open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dorothea av Brandenburg

**Dorothea av Brandenburg** () var dronning av Danmark og Noreg i rundt 50 år. Ho var dotter av markgreve Johan av Brandenburg og Barbara av Sachsen.

Dorothea var først gift med Kristoffer av Bayern og etter at han døydde med Kristian I. Ho fekk ikkje born i ekteskapet med Kristoffer. I ekteskapet med Kristian fekk ho tre born som voks opp; Hans, Margrete og Fredrik.

## Referansar
Anders Martinus Erdal

**Anders Martinus Erdal** () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsrepresentant frå Førde i Sunnfjord.

Erdal var lærar og klokkar i Naustdal frå 1888 til 1923. Han kjøpte eit gardsbruk sentralt i bygda og dreiv dette ved sidan av lærargjerninga. Erdal var også ordførar i Naustdal og leiar av den lokale sparebanken. Han skipa eit branntrygdelag og stilte seg i spissen for å skipe folkehøgskulen Sunnfjord Ungdomsskule, der han var styreformann i 20 år. Også formann i Sunnfjord indremisjon i 16 år. Perioden 1916-18 var Erdal varamann til Stortinget frå einmnansskrinsen Sunnfjord. Valbolken 1919-21 var han Nordre Bergenhus sin 4. representant på Stortinget, vald for Venstre.

## Kjelder
* *Norsk Allkunnebok*, IV.bandet, 1952-53
*
Talleiv Halvorsson Espetveit

**Talleiv Halvorsson Espetveit** () var ein norsk rosemålar og gardbrukar frå Høydalsmo i Telemark. Han var kjend som **Talleiv Målar** og er ein av dei eldste norske bondemålarane ein kjenner namnet på.

Han voks opp på garden Espetveit i Høydalsmo, men det er ikkje sikkert han var fødd der i bygda. Fleire stader i Telemark finst det stoveinteriør som ein meiner er etter Talleiv Målar. Mellom desse er stover i Rauland, Grungedal, Flekstveit i Lårdal og Midjås i Mo. Også finst det kister og ølbollar som han har måla. Stilen hans er påverka av barokken og av den franske régence-stilen.

## Kjelder
* *Norsk Allkunnebok*, IV.bandet, 1952-53

## Bakgrunnsstoff
* Kviteseid bygdesoge
Nils Finne

**Nils Johannesson Finne** () var ein handelsmann og stortingsrepresentant frå Voss.

Finne var son til Johannes Finne, som var direktør i Voss sparebank og elles ein framståande mann i bygda. Skulevinteren 1883/84 gjekk han  Hardanger og Voss amtsskule, deretter 1886/87 Garnes folkehøgskule. I ungdomsåra arbeidde han elles på gard til han i 1887 fekk plass i ei handelsbud. Frå 1891 dreiv han landhandlarforretning på Vossevangen til han døydde.

Han kom med i Voss heradsstyre i 1897 og hadde plass der til han døydde, tida 1908-25 var han ordførar for heradet. Åra 1923-24 var han formann i fylkestinget for Hordaland. Han var med både i vegstyret  og i elektrisitetsnemnda til Hordaland fylke, og i Kommunikasjonsnemndi for Bergen, Hordaland, Sogn og Fjordane. Frå 1916 til 1927 var han formann i forstandarskapet til Voss off. Landsgymnas, og åra 1918-27 forlikskommissær i Voss. Han var i si tid leiar i Voss vinstrelag og 1921-27 i Hordaland vinstrelag. Elles var han medlem i Motorvognnemndi av 1921, styremedlem 1924-27 i Avholdsfolkets Landsnemnd og stortingsvald medlem av Hovudstyret for statsbanene frå 1. juli 1924. Finne var ein aktivist både innanfor frilynderørsla, målreisingsarbeidet og fråhaldssaka.

Finne var vararepresentant til Stortinget i dei tre valperiodane mellom 1916 og 1924. Han møtte fyrste gongen 16.6-20.6.1920 og frå 22.6.1921, ved begge høva i staden for Ole Monsen Mjelde og som varamann frå einmannskrinsen Voss. Fram til 6. mars 1923, då statsråd Mjelde og Blehr-regjeringa gjekk av, var Finne medlem i Tollkomiteen. Då Mjelde 25. juli 1924 fekk sete i den fyrste Mowinckel-regjeringa, kom Finne inn att på Stortinget dei siste dagane av 1924-sesjonen. Valbolken 1925-27 var han Hordaland sin 8. representant på Stortinget, var då medlem i Utanriks- og konstitusjonskomiteen til 5. mars 1926, deretter medlem i Næringskomite nr.1 til han våren 1927 døydde brått i Bergen.

## Kjelder
* *Norsk Allkunnebok*, IV.bandet, 1952-53
*Stortingsbiografi
Sophie Amalie av Braunschweig-Lüneburg

**Sophie Amalie av Braunschweig-Lüneburg**, **Sophie Amalie av Danmark-Noreg** () var dronning av Danmark-Noreg gjennom ekteskapet sitt med Fredrik III. 

Sophie Amalie og Fredrik gifta seg i 1643. Ekteparet fekk fleire born; Kristian, tronfølgjar og seinare Kristian V, Anna Sophie, gift med kurfyrst Johan Georg III av Sachsen, Frederikke Amalie,  gift med hertug Christian Albrecht av Holstein-Gottorp, Vilhelmine Ernestine, gift med kurfyrst Karl av Pfalz, Jørgen, som under namnet George vart gift med prinsesse og seinare dronning Anne av Storbritannia og Ulrika Eleonora som vart gift med Karl XI av Sverige.

Sophie Amalie er gravlagd i Roskilde domkyrkje.

## Kjelder

## Litteratur
*Steffen Heiberg (2004). *Danske dronninger i tusind år*, s. 56–59. Gyldendal, København (dansk). ISBN 87-02029-46-4.

## Bakgrunnsstoff
Karlstad Musikkorps

**Karlstad Musikkorps** er eit brassband som held til i den vesle bygda Karlstad, i Målselv kommune i Troms. Korpset har litt over 30 aktive medlemmar.

## Historie
Korpset vart stifta 19. november 1971 av Valter Hole. I 2011 hadde korpset 40 års jubileum, der Forsvarets Musikkorps Nord-Norge medverka på jubileumskonserten til korpset.

## Priser
* Korpset fekk 2. plass i kategorien sin og publikumspris under Nord-Norsk Mesterskap (NNM) 2009 for korps, som vart heldt i Tromsø 31. oktober 2009.
* Korpset blei uoffisielt noregsmeister under bakkeløpet som vart heldt på korpsstemnet Rytmix i Tromsø, 20. juni 2010.

