open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kosa Dvukh Pilotov

**Kosa Dvukh Pilotov** er ei lang og smal øy i Tsjuktsjarhavet. Ho ligg utanfor kysten av Tsjukotkahalvøya i Tsjukotka autonome okrug i Russland. 

Øya er 52,5 km lang, men berre i snitt 1 km brei. Ho er ein lang sandbanke eller odde mellom Tsjuktsjarhavet og Tynkurgynlagunane (Тынкургын) og Tynkergynpilgyn (Тынкэргынпильгын). Desse er isdekte det meste av året. 

Namnet Kosa Dvukh Pilotov (russisk skrift *коса Двух Пилотов*) tyder neset til to pilotar, og er oppkalla etter Carl Ben Eielson og Earl Borland som omkom her i ei flyulukke i 1929.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kosa Dvukh Pilotov|Kosa Dvukh Pilotov]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Skipsvrak nær Kosa Dvukh Pilotov 
*** Kystsona ved Nordishavet
Leif Vatle

**Leif Vatle** () er ein lokalhistorikar og forfattar som bur på Valestrand på Osterøy i Hordaland. Han voks opp på Votlo som låg i Haus kommune.

Han har skrive mange kronikkar, særleg om litterære emne.	

## Bøker han har gjeve ut

* Kornet (1980)	
* Forntun, Osterøy museum (1981)
* Hamre kyrkje (1986)
* Gruvedrift på Osterøy (1988)
* Torvtaking på Osterøy (1991)
* Osterøyboka (1997)
Max Tundra

**Max Tundra** er artistnamnet til den engelske elektroniske musikaren, songaren og musikkprodusenten Ben Jacobs.

Som ung lærte han å spele piano. Han fatta interesse for elektronisk musikk da han kjøpte seg ein Amiga 500 med eit musikkprogram. Jacobs sende etter kvart ut ein demo til 50 plateselskap. Dei einaste interesserte var Warp Records, som gav ut maxi-singelen *Children At Play* i 1998.

Max Tundra har så langt gitt ut to album: *Some Best Friend You Turned Out To Be* frå 2000 og *Mastered By Guy At The Exchange* frå 2002. Begge desse fekk god omtale av Pitchfork Media. Det sistnemnde albumet var den første Max Tundra-utgivinga der nesten alle spora innehelde vokal, av Jacobs sjølv og systera hans Becky. Hans tredje album er planlagde utgitt i oktober 2008.

Max Tundra var ein av dei siste artistane som spelte inn ein «Peel session» for John Peels radioprogram før Peels død i 2004. Max Tundra er sjølv programleiar for eit ukentlig radioprogram på den ikkje-kommersielle radiokanalen Resonance FM, kalla «Max Tundra's Rotogravure».

## Albumliste
* 2000 Some Best Friend You Turned Out To Be
* 2002 Mastered By Guy At The Exchange

## Referansar
Kunasjir

**Kunasjir** (russisk Кунаши́р; japansk 国後島, *Kunashiri*, tyder 'svart øy' på ainu) og er den sørlegaste øya i Kurilane. Ho er kontrollert av Russland, men Japan har òg kravt herredøme over øya.
Ho ligg mellom sunda Kunasjir, Catherine, Izmena og Sør-Kuril. Kunasjir er synleg frå den nærliggande japanske øya Hokkaidō og mellom desse ligg Nemurosundet. Øya har ei hamn ved Juzjno-Kurilsk, det administrative senteret i Juzjno-Kurilskij-distriktet og er den største busetnaden på øya. Administrativt høyrer ho til Sakahlin oblast. 

Øya har eit areal på 1490&nbsp;km², er 123 km lang og 4 til 30 km brei. 

Kunasjir er forma av fire vulkanar som ein gong var forskjellige øyar før dei kom i saman i lågtliggande område med innsjøar og varmekjelder. Alle vulkanane er framleis aktive, Tiatia (1819 moh.), Smirnov, Mendelejev (Ruasu Dake) og Golovnin.

Øya består av vulkanske og krystallinske bergartar. Klimaet er monsunaktig. Vegetasjonen består hovudsakleg av gran, furu og blandingslauvskog med lianar og kurilsk bambuskratt. Fjella er dekte av bjørk og sibirsk dvergfuru, urter eller bert fjell. 

Det vart funne trekjerner av hundreårgamle eiker (*Quercus crispula*) i juli 2001 på Kunasjir.

Hovudnæringa på øya er fiske og fiskeindustri. 

## Historie
I 1789 var Kunasjiri åstadane for Menasji-Kunasjir-opprøret der ainufolket gjorde opprør mot japanske handelsfolk og kolonistar. 

Den russiske sjømannen Vasilij Golovnin prøvde å kartlegge og utforske øya i 1819, men vart arrestert av japanske styresmakter og sat to år i fengsel. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kunashir|Kunashir]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Bilete 
** Geografisk data
** Ikkje lov å fly til Kunasjir
Kutuzov

**Kutuzov** er den største øya i elva Ussuri, eit omstridd område på grensa mellom Russland og Kina. Øya var tidlegare ein del av Kina og vart då kalla Daxitong dao. Sovjetunionen tok over øya under Manchukuo-regjeringa. Øya vart verande russisk etter fallet til Sovjetunionen. Republikken Kina (Taiwan) annerkjenner ikkje dette eller andre landområde som vart overført til Sovjetunionen eller Russland etter 1931.
Hafrsfjord bru

**Hafrsfjord bru** er ei bru som går frå Kvernevik i Stavanger kommune til Jåsund i Tananger krets i Sola kommune. Opphavleg var ho ei steinbru bygd på 1920-talet, men på 1960-talet blei det bygd ei ny bru som blir brukt i dag. Brua er om lag 500 meter lang.
Partenogenese

**Partenogenese** (frå gresk *partheno* - jomfru og *genesis* - fødsel) eller **jomfrufødsel** er, i biologien, ei kjenning for ein særskild form for formeiring. Individ med denne reproduktive strategien legg egg som veks til levedyktige vaksne individ utan først å verte befrukta av nokon hann. Organismar som praktiserer partenogenese vert kalla **partenogenetiske**.

Ein kjenner partenogenese frå ei rekkje organismegrupper og i fleire variantar. Organismar med **syklisk partenogenese** varierer mellom kjønna og ukjønna formeiring i periodar - til dømes er dei fleste bladlus partenogenetiske gjennom sommaren, men formeirar seg kjønna ut mot hausten. Det er kjend få reint partenogenetiske dyr - hjuldyrordenen *Bdelloidea* er det einaste dømet på ei dyregruppe som har heldt seg partenogenetisk over ei lengre periode med tid; ulike overslag tyder på at dei kan ha klart seg utan kjønna formeiring for så mykje som 40 og 80 millionar år.

Sidan avkom av partenogenetisk formeiring berre har fått arvemateriale frå ein forelder, vil det vera genetisk heilt likt mor si. Ein partenogenetisk bestand vil difor ha langt mindre genetisk variasjon enn ein kjønna ein av same storleik. Ein reknar med at dette er årsaka til at så få kjende organismegrupper har klart å halda seg reint partenogenetiske over tid; trass i at strategien produserer meir avkom på kort sikt vil ikkje desse ha det naudsynte mangfaldet i arvematerialet til å kunne tilpassa seg nye levekår.

## Kjelder
* Freeman, Scott & Herron, Jon C. (2007): *Evolutionary analysis* Pearson Education Inc.
* Brusca & Brusca (2002): *Invertebrates* Sinauer Associates
Artisten Vulva

**Vulva** er ein elektronisk musikk-duo frå Storbritannia, starta i 1993 av Tim Hutton og Thomas Melchior. Som Vulva har dei gitt ut musikk på Richard D. James og Grant Wilson-Claridges plateselskap Rephlex. Dei har også gitt ut musikk saman i sideprosjektet *Yoni* (sanskrit for vulva), på Jonah Sharps selskap Reflective.

Dei to har seinare gitt ut musikk som *Soul Capsule* saman med Baby Ford. Tim Hutton har i tillegg ein musikk-duo kalla *Sugardaddy* med Groove Armadas Tom Findlay, og han har også vore medverkar på fleire av Groove Armadas album.

## Albumliste
### Som Vulva
* 1993 From The Cockpit 
* 1994 Mini Space Vulvette E.P. (12-tommar)
* 1996 Birdwatch 
* 1996 Doggy Bag (12-tommar) 
* 1997 Vulvic Yonification

### Som Yoni
* 1994 My Little Yoni
* 1994 Yoni (12-tommar) 
* 1996 Space Cadet (12-tommar) 
* 1996 Untitled (12-tommar) 
* 1997 Suck On This (12-tommar)
Baltoro Muztagh

**Baltoro Muztagh** er ei fjellkjede på grensa mellom Pakistan og Kina. Ho er ein del av Karakoram-kjeda, og ligg nord og aust for Baltoro-breen. Her ligg K2 (8611 moh.), verdas andre høgaste fjell, i  tillegg til tre andre fjell med ei høgd på over 8000 meter.

Høgaste delen av fjellkjeda dannar grensa mellom Kina og Pakistan. Sørdelen ligg i pakistanske Gilgit-Baltistan i Pakistan og norddelen i den kinesiske regionen Xinjiang.

I tillegg til dei fire fjella over 8000 meter (K2, Gasherbrum I, Broad Peak og Gasherbrum II) finn ein ei rekkje slåande fjellformasjonar i denne fjellkjeda, som Muztagh Tower, Uli Biaho og Trango Towers.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Baltoro Muztagh|Baltoro Muztagh]]» frå ,  den 4. august 2008.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baltoro Muztagh|Baltoro Muztagh]]» frå ,  den 24. mars 2010.*  
 

## Bakgrunnsstoff
La Ronciere-øya

**La-Ronciere-øya** (russisk Остров Ла-Ронсьер, *Ostrov La-Ronsier*) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho vert òg stundom kalla *Ronserøya*. 

La Ronciere-øya har eit areal på 478 km². Ho ligg ved 81° N og 61° E. Det høgaste punktet er 431 meter over havet. Ho er nesten heilt dekt av is bortsett frå to små område på kysten i nordaust og i vest. 

La Ronciere-øya ligg nord for Wilczek land og mellom dei ligg eit 8 km breitt sund. 

Øya vart namngjeve av den austerrisk-ungarske nordpolekspedisjonen etter kaptein La Ronciere Le Noury, ein fransk kurer for keisar Frans Josef av Austerrike-Ungarn.

På nokre kart står La Ronciere-øya oppført som Whitneyøya etter den amerikanske polfararen Harry Whitney. Namnet vart gjeve under Ziegler-Fiala-ekspedisjonen, men dei austerriksk-ungarske utforskarane namngav øya først. 

## Nærliggande øyar
* 6 km sørvest for La Ronciere-øya og 4 km nord for Wilczek land ligg den vesle øya **Ostrov Geidzj** (Остров Гейдж) eller **Geddesøya**. Ho er berre om lag 1 km lang og vart kalla opp etter den skotske polarforskaren sir Patrick Geddes. Øya vart òg kalla **Haydenøya** (Остров Гайдана; Ostrov Gajdana) etter den amerikanske geologen Ferdinand Vandeveer Hayden av Ziegler-Fiala-ekspedisjonen. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:La Ronciere Island|La Ronciere Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Plassering
** http://links.jstor.org/sici?sici=0018-246X(197703)20%3A1%3C121%3ATIWO1A%3E2.0.CO%3B2-F & [Kaptein La Ronciere Le Noury](http://links.jstor.org/sici?sici=0003-049X(19710820)115%3A4%3C317%3AMAMTMO%3E2.0.CO%3B2-N)
The Freesound Project

**The Freesound Project** er ein nettstad med creative commons-lisensierte lydfiler, meint hovudsakleg til bruk i musikk-komposisjon. Lydfilene blir opplasta til sida av brukarane, og kan vere alt frå reine utandørsopptak eller syntetiserte lydeffektar. Alle bidrag er lasta opp med ein Creative Commons Sampling Plus-lisens, og kan bli tagga med metadata, slik at andre brukarar lett kan finne fram filer etter f.eks. stil eller geografi. Bidrag er ikkje heilt frie, slik som på Wikipedia, men må bl.a. krediterast opplastar ved bruk.

Prosjektet blei offisielt starta 5. april 2005, av musikkteknologi-gruppa ved Pompeu Fabra-universitetet i Barcelona.

Den første kjende lovlege bruken av lydfiler frå The Freesound Project i spelefilm er *[[Children of Men]]* frå 2006, som nytta eit fire sekundar langt opptak av ein person som skrik.

Per 21. mai 2008 hadde prosjektet 50&nbsp;000 lydar i databasen.

## Bakgrunnsstoff
* The Freesound Project
* Musikkteknologi-gruppa ved Pompeu Fabra-universitetet
Lisij

**Lisij** (russisk Лисий остров, tyder ‘Reveøya’) er ei lita øy nær Nakhodka i Nakhodkabukta i Japanhavet i Russland.

Lisij vernar bukta, særleg den vestlege delen av bukta, frå det opne havet. 

Lisij ligg om lag ein kilometer frå oljehamna Nakhodka.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lisy Island|Lisy Island]]» frå , den 4. august 2008.*
Luigiøya

**Luigiøya** (russisk Остров Луиджи; *Ostrov Luidzji*) er ei øy i Frans Josefs land i Russland.

Luigiøya har ei overflate på 371&nbsp;km² og er dekt av isbrear. Det høgaste punktet på øya er 442 meter over havet.

Luigiøya høyrer til Zitsjy Zemlja, ein undergruppe av Frans Josefs land. Det ligg smale sund mellom Salisburyøya i nordaust, Champøya i søraust og Luigiøya.

Den breie kanalen i vest vert kalla Markhamkanalen etter den britiske utforskaren admiral sir Albert Hastings Markham.

Luigiøya vart kalla opp etter den italienske fjellklatraraen og utforskaren hertug Luigi Amedeo av Abruzzi.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plasseringa
*** islands.unep.ch 
*** Historiske data
MacKlintokøya

**MacKlintokøya** eller **MacClintokøya** (russisk Остров Мак-Клинтока; *Ostrov Mak-Klintoka*) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. 

Øya er nesten sirkelforma og har ei lengd på 33 km. Ho har eit areal på 612 km² og er nesten heilt isdekt. Det høgaste punktet er 512 meter over havet. 

MacKlintokøya ligg heilt opp til Galljaøya i vest og det smale Negrisundet går mellom dei. Det nordlegaste punktet på øya er Mys Grili (Greelyneset). Det søraustlegaste punktet er Mys Oppoltsera.

MacKlintokøya er kalla opp etter den irske utforskaren Francis Leopold McClintock.

## Nærliggande øyar
* **Ostrov Aldzjer** (Остров Алджер), **[[Algerøya i Russland|Algerøya]]** ligg nord for McClintockøya og mellom dei ligg eit 3 km breitt sund. Den mislukka amerikanske Ziegler-Baldwin-ekspedisjonen i 1901 overvintra på øya. 
* **Ostrov Brjejdi** (Остров Брейди), **Bradyøya** er ei relativt stor øy. Ho er stort sett dekt av is og ligg nordvest for McClintockøya. Mellom dei ligg det 6 km breie Aberdaresundet. Det høgaste punktet på øya er 381 meter over havet. Ho er kalla opp etter John Green Brady som var guvernør i Alaska 1897-1906. Mys Vize er det nordlegaste neset på øya og er kalla opp etter den russiske polareksperten Vladimir Wiese.
* Like sør for McClintockøya ligg ei gruppe småøyar kalla **Ostrova Borisika**.
* 5 km sør for McClintockøya ligg **Ostrov Ogord** (Остров Огорд), **Aagaardøya**. Denne øya vart oppdaga i 1873 av den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen og kalla opp etter nordmannen Andreas Zacharias Aagaard som var kjøpmann og konsul for Austerrike-Ungarn i Tromsø.

## Kjelder

*Gunnar Horn, FRANS JOSEFS LAND, *Norge – tidskrift om vårt land* (juli 1931)
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:MacKlintok Island|MacKlintok Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* [Geografi](http://links.jstor.org/sici?sici=0016-7398(189406)3%3A6%3C492%3AANOTGO%3E2.0.CO%3B2-C)
* Bilete
* Fugleliv
Marstein fyrstasjon

**Marstein fyr** i Austevoll kommune i Vestland er eit kystfyr som vart bygd i 1887. 

Marsteinen er ein holme som ligg ved inngangen til Korsfjorden og dermed innseglinga til både Bergen og Hardangerfjorden. Fyret består av eit kvitt betonghus med tårn. Den franske linsa som vart montert då fyret vart oppført er framleis i bruk, sjølv om han har skår frå skot under den andre verdskrigen. Det finst òg eit bifyr i same tårn med raudt lyst. 

Fram til 1916 hadde fyret ein nautofon som vart nytta som tåkelur, medan radiofyr, som hadde ei rekkjevidd på 50 natuiske mil var i drift til 1923. 

Fyret vart automatisert i 1987 og avfolka i 2002. Etter avfolkinga overtok Austevoll kommune Marsteinen samt fyret i august 2006.

Både næringslivet, Austevoll kommune og regjeringa har sett av midlar til å gjere Marsteinen til ein turistattraksjon. Utfordringa er den vêrharde plasseringa ytst i havgapet og dårleg tilkomst. 

Fyret er eit av dei mest vêrutsette fyra langs norskekysten, noko dei mange forlisa i nærleiken er bevis på. I januar 2005 vart delar av bygningane på Marsteinen sterkt skadde av ekstremvêret Inga. 

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff

* Heimesida til Marstein fyr
* Heimside frå radioamatøraktivitet frå Marstein fyr, i august 2000 (engelsk)
Makanrusji

**Makanrusji** er ei lita øy i den nordlege delen av Kurilane i Russland og består av ein sovande eller utdøydd stratovulkan som stig 1169 meter over havet. Makanrusji ligg 28 km frå Onekotan og mellom dei ligg Det fjerde Kurilsundet. Makanrusji ligg derfor bak den noverande aktive vulkanbogen i Kurilane. 

Administrativt høyrer øya til Sakhalin oblast i Russland. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Makanrushi|Makanrushi]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Volcano World: Northern Kurile Islands 
*** Oceandots: Makanrushi

## Bakgrunnsstoff
* Index Mundi: Makanrushi
Labirintovyjeøyane

**Labirintovyjeøyane** (russisk Лабиринтовые острова; *Labirintovyje Ostrova*) er ei gruppe med flate øyar i Pjasinobukta i Karahavet i Russland. Dei ligg ved munningen av elva Pjasina ved 73° 50' N og 86° 45' E.

Øyane dannar ei kompakt gruppe og har oppstått frå elvesediment. Rogozyna er den største og sørlegaste av øyane og er 15 km lang. Andre øyar er Tsjajek og Bolsjoj Labyrintovy. Alle øyane er myrlendte og dekte av tundravegetasjon og innsjøar. 

Det omliggande havet er dekt av pakkis med noko poljnia om vinteren og sjølv om sommaren er det mykje isflak i havet. 

Klimaet er arktisk med lange bitre vintrar og ein kort varmare periode der isen så vist får tid til å smelte før det frys på att. 

Øyane høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet. Det er mykje akvatisk liv i myrene, særleg fulgeliv. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Dibner VD, Zakharov V.V. Острова Карского моря. Karahavet Islands. // Острова Советской Арктики. / / Soviet Arctic Islands. Геология СССР, т. XXVI. Geology of the USSR, so XXVI. М., Недра, 1970, с. M., Nedra, 1970, s. 196-207. 
*** Naturreservat 
*** Radiokontakt 


## Sjå òg
* Karahavet
Karakoram

**Karakoram** er ei fjellkjede i grenseområdet mellom Pakistan, Kina og India, meir spesifikt i regionane Gilgit, Ladakh og Baltistan. Ho er ei av dei største fjellkjedene i Asia, og blir oftast rekna som ein del av Himalaya. Karakoram husar mange spektakulære og høge fjell, som K2, Masherbrum, Gasherbrum-gruppa, Muztagh og Trango-massivet. Kjeda har over seksti toppar som er høgare enn 7000 meter.

Karakoram-kjeda er om lag 500 kilometer vid, og er det området i verda utanom polarområda som har størst innhald av isbrear.

*Karakoram* tyder «svart grus» på tyrkisk. Mange av breane er dekte av grus og slam.

## Sjå òg
* Høgaste fjell i verda

## Bakgrunnsstoff
* Bilete frå Karakoram
* Adventure Photographs Karakoram 
* Satellittbilete og kart over Karakoram


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karakoram|Karakoram]]» frå , den 4. august 2008.*
Makar-øya

**Makar** (russisk Остров Макар; *Ostrov Makar*) er ei øy i Laptevhavet i republikken Sakha i Russland. Ho ligg i bukta der Jana munnar ut, om lag 30 km frå kysten i sør og 21 km nord for Sjelonskijøyane.

Makar er flat og myrlendt. Ho har nokre små innsjøar og ei landtunge som peikar austover. Ho har ei lengd på 11 km og er 6 km på det breiaste. Øya, som Muostakhøya lenger vest i Buor-Khaja-bukta, er utsett for kraftig erosjon.

Janabukta er utsett for det harde arktiske klimaet med mange stormar og snøstormar. Havet i bukta er dekt av tjukk is om lag åtte månader av året. 

I 1986 vart det funne bisonbein frå kvartærtida av Ju. A. Jarlykov på Makar.

Det ligg ein russisk polarstasjon på Makar. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Makar Island|Makar Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Geografiske data
** Plassering
** Bilete av Makar
** Bilete av polarstasjonen på Makar.
Malyj Begitsjev

**Malyj Begitsjev** (russisk Малый Бегичев) er ei øy i Laptevhavet i Russland. Ho har eit areal på 15&nbsp;km². Øya er 5,4&nbsp;km lang og ligg i Khatangabukta (russisk Хатангский залив).

Berre 8,5&nbsp;km lenger aust ligg den større Bolsjoj Begitsjev. Ho er mykje større og har eit areal på 1764&nbsp;km². Grensa mellom Krasnojarsk kraj og republikken Sakha går mellom dei to øyane og Malyj Begitsjev høyrer til førstnemnde.

Begge øyane er kalla opp etter den russiske polarutforskaren Nikifor Begitsjev.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* William Barr, *The First Soviet Convoy to the Mouth of the Lena*.
* http://www.erlib.com/Владлен_Троицкий/Записки_Харитона_Лаптева
Malyj Tajmyr

**Malyj Tajmyr** (russisk Малый Таймыр eller «Vesle Tajmyr») er ei øy i Laptevhavet i Russland. Ho ligg søraust for Severnaja Zemlja og nordaust for Tajmyrhalvøya. Like nordvest fors eg ligg den mindre Starokadomskijøya. 

Malyj Tajmyr har eit areal på 232 km² og ligg ved . Vilkitskijsundet går sør for Malyj Tajmyr og er dekt av pakkis gjennom den lange og harde vinteren. Det er òg mykje isflak i havområdet rundt øya gjennom den korte sommaren mellom juni og september. 

Malyj Tajmyr høyrer til Krasnojarsk kraj og er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatetet i Russland og Europa. 

Malyj Tajmyr var oppdaga av Boris Vilkitskij i 1913. Tidlegare vart øya kalla **Tsarevitsj Aleksej-øya** eller berre **Aleksejøya**, etter son til tsar Nikolaj II av Russland. Men etter oktoberrevolusjonen i 1917 vart ho gjeven namnet Malyj Tajmyr. I 2005 vart det framsett eit forslag av styresmaktene i Krasnojarsk kraj om å gjenninføre det opphavlege namnet på øya. 

Nord for Malyj Tajmyr ligg ei øy kalla **Ostrov Oktiabrenok**.

Malyj Tajmyr må ikkje forvekslast med Tajmyrøya i Karahavet.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maly Taymyr Island|Maly Taymyr Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Naturreservat
*** Tidlegare namn: http://eng.www.r24.kadastr.ru/search/?text=severnaya+zemlya&all_regions=&document_type=&select=0  &http://forum.alexanderpalace.org/index.php?topic=5606.0;prev_next=next
*** Laptevhavet
Mjuk trafikant

**Mjuk trafikant** er samlenemninga for umotoriserte trafikantar, det vil seie fotgjengarar, syklistar, skigåarar, barnevogn-, rullestol-, sparkbrukarar og så bortetter.
Nemninga *mjuk* refererer til at mjuke trafikantar er spesielt utsette for trafikkuhell gjennom motoriserte («harde») trafikantar (bilar, motorsyklar osv.).

Nemninga blir òg ofte brukt i samanhengar med miljøkonsekvensane til trafikken, sidan mjuke trafikantar verken bidreg til drivhuseffekten eller sur nedbør.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Myk trafikant|Myk trafikant]]» frå , den 4. august 2008.*
Mednyj

**Mednyj** (russisk о́стров Ме́дный), stundom kalla **Koparøya**, er den nest største øya (etter Beringøya) i Kommandørøyane aust for Russland. Dei andre øyane i øygruppa er langt mindre. 

Øya vart ikkje busett før tidleg på 1900-talet då aleutarar kom frå Attu Island i Aleutane til Mednyj.

Øya er 56 km lang og mellom 5 og 7 km brei. Ho har eit areal på 186 km². Det høgaste punktet på øya er 640 meter over havet. Den årlege middeltemperaturen er 2,8 °C. Om lag 100 meter nordvest for øya ligg *Beversteinane* (Бобровые камни på Russisk), to småøyar som er knytt saman av eit eid og som har ei total lengd på 1 km. 

Øya vart utforska av Vitus Bering under ekspedisjonen hans i 1741. Mot slutten av 1800-talet vart busetnaden Preobrazjenskij grunnlagd av aleutarane som flytta hit frå Attu Island.

I 1867 var øya ein del av salet av Alaska til USA, men Russland heldt seinare på kontrollen over øya. I 1970 vart alle innbyggjarane på øya flytta til naboøya Beringøya. Fram til 2001 var det ein militær grensepost på øya og sidan den gong har øya vore utan innbyggjarar. Kvart år vert det halde vitskaplege undersøkingar av dyre- og plantelivet på øya. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Medny Island|Medny Island]]» frå , den 4. august 2008.*
Medvezjiøyane

**Medvezjiøyane** eller *Bjørnøyane* (russisk Медвежьи острова; *Medvezji ostrova*) er ei øygruppe i Aust-Sibir-havet i republikken Sakha i Russland. Dei er dekte av tundravegetsajon og er ikkje busett. Øyane ligg om lag 100 km nord for munningen av elva Kolymaelva. Kysten av Sibir ligg 35 km sørvest for den største øya, som er 15 km lang. Øyane ligg omkring 70° 51' N og 161° 32’ E.

Havet omkring Medvezjiøyane er isdekt om vinteren og klimaet er hardt. Sjølv om sommaren er det pakkis rundt øyane, og på denne tida vert det drive kommersielt fiske her. 

3. september 1878 noterte Adolf Erik Nordenskiöld at han segla nær *Bjørnøyane* med dampskipet «Vega». Dette var under den kjende ekspedisjonen då heile Nordaustpassasjen vart segla for første gong i historia. 

Øyane må ikkje forvekslast med den norske Bjørnøya som ligg mellom Noreg og Svalbard. Det finst òg to andre mindre russiske øyar kalla **Ostrova Medvezji** i Karahavet utanfor Dikson og utanfor sørenden Novaja Zemlja. Bortsett frå desse er det fleire småøyar i Kvitsjøen, Austersjøen og i elvar og innsjøar forskjellige stader i Russland som heiter **Ostrov Medvezji**.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Medvezhyi Islands|Medvezhyi Islands]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* [Plassering](http://land.worldcitydb.com/respublika_sakha_(yakutiya)_in_russisk_federation_state.html)
* Den arktiske hydrografiske ekspedisjonen1910-1915 
* Albert Hastings Markham. *Arctic Exploration*, 1895
Mezjdusjarskij

**Mezjdusjarskij** (russisk остров Междушарский) er den tredje største øya i øygruppa Novaja Zemlja nord i Russland. Ho ligg i Barentshavet vest for den mykje større Juzjnyjøya. Mezjdusjarskij har eit areal på 742&nbsp;km².

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mezhdusharskiy Island|Mezhdusharskiy Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mininaskjera

**Mininaskjera** (russisk Шхеры Минина; *Sjkhery Minina*) ligg i Karahavet på nordvestkysten av Sibir i Kranojarsk kraj i Russland. Dei strekkjer seg frå Mikhailovhalvøya til munningen av elva Pjasina. Dei ligg mellom 74° og 75° N og mellom 84° og 87° 30' E.

Desse skjera er eit innvikla system av øyar, kanalar og små halvøyar langs den forblåste tundrakysten på Tajmyrhalvøya. Vintrane er lange og bitre, så kysten og øyane er knytt saman av isen det meste av året. Smeltinga på sommaren varerer vanlegvis berre to månader i snitt. 

Mininaskjera inkluderer Kolosovykhøyane, Kolosovykhhalvøya og Plavnikovijeøyane, i tillegg til mange mindre øyar og bukter. 

Mininaskjera har eit variert dyreliv og heile området er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

## Historie
Dette kalde området vart først utforska av Fridtjof Nansen og så i meir detalj av Baron Eduard von Toll på den siste reisa han under den russiske polarekspedisjonen i 1900-1903 på skipet «Zarja». Eduard Toll og kapteinen på «Zarja», Nikolaj Nikolajevitsj Kolomeitsev vart frustrert av å segle gjennom dette innvikla øysystemet og Toll skildra heile området seinare som ein labyrint. 

«Zarja» brukta ei veke på å seglje gjennom øygruppa og gjekk tre gonger på grunn. Trass i unøyaktige posisjonsmålingar og identifisering av øyane, gjekk Toll og enkelte vitskapsfolk frå ekspedisjonen i land på mange av øyane og nesa, gav dei namn og medverka med vitskaplege daga frå dette relativt ukjende området av Arktis. Namnet på heile Mininaskjera vart først gjeve av Toll og ekspedisjonsmedlemmene hans. Dei vart kalla opp etter den russiske polarforskaren Fjodor Minin.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Minina Skerries|Minina Skerries]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** William Barr, *The Last Journey of Peter Tessem og Paul Knutsen*, 1919.
*** William Barr, *Baron Eduard von Toll’s Last Expedition*.
*** Naturreservatet
Taraire

**Taraire**, *Beilschmiedia tarairi*, er eit tre i laurbærfamilien som er endemisk på Nordøya på New Zealand. Det er eit vanleg tre i låglandsskogar nord for Auckland, og veks ofte saman med kauri (*[[Agathis australis]]*), pōhutukawa (*Metrosideros excelsa*), tawapou (*Pouteria costata*), og puriri (*Vitex lucens*) på basaltklipper og -jordsmonn. *Beilschmiedia* er ein familie på om lag 40 hovudsakleg tropiske treslag og buskar med alternerande eller motståande lauv. 

## Vekstområde
Taraire veks berre på Nordøya nord for 38° sørleg breidde. Det er mest vanleg nord for Auckland og Thames på om lag 37°S. Ein ser likevel spreidde førekomstar av treet på vestkysten mellom Port Waikato og Kawhia Harbour, og innover i landet til Pukemokemoke. I aust finst det spreidd til East Cape. 

## Utsjånad
Taraire veks seg opp til 22 m høgt, og har ei svært vid krone. Stammen kan verta opp til ein meter i diameter. Borken er glatt og mørk brun. Greinene er kraftige og breier seg gjerne vidt utover. Kvistane, unge lauv og unge blomeknoppar er tett dekte av fine raudbrune hår. Dei mørke, grøne lauva måler for det meste mellom 50 og 72 mm i lengda og 34 til 48 mm i breidda, er alternerande, lêraktige, enkle med nedpressa bladnervar. Lauvstilkane er 8 til 12 mm lange. Bløminga finn stad mellom september og desember, med ein topp i november. Dei grønaktige blomane er 3-5 mm i diameter og ofte dekte av tette, raudbrune hår. Frukta er utståande, elliptisk til eggforma, og 16 til 30 mm lang, mørk purpur når ho er mogen og dekt av ei voksaktig hinne. Ho inneheld eit frø. Fruktene mognar mellom mars og november, og er favorittføda til maoridue eller kererū *(Hemiphaga novaeseelandiae)*.

Taraire er eit særeige tre med tropisk utsjånad, der både bladverket og fruktene skil det ut frå alle andre stadeigne tre og buskar på New Zealand. Taraire er ei av dei tre endemiske *Beilschmiedia*artene på New Zealand. Dei andre er tawa-treet, (*B. tawa*), og tawaroa (*B. tawaroa*) som liknar tawa, men har breiare blad.

## Formeiring
Formeiring er lett frå friske frø, og ein får betre spiring om fruktkjøtet kring kjernen vert fjerna. Treet vert ikkje sett på som trua, men spreiinga av frø kan verta vanskelegare i framtida, ettersom den stadig sjeldnare New Zealand pigeon *(kererū)* er den einaste arten som kan spreia dei store frøa frå taraire, som går upåverka gjennom tarmen til fuglen.

## Bruk
Veden til taraire er rettvaksen, men skjør, og har lett for å sprekka, og varer ikkje lenge om han vert påverka av vêr og vind. Han har vore brukt til golvmaterial, lettare vogner, innbu, biletrammer, skipstaljer og brensel.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Taraire|Taraire]]» frå , den 4. august 2008.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 
* W. Mary McEwen, 1978.


## Bakgrunnsstoff
*
Matua

**Matua** (russisk Матуа) eller **Matsuwa** er ei øy sentralt i Kurilane i Sakhalin oblast i Russland. Ho ligg ved  og har eit areal på 52&nbsp;km².

Nordvest på øya står Sarytsjev med ei høgd på 1496 meter over havet. Han er ein av dei mest aktive vulkanane i Kurilane og har regelmessige utbrot. Toppen har hatt minst 14 utbrot sidan 1765. Det største av desse skjedde i 1924 og det siste store utbrotet kom i 1960.

