open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ektar

**Iktar(a)** eller **ektar(a)**, som tyder 'ein streng', er eit indisk folkemusikkinstrument som blir brukt i store delar av Sør-Asia som  bordun- eller rytmeinstrument for å akkompagnera song. Instrumentet er laga av ein kalebass, kokosnøtt eller resonanskasse av tre dekt med skinn som ein har gjort fast ein todelt hals i og spent ein streng frå. 

Iktar-spelaren held instrumentet om halsen like over resonanskassen og klimprar på strengen med peikefingeren på same handa. Om han dansar samtidig kan han halda resonanskassen med andre handa som han gjerne også held små bjøller i. Desse gjev lyd medan han slår handa mot kassen. Dersom han pressar dei to delane av halsen mot kvarandre blir strengen lausare, og lyden blir lågare. 

Det finst ulike iktar-storleikar &ndash; sopran, tenor og bass. Bass-iktar blir tidvis kalla *[[dotar]](a)* og har gjerne to strengar.

Iktar blir brukt i tradisjonell og moderne musikk i Bangladesh, India og Pakistan. Han blir mellom anna brukt til religiøs musikk, som baul, kirtan og sufimessing, og til folkemusikk som bhangra.

## Galleri

Lalon Tomb0018.JPG|Iktarspelar ved grava til baul-fakiren Lalon
X5A0812-Fin.tif|Kvinne med iktar


## Sjå òg
*Tumbi
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ektar|Ektar]]» frå , og «[[:en:Ektara|Ektara]]» frå  den 4. juli 2020.*

## Bakgrunnsstoff
Dholak

**Dholak** (også kalla **dholaki**) er ei tradisjonell tofellstromme frå Sør-Asia. Ho er særleg utbreidd i Nord-India, Pakistan og Nepal.
Tromma er i slekt med den større tromma dhol og den mindre tromma *dholki*.
John Gosling

**John Gosling** (), med artistnamnet **Mekon** er ein britisk muiskar innan big beat og industriell musikk og electronica-produsent.

Gosling er kjend som medlem av Psychic TV. Gosling skipa gruppa Zos Kia, Psychic TV (i 1984), 23 Skidoo og Bass-o-Matic (med William Orbit) og slo seg så saman med Coil for albumet *[[Transparent av Coil|Transparent]]*. 

## Diskografi
**Zos Kia**
**[[Transparent av Coil|Transparent]]* som *Zos Kia/Coil* (1984)
**[[Rape/Thank You]]* på 7" vinyl (1984)
**[[Be Like Me]]* på 12" vinyl (1985)
**[[Rape (Zos Kia album)|Rape]]* på 12" vinyl (1985)
**[[That's Heavy Baby]]* (med **Sugardog**) på 7" og 12" vinyl (1987)
**med Psychic TV**
*Berlin Atonal Vol. 1 (1984)
*Berlin Atonal Vol. 2 (1984)
*Unclean (1984)
*Descending (1985)
*Themes 2 (1985)
*Live in Heaven (1987)
*Live at Thee Mardi Gras (1988)
*A Real Swedish Live Show (1989)
*Live at Thee Ritz (LP) 		Temple Records  	1989
*Mein-Goett-In-Gen (1994)
*Those Who Do No (1997)
* (2004)
*Mary Never Wanted Jesus
**med Jam Nation**
*«Mekong» på A Brief History of Ambient Volume 2: Imaginary Landscapes og C & S Street Jazz Presents Give 'Em Enough Dope Volume Two
**med Bassomatic**
*Set the Controls for the Heart of the Bass (1990)
**med Agent Provocateur**
*Where the Wild Things Are (1997)
**Andre**
**[[The Melancholy Mad Tenant]]*
**som Mekon**
**Welcome to Tackletown* (Wall of Sound) – 1997
**Relax with... Mekon* (Wall of Sound) – 2000
**Something Came Up* (PIAS Recordings) – 2006

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Gosling (Psychic TV musician)|John Gosling (Psychic TV musician)]]» frå ,  den 4. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Offisiell nettside
Mark Rutherford

**Mark Joseph Rutherford** er ein engelsk musikar, komponist og produsent, som har arbeidd med album, videospel, fjernsynsprogram, reklame og filmar.

Rutherford var gitarist og låtskrivar i Jimmy The Hoover, eit band styrt av Malcolm McLaren. Han turnerte med band som Siouxsie and the Banshees og Bow Wow Wow. Rutherford har òg arbeidd med artistar som  David Gilmour, Boy George, Bonnie Tyler, Labi Sifri, Barrington Levy og Lemmy

I lag med William Orbit deltok han på mange remiksar av Peter Gabriel, The Christians, Psychic TV og Yothu Yindi, og produserte eller var medlåtskrivar i lag med Orbit på prosjekt med Bassomatic, Strange Cargo og Beth Orton. Rutherford samarbeidde òg med Goldie under namnet Rufige Kru og Metalheads.

Andre artistar Orbit har samarbeidd med er Mike Oldfield og Einstürzende Neubauten.

Rutherford byrja i 2010 å skrive musikk for videospel, og det første var Aliens vs. Predator. Andre spel han skreiv musikk for var , Assassin's Creed Chronicles, Dirty Bomb og Sniper Elite

## Utvald filmmusikk
* *This Is Not A Love Song* 
* *Devils Bridge* 
** The Darkest Day* 
* *Dust*
* Panic Button 
* *Get Some*
* *The Lighthouse*

## Utvald diskografi
* William Orbit – Strange Cargo 3William Orbit – Strange Cargo 3
*Steve Levine – Life Aid Armenia
* Mike Oldfield – Songs of Distant Earth
* Peter Gabriel & Carl Wallinger – La Visite Est Terminée
* Peter Gabriel – Mercy Street
* Metalheadz – Dark Rider EP
* Metalheadz – Ghost of My Life EP
* Metalheadz – Krisp Biscuit/Killa Muffin
* Metalheadz – Terminator EP
* Jam Nation – Way Down Below Buffalo Hell
* Arthur Baker – Zone Rock
* Bassomatic – Science & Melody
* Beth Orton – Super Pinky Mandy
* Daniel Lanois – 454
* Einsturzende Neubauten – NNNAAAMMM
* Galliano – Meeting of the People
* Jah Wobble – Prehistoric Gran Prix
* Jane Sibery – Harmonix
* Lucky Dube – First Time
* Psychic TV – God Star

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mark Rutherford|Mark Rutherford]]» frå ,  den 4. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
Sør-India

**Sør-India** er ein del av India som omfattar delstatane Andhra Pradesh, Karnataka, Kerala, Tamil Nadu og Telangana og unionsterritoriar Andamanøyane og Nikobarane, Lakshadweep og Puducherry. Til saman dekkjer desse 19,31&nbsp;% av flatevidda til India (635&nbsp;780 km²). Området dekkjer sørdelen av Deccanplatået, med kyst mot Bengalbukta i aust, Det arabiske havet i vest og Indiahavet i sør. Regionen omfattar to fjellkjeder, Dei austlege og Dei vestlege Ghatfjella, platået i midten og elver som Godavari, Krishna, Kaveri, Tungabhadra og Vaigai.

Dei fleste innbyggjarane i Sør-India snakkar eit av dei fire største dravidiske språka: Telugu, tamil, kannada eller malayalam. Større rike som byrja i Sør-India var Tsjera, Tsjola, Pandyan, Pallava, Satavahana, Tsjalukya, Rasjtrakuta, Madurai, Bahmani, Deccan-sultanata, Vidjayanagara, Marathariket og Mysore. Europeiske rike fekk innpass i India gjennom Kerala. 

Folketalet er på kring 236 millionar; 49 millionar i Andhra Pradesh, 53 millionar i Karnataka, 32 millionar i Kerala, 66 millionar i Tamil Nadu, 35 millionar i Telangana, éin million i Puducherry og  på Lakkadivane, noko som gjev ein folketettleik på 337 per kvadratkilometer. Det nasjonale gjennomsnittet på 356 personar per km². Dei største byane er Chennai (hovudstad i Tamil Nadu), Bangalore (hovudstad i Karnataka), Coimbatore, Hyderabad (hovudstad i Telangana og Andhra Pradesh), Madurai og Visakhapatnam. Hovudstaden i Kerala er Thiruvananthapuram, medan Kavaratti er hovudstad for Lakkadivane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:South India|South India]]» frå ,  den 4. juli 2020.*
Baul

**Baul** eller **baūl** er ein vandrande songar eller skald i Bengal. Baular framfører folkelege songar med religiøst innhald, og akkompagnerer seg sjølv med enkle instrument. Musikksjangeren baul har utikla seg etter påverknad frå både sufismen, tantrismen og vishnuismen; men er ikkje knytt til ein særskild ortodoks retning.

Baular har som regel ikkje interesse for den ytre forma av religionen. Ein dyrkar ikkje Gud i form av bilde eller skrift, men reknar med at Gud bur i hjarta til menneska. Ifølgje bodskapen til baulane når ein ikkje Gud gjennom å vitja tempel eller andre heilage stader, men kan i staden nå Gud gjennom personleg kjærleik og via hengjevnad i form av blant anna song, meditasjon og andingsøvingar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Baul|Baul]]» frå ,  den 4. juli 2020.*
Louis Aliot

**Louis Aliot** () er ein fransk politikar som representerer Rassemblement national.

Han blei vald inn i underhuset i det franske parlamentet (Assemblée nationale) i  2017 for partiet Rassemblement national. I andre omgang av lokalvala  i 2020 blei han vald til ordførar for bykommunen Perpignan.

## Kjelder
Matt Molloy

**Matt Molloy** () er ein irsk musikar, hovudsakleg på fløyte. 

I 1970-åra var Molloy medlem av The Bothy Band og etterfølgjaren Planxty. Han vart med i The Chieftains i 1979, der han erstatta Michael Tubridy. I løpet av karrieren har Molloy arbeidd med Irish Chamber Orchestra, Paul Brady, Tommy Peoples, Micheál Ó Súilleabháin og Dónal Lunny.  Molloy eig ein pub på Bridge Street i Westport i County Mayo, der det ofte vert spelt levande irsk musikk.

## Diskografi
;Soloalbum
**Matt Molloy with Donal Lunny* (1976)
**Molloy, Brady, Peoples* (1978)
**Contentment Is Wealth* (1985)
**Heathery Breeze* (1985)
**Stony Steps* (1987)
**The Fire Aflame* (1992)
**Music at Matt Molloy's* (1993)
**Shadows on Stone* (1996)
**The West Ocean String Quartet (med Matt Molloy):*The Guiding Moon (2007)
** Pathway to the Well* (2007)* Matt Molloy, John Carty, Arty McGlynn*
* *Back to the Island* (2019)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matt Molloy|Matt Molloy]]» frå ,  den 4. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*Heimeside
Henry Jackman

**Henry Pryce Jackman** () er ein engelsk komponist, dirigent, arrangør, pianist, musikar og låtskrivar. Han er mest kjend for å ha skrive musikk for kjende filmar som **, *[[X-Men: First Class]]*, *[[Wreck-It Ralph]]*, *[[film Puss in Boots (2011)|Puss in Boots]]*, *[[Monsters vs. Aliens]]*, *[[filmen Captain Phillips|Captain Phillips]]*, *[[Captain America: The Winter Soldier]]*, *[[Captain America: Civil War]]*, *[[filmen Kick-Ass|Kick-Ass]]*, *[[filmen Kick-Ass 2|Kick-Ass 2]]*, *[[filmen Big Hero 6|Big Hero 6]]* og *[[The Interview]]*, i tillegg til videospela *[[Uncharted 4: A Thief's End]]* og *[[Disney Infinity 2.0]]*.

Jackman har gjeve ut tre soloalbum, *Utopia* (2003), *Transfiguration* (2005) og *Acoustica* (2007; med Augustus Isadore).

## Diskografi

### Singlar
*Mike Oldfield, «Women of Ireland» (1997): medprodusent, programmering
*Elton John & LeAnn Rimes, «Written in the Stars» (1999): programmering
*Jocelyn Brown, «I Believe» (1999): programmering, miksing
*Seal, «This Could Be Heaven» (2000): medlåtskrivar, medprodusent, programmering

### Albums
*Mike Oldfield, *[[Voyager av Mike Oldfield|Voyager]]* (1996): medprodusent, programmering
*Sally Oldfield, *Flaming Star*
*Conner Reeves, *Earthbound* (1998): programmering
*Michael Gordon, *Weather* (1998): produksjon, sound design
*Art of Noise, *[[The Seduction of Claude Debussy]]* (1999): «Born on a Sunday» medprodusent, medlåtskrivar
*Moa, *Universal* (1999): låtskriving, produsent, miksing
*Maryanna Matiss, *Time to Fly* (2001): låtskriving, produsent, miksing
*Seal, *[[Togetherland]]* (2001): produsent, programmering
*Hans Zimmer, *The Holiday* OST (2006): medlåtskrivar
**Vantage Point* OST (2008): medlåtskrivar
*ymse artistar, *Monsters vs. Aliens* OST (2009): låtskrivar

### Soloalbum
**Utopia* (WestOneMusic, 2003)
**Transfiguration* (KPM Music, 2005)
**Acoustica* (KPM Music, 2007)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henry Jackman|Henry Jackman]]» frå ,  den 4. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Frank Eriksen

**Frank Eriksen** kan visa til

*Forfattaren Frank Eriksen (fødd 1947)
*Musikaren Frank Eriksen (fødd 1961)
*Idrettsmannen Frank Eriksen
Máire Breatnach

**Máire Breatnach** er ein irsk felespelar, fiolinist og bratsjist. Ho syng òg irsk på somme av albuma hennar. Sidan tidleg i 1990-åra har ho spelt inn fem soloalbum, og samarbeidde med mange andre artistar. Ho utvikla òg didaktisk materiale for barn, hovudsakleg på irsk.

Ho har arbeidd med Sharon Shannon, Moya Brennan og Mary Black, Dolores Keane, Mike Oldfield, Alan Stivell, Bryan Adams, Anúna, Matthias Kießling, Dónal Lunny, Brian Kennedy, Ronan Keating, John Renbourn, The Chieftains og *[[Riverdance]]*.

## Utvald diskografi
### Solo
* *The Voyage of Bran* (1994)
* *Celtic Lovers* (1997)
* *Angels' Candles/Coinnle na nAingeal* (1999)
* *Dreams and Visions in Irske Song / Aislingí Ceoil* (2002)
* *Cranna Ceoil / In Full Measure* (2009)

### Samarbeid
* ** (1995)
* *Tarraing Téad / Pulling Strings* (med Cormac De Barra) (2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Máire Breatnach|Máire Breatnach]]» frå ,  den 4. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
OGAE Second Chance Contest 2019

**OGAE Second Chance Contest 2019** (**OGAE SCC 2019**) var den trettifjerde gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Udine i Italia, etter at Italia vann tevlinga i 2018, med songen «Il mondo prima di te» av Annalisa.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2019 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2019; men om ein hadde vunne ein nasjonal finale kunne ein ikkje deltake i OGAE Second Chance Contest.

24 land deltok i tevlinga. Australia deltok for fyrste gong i OGAE Second Chance Contest, medan Kroatia og Moldova (for OGAE Rest of the World) returnerte til tevlinga. Kviterussland, Malta, Polen, San Marino og Sveits, som deltok i 2018, deltok ikkje i 2019-utgåva av OGAE Second Chance Contest. Sjølv om Ukraina trekte seg frå 2019-utgåva av Eurovision Song Contest, kunne dei deltake i denne tevlinga.

Frankrike vann OGAE Second Chance Contest for fyrste gong, med songen «Tous les deux» av Seemone. 
## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2019
* Junior Eurovision Song Contest 2019

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2019|OGAE Second Chance Contest 2019]]» frå ,  den 5. juli 2020.*
Den Danske Ordbog

***Den Danske Ordbog*** er ei ordbok i seks band over dansk i perioden frå ca. 1950 og fungerer som eit framhald av Ordbog over det danske Sprog. Ordboka blir gjeven ut av Det Danske Sprog- og Litteraturselskab, og det siste bandet kom ut i november 2005 (første bandet kom ut i november 2003). Boka inneheld rundt 100 000 oppslagsord.

Den Dansken Ordbog byggjer på eit særs omfattande, elektronisk tekstkorpus på ca. 40 millionar ord. Tekstane som var med i korpuset stamma frå vidt ulike kjelder som spenna frå dagboksoppteikningar frå forskingsprosjekt som Nationalmuseet sitt prosjekt «Vi skriver dagbog» over tekster frå Folketinget og Københavns borgerrepresentasjon til skjønnlitterære tekstar frå ulike forlag. På dette punktet skil Den Danske Ordbog seg markant frå «forgjengaren» *Ordbog over det danske Sprog*, som hovudsakleg er basert på tekstar frå forfattarar og andre profesjonelle språkbrukarar og såleis ikkje dekker same spreiing i høve til sjangar, stil og dialektar som den moderne etterfølgjaren.

I november 2009 blei ein digital versjon av ordboka tilgjengeleg på internett via ordnet.dk. I 2013 blei det lansert ein app med ordboka. Denne vann i kategorien «Nyheder & Reference» ved Danish App Awards 2013. Appen er gratis å bruka, utvikla både for Google Android og Apple IOS.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Den Danske Ordbog|Den Danske Ordbog]]» frå , og «[[:da:|Den Danske Ordbog]]» frå  den 5. juli 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* 
* Den Danske Ordbog – presentasjon av ordboka (arkivert nettstad)
Tanja Damaske

**Tanja Damaske** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Aust-Berlin som i 1998 vart europameister i spjutkasting.

## Aktiv
Damaske enda på sjetteplassen i spjut-tevlinga både under EM 1994 og VM 1995. I 1995 vart ho tysk meister for fyrste gong, ein prestasjon ho gjentok årleg 1997-2000.

År 1997 kasta Damaske spjutet 67,12 meter under VM i Aten og tok bronsen, norske Trine Hattestad vann framom Joanna Stone frå Australia. Den 5. juli 1998 forbetra Damaske sin personlege rekord til 70,10 m då ho vann den tyske meisterskapen i Berlin. Under europameisterskapen i Budapest seks veker etterpå kasta Damaske 69,10 meter og vann gullmedaljen, med stor margin til dei andre to medaljevinnarane, russiske Tatjana Sjikolenko og finske Mikaela Ingberg.

Frå 1999 vart eit nytt spjut teke i bruk i kvinnefriidrett. Med dette spjutet kasta Damaske 66,91 meter i den tyske meisterskapen, førebels verdsbeste. Ein skade gjorde at ho stod over VM 1999 i Sevilla. Også til OL 2000 var ho utteken, melde også då avbod grunna skade.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1994 i Helsinki: Nr 6 – 61,32 m
*VM 1995 i Göteborg: Nr 6 – 62,32 m
*VM 1997 i Aten: Bronsemedalje – 67,12 m
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 69,10, framom Tatjana Sjikolenko (66,92 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tanja Damaske|Tanja Damaske]]» frå ,  den 5. juli 2020.*
Guitars av Mike Oldfield

***Guitars*** er det 19. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1999. Konseptet på albumet var at det berre vart framført av gitarliknande instrument. 

## Bakgrunn
Oldfield speler all musikken på albumet sjølv, og nyttar berre gitarar av forskjellige typar. Mellom anna nytta han ein Roland MIDI-utstyrt gitar, som han nytta til å utløyse trommesamplingar og skape strykar-liknande lydar. «Four Winds» består i fire delar, der kvar del er eit musikalsk portrertt av dei fire himmelretningane (nord, sør, aust, vest).

Turneen Live Then & Now 1999 marknadsførte dette albumet og *[[Tubular Bells III]]*.

## Innhald

## Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guitars (Mike Oldfield album)|Guitars (Mike Oldfield album)]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Mike Oldfield Discography - ''Guitars'' at Tubular.net
The Millennium Bell

***The Millennium Bell*** er det tjuande studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i 1999. Temaet på albumet er tankar omkring forskjellige periodar i historia. Albumet kom ut like før tusenårsskiftet og fekk namn etter dette og *[[Tubular Bells]]*-serien hans. Oldfield framførte verket på ein konsert i høve nyårsfeiringa 31. desember 1999. 

## Innspeling, utgjeving og konserten
Oldfield spelte inn det meste av albumet i heimestudioet sitt, Roughwood Studios i Berkshire, og orkesteret på berre ein dag i Abbey Road Studios i London med London Session Orchestra.

Det var det tredje albumet til Oldfield på berre eitt år, etter *[[Tubular Bells III]]* seint i 1998 og *[[Guitars av Mike Oldfield|Guitars]]* tidlegare i 1999. Det var det tredje albumet til Oldfield som kom ut på MiniDisc-formatet, etter *Tubular Bells* og *[[Tubular Bells II]]*, som begge kom på MiniDisc i 1992.

Det vart halde ein gratiskonsert av siste halvdel av albumet, i tillegg til somme eldre spor, i Berlin på nyårsaftan 1999, med eit publikum estimert til kring ein halv million menneske. Denne konserten kom sidan ut på DVD (og seinare CD) under tittelen *[[The Art in Heaven Concert]]*.

Hovudtemaet på *The Millennium Bell* er eit syn på viktige hendingar gjennom historia og forskjellige sider ved mennesket. Musikalsk er albumet variert, frå majestetiske kor og filmaktig orkestermusikk til new-age-aktige lydlandskap og etniske lydar til sterke pulsar av elektronisk perkusjon. 

## Innhald

	
## Medverkande
* Mike Oldfield – musikar, komponist og produsent.
* London Session Orchestra
* The London Händel Choir
* The Grant Gospel Choir
* Nicola Emmanuelle – vokal
* David Serame – vokal
* Miriam Stockley – vokal
* Camilla Darlow – vokal
* Andrew Johnson – vokal
* Gota Yashiki – trommer
* Martay – vokal
* Pepsi Demacque – vokal
* Greta Hegerland-Oldfield – forteljing
* DJ Pippi – Arrangement
* Robyn Smith – Dirigent, arrangør
* Ben Darlow – lydteknikar

## Salslister

## Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Millennium Bell|The Millennium Bell]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* The Official Mike Oldfield website
* Mike Oldfield Discography – ''The Millennium Bell'' at Tubular.net
Tr3s Lunas

***Tr3s Lunas*** er det 21. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, utgjeve i 2002 på Warner Music med ein bonus-CD som inneheld ein demo for PC-spelet, *[[videospelet Tres Lunas|Tres Lunas]]*.

## Bakgrunn
### Tittelen
Tittelen, *Tres Lunas* er spansk for «tre månar», der bokstaven 'e' er erstatta av talet '3'. Oldfield sa at tittelen kom av ein italiensk restaurant på Ibiza, der han budde på denne tida, kalla Las Dos Lunas, som nyttar to C-forma månar som speglar kvarandre som logo - i tillegg til at spelet Tres Lunas, som vart skapt samstundes med musikken, har tre månar i landskapet. 

### Innspeling
Syster til Oldfield, Sally, snakkar på dette albumet. Det førre albumet til Mike Oldfield ho hadde bidrege på var *[[Incantations]]* i 1978. Hovudvokalisten på «To Be Free» er jazzsongaren Jude Sim. Den britisk-asiatiske vokalisten Amar, som først var med på *[[Tubular Bells III]]* syng òg på albumet. Albumet vart spelt inn i studioet til Oldfield, Roughwood Studios, i tillegg til somme partar i Plan 1 Studios i München. 

Saksofonlyden vert framført ved hjelp av ein gitarsynthesizer.

### Spelet
*[[videospelet Tres Lunas|Tres Lunas]]* var det første MusicVR-spelet til Oldfield. Dette vart seinare følgd opp av *[[videospelet Maestro|Maestro]]*. Noko av musikken frå spelet *Tres Lunas* enda sidan opp på Oldfield-albumet *[[Light + Shade]]*.

## Innhald

## Medverkande
* Mike Oldfield
* Sally Oldfield – talte ord
* Jude Sim – vokal på «To Be Free»
* Amar – vokal
* Ben Darlow – assisterande lydteknikar
* Philip Lewis – perkusjonsprogrammering (assistent på Plan 1)
* Thomas Süssmair – perkusjonsprogrammering (assistent på  Plan 1)

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tr3s Lunas|Tr3s Lunas]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tubular Bells III

***Tubular Bells III*** er det 18. studioalbumet til Mike Oldfield, gjeve ut i 1998 av Warner Music UK. Det var ein oppfølgjar til *[[Tubular Bells]]* frå 1973 og *[[Tubular Bells II]]* frå 1992, og kom ut i høve 25-årsjubileet til det første *Tubular Bells*-albumet.

Oldfield skapte albumet då han budde på Ibiza, og har sagt at inspirasjonen for somme av dei elektroniske elementa kom frå musikkstilane han høyrde på barane og klubbane på øya.

I motsetnad til *Tubular Bells II*, har ikkje *Tubular Bells III* eit mønster frå dei to stykka frå originalen, men refererer i staden til noko musikk frå dette albumet. Til dømes refererer «The Source of Secrets» til «Introduction»-delen på originalalbumet, og «Far Above the Clouds» refererer til «Finale» av  «Tubular Bells (Part One)».

## Vokalistar
Songane «The Source of Secrets», «Jewel in the Crown» og «Secrets» har Amar som vokalist. Oldfield kan høyrast på «Outcast». «The Inner Child» vart sungen av Luar Na Lubre-vokalisten Rosa Cedrón og «Man in the Rain» av den irske visesongaren Cara Dillon. 

## Mottaking

*Tubular Bells III* er det minst suksessrike av dei tre *Tubular Bells*-albuma, men nådde fjerdeplassen på den britiske albumlista, medan dei to andre toppa lista. Albumet fekk blanda kritikk. Mange kommenterte likskapen mellom «Man in the Rain» og hitten «Moonlight Shadow».

## Innhald
Alle spor av Mike Oldfield.

### Salslister

## Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tubular Bells III|Tubular Bells III]]» frå ,  den 4. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tubular Bells 2003

***Tubular Bells 2003*** er eit studioalbum av Mike Oldfield, gjeve ut i 2003 på Warner Music. Det er ei fullstendig nyinnspeling av debutalbumet til Oldfield frå 1973, *[[Tubular Bells]]*, som kom ut 30 år tidlegare. Så langt er dette det siste av serien av *Tubular Bells*-album.

## Bakgrunn
Oldfield hadde alltid vore ukomfortabel med originalinnspelinga, fordi han berre hadde fått nokre få veker å spele inn alt saman, og teknologien på den tida var ikkje god nok til å gjere alt han tenkt. Dermed kunne han ikkje rette på feil, og somme instrument var ustemte. Av kontraktsårsaker hadde han ikkje lov å spele inn albumet på nytt før det var gått 25 år. Utgjevinga av *Tubular Bells 2003* fann stad det året Oldfield feira 50-årsdagen sin og 30-årsjubileet for originalversjonen. 

Albumet kom ut i fire versjonar: ein Cd i Europa, ein CD i Nord-Amerika og ei DVD-Audio-utgåve. Kopivern på CD-ane førte til mange klagar om folk som ikkje kunne spele av plata, og påstandar om at plata øydela CD- og DVD-spelarar. 

Sidan det vart brukt digital teknologi, høyrest *Tubular Bells 2003* meir synthprega og klårare ut enn originalen. Sidan den opphavlege seremonimeisteren frå originalen i 1973, Vivian Stanshall, no var død, fekk Oldfield skodespelaren John Cleese til å introdusere instrumenta i «Finale»-delen.

Ein CD audio/DVD Video-audio 5.1, kom ut i Spania og México. 

## Innhald

### Bonus DVD

## Medverkande
; Musikarar
* Mike Oldfield – akustisk og elektrisk gitar, elektrisk bass, trekkspel, Steinway flygel, Farfisa-, Lowrey- & Hammondorgel, synthesizer, klokkespel, pauke, cymbal, tamburin, triangel, røyrbjølle (tubular bells), programmering, produsent
* John Cleese – seremonimeister
* Sally Oldfield – korvokal

; Teknisk
* Ben Darlow – lydteknikar
* Steve Bedford – nytt bilete av framsida
* Trevor Key – originalt framsidebilete
* Andy Earl – bilete på innsida av omslaget
* e-xentric thinking – design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tubular Bells 2003|Tubular Bells 2003]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Light + Shade

***Light + Shade*** er det 22. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, utgjeve som eit dobbeltalbum den 26. september 2005. Det var det første albumet til Oldfield på Mercury Records. Noko av musikken på denne plata var opphavleg blitt nytta, i alternative miksar, i musikken til virtuell røyndom-spel, *[[videospelet Tres Lunas|Tres Lunas]]* og *[[videospelet Maestro|Maestro]]*.

## Bakgrunn
Albumet består av musikk i to forskjellige stemningar. Dei første ni spora er oppførte som «Light» og består av lysare og rolegare stykke, medan den andre halvdelen er kalla «Shade» og har ei mørkare kjensle. Mange av spora på albumet er nye miksar og/eller lengre versjonar av musikk frå videospelet *[[videospelet Tres Lunas|Tres Lunas]]*.

På den offisielle nettsida til Oldfield står det oppført at det òg vart laga ein 5.1-kringlyd miks av albumet, men denne er så langt ikkje kome ut. Fire spor frå *Light + Shade* vart gjort tilgjengeleg i U-MYX-formatet slik at fansen kunne mikse spora sjølve. 

Spora «First Steps» og «Ringscape» var arrangerte av Robyn Smith. Christopher von Deylen gjestar på «Nightshade». Oldfield betalte for tenesta med å spele gitar på «Morgentau» for Deylen-bandet Schiller.

Sporet «Blackbird» er kalla opp etter ein av motorsyklane til Oldfield, ein Honda CBR1100XX Blackbird.

Sporet «Romance» er ein techno-versjon av eit fragment av eit klassisk gitarstykke frå 1800-talet med same namn. 

## Innhald
### ''Light''

### ''Shade''

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Light + Shade|Light + Shade]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Music of the Spheres av Mike Oldfield

***Music of the Spheres*** er det 23. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut i Storbritannia den 17. mars 2008. Albumet var det andre Oldfield gav ut på Mercury Records og det første med klassisk musikk, basert på konseptet om ein himmelsk sfæreharmoni.

Den newzealandske sopranen Hayley Westenra syng på «On My Heart» og den kinesiske pianisten Lang Lang spelar på seks spor. 

*Music of the Spheres* vart nominert til ein Brit Award for klassisk musikk i 2009. 

## Innspeling
I starten var albumet skriven med elektroniske element, som det førre albumet hans, *[[Light & Shade]]*, men etter kvart som albumet utvikla seg, vart det eit orkesterstykke. Singelen «Spheres» er frå det tidlege stadiet av albumet. Oldfield skreiv mykje av musikken i noteprogrammet Sibelius på ein Apple Macintosh. Oldfield skreiv i datamagasinet *[[MacFormat]]* at det var tidkrevande å skrive orkestermusikken for albumet på denne måten, fordi MIDI-timinga og snøggleikane varierte så mykje.

Albumet vart spelt inn med fullt orkester i Abbey Road Studios med Karl Jenkins som dirigent. 

## Utgjeving
Utgjevinga av albumet vart forseinka fleire gonger. Albumet var meint å bli det første albumet med klassisk musikk som vart gjeven ut på ein USB-minnepenn, men den ideen vart skrinlagd. Albumet kom òg ut med bonusspor på iTunes.

*Music of the Spheres* gjekk til topps på den britiske albumlista for klassisk musikk og nådde niandeplassen på den vanlege, britiske albumlista, og vart dermed det mest suksessrike albumet til Oldfield på 2000-talet. Albumet selde til sølvplate i Storbritannia.

## Innhald

### Standard studioutgåve

### Live frå Bilbao

### iTunes-utgåve

iTunes-utgåva inneheld *Music of the Spheres*, *Music of the Spheres – Live from Bilbao* og intervju.

## Medverkande
* Mike Oldfield – klassisk gitar, produsent og miksing
* Hayley Westenra – vokal
* Lang Lang – piano på spor 1, 2, 3, 5, 6 og 9.
* Karl Jenkins – orkestrering, dirigent og produsent
* Sinfonia Sfera Orchestra

### Orkester
Sinfonia Sfera Orchestra:

### Andre medverkande
* Miles Showell – Mastering at Metropolis Mastering, London
* Simon Rhodes – lydteknikar
* Rupert Christie – Assistant Produsent
* Richard King – lydteknikar

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Music Of The Spheres (Mike Oldfield album)|Music Of The Spheres (Mike Oldfield album)]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Man on the Rocks

***Man on the Rocks*** er det 24. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield, gjeve ut 3. mars 2014 på Virgin EMI. Albumet er det andre heile albumet til Oldfield utan instrumentalar og berre kortare songar etter *[[Earth Moving]]* i 1989.

## Innspeling og produksjon
*Man on the Rocks* vart produsert av Stephen Lipson i lag med Oldfield. Musikarane på albumet er bassisten Leland Sklar, trommeslagaren John Robinson, klaverspelaren Matt Rollings, gitaristen Michael Thompson og songaren Luke Spiller i lag med Oldfield sjølv på gitar. Akkompagnementet vart spelt inn i juni 2013 i Studio D i Village Studios i Los Angeles. Oldfield deltok sjølv på desse innspelingane via Skype. Oldfield spelte òg inn delar av albumet i heimestudioet sitt på Bahamas.

Det var det første albumet til Oldfield attende på Virgin etter han forlet Virgin Records i 1990-åra. Dette skjedde då Mercury Records UK og Virgin Records vart slått saman eter Universal Music kjøpte EMI.

## Utgjeving
*Man on the Rocks* kom ut 3. mars 2014 på enkel CD, dobbel CD, dobbel vinyl, farga vinyl, digital nedlasting og i ein plateboks.

Dei to platene i luksusutgåva inneheld albumet og ei instrumental plate. Plateboksen, som berre kunne kjøpast gjennom den offisielle heimesida til Oldfield, inneheld det same som luksusutgåva, i tillegg til demoar av songane og fire alternative miksar.

«Sailing» vart gjeve ut på singel og det vart laga musikkvideo til songen.

## Mottaking

Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut. Kritikarane skreiv om kontrasten frå dei progressive rockeverka til Oldfield, som *[[Tubular Bells]]*, og dette labumet som gjekk meir mot streit rock. *[[The Guardian]]* kalla albumet «ei nysgjerrig, men sympatisk avleiing frå dei mange laga av new-age-musikk han har laga tidlegare.»

## Innhald
### Plate 1
Alle spor skrivne av Mike Oldfield, utanom der andre er nemnde.

### Plate 2 - luksusutgåve

### Plate 3 - Bonusplate (superluksus utgåve)

## Medverkande
* Mike Oldfield – elektrisk og akustisk gitar, bassgitar, korvokal, klaverinstrument
* Luke Spiller – solovokal
* John Robinson – trommer
* Leland Sklar – bassgitar
* Matt Rollings – piano, Hammond B-3
* Michael Thompson – elektrisk og akustisk gitar
* Stephen Lipson – elektrisk og akustisk gitar
* Davy Spillane – fløyte på «Moonshine»
* Paul Dooley – fiolin på «Moonshine»
* Korvokalistar – Bill Champlin, Alfie Silas Durio, Carmel Echols, Rochelle Gilliard, Judith Hill, Kirsten Joy, Jason Morales, Louis Price, Tiffany Smith

;Teknisk
* Lydteknikar – Mike Oldfield & Stephen Lipson (Battery Studios); Howard Willing med Chris Owens (The Village Studios); Steve MacMillan (lydteknikar for trommer på «Irene» & «Dreaming in the Wind» i Steak House Studio i LA)
* Produsert av Mike Oldfield og Stephen Lipson

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Man on the Rocks|Man on the Rocks]]» frå ,  den 5. juli 2020.*
Return to Ommadawn

***Return to Ommadawn*** er det 25. studioalbumet til den engelske musikaren Mike Oldfield. Det kom ut 20. januar 2017 på Virgin EMI Records og er ein oppfølgjar til albumet *[[Ommadawn]]* frå 1975. CD/DVD-Audio-utgjevinga inneheld ein 5.1-kringlyd-miks av albumet.

## Bakgrunn og innspeling
I mars 2014 gav Oldfield ut det førre albumet sitt, *[[Man on the Rocks]]*, som var ei endring frå dei vanlege lange instrumentalane med new age-aktig musikk og i staden bestod av streite rockesongar med vokal. Då Oldfield skulle byrje på det neste albumet sitt spurte han fansen kva slags album dei ønskte å høyre frå han. Han fann ut at dei fleste ønskte lange, akustiskprega musikk som på dei tre første albuma hans, *[[Tubular Bells]]* (1973), *[[Hergest Ridge av Mike Oldfield|Hergest Ridge]]* (1974) og *[[Ommadawn]]* (1975), og oppfatta sistnemnde som ein særskild favoritt blant fansen. Dette inspirerte Oldfield til å lage ein oppfølgjar til *Ommadawn*, som han uansett hadde tenkt på ei stund. Albumet *[[Amarok av Mike Oldfield|Amarok]]* frå 1990 var opphavleg meint å vere *Ommadawn II*, før materialet «gjekk i ei anna retning» og ideen vart skrinlagd. I tillegg ønskte Oldfield å lage ein oppfølgjar etter at han hadde chatta med den franske musikaren Jean-Michel Jarre, som sa han var fan av Oldfield og ønskte eit samarbeid, men at han rekna musikken hans for å vere «for akustisk». Oldfield sa: «Dette fekk meg til å tenkje. Om nokon som han meiner eg er ein akustisk musikar, så viser det kor viktig den delen av karrieren min har vore.» 

*Return to Ommadawn* er det første albumet hans sidan *[[Incantations]]* (1978) som følgjer formatet med eitt spor per vinylside, som berre vart kalla «Part one» og «Part two».

Albumet fekk middels god kritikk, og har ein score på 64 av 100 på Metacritic. Albumet gjekk til topps på den spanske albumlista.

## Innhald

## Medverkande
Mike Oldfield spelte alle instrumenta sjølv. 

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Return to Ommadawn|Return to Ommadawn]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
OGAE Second Chance Contest 2020

**OGAE Second Chance Contest 2020** (**OGAE SCC 2020**) var den trettifjerde gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Paris, Lille og Limoges i Frankrike, etter at Frankrike vann tevlinga i 2019 med songen «Tous les deux» av Seemone.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2020 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2020; men om ein hadde vunne ein nasjonal finale fekk ein ikkje delta. Difor deltok ikkje Frankrike i denne tevling, sidan dei ikkje arrangerte ein nasjonal finale.

Tjueto land deltok i OGAE Second Chance Contest 2020. Armenia, Israel, Polen og San Marino (for OGAE Rest of the World) returnerte til tevlinga. Frankrike, Moldova, Spania, Storbritannia, Tyskland og Ungarn, som deltok i 2019, deltok ikkje i 2020-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Sverige vann OGAE Second Chance Contest for sekstande gong, med songen «Kingdom Come» av Anna Bergendahl.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2020
* Junior Eurovision Song Contest 2020

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2020|OGAE Second Chance Contest 2020]]» frå ,  den 4. juli 2020.*
Arenarock

**Arenarock**  (òg kalla **[[album-orientert rock]]** [**AOR**], **anthemrock**, **bedriftsrock**, **papparock**, **melodisk rock**, **pomp-rock** og **stadionrock** er ein type rock som oppstod i midten av 1970-åra. Då hardrockband og dei som spelte ein lettare, men likevel skingrande type poprock vart stadig meir populære, byrja grupper å skape songar meint for store publikum, og arenarocken utvikla seg ved å bruke ein meir kommersiell og radiovenleg stil. Musikken var ofte kraftig produsert, med ofte livlege, dramatiske songar og langsame powerballadar, med sterk vekt på melodi og ofte allsongvenlege refreng. Andre kjennetiekn var bruken av gitareffektar og klaverinstrument.

Mange av merkelappane nemnde over er brukt nedsettande, og diskusjonane til kritikarane går ofte inn på spørsmål om musikarane fokuserer for mykje på show-delen og masseappellen enn den kunstnarisk kvaliteten, særskild med tanke på skilnadane mellom dei store lyttarmassane versus andre lyttarar. Interessa i arenarock er stereotypisk rekna som noko kvite menn i arbeidarklassen og middelklassen i Canada og USA høyrer på, som er blitt sitert som grunnlag for nedlatande fordomar over sosial status av somme kritikarar. Musikkstilen er derimot populær verda over, særleg i samband med store turnear.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arena rock|Arena rock]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
*
*
*
*
OGAE Second Chance Contest 2018

**OGAE Second Chance Contest 2018** (**OGAE SCC 2018**) var den trettiandre gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Eskilstuna i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2017 med songen «A Million Years» av Mariette.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2018 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2018; men om ein hadde vunne ein nasjonal finale kunne ein ikkje deltake i OGAE Second Chance Contest.

27 land deltok i tevlinga. Tsjekkia og San Marino (for OGAE Rest of the World) deltok for fyrste gong i OGAE Second Chance Contest, medan Armenia, Frankrike, Romania, Serbia og Sveits returnerte til tevlinga. Georgia og Hellas, som deltok i 2017, deltok ikkje i 2018-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Italia vann OGAE Second Chance Contest for tredje gong, med songen «Il mondo prima di te» av Annalisa.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2018
* Junior Eurovision Song Contest 2018

## Referansar
Markusplassen

**Markusplassen** (italiensk *Piazza San Marco* eller berre *La Piazza*) er det største opne torget i Venezia. Markuskyrkja, Dogepalasset og Biblioteca Marciana står ved Markusplassen.
Kvalnes

**Kvalnes** kan visa til
*Kvalnes i Leirfjord, ei grend på Sundøy
*Kvalnes på Vestvågøy, ei bygd
*Kvalnes i Bodø, eit nes ved Kvalnesbukta ved Skjerstadfjorden
OGAE Second Chance Contest 2017

**OGAE Second Chance Contest 2017** (**OGAE SCC 2017**) var den trettifyrste gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Warszawa i Polen, etter at Polen vann tevlinga i 2016, med songen «Cool Me Down» av Margaret.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2017, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2017; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

22 land deltok i tevlinga. Georgia (for OGAE Rest of the World) og Hellas, Island og Portugal returnerte til tevlinga. Austerrike, Belgia, Israel, Romania og Sveits, som deltok i 2016, deltok ikkje i 2017-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Sverige vann OGAE Second Chance Contest for femtande gong, med songen «A Million Years» av Mariette.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2017
* Junior Eurovision Song Contest 2017

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2019|OGAE Second Chance Contest 2019]]» frå ,  den 5. juli 2020.*
OGAE Second Chance Contest 2016

**OGAE Second Chance Contest 2016** (**OGAE SCC 2016**) var den trettiande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Siena i Italia, etter at Italia vann tevlinga i 2015, med songen «Fatti avanti amore» av Nek.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2016 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2016; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Tjuetre land deltok i tevlinga. Belgia, Israel, Polen, Spania, Storbritannia, Ukraina og Ungarn (for OGAE Rest of the World) returnerte til tevlinga. Romania deltok også i tevlinga, til trass for at Romania vart diskvalifisert frå å deltake i Eurovision Song Contest i 2016. Hellas, Irland, Moldova, Portugal og Serbia, som deltok i 2015, deltok ikkje i 2016-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Polen vann OGAE Second Chance Contest for fyrste gong, med songen «Cool Me Down» av Margaret.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2016
* Junior Eurovision Song Contest 2016

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2019|OGAE Second Chance Contest 2019]]» frå ,  den 5. juli 2020.*
Vasily Arkhipenko

**Vasily Albertovitsj Arkhipenko** () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar som spesialister seg i 400 meter hekk og som representerte Sovjetunionen.

Arkhipenko tok bronsemedaljen i 400 meter hekk ved europameisterskapen 1978 i Praha, med tida 49,77 sekund kom han i mål fem hundre dels sekund bak lagkameraten Dmitrij Stukalov, begge to var over sekundet bak den suverene vinnaren, vesttyske Harald Schmid. Den 5. august 1979 sprang Arkhipenko sitt livs løp i Torino der han vart andremann på 48,34, vinnaren Schmid sette europarekord med 47,85 sekund.

Under dei olympiske sommarleikane 1980 i Moskva vann Arkhipenko sølv på langhekken, med tida 48,86 enda han 0,16 sekund bakom Volker Beck frå Aust-Tyskland. I sitt siste store meisterskap, EM i friidrett 1982, kom han med tida 48,68 på fjerdeplass, fattige 0,04 sekund etter bronsemedaljøren.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wassyl Archypenko|Wassyl Archypenko]]» frå ,  den 6. juli 2020.*  
 
*
Barmen

**Barmen** kan visa til
*Barmen på Barmøya
*Barmen i Risør
*Barmen på Nerlandsøya
*Barmen i Tyskland
*Barmen-Elberfeld i Tyskland
*Barmøya i Stad kommune
The Island of the Fay

***The Island of the Fay*** er det 127. albumet totalt og det 51. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve mars 2011. 

Det er den første utgjevinga deira med fiolinisten Hoshiko Yamane som bandmedlem. Albumert markerte byrjinga på den nye «Sonic Poems»-serien til bandet. Albumet var meint som «Ei ikkje-verbal musikalsk utgåve» av Edgar Allen Poe-romanen med same namn. 

For første gongen sidan 2008 bidrog Thorsten Quaeschning med somme komposisjonar på eit Tangerine Dream-album. Tre av dei åtte spora er komponerte av han, medan dei fem andre er komponerte av Edgar Froese. 

## Innhald

## Medverkande
;Tangerine Dream
*Edgar Froese - klaverinstrument, gitar
*Thorsten Quaeschning - klaverinstrument, elektroniske trommer, e-bow, mellotron
*Linda Spa - fløyte
*Iris Camaa - perkusjon
*Bernhard Beibl - akustisk gitar
*Hoshiko Yamane - fiolin

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Island of the Fay|The Island of the Fay]]» frå ,  den 5. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Heino Puuste

**Heino Puuste** () er ein estisk tidlegare friidrettsutøvar som i 1982 vann EM-sølv i spydkast som representant for Sovjetunionen.

## Aktiv
Puuste høyrde med i verdseliten i spydkasting frå 1980 til 86. 29. mai 1980 sette han personbeste i Helsinki med eit kast 89,32 meter. To månader seinare kasta han spydet 86,10 meter under OL-finalen og vart fjerdemann i tevlinga. Sist i juni 1982 forbetra Puuste seg i Cottbus til 90,32 m då Aust-Tyskland møtte Sovjetunionen til landskamp. Seinare i same sesongen sikra han seg sølvmedaljen ved europameisterskapen i Aten.

Under landskampen mellom Storbritannia og Sovjetunionen i Birmingham den 5. juni 1983 sletta Puuste den sovjetiske spydrekorden då han vann spydtevlinga. Med eit kast på 94,20 meter forbetra han landsrekorden til Jānis Lūsis med 40 cm. I den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett i Helsinki i august månad enda Puuste på fjerdeplass. OL-sesongen 1984 kasta Puuste 91,86 m som best, men deltok ikkje i Los Angeles då Sovjetunionen boikotta leikane. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Nr 4 – 86,10 m
*EM 1982 i Aten: Sølvmedalje – 89,56 m, bakom Uwe Hohn (91,34 m)
*VM 1983 i Helsinki: Nr 4 – 84,56 m
*EM 1986 i Stuttgart: Nr 5 – 80,34 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Heino Puuste|Heino Puuste]]» frå ,  den 6. juli 2020.*
OGAE Second Chance Contest 2015

**OGAE Second Chance Contest 2015** (**OGAE SCC 2015**) var den tjueniande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Stockholm i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2014, med songen «Survivor» av Élena Paparízou.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2015 måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2015; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Atten land deltok i tevlinga. Austerrike, Italia, Latvia, Moldova og Serbia returnerte til tevlinga. Belgia, Frankrike, Island, Israel, Romania og Spania, som deltok i 2014, deltok ikkje i 2015-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Italia vann OGAE Second Chance Contest for tredje gong, med songen «Fatti avanti amore» av Nek.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2015
* Junior Eurovision Song Contest 2015

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2019|OGAE Second Chance Contest 2019]]» frå ,  den 5. juli 2020.*
Solvang & Skåredalen Skolekorps

**Solvang & Skåredalen skolekorps** er eit skulemusikkorps i Haugesund i Rogaland.

## Historie
Korpset stammar frå Breidablikk skolekorps, stifta 1912, men då skulen vart lagd ned, flytta drifta over til Solvang skule som stod klår i 1960. Korpset heitte då Solvang skulekorps. Då Skåredalen skule stod klår i 2003 vart ein del av elevane på Solvang skule flytta over til Skåredalen skole. Skulane valde difor å danna eit felles korps framfor to individuelle, sidan mange av medlemmane som flytta over til Skåredalen allereie gjekk i Solvang skulekorps.  

Korpset talte rundt 35 medlemmar hausten 2009, men omstende førde til at korpset talte 12 medlemmar neste år. Styret gjekk då ut med melding at om ingen tok over drifta, ville korpset leggjast ned. I ein periode var det berre 9 medlemmar. Eit nytt styre tok så over, og det vart sett i verk eit aktivt rekrutteringsarbeid. Våren 2016 talde korpset 53 medlemmar, fordelt over eit hovudkorps og eit juniorkorps som starta opp våren 2016. 

## Konkurransar

### Rogalandsmesterskapet i korps
Korpset deltek årleg på Rogalandsmesterskapet i skulekorps (RM), og har dei siste åra vist stor fremgang. Frå 2016 deltek korpset i 3. divisjon, og frå 2018 i 2. divisjon.

### Norgesmesterskap for skulekorps
Etter sigeren i 3. divisjon i Rogalandsmesterskapet 2017 vart det bestemt at korpset skulle delta i NM for skulekorps i 2018. Korpset valde då å stilla i 3. divisjon under NM.

### Stavanger Open
Stavanger Open er ein skulekorpskonkurranse som vert arrangert kvar haust. Korpsa vert dømt på to ulike måtar: I ferdighieter og skodespel

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Solvang &#38; Skåredalen Skolekorps|Solvang &#38; Skåredalen Skolekorps]]» frå ,  den 7. juli 2020.*