## Bakgrunnsstoff
* Coop-pris til Karlstad Musikkkorps 
* Resultater NNM 2009
* Målselv kommune
* For full musikk i 40 år
Ferdamannen

**Ferdamannen** var eit norsk vekeblad som kom ut i tida 1865-68, i vel to år. Bladet var det andre som kom ut i nynorsk språkdrakt.

*Ferdamannen*, «eit Vikoblad aat Aalmugen», kom ut med sitt fyrste nummer i Bergen 14. oktober 1865, sju år etter nynorskbladet *[[Dølen]]* kom med sitt fyrste nummer. Henrik Krohn var utgjevar og bladstyrar av *Ferdamannen*. Krohn skreiv det meste av innhaldet. Mellom skribentane fann ein elles Kristofer Janson, Olav Lofthus, Olav Paulson, Hagbard E. Berner, Aasta Hansteen, John Klæbo og Hans Ross. Lars Holst og Steinar Schjøtt debuterte som nynorskskrivande i *Ferdamannen*.

På det meste hadde *Ferdamannen* 550 tingarar, i året 1866. Seinare vart det færre, og bladet kom med sitt siste nummer den 4. januar 1868. Krohn slutta å gje ut bladet då han tapte mykje pengar på det.

## Kjelder
* ''Norsk Allkunnebok'', IV.bandet, 1952-53
* Allkunne

## Bakgrunnsstoff
Wilhelm Marstrand

**Wilhelm Marstrand** ()var ein dansk kunstmålar og professor ved Det Kongelige Danske Kunstakademi. 

Han er særleg kjend for sine folkelivsskildringar og for monumentale historiemåleri som «Christian IV på Trefoldigheden» og  «Christian IV dømmer Rosenkrantz», begge i Roskilde domkyrkje.

Marstrand var òg ein av personane i den danske gullalderen.

## Referansar
Loreen

**Lorine Zineb Nora Talhaoui**, kjend som **Loreen** (), er ein svensk songar og låtskrivar. Ho har tidlegare delteke i *[[Idol 2004 Sverige|Idol]]*, og representerte Sverige i Eurovision Song Contest 2012, der ho vann med songen «Euphoria».

## Bakgrunn

Loreen vart fødd i Stockholm i 1983, men flytte seinare til Västerås, der ho voks opp. Begge foreldra hennar er marokkanske. Fyrste gongen Loreen vart kjend som musikar var då ho deltok i den svenske versjonen av *Idol* i 2004. Der vart ho den siste som vart røysta ut før finalen og enda på fjerdeplass.

Etter Idol var ho ei tid tilsett som programleiar for den svenske kanalen TV400. Dessutan vart ho nytta som røystskodespelar i den svenske dubbinga av *[[Shrek den tredje]]* i 2007 og i *[[Smurfene]]* i 2011.

I 2011 deltok ho i Melodifestivalen med songen «My Heart Is Refusing Me», men slo ikkje gjennom. Den svenske Eurovision-representanten dette året vart i staden Eric Saade.

I Melodifestivalen 2012 forsøkte Loreen på nytt med songen «Euphoria». Denne gongen vann ho tevlinga med 268 poeng, 70 poeng meir enn andreplassen, Danny Saucedo. Ho fekk dermed representere Sverige i Eurovision Song Contest 2012 i Aserbajdsjan.

## Eurovision Song Contest 2012

Same veka som finalen gjekk av stabelen kom det til «diplomatisk krise» mellom Aserbajdsjan og Sverige etter at Loreen fekk møta menneskerettsforkjemparar i landet. Ei aserbajdsjansk avis skreiv nemleg at den svenske ambassadøren i landet, Mikael Eriksson, skulle ha oppfordra Loreen til å koma med politiske ytringar frå scena. I tillegg var ho nær ved å verte diskvalifisert då ho fekk spørsmål om menneskerettssituasjonen i Aserbajdsjan av di det ikkje er lov å blande inn politikk i Eurovision Song Contest.

Loreen deltok i den andre semifinalen i Baku 24. mai 2012, saman med mellom anna norske Tooji. «Euphoria» var på førehand rekna som ein av dei store favorittane dette året. Både Loreen og Tooji gjekk vidare til finalen.

«Euphoria» vann finalen med 372 poeng, og sette rekord i å få flest tolvpoengarar. «Euphoria» fekk tolv poeng frå heile 18 ulike land.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Loreen|Loreen]]» frå ,  den 25. mai 2012.*  
 

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
Programvara brannmur

Ein **brannmur** er ei programvare eller maskinvare som undersøkjer informasjon som kjem frå og går til internett.
Brannmurar hindrar datasnokar som prøver å ta seg inn i datamaskina via internett.

## Sjå òg
* Antivirusprogram
Ole Fladager

**Ole Henriksen Fladager** () var ein norsk bilethoggar frå Nord-Aurdal, ein av dei fremste norske skulptørane på 1800-talet.

## Liv og gjerning
Fladager var son til ein gardbrukar på garden Flatåker i Nord-Aurdal. Han byrja med treskjering, gjekk deretter på teikneskulen i Christiania. Åra 1853-58 var han elev på kunstakademiet i København og assistent hos professor Herman Bissen.

Etter å ha laga verk over nasjonalromantiske tema reiste han i 1858 til Roma og budde der resten av livet. Sidan arbeidde han helst med religiøse emne, men i alle år nytta han ein klassisistisk stil i utforminga av arbeida sine.

Han laga dåpsenglane i Oslo domkyrkje og Skien kyrkje, og ei byste av statsminister Jørgen Herman Vogt. Dessutan laga han ei dåpsfontene i Ulnes kyrkje i heimbygda Nord-Aurdal. Han tok også del i debatten om Karl Johan-monumentet.

I Roma laga han gravmonumentet til P. A. Munch, som til liks med Fladager sjølv, vart gravlagd der. Både denne marmorbysta og ei av Georg Sverdrup merker «seg ut med ein karakter og ei reisning som er sjeldsynt i tida»

Ei byste av Fladager vart reist på Ivarshaugen i Nord-Aurdal i 1922, etter initiativ frå Valdres historielag. I Oslo er *Ole Fladagers gate* oppkalla etter han.

## Kjelder og notar
**Norsk Allkunnebok*, IV.bandet, 1952-53
Halvor Olsen Folkestad

**Halvor Olsen Folkestad** () var ein norsk biskop og politikar. Han var den fyrste biskopen i Hamar bispedømme i nyare tid, frå 8. juni 1864 til 30. juni 1887.

## Liv og gjerning
Folkestad var son til ein gardbrukar i Bø i Telemark. I unge år var han omgangsskulelærar i heimbygda. Sidan studerte han ved universitetet i Christiania og vart cand. theol. i 1836 med beste karakter. Frå 1841 var han sokneprest i Mo i Telemark. Sidan hadde han same stillinga i Kviteseid 1849-59, der han også styrte lærarskulen i bygda. Etter fem år, 1859-64, som sokneprest i Halden vart han biskop i Hamar, eit embete han hadde til få månader før han døydde. I 1875 tok han del i interimsregjeringa.

