open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ISR

**ISR** kan syne til: 

; Vitskap
* inkoherent spreiingsradar, ein bakkebasert teknikk for å studere ionosfæren
* Intersecting Storage Rings, ein partikkelakselerator ved CERN
* Initial State Radiation i partikkelfysikk

; Data
* avbrotshandterar (*interrupt service routine* på engelsk), programvare 
* Integrated Service Router, ein serie ruterar frå Cisco

; Land
* Den italienske sosialistrepublikken, ein klientstat under Nazi-Tyskland
* ISR, landkode for Israel

; Militæret
* ISR, for *Intelligence, Surveillance, and Reconnaissance*, sjå ISTAR

; Anna
* International Star Registry
* Institutional and Scientific Relations, eit direktorat i EU
* Israir, eit israelsk flyselskap
Jan Myrheim

**Jan Myrheim** () er ein norsk fysikar, kjent for oppdaginga av anyon.

Han studerte til cand.real. i fysikk ved Universitetet i Oslo (1972) og tok jobb same stad som vitskapleg assistent. Saman med Jon Magne Leinaas gjorde han grunnleggjande funn i faget fraksjonell statistikk, og avdekte at det i tillegg til boson og fermion kunne finnast ein tredje type partikkel (1976). Typen vart seinare stadfesta, og namngjeven anyon av den seinare vinnaren av nobelprisen, Frank Wilczek ved University of California (1982). 

Sidan hadde Myrheim forskaropphald ved CERN i Genève og Niels Bohr Instituttet i København. Etter flytting til Trondheim (1984) har han arbeidt ved NTH (1985–), med opphald ved MR-senteret (1987–90). Med forskarstipend (1990–93) studerte han kvanteteorien for vekselverknad mellom identiske partiklar i ein og to dimensjonar, som er mykje meir rikhaldig enn i tre dimensjonar. Dette gav dr.philos. (1994) og han vart dertil professor (1994).

## Utmerkingar
* Norsk Data sin pris innan partikkelfysikk (1982). Utdelt av Norsk Fysisk Selskap.
* Opptatt i Det Norske Videnskapsakademi og Det Kongelige Norske Videnskapers Selskab
* IBM sin fysikkpris (1991), utdelt av Norsk Fysisk Selskap. Dei 20 000 kronene blei delt med Jon Magne Leinaas.
* Nansenmedaljen for fremragende forskning (30 000 kroner) innan naturvitskap (1993).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jan Myrheim|Jan Myrheim]]» frå ,  den 22. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Janne Rydberg

**Janne Rydberg** () var ein svensk fysikar.

Han var professor i fysikk i Lund 1901–1919, og utførte grunnleggjande arbeid i spektroskopi. Dei nøyaktige målingane hans av spektrallinjene sine bølgjelengder førte til ordninga av linjene i seriar og medverka vesentleg til utviklinga av atomfysikken. Den grunnleggjande konstanten i spektralteorien for atoma blir kalla etter han rydbergkonstanten.

## Kjelder

* «Janne Rydberg» i *Store norske leksikon*.
Frédéric Joliot-Curie

**Jean Frédéric Joliot-Curie**, fødd **Joliot**, () var ein fransk atomfysikar og nobelprisvinnar. Han vann Nobelprisen i kjemi i 1935. Joliot-Curie mottok òg ei rekkje andre prisar, blant anna Stalins fredspris i 1951.

Joliot fekk forskarutdanninga si hos den kjende «Madame Curie» – Marie Sklodowska Curie – oppdagaren av radium og dobbel nobelprisvinnar. I 1926 gifta han seg med dottera hennar, Irène Curie. I 1932 oppdaga Joliot og ektefellen hans kunstig radioaktivitet i 1932. Dette var i seg sjølv epokegjerande, men Joliot og medarbeidarane føresåg òg eksistensen av nøytronet (oppdaga av briten Chadwick, Nobelprisvinnar i fysikk 1935), og påviste tilinkjesgjering av materie ved reaksjon mellom ein partikkel og antipartikkelen til denne (som elektron og positron) – og kjedereaksjonar i spaltbart material, spesielt uran.

Grunnlaget for å byggje atomreaktorar var kjent av Joliot alt på 1930-talet, og i 1940 fekk han levert 200 kg tungtvatn frå Norsk Hydro. Dette vart berga over til Storbritannia ved okkupasjonen til tyskarane av Frankrike. Han gjekk inn i det illegale franske kommunistpartiet i 1942.

Etter frigjeringa vart Joliot-Curie leiar for det franske atomenergikommissariatet, men han vart fjerna i 1950 av politiske årsaker. 

Joliot var den første presidenten i Verdsfredsrådet, medlem av Sentralkomiteen i Det franske kommunistpartiet frå 1956, og æresdoktor ved Universitetet i Oslo 1946.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frédéric Joliot-Curie|Frédéric Joliot-Curie]]» frå ,  den 22. februar 2013.*  


## Bakgrunnsstoff
Grunntilstand

**Grunntilstand** er innan kvantemekanikken den lågaste energitilstand eit system kan ha. Tilstandar med høgare energi, eksiterte tilstandar, går ved utsending av stråling i form av partiklar eller foton (lyskvant) over i grunntilstanden.

## Kjelder
* grunntilstand. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/grunntilstand
John Archibald Wheeler

**John Archibald Wheeler** () var ein amerikansk forskar og vitskapsmann. Fagfelta hans var kvantemekanikk og kvantefysikk.

Wheeler vart tildelt sin doktorgrad frå Johns Hopkins University i 1933. Avhandlinga hans, utført under oppsyn av professor og rettleier Karl Herzfeld, handla om teorien om spreiing og absorpsjon av helium. Wheeler starta den akademiske karrieren sin ved University of North Carolina ved Chapel Hill i 1935 og i 1938 vart han tildelt ei stilling ved Princeton University, der han vart verande fram til 1976. Wheeler vart utnemnd til direktør for Senter for teoretisk fysikk ved University of Texas frå 1976 til 1986, då han pensjonerte seg frå akademisk arbeid.

Då han døydde hadde Wheeler ei stilling ved Princeton University som professor emeritus. I motsetnad til einskilde andre lærde, hadde Wheeler høg prioritet på undervising av unge studentar. Sjølv etter at han vart ein kjend fysikar, fortsette Wheeler å undervise førsteårsstudentar i fysikk, og han uttalte at sinnet til dei unge var det viktigaste. Saman med mange andre leiande fysikarar, under andre verdskrigen, avbraut Wheeler sin akademiske karriere for å kunne delta i utviklinga av den første atombomba som ein del av Manhattanprosjektet.

