open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shy Limbs

**The Shy Limbs** var eit engelsk psykedelisk rockeband frå Bournemouth i slutten av 1960-åra. Det var bandet Greg Lake spelte i før han vart med i den første utgåva av King Crimson. 

Lake skipa bandet i september 1968 og spelte sjølv gitar og song. Med seg i bandet hadde han John Dickenson på klaverinstrument og vokal, Malcolm Brasher på bass og vokal og Andrew McCulloch på trommer. Lake og Dickenson hadde tidlegare spelt i lag i bandet The Shame. 

The Shy Limbs gav berre ut to singlar før dei gav seg. Desse var «Reputation» med B-sida «Love». På sistnemnde så var Robert Fripp gjesteartist på sologitar. Den andre singelen var «Lady in Black» med B-sida «Trick or Two». The Shy Limbs var utan tvil inspirert av Procol Harum og songen «A Whiter Shade of Pale» då dei spelte in «Reputation», som er ein psykedelisk rockesong driven av eit orgel som kan minne om den meir kjende songen til Procol Harum. 

Etter berre fem månader i lag, slutta Lake i bandet i januar 1969 for å bli med i det nye bandet til Robert Fripp, King Crimson. 

Dei tre andre fortsette då som trio, før dei henta inn Allan Bowery (òg kjend som Alan Barry) som erstatta for Lake, men bandet varte ikkje lenge og dei gav seg i løpet av 1969. 

## Kjelder
Voitto Hellsten

**Voitto Valdemar Hellsten** () var ein finsk friidrettsutøvar og politikar frå Pertteli. Han vann på spesialdistansen 400 meter sølvmedaljen ved EM 1954 og bronsemedaljen under Sommar-OL 1956. I tida 1962 til 1970 var han riksdagsmann for sosialdemokrat-partiet (SDP) i Finland.

### Friidrett
Hellsten vert i Finland særleg hugsa for sine mange triumfar i landskampane mot Sverige. I 1950-åra deltok han i 33 landskampar og sikra finsk siger i heile 52 tevlingar. Under Sommar-OL 1952 på finsk heimebane i Helsinki tevla han på både på 100 m, 200 m og i 4 x 100 m stafett, utan å utmerke seg. To år seinare vann han sølvmedaljen på 400 m ved europameisterskapen i Bern, einast Ardalion Ignatjev frå Sovjetunionen vart for sterk. I den same meisterskapen syrgde Hellsten som ankermann for finsk bronsemedalje i 4 x 400 m stafett, eitt sekund føre Sverige på fjerdeplass. Under dei olympiske leikane i Melbourne i 1956 gjorde Hellsten i semifinalen sitt livs beste løp på 400 meter, med tida 46,1 sette han ein finsk rekord som stod i 15 år. I finalen fekk han notert 47,0 i sluttid og delte den olympiske bronsemedlajen med Ardalion Ignatjev.

Åra 1952-58 vann Hellsten 13 finske meistertitlar; fire på 100 meter, fem på 200 m og fire på 400 m.

### Politikk
Hellsten var frå 1950-åra busett i Turku. Han var aktiv i lokalpolitikken frå 1960, og representerte det sosialdemokratiske partiet (SDP) i bystyret frå 1972. Ved riksdagsvalet i 1962 vart han vald inn i den finske riksdagen for sosialdemokratane, attvald for ein ny fireårsbolk i 1966.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fi:Voitto Hellsten|Voitto Hellsten]]» frå ,  den 4. august 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Musikkgruppa Tintern Abbey

**Tintern Abbey** var eit britisk psykedelisk rock-band som vart skipa seint i 1966 og som var aktive i 1967 og 1968. Bandet er best hugsa for singelen «Vacuum Cleaner», som har vore med på fleire samlealbum gjennom åra.

## Historie
Tintern Abbey vart skipa av Don Smith etter å ha møtt David MacTavish på Overseas Visitors Club i Earl's Court i London. Smith henta inn John Dalton til badet etter eit møte i Cromwellian Club i South Kensington og Mactavish henta inn Stuart Mckay. Smith slutta i bandet etter dei gav ut «Beeside»/«Vacuum Cleaner» og hadde spelt inn songen «Snowman». MacTavish vart seinare medlem av bandet Big Bertha og Velvet Opera, sistnemnde med Paul Brett, som spelte gitar i Tintern Abbey mot slutten.

Bandet gav berre ut ein singel på Deram Records, «Beeside»/«Vacuum Cleaner» (Deram 164), i desember 1967. Singelen var produsert av Jonathan Webber, men selde dårleg. Dei spelte så inn songen «Snowman», som var klar for utgjeving då Smith slutta i gruppa. Paul Brett vart då henta inn som gitarist. I tillegg kom organisten Terry Goldberg, opphavleg frå Mark Leeman Five med i bandet. «How Do I Feel Today»/«Do What You Must» var planlagt for utgjeving i april 1968, men kom aldri ut. Det var òg planar om eit heilt album i august 1968, men innan den tid var banet oppløyst.

Sidan bandet vart oppløyst har singelen «Beeside»/«Vacuum Cleaner» vore ettertrakta blant samlarar (ofte selt for over tusen britiske pund) og har blitt trekt fram som eit av dei beste døma på britisk psykedelia. 

I 2006 vart det gjeve ut ein 7" vinyl-EP med fire songar bandet spelte inn i 1968. 

## Diskografi

### Singlar
* «Beeside»/«Vacuum Cleaner» (Deram DM 164) 1967

### EP-ar
* *Do What You Must* (Self-released) 2006

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tintern Abbey (band)|Tintern Abbey (band)]]» frå ,  den 4. august 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Tintern Abbey på Popsike
The Nice

**The Nice** var eit engelsk progressivt rockeband som var aktivt i slutten av 1960-åra. Det blanda rock, jazz og klassisk musikk, og var det første kommersielt suksessrike bandet med klaverspelaren Keith Emerson.

Gruppa vart skipa i 1967 av Emerson, Lee Jackson, David O'List og Ian Hague for å akkompagnere soulsongaren P.P. Arnold. Etter at Hague vart erstatta av Brian Davison byrja gruppa for seg sjølv og fekk raskt eit trufast publikum. På scenen fekk Emerson vist seg fram som showmann der han spelte og misbrukte Hammondorgelet sitt med radikale omarrangement av klassiske musikktema og Bob Dylan-songar.

Bandet fekk størst suksess med ein instrumental versjon av Leonard Bernstein sin «America», før O'List slutta i gruppa. Dei attverande medlemmane fortsette som ein trio, og gav ut fleire album, før Emerson valde å slutte i bandet tidleg i 1970 for å skipe Emerson, Lake & Palmer. Gruppa kom saman for ei kort tid i 2002 og spelte fleire konsertar.

## Medlemmar
*Keith Emerson (fødd 2. november 1944, Todmorden, Yorkshire – død 11. mars 2016) – orgel, piano, vokal (1967–1970, 2002)
*Keith «Lee» Jackson (fødd 8. januar 1943, Newcastle upon Tyne) – bass, gitar, vokal (1967–1970, 2002)
*David «Davy» O'List (fødd 13. desember 1948, Chiswick, London) – gitar, vokal (1967–1968)
*Ian Hague – trommer, perkusjon (1967)
*Brian «Blinky» Davison (fødd 25. mai 1942, Leicester, Leicestershire – død 15. april 2008) – trommer, perkusjon (1967–1970, 2002)

## Diskografi

### Studioalbum
* *[[The Thoughts of Emerlist Davjack]]* (Immediate, 1968)
* *[[Ars Longa Vita Brevis av The Nice|Ars Longa Vita Brevis]]* (Immediate, 1968)
* *[[Nice av The Nice|Nice]]* (òg kalla *Everything As Nice As Mother Makes It*) (Immediate, 1969) - [UK #3]
* *[[Five Bridges]]* (Charisma, 1970) - [UK #2 US #197]

### Konsertalbum
* *[[Elegy av The Nice|Elegy]]* (Charisma, 1971) - [UK #5]
* *America – The BBC Sessions* (Receiver, 1996)
* *The Swedish Radio Sessions* (late 1967) (Sanctuary, 2001)
* *BBC Sessions* (Sanctuary, 2002)
* *[[Vivacitas]]* (Sanctuary, 2003)
* *Live at the Fillmore East December 1969* (Virgin, 2009)

### Singlar
* «The Thoughts of Emerlist Davjack» / «Azrial (Angel of Death)» (Immediate IM 059, November 1967)
* «America» / «The Diamond Hard Blue Apples of the Moon» (Immediate IM 068, 21. juni 1968) - [UK #21]
* «Brandenburger» / «Happy Freuds» (Immediate IM 072, 8. november 1968) - [UK / Europe]
* «Hang on to a Dream» / «Diary of an Empty Day» (Immediate, 1969) - [Europe]
* «Country Pie» / «One of Those People» (Charisma, 1969)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Nice|The Nice]]» frå ,  den 3. august 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*The Nice-nettside
Timebox

**Timebox** var eit engelsk psykedelisk pop-band i 1960-åra. Dei vart skipa i oktober 1965 i Southport i Lancashire.

## Karrriere
Bandet heite opphavleg The Take 5 og vart skipa av vibrafonisten og seinare gitaristen Ollie Halsall, pianisten og organisten Chris Holmes, sologitaristen og vokalisten Kevan Fogarty, bassisten Clive Griffths og trommeslagaren Geoff Dean. Bandet flytta til London i oktober 1966 og arbeidde etter kort tid på pakketurnear med The Kinks, The Small Faces, Tommy Quickly og Lou Christie, i tillegg til at dei spelte fast på Whisky A Go Go. Dei fekk så ein amerikansk songar, Richard Henry, og byta namn til Timebox. I februar 1967 fekk dei kontrakt med Piccadilly Records og gav ut debutsingelen «I'll Always Love You» / «Save Your Love».

Etter dette drog Henry attende til USA og Geoff Dean pådrog seg tuberkulose og vart erstatta av Andy Petre. I april det året gav dei ut den instrumentale singelen «Soul Sauce» / «I Wish I Could Jerk Like My Uncle Cyril». Mike Patto kom så inn i bandet og tok ei framståande rolle i bandet som vokalist og låtskrivar. Då Petre slutta tok John Halsey over på trommer. 

Dei spelte inn to singlar for Piccadilly, før dei fekk kontrakt med Deram i 1967. Dei spelte inn fem singlar for Deram mellom 1967 og 1969 og spelte på BBC-program som Noise at Nine, Stuart Henry on Sunday og Jimmy Young. Den einaste hitten deira på UK Singles Chart var ein coverversjon av The Four Seasons-songen «Beggin'», som nådde 38. plassen på lista i juli 1968. Etter den siste singelen deira vart mislukka i 1970, slutta Chris Holmes (han vart seinare med i Babe Ruth), og dei andre medlemmane fortsette under namnet Patto.

## Diskografi

### Singlar
* «I Will Always Love You» / «Save Your Love» (1967, Piccadilly)
* «Soul Sauce» / «I Wish I Could Jerk Like My Uncle Cyril» (1967, Piccadilly)
* «Don't Make Promises» / «Walking Through the Streets of My Mind» (1967, Deram)
* «Beggin'» / «A Woman That's Waiting» (1968, Deram)
* «Girl Don't Make Me Wait» / «Gone Is the Sad Man» (1968, Deram), som er gjeven ut på *[[Nuggets II: Original Artyfacts from the British Empire and Beyond, 1964–1969|Nuggets II]]*
* «You Better Run» (45) (1968, Deram)
* «Baked Jam Roll in Your Eye» / «Poor Little Heartbreaker» (1969, Deram)
* «Yellow Van» / «You've Got the Chance» (1969, Deram)

### Album
* *The Original Moose on the Loose* (1976, Cosmos)
* *The Deram Anthology* (1998, Deram) (compilation album)
* *Beggin*' (2008, RPM) (compilation album)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Timebox (band)|Timebox (band)]]» frå ,  den 4. august 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Santa Costanza

**Santa Costanza** er eit antikt romersk mausoleum for eldstedottera til den romerske keisaren Konstantin den store, Constantina, også kjend som Constantia, som blei teke i bruk som kyrkjebygning på 1200-talet. Kyrkja ligg  ved Via Nomentana i distriktet Trieste nordaust i Roma, og høyrer til soknet Sant'Agnese fuori le Mura. Santa Costanza ingår i *Complesso monumentale di Sant'Agnese fuori le Mura*.

## Skildring

Santa Costanza er ein rotundeforma bygning med kuppel og ambulatorium (omgang) med apsis og nisjer. Kuppelen har ein diameter på cirka 22,5 meter. Han er halden opp av tolv parvis stilte granittkolonnar med marmorkapitél i korintisk ordning. Eit vindauge i kuppeltamburen gjev interiøret lys. 

Kvelvet i ambulatoriet er dekorert med svært velbevarte romerske mosaikkar frå 300-talet av. Mosaikkane har mange ulike motiv: Nokre er døme på tidleg kristen kunst, andre er sekulære, og dei viser til dømes geometriske former, vinhaust, tregreiner med frukter, amforaer og eksotiske fuglar.

I apsisen (A) rett imot inngangen står ein kopi av porfyr-sarkofagen der Constantina opphavleg blei gravlagd. Den opphavlege sarkofagen er no  i Vatikanmusea. Han er dekorert med kjerubar, påfuglar og akantusornament. I apsisen til høgre (E) finst det ein 400-talsmosaikk som framstiller Kristus som gjev nøklane til Peter. Dei er omgjevne av festongar og fargerike frukter. I apsisen til venstre (C) er det òg ein mosaikk frå 400-talet. Kristus står her på ein topp som frelsesvatnet flyt ut frå. Fire lam søker seg mot vasskjelda. På kvar side av Kristus står Peter og Paulus. Peter held ein bokrull med orda «DOMINVS PACEM DAT», 'Herren gjev fred'. Mosaikken er ramma inn av fruktgirlanderar.

## Galleri

Fil:Sarcophagus of Constantina (copy) - Santa Costanza - Rome 2016 (2).jpg|Kopi av Constantina sin porfyrsarkofag.
Fil:Christ in Majesty - Santa Costanza - Rome 2016.jpg|Kristus i majestet med Peter.
Fil:Santa costanza.jpg|Kristus med Peter og Paulus.
Mosaique santa costanza.jpg|Mosaikk som viser ein vinhaust.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Santa Costanza|Santa Costanza]]» frå ,  den 5. august 2019.*  


### Bibliografi
*
*
*

## Bakgrunnsstoff

* Il Mausoleo di S. Costanza
Magnentius

**Flavius Magnus Magnentius** () var ein romersk keisar eller tronrøvar (usurpator) frå 350 til 351.

Magnentius var fødd i Samarobriva (Amiens) i Gallia. Han var av romersk herkomst og tenstegjorde i den romerske hæren. 
Han var kommandør for keisarvaktene *Ioviani* og *Herculiani* under keisar Konstans. Då hæren blei misnøgd med oppførselen til Konstans, utropte han Magnentius til keisar i staden. Utropinga fann stad i Autun den 18. januar 350. Konstans dreiv då jakt ved Pyreneane, borte frå troppane sine, og blei overraska og drepen av styrkane til Magnentius ved Helene (nær Perpignan).

Magnentius blei anerkjend i vestdelen av Romarriket som *[[augustus og augusta|augustus]]*. Han utnemnde Decentius till *[[cæsar]]*. Han kom i strid med Konstantius II og blei nedkjempa av han i det blodige slaget ved Mursa i 351. I 353 tok han sitt eige liv.

Kona hans, Justina, blei seinare gift med keisar Valentinian.

## Kjelder

* Cameron, Averil, and Peter Garnsey *ed.*, *The Cambridge Ancient History*, Vol XIII, Cambridge University Press, 1988.
*
* Pierre Bastien, *Le Monnayage de Magnence (350 – 353)*, Wetteren (Belgium), Édition numismatique romaine, 1983


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Magnentius|Magnentius]]» frå , og «[[:sv:|Magnentius]]» frå  den 5. august 2019.*  
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*

*
Sandane Turn og Idrettslag

**Sandane Turn- og Idrettslag** er eit idrettslag heimehøyrande på Sandane i Gloppen kommune. Idrettslaget vart stifta i 1900 og er aktivt med i badminton, fotball, friidrett, handball, tennis og turn. Laga til STIL spelar i blå drakter med kvite bukser.

Fotballaget til Sandane spelte ein periode i 1980-åra i 3. divisjon i seriesystemet. Etter den perioden har Sandane TIL halde til på nivå fire eller fem.
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sandane TIL|Sandane TIL]]» frå ,  den 5. august 2019.*
I See the Rain

«**I See the Rain**» er ein song frå 1967 av The Marmalade, skriven av sologitaristen William Junior Campbell og vokalisten Dean Ford.

Dette var den tredje singelen deira for CBS Records etter at dei i 1966 endra namn frå Dean Ford and the Gaylords og byta selskap frå Columbia (EMI) til CBS. Singelen kom ut eitt år før den første suksessen deira i Storrbritannia, «Lovin' Things». Den sjølvskrivne innspelinga vart hylla av Jimi Hendrix som «den beste innspelinga i 1967»

Singelen gjekk til topps i Nederland det same året. Graham Nash frå The Hollies bidrog til innspelinga, men singelen gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. Songen, som har ein typisk psykedelisk stil frå midten av 1960-åra, har sidan blitt ein kultklassikar og har blitt covra av artistar som Susanna Hoffs frå The Bangles og Matthew Sweet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I See the Rain|I See the Rain]]» frå ,  den 4. august 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bernard Lagat

**Bernard Kipchirchir Lagat** () er ein tidlegare mellom- og langdistanseløpar som representerte heimlandet Kenya til 2004, sidan 2005 USA. Han vart dobbelt verdsmeister under VM i friidrett 2007 i Osaka, der han spurta inn til siger både på 1500-meteren og på 5&nbsp;000 meter. Lagat har elles teke OL-bronse 2000, VM-sølv 2001 og OL-sølv 2004 som Kenya-løpar, alle på 1500 meter, og sølvmedaljar på 5&nbsp;000 meter både i VM 2009 og VM 2011, samt bronse på 1500 m i VM 2009, alle desse som USA-løpar. Lagat sin personlege rekord på 3.26,3 er kenyansk rekord på 1500 m, noko som per 2019 òg gav han andreplass på verdsstatistikken.

Han sette elles landsrekordar for USA på 1500 meter og 5&nbsp;000 meter. Han sprang inn på 3.29,3 i 2005 og 12.53,6 i 2011.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje på 1500 m – 3.32,4
*VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje på 1500 m – 3.31,1, bakom Hicham El Guerrouj (3.30,6)
*OL 2004 i Aten: Sølvmedalje på 1500 m – 3.34,3, bakom Hicham El Guerrouj (3.34,1)
*VM 2007 i Osaka: Gullmedalje på 1500 m og 5&nbsp;000 m 
*OL 2008 i Beijing: Nr 9 på 5&nbsp;000 m. Utslått i semifinalane på 1500 m  
*VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje på 5&nbsp;000 m, bronsemedalje på 1500 m
*VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje på 5&nbsp;000 m – 13.23,6, bakom Mo Farah (13,23,3)
*OL 2012 i London: Nr 4 på 5&nbsp;000 m – 13.42,9
*VM 2013 i Moskva: Nr 4 på 5&nbsp;000 m – 13.29,2
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 på 5&nbsp;000 m – 13.06,7

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bernard Lagat|Bernard Lagat]]» frå ,  den 5. august 2019.*  

*World Athletics
*
Muromarar

**Muromarane** var eit folk som snakka det finsk-ugriske språket muroma, men som vart assimilert inn i den russiske folkesetnaden for omtrent 1000 år sidan.

Dei eldste nedteikningane om muromarane stammar frå 551. Krønikeskrivaren Jordanes omtalar eit av folka som var underlagt den gotiske kongen som *mordens*. Både muromarane og busetjingsområdet deira blir skldra nærare i Nestorkrønika, som nyttar namnet *murom*. 

Av skildringa i Nestorskrøniken fremgår ganske eksakt kvar muromarane budde: 

:Längs floden Oka, där den faller in i Volga bor muroma, som är ett eget folk. (Nestorskrönikan, s. 22)

Ein går ut ifrå at muromarane vart kolonisert av russarane utover på 900-talet og til slutt forsvann heilt som eit eige folk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Muromere|Muromere]]» frå ,  den 6. august 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
 
* *Nestorskrönikan * (1998)
* Uibopuu, Valev, *Finnougrierna och deras språk* (1988)

## Litteratur

* *Nestorskrönikan * (1998)
* Uibopuu, Valev, *Finnougrierna och deras språk* (1988)
Muroma

**Muroma** var eit uralsk språk i den samisk-austersjøfinsk-mordvinske språkgruppa som vart snakka i Vladimir oblast og langs breidda til Oka i det noverende Russland. Språket utgjorde i lag med merja (og kanskje også andre språk) språka mellom dei austersjøfinske språka og dei mordvinske språka. Det vart snakka av muromarane. Det er referert til både folket og språket i fleire russiske kjelder, særleg i Nestorkrønika. Språket døydde sannsynlegvis ut mellom 1100-talet og 1500-talet, som resultat av eit språkskifte til austslavisk.

Lingvistisk låg muroma og merja mellom austersjøfinsk og mordvinsk. Dei samtidige kjeldene seier ingen ting om språket, men det er til ein viss grad dokumentert gjennom hydronym (namn på elvar og sjøar) i det muromiske språkområdet. Lingvisten Pauli Rahkonen set området for muroma frå og med der Oka og Volga møtest og oppover langs Oka, via byen Murom og opp til elva Moksja og langs Oka nesten til Rjazan.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff

*Janse, Mark; Sijmen Tol, Vincent Hendriks (2000). *Language Death and Language Maintenance*. John Benjamins Publishing Company. pp. A108. ISBN 9789027247520.
* Rahkonen, Pauli 2013: The South-Eastern Contact Area of Finnic Languages in the Light of Onomastics. Phd. avh. Helsingin yliopisto, humanistinen tiedekunta, suomen kielen, suomalais-ugrilaisten ja pohjoismaisten kielten ja kirjallisuuksien laitos.
*Taagepera, Rein (1999). *The Finno-Ugric Republics and the Russian State*. Routledge. p. 51. ISBN 9780415919777.
*Uibopuu, Valev; Herbert, Lagman (1988). *Finnougrierna och deras språk*. Studentlitteratur. ISBN 9789144254111.
Tim Lobinger

**Tim Lobinger** () var ein tysk stavhoppar frå Rheinbach i Nordrhein-Westfalen. Han vann innandørs-EM 1998 og 2002, innandørs-VM 2003, og tok medalje i tre friidretts-EM på rad; sølv i 1998, bronse i 2002 og sølv i 2006.

## Karriere
Lobinger presterte personbeste den 24. august 1997, med di han i Köln svinga seg over 6,00 meter, ein prestasjon han gjorde om att i 1999-sesongen. I mellomtida vann han han med 5,80 m innandørs-EM 1998 i Valencia, med eitt færre riv enn landsmannen Michael Stolle, og han vart andremann med 5,81 m i Friidretts-EM 1998 i Budapest, her tapte han gullstriden mot Maksim Tarasov med tre fleire mislukka hopp enn den russiske utøvaren.

I året 2002 vann Lobinger innandørs-EM i Wien ved å gå over 5,75 m i sitt fyrste forsøk,toaren og trearen i tevlinga trong høvesvis to og tre forsøk på same høgda. Under EM i friidrett 2002 i München enda dei same tre utøvarane opp med 5,80 m i sluttprotokollen, Lobinger fekk der bronsen, landsmannen Lars Börgeling sølvmedaljen og svenske Patrik Kristiansson vart nummer fire, Aleksandr Averbukh som representerte Israel vart europameister med 5,85 m.

Lobinger var den einaste som klarte 5,80 m då innandørs-VM 2003 fann stad i Birmingham. Han heldt i 2005 og 2006 fram med å sanke medaljar i innandørs-meisterskap; ein EM-bronse i Madrid i 2005 og VM-bronse i Moskva året etter. Under europameisterskapen 2006 i Göteborg tok Lobinger seg over 5,50 m og 5,65 m i fyrste forsøk, det same gjorde Romain Mesnil frå Frankrike. I kraftig regnver heldt det til sølvmedaljar, gullet gjekk til Averbukh på 5,70 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalfiseringa (5,35 m=nr 32)
*EM 1994 i Helsinki: Utslått i kvalfiseringa (5,40 m=nr 21)
*VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 5,40 m
*OL 1996 i Atlanta: Nr 7 – 5,80 m
*VM 1997 i Aten: Nr 4 – 5,80 m
*EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 5,81 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 6 – 5,70 m
*OL 2000 i Sydney: Nr 13 – 5,50 m
*EM 2002 i München: Bronsemedalje – 5,80 m
*VM 2003 i Paris: Nr 5 – 5,80 m 
*OL 2004 i Aten: Nr 11 – 5,55 m
*VM 2005 i Helsinki: Nr 5 – 5.50 m
*EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje – 5,65 m
*VM 2007 i Osaka: Nr 8 – 5.81 m
*OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalfiseringa (5,55 m=nr 16)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tim Lobinger|Tim Lobinger]]» frå  og «[[:en:Tim Lobinger|Tim Lobinger]]» frå , den 6. august 2019.*
Butch Reynolds

**Harry Lee Reynolds**, kjend som **Butch Reynolds**, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar som var verdsrekordhaldar på 400 meter i perioden 1988-99 med tida 43,29 sekundar. Han vann i åra 1987-93 OL-sølv, to VM-sølv og ein VM-bronse på 400 m, og var med om å vinne gullmedaljen i 4 x 400 m stafett i VM 1987, Sommar-OL 1988, VM 1991 og VM 1993.

## Aktiv
Reynolds kom på tredjeplass på 400 meter i verdsmeisterskapen 1987, før han som ankermann sprang USA inn til ein klar siger i 4 x 400 m stafett. Den 17. august 1988 i Zürich forbetra han den 20 år gamle verdsrekorden på 400 meter med heile 0,57 sekund til 43,29 sekundar, ein rekord som skulle stå til landsmannen Michael Johnson slo den under VM i friidrett 1999. Under dei olympiske sommarleikane i Seoul seks veker seinare vart Reynolds med tida 43,93 nummer to på 400 m, 0,06 sekund bakom landsmannen Steve Lewis. Reynolds fekk så gleda med å springe USA inn til gull og verdsrekord i 4 x 400 m stafett, heile 4 sekund føre sølvlaget frå Jamaica.

Ein toårsperiode i 1990-92 var Reynolds grunna dopingstraff borte frå friidrettsbana. Han kvalifiserte seg til verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart, der han vann sølv på 400 m og gull i 4 x 400 m stafett. I 400-meterfinalen var han sjanselaus mot Michael Johnson, medan han saman med Andrew Valmon, Quincy Watts og Johnson forbetra verdsrekorden til 2.54,29, ein rekord som framleis gjeld i 2019. To år seinare kopierte Reynolds i Göteborg-VM medaljehausten frå Stuttgart, med sølv på 400-meteren og gull i stafetten.

Reynolds tok seg til semifinale på 400 m under Sommar-OL 1996 i Atlanta, eit løp han braut. Han la deretter opp.