Folkestad var med i kommisjonen som førebudde skulelova av 1860. Tida 1859-70 tok han del i den store kyrkjekommisjonen. Han arbeidde også for ein type folkehøgskule i N.F.S. Grundtvig si ånd, men fjerna seg med åra bort frå grundtvigianarane. Folkestad var ein framifrå forkynnar og fekk i 1873 tittel som «overhoffpredikant».

## Kjelder
* *Norsk Allkunnebok*, IV.bandet, 1952-53
Gréta Salóme Stefánsdóttir

**Gréta Salóme Stefánsdóttir**, eller berre **Gréta Salóme** () er ein islandsk songar og fiolinist. Ho og Jón Jósep Snæbjörnsson representerer Island i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Never Forget».

Gréta Salóme Stefánsdóttir har spelt fiolin sidan ho var fire år gamal. Seinare har ho teke musikalsk utdanning; ho fullfører ein mastergrad i musikk våren 2012. I tillegg speler ho andrefiolin i Island Symfoniorkester.

Stefánsdóttir vann Söngvakeppni Sjónvarpsins i 2012 med songen «Mundu eftir mér» saman med Jón Jósep Snæbjörnsson. Songen var også skriven av Gréta Salóme, men vart seinare omsett til engelsk og fekk tittelen «Never Forget». Songen vart framført som den fyrste i fyrste semifinale i Baku og gjekk vidare til finalen, der han enda på ein 20. plass.

## Kjelder
*Intervju med ESCNorge

## Fotnotar
Pasha Parfeny

**Pavel Parfeni** (), kjend som **Pasha Parfeny**, er ein moldovsk songar. Han representerte Moldova i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Lăutar».

Parfeny har spelt piano sidan han var sju år gamal. Han har også teke musikkutdanning innan song, og har erfaring som komponist.

## Eurovision Song Contest

Pasha Parfeny har vore eitt av medlemmene i gruppa SunStroke Project. Dei var med i den nasjonale uttakinga i Moldova i 2009, men enda då på tredjeplass med songen «No Crime». Same år forlét han gruppa.

I 2010 forsøkte SunStroke Project på nytt, saman med songaren Olia Tira, utan Parfeny. Songen deira, «Run Away» fekk representera Moldova i Eurovision Song Contest 2010 i Bærum, men enda på ein delt 22. plass. 

Parfeny forsøkte seg for fyrste gongen som soloartist i den nasjonale uttakinga i 2011, med songen «Dorule», og enda på tredjeplass. I 2012 vann han tevlinga med songen «Lăutar», og fekk dermed representera Moldova i Eurovision Song Contest 2012 i Baku.

Parfeny deltok i den fyrste semifinalen, og gjekk vidare til finalen. Her enda han på ellevteplass med 81 poeng.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Pavel Parfeni|Pavel Parfeni]]» frå ,  den 25. mai 2012.*  
**Poengsum er henta frå eurovision.tv, 27. mai 2012.*
Tsjukotko-kamtsjatkiske språk

**Tsjukotko-kamtsjatkiske språk** er ein språkfamilie i det nordaustlege hjørnet av Sibir, mot Beringstredet. Familien består av to språkgreiner, tsjuktsjisk og kamtsjatisk. Den tsjuktsjiske greina omfattar tsjuktsjisk, korjakisk, aljutor og kerek.
Det var tidlegare fleire kamsjatiske språk, men berre eitt, itelmensk, har talarar i dag.

Tsjuktsjisk og itelmensk blir ofte, i lag med fleire andre austsibirske språk, referert til som paleosibirske språk. Dette er ikkje ein språkfamilie i eigentleg forstand, i og med at ingen har vore i stand til å vise til genetisk slektskap mellom desse språka. Dei paleosibirske språka er dermed rett og slett dei (attlevande) urfolksspråka i dette området.

Medan dei tsjuktsjiske språka ligg ganske nær kvarandre, er det ganske stor språkleg avstand mellom tsjuktsjisk og itelmensk.

## Litteratur
* Fortescue, Michael. 2005. *Comparative Chukotko–Kamchatkan Dictionary*. *Trends in Linguistics* 23. Berlin: Mouton de Gruyter.

## Bakgrunnsstoff
* Chukotko-Kamchatkan languages page in the MultiTree Project at the LINGUIST List.
Hurdalsrose

**Hurdalsrose** er ein sort i rosefamilien som er nytta som hageplante. Hurdalsrose høyrer truleg til alba-hybridane av roser og er ei hardfør buskrose (H7) som er vanleg i norske hagar.

Busken kan bli 4 meter høg og har ingen tornar. Blomen er rosa. Hurdalsrosa er ikkje remonterande, dvs. ho blomstrar berre ein gong på same kvist.

I følge tradisjonen kom denne kultivaren til Hurdal ved at ein presteson tok henne med seg heim frå Giessen i Tyskland på 1800-talet.

## Kjelder
* NRK


Hurdalsrose på Toten bw.jpg|Hurdalsrosebusk
Hurdalsrose på Toten dw.jpg|Blomen til Hurdalsrosa
François Boucher

**François Boucher** () var ein fransk rokokkomålar. Han er kjend for sine raudkrit-teikningar, ornamenteringsverk og elegante og kolorerte portrett, barnegrupper, pastorale og mytologiske måleri.

## Liv og virke
Boucher var fødd i Paris. Han gjekk nokre månader i lære hjå François Lemoyne, der han tileigna seg den lette og lyse stilen til den tidlege rokokkomålaren. Deretter lærte Boucher etsing hjå Jean-François Cars, og byrja å utføra etsingar etter Antoine Watteau. 

I 1720 vann kunstnaren Prix de Rome, som mellom anna omfatta eit studieopphald i Italia. Under opphaldet sitt frå 1727 til 1731 blei han særleg påverka av Giovanni Battista Tiepolo. 

I 1734 blei Boucher medlem av det kongelege franske kunstakademiet. Året etter blei han tilsett ved Beauvaismanufakturen, og utforma gobelengtapet for denne og for Des Gobelins i Paris. I 1755 blei han leiar (inspektør) ved Des Gobelins etter Jean-Baptiste Oudry. Boucher verka også som interiørarkitekt, teaterdekoratør, teiknar og grafikar. Boucher blei også kjend som bokillustratør, og var samtidig med Hubert-François Gravelot, Charles Eisen og Charles-Nicolas Cochin.

På 1740-talet var François Boucher blitt kjent med Madame de Pompadour, den offisielle elskarinna til Ludvig XV, og måla fleire portrett av henne. Gjennom hennar innverknad ved hoffet blei han førstehoffmålar (*premier peintre*) i 1765. 

Som kunstnar var François Boucher svært produktiv, og etterlét seg over 10&nbsp;000 større og mindre verk. Dei fleste arbeida hans er samla i Louvre, men det finst òg nokre hovudverk i Nationalmuseum i Stockholm. Jean-Honoré Fragonard var elev av Boucher.


Fil:François Boucher - The Rape of Europa - WGA02897.jpg|'Bortføringa av Europa' (ca. 1734-36) Olje på lerret, no ved Wallace Collection i London.
Fil:Portrait of the infant Duke of Montpensier Louis Philippe d'Orléans (future Philippe Égalité) by François Boucher.jpg|Ludvig Filip II av Orléans som barn (ca. 1750). Olje på lerret.
Fil:Boucher jeune femme.jpg|'Ung kvinne' (ca. 1760). Svart og kvitt krit og pastell på brunt papir.
Fil:François Boucher - Pastoral Repast - Walters 37838.jpg|'Pastoral kvile' (1769) Olje på lerret. Walters Art Museum i New York.


## Kjelder

*François Boucher i *Store norske leksikon*
*
Nikolaj Berdjajev

**Nikolaj Aleksandrovitsj Berdjajev** () var ein russisk-fransk idéhistorikar og filosof, fødd i Kiev i Ukraina, død i Clamart i Frankrike. Han skreiv dei fleste av dei viktige bøkene sine i Berlin og Paris etter å ha vorte utvist frå Sovjetunionen i 1922. Bøkene hans er omsette til mange europeiske språk og fekk ei mengd lesarar. Boka *Den russiske idé* frå 1947, som òg ligg føre på norsk, vart den siste han skreiv.

## Litteratur
* Berdjajev, Nikolaj. 2012. *Den russiske idé* : *Grunnleggende problemer i russisk tenkning på 1800-tallet og begynnelsen av 1900-tallet*. Omsett til norsk av Torgeir Bøhler, innleiing av Pål Kolstø, personregister og forklårande notar. Oslo 2012: Solum Forlag. ISBN 978-82560-1704-1
Hardførheitssone

**Hardførheitssone**, **herdigheitssone** eller **klimasone** er eit geografisk område der ein kategori planter kan vekse. Dette er klimasoner der planter med ein gitt hardførheit eller høgare kan klare seg over fleire sesongar. Slik soneinndeling blir spesielt nytta på hageplanter.

Opphavleg kom slike klassifiseringar frå US Department of Agriculture (USDA). I dag har dei fleste land definert hardførheitssoner. Inndelinga kan vera ulik frå land til land.

I Noreg opererer ein med 9 soner, med sone 1 som det varmaste kystklimaet på kysten av Agder og Vestlandet nord til Stad og sone 8 som den kaldaste i låglandet. Den niande sona har fått nemninga F og femner om fjellområda.
Det første sonesystemet for Noreg kom i 1961. Det har seinare komme fleire system. Dagens soner er utarbeidd av Hageselskapet i samarbeid med Meteorologisk institutt. Det er frå 2006 og er ganske likt det svenske.

I praksis varierer klimaet mykje innanfor ei sone. Sonekart gir likevel ei god oversikt over forutsettinga for å dyrke visse planter. 

## Andre sonesystem
### RSTs zonkarta (Sverige)
Riksförbundet Svensk Trädgård har utarbeidd eit sonekart med åtte dyrkingssoner. Sone I omfatter dei mildaste delane av Sverige og sone VIII dei kaldaste regionane. Jo høgare sonetal jo herdigare reknar ein veksten til å vere. 
Det første kartet vart lansert 1910 av Sveriges Pomologiska Förening og hadde fire soner. Gjennom åra har sonekartet blitt utvikla til dagens åtte soner.

### USDA-soner
US Department of Agriculture (USDA) har laga eit sonekart for det nordamerikanske kontinentet. Systemet bygger på den kaldaste middeltemperaturen for eit område og består av ti soner:

*Sone 3 (-35°F)  (-37°C)
*Sone 4 (-25°F)  (-32°C)
*Sone 5 (-15°F)  (-26°C)
*Sone 6 (-5°F)   (-21°C)
*Sone 7 (5°F)    (-15°C)
*Sone 8 (15°F)   (-9°C)
*Sone 9 (25°F)   (-4°C)
*Sone 10 (35°F)  (+2°C)

Systemet kan ikkje direkte overførast til det norske og svenske systemet då det ikkje tar omsyn til kor lang varmeperioden er og heller ikkje kor intens varmen er. Ein art som er tilpassa t.d. eit innlandsklima kan klare ekstrem kulde, men treng ikkje klare å overleve i ekstrem varme eller lange varmeperiodar.

### EGF-soner
*European Garden Flora* har lansert eit tilsvarande system:

*H1 (-20°C og lågare)
*H2 (-15° til -20°C)
*H3 (-10° til -15°C)
*H4 (-5° til -10°C)
*H5 (0° til -5°C)
*G1 (krever kaldveksthus til og med i Sør-Europa)
*G2 (krever varmveksthus i heile Europa)

## Kjelder
* Nordiske sonekart 
* Herdigheitssonekart BoGrønt 
* Riksförbundet Svensk Trädgårds zonkarta 
* USDA sonekart 
* USDA-soner i Europa 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff

*Klimasonekart ved hageselskapet.no
Exotic Birds and Fruit

***Exotic Birds and Fruit*** er det sjuande studioalbumet til det britiske progrockbandet Procol Harum. Det kom ut i 1974. I Argentina vart albumet gjeve ut som «Pájaros Y Frutas Exóticas», som tyder «Birds and Exotic Fruit». Plateomslaget vart laga av Jakob Bogdani, ein slovakisk kunstnar som var kjend for å måleri av eksotiske fuglar og frukt (som er tittelen på albumet på engelsk). 

## Innspeling
Chris Thomas var produsent på albumet, som vart spelt inn i George Martin sitt Air London Studios i London. I følgje Gary Brooker ønskte bandet denne gongen å lage eit album utan orkester.

At dei spelte inn albumet med enklare instrumentering viste seg å vere lurt fordi innspelinga leid av at straumen gjekk mange gonger på grunn av ein strid mellom Edward Heath-regjeringa og dei britiske fagforeiningane. 

## Mottaking
*Exotic Birds and Fruits* vart godt teken imot då det kom ut av kritikarane men nådde berre 86. plassen på den amerikanske *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista. Den første singelen frå albumet var «Nothing But The Truth». 

## Innhald

## Medverkande
* Gary Brooker - piano og vokal 
* Chris Copping - Hammondorgel
* Mick Grabham - gitar
* BJ Cole - pedalsteelgitar
* Alan Cartwright - bassgitar
* B.J. Wilson - Trommer

## Teknisk
*Produsert av Chris Thomas
*Lydteknikar: John Punter

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Exotic Birds and Fruit|Exotic Birds and Fruit]]» frå ,  den 26. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
Jeniseiske språk

**Jeniseiske språk** er ein språkfamilie i Kranojarsk kraj i det sentrale Sibir. Familien består av språka ketisk,  jugh, kottisk og pumpokol, av desse har berre ketisk talarar i dag. Ifølgje Ethnologue hadde ketisk mellom 550&nbsp;og 990&nbsp;talarar i 1995. Under folketeljinga i 2002 blei det tala av 190 menneske frå ein etnisk folkesetnad på 1&nbsp;494.

Det finst teoriar om språkslektskap mellom jeniseiske språk og na-dené-språk i Amerika. Dette er ikkje allmennt akseptert, men det er nok den mest sannsynlege av hypotesene om språkslektskap over Beringstredet. Eit nyare studium av dei moglege banda mellom desse språka blei lagt fram av Edward Vajda i 2008. 

## Kjelder
B.J. Cole

**Brian John Cole** () er ein engelsk pedalsteelgitarist. Han vart kjend tidleg i 1970-åra med bandet Cochise, og har spelt innan mange stilartar frå pop og rock til jazz og eksperimentell musikk.

Han spelte sida med Marc Bolan / T.Rex på albumet *[[Zinc Alloy and the Hidden Riders of Tomorrow]]* i 1974, samt med Elton John på albuma *[[Tumbleweed Connection]]* og *[[Madman Across The Water]]*, mellom anna på songane «Country Comfort» og «Tiny Dancer». Han har òg spelt i lag med R.E.M., Cat Stevens, Kevin Ayers, Billy Connolly, Richard Ashcroft, The Verve, Luke Vibert, Graham Coxon, Roger Waters, Juno Reactor, Rockin Dave Taylor, Depeche Mode, Doll by Doll, Devon Sproule, Björk, Chumbawamba, David Gilmour, Hanson, Ian Siegal, Jah Wobble, The Stranglers, Sting, Icebreaker og Brian Joseph Friel. Han spelar på David Gilmour-albumet *[[On An Island]]* frå 2006 og på The Moody Blues-albumet *[[Long Distance Voyager]]* frå 1981. 

## Diskografi
Med Cochise
**[[Cochise av Cochise|Cochise]]* (United Artists Uas 29177) 1970
**[[Swallow Tales]]* (Liberty Lbg 83428) 1971
**So Far* (United Artists Uas 29286) 1972

Solo
* *The New Hovering Dog* (1972)
* *Transparent Music* (1989)
* *Heart Of The Moment* (1995)
* *Trouble In Paradise* (2004)

Med Luke Vibert
* *[[Drum 'n' Bass 'n' Steel]]* (1999)
* *[[Stop The Panic]]* (2000)
* *[[Spring Collection]]* (2000)

Med Pete Molinari
* *A Virtual Landslide* (2008)

## Anna utval
*Elvis Costello: *[[Kojak Variety]]* (2004)
*Björk: *[[Post av Björk|Post]]* (1995)
*David Sylvian: *[[Gone to Earth av David Sylvian|Gone to Earth]]* (1986)
*Cat Stevens: *[[Back to Earth av Cat Stevens|Back to Earth]]*
*Joan Armatrading: *[[Joan Armatrading av Joan Armatrading|Joan Armatrading]]* (1976)
*Joan Armatrading: *[[What's Inside]]* (1995)
*Chris De Burgh: *[[Far Beyond These Castle Walls]]* (1975)
*Jerry Lee Lewis:* [[The Session av Jerry Lee Lewis|The Session]]* (1973)
*Decameron: "Say Hello To The Band" (1973)
*Elton John: *[[Madman Across The Water]]* ("Tiny Dancer" -1972)
*Felt: *[[Me and a Monkey on the Moon]]* (1989)
*Graham Coxon: *[[The Kiss of Morning]]* (2002)
*Richard Ashcroft: *[[Alone with Everybody]]* (2000)
*Depeche Mode: *[[Ultra (Depeche Mode album)|Ultra]]* (1997)
*John Cale: *[[:cs:Eat/Kiss: Music for the Films by Andy Warhol|Eat/Kiss: Music for the Films by Andy Warhol]]* (1997)
*John Cale: *[[Walking on Locusts]]* (1996)
*Philip Clemo: *Mesmer* (2012)
*Gorky's Zygotic Mynci: *20* (spelar på to songar) (1995)
*Roger Waters: *[[Amused To Death]]* (1992)
*Deacon Blue: *[[Raintown]]* (1987)
*The Stranglers: Dreamtime (1986)
*Delta 5: *[[See the Whirl]]* (1981)
*Cat Stevens: *[[Back to Earth (Cat Stevens album)|Back to Earth]]* (1978)
*Joan Armatrading: *[[Joan Armatrading (album)|Joan Armatrading]]* (1976)
*Humble Pie: *[[Humble Pie (1970)|Humble Pie]]* (1970)
* Otmar Binder Trio feat. BJ Cole & Christian Dozzler: *Boogie Woogie Turnaround*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:B. J. Cole|B. J. Cole]]» frå ,  den 26. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Astralwerks.com
*Allmusic
*Discogs
Elefthería Eleftheríou

**Elefthería Eleftheríou** () er ein gresk-kypriotisk songar. Ho representerte Hellas i Eurovision Song Contest 2012 med songen «Aphrodisiac».

## Bakgrunn

Elefthería Eleftheríou er fødd og oppvaksen på Kypros. Frå barndommen har ho fått mykje opplæring innan song, pianospel, musikkteori og musikkhistorie. 16 år gamal vart ho invitert til å vera med som solist i det nasjonale folkeorkesteret til *RIK*, nasjonalkringkastaren på Kypros. Ho var med i den nasjonale Eurovisionfinalen på Kypros i 2006, men nådde ikkje fram. Frå ho var 18 begynte ho å opptre på scener i Kypros, og var m.a. med i ein musikal i Levkosía (Nikosia).

I 2008 prøvesong Elefthería Eleftheríou for X Factor Hellas. Trass i at ho vart godkjend av domarane og fekk plass i programmet, takka ho nei til å delta vidare. Ho prøvesong på nytt i 2009-sesongen, og blei denne gongen med som deltakar. I femte episode vart ho stemt ut, men fekk sidan tilbod om å samarbeida med songaren Sakis Rouvas, noko ho takka ja til.

### Eurovision Song Contest

I kjølvatnet av X-Factor fekk ho platekontrakt med Sony Music i Hellas. Plateselskapet meldte henne som kandidat til å representera Hellas i Eurovision Song Contest 2010 med songen «Tables are Turning». Men få dagar før den nasjonale finalen, vart songen lekka ut på internett. Det same skjedde med ein annan av finalistsongane, som hadde vore tilgjengeleg på YouTube. Som resultat måtte desse to songane diskvalifiserast, og vinnaren av dei sju resterande songane vart Giorgos Alkaios & Friends. Alkaios representerte dermed Hellas i Eurovision Song Contest 2010 med songen «ÓPA!»» og enda på 8. plass.

«Tables are Turning» vart omsett til gresk og gjeven ut som singel i Hellas. Eleftheríou har dei siste åra blitt meir kjend i Hellas, gjeve ut fleire songar og skift plateselskap til Universal Music Group. I 2012 deltok ho i Eurovision på nytt, med songen «Aphrodisiac». Denne gongen vann ho den nasjonale finalen, og fekk dermed representera Hellas i Aserbajdsjan. «Aphrodisiac» vart framført under fyrste semifinale, og gjekk vidare til finalen. Ho enda på ein 17. plass med 64 poeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eleftheria Eleftheriou|Eleftheria Eleftheriou]]» frå ,  den 26. mai 2012.*  
**Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.*
Hardførheit

**Hardførheit** eller **herdigheit** hos planter viser til evna deira til klare seg under vanskelege veksetilhøve. Vanlegvis tenker ein på klimatiske tilhøve. Det er såleis evnen til planta til å tole kulde, varme, tørke, rotblaute eller vind er det ein typisk tek med når ein vurderer hardførheita. Hardførheita er ofte gitt av arten sin opphavlege geografiske veksestad: lengdegrad, breiddegrad og høgd over havet. Alt dette er forenkla til hardførheitssoner.

Ein tenker ofte på dyrking av plantar når ein snakkar om hardførheit.
På tempererte breiddegrader er det ofte evna til å tole kulde som er viktigast, kulde-hardførheit og er generelt målt ved den lågaste temperaturen planta kan tole. Hardførheit til planter er ofte delt i tre kategoriar: følsom, halv-herdig og herdig. Følsomme planter er dei som ikkje toler frost, medan herdige planter overlever frost i det minste ned til ein viss temperatur avhengig av planta.

## Sjå òg
*Hardførheitssone

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*Interactive Version of the 1990 USDA Hardiness Zone Map
Ívi Adámou

**Ívi Adámou** () er ein kypriotisk songar frå Ajía Nápa. Ho representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2012 med songen «La La Love».

## Bakgrunn

Ívi Adámou har gresk-kypriotisk far og bulgarsk mor, men er oppvaksen på austkysten av Kypros. Ho har drive med musikk sidan barndommen, men vart kjend då ho deltok i den greske versjonen av *[[X Factor Hellas|X Factor]]* i 2009, der ho enda på sjetteplass.

Etter deltakinga fekk ho platekontrakt med Sony Music i Hellas. Ho platedebuterte med EP-en *Kalokairi Stin Kardia* i 2010, som inneheldt fleire singlar. Ho har òg sunge på ein singel saman med ei gresk hip-hop-gruppe, *Stavento*. Singelen «San erthei i mera» vart enormt populær i Hellas i 2010. I november same året gav ho ut *Christmas with Ívi Adámou*.

Ho vart internt utvald av den kypriotiske nasjonalkringkastaren, *RIK*, til å representera Kypros i Eurovision Song Contest 2012. I januar 2012 sendte *RIK* fjernsynsprogrammet *A Song for Ívi*, der ho song tre låtar. Vinnarlåta vart «La La Love».

## Eurovision Song Contest

«La La Love» vart framført i fyrste semifinalen, 22. mai 2012 i Baku. Songen gjekk vidare til finalen og enda på ein 16. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ivi Adamou|Ivi Adamou]]» frå ,  den 26. mai 2012.*  
**Poengsum er henta frå eurovision.tv, 27. mai 2012.*
Procol's Ninth

***Procol's Ninth*** er det åttande studioalbumet (niande albumet totalt medrekna konsertalbum) av Procol Harum, og kom ut i september 1975. Det var produsert av låtskrivarane Jerry Leiber og Mike Stoller, og var ei noko anna retning enn tidlegare album av bandet, ein meir enklare stil enn den meir omfattande produksjonen til Chris Thomas. 

*Procol's Ninth* var det første albumet til bandet med ein coverlåt, ein versjon av The Beatles-songen «Eight Days A Week» og Leiber & Stoller sin eigen «I Keep Forgetting». 

## Innhald

## Medverkande
* Chris Copping - orgel
* Alan Cartwright - bassgitar
* B.J. Wilson - Trommer
* Mick Grabham - gitar
* Gary Brooker - piano og vokal 
* Keith Reid - tekstar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Procol&#39;s Ninth|Procol&#39;s Ninth]]» frå ,  den 26. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
Jean Hey

Moulins-triptykonet, ca 1498


**Jean Hey** (eller **Jean Hay**) er i dag identifsert, med rimeleg visse, som målaren kjend som Moulins-meisteren. Han var ein nederlandsk målar som frå ca 1475 til om lag 1505 arbeidde i Frankrike, mellom anna på oppdrag frå hertugane av Burgund.

Lite er kjent om Hey, som måla i ein stil som har gjort at mange kunsthistorikarar har meint han studerte under Hugo van der Goes. Heys mest velkjende verk er eit triptykon i katedralen i Moulins, eit arbeid som er datert til slutten av det 15. hundreåret. Midtdelen viser *Madonnaen og Jesusbarnet tilbedd av englar*, flankert av portrett av hertug Pierre II og hertuginna Anne de Beaujeu med dottera deira, Suzanne. Triptykonet er i ein framifrå tilstand, trass i at toppen og botnen av det har vorte kappa vekk ein gong føre 1830-åra. Tidleg i 1500-åra var Moulins-meisteren, Jean Hey, truleg hoffmålar hos hertug-ætta Bourbon i Paris.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jean Hey|Jean Hey]]» frå ,  den 26. mai 2012.*
Leonora Christina Ulfeldt

**Leonora Christina Ulfeldt** () var dotter av Kristian IV og Kirsten Munk. Ho er i ettertid kjend for å ha sete fanga i Blåtårn på Københavns slott i 21 år som medskuldig i ektefellen Corfitz Ulfeldts landssvik og for å ha skrive den sjølvbiografiske boka *[[Jammers Minde]]*. Verket 
kom ut i 1869 og er teke opp i den danske Kulturkanonen.

## Referansar
Something Magic

***Something Magic*** er det niande studioalbumet til Procol Harum og kom ut i 1977.

Procol Harum valde å arbeide med produsentane Ron og Howie Albert då Leiber og Stoller (som hadde produsert det førre albumet deira) ikkje var tilgjengeleg. Dei reiste til Miami med meir enn nok songar for albumet. Etter at Albert-brørne hadde forkasta meir enn fem spor og dei berre hadde fire songar att å fylle albumet med, tilbaud vokalist, pianist og låtskrivar Gary Brooker den episke «The Wormm and The Tree», eit stykke av tekstforfattar Keith Reid som Brooker hadde leika seg med i fleire år. Med stort press om å gjere musikken og orkesterarrangementa til den 19 minuttar lange episke songen fekk Brooker hjelp av arrangøren Mike Lewis for å gjere ferdig orkesterarrangementa for tittelsporet «Something Magic» og bandmedlem Chris Copping for å gjere blåsearrangementet på «Skating on Thin Ice».