Hovudsakleg var Wheeler tilsett i produksjonen av plutonium til bruk i atombomber. Nokre år seinare gjekk Wheeler med på å jobbe med utviklinga av ein meir kraftig hydrogenbombe. Etter å ha avslutta sitt atombombe-prosjekt returnerte Wheeler til Princeton University for å fortsetje den akademiske karrieren sin. I april 2009 hamna Wheeler i fokus for det månadlege tidsskriftet Physics Today som vart publisert av American Institute of Physics. Artiklane deira inneheldt refleksjonar skrivne av ulike framståande fysikarar, fleire av dei hadde Wheeler fungert som fysikk-rådgjevar for. 

## Bakgrunnsstoff
*Princeton University obituary
*Wheeler obituary + NY Times article
*Obituary, *[[Daily Telegraph]]*, 15 April 2008.
*Obituary, *[[The Times]]*, 15 April 2008.
*Obituary, *[[The Guardian]]*, 16 April 2008.
*John Wheeler
*Science Show – 13-09-2003 Profile of John Wheeler
*''Law Without Law''
*Wheeler's Classic Delayed Choice Experiment
*Annotated bibliography for John Wheeler from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues 
*Princeton Physics News Volume 2, Issue 1 Winter 2006, (sjå s. 5) 
* Oral History interview transcript with John Archibald Wheeler 5 April 1967, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives 
* Oral History interview transcript with John Archibald Wheeler 6 December 1993, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives
*Cosmic Search Vol. 1 No. 4, FORUM: John A. Wheeler
* John Wheeler telling his life story at Web of Stories
John Stewart Bell

**John Stewart Bell** () var ein irsk fysikar. 

Han tok doktorgraden i 1956. Bell var forskar ved CERN frå 1960 til han døydde. Frå 1955 til 1984 publiserte han omkring 80 forskingsartiklar innanfor høgenergifysikk og kvantefeltteori. Det mest kjende arbeidet hans vart publisert i 1966. Her utleidde han eit resultat som no blir omtalt som Bell-teoremet. Bell mottok ei rekkje prisar og vart medlem av Royal Society i London i 1972.

## Kjelder
*
Jon Magne Leinaas

**Jon Magne Leinaas** () er ein av dei leiande fysikarane i Noreg innan kvantefysikk og er kjend for oppdaginga av anyon saman med Jan Myrheim (1976).

Han har cand.real. (1970) og dr.philos. (1980) i fysikk frå Universitetet i Oslo der han sidan 1988 har vore professor.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jon Magne Leinaas|Jon Magne Leinaas]]» frå ,  den 22. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Kjell Johannes Mork

**Kjell Johannes Mork** () er ein norsk fysikar. Han er kjend for det teoretiske arbeidet innan elementærpartikkelfysikk, statistiske prosessar, diffusjon og transportteori. 

Han tok utdanning som sivilingeniør ved NTH i 1958 og vart dr.techn. i 1964. Han har vore professor ved NTNU sidan 1986. 

## Kjelder
* Kjell Johannes Mork. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/Kjell_johannes_mork
Kjell Johnsen

**Kjell Johnsen** syner til fleire personar: 

*Kjell Johnsen (1921–2007), norsk fysikar. 
*Kjell Johnsen (f. 1947), norsk barnebokforfattar
*Det verkeleg namnet til Nicolay Apollyon, norsk organist og komponist
Bård Jørgen Elden

**Bård Jørgen Elden** () frå Namdalseid er ein norsk, tidlegare kombinertrennar og seinare -trenar. Under VM 1989 var han med på det norske laget som vann gull i lagkonkurransen. Han vann ein siger i verdscupen i kombinert i 1989 og vart noregsmeister i 1992. Elden hadde sin styrke i langrennsløypa og hadde oftast beste langrennstid. Han representerte Namdalseid IL

Han er bror til skirennaren Trond Einar Elden.

## Karriere
Elden debuterte i verdscupen i mars 1987 i Kavgolovo og vart nummer elleve. Året etter vart han som best nummer åtte i eit verdscuprenn. 21. januar 1989 vann han sitt fyrste og einaste verdscuprenn i Breitenwang, på plassane bak fylgde Stanislaw Ustupski frå Polen og Klaus Sulzenbacher frå Austerrike. Ein månad etter var det klart for ski-VM i Lahti, der bror hans tok ein klar siger i den individuelle tevlinga. Endå større var sigersmarginen for begge brørne Elden og Trond Arne Bredesen då dei tre sigra i lagtevlinga.
 
Bård Jørgen Elden heldt frå å tevle i kombinert, men var berre sjeldan i stand til å utfordre dei aller beste i kampen om pallplassane. Sjølv om han var den beste langrennsløparen av kombinertløparane hadde han som oftast for mykje tid å ta att etter hoppinga i bakken. Dermed fekk han knappast høve til å representere Noreg i dei internasjonale meisterskapane. Eit unnatak var ski-VM 1993 i Falun der han vart nummer åtte i den individuelle øvinga, men sidan Noreg hadde tre utøvarar høgre oppe på resultatlista fekk han ikkje plass på tremannslaget som deltok i lagtevlinga.

### Trenar
Frå 1998 var Elden hopptrenar og åra 2003-06 sjef for det USA-amerikanske kombinertlandslaget. Han var trenar for Johnny Spillane då denne vart verdsmeister i 2003. Våren 2006 overtok han som sjef for det norske kombinertlandslaget. Perioden 2009-12 var han landslagstrenar for Austerrike, eit landslag som noterte seg for mange triumfar i dei gjeldande åra.

### Besteplasseringar i internasjonale renn og meisterskap
*1988: Nr 8 i Seefeld
*1989: Vinnar i Breitenwang. Gullmedalje i lag i ski-VM i Lahti 
*1990: Nr 5 i Kavgolovo
*1991: To gongar nr 9
*1991/92: Nr 3 i Strbske Pleso
*1993: Nr 8 i ski-VM i Falun. Nr 6 i Schonach
*1994: Nr 5 i Vuokatti
*1995: Nr 5 i Sapporo
*1995/96: Nr 2 i Steamboat Springs
*1996/97: Nr 6 i Steamboat Springs

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1989: Sølvmedalje på Geilo
*Ski-NM 1990: Nr 5 på Gjøvik
*Ski-NM 1991: Nr 5 i Misvær
*Ski-NM 1992: Gullmedalje i Trondheim
*Ski-NM 1993: Bronsemedalje på Lillehammer
*Ski-NM 1994: Bronsemedalje i Vegårshei
*Ski-NM 1995: Nr 6 i Oslo
*Ski-NM 1997: Nr 5 i Mo i Rana

## Bakgrunnsstoff
*Bård Jørgen Elden i fis-ski.com
*Bård Jørgen Elden i olympedia.org
*
Kjernemagneton

**Kjernemagneton** er ei eining for magnetisk moment av ein atomkjerne. 

:\mu_\mathrm{N} = }

:*e* er den elektriske elementærladningen
:*ħ* er redusert Planckkonstant,
:*m*p er kvilemassen til protonet
:*c* er lysfarten

Verdien til 1 kjernemagneton er kring 
:*&mu;*N = 

## Kjelder
kjernemagneton. I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kjernemagneton
Geir Ove Bredesen

**Geir Ove Bredesen** () er ein norsk skodespelar og dragartist. Bredesen byrja karrieren som artist i 1985, og har arbeidd med både radio, danseband, teater, revyar, TV, musikalar og drag. 

Sidan midten av 90-talet har han i hovudsak arbeidd som dragartist, og er mest kjend som dragfiguren «Lady go Marmelade», og som  medlem av draggruppa DeLicious.

## Bakgrunnsstoff
*
El Aaiún

**El Aaiún** (arabisk , translitterert *al-ˁūyūn*, 'Kjeldene', også skrive Aaiún, Aiún, Al-Aaiún, Laâyoune og Layonn) er ein by i Vest-Sahara grunnlagt av Spania i 1928. Sidan 1976 har byen vore administrert av Marokko, som reknar Vest-Sahara som del av sitt territorium. El Aaiún høyrer til den marokkanske regionen Laâyoune-Boujdour-Sakia El Hamra, som ligg i både Marokko og Vest-Sahara. Polisario, som gjer krav på Vest-Sahara som Den saharawiske arabiske demokratiske republikken, reknar El Aaiún som  hovudstad i landet, medan de facto hovudstad er Bir Lehlou.

Byen har eit folketal på  (2012 est.), og er den største byen i Vest-Sahara. Byen er eit veksande økonomisk senter i det Marokko reknar som sine sørprovinsar. Innbyggjarane er ei blanding av marokkanarar frå nord, saharawiar frå sørleg marokkansk Sahara og innfødde vestsahararar (som utgjer ein femtedel av befolkninga).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Laayoune|Laayoune]]» frå ,  den 23. februar 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
DeLicious

**DeLicious**, tidlegare **The Pink Lady´s**, vart oppretta i 2004 og bestod dei første åra av dragartistane Ronny Wilhelm og Geir Ove Bredesen. Frå 2010 vart gruppa utvida med Steffen Rasmussen. Gruppa har sidan etableringa turnert fleire gonger, og har hatt førestillingar i bl.a. Oslo, Bergen, Kristiansand, Drammen, Stavanger, Ålesund.

Gruppa har blitt kjend for eit profesjonelt show beståande av tradisjonelt dragshow blanda med livesang og komikk. 

I 2012 endra gruppa namnet frå The Pink Lady´s til DeLicious. Ronny gjekk ut av gruppa i 2014, og gruppa består i dag av Geir Ove og Steffen.
Eldar Rønning

**Eldar Rønning** () er ein norsk langrennsløpar som representerer Skogn idrettslag i Levanger. Han vann VM-sølv på 15 km i 2011 og VM-bronse i sprintøvinga i 2007, dessutan vart han verdsmeister i stafett for Noreg både i 2007, 2009 og 2011. Rønning vart noregsmeister på 15 km i 2011. I tida 2005 til 2012 har han vunne sju renn i verdscupen i langrenn.

## Karriere
Rønning slo gjennom i 2005, då han kom på pallen i tre verdscuprenn i sprint, mellom desse ein siger i Reit im Winkl. Samanlagd vart han nummer to i kampen om sprintpokalen i verdscupen, berre slått av landsmannen Tor Arne Hetland. Han representerte Noreg i sprintøvinga under VM i Oberstdorf, der han enda på ellevteplassen.

Han innleia 2006/07-sesongen med siger i opningsrennet i verdscupen, sprintrennet i Düsseldorf. Dagen etter og på same staden kom Rønning på andreplass i sprintstafetten, saman med Øystein Pettersen. I november 2006 vann han sitt fyrste eigentlege langrenn i verdscupen; 15 km i  klassisk stil i finske Kuusamo. Under verdsmeisterskapen i Sapporo i 2007 spurta Rønning inn til bronsemedalje på sprinten, og gjekk opningsetappen for det norske gullaget på 4x10 km stafett. Samanlagt kom han på tredjeplassen i verdscupen i 2007-sesongen. I 2008-sesongen vann Rønning ein verdscupsiger; sprinttevlinga i Otepää. Han kom på sjuandeplass i verdscupen i sprint og på 13. plass totalt i verdscupen.

Rønning forlet det norske sprintlandslaget ved sesongslutt våren 2008. Han satsa i staden på reint langrenn. I Ski-VM 2009 i tsjekkiske Liberec opna han for det norske stafettlaget på 4x10 km, og saman med Odd-Bjørn Hjelmeset, Tore Ruud Hofstad og Petter Northug forsvara han VM-tittelen for Noreg, som vann føre Tyskland.

I 2011 gjekk Rønning inn til sin fyrste verdscupsiger på tre år då han vann 15 km i klassisk stil i Otepää. Under noregsmeisterskapen på ski i 2011 vart Rønning noregsmeister då han vann 15 km framom Martin Sundby og Thomas Alsgaard. I verdsmeisterskapen på ski i Holmenkollen tok Rønning sølvmedaljen på 15 km. Han var i mål 13,3 sekund etter den finske gullvinnaren Matti Heikkinen. Rønning tok så gull på stafetten etter å ha gått ein sterk andreetappe, der han tok inn 22 sekund på Sveriges løpar på etappen, Johan Olsson.

Rønning spurta i mars 2012 inn til siger på femmila i Holmenkollen.

### Verdscupsigrar

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2004: Nr 11 på 15 km i Bardufoss
*Ski-NM 2005: Nr 6 på 30 km på Lillehammer
*Ski-NM 2006: Nr 7 på 15 km på Kongsberg
*Ski-NM 2007: Bronsemedalje på 50 km i Nybygda
*Ski-NM 2008: Bronsemedalje på femmila/56 km, Støren/Selbu
*Ski-NM 2009: Bronsemedalje på 15 km på Gjøvik
*Ski-NM 2010: Nr 4 i sprint og nr 5 på 30 km
*Ski-NM 2011: Gull på 15 km og sølv på 30 km i Steinkjer
*Ski-NM 2012: Sølvmedalje på 50 km i Fauske
*Ski-NM 2013: Nr 5 på 30 km på Vang
*Ski-NM 2014: Nr 7 på 50 km på Gålå
*Ski-NM 2015: Nr 8 på 50 km i Harstad

## Bakgrunnsstoff

* Eldar Rønning i olympedia.org
Martin Sundby

**Martin Johnsrud Sundby** () er ein norsk langrennsløpar frå Oslo som i 2011 og 2017 vart verdsmeister med Noregs lag i 4 x 10 km stafett, såleis òg olympisk meister i same øvinga så vel som i lagøvinga under Vinter-OL 2018. Han tok sølvmedaljen på 30 km i ski-VM 2013 og fekk bronsemedaljar på 15 km i verdsmeisterskapen på ski i 2011, og på 30 km under Vinter-OL 2014. I 2010 fekk han OL-sølv med Noreg, også det i stafetten over 4 x 10 km. Sundby, som er medlem av Røa Idrettslag, har i åra 2011-14 vunne fem NM-gull.

## Karriere
Sundby debuterte i verdscupen i 2005 men utmerka seg ikkje før han i slutten av november 2007, saman med Jens Arne Svartedal, Tore Ruud Hofstad og Tor Arne Hetland gjekk det norske andrelaget inn til siger i verdscupstafetten på Beitostølen.

Den 30. november 2008 tok Sundby sin fyrste verdscupsiger, då han vann ein seig 15 km i klassisk stil i Kuusamo i Finland, framom Lukáš Bauer og Sami Jauhojärvi.

I 2010 deltok Sundby i vinter-OL i Vancouver i tre øvingar. Han lukkast ikkje å hevde seg i dei individuelle renna, 18. plass på 30 km var hans beste prestasjon. På 4x10 kilometer stafett gjekk han opningsetappen for Noregs lag som tok sølv.

Sundby kom på femteplass på 30 km duathlon i Ski-VM 2011 i heimbyen Oslo. Han tok deretter tredjeplassen og bronsemedaljen på 15 km to dagar seinare. Sundby gjekk atter fyrste etappen for Noreg på stafetten over 4x10 km. Han tapte 22 sekund til Russland og Sverige, men vart verdsmeister då Petter Northug avgjorde stafetten for Noreg.

I ski-VM 2013 i Val di Fiemme tok Sundby leiinga på 30 km duathlon vel halvvegs ut i løpet. Trass i at han vart henta inn ikring fem kilometer seinare, makta han å vere med i innspurten. der han måtte sjå seg slått av vinnaren, Dario Cologna, med 1,8 sekund. Hans landsmann Sjur Røthe fekk bronsen.

Sesongen 2013/14 vann Sunndby ein såkalla «minitour» i Finland, før han ved nyårstid sigra i «Tour de ski» framom landsmannen Chris Jespersen. Under vinter-OL i Sotsji i februar 2014 gjekk Sundby inn til bronsemedalje på opningsdistansen 30 km fellesstart.

### Verdscupsigrar

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 2006: Nr 6 på 30 km på Kongsberg
*Ski-NM 2007: Nr 4 på 30 km i Meråker
*Ski-NM 2008: Sølvmedalje på 30 km i Trondheim
*Ski-NM 2009: Nr 11 på 50 km på Røros
*Ski-NM 2010: Sølvmedalje på 30 km i Stokke
*Ski-NM 2011: Gull på 30 km og sølv på 15 km i Steinkjer
*Ski-NM 2012: Gullmedalje på så vel 15 km, som på 30 km og 50 km
*Ski-NM 2013: Gullmedalje på 15 km og på 50 km, bronsemedalje på 15 km 
*Ski-NM 2014: Gullmedalje på 30 km og på 50 km, sølvmedalje på 15 km
*Ski-NM 2015: Gullmedalje på 10 km i Harstad
*Ski-NM 2016: Gullmedalje på 30 km og på 50 km
*Ski-NM 2017: Gullmedalje på 30 km og på 50 km, sølv på 10 km og bronse på 15 km
*Ski-NM 2018: Gull på 30 km og bronse på 10 km 
*Ski-NM 2019: Gull både 10 km og 50 km i Gran, bronse på 30 km i Meråker
*Ski-NM 2020: Sølvmedalje på 30 km i Drammen
*Ski-NM 2021: Nr 14 på 30 km i Trondheim

## Bakgrunnsstoff

* Martin Sundby i olympedia.org
Ulekjørkja

**Ulekjørka** (Ule-kyrkja), også kjent som **Bagn stavkyrkje**, var ei stavkyrkje med heva midtrom (mastestavkyrkje) som stod i bygda Østre Bagn i Sør-Aurdal kommune i Innlandet fylke. Ho er ei av dei mange hundre tapte stavkyrkjene her i landet. Restar av ein portal er tekne vare på, og er no på Nationalmuseet i København.

I eit diplom frå 1375 blir «Bagns kirkiu sookn a Waldræs» omtala. Elles er lite kjent om kyrkja utover nokre sporadiske skriftlege kjelder. Det er heller ikkje kjent når kyrkja vart riven. Ifølgje *Bagn kirkes historie* (1968) var det truleg rundt 1700, men eit kapell som kan ha vore denne kyrkja blir omtala så seint som i 1796.

## Kyrkjestaden
Delar av kyrkjegardsmuren skal ha eksistert rundt 1840, men det vart pløyd i området rundt 1860, og det finst ingen synlege rester etter tufta i dag. Det er satt opp ein minnestein og ein enkel trekross på staden, og det går ein merkt sti inn til området frå fylkesveg 219.

## Kjelder

*
Ekte padder

**Ekte padder** eller **paddefamilien** (*Bufonidae*) er ein biologisk familie av amfibium. Han omfattar rundt 335 kjende artar fordelt på 25 slekter. Dei fleste paddene har brei kropp, korte bakbeim og vortete, ru hud med giftige kjertlar. Dei kan ha ei lengd på 1,5 cm til over 24 cm.

Ekte padder finst i Afrika, Amerika og Eurasia. Dei fleste lever i varme område. I Noreg finst éin paddeart, nordpadde.

## Slekter

## Kjelder

*«padder» i Store norske leksikon. Henta 9. februar 2013.
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ekte padder|Ekte padder]]» frå ,  den 23. februar 2013.*  

## Bakgrunnsstoff

*  «Ekte padder (Familien Bufonidae)», i *Jordens dyreliv. 5: Fisker, padder og krypdyr*, 1965, s. 193–195. Bok i fulltekst ved Nasjonalbiblioteket (berre tilgjengeleg frå norsk IP-adresse)
Johan Christopher Haar Daae

**Johan Christopher Haar Daae** () var ein norsk prest, son av magister Ludvig Daae. Tok teologisk eksamen i 1781. Arbeidde for den geografiske landmåling i Jylland i fire år, vart i 1785 kapellan i Lindås hjå faren. Han var kapellan i Førde (1788-1798) og i Innvik (1798-1804). Daae var sokneprest i Norddal (1804-1820), deretter i Veøy i Romsdal der han tok over etter Jens Stub.

Han var gift med Susanne Grythen (1760-1828). Sonen Ludvig (1792-1879) var offiser og kjøpte garden Solnør i Skodje, han var far til embetsmann og politikar Ludvig Daae. Sonen Anders (1802-1866) var sokneprest i Kvernes og prost for Nordmøre. Dottera Sara Margrethe (6. april 1806 - 10. mai 1841) var gift med Hans Conrad Thoresen og mor til Suzannah Ibsen.

I hans tid som sokneprest i Norddal vart det halde val til Riksforsamlinga på Eidsvoll, og han vart sjøl utpeikt som ein av to representantar til amtets valmannsmøte våren 1814.

## Kjelder
Fenylbutazon

**Fenylbutazon**
Kjemisk formel:C19H20N2O2
**Fysiske eigenskapar**
Tettleik-
Molvekt308,38 g/mol
Smeltepunkt:-105 ° C 
Kokepunkt:-
**Identitetsnummer**
CAS-nummer:50-33-9
-



**Fenylbutazon** er eit pyrazolon-derivat som blir brukt som verkestoff i medisin. Fenylbutazon vart i 1951 patentert av Geigy (no Novartis).

## Bruk

### Humanmedisin
Fenylbutazon blir i dag brukt berre for korte periodar, når andre ikkje-stereodiale antireumatika ikkje verkar. Stoffet blir brukt mot akutte smertar ved reumatisk sjukdom. 

### Veterinærmedisin

Fenylbutazon blir brukt som verkestoff i både oral, intramuskulær og intravenøs medisin for både smådyr og store dyr. I EU er fenylbutazon forbode for dyr som blir brukt i næringsmiddelindustrien. Fenylbutazon blir ofte brukt til hestar, både som medisin og som dopingmiddel.

## Biverknader

Fenylbutazon har alvorlege biverknader, som magesår, øydelagde nyrer og indre blødingar.

## Litteratur
* D.E. Gunson u.a., *Renal papillary necrosis in horses after phenylbutazone and water deprivation* in:*Vet Pathol* 20/1983, S. 603–610.
* M.E. Hough u.a., *Ulceration and stricture of the right dorsal colon after phenylbutazone administration in four horses* in:*Aust Vet J* 77/1999, S. 785–788.
* C.G. MacAllister, *Effects of toxic doses of phenylbutazon in ponys* in:*Am J Vet. Res*, 44/1983, S. 2277–2279.
* D.C. Plumb, *Veterinary Drug Handbook. PharmaVet Publishing*, White Bear Lake, 1991, S. 40–43.
* D.H. Snow u.a. *Phenylbutazone toxicosis in equidae: a biochemical and pathophysiological study* in: *Am J Vet Res* 42/1981, S. 1754–1759.
* J.L. Traub u.a. *Phenylbutazone toxicosis in the foal*, in:*Am J Vet Res* 44/1983, S. 1410–1418.
 
## Kjelder
* Artikkelen er omsett frå tysk wikipedia.
Aramis Range

**Aramis Range** er den tredje fjellkjeda sør i Prince Charles Mountains, og ligg 18 km søraust for Porthos Range og strekkjer seg 50 km frå sørvest til nordaust. Ho vart først vitja i januar 1957 av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) med det sørlege laget leia av W.G. Bewsher, som namngav fjellkjeda etter ein person i Alexandre Dumas-romanen *[[De tre musketerer]]*, den mest populære som vart lesen under reisa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aramis Range|Aramis Range]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Athos Range

**Athos Range** er den nordlegaste fjellkjeda i Prince Charles Mountains i Mac. Robertson Land i Antarktis. Fjellkjeda består av fleire store individuelle fjell og nunatakar som går frå 60&nbsp;km aust til vest langs nordsida av Scyllabreen.

Desse fjella vart først observert frå lufta under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Den vestlege delen av fjella vart først vitja under ANARE Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) og eit lag leia av J. Bechervaise i november 1955. Fjellkjeda vart igjen vitja i desember 1956 av det sørlege laget under ANARE, 1956-57, leia av W.G. Bewsher og eit depot vart oppretta lengst aust. Fjellkjeda vart kalla opp etter ein figur i *[[De tre musketerer]]*, ein roman av Alexandre Dumas som var den mest populære boka lesen under reisa.

## Fjell
* **Mount Albion** er eit fjell 3&nbsp;km sør-søraust for Mount O'Shea i sørlege delen av Athos Range. Det vart oppdaga av det sørlege laget under ANARE leia av W.G. Bewsher (1956-57) og kalla opp etter Patrick Albion, som var radiotelegrafist ved Mawson Station i 1956.
* **Farley Massif** er eit fjell 1,5&nbsp;km nord for Mount Jacklyn. Det vart kartlagd av ANARE frå flyfoto og kalla opp etter J.A. Farley, som var landmålar ved Mawson Station i 1964.
* **Giddings Peak** er ein liten fjelltopp like vest for Mount Bechervaise. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE i 1965 og vart namngjeven av ANCA etter A. Giddings, som var kokk på Wilkes Station i 1959.
* **Mount Jacklyn** er ein kjegleforma fjelltopp øvst i ein hesteskoforma rygg 1,5&nbsp;km sør for Farley Massif i austlege delen av Athos Range. Det vart først vitja av det sørlege laget under ANARE leia av W.G. Bewsher (1956-57) og kalla opp etter Robert Jacklyn, kosmisk strålingsfysikar ved Mawson Station i 1956.
* **Mount O'Shea** er eit fjell 3&nbsp;km nord-nordvest i Mount Albion. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE og kalla opp etter A.J. O'Shea, som var mekanikar på Mawson Station i 1964.
* **Mount Shennan** er eit fjell 6&nbsp;km vest for Farley Massif. Det vart kartlagd frå flyfoto tekne av ANARE og kalla opp etter K.J. Shennan, dieselmekanikar ved Mawson Station i 1963.
* **Mount Starlight** er ein lang rygg med brune klipper og bratte sider, men utan spisse toppar ved vestenden av Athos Range. Det vart oppdaga i november 1955 av eit lag frå ANARE leia av J.M. Bechervaise. Det vart namngjeve til minne om Operasjon Starlight då depot vart lagt ut for vidare arbeid med kartlegging og geologiske undersøkingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Athos Range|Athos Range]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sørtindane

**Brown Range** eller **Sørtindane** er ei gruppe på sju fjelltoppar i Framnesfjella kring 4&nbsp;km sør for Mount Twintop i Mac. Robertson Land i Antarktis. To av toppane vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936) og kalla *Sørtindane*. Det engelske namnet er kalla opp etter D. A. Brown, som radiotelegrafist ved Mawson i 1958. Det høgaste punktet i fjellkjeda er Gordon Peak med ei høgd på 1484 meter over havet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brown Range|Brown Range]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Statsarkivet i Oslo

**Statsarkivet i Oslo** er ein depotinstitusjon som høyrer til Arkivverket og tek seg av arkivmaterialet frå den lokale og regionale statlege forvaltninga i fylka Oslo, Østfold og Akershus. Statsarkivet i Oslo har dessutan som si oppgåve å føre tilsyn med arkivtilhøva i den offentlege forvaltinga, inklusive den kommunale sektoren, og er såleis både eit forvaltningsorgan og ein vitskapleg kulturverninstitusjon.

I Statsarkivet i Oslo finst dokument frå slutten av 1500-talet, men mesteparten av arkivmaterialet er frå kring 1750 og framover. Til saman er det meir enn 19.200 hyllemeter med arkivsaker i dei magasina som Statsarkivet i Oslo rår over i bygningen dei har saman med Riksarkivet attmed Sognsvann stasjon på Sognsvannsbanen i Oslo. Av dette er 125 hyllemeter kommunale arkiver og 600 hyllemeter arkiver som private har laga seg.

Statsarkivet i Oslo yter tenester til ålmenta ved å stille arkivmateriale til rådvelde for gjennomlesing på institusjonens lesesal, og kan gje opplysningar om tilgjengeleg arkivmateriale og hjelpe til rette i ein viss mon. Folk som treng arkivmateriale for dokumentasjon av sine juridiske rettar eller av andre årsaker, vil såleis kunne få hjelp ved å vende seg til arkivet. Mykje av arkivmaterialet er dessutan lagt ope ut på Internett, som til dømes kyrkjebøker, borgarlege lysings- og vigselsbøker, dødsfallsprotokollar, tinglysingsmateriale fram til 1950, og tingbøker.

Statsarkivet i Oslo vart skipa i 1914 med namnet Stiftsarkiverne i Kristiania, og hadde då ansvaret for å take vare på materialet frå dei lokale embetsarkiva i Hamar, Kristiania og Kristiansand stift. Etter at Statsarkivet i Hamar vart skipa i 1917, tok dei over embetsarkiva frå Hedmark og Oppland, og materialet frå Kristiansand stift vart ført over til Statsarkivet i Kristiansand då det stod ferdig i 1934. Den siste endringa skriv seg frå 1992, då Statsarkivet i Kongsberg vart formelt oppretta, og arkivmaterialet frå Buskerud, Telemark og Vestfold vart overført dit i 1994.

Namnet Stiftsarkiverne i Kristiania vart endra til Statsarkivet i Kristiania i 1919 og til Statsarkivet i Oslo i 1924.

## Fotnote

## Bakgrunnsstoff
Internettsidene for Statsarkivet i Oslo.
Casey Range

**Casey Range** er ei ujamn, skarprygga fjellrygg med nokre nunatakar frå nord til sør, 13 km vest for David Range i Framnesfjella. Det vart oppdaga av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929–31, under Douglas Mawson, som namngav det etter Richard G. Casey.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Casey Range|Casey Range]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mekammen

**Central Masson Range** eller **Mekammen** er den sentrale delen av tre delar av fjellkjeda Masson Range i Antarktis. Fjellkjeda stig opp til 1120 moh og strekkjer seg 4&nbsp;nautiske mil frå nord til sør. Masson Range vart oppdaga og namngjeven av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition, 1929–31, under Douglas Mawson. Desse sentrale fjella vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve «Mekammen» av dei. Det godkjende engelske namnet, foreslått av Australian Antarctic Names and Medals Committee i 1960, er tydlegare i å identifisere fjella som ein del av Masson Range.

## Kjelder
David Range

**David Range** er ei fjellkjede 8&nbsp;km vest for Masson Range, som ho går parallelt med, i Framnesfjella i Antarktis. Ho strekkjer seg 26&nbsp;km frå nordnordaust til sørsørvest, med toppar på 1500 moh. 

Ho vart oppdaga den 14. februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson, som namngav rekkja etter professor sir T.W. Edgeworth David.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Range|David Range]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Framnesfjella

**Framnesfjella** er ei fjellkjede i Antarktis som består av Casey Range, Masson Range, David Range og Mekammen (Brown Range) og nærliggande fjell og toppar. Dei tre store fjellkjedene og mindre fjell i området vart oppdaga og  namngjeve i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson. Kysten vart òg observert av norske kvalfangarar same året. Heile området vart kartlagd i detalj av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar 1937. Namnet på fjellområdet vart gjeve av Lars Christensen etter Framnesfjellet, ein ås nær Sandefjord i Noreg.

## Kjelder
	

## Bakgrunnsstoff
* A crystallographic study av perennially frozen ice surface of Patterned Lake, Framnesfjella, Aust-Antarktis By J.L.E. Chambers,E.J.L. Wilson
Gustav Bull Mountains

**Gustav Bull-fjella** er ei lita gruppe berre, ulendte fjelltoppar og nunatakar, som ligg 4&nbsp;nautiske mil inn frå kysten og 10&nbsp;nautiske mil sørvest for Scullin Monolith i Mac. Robertson Land i Antarktis. I januar og februar 1931 utforska fleire norske kvalfangarar denne kysten, og skisserte kart frå fartøya sine. Dei gav namngav desse fjella etter kapten Gustav B. Bull, som på den tida kvalfangstkaptein på «Thorshammer». British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (1929–31), under Douglas Mawson, flydde over området i januar 1930. Dei kom attende i februar 1931 og gav namn til fleire fjell i gruppa.

## Kjelder
Husky Massif

**Husky Massif** er eit fjellmassiv på 2100 moh, som strekkjer seg over 2,5&nbsp;nautiske mil. Dei ligg 6,5&nbsp;nautiske mil sørvest for Mount Bewsher i Aramis Range i Prince Charles Mountains i Antarktis. Det vart oppdaga frå Mount Bewsher av Australian National Antarctic Research Expeditions i januar 1957 og namngjeve «Husky Dome» til minne om hundesledane som vart nytta av laget som oppdaga fjella. Det første namnet vart endra til Husky Massif av Australian Antarctic Names and Medals Committee i 1970 og vert rekna som meir skildrande.

## Kjelder
Masson Range

**Masson Range** er ei høg broten fjellkjede i Antarktisk og består av North Masson, Central Masson, South Masson Ranges og Trillingnutane, og utgjer ein del av Framnesfjella. Fleire fjell i fjellrekkja er på over 1&nbsp;000 m, og ho strekkjer seg frå 25 km frå nord til sør . Dei vart oppdaga og kartlagde av British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929-31, under Mawson, og kalla opp etter professor sir David Orme Masson, eit medlem av den rådgjevande komiteen for denne ekspedisjonen i tillegg til Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (AAE), 1911-14, under Mawson. Dei vart først vitja av an Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) party leia av John Bechervaise i 1956.

## Kjelder
Nordkammen

**Nordkammen** eller **North Masson Range** er ein del av Masson Range og utgjer den nordlege tredjedelen. Ho har ei høgd på 1030 moh og strekkjer seg 6 km frå nord til sør. Masson Range vart oppdaga og namngjeven av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929-31, under Mawson. Desse nordlege fjella vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjeve Nordkammen. Det godkjende engelske namnet vart foreslått av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1960 og gjer det klårare at fjella høyrer til Masson Range.

## Kjelder
Hargeisa

**Hargeisa** (somali *Hargeysa*, , 'Vesle Harar') er hovudstad og den største byen i Somaliland, ein ikkje-anerkjend stat nord i Somalia. I Somalia er han den nest største byen.

Ifølgje somaliske styresmakter ligg Hargeysa i Woqooyi Galbeed-regionen, medan han i somalilandsk praksis er hovudstad for Hargeisa-regionen. I 2015 rekna ein med at byen hadde noko om lag 760&nbsp;000 innbyggjarar. 

Hargeisa var kolonihovudstad i Britisk Somaliland frå 1941 til 26. juni 1960, og deretter hovudstad for den sjølvstendige Somaliland-staten fram til 1. juli same året, då området blei del av Somalia.

Byen blei lagt i ruinar av den somaliske diktatoren Mohammed Siad Barre og svigersonen Mohamed Said Hirsi (Morgan), også kalla «Slaktaren frå Hargeisa». Sidan 1991 har byen blitt gjenoppbygd. 

Hargeisa har ein internasjonal flyplass med flysamband til mellom anna Addis Abeba, Djibouti og Dubai. Innan byen og mellom Hargeisa og andre byar er buss eit utbreidd transportmiddel.

Byen har fleire universitet og høgskular, mellom anna Universitetet i Hargeisa og Edna Adan universitetssjukehus.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hargeisa|Hargeisa]]» frå ,  den 23. februar 2013.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Porthos Range

**Porthos Range** er den andre fjellkjeda sør i Prince Charles Mountains i Antarktis. Ho strekkjer seg om lag 45&nbsp;km frå aust til vest mellom Scyllabreen og Charybdisbreen. Fjella vart først vitja i desember 1956 av ANARE under W.G. Bewsher og kalla opp etter Porthos, ein person i Alexandre Dumas-romanen *[[De tre musketerer]]*, som var den mest populære boka å lesa på denne reisa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Porthos Range|Porthos Range]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***
----

## Bakgrunnsstoff
* Australian Antarctic Division
* Australian Antarctic Gazetteer 
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
* PDF-kart over Australsk Antarktis
Sørkammen

**Sørkammen** eller **South Masson Range** er den sørlege delen av fjellkjeda Masson Range med ei høgd på 1070 moh og strekkjer seg 3,7&nbsp;km frå nordaust til sørvest. Masson Range vart oppdaga og namngjeven av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), 1929–31, under Mawson. Den sørlege delen av fjella vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve av dei. Det godkjende engelske namnet vart gjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1960 og syner meir tydlege at fjella høyrer til Masson Range.

## Kjelder
Trillingnutane

**Trillingnutane** er ei gruppe nunatakar som ligg på linje 5 km sør for Sørkammen i Framnesfjella i Mac. Robertson Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjevne av dei.

## Kjelder
Ford Ranges

**Ford Ranges** er ei gruppe fjellkjeder som ligg aust for Sulzberger isbrem og Block Bay nordvest i Marie Byrd Land i Antarktis. Dei vart oppdaga av Byrd-ekspedisjonen den 5. desember 1929, og vart namngjeven av Byrd etter Edsel Ford frå Ford Motor Company, som var med på å finansiere ekspedisjonen.

### Mindre fjellkjeder
Ford Ranges nestår av ei rekkje mindre fjell og fjellkjeder. 

* Allegheny Mountains i Antarktis
* Breeding Nunatak
* Cady Nunatak
* Chester Mountains
* Clark Mountains
* Mount Darling
* Denfeld Mountains
* Fosdick Mountains
* Haines Mountains
* Mackay Mountains
* Phillips Mountains
* Sarnoff Mountains
* Mount Spencer
* Swanson Mountains
* Mount Swartley
* The Billboard
* Mount Tolley

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ford Ranges|Ford Ranges]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Allegheny Mountains i Antarktis

**Allegheny Mountains** er ei lita fjellgruppe 15 km vest for Clark Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei vart oppdaga på flyturar i 1934 under Byrd Antarctic Expedition og sidan kartlagde under flyturar og frå bakken av U.S. Antarctic Service frå 1939 til 1941. Dei vart namngjevne av U.S. Antarctic Service etter Allegheny College i Meadville i Pennsylvania, som var alma mater for Paul Siple, leiaren for vestbasen til U.S. Antarctic Service.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allegheny Mountains (Antarctica)|Allegheny Mountains (Antarctica)]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
O'Leary Ridges

**O'Leary Ridges** er tre delvis snødekte fjellryggar som strekkjer seg i ei linje frå nordvest til søraust i kring 9&nbsp;km, 37&nbsp;km søraust for Mount Bunt i Prince Charles Mountains. Det vart kartlagde av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) sine flyfoto tekne i 1960. Det vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter R.A. O'Leary, øvstkommanderande ved Wilkes Station i 1964.

## Kjelder
Chester Mountains

**Chester Mountains** er ei fjellgruppe like nord for munningen av Crevasse Valley-breen og 18 km nord for Saunders Mountain i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei vart kartlagd av Byrd Antarctic Expedition (1933–35) og kalla opp etter Colby M. Chester, leiaren for General Foods Corporation, som støtta Byrd-ekspedisjonane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chester Mountains|Chester Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Clark Mountains

**Clark Mountains** er ei gruppe låge fjell på opp mot 1200 moh i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei er kring 18&nbsp;km aust for Allegheny Mountains i Antarktis. Dei vart oppdaga og fotograferte på flyturar i 1940 av US Antarctic Service og kalla opp etter Clark University i Worcester i Massachusetts.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clark Mountains|Clark Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Mount Darling

**Mount Darling** er det høgaste fjellet i Allegheny Mountains og ligg 2 km vest for Mount Swartley i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga under flyturar frå Vestbasen til United States Antarctic Service i 1940 og kalla opp etter professor Chester A. Darling ved Allegheny College, Meadville i Pennsylvania.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Darling|Mount Darling]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Denfeld Mountains

**Denfeld Mountains** er ei gruppe spreidde fjell mellom Crevasse Valley-breen og Arthurbreen i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Fjella vart utforska under Byrd Antarctic Expedition (1928–30 og 1933–35) og av United States Antarctic Service (1939–41) alle leia av kontreadmiral Richard E. Byrd. Dei vart kalla opp etter admiral Louis E. Denfeld, generalinspektør for sjøforsvaret og eit medlem av Joint Chiefs of Staff (1947–49), som var med på å planlegginga og organiseringa av Operation Highjump (1946–47) som Byrd var leiar for.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Denfeld Mountains|Denfeld Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fosdick Mountains

**Fosdick Mountains** er ei fjellkjede i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho strekkjer seg frå aust til vest langs sørsida av Balchenbreen inst i Block Bay. Fjella vart oppdaga av Byrd Antarctic Expedition i 1929, og namngjevne av Richard E. Byrd etter Raymond B. Fosdick, direktør i Rockefeller Foundation.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fosdick Mountains|Fosdick Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Norges kristelige studentforbund

**Norges kristelige studentforbund**, ofte kalla berre Forbundet, er ein landsomfattande kristen studentorganisasjon som har sitt opphav i Noreg. Teologisk er Forbundet knytt til frigjeringsteologi, feministteologi og andre såkalla progressive teologiske retningar, og organisasjonen blir ofte sett som eit motstykke til det meir konservative Norges Kristelige Student- og Skoleungdomslag ein organisasjon som sprang ut av Forbundet etter ein strid i 1924. Danninga av Forbundet skjedde i 1899 under navnet Norske Studenters Kristelige Forbund då organisasjonen var eit resultat av ei samanslåing av fem studentorganisasjonar. Første formann var teologiprofessor Simon Michelet som satt til 1903, da han blei redaktør for tidsskriftet deira Excelsior fram til 1917.

Forbundet er medlem av den internasjonale kristne studentrørsla World Student Christian Federation (WSCF).

Forbundet gjev ut bladet *Akt*. Sara Moss er leiar og Torkil Hvidsten er generalsekretær. Det er lokalt studentarbeid i Oslo, Trondheim og Bergen.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstad for Norges kristelige studentforbund
Mackay Mountains

**Mackay Mountains** er ei fjellgruppe 15 km sør for Allegheny Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Dei vart oppdaga av Byrd Antarctic Expedition i 1934, og kalla opp etter Clarence Mackay i Postal Telegraph og Mackay Radio Company, som støtta ekspeidsjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mackay Mountains|Mackay Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
Phillips Mountains

**Phillips Mountains** er ei fjellkjede på nordsida av Balchenbreen og Block Bay i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Ho vart oppdaga av Byrd Antarctic Expedition (1928–30) og namngjeven av Byrd etter Albanus Phillips, ein produsent frå Cambridge som støtta ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phillips Mountains|Phillips Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hal Sirowitz

**Hal Sirowitz** () er ein diktar frå New York i USA. Han har gjort seg kjend gjennom diktframføringar og diktsamlingar. Desse er omsette til fleire språk. I Noreg fekk dei stor suksess med Erlend Loe som gjendiktar.

Sirowitz budde lenge i Brooklyn i New York, der han var spesiallærar. Han flytta seinare til Philadelphia i Pennsylvania med kona Mary Minter Krotzer.

Hal Sirowitz blei først kjend som diktar då han deltok i slampoesi ved Nuyorican Poets Cafe. I 1993 deltok han i National Poetry Slam.
Seinare framførte han dikta sine ulike stader i USA og på fjernsynsprogram som *Spoken Word: Unplugged* på MTV og *The United States of Poetry* på PBS.

Diktsamlinga *Mother Said*, som på norsk heitte *Sa mor*, blei ein stor suksess.  I tillegg til store salstal i Noreg blei diktsamlinga dramatisert og sett opp ved Centralteatret i Oslo i 1999.

I 1994 blei Sirowitz tildelt NEA Fellowship in Poetry. Frå 2000 til 2003 var han offisiell diktar (Poet Laureate) for Queens i New York.

## Verkliste
* *Girlie Pictures* (1982)
* *Happy Baby* (1995)
* *No More Birthdays* (1993)
* *Mother Said* (1996, norsk *Sa mor*, 1997)
* *My Therapist Said* (1998, norsk *Sa terapeuten min*, 1999)
* *Before During & After* (2003)
* *Father Said* (2004)

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*Intervju med Hal Sirowitz  ved writersalmanac.publicradio.org
*Dikt av Hal Sirowitz ved writersalmanac.publicradio.org

## Kjelder

*
*
*http://www.bibsys.no 
*http://www.halsirowitz.com
Sarnoff Mountains

**Sarnoff Mountains** er ei fjellkjede i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Fjellkjeda er 46&nbsp;km lang og 15 km brei med Boyd- og Arthurbreen som renn vestover. Dei vart grovt kartlagd frå flyfoto tekne av Byrd Antarctic Expedition (1928–30) den 5. desember 1929. Fjellkjeda vart kartlagd i større detalj av Byrd Antarctic Expedition (1933–35) og United States Antarctic Service (USAS) (1939–41), alle leia av kontreadmiral Richard E. Byrd. Ho er kalla opp etter David Sarnoff, som var direktør i RCA (Radio Corporation of America), og som gav radioutstyr til ekspedisjonen. 

## Kjelder
Mount Spencer

**Mount Spencer** er ein fjelltopp som ligg 2 km sør for Mount Darling i Allegheny Mountains i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Det vart oppdaga på ein flytur frå West Base under United States Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter kommandøren Herbert R. Spencer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Spencer|Mount Spencer]]» frå ,  den 24. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
Haines Mountains

**Haines Mountains** er ei fjellkjede av isdekte fjell i Ford Ranges i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho strekkjer seg kring 40 km nordvest-søraust og utgjer sørvestveggen av Hammondbreen. Fjella vart oppdaga av Byrd Antarctic Expedition i 1934 og kalla opp etter William C. Haines, som var meteorolog på Byrd-ekspedisjonane i 1928–30 og 1933–35.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Haines Mountains|Haines Mountains]]» frå ,  den 23. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

{{fotnoteliste}
Swanson Mountains

**Swanson Mountains** er ei fjellkjede i Ford Ranges i Marie Byrd Land. Fjellkjeda er 15&nbsp;km lang som ligg 11 km søraust for Saunders Mountain. Dei vart oppdaga på flyturar under Byrd Antarctic Expedition i 1934 og namngjeven etter marinesekretæren Claude A. Swanson 1933-39.

## Kjelder