open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alice Cooper Goes to Hell

***Alice Cooper Goes to Hell*** er det niande studioalbumet til album Alice Cooper og kom ut i 1976. Det var ein oppfølgjar til *[[Welcome to My Nightmare]]* og eit konseptalbum. Nesten heile albumet var skriven av Cooper i lag med gitaristen Dick Wagner og produsenten Bob Ezrin.

Med suksessen til «Only Women Bleed» frå det første soloalbumet, heldt Alice fram med rockeballadar på dette albumet. «I Never Cry» vart skriven om alkoholproblemet hans, som eitt år seinare sende han på rehabilitering. Copper kalla songen «vedkjenninga til ein alkoholikar».

«Alice Cooper Goes To Hell»-turneen i 1976 vart kansellert fordi Cooper leid av blodmangel på den tida. 

I 2005 vart opningssporet «Go to Hell» nytta som temasongen for den sjette episoden av *[[Lucy, the Daughter of the Devil]]*. Songen vart òg nytta i videospelet *[[Grand Theft Auto IV: The Lost and Damned]]* og i filmen *The American Way* frå 1986.

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper&nbsp;– vokal
*Dick Wagner&nbsp;– akustisk & elektrisk gitar, vokal
*Steve Hunter&nbsp;– gitar
*John Tropea&nbsp;– gitar
*Bob Babbitt&nbsp;– bass
*Jimmy Maelen&nbsp;– perkusjon
*Jim Gordon&nbsp;– trommer (spor 3, 10, 11)
*Bob Ezrin&nbsp;– synthesizer, piano, Fender Rhodes
*Dick Berg&nbsp;– valthorn 
*Shep Gordon&nbsp;– vokal
*Shaun Jackson&nbsp;– vokal
*Tony Levin&nbsp;– bass
*Allan MacMillan&nbsp;– piano
*Bill Misener&nbsp;– vokal
*Colina Phillips&nbsp;– vokal
*Allan Schwartzberg&nbsp;– trommer
*Donny Vosburgh&nbsp;– vokal
*Laurel Ward&nbsp;– vokal
*Sharon Williams&nbsp;– vokal
*Joe Gannon&nbsp;– vokal
*Sharon Lee Williams&nbsp;– vokal

## Lister
**Album**&nbsp;– Billboard (Nord-Amerika)

**Singles**&nbsp;– Billboard (North America)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alice Cooper Goes to Hell|Alice Cooper Goes to Hell]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Never Cry

«**I Never Cry**» er ein rockeballade av Alice Cooper. Han vart opphavleg gjeven ut på *[[Alice Cooper Goes to Hell]]* i 1976.

Songen var skriven av Cooper og Dick Wagner. Singelen nådde 12. plass i USA i 1976. På radioshowet til Alice Cooper den 23. november 2009 sa Cooper at dette var den mestseljande singelen hans. Songen vart skriven om alkoholproblemet hans, som eit år seinare sende han på rehabilitering. Cooper kalla songen «ei vedkjenning frå ein alkoholikar».

## Andre versjonar
Songen vart spelt inn av den filippinsk-australske skodespelarinna Iya Villania i 2008 på albumet hennar *[[Finally!]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Never Cry|I Never Cry]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lace and Whiskey

***Lace and Whiskey*** er det tiande studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i mai 1977. 

Etter mange år der Alice Cooper spelte ei mørk og vond rolle, bestemte hans eg for å prøve noko nytt og tok rolla som ein alkoholisert komisk privatetterforskar kalla «Maurice Escargot» - ein fiktiv karakter i same gate som Inspector Clouseau. Cooper er avbilda som Escargot på baksida av *Lace and Whiskey*, som framleis var eit rockealbum, men som stilmessig var påverka av kjærleiken Cooper hadde for 1940- og 1950-talsmusikk. Albumet nådde berre 42. plass i USA. 

Den første singelen frå albumet, «You and Me», var ein easy listening-ballade, som gav Cooper den siste Topp 10-hitten i USA dei neste 12 åra. «(No More) Love at Your Convenience», ein disco-inspirert popsong som Cooper reknar som den verste songen han nokon gong spelte inn, vart gjeven ut som den andre singelen og gjekk ikkje inn på listene nokon stad. Det vart laga musikkvideoar for begge songane. 

Cooper sin *King of the Silver Screen*-turne hadde ein scene forma som eit gigantisk fjernsyn. Cooper og dansarane hans kunne hoppe inn og ut av fjernsynet til filma koreograferte sekvensar under songane. Mellom songane vart det vist komiske reklamar. Turneen gjekk berre i USA, somrane 1977 og 1978 (kalla *School's Out for Summer*-turneen i 1978). Høgdepunkt filma på opningskvelden i 1977 synte ein særs rusa Cooper, og dette vart vist på fjernsynsspesialen *[[Alice Cooper and Friends]]*. Konserten i Las Vegas vart spelt inn og gjeven ut som konsertalbumet *[[The Alice Cooper Show]]*. 

Etter turneen i 1977 la Cooper seg inn på eit rehabiliteringssenter i New York for alkoholisme.

Kort tid etter albumet kom ut, då det var klart at Alice ikkje kom til å få suksess, starta dei originale Alice Cooper-medlemmane Dennis Dunaway, Neal Smith og Michael Bruce eit nytt band med Mike Marconi og Bob Dolin kalla «The Billion Dollar Babies». Michael Bruce song solovokal for bandet. 

*Lace and Whiskey* vart digitalt remastra og gjeven ut på CD av Metal Blade Records i 1990.

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - vokal
*Dick Wagner - gitar, vokal
*Steve Hunter - gitar
*Bob Babbitt - bass
*Tony Levin - bass
*Prakash John - bass
*Allan Schwartzberg - trommer
*Jim Gordon - trommer
*Jimmy Maelen - perkusjon
*Josef Chirowski - klaverinstrument
*Bob Ezrin - klaverinstrument
*Al Kooper - piano
*Allan MacMillan - piano
*Venetta Fields - vokal
*Julia Tillman Waters - vokal
*Ernie Watts - klarinett, tenorsaksofon
*Lorna Willard - vokal
*Julia Tillman - vokal

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

**Singlar** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lace and Whiskey|Lace and Whiskey]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
From the Inside

***From the Inside*** er det 11. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1978. Det var inspirert av opphaldet til Cooper på eit rehabiliteringssenter i New York for alkoholismen sin. Kvar av karakterane i songane er basert på verkelege folk Cooper møtte på senteret. Med på albumet var tre tidlegare medlemmar i bandet til Elton John: tekstforfattaren Bernie Taupin, gitarist Davey Johnstone og bassisten Dee Murray.

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - vokal
*Dick Wagner - gitar
*Steve Lukather - gitar
*Rick Nielsen - gitar
*Davey Johnstone - gitar
*Jefferson Kewley - gitar
*Jay Graydon - gitar, synthesizerprogrammering
*Kenny Passarelli - bass
*David Hungate - bass
*John Pierce - bass
*Dee Murray - bass
*Lee Sklar - bass
*Rick Schlosser - trommer
*Dennis Conway - trommer
*Michael Ricciardella - trommer
*Jim Keltner - perkusjon
*David Foster - klaverinstrument
*Fred Mandel - klaverinstrument
*Robbie King - klaverinstrument
*Steve Porcaro - synthesizerprogrammering
*Marcy Levy - vokal

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

**Singlar** - Billboard (North America)

«How You Gonna See Me Now» vart gjeven ut som singel verda over seint i 1978 med B-sida «No Tricks», som ikkje var med på albumet. «From the Inside» vart gjeven ut som singel i USA tidleg i 1979 som ein nymiksa forkorta versjon med «Nurse Rozetta» som B-sida. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:From the Inside (Alice Cooper album)|From the Inside (Alice Cooper album)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*
Flush the Fashion

***Flush the Fashion*** er det 12. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1980, og produsert av Roy Thomas Baker. Musikalsk var albumet ei drastisk stilendring for Cooper og lente seg meir mot new wave. Førstesingelen «Clones (We're All)» nådde så vidt Billboard Top 40 og albumet vart det mest suksessfulle albumet til Cooper dei siste tre åra og vert av mange tilhengjarar rekna som ein skjult juvel i den musikalske katalogen hans. 

Dei ti songane på albumet omfattar tema som identitetstap, ta på seg andre roller og den vanlege Alice Cooper-aktige demensen. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - vokal
*Davey Johnstone - gitar
*Fred Mandel - klaverinstrument, gitar
*Dennis Conway - trommer
*John Cooker Lopresti - bass
*Howard Kaylan - korvokal
*Mark Volman - korvokal
*Keith Allison - korvokal
*Joe Pizzulo - korvokal
*Ricky Tierney - korvokal

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

**Singlar** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flush the Fashion|Flush the Fashion]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Clones (We're All)

«**Clones (We're All)**» er ein song frå 1980 av Alice Cooper frå albumet *[[Flush the Fashion]]*. Han nådde 40. plass på den amerikanske singellista, den første Topp 40-hitten hans på to år. Songen omhandlar tvungen tilpassing. Cooper sa han ønskte å gjere songen fordi han såg etter ein ny stil.  Han vart skriven av David Carron (1948-84), som hadde spelt i Arlo Guthrie sitt *Shenandoah* og det kortvarige *Gulliver.*

Songen har vorte spelt av mange andre artistar som The Smashing Pumpkins, the Epoxies og Bile, og sampla av Akira the Don for songen «Clones» (med Bashy).

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clones (We&#39;re All)|Clones (We&#39;re All)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Special Forces

***Special Forces*** er det 13. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1981, og produsert av Richard Podolor. Av singlar frå albumet finn ein «You Want It, You Got It», «Who Do You Think We Are» og «Seven and Seven Is». Flo and Eddie, tidlegare medlemmar i The Turtles, artistar og radiopersonlegdomar, medverka på albumet.

## Innhald

«Look at You Over There, Ripping the Sawdust from My Teddybear» var oppført på plateomslaget, men var fjerna av Cooper frå sjølve albumet før det kom ut, sidan han følte at han ikkje passa inn med temaet på resten av plata. Han vart seinare gjeven ut som demo på plateboksen *[[The Life and Crimes of Alice Cooper]]*, og igjen på 2010-utgåva av *Special Forces*. Den komplette studioversjonen er enno ikkje gjeven ut. 

«Seven and Seven Is» var ein coverversjon av bandet Love, skriven av Arthur Lee.

## Medverkande
*Alice Cooper - vokal
*Duane Hitchings - gitar, klaverinstrument
*Mike Pinera - gitar
*Erik Scott - bass
*Danny Johnson - gitar
*Craig Krampf - trommer

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Special Forces (Alice Cooper album)|Special Forces (Alice Cooper album)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
7 and 7 Is

**«7 and 7 Is»** er ein song av bandet Love, skriven av Arthur Lee og spelt inn 20. juni 1966 i Sunset Sound Recorders i Hollywood.

Han vart produsert av Jac Holzman med Bruce Botnick som lydteknikar. Det var mykje arbeid med å få spelt inn songen sidan trommeslagaren Alban «Snoopy» Pfisterer, ikkje klarte å halde følgje med den frenetiske tempoet og etter omkring 30 forsøk vart han erstatta av Arthur Lee sjølv. Songen eksploderer i eit apokalyptisk klimaks - lyden skulle etterlikne ei atombombe - før songen avsluttast fredfullt som ein blues, før han tonar ut. 

Inspirasjonen til songen var at kjærasten til Arthur Lee frå high school hadde same bursdag som han, 7. mars. Han skildrar òg det frustrerte tenåringslivet. 

Songen vart gjeven ut som singel på Elektra med «No. Fourteen» som B-side, «svaret» til den halve setninga på A-sida. Singelen kom ut i juli 1966 og nådde 33. plass på singellista i USA. Han vart den einaste hitsingelen til bandet. 

Songen er skildra som «protopunk» og vart seinare spelt inn av mange andre band, mellom andre Ramones, Alice Cooper og Rush, samt ei nyinnspeling av Lee sjølv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:7 and 7 Is|7 and 7 Is]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*
Zipper Catches Skin

***Zipper Catches Skin*** er det 14. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1982.

Albumet var produsert av Cooper og bassisten hans på den tida, Erik Scott, *Zipper Catches Skin* er musikalsk kjend for den tørre og energetiske poprockstilen med innslag av punkrock og post-punk og mindre vekt på harde riff, i liknande stil som det føregåande *[[Special Forces]]*. Tekstane til Cooper legg meir vekt på komisk sarkasme. Gitaristen Dick Wagner var tilbake i bandet til Cooper på dette albumet, men det vert generelt ikkje rekna for å ha same standard som dei tidlegare verka hans. 

Trass i at singelen «I Am the Future» vart sleppt over heile verda, gjekk albumet berre inn på listene i nokre få land. Det gjekk ikkje inn på lista i USA som det første Cooper-albumet sidan *[[Easy Action]]*. 

*Zipper Catches Skin* og det påfølgjande albumet *[[DaDa]]*, er to album Alice Cooper visstnok ikkje hugsa å ha spelt inn på grunn av stort alkoholmisbruk. Dick Wagner skildra *Zipper Catches Skin* som særs raskt innspelt og eit «dop-framkalt mareritt».. Det var ingen turne etter albumet, og ingen av songane er framførte på konsertane til Cooper. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper&nbsp;– vokal, synthesizer
*Erik Scott&nbsp;– bass
*Duane Hitchings&nbsp;– synthesizer, gitar
*John Nitzinger&nbsp;– gitar
*Mike Pinera&nbsp;– gitar
*Dick Wagner&nbsp;– gitar
*Billy Steele&nbsp;– gitar
*Jan Uvena&nbsp;– trommer, perkusjon
*Jeanne Harris&nbsp;– korvokal
*Franne Golde&nbsp;– korvokal
*Flo & Eddie&nbsp;– korvokal
*Patty Donahue&nbsp;– «vokal & sarkasme»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zipper Catches Skin|Zipper Catches Skin]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Alice Cooper Show

***The Alice Cooper Show*** er eit konsertalbum av Alice Cooper, gjeven ut av Warner Bros. i desember 1977. 

Det vart spelt inn under ein konsert i Las Vegas på Aladdin Hotel den 19. og 20. august 1977, under *King Of The Silver Screen*-turneen. Fjernsynsspesialen *[[Alice Cooper and Friends]]* inneheldt òg klipp frå denne turneen. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - vokal
*Steve Hunter - gitar
*Dick Wagner - gitar, vokal
*Prakash John - bass
*Fred Mandel - klaverinstrument
*Whitey Glan - trommer

## Lister
**Album** - Billboard (North America)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Alice Cooper Show|The Alice Cooper Show]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
You and Me av Alice Cooper

«**You and Me**» er ein song frå 1977 av Alice Cooper og den første singelen frå albumet hans *[[Lace and Whiskey]]*. 

Songen var ein easy listening-ballade som nådde 9. plass på den amerikanske singellista i 1977. Songen vart den siste store hitten til Cooper før «Poison» 12 år seinare. 

Cooper spelte ofte «You and Me» på konsertane sine i 1977 og 1978. Han song òg songen på *[[The Muppet Show]]* i 1978, som ein duett. 

Frank Sinatra framførte «You and Me» som ei hyllest til Cooper etter at Cooper hadde hjelpt ein ung gut inn på ein baseball-kamp. Guten viste seg å vere sonen til ein av dei beste venane til Sinatra. 
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You and Me (Alice Cooper song)|You and Me (Alice Cooper song)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Am the Future

«**I Am the Future**» er ein song frå 1982 av rockemusikaren Alice Cooper. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Zipper Catches Skin]]* i 1982 og som singel. Singelen gjekk ikkje inn på listene nokon stad. 

Songen var skriven av Gary Osborne og Lalo Schifrin og nytta som temasong i den kanadiske filmen *[[Class of 1984]]* frå 1982. Songen har ein new wave-stil, som var populær på denne tida, sjølv om Cooper er meir kjend for hardrock og heavy metal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Am the Future|I Am the Future]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*
DaDa

***DaDa*** er det 15. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 1983. *DaDa* vart det siste albumet til Cooper før han vart edru og kom attende med albumet *[[Constrictor]]*. Temaet på dette albumet er fleirtydig, men songane indikerer at hovudkarakteren lid av ein mental sjukdom, som skapar mange forskjellige personlegdommar. 

«I Love America» vart gjeven ut som den einaste singelen frå albumet. 

Cooper hugsar visstnok ingenting frå innspelinga av *DaDa*, eller det føregåande albumet *[[Zipper Catches Skin]]*, på grunn av stort alkoholmisbruk. Det var ingen turne etter albumet og ingen av songane er sidan framførte på konsertane til Cooper. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper – Vokal, arrangement
*Dick Wagner – Gitar, bass, vokal, arrangement
*Bob Ezrin – Produsent, lydteknikar, arrangement, perkusjon, trommer, klaverinstrument, vokal, Fairlight
*Sarah Ezrin - DaDa
*Prakash John – Bass på «Fresh Blood»
*Richard Kolinka – Trommer på «Former Lee Warmer», «Scarlet and Sheba» og «Pass the Gun Around»
*John Anderson – Trommer på «Fresh Blood»
*Lisa DalBello – Vokal
*Karen Hendricks – Vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:DaDa|DaDa]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Constrictor

***Constrictor*** er det 16. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut 22. september 1986. Cooper trekte seg tilbake frå musikkindustrien etter *[[DaDa]]* i 1983. Han spelte i *[[Monster Dog]]*, ein skrekkfilm som han skreiv to songar for. Han spelte òg på Twisted Sister-songen «Be Chrool to Your Scuel». Det var den første innspelinga til Alice Cooper med bassisten Kip Winger, som seinare vart kjend med sitt eige band, Winger.

Cooper søkte hjelp hos heavy metal-gitaristen Kane Roberts for albumet, som førte til ein stil Cooper ikkje hadde vore innom før. *Constrictor* synte den opphavlege sjokkrockaren for ein heil ny generasjon tenåringar og albumet hamna på 59. plass på lista i USA etter at dei to førre albuma, *[[Zipper Catches Skin]]* og *[[DaDa]]*, ikkje hadde gått inn på listene i det heile. Etter albumet følgde ein av dei mest suksessrike turneane på slutten av 1980-åra, *The Nightmare Returns*-turneen. 

Skrekkserien *[[Friday the 13th]]* slo seg saman med Cooper for å lage temasongen til den seinaste filmen. Songen «He's Back (The Man Behind the Mask)» vart skriven for *[[Friday the 13th Part VI: Jason Lives]]*. Singelen gjekk heilt til topps i Sverige. Andre songar nytta i filmen var «Teenage Frankenstein» og «Hard Rock Summer», ein song som ikkje vart nytta på albumet. 

Songen «The Great American Success Story» var meint som temasongen til Rodney Dangerfield-filmen *[[Back to School]]*, men vart ikkje nytta. 

## Innhald

## Medverkande
* Alice Cooper - vokal
* Kane Roberts - bass, gitar, klaverinstrument, korvokal
* Paul Delph - klaverinstrument,  korvokal
* Beau Hill - korvokal
* Tom Kelly - korvokal
* Donnie Kisselbach - bass
* David Rosenberg - trommer
* Kip Winger - bass

## Lister
Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Constrictor (album)|Constrictor (album)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Teenage Frankenstein

«**Teenage Frankenstein**» er den andre singelen til Alice Cooper frå albumet *[[Constrictor]]* frå 1986. Sjølv om singelen ikkje gjekk inn på listene var det med å gjere Constrictor til det best plasserte albumet til Cooper sidan *[[Flush the Fashion]]* i 1980. 

