open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zumberge Coast

**Zumberge Coast** er den delen av søraustkysten av Palmer Land mellom Cape Zumberge og den sørlege inngangen til Hercules Inlet. Kysten ligg ved vestenden av Ronne isbrem og kysten vart kartlagd av USA Geological Survey (USGS) frå flyfotografi tekne av U.S. Navy 1961-1966 og Landsatbilete frå 1973-74. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1986 etter James Zumberge (1923-92), ein amerikanske geolog og glasiolog som leia forskinga på Ross isbrem 1957-64 og som var leiar av Polar Research (sidan Polar Research Board) frå NAS, 1972-76; og direktør i Scientific Committee on Antartic Research (SCAR), 1982-86. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zumberge Coast|Zumberge Coast]]» frå ,  den 14. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Steinbrot

**Steinbrot** er å bryte ut eller å ta ut stein frå fjellet, alternativt nemning på staden dette vert gjort. Steinbrotsverksemd er det arbeid som må til for å ta ut ein bergressurs frå der han ligg i fast fjell til han er klar for sal.  Det kan vere lausmasse eller steinblokker. Steinen ein vinn ut kan nyttast til bygningselement som større blokker eller plater, eller knust og sikta som byggeråstoff (slik som  pukk).

* Ein *stein* er ei laus blokk, ein steinblokk eller eit stykke av ein bergart.  
* *Fjellet* er massivt, fastsitjande og sett saman av bergartar.

Fjellmassar har frå uminnelege tider vore utsette for naturkrefter, som samandragingar i storkningsperioden og belastingar som trykk og temperaturendringar.  Vulkansk aktivitet og nedsekkingar ved foldingar i jordskorpa (mantelen), istider og breflyttingar som har gitt mekaniske påverknadar.   Desse påverknadane betyr mykje og avgjer om natursteinsførekomsten kan drivast økonomisk forsvarleg.

Bergartar har ulik struktur og spalteeigenskapar, noko som medfører at det må takast ulike omsyn, derfor føregår brotverksemd på mange måtar etter kva slags bergart som vert teken ut.  

Nokre ulike måtar å drive brotverksemd på:
* Syenittbrot finst særleg ved Larvik, bergarten finst i Oslofeltet, mellom Oslo og Tjøme.  Syenitt, ein bergart med mange namn: *Blue pearl*, *lys larvikitt*, *mørk larvikitt*, *lys labrador*,  *mørk labrador*, *larvikitt*, *Emerald pearl*, *nordmarkitt*, og han har nok endå fleire namn.  Syenitt inneheld lite kvarts og har dårlege kløyveeigenskapar, og blokkene må også følgje fargeplanet. 
* Skiferbrot finst mellom anna ved Oppdal, Otta og  Alta.
* Granittbrot finst i Østfold, ved Oslo og Drammen og i Grimstad, men også mange andre plassar i Noreg. 
* Kalksteinsbrot finst ei rekke stadar i landet.

## Nokre norske steinbrot
* Alta – Kvartsittskifer
* Bindal – Marmor
* Eide - Marmor og kalk
* Fauske – Marmor
* Fåvang – Glimmerskifer og fylitt
* Hellvik i Eigersund – kvit labradoritt – vert eksportert knust.
* Iddefjorden – Iddefjordsgranitt
* Jondal – Kvartsittskifer
* Larvik – Syenitt/monzonitt
** Bergan – Syenitt
** Brøtsø – Syenitt
** Klåstad – Mørk labrador
** Håkestad – Syenitt
** Malerød – [yenitt
** Stålaker – Marina Pearl
** Tvedalen – Lys labrador
** Unneberg – Syenitt
* Lilleberg – Serpentinitt
* Oppdal – Kvartsittskifer
* Ekebergskrenten – Alunskifer
* Otta – Glimmerskifer og fylitt
* Røyken – Røykengranitt
* Solør – Gabbro – ''Svart granitt''
* Snåsa – Kvartsittskifer
* Støren – Dioritt – Kvit ''granitt''
* Tolga – Dioritt – Kvit *granitt*
* Vistdal – Vistdalitt-gabbro
* Voss – Kvartsittskifer

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Steinbrudd|Steinbrudd]]» frå ,  den 14. oktober 2012.*
Pennell Coast

**Pennell Coast** er den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom Cape Williams og Cape Adare. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1961 etter løytnant Harry Pennell, Royal Navy, som var kommandør på «Terra Nova», ekspedisjonsskipet til den britiske antarktiskekspedisjonen, 1910-13. Pennell dreiv oseanografisk arbeid i Rosshavet i denne perioden. I februar 1911 segla han langs denne kysten for å setje i land ein ekspedisjon leia av løytnant Victor Campbell.

Namnet vert stundom laust nytta om både sjølve kysten og landet innanfor som strekkjer seg til vasskiljet i Southern Cross Mountains i søraust og Usarp Mountains i vest.

Langs kysten finn ein den 250 km lange Rennick Glacier (ein av dei største breane i Antarktis), Anare Mountains og nordenden av Bowers og Admiralty Mountains. Lenger inn i landet finn ein fleire små fjellkjeder som Freyberg Mountains og Concord Mountains, og to store firnområde, Rennick Neve og Evans Neve

## Kjelder
Ojibwe

**Ojibwe** er eit algonkinsk språk som blir snakka i dei nordlege delane av USA og i sørvestre Canada. Ojibwe blir snakka av litt over 50&nbsp;000 (av 200&nbsp;000 ojibwefolk), og det er dermed eit av dei største indianarspråka i USA.

## Skriftspråk

Ojibwe blir skrive med fleire ulike ortografiar og skriftsystem. Det vanlegaste skriftsystemet er basert på det latinske alfabetet, og markerer lange vokalar med å skrive doble vokalsymbol, slik det også blir gjort i finsk. Dette systemet blir kalla *Fiero-systemet*, etter Charles Fiero, men opphavet til systemet ligg i Leonard Bloomfield sine publikasjonar, t.d. *Eastern Ojibwa*. Eit anna latinsk-basert system er *saulteaux-cree*-systemet. Her er vokallengde markert med makron (ã) eller cirkumfleks (â).

I Canada, særleg i Ontario og Manitoba, blir austleg ojibwe skrive med ein ojibwe-versjon av det kanadiske stavingsalfabetet.

## Grammatikk

### Fonologi

Ojibwe har tre korte og fire lange vokalar. Dei korte vokalane er  [ɪ o ə] og dei tilsvarande lange er [iː oː aː], i tillegg er det ein lang vokal som ikkje har kort parallell, [eː].

