open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Don Pardo

**Dominick George** «**Don**» **Pardo** () var ein amerikansk programleiar for radio- og fjernsyn. Han var kjend som forteljarstemma i komishowet *[[Saturday Night Live]]*.

Pardo var lenge tilknytt Nfvt., og arbeidde som programvert for kjente show som *[[The Price Is Right]]*, *[[Jeopardy!]]* og *[[Nfvt. Nightly News]]*. Han var programvert for *Saturday Night Live* i 38 sesongar, frå programmet først blei sendt i 1975 il 1981 og så frå 1982 til han døydde i 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don Pardo|Don Pardo]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*The recovery of Pardo's «lost» JFK bulletins
*Videointervju
Dave Samuels

**Dave Samuels** () er ein amerikansk vibrafonist, som har spelt med forskjellige jazz- og fusionartistar, som Spyro Gyra. I dag spelar han i eit ensemble kalla The Caribbean Jazz Project, som har vunne Grammy-prisar for beste latinske jazzgruppe. Han spelte med Eddie Palmieri i ei hyllest til Cal Tjader med albumet *Tjaderized*. 

Samuels gjekk på New Trier High School. Han studerte psykologi frå Boston University og har vore lærar ved Berklee College of Music.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dave Samuels|Dave Samuels]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Meldal prestegard

**Meldal prestegard** eller **Grøtte prestegard** ligg nordvest for Meldal kyrkje, på den andre sida av fylkesveg 501.

Kyrkestaden er frå mellomalderen, og prestegarden vart flytta til den noverande staden omkring midten av 1700-talet. Under prost Jacob von der Lippe Parelius (1793–1818) vart han bygd ut til eit storslått anlegg med lysthus, barokkhage og allear. Prestegardstunet, som er omkransa av bygningar, er på fleire mål. Delar av bygningsmassen har vorte fornya sidan Parelius’ tid. Jorda er forpakta bort.

Hovudbygningen vart oppført i 1905–06, og driftsbygningen er frå 1827. Elles er borgstove/forpaktarbustad, stabbur, vognskjul, lysthus og jordkjellar/potetkjellar frå 1700-tallet. Sistnemnde vert gjerne omtala som den første i landet.

Dette er ein av fem prestegardar som Opplysningsvesenets fond har utarbeidd bøker om.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Meldal prestegård|Meldal prestegård]]» frå ,  den 5. juli 2014.*  


## Bakgrunnsstoff
* Opplysningsvesenets fond
*
Salma

**Salma** (arabisk سلمى) er ein landsby nordvest i Syria i Latakia guvernement, nordaust for Latakia. Av stader i nærleiken finn ein Mashqita og Ayn al-Bayda i vest, al-Haffah i sørvest, Aramo og Slinfah 12 kilometer mot sør, og Kinsabba i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Salma eit folketal på 2&nbsp;131 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar, sjølv om kring 80 % av Latakia-distriktet er busett av alawittar.

Salma er kjend for det tørre klimaet og mykje reint vatn. Han ligg kring 800 meter over havet. Før baathistane tok over i Syria i 1960-åra, var Salma ein av få stader i kystfjella som hadde elektrisk straum.

Under den syriske borgarkrigen, flykta dei fleste av innbyggjarane frå Salma, som kom under opprørarane sin kontroll i desember 2012. Han låg så langs frontlinja mellom kampane i Latakia guvernement mellom opprørarane og dei statlege styrkane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Salma|Salma]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
Oppdal prestegard

**Oppdal prestegard** ligg like nord for Oppdal kyrkje.

På tunet står m.a. tre freda hus: Den såkalla «Raulåna» er truleg frå 1675 (årstalet på vindfløya), men er bygd om seinare. Over ein inngang står årstalet 1747 og vitnar om ei istandsetjing i forkant av ei kongevitjing. Også forpaktarbustaden og stabburet er freda. Dagens prestebustad vart oppført etter at kommunen tok over i 1899.

Det var eit branntilløp på prestegarden i 2008.

## Fotnotar

## Kjelder
* Oppdalsmuseet om Raulåna
* Oppdalshistorie om Raulåna (med 9 siders PDF om bygningshistoria)

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Oppdal prestegård|Oppdal prestegård]]» frå ,  den 5. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Opplysningsvesenets fond 
*
Gail Zappa

**Gail Zappa** ( som **Adelaide Gail Sloatman**) var den andre kona til musikaren og komponisten Frank Zappa, og var tillitskvinne i Zappa Family Trust. Dei møttes i 1966 då ho arbeidde på Whisky a Go Go i Los Angeles, og dei gifta seg 21. september 1967, då ho var gravid med det første barnet deira, Moon Zappa. Dei fekk tre born til: Dweezil Zappa, Ahmet Zappa og Diva Zappa. Ho var tante til modellen og skodespelarinna Lala Sloatman. 

Ein kan sjå eit kort glimt av Gail med musikaren og kjærasten Bobby Jameson i dokumentarfilmen *[[Mondo Hollywood]]* frå 1967. Scenen vart filma i 1965 og 1966, før ho møtte Frank. 

Sidan Frank Zappa døydde i 1993, hadde ho oversyn med utgjevinga av musikken hans, mellom anna store mengder musikk som ikkje var gjeve ut før, som leiar av Zappa Family Trust. Fondet eig opphavsrettane til musikken til Frank Zappa, i tillegg til dei kommersielle bileta hans.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gail Zappa|Gail Zappa]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***
Studio Tan

***Studio Tan*** er eit studioalbum av Frank Zappa, først gjeve ut i september 1978 på hans eige DiscReet Records. Det nådde 147. album på Billboard 200.

## Bakgrunn
Tidleg i 1976 enda forholdet til Zappa med manager og forretningspartner Herb Cohen i ein rettstvist. Selskapet til Zappa og Cohen, DiscReet Records, vart distribuert av Warner Bros. Records. Då Zappa bad om å få kome overføre kontrakten sin frå DiscReet til Warner for å gjere spesielle prosjekt utan at Cohen var involvert, gjekk Warner først med på dette. Dette førte til utgjevinga av *[[Zoot Allures]]* i 1976 på Warner. Tidleg i 1977 leverte Zappa masterlydbanda til eit firedobbelt album kalla *[[Läther]]*. Men Warner endra stillinga si etter søksmål frå Cohen, og nekta å gje ut albumet, og hevd at Zappa i følgje kontrakten var nøydd til å gje ut fire album til for Warner på slekspaet DiscReet.

Etter Warner Bros. gav ut *Zappa In New York*, fortalte dei han at han framleis skulda dei fire album til. Han prøvde å få til ein distribusjonsavtale med Phonogram om å gje ut *Läther* på det nye selskapet Zappa Records. Dette førte til at Warner truga med søksmål, og hindra utgjevinga av *Läther* og tvang Zappa til å skrinlegge prosjektet. Sidan Zappa berre hadde levert lydbanda, vart tre individuelle album gjeve ut utan musikalske tilskrivingar.  Warner fekk òg Gary Panter til å laga omslag, som ikkje var godkjend av Zappa. Då albumet først kom ut på CD i 1991 valde Zappa å gje dei ut som individuelle album, med Panter sine omslag. Songane på *Studio Tan* vart gjeven ut i andre versjonar då *Läther* omsider kom ut i 1996.

