open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Denise Lewis

**Denise Lewis** () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå West Bromwich. Ho vart olympisk meister i sjukamp i 2000, i 1998 vart ho europameister i same øvinga. I tillegg vann ho to gullmedaljar i samveldeleikar, to VM-sølv og ein OL-bronse.

## Aktiv
Lewis fekk sitt internasjonale gjennombrot då ho oppnådde 6&nbsp;325 poeng og vann sjukampen ved samveldeleikane 1994 i Victoria i den kanadiske delstaten British Columbia. Året etter enda ho på sjuandeplassen i friidretts-VM 1995. Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 lukkast ho vinne bronsemedaljen.

Dei to neste sesongane steig Lewis begge åra ein plass opp på sigerspallen. Ho tok sølvmedaljen i sjukampen under VM 1997, einast tyske Sabine Braun plukka fleire poeng, medan det vart gullmedaljar både ved friidretts-EM 1998 i august og samveldeleikane i Kuala Lumpur i september 1998. Ved VM i friidrett 1999 måtte ho sjå seg slått av Eunice Barber, som representerte Frankrike.

Sommaren 2000 var Lewis i sitt livsform, og sette i slutten av juli månad personleg rekord med 6&nbsp;831 poeng under mangekampstemnet i Talence i Frankrike. Åtte veker seinare opplevde ho høgdepunktet på friidrettsarenaen då ho vann gullmedaljen i sjukamp under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho stod over VM 2001 grunna skade, og EM 2002 grunna fødsel. I 2003 kom ho på femteplass under friidretts-EM, og i 2004 braut ho sjukampen i OL etter fem øvingar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1995 i Göteborg: Nr 7 - 6&nbsp;299 poeng
*OL 1996 i Atlanta: Bronsemedalje - 6&nbsp;489 poeng
*VM 1997 i Aten: Sølvmedalje - 6&nbsp;654 poeng, bak Sabine Braun (6&nbsp;739) 
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje - 6&nbsp;559 poeng, framom Urszula Włodarczyk (6&nbsp;460)
*VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje - 6&nbsp;724 poeng, bak Eunice Barber (6&nbsp;861)
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje - 6&nbsp;584 poeng, framom Jelena Prokhorova (6&nbsp;531)
*VM 2003 i Paris: Nr 5 - 6&nbsp;254 poeng
*OL 2004 i Aten: Braut

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Denise Lewis|Denise Lewis]]» frå ,  den 7. september 2016.*
Anders Thorsen Syrtveit

**Anders Thorsen Syrtveit**, også kjend som **Anders Thorson Syrtveit** og **Anders Thorsen Solberg** (), var ein norsk byggmeister. 

Syrtveit gjekk også under navnet «Anders kyrkjebyggar» og er særleg kjend for ei rad kyrkjebygg i Setesdal/Agder: 
* Årdal kyrkje i Bygland
* Hægeland kyrkje
* Iveland kyrkje
* Hylestad kyrkje
* Bygland kyrkje
* Valle kyrkje i Setesdal
* Sandnes kyrkje i Bygland 

I tillegg stod han bak to kyrkjer som er tapte i brann eller nedrivne (Evje). Ifølgje kyrkjebyggdatabasen er også Moland kyrkje i Fyresdal sett opp av Syrtveit. Syrtveit laga fire åttekantkyrkjer og fire krosskyrkjer. Syrtveit er oppført både som arkitekt og byggmeister for fleire kyrkjer, grensene mellom desse yrka var uklare fordi dei gamle byggmeistrane «bygget etter eget hode».

## Galleri

Årdal kirke.jpg|Årdal kyrkje i Bygland
Haegeland kirke2.jpg|Hægeland kyrkje
Evje, Christiansand - no-nb digimanus 60654 (cropped).jpg|Evje kyrkje (riven 1890)
Iveland kirke.jpg|Iveland kyrkje
Bygland kyrkje rk 83977 IMG 7484.JPG|Bygland kyrkje
Hylestad kyrkje 2.jpg|Hylestad kyrkje
Moland kyrkje (cropped).JPG|Moland kyrkje i Fyresdal
Valle kyrkje IMG 7344 rk 85750.JPG|Valle kyrkje
Bygland Sandnes kyrkje crop.JPG|Sandnes kyrkje på Åraksbø i Bygland


## Kjelder
Mathildeordenen

**Mathildeordenen** var ein dansk orden stifta av dronning Caroline Mathilde 29. januar 1771 på ektefellen kong Kristian VII sin fødselsdag.  Ordenen vart tildelt medlemmar av kongefamilien og folk ved hoffet, særleg dei som var knytt til dronninga og Johann Friedrich Struensee. 

Mathildeordenen opphøyrde i 1772 da dronninga vart landsforvist.
## Kjelder
Vatreplystrar

**Vatreplystrar** (*Rhagologus leucostigma*) er ein sporvestor fugl som er monotypisk i slekta *Rhagologus*. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie, Rhagologidae. Han er endemisk for Ny-Guinea.

## Skildring
Kroppslengda til vatreplystrarar varierer mellom 15 og 16,5 centimeter, massen mellom 24 og 29 gram. 
Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt mellom kjønna og mellom dei tre underartane. 
Generelt har desse fuglane eit litt flekkete, vatrete inntrykk, panne, krone og nakke gråleg, oversida elles mørk brun til olivenfarga, undersida lysare brungul eller lys grå med mørke fjørkantar, og andlet og strupen er uklårt raudbrune. Undergumpen er raudleg. Hofuglar har sterkaste, mest kontrastrike farger, hannen av *R. l. obscurus* er mest gråleg over heile drakta. Alle underartar har svart nebb og bein og mørk brun iris.

Føda er truleg bær og noko insekt. Utbreiingsområdet er indre Ny-Guinea, helst over 1500 moh. nokre gongar opp til 2900 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

## Kjelder
Louise Augusta av Danmark

**Louise Augusta av Danmark** () var ei dansk prinsesse. Offisielt var ho dotter av kong kong Kristian VII og dronning Caroline Mathilde, men ein har anteke at den biologiske far hennar var Johann Friedrich Struensee. Ved hoffet vart ho kalla «la petite Struensee».

15 år gamal gifta ho seg med prins Frederik Christian av Augustenborg og dei fekk etter kvart tre born; Caroline Amalie, seinare dronning av Danmark, gift med Kristian Fredrik, Christian August av Augustenborg og  Frederik av Nør.

## Kjelder
Urmakaren Zenith

**Zenith** er ein sveitsisk klokkeprodusent som har har produsert eksklusive klokker siden 1865. Firmaet vart starta av 22 år gamle Georges Favre-Jacot. Det vart seinare kjøpt opp av LMVH, i november 1999.

## El Primero
El Primero-kaliberet var først utgitt i 1969. Kaliberet var eit av dei første automatiske kronograf-urverka som var laga. Urverket har heile 36 000 svingingar i timen, noko som gjev ein ekstra gangnøyaktigheit. Zenith var verdas første produsent som laga eit mekanisk kronograf med ein tidels nøyaktigheit. 9 månadar, meir enn 2&nbsp;500 operasjonar, 300 ekspertar og 18 forskjellige typar metal skal til for å produsere eit El Primero-urverk. Det har ein gangreserve på over 50 timar.  

## Galleri

File: Zenith El Primero.jpg| Chronograph El Primero, fyrste utgåve frå 1970
File:Zenith img 0988.jpg | Zenith El Primero
File:Zenit img 0985.jpg | Zenith El Primero
File:Zenith img 0987.jpg | Zenith El Primero
File:Zenith El Primero 36000.jpg| Zenith El Primero
File:El Primero De Luca Ref - 02.2310.400.jpg | El Primero De Luca,  Ref #02.2310.400
File:CameraZOOM-20101010135432.jpg | Zenith lommeur ca. 1900–1910
File:Zenith pocket watch inside.jpg | Innsida av eit Zenith-lommeur, ca. 1900–1910
Image:MIH-film126.jpg|Zenith Grande Chronomaster XXT, Quantième perpétuel


## Kjelder
Diane von Fürstenberg

**Diane von Fürstenberg** () er ein belgisk-amerikansk motedesignar som særleg er kjend for si utforming av omslagskjolen. Motselskapet hennar Diane von Furstenberg (DVF) er eit verdsomspennande luksusmerke som er representert i over 70 land. Det har hovudkvarter og flaggskipbutikk i  Meatpacking District på Manhattan.

Sidan 2006 har von Fürstenberg vore president for Council of Fashion Designers of America (CFDA). I 2014 blei ho rekna som den 68. mektigaste kvinna i verda av *Forbes*. *[[Time Magazine]]* rekna henne som eit *Icon* i si liste *Time 100* i 2015.

## Bakgrunn
Von Fürstenberg blei fødd i Brussel som Diane Simone Michelle Halfin i ein velståande jødisk familie. Far hennar var rumensk-fødde Leon (Lipa) Halfin, som hadde flytta til Belgia frå Chișinău i 1929. Mor hennar var gresk-fødde Liliane Nahmias, ein Holocaust-overlevande som hadde vore i Auschwitz. 

Etter å ha studert ved Universitetet i Madrid studerte von Fürstenberg økonomi ved Universitetet i Genève. Ho arbeidde ei tid som assistent til motefotograf-agenten Albert Koski i Paris. Deretter blei ho lærling i tekstilfabrikken til Angelo Ferretti i Italia. 

## Ekteskap og karriere
I 1969 gifta Diane seg med prins Egon von Fürstenberg, som også hadde studert i Genève, og fekk den tyske adelstittelen prinsesse von Fürstenberg. Paret slo seg ned i New York og fekk to barn, Alexander og Tatiana. Paret skilde lag i 1973, men Diane fortsette å bruka namnet von Fürstenberg eller Furstenberg.

Kort tid etter at sonen blei fødd opna von Fürstenberg ei kledeverksemd. I 1974 deltok ho på ei motevising under New York Fashion Week der ho lanserte ein omslagskjole i jerseystoff. Designet tok verda med storm, og blei seld i over ein million eksemplar i løpet av dei neste to åra. Fürstenberg blei avbilda i kjolen på framsida av *[[Newsweek]]* i 1976, og plagget blei kjøpt inn av Metropolitan Museum of Art. Ho lanserte også eit kosmetikkmerke der den første parfymen fekk namn etter dotter hennar, Tatiana. Etter ein pause frå moteverda relanserte Diane von Fürstenberg selskapet og den kjende kjolen i 1997.

Diane von Fürstenberg gifta seg opp att med forretningsmannen Barry Diller i 2001. Paret driv den filantropiske stiftinga The Diller – von Furstenberg Family Foundation. Stiftinga deler mellom anna ut DVF Awards, ein årleg pris til kvinner som representer leiarskap, styrke eller mot i høve til kvinnerettar. I 2011 tildelte stiftinga 20 millionar dollar til High Line-parken.

Von Fürstenberg sit også i styret til Vital Voices, ein organisjon for kvinneleg leiarskap, og tok del i prosjektstyret til NYCEDC som tok for seg framtida til moteindustrien i New York for  borgarmeister Michael Bloomberg. I 2016 designa von Fürstenberg t-skjorter for presidentvalkampen til Hillary Clinton.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Diane von Fürstenberg|Diane von Fürstenberg]]» frå ,  den 8. september 2016.*
Janina Karoltsjik

**Janina Dzislavavna Karoltsjik,** gift **Pravalinskaja**, () er ein kviterussisk tidlegare kulestøytar. Ho vart olympisk meister i Sydney i 2000, og verdsmeister 2001 i Edmonton. I 2003 testa ho positivt på steroidet clenbuterol under eit stemne i Tyskland, og vart utestengd frå friidrett i to år.

## Aktiv
Karoltsjik tok bronsemedaljen i sitt andre seniormeisterskap, EM 1998. Under sommarleikane 2000 slo ho til med 20,56 m og personleg rekord i finalen, eit resultat som gav henne gullmedaljen, meir enn ein halv meter framom sølv- og bronsemedaljørane, russiske Larisa Pelesjenko og tyske Astrid Kumbernuss.

Året etter forbetra Karoltsjik sin personlege rekord til 20,61 m ved verdsmeisterskapen i Edmonton, og ho vann då ein ny gullmedalje, nær meteren lengre enn tyske Nadine Kleinert og bronsevinnar Vita Pavlysj frå Ukraina.

### Doping
Karoltsjik testa i 2003 positivt på stoffet clenbuterol og vart utestengd frå friidrett i to år. Ho var tilbake i internasjonal konkurranse ved friidretts-VM 2007 der ho enda på tiandeplass i finalen. I 2010 kom ho på fjerdeplass i kuletevlinga ved friidretts-EM i Barcelona, ti centimeter bak den russiske bronsevinnaren.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 18 – 17,75 m)
*EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 19,23 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 19,17 m
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 20,56 m, framom Larisa Pelesjenko (19,92 m)
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 20,61 m, framom Nadine Kleinert (19,86 m)
*VM 2007 i Osaka: Nr 10 – 18,17 m
*OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (nr 18 – 17,79 m)
*EM 2010 i Barcelona: Nr 4 – 19,29 m
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (nr 17 – 17,87 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Janina Karolchyk-Pravalinskaya|Janina Karolchyk-Pravalinskaya]]» frå ,  den 8. september 2016.*
Bandet Lockerbie

**Lockerbie** er eit islandsk postrockband frå Reykjavík, som speler melodisk draumepop, blanda med kraftfull post-rock. Bandet kom saman i januar 2008, beståande av Pálsson, Sigurðsson, Rúnarsson og Hólm, som var gamle barndomsvener. Det femte medlemet, Hafsteinn Þráinsson, blei med i Lockerbie våren 2013.

Eventyret for Lockerbie begynte då éin av songane deira blei vald ut som sigerslåt av Stúdió Sýrlands og radiokanalen Rásar 2. Bandet komponerte og jobba med musikk i nesten to år, og gav ut debutalbumet *Ólgusjór* 7. juni 2011.

## Diskografi
**[[Ólgusjór]]* (2011)
**[[Kafari]]* (2014)

## Medlemer
*Þórður «Doddi» Páll Pálsson – vokal, elektrisk gitar, akustisk gitar, orgel og klokkespel
*Guðmundur Hólm – bass og kor
*Davíð Arnar Sigurðsson – xylofon, piano, orgel, klokkespel, akustisk gitar og kor 
*Rúnar Steinn Rúnarsson – slagverk og perkusjon
*Hafsteinn «Haffi» Þráinsson – elektrisk gitar

## Kjelder
Plognebb

**Plognebb** (*Eulacestoma nigropectus*) er ein *[[Oscines]]*-sporvefugl. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen familie Eulacestomatidae. Han er endemisk for Ny-Guinea.

## Skildring
Plognebb er ein liten, ca. 13–14 centimeter lang, olivenbrun sporvefugl med eit kraftig, tjukt lateralt samantrykt og kileforma, svart nebb, som brukast til å pløye inn i daude greiner, bork og kvistar i jakta på insektføde. Kjønna er ulike. Hannen har svart underside, svarte venger og ein stor rund rosa hudflik på kinnet. Panna er meir gylden enn resten av hovudet. Hofuglen har olivengrøn fjørdrakt og bleik olivenfarge på undersida. Berre vaksne hannar har hudflikar.

Habitata ligg i skog, ofte med bambus i høgder på mellom 1950 og 2850 moh. i det indre av Ny-Guinea.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wattled Ploughbill|Wattled Ploughbill]]» frå ,  den 9. september 2016.*  

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
* Bilete på flickr.com
*
Austborkplystrar

**Austborkplystrar** (*Falcunculus frontatus*) er ein starestor fugl som er monotypisk i slekta *[[Falcunculus]]*. Han var tidlegare trudd å vere ein medlem av plystrarfamilien, men er nyleg sett inn i sin eigen borkplystrarfamilie Falcunculidae. Han er endemisk for Det australske kontinentet.

## Skildring
Dette er ein mellomstor sporvefugl, ca. 16 til 19 centimeter, og rundt 30 gram i kroppsvekt. Denne arten syner variasjonar i fjørdrakt både mellom kjønna og mellom dei tre underartane. 
Generelt har desse fuglane underside med kraftig gulfarge, oversida er mørk, meir avdempa grøngul til grå. Midtfeltet på hovudet frå nebb til nakke er mørkt og hannar syner oppreiste fjører. Strupen og øvre bryst er mørkt med skarpt skilje mot den gule undersida. Sidene av hovudet er i kvitt med eit mørkt kontrastrikt band frå panna ned og baketter gjennom auget til nakken. Nebbet er svart, stutt og lateralt samantrykt, beina er mørke grå.  Hofuglane har grønfarge i strupe og hals der hannar er svarte. Underarten i sørvestre Australia har kvit buk i staden for gul.

Føda er insekt med innslag av andre virvellause dyr, frø og frukter. Utbreiingsområdet er samanhengande område over det søraustlege australske kontinentet, frå søraustre South Australia, gjennom Victoria og store delar av austre New South Wales.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere minkande. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Ignacio del Pórtico

**Ignacio del Pórtico** er einmannsprosjektet til den argentinske musikaren og låtskrivaren Ignacio Acevedo. Han var tidlegare vokalisten og gitaristen i La Otra Cara de la Nada før han starta sitt soloprosjekt. 

Den første utgjevinga hans, *Maquetas Fisuras*, er ei samling av mange ulike opptak frå ein lengre tidsperiode, som kom ut i mars 2015. Kort tid etter gav han, saman med Los Migues, ein split-EP, då Migue budde ei veke hos Ignacio. Men det var verkeleg albumet *Regalos de Sosiego*, utgitt i juli 2015, som vekka merksemda for Ignacio del Pórtico både i Mexico og Venezuela. Ignacio del Pórtico, som opphavleg kjem frå den vesle byen Posadas, har turnert i Chile og i dei argentinske millionbyane Chaco og Mendoza.

## Medlemer
Ignacio Acevedo – gitarar, vokal, keyboard, bass og perkusjon

## Diskografi
### Studioalbum
**[[Maquetas fisura]]* (2015)
**[[Regalos del Sosiego]]* (2015)

### EP
**Vivimos Lejos (SPLIT)* (2015)

## Kjelder
Okhotsk

**Okhotsk** (russisk skrift ) er ein liten by (byliknande busetnad) i Khabarovsk kraj i Russland. Han har 4&nbsp;215 innbyggjarar (folketeljing 2010) og er administrasjonssenter for Okhotskij-distriket.

Okhotsk ligg ved munningen av Okhotaelva ved Okhotskhavet. Byen ligg ved austenden av dei sibirske vassvegane, der Okhota-elva og Kukhtuj-elva dannar ei ei brukbar hamn mot havet.
Okhotsk var den viktigaste russiske stillehavsbasen frå rundt 1650 til 1860, då Russland fekk kontroll over den søraustlege delen av Sibir (dagens Amur oblast).

## Historie
 

Okhotsk var den første russiske busetnaden ved kysten av Stillehavet. Staden blei grunnlagd som ein overvintringsleir i 1643 av kosakkane under Semjon Sjelkovnikov. I 1649 blei det bygd ein festning (*[[ostrog]]*) her. Peter den store sende ei gruppe skipsbyggjarar til Okhotsk i 1714 for å gjera frakt av pelsverk frå Kamtsjatka raskare.  Gruppa bygde skipet «Vostok» i 1715, og i 1716–17 siglde Kozma Sokolov det til Kamtsjatka. Ruta gjorde Okhotsk til ein viktig hamneby, og i 1731 blei den russiske stillehavsflåten etablert her.

I 1736 blei Okhotsk flytta nokre kilometer nedstraums til eit nes ved munningen av Okhota og fekk ei skikkeleg hamn. Vitus Bering sine to stillehavsekspedisjonar i 1725–1729 og 1733–1742 førte med seg mange innflyttarar og førte til mykje byggeverksemd. Frå 1737 til 1837 var det eit eit saltverk vest for byen som blei drive som straffeleir. I 1827 blei det drive av 150 straffangar og rundt 100 vaktar.

Det russisk-amerikanske kompaniet blei skipa i 1799 med base i Okhotsk. I 1815 blei byen flytta til andre sida av Okhotaelva.

Okhotsk fekk mindre tyding på 1800-talet. På byrjinga av hundreåret blei den veksande byen Petropavlovsk-Kamtsjatskij viktare som hamneby. 
Hovudkvarterer for Det russisk-amerikanske kompaniet blei flytta sørover til Ajan i 1845.
I 1849 vedtok guvernøren av Sibir, Nikolaj Muravjov-Amurskij, å flytta den sibirske flåten dit og andre statlege verksemder til Ajan. Då Russland fekk kontroll over Amur i 1860 blei sørlege område viktigare. Folketalet i Okhotsk gjekk ned frå 1660 i 1839 til 100 i 1865.

I 1867 blei Russisk Amerika (Alaska) seld til USA. Amerikanske kvalfangarar hadde allereie jakta grønlandskval utanfor Okhotsk frå 1849. Nokre av dei vitja også byen, og kunne også fiska laks i Okhotaelva.

Mot slutten av den russiske borgarkrigen blei Okhotsk brukt som base av dei «kvite» generalane Vasilij Rakitin og Anatolij Pepeljajev under den jakutiske oppreisten.

Sidan 1981 har Okhotsk blitt brukt til å skyta opp rakettar.
Byen har i dag ei lita lufthamn, Okhotsk lufthamn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Okhotsk|Okhotsk]]» frå ,  den 9. september 2016.*
Nils Schumann

**Nils Schumann** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bad Frankenhausen i Thüringen som vart europameister på 800-meter i 1998 og olympisk meister i 2000 på same distansen. Hans personbeste på distansen var 1.44,16, ein ordinær personleg rekord for ein internasjonal medaljevinnar.

## Aktiv
Schumann vann 800 m ved junior-EM 1997 i Ljubljana. Vinteren 1998 viste han sine framifrå spurteigenskapar då han sigra ved innadørs-EM 1998 i Valencia på tida 1.47,02, framfor nederlendaren Marko Koers og norske Vebjørn Rodal. Fem månader seinare sette Schumann personleg rekord med 1.44,89 då han vann gullmedaljen på 800 m under EM 1998 i Budapest.

800-metersfinalen i friidretts-VM 1999 i Sevilla gjekk i stort tempo, noko Schumann ikkje evna og han enda på sisteplass i feltet. Derimot passa det lågare tempoet i OL-finalen 2000 han langt betre. På OL-arenaen i Sydney spurta han forbi samtlege finalistar og kapra den olympiske gullmedaljen på distansen, seks hundredels sekund framom den største favoritten, kenyanaren Wilson Kipketer som representerte Danmark.

Ved friidretts-EM 2002 lukkast Schumann å vinne bronsemedaljen, slått av Wilson Kipketer og André Bucher. Tre veker etter europameisterskapen flytta han den personlege rekorden med seks hundredels sekund, til 1.44,16 i Brussel. Dei neste tre sesongane gjekk han skadd, og makta ikkje nå sitt tidlegare nivå då han gjorde comeback i 2006. Han la opp i 2009.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 1.44,89, framom André Bucher (1.45,04) 
*VM 1999 i Sevilla: Nr 8 – 1.46,79
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 1.45,08, framom Wilson Kipketer (1.45,14)
*VM 2001 i Edmonton: Nr 5 – 1.45,00
*EM 2002 i München: Bronsemedalje – 1.47,60

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nils Schumann|Nils Schumann]]» frå ,  den 9. september 2016.*
Olavskyrkja i Tønsberg

**Olavskyrkja i Tønsberg** var ein rundkirke som tilhøyrde Olavsklosteret i Tønsberg. Ho er nemnt fyrste gong i 1206, og vart øydelagt i brann, sannsynlegvis under den store bybrannen i 1536.

Baglarkongen Erling Steinvegg vart gravlagt i Olavskyrkja då han døydde i 1207.

Olavskyrkja er den einaste rundkyrkja i Noreg, og den største av slaget sitt i Norden. Då ho vart bygd, på slutten av 1100-talet, skulle ho vera ein kopi av Kyrkja til den heilage grav i Jerusalem. Ho fungerte både som kyrkje og borg, sidan premonstratermunkane som brukte Olavsklosteret hadde sterke fiendar. Rundhuset, som er hovuddelen av dei tre runddelene, var på 23 meter i indre diameter.

Ruinane av kyrkja kan sjåast i utgravingene som er gjort av Olavsklosteret, der Riksantikvaren driv konserveringarbeid. Utgravingene ligg ved Storgaten i Tønsberg, og konserveringarbeidet var ferdig i 2009.

Foreininga *Rundkirkens venner* i Tønsberg arbeider for å formidla historia til Olavskyrkja, og ønsker å gjenreisa kyrkja. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olavskirken i Tønsberg|Olavskirken i Tønsberg]]» frå ,  den 9. september 2016.*  
 


## Bakgrunnsstoff
* Riksantikvaren - Olavskirken i Tønsberg
*  på Nettstaden til riksantikvaren *kulturminnesok.no* 
* Rundkirkens venner, samskipnad for formidling av Olavskirkens historie
* Er det noe som er juks, så er det ruinene våre. Artikkel i *Tønsbergs Blad* om ønske om gjenreising av Olavskirken, 6. juni 2015
*
Olavsklosteret i Tønsberg

**Olavsklosteret i Tønsberg** vart grunnlagt på siste del av 1100-talet og tilhøyrde premonstratensarane, ein opphavleg fransk klosterorden.

## Historie
Klosteret, som var vigd til St. Olav, er grunnlagt i året 1191, eller kort tid før. Olavsklosteret i Tønsberg høyrde til dei mektigaste institusjonane i byen i mellomalderen. I 1532, fire år før reformasjonen vart innført, vart klostret eiget til kongen, og Frederik I gav det til Erik Ugerup. Ein bybrann øydela bygningane til klosteret i 1536. Dei store jordegodsa til klosteret vart seinare kjernen i den adelege eigedomen Jarlsberg hovudgard.

## Bygningane
Kyrkja til Olavsklosteret, som vert omtalt som Olavskyrkja, var svært spesiell. Det var ei rundkyrkje, den einaste i Noreg, og den største i Norden. Det er antyda eit mogleg samband mellom forma til kyrkja og Olavskulten, som var oppteke av skrinet til helgenen i oktogonen i Nidarosdomen.  Denne kyrkja er første gong omtalt i 1207, då baglarkongen Erling Steinvegg vart gravlagt der.

Kyrkjeskipet målte ca. 23 meter i diameter. Kyrkja vart avslutta mot aust med endå eit rundt rom. Kyrkja hadde portalar mot nord, vest og sør. 

Kyrkjeruinane er undersøkt ved arkeologiske utgravingar i 1877, 1929, 1963-67 and 1969-71. 

Ruinar av klosterbygningane kan ein sjå i kjellaren i Tønsberg bibliotek, som er bygd på tomta der klosteret stod. Ruinen etter den tilhøyrande kyrkja kan ein sjå på den andre sida av gata, med adresse Storgaten 17. og 19.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Olavsklosteret i Tønsberg|Olavsklosteret i Tønsberg]]» frå ,  den 9. september 2016.*  
 


## Litteratur
* Håkons, Guttorms og Inges saga, omsett av Alexander Bugge. Kristiania 1914
* Lunde, O., 1971: Premonstratenserklosteret i Tønsberg St. Olavs kyrkje – Norden sin største rundkirke. I: Vestfold-Minne, s. 68-85
* Johnsen, Oscar Albert: 1929-1934: Tønsbergs historie, s. 206-232. Oslo

## Bakgrunnsstoff
* Katolsk.no
* Frå klostergods til borgargods
* Bilete av klosterruinane 
* Bygginga i Biblioteket 
*
Bruskbarokk

**Bruskbarokk** er ein type ornamentikk med bruskaktige, vridne og samanfiltra former. Stilen var vanleg i Nord-Europa på 1600-talet, i Noreg mest kjend frå kyrkjeinteriør. Den tidlegaste varianten vert ofte kalla øyrebruskstil. Her liknar deler av ornamenta på forma på brusken i eit menneskeøyre. Denne varianten vert rekna som ein overgangsstil mellom manierisme og barokk, men dei to omgrepa dekker ofte det same. Seinare i barokken vart dei bruskliknande ornamenta erstatta av akantus-blad.

Andrew Smith‎s praktverk i øyrebruskstil er preikestolen i Stavanger domkyrkje frå 1658.
Andre døme på bruskbarokk er altertavla og preikestolen i Oslo domkyrkje frå 1699 og altertavla i Hedrum kyrkje frå 1664.

## Referansar
* Denne artikkelen byggjer på artikkelen Bruskbarokk på Wikipedia bokmål den 9. september 2016.


## Bakgrunnsstoff
* Store norske leksikon om bruskbarokk
Fransiskanarklosteret i Tønsberg

**Gråbrødreklosteret** var eit fransiskanarkloster i Tønsberg. Det vart truleg oppretta i 1240-åra, medan Håkon Håkonsson var konge. Klosteret stod fram til det vart øydelagt i bybrannen i 1536. Deretter vart murane nytta til steinbrot, og dei skal ha vore borte i 1551. 

Klosteret vart grunnlagt etter ein donasjon frå kong Håkon Håkonsson sonen hans, den seinare kongen Magnus Lagabøte. Klosterkyrkja vart etter kort tid flytta til premonstratensarklosteret i Dragsmark i Båhuslen. 
Det er usikkert om det var sjølve kyrkjebygget som vart flytta, eller om det var privilegium knytt til kyrkja som vart overført. Klosteret hadde likevel ei kyrkje vigd til Sankta Katarina i 1277.

## Munkane
Munkane vart kalla gråbrør, minorittar eller barfotbrør, og tilhøyrde fransiskanarordenen. Dei var altså etterfølgjarar av Frans av Assisi. Munkane var kledd i grått, og vart derfor kalla gråbrør. Som alle klosterordenar måtte dei avleggja fattigdomslovnad, men det vart strengare fortolka enn av nokon annan orden. ingen av medlemmane kunne ha personleg eigedom, og måtte tena til opphaldet til livet ved eige arbeid eller ved å tigga. Dei fekk difor nemninga «tiggarmunkar».

Gråbrørne hadde som ei av dei viktigaste oppgåvene sine å ta seg av fattige og sjuke. Til klosteret låg ein kyrkjegard, og det er rimeleg å tru at ein del av fattigfolket i byen vart gravlagt her.

## Sættargjerden
Ei viktig rikspolitisk hending i mellomalderen fann stad her, den såkalla Sættargjerden i Tunsberg i 1277. Dette var ei avtale mellom kongemakta og kyrkja om grensene for styresmakta til dei to institusjonane. Mellom anna godtok kongen å gje kyrkja domsrett i kyrkjelege saker, medan erkebiskopen godtok at kyrkja ikkje skulle blanda seg inn i kongeval. Dokumentet vart skrive ned av munkane i Fransiskanarklosteret.

## Slutten
Mot slutten av mellomalderen selde klosteret unna dei fleste av eigedomane sine, slik at det i 1536 berre var to igjen. I 1551 heiter det at klosteret «er bleffuen affbrott». Sannsynlegvis er det vorte ramma av den store bybrannen 15 år tidlegare.

## Funn
Ein kjenner til kvar klosteret var plassert. Det låg i kvartalet som i dag er avgrensa av Torvgata, Graabrødregaten, Tjømegaten og Øvre Langgate. I 1983 vart det funne restar av murar i området, og det er gjennom tida funne graver og enkeltgjenstander frå mellomalderen. På bakgrunn av dette peikar det seg ut eit område på ca. 45 x 45 m som truleg gøymer restane av klosteret. Dersom det var utforma slik det er vanleg blant fransiskanerne, har kyrkja danna nordsida av dette kvadratet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gråbrødreklosteret i Tønsberg|Gråbrødreklosteret i Tønsberg]]» frå ,  den 9. september 2016.*  
 
; Referansar 


## Litteratur
*Eriksson, Anna-Lena (1983): «Fransiskanerklosteret i Tønsberg-et aktualisert middelalderanlegg». Artikkel i Vestfoldminne 1983. Vestfold historielag.
*Eriksson, Jan E.G. (1992): *Rusletur i gamle Tønsberg-en guide for vandrere*. Stiftelsen gamle Tønsberg.

## Bakgrunnsstoff
*  
* Den katolske kyrkja i Noreg om Fransiskanerklosteret
* «Unikt mellomalderdokument tilbake i Tønsberg», *Aftenposten* 14. mai 2014
Joe Kovacs

**Joe Kovacs**, fullt namn **Joseph Mathias Kovacs**, () er ein USA-amerikansk kulestøytar frå delstaten Pennsylvania som vart verdsmeister i øvinga i 2015 og 2019. Perioden 2015-24 vann han elles tre OL-sølv, to VM-sølv og ein VM-bronse. Kovacs presterte livsbeste 23,23 meter ved eit stemne i Zürich i 2022.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 21,93 m, framom David Storl (21,74 m)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 21,78 m, bakom Ryan Crouser (22,52 m)
*VM 2017 i London: Sølvmedalje – 21,66 m, bakom Tomas Walsh (22,03 m)
*VM 2019 i Doha: Gullmedalje – 22,91 m, framom Ryan Crouser (22,90 m)
*OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 22,65 m, bakom Ryan Crouser (23,30 m)
*VM 2022 i Eugene: Sølvmedalje – 22,89 m, bakom Ryan Crouser (22,94 m)
*VM 2023 i Budapest: Bronsemedalje – 22,12 m
*OL 2024 i Paris: Sølvmedalje – 22,15 m, bakom Ryan Crouser (22,90 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joe Kovacs|Joe Kovacs]]» frå ,  den 10. september 2016.*  
 
*World Athletics
Hyvin Jepkemoi

**Hyvin Kiyeng Jepkemoi** () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar som spesialisert seg på 3&nbsp;000 meter hinder. Ho vart verdsmeister i øvinga i Beijing i 2015 og vann afrikaleikane 2011, i 2016 tok ho sølvmedaljen under Sommar-OL i Rio de Janeiro. Hennar personlege rekord på 9.00,0 er frå 2016-sesongen. Ho la opp i 2022.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 9.22,0
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 9.19,1, framom Habiba Ghribi (9.19,2)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Sølvmedalje – 9.07,1, bakom Ruth Jebet (8.50,7)
*VM 2017 i London: Bronsemedalje – 9.04,0
*VM 2019 i Doha: Nr 8 – 9.13,5
*OL i 2021 i Tokyo: Bronsemedalje – 9.05,3

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hyvin Jepkemoi|Hyvin Jepkemoi]]» frå ,  den 10. september 2016.*
Langeland kommune

**Langeland kommune** er ein dansk kommune på øya Langeland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Rudkøbing kommune, Sydlangeland kommune og Tranekær kommune.

Kommunen har 12&nbsp;260 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Rudkøbing.

## Borgar­meistrar
* Tonni Hansen (SF) 2018–
* Bjarne Nielsen (V) 2010–2017
* Knud Gether (Lokal liste) 2007–2009

## Kjelder
Zuzana Hejnová

**Zuzana Hejnová** () er ein tsjekkisk tidlegare friidrettsutøvar frå Liberec som spesialiserte seg på 400 meter hekk. Ho vart verdsmeister i øvinga i 2013 og forsvarte meistertittelen i 2015, og i 2012 vann ho bronsemedaljen under dei olympiske sommarleikane i London. Hejnová sin personlege rekord på 52,83 sekundar er frå Moskva-VM 2013.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2005 i Helsinki: Utslått i semifinalane (57,29=nr 22)
*EM 2006 i Göteborg: Utslått i semifinalane (56,39=nr 13)
*VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (55,04=nr 13)
*OL 2008 i Beijing: Nr 7 – 54,97
*VM 2009 i Berlin: Utslått i semifinalane (54,99=nr 11)
*EM 2010 i Barcelona: Nr 4 – 54,30
*EM 2012 i Helsinki: Bronsemedalje på 400 m hekk og i 4 x 400 m stafett
*OL 2012 i London: Sølvmedalje – 53,38
*VM 2013 i Moskva: Gullmedalje – 52,83, framom Dalilah Muhammad (54,09)
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje – 53,50, framom Shamier Little (53,94)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 4 – 53,92
*VM 2017 i London: Nr 4 – 54,20
*EM 2018 i Berlin: Utslått i semifinalane (56,03=nr 13)
*VM 2019 i Doha: Nr 5 – 54,23

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zuzana Hejnová|Zuzana Hejnová]]» frå ,  den 10. september 2016.*
Middelfart kommune

**Middelfart kommune** er ein dansk kommune vest på øya Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av  Ejby kommune, Middelfart kommune og Nørre Aaby kommune.

Kommunen har 40&nbsp;158 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Middelfart.

## Borgar­meistrar
* Johannes Lundsfryd Jensen (S), 2017–
* Steen Dahlstrøm (S), 2007–2017

## Kjelder
Langnebbekkasinsnipe

**Langnebbekkasinsnipe** (*Limnodromus scolopaceus*) er ei snipe med hekkeområde på tundraen i Nord-Amerika og Aust-Sibir. Overvintring skjer i Mexico og tilgrensande delar av USA og Mellom-Amerika.

## Skildring
Langnebbekkasinsnipa har storleik som ein raudstilk, ho når ei kroppslengd frå 24 til 30 centimeter. Omtrent seks til åtte centimeter av dette er nebblengda. Vengespennet er omtrent 46 til 52 cm, vekta varierer mellom 88 og 144 gram.

I hekkefjørdrakta har dei vaksne fuglane eit raudbrunt preg. Hovudet er kastanjefarga, men krona er litt mørkare. Augebrynstripa er bleik raudbrun, under dette syner dei eit langt, mørk brunt augestrek frå nebbrota gjennom auget. Undersida er raudbrun til bleik raudbrun, hals og frambryst er stipla med fine, mørke markeringar, flankane og undersida av hale har mørkare, tverrvatra markeringar. Oversida er mørk brun og svart, dei enkelte fjørene har raudbrune frynsar. Ryggen som blir synleg i flukt er kvit. Halen har mørkebrune eller svarte tverrband. 

Utanom hekketida er fjørdrakta hos langnebbekkasinsniper langt meir bleik gråbrun med ei kvit underside. Unge fuglar er mørkare grå. 

Nebbet er svakt nedbøygd og grågrønt, iris er mørk brun. Føter og bein er farga bleik oliven til gul-oliven.

Denne arten er mykje lik kortnebbekkasinsnipe, men langnebbekkasinsniper har litt lengre nebb og litt lengre bein, elles samsvarande storleik og liknande fjørdrakt.

### Utbreiingsområde
Langnebbekkasinsnipe er ein hekkefugl på tundraen omtrent frå Janaelva i Sibir, austover til Beringsundet, langs kystar av vestlege og nordlege Alaska vestover til Mackenzieelva langt vest i Nordvestterritoria. Dei trekker til det sørlegaste USA, inkludert Florida, til Mexico og er vanlege så langt sør som til vestkysten av Guatemala. Sørgrensa er vanlegvis Panama. Langnebbekkasinsnipa blir sjeldan, men regelmessig observert i Vest-Europa. Til dømes var ho observert totalt 216 gonger i perioden 1958-1996. Det er registrert fire individ totalt i perioden 2010 til 2015 i Artsobservasjoner for Noreg. Dei fleste observasjonane i Europa er unge fuglar som kjem spesielt i september og oktober til Europa. Kortnebbekkasinsnipa blir observert mykje sjeldnare i Europa.

### Levevis
Habitata er våt tundra som sommaren, ofte ved grunne innsjøar, om vinteren lever dei helst ved ferskvatn, sjeldan på strandegner og mudderbankar.

Langnebbekkasinsniper et hovudsakleg krepsdyr, børsteormar og sniglar, som dei tar med raske rørsler og nesten vertikalt heldt nebb opp frå gjørmete underlag. 

Dei er trudd å vere monogame gjennom sesongen. Vanlegvis hekkar langnebbekkasinsniper individuelt. Rugetida er 21 til 22 dagar. Begge foreldra er like involvert ved starten av ruginga, men mot slutten av hekkesesongen er det utelukkande hannfuglen som bidreg. Når ungane blir klekte, er  dei allereie høgt utvikla og forlèt reiret første dagen. Ungane er flygedyktige i ein alder av ca. 20 til 30 dagar.

IUCN klassifiserer langnebbekkasinsnipe som ein livskraftig art.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Großer Schlammläuferer|Großer Schlammläuferer]]» frå ,  den 10. september 2016.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Jurij Borzakovskij

**Jurij Mikhailovitsj Borzakovskij** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Kratovo. Han vart olympisk meister 2004 og europameister 2012 på 800 meter, og vann elles to VM-sølv og like mange VM-bronsar på same distansen i tida 2003-11. Hans personbeste 1.42,79 vart oppnådd i 2008.

## Aktiv
Borzakovskij vann 800 meter i junior-EM 1999. Vinteren 2000 sigra han på same distansen ved innandørs-EM i Gent. Hausten same året tok han seg til OL-finalen i Sydney, der han vart sjettemann. Fem månader seinare vann han ein suveren siger på yndlingsdistansen ved innandørs-VM i Lisboa på tida 1.44,49. Under friidretts-EM 2002 deltok han ikkje på 800 m, i staden sprang han som ankermann Russland inn til sølv i 4 x 400 meter stafett. 

Også ved verdsmeisterskapen 2003 i Paris vann Borzakovskij ein sølvmedalje, fattige tre hundredels sekund bakom vinnaren, Djabir Saïd-Guerni frå Algerie, og seks hundredelar føre bronsemannen Mbulaeni Mulaudzi. Borzakovskij låg lenge bakarst i feltet, før han byrja spurte forbi konkurrentane, men nådde altså ikkje heilt fram før målstreken. Same taktikken nytta han i finalen på 800 meter under Sommar-OL 2004 i Aten. Midtvegs på siste langside auka han tempo og sprang forbi alle og vann gullmedaljen på tida 1.44,45, framom Mulaudzi og førehandsfavoritten Wilson Kipketer.

Under VM 2005 kom Borzakovskij i mål til sølv på 800 meter, den einaste som heldt unna på oppløpet var Rashid Ramzi som representerte Bahrain. To år seinare tok han bronsemedaljen under VM i Osaka, løpet gjekk lenge i lusetempo og alle åtte finalistane passerte målstreken innafor eit halvt sekund. I OL-sesongen 2008 sette han personleg rekord med 1.42,79, men rauk overraskande ut or 800-metertevlinga i Beijing-OL i semifinalen.

I 2009 vann Borzakovskij 800 m ved innandørs-EM i Torino, og han kom på fjerdeplass i friidretts-VM i Berlin. Ved den neste verdsmeisterskapen, i Daegu i 2011, lukkast Borzakovskij å vinne si fjerde VM-medalje på 800 m då han vart nummer tre. Sommaren 2012 vann Borzakovskij gullmedaljen ved EM i Helsinki, men han lukkast ikkje kvalifisere seg til OL-finalen i London. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2000 i Sydney: Nr 6 – 1.45,83
*EM 2002 i München: Sølvmedalje i 4 x 400 m stafett (3.02,3)
*VM 2003 i Paris: Sølvmedalje – 1.44,84, bak Djabir Saïd-Guerni (1.44,81)
*OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 1.44,45, framom Mbulaeni Mulaudzi (1.44,61)
*VM 2005 i Helsinki:  Sølvmedalje – 1.44,51, bak Rashid Ramzi (1.44,24)
*VM 2007 i Osaka: Bronsemedalje – 1.47,39
*OL 2008 i Beijing: Utslått i semifinalane (nr 15 – 1.46,53)
*VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 1.45,57
*VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 1.44,49, bakom Abubaker Kaki (1.44,41)
*EM 2012 i Helsinki: Gullmedalje – 1.48,61, framom Andreas Bube (1.48,69)
*OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (nr 10 – 1.45,09)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Juri Michailowitsch Borsakowski|Juri Michailowitsch Borsakowski]]» frå ,  den 10. september 2016.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yuriy Borzakovskiy|Yuriy Borzakovskiy]]» frå ,  den 10. september 2016.*
Svendborg kommune

**Svendborg kommune** er ein dansk kommune på øya Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Egebjerg kommune, Gudme kommune og tidlegare Svendborg kommune (1970–2006).

Kommunen har 59&nbsp;727 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Svendborg.

## Borgarmeistrar
* Bo Hansen (S) 2018–
* Lars Erik Hornemann (V) 2014–2017
* Curt Sørensen (S)  2010–2013
* Lars Erik Hornemann (V) 2007–2009

## Kjelder
Ian Hill

**Ian Frank Hill** () er ein engelsk musikar, mest kjend som bassist i heavy metal-bandet Judas Priest.

## Biografi
Hill lærte seg å spele kontrabass frå faren, som spelte bass i lokale jazzband. Faren døydde då han var femten år gammal. I 1970 var Hill saman med skulekameraten K.K. Downing med å skipe det banebrytande heavy metal-bandet Judas Priest. Han har spelt bassgitar i bandet sidan den gongen, og er i dag det einaste originale medlemmet som er att, etter at Downing slutta i 2011. 

Hill er kjend for den stødige og melodiske basspelinga, som var ein ideell bakgrunn for dei doble gitarane til K.K. Downing og Glenn Tipton, i lag med den opera-aktige vokalen til Rob Halford. I tidlege år med bandet spelte han bass med fingrane, men brukte seinare plekter. Det var Hill som henta Rob Halford inn i Judas Priest. Dei to møtte kvarandre då Hill var kjæraste med syster til Halford og nemnde at han trengde ein ny vokalist for bandet. Halford slutta i det førre bandet sitt, Hiroshima, og tok med seg trommeslagaren John Hinch, som seinare måtte gå frå bandet eitt album fordi han ikkje var god nok.

Hill gifta seg med syster til Rob Halford, Sue, i 1976, men dei skilde seg i 1984. I lag har dei sonen Alex som vart fødd i 1980. Hill budde seinare i Florida og gifta seg på ny. Dei har ei dotter i lag. Han bur i dag i Staffordshire i England.

## Diskografi
**[[Rocka Rolla]]* (1974)
**[[Sad Wings of Destiny]]* (1976)
**[[Sin After Sin]]* (1977)
**[[Stained Class]]* (1978)
**[[Killing Machine|Killing Machine/Hell Bent for Leather]]* (1978/1979)
**[[British Steel av Judas Priest|British Steel]]* (1980)
**[[Point of Entry]]* (1981)
**[[Screaming for Vengeance]]* (1982)
**[[Defenders of the Faith]]* (1984)
**[[Turbo av Judas Priest|Turbo]]* (1986)
**[[Ram It Down]]* (1988)
**[[Painkiller av Judas Priest|Painkiller]]* (1990)
**[[Jugulator]]* (1997)
**[[Demolition av Judas Priest|Demolition]]* (2001)
**[[Angel of Retribution]]* (2005)
**[[Nostradamus av Judas Priest|Nostradamus]]* (2008)
**[[Redeemer of Souls]]* (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ian Hill|Ian Hill]]» frå ,  den 10. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nordfyns kommune

**Nordfyns kommune** er ein dansk kommune på øya Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av  Bogense kommune, Otterup kommune og Søndersø kommune.

Kommunen har 29&nbsp;610 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Bogense.

## Borgarmeistrar
* Mette Landtved-Holm (V) 2023–
* Morten Andersen (V) 2010–2023
* Bent Dyssemark (V) 2007–2009

## Kjelder
Nyborg kommune

**Nyborg kommune** er ein dansk kommune på øya Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av tidlegare Nyborg kommune, Ullerslev kommune og Ørbæk kommune.

Kommunen har 32&nbsp;193 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Nyborg.

## Borgarmeistrar frå 2007
* Kenneth Muhs, V: 2014–
* Erik Christensen, S: 2010–2013
* Jørn Terndrup, V: 2007–2009

## Kjelder
Sønderborg kommune

**Sønderborg kommune** er ein dansk kommune i Sønderjylland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Augustenborg kommune, Broager kommune, Gråsten kommune, Nordborg kommune, tidlegare Sønderborg kommune, Sundeved kommune og Sydals kommune. Kommunen femner øya Als og store delar av halvøya Sundeved.

Sønderborg kommune har 74&nbsp;233 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Sønderborg.

## Borgar­meistrar
* Erik Lauritzen (S) 2014–
* Aase Nyegaard (Lokal liste) 2010–2013
* Jan Prokopek Jensen (S) 2007–2009

## Kjelder
Glenn Tipton

**Glenn Raymond Tipton** () er ein engelsk gitarist og låtskrivar, mest kjend som ein av sologitaristane i heavy metal-bandet Judas Priest. Han er kjend for den komplekse spelestilen og soloane som er inspirerte av klassisk musikk. 

Tipton lærte seg først å spele gitar då han var 19 år gammal og det første bandet hans var Shave Em' Dry, som vart Merlin og så Flying Hat Band. I mai 1974 kom Tipton med i Judas Priest, under innspelinga for *[[Rocka Rolla]]*. Tipton har vore med i Judas Priest sidan den gongen.

## Utmerkingar og tilvisingar
*Han vart rangert på 19. plassen på lista til rockemagasinet Hit Parader over dei 100 beste metal-gitaristane. 
*Han vart rangert på 28. plassen på lista til Gigwise over dei 50 beste gitaristane.
*Han vart rangert på niandeplassen på lista til MusicRadar over dei 20 beste metal-gitaristane gjennom tidenen.
*Han vart rangert på 25. plassen på lista til Joel Mclver over dei 100 beste metal-gitaristane.
*Sun Kil Moon gav ut ein song kalla «Glenn Tipton» på albumet *[[Ghosts of the Great Highway]]*.
*I det populære videospelet *[[Guitar Hero II]]*, er det ein spelbar karakter kalla Izzy Sparks, som har klede som liknar dei Glenn Tipton nytta under *[[Screaming for Vengeance]]*-turneen i 1983.
*Kerry King i Slayer har sagt at Tipton er ein av dei mest undervurderte gitaristane i verda og at Tipton var ein av dei første inspirasjonskjeldene hans.
*Dave Mustaine: «Glenn Tipton er min gitarhelt. Eg kjøpte til og med ein Fedora-hatt fordi eg såg Glenn Tipton med ein sånn i Sad Wings of Destiny-tida. Men eg såg ikkje like kul ut som han.»

## Diskografi

### Solo
**[[Baptizm of Fire]]* (1997)
**[[Edge of the World]]* (2006)

### Judas Priest
Sjå Judas Priest for den komplette lista over Judas Priest-album. Tipton spelte gitar på alle albuma deira. 

### Som gjesteartist
*Gjestemusikar i 1995 på albumet *Foma* av post-grunge-bandet The Nixons.
*Songen «Spirit of America» av Samantha Fox.
*Glenn spelte inn gitar for videospelet *[[Brütal Legend]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glenn Tipton|Glenn Tipton]]» frå ,  den 10. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Tønder kommune

**Tønder kommune** er ein dansk kommune i Sønderjylland i Region Syddanmark. 
Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Bredebo kommune, Højer kommune, Løgumkloster kommune, Nørre-Rangstrup kommune, Skærbæk kommune, og tidlegare Tønder kommune.

Kommunen har 36&nbsp;651 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Tønder. Tønder kommune har grense mot Tyskland i sør.

## Borgar­meistrar
* Jørgen Popp Petersen (SP) 2022–
* Henrik Frandsen (V) 2016–2021
* Laurids Rudebeck (V) 2009–10. mai 2016
* Vagn Therkel Pedersen (V) 2007–2009

## Fotnoter

## Kjelder
Vejen kommune

**Vejen kommune** er ein dansk kommune midt i Sønderjylland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Brørup kommune, Holsted kommune, Rødding kommune og tidlegare Vejen kommune.

Kommunen har 42&nbsp;800 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Vejen.

## Borgarmeistrar
* Frank Schmidt-Hansen (KF) 2022–
* Egon Fræhr (V) 2007–2021

## Kjelder
Vejle kommune

**Vejle kommune** er ein dansk kommune på Jylland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med  kommunereforma i 2007 og er ei samanslåing av Børkop kommune, delar av Egtved kommune, Give kommune, Jelling kommune og tidlegare Vejle kommune.

Kommunen har 121&nbsp;696 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Vejle. I kommunen ligg mellom anna Jellingsteinane.

## Borgarmeistrar
* Jens Ejner Christensen (V) 2017–
* Arne Sigtenbjerggaard (V) 2010–2017
* Leif Skov (S) 2007–2009

## Kjelder
Varde kommune

**Varde kommune** er ein dansk kommune på vestkysten av Sønderjylland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma i 2007 og er ei samanslåing av Blaabjerg kommune, Blåvandshuuk kommune, Helle kommune, tidlegare Varde kommune og Ølgod kommune.

Kommunen har 49&nbsp;798 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Varde.

## Borgarmeistrar
* Mads Sørensen (V) 2022–
* Erik Buhl Nielsen V 2014–2021
* Gylling Haahr (V) 2007–2013

## Kjelder
Ærø kommune

**Ærø kommune** er ein dansk kommune som femner øya Ærø og andre småøyar i skjergarden sør for Fyn i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Marstal kommune og Ærøskøbing kommune.

Kommunen har 5&nbsp;960 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Ærøskøbing.

## Borgarmeistrar
* Peter Hansted (S) 2022–
* Ole Wej Petersen (S) 2018–2021
* Jørgen Otto Jørgensen (S) 2014–2017
* Karsten Landro (K) 2010–2013
* Jørgen Otto Jørgensen (S) 2007–2009

## Kjelder
Aabenraa kommune

**Aabenraa kommune** er ein dansk kommune i Sønderjylland i Region Syddanmark. Kommunen vart skipa i samband med kommunereforma 1. januar 2007 og er ei samanslåing av Bov kommune, Lundtoft kommune, Rødekro kommune, Tinglev kommune og  tidlegare Aabenraa kommune.

Kommunen har 58&nbsp;657 innbyggjarar (2024) og administrasjonsenteret ligg i Aaabenraa. Aabenraa kommune har grense mot Tyskland i sør.

## Borgarmeistrar
* Jan Riber Jakobsen (K) 2022–
* Thomas Andresen (V) 2014–2021
* Tove Larsen (S)	2007–2013

## Kjelder