open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eric Hill

**Eric Hill** er ein nord-amerikansk trenar og utøvar av MMA-kampsport (spesialist innan pankration). Han har vunne kampar mot John Renken, Jeff Myers, Peter Mayo. Han har tapt kampar mot Toby Johnson, Matt Rogers , Travis Fulton og Ruslan Kerselyan .

Han har blitt trena av blant anna Jim Arvanitis.

## Referansar
Chinatown

:*For den amerikanske filmen frå 1974, sjå [[Filmen Chinatown]]*

***Chinatown*** er eit engelsk omgrep for eit område i ein storby utanfor Kina der kinesarar har samla seg og utgjer ein betydelig del av befolkninga. Ein finn særleg slike område i hamnebyar.

Kinesiske bydelar særmerker seg gjerne gjennom butikkar som sel kinesiske varer og kinarestaurantar, og det er ikkje uvanleg med gateskilt med kinesisk skrift, dekorasjonar og portalar som markerer inngangen til den kinesiske bydelen.

## Kjende chinatownar

* Chinatown i London 
* Chinatown i New York
* Chinatown i San Francisco
* Chinatown i Singapore
* Chinatown i Yokohama
* Cholon i Ho Chi Minh-byen
* Quartier asiatique i Paris

## Bakgrunnsstoff
Bobsleigh

Ein **bobsleigh** er ein stålkjelke med to par meiar, som blir køyrd av to eller fire personar. Køyring med bobsleigh oppstod i Albany i New York i 1880-åra, og blei seinare introdusert i Sveits. Dei første konkurransane blei haldne på underlag av snø. Moderne bobbanar bør vere minst 1500 meter lange og ha minst 15 svingar, og det er ikkje uvanleg med fart på opptil 130 km/t. Det finst tolv baner som blir brukt til konkurranse på toppnivå:

* Igls, Austerrike. 1220 m, 98 m høgdeforskjell, 14 prosent maksimal helling
* Calgary, Canada. 1475 m, 121 m høgdeforskjell, 15 % maksimal helling
* Cesana, Italia. 1435 m, 117 m høgdeforskjell, 9,2 % gjennomsnittleg fall
* La Plagne, Frankrike. 1507 m, 124,5 m høgdeforskjell, 14,5 % maksimal helling
* Altenberg, Tyskland. 1413 m, 122 m høgdeforskjell, 15 % maksimal helling
* Königssee, Tyskland. 1250 m, 117 m høgdeforskjell
* Winterberg, Tyskland. 1325 m, 110 m høgdeforskjell, 14,5 % maksimal helling
* Cortina d'Ampezzo, Italia. 1350 m, 120,5 m høgdeforskjell, 16 % maksimal helling
* Nagano, Japan. 1762 m, 112,5 m høgdeforskjell, 15 % maksimal helling (berre japansk)
* Lillehammer, Noreg. 1365 m, 114 m høgdeforskjell, 15 % maksimal helling
* St. Moritz, Sveits. 1722 m, 129 m høgdeforskjell, 15 % maksimal helling
* Lake Placid, USA. 1455 m, 107 m høgdeforskjell
* Lake City, USA. 1340 m, 103,9 m høgdeforskjell

Opphavleg var kjelkane bemanna med fem til seks personar, men dette blei endra til toar- og firarbob i 1930-åra. Den maksimale lengda på kjelkane er høvesvis 3,8 og 2,7 meter for firar- og toarbob. Maksimalvekta, inkludert mannskapet, er 630 kg og 390 kg — ein kan bruke metallvekter for å kompensere for manglande vekt. Før vektgrensa blei innført i 1952, var deltakarane på bobsleighlaga vanlegvis svært tunge.

Bobsleigh har vore ei olympisk grein sidan første vinter-OL i 1924. Kvinnene fekk delta i bogsleigh for første gongen i Vinter OL i Salt Lake City i 2002. 

## Bakgrunnsstoff
* Norges ake-, bob- og skeletonforbund
Christian Vidsteen

**Christian Vidsteen** () (fullt namn **Christian Bang Vidsteen**, somme tider skrive **Widsteen**) var ein norsk distriktslege og språkgranskar. Arbeidet hans med dialektane i Hordaland er ei kjelde til kunnskap både om språket og kulturen mot slutten av 1800-talet.

Vidsteen vart fødd på Hamarhaug i Ølve, der det i den tida var futegard. Faren, Ole Vidsteen, var fut i Sunnhordland og Hardanger. Etter at Christian Vidsteen var ferdig utdanna lege, var han eitt års tid utanlands, for det meste i Paris og Wien, før han vart distriktslege i Førde i Sunnfjord. I 1864 vart han distrikslege i Ytre Sunnhordland, med bustad på Stord. I 1882 slutta han i embetet og vigde seg etter det til språkstudiet. Same året gav han ut «Oplysninger om Bygdemaalene i Søndhordland». I 1884 kom «Opplysninger om Vossemaalet», og i 1885 «Opplysninger om Bygdemaalene i Hardanger» - om Hardingdialekta. «Ordbog over Bygdemaalene i Søndhordland» var truleg så å seia ferdig ved same tida, men vart ikkje trykt før i år 1900. I 1907 gav han ut ei dansk-norsk ordbok som skulle syna norske avløysarord for dei danske. Den boka som likevel har fått mest å seia og som må reknast som hovudverket hans er ordboka over Sunnhordlandsmålet som kom i år 1900.

Christian Vidsteen døydde i 1915. Han gav Vidsteenparken til Leirvik Brand- og bygningskommune. I dag har Stord kommune hand om eigedommen, der Sunnhordland Folkemuseum held til.

## Kjelder
* Vidsteen 1900, Christian Vidsteen: *Ordbog over Bygdemaalene i Søndhordland*. Nyutgåve ved Sunnhordland Folkemuseum og Sogelag, 1983. Føreord om forfattaren ved Reinert Leirvik.
Zjytomyr

**Zjytomyr** eller **Zjitomir** (ukrainsk og russisk Житомир, polsk *Żytomierz*, jiddisk זשיטאָמיר) er ein historisk by nord og vest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Zjytomyr oblast (provins), samt det administrative senteret i det omliggande Zjytomyr rajon (distrikt). Merk at byen Zjytomyr ikkje er ein del av Zjytomyr rajon. Sjølve byen er ein eigen rajon i oblasten og i tillegg består Zjytomyr av to såkalla «rajonar i ein by», Bohunskij rajon og Koroljovskij rajon (kalla opp etter Sergej Koroljov). Zjytomyr har kring 280&nbsp;000 innbyggjarar.

Zjytomyr er eit stort trafikknutepunkt. Byen ligg langs ei historisk rute mellom byen Kiev og Brest. I dag går vegane til Warszawa, Kiev, Minsk, Izmajil og  fleire andre store byar i Ukraina gjennom byen. Zjytomyr var òg heimstad for Ozerne, eit viktig strategisk flybase under den kalde krigen 11&nbsp;km søraust for byen.

Hovudnæringane i Zjytomyr er i dag treforedling, næringsmiddelindustri, granittutvinning, metallarbeid og produksjon av musikkinstrument.

