open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Doolin Cave

**Doolin Cave** eller **Pol an Ionáin** (irsk **'Poll an Eidhneáin**) er ei kalksteinsgrotte ved landsbyen Doolin i County Clare i Republikken Irland, vest i karstlandskapet Burren. Grotta er kjend for ei fritthengjande stalaktitt på 6,54 meter, som skal vera den lengste i sitt slag på den nordlege halvkula.

Stalaktitten blei oppdaga i 1952 av J.M. Dickenson og Brian Varley frå Craven Pothole Club. Grotta opna for publikum i 2006.

## Galleri

Doolin Cave, Rd R479 (506325) (26897472096).jpg|Området rundt grotta
Doolin Cave, Rd R479 (506333) (26336451414).jpg|Trappene ned til stalaktitten
Doolin cave stalactite.jpg|Stalaktitten i Doolin Cave


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pol an Ionain|Pol an Ionain]]» frå ,  den 7. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Big Bang Theory av Styx

***Big Bang Theory*** er det femtande studioalbumet til rockegruppa Styx, gjeve ut i 2005. Det består utelukkande coverversjonar av klassiske rockesongar. 

I 2004 spelte Styx ein versjon av The Beatles-songen «I Am the Walrus» på Crossroads-festivalen til Eric Clapton, der songen fekk så god mottaking at han vart gjeven ut på singel og nådde topp 10 på Mediabase Classic Rock-lista.  Videoen hadde med den originale bassisten Chuck Panozzo som «eggman». Suksessen til singelen førte til at bandet spelte inn eit heilt album med coversongar. Albumet nådde 46. plassen på Billboard Top 200 i USA, som var den høgaste plasseringa til Styx på 14 år. 

## Innhald

## Medverkande
;Styx
*James «J.Y.» Youngvokal, gitar
*Tommy Shawvokal, gitar
*Lawrence Gowanvokal, klaverinstrument
*Ricky Phillipsbass
*Chuck Panozzobass på «Locomotive Breath»
*Todd Suchermantrommer

;Andre medverkande
*The Oracle Divagjestevokal på «It Don't Make Sense (You Can't Make Peace)» og «Wishing Well»
*Johnnie Johnsonpiano på «Blue Collar Man @ 2120»
*Koko Taylorguest vokal på  «Blue Collar Man @ 2120»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Big Bang Theory (album)|Big Bang Theory (album)]]» frå ,  den 7. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Birr i County Offaly

**Birr** (irsk **Biorra**) er ein irsk by i County Offaly sørvest i Republikken Irland. Med omland har han ein folkesetnad på 5081 (2006).

Frå 1620 til 1899 heitte byen **Parsonstown**, etter Parsons-familien som var lokale landeigarar og hadde tittelen Earl of Rosse. 

Birr har status som *Heritage Town* med ein verna georgisk arkitektur. Byen er kjend for Birr Castle med omliggande hagar, heimen til Parsons-familien. Her fanst også Leviathan of Parsonstown, det største teleskopet i verda i over 70 år.


Birr Emmet Square 2010 09 04.jpg|Emmet Square i Birr
Birr Observatory telescope - geograph.org.uk - 257854.jpg|Teleskopet i Birr
St Brendan's, Birr - geograph.org.uk - 167188.jpg|Brendanskyrkja i Birr
Birr St. Brendan's Church North Transept 2010 09 10.jpg|Inne i Brendanskyrkja
Birr Old St. Brendan's Church Tower 2010 09 07.jpg|Tårnet til den gamle Brendanskyrkja


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Birr, County Offaly|Birr, County Offaly]]» frå ,  den 7. juni 2020.*
Comeraghfjella

**Comeraghfjella** (irsk **Na Comaraigh**) er ei fjellkjede søraust i Irland, i County Waterford. Ho ligg mellom byane Carrick-on-Suir og Clonmel ved grensa til County Tipperary og landsbyane Kilrossanty og Kilmacthomas i County Waterford.

Dei tolv fjella som er del av fjellkjeda er populære blant fjellklatrarar og turgåarar. Den høgaste toppen er Fauscoum på .

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Comeragh Mountains|Comeragh Mountains]]» frå ,  den 8. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* De La Salle Scout Group 
* Oppføring ved mountainviews.ie
Blue Stack-fjella

**Blue Stack-fjella**  (engelsk *Blue Stack Mountains* eller *Bluestack Mountains*), også kalla *Croaghgorms* (irsk *na Cruacha Gorma*, 'dei blå haugane') er den største fjelllkjeda sør i County Donegal på Irland. Dei dannar eit skilje mellom sørdelen av fylket, som Donegal Town og Ballyshannon, og byane i nord og vest som Dungloe og Letterkenny. Vegen mellom desse to fylkesdelane går gjennom Barnesmore Gap.

Det høgaste fjellet i kjeda er Croaghgorm på 674 meter. Toppar i nærleiken er Ardnageer (642&nbsp;m), Croaghanirwore (548&nbsp;m), Croaghbarnes (499&nbsp;m), Croaghblane (641&nbsp;m), Croaghnageer (571&nbsp;m), Croveenananta (476&nbsp;m), Gaugin Mountain (565&nbsp;m), Lacroagh (403&nbsp;m), Lavagh More (671&nbsp;m) og Lavagh Beg (650&nbsp;m).  Silver Hill på 600 m er det minste fjellet på dei britiske øyane til å nå opp til kravet for fjell frå Simms-klassifiseringa, på 600 meter.

## Galleri

File:Eglish Valley - geograph.org.uk - 1418132.jpg|Eglish-dalen
File:Binnasruell, Croaghgorm - geograph.org.uk - 954574.jpg|alt=Binnasruell in the Croaghgorms|Binnasruell
File:Donegal and Sligo from the International Space Station 2013-03-17.jpg|alt=The Blue Stacks from earth orbit|Blue Stacks frå verdsrommet


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue Stack Mountains|Blue Stack Mountains]]» frå ,  den 8. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Pinky

**Pinky** er ein rollefigur frå førestillingane om sjørøvarkarakteren Kaptein Sabeltann skapt av Terje Formoe. Figuren dukka opp for første gong i den aller første førestillinga, *[[Kaptein Sabeltann og skatten i Kjuttaviga]]*.

Pinky er kjend som «verdas yngste sjørøvar». Dei andre sjørøvarane fann han som lite spedbarn under ein voldsam storm ute på Grashavet. Dei tok han med seg til Det Usynlige Land, der han voks opp i landsbyen Abra. Pinky fekk jobb som byssegutt om bord på «Den Sorte Dame». Men han fekk snart merka kva det vilke seia å vera den minste og svakaste ombord på ei sjørøverskute. Derfor drøymer Pinky om at Kaptein Sabeltann ein dag skal godta han som ein av sine menn. I Kjuttaviga finn han nye vener som hjelper han og lar han føla seg velkommen. Det endrar livet hans.