## Innhald

Dei fire spora var opphavleg meint for det skrinlagde albumet *[[Läther]]*.

Eit utdrag av ein uutgjeven alternativ versjon av «Revised Music for Guitar and Low-Budget Orchestra» finst på samlealbum *[[The Guitar World According to Frank Zappa]]* frå 1987, med nye trommespor av Chad Wackerman.

## Innhald

## Medverkande
*Frank Zappa – gitar, vokal, perkusjon
*George Duke – klaverinstrument
*John Berkman – piano
*Tom Fowler – bassgitar
*Terry Bozzio – trommer
*Davey Moire – vokal
*Eddie Jobson – klaverinstrument, yodeling
*Max Bennett – bassgitar
*Paul Humphrey – trommer
*Don Brewer – bongos
*James «Bird Legs» Youmans – bassgitar
*Ruth Underwood – perkusjon, synthesizer
*Michael Zearott – dirigent
*Pamela Goldsmith – bratsj
*Murray Adler – fiolin
*Sheldon Sanov – fiolin
*Jerry Kessler – cello
*Edward Meares – kontrabass
*Bruce Fowler – trombone
*Don Waldrop – trombone
*Jock Ellis – trombone
*Dana Hughes – basstrombone
*Earle Dumler – obo
*JoAnn Caldwell McNab – fagott
*Mike Altschul – fløyte
*Graham Young – trompet
*Jay Daversa – trompet
*Malcolm McNab – trompet
*Ray Reed – fløyte
*Victor Morosco – saksofon
*John Rotella – treblåseinstrument
*Alan Estes – perkusjon
*Emil Richards – perkusjon

## Salslister
**Album** - *[[magasinet Billboard|Billboard]]* (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Studio Tan|Studio Tan]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Narvik videregående skole

**Narvik videregående skole** er ein offentleg videregåande skule i Narvik i Narvik kommune i Nordland. Skulen vart etablert i 2008 etter ei samanslåing av dei tre videregåande skulane Frydenlund, Oscarsborg og Solhaugen. Skulen har omtrent 900 elevar og 230 tilsette.

## Utdanningstilbod
Narvik videregående skole gjev utdanning innan følgjande område:

## Kjelder
Museum Nord - Narvik

**Museum Nord - Narvik**, tidlegare **Ofoten museum**, er eit museum i Narvik i Nordland. Museet er ei avdeling av Museum Nord, og ligg i ei bygning frå 1902 som vart nytta som administrasjon for NSB. Museet sine utstillingar tar føre seg historien til Narvik, bygginga av Ofotbanen, utskipinga av malm og det daglege livet i byen.

Bygninga, som ligg i Administrasjonsveien 3, blei okkupert av tyske styrkar under andre verdskrigen. I 1995 blei ho gjord om til museum. 

## Bakgrunnsstoff
*Museum Nord - Narvik
*Museum Nord
Don Brewer

**Donald George «Don» Brewer** () er ein amerikansk musikar som er trommeslagar og ein av songarane i amerikanske rockebandet Grand Funk Railroad.

## Tidleg liv
Brewer var fødd i Flint i Michigan i 1948 og gjekk på Swartz Creek High School.

## Tidleg karriere

Brewer vart med i det første bandet sitt, *The Red Devils*, då han var 12 år. Etter å ha slutta i «The Red Devils», vart Brewer med i bandet «Jazzmasters», der han spelte trommer og song. I 1964 vart Brewer med den tidlegare DJ-en Terry Knight og bassisten Herm Jackson, gitaristen Curt Johnson og klaverspelaren Bobby Caldwell og danna Terry Knight and the Pack. I 1967 møtte Brewer gitaristen Mark Farner som vart med i bandet etter Johnson slutta.

## Grand Funk Railroad
I 1968 slutta Brewer i Terry Knight and the Pack i lag med bandkollegaen Mark Farner og henta inn Mel Schacher, bassisten i hitbandet ? and the Mysterians, og danna Grand Funk Railroad. Dei hyrte Terry Knight som manageren sin. I 1973 gav Grand Funk ut albumet *[[We're An American Band]]*, med hitsongen «We're An American Band». Denne songen, skriven og sungen av Brewer, vart den første singelen deira som nådde toppen av singellista i USA. I tillegg til å spele trommer i Grand Funk, song Brewer òg fleire songar, som første og tredje verset til songen «Some Kind Of Wonderful». Brewer song baryton i gruppa, i kontrast til tenorvokalen til Mark Farner.

I 1977, etter Grand Funk gav seg, danna dei tidlegare Grand Funk-medlemmane Mel Schacher og Craig Frost eit nytt band kalla Flint. Flint gav ut eit sjølvoppkalla album før dei gav seg. I 1981 starta Brewer og Farner opp att Grand Funk for eit album som nådde albumlista. To år seinare gav dei seg att, og Brewer vart med i Bob Seger's Silver Bullet Band. Han produserte òg musikk for bandet The Godz. I 1996 samla Brewer, Schacher og Farner Grand Funk att. Farner valde å slutte i bandet i 1998 for å fortsette solokarrieren sin. I 2000 henta Brewer og Schacher inn vokalisten Max Carl, tidlegare KISS-gitaristen Bruce Kulick og klaverspelaren Tim Cashion i besetninga.

## Andre trommeslagarar
Brewer spelte bongotrommer på Frank Zappa-songen «Let me take you to the Beach» på albumet *[[Studio Tan]]*, som kom ut i 1978.
Brewer var med i Classic Rock Drum Solos, og spelte ein solo frå då han og Grand Funk Railroad spelte på Shea Stadium. I 2000 var Don gjest ved *[[Modern Drummer]]* sin årlege Drum Festival, der han vart hylla som ein av dei viktigaste trommslagarane i rockehistoria. I 2006 vart Brewer med att i Silver Bullet Band for ein turné i 2006-07.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don Brewer|Don Brewer]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*http://www.travellersintime.com/UniversalWheels/grandfunk.html
Ronnie Cuber

**Ronnie Cuber** () er ein amerikansk jazz-saksofonist. Han har òg spelt latin, pop, rock og blues. I tillegg til hovudinstrumentet, barytonsaksofon, spelar han òg tenorsaksofon, sopransaksofon, klarinett og fløyte, sistnemnte på eit album av  Eddie Palmieri, i tillegg til sine eigne innspelingar. Som leiar er  Cuber kjend for hard bop og latinsk jazz. Som sidemann har han spelt med mange musikarar, som B.B. King, Paul Simon og Eric Clapton. 

Cuber var i Marshall Brown's Newport Youth Band i 1959, der han byta frå tenor- til  barytonsaksofon. Det første meir kjende arbeidet hans var med Slide Hampton (1962) og Maynard Ferguson (1963–1965). Så spelte han frå 1966 til 1967 med George Benson. Han var òg medlem av Lee Konitz nonett frå 1977 til 1979.  Han spelte med Frank Zappa i midten av 1970-åra, mellom anna på albumet Zappa in New York. Han har vore medlem av Mingus Big Band sidan tidleg 1990-åra. 

## Diskografi

### Som leiar
*1976:  *Cuber Libre!* (Xanadu Records)
*1978:  *[[The Eleventh Day of Aquarius]]* (Xanadu)
*1981:  *New York Jazz*
*1985:  *Two Brothers* (AMG)
*1985:  *Pin Point* (PID)
*1985:  *Passion Fruit* (PID)
*1986:  *Live at the Blue Note* (ProJazz)
*1992:  *Cubism* (Fresh Sounds)
*1993:  *The Scene is Clean* (Milestone Records)
*1994:  *Airplay* (SteepleChase Records)
*1996:  *In a New York Minute* (SteepleChase)
*1997:  *N.Y.C.ats* (SteepleChase)
*1998:  *Love for Sale* (med The Netherland Metropole Orchestra) (Koch)
*2009:  *Ronnie* (SteepleChase)
*2011:  *Boplicity* (SteepleChase)

### Som sidemann
**Med [[Patti Austin]]**
**[[End of a Rainbow]]* (CTI, 1976)
**[[Havana Candy]]* (CTI, 1977)
**Med [[George Benson]]**
**[[It's Uptown]]* (1966)
**[[The George Benson Cookbook]]* (1966)
**[[Good King Bad]]* (CTI, 1975)
**Med [[Grant Green]]**
**[[The Main Attraction av Grant Green|The Main Attraction]]* (1976)
**Med [[Idris Muhammad]]**
**[[House of the Rising Sun av Idris Muhammad|House of the Rising Sun]]* (1976)
**[[Turn This Mutha Out]]* (1977)
**Med [[Horace Silver]]**
**[[The Hardbop Grandpop]]* (1996)
**Med [[Lonnie Smith]]**
**[[Move Your Hand]]* (1969)
**[[Drives av Lonnie Smith|Drives]]* (1970)
**Med [[Mickey Tucker]]**
**[[Sojourn av Mickey Tucker|Sojourn]]* (Xanadu, 1977)
**Med [[Rare Silk]]**
**New Weave* (1986)
**Med [[Randy Brecker]]**
**34th N Lex* (2003)
**Med [[Dr. John]]**
**[[Duke Elegant]]* (1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ronnie Cuber|Ronnie Cuber]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*A site med information on all the great Jazz Baritone Saxophonists and vintage horns
Chad Wackerman

**Chad Wackerman** () er ein jazz-, jazzfusion- og rocke-trommeslagar, mest kjend som trommeslagar og perkusjonist i bandet til Frank Zappa, men har òg arbeidd med Allan Holdsworth og andre. I tillegg har han arbeidd med andre som bandmedlem, studiomusikar, sidemann og bandleiar i sin eigen jazztrio, i tillegg til ein solokarriere. Han er den eldre broren til Brooks Wackerman, som er den noverande trommeslagaren i Bad Religion.

## Karriere
Chad Wackerman voks opp i Seal Beach i California, i ein musikalsk familien. Faren var òg trommeslagar og ein prisvinnande musikkærar med spesialisering i jazz. Chad og brørne John og Brooks Wackerman er alle trommeslagarar og multi-instrumentalistar. John spelte inn eit album kmalla *Drum Duets Vol.1*.

Wackerman spelte med Bill Watrous i 1978 og seinare i sju år med Frank Zappa, frå 1981 til 1988. Å halde på plassen i bandet til Zappa var ikkje lett. Zappa hadde særs høge krav til displin og musikalsk standard på øvingar og turneane sine. Prøvespelinga for bandet hans var særs krevjande i følgje både Steve Vai og Wackerman.
To musikkstykke, «Mo and Herb's vacation» og «The Black Page» vart rekna som eksepsjonelt vanskelege. Berre tre trommeslagarar gjennom karrieren til Zappa klarte å spele dei rett: Wackerman, Terry Bozzio og Vinnie Colaiuta.

## Sidemann og studiomusikar

I 1985 turnerte han, men spelte ikkje inn musikk, med det australske bandet Men at Work. Wackerman spelte på albumet og videoen til *[[One Voice av Barbra Streisand|One Voice]]* av Barbra Streisand. Han har òg spelt inn album og turnert med artistar så forskjellige som Allan Holdsworth, Steve Vai, Andy Summers, Ed Mann, Albert Lee, Colin Hay, Dweezil Zappa og Tom Grant. Chad var òg trommeslagaren i husbandet i det første talkshowet til Dennis Miller.

Wackerman har turnert med James Taylor, bestvenene Mark Linn-Baker og Larry Sweeney, John Patitucci, Jeff Lorber og Joe Sample, i tillegg til Zappa-trommeslagaren Terry Bozzio på ei rekkje perkusjonskonsertar. Chad budde i Australia i ti år mellom 1995 og 2005, då han flytta attende til California.

Som erstattar for Marco Minnemann, turnerte Wackerman med bandet til Steven Wilson i 2013.

## Chad Wackerman Trio
Den noverande Chad Wackerman Trio består av Chad Wackerman (trommer), Doug Lunn (bass) og Mike Miller (gitar).  Wackerman sine soloalbum har med Allan Holdsworth på gitar.

## Diskografi
* *[[Forty Reasons]]* (1991)
* *[[The View av Chad Wackerman|The View]]* (1993)
* *[[Scream av Chad Wackerman|Scream]]* (2000)
* *[[Legs Eleven]]* (2004)
* *[[Dreams Nightmares and Improvisations]]* (2012)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chad Wackerman|Chad Wackerman]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Side på Drummerworld
*[ Allmusic]
The Black Page

«**The Black Page**» er eit stykke skriven av den amerikanske komponisten Frank Zappa, kjend for å vere eksepsjonelt vanskeleg å spele. Det vart opphavleg skriven for trommer og melodisk perkusjon, og vart sidan arrangert i fleire forskjellige versjonar, mellom anna ein disco «easy teenage New York version» og ein såkalla New Age-versjon. Tittelen på stykket (den svarte sida) kjem av at notearket er så fullt av notar at det vert heilt «svart».

Trommeslagaren Terry Bozzio sa om stykket

På det doble konsertalbumet *[[Zappa in New York]]* (spelt inn i 12/1976, og gjeve ut 3/1978), omtalte Zappa den «statistiske tettleiken» til stykket. Det er skriven i 4/4-takt med omfattande bruk av tuplettar, inkludert tuplettar inni tuplettar. Fleire stader er det ein fjerdedelsnote triplett (sjettedelsnote) der kvart slag vert tald med sin eigen tuplett på 5, 5 og 6. Ein annan stad finst halvnote-triplett (tredjedels note) der det andre slaget er ein rubato kvintuplett (i røynda ein tuplett av 7), og det tredje slaget er delt inn i tuplettar på 4 og 5. Songen endar med ein fjerdedels tuplett som består av tuplettar av 5, 5 og 6, etterfølgd av to tuplettar av 11 i løpet av ein.

