open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eirik Ulltang

**Eirik Ulltang** () er ein norsk syklist innan greina biketrial. Han er fødd i Kristiansand og oppvaksen i Øystese, konkurrerer for Hardanger Sykkelklubb, og er den første og førebels einaste utøvaren på biketriallandslaget. Hans høgaste rangering er nummer 11 i verda Han var den første nordmannen som deltok i ein verdscup i biketrial. Ulltang var den første som sykla opp til Preikestolen, og den første som hoppa mellom horna på Svolværgeita med sykkel og Ridderspranget med sykkel.

## Resultat
Her følgjer ei komplett oversikt over Ulltangs rittresultat i noregscup, verdscup og meisterskap.

### Noregscup
Eirik Ulltang vann det første noregscuprittet som vart arrangert. Han vann noregscupen samanlagt i 2012, 2013, 2014, 2015,, 2016, 2017 2018 og 2019.

### NM
Eirik er den første offisielle Noregsmeisteren i trialsykling.

### EM

### VM

### Verdscup
Eirik Ulltang var første nordmann som deltok i verdscupen i biketrial. Hans beste plasseringer er ein 12.plass

Tabellen er ein oversikt over plasseringar på enkeltritt i verdscupen.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Eirik Ulltang personleg heimeside
* Eirik Ulltang sykkelshow
* Eirik Ulltang UCI Ranking
O paliós mou eaftós

**«O paliós mou eaftós»** (gresk *Ο παλιός μου εαυτός*) var det greske bidraget i Junior Eurovision Song Contest 2004 på Lillehammer i Noreg, framført på gresk av Secret Band.

«O paliós mou eaftós» vann den greske uttakinga til Junior Eurovision Song Contest 2004, og var framført på gresk. Bidraget enda på niandeplass med 48 poeng; tolv frå Malta og Kypros, seks frå Romania, fem frå Storbritannia, tre frå Frankrike og Kroatia, to frå Sveits og Belgia og eitt frå Nederland, Noreg og Spania.

## Kjelder
* 
*
Alt om min far

**Alt om min far** er ein norsk dokumentarfilm frå 2002 som er regissert og skriven av Even Benestad. Filmen handlar om regissørens far, Esben Esther Pirelli Benestad, som er lege, sexolog og transvestitt busett i den konservative sørlandsbyen Grimstad. Filmtittelen referer til filmen Alt om min mor, *Todo sobre mi madre* (1999) av Pedro Almodovár.

## Handling

*Alt om min far* tek til med at Esben Esther fortel om ein gjentakande, skremmande draum han hadde i barndommen, der han er ombord på Titanic, og veit at han vil gå ned med skipet fordi han er ein mann. Filmen gjev eit nært portrett av familien Benestad, og går tett på personlege samtalar familiemedlemmene imellom. Det blir vist klipp frå Esben Benestads barndom, der det er vanskeleg å ana at denne guten ein dag vil oppfatta seg som kvinne. Esben Esther ønskjer å visa verda kven han (eller ho) er, at han må kunna aksepterast som kvinne. Sonen Even synest på si side at om faren kallar seg ei kvinne, vil han likevel vera ein mann, for det er det ein far er. Filmen portretterer også ekskona til Esben Esther, dottera deira og hans noverande kone, sexologen Elsa Almås.

## Mottaking

*Alt om min far* vart skildra som ein humoristisk og svært modig film som stiller mange spørsmål rundt kjønn, identitet, familie, korleis det er å vera tokjønna og kva det er å vera far. Han fekk lite kinovisning utanfor Noreg, men vart vist ein del på utanlandske filmfestivalar. Filmen fekk terningkast fem av både VG, Dagbladet, Aftenposten, Dagsavisen, FilmMagasinet og NRK P3 - Filmpolitiet.

## Prisar

* Amandaprisen for beste norske kinofilm 2002.
* Dokumentarfilmprisen 2002 av Kortfilmfestivalen i Grimstad
* Teddyprisen for beste dokumentar 2002 under Filmfestivalen i Berlin
* Filmkritikerprisen 2003
* Nominert til Nordisk Råds Filmpris 2002.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* ''Alt om min far'' i Norsk filmografi
Love Potion No. 9

«**Love Potion No. 9**» er ein song frå 1959 skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller. Han vart opphavleg innspelt av The Clovers, som nådde 23. plass med songen i USA det året.

## Historie
Songen skildrar ein mann som søker hjelp til å finne kjærleiken, så han snakkar med ei sigøynerkvinne som spår han i handa og finn ut at han treng «*love potion number 9*» (kjærleikseliksir nr. 9). Eliksiren får han til å forelske seg i alle han ser, og kyssar alt han kjem over, til slutt ein politi mann på eit gatehjørne, som knusar eliksirflaska hans. 

I ein innspelt versjon av slutten av songen nytta The Clovers ein annan tekst: 
:«I had so much fun that I'm going back again,
:I wonder what a-happen with Love Potion Number Ten?»

Tekstlinja om å kysse politimannen førte til at songen vart bannlyst av somme radiostasjonar. 

## Andre versjonar
*Wayne Fontana and the Mindbenders (1963)
*The Searchers (1964), nådde tredjeplassen i USA i 1965. 
*Ronnie Dio and the Prophets (1964)
*The Tony Jackson Group (1965)
*Herb Alpert & The Tijuana Brass (1965)
*The Ventures (Februar 1965)
*Nancy Sit (1967)
*The Coasters (1971)
*Elkie Brooks (1976)
*Hurriganes (1978)
*The Nylons (1982)
*Tygers of Pan Tang (1982)
*Alvin and the Chipmunks (1988)
*Beau Nasty (1989)
*Southern All Stars (1990)
*Carole Davis (filmen *[[filmen Love Potion No. 9|Love Potion No. 9]]* over rulleteksten, arrangert av James Wilson og J. Rodgers) (1992)
*Neil Diamond (1993)
*Robert Plant (2008)
*Giuliano Palma & the Bluebeaters (2009) (Italia)
*Rockapella
*AC/DC
*The Alley Cats
*The White Stripes
*Flotsam and Jetsam
*MDC
*Gary Lewis & the Playboys
* 3G JAM starring George H Benson

## Norsk versjon
Eldar Vågan har skrive ein norsk tekst. Den norske tittelen er «Rolf Paulsen nr. 9». Denne vart gjeve ut av Vazelina Bilopphøggers på albumet *[[Fem fyrer med ved]]* (Slagerfabrikken/Opel SLP 99 0004) i 1984.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Potion No. 9 (song)|Love Potion No. 9 (song)]]» frå ,  den 8. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kalookan

**Kalookan** (tagalog: *Lungsod ng Kalookan*) er ein by på øya Luzon i Filippinane. Byen er den tredje største byen i landet, med i kring 1,49 millionar ibuarar i fylgje folketeljinga 2010. Kalookan høyrer med i storbyområdet Manila og er delt i to delar, den sørlege og minste delen ligg inne i metropolen, medan den større nordlge delen utgjer eit randområde til metropolen.

Byen Kalookan vart grunnlagd i 1815. Oppstanden mot det spanske koloniveldet på Filippinane tok til i Kalookan då den revolusjonære gruppa Katipunan vart danna i byen i 1892.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Caloocan City|Caloocan City]]» frå ,  den 8. september 2013.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:tg:Lungsod ng Kalookan|Lungsod ng Kalookan]]» frå ,  den 8. september 2013.*
Even Benestad

**Even Gottfred Benestad** () er ein norsk filmregissør frå Grimstad. Han har studert ved Oslo Film og TV-Akademi og har produsert fleire dokumentarfilmar.

## Karriere

Even Benestad fekk gjennombrotet sitt med dokumentarfilmen *[[Alt om min far]]* i 2002. Filmen handlar om regissøren sin eigen far, Esben Esther Pirelli Benestad, hans val om å leva som transvestitt i småbyen Grimstad og korleis det er for menneska rundt han. Filmen fekk svært god kritikk og vart løna med både Amandaprisen for beste norske kinofilm, Filmkritikerprisen og med å vera Noregs nominasjonsbidrag til Nordisk Råds Filmpris.

Neste film med regi av Even Benestad, *[[Natural Born Star]]*, kom ut i 2007. Her portretterer Benestad det turbulente livet til den italienske tidlegare filmskodespelaren Fred Robsahm. I 2011 stod Benestad bak filmen *[[filmen Pushwagner|Pushwagner]]* saman med August B. Hanssen. Denne vart til etter eit tre år langt samarbeid med popkunstnaren Terje Brofos, betre kjend som Hariton Pushwagner. Benestad har også regissert kortfilmane *Tempus fugit* (2009) og *300 sekunder* (2011).

Even Benestad har også spela ei lita rolle som seg sjølv i komedien *[[Hjelp, vi er i filmbransjen]]* frå 2011. I tillegg har han vore med Bård Tufte Johansen i ein parodi av sin eigen film, Alt om min far. Parodien fekk namnet «Alt om min onkel», og var med i ein episode av Uti vår hage i 2003.

## Filmografi

* *[[Alt om min far]]* (2002)
* *[[Natural Born Star]]* (2007)
* *Tempus fugit* (2011), kortfilm
* *[[Filmen Pushwagner|Pushwagner]]* (2011)
* *300 sekunder* (2011), kortfilm
* *Club 7* (2014), kortfilm
**The Earth is a Chili* (2020), animert kortfilm

## Kjelder
* 
* Profil på Filmweb.no

### Fotnotar
Byen Cebu

**Cebu** er ein by på øya Cebu i Filippinane. Byen, som ligg på austkysten av øya, er hovudstad i provinsen Cebu. I fylgje folketeljinga i 2010 budde meir enn 866&nbsp;000 menneske i byen.

Byen Cebu er den dominerande skipsfartsbyen i Filippinane, om lag 4/5-delar av dei store reiarlaga held til her. Den store hamna er trafikk- og handelsknutepunkt for ein stor part av landsdelen Visayas.

På jordomseglinga si nådde Fernão de Magalhães og mannskapet hans Cebu den 7. juli 1521. Nokre veker seinare fall han i eit slag på øya Macatan, like ved Cebu. Spania etablerte ein koloni i Cebu i 1565, den fyrste i sitt slag i Filippinane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cebu City|Cebu City]]» frå ,  den 8. september 2013.*
Do Wah Diddy Diddy

«**Do Wah Diddy Diddy**» er ein song skriven av Jeff Barry og Ellie Greenwich og opphavleg spelt inn i 1963 av den amerikanske vokalgruppa the Exciters.

Han vart kort tid etter spelt inn av den britiske R&B-, beat- og popgruppa Manfred Mann. Manfred Mann-versjonen, som selde betre, vart spelt inn 11. juni 1964 og gjeve ut den 10. juli og låg to veker på toppen av singellista i Storbritannia i august og to veker øvst på Billboard Hot 100 i USA i oktober. I Noreg nådde singelen fjerdeplassen.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
* I 1964 vart songen spelt inn av den franske songaren Sheila som «Vous les copains». Same året vart han spelt av Québécois songaren Tony Roman, som «Do Wha Diddy».
* Reparata and the Delrons spelte inn songen i 1965 for albumet *Whenever a Teenager Cries*.
* Det britiske popbandet Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich spelte songen som finst på samlealbum av bandet. 
* Andrew Gold spelte songen i 1976 på albumet *What's Wrong with This Picture*.
* Songen vart spelt inn av den tyske jentegruppa À La Carte i 1980, og av den nederlandske jentegruppa Dolly Dots i 1982.
* The Fools, eit rockeband frå Massachusetts, spelte inn ein vrsjon i 1985 som vart mykje spelt på MTV.
* Songen vart parodiert av den kontroversielle hip hop-gruppa 2 Live Crew i 1988 på albumet *[[Move Somethin' av 2 Live Crew|Move Somethin]]*', og av Macc Lads i songen deira *Manfred Macc*.
* The Moffatts spelte inn songen i 1995.
* I 1995 spelte den tyske popgruppa Fun Factory songen som «Doh Wah Diddy», som vart den største hitten deira i Tyskland til då.
* Songen vart omgjort av den koreanske idolgruppa Shinhwa i 1998.
* DJ Ötzi gav ut ein versjon i 2001.
* Riders in the Sky gav ut ein Monsters, Inc.-versjon på albumet *[[Monsters, Inc. Scream Factory Favorites]]* i 2002.
* Songen vart spelt inn av Kramer på albumet hans *The Brill Building*, ei samling songar frå 1960-åra, skrivne i Brill Building.
* Neil Diamond spelte songen på albumet *[[Up on the Roof: Songs from the Brill Building]]*

## I popkulturen
* Songen vart nytta av Bill Murray og Harold Ramis i 1981 i filmen *[[filmen Stripes|Stripes]]* og har sidan vorte nytta som marsjrop i militæret. 
* Songen vert nytta i *[[LA Story]]*, ein film frå 1991 av Steve Martin.
* Han vart nytta som kjenningsmelodi for den filippinske fjernsynsserien *[[Ang TV]]* i 1990-åra. 
* Songen vart sungen av Jesse and the Rippers på *[[Full House]]*.
* Songen vart sungen av Melissa McCarthy i ein episode av Mike and Molly.
* Songen vart nytta i filmen *[[filmen My Girl|My Girl]]* frå 1991, sungen av hovudrolla Vada Sultenfuss.
* songen vart sungen av Jill Taylor i ein episode av *[[Home Improvement]]*
* Songen vart nytta i *[[Short Circuit 2]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Do Wah Diddy Diddy|Do Wah Diddy Diddy]]» frå ,  den 9. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*55 Years Ago: Manfred Mann Hit No.1 With ‘Do Wah Diddy Diddy’ ved ultimateclassicrock.com
I (Who Have Nothing)

«**I (Who Have Nothing)**» (stundom kalla «I Who Have Nothing») er ein song opphavleg gjeve ut på engelsk av Ben E. King i 1963.  

«I (Who Have Nothing)» er basert på den italienske songen «*Uno Dei Tanti*» («Ein av mange»), med musikk av Carlo Donida og tekst av Giulio «Mogol» Rapetti. «Uno Dei Tanti» vart gjeven ut av Joe Sentieri i 1961. Den engelske teksten for «I (Who Have Nothing)» vart skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller, som òg produserte Ben E. King-innspelinga ved hjelp av akkompagnementet frå innspelinga til Joe Sentieri med orkesteret diriger av Luis Enriquez Bacalov. 

Songen vart nytta i revyen *[[Smokey Joe's Cafe]]*.

## Versjonar
Ben E. King-versjonen vart gjeven ut i 1963 og nådde 29. plass på den amerikanske singellista. Andre versjonar som gjekk inn på Billboard-lista vart laga av Terry Knight and the Pack i 1966 (46. plass), av Liquid Smoke i 1970 (82. plass), av Warhorse i 1972 og av Sylvester i 1979 (40. plass). Den mest populære versjonen i USA vart gjort av Tom Jones, som klatra til 14. plass i 1970. 

Shirley Bassey gav ut songen (produsert av George Martin) i september 1963, og denn nådde sjetteplassen i Storbritannia. Ho har spelt songen på nesten alle konsertane sine sidan, og finst på mange av samlealbuma hennar, mellom anna *I Am What I Am* med London Symphony Orchestra, og albumet *La Mujer* i 1989 der ho syng han på spansk («Hoy No Tengo Nada»). Ho har òg vore særs viktig i å gjere musikken til Donida kjend for resten av verda gjennom tolkingane sine frå dei italienske versjonane.

Andre versjonar av «I (Who Have Nothing)» er spelt inn av Petula Clark, Al Kooper, The Spectres, som seinare vart Status Quo, Roberta Flack & Donny Hathaway, Jedi Mind Tricks, Hodges, James & Smith, Luther Vandross & Martha Wash, Liza Minnelli, Brook Benton, Neil Diamond, Joe Cocker, Normie Rowe, Katherine Jenkins, Ijahman Levi, Linda Jones, Little Milton, Bob Guillaume, Midnight Blue, Manfred Mann's Earth Band, Dee Dee Warwick, Sam Sorono, Ukulele Orchestra of Great Britain, og Vassilikos frå Raining Pleasure. I januar 2012 gav Gladys Knight ut ein dance-remix-EP med versjonen hennar av songen. 

Ein gresk versjon vart innspelt av Marinella, kalla «Agapi (Love)» på albumet hennar *[[I Marinella Tragouda Megales Kyries]]* i 1992.

Nyare tolking har blitt gjort av *[[American Idol]]*-vinnaren Jordin Sparks, Nikki Kerkhof, vinnaren av *[[Idols i Nederland|Idols]] 4*, den nederlandske versjonen av Idol. Ei studioinnspeling av versjonen til Jordine Sparks nådde 74. plass på Billboard Hot 100 etter ho vann konkurransen. 

Kerry Ellis framførte songen med Brian May i 2012 på Samremo Music Festival. Paret har sidan spelt songen inn. Den franske rockeartisten Johnny Hallyday song òg songen i ein duett med Amy Keys i 2012 på turneen hans. 

## Norsk versjon
C.C. Bøyesen har skrive ein norsk tekst og på norsk heiter songen «Jeg». Denne vart spelt inn av Karin Krog og gjeve ut på singel (Triola TN-465) i 1967.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I (Who Have Nothing)|I (Who Have Nothing)]]» frå ,  den 9. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Elaggregat

**Elaggregat** eller **straumaggregat** er eit aggregat sett saman av ein elektrisk generator som vert driven av ein forbrenningsmotor. Aggregatet omformar såleis den kjemiske energien i drivstoffet for forbrenningsmotoren til elektrisk energi, og leverer på den måten energi til lamper, til elektriske apparat, elektriske motorar og så bortetter.

Elaggregat vert produserte i ulike storleikar, frå små bensindrivne aggregat til store dieseldrivne maskinar.  

Elaggregat vert nytta der det ikkje finst elnett, som til dømes i bygg- og anleggsverksemd, eller for å levera elektrisk energi når det ordinære elnettet fell ut. Sjukehus, telenettet og liknande har til dømes ofte permanente elaggregat som startar automatisk når elnettet fell ut. Slike aggregat vert ofte kalla naudaggregat eller naudstraumsaggregat.

## Sjå og
* Elektrisk generator
* Forbrenningsmotor
Haltenbanken

**Haltenbanken** er ein del av den norske kontinentalsokkelen utanfor Midt-Norge eller Trøndelag. Haltenbanken er tidlegare kjend som fiskebanke, men er i dag mest kjend for store olje- og gassfunn. Verksemda på Haltenbanken vert administrert frå Kristiansund. 

Ilandføringa av gass frå Heidrunfeltet på Haltenbanken skjer på Tjeldbergodden på Nordmøre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Haltenbanken|Haltenbanken]]» frå ,  den 9. september 2013.*
Fugløybanken

**Fugløybanken** er ei grunne og fiskebanke som ligg nord for Karlsøy i Nord-Troms.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fugløybanken|Fugløybanken]]» frå ,  den 9. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kart over fiskebanke frå yr.no
Grofeltet

**Grofeltet** er eit gassfelt i Vøringbassenget i Norskehavet 350 kilometer utanfor Helgelandskysten. «Gro-brønnen» 6603/12-1 vart bora i 2009 med riggen Leiv Eiriksson i lisens 392. Brønnen ligg 150 kilometer nordvest for det største uutbygde gassfunnet i Noreg, Victoria. Dersom Grofeltet er drivverdig, vil det byggast eit nytt feltsenter og legging av ein ny gassrøyrleidning. Totalt vil det då investerast 100-150 milliardar kroner.

A/S Norske Shell er operatør og eig 60% av feltet. Dei har anslått at det kan vere gass for 1&nbsp;000 milliardar kroner i feltet. Brønnen er bora på ei vassdjupne på 1376 meter, som til då var den største vassdjupna der det er gjort funn på norsk sokkel. Brønnen trefte på ein 16 meter gasskolonne i øvre krit-reservoar. 

I 2010 bora Aker Barents på same feltet i brønn 6604/10-1, men denne var tørr, og brønnen vart lukka og forlaten. Aker Barents drog så vidare for å bore ein brønn på Dalsnutenfeltet.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grofeltet|Grofeltet]]» frå ,  den 9. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Johan Castberg-feltet

**Johan Castberg-feltet** (omfattar petroleumsfunna **Skrugard** funne i boringa 7220/8-1 2011 og **Havis** funne i boringa 7220/7-1 i 2012) er eit oljefelt som ligg i blokkene 7220/8 og 7220/7 på norsk kontinentalsokkel i Norskehavet. Det er planlagt å bygge ut funna med ei flytande produksjonseining, FPSO. 

1. april 2011 vart det kunngjort at ein på 1250 meter under havet hadde funne hydrokarbon. Det er påvist ei gasskolonne på 33 meter og ei oljekolonne på 90 meter. og foreløpig beregning av størrelsen på funnet er 86 millioner standard kubikkmeter utvinnbar olje (~540 millioner fat), og 2-7 milliarder kubikkmeter utvinnbar gass.

Leitelisensen vart tildelt i 20. konsesjonsrunde i april 2009 med Statoil som operatør for feltet. Johan Castberg-feltet er eigd 50% av Statoil, 30% av Eni og 20% av Petoro. Boreriggen Polar Pioneer frå Transocean, som er spesialbygd for arktiske størk, vart nytta under leiteboringa der havdjupna var 370 meter.

Johan Castberg-feltet ligg 110 km nordvest for Snøhvitfeltet, 200 km nord for Ingøya i Måsøy kommune og 210 km sør for Bjørnøya.

12. februar 2013 kunngjorde Statoil at olja frå Johan Castberg-feltet skal førast i land til Veidnes i Nordkapp kommune.

Den 22. april 2013 kunngjorde Olje- og energidepartementet at funna Skrugard/Havis vart gjeve feltnamnet Johan Castberg, oppkalla etter politikaren Johan Castberg.

## Kjelder

* Olje- og energidepartementet: Fakta 2013 Norsk petroleumsverksemd 
* Statoil: Johan Castberg 
----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johan Castberg-feltet|Johan Castberg-feltet]]» frå ,  den 10. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Johan Sverdrup-feltet

**Johan Sverdrup-feltet** er eit oljefelt i Nordsjøen. Feltet vert utgjort av funna 16/2-6 Avaldsnes (2010), 16/2-8 Aldous Major South (2011) og 16/2-9S Aldous Major North (2011). Olje- og Energidepartementet kunngjorde 17. januar 2012 at funna Avaldsnes og Aldous vart gjeve felt namnet «Johan Sverdrup-feltet». Feltet vart kalla opp etter politikaren Johan Sverdrup.                                                                                   

Produksjonen på feltet byrja 5. oktober 2019, og den fyrste olja frå feltet nådde Mongstad-raffineriet 21. oktober same året.

## Kjelder



* Olje- og energidepartementet: Fakta 2013 Norsk petroleumsverksemd 
* Oljedirektoratet: Faktasider
Bjercke og Eliassen

**Bjercke og Eliassen** var eit norsk arkitektfirma skipa i Oslo i 1914 av Andreas Bjercke og Georg Eliassen. Saman dreiv dei firmaet fram til 1960.

I første halvdelen av 1900-talet hadde dei ein stor produksjon innen dei fleste byggtyper.  Dei arbeidde tett i lag og det er nærast umogleg å skilje kven av dei som gjorde kva. 

Av dei markante oppgåvene dei fekk finn ein mellom anna Sjømannsskulen på Ekeberg, Den norske Amerikalinjes hovudkontor
på Jernbanetorget i Oslo, Minnehallen i Stavern, Sjømannsskulen i Tønsberg, Oslo Lysverker, Redernes Hus i Oslo, Sundøya fjordrestaurant og klubbhuset Dronningen ved Bygdøy. I fleire av bygga designa dei òg møbler, tapet og anna inventar. 

## Utmerkingar
Firmaet fekk Houens fonds diplom for fire av sine bygg og Sundts premie for to. Dei fekk Houens fonds diplom i 1923 for Sjømannsskulen i Oslo, i 1925 for Sjømannsskulen i Tønsberg, i 1933 for Oslo Lysverker og i 1941 for Redernes Hus, Oslo.

Dei fekk Sundts premie i 1920 for bustaden til Eliassen i Professor Dahls gate 46 B i Oslo og i 1928 for forretningsgarden Karl Johans gate 17.
## Referansar
Andreas Bjercke

**Andreas Hesselberg Bjercke** () var ein norsk arkitekt. Saman med Georg Eliassen dreiv han arkiitektfirma Bjercke og Eliassen frå 1914 til 1960.

I lag med Eliassen mottok han Houens fonds diplom fire gonger og Sundts premie to.

Bjercke fekk St. Olavs Orden Riddar av 1. klasse i 1953.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Willem Kalf

**Willem Kalf** () var ein nederlandsk målar som spesialiserte seg på stilleben. Han var aktiv målar under den såkalla nederlandske gullalderen. Seinare i livet var han kunsthandlar og takstmann.

## Liv og gjerning

Kalf var fødd i Rotterdam, der faren var ein rik kledehandlar som deltok i styringa av byen. Mot slutten av 1630-åra reiste Willem Kalf til Paris, der han oppheldt seg i nær kontakt med dei flamske målarane i bydelen Saint-Germain-des-Prés. I Paris måla han for det meste interiørbilete i småskala og stilleben. Kalfs landlege interiør er jamt over prega av grupper med grønsaker, bøtter, potter og panner, som han i framgrunnen arrangerte som eit stilleben. Figurane kom vanlegvis einast til syne i den dismete og utydelege bakgrunnen. Desse måleria høyrer til ein biletstil som, trass i at dei vart måla i Paris, i hovudsak vart utøvd i Flandern tidleg i det 17. hundreåret, av målarar som David Teniers den yngre og andre.

Kalfs interiørbilete frå landlivet hadde stor innverknad på fransk målarkunst, særleg i krinsen der Le Nain-brørne var sentrale. Dei halvvegs einsfarga stilleben som Kalf laga i Paris danna ei lekkje til dei såkalla *banketjes* som dei nederlandske målarane Pieter Claesz og Willem Claeszoon Heda og andre måla i 1630-åra. Gjennom 1640-åra utvikla Kalf *banketje* vidare til ein ny og overdådig form for stilleben, ei form som skildra ymse grupper med gull- og sølvtøy. Til liks med andre stilleben i samtida er desse måleria vanlegvis allegoriar over *vanitas*, forfengelegskapen. 

Kalf sine stilleben varier lite i struktur, dei fleste inneheld stort sett dei same gjenstandane. Ofte dekker eit damaskklede eller eit gobeleng eit bord med eit servise av ulike gull- og sølvtøy. Mange av desse gjenstandane har vorte identifisert som arbeid av bestemte gullsmedar, til dømes av Johannes Lutma. Nesten alltid er der ein kinesisk porselensbolle, ofte bikka over slik at frukta veltar ut av han.

I 1653 slo Kalf seg ned i Amsterdam. Kringom 1663 slutta han som målar. Sidan arbeidde han som kunsthandlar og var jamvel takstmann. Mellom anna tok han del i vurderinga av ei stor samling italiensk måleri som vart frambode den tyske kurfyrsten Fredrik Vilhelm, ei samling som viste seg å vere av lågt verde.

Kalf døydde i Amsterdam.

## Galleri

'Wineglass and a Bowl of Fruit', oil on canvas painting by Willem Kalf, 1663.JPG|Vinglas og fruktskål, 1663
Willem Kalf - A Kitchen Corner - 69.358 - Detroit Institute of Arts.jpg|Kjøkkenhjørne, 1643
Willem Kalf - Still-Life with a Late Ming Ginger Jar - WGA12080.jpg|Stilleben med ingefærkrukke i Ming-porselen, 1669.
Willem Kalf - Pronk Still Life with Holbein Bowl, Nautilus Cup, Glass Goblet and Fruit Dish - Google Art Project.jpg|Stilleben frå 1678.
Barn interior with an old woman and still life of vegetables.jpg|Bondeinteriør med gammal kvinne og grønsaker


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Willem Kalf|Willem Kalf]]» frå ,  den 10. september 2013.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Willem Kalf|Willem Kalf]]» frå ,  den 10. september 2013.*
Feda kommune

**Feda** er ein tidlegare kommune i Vest-Agder fylke, oppretta i 1900 og lagt ned i 1962. Området er no del av Kvinesdal kommune.

Kommunen femnde landet på begge sider av Fedafjorden, og hadde same utstrekking som Feda sokn. Kommunesenteret låg i strandstaden Feda der Fedaelva renn ut. Feda var i eldre tid tingstad for bygdene kring, og staden har vore kyrkjestad sidan mellomalderen. 

Feda kommune grensa til Flekkefjord og Gyland i nord, Kvinesdal i aust og Lyngdal og Farsund i sør.

## Kommunesoge
Feda kommune vart skipa 1. januar 1900 ved at Feda sokn var skild ut frå Kvinesdal kommune (som då heitte Liknes) som eigen kommune. Ved opprettinga budde det 1090 personar i kommunen. 1. januar 1963 vart området saman med Fjotland kommune slege saman att med Kvinesdal. Ved nedlegginga budde det 576 personar i kommunen.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
Ånen Årli

**Ånen Årli** () var ein norsk lærar og bygdebokforfattar frå Kvinesdal. 

Årli skreiv bygdebøker om Kvinesdal kommune og Feda kommune. Arkiv etter han er tekne vare på hjå Statsarkivet i Kristiansand.

## Bøker
* 1964 &ndash; *Kvinesdal : ei bygdebok : Første del : Gards- og ættesoga*
* 1965 &ndash; *Kvinesdal : ei bygdebok : 2 : Gards- og ættesoga*
* 1972 &ndash; *Kvinesdal : ei bygdebok : 3 : Kultursoga*
* 1980 &ndash; *Feda : gards- og slektshistorie*
* 1982 &ndash; *Humor og folkeminne frå det gamle Kvinesdal*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Digitaliserte bøker av Ånen Årli hjå Nasjonalbiblioteket
Anders Øvergaard

**Anders Øvergaard** () er ein norsk filmregissør frå Vettre i Asker. Øvergaard driv i dag sitt eige filmselskap, *AXP*.

## Karriere

Som tolvåring begynte Anders Øvergaard å låna farens analoge kamera til å laga sine eigne filmar. I 2006 bygde han sitt eige handheldte «steadycam». Då folk meldte interesse for kameraet hans, produserte han fleire av dei, starta eit nytt selskap med eiga nettside for kameraet, som han kalla *WalKam* og hadde snart selt over 70 stykke, både i Noreg og til utlandet. På vidaregåande tok han media og kommunikasjon, og produserte på den tida sin fyrste miniserie, *Fortapt*. Dei førti skodespelarane i serien var vener og kjenningar, og Øvergaard sjølv stod for manus, regi, filming og klipp. *Fortapt* fekk ei framsyning på ein lokalkino i oktober 2007.  Anders Øvergaard studerte ved Nordland kunst- og filmfagskole i Kabelvåg etter fullført vgs. Her produserte han to kortfilmar; komedien *Alt for Norge* og science fiction-inspirerte *Kontakt*. Sistnemnte vann prisen "Best Student Sci-Fi Short" under *The International Horror & Sci-Fi Film Festival* i Scottsdale i Arizona.

### Til siste hinder

Kort tid etter uteksamineringa frå filmskulen, vart Øvergaard beden om å regissera barnefilmen *Til siste hinder*. Filmen vart laga saman med manusforfattaren bak NRK-serien Himmelblå, Kathrine Haugen, og vart spelt inn på Sømna. *Til siste hinder* handlar om ei jente som flyttar til ei lita bygd på Helgelandskysten, og korleis ho der blir kjend med ein mørk hest. Filmen fekk blanda kritikk i norske media, men under filmfestivalen Nordische Filmtage i Lübeck vann filmen prisen for beste barne- og ungdomsfilm. Seinare, under Filmfestivalen i Haugesund 2012 vann *Til siste hinder* Amandaprisen for beste barne- og ungdomsfilm, og vart også kåra til beste barnefilm under Stockholm Filmfestival Junior 2012. 

### A Silhouette Story

Anders Øvergaard imponerte også Hollywood-filmskaparen Harald Zwart då han vann kortfilmtevlinga under LAN-partyet The Gathering. Øvergaards film, *A Silhouette Story*, nytta skuggeteater som teknikk. Han vart spelt inn på berre éi veke, det vart brukt IKEA-laken som kulissar, vener stilte opp som skodespelarar og filmmusikarar. Dermed kom produksjonskostnadene på under 100 kroner. Zwart var særleg begeistra over skuggeteaterteknikken i filmen og den stramme forteljarstrukturen og annonserte live på storskjerm at *A Silhouette Story* var ein klår vinnar.

## Kjelder

* Anders Øvergaard si nettside, axp.no. CV, biografi og blogg med filmklipp. (engelsk)

### Fotnotar
Trøgstad kyrkje

**Trøgstad kyrkje** er ei langkyrkje i Indre Østfold kommune i Østfold fylke.

Kyrkja er opphavleg frå omkring midten av 1200-talet, men vart utvida etter planar av Halfdan Berle i 1904. Ho vert iblant kalla «17. mai-kyrkja» på grunn av kombinasjonen av raudt, kvitt og blått i dekoren.

## Bakgrunnsstoff
* Sigrid og Håkon Christie: Trøgstad kirke i «Norges kirker»
* 
* Kyrkjesøk – Trøgstad kirke
*
Funk

**Funk** er eit musikkomgrep som kom i bruk i USA på 1950-talet om ei form for jazz som bygde på bebop, med sterk påverknad frå blues og gospel. Seinare har omgrepet vist til sterkt synkopert afro-amerikansk dansemusikk med enkel melodi. Rytme er viktigare enn harmoni, og blir bygd opp av perkusjon saman med andre instrument som elektrisk gitar/bassgitar, piano/hammondorgel og blåsarar som trompet eller saksofon i nokre høve også stemme. Funksongar byggjer ofte på ein enkeltakkord eller ei repeterande akkordrekkje heller enn akkordprogresjon, noko som skil stilen frå rhythm'n'blues og soul. Nemninga «funk» blir også brukt i fleire samansetjingar, som jazzfunk, etnofunk og liknande. Adjektivet «funky» kan brukast om mange ulike typar popmusikk der rytmen er framståande.

Kjende funkutøvarar er mellom anna James Brown, Sly and The Family Stone, George Clinton, Chaka Khan og Prince, med songar som «I Got You (I Feel Good)», «Get Up (I Feel Like Being A) Sex Machine», «Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)», «Superstition» og «When Doves Cry» er kjende songdøme. Mange funkutøvarar har også vore knytte til soul eller discomusikk, og stilen har mellom anna inspirert disco, afrobeat, funkrock, boogie og electro. Funk har seinare blitt sampla ei rekkje gonger i andre sjangrar, som hiphop, house og drum and bass. 

## Kjelder

*«Funk» (2011, 20. november), fri artikkel i *Store norske leksikon*. Henta 11. september 2013.


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Funk|Funk]]» frå ,  den 11. september 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Happy Birthday Sweet Sixteen

«**Happy Birthday Sweet Sixteen**» er ein popsong gjeven ut i 1961 av Neil Sedaka. Sedaka skreiv musikken og framførte songen, medan teksten vart skriven av  Howard Greenfield. Songen har ein liknande musikalsk struktur som «Take Good Care of My Baby» av Bobby Vee (ein annan hit frå 1961), og i tillegg ein melodi som minnar om den seinare hitten til Chiffons i 1963, «One Fine Day». Begge desse som liknar «Happy Birthday Sweet Sixteen» vart skrivne av Carole King og Gerry Goffin. Songen nådde sjetteplassen på Billboard Hot 100 chart og tredjeplassen i Storbritannia. 

## Andre versjonar
Ein versjon av Bobby Vee vart gjeve ut på albumet *30 Big Hits from the 60's* i 1964.

Det svenske dansbandet Flamingokvintetten spelte i 1968 ein versjon av songen som gjekk til topps på Tio i topp og Kvällstoppen i Sverige. Dei spelte òg inn ein svensk versjon av songen kalla «Hon är sexton år i dag» som nådde Svensktoppen same året.

Ein versjon kalla «Happy Birthday, Twenty-One» med tekst av Ian Whitcomb vart sungen av Mae West og gjeve ut på hennar  *[[Great Balls Of Fire av Mae West|Great Balls of Fire]]* i 1972 på MGM Records.   

I 2009 tok Damian McGinty frå Celtic Thunder songen med på albumet deira *Take Me Home*. Neil Diamond har òg spelt inn songen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Happy Birthday Sweet Sixteen|Happy Birthday Sweet Sixteen]]» frå ,  den 11. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Evje kyrkje

**Evje kyrkje** er ei langkyrkje i Evje og Hornnes kommune i Agder fylke. Ho avløyste ei kyrkje som var oppført av Anders Thorson Syrtveit berre knapt seksti år tidlegare. Prestegarden ligg like attmed kyrkja.


Evje, Christiansand - no-nb digimanus 60654 (cropped).jpg|Den førre kyrkja vart bygd av Anders Syrtveit og stod berre i om lag seksti år.]]


## Bakgrunnsstoff
* Evje og Hornnes sokneråd om historia
* 
* 
*
Søfting

**Søfting, Skaland** og **Veset** utgjer ei større bygd i Vefsn i Nordland. Bygda ligg vel fem kilometer nord for byen Mosjøen.

Fylkesveg 78 og Nordlandsbanen strekkjer seg side om side gjennom bygda.

I bygda, som ligg rett føre Vefsnfjorden, finn ein elva Fusta.

Søfting og Skaland høyrer til dei eldste gårdane i Vefsn og er gjennom skriftlege kjelder kjende sidan 1300-talet. I bygda har ein funne ei rekke oldsaker, mellom anna frå folkevandringstida og frå steinalderen.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
Sweets for My Sweet

«**Sweets for My Sweet**» er ein song skriven av låtskrivarane Doc Pomus og Mort Shuman, opphavleg spelt inn av The Drifters. Det var den første singelen til gruppa med Charlie Thomas på solovokal og «Sweets for My Sweet» nådde 16. plass på singellista i USA (10. plass på R&B-lista) i oktober 1961. Dette var ein av få Drifters-singlar etter 1958 som ikkje hadde med strykeorkester. Med på singelen var òg Jimmy Radcliffe og fire kvinnlege korvokalistar, som alle seinare fekk sine eigne hitinnspelingar, Cissy Houston, Doris Troy, Dionne Warwick og Dee Dee Warwick.

I 1963 vart «Sweets for My Sweet» debutsingelen for Merseybeat-bandet The Searchers som nådde toppen av den britiske singellistai to veker i august. The Searchers-versjonen vart òg gjeven ut i USA våren 1964, men gjekk ikkje inn på lista der. 

«Sweets for My Sweet» vart òg spelt inn i 1966 av Don and the Goodtimes - eit sunshine pop-bandet leia av Don Galucci som tidlegare hadde spelt i the Kingsmen - og i 1967 av Chicago-bandet the Riddles. I 1968 spelte Cashman Pistilli & West inn «Sweets for My Sweet» under namnet Central Park West.

«Sweets for My Sweet» vart gjeve ut i 1969 av the Sweet Inspirations som tittelsporet for albumet deira, spelt inn i Muscle Shoals Sound Studio med Tom Dowd som produsent.

Dei einaste amerikanske versjonen av «Sweets for My Sweet» som nådde Hot 100 etter originalen var Tony Orlando sin i 1979 som nådde 54. plass på lista (20. plass på A/C-lista) i 1979.

I Storbritannia lagde Tina Charles ein ny versjon av «Sweets for My Sweet» i 1977 i lag med «Love Bug». Songen var med på albumet hennar *Rendezvous* og vart gjeve ut som ein singel som ndåde 26. plass på singellista. 

I 1996 nådde C.J. Lewis tredjeplassen i Storbritannia med sin versjon av «Sweets for My Sweet». Denne vart òg ein stor hit i Austerrike (9. plass), Nederland (4.), New Zealand (3.), Sverige (16.) og Sveits (16.) og gjekk inn på lista i Australia (45.) og Frankrike (69.).

«Sweets for My Sweet» vart òg spelt av the Carnival, Italo disco-songaren Chriss og Manolo Muñoz (som «Dulces Para Mi Nena») og  Neil Diamond (på albumet *[[Up on the Roof: Songs from the Brill Building]]*.

I 1995 spelte Brian Wilson inn «Sweets for My Sweet» på *'Til The Night Has Gone - A Tribute To Doc Pomus*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sweets for My Sweet|Sweets for My Sweet]]» frå ,  den 11. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Iveland kyrkje

**Iveland kyrkje** er ei krosskyrkje i Iveland kommune i Agder fylke. Kyrkja vart vigsla den 27. august 1837, men stod under tak året før, som vi ser av årstalet i vindfløya.

Kyrkja vart oppført av Anders Thorsen Syrtveit («Anders Kyrkjebyggjar») etter ei typeteikning av slottsarkitekt Linstow. Ho vart restaurert til hundreårsjubileet etter planar av Domenico Erdmann.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
*
Trømborg kyrkje

**Trømborg kyrkje** er ei langkyrkje i Indre Østfold kommune i Østfold.

Kyrkja vart teikna av Hjalmar Welhaven og vigsla i 1878. Seinare vart ho restaurert i 1954–55 etter planar av Mons Løvfald. Då vart det sett inn glasmåleri av Borgar Hauglid.

## Galleri

Eidsberg, Trømborg kirke fra nord.JPG|Kyrkja sett frå nord. Til venstre låg Haug kyrkje fram til 1880. 
Eidsberg, Haug kirke - markering av kor.JPG|Ei steinstøtte med plakett viser kor Haug kyrkje sitt altar stod. 


## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Eidsberg kyrkjelege fellesråd
* Sigrid og Håkon Christie: Trømborg kirke i «Norges kirker»
* 
* 
* Kyrkjesøk – Trømborg kirke
*
Mysen kyrkje

**Mysen kyrkje** er ei langkyrkje i Indre Østfold kommune i Østfold.

Kyrkja vart teikna av Hjalmar Welhaven, og arkitekturen er stavkyrkjeinspirert. I 1937 vart koret utsmykka av Per Vigeland, som måla veggene og taket og laga glasmåleri.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Sigrid og Håkon Christie: Mysen kirke i «Norges kirker»
* Eidsberg kyrkjelege fellesråd
* 
* 
* 
*
Hærland kyrkje

**Hærland kyrkje** er ei langkyrkje i Indre Østfold kommune i Østfold fylke.

Dette er den fjerde kyrkja i Hærland. Den fyrste stod på grunn frå garden Hærland, medan dei tre siste har stått på den noverande kyrkjestaden, ved garden Revholt. I tillegg til inventaret i kyrkja finst gamalt inventar frå dei tidlegare kyrkjene i gravkapellet.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Hærland kyrkjelyd
* Sigrid og Håkon Christie: Hærland kirke i «Norges kirker»
* 
* 
* Kyrkjesøk – Hærland kirke
*
Eidsberg kyrkje

**Eidsberg kyrkje** er ei krosskyrkje i Indre Østfold kommune i Østfold.

Kyrkja er opphavleg frå andre halvdelen av 1200-talet, men vart utvida til krosskyrkje i 1880–81 etter planar av Hjalmar Welhaven. Gravkapellet (frå 1932) vart teikna av Ole Stein. Kyrkja vart restaurert i 1959–60.

25 av gravene på kyrkjegarden er freda.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Sigrid og Håkon Christie: Eidsberg kirke i «Norges kirker»
* Eidsberg kyrkjelege fellesråd
* 
* 
* Kyrkjesøk – Eidsberg kirke
*
You av Robin Stjernberg

**«You»** (engelsk for *Deg*) var det svenske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Robin Stjernberg. Songen er skriven av Robin Stjernberg, Linnea Deb, Joy Deb og Joakim Harestad Haukaas, og vart gjeven ut 24. februar 2013 på albumet *[[Pieces]]*.

## Eurovision
### Melodifestivalen 2013

Stjernberg deltok i Melodifestivalen 2013, den svenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, og framførte songen «You» på engelsk. Bidraget deltok i den fjerde semifinalen, enda på tredjeplass og gjekk vidare til andresjansen. I andresjansen fekk bidraget andreplass og var eitt av to bidrag som gjekk vidare til finalen. Bidraget fekk flest poeng av juryen og nest flest poeng av fjernsynssjarane. «You» vann dimed finalen og fekk representere Sverige. Det er det fyrste og førebels einaste bidraget i Melodifestivalen som har gått vidare frå andresjansen og vunne tevlinga.

### Eurovision Song Contest 2013

Sverige var vertsland å ha vunne Eurovision Song Contest 2012 i Baku i Aserbajdsjan og var dimed direktekvalifisert til finalen i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, der landet enda på 14. plass med 62 poeng; tolv frå Noreg, åtte frå Danmark, seks frå Slovenia, fem frå Moldova og Irland, fire frå Finland, Island, Latvia og Bulgaria, tre frå Tyskland og Nederland og eitt frå Belgia, Estland, Kroatia og Serbia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på 18. plass med ei rangering på 16,19 og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på tredjeplass med ei rangering på 8,05. Desse resultata gjeld berre om berre juryane og berre fjernsynssjåarane i alle deltakarlanda hadde røysta, men resultata er likevel upresist av di det ikkje er offentleggjort der mange røyster kvart land fekk frå juryen og sjåarane.

## Format og sporliste
;Digital nedlasting
# You – 3:04

## Listeplasseringar

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You (Robin Stjernberg song)|You (Robin Stjernberg song)]]» frå ,  den 12. september 2013.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:You (sång)|You (sång)]]» frå ,  den 12. september 2013.*
Valle kyrkje i Setesdal

**Valle kyrkje** er ei lafta krosskyrkje i Valle kommune i Agder. Kyrkja står på Vaddarhaugen midt i Vallebygdi. Ho er oppført av byggmeister Anders Thorsen Syrtveit («Anders Kyrkjebyggjar») etter ei typeteikning av slottsarkitekt Linstow.

Kyrkja har om lag 400 sitjeplassar. Jubileumsboka skriv 350 plassar på golvet (for dei gifte) og 150 på galleriet (for dei ugifte). Hovedskipet er 7,6 m breidt og 13,9 m langt, tverrskipet er 14,45 m. Koret 7,6 x 6 m, våpenhuset i reisverk 4,2 x 4,15 m, medan sakristiet er 3,7 x 3,3 m. Til saman blir dette 233 m2 Spiret når 22 m over bakken. Tverrskipet har dører i kvar ende, medan hovedinngangen går gjennom våpenhuset. Benkane i kyrkje vart fordelt til husmenn og bønder, og dei bøndene med størst gard fekk velje plass først. Plassane vart merka med utskorne namn og årstall i treverket. Preikestolen står til høgre sett frå benkane, ved korskiljet på hjørnet skapt av tverrskipet. Klokkene frå den førre kyrkja hadde sprekker og det vart kjøpt ny klokke på 150&nbsp;kg. Kyrkja fekk eit 50 år gamalt brukt orgel i 1934. Altertavlen vart innkjøpt omkring 1670 til den gamle kyrkja, det er ein kopi av Baroccis bilete trulet utført av ein hollandsk kunstnar.

Arbeidet med ny kyrkje byrja i november 1841 då det vart søkt om løyve til å rive den gamle og bruke materialane frå den gamle ved bygging av ny. Valle var på denne tida nær skoglaust og tømmer måtte fraktast frå Oveinang og Finndalen. Nokre stokkar frå den gamle kyrkja vart brukt mellom anna i tårnet. Byggarbeidet kom i gang våren 1843 etter "Tabel 1 Figur 3 i Udkast til Kirkebygninger paa Landet i Norge" (Linstows verk). Anders Syrtveit skulle ha 900 specidaler for oppdraget, dels oppgjort i korn. Bordkleding og måling innvending og utvendig vart gjort i 1846-1847. Bygget fekk omnar i 1893, før var det ikkje oppvarming, og desse fekk mura skorstein. Omnane vart fjerna i 1961 og skorsteinen teken ned i 1986.

## Tidlegare kyrkjer
Det har vore kyrkje på Vaddarhaugen sidan mellomalderen, første gong nemnt i pavelege arkiv i 1327. Det var også ei kyrkje på Nomeland vest for elva, men det er ukjent når den forsvann - det kan ha vore i samband med reformasjonen. Den førre kyrkja var ei avlang lafta bygning med våpenhus og eit lavt tårn. Tømmerveggane var kledd med bord. Simon Olaus Wolff laga ei teikning av kyrkja i 1833. Det er uklart kva stand kyrkja var i å den vart erstatta, kanskje var den for lita for kyrkjelyden. Treverk frå ei av dei tidlegare kyrkjene i Valle finst i gardsbygg på Rygnestadtunet.

## Kjelder


* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Heli kyrkje

**Heli kyrkje** (Spydeberg i Indre Østfold kommune i Østfold) er ei langkyrkje frå 2001 som vart oppført etter at den førre kyrkja brann i 1996. Kyrkja er tradisjonell i ytre form og har om lag same areal som den førre (litt større), men har ei anna planløysing.

## Bakgrunnsstoff
* Spydeberg kyrkjelege fellesråd
* 
* Sigrid og Håkon Christie: Heli kirke i «Norges kirker» (om den førre kyrkja på staden samt gravkapellet)
* Kyrkjesøk – Heli kirke
*
Hovin kyrkje i Spydeberg

**Hovin kyrkje** er ei langkyrkje frå 1720 i Spydeberg, Indre Østfold kommune i Østfold. Det er den eldste kyrkja i kommunen, og det har vore kyrkje på staden sidan mellomalderen.

## Bakgrunnsstoff
* Spydeberg kyrkjelege fellesråd
* 
* 
* Kyrkjesøk – Hovin kirke, Spydeberg
*
Filmen Amadeus

***Amadeus*** er ein dramafilm frå 1984, basert på livet til Wolfgang Amadeus Mozart og den italienske komponisten Antonio Salieri. *Amadeus* var ei filmatisering av teaterstykket Amadeus (1979) av Peter Shaffer, som i sin tur var basert på operaen Mozart og Salieri (1830) av Aleksandr Pusjkin. Filmen Amadeus vart regissert av Miloš Forman, og manuset vart skrive av Peter Shaffer. Filmen vart løna med ei lang rekkje prisar frå mange land, mellom dei Oscar-prisen for beste film, beste mannlege skodespelar (F. Murray Abraham), beste regi, og den norske Amandaprisen for beste utanlandske film.

## Om filmen

Hovudpersonen i filmen er den aldrande Antonio Salieri som er sperra inne på sinnssjukehus. Han blir tilsendt ein ung prest for å få skriftemål. I samtalen med presten blir sjåaren med til Wien tre tiår tilbake i tid, Salieri var ein respektert komponist før den unge Wolfgang Amadeus Mozart vann gunsten til keisar Josef II av det tysk-romerske riket. Amadeus tyder "elska av Gud", og den svartsjuke Salieri klandrar Gud for å signa den vulgære, unge Mozart med så stort musikalsk geni medan han sjølv, ein disiplinert og pliktoppfyllande komponist, ikkje får same musikalske signing. Filmen spelar på myta rundt Rekviem av Mozart, som vart fullført etter Mozarts død i 1791. For å hemna seg over Mozart, maskerer Salieri seg og ber Mozart komponera Requiem, som han vil ta æra for sjølv.

Amadeus vart filma i Praha, Wien og Kroměříž. Filmmusikkomponisten var John Strauss, som vann Grammy-prisen for filmmusikken til *Amadeus*. I tillegg vart det nytta fleire verk av Mozart sjølv, m.a. Symfoni nr. 25, den kjende Serenade nr. 10 og Rekviem. 

## Skodespelarar

* F. Murray Abraham - Antonio Salieri
* Tom Hulce - Wolfgang Amadeus Mozart
* Elizabeth Berridge - Constanze Mozart
* Roy Dotrice - Leopold Mozart
* Simon Callow - Emanuel Schikaneder
* Christine Ebersole - Katerina Cavalieri
* Jeffrey Jones - Keisar Josef II

## Eit utval prisar

* Åtte Oscar i 1985, inkludert for beste film.
* Fire Golden Globe-prisar
* Fire LAFCA-prisar
* Fire BAFTA-prisar
* Amandaprisen 1985 for beste utanlandske film.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amadeus (film)|Amadeus (film)]]» frå ,  den 12. september 2013.*  
 
* Filminfo på Rottentomatoes.com, skrive av Hal Erickson

## Bakgrunnsstoff

* Amadeus på The Internet Movie Database
* Trailer av Amadeus på YouTube
Spydeberg kyrkje

**Spydeberg kyrkje** er ei langkyrkje frå 1844 i Spydeberg, Indre Østfold kommune i Østfold. Kyrkja vart vigsla i 1844, etter at den førre kyrkja brann i 1841. Ved sida av kyrkja står eit gravkapell frå 1922.

## Bakgrunnsstoff
* 
* Sigrid og Håkon Christie: Spydeberg kirke i «Norges kirker»
* Spydeberg kyrkjelege fellesråd
* 
*
Lucas van Leyden

**Lucas van Leyden** eller **Lucas Huyghenszoon** () var ein nederlandsk gravør og målar, fødd og død i Leiden. Han var ein av Nederlands fyrste sjangermålarar, og laga i fyrste halvdelen av 1500-talet nokre av dei finaste arbeida i tresnitt og særleg koparstikk.

### Liv og gjerning
Lucas var son og elev av målaren Huigh Jacobsz, seinare elev av Cornelis Engelbrechtsen. Allereie då han var 14 år gammal viste han seg som ein dyktig koparstikkar, og i den sjangeren skulle han seinare yte sin største innsats. Kvar han lærde seg gravørfaget er ukjent. Sjangeraktige skildringar av folkelivet vart spesialiteten hans.

Knapt 30 år gammal vart han sjuk og sidan lenka til senga resten av livet. Han heldt likevel fram med å måle. I 1521 trefte han Albrecht Dürer og vart påverka av han, noko som kjem til syne i hans *Pasjonssuite* og i eit portrett av keisar Maximilian. Mellom andre framifrå arbeid er Dommedags-altaret i Peterskyrkja i Leiden (1526–27). I 1528 kom han under italiensk påverknad, særleg av Marcantonio Raimondi, og dei siste verka hans er fullt ut manieristiske i stilen.

## Utvalde verk

5168 bassenge leyden.jpg|*Budeia*, 1510
Hetlaatsteoordeel.jpg|*Dommedag*, 1526


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lucas van Leyden|Lucas van Leyden]]» frå ,  den 12. september 2013.*
Austad i Lyngdal

**Austad** er ei bygd i Lyngdal kommune.

Staden ligg ved Rosfjorden og er kyrkjestad i Austad sokn i Lister.

## Sjå òg
* Austad kommune

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Rakkestad kyrkje

**Rakkestad kyrkje** er ei langkyrkje i Rakkestad kommune i Østfold fylke.

Kyrkja er ei romansk mellomalderkyrkje med rektangulært skip og smalare og langstrakt kor, truleg bygd omkring år 1200. 

Rakkestad kyrkje er første gong nemnt i skriftlege kjelder i 1370. Kyrkja vart teken over av Rakkestad kommune i 1860. I 1875 vart ho vesentleg om- og påbygd i regi av stadsingeniør Gustav Blom Kielland. Korbogen vart riven og vindauga utvida, og eit nytt tårn vart oppført der våpenhuset hadde stått tidlegare. Samtidig vart takryttaren riven. I dag har kyrkja om lag 260 sitjeplassar.

## Litteratur
* 
* Sigrid og Håkon Christie: Rakkestad kirke i «Norges kirker»
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Rakkestad kyrkjelege fellesråd
* 
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Rakkestad kirke|Rakkestad kirke]]» frå ,  den 13. september 2013.*