open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ljosland kapell

**Ljosland kapell** er ei langkyrkje frå 1959 i Ljosland i Åseral kommune i Agder fylke.

Kapellet er av tre og har 95 sitjeplasser.

Kyrkjegarden er om lag 500 meter søraust for kapellet.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Brottsnipe

**Brottsnipe** (*Calidris virgata*) er ein liten tettvaksen vadefugl i snipefamilien som hekkar i Alaska og nordlege Yukon og overvintrar langs stillehavskysten frå sørlege Alaska og ned til Magellansundet. 

Ho var tidlegare klassifisert i si eige biologiske slekt, og var dessutan ei tid sett på som nærskyldt til steinvendar, men nyare data tyder på ho er genetisk svært nær *[[Calidris]]*-snipene polarsnipe og sibirsnipe. Faktisk liknar sibirsnipa, men er større, har lengre nebb, og er noko mørkare enn brottsnipe. I dag er brottsnipa rekna som ei god *Calidris*-snipe.  

## Skildring
Brottsniper har ein litt plump kroppsfasong med kort nebb og korte, gule bein. Kroppslengda er omtrent som hos steinvendar, 23 til 26 centimeter, men brottsniper kan ha større masse, 133 til 251 gram. Hekkedrakta har eit stripete inntrykk, hovudet, halsen og nakke til rygg har kraftige mørkebrune strek på kvitt som går over i v-forma markeringar mot buk og på kroppssider. Undersida er elles kvit. Vengefjørene er brungule med svarte flekker. Ikkje-hekkedrakta er jamt brungrå, men buken og undergumpen er kvit med mørke flekker på sidene. Nebbet er mørkt med oransje basis på undernebbet. Kjønna er like.

Føretrekt hekkehabitat er steina tundraområde i Alaska og Yukon. Hoa legg 4 egg i ein senking på bakken, fôra med vegetasjon. Begge foreldra ser etter ungane, som sjølv finn føda.

Desse fuglane trekker til stillehavskysten av Nord- og Sør-Amerika, frå det sørlege Alaska til Tierra del Fuego.

På hekkeområda et brottsnipa hovudsakleg insekt og noko frø. På andre tider av året tar dei blautdyr og krepsdyr funne langs strandlinje på steina kystar. Brottsiper beitar vanlegvis i små flokkar, opp mot 100 individ og ofte med steinvendarar.

Songen er ein plystrande, omtrent 'ti-ti-tit'.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Surfbird|Surfbird]]» frå ,  den 14. september 2016.*  
 
;Referansar 

;Notar


## Bakgrunnsstoff
Konsmo kyrkje

**Konsmo kyrkje** er ei lafta krosskyrkje frå 1802 på Konsmo i Lyngdal kommune i Agder fylke.

Kyrkja er av tre og har 400 sitjeplassar.

Det er kyrkjegard attmed kyrkja.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Bakke kyrkje i Flekkefjord

**Bakke kyrkje** er ei lafta krosskyrkje frå 1670 på Sirnes i Flekkefjord kommune i Agder fylke. Ho vart påbygd i 1757.

Kyrkja har 400 sitjeplassar. Det er kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Dyngehus borg

**Dyngehus borg** (svensk *Dynga borgruin*) var ei norsk borg  ved Skredsvik i Båhuslen. Ruinane ligg i dag i Uddevalla og heiter Gullmarsberg. Borga verka som ei festning frå ca. 1250 til starten av 1500-talet, då ho brann ned. Borga vert nemnt i norsk diplommateriell fleire gonger. Ho vart graven ut i 1912-1913 av byråsjef Wilhelm Berg, som òg gjennomførte utgravninga av Ragnhildsholmen festning på 1880-talet. Borga låg i nærleiken av Dragsmark kloster.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dyngehus|Dyngehus]]» frå ,  den 15. september 2016.*  
 
## Litteratur
* Gunnarsjaa, Arne. *Norges Arkitekturhistorie* (2006). Abstrakt forlag.

## Bakgrunnsstoff
* RAÄ-nummer Skredsvik 146:1. Riksantikvarieämbetet.
Gyland kyrkje

**Gyland kyrkje** er ei lafta krosskyrkje frå 1815 på Nuland i Gyland, ei bygd i Flekkefjord kommune i Agder fylke. Kyrkja har 300 sitjeplassar.

## Flyttinga av Gyland kyrkje
Kyrkjestaden for Gyland var frå mellomalderen ved Gyland gard. Der stod i si tid ei langkyrkje som vart avløyst av dagens kyrkje i 1815. Denne kyrkja vart flytta til Sandvikodden ved Nuland i 1929.

Kyrkjegarden er framleis på den gamle kyrkjestaden, der det i 1970 vart oppført eit kapell.

### Krusifikset frå Limoges
Flyttinga tok to år, og vart ferdigstilt i 1929. Under prosessen vart det funne eit krusifiks, som vart sendt til Kunstindustrimuseet (no Nasjonalmuseet).
Etter ynskje frå Gyland kyrkjelydsråd vart krusifikset tilbakeført til kyrkja i 2012.

## Klokker
Klokketårnet har to klokker, som framleis vert ringt manuelt (ikkje mekanisert). 

## Fotnotar


## Kjelder
* 
* Gyland kyrkjelyd
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Gyland kapell

**Gyland kapell** er ei langkyrkje i tre frå 1970 i Flekkefjord kommune. Kapellet står ved Gyland kyrkjegard, der kyrkjestaden for Gyland var inntil kyrkja vart flytta til Nuland i 1929.

Kapellet har 100 sitjeplassar. Det vert halde eit par gudstenester i kapellet kvart år.

## Fotnotar


## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Lyngdal kyrkje i Lyngdal

**Lyngdal kyrkje** vart bygd i 1848 etter teikningar av Gabriel Kielland basert på typeteikningar av H.D.F. Linstow. Det er ei krosskyrkje med 800 sitjeplassar. Kyrkja ligg ved  fylkesveg 43 i Lyngdal kommune, strategisk plassert midt mellom elvene Lygna og Litleåna.

Om lag ti meter nord for kyrkja stod tidlegare ei eldre kyrkje frå mellomalderen av stein og tre. Denne kyrkja vart riven i 1847. I området finn ein òg ei rekkje gravhaugar som ein trur stammar frå eldre jarnalder og vikingtid.

Nordaust for kyrkja står eit gravkapell med ei altartavle måla av Terje Grøstad i 1964.

Kyrkja er prostikyrkje i Lister prosti i Agder og Telemark bispedømme.

## Fotnotar


## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Lyngdal kirke i Arkitekturguide Vest-Agder 
* 
* Lyngdal kyrkjelege fellesråd
* Oldtidsmiljøet ved Lyngdal kirke – Fylkesarkeolog Frans-Arne Stylegar.
*
Austad kyrkje i Lyngdal

**Austad kyrkje** er ei lafta krosskyrkje bygd i 1803. Kyrkja har 400 sitjeplassar.

Austad kyrkje står i Austad i Lyngdal kommune. Soknet høyrer til i Lister prosti og var tidlegare ein del av Lyngdal prestegjeld.

For nokre år sidan oppdaga ein at eiketømmeret som vart nytta til å bygge kyrkja, stammer frå ei stavkyrkje som vart reist seint på 1100-talet.

## Kjelder

* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Austad kyrkje i Lyngdal|Austad kyrkje i Lyngdal]]» frå ,  den 15. september 2016.*  


## Bakgrunnsstoff
* 
* Kyrkjesøk: Austad kirke, Lyngdal
* 
* Austad kyrkjelyd
Dragsmark kloster

**Dragmark kloster** (norrønt *Mariskógr*, latin *Monasterium dei silva sanctae Mariae*) var eit premonstratensarkloster vigd til jomfru Maria. Det låg på Bokeneset vest for Oddevold (Uddevalla) i Båhuslen, som då var ein del av Noreg.

## Historie
Klosteret vart grunnlagt i regjeringstida til kong Håkon IV Håkonsson, truleg i 1234. Det ser ut til å ha hatt høg status. Her vart det mellom anna oppretta eit «akademi» for unge adelsmenn.  Men allereie før reformasjonen, i 1519, ser det ut som det var gått ut av geistleg bruk og lagt under kongeleg overoppsyn. I 1532 vart klosteret formelt forlena og fullt ut sekularisert. Det vart òg stadig utsett for øydeleggingar i tida rundt reformasjonen under stridigheitane mellom dei dansk-norsk kongane Frederik I og nevøen Christian II. Christian støtta reformasjonen, medan Frederik hadde lova å verna den katolske kyrkja. Etter kvart låg klosteret i ruin og tente som steinbrot for utbygginga av Båhus festning.

Kyrkja og eit par av romma sør for ho vart arkeologisk undersøkt i 1897-98. Deler av anlegget ligg truleg stadig intakt under markoverflata.

## Lensherrar
* Knud Grubbe (1575-1602)
* Lagt under Baahus len (1602-28)
* Niels Hammer (1628-44)
* Thomas Dyre (1644-52)
* Henrik Villumsen Rosenvinge (1652-58)

## Kjelder


----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dragsmark kloster|Dragsmark kloster]]» frå ,  den 15. september 2016.*
Finsland kyrkje

**Finsland kyrkje** er ei lafta krosskyrkje frå 1803 i Kristiansand kommune i Agder fylke.

Kyrkja har 250 sitjeplassar.

Interiøret er trekvitt og god bevart. Altartavla er frå 1750. Preikestolen fekk apostelbilete måla i 1924.

Det er kyrkjegard på staden, og eit par hundre meter søraust for kyrkja er ein nyare kyrkjegardsparsell.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*
Søgne hovudkyrkje

**Søgne hovudkyrkje**  er ei krosskyrkje i tre frå 1861 på Lunde i Kristiansand kommune i Agder fylke. Kyrkja er teikna av Christian H. Grosch og har 750 sitjeplassar, medrekna galleria.
  
Altartavla er frå 1914 og er laga av Martin Nilsen Førre med måleriet 
«Den oppstandne Kristus hilser kvinnene ved graven» av Even Ulving.

Det er kyrkjegard attmed kyrkja.

## Sjå òg
* Søgne gamle kyrkje

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Kyrkjesøk: Søgne hovedkirke
* 
* Søgne kyrkjelyd
Kastelle kloster

**Kastelle kloster** var eit augustinarkloster i Konghelle i Bohuslän frå slutten av 1100-talet inntil det vart avvikla i 1529. Mens klosteret var i drift var dette ein del av Noreg, mens området no er ein del av Västra Götalands län i Sverige. Klosteret står i dag som ein ruin.

Det var både kyrkje og kloster på staden. Kyrkja, som var vigd til St. Augustin, er truleg litt eldre enn klosteret, slik at klosteret har vorte bygd i tilknyting til kyrkja. Klosteret var stifta av erkebiskop Eystein og bygd midt på 1200-talet. Klosteret låg under Nidaros erkebispedømme, men hadde òg eit tilhøve til Ebelholt kloster på Sjælland. 

Kong Frederik I konfiskerte klosteret og forlente det til Jørgen Steenssøn mot ei årleg avgift på ei mark smør og tre våpenføre menn i 1529. Dette var kort tid før reformasjonen, og mange kloster vart sekulariserte.

Ruinane av klosteret vart arkeologisk undersøkt i 1891 og i 1942. Kyrkja og ein av klosterfløyene er lokaliserte, og murane er i dag synlege i bakkenivå. Restane av muren tyder på at kyrkja har lege mot nord i anlegget, og at det ut frå den sørlege langveggen har gått ei austfløy. Resultata av utgravinga gjev ikkje grunnlag for nokon sikker kunnskap om korleis klosteranlegget såg ut.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kastelle kloster|Kastelle kloster]]» frå ,  den 15. september 2016.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Kastelle kloster på katolsk.no
Feda kyrkje

**Feda kyrkje** er ei  lafta krosskyrkje frå 1802 på Feda i Kvinesdal kommune i Agder fylke.

Kyrkja vart oppført av byggmeister Axel Lohne. og har 240 sitjeplassar. Ho ligg  ved Fedafjorden på austsida av utløpet til Fedaelva, med småbåthamna like attmed.

Det er kyrkjegard på staden.

## Fotnotar


## Kjelder
* Kvinesdal kyrkjelege fellesråd 
* 
* Feda kirke  hos Vest-Agder fylkeskommune (Arkitekturguiden for Vest-Agder)

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Unleashed in the East

***Unleashed in the East*** er det første konsertalbumet til Judas Priest, spelt inn i Tokyo i Japan under *[[Hell Bent for Leather-turneen]]* i 1979. 
Det kom ut i september 1979 og vart det bestseljande albumet til bandet fram til då, og nådde topp 100 i USA og topp 10 i Storbritannia, og etter kvart eit av fem Judas Priest-album som selde til platinaplate i USA. 

Det er omdiskutert kor mykje live albumet i røynda er, og ein har på moro stundom kalla albumet *Unleashed in the Studio*. Fleire år seinare, etter han hadde slutta i Priest, sa Rob Halford i fleire intervju at musikken verkeleg var live, men at vokalen hans hadde blitt øydelagd på den originale innspelinga og at dei spelte inn vokalen på ny i studio, men på ein konsertliknande måte.

## Nyare utgåver
I 2001 kom albumet ut på CD med fire bonusspor, «Rock Forever», «Delivering the Goods», «Hell Bent for Leather» og «Starbreaker», som hadde blitt gjeve ut på ei 7" bonusplate som følgde med den japanske utgåva av albumet i 1979. Tre av desse var frå albumet *[[Killing Machine]]* (gjeve ut i USA som *Hell Bent for Leather*). «Delivering the Goods» og «Starbreaker» vart berre gjeve ut på den japanske marknaden. 

## Innhald

## Medverkande
;Judas Priest
*Rob Halford – vokal
*K.K. Downing – gitar
*Glenn Tipton – gitar
*Ian Hill – bassgitar
*Les Binks – trommer

;Produksjon
*Produsert av Tom Allom og Judas Priest
*Innspelt av  Yoshihiro Suzuki
*Lydteknikar: Neil Kernon
*Fotografi av Fin Costello

## Lister
**Album**

## Salstrofé

|-

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Unleashed in the East|Unleashed in the East]]» frå ,  den 15. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gamle Hunn kyrkje

**Gamle Hunn kyrkje** (også skrive «Hund») var ei kyrkje i Gjøvik frå 1821 til ho blei riven i 1881. Ho låg der Gjøviks gamle kyrkjegard ligg i dag, på grunnen til garden Hunn. Kyrkja sto midt på kyrkjegarden, på det høgaste punktet. Kyrkja var ei avlang, åttekanta tømmerbygning med sentraltårn ("kuppel"), en «temmelig stor bygning». Austre tilbygg var sakristi, det vestre var hovudinngang med våpenhus. Hunn kyrkje blei demontert då Gjøvik kyrkje skulle byggast. Byggearbeidet tok til i 1818.

Ifølgje Alm vart Gamle Hunn kyrkje, Jevnaker kyrkje (1834) og Åmot kyrkje (1823) utforma etter mønster av Vang kyrkje ved Hamar. Byggmester Svend Aspås frå Røros laga truleg modellen som blei send i ein sekk til Torpa då Åmot kyrkje skulle byggast. Alm reknar med at same modell låg til grunn for Hunn og Jevnaker kyrkjer. Kunstnarleksikonet trur at Stor-Elvdal kyrkje også kan ha vore eit førebilete. Innbyggjarane skal ha meint at Gamle Hunn kyrkje var finare enn den nye Gjøvik kyrkje. Interiøret blir omtala som særprega og vakkert. Bygget skal ha vore vanskeleg å varme opp om vinteren.

Kyrkevegen i Gjøvik har namn etter Gamle Hunn kyrkje og fortsetter som Føllingstads veg opp mot den gamle kyrkjestadne - som har vore i bruk sidan mellomlalderen. I dag er det oppført kapell med krematorium på øvre del av det som no blir kalla gravlund, og som fortsatt bruker Hunn-namnet. Dagens Hunn kyrkje er derimot eit stykke lenger opp mot Hunndalen.

Delar frå Gamle Hunn kyrkje vart brukt om at i dagens Gjøvik kyrkje.

Då Gjøvik vart kjøpstad i 1861 vart det ikkje sett opp kyrkje i byen (truleg av pengemangel) og Gjøvik brukte Hunn kyrkje i samarbeid Vardal. Julie og Martin Engelhardt Hoff sa seg villige til å betale for kyrkje i Gjøvik og kjøpstaden fekk eiga kyrkje i 1882 etter at grunnsteinen blei lagt ned i 1881. Planen var å bruke material frå den demonterte Hunn kyrkje, men det viste seg at lite kunne brukast om att. Andre kjelder seier at «meget og godt tømmer» frå den gamle kyrkja blei brukt. Kirkeklokken og nattverdssettet ble overført til den nye kyrkja.

Det hadde vore minst to tidlegare kyrkjer på staden. Fram til 1661 sto der ei stavkyrke truleg oppført mellom 1150 og 1250. Stavkyrkja vart avløyst av ei krosskyrkje som sto til 1820. Den åttekanta kyrkja blei då sett opp omkring 200 meter nordvest for det førre kyrkebygget.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
British Steel av Judas Priest

***British Steel*** er det sjette albumet til det britiske heavy metal-bandet Judas Priest, gjeve ut den 14. april 1980. 

## Oversyn
Bandet gjentok den kommersielle stilen dei hadde oppretta på *[[Killing Machine]]* med *British Steel*. Denne gongen gjekk dei òg bort frå nokre av dei mørke tekstane som hadde dominert tidlegare album, men somme av desse tekstane finst framleis. *British Steel* vart spelt inn i Tittenhurst Park, eit platestudio på eigedomen til Ringo Starr, etter at dei hadde kome skeivt ut i Startling Studios i desember 1979. Digital sampling var ikkje vanleg på denne tida, så bandet brukte analoge innspelingar av knuste mjølkeflasker for «Breaking the Law», i tillegg til forskjellige lydar på «Metal Gods» skapt ved hjelp av biljardkøar og brett med bestikk. Albumet vart gjeve ut i Storbritannia til nedsett pris, 3,99 pund, og det vart annonsert i musikkpressa med merket «British Steal» (der *steal* kan tyda 'røvarkjøp'). Songane «Breaking the Law», «United» og «Living After Midnight» vart gjevne ut som singlar.

*British Steel* er det første Judas Priest-albumet med trommeslagaren Dave Holland. Det er òg det første albumet der alle songane var skrivne bandet sjølv, sidan alle dei førre albuma hadde inneheldt minst ein coverlåt og/eller songar som var skrivne av tidlegare bandmedlemmar.

Albumet vart mastra på ny i 2001 og gjeve ut med to bonusspor. Desse var «Red, White, and Blue» som vart skriven under innspelinga av *Twin Turbos* (som vart *[[Turbo av Judas Priest|Turbo]]*) og spelt inn i Compass Point Studios i Nassau i juli 1985. Det andre sporet var eit konsertopptak av «Grinder», spelt inn 5. mai 1984 i Los Angeles under *[[Defenders of the Faith]]*-turneen.

I 2009 starta Judas Priest 30-årsjubileumsturneen sin med å spele heile *British Steel* live for første gongen. 30-årsjubileumsutgåva av albumet kom med ein DVD og CD av ein konsert frå 17. august 2009 ved Seminole Hard Rock Arena i Hollywood. Konsertversjonane av alle *British Steel*-songane var òg mogeleg å laste ned til videospelet *[[Rock Band]]*.

Ein episode i dokumentarserien *Classic Albums* omhandlar innspelinga av albumet.

## Innhald

## Medverkande
;Judas Priest
*Rob Halford – vokal
*K.K. Downing – gitar
*Glenn Tipton – gitar
*Ian Hill – bassgitar
*Dave Holland – trommer

;Produksjon
*Produsert av Tom Allom
*Lydteknikar: Lou Austin
*Redigert av Ray Staff
*Plateomslag av Rosław Szaybo
*Fotografi av R. Elsdale og R. Ellis

## Lister

**Singlar** – BPI (UK)

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:British Steel (album)|British Steel (album)]]» frå ,  den 15. september 2016.*
Fjotland kyrkje

**Fjotland kyrkje** er ei lafta langkyrkje frå 1836 på Fjotland i Kvinesdal kommune i Agder fylke.

Kyrkja er oppført av byggmeister Torgje Torvaldson Berkjeland etter typeteikningar av H.D.F. Linstow. Ho har 250 sitjeplassar. Kyrkja avløyste ei eldre tømmerkyrkje. Denne tidlegare kyrkja var under oppføring heilt frå 1670 til 1737.

Kyrkja har to preikestolar oppe på fondveggen. Den til høgre er frå 1836, medan den til venstre er overført frå gamlekyrkja.

Det er kyrkjegard attmed kyrkja.

## Fotnotar


## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Kvinesdal kyrkjelege fellesråd 
* Fjotland Kyrkje  på Kvinesdal.no
Knaben kapell

**Knaben kapell** er ei langkyrkje i tre frå 1936 på Knaben i Kvinesdal kommune i Agder fylke. Til kapell har ein brukt eit eldre hus som er bygd om etter teikningar av ingeniør Hans Aase. Tårnet står ved sida av sjølve kapellet, som har om lag 80 sitjeplassar.

Kapellet var i privat eige, men vart overdrege til kommunen i 1976 etter at A/S Knaben vart lagd ned.

Det er ikkje kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* Kvinesdal kyrkjelege fellesråd
* 

## Bakgrunnsstoff
* Knaben kapell
*
Akantus

**Akantus** (frå gresk *akanthos*, av *akantha*, 'torn') er stiliserte blad av plantar i akantusfamilien, og er eit ubtreidd motiv innan ornamentikk. Motivet er kjend frå gresk og romersk arkitektur, og seinare i kyrkjeinteriør, og i norsk samanheng i ulike former for folkekunst som treskjering og rosemåling.

Akantusdekor er særleg inspirert av to artar, mjukakantus (*A. mollis*) og torneakantus (*A. spinosus*). Desse plantane har  sterkt flikete blad og markerte bladnerver.
Frå 500–600 f.Kr. blei avbildingar av slike blad brykt til å smykka ut toppstykket til gravsteinar av grekarane. Seinare blei motivet brukt arkitektonisk på akroteri på toppen av bygningar og andre detaljar. Ifølgje Vitruvius fekk  bilethoggaren Kallimakhos ideen til det korintiske kapitelet, som er bygd opp av akantusblad, av ei korg på grava til ei ungjente som var omslynga av ein akantusplante.

Romarane nytta blada mykje som motiv. Nokre av dei best kjende akantus-smykka monumenta er Ara Pacis i Roma, som blei oppført av keisar Augustus i 9–13 f.Kr. I bysantinsk arkitektur blei blada spreidde over ein brei flate og gjennomhola.

Akantus har sidan vore nytta gjennom heile den europeiske kunsthistoria. Motivet fekk ei framtredande stilling i arkitektur att under renessansen, og blei i den påfølgjande barokken brukt til utsmykking av interiør og møblar. 

Frå rundt 1700 blei akantusdekorasjonar utbreidde i Noreg. I Oslo domkyrkje pryder utskorne akantusblad altartavla og preikestolen frå 1699, og markerer byrjinga på akantusbarokken i Noreg. Stilen spreidde seg utover landet og blei ein viktig del av norsk folkekunst.

## Kjelder
Rustsnipe

**Rustsnipe** (*Calidris subruficollis*) er ei lita snipe som hekkar langt nord  i Nord-Amerika, overvintrar i søraustre Sør-Amerika, men som òg er ein relativt vanleg streiffugl i Storbritannia. 

Ho er ofte klassifisert i si eiga biologiske slekt *[[Tryngites]]*, men òg som *[[Calidris]]*-snipe.  

## Skildring

Rustsnipa har storleik som ei myrsnipe, når ei kropplengd på 18 til 20 centimeter, vengespennet er på 43 til 47 cm og vekta varierer mellom 53 og 117 gram. 

Rustsnipa har sandfarga fjørdrakt, hovudet og undersida er beigerosa, oversida er mykje mørkare og har grove svarte flekker. Hovudet har mørke striper over krona frå panna til nakke og rygg. Dei mørke augo står i klår kontrast til dei lyse kinna. Beina er sennepsgule. Nebbet er svart og relativt kort. I flukt viser vengene ei lys underside med ein mørk flekk ut mot vengtuppen og oversida manglar kvit teikning som mange andre sniper har. Hofuglar er mindre enn hannar. 

Hekkehabitatet er på overgrodde grassletter på tundraen i det mest nordlege Nord-Amerika, det vil seie nordkysten av Alaska og Canada inkludert dei store arktiske øyane i Nunavut, som Viktoriaøya og Prince of Wales Island. Han er ein langdistansetrekkfugl, som trekker breitt over sentrale Nord-Amerika sør til den søraustlege delen av Sør-Amerika. Det viktigaste overvintringsområdet ligg totalt sett i Argentina, og strekker seg frå det sørlege Bolivia over Paraguay,  sørlegaste Brasil og Uruguay til det nordlege Argentina. I trekkruta kan rustsniper treffast der det finst tørt gras, mellom anna på beitemarker, golfbanar og flyplassar. Under trekket kan dei vere ekstremt tamme. 

Rustsniper blir observert som ein regelmessig streiffugl i Europa, hovudsakleg i Storbritannia. Her kan dei jamvel opptre i små flokkar.

Føda er virvellause dyr og frø. Eit kull består typisk av fire egg.

Populasjonen er estimert til å ligge i området 16&nbsp;000-84&nbsp;000 trudd å vere minkande. IUCN klassifiserer arten som globalt nær truga, NT.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Grasläufer|Grasläufer]]» frå ,  den 15. september 2016.*  
----
;Referansar 

;Notar


## Bakgrunnsstoff
Vang prestegard i Hedmark

**Vang prestegard** ligg vis-à-vis Vang kyrkje på sørsida av riksveg 25 på Ridabu, men er litt skjult av nyare bygg. Området er no ein del av Toneheim folkehøgskole.

Det har vore både kyrkje og prestegard på staden sidan mellomalderen, og bygda Vang har teke namn etter garden. Dette var i si tid den største garden i Vang, og ei rekkje gardar og husmannsplassar har i åras løp vorte frådelte og selde.

## Bygningar
Alderen til hovudbygningen er ikkje sikkert kjend, men ein trur at bygningen er frå omkring 1780. Han hadde opphavleg to inngangar med bislag frå gardsplassen, men det eine bislaget er fjerna, slik at resultatet er noko asymmetrisk. Langsida mot hagen har eit verandautbygg midt på.

Nordaust for hovudbygningen står eit stabbur med årstalet 1732 på vindfløya. Abraham Pihl har fått æra for det, men dersom årstalet er korrekt, er stabburet eldre enn Pihl. Stabburet er som hovudbygningen freda.

Dei andre prestegardsbygningane er borte. Borgstova frå 1732 (med ei klokke laga av Pihl) vart flytta til Hedmarksmuseet på Domkirkeodden allereie i 1910. Det som elles var att, vart rive då staden vart gjort om til folkehøgskule.

## Hageanlegg
Prestegarden var i si tid kjend for hageanlegget, som skal ha vorte anlagt før Abraham Pihl si tid, sjølv om det som ei rekkje ting vert knytte konkret til han. Pihl skal ha planta ein allé i retning kyrkja samt lønnelysthuset «Mamre Lund» som fondmotiv i hagen og elles mellom anna ei gran og ei furu kalla Adam og Eva. På 2000-talet er det ikkje mykje som minnar om dette anlegget.

## Kulturelt sentrum i bygda
Prestegarden var kulturelt sentrum i bygda gjennom fleire hundreår. Av dei mest kjende prestane som har halde til her, kan nemnast Abraham Pihl, som var ein slags vitskapleg altmoglegmann og stod for bygginga av dagens Vang kyrkje, og Paul Winsnes, som tidleg i prestekarrieren var kapellan under Pihl. Prestefrua Hanna Winsnes er for mange den som personifiserer livet på prestegarden. Den namngjetne kokebokforfattaren er minna med ein relieffstein på gardsplassen føre hovudbygningen. Denne vart reist i 1939 på initiativ frå Henriette Schønberg Erken.

## Folkehøgskule
I 1963 fekk drivarane av Toneheim folkehøgskule, som hadde mellombels tilhald fleire stader, nyss om at Vang prestegard ville bli ledig, og i ein prosess som gjekk over mange år, vart området gjort om til folkehøgskule med oppføring av fleire nye bygningar teikna av arkitektane Ingrid og Trond Høye. Utbygginga skjedde i to byggjetrinn med ferdigstilling i 1972 og 1989. Fleire gamle uthusbygningar vart rivne i samband med dette, men hovudbygningen og stabburet står altså framleis.

## Fotnotar


## Kjelder
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Vang prestegard i Valdres

**Vang prestegard** (gnr. 32) er ein prestegard i Vang kommune i Innlandet fylke. Prestegarden ligg rett aust for Vang kyrkje, med den okergule hovudbygningen nærast E16.

Hovudbygningen ein ser i dag vart oppført i 1828, og er dermed litt eldre enn kyrkja, som er frå 1840. Det vart utført arbeid i 1866 og 1870 som har resultert i ein litt høgare bygning enn opphavleg med verandautbygg. Det har vore både kyrkje og prestegard på staden sidan mellomalderen.

Hovudbygningen er freda saman med drengstova (frå 1800-talet) og stabburet (frå 1897). Vang prestegard er mellom dei mindre prestegardsanlegga, men dannar ei harmonisk eining saman med kyrkja. Garden er rekna for å ha høg kulturhistorisk verdi.

## Fotnotar

## Kjelder
* 
* Vang prestebolig i Valdres  hos Opplysningsvesenets fond
*
Lunde kyrkje i Sirdal

**Lunde kyrke** er ei lafta langkyrkje frå 1873 i Sirdal kommune i Agder fylke.

Allereie i 1819 vart det bygd eit kapell på Lunde, øvst i Sirdal. I 1847 vart Lunde kapell godkjent som soknekyrkje ved kongeleg resolusjon av 29. oktober 1847. Og då Sirdal i 1854 vart eige prestegjeld med Tonstad som hovudsokn, vart Lunde kyrkje anneks.

Kyrkja vart bygd etter slottsarkitekt H.D.F. Linstow sine teikningar, slik det vart gjort for mange kyrkjer i Agder og Rogaland. Lunde kyrkje vart den siste av den såkalla rogalandstypen. Kyrkja har mange likskapar med t.d. Helleland kyrkje, Bjerkreim kyrkje og Tonstad kyrkje. 

Det var byggmeister Tollak Tollaksen Gudmestad (1800-1881) som fekk ansvaret for bygginga av kyrkja. Han hadde god erfaring, for han hadde bygd 11 kyrkjer frå 1830. Kyrkja er oppført i tømmer og har 250 sitjeplassar. Ho vart vigsla av biskopen i Agder, Jacob von der Lippe, 1. oktober 1873.

Altartavla og preikestolen er frå 1620 og har tidligare stått i Lund kirke på Moi og i Bakke kyrkje. Altartavla skal òg ha stått i det lille kapellet som stod på staden før kyrkja vart bygd. I 1637 vart altartavla måla av Gottfried Hendtzschel. Tavla skal ha blitt  måla over fleire gongar: I 1840 vart ho rosemåla og i 1841 måla med fire strøk gråkvit måling og fekk deretter ein gyllen kross i midtfeltet. I 1930 vart altartavla restaurert og fekk attende dei opphavlege fargane frå Hendtzschel si hand.

Sverre Næsheim har laga krossfestingsbiletet (1964) som står i midtfeltet, og det er ein kopi av det som stod i Ogna kyrkje, og som Godtfried Hendtschell hadde måla i 1627. På tavla i midtpartiet i Lunde kyrkje var det opphavleg eit tekstfelt, og der stod Dei ti bodorda.

Orgelet er bygd av Rudolf Janke frå Tyskland i 1983 og har 10 stemmer. 

## Fotnotar


## Kjelder
* Sirdal kyrkjelyd: Lunde kyrkje
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Tonstad kyrkje

**Tonstad kyrkje** er ei lafta langkyrkje frå 1852 på Tonstad i Sirdal kommune i Agder fylke.

Kyrkja er bygd på grunnlag av den såkalla rogalandstypen, ei av modellane som H.D.F. Linstow tok med i si bok med typeteikningar. Dette er minst den tredje kyrkja på staden. Den førre var frå 1625.

Kyrkja 300 sitjeplassar. Altartavla er laga av Finn Emanuel Olsen i 1980.

## Kjelder
* Sirdal kyrkjelyd
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Haughom kapell i Sirdal

**Haughom kapell** er ei langkyrkje frå 1930 på Haughom i Sirdal kommune i Agder fylke.

Kapellet er teikna av arkitekt John A. Søyland og oppført under leiing av brørne Fjogstad frå Sandnes. Det har 150 sitjeplassar.

Kyrkjegarden vart teken i bruk alt i 1920.

## Fotnotar


## Kjelder
* Sirdal kyrkjelege fellesråd
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Kvævemoen kapell

**Kvævemoen kapell** er ei langkyrkje frå 1962 på Kvævemoen i Sirdal kommune i Agder fylke.

Arkitekt var Valdemar Scheel Hansteen. Kapellet har om lag 100 sitjeplassar i hovudsalen og 70 i salen under galleriet. I bygget finst òg kjøkken, garderobe og toalett.

## Fotnotar


## Kjelder
* Sirdal kyrkjelyd
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Jackie Chan

**Can Gong saang**, (), kjend som **Jackie Chan**, er ein Hong Kong-kinesisk filmskodespelar, manusforfattar og produsent.
Langenes arbeidskyrkje

**Langenes arbeidskyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 1987 på Langenes i Kristiansand kommune i Agder.

Byggverket er i leca og har 250 plasser.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* Søgne kyrkjelyd
Julebygda kapell

**Julebygda kapell** er ei langkyrkje frå 1957 i Julebygda i Sandnes kommune.

Kapellet har 320 sitjeplassar.

## Kjelder

* 

## Bakgrunnsstoff
* Julebygda.com
* Kyrkjesøk: Julebygda kapell
*
Dolphin

**Dolphin** er filutforskaren til KDE, laga med brukarvenlegheit som hovudfokus.

Under tidlegare versjonar av KDE var Konqueror standard filutforskar og nettlesar, men etter at Konqueror vart for komplisert til å vere standard filutforskar vart filutforkarfunksjonaliteten skilt ut av Konqueror og tilført Dolphin. Konqueror fortsetter å vere standard nettlesar til KDE.

## Eigenskapar
*Fanenavigasjon
*3 visningsmodusar (Ikon, Detaljar og Kompakt), som blir hugsa for kvar mappe
*Enkel visning av skjulte mapper
*Enkel navigering av filsystemet med autofullføring gjennom navigasjonsbaren
*Sorterig av filer etter:
**Dato laga
**Dokumenttype
**Alfabetisk rekkefølge
**Storleik
**Eigar (alfabetisk sortert)
**Filtype (alfabetisk sortert)

## Filosofi
* Målgruppe
Dolphin er meint for brukarar som er middels kompetente i sitt bruk av ei datamaskin. Det betyr ikkje at Dolphin er over gjennomsnittet vanskeleg å bruke men at Dolphin har fleire eigenskapar og val som kan forvirre nye brukarar. 

* Ikkje-hindrande funksjonar
Om ein funksjon eller eigenskap skal leggast til dolphin må det vurderast om det tilfører eigenskapar til dolphin som gagnar brukarar utanfor målgruppa til dolphin. Ikkje-hindrandre omhandlar for det meste brukargrensesnittet, om ein ein ny funksjon eller eigenskap vil føre til rot eller uorganisering i brukargrensesnittet vil den ikkje bli lagt til.

* Val
Val er viktige fordi «gjennomsnittbrukaren» ikkje eksisterer. Men det er likevel ikkje sagt at dolphin sitt mål er å dekke kvart brukarkrav, fordi kvart val og eigenskap som tilføyast gjer det vanskelegare å finne eksisterande val og eigenskapar.

## Sjå òg
*Konqueror

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* https://techbase.kde.org/Getting_Started/Build/Historic/KDE4_Windows

__INDEX__
Hægebostad kyrkje

**Hægebostad kyrkje** er ei åttekantkyrkje frå 1844 i Hægebostad kommune i Agder fylke.

Kyrkja vart bygd etter teikningar av sokneprest Nils Christian Hald (tenestetid 1841–1844) med godkjenning og mindre merknader frå stadskonduktør Christian H. Grosch. Torje Taralsen Birkeland var byggjeleiar.

Kyrkja har 450 sitjeplassar.

I Inwood i USA har norske utvandrarar sett opp ei kyrkje dei har kalla Hægebostad.

## Tidlegare kyrkje
Ei kyrkje på staden er fyrste gong nemnt i 1445, men det er ikkje kjend kva slags bygning dette var. Kyrkjestaden er nemnt i Stavanger kapitel si jordebok i 1620. Denne  mellomalderbygningen vart riven i 1629, og ei langkyrkje av tømmer vart oppført i staden. Tømmerkyrkja hadde eit lite tårn, klokkene hang i eit eige lite bygg (stopul), og vindauga var små. Tomta var om lag den same som for dagens kyrkje. I 1723 selde kongen kyrkja. På auksjonen kjøpte fire bønder kyrkja på vegne av allmugen i bygda. Bygningen vart etter kvart for liten, og presten N.C. Hald argumenterte i 1843 òg for at bygningen ikkje var verdig som gudshus. Treverk frå kyrkja frå 1629 vart brukt om att då ny kyrkje vart oppført i 1844.

## Fotnotar


## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Vest-Agder fylkeskommune 
* Hægebostad kyrkjelege fellesråd
*
Eiken kyrkje

**Eiken kyrkje** er ei lafta krosskyrkje frå 1817 på Eiken i Hægebostad kommune kommune i Agder fylke.

Kyrkja har 300 sitjeplassar. Ho vart påbygd våpenhus i 1922 og sakristi i 1950.

Altartavla vart snekra av Olav Aasland og Olav Bakken i 1822. Krossfestingsbiletet vart måla av Karl Ludvgig Gjermoe i 1891.

Det er kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Hægebostad kyrkjelege fellesråd 
* 
* Vest-Agder fylkeskommune
Brian MacLeod

**Brian MacLeod** () er ein USA-amerikansk trommeslagar og låtskrivar. Han har vore medlem av Group 87, Wire Train, Toy Matinee og «Tuesday Music Club»-kollektiet i lag med Sheryl Crow, som var oppstarten på albumet *[[Tuesday Night Music Club]]*.

Han har spelt med mange andre artistar,, som Madonna, Leonard Cohen, Tears For Fears, Seal, Chris Isaak, Melissa Etheridge, Pink, Christina Aguilera, Kevin Gilbert, Jewel, Stevie Nicks, Ziggy Marley, Rosanne Cash, Sara Bareilles, The The, John Hiatt, & Grace Slick.

Han er òg medlem av The Scrantones, som spelte kjenningsmelodien til den amerikanske versjonen av TV-serien *[[The Office (USA)|The Office]]*.

Av songar han har vore medlåtskrivar på finn ein «Everyday Is a Winding Road», «Strong Enough», «A Change Would Do You Good» og «Shine Over Babylon» med Sheryl Crow; «Waiting for Love» med Pink; «Under a Cloud» med The Bangles & «Supermodel» frå filmen *[[filmen Clueless|Clueless]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brian MacLeod (U.S. musician)|Brian MacLeod (U.S. musician)]]» frå ,  den 17. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Earl Harvin

**Earl Harvin** er ein USA-amerikansk trommeslagar, perkusjonist og multi-instrumentalist frå New York-området, seinare busett i Dallas, Los Angeles og Berlin.

Harvin studerte ved University of North Texas College of Music der han var medlem av One O'Clock Lab Band i eitt år, frå 1989. Gjennom det meste av 1990-åra leia han jazzbandet Earl Harvin Trio og rockebandet rubberbullet. Earl Harvin Trio vann *[[Dallas Observer]]*-kategorien «Jazz» i 2003.  Harvin har òg spelt med forskjellige Texas-baserte artistar som  James Clay, Chao, Ten Hands og Billy Goat. Han har sidan apslet med MC 900 Foot Jesus, Seal, Joe Henry, The The, The Psychedelic Furs, Trevor Horn, Pet Shop Boys, Art of Noise, The Frames, Richard Thompson, Jeff Beck, Damien Rice og mange andre. Harvin har turnert mykje med den franske duoen Air. I nyare tid har han spelt med Warren Suicide. I 2010 var han medlem av det engelske bandet Tindersticks. 

I 2009 gav Harvin uut soloprosjektet *Oracles* der han spelte alle instrument og song sjølv.

## Diskografi
**Oracles* (2009; sjølvstendig)

### Earl Harvin Trio
**[[Trio/Quartet av Earl Harvin|Trio/Quartet]]* (1996; Leaning House)
**[[Strange Happy av Earl Harvin|Strange Happy]]* [as Earl Harvin/Dave Palmer] (1997; Leaning House)
**[[At The Gypsy Tea Room av Earl Harvin|At The Gypsy Tea Room]]* (1999; Leaning House)
**[[Unincorporated av Earl Harvin|Unincorporated]]* (2001; Two Ohm Hop)
**The Jam* (DVD - 2005; Mel Bay)

### Rubberbullet
**Grinning Bitches/Entangled* 7" (1994; Last Beat Records)
**[[rubberbullet av rubberbullet|rubberbullet]]* (1995; Last Beat Records)
**[[Open av rubberbullet|Open]]* (1996; Last Beat Record])
**The Kissing Song/King Of The Damned Lazer Gag* 7" [delt me Baboon] (1997; Last Beat Records)

### Med andre
*Ten Hands, *Kung Fu... That's What I Like* (1988)
*Ten Hands, *The Big One Is Coming* (live) (1989)
*Billy Goat, *Bush Roaming Mammals* (1992)
*Seal, *[[Human Being]]* (1998), «IV» (2003)
*The The, *[[NakedSelf|Naked Self]]* (2000)
*Black Frames, *[[Solarallergy]]* (2002)
*The Richard Thompson Band Live *[[Ducknapped!]]* (2003)
*Malachy Papers, *with Earl Harvin* (2005)
*Warren Suicide, *Requiem for a Missing Link* (2008)
*My Brightest Diamond, *[[Bring Me the Workhorse]]* (2006), *[[A Thousand Shark's Teeth]]* (2008), *[[This Is My Hand]]* (2014)
*Robbie Williams, *[[Reality Killed the Video Star]]* (2009)
*Jeff Beck, *[[Emotion & Commotion]]* (2010)
*Tindersticks, *[[Falling Down a Mountain]]* (2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Earl Harvin|Earl Harvin]]» frå ,  den 17. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Earl Harvin's MySpace 
*Masshoffs Roundtable - Workshop Earl Harvin
Burning Blue Soul

***Burning Blue Soul*** er debutalbumet til Matt Johnson, gjeve ut i 1981. Albumet vert rekna som ei fullendt debutplate med ei blanding av gitarriff, lydbandsløyfer, eksperientell elektronika og kraftig filtrert vokal. Johnson spelte alle instrumenta sjølv. 

Albumet vart gjeve ut på ny i 1993 under bandnamnet til Johnson, The The. Johnson kravde at 4AD gjorde dette slik at alle albuma hans vart plasserte saman i platebutikkane. 

Trass i rykte om det motsette inneheld alle utgåver av *Burning Blue Soul* dei same miksane.

## Innhald

## Medverkande

* B.C. Gilbert – Produsent
* G. Lewis – Produsent
* Ivo Watts-Russell – Produsent
* Pete Maben – Produsent
* Matt Johnson – Vokal, produsent, instrument
* Andy Johnson – Plateomslag
* Darren Laws – Original plateomslag frå 1981
* AJ Barrett – Fotografi
* Ian Pye – Tekst i plateomslag
* Howie Weinberg – Digital remastring

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burning Blue Soul|Burning Blue Soul]]» frå ,  den 17. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Retrospective review for reissue
Teksteditoren Kate

**Kate** er ein teksteditor laga for KDE av KDE-samfunnet. Kate er i fyrste rekkje mynta på programmerarar og systemadministratorar, men er òg populær for andre oppgåver. Editoren har innebygd syntaksutheving og kodefoldning for rundt 200 høgnivåprogrammeringsspråk, som til dømes C og C++, så vel som for markeringsspråk som HTML og XML. 

## Kjelder
Johan Jacob Ahrenberg

**Johan Jacob Ahrenberg** eller  **Jac. Ahrenberg** () var ein finsk arkitekt, kunstnar og forfattar.

Ahrenberg vart uteksaminert som arkitekt frå Kungliga Akademien för de fria konsterna i Stockholm i 1875, og jobba seinare som offentleg arkitekt heime i Finland. 

Jac. Ahrenberg var òg forfattar og har skrive fleire kjende bøker, blant annan *Familien på Haapakoski.* Ahrenberg skreiv på svensk. 

## Bibliografi
* *Hemma*, 1887
* *Hihuliter*, 1889
* *Stockjunckaren*, 1892
* *Familjen på Haapakoski*, 1893
* *Vår landsman*, 1897
* *Människor som jag känt*, 1904, 1907, 1908, 1909, 1910, 1914
* *Med styrkans rätt*, 1899

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johan Jacob Ahrenberg|Johan Jacob Ahrenberg]]» frå ,  den 17. september 2016.*
Johan Albrecht Ehrenström

**Johan Albrecht Ehrenström** () var ein framtredande finsk arkitekt og memoarforfatter.

Ehrenström vart av tsar Aleksander I av Russland tildelt oppgåva som ordførende i nybyggingskomitéen for Helsingfors, som hadde vorte ramma hardt av brann under den russiske erobringa av Finland og skipinga av storfyrstedømet Finland i 1809. Ehrenström teikna byplanen i byen i gustaviansk stil med breie bulevardar og store torg, og tilsette òg den tyske arkitekten Carl Ludvig Engel til å teikna representative bygningar for den nye hovudstaden til storfyrstedømet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johan Albrecht Ehrenström|Johan Albrecht Ehrenström]]» frå ,  den 17. september 2016.*
Gustaf Estlander

**Gustaf Axel Estlander** () var ein finsk, seinare svensk, arkitekt, båtkonstruktør og skøytelaupar. Som skøyteløpar representerte han Storfyrstedømmet Finland.

Estlander vann EM på skøyter, allround i 1898. Han vart nest beste laupar i EM i 1897 og 1899, og nest beste lauper i VM på skøyter, allround i 1896 og tredje beste lauper i VM i 1898 men fekk ikkje medaljar då det i perioden 1891–1907 berre vart delt ut medaljar til meisteren.

Han er i Finland og Sverige mest kjend som arkitekt og båtkonstruktør, og han dreiv det tyske verftet Papst-Verft mellom 1918 og 1923. Omtrent 300 konstruksjonsteikningar av Estlanders båtar er i dag teke vare på i Sjöhistoriska museet i Stockholm. Estlander vart i 1927 svensk statsborgar.

## Familie
Gustaf er yngre bror til jurist, professor, riksdagsman og OL-seglar Ernst Estlander. Faren deira var Jakob August Estlander, som var professor i kirurgi og statsråd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gustaf Estlander|Gustaf Estlander]]» frå ,  den 17. september 2016.*  
 

; Referansar 


## Bakgrunnsstoff
* Gustaf Estlander &#x2013; Profil og resultatoversyn på SpeedSkatingNews.info. 
* Profil og resultatoversyn på *SpeedSkatingStats.com* ein nl
*  (engelsk).
Sigurd Frosterus

**Sigurd Frosterus** () var ein finsk arkitekt.

Frosterus tok eksamen ved Tekniska högskolan i Helsingfors 1902 og dreiv saman med arkitekt Gustaf Strengell eit arkitektbyrå 1902–1904. Dei teikna blant anna villa Ekudden (1904), som vart presidentbustad og no er eit museum over Urho Kekkonen.

Frosterus' arbeid tilhøyrer jugendstilen, og han er truleg mest kjend for Stockmanns varehus i Helsingfors (1930), som vart bygd etter at han fekk andreplass i ein arkitektkonkurranse. Andre arbeid er blant anna fleire bustader i Helsingfors, det slottsaktige luksushotellet Vanajanlinna nær Tavastehus, og Nordiska Föreningsbankens (no Nordeas) hovudkontor i Helsingfors.

Frosterus var òg ein aktiv kunstkritikar og mesen. Han planla den finske avdelinga på Göteborgs jubileumutstilling i 1923 og valde ut kunsten til utstillinga. Hans eiga kunstsamling vart etter at han døydde donert til Amos Andersons Konstmuseum i Helsingfors.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sigurd Frosterus|Sigurd Frosterus]]» frå ,  den 17. september 2016.*
Bruno Granholm

**Bruno Ferdinand Granholm** () var ein finsk arkitekt som arbeidde som sjefsarkitekt ved det finske jarnbaneverket i åra 1892-1926. Granholm teikna ei stort mengd jernbanestasjonar som til dømes alle stasjonane langs jarnbanelinja Kustbanan Åbo-Helsingfors.

Granholms arkitektur vert kjenneteikna av nasjonalromantiske ideal, med blant anna asymmetriske formar og mykje treutskjeringar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bruno Granholm|Bruno Granholm]]» frå ,  den 17. september 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Lena Nyströms avhandling i arkitektur vid Åbo Akademi , 2000
Osmo Lappo

**Osmo Tapio Lappo** () er ein finsk arkitekt. Han er kjend som ein av Finlands fremste innan betongarkitektur. Han har blant anna teikna brakkeanlegget for garnisonen i Vekarajärvi i Kouvola (1966–75). Det står på Docomomos liste over dei viktigaste moderne byggverka i Finland. Lappos stil er minimalistisk med volummessig enkle bygningseiningar og rimeleg materialbruk. 

Han har teikna fleire andre militærbygg, skolar og symjehaller. I 1979 hadde han ansvaret for den nye kontorbygningen til IBM i Helsingfors, og i 1987 kom det eit andre byggetrinn her. 

I 1978 fekk Lappo den finske staten sin arkitekturpris.  I 1962 fekk han tredjepris i ein konkurranse om nyutforming av Karl Johan-kvartalet i Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Osmo Lappo|Osmo Lappo]]» frå ,  den 17. september 2016.*  
** oppgav desse kjeldene:
*** Om Lappo på answers.com.
*** Om Lappo  på nettstaden til det finske arkitekturmuseet.
Viljo Revell

**Viljo Revell** () var ein finsk arkitekt. Revell er eit av dei store namna i finsk arkitektur, og han oppnådde òg stor internasjonal heider. Rådhuset i Toronto i Canada er det meste kjende verket hans utanfor Finland. 

Revell gjekk ut frå gymnaset i Vasa i 1928 og vart ferdig arkitekt frå Tekniska högskolan i Helsingfors i 1937. I 1941 gifta han seg med Maire Myntti, og dei fekk tre døtrer som vart fødd 1942, 1943 og 1945. 

## Bygningar teikna av Revell

* 1935 – Glaspalasset i Helsingfors
* 1941 – Minnesmerke i Tammerfors for soldatar som fall under vinterkrigen
* 1948 – Hotell Palace i Helsingfors
* 1951 – Mejlans folkeskole i Helsingfors
* 1952 – Kauhajoki gymnasium i Kauhajoki
* 1953 – Tårnhus i Hagalund i Esbo
* 1955 – Kudeneule i Hangö
* 1957 – Vatiala kapell i Tammerfors
* 1957 – Villa for Marie-Louise og Gunnar Didrichsen, Didrichsens konstmuseum, tilbygg 1964, Granö i Helsingfors
* 1958 – Tårnhusa i Hagalund, «Lommelerkene», i Esbo
* 1959 – Sauna Johnson i Wisconsin i USA.
* 1960 – Korvhuset i Helsingfors
* 1960 – KOP-triangelen i Åbo
* 1961 – KOP i Lahtis
* 1962 – Vasa sentrumsplan i Rewell Center
* 1962 – Vasstårn i Hagalund i Esbo
* 1962 – Peugeot i Buenos Aires (ikkje oppført)
* 1966 – Rådhuset i Toronto i Canada

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Viljo Revell|Viljo Revell]]» frå ,  den 17. september 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Viljo Revell i Biografiskt lexikon för Finland
* Didrichsens konstmuseums artikel om Revell
Johan Sigfrid Sirén

**Johan Sigfrid Sirén** () var ein finsk arkitekt. Det best kjende verket hans er Riksdagshuset i Helsingfors, som stod ferdig i 1931.

Sirén tok eksamen som arkitekt 1931. Han var partnar i arkitektbyrået Borg, Sirén & Åberg i åra frå 1918 til 1925. I 1931 etablerte han sitt eige arkitektbyrå. Sirén var òg professor i arkitektur ved Tekniska högskolan i Helsingfors i 1931-57.

Sonen, Heikki Siren, og svigerdottera, Kaija Siren, var òg kjende arkitektar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johan Sigfrid Sirén|Johan Sigfrid Sirén]]» frå ,  den 17. september 2016.*
Ringsaker prestegard

**Ringsaker prestegard** ligg like sørvest for Ringsaker kyrkje i Ringsaker kommune i Innlandet.

Både prestegarden og kyrkja har røter attende til mellomalderen. Hovudbygningen er eit laftebygg i to etasjar med ståande panel. Bygningen vart oppført for sokneprest Christopher Anker i 1747–48 etter at den førre bygningen brann i 1746. Han har kjellarrom frå mellomalderen og vart vesentleg endra omkring midten av 1800-talet. Forpaktarbustaden er eit laftebygg i to etasjar frå siste halvdel av 1700-talet. Begge bygningane er freda, og det finst òg driftsbygningar. Hageanlegget vert av Riksantikvaren datert til andre kvartal av 1800-talet.

## Kjelder
* 
* Ringsaker prestebolig hos Opplysningsvesenets fond
*
Tøffeldyr

**Tøffeldyr** (*Paramecium*) er ei gruppe eincella organismar.
Dei har namnet frå si noko tøffel-aktige form.
Dei vert 50-350 mikrometer lange og er kledd med flimmerhår. Dei sym ved å laga bølgjande rørsler med flimmerhåra. 
Viss dei vert forstyrra, snur dei symjerørsla.
Dei er vanlege i stillestående vatn.
Tøffeldyr lever stort sett av bakteriar.

## Artar

* *[[Paramecium aurelia]]*
* *[[Paramecium bursaria]]*
* *[[Paramecium calkinsi]]* 
* *[[Paramecium caudatum]]*
* *[[Paramecium duboscqui]]* 
* *[[Paramecium jenningsi]]*
* *[[Paramecium micronucleatum]]*
* *[[Paramecium multimicronucleatum]]*
* *[[Paramecium nephridiatum]]* 
* *[[Paramecium pentaurelia]]*
* *[[Paramecium polycaryum]]*
* *[[Paramecium primaurelia]]*
* *[[Paramecium putrinum]]*
* *[[Paramecium tetraurelia]]*
* *[[Paramecium woodruffi]]*

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tøffeldyr|Tøffeldyr]]» frå ,  den 18. september 2016.*