open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Prologue av Renaissance

***Prologue*** er det tredje studioalbumet av det engelske progressive rockebandet Renaissance, gjeve ut i 1972.

## Oversyn
I 1972 vart den dåverande besetninga av Renaissance oppløyst, og heldt berre att den tidlegare The Gentle People-songaren Annie Haslam og den tidlegare klaverspelaren i Rupert's People, John Tout, for å byggje eit nytt band kring. Dei nye bandmedlemmane som kom inn var bassisten Jon Camp, trommeslagaren Terence Sullivan og gitaristen Mick Parsons. Kort tid etter, omkom Parsons i ei bilulukke. Gitaristen Rob Hendry vart henta inn i siste augneblink for å erstatte han for innspelinga i juni og juli 1972 og slutta i bandet så snart albumet var ferdig innspelt.

Fordi *Prologue* var ein ny start for bandet, med ei besetning som ikkje inneheldt nokre av dei originale medlemmane, vart det ofte omtalt som det «første» albumet deira (til dømes på albumet *[[Live At Carnegie Hall av Renaissance|Live at Carnegie Hall]]*).

Sjølv om alle songane er originale Renaissance-songar, var dei ikkje alle skrivne av dei dåverande medlemmane, men av det tidlegare medlemmet Jim McCarty (frå den første besetninga) og Michael Dunford (tidlegare Nashville Teens, og ei tidlegare besetning av Renaissance), i lag med tekstforfattaren Betty Thatcher. Dunford vart ein del av bandet att då Hendry slutta, men var ikkje eit offisielt bandmedlem under innspelinga av det neste albumet, *[[Ashes Are Burning]]* i 1973.

## Nyutgjevingar
I 1978 vart *Prologue* gjeve ut på nytt, i lag med det neste albumet, *Ashes Are Burning*, som eit dobbeltalbum kalla *In the Beginning* (Capitol Records, USA). Den originale dobbelplata inneheld heile *Prologue*, men ein song frå *Ashes* var korta ned. CD-utgåva av *In the Beginning* frå 1988 (på ei plate) har redigerte versjonar av «Rajah Khan» og to songar frå *Ashes Are Burning*. *Prologue* vart gjeve ut på CD i den originale forma si på Repertoire Records i 1995.

I 2018 gav Esoteric Recordings ut ei ommastra og utvida utgåve av albumet. 

## Innhald

Introduksjonen til tittelsporet er lånt frå byrjinga av Frédéric Chopin sin Revolusjonsetude.

## Medverkande
Henta frå plateomslaget.

*Annie Haslam - solovokal (alle utanom spor 2), korvokal, perkusjon
*Rob Hendry - elektrisk og akustisk gitarar, mandolin, klokkespel, korvokal
*John Tout - akustisk og elektrisk klaverinstrument, korvokal, arrangement
*Jon Camp (oppført som «John Camp») - elektrisk bassgitar, solovokal (spor 2), korvokal, tampoura, arrangement (ikkje oppført)
*Terence Sullivan - trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Michael Dunford - arrangement
*Francis Monkman - VCS3-synthesizersolo på spor 6

### Produksjon
*Miles Copeland - produsent, konsertbilete
*Mike Weighell, Mick Glossop - lydteknikar
*Hipgnosis og Ronchetti & Day - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prologue (Renaissance album)|Prologue (Renaissance album)]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Miles Copeland III

**Miles Axe Copeland III** () er ein USA-amerikansk platesjef og tidlegare manager for The Police. Copeland var seinare manager for Sting. I 1979 skipa Copeland plateselskapet I.R.S. Records og var produsent for R.E.M., The Bangles, Berlin, The Cramps, Dead Kennedys, The Alarm, The Go-Go's og andre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Miles Copeland III|Miles Copeland III]]» frå ,  den 8. april 2020.*
Mick Glossop

**Mick Glossop** () er ein engelsk plateprodusent og lydteknikar. 

Glossop vart kjend som lydteknikar og produsent for new wave- og punk-band som Magazine, Public Image Ltd, The Ruts, The Skids og Penetration, men hadde òg suksess med mange andre artistar, som Kevin Coyne, The Waterboys, Furniture, The Wonder Stuff, Frank Zappa, Paul Brady, Ian Gillan, RiTA, John Lee Hooker og Lloyd Cole.

Sidan 1986 har han arbeidd mykje med Van Morrison og har spelt inn og/eller miksa minst 17 album for han.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mick Glossop|Mick Glossop]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Louis Cennamo

**Louis David Cennamo** () er ein engelsk bassgitarist som har hatt ein lang karriere der han spelt for ei rekkje viktige, britiske rock-, blues- og progressive rockeband.

## Karriere
16 år gammal var Cennamo med å skipe  blues/rockebandet Jimmy Powell and the Five Dimensions i 1964. Cennamo forle bandet seint i 1965 for å bli bassist i The Herd. Han spelte berre inn ein singel med dei, «So Much In Love» (med «This Boy's Always Been True»), før han slutta og skipa Patto's People i lag med Tim Hinkley, Viv Prince og Mike Patto, som spelte inn og gav ut ein enkelt singel, «Shimmy Shimmy Ko Ko Bop» / «Jump Back», seint i 1966.

Seint i 1960-åra var Cennamo studiomusikar, og spelte mellom anna på debutplata til James Taylor i 1968 og Al Stewart sitt *[[Zero She Flies]]*.

I 1969 var Cennamo med å skipe progrockbandet Renaissance. Cennamo hadde ei viktig rolle med å arrangere dei klassisk-inspirerte songane deira. Han var med på to album med bandet, men eit hardt turneringsliv gjorde at han gav seg våren 1970. Cennamo byrja så å spele med det britiske jazzrockbandet Colosseum, og spelte på albumet *[[Daughter of Time]]* (1970).

Cennamo vart så rekruttert av det progressive/blues/rockebandet Steamhammer (1970–72). Bandet turnerte mykje i Europa og spelte inn det eksperimentelle *[[Speech av Steamhammer|Speech]]* i 1971.

Etter Steamhammer gav seg i 1973, skipa Cenammo Armageddon (1974–75) med den amerikanske trommeslagaren Bobby Caldwell, Steamhammer-gitaristen Martin Pugh og «Speech»-produsenten (og tidlegare Renaissance-kollegaen) Keith Relf. Bandet var basert i California, men spelte inn debutalbumet, ''Armageddon'' på Olympic Studios i London. Det vart gjeve ut på A&M Records seint på våren 1975. Då Relf døydde av elektrisk støyt i mai 1976 var det slutten for bandet.

Attende i England skipa Cennamo så Illusion med andre tidlegare medlemmar i Renaissance, og var med bandet for to album (1977–1979).

## Etter 1980

Cennamo byrja å bruke mindre tid på musikk etter 1979 og meir tid på si «andelege utvikling» (men gav ut ein avgrensa solokassett kalla *Diamond Harbor* i 1982).

Frå 1986 til 1995 var Cennamo involvert i eit deltids musikkprosjekt kalla Stairway (der Cennamo spelte gitar), med kollagaen frå Renaissance og Illusion, Jim McCarty. Det var eit hovudsakleg insturmentalprosjekt, og dei gav ut i alt fire plater.

I 2001 gav fire medlemmar frå det originale Renaissance og Illusion ut albumet *Through the Fire* under namnet Renaissance Illusion.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Louis Cennamo|Louis Cennamo]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Den filippinske plata

**Den filippinske plata** er ei jordskorpeplate som i hovudsak omfattar den undersjøiske jordskorpa under Filippinarhavet nordaust for Filippinane.

Litt forenkla kan ein seia at den filippinske plata går inn under den eurasiske kontinentalplata i vest, medan stillehavsplata trengar seg inn under austsida hennar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Filippinska plattan|Filippinska plattan]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Andy Powell

**Andrew Powell** () er ein engelsk gitarist og låtskrivar, og eit skipande medlem av det britiske bandet Wishbone Ash, som var kjend for den nyskapande bruken av to sologitaristar. Den andre gitaristen var Ted Turner og begge var med frå starten av bandet i 1969.  

Powell har òg spelt som studiomusikar for mange andre artistar, som George Harrison, Ringo Starr, Kashif, Cilla Black, Stewart Copeland og Renaissance.

I 2016 gav han ut sjølvbiografien sin, kalla *Eyes Wide Open: True Tales of a Wishbone Ash Warrior*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andy Powell|Andy Powell]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Wishbone Ash si nettside
Richard Anthony Hewson

**Richard Anthony Hewson** () er ein engelsk produsent, arrangør, dirigent og multi-instrumentalist, som skapte studiogruppa **RAH Band**.

Hewson byrja karrieren sin seint i 1960-åra som arrangør, og har arbeidd med musikarar som The Beatles («I Me Mine» og «The Long and Winding Road»), Bee Gees (*[[Melody av Bee Gees|Melody]]*), James Taylor («Carolina in My Mind»), Herbie Hancock, Clifford T. Ward, Supertramp, Pilot (*[[Pilot av Pilot|Pilot]]*), Diana Ross, Carly Simon, Art Garfunkel, Leo Sayer, Paul McCartney (*[[Thrillington]]*), Mary Hopkin («Those Were The Days»), Al Stewart, Chris de Burgh, Fleetwood Mac og Chris Rea. Han har òg arrangert strykarar på fleire Cliff Richard-album, *[[I'm Nearly Famous]]* (1976), *[[Every Face Tells a Story]]* (1977) and *[[Green Light av Cliff Richard|Green Light]]* (1978).

Utanom sitt eige RAH Band, var han produsent i 1980-åra for Toyah Willcox, Five Star og Shakin' Stevens. 

## Diskografi
### Singlar

*«Love For Hire» (1976) (som Richard Hewson Orchestra)
*«The Crunch» (1977) – UK nr.&nbsp;6
*«Jiggery Pokery» / «Porride» (1977)
*«Is Anybody There (Vampire Vamp)» (1978)
*«Electric Fling» (1978)
*«Tokyo Flyer» (1979)
*«Falcon» (1980) – UK nr.&nbsp;35
*«Slide» (1981) – UK nr.&nbsp;50
*«Downside Up» (1981)
*«Rock Me Down To Rio» / «Riding on a Fantasy» (1981)
*«Perfumed Garden» (1982) – UK nr.&nbsp;45
*«Tears & Rain» / «Hunger 4 Your Jungle Love» (1982)
*«Sam The Samba Man» (1983)
*«Messages from the Stars» (1983) – UK nr.&nbsp;42
*«Questions (What'cha Gonna Do?)» (1983)
*«Rising Star» / «Winter Love '84» (1984)
*«Sam The Samba Man '84» / «Dream Street» (1984)
*«Are You Satisfied? (Funka Nova)» (1985) – UK nr.&nbsp;70
*«Clouds Across the Moon» (1985) – UK nr.&nbsp;6
*«Sorry Doesn't Make it Anymore» (1985)
*«What'll Become of the Children?» (1985)
*«The Crunch '85» (1985)
*«Sweet Forbidden» (1986)
*«Across The Bay» (1987)
*«Run 4 The Sun» (1987)
*«A Woman's Life» (1987)
*«Nice Easy Money» (1988)
*«Time Keeps Tearing Us Apart» (1988)
*«Looks Like I'm in Love Again» (1993) (som Key West featuring Erik) – UK nr.&nbsp;46
*«Living for the Nightlife» (1996)
*"Clouds Across The Moon (Tiefschwarz Remix) (1999)
*«The Crunch-Eye in the Sky» (2005)
*«Clouds Across the Moon '07» (2007)
*«Living for the Nitelife» (2008, only available as online download) (as The Rah Band featuring Susanna)
*«Turn My Love Around» (2008)
*«No Way (To Treat Your Lover)» (2009)
*«Vapour Trails» (2010)
*«Nothing In This World» (2015)

### Album

**The Orchestrah* (1974)
**Love Is* (Richard Hewson Orchestra) (1976)
**The Crunch & Beyond* (1978)
**RAH Band* (1981)
**Going Up* (1983)
**Upper Cuts* (1984)
**[[Mystery av RAH Band|Mystery]]* (1985)
**Past, Present & Future* (1985)
**Something About The Music* (1987)
**The Best of Rah Band* (1995)
**RAH Band remixed by Richard Hewson* (2004)
**The Very Best of...* (2005)
**12 Inch Remixes* (2009)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Anthony Hewson|Richard Anthony Hewson]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Turn of the Cards

***Turn of the Cards*** er det femte studioalbumet av det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1974. Det var det siste Renaissance-albumet med utdrag frå eksisterande klassiske stykke.

I Storbritannia vart dette den første utgjevinga (BTM 1000) på selskapet til Miles Copeland, BTM Records (British Talent Managers). I 1977, etter å ha gjeve ut i alt ti album, inkludert to til av Renaissance (BTM 1006: *[[Scheherazade and Other Stories]]* og den doble, BTM 2001, *[[Live at Carnegie Hall av Renaissance|Live at Carnegie Hall]]*), gjekk selskapet konkurs.

Plateomslaget syner ei hand med tarotkort føre Warwick Castle. Den første utgåva til BTM UK hadde eit anna omslag, med eit portrett av Annie Haslam i eit av korta. Seinare utgåver, og i USA, vart det nytta eit omslag der portretta til dei andre i bandet òg var med på korta. 

«Things I Don't Understand» var den siste songen Jim McCarty, opphavleg medlem i bandet, skreiv for bandet. «Running Hard» siterer ein melodi først nytta på «Mr. Pine» frå albumet *[[Illusion av Renaissance|Illusion]]*, i tillegg til stykket «Litanies» av den franske komponisten Jehan Alain. Musikken til «Cold Is Being» er henta heilt frå «Adagio i g-moll» (tilskriven Tomaso Albinoni, men i røynda komponert av Remo Giazotto) og vart i motsetnad til det som står i omslaget, ikkje komponert av Michael Dunford. Jon Camp har sagt at «Mother Russia» var ein av songane han bidrog mykje til, utan å bli tilskriven for det.

## Innhald

## Medverkande

### Renaissance
*Annie Haslam – solo- og korvokal
*Michael Dunford – akustisk gitar, korvokal
*Jon Camp (oppført som «John Camp») – bass, solovokal på spor 3, korvokal
*John Tout – klaverinstrument, korvokal
*Terence Sullivan – trommer, korvokal, perkusjon

### Andre medverkande
*Jimmy Horowitz – orkesterarrangement

### Produksjon
*Dick Plant - produsent, lydteknikar
*Richard Gottehrer - produsent
*Douglas Bogie, Mike Pela - assisterande lydteknikarar
*Jeffrey Lesser - nymiksing i Mediasound Studios i New York
*Hipgnosis - design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Turn of the Cards|Turn of the Cards]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mother Russia av Renaissance

«**Mother Russia**» er avslutningssongen på albumet *[[Turn of the Cards]]* frå 1974 av Renaissance. Det finst òg på konsertalbumet *[[Live at Carnegie Hall av Renaissance|Live at Carnegie Hall]]* frå 1976. 

Songen er ei hyllest til den russiske forfattaren Aleksandr Solzjenitsyn, som vart tvungen til å forlate Sovjetunionen tidlegare i 1974 av kommunistregimet. Teksten, var som vanleg, skriven av diktaren Betty Thatcher, og er basert på den kjende romanen til Solzjenitsyn om undertrykkinga i Sovjetunionen, *[[En dag i Ivan Denisovitsj' liv]]*. Fordi fans av bandet var overraska over ein slik type høvessong, har songaren Annie Haslam i intervju ofte peikt på at «Mother Russia» i røynda refererer til Solzjenitsyn.

Musikalsk byrjar «Mother Russia» med ein enkel, strykarbasert introduksjon markert med somme piano-crescendo. Etter kring to minutt kjem røysta til Haslam inn, og dei neste tre minutta av songen inneheld seks vers i tre par som skildar Solzjenitsyn. 

Dei siste fem minutta av songen består av tre minuttar med instrumental med ordlaus vokal av Haslam, etterfølgd av ein repetisjon av dei to siste versa til slutt. Lydteknikaren og produsenten på innspelinga, Dick Plant sa: «Eg trur den verkelege drivkrafta i musikken kom frå pianoet til John Tout. Eg trur ikkje Renaissance nokon gong ønskte å lage noko dei ikkje kunne gjenskape på scenen.»

Musikken til «Mother Russia» er tilskriven Michael Dunford, men songen er av Jon Camp omtalt som ein av songane han bidrog mykje til, utan å bli tilskriven for det.

## Medverkande
;Renaissance
*Annie Haslam – solovokal
*Michael Dunford – akustisk gitar
*Jon Camp – bass, korvokal
*John Tout – klaverinstrument
*Terence Sullivan – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Jimmy Horowitz – orkesterarrangement

## Singel
Ein versjon av «Mother Russia» vart korta ned til like over tre minutt og gjeven ut på singel i USA. Sjølv om albumet, *Turn of the Cards*, nådde 94. plassen på Billboard-lista, klarta aldri singelen å kome inn på ''Billboard'' Hot 100.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mother Russia (Renaissance song)|Mother Russia (Renaissance song)]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Scheherazade and Other Stories

***Scheherazade and Other Stories*** er det sjette studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, gjeve ut i 1975.

Andresida av albumet bestod av det episke tonediktet «Song of Scheherazade», basert på soger frå *[[Tusen og ei natt]]*. Albumet nådde 48. plassen i USA.

Somme kritikarar reknar det som det beste albumet deira, medan andre føretrekkjer tidlegare album. Dette er det første albumet av Renaissance, etter Annie Haslam kom med, som ikkje brukar faktiske klassiske stykke og den første utan låtar frå nokre av dei opphavlege medlemmane i bandet. «Song of Scheherazade» er ikkje basert på Nikolaj Rimskij-Korsakov sin *[[Scheherazade av Rimskij-Korsakov|Scheherazade]]*, men har eit seks notar langt motiv som går att og kan minne om dette verket.

## Historie
«Song of Scheherazade» tar opp heile side B av LP-plata og varer over 24 minuttar. Stykket er delt inn i fleire seksjonar med eigne namn, men det er noko forvirring om kvar dei forskjellige seksjonane av verket byrjar og sluttar. Dette kjem av at «Fanfare» og «The Betrayal» i lag høyrest ut som ein enkel seksjon, medan «Festival Preparations» har to ulike partar. Denne forvirringa går òg att på plateomslaga til dei forskjellige utgjevingane av albumet og på somme samlealbum, der «Festival Preparations» (part 1) feilaktig vart kalla «The Young Prince and Princess» på samlealbumet *Tales of 1001 Nights, Volume I* i 1990.

«Trip to the Fair» handla om det første stevnemøte til Annie Haslam med Roy Wood.

«Ocean Gypsy» har sidan blitt spelt inn av Blackmore's Night.

## Innhald

## Medverkande
### Renaissance
*Annie Haslam – solovokal (utanom på spor 4c) og korvokal
*Michael Dunford – akustisk gitarar, korvokal
*John Tout – klaverinstrument, korvokal
*Jon Camp – bass, bass pedals, solovokal på spor 4c, korvokal 
*Terence Sullivan – trommer, korvokal, perkusjon

### Andre medverkande
*Tony Cox – orkesterarrangement

### Produksjon
*David Hitchcock - produsent
*John Kurlander - lydteknikar
*Patrick Stapley - assisterande lydteknikar
*Hipgnosis - design
*W.T. (Terry) Penman - klaverinstrument/scenemanager

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scheherazade and Other Stories|Scheherazade and Other Stories]]» frå ,  den 8. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Paul Kariya

**Paul Tetsuhiko Kariya** () er ein kanadisk tidlegare ishockeyspelar frå Vancouver. Han vart verdsmeister 1994 og olympisk meister 2002 for Canada. Kariya var ein flink vengspelar med stor fart på skeisene.

Kariya var framleis amatør då han deltok i Vinter-OL 1994 på Lillehammer, ei turnering der Canada tapte finalen mot Sverige gjennom straffeslagstevling. Kariya si andre straffe vart stoppa av den svenske målvakta, dermed avgjorde Peter Forsberg gullstriden til Sveriges fordel med å sette inn si andre straffe. Seinare i OL-sesongen vann Kariya og Canada VM-finalen 1994 mot Finland, også i den kampen måtte straffeslagstevling til for å kåre ein vinnar. To år seinare var Kariya med då Canada fekk sølv i verdsmeisterskapen i Wien, Tsjekkia sigra med 4-2. Høgdepunktet for Kariya kom då han vann OL-gull for Canada under dei olympiske vinterleikane 2002 i Salt Lake City, der han i finalen skåra lagets fyrste mål i ein kamp som enda med 5-2 over arrangørlandet USA.

Kariya var aktiv i National Hockey League (NHL) frå 1994 til 2010. Fram til 2003 gjorde han teneste i Mighty Ducks of Anaheim, siste sju sesongane som kaptein. I par med finske Teemu Selänne danna han ein særs målfarleg duo. Tida hans med Anaheim enda med ein tapt Stanley Cup-finale i 2003, då New Jersey Devils sigra med 4-3 i kampar. Etter ein sesong i Colorado Avalanche, spelte Kariya 2005-07 med Nashville Predators og 2007-10 med St. Louis Blues. Han la opp grunna hovudskade.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Kariya|Paul Kariya]]» frå ,  den 9. april 2020.*  
 
*
Pavel Patera

**Pavel Patera** () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Kladno. Perioden 1996-2001 vann han fire VM-gull og eitt OL-gull for Tsjekkia.

## Karriere
### Landslagsspel
Patera var senterløpar på Tsjekkia sitt sigerrike landslag, eit mannskap som tok medalje i seks verdsmeisterskap på rad og sigra i den olympiske ishockey-turneringa i 1998. Medaljehausten tok til med gull i VM 1996 og vart etterfylgd av bronse både i 1997 og 1998. Vinteren 1998 lukkast Patera verte olympisk meister med Tsjekkia, etter 1-0 over Russland i OL-finalen i Nagano. Deretter vann Tsjekkia tre strake VM-gull i åra 1999-2001, alle med Patera på plass.

### Klubbspel
Patera var profesjonell spelar i 25 år frå 1990. Størstedelen av tida, 1990-96 og 2004-14, gjorde han teneste i klubben frå heimbyen Kladno. Saman med to lagkameratar, Martin Procházka og Otakar Vejvoda, reiste Patera i 1996 til Sverige, der han i to sesongar spelte han på AIK Stockholm. 1998/99-sesongen var han tilbake i heimlandet, ein sesong som enda med siger i den tsjekkiske ishockeyserien for klubben Vsetín og Patera. Hausten 1999 spelte Patera på  Dallas Stars og hausten 2000 på Minnesota Wild, men lukkast ikkje i korje av NHL-laga. Derimot vart han russisk meister 2004 med Avangard Omsk, den siste av tre sesongar med klubben frå Sibir.

Våren 2006 spelte Patera nokre få kampar på Färjestads BK, ein klubb som vart svensk meister den sesongen. Etter ti år i Kladno avslutta Patera karrieren med ein sesong i HC Olomouc, 43 år gammal la han opp i 2015.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pavel Patera|Pavel Patera]]» frå ,  den 9. april 2020.*  
 

‬
Live at Carnegie Hall av Renaissance

***Live at Carnegie Hall*** er eit dobbelt konsertalbum frå 1976 av det engelske progressive rockebandet Renaissance. Det inneheld songar frå alle studioalbuma deira medan Annie Haslam var medlem av bandet, inkludert det komande albumet (på tida då konsertane var),  *[[Scheherazade and Other Stories]]*.

I 2019 gav Esoteric Recordings ut ei ommastra utgåve av albumet på tre CD-plater.

## Innhald
Alle songar av Michael Dunford og Betty Thatcher, utanom der andre er nemnde.

### Utvida utgåve frå 2019

## Medverkande
### Renaissance
*Annie Haslam – solo- og korvokal
*Michael Dunford – akustisk gitarar, elektrisk gitar, korvokal
*John Tout – klaverinstrument, korvokal
*Jon Camp – bass, solovokal på spor 7c, korvokal
*Terence Sullivan – trommer, korvokal, perkusjon

### Andre medverkande
*New York Philharmonic Orchestra og kor med Tony Cox som dirigent

### Produksjon
*Carmine Rubino - lydteknikar
*Dick Plant - miksing ved De Lane Lea Studios i Wembley i Storbritannia
*Barry KIdd - mikseassistent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live at Carnegie Hall av Renaissance|Live at Carnegie Hall av Renaissance]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Novella av Renaissance

***Novella*** er det sjuande studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1977.

## Historie
Sidan plateselskapet til bandet i Storbritannia, BTM, gjekk konkurs, vart albumet gjeve ut i USA nokre månader før det kom ut i Storbritannia, noko som førte til at det vart importert til Storbritannia av britiske fans. Då albumet kom ut vart selskapet Sire distribuert av ABC Records i USA. Plateomslaget bestod av kunst laga av Pamela Brown og var eit anna bilete enn det som vart brukt på den seinare, britiske utgåva. Kort tid etter, endra Sire distribusjonen i USA til Warner Bros. Records og omslaget vart endra til å bli det same som det britiske. 

Etter BTM gjekk konkurs, hadde bandet i røynda gått med på å signere kontrakt med CBS Records UK. Men dei signerte i staden for Warner Brothers.

Albumet nådde 46. plassen på ''Billboard'' 200-lista i USA.

Songen «Can You Hear Me?» vart sampla av Deep Puddle Dynamics på albumet *[[We Ain't Fessin' (Double Quotes)]]*, og Blockheads på albumet *Music by Cavelight* og sporet «Sunday Seance».

I 2019 gav Esoteric Recordings ut ei ommastra utgåve av albumet på tre CD-plater.

## Innhald

### Utvida utgåve

## Medverkande
### Renaissance
* Annie Haslam – solo- og korvokal, ymse perkusjon
* Michael Dunford – akustisk gitarar (6 & 12-strengs), korvokal
* John Tout – piano (Steinway flygel), elektrisk klaverinstrument (analog synthesizer & Hohner D6 clavinet), korvokal, perkusjon
* Jon Camp – bass (Rickenbacker 4001), akustisk gitarar, solovokal på spor 4, korvokal, Moog basspedalar, cello på spor 2 
* Terence Sullivan – trommer, perkusjon, korvokal

### Andre medverkande
*Richard Hewson - orkesterarrangement & dirigent
*ikkje oppført - saksofonsolo på «Touching Once»

### Produksjon
*Dick Plant - lydteknikar, medprodusent
*Barry Kidd - assisterande lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Novella (Renaissance album)|Novella (Renaissance album)]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A Song for All Seasons

***A Song for All Seasons*** er det åttande studioalbum av det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1978. For første gongen på fleire år nytta bandet igjen elektrisk gitar. «Northern Lights» vart gjeven ut på singel og nådde topp 10 på den britiske singellista, og er den einaste singelen deira som gjekk inn på lista i heimlandet.

## Oversyn

Ei kortare utgåve av «Back Home Once Again» vart nytta som kjenningsmelodi for den kortvarige, britiske TV-serien *[[The Paper Lads]]* i 1977.

«She Is Love», sungen av Jon Camp, var meint å bli sungen av Annie Haslam, men orkesterakkompagnementet var blitt spelt inn i feil toneart for ho. Dette er Jon Camp si utgåve. Annie Haslam gav ei anna forklaring i eit intervju, der ho sa ho var for utsliten til å dra i studio og syngje inn songen. 

Trommeslagaren Terry Sullivan stod oppført som låtskrivar for første gongen på tittelsporet. Han skreiv den grunnleggjande melodien i den lengre instrumentale introduksjonen. Dette var basert på ein song han skreiv i 1971.

I 2019 gav Esoteric Recordings ut ei ommastra utgåve av albumet på tre CD-plater.

## Innhald

### Utvida utgåve

## Medverkande

### Renaissance
*Annie Haslam&nbsp;– solovokal på spor 1-3, 5, 7, 8
*Michael Dunford&nbsp;– 6 & 12-strengs akustisk gitarar, elektrisk gitar
*John Tout&nbsp;– klaverinstrument
*Jon Camp&nbsp;– bass, basspedalar, elektrisk gitar, solovokal på spor 4 and 6
*Terence Sullivan&nbsp;– trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Royal Philharmonic Orchestra
*Harry Rabinowitz - dirigent, arrangements på spor 6
*Louis Clark - orkesterarrangement

### Production
*David Hentschel&nbsp;– produsent, lydteknikar
*Barry Kidd, Declan O'Doherty, Dick Plant, Steve Short&nbsp;– assisterande lydteknikarar
*Hipgnosis&nbsp;– design

## Salslister
 

### Album

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Song for All Seasons|A Song for All Seasons]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Azure d'Or

***Azure d'Or*** er det niande studioalbumet av det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1979.

## Oversyn
Med dette albumet slutta bandet å bruke orkester, og valde i staden å overdubbe mange instrument sjølv i eit forsøk på å etterlikne ein orkesterlyd. Det var òg det første albumet deira som berre bestod av kortare songar utan lange «episke» stykke.

«Forever Changing» var den einaste Reneissance-songen der trommeslagaren Terry Sullivan skreiv all musikken.

Før albumet kom ut vart innhaldet publisert i eit brev til Renaissance Appreciation Society, og inkluderte «Island of Avalon». Denne songen enda opp med å bli fjerna frå den endelege utgjevinga, då bandet ikkje var nøgd med songen. Denne vart i staden gjeven ut som ei B-side til singelen «The Winter Tree» i april 1979; det var den einaste B-sida av denne typen i tida Haslam var i bandet. Han kom ut på CD i 1997 på samlealbumet *Songs from Renaissance Days*.

Etter dette albumet gjekk Renaissance gjennom store endringar og ei usikker framtid. Etter ein kort turné i 1980 slutta både John Tout og Terry Sullivan i bandet. Tout sleit med personlege problem etter systera døydde og hadde spelt kraftig feil under ein konsert og gått av scenen. Etter dette vart bandet og Tout samde om at han skulle forlate bandet. Terry Sullivan, ein langvarig ven av Tout, slutta så i bandet av prinsipp. På toppen av alt dette vart bandet droppa av selskapet sitt, Warner Brothers/Sire, på grunn av skuffande sal av *Azure d'Or*.

## Innhald

## Medverkande

### Renaissance
*Annie Haslam – solovokal (1–2, 4–7, 9, 10) og korvokal
*Michael Dunford – elektrisk gitar (1, 5–6, 8–10), 12-strengs akustisk gitar (1–2, 4–9), klassisk gitar (5, 8), mandolin (4), autoharpe (5, 10)
*John Tout – piano (1–2, 4–7, 9–10), Yamaha CS-80 (1–6, 8–10), Yamaha CS30 (1–2, 6, 8, 10), ARP String Ensemble (1–4, 6–7, 10), ARP Pro Soloist (4–5), ARP 2600 (8), Hammond B3 (8), Yamaha elektrisk piano CP 70 (8), Mellotron (9–10)
*Jon Camp – korvokal, solovokal (3), bass (1–2, 4–10), basspedalar (4–10), cello (1), 12-strengs akustisk gitar (5), elektrisk gitar (6–8)
*Terence Sullivan – trommer (1–2, 4–10), perkusjon (1–2, 4, 6–9), pauker (5–6, 10), klokkespel (5), gong (6), chimes (6, 10), xylofon (10), korvokal (4)

### Produksjon
*David Hentschel – produsent, lydteknikar
*David Bascombe – assisterande lydteknikar
*Dick Plant – vokalinnspeling
*Gered Mankowitz – kunstnarisk leiar og fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Azure d&#39;Or|Azure d&#39;Or]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Camera Camera

***Camera Camera*** er det tiande studioalbumet av det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1981.

Etter å ha mista to av fem medlemmar og blitt droppa av plateselskapet sitt, signerte Renaissance for Miles Copeland sitt I.R.S. Records. Dei tapte medlemmane vart erstatta av klaverspelaren og songaren Peter Gosling og trommeslagaren Peter Barron. Mellom det førre Renaissance-albumet og *Camera Camera*, hadde Annie Haslam og Michael Dunford arbeidd med Gosling som ein trio kalla Nevada, gjeve ut to singlar og spelt inn fleire demoar. Den noko meir new wave-prega stilen til Nevada påverka sterkt *Camera Camera*. Ein av songane på *Camera Camera*, «Faeries», var spelt inn tidlegare (men ikkje gjeven ut) av Nevada.

Den originale, britiske utgåva av *Camera Camera* frå 1981, inkluderte ikkje singelen «Bonjour Swansong», men denne songen er med på alle utgjevingar av albumet sidan 1982.

Dette var det siste Renaissance-albumet med tekstar av diktaren Betty Thatcher. Ho skreiv teksten til «Bonjour Swansong» som «eit privat farvel til gruppa.»

## Innhald

## Medverkande
;Renaissance
*Annie Haslam - solo- og korvokal
*Michael Dunford - gitarar, korvokal
*Peter Gosling - klaverinstrument, korvokal
*Jon Camp - bass, korvokal, gitarar
*Peter Barron - trommer, korvokal, perkusjon

;Produksjon
*John Acock - lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Camera Camera (album)|Camera Camera (album)]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Time-Line

***Time-Line*** er det ellevte studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 1983. Det var det siste albumet deira før dei vart oppløyst i 1987. 

Renaissance gjekk bort frå den faste stilen sin på dette albumet og meir i retning av 80-talspop, ei endring som hadde byrja på det førre albumet, *[[Camera Camera av Renaissance|Camera Camera]]*. Det var kommersielt mislukka og fekk dårlege meldingar frå musikkpressa. Det vart følgd av ein nesten tjue år lang pause for bandet. 

Medan stilen på *Camera Camera* var påverka av bandmedlemmane som hadde spelt i lag som Nevada (Annie Haslam og Michael Dunford, i tillegg til klaverspelaren Peter Gosling), tok Jon Camp leiinga for den musikalske stilen og retninga på *Time-Line*. Han skreiv alle tekstar og kalla albumet det «beste» dei hadde laga.

## Mottaking

I ei seinare melding kalla Allmusic *Time-Line* «den same typen new wave-prog-hybrid som *Camera Camera*, med anakronistisk, men uimotståelege, små nummer som 'Richard the IX'. Eit hyggeleg og lystig album.»

## Innhald

## Medverkande

### Renaissance
*Annie Haslam - solo- og korvokal
*Jon Camp - bass, korvokal, solovokal, gitarar
*Michael Dunford - gitarar, korvokal

### Andre medverkande
*Peter Gosling, Nick Magnus, Eddie Hardin - klaverinstrument
*Peter Barron, Ian Mosley - trommer
*Bimbo Acock - saksofon
*Dave Thomson - trompet

### Production
*John Acock - lydteknikar
*Kevin Metcalfe - mastering i Utopia Studios i London

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Time-Line|Time-Line]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tuscany av Renaissance

***Tuscany*** er det tolvte studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, utgjeve i 2001. Etter ein lang pause, kom medlemmane Annie Haslam, Michael Dunford, Terence Sullivan og John Tout saman att for å spele inn eit nytt album, assistert av Roy Wood. Tout var ikkje tilgjengeleg mot slutten av innspelinga og vart erstatta av Mickey Simmonds.

Sjølv om albumet førte til ein konsert i London den 9. mars 2001 og ein kort turné i Japan, med Haslam, Dunford, Sullivan og Simmonds, i tillegg til Rave Tesar (klaverinstrument) og David J. Keyes (bass, vokal), annonserte Annie Haslam at bandet igjen kom til å bli oppløyst. 

## Innhald

## Medverkande
### Renaissance
*Annie Haslam - solo- og korvokal, produsent
*Michael Dunford - gitarar, produsent
*Terence Sullivan - trommer, perkusjon
*Mickey Simmonds - klaverinstrument og orkesterarrangement

### Gjestemusikarar
*John Tout - piano og cembalo på spor 2, klaverinstrument på spor 8
*Roy Wood - bass på spor 2 og 3, klaverinstrument og orkesterarrangement på spor 3, korvokal på spor 8, perkusjon på spor 9, produsent på spor 5 og 9
*Alex Caird - bassgitar

### Produksjon
*Rob Williams, David Woolgar - lydteknikarar og miksing
*David Ivory & Cheek - mastering i Sigma Sound Services i Philadelphia i USA
*Hal Jay Greene, Jim Wood - leiande produsentar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tuscany (album)|Tuscany (album)]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grandine il vento

***Grandine il vento*** er det 13. studioalbumet til det engelske progressive rockebandet Renaissance, først gjeve ut i 2013 og så gjeve ut på ny som ***Symphony of Light*** i 2014. Det vart finansiert gjennom ein Kickstarter-kampanje.

## Bakgrunn
Etter bandet vart oppløyst i 2002 kom bandet saman att og heldt konsertar i 2009. I november 2012 døydde gitaristen og komponisten i bandet, Michael Dunford av hjerneblødning. Ein månad seinare sa vokalisten Annie Haslam at bandet kom til å halde fram. I 2013 vart det annonsert at den nye gitaristen i bandet var Ryche Chlanda. I april 2013 kom albumet først ut på Internett, og så på CD. Det vart dedisert til Michael Dunford. Plateomslaget består av eit måleri av Annie Haslam. 

To gjestartistar speler på albumet: John Wetton (som òg hadde spelt med Renaissance i 1971) og Ian Anderson (frå Jethro Tull). Det japanske bonussporet «Carpet of the Sun», vart spelt inn under NEARfest Apocalypse i juni 2012. 

Albumet kom ut på ny 15. april 2014 på Red River Entertainment som *Symphony of Light* med tre ekstra spor.

## Innhald
Alle songar av Michael Dunford og Annie Haslam, utanom «Carpet of the Sun» av Dunford/Betty Thatcher-Newsinger

## ''Symphony of Light''

## Medverkande
### Renaissance
* Annie Haslam - solo- og korvokal, medprodusent
* Michael Dunford - akustisk gitarar, korvokal, arrangement
* Rave Tesar - piano, klaverinstrument, arrangement
* Jason Hart - klaverinstrument, trekkspel, korvokal, arrangement
* David J. Keyes - bass, kontrabass, solo- og korvokal
* Frank Pagano - trommer, perkusjon, korvokal

### Andre medverkande
* Ian Anderson - fløyte på spor 5
* John Wetton - vokal på spor 7
* Tom Brislin - ekstra klaverinstrument på spor 8
* Andy Spiller - arrangement på spor 8

### Produksjon
*Rave Tesar - produsent, lydteknikar, miksing og mastering
*Kevin Culligan - leiande produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Grandine il vento|Grandine il vento]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Inducks

**International Network of Disney Universe Comic Knowers and Sources** (**I.N.D.U.C.K.S.**) eller **Inducks** er ein fritt tilgjengeleg databank med mål om å indeksere alle teikneseriar frå Disney. Det er eit internasjonalt prosjekt som gjev indeksar av kring 130&nbsp;000 disney-teikneserieutgjevingar verda over. Det er distribuert med ein eigen lisens.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Inducks|Inducks]]» frå ,  den 9. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
 

## Bakgrunnsstoff
*Inducks
*Bolderbast – side med generell informasjon på Inducks
Inírida i Guainía

**Inírida** (spansk uttale [iˈniɾiða]), tidlegare **Puerto Inírida**, er hovudstaden og ein kommune i Guainía-departementet i Colombia. Ein departementshovudstad vart første gongen etablert i 1963 på staden der den litle landsbyen Obando ligg. Kommunen vart døypt om i 1974 og byen etablert som Puerto Inírida. Folketalet for heile den 17 tusen kvadratkilometer store kommunen var 31&nbsp;514 i 2018. Dette er omtrent  ein tredel av folketalet i departementet. Dei fleste innbyggjarne er av urfolksopphav. 

## Byen Inírida
Byen ligg like ved staden der elva Inírida tømmer seg i Guaviare. Guaviare held fram ca. 30 km nordaust til den venezuelanske byen San Fernando de Atabapo ved riksgrensa. Området ligg innanfor nedslagsfeltet til Orinoco.

Dei viktigaste økonomiske aktivitetane i kommunen etter offentlege tenester, er gruvedrift, landbruk og fiske. Kommunen prioriterer turisme med fokus på miljøvern. 

Byen Inírida har flyplass og rutesamband med Bogotá og Villavicencio, hovudstaden i Meta-departementet. Elles er reisemåten innanfor kommunen vanlegvis med båtar på elvene. 

## Estrella Fluvial de Inírida

'Estrella Fluvial Inírida' er eit våtmarksområde på over 2&nbsp;500 kvadratkilometer som er verna av Ramsar-konvensjonen. Det ligg lengst aust innanfor kommunen Inírida  sitt utbreiingsområde, mot elvene Atabapo og Orinoco på grensa mot Venezuela. Det er skildra 833 artar av vassplantar i 123 familiar innenfor våtmarksområdet. Her finst ca. 200 pattedyrartar inkludert kjempeoter (*Pteronura brasiliensis*) og kjempemaurslukar (*Myrmecophaga tridactyla*). Her er òg funne 324 fugleartar og 476 fiskeartar inkludert fiskar som er endemiske til Orinoco-bassenget. Fjellformasjonane Cerros de Mavecure er eit kjent turistmål i verneområdet, ca. 40-50 kilometer oppstraums elva frå byen Inírida.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Inírida, Guainía|Inírida, Guainía]]» frå ,  den 10. april 2020* 
*Alcaldía de Inírida Kommunen sin nettstad, henta 10. april 2020

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Republikken Krim

**Republikken Krim** eller **Krym** er eit delvis anerkjent føderasjonssubjekt i Russland som ligg på Krimhalvøya.

Krim grenser til Ukraina i nord og halvøya er omgitt av Azovhavet og Svartehavet. Hovudstad og største by i republikken er Simferopol. Ved folketeljinga i 2014 hadde republikken  innbyggjarar.

Republikken blei skipa i 2014. Etter at russiske styrkar og pro-russiske separatistar hadde teke makta erklærte parlamentet på Krim sjølvstende frå Ukraina den 11. mars 2014. Det var blitt halde ei folkerøysting med overveldande støtte for dette, men i strid med den ukrainske grunnlova.   Russland annekterte så Krim, som saman med Sevastopol på Krim blei russiske føderasjonssubjekt.

Republikken Krim er ikkje anerkjend som del av Russland av eit fleirtal av medlemslanda i SN. Ukraina gjer framleis krav på området, og ulike SN-resolusjonar støtter kravet.

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Republic of Crimea|Republic of Crimea]]» frå ,  den 13. april 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Torill Thorstad Hauger

**Torill Thorstad Hauger** () var ein norsk forfattar og biletkunstnar.

Hauger var utdanna ved Statens håndverks- og kunstindustriskole, og studerte etnologi, folkeminne og nordisk arkeologi ved Universitetet i Oslo

I perioden 1970&ndash;75 arbeidde Hauger ved Oldsaksamlingen ved Historisk Museum i Oslo. I denne tida arrangerte ho utstillingar på museet om vikingtida, i tillegg til å driva med guiding av vitjande.

Dei fleste av bøkene hennar er for barn og ungdom, og har handling frå ulike historiske periodar, ofte frå vikingtida. Deu fem bøkene *[[Røvet av vikinger]]*, *[[Flukten fra vikingene]]*, *[[Sigurd Drakedreperen]]*,*[[Tord Illugesson]]* og *[[Ravnejenta]]* har handling frå det same miljøet, men sett frå ulike vinklar. I dei to første bøkene ligg synsvinkelen hjå irske trælar, i den tredje hjå en jarleson og i *Ravnejenta* hjå ei jente som har lækjande evner, og lever utanfor samfunnet.

Filmen *[[Sigurd Dragedreper]]* frå 1989 byggjer på romanen *Sigurd Drakedreperen*.

## Bibliografi
* *Karl Eugen Olsen fra Vika* (1976)
* *Røvet av vikinger* (1978)
* *Flukten fra vikingene* (1979)
* *Det kom et skip til Bjørgvin i 1349* (1980)
* *Trekk fra Oslos historie* (1981)
* *Sigurd Drakedreperen* (1982)
* *Krestiane Kristiania* (1984)
* *I Dorotheas hus* (1986)
* *Ravnejenta* (1989)
* *Varulven og Iselin* (1992)
* *Sagaen om Håkon og Kristin* (1993)
* *Tarzan på loftet* (1993)
* *Tord Illugesson* (1995)
* *Den lange reisen*:
** Del 1: *Amerika, Amerika* (1987)
** Del 2: *Rødhudenes land* (1988)
** Del 3: *Lincolns blå soldat* (1990)
** Del 4: *Oppbrudd* (1991)
* *Den store Chicagoreisen* (1999)
* *Ulvebarna i Vikingdalen* (2003)

## Prisar og utmerkingar
* Kultur- og kirkedepartementets litteraturpris for barne- og ungdomslitteratur 1980, for *Det kom et skip til Bjørgvin i 1349*
* Norsk litteraturkritikerlags barnebokpris 1980, for *Det kom et skip til Bjørgvin i 1349*
* Kultur- og kirkedepartementets litteraturpris for barne- og ungdomslitteratur 1982, for *Sigurd Drakedreperen*
* Bokhandlerprisen 1984, for *Krestiane Kristiania*
* Prøysenprisen 1984
* Innstilt til IBBY Honour List 1984, for *Sigurd Drakedreperen*
* Oslo bys kunstnerpris 1987
* Pier Paolo Vergerio-prisens æresliste for fagbøker 1989, for *Den store Chicagoreisen*
* Skolebibliotekarforeningens litteraturpris 1989, for dei historiske romanane sine for barn og ungdom
* Dobloug-prisen 1991
* Kultur- og kirkedepartementets spesialpris for barne- og ungdomslitteratur 1991, for *[[Den lange reisen]]*
* Nordisk Skolebibliotekarforenings Børnebogspris 1994
* Æresprisen «Bypatrioten», tildelt av Oslo Byes Vel

## Litteratur
* Birkeland, Risa, Vold. *Norsk barnelitteraturhistorie*. 2. utg. Samlaget, 2005 ISBN 82-521-5933-8

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Torill Thorstad Hauger|Torill Thorstad Hauger]]» frå ,  den 9. april 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Digitaliserte bøker av Hauger og om Hauger hos Nasjonalbiblioteket.
Blackpink

**Blackpink** (hangul 블랙핑크) er ei sørkoreansk jentegruppe på fire medlemmer. Gruppa blei skipa av YG Entertainment i 2016.

## Medlemmer
* Jisoo
* Jennie
* Rosé
* Lisa
## Diskografi
* *Blackpink in Your Area* (2018)
## Bakgrunnsstoff
NM i skiskyting 2017

**Noregsmeisterskapen i skiskyting 2017**, den 59. i rekka, vart avvikla med normalprogram i Oslo den 27. januar 2017 og dei andre øvingane i Mo i Rana i Nordland frå torsdag 23.  til sundag 26. mars 2017.

## Menn
### 10 km





### 12,5 km jaktstart





### 15 km fellesstart





### 20 km





### 4 x 7,5 km stafett





## Kvinner
### 7,5 km





### 10 km jaktstart





### 12,5 km fellesstart





### 15 km normalprogram





### 3 x 6 km stafett





## Kjelder
*
*Dagsavisen 25.3.2017
NM i skiskyting 2020

**Noregsmeisterskapen i skiskyting 2020** var terminfesta til dagane 27.-29.mars 2020 og lagd til Vik i Sogn. På programmet stod såkalla sprint med 2 skotseriar, felleststartar og krins-stafettar. Den 11. mars 2020 vedtok Norges Skiskytterforbund i samråd med kommunehelsetenesta i Vik å avlyse meisterskapen «i frykt for spredning av koronasmitte». Dagen etter, 12. mars, vedtok den norske regjeringa vidtgåande tiltak i kampen mot koronovaviruset.

## Kjelder
*Pressemelding 11.3.2020 frå Norges Skiskytterforbund
Sonja Kristina

**Sonja Kristina ** () er ein engelsk låtskrivar, musikar og skodespelarinne, mest kjend for å ha spelt i 60-talsmusikalen *[[musikalen Hair|Hair]]*, og som frontkvinne og songar i det progressive rockebandet Curved Air i 1970-åra.

Kristina er òg songlærar. 

## Karriere
Kristina spelte i den originale oppsetjinga av *[[musikalen Hair|Hair]]* i London i 1968, før ho i 1970 vart med i Curved Air. Før den tid hadde ho òg vore visesongar. Curved Air var aktive fram til 1976, og igjen sporadisk etter 1990, med Kristina som det einaste faste medlemmet som var med heile vegen. I 1980 gav ho ut det første soloalbumet sitt og i 1982 gifta ho seg med Stewart Copeland, som då hadde stor suksess med The Police, men som i 1970-åra hadde ein kort periode i Curved Air. 

I 2008 vart Curved Air samla saman att og har sidan den gong turnert jamleg og gjeve ut eitt studioalbum i 2014. 

## Diskografi
**[[Hair (Original London Cast Recording)]]* 1968

### Album med Curved Air
* *[[Air Conditioning av Curved Air|Air Conditioning]]* (1970)
* *[[Second Album av Curved Air|Second Album]]* (1971)
* *[[Phantasmagoria av Curved Air|Phantasmagoria]]* (1972)
* *[[Air Cut]]* (1973)
* *[[Curved Air - Live|Live]]* (1975)
* *[[Midnight Wire]]* (1975)
* *[[Airborne av Curved Air|Airborne]]* (1976)
* *[[Lovechild av Curved Air|Lovechild]]* (demoar frå 1973, gjeve ut 1990)
* *[[Live at the BBC av Curved Air|Live at the BBC]]* (1995)
* *[[Alive, 1990]]* (2000)
* *Masters from the Vaults*
* *Reborn* (2008)
* *[[North Star av Curved Air|North Star]]* (2014)

### Album som Sonja Kristina
* *Sonja Kristina* (1980)
* *Songs from the Acid Folk* (1991) (med TY-LOR og vener)
* *Harmonics of Love* (1995) (med Cloud 10)
* *Cri De Coeur* (2003)
* *Heavy Petal* CD + DVD av MASK med Sonja Kristina (2005)

## Singlar
:# «It Happened Today» (1971)
:# «Back Street Luv» (1971)
:# «Walk on By/O Fortuna» (1985)
:# «Waking with Dream» (1985)

### Andre innspelingar
* *[[Vampires Stole My Lunch Money]]* av Mick Farren (1978) – Sonja Kristina og The Pretenders-vokalisten Chrissie Hynde song korvokal på dette albumet.
* *Sheep In Wolves' Clothing* *Motorheadbangers fan club tribute CD* (2008) – Kristina bidrog med ein akustisk versjon av Motörhead sin «I Don't Believe A Word.»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sonja Kristina|Sonja Kristina]]» frå ,  den 10. april 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad