open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kelp Bay

**Kelp Bay** er ei lita open bukt like aust-søraust for Doris Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Ho er fylt med tang og tare (*kelp* på engelsk), og det er ikkje mogeleg å ankre opp her. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at det skildrande namnet var godt kjend lokalt. 

## Kjelder
Naustroser

**Naustrose** er ei form for rissa graffiti som finst i gamle kystmiljø i Noreg. Ho er vanlegvis danna av to sirkelbogar (*[[vesica piscis]]*, fiskeblære) med eit loddrett merke i midten. Graffitien førestiller eit kvinneleg kjønnsorgan (vulva). Andre namn på det er «modersmerket» og «sola». Naustroser er å sjå innandørs og utandørs i naust, sjøstuer/rorbuer og gamle trebåtar. Graffitien kan tolkast som eit fruktbarheitssymbol med uttrykk for ønske om godt fiske, eller rett og slett uttrykk for seksuelle fantasiar. 

På Fiskerimuseet på Hjertøya finst to døme på naustrose. Ei er ute, og ei er innomhus. På båthallen som er bygd av delar av eit åttringnaust frå Lyngværet, kan ein sjå ho i bordkledinga i gavlveggen mot aust. Denne er truga, for kledingsbordet er i ferd med å rotne.

I sjøstua frå Daumannsholmen ved Teistklubben er naustrosa skore inn i fyllinga på innsida av døra som går inn i opphaldsrommet. Dette er ei frodig utgåve og plasseringa gjorde ho godt synleg i heile rommet. 

I *Vartdalsoga* kan ein lese om striden om fiskerimerkinga etter kommunesamanslåinga med Ørsta i 1964. Det vanlege er å ha bokstaven til kommunen føre nummeret, men som ein Vartdalredar sa: «Før denne naustrosa [Ø-en] skal komme på båtane våre, skal eg registrere dei i Ålesund!»

## Kjelder
Hjertøya

**Hjertøya** er ei øy i Molde kommune, ti minutt sør for Molde sentrum. 

Øya er smal og om lag 3 km lang. Arealet er 0,42 km². Hjertøya er eit mykje brukt friluftsområde, og det går rutebåt frå Molde i juni, juli og august. På Hjertøya ligg Fiskerimuseet, som er ein del av Romsdalsmuseet. Den tyske biletkunstnaren Kurt Schwitters budde ei tid på øya.

Hjertøya vart busett som husmannsplass på 1700-talet. Ved folketeljinga i 1900 budde det tre personar her. Det var fast busetjing på øya fram til 1950-talet.

## Kjelder
Egil Russøy

**Egil Russøy** () er ein norsk sosionom og forfattar. Han gav i 2012 ut boka *Møtet med Hans Nielsen Hauge : historia om Anna frå Voss og Bertel frå Naustdal*. Handlinga tek utgangspunkt i tipp-tipp-tippoldeforeldra til forfattaren, og deira kontakt med Hans Nielsen Hauge. Boka er utgitt på Selja forlag. Egil Russøy er frå Flora kommune.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Selja Forlag
## Bakgrunnsstoff
National Park på New Zealand

**National Park** er ein liten busetnad på det sentrale vulkanplatået på Nordøya på New Zealand. Staden er også  kjend som National Park Village, og er den høgstliggjande urbane busetnaden på New Zealand på 825&nbsp;moh. Som namnet tyder på, grensar han til verdsarvsstaden Tongariro nasjonalpark, den første nasjonalparken på New Zealand, oppretta i 1887. Mot vest ligg Whanganui nasjonalpark.
Frå byen er det storslått utsikt til Mount Tongariro, Mount Ngauruhoe (Domedagsberg i filmtriologien *[[Ringdrotten]]*) og Mount Ruapehu.
  
Byen ligg ved jarnveglinja North Island Main Trunk og nær krysset mellom hovudvegane *New Zealand State Highway 4 og 47*, midtvegs mellom Raetihi ogTaumarunui og 45 km sørvest for sørbreidda til Tauposjøen. Det er ein køyretur på  20 minuttar til det største skisportsområdet i landet, Whakapapa og 50 minuttar til Turoa, skisportsanlegget i hellingane til den aktive vulkanen Ruapehu.

Turisme er hovudnæringsvegen med 1500 gjestesenger i kommersielle og private hytter.

Om sommaren er staden ein populær inngangsport til nasjonalparkane Tongariro og Whanganui for fotturar, terrengsykling og kajakkpadling. Om vêret tillet det, går det dagleg transport frå National Park Village til Tongariro Alpine Crossing, kjent som ein av dei beste dagsturane i fjellet på New Zealand.

## Historie
Opphavleg hadde busetnaden namnet Waimarino ('stille vatn'). I 1926 gav jarnvegsselskapet New Zealand Railways stasjonen namnet National Park. Dette var for å unngå forveksling med andre stadar med same namn, dessutan var namnet alt kome i vanleg bruk på grunn av nærleiken til Tongariro nasjonalpark.

Då jarnvegslinja Main Trunk Line vart opna i 1908, skapte dette gode tilhøve for tømmerhogst og bygging av sagbruk i dei store skogområda, og 30 sagbruk med tilhøyrande transportvegar kom i drift i området. Då beltetraktorar vart tilgjengelege i 1930-åra, auka hogsten, og stasjonen i National Park hadde ein av dei største lasteplassane for tømmer på New Zealand. I dag er Tongariro Timber den siste sagbruksverksemda i drift ved National Park.

I 1960-åra var National Park endestasjonen for alt tungt utstyr og maskineri for kraftutbygginga i Tongariro *(Tongariro Power Scheme Development)*, og lokale grusvegar vart betydeleg oppgraderte for å ta seg av tungtrafikken.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:National Park, New Zealand|National Park, New Zealand]]» frå ,  den 29. november 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*National Park Village
Lighthouse Bay

**Lighthouse Bay** er ei lita bukt mellom Cape Crewe og Point Abrahamsen som utgjer den nordlege armen av Cook Bay langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av mannskap på Discovery Investigations i 1929. Ho fekk truleg dette namnet på den tida fordi eit fyr (ikkje lenger i bruk) stod på det nærliggande Sheep Point.

## Kjelder
Little Moltke Harbor

**Little Moltke Harbor** er ei lita bukt mellom Pirner Point og isklippene i Rossbreen, som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Moltke Harbor på vestsida av Royal Bay i Sør-Georgia. Ho vart først kartlagd av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret, 1882–83, under Schrader. Namnet Little Moltke, kjem frå nærliggande Moltke Harbor, og vart nytta om denne bukta av selfangarar på Sør-Georgia. 

## Kjelder
Luisa Bay

**Luisa Bay** er ei lita bukt som ligg mellom Cape Vakop og Mount Skittle på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey, 1951–52, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter «Luisa», eit av fartøya til Compania Argentina de Pesca som deltok under bygginga av den første permanente kvalstasjon i Grytviken på Sør-Georgia i 1904. Fartøyet er i dag ein holk i King Edward Cove.
 
## Kjelder
Maiviken

**Maiviken** er ei vik i nordenden av Thatcher Peninsula mellom Cumberland West Bay og Cumberland East Bay i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen. 1901-04, under Otto Nordenskjöld, og kalla *Majviken* etter maidagen i 1902, dagen då dei gjekk inn i vika. I løpet av åra har den norske stavinga vorte nytta om vika. 

## Kjelder
Queen Maud Bay

**Queen Maud Bay** er ei V-forma bukt som ligg like nord for Nunez Peninsula langs sørkysten av Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, og vart namngjeven før 1922 etter dronning Maud, ektemaken til kong Haakon VII av Noreg, truleg av norske kvalfangarar som opererte langs denne kysten. 

## Kjelder
Mercer Bay

**Mercer Bay** er ei lita bukt med Geikiebreen i enden ved sørvestenden av Cumberland West Bay i Sør-Georgia. Bukta finst på eit skissert kart over Cumberland Bay av løytnant S.A. Duse under Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Namnet dukka først opp på eit kart basert på landmålingane til Discovery Investigations i 1926-30. Ho er truleg kalla opp etter kapteinløytnant G.M. Mercer som var kaptein av DI-skipet «William Scoresby», som deltok i merking av kval og oseanografisk arbeid utanfor Sør-Georgia i 1926-27.

## Kjelder
Miles Bay

**Miles Bay** er ei lita bukt på sørsida av Isfjorden på Sør-Georgia. Namnet South Bay vart gjeven til vika av den skotske geologen David Ferguson då han vitja Sør-Georgia i 1911-12. Sidan dette namnet alt var godt kjend som ein arm av Prince Olav Harbor 18 nautiske mil (33&nbsp;km) unna, tilrådde United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1957 å bruke eit nytt namn for denne bukta. Miles Bay er kalla opp etter kvalbåten «Don Miles», bygt i 1926, som var eigd av Compania Argentina de Pesca i 1934.

## Kjelder
Morenefjorden

**Morenefjorden** er ein fjord med eit rev (ei endemorene) over innløpet. Han utgjer vestenden av Cumberland East Bay i Sør-Georgia. Han vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjold, 1901-04, som namngav han på grunn av den store morenen i innløpet. 

## Kjelder
Morsa Bay

**Morsa Bay** er ei lita bukt 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) aust for Weddell Point, på nordsida av Isfjorden langs sørkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter kvalbåten «Morsa», som vart bygt i 1929, og seinare eigd av Compania Argentina de Pesca i Grytviken.

## Kjelder
Narval Bay

**Narval Bay** er ei bukt på nordsida av Isfjorden i Sør-Georgia. Bukta fekk namnet North Bay av den skotske geologen David Ferguson då han vitja Sør-Georgia i 1911-12. Sidan dette namnet alt var i bruk for ein arm av Prince Olav Harbor 20 nautiske mil (37&nbsp;km) unna, rådde United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1957 å byte namn på denne bukta. Narval Bay  kalla opp etter kvalbåten «Narval», bygt i 1929 og eigd av Compania Argentina de Pesca i 1934.

## Kjelder
Newark Bay i Sør-Georgia

**Newark Bay** er ei bukt ved søraustenden av Fanning Ridge, langs sørkysten av Sør-Georgia. Bukta vart oppdag i 1819 av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen, som grovt kartla ei lita vik som låg omtrent her. Namnet går attende til kring 1927. 

## Kjelder
Ocean Harbour

**Ocean Harbour** er ei lang bukt på nordkysten av Sør-Georgia 2,5&nbsp;km vest-nordvest for Tijuca point. Det låg ein aktiv kvalstasjon her mellom 1909&ndash;1920

Namna «New Fortune Bay» og «Neufortuna Bay», truleg etter den norsk-argentinske kvalbåten «Fortuna», som deltok under bygginga av den første permanente kvalstasjonen i Grytviken i Sør-Georgia i 1904-05, vart nytta om denne bukta i 1922 av Filchner under Den tyske antarktisekspedisjonen, 1911-12. Etter ei kartlegging av øya i 1951-52, rapporterte South Georgia Survey at bukta lokalt vart kalla Ocean Harbour, eit namn som kjem frå Ocean Whaling Co, som på denne tida hadde ein stasjon her. 

## Historie
Gamle selkokingskjeler står framleis ved bukta og det same gjer vraket av «Bayard», ein 1300 tonn, 67 meter lang båt med jernskrog frå 1864. Fartøyet låg fortøydd ved kjølestasjonen i 1911 då det sleit seg under eit uvêr.  Ocean Harbour var staden der reinsdyr først vart sett ut på Sør-Georgia av den norske kvalfangaren Carl Anton Larsen og broren hans i november 1911.

Det ligg ein liten gravplass ved Ocean Harbour med åtte graver. Ei av desse er den eldste kjende grava på øya - grava til Frank Cabrial (1820) frå selfangstskuta «Francer Allen». Merket på grava er borte, men somme av dei andre gravene er framleis merkte. 

## Kjelder
Novosilski Bay

**Novosilski Bay** er ei bukt på sørkysten av Sør-Georgia like sør for Mount Fraser. Ho vart oppdaga av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen i 1819 og kalla opp etter løytnant Pavel M. Novosilskij på «Mirny», som deltok på ekspedisjonen til Bellingshausen. Skrivemåten Novosilski har vore i bruk for denne bukta i lang tid. 

## Kjelder
Penguin Bay

**Penguin Bay** er ei lita bukt som ligg like søraust for Ocean Harbour på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart frå 1931 av Det britiske marinedepartementet. Det er mykje tang og tare i bukta. 

## Kjelder
Possession Bay

**Possession Bay** er ei bukt søraust for Black Head på nordkysten av Sør-Georgia, ei øy sør i Atlanterhavet. 

Ho vart oppdaga og namngjeven av ein britisk ekspedisjon under Cook i 1775. Cook var den første personen ein veit gjekk i land på Sør-Georgia og det var i nærleiken. Her gjorde dei krav på øya for Storbritannia. 

## Kjelder
* Stonehouse, B (ed.) *Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans* (2002, ISBN 0-471-98665-8)
Right Whale Bay

**Right Whale Bay** er ei bukt mellom Craigie Point og Nameless Point langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho har samband til Morsa Bay via Ernesto Pass.

Namnet på bukta går attende til minst 1922. Sørkaper (*southern right whale* på engelsk) er ein kvalart som finst i området og Sør-Georgia var kjend for kvalfangstindustrien her. 

## Kjelder
Rocky Bay i Sør-Georgia

**Rocky Bay** er ei lita bukt, med mange skjer, like nord for Ducloz Head langs sørkysten av Sør-Georgia. Bukta vart oppdaga i 1819 av admiral Thaddeus Bellingshausen som grovt kartla ei lita vik omtrent her. Namnet var i bruk før 1930, truleg gjeve av sel- og kvalfangarar i området. 

## Kjelder
Rosita Harbour

**Rosita Harbor** er ei lita bukt som ligg 1,5&nbsp;km nord for Camp Bay på vestsida av Bay of Isles i Sør-Georgia. Bukta vart kalla Rosita Harbour og Allardyce Harbour i perioden 1905-12, og begge har sidan vore nedteikna på kart over området. Etter ei kartlegging i Sør-Georgia i 1951-52 rapporterte South Georgia Survey at bukta lokalt vart kalla Rosita Harbour, og dette namnet er sidan godkjend. Rosita Harbour er kalla opp etter kvalbåten «Rosita», som opererte med selskapet i 1905, og som låg fortøydd i denne bukta. 

Det vart gjeve lisens for ein kvalstasjon her 1909-23, men det vart ikkje reist bygningar. I staden opererte leigetakarane ut frå Leith Harbour

## Kjelder
Bø Museum

**Bø Museum** ligg på Oterholt i Bø i Midt-Telemark kommune. Det er ei eining under Telemark Museum og er samansett av landhandelen Aaheim med pakkhus, det gamle forsamlingshuset Polen, Åsestugo og eit utstillingslokale som viser fele- og folkedrakthistorie. Oterholt var den fyrste handelstaden og bygdesenteret i Bø, og ligg på veg til Liheia, akkurat der brua kryssar Bøelva. 
Aaheim blei bygd av handelskarane Halvor G. Sisjord (1865-1961) og Halvor H. Sønstebø. Dei kjøpte eigedomen Furuheim på Oterholt i 1896 og bygde straks forretningsgarden Aaheim der den gamle garveriverksemda Brua hadde lege
Kvennøya, ein gamal mølleplass som ligg eit steinkast frå den tidlegare handelstaden, høyrer også til Bø Museum og Telemark Museum. 

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Telemark Museum
Rustad Bay

**Rustad Bay** er ei lita bukt på sørvestsida av Annenkovøya, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ditlef Rustad, ein norsk biolog under ekspedisjonen til Horntvedt, 1927–28, som vitja og henta prøvar på Annenkovøya.
 
## Kjelder
Rogged Bay

**Rogged Bay** er ei lita bukt som ligg like nord for Cape Disappointment, sørenden av Sør-Georgia. Namnet «Rogged Bay», som truleg vart nytta av tidlege selfangarar, vart registrert av Arnaldo Faustini på eit kart i 1906 og seinare nytta om ei større bukt i nærleiken. Etter ei landmåling i 1951-52 rapporterte South Georgia Survey at den vesle bukta like nord for Cape Disappointment måtte ha eit namn. Det eksisterande namnet Rogged Bay vart tilrådd av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954.
 
## Kjelder
Schlieper Bay

**Schlieper Bay** er ei bukt mellom Romerof Head og Weddell Point langs sørkysten av Sør-Georgia. Schlieper Bay fekk namnet sitt i 1905-12 etter direktøren i Compañía Argentina de Pesca.

Då britane som var i Grytviken vart tvungen bort frå Sør-Georgia under Falklandskrigen, var det 15 britar att som argentinarane ikkje fann. Tapa Argentina leid i Grytviken hindra dei frå å okkupere resten av øya med basen på Birdøya og feltleirar ved Schlieper Bay, Lyellbreen og St. Andrews Bay under britisk kontroll. 

## Kjelder
Sacramento Bight

**Sacramento Bight** er ei open bukt mellom Calf Head og Cape Harcourt på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet «Pinguin-Bay» vart gjeven av ei tysk gruppe under Det internasjonale polaråret, 1882–83, til ei mindre vik i bukta som her er skildra. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at namnet ikkje nødvendigvis vart nytta om denne bukta og godkjende Sacramento Bight, som var i lokal bruk. 

## Kjelder
Sea Leopardfjorden

**Sea Leopardfjorden** er ein fjord mellom Bellingshausen og Luck Point søraust i Bay of Isles i Sør-Georgia. Han vart kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen der.

## Kjelder
King Edward Cove

**King Edward Cove** er ei verna bukt like sørvest for Mount Duse, på vestsida av Cumberland East Bay i Sør-Georgia. Bukta vart vitja av tidlege selfangarar i Sør-Georgia, vart kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04, under Nordenskjold. Ho vart namngjeven kring 1906 etter kong Edward VII av Storbritannia.

## Kjelder
Small Bay i Sør-Georgia

**Small Bay** er ei lita bukt ved austsida av Fortuna Bay, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Det britiske marinedepartementet.

## Kjelder
Sheathbill Bay

**Sheathbill Bay** er ei lita bukt like nord for Rosita Harbor langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi det er mykje antarktisslirenebb (*Chioner eilba*), *snowy sheathbill* på engelsk.

## Kjelder
Royal Bay

**Royal Bay** er ei bukt mellom Cape Charlotte og Cape Harcourt langs nordkysten av Sør-Georgia.

Som andre delar av øygruppa hekkar mange fugleartar her, som kongepingvin, bøylepingvin og knoppskarv.

## Historie
Royal Bay vart ho oppdaga og namngjeven av ein britisk ekspedisjon under James Cook i 1775.

I 1882 vart ei tysk gruppe under Det internasjonale polaråret under Schrader sendt ut for å observere Venuspassasjen frå Royal Bay. Dei heldt til på nordsida av bukta 1882-83. Gruppa kom inn på «Moltke», som var det første motordrivne fartøyet som nådde Sør-Georgia. **Moltke Harbour**, ei bukt på nordvestsida av Royal Bay er kalla opp etter skipet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Royal Bay|Royal Bay]]» frå ,  den 29. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Stonehouse, B (red.) *Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans* (2002, ISBN 0-471-98665-8)
Sitka Bay

**Sitka Bay** er ei lita bukt 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) vest for Cape Buller, langs nordkysten av Sør-Georgia. Namna Sitka Bay og Buller Bay har begge vore nedskrive på kart i mange år. Etter ei kartlegging i Sør-Georgia i 1951-52 rapporterte South Georgia Survey at denne bukta lokalt er kjend som Sitka Bay, og dette har vorte det godkjende namnet.

## Kjelder
Sörling Valley

**Sörling Valley** er ein isfri dal mellom Cumberland East Bay og Hound Bay på nordsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Erik Sörling på Riksmuseum i Stockholm, som henta zoologiske prøvar på Sør-Georgia i 1904-05.

Den 21. april 1982 under Falklandskrigen gjekk britiske SBS i land ved Hound Bay frå helikopter frå *[[HMS «Endurance» (1967)|HMS «Endurance»]]*, og prøvde å krysse over til dei argentinske stillingane gjennom Sörling Valley og Cumberland East Bay .

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sörling Valley|Sörling Valley]]» frå ,  den 29. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tow Bay

**Tow Bay** er ei lita bukt 400 meter sør for Vulcan Point på vestsida av Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1930 av mannskap på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations.

## Kjelder
Sunsetfjorden

**Sunsetfjorden** er ein fjord i sørvesthjørnet av Bay of Isles i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturalist ombord på briggen «Daisy», og ho fekk dette namnet av han fordi frå ankerplassen hans i Bay of Isles gjekk sola ned rett bak denne fjorden. 

## Kjelder
Tornquist Bay

**Tornquist Bay** er ei lita bukt mellom Cape Constance og Antarctic Point langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd i 1929-30 av mannskap på Discovery Investigations, som kalla ho Windy Cove, på grunn av dei kraftige vindane dei opplevde her, medan namnet Windy Hole sidan vart nytta på kart om bukta. Etter ei landmåling av Sør-Georgia i 1951-52, rapporterte South Georgia Survey at denne bukta vart kalla Tornquist Bay av lokale sel- og kvalfangarar. Dette namnet har vorte godkjend. 

## Kjelder
Trollhul

**Trollhul** er ei lita vik 4 nautiske mil (7 km) nordvest for Cape Disappointment ved enden av Graaebreen, langs sørkysten av Sør-Georgia. 

Trollhul vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57. Namnet har lenge vore i lokal bruk.

## Kjelder
Undine Harbour

**Undine Harbour** er ei lita bukt inst i bukta mellom Cape Paryadin og Cape Chaplin på sørkysten av Sør-Georgia. Bukta  (med Johan Harbour, Coal Harbour og Frida Hole) kan vere ein del av bukta som vart kalla «Adventure Bay» av James Weddell i 1823 og «Discovery Bay» av Discovery Investigations i 1929. Det tilrådde namnet Undine Harbour, etter selfangstskuta «Undine» frå Compania Argentina de Pesca, har vore i bruk om bukta sidan kring 1912. Eit smalt eid skil denne bukta frå Elsehul.

Johan Harbor () er ei lita bukt 0,5 nautiske mil (0.9&nbsp;km) sørvest for Undine Harbor. Namnet «Johann Harbour» vart nytta på eit kart etter ei landmåling av området under Discovery Investigations i 1926-27. South Georgia Survey rapporterte i 1957 at «Johan» er den korrekte skrivemåten av namnet. 

Laurie Point () ligg heilt aust på ei lita øy nær breidda av bukta og markerer sørsida av innløpet til hamna på sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey, 1956–57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter A.H. Laurie som deltok under Discovery Investigations i Grytviken, i 1930-31.
 
## Kjelder
Undine South Harbour

**Undine South Harbour** er ei bukt mellom Ducloz Head og Leon Head langs sørkysten av Sør-Georgia. Namnet vart truleg gjeve av Den tyske antarktisekspedisjonen under Wilhelm Filchner, 1911-12. 

## Kjelder
Strømnesfjorden

**Strømnesfjorden** (engelsk *Stromnes Fjord*) er ein fjord mellom Cape Saunders og Busen Point på nordkysten av Sør-Georgia. 

Strømnesfjorden, som Leith Harbour har fått namn frå Skottland, Stromness på Mainland i Orknøyane. 

## Historie
Fjorden vart truleg oppdaga i 1775 av kaptein James Cook, og namngjeven i 1912, truleg av norske kvalfangarar som arbeidde her. 

Den episke reisa til Ernest Shackleton enda her i 1916.

Under andre verdskrigen vart kvalstasjonane stengde utanom Grytviken og Leith Harbour. Dei fleste britiske og norske kvalkokeria og kvalskutene vart øydelagd under tyske raid, medan resten vart kalla opp til teneste for dei allierte. Mellom anna vart det sett ut artilleri ved Strømnesfjorden og desse (som framleis står) vart bemanna med frivillige norske kvalfangarar. 

## Sjå òg
*Strømnes kvalstasjon
*Husvik
*Leith Harbour

## Kjelder
Wilson Harbour

**Wilson Harbour** er ei bukt mellom Kade Point og Cape Demidov langs sørkysten av Sør-Georgia. Denne kysten vart grovt kartlagd av ein russisk ekspedisjon under Bellingshausen i 1819. Wilson Harbour fekk namnet sitt kring 1912, truleg etter J. Innes Wilson, som skisserte delar av dei indre områda på øya på denne tida. 

## Kjelder
Windy Cove

**Windy Cove** er ei lita bukt 0,6&nbsp;nautiske mil (1,1&nbsp;km) søraust for Antarctic Point på nordkysten av Sør-Georgia. Bukta vart kalla Whatahope Bay, truleg av mannskap på Discovery Investigations som kartla denne kysten i 1929, men vart lokalt kalla Windy Cove. Det er truleg at det sistnemnde namnet vart gjeve under Discovery Investigations i 1929 til bukta i nordvest (i dag Tornquist Bay), og sidan feilaktig overført til denne bukta. Sidan Whatahope Bay ikkje var i bruk lokalt, vart Windy Cove det godkjende namnet for denne bukta.

## Kjelder
Phyllis Bay

**Phyllis Bay** er ei lita bukt mellom Allen og Scarlett Point på sørenden av Montagu Island i Sør-Sandwichøyane. Vika vart grovt skissert av Bellingshausen i 1819-20. Ho vart kartlagd i 1930 av mannskap på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations og kalla opp etter Phyllis V. Horton, dottera til kapteinløytnant W.A. Horton, som var maskinsjef på «Discovery II» under landmålinga. 

## Kjelder
Borge Bay

**Borge Bay** er ei lita bukt mellom Balin Point og Berntsen Point på austsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1912 av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, og kalla opp etter kaptein Hans Borge, kaptein på «Polynesia», som kartla bukta vidare året etter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Borge Bay|Borge Bay]]» frå ,  den 29. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Bridger Bay

**Bridger Bay** er ei halvsirkelforma bukt som ligg vest for Tickell Head langs nordkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga i 1821 av kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar, og kaptein George Powell, ein britisk selfangar. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1956–58 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John F.D. Bridger, som deltok under kartlegginga av Coronation Island og Signy Island.

## Kjelder
Buchan Bay

**Buchan Bay** er ei lita bukt mellom Cape Hartree og Cape Murdoch, nær sørvestenden av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter Alexander Buchan, ein kjend skotsk meteorolog.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buchan Bay|Buchan Bay]]» frå ,  den 29. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Clowes Bay

**Clowes Bay** er ei bukt mellom Confusion Point og Oliphant Islands, langs sørsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1933 av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations, som namngav ho etter Archibald J. Clowes, ein engelsk oseanograf i Discovery Committee 1924–46.

## Kjelder
Fitchie Bay

**Fitchie Bay** er ei bukt som ligg mellom Cape Dundas og Cape Whitson på sørsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter John Fitchie, førstestyrmann på ekspedisjonsskipet «Scotia».

## Kjelder
Macdougal Bay

**Macdougal Bay** er ei lita bukt som ligg mellom Ferguslie and Watson Peninsula på nordkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce, som namngav ho etter J. Macdougal, andrestyrmann på ekspedisjonsskipet «Scotia».

## Kjelder
Gibbon Bay

**Gibbon Bay** er ei bukt mellom Rayner Point og The Turret langs austkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Bukta vart først observert i desember 1821 av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer, men meir nøyaktig skissert i 1912 av kaptein Petter Sørlle. Ho vart kartlagd på ny i 1933 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II» og kalla opp etter skipslegen G.M. Gibbon.

## Kjelder
Fulmar Bay

**Fulmar Bay** er ei bukt mellom Moreton Point og Return Point ved vestenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer på den felles ekspedisjonen deira i desember 1821. Ho vart kartlagd i 1933 av eit lag frå Discovery Investigations, og fekk dette namnet i 1954 av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av mange havhestar (*fulmar* på engelsk) som hekkar i området.

## Kjelder
Browns Bay i Sør-Orknøyane

**Browns Bay** er ei bukt mellom Thomson Point og Cape Geddes langs nordkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce, som namngav ho etter Robert Neal Rudmose-Brown, ein naturalist under ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Browns Bay (South Orkney Islands)|Browns Bay (South Orkney Islands)]]» frå ,  den 29. november 2012.*
Jessie Bay

**Jessie Bay** er ei bukt som ligg mellom Mackenzie Peninsula og Pirie Peninsula, på nordsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart visstnok oppdaga av kaptein George Powell, ein britisk selfangar, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar, i 1821. Ho vart grovt kartlagd av kaptein James Weddell, ein britisk selfangar, i 1822. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen av William S. Bruce, som namngav bukta etter kona si, Jessie Mackenzie Bruce. Han namgav òg ei vik i bukta, Sheila Cove, etter dottera si. 

## Kjelder
Marr Bay

**Marr Bay** er ei bukt som ligg mellom Cape Valavielle og Fraser Point langs nordkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce. Ho er kalla opp etter James W.S. Marr, som var medlem av den zoologiske avdelinga til Discovery Committee og ein del av mannskapet på RSS «Discovery II» under kartlegginga deira av Sør-Orknøyane i 1933.

## Kjelder
Norway Bight

**Norway Bight** er ei bukt på sørkysten av Coronation Island mellom Meier Point og Mansfield Point i Sør-Orknøyane. Namnet finst på eit kart av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren som kartla øya i fart i 1912-13.

## Kjelder
Marshall Bay

**Marshall Bay** er ei bukt som ligg mellom Capes Vik og Hansen på sørsida av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart grovt kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren. Ho vart kartlagd på ny i 1933 av mannskap på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations RSS «Discovery II», som kalla ho opp etter dr. E.H. Marshall, lege og medlem av Marine Executive Staff i Discovery Committee.

## Kjelder
Orwell Bight

**Orwell Bight** er ei bukt sør for austhalvdelen av Coronation Island, som grensar i vest til Signy Island og i aust til Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Ho vart først skissert av Petter Sørlle, den norske kvalfangaren som kartla området i 1912-13. Ho vart kartlagd av mannskap på Discovery Investigations i 1933 og av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948-49. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter det norske transportfartøyet «Orwell», det andre skipet med det namnet hos Tønsberg Hvalfangeri, som ankra opp i Borge Bay i Signy Island, på vestsida av denne bukta somrane 1925-26 til 1929-30.

## Kjelder
Palmer Bay

**Palmer Bay** er ei bukt like vest for Crown Head på nordkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga i desember 1821 under ein felles seglas av kaptein George Powell, ein britisk selfangar og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar. Ho er kalla opp etter kaptein Palmer.

## Kjelder
Petter Bay

**Petter Bay** er ei bukt 900&nbsp;m sør for Spence Harbor langs austkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Kysten vart grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer i desember 1821. Namnet Petters Bay finst på eit kart teikna av kaptein Petter Sørlle i 1912 og vart retta av Hans Borge i 1913. Det er truleg at namnet først vart nytta av Borge til ære for kaptein Sørlle.

## Kjelder
Scotia Bay

**Scotia Bay** er ei bukt like aust for Mossman Peninsula på sørsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd under ein felles seglas av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer i 1821. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce. Han kalla opp bukta etter ekspedisjonsskipet «Scotia».

## Kjelder
Spence Harbor

**Spence Harbor**  er ei lita bukt 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for The Turret, langs austkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga i desember 1821 av kaptein George Powell, ein britisk selfangar i sluppen «Dove», som namngav bukta, og kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk selfangar i sluppen «James Monroe».

## Kjelder
Wilton Bay

**Wilton Bay** er ei bukt som ligg mellom Cape Davidson og Cape Hartree på sørvestsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under Bruce, som namngav ho etter D.W. Wilton, som var zoolog under ekspedisjonen. 

## Kjelder
Admiralty Bay

**Admiralty Bay** er ei bukt mellom Demay Point og Martins Head, på sørkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet finst på eit kart frå 1822 av kaptein George Powell, ein britisk sjømann.

Ein skipsguide for regionen omtalar bukta som den beste ankerplassen i Sør-Shetlandsøyane. 

Bukta har tre fjordar: Martell, Mackellar og Ezcurra.

Henryk Arctowski-basen og Comandante Ferraz-basen som ligg ved bukta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Admiralty Bay|Admiralty Bay]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Paal Harbour

**Paal Harbour** er ei lita bukt 800&nbsp;m sør for Borge Bay langs austsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging i fart forbi Sør-Orknøyane i 1912-13 av den norske kvalfangaren Petter Sørlle.

## Kjelder
Discovery Bay

**Discovery Bay** er ei bukt på nordsida av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane. Denne bukta har vore kjend for to selfangarar i området sidan kring 1821. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1935 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II».

Den chilenske antarktisekspedisjonen i 1947, under kaptein Federico Guesalaga Toro, valde å kalle bukta *Bahía Chile* fordi den første permanente antarktisbasen til Chile, Base Soberanía, i dag Capitán Arturo Prat Base, vart bygt her.

## Kjelder
Guayaquil Bay

**Guayaquil Bay** er ei bukt på nordkysten av Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis mellom Agüedo Point og Orión Point. Bukta vert nytta av skip som går inn til den ecuadorske antarktisbasen Pedro Vicente Maldonado 560 m sør-sørvest for Orión Point. Området vart vitja på 1800-talet av selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour. 

Øya er kalla opp etter byen Guayaquil i Ecuador som den andre ecuadorske antarktiskekspedisjonen drog ut frå.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Bothy Bay

**Bothy Bay** er ei lita bukt på nordvestsida av Fildes Peninsula på King George Island. Innløpet er 0,7&nbsp;nautiske mil søraust for Square End Island og bukta har ei brei strand med låge klipper i nordaust og sørvest. Namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1977, og kjem av ei primitiv steinhytte (*bothy*) som vart bygd av selfangarar på 1800-talet ved bukta.

## Kjelder
Collins Harbour

**Collins Harbour** er ei bukt på sørkysten av King George Island like aust for Fildes Peninsula i Sør-Shetlandsøyane. Namnet finst på eit kart av den skotske geologen David Ferguson, som grovt kartla bukta i 1913–14, men namnet kan vere eldre.

Bellingshausen Station ligg her.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Collins Harbour|Collins Harbour]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
King George Bay

**King George Bay** er ei bukt på sørkysten av King George Island 10&nbsp;km mellom Lions Rump og Turret Point i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven den 24. januar 1820 for kongen av Storbritannia, Georg III, under ein britisk ekspedisjon leia av Edward Bransfield.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King George Bay (Antarctica)|King George Bay]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Maxwell Bay

**Maxwell Bay** er ei bukt som ligg mellom King George Island og Nelson Island i Sør-Shetlandsøyane. Fildes Strait ligg på nordvestsida av bukta og er omgjeve av skjer. Bukta og sundet vart òg kalla *Maxwells Straits* av den britiske selfangaren James Weddell i 1822&ndash;24, etter løytnant Francis Maxwell som tente med Weddell i 1813&ndash;14. Namnet vart endra og berre nytta om bukta av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maxwell Bay|Maxwell Bay]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Sherratt Bay

**Sherratt Bay** er ei bukt mellom Cape Melville og Penguin Island på sørsida av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Bukta var kjend for og grovt kartlagd av selfangarar som arbeidde i området tidleg i 1820-åra. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Richard Sherratt, kaptein på «Lady Trowbridge» frå Liverpool som forliste utanfor Cape Melville den 25. desember 1820. Sherratt fekk tida til å gå fram til han vart redda med å lage eit unøyaktig, men historisk interessant kart over Sør-Shetlandsøyane.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Barclay Bay

**Barclay Bay** er ei bukt som ligg mellom Cape Shirreff og Essex Point på nordsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane.  Namnet finst på eit kart frå 1825 av ein britiske selfangstekspedisjon under James Weddell.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barclay Bay|Barclay Bay]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brunow Bay

**Brunow Bay** er ei 2,33&nbsp;km brei bukt som trengjer 1,5&nbsp;km søraustsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Bukta går inn mellom Samuel Point og Vazov Point, og i nordvest ligg enden av Macybreen.

Vika vart namngjeven av UK-APC i 1958 etter Benjamin J. Brunow, kaptein på skonnerten «Henry», ein av båtane til James Byers frå New York som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21, og som opererte frå Yankee Harbor på Greenwich Island i nærleiken.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
*
False Bay på Livingston Island

**False Bay** er ei bukt som ligg mellom Barnard Point og Miers Bluff på sørsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Ho vart truleg først vitja og kartlagd av kaptein Nathaniel Palmer i november 1820, og vart truleg gjeve dette namnet fordi vika kunne forvekslast med den nærliggande South Bay, der Johnsons Dock vart vitja av tidlege selfangarar.

## Kjelder
Emona Anchorage

**Emona Anchorage** (*Zaliv Emona*) er ei bukt i den indre delen av South Bay på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som vert nytta som ankringsplass for skip som vitjar den bulgarske basen St. Kliment Ohridski. Ho ligg mellom Hespérides Point og Smolyan Point og er over 100 meter djup på det djupaste. 

Emona er namnet på ein landsby og eit nes, Emine, langs kysten av Svartehavet i Bulgaria. 

## Sjå òg
* St. Kliment Ohridski-basen
* Bulgarian Beach
* Livingston Island

## Kjelder
*Composite Antarctic Gazetteer.
Legru Bay

**Legru Bay** er ei bukt på sørkysten av King George Island like nordaust for Martins Head i Sør-Shetlandsøyane. I 1908-10 gav Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot bukta eit nes her namnet «Cap Legru» som no har fått namnet Martins Head. 

## Kjelder
Hero Bay

**Hero Bay** er ei bukt på nordsida på Livingston Island mellom Cape Shirreff og Williams Point i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «Blythe Bay» vart opphavleg nytta om ei lita buk på søraustsida av Desolation Island på kartet til George Powell frå 1822 publisert av Richard Holmes Laurie, men vart feilaktig overført til denne bukta i 1930-åra. Denne feilen er no retta og denne bukta fekk nytt namn. Hero Bay er kalla opp etter den amerikanske sluppen «Hero», under kaptein Nathaniel B. Palmer, som var eit av fartøya i selfangstflåten til Pendleton frå Stonington i Connecticut, som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820–21.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Moon Bay

**Moon Bay** er ei 7&nbsp;mi brei bukt mellom Edinburgh Hill og Renier Point, på austsida av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Half Moon Island ligg i bukta.  Moon Bay var kjend for selfangarar i området så tidleg som 1821. Ho vart kartlagd på ny av Discovery Investigations-personell i 1935.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica
New Plymouth på Livingston Island

**New Plymouth** er ei bukt med lange strender langs breidda, som ligg sør for Start Point og mellom Rugged Island og vestenden av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  

Bukta er kalla opp etter Plymouth i England. Namnet var nytta av tidlege selfangarar og kan førast attende til minst 1822. Det er i dag brukt internasjonalt.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Porlier Bay

**Porlier Bay** (bulgarsk *залив Порлиер*, *Zaliv Porlier*) er ei 3&nbsp;km brei bukt som trengjer 1,6&nbsp;km inn på nordkysten av Ioannes Paulus II Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Ho ligg mellom Punta del Medio og Black Point.  Området vart vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar.

Øya er kalla opp etter kaptein Rosendo Porlier, kaptein på det spanske skipet «San Telmo» som forliste utanfor øya i 1819. Vraket vart funnen i denne bukta. 

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
South Bay på Livingston Island

**South Bay** er ei 11,6&nbsp;km brei bukt som trengjer 12,5&nbsp;km sørkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Bukta is som ligg nordvest for False Bay og aust for Walker Bay, og har innløp mellom Hannah Point og Miers Bluff.

South Bay var kjend for både amerikanske og britiske selfangarar så tidleg som 1820, og namnet har vore i internasjonal bruk i over 100 år. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Vasilev Bay

**Vasilev Bay** er ei bukt på nordkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Bukta er ein del av Hero Bay mellom Siddons Point og Bezmer Point.

Vika er kalla opp etter Nikola Vasilev (f. 1949), lege ved St. Kliment Ohridski-basen sommaren 1993/94. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Walker Bay på Livingston Island

**Walker Bay** er ei bukt som ligg mellom John Beach og Hannah Point langs sørkysten av Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 etter John Walker, kaptein på selfangaren «John» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1820-21 og som hjelpte George Powell med skildringar og skisser av den sørlege kysten for kartet hans frå 1822. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Blythe Bay

**Blythe Bay** er ein ankerplass på søraustsida av Desolation Island, som ligg nord for Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.  Bukta grensar til Craggy Island i nordaust, Desolation Island i nordvest, Miladinovi Islets i vest og Wood Island i sør.  

Vika var kjend for amerikanske og britiske selfangarar som Blythe Bay så tidleg som 1821. I 1930-åra vart namnet nytta om ei stor bukt mellom Williams Point og Cape Shirreff (i dag Hero Bay). Denne feilen vart retta opp og namnet Blythe Bay er no slik det opphavleg var. Ho er truleg kalla opp etter Blythe (i dag Blyth) i England, heimstaden til William Smith som rapporterte å ha oppdaga Sør-Shetlandsøyane i 1819.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
*
Clothier Harbour

**Clothier Harbour** er ei 1,5&nbsp;km brei bukt som trengjer 1&nbsp;km inn på nordkysten av Robert Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis mellom Hammer Point i nordaust og  Onogur Islands i sørvest. Hamna vart nytta som ly for amerikanske selfangstskuter i 1820-21.

Bukta vart oppdaga, kartlagd og namngjeven av amerikanske selfangarar etter fartøyet «Clothier» under kaptein Clark, som sokk her i desember 1820.

## Sjå òg
* Robert Island
* Sør-Shetlandsøyane

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Osogovo Bay

**Osogovo Bay** (*Osogovski Zaliv*) er ei bukt i Antarktika kalla opp etter regionen Osogovo vest i Bulgaria. Ho grensar til sørkysten av Rugged Island, Astor Island, og vestkysten av Byers Peninsula sør for Laager Point på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Frå sjøen har bukta innløp mellom Benson Point og Devils Point.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Osogovo Bay|Osogovo Bay]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Primero de Mayo Bay

**Primero de Mayo Bay** er ei bukt på sørvestsida av Port Foster på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kalla «Bahia 1 de Mayo» eller «Bahia Primero de Mayo» av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1942–43. etter «1 de Mayo», eit ekspedisjonsfartøy som vitja Deceptionøya i 1942 og 1943. Ho sokk utanfor kysten av Argentina den 5. februar 1944.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Telefon Bay

**Telefon Bay** er ei lita bukt på nordvestsida av Port Foster på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Telefon Ridge ligg kring bukta. Namnet finst på kartet til Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908–10, og er kalla opp etter skipet «Telefon», som låg her medan det venta på reparasjonar.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Pote

**Pote** er ei støytdempande trøpute som finst på undersida av labbane til pattedyr rekna for å vere tågjengarar. Det kan også visa til heile labben.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:pote|pote]]» frå ,  den 30. november 2012.*
Labb

**Labb** er den delen av foten pattedyr som ikkje er hovdyr trakkar ned på. Både tågjengarar og solegjengarar har labbar.

Labbane hos dyr har som regel tær, som kan vere utstyrt med klør. Hos nokre kattedyr kan klørne trekkast inn i eit hylster som vernar dei når dei ikkje er i bruk.

Labbane på tågjengarar sit eit stykke nedanfor hælen (bakbein) eller olbogen (frambein). Dei er ustyrt med støytdempande tråputer på undersida. Desse putene vert kalla «potar». Døme på tågjengarar er kattedyr og hundedyr.

Solegjengarane trakkar ned på heile foten, frå hæl til tåspiss, og tråputa vert kalla ein «fotsole». Døme på solegjengarar er bjørnar og halvbjørnar. Primatar er også solegjengarar, men dei har føter i staden for labbar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:labb|labb]]» frå ,  den 30. november 2012.* 
* «Labb»  i *Nynorskordboka*
Norske Kunstforeninger

**Norske Kunstforeninger** er ein paraplyorganisasjon for dei allmenne kunstforeiningane og kunstlaga i Noreg. 170 kunstforeiningar og kunstlag er medlemmer i organisasjonen (2014). 

## Historikk

Organisasjonen vart for første gong stifta som Norske Kunstforeningers Landsforbund i 1934. 16 kunstforeiningar var medlemmer frå starten av, og hovudmålet til landsforbundet var å sende utstillingar ut på vandring. Forbundet sende mellom anna ei utstilling med grafikk av Munch på turné. Grunna dårleg økonomi vart landsforbundet oppløyst i 1949.

Etter fleire initiativ utover på 1970-talet for å få etablert eit landsomfattande samarbeidsorgan, vart Norske Kunstforeningers Landsforbund oppretta igjen i 1978. 

I åra sidan 1978 har Norske Kunstforeninger nesten dobla medlemstalet sitt, til 176 i 2012. Frå å ha starta med frivillig innsats dei første åra, har Norske Kunstforeninger i dag ein administrasjon med fleire tilsette. 

## Oppgåver og administrasjon

Formålet til Norske Kunstforeninger er å arbeide for at flest mogleg får tilgang til profesjonell kunst. Norske Kunstforeninger skal ivareta interessene medlemmene gjennom tilrettelegging for kunstformidling, og arbeide for best mogleg rammevilkår for kunstforeiningane/kunstlaga.

Medlemslaga kan søkje Norske Kunstforeninger om økonomisk stønad til prosjekt, transport av kunst og utstyr til utstillingslokala. Norske Kunstforeninger arrangerer kurs og seminar, og tilbyr vandreutstillingar. Organisasjonen gjev ut medlemsbladet KUNST PLUSS tre gonger i året. Norske Kunstforeninger deler årleg ut Norske Kunstforeningers debutantpris i samband med Høstutstillingen.

Administrasjonen held til i Oslo, og har fem tilsette. Organisasjonen mottek statleg driftsstønad gjennom Norsk kulturråd.

## Medlemsblad

*KUNST PLUSS* er medlemsbladet som vert gjeve ut av Norske Kunstforeninger. Kunsttidsskriftet kjem ut tre gonger per år, i eit opplag på .

## Medlemslag

Dei første kunstforeiningane i Noreg vart stifta på 1830-talet, etter inspirasjon frå dei tyske kunstforeiningane. Christiania Kunstforening vart etablert i 1836 og Bergens Kunstforening i 1838. I vedtektene for dei første norske kunstforeiningane stod det at dei hadde som formål å vekkje kjærleik for biletkunst, og arbeide for å fremje norsk kunst. Medlemmene betalte kontingent, arrangerte utstillingar og medlemslotteri. Kunstforeiningane var opne for alle som ynskte medlemskap. 

Kunstforeiningane er framleis medlemsorganisasjonar, og dei fleste er basert på frivillig drift. Om lag 20 kunstforeiningar har tilsett personale, og driv som profesjonelle visingsarenaer. 

Medlemslaga til Norske Kunstforeningers har samla ca 32 000 medlemmer. Rundt 600 000 publikummarar besøkjer dei vel 1000 utstillingane årleg, og det vert omsett kunst for om lag 44 millionar kroner. 

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell heimeside: www.kunstforeninger.no
*Nettside KUNST PLUSS: www.norskekunstforeninger.no/arkivkunstpluss.cfm