## Skodespelarar som har opptredd som Pinky
*Morten Usterud 1990–1999
*Fredrik Hognerud Træland 1998–2001
*Odd-Audor Ridse Bentsen 2002–2003
*Ole Alfsen  2003, (stemme i teiknefilmen) 2004–2006
*Kristian Fluge Sævig 2007–2009
*Ole Tobias Tveit 2010–2012
*Nikolai Naglestad 2010, TV-serien
*Max August Key Graarud 2013–2015
*Vinjar Pettersen 2013, filmen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pinky|Pinky]]» frå ,  den 8. juni 2020.*  
**Artikkelen bygger på «[https://kaptein-sabeltann.fandom.com/wiki/Pinky Pinky]» frå [https://kaptein-sabeltann.wikia.com/wiki/ Kaptein Sabeltann Wiki], gjeve ut under [[CC-BY-SA]].*  

## Bakgrunnsstoff
* Kaptein Sabeltann Wikia
Langemann

**Langemann** er ein rollefigur frå Kaptein Sabeltann-verda skapt av Terje Formoe.

Langemann er kjend på alle hav som skuggen til Kaptein Sabeltann. Han er den nestkommanderande til kapteinen, og ser til at alle følgjer opp ordrane hans. Langemann er den einaste som har direkte tilgang til Kaptein Sabeltann si borg. Han følgjer også med så alle gjer jobben sin i landsbyen Abra Havn.

Langemann har inga kone, men har varme kjensler for figuren Rosa. Det var Langemann som redda Pinky frå vraket av skuta til Morgan, og han har sidan passa på Pinky i Abra Havn når han ikkje har vore på tokt.

## Skodespelarar
*Audun Meling 1994-2011, 1994-2014 (dagtid)
*Dennis Storhøi 2003, stemme i teiknefilmen
*Håvard Bakke 2010-2016, 2018-2019
*Richard Olsen 2014- (dagtid)
*Ole Martin Aune Nilsen 2015 (dagtid)
*Frode Winther 2016-2017

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Langemann|Langemann]]» frå ,  den 8. juni 2020.*  
**Artikkelen bygger på «[https://kaptein-sabeltann.fandom.com/wiki/Langemann Langemann]» frå [https://kaptein-sabeltann.wikia.com/wiki/ Kaptein Sabeltann Wiki], gjeve ut under [[CC-BY-SA]].*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kaptein Sabeltann Wikia
Pelle og Pysa Pirat

**Pelle og Pysa Pirat** er rollefigurar frå førestillingane om sjørøvarkarakteren Kaptein Sabeltann skapt av Terje Formoe. Dei er einegga tvillingar, soner av Malena Pirat frå øya Shangri La. Pelle er nokre minuttar eldre enn Pysa, og reknar seg sjølv som storebror.

Pelle og Pysa er komiske roller som lett kan bli forveksla. Begge piratane har lapp over auget, men har begge ifølgje seg sjølv vanska med å hugsa kva auge dei skal ha lappen over.
Dei opptrer som uvitande og sjalu, som kranglar om kven som er mest mammadalt. Pelle kan ikkje lesa eller telja, medan Pysa er litt betre til å telja.

## Skodespelarar som har opptredd som Pelle
* Ingolf Karinen
* Kai Kenneth Hanson
* Anders Kippersund
* Geir Kolden
* Lasse Vermeli
* Jonas Delerud
* Jon Erik Myre
* Emil Bræin Furuli

## Skodespelarar som har opptredd som Pysa

* Knut Haugmark
* Ole-Hermann Gudim Lundberg
* Kai Kenneth Hanson
* Frank Ole Sætrang
* Jonas Kippersund
* Dag Håvard Engebråten
* Yngvar Nielsen Skuland
* Markus Bjørlykke
* Henrik Borge

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pinky|Pinky]]» frå ,  den 8. juni 2020.*  
**Artikkelen bygger på «[https://kaptein-sabeltann.fandom.com/wiki/Pinky Pinky]» frå [https://kaptein-sabeltann.wikia.com/wiki/ Kaptein Sabeltann Wiki], gjeve ut under [[CC-BY-SA]].*  

## Bakgrunnsstoff
* Pelle Pirat ved Kaptein Sabeltann Wikia
* Pysa Pirat ved Kaptein Sabeltann Wikia
Buncrana

**Buncrana** (irsk **Bun Cranncha**) er ein irsk by i County Donegal i provinsen Ulster, i den nordlege delen av Republikken Irland. Med omland har han eit folketal på 5&nbsp;911 (2006).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Buncrana|Buncrana]]» frå ,  den 7. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Gleysol

**Gleysol** er ein jordtype som er meitta av grunnvatn og har lita utvikling av jordsmonn. Ho er kjenneteikna av eit typisk fargemønster med raudlege, brunlege eller gullege fargar ved overflata med gråblå fargar lengre nede.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Gleysol  ved Nibio
Ludvig VII av Frankrike

**Louis VII den yngre** () var konge av Frankrike frå 1137 til 1180.

## Barn
Med Eleonore av Aquitaine:
# Marie Capet, grevinne av Champagne
# Alix av Frankrike

Med Constance av Castilla:
# Marguerite av Frankrike
# Alys av Frankrike

Med Adele av Champagne:
# Filip II August
# Agnes
## Kjelder
Nephin Beg-fjella

**Nephin Beg-fjella** eller **Nephin-fjella** (engelsk *Nephin Beg Range* eller *Nephin Mountains*)  er ei fjellkjede i County Mayo i Republikken Irland. Ho går vest frå fjellet Nephin (806 m) til Claggan Mountain (383 m), nord for Mulranny.

Kjeda omfattar mellom anna toppane Nephin (den høgaste toppen), Nephin Beg, Slieve Carr, Birreencorragh og Corranabinnia/Cushcamcarragh. Nephin-skogen er ein skog på 4&nbsp;843 hektar forvalta av skogbruksverksemda Coillte.

Det går fleire turruter gjennom fjellkjeda, som Bangor Trail, Letterkeen loop walks og The Great Western Greenway.

## References

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nephin Beg Range|Nephin Beg Range]]» frå ,  den 9. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Nephin Beg Mountain Views
Khalid Sheikh Mohammed

**Khalid Sheikh Mohammed** (fødd 1. mars 1964 eller 14. april 1965 i Kuwait) er ein pakistansk islamistisk terrorist som vert rekna som hovudarkitekten bak terroråtaka 11. september 2001. 

Mohammed voks opp i Kuwait, og reiste som ung for å ta utdanning i Sambandsstatane. I 1986 fullførte han ein bachelorgrad innan maskinteknikk ved North Carolina A&T. Sidan reiste han til Peshawar på grensa mellom Pakistan og Afghanistan, der han vart sekretær for den afghanske krigsherren Abdul Rasul Sayyaf. I 1996 møtte Mohammed Osama bin Laden, og kom med fleire forslag til åtak på Sambandsstatane. Han vart arrestert i Pakistan i 2003, og halden i ulike CIA-fengsel før han enda opp i Guántanamo-leiren i fleire år. Her vart han utsett for tortur. 31. juli 2024 inngjekk Khalid Sheikh Mohammed ei tilståingsavtale der han unngjekk ei rettssak med dødsstraff som mogleg straff i bytte mot ein dom på livsvarig fengsel. Kort tid etter vart avtala oppheva av den amerikanske forsvarsministeren.

Mohammed er onkel til Ramzi Yousef, mannen som stod bak bombinga av Verdshandelssenteret i New York i 1993.

## Kjelder

*Wright, L. (2006). *The Looming Tower: Al-Qaeda and the Road to 9/11* (s. 429). New York: Vintage Books. ISBN 9781400030842
Antestor

**Antestor** er eit norsk, kristent metalband stifta i 1990. Før det brukte namnet «Antestor» heitte det «Crush Evil». Jan Axel Blomberg frå blant anna Mayhem var studiomusikar på trommer på albuma *[[Det tapte liv]]* og *[[The Forsaken]]*. 

## Utgjevingar
*1992: *[[The Defeat of Satan]]* (demo)
*1993: *[[Despair]]* (demo) 
*1998: *[[Kongsblod]]* (demo)
*1998: *[[The Return of the Black Death]]* (Cacaphonous Records) 
*2000: *[[Martyrium (album)|Martyrium]]* 
*2003: *[[The Defeat of Satan/Despair]]* (Momentum Scandinavia) 
*2004: *[[Det tapte liv]]* (EP, Endtime Productions) 
*2005: *[[The Forsaken]]* (Endtime Productions)
*2012: *[[Omen (Antestor album)|Omen]] *(Bombworks Records)

## Medlemmer
;Nåværende
* Lars Stokstad – gitar (aka Vemod)
* Ronny Hansen – vokal (aka Vrede)
* Erik Normann Aanonsen – bass
* Jo-Henning Børven – trommer
* Thor Georg Buer – gitar

;Tidlegare
*Morten Sigmund Mageroy (aka  Sygmoon) – keyboard 
*Vegard Undal (aka  Gard) – bassgitar 
*Tony Kirkemo – trommer
*Kjetil Molnes (aka  Martyr) – vokal 
*Svein Sander (aka  Armoth) – trommer
*Erling Jørgensen](aka  Pilgrim) – gitar
*Stig Rolfsen (aka  Erkebisp) – gitar 
*Paul W – trommer
*Øyvind Hope (berre på *Crush Evil*) – bass

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Antestor|Antestor]]» frå ,  den 10. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Antestor på Encyclopaedia Metallum
Oxfjella

**Ox-fjella** (**Ox Mountains** eller **Slieve Gamph** (irsk Sliabh Gamh) er ei fjellkjede i County Sligo på vestkysten av Irland. Dei er også kjende som *Saint Patrick's Mountains* etter heilage Patrick, som bygde kyrkjer i fjellsidene og fekk vasskjelder her kalla opp etter seg. 

## Geografi
Den høgaste toppen i Ox-fjella er Knockalongy, som er  høg.

Fjellkjeda tek til like sørvest for Ballysadare, og går vest-sørvest i rundt 65 km til grensa til County Mayo. Der fortset ho i sørvest som Slieve Gamph-fjella, som først går langs grensa mellom dei to grevskapa og deretter inn i Mayo. Fjella har fleire toppar på mellom 360 og 550 meter. Slieve Gamph er 415 meter høgt.

## Geologi
Gneis, glimmerskifer og granitt er bergartane som dannar Ox-fjella. Opplandet er for det meste dekt av teppemyr. Nokre delar er skogdekte, medan andre har bar stein. I nord og sør er grunnen av kalkstein og sandstein, og blir brukt til jordbruk. Tidlegare hadde ein bly- og kopargruver i Ox-fjella, men desse var blitt nedlagde i 1900.

## Toppar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ox Mountains|Ox Mountains]]» frå ,  den 9. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Diskografien til Supertramp

Dette er ei liste over diskografien til det britiske rockebandet Supertramp. Gjennom karrieren har dei gjeve ut elleve studioalbum, fire konsertalbum, fem samlealbum og 28 singlar. 

## Musikkalbum
### Studioalbum

### Konsertalbum

* *Live, 1997* var tidlegare gjeve ut som *[[It Was the Best of Times]]* i april 1999. 

### Samlealbum

### Video albums

## Singlar

## Musikkvideoar
*«All Along The Watchtower» (1970)
*«Dreamer» (1974)
*«Lady» (1976)
*«Give a Little Bit» (1977)
*«Babaji» (1977)
*«Fool's Overture» (1977)
*«Goodbye Stranger» (1979)
*«The Logical Song» (1979)
*«Breakfast in America» (1979)
*«Take The Long Way Home» (1980)
*«It's Raining Again» (1982)
*«My Kind of Lady» (1983)
*«Don't Leave Me Now» (1983)
*«Cannonball» (1985)
*«Better Days» (1985)
*«Brother Where You Bound» (1985) 
*«I'm Beggin' You» (1987)
*«Free as a Bird» (1988)
*«School» (1990)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Supertramp discography|Supertramp discography]]» frå ,  den 9. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Unofficial discography of Supertramp
*Supertramp on charts
Supertramp av Supertramp

***Supertramp*** er det sjølvoppkalla debutalbumet til det engelske rockebandet Supertramp, gjeve ut i juli 1970. Det har stundom blitt gjeve ut under tittelen ***Now and Then***.

Det kom ikkje ut i USA før seint i 1977, men kunne importerast frå Storbritannia. I 1977 nådde albumet 158. plassen på den amerikanske ''Billboard'' 200.

## Bakgrunn og innspeling
Alle tekstane på albumet var skrivne av Richard Palmer, sidan ingen av dei andre medlemmane i bandet ønskte å skrive noko. Palmer sa sjølv at han såg på det å skrive tekstane som «å få lekser» han måtte gjere. Musikken til songane var komponert av Rick Davies og Roger Hodgson i lag.

Albumet vart spelt inn i løpet av i natt frå midtnatt til kl. 06 om morgonen. Dette kom av ei overtru om at det var noko «magisk» å spele inn på natta, noko dei hadde fått høyrt av Traffic og Spooky Tooth. Hodgson sa seinare «Lydteknikaren vår, Robin Black, sovna fleire gonger midt under innspelinga, som var ganske intens fordi me heile tida krangla med Richard Palmer.» Han var glad i resultatet og sa over eit tiår seinare at «det var alt særs naivt, men det var ei god stemning.»

Etter det tredje albumet til Supertramp, *[[Crime of the Century av Supertramp|Crime of the Century]]* (1974), vart ikkje lenger songar frå debutalbumet spelte på konsertane deira lengre. Dei to unntaka var «Home Again» og «Surely», som stundom vart spelte som ekstranummer fleire år seinare. «Surely» har òg vore med på somme av samlealbuma deira.

Songar frå dette albumet, som «Words Unspoken» og «I Am Not Like Other Birds of Prey», vart nytta i filmen *Extremes* (1971), i lag med musikk frå andre grupper. 

## Mottaking

Kritikarane har generelt vore positive til albumet. Ei melding av Judith Simons i *[[Daily Express]]* sa: «Denne debutplata av ei gruppe lovande musikk-poetar, er noko meir melodisk enn dei fleste platene som kjem ut under kategorien 'progressiv pop.'» Trass i dette selde albumet dårleg.

I ei seinare melding skreiv AllMusic at albumet «strøymer over av pretensiøs musikk som svingar hit og dit, med større vekt og merksemd til klaverinstrumenta og gitar enn til tekstane og den totale heilskapen.» Men dei innrømde at «blanding av iver og finesse» på albumet var appellerande.

## Innhald
Alle songar skrivne av Rick Davies, Roger Hodgson og Richard Palmer.

All solovokal av Roger Hodgson, utanom der andre er nemnde. Solovokal skriven av Richard Palmer.

## Medverkande
* Richard Davies – orgel (spor 2-5, 7-10), piano (spor 1, 7, 8, 10), elektrisk piano (spor 2, 7, 9), munnspel (spor 2), kor- og solovokal
* Roger Hodgson – bassgitar, akustisk gitar (spor 1, 6, 10), cello (spor 3, 4), flageolet (spor 5, 8, 9), solo- og korvokal
* Richard Palmer – elektrisk gitar, akustisk gitar, balalaika (spor 4), kor- og solovokal
* Robert Millar – trommer, perkusjon

;Produksjon
* Supertramp – produsent
* Robin Black – lydteknikar

## Salslister
Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Supertramp (album)|Supertramp (album)]]» frå ,  den 9. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Jennifer Oeser

**Jennifer Oeser** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Brunsbüttel i Schleswig-Holstein. Ho vann sølvmedaljen i sjukamp under VM 2009 og bronsen i øvinga ved EM 2010. Også under verdsmeisterskapen 2011 fekk ho bronse, i 2017 omgjort til sølv.

## Aktiv
Oeser flytta sitt personbeste til 6&nbsp;376 poeng ved europameisterskapen 2006 i Göteborg, ein prestasjon som heldt til fjerdeplass, 44 poeng unna bronsemedaljen. Året etter forbetra ho seg med 2 poeng til 6&nbsp;378 poeng då ho deltok i verdsmeisterskapen i Osaka og vart nummer sju.

I 2009-sesongen flytta Oeser sin personlege rekord fyrst til 6&nbsp;442 poeng i eit stemne i Ratingen. Der etter vann ho sølvmedaljen under verdsmeisterskapen i Berlin med sine 6&nbsp;493 poeng, trass i eit fall på den avsluttande 800-meteren. Ved europameisterskapen 2010 i Barcelona gjorde ho unna sitt livs beste sjukamp då ho sanka heile 6&nbsp;683 poeng, dermed vann ho bronsemedaljen. 

Også i VM 2011 i Daegu kom Oeser med 6&nbsp;572 poeng på tredjeplass, bak russiske Tatjana Tsjernova og tittelforsvarar Jessica Ennis. Fem år seinare annullerte Det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF) Tsjernova sitt resultat, og i 2017 vart Oeser tildelt sølv då Friidretts-VM vart avvikla i London.

Med 6&nbsp;401 poeng vart Oeser nummer ni i Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro. Ho la opp i 2017, før VM i London.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2006 i Göteborg: Nr 4 – 6&nbsp;376 poeng
*VM 2007 i Osaka: Nr 7 – 6&nbsp;378 poeng
*OL 2008 i Beijing: Nr 11 – 6&nbsp;360 poeng
*VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 6&nbsp;493 poeng, bakom Jessica Ennis (6&nbsp;731 p)
*EM 2010 i Barcelona: Bronsemedalje – 6&nbsp;683 poeng
*VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 6&nbsp;572 poeng, bakom Jessica Ennis (6&nbsp;751 p)
*VM 2015 i Beijing: Nr 10 – 6&nbsp;308 poeng
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 9 – 6&nbsp;401 poeng

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jennifer Oeser|Jennifer Oeser]]» frå ,  den 10. juni 2020.*
Moher-klippene

**Moher-klippene** (engelsk *Cliffs of Moher*, irsk *Aillte an Mhothair*, 'Klippene til ruinen') er nokre kjende klipper ved kysten av County Clare i Irland.
Dei ligg ved sørvestenden av platået The Burren, og strekkjer seg i 14&nbsp;km langs kysten.

I sørenenden når dei 120 moh. ved Hag's Head, og 8&nbsp;km lenger nord når dei den største høgda si på 214 meter like nord for O'Brien's Tower, eit rundt steintårn bygd i 1835 av Sir Cornelius O'Brien, før dei blir lågare. Dei næraste busetnadane er landsbyane Liscannor, som ligg 6&nbsp;km sør, og Doolin 7&nbsp;km nord.

Klippene er eit viktig turistmål. Herfrå kan ein sjå Aran-øyane i Galway Bay, fjella Maumturks og Twelve Pins i nord og Loop Head i sør. Klippene er ein av dei viktigaste turistattraksjonane på Irland, med rundt 1,5 millionar vitjande kvart år.

## Geologi og dyreliv
Klippene består for det meste av skifer og sandstein.  Ein kan sjå 300 millionar år gamle elve- og bekkefar i dei lågaste delane av landskapet.

På klippene finst kring 30 000 fuglar frå 29 forskjellige arter. Lundefugl hekkar her i store koloniar i utilgjengelege delar av klippene, og på den vesle «Goat Island». 
Her finst også ravn, hauk, måke, lomvi, storskarv og alpekaie.

## Galleri

Fil:Cl o Mo 2.jpg|O'Briens tårn er på toppen av høgda
Fil:Lightmatter cliffs of moher in County Clare Ireland.jpg|Utsikt sørover mot Hag's Head
Fil:cliff_site.jpg|Byggearbeid ved klippene, november 2005
Fil:Cl o Mo 3.jpg|Fjellet består av lagbergarter. Den lysaste er sandstein.
Fil:Cl o Mo, 1.jpg|Staur i klippene


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cliffs of Moher|Cliffs of Moher]]» frå , og «[[:nb:|Cliffs of Moher]]» frå  den 10. juni 2020.*
Matkjeda Wienerschnitzel

**Wienerschnitzel** er ei kjede med snøggmat-restaurantar i USA, skipa i 1961 (som *Der Wienerschnitzel*). Kjeda spesialiserer seg på pølse i brød. Etestadane deira finst hovudsakleg i California og Texas, med ein del i Arizona, Colorado, Illinois, Louisiana, New Mexico, Nevada, Utah og Washington. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wienerschnitzel|Wienerschnitzel]]» frå ,  den 10. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Jan Axel Blomberg

**Jan Axel «Hellhammer» Blomberg** ( i Trysil) er ein norsk trommeslagar.

## Band
* Mayhem (1988&ndash;)
* Antestor (2004 og 2005)
* Dimmu Borgir (2005&ndash;2007)
* Jorn (2001)
* Thorns (2001)
* Vidsyn (2004)

**Konsertmusikar**
* Emperor (1992)
* Immortal (1995)
Wienerschnitzel

**Wienerschnitzel** er ein tradisjonell austerriksk rett som særleg er knytt til Wien. Han er laga av eit tynt stykke kalvekjøt mørna med ein kjøthammar, dyppa i egg, vend i brødsmular og steikt. 

Ordet «wienerschnitzel» kan sporast tilbake til 1862.
Opphavet til retten er uklart. Ei utbreidd soge skulle lenge ha det til at han blei importert til Austerrike i 1857 av feltmarskalk Radetzky, men dette blei tilbakevist av mathistorikaren Heinz-Dieter Pohl i 1972. Pohl fann fram samanliknbare rettar frå 1700-talet som inspirasjon for wienerschnitzelen.

## Kjelder




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wienerschnitzel|Wienerschnitzel]]» frå ,  den 10. juni 2020.*
Loop Head

**Loop Head** er eit nes på vestkysten av øya Irland. Det ligg rett nord for fjorden som utgjer estuaret til elva Shannon, i County Clare i Republikken Irland. 

Loop Head er godt synleg i terrenget takka vere eit stort fyrtårn og ei høg LORAN-mast.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Loop Head|Loop Head]]» frå ,  den 10. juni 2020.*
Anodorhynchus

__NOTOC__
***Anodorhynchus*** er ei biologisk slekt i papegøyefamilien, Psittacidae. Dette er store, blå araer frå opne og halvopne naturtypar i det sentrale og austlege Sør-Amerika. Slekta inkluderer to nolevande artar, hyasintara og indigoara, og ein art som er trudd å vere utdøydd, asurara. Med omtrent 100 centimeter i kroppslengde, er hyasintara den lengste papegøyen i verda. 

## Skildring

Utanom farga, er det mest typiske morfologiske karakteristikum for slekta den nakne gule hudflekken mot undernebbet. Kvar av artane har sin spesifikke form og storleik på flekken. Alle tre artar har òg gul augering. 

Indigoara hekkar utelukkande i holar i fjellsider, hyasintara helst i hole tre. Asurara hekka i holar i skrentar ved elvebankar. Føda for dei tre artane er  hovudsakleg nøtter frå nokre få palmeartar. 

Populasjonen av asurara vart desimert på 1800-talet ved rydding for jordbruk og innføring av storfe som reduserte førekomst av hovudkjelde til føda, nøtter frå palmearten *Butia yatay*. Villkattar blei òg etablerte i leveområdet. Indigoara har gjort eit comeback frå nær utrydding på byrjinga av 1980-talet, ca. 60 fuglar, til estimert 1694 i år 2018, som eit resultat av program med vernetiltak. Hyacintara blir verande lokalt vanleg innanfor delar av utbreiingsområdet, men området har blitt fragmentert i tre kjente, distinkte populasjonar i Sør-Brasil, aust i Bolivia og nordaust i Paraguay; bestandar minkar på grunn av omfattande fangst til ulovleg handel så vel som på grunn av tap av naturtypar.

Både hyacintara og indigoara er oppførte på lista i CITES vedlegg 1, den internasjonale avtalen for kontroll av handel med ville dyr og plantar. 

## Artslista
*Anodorhynchus* i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2019 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:     
* Hyasintara, *Anodorhynchus hyacinthinus*, Hyacinth macaw, Latham, 1790, (VU)
:Kroppslengde på 100 centimeter, lever i tre åtskilde område i Brasil, det sørlegaste ligg litt inn i tilgrensande Bolivia og Paraguay
* Asurara, *Anodorhynchus glaucus*, Glaucous macaw, Vieillot, 1816, (CR(PE))
:72 cm lang, grønleg blå, hovud og hals gråleg. Sist observert tidleg på 1960-talet, var knytt til elvebankar. Naturleg utbreiing var grenseområdet Argentina, Uruguay, Paraguay og sørvestlegaste Brasil 
* Indigoara, *Anodorhynchus leari*, Indigo macaw, Bonaparte, 1856, (EN)
:75 cm i kroppslengd, lever i tørre habitat lengst nordaust i staten Bahia, Brasil

## Kjelder
* Anodorhynchus - Inngang til artsskildringar hos BirdLife International Henta 10. juni 2020
;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Rita Ináncsi

**Rita Ináncsi** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Budapest i Ungarn. Ho vann i 1994 EM-sølv i sjukamp og i 1995 VM-bronsen i øvinga. 190 cm høge Ináncsi var medlem i Honvéd Budapest.

## Aktiv
Ináncsi fekk sitt internasjonale gjennombrot i 1994, med di ho vart nummer to i femkamp ved innandørs-EM i Paris. Ho sette landsrekord med 4&nbsp;775 poeng, 26 færre enn Larisa Turtsjinskaja frå Russland. I mai kom Ináncsi på tredjeplass ved det såkalla meistermøtet i Götzis, med sine 6&nbsp;573 poeng sette ho ungarsk rekord i sjukamp, samstundes som ho presterte personbeste i lengdehopp, hgdehopp og på 800 meter. Ho avslutta sesongen med å vinne sølvmedaljen ved europameisterskapen i Helsinki. Med 6&nbsp;404 poeng mangla ho einast 16 poeng på å overgå vinnaren i tevlinga, Sabine Braun frå Tyskland.

Året etter sikra Ináncsi seg bronsemedaljen under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg. Etter mellom anna personbeste på 200 meter og i 100 meter hekk stoppa ho på 6&nbsp;522 poeng, Ghada Shouaa frå Syria vann gull med 6&nbsp;651 poeng og Svetlana Moskalets sølv med 6&nbsp;575 poeng. I 1996 enda Ináncsi på sjetteplass i sjukampen under Sommar-OL 1996 i Atlanta.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: Nr 10 i sjukamp – 6&nbsp;076 poeng
*VM 1991 i Tokyo: Nr 11 i sjukamp – 6&nbsp;198 poeng
*OL 1992 i Barcelona: Braut sjukampen. Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 11 i sjukamp – 6&nbsp;188 poeng
*EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje i sjukamp – 6&nbsp;404 poeng, bakom Sabine Braun (6&nbsp;419)
*VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje i sjukamp – 6&nbsp;522 poeng
*OL 1996 i Atlanta: Nr 6 i sjukamp – 6&nbsp;336 poeng. Utslått i kvalifiseringa i lengdehopp (6,02 m=nr 31)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Rita Ináncsi|Rita Ináncsi]]» frå ,  den 10. juni 2020.*
Rick Davies

**Richard Davies** () er ein engelsk musikar, songar og låtskrivar, mest kjend for å ha skipa og vere vokalist og klaverspelar i det rockebandet Supertramp. Davies er det einaste medlemmet som har vore i bandet heile vegen, og skreiv nokre av dei mest kjende songane deira, som «Rudy», «Bloody Well Right», «Ain't Nobody But Me», «Gone Hollywood», «Goodbye Stranger», «Just Another Nervous Wreck», «Cannonball», og «I'm Beggin' You». Han er generelt kjend for dei rytmiske bluessoloane på piano og jazz-aktige progressiv rock-komposisjonar med kyniske tekstar. 

Frå og med *[[Indelibly Stamped]]* i 1971 delte Davies solovokal i lag med låtskrivarpartnaren i Supertramp, Roger Hodgson, fram til Hodgson slutta i bandet i 1983, og vart då den einaste songaren i gruppa. Røysta til Davies er djupare enn røysta til Hodgson og han har vanlegvis ein raspande baryton som stod til tenoren til Hodgson. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rick Davies|Rick Davies]]» frå ,  den 10. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Roger Hodgson

**Charles Roger Pomfret Hodgson** () er ein engelsk musikar, songar og låtskrivar, mest kjend som ein av dei tidlegare frontmennene og opphavlege medlemmane i progressive rockebandet Supertramp. Hodgson skreiv og song mange av dei store hittane til bandet, som «Dreamer», «Give a Little Bit», «Take the Long Way Home», «The Logical Song», «It's Raining Again» og «Breakfast in America».

Hodgson slutta i Supertramp i 1983 og flytta med familien sin bort frå musikkmiljøet i Los Angeles for å leve eit enklare liv nær naturen og vere heime med borna til dei hadde vokse opp. Hodgson byrja å turnere att i 2001. Han skreiv ofte om andelege og filosofiske tema, og tekstane hans er blitt skildra som personlege og meiningsfulle.

## Diskografi
*For arbeidet med Supertramp, sjå [[diskografien til Supertramp]] mellom 1969 og 1983*

**[[In the Eye of the Storm av Roger Hodgson|In the Eye of the Storm]]* (1984)
**[[Hai Hai]]* (1987)
**[[Open the Door av Roger Hodgson|Open the Door]]* (2000)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roger Hodgson|Roger Hodgson]]» frå ,  den 10. juni 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Hag's Head

**Hag's Head** eller **Hags Head** er ein odde som dannar det sørlegaste punktet av Moher-klippene i County Clare på Irland. Klippene dannar ein formasjon som liknar eit kvinnehovud som ser utover sjøen. Staden er eit godt utsiktspunkt for å sjå klippene, og dannar eine enden av turruta Cliffs of Moher Coastal Trail.

## Namn
Ei irsk soge fortel at ei gammal kone eller sjøheks, Mal of Malbay, blei forelska i den irske helten Cú Chulainn, og jaga han over heile Irland. Cú Chulainn flykta ved å hoppa over staurar som om dei var vadesteinar. Mal mista fotfestet, og blei slått mot klippa.

## Skildring
Ein tårnruin kjend som Moher Tower står på Hag's Head. Fram til tidleg på 1800-talet var det også eit festningsverk her kjend som *Mothar* eller *Moher*. Hag's Head omfattar også ein naturleg steinboge.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hag's Head|Hag's Head]]» frå ,  den 10. juni 2020.*
The Forsaken

***The Forsaken*** er eit musikkalbum med Antestor, utgitt 5. januar 2005.

## Spor
# «Rites of Death»
# «Old Times Cruelty»
# «Via Dolorosa»
# «Raade»
# «The Crown I Carry»
# «Betrayed»
# «Vale of Tears»
# «The Return»
# «As I Die»
# «Mitt hjerte»

## Medverkande
### Antestor
* Morten Sigmund Magerøy - keyboard
* Vegard Undal - bassist
* Ronny Hansen - vokalist
* Lars Stokstad - gitarist

### Andre
* Bjørn Leren - gitarist
* Ann-Mari Edvardsen - vokalist
* Jan Axel Blomberg - trommer

## Bakgrunnsstoff
* The Forsaken på Encyclopaedia Metallum
Indelibly Stamped

***Indelibly Stamped*** er det andre studioalbumet til det engelske rockebandet Supertramp, gjeve ut i 1971. Det markerte ei dramatisk endring mot meir streit rock enn debutplata, og i følgje notata bandet sjølv skreiv i omslaget var «Travelled» den einaste songen som minna om debutplata. Som debutplata selde det derimot dårleg då det kom ut, men i seinare år har det selt til gullplate i Frankrike og Canada. Plateomslaget syner biletet av overkroppen til ei tatovert og topplaus kvinne. Dette var det første Supertramp-albumet som kom ut i USA, men A&M klistra to gullstjerner over brystvortene på omslaget. 

## Bakgrunn
Roger Hodgson sa seinare at *Indelibly Stamped* var «overlevingsalbumet som sette oss attende på den gode sida til manageren vår. Det var ikkje noko tema for albumet og me dreiv og kava.» Dei nye medlemmane Kevin Currie, Frank Farrell og Dave Winthrop vart alle henta inn kort tid før innspelinga tok til.

Songen «Times Have Changed» utvikla seg frå ein song kalla «Times of Rain», som var skriven med Richard Palmer-James medan han framleis var med i gruppa. Rick Davies og Roger Hodgson skreiv ny tekst til songen og gav han nytt namn.

Albumet vart marknadsført med ei rekkje konsertar i P.N. Club i München, der Supertramp hadde heldt dei første konsertane sine. Rick Davies skildra sceneshowet deira på denent ida som «verkeleg heilt Rock and Roll. Me brukte å få folk opp på scenen og det var heilt kaos. Me hoppa av stad og gjorde tre ekstranummer, men det var kjøpt og poteter bak det. Verken fleire eller færre folk kom til den neste konserten.» Dette var det siste albumet der Roger Hodgson spelte bass medan han var i Supertramp.

## Mottaking

I ei kort melding skildra AllMusic albumet som ei forbetring av debutplata, men meinte det framleis var nokre instrumentalparti som var for lange.

## Innhald
Alle songane er skrivne av Rick Davies og Roger Hodgson, utanom der andre nemnde.

All solovokal av Rick Davies, utanom der andre er nemnde.

*«Rosie Had Everything Planned» er den einaste originale songen i heile Supertramp-katalogen der Rick Davies ikkje er oppført som låtskrivar. 

## Medverkande
* Rick Davies – akustisk og Wurlitzer piano, Hammondorgel, solovokal, munnspel 
* Roger Hodgson – akustisk og elektrisk gitar, bassgitar (spor 3), solo- (spor 2, 3, 10) og korvokal
* Dave Winthrop – fløyte, saksofon, solovokal (spor 6)
* Frank Farrell – bassgitar (all spor utanom 3), piano og trekkspel (spor 3), korvokal
* Kevin Currie – perkusjon, trommer

**Produksjon**
* Produsent: Supertramp
* Lydteknikar: Bob Hall

## Salslister

### Vekeslister

### Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Indelibly Stamped|Indelibly Stamped]]» frå ,  den 11. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Frank Farrell

**Francis Anthony Farrell** () var ein britisk rockebassist, vokalist og låtskrivar frå Birmingham i England. Over ein profesjonell karriere på over tretti år er han mest kjend som bassist i det britiske rockebandet Supertramp og for det musikalske samarbeidet med Leo Sayer. Farrell medlåtskrivar song songen «Rosie Had Everything Planned» med Roger Hodgson i Supertramp og på fleire songar med Sayer, inkludert den store hitten «Moonlighting».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Frank Farrell|Frank Farrell]]» frå ,  den 11. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Coldfield, Sutton (February 2008). «Breakthru». Henta 1. juni 2010.
John Hopkins

**John Hopkins** kan vise til:
* Bristol-parlamentarikaren John Hopkins, medlem av det engelske Underhuset frå 1601
* diktaren John Hopkins (1675–?), engelsk lyrikar
* Ilchester-parlamentarikaren John Hopkins (d. 1732), engelsk parlamentariker for St Ives 1710–15 og Ilchester 1715–22
* John Henry Hopkins (1792–1868), biskop
* orkesterleiaren John Hopkins (1927–2013), britiskfødd australsk orkestarleiar
* advokaten John Hopkins (1936–2018), britisk
* komponisten John Hopkins f. 1949), britisk
* placekickeren John Hopkins (fødd c. 1969), American football placekicker
* skodespelaren John Hopkins (f. 1974), britisk skodespelar
* tevlingsmotorsyklisten John Hopkins, (f. 1983), tevlingsmotorsyklist frå USA

## Sjå også
* Johns Hopkins (1795–1873), forretningsmann og filantrop som finansierte
** Johns Hopkins University
** Johns Hopkins Hospital
** Johns Hopkins School of Medicine
* *[[John Hopkins the Third]]*, ein film frå 1921 med Béla Lugosi
* Jon Hopkins (f. 1979), engelsk musikar og produsent
John Helliwell

**John Anthony Helliwell** () er ein engelsk musikar og saksofonist og blåseinstrumentalist for rockebandet Supertramp. Han har òg vore seremonimeister på konsertane til bandet og snakka og spøkt med publikum mellom songane. 
 
Helliwell spelte med The Alan Bown Set, der han erstatta Dave Green i januar 1966 før han kom inn i Supertramp i 1973 i lag med bassist Dougie Thomson, som overtydde Helliwell om å bli med. I 2004 skipa Helliwell bandet Crème Anglaise i lag med Mark Hart, som kom med i Supertramp i 1985. Denne gruppa spelte inn eit sjølvoppkalla debutalbum i 2005. 

I 1987 spelte Helliwell på Pink Floyd-albumet *[[A Momentary Lapse of Reason]]*, der namnet hans var feilskrive som «Halliwell». Dette skjedde etter at Pink Floyd-gitaristen David Gilmour hadde spelt på Supertramp-albumet *[[Brother Where You Bound]]*. Helliwell spelte òg med den franske songaren Jean-Jacques Goldman i 1985 på albumet *[[Positif av Jean-Jacques Goldman|Positif]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Helliwell|John Helliwell]]» frå ,  den 12. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside
Dougie Thomson

**Douglas Campbell  «Dougie» Thomson** () er ein skotsk musikar, mest kjend som bassist i det engelske rockebandet Supertramp.

Karrieren til Thomson byrja i august 1969 då han vart med i det lokale Glasgow-bandet The Beings. I september 1971 vart han med i The Alan Bown Set der han ei kort stund arbeidde i lag med den framtidige Supertramp-kollegaen John Helliwell. I februar 1972 prøvespelte Thomson for Supertramp, og enda opp med å spele fleire konsertar som vikar. 

I 1973 vart Thomson permanent medlem av Supertramp og hjelpte til i styringa av bandet i lag med managerenDave Margereson. Han overtydde òg John Helliwell om å bli med i bandet. 

Thomson spelte med Supertramp på alle dei kjende albuma deira: *[[Crime of the Century av Supertramp|Crime of the Century]]*, *[[Crisis? What Crisis?]]*, *[[Even in the Quietest Moments]]*, *[[Breakfast in America]]*, *[[Paris av Supertramp|Paris]]*, *[[...Famous Last Words...]]*, *[[Brother Where You Bound]]* og *[[Free as a Bird av Supertramp|Free as a Bird]]*.

Thomson har ikkje spelt med bandet sidan pausen dei tok i 1988. Han vart sidan ein forleggjar i musikkindustrien og skapte Trinity Publishing.

Thomson er den eldre broren til Ali Thomson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dougie Thomson|Dougie Thomson]]» frå ,  den 12. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bob Siebenberg

**Robert Layne Siebenberg** () òg kjend som **Bob C. Benberg**, er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som medlem av det britiske rockebandet Supertramp, der han spelte trommer og perkusjon. Han var den einaste amerikanaren i Supertramp. Sonen hans, Jesse, var ei stund med i Supertramp då dei gav ut konsertalbumet *[[It Was the Best of Times]]* (1999). 

I 1985 gav Siebenberg ut soloalbumet *Giants in Our Own Room*.

Før han vart med i Supertramp, var Siebenberg medlem av pubrockbandet Bees Make Honey i Storbritannia, og RHS i USA. 

I 1989 komponerte Siebenberg original musikk for Sierra On-line-videospelet *[[Space Quest III]]*. 

## Diskografi

; Bees Make Honey:
* 1973: *Music Every Night*
* 2003: *Back On Track* - samlealbum

; Supertramp:
* Sidan 1974: sjå diskografien til Supertramp

; Heads Up :
* 1989: *The Long Shot*

; Solo:
* 1986: *Giants In Our Own Room*
* 2013: *Glendale River*

; Samarbeid:
* 1972: *Private Parts* av Peter Straker
* 1981: *Solo In Soho* av Philip Lynott

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Siebenberg|Bob Siebenberg]]» frå ,  den 12. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Scott Gorham

**William Scott Gorham** (datoar) er ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar som var ein av dei «doble sologitaristane» i det irske rockebandet Thin Lizzy. Sjølv om han ikkje var med å skipe Thin Lizzy, var han kontinuerleg medlem etter ei prøvespeling i 1974, og kom inn i bandet på ei stund då framtida til bandet var usikker etter at den opphavlege gitaristen Eric Bell og den kortvarige erstattaren hans Gary Moore slutta. Gorham var med Thin Lizzy fram til bandet vart oppløyst i 1984. Han og gitaristen Brian Robertson kom inn i bandet samstundes og markerte starten på den mest kritikarroste perioden deira. I lag utvikla dei den doble sologitarstilen til Thin Lizzy, og song òg begge korvokal. Gorham er det mest langvarige medlemmet i bandet etter dei opphavlege medlemmane Brian Downey (trommer) og frontmannen og bassisten Phil Lynott.

Sidan 1996 har Gorham stundom spelt med Thin Lizzy på gitar og korvokal, i forskjellige variantar av bandet etter at frontmannen Lynott døydde i 1986. 

## Diskografi

### Thin Lizzy
**[[Nightlife av Thin Lizzy|Nightlife]]* (1974)
**[[Fighting av Thin Lizzy|Fighting]]* (1975)
**[[Jailbreak av Thin Lizzy|Jailbreak]]* (1976)
**[[Johnny the Fox]]* (1976)
**[[Bad Reputation av Thin Lizzy|Bad Reputation]]* (1977)
**[[Live and Dangerous]]* (1978)
**[[Black Rose: A Rock Legend]]* (1979)
**[[Chinatown av Thin Lizzy|Chinatown]]* (1980)
**[[Renegade av Thin Lizzy|Renegade]]* (1981)
**[[Thunder and Lightning av Thin Lizzy|Thunder and Lightning]]* (1983)
**[[Life av Thin Lizzy|Life]]* (1983)
**[[One Night Only av Thin Lizzy|One Night Only]]* (2000)

### 21 Guns
**[[Salute av 21 Guns|Salute]]* (1992)
**Nothing's Real* (1997)
**Demolition* (2002)

### Black Star Riders
**[[All Hell Breaks Loose av Black Star Riders|All Hell Breaks Loose]]* (2013)
**[[The Killer Instinct]]* (2015)
**[[Heavy Fire av Black Star Riders|Heavy Fire]]* (2017)
**[[Another State of Grace]]* (2019)

### Andre album
*Pat Travers – *[[Putting It Straight]]* (1977)
*Phil Lynott – *[[Solo in Soho]]* (1980)
*Phil Lynott – *[[The Philip Lynott Album]]* (1982)
*Siebenberg – *Giants in Our Own Room* (1985)
*Supertramp – *[[Brother Where You Bound]]* (1985)
*Phenomena – *Phenomena II: Dream Runner* (1987)
*Fisc – *Handle with Care* (1988)
*Heads Up – *The Long Shot* (1989)
*Air Pavilion – *Kaizoku* (1989)
*Asia – *[[Then & Now av Asia|Then & Now]]* (1990)
*Lea Hart – *Trapped* (1992)
*True Brits – *Ready to Rumble* (1992)
*Phenomena – *Phenomena III: Innervision* (1993)
*Far Corporation – *Solitude* (1994)
*Max Bacon – *The Higher You Climb* (1995)
*Psycho Motel – *[[Welcome to the World]]* (1997)
*Rollins Band – *[[Get Some Go Again]]* (2000)
*Steevi Jaimz – *Damned if I Do... Damned if I Don't* (2001)
*Max Bacon – *From the Banks of the River Irwell* (2002)
*Ricky Warwick – *Tattoos & Alibis* (2003)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scott Gorham|Scott Gorham]]» frå ,  den 12. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Scott-Gorham.Com
*
Hyasintara

**Hyasintara** (*Anodorhynchus hyacinthinus*) er ein ara i papegøyefamilien. Han høyrer heime i det sentrale Sør-Amerika. Dette er den største ara og den største flygande papegøyearten, berre arten kakapo på New Zealand har større kroppsvekt. Han kan forvekslast med den mindre indigoara. Habitattap og fangst av ville fuglar for dyrehandel har redusert bestanden i naturen, så arten er klassifisert som sårbar i raudlista til IUCN og han er verna av konvensjonen om internasjonal handel med trua artar av vill fauna og flora, CITES.

## Skildring

Med ei kroppslengde målt frå nebb til halespiss på omtrent ein meter er han lengre enn nokon andre papegøyeart.  Vekta er rundt 1,5 kilogram.  Halen er lang og spiss. Fjørene er heilt blå, lysare på oversida. Likevel kan nakkefjørene nokon gonger synast litt grå. Ringen rundt auga til papegøyane og området rett under nebbet er ein sterkt gulfarga.

Leveområdet er både tørre savanneområde og regnskogsområde i austlege Amazonas og i våtmarksområdet Pantanal. 

Størstedelen av hyasintara-dietten er palmenøtter. Dei beitar på ulike artar tilgjengelege i det aktuelle leveområdet, til dømes av slekta *[[Mauritia]]*. Nebbet er ekstremt tilpassa det å knuse harde nøtter for å få tilgjenge på kjernar. Dei kan jamvel ete frukt og sniglar.

Hyasintaraer lever i livslange pardanningar. Hekking skjer i hole tre eller i holar i fjellskrenter i nordaustre Brasil. Kulla er vanlegvis 2 egg, nokre gonger tre, rugetida er rundt fire veker og ungane er i reiret i opptil 110 dagar. Dei hekkar ikkje kvart år, og predasjonen er stor slik at gjennomsnittleg ein unge overlever per kull.

Storleiken på populasjonen er estimert til 6500 individ per 2003 og er trudd å vere minkande. Det er framleis trugsmål mot arten frå jakt, fangst og tap av habitat.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hyacinth macaw|Hyacinth macaw]]» frå ,  den 13. juni 2020.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Asurara

**Asurara** (*Anodorhynchus glaucus*) er ein stor, heilblå søramerikansk papegøye.  Han er ein av tre nokså likt blåfarga artar i den biologiske slekta *[[Anodorhynchus]]*. Arten er klassifisert som strekt truga, moglegvis utdøydd, og var vanleg i utbreiingsområdet i sørlege Sør-Amerika fram til midten av 1800-talet.

Epitetet *glaucus* i det vitskapelege namnet er skildrande for farga, det er frå gresk *glaukos* og tyder 'gråblå'. I språket guaraní er nemninga *guaa-obi*, *guaa* er lydhermande og brukast om 'ara'-papegøyar, *obi* skildrar fargegradienten frå blå til grøn.

## Skildring
Asuraraer er 70-72 centimeter i kroppslengd. Fjørdrakta er bleik turkisblå, hovudet meir gråaktig. Halen er lang og nebbet stort og kraftig. Han har ein gul, berr augering og halvmåneforma gul, hudlapp som grensar til underkjeven.

Denne fuglen levde i nordlegaste Argentina, over grensa til sørlege Paraguay, nordaustlege Uruguay og inn i Brasil. Storleiken på populasjonen gjekk ned gjennom 1800-talet på grunn av fangst og tap av habitat, og det finst berre to observasjonar av ville fuglar frå 1900-talet. Ekspedisjonar av ornitologar til sørvestre Paraguay i løpet av 1990-talet klarte ikkje å skaffe noko bevis for arten. Vidare var det berre dei eldste innbyggarane i regionen som hadde kunnskap om asurara, med arten sist registrert i 1870-åra. Forsvinninga til arten er sannsynlegvis knytt til fangst av levande vaksne for burfuglhandelen og til felling av palmearten, *Butia yatay*, der nøttene ser ut til å ha utgjort hovudføda. Rydding av palmar skjedde i samband med bureising med storfedrift. Sjølv om det framleis er passande habitat i El Palmar nasjonalpark i den argentinske provinsen Entre Ríos, så vel som Sør-Brasil, har ingen rykte om eksistens av ville asuraraer dei siste tiåra vist seg å vere truverdige.

Det finst lite informasjon om habitat og levevis for arten, bortsett frå sambindinga med palmearten. Arten vart observert langs elver, men om ein trudde habitatet var knytt til elver kan det vere fordi elver var transportvegen for observatørane. Hekkeplassane var i bratte (fjell)skrenter.

Ein studie frå 2018 som siterer mønster for utrydding av fuglar, den vide øydelegginga av habitatet for arten, og mangelen på stadfesta observasjonar sidan 1980-talet tilrådde å oppliste arten til kritisk trua - moglegvis utrydda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glaucous macaw|Glaucous macaw]]» frå ,  den 13. juni 2020.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff