open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Steinhatchee

**Steinhatchee** (/ˈstiːnhætʃi/ i STEEN-hatch-ee) er ein busetnad ved kysten av Mexicogolfen i den sørlege delen av Taylor County i Florida i USA. Steinhatchee ligg   sør for fylkeshovudstaden Perry. Steinhatchee-elva renn forbi busetnaden og ut i Mexicogolfen. På andre sida av Steinhatchee-elva ligg busetnaden Jena, som er i Dixie County. Steinhatchee ligg 19,27 mile nord for byen Cross City. Han ligg kring 7 fot over havnivået.

Frå byrjinga av 1800-talet spelte Steinhatchee ei viktig rolle i skogbruket, særleg i hogst av sedertre som blei brukte til å laga pennar, og innan fiske av fisk, krabbe og skjel. 

Orkanen Idalia råka busetnaden med rundt 600 innbyggjarar den 30. august 2023 med ei stormflod på 6 fot og vind på 80 mph som eskalerte kvar time.

5. august 2024, rundt klokka 7.00 lokal tid (EDT), kom orkanen Debby til land nær Steinhatchee med maksimale vindar som blei rekna til 80 mph.

Ved folketeljinga i USA i 2020 var det 1049 personar, 327 hushald og 214 familiar som budde i Steinhatchee.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steinhatchee, Florida|Steinhatchee, Florida]]» frå ,  den 13. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Henriette Jæger

**Henriette Jæger** () er ein friidrettsutøver frå Aremark i Østfold. Ho vart tildelt kongepokalen under NM i friidrett 2023 for sitt løp på 400 meter. Jæger, som er medlem i Aremark Idrettsforening, forbetra i 2024 dei norske rekordane på 200 meter og 400 meter til høvesvis 22,58 sekund og 49,85 sekund. Under dei olympiske sommarleikane 2024 i Paris kom Jæger på åttandeplass på 400 meter. Ho er dotter til Unn Merete Lie.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henriette Jæger|Henriette Jæger]]» frå ,  den 12. august 2024.*
Cookøyane under Sommar-OL 2024

**[[Cookøyane]]** deltok under Sommar-OL 2024 i Paris i Frankrike i perioden 26. juli til 11. august 2024.

Friidrettsutøvaren  og symjaren  var flaggberarar for Cookøyane under opningsseremonien.

## Friidrett

## Symjing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cookøyene under Sommer-OL 2024|Cookøyene under Sommer-OL 2024]]» frå ,  den 14. august 2024.*
India Catalina

**India Catalina** () var ei kvinne frå det innfødde mokanáfolket i dagens Colombia, frå den colombianske atlanterhavskysten, som blei kidnappa som barn av dei spanske kolonisatorane. Ho var tolk og mellomledd for  Pedro de Heredia med dei innfødde, og spelte ei rolle i den spanske erobra av landet.

## Historie
Catalina var dotter av ein lokal leiar, og blei kidnappa i 1509 av den spanske conquistadoren Diego de Nicuesa frå ein lokal busetnad kjend som Zamba o Galerazamba i det noverande departementet Bolívar. Ho blei send til Santo Domingo, der ho lærte spansk og blei omvendt til katolisismen, men blei framleis rekna som slave. Ho verka som tolk for dei innfødde amerikanarane under Pedro de Heredia si erobring av Colombia. Ho var òg konkubina hans i mange år, men etter at ho tok han til retten for å ha stole gull, er det mogleg at Pedro gifta henne bort til brorsonen sin Alonso Montañez. Ho døydde i Cartagena de Indias den 11. mai 1538.

Namnet «india (‘indianske’) Catalina» blei nytta i eit brev som Pedro de Heredia sende til Kong Carlos V i 1533. Det opphavlege namnet hennar blei aldri nemnd i dokumenta. 

## Monument

Eit monument til India Catalina blei utforma av Eladio Gil Zambrana og avduka i 1974. Små kopiar av han blir nytta til prisane i Cartagena filmfestival.

## Sjå også

* La Malinche
* Sacagawea

## Kjelder

* *Lecturas: Fin de Semana* El Tiempo, s. 2, Vicente Martinez Emilliani, 9. september2006
* Dr. Luis Fernando Villanueva
* BIOGRAFÍAS DE HOMBRES ILUSTRES Ó NOTABLES, Relativas á la época del Descubrimiento, Conquista y Colonización de la parte de América denominada actualmente Estados Unidos de Colombia. Doña Soledad Acosta De Samper, 1883
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:India Catalina|India Catalina]]» frå ,  den 14. august 2024.*
Grinde-Balestrand-Nordeide

**Grinde-Balestrand-Nordeide** var eit ferjesamband mellom Grinde ved Leikanger i dåverande Leikanger kommune, Balestrand i dåverande Balestrand kommune, og Nordeide i Høyanger kommune. Sambandet vart til i 1938 då Lærdal-Vadheim vart delt opp som ein konsekvens av vegbygginga langs Sognefjorden På denne tida opna vegen over Gaularfjellet, og ferjesambandet gjekk som eit vinterhalvårleg samband i tida Gaularfjellvegen var vinterstengd. Leikanger kai vart ofte brukt når vegen til Grinde var uframkomeleg eller kaia skadd av uvêr. Sambandet gjekk òg ofte til industribygda Høyanger.

Vangsnes ferjekai i Vik kommune fekk ferjelem i 1945 og vart eit fast stopp på sambandet som no vart kjend som **Grinde-Vangsnes-Balestrand-Grinde**.
I 1956 opna veg frå Grinde til ny ferjekai på Hella, og året etterpå fekk sambandet den nye forma Hella-Nordeide.

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Dei første ferjesambanda i Sogn» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Leikanger-Hella og Vetlefjord-Dragsvik» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

## Sjå òg
* Grinde-Balestrand-Vetlefjorden
Imani-Lara Lansiquot

**Imani-Lara Lansiquot** () er ein britisk sprintløpar. Ho deltok på det britiske laget som tok gull på 4 × 100 meter stafett under EM i friidrett 2018 i Berlin.

Under Sommar-OL 2020 var ho med og tok bronse på 4 × 100 meter stafett og i Sommar-OL 2024 blei det sølv.

## Referansar
Kongsnes-Nordeide

**Kongsnes-Nordeide** var eit ferjesamband mellom Kongnes i dåverande Balestrand kommune og Nordeide i Høyanger kommune. Sambandet vart til i 1970 og erstatta det gamle vinterhalvårlege sambandet Hella-Nordeide for å betre knyta Sunnfjord og Ytre Sogn til Indre Sogn.
Sambandet hadde fast stopp både i Ortnevik og Måren, men desse stadane hadde ikkje ferjelem då sambandet tok til. Måren fekk ferjelem i 1970-åra, men Ortnevik fekk ikkje før i 1982.

