open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Frida Amundsen

**Frida Waage Amundsen** () er ein norsk songar og låtskrivar. Hausten 2009 signerte ho ein kontrakt med EMI, og debutalbumet *[[September Blue]]* vart gjeven ut i 2012. Debutsingelen «Closer» var gjeven ut 20. mai 2011, og vart spelt mykje på norsk radio. Songen er skriven og produsert av Lars K. Hustoft frå Crystal of Air Music og av Yngve Highland. Amundsen har sidan klatra på listene i Tyskland, Italia, Austerrike, Sveits, Sverige, Finland og Danmark.

## Eurovision
### Selecția Națională 2014
Amundsen deltok med singelen «Miracle» i Selecția Națională 2014, den rumenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Songen er skriven av Frida Amundsen, Ovidiu Cernăuțeanu, Phillip Halloun og Victor Forberg Skogberg, og vart framført på engelsk av Paula Seling og Ovidiu Cernăuțeanu under aliaset Paula Seling og Ovi. Bidraget vann tevliga med 22 poeng, tolv frå juryen og ti frå fjernsynssjåarane.

### Eurovision Song Contest 2014
Etter sigeren i Selecția Națională 2014 vart det kjent at Amundsen vil representere Romania i Eurovision Song Contest 2014. Bidraget vil verte framført i den andre semifinalen 8. mai 2014.

## Diskografi
### Album
* 2012: *[[September Blue]]*

### Singlar
* 2011: *[[Closer]]*
* 2012: *[[Rush av Frida Amundsen|Rush]]*
* 2013: *[[Colours av Christopher og Frida Amundsen|Colours]]* (med Christopher frå albumet hans *[[Colours av Christopher|Colours]]*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Frida Amundsen|Frida Amundsen]]» frå ,  den 2. mars 2014.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Romania in the Eurovision Song Contest 2014|Romania in the Eurovision Song Contest 2014]]» frå ,  den 2. mars 2014.*
Tømmerflake

**Tømmerflake** er flåtar av samanbundne tømmerstokkar. Slike flåtar blei laga under tømmerfløyting for å frakte tømmeret over vatn og innsjøar.
**Tømmerbreie** viser til ei samling av tømmerstokkar lagt klar til fløyting.

## Kjelder
*
Maria Luisa av Savoie

**Maria Luisa Gabriella av Savoie** () var spansk dronning og tidvis regent frå 1701, då ho blei gift med kong Filip V av Spania. 

Maria Luisa var fødd i Torino som dotter av Viktor Amadeus II av Savoie og Anne d'Orléans, og niese av Ludvig XIV av Frankrike. 2. november 1701, tretten år gammal, blei ho gift med Filip, som var barnebarn av kongen. Syster hennar Marie-Adélaïde var allereie gift med bror til Filip. Paret hadde sønene Ludvig (1707-1724) og Ferdinand VI av Spania (1713-1759), i tillegg til Felipe og Felipe Pedro, som døydde som barn. 

Som dronning hadde Maria Luisa stor innverknad over maken, men var sjølv under sterk påverknad frå Marie Anne de La Trémoille, prinsessa av Ursins, som blei overhoffdama hennar. Etter 1702 verka ho som regent i Spania då kongen var vekke under den spanske arvefølgjekrigen. Ho blei populær i Spania og blei kalla «La Savoyana», 'kvinna frå Savoie'. Maria Luisa blir gjerne skildra som ein talentfull regent som skapte orden og tok opp klager. 

Mot slutten av livet blei Maria Luisa sjuk av tuberkulose. Ho døydde 25 år gammal og blei gravlagd ved San Lorenzo de El Escorial. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maria Luisa of Savoy|Maria Luisa of Savoy]]» frå , og «[[:fr:Marie-Louise-Gabrielle de Savoie|Marie-Louise-Gabrielle de Savoie]]» frå  den 2. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Sharp, Martin Andrew: *Queens of old Spain*, New York, McClure, Phillips & company, 1906.


## Bakgrunnsstoff
Wessels plass i Oslo

**Wessels plass** i Oslo er ein plass som ligg framfor sørfasaden av Stortingsbygningen i Oslo sentrum, avgrensa av gatene Akersgata, Nedre Vollgate, Prinsens gate og eine enden av Stortingsgata. Plassen heit opphavleg Stortingspladsen, men fekk seinare namn etter diktaren Johan Herman Wessel (1742&ndash;1785). På 100-årsdagen etter Wessels død vart det avduka ein bronsebyste av ham på plassen, laga av Carl Ludvig Jacobsen og gjeve som gåve frå Norske Selskab.

Under plassen går det gangar frå Stortingsbygningen over til dei bygningane på aust-og sørsida av plassen som Stortinget har fleire kontor i. I 2014 vart plassen avsperra for ålmenta i samband med at det vert bygd eit underjordisk post- og varemottak for Stortinget under plassen.
Håkon Høgemo

**Håkon Høgemo** () er ein norsk folkemusikar. Høgemo er av spelemannsslekt frå Jostedal i Sogn, men vaks opp i Årdal. I dag er årdølen busett på Haugsveit i Lonevåg på Osterøy kommune i Hordaland. Høgemo spelar hardingfele, og har arbeidd som frilansmusikar sidan 1993.

Høgemo tok tel å spele hardingfele som ung, og gjekk i lære hjå Lars Skjervheim frå Myrkdalen i Voss. Han spelar særleg tradisjonsmusikk frå Sogn, Valdres, Voss, Hardanger og Telemark. Hardingfelespelemannen har vunne Landskappleiken to gonger, i 1989 i 1995.  I tillegg til å arbeide frilans, er Høgemo kjend frå samarbeid med mellom andre Karl Seglem. Saman med Seglem (tenorsaksfon og bukkehorn) og Terje Isungset (munnharpe, slagverk, perkusjon) dannar han trioen Utla. I 2012 tok Håkon Høgemo del i Karl Seglem sitt tingingsverk *Som spor*, som vart urframført på Vossajazz. Han er og med i folkemusikktrioen Bufaste tonar saman med Tom Karlsrud (trekkspel) og Judith Vestreim (vokal). Høgemo spelar og i trioen GamaltNymalt, med Sigrid Moldestad og Einar Mjølsnes. Høgemo har med stort hell også nytta original-komponerte slåttar av Eivind Groven i  si undervisning. Han har sjølv spela dei inn på CD, 10 i alt. Her finn ein mellom anna fargerike storslåttar som «Sumarmorgon», «Brønnslåtten» og «Regnbogen». Den siste er komponert for to hardingfeler. Høgemo spelar båe stemmene i ei sprudlande trick-innspeling.