## Historie
Under den andre verdskrigen hadde japanarane hadde ei flybase på øya. I 1944 vart dei japanske installasjonane på øya bombardert av amerikanske styrkar. Fleire japanske transportskip vart søkt nær øya og ved hamna. 1. juni 1944 skaut eit batteri på land USS «Herring» (SS-233) i senk.

## Bakgrunnsstoff
* Matua &mdash; Oceandots.
* Dei sentrale Kurilane &mdash; Volcano World.
* Sarytsjev
* Sakhalin oblast

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matua Island|Matua Island]]» frå , den 4. august 2008.*
Markgama

**Markgama** eller **Markhamøya** (russisk Остров Маркгама) er ei lita, isolert øy sør i Karahavet utanfor Sorevnovanijabukta i Krasnojarsk kraj i Russland. Øya har berre spreidd tundravegetasjon og er dekt av snø det meste av året. Kysten av Tajmyrhalvøya ligg 15 km mot søraust. 

Øya er berre 2 km lang og 1,5 km brei. Havet omkring er dekt av pakkis med noko poljnia gjennom den lange vinteren og det er isflak i havet sjølv om sommaren. 

Markgama er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

## Historie
Området rundt Markgama vart utforska av Otto Sverdrup på skipet «Eklips» i 1914, medan han leita etter Brusilov og Rusanov. Øya vart kalla opp etter den britiske polarforskaren Albert Hastings Markham, men er stort sett kjend under den russiske stavinga av namnet Markham, Markgama. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Markgama|Markgama]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** http://pubs.aina.ucalgary.ca/arctic/Arctic27-1-2.pdf
*** Naturreservat
Monaøyane

**Monaøyane** (russisk Острова Мона eller Островов Мона) er ei øygruppe med få spreidde øyar i Karahavet i Krasnojarsk kraj i Russland. Dei er dekte av tundravegetasjon og ligg 30 km nord for vestkysten av Tajmyrhalvøya i Sibir. 

Havet omkring Monaøyane er dekt med pakkis om vinteren, som er lang og bitter. Det er mykje isflak i havet sjølv om sommaren. **Kravkovøya** (Остров Кравкова) er ei av dei større øyane, men er framleis berre om lag 3 km² stor. 

Vesle **Gerkulesøya** (Остров Геркулес) ligg midt i gruppa og er kalla opp etter den fortapte utforskaren Vladimir Rusanov sitt skip «Gerkules». 

**Ringnesøya** (Остров Рингнес) ligg vest i gruppa og er kalla opp etter det norske bryggeriet Ringnes som finansierte Otto Sverdrup sin arktiske ekspedisjon. Dei andre øyane heiter **Granitnyj** (Остров Гранитный) og **Krajnij** (Остров Крайний).

Monaøyane vart namngjeve av Fridtjof Nansen etter Henrik Mohn, ein norsk meteorolog. Mohn fann og gav ut meteorologiske observasjonar under forskjellige polekspedisjonar, inkluder Framekspedisjonen 1893-1896. «Mona» er ei genitiv form på russisk som tyder «øyane til Mon» og dette namnet har halde ved, særleg etter at tyskarane nytta *Mona Inseln*, etter det russiske namnet, under felttoga sine her under den andre verdskrigen. Sidan då har Monaøyane vorte nytta som namn på øyane. «Mohnøyane» ville vore det grammatisk rette namnet på øyane. 

Øyane er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

## Historie

Ein meiner at Vladimir Rusanov og ekspedisjonen hans forsvann ein stad i området rundt Monaøyane. Det vart funne enkelte gjenstandar i 1934 på Gerkulesøya, mellom anna ein trepåle med inskripsjonen «Gerkules 1913», øydelagde sledar og delar av ein ammunisjonskasse. Andre restar vart funne på Popova Tsjuktsjina, ei øy i anna øygruppe ikkje langt unna (Kolosovykhøyane) under ein ekspedisjon i 1937 organisert av Det arktiske og antarktiske forskingsinstituttet i Sovjetunionen. 

Under den andre verdskrigen var det mykje aktivitet nær desse einsame øyane. Den tyske kryssaren «Admiral Scheer» under kommandør Wilhelm Meendsen-Bohlken, destroyerane «Friedrich Eckoldt», «Erich Steinbrinck» og «Richard Beitzen» segla inn i Karahavet i lag med ubåtane «U 601» (Kaptein Grau) og «U 251» (kapt.lt. Timm) i august 1942 for å ta sovjetiske krigsskip. 

Tyskarane viste at mange skip frå den sovjetiske flåten hadde søkt tilflukt i Karahavet på grunn av vernet som pakkisen gav ti månader av året. Den storeskala marineoperasjonen inn i Karahavet for å øydeleggje så mange russiske fartøy som mogeleg vart kalla Operasjon Wunderland.

## Sjå òg
* Karahavet
* Kolosovykhøyane

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mona Islands|Mona Islands]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Krigføring nær Monaøyane
* Naturreservat 
* [Øyar i øygruppa](http://links.jstor.org/sici?sici=0016-7398(189705)9%3A5%3C473%3ASROTNA%3E2.0.CO%3B2-F)
Morzjovets

**Morzjovets** er ei øy heilt sør i Barentshavet i Arkhangelsk oblast i Russland. Ho ligg i Mezenbukta ved inngangen til Kvitsjøen. 

Morzjovets ligg berre eit par kilometer nord for Polarsirkelen. Øya har eit areal på 110 km².

Øya er flat og graskledd og har mange innsjøar. Det er ein busetnad på Morzjovets. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Morzhovets Island|en:Morzhovets Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** Naturreservat
Namnet Arna

:*Sjå òg [[Arna]] i Bergen*
**Arna** er eit personnamn med opphav i det norrøne ordet *ari* eller det gammalhøgtyske *aro*, som begge tyder 'ørn'. Det er helst brukt som kvinnenamn, men også ein del som mannsnamn. 

Namnet finst også som Árna, Ärna og Erna. Det er i slekt med namn som Arne, Are og Ari, og med namn som byrjar med Arn-, som Arnhild og Arnveig.

Arna har norsk namnedag den 4. august.

## Bruk
Arna er mykje brukt på Island, der det i tida 2000-2004 var det 39. mest brukte namnet for nyfødde, gjeve til 61 jentebarn eller 0,58 %. I 2004 var namnet det 72. mest brukte, bore av 0,35 % eller 536 kvinner i 2004. 

I Noreg blei det brukt av 824 eller 0,04 % av kvinner, i 2006.

## Kjende namneberarar

Listene er ordna kronologisk etter fødselsår.

### Kvinner
* Arna Mer-Khamis (1929–1995), israelsk politikar og menneskerettsaktivist
* Arna Banerjee, indisk-amerikansk anestesiolog
* May Arna Risberg, norsk fysioterapeut og forskningsleiar

### Menn
* Arna Bontemps (1902–1973), amerikansk diktar

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arna (navn)|Arna (navn)]]» frå , den 4. august 2008.* 
 
### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
Herbert Chimhundu

**Herbert Chimhundu** () er ein zimbabwisk morsmålslingvist og leksikograf, professor ved University of Zimbabwe i Harare. 

Herbert Chimhundu tok doktorgraden i 1983 ved University of Zimbabwe i ein breitt anlagt lånordstudie som granska tilpassinga av engelske importord i shona, som er fleirtalsspråket i Zimbabwe. Frå 1991 til 2006 var han den zimbabwiske akademiske koordinatoren for ALLEX-prosjektet, som hadde som føremål å få fram ordbøker og andre språkverkty for dei afrikanske språka i Zimbabwe. Frå 2000 til 2008 var han direktør for African Languages Research Institute ved University of Zimbabwe. Frå februar 2008 har han vore Pro Vice Chancellor ved Great Zimbabwe University i Masvingo.

## Utgjevingar
(Utval)
* *Adoption and adaptation in Shona* (1983) Faksimileutgåve 2002 i Unipub skriftserier, Oslo.
* *Duramazvi ReChiShona* (1996 - hovudredaktør) College Press Publishers, Harare.
* *Duramazvi Guru ReChiShona* (2001 - hovudredaktør) College Press Publishers, Harare.
Kohekohe

**Kohekohe** (*Dysoxylum spectabile*) er eit middels stort tre som er endemisk på New Zealand. Det veks i låglandet og i skogar ved kysten over det meste av Nordøya og finst også i Marlborough Sounds nord på Sørøya. Utvaksne tre veks seg opptil 15 m høge, og kan ha ein stamme på inntil ein meter i diameter. Kohekoheskogar var vanlege i dei fuktige kyst- og låglandsdistrikta på Nordøya, men desse skogane er no for det meste borte fordi landområda vart rydda og oppdyrka eller brukt til busetjing. Trea har også vorte utsette for stor skade frå possum (revekusu).

Kohekohe har kjenneteikn ein normalt tillegg treslag som veks i tropane. Trea dannar til dømes kvite, duftande blomar direkte frå stammen eller greinene, og har store, lange og blanke blad, opp til 40 mm lange. Kohekohe vert stundom kalla New Zealand sin mahogni, fordi veden er lett, sterk, og kan polerast til ein vakker raudfarge.

Maoriane kokte borken i vatn og drakk det som ein styrkedrikk. Veden vart brukt til kanobygging, men han er mjuk og ikkje så haldbar som hardved, og rotnar snøgt. Han egnar seg derimot godt til treskjering. Kohekohe dominerte truleg vegetasjonen på Kapiti Island før skogen vart rydda tidleg på 1900-talet for å gje rom til dyrkbart jordbruksland. Kohekoheskogen på Kapiti er i ferd med å veksa til att etter at possum vart utrydda i 1986.

## Kjelder

* 
* 
* 
----
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kohekohe|Kohekohe]]» frå , den 4. august 2008.* 


## Bakgrunnsstoff

* 
*
Muostakh

**Muostakh** (russisk *Ostrov Muostakh*) er ei øy i Buor-Khaja-bukta i Laptevhavet i Russland. Ho ligg på austsida av Lenadeltaet utanfor Tiksibukta, og om lag 35 km søraust for Tiksi. 

Muostakh er lang og smal, om lag 13 km lang og berre opp mot 500 meter på det breiaste. Utanfor sørenden ligg ei mindre øy som er 2 km lang og minst like smal som Muostakh. Geolgoisk høyrer dei to øyane til restane av ei store slette som tidlegare låg tørrlagt. Dei er i dag utsett for erosjon frå havet. 

Tiksibukta, området der Muostakh ligg, er utsett for det harde arktiske vêret med mykje storm og uvêr. Bukta er isdekt om lag ni månader av året og fylt av isflak om sommaren. 

Administrativt høyrer Muostakh til republikken Sakha. Det står ein vêrstasjon og ein biologisk forskingsstasjon på Muostakh.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muostakh Island|en:Muostakh Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Geografisk data 
** Plasseringa
** 2006 Laptevdeltaet og Muostakh 
** Muostakh 
** Økoturisme
Nansenøya

**Nansenøya** er namnet på tre øyar i verda, to av dei i Russland og ei i Antarktis. Alle tre er kalla opp etter den norske polfararen Fridtjof Nansen. 

* Nansenøya i Graham land i Antarktis.
* Nansenøya (russisk Остров Нансена; *Ostrov Nansena*) i Frans Josefs land i Russland. 
* Nansenøya (russisk Остров Нансена; *Ostrov Nansena*) i Karahavet i Russland.
Moneron

**Moneron** er ei øy i Tatarsundet sørvest for Sakhalin nordaust i Japanhavet i Russland. Øya er ein populær stad for dykking og det finst mange fuglar her. Øya er ein del av den første marine naturparken i Russland. Eit koreansk fly styrta i havet om lag 55 km frå Moneron i 1983 etter å ha vorte skote ned då det passerte rett over Moneron. 

Øya er omgjeve av bratte klipper og skjer og er ein populær hekkestad for fuglar. Den varme Tsushimastraumen fører med seg mykje dyreliv i havet omkring som ein vanlegvis finn mykje lenger sør. 

Ho vart kalla Totomoshiri av dei opphavlege ainu-innbyggjarane. Ho kom under Matsumae på 1700-talet og fekk det noverande europeiske namnet då den franske sjøfararen La Pérouse gav ho namnet Moneron etter ein av ingeniørane sine. Seinare gav japanarane ho namnet Kaibato, men ho fekk tilbake det europeiske namnet etter Japan tapte i den andre verdskrigen og Sovjetunionen tok over øya. 

Øya er 30&nbsp;km² stor og det høgaste punktet ligg 429 meter over havet. Øya har ingen permanent busetnad. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Sakhalin dykkesenter
Nansenøya i Frans Josefs land

**Nansenøya** (russisk Остров Нансена; *Ostrov Nansena*) er ei øy i Frans Josefs land i Russland. Ho ligg ved 80° 30' N og 54° 10' E

Nansenøya er delvis dekt av is og har eit areal på 164 km². Det høgaste punktet på øya er 372 meter over havet.

Nansenøya ligg midt i ei gruppe øyar med om lag same storleik og med smale sund i mellom seg. Kanalen sørvest for denne øygruppa er Allen-Jung-sundet, i søraust ligg Sidorovasundet, kanalen i nordaust er Markamasundet og i vest ligg Britanskijkanalen.

Mys Artura er det nordlegaste neset på øya. I sørvest ligg neset Mys Usjakova, kalla opp etter den russiske polforskaren Georgij Usjakov og det sørlegaste punktet heiter Mys Tejlora (Kapp Taylor).

Nansenøya er kalla opp etter den norske polfararen Fridtjof Nansen, som utforska Frans Josefs land i 1896.

Øya må ikkje forvekslast med Nansenøya i Karahavet mellom skjera rundt Tajmyrøya.

## Nærliggande øyar
* **Ostrov Ketlitsa** (Остров Кетлица), **Koetlitzøya** er ei lang øya som ligg nordvest for Nansenøya. Ho er isdekt og har ei høgd på 158 meter over havet. Neset lengst nord heiter Mys Poljarnogo Sijanija og det sørlegaste heiter Mys Giujs. Sundet mellom desse øyane vert kalla Proliv Roberta Pilija. Koetlitzøya er kalla opp etter geologen på Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen til Frans Josefs land i 1894-1897, Dr. Reginald Koetlitz.
* **Ostrov Uiltona** (Остров Уильтона), **Wiltonøya** er ei lita øy nordaust for Nansenøya. Mellom dei ligg eit 1 km smalt sund. Ho er kalla opp etter den skotske polfararen David W. Wilton, som òg deltok på Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen. Wilton budde nokre år i Nord-Russland før han vart med på ekspedisjonen. 
* **Ostrov Bromidzj** (Остров Бромидж), **Bromwichøya** ligg aust for Nansenøya og er dekt av ein iskalott, men har nokre få isfrie område ved kysten. Ho har ei høgd på 392 meter over havet. 
* **Ostrov Brajsa** (Остров Брайса), **Briceøya** ligg sør for Bromwichøya. Det er ein isbre midt på øya, men store landområde er isfrie i nord og sørvest. På det høgaste er øya 409 meter over havet. Øya er kalla opp etter Arthur Montefiore Brice, sekretæren under Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen. 
* **Ostrov Prittsjetta** (Остров Притчетта), **Pritchettøya** ligg sør for Nansenøya. Ho er forholdsvis stor og har nokre få isfrie område. Det høgaste punktet ligg 401 meter over havet. Namnet på øya er truleg ei omforming av namnet til Karl Weyprecht. Weyprecht var ein av to leiarar under den austerriksk-ungarske nordpolekspedisjonen i lag med Payer, som har ei øy kalla opp etter seg lenger nordaust i same øygruppe. 
* **Ostrov Blissa** (Остров Блисса), **Blissøya** ligg sør for Pritchetøya. Ho er delvis isfri. 
* **Ostrov Dzjeffersona** (Остров Джефферсона), **Jeffersonøya** er ei mykje mindre øy som ligg sørvest for Nansenøya. Øya er kalla opp etter Thomas Jefferson av Baldwin-Ziegler-ekspedisjonen i 1901.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nansen Island (Franz Josef Land)|Nansen Island (Franz Josef Land)]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** http://islands.unep.ch/CEO.htm 
*** Plassering
*** Ekspedisjonar 
*** Russiske stadnamn 
*** David W. Wilton
Prosjekt Gutenberg Australia

**Prosjekt Gutenberg Australia** (eller **Project Gutenberg Australia**) er ei internettside som var grunnlagt i 2001 av Colin Choat. Sida er vert for frie elektroniske bøker og tekstar som er i det offentlege domenet i Australia. Innhaldet vert lagt inn av frivillige. Dette er ei søsterside til Prosjekt Gutenberg, men det er ingen formell kontakt mellom dei to organisasjonane. 

Grunna forskjellige lover innan kopirett i Australia og USA, har Prosjekt Gutenberg Australia ein del verk som ikkje er tilgjengeleg i det amerikanske Prosjekt Gutenberg. Mellom anna arbeid av Margaret Mitchell, George Orwell, H. P. Lovecraft og Dylan Thomas. 

Med introduksjonen av ein handelsavtale mellom USA og Australia, vil alle arbeid som var på sida når avtalen kom i kraft, framleis vere i det offentlege domene og vist på denne nettsida. Arbeid av forfattarar som døydde etter desember 1954 vil no først bli offentleg domene tidlegast i 2024.

## Sjå òg
* Prosjekt Gutenberg
* Prosjekt Runeberg

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Nansenøya i Karahavet

**Nansenøya** (russisk Остров Нансена, *Ostrov Nansena*) er ei lang og smal øya ved kysten av Karahavet i Krasnojarsk kraj i Russland. Ho er 21 km lang og i snitt om lag 2,5 km brei. Øya ligg i eit område med mange skjer, like utanfor kysten av Tajmyrhalvøya. Det smale sundet mellom Nansenøya og kysten av Sibir (Framsundet) er i snitt 2,5 km breitt. 
 
Kysten av Nansenøya og nokre av dei større naboøayne, som Tajmyrøya, Bonevi og Pilota Makhotkina er innskore med mange bukter og viker. Sunda mellom denne øya og naboøyane har derfor eit labryintpreg over seg. Geologisk er alle desse øyane ei fortsetjing av Nordenskiöldøyane som ligg lenger nord og stundom vert Nansenøya rekna som ein del av øygruppa. **Ostrov Vkhodnoj** er 750 meter lang og ligg like vest for Nansenøya. 

Havet omkring Nansenøya er dekt av pakkis med noko polynja gjennom den lange, harde vinteren og det er mykje isflak i havet om sommaren. 

Øya er ein del av Det store arktiske statlege naturreservatet, det største naturreservatet i Russland og Europa. 

## Historie
I oktober 1900 under Baron Eduard von Toll sin skjebnesvangre siste ekspedisjon vart vinterforlegninga til Toll sitt skip «Zarja» sett til Nabljudenijøya og ein forskingsstasjon vart bygd der. Dette er ei lita granittøya søraust for Nansenøya i ei bukt som Baron Toll kalla Colin Archer-bukta.

Under den andre verdskrigen var det mykje militæraktivitet nær Nansenøya, særleg under Operasjon Wunderland.

På enkelte kart står Nansenøya berre oppført som **Nansena**. Øya må ikkje forvekslast med den russiske øya Nansenøya, som er ein del av Frans Josefs land, i Nordishavet. Begge øyane er kalla opp etter den norske polfararen Fridtjof Nansen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nansen Island (Kara Sea)|Nansen Island (Kara Sea)]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** Plassering
*** William Barr, *Baron Eduard von Toll’s Last Expedition, 1900-1903.* 
*** Tajmyrøya og nærliggande øyar 
*** Naturreservat
*** Nansen sine ekspedisjonar
*** http://militera.lib.ru/memo/russisk/papanin_id/16.html og Hendingar under andre verdskrigen nær Nansenøya


## Sjå òg
* Karahavet
Nedorazumenija

**Nedorazumenija** (russisk Остров Недоразумения; *Ostrov Nedorazumenija*) er ei øy i Okhotskhavet i Magadan oblast i Russland. Ho ligg i Amakhtonbukta (russisk Амахтонский залив; Amakhtonskij Zaliv) utanfor Nagajevbukta (russisk Бухта Нагаева; Bukhta Nagajeva) eller vest for hamna til Magadan, som ligg på nordsida, om lag 20&nbsp;km frå byen.

Nedorazumenija ligg 3&nbsp;km utanfor kysten og er om lag trekanta. Ho er 3,5&nbsp;km lang og er 2&nbsp;km på det breiaste.

På nordaustsida av Nedorazumenija ligg busetnaden Ribatsjij.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nedorazumeniya Island|Nedorazumeniya Island]]» frå , den 4. august 2008.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Location 
* Geographical data for Nedorazumeniya Island
* Hamradio