Aethia

***Aethia*** er ei biologisk slekt av fire alkeartar med vide leveområde i nordlege Stillehavet, Beringhavet og Okhotskhavet, og er blant nokre av de mest talrike sjøfuglane langs kystar av Nord-Amerika. Tre av artane i slekta har samnamnet **dvergalke** på norsk. Omgrepet 'dvergalke' blir òg brukt om alle fire i slekta og om *Ptychoramphus*, sotalke. Ettersom dvergalker er kolonihekkarar med reirplass inne i ur og bergsprekker, er dei trua av innvandrande predatorar som fjellrev og brunrotter. 

## Skildring
Dette er små sjøfuglar, ca. 15 til 24 centimeter og ca. 85-330 gram i vekt. 

Dvergalker er vanlegvis særs sosiale og hekkar i tette koloniar, unnataket er papegøyealker som er meir spreidde. Alle har ei form for ornamentikk i andletet, til dømes fjører ved øyro, store fjørtoppar som hos praktdvergalker og toppdvergalker, og toppdvergalker og praktdvergalke har ein mandarinliknande lukt som kan fungere i partnarval eller til gjenkjenning, men dette krev meir forsking.

Alle *Aethia*-alker legg eit kvitt egg i ei naturleg bergkløft og rugar i 25-36 dagar. Etter klekking er ungen dels og sjølvhjelpt og blir flygedyktige etter 25-35 dagar. Han er kjønnsmoden etter 3 -5 år. Storleikane på koloniane er svært variable, og spenner frå mindre enn 100 individ til over ein million. Toppdvergalker har tendens til å hekke i større tettleik enn papegøyealker og praktdvergalker.

Dvergalker er hovudsakleg planktonetarar, tar for seg av ei rekkje *calanoide* hoppekreps, kril og andre virvellause dyr som stormaneter og ribbemaneter.

## Utbreiing
*Aethia*-alker har kjende asiatiske koloniar i Kurilane, Kommandørøyane, langs Kamtsjatkahalvøya og Tsjuktsjarhalvøya. I Nord-Amerika finst store koloniar er i Aleutane til Alaskabukta og nord til øyane i Beringhavet.

Dvergalker er mykje stadegne, òg på val av reirplass, sjølv om opptil 33 % av para av flekkdvergalke og toppdvergalke kan vere oppløyste når begge partnarane har overlevd.

Vinterutbreiinga av dvergalker er lite kjent. Flekkdvergalker overvintrar sannsynlegvis nær hekkekoloniane og mange har vore observerte ved Aleutane om vinteren. Dvergalker frå det nordlege Beringhavet må flytte lengjer sør på grunn av pakkis rundt hekkekoloniane i løpet av vinteren.

## Vern
Fordi dei hekkar i ur og bergsprekker, er dvergalker sårbare for predasjon frå rottar, og har vorte utrydda frå nokre øyar der fjellrev er innført for oppdrett. Utrydding av rottar frå Rat Island i Aleutane vart avslutta i 2008 og 2009.

Den store kolonien på Sirius Point, øya Kiska, opplevde nesten komplett svikt i hekking i 2001 og 2002 på grunn av rottepredasjon og uroing.

## Artslista
Dvergalker i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011  med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*. 

* Papegøyealke, *Aethia psittacula* - 1 - 2 millionar individ i verdspopulasjonen
* Flekkdvergalke, *Aethia pusilla* - 24 millionar
* Praktdvergalke, *Aethia pygmaea* - 100&nbsp;000 - 250&nbsp;000
* Toppdvergalke, *Aethia cristatella* - 5 - 10 millionar
Slektstilhøvet mellom artane av verklege dvergalker enno uklåre. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Aethia|Aethia]]» frå , den 4. mars 2012*
 
### Referansar