Zjytomyr oblast er eit av dei største sentera for den polske minoriteten i Ukraina og i byen ligg ein stor romersk-katolsk polsk gravplass, grunnlagd i 1800. Zjytomyr hadde før andre verdskrigen eit stort jødisk samfunn. Det jødiske samfunnet vart utrydda i Holocaust.

Dei første sikre kjeldene som nemner Zjytomyr er frå 1240, då Batu Khan øydela byen under mongolinvasjonen av Russland. Frå 1320 kom byen under Storhertugdømet Litauen, før han etter Lublinunionen i 1569 kom under den polske krona. I den andre delinga av Polen tilfall byen Russland. Frå 1920 vart byen liggande i Sovjetunionen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zhytomyr|Zhytomyr]]» frå ,  den 4. februar 2010.* 
** * oppgav desse kjeldene:* 
 

## Bakgrunnsstoff

* Trindelka - portal for Zhytomyr  (russisk)
* zhytomyr.net - byportal (ukrainsk)
Ailsa Craig

**Ailsa Craig** (skotsk-gælisk *Creag Ealasaid*) er ei øy i ytre Firth of Clyde i Skottland der det vart hogge ut granitt for å lage curlingsteinar. Øya oppstod frå ein vulkanplugg etter ein utdøydd vulkan og er ikkje busett.

Øya var ein fristad for den katolikkar under den skotske reformasjonen på 1500-talet, men er i dag eit fuglereservat med store koloniar havsule og stadig fleire lundefugl.

## Geografi
Øya ligg 15&nbsp;km vest for Girvan. Ho har ein omkrins på 3&nbsp;km og ei høgd på 340 meter over havet. Heile øya er ein gammal vulkanplugg frå ein utdøydd vulkan som kan ha vore aktiv for om lag 500 millionar år sidan.

Øya er administrativt ein del av South Ayrshire, i det gamle soknet Dailly.

Fyret på austsida av øya vender inn mot det skotske fastlandet, og oppfor fyret ligg ruinane av fyrvaktarbustaden.

## Historie

Ailsa Craig var ein fristad for romersk-katolske under den skotske reformasjonen. I 1597 tok katolikken Hugh Barclay frå Ladyland over Ailsa Craig, og han meinte å nytte ho som proviantering og stoppestad for ein spansk invasjon som skulle gjennopprette den katolske trua i Skottland. Han vart oppdaga av den protestantiske ministeren Andrew Knox og han prøvde då anten å rømme eller drukna seg sjølv med vilje i sjøen utanfor Ailsa Craig.

I 1831 vart den tolvte jarlen av Cassillis den første markien av Ailsa, og tok tittelen frå denne øya, som han eigde. 
  
Frå midten av 1800-talet til midten av 1900-talet vart det hogge ut sjeldan granittstein med riebeckitt (kjend som «ailsitt») frå øya. Desse vart nytta til å lage curlingsteinar. I 2004 var 60-70 % av alle curlingsteinar laga av granitt frå øya. Golvet i Thistle-kapellet i St Giles-katedralen i Edinburgh er òg laga av denne steinen.

Ailsa Craig er ikkje lenger busett og fyret her har vore automatisert sidan 1990. Det er ikkje lenger lov å drive steinbryting på øya, men lause granittsteinar frå øya har nyleg vorte nytta til å lage curlingsteinar av.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ailsa Craig|Ailsa Craig]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** 
** 
** Watson, W.J., *The Celtic Place-Names of Scotland*, (Edinburgh, 1926) reprinted, with an Introduction, full Watson bibliography and corrigenda by Simon Taylor (Edinburgh, 2004)

## Bakgrunnsstoff
* Entry on the Maybole Home Page
* Ailsa Craig Index — computer-generated virtual panoramas
* Pictures of Ailsa Craig
Isle of Arran

**Arran** eller **Isle of Arran** (skotsk-gælisk *Eilean Arainn*) er den største øya i Firth of Clyde i Skottland med eit areal på  og den sjuande største i Skottland. Ho høyrer til regionen North Ayrshire og hadde i 2001 5058 innbyggjarar. Ho vert ofte knytt til Hebridane, og deler mykje av kulturen her, men desse øyane ligg lenger nord og vest for Kintyre. Arran er fjellkledd og har vorte skildra som eit paradis for geologar.

Øya har vore kontinuerleg busett sidan tidleg i yngre steinalder og det er gjort mange førhistoriske funn. Frå 500-talet koloniserte goidelsktalande folk frå Irland øya og ho vart eit senter for religiøs aktivitet. Under den trøblete vikingtida vart Arran underlagt Noreg før ho vart formelt innlemma i kongedømet Skottland på 1200-talet. Mange av stadnamna har norrønt opphav. Håkon IV vitja øya i 1263 i samband med at den skotske kongen kravde suverenitet over dei norske øyane. Besøket enda i slaget ved Largs.

På 1800-talet vart folketalet kraftig redusert og det gæliske språket og levemåten forsvann meir eller mindre. Økonomien og folketalet på øya har betra seg dei siste åra og hovudnæringa i dag er turisme. Her finst mangfaldig dyreliv med tre artar som er endemiske for området. 

## Bakgrunnsstoff

* Satellittbilete av Arran 
* The Sleeping Warrior
* Arran.info  - interaktiv guide

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Isle of Arran|Isle of Arran]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Downie, R. Angus (1933) *All About Arran*. Glasgow. Blackie and Son. 
** Hall, Ken (2001) *The Isle of Arran*. Catrine. Stenlake Publishing. ISBN 978-1-84033-135-6
** Haswell-Smith, Hamish (2004) *The Scottish Islands*. Edinburgh. Canongate. ISBN 1-84195-454-3
Burnt Islands

**Burnt Islands** er tre små øyar som ligg i Kyles of Bute vest for det skotske fastlandet. 

Øyane er kvar for seg kjend under dei skotsk-gæliske namna sine. Frå den største til den minste er dei **Eilean Mòr** (Storøya), **Eilean Fraoich** (Lyngheiøya) og **Eilean Buidhe** (Guløya). Merkeleg nok er det berre den minste av desse småøyane, Eilean Buidhe, som har spor etter permanent busetnad med ruinar av eit glassert fort. 

Litt lenger vest ligg Eilean Dubh (Svarteøya) ved innløpet til Loch Riddon og i nord ligg Eilean Dearg i sjølve fjorden.
Eika

**Eika** er ei øy i Ulstein kommune på Sunnmøre. Ho har eit eit flatemål på om lag 2,4 kvadratkilometer. 

Øya er relativt lang og smal, om lag 3,8 km lang og om lag 1,1 km brei på det breidaste. Omkretsen (kystlina) er om lag 11 km.

Eika ligg sør for Hareidlandet, skilt frå Hareidlandet med Eiksundet og Selvågdjupet.
Nordaustover frå øya ligg Vartdalsfjorden som går over til Rovdefjorden vest for øya. Eika ligg også nord for utlaupet til Voldsfjorden og nordvest for utlaupet til Ørstafjorden. På vestsida av øya ligg Gurskøya, og leia nordover mot det tronge Dragsundet mellom Gurskøya og Hareidlandet.