Etter albumet kom ut forlet Copper bandet og vart erstatta av Dee Murray, bassisten til Elton John for den nordamerikanske turneen etter albumet.

Singelen «Wizard Man» kom ut før sjølve albumet, men selde dårleg. Albumet nådde berre 146. plass i USA og vart det siste albumet bandet gav ut før gjenforeininga til Procol Harum i 1991, då Gary Brooker slo seg saman at med tekstforfattar Keith Reid, Robin Trower og Matthew Fisher (trommeslagar B.J. Wilson var då alt død).

## Innhald

## Medverkande

* Peter Solley - orgel og synthesiser
* Chris Copping - bassgitar
* B.J. Wilson - Trommer
* Mick Grabham - gitar
* Gary Brooker - piano og vokal 
* Keith Reid - tekstar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Something Magic|Something Magic]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
The Prodigal Stranger

***The Prodigal Stranger*** er det tiande studioalbumet til Procol Harum og kom ut i 1991. Albumet er tileigna minnet til Barrie James (B. J.) Wilson som hadde vore trommeslagar på alle dei førre albuma til bandet. Albumet kom ut 14 år etter det førre albumet og sjølv frontmann Gary Brooker var usikker på om bandet kunne klare å spele inn eit heilt album.

Fisher hadde ikkje spelt med bandet sidan *[[A Salty Dog]]* frå 1969 og var med på turneen etter albumet og fram til turneen etter *[[The Well's on Fire]]* i 2004. Robin Trower spelte på albumet og skreiv musikk for «All Our Dreams are Sold», men avslo å bli med gruppa på den påfølgjande turneen og vart erstatta av Geoff Whitehorn. Turneen etter albumet vart godt motteken i både Europa og USA, men albumet selde dårleg. Singelen «All Our Dreams Are Sold» vart derimot spelt ein del på radio og nådde 29. plass på Billboard Mainstream Rock-lista i USA.

Albumet fekk blanda kritikk. 

## Innhald

## Medverkande
* Gary Brooker - piano og vokal 
* Matthew Fisher - orgel
* Robin Trower - gitar
* Mark Brzezicki - trommer
* Dave Bronze - bassgitar
* Keith Reid - tekstar

;Andre medverkande
* Jerry Stevenson - gitar og mandolin
* Henry Spinetti - trommer på «The Truth Won't Fade Away»
* Steve Lange, Maggie Ryder, Miriam Stockley – korvokal på «Holding On»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Prodigal Stranger|The Prodigal Stranger]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Den utvalde prins Kristian

**Kristian** eller **Christian** ()
var nesteldste son av kong Kristian IV og Anna Kathrine og kronprins av Danmark-Noreg. Han vart kalla *Den utvalde prinsen*, skulle ha overtatt trona etter faren, men døydde nokre månader før han.

Kristian vart fødd på Københavns slott. Kristian IV ville sikre tronfylgja og fekk stendene og Riksrådet til å velja han som tronfylgjar i 1608 og Kristian  vart utropt og hylla som tronfylgjar allereie i 1610, 7 år gamal. Presten og diktaren Claus Christoffersen Lyschander skreiv eit hyllingsdikt til hendinga og dette er den einaste augnevitneskildringa ein kjenner.
Hyllinga gjekk føre seg først i København og deretter i Oslo. Til Oslo kom arveprinsen saman med begge foreldra og hyllinga gjekk føre seg på Hovedtangen 17. juni 1610.

Som vaksen leia han Riksrådet eit par gonger under fråværet til faren og han vart også statthaldar ein kort periode, men det synte seg at han ikkje hadde format til å leia.

Riksrådet pressa på kongen for å få Kristian gift, dei var misnøgd med måten han levde på med stort forbruk av alkohol, historier med ymse kvinner og stor gjeld.

Han gifta seg i 1634 med Magdalena Sibylla av Sachsen, dotter av kurfyrste Johann Georg I av Sachsen. Bryllaupet er kjend som «Det store bilager» (Det store bryllaupet), praktfullt og dyrt. Paret busette seg på Nykøbing slott på Nykøbing Falster, slottet var på denne tida eit velhalde renessanseslott.
På slottet hadde Kristian ei stor samling av kunst og gjenstandar frå oldtida, mellom anna det store
Gallehus-hornet. 
Ekteparet fekk ingen born.

Kristian døydde under eit kuropphald i Tyskland 44 år gamal og vart gravlagd i Vor Frue kyrkje i København. I 1655 vart kista flytta til Roskilde domkyrkje.

## Referansar

## Litteratur
* Nils Petter Thuesen: Historien om Oslo. Forlaget Historie & Kultur AS, Oslo, 2010. ISBN 978-82-92870-40-2

## Bakgrunnsstoff
Limbourg-brørne

**Limbourg-brørne** var tre nederlandske målarar; Herman, Paul og Johan. Dei var fødde kring 1385-1388 og døydde alle i 1416 i ein pest.

Limbourg-brørne vert framfor alt hugsa for sine bokillustrasjonar til *[[Les Très Riches Heures du duc de Berry]]*, laga på oppdrag frå hertugen av Berry. Bileta syner, for aller fyrste gong i kunsthistoria, menneske i kvardagslege syslar. *Les Très Riches Heures* vekker assosiasjonar til ei tid der makteliten skulle dyrke høvisk kjærleik og riddarleg framferd.

## Liv og gjerning
Rundt 1398, etter far deira døydde, voks brørne opp hos morbroren Jean Malouel, Han var den i samtida fremste målaren til det franske og det burgundiske hoffet. Herman og Johan lærte gullsmedkunst i Paris. På slutten av 1399 var dei to på tur til Nijmegen, men vart då tekne som krigsfangar i Brussel. Dei to gutane vart sett fri i mai 1400, etter at hertug Filip II av Burgund betalte løysepengar på vegner av Jean Malouel, hoffmålaren sin.

I februar 1402 fekk Paul og Johan i oppdrag av Filip til å nytte fire år på å illustrere ein bibel. Filip II døydde i 1404, før brørne hadde fullført arbeidet sitt. Seinare i 1404 byrja dei tre brørne, Herman, Paul, og Johan å arbeide for hertugen av Berry, bror til Filip. Jean av Berry var ein ekstravagant samlar av kunstverk, særleg av bøker. Deira fyrste oppdrag var å illustrere ei tidebok, no kjend som *Belles Heures du Duc de Berry*.

Arbeidet vart fullført i 1409, til stor glede for hertugen. Han sette dei så i gang med eit meir ambisiøst tidebok-prosjekt. Dette er *Très Riches Heures du Duc de Berry*, som mange reknar som høgdepunktet av bokillustrasjon i slutten av mellomalderen. Verket er truleg det mest verdfulle bokeksemplaret i verda. Ho finst i dag i Musée Condé i Chantilly i Frankrike.

Paul de Limbourg stod på ein særleg god fot med hertugen, og fekk stilling ved hoffet som personleg rådgjevar. Hertugen gav han fleire smykke og eit stort hus i Bourges.

Alle dei tre brørne og hertugen av Berry døydde i 1416, truleg i ein epidemi.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Limbourg brothers|Limbourg brothers]]» frå ,  den 26. mai 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
The Long Goodbye av Procol Harum

***The Long Goodbye*** (The Symphonic Music of Procol Harum) var eit album som kom ut i 1995. Streng tatt er det ikkje eit album av Procol Harum, men vart produsert av Gary Brooker med forskjellige gjestemusikarar, mellom andre mange frå Procol Harum. Til dømes er Robin Trower og Matthew Fisher med på berre ein song, «Repent Walpurgis», som Fisher skreiv. 

I motsetnad til dei andre songane på albumet har ikkje tittelsporet vorte offisielt gjeven ut som Procol Harum. Det var ein singel av Gary Brooker frå soloalbumet hans *Echoes in the Night*, som var produsert av Brooker og Fisher i lag. Tekstane er skrivne av den faste Procol Harum-tekstforfattaren Keith Reid og B.J. Wilson spelte trommer på denne songen. 

## Innhald

## Medverkande
* Matthew Fisher - kyrkjeorgel på «Repent Walpurgis»
* Dave Bronze - bass
* Mark Brzezicki - Trommer
* Robin Trower - gitar på «Repent Walpurgis»
* Geoff Whitehorn - gitar
* Andy Fairweather Low - gitar
* Gary Brooker - piano, trekkspel, cembalo og vokal 
* Keith Reid - tekstar

Andre medverkande
* Tom Jones - vokal på «Simple Sister»
* Jerry Hadley - vokal på «Grand Hotel» 
* James Galway - fløyte på «Pandora's Box» 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Long Goodbye (Procol Harum album)|The Long Goodbye (Procol Harum album)]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
Ain't Nothin' to Get Excited About

***Ain't Nothin' to Get Excited About*** er eit studioalbum med rock and roll-songar spelt inn i 1970 av medlemmar av Procol Harum under namnet Liquorice John Death. Albumet kom først ut i 1997. 

Strengt tatt er det ikkje eit Procol Harum album. Det vart spelt inn kort tid etter bandet var ferdig med albumet *[[Home av Procol Harum|Home]]* i 1970. Under desse innspelingane bad produsent Chris Thomas bandet om å spele gamle favorittar medan han sette opp utstyret for innspelinga. Bandet likte å spele desse gamle songane, så nokre månader seinare booka Thomas Abbey Road Studios og bandet spelte inn alle songen i løpet av ein kveld. 

Masterlydbandet var lenge tapt, men dukka opp i 1990-åra då bandet fekk ein boks med lydband frå EMI-Chrysalis.

## Innhald

## Medverkande
* Chris Copping&nbsp;– orgel, bassgitar
* B.J. Wilson&nbsp;– trommer
* Robin Trower&nbsp;– gitar
* Gary Brooker&nbsp;– piano og vokal 

* Jack Lancaster&nbsp;– saksofon på «Shopping for Clothes» og «The Girl Can't Help It»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ain&#39;t Nothin&#39; to Get Excited About|Ain&#39;t Nothin&#39; to Get Excited About]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com om albumet
* [ Liquorice John Death] &mdash; Bruce Eder, for AllMusic
One More Time – Live in Utrecht 1992

***One More Time - Live in Utrecht 1992*** er eit konsertalbum av Procol Harum som kom ut i 1999. 

## Innhald

## Medverkande

* Matthew Fisher - orgel
* Geoff Whitehorn - gitar
* Dave Bronze - bassgitar
* Mark Brzezicki - trommer
* Gary Brooker - piano, vokal 
* Keith Reid - tekstar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:One More Time – Live in Utrecht 1992|One More Time – Live in Utrecht 1992]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
The Well's on Fire

***The Wells on Fire*** er det ellevte studioalbum av Procol Harum, gjeve ut i 2003. Det var det siste studioalbumet til Matthew Fisher med Procol Harum. Gruppa heldt fram å turnere med Josh Phillips som erstatning for Fisher i 2004 og Geoff Dunn for Mark Brzezicki i 2006. Det var òg det siste studioalbumet deira med tekstar av Keith Reid.

## Innhald

## Medverkande
* Gary Brooker - piano, vokal 
* Matthew Fisher - orgel
* Geoff Whitehorn - gitar
* Matt Pegg - bassgitar
* Mark Brzezicki - trommer, perkusjon
* Keith Reid - tekstar

;Andre medverkande
* Roger Taylor - korvokal (2)

;Teknisk
* Rafe McKenna - plateprodusent
* Joshua J Macrae - lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Well&#39;s on Fire|The Well&#39;s on Fire]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
Secrets of the Hive

***Secrets of the Hive*** er eit dobbelt samlealbum av Procol Harum som kom ut i 2007 for å markere 40-årsjubileet for den første singelen deira, «A Whiter Shade of Pale». Albumet inneheld songar frå tidlegare album (utanom *[[The Long Goodbye av Procol Harum|The Long Goodbye]]*), singlar og songen «Into The Flood», som ikkje tidlegare var gjeven ut. 

## Innhald
### Disk 1

### Disk 2

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Secrets of the Hive|Secrets of the Hive]]» frå ,  den 27. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet
Doug Savant

**Doug Savant** () er ein amerikansk filmskodespelar frå Burbank i California. Han er mest kjend for å spela i fjernsynsseriane Melrose Place og Frustrerte fruer.
One Eye to the Future – Live in Italy 2007

***One Eye to the Future*** er eit konsertalbum av Procol Harum frå 2008. Det vart spelt inn i Torino og Schio under 40-årsjubileumsturneen til bandet. Det inneheld to songar som ikkje før var gjevne ut («One Eye on the Future» og «Worried Life Blues»). Det er det einaste Procol Harum-albumet som berre vart gjeve ut i digitalt format for nedlasting og kjem frå http://www.procolharum.com/phalbum_one-eye-future_index.htm. 

Det er òg det første Procol Harum-albumet med Josh Phillips, som erstatta Matthew Fisher på orgel. 

## Innhald

## Medverkande

* Gary Brooker - piano og vokal 
* Geoff Dunn - trommer
* Matt Pegg - bassgitar
* Josh Phillips - orgel
* Geoff Whitehorn - gitar
* Keith Reid - tekstar

## Bakgrunnsstoff
* ProcolHarum.com - ProcolHarum.com om albumet