Den australske trommeslagaren Chris Quinlan forklarte og demonstrerte polyrytmar, nøsta polyrytmar (kvintuplettar og sekstuplettar inni ein 3:2 polyrytme), polymeter (5/4-frasar spelt over ein 4/4-takt) og strukturen til «The Black Page» i fjernsynsshowet *Melbourne Musos* i 1999.

I 2001 gav Terry Bozzio og Chad Wackerman ut videoen *Solos and Duets*, der dei spelar «The Black Page» som ein duett. Begge hadde spelt stykket tidlegare som trommeslagarar for Frank Zappa. Ein transkripsjon av stykket rulla nedst på skjermen medan dei spelte.

I 2006 vart «The Black Page» framført på *[[Zappa Plays Zappa|Zappa Plays Zappa - Tour de Frank]]*, eit ambisiøst prosjekt av Dweezil Zappa om å føre musikken til Zappa attende til scenen, spelt av han sjølv og eit nytt band.

I 2010 vart «The Black Page» framført av den unge britiske perkusjonisten Lucy Landymore i perkusjonsfinalen av BBC Young Musician of the Year http://www.bbc.co.uk/youngmusician/sites/2010/pages/competition.shtml#percussion, som ho vann.

## Bakgrunnsstoff
*Analyse av dei uvanlege rytmane til Zappa, inkludert somme transkripsjonar og MIDI-innspelingar av «The Black Page»
*Intervju med Vinnie Colaiuta for Modern Drummer , inkludert ei skildring av prøvespelinga hans for Zappa
*, eit utdrag frå 'Zappa Plays Zappa'-turneen. 
*http://www.chrisquinlanmusic.com/musolist.html  Den australske trommeslagaren Chris Quinlan spelar og forklarer «The Black Page» på *Melbourne Musos* i 1999.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Black Page|The Black Page]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bobby Brown Goes Down

«**Bobby Brown**» eller **«Bobby Brown (Goes Down)»** er ein song av Frank Zappa på albumet *[[Sheik Yerbouti]]* frå 1979. Det er ein av hans mest kjende songar og var særs populær i Europa.

Songen skildrar ein velståande, kvinnehatande student kalla Bobby Brown, «the cutest boy in town» (den søtaste guten i byen), som har eit liv som er den erketypiske amerikanske draumen fram til eit traumatisk seksuelt møte med «Freddie», ei lesbisk kvinne involvert i kvinnefrigjeringsrørsla, som får han til å setje spørsmålsteikn ved sin eigen seksualitet. Han skjønar etter kvart at han er homofil og mot slutten av songen skildrar han seg sjølv som «sexual spastic» (seksuelt spatisk) som driv med «golden showers» og S&M, noko han takkar Freddie for. Songen var mykje meir populær i Europa enn i Amerika, og dette er årsaka til han berre finst på den europeiske utgåva av samleplata *[[Strictly Commercial]]*.

## Innhald

**Versjon 1:** 

A. «Bobby Brown» - 2:43
B. «Baby Snakes» - 1:50 

**Versjon 2:**

A. «Bobby Brown» - 2:43
B. «Stick It Out» - 4:33
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bobby Brown (song)|Bobby Brown (song)]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dancin' Fool

«**Dancin' Fool**» er ein song av Frank Zappa på albumet *[[Sheik Yerbouti]]* i 1979. Han var den første av to singlar frå albumet, etterfølgd av singelen «Bobby Brown (Goes Down)». Songen vart spelt første gongen på konsert kring Halloween i 1975, men var berre ein del av setlista i tre månader, ofte spelt i lag med «Approximate», som to songar som synte den store kontrasten i musikken til Zappa. Som med avslutningssporet på Zoot Allures, «Disco Boy», gjer songen narr av disco-kulturen i 1970-åra, men i motsetnad til «Disco Boy», er songen direkte fokusert på dansinga i kulturen. Karakteren Zappa syng som ikkje klarar å la vere å danse, sjølv om han ikkje kan det. Han omtalar dansinga si som «sosialt sjølvmord» og seier «the beat goes on and I'm so wrong». Kort tid etter inspirerte han til sprø danserørsler som gjorde narr av discodansarar, og var særleg relevant sidan populariteten til disco var på veg ned. «Dancin' Fool» nådde 45. plass på den amerikanske singellista og var den nest høgaste plasseringa Zappa oppnådde i heimlandet, bak songen «Valley Girl» frå 1982. Songen vart nominert til Grammy-prisen for beste mannlege vokal, men vann ikkje. Songen kom òg ut på samlealbumet *[[Strictly Commercial]]*.

## Saturday Night Live

Den 21. oktober 1978 var Frank Zappa gjest og musikar i sketsjshowet Saturday Night Live. Etter episoden vart han bannlyst frå showet fordi han var vanskeleg å ha med å gjere og ønskte for mykje merksemd. Alle skodespelarane, utanom John Belushi, prøvde å halde seg så langt unna han som mogeleg heile kvelden. Songane han spelte som gjest var «Dancin' Fool», «Meek» og «Rollo». Framføringa på SNL var truleg første gongen «Dancin' Fool» fekk merksemd i media.

## Innhald

**7"** 
A. «Dancin' Fool» - 3:45 
B. «Baby Snakes» - 2:02

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dancin&#39; Fool|Dancin&#39; Fool]]» frå ,  den 5. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jewish Princess

«**Jewish Princess**» er ein song av Frank Zappa på albumet *[[Sheik Yerbouti]]* i 1979. Songen er eit komisk syn på ei stereotypisk jødisk-amerikansk «prinsesse», som fekk merksemd frå Anti-Defamation League. Zappa nekta å kome med ei orsaking og hevda «I motsetnad til einhyrningar, finst slike skapningar - og fortener å bli 'feira' med sin eigen spesielle opus». I eit intervju med *[[magasinet Spin|Spin]]* var han nesten fornærma og sa, «…det er som å seia at det ikkje er noko slikt som jødiske prinsesser. Som om eg fann opp dette?» Biografen Barry Miles hevda i boka si *Frank Zappa* (Atlantic Books of London, 2005), at ADL bad Federal Communications Commission (FCC) om å bannlyse songen frå radio - noko som var symbolsk sidan songen ikkje vart spelt likevel. Dette førte til eit rykte om at det hadde vore eit søksmål mot Zappa, noko han kraftig nekta for i eit CNN-intervju på «The Freeman Report» den 26. oktober 1981. Zappa hevda at støytande songar som denne var årsaka til at *Sheik Yerbouti* vart eit av dei bestseljande albuma hans. Sjølv om songen vart lite spelt på konsertane hans, vart han gjeven ut på samlealbumet *[[Have I Offended Someone?]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jewish Princess|Jewish Princess]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Artouze

**Artouze** (arabisk عرطوز, * 'Artūz*) er ein by 15&nbsp;km sørvest for Damaskus i Syria. I 2007 vart folketalet estimert til 20&nbsp;000.

## Historie
Det finst få spor av byen i historia, men det finst ein referanse til ein by som låg på omtrent same stad som Artouze under Det assyriske riket. Det finst òg ein romersk kanal som framleis vert nytta til å vatning av dei nærliggande gardane. 

Artouze kan òg vere ein stad nemnt i Det nye testamentet medan disiplane er på veg til Damaskus. Staden der Jesus skal ha synt seg er i dag minna av eit tempel, som pave Johannes Paul II vitja då han var i Syria i 2000.

Dei fleste gardane var eigd av rike familiar frå Damaskus under osmansk og fransk tid. Landområda vart fordelt på ny under president Gamal Abdel Nasser.

## Geografi
Artouze ligg 15&nbsp;km sørvest for Damaskus, 6&nbsp;km aust for Qatana. Han ligg langs hovudvegen mellom Damaskus og Golanhøgdene. Elva Awaj renn gjennom byen og deler seg i tre greiner. 

Artouze har ein tvillingby berre 2&nbsp;km lenger nord kalla Judidet Artouze. Dei to byane har i dag vokse meir eller mindre saman. 

## Økonomi
Fram til 1980-åra var hovudnæringa i Artouze stort sett jordbruk. Oliven, kveite og kvitlauk var dei viktigaste produkta. Etter kvart som Damaskus har vokse, har Artouze utvikla seg raskt og økonomien er i dag meir tenestebasert. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Artouze|Artouze]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* http://thawra.alwehda.gov.sy/_archive.asp?FileName=44277363020071121002931
* http://wikimapia.org/3420123/ar/%D8%AC%D8%AF%D9%8A%D8%AF%D8%A9-%D8%B9%D8%B1%D8%B7%D9%88%D8%B2
* http://www.nourelalam.org/churches.php?page=churches&church=8 
*
Tommy Mars

**Tommy Mars** () er ein amerikansk klaverspelar som spelte med Frank Zappa. 

Mars tok pianotimar frå han var åtte år gammal og spelte seinare ei rekkje klaverinstrument og synthesizerar. Mars gjekk ut frå Hartt College of Music i 1972 i West Hartford i Connecticut. Frå den tid sleit han med forskjellige jobbar som kormeister, kyrkjeorganist, filmkomponist og anna. I eit intervju i 1980 i Keyboard Magazine, skildra Mars ein av dei meir uvanlege jobbane som dette - «Eg arbeidde i ein roterande orgelbar i Kodiak i Alaska, med japanske og russiske fiskarar som sparka til meg om eg ikkje kunne spele ein etniske folkesong dei ville høyre.» 

Han kjende ikkje til Zappa i det heile, utanom songane «King Kong» og «Peaches en Regalia», og vart beden om å prøvespele for bandet til Zappa med hjelp av perkusjonisten Ed Mann, som òg var medlem av gruppa til Zappa. Frå 1977 til 1982 var han ein del av turnébandet til Zappa og spelte i filmen Baby Snakes, og på fleire Zappa-album. 

Etter å ha arbeidd med Zappa, turnerte Mars med Steve Vai og Stuart Hamm, og arbeidde i mellomtida som lærar. I midten av 1990-åra danna Mars The Band From Utopia, ei gruppe som bestod av 10 tidlegare Zappa-medlemmar, som spelte musikken til Zappa. 

I 2007 vart Strange News From Mars presentert som ein jazzhybrid med Jon Larsen, Bruce Fowler, Jimmy Carl Black, Arthur Barrow, og andre tidlegare Zappa-medlemmar. I 2008 spelte Tommy Mars på The Jimmy Carl Black Story, i lag med den originale Mothers Of Invention-trommeslagaren Jimmy Carl Black.

Våren 2009 kom *[[No Forest Fire]]*, som vart spelt inn i 2005 med The Band From Utopia-medlemmane Bruce Fowler, Walt Fowler, Kurt McGettrick, Larry Klimas (ikkje frå TBFU), Arthur Barrow og Vinnie Colaiuta. 

I 2010 spelte Tommy Mars inn den surrealistiske lydboka *[[Willie Nickerson's Egg]]*, skriven av Jon Larsen, og som kom ut i 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tommy Mars|Tommy Mars]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* The Hartt School - Alumni: Tommy Mars
* Intervju frå 1980 i Keyboard Magazine
* http://myspace.com/tommymars Tommy Mars på MySpace
Ein Qiniyye

**Ein Qiniyye** (arabisk عين قنية, hebraisk עֵין קֻנִיֶּה) er ein arabisk landsby i Golanhøgdene. Ein Qiniyye fekk kommunestatus i 1982. Innbyggjarane er hovudsakleg syriske drusarar.

I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Ein Qiniyye eit folketal på 1&nbsp;900 i 2006. Landsbyen ligg ved foten av fjellet Hermon, 750 meter over havet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ein Qiniyye|Ein Qiniyye]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*www.ain-kynia.com
Buq'ata

**Buq'ata** (arabisk بقعاتا, hebraisk בֻּקְעָאתָא) er ein drusarby nord i Golanhøgdene, i dag administrert av Israel. Dei fleste innbyggjarane har syrisk borgarskap. Buq'ata dekkjer eit område på 7&nbsp;km² mellom Hermonit og fjellet Varda. Han ligg 1&nbsp;070 meter over havet. I 2007 var folketalet 5&nbsp;700. 

## Historie
Buq'ata vart grunnlagd i 1880-åra av familiar frå nabobyen Majdal Shams. Han vart øydelagd i 1888 under ei rekkje kampar mellom rivaliserande landsbyar i området, og igjen i 1925 under det store syriske opprøret mot det franske mandatstyret. Han vart ein del av det sjølvstendige Syria i 1946. I løpeg av seksdagarskrigen i 1967, vart byen erobra av Israel. Buq'ata fekk israelsk kommunestatus i 1982.

Sidan opprøret i Syria, har noko valdeleg uro breidd seg over til Buq'ata, der innbyggjarar som er lojale overfor president Bashar al-Assad i Damaskus har slost mot opprørarar.

## Demografi
Innbyggjarar i Buq'ata har permanent innbyggjarstatus i Israel ogo har rett til israelsk borgarskap. Dei mottar lokale sosialhjelp frå Israel og dei produserer varer for israelske distributørar.

## Økonomi
Hovudnæringa er hovudsakleg jordbruk, med eple og druer som dei viktigaste avlingane. I 2013 hausta Buq'ata 55&nbsp;000 tonn eple, som er selde til marknader i Israel eller eksporterte til Syria.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buq&#39;ata|Buq&#39;ata]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beer Ajam

**Beer Ajam** (arabisk بئر عجم|بئر عجم, òg skrive **Bir Ajam**) er ein syrisk-tjerkessisk landsby i Quneitra guvernement i den syrisk-kontrollerte delen av Golanhøgdene. Han har vore busett i kring 150 år. Dei første husa her vart bygde i 1872. Av stader i nærleiken finn ein Quneitra i nord, Naba al-Sakhr i nordaust, al-Harra i aust, Namer i søraust og Bariqa i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde Beer Ajam eit folketal på 353 i 2004. Innbyggjarane er tjerkessarar frå abadzekh- og kebertei-folka, og alle er sunnimuslimar.

## Historie
Seint på 1800-talet vart Beer Ajam skildr som ein stor og velståande tjerkessisk landsby med 80 hytteliknande hus og totalt 340 innbyggjarar. Han var bygd i fråskilde delar med kjelder i nord og eit tjern i sør.

### Forflytting og oppbygging
Landsbyen vart fråflytta i nesten 10 år etter Israel okkuperte Golanhøgdene etter seksdagarskrigen i 1967. Delen av Golan der denne landsbyen ligg, vart teken attende av Syria etter Yom Kippur-krigen i 1973, sjølv om innbyggjarane ikkje flytta attende før mot slutten av 1970-åra.

Staten bygde nye hus nord i landsbyen i 1986 for å oppfordre folk om å vende attende. Halvparten av husa står likevel tomme. Nybygginga omfatta òg andre landsbyar i området.

## Demografi

Dei permanente innbyggjarane i landsbyen er kring 400 tjerkessarar. Det er estimert at dette berre er ein fjerdedel av det det burde ha vore, og at resten i dag bur i hovudstaden eller diasporaen. Kjønnsfordelinga er 55 % menn og 45 % kvinner. Kring 40 % av innbyggjarane har tilgang til ein datamaskin. Den gjennomsnittlege månadsløna for ein familie er kring 300 euro.

Om sommaren vitjar mange turistar landsbyen, og folketalet kan då tredoblast. Mange kjem for å vitje slektningar, og kjem ofte frå andre landsbyar i området eller frå dei israelskkontrollerte områda av Golanhøgdene.

## Natur og dyreliv

Klimaet er moderat om sommaren og kaldt om vinteren. Landsbyen er omgjeve av skogar, der eik, *butm, azaapop,* villfersken og pæretre er dei vanlegaste treslaga. Av dyreliv finn ein rev og sjakal, villgris, ville gharbra og andre, i tillegg til eit rikt fugleliv.

## Landbruk

Landbruket er fokusert på oliventre, druer, mandlar og blomsterkransar.

## Den syriske borgarkrigen
Den 4. november 2012 hevda det israelske forsvaret at tre stridsvogner frå den syriske hæren gjekk inn i Beer Ajam i ein operasjon mot opprørarar som prøvde å styrte den syriske regjeringa til Bashar al-Assad som ein del av den syriske borgarkrigen. Israel sende ein formell klage til fredsstyrkane i Dei sameinte nasjonane som opprettheld den israelsk-syriske våpenkvilen i Golanhøgdene. Den påståtte operasjonen var i så fall den første militære operasjonen i Beer Ajam sidan 1973.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beer Ajam|Beer Ajam]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Enkle ord

**«Enkle ord»** er ein song  av Jan-Erik Berntsen frå 1971. Songen er skriven av Ivar Børsum.

«Enkle ord» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Jan-Erik Berntsen, og enda på ellevteplass med 31 poeng.

## Fotnotar
Maxi-midi-mini

**«Maxi-midi-mini»** er ein singel av Gro Anita Schønn, gjeven ut i 1971 (RCA Victor NA&nbsp;1382). Songen er skriven av Paul Cappelen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1971
«Maxi-midi-mini» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Gro Anita Schønn, og enda på åttandeplass med 37 poeng.

## Fotnotar
Mas'ade

**Mas'ade** (arabisk: مسعدة, hebraisk מַסְעַדֶה) er ein arabisk landsby i Golanhøgdene. Han dekkjer eit område på 11 kvadratkilometer og har 3&nbsp;200 innbyggjarar. Han fekk kommunestatus av Israel i 1982. Innbyggjarane er hovudsakleg syriske borgarar og dei fleste er drusarar.

Nær Mas'ade ligg Ramsjøen og Odemskogen.

Mas'ade ligg ved krysset mellom Veg 99, som fører vestover til Kiryat Shmona, og Veg 98, som fører nordover til Hermon og sør til Kinneret.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mas&#39;ade|Mas&#39;ade]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kafr Buhum

**Kafr Buhum** (arabisk كفر بهم, syrisk: ܟܟܦܪ ܒܚܡ, *Kafar Bouhoum*) er ein by sentralt i Syria i Hama guvernement, 9&nbsp;km sørvest for Hama, 210&nbsp;km nord for Damaskus og 160&nbsp;km sør for Aleppo. Av stader i nærleiken finn ein al-Rabiaa og Matnin i nordvest, Tayzin i nord, al-Khalidiyah i aust, Tell Qartal i søraust, Birin i sør og al-Muaa i sørvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Kafr Buhum eit folketal på 12&nbsp;194 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne. Han ligg 330&nbsp;meter over havet.

## Etymologi

Den første delen av namnet (Kfar) er syrisk og tyder «gard» eller «landsby». Den andre delen har fleire mogelege tydingar, som 
*Ei fleirtalsform av ordet *Pehmi* som på syrisk tyder «klippe» eller «stein».
**Buhum* som på syrisk tyder «ein sterk mann» . 
**Kafr Abu* som på syrisk tyder «stort hus».
*Kafr Ebham: *Ebham* er arabisk for «mini». 

## Historie
Dei første husa i byen vart truleg bygde av folk som flytta dit frå dei kringliggande grottene. Spor indikerer at byen har eksistert i to tusen år. Byen vart religiøst viktig og har mange gamle kyrkjer, som St. Georgkyrkja. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kafr Buhum|Kafr Buhum]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*[http://www.kafrbuhum.com/ Kafr Buhum Gate]
*[http://www.kfarbou.com/cityhistory.php/ Nettstad for Kafr Buhum]
*
*
Kafroun

**Kafroun** eller **Al-Kafroun** (arabisk **الكفرون**) er ein gresk-ortodoks kristen by i Syria i Tartous guvernement. Han ligg kring 65 km frå byen Hims i An-Nusayriyahfjella, kring 550 meter over havet. Staden er ein populær feriestad om sommaren for lokale som ønskjr å sleppe unna dei høge temperaturane i låglandet. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Kafrun eit folketal på 2115 i 2004. 

Han er kjend for den årlege festivalen som feirar himmelfarten til Jomfru Maria den 15. august. Festivalen vert heldt på toppen av fjellet Jabal Al-Saideh. 

Kafroun er fødestaden til den kjende syriske songaren George Wassouf.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kafroun|Kafroun]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Om byen på arabisk
Millis

**Milles** (arabisk ملَس) er ein landsby nordvest i Syria, som administrativt høyrer til Idlib guvernement. Landsbyen ligg 18&nbsp;km frå byen Idlib, 120&nbsp;km vest for Aleppo, og ligg mellom Idlib {18&nbsp;km} og Salqeen {35&nbsp;km}. Milles ligg nær grensa til Tyrkia mellom to fjell, Baresh og Alaly. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde landsbyen eit folketal på 2&nbsp;938 i 2004. Landsbyen ligg påe in liten ås dekt av oliventre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Millis|Millis]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nahr al-Bared

**Nahr al-Bared** (arabisk نهر البارد) er ein landsby nordvest i Syria i Hama guvernement, nordvest for Hama. Han ligg på al-Ghabsletta i al-Suqaylabiyah-distriktet. Av stader i nærleiken finn ein Tell Salhab i sør, al-Asharinah i aust, Hawrat Ammorin og al-Suqaylabiyah i nord og al-Mazhal og Ayn al-Kurum i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Nahr al-Bared eit folketal på 4&nbsp;016 i 2004. 

## Landskap
Sjølv om landsbyen vert rekna som moderne, er det fleire gamle ruinar i området. Landsbyen ligg ved ei elv og får regelmessig snø om vinteren. 

## Byggverk
Nahr al-Bared har tre hotell, Sahara Hotel, Abo Allosh og Abo Maher. Her finst òg tre moskéar, kalla al-Sheikh Abd al-Hadi Haidar, al-Sheikh Soliman Moaala og Ali Naser. Landsbyen har ein stor restaurant og ein bensinstasjon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nahr al-Bared|Nahr al-Bared]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Qanawat

**Qanawat** (arabisk skrift قنوات) er ein landsby i Syria, 7&nbsp;km nordaust for As Suwayda. Han ligg kring 1&nbsp;200&nbsp;meter over havet, nær ei elv og omgjeven av skog. I antikken var Han ein hellenistisk-romersk by kalla **Kanatha**, Κάναθα på gresk.

## Historie
### Hellenistisk og romersk historie

Byen er nemnt for første gongen i regjeringstida til Herod den store (første hundreåret fvt.), då arabiske nabatearar slo ein jødisk armé. Dei to maktene kjempa lenge om byen. Frå Pompeius si tid og fram til keisar Trajan, var byen ein del av Dekapolis, ein laus føderasjon av byar som romarane let ha eit visst sjølvstende. I det første hundreåret evt. vart han annektert av den romerske provinsen Syria, og på 100-talet vart han omdøypt Septimia Canatha av Septimius Severus, og overført til provinsen Arabia. 

### Islamsk historie
Byen var eit senter for kristendom i området, då han vart erobra av muslimske arabarar i 637. Han vart då mindre viktig og på 800-talet var han redusert til ein fattig landsby. 

I 1596 står Qanawat oppført i osmanske skattelister som ein del av Badi Nasiyya *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein kristen folkesetnad som bestod av fem hushaldningar og ein muslimsk folkesetnad på 12 hushaldningar. Innbyggjarane omfatta òg ei gruppe beduinar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar.

## Hovudattraksjonar
Dei omfattande ruinane frå antikken er 1500 meter lange og 750 meter breie. Mellom anna finst ei romersk bru og ei romersk teater, med ni seterader og scene som var nitten meter i diameter. Her finst òg ein nymphaeum, ein akvedukt og eit stort tempel med søylegang. Nordvest for byen ligg eit tempel frå seint på 100- eller tidleg på 200-talet, bygd på ein høg plattform kring ein søylegang. I fleire år trudde ein at dette tempelet var til ære for Helios, men ein inskripsjon oppdaga i 2002 syner at det var til ære for ein lokal gud, Rabbos.

Monumentet Es-Serai (òg kalla *Seraya*, «palasset») er datert til kring 100-talet evt. og var opphavleg eit tempel, og frå 300-/400-talet ein kristen basilika. Han er 22 m lang med ein søylegang med atten søyler. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qanawat|Qanawat]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
***
Imtan

**Imtan** (arabisk **امتان**) er ein landsby i As Suwaydā' guvernement, sør i Syria. Imtan ligg 37&nbsp;km søraust for byen As Suwaydā', 1189 meter over havet i sørlege delen av Jabal el Druze. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Imtan eit folketal på 2&nbsp;495 i 2004. 

## Historie
Ein trur at landsbyen har vore busett sidan 6000 fvt., sjølv om det er få spor støttar dette. Imtan har mange arkeologiske funn frå mange periodar, inkludert ruinane av romerske bad. 

I 1596 stod Imtan oppført i osmanske skattelister som *al-Mubattan* og var ein del av Bani Malik as-Sadir *[[nahiya]]* i Hauran qada. Han hadde ein heilt  muslimsk folkesetnad som bestod av sju hushaldningar og to ungkarar. Skattane vart betalte for kveite, bygg, sommaravlingar, geiter og/eller bikubar.

Landsbyen spelte ei viktig rolle i det store syriske opprøret mot Frankrike i 1925.

## Folkesetnad
Landsbyen er hovudsakleg busett av drusarar. Innbyggjarane er velutdanna, og staden er heimstad til over 300 universitetselevar, blant dei 80 ingeniørar og 68 legar.

Innbyggjarane driv mykje dugnadsarbeid på grunn av mangelen på offentlege tenester. Dei har i lag bygd ein skule, eit legesenter og eit daglegvarebutikk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Imtan|Imtan]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Al-Ma'bada

**Al-Ma'bada** eller **al-Mu'abbadah** (arabisk المعبدة, kurdisk *Girkê Legê*) er ein by i Al-Hasakah guvernement i Syria. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Ma'bada eit folketal på 15&nbsp;759 i 2004. Dei fleste innbyggjarane er kurdiske, men Ba'athist-partiet under Hafez al-Assad endra namnet på byen til det arabiske al-Ma'bada. Byen ligg 35 km frå den grensa til Irak og 15 km frå grensa til Tyrkia.

Den 24. juli 2012 annonserte PYD at syriske tryggingsstyrkar trekte seg ut av al-Ma'bada. YPG-styrkane tok etter dette kontroll over alle statlege institusjonar og byen er i dag under PYD sin kontroll.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Ma&#39;bada|Al-Ma&#39;bada]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Småbyar og landsbyar i Syria

Det finst 6432 **småbyar og landsbyar i Syria**. Dette er ei ufullstendig liste over desse. Sjå òg byar i Syria.

## [[Daraa guvernement]]

### [[Daraa-distriktet]]
* Bosra
* Da'el
* Saham al-Jawlan

### [[Izra-distriktet]]
* Hirak

### [[Al-Sanamayn-distriktet]]
* Burraq
* al-Harrah
* Inkhil
* Jassem
* Kafr Shams
* Khabab
* Tubna

## [[Homs guvernement]]

### [[Homs-distriktet]]
* Al-Riqama
* Fairouzeh
* Sadad
* Zaidal
* Misherfa/Al-Mushrifah

### [[Talkalakh-distriktet]]
* Al-Hwash
* Ayn al-Bardah
* Marmarita
* Zweitina
* Amar al-Husn

### [[Palmyra-distriktet]]
* al-Qaryatayn
* al-Sukhnah

### [[al-Rastan-distriktet]]

### [[al-Qusayr-distriktet]]

## [[Latakia guvernement]]

### [[Latakia-distriktet]]
* Al-Bahluliyah
* Rabia i Syria
* Ayn al-Baydah
* Qastal Ma'af
* Kesab
* Hanadi

### [[Jableh-distriktet]]
* Ayn al-Shrqiyah
* Al-Qutilabiyah
* Ayn Shuqaq
* Dalia i Syria
* Bayt Yashut

### [[Al-Haffah-distriktet]]
* Slinfah
* Al Nabi Younes
* Ayn al-Tinah
* Kenasba
* Muzeraa
* Salma
* Kfar Delbeh
* Tertyah
* Brouma
* Taouma
* Dwairke
* Kdeen
* Al Mriej Road

### [[Qardaha-distriktet]]
* Bustan al-Basha
* Harf al-Mseitra
* Al-Fakhoura
* Joubet Burghal

## [[Rif Dimashq guvernement]]

### [[Markaz Rif Dimashq]]
* Kiswe i Syria
* Bebila
* Jaramanah
* Al-Maliha
* Kafar Batna
* Arbin
* Qudsaya

### [[Duma-distriktet]]
* Harasta
* Al-Sabea Biyar
* Dumeir
* Al-Nashabiyah
* Al-Ghuzlaniyah
* Harran al-Awamid

### [[Al-Qutayfah-distriktet]]
* Jairoud
* Maaloula
* Al-Ruheibeh
* Al-Sisaniyah
* Ras al-Khashufah

### [[Al-Tall-distriktet]]
* Manin
* Saidnaya
* Rankous

### [[Yabrud-distriktet]]
* Assal al-Ward

### [[Al-Nabk-distriktet]]
* Deir Atiyah
* Qarah
* Al-Sehl

### [[Zabadani-distriktet]]
* Al-Dimas
* Ayn al-Fijeh
* Madaya i Syria
* Sirghaya
* Bloudan
* Maysalun
* Evra
* Herera

### [[Qatana-distriktet]]
* Beit Jinn
* Saasaa
* Artouze

### [[Darayya-distriktet]]
* Sihnaya
* Al-Hajar al-Aswad

## [[Tartus guvernement]]

### [[Tartus-distriktet]]
* Arwad
* Al-Hamidiyah
* Khirbet al-Maazah
* Suda Khawabi
* Al-Karimah
* al-Safsafah

### [[Baniyas-distriktet]]
* Al-Rawda
* Al-Annazah
* Al-Qadmus
* Hammam Wasel
* Al-Tawahin
* Talin

### [[Safita-distriktet]]
* Mashta al-Helu
* Al-Bariqiyah
* Sibba
* Al-Sisiniyah
* Ras al-Khashufah

### [[Duraykish-distriktet]]
* Junaynat Ruslan
* Hamin
* Dweir Ruslan

### [[Ash-Shaykh Badr-distriktet]]
* Brummanet al-Mashayekh
* Al-Qamsiyah

## [[Quneitra guvernement]]

### [[Quneitra-distriktet]]
*Khan Arnabeh
*Al-Khishniyah
*Ein Qiniyye
*Majdal Shams
*Buq'ata
*Beer Ajam
*Ghajar 
*Mas'ade

## A
*Arrakamah
*Abo Faraj
*Ain albardeh
*Ain Alkrom
*Amar Al-Hisn
*Amuda
*Ariqah

## F
*Fairouz

## H
*Hawrat Amoreen
*Hwash

## I
*Imtan

## J
*Jlaimih

## K
*Kafr Buhum
*Kafr Yabous
*Kafroun
*Khabab

## M
*Marmarita
*Mayadin
*Mharde
*Mhforrah
*Mishteyah
*Milles

## N
*Nahr al-Bared

## Q
*Qanawat
*Qara

## S
*Shaqqa
*Suran
*Suk Wadi Barada

## T
*Tel Tamer

## Z
*Zweitina

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of towns and villages in Syria|List of towns and villages in Syria]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Statistisk sentralbyrå of Syria
Muadamiyat al-Sham

**Muadamiyat al-Sham** (arabisk معضمية الشام, **Moadamiya** eller **Moadamiyah**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, 10 km sørvest for Damaskus. Av stader i nærleiken finn ein Darayya i aust, Judaydat Artuz og Sahnaya i sør, og Qudsaya i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde byen eit folketal på 52&nbsp;738 i 2004. Byen er kjend for olivenhagane sine.

Under den syriske borgarkrigen vart Moadamiyah kringsett av dei pro-statlege styrkane i april 2013, og var ein av områda i Damaskus som vart råka av eit sarinåtak den 21. august 2013 (Det kjemiske åtaket i Ghouta). Då ein reporter frå *[[Wall Street Journal]]* vitja byen i oktober 2013 var folketalet i den framleis kringsette byen ned til kring 12&nbsp;500, og innbyggjarane sa at matforsyningane var få.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muadamiyat al-Sham|Muadamiyat al-Sham]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Khan al-Shih

**Khan al-Shih** (arabisk خان الشيح, òg skrive **Khan ash-Sheih**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, sørvest for Damaskus. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Hur i vest, Kanakir i sør, Qatana og Artuz i nord, og Darayya i nordaust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Khan al-Shih eit folketal på 12&nbsp;148 i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Khan al-Shih|Khan al-Shih]]» frå ,  den 6. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Happy hippie

**«Happy hippie»** er ein song av Anita Hegerland og Gro Anita Schønn frå 1972. Songen er skriven av Arne Hagen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1972
«Happy hippie» deltok i Melodi Grand Prix 1972, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1972 i Edinburgh i Storbritannia. Songen vart framført på norsk og engelsk av Anita Hegerland med eit lite orkester, og så på nytt av Gro Anita Schønn med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 38 poeng.

## Fotnotar
Håp av Ellen Nikolaysen og Anne-Karine Strøm

**«Håp»** er ein song av Ellen Nikolaysen og Anne-Karine Strøm frå 1972. Songen er skriven av Hans M. Borchgrevink.

«Håp» deltok i Melodi Grand Prix 1972, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1972 i Edinburgh i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Ellen Nikolaysen med eit lite orkester, og så på nytt av Anne-Karine Strøm med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med 33 poeng.

## Fotnotar
Et hus på landet

**«Et hus på landet»** er ein singel av Eli Tanja og Jan Erik Berntsen, gjeven ut i 1972. Songen er skriven av Tor Arne Johnsen.

«Et hus på landet» deltok i Melodi Grand Prix 1972, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1972 i Edinburgh i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Eli Tanja med eit lite orkester, og så på nytt av Jan Erik Berntsen med eit stort orkester. Bidraget enda på femte- og sisteplass med 30 poeng.

## Fotnotar