Ojibwe har 17 eller 18 konsonantar.

* Lukkelydar: *p, b, t, d, tʃ, dʒ, k, g, ʔ*
* Frikativar: 's, z, ʃ, ʒ, h*
* Nasalar og approksimantar: *m, n, j, w*

Kontrasten mellom lukkelydane er i fleire dialektar meir ein opposisjon aspirert - uaspirert (pʰ / p) enn stemt - ustemt.

Ojibwe har få konsonantgrupper, og dei fleste av dei er ordinternt.

== Morfologi ==

Substantiv i ojibwe er delt i to grupper, *animate* og *inanimate''.

## Bakgrunnsstoff
* Ojibwe Grammar Material 
* Ojibwe morfologisk analyseprogram
Prins Harald Kyst

**Prins Harald Kyst** er ein del av kysten av Dronning Maud Land i Antarktis, som omsluttar Lützow-Holmbukta, mellom botnen av Vestvika på vestsida av Riiser-Larsenhalvøya, ved 34 °E, til Shirasebreen ved botnen av Lützow-Holmbukta, markert av ein kystvinkel ved 40 °E. Han vart oppdaga under ein flytur den 4. februar 1937 av Viggo Widerøe, Nils Romnæs og Ingrid Christensen frå Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–1937, og kalla opp etter sonen til kronprinsen av Noreg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prince Harald Coast|Prince Harald Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rymill Coast

**Rymill Coast** er den delen av vestkysten av Den antarktiske halvøya mellom Cape Jeremy og Buttress Nunataks. Han går nordover frå English Coast og aust for Alexander Island over George VI Sound. Han møter Fallieres Coast i nord, som går langs Marguerite Bay.

Kysten vart delvis fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth, 23. november 1935; og vidare fotografert frå lufta og kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) i oktober-november 1936; og vidare kartlagt av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940, og av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) 1948–50. Fleire flyfotografi vart tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i 1947 og U.S. Navy i 1966. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1985 etter John Riddoch Rymill (1905–68), den australske leiaren av BGLE, 1934-37.
Orville Coast

**Orville Coast** er den delen av kysten av Antarktis som ligg vest for Ronne isbrem mellom Cape Adams og Cape Zumberge. Han vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48, under Ronne, som namngav kysten etter kaptein Howard T. Orville frå den amerikanske marinen, leiaren for Naval Aerological Service, som i stor grad var ansvarleg for å starte meteorologiprosjektet til RARE. Namnet «Orville Coast» vert rekna som eit meir høvande namn for området enn «Orville Escarpment», som var det originale namnet på området. 

## Kjelder
Kronprins Olav Kyst

**Kronprins Olav Kyst** er den delen av kysten av Dronning Maud Land som ligg mellom  Shirasebreen i botnen av Lützow-Holmbukta ved 40 °E, og Carnebreen ved 44° 38' E. Han vart oppdaga av kaptein Hjalmar Riiser-Larsen i januar 1930 på ein flytur under Norvegia-ekspedisjonen, og kalla opp etter dåverande kronprins Olav av Noreg, som seinare vart konge.

## Kjelder
Prinsesse Astrid Kyst

**Prinsesse Astrid Kyst** er den delen av kysten av Dronning Maud Land som ligg mellom 5° og 20 °E, mellom Trolltunga og Sedovodden. Heile kysten består av isbremmar. Han vart oppdaga av kaptein H. Halvorsen på kvalkokeriet «New Sevilla» i mars 1931 og kalla opp etter prinsesse Astrid av Noreg.

Utanfor Prinsesse Astrid Kyst ligg Lazarevhavet og Riiser-Larsenhavet, begge randhav i Sørishavet. Norske styresmakter har derimot definert at Kong Haakon 7 Hav strekkjer seg langs heile kysten av Dronning Maud Land, inkludert Prinsesse Astrid Kyst.

Fleire land har forskingsstasjonar i dette området. 

## Kjelder
Kronprinsesse Märtha Kyst

**Kronprinsesse Märtha Kyst** er den delen av kysten av Dronning Maud Land som ligg mellom 05 °E ved Stancomb-Willsstraumen, ved 20° W. Heile kysten består av isbremmar med 20 til 35 meter høge veggar. 

Kronprinsesse Märtha Kyst var den første delen av det antarktiske fastlandet som vart oppdaga av eit menneske, Fabian von Bellingshausen og Mikhail Lazarev i 1820. Kysten vart namngjeven av kaptein Hjalmar Riiser-Larsen til denne delen av kysten som var i nærleiken av Kapp Norvegia som han oppdaga under Norvegia-ekspedisjonen og omtrentleg kartla frå lufta i februar 1930. 

Kysten er kalla opp etter kronprinsesse Märtha av Noreg.

Troll forskingsstasjon ligg i austleg delar av området, 235&nbsp;km frå kysten. 

## Kjelder
Prinsesse Ragnhild Kyst

**Prinsesse Ragnhild Kyst** er den delen av kysten av Dronning Maud Land i Antarktis som ligg mellom 20 °E og Riiser-Larsenhalvøya, ved 34 °E. Utanom austenden av kysten, består heile kysten av isbremmar. Han vart oppdaga av kaptein Hjalmar Riiser-Larsen og kaptein Nils Larsen under ein flytur under Norvegia-ekspedisjonane den 16. februar 1931, og kalla opp etter prinsesse Ragnhild av Noreg.

## Kjelder
Borchgrevink Coast

**Borchgrevink Coast** er den delen av kysten av Victoria Land som ligg mellom Cape Adare og Cape Washington. Kysten vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1961 etter Carsten Borchgrevink, eit medlem av Henrik Johan Bull-ekspedisjonen i området i 1894–95, og leiaren av British Antarktis Expedition, 1898–1900, den første som overvintra på kontinentet, ved Cape Adare.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Borchgrevink Coast|Borchgrevink Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Scott Coast

**Scott Coast** () er den delen av kysten av Victoria Land som ligg mellom Cape Washington og Minna Bluff. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1961 etter kaptein Robert Falcon Scott i Royal Navy, leiar av «Discovery»-ekspedisjonen (1901–04) og den britiske antarktiskekspedisjonen (1910-13), der han mista livet på veg attende frå Sørpolen. Mykje av den tidlege utforskinga av denne kystlinja vart gjort av Scott og mannskapet hans, og mange stader i regionen vart namngjevne av han. 

## Kjelder
Amundsen Coast

**Amundsen Coast** er den delen av kysten sør for Ross isbrem som ligg mellom Morris Peak, på austsida av Liv-breen, og vestsida av Scott Glacier. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1961 etter  den norske polfararen Roald Amundsen. Amundsen laga ein base ved Framheim ved kanten av Ross isbrem, og sledekøyrte over bremmen og oppdaga ruta opp til Axel Heiberg-breen langs denne kysten på veg til det antarktiske platået. Han vart den første til å nå Sørpolen, 14. desember 1911.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amundsen Coast|Amundsen Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Hillary Coast

**Hillary Coast** () er den delen av kysten av Antarktis som ligg langs vestdelen av Ross isbrem mellom Minna Bluff og Cape Selborne. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1961 og kalla opp etter Sir Edmund Hillary, leiaren for det newzealandske laget i Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58. Forskjellige forskarteam frå  New Zealand gjorde detaljerte landmålingar av delar av denne kysten og fann ruter opp Skelton Glacier og Darwin Glacier til platået.

## Kjelder
Saunders Coast

**Saunders Coast** () er den delen av kysten av Marie Byrd Land som ligg mellom Cape Colbeck og Brennan Point, eller mellom Shirase Coast i vest og Ruppert Coast i aust. Han strekkjer seg frå 158°00'W til 146°31'W. Delen vest for 150°W høyrer til Ross Dependency, medan ingen nasjonar har gjort krav på resten av området. Kysten vart utforska frå lufta den 5. desember 1929 av Byrd-ekspedisjonen (1928-30) og vart først kartlagt frå flyfotografi frå denne flyturen av kaptein Harold E. Saunders, USN, som kysten er kalla opp etter. US Geological Survey (USGS) kartla kysten ferdig frå landmålingar frå bakken og flyfoto teken av U.S. Navy 1959-65.

**Saunders Basin** () er eit undersjøisk basseng sentralt på Ross isbrem som fekk namn i samband med Saunders Coast. 

## Kjelder
Shackleton Coast

**Shackleton Coast** er den delen av kysten langs vestsida av Ross isbrem som ligg mellom Cape Selborne og Airdrop Peak på austsida av Beardmore Glacier. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1961 etter sir Ernest Shackleton. Han var med Scott under «Discovery»-ekspedisjonen (1901–04) og leia seinare tre antarktisekspedisjonar. Under den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09), oppdaga Shackleton området på andre sida av Shackleton Inlet til Beardmore Glacier, og var den første som fann ei praktisk rute til Sørpolen. Mangel på mat stoppa han 180&nbsp;km frå målet. 

## Kjelder
Shirase Coast

**Shirase Coast** () er den nordlege delen av den heller dårleg definerte kystlinja langs austsida av Ross isbrem og Rosshavet, og ligg mellom nordenden av Siple Coast (kring ) og Cape Colbeck. Han vart namngjeven av NZ-APC i 1961 etter løytnant Nobu Shirase (1861-1946), leiaren for den japanske ekspedisjonen som segla skipet «Kainan Maru» nær denne kysten i januar 1912. Dei gjekk i land ved Kainan Bay og ved Bay of Whales, som var starten på ei 250 km lang reise søraust på Ross-isen. Frå  (utanfor Edward VII Peninsula), gjekk eit anna lag i land for ein sledetur til foten av Queen Alexandra Range.

## Kjelder
Siple Coast

**Siple Coast** () er den midtre delen av den heller dårleg definerte kysten langs austsida av Ross isbrem, mellom nordenden av Gould Coast () og sørenden av Shirase Coast (). Området heitte opphavleg Kirton Coast, men fekk nytt namn av NZ-APC i 1961 kalla opp etter Paul A. Siple, ein kjend amerikansk polarforskar som var med kontreadmiral Richard E. Byrd på alle antarktisekspedisjonane hans.

## Kjelder
Bakutis Coast

**Bakutis Coast** er den delen av kysten av Marie Byrd Land i Vest-Antarktis som strekkjer seg frå eit punkt ovanfor austsida av Dean Island, ved , til Cape Herlacher, eller mellom Hobbs Coast i vest og Walgreen Coast i aust. Han strekkjer seg mellom 127°35'W og 114°12'W. Kysten i dette området ligg innanfor fleire store isdekte øyar og den særs store Getz isbrem. Kysten vart oppdaga av medlemmar av U.S. Antarctic Service, 1939-41, og delvis kartlagd frå flyfoto teken under Operation Highjump, 1946-47, begge ekspedisjonane leia av admiral Richard E. Byrd. US Geological Survey kartla ferdig kysten frå landmålingar og flyfoto frå U.S. Navy 1959-66.

Bakutis Coast vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names og kalla opp etter kontreadmiral Fred E. Bakutis, kommandant i U.S. Naval Support Force i Antarktis, frå 1965 til 1967.

Byrd Station ligg i dei indre områda innanfor Bakutis Coast, kring 500&nbsp;km frå sjølve kysten. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bakutis Coast|Bakutis Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Dufek Coast

**Dufek Coast** () er den delen av kysten langs sørvestdelen av Ross isbrem mellom Airdrop Peak på austsida av Beardmore Glacier og Morris Peak på austsida av Liv-breen. Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1961 etter kontreadmiral George J. Dufek i US Navy, som tente under kontreadmiral Richard E. Byrd med U.S. Antarctic Service, 1939–41, og som kommandør av Eastern Task Force i U.S. Navy Operation Highjump i 1946–47. Han var komamndør i U.S. Naval Support Force Antarctic, 1954–59, ein periode då dei amerikanske forskingsstasjonane McMurdo Station, Little America V, Byrd Station, South Pole Station, Wilkes Station, Hallett Station og Ellsworth Station vart oppretta. Amerikanske marineskip, luftfartøy og personell under hans kommando gjorde store logistiske operasjonar i samband med forsking og landmåling i området. 31. oktober 1956 vart Dufek med det første flyet som flydde frå McMurdo Sound via Beardmore Glacier og vart det første flyet som landa på Sørpolen.

Dufek Head, Dufek Massif og Dufek Mountain er òg kalla opp etter Dufek.

## Kjelder
Gould Coast

**Gould Coast** () er den delen av kysten av Antarktis som ligg langs den austlege delen av Ross isbrem mellom vestsida av Scott Glacier og sørenden av Siple Coast (). Han vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1961 og kalla opp etter Laurence M. Gould, ein geolog som var nestkommanderande på Byrd-ekspedisjonen, 1928–30. Gould leia det geologiske laget som i 1929 kartla 280 km av denne kysten. Då han var leiar for Carleton College i Northfield i Minnesota, vart han styreleiar for U.S. National Committee for Det internasjonale geofysiske året og spelte ei viktig rolle i planlegginga av det amerikanske forskingsprosjektet for Antarktis.

## Kjelder
Banzare Coast

**Banzare Coast** ( er ein del av Wilkes Land og den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom  Cape Southard, ved 122°05′E, og Cape Morse, ved 130°10′E. Han vart oppdaga frå lufta av '''B'''ritish-'''A'''ustralian-'''N'''ew '''Z'''ealand '''A'''ntarctic '''R'''esearch '''E'''xpedition, i 1930&ndash;1931, leia av Douglas Mawson. Namnet Banzare er eit akronym av namnet på ekspedisjonen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Banzare Coast|Banzare Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bryan Coast

**Bryan Coast** er den delen av kysten av Antarktis som ligg langs sørsida av Bellingshausenhavet mellom Pfrogner Point og nordenden av Rydberg Peninsula. I vest ligg Eights Coast, og i aust ligg English Coast. Austenden av denne kysten vart oppdaga frå lufta under flyturane til U.S. Antarctic Service (1939–41) og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (1947–48). Heile kysten vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto av U.S. Navy 1961–67. Han fekk opphavleg namnet **George Bryan Coast** etter kontreadmiral George S. Bryan, hydrograf i U.S. Navy 1938–46. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bryan Coast|Bryan Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Budd Coast

**Budd Coast** () er ein del av Wilkes Land og den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom Hatch Islands, ved 109°16'E og Cape Waldron ved 115°33'E. Han vart oppdaga i februar 1840 av U.S. Exploring Expedition (1838–42) leia av løytnant Charles Wilkes, og vart namngjeven av Wilkes for Thomas A. Budd, fungerande kaptein på sluppen «Peacock», eit av skipa som vart nytta i ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Budd Coast|Budd Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Caird Coast

**Caird Coast** er den delen av kysten av Coats Land som ligg mellom enden av Stancomb-Willsstraumen, ved 20º00´W, og nærleiken av Hayes Glacier, ved 27º54´W. Shackleton namngav han etter Sir James Key Caird, som betalte for ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Caird Coast|Caird Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Clarie Coast

**Clarie Coast**, av Australia kalla **Wilkes Coast**, () er den delen av kysten av Wilkes Land som ligg mellom Cape Morse, ved 130°10′E, og Pourquoi Pas Point, ved 136°11′E. Han vart oppdaga i januar 1840 av kaptein Jules Dumont d'Urville, som merka seg at det var land sør for isbremmane som han gav namnet **Côte de Clarie**, etter kona til Charles Jacquinot, kapteinen på det ander skipet hans, «Zélée».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clarie Coast|Clarie Coast]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
George V Coast

**George V Coast** () er den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom Point Alden, ved 148°2′E, og Cape Hudson, ved 153°45′E. Han vart utforska av medlemmar av Main Base-laget under Australasian Antarctic Expedition (1911–14) leia av Douglas Mawson, som namngav kysten etter kong Georg V av Storbritannia.

Landområdet innanfor kysten, langs dei same meridianane, vert kalla George V Land. Mertzbreen ligg i dette området. 

## Kjelder
Hobbs Coast

**Hobbs Coast** () er den delen av kysten av Marie Byrd Land som strekkjer seg frå Cape Burks til eit punkt på kysten ovanfor den austlege delen av Dean Island, ved , eller mellom Ruppert Coast i vest og Bakutis Coast i aust. Han strekkjer seg frå 136°50′W til 127°35′. Kysten vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (1939–41) og kalla opp etter professor William H. Hobbs frå University of Michigan, ein glasiolog som spesialiserte seg i polargeografi og historie. US Geological Survey kartla ferdig kysten frå landmålingar  og flyfoto frå U.S. Navy 1959–65.

## Kjelder
Kemp Coast

**Kemp Coast** er ein del av kysten av Antarktis som ligg mellom Edward VIII Bay, ved 56° 25' E og William Scoresby Bay, ved 59° 34' E. Han er kalla opp etter ein britisk selfangar, Peter Kemp, som oppdaga landområdet her i 1833.

## Kjelder
Ingrid Christensen Kyst

**Ingrid Christensen Kyst** er den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom Jennings Promontory, ved 72°33′E, og vestenden av West isbrem ved 81°24′E. Han ligg langs den vestlege halvdelen av Princess Elizabeth Land, like aust for Amery isbrem.

Kysten vart oppdaga 20. februar 1935 av kaptein Klarius Mikkelsen i «Tórshavn», eit fartøy eigd av den norske kvalfangstreiaren Lars Christensen. Mikkelsen gjekk i land ved Vestfold Hills same dagen og namngav kysten etter kona til Lars, Ingrid Christensen, som segla i farvatna kring Antarktis i lag med ektemannen. Den sørvestlege delen av kysten vart oppdaga og fotografert frå lufta av U.S. Navy Operation Highjump i mars 1947.

## Kjelder
Lars Christensen Kyst

**Lars Christensen Kyst** er den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom Murray Monolith, ved 66° 54' E, og fronten av Amery isbrem ved 71° 00' E. Kysten (i lag med Amery isfront ved Murray Monolith) vart oppdaga og segla langs av norske kvalfangarar som arbeidde for Lars Christensen frå Sandefjord. Kysten er kalla opp etter han. Christensen deltok personleg i noko av utforskinga som vart gjoart i Antarktis av selskapet hans i 1926-1937. Utforking og kartlegging av den sørvestlege (indre) sida av Amery isbrem vart utført av australske ekspedisjonar i 1950-åra. 

## Kjelder
Knox Coast

**Knox Coast** er ein del av kysten av Antarktis i Wilkes Land mellom Cape Hordern, ved 100° 31' E, og Hatch Islands, ved 109° 16' E. 

## Historie
Kysten vart oppdaga i februar 1840 av U.S. Exploring Expedition (1838–42) under løytnant Charles Wilkes, og vart namngjeven av Wilkes etter løytnant Samuel R. Knox, USN, kaptein på USS «Flying Fish».

## Kjelder
Eights Coast

**Eights Coast** er den delen av kysten av Vest-Antarktis som ligg mellom Cape Waite og Pfrogner Point. I vest ligg Walgreen Coast i Marie Byrd Land, og i aust ligg Bryan Coast. Han er ein del av Ellsworth Land og strekkjer seg mellom 103°24'W og 89°35'W. Utanfor kysten ligg Thurston Island, Abbot isbrem og somme øyar inne i sjølve isbremmen. Det meste av Eights Coast er ikkje gjort krav på av nokon land, som med resten av Marie Byrd Land, den store regionen vest for kysten. Berre i aust går Eights Coast inn i kravområdet til Chile. Peter I Øy, som ligg 450&nbsp;km nord for kysten er eit av bilanda til Noreg.

Kysten vart oppdaga av medlemmar frå U.S. Antarctic Service som flydde over her i februar 1940. Han vart kartlagt i detalj av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto frå U.S. Navy 1960–66. Eights Coast vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names og kalla opp etter James Eights, ein geolog på «Annawan» i 1830, som gjorde geologiske undersøingar på Sør-Shetlandsøyane, og som segla vstover med «Annawan», i lag med «Penguin», til 103°W. Eights, den første amerikanske vitskapsmannen i Antarktis, oppdaga dei først kjende fossila i Antarktis, ein del av eit tre på Sør-Shetlandsøyane. På bakgrunn av undersøkingane sine gav Eights i 1833 ut *Transactions of the Albany Institute* (Vol. 2), som viste seg å ha særs nøyaktige observasjonar og konklusjonar av naturfenomane i regionen.

## Kjelder
Mawson Coast

**Mawson Coast** er den delen av kysten av Mac. Robertson Land som ligg mellom William Scoresby Bay, ved 59° 34'E, og Murray Monolith, ved 66° 54' E. Kysten vart oppdaga under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929–30, leia av sir Douglas Mawson. Seinare gjekk BANZARE i land ved Cape Bruce og Scullin Monolith 1930-31. Mawson Coast vart namngjeven av Antarktis Names Committee of Australia (ANCA) og kalla opp etter Sir Douglas Mawson.

## Kjelder
Oates Coast

**Oates Coast** () er den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom Cape Hudson og Cape Williams. Han dannar kysten av Oates Land, ein del av  Australsk Antarktis. Den austlege delen av denne kysten vart oppdaga i februar 1911 av løytnant Harry Pennell i Royal Navy, kommandør på ekspedisjonsskipet «Terra Nova» under den britiske antarktiskekspedisjonen 1910-13. Han namngav kysten etter kaptein Lawrence E.G. Oates som, med kaptein Robert F. Scott og tre kompanjongar i British Antarctic Expedition, forsvann då dei var på veg attende frå Sørpolen i 1912. Vestdelen av kysten, i nærleiken av Mawson Peninsula, vart først kartlagd av flyfoto tekne av U.S. Navy Operation Highjump 1946-47.

## Kjelder
Ruppert Coast

**Ruppert Coast** () er den delen av kysten av Marie Byrd Land som ligg mellom Brennan Point og Cape Burks, eller mellom Saunders Coast i vest og Hobbs Coast i aust. Han strekkjer seg frå 146°31'W til 136°50'W. Han vart namngjeven av kontreadmiral Richard Byrd for oberst Jacob Ruppert frå New York, som var med å støtte den andre Byrd-ekspedisjonen (1933-35) økonomisk. Byrd flydde langs denne kysten. US Geological Survey (USGS) kartla heile kysten basert på flyfoto frå U.S. Navy 1959-65.

Den russiske stasjonen Russkaya ligg ved Ruppert Coast.

## Kjelder
Sabrina Coast

**Sabrina Coast** () er den delen av kysten av Wilkes Land i Antarktis, som ligg mellom Cape Waldron, ved 115° 33' E, og Cape Southard, ved 122° 05' E. John Balleny her lenge vore rekna som oppdagaren av dette området i mars 1839 ved kring 117 °E. US Exploring Expedition under løytnant Charles Wilkes kom til denne kysten i februar 1840 og markerte området som «Totten High Land» på kartet hans frå 1840. I 1931 observerte British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson det som såg ut som land ved denne lengdegraden ein grad lenger sør enn det som vart rapportert av Balleny og Wilkes. For å ære Balleny gav Mawson namnet kutteren «Sabrina», eit av skipa til Balleny, som forliste i eit uvêr i 95 °E i siste halvdel av mars 1839.

## Kjelder
Walgreen Coast

**Walgreen Coast** () er ein del av kysten av Antarktis som ligg mellom Cape Herlacher og Cape Waite, eller mellom Bakutis Coast i vest og Eights Coast. Han er den austlegaste delen av Marie Byrd Land og strekkjer seg frå 114°12'W til 103°24'W. Eights Coast i aust er alt ein del av Ellsworth Land. Han vart oppdaga av kontreadmiral Byrd og medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS) under flyturar frå USS «Bear» i februar 1940.

Walgreen Coast vart namngjeven av Byrd etter Charles R. Walgreen, presidenten av Walgreens på den tida, som støtta Byrd-ekspedisjonen 1933-35 økonomisk. Kysten vart kartlagd i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto av U.S. Navy 1959-66.

## Kjelder
Tokke kraftverk

**Tokke kraftverk** er eit vasskraftverk i Tokke kommune i Telemark fylke. Kraftverket blei sett i drift i 1961 og utvida i 1962. Det nyttar fallet på 377 meter frå Vinjevatn ned til Dalen ved Bandak. Overføringstunnelen mellom Vinjevatn og kraftverket er på 17 km.

Det er installert fire francisturbinar på totalt 430 MW, og midlere årsproduksjon er på 2&nbsp;140 GWh. Magasinet Vinjevatn blir mellom 466 og 462 moh, og det får vatn frå Vinje kraftverk. Bygginga av kraftverket blei delfinansiert med lån i Verdsbanken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tokke kraftverk|Tokke kraftverk]]» frå ,  den 15. oktober 2012.*  
 
*EnergiLink: ''Tokke kraftverk''

## Bakgrunnsstoff
* Statkraft
* NVE
Luitpold Coast

**Luitpold Coast** (tysk *Prinzregent-Luitpold-Land*) er den delen av kysten av Coats Land som strekkjer seg frå nærleiken av Hayes Glacier, ved 27° 54' W, til 36° W, som vert rekna som den austleg grensa for Filchner isbrem. Han vart oppdaga av Wilhelm Filchner, leiaren for Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911-12, og kalla opp etter kronprins Luitpold av Bayern.

## Kjelder
Leopold og Astrid Kyst

**Leopold og Astrid Kyst** () er den delen av kysten av Antarktis som ligg mellom vestenden av West isbrem, ved 81° 24' E, og Cape Penck, ved 87° 43' E. Han ligg i den austlege halvdelen av Princess Elizabeth Land. Han vart oppdaga og utforska frå lufta frå det norske skipet «Thorshavn» den 17. januar 1934 av løytnant Alf Gunnestad og kaptein Nils Larsen. 

Leopold og Astrid Kyst vart namngjeven av Lars Christensen, den norske kvalfangstmagnaten og leiaren for ekspedisjonen, etter kong Leopold og dronning Astrid av Belgia.

## Kjelder
Biscoe Islands

**Biscoe Islands** er ei øygruppe i Antarktis. Dei største øyane er Renaud, Rabot, Lavoisier (kalla *Serrano* av Chile og *Mitre* av Argentina) og Watkins. Dei ligg alle parallelt til vestkysten av Graham Land og strekkjer seg om lag 80 nautiske mil frå nordaust til sørvest. Dei er kalla opp etter John Biscoe, leiaren av ein britisk ekspedisjon som utforska øyane den 17. og 18. februar 1832.

## Sjå òg
* Bates Island
* Antarktiske øyar sør for 60 ºS
* SCAR
* Southwind Passage

## Kjelder
*
Archipel de Pointe Géologie

**Archipel de Pointe Géologie** ('Geologipunktøyane') er ei lita øygruppa med små øyar og skjer like nord for Cape Géodésie og Astrolabe Glacier Tongue, som strekkjer seg frå Helene Island i vest til Dumoulin Islands i aust. Den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville gjekk i land Débarquement Rock i Dumoulin Islands den 22. januar 1840. Fordi dei samla inn steinprøvar, gav dei namnet «Pointe Géologie» til eit kjennemerke på kysten sør for Débarquement Rock. Øygruppa vart delvis skissert frå luftfoto teken av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47. Etter landmålingar av Den franske antarktisekspedisjonen i 1950–52 gav franskmennene øygruppa namnet «Archipel de Pointe Géologie».

I 1952 vart det bygt ein liten base på Île des Pétrels for å studere ein rugestad for keisarpingvinar. Denne basen vart kalla Base Marret. Då hovudbasen Port Martin vart øydelagd av brann natt til 23. januar 1952, vart Base Marret vald som overvintringsstad 1952-1953. Den nye hovudbasen, Dumont d'Urville Station, vart bygt på same øya, 62&nbsp;km vest for Port Martin, og opna 12. januar 1956 som senter for fransk forsking i Det internasjonale geofysiske året 1957–58. Stasjonen har vore aktiv sidan den gong.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Géologie Archipelago|Géologie Archipelago]]» frå ,  den 15. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

* Map of Pointe Géologie archipelago, site of Service Hydrographique et Océanographique de la Marine
* IGN Map of Pointe Géologie archipelago, site of Secretariat of the Antarktistraktaten, Documents, Historic Sites and Monuments
* Map of Pointe Géologie archipelago and Cap Prud'homme, site of Institut Polaire 
* Map of Pointe Géologie archipelago and Dumont d'Urville station, site of Ornithomedia
Law Islands

**Law Islands** er ei gruppe småøyar utanfor austenden av Law Promontory, ved vestsida av innløpet til Stefansson Bay. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå luftfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936-37), og først vitja av eit lag frå ANARE leia av P.W. Crohn i 1956. Dei vart namngjevne av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) fordi dei ligg nær Law Promontory.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Law Islands|Law Islands]]» frå ,  den 15. oktober 2012.*
Lyall Islands

**Lyall Islands** er ei gruppe på fire øyar, Unger, Surgeon, Novosad og Hughes, som ligg like utanfor Yule Bay i Victoria Land. Dei vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i 1841, som namngav gruppa etter David Lyall (1817–1895), som var ein kirurg som var med på ekspedisjonen. I tråd med dette har US-ACAN kalla nokre av øyane og nærliggande kjennemerke opp etter kirurgar som har arbeidd i Antarktis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lyall Islands|Lyall Islands]]» frå ,  den 15. oktober 2012.*
Mikkelsen Islands

**Mikkelsen Islands** er ei lita øygruppa utanfor søraustkysten av Adelaide Island, 3&nbsp;km søraust for Leonie Islands. Dei vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, 1908-10, og vart namngjevnne av han etter Otto Mikkelsen, ein norsk dykkar som inspiserte det øydelagde skroget til «Pourquoi-Pas» ved Deception Island.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mikkelsen Islands|Mikkelsen Islands]]» frå ,  den 15. oktober 2012.*
Felix Baumgartner

**Felix Baumgartner** () var ein austerriksk fallskjerm- og BASE-hoppar. Han er kjend for å ha utført særs farlege bragder. I det austerrikske militæret nytta han tida til å praktisere fallskjermhopping, inkludert å lande på små område. Under  prosjektet Red Bull Stratos, der han sette tre av mange verdsrekordar, vart han frakta opp til stratosfæren i ein heliumsballong, for så å hoppe attende til jorda.

14. oktober 2012 sette han verdsrekord for høgaste ballongferd med mannskap (39 045 m), høgaste fart under fritt fall (1 342 km/t) og fallskjermhopp frå høgaste høgd (39 045 m) då han hoppa til jorda frå ein heliumsballong i stratosfæren. Han sette òg rekord på nettstaden YouTube då åtte millionar menneske såg hoppet direkte. 

## Biografi
Baumgartner vart fødd 20. april 1969 i Salzburg i Austerrike. 

I 1999 sette han verdsrekord for høgaste fallskjermhopp får ein bygning då han hoppa frå Petronas Towers i Kuala Lumpur i Malaysia. 31. juli 2003 vart Baumgartner den fyrste personen til å hoppe i fallskjerm over Den engelske kanalen med ein spesiallaga karbonfibarvinge. Han har òg sett verdsrekord for det lågaste BASE-hoppet nokonsinne, då han hoppa 95 meter frå handa til Kristusstatuen i Rio de Janeiro i Brasil.

27. juni 2004 vart han den fyrste personen som BASE-hoppa frå Millau Viaduct i Frankrike, og den fyrste personen som hoppa i fallskjerm frå Turning Torso i Malmö i Sverige 18. august 2006. 12. desember 2007 vart han den fyrste personen som hoppa frå Taipei 101 i Taiwan, som då var den høgaste bygningen i verda. 

## Red Bull Stratos

I januar 2012 vart det rapportert at Baumgartner arbeidde med ei gruppe forskarar og sponsoren Red Bull for å sette rekord i fallskjermhopp frå høgaste høgd.. Baumgartner hadde problem med klaustrofobi etter å ha sitte i ein spesiallaga dress, men fekk hjelp frå ein idrettspsykolog og andre spesialistar.

Baumgartner skulle opphavleg hoppe 9. oktober 2012, men turen vart broten av på grunn av vind. Hoppet vart dimed utsett til 14. oktober. Han landa i det austlege New Mexico i USA etter å ha hoppet frå ei høgd 39 045 meter. I tillegg sette han rekord for høgaste ballongferd med mannskap i same høgd og høgaste fart under fritt fall på 1 342 kilometer i timen, noko som gjer han til det fyrste menneske som bryt lydmuren utan hjelp frå eit køyretøy. Baumgartner var i fritt fall i fire minutt og 20 sekund, 16 sekund kortare enn då Joseph Kittinger, som hadde den tidlegare verdsrekorden, hoppa i 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Felix Baumgartner|Felix Baumgartner]]» frå ,  den 15. oktober 2012.*  
 

## Fotnotar
Leif Kvamme Lysne

**Leif Kvamme Lysne** () er ein norsk fotballspelar. Han vart keeper for Sogndal IL sidan 2011. Før han gjekk til Sogndal, spelte han for Fjøra, og før det for Lærdal IL.

## Kjelder

* Alt om fotball: Leif Kvamme Lysne
Antarktiske Arkipel

**Antarktiske Arkipel**, **Palmer Archipelago**, **Antarctic Archipelago**, **Archipiélago Palmer** eller **Palmer Inseln**, er ei øygruppe utanfor nordvestkysten av Den antarktiske halvøya.
Ho strekkjer seg frå Tower Island i nord til Anvers Island i sør. Gerlache- og Bismarcksundet går  mellom dei.

## Historie
Adrien de Gerlache, leiaren av Belgica-ekspedisjonen (1897–1899), oppdaga øygruppa i 1898. Han namngav dei etter kaptein Nathaniel Palmer, som segla i desse farvatna i 1820.

Både Argentina og Storbritannia har hatt forskingsstasjonar her. 

## Øyar
Øygruppar består mellom anna av 
* Buff island
* Walsham Rocks

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Palmer Archipelago|Palmer Archipelago]]» frå ,  den 16. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ballenyøyane

**Ballenyøyane** er ei øygruppe i Sørishavet som strekkjer seg frå 66°15' til 67°35'S og 162°30' til 165°00'E. Gruppa strekkjer seg kring 160&nbsp;km frå nordvest til søraust. Øyane er stort sett dekte av isbrear og har vulkansk opphav. Isbreane ligg i skråningane og strekkjer seg ut i sjøen.

Gruppa består av tre hovudøyar: Young, Buckle og Sturge, som ligg i ei linje frå nordvest til søraust, med fleire mindre øyar og skjer: 
*nordaust for Young Island: Seal Rocks, Pillar
*søraust for Young Island: Row Island, Borradaile Island (med **Swan Base**, ei lita hytte)
*Sør for Buckle Island: Scott Cone, Chinstrap Islet, Sabrina Islet (med **Sabrina Refuge**, ei lita hytte) og The Monolith.

## Øyane og skjera frå nord til sør

Den antarktiske polarsirkelen går nær Borradaile Island, i det åtte kilometer breie sundet mellom Young og Buckle Island. Buckle Island og den nærliggande Sabrina Island har mange koloniar med adelie og ringpingvin.

Dei engelske kvalfangarane John Balleny og Thomas Freeman var dei første som oppdaga øygruppa i 1839: Freeman var den første personen som gjekk i land på øyane, den 9. februar 1839, og den første som gjekk i land sør for Den antarktiske polarsirkelen. Øyane dekkjer eit areal på i alt 400&nbsp;km² og det høgaste punktet er 1705 moh. eller 1524 moh (den uklatra Brown Peak på Sturge Island).

Øyane er ein del av Ross Dependency, som New Zealand gjer krav på.

## Geologi
I øygruppa er Buckle, Sturge og Young Island døme på stratovulkanar. Det er sjeldan kraftige jordskjelv nær øyane, men moderate jordskjelv skjer langs Stillehav-Antarktis-ryggen, Macquarie trippelpunkt og Stillehavsregionen mellom Ballenyøyane og Macquarieøya. Andre jordskjelv oppstår nær Den søraustindiske ryggen og Balleny brotsone, inkludert eit jordskjelv med styrke 8,1 i 1998 som oppstod 700&nbsp;km vest-nordvest for øyane.

## Sjå òg
* Antarktiske øyar sør for 60 °S

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Balleny Islands|Balleny Islands]]» frå ,  den 16. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Windmill Islands

**Windmill Islands** er ei øygruppe i Antarktis. Ho er kring 10 km brei og går 27 km parallelt til kysten av Wilkes Land, like nord for Vanderford Glacier langs austsida av Vincennes Bay. Kirkby Shoal er ei ei grunne med djupner mindre enn 18 meter som strekkjer seg kring 140 meter vestover.

Windmill Islands vart kartlagde frå flyfoto teken av USN Operation Highjump, 1946-47. Han vart namngjeven av US-ACAN etter Operation Windmill, 1947–48, som gjekk i land på Holl Island sørvest i gruppa. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Windmill Islands|Windmill Islands]]» frå ,  den 16. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Anchorage Patch

**Anchorage Patch** er ei lita isolert grunne, der ho er 11 meter på det grunnaste. Denne ligg i Davis Anchorage, kring 0,5&nbsp;nautiske mil nordvest for Torckler Rocks. Grunna vart kartlagd av d'A. T. Gale, ein landmålar i Australian National Antarctic Research Expeditions ombord i «Thala Dan» i 1961.

## Kjelder
Cairns Shoal

**Cairns Shoal** er ei lita grunne grunne 0,6&nbsp;nautiske mil vest for Craigie Point i austlege delar av Right Whale Bay i Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter kvartermeister Peter T. Cairns på HMS «Owen», som først fann denne grunna i 1961.

## Kjelder
Carstens Shoal

**Carstens Shoal** er ei nesten sirkelforma grunne 12 meter på det djupaste og ligg like nord for East Budd Island i Holme Bay i Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd i februar 1961 av d'A.T. Gale, ein landmålar i Australian National Antarctic Research Expeditions («Thala Dan»), og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter D.R. Carstens, ein landmålar på Mawson Station i 1962, som arbeidde på ekspedisjonen i 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carstens Shoal|Carstens Shoal]]» frå ,  den 24. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Domashnyaya Bank

**Domashnyaya Bank** er ei grunne som er 60 cm grunn nær Molodezhnaya Station i Enderby Land. Ho ligg nær kysten, kring 0,5&nbsp;nautiske mil sørvest for Cape Granat. Ho vart først kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1961–62, som kalla ho «Banka Domasjnjaja» (heimebanken), visstnok fordi han låg nær stasjonen deira.

## Kjelder
Wilhelm Archipelago

**Wilhelm Archipelago** er ei øygruppe utanfor vestkysten av Den antarktiske halvøya i Antarktis.

Wilhelm Archipelago består av ein myriade av øyar, og dei største av desse er Booth Island og Hovgaard Island. Øygruppa strekkjer seg frå Bismarck Strait sørvestover til Lumus Rock, utanfor vestkysten av Graham Land. Dei vart oppdaga av ein tysk ekspedisjon under Eduard Dallmann, 1873-74. Han kalla dei opp etter Wilhelm I av Tyskland, då keisar av Tyskland og konge av Preussen. 

## Sjå òg
* Southwind Passage

## Kjelder
Pitt Islands

**Pitt Islands** er ei lita øygruppe like nord for Renaud Island, ved nordenden av Biscoe Islands. Namnet «Pitt's Island», kalla opp etter William Pitt, ein britisk statsmann, vart gjeve av John Biscoe i 1832 til ei øy han feilaktig teikna ned kring 40 km vest-nordvest for desse øyane. I dag kjem namnet Pitt Islands frå kartlegginga til BGLE under Rymill, som kartla desse øyane i 1935-36.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pitt Islands|Pitt Islands]]» frå ,  den 16. oktober 2012.*
Fairway Patch

**Fairway Patch**  er ei grunne som ligg ved inngangen til Elsehul, nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet dukka først opp på eit kart av Den britiske marinen i 1931.

## Kjelder
Harvey Shoals

**Harvey Shoals** er tre grunner som er 5,5 m på det grunnaste og ligg mellom Miller Island og Northstar Island i Marguerite Bay i Antarktis. Dei kartlagde av Hydrographic Survey Unit frå «John Biscoe» i 1966, og vart kalla opp etter kvartermeister Brian E. Harvey, som leia landmålinga i ekspedisjonen.

## Kjelder
Holgate Shoal

**Holgate Shoal** er eit område med grunner som ligg aust for Ramp Rocks og kring 1,5&nbsp;nautiske mil nordvest for Main Island i Willis Islands i Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter matrosen Ralph A. Holgate på HMS «Owen», som først kartla grunna i 1961.

## Kjelder
Kelp Bank

**Kelp Bank** er ei grunne dekt av tang, som ligg kring 2 nautiske mil nordaust for Cape Crewe, utanfor nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart nytta første gongen på eit kart frå 1931 av Det britiske marinedepartementet.
 
## Kjelder
Kirkby Shoal

**Kirkby Shoal** er ei lita grunne med ei djupne mindre enn 18 meter som strekkjer seg 140 m vestover og sørvestover, kring 3,4&nbsp;km frå Shirley Island i Windmill Islands.

Kirkby Shoal vart oppdaga og kartlagd i 1962 under ei sjømåling av Newcomb Bay under ANARE-ekspedisjonen, leia av Phillip Law. Han vart namngjeven av ANCA etter Sydney L. Kirkby, landmålar på Mawson Station i 1956 og 1960.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kirkby Shoal|Kirkby Shoal]]» frå ,  den 16. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***


## Bakgrunnsstoff
Larsen Bank

**Larsen Bank**  er ei grunne med ei djupne kring 15 meter nord i Newcomb Bay, 0,5 nautiske mil (0,9&nbsp;km) nord for Kilby Island i Windmill Islands. Ho vart oppdaga og kartlagd i februar 1957 av eit lag frå USS «Glacier». Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Ludvig Larsen, førstestyrmann på «Thala Dan», som vart nytta under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1962.
 
## Kjelder
Molholm Shoal

**Molholm Shoal**  er ei grunne kring 0,1 nautiske mil (0,2&nbsp;km) vest for Molholm Island i Windmill Islands. Djupna er mindre enn 11 m og strekkjer seg 0,2 nautiske mil (0,4&nbsp;km) frå nord til sør. Ho vart oppdaga og klartlagd i februar 1957 av eit lag frå USS «Glacier». Ho vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter nærliggande Molholm Island.

## Kjelder
Newman Shoal

**Newman grunne**  er ei grunne på sørvestsida av Davis Anchorage, like utanfor Vestfold Hills. Grunnar har ei djupne på mindre enn 2 m og ligg 0,1 nautiske mil (0,2&nbsp;km) søraust for Hobby Rocks. Ho vart kartlagd under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (Thala Dan) i 1961. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter A.J. Newman, mekanikar på Mawson Station i 1961, som støtta landmålinga kring Davis Station.

## Kjelder
Owen Shoals

**Owen Shoals** er nokre grunner 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) nordvest for Bird Island i Sør-Georgia. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter HMS «Owen», som vart nytta under kartlegginga i 1960-61.

## Kjelder
Parry Patch

**Parry Patch** er ei grunne som ligg i Nelson Strait 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nordvest for Harmony Point, Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet Parry's Straits eller Perry's Straits vart nytta om Nelson Strait av den britiske selfangaren Richard Sherratt i 1820-21, men dette namnet vart ikkje brukt seinare. Parry Patch vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1961 for å bevare namnet til Sherratt i området. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Pugh Shoal

**Pugh Shoal** er ei grunne 1,5 nautiske mil (2.8&nbsp;km) sør for Main Island i Willis Islands i Sør-Georgia. Han vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter matrosen Peter J. Pugh på HMS «Owen», som først kartla grunna i 1961.

## Kjelder
Entrance Shoal

**Entrance Shoal**  er ei lita grunne som er 7,9 m på det grunnaste, like vest for Entrance Island nordvest for Horseshoe Harbour i Holmevika i Mac. Robertson Land. Ho vart kartlagd i februar 1961 av d'A.T. Gale, landmålar for Australian National Antarctic Research Expeditions («Thala Dan»), og vart namngjeven på grunn av plasseringa ved inngangen til bukta.

## Kjelder
Sea Leopard Patch

**Sea Leopard Patch**  er ei grunne som er 18 meter djup, nær midten av Visca Anchorage i Admiralty Bay i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd i 1927 av DI-personell på «Discovery» og kalla opp etter leopardselen.

## Kjelder
Highjump Archipelago

**Highjump Archipelago** er ei øygruppe med holmar, skjer og ishaugar i Antarktis, kring 50&nbsp;nautiske mil lang og frå 5 til 15&nbsp;nautiske mil brei, generelt nord for Bunger Hills. Dei strekkjer seg frå Taylor Islands, og nordvest for Cape Hordern, til ei gruppe ishaugar som endar vest for Cape Elliott. Ho vart nedteikna frå flyfoto teken av U.S. Navy Operation Highjump 1946–47 og så namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names. 

## Kjelder