open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Glen Nevis

**Glen Nevis** (skotsk gælisk *Gleann Nibheis*) er ein dal, eller *[[glen]]*, i Lochaber i Highland i Skottland Byen Fort William ligg i eine enden. Dalen har Mamore-fjella i  sør og dei høgaste fjella i Dei britiske øyane i nord: Ben Nevis, Càrn Mor Dearg, Aonach Mòr og Aonach Beag. Her finst også ein av dei tre høgaste fossane i Skottland, Steall Falls, der Allt Coire a'Mhail renn ut i den øvre delen av Nevis-elva, Water of Nevis.  Under fossen er det eit imponerande gjel. Glen Nevis er del av Ben Nevis and Glen Coe National Scenic Area, ein type skotsk verneområde.

## Ferdsel
Det går ein veg opp dalen som er 10&nbsp;km lang. 7&nbsp;km inne blir han ein einfeltsveg. Det ligg eit hotell, eit ungdomsherberge frå Scottish Youth Hostels Association og ein campingleir ved botnen av dalen, i nærleiken av Fort William, og ei lita bygd høgare oppe ved Achriabhach.

Frå parkeringsplassen ved enden av Glen Nevis-vegen fortset ein sti opp gjennom eit gjel. Etter eit bratt stykke opp får ein utsyn og stien går vidare til den fredelege øvre delen av dalen. Det går ei vaierbru over elva ved botnen av fossen. Brua var stengd i tre månader i 2010 då ein av vaierane brast.

Stien er blitt utbetra med jamne mellomrom for å gjera tilkomsten lettare og redusera erosjon forårsaka av mange vitjande, men han er framleis krevane fleire stader, og kan vera farefull. Der har vore fleire ulukker i  Glen Nevis, mellom anna ei der ein ung turgåar døydde i august 2006.

Ein har filma fleire filmscenar i Glen Nevis, mellom anna scenar til Harry Potter-filmane, *Highlander, Highlander III: The Sorcerer, [[Braveheart]]* og *[[Filmen Rob Roy|Rob Roy]]*.

Det er blitt halde eit løp på  ned Nevis-elva fleire somrar sidan 1973. Deltakarar bruker flytehjelp som flytemadrassar til å koma seg ned elva. Løpet kan ta mellom 20 minutt og 2 timar avhengig av vasstyrken i elva. Etter eit opphald på fleire år blei løpet halde årleg att frå 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glen Nevis|Glen Nevis]]» frå ,  den 28. oktober 2022.*
Jens Holmboe (1880–1943)

**Jens Holmboe** () var ein  norsk botanikar.

Jens Holmboe var son av legen Michael Holmboe. Han vart student i 1898 og vann kronprinsens gullmedalje i 1902 for avhandlinga «Plantarester i norske Torvmyrer». I 1899 vart han konstituert og i 1902 fast tilsett som assistent ved universitetet i Kristianias botaniske have. I 1906 vart han konservator ved Bergens Museums botaniske avdeling, og i 1914 professor i botanikk ved museet. Frå 1907 til 1917 var han dessutan direktøren for museet, men han sa frå seg stillinga då det administrative arbeidde i samband med den planlagde skipinga av eit bergensk universitetet fekk så stort omfang at det hindra det vitskaplege arbeidet. Frå 1906 var han i tillegg redaktør for tidsskriftet *[[Naturen]]*, og fram til han gjekk av som direktør òg av årboka til museet.

Heilt frå han var student, dreiv Holmboe botaniske studiar og gjorde mange vitskaplege undersøkingar i Noreg og i utlandet. I 1905 var han på Kypros for å studera øyas eiendommelege og mangelfullt kjente flora. Resultatet av studiane offentleggjorde han i eit stort tal større og mindre avhandlingar. Dei fleste behandlar plantegeografiske emne. Særleg freista han å bidra til utgreiing av korleis Noreg fekk det noverande plantedekket sitt. Andre skrift tok opp planteøkologiske og kvartærgeologiske spørsmål. Han skreiv òg om diatomear, orientalske plantar og om arvelegheitsspørsmål.

Holmboe var medlem av den norsk-svenske reinbeitekommisjonen av 1913 og deltok i det store feltarbeidet og utarbeidinga av innstillinga som låg til grunn for konvensjonen av 5. februar 1919 om «Flytlappernes tilgang til renbeitning». Frå 1910 var han medlem av Videnskabs-Selskabet i Christiania. Han var kommandør av den svenske Vasaordenen og riddar av Nordstjerneordenen.

## Bibliografi

* Holmboe, Jens (1910). Veiviser i Den botaniske Have. Kristiania. 
* Holmboe, Jens (1912). Vaarens utvikling i Tromsø amt: fænologiske undersøkelser. Bergen. 
* Holmboe, Jens (1929). Gamle norske matplanter. Oslo: I kommisjon hos J. Dybwad. 
* Holmboe, Jens (1937). Plantelivet: lærebok i botanikk for skoler. Oslo: Cappelen. 
* Holmboe, Jens (1940). Plantelivet: utgave for realskolen og gymnasiets to første klasser. Oslo: Cappelen. 
* Holmboe, Jens (1941). Gratis mat av ville planter: med oppskrifter av Juliane Solbraa-Bay. Oslo: Cappelen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jens Holmboe (1880–1943)|Jens Holmboe (1880–1943)]]» frå ,  den 29. oktober 2022.*
Diskografien til Neil Diamond

**Diskografien til Neil Diamond** omfattar musikkutgjevingane til den amerikanske singer-songwriteren Neil Diamond. Han har selt over 130 millionar album på verdsbasis, som gjer han til ein av dei bestseljande artistane i historia. *Billboard* har rangert han som den 25. største artisten nokonsinne. Ifølgje Recording Industry Association of America (RIAA) har Diamond selt 49,5 millionar album i USA.

## Studioalbum
### 1960-talet

### 1970-talet

### 1980-talet

### 1990-talet

### 2000–

## Soundtrackalbum

## Livealbum

## Samlealbum

Det er gjeve ut over 150 offisielle og uoffisielle samlealbum med musikken til Neil Diamond ulike stader i verda.

Under er ein utvald diskografi av samlealbum som har gått inn på salslistene.

### 1960–1980-talet

### 1990–no

## Singlar
### 1960-talet

### 1970-talet

### 1980-talet

### 1990-talet

### 2000–no

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Neil Diamond discography|Neil Diamond discography]]» frå ,  den 29. oktober 2022.*
Bayelsa

**Bayelsa** er ein delstat i Nigeria som ligg sør i landet ved Beninbukta. Staten blei skipa i 1996 etter å tidlegare ha vore del av delstaten  Rivers. Namnet er sett saman av førstestavingane i dei tre lokalstyreområda Brass, Yenagoa og Sagbama. Administrasjonssenteret i delstaten ligg i Yenagoa. 

