open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zondabreen

**Zondabreen** er ein isbre som er kring 13&nbsp;km lang, og som flyt vest-sørvest mellom Fohn Bastion og Zonda Towers og ut i George VI Sound. Isbreen vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948, og British Antarctic Survey (BAS), 1971-72, og vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1966. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter zondavinden, som er det argentinske namnet på ein varm, tørr vind som strøymer ned austsida av Andes. Namnet er eit av fleire i området som er kalla opp etter vindar. 

## Kjelder
Man Ray

**Man Ray**, opphavleg **Emmanuel Radnitzky**, () var ein USA-amerikansk dadaistisk og surrealistisk fotograf og filmregissør. Han vert rekna som ein viktig impulsgjevar til samtidig og seinare filmhistorie.

## Liv og gjerning
Man Ray vart kjend med dadaismen i 1913 og grunnla i New York den amerikanske avdelinga av dada-rørsla, saman med Marcel Duchamp. Rundt 1920-21 begynte Man Ray å lage sine fotogram, verk som også Laszlo Moholy-Nagy byrja med omkring same tid. Dei plasserte ulike objekt på sensitivt fotopapir, og lyste desse opp ved hjelp av fotografiske framkallingsapparat. På denne måten fekk dei fram skuggane og teksturen i gjenstandane. Begge valde dei ofte maskindelar som objekt. Den tilsynelatande automatikken i prosessen tiltala dei dadaistiske og surrealistiske kjenslene deira.

I 1921 flytta Man Ray til Paris etter å ha erklært dadaismen i USA for død. Tre år seinare engasjerte han seg i surrealismerørsla i Paris. Frå atelieret i bydelen Montparnasse laga Man Ray ei lang rekke arbeid som revolusjonerte fotografiet i fyrste halvdelen av 1900-talet.

Man Ray regisserte fleire avantgardistiske kortfilmar, som til dømes den to minuttar lange *Le Retour à la Raison* i 1923, samt dei 15-20 minuttar lange filmane *Emak-Bakia* i 1926, *L'Étoile de Mer* i 1928 og *Les Mystéres du Château du Dé* i 1929.

Grunna verdskrigen flytta Man Ray i 1940 tilbake til USA og busette seg i Los Angeles. Etter 11 år i California returnerte han til Paris og heldt hus der resten av livet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Man Ray|Man Ray]]» frå ,  den 13. januar 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*Offisielt Man Ray webarkiv
*Man Ray Trust webside
Brownsbreen

**Brownsbreen** er ein liten isbre 7,5&nbsp;km nord for Chaosbreen, som flyt vestover til nordenden av Ranvik. Isbreen vart kartlagt av norske kartografar frå flyfotografi teken av Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og identifisert på ny av John H. Roscoe i 1952 under undersøkingar av  området frå U.S. Navy sine bilete frå Operasjon Highjump (1946–47). Breen vart namngjeven av Roscoe etter løytnant Eduardo P. Brown i US Navy, som var fotograf med den vestlege arbeidsgruppa under Operasjon Highjump.

## Kjelder
Wellsbreen

**Wellsbreen** er ein isbre 17&nbsp;km vest for Cape Brooks, som flyt nord og ut i New Bedfordfjorden i Palmer Land. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter James T. Wells, ein lagersjef ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1967.

## Kjelder
Wetmorebreen

**Wetmorebreen** er ein isbre som er kring 65&nbsp;km lang, og som flyt søraust mellom Rare Range og Latady Mountains og ut i norddelen av Gardnerfjorden. Han vart oppdaga av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, som namngav breen etter Alexander Wetmore, som var sekretær i Smithsonian Institution, og som assisterte Rønne i å planlegge forskinga på ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wetmore Glacier|Wetmore Glacier]]» frå ,  den 13. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Chaosbreen

**Chaosbreen** er ein isbre 7,5&nbsp;km sør for Brownsbreen, som flyt vestover frå Ingrid Christensen Kyst inn i den sentrale delen av Ranvik. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og vart namngjeven av John H. Roscoe under ei undersøking i 1952 av flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump av denne kysten. Namnet syner til den kaotiske utsjånaden til enden av breen.

## Kjelder
Hovdebreen

**Hovdebreen** er ein liten isbre like vest for Brattstrand Bluffs på søraustkysten av Prydzbukta i Antarktis. Ei kort tunge frå denne breen strekkjer seg ut i sjøen til den nærliggande Hovden. Isbreen vart først kartlagt av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, som namngav øya. Breen fekk namnet «Hovde istunge» av John H. Roscoe i 1952 etter studien hans av flyfoto av området teken i U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, men bre vart rekna som eit meir høvande nam for denne vesle isbreen.

## Kjelder
Il Polobreen

**Il Polo-breen** er ein liten isbre som flyt nordover mellom Polar Times-breen og Polarforschungbreen og ut i Publicationsisen i Antarktis. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne av U.S. Navy sin Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Roscoe etter *[[Il Polo]]*, ein polar journal publisert av Istituto Geografico i Forlì i Italia.

## Kjelder
Kreitzerbreen

**Kreitzerbreen** er ein isbre som flyt nordvest mellom Jennings Promontory og Reinbolt Hills til aust i Ameryisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Roscoe etter løytnant William R. Kreitzer i U.S. Navy som var kommandør på eit av tre Operasjon Highjump-fly nytta til fotografering av dei sørlege kystområda mellom 14 og 164 Aust.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Operasjon Highjump
Polar Record-breen

**Polar Record-breen** er ein stor isbre som flyt mellom Meknattane og Dodd Island til den sentrale delen av Publicationsisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart namngjeven av Roscoe etter Research Institute ved Cambridge i England.

## Kjelder
Polar Times-breen

**Polar Times-breen** er ein isbre på Ingrid Christensen Kyst, som flyt nordover mellom Svarthausen og Boyd Nunatak og inn vestlege delen av Publicationsisen. Han vart skissert av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under USN Operasjon Highjump i 1946-1947, og vart namngjeven av Roscoe etter The Polar Times, ein polar journal publisert av American Polar Society, New York.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
Dålkbreen

**Dålkbreen** er ein isbre i Antarktis som er 15&nbsp;km lang, og flyt mot den søraustlege delen av Prydzbukta mellom Larsemannfjella og Steinnes. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og vart namngjeven av John H. Roscoe då han i 1952 undersøkte flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Breen vart kalla opp etter Dålkøy som ligg ved enden av breen.

## Kjelder
Hargreaves Glacier

**Hargreavesbreen** er ein isbre 3,5&nbsp;km vest for Caroline Mikkelsen-fjellet på Ingrid Christensen Kyst i Antarktis. Han drenerer inn i den sentrale delen av botnen av Sandefjord Ice Bay. Isbreen vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av han etter R.B. Hargreaves, ein flyfotograf på flyturane under Operasjon Highjump i området.

## Kjelder
Polarårbokenbreen

**Polarårbokenbreen** er ein isbre, 6 km nordaust for Steinane, som flyt vestover til norddelen av Publicationsisen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47). Han vart namngjeven av Roscoe etter Polarårboken, ein polar journal publisert av Norsk Polarklubb i Oslo.

## Kjelder
Polarforschungbreen

**Polarforschungbreen** er ein isbre med mange bresprekkar som flyt nordover langs vestsida av Meknattane til Publicationsisen. Vestknatten ligg innanfor munningen av breen. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), og vart namngjeven av han etter tidsskriftet *Polarforschung* i Kiel i Vest-Tyskland.

## Kjelder
Ranvikbreen

**Ranvikbreen** er ein brei isbre som flyt ut i sørlege delar av Ranvik søraust i Prydzbukta. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane (1936–37), og namngjeven av dei etter tilknytinga til Ranvik.

## Kjelder
Rogersbreen

**Rogersbreen** er ein brei isbre på austsida av Ameryisen like nord for McKaskle Hills. Han vart skissert i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946-47), og vart namngjeven av han etter kapteinløytnant William J. Rogers jr. i U.S. Navy, som var flykaptein under Operasjon Highjump som tok flyfoto av kystområda mellom 14 og 164 grader aust. 
 
## Kjelder
Ukiyo-e

**Ukiyo-e** er ei samlenemning på ein sjanger innanfor japansk biletkunst under den såkalla Edotida, eller Tokugawa-perioden, som varte frå 1603 til 1868. Bileta, dei aller fleste forma i tresnitt, skildra dagleglivet til utvalde sjikt av bybefolkninga. Livskjensla og verdsåskodinga til den nye borgarskapen og mykje av fleirtalet av befolkninga i dei store byane i Japan, særleg i samtidige Edo (dagens Tokyo), vart formidla gjennom tresnitt i fargar, illustrerte bøker og måleri.

Sjangeren nådde eit høgdepunkt i andre halvdelen av 1700-talet og litt inn på 1800-talet. Kunstnarar som Harunobu, Utamaro, Hokusai og Hiroshige er mellom dei fremste representantane for ukiyo-e.

## Utvalde ukiyo-e

Fil:Suzuki Harunobu - Woman Visiting the Shrine in the Night - Google Art Project.jpg|Harunobu: *Kvinne vitjar heilagdomen om natta*
Fil:Utamaro C.jpg|Utamaro: *To som har samleie*, 1799
Fil:View of lake Suwa.jpg|Hokusai: *Suwa-vatnet*


## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ukiyo-e|Ukiyo-e]]» frå ,  den 13. januar 2014.*
Vulkanen Osorno

**Osorno** er ein 2&nbsp;652 meter høg, kjegleforma stratovulkan som ligg mellom Osorno-provinsen og Llanquihue-provinsen i Los Lagos-regionen i Chile. Han ligg på søraustbreidda av Llanquihuesjøen, og tårnar òg over Todos los Santos-sjøen.  Osorno er kjend som eit symbol for det lokale landskapet og likskapen til Fuji-fjellet.

Osorno er ein av dei mest aktive vulkanane i dei sørchilenske Andesfjella, med 11 historiske utbrot mellom 1575 og 1869. Lavastraumar av basalt og andesitt frå desse utbrota har nådd både Llanquihue- og Todos los Santos-sjøen. Den øvre fjellsida av vulkanen er nesten heilt dekt av isbrear, trass i moderat høgd og breiddegrad. Årsaka til at isbreane vert opprettheldt er ein god del snø gjennom vinteren på grunn av det fuktige, maritime klimaet i regionen. 