Om lag 300 m sør for Eika ligg den 0,8 km2 store Yksnøya i Volda kommune

Eika fekk brusamband over den 405 m lange Eiksundbrua til Eiksund på Hareidlandet i samband med utbygginga av Eiksundsambandet, ein del av Fylkesveg 653. Den 7765 m lange  Eiksundtunellen går frå Eika til Sørheim i Ørsta. Sambandet vart offisielt opna 23. februar 2008.

Det er fleire gardar på Eika, men ingen i drift no. Øya har berre nokre få fast busette.

Frå 1837 var Eika saman med Eiksund ein del av Herøy kommune. Den 1. januar 1964 vart Eika og Eiksund flytta til Ulstein kommune. Eika og Eiksund hadde då 222 innbyggjarar til saman.

**Folketalsutvikling:**

## Kjelder
Raudøyna i Ørsta

**Raudøyna** er ei øy og ein matrikkelgard i Ørsta kommune på Sunnmøre. Ho har eit eit flatemål på om lag 394 daa, dvs. litt mindre enn 0,4 kvadratkilometer.

Øya er relativt lang og smal, om lag 1,7&nbsp;km lang og om lag 370 m brei på det breiaste, og nesten delt på midten, der den er berre ca. 50 m på det smalaste. Dei to delane av øya er om lag like store i areal.

Nord for Raudøyna ligg den ca. 31 daa store Raudøyholmen, og den vesle holmen Blæja på ca. 2 daa.

Raudøyna ligg midt i utlaupet av Ørstafjorden, rett sør og vest for Liadalsbygda på den eine sida av fjorden og rett nord for Steinnes på den andre sida. Avstanden til Liadalsbygda er ca. 700 m på det kortaste, og om lag 600 m over til Steinnes på den andre sida. Nordaustover frå øya ligg Vartdalsfjorden, som sørvest for øya går over i utlaupet til Voldsfjorden og held fram som Rovdefjorden.

Heile Raudøyna er freda, som Raudøya landskapsvernområde og Raudøya naturreservat. Grunnlaget for fredinga er mellom anna den store førekomsten av kristtorn på øya.  Det er òg særs mange fornminne på øya, mellom andre *Kjemperøysa* (sjå kjelder) der truleg holmgangsmannen Ljot den bleike vart gravlagt.

Raudøya er gardsnummer 64 i Ørsta. Her har vore 3 bruk på øya, men ingen av dei er i drift no, og øya har ikkje 
hatt fast busette sidan 1950-talet. Det har også budd folk på Raudøyholmen.

## Namn
Namnet er eit vanleg øynamn, og siktar truleg til ein raudaktig bergart.

**Folketalsutvikling:**

## Kjelder
* Bjørn Jonson Dale: *Ørstingar II Ættebok for Ørsta 1900-1998*, Ørsta 1999 ISBN 82-91790-02-7, side 813-814.
* 
## Fotnoteliste
Isle of Bute

**Bute** eller **Isle of Bute** (skotsk-gælisk *Eilean Bhòid*) er ei øy i Firth of Clyde i Skottland. Ho var tidlegare ein del av grevskapet Buteshire, men ligg no i regionen Argyll and Bute. Øya har litt over 7000 innbyggjarar.

## Geografi
 
Bute ligg i Firth of Clyde. Den einaste byen på øya er Rothesay, som har ferjesamband til fastlandet. Landsbyar på øya er:

*Ascog
*Ardbeg
*Kerrycroy
*Kilchattan Bay
*Kildavanan
*Kingarth
*Port Bannatyne
*Rhubodach
*St Colmac
*Straad

Bute er delt i to av Highland Boundary-forkastinga. Nord for forkastinga er øya åslendt og stort sett udyrka med store skogar. Det høgaste punktet her er Kames Hill på 267 meter over havet. I sør er terrenget glattare og meir oppdyrka. Lengst sør vert øya meir kupert att rundt Glen Callum. Loch Fad er den største innsjøen på Bute og går langs forkastingslinja.

Vestsida av Bute er kjend for strendene med utsyn over Sound of Bute mot Arran, samt den vesle naboøya Inchmarnock. Av landsbyar på vestsida finn ein Straad, rundt St. Ninian's Bay og Kildavanan ved Ettrick Bay.

Mellom Bute og Cowalhalvøya i nord ligg sundet Kyles of Bute. Nordsida av øya er tynt folkesett, men frå ferjekaien på Rhubodach går det båt til fastlandet ved Colintraive. Ho er mindre enn den andre ferjeruta, men kortare, berre 300 meter lang og overfarten tar berre få minutt.

## Historie
Det er truleg at Bute var busett av folk som snakka britannisk (liknande dagens walisisk), før gællarane kom og innlemma Bute i **Cenél Comgall** i Dál Riata. I vikingtida vart øya kalla **Rothesay** og hovudbyen på øya var **Bute**.  Etter langvarig misbruk av desse namna på øya og byen, vart dei til slutt bytta om.

Etter vikingtida vart ikkje øya gjeven til Lord of the Isles, som dei fleste av øyane på vestkysten av Skottland vart. I staden vart Bute den personlege eigedomen til det skotske monarkiet.

I 1940- og 1950-åra var Bute eit stort marinehovudkvarter. Under den andre verdskrigen husa ho ein stor leir for offiserar og polske soldatar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Isle of Bute|Isle of Bute]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Guide til Isle of Bute
* Visit Bute
* Ei anna turistside
* Isle of Bute community 
* Bilete frå Bute
Castle Island i Skottland

**Castle Island** (skotsk-gælisk *Eilean a' Chaisteil*) er ei lita tidvassøy utanfor austsida av Little Cumbrae, og vest for Trail Island i Firth of Clyde i Skottland. Ho heng saman med Little Cumbrae ved lågvatn. 

Borga som øya er kalla opp etter vart bygd i 1527 og øydelagd av styrkane til Oliver Cromwell i 1650. Den firkanta bygningen seier ein vart bygt for å hindre krypskyting av hjort.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Castle Island, Scotland|Castle Island, Scotland]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Davaar Island

**Davaar Island** eller **Island Davaar** (skotsk-gælisk *Eilean Dà Bhàrr*) er ei øy ved innløpet til Campbeltown Loch utanfor austkysten av Kintyre i Argyll and Bute i Skottland. Ho er ei tidvassøy og er landfast via ein naturleg grusbanke kalla Dhorlin nær Campbeltown ved lågvatn. Det er mogeleg å krysse banken på kring 40 minutt. 

Davaar vart kalla Island of Sanct Barre mellom 1449 og 1508. Den moderne forma *Davaar* kjem frå det eldre Do Bharre, som tyder dobbeltspissa øy. 

I 1854 vart det bygd eit fyr nord på øya. Fyret vart automatisert i 1983 og i dag er dei einaste innbyggjarane på øya oppsynsfolk, sauer, geiter og mink. 

