open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tough Guys av Isaac Hayes

***Tough Guys*** er eit filmmusikkalbum av Isaac Hayes til blaxpolitation-filmen *[[Three Tough Guys]]* frå 1974. Hayes spelte ein av rollene i filmen. 

Filmmusikken vart komponert, dirigert og framført av Isaac Hayes, med strykearrangement framført av Memphis Symphony Orchestra. Med seg hadde Hayes òg det faste bandet sitt, The Movement.  Plata vart gjeven ut på Enterprise Records, ein etikett under Stax Records.

Albumet vart i 1993 gjeve ut på CD i lag med musikken til *[[Truck Turner av Isaac Hayes|Truck Turner]]* som *Double Feature*. 

## Innhald

## Andre versjonar
«The Red Rooster» «Hung Up on My Baby» og «Run Fay Run» har alle blitt framført av El Michels Affair (2009) og The Memphis Sounds (2009). 

## Samplingar
* **«Title Theme»**
** «Vinyl Junkie» av United Future Organization (1993)
**«Relaxin' With Cherry» av Kid Loco (1997)
* **«Randolph & Dearborn»**
**«Get Your Head Down» av Luke Vibert (1996) 
* **«The Red Rooster»**
** «Ain't That a Bitch» av Kam (1993)
** «Danger» (Part 2) av Blahzay Blahzay med Dark Man, Smoothe Da Hustler og Trigger Tha Gambler (1996)
** «Pollice Su» av Sano Business (1998)
** «Fuera Cuantos Miran Por Mí» av SFDK med Puto Largo (2003)
** «O Passageiro Da Agonia» av Facção Central (2006)
* **«Joe Bell»**
**«Crumblin' Erb» av OutKast (1994)
* **«Hung Up On My Baby»**
** «Mind Playing Tricks on Me» av Geto Boys (1991)
** «If You Want It» av 2nd II None (1991)
** «Lavagem Cerebral» av Gabriel O Pensador (1993)
** «Here Comes the Hotstepper» av Ini Kamoze (1994)
** «Playaz Club» (Remix) av Rappin' 4-Tay (1994)
** «Minha Versão» av Sistema Negro (1994)
** «Creep» (DARP Mix) av TLC (1994)
** «Fast Lane» av Leadman (1995)
** «Relax Your Mind» av Soultry med  L.S.D. (Lyrical Sound Dealers) (1995)
** «Journey» av Otis & Shug (1996)
** «Mona Lisa» av Wyclef Jean med The Neville Brothers (1997)
** «Illusion» av Destiny's Child med Wyclef Jean og Pras (1998)
** «Yo Tengo El Funk» av Violadores Del Verso (1999)
** «Bez UMiaru» av Stare Miasto (2001)
** «Ghetto Boyz» av Kid B (2002)
** «Hung Up» av Commix (2004)
** «Mitt Huvud Bara Jiddrar» av Ken Ring (2004)
** «The Mic Is a Tool» av Top Choice Clique (2008)
** «Ego Sin Limite» av DJ Down og Kase O (2009)
** «Renewed Mind» av Bushwick Bill (2009)
** «Letniak» av MLSZ (2011)
** «Better» av D-Mac med Dondria (2012)
** «Dreams» av Shawn Chrystopher (2014)
** «Boomerang» av Talib Kweli med NIKO IS, K'Valentine og Cory Mo (2015)
** «Za Put» av THCF og Škabo (2016)
* **«Run Fay Run»**
** «We Eat Rhythm» av The Prodigy (1994)
** «Offshore» (Original) av Chicane (1997)
** «Sprekelescene» av Neo Ex (2002)
* **«Buns O' Plenty»**
** «Wannabemceez» av KRS-One med Mad Lion (1995)
** «Get Your Head Down» av Luke Vibert (1996)
** «Frico's Skit» av Freundeskreis (1999)
** «Sex on the Streets» (Laserkraft 3D Remix) av Pizzaman (2011)
** «Pursuit Mix 3» av Da Sampla (2012)
* **«The End Theme»**
**«Killa Squad '95» av No Remorze (1995) 

## Kjelder
(If Loving You Is Wrong) I Don't Want to Be Right

«**(If Loving You Is Wrong) I Don't Want to Be Right**» er ein song skriven av Stax Records-låtskrivarane Homer Banks, Carl Hampton og Raymond Jackson og først gjeven ut av Bobby «Blue» Bland. Han har blitt sungen av mange andre artistar, mellom andre Luther Ingram, som toppa R&B-lista i fire veker med sin versjon og nådde tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i 1972. *Billboard* rangerte songen på 16. plassen på årslista for 1972.

I 1972/73 spelte The Faces inn songen under innspelinga av *[[Ooh La La av Faces|Ooh La La]]*, det siste studioalbumet deira. I 1974 gav Millie Jackson ut sin versjon og vart nominert til to Grammyprisar, og i 1978 toppa Barbara Mandrell sin versjon den amerikanske countrylista og nådde 31. plassen på *Billboard* Hot&nbsp;100. Rod Stewart spelte inn songen for *[[Foot Loose & Fancy Free]]*, det åttande albumet hans. Han gav songen ut på singel og denne nådde 23. plassen på den britiske singellista i 1980. 

## Songen
Songen handlar om utruskap fortalt frå anten elskarinna eller den bedragande mannen, avhengig av om det er ein mann eller dame som syng songen. Uansett uttrykkjer begge ønsket om å fortsette forholdet, men innser samstundes at forholdet er gale. 

## Lister

## Kjende versjonar
Sjølv om han vart først spelt inn av The Emotions og Veda Brown har desse innspelingane aldri blitt gjeve ut. Andre songarar som har spelt inn songen er Isaac Hayes, Millie Jackson, Rod Stewart, Percy Sledge, Bobby «Blue» Bland, David Ruffin, LeAnn Rimes Renée Geyer, Ramsey Lewis, reggaesongaren Alton Ellis, Tom Jones, Cassandra Wilson, Nathan Cavaleri og Rania Zeriri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:(If Loving You Is Wrong) I Don&#39;t Want to Be Right|(If Loving You Is Wrong) I Don&#39;t Want to Be Right]]» frå ,  den 17. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* 
*
Thomas Munkelt

**Thomas Munkelt** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Zedlitz som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister 1978, olympisk meister 1980 og europameister 1982 på 110 meter hekk.

## Aktiv
Munkelt markerte seg for alvor då han i 1973 sette personleg rekord på korthekken med tida 13,5. Året etter var han nær ved å ta medalje i Roma-EM, kom i mål eitt hundredels sekund bak den polske bronsevinnaren. I 1975 vart han austtysk meister for fyrste gang, og vann 110 m hekk i europacupen for landslag. Under OL 1976 i Montréal kom han på femteplassen.

I EM 1978 i Praha vann Munkelt sin fyrste internasjonale tittel. Han vann korthekken på tida 13,54 sekundar, hårfint føre polske Jan Pusty på sølvplassen og den finske bronsevinnaren Arto Bryggare, høvesvis eitt og to hundredels sekund bakom Munkelt.

Munkelts største triumf kom under Sommar-OL 1980 i Moskva. I finalen slo han kubanaren Alejandro Casañas med eitt hundredels sekund. Han sprang også på Aust-Tyskland sitt lag i 4 x 100 meter stafett, eit lag som kom på femteplass.

I Aten i 1982 forsvarte Munkelt EM-tittelen på 110 meter hekk, og i same meisterskapen tok han seg av den tredje etappen for det austtyske laget som kneip sølvmedaljen på den korte stafetten på tida 38,71 sekundar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1974 i Roma: Nr 4 på 110 m hekk – 13,72, bakom Leszek Wodzyński (13,71)
*OL 1976 i Montreal: Nr 5 på 110 m hekk – 13,44
*EM 1978 i Praha: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,54, framom Jan Pusty (13,55)
*OL 1980 i Moskva: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,39, framom Alejandro Casañas (13,40)
*EM 1982 i Aten: Gullmedalje på 110 m hekk – 13,41, framom Andrej Prokofjev (13,44). Sølv i 4 x 100 m stafett.
*VM 1983 i Helsinki: Nr 5 på 110 m hekk – 13,66

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Thomas Munkelt|Thomas Munkelt]]» frå ,  den 17. august 2016.*
Arnfinn Torfinnsson

**Arnfinn Torfinnsson** var jarl på Orknøyane, truleg frå omkring 963 til han døydde ein gong i 970-åra. Han er omtala i Orknøyingasoga, i soga om Håkon den gode (kap.10), soga om Olav den heilage (kap. 96). Opplysningane er usikre og kan berre i liten grad verifiserast frå andre kjelder.

## Liv og lagnad
I sogene er det opplyst at Arnfinn var son til orknøyjarlen Torfinn Einarsson (Hausakljuv) og at han hadde fire brør: Håvard, Lodve, Ljot og Skule. Han hadde òg to systre om vi ikkje kjenner namnet på. Kvar av systrene fekk ein son som heitte Einar; Einar Klining (*kliningr*) og Einar Hardkjeft (*harðkjotr*).

Etter at faren døydde omkring 963, vart Arnfinn jarl over Orknøyane.

I Orknøyingasoga (kap. 8 og 9) blir det fortalt om Arnfinn Torfinnsson jarl. Han vart gift med Ragnhild, dotter til Eirik Blodøks, truleg omkring 970 (etter at Eirik Blodøks var død). Ikkje lenge etter sytte Ragnhild for at Arnfinn vart drepen på Katanes, på ein stad som vart kalla Myrkkol (no: Murkle på Caithness). Tidsrekninga er særs uviss, men truleg skjedde dette drapet ein gong tidleg i 970-åra. Etter han vart broren Håvard den årsæle jarl over Orknøyane.

## Den vonde Ragnhild
Ragnhild Eiriksdotter var mykje lik på Gunnhild, mor si, og ho er omtala som ei vond og svikefull kvinne. Det høyrer med i denne soga at Ragnhild seinare gifte seg med bror til Arnfinn, Håvard den årsæle, men han òg let ho drepe. Sidan gifte ho seg med den tredje broren, Ljot Torfinnsson. Etter det høyrer ein ikkje meir om Ragnhild i sogene.

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* Orknøyingenes saga omsett av Anne Holtsmark (Oslo 1970)
*  Norsk biografisk leksikon B.11, om Ragnhild Eiriksdotter
*  Sutherland and Caithness in saga-time (Edinburgh 1922) side 25-26
Chocolate Chip

***Chocolate Chip*** er det sjuande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Det kom ut i 1975 på Stax Record. Hayes gjekk her inn i discosjangeren med blåsarar og lag på lag med rytmar, samstundes som han heldt på den sjelfulle vokalen sin. *Chocolate Chip* inneheld to singlar som nådde topp 20 i USA og var det siste hitalbumet til Hayes i 1970-åra.

## Innhald
Alle songar er skrivne av Isaac Hayes. 

## Medverkande
* Isaac Hayes - arrangør, låtskrivar,  klaverinstrument, produsent, vokal
* Charles «Skip» Pitts - gitar
* William «Boots» Vaughn - gitar
* Errol Thomas - bassgitar
* Willie Cole - perkusjon
* Jimmy «Congalou» Thompson - congatrommer
* Emerson Able - fløyte, altsaksofon
* Ben Cauley - trompet
* Lewis Collins - fløyte, tenorsaksofon
* Bill Easley - fløyte, altsaksofon
* Jack Hale - trombone
* Willie Hall - trommer
* Floyd Newman - fløyte, barytonsaksofon
* Darrell Smith - fløyte, tenorsaksofon
* Lester Snell - Fender Rhodes
* Jackie Thomas - trombone
* Fred Valentine - fotografi
* Roosevelt «Head» Green - lydteknikar

## Andre versjonar
* «That Loving Feeling» er blitt spelt av Tony Joe White på albumet *[[Eyes av Tony Joe White|Eyes]]* (1976), Amii Stewart på *Try Love* (1985) og Mike Francis på albumet *Inspired* (2007)
* «I Can't Turn Around» vart spelt av J.M. Silk på albumet *Hold on to Your Dream* (1986). 

## Samplingar
Fleire av songane på albumet er blitt sampla av andre artistar. 

***«That Loving Feeling»**
** «Prisioneiro Do Passado» av Facção Central (1999)
** «It's Nothin'» av Medina Green (2004)

***«Come Live With Me»**
** «B.I. Vs. Friendship» av Gang Starr med M.O.P. (1998)
** «Got to Be the Sureshot» av Soulman (2002)
** «Self Package» av K.A.I (2012)

***«I Can't Turn Around»**
** «Love Can't Turn Around» av Farley «Jackmaster» Funk med Darryl Pandy (1986)
** «Turn Around (Tribute to Ron Hardy)» av Ashley Beedle (1994)

***«I Want to Make Love to You So Bad»**
** «Lola From the Copa» av MC Lyte (1991)
** «Intro...Chicken Coop» av Foxy Brown (1996)
** «A Muerte» av CPV (1998)
** «The Mastas» av Freddie Foxxx med M.O.P. (2000)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chocolate Chip (album)|Chocolate Chip (album)]]» frå ,  den 17. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fjellbjørk

**Fjellbjørk** eller **arktisk bjørk** (*Betula pubescens* ssp. *czerepanovii*) er eit lauvtre i bjørkeslekta. Planten blei tidlegare rekna som ein egen art (*Betula tortuosa*), men blir no klassifisert som ein variant (*Betula pubescens* var *czerepanovii*) eller underart (*Betula pubescens* ssp. *czerepanovii*) av vanleg bjørk (dunbjørk). 

Fjellbjørk veks i fjellregionar i heile Sør-Noreg, i Nord-Noreg også i låglandet. I Norden veks ho i Finland, Sverige, Noreg og på Island. Ho dannar tregrensa mot snaufjellet mange stader.

Bjørka kan bli opptil 8 meter høg. Ho er motstandsdyktig mot frost og vind i fjellet, der ho tek form etter terrenget. Stammen kan vera forvridd og heile krona kan ha form av anten tre eller busk, til dels nesten krypande. Blada er tjukke, og om hausten får dei ein gulraud farge. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fjellbjørk|Fjellbjørk]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*** Lie, Johannes og Dagny Tande, *Norsk flora*, versjon 2007, 7.utgaven. ISBN 978-82-521-6029-1. 
*** Stenberg, Lennart & Bo Mossberg, Steinar Moen (norsk red.), *Gyldendals store nordiske flora*, Gyldendal, Oslo 2007. ISBN 978-82-05-32563-0.

## Bakgrunnsstoff
Disco Connection

***Disco Connection*** er det åttande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1975. Det er ikkje i røynda eit Isaac Hayes-album, men er tilskrive bandet som brukte å akkompagnere The Isaac Hayes Movement. Heile albumet er instrumentalt, men alle songane er skrivne, produsert og arrangert av Hayes. Albumet kom først ut på CD i august 2015. 

Albumet debuterte på 85. plassen på ''Billboard'' 200.

## Innhald

## Medverkande
* Isaac Hayes - arrangør, klaverinstrument, produsent, synthesizer
* Ben Cauley - flygelhorn, trompet
* Willie Cole - trommer, tamburin
* Willie Hall - trommer, tamburin
* Johnny Davis - flygelhorn, trompet
* Richard Dolph - valthorn
* Bill Flores - trombone
* Sidney Kirk - klaverinstrument
* Edgar Matthews - flygelhorn, trompet
* Bryant Munch - valthorn
* Floyd Newman - barytonsaksofon
* Charles Pitts - gitar
* Gary Russell - basstrombone
* Darnell Smith - tenorsaksofon
* Lester Snell - arrangør, klaverinstrument
* William Taylor - flygelhorn, trompet
* Erroll Thomas - bassgitar
* Jackie Thomas - trombone
* Jimmy Thompson - congatrommer
* Michael Toles - gitar
* William Vaughn - gitar
* Tommy Williams - tenorsaksofon
* Johnny Allen - arrangør
* Henry Bush - lydteknikar
* Roosevelt Green - lydteknikar
* Duncan Cowell - mastering
* Lanky Linstrot - mastering
* Tom Wilkes - kunstnarisk leiar
* Earl Klasky - design
* Olivier Ferrand - fotografi
* Ron Slenzak - fotografi på baksida

## Samplingar
Songen «Aruba» er blitt sampla av Ab-Soul med Jay Rock og BJ the Chicago Kid på songen «Lust Demons» i 2012 og av Ta-Ku på songen «Meet You There» i 2013. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Disco Connection|Disco Connection]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Use Me av Isaac Hayes

***Use Me*** er eit studioalbum av Isaac Hayes frå 1975, gjeve ut av Stax Records. I 1974 vart Hayes frigjeve frå plate- og produksjonskontrakten han hadde med Stax, og gav ut albumet *[[Chocolate Chip]]* i 1975 på det nyoppretta selskapet Hot Buttered Soul, som han eigde sjølv, gjennom ABC Records. Samstundes valde hovudkvarteret i Stax å gje ut ei samling skrinlagde og stort sett ikkje tidlegare utgjevne songar, truleg spelt inn tidleg i 1970-åra, kort tid før dei vart tvungen til å slå seg konkurs.

Eit konsertopptak av tittelsporet skriven av Bill Withers var alt gjeve ut på konsertalbumet *[[Live at the Sahara Tahoe]]* i 1972. «Good Love 6-9969» var gjeve ut på *[[Black Moses]]* i 1971 og igjen som singel i 1975. «The Ten Commandments of Love» er ein versjon av ein doo-wop-song av The Moonglows frå 1957, medan den 13 minuttar lange versjonen av «Feel Like Makin' Love» vart gjort kjend av Roberta Flack.

I 1978 tok Fantasy Records, som hadde kjøpt ut Stax, fire av dei fem songane frå dette albumet, og erstatta «Good Love 6-9969» med ein tidlegare uutgjeven instrumental kalla «Hobosac and Me» og gav albumet ut som *[[Hotbed]]*. Medan *Use Me* er sjeldan å sjå i offisielle diskografiar av Isaac Hayes, er *Hotbed* som regel til stades. Songane på *Hotbed* har blitt noko remiksa, men det er ingen store skilnader mellom desse to.

## Innhald

## Medverkande
* Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument
* Lester Snell - klaverinstrument
* Sammy Watts, Charles Pitts - gitar
* Sidney Kirk - klaverinstrument
* Errol Thomas, William Murphy - bass
* Jimmy Lee Thompson - congatrommer
* Willie Cole, Gary Jones - perkusjon
* Memphis Horns and String

## Samplingar

***«Use Me»**
**«When I See You Smile» (Deadly Avenger Remix) av Aldo Vanucci (2007) 
***«I'm Gonna Have to Tell Her»**
**«Mirror Sky» av Salute Da Kidd (2015) 
***«The Ten Commandments of Love»**
**«You Wanna» av 9th Wonder med N.B.S. (2007) 
***«Feel Like Makin' Love»**
** «Sto Già Pensando a Te» av Fritz Da Cat, Left Side og Sab Sista (1998)
** «Intro» av Spax (1998)

## Kjelder
* http://stereocandies.blogspot.no/2011/10/issac-hayes-use-me-1975.html
Olga Kuzenkova

**Olga Sergejevna Kuzenkova** () er ein russisk tidlegare sleggjekastar frå Smolensk som vart europameister 2002 og olympisk meister i øvinga i 2004. Frå 2005 til -13 stod ho som verdsmeister i sleggjekast, eit resultat som då vart annullert. Ho var den fyrste kvinna som kasta meir enn 70 meter i sleggje.

## Aktiv
I 1997 vart Kuzenkova den fyrste kvinna som slengde sleggja forbi 70-metersmerket. Både ved europameisterskapen 1998 i Budapest, verdsmeisterskapen 1999 i Sevilla, og dei olympiske sommarleikane 2000 i Sydney og friidretts-VM 2001 i Edmonton vann ho sølvmedaljar. Dei to fyrste meisterskapane møtte ho si overkvinne i Mihaela Melinte frå Romania, deretter måtte ho sjå seg slått av høvesvis polske Kamila Skolimowska og kubanske Yipsi Moreno.

Etter eit lengstekast på 72,94 m tok Kuzenkova gullmedaljen heim frå friidretts-EM 2002 i München. Året vart det eit nytt VM-sølv, ettersom Yipsi Moreno forsvarte meistertittelen under VM 2003 i Paris. Under sommarleikane i Aten i 2004 fekk Kuzenkova opp eit kast som målte 75,02 m og vart med det OL-vinnar framom dei kubanske utøvarane Moreno og Yunaika Crawford.

Kuzenkova vart tildelt sleggje-gullet under friidretts-VM i Helsinki, ei avgjerd som vart omgjord åtte år seinare. I 2007 lukkast ho ikkje kvalifisere seg til VM-finalen, og då ho i OL-sesongen ikkje lukkast å kome med i den russiske OL-troppa til Beijing, la ho opp. 

Kuzenkova sitt lengste sleggjekast målte 75,68 meter og vart prestert den 4. juni 2000 i Tula.

### Doping
I mars 2013 vart det funne spor etter ulovlege stoff då ei urinprøve frå 2005 vart retesta. Alle hennar resultat i ein toårsperiode frå 2005 vart annulllerte.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje – 69,28 m, bak Mihaela Melinte (71,17 m)
*VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 72,56 m, bak Mihaela Melinte (75,20 m)
*OL 2000 i Sydney: Sølvmedalje – 69,77 m, bak Kamila Skolimowska (71,16 m)
*VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 70,61 m, bak Yipsi Moreno (70,65 m)
*EM 2002 i München: Gullmedalje – 72,94 m, framom Kamila Skolimowska (72,46 m)
*VM i 2003 i Paris: Sølvmedalje – 71,71 m, bak Yipsi Moreno (71,33 m)
*OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 75,02 m, framom Yipsi Moreno (73,36)
*VM i 2005 i Helsinki: Nr 1 - 75,10 m (annullert 2013)
*VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (nr 22 – 66,56 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olga Kuzenkova|Olga Kuzenkova]]» frå ,  den 17. august 2016.*
Groove-A-Thon

***Groove-A-Thon*** er det niande studioalbumet av den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1976 og debuterte på 45. plassen på ''Billboard'' 200.

Allmusic skreiv om albumet: «Etter ei svak opning, set albumet seg i ein komfortabel groove, og endar glimrande med 'Make a Little Love to Me'. »

## Innhald

## Samplingar
* **«Your Loving Is Much Too Strong»** 
** «Life Is What You Make It» av 1982 (2010) 
* **«Wish You Were Here (You Ought to Be Here)»** 
** «Comeback» av Big Remo (2011) 
* **«Make a Little Love to Me»** 
** «Niggas Got Me Fucked Up» av Project Pat (1999)
** «I Love You» av Faith Evans (2001)
** «Summertime» av Maino (2007)
** «Bastavano Le Briciole» av Marracash (2008)
** «Master Ya High» av O.C. (2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Groove-A-Thon|Groove-A-Thon]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Juicy Fruit (Disco Freak)

***Juicy Fruit (Disco Freak)*** er det tiande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1976 og debuterte på 124. plassen på ''Billboard'' 200.

## Innhald

## Samplingar

***«Lady of the Night»**
** «Ruffie» av Cash Crew (1996)
** «The Sound in the Soul» av The Lower Class (2012)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Juicy Fruit (Disco Freak)|Juicy Fruit (Disco Freak)]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A Man and a Woman av Isaac Hayes og Dionne Warwick

***A Man and a Woman*** er eit dobbelt konsertalbum frå 1977 av Isaac Hayes og Dionne Warwick. Konserten vart spelt inn i 1976. Hayes og Warwick arbeidde ofte i lag på denne tida, mellom anna i ein episode av *[[The Rockford Files]]* og var avbilda i lag på framsida av magasinet Jet. 

Albumet selde dårleg og er vanskeleg å få tak i. I 2012 vart albumet gjeve ut på CD for første gongen. 

## Innhald

## Medverkande
* Dionne Warwick - vokal, leiande produsent
* Isaac Hayes - vokal, leiande produsent, lydteknikar
* Charles "Skip" Pitts - gitar
* Sidney Kirk - klaverinstrument
* Bill Purse - piano
* Ben Cauley - trompet
* Willie Hall - trommer
* Diane Lewis - korvokal
* Pat Lewis - korvokal
* Darlene Love - korvokal
* Eunice Peterson - korvokal
* Dee Dee Warwick - korvokal
* Lester Snell - arrangør, dirigent
* Esmond Edwards - assisternade produsent
* Barney Perkins - lydteknikar
* Joe Neal - lydteknikar
* Henry Bush - miksing
* Lanky Linstrot - redigering, mastering
* Frank Mulvey - kunstnarisk leiar
* Tim Ritchie - design
* Ron Slenzak - fotografi

## Kjelder
* A Man and a Woman - rateyourmusic.com
New Horizon av Isaac Hayes

***New Horizon*** er det ellevte studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1977 og var det første albumet hans på Polydor Records. Dei førre albuma til Hayes hadde seld dårleg. Desse hadde han spelt inn i heimestudioet sitt i Memphis, Hot Buttered Soul, og valde derfor å spele inn dette albumet i Master Sound i Georgia.

Albumet debuterte på 78. plassen på ''Billboard'' 200.

## Innhald

## Andre versjonar
«Out of the Ghetto» vart spelt av Donald Fagan i 2012 på albumet *[[Sunken Condos]]*.

## Samplingar
Nokre av songane på albumet er blitt sampla av andre artistar. 
***«It's Heaven to Me»**
**«Day 8» av Ta-Ku (2012) 
***«Moonlight Lovin' (Menage a Trois)»**
**«All Das Mag Ich» av Äi-Tiem (1993)
** «Hoy Salimos» av Kodigo Norte (2000)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:New Horizon (Isaac Hayes album)|New Horizon (Isaac Hayes album)]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
For the Sake of Love

***For the Sake of Love*** er det tolvte studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1978 på Polydor Records. Det debuterte på 75. plassen på ''Billboard'' 200.

## Innhald

## Medverkande
* Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument, produsent
* Derek Galbreith - bassgitar
* Daniel Zebulon - conga
* Willie Hall - trommer, perkusjon
* Charles «Skip» Pitts - gitar
* Kim Palumu - gitar
* Michael Toles - gitar
* Klaverinstrument: Bill Purse, Cedric Lawson, Isaac Hayes, Jesse (Casper) Butler
* Daniel Zebulon - perkusjon
* Hot, Buttered And Soul Unlimited - korvokal
* The Strings And Horns Of Atlanta - strykarar og blåsarar
* Arrangert av Isaac Hayes og Johnny Allen
* Lydteknikar: Joe Neil
* Miksing: Isaac Hayes, Joe Neil
* Kunstnarisk leiing: AGI, Bob Heimall
* Design: AGI, Susan Reinhardt
* Fotografi av Chuck Kuhn og Isaac Hayes

## Samplingar
Somme av songane på albumet er blitt sampla av andre artistar. 
***«If We Ever Needed Peace»**
** «Canolli» av La Fine Equipe (2011) 
***«Don't Let Me Be Lonely Tonight»**
** «Intro: A Million and One Questions/Rhyme No More» av Jay Z (1997)
** «It's All Mo' Thug» av Bone Thugs-N-Harmony (1997)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:For the Sake of Love|For the Sake of Love]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pasjtunarar

**Pasjtunarar** er ei folkegruppe som stammar frå området mellom Hindukush nordaust i Afghanistan og nordlege delar av Indus i Pakistan. Målet deira er vanlegvis pasjto. Pasjtunarar er også blitt kalla afghanarar.

Pasjtunarane er den største folkegruppa i Afghanistan, med eit estimert folketal på rundt 11 millionar tidleg på 2000-talet,  mellom 42 og 60&nbsp;% av innbyggjarane i landet. Det finst også mange av dei i Pakistan, rundt 25 millionar eller 11&nbsp;%, og mindre grupper held til i fleire delar av India. I Pakistan lever pasjtunarar særleg i område sør for Quetta. 

Den tradisjonelle stammeinndelinga er framleis viktig i pasjtunsk kultur. Folkegruppa er delt inn i rundt 60 stammar av ulik storleik som igjen er delt inn i klanar, og har ulike territorium. Dei mektigaste gruppene i Afghanistan er Durrani-stamma frå sør i landet, som den tidlegare afghanske kongefamilien kom frå, og Ghilzay-stammar frå området aust for Kabul.

Ein del pasjtunarar har danna ei rørsle for å skipa ein sjølvstendig nasjonalstat kalla Pakhtunistan. Denne rørsla har hatt lita oppslutting, mellom anna fordi stamme og klan speler ei større rolle enn etnisitet.

Norsk Pathanmisjon har vore aktiv blant pasjtunarar. 

## Kjelder
Quetta

**Quetta** er provinshovudstad i Balutsjistan i Pakistan. Byen ligg rundt 1700 moh. og har 734 000 innbyggjarar (2005). 

70 % av innbyggjarane er pathanarar, elles er dei største folkegruppene balutsjar, brahuiar og hazaraer.

Quetta ligg strategisk plassert på vegen mellom Afghanistan og Indusdalen over Bolanpasset. Han er ca. 600 km nord for Karachi. 

Byen er ein viktig militærstasjon. Han har også mykje handelsverksemd. Det finst fleire basarar her der ein sel kunsthandverk som broderi og onyxarbeider. Quetta har også tekstil- og næringsmiddelindustriar. 

Universitetet i byen blei skipa i 1970.

Quetta ligg i eit jordskjelvutsett område. I 1935 døydde omlag 35 000 menneske her etter eit jordskjelv som målte 7,5 på Richters skala. Eit jordskjelv med styrke 6,4 ramma området rundt byen i oktober 2008; fleire hundre omkom.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
*
Jelena Romanova

**Jelena Nikolajevna Romanova**, fødd **Malikhina**, () var ein friidrettsutøvar frå Nesjenskoje i Voronezj oblast som representerte Sovjetunionen og seinare Russland på mellom- og langdistansane. Ho vart europameister på 3&nbsp;000 meter i 1990 og olympisk meister på 10&nbsp;000 meter i 1992.

### Aktiv
Romanovas fyrste internasjonale meisterskap var VM 1987 i Roma der ho vart nummer fem på 5&nbsp;000 meter og braut 10&nbsp;000 meter. I Sommar-OL 1988 i Seoul kom ho på fjerdeplass på 3&nbsp;000 meter med tida 8.30,4, hennar personlege rekord på distansen.

Romanova tok steget heilt til topp ved EM 1990 i Split, då ho vann milløpet på personbeste 31.46,8, og tok sølvmedaljen på 3&nbsp;000 meter. Også under VM 1991 i Tokyo sprang ho inn til sølv på 3&nbsp;000 meter, bak landskvinna Tatjana Samolenko. Året etter var rollene omsnudd ved OL 1992 i Barcelona, i finalen slo ho Samolenko i spurten og vann gullmedaljen. Seinare vart Romanova nummer seks både på 3&nbsp;000 m ved VM 1993 i Stuttgart, og på 5&nbsp;000-meteren under OL 1996 i Atlanta.

Romanova vart funnen død i husværet sitt i Volgograd i januar 2007.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1987 i Roma: Nr 5 på 3&nbsp;000 m – 8.41,7, braut 10&nbsp;000 m-kvalifiseringa
*OL 1988 i Seoul: Nr 4 på 3&nbsp;000 m – 8.30,4
*EM 1990 i Split: Gull på 10&nbsp;000 m – 31.46,8, sølv på 3&nbsp;000 m – 8.43,6
*VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 3&nbsp;000 m – 8.36,0, braut 10&nbsp;000 m
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 3&nbsp;000 m – 8.46,0, framom Tatjana Samolenko (8.46,8)
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 på 3&nbsp;000 m – 8.39,6
*OL 1996 i Atlanta: Nr 6 på 5&nbsp;000 m – 15.14,0

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jelena Nikolajewna Romanowa|Jelena Nikolajewna Romanowa]]» frå ,  den 18. august 2016.*  
 
*
Hotbed

***Hotbed*** er ei samling av songar av Isaac Hayes, gjeven ut i 1978 av Stax Records. I 1974 vart Hayes frigjeven frå plate- og produksjonskontrakten han hadde med Stax. Han gav då ut albumet *[[Chocolate Chip]]* i 1975 på det nyoppretta selskapet Hot Buttered Soul, som han eigde sjølv, gjennom ABC Records. Samstundes valde hovudkvarteret i Stax å gje ut ei samling skrinlagde og stort sett ikkje-tidlegare utgjevne songar, truleg spelt inn tidleg i 1970-åra, kort tid før dei vart tvinga til å slå seg konkurs. Dette albumet fekk namnet *[[Use Me av Isaac Hayes|Use Me]]*. I 1978 tok Fantasy Records, som hadde kjøpt ut Stax, fire av dei fem songane frå *Use Me* albumet. Dei erstatta songen «Good Love 6-9969» med ein tidlegare uutgjeven instrumental kalla «Hobosac and Me». Medan *Use Me* sjeldan er å sjå i offisielle diskografiar av Isaac Hayes, er *Hotbed* som regel til stades. Songane på *Hotbed* har blitt noko remiksa, men det er ingen store skilnader mellom desse to.

## Innhald

## Medverkande
* Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument
* Lester Snell - klaverinstrument
* Sammy Watts, Charles Pitts - gitar
* Sidney Kirk - klaverinstrument
* Errol Thomas, William Murphy - bass
* Jimmy Lee Thompson - congatrommer
* Willie Cole, Gary Jones - perkusjon
* Memphis Horns and String

## Samplingar

***«Use Me»**
**«When I See You Smile» (Deadly Avenger Remix) av Aldo Vanucci (2007) 
***«I'm Gonna Have to Tell Her»**
**«Mirror Sky» av Salute Da Kidd (2015) 
***«The Ten Commandments of Love»**
**«You Wanna» av 9th Wonder med N.B.S. (2007) 
***«Feel Like Makin' Love»**
** «Sto Già Pensando a Te» av Fritz Da Cat, Left Side og Sab Sista (1998)
** «Intro» av Spax (1998)

## Kjelder
* http://stereocandies.blogspot.no/2011/10/issac-hayes-use-me-1975.html
Ilona Slupianek

**Ilona Slupianek**, fødd **Ilona Schoknecht**, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Demmin som representerte Aust-Tyskland i kulestøyt. Ho vart europameister i 1978 og 1982, og vann i mellomtida gullmedaljen i øvinga under OL 1980 i Moskva. Hennar personbeste, 22,45 meter, var verdsrekord 1980-84.

## Aktiv
### Doping
Ilona Schoknecht vann kulestøyt i junior-EM 1973. Ho vart så nummer fem i Sommar-OL 1976, før ho i 1977 vann kuletevlinga under Europacupen for landslag i Helsinki. Her vart ho teken for bruk av det forbodne stoffet nandrolon og utestengd i eitt år frå friidrettsbana.

### Verdseinar
Utestenginga tok slutt to dagar før kulestøyt stod på programmet ved friidretts-EM 1978 i Praha. Ilona Slupianek sette då meisterskapsrekord med 21,41 m og vart suveren europameister framom tsjekkoslovakiske Helena Fibingerová, og med hennar eiga landskvinne Margitta Droese på bronseplass.

Den 11. mai 1980 sette Slupianek ny verdsrekord i kulestøyt med 22,45 meter under eit stemne i Potsdam, ein rekord som stod i fire år, til dess Natalja Lisovskaja forbetra den. Framleis i 2016 er Slupianek nummer to på verdstatistikken i kulestøyt for kvinner. Under dei olympiske leikane 1980 i Moskva støytte Slupianek heile 22,41 m og vart olympisk meister, ho nådde nesten ein meter lengre enn toaren, Svetlana Kratjevskaja frå Sovjetunionen.

Ved EM 1982 i Aten forsvarte Slupianek EM-tittelen, som i forrige EM med Helena Fibingerová på andreplass. Året etter enda ho på bronseplass, etter nettopp Fibingerová og si eiga landskvinne, Helma Knorscheidt.

Etter som Aust-Tyskland boikotta Sommar-OL 1984 i Los Angeles, deltok ho ikkje i leikane. Ho gifta seg med kulestøytaren Hartmut Briesenick og vart mor til to born. Sommaren 1988 prøvde ho fånyttes å kvalifisere seg til Sommar-OL 1988 i Seoul.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1976 i Montreal: Nr 5 – 20,54 m
*EM 1978 i Praha: Gullmedalje 21,41 m, framom Helena Fibingerová (20,86 m)
*OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje 22,41 m, framom Svetlana Kratsjevskaja (21,42 m)
*EM 1982 i Aten:  Gullmedalje 21,59 m, framom  Helena Fibingerová (20,94 m)
*VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje 20,56 m, framom Nunu Abasjidze (20,55 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ilona Slupianek|Ilona Slupianek]]» frå ,  den 18. august 2016.*
Don't Let Go av Isaac Hayes

***Don't Let Go*** er det fjortande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1979 på Polydor Records. Albumet debuterte på 39. plassen på ''Billboard'' 200.

## Innhald

## Samplingar
Fleire av songane på albumet er blitt sampla og brukt i andre songar: 
***«Don't Let Go»**
**«Read My Lips» (Original Mix) av Made in London med Abigail Bailey (2007) 
***«What Does It Take»**
**«The Hustle» av Lone Catalysts med Venus Malone (2002)
**«Benzoin Gum» av Metal Fingers (2006)
** «Lady of My Dreams» (Original Part 1) av Young Gully (2011)
**«Lemon Grass» av Bishop Nehru (2013)
***«A Few More Kisses to Go»**
** «Tonight's the Night» av Ray Parker jr. (1980)
** «Tonight's Da Night» av Redman (1992)
**«Ain't No Fun (If the Homies Can't Have None)» av Snoop Dogg med Nate Dogg, Kurupt og Warren G (1993)
** «Real Hardcore» av Boogie Times Tribe (1993)
** «Fallen Star» av Scientifik (1994)
** «Tonight's the Night» av Blackstreet med Tammy Lucas (1994)
** «Age Ain't Nothing but a Number» (Havok 12" Remix) av Aaliyah (1994)
** «Rough Life» av Shabba Ranks (1995)
** «Young Black Killa» av G.A.T. (1995)
** «Middle of the Madness» av The D.E.E.P. (1995)
** «Budy Bye» (Kenny Dope Super Dub Remix) av Johnny Osbourne (1995)
** «Trailblazing» av The Wiseguys (1996)
** «Flossin'» av Big Mello (1996)
** «Around the World» av J-Flexx med Danny Boy (1996)
** «Brain Washed» av Die Hard (1997)
** «What's the Lick» av Tha Reella (1997)
** «Is There a Heaven 4 a Gangsta?» av Master P (1997)
** «Because I Got a Girl» av Nate Dogg (1998)
** «We Shine» av Da Ruckus med Eminem (1998)
** «Platinum Plus» av Big L med Big Daddy Kane (2000)
** «Life Liquid» av Canibus med Journalist (2000)
** «What's It Gonna Be» av Brian McKnight (2001)
** «The Life» av Alicia Keys (2001)
** «Butterflies» (Track Masters Remix) av Michael Jackson med Eve (2001)
** «Chi Kung» av RZA (2003)
** «Can We Spend Some Time Together?» av Hil St. Soul (2006)
** «Turned Around and Time Warped» av DJ Shadow og Cut Chemist (2008)
** «O.G.» (Original Version) av Snoop Dogg med Nate Dogg (2009)
** «Isaac Haze» av Talent Couture med The Kid Daytona (2011)
** «Mi Sonido» av Vera (2011)
** «Framboise Ménage à Trois» av Speak (2011)
** «Alarm Clock» av SHINee (2012)
** «Rich Porter» (Hood Remix) av Guante Blanco (2012)
** «Nunya (None of Your Business)» av Saigon (2014)
** «One, Two, a Few More» av Pete Rock (2015)
***«Someone Who Will Take the Place of You»**
**«Nowhere to Turn» av Ayatollah (2006)
**«Xtreme» av All City med Onyx (1998)
** «Rollin' on the Eastside» av Todd-O (1994)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Don't Let Go (Isaac Hayes album)|Don't Let Go (Isaac Hayes album)]]» frå ,  den 18. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dan O’Brien

**Daniel Dion O'Brien** () er ein USA-amerikansk tidlegare mangekjempar, fødd i Portland i Oregon. Han vann tikampen i tre verdsmeisterskap i friidrett på rad; Tokyo 1991, Stuttgart 1993 og Göteborg 1995. I 1996  vann han den olympiske gullmedaljen i Atlanta.

### Aktiv
O’Brien vann ein suveren siger i tikamp i friidretts-VM 1991 i Tokyo, og sette meisterskapsrekord med 8&nbsp;812 poeng. Året etter mislukkast han i å kvalifisere seg til OL 1992 i Barcelona då han bomma heilt i stavhopp. Ein månad etter sommarleikane slo han verdsrekorden til briten Daley Thompson, då han i Talence i Frankrike vann ei tevling etter å ha plukka 8&nbsp;891 poeng. Noteringa var verdsrekord i sju år.

O’Brien forsvarte VM-tittelen i tikamp både i 1993 og i 1995, i begge tevlingane hadde han sterkast konkurranse frå Eduard Hämäläinen frå Kviterussland. Under Sommar-OL 1996 sikra O’Brien seg den olympiske meistertittelen i tikamp, med over hundre poengs margin Frank Busemann frå Tyskland.

Etter 1998-sesongen var O’Brien mykje hemma av skadar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje – 8&nbsp;812 poeng, framom Mike Smith (8&nbsp;549)
*VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje – 8&nbsp;817 p, framom Eduard Hämäläinen (8&nbsp;724)
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 8&nbsp;695 p, framom Eduard Hämäläinen (8&nbsp;489)
*OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 8&nbsp;824 p, framom Frank Busemann (8&nbsp;706)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dan O’Brien|Dan O’Brien]]» frå ,  den 18. august 2016.*
Royal Rappin's

***Royal Rappin's*** er eit studioalbum av Millie Jackson og Isaac Hayes i lag. Albumet kom ut i 1979 på Polydor Records. Albumet var produsert av Millie Jackson og Brad Shapiro. 

## Innhald

## Medverkande
* Millie Jackson - vokal, produsent
* Isaac Hayes - vokal
* Muscle Shoals Horns - akkompagnement
* The Muscle Shoals Rhythm Section - akkkompagnement
* Brandye - korvokal
* David Van DePitte - strykearrangement
* Carl Marsh - strykearrangement
* Brad Shapiro - produsent
* Lydteknikarar: Joe Neil, Ernie Winfrey, Mike Bradley og George Marino
* Murray Whiteman - kunstnarisk leiar, design
* Mary Beer - design
* Ron Slenzak - fotografi

## Samplingar
Somme av songane er blitt sampla av andre artistar: 
*
**«I Want to Be Free (That's the Truth)» av Too Short (1992) 
*
**«Gangsta Gangsta» av Tony Touch med Tego Calderón (2005) 
*
**«Take Advantage» av Verbal Seed med Thesis (2006)
**«Pacific» av Poldoore (2012)
**«Was?» av pQadrat (2015)

## Kjelder
* https://rateyourmusic.com/release/album/millie_jackson_isaac_hayes/royal_rappins/
Syndfloda

**Syndfloda** er ein storflaum som er omtalt i Første Mosebok i Bibelen. I forteljinga utslettar Gud alt livet på jorda gjennom ein flaum, bortsett frå menneska og dyra som blir redda i Noahs ark. Etter flaumen sluttar Gud og Noah regnbogepakta, som seier at det aldri skal koma ein liknande flaum.

Den bibelske syndfloda er ei av mange myter om store flaumar eller syndfloder. I dag blir forteljinga som regel tolka som ein allegori, men det har også vore dei som har teke henne bokstaveleg, og ein har til dømes prøvd å finna arkeologiske leivningar etter flaumen.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Genesis flood narrative|Genesis flood narrative]]» frå ,  den 19. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
:
:
:
:
:
:
:


## Bakgrunnsstoff
*Første Mosebok ved Bibel.no:
** 
** 
**
Syndflod

**Syndflod** (frå lågtysk *sintfluot*, tysk *Sündflut*,  'veldig flaum' eller 'vedhaldande, sterk straum') kan visa til langvarig, sterkt regn, ein stor flaum eller til veldig oversvømmingar i mytologien, som Syndfloda i Bibelen.

Syndflodsoger er kjende frå Mesopotamia, som i Gilgamesj-eposet, der Utnapishtim overlever ein storflaum,
soga om Devkalion i gresk mytologi,
Bibelen og Koranen, som omtaler Noah og Noahs ark, 
Puranaene om Manu,
Bergelme i norrøn mytologi
og frå nord- og søramerikansk mytologi.
I ei rekkje av desse overlever nokre menneske i båtar.

## Kjelder

*
*
----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Flood myth|Flood myth]]» frå ,  den 19. august 2016.*
And Once Again

***And Once Again*** er det femtande studioalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1980 av Polydor Records. Albumet debuterte på 59. plassen på ''Billboard'' 200.

Det inneheld to coverversjonar, «It's All in the Game» som opphavleg vart gjort i 1958 Tommy Edwards og «Ain't That Loving You (For More Reasons Than One)» som først vart spelt av Johnnie Taylor i 1967. 

## Innhald

## Samplingar
***«Wherever You Are»**
** «Live Niguz» av Onyx (1995)
**«Mic Stance» (Original Version) av Afu-Ra (1999)
** «Giving You All My Love» av Carl Thomas (2000)
**«Haze» av Cyne (2005)
** «Good Música» av Juaninacka, Makei and All Day Green (2007)
**«Getting High» av Devin the Dude med Jugg Mugg, Odd Squad og ROB (2008)
**«Change Is Gonna Come» av Bishop Lamont med Mike Anthony (2010)
**«My Life» av Ultramagnetic Foundation med Fred Beanz (2010)
**«Whereva» av Brenk Sinatra (2011)
** «Nada Nos Va a Cambiar» av El Crea (2011)
**«Broken» av Freddie Gibbs og Madlib med Scarface (2013)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:And Once Again (album)|And Once Again (album)]]» frå ,  den 19. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lifetime Thing

***Lifetime Thing*** er det sekstande studioalbumet av den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1981 på Polydor Records.

«I'm So Proud» vart opphavleg framført av The Impression i 1964. 

## Innhald

## Medverkande

### Musikarar
* Blåsarar og horn arrangerte av Bill Purse (spor: A1, A3 til B3), Isaac Hayes, Lester Snell (spor: A2)
* Rytme og vokal arrangert av Isaac Hayes
* Gitar: Kim Palumu, Otis Williams
* Klaverinstrument: Bill Purse, Isaac Hayes, Jesse Butler, Marvell Thomas, Randy Waldman, Travis Biggs
* Bass: Derek Galbraith
* Trommer: Willie Hall
* Perkusjon: Daniel Zebulon, Glenn Davis
* Harpe: Darlene Henson
* Strykarar: Ben Picone And The Atlanta Strings, Peter Bertolino
* Blåsarar: Skip Lane And The Atlanta Brass
* Korvokal: Deborah Carter, Diane Davis, Diane Evans, Pat Lewis, Rose Williams

### Andre
* Produsent: Isaac Hayes
* Lydteknikar: Joe Neil, Mark Harman, Ron Christopher
* Assisterande lydteknikar: Brett Richardson
* Miksing: Isaac Hayes, Joe Neil, Ron Christopher
* Kunstnarisk leiar: Mike McCarty
* Fotografi av: Rick Diamond

## Samplingar
***«Lifetime Thing»**
** «Mulher Da Minha Vida» av Chullage (2001)
**«Go All Out» av 9th Wonder og Buckshot (2008)
** «Hey Muma» (Cookin Soul Remix) av Cam'ron and Vado (2011)
** «Life$tyle» av Casey Veggies (2013)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Lifetime Thing|Lifetime Thing]]» frå ,  den 19. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


* https://www.discogs.com/Isaac-Hayes-Lifetime-Thing/release/2514562
Ljot Torfinnsson

**Ljot Torfinnsson**, var jarl på Orknøyane, truleg frå slutten av 970-åra, til han døydde omkring 980.
Han er omtala i Orknøyingasoga, i soga om Olav Tryggvason (kap.16), soga om Olav den heilage (kap. 96). Opplysningane er usikre og kan berre i liten grad verifiserast frå andre kjelder.

## Liv og lagnad
I sogene er det opplyst at Ljot var son til orknøyjarlen Torfinn Einarsson (Hausakljuv) og at han hadde fire brør: Arnfinn, Håvard, Lodve og Skule. Han hadde òg to systre om vi ikkje kjenner namnet på. Kvar av systrene fekk ein son som heitte Einar; Einar Klinig (*kliningr*) og Einar Hardkjeft (*harðkjotr*).

Etter at broren Håvard døydde ein gong i 970-åra, vart Ljot jarl over Orknøyane og han fekk det omdømet at han var ein stor hovding. Han vart gift med Ragnhild, dotter til Eirik Blodøks, truleg rett etter at han var blitt jarl. Ho hadde då tidlegare vore gift med to av brørne hans, Arnfinn og Håvard, og gjennom intriger teke livet av dei begge. Det er ikkje nemnt i sogene noko om at Ljot fekk born, og det er heller ikkje nemnt noko meir om lagnaden til Ragnhild. 

## Erobringa av Caithness
I Orknøyingasoga (kap. 9 og 10) blir det fortalt om Ljot Torfinnsson. Han kom i usemje med broren Skule, og det vart strid mellom dei om kven som skulle styre jarleriket. Skule drog til Skottland, og kongen der (truleg kong *Kenneth II*) gav han jarlsnamn. På Katanes (Caithness) samla han folk og drog ut til Orknøyane og heldt slag med Ljot. Skule vart overvunnen og rømde attende til Katanes. Der fekk han samla ei stor hær med hjelp frå skottekongen og ein «Magbjod jarl». Skule og Ljot møttest då til eit nytt slag på Dalane på Katanes og der fall Skule. Ljot la då under seg Katanes. I eit seinare slag mot skottekongen på «Skidamyr» (Skitten Moore) fekk òg Ljot siger, og han sikra dermed orknøyjarlen sitt herredøme over Katanes. Men Ljot vart sjølv såra i dette slaget og døydde stutt tid etter. Tidsrekninga er usikker, men truleg døydde Ljot omkring år 980. Det er ein tradisjon at han vart gravlagd ved Stenhouse i Watten (Caithness).

Etter han vart den siste av brørne Lodve Torfinnsson ny jarl over Orknøyane.

## Notar


## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* Orknøyingenes saga omsett av Anne Holtsmark (Oslo 1970)
*  Norsk biografisk leksikon B.11, om Ragnhild Eiriksdotter
* Norsk biografisk leksikon9 B. 16 om: Torfinn Hausakljuv (far til Ljot)
Ellina Zvereva

**Ellina Aleksandrovna Zvereva** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Dolgoprudnyj som representerte Sovjetunionen og seinare Kviterussland. Ho tevla i diskoskasting og vann gullmedaljen i øvinga i OL 2000 og i VM 1995, og VM 2001. Zverevas personlege rekord er på 71,58 meter.

## Aktiv
Zvereva enda på femte plass då ho meisterskapsdebuterte under Sommar-OL 1988 i Seoul. Same året sette ho sin personlege rekord i diskoskast på 71,58 m ved ei tevling i Leningrad. Ho vann si fyrste internasjonale meisterskapsmedalje ved EM 1994 i Helsinki der vart nummer to.

Under friidretts-VM 1995 i Göteborg kasta Zvereva 68,64 m og tok sitt fyrste gull, over meteren lengre enn tyske Ilke Wyludda. Året etter kneip Zvereva OL-bronse i øvinga under sommarleikane i Atlanta. I 1997 kompletterte ho medaljesamlinga med eit VM-sølv, gullet gjekk til nyzealandske Beatrice Faumuina.

Zvereva vann gull i diskoskasting både i 2000 og 2001. Hausten 2000 var ho heilt suveren i OL-finalen i Sydney, hennar lengstekast målte 68,40 m, medan toaren ikkje nådde 66 meter. Sommaren etterpå enda ho opphavleg på andreplass under friidretts-VM i Edmonton, men då russiske Natalja Sadova vart diskvalifisert for dopingbruk, tok Zvereva over fyrsteplassen i tevlinga.

Etter 2001-sesongen heldt Zvereva ikkje lenger eit toppnivå med kast over 65 meter. Ho vart utslått i kvalifiseringa under Sommar-OL 2004, og kom på sjetteplass både i EM 2006 og OL 2008. 47 år gammal la ho opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Nr 5 – 68,94 m
*EM 1990 i Split: Nr 6 – 63,88 m
*VM 1991 i Tokyo: Nr 9 – 63,22 m
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (nr 16 – 59,84 m)
*EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 64,46 m, bakom Ilke Wyludda (68,72 m)
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 68,64 m, framom Ilke Wyludda (67,20 m)
*OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje – 65,64 m, framom Franka Dietzsch (65,48 m) 
*VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 65,90 m, bakom Beatrice Faumuina (66,82 m)
*EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 65,92 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 10 – 62,75 m
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 68,40 m, framom Anastasia Kelesidou (65,71 m)
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 67,10 m, framom Nicoleta Grasu (66,24 m)
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 – 60,63 m)
*EM 2006 i Göteborg: Nr 6 – 61,72 m
*OL 2008 i Beijing: Nr 6 – 60,82 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ellina Zvereva|Ellina Zvereva]]» frå ,  den 19. august 2016.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Elina Swerawa|Elina Swerawa]]» frå ,  den 19. august 2016.*  
 
*
Tore Skeie

**Tore Skeie** () er ein norsk historikar, sakprosaforfattar og kritikar. Han er kjend som forfattar av artiklar og bøker med tema frå norsk mellomalder.

Skeie debuterte i 2009 med boka *Alv Erlingsson. Fortellingen om en adelsmanns undergang* på Spartacus Forlag i Oslo, etter å ha vunne konkurransa om det beste historiske bokmanuskriptet som dette forlaget hadde lyst ut. Boka vart særs godt motteke av kritikarane. Den andre boka av Skeie, *Jomfruen fra Norge*, som kom ut i 2012, fekk likeeins særs god omtale. Denne boka vart nominert til kritikarprisen (Den norske Kritikerprisen for litteratur) i kategorien for sakprosa.

Skeie er òg kjend som spaltist og bokmelder i dagsavisa *[[Klassekampen]]*. 

## Bibliografi
* 2009 – *Alv Erlingsson. Fortellingen om en adelsmanns undergang*
* 2012 – *Jomfruen fra Norge*
* 2018 - *Hvitekrist. Om Olav Haraldsson og hans tid*

## Bakgrunnsstoff
* Tore Skeie på Spartacus' presentasjon av sine forfattarar
U-Turn av Isaac Hayes

***U-Turn*** er det 17.  studioalbumet til den USA-amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet kom ut i 1986 av Columbia Records. Det var det første albumet hans på fem år og det første på Columbia Records. 

## Innhald

## Medverkande
* Arrangert av Surface, Vassal Benford, Bernard Jackson
* Produsert av Bernard Jackson, David "Pic" Conley*, David Townsend
* Isaac Hayes - vokal, klaverinstrument, synthesizer
* Bill Mueller - akustisk gitar
* David Conley - synthrommer, synthesizerar
* Bernard Jackson - klaverinstrument, synthesizer, korvokal
* David Townsend - klaverinstrument
* Vassal Benford - strykarar, synthesizerar
* Gerald Jackson - trommemaskin, synthesizer
* Brenda Jones Williams - korvokal
* Myra Walker - korvokal
* Dave Ahlert - lydteknikar
* Kevin Hedge - assisterande lydteknikar
* Bruce Buckhalter - assisterande lydteknikar
* Gregg Mann - assisterande lydteknikar
* Lance McVicar - assisterande lydteknikar
* Tim Reppert - assisterande lydteknikar
* Carlton Batts - mastering
* Matthew «Krash» Kasha - miksing
* Jim Bonafond - miksing

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:U-Turn (album)|U-Turn (album)]]» frå ,  den 19. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wonderful av Isaac Hayes

***Wonderful*** er eit samlealbum av Isaac Hayes frå 1994. Det består av singlar, konsertopptak og studioopptak som ikkje tidlegare var gjevne ut på studioalbum. Han starta med ein 17 minuttar lang konsertversjon av «Ain't No Sunshine» frå konserten på Wattstax i 1973. 

## Innhald

## Kjelder