Osorno ligg over ein 250&nbsp;000 år gammal erodert stratovulkan, La Picada, med ein 6 km vid kaldera.

## Galleri

File:Volcán Osorno.jpg|Petrohuéstryka (*Saltos del Petrohué*) med Osorno i bakgrunnen
File:LaBurbuja-VolcanOsorno.jpg|Ski La Burbuja på Osorno
File:Landscape osorno petrohue 2.jpg|Osorno frå hamnebyen Petrohué.
File:Volcan_Osorno_Snowdrift.jpg|Sola går ned bak toppen og syner snøfokk. 
File:Red Crater at Osorno Volcano 11 Feb 2010.jpg|Det «raude krateret» i fjellsida av Osorno
File:Volcano Osorno and Petrohué waterfalls.JPG|Osorno føre Petrohuéstryka.
File:Osorno Volcano and Petrohué Waterfalls.jpg|Osorno og Petrohuéstryka. 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Osorno (volcano)|Osorno (volcano)]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene*
* 
*  (på spansk)



## Bakgrunnsstoff
* Rundt Osorno detaljert skildring
Stevensonbreen

**Stevensonbreen** er ein isbre som flyt nordvest og inn i austsida av Ameryisen, like nord for Branstetter Rocks. Han vart skissert på kart i 1952 av John H. Roscoe frå flyfoto teken under U.S. Navy Operation Highjump (1946–47), og namngjeven av han etter løytnant James C. Stevenson, som var andrepilot på flyturane då ein tok flyfoto av området. 

## Kjelder
Sørsdalbreen

**Sørsdalbreen** er ein isbre med store bresprekker, som er 28&nbsp;km lang og som flyt vestover langs sørsida av Krokfjorden og Vestfold Hills og endar i ei markant bretunge ved Prydz Bay. Han vart oppdaga i februar 1936 av ein norsk ekspedisjon og kalla opp etter Leif Sørsdal, ein norsk tannlege og medlem av Thorshavnekspedisjonen som gjekk i land i nordenden av Vestfold Hills.

**Sørsdal bretunge** er ei markant forlenging av Sørsdalbreen ut i Prydz Bay. Denne vart oppdaga av kaptein Klarius Mikkelsen i 1935 og namngjeve i samband med breen.

## Kjelder
Pedra da Gávea

**Pedra da Gávea** er eit fjell i Tijucaskogen i Rio de Janeiro i Brasil. Det består av granitt og gneis og har ei høgd på 844 meter over havet, noko som gjer det til eit av dei høgaste fjella i verda som endar brått i havet. Stiar på fjellet vart opna av lokale bønder tidleg på 1800-talet. I dag er området ein del av Tijuca nasjonalpark.

Namnet på fjellet tyder ‘Toppseglberget’ og vart gjeve under ekspedisjonen til kaptein Gaspar de Lemos, som byrja i 1501. Samstundes fekk Guanabarabukta namnet Rio de Janeiro-bukta, som byen sidan fekk namn etter. Fjellet, som vart det første i Brasil som fekk namn på portugisisk, vart namngjeven av sjømennene på ekspedisjonen, som samanlikna silhuetten av fjellet med toppseglet på ein karakk då dei såg fjellet 1. januar 1502. Namnet vart igjen gjeve til Gávea-området i byen Rio de Janeiro.

Ulik forvitring på den eine sida av fjellet har skapt det som er skildra som eit menneskeandlet. Merke på ei anna side av fjellet har vorte skildra som ein inskripsjon. Somme forskarar, inkludert den brasilianske arkeologen Bernardo de Azevedo da Silva Ramos, har hevda at inskripsjonen er av fønikisk opphav og eit mogeleg bevis på førkolumbisk kontakt frå antikken. Alternative teoriar er at det låg ein vikingkoloni ved fjellet eller at han er knytt til UFO-aktivitet. Geologar og forskarar er stort sett samde om at «inskripsjonen» er eit resultat av erosjon og at «andletet» er eit tilfelle av pareidoli. Det er ikkje funne bevis som støtta opp om ideen om at Pedra da Gávea vart oppdaga eller handsama av fønikiarar eller andre sivilisasjonar. Konsensus blant arkeologar og forskarar i Brasil er i tillegg at fjellet ikkje vert rekna som ein arkeologisk stad.

## Geologi og økologi
Fjellet ligg i Tijucafjella, og har ei høgd på 844&nbsp;meter over havet, forma som ein granittdom. Den flate toppen på fjellet er dekt av eit 150 meter høgt granittlag, med gneis under. Gneislaget har ein alder på kring 600 millionar år. Strukturen vart danna då granitoidar trengde inn i metasedimentære bergartar.

Fjellet er dekt av sitron-, appelsin-, brødfrukt-, banan- og papayatre, i tillegg til liljer og roser.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pedra da Gávea|Pedra da Gávea]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Apfelbreen

**Apfelbreen** er ein isbre som er kring 9 km brei og 35 km lang, og som flyt vest-nordvest langs sørsida av Bunger Hills og endar i Edisto istunge. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Earl T. Apfel, ein geologiprofessor ved Syracuse University, som var geolog under U.S. Navy Operation Windmill i 1947–48, og som var med på å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Queen Mary, Knox og Budd Coast.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Apfel Glacier|Apfel Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.*
Denmanbreen

**Denmanbreen** er ein isbre som er 10 til 15 km brei og strekkjer seg 110 km mot nord, der han munnar ut i Shackletonisen aust for David Island i Queen Mary Land. Han vart oppdaga i november 1912 av Western Base under Australasian Antarctic Expedition under Sir Douglas Mawson. Mawson namngav breen etter Lord Denman, generalguvernør i Australia i 1911, som støtta ekspedisjonen.

Isfjell som kalvar frå Denmanbreen til Mawsonhavet er opphavet til den periodevise Pobeda isøy.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Denman Glacier|Denman Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
Scottbreen i Aust-Antarktis

**Scottbreen** er ein isbre som er 7 km brei og over 32 km lang, som flyt nord-nordvest til kysten av Antarktis mellom Denmanbreen og Mill Island. Han vart oppdaga av Western Base frå Australasian Antarctic Expedition (1911-1914) under Mawson og kalla opp etter kaptein Robert F. Scott.

## Kjelder
Hargreavesbreen

**Hargreavesbreen** er ein kort, bratt isbre som flyt nordvest mellom Nils Larsenfjellet og Widerøefjellet i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter R.B. Hargreaves, ein flyfotograf på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området og andre kystområde mellom 14 °E og 164 °E.

## Kjelder
Northcliffebreen

**Northcliffebreen** er ein isbre som flyt mot kysten like aust for Davis Peninsula i Antarktis. Han vart oppdaga av Australasian Antarctic Expedition i 1911–14, under Mawson, og kalla opp etter Lord Northcliffe frå London, som støtta ekspedisjonen. 

## Kjelder
Roscoebreen

**Roscoebreen** er ein kanalisbre i Antarktis, som er 22&nbsp;km lang og 5 til 9&nbsp;km brei. Han endar i ein liten dal og ut i vestsida av Shackletonisen, midtvegs mellom Cape Moyes og Junction Corner. Han vart nedteikna som ein dalsøkk i mars 1912 av F. Wild og andre medlemmar frå Western Base under Australasian Antarctic Expedition leia av Mawson. Breen vart skissert på kart frå flyfoto teken av U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John H. Roscoe, ein geografi som skreiv Antarctic Bibliography (Washington, 1951), og som var vitskapleg rådgjevar for direktøren i United States Antarctic Program. Roscoe tente som kartkonstruktør med den sentrale arbeidsgruppa til U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, og med U.S. Navy Operation Windmill, 1947–48, og assisterte sistnemnde med å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast.
 
## Kjelder
Daggrybreen

**Daggrybreen** (japansk **Akebono Hyôga**) er ein isbre som flyt til kysten mellom Cape Hinode og Akebono Rock i Dronning Maud Land. Han ligg kring 50 km vest for Carstenfjella. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–1962, som gav namnet Akebono Hyôga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske namnet. 

## Kjelder
*
Altarduken

**Altarduken** er ein liten isbre like aust for Altaret ved enden av Grautskåla i Humboldtfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto under Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39, men det vart kartlagt på ny av Noreg frå flyfoto og landmålingar under Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven Altarduken i samband med Altaret.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Altarduken Glacier|Altarduken Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Anučinbreen

**Anučinbreen** er ein isbre som flyt sørover til Nedresjøen nord i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga, og kartlagd frå flyfoto, av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938&ndash;39. Han vart kartlagd på ny frå flyfoto og frå landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956&ndash;60, og igjen av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1960&ndash;61, som kalla breen opp etter Dmitrij Nikolayevitsj Anutsjin, ein sovjetisk geograf.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anuchin Glacier|Anuchin Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Asimutbreen

**Asimutbreen** er ein liten, bratt sidebre til Vangengejmbreen, som heller ned søraust og så nordaust mellom Solhøgdene og Skuggekammen aust i Gruberfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, og kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven av dei.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Asimutbreen Glacier|Asimutbreen Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Austre Skorvebreen

**Austre Skorvebreen** er ein brei isbre i Mühlig-Hofmannfjella som flyt nord frå starten like aust for enden av Vestre Skorvebreen og forbi austsida av Breplogen. Han vart kartlagt og namngjeven frå landmålingar og frå flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956&ndash;60).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Austreskorve Glacier|Austreskorve Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Carsten Borchgrevinkisen

**Carsten Borchgrevinkisen** er ein isbre som flyt nordover vest for Taggen, ved vestenden av Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter Carsten E. Borchgrevink, den norske leiaren for Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900.

## Kjelder
*
Kamelen i Dronning Maud Land

**Kamelen** er eit lite fjell på vestsida av Kamelbreen i Dronning Maud Land, om lag 10&nbsp;km sørvest for Carstensfjella på Kronprins Olav Kyst. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, som gav det namnet Rakuda-iwa, som tyder kamel på japansk.

## Kjelder
* Stadnamn i norske polarområde på Norsk polarinstitutt
Byrdbreen

**Byrdbreen** er ein kring 75&nbsp;km lang og 20&nbsp;km brei isbre i Antarktis, og den største isbreen som flyt nordvest mellom Bergersenfjella og Balchenfjella i Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter kontreadmiral Richard E. Byrd i U.S. Navy som leia U.S. Navy Operasjon Highjump.

## Kjelder
Charlesbreen

**Charlesbreen** er ein liten, bratt isbre som drenerer sørsida av Borga i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og kalla opp etter Charles W. Swithinbank, ein glasiolog med NBSAE.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charles Glacier|Charles Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Rukkebreen

**Rukkebreen** er ein isbre som flyt til kysten like aust for Rukkenutane i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen i 1957–62, som gav han namnet Tizire Hyôga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chijire Glacier|Chijire Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Christiaensenbreen

**Christiaensenbreen** er ein isbre som flyt vestover mellom Mont Eyskens og Mont Derom i Dronning Fabiolafjella. Han vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, som namngav han etter Leo Christiaensen, kaptein på polarfartøyet «Erika Dan» som førte den belgiske ekspedisjonen til Antarktis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christiaensen Glacier|Christiaensen Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Barkovbreen

**Barkovbreen** er ein isbre som drenerer nordaust mellom Dallmannfjellet og den sentrale delen av Sjtsjerbakovkjeda i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Han vart først fotografert og grovt kartlagt av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, så kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Han vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1960–61, og kalla det opp etter den sovjetiske geografen A.S. Barkov.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barkov Glacier|Barkov Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Ellisbreen

**Ellisbreen** er ein isbre som flyt nord frå Walnumfjella mellom Gillockbreen og Jenningsbreen i Sør-Rondane i Antarktis. Han er 7,5&nbsp;km lang. Breen vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter Edwin E. Ellis, ein flyfotograf på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området og andre kystområde mellom 14°E og 164°E.

## Kjelder
Flogeken

**Flogeken** er ein isbre i ein djup dal, som flyt nordvest mellom Grytøyrfjellet og Langfloget i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

## Kjelder
Gillockbreen

**Gillockbreen** er ein isbre 9&nbsp;km lang, som flyt nord frå Walnumfjella vest for Smalegga i Sør-Rondane. 

Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter løytnant Robert A. Gillock i U.S. Navy, ein navigatør på fotografiflyturane under Operasjon Highjump i området og andre kystområde mellom 14° og 164° aust.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gillock Glacier|Gillock Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gjelbreen

**Gjelbreen** er ein isbre, 31&nbsp;km lang, som flyt nord mellom bratte fjellsider av Lunckeryggen og Mefjell i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av dei.

## Kjelder
Gluvreklettbreen

**Gluvreklettbreen** er ein isbre som flyt nordvest mellom Von Essenskarvet og Terningskarvet i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og bilete av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven av dei.

## Kjelder
Gunnestadbreen

**Gunnestadbreen** er ein isbre som er 24&nbsp;km lang, og som flyt nord mellom Widerøefjellet og Walnumfjella i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter løytnant Alf Gunnestad, ein pilot med den norske ekspedisjonen under Lars Christensen i 1933–34.

## Kjelder
Giæverbreen

**Giæverbreen** er ein isbre som flyt nordvest mellom Mount Kerckhove de Denterghem og Mount Lahaye i Belgicafjella i Antarktis. Han vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under Gaston de Gerlache. Gerlache gav breen namn etter den norske polfararen John Schjelderup Giæver, rådgjevar for ekspedisjonen, og leiaren for Maudheimekspedisjonen i 1949–52.

## Kjelder
H.E. Hansenbreen

**H.E. Hansenbreen** er ein isbre som er 9&nbsp;km lang, og som flyt nord langs vestsida av Nils Larsenfjellet i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart grovt kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og kartlagt på ny av dei i større detalj i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Han vart kalla opp etter Hans Edvard Hansen, ein norsk kartograf som kompilerte desse og andre kart for dei norske antarktisekspedisjonane.

## Kjelder
Heitobreen

**Heitōbreen** er ein liten isbre som flyt vestover langs sørsida av Mount Heitō i den sørlege delen av Langhovde i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og vart namngjeven Heitō-hyoga fordi han ligg nær Mount Heitō av hovudkvarteret til JARE i 1973.

## Kjelder
Langknattbreen

**Langknattbreen** er ein brei isbre som flyt til sjøen på austsida av Langknatten i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–62,  og namngjeven i samband med den nærliggande Langknatten, med det japanske namnet «Higashi-naga-iwa-hyoga».

## Kjelder
Honnørbreen

**Honnørbreen** er ein isbre som flyt til austsida av Lützow-Holmbukta i Antarktis, til nord for Byvågåsane. Ei bretunge strekkjer seg utover i sjøen frå breen og vart kartlagd av Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936–37 og namngjeven Honnørbrygga. Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–62, fann ut at bretunga hadde brote laus, men nytta det originale namnet på isbreen i staden.

## Kjelder
Hettebreen

**Hettebreen** er ein isbre, som er 11 km lang og flyt nord mellom Hettene og Austhamaren i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeven av dei.

## Kjelder
Isingbreen

**Isingbreen** er ein isbre som flyt nordvest mellom Isingen og Kvitkjølen i Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Breen vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto tekne under Maudheimekspedisjonen (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver, og frå flytfoto teken av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Jenningsbreen

**Jenningsbreen** er ein isbre som er 19 km lang og som flyt nordover langs vestsida av Lunckeryggen i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeven etter løytnant James C. Jennings i U.S. Navy, som var andrepilot og navigatør på flytokta som tok bilete av breen og andre kystområde mellom 14 og 164 gradar aust.

## Kjelder
Kampbreen

**Kampbreen** er ein isbre som er 15&nbsp;km lang og som flyt nordvestover mellom Austkampane i vest og Nordhaugen, Mehaugen og Sørhaugen i aust, i Sør-Rondane i Antarktis. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47.

## Kjelder
Torghattbreen

**Torghattbreen** er ein isbre som flyt til sjøen like vest for Disheia i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto av Japanese Antarctic Research Expedition, 1957–1962, som gav breen namnet Ichime. Det norske namnet vart gjeve av Norsk Polarinstitutt i 1973. 

## Kjelder
Kreitzerisen

**Kreitzerisen** er ein isbre, 15&nbsp;km lang, som flyt nord mellom Tertene og Bamsefjell i Sør-Rondane. Han vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og kalla opp etter løytnant William R. Kreitzer i U.S. Navy som var flykaptein på tre flyfotograferingstokt under Operasjon Highjump i kystområda mellom 14 og 164 gradar aust.

## Kjelder
Komsbreen

**Komsbreen** er ein isbre i Antarktis som er 9&nbsp;km lang, og flyt nord mellom Mefjell og Komsa i Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven etter plasseringa nær Komsa.

## Kjelder
Langhovdebreen

**Langhovdebreen** er ein isbre ved austsida av Langhovde, som flyt nord til Hovdebukta på austkysten av Lützow-Holmbukta. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og kalla opp etter plasseringa nær Langhovde.
 
## Kjelder
Langskavlen

**Langskavlen** er ein kort, bratt isbre som flyt frå nordsida av Skavlhø i Payerfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.
 
## Kjelder
Lundebreen

**Lundebreen** er ein isbre som er kring 46&nbsp;km lang og som flyt nordvest mellom Håhellerskarvet og Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han ligg ved Prinsesse Astrid Kyst.

## Oppdaging og namngjeving
Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter T. Lunde, som var ein glasiolog med den norske antarktisekspedisjonen (1956–58).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lunde Glacier|Lunde Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff

* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Mefjellbreen

**Mefjellbreen** er ein isbre, 9&nbsp;km lang, som flyt nordvest og ut i Gjelbreen mellom Menipa og Mefjell i Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av dei etter plasseringa nær Mefjell.

## Kjelder
Mendeleevbreen

**Mendeleevbreen** er ein isbre, 19&nbsp;km lang, som flyt nordaust gjennom nordlege delar av Payerfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1960–61, og kalla opp etter Dmitrij Mendelejev (1834–1907), ein russisk kjemikar.

## Kjelder
Mjellbreen

**Mjellbreen** er ein isbre som er 17&nbsp;km lang, og som flyt nordaust mellom Bergersenfjella og Isachsenfjella i Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven av dei.

## Kjelder
Mušketovbreen

**Mušketovbreen** er ein stor isbre som flyt nordaustover, og drenerer området mellom Wohlthatmassivet i vest og Weyprechtfjella, Payerfjella og Lomonosovfjella i aust i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958–59, og kalla opp etter Ivan V. Musjketov (1850–1902), ein russisk geolog og geograf.

## Kjelder
Darumabreen

**Darumabreen** er ein isbre som flyt til sjøen mellom Darumafjellet og Bjartodden i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og, i samband med Higashi-naga-iwabreen som ligg 9&nbsp;km austover, kalla Nishi-naga-iwa-hyoga (den vestlege lange steinbreen). Daruma er ein kjend kinesisk buddhist og namnet vart foreslått av Norsk Polarinstitutt i 1973.

## Kjelder
Oberstbreen

**Oberstbreen** er ein isbre som drenerer vestsida av Balchenfjella i Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven Oberstbreen på grunn av tilknytinga til Balchenfjella. Bernt Balchen, ein kjend norsk pilot i Arktis, fekk rangen oberst i U.S. Army Air Force i andre verdskrigen.

## Kjelder
Indrebergbreen

**Indrebergbreen** er ein isbre som flyt til sjøen like vest for Indreberg på kysten av Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og kalla opp etter nærliggande Oku-hyoga, som fekk namnet Indre Brenabben på norsk av Norsk Polarinstitutt i 1973.

## Kjelder
Parisbreen

**Parisbreen** er ein isbre, 15&nbsp;km lang, som flyt nordvest mellom Zwieselhøgda og Gråkammen til Humboldtsøkket i Petermannkjedene i Wohlthatmassivet. Han vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla breen på ny i 1960–61, og gav han namnet Lednik Parizjskoj Kommunyj (Paris kommune-breen).

## Kjelder
Norsk Polarinstitutt-breen

**Norsk Polarinstitutt-breen** er ein isbre som flyt sørvest mellom Perovfjellet og Mount Limburg Stirum i Belgicafjella. Han vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen i 1957-58, under G. de Gerlache, som namngav han etter Norsk Polarinstitutt i Oslo.

## Kjelder
Peterbreen

**Peterbreen** er ein kort, brei isbre som flyt nordaust og ut i Jutulstraumen like aust for Neumayerskarvet og Mellebynuten i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59. Han er kalla opp etter Peter Melleby, som var sjef for sledehundane under NBSAE.

## Kjelder
Kamelbreen

**Kamelbreen** er ein isbre som flyt til kysten like aust for Kamelen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, som gav han namnet Rakuda, som tyder kamel på japansk.

## Kjelder
Rogstadbreen

**Rogstadbreen** er ein isbre som flyt nordvest langs nordsida av Isingen i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59. Han er kalla opp etter Egil Rogstad, som var sjefstelegrafist på NBSAE.
 
## Kjelder
Salbreen

**Salbreen** er ein isbre som er 13&nbsp;km lang, og som flyt nord mellom Salen og Bergersenfjella i Sør-Rondane. Han vart kartlagd av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og namngjeven etter plasseringa nær Salen.

## Kjelder
Sandhøhallet

**Sandhøhallet** er ein liten isbre som flyt søraust frå sørsida av Sandhø i Conradfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar under den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Skålebreen i Dronning Maud Land

**Skålebreen** er ein isbre som flyt nord mellom Festninga og Hochlinfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Carnebreen

**Carnebreen** (japansk *Shinnan Hyoga*) er ein isbre som flyt nordvest til kysten like aust for Nyheia og markerer skiljet mellom Dronning Maud Land og Enderby Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeven **Shinnan Hyōga**.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shinnan Glacier|Shinnan Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Schyttbreen

**Schyttbreen** er ein brei isbre som er kring 100&nbsp;km lang, og som flyt nordover mellom Giæverryggen og Ahlmannryggen i Dronning Maud Land til Jelbartisen. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952) og kalla opp etter Stig V. Schytt, som var nestkommanderande og glasiolog på NBSAE.

## Kjelder
Shirasebreen

**Shirasebreen** (japansk *Shirase Hyōga*) er ein stor isbre som flyt ut i Havsbotn, bukta som ligg inst i Lützow-Holmbukta i Antarktis. Området som breen dekkjer vart først kartlagt som ei bukt og namngjeven Instefjorden av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37. Landmålingar gjort av JARE i 1957-62 avslørte at det låg ein stor isbre på staden, som dei kalla opp etter løytnant Nobu Shirase, leiaren for Den japanske antarktisekspedisjonen i 1911-12.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shirase Glacier|Shirase Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Sigynbreen

**Sigynbreen** er ein brei isbre som flyt nord mellom Drygalskifjella og Holtedahlfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd og namngjeven frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) etter Sigyn i norrøn mytologi.

## Kjelder
Shirase Nobu

**Nobu Shirase** () var ein japansk offiser og leiar av den japanske antarktisekspedisjonen 1910–12. Ekspedisjonen utforska kystområda av King Edward VII Land og dei austlege delane av Rossbarrieren, og nådde 80°05'S. 

Shirasebreen og Shirase Coast i Antarktis er kalla oppe etter han.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nobu Shirase|Nobu Shirase]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***
Den japanske antarktisekspedisjonen 1910–12

**Den japanske antarktisekspedisjonen 1910&ndash;12** var den første oppdagingsreisa til det antarktiske kontinent gjennomført av ein japansk ekspedisjon. Eit mannskap på 27 leia av løytnant Nobu Shirase forlét Tokyo i desember 1910 med fartøyet «Kainan Maru». Dei nådde isen 26. februar 1911 og segla vidare inn i Rosshavet. Det var seint i den antarktiske sommarsesongen, og ekspedisjonsskipet kom ikkje lenger inn enn til Coulman Island. Dei returnerte derfor til Sydney for å overvintre.

I løpet av den neste sesongen vart det gjort eit nytt forsøk på å gå i land, og hovudmålet var å utforske King Edward VII Land. Ved Rossbarrieren møtte dei skipet til Roald Amundsen, «Fram», som låg og venta i Hvalbukta på sørpolekspedisjonen til Amundsen. Ein patrulje på fem mann frå «Kainan Maru», inkludert to hundeførarar, vart sett i land på isbarrieren og kom seg 250 kilometer sørover til 80°05'&nbsp;S før uvêr hindra vidare marsj. Den 28. januar planta Shirase det japanske flagget og erklærte området som låg innanfor synsvidde for japansk. Han namngav det Yamato Yukihara (*Yamato snøvidde*). I mellomtida hadde ei anna gruppe blitt sett i land på kysten av King Edward VII Land for å undersøke dei lågareliggande delane av Alexandra Range.

«Kainan Maru» returnerte til Japan og nådde fram til Yokohama 20. juni 1912.

I 1931 og 1939 avslo den japanske regjeringa forslaga frå Shirase om å godkjenne Yamato Yukihara som ei gåve til den japanske staten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Den japanske antarktisekspedisjonen 1910–12|Den japanske antarktisekspedisjonen 1910–12]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Shirase, Nobu (25. mars 1912). «Japanese Story of Polar Trip» (PDF). *The New York Times*.
Skallebreen

**Skallebreen** er ein isbre som flyt til Lützow-Holmbukta aust for Skallen. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og kalla opp etter plasseringa nær Skallen.
 
## Kjelder
Skarsbrotet

**Skarsbrotet** er ein dalbre som flyt til austsida av Skarshaugane i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Breen vart kartlagt av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Sloket

**Sloket** er ein isbre som flyt nord mellom Slokstallen og Petrellfjellet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Stancomb-Willsstraumen

**Stancomb-Wills-straumen** er ein stor isbre som flyt ut i austlege Weddellhavet sør for Lyddan Island. Isbreen vart oppdaga under U.S. Navy sin flytur med eit LC-130-fly over kysten den 5. november 1967, og vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå fotografi tekne på den tida. Namnet vart nytta av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1969.

**Stancomb-Wills-bretunga** er ei lang bretunge som stikk ut i sjøen frå Stancomb-Wills-straumen aust i Weddellhavet. Brefronten av denne tunga vart oppdaga i januar 1915 av ein britisk ekspedisjon leia av Ernest Shackleton. Han namngav han «Stancomb-Wills Promontory», etter dame Janet Stancomb-Wills, som gav pengar til ekspedisjonen. I 1969 vart namnet endra av US-ACAN til «Stancomb-Wills-bretunga».

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Sveabreen i Dronning Maud Land

**Sveabreen** er ein brei isbre som flyt nord mellom Sverdrupfjella og Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59.

## Kjelder
Perlebreen

**Perlebreen** er ein isbre som flyt til sjøen mellom Observasjonsberget og Bollen på kysten av Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeven Tama-hyoga. Det norske namnet er ei omsetjing av det japanske.

## Kjelder
Telebreen

**Telebreen** er ein isbre som flyt til austsida av Lützow-Holmbukta mellom Telen og Kjuka. Han vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og kalla opp etter nærliggande Telen.

## Kjelder
Tønnesenbreen

**Tønnesenbreen** er ein brei isbre som flyt nord mellom Risemedet og Festninga, og skil Gjelsvikfjella og Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter J. Tønnesen, ein meteorolog med den norske antarktisekspedisjonen (1956–58).

## Kjelder
Toriibreen

**Toriibreen** er ein isbre som flyt nordvest mellom Monts Goossens og Mount Fukushima i Dronning Fabiolafjella. Han vart oppdaga 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen, under Guido Derom, som namngav han etter Tetsuya Torii ein geokjemikar som var leiaren for den japanske gruppa som vitja området i november 1960.

## Kjelder
Tverreggbreen

**Tverreggbreen** er ein isbre mellom Heksegryta og Tverregga i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og fleire flyfoto (1958–59).

## Kjelder
Vangengejmbreen

**Vangengejmbreen** er ein isbre som er kring 11&nbsp;km lang, og flyt like aust for Mentzelfjellet og nord mot Sjøhausen i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, og vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla breen på ny i 1960–61 og kalla han opp etter den sovjetiske meteorologen Georgij Vangengejm (1886–1961).

## Kjelder
Vestre Skorvebreen

**Vestre Skorvebreen** er ein brei isbre i Mühlig-Hofmannfjella som flyt frå ein stad nær utgangspunktet til Austre Skorvebreen og nordvestover langs vestsida av Svarthamaren til sør for Breplogen. Han vart kartlagd og namngjeven frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956-60).

## Kjelder
Veststraumen

**Veststraumen** er ein isbre som er kring 70 km lang og flyt vestover langs sørenden av Vestfjella og ut i Riiser-Larsenisen. Isbreen vart sett under U.S. Navy sin flytur med eit LC-130-fly over kysten den 5. november 1967, og vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå fotografi tekne på den tida. I 1969 gav Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) han namnet «Endurancebreen» til minne om polarskuta «Endurance» i denne delen av Weddellhavet i 1915, men namnet vart avslått av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi det var eit identisk namn på ein liten bre på Elefantøya. Det skildrande namnet «Veststraumen» finst på eit kart av Norsk Polarinstitutt frå 1972.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
Vindegghallet

**Vindegghallet** er ein isbre som flyt 7&nbsp;km vestover langs sørsida av Flånuten i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og fotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Breen vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60, og namngjeven Vindegghallet i samband med nærliggande Vindegga.

## Kjelder
Yamatobreen

**Yamatobreen** er ein isbre som er kring 10&nbsp;km brei, og som flyt vestover mellom Mount Fukushima og Mont Eyskens i Dronning Fabiolafjella i Antarktis.

Breen vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, 7. oktober 1960, og kalla opp etter det gamle namnet på Japan. Yamato er symbolet for politisk samhald og nasjonalkjensle for japanarar. I november-desember 1960 nådde eit japansk feltlag fram til området og gjorde geodetisk og anna vitskapleg arbeid der. 

## Kjelder
Bladesbreen

**Bladesbreen** er ein isbre som flyt aust frå eit snødekt skard like nord for La Gorce Peak på Alexandra Mountains. Han flyt saman med Daltonbreen på nordsida av Edward VII Peninsula. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William Robert Blades, som tente som navigatør i løpet av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og Operasjon Deep Freeze (1955–59).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blades Glacier|Blades Glacier]]» frå ,  den 14. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *