open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Diskografien til Freddie Mercury

Dette er diskografien til **[[Freddie Mercury]]** som soloartist. For informasjon om innspelingane han gjorde med Queen sjå diskografien til Queen.

## Album

### Studioalbum

**Barcelona* 1992-plassering. Nådde opphavleg 25. plassen i Storbritannia i 1988

### Samlealbum

## Plateboksar

## Singlar

## Samarbeid og som gjestemusikar
*1975 Alle fire medlemmane i Queen hjelpte til å produsere ei innspeling med soulbandet Trax. Ingenting av dette vart gjeve ut. 
*1976 «Man From Manhattan» av Eddie Howell. Korvokal, spelte piano og produserte denne songen. 
*1976 «You Nearly Did Me In» av Ian Hunter. Korvokal på denne songen, frå albumet *All-American Alien Boy*.
*1978 «Never Let Her Slip Away», ein britisk hit for Andrew Gull. Mercury song harmonivokal.
*1982 «Emotions in Motion» av Billy Squier. Korvokal på denne songen, frå albumet med same namn. 
*1983 «Victory», «There Must Be More To Life Than This» og «State of Shock» vart spelt inn av Mercury og Michael Jackson, men dei originale innspelingane er aldri gjeve ut. Samplingar frå dei to sistnemnde har etter kvart dukka opp på piratkopiplater. Mercury omarbeidde «There Must Be More To Life Than This» for soloalbumet hans *[[Mr. Bad Guy]]*, og Jackson spelte inn «State of Shock» på ny med Mick Jagger. Populære rykte seier at det finst ein Queen-versjon av «Victory», men denne har i så fall ikkje dukka opp så langt. På samleplata *[[Queen Forever]]* frå 2014 finst eit heilt nytt arrangement av «There Must Be More To Life Than This» med delar av vokalsporet til Jackson. 
*1986 «Love Is The Hero» av Billy Squier. Korvokal på denne songen frå albumet *Enough Is Enough*. Freddie syng introen på 12"-singelen. Han var òg medlåtskrivar og medprodusent på sporet «Lady With a Tenor Sax», frå albumet med same namn. 
*1986 «Hold On». Ein duett med Jo Dare. Mercury var medlåtskrivar på songen frå det tyske filmmusikkalbumet *Zabou*.
*1988 «Heaven For Everyone» av The Cross. Solovokal på LP-versjonen, korvokal på singelversjon (og den amerikanske albumversjonen) frå albumet *Shove It*. 

## Videoalbum

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Freddie Mercury discography|Freddie Mercury discography]]» frå ,  den 1. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
Live Killers

***Live Killers*** er eit konsertalbum av det britiske rockebandet Queen, opphavleg gjeve ut 22. juni 1979.

## Bakgrunn
Albumet vart spelt inn live i Europa under *[[Jazz av Queen|Jazz]]*-turneen til Queen, mellom januar og mars 1979. I følgje boka *Queen Live - a Concert Documentary* av Greg Brooks, er «Don't Stop Me Now», «Spread Your Wings» og «Brighton Rock» frå Stadthalle i Bremen den 20. januar. «Death On Two Legs» er frå Sporthalle i Köln den 1. februar. «Sheer Heart Attack» er frå Rudi Sedlmayer Halle i München den 11. februar. «'39» og «Now I'm Here» er frå Festhalle i Frankfurt den 2. februar, og det same er «Love Of My Life» som vart stadfesta i teksten på omslaget til DVD-utgjevinga *Greatest Video Hits 1*. Det er ikkje kjend kvar resten av songane kjem frå. Brian May sjølv har sagt at han ikkje hugsar kvar hen kvar song kom i frå. 

Albumet vart produsert av bandet sjølv og det var det første dei miksa i det nye studioet sitt, Mountain Studios i Montreux i Sveits.

Gitaristen Brian May og trommeslagaren Roger Taylor sa seinare i det amerikanske radioshowet *In the Studio with Redbeard* at bandet hadde miksa *Live Killers* på eiga hand og ikkje var nøgd med det endelege resultatet. 

Trass i dette nådde albumet tredjeplassen på UK Albums Chart og 16. plassen på ''Billboard'' 200 i USA. Det har seld til dobbel platina i USA.

I områda utafor USA, Europa og Canada, gav Elektra Records ut ei kortare, redigert utgåve av albumet i 1985, kalla *Queen Live*.

1994-utgåva av albumet kom utan betra lyd, men i 2001 vart albumet remastra med betre lydkvalitet.

## Innhald
### Side ein

''* Delar av introen er sensurert då Mercury seier «This song is about a real motherfucker of a gentleman.»

### Side to

### Side tre

### Side fire

## Singlar
*«Love of My Life» (opptak frå Festhalle Frankfurt, 2 Feb 1979 - redigert versjon)/«Now I'm Here» (opptak frå Festhalle Frankfurt, 2. feb 1979)
*«We Will Rock You» (Fast Version) (Live)/«Let Me Entertain You» (Live) – Elektra E46532; utgjeve august 1979

## Lister

## Medverkande
*Freddie Mercury - solovokal, piano
*Brian May - gitarar, korvokal
*Roger Taylor - trommer, tamburin, pauke, korvokal, solovokal på «I'm In Love With My Car»
*John Deacon - bassgitar, korvokal, triangel

### Produksjon
*Master laga av George Marino på Sterling Sound, NYC

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live Killers|Live Killers]]» frå ,  den 1. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Live Killers
Live Magic

***Live Magic*** er eit konsertalbum av det britiske rockebandet Queen. Det vart spelt inn under *[[Magic-tureen til Queen|The Magic-turneen]]* (1986) og kom ut 1. desember 1986. Det kom ikkje ut i USA før august 1996. Albumet vart sterkt kritisert av mange fans, fordi mange av songane var kraftig kutta ned. Til dømes var operaseksjonen frå «Bohemian Rhapsody» fjerna, det andre verset av «Tie Your Mother Down», og både «Is This the World We Created...?» og «We Are the Champions» var redusert til eitt vers og eitt refreng. I juli 2004 kåra magasinet ''Q'' *Live Magic* som eit av dei fem mest skuffande konsertalbuma frå vanlegvis bra band.

Dei fleste opptaka var frå Knebworth Park den 9. august 1986, som var den siste konserten bandet nokon sinne spelte med originalbesetninga. 

## Innhald
;Side 1
# «One Vision» *([[konsertar ved Knebworth House|Knebworth Park]], [[Stevenage]], [[England]], [[UK]] - 09/08/86)* (Queen) – 5:09
# «Tie Your Mother Down» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (May)  – 2:59
# «Seven Seas of Rhye» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Mercury) – 1:21
# «A Kind of Magic (Edit)» *([[Ferenc Puskás Stadium|Népstadion]], [[Budapest]], [[Hungary]]) - 27/07/86* (Taylor) – 4:47
# «Under Pressure» *(Népstadion, Budapest, Hungary) - 27/07/86)* (Queen, Bowie) – 3:49
# «Another One Bites the Dust (Edit)» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Deacon) – 5:51

;Side 2
# «I Want to Break Free» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Deacon) – 2:40
# «Is This the World We Created...?» *([[Wembley Stadium (1923)|Wembley Stadium]], [[London]], England, UK) - 11/07/86* (Mercury/May) – 1:30
# «Bohemian Rhapsody (Edit)» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Mercury) – 4:42
# «Hammer to Fall (Edit)» *(Wembley Stadium, London, England, UK) - 12/07/86*  (May) – 4:22
# «Radio Ga Ga» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Edit) (Taylor) – 4:27
# «We Will Rock You» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (May) – 1:33
# «Friends Will Be Friends» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Mercury/Deacon) – 1:09
# «We Are the Champions» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Mercury) – 2:01
# «God Save the Queen» *(Knebworth Park, Stevenage, England, UK - 09/08/86)* (Trad. arr. May) – 1:19

## Lister og sal

## Medverkande
*Freddie Mercury - solovokal, piano  
*Brian May - gitarar, korvokal
*Roger Taylor - trommer, korvokal
*John Deacon - bassgitarar, korvokal
Andre musikarar
*Spike Edney - klaverinstrument, piano, gitar, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live Magic|Live Magic]]» frå ,  den 1. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Live Magic
Metallkulegullkvefs

**Metallkulegullkvefs** (*Pseudomalus auratus*) er ein gullkvefs i slekta kulegullvefsar og kan rulla seg saman som ei kule. Han er oppgjeven som parasitt frå artar i slektene *[[Passaloecus]]*, *[[Pemphredon]]* og *[[Psenulus]]*. Kvefsen kan finnast i busk og kratt med daud ved.

Metallkulegullkvefs kan kjennast att på dei lange håra og den djupe innskjeringa i bakkroppsspissen.

I Noreg er arten utbreidd på Austlandet, men det er uklart kva artar han føretrekkjer som vertar her i landet.

## Kjelder
* 
;Referansar
Jarnbane i Aserbajdsjan

**Jarnbane i Aserbajdsjan** utgjer i alt 2 932 km, men av denne lengda er det berre 2 117 km som er brukbart og 815 km som er dobbeltspora. Godstransporten på jarnbane i Aserbajdsjan har tapt store marknadsdelar i den seinare årane, og frakta berre 18 % av det samla godset i landet i 2003 samanlikna med 21 % i 1999 . Store delar av jernbanespora og det rullande materiellet har behov for reparasjon eller utskifting. Av den samla, brukbare lengda er 60 % eller 1 272 km elektrifisert. Omkring 60 % av lengda til jarnbana eller 1 126 km er utstyrt med heilautomatiske blokker og 479 km har sentraliserte togleiarar. Jarnbanenettverket har 176 stasjonar. To av desse, Bilajari og Shirvan, er fullt automatiserte, medan tolv stasjonar har beremekanismer og -maskiner for containerar. Tre stasjonar – Keshle, Ganja og Khirdalan – er i stand til å handtera ekstra høge og tunge containerar.

Den 7. februar 2007 vart det underteikna ein avtale om ein framtidig bane mellom Kars, Tbilisi og Baku (Kars-Tbilisi-Baku-jarnbana). Den 12. september same året kunngjorde Musa Panahov, nestleiaren i det nasjonale samferdselsdepartementet, at bygginga av strekninga ville byrja i oktober. Utbyggingskostnadene er berekna til 200 millionar amerikanske dollar, og av dette beløpet kjem 50 millionar dollar frå Aserbajdsjans statlege oljefond (*State Oil Fund of Azerbaijan*, SOFAZ). Den spektakulære feiringa var venta å finna stad i Tyrkia 10. oktober 2007, og den første skinna ville leggjast ned i løpet av mars eller april 2008.

## Jernbanenettet

*Samla lengd: 2 932 km (for vanleg passasjer- og godstransport, inkluderer ikkje industribanar)*
* *Breispor* (1 520 mm): 2 122 km (per 2006)
* *Elektrifisert*: 1 278 km (per 2006)
* *Landet sin rangering på verdsbasis etter samla lengd: 57*
Det er berre hovudstaden Baku som har eit tunnelbanesystem: Metroen i Baku

## Jarnbanesamband til naboland
Aserbajdsjan har jarnbanesamband til følgjande land:
* Same sporvidd – 1&nbsp;520 mm
**  
**  – stengt av politiske årsaker 
**  – har og ny normalsporet (1&nbsp;435 mm) samband til Tyrkia under bygging
* Sporvidd – 1&nbsp;520 mm / 1&nbsp;435 mm 
**  – samband berre frå enklaven Nakhitsjevan
**  – inkje samband

## Referansar

## Bakgrunnsstoff

*  Azerbaijan State Railway  
*  Meir om den aserbajdsjanske jarnbana
At the Beeb av Queen

***At the Beeb*** er eit studioalbum av det engelske rockebandet Queen, gjeve ut i 1989. I 1995 vart det gjeve ut i USA med tittelen ***Queen at the BBC***. 

Albumet bestod av songar spelte inn ved to forskjellige høve for BBC Radio 1-programmet *Sound of the 70s*. Dei første fire spora vart spelte inn 5. februar 1973 og resten den 3. desember 1973.

Alle utanom eitt spor kom frå albumet *[[Queen av Queen|Queen]]*. Unntaket er «Ogre Battle», som var frå *[[Queen II]]*. Versjonane på *At the Beeb* skil seg frå originalversjonane, og er nærmare slik dei spelte songane på konsertane sine. Den mest merkbare skilnaden er på «Ogre Battle», som startar rett på riffet (utan ein lang intro), og ikkje har nokon av effektane som er på albumversjonen. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:At the Beeb (Queen album)|At the Beeb (Queen album)]]» frå ,  den 1. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Queen on Fire – Live at the Bowl

***Queen on Fire – Live at the Bowl*** er eit dobbelt konsertalbum av det engelske bandet Queen, gjeve ut 25. oktober 2004 i Europa og 9. november 2004 i USA.

Det vart spelt inn i Milton Keynes Bowl i Milton Keynes i England, den 5. juni 1982 under *[[Hot Space-turneen]]*. Det kom òg ut ein DVD av konserten med bonusmateriale, som bandintervju og høgdepunkt frå turneen.

I Storbritannia nådde CD-plata 20. plassen og DVD-plata førsteplassen på salslistene. I USA gjekk ingen av ei inn på listene.

## Innhald

### Disk 1
# «Flash» (May) – 1:54
# «The Hero» (May) – 1:44
# «We Will Rock You» (Fast) (May) – 3:17
# «Action This Day» (Taylor) – 4:52
# «Play the Game» (Mercury) – 4:30
# «Staying Power» (Mercury) – 4:03
# «Somebody to Love» (Mercury) – 7:53
# «Now I'm Here» (May) – 6:18
# «Dragon Attack» (May) – 4:16
# «Now I'm Here» (Reprise) (May) – 2:21
# «Love of My Life» (Mercury) – 4:22
# «Save Me» (May) – 4:00
# «Back Chat» (Deacon) – 5:00

### Disk 2
# «Get Down, Make Love» (Mercury) (not included on the China or Hong Kong release) – 3:39
# «Gitar Solo « (May) – 6:22
# «Under Pressure» (Queen/Bowie) – 3:47
# «Fat Bottomed Girls» (May) (not included on the China or Hong Kong release) – 5:25
# «Crazy Little Thing Called Love» (Mercury) – 4:15
# «Bohemian Rhapsody» (Mercury) – 5:38
# «Tie Your Mother Down» (May) – 4:09
# «Another One Bites the Dust» (Deacon) – 3:49
# «Sheer Heart Attack» (Taylor) – 3:25
# «We Will Rock You» (May) – 2:08
# «We Are the Champions» (Mercury) – 3:28
# «God Save the Queen» (Trad. arr. May) – 1:24

## Bonusmateriale på DVD-plata
* MK Bowl backstage interview
* Freddie Mercury interview
* Brian May og Roger Taylor interviews
* Songar frå konserten i Stadthalle i Wien i Austerrike den 12. mai 1982
*# Another One Bites the Dust
*# We Will Rock You
*# We Are the Champions
*# God Save the Queen
* Songar frå konserten på Seibu Lions Stadium i Tokorozawa i Japan den 3. november 1982
*# Flash / The Hero
*# Now I'm Here
*# Impromptu
*# Put Out the Fire
*# Dragon Attack
*# Now I'm Here (Reprise)
*# Crazy Little Thing Called Love 
*# Teo Torriatte (Let Us Cling Together)
* Biletgalleri (Calling All Girls)

## Medverkande
*Freddie Mercury – solovokal, piano, akustisk gitar på «Crazy Little Thing Called Love»
*Brian May – gitarar, vokal, piano på «Save Me»
*Roger Taylor – trommer, perkusjon, vokal, solovokal på versa av «Action This Day», vokal på «Sheer Heart Attack»
*John Deacon – bassgitar, rytmegitar på «Staying Power», korvokal på «Somebody to Love» og «Back Chat»
*Morgan Fisher – klaverinstrument, piano
*Justin Shirley-Smith – miksing
*Reinhold Mack – lydteknikar
*Mick McKenna – andre lydteknikar
*Kevin Metcalfe – mastering
*Richard Gray – plateomslag
*Denis O'Regan – fotografi

## Lister og salstrofé

### Lister

#### Album

#### DVD

### Salstrofé

#### Album

#### DVD

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queen on Fire – Live at the Bowl|Queen on Fire – Live at the Bowl]]» frå ,  den 1. august 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: On Fire Live At The Bowl
Queen Rock Montreal

***Queen Rock Montreal*** er eit konsertalbum av det engelske rockebandet Queen. Det kom ut i oktober 2007 som eit dobbeltalbum på CD, DVD og trippel vinylplate.

Det vart spelt inn i Montreal i Canada i Montreal Forum den 24. og 25. november 1981, nøyaktig ti år etter at frontmannen Freddie Mercury døydde av sjukdom tilknytt AIDS. Allmusic skildra konserten til Queen i Montreal som «teatralsk med fullt overlegg og ofte majestetisk».

Dette er den første offisielle utgjevinga av filmmusikkalbumet til konsertfilmen *[[filmen We Will Rock You|We Will Rock You]]* på lydformat. I motsetnad til den originale videoutgåva av *We Will Rock You*, som har blitt gjeven ut på ny som *Queen Rock Montreal*, inneheld albumet heile showet (inkludert «Flash» og «The Hero»).

## Innhald
### Disk ein
# «Intro» – 1:59
# «We Will Rock You (Fast)» (Brian May) – 3:06
# «Let Me Entertain You» (Freddie Mercury) – 2:48
# «Play the Game» (Mercury) – 3:57
# «Somebody to Love» (Mercury) – 7:53
# «Killer Queen» (Mercury) – 1:59
# «I'm in Love with My Car» (Roger Taylor) – 2:03
# «Get Down, Make Love» (Mercury) – 4:45
# «Save Me» (May) – 4:14
# «Now I'm Here» (May) – 5:31
# «Dragon Attack» (May) – 3:11
# «Now I'm Here (Reprise)» (May) – 1:53
# «Love of My Life» (Mercury) – 3:56

### Disk to
# «Under Pressure» (Queen, David Bowie) – 3:49
# «Keep Yourself Alive» (May) – 3:29
# «Drum and Tympani Solo» (Taylor) – 3:00
# «Guitar Solo» (May) – 5:11
# «Flash» (May) * – 2:11
# «The Hero» (May) * – 1:51
# «Crazy Little Thing Called Love» (Mercury) – 4:15
# «Jailhouse Rock» (Jerry Leiber, Mike Stoller) – 2:32
# «Bohemian Rhapsody» (Mercury) – 5:28
# «Tie Your Mother Down» (May) – 3:52
# «Another One Bites the Dust» (John Deacon) – 4:00
# «Sheer Heart Attack» (Taylor) – 3:53
# «We Will Rock You» (May) – 2:09
# «We Are the Champions» (Mercury) – 3:27
# «God Save the Queen» (tape) (arr. May) – 1:27

 tidlegare ikkje gjeven ut

## Medverkande
*Freddie Mercury - solovokal, piano, akustisk gitar på «Crazy Little Thing Called Love», tamburin på «Keep Yourself Alive»
*Brian May - gitarar, vokal, piano på «Save Me» og «Flash», synthesiser på «Flash»
*Roger Taylor - trommer, perkusjon, vokal, solovokal på «I'm In Love With My Car» og «Another One Bites The Dust» (refreng), synthesiser på «Intro» 
*John Deacon - bassgitar, vokal
*Josh Macrae - miksing
*Justin Shirley-Smith - miksing
*Reinhold Mack - lydteknikar
*Kevin Metcalfe - mastering
*Richard Gray - plateomslag

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queen Rock Montreal|Queen Rock Montreal]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell side
Live at the Rainbow '74

***Live at the Rainbow '74*** er eit konsertalbum av det britiske rockebandet Queen. Det vart gjeve ut i september 2014 på ein enkel CD, dobbel-CD, DVD, SD Blu-ray og firedobbel vinylplate, i tillegg til ein boks med reproduksjon av erindringar frå turneen. Den enkle plata og videoutgåva inneheld ein konsert frå Sheer Heart Attack-turneen, spelte inn i Rainbow Theatre i London den 19. & 20. november 1974, medan den doble CD- og vinylutgåva inneheld ein konsert i tillegg frå Rainbow tidlegare på året, den 31. mars. Den sistnemnde konserten var ein del av Queen II-turneen. DVDen og Blu-ray-plata inneheld fire bonusspor frå den tidlegare Queen II-konserten. Ein halvtime med filmklipp frå begge november-konsertane vart vist på kinoar i 1970- og 1980-åra som opningsfilm til konsertfilmar av Led Zeppelin og Pink Floyd, i tillegg til *[[Haisommer 2]]* på britiske kinoar. Fleire klipp frå novemberkonsertane vart seinare gjevne ut på VHS som ein del av boksen *[[Box of Tricks]]* i 1992.

## Innhald

### Enkel CD/DVD/SD Blu-ray (novemberkonserten)

#### DVD/SD Blu-ray Bonus (marskonserten)

### Dobbel-CD/Kvadruppel vinyl

#### Disk ein (Queen II-turneen)

#### Disk to (Sheer Heart Attack-turneen)

### Dobbel vinylutgåve
**LP 1 (Queen II-turneen)**

**LP 2 (Sheer Heart Attack-turneen)**

## Medverkande
*Freddie Mercury – solovokal, piano, rangleboks på «The Fairy Feller's Master-Stroke»
*Brian May – gitar, vokal, ukulele på «Bring Back That Leroy Brown»
*Roger Taylor – trommer, perkusjon, vokal
*John Deacon – bassgitar, triangel på «Killer Queen»

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live at the Rainbow &#39;74|Live at the Rainbow &#39;74]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A Night at the Odeon – Hammersmith 1975

***A Night at the Odeon – Hammersmith 1975*** er eit konsertalbum av det britiske rockebandet Queen. Albumet kom ut i november 2015 og var første offisielle utgjevinga av denne konserten frå julaftan 1975 i Hammersmith Odeon i 1975, teken opp av BBC. Konserten vart send på BBC2 og BBC Radio 1, og omfatta den første konsertframføringa av «Bohemian Rhapsody». Det har i lang tid vore ein av dei mest populære piratkopiplatene til bandet.

## Innhald

### CD

### DVD/Blu-ray

#### Ekstra på DVD/SD Blu-ray
**Live in Japan '75**
# «Now I'm Here» (Live at the Budokan, Tokyo, Japan, 1. mai 1975)
# «Killer Queen» (Live at the Budokan, Tokyo, Japan, 1. mai 1975)
# «In the Lap of the Gods... Revisited» (Live at the Budokan, Tokyo, Japan, 1. mai 1975)

**Looking Back at the Odeon**Ein 22 minuttar lang dokumentar med intervju frå Brian May, Roger Taylor og Bob Harris.

### Vinyl

## Medverkande
*Freddie Mercury – solovokal, piano
*Brian May – gitar, vokal, ukulele på «Bring Back That Leroy Brown»
*Roger Taylor – trommer, perkusjon, vokal
*John Deacon – bassgitar, vokal, trigangel på «Killer Queen»

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Night at the Odeon – Hammersmith 1975|A Night at the Odeon – Hammersmith 1975]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Greatest Hits av Queen

***Greatest Hits*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i Storbritannia den 26. oktober 1981. Albumet bestod av dei bestseljande singlane til Queen sidan «Seven Seas of Rhye» i 1974 og fram til «Flash» i 1980 (somme land hadde med «Under Pressure» frå 1981). Det var ikkje noko universell sporliste på omslaget, og kvart ormåde hadde forskjellig innhald etter kva singlar som kom ut der og kva singlar som hadde vore ein suksess. 

*Greatest Hits* vart raskt ein suksess og låg på toppen av UK Album Chart i fire veker, og låg meir enn 700 veker inne på den britiske albumlista. I Storbritannia er albumet det mestseljande gjennom tidene med over seks millionar selde eksemplar. Det har seld til 8x platinaplate i USA, og er det mestseljande Queen-albumet verda over med meir enn 25 millionar selde eksemplar. Dette gjer det til eit av dei mestseljande albuma i verda gjennom tidene. Radiohead-gitaristen Ed O'Brien hylla *Greatest Hits* som «feilfritt» og «absolutt genialt», medan den britiske journalisten Brian Viner kalla det det beste albumet som finst.

## Historie
Det var ikkje ei universell sporliste eller plateomslag for *Greatest Hits*, og innhaldet på plata var forskjellig frå område til område, basert på kva singlar som hadde kome ut der, og korleis singlane hadde gjort det. I somme tilfelle var det ikkje gjeve ut nok singlar i eit territorium til å fylle eit heilt album, trass i populariteten til bandet, og ein nytta eit par albumspor for å fylle opp albumet. Døme på dette var «Sweet Lady» og «Love of My Life», som aldri vart gjevne ut på singel i noko land, men som var på samlealbumet i somme regionar. I Storbritannia og USA inneheld albumet berre singlar som hadde nådd topp 20. 

## Innhald

I tillegg til variasjonane over fanst desse utgåvene: 

*Argentina, Brasil, Mexico og Venezuela hadde «Love Of My Life» (live-versjon) i staden for «Seven Seas Of Rhye».
*Belgia og Spania hadde «Spread Your Wings» som eit ekstra spor
*Australia var identisk til den amerikanske versjonen, men hadde med «Tie Your Mother Down» som eit ekstra spor.
*Bulgaria hadde «Death On Two Legs» og «Sweet Lady» som ekstraspor.
*Canada, Tyskland, Israel og Nederland hadde «Under Pressure» som ekstra spor
*Tyskland hadde òg «Spread Your Wings» på somme førstetrykkingar av plata.

## Lister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greatest Hits (Queen album)|Greatest Hits (Queen album)]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Greatest Hits
Classic Queen

***Classic Queen*** er eit samlealbum frå 1992 med songar av det engelske rockebandet Queen. Det vart gjeve ut for å utnytte Queen-feberen som brått hadde oppstått i USA etter at filmen *[[filmen Wayne's World|Wayne's World]]* kom ut. Albumet nådde fjerdeplassen på den amerikanske ''Billboard'' 200, og har selt til 3x platinaplate i USA og 5x platina i Canada.

Sjølv om det vart kritikarrost som ei glimrande samling, passa det ikkje inn med dei tidlegare Queen-samlingane. Det overlappa både *[[Greatest Hits av Queen|Greatest Hits]]* frå 1981 og *[[Greatest Hits II av Queen|Greatest Hits II]]* frå 1991, og inneheld nokre spor som ein ikkje finn på nokre av desse. Hollywood Records gav derfor ut *Greatest Hits* på ny i USA, med to spor som ikkje var på den originale 1981-utgåva. 

Det samla salet for *Greatest Hits II* og *Classic Queen* har vore i overkant av 23 millionar verda over.

Kring 1992 gav Hollywood Records ut *[[Greatest Hits av Queen|Greatest Hits]]* på ny for at denne skulle følgje *Classic Queen*. Dei to samlingane hadde nesten likt plateomslag, der *Greatest Hits* har ein raud bakgrunn, og *Classic Queen* ein kongeblå. Sidan dei to albuma vart gjevne ut i lag, manglar *Classic Queen* mange av dei store hittane til Queen, som «Another One Bites the Dust», «We Will Rock You», «We Are the Champions», «Somebody to Love» og «Don't Stop Me Now», sidan desse finst på *Greatest Hits*. 

## Innhald

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Classic Queen|Classic Queen]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The 12" Collection

***The 12" Collection*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Queen. Det inneheld forskjellige versjonar og remiksar av songane deira som vart gjevne ut på 12"-singel. 

«The Show Must Go On» kom ut på ein 12"-singel, men han vart ikkje forlenga og finst på dette albumet i same format som den originale albumversjonen. 

## Innhald
# «Bohemian Rhapsody» - Mercury - 5:58
# «Radio Ga Ga» (Extended Version) - Taylor - 6:53
# «Machines (Or 'Back to Humans')» (12» Instrumental) - Taylor/May - 5:08
# «I Want to Break Free» (Extended Mix) - Deacon - 7:19
# «It's a Hard Life» (12» Extended) - Mercury - 5:05
# «Hammer to Fall» (The Headbanger's Mix) - May - 5:23
# «Man on the Prowl» (Extended Version) - Mercury - 6:04
# «A Kind of Magic» (Extended Version) - Taylor - 6:25
# «Pain Is So Close to Pleasure» (12» Version) - Mercury/Deacon - 6:01
# «Breakthru» (Extended Version) - Queen - 5:44
# «The Invisible Man» (12» Version) - Queen - 5:30
# «The Show Must Go On» - Queen - 4:34

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The 12&#34; Collection|The 12&#34; Collection]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Queen Rocks

***Queen Rocks*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i 1997.

Albumet er eit utval av dei tyngre songane til Queen. Det inneheld òg ein ny song, «No-One but You (Only the Good Die Young)», som er ein roleg ballade. Denne songen byrja som ein song for Brian May-album *[[Another World av Brian May|Another World]]* (1998). Dei attverande medlemmane valde å spele inn songen som ein avslutning for karrieren deira som Queen. Det var den siste originale studioinnspelinga frå 1990-åra med Brian May, Roger Taylor og John Deacon (og den første nokon gong for Queen utan Freddie Mercury).

Albumet er unikt i Queen-katalogen, sidan det ikkje er basert på bestseljarane deira. Det finst somme hittar her («We Will Rock You», «I Want It All» og «Fat Bottomed Girls»), medan andre songar aldri vart gjevne ut på singlar («Put Out the Fire», «Tear It Up» og «Sheer Heart Attack»). Albumet inneheld òg ein ny versjon av «I Can't Live With You», med tyngre gitar og meir aggressiv tromming.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queen Rocks|Queen Rocks]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for Queen: Diskografi Rocks
Greatest Hits III av Queen

***Greatest Hits III*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Queen. Det er ei samling av songar frå den seinare karrieren deira, solohittar frå bandmedlemmane og samarbeid med andre artistar (derfor er albumet tilskrive «**Queen+**"). Det vart gjeve ut 8. november 1999. Dei første to spora på albumet var nye versjonar av klassiske Queen-songar som ikkje tidlegare var gjevne ut. 

## Innhald

## Lister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greatest Hits III (Queen album)|Greatest Hits III (Queen album)]]» frå ,  den 2. august 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Greatest Hits III
Stone Cold Classics

***Stone Cold Classics*** er eit samlealbum av det engelske rockebandet Queen. Det vart gjeve ut 11. april 2006, i samband med sendinga av ein episode av American Idol i USA, der deltakarane skulle syngje Queen-songar. 

## Innhald
#«Stone Cold Crazy» (Deacon, May, Mercury, Taylor) – 2:15
#«Tie Your Mother Down» (May) – 3:46
#«Fat Bottomed Girls» (May) – 3:24
#«Another One Bites the Dust» (Deacon) – 3:36
#«Crazy Little Thing Called Love» (Mercury) – 2:44
#«We Will Rock You» (May) – 2:02
#«We Are the Champions» (Mercury) – 3:01
#«Radio Ga Ga» (Taylor) – 5:49
#«Bohemian Rhapsody» (Mercury) – 5:55
#«The Show Must Go On» (Queen (May)) – 4:33
#«These Are the Days of Our Lives» (Queen (Taylor)) – 4:14
#«I Want It All» (Queen (May)) – 4:31
#«All Right Now» - framført live av Queen + Paul Rodgers – 6:55
#«Feel Like Makin' Love» - framført live av Queen + Paul Rodgers – 6:20

## Lister
* 45. plass - Billboard 200

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stone Cold Classics|Stone Cold Classics]]» frå ,  den 2. august 2016.*
Bladkvefsar

**Bladkvefsar** (Tenthredinidae) er ein familie plantekvefsar. I 2010 var 6000 artar av bladkvefsar kjende globalt, noko som gjer familien til den største mellom plantekvefsane.

Bladkvefsar er frå nokre få millimeter til nesten 1,5 centimeter store - dei fleste under 1 centimeter. Mange er svarte eller mørke med få lyse parti; ofte berre avgrensa til bein, munndelar og bakkroppspiss. Ein del artar er likevel særs rike på letar, særskilt underfamilien Tenthredininae.

Dei fleste bladkvefsane et berre éin type plantar, eller et òg nokre nærskylde artar. Nokre artar kan derimot eta særs ulike plantar, som bregnar og vier.

## Kjelder
*
Greatest Hits II av Queen

***Greatest Hits II*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Queen, gjeve ut i 1991. Det gjekk til topps på UK Album Chart i Storbritannia og er det tiande mest selde albumet i britisk historie, med 3,9 millionar selde eksemplar fram til 2014. I verda har det seld i alt 19 millionar eksemplar. Det samla talet for både Greatest Hits II og Classic Queen for den amerikanske marknaden, er i overtal av 23 millionar eksemplar. Det er òg det mestseljande albumet av ein utanlandsk artist i Finland. 

Samlealbumet inneheld dei fleste europeiske hittane til Queen frå 1981 til 1991. Det vart gjeve ut mindre enn ein månad før frontmannen Freddie Mercury døydde og var det siste Queen-utgjevinga medan han levde. Det vart seinare gjeve ut i USA i to boksar: *Greatest Hits I & II* og *[[The Platina Collection av Queen|The Platina Collection: Greatest Hits I, II & III]]*. Den 19. april 2011 kom ei nymastra utgåve av albumet på Hollywood Records i USA og Japan. 

Ei videosamling, kalla **Greatest Flix II**, kom ut samstundes, men er ikkje lenger i sal i dag. Dei fleste videoane er i dag tilgjengeleg på DVDen *[[Greatest Video Hits 2]]* med unntak av videoane frå *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]*-albumet frå 1991.

Singlane «Body Language», «Back Chat», «Las Palabras de Amor», «Thank God It's Christmas», «Princes of the Universe» og «Scandal» var ikkje med på denne utgjevinga.

## Innhald

## Lister

## Salstrofé

}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greatest Hits II (Queen album)|Greatest Hits II (Queen album)]]» frå ,  den 2. august 2016.*  


## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Greatest Hits II
The A–Z of Queen, Volume 1

***The A–Z of Queen, Volume 1*** er eit samlealbum av det engelske rockebandet Queen som vart gjeve ut i 2007.

Albumet inneheld to plater som berre var tilgjengelege frå Wal-Mart og Amazon.com, med ein lyd-CD og ein DVD med musikkvideoar og konsertopptak. Somme av videoane inneheld klipp av Paul Rodgers som spelar med Brian May og Roger Taylor som Queen + Paul Rodgers i 2005. Så langt er det ikkje gjeve ut noko «Volume 2»

## CD-innhald
#«A Kind of Magic» (Roger Taylor) – 4:24
#«Another One Bites the Dust» (John Deacon) – 3:34
#«Bohemian Rhapsody» (Freddie Mercury) – 5:53
#«Bicycle Race» (Mercury) – 3:01
#«I Want It All» (Single Version) (Brian May) – 4:00
#«Crazy Little Thing Called Love» (Mercury) – 2:42
#«Don't Stop Me Now» (Mercury) – 3:29
#«Fat Bottomed Girls» (Single Version) (May) – 3:25
#«Flash» (Single Version) (May) – 2:49
#«Innuendo» (Queen) – 6:31
#«Good Old-Fashioned Lover Boy» (Mercury) – 2:53

## DVD-innhald
#«A Kind of Magic» (frå Greatest Video Hits 2)
#«Another One Bites the Dust» (frå Queen on Fire - Live at the Bowl)
#«Bohemian Rhapsody» (frå Greatest Video Hits 1)
#«I Want It All» (frå Return of the Champions)
#«Crazy Little Thing Called Love» (frå Queen at Wembley)
#«Don't Stop Me Now» (frå Greatest Video Hits 1)
#«Fat Bottomed Girls» (frå Return of the Champions)
#«Innuendo» (original video frå albumet Innuendo)
#«Wembley Stadium Concert Interview» (frå Queen at Wembley)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The A–Z of Queen, Volume 1|The A–Z of Queen, Volume 1]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995)

**Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995)** er eit samlealbum av Queen med somme av dei mindre kjende songane deira frå 1984 til 1995. Albumet kom ut 5. september 2011 som ein del av 40-årsjubileet til Queen. *Deep Cuts Volume 3* kom ut samstundes med nyutgjevinga av dei fem siste studioalbuma deira (The Works, A Kind of Magic, The Miracle, Innuendo og Made in Heaven), der desse songane er henta frå. På denne utgjevinga har «Khashoggi's Ship» ein trommeintro  (for å skilje han frå songen «Party», som ikkje er med på denne utgjevinga) og «It's a Beautiful Day (Reprise)» startar med 15 sekundar langsam oppbygging og endar med «Yeah» (som er eit eige spor på *Made in Heaven*).

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995)|Deep Cuts, Volume 3 (1984–1995)]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Absolute Greatest

***Absolute Greatest*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Queen. Albumet inneheld 20 av dei mest kjende hittane deira på éin CD for første gongen. Albumet kom òg i ei dobbel spesialutgåve med lydkommentarar av Brian May og Roger Taylor, ei 52 sider stor bok med to CD-ar, digital nedlasting og ein plateboks med i vinylformat. Kvart spor var mastra på nytt frå dei originale lydbanda.

## Innhald

## Medverkande
*Freddie Mercury - solo- og korvokal, piano, gitar, klaverinstrument, synthesizer
*Brian May - gitar, korvokal, klaverinstrument, synthesizer, orkesterarrangement på «Who Wants to Live Forever», solovokal på «I Want It All» og «Who Wants to Live Forever"
*Roger Taylor - trommer, perkusjon, klaverinstrument, synthesizer, elektroniske trommer, korvokal
*John Deacon - bassgitar, piano, gitar, klaverinstrument, synthesizer
*David Bowie - vokal, klaverinstrument på «Under Pressure»
*Fred Mandel - synthesizer på «Radio Ga Ga» og «I Want To Break Free»
*National Philharmonic Orchestra - strykarar på «Who Wants To Live Forever»
*Michael Kamen - dirigent og orkesterarrangement på «Who Wants To Live Forever»

## Lister og salstrofé

### Salslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Absolute Greatest (Queen album)|Absolute Greatest (Queen album)]]» frå ,  den 2. august 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Queen: Diskografi: Absolute Greatest (no lyrics included)
* Television ad (offisiell video)
Deep Cuts, Volume 1 (1973–1976)

***Deep Cuts, Volume 1 (1973–1976)*** er eit samlealbum av Queen med songar frå 1973 til 1976. I motsetnad til andre samlingar av Queen, inneheld *Deep Cuts* songar som ikkje nødvendigvis var hittar. Albumet vart gjeve ut 14. mars 2011 i samband med 40-årsjubileet til Queen. *Deep Cuts Volume 1* kom ut samstundes med nyutgjevinga av dei fem første Queen-albuma (*[[Queen av Queen|Queen]]*, *[[Queen II]]*, *[[Sheer Heart Attack]]*, *[[A Night at the Opera av Queen|A Night at the Opera]]*, *[[A Day at the Races av Queen|A Day at the Races]]*). Songane var alle personlege favorittar som ikkje var hittar, valde ut av Brian May, Roger Taylor og Taylor Hawkins (trommeslagaren i Foo Fighters). Det er den einaste utgjevinga som inneheld den komplette slutten av «The March of The Black Queen» (på *[[Queen II]]* glir han over i «Funny How Love Is») og «Ogre Battle» (på *[[Queen II]]* glir han over «The Fairy Feller's Master-Stroke»). Dei tre songane «Tenement Funster», «Flick of the Wrist» og «Lily of the Valley» glir alle over i kvarandre slik dei gjorde på *Sheer Heart Attack*.

## Innhald

## Medverkande
*Freddie Mercury: solo- og korvokal, piano.
*Brian May: gitarar, solovokal på «39», «Long Away» og «Good Company», vokal på mellomspel på «Keep Yourself Alive», korvokal, ukulele, bjølle.
*Roger Taylor: trommer, perkusjon, solovokal på «Tenement Funster» og «I'm in Love with My Car», vokallinje på «The March of the Black Queen», vokal på mellomspel på «Keep Yourself Alive».
*John Deacon: bassgitar, akustisk gitar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deep Cuts, Volume 1 (1973–1976)|Deep Cuts, Volume 1 (1973–1976)]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Icon av Queen

**Icon** er eit samlealbum av den britiske rockegruppa Queen, gjeve ut 11. juni 2013 av Hollywood Records. Albumet kom berre ut i USA og Canada som ei avgrensa utgjeving. 

## Innhald

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Icon (Queen album)|Icon (Queen album)]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deep Cuts, Volume 2 (1977–1982)

***Deep Cuts, Volume 2 (1977–1982)*** er eit samlealbum av Queen med songar frå 1977 til 1982. Som føregangaren (Deep Cuts, Volume 1) inneheld det Queen-songar som er mindre kjende. *Deep Cuts Volume 2* vart gjeve ut samstundes med nyutgjevingane av dei fem studioalbuma frå denne perioden (News of the World, Jazz, The Game, Flash Gordon og  Hot Space). Alle songane er henta frå desse fem albuma. I følgje plateomslaget var versjonen av «Jealousy» med på denne utgjevinga. «Basstromma» som vart fjerna frå den originale miksen av albumet er her med att.

## Innhald

## Medverkande
*Freddie Mercury: solo- og korvokal, piano, synthesizer, klaverinstrument, synthbass på «Staying Power».
*Brian May: sologitar, solovokal på «Sail Away Sweet Sister» og «Sleeping on the Sidewalk», falsettvokal på «Put out the Fire», korvokal, synthesizerar, perkusjon.
* Roger Taylor: trommer, perkusjon, solovokal på «Rock it (Prime Jive), solovokal på «Sheer Heart Attack og «Action This Day», korvokal, synthesizer, bassgitar på «Sheer Heart Attack».
*John Deacon: bassgitar, akustisk gitar, synthesizerar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Freddie Mercury Tribute Concert|The Freddie Mercury Tribute Concert]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stig Roar Husby

**Stig Roar Husby** () er ein norsk tidlegare mellom- og langdistanseløpar frå Trondheim. Han vann seks norske meisterskapstitlar på friidretts-bana, fire på 10&nbsp;000 meter og to på 5&nbsp;000 meter. Husby var medlem i Strindheim Idrettslag til 1979, sidan 1980 representerte han IL i BUL i Oslo.

## Aktiv
Husby synte seg som ein lovande mellom- og langdistanseløpar med tider som 3.48,2 på 1500 meter og 14.04,4 på 5&nbsp;000 m, medan han enno var i juniorklassa. Året etter forbetra han den personlege rekorden på 5&nbsp;000 meter til 13.56,6 og vart noregsmeister i sitt debutløp på 10&nbsp;000 m på tida 30.19,8.

Dei neste sesongane stagnerte utviklinga, heilt til året 1979 kom. Han forbetra då den personlege rekorden på 1500 m til 3,44,7, og under noregsmeisterskapen fekk han nye bestetider på både 5&nbsp;000 og sidan 10&nbsp;000 m. Tida 13.45,2 på 5&nbsp;000 m gav han sølvmedaljen, medan milløpet gjekk unna på 28.35,4 til NM-gull nummer to på distansen. I 1980 tok han sitt tredje 10&nbsp;000-meter-gull i NM på årsbeste i Noreg, 28.50,7.

Sesongane 1982 og -83 pynta Husby på dei personlege rekordane. Han fekk notert 13.42,7 på 5&nbsp;000 m i 1982, og i 1983 vart han klokka inn på 3.44,5 på 1500 m og 28.32,8 på 10&nbsp;000 m, hans livs snøggaste milløp. I 1983 vart han også norsk dobbeltmeister med siger på både 5&nbsp;000 m og den doble distansen.

Husby deltok i maraton under Sommar-OL 1984 i Los Angeles, men braut løpet. Same sesongen sprang han sine beste løp på 1500 m og 5&nbsp;000 m nokon gong. Tidene 3.44,4 og 13.27,5 vart ståande som hans endelege personbeste. Etter å ha vunne sin sjette NM-tittel på bane i 1985 trappa han ned, men kom forbigåande tilbake i 1988 og tok sølvet på 10&nbsp;000 m under NM.

### Medaljar i norske meisterskap
*1975: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 30.19,8 og bronsemedalje på 5&nbsp;000 m – 14.10,0
*1979: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 28.35,4 og sølvmedalje på 5&nbsp;000 m – 13.45,2
*1980: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 28.50,7 og sølvmedalje på 5&nbsp;000 m – 13.53,5
*1981: Sølvmedalje på 1500 m – 3.46,5, bakom Ingar Engelund (3.45,8)
*1983: Gullmedaljar på 5&nbsp;000 m – 13.57,3, og 10&nbsp;000 m – 28.39,9
*1985: Gullmedalje på 5&nbsp;000 m – 13.54,1, framom Eirik Hansen (13.56,0)
*1988: Sølvmedalje på 10&nbsp;000 m – 28.55,5, bakom Bjørn Nordheggen (28.54,8)

## Kjelder
*friidrett.no
On Time

***On Time*** er debutalbumet til Grand Funk Railroad og vart gjeve ut i august 1969 på Capitol Records. Det var produsert av Terry Knight.

«Time Machine» var den første singelen til bandet, og nådde så vidt topp 50 i USA, med ein 48. plass. Etter suksessen med det andre albumet deira, *[[Grand Funk av Grand Funk Railroad|Grand Funk]]*, selde *On Time* til gullplate i 1970. Det var ein av fire gullplater bandet fekk det året. Dei to andre albuma var *[[Closer to Home]]* og *[[Live Album av Grand Funk Railroad|Live Album]]*.

I 2002 vart *On Time* gjeve ut på CD med nymastra lyd og bonusspor, i tillegg til at det kom med i ein avgrensa boks kalla *Trunk of Funk* med dei fire første albuma til bandet. 

## Innhald

## Musikarar

* Mark Farner – gitar, piano, munnspel, vokal
* Mel Schacher – bass
* Don Brewer – trommer, vokal

## Lister
**Album**

**Singlar**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:On Time|On Time]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diskografien til Grand Funk Railroad

Dette er ei liste over **diskografien** til det amerikanske rockebandet Grand Funk Railroad.

## Album
### Studioalbum

### Konsertalbum

### Samlealbum

## Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Grand Funk Railroad discography|Grand Funk Railroad discography]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Columbine-massakren

**Columbine-massakren** var ein skulemassakre som fann stad 20. april 1999 på Columbine High School i Jefferson County i Colorado i USA. Åtaket vart utført av elevane Eric Harris og Dylan Klebold som båe tok liva sine etter å ha drepe 12 elevar og éin lærar. 21 menneske vart skadde i åtaket.

## Kjelder
* ''The pain and sadness of a Columbine killer's mother'' - BBC, 13. februar 2016.
Mel Schacher

**Melvin George «Mel» Schacher** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som bassist for rockebandet Grand Funk Railroad.

## Tidleg karriere
Schacher var fødd i Owosso i Michigan, og voks opp i Flint i Michigan. Han vart interessert i musikk då han var sju år gammal og spelte på banjoen til faren. Tolv år gammal hadde han byrja å spele gitar og så bass. 14 år gammal vart Schacher med i ein trio som spelte i bryllaup og talentkonkurransar.

## Profesjonell karriere
Seksten år gammal vart Schacher invitert til å erstatte bassisten Frank Lugo i Question Mark and the Mysterians, som då hadde hatt ein hitt med «96 Tears». I denne tida vart han møtt av den tidlegare Terry Knight and the Pack-trommeslagaren Don Brewer og songaren og gitaristen Mark Farner, som hadde arbeidd som the Fabulous Pack men som ønskte ei ny musikalsk retning. Dei ønskte å danne ein ny powertrio. Schacher vart med i det nye bandet, som fekk namnet Grand Funk Railroad og vart raskt kjende etter dei hadde spelt på Atlanta International Pop Festival i 1969.

Frå 1969 til 1975 var Grand Funk eit av dei store rockebanda i USA. Mange av albuma deira selde særs godt og dei fekk to singlar på toppen av den amerikanske singellista. I 1976 vart Grand Funk oppløyst på grunn av musikalske skilnader i bandet.

Farner, Brewer og Schacher valde å gje Grand Funk ein ny sjanse i 1980. Men Schacher hadde utvikla flyskrekk og valde å vere att.

Schacher arbeidde i fleire år som investor og stundom som musikar, før han nesten tilfeldig kom saman emd Farner og Brewer  att i Grand Funk Railroad i 1996. Dei spelte inn eit konsertalbum og turnerte fram til 1998, då Farner slutta i gruppa for å fortsette solokarrieren sin. Schacher og Brewer fekk med seg Max Carl (38 Special), Bruce Kulick (Kiss) og Tim Cashion (Bob Seger, Robert Palmer) og har halde fram å turnere som Grand Funk Railroad sidan den gong.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mel Schacher|Mel Schacher]]» frå ,  den 2. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sandy Hook-massakren

**Sandy Hook-massakren** var ein skulemassakre som fann stad 14. desember 2012 på barneskulen Sandy Hook Elementary School i Newtown i Connecticut i USA. 20 born og seks vaksne vart drepne av Adam Lanza, som skal ha skote seg sjølv til daude etter skytinga.

Adam Lanza var 20 år gamal ved tidspunktet for massakren og skaut og drap mor si om morgonen før han han gjekk til åtak på barneskulen. Han var sjølv tidlegare elev ved skulen.

## Kjelder
* ''Connecticut shooting: How it happened'' - BBC, 18. desember 2012
Einar Sagli

**Einar Sagli** () er ein norsk politimann og tidlegare friidrettsutøvar som tevla i sprint og i lengdehopp. I tida 1982-88 vann han ti gullmedaljar i norske meisterskap, fordelt på fire i lengdehopp, tre på 200 m og like mange på 100 m. Han var i 1981 medlem i Oslo Politis IL, sidan representerte han IK Tjalve.

## Aktiv
Sagli byrja tevla i friidrett fyrst i vaksen alder. Han tok steget opp mot noregstoppen i 1981-sesongen med eit hopp på 7,40 m. Dei to neste sesongane, 1982 og -83, vart han norsk meister i lengdehopp og stod med høvesvis 7,57 m og 7,54 m, årsbeste i lengde i Noreg begge åra.

I åra frå 1984 til -88 var Sagli i tetsjiktet i Noreg både i lengdehopp og på sprintdistansane 100 m og 200 m. Han vart norsk meister på 200 m i 1984 med personleg rekord 21,40 sekundar. Den 14. juli same sesongen persa han med 7,73 m i lengde i Grimstad, ein personleg rekord han var nær ved å forbetre både i 1985 med 7,72 m, og i 1986 då han atter vart målt til 7,73 m, under eit stemne i Avila. Under NM 1985 i Bærum vann han både 100 m, 200 m og lengdetevlinga, i lengde hoppa han heile 7,90 m i kraftig medvind, men vart tildelt kongepokalen for prestasjonen.

Gjennom 1986-sesongen var Sagli på sitt sprekaste. Den 20. mai vart tredjemann på 100 m på Bislett stadion i Oslo, tida 10,51 vart ståande som hans personlege rekord på distansen. Han imponerte meir då han 21. juni vann 200 m i eit stemne i Luzern og vart klokka inn på 20,95 sekundar, hans livs snøggaste 200-meter.

Etter 1988-sesongen trappa Sagli ned treninga og presterte jamt over på eit stadig lågare niva, men var likevel i stand til å vinne NM-medaljar i lengdehopp. Han la opp i 1993.

### Medaljar i norske meisterskap
*1982: Gullmedalje i lengdehopp – 7,56 m, framom Finn Bendixen (7,45 m)
*1983: Gullmedalje i lengdehopp – 7,56 m, framom Frode S. Johannessen (7,39 m)
*1984: Gullmedalje på 200 m – 21,40, framom Tore Bergan (21,65)
*1985: Gullmedaljar på 100 m – 11,03, 200 m – 21,88, og i lengdehopp – 7,90 m/kongepokal
*1986: Gullmedaljar på 100 m – 10,71 og 200 m – 21,19
*1988: Gullmedaljar på 100 m – 10,58, og i lengdehopp – 7,40 m
*1990: Sølvmedalje i lengdehopp – 7,18 m, bak Morten Næss (7,48 m)
*1992: Bronsemedalje i lengdehopp – 7,19 m

## Kjelder
*friidrett.no