Den største folkegruppa i Bayelsa er ijawfolk, ei av dei ti største folkegruppene i Nigeria. Andre folkegrupper er urhobo og isoko.

Den tidlegare presidenten i Nigeria Goodluck Jonathan er frå delstaten. Han var guvernør i  Bayelsa i perioden 9. desember 2005 til 28. mai 2007.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bayelsa|Bayelsa]]» frå ,  den 30. oktober 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
Tigre

**Tigre** kan visa til:
*Språket tigre, eit språk frå Eritrea og Sudan
*Tigreelva, ei sideelv til Amazonas i Peru
*El Tigre i Venezuela, ein by i Venezuela
Verdsmeisterskapen i roing 2007

**Verdsmeisterskapen i roing 2007** vart avvikla på ei regattabane ved München i Tyskland dagane frå 26. august til 2. september. Menn tevla i 14 i ulike båtklassar og kvinner i 10.

Olaf Tufte vann ein bronsemedalje i singelsculler for Noreg.

## Menn
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Toar med styrmann





### Dobbeltfirar





### Firar utan styrmann





### Firar med styrmann





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





### Lettvekt, toar utan styrmann





### Lettvekt dobbeltfirar





### Lettvekt, firar utan styrmann





### Lettvektsåttar





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2007 World Rowing Championships|2007 World Rowing Championships]]» frå ,  den 30. oktober 2022.*
Dülmen

**Dülmen** er ein by i Nordrhein-Westfalen i Tyskland. Byen har ikring 47&nbsp;000 ibuarar og dekker eit areal på 184,8 km², han ligg mellom Münster og Ruhrområdet. Dülmen har eit stort nettverk av sykkelstiar.

Dülmen er særleg kjent for Dülmen-villhestane og mystikaren Anna Katharina Emmerick.

Idrettsutøvaren Marianne Werner var frå Dülmen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Dülmen|Dülmen]]» frå ,  den 30. oktober 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Henna Raita

**Henna Raita** () er ein tidlegare finsk alpinist. Ho køyrde nesten utelukkande renn i disiplinen slalåm, bortsett frå einskilde renn i storslalåm.

Etter at ho hadde køyrt FIS-renn og einskilde juniorrenn i fem år, debuterte ho i januar 1995 i europacupen. 20. desember 1997 starta ho for første gang i verdscupen, i slalåmrennet i Val-d'Isère. Ho tok dei første verdscuppoenga sine 1. mars 1998, då ho vart nr. 27 i slalåmrennet i Saalbach-Hinterglemm. Etter to korsbandskadar måtte ho ta lengre pausar i sesongane 1996/97 og 1998/99, i desse periodane studerte ho kunst ved Universitetet i Lappland i Rovaniemi. I mellomsesongen 1997/98 vann ho slalåmdelen i europacupen med fire enkeltseire.

Frå sesongen 1999/2000 etablerte Raita seg i det midtre sjiktet i slalåm, og 20. februar oppnådde ho det beste resultatet frå karrieren, då ho vart nummer seks i Åre. I sesongen 2000/01 vann ho for andre gang slalåmdelen av europacupen. Under OL 2002 kom ho på åttandeplass i slalåm. Etter sesongen 2001/02 plukka Raita jamleg poeng, utan plasseringar blant dei 10 fremste. I mars 2006 la ho opp.

## Merittar

* Salt Lake City 2002: 8.-plass i slalåm
* Torino 2006: 20.-plass i slalåm

**VM**

* St. Anton 2001: 11.-plass i slalåm
* St. Moritz 2003: 22.-plass i slalåm
* Santa Caterina 2005: 11.-plass i slalåm

**Junior-VM**

* Maribor 1992: 38.-plass i storslalåm, 43.-plass i super-G
* Monte Campione 1993: 37.-plass i storslalåm, 61.-plass i super-G
* Lake Placid 1994: 40.-plass i super-G

**Verdscupen**

* 8 plasseringar blant dei 10 beste

**Europacup**

* 1997/98: 1.-plass i slalåmcupen
* 1999/00: 3.-plass i slalåmcupen
* 2000/01: 4.-plass samanlagt, 1.-plass i slalåmcupen
* 2004/05: 2.-plass i slalåmcupen
* 25 pallplasseringar, derav 12 sigrar (med unntak av ein tredjeplass, alle i slalåm)

**Anna**

* 14 sigrar i FIS-renn
* 3 finske meistertitlar (slalåm 2002 og 2006, storslalåm 2002)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henna Raita|Henna Raita]]» frå ,  den 31. oktober 2022.*
Liam Brady

**William Brady**, kjent som **Liam Brady**, () er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Dublin. Han var ein framifrå offensiv midtbanespelar, kjend for sin utsøkte teknikk og si evne til ballkontroll, som para med ein presis venstrefot og eit uvanleg blikk for spelet gjorde han til den fremste playmakeren i engelsk seriefotball dei siste åra fram til 1980. 

## Karriere
### Klubbspel
Brady fekk sin ligadebut med Arsenal FC hausten 1973. Frå 1977 var han ein av dei dominante spelarane i engelsk 1. divisjon. Våren 1979 var han med på å sikre Arsenal FA-pokalen, etter ein sesong der han vart kåra til årets spelar i engelsk fotball. Sommaren 1980 vart han overført til den italienske klubben Juventus. Både i 1981 og 1982 vart han seriemeister med klubben frå Torino, i den fyrste sesongen sågar klubben sin toppskårar i Serie A med 8 nettkjenningar. Perioden 1982-87 var han aktiv for andre italienske fotballag: 1982-84 Sampdoria, 1984-86 FC Inter og til sist Ascoli. I mars 1987 skreiv han kontrakt med engelske West Ham United. Han fylgde klubben ned i 2. divisjon, la opp våren 1990.

### Landslagsspel
Frå 30. oktober 1974 til 16. mai 1990 spelte Brady 72 landskampar for Irland, skåra 9 mål. Det irske landslaget klarte ikkje å kvalifisere seg til noko internasjonal turnering i hans tid som aktiv spelar.   

### Merittar
*Vinnar av FA-cupen: 1979 for Arsenal FC
*Italiensk seriemeister: 1981 og 1982 for Juventus
*Finalist i Cupvinnarcupen: 1980 for Arsenal FC

## Kjelder

*eu-football
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Liam Brady|Liam Brady]]» frå ,  den 31. oktober 2022.*
Zittau

**Zittau** er ein by i Sachsen i Tyskland, nær landegrensa mot så vel Polen som Tsjekkia. Byen, som ligg 242 meter over havet ved elva Neisse, har 24&nbsp; 500 ibuarar og eit flatemål på 66,8 km².

Bomullsindustri, maskin-fabrikasjon og framstilling av kjemikaliar er viktige næringar i Zittau. Byen er elles eit jarnbane- og vegknutepunkt.

Fleire kyrkjer er frå 1300-talet. Heile gamlebyen med mange renessanse-, barokk- og rokokko-bygningar er freda kulturminne.

Kong Ottokar II av Böhmen gav staden byprivilegium i 1255.

Skirennarane Matthias Buse og René Sommerfeldt er frå Zittau.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zittau|Zittau]]» frå ,  den 31. oktober 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Samerådets litteraturpris

**Samerådets litteraturpris** vart oppretta i 1994 av Samerådet. Føremålet med prisen er å motivere samiske forfattarar til å skrive. For å få prisen, må boka i utgangspunktet vera skriven på eit samisk språk, men også omsetjingar frå andre minoritetsspråk kan godkjennast.

I byrjinga vart prisen delt ut kvart år. Sidan 2014 vert han delt ut fast annankvart år og vekslar mellom barne- og vaksenlitteratur.

## Prisvinnarar

## Kjelder
Chanel Terrero

**Chanel Terrero** (fødd 28. juli 1991 i Havanna på Cuba), kjend under artistnamnet **Chanel**, er ein cubansk-spansk songar, skodespelar og dansar. Ho vann den spanske songtevlinga *Benidorm Fest 2022* og representerte Spania i Eurovision Song Contest 2022 med songen «SloMo». 

## Bakgrunn
Terrero vart fødd i den cubanske hovudstaden Havanna i 1991, men som treåring flytta ho og familien til Olesa de Montserrat i Catalonia i Spania. Allereie som barn tok ho kurs og undervisning innan ballett, song og skodespel.

Terrero flytta seinare til Madrid for å satse på ein skodespelarkarriere. Utover i 2010-åra vart ho kjend da ho spelte i musikalar som *[[Mamma Mia!]]*, *[[Flashdance]]*, *[[Bodyguard]]* og *[[Løvenes konge]]*. Ho gjorde seg også merka i ei rekkje mindre rollar på film og fjernsyn i Spania, blant anna deltok ho som dansar i realityprogrammet *Tu cara me suena.* I 2010 dansa ho også med Shakira då ho opptredde under MTV Europe Music Awards. 

I desember 2021 kunngjorde den spanske ålmennkringkastaren RTVE at Chanel var blant dei 14 deltakarane i songtevlinga *Benidorm Fest 2022*. Tevlinga vart arrangert i Benidorm i slutten av januar 2022, og vinnaren fekk representere Spania i Eurovision Song Contest. Chanel vann den fyrste semifinalen 26. januar, og deretter vann ho finalen 29. januar med låten «SloMo». Ho fekk dimed representere Spania i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. I Eurovision Song Contest enda Chanel på tredjeplass, noko som var den beste plasseringa til Spania på 27 år. Ved heimkomsten i Madrid dagen etter finalen vart ho teken imot av fleire tusen fans på Plaza Mayor, og ho vart gratulert av den spanske kongefamilien.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Chanel Terrero|Chanel Terrero]]» frå , den 1. november 2022.*
Oljeraffineri

**Oljeraffineri** er eit industrielt prosessanlegg som omdannar råolje til ulike kvalitetar av petroleum. Raffineringa føregår ved delvis destillasjon der dei ulike fraksjonane blir henta ut ved bestemte temperaturar. Raffineriproduktea blir hovudsakleg brukt til drivstoff og oppvarming, men noko blir vidareforedla ved petrokjemisk industri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Oljeraffineri|Oljeraffineri]]» frå ,  den 1. november 2022.*
Cornelia Jakobs

**Anna Cornelia Jakobsdotter Samuelsson** (), kjend som **Cornelia Jakobs,** er ein svensk songar og låtskrivar. Ho vann svenske Melodifestivalen med songen «Hold Me Closer» og representerte Sverige i Eurovision Song Contest 2022 i Torino.   

## Bakgrunn
Jakobs studerte på kulturskulen Kulturama og ved Rytmus musikgymnasium i Stockholm i åra 2008–2011. Ho er medlem i popgruppa Stockholm Syndrome (tidlegare kalla Love Generation), som blant anna deltok i Melodifestivalen i 2011 og 2012. 

I 2008 forsøkte Jakobs seg i svenske *Idol*, men gjekk ikkje vidare i tevlinga. Ho deltok i Melodifestivalen 2021 som låtskrivar bak «Best of Me» med Efraim Leo. Året etter deltok hun sjølv med låten «Hold Me Closer». Songen vann den fyrste delfinalen og vann 12. mars 2022 heile tevlinga med 146 poeng. Som vinnar fekk ho representere Sverige i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Der enda ho på fjerdeplass samanlagt. 

Jakbos er dotter av rockemusikaren Jakob Samuel i gruppa The Poodles. Farfaren er presten og forfattaren Bengt Samuelsson, mens farmora er dirigenten og komponisten Kerstin Nerbe.

## Diskografi
### Singlar
* 2013 – «Somewhere» (Jakob Samuel med Cornelia Jakobs)
* 2016 – «Ta dig hit» (Canto med Cornelia Jakobs)
* 2016 – «Lovers on Film» (Joakim Molitor med Cornelia Jakobs)
* 2018 – «Late Night Stories»
* 2019 – «Hanging On»
* 2020 – «Weight of the World»
* 2020 – «Dream Away»
* 2021 – «Jag trodde jag sov» (Linus Hasselberg med Cornelia Jakobs)
* 2022 – «Hold Me Closer»
* 2022 – «Fine»

### Digitalt
* 2016 – «We Come Alive» (Radio Edit) / «We Come Alive» (Extended Mix) (Manse med Cornelia Jakobs)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cornelia Jakobs|Cornelia Jakobs]]» frå , den 1. november 2022.*
Konstrakta

**Ana Đurić** ( som **Ignjatović**), kjend under artistnamnet **Konstrakta** (serbisk-kyrillisk Констракта), er ein serbisk songar og låtskrivar. Ho solodebuterte musikalsk i 2019 med singelen «Žvake». Tre år etter vann ho songtevlinga *Pesma za Evroviziju* med songen «In corpore sano». Ho representerte Serbia i Eurovision Song Contest 2022 i Torino med same song.

## Bakgrunn
Đurić vart fødd i Beograd i dåverande Jugoslavia, no i Serbia. Ho har drive med musikk sidan ungdomstida og tok artistnamnet Konstrakta som 20-åring då ho studerte arkitektur. Namnet er basert på engelske ordet *construct* (norsk 'setje saman, byggje'), fordi ho likte å setje saman rytme og musikk på ein nærast matematisk måte.

Konstrakta opptredde regelmessig med den serbiske musikkgruppa Mistakemistake, og i 2007 var ho med på å skipe bandet Zemlja Gruva. Bandet oppnådde stor suksess dei påfølgjande åra i Serbia, gjennom studioalbum som *WTF Is Gruvlend?* (2010) og *Šta stvarno želiš?* (2016).

Fyrst som 41-åring, i 2019, solodebuterte Konstrakta med singelen «Žvake», etterfølgd av «Neam šamana» året etter. I 2022 var ho ein av 36 artistar til å delta i den serbiske songtevlinga *Pesma za Evroviziju*, der vinnaren fekk representere Serbia i Eurovision Song Contest. Ho deltok med songen «In corpore sano» og vann både jury- og sjåaravrøystinga i finalen laurdag 5. mars 2022. Som vinnar var ho den serbiske representanten i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. I finalen 14. mai kom ho på ein femteplass, som var det beste resultatet til Serbia sidan 2012, då Željko Joksimović enda på tredjeplass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Konstrakta|Konstrakta]]» frå , den 1. november 2022.*
Dennis Wise

**Dennis Frank Wise** () er ein engelsk tidlegare fotballspelar frå London. Han spelte jamnast i ei sentral midtbanerolle, særleg kjent for sin intense og aggressive stil. Wise var Chelsea-spelar frå 1990 til 2001, bidrog til at klubben sikra seg pokalar i både FA-cupen, den engelske ligacupen og UEFA-cupvinnarcupen.

## Karriere
### Klubbspel
Wise spelte frå 1985 etter tur for Wimbledon FC, Chelsea FC, Leicester City, Millwall FC, Southampton FC og Coventry City. I 1986 var han med på å føre Wimbledon frå 2. til 1. divisjon, to år seinare lukkast laget slå storfavoritt Liverpool FC med 1–0 i FA-cupfinalen 1988. Gjennom elleve år var så Wise midtbane-motoren på eit Chelsea-lag som etterkvart hevda seg i toppen av engelsk og europeisk fotball. Perioden 1997-2000 vann klubben fire pokalar, alle med Wise som kaptein. 

I 2002 fekk Wise stilling som spelande trenar i Millwall FC. To år seinare leia han laget til FA-cupfinalen i 2004, ein kamp der laget hans vart eit nummer for lite mot Manchester United. Wise la fotballskorne på hylla i 2006, 39 år gammal.

### Landslagsspel
Wise deltok frå mai 1991 til oktober 2000 i 21 landskampar for England. I debuten mot Tyrkia i Izmir skåra han , men aldri sidan. Under EM i fotball 2000 spelte han alle tre gruppekampane.

### Merittar
*Vinnar av cupvinnarcupen: 1998 for Chelsea FC
*Vinnar av FA-cupen: 1988 for Wimbledon FC, 1997 og 2000 for Chelsea FC
*Vinnar av ligacupen: 1998 for Chelsea FC

## Kjelder

*Dennis Frank Wise ved eu-football
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dennis Wise|Dennis Wise]]» frå ,  den 1. november 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
St. Olav videregående skole i Stavanger

**St. Olav vidaregåande skule** er ein vidaregåande skule i Stavanger. Han er den største i regionen innanfor studiespesialisering. Skulen tilbyr òg International Baccalaureate. Skulen har plass til 800 elevar, noko som gjer han til ein stor skule i norsk samanheng. Rektoren er Karl Roar Vigmostad. Opptak av nye elevar krev eit høgt karaktersnitt, samanlikna med andre vidaregåande skular i regionen. I 2021 hadde St. Olav ei poenggrense på 45,3. Skulen ligg sentralt i Stavanger, og samlar elevar frå heile Sør-Rogaland.
## Soge
Skulen vart skipa saman i 1921, då som Stavanger handelsgymnasium. I 1960-åra vart Stavanger handelsskule skild ut som ein eigen skule, likevel heldt begge skulane til i same bygg. Etter namnereforma i 1976 skifta handelsskulen namn til Ledaal vidaregåande skule, medan Stavanger handelsgymnasium vart heitande St. Olav vidaregåande skule. Skulane vart slått saman att i 1996, og beheldt namnet St. Olav.

St.Olav har òg tilbode yrkesfaget Service og Samferdsel, som vart flytta til Jåttå vidaregåande skule i 2011, dermed vart skulen ei rein studiespesialisering og IB-skule.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:St. Olav videregående skole (Stavanger)|St. Olav videregående skole (Stavanger)]]» frå ,  den 1. november 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Amanda Tenfjord

**Amanda Klara Georgiadis Tenfjord** () er ein norsk og gresk songar, låtskrivar og lækjar. Ho representerte Hellas i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Die Together».

## Artistkarriere
Tenfjord byrja med pianotimar då ho var fem år gammal, før ho byrja i korps og deretter songtimar. Tenfjords song «Run» vann Musikkprisen i 2015 og figurerte i ein reklamevideo for Personskadeforbundet LTN i 2014.

I 2016 deltok Tenfjord i musikktevlinga *[[The Stream]]* på TV 2, der ho fekk ei plassering blant dei 30 beste deltakarane. I 2018 opptredde ho live under «P3aksjonen». Ho medvirka også i eit program på P3 Live i 2019 med låten «Let Me Think».

Tenfjord har turnert med det norske bandet Highasakite. I 2019 spela ho på musikkfestivalen Trondheim Calling. Tenfjord vart i 2019 tildelt Ungdommens kulturpris i Haram kommune.

### Eurovision Song Contest
I desember 2021 kunngjorde den greske ålmennkringkastaren ERT at dei hadde vald Tenfjord til å representere Hellas i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Songen, «Die Together» vart offentliggjord og utgjeven 10. mars 2022. Tenfjord kvalifiserte seg til finalen, der ho enda på åttandeplass.

## Bakgrunn og privatliv
Tenfjord vart fødd i Ålesund i Noreg, og voks opp i Ioánnina i Hellas og i Tennfjord i Haram.
Ho budde dei tre fyrste åra av livet i heimbyen til faren, Ioánnina, før ho og familien flytta til Tennfjord i Møre og Romsdal. Ho lærte gresk før norsk. Ho gjekk i same klasse som artisten Sigrid, og har uttala at ho var inspirasjonen til å satse på ein artistkarriere på deira siste skuledag ved Fagerlia vidaregåande skule.

I 2015 flytta Tenfjord til Trondheim for å byrje på medisinstudium ved Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet (NTNU). I 2019 annonserte Tenfjord at ho satte dei krevjande studia på pause for å fokusere på musikk. Tenfjord tok embetseksamen i medisin i mai 2022.

