open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bodega Band

**Bodega Band** er eit norsk jazzorkester skipa i i Trondheim i 1929. Det er ein del av Studentersamfundets Orkester ved Studentersamfundet i Trondheim.  

Den opphavlege sekstetten blei grunnlagd under UKA og leidd av den seinare skipsingeniøren og verftsdirektøren Johan David Behrends (1910–90) frå Bergen. Besetninga var Arnfinn Hjulstad (tenorbanjo), Behrens (fiolin), Arvid Ruud (batteri), Leif Berg Jansen (trompet), Hans Sørum (piano) og Erik Müller (tenorsax). Heimescena var «Bodegaen» i Studentersamfundet, men orkesteret turnerte elles ein del i landet. 

Bandet hadde ein av svært få kvinnelege utøvarar i pianisten Inger Mikkelsen Røsoch (1905–1997). Bodega Band fungerte som revyorkesteret under UKA og var fram til andre verdskrigen ein hyppig gjest i Sverige. Frå 1945 var leiaren og arrangøren Ragnvald Sexe sentral i utvidinga til eit 12-manns orkester. Kring 1953 var Per Dreier dirigent ei tid. Etter ei tid i dvale kom det ny giv kring 1958 med dirigenten og klarinettisten Jostein Gjersvik. Han hadde med seg trombonisten og den seinare musikkprofessoren Asbjørn Krokstad, og dessutan trommeslagaren Bonsak Schieldrop. Bandet utvikla en 17-manns besetning etter modell av Count Basie, og var rekna som eitt av dei fire–fem viktige storbanda i landet med standardlåtar på reportoiret.

Rundt 1971 kom pianisten og arrangøren Per Husby frå Oslo med, og var saman med akustikaren og bassisten Jan Tro frå Kirkenes sentral i ei kursendring med større innslag av eigen musikk. Dei blei hjelpte av utøvararar og komponistar som trompetisten og kjemistudenten Lars Martin Thomassen frå Molde, gitaristane Eirik Lie/Tor Halmrast og Torgeir Døssland på altsax og klarinett. Eit høgdepunkt var besøket i 1972 av den amerikanske trompetisten og instruktør Clark Terry.

I denne perioden hadde gruppa også turné til Reykjavík (1978), konsertar på Moldejazz (1977) og Festspillene i Nord-Norge (1973), og dessutan tre plateutgjevingar med eigen musikk, på Plateselskapet, Studentersamfundet i Trondhjem (1973, 1974 og 1977). Sidan etableringa av jazzlinja på NTNU har gruppa fått eit større tilfang av utøvarar. Jarle Førde var leiar frå 1981. Vigleik Storaas var leiar ei tid frå 1990, då bandet også fekke ei omorganisert form. Eldbjørg Raknes (vokal) og David Gald (tuba) har også medverka.

## Utgjevingar

* 1973 – *Bodega Band*
* 1974 – *Bodega Band 2*
* 1977 – *Bodega Band 3*
* 1987 – *Bodega Band Vol.* *IV*
* 1992 – *En flik av...*

### Representert på

* 2003 – *Aérien Voyage*
* 2005 – *Footprints: Jazz in Norway vol.5: 1970-1980*

## Merknadar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Bodega Band|Bodega Band]]» frå ,  den 10. mars 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Turn-EM 1969/Kvinner

**Europameisterskapen 1969 i turn for kvinner**, den 7. i sitt slag, vart avvikla i Landskrona i Sverige helga 17. og 18. mai. Utøvarar frå 19 ulike land deltok i meisterskapen.

Karin Janz frå Aust-Tyskland vann fire gullmedaljar og ein sølvmedalje. Ho sigra i mangekamp, bom, hopp og skranke. Olga Karasjova frå Sovjetunionen vann gullmedaljen i frittståande. Dei norske deltakarane Unni Holmen og Helga Braathen enda på 18. og 19. plass. 

### Mangekamp





### Bom





### Frittståande





### Hopp





### Skranke





## Kjelder
*Arbeiderbladet 19. mai 1969

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Turn-Europameisterschaften 1969 (Frauen)|Turn-Europameisterschaften 1969 (Frauen)]]» frå ,  den 10. mars 2024.*
Mouche Thomsen

**Karen Elisabeth Thomsen** (}) var ein norsk biletkunstnar kjend som **Mouche Thomsen**.

## Liv ogvirke
Nokre år før Thomsen blei fødd, flytta familien til USA, og Thomsen blei fødd i New York. I april/mai 1919 flytta dei vidare til Java, der far hennar skulle representere Det oversjøiske Selskab, og ho hadde sine første leveår. Resten av livet var ho busett i Oslo, men var mykje i utlandet, mellom anna på studiereiser til USA, Frankrike, Hellas, England og Italia. 

Thomsen blei utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole, og var deretter elev av Kai Fjeld (1939-1940) og seinare av professor Otte Sköld i Stockholm, etter at ho flykta til Sverige under krigen 

Thomsen debuterte med abstrakte måleri, men formspråket  hennar blei mer figurativt på 1950- og 1960-talet, før ho igjen fokuserte på det meir abstrakte. På 1970-talet begynte Thomsen å arbeide med store, reine, tilnærma geometriske fargeflater, og dette leidde etter kvart vidare til stripene som ho blei mest kjend for. Ho var innom både silketrykk og tresnitt, men det var som målar ho blei best kjend.

Naturen er utgangspunktet for måleria hennar. Ho uttalte sjølv at ho også måla natur, men på ein annan måte. For Thomsen kunne det vere fargane i ein plante eller havet som sette i gong ein prosess hos henne, og som ho til slutt gjorde om til vertikale eller horisontale striper.  

Ho debuterte på Statens haustutstilling i 1946 og  deltok seinare på utstillingar både i Noreg og i utlandet, mellom anna i Sverige, Tyskland, England, Spania, Italia, Polen, Jugoslavia og USA. Verka hennar er representerte mellom anna i Bergens Billedgalleri og Nasjonalgalleriet.

Thomsen var gift med den norske disponenten og kunstsamlaren Paul Støre frå 1957 frem til ho døydde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mouche Thomsen|Mouche Thomsen]]» frå ,  den 9. mars 2024.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
David Cronenberg

**David Cronenberg** () er ein kanadisk filmregissør og manusforfattar. Han er særleg kjend for grøssarfilmar, men har også verka inna ei rekkje andre sjangrar. Han er ein hovudmann bak sjangeren kroppsskrekk (), med filmar som tek for seg kroppsomforming, infeksjonar og innverknad mellom psykologiske, fysiske og teknologiske aspekt. Han er best kjend for utforskinga av slike tema i science fiction-grøssararsom *[[Shivers (1975)|Shivers]]* (1975), *[[Scanners]]* (1981),  *[[Videodrome]]* (1983) og *[[The Fly (1986)|The Fly]]* (1986).

Filmane til Cronenberg har delt både kritikarar og publikum; han er blitt lovprisa og har også skapt kontroversar gjennom avbildingar av gru og vald. Filmane hans har vunne ei rekkje prisar, som spesialjuryprisen for *[[Crash (1996)|Crash]]* ved Filmfestivalen i Cannes i 1996. Seks av filmane hans er blitt nominerte til Palme d'Or i Cannes, mest nyleg *Crimes of the Future*, som blei vist ved Cannes i 2022.

Frå 2000-talet til 2020-talet har Cronenberg samarbeidd med Viggo Mortensen om ei rekkje filmar, som *[[A History of Violence]]* (2005), *[[Eastern Promises]]* (2007), *[[A Dangerous Method]]* (2011) og *[[Crimes of the Future (2022)|Crimes of the Future]]* (2022). 

## Privatliv
Cronenberg er fødd og busett i Toronto. Han var gift med Margaret Hindson frå 1972 til dei skilde seg i 1979, dei hadde ei dotter saman, Cassandra Cronenberg. Den andre kona hans var Carolyn Zeifman, som han var gift med til ho døydde i 2017. Dei fekk to barn saman, Caitlin og Brandon. 

## Filmar i utval

* *Maps to the Stars* (2014)
* *Cosmopolis* (2012)
* *A Dangerous Method* (2011)
* *Eastern Promises* (2007)
* *A History of Violence* (2005)
* *Spider* (2002)
* *eXistenZ* (1999)
* *Crash* (1996)
* *M. Butterfly* (1993)
* *Naken luns*j (1991)
* *Tvillingskjebner* (1988)
* *Fluen* (1986)
* *Mørke krefter* (1983)
* *Videodrome* (1983)
* *Scanners* (1981)
* *The Brood* (1979)
* *Fast Company* (1979)
* *Rabid* (1977)
* *Shivers* (1975)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:no:David Cronenberg|David Cronenberg]]» frå ,  den 10. mars 2024.*  

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:David Cronenberg|David Cronenberg]]» frå ,  den 10. mars 2024.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*** 

## Bakgrunnsstoff
Annobón

**Annobón** (av og til stava **Annabon** eller **Anabon**, òg **Pagalu** eller **Pigalu**), er ei 17 km² stor øy i Guineabukta. Ho tilhøyrer Ekvatorial-Guinea som ein eigen provins.

Annobón er ei skogkledd vulkanøy med basalt- og trachyttklipper. Portugisarar oppdaga øya på nyårsdagen 1471, og gav henne namnet *Anno bom*, portugisisk for ‘Godt år’. I 1778 blei øya overført til Spania. Etter at Spansk Guinea blei sjølvstendig i 1968 er øya ein del av Ekvatorial-Guinea.

## Dyreliv
Annobonbrillefugl og annobonparadismonark er endemiske fugleartar på øya.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Annobón|Annobón]]» frå ,  den 10. mars 2024.*
Marit Kolby

**Marit Kolby** () er ein norsk ernæringsbiolog, høgskolelektor og forfattar. Ho er blant anna kjend for sine fagbøker, spesielt den bestseljande debutboka *Hva og når skal vi spise* (2022), og er høgskolelektor ved Oslo Nye Høyskole.

## Virke
Kolby er høgskolelektor og forskar ved Oslo Nye Høyskole. Ho har gjeve ut to bøker – ei kokebok og ei ernæringsfagbok – gjennom Frisk forlag, og driv ellers bloggen *Matlyst!* og ein Instagram-profil. Innan ernæring kritiserer ho blant anna ultraprosessert mat. 

Kolby har tidlegare jobba med sal og administrasjon i i kleskjeda Vero Moda.

## Privatliv
Kolby er fødd 30. september 1975. Ho har to barn. Systera Hanne Fisher er psykolog, og dei samarbeidde om den andre bokutgjevinga til Kolby, *Kokeboka – hva skal vi spise?*.

Utdanninga til Kolby inkluderer ein bachelorgrad i matvitskap frå Noregs miljø- og biovitskaplege universitet og ein mastergrad i ernæringsbiologi frå Universitetet i Oslo.

## Bibliografi
* *Kokeboka – hva skal vi spise?* (Frisk forlag, 2023) – med Hanne Fisher
* *Hva og når skal vi spise?* (Frisk forlag, 2022)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marit Kolby|Marit Kolby]]» frå , den 9. mars 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
* Forfattarprofil hos Frisk forlag
* Forfattarprofil hos Norli
Bajastormsvale

**Bajastormsvale** (*Hydrobates melania*) er ein medlem av stormsvalefamilien, Hydrobatidae. Arten lever utanfor vestkysten av Amerika, frå 39°N utanfor California sør til omtrent Guayaquilbukta.

## Skildring
Dette er ei stor og slank stormsvale, ca. 23 centimeter i kroppslengd med eit vengespenn på ca. 50 cm. Fjørdrakta er svart til sotbrun med eit gråaktig vengband som spring diagonalt over oversida av vengene. Ein annan medlem av stormsvalefamilien liknar i fjørdrakt og storleik, dette er perustormsvale (*Hydrobates markhami*). Perustormsvala kan vere vanskeleg å skilje frå bajastormsvale, ein markør kan vere det gråaktige vengebandet som vanlegvis rekk marginalt nærmare framre vengkant hos perustormsvala.

Arten er kolonihekkar på øyane utanfor den sørlege California-kysten av USA, utanfor Californiahalvøya og i California-gulfen i Mexico. Hekkeplassar er vanlegvis i fjellsprekkar, sjeldne gonger i små hòler i mjuk jord. Hòlene kan vere frå 20 cm til fleire meter djupe. Ho gjenbruker også hòler frå alkefuglar der ungane forlèt reiret tidleg. Hoa legg eit enkelt kvitt egg per hekkesesong, viss egget går tapt, blir det berre sjeldan erstatta med eit nytt hos stormsvaler. Vanlegvis skjer egglegginga mellom midten av mai og midten av juni. Begge foreldra deler på ruginga, rugetida varer rundt 45-50 dagar. Ungen blir varma i nokre dagar etter klekking til han er i stand til å termoregulere seg sjølv. Begge foreldra bidreg til å skaffe føde. Juvenile får fullt utvikla fjørdrakt etter 10 veker og forlèt reirplassen 11-12 veker etter klekking.

Bajastormsvala lever til havs utanom hekkesesongen, men finst nærare land enn dei mange andre stormsvaler. På grunn av dette kan det nokre gonger sjåast frå fastlandet. Ho gjennomfører ein migrasjon bort frå vatnet som omgir hekkekoloniane, og har, uvanleg, to overvintringsplassar. California-straumen utanfor sentrale California er det nordlege området. Det andre ligg lengre sør utanfor kysten av Mellom-Amerika, sør til Colombia og Ecuador, men kan òg treffast så langt som til 15°S utanfor Peru i nordleg vinter.

Ho lever av hovudsakleg planktoniske krepsdyr, med ein preferanse for larver av pigghummar. Ho vil også ta småfisk og innmat. Ho beitar ved hjelp av fleire teknikkar, vanlegvis ved å plukke levande bytte frå havoverflata, men kan stupedukke til minst ein meter under vassoverflata frå flukt. Bajastormsvala er observert nær mindre kvalar som driv småfisk til overflata.

### Status og vern
Bajastormsvale er ein vanleg art, populasjonen er estimert til 600&nbsp;000 kjønnsmodne individ. Birdlife International har kategorisert arten som livskraftig for Verdas naturvernunion si raudliste, sjølv om han har ein moderat tilbakegang. Stormsvala har lidd tap på nokre av øyane ho hekkar, spesielt på grunn av innførte villkattar og rotter. Restaureringsprosjekt har fjerna desse rovdyra frå fleire av øyane.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på i «[[:en:Black storm petrel|Black storm petrel]]» frå , den 10. mars 2024*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Fylkesveg 5442

**Fylkesveg 5442** i Vestland fylke går mellom Matre i Masfjorden og Ortnevik i Høyanger.

Det er ikkje bygd veg mellom Ortnevik og Nese i Vik, men på bestemde vekedagar er det båtsamband mellom Ortnevik og Vik som kan ta med bilar.

I 2019 vart det gjort endringar i fylkesvegnettet, og traséen til Fylkesveg 5442 står av fylgjande gamle fylkesvegar:
*Del av *[[gamle Fylkesveg 92 i Sogn og Fjordane]]*: Ortnevik – Hest – gamle fylkesgrensa mot Hordaland ved Stordalsvatnet (44,2 km)
**Fylkesveg 381 i Hordaland* mellom Matre i Masfjorden kommune og den gamle fylkesgrensa mot Sogn og Fjordane ved Stordalsvatnet (15,2 km) 

## Historikk
I 1930-åra hadde Høyanger kommune berre lokale grendevegar på sørsida av Sognefjorden. Etter at kommunane Kyrkjebø og Lavik var slått saman til Høyanger kommune 1963 fekk innbyggjarane i den tidlegare Lavik kommune ein mykje lengre veg til kommunesenteret enn før. Derfor blei det vedteke å byggja veg frå Ikjefjord til Svartemyr, med ferje vidare til Nordeide, saman med ein gjennomgåande veg for grendene i Høyanger sør for Sognefjorden.

Etter ein del diskusjonar om kvar vegen skulle gå blei han bygd ut i etappar. I 1970 blei 3,9 km gammal veg mellom Bjordal og Leirnes oppgradert, traséen Hest–Bjordal blei seinare del av Fv92. 1972 blei 3,5 km mellom Leirnes og Svartemyr teke i bruk saman med ferjesambandet Svartemyr-Nordeide, og same året vart vegen Vamråk–Mjølvik teken i bruk. På dette tidspunktet hadde Ikjefjord vegløysing til Oppedal ferjekai i Ytre Oppedal og ferjesambandet Lavik-Oppedal-Brekke.

Med åra etterpå vart fleire strekningar ferdigbygde: i 1976 Bjordal–Søreide, 1980 Mjølsvik–Ortnevik, og ferjesambandet Ortnevik-Nordeide opna i 1982. Det siste stykket, mellom Søreide og Vamråk blei teke i bruk 1985.

## Kommunar og knutepunkt

* Matre i Masfjorden
* *Matredal bru I* over Matreselva (33 m)
* Fossen bom (vinterstengd Fossen-Halsen)
* *Haugehøl bru* over Matreselva (22 m)
* *Kleivhølen bru* over Matreselva (25 m)

*Stordalsvatnet
**→ veg til Stordalen fjellstove
* Krokevasselva bom (vinterstengd Krokvasselva-Førde)
* *Krokevasselva bru* over Krokevasselva (30 m)
*Bjørkelia
*
* Nystølen
* Førde bom (vinterstengd Førde-Krokvasselva)
* Blombakktunnelen (303 m)
* Dørefjelltunnelen (800 m)
* Halsen bom (vinterstengd Halsen-Fossen)
* Hest → Sørsidevegen til  Ytre Oppedal i Gulen kommune (30,3 km)
*
*Bjordal
** Bjordal kyrkje
* Bjordalstunnelen (1,6 km)
*Søreide
* Søreidetunnelen (1,9 km)
*Vamråk
* Vamråktunnelen (240 m)
*Mjølsvik
*Endepunkt Ortnevik ferjekai
**→ Kommunal veg vidare til Ortnevik
***→  Ortnevik kyrkje
**→  Vik-Ortnevik-Måren-Nordeide-Høyanger (ikkje alle avgangar kan ta bilar, bilplass må reserverast. Sjå Skyss.)

## Kjelder
Nanna Storjohann

**Nanna Storjohann** () var ei norsk prestekone og sedskapsforkjempar. Ho var ein av føregangsfigurane innanfor sedskapsarbeidet i Kristiania mot slutten av 1800-talet.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Nanna Storjohann hadde bakgrunn frå ein solid akademisk borgarheim i Bergen med sterke band til leiande samfunnsskikkelsar i samtida, blant anna Bjørnstjerne Bjørnson og Lyder Sagen. Ho engasjerte seg tidleg i arbeidet for vanskelegstilte, og medverka i 1866 til etableringa av barneheimen Anna Jebsens Minde i Bergen.

### Sjømannskirken i London
Saman med ektemannen flytta Storjohann i 1868 til London, der Johan Storjohann bygde opp den nyetablerte norske Sjømannskyrkja. Der hadde fru Storjohann rolla som vert for dei mange gjestane til misjonen.

### Tilbake i Kristiania
I 1873 flytta familien tilbake til Noreg og Kristiania, der dei arbeidde med Hauges minde på Grünerløkka som base. I Kristiania engasjerte Storjohann seg i sedskapsarbeidet, og besøkte blant anna kvinner som sat fengsla. Under kampen mot den offentlege prostitusjonen i midten av 1880-åra var ho ei sterk røyst, og ho ble også vald inn i styret i Kristiania sedskapsforeining då ho blei stifta.

### Nanna Storjohanns Minde
Nanna Storjohann skipa kvitebandsheimen *Hjemmet for enligstillede kvinner*. Denne blei i 1912 vidareført av eldsjela Ólafía Jóhannesdóttir som *Nanna Storjohanns Minde* i Langgata 36. Frå 1924 til 1940 låg Nanna Storjohanns Minde i Sagveien 28, i bygninga der Arbeidermuseet held til i dag (2020).

## Familie
Nanna Storjohann var dotter av rektor Hans Holmboe (1798–1868) av slekta Holmboe og Welgjerd Endriette Løberg (1805–89). Ho blei gift i Bergen 6. juni 1862 med sjømanns- og fengselspresten Johan Cordt Harmens Storjohann (1832-1914, grunnleggaren av den norske sjømannsmisjonen). Ho var mor til læraren og barnebokforfattaren Marie Michelet (1866–1951) og forfattaren og kvinnesaksforkjemparen Kaja Isaachsen (1873–1954).

Nanna Storjohann er gravlagd på Vår Frelsers gravlund i Oslo.

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nanna Storjohann|Nanna Storjohann]]» frå , den 10. mars 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
* Norsk biografisk leksikon: Nanna Storjohann, besøkt 10/3 2023.
* Lokalhistoriewiki.no: slekta Storjohann, besøkt 10/3 2023.
Baby Johannessen

**Baby Andrea Johannessen** () var ein norsk høgrepolitikar, organisasjonskvinne, kvinnesaksforkjempar og journalist. Ho hadde ei lang rekkje med verv i Høgre, Norsk Kvinnesaksforening, Europarørsla, Den katolske kyrkja i Noreg, Noregs Kristne Råd, Riksmålsforbundet og fleire andre organisasjonar, og var aktiv i den offentlege debatten i Noreg gjennom fleire tiår. Ho var ein av deltakarane i det mykje omtala kvinnekuppet i Asker 1971.

## Liv og virke
Etter studium i statsvitskap arbeidde Johannessen som journalist og redaksjonssekretær i *[[Norsk Ukeblad]]* (1960–61), *[[Illustrert Familieblad]]* (1961–62), *Arbeidsgiveren* (1964–79) og *Skoleforum* (fra 1979), og var bidragsytar til tidsskriftet *[[St. Olav tidsskrift|St. Olav]]*. 

Johannessen hadde ei rekkje verv i kvinnerørsla i 1960- og 1970-åra, bl.a. som landsstyremedlem, sentralstyremedlem og sekretær i Norsk Kvinnesaksforening, redaksjonssekretær i *[[Kvinnesaksnytt]]* og som styremedlem i lokallaget Oslo Kvinnesaksforening. Ho var aktivt engasjert i Høgres kvinnerørsle, og var blant anna med i likestillingsutvalet til Høgre som avgav innstillinga *Likestilling – likeverd – likeansvar*. 

Johannessen var svært aktiv i Europarørsla tidleg i 1970-åra, og i forkant av EU-avrøystinga i 1994 var ho igjen aktiv i Europarørsla, blant anna som grunnleggjar av Europarørsla i Asker og Bærum, eit av dei største lokallaga i organisasjonen. 

Johannessen konverterte til katolisismen i 1960-åra og var aktiv i Den katolske kyrkja i Noreg, blant anna som delegat til fleire kongressar for katolske legfolk og som representant i Noregs Kristne Råd (1991–1999); ho deltok ofte i offentleg debatt om den katolske kyrkja, med kritiske synspunkt på kvinnesynet til kyrkja og markerte seg heilt frå 1960-åra som tilhengjar av modernisering av kyrkja, og blei skildra som «en av de mest frittalende katolikker i Norge»; ho var aktiv i den reformvennlege kyrkjegruppa Også vi er Kirken og engasjerte seg blant anna for kvinnelege katolske prestar og at prestar skulle kunne gifte seg. 

I 1973 trekte Johannessen seg som sekretær og sentralstyremedlem i Norsk Kvinnesaksforening etter usemje med resten av sentralstyret om abortsaka. Ho var i 1970- og 1980-åra ein av dei fremste kvinnelege politikarane i Asker Høgre, og blei i 1974 1. nestleiar («1. viseformann»); i 1989 melde ho og to andre kvinner seg ut av Asker Høyre, og grunngav det med at det var vanskeleg for kvinner å nå fram med sitt syn i partiet, og ho blei då skildra som ein av dei mest sentrale kvinnene i Asker Høgre. Ho hadde også styreverv i Asker Riksmålsforening og Asker kunstforening. Johannessen deltok i samfunnsdebatten om et stort tal tema; *[[Morgenbladet]]* omtala ho i 1979 som «den alltid årvåkne og tidvis refsende Baby Johannessen».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Baby Johannessen|Baby Johannessen]]» frå , den 9. mars 2024.*
Kjersti Germeten

**Kjersti Germeten** () var ein norsk skodespelar, dokkeførar og dokkemakar. Ho var ein sentral skikkelse i norsk figurteater.

## Familie
Kjersti Germeten var dotter av filmkritikaren Else Germeten (1918–92) og embetsmannen Gunnar Germeten (1918–95) frå Stavanger. Komponisten Gunnar Germeten jr. (1947-1999) var bror hennar.

Germeten var sambuar med scenografen Christian Egemar.

## Utdanning
Etter examen artium tok Germeten ein bachelor-eksamen i sosiologi ved University of Hawaii, og studerte også keramikk, skulptur, vev og drama ved det same universitetet. Ho utdanna seg dessutan i biletvev ved Statens Lærerskole i forming, og underviste i 1968 i vev ved Ila sikringsanstalt.

## Kunstnerisk virke
Germeten var i store delar av teaterkarrieren sin knytt til Oslo Nye Teaters dokketeater. Den fyrste oppsetjinga ho medverka i var *Smørbukk og dragen*, som hadde premiere 17. mai 1969. Etter kvart hadde ho også regi på mange oppsetjingar; det gjaldt blant anna stykket *Speiltrollet*, som var skrive av Else Færden og hadde urpremiere på Oslo Nye Dukketeater 19. september 1986.

Dokkespelaren Marianne Edvardsen fortalde i eit intervju i 2014 at Kjersti Germeten starta ein «gateklubb» for borna i sitt eige nabolag, der ho lærte borna å lage dokker og spele med dei. Edvardsen var ti år gammal då ho blei med i «gateklubben» til Gemeten, og det var dette som påverka det seinare yrkesvalet hennar. Seinare blei Edvardsen og Germeten kollegaar ved Oslo Nye Teater. Der samarbeidde dei blant anna om å utvikle konseptet «babyteater» for heilt små barn, som blei ein stor suksess ved teateret. Dei utarbeidde også publikumssuksessen *Oksen Ferdinand*, som Edvardsen fortsette å framføre etter at Germeten døydde i 2004.

Kjersti Germeten døydde på scena under ei framsyning på Den Nationale Scene i Bergen.

## Priser og utmerkingar
Kjersti Germeten blei tildelt Teaterkritikerprisen for 1983/1984 for oppsetjinga *Den hvite selen*, som ho hadde laga saman med broren sin Gunnar Germeten jr. Denne oppsetjinga var basert på ei tekst av Rudyard Kipling. Kjersti Germeten var ansvarleg for både manus, dokker og regi, mens broren hadde komponert musikken til oppsetjinga.

I 1994 mottok Germeten Oslo bys kunstnarpris, og i 2000 mottok ho Teskjekjerringprisen. Ho blei også tildelt Tyrihansprisen, som er æresprisen til UNIMA-Noreg for betydeleg innsats for figurteaterkunsten.

I 2003 blei Germeten utnemnd til æresmedlem av Norsk Skuespillerforbund.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjersti Germeten|Kjersti Germeten]]» frå , den 10. mars 2024.*
Else Germeten

**Else Germeten** () var ei norsk organisasjonskvinne, filmkontrollør og politikar for Arbeidarpartiet.

Germeten studerte engelsk og litteratur i Noreg og seinare psykologi i USA.

Frå 1959 til 1969 var Germeten leiar i Norges Husmorforbund. I 1970 blei ho tilsett i Statens Filmkontroll. I 1978 blei ho sjef i filmkontrollen, og sat i stillinga til ho gjekk av med pensjon i 1987. Som filmkontrollsjef gjorde ho seg særleg merka i 1980, då filmen *[[Profeten Brians liv og historie]]* blei forboden i Noreg. Frå 1979 til 1984 var Germeten medlem av Den Norske Nobelkomite. Ho sat i Pressens Faglige Utvalg og ei rekkje andre utval og styre.

Germeten var gift med embetsmannen Gunnar Germeten (1918–95) og mor til teaterkunstnaren Kjersti Germeten (1942–2004), læraren Frode Germeten (f. 1949) og komponisten Gunnar Germeten jr. (1947–1999).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Else Germeten|Else Germeten]]» frå , den 10. mars 2024.*
Taytu Betul

**Taytu Betul** () var keisarinne av Etiopia (1889–1913), gift med Menelik II.

Familien hennar var den regjerande familien i provinsen Semien. Ho hadde vore gift fire gongar tidlegare då ho gifta seg med kong Menelik av Shewa, den framtidige keisaren.

Taytu Betul er kjend for rolla si i samband med grunnlegginga av Addis Abeba. Plasseringa til byen blei vald av keisarinne Taytu Betul og grunnlagd av keisar Menelik II i 1887.

UNESCO har inkludert Taytu Betul i si oversikt over viktige kvinner i afrikansk historie.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Taytu Betul|Taytu Betul]]» frå , den 10. mars 2024.*
Turn-EM 1967/Kvinner

**Europameisterskapen 1967 i turn for kvinner**, den 6. i sitt slag, vart avvikla i Amsterdam i Nederland helga 27. og 28. mai. Utøvarar frå 21 ulike land deltok i meisterskapen.

Věra Čáslavská frå Tsjekkoslovakia vann alle fem gullmedaljane. Dei norske deltakarane Torunn Isberg og Ann Mari Hvaal enda på 22. og 25. plass i mangekampen. 

### Mangekamp





### Bom





### Frittståande





### Hopp





### Skranke





## Kjelder
*Arbeiderbladet 29. mai 1967
Nanna Michelet

**Nanna Michelet** () var ein norsk agronom og sosialarbeidar.

## Bakgrunn
Nanna Michelet var dotter av kvinnesaksforkjemparen Marie Michelet og teologiprofessoren Simon Michelet. Ho var kalla opp etter mormora si Nanna Storjohann. Både mormora og foreldra hennar var tilhengjarar av at kvinner skulle ta del i samfunnslivet, og var alle tre aktive innan velgjerdsarbeid og avhaldsrørsla.

Michelet hadde to systrer: Den eldre Bolette (Bodhild) Christine og den yngre Julie (Caroline Julie Magdalene). Bolette gifta seg i 1912 med den tyske presten Theodor Eduard Burkhardt og flytta til Tyskland. Julie Michelet blei tilsett ved The Art Institute of Chicago i 1925, og i 1931 opplyste jubileumsskriftet som blei gjeve ut i anledning 50-årsjubileet for studentkullet til faren, at Julie då hadde stillinga som «Keeper of Muhammedan Art» ved museet.

## Utdanning
Michelet studerte ved Landbrukshøgskolen på Ås, og blei i 1916 den fyrste kvinnelege landbrukskandidaten i Noreg.

## Sosialarbeid
Faren til Michelet grunnla i 1920 det såkalla «Studentersettlementet» i Fossgården på Grünerløkka i dåverande Kristiania. I 1924 gjekk Nanna inn som leiar for Studentersettlementet.

## Bibliografi (utval)
* *Christian Müller : 17.4.1904 - 8.2.1933*, Oslo (1934): et minneskrift om sosialarbeideren Christian Müller

## Prisar og utmerkingar
I 1964 blei Nanna Michelet tildelt Kongens fortenestemedalje i gull for sitt arbeid som settlementsleiar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nanna Michelet|Nanna Michelet]]» frå , den 10. mars 2024.*
Andreea Răducan

**Andreea Mădălina Răducan** () er ein rumensk tidlegare turnar som vann fem gullmedaljar i verdsmeisterskapane 1999 og 2001, samt ein gullmedalje for Romania i lagtevlinga under Sommar-OL 2000.

Răducan var med då Romania sigra i lagtevlinga i så vel Turn-VM 1999, som i Sydney-OL 2000 og i Turn-VM 2001. I 1999 vart ho også verdsmeister i frittståande og tok sølv i bom. Ved dei olympiske sommarleikane i Sydney bidrog ho sterkt til at Romania kneip fyrsteplassen i lagtevlinga framom det russiske mannskapet. Deretter gjekk ho heilt til topps i mangekampen, men ei veke seinare vart ho diskvalifisert då det i ei prøve vart funne restar av eit forbode stoff. Til sist i leikane vann ho sølv i hopp-øvinga. Frå Turn-VM 2001 reiste ho med tre gullmedaljar; bom, frittståande og med lag, dessutan fekk ho bronsemedaljen i mangekampen og i hopp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Andreea Răducan|Andreea Răducan]]» frå ,  den 11. mars 2024.*  
*
Annette Vilhelmsen

**Annette Vilhelmsen** () er ein dansk politikar og tidlegare partileiar for Socialistisk Folkeparti. Ho var medlem av Folketinget frå 2011 til 2015, og var vald inn frå Fyns Storkreds. 

Vilhelmsen blei vald til leiar av Socialistisk Folkeparti 13. oktober 2012, då ho tok over for Villy Søvndal. Ho trekte seg 30. januar 2014 etter å ha mista støtta i partiet på grunn av statleg nedsal i Dong Energy, noko Vilhelmsen var for. Samstundes trekte ho partiet ut av regjeringa. 

Vilhelmsen var nærings- og vekstminister frå 16. oktober 2012 til 9. august 2013. Då tok ho over som sosial-, barne- og integrasjonsminister, ein post ho hadde fram til 3. februar 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Annette Vilhelmsen|Annette Vilhelmsen]]» frå , den 11. mars 2024.*
Ida Auken

**Ida Margrethe Meier Auken** () er ein dansk politikar for Socialdemokratiet. Ho har vore vald til Folketinget frå Københavns storkrins sidan 2007. Auken blei i 2011 miljøvernminister for Socialistisk Folkeparti i den fyrste regjeringa til Helle Thorning-Schmidt. Då Auken fråtredde i 2014, melde ho overgang til Radikale Venstre. I 2021 gjekk ho til Socialdemokratiet.

## Liv og virke
Auken er dotter av presten, europaparlamentsmedlemmen og den tidlegare folketingsmedlemmen Margrete Auken og professor emeritus i litteraturhistorie Erik Aksel Nielsen. Den tidlegare miljøvernministeren og formannen i Socialdemokratiet, no avdøde Svend Auken, var morbroren hennar.

Auken har teologisk embetseksamen frå Københavns Universitet frå 2006. Etter studia hadde ho praksis som sjukehusprest ved Rigshospitalet i København og som fengselsprest. Dei teologiske interessene hennar dreier seg om forholdet mellom religion og politikk. Ho har vore ekstern lektor ved Københavns Universitet og undervist ved Folkeuniversitetet i København. Før ho blei vald til Folketinget, arbeidde ho som redaktør i forlaget Alfa, som gjev ut teologisk litteratur.

Auken blei nominert til Folketinget frå Esbjerg krins til folketingsvalet i 2005, men blei ikkje vald. Ho har vore vald til Folketinget frå Københavns storkrins sidan 2007. Ho var miljøpolitisk talskvinne i Socialistisk Folkeparti i fleire år, leia det miljøpolitiske utvalet i partiet 2005–2007, og sat i energiutvalet og kulturutvalet til Folketinget 2007–2011. Etter at Socialistisk Folkeparti gjekk ut av regjeringa i januar 2014, melde dei avtroppande ministrane Auken og Astrid Krag overgang til høvesvise Radikale Venstre og Socialdemokraterne. Auken er sidan attvald til Folketinget.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ida Auken|Ida Auken]]» frå , den 11. mars 2024.*
Natalja Kutsjinskaja

**Natalja Aleksandrovna Kutsjinskaja** () er ein russisk tidlegare turnar frå Leningrad som representerte Sovjetunionen. Ho vann tre gullmedaljar ved Turn-VM 1966 og to i Sommar-OL 1968. 

17 år gammal vann Kutsjinskaja medalje i alle seks tevlingane ved verdsmeisterskapen i Dortmund hausten 1966. Ho vann øvingane bom, frittståande og skranke, medan det vart sølv i mangekampen bakom Věra Čáslavská og i lagkampen, samt bronse i hopp. Året etter fekk ho med seg to sølvmedaljar frå europameisterskapen i Amsterdam. Under dei olympiske sommarleikane 1968 i Mexico-byen vart ho olympisk meister på bom og i lagkampen med Sovjetunionen. I tillegg tok ho bronse i mangekampen og i frittståande.

Ho utvandra til USA i 1990-åra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Natalja Alexandrowna Kutschinskaja|Natalja Alexandrowna Kutschinskaja]]» frå ,  den 11. mars 2024.* 
*
Laimdota Straujuma

**Laimdota Straujuma** () er ein latvisk politikar som var statsminister i Latvia frå 22. januar 2014 til ho trekte seg 7. desember 2015. Ho blei etterfølgd av Māris Kučinskis 11. februar 2016.

## Bakgrunn
Straujuma har ein doktorgrad i økonomi frå Universitetet i Latvia. Ho har arbeidd ved Institutt for økonomi ved Det latviske vitskapsakademiet.

## Politisk virke
I 1999 blei Straujuma visestatssekretær i landbruksdepartementet og året etter statssekretær, ein post ho hadde til desember 2006. Frå januar 2007 til desember 2010 var ho statssekretær i regional- og kommunaldepartementet. Frå januar til oktober 2011 var ho visestatssekretær i departementet for miljøvern og regional utvikling. I oktober 2011 blei ho landbruksminister i regjeringa til Valdis Dombrovskis. Partiet Vienotība nominerte ho til regjeringsposten. I januar 2014 blei ho medlem av partiet.

Etter at Valdis Dombrovskis gjekk av som statsminister, blei Straujuma 6. januar 2014 beden om å danne regjering av president Andris Bērziņš. Ho overtok som statsminister den 22. januar 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Laimdota Straujuma|Laimdota Straujuma]]» frå , den 11. mars 2024.*
Mai al-Kaila

**Mai Salem Hanna al-Kaila** () er ein palestinsk lege, diplomat og politikar, og den fyrste kvinna som hadde stillinga som helseminister i Palestina. Ho har ein doktorgrad i folkehelse og helseadministrasjon. Ho leia Palestinian Medical Council i eigenskap av helseminister.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Mai Salem Hanna al-Kaila blei fødd den 8. april 1955 i Jerusalem på den jordanske Vestbreidda. Ho fekk si grunnleggjande og forberedande utdanning ved skuler i Birzeit, og si vidaregåande utdanning ved *Private College* i Ramallah. Ho studerte sjukepleie ved Augusta Victoria Hospital i Jerusalem. Ho studerte medisin ved Universitetet i Granada i Spania og oppnådde ein bachelorgrad frå dette, deretter spesialiserte ho seg innan obstetrikk og gynekologi ved University of California, San Francisco i USA og oppnådde ein mastergrad. Ho oppnådde sin doktorgrad i folkehelse og epidemiologi frå Universitetet i Chile.

### Karriere
Al-Kaila arbeidde som ålmennlege ved Palestine Red Crescent Hospital i Jerusalem i obstetrikk- og gynekologiprogrammet. Ho har fremma jobbar og stillingar, då ho var føreleser ved Al-Quds-universitetet i folkehelseavdelinga, og ved SN sin hjelpeorganisasjon for palestinske flyktningar i Midtausten (UNRWA) som leiar av *Motherhood and Childhood Program*.

I 1994 blei al-Kaila utnemnd til den palestinske delegasjonen for å delta i Verdskonferansen om kvinner i 1995 i Beijing.

Al-Kaila blei utnemnd til ambassadør for Palestina til Chile den 31. oktober 2005. Ho fortsette i denne rolla fram til ho blei utnemnd til ambassadør for staten Palestina til Italia den 1. oktober 2013. 

Den 4. desember 2016 vann al-Kaila fram i vala til Det palestinske revolusjonsrådet, som blei haldne under den sjuande konferansen til Fatah, og blei medlem av det.

Den 13. april 2019 avla al-Kaila den konstitusjonelle eiden for den palestinske presidenten Mahmoud Abbas som helseminister i regjeringa til Mohammad Shtayyeh.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mai al-Kaila|Mai al-Kaila]]» frå , den 12. mars 2024.*
Turn-EM 1977/Kvinner

**Europameisterskapen 1977 i turn for kvinner**, den 11. i sitt slag, vart avvikla i Praha i dåverande Tsjekkoslovakia helga 13. og 14. mai. Utøvarar frå 23 ulike land deltok i meisterskapen.

Rumenske Nadia Comăneci forsvarte europameister-tittelen i mangekamp frå Skien to år før. Ho vann også ein gullmedalje i skranke. Jelena Mukhina frå Sovjetunionen vann tre gullmedaljar: bom, skranke, frittståande, i den sistnemnde øvinga delte ho fyrsteplassen med landskvinna Marija Filatova. Nelli Kim, også ho Sovjetunionen, vart tildelt gullmedaljen i hopp.

Romania sine utøvarar trekte seg frå dei to siste apparat-finalane då Comăneci vart frådømt sigeren i hopp-finalen, etter ein protest frå Sovjetunionen.

Dei norske deltakarane Hanne Kraft-Johanssen, Trine Andresen og Janne Bore vart høvesvis nummer 33, 48 og 59.

### Mangekamp





### Bom





### Frittståande





### Hopp





### Skranke





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Turn-Europameisterschaften 1977 (Frauen)|Turn-Europameisterschaften 1977 (Frauen)]]» frå ,  den 12. mars 2024.*  

*Arbeiderbladet 16. mai 1977
Jelena Zamolodtsjikova

**Jelena Mikhailovna Zamolodtsjikova** () er ein russisk tidlegare turnar frå Moskva som vann to gullmedaljar i Turn-VM 1999 i Tianjin og to gullmedaljar i dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney. Åra 2000, 2001 og 2002 bidrog ho mykje til dei russiske triumfane i lagtevlinga ved dei tre europameisterskapane i perioden. I niårsperioden 1998-2006 sanka ho 9 medaljar i fire ulike europameisterskap, 7 medaljar i fem ulike verdsmeisterskap og 4 medaljar i to olympiske leikar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elena Zamolodchikova|Elena Zamolodchikova]]» frå ,  den 12. mars 2024.*
The McCalmans

**The McCalmans** var ein skotsk folkemusikktrio. Gruppa blei danna i 1964, og turnerte uavbrote fram til ho blei oppløyst i 2010. Musikken til gruppa bygde på  trestemmig harmoni, humor og respekt for den skotske songtradisjonen. 

The McCalmans har i alt hatt fem medlemmer sidan byrjinga. Ian McCalman, Hamish Bayne og Derek Moffat var dei tre opphavlege medlemmene. Hamish Bayne forlet gruppa i 1982, og blei erstatta av Nick Keir. Då Derek Moffat døydde i 2001, blei han erstatta av ein venn av gruppa gjennom mange år, Stephen Quigg.

Gruppa har opptredd i heile Europa og i USA, Canada, Australia, New Zealand, Bermuda, Kenya, Belize og tilmed på Falklandsøyene. 

I Skottland har The McCalmans opptredd i seks store tv-seriar og radioseriar i BBC Radio.

Medlemmane har også drive med separate prosjekt. Ian McCalman har drive eit musikkstudio, medan Stephen Quigg og Nick Keir har opptredd som solistar og Nick Keir arbeidde med skodespel og film.

## Diskografi
The McCalmans spelte inn 22 album. I tillegg er det kome ut gjenutgjevingar og samlealbum.

* *All in One Mind* (1968)
* *Singers Three* (1969)
* *Turn Again* (1970)
* *No Strings Attached* (1971)
* *An Audience With The McCalmans* (1973)
* *Smuggler* (1975)
* *House Full* (1976)
* *Side By Side By Side* (1977)
* *Burn The Witch* (1978)
* *The Best Of The McCalmans* (1979)
* *The Ettrick Shepherd* (1980)
* *At Your Service* (1980)
* *Bonnie Bands Again* (1982)
* *Ancestral Manoeuvres* (1984)
* *Scottish Songs* (1986)
* *Peace and Plenty* (1986)
* *Listen To The Heat* (1988)
* *Flames On The Water* (1990)
* *Songs From Scotland* (1991)
* *Honest Poverty* (1993)
* *In Harmony* (1994)
* *Festival Lights* (1995)
* *High Ground* (1997)
* *Keepers* (1999)
* *Hard Night’s Day* (2000)
* *Where the Sky Meets the Sea* (2002)
* *Tangled Web* (2004)
* *Scots Abroad* (2006)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:The McCalmans|The McCalmans]]» frå ,  den 12. mars 2024.*
Ela Gandhi

**Ela Gandhi** () er ein sørafrikansk politikar som representerer African National Congress (ANC). Ho er av indisk avstamming og er barnebarn av Mahatma Gandhi.

Under apartheid blei Gandhi nekta å drive politisk verksemd og blei plassert i husarrest i ni år.

Frå 1994 til 2004 sat Gandhi i det sørafrikanske parlamentet.

Gandhi var gift med ANC-politikaren Mewa Ramgobin, som døydde i 2016. I 2021 blei dottera deira Ashish Lata Ramgobin kjend skuldig i grovt bedrageri og dømd til sju års fengsel.

## Prisar og utmerkingar
I 2002 blei Gandhi tildelt den internasjonale fredsprisen til Kristi Samfunn. Fem år seinare blei ho tildelt Padma Bhushan av indiske myndigheiter. I 2014 blei ho æra som ein veteran av Umkhonto we Sizwe. Den indiske ambassaden i Washington, D.C. inviterte Gandhi til å tale til over 15 000 indiske studentar i USA i avgangsklassen 2020 gjennom ein digital avslutningsseremoni. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ela Gandhi|Ela Gandhi]]» frå , den 12. mars 2024.*
Kirsten Brosbøl

**Kirsten Brosbøl** () er ein dansk sosialdemokratisk politiker. Ho var medlem av Folketinget 2005–2019 og miljøvernminister i Danmark i 2014–2015.

## Liv og virke
Brosbøl vaks opp i Odder som dotter av muraren og skomakaren Lars Peter Brosbøl og sjukepleiaren Bente Skødt Jensen. Ho gjekk amtsgymnaset i Odder og tok mastergrad i freds- og konfliktstudium ved University of Sussex i 2003 og kandidatgraden i statsvitskap ved Roskilde Universitetscenter i 2005.

Brosbøl var praktikant og rådgjevar for dei danske sosialdemokratane i Folketinget og Europaparlamentet 2001–2005. I 2005 blei ho vald inn i Folketinget frå Århus amtskrins, som etter strukturreformen i 2007 inngjekk i Østjylland storkrins. Ho har vore Socialdemokratiet sin ordførar for forsking og høgare utdanning, matvarer og likestilling. Ho har vore medlem av den parlamentariske forsamlinga til Europarådet. Ho tilhøyrer krinsen rundt Mette Frederiksen. Hüseyin Arac møtte som varamedlem av Folketinget då Brosbøl var i barselspermisjon i 2010–2011. Brosbøl var miljøvernminister i den andre regjeringa til Helle Thorning-Schmidt 2014–2015. I 2017 sa ho frå seg attval ved neste folketingsval.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirsten Brosbøl|Kirsten Brosbøl]]» frå , den 11. mars 2024.*
Astrid Krag

**Astrid Krag Kristensen** () er ein dansk politikar (S). Ho var minister i den fyrste regjeringa til Mette Frederiksen frå 27. juni 2019 til 15. desember 2022, fyrst som sosial- og innanriksminister, deretter som sosial- og eldreminister.

Krag har vore vald til Folketinget frå Sjællands storkrins sidan 2007 og helseminister 2011–2014, og melde overgang frå Socialistisk Folkeparti til Socialdemokraterne ved si fråtreding som minister.

## Bakgrunn
Krag er dotter av ein tekstforfatter og ein gymnaslærar. Ho er gift med Andreas Seebach, kjend som rapperan AndyOp. Paret har barn saman, og er busatt på Amager. Krag har studentereksamen frå Tørring Amtsgymnasium frå 2001 og studium i statsvitskap frå Københavns Universitet. Ho har arbeidd i barnehage, skuleverket og heimepleien.

## Karriere
Krag var elevrådsformann på gymnaset og formann i ungomspartiet til Socialistisk Folkeparti 2005–2007. Sidan 2007 har ho vore vald til Folketinget frå Sjællands storkrins, etter å ha blitt nominert frå Roskilde krins. Krag var helseminister i den fyrste regjeringa til Helle Thorning-Schmidt 2011–2014. I 2012 var ho kandidat til formannsposten i Socialistisk Folkeparti, men tapte mot Annette Vilhelmsen i uravrøystinga. Etter at Socialistisk Folkeparti gjekk ut av regjeringa i januar 2014, melde dei avtroppande ministrane Astrid Krag og Ida Auken overgang til høvesvis Socialdemokraterne og Radikale Venstre. Same år blei Krag nominert til Folketinget for Socialdemokraterne frå Greve krins i Sjællands storkrins.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Astrid Krag|Astrid Krag]]» frå , den 12. mars 2024.*
Skeise-VM 2002 i sprint-firkamp

**Verdsmeisterskapen 2002 i sprint-firkamp på skeiser** vart avvikla laurdag 19. og sundag 20. januar i Vikingskipet på Hamar. Meisterskapen var den 33. i sprint-firkamp. 74 utøvarar, 42 karar og 32 kvinner, deltok i meisterskapen.

Jeremy Wotherspoon frå Canada sigra i tre av distanseløpa og vart verdsmeister for tredje gong, Hiroyasu Shimizu frå Japan var bestemann på sundagens 500-meter. Kanadiske Catriona Le May vann dei to 500-meterane i kvinneklassa og vart verdsmeister i sprint for andre gong, fire år etter den førre triumfen. Belarusiske Anzjelika Kotjuga og tyske Sabine Völker gjekk inn til siger på kvar sin 1000-meter.

## Verdsmeisterskapen 2002 i skeise-sprint/Menn



Dato: 19./20. januar

### 500 meter




### 1000 meter




### 500 meter




### 1000 meter




## Verdsmeisterskapen 2002 i skeise-sprint/Kvinner



Dato: 19./20. januar

### 500 meter




### 1000 meter




### 500 meter




### 1000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen sprint 2002|Wereldkampioenschappen schaatsen sprint 2002]]» frå ,  den 12. mars 2024.*
Lea Wermelin

**Lea Wermelin** () er ein dansk politikar og statsvitar frå Socialdemokratiet. Ho var miljøminister i den fyrste regjeringa til Mette Frederiksen i tidsrommet 27. juni 2019–15. desember 2022. 

Wermelin har vore vald inn til Folketinget frå Bornholms storkrins sidan 18. juni 2015.

## Bakgrunn
Wermelin er fødd i Rønne og vaks opp på Bornholm som dotter av folkeskulelærar Hans Wermelin og sjukepleiar Bodil Wermelin. Ho gjekk på Bornholms Gymnasium frå 2001 til 2004 og blei cand.scient.pol. frå Københavns Universitet. Wermelin har arbeidd som lærarvikar ved Søndermarksskolen på Frederiksberg frå 2004 til 2005 og som studentassisten i Utanriksministeriet frå 2008 til 2010. Ho har óg vore i praksis hos Mellemfolkeligt Samvirke i 2008 og DR i 2010. Hos Mellemfolkeligt Samvirke arbeidde ho med utvikling av lokaldemokrati i Tanzania. I DR var ho knytt til fjernsynsprogrammet *Deadline* som planleggjar. Wermelin bur i København, men etter å ha blitt kritisert under folketingsvalkampen i 2015 har ho også hus i Sandvig på Bornholm, der ho bur i helgene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lea Wermelin|Lea Wermelin]]» frå , den 12. mars 2024.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Lea Wermelin|Lea Wermelin]]» frå , den 12. mars 2024.*
Silje Nes

**Silje Nes** (fødd 25. november 1980 i Leikanger) er ein norsk musikar og lydkunstnar som bur i Bergen og Berlin. Ho har bakgrunn frå klassisk piano, blåseinstrument og slagverk, og på albumet sitt «Ames Room» frå 2008 spelte ho sjølv alle instrument. 

Ho har gitt ut to album på britiske Fat Cat Records, og har også gitt ut eigen musikk på vinyl på eige selskap, Noko Ana. 

Silje Nes arbeider også som grafisk designar og har mellom anna vunne pris for design av boka om kunstnaren Kjartan Slettemark - Kunsten å falle, publisert av Skald forlag.
Diplomaten Mona Juul

**Mona Juul** () er ein norsk diplomat og politikar (Ap). I perioden 2019-2023 var ho ambassadør ved den norske SN-delegasjonen i New York.

Juul er oppvaksen i Sparbu i Steinkjer kommune. Saman med sin ektemann Terje Rød-Larsen spelte ho ei nøkkelrolle under dei hemmelege forhandlingane som førte til Oslo-avtalen. Fredsavtalen blei signert den 13. september 1993 i Washington, DC, mellom Israel og PLO. Juul og resten av teamet i Oslo fokuserte i forhandlingane på å vere meklar og tilretteleggjarar, vel vitande om at ein fredsavtale om konflikten mellom Israel og PLO måtte vere skapt av motstanderne sjølv. Juul og Rød-Larsen blei tildelt prisen Årets Peer Gynt i 1994.

Under Jens Stoltenberg si første regjering, frå 2000 til 2001 var Juul statssekretær for utanriksminister Thorbjørn Jagland i Utanriksdepartementet. Frå 2001 til 2004 var ho norsk ambassadør til Israel og 2005 til 2010 avløysande ambassadør for den faste norske delegasjonen til SN i New York. Ho vakte internasjonal merksemd i august 2009, då eit intern notat til Utanriksdepartementet blei lekka til *[[Aftenposten]]*. I notatet kritiserte ho generalsekretær i SN Ban Ki-moon for manglande leiareigenskapar.

Frå 2011 til 2014 var Juul ekspedisjonssjef i Utanriksdepartementet, og frå 2014 til 2018 var ho norsk ambassadør i London. 

Juul er gift og har to barn saman med politikar og diplomat Terje Rød-Larsen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mona Juul|Mona Juul]]» frå , den 12. mars 2024.*
Auður Auðuns

**Auður Auðuns** () var ein islandsk jurist og politikar for Sjálfstæðisflokkurinn (Sjølvstendepartiet). Ho var den fyrste kvinnelege juristen (1935), den fyrste kvinnelege ordføraren (1959) og den fyrste kvinnelege ministeren (1970) på Island.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Auður var yngste barn av Jón Auðunn Jónsson. Faren var bankfunksjonær, engasjert i lokalpolitikken og alltingsmann frå 1919 til 1937. Han representerte det konservative partiet Íhaldsflokkurinn og seinare Sjálfstæðisflokkurinn.

Auður tok studenteksamen ved Menntaskólinn í Reykjavík i 1929. Så studerte ho juss og avla, som fyrste islandske kvinne, juridisk embetseksamen ved Háskóla Íslands i 1935.

Frå 1940 til 1960 var Auður advokat i mødrehjelpsnemnda i Reykjavík.

### Politisk virke
Auður var vararepresentant til Alltinget i 1947 og 1948. I 1959 blei ho vald som medlem av Alltinget for Sjálfstæðisflokkurinn (Sjølvstendepartiet). Ho vann seinare attval og var alltingsmedlem til 1974. Frå 1946 til 1970 var ho også kommunepolitikar i Reykjavík. Saman med Geir Hallgrímsson var ho ordførar i Reykjavík frå november 1959 til oktober 1960. Også i lokalpolitikken var Auður føregangskvinne og var den fyrste kvinnelege ordføraren på Island.

Frå 10. oktober 1970 til 14. juli 1971  var Auður justis- og kyrkjeminister i regjeringa til statsminister Jóhann Hafstein. Dette var fyrste gongen at ei kvinne fekk ein ministerpost på Island.

Internasjonalt representerte Auður Island i Generalforsamlinga til SN i 1967 og leia den islandske delegasjonen ved kvinnekonferansen til SN i Mexico by i 1975.

### Utmerkingar
I 1961 blei Auður utnemnd til storriddar av Den islandske falkeordenen.

Auður var aktiv i Kvenréttindafélag Íslands og blei utnemnd til æresmedlem i anledning 70-årsjubileumet til foreininga i 1985.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Auður Auðuns|Auður Auðuns]]» frå , den 10. mars 2024.*
Mona Juul

**Mona Juul** kan visa til:
* Diplomaten Mona Juul (f. 1959), norsk diplomat og Ap-politikar
* Politikaren Mona Juul (f. 1967), dansk politikar for Det Konservative Folkeparti