Øya er òg kjend for dei sju grottene, og i ei av desse finn ein eit holemåleri som viser krossfestinga. Denne er måla i 1887 av kunstnaren Archibald MacKinnon etter at han hadde fått eit syn om at han måtte gjere nettopp dette. Måleriet skapte oppstyr i området fordi det vart sett på som eit teikn frå gud, før ein oppdaga at det var MacKinnon og ikkje Gud. Han vart då utvist frå bygda. Måleriet har vorte vandalisert fleire gonger, men så restaurert att.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Davaar Island|Davaar Island]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Davaar fyr
Eilean Dearg

**Eilean Dearg** er ei lita øy i Loch Riddon i Skottland. Det stod ein gong eit slott på øya, som vart øydelagd under Argyll-opprøret i 1685. Det er ikkje synlege restar av slottet i dag, men arkeologar gjorde utgravingar her mellom 1964 og 1967. Dei fann då hallen, eit kapell, eit tårn og grunnmurane. Dei gjorde òg funn av glassert stein, som tyder på at det kanskje har stått eit glassert fort her tidlegare.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eilean Dearg, Loch Riddon|Eilean Dearg, Loch Riddon]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jambe

Ein **jambe** er i moderne verselære ein versefot samansett av ei trykklett og ei trykktung staving, som i orda poet, eller, ironisk nok i ordet troké, sjå der. 

I klassisk dikting var ein jambe  samansett av ei stutt og ei lang staving.
Troké

**Troké** (gjennom latin frå gresk, 'springande') er i moderne dikting ein versefot samansett av ei tung og ei lett staving, som i ord som «dikte», «lenge», «rose» eller, ironisk nok, «jambe», ein motsett versefot.
I klassisk dikting var ein troké ein versefot samansett av ei lang og ei stutt staving. 

Troké er mykje brukt i latin, der trykket nesten aldri fell på siste staving. Dette finn ein mellom anna døme på i Dies irae-delen av rekviem-messa:

:*Di*es *ir*ae, *di*es *ill*a
:*Solv*et *saec*lum *in* fa*vill*a
:*Tes*te *Da*vid *cum* Sy*bill*a. 

Mykje eldre finsk litteratur, som nasjonaleposet  *[[Kalevala]]*, er skrive i trokéisk tetrameter (fire trokéar på kvar linje: DAM-da DAM-da DAM-da DAM-da):

:vaka vanha Väinämöinen
:itse loihe laatijaksi,
:tekijäksi teentelihe.

Lengre dikt som brukar mykje troké (av typen med tung og lett staving) kan lett oppfattast som monotone eller strenge i uttrykksmåten, men i kortare dikt kan versefoten vera effektiv.

Gjennomført bruk av troké er mindre vanleg i engelsk enn i latin, men han er brukt i fleire kortare vers, som i heksediktet i *[[Macbeth]]* av Shakespeare:

:*Dou*ble, *dou*ble, *toil* and *trou*ble;
:*Fi*re *burn* and *caul*dron *bub*ble.

Versefoten er også vanleg i barnerim:

:Jack and Jill went up the hill
:To fetch a pail of water.
:Jack fell down and broke his crown,
:And Jill came tumbling after.

Også på norsk kan troké nyttast i kortare dikt og songar, som i «Noen barn er brune» av Jo Tenfjord:

:*No*en *barn* er *bru*ne 
:*som* et *ny*stekt *brø*

## Sjå òg
* Jambe
* Anapest
* Daktylos

## Kjelder

*trochee i *Encyclopædia Britannica*. Henta 16. september 2013.
*troké (2009, 15. februar) i *Store norske leksikon*. Henta 16. september 2013.
* Per Einar Jensen, Verseføtter , *Versekunst*
Semje

**Semje** (av norrønt *semja*) er oftast definert som samsvar mellom to meiningar eller haldningar. Semje er etterstreba i politikk og tilhøve mellom menneske generelt. Når to eller fleire er samde om noko, er dei og komne til semje.

## Sjå òg
* konsensus

## Kjelder

*
Versefot

Ein **versefot** er den minste rytmiske eininga i ei verselinje.  Dei viktigaste verseføtene i norsk språk er

* jambe: -V  (**-** markerer trykklett staving, **V** markerer trykk, som i ban**al**)
* anapest: --V (som i milit**ær**)
* stigande peon: ---V (som i paradoks**al**)
* troké: V- (som i **fa**ger)
* daktyl: V-- (som i **sann**eleg)
* fallande peon: V---  (som i **vik**ingane)
Eilean Dubh i Kyles of Bute

**Eilean Dubh** (skotsk-gælisk for «Svartøya»), stundom kalla **Glen Caladh Island**, er ei øy like utanfor Cowalhalvøya i Kyles of Bute. Øya er rundt 300 meter lang og 19 meter over havet på det høgaste. Nesten heile øya er dekt av skog. 

Sjølv om Eilean Dubh ikkje er busett har eigarane av øya familiegravstaden sin her. Det står òg ei lykt på nordsida av øya.

Eilean Dearg ligg like nord for Eilean Dubh og Burnt Islands ligg like aust. 

## Bakgrunnsstoff
*Bilete av Caladh Harbour
The Eileans

**The Eileans** er to små, lågtliggande øyar i Newtown Bay i Millport ved Isle of Cumbrae i Skottland. 

Namnet er ei anglisering av det skotsk-gæliske *eilean* som tyder «øy». Det er uvanleg for vestkysten av Skottland at to øyar ikkje har eit eige namn og alltid vert omtalt i lag med det same namnet. 

Tre mindre skjer - Leug, the Spoig og Clach - ligg i vest. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Eileans|The Eileans]]» frå ,  den 6. februar 2010.*
Mellomfag

**Mellomfag** er eit tidlegare omgrep som blei brukt om eit fag som ein hadde teke 90 studiepoeng i. Dette tilsvara då 1,5 år studietid dersom ein tok ei årseining (60 studiepoeng) om gongen. Til dømes: Ein årseining, dvs 60 studiepoeng i matematikk ville gje eit grunnfag. 90 studiepoeng ville gje eit mellomfag. 
  
Etter mellomfag kunne ein ta hovudfag, i eit fag der ein allereie hadde mellomfag. Hovudfag utgjorde 120 studiepoeng i tillegg til dei 90 frå mellomfaget.

Som ein del av Bologna-prosessen blei gradssystemet i Noreg lagt om, og ein har i staden eit system med bachelorgrad og mastergrad.
Grunnfag

**Grunnfag** er eit tidlegare omgrep som blei brukt om eit studiefag ved universitetet der eksamen gav 20 vekttal (60 studiepoeng), tilsvarande ei årseining. Frå eit grunnfag kunne ein student gjerne halde fram med ytterlegare 10 vekttal (30 studiepoeng), eit semester til i same fag, for å få mellomfag. To grunnfag innan same fag var eit storfag, (f.eks. 1. og 2. avdeling jus).

Grunnfag, mellomfag, eventuelt storfag med førebuande prøver danna cand.mag-graden på 4 år normert studietid. Mellomfag eller storfag i eit og same fag i ein cand.mag-grad danna grunnlag for eit toårig hovudfag på 40 vekttal (120 studiepoeng), totalt 6 års utdanning. I realfag tok kandidatane normalt hovudfag på 5 år.

I 2003/2004 kom kvalitetsreforma og vekttal blei erstatta med studiepoeng etter tid-for-tid-prinsippet. Cand.mag-grada blei til bachelorgrad på 3 år. Hovudfag blei til mastergrad. Grunnfag fekk namnet årsstudium.
Glunimore Island

**Glunimore Island** er ei busetnadslaus øy rundt 5 km søraust for Kintyrehalvøya i Skottland. Ho ligg langs Sanda Island og Sheep Island.

Øya er berre 200 meter lang og er 27 meter over havet på det høgaste. Det er ei grotte på nordsida av øya. Eit rev ligg omkring øya i nord og aust. Fleire farlege grunner ligg i sundet mellom Glunimore, Sanda and Sheep Island. **Paterson's Rock** er ei anna farleg klippe rundt 1,5 km lenger aust. 

Glunimore og naboøya Sheep Island er dei viktigaste hekkestadane til lundefugl i Firth of Clyde og fuglane vender no attende frå her til Ailsa Craig, som er ein annan tradisjonelle hekkestad. Lomvi og alke hekkar òg her. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glunimore Island|Glunimore Island]]» frå ,  den 6. februar 2010.*
Transitive verb

**Transitive verb** vert kalla så for di handlinga desse  verba merkjer av, kan gå over på objektet, slik at objektet vert påverka av handlinga.

Transitive verb er til dømes:
**Eg målar huset*
**Bjørnen åt sauen.*
**Bonden har skote bjørnen.*
**Du kan selje skinnet.*

Ein tommelfingerregel for å skilje transitive verb frå intransitive, er å spørje:  Går det an å (verbet) nokon?  I døma ovanfor er svaret på eit slikt spørsmål alltid ja: Det går an å måle nokon, å ete nokon, å skyte nokon og å selje nokon.

## Sjå òg
* intransitive verb

## Kjelder
* Olav T. Beito: *Nynorsk grammatikk* Det Norske Samlaget 1986 ISBN 82-521-2801-7
Holy Isle i Firth of Clyde

**Holy Isle** (skotsk-gælisk *Eilean MoLaise*) er ei av fleire øyar i Storbritannia med dette namnet. Denne ligg i Firth of Clyde utanfor vestkysten av Skottland, i Lamlash Bay ved den større øya Arran.

Øya er kring 3 km lang og rundt 1 km brei. Det høgaste punktet er åsen *Mullach Mòr*. 

Øya har ei lang historie som heilag stad med ei kjelde eller ein heilag brønn med lækjande eigenskapar. Her finst eremittgrotta til munken St. Molaise frå 500-talet og spor etter eit kloster frå 1200-talet. Det er funne runer i taket på St. Molaise-grotta. 

Vikingane søkte lys mellom Arran og Holy Isle før slaget ved Largs.

Øya er i dag eigd av Samyé Ling buddhistsamfunn.

## Galleri

Fil:Centre_for_world_peace_on_holy_isle_with_flags.jpg|*Centre for World Peace and Health* med tibetanske flagg og stupaer
Fil:SaanenGoat_HolyIsle.jpg|Ei saanen-geit
Fil:Pony_on_holy_isle.jpg|Ein av dei ville eriskay-ponniane


## Bakgrunnsstoff
* The Holy Island Project
* Filmklipp frå øya

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Holy Isle, Firth of Clyde|Holy Isle, Firth of Clyde]]» frå ,  den 6. februar 2010.*
Strandstad

**Strandstad** er eit omgrep som gjerne blir nytta om ein mindre stad, ofte ein tettstad, med nær tilknyting til sjøen. Strandstaden oppstod gjerne ved den gode hamna i fjordbygda eller kystbygda, på ein stad for skifte av transport frå land til sjø og omvendt. Strandstaden kom gjerne ein stad der gardane i området frå før hadde naust og sjøbuer.

Talet på strandstadar auka sterkt på 1800-talet, mellom anna på grunn av oppretting av dampskipsruter langs fjordane, og høvet til å opprette landhandel frå 1850-åra.

Basis for framveksten av strandstadar i kyst-Noreg var transporten som gjekk føre seg på sjøen, og strandstadane hadde i så måte si storheitstid så lenge sjøtransport var dominerande. I dei fleste områda vil det seie til midt på 1900-talet. Ein del strandstadar utvikla seg vidare til meir urbane samfunn, og fekk etter kvart status som ladestad eller by.

Framveksten av strandstadar har klare parallellar til framveksten av stasjonsbyar langs jernbanestrekningane i Noreg.
Horse Isle

**Horse Isle** er ei busetnadslaus øy utanfor Ardrossan i Firth of Clyde i Skottland. Øya er eit naturreservat styrt av RSPB.

## Geografi
Den vesle øya ligg om lag 1 km vest for byen Ardrossan i North Ayrshire. Sjølv om ho ikkje er høgare enn 13 meter over havet, gjer ho noko vern til hamna Ardrossan. Ferja til Arran går nær Horse Isle. 

To mindre øyar, North Islet og East Islet, ligg like aust for Horse Isle og fleire mindre skjer ligg i sundet mellom øya og fastlandet. 

## Dyreliv
I dag er Horse Isle eit naturreservat. Det har status som Area of Special Protection (særskild verneområmde) og her finst mykje hekkande sjøfugl og vadefugl. Øya er viktig hekkeområde for gråmåse, sildemåse og ærfugl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Horse Isle|Horse Isle]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Borut Pahor

**Borut Pahor** () er ein slovensk sosialdemokratisk politikar, og president i Slovenia frå 2012 til 2022. Han var statsminister i Slovenia frå 2008 til 2012. I 2012 vann han presidentvalet mot den sitjande presidenten Danilo Türk og tok over som president 22. desember 2012.

## Kjelder
Inchmarnock

**Inchmarnock** (skotsk-gælisk *Innis Mheàrnaig*) er ei øy på nordsida av Sound of Bute på vestkysten av Skottland. 

## Geografi

Inchmarnock ligg vest for Isle of Bute på nordsida av Sound of Bute. Ho er rundt 3,5 km lang og har ei høgd på 60 meter over havet. Øya består hovudsakleg av ein grusrygg som går frå nord til sør. Ho er delvis skogkledd og har grotter ved kysten i nord og i sør og to små tjern. Øya høyrte tidlegare til grevskapet Bute og ligg i dag i regionen Argyll and Bute. Han må ikkje forvekslast med Inchmarnock i Aberdeenshire. 

Øya har gjeve namn til Inchmarnock Water, området som litt mellom vestsida av øya og Kintyrehalvøya. Inchmarnock Water går mellom Sound of Bute og Kilbrannan Sound i sør til Loch Fyne og Kyles of Bute i nord. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Inchmarnock|Inchmarnock]]» frå ,  den 6. februar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cand.mag.

**Candidatus magisterii**, eller **candidata magisterii** for kvinner, forkorta **cand.mag.** og også kalla **skuleembetseksamen**, har vore ei akademisk grad i Noreg, gitt i perioden 1959 til 2003. Grada kvalifiserer til adjunktstilling i det norske skuleverket, det blir i tillegg kravd praktisk-pedagogisk utdanning for adjunktar. Cand.mag.-grada vart tilbydd i fagkrinsane realfag, samfunnsfag og humanoria, og i filologiske fag. Normal studietid var fire til fem år. 

Som følgje av Bologna-prosessen og Kvalitetsreforma blir ikkje cand.mag.-grada gitt lenger i Noreg. 