## Diskografi
### EP-ar
* *First Impression* (2018)
* *Miss the Way You Missed Me* (2021)

### Singlar
* «Run» (2014)
* «I Need Lions» (2016)
* «Man of Iron» (2017)
* «First Impression» (2018)
* «No Thanks» (2018)
* «Let Me Think» (2018)
* «The Floor Is Lava» (2019)
* «Troubled Water» (2019)
* «Kill the Lonely» (2019)
* «As If» (2020)
* «Pressure» (2020)
* «Then I Fell in Love» (2020)
* «Miss the Way You Missed Me» (2021)
* «Promises» (2021)
* «Die Together» (2022)
* «Plans» (2022)
* «All In» (2022)
* «Aman» (med Evangelia) (2022)
* «I'll Stay» (2022)

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amanda Tenfjord|Amanda Tenfjord]]» frå ,  den 2. november 2022.*
Mariana Secca

**Mariana Brito da Cruz Forjaz Secca** (), kjend under artistnamnet **Maro**, er ein portugisisk songar og låtskrivar. Ho representerte Portugal i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Saudade, saudade».

## Bakgrunn
Secca vart fødd og vaks opp i Lisboa med ein italiensk far og portugisisk mor. Allereie som barn dreiv ho med musikk, og hun skreiv sin fyrste song som elleveåring. Ho spelar både gitar og elbass. Etter skulegangen drog ho til USA for å studere ved Berklee College of Music i Boston. Etter dette etablerte ho seg i Los Angeles for å vidareutvikle musikkarrieren. 

I 2018 slapp Maro debutalbumet *Maro, vol. 1*, tett følgt av *Maro, vol. 2* og *Maro, vol. 3*. Albuma vart oppdaga av den engelske musikaren Jacob Collier, som hjalp ho med å få internasjonal eksponering, blant anna som oppvarmingsartist for songaren Jessie J.

I januar 2022 vart Maro kunngjord som ein av deltakarane i den 56. utgåva av ''Festival da Canção'', den portugisiske uttakinga til Eurovision Song Contest. Ho deltok med den engelsk- og portugisiskspråklige låten «Saudade, saudade», som ho har skrive saman med John Blanda. I finalen laurdag 12. mars 2022 vann ho både jury- og telefonavrøystinga og fekk dimed representere Portugal i Eurovision Song Contest 2022 i Torino. Der enda ho på niandeplass, den beste plasseringa til Portugal sidan sigeren i 2017.

## Diskografi
### Studioalbum
* 2018 – *Maro, vol. 1*
* 2018 – *Maro, vol. 2*
* 2018 – *Maro, vol. 3*
* 2018 – *Maro & Manel* (med Manuel Rocha)
* 2018 – *It's OK*
* 2022 – *Can You See Me?*

### EP-ar
* 2021 – *Pirilampo*
* 2022 – *we've been loving in silence*

### Singlar
* 2019 – «Midnight Purple» (med Nasaya) 
* 2019 – «Why» (med Ariza) 
* 2019 – «What Difference Will It Make» 
* 2020 – «Mi condena» (med Vic Mirallas) 
* 2021 – «Tempo» (med Nasaya) 
* 2021 – «I See It Coming» (med Nasaya) 
* 2022 – «Saudade, saudade» 
* 2022 – «Am I Not Enough for Now?» 
* 2022 – «We've Been Loving in Silence» 
* 2022 – «It Keeps on Raining» 
* 2022 – «Like We're Wired» 

#### Som gjesteartist
* 2019 – «Lua» (Jacob Collier med Maro)
* 2021 – «Walk Above the City» (The Paper Kites med Maro)
* 2022 – «Better Now» (Odesza med Maro)

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mariana Secca|Mariana Secca]]» frå , den 2. november 2022.*
Verdsmeisterskapen i roing 2013

**Verdsmeisterskapen i roing 2013** vart avvikla på ein dam ved Chungjiu i Sør-Korea dagane frå 25. august til 1. september. Menn tevla i 13 i ulike båtklassar og kvinner i 9.

Noreg fekk to VM-gull, begge i dobbelsculler. Nils Jakob Hoff og Kjetil Borch sigra i den ordinære klassa, medan Kristoffer Brun og Are Strandli vann lettvektsklassa.

## Menn
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Toar med styrmann





### Dobbeltfirar





### Firar utan styrmann





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





### Lettvekt, toar utan styrmann





### Lettvekt dobbeltfirar





### Lettvekt, firar utan styrmann





### Lettvektsåttar





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2013 World Rowing Championships|2013 World Rowing Championships]]» frå ,  den 2. november 2022.*
Monika Liubinaitė

**Monika Liubinaitė** (), kjend profesjonelt som **Monika Liu**, er ein  i litauisk songar og låtskrivar. Ho representerte Litauen i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Sentimentai». 

## Bakgrunn
Liubinaitė var fødd og vaks opp i kystbyen Klaipėda i Litauen og byrja med musikk allereie frå ung alder. Som femåring byrja ho med fiolinundervisning, og nokre år seinare byrja ho å syngje, og å delta i lokale songtevlingar. 

Seinare studerte Liubinaitė musikk ved Klaipėda universitet. Etter studia flytta ho til Boston i USA for å studere ved Berklee College of Music. Seinare flytta ho til London for å jobbe vidare med musikken. Ho bur no heime i Litauen, i hovudstaden Vilnius, og har utgjeve ei rekkje singlar og album. Liubinaitė er fire gongar nominert til en M.A.M.A.-pris, det litauiske svaret på Spellemannprisen, og ho har vore dommar i tv-program som litauiske *[[Fjernsynsserien The Voice|The Voice]]* og *[[Maskorama]]*. 

I februar 2022 deltok Liubinaitė i den litauiske songtevlinga *Pabandom iš naujo 2022* på LRT televizija med sin eigenkomponerte låt «Sentimentai». Ho vann finalen 12. februar med toppoeng i både jury- og telefonavrøystinga. Gjennom sigeren fekk ho representere Litauen i Eurovision Song Contest 2022 i Torino, der ho vart nummer 14. 

Liubinaitė beskriv sjølv musikkstilen sin som elektropop og har vorte samanlikna med den islandske artisten Björk.

## Diskografi
### Studioalbum
* 2015 – *I Am* 
* 2019 – *Lünatik* 
* 2020 – *Melodija*

### Singlar
* 2017 – «Hello»
* 2019 – «Komm zu mir»
* 2019 – «Resist No More»
* 2019 – «Falafel»
* 2019 – «No Matter What»
* 2019 – «Sometimes I Loved You Sometimes You Loved Me»
* 2019 – «Detective»
* 2019 – «I Wanna Be a Man»
* 2019 – «I Got You»
* 2019 – «Vaikinai trumpais šortais»
* 2020 – «Troškimas»
* 2022 – «Sentimentai»
* 2022 – «Bossa»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Monika Liubinaitė|Monika Liubinaitė]]» frå ,  den 2. november 2022.*
Jānis Grodums

**Jānis Grodums** () var ein latvisk musikar, vokalist og bassist i rockebandet Līvi frå byen Liepāja i Latvia.
Don Revie

**Donald George Revie** () var ein engelsk fotballspelar og trenar frå Middlesbrough. Han er framom alt kjend som sjef i Leeds United sin gullalder, elles landslagssjef for England 1974-77. På bana var Revie indreløpar/senterløpar.

## Karriere
### Klubbspel
Revie var Leicester City-spelar til 1949. Etter to sesongar i Hull City vart han i 1951 overført til Manchester City. Med klubben frå Manchester var han på sitt beste som fotballspelar, i 1955 kåra til årets spelar av dei engelske fotballskribentane. Våren 1955 måtte han og lagkameratane sjå seg slått i FA-cupfinalen, året etter revansjerte City og Revie seg ved å vinne FA-cupen. I oktober 1956 vart han mot £22&nbsp;000 overført til Sunderland AFC. Han avslutta som aktiv med å gjere teneste 1958-62 i Leeds United.

### Landslagsspel
Revie spelte 6 landskampar frå oktober 1954 til oktober 1956. Han skåra 4 mål, to av dei då England i København slo heimelaget 5–1 hausten 1955.

### Trenar
Revie tok over leiinga av Leeds United sitt fotballag i 1961. I 1964 førte han klubben til opprykk til 1. divisjon. På få sesongar stabiliserte Leeds seg som det jamnt over beste klubblaget i engelsk fotball. Laget sigra i 1968 i såvel den engelske ligacupen som den europeiske messebycupen. Sesongen etter vart Leeds engelsk ligameister for fyrste gong. Sidan vart det finalesiger 1971 i messebycupen og 1972 i FA-cupen. Revie avslutta sine år i Leeds med å leie laget til ny ligameistertittel våren 1974.

Sommaren 1974 fekk Revie jobben som landslagssjef for England. Bortsett frå å vinne den britiske meisterskapen 1975, lukkast laget ikkje å kvalifisere seg til finalerunda i EM i fotball 1976. England imponerte elles lite i kvalifiseringa til VM i fotball 1978, så sommaren 1977 takka Revie for seg.

### Merittar
*Vinnar av FA-cupen: 1956 for Manchester City

## Kjelder

*Donald Revie ved eu-football
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don Revie|Don Revie]]» frå ,  den 2. november 2022.*
Isaiah Berlin

**Isaiah Berlin** (latvisk *Jesaja Berlins*; ) var ein politisk filosof og idéhistorikar. Han vart fødd i Riga i Latvia, då landet var ein del av det russiske tsardømet. Hans mest kjende verk er *Two Concepts of Liberty* frå 1958, der han skildra skilnaden mellom eit positivt og negativt omgrep av fridom.

## Bakgrunn
Berlin vart fødd inn i ein velståande jødisk familie i Riga i 1909. Då han var seks år gamal flytta familien hans til Petrograd i Russland, der han vart vitne til den russiske revolusjonen og statskuppet i 1917. I 1921 fór familien hans til Storbritannia, og han vart der undervist ved St. Paul's School i London, og seinare ved Corpus Christi College i Oxford. I 1932, 23 år gamal, vart Berlin vald til ei stilling ved All Souls College i Oxford. Han omsette verk av Ivan Turgenjev frå russisk til engelsk, og under den andre verdskrigen arbeidde han for Den britiske tenesta for diplomati. Frå 1957 til 1967 var han Chichele-professor i sosial og politisk teori ved Universitetet i Oxford. Han var president for The Aristotelian Society frå 1963 til 1964. I 1966 spelte han ei avgjerande rolle i å grunnleggja Wolfson College i Oxford, og vart universitetet sin fyrste president. I 1946 vart Berlin utnemnd kommandør (CBE) innan Den britiske imperieorden, for seinare å verta slått riddar i 1957, og vart utnemnd til Order of merit i 1971. Han var president for The British Academy frå 1974 til 1978. Han tok òg imot The Jerusalem Prize i 1979 for arbeidet hans relatert til individuell fridom.

## Filosofi
I boka om *Two Concepts of Liberty* freista Berlin å skildra omgrepet om fridomar. Fridom handla om kvar mange dører som er opne for eit individ. Han skilde mellom «positiv fridom» som var fridomen *til* noko, medan «negativ fridom» var fridomen *frå* noko. 

Negativ fridom er fridomen til å handla utan hindringar – utan menneskelege eller statlege inngrep. Til dømes har ein lov til å praktisera sin eigen religion utan at andre blandar seg inn i eins liv. 

Positiv fridom inneber at ein aktør er sin eigen herre, som har kontroll over seg sjølv og sin eigen skjebne i tråd med eigne interesser. Til dømes har ein lov til å røysta og eventuelt stilla til val for å igjennom eins interesser.

Berlin hevda at positiv fridom kunne auka faren for paternalistiske og autoritære invasjonar. Dette av di det gjev individ mogleiken til å styra over andre sine liv, ved politiske val og politiske vedtak. Berlin var liberalist, og forsvara ein individuell form for fridom, negativ fridom, og tok dermed avstand frå paternalistiske og autoritære regime. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Isaiah Berlin|Isaiah Berlin]]» frå ,  den 3. november 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
Mia Dimšić

**Mia Dimšić** (), også kjend under scenenamnet **Mia**, er ein kroatisk songar og låtskrivar. Ho representerte Kroatia i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Guilty Pleasure».

## Bakgrunn
Dimšić vart fødd i 1992 i Osijek. Ho er utdanna fagomsetjar ved Filozofski fakultet u Osijek. 

Dimšić byrja sin musikalske karriere i 2014 då bandet Džentlmeni inviterte ho til å delta på bandets USA- og Canada-turné for kroatiske utflyttarar. Ho gav ut debutsingelen «Budi mi blizu» 12. oktober 2015, mens oppfølgjarsingelen «Život nije siv» kom ut 7. juli 2016. Denne singelen var også hovudsporet på debutalbumet hennar, *Život nije siv*, som vart gjeve ut 20. mars 2017. *Život nije siv* gjekk også til topps på den kroatiske albumlista, og vart seinare sertifisert med platina. Hennar andre studioalbum og fyrste julealbum, *Božićno jutro*, vart utgjeve 29. november 2017.

I juli 2019 slapp Dimšić singelen «Sva blaga ovog svijeta» med den kroatiske songaren Marko Tolja. Songen debuterte på tolvteplass på den kroatiske HR Top 40 og klatra seinare til fyrsteplass. 

I desember 2021 vart Dimšić kunngjord som ein av 14 deltakarar i songtevlinga *Dora 2022*, den kroatiske uttakinga til Eurovision Song Contest. Ho vann tevlinga med låten «Guilty Pleasure» og fekk dimed representere Kroatia i Eurovision Song Contest 2022. Låten kvalifiserte seg ikkje til finalen etter å ha vorte nummer 11 av 17 bidrag i den fyrste semfinalen tysdag 10. mai 2022.

## Diskografi
### Album
* 2017 – *Život nije siv*
* 2017 – *Božićno jutro*
* 2019 – *Sretan put*

### EP-ar
* 2022 – *Guilty Pleasure*

### Singlar
* 2015 – «Budi mi blizu»
* 2015 – «Slobodna»
* 2016 – «Život nije siv»
* 2016 – «Sanjaj me»
* 2017 – «Bezimeni»
* 2017 – «Sunce, oblak, vjetar»
* 2017 – «Kiša»
* 2017 – «Cimet i čaj»
* 2018 – «Do posljednjeg retka»
* 2018 – «Snježna ulica»
* 2019 – «Ovaj grad»
* 2019 – «Cesta do sna»
* 2019 – «Sva blaga ovog svijeta» (med Marko Tolja)
* 2019 – «Pomiče se sat»
* 2020 – «Unatrag»
* 2021 – «Pomalo slučajno»
* 2021 – «Neki novi ljudi»
* 2022 – «Guilty Pleasure» / «Netko drugi»
* 2022 – «Stuck on You»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mia Dimšić|Mia Dimšić]]» frå ,  den 4. november 2022.*
Brooke Scullion

**Brooke Scullion** () er ein nordirsk songar og låtskrivar som opptrer under fornamnet **Brooke**. Ho enda på tredjeplass i den niande sesongen av *[[Fjernsynsserien The Voice|The Voice UK]]* og ho representerte Irland i Eurovision Song Contest 2022 med songen «That’s Rich».

## Bakgrunn
Scullion vart fødd i 1999 i Londonderry i Nord-Irland og vaks opp i den lille tettstaden Bellaghy i grevskapet Londonderry i Nord-Irland.

## Musikkarriere
### 2020: ''The Voice UK''
I 2020 vart Scullion plukka ut til å delta i den niande sesongen av *The Voice UK*, den britiske versjonen av talentshowet *[[Fjernsynsserien The Voice|The Voice]]*. Under blind-prøvesynginga framførte ho «Bruises» av Lewis Capaldi. Alle fire dommarane snudde seg, og Scullion valde artisten Meghan Trainor som mentor. Under duellrundane vann ho over konkurrenten Jordan Philips og gjekk vidare til utslagsrundane. Der gjekk ho vidare til finalen og enda til slutt på en tredjeplass. I etterkant av *The Voice UK* trekte BBC fram Scullion som ein artist «å følgje med på» innan britisk pop.

### 2022: Eurovision Song Contest
I januar 2022 vart Scullion kunngjort som ein av seks finalistar til den irske nasjonale finalen til Eurovision Song Contest 2022. Finalen, *Late Late Show Eurosong 2022 Special*, vart arrangert i Dublin fredag 4. februar 2022. Der deltok ho med poplåten «That’s Rich», som ho har skrive saman med Karl Zine og Izzy Warner. Ho fortalte sjølv at ho henta inspirasjon til låten frå banda Gossip og Blondie, og ho skreiv låten mens ho las sjølvbiografien til Debbie Harry. 

Scullion vant den irske finalen med 28 poeng – både tv-sjåarane og den internasjonale juryen hadde ho som favoritt, mens studiojuryen gav Scullion 4 av 12 poeng. Som vinnar av tevlinga fekk ho representere Irland i Eurovision Song Contest i Torino i mai 2022. Scullion deltok i den andre semifinalen torsdag 12. mai, men vart berre nummer 15 av 18 og kvalifiserte seg ikkje til finalen.

## Diskografi
### Singlar
* 2020 – «Attention»
* 2022 – «That’s Rich»
* 2022 – «Tongues»
* 2022 – «Heartbreaker»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brooke Scullion|Brooke Scullion]]» frå ,  den 4. november 2022.*
Tervola

**Tervola** er ein kommune i landskapet Lappland i Finland. Kommunen er berre finskspråkleg.

Grannekommunar er Keminmaa, Ranua, Rovaniemi, Simo, Tornio og Ylitornio. Tervola ligg mellom Kemin og Rovaniemi. Frå sentrum i Tervolan er det ca. 75 km til Rovaniemi og ca. 45 km til Kemi.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tervola|Tervola]]» frå ,  den 4. november 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Rosa Kostandjan

**Rosa Kostandjan** (), kjend som **Rosa Linn**, er ein armensk songar, låtskrivar og musikkprodusent. Ho representerte Armenia i Eurovision Song Contest 2022 i Torino med songen «Snap». I Eurovision Song Contest enda Linn og songen på ein 20. plass, men ho fekk stor suksess seinere same år, då songen gjekk viralt på det sosiale mediet TikTok.

## Bakgrunn
Kostandjan er fødd og oppvaksen i byen Vanadzor, nord i Armenia. Allereie som seksåring lærte ho å spele piano, og ho byrja etter kvart å skrive eigne songar. I 2013 deltok ho i den armenske nasjonale finalen til Junior Eurovision Song Contest med songen «Gitem».

Kostandjan byrja den profesjonelle musikkarrieren sin gjennom eit samarbeid med det USA-baserte plateselskapet Nvak Collective. Selskapet vart skipa av den armensk-amerikanske songaren og låtskrivaren Tamar Kaprelian. I september 2021 gav ho ut debutsingelen «King» i samarbeid med den amerikanske songaren Kiiara. Kostandjan hadde sin tv-debut i november 2021, då ho framførte songen under frokost-tv på Armenias offentlige tv-selskap. 

I mars 2022 kunngjorde same tv-selskap at dei hadde valt Kostandjan til å representere Armenia i Eurovision Song Contest 2022. Ho deltok med songen «Snap» og vart nummer 20 av 25 i finalen.

Etter Eurovision Song Contest, gjekk songen «Snap» viralt på TikTok og gjekk inn på topplister i fleire land; han nådde ein topp ti-plassering i Flandern i Belgia, og topp ti i Austerrike, Irland, Noreg, Sveits og Sverige. I august 2022 signerte Linn ein platekontrakt med Columbia Records. I oktober 2022 vart det stadfesta at ho skal opptre på nokre av konsertane til Ed Sheeran, under *+–=÷x*-tureen hans i Nord-Amerika i juni og juli 2023. Same månad lanserte ho ein ny musikkvideo for «Snap», som vart spela inn i USA, og singelen «Would Do It Again», som ho hadde spela inn saman med den nederlandske songaren Duncan Laurence. 31. oktober 2022 hadde Linn sin debut på amerikansk fjernsyn, då ho framførte «Snap» på *The Late Late Show with James Corden*, saman med armenske musikarar som spelte på armenske instrument. 

## Diskografi
### Singlar
* 2021 – «King» (med Kilara)
* 2022 – «Snap»
* 2022 – «Would Do It Again» (med Duncan Laurence)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rosa Kostandjan|Rosa Kostandjan]]» frå ,  den 3. november 2022.* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rosa Linn|Rosa Linn]]» frå ,  den 3. november 2022.*
Emma Muscat

**Emma Louise Marie Muscat** () er ein maltesisk songar og modell med base i Italia. Ho representerte Malta i Eurovision Song Contest 2022 med låten «I Am What I Am». 

## Bakgrunn
Muscat vart fødd i San Ġiljan på Malta, og byrja med musikk allereie som barn. Etter grunnskolen byrja ho på studiar ved University of Maltas skule for utøvande kunst. Ho dreiv med song, dansing, piano og låtskriving, og som 17-åring slapp ho debutsingelen «Alone». Året etter, i 2017, slapp ho oppfølgjarsingelen «Without You».  

I 2018 kom Muscat på fjerdeplass i den 17. utgåva av det italienske talentshowet *Amici di Maria De Filippi*, og vann samstundes ein platekontrakt med Warner Music. Seinare deltok ho i programmet *Isle of MTV 2018* med stjerner som Jason Derulo, Hailee Steinfeld og Sigala, og deltok året etter med Martin Garrix, Bebe Rexha og Ava Max.  

Muscat slapp sin fyrste EP, *Moments*, 6. juli 2018, og året etter slapp ho singelen «Avec moi», saman med songaren Biondo. Sidan følgde fleire nye singlar for den italienske marknaden, blant anna «Sangria» som selde til gull i Italia. 

I februar 2022 deltok Muscat i den maltesiske songtevlinga *Malta Eurovision Song Contest 2022* på TVM. Ho vann tevlinga med songen «Out of Sight» med 92 poeng og fekk dimed representere Malta i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Ho vann både jury- og telefonavrøystinga. Muscat kunngjorde 14. mars 2022 at ho ikkje skulle delta med vinnarsongen frå den maltesiske finalen, men i staden med sin nyaste singel, «I Am What I Am». Songen deltok i den andre semifinalen, men vart berre nummer 16 av 18 bidrag og kvalifiserte seg ikkje til finalen.

## Diskografi
### Album
* 2018 – *Moments Christmas Edition*

### EP-ar
* 2018 – *Moments*
* 2022 – *I Am Emma*

### Singlar
* 2016 – «Alone»
* 2018 – «I Need Somebody»
* 2019 – «Avec moi» (med Biondo)
* 2019 – «Vicolo Cieco»
* 2020 – «Sangria» (med Astol)
* 2021 – «Meglio di sera» (med Álvaro de Luna og Astol)
* 2021 – «Più di te»
* 2022 – «Out of Sight»
* 2022 – «I Am What I Am»
* 2022 – «La stessa lingua» (med Blas Cantó)
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Emma Muscat|Emma Muscat]]» frå ,  den 4. november 2022.*
Andromache

**Andromákhi Dimitropoúlou** (), kjend under artistnamnet **Andromache**, er ein gresk songar. Ho representerte Kypros i Eurovision Song Contest 2022 med låten «Ela».

## Bakgrunn
Dimitropoúlou vart fødd i Siegen i Tyskland, men familien flytta til Lekhená i Hellas då ho var ti år gammal. Seinare flytta ho til Athen, der ho studerte tysk filologi ved Universitetet i Athen. Om kveldane song og opptredde ho på utestader og konsertlokale rundt om i hovudstaden. 

Dimitropoúlou vart kjend for eit større publikum i 2015, då hun deltok i den andre sesongen av *The Voice of Greece*. Ho vann ikkje talentshowet, men to år etter sikra ho seg ein platekontrakt med Panik Records. Same år slapp ho sin fyrste singel, «» (; *månen*).

Den 9. mars 2022 kunngjorde den kypriotiske kringkastaren CyBC at dei hadde vald Dimitropoúlou til å representere Kypros under Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Ho konkurrerte med låten «Ela», men vart slått ut i semifinalen.

## Diskografi
### Singlar
* 2017 – «To feggári» 
* 2018 – «Den mporó» 
* 2019 – «Den se diálexa» 
* 2019 – «Na ´Soun Pséma» 
* 2020 – «S´ agapó» 
* 2020 – «Thalassáki» 
* 2021 – «Vásano mou»
* 2022 – «Ela»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andromache|Andromache]]» frå ,  den 5. november 2022.*
Andrea Koevska

**Andrea Koevska** (), best kjend under artistnamnet **Andrea**, er ein makedonsk popsongar. Ho representerte Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2022 med songen «Circles».

## Bakgrunn
Koevska vart fødd i den makedonske hovudstaden Skopje i 2000. Mora er fysikar og faren er jusprofessor. Då ho var fem år, flytta familien til Harlem i New York og budde der i eitt år. I Harlem vart ho introdusert for musikksjangrar som gospel, soul, jazz og rhythm and blues, noko som gjorde at ho fatta interesse for musikk og song.

Musikkarrieren til Koevska starta ved eit tilfeldig omstende, då ho for moro skuld la ut korte videoar på Instagram der ho laga og song makedonskspråklege versjonar av kjente pop- og rockesongar. Musikkprodusenten Aleksandar Masevski kom over kontoen hennar og inviterte ho til studioet sitt og til eit profesjonelt samarbeid. Han motiverte ho også til å studere ved Musikkfakultetet i Skopje, i avdeling for solosong innan populære sjangrar.

I samråd med Masevski byrja Koevska å syngje utelukkande på engelsk for å kunne nå eit internasjonalt publikum. Debutsingelen «I Know» vart utgjeve 23. oktober 2020 og har sidan blitt spelt på over hundre radiostasjonar i ei rekkje land – inkludert Noreg. Vinteren 2021 deltok ho i «Fame's» i samarbeid med komponisten Bete Ilin, dirigenten Oleg Kondratenko og videoprodusenten Vladimir Mitrevski Gule. Der laga dei ei orkesterframsyning med songane hennar, framført av Macedonian Symphony Orchestra.

I februar 2022 deltok Koevska i den makedonske nasjonale finalen *Za Evrosong 2022*, der vinnaren fekk representere Nord-Makedonia i Eurovision Song Contest 2022 i Torino i Italia. Ho deltok med låten «Circles» og vann finalen med 20 poeng. Juryen hadde ho som favoritt, mens ho vart nummer tre i internettavrøystinga. 12. mai deltok ho i den andre semifinalen, der ho enda på ein ellevteplass, éin plass unna å kvalifisere seg til finalen.

## Diskografi
### Singlar
* 2020 – «I Know»
* 2020 – «I Don't Know Your Name»
* 2021 – «Talk to Me»
* 2021 – «Choose My Way» 
* 2021 – «Heartbreak» 
* 2021 – «Bettin on You» 
* 2022 – «Circles» 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andrea Koevska|Andrea Koevska]]» frå ,  den 26. juli 2022.*