I 1982 opna Høyangertunnelen, og med dette vart det samanhenghande veg på nordsida av Sognefjorden mellom Kongsnes og Nordeide, og det kortvarige sambandet vart historie.

## Kjelder
*
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Balestrand-Kongsnes med ferje til Nordeide» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Høyangertunnelen - Nord-Europas lengste vegtunnel i 1982» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket

## Sjå òg
* Nordeide-Svartemyr
* Nordeide-Måren-Ortnevik
Fodnes ferjekai

**Fodnes ferjekai** ligg på Fukkenes mellom Fodnes og Strendene i Lærdal kommune, og er betent av sambandet Mannheller-Fodnes som del av Riksveg 5 mellom Sogndal og Lærdal.

Anlegget vart opphavleg opna i 1993 som del av nye dåverande Riksveg 53 frå Årdalstangen, og erstatta Årdalstangen ferjekai som ferjeløysing for Årdal. Alle langsambanda som opphavleg gjekk til Årdalstangen frå Gudvangen og Aurland gjekk frå no av berre til Kaupanger, medan sambandet Årdalstangen-Kaupanger heretter gjekk Kaupanger-Fodnes med kortare overfartstid og dess fleire turar for dagen.

I 1995 opna Fodnestunnelen mellom Aspvikane i Strendene og Lærdalsøyri, og ny ferjekai på Mannheller. Med dette vart det Kaupanger-Fodnes erstatta av Mannheller-Fodnes.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Mannheller-Fodnes

**Mannheller-Fodnes** er eit ferjesamband over indre Sognefjorden mellom Mannheller i Sogndal kommune og Fodnes i Lærdal kommune. Sambandet opna i 1995 som del av nye Riksveg 5 mellom Kaupanger og Lærdalsøyri, med ny tunnel Amlatunnelen mellom Mannheller og Kaupanger, og Fodnestunnelen mellom Aspvikane ved Fodnes og Lærdalsøyri, og erstatta dei gamle sambanda Kaupanger-Fodnes og Revsnes-Kaupanger.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Stamvegen - riksveg 5 - mellom Lærdal og Sogndal» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
NM i friidrett 2024

**Noregsmeisterskapen i friidrett 2024**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Sandnes stadion i tida frå torsdag 27. til laurdag 29. juni med Sandnes Idrettslag som arrangør. Karoline Grøvdal frå IK Tjalve fekk tildelt sin fjerde kongepokal, etter ein suveren sigeren på 5000-meteren. Like suveren var Jakob Ingebrigtsen frå arrangøren Sandnes Idrettslag på 1500 meter, han fekk kongepokal for tredje gong, 

## Menn
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





### 1000 meter stafett





## Kvinner
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 100 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast




### 1000 meter stafett





## Kjelder
*resultatlister
Grinde i Leikanger

:*Sjå òg [[Grinde (fleirtyding)]].*

**Grinde** er ei grend og tidlegare ferjestad 3 km vest for Leikanger i Sogndal kommune. Grenda dekkjer eit område på nordsida av Sognefjorden der Grindsdalen, òg kalla Huksdalen, munnar ut i fjorden med elva Grindselvi. Namnet Grinde kjem frå ein gard på vestsida av dalen medan namnet Huke kjem frå ein gard på austsida av dalen.

Riksveg 13 går langsmed fjorden gjennom grenda. Huke endepunktet på den kommunale Valbrekkevegen som går opp frå  ved Ytre Hamre, og det er på denne vegen ein kan finne den korte og isolerte Fylkesveg 5611 mellom Valbrekka og Eggja.
Ved fjorden austanfor utløpet til Grindselvi låg Grinde ferjekai, eit ferjeanlegg som var i bruk fram til ho vart erstatta av Hella ferjekai i 1956.
Oti

**Oti** eller **Pendjari** er ei internasjonal elv i Vest-Afrika. Ho har utspring i Benin, dannar grensa mellom Benin og Burkina Faso, renn gjennom Togo og blir del av  Volta-elva i Ghana.

## Geografi
Otielva er kring  km lang.Kjeldene hennar er i Benin og Burkina Faso, og ho renn gjennom Benin og Togo og ut i Volta-elva i Ghana. Bielvande hennar på venstre side i Togo kjem frå Togofjella i sør. Ei av dei austlege sideelvane er Karaelva, som renn saman med henne på grensa mellom Ghana og Togo-grensen, med tilførsel frå ei anna sideelv, Koumongou-elva, frå sør. Munningen til Oti var tidlegare i Volta-elva, men ho renn no inn i den oppdemde Voltasjøen i Ghana.

Elva kryssar den nordlege delen av Togo i ein savannedekt dal som er 40 eller 50 km brei. Ved breidda av elva er det galleriskog som regelmessig blir overfløymd. Den tørre sesongen her varer frå om lag november til april, med den varme, tørre harmattanvinden som blæs frå nord. På denne tida av året er flaumen i elva minimal. Både Oti og Koumongou har elvesletter som er høvesvis kring 10 og 4 km breie. Desse blir ofte overfløymde i regntida, medan dei i tørketida blir til tørre, støvfulle sletter med nokre vatn her og der i ulike søkk. Storfe beiter på elvesletta i  tørketida. Det blir òg dyrka nokre avlingar i småskala her, og det blir drive jakt på vilt.

Elva er ein del av grensene mellom Ghana, Burkina Faso, Togo og Benin.

Oti renn gjennom Pendjari nasjonalpark i Benin og Oti-Kéran nasjonalpark i Togo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oti River|Oti River]]» frå ,  den 15. august 2024.*
Ulvestad kai

**Ulvestad kai** er eit tidlegare ferjeleie på austsida av indre Vetlefjorden i Sogndal kommune.

Frå 1939 var Ulvestad kai eit stopp utan ferjelem for ferjesambandet Grinde-Balestrand-Vetlefjorden og startpunkt på den nye vegen over Gaularfjellet.  I 1951 opna samanhengande veg til Balestrand, og i 1956 opna nytt ferjeanlegg i Dragsvik, og med dette vart Ulvestad nedlagd som ferjeleie. Kaia står intakt i dag.

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Leikanger-Hella og Vetlefjord-Dragsvik» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
Grinde (fleirtyding)

**Grinde** kan visa til:
* Grinde er namn på ein tettstad i Haugalandet i Rogaland fylke 
* Grinde er namn på ei grend i Sogn i Vestland fylke
* Grinde er namn på eit tidlegare ferjeleie i Sogn i Vestland fylke
Solvorn ferjekai

**Solvorn ferjekai** er eit ferjeanlegg sentralt i Solvorn.

Sidan Jakob Walaker i 1859 stilte bryggja si til disposisjon for kommunen hadde Fylkesbaatane fast stopp her med dampskipruta gjennom Sogn. I 1964 fall alle lokalrutene til rutebåten i Lustrafjorden bort, bortsett frå ruta til Årdal som vart erstatta av ferjesambandet Årdalstangen-Solvorn-Ornes(-Kroken). Med dette fekk Solvorn òg ny ferjekai. Sidan 1990 har sambandet berre gått mellom Solvorn og Ornes.

Oppstillingsplassen står av to felt, begge er om lag 18 meter lange, og er tilknytt enden til Fylkesveg 5642. Vegen går gjennom bygda til Fylkesveg 55 på Solvorngalden.

## Kjelder
*
*
NM i roing 1994

**Noregsmeisterskapen i roing 1994** vart avvikla i Stavanger helga 35. og 26. juni. Mennene tevla i ni ulike båtklassar og kvinnene i fem. Kongepokalane vart tildelt Kjetil Undset, vinnar av singlesculler og Cathrine Wilhelmsen, vinnar av lettvekts-singlesculler.

## Menn
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Firar utan styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





### Lettvekt, firar utan styrmann





## Kvinner
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Dobbeltfirar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





## Kjelder
**Sportsboken 94-95*. Chr. Schibsteds Forlag. 1994.
Liechtenstein under Sommar-OL 2024

**[[Liechtenstein]]** deltok under Sommar-OL 2024 i Paris i Frankrike i perioden 26. juli til 11. august 2024.

Terrengsyklisten  var den einaste utøvaren som representerte Liechtenstein under dei olympiske sommarleikane i Paris. Püntener var flaggberar for Liechtenstein under opningsseremonien.

## Sykling

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liechtenstein under Sommer-OL 2024|Liechtenstein under Sommer-OL 2024]]» frå ,  den 14. august 2024.*
Sapfisme

***Sapfisme*** er ei samlenemning for kvinner som blir tiltrekte av, eller er i forhold med, andre kvinner. Dette omfattar all romantisk kjærleik mellom kvinner, uavhengig av den seksuelle orienteringa deira.

Nemninga omfattar hovudsakleg lesbiske og bifile kvinner, men inkluderer også aseksuelle og aromantiske kvinner som blir tiltrekte av andre kvinner, og dessutan panfile kvinner.

## Etymologi

Nemninga har vore i bruk sidan 1890-åra, etter funn seint på 1800-talet av nokon verk av Sapfo (ca. 600 fvt.), ein gresk kvinneleg poet som skreiv om kjærleiken mellom kvinner og sine eigne homoseksuelle lidenskapar. *Sapfisk* vart eit adjektiv for beskriva kvinner som følelsesmessig eller seksuelt føretrekte andre kvinner. Sapfo vart fødd på den greske øya Lésvos, nemningane «sapfisk» og «lesbisk» er avleidde av dette.

Verket til Sapfo er ein av dei få eldre omtalane av den typen kjærleik som sidan blir omtalt som sapfisk kjærleik. Sapfo sin poesi er eit uvanleg historisk døme på kvinneleg seksualitet skilt frå reproduksjon, men omhandlar kvinner som elskar andre kvinner.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sapfisme|Sapfisme]]» frå , den 28. juli 2024.*
Seksuell orientering

**Seksuell orientering** refererer til eit vedvarande mønster av romantisk eller seksuell tiltrekking (eller ein kombinasjon av begge) mot personar av motsett kjønn, same kjønn, eller fleire kjønn. Desse mønstera blir vanlegvis klassifiserte som heterofili, homofili og bifili. Aseksualitet, som inneber fråvær av seksuell tiltrekking til andre, blir nokre gonger anerkjent som ein fjerde kategori.

## Kjelder
Saint Lucia under Sommar-OL 2024

**[[Saint Lucia]]** deltok under Sommar-OL 2024 i Paris i Frankrike i perioden 26. juli til 11. august 2024.

Friidrettsutøvaren  var flaggberar for Saint Lucia under opningsseremonien.

Friidrettsutøvaren  blei den fyrste sanktlucianske utøvaren til å vinne ein olympisk medalje då ho tok gull på  for kvinner 3. august 2024. Tre dagar seinare følgde Alfred opp sigeren med ein sølvmedalje på 200 meter for kvinner.

## Medaljar

## Medaljevinnarar

## Friidrett

## Sigling

**M** = Medaljeløp; EL = Eliminert – gjekk ikkje vidare til medaljeløpet

## Symjing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Saint Lucia under Sommer-OL 2024|Saint Lucia under Sommer-OL 2024]]» frå ,  den 14. august 2024.*
NM i roing 1995

**Noregsmeisterskapen i roing 1995** vart avvikla på Årungen helga 16. og 17. september. Mennene tevla i åtte ulike båtklassar og kvinnene i fem. Kongepokalane vart tildelt Fredrik Bekken, vinnar av singlesculler, og duoen Janka Nakken og Kristine Klaveness som sigra i dobbeltsculler.

## Menn
### Singlesculler




### Dobbeltsculler




### Toar utan styrmann




### Firar utan styrmann




### Åttar




### Lettvekt singlesculler




### Lettvekt dobbeltsculler




### Lettvekt, firar utan styrmann




## Kvinner
### Singlesculler




### Dobbeltsculler




### Dobbeltfirar




### Lettvekt singlesculler




### Lettvekt dobbeltsculler




## Kjelder
**Sportsboken 95-96*. Chr. Schibsteds Forlag. 1995.
Bremnes i Kvæfjord

**Bremnes** er den nordlegaste bygda i Kvæfjord kommune. Grunnkretsen har rett i underkant av 50 fastbuande per 2024.

Bygda er vendt mot nord-nordvest og ligg opent mot Andfjorden. Staden ligg  ved fylkesveg 7740,  tidlegare fylkesveg 1, mellom Kasfjord og Borkenes. Dette er mindre enn to kilometer vest for Nupen, ein utkikksplass ved fv7740 på kommunegrensa mot Harstad.

## Kjelder
Viviane Chidid

**Viviane** (fødd **Viviane Chidid,** også **Viviane N'Dour**) er ein senegalesisk popsongar som tidlegare var bakgrunnssongar og svigerinne til Youssou N'Dour. Viviane er kjend som dronning eller *reine* av senegalesisk musikk. Musikken hennar kombinerer tradisjonell senegalesisk mbalax-musikk med element frå amerikansk rap, R&B og country. Ho gav ut det fyrste albumet sitt i 1999 og danna gruppa Le Jolof Band i 2001. Dei fleste songane hennar er på volof eller engelsk, men nokre av dei er på fransk, som er det offisielle språket i Senegal. 31. mars 2012 skreiv Wonda Music-merket til produsenten Jerry 'Wonder' Duplessis kontrakt med henne. Viviane har arbeidd med Jerry Wonda, og albumet hennar kom ut i 2015.

## Bakgrunn
Chidid blei fødd i Mbour i Senegal den 29. september 1973. Far hennar er frå Libanon og mor hennar er frå Mauritania. Mormora hennar er frå Mali. Ho var kristen frå fødselen, men konverterte seinare til islam. Viviane blei omvend av Serigne Saliou Mbacke, sonen til Ahmadou Bamba, på byrjinga av 1990-talet. Nokre år seinare gifta ho seg med Bouba Ndour, bror til Youssou Ndour. Dei fekk to barn saman, Zeyna og Philippe.

### Prisar og utmerkingar

* 2002 Kora-prisen - nominert
* 2011 AFROTAINMENT MUSEKE AFRICA MUSIC AWARDS - Vinnar
* 2012 Cameroon Entertainment Awards - Vinnar
* 2012 Nigerian Entertainment Awards - Vinnar
* 2012 Kora-prisen - Nominert
* 2013 PORO AWARDS 2013 Abidjan World Music Festival- Vinnar
* 2016 WatsUp TV Africa Music Video Awards - Vinnar (Beste afrikanske kvinnelege video) 

* 2014 African Muzik Magazine Awards (Beste kvinne Vest-Afrika) - (Nominert) 
* 2012 Car Battery Awards  (BEST) - Vann

## Album

* *Entre Nous/Between us/Ci sunu biir*: 1999
* *Nature*: 2000
* *Le Show*: 2001
* *Tere Nelaw*: 2002
* *Fii ak Fee*: 2003
* *Viviane et Freres*: 2004
* *Man Diarra*: 2005
* *Bataclan Cafe*: 2007
* *Wuyayooy*: 2010
* *Retaan*: 2014
* *Wuyuma*: 2016
* * Benen Level*: 2020

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Viviane Ndour|Viviane Ndour]]» frå ,  den 17. august 2024.*
Hella-Vangsnes-Dragsvik

**Hella-Vangsnes-Dragsvik** er eit trekant-ferjesamband over Sognefjorden mellom Hella, Vangsnes og Dragsvik, der Dragsvik-Hella kryssar munninga til Fjærlandsfjorden. Hella låg tidlegare i Leikanger kommune og Dragsvik låg tidlegare i Balestrand kommune. Etter at kommunereforma vart sett i verk i 2020 ligg Hella og Dragsvik no i Sogndal kommune, medan Vangsnes framleis ligg i Vik kommune. Trekantsambandet inngår i Riksveg 13 og er operert av Norled med ferjene MF «Hella», MF «Dragsvik» og MF «Leikanger».

Ferjesambandet vart til i 1956 som sambandet **Vangsnes-Hella-Dragsvik-Balestrand** då det erstatta sambandet Grinde-Vangsnes-Balestrand som fylgje av opninga av ny veg til Hella og nye ferjeanlegg på Hella og Dragsvik.
Balestrand vart sløyfa som fast stopp på sambandet i 1985 då Dragsvik var utvida til dobbel ferjekai. Sidan har ein eller annan morgonturen mellom Dragsvik og Hella ofte hatt eit stopp på Balestrand som eit tilbod til lokale pendlarar, sjå Skyss for gjeldande rutetilbod.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Leikanger-Hella og Vetlefjord-Dragsvik» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
Kongeamazon

**Kongeamazon** (*Amazona guildingii*) er ein stor fleirfarga amazonpapegøye som er endemisk for øya Saint Vincent i Dei små antillane i Karibia. Fjørdrakta er skildra som varierande, men det nær kvite, lyse hovudet og nebbet er karakteristisk for arten. Arten er kategorisert som sårbar, populasjonen er under 1000 modne individ, men trudd å vere aukande.

## Skildring

Dette er ein 40-46 centimeter lang, for det meste grøn, fleirfarga amazonpapegøye med eit gulkvitt, blått og grønt hovud, grønnbronse overside, grå føter, raudlege auge og fiolette blågrøne venger. Halefjørene er blå med breie gule spissar. Det er ein mindre gul-brun fargevariant (morf) og ein mindre vanleg grøn morf. Kjønna er like. Ungane har lysare fjørdrakt enn vaksne og brun iris.

Kongeamazonen er endemisk til dei sterkt skogkledde fjella på den karibiske øya Saint Vincent. Føda består hovudsakleg av frukt, nøtter, blomstrar og frø. Hoa legg vanlegvis eitt til to egg i kullet.

### Trugsmål og status
Jakt for matlaging og fangst av levande fuglar for burfuglarhandel, samt og tap av naturlege habitat var dei viktigaste årsakene til tilbakegangen til denne arten. Han opplevde sterk tilbakegang på 1900-talet på grunn av avskoging, utviding av areal for banandyrking, kolproduksjon, tap av hekketre felt av fangstmenn som søkjer ungfuglar for handel, og hendingar som orkanar og vulkanutbrot.

I dag er trugsmåla framleis samansett og femnar om ein planlagt veg, ein innført dyreart, genetiske isolasjonar og aukande avskoging. På grunn av alle desse medverkande faktorane, blir kongeamazonen rekna som sårbar (VU) på IUCN si raudliste over trua artar. Han er oppført i vedlegg I til CITES.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Saint Vincent amazon|Saint Vincent amazon]]» frå , den 18. august 2024*

## Bakgrunnsstoff
Bartholdus Vhael

**Bartholdus «Pärttyli» Gabrielis Vhael** () var ein finsk prest og forfattar fødd i Uleåborg. 

Vhael vart student i 1684, collega superior ved Vasa trivialskole 1692, pastor ved Österbottens regiment i Riga 1694 og dessutan sokneprest i Ilmola i 1699. Under Den store ufreden rømde han til Sverige. Han vart teken til fange i Övertorneå sokn i 1717 av ein omstreifande bande kosakkar, men vart seinare utnemd til predikant for  tyskarar i den russiske armeen og deretter til sokneprest i Vasa og prost i Österbotn. Etter Freden i Nystad i 1721 tok han opp att soknepreststillinga si i Ilmola. Han skreiv òg ei finsk språklære, *Grammatica fennica* (trykt 1733).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Bartholdus Vhael|Bartholdus Vhael]]» frå ,  den 19. august 2024.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Njuup

**Njuup** er ein musikktradisjon frå sererfolket med røter i ndut-riten, ein innviingsrite som sererungdommar må gå gjennom ein gong i livet ifølgje serer-religionen.

## Historie
Njuup-songane har religiøs natur. I stor delar av historia si blei njuup berre brukt i samband med ndut-ritualet. Njuup kjem frå den eldre ndut-stilen av lærdom. Unge sererguttar i ndut skulle laga religiøse melodiar under overgangsriten for å ta tankane sine vekk frå overgangsopplevinga, utvikla die estetiske evnene sine og forsterka åndeleigheta si. Tilbedinga av pangool, åndene til forfedrar og helgengar, påvirka ndut-songane, inkludert njuup.

Moderne senegambiske kunstnarar som synger den reinaste forma av njuup på serer er mellom anna Rémi Jegaan Dioh og Yandé Codou Sène.

Njuup er ein forløpar for musikksjangeren mbalax. Mbalax-musikken oppstod då prominente senegalesiske kunstnarar, som Youssou N'Dour, byrja å inkludera njuup i verka sine. Alle mbalax-artistar er sterkt påverka av njuup-tradisjonen. Senegalesiske artistar som spesialiserer seg på mbalax er mellom anna Mbaye Dieye Faye, Youssou N'Dour og Thione Seck.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Njuup|Njuup]]» frå ,  den 20. august 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

* Dione, Salif, "L’appel du Ndut ou l’initiation des garçons seereer", Dakar, Institut Fondamental d'Afrique Noire / Enda-Editions(2004) 
* Gravrand, Henry, "La civilisation sereer : *Pangool*", vol.2, Les Nouvelles Editions Africaines du Sénégal, (1990), 
* Faye, Louis Diène, "Mort et Naissance Le Monde Sereer", Les Nouvelles Edition Africaines (1983),
Laura Huhtasaari

**Laura Huhtasaari** () er ein finsk politikar for Sannfinländarna. Ho har vore riksdagsmedlem for Satakunta valkrins frå 2015 til 2019 og igjen sidan 2023.

Ho var medlem av Europaparlamentet 2019–2023.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
L'oiseau et l'enfant

**«L'oiseau et l'enfant»** (norsk omsetjing  'fuglen og barnet') er ein franskspråkleg chansonballade som vann Eurovision Song Contest 1977 for Frankrike. Songen blei framført av  og er komponert av Jean Paul Cara, med tekst av Joe Gracy. Songen fekk avgrensa kommersiell suksess etter sigeren og kom blant anna ikkje inn på VG-lista. Med unntak av 1970, då Noreg ikkje deltok, var dette fyrste gongen sidan 1966 at ein Eurovision-vinnar ikkje kom inn på den norske singellista. «L'oiseau et l'enfant» var Frankrikes femte – og hittil siste – seier i Eurovision Song Contest.

## Eurovision Song Contest
Marie Myriam var ein av 14 deltakarar i den franske uttakinga til Eurovision Song Contest, arrangert av den franske kringkastaren TF1. I finalen i Paris 6. mars gjekk Myriam og «L'oiseau et l'enfant» sigrande ut med over  telefonrøyster. Songen blei dimed det franske bidraget til Eurovision Song Contest i London laurdag 7. mai.

I Eurovision Song Contest var Frankrike det 18. og siste landet på scena, og til slutt vann Frankrike etter ei jamn og spennande avrøysting. «L'oiseau et l'enfant» fekk , derav berre  kom frå den norske jurygruppa, som hadde Irland som sin favoritt. Det franske bidraget fekk poeng frå alle dei andre landa, men den norske jurygruppa gav han den lågaste poengsummen.

## Etter Eurovision
Den franske sigeren var i stor grad uventa og overraskande, og i Norden fekk sangen mager suksess etter konkurransen. Den største suksessen dette året fekk det sveitsiske bidraget «». I Noreg låg «Swiss Lady»  på VG-lista, mens «L'oiseau et l'enfant» ikkje tok seg inn på lista i det heile tatt.

«L'oiseau et l'enfant» selde derimot til gull i Frankrike og fekk nytt liv nesten 40 år seinare. Årsaka var at UNICEF i 2016 brukte songen på albumet *Tout le bonheur du monde* i samband med prosjektet Kids United. Songen dukka også opp på den franske singellista SNEP hausten 2016 og blei liggjande der januar 2017.

Myriam spelte dessutan inn «L'oiseau et l'enfant» på fem språk: fransk, engelsk (som «The Bird and the Child»), tysk («Der Vogel und das Mädchen»), spansk («El zagal y el ave azul») og Myriams eget morsmål, portugisisk («A ave e a infância»).

## Listeplasseringar
«L'oiseau et l'enfant» med Marie Myriam:
}
| align="center" |15
| align="center" |4
| align="center" |15. juni 1977
|-
| , Flandern ()
| align="center"|6
| align="center"|8
| align="center"|21. mai 1977
|-
| ()
| align="center"|1
| align="center"|31
| align="center"|1. april 1977
|-
|  ()
| align="center" |23
| align="center" |4
| align="center" |21. mai 1977
|-
|  (UK Singles Chart)
| align="center" |42
| align="center" |4
| align="center" |28. mai 1977
|-
|  ()
| align="center" |2
| align="center" |9
| align="center" |21. mai 1977
|-
| (Sverigetopplistan)
| align="center" |5
| align="center" |7
| align="center" |3. juni 1977
|-
| ()
| align="center" |19
| align="center" |9
| align="center" |6. juni 1977
|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:L'oiseau et l'enfant|L'oiseau et l'enfant]]» frå , den 21. august 2024.*
NM i roing 1998

**Noregsmeisterskapen i roing 1998** vart avvikla på Voss helga 16. og 17. august. Mennene tevla i åtte ulike båtklassar og kvinnene i fem. Kongepokalen vart tildelt Kristine Bjerknes, vinnar av singlesculler, og Kjetil Undset og Steffen Størseth for sigeren i dobbeltsculler.

## Menn
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Firar utan styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





## Kvinner
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Dobbeltfirar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





## Kjelder
**Sportsboken 98-99*. Chr. Schibsteds Forlag. 1998.
Tom Pillibi

**«Tom Pillibi»** er ein fransk song frå 1960 som blir framført av . Songen er komponert av , medan  har skrive teksten. «Tom Pillibi» var det franske bidraget til Eurovision Song Contest 1960 i London, der han vann. Dette var den andre sigeren til Frankrike i konkurransen til då. Songen var også den fyrste Eurovision-vinnaren som selde godt utanfor heimlandet. Blant anna tok han seg inn på singellistene i Nederland, Storbritannia og Vest-Tyskland. Ei rekkje andre artistar framførte også songen i nye versjonar, blant anna  og norske Sølvi Wang.

## Eurovision Song Contest
Den franske kringkastaren  valde «Tom Pillibi» til å representere Frankrike i Eurovision Song Contest 1960, som dette året blei arrangert i London 29. mars. Songen var det siste bidraget ut på scena av 13 bidrag, og den anerkjende komponisten og dirigenten Franck Pourcel dirigerte det franske bidraget.

I avrøystinga låg Storbritannia lenge i føringa, men etter kvart halte Frankrike innpå. Dette var fyrste gongen Noreg deltok i Eurovision Song Contest, og halve den norske jurygruppa hadde «Tom Pillibi» som favoritt. Det samme hadde jurygruppene i Monaco og Storbritannia, og til slutt vann songen klart med  –  føre Storbritannia. Dette var den andre sigeren til Frankrike i løpet av dei fyrste fem åra av Eurovision Song Contest.

## Songen
I likskap med vinnaren året før var «Tom Pillibi» ein lystig og lett låt i moderat up-tempo. Den kvinnelege songaren fortel om elskaren sin, Tom Pillibi. Han er en rik mann med to slott, eit i Skottland, og eit i Montenegro. Han har også to skip og mange kvinner som ønsker å vere med han. Songaren innrømmer til slutt at Tom Pillibi har «éin feil», og det er at han er «sånn ein lygnar». Ingenting av det ho tidlegare har sagt om han, er sant. Likevel elskar ho han framleis.

## Suksess
«Tom Pillibi» blei populær også utanfor Frankrike, og  spelte han inn i tysk og engelsk versjon. I tillegg blei songen spelt inn av ei rekkje andre europeiske artistar, blant dei britiske Julie Andrews, svenske , spanske , norske Sølvi Wang, danske  og nederlandske .

## Listeplasseringar
}
| align="center" |33
|-
| align="left" | ()
| align="center" |21
|}

## Norsk versjon
 skreiv ein norsk tekst som Sølvi Wang og seinare Harry Waagens kvintett framførte. Mannsåker las også opp poenga frå den norske jurygruppa i Eurovision Song Contest dette året.

}
|-
| align="center"|1960
| align="center"|«Tom Philibi»
| align="center"|Harry Waagens kvintett
| align="center"|Kari Borg Mannsåker
| align="center"|Singel
| align="center"|Philips 353&nbsp;156&nbsp;PF
|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tom Pillibi|Tom Pillibi]]» frå , den 21. august 2024.*
NM i padling 1976

**Noregsmeisterskapen i padling 1976** gjekk føre seg i Bergen helga 21. og 22.  juli kva gjaldt einerkajakk, medan toar- og firarkajkakk fann stad på Årungen 4 og 5. september.

Olaf Søyland vart tildelt kongepokalen for sigeren i 1000 meter einarkajakk. 

## Karar
### K1 500 meter





### K1 1000 meter





### K1 10&nbsp;000 meter





### K2 500 m





### K2 1000 m





### K2 10&nbsp;000 m





### K4 1000 m





## Kvinner
### K1 500 meter





### K1 5000 meter





### K2 500 meter





### K2 5&nbsp;000 meter





## Kjelder
**Sportsboken 76*. Dreyerbok Stavanger. 1976.
Mbalax

**Mbalax** (volof for «rytme», uttalt *umm bah-laak* eller *mballach*) er ein vestafrikansk populærmusikksjanger som er spesielt utbreidd i Senegal og Gambia.

Mbalax er ei blanding av den tradisjonelle religiøse musikksjangeren njuup og dei heilage ndut-ritane knytte til sererfolk{ og afrokubanske rytmar som kom tilbake til Afrika då den kubanske musikken spreidde seg over heile verd 1950- og 1960-talet. Ulike former for populær vestleg musikk og dans, som jazz, soul, soca og rock er blanda med sabar, den tradisjonelle tromme- og dansemusikken til volofane. Rytmane inneheld karakteristiske raske løp på trommene, som ofte er tama («talking drum») og den store, ståande sabar-tromma. I tillegg blir det brukt lyse, funk-liknande rytmar på gitar.

Tekstane som blir brukte i mbalax har ofte samband med vestafrikansk sufisme; balladeformene minner om lovsongane til griotane. Språket er volof.

## Mbalax-musikarar
Youssou N'Dour er den mest kjende mbalax-utøvaren. I Noreg finst den norsk-senegalesiske kora-spelaren Solo Cissokho. Andre utøvarar er:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Mbalax|Mbalax]]» frå ,  den 21. august 2024.*  

## Litteratur

* Cornelia Panzacchi: *Mbalax Mi.* *Musikszene Senegal.* Peter Hammer, Wuppertal 1996, ISBN 3872947176
* Anja Brunner: *Die Anfänge des Mbalax.* *Zur Entstehung einer senegalesischen Popularmusik.*  Institut für Musikwissenschaft, Wien 2010, ISBN 3950286616
Dragsvik

**Dragsvik**, eller **Dragsviki**, er ein ferjestad og lokalområde mellom Esefjorden og Fjærlandsfjorden i Sogndal kommune. Området frå vest og austover dekkjer gardane Tjugum og Lunde, Lundsviki, halvøya Veganeset, og Dragsviki på austsida av Veganeset.

Fram til 1950-talet stod området berre av gardane Lunde og Tjugum, i tillegg til Tjugum kyrkje frå 1863. I 1956 opna Dragsvik ferjekai på austsida av Veganeset i samband med opning av ny veg og ny ferjekai på Hella, og med dette vart Dragsvik sentral i det nye vegnettet mellom Balestrand. Gaularfjellet, Vik i Sogn og Sogndal med trekantsambandet Hella-Vangsnes-Dragsvik. Sidan har særleg Veganeset sett storstilt utbygging, her har ein fått Dragsvik fjordhotell, Veganeset camping, og Balestrand miljøstasjon.

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Leikanger-Hella og Vetlefjord-Dragsvik» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
Un premier amour

**«Un premier amour»** (norsk omsetjing ‘ein fyrste kjærleik’) er ein song som vann Eurovision Song Contest 1962 for Frankrike. Han blei sungen av  og er komponert av , medan  har skrive teksten. Songen er i chansonstil, ein sjanger som dominerte dei fyrste åra av Eurovision Song Contest, men dette blei den siste gongen på mange år at ein klassisk, franskspråkleg chanson vann Eurovision Song Contest.

## Eurovision Song Contest
«Un premier amour» og Aubret blei valde internt av den franske kringkasteren  til å representerte landet i Eurovision Song Contest i Luxembourg by 18. mars 1962. «Un premier amour» var det niande bidraget ut på scena av seksten bidrag – rett før Noreg og Inger Jacobsen med «Kom sol, kom regn».

I avrøystinga tok Frankrike raskt leiinga, og «Un premier amour» vann til slutt ein soleklar siger med  – dobbelt så mange poeng som andreplassen. Den norske jurygruppa hadde også songen som sin favoritt.

Dette var tredje gongen Frankrike vann Eurovision Song Contest, og det var tredje år på rad at ein franskspråkleg melodi vann konkurransen. Den franske dominansen dette året var overveldande, for også andre- og tredjeplassen var franskspråklege ballader. Men 1962 sette den franske dominansen på pause, og fyrst i 1969 skulle ein klassisk fransk chanson vinne igjen. Isabelle Aubret kom for øvrig tilbake i konkurransen i 1968, då ho song Frankrike inn til ein tredjeplass med «La source».

## Songen
I likskap med vinnaren året før, blei ikkje «Un premier amour» nokon stor salssuksess i Europa. Songen kom berre inn på den franske og den vallonske singellista. I Frankrike nådde han ein  som høgaste notering, og i Vallonia ein .

I teksten minnast songaren sin fyrste kjærleik, den kjærleiken som du aldri gløymer, og som du prøver å få oppleve igjen. Songaren lurar også på kva som har skjedd med hennar fyrste kjærast etter at dei gjekk frå kvarandre.

## Listeplasseringar
}
| align="center" |16
|-
| Frankrike ()
| align="center" |14
|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Un premier amour|Un premier amour]]» frå , den 22. august 2024.*
NM i roing 1999

**Noregsmeisterskapen i roing 1999** vart avvikla på Årungen helga 3. og 4. september. Mennene tevla i ni ulike båtklassar og kvinnene i fem. Kongepokalane vart tildelt Kristine Bjerknes, vinnar av singlesculler, og Norske Studenters Roklubb sitt mannskap i firar utan styrmann.

## Menn
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Firar utan styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt Toar utan styrmann





### Lettvekt Firar utan styrmann





## Kvinner
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Dobbeltfirar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





## Kjelder
**Sportsboken 1999*. Chr. Schibsteds Forlag. 1999.
Dragsvik ferjekai

**Dragsvik ferjekai** opna i 1956 for å betra kapasiteten på ferjeleiet på Balestrand-sida av Sognefjorden i samband med opninga av vegen over Vikafjellet mellom Vangsnes og Voss, og ny veg frå Grinde i Leikanger til ny ferjekai på Hella. På dette tidspunktet var det samanhengande veg sørover til Balestrand og nordover til Vetlefjorden, og desse stadane vart dimed sløyfa frå det nye trekantsambandet Hella-Vangsnes-Dragsvik.

Den opphavlege ferjelemmen med forankringskai stod i om lag 60 gradar vinkel i forhold til oppstillingsplassen. På 1970-talet vart oppstillingsplassen utvida og ny 4 m brei ferjelem vart installert om lag 30 meter inn på gamle oppstillingsplassen for å betre ein betre av- og påkøyringsvinkel. I løpet av det neste tiåret vart det bygd ei ny ferjekai med 6 m brei ferjelem på sørsida av den eksisterande med ny veg over den gamle forankringskaia.
Neste runde med oppgradering var i 2019-2020, då den søre kaia vart oppgradert med ei 12 m brei ferjelem og anlegg til å fasilitere elektriske ferjer på sambandet. Samstundes er gamlekaia frå 1970-talet framleis utstyrt med 4 m brei ferjelem, og fungerer som reserverkai.

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Leikanger-Hella og Vetlefjord-Dragsvik» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* «Nye ferjekaiar på riksveg 13 er i drift» på nettstaden til Statens vegvesen
NM i padling 1977

**Noregsmeisterskapen i padling 1977** gjekk føre seg i Flekkefjord i Vest-Agder helga 16. og 17  juli kva gjaldt toar- og firarkajkakk, medan tevlingane i einarkajakk fann stad i Sandvika i Akershus 13. og 14. august.

Jostein Stige vart tildelt kongepokalen for sine tre triumfar i einarkajakk. 

## Karar
### K1 500 meter





### K1 1000 meter





### K1 10&nbsp;000 meter





### K2 500 m





### K2 1000 m





### K2 10&nbsp;000 m





### K4 1000 m





## Kvinner
### K1 500 meter





### K1 5&nbsp;000 meter





### K2 500 meter





### K2 5&nbsp;000 meter





## Kjelder
**Sportsboken 77-78*. Dreyerbok Stavanger. 1977.
Farafenni

**Farafenni** eller **Farafegni** er ein by i Gambia, som ligg på Trans-Gambia Highway i North Bank Division, like sør for grensa med Senegal. Han er ein viktig marknadsby.

Farafenni har rundt 25.000 innbyggjarar. Hovudspråket i byen er volof, men mandinka, fula og andre språk er òg ganske vanlege.

I Farafenni ligg eit sjukehus. Byen har òg ein militærbase som blei angripen i 1995 av seks menn som etterkvart hevda å samarbeida med kuppmakaren Kukoi Sanyang.

Byen har ein vidaregåande skule, Farafenni Senior Secondary School, og to ungdomsskular, Farafenini Junior Secondary School, og Anglican Junior Secondary. Begge ligg i utkanten av byen. Det finst to grunnskoler herm Farafenni Lower Basic School, og Mauritani Lower Basic School.

Ulike former for handel er viktige i byen. Farafenni har ein stor marknad som ligg rett overfor Farafenni Gamtel, og i nærleiken er det butikkar og ein liten marknad på Kerewan Highway. Det blir òg halde ein marknad ein gong i veka som heiter *lumo*. Lumotorget ligg i utkanten av byen, ved sida av Farafenni stadion.

Farafenni ligg ved den nordlege enden av den delen av Trans-Gambia Highway som omfattar Senegambiabrua.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Farafenni|Farafenni]]» frå ,  den 23. august 2024.*
Un jour, un enfant

**«Un jour, un enfant»** (norsk omsetjing ‘ein dag, eit barn’) er ein fransk chansonballade som vann Eurovision Song Contest 1969 for Frankrike. Songen blei framført av  og er komponert av Emil Stern og Eddy Marnay. Dette var den fjerde sigeren til Frankrike i konkurransen, men «Un jour, un enfant» delte sigeren med tre andre land, sidan det ikkje var noko reglar som hindra ei deling av sigeren.

## Eurovision Song Contest
«Un jour, un enfant» blei internt vald av den franske kringkastaren  til å representere Frankrike i Eurovision Song Contest i Madrid laurdag 29. mars.

I Madrid var «Un jour, un enfant» det 14. bidraget ut på scena av 16 bidrag. I avrøystinga fekk han 18 poeng – like mange som Spanias «Vivo cantando» med Salomé, Storbritannias «Boom Bang-a-Bang» med  og Nederlands «» med , men det var ingen reglar som sa at det berre skulle vere ein vinnar. Dimed blei alle dei fire landa erklærte som vinnarar, for fyrste – og einaste – gong i historia. Året etter blei reglane endra, slik at det berre kan vere eitt land som vinn Eurovision Song Contest. «Un jour, un enfant» fekk ingen poeng frå den norske jurygruppa. I kvar jurygruppe sat ti personar som kvar hadde eitt poeng å fordele til sin favorittmelodi.

Dette var ikkje siste gong Frankrike kom på ein delt fyrsteplass i Eurovision Song Contest. I 1991 fekk det franske bidraget, «», like mange poeng som Carola og «Fångad av en stormvind» frå Sverige. På den tida hadde EBU innført reglar for å kåre éin vinnar, og Sverige vann fordi dei hadde fått fleire toppoeng enn Frankrike.

## Om songen
«Un jour, un enfant» er ein klassisk fransk chanson. I teksten syng Boccara om verdas under, sett gjennom auga til eit barn.

Boccara spelte inn songen på fem språk: fransk, engelsk («Through the Eyes of a Child»), tysk («Es schlägt ein Herz für dich»), spansk («Un día, un niño») og italiensk («Canzone di un amore perduto»).

«Un jour, un enfant» fekk begrensa kommersiell suksess og kom ikkje inn på VG-lista. I heimlandet Frankrike nådde «Un jour, un enfant» berre nummer 35 på singellista.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Un jour, un enfant|Un jour, un enfant]]» frå , den 22. august 2024.*
Kongsnes ferjekai

**Kongsnes ferjekai** er eit tidlegare ferjeleie på austsida av Lånefjorden i Høyanger kommune i Vestland. Frå Kongsnes gjekk ferjesambandet Kongsnes-Måren-Nordeide.

Ferjeanlegget opna i 1970 som ledd i å betre knyta Sunnfjord og Ytre Sogn til Indre Sogn. Ferjekaia låg midtvegs langs fjorden, mellom Låne inst inne og sjølve Kongsneset heilt ute i fjordmunningen. På denne tida var det bygd samanhengande veg mellom Dragsvik i gamle Balestrand kommune og vestover forbi med tunnel Kongsnestunnelen gjennom Kongsneset og innover fjorden til ferjekaia, medan det var veglaust inn til Låne og gardane på vestsida av Lånefjorden.

Utpå 1970-talet vart det bygd veg vidare til Låne, og i 1982 opna Høyangertunnelen. Med dette vart ferjesambandet nedlagt.

Ferjekaia har sidan fått ferjelemmen demontert og fundamentet fjerna, og med dette er området i stor grad attendeført til naturen. Utstikkarkaia står att intakt og er ikkje i bruk.

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Ese: «Balestrand-Kongsnes med ferje til Nordeide» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Kristin Ese: «Høyangertunnelen - Nord-Europas lengste vegtunnel i 1982» på nettstaden til Fylkesarkivet i Vestland
* Finn Borgen Førsund: «Dampen og kaia : stoppestader for Fylkesbaatane i Sogn og Fjordane 1858-1998» på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
Un banc, un arbre, une rue

**«Un banc, un arbre, une rue»** (norsk omsetjing ‘ein benk, eit tre, ei gate’) er ein franskspråkleg popballade som vann Eurovision Song Contest 1971 for Monaco. Songen blei sungen av , og melodien er komponert av , medan  skreiv teksta. Dette var den fyrste og einaste sigeren til Monaco i konkurransen, og songen fekk ein monaleg kommersiell suksess i Europa etter konkurransen.

## Eurovision Song Contest
Den monegaskiske kringkastaren  handplukka songaren Séverine til å representere landet i Eurovision Song Contest 1971 i Dublin laurdag 3. april. Sjølv om songen representerte Monaco, var det eit heil-fransk lag som stod bak; både Séverine og dei to låtskrivarane var franske. Séverine hevda også at ho ikkje eingong hadde sett sine føter i Monaco, noko som ikkje stemmer. Ho var nemleg i Monte Carlo for å spele inn førehandsvideoen til songen.

I Eurovision Song Contest var «Un banc, un arbre, une rue» det tredje bidraget ut på scena av 18 bidrag. Songen er en chanson-inspirert popballade. Med seg på scena hadde Séverine fire mannlege støttevokalistar som nynna melodien medan Séverine song versa. Før konkurransen hadde songen blitt nemnd som ein mogleg vinnar, og under avrøystinga kom Monaco sterkt mot slutten og vann med 128 poeng. «Un banc, un arbre, une rue» fekk full pott frå den norske juryen.

## Suksess
«Un banc, un arbre, une rue» fekk stor kommersiell suksess i Europa, og Séverine spelte inn songen på fleire språk, blant anna ein engelsk versjon, «Chance in Time». Songen gjekk inn på hitlistene i ei rekkje land og nådde ein andreplass i Noreg. I Storbritannia nådde han ein niandeplass på den britiske singellista, noko som var uvanleg for ein franskspråkleg song.

Ei rekkje artistar spelte også inn eigne versjonar av låten, blant anna svenske Siw Malmkvist («På en gammal bänk»), danske  («Træet på min barndoms vej»), tyske  («Mach die Augen zu») og finske  («Penkki, puu ja puistotie»).

### Norsk versjon
Også i Noreg blei «Un banc, un arbre, une rue» laga i ein norsk versjon, «På en gammel benk», framført av Kirsti Sparboe.

## Listeplasseringar
}
| style="text-align:center;" |3
|-
|  ()
| style="text-align:center;" |13
|-
| ()
| style="text-align:center;"|15
|-
| (VG-lista)
| style="text-align:center;" |2
|-
| ()
| style="text-align:center;" |5
|-
|  ()
| style="text-align:center;" |1
|-
| (UK Singles Chart)
| style="text-align:center;" |9
|-
|  ()
| style="text-align:center;" |23
|}

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Un banc, un arbre, une rue|Un banc, un arbre, une rue]]» frå , den 22. august 2024.*
Ole Willy Falkhaugen

**Ole Willy Falkhaugen** er ein norsk ballettdansar frå Sandefjord som har vore tilknytt Nasjonalballetten ved Den Norske Opera & Ballett gjennom heile karrieren. 

## Utdanning
Falkhaugen er utdanna ved Ballettskulen på Den Norske Opera og Kungliga Svenska Balettskolan i Stockholm.

## Karriere
Falkhaugen debuterte ved Nasjonalballetten i 1992, medan han enno var skuleelev. Etter utdanning i Sverige vart han aspirant ved Nasjonalballetten i 1997, og han vart fast tilsett i 1998. Han har dansa i eit breitt repertoar, i klassiske roller som Rothbert i *[[Svanesjøen]]*, tittelrolla i *[[Don Quijote]]*, Drosselmayer og Rottekongen i *[[Nøtteknekkaren]]*, og Alexej Karenin i *[[Anna Karenina]]*, men òg hatt leiande roller i moderne oppsetjingar av Jiri Kylian, William Forsythe og Jo Strømgren. 

Falkhaugen dansa ved Nasjonalballetten til han vart pensjonert i 2017, men har seinare vendt attende og dansa fleire roller.

I 2024 dansa han rolla som Grosserer Werle i *[[Vildanden]]* på Nasjonalballetten. 

Han har òg opptredd på andre scenar. I 2018 spelte og dansa han i Rogaland Teater si Heddaprisvinnande oppsetjing *Orlando*, blant anna under eit gjestespel på Nationaltheatret.

## Prisar og utmerkingar
Ole Willy Falkhaugen fekk Gammleng-prisen i klassen for scenisk verksemd i 2017.

## Kjelder