Årdølen er førsteamanuensis på Norges musikkhøgskole i Oslo og Griegakademiet i Bergen. Dessutan er han tilsett som lærar på Osterøy kulturskole. Han er timelærar ved Ole Bull Akademiet på Voss, og har vore læremeister for fleire framifrå unge spelemenn, mellom andre Synnøve S. Bjørset og Erlend Apneseth. 

## Diskografi
* *Urbs* (med Karl Seglem) (NORCD, 2006)
* *GamaltNymalt* (med Sigrid Moldestad og Einar Mjølsnes) (2005)  
* *Femstein* (med Karl Seglem) (NORCD, 2004)
* *Song* (med Utla) (NORCD, 2003)
* *Marylands* (med Marylands) (Heilo, 2001) 
* *Solo* (soloutgjeving) (NORCD, 2000)
* *Dans* (med Utla) (NORCD, 1999) 
* *Brodd* (med Utla) (NORCD, 1995)
* *Bufaste tonar* (med Tom Karlsrud og Judith Vestreim) (Lærdal musikkproduksjon, 1994)
* *Juv* (med Utla) (1993)
* *Utla* (med Utla) (NORCD, 1992) 
* *Å fela ho let* (Spelarhaugen folkemusikk, 1988)
* *Mellom vener* (Spelarhaugen folkemusikk, 1988)
* *Håkon Høgemo spelar slåttar av Eivind Groven* (2022). Utgitt av Lærdal musikkproduksjon. Med stønad frå Kulturrådet og Norsk kulturfond.

## Prisar og utmerkingar
* 1989: Landskappleiken 
* 1992: Osaprisen
* 1995: Landskappleiken
* 2005: Spellemannprisen i klassen folkemusikk/gamaldans for *GamaltNymalt* saman med Sigrid Moldestad og Einar Mjølsnes
* 2000: Spellemannprisen i klassen folkemusikk/gamaldans for *Solo*

## Kjelder
Jæren tingrett

**Jæren tingrett** er ein førsteinstansdomstol under Gulating lagdømme. Han ligg i Sandnes i Rogaland fylke og har eit domssokn som dekker kommunane Forsand, Gjesdal, Sandnes, Hå, Klepp og Time.  Domssoknet vart utvida då den tidlegare domstolen Sandnes tingrett vart nedlagd, oppgåvene vart overførte til den nye Jæren tingrett og Sola kommune vart overført til Stavanger tingrett 1.juli 2007.

Tingretten vart flytta frå Bryne til Sandnes.

## Kjelder
Prosti i Den norske kyrkja

__NOTOC__
Den norske kyrkja har følgjande prosti:

## Nord-Hålogaland bispedøme
* Alta prosti
* Hammerfest prosti
* Indre Finnmark prosti
* Nord-Troms prosti
* Senja prosti
* Tromsø Domprosti
* Trondenes prosti
* Varanger prosti 

## Sør-Hålogaland bispedøme

* Bodø Domprosti
* Indre Helgeland prosti
* Lofoten prosti
* Nord-Helgeland prosti
* Ofoten prosti
* Salten prosti
* Sør-Helgeland prosti
* Vesterålen prosti 

## Nidaros bispedøme

* Fosen prosti
* Gauldal prosti
* Namdal prosti
* Nidaros Domprosti
* Orkdal prosti
* Stiklestad prosti
* Stjørdal prosti
* Trondheim prosti

## Møre bispedøme

* Indre Nordmøre prosti
* Indre Romsdal prosti
* Molde Domprosti
* Nordre Sunnmøre prosti
* Søre Sunnmøre prosti
* Ytre Nordmøre prosti 

## Bjørgvin bispedøme

* Åsane prosti
* Bergen Domprosti
* Bergensdalen prosti
* Fana prosti
* Hardanger og Voss prosti
* Sogn prosti
* Nordfjord prosti
* Nordhordland prosti
* Sunnfjord prosti
* Sunnhordland prosti
* Vesthordland prosti

## Stavanger bispedøme

* Dalane prosti
* Haugaland prosti
* Jæren prosti
* Karmøy prosti
* Ryfylke prosti
* Sandnes prosti
* Stavanger Domprosti
* Tungenes prosti
* Ytre Stavanger prosti 

## Agder og Telemark bispedøme

* Arendal prosti
* Aust-Nedenes prosti
* Bamble prosti
* Kristiansand Domprosti
* Lister og Mandal prosti
* Otredal prosti
* Skien prosti
* Vest-Nedenes prosti
* Øvre Telemark prosti

## Tunsberg bispedøme

* Drammen og Lier prosti
* Eiker prosti
* Hallingdal prosti
* Kongsberg prosti
* Larvik prosti
* Nord-Jarlsberg prosti
* Ringerike prosti
* Sandefjord prosti
* Tønsberg Domprosti 

## Hamar bispedøme

* Hadeland og Land prosti
* Hamar Domprosti
* Nord-Gudbrandsdal prosti
* Nord-Østerdal prosti
* Ringsaker prosti
* Solør, Vinger og Odal prosti
* Sør-Gudbrandsdal prosti
* Sør-Østerdal prosti
* Toten prosti
* Valdres prosti

## Oslo bispedøme

* Asker prosti
* Bærum prosti
* Døveprostiet
* Nordre Aker prosti
* Oslo Domprosti
* Søndre Aker prosti
* Vestre Aker prosti
* Østre Aker-Groruddalen prosti 

## Borg bispedøme

* Fredrikstad Domprosti
* Nedre Romerike prosti
* Nordre Follo prosti
* Søndre Borgesyssel prosti
* Søndre Follo prosti
* Vestre Borgesyssel prosti
* Østre Borgesyssel prosti
* Øvre Romerike prosti

## Sjå òg
* Kyrkjer i Noreg etter prosti

## Kjelde
* Nettstaden til Den norske kyrkja
Antoine Pevsner

**Antoine Pevsner** () var ein russisk og kviterussisk målar og bilethoggar, til liks med broren Naum Gabo.

## Liv og gjerning

Pevsner var fødd i småbyen Klimavitsy i Kviterussland. Frå 1902 til 1910 var han elev ved kunstskulen i Kiev og deretter St. Petersburgs kunstakademi. Mellom 1911 og 1913 budde han i Paris, der han vart kjend med Alexander Archipenko og Amedeo Modigliani og byrja med abstrakt måleri. År 1915-16 budde han i Oslo, derifrå drog han vidare til Moskva. Frå 1917 underviste han ved kunstakademiet i Moskva.

Saman med broren offentleggjorde han i 1920 i Moskva det realistiske manifest. Dei tok i bruk i nye materialar til skulpturane sine, og tok i bruk matematikk i utforminga av verka. I 1923 reiste Pevsner tilbake til Paris. Nokre år seinare danna han, saman med Theo van Doesburg, Naum Gabo, Auguste Herbin og Georges Vantongerloo kunstrørsla Abstraction-Création i Paris.

I 1946 deltok Pevsner i utstillinga *Konkret Kunst* i Galerie René Drouin i Paris, saman med Sonia Delaunay-Terk, Vasilij Kandinskij, Alberto Magnelli og Herbin. Pevsner deltok også ved utstillingane *documenta I* i 1955 og *documenta II* i 1959, begge i Kassel i Tyskland.

Han døydde i Paris.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Antoine Pevsner|Antoine Pevsner]]» frå ,  den 3. mars 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
Sitatgata i Oslo

**Sitatgata i Oslo**, eller **Ibsen Sitat**, er i alt 69 sitat frå forfattaren Henrik Ibsens poesi, dramatikk, talar og brev som er skrivne med bokstavar av stål nedfelt i fortaua i Oslo sentrum. Sitata følgjer den etter måten stutte strekninga som Ibsen hadde for vane å gå kvar dag mellom den siste heimen sin i ein bygard på hjørnet av Arbins gate og Drammensveien (no Henrik Ibsens gate) og stamkaféen sin, Grand Café, i første høgda på Grand Hotel på Karl Johans gate i sentrum av Oslo.

Kunstnarane Ingrid Falk og Gustavo Aguerre i samarbeid (FA+) stod bak dette kunstprosjektet, kalla «Ibsen Sitat», med professor dr. philos Vigdis Ystad som den ansvarlege for sitattekstane. Sparebankstiftelsen DnB NOR har teke kostnadene som ei gåve til byen Oslo i høve Ibsenåret 2006 (det vil seie hundreårsminnet for Ibsens død).

Sitata er skrivne på fortaua langs den eine sida av Henrik Ibsens gate og båe sidene av Karl Johans gate på den aktuelle strekninga. Det har gått med til saman 4011 stålbokstavar, som kvar og ein er lagt ned i kvar sin nøyaktig tilpassa sandblåste utfresing i fortaushellene.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Ibsenmuseet med Ibsen-sitata. 
*Oslo kommune, Byarkivet: På spasertur med Ibsen.

## Kjelder

*«Om sitatgaten» ved Nettstaden til Ibsenmuseet
Gustavo Aguerre

**Gustavo Aguerre** () er ein svensk-argentinsk kunstnar som arbeider innanfor ulike kunstartar (datagrafikk, grafikk, fotografi, installasjon, videokunst, måleri, skulptur, objekt, teikning). 

Aguerre er fødd i Buenos Aires i Argentina. Han flytta til Tyskland, der han studerte ved kunstakademiet i Münchn frå 1974 til 1976. I 1984 kom han til Stockholm, der han busette seg fast. Saman med kona si, Ingrid Falk (fødd 1960), har han danna ei kunstnargruppe kalla FA+. Denne gruppa har mellom anna stått for den såkalla Sitatgata i Oslo, som har Henrik Ibsen-sitat skrivme med rustfrie stålbokstavar nedfrest i fortaua, og ei tilsvarande i Stockholm med August Strindberg-sitat, skrivme med måling under Strindbergsfestivalen i 1994 og erstatta i 1998 med stålbokstavar.

## Kjelder

*Om Gustavo Aguerre på nettsidene til konstnarcentrum.org.  
*Om Ingrid Falk  på nettsidene til konstnarcentrum.org. 

## Bakgrunnsstoff
*Om Gustavo Aguerre på nettsidene til konstnarcentrum.org.  
*Om Ingrid Falk  på nettsidene til konstnarcentrum.org.
Lektorutdanning med mastergrad i realfag

**Lektorutdanning i realfag**, **LUR**, er eit 5-årig mastergradsstudium. Studentane vel emnekombinasjonar som gir undervisningskompetanse i to fag. Masteroppgåva skal skrivast innanfor eitt av desse fagområda, eller det kan vere ei fagdidaktisk oppgåve.
 
Hausten 2013 vart den nye rammeplana for lektorstudiet innført ved NTNU. Denne legg opp til at studentane skal ha pedagogikkundervisning i fire av fem årskurs. Etter fullført utdanning får studentane tittelen lektor.
LUR får mykje skryt for sitt gode sosiale miljø. Dette står linjeforeninga Spanskrøret i spissen for.

## Fagretningar
Det er mogleg å velje blant 5 fagkombinasjonar. Desse er som følgjer:
* Matematikk og fysikk
* Matematikk og kjemi
* Matematikk og informatikk
* Matematikk og biologi
* Kjemi og biologi

## Bakgrunnsstoff
* LUR på NTNU sine nettsider
Studentmållaget i Stavanger

**Studentmållaget i Stavanger** (SmiS) er eit lokallag i Norsk Målungdom. Laget dekkjer heile Rogaland, men held til i Stavanger. Laget har som føremål å fremja nynorsk og dialekt på alle samfunnsområde, men med hovudtyngd på språklege rettar blant studentar i Rogaland. Leiar i laget er Ingunn Vespestad Steinsvåg (f. 1995) frå Stord i Hordaland. 

SmiS vart skipa i 2006, før Studentmediene i Stavanger vart skipa med same forkorting (SmiS). I 2013 vart SmiS skipa opp att etter å ha lege nede nokre år.

I 2016 var SmiS vertskap for den årlege studentsamlinga, der studentar frå heile landet deltok. Dette var første gong samlinga vart halde i Stavanger.

## Sjå òg
* Studentmållaget i Oslo
* Studentmållaget i Bergen
* Studentmållaget i Nidaros
* Ås Studentmållag
Arbins gate

**Arbins gate** er ei gate i Oslo, frå Henrik Ibsens gate (som tidlegare var ei strekning av Drammensveien) og ned til Løkkeveien på Ruseløkka. Gata fekk i 1896 namnet *Arbiens gate* etter by- og rådstoveskrivaren Peter Arbin (1741–1804), som var eigar av ein løkkeeigedom her. I 1983 vart namnet på gata retta til det nogjeldande Arbins gate.

På hjørnet av Arbins gate og Henrik Ibsens gate ligg bygningen der forfattaren Henrik Ibsen leigde husvære i 2. høgda frå bygningen var ny i 1895 og fram til han døydde i 1906. I bygningen ligg no mellom anna Ibsenmuseet i Oslo, som òg femner om husværet Ibsen budde i.

## Bakgrunnsstoff
* Knut Are Tvedt (red): *[[Oslo byleksikon]]*, Kunnskapsforlaget 2010, side 58, ISBN 978-82-573-1760-7
Ingrid Falk

**Ingrid Falk** (), fødd  og busett i Stockholm, er ein svensk kunstnar som arbeider innanfor ulike kunstartar (datagrafikk, grafikk, fotografi, installasjon, videokunst, måleri, skulptur, objekt, teikning). Saman med ektefellen, Gustavo Aguerre (fødd 1953), har ho danna ei kunstnargruppe kalla FA+, som mellom anna har stått for den såkalla Sitatgata i Oslo med Henrik Ibsen-sitat skrive med stålbokstavar nedfrest i fortaua, og ei tilsvarande i Stockholm med August Strindberg-sitat (i gågata Drottninggatan på strekninga mellom nr. 67 og 85, skrive med måling under Strindbergsfestivalen i 1994, og i 1998 erstatta med rustfrie stålbokstavar).

## Referansar

*Om Ingrid Falk  på nettsidene til konstnarcentrum.org. 
*Om Gustavo Aguerre på nettsidene til konstnarcentrum.org. 

## Bakgrunnsstoff
*Om Ingrid Falk  på nettsidene til konstnarcentrum.org. 
*Om Gustavo Aguerre på nettsidene til konstnarcentrum.org.
Avalanche Corrie

**Avalanche Corrie** er ein isfyllt dalbotn like nord for Amphibolite Point på sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Han fekk dette namnet av Falkland Islands Dependencies Survey, etter kartlegginga deira i 1948&ndash;49, på grunn av stadige snøras (avalanche på engelsk) frå hengebreane oppom dalbotnen.

## Kjelder
*
Back Cirque

**Back Cirque** er ein austvendt dalbotn nord for Slomanbreen søraust på Adelaide Island. Dalbotnen ligg på sørsida av ryggen som strekkjer seg frå søraustlege delen av Mount Liotard. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1982 etter Eric K.P. Back frå British Antarctic Survey (BAS), som i tillegg til teneste ved Adelaidestasjonen og Grytviken frå 1964–65, òg tente som sjef for BAS på Signy i 1974–75, Halley i 1975–76, Faraday i 1977–78 og Rothera i 1978-79.

## Kjelder
*
Brattebotnen

**Brattebotnen** er ein bratt dalbotn i vestveggen av Dallmannfjellet i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og frå landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
*
Colony Cirque

**Colony Cirque** er ein dalbotn i Antarktis, like aust for Mount Knox i MacDonald Hills i Asgard Range i Victoria Land. Han vart namngjeven av New Zealand Geographic Board (1998) etter «koloniar», ei styreform. Namnet heng saman med Commonwealthbreen, som vart gjeve tidlegare av Robert Falcon Scott etter Commonwealth of Australia.

## Kjelder
*
Corell Cirque

**Corell Cirque** er ein stor dalbotn, med ein isbre, mellom Harvey Cirque og Duncan Bluff i den sørlege delen av Darwin Mountains. Ved austenden av den omfattande Prebble Icefalls går noko av isen frå Midnight Plateau ned i Hathertonbreen og botnen. Han vart kalla opp etter Robert Corell, som leia Geosciences Directorate ved National Science Foundation i 1987–99, som i mange år omfatta polarforskinga til stiftinga og leia nasjonale og internasjonale grupper som forska på globale endringar. 

## Kjelder
*
Crater Cirque

**Crater Cirque** er ein dalbotn i sørveggen av Tuckerbreen, like vest for samløpet med Whitehallbreen. Nedst i dalbotnen ligg eit vatn med raude og grøne algar og omgjeve av fjellveggar der oseanstormsvaler, joar og snøpetrellar hekkar, i tillegg til bekkar og vekst av mose og lav. Han fekk det skildrande namnet av geolog-gruppa frå New Zealand i 1957–58.

## Kjelder
*
Dean Cirque

**Dean Cirque** er ein dalbotn mellom søraustlege delen av Prentice Plateau og Apollo Peak i Olympus Range i McMurdo Dry Valleys. Dalbotnen opnar mot sør til Labyrinth. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Christopher T. Dean, som var helikopterpilot ved PHI for United States Antarctic Program i åtte feltsesongar frå 1996–97.

## Kjelder
*
Devils Corrie

**Devils Corrie** er ein stor og særs spektakulær dalbotn halvvegs mellom Olivine Point og Amphibolite Point på sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Han vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey etter kartlegginga deira i 1948–49.

## Kjelder
Dike Cirque

**Dike Cirque** er ei halvsirkelforma, isdekt dalbotn kring 2&nbsp;km brei i Miller Range i Antarktis. Han har skore seg inn i Macdonald Bluffs ved søraustfoten av Kreiling Mesa. Han fekk dette namnet av geolog-gruppe frå Ohio State University i 1967–68, fordi granittklippene kring botnen er innskoren av fleire svarte gangar.

## Kjelder
Dipboye Cirque

**Dipboye Cirque** er ein dalbotn på sørsida av Olympus Range mellom Apollo Peak og Mount Electra i McMurdo Dry Valleys. Dalbotnen opnar sørover mot Labyrinth. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Richard L. Dipboye, som var helikopterpilot i PHI med United States Antarctic Program og åtte feltsesongar på rad frå 1996–97.

## Kjelder
Glover Cirque

**Glover Cirque** er ein dalbotn med ein isbre i sørlege delen av Mount Boreas-massivet. Botnen grensar i nordaust til ein rygg mellom Mount Boreas og Mount Thrace. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Robert P. Glover, ein kartograf i geografiavdelinga til U.S. Geological Survey og var fem feltsesongar i Antarktis opp til 2003–04.

## Kjelder
Eyeglass Cirque

**Eyeglass Cirque** er ein dalbotn 3&nbsp;km aust for Sør-Amerikabreen sør i klippene i Kukri Hills i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i området knytt til landmåling gjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board. «Eyeglass» syner til okularet i eit teleskop nytta i landmåling.

## Kjelder
Harvey Cirque

**Harvey Cirque** er ein dalbotn med ein liten isbre mellom Scheuermann Spur og Corell Cirque i den sørlege delen av Darwin Mountains i Antarktis. Dalbotnen ligg langs det omfattande Prebble Icefalls som gjev noko is til toppen av botnen. Det går noko is frå dalbotnen til Hathertonbreen. Han vart kalla opp etter geologen Ralph P. Harvey frå Case Western Reserve University i Cleveland i Ohio, som var med i United States Antarctic Program si leiting etter meteorittar i Antarktis (ANSMET) i Dei transantarktiske fjella i mange somrar frå 1992 til 2001.

## Kjelder
Hawkins Cirque

**Hawkins Cirque** er ein dalbotn kring 1&nbsp;km brei, delvis dekt av ein isbre, nær midten av dei sørlege klippene i Prentice Plateau i Olympus Range i Antarktis. Dalbotnen opnar sør til Øvre Wrightbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2004) etter Jack D. Hawkins som var leiande helikopterpilot i PHI for United States Antarctic Program i åtte feltsesongar frå 1996–97.

## Kjelder
Hockey Cirque

**Hockey Cirque** er ein dalbotn med isbre som er 1&nbsp;km brei langs austveggen av Ascentbreen i Miller Range i Antarktis. Han fekk dette namnet av ei geolog-gruppe frå Ohio State University i 1967–68, fordi det vart spelt ishockey i dalbotnen..

## Kjelder
Flory Cirque

**Flory Cirque** er ein dalbotn mellom West Groin og East Groin, to fjellframspring på nordsida av Taylorbreen i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert F. Flory, ein geolog i United States Antarctic Research Program ved McMurdo-basen for tre år 1968–71,

## Kjelder
Giants Cirque

**Giants Cirque** er ein stor dalbotn på vestsida av Tyndall Mountains som opnar sørvest til Vallotbreen på Arrowsmith Peninsula ved Loubet Coast i Antarktis. Det skildrande namnet vart nytta av UK Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter det geologiske arbeidet til British Antarctic Survey i området.

## Kjelder
Khufu Corrie

**Khufu Corrie** er ein dalbotn som er kring 500 meter gangar 500 meter mellom Drune Hill i nord og Khufu Peak i sør på austkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart omtalt som «Fossil Bluffbreen» i vitskaplege rapportar tidleg i 1960-åra og vert stundom i dag kalla «Moraine Corrie» og «Moraine Corrie Valley» fordi han ligg nær Fossil Bluff. Det offisielle namnet kjem frå det nærliggande fjellet Khufu Peak.
 
## Kjelder
Kienle Cirque

**Kienle Cirque** er ein isfyllt dalbotn, 4 km brei, og er den største botnen på vestsida av White Island i Ross Archipelago. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1999) etter Juergen Kienle ved geofysisk institutt ved University of Alaska, Fairbanks. Han var teamleiar for undersøkinga av vulkansk og seismisk aktivitet ved den nærliggande Mount Erebus i seks sesongar frå 1980-81 til 1985-86.

## Kjelder
Marsh Cirque

**Marsh Cirque** er ein dalbotn sør i Mount Hercules i Olympus Range i Antarktis. Dalbotnen er 2&nbsp;km brei og er dekt av ein isbre. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2004) etter Bruce D. Marsh, ein geolog, i avdelinga for geovitskap og planetologi ved Johns Hopkins University i Baltimore. Han var forskar for United States Antarctic Program (USAP) ved Basement Sill i McMurdo Dry Valleys i sju feltsesongar i perioden 1995-2005.

## Kjelder
Marshall Cirque

**Marshall Cirque** er ein isfyllt dalbotn, 2&nbsp;km brei, som ligg 2&nbsp;km sørvest for Kienle Cirque på vestsida av White Island i Ross Archipelago. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1999) etter Dianne L. Marshall ved geofysisk institutt ved University of Alaska, Fairbanks, som undersøkte vulkansk og seismisk aktivitet ved nærliggande Mount Erebus i 1981-82 og 1982-83.

## Kjelder
Leibert Cirque

**Leibert Cirque** er ein dalbotn mellom Mount Electra og Mount Dido på sørsida av Olympus Range i McMurdo Dry Valleys. Dalbotnen opnar sør til Labyrinth. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2004) etter Gregg Leibert, som var helikopterpilot for United States Antarctic Program (USAP) i sju feltsesongar frå 1996-97.
 
## Kjelder
Mandible Cirque

**Mandible Cirque** er ein dalbotn på kysten av Daniell Peninsula 9&nbsp;km vest-sørvest for Cape Phillips i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven i 1966 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter utsjånaden i planet. *Mandible* er engelsk for kjevebein.

## Kjelder
Martin Cirque

**Martin Cirque** er ein markant dalbotn, 3,5&nbsp;km nordvest for Mount Newall i Asgard Range, som ligg i sørveggen av Wright Valley mellom Dentonbreen og Nichols Range. Dalbotnen er 2&nbsp;km brei og ligg 850 moh. Han er nesten heilt isfri. Botnen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1997) etter Craig J. Martin, som var 10 år i Antarktis i samband med bygging og ingeniørprosjekt ved Siple, Sørpolen og McMurdo-basen og forskjellige feltleirar i McMurdo Dry Valleys frå 1977. Frå 1989 var han direktør og ingeniør i  Antarctic Support Associates (ASA), med ansvar for oversyn over bygging og vedlikehald som direkte støtta amerikansk forsking i Antarktis.

## Kjelder
Misthound Cirque

**Misthound Cirque** er ein dalbotn i austsida av Haskell Ridge i Darwin Mountains. Han er typefunn for Misthound Coal-målingar, ein formasjon i Beacon Sequence i Darwin Mountains. Han fekk dette namnet av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1962–63, på grunn av ein uhyggeleg tristheit og ofte tåkefylt botn av dalbotnen, med mange steinblokker med rare formar som minnar om store hundar. 

## Kjelder
Mosley-Thompson Cirques

**Mosley-Thompson Cirques** er ein dalbotn kalla opp etter Ellen Stone Mosley-Thompson, som var glasiolog ved Byrd Polar Research Center i Ohio State University. Sidan 1974 har dr. Thompson analysert isprøvar frå Antarktis frå Sørpolen, Siple-stasjonen og Plateau Remote Camp.

## Kjelder
Mudrey Cirque

**Mudrey Cirque** er ein dalbotn mellom Northwest Mountain og West Groin sør i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Michael G. Mudrey jr. som var geolog for United States Antarctic Research Program (USARP) i Dry Valley Drilling Project i tre sesongar i Victoria Land 1972-75.

## Kjelder
Peel Cirque

**Peel Cirque** er ein dalbotn med isbrear oppom sørvestdelen av Roberts forlandsbre, som ligg nordaust på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) i 1947, kartlagt frå flyfotografi av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1959 og kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1973-77. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1980 etter dr. David Anthony Peel, som var glasiolog i BAS frå 1968 og som arbeidde på Aleksanderøya, i åra 1975 og 1976.

## Kjelder
Riptide Cirque

**Riptide Cirque** er ein dalbotn i sørveggen av Eastwind Ridge like vest for Mount Naab i Convoy Range i Victoria Land. Isfall ved toppen av botnen fører is til Towlebreen. Det er eit av fleire namn i Convoy Range knytt til sjøfart. Namnet vart nytta av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i 1989-90 for å skildre den raske isstraumen ned til Towlebreen.
 
## Kjelder
Roberts Cirque

**Roberts Cirque** er ein dalbotn med ein bratt fjellvegg som ligg like vest for Zurn Peak langs den sentrale nordveggen i Toney Mountain i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959–71 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John H. Roberts III i US Navy, som var generalintendant på Sørpolstasjonen vinteren 1974.

## Kjelder
Punchbowl Cirque

**Punchbowl Cirque** er ein dalbotn i den sørlege delen av Shipton Ridge, kring 1&nbsp;km sørvest for Roscolyn Tor i Allan Hills i Oates Land. Han vart undersøkt av ekspedisjonen frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) til Allan Hills (1964) som gav det skildrande namnet.

## Kjelder
The Quadrangle

**The Quadrangle** er eit isdekt område (i røynda ein dalbotn) lukka på tre sider av ein fjellryggs, men open i sør, som ligg mellom Mount Umbriel og Venusbreen aust på Aleksanderøya i Antarktis. The Quadrangle vart først kartlagt av Directorate of Overseas Surveys frå satellittbilete tekne av NASA i samarbeid med U.S. Geological Survey. Botnen fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee etter forma si, ein firkant.

## Kjelder
Slackwater Cirque

**Slackwater Cirque** er den vestlegaste dalbotnen i Eastwind Ridge som er knytt til den vestlege «daude» enden av Towlebreen i Convoy Range i Victoria Land. Det kjem så lite is frå Eastwind Ridge ut i dalbotnen at han nesten ikkje medverkar i det heile til vestenden ved Towlebreen og bogeforma supraglasiale morenar driv rundt i dalbotnen. Han fekk dette namnet av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i 1989-90 for å skildre den langsame isstraum i dalbotnen.

## Kjelder
Strawberry Cirque

**Strawberry Cirque** er ein halvsirkelforma isdekt dalbotn i Antarktis, 2&nbsp;km brei, ved sørenden av Macdonald Bluffs i Miller Range. Han ligg i klippene på nordsida av enden av Argobreen der denne møter Marshbreen. Han fekk dette namnet av Ohio State University Geological Party i 1967–68, fordi granittklippene i dalbotnen har ein lys rosa- til raudfarge i visse lyssettingar. 

## Kjelder
The Stage

**The Stage** er ein markant morenedekt amfi (ein dalbotn) mellom West Aisle Ridge og Central Aisle Ridge på nordsida av Renegarbreen på Scott Coast i Antarktis. Golvet i dalbotnen ligg 1000 moh og er relativt flat. Botnen vart vitja av feltgruppa til D. N. B. Skinner frå New Zealand Geological Survey 1977&ndash;78, som foreslo namnet, sidan han sett frå den nedre Renegarbreen ser ut som eit amfiteater og ein scene (*stage* på engelsk).

## Kjelder

*
Starbuck Cirque

**Starbuck Cirque** er ein merkverdig dalbotn, 7&nbsp;km brei, mellom foten av Tentacle Ridge og Mount Hughes i Cook Mountains. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Michael J. Starbuck, som var kartograf i United States Geological Survey (USGS) som i lag med Roger A. Barlow opererte seismometeret og Doppler-satellittmottakarstasjonar ved Sørpolen vinteren 1992. Medlemmar av det amerikansk-newzealandske laget slo saman sine geodetiske nettverk i McMurdo Dry Valleys-området sommaren 1996-97.

## Kjelder
Radioresepsjonen

***Radioresepsjonen*** (ofte forkorta til RR) er eit radioprogram som byrja på NRK P3 og frå hausten 2014 blei send på NRK P13. Dei faste programleiarane er Steinar Sagen, Tore Sagen og  Bjarte Tjøstheim. Fyrste sending av programmet blei kringkasta 2. januar 2006. 

## Historie
Ideen til *Radioresepsjonen* kom til under ein middag dei tre hadde ein seinsommardag i 2005. NRK meinte fyrst at det ville bli rotete om dei tre radiopratarane skulle vere på lufta samtidig, men leiinga i NRK skifta meining etter at dei laga ein pilot og fordelt rollar: Steinar Sagen som programleiar, Bjarte Tjøstheim som «sprø sidekick» og Tore Sagen som teknikar og «betrevitar». Etter å ha vore gjennom namn som *Papaya*, *Tokyo*, *Bitteliten by* og *Radiohuset*, blei dei einige om å kalle programmet for *Radioresepsjonen*. I plassen for å kalle programmet for eit humorprogram, laga dei sjangerbeskrivinga «lettbeint underhaldning», og dei laga læresetninga «en feit, en lang og en gammel mann prøver å lage radioprogram på P3». Programmet har hatt fleire lengre opphald, og har ein ny pauseperiode frå desember 2013 til hausten 2014.

## Radioresepsjonen andre plassar enn på radio
I 2010 kunne ein sjå *Radioresepsjonen* på TV, i programmet *Radioresepsjonen på TV*. Dessutan har dei hatt fleire sceneshow, det fyrste på Quartfestivalen i 2006. I 2008 og 2009 var dei på Hovefestivalen med liknande show. Dei har tatt med «radioresepsjonens postkasse» (postkasse, postkasse) til scena, og i mai 2010, hadde dei show på Rockefeller i Oslo, der dei spelte jinglar saman med Kringkastingsorkesteret, og mellom anna Bjørn Eidsvåg, Ingrid Olava og Lene Elise Bergum. 

Radiopratarane har skrive boka *Den relativt store boka om Radioresepsjonen* om programmet, og gitt ut DVD-en *Den relativt store DVD-en om Radioresepsjonen*, med klipp frå P3TV. I tillegg, var Radioresepsjonen det fyrste radioprogrammet i Noreg til å få sin eigen mobil-app, ein oneliner-app med korte vitsar som lyttarar har sendt inn til programmet. 

## Prisar
Radioresepsjonen har vunne prisen «Årets radionavn» under Prix Radio i 2008, 2009, 2010, 2012 og 2013, i tillegg til prisen for beste programleiar/programleiarteam i 2010, 2012 og 2013. Dei har òg vunne Ut-awards-prisen for «Beste radioprogram» i 2008 og 2011.

## Kjelder

*Om Radioresepsjonen på wikipedia.no
Jean-Marc Nattier

**Jean-Marc Nattier** () var ein fransk rokokkomålar av portrett og landskap, fødd og død i Paris. Han er særleg kjend for sine tallause kvinneportrett. 

## Liv og gjerning

Nattier var son til ein målar, også mor hans dreiv med måling. Sjølv vart han lært opp av faren og ein morbror, allereie 18 år gammal vart han teken opp i det franske kunstakademiet. 25 år gammal vart han vide kjend for å ha laga teikningane til nokre populære koparstikk. I 1715 reiste han til Amsterdam og møtte tsar Peter den store, og måla portrett av tsaren og tsarinaen. Eit tilbod om å verte med til Russland, takka han nei til.

Dei neste åra arbeidde Nattier også med landskapsmåleri. I 1720 var han ein av dei som gjekk dundrande konkurs etter den økonomiske stats-kollapsen i Frankrike. Dermed måtte han konsentrere seg om den langt meir lukrative portrettmålinga. Gjennom fleire tiår var han portrettmålar for den franske eliten, med kongefamilien på toppen. Nattier er kjend for sine forfina, men gjenkjennelege portrett av unge kvinner, pg for å ha skapt mote med å nytte ein klassisk bakgrunn i portretta. Han utmerkte seg som ein meister i å gjengi glansen i ulike typar av tøy.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Jean-Marc Nattier|Jean-Marc Nattier]]» frå ,  den 3. mars 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
Dreary Isthmus

**Dreary Isthmus** er ein låg, smal hals, eller eid, som heng fast i Brown Peninsula og det låge moreneområdet nord for Mount Discovery på Scott Coast i Victoria Land. Han vart namngjeven skildrande av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) etter den mørke og triste utsjånaden til eidet.

## Kjelder
Johnson Neck

**Johnson Neck** er eit relativt lågt, isdekt eid, som går mellom Dott ishaug til austsida av Pioneer Heights i Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Douglas J. Johnson, ein meteorolog ved Byrd-stasjonen i 1965.

## Kjelder
Teasdale Corrie

**Teasdale Corrie** er ein dalbotn kring 750 m frå aust-vest og 500 m frå nord til sør, som ligg kring 600 m nord-nordaust for Cinder Spur. På nordsida ligg høge klippeframspring frå Dunikowski Ridge. Dalbotnen vart feilaktig trudd å vere ein vulkanventil  då isen trekte seg attende. Han inneheld ei rekkje små vatn i sør som får vasstilførsel frå smeltevatn dei mildare årstidene. Botnen er kalla opp etter Andrew Teasdale, som var feltassistent i British Antarctic Survey for dr. J.L. Smellie frå januar til april 1996. 

## Kjelder
Walker Cirque

**Walker Cirque** er ein markant isbrefylt dalbotn i Antarktis som ligg på vestsida av enden av McClearybreen i Cook Mountains. Dalbotnen opnar til Darwinbreen nær toppen og er kalla opp etter Carlton Walker, som var vedlikehaldsleiar ved Sørpolstasjonen for United States Antarctic Program (USAP).

## Kjelder
Muskeg Gap

**Muskeg Gap** er eit lågt eid ved nordenden av Sobral Peninsula i Graham Land. Eidet gjer det mogeleg å reise langs kysten og unngå ein lang omveg rundt halvøya. Det vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61) og namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter den kanadiske traktoren «Muskeg».

## Kjelder
Parvomay Neck

**Parvomay Neck** er eit 5&nbsp;km langt og 1,55 to 3,5&nbsp;km breitt isdekt eid mellom Discovery Bay i nordaust og Shopski Cove og Yankee Harbour i sørvest, mellom nordvestlege og søraustlege delar av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.

Fjellet er kalla opp etter byen Parvomay sør i Bulgaria.

## Kjelder
* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk), Grunnleggande data  (på engelsk)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
The Waist

**The Waist** er eit eid mellom Herbert Plateau og Foster Plateau nord i Graham Land. Det vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57 og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Det fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960.

## Kjelder
Austbanen

**Austbanen** er ein midtmorene i isbreen mellom Vestre Petermannkjeda og Midtre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Antarktis, med opphav frå Svarttindane og som går 22&nbsp;km nordover. Han vart først grovt kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen mellom 1938 og 1939. Han vart kartlagd av Maudheimekspedisjonen frå 1956 til 1960 frå flyfoto og landmålingar. Vestbanen er ein morene som går parallelt 11 km mot vest. 

## Kjelder
*
Bremøtet

**Bremøtet** er eit lite moreneområde på nordvestsida av Zwieselhøgda, ved enden av staden der isbreen frå Humboldtsøkket møter Parisbreen i Wohlthatmassivet. Han vart først kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39. Morenen vart kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av Maudheimekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
*
Melsanden

**Melsanden** er ein morene ved nordenden av Kurzefjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Henrysanden

**Henrysanden** er ein liten morene på nordvestsida av Bjerkenuten i Conradfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av Maudheimekspedisjonen i 1956–60 og kalla opp etter Henry Bjerke, ein mekanikar på ekspedisjonen, 1957–59.

## Kjelder
Grautfatmorenen

**Grautfatmorenen** er ein stor morene som ligg i Grautfatet nord i dei sentrale Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Han vart oppdaga og først kartlagt av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39, som namngav dalbotnen. Morenen vart namngjeven i samband med Grautfatet av den sovjetiske ekspedisjonen som tok flyfoto av staden i 1961.

## Kjelder
Tvireita

**Tvireita** er ein morene, kring 9&nbsp;km lang, som består av to nesten parallelle delar som verkar å flyte saman når dei går nordaustover, aust i Mendeleevbreen i Payerfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60 .

## Kjelder
Vestbanen i Dronning Maud Land

**Vestbanen** er ein midtmorene i Humboldtsøkket, som spring ut nær Zwieselhøgda og går 21&nbsp;km nordover langs vestsida av Petermannkjedene i Wohlthatmassivet. Han vart først kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39, så kartlagt på ny av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60 og namngjeve «Vestbanen». Morenen går parallelt til Austbanen som ligg 11&nbsp;km austover.

## Kjelder
Furdesanden

**Furdesanden** er ein morene som strekkjer seg 31&nbsp;km frå nord til sør langs vestsida av Conradfjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen i 1938–39. Morenen vart kartlagt av Noreg frå flyfoto og landmålingar under Maudheimekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Sandeidet

**Sandeidet** er ein morene som dekkjer overflata mellom Gråkammen og eit lite bergframspring like nordvest, i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Han vart først kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39 og kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Chain Moraines

**Chain Moraines** er nokre morenar som ligg 5&nbsp;km nordvest for Skew Peak der isen frå Rimbreen, Sprocketbreen og Mackaybreen møter kvarandre, og omfattar morenane på vestsida av Rimbreen i Victoria Land. Namnet vart godkjend av New Zealand Geographic Board i 1995 og syner til ei sykkelkjede etter at fleire stadnamn i området har eit sykkeltema.

## Kjelder
*
Sandbakken

**Sandbakken** er eit område med morenar som ligg 3,5&nbsp;km nordvest for Gråhorna, på vestsida av Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Han vart først kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen i 1938-39. Han vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60.

## Kjelder
Bowsprit Moraine

**Bowsprit Moraine** er ein midtmorene, 19&nbsp;km lang, utanfor nordaustpunktet på Elkhorn Ridge, der Towlebreen og Northwindbreen møter Frybreen i Convoy Range i Victoria Land. Namnet er eit av fleire i Convoy Range som er knyttt il sjøfart. Den kartlagte forma på morenen stikk fram som ein baugspryd ut frå enden av Elkhorn Ridge. Han vart namngjeven av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Programme 1989–90 .

## Kjelder
Flotsam Moraines

**Flotsam Moraines** er nokre morenar som går nordaustover frå Mount Morrison, og fanga i iskvervlar mellom Midshipbreen og is frå lokale isbrear i i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Dei fekk dette namnet i 1989–90 av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program i samband med plasseringa nær Jetsam Moraine og fordi all supraglasiale morenar «flyt» oppå breisen, og driv på liknande måte som vrakgods (*flotsam and jetsam* på engelsk).

## Kjelder
Hells Gate Moraine

**Hells Gate Moraine** er ein morene ved Hells Gate, ved enden av Evans Cove på kysten av Victoria Land i Antarktis. Morenen strekkjer seg sørover til Hells Gate frå nærliggande Vegetation Island og Cape Confusion. Han vart kartlagt og namngjeven av den nordlege gruppa under Terra Nova-ekspedisjonen, i samband med Hells Gate.

## Kjelder
Jetsam Moraine

**Jetsam Moraine** er ein tynn, buktande midtmorene som går 11&nbsp;km frå eit punkt nær Mount Razorback og i ein boge forbi nordaustsida av Black Pudding Peak i Prince Albert Mountains i Victoria Land i Antarktis. Kurva markerer kontakten mellom Bensonbreen og Midshipbreen. Han fekk dette namnet av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Programme 1989–90  i samband med plasseringa nær Flotsam Moraines og fordi all supraglasiale morene «flyt» på breisen, og driv på liknande måte som vrakgods (*flotsam and jetsam* på engelsk).

## Kjelder
Knobhead Moraine

**Knobhead Moraine** er ein kjenneleg morene med store blokker nord for Knobhead i Quartermain Mountains i Victoria Land. Han går nordover mellom Cavendish Rocks og vestenden av Kukri Hills som ei midtmorene i nedre Taylorbreen. Morenen vart oppdaga av løytnant Albert B. Armitage i Royal Navy Reserve, nestkommanderande for Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som namngav det i samband med Knobhead.

## Kjelder
Shipwreck Moraine

**Shipwreck Moraine** er ein omfattande morene i ein dal ved sidan av Bensonbreen, mellom Black Pudding Peak og Mount Brogger i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Han vart namngjeven av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) i 1989-90 (leia av Trevor Chinn) til minne om ei hending på staden. På veg ned til morenen hamna motorsleden over blåis som var dekt av eit tynt lag med snø, og glei sidelengs ned bakken og velta, slik at mannskapet ombord og alt utstyr vart kasta rundt. 

## Kjelder
The Strand Moraines

**The Strand Moraines** er ein gammal sidemorene ved Koettlitzbreen, avsett langs ytterkanten av Bowers forlandsbre på vestkysten av McMurdo Sound i Victoria Land. Han vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og først kalla «The Eskers». Morenen fekk nytt namn av Scott for å syne til at det var ein morene og ikkje ein rullesteinås (esker).

## Kjelder
Swithinbank Moraine

**Swithinbank Moraine** er ein markant midtmorene i Shackletonbreen. Han strekkjer seg nordover frå Matador Mountain. Han vart namngjeven av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter Charles W. Swithinbank, eit medlem av glasiolog- og landmålingsgruppa frå University of Michigan til dei store breane som munnar ut i Rossisen i 1960-61 og 1961-62.

## Kjelder
Dovers Moraine

**Dovers Moraine** er ein grov morene som strekkjer seg frå nord til sør i 3&nbsp;km, avsett ved austenden av hovudmassivet på Heardøya like aust for Stephensonbreen. Han vart kartlagt i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions og vart namngjeven av dei etter Robert G. Dovers, ein geolog og sjefslandmålar i gruppa. Små busetnader vart oppretta nær begge endane av denne morenen av amerikanske selfangarar som henta olje frå elefantselar i perioden 1858–82.

## Kjelder
Dart Moraine

**Dart Moraine** er eit område med ei brun morene som strekkjer seg 13&nbsp;km sør for Radok Lake og Pagodroma Gorge og vest for Flaggstone Bench, ved austenden av Aramis Range i Prince Charles Mountains. Han vart fotografert av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Denne morenen vart kryssa mange gonger i januar–februar 1969 av J. Dart, ein radiotelegrafist med gruppa frå ANARE som slo leir ved Radok Lake på veg til flylandingsstripa som vart nytta til å sende forsyningar til leiren.

## Kjelder
Elephant Moraine

**Elephant Moraine** er ein isolert morene, 5,5&nbsp;km lang, 27&nbsp;nautiske mil vest for Reckling Peak, vest for enden av Mawsonbreen i Victoria Land. Morenen, som i somme rapportar vert skildra som ein iskjernemorene, ligg langs ein lang, small lapp med berr is som strekkjer seg vestover frå Reckling Peak i 60&nbsp;nautiske mil. Morenen vart oppdaga på amerikanske satellittbilete i 1973 og frå flyfoto tekne samstundes av William R. MacDonald frå United States Geological Survey, som opphavleg skildra morene for William A. Cassidy som ein  «ein mogeleg nunatak med ein kontur som minna om ein elefant.» Fleire feltgrupper frå United States Antarctic Research Program leia av Cassidy leita og fann meteorittar i denne morenen i 1979–80. Det skildrande namnet vart godkjend av Advisory Committee on Antarctic Names i 1989.

## Kjelder
Loken Moraines

**Loken Moraines** er ei rekkje morenar som går frå nord til sør, kring 13&nbsp;km lange og som ligg frå 0,5 to 3,5&nbsp;km innover frå Windmill Islands, like aust for foten av Clark, Bailey og Mitchell Peninsula. Han vart først kartlagt frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og Operasjon Windmill (1947–48). Han vart namngjeven av C.R. Eklund for Olav Loken, norske glasiologar som var eit medlem av Wilkes-stasjonen i 1957.

## Kjelder
Pinafore Moraine

**Pinafore Moraine** er ein morene som strekkjer seg nordaustover frå Carapace Nunatak i Oates Land. Han vart undersøkt av ekspedisjonen frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) til Allan Hills (1964). Namnet er skildrande. *Pinafore* er engelsk for ein kjole med spenser.

## Kjelder