open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adieu False Heart

***Adieu False Heart*** er det 25. studioalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt, spelt inn i lag med cajunsongaren Ann Savoy og gjeve ut i juli 2006. Det nådde 146. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista.

Dette var det siste studioalbumet Ronstadt gav ut før ho pensjonerte seg i 2011 og avslørte at ho hadde fått Parkinsons sjukdom og ikkje lenger kunne syngje. Seinare vart diagnosen hennar endra. 

Ronstadt og Savoy hadde tidlegare sunge i lag på Savoy-albumet *[[Evangeline Made: A Tribute to Cajun Music]]*, der dei song i lag som The Zozo Sisters. Dette albumet er ei blanding av cajunmusikk og folkrock. Albumet inneheld ei tolking av The Left Banke-hitten «Walk Away Renée» frå 1966, Harry Belafonte-songen av John Jacob Niles frå 1950-åra, «Go Away From My Window», og den franske songen «Parlez-moi d'amour». Ronstadt syng solo på Julie Miller sin «I Can't Get Over You» med ektemannen til Miller, Buddy Miller på gita, medan Savoy syng solo på Richard Thompson-songen «Burns' Supper». 

Ronstadt sa om samarbeidet med Savoy: «Me kunne ha sydd eit sengeteppe, men me er musikarar, så me laga ei plate i lag i staden. Ho syng på fransk - eg snakkar ikkje fransk - men det tradisjonell kjærleik i dette bandet.»

Albumet vart spelt inn i Dirk Powell sitt Cypress House Studio i Louisiana med lokale musikarar, mellom anna frå Red Stick Ramblers og The Mamou Playboys, og Dirk Powell og Joel Savoy,.

Albumet fekk blanda kritikk. Det vart nominert til to Grammyprisar for beste tradisjonelle folkealbum og beste lydteknikar. 

## Innhald

## Medverkande
* Linda Ronstadt&nbsp;– solovokal på 3, 5, 7, 11, 13 (3. vers), 15; harmonivokal på 2, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 13
* Ann Savoy&nbsp;– solovokal på 2, 4, 6, 8, 9, 12, 13, 15 (på refreng og 3. vers); harmonivokal på 3, 7, 11; akustisk gitar på 6, 12
* Dirk Powell&nbsp;– bandlaus banjo på 2, 11, 16; kontrabass på 5; trekkspel på 8, 9
* Sam Broussard&nbsp;– akustisk gitar på 2, 5, 7, 8, 15
* Andrea Zonn&nbsp;– resofonisk bratsj på 1, 16; bratsj på 3; fiolin på 5, 7, 12, 15
* Stuart Duncan&nbsp;– fele på 2, 11, 13
* David Schnaufer&nbsp;– boga dulcimer på 2, 10, 13; dulcimer på 11, 13, 14
* Bryon House&nbsp;– kontrabass på 2, 3, 7, 8, 11, 13, 15
* Buddy Miller&nbsp;– akustisk gitar på 3
* Tim Lauer&nbsp;– trekkspel på 3
* Kevin Wimmer&nbsp;– fele på 4, 6, 9
* Joel Savoy&nbsp;– akustisk gitar på 4, 9; sologitar på 6; fele på 9
* Chas Justus&nbsp;– akustisk gitar på 4, 6, 9, 12
* Eric Frey&nbsp;– kontrabass på 4, 6, 9, 12
* Kristin Wilkinson&nbsp;– bratsj og strykearrangement på 5, 7, 8, 15
* John Catchings&nbsp;– cello på 5, 7, 8, 15
* Christine Balfa&nbsp;– triangel på 6
* Sam Bush&nbsp;– mandolin på 7, 8, 11
* Bryan Sutton&nbsp;- akustisk gitar på 13
* Gary Paczosa&nbsp;– lydteknikar, miksing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Adieu False Heart|Adieu False Heart]]» frå ,  den 9. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ann Savoy

**Ann Savoy** () er ein USA-amerikansk musikar, forfattar og plateprodusent.

Som musikar har ho spelt mykje med ektemannen Marc Savoy og Michael Doucet i Savoy Doucet Cajun Band. Ho har òg vore medlem av kvinnebandet The Magnolia Sisters. Ho har òg spelt i lag med ektemannen Marc og sønene, Joel og Wilson, i The Savoy Family Band. I seinare tid har ho drive eit Django Reinhardt-aktig swing-band kalla Ann Savoy and her Sleepless Knights.

Savoy var med som musikar i filmen *[[filmen Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood|Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood]]* og var musikalsk leiar for filmen *[[filmen All the King's Men (2006)|All The King's Men]]*, der ho arbeidde i lag med T Bone Burnett. Ho har delteke i fleire dokumentarfilmar om Cajunmusikk. 

Ho har spelt inn ei rekkje album, mellom anna *[[Adieu False Heart]]* i lag med Linda Rontadt i 2006. Dette albumet var første gongen Savoy song på engelsk.

## Diskografi

### Ann Savoy and Her Sleepless Knights
* *[[If Dreams Come True]]* (2007) Memphis Records
* *[[Black Coffee av Ann Savoy|Black Coffee]]* (2009) Memphis Records

### Med Savoy Doucet Cajun Band
* *Home Music with Spirits* (1981) Arhoolie Records
* *Savoy-Doucet Cajun Band* (1984) Arhoolie Records
* *With Spirits* (1987) Arhoolie Records
* *J'ai Ete au Bal: I Went to the Dance* ymse artistar (1989) Arhoolie Records
* *J'ai Ete au Bal: I Went to the Dance* video (DVD); ymse artistar (1989) Arhoolie Records
* *Two Step D'Amadé* (1993) Arhoolie Records
* *Les Harias: Home Music* (1993) Arhoolie Records
* *Live!* (1994) Arhoolie Records
* *Cajun Country* video (DVD); ymse artistar (1995) Shanachie
* *Aly Meets The Cajuns* video (DVD); Aly Bain and others (1998) Whirlie Records
* *Sam's Big Rooster* (2000) Arhoolie Records
* *Best of the Savoy Doucet Cajun Band* (2002) Arhoolie Records

### Magnolia Sisters
* *Prends Courage* (1995) Arhoolie Records
* *Chers Amis* (2000) Rounder Records
* *Après Faire Le Boogie Woogie* (2004) Rounder
* *Stripped Down* (2009) Arhoolie Records

### Savoy Family Band

* *Savoy Family Album* (2003) Arhoolie Records
* *Turn Loose But Don't Let Go* (2008) Arhoolie Records
* *Live at the 2013 New Orleans Jazz & Heritage Festival* (2013) New Orleans Jazz Fest

### Med andre
**[[The Rough Guide to Cajun & Zydeco (1998)|The Rough Guide to Cajun & Zydeco]]* Various Artists (1999) World Music Network
**[[Evangeline Made: A Tribute to Cajun Music]]* ymse artistar, med og produsert av Ann Savoy (2002) Vanguard Records
**[[Adieu False Heart]]* med Linda Ronstadt som The Zozo Sisters (2006) Vanguard Records
**Allons Boire un Coup: A Collection of Cajun and Creole Drinking Songs* Ann and Joel Savoy; Ann Savoy and Jane Vidrine – ymse artistar (2006) Valcour Records
* *I Wanna Sing Right: Rediscovering Lomax in the Evangeline Country* fire-EP-samling – ymse artistar (2015) Valcour Records
* *Fais Do Do: Louisiana Lullabies* Ann Savoy and Jane Vidrine (2019) Valcour Records

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ann Savoy|Ann Savoy]]» frå ,  den 9. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Kavarna

**Kavarna** (bulgarsk Каварна) er ein by og ein kommune i provinsen Dobritsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Kavarna og 20 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 481&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 13&nbsp;308 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 10&nbsp;507 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Krusjari

**Krusjari** (bulgarsk Крушари) er ein landsby og ein kommune i provinsen Dobritsj i Bulgaria. Kommunen omfattar 19 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 418&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 3&nbsp;146 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 987 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Hummin' to Myself av Linda Ronstadt

***Hummin’ to Myself*** er det 24. og siste soloalbumet til den amerikanske songaren Linda Ronstadt. Albumet debuterte på tredjeplassen på Billboard Top Jazz Albums-lista og låg på lista i seks månader. Det nådde 166. plassen på hovudlista til *[[magasinet Billboard|Billboard]]*. Det var det siste soloalbumet hennar før ho pensjonerte seg i 2011 på grunn av progressiv supernukleær parese.

*Hummin' to Myself* består av klassiske jazzstandardar, liknande musikken ho spelte inn for tre album i 1980-åra med Nelson Riddle, berre denne gongen med eit band, og ikkje eit orkester. I følgje eit intervju med Ronstadt var songane på albumet blant dei ho ønskte å spele inn med Riddle, men han døydde før dei kom så langt.

Ronstadt syng songar av Frank Loesser («Never Will I Marry» og «I’ve Never Been in Love Before») og Cole Porter («Get out of Town,» «Miss Otis Regrets) og «I Fall in Love Too Easily». 

*Hummin’ to Myself* fekk god kritikk for å vere eit autentisk album. Musikarane på albumet var mellom andre Alan Broadbent, Christian McBride, David «Fathead» Newman, Lewis Nash, Peter Erskine og Roy Hargrove.

## Innhald

## Medverkande

* Linda Ronstadt – vokal, arrangement
* Warren Bernhardt – piano
* Alan Broadbent – piano, arrangement 
* Larry Koonse – gitar
* Bob Mann – gitar
* Trey Henry – bass
* Christian McBride – bass
* Lewis Nash – trommer
* Peter Erskine – trommer
* John Catchings – cello
* Roberta Cooper – cello
* Eugene Drucker – fiolin
* Daniel Block – klarinett
* Jim Horn – saksofon
* David «Fathead» Newman – saksofon
* Bob Sheppard – saksofon
* Roy Hargrove – flygelhorn
* Mike Haynes – flygelhorn
* Steven Bernstein – trompet
* Jon-Erik Kellso – trompet

### Produksjon
* George Massenburg – produsent, lydteknikar, mastering, miksing
* John Boylan – produsent
* Al Schmitt – lydteknikar
* Steve Bishir – assisterande lydteknikar
* Jim Brady – assisterande lydteknikar
* Mark DeBuck – assisterande lydteknikar
* Steve Genewick – assisterande lydteknikar
* Hank Linderman – assisterande lydteknikar
* Chris Powers – assisterande lydteknikar
* Sean Price – assisterande lydteknikar
* Dann Thompson – assisterande lydteknikar
* André Zweers – assisterande lydteknikar
*Doug Sax – mastering
* Robert Hadley – mastering
* Isabelle Wong – grafisk design
* Hollis King – kunstnarisk leiar
* Rocky Schenck – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hummin' to Myself (Linda Ronstadt album)|Hummin' to Myself (Linda Ronstadt album)]]» frå ,  den 9. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Benkovski

**Benkovski** (bulgarsk Бенковски) er ein landsby i kommunen Kirkovo i provinsen Kărdzjali i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 2&nbsp;321 innbyggjarar.

## Referansar
Kărdzjali

**Kărdzjali** (bulgarsk Кърджали) er ein by og ein kommune i provinsen Kărdzjali i Bulgaria, og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Kărdzjali og 117 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 588&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 62&nbsp;005 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 40&nbsp;659 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Regesta Norvegica

***Regesta Norvegica*** er ei kronologisk ordna forteikning over alle kjende dokument frå norsk mellomalder. Serien inneheld regestar, det vil seia korte samandrag på moderne norsk, av mellomalderdokument som har med Noreg, nordmenn og norske tilhøve å gjera. I tillegg blir det gjeve opplysningar om datering, opphavsstad, oppbevaringsstad, trykkestad og så vidare av dokumenta. Kvart bind er òg utstyrt med namneregister (person- og stadnamn) og sakregister. Serien er meint som eit supplement til kjeldeserien Diplomatarium Norvegicum og er ein viktig innfallsport til mellomaldermaterialet.

## Historikk
Gustav Storm gav ut eit hefte med tittelen *Regesta Norvegica* i 1898. Dette inneheldt 630 regestar, og omfatta tidsrommet 991–1263. 

I 1966 byrja arbeidet med serien for alvor. Det blei oppretta eit arbeidsutval for serien, og ansvaret for dei første binda blei lagt til universiteta i landet. Arbeidet med serien var frå og med fullføringa av bind VI overført til Seksjon for kildeutgivelse ved Riksarkivet, tidlegare Norsk Historisk Kjeldeskriftinstitutt. 

## Omfang av serien
Hittil har det kome ut ti bind i denne serien. Desse dekker tidsrommet 822–1430.

* Bind I, 822–1263, ved Erik Gunnes, 1989.
* Bind II, 1264–1300, ved Narve Bjørgo og Sverre Bagge, 1978.
* Bind III, 1301–1319, ved Sverre Bagge og Arnved Nedkvitne, 1983.
* Bind IV, 1320–1336, ved Erik Gunnes og Halvor Kjellberg, 1979.
* Bind V, 1337–1350, ved Erik Gunnes, 1979.
* Bind VI, 1351–1369, ved Halvor Kjellberg, 1993.
* Bind VII, 1370–1390, ved Gunnar I. Pettersen og Knut Sprauten, 1998.
* Bind VIII, 1391–1404, ved Anne-Marit Hamre, 2006.
* Bind IX, 1405–1419, ved Gunnar I. Pettersen, 2010.
* Bind X, 1420–1430, ved Gunnar I. Pettersen, 2015.

Bind XI (1431–1440) er under arbeid.  Konkrete planar for fleire bind er førebels ikkje lagt, men det er naturleg at serien held fram fram til reformasjonen slik at han dekker heile den norske mellomalderen.

## Digital versjon
Bind I–IX av Regesta Norvegica er digitaliserte i eit samarbeidsprosjekt mellom Riksarkivet og Enhet for Digital Dokumentasjon (tidl. Dokumentasjonsprosjektet) ved Universitetet i Oslo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Regesta Norvegica|Regesta Norvegica]]» frå ,  den 9. desember 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Om Regesta Norvegica ved Dokumentasjonsprosjektet
* Søkeinngangen til den digitale utgåva av Regesta Norvegica  ved Dokumentasjonsprosjektet
* Publikasjonar under arbeid ved Seksjon for kildeutgivelse, Riksarkivet
Lahti-renna 1975

**Dei årlege internasjonale skirenna i [[Lahti]] 1975** vart avvikla dagane 28. februar–2. mars. Dei sovjetiske langrennarane Vasilij P. Rotsjev og Galina Kulakova kopierte sigrane frå året før, Kulakova gjekk i tillegg Sovjetunionen inn til siger i 3 x 5 km stafett. Vinnarane av dei andre tevlingane var norske Oddvar Brå på femmila, austtyske Ulrich Wehling i kombinert, medan Walter Steiner frå Sveits og Karl Schnabl frå Austerrike triumferte i kvart sitt hopprenn.

## Menn
### 15 km





### 50 km





### Kombinert





### Hopprenn, normalbakke





### Hopprenn, storbakke





## Kvinner
### 10 km





### 3 x 5 km stafett





## Kjelder
Arbeiderbladet 3. mars 1975
Skeise-VM 1995 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1995 for menn** vart avvikla i Baselga di Piné i Trento-provinsen i Italia helga 11. og 12. februar. 35 utøvarar frå 19 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg.

Rintje Ritsma frå Nederland vart verdsmeister, etter å ha vunne både 1500 meter og 10&nbsp;000 m på meisterskapens andre dag. Om laurdagen gjekk Hiroyuki Nozaki frå Japan den kjappaste 500-meteren, før Frank Dittrich som representerte Tyskland fekk bestetid på 5&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1995



Dato: 11./12. februar 1995

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1995|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1995]]» frå ,  den 10. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 13. februar 1995
Jakhinovo

**Jakhinovo** (bulgarsk Яхиново) er ein landsby i kommunen Dupnitsa i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;734 innbyggjarar.

## Referansar
Kotsjerinovo

**Kotsjerinovo** (bulgarsk Кочериново) er ein by og ein kommune i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Kotsjerinovo og ti andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 182&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 4&nbsp;260 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1&nbsp;985 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til Blagoevgrad i naboprovinsen Blagoevgrad.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Nevestino

**Nevestino** (bulgarsk Невестино) er ein landsby og ein kommune i provinsen Kjustendil i Bulgaria. Kommunen omfattar 23 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 443&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 1&nbsp;824 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 512 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Kjelder
Letnitsa

**Letnitsa** (bulgarsk Летница) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Letnitsa og tre andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 177&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 3&nbsp;632 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2&nbsp;733 innbyggjarar.

Busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Trollstolen

**Trollstolen** er ein fjelltopp på 1141 moh. ved Vågstranda sør for Romsdalsfjorden. I søraust ligg Måndalen. Fjellet er lett tilgjengeleg frå søraust.
Skeise-VM 1967 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1967 for menn** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 11. og 12. februar 1967. 36 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.

Titteforsvararen Kees Verkerk frå Nederland vart verdsmeister etter å ha vunne både 5000 meter og 10&nbsp;000 meter. Landsmannen Ard Schenk, som fekk bestetid på 1500 m, kom på andreplass i meisterskapen. Keiichi Suzuki frå Japan vann 500 meter.

## Skeise-VM 1967



Dato: 11./12. februar 1967

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1967|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1967]]» frå ,  den 11. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 13. februar 1967
Lovetsj

**Lovetsj** (bulgarsk Ловеч) er ein by og ein kommune i provinsen Lovetsj i Bulgaria, og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Lovetsj og 34 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 949&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 38&nbsp;699 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 28&nbsp;767 innbyggjarar.

Busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Dermantsi

**Dermantsi** (bulgarsk Дерманци) er ein landsby i kommunen Lukovit i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;917 innbyggjarar.

## Referansar
Galata i Teteven

**Galata** (bulgarsk Галата) er ein landsby i kommunen Teteven i provinsen Lovetsj i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 2&nbsp;408 innbyggjarar.

## Referansar
Amfitrite

**Amfitrite** (gamalgresk Ἀμφιτρίτη) er ei sjøgudinne i gresk mytologi. Ho held ein fisk eller ein trident i handa, liksom ektefellen Poseidon. Amfitrite var mellom anna mor til havmannen Triton, sjødyr og sjømonster.

Ho er òg kjent som **Halosydne** (gamalgresk Ἁλοσύδνη, som betyr 'sjøfostra') i nokre gamle greske tekstar.

I romersk mytologi svarar ho til Salacia, ei gudinne for saltskummet som er ektefellen til Neptun.

## Familie
Familiebanda hennar er ikkje tydelege, sidan ulike forfattarar beskriv ulike foreldre. 

### Foreldre og besteforeldre
Foreldra hennar er sjøguden Nereos og okeanida Doris. Amfitrite er ei av dei mange døtrene deira, nereidene, vanlegvis femti av dei. Besteforeldra er Pontos («havet») som farfar og Gaia («jorda») som farmor, med havguden Okeanos som morfar og havnymfa Tethys som mormor.

### Avkom
#### Sjølvgenererte søner
* Ifølgje Homer var Amfitrite mor til selane:
«... Ei mengde sel, avkom til den vakre Halosydne.»
* Ho er òg mor til delfinar, ifølgje Aelian:
«Musikkelskande delfinar, babyar av dei guddommeleg Nereidene, fødd til Amfitrite.»

#### Med Poseidon
* Frå foreininga si med Poseidon vart havfisken Triton fødd. Dette gjer henne derfor, gjennom sonen, til farmor til Pallas, så vel som nokre gonger for Skylla og havmennene, «tritonar».

* Nokre versjonar av mytane gjer Poseidon og Amfitrite til foreldra til gudinna Rhode.

* Seine mytar nemner også gudinnene Benthesikyme og Kymopoleia som barn av det guddommelege paret

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Amfitrite|Amfitrite]]» frå ,  den 13. desember 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
Boogie

**Boogie** er ein repeterande, swing-note eller shuffle-rytme, nytta i blues. Det vart opphavleg spelt på piano i boogie-woogie-musikk. Den karakteristiske rytmen og kjensla til boogie vart så tilpassa for gitar, kontrabass og andre instrument. Den tidlegaste innspelinga av ein boogie-woogie-song var i 1916. Innan 1930-åra var hadde swingband som Benny Goodman, Glenn Miller, Tommy Dorsey og Louis Jordan alle store hittar. Innan 1950-åra vart boogie ein del av dei nye stilartane rockabilly og rock and roll. Seint i 1980- og tidleg i 1990-åra gav countrybadn ut countryboogie-musikk. 

I dag vert «boogie» som regel nytta om dansing til pop, disco eller rock. 

## Sjå òg
* Boogie-woogie
* Boogierock

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boogie|Boogie]]» frå ,  den 11. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Great Spectacular

***The Great Spectacular*** er debutplata til det amerikanske jazzfusionbandet Dixie Dregs. Det kom opphavleg ut på vinyl i 1976 og vart berre trykt i tusen eksemplar. Det kom ut på CD første gongen i 1997. 

Dixie Dregs utvikla seg frå eit band kalla Dixie Grit i 1970, skipa av Steve Morse (gitar) og Andy West (bass). Både Morse og West studerte musikk ved University of Miami, og her møtte dei Rod Morgenstein (trommer), Alan Sloan (fiolin) og Frank Josephs (klaverinstrument). I 1975 spelte dei inn dette albumet på universitet. 

## Innhald

## Medverkande
**Dixie Dregs:**
*Rod Morgenstein – trommer
*Steve Morse – gitar
*Allen Sloan – fiolin
*Andy West – bassgitar
*Frank Josephs – elektrisk piano

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Great Spectacular|The Great Spectacular]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rod Morgenstein

**Rod Morgenstein** () er ein USA-amerikansk trommeslagar og musikklærar. Han er mest kjend for arbeidet sitt med rockebandet Winger og jazzfusion-bandet Dixie Dregs.

Han har òg spelt med Fiona, Platypus, The Steve Morse Band og Jelly Jam., i tillegg til Jordan Rudess og Rudess/Morgenstein Project.  Han har òg turnert med Jazz is Dead. Han vart i fem år (1986-1990) kåra til beste progressive rocketrommeslagar av *[[Modern Drummer]]* og innlemma i æresgalleriet til magasinet i 1999.

Han er i dag professor og lærer perkusjon ved Berklee College of Music i Boston i Massachusetts. Morgenstein har halde fram å turnere med bandet Winger. Han er òg skribent for magasinet *Modern Drummer*.

## Diskografi
### med Dixie Dregs
**[[The Great Spectacular]]*  (1976)
**[[Free Fall av Dixie Dregs|Free Fall]]*  (1977)
**[[What If av Dixie Dregs|What If]]*  (1978)
**[[Night of the Living Dregs]]*  (1979)
**[[Dregs of the Earth]]*  (1980)
**[[Unsung Heroes av Dixie Dregs|Unsung Heroes]]*  (1981)
**[[Industry Standard]]*  (1982)
**[[Full Circle av Dixie Dregs|Full Circle]]*  (1994)

### med The Steve Morse Band
**[[The Introduction av The Steve Morse Band|The Introduction]]* (1984)
**[[Stand Up av The Steve Morse Band|Stand Up]]* (1985)
**[[High Tension Wires]]* (1989)

### med Winger
**[[Winger av Winger|Winger]]* (1988)
**[[In the Heart of the Young]]* (1990)
**[[Pull av Winger|Pull]]* (1993)
**[[IV av Winger|IV]]* (2006)
**[[Karma av Winger|Karma]]* (2009)
**[[Better Days Comin']]* (2014)

### med Fiona
**[[Heart Like a Gun]]* (1989)

### med Rudess/Morgenstein Project
**[[Rudess/Morgenstein Project]]* (1997)
**[[The Official Bootleg]]* (2001)

### med Platypus
**[[When Pus Comes to Shove]]* (1998)
**[[Ice Cycles]]* (2000)

### med The Jelly Jam
* *The Jelly Jam* (2002)
* *The Jelly Jam 2* (2004)
* *Shall We Descend* (2011)
* *Profit* (2016)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rod Morgenstein|Rod Morgenstein]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Andy West

**Andy West** () er ein USA-amerikansk bassgitarist og komponist som var opphavleg medlem i Dixie Dregs i lag med Steve Morse. Etter at det originale bandet vart oppløyst i 1983 har West spelt med Mike Keneally, Henry Kaiser, Paul Barrere, Vinnie Moore, og mange andre. Sidan 1985 har han parallelt arbeidd i software-industrien, og sporadisk gjeve ut eigne album.

## Diskografi
### Med Dixie Dregs
*1976 *[[The Great Spectacular]]* 
*1977 *[[Free Fall av Dixie Dregs|Free Fall]]* - Capricorn Records
*1978 *[[What If av Dixie Dregs|What If]]* - Capricorn Records
*1979 *[[Night of the Living Dregs]]* - Capricorn Records
*1980 *[[Dregs of the Earth]]* - Arista Records
*1981 *[[Unsung Heroes av Dixie Dregs|Unsung Heroes]]* - Arista Records
*1982 *[[Industry Standard]]* - Arista Records
*1988 *[[Off the Record av Dixie Dregs|Off The Record]]*
*1989 *Divided We Stand*
*1997 *King Biscuit Flower Hour Presents* - *The Dregs 1979* - King Biscuit Flour Hour
*2000 *California Screamin*
*2002 *20th Century Masters: The Best of the Dixie Dregs*
*2007 «Live at the Montreux Jazz Festival 1978» - DVD

### Med andre
*1984 T Lavitz - Solo - Landslide Records
*1984 Timmy - The Atlanta Project (4 Song EP) - Produsert av Eddie Offord - Rudolf Music
*1985 Vinnie Moore - Minds Eye - Shrapnel Records
*1985 Steve Morse Band - High Tension Wires (eitt spor, «Leprechaun Promenade»).
*1986 Crazy Backwards Alphabet - SST Records
*1986 Henry Kaiser (*Those who know History are Doomed to Repeat it*) - SST Records
*1994 John French - *Waiting on the Flame* - Demon Records
*1995 Paul Barrere - *If the Phone Don't Ring* (innspelt 1983) - Zoo/BMG
*1987 Joaquin Lievano - *One Mind* (eitt spor, *An Uncommonly Fine Life*) Global Pacific Records.
*1995 The Mistakes - (with Mike Keneally, Henry Kaiser, Prairie Prince) - Immune Records.
*2001 Andy West - *Rama 1* - med Mike Portnoy,  Mike Keneally, Rod Morgenstein, Toshi Iseda, Jonathan Mover, T Lavitz, Kit Watkins og Jens Johansson - Magna Carta Records
*2003 fwap

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andy West|Andy West]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Free Fall av Dixie Dregs

***Free Fall*** er det andre studioalbumet til den amerikanske jazzfusiongruppa Dixie Dregs, gjeve ut i 1977. Det var det første albumet deira på eit større selskap, Capricorn Records.

Albumet består av instrumental fusion, stundom med country, som var uvanleg for sjangeren. Allmusic skreiv om albumet: «Gitaristen Steve Morse viste seg å vere ein viktig, ny gitarist, og gav ein uforlikeleg stil med den teknikken som musikken krev. Musikken er kompleks og utfordrande, men det er lett å oversjå den solfylte tilnærminga deira. Medan dei fortsette med å lage meir fullstendige innspelingar, beviste denne at fusion hadde ei sjel.» 

## Innhald

## Medverkande
*Steve Morse – gitar, banjo, klaverinstrument, gitarsynth
*Allen Sloan – strykarar, fiolin, bratsj, elektrisk fiolin
*Andy West – bassgitar
*Stephen Davidowski – klaverinstrument
*Rod Morgenstein – trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Free Fall (Dixie Dregs album)|Free Fall (Dixie Dregs album)]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Verdscupen i langrenn 1994/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1994-sesongen** omfatta 13 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 11. desember 1993 og vart avslutta 20. mars 1994. Dei 13 individuelle renna bestod av to tevlingar over 10 kilometer, fem over 15 km, ei på 25 km, tre tremiler og to femmiler. Renna fann stad i Santa Caterina og Toblach (2) i Italia, Davos (2) i Sveits, Kavgolovo i Russland, Oslo (2) og Lillehammer (5) i Noreg, Lahti (2) i Finland, Falun (2) i Sverige, Thunder Bay (2) i Canada.

Vladimir Smirnov frå Kasakhstan vann heile sju individuelle tevlingar og sikra seg sin andre FIS-pokal. Fjorårsvinnar Bjørn Dæhlie, som sigra i tre enkeltrenn, vart andremann i turneringa. Thomas Alsgaard, finske Harri Kirvesniemi og russaren Aleksej Prokurorov, vann kvar si tevling.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skilanglauf-Weltcup_1993/94|Skilanglauf-Weltcup_1993/94]]» frå ,  den 23. desember 2020.*
What If av Dixie Dregs

***What If*** er det tredje studioalbumet til det amerikanske jazzfusionbandet Dixie Dregs, gjeve ut i 1978.

Stilen deira på albumet kan minne om jazzfusion-stilen Jeff Beck og The Mahavishnu Orchestra på denne tida, men sjølv om musikken deira er full av jazz-aktige improvisasjonar og haldninga til tungrock, brukte bandet òg element av country, folk og klassisk musikk. 

Allmusic skreiv om albumet: «Dei sterkaste augneblinka på *What If* er Morse-songane som har blanda inn folkemusikk, som den nesten reine countrykomposisjonen 'Gina Lola Breakdown'. Imponerande er òg det einaste sporet West skreiv, 'Travel Tunes'. Denne songen lever opp til namnet sitt ved å flytte mellom melodiar som tilsynelatande kjem frå britiske folkemusikk, kvasse fusion-rytmar, eit karibisk-aktig mellomspel og streit rock and roll. At Dixie Dregs gjer dette syner kor kreative dei er, og at det fungerer syner kor dugande musikarar dei er. Musikken er utan merkelappar - full av kjensler og logikk på same tid og lidenskapleg utført. Det er verdt kvar krone.»  

Opningssporet, «Take It Off the Top», vart nytta som kjenningsmelodi for *[[Friday Rock Show]]* som gjekk på BBC Radio frå 1978 til 1993. 

## Innhald

## Medverkande
* Steve Morse – gitar, banjo
* Mark Parrish – klaverinstrument
* Allen Sloan – fiolin, bratsj
* Andy West – bassgitar
* Rod Morgenstein – trommer, vokal

## Teknisk
* Produsent - Ken Scott
* Assisterande lydteknikarar – Brian Leshon, Chris Gregg, Gary Coppola

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:What If (album)|What If (album)]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Night of the Living Dregs

***Night of the Living Dregs*** er det fjerde studioalbumet til Dixie Dregs, gjeve ut i 1979. Den første halvdelen av albumet vart spelt inn i studio, medan den andre halvdelen var konsertopptak frå Montreux Jazz Festival den 23. juli 1978.

Konsertopptaka vart spelt med den nye klaverspelaren, T. Lavitz, som sidan vart fulltidsmedlem i bandet då Mark Parrish slutta.

Albumet vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental. 

Allmusic skreiv om albumet: «Gjennom heile albumet spelar Steve More brennheit gitar, Allen Sloan spelar Jean-Luc Ponty-aktig fiolin som ein vill kalkun og Andy West spelar frenetiske, poppande bass, og saman spelar dei som om dei er i eit rivningsderby av komposisjonar med sofistikerte rytmar og harmoniar, som framleis gjev rikeleg med velnøye»

## Innhald

## Medverkande
*Steve Morse – gitar
*Andy West – bass
*Allen Sloan – strings
*Mark Parrish – klaverinstrument
*Rod Morgenstein – perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Night of the Living Dregs|Night of the Living Dregs]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dregs of the Earth

***Dregs of the Earth*** er det femte studioalbumet til den amerikansk jazzfusiongruppa Dixie Dregs. 

Det vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental.

Allmusic skreiv: «Grunnforma er den same som på dei førre albuma, men der *What If* var litt psykedelisk og jazz-prega og «Night of the Living Dregs» var meir country og nesten folkrockaktig, er dette albumet meir straumlinjeforma og hardare, og synte fram mot den meir polerte og fokuserte retninga prog og instrumentalrock tok i 1980-åra. Så somme av spora her er nesten streit rock, som gjev Steve Morse mykje rom til å syne seg fram med ein større og meir forvrengd tone enn han hadde nytta tidlegare. I mine øyre er summen av delane på dette albumet ei lita forbetring over *Night of the Living Dregs*, men let framleis *What If* vere det klart beste albumet i katalogen deira.»

## Innhald

## Medverkande
**Dixie Dregs:**
*Steve Morse - akustisk og elektrisk gitar, banjo, pedalsteelgitar
*Andy West - bassgitar og bandlaus bass
*Allen Sloan - akustisk og elektrisk fiolin, bratsj
*Rod Morgenstein - trommer og perkusjon
*T Lavitz - akustisk og elektrisk piano, orgel, synthesizer, clavinet

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dregs of the Earth|Dregs of the Earth]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hn/Skruvtvinga

Ei **skruv(e)tvinga** eller **skruv(e)klomber** er ei klomber som vert strama ved å skruva på ei stong med skruvfar. Ho er nytta til å klemba saman eller halda fast emne til å saga, lima eller anna som krev eit stødugt grìp. 

Skruvtvingor hev jamnast berre tvo lùter, bygelen og stongi, med og utan handtak. Bygelen er oftast av metall, men kann òg vera av tre.

## G-tvinga
G-tvinga (òg kalla *C-tvinga*) er ei vanleg skruvtvinga der bygelen både hev skruvfaret og enden som held på emnet. G-tvinga hev ein G- eller klaveforma bygel (òg kalla råma) der ei stong gjeng gjenom eine enden. Eit handtak sit gjerne fast på stongi for å hjelpa med stramingi, men mange hev i staden T-handtak, som er ei onnor og laus stong tvers igjenom. Nokre hev òg vengjeskruv.

Flestalle G-tvingor hev lìdugt hovud på skruvlùten.

## Laustvinga

Laustvinga likjest G-tvinga, men i staden for bygel hev ho ei loddrett skjena gjenom nedre lùten, der skruvfaret sit. Detta er so ein kann hova tvinga til tjukkare eller tunnare emne. Skruven er òg stuttare på laustvinga, etter di sjølve råma er tilmåteleg. På eine sida av skjena hev ho fòrer, og det er so den nedre lùten fær godt grìp og ikkje sklid ned når tvinga vert strama.

## Båtbyggjing
I båtbyggjing hev skruvtvingor lenge vore i bruk og då oftast kalla *skruvklomber* eller *båtskruv*. Desse hev tvo bogne skidor som sit i hop med ei stong på midten. Frå gamalt vart desse strama ved å banka inn ein kile millom skidone i eine enden, men det vart med kvart vanlegare å strama med skruv.

## Sjå òg
Skruvstikka

## Kjeldor
Skeise-VM 1966 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1966 for menn** vart avvikla på Nya Ullevi i Göteborg i Sverige helga 19. og 20. februar 1966. 37 utøvarar frå 15 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.

Kees Verkerk frå Nederland vart verdsmeister etter å ha vunne dei tre lengste distansane. Tom Gray frå USA fekk bestetid på 500-meteren.

## Skeise-VM 1966



Dato: 19./20. februar 1966

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1966|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1966]]» frå ,  den 12. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 21. februar 1966
Bojtsjinovtsi

**Bojtsjinovtsi** (bulgarsk Бойчиновци) er ein by og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Bojtsjinovtsi og 12 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 307&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 7&nbsp;712 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 1&nbsp;387 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Industry Standard

***Industry Standard*** er det sjuande studioalbumet til The Dregs, gjeve ut i 1982. Bandet droppa «Dixie» frå namnet sitt for dette albumet i håp om at det skulle appellere til fleire platekjøparar. 

Det var det einaste albumet deira med vokal (av Alex Ligertwood frå Santana og Patrick Simmons frå The Doobie Brothers på eitt spor kvar) og gav gruppa den fjerde Grammy-nominasjonen deira. Ligterwood song på «Crank It Up», medan Simmons song og var medlåtskrivar på «Ridin' High». I tillegg spelte Steve Howe frå Yes akustisk gitar i lag med Steve Morse på «Up in the Air». 

Det vart det siste albumet deira før dei vart oppløyst. Dei kom saman att mot slutten av 80-åra og spelte inn eit album til i 1990-åra. 

## Innhald
Alle spor skrivne av Steve Morse, utanom der andre er nemnde. 

## Medverkande
* T Lavitz – klaverinstrument, saksofon
* Rod Morgenstein – trommer
* Steve Morse – banjo, gitar
* Mark O'Connor – fiolin
* Andy West – bass, elektrisk bass

### Gjesteartistar

* Steve Howe - gitarduett med Steve Morse på «Up in the Air». 
* Alex Ligertwood – vokal på «Crank It Up»
* Patrick Simmons – vokal på «Ridin' High»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Industry Standard|Industry Standard]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Alex Ligertwood

**Alexander John Ligertwood** () er ein skotsk-engelsk songar, gitarist og trommeslagar. Han er mest kjend som solovokalist for Santana i fem periodar frå 1979 til 1994. Han song på songar av Santana som «All I Ever Wanted», «You Know That I Love You», «Winning» og «Hold On». Han har òg sunge med The Senate, The Jeff Beck Group og Brian Auger's Oblivion Express. I tillegg har han delte på sideprosjektet Go Ahead som vart starta av medlemmar frå Grateful Dead, John Cipollina og vener, Average White Band og David Sancious.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alex Ligertwood|Alex Ligertwood]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Unsung Heroes av Dixie Dregs

***Unsung Heroes*** er det sjette studioalbumet til den amerikanske jazzfusion-gruppa Dixie Dregs, gjeve ut i 1981. 

Det vart nominert til Grammyprisen for beste rockeinstrumental.

Heile albumet er skrive og produsert av Steve Morse, og som alle dei tidlegare albuma deira er det heilt instrumentalt. Som på tidlegare album inkluderer jazzfusion-stilen deira òg element av country, som på «I'll Just Pick». Tittelen på «Day 444», ein lengre, melodisk komposisjon, syner til dagen då ei rekkje amerikanske gislar i Iran vart sleppte fri. «Go for Baroque» er eit heilt akustisk stykke i barokk stil. 

## Innhald
Alle spor er skrivne av Steve Morse.

## Medverkande
* Steve Morse – akustisk og elektrisk gitar
* Andy West – vanleg bassgitar og bandlaus bass
* Allen Sloan – elektrisk og akustisk 5-strengs fiolin
* Rod Morgenstein – trommer og perkusjon
* T Lavitz – akustisk og elektrisk piano, orgel, synthesizer, clavinet, saksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Unsung Heroes av Dixie Dregs|Unsung Heroes av Dixie Dregs]]» frå ,  den 12. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Georgi Damjanovo

**Georgi Damjanovo** (bulgarsk Георги Дамяново) er ein landsby og ein kommune i provinsen Montana i Bulgaria. Kommunen omfattar 13 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 297&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 2&nbsp;018 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 340 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Charley Pride

**Charley Pride** () var ein amerikansk countrysongar og baseballspelar.

## Liv og virke
Han var eit av elleve barn til fattige paktarar. Faren kalla guten for Charl Frank Pride, men ein feil i fødselsattesten gjorde at namnet vart Charley Frank Pride. Tidlleg i tenåra byrja han å spele gitar.

Pride døydde i Dallas i Texas 12. desember 2020 av komplikasjonar frå covid-19. Han var 86 år gamal.

## Diskografi (utvalg)
**Studioalbum** (topp 10 på Billboard Charts - Top Country Albums)
*1967 – *The Country Way* (#1)
*1968 – *Make Mine Country* (#4)
*1968 – *Songs of Pride...Charley That Is* (#6)
*1969 – *Charley Pride in Person	* (#2)
*1969 – *The Sensational Charley Pride* (#2)
*1970 – *Just Plain Charley* (#1)
*1970 – *Charley Pride's 10th Album* (#1)
*1970 – *From Me to You* (#2)
*1971 – *I'm Just Me* (#1)
*1971 – *Charley Pride Sings Heart Songs* (#1)
*1972 – *A Sunshiny Day with Charley Pride* (#1)
*1972 – *Songs of Love by Charley Pride* (#1)
*1973 – *Sweet Country* (#3)
*1973 – *Amazing Love* (#1)
*1980 – *There's a Little Bit of Hank in Me* (#1)
*1982 – *Everybody's Choice* (#10)

**Singler** (nummer 1 på Billboard Hot Country Songs)
*1969 – "All I Have to Offer You (Is Me)"
*1969 – "(I'm So) Afraid of Losing You Again"
*1970 – "Is Anybody Goin' to San Antone"
*1970 – "Wonder Could I Live There Anymore"
*1970 – "I Can't Believe That You've Stopped Loving Me"
*1971 – "I'd Rather Love You"
*1971 – "I'm Just Me"
*1971 – "Kiss an Angel Good Mornin' "
*1972 – "It's Gonna Take a Little Bit Longer"
*1972 – "She's Too Good to Be True"
*1973 – "A Shoulder to Cry On"
*1973 – "Don't Fight the Feelings of Love"
*1973 – "Amazing Love"
*1974 – "Then Who Am I"
*1975 – "Hope You're Feelin' Me (Like I'm Feelin' You)"
*1976 – "My Eyes Can Only See as Far as You"
*1977 – "She's Just an Old Love Turned Memory"
*1977 – "I'll Be Leaving Alone"
*1977 – "More to Me"
*1978 – "Someone Loves You Honey"
*1979 – "Where Do I Put Her Memory"
*1979 – "You're My Jamaica"
*1980 – "Honky Tonk Blues"
*1980 – "You Win Again"
*1981 – "Never Been So Loved (In All My Life)"
*1981 – "Mountain of Love"
*1982 – "You're So Good When You're Bad"
*1982 – "Why Baby Why"
*1983 – "More and More"
*1983 – "Night Games"

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*Offisiell nettstad
*Charley Pride på allmusic.com
*Diskografi på Discogs
Lahti-renna 1976

**Dei årlege internasjonale skirenna i [[Lahti]] 1976** vart avvikla dagane 6. og 7. mars. Dei nasjonale utøvarane Juha Mieto, Rauno Miettinen og Esko Rautionaho syrgde for at Finland vann høvesvis 15 km, kombinerttevlinga og det andre hopprennet. Karl Schnabl frå Austerrike sigra i det fyrste hopprennet, Sovjetunionens Sergej Saveljev var best på femmila og austtyske Barbara Petzold på kvinnene sin 10 km.

## Menn
### 15 km





### 50 km





### Kombinert





### Hopprenn, laurdag





### Hopprenn, sundag





## Kvinner
### 10 km





## Kjelder
**Sportsboken 76*. Dreyerbok Stavanger. 1976.
Peggy Hessen Følsvik

**Peggy Anita Hessen Følsvik** () er ein norsk fagforeiningsleiar som frå mars 2021 til mai 2025 var leiar av LO.

Ho vart vald til 1. nestleiar i LO på LO-kongressen i 2017. Ho vart fyrst konstituert som leiar etter at den dåverande LO-leiaren Hans-Christian Gabrielsen døydde brått. Følsvik vart seinare valt til å leia organisasjonen fram til 2025.  

## Karriere
Følsvik voks opp på eit småbruk på Vigra i Giske kommune. Ho viste lita interesse for gardsarbeid og fekk sumarjobb på Ålesund lufthamn, Vigra, og melde seg samstundes inn i fagforeininga Handel og Kontor. Ho fór så til Volda, der ho byrja på engelsklinja ved Volda vidaregåande skule og fekk deltidsjobb ved flyplassen på Hovden. Ho fekk dinest jobb som kabinpersonale i Widerøes Flyveselskap, før ho flytta med sin komande ektemann til Nederland.

Dei flytta dinest heim til Bærum i Noreg. Følsvik fekk jobb i Braathens SAFE, der ho vart heiltidstillitsvald i 1998. I 2001 vart ho sentral i kampen for rettane til dei tilsette, då Braathens SAFE vart kjøpt opp av SAS. Igjennom fleire års arbeid i rettssystemet med tap i både tingretten og lagmannsretten vann LO fram, då saka vart ført for Høgsterett. Den 31. januar 2006 vann LO fram etter ein samrøystes dom.

Følsvik var under tida valt til nestleiar i Handel og Kontor i Noreg i 2004 og var 1. sekretær i LO frå 2013 til 2017. I perioden mellom 2017 og 2021 var Følsvik fyrste nestleiar i LO. I 2017 vart ho valt som nestleiar i LO med Hans-Christian Gabrielsen som leiar. Etter at Gabrielsen døydde i 2021, har ho leia LO.

Følsvik er gift med Håvard Garseth, CEO i Aker Energy. Dei er busette i Bærum og har to vaksne døtrer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Peggy Hessen Følsvik|Peggy Hessen Følsvik]]» frå ,  den 17. september 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Skeise-VM 1965 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1965 for menn** vart avvikla avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 13. og 14. februar 1965. 43 utøvarar frå 17 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.

Per Ivar Moe vart verdsmeister som den fyrste norske utøvaren på Bislett skeise-stadion. Han fekk elles bestetid på 1500-meteren. Om laurdagen vann Keiichi Suzuki frå Japan 500 meter, før svenske Jonny Nilsson forbetra sin eigen verdsrekord på 5000 m med 1,1 sekund til 7.33,2. Dagen etter var Nilsson også bestemann på mila.

## Skeise-VM 1965



Dato: 13./14. februar 1965

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1965|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1965]]» frå ,  den 13. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 15. februar 1965
Outlaws av Outlaws

***Outlaws*** er debutalbumet til den amerikanske southern rock-gruppa Outlaws, gjeve ut i 1975. Albumet inneheld rockeklassikaren «Green Grass & High Tides», som av mange vert rekna blant dei største gitarsongane, i tillegg til hitsingelen «There Goes Another Love Song».

Musikken deira på albumet var inspirert av southern rock-gruppene The Allman Brothers og Lynyrd Skynyrd, i tillegg til folkrock- og countryrockband som The Byrds, Poco, Eagles og New Riders of the Purple Sage. Dei utvikla ut frå dette ein unik, sterkt drivande countryrockstil, med den kjappe, countryaktige gitarspelinga til Hughie Thomasson, i lag med harmonivokal i tre og fire delar. Dei nytta òg element av bluegrass.

Bandet hadde tre forskjellige frontmenn: Thomasson, Henry Paul og Billy Jones, som alle skreiv songar og delte solovokal. Songane Paul skreiv og song på, «Song in the Breeze», «Stay with Me» og «Knoxville Girl», gav albumet ein smak av country, medan Jones slo seg saman med Thomasson for å skape ein hard southern rock-gitarstil som fokuserte på duellerande gitarlinjer. 

Med ei blanding av southern rock, countryrock og hardrock fekk albumet god kritikk då det kom ut og bandet vart eit populært konsertband. Det nådde 13. plassen på den amerikanske *Billboard* 200-lista. 

## «Green Grass and High Tides»
I mange år trudde ein at «Green Grass and High Tides» handla om marihuana, men i følgje låtskrivaren Hughie Thomasson var ikkje det tilfelle. Han sa det handla om daude rockestjerner som Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison, Duane Allman og andre som kom attende for å halde ein konsert berre for hand. Songtittelen er basert på samleplata til Rolling Stones frå 1966, *[[Big Hits (High Tide and Green Grass)]]*. 

Ein versjon av «Green Grass & High Tides» er spelbar i videospelet *[[videospelet Rock Band|Rock Band]]*.

## Innhald

## Medverkande
### Outlaws
*Hughie Thomasson – sologitar, vokal
*Billy Jones – sologitar, vokal
*Monte Yoho – trommer
*Frank O'Keefe – bassgitar
*Henry Paul – elektrisk og akustisk gitar, vokal

### Andre
*J.D. Souther – harmonisong på «It Follows From Your Heart»

## Salslister

;Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Outlaws (Outlaws album)|Outlaws (Outlaws album)]]» frå ,  den 13. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
There Goes Another Love Song

«**There Goes Another Love Song**» er ein song av det amerikanske Southern rock-bandet Outlaws. Han er skriven av Hughie Thomasson og Monte Yoho, og opningssporet og første singelen frå debutalbumet deira, *[[Outlaws av Outlaws|Outlaws]]* i 1975. Det vart ein topp 40-hitt og nådde 34. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot 100-lista og 30. plassen i november 1975 i Nederland.

## Bakgrunn og komposisjon
Songen var skriven av Hughie Thomasson og Monte Yoho. Sjølv om Outlaws hadde medlemmar som delte på å syngje songane, er røysta til Thomasson den som oftast er assosiert med gruppa sidan han song på dei to mest populære songane deira, «There Goes Another Love Song» og «Green Grass and High Tides».

## Utgjeving og mottaking
Songen har fått god omtale av musikkpressa og Ronnie D. Lankford jr. i Allmusic kalla det ein av dei beste songane til Outlaws, medan Associated Press kalla det «ein rockeanthem». 

## Innhald
;7"-vinyl
#«There Goes Another Love Song» (Thomasson, Yoho) – 3:06
#«Keep Prayin'» (O'Keefe) – 2:46

## Medverkande
*Hughie Thomasson - sologitar, vokal
*Billy Jones - sologitar, vokal
*Monte Yoho - trommer
*Frank O'Keefe - bassgitar
*Henry Paul - elektrisk og akustisk gitar, vokal

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:There Goes Another Love Song|There Goes Another Love Song]]» frå ,  den 13. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*

 

## Bakgrunnsstoff
*
Hughie Thomasson

**Hugh Edward** «**Hughie**» **Thomasson jr.** () var ein USA-amerikansk gitarist og songar, mest kjend som opphavleg medlem av Outlaws. Bandet hadde suksess i 1970-åra og tidleg i 1980-åra med ei rekkje hittar. Han var gitarist i Lynyrd Skynyrd i 1990-åra og inn i 2000-åra. 

Thomasson skreiv fleire av songane til Outlaws, mellom anna dei mest populære songane som «Hurry Sundown», «There Goes Another Love Song» og «Green Grass and High Tides». 

Thomasson døydde medan han sov 9. september 2007 av eit hjarteinfarkt i Brooksville i Florida, berre 55 år gammal. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hughie Thomasson|Hughie Thomasson]]» frå ,  den 13. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Billy Jones

**William Harry Jones** () var ein USA-amerikansk gitarist og songar, mest kjend som opphavleg medlem i Outlaws.
 
Jones voks opp i Tampa i Florida. Han spelte inn eit album med bandet H.Y. Sledge før han vart med i Outlaws. Han vart først henta inn i bandet på orgel, men bytta etter kort tid til sologitar, og var med å skape varmerke til Outlaws med tre gitaristar. 

Etter turneen for albumet *[[Ghost Riders av Outlaws|Ghost Riders]] i 1980,* vart han beden om å slutte bandet på grunn av dopmisbruk. 

I februar 1995 døydde Jones då han skaut seg sjølv. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Jones|Billy Jones]]» frå ,  den 13. desember 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*