## Historikk
Grada candidatus magisterii blei oppretta ved Københavns Universitet i 1883, og då  kalla *skoleembedseksamen*, etter som ho var ein føresetnad for tilsetting i latinskulen og avløysaren til latinskulen, gymnaset.

I Noreg blei cand.mag.-grada oppnådd ved bestått eksamen etter mellom 4-5 års studiar ved universitet og høgskular. Bestått ex. phil. var obligatorisk før ein kunne motta ei cand.mag.-grad. Grada gav òg rett til å ta eit *hovudfag*, som normalt tok ytterligare to år. Frå studieåret 2003–2004 var cand.mag.-grada erstatta av bachelor-grada. 

I Danmark utgjorde grada tradisjonelt normalt 5,5 års studiar. Etter gjennomføringa av Bologna-prosessen blei cand.mag. ei femårig grad, som blir omsett til engelsk som *[[Master of Arts]]*. Dei første tre studieåra fører då fram til ei bachelorgrad.

Grada cand.mag. må ikkje forvekslast med magistergrada, som i moderne tid var ei 7-årig (Noreg) eller 6-årig (Danmark) utdanning med stor vekt på den vitskapelege avhandlinga, og som var nær dagens ph.d..

## Kjelder
*
*
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Kunnskapsdepartementet: ''Gradsstruktur i høgre utdanning'', NOU 2000:14, kapittel 9
Ekvipasje

**Ekvipasje** (av fransk opphav, frå *équiper*, 'utstyre') er eit omgrep som vanlegvis blir brukt om fleire typar av kombinasjonar mellom menneske og dyr. Det kan visa til ei fargreie som vogn eller slede saman med hestar og køyar, eller til hest og ryttar saman.

I hestesport betyr ekvipasje hest og ryttar, eller hest/hestar, sulky eller vogn, og køyrar. Ein ekvipasje i voltige er sett saman av ein hest, ein longør og ein eller fleire voltigørar.

I hundesport betyr ekvipasje hund og førar, eller hund/hundespann, slede, pulk, vogn eller liknande, og førar. 

Ekvipasje blir også brukt om blind eller svaksynt og førarhund, og om politibetjent og hund, til dømes narkotikahund.

## Kjelder
Scottsboro-gutane

**Scottsboro-gutane** (engelsk: *Scottsboro Boys*) var ni mørkhuda  frå USA, som forsvara seg mot skuldingar om valdtekt i Scottsboro i 1931.
Vartdal (fleirtyding)

**Vartdal** kan vise til: 

* Tidlegare Vartdal kommune, frå 1. januar 1964 ein del av Ørsta kommune i Møre og Romsdal 
* Vartdalsstranda, det geografiske området som tidlegare Vartdal kommune i Møre og Romsdal omfatta
* Bygda Vartdal på Vartdalsstranda, i daglegtale ofte kalla Søre-Vartdal
* Bygda Nordre Vartdal på Vartdalsstranda, i daglegtale ofte kalla Nøre-Vartdal
Ørsta

**Ørsta** er ein tettstad og administrasjonssenteret i Ørsta kommune i Møre og Romsdal fylke. Tettstaden ligg ved botnen av Ørstafjorden, omkransa av Sunnmørsalpane, og har . Tettstaden omfattar heile den tettbygde delen av det tradisjonelle Ørsta sentrum og den tettbygde delen av Hovdebygda.

Ørsta er eit lokalt handelssentrum og er også eit senter innan møbel-, metallvare- og næringsmiddelindustri. Mellom anna har vegselskapet Saferoad og møbelprodusenten Fora Form kontor i Ørsta. TINE har eit meierianlegg lokalisert i Ørsta sentrum. Dette har vore truga av nedlegging som følgje av kostnadskutt, men drifta av anlegget vart vedteken ført vidare i 2016.

## Kultur
I Ørsta står monumentet Dyre Vaa laga over Ivar Aasen og monumentet Anne Grimdalen laga over Anders Hovden, som begge er fødde i Ørsta. Ivar Aasen-museet frå 1898 står i Hovdebygda sørvest for tettstaden, og er eit dokumentasjonssenter for nynorsk skriftkultur. I Ørsta ligg Møre Folkehøgskule og Ørsta vidaregåande skule. Tettstaden har symjehall, idrettsstadion og kunstgrasbane.

Her står også Ørsta kyrkje, ei langkyrkje frå 1864. Avisa *[[Møre-Nytt]]* kjem ut i Ørsta tre dagar i veka. 15 kilometer nordvest for Ørsta ligg skisenteret Ørsta Skisenter og 5 kilometer vest for tettstaden ligg museet Brudavolltunet.


Ivar Aasen-tunet.JPG|Ivar Aasen-tunet
Fil:Orsta kyrkje.JPG|Ørsta kyrkje
Fil:Brudavollhagen.jpg|Brudavolltunet


## Samferdsle
Gjennom tettstaden Ørsta går Europaveg 39 (E39), den ytre stamvegen på Vestlandet. Vegen går vidare langs Vartdalsfjorden med ferje over fjorden til Sula og Ålesund (Festøya–Solavågen). Sørover frå tettstaden går E39 via Volda til Grodås i Hornindal kommune (Kvivsvegen). Frå Ørsta sentrum går riksveg 655 gjennom Bondalen og med ferje over Hjørundfjorden (Sæbø–Lekneset) og vidare gjennom Norangsdalen til Hellesylt i Stranda kommune. Om lag 4,0 kilometer sørvest for tettstadeen Ørsta ligg flyplassen Ørsta/Volda lufthamn, nær grensa til Volda kommune.

## Sjå òg
* Ørsta kommune

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* Nettsidene til Ørsta kommune
* www.orstainfo.no - Informasjon om Ørsta og Sunnmørsalpane
Kaikoura Ranges

**Kaikoura Ranges** er to parallelle fjellkjeder som ligg nordaust på Sørøya på New Zealand.
Dei er danna langs forkastingssona på New Zealand, og kan sjåast på som den nordlegaste armen av Søralpane på Sørøya.

Fjellkjeda vart kalla «Looker-on mountains» av kaptein James Cook, men dei har fått namnet sitt etter byen Kaikoura som ligg ved den sørlege enden av den austlege kjeda, Seaward Kaikouras. Denne fjellkjeda reiser seg, og dominerer kysten like nord for byen og når det høgaste punktet sitt i det 2610 meter høge Mount Manakau.

Den lange og rette elvedalen til Clarence River skil den austlege og kystnære Seaward Kaikouras frå den vestlege, lengre og høgare Inland Kaikouras. Den sistnemnde kjeda har den høgaste toppen i kjedene, det 2880 meter høge Tapuae-o-Uenuku, omsetjinga frå maori vert det poetiske 'Fotspor til regnbogen'. Innanfor Inland Kaikouras ligg elvedalen til Awatere River, som renn parallelt med henne til Clarence.

Dei to fjellkjedene er synlege på lang fråstand, inkludert sørkysten av Nordøya.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kaikoura Ranges|Kaikoura Ranges]]» frå ,  den 7. februar 2010.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Grav aksent

**Grav aksent, &nbsp;`&nbsp;**, er eit aksentteikn brukt i mange moderne skriftspråk basert på det latinske alfabetet. Det latinske ordet *gravis* tyder «tung» og viser til ein fallande tone i motsetning til ein «skarp» tone (akutt aksent).  I norsk språk vert grav aksent ved somme høve bruka for å markere open uttale av vokalar. 

I skriftleg norsk skal grav aksent brukast i visse utanlandske namn, som Genève, Liège, Val-d’Isère.  Grav aksent kan brukast i den franske preposisjonen à i uttrykk som à jour (men ikkje i samansetningar: ajourføre), à la carte, vis-à-vis, 2 poser à 500 g. 

Vi bør òg bruke grav aksent for å skilje adverbet òg (= også) frå konjunksjonen (bindeordet) og: Han òg ville vere med. Elles kan vi bruke grav aksent ved nokre få heimlege ord, som i fòr (plogfòr) og lèt (presens av late).

Merk at det ikkje skal ikkje vere aksentteikn i franske lånord som 
*ampere, premiere, misere, barriere, bohem, tantieme*, og heller ikkje i desse uttrykka av italiensk opphav:  
*a cappella, a konto, a viso, a vista* 

I oppslagsverk o.l. kan tonelag 2 bli markert med ein grav aksent etter vokalen: å ka`ste.

## Praktisk bruk
På ein PC med Microsoft Windows og norsk tastatur skriv ein teiknet ` ved å halde «Shift» inne og trykke «\» (omvendt skråstrek). Dersom ein straks etterpå trykker tasten e, blir det ein è. Ønskjer ein berre aksentteiknet, trykker ein mellomromstasten i staden. På Macintosh er grav aksent ein daudtast, tast E12, dvs. tasten til høgre over *Å*. Trykk shift - aksenttasten, og deretter vokalen.

ISO-8859-1-bokstavkodinga inkluderer bokstavane store og små bokstavar av *à*, *è*, *ì*, *ò*, *ù*. Mange fleire prekomponerte bokstavar er tilgjengelege i Unicode. I tillegg inneheld Unicode også *modifiserande teikn grav aksent*, slik at ` kan plasserast oppå kva bokstav som helst.

## Kjelder
*Språkrådet om aksentteikn
Cirkumfleks

**Cirkumfleks** ( **^** ) (av latin *accentus circumflexus*) eller **møne** er eit aksentteikn som på norsk vert nytta for å markere lukka uttale, som i 
«fôr» (mat til dyr) og «lêr» (hud). Elles vert cirkumfleks nytta i ein del framandord og- namn: 
* château, châteauvin, 
* tête-à-tête, enquête, raison d'être
* crème fraîche
* Côte d'Azur, Rhône, Colôn entrecôte, entrepôt

## Praktisk bruk
På eit vanleg norsk tastatur skriv ein teiknet ^ ved å halde «shift» inne og trykkje på tasten til høgre for «å». Dersom ein straks etterpå trykkjer på tasten «o», vert det ein ô. Ønskjer ein berre å skrive sjølve teiknet, trykkjer ein på mellomromstasten i staden.

ISO 8859-1-bokstavkodinga inkluderer bokstavane â, ê, î, ô og û. Mange fleire bokstavar er tilgjengelege i Unicode. 

Teiknet vert nytta i ASCII for å representere ein eksponent 2^3 = 8.

## Kjelder
* Språkrådet om aksentteikn
Lady Isle

**Lady Isle** er ei lita, busetnadslaus øy i Firth of Clyde i Skottland. Det stod ein gong eit kapell tileigna Jomfru Maria på øya. I dag finst det eit fyr og ei ferskvasskjelde på øya. 

Lady Isle ligg 3,2 km sørvest for Troon. Øya er rundt 600 meter lang og er berre 6 meter over havet på det høgaste. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lady Isle|Lady Isle]]» frå ,  den 6. februar 2010.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*RCAHMS Canmore arkeologiske funn
Audi A4

**Audi A4** er ein mellomstor bil produsert av den tyske bilfabrikanten Audi sidan 1995. Han erstatta modellane Audi 80 og Audi 90. 

Audi A4 vart seld for første gong i 1995. Modellen som kom då hadde B5 karosseriet. I 1998 vart det litt forandringar. Ein kutta ut Audi-merket på framskjermen og interiøret fekk ei lita ansiktsløfting. Seint i 1999 kom Audi A4 ut, med ei noko anna formgjeving. Han har andre støytfangarar og interiøret var igjen endre. Han har dessutan nye lykter rundt heile bilen. Denne modellen vart òg levert med tåkelys, noko som elles berre dei nordamerikanske modellane vart levert med.

A4 med B6-karosseriet kom i 2000.

## Sjå òg
* Audi S4
* Audi RS4

## Bakgrunnsstoff

* Den norske Audi A4-nettstaden
* Den offisielle Audi A4-nettstaden
* Den offisielle Audi A4 USA-nettstaden
* Den offisielle Audi A4-Canada nettstaden 
* Biletgalleri over forskjellige A4 konfigurasjonar
Japansk teseremoni

**Japansk teseremoni** er ei nemning for den rituelle tilreiinga og serveringa av te utvikla i Japan med påverking frå zen-buddhismen. Teseremonien omfattar servering av grøn te, i nokre høve også eit lett eller meir omfattande måltid.

## Bakgrunnsstoff
Læreboknormalen av 1959

**Læreboknormalen av 1959** var ein revisjon av Rettskrivinga av 1938 for bokmål og nynorsk med sikte på å lage ei strammare norm for lærebøkene i skolen. 

Mange fann det problematisk at 1938-rettskrivinga hadde for mange hovudformer. Derfor vart mange hovudformer tekne ut av ordlistene eller gjort til sideformer. Eit anna formål var å roe ned språkstriden som tilnærmingslina mellom bokmål og nynorsk hadde ført til, spesielt frå riksmålshald.

## Endringar
### Bokmål
For bokmålet var dei viktigaste endringane at nokre jamstilte former vart reduserte til sideform, som i ordpara *dogg [dugg], dokke [dukke], golv [gulv], trøtt [trett], bein [ben], reim [rem], skeiv [skjev], rød [raud]. * Verb som *lakkere, plassere, trafikkere* fekk dobbel konsonant, og verbformer som *greidde, greidd* og inkjekjønsformer som *greitt, snautt* vart sideformer. 

Framfor –v var h stroken i *valp, verken, virvel*. 

Den største endirnga i bøyingsverket var at hokjønsord med konkret tyding skulle ha obligatorisk –a i bunden form. 

### Nynorsk
I nynorsk vart det mange endringar i vokalbruken for å få betre samanfall med bokmål. Former som *gjæta, skræma, serleg, bylgja, vyrdnad, sumar* vart sideformer, mens *skole, skyld, dråpe, bakket* vart jamstilte med *skule, skuld, drope, bakkut*. 

I ord som *dommar, rommet, tamme* vart forma med enkelkonsonant sideform, mens *brot-brott, skot-skott, kjøt-kjøtt* vart jamstilte. 

I infinitiv vart ending med –a og –e jamstilte, medan kløyvd infinitiv vart sideform.

## Kjelder
* Einar Lundby og Ingvald Torvik: *Språket vårt gjennom tidene* Gyldendal norsk forlag 1969
Hurunui District

**Hurunui District** er eit distrikt på austkysten av Sørøya på New Zealand, nord for Christchurch. Det er ein del av regionen Canterbury. Flatevidda er 8 660,43&nbsp;km².

Ved folketeljinga i 2006 var innbyggjartalet 10 476. Som tilfellet òg er med Waitaki District, har dette distriktet det lågaste talet av innbyggjarar med ikkje-europeisk bakgrunn på heile New Zealand, både i reine tal og høvesvis. Meir enn 95% av innbyggjarane ved folketeljinga i 2006 gav opp bakgrunnen sin som «europeisk» eller som «New Zealanders» (som kan tolkast som for ein stor del eruropearar). Lokalinnbyggjarar kunne til og med kjenna att identitetane til lokale maoriar eller asiatar som var registrerte under folketeljinga

## Byar og større busetnadar
* Amberley - administrasjonssenter i distriktet.
* Cheviot
* Culverden
* Greta Valley
* Hanmer Springs - termal/alpin feriestad.
* Hawarden
* Leithfield
* Motunau
* Parnassus
* Waiau
* Waikari
* Waipara

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hurunui District|Hurunui District]]» frå ,  den 7. februar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
* Heimesida til Hurunui District Council
Språkmøtet i Stockholm

**Språkmøtet i Stockholm** i 1869 la grunnlaget for eit språkleg samarbeid mellom dei nordiske landa. Bakgrunnen var dei skandinavistiske straumdraga i tida som gav grorbotn for tanken om ei tilnærming mellom dei skandinaviske skriftspråka. Møtet var ikkje offisielt, men det kom med visse tilråingar til offisiell rettskriving.

Blant initiativtakarane til språkmøtet var Bjørnstjerne Bjørnson. Norske forfattarar var redde for ei språkleg utvikling som kunne avgrense lesarkrinsen deira. Frå norsk side deltok Knud Knudsen og Henrik Ibsen på møtet.  

Blant dei viktigaste framlegga når det gjaldt dansk og dermed norsk språk, var framlegg om bruk av små forbokstavar i substantiva, berre 'k' for 'kj'-lyden framfor *e, æ, ø*, bruk av 'å' i staden for 'aa', og diftongane skrivne 'ej, øj'. 

Ibsen og Bjørnson gjennomførte straks dei tilrådde endringane.  Møtet fekk slik mykje å seie for utviklinga av rettskrivinga i dei nordiske landa.

## Kjelder
*Einar Lundby og Ingvald Torvik: *Språket vårt gjennom tidene* Gyldendal norsk forlag 1969
American Le Mans Series

**American Le Mans Series** er ein motorsportserie som går føre seg i USA og Canada. Serien nyttar dei same reglane som 24-timarsløpet i Le Mans og følgjeleg nyttar serien dei same fire bilklassane: Le Mans Prototypes 1 og 2, som er særbygde sportsvognprototypar, og 2 GT-klassar for produksjonsbaserte sportsbilar. Lengda på løpa varierer frå 2 timar til opptil 12 timar. American Le Mans Series vart skipa av den amerikanske forretningsmannen Don Panoz og var arrangert for fyrste gong i 1999.

## Bakgrunnsstoff
* American Le Mans Series
Rica de Oro

**Rica de Oro** (spansk 'rik på gull') er ei fantomøy som ein lenge trudde låg i det nordvestlege Stillehavet, ikkje langt unna Rica de Plata ('rik på sølv'), ei anna fantomøy. Namnet på øya har sitt opphav i den spanske oppdagingstokta på 1500-talet. Øya blei først rapportert av den spanske sjøfararen Francisco Gali, som høyrde rykta blant portugisarane i Macao i 1582. Fem år seinare fekk Pedro de Unamuno i oppdrag frå den spanske krona til å finne øya - utan å lukkast.

Fleire hundreår gjekk utan hell samstundes som øya blei avteikna på kart over Stillehavet. Sjølv om mange etter kvart tvilte på eksistensen av øya, var fleire ekspedisjonar på utkikk etter henne, mellom anna hollendaren Abel Janszoon Tasman. 

Ein trudde lenge at øya låg ein stad mellom 29°N og 35°N, medan James Cook avteikna øya på 30°N, 155°A utan at han sjølv hadde sett henne. I 1801 meinte kaptein Crespo på skipet «El Rey Carlos» at han observerte øya og plasserte henne 34°N, 169°A.

Fantomøya Rica de Oro var sist avteikna så seint som i *Times Survey Atlas* i 1922.

## Kjelder
*Stommel, Henry. 1984. *Lost Islands. The story of islands that have vanished from nautical charts*. University of British Columbia Press: Vancouver

## Bakgrunnsstoff
*Rica de Oro y de Plata; Hawaii? i The Spanish Lake (The Pacific since Magellan, Volume I) av O. H. K. Spate
Allan McNish

**Allan McNish** () er ein motorsportutøvar frå Skottland. Han har vunne 24-timarsløpet i Le Mans to gonger, i tillegg til at han fleire gongar har blitt American Le Mans Series-meister. Han har konkurrert innan DTM, FIA GT, i tillegg til Formel 1, både som utøvar for Panasonic Toyota og som testførar for Mild Seven Renault.

## Bakgrunnsstoff

*
Waimakariri District

**Waimakariri District** er eit distrikt på austkysten til Sørøya på New Zealand, nord i regionen Canterbury. Det ligg nord for Christchurch og elva Waimakariri River og er ein del av regionen Canterbury. Maorinamnet tyder *«kald elv»*.

Distriktet vart oppretta i 1989 og har ei flatevidde på 2 218,72 km². Det strekkjer seg frå Pegasus Bay i aust til Puketeraki Range i vest. I nord grensar det til Hurunui District. Ved folketeljinga i 2006 var folketalet 42 834, ein auke på 16,08% frå 2001 og 32,42% frå 1996. Dei viktigaste byane er Kaiapoi og Rangiora, i tillegg Woodend og Oxford.
Andre mindre busetnadar i Waimakariri District er Swannanoa, Cust, Ohoka, Waikuku, Sefton og Loburn. Ein ny busetnad, Pegasus, er under utvikling.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waimakariri District|Waimakariri District]]» frå , den 7. februar 2010.* 


## Bakgrunnsstoff
* Heimeside til Waimakariri District Council
* Turistinformasjon for Waimakariri
Tom Walkinshaw

**Tom Walkinshaw**  () er ein tidlegare skotsk motorsportutøvar som vart ETCC-meister i 1984. Han stifta Tom Walkinshaw Racing (TWR) i 1976. I 1991 vart Walkinshaw hyra som Engineering Director av Benetton Formula Ltd., som vart konstruktørmeister i 1994. Walkinshaw  har og vore stallsjef for Arrows.
Hoatzinfamilien

**Hoatzinfamilien** er ein biologisk familie Opisthocomidae av fuglar, og er den einaste medlemmen i ordenen **Opisthocomiformes**. Den einaste nolevande representanten er arten hoatzin (*Opisthocomus hoazin*), som lever i Amazonasbassenget og i Orinocodeltaet i Sør-Amerika. Det er identifisert mange fossile artar, medrekna ein frå Afrika og ein frå Europa.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Opisthocomidae|Opisthocomidae]]» frå ,  den 27. august 2016.*  
 
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff