runner]]* og 9, 10 og 14 frå *[[El Greco av Vangelis|El Greco]]*.

Spora har blitt blanda inn i kvarandre, slik det vart gjort på den tidlegare samleplata *Portraits*. For dette vart det lagt til nokre ekstra lydeffektar, som nokre få horn frå «Bon Voyage» til «Dreams of Surf» og ein kortare paukerull i starten av «Monastery of La Rabida».

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reprise 1990–1999|Reprise 1990–1999]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Odyssey: The Definitive Collection

*** Odyssey: The Definitive Collection*** er eit samlealbum frå 2003 av den greske musikaren Vangelis. Det inneheld to songar som ikkje var gjevne ut tidlegare, opningstemaet frå Kavafis, og ein ny song kalla «Celtic Dawn». All musikken var remastra.

## Innhald

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Odyssey: The Definitive Collection|Odyssey: The Definitive Collection]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Alexander av Vangelis

***Alexander*** er eit filmmusikkalbum for filmen med same namn frå 2004 av den greske musikaren Vangelis. 

Filmen, regissert av Oliver Stone, handlar om livet til Aleksander den store i ein epis stil, som musikken òg syner. Aleksander den store var ein makedonar som spreidde gresk kultur mer erobringane sine på 300-talet fvt. Vangelis, som sjølv er grekar, var alt kjend for filmmusikken til filmar som *[[Chariots of Fire av Vangelis|Chariots of Fire]]*, *[[Blade Runner av Vangelis|Blade Runner]]* og *[[1492: Conquest of Paradise av Vangelis|Conquest of Paradise]]*.

:«Eg prøvde å tenke emg korleis det var å leve på den tida, å vere der. Samstundes må eg snakke musikkspråket som er forståeleg i dag, fordi med prøver å nå tusenvis, millionvis av menneske.» - Vangelis i dokumentaren *Vangelis Scores Alexander* 

I motsetnad til den vanlege prosessen, der musikken vart laga etter filmen var filma og redigert, starta Vangelis å skrive musikk med ein gong, særleg for scenen med den koreograferte «Bagoas' Dance» dansa av Francisco Bosch. Ein dokumentar regissert av Suzanne Gielgud kalla *Dancing For Oliver*, tok eit djupare blikk på korleis denne scenen vart skapt, inkludert intervju med Vangelis.

## Innhald

Albumet fekk tre forskjellige plateomslag. Somme stader vart han gjeven ut med eit bonusspor (ikkje nytta i filmen), kalla «Bizarre Bazaar».

Vangelis komponerte, arrangerte, produserte og framførte musikken, i lag med dirigenten og orkestratoren Nic Raine, fiolinistane Vanessa-Mae og Dominique Lemonnier, harpisten Maria Bildea, the Epris Polyphonic Ensemble, tenoren Konstantinos Paliatsaras og songaren Irina Valentinovna Karpoutsjina.

To av spora på albumet, «Roxane's Veil» og «Tender Memories», høyres annleis ut enn filmversjonen, som som Vangelis hadde halde fram å arbeide med dei. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alexander (soundtrack)|Alexander (soundtrack)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
El Greco Original Motion Picture Soundtrack

***El Greco Original Motion Picture Soundtrack*** er eit album med musikken for filmen *[[filmen El Greco (2007)|El Greco]]*, laga av den greske musikaren Vangelis, og gjeve ut i Hellas og Kypros på Universal Music Hellas. Filmen, som var regissert av Yannis Smaragdis, følgjer livet til den greske målaren, Doménicos Theotokópoulos, når han reiser til Italia og Spania, der han vert kjend som El Greco (Grekaren). Vangelis hadde tidlegare samarbeidd med Yannis Smaragdis i 1996 på ein film om den greske diktaren Konstantin P. Kavafis. 

Albumet gjekk til topps på den greske albumlista og låg der i tre veker. 

Dette er ikkje det første prosjektet om El Greco som Vangelis var involvert i. I 1995 gav han ut albumet *[[Foros Timis Ston Greco]]* i eit avgrensa opplag på 3000 signerte eksemplar. Tre år seinare vart det same albumet, med tre songar i tillegg, gjeve ut som *[[El Greco av Vangelis|El Greco]]*.

## Innhald

## Medverkande
* All musikk er arrangert og produsert av Vangelis. 
* På Spor 5 syng koret Kritikes Madares frå Kreta. 
* Stemme: Koret til gresk radio og fjernsyn. 
*Lydteknikar: Frederick Rousseau
*Assisternade lydteknikar: Vangelis Saitis
*Plateomslag: Stathis Zalidis
Chronicles av Jon and Vangelis

***Chronicles*** er eit samlealbum av Jon and Vangelis som kom ut på Polydor i 1994. 

## Innhald

## Medverkande
*Jon Anderson - vokal
*Vangelis - klaverinstrument / synthesiser / programmering
Świadectwo av Vangelis og Robert Jansson

**Świadectwo** er eit filmmusikkalbum for ein polsk dokumentarfilm med same namn om pave Johannes Paul II som kom i Polen i 2008. Albumet opnar med tre spor av den greske musikaren Vangelis, medan resten av albumet er av Robert Jansson.

Det meste av musikken i filmen var komponert av den polske komponisten Robert Jansson, valde produsentane å bestille tre musikkstykke av Vangelis, for opninga og rulleteksten, og den siste scenen der paven vert gravlagd.

Filmmusikken vart gjeven ut på CD, men berre i Polen. Plata kom innpakka i eit lite hefte på 30 sider med hardt omslag. Albumet startar med dei tre stykka av Vangelis, og held fram med ti spor av Jansson. Musikken til Vangelis vert framført av han aleine på synthesizerar, men i orkesterstil.

Sporet «Sanctus» verkar å vere ein kopi av eit tema Vangelis skreiv for Oliver Stone-filmen *[[Alexander av Vangelis|Alexander]]*. «Aeternitatem» er eit raskare og meir utførleg stykke. «Humanum Est» er eit langsamt og melankolsk stykke. Robert Jansson-musikken er særs forskjellig frå musikken til Vangelis med lette akustiske tonar meint som bakgrunnsmusikk i filmen.

## Innhald

## Kjelder
* Elswhere - The independent Vangelis Site
Chariots of Fire: The Play av Vangelis

**Chariots of Fire: The Play** er eit musikkalbum av den greske musikaren Vangelis med musikk frå teateroppsetninga til Mike Bartlett av filmen Chariots of Fire. Albumet vart gjeven ut i Europa 23. juli 2012. 

Skodespelet nytta både musikk som opphavleg var med i filmen og gjeve ut på albumet *[[Chariots of Fire av Vangelis|Chariots of Fire]]* i 1981, men òg ny musikk komponert av Vangelis for teaterversjonen. Skodespelet vart ein stor suksess og gjekk både på Hampstead Theatre i London, før det flytta til Gielgud theater i West End.

Det nye albumet inneheld eit spor som var direkte henta frå filmmusikkalbumet («Abraham's Theme»), eit spor som var noko oppdatert for skodespelet, og eit spor frå filmmusikkalbumet som kom i ei ny drakt, med fleire synthesizerar og redigering. I tillegg var den religiøse «Jerusalem», som ikkje er skriven av Vangelis med. Denne songen er nytta i både filmen og skodespelet og inspirerte til tittelen til filmen. Alle dei andre spora har med nykomponert musikk, i alt elleve spor. Dei inneheld stundom referansar til tema som vart nytta i filmen, men er ofte heilt nye komposisjonar. 

## Innhald

## Kjelder
* Elswhere - The independent Vangelis Site
Statsadvokat

**Statsadvokat** er nemninga på embetsmenn i påtalemakta med utdanning som juristar, og som har som arbeidsoppgåve å vere aktor i større eller på anna vis meir viktige straffesaker, det vil seie å føre slike straffesaker for domstolane på vegner av påtalemakta. I Noreg og Danmark er påtalemakta integrert i politiet, og statsadvokatane er leiarar av politiets etterforskning av alvorlege brotsverk, og overordna politiet i påtalespørsmål.

Tittelen *statsadvokat* eller tilsvarande nemning på andre språk er nytta i fleire land om dei tilsvarende stillingane. Ordet *statsadvokat* vert difor vanlegvis nytta som ei omsetjing til norsk av stillingsnemningar som til dømes *district attorney* i USA, og *Staatsanwalt* på tysk.

## Statsadvokatembeta i Noreg og dei underliggjande politidistrikta
*Agder statsadvokatembete: Agder politidistrikt
*Hedmark og Oppland statsadvokatembete: Hedmark politidistrikt, Vestoppland politidistrikt,  Gudbrandsdal politidistrikt
*Hordaland statsadvokatembete: Hordaland politidistrikt
*Møre og Romsdal, Sogn og Fjordane statsadvokatembete: Sogn og Fjordane politidistrikt, Sunnmøre politidistrikt, Nordmøre og Romsdal politidistrikt
*Nordland statsadvokatembete: Salten politidistrikt, Helgeland politidistrikt, Midtre Hålogaland politidistrikt
*Oslo statsadvokatembete: Oslo politidistrikt, Follo politidistrikt, Østfold politidistrikt, Romerike politidistrikt, Asker og Bærum politidistrikt, Søndre Buskerud politidistrikt, Nordre Buskerud politidistrikt
*Rogaland statsadvokatembete: Rogaland politidistrikt, Haugaland og Sunnhordland politidistrikt
*Troms og Finnmark statsadvokatembete: Troms politidistrikt, Vestfinnmark politidistrikt, Østfinnmark politidistrikt, Sysselmannen på Svalbard
*Trøndelag statsadvokatembete: Sør-Trøndelag politidistrikt, Nord-Trøndelag politidistrikt
*Vestfold og Telemark statsadvokatembete: Vestfold politidistrikt, Telemark politidistrikt
Róbert Fazekas

**Róbert Fazekas** () er ein ungarsk friidrettsutøvar frå Szombathely. Han tevla i diskoskast og vart europameister i øvinga under EM i München i 2002 og tok sølvmedalje i VM i Paris i 2003. Fazekas vart utestengd frå idretten for brot på dopingreglane 2004-07 og på ny frå 2012 til 2020.

## Aktiv
Fazekas vart i 1998 nummer fire i europameisterskapen i Budapest. Den 29. august 1998 forbetra han i heimbyen Szombathely sin personlege rekord med over seks meter til 66,61 m. I VM i friidrett 1999 i Sevilla kom han 11. plass. Under sommarleikane 2000 i Sydney vart han slått ut i kvalfiseringa. I 2001-sesongen forbetra han sitt personbeste til 68,09 meter, men var langt unna slike lengde i kvalifiseringa under VM i Edmonton og vart slått ut.

Prestasjonane til Fazekas eksploderte i 2002. Han deltok i 18 tevlingar, og vann 16 av dei. I europameisterskapen i München vann Fazekas gullmedaljen framom olympiameisteren Virgilijus Alekna frå Litauen og tyskaren Michael Möllenbeck. Året etter vart resultatlista omsnudd under VM i friidrett 2003 i Paris, Alekna tok gullet og Fazekas fekk sølv. 

### Doping
Sommaren 2004 vann Fazekas diskosøvinga både under Super-Grand-Prix-stemnet i Madrid og Weltklasse Zürich; til OL i Aten reiste han som den største favoritten i diskoskast. I den olympiske finalen 23. august 2004 slengde Fazekas diskosen heile 70,93 meter i den andre omgangen, 1,53 meter over den åtte år gamle olympiarekorden til Lars Riedel. Med det lengste kastet i tevlinga hadde han tilsynelatande sikra seg OL-gullet, men vart i staden diskvalifisert då han ikkje var i stand til å avlegge ein urintest. Han vart så utestengd frå aktiv idrett i tre år.

Fazekas gjorde comeback i diskosringen i 2008. Han kvalifiserte seg for dei olympiske leikane i Beijing, der han vart nummer åtte.

Tett opp under dei olympiske sommarleikane i London 2012 vart Fazekas teken med ein positiv dopingprøve med Stanozolol. Han vart deretter utestengd frå idretten i åtte år.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 65,13 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 11 – 61,71 m
*OL 2000 i Sydney: Utslått i kvalifiseringa (61,76 m - nr 16)
*VM 2001 i Edmonton: Utslått i kvalifiseringa (53,73 m)
*EM 2002 i München: Gullmedalje – 68,83 m, framom Virgilijus Alekna (66,62 m)
*VM i 2003 i Paris: Sølvmedalje – 69,01 m, bakom Virgilijus Alekna (69,69 m)
*OL 2004 i Athen: (70,93 m) - diskvalifisert
*OL 2008 i Beijing: Nr 8 – 63,43 m
*EM 2010 i Barcelona: Bronsemedalje – 66,43 m
*VM 2011 i Daegu: Uplassert

Fazekas har ein personleg rekord i diskoskasting på 71,70 meter.

## Kjelder

*
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Róbert Fazekas|Róbert Fazekas]]» frå ,  den 10. september 2014.*
Ödön Földessy

**Ödön Földessy** () var ein ungarsk friidrettsutøvar frå Békés som vart europameister i lengdehopp i 1954.

## Aktiv
Under dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsingfors sigra USA-amerikanaren Jerome Biffle i lengdetevlinga med 7,57 meter, framom landsmannen Meredith Gourdine med 7,53 meter. Som beste europear vann Ödön Földessy bronsemedaljen med 7,30 meter. Året etter forbetra Földessy den ungarske rekorden til 7,76 meter.

Ved europameisterskapen 1954 i Bern vann Földessy gullmedaljen etter eit hopp på 7,51 meter, Zbigniew Iwański frå Polen tok sølv med 7,46 meter.

I Melbourne rauk Földessy ut av OL-tevlinga 1956 allereie i kvalifiseringa med 6,96 mete. Under europameisterskapen 1958 i Stockholm vart han nummer ti med eit lengstehopp på 7,20 meter.

Földessy vart frå 1950 til 1959 årleg ungarsk meister i lengdehopp, med unnatak for 1956.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1952 i Helsingfors: Bronsemedalje – 7,30 m
*EM 1954 i Bern: Gullmedalje – 7,51 m, framom Iwanski (7,46 m)
*OL 1956 i Melbourne: Utslått i kvalifiseringa (6,96 m -nr 21)
*EM 1958 i Stockholm: Nr 10 – 7,20 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ödön Földessy|Ödön Földessy]]» frå ,  den 10. september 2014.*
Stealers Wheel av Stealers Wheel

***Stealers Wheel*** er debutalbumet til den skotske folkrockgruppa Stealers Wheel frå 1972. Det gjekk aldri inn på albumlista i Storbritannia, og det gjorde heller ikkje dei to første singlane, «Late Again» eller «You Put Something Better Inside Me». Den tredje singelen «Stuck in the Middle» nådde derimot topp 10. 

Plateomslaget vart laga av John Patrick Byrne. Om ein ser nøye etter vil ein sjå orda åtte gonger i designet. 

## Innhald

## Medverkande
*Gerry Rafferty - gitar, solovokal
*Joe Egan - klaverinstrument, solovokal
*Paul Pilnick - sologitar
*Tony Williams - bass
*Rod Coombes - trommer

;Produksjon
*Geoff Emerick, John Mills - lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stealers Wheel (album)|Stealers Wheel (album)]]» frå ,  den 10. september 2014.*
Stuck in the Middle with You

«**Stuck in the Middle with You**» (stundom kalla «**Stuck in the Middle**») er ein song skriven av Gerry Rafferty og Joe Egan og opphavleg framført av bandet deira Stealers Wheel. Songen vart inspirert av eit møte mellom plateselskapet og produsentane på ein restaurant, der dei diskuterte framtida til bandet, med Rafferty og Egan i midten.

## Oversyn
«Stuck in the Middle» vart gjeven ut på albumet *[[Stealers Wheel av Stealers Wheel|Stealers Wheel]]* i 1972. Gerry Rafferty song solovokal, medan Joe Egan song harmoni. Songen vart opphavleg skriven som ein parodi av Bob Dylan sin særeigne tekststil og paranoia. Bandet var overraska over kor bra singelen gjorde det. Singelen selde over ein million kopiar og nådde til slutt sjetteplassen på singellista i USA i 1973, og åttandeplassen i Storbritannia. Songen var produsert av Jerry Leiber og Mike Stoller.

## Reservoir Dogs
Songen vart nytta av Quentin Tarantino i debutfilmen hans *[[Reservoir Dogs]]* frå 1992, i ein scene der karakteren Mr. Blonde (spelt av Michael Madsen) håner og torturerer ein fastbunden politimann, medan han syng og dansar til songen. I eit intervju med Rolling Stone sa Tarantino

«Det var ein av dei tingene der eg meinte [songen] ville passe verkeleg bra og under prøvespelinga, sa eg til skodespelarane at eg ønskte at dei skulle gjere ein tortureringsscene og at eg skulle bruke 'Stuck in the Middle With You,' men dei kunne velje ein annan song om dei ønskte. Og eit par kom inn med ein annan song, men nesten alle kom inn med 'Stuck in the Middle With You,' og dei sa at dei prøvde å kome på andre songar, men dette var den som fungerte. Den første gongen nokon faktisk gjorde ein tortureringsscene til den songen, og fyren gjorde det ikkje ein gong bra, tenkte 'Å herregud, dette kjem til å bli fantastisk!'»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stuck in the Middle with You|Stuck in the Middle with You]]» frå ,  den 10. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
*
Sándor Rozsnyói

**Sándor Rozsnyói** () var ein ungarsk friidrettsutøvar frå Zalaegerszeg som vann EM-gull på 3000 meter hinderløp i 1954 og OL-sølv i same øvinga i 1956.

## Aktiv
Rozsnyói vart den 28. august 1954 europameister under EM i friidrett 1954 i Bern. I hinderløpet spurta han frå alle konkurrentane på sisterunda og vann på tida 8.49,6, med Olavi Rinteenpää frå Finland og norske Ernst Larsen på dei andre medaljeplassane. Vinnartida vart godkjend som den fyrste offisielle verdsrekorden på distansen. I åra før 1954 hadde det ikkje eksistert ein felles standard for hindertevlingane. Rinteenpää hadde elles allereie i 1953 fått notert tida 8.44,4 i eit hinderløp. 

Dei neste åra vart hinderrekorden forbetra fleire gongar. Den 16. september 1956 sprang Rozsnyói i mål på 8.35,6 under ein landskamp mellom Ungarn og Tsjekkoslovakia i Budapest, og tok tilbake verdsrekorden som han hadde mista sommaren 1955. 

Rozsnyói vart i OL-finalen 1956 i Melbourne klart slått i spurten av briten Chris Brasher. Brasher vart i fyrste omgang diskvalifisert og Rozsnyói utropt til vinnar av løpet, då Brasher skulle ha hindra Ernst Larsen og tyskaren Heinz Laufer. Etter juryen hadde spurd Larsen og Laufer om den aktuelle hendinga vart diskvalifikasjonen av Brasher oppheva, og Rozsnyói tildelt sølvmedaljen og Ernst Larsen bronsemedaljen.

Etter leikane i Melbourne reiste Rozsnyói ikkje tilbake til Ungarn, grunna oppstanden i heimlandet same hausten. I staden slo han seg ned i Austerrike, der han vart nasjonal meister på 5000 meter i 1958.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sándor Rozsnyói|Sándor Rozsnyói]]» frå ,  den 10. september 2014.*
Portraits (So Long Ago, So Clear)

***Portraits (So Long Ago, So Clear)*** er eit samlealbum frå 1996 med musikk av den greske musikaren Vangelis.

Albumet inneheld nokre av dei mest kjende verka til Vangelis, i tillegg til nokre songar frå samarbeidsprosjektet Jon & Vangelis, saman med Yes-songaren Jon Anderson.

## Lister
Albumet selde til gullplate i ni land, platina i Portugal og firdobbel platina i Tsjekkia. Albumet nådde tredjeplassen i Austerrike, fjerdeplassen i Nederland, sjuandeplassen i Sveits, 13. plassen i Tyskland, 14. plassen i Storbritannig og 59. plassen i Sverige. Albumet vann òg ein «Platinum Europe Award» for å ha seld over ein million eksemplar i Europa.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Portraits (So Long Ago, So Clear)|Portraits (So Long Ago, So Clear)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Oleksij Lukasjevitsj

**Oleksij Lukasjevitsj** () er ein ukrainisk tidlegare lengdehoppar frå Dnepropetrovsk som vart europameister i øvinga i 2002 og tok EM-sølv i same i 2006.

### Aktiv
Lukasjevitsj vart junior-verdsmeister i 1996 med eit hopp på 7,91 m. To år seinare vann han lengdehopp i innandørs-EM 1998 i Valencia med 8,06 m, ein centimeter føre portugisaren Carlos Calado. Året etter sigra han under universiaden med eit lengstehopp på 8,16 m.

Lukasjevitsj deltok i finalen under dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney. Med 8,26 m var han ein centimeter under sin personlege rekord og vart nummer fire, fem cm bakom landsmannen Roman Sjtsjurenko som tok bronsemedaljen. Sin einaste VM-finale nådde Lukasjevitsj under VM i friidrett 2001 i Edmonton. Med 8,10 m kom han på sjetteplassen, elleve centimeter bak Carlos Calado som vann bronsemedaljen.

Lengdetevlinga i EM i friidrett 2002 i München vart avvikla i vått og kjølig vêr. Berre to av deltakarane oppnådde åtte meter i sitt beste hopp. Med 8,08 m vann Lukasjevitsj gullmedaljen, åtte cm lengre enn sølvmedaljøren Siniša Ergotić frå Kroatia.

Fire år seinare hevda Lukasjevitsj seg på ny i ein europameisterskap. I 2006 i Göteborg landa han på 8,12 m og tok bronsemedaljen, åtte centimeter bakom den italienske europameisteren Andrew Howe. Året etter hamna han på fjerdeplassen i VM i friidrett 2007, nett som under OL 2000 var han fem cm bak bronsevinnaren, i Osaka var det Dwight Phillips frå USA. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 8,26 m
*VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 8,10 m
*EM 2002 i München: Gullmedalje 8,08 m, framom  Siniša Ergotić (8,00 m)
*VM i 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (7,85 m =nr17)
*EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 8,12 m  
*VM 2007 i Osaka: Nr 4 - 8,25 m

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Oleksij Lukaschewytsch|Oleksij Lukaschewytsch]]» frå ,  den 10. september 2014.*
Joe Egan

**Joseph «Joe» Egan** () er ein skotsk songar-låtskrivar. 

Egan gjekk på skulen i lag med Gerry Rafferty, og spelte med fleire småband som The Sensors og The Mavericks, og arbeidde som studiomusikar.

## Stealers Wheel
I 1972 starta han og Rafferty folkrockbandet Stealers Wheel. Etter to mislukka singlar råka dei gull med songen «Stuck in the Middle With You», som han hadde skrive i lag med Rafferty. Songen vart ein hit i 1973 og nådde topp 10 i både Storbritannia og USA. Bandet oppnådde ikkje den same suksessen seinare og etter usemje om kva retning bandet skulle ta vart det oppløyst i 1975. 

## Soloarbeid
Egan gav etter kvart ut soloalbumet *Out of Nowhere*, men dette kom først ut i 1979 då han og Rafferty ifølgje kontrakten ikkje hadde løyve til å gje ut nokre plater på tre år. Han fekk ein mindre hit med den første singelen sin, «Back on the Road». Same året gav han ut ein singel til, «Out Of Nowhere».

I 1981 gav han ut det andre albumet sitt, *Map*, som gjorde det dårleg. Sidan den gong har han ikkje spelt inn noko meir, men vart ei kort stund attforeint med Rafferty for å synge vokal på nokre songar på albumet til Rafferty frå 1992, *[[On a Wing and a Prayer]]*.

## Diskografi
* 1979 - *Out of Nowhere*
* 1981 - *Map*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joe Egan|Joe Egan]]» frå ,  den 10. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Władysław Kozakiewicz

**Władysław Kozakiewicz** () er ein polsk, seinare vesttysk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Šalčininkai i Litauen. Han tevla i stavhopp og vart olympisk meister for Polen i øvinga i 1980.

## Aktiv
Kozakiewicz sette personleg rekord med 5,38 m i 1974. I EM i friidrett 1974 svinga han seg over 5,35 m og tok sølvmedaljen, på same høgda som gullvinnaren Vladimir Kisjkun frå Sovjetunionen. Året etter sette han europarekord med 5,60 m. Han var småskadd då han deltok i OL-tevlinga i Montreal i 1976, der han vart nummer 11. Under europameisterskapen 1978 klarde han 5,45 m og kom på fjerdeplass med 5,45 m, same høgda som bronsevinnaren Rauli Pudas frå Finland.

Den 11. mai 1980 forbetra Kozakiewicz verdsrekorden i stavhopp med to centimeter til 5,72 m under eit stemne i Milano. Rekorden stod berre nokre veker og i vart i løpet av juni og juli månad forbetra to gongar av to ulike franskmenn, Thierry Vigneron og Phillippe Houvion. 
 
Kozakiewicz tok tilbake verdsrekorden då han den 30, juli vart olympisk gullmedaljør i stavhopp under OL 1980 i Moskva. Han svinga seg over 5,78 m, ein cm over den 13 dagar gamle verdsrekord til Houvion. Landsmannen til Kozakiewicz, tittelforsvararen frå Montreal og Sommar-OL 1976, Tadeusz Ślusarski fekk sølv saman med Konstantin Volkov frå Sovjetunionen, begge med høgda 5,65 m.

I 1985 utvandra Kozakiewicz til Vest-Tyskland. Han sette vesttysk rekord med 5,70 meter og vart vesttysk meister i stavhopp i 1986 og 1988.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1974 i Roma: Sølvmedalje - 5,35 m, bakom Vladimir Kisjkun (5,35 m)
*OL 1976 i Montreal: Nr 11 – 5,25 m
*EM 1978 i Praha: Nr 4 – 5,45 m
*OL 1980 i Moskva: Gullmedalje – 5,70 m framom Tadeusz Slusarski og Konstantin Volkov, begge 5,65 m
*EM 1982 i Aten: Nr 12 – 5,35 m
*VM 1983 i Helsingfors: Nr 8 – 5,40 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Władysław Kozakiewicz|Władysław Kozakiewicz]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Can I Have My Money Back?

***Can I Have My Money Back?*** er det første soloalbumet til Gerry Rafferty. Plateomslaget var laga av John Patrick Byrne og var starten på eit langvarig samarbeid. Plata fekk god kritikk, men selde dårleg, delvis fordi Rafferty nettopp hadde slutta i eit velkjent band, The Humblebums. Med på albumet var Joe Egan og i lag skipa dei to Stealers Wheel kort tid etter.

Albumet vart remastra og gjeven ut på CD i ei utvida utgåve, med nytt plateomslag på Castle Music, Ltd. (UK) i 2000 (Serial# ESMCD-879). Det kom berre ut i Storbritannia og inneheld 12 ekstra spor henta frå samlealbumet ''Gerry Rafferty'' frå 1974. 

Songen «Can I Have My Money Back?» vart gjeven ut på singel med «So Bad Thinking» som B-side. 

## Innhald

## Medverkande
*Gerry Rafferty - vokal, klaverinstrument, akustisk gitar
*Joe Egan - korvokal
*Rab Noakes - vokal, akustisk gitar
*Roger Brown - elektrisk gitar, vokal
*Zed Jenkins - elektrisk gitar
*Rod King - steelgitar
*Hugh Murphy - tamburin, vokal
*Alan Parker - gitar
*Tom Parker - harmonium, cembalo
*Henry Spinetti - trommer
*Andrew Steele - trommer
*Johnny VanDerrick - fele, fiolin
*Tom Lasker - piano
*Gary Taylor - bass, vokal
*John Whitehead - produksjon
*John Patrick Byrne - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Can I Have My Money Back?|Can I Have My Money Back?]]» frå ,  den 10. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Rab Noakes

**Rab Noakes** () var ein skotsk songar-låtskrivar, fødd som **Robert Noakes**.

## Biografi
Han spelte med Lindisfarne, som spelte songen hans «Turn a Deaf Ear» på debutalbumet sitt *[[Nicely Out of Tune]]*, og «Together Forever» på det andre albumet,  *[[Fog on the Tyne]]*. Barbara Dickson spelte òg inn «Turn a Deaf Ear» på albumet sitt *[[Do Right Woman]]*, der Noakes òg spelte.

Noakes song korvokal og spelte gitar på det debutalbumet til Gerry Rafferty, *[[Can I Have My Money Back]]*, og var eit tidleg medlem i Stealers Wheel, men slutta i bandet før dei spelte inn det første albumet sitt. 

Den mest kjende innspelinga til Noakes var «Branch», som vart gjeven ut som singel sommaren 1974 frå albumet hans, *Red Pump Special*. Songen vart mykje spelt på BBC Radio 1, men selde heller dårleg. 

Albuma *Restless* (1978), *Rab Noakes* (1980) og *Under the Rain* (1984) følgde, men så tok det ti år før *Standing Up* kom ut i 1994. Noakes turnerte så med the Varaflames, i lag med Pick Withers, Rod Clements og munnspelspelaren Fraser Speirs.

Noakes vart produsent for musikkprogram på BBC Radio Scotland. Han slutta der for å skipe produksjonsselskapet Neon. I november 2007 gav han ut albumet *Unlimited Mileage,* igjen med the Varaflames. 

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rab Noakes|Rab Noakes]]» frå ,  den 10. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*[ Rab Noakes] på Allmusic
Martin Buß

**Martin Buß** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Berlin som tevla i høgdehopp. Han vart verdsmeister i øvinga i 2001, to år etter han tok bronsemedaljen i den førre verdsmeisterskapen. Vinnarhoppet på 2,36 meter under VM i Edmonton er hans beste høgdehopp nokon gong.

## Aktiv
Buß kom på niandeplass i sitt fyrste VM i Aten i 1997. To år seinare ved VM 1999 i Sevilla hoppa han 2,32 m og tok bronse bak russiske Vjatsjeslav Voronin (2,37 m) og Mark Boswell (2,35 m) frå Canada.

Grunna skade gjekk Buß glipp av sommar-OL 2000 i Sydney. Året etter vann han gullmedaljen under verdsmeisterskapen 2001 i Edmonton med eit hopp på 2,36 m, framom russarane Vjatsjeslav Voronin og Jaroslav Rybakov som begge fekk sølv med  2,33 m. 

Buß var skadd også under OL 2004 i Aten og la sidan opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1997 i Aten: Nr 9 – 2,29 m
*EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 2,32 m
*VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 2,32 m, framom Dragutin Topić(2,32 m)
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje 2,36 m, framom to sølvvinnarar (2,33 m)
*EM 2002 i München: Nr 7 – 2,25 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Martin Buß|Martin Buß]]» frå ,  den 10. september 2014.*