I lag med to andre Alice Cooper-songar, «He's Back (The Man Behind the Mask)» og «Hard Rock Summer» (som ikkje var med på *Constrictor*), vart «Teenage Frankenstein» nytta i grøssaren *[[Friday the 13th Part VI: Jason Lives]]*. 

Singelen hadde ein konsertversjon av «School's Out» som B-sida. 

Songen var skriven av Alice Cooper og Kane Roberts. Det vart laga ein musikkvideo til songen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Teenage Frankenstein|Teenage Frankenstein]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*
He's Back (The Man Behind the Mask)

«**He's Back (The Man Behind the Mask)**» er ein song av Alice Cooper frå albumet *[[Constrictor]]* frå 1986. Han er òg temasongen til filmen *[[Friday the 13th Part VI: Jason Lives]]*, ein grøssar som kom ut same året. Songen handlar om at Jason Voorhees, skurken i filmen, er attende. To andre songar av Cooper, «Teenage Frankenstein» og «Hard Rock Summer» vart òg nytta i filmen.

Singelen vart ein liten hit og det vart laga musikkvideo til songen.

Songen er spelt inn av somme andre artistar, som det finske metal-bandet Children of Bodom i 2002, men denne vart aldri gjeven ut. Songen er òg spelt inn av eit anna finsk metal-band, Lordi.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:He&#39;s Back (The Man Behind the Mask)|He&#39;s Back (The Man Behind the Mask)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*''Alice Cooper: The Man Behind the Mask!'' , an article at X-Entertainment.
*[ *Constrictor*] at Allmusic.
Raise Your Fist and Yell

***Raise Your Fist and Yell*** er det 17. studioalbumet til Alice Cooper, gjeve ut 5. september 1987. Det inneheld songen «Prince of Darkness», som det vart nytta eit kort klipp av i John Carpenter-filmen med same namn, der Cooper spelar ein omvandrande mordar. Ein kan høyre songen på walkmanen til ein av offera. Det vart laga ein musikkvideo for songen «Freedom» som vart ein hitsingel frå albumet. 

Albumet heldt fram slaktarfilm-trenden frå det førre albumet til Cooper, *[[Constrictor]]*. På «Lock Me Up» er Robert Englund, som spelte Freddy Krueger i *[[A Nightmare On Elm Street]]*-serien, gjesteartist. 

Albumet ser ut til å følgje ei historie om ein seriemordar som er er besett av skrekkfilmar. 

Turneen etter albumet, kalla «Live in the Flesh», var berykta i Europa for den biletlege valden og dei teatralske effektane sine. Showet omfatta mange av dei gamle favorittane til Cooper, som galgen, men òg nye effektar som å spidde ein person med ein sykkel. Mange av effektane var kraftig inspirerte av skrekkfilmane frå denne tida med mykje sceneblod. 

Showet vart rekna som så valdeleg at dei tyske styresmaktene fekk Cooper til å fjerne dei valdelegaste effektane frå showet. David Blunkett prøvde å få heile showet bannlyst frå Storbritannia i det britiske parlamentet, men klarte det ikkje. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - Vokal
*Kane Roberts - Gitar
*Kip Winger - Bass
*Paul Horowitz (Paul Taylor) - Klaverinstrument
*Ken K. Mary - Trommer

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Raise Your Fist and Yell|Raise Your Fist and Yell]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kane Roberts

**Kane Roberts**, fødd **Robert William Athas** er ein heavy metal-gitarist mest kjend for tida si i bandet til Alice Cooper i 1980-åra. Han har òg spelt som soloartist.

Roberts er kjend for ein Rambo-linkande fysikk og for at han spelte på ein elektrisk gitar forma som eit maskingevær.

## Diskografi

med Alice Cooper

**[[Constrictor]]* - 1986
**[[Raise Your Fist and Yell]]* - 1987
**[[Trash av Alice Cooper|Trash]]* - 1989

Solo

**[[Kane Roberts av Kane Roberts|Kane Roberts]]* - 1987
**[[Saints And Sinners]]* - 1991
**[[Under A Wild Sky]]* (med solobandet Phoenix Down) - 1999
**Touched* - 2006

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kane Roberts|Kane Roberts]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* http://www.kaneroberts.com/ok.html 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Asina

**Asina** er ein kolsyrehaldig leskedrikk med appelsinsmak.
I Noreg blir Asina produsert av Roma Mineralvannfabrikk på Lillestrøm og Egersund Mineralvandfabrik. Tidlegare vart den produsert av Brænne Mineralvatn i Volda, Tromi Bryggeri i Trondheim og Bjørgvin Mineralvannfabrikk i Bergen.

## Referansar

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Asina|Asina]]» frå , den 25. oktober 2011.*
Kip Winger

**Charles Frederick Kip Winger** () er ein amerikansk rockemusikar, kjend som medlem av bandet Winger, og som soloartist. 

## Diskografi
### Album
**Alice Cooper**
* Alice Cooper - *[[Constrictor]]* (1986)
* Alice Cooper - *[[Raise Your Fist and Yell]]* (1987)
* Alice Cooper - *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]* (1989)
* Alice Cooper - *[[Welcome 2 My Nightmare]]* (2011)

**Winger**
**[[Winger av Winger|Winger]]* (1988)
**[[In the Heart of the Young]]* (1990)
**[[Pull av Winger|Pull]]* (1993)
**[[The Very Best of Winger]]* (2001)
**[[IV av Winger|IV]]* (2006)
**[[Demo Anthology]]* (2007)
**Seventeen The Demos* Vinyl Autographed Limited Edition(2007)
**[[Winger Live]]* (2007)
**[[Karma av Winger|Karma]]* (October 2009)

**Blackwood Creek**
**[[Blackwood Creek]]* (November 2009)

**Solo**
**[[This Conversation Seems Like a Dream]]* (1997)
**[[Down Incognito]]* (1998)
**[[Songs from the Ocean Floor]]* (2000)
**[[From the Moon to the Sun]]* (2008)
**[[Ghosts - Suite No. 1]]* (2010)

**Andre**
* KIX - *[[Midnite Dynamite]]* (1985)
* Fiona - *[[Beyond The Pale]]* (1986)
* Fiona - *[[Heart Like A Gun]]* (1989)
* Kane Roberts - *Kane Roberts* (1987)
* Twisted Sister - *[[Love Is For Suckers]]* (1987)
* Bob Dylan - *[[Down in the Groove]]* (1987)
* Forskjellige - *[[Hearts of Fire Soundtrack]]* (1987)
* Blue Yonder - *House of Love* (1987)
* Orange Swirl - *Orange Swirl* (1998)
* Seven Days - *Ride* (1998)
* Rob Eberhart Young - *Speak* (1999)
* Under Suspicion - *Under Suspicion* (2001)
* Jordan Rudess - *[[Rhythm of Time]]* (2004)
* XCarnation - *Grounded* (2005)
* The Mob - *[[The Mob av The Mob|The Mob]]* (2005)
* Jordan Rudess - *[[The Road Home av Jordan Rudess|The Road Home]]* (2007)
* Northern Light Orchestra - *[[Spirit of Christmas]]* (2009)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kip Winger|Kip Winger]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell side
* 
* 
* 
* Kip Winger på EterniaNow
Ken Mary

**Ken Mary** er ein heavy metal-trommeslagar som er kjend frå mange artistar og grupper som Accept, Fifth Angel, Chastain, TKO, Impellitteri, House of Lords, Bonfire og Alice Cooper. Han er no profesjonell lydteknikar og driv Sonic Phish Studios i Phoenix i Arizona og Los Angeles i California.

## Diskografi
### Fifth Angel
* 1986 - *Fifth Angel*
* 1989 - *Time Will Tell*

### TKO
* 1985 - *[[Below The Belt]]*

### Chastain
* 1986 - *[[Ruler of the Wasteland]]*
* 1987 - *[[The 7th of Never]]*
* 1988 - *[[The Voice of the Cult]]*
* 1989 - *[[Instrumental Variations]]*

### Alice Cooper
* 1986 - *[[Constrictor]]*
* 1987 - *[[Raise Your Fist and Yell]]*
* 1987 - *[[The Nightmare Returns]]*
* 1989 - *[[Prince of Darkness av Alice Cooper|Prince of Darkness]]*
* 1999 - *[[The Life and Crimes of Alice Cooper]]*

### Impellitteri
* 1992 - *[[Grin and Bear It]]*
* 1993 - *[[Victim of the System]]*
* 1994 - *[[Answer to the Master]]*
* 1996 - *[[Screaming Symphony]]*
* 1997 - *[[Fuel for the Fire (EP)|Fuel for the Fire]]*
* 1998 - *[[Eye of the Hurricane av Impellitteri|Eye of the Hurricane]]*

### House of Lords
* 1988 - *[[House of Lords av House of Lords|House of Lords]]*
* 1990 - *[[Sahara av House of Lords|Sahara]]*
* 2004 - *[[The Power and the Myth]]*
* 2007 - *[[Live in the UK av House of Lords|Live in the U.K.]]*

### Samarbeid
* 1991 - Bad Moon Rising - *Bad Moon Rising*
* 1991 - Tuff - *[[What Comes Around Goes Around av Tuff|What Comes Around Goes Around]]*
* 1987 - Bonfire - *Fireworks*
* 2004 - Robin Beck - *Wonderland*
* 2001 - David Glen Eisley - *The Lost Tapes*
* 2009 - Northern Light Orcehstra 

## Bakgrunnsstoff
* SonicPhish.com Recording Studio
* Studios in Phoenix
Berentsens Brygghus AS

**Berentsens Brygghus** AS, fram til 2007 registrert som **Egersund Mineralvandfabrik** AS, er eit norsk bryggeri i Egersund, grunnlagt i 1895 av kaptein Wilhelm Berentsen. Bryggeriet blir framleis drive av familien Berentsen og produserer eplemost, brus, tonic, øl og alkoholhaldig cider. Berentsens var Noregs første produsent av eplemost med kolsyre. Produkta blir seld hovudsakleg under merkenamnet ***Berentsens***. Frå 2018 har selskapet òg drive eit brenneri der det produserer whisky, gin og akevitt.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Berentsens Brygghus|Berentsens Brygghus]]» frå ,  den 29. oktober 2011.*
Brus med pæresmak

**Brus med pæresmak**, i daglegtale kalla **pærebrus**, er ein syntetisk fruktbrus frå Oskar Sylte Mineralvannfabrikk. Han har ein lys grøn farge og smakar som pære. 

Brus med pæresmak finst òg som lettbrus søta med aspartam og acesulfam K.

## Sjå òg
* Oskar Sylte Mineralvannfabrikk
Sitronbrus

**Brus med sitronsmak**, opphavleg kalla **sitronbrus** eller **citronbrus**, er ein syntetisk fruktbrus. Han er fargelaus og smakar som sitron. 
I daglegtale og somme tider på internett nyttar fabrikantane sitronbrus, sjølv om det formelle produktnamnet er brus med sitronsmak.

Brus med sitronsmak finst òg som lettbrus søta med aspartam og acesulfam K.

Brusen er i dag produsert Oskar Sylte Mineralvannfabrikk og Roma Mineralvannfabrikk 
Tidlegare var det mange produsentar av sitronbrus mellom anna Brænne Mineralvatn og Hansa.

## Bakgrunnsstoff
* Sitronbrus Roma

## Sjå òg
* Oskar Sylte Mineralvannfabrikk
Sent

**Sent** er ein kommune i distriktet Inn i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1440 meter over havet. 

Eit fleirtal, 68%, av innbyggarane talar retoromansk til dagleg, men tysk er på frammarsj med sine 27%.

Kommunen ligg i Suot Tasna kreis på ein terrasse på venstrebreidda av elva Inn. Han består av landsbyen Sent og grendene Crusch og Sur En. 

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sent GR|Sent GR]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Sent si offisielle webside
Grans Bryggeri

**Grans Bryggeri AS** vart etablert i 1899 og har produksjon og lager i Sandefjord.
Namnet var *Sandefjord Bryggeri og Mineralvandfabrik A/S* til 1965. Etter to generasjonar med Guttorm Gran (senior og junior) som leiarar, vart Trygve Christophersen engasjert som administrerande direktør i 2001.

I oktober 2005 kjøpte Reitangruppen seg inn og eig med det 50 % av bryggeriet. Familien Gran eig dei resterande 50%.

Dagleg leiar er Morten Gran, og bryggeriet har 57 tilsette. I 2009 selde Grans ca. 13.5 millionar liter øl og ca. 30 millionar liter brus.

Bryggeriet vart kåra til Årets Vestfoldbedrift 2004. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grans Bryggeri AS|Grans Bryggeri AS]]» frå , den 25. oktober 2011.* 


## Bakgrunnsstoff

*
* TB-fakta om Grans Bryggeri AS
S-chanf

**S-chanf** (tysk *Scanfs*; italiensk *Scanevo*) er ein kommune i distriktet Maloja i den sveitsiske kantonen Graubünden. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 1660 meter over havet. 

Ved folketeljinga i 2000 gav nesten 52% av innbyggarane opp retoromansk som deira daglege talemål. Tilbakegangen for retoromansk har vore stor dei seinare tiåra, medan tysk vert talemål for stendig fleire, over 37% i 2000. I 1980 var oppslutninga om det to talemåla 74% retoromansk mot 16% tysk.

Kommunen ligg i Oberengadin kreis ved elva Inn og utløpet til Casannapasset. Han består av gatelandsbyen S-chanf med busetnadane Cinuos-chel og Susauna. Susauna ligg langs vegen til Scalettapasset, ei historisk internasjonal handelsrute.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:S-chanf|S-chanf]]» frå ,  den 24. oktober 2011 og «[[:en:S-chanf|S-chanf]]» frå ,  den 30. mars 2012.*   
 

## Bakgrunnsstoff
*http://www.s-chanf.ch
*
Terje Bakken

**Terje Bakken** () var ein norsk musikant og målmann frå Sogndal, mest kjend frå bandet Windir, eit svartmetallband som starta fyrst som eit enkeltmannprosjekt. Terje Bakken, som gjekk under artistnamnet «Valfar», song på sognedialekten, «sognamål». Bakken er blant anna kjend for å blanda inn folkemusikk inn i black metal. Frå og med det tredje albumet, *[[Albumet 1184|1184]]*, byrja han å syngja på engelsk for å nå ut til eit større publikum.

## Biografi
Terje Bakken byrja frå ung alder å spela trekkspel, men etter ei stund var ikkje dette interessant og difor uaktuelt. Han byrja læringa av å spela gitar – elektrisk gitar. Han spelte i nokre svartmetall- og daudmetallband tidleg på 90-talet, men fann det ikkje like interessant som resten av bandet. Han ville laga musikken heilt sjølv, utan andre sine synspunkt. 

Bakken hadde alltid vore interessert for lokalhistorie, spesielt Kongesogene og bygdehistoria til Songdal. Dette påverka musikken hans sterkt. Han gav ut to demoar: *Songariket* og *Det Gamle Riket*, begge prega av historieinteressa hans. I bygdebøkene fann han også inspirasjon til melodiane.   
Hans fyrste studioalbum – *[[Sóknardalr]]* – kom ut i 1997, og baud ikkje på noko heilt annleis frå demoane. Demoane og *Sóknardalr* fekk status hjå svartmetallundergrunnen. Han fekk platekontrakt i 1996 med selskapet Voices of Wonder. Musikken spelte han heilt sjølv. Studioalbumet selte over 2000 kopiar det året.

Trass den dunkle syngestilen og mørke stemninga, ville ikkje Bakken assosiera seg med svartmetall. Grunnen til dette var at han meinte den var stereotypisk, og kunne svekka salet. Svartmetallen hadde òg fått mykje negativ omtale i media på 90-talet. Han kalla difor sjangeren sin for «sognametall».   

### Daud
Bakken drog på tur ein januarfredag mot hytta si på Fagereggi, men det var stygt vêr den dagen, og han kom aldri fram. Tre dagar etter kom leitemannskap og politi og fann han på Reppastølen i Sogndal. Bakken døydde truleg av hypotermi, då han vart fanga av snøstormen. Terje Bakken vart gravlagd på Stedje kyrkje i Sogndal, 27. januar 2004.

## Diskografi
### Demoar
**Sognariket* (1995)
**Det Gamle Riket* (1995)¨
 
### Studioalbum
**[[Sóknardalr]]* (1997)
**[[Arntor]]* (1999)
**[[1184]]* (2001)
**[[Likferd]]* (2003)

### Samlealbum og hyllester
**[[Valfar, ein Windir]]* (2004)

## Sjå òg
*Vreid
*Feigd
*Cor Scorpii

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terje Bakken|Terje Bakken]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*
Freedom av Alice Cooper

«**Freedom**» er ein song frå 1987 av Alice Cooper frå albumet *[[Raise Your Fist and Yell]]*. Songen var skriven av Alice Cooper og Kane Roberts.  

Songen var den einaste singelen som vart gjeven ut frå *Raise Your Fist and Yell*. Han gjekk ikkje inn på lista i USA, men nådde 50. plass i Storbritannia tidleg i 1988. B-sida til singelen var «Time To Kill». Det vart laga ein musikkvideo til songen. 

## Medverkande
*Alice Cooper - Vokal
*Kane Roberts - Gitar
*Kip Winger - Bass
*Paul Horowitz - Klaverinstrument
*Ken K. Mary - Trommer

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Freedom (Alice Cooper song)|Freedom (Alice Cooper song)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.*
Trash av Alice Cooper

***Trash*** er det 18. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i juli 1989. 

Albumet inneheldt songen «Poison», den første Topp 10-hitten til Cooper i USA sidan «You and Me» i 1977. Etter at Alice Cooper gjorde comeback i 1986 med den suksessrike turneen «The Nightmare Returns», hadde Cooper fått hjelp frå Desmond Child til å lage eit comebackalbum. *Trash* vart eit av dei største albuma til Cooper og det vart laga musikkvideoar for «Poison», «Bed of Nails», «House of Fire» og «Only My Heart Talkin'». Cooper la ut på ein verdsturne etter albumet og konsertvideoen *[[Trashes the World|Alice Cooper Trashes The World]]* vart gejven ut. 

Albumet inneheld gjesteframferder av Jon Bon Jovi, Stiv Bators, Steven Tyler, samt gitaristen Kane Roberts, som forlet bandet til Cooper i 1988. Av artistar som medverka til låtskrivinga finn ein Joan Jett, Diane Warren, Jon Bon Jovi og Richie Sambora.

Korvokalist Louis «Louie» Merlino og trommeslagar Bobby Chouinard spelte i lag i Beggars & Thieves. 

## Innhald

Den japanske utgåva hadde to konsertopptak som bonusspor:


"Cold Ethyl (live)"
"Ballad of Dwight Fry (live)"


## Medverkande
*Gitarar:, Kane Roberts på Bed of Nails, Mark Frazier, Jack Johnson, Steve Lukather, Guy Mann-Dude, John McCurry, Joe Perry, Richie Sambora
*Klaverinstrument: Paul Chiten, Steve Deutsch, Gregg Mangiafico, Allan St. John
*Bass: Tom Hamilton, Hugh McDonald
*Trommer, Perkusjon: Bobby Chouinard, Joey Kramer
*Programmering: Steve Deutsch
*Spesialeffektar: Gregg Mangiafico
*Vokal: Michael Anthony, Stiv Bators, Jon Bon Jovi, Desmond Child, Diana Grasselli, Jango, Hugh McDonald, Louis Merlino, Allan St. John, Jamie Sever, Bernie Shanahan, Tom Teeley, Joe Turano, Steven Tyler, Myriam Naomi Valle, Maria Vidal, Kip Winger, Kane Roberts

## Lister
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trash (Alice Cooper album)|Trash (Alice Cooper album)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Poison av Alice Cooper

«**Poison**» er ein song av Alice Cooper skriven i lag med og produsert av Desmond Child. Songen vart gjeven ut som singel i 1989, henta frå albumet *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]*. Songen var ein av dei største hittane til Cooper i USA, der han nådde 7. plass, medan han nådde 2. plass i Storbritannia. 

Det vart laga to musikkvideoar til songen, sidan den eine versjonen måtte sensurerast for å kunne visast på dagtid då ei kvinne i videoen er topplaus. 

## Andre versjonar
«Poison» har vorte spelt av andre artistar som Groove Coverage, Tarja Turunen, Hayseed Dixie og Bloodsucking Zombies From Outer Space.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Poison (Alice Cooper song)|Poison (Alice Cooper song)]]» frå ,  den 24. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bed of Nails

«**Bed of Nails**» er ein song frå 1989 av Alice Cooper med gitaristen Kane Roberts, gjeven ut på albumet *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]*. Det var den nest største hitten på albumet (etter «Poison»), og nådde 38. plass i Storbritannia. Singelen vart ikkje gjeven ut i USA. Songen var skriven av Cooper, Desmond Child og Diane Warren.

Songen vart spelt inn av Children of Bodom.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bed of Nails (song)|Bed of Nails (song)]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*
House of Fire

«**House of Fire**» er ein song og singel frå 1989 av Alice Cooper frå albumet *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]*. Han var skriven i lag med gitarist Joan Jett og Desmond Child.

Singelen vart gjeven ut i Storbritannia seint i 1989 og nådde berre 65. plass på lista der. Han vart gjeven ut i USA tidleg i 1990 og nådde då 56. plass på lista. 

Ein demoversjon av «House of Fire» vart spelt inn av Bon Jovi, men aldri offisielt gjeven ut. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:House of Fire|House of Fire]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*
Only My Heart Talkin'

«**Only My Heart Talkin**» er ein song frå 1989 av Alice Cooper frå albumet *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]*. Han var den siste av fire singlar frå albumet, gjeven ut i 1990. 

Songen var skriven av Alice Cooper, Bruce Roberts og Andy Goldmark. Steven Tyler er med på gjestevokal på songen. 

Songen nådde berre 89. plass i USA, men hadde større suksess i Australia der han nådde 47. plass. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Only My Heart Talkin&#39;|Only My Heart Talkin&#39;]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*
Hey Stoopid

***Hey Stoopid*** er det 19. studioalbumet til heavy metal-artisten Alice Cooper. Det kom ut 2. juli 1991 med gjesteframferder av Slash (då medlem av Guns N' Roses), Ozzy Osbourne, Vinnie Moore, Joe Satriani, Steve Vai, Nikki Sixx og Mick Mars (begge frå Mötley Crüe).

Etter den store hitten *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]* frå 1989, prøvde Cooper å halde på suksessen med dette albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - Vokal, Munnspel
*Mickey Curry - trommer
*Stef Burns - Gitar
*Hugh McDonald - Bass
*Joe Satriani - Gitar på «Hey Stoopid», «Burning Our Bed», «Feed My Frankenstein», «Little by Little» og «Wind-Up Toy»
*Vinnie Moore - Gitar på «Hurricane Years» og «Dirty Dreams»
*Steve Vai - Gitar på «Feed My Frankenstein»
*Slash - Gitar på «Hey Stoopid»
*Nikki Sixx - Bass på «Feed My Frankenstein»
*Mick Mars - Gitar på «Die for You»
*Ozzy Osbourne - Korvokal på «Hey Stoopid»
*Queen Alvira - Munnleg vokal på «Feed My Frankenstein»

## Lister
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hey Stoopid|Hey Stoopid]]» frå ,  den 25. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Last Temptation av Alice Cooper

***The Last Temptation*** er eit konseptalbum av Alice Cooper, gjeven ut i juli 1994 på Epic Records. Det omhandlar ein gut kalla Steven (som òg er hovudpersonen i *[[Welcome to My Nightmare]]*) og ein mystisk underhaldningsmann. Underhaldningsmannen har tilsynelatande overnaturlege evner og prøver å overtale Steven til å bli med det omreisande showet hans, «The Theatre Of The Real - The Grand-est Guignol!», der han «aldri vil bli vaksen».

Heile soga er gjeven i ein tredelt teikneserie skriven av Neil Gaiman, første delen følgde plata. I teikneserien var det Cooper sjølv som er underhaldningsmannen. Serien vart publisert av Marvel Comics og seinare trykt på ny av Dark Horse Comics.

Det vart laga musikkvideoar for «Lost in America» og «It's Me».

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper – vokal
*Stef Burns – gitar, korvokal
*Greg Smith – bass, korvokal
*Derek Sherinian – klaverinstrument, korvokal
*David Uosikkinen – trommer

;Andre medverkande
*Chris Cornell – vokal på «Stolen Prayer» og «Unholy War»
*Don Wexler – gitar på «Lost In America»
*John Purdell – klaverinstrument på «You're My Temptation», «Lullaby» og «It's Me»
*Lou Merlino – korvokal
*Mark Hudson – korvokal
*Craig Copeland – korvokal
*Brett Hudson – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Last Temptation (Alice Cooper album)|The Last Temptation (Alice Cooper album)]]» frå ,  den 25. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Original TV commercial for the album/comic book
A Fistful of Alice

***A Fistful of Alice*** er eit konsertalbum av Alice Cooper. Det kom ut i 1997 og vart spelt inn året før i Sammy Hagar's Cabo Wabo club i Cabo San Lucas i Mexico. Slash spelar gitar på delar av albumet. Med på albumet er òg Rob Zombie på vokal og Sammy Hagar på gitar. Den siste songen «Is Anyone Home?», er ei studioinnspeling spelt inn for dette albumet.

*Live At Cabo Wabo '96* er eit nyutgjeving frå 2005 av *A Fistful of Alice*.

## Innhald
### Amerikansk sporliste

### Britiske sporliste

### Japansk sporliste

### Australsk sporliste

## Medverkande
*Alice Cooper&nbsp;– Vokal
*Reb Beach&nbsp;– Gitar
*Ryan Roxie&nbsp;– Gitar
*Todd Jensen&nbsp;– Bass
*Paul Taylor&nbsp;– Klaverinstrument, Gitar
*Jimmy DeGrasso&nbsp;– Trommer
Brutal Planet

***Brutal Planet*** er det 21. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2000. Albumet er eit konseptalbum som omhandlar tema med mørk «samfunnslitteratur», som vald i heimen («Take it Like a Woman»), fordommar («Blow Me a Kiss»), krig («Pick Up the Bones») og skulemassakre («Wicked Young Man»). Albumet har feilaktig vorte omtalt som andre del av ein trilogi (som skal ha starta med *[[The Last Temptation av Alice Cooper|The Last Temptation]]* og slutta med *[[Dragontown]]*); men Cooper har sagt at dette ikkje er tilfelle. 

Doug Van Pelt, redaktør i det alternative kristenmusikk-orienterte *[[HM Magazine]]*, fann at tekstane kommuniserte bibelsk moral på «ein særs mektig måte». 

Det vart laga musikkvideoar til «Gimme» og «It's the Little Things». Det gjekk seks år mellom *The Last Temptation* og *Brutal Planet*, som er den lengste perioden det har teke mellom to Cooper-album. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - Vokal
*Ryan Roxie - Gitar
*China - Gitar
*Phil X - Gitar
*Eric Synging - Trommer
*Bob Marlette - Rytmegitar, Bass, Klaverinstrument

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brutal Planet|Brutal Planet]]» frå ,  den 25. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper

***Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper*** er eit samlealbum av Alice Cooper gjeven ut av Warner Archives/Rhino i 2001 i USA. Resten av verda fekk *[[The Definitive Alice Cooper]]*, som har eit noko anna innhald. 

Denne utgjevinga vert rekna som ein oppdatert versjon av samlealbumet *[[Alice Cooper's Greatest Hits]]* frå 1974, sidan alle dei 12 remiksa songane frå det albumet er på dette albumet her. Albumet er hovudsakleg ei samling av singlar og B-sider og ikkje så mykje ein «best of». 

## Innhald
# "I'm Eighteen" - (Frå *[[Love It to Death]]*)&nbsp;– 3:00
# "Is It My Body" - (Frå *Love It to Death*)&nbsp;– 2:39
# "Desperado" - (Frå *[[Killer av Alice Cooper|Killer]]*)&nbsp;– 3:26
# "Under My Wheels" - (Frå *Killer*)&nbsp;– 2:48
# "Be My Lover" - (Frå *Killer*)&nbsp;– 3:22
# "School's Out" *(Single Version)* - (Originalversjon på *[[albumet School's Out|School's Out]]*)&nbsp;– 3:29
# "Elected" *(Single Version)* - (Original version from *[[Billion Dollar Babies]]*)&nbsp;– 4:08
# "Hello, Hooray" *(Single Version)* - (Originalversjon på *Billion Dollar Babies*)&nbsp;– 4:18
# "Generation Landslide" - (Frå *Billion Dollar Babies*)&nbsp;– 4:31
# "No More Mr. Nice Guy" - (Frå *Billion Dollar Babies*)&nbsp;– 3:07
# "Billion Dollar Babies" - (Frå *Billion Dollar Babies*)&nbsp;– 3:42
# "Teenage Lament '74" - (Frå *[[Muscle of Love]]*)&nbsp;– 3:52
# "Muscle of Love" - (Frå *Muscle of Love*)&nbsp;– 3:45
# "Only Women Bleed" *(Single Version)* - (Originalversjon på *[[Welcome to My Nightmare]]*)&nbsp;– 3:30
# "Department of Youth" - (Frå *Welcome to My Nightmare*)&nbsp;– 3:20
# "Welcome to My Nightmare" *(Single Version)* - (Originalversjon på *Welcome to My Nightmare*)&nbsp;– 2:48
# "I Never Cry" - (Frå *[[Alice Cooper Goes to Hell]]*)&nbsp;– 3:44
# "You and Me" *(Single Version)* - (Originalversjon på *[[Lace and Whiskey]]*)&nbsp;– 3:25
# "How You Gonna See Me Now" - (Frå *[[From the Inside]]*)&nbsp;– 3:55
# "From the Inside" *(Single Version)* - (Originalversjon på *From the Inside*)&nbsp;– 3:31
# "Clones (We're All)" *(Single Version)* - (Originalversjon på *[[Flush the Fashion]]*)&nbsp;– 2:53
# "Poison" - (Frå *[[Trash av Alice Cooper|Trash]]*)&nbsp;– 4:30

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper|Mascara and Monsters: The Best of Alice Cooper]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*
Dragontown

***Dragontown*** er det 22. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2001. Som *[[Brutal Planet]]* har albumet ein tyngre stil enn mange av dei tidlegare albuma hans. Albumet nådde 12. plass på Billboard-lista «Top Independent Albums» og 197. plass på Billboard 200, den lågaste plasseringa hans av albuma hans som kom inn på lista. 

Dette er det første studioalbumet til Alice Cooper som ikkje inneheld singlar. 

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - Vokal
*Ryan Roxie - Gitar
*Tim Pierce - Gitar
*Greg Smith - Bass
*Kenny Aronoff - Trommer
*Bob Marlette - Rytmegitar, bass, klaverinstrument

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dragontown|Dragontown]]» frå ,  den 25. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Eyes of Alice Cooper

***The Eyes of Alice Cooper*** er det 23. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut i 2003. Med dette albumet gjekk Cooper tilbake den tidlegare hardrock-stilen sin, som The Last Temptation, og gjekk bort frå den tunge industrial metal-stilen frå dei to førre studioalbuma sine. Det finst fire utgåve av plateomslaget. Den einaste skilnaden er fargen på augo til Cooper og kjem i blå, grøn, rosa og raud. 

I songen «Detroit City» nemner Cooper personane Ted Nugent, Iggy Pop, The MC5, Eminem, Kid Rock, Insane Clown Posse, Bob Seger, The Silver Bullet Band og David Bowie (som Ziggy Stardust).

## Innhald

## Medverkande
*Alice Cooper - Vokal
*Eric Dover - Gitar
*Ryan Roxie - Gitar
*Chuck Garric - Bassgitar
*Eric Synging - Trommer
*Wayne Kramer - Gjestegitar på «Detroit City»
*Teddy «ZigZag» Andreadis - Klaverinstrument, trekkspel, perkusjon
*Scott Gilman - Saksofon, klarinett & andre instrument
*Calico Cooper - Theremin, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Eyes of Alice Cooper|The Eyes of Alice Cooper]]» frå ,  den 25. oktober 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dirty Diamonds

***Dirty Diamonds*** er det 24. studioalbumet til Alice Cooper, gjeven ut 4. juli 2005 internasjonalt og 2. august i USA. 

Albumet nådde 17. plass på Billboard-lista «Top Independent Albums» og 169. plass på Billboard 200. 

## Innhald

## Medverkande
* Alice Cooper - Vokal, Munnspel
* Ryan Roxie - Gitar
* Damon Johnson - Gitar
* Chuck Garric - Bass
* Tommy Clufetos - Trommer
* Xzibit - Rap på «Stand»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dirty Diamonds|Dirty Diamonds]]» frå ,  den 25. oktober 2011.*