### Doping
I 1990 testa Lewis positivt i ein dopingkontroll, og Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) stengde han ute frå idretten i to år.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1987 i Roma: Bronse på 400 m – 44,80. Gull i 4 x 400 m stafett (2.57,2)
*OL 1988 i Seoul: Sølv på 400 m – 43,93. Gull i 4 x 400 m stafett (2.56,1)
*VM 1993 i Stuttgart: Sølv på 400 m – 44,13. Gull i 4 x 400 m stafett (2.54,2)
*VM 1995 i Göteborg: Sølv på 400 m – 44.22. Gull i 4 x 400 m stafett (2.57,3)
*OL 1996 i Atlanta: Braut semifinalen (=nr 16)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Butch Reynolds|Butch Reynolds]]» frå ,  den 6. august 2019.*
Skjellakk

**Skjellakk** er eit stoff laga av eit harpiksliknande stoff som blir skild ut frå lakkskjoldlusa (*Coccus lacca*). 

## Bruk
### Tidlegare
* Segllakk
* Ferniss
* Politur
* Kitt
* Slipesteinar
* Limerstatting i hattefabrikasjon
* Oppløyst i boraks (vassferniss) blei skjellakk brukt som haldbart blekk
* Grammofonplater blei tidlegare laga av skjellakk (kjende som «steinkaker»).
* Teikningfiksativ (2 % i alkohol)

### I dag
* Møbelpleie, ved restaurering av barokk- og biedermeiermøblar (skjellakkpolitur)
* Næringsmiddelsadditiv med kjenneteiknet E 904, for eksempel for sjokoladedrasjear
* For å laga lakk for musikkinstrument, særleg fiolinar og plukkeinstrument
* Gule bengalske lys
* Som elektrisk isolasjonslakk på viklingar og som kitt mellom glaskolben og metallsokkelen i glødelampar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skjellakk|Skjellakk]]» frå ,  den 6. august 2019.*
Lyngdal Idrettslag

**Lyngdal Idrettslag** er eit idrettslag heimehøyrde i Lyngdal, stifta 17. juli 1934. Idrettslaget er aktivt med i fotball, friidrett, handball, orientering, volleyball og klatring. Laga til Lyngdal spelar i raude drakter.

Sleggjekastaren Richard Olsen, sprintløparen Jens A. Johannessen og fotballspelaren Ingvild Stensland er dei mest kjende Lyngdal-utøvarane.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lyngdal IL|Lyngdal IL]]» frå ,  den 5. august 2019.*
Bergens Stiftstidende

***Bergens Stiftstidende*** var ei norsk avis som kom ut i Bergen.

*Bergens Stiftstidende* kom ut første gong i 1840, men gjekk inn allereie i  1855. Redaktørar var Hans Holmboe og presten Peter Albert Sagen, frå 1848 August Theodor Brömel.

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bergens Stiftstidende|Bergens Stiftstidende]]» frå ,  den 7. august 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Bergens Stiftstidende ve Nasjonalbiblioteket (nb.no)
Alti Ørsta

**Alti Ørsta** eit kjøpesenter ved vasskanten i Ørsta sentrum. Senteret har over 30 butikkar, inkludert apotek, Vinmonopolet, kafe og serveringsstader. Dei er med dette det største kjøpesenteret på Søre Sunnmøre og har 400 gratis parkeringsplassar.

19. september 2019 endra senteret namn frå Amfi til Alti Ørsta, og vart ein del av kjøpesenterkjeda Alti. Senteret er forvalta av Alti Forvaltning AS, og eigd av Ørsta Kjøpesenter AS.

Senteret opna i 2006 og vart utbygd  i 2012.
Varhaug Idrettslag

**Varhaug Idrettslag** er eit idrettslag heimehøyrande på Varhaug i Hå kommune. Idrettslaget vart stifta 1. august 1932 og er aktivt med i fotball, friidrett, handball, turn, volleyball og klatring. Laga til Varhaug IL spelar i heilgrøne drakter.

Lars Gaute Bø er den mest kjende fotballspelaren i Varhaug-drakt.

## Kjelder
*heimeside
Johan Wissman

**Johan Lukas Wissman** () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Helsingborg. Han vann sølvmedaljen på 200 meter under EM i friidrett 2006 i Göteborg og sigra på 400 meter ved innandørs-EM 2009 i Torino.

## Aktiv
Wissman vart andremann på 200 meter i innandørs-VM 2004 med tida 20,72 sekundar, 0,06 sekund attom vinnaren Dominic Demeritte frå Bahamas. Under europameisterskapen 2006 i Göteborg forbetra Wissman i semifinalen den svenske rekorden på 200 meter til 20,38. I finalen tangerte han rekorden og sikra seg sølvmedaljen, einast Francis Obikwelu som representerte Portugal sprang fortare.

Frå 2007 satsa Wissman mest på 400-meteren. Under verdsmeisterskapen 2007 sette han nordisk rekord på distansen med 44,56 sekundar, før han i finalen sprang i mål på 44,72 og vart sjuandemann. Fire veker etter VM forbetra Wissman den svenske 200-meterrekorden til 20,30 sekundar då IAAF-finalane fann stad i Stuttgart. I Sommar-OL 2008 tok Wissman seg til 400- meterfinalen på ny, der enda han på åttande og sisteplass.

I mars 2009 sprang Wissman inn til siger på 400 meter ved innandørs-EM i Torino. Perioden 2002-14 vart han svensk meister 14 gongar; ein gong på 100 m, 8 på 200 m og 5 på 400 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2001 i Edmonton: Utslått i 4 x 400 m stafett (3.04,0=nr 16)
*EM 2002 i München: Utslått i semifinalane på 200 m (=nr 23)
*VM 2003 i Paris: Utslått i semifinalane på 200 m (20,66=nr 14)
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvartfinalane på 200 m (20,74=nr 21)
*VM 2005 i Helsinki: Utslått i kvartfinalane på 200 m (21,16=nr 17). Utslått 4 x 400 m stafett (3.03,6=nr 12)
*EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje på 200 m – 20,38, bakom Francis Obikwelu (20,01)
*VM 2007 i Osaka: Nr 7 på 400 m – 44,72
*OL 2008 i Beijing: Nr 8 på 400 m – 45,39
*VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane på 400 m (=nr 24)
*EM 2010 i Barcelona: Utslått i semifinalane på 200 m (20,77=nr 9)
*EM 2012 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 400 m (46,35=nr 10)
*EM 2014 i Zürich: Utslått i forsøka på 200 m (20,82=nr 18) og på 400 m (46,93=nr 33)
*EM 2016 i Amsterdam: Utslått i semifinalane på 200 m (=nr 24) og i 4 x 100 m stafett (39,37=nr 11)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Johan Wissman|Johan Wissman]]» frå ,  den 7. august 2019.*
Eugene i Oregon

**Eugene** er ein by i delstaten Oregon i USA med ikring 170&nbsp;000 ibuarar på 43,7 kvkm. Byen ligg 131 meter over havet i Willamette-dalen, nær åmotet for elvane McKenzie og Willamette, ei 80 km aust om kysten mot Stillehavet.

Byen vart grunnlagd i 1862 og er kalla opp etter grunnleggjaren Eugene Skinner. University of Oregon vart grunnlagd i 1876 og har ein sentral plass i byen med sine over 20&nbsp;000 studentar. Daglegvarekonsernet Bi-Mart har hovudkontor i Eugene.

Verdsmeisterskapen i friidrett 2021, utsett til juli 2022, vert avvikla i Eugene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eugene, Oregon|Eugene, Oregon]]» frå ,  den 7. august 2019.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Merja

**Merja** var eit uralsk språk som vart snakka i området rundt Moskva. Elvenamnet «Moskva» er sannsynlegvis av merjansk opphav. 

Merjanarane er nemnd i Nestorkrønika (1133), der dei blir rekna opp som eitt av fleire finskugriske folk. Kjeldene seier ikkje noko om sjølve språket anna enn kvar det vart snakka, så det vi veit om merja, muroma og andre uralske språk som vart snakka i område mellom dei mordvinske  og dei austersjøfinske språka har vi frå hydronym (namn på elver og sjøar) i områda der dei vart snakka. 

Merja døydde ut seinast i det 13. hundreåret, talarane gjekk over til å snakke austslavisk.

## Litteratur

* Ahlqvist, A. (2006). Ancient lakes in the former Finno-Ugrian territories of Central Russia: an experimental onomastic palaeogeographical study. teoksessa J. Nuorluoto (red.), The slavicization of the Russian North : mechanism and chronology (Sivut 11-49). (Slavica Helsingiensia; Nro 27). Helsinki: University of Helsinki.
* Rahkonen, Pauli 2013: The South-Eastern Contact Area of Finnic Languages in the Light of Onomastics. Phd. avh. Helsingin yliopisto, humanistinen tiedekunta, suomen kielen, suomalais-ugrilaisten ja pohjoismaisten kielten ja kirjallisuuksien laitos.
Monika Pyrek

**Monika Zofia Pyrek** () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar frå Gdynia som vann sølvmedaljen i stavhopp under VM 2005, EM 2006, VM 2009 og VM-bronsen i 2001.

## Aktiv
Pyrek kneip bronsen i stavtevlinga i VM 2001 då ho klarte 4,55 meter i fyrste forsøk. Like høgt hoppa ho i VM 2003 og Sommar-OL 2004, noko som resulterte i fjerdeplassar begge gongane. Både i VM 2005 og EM 2006 sikra ho seg sølvmedaljen, den suverene verdseinaren Jelena Isinbajeva kunne ho ingenting gjere med.

I VM-finalen 2007 forbetra Pyrek sitt personbeste til 4,75 m, men ettersom ho måtte ha tre forsøk på høgda måtte ho ta ti takke med fjerdeplassen. Under IAAF-finalane i Stuttgart i slutten av september same året sette ho sin endelege personlege rekord med eit hopp 4,82 m og vart nummer to, som i verdsmeisterskapen vann Isinbajeva. Etter femteplass i Sommar-OL 2008 vann Pyrek ein sølvmedalje i i Berlin-VM 2009, der landskvinna Anna Rogowska vart verdsmeister.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Nr 7 – 4,15 m
*OL 2000 i Sydney: Nr 7 – 4,40 m
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 4,55 m
*EM 2002 i München: Utslått i kvalifiseringa (4,30 m=nr 13)
*VM 2003 i Paris: Nr 4 – 4,55 m
*OL 2004 i Aten: Nr 4 – 4,55 m
*VM 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 4,60 m, bakom Jelena Isinbajeva (5,01 m)
*EM 2006 i Göteborg: Sølvmedalje – 4,65 m, bakom Jelena Isinbajeva (4,85 m)
*VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 4,75 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 5 – 4,70 m
*VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 4,65 m, bakom Anna Rogowska (4,75 m)
*VM 2011 i Daegu: Nr 10 – 4,50 m
*EM 2012 i Helsinki: Utslått i kvalifiseringa (4,35 m=nr 13)
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (4,40 m=nr 15)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monika Pyrek|Monika Pyrek]]» frå ,  den 8. august 2019.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Monika Pyrek|Monika Pyrek]]» frå ,  den 8. august 2019.*
Bøler Idrettsforening

**Bøler Idrettsforening** er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Bøler i Oslo. Laget vart stifta 24. oktober 1958 og er aktivt med i fotball, friidrett og handball. Heimebana til fotballaga er Haraløkka, medan handballaga spelar i Bøler idrettshall. Laga til Bøler IF spelar i heilblå drakter.

Bøler Idrettsforening er mest kjend for sine kvinnelag i fotball. I 1981 sigra Bøler IF med 1-0 mot byrival BUL i cupfinalen på Bislett stadion. Laget spelte tidvis i toppserien fram til 1997. To Bøler-spelarar, Janne Andreassen og Hilde Strømsvold deltok i landskampar for Noreg i denne perioden.

Målvakta Øyvind Bolthof var i yngre år aktiv i Bøler IF.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bøler IF|Bøler IF]]» frå ,  den 8. august 2019.*
Lubbock

**Lubbock** er ein by i Lubbock County nordvest i delstaten Texas i USA. Byen vart grunnlagd i 1890 og omfattar 320 kvkm med 256&nbsp;000 ibuarar i 2015. Lubbock ligg sentralt i dei største samanhengande bomullsmarkane i verda og er heilt avhengig av milelange irrigasjonanlegg. Byen hyser lærestaden Texas Tech University.

Musikaren Buddy Holly var fødd i Lubbock.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lubbock, Texas|Lubbock, Texas]]» frå ,  den 8. august 2019.*
Sant'Agnese fuori le mura

**Sant'Agnese fuori le mura** ('Heilage Agnes utanfor murane') er ein tidlegkristen basilika som ligg nord i Roma. Kyrkja er vigd til den unge jomfrumartyren Agnes, og huser relikviane hennar. Ho er bygd over katakombane der Agnes opphavleg blei gravlagd. Kyrkja er kjend for mosaikken i apsisen, som blei laga på 630-talet. 

Den første kyrkjebygningen på staden blei oppført på midten av 300-talet. Den noverande kyrkja blei bygd av pave Honorius I på 600-talet, og har i stor grad same struktur no som då. Kyrkja ligg Via di Sant'Agnese og Via Nomentana i Quartiere XVII Trieste nordaust i Roma. Ruinar av ein tidlegare basilika frå 300-talet, og kyrkjebygningen Santa Costanza, ligg like ved.

## Galleri

Sant'agnese fuori le mura - esterno - 1911.jpg|Kyrkja fotografert i 1911
Facade - Sant'Agnese fuori le mura - Rome 2016 (2).jpg|Fasaden
Sant'Agnese fuori le mura (Rome) - Inside.jpg|Interiør
Roof of Sant'Agnese fuori le mura (Rome).jpg|Tak
RomaSAgneseInterno01.jpg|Altar og apsis
Santa Agnese - mosaico Santa Agnese fuori le mura.jpg|Heilage Agnes, detalje av apsismosaikken.


## Kjelder
*


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Sant&#39;Agnese fuori le Mura|Sant&#39;Agnese fuori le Mura]]» frå ,  den 8. august 2019.*

## Bakgrunnsstoff
Den norske skole Costa Blanca

**Den norske skole Costa Blanca (DNSCB)** er ein norsk privatskule (grunnskule og vidaregåande opplæring) i Spania med statsstøtte, og som fylgjer norske læreplanar. Eigar av skulen er Fundacion Noruega Costa Blanca, som er ei spanskregistrert stifting med Ellen Watkinson som leiar. 

Skulen ligg i Alfaz del Pi kommune på Costa Blanca i Alicante-provinsen i Valencia-regionen i Spania. Alfaz del Pi ligg om lag 40 minutts køyring frå flyplassen i Alicante, og to timar køyring frå flyplassen i Valencia. Kommunen Alfaz del Pi er liten i flatemål og i folketal (i overkant av 20000 innbyggjarar). Elevane som går på skulen bur hovudsakleg i Alfaz del Pi eller i grannekommunar som Altea, La Nucia, Finestrat, Benidorm eller Villajoyosa.

DNSCB vart skipa i 1972, og er den største av alle norske utanlandsskular, med godkjenning av opplæringstilbod for til saman 305 elevar. DNSCB er medlem i Godkjente Norske Utenlandsskolers Forening (GNUF). Skulen er fulldelt (= har alle klassesteg) 1.-10. klasse i grunnskulen og tilbyr vanleg treårig studiespesialisering, VG1 helse- og oppvekstfag og VG2 helsearbeidarfag. På studieførebuande vidaregåande skule har DNSCB særleg 
mange valfrie fagtilbod innanfor samfunnsfaga (sosiologi og sosialantropologi, politikk og menneskerettar og historie og filosofi). Skulen gjev tilbod om spanskopplæring til alle.

Lærarane ved skulen har norsk godkjend lærarutdanning, og det er sterk tevling om lærarstillingane ved skulen. Den norske skole Costa Blanca samarbeider nært med Noregs største universitet, Noregs Teknisk-Naturvitskaplege Universitet (NTNU) om lærarutdanning og har grunnskulelærar- og lektorstudentar derifrå i praksis i periodar. DNSCB samarbeider ogso nært med NTNU om forsking og skuleutvikling, særleg mykje innanfor samfunnsfaga.

Skulen gjev tilbod både for heiltids- og deltidselevar, og har skulefritidsordning for elevar i 1.-4. klasse. Skulen har kantine som sel varm og kald mat og frukt, og har dessutan symjebasseng.

## Rektorar
* Jorid Skinnehaugen Myhre (2015-2020).
* Kristin Granne (2020-2022)
* Bjarte Buen (frå 2022)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Agnes av Roma

**Agnes** () var ei italiensk jomfru og martyr, helgenkåra seinare på 300-talet. Legende-forteljingar seier Agnes leid martyrdauden etter ho avviste alle forsøk på å få henne til begå utukt.

Agnes er helgen for kyskleiken og vert vanlegvis avbilda med eit lam (grunna namnelikskap med agnus, «lam»), eit palmeblad og eit sverd. I kyrkja Sant'Agnese i Roma vert kvart år på festdagen hennar 21. januar to lam velsigna; ulla frå lamma vert nytta til å lage pallium til nye erkebiskopar.

## Kjelder
*Store norske leksikon
Legenda aurea

***Legenda aurea***, 'den gylne legenda', er ei samling soger frå 1200-talet, skriven av Jacobus de Voragine. Ho handlar om kristne helgenar knytte til kyrkjeåret og historia til langobardane. Boka var ei av  dei mest lesne i seinmellomalderen, og blei omsett til ei rekkje språk. I Norden var ho godt kjend. Det blei trykt over 90 utgåver av henne før 1500.

## Galleri

Jacopo da varazze, historie sanctorum, libro I del 1350-88 e II del 1450-1500 ca.jpg|Ei oppslått utgåve av boka.
Houghton WKR 1.3.4 - Saints in glory.jpg|Illustrasjon frå ei engelsk utgåve frå 1493, med teksten «Here begynneth the legende named in Latyn Legenda aurea = that is to say in Englysh, the Golden legende: for lyke as passeth golde in valewe al other metallys, soo thys legende excedeth all other bokes.»
Jacques de Voragine prêchant - Légende dorée BNF Fr244 f1.jpg|Jacobus de Voragine som preiker. Miniatyr frå eit fransk manuskript frå 1480-1490.
Jacobus de Voragine Legenda aurea sanctorum.jpg|Ei side frå *Legenda aurea* trykka i Madrid av Juan Garcia i 1688. Ei apokryfisk soge om to jordmødrer ved fødselen av Jesusbarnet er blitt sensurert vekk av ein sensor kalla Pablo.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Glory Alozie

**Glory Alozie Oluchi** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Amator i delstaten Abia i Nigeria. Ho representerte heimlandet Nigeria til 2001, frå 2002 tevla ho for Spania. Alozie vart afrikameister 1996 og 1998 på 100 meter hekk og i 2002 europameister i same øvinga. I 1999 og 2000 tok ho sølvmedaljen på korthekken under høvesvis Friidretts-VM og Sommar-OL.

## Aktiv
Alozie tok steget opp i verdseliten i 1998, ein sesong der ho forsvarte meistertittelen i afrikameisterskapen på 100 meter hekk med eit finaleløp på 12,77 sekundar. Knapt to veker føre meisterskapen i Dakar sette ho afrikarekord på distansen med 12,44 i eit stemne i Monaco. Under VM i friidrett 1999 i Sevilla tangerte ho rekorden og vann VM-sølv, slått med sju hundredels sekund av Gail Devers frå USA. Året etter vann Alozie ein ny sølvmedalje på korthekken då Sommar-OL 2000 fann stad i Sydney, med tida 12,68 sekundar var ho tre hundredels sekund attom vinnaren Olga Sjisjigina.

Frå 2002 representerte Alozie Spania. Under EM i friidrett 2002 i München sprang ho inn til fjerdeplass på 100 meter med tida 11,32 sekundar, dagen etter vann ho ein klar siger på 100 meter hekk på tida 12,73. Sidan vart Alozie nummer fire på 100 m hekk både i VM 2003 og EM 2006, begge gongane utan å vere nær medalje.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glory Alozie|Glory Alozie]]» frå ,  den 9. august 2019.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Glory Alozie|Glory Alozie]]» frå ,  den 9. august 2019.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Per-Owe Trollsås

**Per-Owe Trollsås** () var ein svensk sprintar og hekkeløpar frå Vaplan i Jämtlands län, død i Järfälla kommun i Stockholms län. Han vann sølvmedaljen i 400 meter hekk då EM i friidrett 1958 fann stad på svensk heimebane.

### Aktiv
Trollsås vart svensk meister på 100 meter i 1952, ein prestasjon han gjentok året etter. Sidan vann han i den svenske meisterskapen 400 meter hekk fire år i rad, 1957-60. Under europameisterskapen 1958 på Stockholms stadion sette han i semifinalen svensk rekord på langhekken med 51,0 sekundar, ein rekord som gjaldt fram til 1970-sesongen. I EM-finalen fekk han notert 51,6 og vann sølvmedaljen, eit halv sekund bakom vinnaren Jurij Litujev frå Sovjetunionen.

Under dei olympiske sommarleikane 1960 i Roma rauk Trollsås ut allereie i forsøka på 400 m hekk, etter eit løp på 52,49 sekundar (=nr 17). Han sprang også ein etappe for Sverige i 4 x 400 meter stafett, laget vart sist i semifinalane.

Han la opp i 1961.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:PerOwe Trollsås|PerOwe Trollsås]]» frå ,  den 9. august 2019.*
Stadio Olimpico

**Stadio Olimpico** er ein idrettsarena i Roma med plass til 70&nbsp;634 tilskodarar. Stadion ligg i norddelen av den italienske hovudstaden og er heimebane til fotballaga AS Roma og SS Lazio, samt det italienske landslaget i rugby.

Stadio Olimpico vart bygt 1928-36 og hovudarena under Sommar-OL 1960. Finalane i EM i fotball 1968 og VM i fotball 1990 fann stad på Stadio Olimpico. Elles har fleire finalar i dei europeiske fotballturnerinagne for lag funne stad på arenaen, dessutan store friidrettstemne og konsertar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stadio Olimpico|Stadio Olimpico]]» frå ,  den 9. august 2019.*
Idrettslaget Morild

**Idrettslaget Morild** er eit idrettslag heimehøyrande på Myre i Øksnes kommune i Nordland. Idretslaget vart stifta 26. juli 1937 og heitte til 1947 IL Bjørn, grunna namnefelleskap bytte laget då namn til IL Morild. Morild er i dag ein rein fotballklubb, etter i 1950-60-åra også ha hatt aktivitet i friidrett og skiidrett.

Morild spelar i grøne trøyer og strømper og raude bukser. Laget gjesta i 1998 nivå tre i seriesystemet, jamnast har Morild delteke på nivå fem og seks.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Idrettslaget Morild|Idrettslaget Morild]]» frå ,  den 9. august 2019.*
Liber Pontificalis

***Liber Pontificalis*** ('Paveboka') er ei samling biografiar om pavane i den katolske kyrkja frå den første, St. Peter, fram til 1400-talet. 

Dei eldste utgåvene av boka enda med pave Hadrian II (867–872) eller pave Stefan V (885–891), men ho blei seinare fylt ut med fleire biografiar til og med pave Eugenius IV (1431–1447) og pave Pius II (1458–1464). 

Tittelen *Liber Pontificalis* går tilbake til 1100-talet, men kom først i utbreidd bruk på 1400-talet, og blei den tittelen som blei brukt for trykka utgåver sidan Louis Duchesne gav ut ei akademisk utgåve på 1800-talet. I dei eldste handskrifteneer verket omtalt som *Liber episcopalis in quo continentur acta beatorum pontificum Urbis Romae* ('episkopal bok som innehelde handlingane til dei signa pavane av byen Roma') og seinare som *Gesta* eller *Chronica pontificum*.

Verket inneeold viktig informasjon om den tidlige historia til pavedømet, men mykje av materialet, særleg det om dei første fire hundreåra, er usikkert. Det er gitt ut fleire tekstkritiske utgåver; den siste store av Louis Duchesne i Paris 1886&ndash;92. Theodor Mommsen si utgåve frå same periode er ufullstendig. Det finst også seinare utgåver med mindre kritisk apparat, som *The Book of Pontiffs* av Raymond Davis.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Liber Pontificalis|Liber Pontificalis]]» frå , og «[[:nb:|Liber Pontificalis]]» frå  den 9. august 2019.*
Tony Jarrett

**Anthony Alexander Jarrett** (), kjend som **Tony Jarrett**, er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla hekkeløp og i sprintløp. Han sanka i tida 1990-95 tre VM-sølv og to VM-bronsar, samt ein medalje av kvar av valørane sølv og bronse i europameisterskap.

## Aktiv
Frå 1988 og eit tiår framover høyrde Jarrett til mellom dei beste korthekk-løparane verda. Heile denne perioden vart han ståande i skuggen til landsmannen Colin Jackson, som i nære på kvar einaste internasjonale hekkefinale viste Jarrett til ein plass lågare på pallen og resultatlista. Såleis i EM 1990 i Split, der det skilde tre hundredelar på 110 meter hekk frå Jarrett på sølvplass opp til Jackson. Året etter vann Jarrett to bronsemedaljar i Tokyo-VM, fyrst på korthekken og så som startmann for Storbritannia i 4 x 100 m stafett. I OL-finalen på 110 m hekk i Barcelona 1992 vart han fjerdemann på 110 meter hekk, med same tid som bronsevinnar Jack Pierce frå USA, dømt ein tusendels sekund bak.

Jarrett gjorde sitt livs beste hekkeløp i VM-finalen 1993 i Stuttgart. Med tida 13,00 sekundar vann han sølvmedaljen då Colin Jackson sette verdsrekord og tok gullet på 12,91. Begge to deltok så på det britiske stafettlaget som sette europarekord med 37,77 sekundar og sikra VM-sølv bak USA. I 1994 sprang Jarrett inn til bronse på 110 m hekk ved EM i Helsinki. Under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg presterte han eit nytt toppløp i finalen på korthekken, tida 13,04 var meir enn god nok til sølv, men 0,04 sekund for treg til VM-gull, ein medalje som Allen Johnson kunne ta med heim til USA.

Jarrett var aktiv til 2001, men uryddige løp og tjuvstartar hindra større suksess i åra frå 1996.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Nr 6 i 110 m hekk – 13,54
*EM 1990 i Split:  Sølv i 110 m hekk – 13,21, bakom Colin Jackson (13,18)
*VM 1991 i Tokyo:  Bronse i 110 m hekk – 13,25, og i 4 x 100 m stafett
*OL 1992 i Barcelona: Nr 4 – 13,26
*VM 1993 i Stuttgart: Sølv i 110 m hekk – 13,00, bakom Colin Jackson (12,91), og i 4 x 100 m stafett
*EM 1994 i Helsinki:  Bronse i 110 m hekk – 13,23
*VM 1995 i Göteborg:  Sølv i 110 m hekk – 13,04, bakom Allen Johnson (13,00)
*OL 1996 i Atlanta: Diskvalifisert i kvartfinalane på 110 m hekk
*VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane i 110 m hekk (13,50=nr 10)
*EM 1998 i Budapest: Nr 6 i 110 hekk – 13,32
*OL 2000 i Sydney: Diskvalifisert i forsøket på 110 m hekk
*VM 2001 i Edmonton: Diskvalifisert i semifinalane på 110 m hekk (=nr 24)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Jarrett|Tony Jarrett]]» frå ,  den 10. august 2019.*
Halsnøy Idrettslag

**Halsnøy Idrettslag** er eit idrettslag heimehøyrande på Halsnøy i Kvinnherad kommune i Vestland. Idrettslaget vart skipa 14. juni 1940 og er aktivt med i fotball, symjing og volleyball. Laga til Halsnøy IL spelar i blå drakter med innslag av gult på trøyer og strømper.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Halsnøy IL|Halsnøy IL]]» frå ,  den 10. august 2019.*
Labinot-Fushë

**Labinot-Fushë** er ein tidlegare landkommune i regionen Elbasan i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Elbasan.

## Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Labinot-Fushë ein del av distriktet Elbasan. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
*Labinot-Fushë
*Godolesh
*Griqan i Sipërm
*Griqan i Poshtëm
*Xibrakë
*Mengel

## Folketal

## Referansar