open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jessica Rabbit

**Jessica Rabbit** er ein fiktiv karakter skapt av Gary K. Wolf, som debuterte i den humoristiske romanen hans *Who Censored Roger Rabbit?* frå 1981. Karakteren vart seinare nytta av Walt Disney og Amblin Studios i 1988-langfilmen *[[Who Framed Roger Rabbit]]*, som er laust basert på romanen til Wolf.

I filmen er Jessica Rabbit avbilda som ei særs fager teiknefilmkvinne og kona til kaninen Roger. Ho er namngjeten for å vere eit av dei mest kjende sexsymbola innan animasjon. Jessica er òg kjend for utsegna i filmen: «I'm not bad, I'm just drawn that way.», som er kåra til det 83. beste sitatet i filmhistoria av American Film Institute.

## Kjelder
Handball-EM 2004 for kvinner

**Europameisterskapen i handball 2004 for kvinner**, den 6. i rekka, vart avvikla i tida 9. til 19. desember 2004 i Ungarn. Noreg vann EM-pokalen for andre gong etter finalesiger 27 – 25 over Danmark. Arrangørlandet Ungarn kom på bronseplassen. 16 land var kvalifiserte og deltok i turneringa. 

### Turneringa
Meisterskapen vart arrangert med gruppespel à fire lag, deretter to påfylgjande hovudrundar med seks lag i kvar avdeling. Deretter var det semifinalar med dei to beste laga i avdelingane, og til sist bronsefinale og finale. Turneringskampane fann stad i Debrecen, Zalaegerszeg, Békéscsaba, Győr og Budapest.

### Semifinalane
* Ungarn – Noreg 29 – 44
* Danmark – Russland 31 – 27

### EM-finalen
Finalen fann stad i Budapest med 7&nbsp;300 personar på tribunane. Ved pause var stillinga 11 – 11. Etter ein jamn andre omgang fastsette Karoline Breivang sluttresultatet til 27 – 25.

Kjersti Beck og Katrine Lunde vakta målet for det norske meisterlaget. Norske målskårar var Kristine Lunde (6), Linn-Kristin Riegelhuth (5), Gro Hammerseng, Katja Nyberg, Vigdis Hårsaker, alle (4), Karoline Breivang (2), Camilla Thorsen og Elisabeth Hilmo 1 mål kvar. Også Kari Mette Johansen, Ragnhild Aamodt og Randi Gustad var med i det norske finalemannskapet, medan Gøril Snorroeggen, Isabel Blanco og målvakta Terese Pedersen såg finalen frå tribuneplass. Dagsavisen meinte Beck, Hammerseng og Hårsaker var dei beste norske spelarane i finalen.

Danmark sine toppskårarar var Camilla Thomsen og Rikke Hørlykke, begge med fire nettkjenningar.  

Dommarparet Nasjevski frå Makedonia straffa begge laga med fem tominutts-utvisingar.

## Kjelder
*Dagsavisen 20. desember 2004
Ishockey-VM 1970

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1970** vart arrangert i Stockholm i Sverige i tida frå 14. mars til 30. mars 1970. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Sovjetunionen vart verdsmeister på betre målskår enn Sverige på sølvplass og Tsjekkoslovakia på bronseplass.

## Tabell

### Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Viktor Konovalenko, Vladislav Tretjak 
Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Vitalij Davidov, Igor Romisjevskij, Vladimir Lutsjenko, Jevgenij Paladjev, Valerij Vasiljev, Valerij Nikitin
Løparar: Vjatsjeslav Starsjinov, Anatolij Firsov, Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Vladimir Vikulov, Aleksandr Jakusjev, Viktor Polupanov, Jevgenij Misjakov, Vladimir Sjadrin.
Anatolij Firsov

**Anatolij Vasiljevitj Firsov** () var ein russisk ishockeyspelar frå Moskva. Han var verdsmeister med Sovjetunionen åtte år i rad, 1964-71, og olympisk gullmedaljør i 1964, 1968 og 1972. 

Firsov var venstreveng i det sovjetiske ishockeylandslaget frå 1962 til 1972. Han spelte 166 kampar og skåra 134 mål for Sovjetunionen. Firsov toppa poengskåren i fire ulike verdsmeisterskap.

Frå 1958 til -61 spelte Firsov på Spartak Moskva. Sidan var han aktiv i 13 sesongar i CSKA Moskva, eit lag han vann ni sovjetmeisterskap med. Han la opp i 1974 etter 474 klubbkampar og 344 skåringar. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anatoli Wassiljewitsch Firsow|Anatoli Wassiljewitsch Firsow]]» frå ,  den 9. november 2019.*
JPEG

**JPEG** (ofte korta ned til JPG) er eit elektronisk bileteformat utvikla av Joint Photographic Experts Group. Dette bileteformatet nyttar ein komprimeringsmetode med kvalitetstap, men til gjengjeld vert filene som oftast mykje mindre enn ved bruk av bileteformat som nyttar komprimeringsmetodar utan kvalitetstap. Dette formatet vert difor ofte brukt ved lagring av digitale fotografi, spesielt fotografi til bruk på Internett.

Som følgje av komprimeringsmetoden i JPEG så er JPEG ueigna til lagring av teikningar med skarpe kantar eller linjer. For lagring av slike typar bilete bruker ein vanlegvis bileteformata PNG eller GIF, som lagrar bilete utan kvalitetstap.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:JPEG|JPEG]]» frå ,  den 9. november 2019.*  
 


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:JPEG|JPEG]]» frå ,  den 10. november 2019.*
Henrik Petersson

**Henrik Petersson** () er ein svensk matematikar, matematikklærar og forfattar fødd i Uppsala. Henrik Petersson er førsteamanuensis ved Chalmers teknologiske universitet og jobbar som førsteamanuensis i matematikk ved Hvitfeldtska vidaregåande skule i Gøteborg. Parallelt med undervisninga si på Hvitfeldtska vidaregåande skule, gjennomfører han òg eit nettbasert kurs for matematikkinteresserte elevar på vidaregåande skular. Nettstaden har vorte finansiert ved hjelp av stiftelsen.

## Biografi
Henrik Petersson fekk doktorgraden sin i matematikk i 2001. I 2010 uteksaminerte han vidaregåande lærer.

Mellom 2005 og 2008 publiserte Henrik Petersson 12 ulike forskingsartiklar og tekstar i matematikk. Han forska først og fremst på lineær dynamikk og operatørteori med funksjonelle teoribruk.

Petersson er mest kjend for boka si *Problemlösningens grundar*, som vart utgitt i 2013, og blir brukte aktivt i undervisninga hans på Hvitfeldtska vidaregåande skule.

I 2019 gav Petersson ut to nye bøker med tittelen Avancera I og Avancera II.

## Prestasjon som lærar
I samband med Peterssons undervisning på Hvitfeldtska har fleire av studentane oppnådd suksess i ulike matematikkonkurransar, nasjonale så vel som internasjonale. Det siste dømet på dette er at to elevar i 2018 kvalifiserte seg til den svenske finalen i *Skolornas matematiktävling* (SMT).

## Andre prestasjonar
Petersson har òg vunne mange prisar i idrettar som løping eller langrenn. Mellom anna sprang han raskast av alle fjortenåringar under eit løp på 10 km i Lidingø (34.50, 1987), og den noverande rekorden hans i halvmaraton er på 1.07.12 (i Borås, 1994). Han har òg vore distriktsmeister for langrenn i Uppland (1983 og 1985) og i Småland (1986, 1987 og 1989).

## Sjå òg

* Hvitfeldtska gymnasiet
* Spetsutbildning

## Referansar

## Bakgrunnssstoff

* Offisiell nettstad
* Problemnet.n.nu
Rain Dances

***Rain Dances*** er det femte studioalbumet av den engelske progressive rockegruppa Camel. Det kom ut i 1977 på Gama Records/Decca Records, og var det første etter ei stor endring i besetninga. Den originale bassisten Doug Ferguson vart erstatta av det tidlegare Caravan-medlemmet Richard Sinclair og i tillegg fekk dei inn saksofonisten Mel Collins, som tidlegare hadde spelt i King Crimson.

## Innhald

## Medverkande
;Camel
* Andrew Latimer – elektrisk gitar, akustisk gitar, 12-strengsgitar, panfløyte, fløyte, korvokal; bandlaus bass på «Tell Me»; elektrisk piano, Minimoog, synthesizer og fuzz guitar på «Elke»; piano på «Elke» og «Rain Dances»; rytmegitar og bass på «Skylines»; klokkespel på «Rain Dances»; solovokal på «Highways of the Sun»
* Peter Bardens – orgel, piano, elektrisk piano, Minimoog, synthesizer, Hohner Clavinet
* Andy Ward – trommer, perkusjon, ocarina, klokkespel, talking drum
* Richard Sinclair – bass; solovokal på «Metrognome», «Tell Me» og «Unevensong»
* Mel Collins – altsaksofon, tenorsaksofon, sopransaksofon, klarinett, bass fløyte, blåsearrangement

;Andre medverkande
* Martin Drover – trompet på «One of These Days I'll Get an Early Night», valthorn på «Skylines»
* Malcolm Griffiths – trombone på «One of These Days I'll Get an Early Night» og «Skylines»
* Brian Eno – Minimoog, elektrisk piano, piano på «Elke»
* Fiona Hibbert – harpe på «Elke»

;Produksjon

* Dave Hutchins – lydteknikar
* Paul Henry – design
* Bob Searles – illustrasjon

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rain Dances|Rain Dances]]» frå ,  den 9. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Breathless av Camel

***Breathless*** er det sjette studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i 1978. Det er det siste albumet deira med den originale klaverspelaren Peter Bardens, som slutta i gruppa før turneen etter albumet starta. Han vart erstatta av to klaverspelarar for turneen, begge tidlegare i Caravan: Dave Sinclair (syskenbarnet til bassisten Richard Sinclair) og Jan Schelhaas.

Albumet fokuserte på kortare og meir radiovenlege songar, sidan gruppa prøvde å kom seg meir på radio. Gruppa hadde likevel framleis ein smak av jazz og progressiv rock. 

## Innhald

## Medverkande
;Camel
* Andrew Latimer – gitar, Yamaha CS-50- & CS-80-synthesizer; vokal på «Echoes», «Starlight Ride», «You Make Me Smile» og «Rainbow's End»
* Peter Bardens – klaverinstrument, orgel; vokal på «Wing and a Prayer»
* Mel Collins – fløyte, obo, saksofon
* Richard Sinclair – bass; vokal på «Breathless», «Down on the Farm» og «Summer Lightning»
* Andy Ward – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Dave Sinclair – synthesizer på «You Make Me Smile», piano på «Rainbow's End»
*Jan Schelhaas – clavinet på «You Make Me Smile»

;Produksjon
* Lydteknikar: Mick Glossop
* Plateomslag av Michael Munday & CREAM

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Breathless (Camel album)|Breathless (Camel album)]]» frå ,  den 9. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kit Watkins

**Kit Watkins** () er ein amerikanske progressive-ambient-jazz-ratist basert i Brattleboro i Vermont.

Det første bandet hans var Happy the Man i 1973, som han var med fram til 1979, då han vart medlem av Camel og spelte inn albumet *[[I Can See Your House from Here]]* med dei. 

I 1980 la Watkins ut på ein solokarriere og spelte inn det første soloalbumet sitt, *Labyrinth*. Han har sidan spelt inn mange soloalbum. 

## Diskografi
### Solo
* *Labyrinth* (1980)
* *Frames of Mind* (1983)
* *In Time* (1985, with Coco Roussel)
* *Azure* (1989)
* *SunStruck* (1990)
* *Thought Tones Volume 1* (1990)
* *A Different View* (1991)
* *wet, dark, and low* (1992)
* *Thought Tones Volume 2* (1992)
* *Kinetic Vapors* (1993)
* *Circle* (1993)
* *Holographic Tapestries* (1995)
* *Beauty Drifting* (1996)
* *Rolling Curve* (2000)
* *The Unseen* (2000)
* *The Gathering* (2001)
* *music for the end* (2001)
* *This Time and Space* (2003)
* *unraveled* (2003)
* *Flying Petals* (2004)
* *World Fiction* (2005)
* *SkyZone* (2006)
* *The Works* (2007) (27 albums plus 12 bonus tracks : all in MP3 format on one DVD-DATA disc)
* *Mockingbird Mantras* (2015)
* *Land* (2015)
* *Field of View* (2019)

### Happy the Man
* *[[Happy the Man]]* (1977)
* *[[Crafty Hands]]* (1978)
* *Live* (1978)
* *3rd, Better Late...* (1983)

### Camel
* *[[I Can See Your House From Here]]* (1979)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kit Watkins|Kit Watkins]]» frå ,  den 9. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
Endrekyrkja

**Endrekyrkja** er ei kyrkje bygd som ei stavkyrkje i Kviteseid kommune i Telemark.

Bygget er eit privat kapell.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Endrekyrkja|Endrekyrkja]]» frå ,  den 9. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Lokalhistoriewiki
Duncan Mackay

**Duncan Mackay** () er ein britisk komponist, songar, arrangør og klaverspelar, som har spelt in tre soloalbum. 

Han spelte med Steve Harley & Cockney Rebel frå 1975 til 1977 og 10cc frå 1978 til 1981, og spelte òg på dei tre første albuma til Kate Bush, *[[The Kick Inside]]*, *[[Lionheart av Kate Bush|Lionheart]]* (begge 1978) og *[[Never for Ever]]* (1980), i tillegg til Camel-albumet *[[Nude av Camel|Nude]]* i 1981 og Budgie-albumet *[[Deliver Us from Evil av Budgie|Deliver Us from Evil]] i 1982.

== Diskografi ==
;Solo
* *Chimera* (1974)
* *Score* (1977)
* *Visa* (1980)

;Steve Harley & Cockney Rebel
**The Best Years of Our Lives* (1975)
**Timeless Flight* (1976)
**Love's a Prima Donna* (1976)

;10cc
**Bloody Tourists* (1978)
**Look Hear?* (1980)

;Kate Bush
**The Kick Inside* (1978)
**Lionheart* (1978 )
**Never for Ever* (1980)

;Camel
**Nude* (1981)

;Budgie
**Deliver Us from Evil* (1982)

;med Greg McEwan Kocovaos
**The First Time* (2004)

==Kjelder==

<div class="references-small">
**Denne artikkelen bygger på «Duncan Mackay» frå ,  den 10. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Handball-EM 2002 for kvinner

**Europameisterskapen i handball 2002 for kvinner**, den 5. i rekka, vart avvikla i tida 6. til 15. desember 2002 i Danmark. Arrangørlandet Danmark vann EM-pokalen for tredje gong etter finalesiger 25 – 22 over Noreg. Frankrike tok bronseplassen. 16 land var kvalifisert og deltok i turneringa.

### Turneringa
Meisterskapen vart arrangert med gruppespel à fire lag, deretter to påfylgjande hovudrundar med seks lag i kvar avdeling. Deretter var det semifinalar med dei to beste laga i avdelingane, og til sist bronsefinale og finale. Turneringskampane fann stad i Farum, Helsinge og Århus.

### Semifinalane
* Danmark – Russland 22 – 18
* Frankrike – Noreg 16 – 21

### Finalen
Finalen fann stad i Århus med 4&nbsp;200 personar på tribunane. Ved pause var stillinga 13 – 11 til Danmark. I den andre omgangen utlikna Noreg til 18 – 18, før heimlaget tok leiinga att og drog frå til siger  25 – 22.

På **Danmark**s vinnarlag utmerkte målvakta Karin Mortensen seg og vart kåra til meisterskapens beste spelar. Lene Rantala var den andre målvakta. Dei danske måla kom ved Line Daugaard (7), Rikke Hørlykke (5), Katrine Fruelund (4), Josephine Touray (3), Mette Vestergaard (2), Karen Brødsgaard (2), Ditte Andersen og Kristine Andersen, begge 1 mål. 

**Noreg**s mannskap bestod av målvaktene Heidi Tjugum og Mimi Kopperud, og målskårarane var Gro Hammerseng med 7 nettkjenningar, Janne Tuven (4), Tonje Larsen og Lina Olsson Rosenberg, begge (3), Birgitte Sættem og Else Marthe Sørlie, begge (2) og  Elisabeth Hilmo 1. Katja Nyberg, Vigdis Hårsaker, Monica Sandve, Mia Hundvin, Kari-Anne Henriksen var også med, pluss Anette Hovind Johansen.

Dommarane Vladimir Bancik og Jan Beno frå Slovakia straffa Noreg med tre utvisingar og Danmark med to.

## Kjelder
*Dagsavisen 16. desember 2002
The Single Factor

***The Single Factor*** er det niande studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i mai 1982. Albumet vart i røynda gjeve ut for å fullføre kontrakten deira, etter press frå Decca Records om å skape ein hitsingel. I motsetnad til mange tidlegare Camel-album, består *The Single Factor* utelukkande av korte songar med ei lengd på tre til fem minutt. 

Gitaristen Andrew Latimer var det einaste originale medlemmet som no var att, men den originale klaverspelaren Peter Bardens kom attende som gjest på «Sasquatch». I følgje teksten i plateomslaget, var ikkje den originale trommeslagaren Andy Ward, som hadde vore på alle dei tidlegare Camel-albuma, lenger med på grunn av ei alvorleg skade i handa. Seinare viste det seg at han trakk seg attende på grunn av psykiske problem..

Albumet kom ut på ny 8. september 2009 på Esoteric Recordings med ei bonusversjon av «You Are the One».

## Innhald
Alle songar skrivne av Andy Latimer, utanom der andre er nemnde.

	

## Medverkande
* Andy Latimer – solovokal, gitar, piano, klaverinstrument, Mellotron (B 2), orgel (B 4), bass (B 2)
* David Paton – bass, korvokal, solovokal (A 3)
* Chris Rainbow – korvokal, solovokal (B 5)
* Anthony Phillips – orgel (A 3, B 2), flygel (A 3, B 2, 6), Polymoog (B 2, 6), ARP 2600 (B 6), marimba (B 6), akustisk gitar (A 4), 12-strengsgitar (B1)
* Graham Jarvis – trommer
* Peter Bardens – orgel, Minimoog (B1)
* Haydn Bendall – Yamaha CS80 synthesizer (A 3)
* Duncan Mackay – Prophet synthesizer (A 4)
* Francis Monkman – Synclavier (B 2)
* Dave Mattacks – trommer (A 3)
* Simon Phillips – trommer (B 1)
* Tristan Fry – klokkespel (B 2)
* Jack Emblow – trekkspel (B 5)

**Produksjon**
* Tony Clarke – lydteknikar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Single Factor|The Single Factor]]» frå ,  den 10. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ishockey-VM 1971

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1971** vart arrangert i Sveits i tida frå 19. mars til 4. april 1971, fordelt på byane Bern og Genève. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Sovjetunionen vart verdsmeister framom Tsjekkoslovakia og med Sverige på bronseplass.

## Tabell

### Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Viktor Konovalenko, Vladislav Tretjak 
Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Vitalij Davidov, Igor Romisjevskij, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, Viktor Kuzkin, Gennadij Tsygankov 
Løparar: Vjatsjeslav Starsjinov, Anatolij Firsov, Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Vladimir Vikulov, Jevgenij Misjakov, Vladimir Sjadrin, Jevgenij Zimin, Aleksandr Martinjuk.
Vladislav Tretjak

**Vladislav Aleksandrovitsj Tretjak** () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar, idrettsleiar, politikar frå Orudjevo i Moskva oblast. Han var målvakt på Sovjetunionen sitt ishockeylandslag i tida 1970-84, då han var med om å vinne ti VM-gull og tre OL-gull. Tretjak vart i 2008 kåra til tidenes beste ishockey-målvakt.

Tretjak spelte på CSKA Moskva frå 1969 til han la opp i 1984. Perioden 1970-84 vann laget til sovjet-hæren den sovjetiske ishockeyserien tretten gongar. Han spelte 482 klubbkampar.

Frå 1972 var Tretjak fyrstemålvakt for Sovjetunionen sitt landslag i ishockey. Frå VM-debuten i 1970 til han avslutta med Vinter-OL 1984 vann han medalje i samtlege 17 meisterskapsturneringar han deltok i. Han enda 13 gullmedaljar, tre sølvmedaljar og ein bronsemedalje. Tretjak spelte 285 landskampar.

Tretjak har sidan 2003 tidvis vore duma-representant for Sameint Russland, der han har vist seg som ein Putin-lydig politikar. I 2006 vart han vald til leiar av Russlands ishockeyforbund.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wladislaw Alexandrowitsch Tretjak|Wladislaw Alexandrowitsch Tretjak]]» frå ,  den 10. november 2019.*
Nude av Camel

***Nude*** er det åttande studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i januar 1981. Det er eit konseptalbum basert på den sanne soga om den japanske soldaten Hiroo Onoda, som vart stranda på ei øy under andre verdskrigen og ikkje visste at krigen var over. 'Nude' kjem frå familienamnet hans 'Onoda'. Det meste av albumet bestod av instrumentalar og er berre eit par songar med tekst. Tekstane vart hovudsakleg skrivne av Susan Hoover, utanom «Please Come Home», som var skriven av Andrew Latimer. Det var det siste Camel-albumet med den originale trommeslagaren Andy Ward, og det siste Camel albumet med meir enn eitt originalt medlem. 

## Innhald

Bonusspora vart spelte inn i Hammersmith Odeon den 22. februar 1981 for BBC Radio One «In Concert».

## Medverkande
;Camel
* Andrew Latimer – gitarar, vokal, fløyte, koto & forskjellige klaverinstrument; solovokal på «Please Come Home» og «Lies»
* Colin Bass – bass, vokal; solovokal på «City Life» og «Drafted»
* Andy Ward – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
* Mel Collins – fløyte, pikkolofløyte, saksofon
* Duncan Mackay – klaverinstrument
* Jan Schelhaas – piano på «Drafted»
* Chris Green – cello på «Drafted»
* Gasper Lawal – all perkusjon på «Changing Places»
* Herbie Flowers – tuba på «The Homecoming»

;Produksjon
* Tony Clarke - lydteknikar
* Mayblin/Shaw/Munday - design

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nude (Camel album)|Nude (Camel album)]]» frå ,  den 10. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chris Rainbow

**Christopher James Harley**, kjend under scenenamnet **Chris Rainbow** (), var ein skotsk songar og musikar som hadde to hittar med songane «Give Me What I Cry For» og «Solid State Brain» i 1970-åra

I tillegg til solokarrieren sin var han vokalist og arrangør for mange rockeband og soloartistar. I seinare tid eigde han sitt eige studio og arbeidde som produsent. 
   
I 1972 og 1973 var Rainbow involvert i bandet Hopestreet, før han byrja å spele inn solomateriell. Han gav ut tre soloalbum, *Home of the Brave* i 1975, *Looking Over My Shoulder* i 1977 og *White Trails* i 1979. I 1979 byrja Rainbow som medlem i The Alan Parsons Project og tidleg i 1980-åra vart han medlem av Camel, og var med på albuma *[[The Single Factor]]* og *[[Stationary Traveller]]*.

Som produsent har Rainbow produsert fleire album for det skotsk-gæliske rockebandet Runrig.

Han døydde i 2015 etter å ha slite i lengre tid med Parkinsons sjukdom.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chris Rainbow|Chris Rainbow]]» frå ,  den 10. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Chris Rainbow biography
*
Filmprodusent

**Filmprodusent** er den øvste administrative leiaren for å laga ein film.  Produsenten har det praktiske overblikket over filmproduksjonen, og administrerer filmen frå idéfasen til det ferdige produktet. Produsenten har også det økonomiske ansvaret i  høve til produksjonsselskapet. Dessutan har produsenten ansvaret for å tilsetja filmteam og skodespelarar, for ein produksjonsplan og avvikling av opptaksperioden og typisk også distribusjon av filmn.

## Typar
Ein *associate producer* er ein daglEg administrator med ansvar for at budsjettet til filmen blir halde og utgifter betalte. Ein associate producer kan også ta del i utviklinga av eit manuskript.

Ein *executive producer* eller *administrerande produsent* er den øvst økonomisk ansvarlege og representanten for produksjonsselskapet. Produsenten organiserer prosjektet og finansieringa. I USA overvaker ein produsent typisk fleire filmar administrativt.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Filmproducer|Filmproducer]]» frå ,  den 10. november 2019.*
Francis Monkman

**Francis Monkman** () var ein engelsk musikar og komponist, som skipa både det progressive rockebandet Curved Air og fusionbandet Sky.

## Biografi
Seint i 1960-åra skipa hans rockebandet Sisyphus, som utvikla seg til Curved Air. Han spelte på dei tre første albuma deira, og slutta etter *[[Phantasmagoria]]* (1972) og var ei kort stund attende for ein turné som førte til albumet *[[Curved Air - Live|Live]]* (1975).

Han medverka til Renaissance-albumet *[[Prologue av Renaissance|Prologue]]* (1972), arbeide med Al Stewart, mellom anna på *[[Past, Present and Future av Al Stewart|Past, Present and Future]]* (1973) og Lynsey de Paul på hennar *[[Surprise av Lynsey de Paul|Surprise]]* og turnerte med The Shadows på deira 20 Golden Greats Tour (1977). I 1977 samarbeide han òg med Phil Manzanera og Brian Eno på prosjektet 801. I 1978 spelte han med Brian Bennett på albumet I.

I slutten av 1970-åra byrja han å spele inn musikk for fjernsyn. 

I 1978 skipa han og gitaristen og komponisten John Williams det klassisk/rock-fusionbandet *[[musikkgruppa Sky|Sky]]*, som han var med i fram til 1980. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Francis Monkman|Francis Monkman]]» frå ,  den 10. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Filmregissør

**Filmregissør** er ein person som har ansvarar for regien av ein film, det vil seia å tolka manuset og deretter instruera skodespelarar og bestemma plasseringa og bruken av filmkameraet saman med filmfotografen. Regissøren er også den som leier innspelingsarbeidet. Vanlegvis står regissørne under produsenten og filmselskapet, og må blant anna ta omsyn til filmbudsjettet. Mange filmproduksjonar har også ein produksjonsleiar eller innspelingsleiar og ein regiassistent. I postproduksjonen samarbeider regissøren med klipparar, lydteknikarar og komponistar. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Filmregissör|Filmregissör]]» frå ,  den 10. november 2019.*
Brundalen videregående skole

**Brundalen videregående skole** var ein offentleg vidaregåande skule i Trondheim kommune.

Skulen hadde røter tilbake til opplæring i industri- og håndverkfagene på 1800-talet. Trondhjems offentlege tegneskole vart oppretta i 1851 og omgjort til Trondhjems tekniske aftenskole i 1887. Administrasjonen og ein del av klassene ved den tekniske kveldsskolen vart i 1919 overført til den nye Trondhjems fagskole i Kongens gate, som vart dem direkte forløparen for Brundalen, oppretta på initiativ frå Trondhjems håndverks- og industriforening. I 1929/1930 vart Trondhjems fagskole og Trondhjems tekniske mellomskole (seinare Trondheim tekniske skole) samlokalisert i nye bygningar på Kalvskinnet. I 1945 fekk Trondhjems fagskole namnet Trondheim yrkesskole, og den tekniske kveldsskolen namnet Trondheim lærlingeskole.

I etterkrigstida fekk Trondheim yrkesskole behov for større lokalar. Skulen vart driven av stat og kommune fram til 1965, då han vart overteken av Sør-Trøndelag fylkeskommune. Allereie i slutten av 1960-åra var skulen ein av dei største landet med over 1 500 kurselevar og lærlingar. Det nye skuleanlegget i Brundalen vart gradvis teke i bruk frå hausten 1969 og endeleg innvigd våren 1974. Sør-Trøndelag fylkes husflidskole og Trondheim fagskole i husstell vart òg samla der, og fekk felles administrasjon med yrkesskolen. Med den nye loven om vidaregåande opplæring av 1976 vart skulen omdøypt til Brundalen vidaregåande skule.

I 2011 vart Brundalen slått saman med Ringve videregående skole og fagkrinsar ved Ladejarlen videregående skole og Strinda videregående skole til den nye Charlottenlund videregående skole, som vart flytta til nye bygningar i Brundalen, medan dei gamle skulebygningane vart rive.

## Kjelder
Byen Petsjenga

**Petsjenga** (russisk Пече́нга, finsk *Petsamo*, nordsamisk *Beahcán*, skoltesamisk *Peäccam*) er ein mindre byliknande busetnad i Petsjenga rajon i Murmansk oblast i Russland. Han ligg ved utløpet av Petsjengaelva i Petsjengafjorden. Ved folketeljinga i 2002 hadde busetnaden 2 959 innbyggjarar, som utgjorde 6,4 % av den totale folkesetnaden i Petsjenga rajon. Dette var ein auke frå 1989, då det vart registrert 2 671 innbyggjarar. I 2020 hadde tettstaden  innbyggjarar.

## Historie
Petsjenga vart ein del av Russland i 1533. Folkesetnaden i området på den tida var skoltesamar. Den første busetjinga vart grunnlagd i 1533 ved Petsjengaklosteret, av munken Trifon frå Novgorod, på staden der elva Petsjenga lauper ut i Barentshavet, 135&nbsp;km vest for nåtidas Murmansk. Inspirert av dømet frå Solovki ynskte Trifon å omvenda dei lokale skoltesamane til kristendomen, og å visa korleis trua kunne blomstra, sjølv på dei mest ugjestmilde stadane. Ein annan grunn for plasseringa til klosteret var dessutan å markera russisk nærvær.

I 1572 hadde Petsjengaklosteret rundt 50 munkar og 200 legbrødre. Seks år etter St. Trifons død i 1583 vart treklosteret plyndra og brent ned av svenskane. Det vert at sagt 51 munkar og 65 legbrødre omkom i raidet, som enda historia om Trifons kloster i Petsjenga. Men eit nytt kloster tilkom, då det gamle vart gjenoppbygt i 1886.

Ved freden i Tartu i 1920 vart Petsjenga avstådd til Finland, og vart då kalla **Petsamo**. Under den finske vinterkrigen stod slaget om Petsamo, som vart avslutta 11. februar 1940. Sovjetunionen okkuperte Petsamo under vinterkrigen, men gav tilbake området etter krigen.

Etter angrepet på Noreg, i perioden 1940-41, pågikk den såkalte Petsamotrafikken mellom Haparanda/Rovaniemi og Linhammar ved Petsamo, som då var den einaste importhamna for sjøtrafikk utanfor Austersjøen for Sverige og Finland.

Området tilhøyrde Finland til 1944. Etter den finske framhaldskrigen vart klosteret evakuert til Nya Valamo kloster i Savolax. Petsamo vart okkupert av sovjetiske styrkar under Lapplandskrigen og vart formelt avtrådd til Sovjetunionen med freden i Paris i 1947.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Skoltesamisk historie 
* Petsjengskij nettstaden til distrikt
Handball-EM 2000 for kvinner

**Europameisterskapen i handball 2000 for kvinner**, den 4. i rekka, vart avvikla i tida 8. til 17. desember 2000 i Romania. Ungarn vann EM-pokalen etter finalesiger 32 – 30 over Ukraina. Russland sikra seg bronseplassen. 12 land var kvalifisert og deltok i turneringa.

## Turneringa
Meisterskapen vart arrangert med gruppespel à seks lag i to grupper. Deretter var det semifinalar med dei to beste laga i avdelingane, og til sist bronsefinale og finale. Noregs lag med mange meisterskapsdebutantar enda på sjetteplass etter å ha tapt plasseringskampen mot Frankrike med 19 – 23. Turneringskampane fann stad i Bucuresti og Râmnicu Vâlcea.

### Semifinalane
* Romania – Ungarn 24 – 25
* Ukraina – Russland 28 – 24

### Finalen
Finalen fann stad i Bucuresti med 4&nbsp;000 personar på tribunane. Ved pause leia Ungarn med 17 – 13. I den andre omgangen var det ungarske laget oppe i ei seksmålleiing, før Ukraina snudde kampen og tjue sekundar før slutt gjekk opp i 26 – 25. Ungarns storskyttar Ágnes Farkas utlikna til 26 – 26 før ordinær tid var ute. Same Farkas avgjorde finalen til Ungarns fordel i andre ekstraomgang og syrgde for siger 32 – 30.

Ágnes Farkas skåra 14 mål for Ungarn i finalen og var den dominerande aktøren i kampen. Resten av dei ungarske nettkjenningane kom frå Nikolett Brigovácz (4), Erika Kirsner (4), Beáta Siti (4), Anita Kulcsár (3), Ildikó Pádár (2), Anikó Kántor (1) og Beatrix Kökény (1). Katalin Pálinger vakta målet.

Flest mål for Ukraina kom frå Tetjana Jaresko med 7 skåringar.

Finalddommarane Ion Serbu og Viorel Dobre frå Romania straffa  Ungarn med fire utvisingar og Ukraina med to.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Handball-Europameisterschaft der Frauen 2000|Handball-Europameisterschaft der Frauen 2000]]» frå ,  den 11. november 2019.*
Stationary Traveller

***Stationary Traveller*** er det tiande studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i april 1984. Som mange av albuma til Camel er dette eit konseptalbum og i dette tilfellet handlar det om dei austtyske flyktningane som prøvde å krysse Berlinmuren frå Aust-Berlin til Vest-Berlin. Albumet omhandlar òg så vidt politikken i dei to heilt forskjellige ideologiane. Det er det siste Camel-albumet som vart spelt inn for Decca.  

## Innhald
Alle songane skrivne av Andy Latimer og Susan Hoover, utannom der andre er nemnde

I 2004 kom ei ommastra utgåve med «In the Arms of Waltzing Frauleins» som første spor i staden for «Pressure Points» og ein lengre versjon av «Pressure Points» som bonusspor. 

## Camel

* Andy Latimer – elektrisk, akustisk & 12-strengsgitar, bass, synthesizer, piano, trommesynthesiser, fløyte, solovokal
* Ton Scherpenzeel – orgel, flygel, Prophet synthesizer, Yamaha CS-80, Juno 60, Korg, PPG, trekkspel
* Paul Burgess – trommer

## Medverkande

* David Paton – bass (A 3, 4), bandlaus bass (B 2, 5), korvokal
* Chris Rainbow – solovokal (A 4, B 5)
* Mel Collins – saksofon (B 2)
* Haydn Bendall – Fairlight synthesizer (A 1, 3), PPG synthesizer (B 3)

### Teknisk
*Dave Hutchins - lydteknikar
*Greg Ladanyi, Haydn Bendall og Andy Latimer - miksing
*Artifex Studio, London - design

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stationary Traveller|Stationary Traveller]]» frå ,  den 11. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dust and Dreams

***Dust and Dreams*** er det ellevte studioalbumet til Camel. Det kom ut i september 1991 etter ein sju år lang pause, då Andrew Latimer og kona Susan Hoover flytta frå England til California for å starte sitt eige selskap, Camel Productions. Albumet var inspirert av John Steinbeck sin *[[The Grapes of Wrath]]*.

## Innhalds
Alle songane er skrivne av Andrew Latimer, utanom der andre er nemnde. 

## Medverkande
* Andy Latimer – gitar, fløyte, klaverinstrumet, vokal, produsent, lydteknikar
* Colin Bass – bass
* Ton Scherpenzeel – klaverinstrument
* Paul Burgess – trommer

### Andre medverkande
* David Paton – vokal på «Rose of Sharon»
* Mae McKenna – vokal på «Rose of Sharon»
* Don Harriss – klaverinstrument
* Christopher Bock – trommer
* Neil Panton – obo
* John Burton – valthorn
* Kim Venaas – munnspel, pauke

### Teknisk
*Andy Latimer - produsent og lydteknikar
*Bruce Lampcov - miksing i Air Studios, London
*Emily Mura-Smith - kunst

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dust and Dreams|Dust and Dreams]]» frå ,  den 11. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rajaz

***Rajaz*** er det trettande studioalbumet til Camel, utgjeve i oktober 1999. Songane på albumet skal ha blitt skrive i same tempoet som gangtakten til ein kamel og vart av mange fans rekna for å vere ei tilbakevending til dei musikalske røtene til bandet i 1970-åra. 

## Innhald

## Medverkande
*Andrew Latimer – gitarar, vokal, fløyte, klaverinstrument, perkusjon
*Colin Bass – bassgitar
*Ton Scherpenzeel – klaverinstrument
*Dave Stewart – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Barry Phillips – cello

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rajaz|Rajaz]]» frå ,  den 11. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ágnes Farkas

**Ágnes Farkas** () er ein ungarsk tidlegare handballspelar frå Budapest som vart europameister i 2000. Perioden 1995-2003 var ho elles med om å vinne to VM-sølv, OL-sølv og EM bronse for Ungarn sitt landslag. Farkas var venstre rykkromspelar kjend som ein av dei aller beste skyttarane i si tid som aktiv.

### Aktiv
Farkas var aktiv på fire av toppklubbane i heimlandet. Fem gongar i tida 1991-2002 vart ho ungarsk seriemeister, fire av triumfane kom med ho spelte for Ferencvárosi TC. 1996/97-sesongen vart ho tysk cupmeister med Borussia Dortmund, deretter vart ho seriemeister i Kroatia med Podravka Koprivnica i både 1998 og -99. Farkas la opp i 2005 etter to sesongar med spel for danske Aalborg DH.

Frå 1993 til 2004 var Farkas den store målskåraren for Ungarns sterke landslag i handball. På 204 landskampar skåra ho 941 landslagmål. Ho vann sølv i VM 1995 og bronse i EM 1998. I 2000 vart det finaletap mot Danmark under dei olympiske sommarleikane i Sydney, før Ungarn og Farkas vann EM-finalen mot Ukraina med 32-30 etter ekstraomgangar, ein kamp der Farkas skåra heile 14 mål. I verdsmeisterskapen 2003 måtte Farkas nøye seg med sølv, då det ungarske laget kollapsa frå ei stor leiing mot Frankrike, som stakk av med VM-pokalen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ágnes Farkas|Ágnes Farkas]]» frå ,  den 11. november 2019.*
Harbour of Tears

***Harbour of Tears*** er det tolvte studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Camel, utgjeve i januar 1996. Det er eit konseptalbum som fortel soga om ein irsk familie som på smertefullt vi vert skild frå kvarandre då dei unge i familien dreg til USA på leit etter ei betre framtid.

## Bakgrunn

Vokalisten og gitaristen i bandet, Andrew Latimer, fekk vite at det siste familien til bestemora hans fekk sjå av Irland var Cóbh Harbour, ei djupvasshamn der tusenvis av familiar hadde vitna sønene og døtrene sine dra til Amerika. Derfor fekk albumet tittelen som ofte vart nytta som eit synonym for hamna, *Harbour of Tears* eller «Tårehamna».

## Innhald

## Medverkande
*Andy Latimer – gitar, fløyte, klaverinstrument, vokal, tinnfløyte
*Colin Bass – bassgitar, korvokal
*Mickey Simmonds – klaverinstrument

### Andre medverkande
*John Xepoleas – trommer
*David Paton – bass, solovokal på «Send Home the Slates»
*Mae McKenna – acapella vokal på «Irish Air»
*Neil Panton – obo, sopransaksofon, harmonium
*Barry Phillips – cello
*John Burton – valthorn
*Karen Bentley – fiolin
*Anita Stoneham – fiolin

### Teknisk
*Miksa av Andy Latimer og Colin Bass
*Design av Jon Storey

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harbour of Tears|Harbour of Tears]]» frå ,  den 11. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bekkelagsbakkane

**Bekkelagsbakkane**, på folkemunne kalla **Bekker'n**, var eit skihoppanlegg på Lambertseter i Oslo. Anlegget låg i Lambertseteråsen, omtrent der bomstasjonen på europaveg 6 ligg i dag (2012) og utgjorde fire hoppbakkar. Bekkelagsbakkane var arena for Bekkelagsrennet (òg kalla Guttenes Holmenkollrenn), som på 1950-talet hadde opptil 1500 deltakarar og rundt 6000 tilskodarar. Bakkane var ått og drivne av Bækkelagets Sportsklubb.

Den første hoppbakken vart bygd i 1919, dei to neste vart bygde i 1929 og 1950, og seinare kom òg ein fjerde hoppbakke til. Bekkelagsrennet vart første gong  arrangert 20. februar 1927. Eit flomlysanlegg vart innvigt i 1958. Under Bekkelagsrennet 6. mars 1960 ramla stillaset (ovarennet) i den mellomste bakken saman, og 13 gutar vart skadde. Etter ulukka vart trestillasene erstatta av eit stillas bygt av stål.

Det siste rennet i Bekkelagsbakkene vart arrangert i 1972. Bakkane vart rivne i 1974 då Europavegen vart bygd der sletta i bakkane låg. Til erstatning for Bekkelagsbakkene vart det bygt ein hoppbakke på Brannfjell. Den bakken vart opna i 1979, men vart riven i 2007.

I 2008 opna ein turveg forbi staden der Bekkelagsbakkene låg, med eit informasjonsskilt som fortel om bakkane.

## Fotnotar


## Kjelder

* Nordstrands Blad: Gutane #seg Holmenkollrenn i Bekkelagsbakkene (12. mars 2004)
* Bekkelagshøgda lokalhistoriske samskipnad: Bekkelagsbakkene 
* Aftanposten: Gutane #seg Holmenkollrenn (del 2 s. 9, 4. februar 2009, arkivert hos Retriever Noreg)
* Nordstrands Blad: Ny turveg til Bekker´n (30. juni 2008)

## Bakgrunnsstoff

* Idrettsanlegg.no: Bækkelagsbakkene
Sæter i Oslo

**Sæter** er eit område i Bydel Nordstrand i Oslo. Namnet vert assosiert med den senterprega busetnaden kring krysset mellom Ekebergvegen og Nordstrandvegen og området rundt, inkludert haldeplassen på Ekebergbanen.

Namnet kjem frå ein av dei opphavlege gardane i strøket. Bustadhuset på Vestre Seter står framleis i Setervegen nedanfor Ekebergbanen. Andersen-dammen (eigenleg Andersson-dammen) ved Nordstrand vidaregåande skule var ein gardsdam for denne garden, og har namn etter ein av eigarane til garden, Mathilde Caroline Andersson.
## Referansar



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sæter (Oslo)|Sæter (Oslo)]]» frå ,  den 11. november 2019.*
Ishockey-VM 1973

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1973** vart arrangert i Moskva i Sovjetunionen i tida frå 31. mars til 15. april 1973. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne alle kampane. Sverige tok andreplassen og Tsjekkoslovakia kom på tredjeplass.

## Tabell

### Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Sidelnikov 
Forsvarar: Aleksandr Ragulin, Valerij Vasiljev, Aleksandr Gusev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, Jevgenij Paladjev, Gennadij Tsygankov 
Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Aleksandr Martinjuk, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Aleksandr Voltsjkov, Aleksandr Bodunov.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1973|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1973]]» frå ,  den 11. november 2019.*
Kastellet i Oslo

**Kastellet** er namnet på eit område i Bydel Nordstrand i Oslo. Området har namnet sitt etter Kastellet gard, opphavleg husmannsplass under Nordseter gard. Plassen vart seld som eigen gard i 1784 . Bygningane låg like sør for dagens Kastellet haldeplass på Ekebergbanen. Eigedomen strekte seg frå Bråten i sør til Sørli i nord, og frå Kongevegen (no Ekebergveien) i aust til sjøen i vest.

På Kastellet er Kastellet brannstasjon.

Kastellet låg lenge i grenselandet mellom skulekretsane og dei tidlegare bydelane Bekkelaget og Nordstrand. I 2004 stod nye Kastellet skule ferdig, og omtrent samstundes vart bydelane slegne saman, slik at både Bekkelaget, Kastellet og Nordstrand no er skulekretsar i Bydel Nordstrand. 

Kastellet er òg ein av grunnkretsane i Oslo, men grunnkretsen omfattar berre eit mindre område mellom Ekebergveien og Solveien. Altså er denne skulekretsen mykje mindre enn skulekretsen med det same namnet.

## Referansar



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kastellet (Oslo)|Kastellet (Oslo)]]» frå ,  den 11. november 2019.*
Maiden Castle i Dorset

**Maiden Castle** er ei bygdeborg frå den engelske jernalderen. Strukturen ligg 2,6 km sørvest for Dorchester i det engelske countyet Dorset.

Dei eldste arkeologiske teikna på menneskeleg aktivitet i området består av ei rekkje vollar frå yngre steinalder. Kring 1800 fvt., under bronsealderen, blei staden brukt til å dyrka avlingar, og blei deretter forlaten. Maiden Castle sjølv blei bygd kring år 600 fvt. I den tidlege fasen var det eit relativt lite område på 16 hektar med ei ganske enkel utforming som minnar mykje om liknande bygdeborger i Storbritannia. Kring 450 fvt. blei anlegget utvida kraftig, og det omkransande området blei tredobla i omfang til kring 47 hektar. Dette gjer det til den største bygdeborga i Storbritannia, og ifølgje nokre definisjonar den største i Europa. Samtidig med utviding blei forsvarsverka til Maiden Castles gjort meir komplekse med tilføying av fleire murar, vollar og vollgraver. Kring år 100 fvt. byrja folkesetnaden på festninga å gå tilbake, og blei konsentrert kring den austlege delen av området. Staden var folkesett minst til den romerske perioden, då området var under kontrollen til den keltiske stamma durotriges.

Etter den romerske erobringa av Britannia i det første hundreåret verker det som om Maiden Castle blei forlate, sjølv om romarane kan ha vore militært til stades der. Ved slutten av 300-talet blei det oppført eit tempel og sekundære bygningar. På 500-talet var staden heilt forlaten, og han blei brukt som landbruksjord i mellomalderen.

Maiden Castle var inspirasjon for komponisten John Ireland og forfattarane Thomas Hardy og John Cowper Powys. Forsking på bygdeborger blei utbreidd på 1800-talet av arkeologen Augustus Pitt Rivers. På 1930-talet utførte arkeologane Mortimer Wheeler og Tessa Verney Wheeler dei første arkeologiske utgravingane av Maiden Castle, noko som gjorde bygdeborga betre kjend for allmugen. Det blei utført fleire utgravinger under Niall Sharples, som gav meir kunnskap om staden, og ein del av borga blei reparert på grunn av dei store tala på vitjande som kom til staden. I dag er Maiden Castle verna som eit Scheduled Ancient Monument og er drive av English Heritage.

## Kjelder

;Bibligrafi
*
*
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Maiden Castle (Dorset)|Maiden Castle (Dorset)]]» frå ,  den 11. november 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Maiden Castle ved English Heritage
* Maiden Castle ved Google Arts and Culture
* Fotografi av Maiden Castle og området rundt ved geograph.org.uk
Come Fly with Me

***Come Fly with Me*** er ein britisk mockumentar- og komiserie skapt av David Walliams og Matt Lucas, som òg speler i hovudrollene. Serien er ein parodi på britiske dokumentarar, som *Airport* og *Airline*, og følgjer kvardagslivet ved London Stansted Airport og tre fiktive flyselskap: FlyLo, eit britisk lågprisflyselskap, Our Lady Air, eit irsk lågprisflyselskap, og Great British Air, eit stort internasjonalt britisk flyselskap. Serien vart send første gongen 25. desember 2010 på BBC One og BBC One HD, og på NRK 24. februar 2011 under tittelen *Fly med oss!*

Walliams og Lucas speler mange av dei fokale medarbeidarane på flyplassen, i tillegg til nokre passasjerar. Trass at BBC hadde annonsert ein oppfølgjarserie, stadfesta Walliams i januar 2013 at ein andre serie ikkje ville bli produsert.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Vollgrav

**Vollgrav** er ei brei fordjuping i jorda som ofte er fylt med vatn, og som omgjev muren til ein festning, borg eller liknande. Ofte førte ei vindebru over vollgrava.

Frå 1800-talet medførte ny forsvarsstrategi at vollgraver blei umoderne, og gamle vollgraver blei mange stader fylte igjen eller gjort om til parkområde. I Tivoli i København er ein del av tivoliet opphavleg ei vollgrav. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vollgrav|Vollgrav]]» frå ,  den 11. november 2019.*
A Nod and a Wink

***A Nod and a Wink*** er det fjortande studioalbumet av den engelske progressive rockegruppa Camel, gjeve ut i juli 2002 på Camel Productions. Albumet var dedisert til Peter Bardens, som døydde i januar 2002. Det er så langt det siste studioalbumet Camel har gjeve ut. 

Eit kort klipp av «Squigely Fair» vart spelt under ein episode av Top Gear.

## Innhald

(Merk: Sporr 8 er eit bonusspor på den japanske utgåva og inkludert på eit album til støtte for offera etter orkanen Katrina, «After the Storm»).

## Medverkande
*Andrew Latimer&nbsp;– gitarar, fløyte, klaverinstrument, vokal
*Colin Bass&nbsp;– bassgitar, korvokal
*Guy LeBlanc&nbsp;– klaverinstrument, korvokal
*Denis Clement&nbsp;– trommer

;Andre medverkande
*Terry Carelton&nbsp;– trommer (spor 2 & 6); korvokal (spor 7)
*J.R. Johnston&nbsp;– korvokal (spor 7)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Nod and a Wink|A Nod and a Wink]]» frå ,  den 11. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Vladimir V. Petrov

**Vladimir Vladimirovisj Petrov** () var ein russisk  ishockeyspelar frå Krasnogorsk. I tida 1969-81 vann han ni VM-gull og to OL-gull med Sovjetunionen sitt landslag i ishockey.

Petrov var senterløpar i Sovjetunionen si berømte fyrsterekke saman med Boris Mikhajlov på høgrevengen og Valerij Kharlamov på venstrevengen. Petrov vart verdsmeister fyrste gongen i 1969 og siste gongen i 1981. I 1972 så vel som i 1976 vart han olympisk meister.

Petrov spelte på Krylja Sovetov i Moskva frå 1965 til -67. Perioden 1967-81 var han aktiv i CSKA Moskva, det sovjetiske topplaget som desse 14 sesongane henta heim ni sovjetmeisterskap. Han avslutta med spel for SKA Leningrad frå 1981 til -83. Over 18 sesongar spelte han til saman 595 klubbkampar, i desse kampane skåra han 370 mål og sanka 713 målpoeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wladimir Wladimirowitsch Petrow|Wladimir Wladimirowitsch Petrow]]» frå ,  den 12. november 2019.*
Ishockey-VM 1974

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1974** vart arrangert i Helsinki i Finland i tida frå 5. til 20. april 1974. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne ni av dei ti kampane. Sverige tok andreplassen og Tsjekkoslovakia kom på tredjeplass.

## Tabell

### Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Aleksandr Sidelnikov 
Forsvarar: Valerij Vasiljev, Aleksandr Gusev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, [Gennadij Tsygankov]9, Jurij Sjajtalov, Viktor Kuznetsov <br>
Løparar: [Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Aleksandr Bodunov, Sergej Kapustin, Vladimir Repnev.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1974|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1974]]» frå ,  den 12. november 2019.*
Boris Mikhajlov

**Boris Petrovitj Mikhajlov** () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar frå Moskva. I tida 1969-79 vann han åtte VM-gull og to OL-gull med Sovjetunionen sitt landslag i ishockey.

Mikhajlov var høgevreveng i Sovjetunionen si berømte fyrsterekke saman med senterløpar Vladimir V. Petrov og Valerij Kharlamov på venstrevengen. Mikhajlov vart verdsmeister fyrste gongen i 1969 og siste gongen i 1979. I 1972 så vel som i 1976 vart han olympisk meister.

Mikhajlov spelte på Avangard Saratov frå 1962 til -65, deretter to sesongar i Lokomotiv Moskva. Frå 1967 til 1981 var han aktiv for det suverene topplaget i sovjetisk ishockey, CSKA Moskva, der han var med å vinne den sovjetiske meisterskapen heile elleve gongar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Boris Petrowitsch Michailow|Boris Petrowitsch Michailow]]» frå ,  den 12. november 2019.*
Holla kyrkjeruin

**Holla kyrkjeruin** er ei tidlegare steinkyrkje ved Ulefoss i Nome i Telemark. Kyrkja blei bygd i tidsrommet 1100-1250, og blei utvida i første halvdel av 1700-talet. 

I 1878, kort tid etter oppføringa  av Nye Holla kyrkje, blei den gamle kyrkja riven. Berre 50 år seinare blei kyrkjeruinen undersøkt bygningsarkeologisk. 

Eit par hundre meter sørvest for kyrkjeruinen er Holla prestegard.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Holla kirkeruin|Holla kirkeruin]]» frå ,  den 12. november 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Riksantikvarens faktaark om Holla kirkeruin