open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Endre Granat

**Endre Granat** () er ein USA-amerikansk fiolinist. Han vert rekna som den mest innspelte fiolinisten og konsertmeisteren som framleis er aktiv i dag.

Granat var assisterande konsertmeister i Cleveland Orchestra, konsertmeister i Götebørg symfoniorkester og Pacific Symphony. Han har motteke Ysaye-medaljen. 

I mange år var han den leiande konsertmeisteren for filmindustrien i Hollywood og var leiar for Miklos Rozsa, Elmer Bernstein, Jerry Goldsmith, John Williams, James Newton Howard, Henry Mancini, Hans Zimmer og ei rekkje andre. Granat var konsertmeister for ei rekkje Oscarutdelingar, Emmyutdelingar og Grammyutdelingar. Han har spelt musikk for over 2&nbsp;800 filmar og fjernsynsshow. 

Granat har turnert og spelt inn musikk med ei rekkje artistar, som Earth, Wind, and Fire, Michael Jackson, Lionel Richie, Barbra Streisand, Yanni, Natalie Cole, Dionne Warwick og Ricky Martin.

Han var konsertmeister for mange filmar, som *[[Ghostbusters]]* (1984), *[[Homeward Bound II: Lost in San Francisco]]* (1996), *[[filmen Starship Troopers|Starship Troopers]]* (1996), *[[Anna and the King]]* (1999), *[[Legally Blonde]]* (2001), *[[filmen The Bourne Identity (2002|The Bourne Identity]]* (2002), *[[Star Trek: Nemesis]]* (2002), *[[filmen Dreamcatcher (2003)|Dreamcatcher]]* (2003), *[[Looney Tunes: Back in Action]]* (2003), *[[The Last Samurai]]* (2003), *[[filmen Peter Pan (2003)|Peter Pan]]* (2003),  *[[The Terminal]]* (2004), *[[filmen Transformers|Transformers]]* (2007), *[[Pirates of the Caribbean: At World's End]]* (2007), *[[The Simpsons Movie]]* (2007), og *[[filmen Frozen (2013)|Frozen]]* (2013).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Endre Granat|Endre Granat]]» frå ,  den 29. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Bio at Connolly
*ASCAP 14th annual film score workshop 2002 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Nordisk meisterskap i sykling 1986

**Nordisk meisterskap i landevegssykling 1986** vart avvikla ved Århus i Danmark frå 1. til 3. august.

## Menn
### 175 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner
### 62 km fellesstart





### 50 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 86-87*. Sportsboken As. Stavanger 1986.
Susendalen

**Susendalen** (sørsamisk *Sååvsoe*) er eit dalføre i Hattfjelldal kommune i Nordland med vegsamband til kommunesenteret. I dalen ligg Susendal kyrkje, som er bygga i lafta tømmer på dugnad av bygdefolket tidleg på 2000-talet. Kyrkja har ei altartavle laga av Karl Erik Harr.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Susendalen|Susendalen]]» frå ,  den 30. mai 2022.*
Nordisk meisterskap i sykling 1987

**Nordisk meisterskap i landevegssykling 1987** vart avvikla ved Borgå i Finland frå 5. til 9. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner
### 74 km fellesstart





### 50 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 87-88*. Sportsboken As/VG. 1987.
Nordisk meisterskap i sykling 1988

**Nordisk meisterskap i landevegssykling 1988** vart avvikla ved Kungsbacka i Sverige frå 5. til 8. august.

## Menn
### 181 km fellesstart


 Beste norske: Nr 10 Bjarne Johansen


### 100 km lagtempo





## Kvinner
### 66 km fellesstart





### 50 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 88-89*. Sportsboken As/VG. 1988.
Nordisk meisterskap i sykling 1984

**Nordisk meisterskap i landevegssykling 1984** vart avvikla ved Lidköping i Sverige frå 24. til 26. august.

## Menn
### 169 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner
### 80 km fellesstart





### 50 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 84-85*. Sportsboken As. Stavanger 1984.
Nordisk meisterskap i sykling 1971

**Nordisk meisterskap i sykling 1971** vart avvikla ved Göteborg i Sverige frå 20. til 22. august.

## Menn
### 180 km fellesstart




### 100 km lagtempo




## Kjelder
*Telemark Arbeiderblad 21. august 1971
*Tønsbergs Blad 23. august 1971
Nordisk meisterskap i sykling 1969

**Nordisk meisterskap i sykling 1969** vart avvikla ved Esbjerg i Danmark frå 8. til 10. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kjelder
* *Sportsboken 1969*. Norsk kunstforlag. Oslo 1969.
Nordisk meisterskap i sykling 1968

**Nordisk meisterskap i sykling 1968** vart avvikla ved Helsinki i Finland frå 8. til 10. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





## Kjelder
*Gjengangeren 11. august 1968
Lufthamner i Aserbajdsjan

**Lufthamner i Aserbajdsjan** omfattar lufthamner og flystasjonar sorterte etter by og deretter sortert etter namn.

## Lufthamner

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liste over flyplasser i Aserbajdsjan|Liste over flyplasser i Aserbajdsjan]]» frå ,  den 5. mai 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Anne Beathe Tvinnereim

**Anne Beathe Tvinnereim** () er en norsk politikar . Tvinnereim har siden 2021 vore bistands- og utviklingsminister i Støre-regjeringa. Ho er andre nestleiar i Senterpartiet. 

Tvinnereim var politisk sekretær i Senterpartiet frå 1998 til 2000, og i Senterpartiet si stortingsgruppe frå 2002 til 2005.

Ho var leiar for Senterungdommen 2000–2002.

Anne Beathe Tvinnereim var frå 2011 til regjeringsskiftet etter stortingsvalet i 2013 statssekretær i Kommunal- og regionaldepartementet. I 2013 vart ho innvald i Senterpartiets sentralstyre. I 2014 vart ho partiets andre nestleiar. Frå 2020 til ho kom inn i regjeringa i 2021, var ho fylkesråd for klima og miljø i Viken fylke.

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Anne Beathe Tvinnereim|Anne Beathe Tvinnereim]]» frå ,  den 31. mai 2022.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Anne Beathe Tvinnereim|Anne Beathe Tvinnereim]]» frå ,  den 31. mai 2022.*
LOs likestillingspris

**LOs likestillingspris** vert utdelt av LO kvart fjerde år, i samband med LO-kongressen. 

Prisen ver gitt til ein person, organisasjon, institusjon eller  ei bedrift som har gjort ein særskilt innsats for å fremme likestilling mellom kvinner og menn i norsk arbeids- og samfunnsliv. Sjølve prisen er ein statuen laga av  Nils Aas, og 50&nbsp;000 kroner.

Administrasjonen i LO er jury for prisen.

På grunn av koronapandemien var det ikkje LO-kongress i 2021. Det vart utdelt fleire prisar i 2022.

## Vinnarar av LOs likestillingspris
* 1997 &nbsp; Gro Harlem Brundtland
* 2001&nbsp; Anne-Cath Vestly
* 2005 &nbsp; Rosemarie Køhn
* 2009 &nbsp; Krisesentersekretariatet v/ Tove Smaadahl
* 2013 &nbsp; Ellen Møller og Inger Vagle, Veiledere i prosjektet «Jenter i Bil og Elektro»
* 2017 &nbsp;  Kadra Yousuf
* 2022 &nbsp;  Susanne Mortensen (fiskar), Sandra Åberg Kristiansen (elektrikar) og  Maren Lundby (skihoppar)

## Kjelder
Nordisk meisterskap i sykling 1967

**Nordisk meisterskap i sykling 1967** vart avvikla ved Turku i Finland frå 18. til 20. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kjelder
*Sportsboken 1967*. Norsk kunstforlag. Oslo 1967.
Nordisk meisterskap i sykling 1970

**Nordisk meisterskap i sykling 1970** vart avvikla ved Gvarv og Skien i Telemark frå 31. juli til 2. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kjelder
*Porsgrunns Dagblad 1. august 1970
*Arbeiderbladet 3. august 1970
Nordisk meisterskap i sykling 1972

**Nordisk meisterskap i sykling 1972** vart avvikla ved Lahti i Finland frå 12. til 14. august.

## Menn
### 192 km fellesstart




### 100 km lagtempo




## Kjelder
*Telemark Arbeiderbald 12. august 1972
**Sportsboken 72*. Dreyer Stavanger. 1972
Nordisk meisterskap i sykling 1973

**Nordisk meisterskap i sykling 1973** vart avvikla ved Fredrikshavn i Danmark 17.-19. august og 23. september. Fellesstarten for menn vart avbroten og utsett fem veker, då mangla fleire av favorittane.

## Menn
### 155 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kjelder
*Telemark Arbeiderblad 24. september 1973
Nordisk meisterskap i sykling 1974

**Nordisk meisterskap i sykling 1974** vart avvikla ved Stjørdal i Nord-Trøndelag frå 2. til 4. august.

## Menn
### 172 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner
### 56 km fellesstart





## Kjelder
*Gjengangeren 3. august 1974
*Glåmdalen 5. august 1974
Nordisk meisterskap i sykling 1989

**Nordisk meisterskap i landevegssykling 1989** vart avvikla ved Roskilde i Danmark frå 28. til 30. juli.

## Menn
### 186 km fellesstart


 


### 100 km lagtempo





## Kvinner
### 74 km fellesstart





### 50 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 89-90*. Sportsboken As/VG. 1989.
Bååstede

**Bååstede** er eit prosjekt som blei starta i 2012 for å tilbakeføra samiske gjenstandar frå Norsk Folkemuseum og Kulturhistorisk museum til seks samiske museum. Ordet *bååstede* betyr 'tilbake' på sørsamisk.

## Tilbakeføringsavtalen
Prosjektet er tufta på ein avtale som blei signert i Sametinget i Karasjok den 19. juni 2012. Avtalen blir på norsk kalla «Tilbakeføringsavtalen for samisk museumsmateriale», og i avtalen forplikta Norsk Folkemuseum og Kulturhistorisk museum ved Universitetet i Oslo seg til å avlevera samiske museumsgjenstandar til dei seks musea som høyrer inn under Sametinget sitt ansvarsområde. I alt omfatta avtalen plikt til å avlevera om lag 2&nbsp;000 gjenstandar, det vil seia halvparten av den samiske samlinga som var ved Norsk Folkemuseum. Kulturhistorisk museum hadde i 1951 deponert sin del av denne samlinga ved Folkemuseet.

Dei to musea i Oslo skulle stilla til rådigheit for dei seks samiske musea arkivmateriale som grunnlag for utveljinga av kva gjenstandar dei seks musea såg på som mest aktuelle å få tilbakeført. Deretter skulle ein kommisjon med representantaer frå alle dei involverte partane avgjera kva gjenstandar som skulle avleverast. Avtalen la opp til at tilbakeføringa skulle vera fullført hausten 2017.

## Dei seks samiske musea
Etter til Tilbakeføringsavtalen skulle følgjande seks museum vera mottakarar av dei om lag 2000 gjenstandane frå samlinga til Norsk Folkemuseum og Kulturhistorisk museum:

* Tana og Varanger Musumssiida, Øst-Finnmark,
* RiddoDuottarMuseat, Vest-Finnmark
* Samtidsmuseet for nordlige folk, Manndalen i Troms
* Várdobáiki, Evenes i Troms
* Arran Lulesamisk senter, Tysfjord
* Saemien Sijte, Sørsamisk museum og kultursenter, Snåsa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bååstede|Bååstede]]» frå ,  den 1. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
* Om Bååstede på nettstaden til Norsk Folkemuseum
Verdsmeisterskapen i roing 1982

**Verdsmeisterskapen i roing 1982** vart avvikla på Rotsee nord om Luzern i Sveits, med finalar helga 28. og 29. august. Mennene tevla i 12 i ulike båtklassar og kvinnene i 6.

Noreg vann 2 gullmedaljar, ei i dobbeltsculler og den andre i toar utan styrmann. 

## Menn
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Toar med styrmann





### Firar utan styrmann





### Firar med styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





### Lettvekt, firar utan styrmann





### Lettvektsåttar





## Kvinner
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Firar med styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1982 World Rowing Championships|1982 World Rowing Championships]]» frå ,  den 2. juni 2022.*
Wakashanspråk

**Wakashanspråk** er ein språkfamilie hos nordamerikanske urfolk i Britisk Columbia i Canada.  Språket blir tala i og omkring Vancouver Island, og i det nordvestlige hjørnet av Olympic Peninsula i staten Washington i USA, på sørsida av Juan de Fucasundet.

Wakashanspråka har mange konsonantar, som ofte slår i komplekse konsonantkluster. Dette er vanleg blant språka ved nordvestkysten av Stillehavet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wakashanspråk|Wakashanspråk]]» frå ,  den 2. juni 2022.*
Arne Emil Christensen jr.

**Arne Emil Christensen ** () er ein norsk arkeolog som er professor emeritus i nordisk arkeologi ved Universitetet i Oslo. Frå 1990 til 2006 hadde han ansvar for Vikingskipsmuseet på Bygdøy. Han vart tildelt Kongens fortjenstmedalje i gull i 2009.

I 1967 leia Christensen, saman med Svein Molaug, den første utgravingssesongen ved vraket av fregatten «Lossen» ved Hvaler. Han  vert soleis rekna som ein av pionerane innan norsk marinarkeologi. Christensen har mellom anna delteke i Helge og Anne Stine Ingstad sine utgravingar på L'Anse aux Meadows på Newfoundland. Han hadde også ansvaret for utgravinga av Klåstadskipet. 

Christensen har arbeidet med temaet båtar og båtbygging, i skjeringspunktet mellom arkeologi og etnologi. Han har publisert mykje om dette emnet.

Arne Emil Christensen jr. er fetter til etnologen Arne Lie Christensen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arne Emil Christensen jr.|Arne Emil Christensen jr.]]» frå ,  den 2. juni 2022.*  

## Litteratur
*
Kirkby Malham

**Kirkby Malham** er ein liten landsby og eit civil parish i Craven i North Yorkshire i England. Han ligg i Yorkshire Dales,  aust for Settle. Ved folketeljinga i 2011 hadde civil parishet, som også omfatta Hanlith og Scosthrop, 202 innbyggjarar. Busetnader i nærleiken er Hanlith, Malham, Airton og Calton.

Forfattaren Bill Bryson budde ei tid i landsbyen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kirkby Malham|Kirkby Malham]]» frå ,  den 3. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

* Welcome to Malham - Malhamdale. Nettstad for landsbyen og området.
* Kirkby Malham historiesider
Tor Fuglset

**Tor Fuglset** () er ein tidlegare fotballspelar og journalist frå Molde. Han var ein teknisk dyktig angrepsspelar.

## Karriere
### Klubbspel
Fuglset debuterte på tredjedivisjonslaget Molde FK i 1968 og spelte våren 1969 på Odda sitt lag på  same nivå. Sommaren 1969 melde han overgang til topplaget Fredrikstad FK, der broren Jan Fuglset allereie var. Frå vårsesongen 1971 til sommaren 1972 spelte Tor Fuglset på oslolaget Lyn. Han var så overført til nederlandske FC Den Haag. Etter to skadeplaga sesongar i Nederland gav han opp fotballen. I 1979 gjorde han forsøk på å kome tilbake i Molde-drakta, men måtte gje opp for godt.

### Landslagsspel
Talentfulle Tor Fuglset hadde både junior- og ungdomslandskampar bak seg då han fekk sin landslagsdebut på Noregs A-lag i september 1970. Fram til november 1972 deltok han i 9 landskampar og skåra 2 mål. Han skåra på straffespark i debutkampen 13. september og i EM-kvalifiseringskampen mot Bulgaria i Sofia 15. november 1970, eit oppgjer som enda uavgjort 1–1.

### Merittar
*Andreplass i serien: 1969 med  Fredrikstad FK og 1971 med S/F Lyn
*Finaletap i NM-cupen: 1969 med Fredrikstad FK

## Kjelder

*eu-football
Sasaram

**Sasaram** (hindi सासाराम, urdu ساسارام) er ein by i den indiske delstaten Bihar oger administrasjonssete i distriktet Rohtas. Ved folketeljinga i 2011 hadde han eit folketal på 147&nbsp;408. 

Det er eit mausoleum over stormogulen Sher Shah Suri i byen. Han var fødd her, og byen var hovudstad under Sur-dynastiet han grunnla på 1400-talet.

Det finst også eit mindre asjokaedikt nær byen, ei hole i Kaimur-åsan. There is the Minor rock edict #1 only 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sasaram|Sasaram]]» frå ,  den 2. juni 2022.*
Wramplingham

**Wramplingham** er ein landsby og eit civil parish i det engelske fylket Norfolk. Han ligg ved elva Tiffey rundt  nord for Wymondham og  vest for Norwich. Civil parish-området dekkjer 3,47 km², og hadde i 2001 eit folketal på 110 som budde i 44 hushaldningar. Dette hadde auka til 115 innbyggjarar i 51 hushaldningar ved folketeljinga i 2011.

Fyrstedelen av namnet har ei ukjend tyding, men kan kanskje visa til eit personnamn eller eit stadnamn. Andredelen viser til ein busetnad eller eit avgrensa landområde.

Kyrkja Wramplingham St Peter and St Paul er frå mellomalderen, og har eit rundt kyrkjetårn.

Wramplingham Mill var ei kornmølle på tre etasjar som blei riven i 1945.

Forfattaren Bill Bryson (f. 1951) budde i Wramplingham frå 2003 til 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wramplingham|Wramplingham]]» frå ,  den 3. juni 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*   Ordnance Survey (1999). *OS Explorer Map 237 - Norwich*. .
*   Office for National Statistics & Norfolk County Council (2001). *[https://web.archive.org/web/20170211032229/http://www.norfolk.gov.uk/consumption/groups/public/documents/general_resources/ncc017867.xls Census population and household counts for unparished urban areas and all parishes]*. Retrieved 2 December 2005.

## Bakgrunnsstoff

*Information from Genuki Norfolk on Wramplingham.
*St Peter and Paul on the European Round Tower Churches website
*Wramplingham Mill
*Barford & Wramplingham Village Hall  Website for the two villages with regularly updated event information.
Queen Charlotte i Britisk Columbia

**Queen Charlotte**, lokalt vanlegvis berre kalla **Charlotte** (haida Daajing Giids), er ein landsby-kommune på Haida Gwaii (tidlegare Queen Charlotte Islands) i provinsen Britisk Columbia i Canada. Han ligg på sørenden av Grahamøya ved Skidegate Inlet. Kommunen høyrer til North Coast Regional District.

## Folkesetnad
Ved folketeljinga i 2021 utført av Statistics Canada hadde Queen Charlotte eit folketal på 964 som budde i 488 av dei totalt 574 private bustadane her, ei endring på 9 % frå folketalet i 2016 på 884. Med eit areal på 35,58 km² (13.74 sq mi) hadde staden ein folketettleik på 27,1/km² (70.2/sq mi) i 2021.

## Historie
Den europeiske historia på øygruppa byrja i 1787 då kaptein George Dixon var på ei handelsreise langs kysten. Han kalla henne opp etter fartøyet sitt, «Queen Charlotte».

Landsbyen blei grunnlagd i 1891. I 1908 var han den fyrste bymessige busetnaden som blei registrert på øyane. Han blei fyrst skipa som kommune i 2005.

Busetnaden blei gurnnlagd då det fyrste sagbruket på øygruppa kom i drift i 1908. Etter den fyrste verdskrigen trong ein ekstra arbeidskraft for å supplera tømmer til allierte krigsfly. Infrastrukturen i byen utvikla seg raskt, og ein fekk offentleg utdanning, eit sjukehus, landhandlar og andre tilbod, tilmed ei avis.

Tømmer og fiske var dei viktigaste arbeidsplassane i Queen Charlotte då etterspurnaden etter tømmer auka igjen på andre halvdel av 1900-talet. I dag er få innbyggjarar sysselsette i desse primærnæringane, og ein har i staden bytta til eit turisme-orientert samfunn, sjølv om statlege arbeidsplassar er dei viktigaste på staden, som i helsevesenet, skular, ferjer, skogs- og parkvesen og liknande.

## Bygningar og tenester

Queen Charlotte har fleire motell, butikkar, restaurantar, ein bensinstasjon og bilverkstad, kredittbank, politistasjon og sjukehus. Queen Charlotte Visitor Centre er ope heile året. Queen Charlotte har ei lita hamn som ofte er utgangspunkt for båtturar inn i Gwaii Haanas National Park Reserve and Haida Heritage Site sør på Moresbyøya.

Eit nytt sjukehus blei opna i Daajing Giids i 2016 med 6 sengeplassar. Det har namnet Haida Gwaii Hospital and Health Centre or Xaayda Gwaay Ngaaysdll Naay.

Queen Charlotte ligg  unna Skidegate med ei hamn for BC Ferries og samband til Prince Rupert.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queen Charlotte, British Columbia|Queen Charlotte, British Columbia]]» frå ,  den 3. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Frynse

**Frynse** er ei samling trådar i enden av eit tekstil, opphavleg danna av renningstrådane i stoffet. Seinare blei frynsene laga for seg, vanlegvis i form av eit smalt band med lausthengande trådendar eller -løkker langs ei side, og festa til tekstilen ein skulle pynta.

Innan jødedommen er duskar eller frynser kalla sisít ein viktig del av klesdrakten.

## Galleri

Väv, Mönsterknuten frans med pärlknutar.jpg|Vevnad der renningstrådane ender i knytta frynser
Väv, Drejad frans.jpg|Snodde frynser 
Väv, Femflätad linfrans.jpg|Fletta frynser
Porträtt av Karl XIV Johan. Fredrik Westin - Skoklosters slott - 88921.tif|Karl III Johan, konge i Sverige og Noreg 1818–1844, måla i uniform som svensk general i 1813. Epålettar og skaberakk har gylne dekorfrynser
Seth Kinman.jpg|Seth Kinman 1863, amerikansk pelsjeger (*mountain man*) i *buckskins*, «indianardrakt» av semska lêr med frynser for å lede vann og lette tørking
Mourning dress, 19th century.JPG|Frynsebesett sørgedrakt i silke frå USA på 1860-talet


## Sjå òg
*Dusk
*Tresse

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frynser|Frynser]]» frå ,  den 4. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
Operaen Siegfried

***Siegfried***, WWV 86C, er ein tyskspråkleg opera i tre akter med tekst og musikk av Richard Wagner, og inngår som det tredje av fire musikkdrama som utgjer Wagners syklus *[[Nibelungenringen]]* (*Der Ring des Nibelungen*). Siegfried hadde premiere i Bayreuth Festspielhaus den 16. august 1876, som ein del av den første komplette framsyninga av *Ring-syklusen*. Historia er basert på legender og segn frå germansk og norrøn mytologi, i hovudsak forteljinga om den unge helten Sigurd sitt liv (som på tysk vert kalla for *Siegfried*).

## Roller

## Kjelder til forteljinga
Elementer av handlinga til *Siegfried* kjem frå ei rekke forskjellige kjelder.

I eit brev til Theodor Uhlig gav att Wagner forteljinga *Märchen von einem, der auszog das Fürchten zu lernen* (*Eventyr om ein som sette seg føre å læra fryk*t), basert på eit eventyr av Grimm-brørne. Ho handlar om ein gut så dum at han aldri hadde lært å vera redd. Wagner skreiv at denne guten og Siegfried er den same karakteren. Guten lærer seg frykta av kona si, og Siegfried lærer det når han oppdagar den sovande Brünnhilde.

Siegfrieds evne i akt 2 til å sjå gjennom Mimes svikefulle ord ser ut til å ha vorte henta frå ein gateteaterversjon frå 1800-talet av historia om Faust.

Nokre element av historia er henta frå legender som omhandlar Sigurd, særleg *[[Volsungesoga]]* og *[[Soga om Didrik av Bern]]*. Scene 1 i akt 3 (mellom vandraren og Erda) har ein parallell i Edda-diktet *Baldrs draumar*, der Odin spør ein volve om framtida til gudane.

## Kjente utdrag

* Forspillet til akt 1
* Siegfrieds sverdsong ("Notung! Notung! Neidliches Schwert", akt 1, scene 3)
* Siegfrieds smiesong ("Hoho! Hoho! Hohei! Schmiede mein Hammer, ein hartes Schwert!", akt 1, scene 3)
* Forspillet til akt 2
* Waldweben (Skogens sus) ("Dass der mein Vater nicht ist", akt 2, scene 2)
* Siegfrieds kamp med draken, akt 2, scene 2
* Forspillet til akt 3
* Siegfried går gjennom elden, akt 3, scene 2-3
* Brünnhildes oppvåkning ("Heil dir, Sonne! Heil dir, Licht!", akt 3, scene 3)

## Litteratur

* Dieter Borchmeyer (1982) *Das Theater Richard Wagners. Idee ─ Dichtung ─ Wirkung*, Stuttgart (Reclam); Engelsk oversettelse: *Drama and the World of Richard Wagner*, Princeton (Princeton University Press) 2003, .
* Deryck Cooke (1979). *I Saw The World End*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-315318-9.
* Robert Donington (1963). *Wagner's 'Ring' and its Symbols*. London: Faber and Faber.
* J.K. Holman (2001). *Wagner's Ring: A Listener's Companion & Concordance*. Portland, OR: Amadeus Press. 
* Barry Millington (1992). "The Music: Operas". In Barry Millington (ed.). *The Wagner Compendium*. London: Thames and Hudson. ISBN 978-0-50028-274-8.
* Roger Scruton (2016). *The Ring of Truth: The Wisdom of Wagner's Ring of the Nibelung*. London: Penguin Books. ISBN 978-0-141-98072-0.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Siegfried (opera)|Siegfried (opera)]]» frå ,  den 5. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

* Partituret til ''Siegfried'' (tysk og engelsk)
Dusk

**Dusk** er ei samling trådar, snorer eller liknande som er festa i ein enden, men heng fritt i den andre. Duskar blir ofte brukte til pynt på klede og utstyr. 

Ein kan ha duskar på symbolske hovudplagg som studentluer og russeluer. Innan jødedommen er duskar eller frynser kalla sisít ein viktig del av klesdrakten.

Ein rund dusk kan ein kalla ein pompong. Slike duskar er vanlege på toppen av toppluer og blir brukt innan cheerleading.

## Galleri

DP14256 Met Mirror from Qing Dynasty 3.jpg|Duskar frå Qing-dynastiet
Palitsa Dormition (1652-8) detail 02 pearl tassel by shakko.jpg|Russisk perledusk
403 steep stone steps up to Ishiwari Shrine - Feb 26, 2020.jpg|Japansk *[[shimenawa]]*, symbolsk band, med duskar.
Jan Thomas - Infanta Margaret Theresa, Empress, in theater dressFXD.jpg|Prinsesse Margaret Theresia av Spania avbilda med fjørdusk i 1667.
Marlborough-duke-first.jpg|John Churchill, 1. hertug av Marlborough, i kostyme med duskar, ca. 1705 
SKOUFI.JPG|Peruansk strikkelue (*chullo*) med duskar.
Huvudbonad - Nordiska museet - NM.0057214.jpg|Svensk lue med dusk.
Portrett av Carl Christian Wischmann som student - no-nb digifoto 20160614 00179 blds 07970.jpg|Norsk studentlue med dusk i 1892.


## Sjå òg
*Frynse
*Tresse

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tassel|Tassel]]» frå ,  den 4. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

*Oppskrift på å laga duskar ved garnstudio.com
Verdsmeisterskapen i roing 1979

**Verdsmeisterskapen i roing 1979** vart avvikla på Bledvatnet ved Bled i dåverande Jugoslavia i tida frå 4. til 9. september. Karane tevla i 12 i ulike båtklassar og kvinnene i 6.

Noreg vann to gullmedaljar, begge i dobbeltsculler. 

## Karar
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Toar med styrmann





### Firar utan styrmann





### Firar med styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





### Lettvekt singlesculler





### Lettvekt dobbeltsculler





### Lettvekt, firar utan styrmann





### Lettvektsåttar





## Kvinner
### Singlesculler





### Dobbeltsculler





### Toar utan styrmann





### Firar med styrmann





### Dobbeltfirar





### Åttar





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1979 World Rowing Championships|1979 World Rowing Championships]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Said ibn Taimur

**Said bin Taimur al Bu Said** () var sultan av Oman frå han etterfølgde faren Taimur ibn Faysal den 10. februar 1932, då denne abdiserte, til han sjølv blei styrta ifrå trona av sonen sin Qabus ibn Said den 23. juli 1970. Han blei send i eksil i London, der han blei verande livet ut. Said bin Taimur er gravlagd i Surrey. 

Styret til Said ibn Taimur blir rekna som strengt og bisart. Ein fekk ikkje nytta papirpengar, og han sjølv hadde ein enorm pengebinge. Å vera i draumane til bin Taimur var straffbart. Det same var bruk av radioapparat, syklar og briller.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Said ibn Taimur|Said ibn Taimur]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Soufiane el-Bakkali

**Soufiane el-Bakkali** () er ein hekkeløpar frå Marokko. Han vart olympisk meister på 3&nbsp;000 meter hinder i 2021 og 2024, verdsmeister 2022 og 2023. Han vann elles VM-sølv i 2017 og VM-bronse i 2019.

## Aktiv
El-Bakkali stega inn i verdseliten på 3&nbsp;000 meter hinder då han vart fjerdemann i øvinga under Sommar-OL 2016 med personbeste 8.14,3. Sommaren etter tok han sølvmedaljen ved verdsmeisterskapen i London. Vel tre veker etter VM-finalen forbetra han den personlege rekorden til 8.01,8 i Brussel. 20. juli 2018 gjorde el-Bakkali unna sitt livs kjappaste 3&nbsp;000 m hinder, i Monaco vart han klokka i mål på 7.58,1. Han presterte 8.03,7 og årsbeste i VM-finalen, men enda på tredjeplass då han hadde lite å stille opp med i spurten mot kenyanaren Conseslus Kipruto og etiopiske Lamecha Girma.

Under Sommar-OL i Tokyo i juli 2021 var el-Bakkali suverent best på sisterunda og vann 3&nbsp;000 meter hinder framom Girma, med Kenyas Benjamin Kigen på tredjeplass. Det var fyrste gong på 34 år at ikkje ein kenyansk løpar vann 3&nbsp;000 m hinder i Fridretts-VM og i olympiske sommarleikar. Sidan var el-Bakkali bestemann i avslutninga av hinderløpet under verdsmeisterskapen 2022 og verdsmeisterskapen 2023, i begge tevlingane kom Lamecha Girma på plassen bak. Også ved dei olympiske leikane i Paris 2024 storma el-Bakkali inn til siger i 3&nbsp;000 meter hinder.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 – 8.14,3
*VM 2017 i London: Sølvmedalje – 8.14,4, bakom Conseslus Kipruto (8.14,1)
*VM 2019 i Doha: Bronsemedalje – 8.03,7
*OL i 2021 i Tokyo: Gullmedalje – 8.08,9, framom Lamecha Girma (8.10,3)
*VM 2022 i Eugene: Gullmedalje – 8.25,1, framom Lamecha Girma (8.26,0)
*VM 2023 i Budapest: Gullmedalje – 8.03,5, framom Lamecha Girma (8.05,4)
*OL 2024 i Paris: Gullmedalje – 8.06,0, framom Kenneth Rooks (8.06,4)
*VM 2025 i Tokyo: Sølvmedalje – 8.33,95, bakom Geordie Beamish (8,33,88)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Soufiane el-Bakkali|Soufiane el-Bakkali]]» frå ,  den 4. juni 2022.*  

*World Athletics
Taimur ibn Faysal

**Taimur bin Faysal [[Al Bu Said-dynastiet|al Bu Said]]** () var sultan av Oman frå 1913 ti l1932.

Han var fødd i Muscat, og etterfølgde faren Faysal bin Turki som sultan av Oman den 5. oktober 1913. Han blei etterfølgd av sonen sin Said ibn Taimur 10. februar 1932. Han slo seg ned i Bombay i India, der han døydde i 1956.

## Familie

Taimur Bin Faisal gifta seg seks gonger og fekk seks barn, fem søner og ei dotter.

# Sultan Said bin Taimur Al-Said
# Sayyid Majid bin Taimur Al-Sa’id
# Sayyid Fahr bin Taimur Al-Sa’id
# Sayyid Tariq bin Taimur Al-Sa’id
# Sayyid Shabib bin Taimur Al-Sa’id
# Sayyida Bouthaina bint Taimur Al-Sa’id

Sultan Qabus bin Said og etterfølgjaren hans Haitham bin Tariq Al Said er begge barnebarn av Taimur.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Taimur ibn Faysal|Taimur ibn Faysal]]» frå , og «[[:sv:|Taimur ibn Faysal]]» frå  den 5. juni 2022.*
Faysal ibn Turki

**Faysal ibn Turki al [[Al Bu Said-dynastiet|Bu Said]]** () var sultan av Oman frå 4. juni 1888 til han døydde. Han etterfølgde faren Turki ibn Said, og blei sjølv etterfølgd av den eldste sonen sin Taimur ibn Faysal.

Han var fødd i Bombay i Britisk India og døydde i Muscat.
Turki ibn Said

**Turki Torki bin Said al Busaidi** () var sultan av Muscat og Oman frå 30. januar 1871 til 4. junu 1888. Han var den femte sonen til Said ibn Sultan. Han kom på trona etter å ha sigra over imam Azzan bin Qais ved slaget ved Dhank. Då Turki døydde blei han etterfølgd av den nest eldste sonen sin, Faisal ibn Turki.

Turki hadde fem barn:
# Sayyid Muhammad bin Turki al-Said (1860–?)
# Sayyid Faisal bin Turki al-Said (1864–1913)
# Sayyid Fahad bin Turki al-Said (?-1894)
# Sayyida Turkia bint Turki al-Said
# Sayyida (ukjent namn) bint Turki al-Said.

## Prisar og utmerkingar
*Knight Grand Commander of the Order of the Star of India (GCSI) – 1886

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Turki bin Said|Turki bin Said]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Said ibn Sultan

**Said ibn Sultan al Bu Said** () var sultan av Oman frå 20. november 1804, då han etterfølgde Sultan bin Ahmad, til 4. juni 1856, då sonen hans Thuwayni ibn Said tok over trona. Av dei 24 sønene hans blei fire sultanar av Zanzibar, og to sultanar av Oman. Han er også kjend som **Løva av Oman** (*Asaad al Uman*), og ein av dei største sultanane landet har hatt. Han flytta hovudstaden til Zanzibar, og herska på den tida då det omanske riket var på sitt rikaste og mektigaste.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Said ibn Sultan|Said ibn Sultan]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Thuwayni ibn Said

**Thuwayni ibn Said al Bu Said** () var sultan av Oman frå 1856 til 1866. Han etterfølgde Said ibn Sultan, men skal ha blitt drepen medan han sov av den eldste sonen sin Salim ibn Thuwayni, som etterfølgde han på trona.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Thuwayni ibn Said|Thuwayni ibn Said]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Salim ibn Thuwayni

**Salim ibn Thuwayni al Bu Said**, fødd kring 1845, ) var sultan av Oman.

Han etterfølgde far sin Thuwayni ibn Said i 1866, men blei avsett to år seinare, og levde sidan i eksil i India. Han blei etterfølgd av Azzan ibn Qays.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Salim ibn Thuwayni|Salim ibn Thuwayni]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Azzan ibn Qays

**Azzan ibn Qays al Bu Said** (død ) var imam av Oman frå 1868–1871.
Han var son av Qays ibn Azzan, som i sin tur var sonesons son av Ahmad ibn Said, grunnleggjaren av Al Bu Said-dynastiet. Azzan ibn Qays tok makta etter å ha avsett den fjerne slektningen sin Salim ibn Thuwayni. Han kjempa så mot onkelen til Salim, Turki ibn Said, i slaget ved Dhank, før han blei drepen i slaget ved Muttrah i 1871. Turki ibn Said etterfølgde han som sultan.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Azzan ibn Qays|Azzan ibn Qays]]» frå ,  den 5. juni 2022.*
Sølvdukkar

**Sølvdukkar** (*Podiceps occipitalis*) er ein medlem av dukkarfamilien med utbreiing i Sør-Amerika og Falklandsøyane. Det er ein relativt liten og for det meste grå dukkar, den minste i den biologiske slekta *[[Podiceps]]*. 

## Skildring
Sølvdukkaren når ein kroppsstorleik mellom 25 og 28,5 centimeter. Vekta varierer mellom 340 og 400 gram. Dette er ein ganske korthalsa art med eit lite, konisk nebb. Fjørdrakta er stort sett lys skifergrå med mørkare overside enn kroppssider og mørk, skifergrå hette. Fjørene er relativt lange, noko som gir sølvdukkaren eit noko oppblåst utsjånad. Fjørene på sidene av hovudet er noko lengre i hekkedrakta og dannar dust som glitrar i ei koparaktig farge. Bakhalsen er svart og endar i eit tynnt strek. Halsen er elles kvit. Kroppssidene og flankane er kvitaktige med små mørkegrå flekker. Undersida av kroppen er kvit. Auga er klårt oransjeraude, nebbet er svart. Beina og føtene er svarte. 

Arten er inndelt i to underartar, men mellom anna Birdlife International handsamar dei som to artstakson. Dette er to populasjonar som lever totalt åtskilde:
**P. o. juninensis*, (von Berlepsch & Stolzmann, 1894), frå sørlege Colombia, gjennom sentrale Andes sør til nordvestre Argentina og nordlege Chile. Dei lever vanlegvis i puna økoregion 3000-5000 moh., men i Peru kan dei gå heilt ned til havnivå. Dette er standfuglar.
:Denne underarten hekker berre på ferskvasssjøar, nokre gongar i store kolonier med reir på flytematter av vegetasjon.
**P. o. occipitalis*, (Garnot, 1826), hekkar frå Eldlandet i sør til Córdoba-provinsen i Argentina og sørlege Chile i nord. Dei finst dessutan på Falklandsøyane. Hekkehabitatet er innsjøar og små tjørner, oftast under 1300 moh. Vatnet kan vere lett alkalisk. Dette er i stor grad trekkfuglar som kan overvintre på saltsjøar og på havet, dei kan trekke så langt nord som inn i Paraguay. Fuglane på Falklandsøyane beitar i tarebeltet vinterstid.

Føda til sølvdukkaren er hovudsakleg små leddyr slik som insekt og biller, dessutan små krepsdyr og småfisk.

### Status
Den nordlege underarten har hatt stor tilbakegang i populasjon og utbreiing, og er klassifisert som *nær truga*. Populasjonen av den sørlege underarten er òg minkande, men har fått status *livskraftig* hos Birdlife International.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger i ei viss grad på «[[:de:Inkataucher|Inkataucher]]» frå , den 6. juni 2022.*  
* del Hoyo, J., F. Llimona, N. Collar, F. Jutglar, E. F. J. Garcia, G. M. Kirwan, og A. Bonan (2020). *Silvery Grebe (Podiceps occipitalis)*, version 1.0. In Birds of the World (S. M. Billerman, B. K. Keeney, P. G. Rodewald, og T. S. Schulenberg, red.) Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.silgre1.01

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Verdsmeisterskapen i roing 1978

**Verdsmeisterskapen i roing 1978** vart avvikla på vatnet Lake Karapiro ved Cambridge i New Zealand for dei ordinære vektkalassane, medan tevlingane i lettvektsklassane fann stad i København i Danmark. Karane tevla i 12 i ulike båtklassar og kvinnene i 6.

Noreg vann to gullmedaljar, begge i dobbeltsculler.

## Karar
### Singlesculler




### Dobbeltsculler




### Toar utan styrmann




### Toar med styrmann




### Firar utan styrmann




### Firar med styrmann




### Dobbeltfirar




### Åttar




### Lettvekt singlesculler




### Lettvekt dobbeltsculler




### Lettvekt, firar utan styrmann




### Lettvektsåttar




## Kvinner
### Singlesculler




### Dobbeltsculler




### Toar utan styrmann




### Firar med styrmann




### Dobbeltfirar




### Åttar




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1978 World Rowing Championships|1978 World Rowing Championships]]» frå ,  den 6. juni 2022.*
NM i bordtennis 1979

**Noregsmeisterskapen i bordtennis 1979** vart avvikla i Linnerudhallen i Oslo 30. mars–1. april.

## Karar
### Single
*Pål Guttormsen – Jørgen Gierløff 3 – 1
### Dobbel
*Tom Johansen/Jan Egil Levorsen – Jørgen Gierløff/Kjell Stordahl 3 – 2

## Kvinner
### Single
*Kristin Hagen – Gina Hundveen 3 – 1
### Dobbel
*Kristin Hagen/Marianne Kåresen – Mette Monsen/Rigmor Sørensen 3 – 2

## Mix dobbel
*Kristin Hagen/Jon Olav Haugen – Gina Hundveen/Roy Heggelund 3 – 2

## Kjelder
*Telemark Arbeiderblad 2. april 1979
Anna Jesień

**Anna Marta Jesień**, fødd **Olichwierczuk**, () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar som spesialiserte seg i 400 meter hekk. Ho vann bronsemedaljen i øvinga ved EM i friidrett 2002 og VM i friidrett 2007. Dessutan fekk ho med seg to EM-bronsar med Polens mannskap i 4 x 400 meter stafett, høvesvis 2002 og 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anna Jesień|Anna Jesień]]» frå ,  den 6. juni 2022.*
Gyda Christensen

**Gyda Christensen Hambro** () var ein norsk skodespelar, dansar, koreograf og teatersjef.

Ho var ved Christiania Theater 1894-1899 og 1920-28, ved Nationaltheatret 1899-1919 og som dansar og i leiinga ved Det Nye Teater 1928-45. Mellom 1936 og 1939 instruerte ho ved Nationaltheatret. Mellom 1909 og 1910 gav ho nyskapande Chopin-tolkingar med Karl Nissen og blei leiar for ballettskulen ved Nationaltheatret. Ho gjekk sjølv i skule hjå Emilie Walbom i København, som dottera Lillebil Ibsen debuterte frå i 1911.  I 1937 regisserte ho filmen *[[To levende og en død]]* saman med svigersonen Tancred Ibsen.

Ho var fødd Gyda Martha Kristine Andersen. Den første ektemannen hennar, mellom 1893 og 1903, var ingeniør Georg Monrad Krohn. Dei fekk dottera Lillebil Ibsen i 1899. Den andre ektemannen hennar var teatersjef ved Nationaltheatret, Halfdan Christensen 1905-1922. Ho var gift 3. gong med politikaren Carl Joachim Hambro d.e. frå 1946.

## Utmerkingar

* Kongens fortjenstmedalje i gull 1940

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gyda Christensen|Gyda Christensen]]» frå ,  den 6. juni 2022.*
Gyda Gram

**Gyda Gram** () var ein norsk kunstmålar.

## Liv og virke
Gyda Gram var fødd Dahm i Eidsvoll som dotter av Anneken Lovise Pehrson og distriktslege Jacob Christian Dahm. 

I åra 1872–1874 var ho elev ved Knut Bergsliens malarskule, før ho reiste til München, der ho i 1874–1875 var elev av Lambert Linder. I München delte ho bustad med Harriet Backer. I denne perioden bar bilda hennar preg av inspirasjon frå nederlandsk gullalderkunst.

Ho gifta seg 17. juni 1876 i Kongsberg med trelasthandlar og konsul Carl Gram, ein bror av kunstnaren Andrea Gram. Dei fekk ingen barn.

Etter at Gram gifta seg var ho busett i Drammen, der ho same år arrangerte ein «*allgemeine Münchenermiddag* – der [folk kom] sammen fra alle Verdens Hjørner – fra Drammen, Kongsberg og Chr.a», som ein av gjestene, målaren Eilif Peterssen, skreiv i eit brev. Her var òg Harriet Backer tilstades.

Fram til mannen hennar døydde i 1897 var Gyda Gram mindre produktiv. Ho utførte fleire familieportrett, og uttrykket hennar fekk eit lysare preg, med ei lettare penselføring.

Etter at ho blei enke, hadde ho to opphald i Paris rundt hundreårsskiftet. Produksjonen hennar blei større, og ho utførte fleire landskapsbilde og elegante og dyktig gjennomførte portrett. Ho heldt si fyrste separatutstilling i Drammens Kunstforening i 1903, men ho måtte snart gje opp det vidare arbeidet på grunn av svekka syn.

Gyda Gram var medlem av komiteen for Drammensutstillingen i 1901, og i 1902 var ho med på å stifta Drammens og Oplands Husflidsforening, der ho òg var medlem av det fyrste styret. Ho komponerte òg mønster for foreininga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gyda Gram|Gyda Gram]]» frå ,  den 6. juni 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Wichstrøm, Anne (1983). Kvinner ved staffeliet. Universitetsforlaget. s. 152. ISBN 8200066444. 
* Norsk kunstnerleksikon. Universitetsforl. 1982. s. 762. ISBN 8200056899.
Pertinax

**Publius Helvius Pertinax** var ein romersk keisar. Han var keisar i tre månader i 193 fram til han vart drepen av soldatar frå Pretorianargarden.

Pertinax var son av ein frigjeven og var byprefekt før han tok over som keisar, etter at keisar Commodus vart drepen i ei samansverjing. Etter at Pertinax vart drepen, valde pretorianargarden Didius Julianus som ny keisar av di han baud garden mest for tittelen.

## Kjelder
*
Gyda Klingenberg

**Gyda Hedevig Klingenberg** () var ein norsk skodespelar. Ho var tilsett ved Christiania Theater i Christiania.

## Familie
Gyda Klingenberg var fødd i Trondheim som dotter av futen Johannes Nicolai Hanssøn Klingenberg og Benedicte Sommerfeldt. Ho ovar syster av ingeniøroffiseren Johannes Benedictus Klingenberg og futen Olaf Hannibal Sommerfeldt Klingenberg. 24. desember 1857 blei ho gift i Fredrikstad med cand. jur. og kopist i Indredepartementet Valentin Georg Siewers (1822-1901).

## Liv og virke
Saman med Laura Svendsen var Klingenberg den fyrste norsk-språklege skodespelaren som blei tilsett ved Christiania Theater i Kristiania, der det tidlegare berre hadde arbeidd danske sceneartistar.

Ho debuterte 23. desember 1849, og vekte stor oppstand i rolla som Ingeborg i *Dronning Margaretha*. Kritikarane hadde håp om at ho skulle innføre det norske språket på teaterscena i Noreg.

Klingenberg avslutta karrieren etter nokre år, og hadde dermed ein framgangsrik men kort karriere.

## Roller i utval
* Ingeborg i *Dronning Margaretha* (Christiania Theater, 1849)
* Dandserinden i *Dandserinden og Kvækeren* av Eugène Scribe og Nicolas Paul Duport (Christiania Theater, 1850)
*Aagot i syngestykket *Fjeldeventyret* av Henrik Anker Bjerregaard og Waldemar Thrane (1850)
* Elisabeth Munk i *Elverhøi* av Johan Ludvig Heiberg

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gyda Klingenberg|Gyda Klingenberg]]» frå ,  den 6. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
*  Blanc, Tharald Høyerup: *[https://archive.org/stream/christianiatheat00blanuoft/christianiatheat00blanuoft_djvu.txt Christiania theaters historie 1827-1877]*, J.W. Cappelen Christiania
*
NM i bordtennis 1978

**Noregsmeisterskapen i bordtennis 1978** vart avvikla i Bergen 15.–16. april.

## Karar
### Single
*Pål Guttormsen – Jørgen Gierløff 3 – 0
### Dobbel
*Pål Guttormsen/Gunnar Greve – Harald Meland/Tormod Løvli 3 – 1

## Kvinner
### Single
*Tone Folkeson – Rigmor Sørensen 3 – 0
### Dobbel
*Tone Folkeson/Heidi Myhr – Gina Hundveen/Lise Lotte Erentsen 3 – ?

## Mix dobbel
*Rigmor Sørensen/Knut Håvåg – Tone Folkeson/Svein Folkeson 3 – ?

## Kjelder
*Bergens Arbeiderblad 17. april 1978
Gyda Voss

**Gyda Kathrine Voss** () var ein norsk målar frå Oslo. Ho måla portrett, figurar og ein del landskapsmåleri.

Ho var dotter av skulemannen Peter Christiansen Voss og Elisabeth Marie Magelsen. Frå 1894 til 1896 var ho elev ved Kunstakademiet i København. Ho studerte også i Italia og i Paris. Verk ho laga i ungdommen var gjerne mørkvorne og naturalistiske. I seinare arbeid var stilen meir impressiv og lysar, med ei mindre presis form.

Ho deltok på Haustutstillinga i ulike år frå 1899 til 1951. Ved Haustutstillinga i 1913 hadde ho to bilde: *Ung fransk pike* og *Gammel kone*. 

Gyda Voss er representert i Nasjonalgalleriet med to måleri, *Italienerbarn* og *Gammel kone*. Eit portrett ho måla av far sin i 1901 heng i Oslo Bymuseum. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gyda Voss|Gyda Voss]]» frå ,  den 6. juni 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* *Hvem da?*. Artikkel i Aftenposten27. november 2012 side 53
Tore Antonsen

**Tore Antonsen** () er ein tidlegare fotballspelar frå Hamar. Han var målvakt i Hamarkameratene frå 1968 til 1985.

Antonsen spelte 9 landskampar for Noreg. Seks av kampane kom i åra 1972-75, dei tre siste hausten 1981. Høgdepunktet på landslaget kom då Noreg slo England 2-1 i Oslo 9. september 1981.

## Kjelder

*eu-football
Farleg avfall

**Farleg avfall**, tidlegare kalla **spesialavfall**, er avfall som ikkje kan behandlast saman med vanleg avfall fordi det har eigenskapar som til dømes kan medføra alvorleg ureining eller skadar på menneske eller dyr. Dette kjem av at avfallet har éin eller fleire farlege eigenskapar. 

## Typar farleg avfall
Blant dei viktigaste farlege eigenskapane er:

* Brannfarleg avfall – avfall som kan forårsaka brann eller eksplosjon
* Giftig avfall – avfall som kan medføra forgiftingar, alvorlege sjukdommar eller død. I nokre tilfelle kan det ta svært lang tid før kroppen blir skadd, t.d. ved kontakt med asbest eller PCB.
* Etsande avfall: avfall som ved kontakt med hud kan føra til alvorleg vevsskade, eller synsskade i kontakt med auga.
* Irriterande avfall: avfall som kan føra til allergiske reaksjonar, kløe eller svie.

Døme på farleg avfall:

* Organisk, som oljehaldig avfall, organiske løysingsmiddel, tjøreavfall, plantevernmiddel, maling og lakk.
* Uorganisk, som batteri, tungmetall, syrer og basar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Farlig avfall|Farlig avfall]]» frå ,  den 7. juni 2022.*  

## Bakgrunnsstoff

* Einar Bratteng *Avfallsrett Håndtering og behandling av avfall* Universitetsforlaget 2020 ISBN 9788215034348
* Miljøstatus i Noreg: Farleg avfall
Gunhild Anundsdotter

**Gunhild Anundsdotter**, også kalla **Gyda Anundsdotter**, var ei svensk kongsdotter og dansk dronning på 1000-talet. Leveåra hennar er ikkje kjende, men ho levde under kong Emund den gamle sitt styre på 1050-talet. Saxo Grammaticus kallar henne iblant Guda eller Gyda. 

Gunhild blei gift med Sven Estridsson, men ekteskapet blei oppløyst på grunn av for nære blodsband. Ho levde deretter som om ho var enke, og vigde seg til saum og gjestmilde. 
Av dei meir enn 20 barna til Sven Estridssons veit ein ikkje om nokre som var med Gunhild. 
   
## Biografi
I Adam av Bremen si soge om Emund den gamle, og korleis han sende i veg Adalvard den eldre frå erkestiftet Hamburg-Bremen, blir det også fortalt korleis die på vegen heim etter å ha passert «fjelltraktene i Sverige» kom til ei «helgenlik» dronning Gunhild, som var skild frå kongen av danane ettersom dei var for nært i slekt. Ho budde no utanfor Danmark og vigde seg til fromma verke. Saxo Grammaticus oppgjev liknande opplysingar, men kallar henne for Guda eller Gyda.

Adam av Bremen skreiv at ei Gunhild var enke efter Anund, og at ho ikkje måtte forvekslast med ei «Gude» som blei drepen  av Thora. Hans Gillingstam meinte at dette var ei anna Gunhild, og at det altså fanst fleire moglege forvekslingar.

Ifølgje opplysingar som fyrst blei skrivne ned av Johannes Magnus skal Gunhild som enkedronning ha grunnlagt Gudhems kloster då ho vende tilbake til godset sitt i Västergötland frå Danmark i 1052. Gudhem skal ha tilhøyrd hennar gardar. Sjølve klosteret i Gudhem blei i røynda grunnlagt hundre år seinare.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Gunhild Anundsdotter|Gunhild Anundsdotter]]» frå ,  den 7. juni 2022.*  




;Bibliografi
*
*
Gyda Sveinsdotter

**Gyda Sveinsdotter** (født ca. 980, død ukjent) var dotter av kong Svein Tjugeskjegg av Danmark og kona hans Gunhild av Polen.

Gyda blei gift med nordmannen Eirik Håkonsson, ladejarl i Trøndelag og son av Håkon jarl, ein gong mellom 996 og 999. Året etter bryllaupet fødde ho sonen Håkon Eiriksson. Det er mogleg at dei fikk fleire barn, men desse er ikkje nemnde i kongesogene. Etter at Eirik Håkonsson fekk kong Olav Tryggvason drepen i slaget ved Svolder i 1000 følgde ho truleg med mannen  til Noreg, og var i prinsippet norsk dronning. Kongesogene fortel ikkje noko meir om den vidare skjebnen hennar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gyda Sveinsdatter|Gyda Sveinsdatter]]» frå ,  den 7. juni 2022.*