open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luka Karabatić

**Luka Karabatić** () er ein fransk handballspelar, linjespelar i Paris Saint-Germain. Han er europameister, to gongar verdsmeister og vart i 2021 olympisk meister med Frankrike sitt sigerrike landslag. Nikola Karabatić er hans eldre bror.

## Karriere
### Landslagsspel
Luka Karabatić debuterte på det franske landslaget 8. juni 2011. Han var med i mannskapa som triumferte i EM 2014, VM 2015, VM 2017 og i Sommar-OL i 2021. Under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro tapte han og laget hans finalen mot Danmark. Åra 2018 og 2019 var han med på å vinne bronsefinalen i høvesvis europameisterskapen og verdsmeisterskapen.

### Klubbspel
Frå 2007 til 2012 spelte Karabatić for Montpellier, ein klubb som alle desse sesongane gjekk til topps i den nasjonale seriemeisterskapen. Hausten 2012 vart han tiltala for kampfiksing og i 2017 dømt i saka. Montpellier avslutta i november 2012 kontrakten med Karabatić. I staden spelte han for Pays d'Aix fram til sommaren 2015. Sidan den tid har han vore PSG-spelar. Med Paris Saint-Germain sanka han åtte seriemeisterpokalar og tre triumfar i den franske cupmeisterskapen.

### Merittar
*OL-gull: 2021 med Frankrike
*VM gull: 2015, 2017 med Frankrike
*EM-gull: 2014 med Frankrike
*OL-sølv: 2016 med Frankrike
*EM-bronse: 2018 med Frankrike
*VM-bronse: 2019 med Frankrike
*Fransk seriemeister: 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 for Montpellier HB og 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 for PSG
*Fransk cupmeister: 2008, 2009, 2010, 2012 for Montpellier HB og 2019, 2021, 2022 for PSG
*Finalist i EHF-meisterligaen: 2017 med PSG

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Luka Karabatic|Luka Karabatic]]» frå ,  den 14. januar 2024.*
Turnaren Takashi Ono

**Takashi Ono** () er ein japansk tidlegare turnar frå Noshiro. Med fem gullmedaljar, fire sølvmedaljar og fire bronsemedaljar frå fire olympiske sommarleikar er han ein av dei store medaljegrossistane innom turnsporten.

Ono vann si fyrste olympiske medalje under Sommar-OL 1952 i Helsinki, ein bronsemedalje i hopp. To år seinare fekk han og Japan sølv i lagkampen ved Turn-VM i Roma. I Melbourne i desember 1956 vart han den fyrste japanske turnaren som vann ein olympisk gullmedalje med di han sigra i svingstang. I tolvkampen fekk han sølv, fattige 0,05 poeng bakom Sovjetunionens Viktor Tsjukarin. Ved verdsmeisterskapen 1958 i Moskva sanka Ono fire sølvmedaljar og ein bronse. Han vart mellom anna andremann i tolvkampen, berre arrangørlandets Boris Tsjaklin fekk fleire poeng. Under Sommar-OL 1960 i Roma vann Ono både svingstang og hopp. Som den beste turnaren i det japanske mannskapet bidrog han mykje til at Japan for fyrste gong vann den olympiske lagkampen. I tolvkampen enda han på ny på sølvplassen, einast 0,05 poeng bak Boris Tskaklin. Sommaren 1962 vart Ono verdsmeister i svingstang og i lagkamp ved Turn-VM 1962 i Praha. I Tokyo-OL 1964 var Ono med i seksmanns-laget som sikra OL-arrangøren nok ein olympisk gullmedalje i lagkamp.

## Kjelder

*olympics.com
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Takashi Ono (gymnast)|Takashi Ono (gymnast)]]» frå ,  den 15. januar 2024.*
Takashi Ono

**Takashi Ono** kan visa til:

* Matematikaren Takashi Ono (小野孝, fødd 1928), japansk-amerikansk matematikar
* Fotballspelaren Takashi Ono (大野尊士, fødd 1979), japansk fotballspelar
* Turnaren Takashi Ono (小野喬, fødd 1931), japansk turnar
* judoutøvaren Takashi Ono (小野卓志, fødd 1980), japansk judoutøvar
Kaare Steel Groos

**Kaare Steel Groos** () var ein norsk jurist og politikar frå Grimstad.

Groos vart utdanna jurist i 1941. Frå 1946 dreiv han eige advokatfirma i Kristiansand til 1961. Sidan var han skule- og sosialrådmann i Kristiansand kommune frå 1962 til 1982.

Groos engasjerte seg i lokalpolitikken og hadde mange verv i sørlands-byen. Mellom anna var han varaordførar frå 1955 til 1957. Perioden 1958-61 var han stortingsrepresentant frå Vest-Agder for Høgre. På Tinget var han medlem i Administrasjonskomiteen til 1959 og seinare Justiskomiteen.

## Kjelder

*stortinget.no
Hopiar

**Hopiar** er eit uto-aztekisk urfolk i nordaustlege Arizona i USA. Dei tilhøyrer kultursfæren til pueblofolket. Ved folketeljinga i 2000 meldte 15 275 menneske at dei rekna seg som heilt eller delvis hopi. Ved folketeljinga i 2010 rekna rundt  innbyggjarar seg som hopiar. 
Dei fleste av dei er medlemmer av **Hopi Tribe of Arizona.**

Dei fleste hopilandsbyane ligg i dag på toppen av mesaer nord i Arizona. Opphavleg slo hopiane seg ned ved forten av desse bordfjella, men i løpet av 1600-talet flytta dei opp på dei for å verna seg mot utefolk, apachar og spanjolar.
Reservatet til hopifolket dekkjer 6557 km² og er heilt omgjeve av navaho-reservat. Nokre hopiar bur i Colorado River Indian Reservation ved Colorado-elva i vestre Arizona saman med mojavefolk. Saman med dei bur òg hopi-tewafolk. 

## Endonym
Hopifolk kallar seg sjølve *hopituh sinom*, ‘hopifolket’. *Hopi* (bokstaveleg ‘oppfører seg’) er eit ord som representerer det åndelege måla hopifolk strevar etter; ein åndeleg tilstand der ein er i fullstendig balanse med omgjevnaden sin og i harmoni med alle ting; å leva opp til læra til guden Maasaw. Tradisjonelt har hopifolk vore skilde i matrilineære klanar, dvs. at når ein giftar seg blir barna i ekteskapet medlemmer av klanen til kona. Ein av dei mest framståande klanane er Bjørneklanen.

## Tradisjonell kultur

Hopiar har meir enn mange andre urfolk i USA halde fast på den tradisjonelle, seremonielle kulturen sin, sjølv om dei òg er blitt påverka av majoritetskulturen. Den tradisjonelle næringsvegen deira var sjølvbergingsjordbruk, som hopiar beherska vel. I moderne tid har innføringa av elektrisitet og behovet for bilar og andre forbruksvarer gjort at hopiar i høgare grad nyttar pengar og har søkt arbeid utanfor dei tradisjonelle områda sine ved sida av det tradisjonelle forsørginga si. Hopiar har òg blitt påverka av misjonærar frå fleire ulike trussamfunn, masseforbruk og alkoholisme, men har likevel halde på fleire av tradisjonane sine.

## Busetnader

### Tradisjonelle landsbyar

**Fyrste mesa**

* Walpi
* Tewa (Hano), hovudsakleg folkesett av hopi-tewafolk
* Sichomovi

**Andre mesa**

* Shongopovi
* Mishongnovi
* Sipawlavi

**Tredje mesa**

* Hoatvela
* Paaqavi
* Moenkop
* Oraibi

### Nyare busetnader

* Keams Canyon
* Lower and Upper Moenkopi
* Polacca, rundt ein tredel hopi-tewafolk
* Winslow West
* *[[Yuh Weh Loo Pah Ki]]* (Spider Mound)]
* New Oraibi eller Kiqotsmovi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Hopi|Hopi]]» frå ,  den 15. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Jordan Jovtsjev

**Jordan Jovtsjev** () er ein bulgarsk tidlegare turnar frå Plovdiv. Han vart verdsmeister i frittståande og i ringar under Turn-VM 2001 i Gent, og forsvarte VM-tittelen i begge øvingane ved Turn-VM 2003 i Anaheim. Åra frå 1995 til 2009 vann han til saman 13 medaljar (4-5-4) i verdsmeisterskap i turn og i alt 4 olympiske medaljar (0-1-3) under sommarleikane 2000 og 2004. Han vart elles europameister i ringar i 2002. Perioden 2002-10 sikra han seg 10 EM-medaljar (1-7-2).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yordan Yovchev|Yordan Yovchev]]» frå ,  den 16. januar 2024.*  
*
Krisztián Berki

**Krisztián Berki** () er ein ungarsk tidlegare turnar frå Budapest. Han var spesialist i bøylehest: perioden 2005-14 vart han seks gongar europameister i øvinga, samt trefaldig verdsmeister og i 2012 olympisk meister.

Berki vann gullmedalje på bøylehest ved europameisterskapen i 2005, 2007, 2008, 2009, 2011 og 2012. Etter sølvmedaljar i øvinga ved Turn-VM 2007 og 2009, sikra han seg gullmedaljen under Turn-VM 2010, 2011 og 2014. Også ved Sommar-OL 2012 i London vann han bøylehest-øvinga, hårfint framom arrangørlandets Louis Smith.

I 2016 vart eit bøylehest-element med vanskegrad E kalla opp etter Berki.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Krisztián Berki|Krisztián Berki]]» frå ,  den 16. januar 2024.*  
*
Skeise-VM 2011 i firkamp

**Verdsmeisterskapen på skeiser 2011 i firkamp** vart avvikla i Calgary i Canada helga 12.-13. februar. 24 kvinner og like mange menn frå 15 ulike land deltok i meisterskapen.

Ivan Skobrev frå Russland vart verdsmeister, som den fyrste frå Russland på 24 år. Han var også bestemann på 5&nbsp;000 meter og 1500 m. Norske Håvard Bøkko, som for tredje gong vart andremann samanlagt, sigra i milløpet på ny norsk rekord. Shani Davis frå USA sette meisterskapsrekord på 500 meter. Ireen Wüst frå Nederland vart verdsmeister for andre gong, fire år etter den førre VM-triumfen. Ho fekk også bestetid på 1500 meter. Christine Nesbitt frå Canada vann 500-meteren, tsjekkiske Martina Sáblíková 3&nbsp;000 meter og tyske Stephanie Beckert 5&nbsp;000 meter.

Noreg hadde seks deltakarar med i meisterskapen. Omframt Håvard Bøkko på andreplass, vart Ida Njåtun og Sverre Lunde Pedersen begge nummer 14, Henrik Christiansen nummer 16, Hege Bøkko 17 og Mari Hemmer 21.

= Skeise-VM 2011=
## Menn



Dato: 12.–13. februar

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner



Dato: 12.–13. februar

### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2011|Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2011]]» frå ,  den 16. januar 2024.*
Felsberg i Hessen

**Felsberg** er ein by og ein kommune i Schwalm-Eder-Kreis nord i forbundslandet Hessen i Tyskland. Kommunen hyser kringom 10&nbsp;500 ibuarar og omfattar 83,3 km². Byen ligg ei 20-25 kilometer sør for Kassel.

Landskapet i Felsberg er prega av jordbruk omgjeve av låge, skogkledde åsar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Felsberg (Hessen)|Felsberg (Hessen)]]» frå ,  den 16. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Stråledyr

**Stråledyr** eller **radiolariar** (Radozoa) er ei gruppe av eincella organismar (protistar).

Dei lever som dyreplankton i havet og har skal som består av silisiumdioksid. Når dei døyr, søkk skala ned på havbotnen. Store område er dekte av slike skal. Nye artar med annleis skal oppstår regelmessig, og radiolariar er kjende heilt tilbake til byrjinga av kambrium. Stråledyr er derfor viktige leiefossil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Radiolarier|Radiolarier]]» frå ,  den 16. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Fritzlar

**Fritzlar** er ein by og ein kommune i Schwalm-Eder-Kreis nord i forbundslandet Hessen i Tyskland. Kommunen hyser 15&nbsp;000 ibuarar og omfattar 88,8 km². Byen ligg 25 kilometer sørvest for Kassel.

Fritzlar har ei over tusen år gammal soge, og vert som opphavsstad i kristininga av det nordlege Tyskland, samt danninga av tyske kongeriket ettersom Henrik I av Sachsen i 1919 vart vald til konge i nettopp Fritzlar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fritzlar|Fritzlar]]» frå ,  den 16. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Borken i Hessen

**Borken** er ein by og ein kommune i Schwalm-Eder-Kreis nord i forbundslandet Hessen i Tyskland. Kommunen hyser kringom 12&nbsp;500 ibuarar og omfattar 82,5 km². Byen ligg 50 kilometer sørvest for Kassel.

Borken var ein gruveby basert på utvinning av brunkol. Etter ei ulukke i 1989 som kosta 51 menneskeliv vart all gruve-verksemd avvikla. Dei tidlegare dagbrota har sidan vorte omgjort til naturområde, både land- og vassområde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Borken (Hessen)|Borken (Hessen)]]» frå ,  den 16. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Skeise-VM 2012 i firkamp

**Verdsmeisterskapen på skeiser 2012 i firkamp** vart avvikla i Moskva i Russland helga 18.-19. februar. 24 kvinner og like mange menn frå 14 ulike land deltok i meisterskapen.

Nederlendaren Sven Kramer vart verdsmeister for fjerde gong og landskvinna Ireen Wüst for tredje gong. Kramer sigra også på dei to lengste distansane. Polske Zbigniew Bródka var bestemann på 500 meter, det same var norske Håvard Bøkko på 1500 meter. I kvinne-klassa vann kanadiske Christine Nesbitt dei to kortaste distansane og tsjekkiske Martina Sáblíková dei to lengste.

Av dei norske deltakarane kom Håvard Bøkko på fjerdeplass, Ida Njåtun på sjuande og Sverre Lunde Pedersen på åttande, medan Hege Bøkko vart nummer 16.

= Skeise-VM 2012=
## Menn



Dato: 18.–19. februar

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner



Dato: 18.–19. februar

### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2012|Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2012]]» frå ,  den 17. januar 2024.*  

*Dagsavisen 20. februar 2012
Ventarron

**Ventarron** er ein tempelruin ved kysten av nordre Peru. Ruinen er kring 4000 år gammal, og ligg i Lambayeque, 760 km frå Lima. Ventarron ligg i nærleiken av Sipán, ein annen arkeologisk funnstad. Han er i ein dal, og omfattar veggmåleri som er dei eldste som er funnet på det amerikanske kontinentet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ventarron|Ventarron]]» frå ,  den 17. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
Skeise-VM 2013 i firkamp

**Verdsmeisterskapen på skeiser 2013 i firkamp** vart avvikla i Vikingskipet på Hamar helga 16. og 17. februar. 24 kvinner og like mange menn frå 15 ulike land deltok i meisterskapen. For fyrste gong fekk berre 8 løparar i kvar av klassane delta i den samla firkampen.

Nederlendarane Sven Kramer og Ireen Wüst forsvarte VM-titlane frå året før. Wüst sigra også på dei tre lengste distansane, Kramer på dei to lengste. Nett som året før var polske Zbigniew Bródka bestemann på 500 meter og norske Håvard Bøkko på 1500 meter. I kvinne-klassa vann kanadiske Christine Nesbitt 500-meteren, også det som året i førevegen.

Dei norske utøvarane vart nummer 2: Håvard Bøkko, 4 Sverre Lunde Pedersen, 5 Ida Njåtun, 15 Simen Spieler Nilsen og 17 Mari Hemmer.

= Skeise-VM 2013=
## Menn



Dato: 16.–17. februar

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner



Dato: 16.–17. februar

### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2013|Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2013]]» frå ,  den 18. januar 2024.*
Arne Lyngstad

**Arne Lyngstad** () var ein Kristeleg Folkeparti-politikar frå Verdal som representerte Nord-Trøndelag på stortinget frå 1997 til 2005.

Lyngstad var gjennom 1980-åra aktiv for Det Norske Totalavholdsselskap og for Kristeleg Folkeparti. Han var tilsett i begge organisasjonane, den fyrste tida som sekretær i ungdomsorganisasjonane, seinare som fylkesleiar i Nord-Trøndelag KrFU og deretter leiar i DNTU. I 1990-åra jobba han for Kristeleg Folkeparti. I 1992 vart 
Lyngstad utdanna cand.philol. i historie ved Universitetet i Trondheim. For hovudoppgåva 'Europa-debatt i den Sosialistiske Internasjonale 1955–63' vart han tildelt Arkivprisen av Arbeiderbevegelsens arkiv og bibliotek.

Lyngstad var 1997-2005 stortingsrepresentant frå Nord-Trøndelag. Begge tingbolkane var han medlem i Kyrkje- og utdanningskomitéen, den fyrste fireårsperioden var han nestleiar i komitéen. Ved stortingsvalet 2005 mista Kristeleg Folkeparti sitt einaste mandat i Nord-Trøndelag. Lyngstad var i staden politisk rådgjevar for stortingsgruppa til partiet fram til 2007. Sidan den tid var han direktør for Lukasstiftelsen i Trondheim til han vart sjuk og døydde.

## Kjelder

*stortinget.no
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arne Lyngstad|Arne Lyngstad]]» frå ,  den 17. januar 2024.*
Handball-VM 1990 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 1990 for menn** vart avvikla i dagane frå 28. februar til 10. mars i Tsjekkoslovakia. 16 land deltok i turneringa, 12 av dei frå Europa. Noreg var ikkje kvalifisert.

Etter gruppespel og hovudrunde møttest dei tolv beste laga til finalekampar basert på plasseringa i hovudrunda. Vinnarane av dei to hovudrunde-gruppene, Sovjetunionen og Sverige gjorde opp om VM-pokalen. Her sigra Sverige med 27 mot 23 mål. I bronsekampen vann Romania 27–21 over Jugoslavia.

### VM-finalen
Finalen fann stad i Praha framfor 10&nbsp;200 tilskodarar, dommarane kom frå Jugoslavia. Det sovjetiske laget gjekk opp i leiing 8–3, før Sverige knappa inn til pausesiffera 11–12. Litt ut i andre omgangen utlikna Sverige til 14–14. Etter Sverige gjekk opp i tomåls-leiing på 19–17 «begynte de[=sovjet-spelarane] å gjøre tabber». Til sist vann Sverige 27–23 og tok landets fyrste VM-pokal på 32 år.

Sverige sine mål kom frå Magnus Wislander (6), Per Carlén, Bjørn Jilsén, Staffan Olsson, alle (4), Erik Hajas og Ola Lindgren (3, kvar), Pierre Thorsson (2) og Johan Eklund (1). Magnus Andersson skåra ikkje. Mats Olsson og Tomas Svensson var burvaktarar.

Sovjetunionens Aleksandr Tutsjkin vart kampens toppskårar med sine 11 fulltreffarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Championnat du monde masculin de handball 1990|Championnat du monde masculin de handball 1990]]» frå ,  den 18. januar 2024.*
Handball-VM 1993 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 1993 for menn** vart avvikla i dagane frå 9. til 20. mars i Sverige. 16 land deltok i turneringa. Noreg tapte alle tre kampane i gruppespelet og var rangert som nummer 13.

Etter gruppespel og hovudrunde møttest dei tolv beste laga til finalekampar basert på plasseringa i hovudrunda. Vinnarane av dei to hovudrunde-gruppene, Frankrike og Russland gjorde opp om VM-pokalen. Her viste Russland seg som det desidert beste laget og sigra med 28 mot 19 mål. Arrangørlandet Sverige slo Sveits 26–19 i kampen om bronseplassen.

### VM-finalen
Finalen fann stad i Globen i Stockholm med 13&nbsp;000 tilskodarar på tribunane. Svenskane Johansson og Kjellqvist dømde oppgjeret. Ved pause leia Russland 13–11. I den andre omgangen var det klasseskilnad mellom laga. Frå 19–16 auka det russiske mannskapet forspranget til 22–17 og vann til slutt med heile ni mål; 28–19.

**Russland** sine målskårar heitte Talant Dujsjebajev (6), Vasilij Kudinov (6), Valerij Gopin (5), Andrej Antonevitsj (3), Vjatsjeslav Atavin (2), Dmitrij Karlov (2), Igor Vasiljev (2), Oleg Grebnev (1) og Oleg Kiseljov (1). Andrej Lavrov var målvakt.

Med kvar sine 4 nettkjenningar vart Denis Lathoud og straffeskytaren Stéphane Stoecklin franske toppskårar i finalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Championnat du monde masculin de handball 1993|Championnat du monde masculin de handball 1993]]» frå ,  den 18. januar 2024.*
AKSESS

***AKSESS*** (ISSN 2704-0240) er eit uavhengig tidsskrift for arkiv og dokumentasjonsforvaltning i Noreg. AKSESS vart etablert i 2022 som ei vidareføring av fagtidsskriftet *[[Arkheion]]*. Målet med etableringa av AKSESS var å skapa eit tidsskrift for heile arkivsektoren for å klargjera, binda saman og utvikla feltet, og dessutan å gjera arkiv meir synlege i den norske offentlegheita gjennom eit breitt spekter av tema.

Redaktør for AKSESS er Heidi Meen. Bladet vert gitt ut av ABM Media.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:AKSESS|AKSESS]]» frå ,  den 18. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
* AKSESS på Facebook
* AKSESS på Instagram
Norges Fiskarkvinnelag

**Norges Fiskarkvinnelag** var ein norsk frivillig organisasjon som vart stifta i 1953 og lagt ned i 2011. 

Frå 1946 og fram til 1952 vart det etablert fleire lokale fiskarkvinnelag. Det første var “Damegruppen Havglimt” som vart stifta i Kristiansund i 1946. Drivkrafta bak dette laget var Magda Pedersen.  

Dei lokale fiskarkvinnelaga jobba for å betre fiskarane sine kår. Det vart samla inn midlar til Fiskernes Hjelpefond, ofte berre omtalt som hjelpekassen, ei støtteordning retta inn mot fiskarar som blei sjuke eller uføre. 

På eit styremøte i Noregs Fiskarlag i desember 1952 vart det starta eit arbeid med å sjå på forholdet mellom fiskarlaga og fiskarkvinnelaga. Dette resulterte i ein større organisatorisk prosess som enda med at Noregs Fiskarlags Kvinnelag vart etablert på Noregs Fiskarlags Landsmøte i 1953. 

Tysdag 23. august 1955 opna Noregs Fiskarlags Kvinnelag sin første Landskvinnekonferanse på Folkets Hus i Trondheim. 16 representantar frå heile kysten deltok, og konferansen valde eit Landskvinneutval. Dette skulle bestå av tre medlemmar og vere eit bindeledd mellom fylkeskvinneutvala og Landsstyret i Noregs Fiskarlag. Desse var i det første Landskvinneutvalet: 

* Formann: Magda Pedersen, Kristiansund, Nordmøre
* Personleg vara: Marta Rasmussen
* Nestformann: Kristianna Olsen, Igerøy, Nordland
* Personleg vara: Johanne Leonardsen
* Sekretær: Aagot Johansen, Skjei, Leka, Nord-Trøndelag
* Personleg vara: Ragnfrid Hendrikøy

## Kjelder
*
*Bøyum, Per Olav Fiskarkvinnelag i Sogn og Fjordane, Kulturhistorisk Lekiskon

## Bakgrunnsstoff
*
*
Tong Fei

**Tong Fei** () er ein kinesisk tidlegare turnar frå Nanchang. Han vann to gullmedaljar i så vel Turn-VM 1983 som i Turn-VM 1985.

Tong VM-debuterte med ein femteplass i svingstang ved Turn-VM 1979. To år seinare fekk han ein bronsemedalje i lagtevlinga i verdsmeisterskapen, vart sidan nummer 4 i mangekampen og ringar. I Turn-VM 1983 i Budapest vann han ein gullmedalje med Kina sitt mannskap, før han gjekk heilt til topps i frittståande og kom på delt bronseplass i skranke. Under dei olympiske sommarleikane 1984 i Los Angeles vann han to sølvmedaljar, fyrst som deltakar i lagtevlinga med Kina, deretter i svingstang. I den olympiske mangekampen enda han på fjerdeplassen, fattige 0,150 poeng bak olympiameisteren Kōji Gushiken. Etter å ha opna med sølv i lagtevlinga ved Turn-VM 1985 i Montreal, sigra Tong både i frittståande og svingstang.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tong Fei|Tong Fei]]» frå ,  den 19. januar 2024.*
Handball-VM 1995 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 1995 for menn** vart avvikla i dagane frå 7. til 21. mai på Island. For fyrste gong deltok 24 land i turneringa. Noreg var ikkje kvalifisert.

Etter gruppespel fylgde utslagsspel med åttedels-finalar, kvartfinalar, semifinalar, finale og ulike plasseringsspel- og kampar. Frankrike sitt mannskap vart verdsmeistrar for aller fyrste gong. I finalen mot Kroatia sigra laget 23–19. Sverige slo Tyskland 26–20 i kampen om bronseplassen.

### VM-finalen
Finalen fann stad i Laugardalshöll i Reykjavik, med 4&nbsp;900 tilskodarar på tribunane. Dommarane Svein Olav Øie og Bjørn Høgsnes var frå Noreg. Frankrike tok styringa av kampen gjennom den fyrste omgangen, og ved pausestod det 11–6 i fransk favør. Då finalen var over stod det 23–19 på måltavla.

For Frankrike skåra Stéphane Stoecklin 8 mål,  Guéric Kervadec, Gaël Monthurel, Grégory Anquetil, (3, alle), Denis Lathoud, Jackson Richardson, (2, begge), Frédéric Volle og Laurent Munier kvar sitt mål. Målvakt: Yohann Delattre.

Kroatane Zvonimir Bilić og Patrik Ćavar noterte begge seg for 5 nettkjeningar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Championnat du monde masculin de handball 1995|Championnat du monde masculin de handball 1995]]» frå ,  den 19. januar 2024.*
Turnaren Li Jing

**Li Jing** () er ein kinesisk tidlegare turnar frå Hengyang. Han vart verdsmeister i skranke i 1989 og 1991.

Li vart tredjemann i mangekampen under Turn-VM 1989 i Stuttgart. Han fekk bronsemedalje også i lagtevlinga og i bøylehest. Høgdepunktet i meisterskapen kom då han med sine 9,90 poeng delte fyrsteplassen i skranke med Vladimir Artjomov frå Sovjetunionen. To år seinare forsvarte Li meistertittelen i skranke då Turn-VM 1991 vart avvikla i Indianapolis i USA. Han vann også sølv i lagtevlinga og fekk som sist ein bronsemedalje i bøylehest. Frå Sommar-OL 1992 i Barcelona reiste Li med tre sølvmedaljar, oppnådd i ringar, skranke og lagtevlinga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Li Jing (gymnast)|Li Jing (gymnast)]]» frå ,  den 19. januar 2024.*
Dactylorhiza elata

***Dactylorhiza elata*** er ei plante i med omdiskutert gyldigheit i marihandslekta *Dactylorhiza* i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Ho veks ikkje i Noreg.

## Systematikk
I *Plants of the World Online* er *D. elata* definert som ein eigen art utan underartar. Det same gjeld *WFO – The World Flora Online*. Tidlegare har ein operert med dei to underartane:
**Dactylorhiza elata* ssp. *elata* - Spania og Nord-Afrika
**Dactylorhiza elata* ssp. *sesquipedalis* (Willd.) Soó - Frankrike, Spania, Portugal og Sardinia

I *Field Guide to the Orchids of Europe and the Mediterranean* (2019) har ein gått bort frå å definere denne som ein eigen art, men reknar han til kongsmarihand-gruppa *D. majalis* som underarten *D. majalis* ssp. *sesquipedalis*. Heile denne gruppa er tetraploid og har truleg kome til ved hybridisering mellom dei to diploide plantene engmarihand (*D. incarnata*) og skogmarihand (*D. maculata* ssp. *fuchsii*), kopla med dobling av kromosomtalet.

I Nederland er han framleis rekna som ein eigen art, lokalt representert ved underarten *D. elata* ssp. *sesquipedalis* (nederlandsk namn *grote rietorchis*).

## Utbreiing
Hovudutbreiinga for arten er dei vestlege Middelhavslanda i Europa og Afrika. Arten er registrert i Nederland med eit funn på 1980-talet heilt sør på kysten. Han er ikkje raudlistevurdert der.

## Hybridar
I Nederland er det òg registrert eit funn frå 1980-talet av ein hybrid med stormarihand (*Dactylorhiza elata* ssp. *sesquipedalis* × *praetermissa* eller *Dactylorhiza* ×*paridaeniana*).

## Referansar





## Bakgrunnsstoff
*
Epipactis muelleri

***Epipactis muelleri*** er ei plante i&nbsp;flangreslekta *Epipactis* i&nbsp;orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten lever i lauvskog i det meste av Europa frå Tyskland og sørover, men finst ikkje i Noreg.

## Utbreiing
I Benelux er arten (nederlandsk namn *geelgroene wespenorchis*, fransk namn *épipactis de Müller*) i tilbakegang. I Nederland finst han berre i Limburg, i Belgia har han berre ein veksestad i Flandern og i Vallonia er han svært sjeldan. I den nederlandske raudlista er arten rekna som nær truga (NT, *gevoelig*), I Belgia er han rekna som kritisk truga (CR, *ernstig bedreigd*) i Flandern og sterkt truga (EN, *en danger*) i Vallonia. I Luxembourg er han rekna som sårbar (VU).

## Hybridar
I Nederland er det registrert ein hybrid med skogbreiflangre (*Epipactis helleborine* ssp. *helleborine* × *muelleri* eller *Epipactis* ×*reinekei*).

## Referansar





## Bakgrunnsstoff
*
Dreieich

**Dreieich** er ein by og ein kommune i sørdelen av forbundslandet Hessen i Tyskland, ei 10 kilometer sør for Frankfurt am Main. Kommunen omfattar 53,3 km² og 42&nbsp;000 ibuarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Dreieich|Dreieich]]» frå ,  den 20. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Victoria Police Pipe Band

**Victoria Police Pipe Band** er eit sekkepipekorps frå Melbourne i Australia som har vunne verdsmeisterskapen, World Pipe Band Championships. Korpset er framleis verksamt i dag, men med redusert medlemstal og ikkje verksamt i konkurransar meir, etter ei kontroversiell avgjerd i 2000 om å omforma det.

Victoria Police Pipe Band er det einaste australske korpset i historia som har oppnådd tittelen Grade One World Pipe Band Champion. Det oppnådde tre tredjeplassar i verdsmeisterskapen i åra før sigeren i 1998. Bandet har òg gjeve ut fleire album som har hatt internasjonalt suksess.

## Historie
Korpset blei grunnlagt i 1936, med finansiering frå W.E. McPherson, noko som var bakgrunnen for at det brukte McPherson-tartanen. Dei fyrste medlemmane var ei lita gruppe politifolk. Lite er dokumentert frå dei fyrste femti åra, men ein går ut frå  at det stort sett bestod av politifolk som opptredde på deltid.

I 1987 byrja korpset formelt å prøva å bli verdsmeistrar. Det rekrutterte Nat Russell frå det nordirske Royal Ulster Constabulary som Pipe Major, og fekk statleg finansiering slik at det kunne tevla i Grade Two-konkurransar i Australia. Eit år seinare vann det tittelen Australian Grade Two Champions og fekk tredjeplassen i World Pipe Band Championships i august for same grad. Dette gjorde at korpset blei oppgradert til Grade One.

Det neste tiåret dominerte Victoria Police Pipe Band dei australske konkurransane. I 1992, 1994 og 1997 vann korpset tredjeplassen i verdsmeisterskapen, denne gongen i Grade One.

Etter nokre små justeringar av dåverande Drum Sergeant Harold Gillespie og Pipe Major Nat Russell, blei Victoria Police Pipe Band krona som verdsmeistrar i Glasgow i 1998.

I oktober 2000 var konkurransedagane til korpset over då det blei omdanna. Det har sidan mest opptredd ved offisielle funksjoner, for velgjerdsorganisasjonar og skular.

## Innspelingar
Korpset har gjeve ut fleire album, mellom anna:

* *Uphold the Right* (1991)
* *Live in Concert in Ireland* (1993)
* *Live in the Rockies* (1996)
* *Master Blasters* (1998)
* *The MasterBlasters Concert, Live in Motherwell*
* *World Pipe Band Championships* (1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998)

Korpset har òg vore med på dei følgjande innspelingane:

* *A Celebration in Music and Song* (2003)
* *Decade of World Champions 1990-1999* (2000)
* *Great Highland Bagpipe Collection - March, Strathspey, Reel* (1999)
* *Pipes 'N Things* (2003)
* *Piping Up* (2000)
* *Scottish Gold - In the Piping Tradition* (1995)
* *Scottish Collection - The Pipes and Drums* (1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Victoria Police Pipe Band|Victoria Police Pipe Band]]» frå ,  den 20. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

* 
* Marching off Glasgow Green after winning the World Championships
Marcus Wandt

**Hans Marcus Wandt** () er ein svensk ingeniør, jagarflypilot, oberstløytnant og astronaut i Den europeiske romfartsorganisasjonen.

## Bakgrunn
Han vart fødd i tettstaden Mora i Dalarnas län og voks opp på Hammarö utanfor Karlstad i Värmland. Igjennom den norske mor si har han òg norsk statsborgarskap. Av denne grunn vart han i norsk presse omtala som svensknorsk.

## Karriere
Wandt studerte ved Chalmers tekniska högskola frå 2000 til 2007, der han tok mastergrad som elektroingeniør. Han har òg gått igjennom befalsutdanninga på Militärhögskolan Karlberg.

I 1999 vart han fallskjermjeger i det svenske forsvaret. I perioden mellom 2004 og 2013 var han jagarflypilot i Svenska flygvapnet. I 2006 etablerte han og vart direktør i selskapet Intuitech AB, som fokuserte på taktisk trening av jagarflypilotar. I 2014 byrja han som testpilot ved SAAB Aeronautics, og tiltredde i 2020 som sjef for testpilotane og leiar av flyoperasjonane same stad.

Wandt vart teken opp som reserve i astronautprogrammet til ESA ved opptaket i november 2022. Frå 1. juni 2023 vart han innrullert i European Astronaut Corps som astronaut ved Den internasjonale romstasjonen (ISS). Svenske styresmakter hadde saman med det svenske forsvaret og næringslivet finansiert ei kommersiell romferd i regi av Axiom Space (som har kalla prosjektet for «Axiom Mission 3»). Ferda til og frå  romstasjonen var det SpaceX som stod for.

Den 18. januar 2024 vart Wandt den fyrste personen med norsk statsborgarskap i verdsrommet. Han vart òg den fyrste astronauten frå ESA på eit kommersielt oppdrag til ISS.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marcus Wandt|Marcus Wandt]]» frå ,  den 20. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
La Concorde

**La Concorde** er nasjonalsongen til Gabon. Han blei skriven og komponert av Georges Aleka Damas i 1958, og blei nasjonalsong då landet fekk sjølvstende i 1960.

## Tekst
### Fransk tekst

### Omsetjingar

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:La Concorde|La Concorde]]» frå  og «[[:en:La Concorde|La Concorde]]» frå , den 20. januar 2024.*
Skeise-VM 2014 i firkamp

**Verdsmeisterskapen på skeiser 2014 i firkamp** vart avvikla i Heerenveen i Nederland helga 22. og 23. mars. 24 menn og 22 kvinner frå 14 ulike land deltok i meisterskapen.

Ireen Wüst frå Nederland forsvarte VM-tittelen og vart verdsmeister for femte gong. Også landsmannen Koen Verweij vart verdsmeister. Wüst sigra på dei tre kortaste distansane, landskvinna Yvonne Nauta på den lengste. Polske Konrad Niedźwiedzki var bestemann på 500 meter, russaren Denis Juskov på 1500 meter, medan nederlendaren Jan Blokhuijsen stod for bestetider på 5- og 10&nbsp;000 meter.

Dei norske utøvarane vart nummer 4 Sverre Lunde Pedersen, 6 Håvard Bøkko, 16 Fredrik van der Horst, medan dei norske kvinnene Camilla Farestveit og Ida Njåtun enda på dei to siste plassane, Njåtun braut allereie etter 500 meter.

=Skeise-VM 2014=
## Menn



Dato: 22.–23. mars

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner



Dato: 22.–23. mars

### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2014|Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2014]]» frå ,  den 20. januar 2024.*
Soukous

**Soukous** (frå fransk *secouer*, som tyder ‘rista’) er ein sjanger innan afrikansk populærmusikk. Musikkstilen, som òg går under namnet *Congolese*, oppstod i Kongo-Kinshasa og Kongo-Brazzaville  på midten av 1900-talet, då latinamerikansk dansemusikk var veldig populær. Soukous kan seiast å ha byrja som ein afrikansk variant av rumba, ei vidareutvikling av kongolesisk rumba med raskare danserytmar og intrikat gitarimprovisasjon.  Soukous blandar tradisjonelle kongolesiske rytmar med moderne musikkinstrument. Ein nyttar typisk elgitar, kontrabass, conga, ein tredje gitar (*misolo*) og messing- og treblåseinstrument.

På 1960-talet leia framvoksteren av opptaksstudio og radiostasjonar og dessutan gjennombrotet til elgitaren til at soukous fekk ein meir moderne sound. Musikken blei spelt av store orkester med songarar, conga, gitar og bass. Tidlege representantar for musikkstilen var Joesph Kabaselle (1930–1983) og Franco Luambo (1938–1989).

På 1980- og 1990-talet vann soukous innpass i Paris, der mange afrikanske musikarar då var verksame. Stilen blei påverka av både søramerikanske og karibiske musikkstilar, i tillegg til bruk av synthesizer og andre elektroniske instrument. Døme på moderne soukousartister er Zaiko Rekka Rekka, Diblo Dibala, Kanda Bongo Man, Koffi Olomide og Papa Wemba.

*Ndombolo*, ein raskare variant av soukous, er òg namnet på ein dansestil. Populære artistar er Ndombolo Awilo Longomba, Koffi Olomide, JB M'Piana og grupper som Ekstra Musica og Wenge Musica.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Soukous|Soukous]]» frå ,  den 20. januar 2024.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*** 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Soukous|Soukous]]» frå ,  den 20. januar 2024.*
Den iranske revolusjonsgarden

**Den iranske revolusjonsgarden** (persisk *sepah-e pasdaran-e enqelab-e eslami*) er ei grein av det iranske forsvaret. Han vart oppretta i 1979 som ei motvekt til dei vanlege militære styrkane og for å verna det islamske systemet i landet. Garden har eigen hær, eige sjøforsvar, luftforsvar og eiga etterretningsteneste.

Den iranske revolusjonsgarden har ein aktiv styrke på over  menn. I tillegg styrer han Basij-militsen, som tel kring  kvinner og menn.

Han vert rekna som ein terrororganisasjon av USA, EU, Canada og Australia.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
University of Richmond

**University of Richmond** er ein utdanningsinstitusjon i utkanten av Richmond i Virginia i USA. University of Richmond er ein privat utdanningsinstitusjon og har eit særleg fokus på grunnivået av høgare studiar. Det blir rekna som eit *liberal arts*- college, og når gjennomgåande høgt i nasjonale rangeringar. Universitet har rundt 4000 studentar og er oppdelt i fem skular: School of Arts and Sciences, E. Claiborne Robins School of Business, Jepson School of Leadership Studies, TC Williams School of Law og School of Continuing Studies. Universitetet blei grunnlagd i 1830. Under den amerikanske borgarkrigen nytta ein bygningane til universitetet som sjukehus og kasernar for konføderasjonstroppar. Universitetet blei utnemnd til det 12. beste private universitetet i USA i 2011.

University of Richmond har ein tydeleg internasjonal profil, og har samarbeid med mange prestisjefulle universitet rundt om i verda, som London School of Economics, University of Oxford, Handelshögskolan i Stockholm, Bocconi universitet og Sciences Po. University of Richmond har òg eit aktivt studentliv med over 250 studentforeiningar og sterke tradisjonar. 

E. Claiborne Robins School of Business ved universitetet har vore rangert nummer tolv av dei beste Undergraduate Business Schools i USA.

T.C. Williams School of Law ved University of Richmond blei i mars 2011 rekna som den 67. beste jusskulen i USA.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:University of Richmond|University of Richmond]]» frå ,  den 21. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
The Sydney Morning Herald

***The Sydney Morning Herald*** (**SMH**) er ei dagsavis i fullformat som blir gitt ut av Fairfax Media i Sydney i Australia. Søndagsutgåva, *The Sun-Herald*, blir gjeven ut i tabloidformat. Avisa blei skipa i 1831 under namnet *Sydney Herald*. Ho er den eldste avisa i Australia i kontinuerleg utgiving. I 2022 blei ho også rekna som den mest lesne avisa i landet, med ein lesarskare på 8,4 om ein rekna både digital- og papiravisa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Sydney Morning Herald|Sydney Morning Herald]]» frå ,  den 21. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Skeise-VM 2015 i firkamp

**Verdsmeisterskapen på skeiser 2015 i firkamp** vart avvikla i Calgary i Canada helga 7. og 8. mars. 24 menn og like mange kvinner frå 17 ulike land deltok i meisterskapen.

Sven Kramer frå Nederland vart verdsmeister for sjuande gong, Martina Sáblíková frå Tsjekkia for tredje gong. Begge verdsmeistrane sigra også på dei to lengste distansane. Denny Morrison frå Canada gjekk fortast av alle på 500 m, russaren Denis Juskov vann 1500-meteren. I kvinneklassa fekk Heather Richardson frå USA bestetid på 500 m og norske Ida Njåtun på 1500 meter.

Samanlagt kom dei norske utøvarane Sverre Lunde Pedersen og Ida Njåtun begge på tredjeplass. Håvard Bøkko vart nummer 11, Simen Spieler Nilsen nummer 14 og Frida van Megen nummer 23.

= Skeise-VM 2015=
## Menn



Dato: 7.–8. mars

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner



Dato: 7.–8. mars

### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2015|Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2015]]» frå ,  den 21. januar 2024.*
Handball-VM 1997 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 1997 for menn** vart avvikla dagane frå 17. mai til 1. juni i Japan. Til saman 24 land deltok i turneringa. Etter gruppespel fylgde utslagsspel med åttedels-finalar, kvartfinalar, semifinalar, finale og plasseringsspel om plassane tre til åtte. Russland vann VM-pokalen gjennom siger 23–21 over Sverige. Frankrike sikra seg bronseplassen gjennom å vinne 28–27 mot Ungarn. Det norske laget enda på 12. plassen.

### VM-finalen
Finalen i meisterskapen fann stad i Kumamoto med 11&nbsp;100 tilskodarar. Russland leia 11–10 ved pause. Sigra til sist med siffera 23–21.

**Russlands** mål kom frå Valerij Gopin (5), Vasilij Kudinov, Oleg Kuletsjov, Lev Voronin, Sergej Pogorelov (4, alle), Igor Lavrov, Dmitrij Torgovanov (1, begge). Andrej Lavrov var målvakt.

**Sveriges** Magnus Wislander vart kampens toppskårar med sine 6 nettkjenningar. Elles skåra Stefan Lövgren 5, Staffan Olsson 3, Magnus Andersson, Pierre Thorsson, Thomas Sivertsson, Martin Frändesjö (1). Målvakta Mats Olsson var kåra til meisterskapens beste burvaktar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Championnat du monde masculin de handball 1997|Championnat du monde masculin de handball 1997]]» frå ,  den 21. januar 2024.*
Himantoglossum robertianum

***Himantoglossum robertianum*** er ei plante i slekta *[[Himantoglossum]]* i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

## Utbreiing
Arten finst i sørlege Europa og nordlege Afrika.

I Benelux er *Himantoglossum robertianum* (nederlandsk namn *hyacintorchis*, fransk namn *orchis géant*) ein nykomar som vart registrert første gong i Nederland i 2020. I Belgia finst det ein forekomst i Flandern nær den nederlandske grensa. Arten er så langt ikkje raudlistevurdert.

På dei britiske øyane er arten (engelsk namn *giant orchid*) enno ferskare, første gong sett i 2022.

## Referansar





## Bakgrunnsstoff
*
Vallonia

**Vallonia** (*Région wallonne* på fransk, *Wallonische Region* på tysk, og *Waals Gewest* på nederlandsk, *Walonreye* på vallonsk) er ein fransktalande region i Belgia. Han grensar til Nederland, Tyskland, Luxembourg og Frankrike og til nabodelstaten Flandern.

Delstaten omfattar rundt 55 % av landområdet i Belgia. Rundt 35 % av folkesetnaden i landet bur her. Eit mindretal på om lag  innbyggjarar er tysktalande.

## Provinsar
*Vallonsk Brabant (Brabant Wallon)
*Namur
*Liège
*Hainaut
*Luxembourg

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Vallonia|Vallonia]]» frå ,  den 21. januar 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Bærplukking

**Bærplukking** er ein aktivitet der ein plukkar bær som anten veks vilt i naturen eller blir dyrka på ein gard.

Ein kan plukka bær med hendene eller med ein bærplukkar. Det er også blitt utvikla robotar som kan plukka ulike bær.

I Noreg er bærplukking i utmark verna av allemannsretten. Ein kan plukka ville bær å eta, ta med seg eller selja. Det gjeld eigne reglar for plukking av molte.

## Galleri

Lingonplockning. Två kvinnor med ämbar i skog. Kils härad, Ransäters socken, Värmland - Nordiska Museet - NMA.0036266.jpg|To kvinner på tyttebærplukking i Värmland i 1908.
Indian woman picking huckleberries (3230033182).jpg|Urfolkskvinne plukkar bær i Gifford Pinchot National Forest i Washington i 1933.
Сбор синих ягод голубики обыкновенной 24 августа 2021 года.jpg|Blåbærplukking med bærplukkar.
Abby Blueberries - machine picking blueberries in July.jpg|Blåbærplukking med maskin.


## Sjå òg
*Sjølvplukk

## Kjelder
Limodorum abortivum

***Limodorum abortivum*** er ei plante i slekta *[[Limodorum]]* i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae. Arten veks ikkje i Noreg.

## Utbreiing
Arten finst i Europa sør for Danmark, nordvest i Afrika og i vestlege Asia.

I Benelux har *L. abortivum* (nederlandsk namn *paarse asperge-orchis*, fransk namn *limodore à feuilles avortées*) ein einaste veksestad i Vallonia i Belgia. Han er rekna som kritisk truga (CR, *menacé d'extinction*) i Vallonia. I Luxembourg er han rekna som regionalt utdøydd (RE).

## Referansar





## Bakgrunnsstoff
*
Kintetsu Railway

**Kintetsu Railway Co., Ltd.** (Japansk: **近畿日本鉄道株式会社**) er eit japansk jernbaneselskap. Det blei grunnlagt i 1910 og har hovudkvarteret sitt i Osaka.

## Bakgrunnsstoff

*
Skeise-VM 2016 i firkamp

**Verdsmeisterskapen på skeiser 2016 i firkamp** vart avvikla i Calgary i Canada helga 5. og 6. mars. 24 menn og like mange kvinner frå 15 ulike land deltok i meisterskapen.

Sven Kramer frå Nederland vart verdsmeister for åttande gong, og Martina Sáblíková frå Tsjekkia for fjerde gong. Begge verdsmeistrane sigra også på dei to lengste distansane. Russaren Denis Juskov gjekk fortast av alle på 500 m, norske Sverre Lunde Pedersen vann 1500-meteren. I kvinneklassa fekk Miho Takagi frå Japan bestetid på 500 m og nederlandske Ireen Wüst på 1500 meter.

Dei norske deltakarane vart nummer 2 Sverre Lunde Pedersen, 4 Håvard Bøkko, 9 Ida Njåtun, 10 Simen Spieler Nilsen og 23 Sofie Karoline Haugen.

= Skeise-VM 2016=
## Menn



Dato: 5.–6. mars

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kvinner



Dato: 5.–6. mars

### 500 meter




### 3&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2016|Wereldkampioenschappen schaatsen allround 2016]]» frå ,  den 22. januar 2024.*
Jury Chechi

**Jury Dimitri Chechi** () er ein italiensk tidlegare turnar frå Prato. Han var spesialist i ringar, vart i 1996 olympisk meister i øvinga og perioden 1990–1997 fleirfaldig både europa- og verdsmeister.

Chechi vann bronsemedaljen i ringar då Turn-VM 1989 vart avvikla i Stuttgart. Året etter sikra han seg gullmedaljen i same øvinga ved Turn-EM 1990 i Lausanne, der han også la beslag på tredjeplassen i mangekampen. Etter ein ny VM-bronse i 1991, forsvarte han i 1992 EM-tittelen i ringar og han tok ein bronse i frittståande. Skade gjorde at han ikkje deltok i Sommar-OL 1992. Åra 1993, 1994, 1995 og 1996, 1997 vann han ring-øvinga i samtlege fem verdsmeisterskap og dei to europameisterskapane 1994 og 1996. Inn i mellom alle VM-triumfane vann han også under Sommar-OL 1996 gullmedaljen i spesialøvinga. I 2004 kom han tilbake for å delta i Sommar-OL 2004 i Aten, nær 35 år gammal. Han lukkast då å vinne bronsemedaljen i ringar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jury Chechi|Jury Chechi]]» frå ,  den 22. januar 2024.* 
* 

## Bakgrunnsstoff
Sesongarbeid

**Sesongarbeid** er ein type arbeid som blir utført i ein avgrensa sesong i året. Nokre næringar som i stor grad er avhengige av sesongarbeid er jordbruk, bærplukking, fiske og fiskeindustri og turisme. Denne typen arbeid kan føra til omfattande migrasjon til stader der ein har stort sesongmessig behov for arbeidskraft, og gjer folkesetnaden påtakeleg større under sesongen. Og arbeid knytt til høgtider, som julenisse, kan reknast som sesongarbeid.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Säsongsarbete|Säsongsarbete]]» frå ,  den 21. januar 2024.*
Det gabonske riksvåpenet

**Det gabonske riksvåpenet** blei utforma av den sveitsiske heraldikaren Louis Mühlemann, ein av grunnleggjarane av Fédération internationale des associations vexillologiques, FIAV, som også utforma det brazzavillekongolesiske riksvåpenet. Våpenet har vore i bruk sidan 15. juli 1963.

Det omfattar eit okoumétre (*Aucoumea klaineana*) og tre gulldiskar som er symbol for rikdommane i skogane og mineralførekomstane i Gabon. Skipet representerer framsteg. Dei to panterane som held skjoldet er symbol for årvakenheit og mot hjå folket. Valspråket på banderolen øvst, *UNITI PROGREDIEMUR*, er på latin og tyder ‘Sameinte går me fram’. Under står det franske valspråket til landet, *Union, Travail, Justice*, som tyder 'Sameining, arbeid, rettferd’. Våpenet nyttar fargene grønt, gult og blått, som også blir nytta i det gabonske flagget.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Gabons riksvapen|Gabons riksvapen]]» frå  og «[[:en:Coat of arms of Gabon|Coat of arms of Gabon]]» frå , den 22. januar 2024.*
Det gabonske flagget

**Det gabonske flagget** blei offisielt tatt i bruk 9. august 1960, ei veke før Gabon fekk sjølvstende.

Fargane i flagget har følgjande tyding:
*Grønt står for skogane i landet. Tømmer utgjer ein viktig del av økonomien.
*Gult står for ekvator.
*Blått symboliserer at landet er ein sjøfartsnasjon.

Dei same fargane går att i det gabonske riksvåpenet.
Gabon er ein av dei få tidlegare franske koloniane som ikkje vald å nytta panafrikanske fargar i flagget då han fekk sjølvstende.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Gabons flagg|Gabons flagg]]» frå ,  den 22. januar 2024.*
Limodorum

***Limodorum*** er ei slekt i orkidéfamilien (marihandfamilien) Orchidaceae.

## Systematikk
På verdsbasis har slekta tre artar, ingen av dei i Norden, men ein i Nord-Europa:

**[[Limodorum abortivum|L. abortivum]]*, i Belgia (CR, *menacé d'extinction*), Luxembourg (RE)

## Referansar





## Bakgrunnsstoff
*