open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Roussillon

**Roussillon** (katalansk *Rosselló*) er ein av dei historiske grevskapa i det tidlegare fyrstedømet Catalonia som i dag omtrentleg utgjer dagens franske *département* Pyrénées-Orientales. 

Området var spansk før Frankrike erobra det i trettiårskrigen, men som eit område på grensa mellom Frankrike og Spania vart det ofte utsett for militære konfliktar. Under den franske revolusjonen vart provinsen Roussillon nedlagd og departementet Pyrénées-Orientales vart oppretta i staden. Departementet samsvarar om lag med det gamle Roussillon, i tillegg til Fenouillèdes. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roussillon|Roussillon]]» frå ,  den 25. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Carlos de Aragón de Gurrea

**Carlos de Aragón de Gurrea y de Borja**, 9. hertugen av Villahermosa () var ein spansk adelsmann, statthaldar og guvernør.

Han var guvernør av Dei habsburgske Nederlanda mellom 1675 og 1677. Makta spanjolane hadde over Dei sørlege Nederlanda under regjeringstida til Gurrea var berre på papiret. Frankrike og Dei sameinte Nederlanda kunne utkjempe slaget ved Kassel i 1677 og slaget ved Saint-Denis i 1678 i området utan at spanjolane blanda seg inn.

Han vart seinare statthaldar i Cataolonia mellom 1688 og 1690, og døydde to år seinare.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carlos de Aragón de Gurrea, 9th duke of Villahermosa|Carlos de Aragón de Gurrea, 9th duke of Villahermosa]]» frå ,  den 25. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*Andújar Castillo: *Consejo y Consejeros de Guerra ein el siglo XVIII*. Granada, 1996. Pp.: 197-198.
*Henry Kamen: *La Guerra de Sucesión ein España. 1700-1715*. Barcelona, 1974.*
Jens Christian Meinich

**Jens Christian Meinich** () var ein norsk jurist og embetsmann. Han tok embetseksamen i 1813. Meinich var først sorenskrivar for Toten, deretter fut i Valdres, Hadeland og Land. Faren var Jørgen Christian Meinich (født 1746 i Danmark, død 1788), kjøpmann i Drammen. Mora var Bodil Marie Magelssen (1762-1832). Mora gifta seg i 1793 opp at med offiseren Johan Jørgen Krohn. Ekteparet og hennar to søner Jens Christian og Hans Thomas busette seg i Nordre Sedal i Land (eigedommen kalla «Kronborg» eller Kronviken). Jens Christian var halvbror av Peder Anker Krohn. Broren Hans Thomas omkom i 1806 under fløyting. Etter skilsmissa frå Krohn i 1805 overtok Bodil Marie eigedommen Kronborg som seinare gjekk vidare til sonen Jens Christian. 

Den eldste sonen Hans Thomas var jurist, politikar og embetsmann. Sonen Jørgen Henrik var jurist og industrimann. Dottera Bolette Sophie (1821-1870) gifta seg med lensmannen Erik Bratlie og var mor til politikar og embetsmann Jens Kristian Meinich Bratlie.

## Kjelder

; Referansar ===
Nicolas Catinat

**Nicolas Catinat** () var ein fransk offiser og marskalk av Frankrike under Ludvig XIV. 

Han gjekk inn i den franske garden i ung alder og utmerkte seg i omleiringa av Lille i 1667. Han vart brigader ti år seinare, *maréchal de camp* i 1680 og generalløytnant i 1688. Han tente med stor ære under felttoga i 1676–1678 i Flandern under den fransk-nederlandske krigen og deltok seinare i forfølginga av valdensarane i 1686. Etter å ha teke del i omleiringa av Philippsburg under opninga av niårskrigen og han vart kommandant for dei franske soldatane i den søraustlege krigskodeplassen i krigen. I 1691 kryssa han inn i grevskapet Nice, og erobra byane Nice og Villefranche. 

Sigrane hans mot hertugen av Savoie i slaget ved Staffarda i 1690, og slaget ved Marsaglia i 1693, var av dei største bragdene hans. I 1693 vart Catinat marskalk av Frankrike.

I byrjinga av den spanske arvefølgjekrigen vart Catinat sett til å leie operasjonane i det nordlege Italia, men han vart hindra av ordrane frå det franske hoffet og dei svake styrkane. Han vart utmanøvrert av Eugene av Savoie og leid eit nederlag i Carpi. Kort tid etter vart han erstatta av marskalk Villeroi. Som nestkommanderande for Villeroi vart dei franske styrkane igjen slått av Eugene i slaget ved Chieri. Catinat døydde i Saint-Gratien i 1712. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nicolas Catinat|Nicolas Catinat]]» frå ,  den 25. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
**
Savigliano

**Savigliano** er ein kommune i Piemonte, nord i Italia i provinsen Cuneo, kring 50 km sør for Torino med jernbane. 

Det står nokre restar av bymurane, som vart rivne i 1707, att, og ho har ei fin kyrkje (St. Andrea), og ein triumfboge reist til ære for bryllaupet til Karl Emmanuel I og Katarina av Austerrike-Spania.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Savigliano|Savigliano]]» frå ,  den 25. januar 2012.*
Susa i Italia

**Susa** er ein by og ein kommune i Piemonte i Italia. Han ligg der elvane Cenischia og Dora Riparia renn saman, ved foten av Dei cottiske Alpane, 51&nbsp;km vest for Torino.  

Byen er katolsk bispesete, og katedralen går tilbake til 1029. Byen har òg ein triumfboge bygd av den romaniserte høvding av sugiusianarne til ære for Augustus i 8 f.Kr.

## Bakgrunnsstoff
Fossano

**Fossano** er ein by og kommune i Piemonte i provinsen Cuneo i Italia. Han er den fjerde største byen i provinsen etter Cuneo, Alba og Bra.

Han ligg langs jernbanelinja frå Torino til Cuneo og til Savona.

Dei største næringane i byane er konditorvarer, kjemikaliar, metallurgi og tekstilar.

Det ligg eit massivt slott med fire høge tårn, starta av Filippo d'Acaia i 1314 og gjort ferdig i 1332. 

## Bakgrunnsstoff
Saluzzo

**Saluzzo** er ein by og eit tidlegare fyrstedøme i provinsen Cuneo i Piemonte i Italia.  

Han ligg på ein ås som ser utover ei vid, oppdyrka slette. 

## Bakgrunnsstoff
Cirkumvallasjon

**Cirkumvallasjon** er ei forskansing omkring eit befesta anlegg. Tidlegare vart det særleg nytta om forskansingane som angriparane bygde for å sikre seg mot forsvaret frå den kringsette festninga. 

## Kjelder
* cirkumvallasjon. (2012-01-26) I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå http://snl.no/cirkumvallasjon
Maya Sar

**Maja Sarihodžić**, kjend som **Maya Sar** (), er ein bosnisk songar. Ho var støttevokal for Bosnia-Hercegovina i Eurovision Song Contest 2004 og 2011. I 2012 fekk ho sjølv representere landet i tevlinga med songen «Korake ti znam». Sar deltok i den andre semifinalen i Baku den 24. mai 2012 med songen, og gjekk vidare til finalen. I finalen enda ho på plass nummer 18 med 55 poeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:MayaSar|MayaSar]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
**Oppdatert frå same kjelde 25. mai 2012.*  
**Poengsum er henta frå eurovision.tv, 27. mai 2012.*
Pangéo kommune

**Pangéo** (gresk Παγγαίο) er ein kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Pangéo kommune ligg kring fjellet Pangéo ved kysten sørvest for Kavála og grensar i vest mot Sérres.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg dei tidlegare kommunane Elevtheroúpoli, Elevtherés, Orfáni og Pierís. Dei fem tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 29&nbsp;508&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Pangéo hadde 3&nbsp;452&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Loddetinn

**Loddetinn** er eit metall med lågt smeltepunkt som vert brukt ved lodding. Som oftast er metallet ei legering av først og fremst tinn, bly og sølv, men ein kan også bruka reint tinn til lodding. Ein skil mellom mjuklodding og slaglodding/hardlodding. For kopar- og blikkenslagaren er mjuklodding mest brukt. Det vert gjort med varm loddebolt og loddetinn.

Loddetinn inneheld eit sjikt av flussmiddel som gir betre *heft*. Flussmiddelet forsvinn ved lodding, og er heilt naudsynt for at ein skal få ei god lodding. Flussmiddelet er årsaka til *lodderøyken* som kjem ved oppvarming av loddetinnet.

Direktivet RoHS, som kom i bruk frå 1. juli 2006, seier at det i alle nye elektroniske produkt skal brukast *blyfritt loddetinn*. Det er likevel mange unntak, som produkt som vert brukt i medisinsk samanheng. 

Loddetinn er som regel sett saman av 50 % tinn og 50 % bly. Dette gir ein smeltetemperatur på 200 grader. Loddebolt av kopar leier betre varme og er hardare og meir syretålande.

**Smeltetemperaturar**

25 % tinn 75 % bly = 257 grader C
30 % tinn 70 % bly = 250 grader C
33 % tinn 67 % bly = 240 grader C
40 % tinn 60 % bly = 230 grader C
50 % tinn 50 % bly = 200 grader C
60 % tinn 40 % bly = 185 grader C
98 % tinn 2 % bly = 220 grader C

## Lodde og flussmiddel

Oftast er det nok med saltsyre og loddevatn til reingjering og fjerning av oksidhinner.
Loddevatn vert laga ved at ein tømmer saltsyre opp i eit lite kar, gjerne av bly som ein bretter til sjølv.
Så puttar ein bitar av sink oppi karet litt og litt i gongen til det sluttar å koke og sinken ikkje vert eten opp av syra. Dette bør gjerast utandørs, då det utviklar mykje røyk og hydrogen. Når konsentrasjonen av hydrogen i lufta er stor nok får ein knallgass, som kan vere eksplosivt.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:no:Loddetinn|Loddetinn]]» frå , den 26. januar 2012.*
Kungliga biblioteket

**Kungliga biblioteket** (**KB**) er det svenske nasjonalbiblioteket. Bygnaden ligg i  Humlegården i Stockholm. Biblioteket har sidan 1661 samla inn og tatt vare på alt trykt materiale som blir gjeven ut i Sverige. Frå 1. januar 2009 gjeld plikta òg audiovisuelle media. Kungliga biblioteket er ein statleg institusjon. 

Samlingane er opne for alle, men verksemda er mest retta inn mot forskarverda. Materialet frå den svenske samlinga må studerast på biblioteket og kan ikkje lånast med heim. Det meste må tingast på førehand.

Kungliga biblioteket flytta inn i den noverande bygningen i Humlegården årsskiftet 1877/78. Huset, som blei teikna av Gustaf Dahl, er oppført i ein nyskapande støypejernsteknikk. Dei to fløyene blei bygde i 1926-27 etter teikningar av Axel Anderberg. Bygningane har hatt statleg vern som *statligt byggnadsminne* sidan 1935.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Den nasjonale flaggplassen

**Den nasjonale flaggplassen** (aserbajdsjansk *Dövlət Bayrağı Meydanı*) er ein stor plass i Baku i Aserbajdsjan. På torget står ei 162 meter høg flaggstong, der det heng eit 70x35 meter stort aserbajdsjansk flagg, reist i 2010. Ho var med i Guinness rekordbok som verdas høgaste fram til Dushanbe Flagpole overtok tittelen.

Plassen ligg like ved Bakı Kristal Zalı og enden av Baku Bulvar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:National Flag Square|National Flag Square]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
La La Love

**«La La Love»** (engelsk for *La la kjærleik*) er ein singel av Ívi Adámou, frå albumet *[[San Éna Óneiro|San Éna Óneiro (Euro Edition)]]*.

## Eurovision
### ''A Song for Ívi''
3. august 2011 vart Ívi Adámou vald ut internt av Cyprus Broadcasting Corporation (CyBC) til å representere Kypros i Eurovision Song Contest 2012. 25. januar 2012 song ho tre ulike songar i eit fjernsynsprogram kalla *[[A Song for Ívi]]*. Songen «La La Love» vann med 24 poeng og skal representere Kypros i Eurovision Song Contest 2012.

### ''Eurovision Song Contest 2012''
Songen starta som éin av dei ni siste i den fyrste semifinalen og gjekk vidare til finalen. Her enda han på 16. plass.

### ''EUROSONG 2013 - a MAD show''
Til *[[EUROSONG 2013 - a MAD show]]*, den greske uttakinga til *[[Eurovision Song Contest 2013]]* i Malmö i Sverige, vart det laga ein mashup av «La La Love» og «Aphrodisiac», det greske bidraget i *Eurovision Song Contest 2012*. Adámou framførte teksten til «La La Love», medan Elefthería Eleftheríou framførte teksten til «Aphrodisiac».

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:La La Love|La La Love]]» frå ,  den 26. januar 2012.*  
**Poengsum er henta frå eurovision.tv, 27. mai 2012.*
Francisco Antonio de Agurto

**Francisco Antonio de Agurto y Salcedo**, første marki av Gastañaga () var ein spansk adelsmann, statthaldar og guvernør av baskisk opphav. Han vart den første Marquis de Gastañaga i 1676 og var guvernør i Dei habsburgske Nederlanda mellom 1685 og 1692. Han leia dei spanske soldatane i slaget ved Fleurus i 1690 og klarte ikkje å forsvare Mons mot franskmennene. Han bygde eit nytt kongekapell, St. Josef, i Waterloo i 1687 i eit forsøk på å blidgjere hoffet, men vart kalla attende til Madrid då han mislukkast å forsvare Mons. Etter dette vart han statthaldar i Catalonia mellom 1694 og 1696, der han møtte den franske invasjonen under niårskrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Francisco Antonio de Agurto, Marquis of Gastañaga|Francisco Antonio de Agurto, Marquis of Gastañaga]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
Slaget ved Leuze

**Slaget ved Leuze** fann stad den 18. september 1691 og var eit kjent fransk kavaleriåtak i niårskrigen, mot ein større allierte styrke. 

Marskalk Luxembourg fekk melding om at Vilhelm III av Oranien hadde reist til England i den tru om at felttoget for 1691 var over. Waldeck, som no hadde kommandoen, var i ferd med å gjere klar for vinterkvarter. 

Marskalk Luxembourg var nær Tournai fekk Marsilly til å rekognosering. Hovudarmeen til dei allierte var på veg bort, medan ein baktropp av kavaleristar var att ved Leuze. Luxembourg handla raskt. Han sende ei avdeling til å følgje etter hovudarmeen, og med skvadronane til Villars og Marsilly gjekk han til åtak utan åtvaring. Det franske kavaleriet gjekk til åtak og nytta berre sverda sine. 

Det allierte kavaleriet var større, men kunne ikkje mønstre fordi dei hadde avgrensa plass til å manøvrere i. Det allierte infanteriet, inkludert regimentet til Mackay tok òg del i slaget, men fekk ikkje utretta stort. 

Slaget varte berre i to timar, men var ein total siger for franskmennene. Dei flyktande soldatane som var att av det allierte kavaleriet vart redda av soldatar sende attende av Waldeck. Luxembourg hadde delteke midt i slaget sjølv og måtte forsvare seg mot direkte åtak mot seg sjølv. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Battle of Leuze|Battle of Leuze]]» frå ,  den 26. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Carmagnola

**Carmagnola** er ein kommune i provinsen Torino i regionen Piemonte i Italia, 29&nbsp;km sør for Torino. Han har opp under 30&nbsp;000 innbyggjarar og ligg på høgresida av elva Po. 

Kommunen vart grunnlagd på 1000-talet. I 1588 vart Carmagnola ein del av Savoie, men franskmennene tok byen på 1600-talet. I 1691 tok Victor Amadeus II av Savoie byen attende. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carmagnola|Carmagnola]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
Néstos kommune

**Néstos** (gresk Νέστος) er ein kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Han

Néstos kommune ligg langs elva Néstos (Mesta) aust for Kavála og grensar i aust mot Xánthi.

## Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at dei tidlegare kommunane Orinó, Khrysoúpoli og Keramotí blei slått saman. Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Villefranche-sur-Mer

**Villefranche-sur-Mer** er ein kommune i departementet Alpes-Maritimes i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur på Den franske rivieraen.

Villefranche-sur-Mer ligg like aust for byen Nice ved Mont Boron, Mont Alban og Mont Vinaigrier, og om lag 10 km sørvest for Monaco. Bukta ved Villefranche er ei av dei djupaste naturlege hamnene i heile Middelhavet med ei djupne på ned mot 95 meter. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Villefranche-sur-Mer|Villefranche-sur-Mer]]» frå ,  den 26. januar 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Antoine de Pas de Feuquières

**Antoine de Pas de Feuquières** () var ein fransk soldat. Han var son av diplomaten Isaac de Feuquières.

Han er kjend for motet han viste i armeen til Ludvig XIV, under Luxembourg, Turenne og Catinat. Det var handlinga hans som avgjorde slaget ved Neerwinden i 1693, der han tente som generalløytnant. Han hamna i unåde nokre år seinare for å vere for fritalande. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antoine de Pas de Feuquières|Antoine de Pas de Feuquières]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
Halle i Belgia

**Halle** (fransk *Hal*) er ein by og kommune i Belgia i distriktet (*arrondissement*) Halle-Vilvoorde i provinsen Flamsk Brabant. Byen ligg ved Brussel-Charleroi-kanalen på den flamske sida av språkgrensa som skil Flandern og Vallonia.  Geografisk ligg Halle på grensa mellom den flamske sletta i nord og det åslendte landskapet i Brabant i sør. Det offisielle språket i Halle er nederlandsk.

Kommunen Halle består av sjølve byen Halle og dei mindre byane Buizingen og Lembeek. Kommunen har kring 40&nbsp;000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Halle, Belgium|Halle, Belgium]]» frå ,  den 26. januar 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Tofiq Bəhramov adına Respublika Stadionu

**Tofiq Bəhramov adına Respublika Stadionu** er eit stadion i Baku i Aserbajdsjan. Han vert mest nytta til fotballkampar og fungerer som heimebane for FK Baku og det aserbajdsjanske herrelandslaget i fotball og har ein kapasitet på 30 000, noko som gjer han til den største arenaen i landet.

## Eurovision Song Contest 2012
I 2011 vart det sett av 10 millionar dollar frå statsbudsjettet i Aserbajdsjan til reparering og ombygging av stadionet, så han kunne verta nytta som ein potensiell arena for Eurovision Song Contest 2012. 25. januar 2012 vart det klårt at det var Bakı Kristal Zalı som skulle vere arena for tevlinga. Stadionet vart likevel ombygd, mellom anna med tak over tribunane. 
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tofiq Bahramov Stadium|Tofiq Bahramov Stadium]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
Paul de Beauvilliers

**Paul de Beauvilliers**, greve og seinare (1679) ** 2. hertug av Saint-Aignan** (), ofte berre kalla ***duc de Beauvilliers***, var ein fransk embetsmann under kong Ludvig XIV. 

Han var førsteherre for kongens soverom (*Premier gentilhomme de la Chambre du roi*) i 1666, noko som gjorde at han hadde dagleg kontakt med Ludvig XIV og kunne diskutere personlege og private tema med han kvar dag. Han gifta seg med den andre dottera til Colbert i 1671.

Han var leiar for det kongelege finansrådet (*conseil royal des Finances*) i 1685 og sidan guvernør for hertugdømet Bourgogne (1689), hertugen av Anjou (den framtidige Filip V av Spania) (1690), og hertugen av Berry (1693), og hadde dermed ansvar for utdanninga til dei tre barnebarna til Ludvig XIV.

I 1691 gjekk han inn i Ministerrådet (*Conseil d'en haut*), leia av kongen sjølv, der statspolitikken vart avgjort, som religion, diplomati og krig. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul de Beauvilliers, 2nd duc de Saint-Aignan|Paul de Beauvilliers, 2nd duc de Saint-Aignan]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
Simon Arnauld de Pomponne

**Simon Arnauld de Pomponne**, seigneur og så marki (1682) av Pomponne () var ein fransk diplomat og minister.

Simon Aranauld de Pomponne var fødd i Paris i 1618, som son av Robert Arnauld d'Andilly og Catherine Le Fevre de la Boderie. Han var bror til Antoine Arnauld og Angélique de Saint-Jean Arnauld d'Andilly.  Han starta karrieren sin som intendant for den franske garnisonen i Casale, der han var frå 1642 til 1647. Så vart han utpeikt til «intendant d'armée» i Italia, i Paris under Fronden, og Catalonia.

De Pomponne starta som diplomat i 1655 og forhandla ein avtale med hertugen av Mantova. Mot slutten av 1660-åra vart han ambassadør i Sverige. Her skulle han hindre Sverige i å verte del av Trippelalliansen (1665-1668). I 1671 vart han igjen send til Sverige for å danne ein ny allianse mellom Sverige og Frankrike, og slik vart Dei sameinte Nederlanda diplomatisk isolert, slik at Ludvig XIV kunne gå til åtak. 

Etter at Hugues de Lionne døydde i 1671, tok Simon Arnauld de Pomponne over stillinga hans som utanriksminister, noko han var fram til 1679. De Pomponne klarte å oppnå freden i Nijmegen (1678), men vart til slutt sagt opp av kongen, som ønskte ein meir brutal utanrikspolitikk. Han heldt derimot fram å spele ei viktig rolle i fransk politikk i 1690-åra. 

Simon Arnauld de Pomponne døydde i Fontainebleau i 1699.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Simon Arnauld, marquis de Pomponne|Simon Arnauld, marquis de Pomponne]]» frå ,  den 26. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Simon Arnauld de Pomponne, *Mémoires*, Paris, 1860, 2 vol.
*Simon Arnauld de Pomponne, *Relation de mon ambassade ein Hollande*, ed. Herbert H. Rowen, Utrecht, 1955.
* Herbert H. Rowen, *The Ambassador prepares for war*, The Hague, 1957.
*Rémi Mathis, "De la négociation à la relation d'ambassade. La seconde ambassade de Suède de Simon Arnauld de Pomponne (1671)" in *Revue d'Histoire diplomatique*, n°3, 2005.
Reidar Bekkemellem

**Reidar Bekkemellem** () er ein norsk tidlegare langrennsløpar frå Heidal i Oppland. Han var med på Heidal Idrettslag sitt tremannslag som fire gongar vann NM-stafetten over 3 x 10 km, høvesvis 1967, 1968, 1969 og 1971. Dei andre to på laget var Arvid Ryen og Erling Steineide. Individuelt vann Bekkemellem tre bronsemedaljar under NM-tevlingar. Den fyrste kom på tremila i 1966, då brørne Gjermund og Jo Eggen kom føre han på resultatlista, dei to siste kom i 1969.

## Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
* 1966: Nr 13 på 15 km under verdsmeisterskapen i Oslo, og nr 6 på 30 km under Svenska skidspelen i Umeå
* 1970: Nr 15 på 15 km i Holmenkollen

## Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1966: Bronsemedalje på 30 km på Hernes
*Ski-NM 1967: Nr 6 på 30 km i Skorovatn. Gull i 3 x 10 km stafett 
*Ski-NM 1968: Nr 7 på 15 km i Bærum. Gull i 3 x 10 km stafett 
*Ski-NM 1969: Bronsemedalje på både 15 km i Alvdal og 30 km på Gjøvik. Gull i 3 x 10 km stafett 
*Ski-NM 1970: Nr 9 på alle tre distansane, 15 km, 30 km og 50 km, i Trondheim og Meldal
*Ski-NM 1971: Nr 5 på 30 km på Fåberg. Gull i 3 x 10 km stafett 

## Kjelde
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
Citadell

**Citadell** er ei nemning innan festningsverk om den inste kjernen i ei festning eller ein festningsby, der forsvararane og eventuelt makthavarane kan trekkje seg tilbake for eventuelt halde ut ei kringsetjing og trette ut åtakarane. Ordet kjem frå latin: *civis* som tyder innbyggjarar, ref. sivil, city etc.

Citadellet vart lagt ein topografisk gunstig stad, anten i midten av ein bykjerne eller i utkanten av byen. Det vart gjerne lagt på ei høgd som gav god utsikt over byen og områda omkring. Funksjonen til citadellet kunne i mange situasjonar òg vere retta mot folkesetnaden i byen, for å sikre makthavarane mot innbyggjarane.

Då kong Kristian IV bygde Christiania i 1624 som ein festningsby bak vollar, fekk den allereie eksisterande Akershus festning oppgåva å fungere som citadell i forsvarsanlegga til byen.

Den same byggeglade kongen sørgde òg for å skaffe hovudstaden København eit citadell som kjernen i festningsverka til byen. Kastellet eller *Citadellet Frederikshavn* vart òg påbegynt i 1624, eit stjerneforma anlegg med fem bastionar nord for sjølve byen. Kastellet skulle etter planen òg vere ramma rundt eit kongeleg slott, men dette vart sløyfa.

## Sjå òg
*Kastell
*Citadelløya i Stavern
*Alcalá dei Henares 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Citadell|Citadell]]» frå ,  den 26. januar 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Jules Louis Bolé de Chamlay

**Jules-Louis Bolé de Chamlay** () var ein fransk militær og diplomat. 

Han var fødd inn i ein adelsfamilien. Chamlay fekk ei klassisk utdanning og kjempa i den franske hæren under den fransk-nederlandske krigen (1672–1678). Han fekk tittelen *maréchal général des logis aux camps et armées du Roi*. Han steig raskt i gradene og vert generelt godt likt av dei viktigaste generalane på denne tida, som Condé og Turenne. Han var òg viktig under Louvois. Då Louvois døydde gav kongen han tilbodet om å ta over som krigsminister, men han hadde nok ære til å takke nei og overlate stillinga til Barbezieux, sonen til Louvois, som han heldt fram å arbeide for. 

Kongen gav han fleire viktige diplomatoppdrag. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jules Louis Bolé de Chamlay|Jules Louis Bolé de Chamlay]]» frå ,  den 26. januar 2012.*
Drose

**Drose** kan vera:

* **[[Kvinne|Ung kvinne]]**
* **[[Drose]]** (treska men ureinska korn)
* **[[Skokk]]** (*ein heil drose*)

## Kjelde
Reidar Andreassen

**Reidar Andreassen** () frå Herefoss er ein tidlegare langrennsløpar og friidrettsutøvar, som vart noregsmeister både i vinter- og sommaridrett. Han representerte Herefoss Idrettslag i vinteridrett og idrettslaget BUL i Oslo i sommaridrett.

## Ski
Reidar Andreassen vart noregsmeister på 50 km langrenn to gongar, 1958 og 1960. I 1958 vann han med over fem minuttars margin til sølvmannen Ådne Mykland. Året etter fekk han sølv på tremila i NM, på tungt føre kom han inn bak Sverre Stensheim, men framom Harald Grønningen. Sesongen etter fekk han revansje på femmila under noregsmeisterskapen, då han slo Stensheim med 1 minutt og 24 sekund. Han vart premiert 13 gongar i Holmenkollrenna, men var aldri betre enn nummer fem.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1957: Nr 11 på 50 km i Holmenkollen
*1958: Nr 20 og beste nordmann på femmila under VM i Lahti
*1959: Nr 5 på 15 km i Holmenkollen
*1960: Nr 6 på 50 km i Holmenkollen
*1962: Nr 13 på 50 km i Holmenkollen
*1963: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen
*1964: Nr 7 på 50 km i Holmenkollen
*1965: Nr 10 på 50 km i Holmenkollen

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1957: Nr 10 på 50 km  på Rena
*Ski-NM 1958: Gullmedalje på 50 km i Oslo
*Ski-NM 1959: Sølvmedalje på 30 km på Gjøvik
*Ski-NM 1960: Gullmedalje på 50 km på Fåberg
*Ski-NM 1962: Nr 7 på 30 km i Skien
*Ski-NM 1963: Nr 7 på 15 km i Rælingen
*Ski-NM 1964: Nr 5 på 15 km på Voss
*Ski-NM 1965: Nr 6 på 50 km i Bærum
*Ski-NM 1969: Bronsemedalje i 3 x 10 km stafett med IL Gry i Alvdal

## Friidrett
Andreassen vart sølvmedaljevinnar under noregsmeisterskapane 1957 og 1958, begge gongane på 3000 meter hinder. Første gongen måtte han sjå seg slått av kongepokalvinnaren det året, Ernst Larsen, som vann med over 20 sekundar betre tid enn Andreassen. Andre gongen var det Ragnvald Næss som vann distansen. Sommaren 1960 vart Andreassen noregsmeister på 10&nbsp;000 meter baneløp, eit halvt år etter NM-femmilssigeren som han hadde vunne i vintersesongen. Han spurstlo Ola Tellesbø og vann med tida 30.05.0. Andreassen deltok i seks landskampar for Noreg i friidrett.

I 1963 sette Andreassen ny rekord i Besseggløpet over fjellryggen Besseggen i Vågå kommune i Oppland fylke, på tida 1.16,48.

Andreassen vart i 1960 tildelt Egebergs Ærespris.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Louis Phélypeaux, comte de Pontchartrain

**Louis Phélypeaux** (), marquis de Phélypeaux (1667), comte de Maurepas (1687), **comte de [[Jouars-Pontchartrain|Pontchartrain]]** (1699) og kjend som **chancellor de Pontchartrain**, var ein fransk politikar.

Han tente som sjef for parlementet i Bretagne, arbeidde i finansdepartementet og var marineminster, frå 1690 var han statssekretær i Maison du Roi.

Phélypeaux tente som lordkanslar av Frankrike frå 5. september 1699 til 1. juli 1714. 

Lake Pontchartrain i Louisiana er kalla opp etter han og det same er det historiske Hotel Pontchartrain i New Orleans og Fort Pontchartrain du Détroit i Michigan (der Detroit ligg i dag).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Louis Phélypeaux, comte de Pontchartrain|Louis Phélypeaux, comte de Pontchartrain]]» frå ,  den 27. januar 2012.*
Brannskip

Eit **brannskip** er eit fartøy som blir sett i brann for så å drive med vind og straum ned på krigsskipa til motstandaren under eit sjøslag. Føremålet med brannskip var å øydeleggje fartøya til fienden, skape panikk og bryte opp formasjonar. Fartøy som vart brukte som brannskip var vanlegvis gamle og utbrukte, eller billige fartøy bygd berre for dette.

## Brannskipet på 1800-talet
Dei siste tradisjonelle brannskipa som framleis vart nytta som eit effektiv våpen mot flåtestyrkar vart brukt av dei greske opprørarane under den greske sjølvstendekrigen (1821-1829). I løpet av krigen vart 59 brannskip sende mot dei tyrkiske krigsskipa, og 39 klarte å treffe og øydeleggje dei tiltenkte måla sine.

Den største eksperten i bruk av brannskip var den kjende kapteinen Konstantin Kanaris (1793-1877), som med tilnamnet «tyrkaranes terror» råka og søkkte fleire krigsskip. Det meste kjende åtaket var om natta den 18. juni 1822 utanfor Khios, då flaggskipet «Mansur el Liwa» på 80 kanonar vart sett i brann og øydelagt med eit tap på over to tusen menn, inkludert admiral Kapudan Pasha Kara Ali, som hadde gjennomført den fælslege Khiosmassakren i førevegen. Same år klarte ikkje Kanaris å øydeleggje det neste flaggskipet under eit sjøslag ved Ténedos (i dag Bozcaada) i september, men råka i staden for skipet til viseadmiralen som deretter vart øydelagt.

## Brannskip i Norden
Under dei dansk-svenske krigane som pågjekk i fleire hundreår fram til 1814, hadde mange sjøslag funne stad mellom flåtane frå Danmark-Noreg og Sverige. Men nytte av brannskip som ein del av  stridsplanen deira under sjøslaga vart sjeldan krona med suksess.

Det meste verknadsfulle åtaket med brannskip fann stad under slaget ved Öland den 1. juni 1676 under den skånske krigen (1675-1679), for hendene på kaptein Willem Willemsze ombord på brannskipet «T´Hoen». Dette hollandske brannskipet rann inn i det svenske krigsskipet «Svärdet» og sette det i brann, i strid med ordrar frå admiral Cornelius Tromp som kommanderte den allierte flåten frå Danmark og Nederlanda. Svenskane hadde allereie overgjeve seg etter ein hard strid, som bevis på dette vart flagget stryke. Tromp sette ut ein båt som skulle hente den svenske admiralen Uggla som krigsfange, men Willemsze gjekk til åtak utan varsel. Etter «Svärdet» var sett i brann, nekta Uggla å sløkke brannane, og gjekk i staden med storskipet. Berre 51 av besetninga på 670 menn overlevde. Willemsze vart teken i arrest av Tromp som var heilt frå seg over dette lovbrotet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brannskip|Brannskip]]» frå ,  den 27. januar 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Edward Russell, 1. jarl av Orford

Flåteadmiral **Edward Russell, 1. jarlen av Orford**, PC () var engelsk marineminister under kong Vilhelm III.

## Bakgrunn
Han var barnebarnet til 4. jarl av Bedford og ein yngre bror av 5. jarl (seinare 1. hertug av Bedford). Han gifta seg med syskenbarnet Lady Margaret Russell, den yngste dottera til den 5. jarlen, men dei fekk ingen barn.

## Karriere
Berre 18 år gammal vart han løytnant i Royal Navy i 1671, og året etter vart han forfremma til kaptein. I den tredje engelsk-nederlanske krigen var han i aktiv teneste i Nordsjøen i 1672 og 1673. Russell tente seinare i Middelhavet i operasjonar mot berbarpiratar med Sir John Narborough og Arthur Herbert frå 1676 til 1682. I 1683 vart han oppsagt då alle medlemmer i Russel-familien fall i unåde hos kongen etter det vart oppdaga at Lord Russell var involvert i Rye House-plottet.

I 1688 var Russell ein av «the Immortal Seven», ei gruppe engelske adelsmenn som sende *[[invitasjonen til Vilhelm]]*, eit dokument som bad Vilhelm av Oranien om å avsetje kong Jakob II. I den påfølgjande niårskrigen tente Russell til sjøs og var flåteadmiral etter 1690.  I 1692 vart Russell øvstkommanderande for den engelsk-nederlandske flåten som kjempa mot den franske flåten i Barfleur og øydela mykje av han i La Hougue, der sigeren vart det avgjerande sjøslaget i krigen.

Russell vart marineminister i 1694, noko han var fram til 1699. Han tente i Middelhavet frå 1694 til 1695 og vart **Baron Shingay**, **Viscount Barfleur** og **Jarlen av Orford** i 1697. Desse titlane forsvann alle då den barnlause Orford døydde.

Etter ordre frå kong Vilhelm III var han den første engelske kommandanten til å overvintra i Cadiz. Dette førte til at engelskmennene ønskte ein engelsk middelhavsbase ved Gibraltar i 1704.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Edward Russell, 1st Earl of Orford|Edward Russell, 1st Earl of Orford]]» frå ,  den 27. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bajonett

Ein **bajonett** (eller *byrsekniv*) er eit blankvåpen med kort eller lang klinge som vert montert i eller ved munningen på eit gevær.  Geværet fungerer då som eit stikkvåpen i nærkamp. Bajonetten kan vere forma som ein kniv, ein kårde eller sabel. Bajonettar vart vanleg på  siste halvdel av 1600-talet.

Ordet har usikkert opphav, men kan henge saman med den franske byen Bayonne.

## Sjå òg

*Kniv
*Sverd
*Sabel
*Kårde

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bajonett|Bajonett]]» frå ,  den 27. januar 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Doxáto

**Doxáto** (gresk skrift Δοξάτο) er ein landsby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.
Doxáto kommune ligg sør for Dráma og grensar i sør mot Kavála.

## Administrativ inndeling

Frå 2011 omfattar kommunen òg den tidlegare kommunen Kalambáki. Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 12&nbsp;059&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Doxáto hadde 7&nbsp;568 og tettstaden med same namn 2&nbsp;468&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
6. divisjonskommando

**6. divisjonskommando** var ein taktisk, mobil divisjonskommando i Hæren, som i krig skulle vere i stand til å leie tre til fire brigadar, mellom anna ein alliert forsterkningsbrigade, og ha underlagt naudsynte einingar for leiingsstøtte og feltetterretning, taktisk støtte og forsyning samt støtteeiningar frå NATO. 6. divisjonskommando vart oppretta i 2002 og nedlagd 1. august 2009. 

I fred hadde 6. divisjonskommando eit koordinerande ansvar for styrkeproduksjonen ved underavdelingane til Hæren i indre Troms (Setermoen, Heggelia, Skjold), Rena (Telemark bataljon), Oslo (Hans Majestet Kongens Garde) og Finnmark (Garnisonen i Sør-Varanger, Garnisonen i Porsanger). 6. divisjonskommando hadde standkvarter ved Heggelia ved Bardufoss i Målselv kommune i Troms.

6. divisjon vart nedlagt som territorielt regiment i 2002 og omorganisert til mobil divisjonskommando. Historia til 6. divisjon si går attende til 1890-åra. Namnet fekk han i 1916 og er uløyseleg tilknytt kampane om Narvik i 1940 under leiinga til generalmajor Carl Gustav Fleischer.

6. divisjonskommando bestod av 12 bataljonar: 
* Combat Service Support bataljon (CSS, tidl. Logistikkbataljonen)
* Sambandsbataljonen
* Artilleribataljonen
* Panserbataljonen 
* Etterretningsbataljonen
* Sanitetsbataljonen 
* 2. bataljon («Infanteribataljonen»)
* Ingeniørbataljonen
* Luftvernbataljonen
* Kavaleribataljonen  (nedlagt)
* Militærpolitibataljonen (gjenoppretta)
* Jegerbataljonen (nedlagd, omdanna til kompaninivå)
* Teknisk kompani

Mange av avdelingane i 6. divisjonskommando vart nye einingar i ISTAR-konseptet.

## Kjelder
*6. divisjonskommando. (2012-01-27) I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå http://snl.no/6._divisjonskommando

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:6. divisjonskommando|6. divisjonskommando]]» frå ,  den 27. januar 2012.*
À la suite

Uttrykket **à la suite** vart nytta om ein offiser som er knytt til ei avdeling utan å tenestegjere aktivt. I Noreg vart uttrykket tidlegare nytta om marineoffiserar som stod surnumerær, eller utanfor nummer. 

## Kjelder

*
Nikifóros

**Nikifóros** (gresk Νικηφόρος) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Nikifóros inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Paranésti.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Nikifóros 1&nbsp;849&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 220&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Euro Neuro

**«Euro Neuro»** (uttala /ˈeʊro ˈneʊro/) var det montenegrinske bidraget i Eurovision Song Contest 2012, framført på engelsk, montenegrinsk og tysk av Rambo Amadeus.

Songen starta som nummer ein i den fyrste semifinalen, før Island med «Never Forget» av Gréta Salóme og Jónsi.

Bidraget fekk tolv poeng frå Albania og åtte poeng frå San Marino. Montenegro fekk til saman 20 poeng og enda på 15. plass av totalt 18 bidrag. Dei gjekk dimed ikkje vidare til finalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Euro Neuro|Euro Neuro]]» frå ,  den 27. januar 2012.*
Káto Nevrokópi

**Káto Nevrokópi** (gresk Κάτω Νευροκόπι) er ein distriktsby og ein kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas.

Kommunen Káto Nevrokópi ligg nordvest for Dráma. Han grensar i vest til Sérres og strekkjer seg i nord opp i Rodopifjella til grensa mot Bulgaria.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 5&nbsp;323&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1&nbsp;855&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Ludolf Krohn

**Ludolf Krohn** () var ein norsk prest.
Han var sokneprest i Norddal 1772-1784 og sokneprest i Dale i Luster 1785-1795.

## Liv og virke
Foreldra var møbelsnikkareb Johan Jürgen Krohn (eller Cron, død 1743) som innvandra til Bergen frå Altona ved Hamburg og Alhed With. Krohn tok teologisk eksamen i Bergen i 1761. Han var residerande kapellan i Innvik prestegjeld i Nordfjord 1764-1772 (før 1842 omfatta Innvik prestegjeld også Stryn, Loen og Olden). Han var sokneprest først i Norddal 1772-1784, deretter var han sokneprest i Dale i Luster 1785-1795. Han var gift med Mette Christine Reutser (1739-1766) og deretter med Maren (Mein) Cathrine Høgh (Høeg) (1749-1827). Onkelen til Mein Cathrine Høgh var handelsmannen Hans Henrik Holtermann, som kjøpte delar av Giskegodset og seinare òg fekk hand om Austrått.

Ludolf Krohn var far til offiseren Johan Jørgen Krohn og klokkaren i Norddal Ivar H. Krohn (1770-1839). Klokkaren Ivar H. Krohn var far til boktrykkaren og avisgründeren Johan Jørgen Krohn. Med Ludolf kom familienamnet Krohn til Sunnmøre.

I Krohn si tid vart den nye kyrkja i på Dale bygd - han la ned grunnsteinen for kyrkja 1782 og skreiv då i kallsboka: «Mandag d. 6.mai 1782 blev Grundstenen for Nordalens Kirke for paany at opbygges af Tømmer - hvortil Zions Gud av Naade give Lykke lagt af mig og hold en Tale over Gen. 28. Kap. 22 Vers (1.Mos. 22,28». Krohn fekk hand om mesteparten av Dalsbygda («Indre Dale med Kiilstistøl») på ein auksjon i 1777. Han gav 631 riksdalar for jorda med alle «paastaaende Jord Brugene tilhørende Huser samt al anden tilliggende Herligheder». På Ivergarden i Dalsbygda er det reist ein minnestein over presten Ludolf. I 1773 Krohn vart tidleg medlem av *[[Syndmøre practiske Landhuusholdningsselskab]]* (det første «landhusholdningsselskap» i landet) med sorenskrivar Melchior Falch og presten Hans Strøm i spissen.

«Biskop Arentz anså ham for en meget heldig Katheket» skriv Lampe.

## Merknadar

## Referansar
Elevtheroúpoli

**Elevtheroúpoli** (gresk Ελευθερούπολη) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Kavála i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Elevtheroúpoli inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pangéo, der han er hovudsete..

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Elevtheroúpoli 8&nbsp;863&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 4&nbsp;303&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Synnøve Hjelle Halkjelsvik

**Synnøve Hjelle Halkjelsvik** () er ein norsk journalist. Ho blei nyheitsanker ved TV 2 Nyhetskanalen hausten 2010.  Halkjelsvik har  bakgrunn som nyheitsreporter i P4, reporter i allmennredaksjonen i TV 2 Nyheitene, journalist i Sunnmørsposten, TV2 Sporten, *TV 2 hjelper deg* og NRK Møre og Romsdal. Ho er utdanna journalist ved Høgskulen i Volda. Frå våren 2012 flytta ho til Bergen for å jobbe ved hovudkontoret til TV 2 Nyhetskanalen. I 2020 byrja ho i jobb som pressesjef i Storebrand. 

## Kjelder
Bad Münster am Stein-Ebernburg

**Bad Münster am Stein-Ebernburg** er ein kommune i Tyskland i staten Rheinland-Pfalz i Bad Kreuznach.  Byen har kring 4&nbsp;000 innbyggjarar og ligg i nærleiken av elva Nahe.

Byen vart først nemnd kring år 1200. Han voks fram ved sidan av Rheingrafenstein, eit slott bygd i 1050 som var sete for pfalzgreven ved Rhinen. Slottet vart øydelagd i 1689 av franskmennene, men ruinane er her framleis. Ebernburg slott var bustaden til den kjende tyske riddaren Franz von Sickingen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bad Münster am Stein-Ebernburg|Bad Münster am Stein-Ebernburg]]» frå ,  den 27. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
::

## Bakgrunnsstoff

*
Embrun i Hautes-Alpes

**Embrun** er ein kommune i departementet Hautes-Alpes i regionen Provence-Alpes-Côte d'Azur søraust i Frankrike.

Han ligg mellom Gap og Briançon og aust for ein av dei største kunstige innsjøane i Vest-Europa, Lac de Serre-Ponçon.

I antikken var Embrum kjend som Ebrodunum eller Epebrodunum. 

Byen Embrun i Canada vart kalla opp etter Embrun i 1856.

## Galleri

Embrun-cathédrale-59.JPG|Notre-Dame du Réal
Embrun-Chanonges-82.JPG|La maison des Chanonges
Embrun-tour-brune-79.JPG|La Tour Brune.
Embrun-porche des lions tympan.jpg|Løveportalen
Embrun-gouverneurs-84.JPG|Inngangen til guvernørhuset
Embrun - Couvent des Cordeliers -825.jpg|Freske i eit av kapella til kyrkja ved Cordeliers-klosteret.
AbbayeBoscodon.JPG|Boscodon-klosteret


## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Embrun, Hautes-Alpes|Embrun, Hautes-Alpes]]» frå ,  den 27. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Magnar Estenstad

**Magnar Estenstad** () var ein norsk langrennsløpar og gardbrukar, som i tida 1948 til 1954 vann NM-femmila fem gongar, tremila ein gong og det same med NM-stafetten. Han var både fødd og døydde i Hølonda. Estenstad var medlem av Idrettslaget Leik.

## Aktiv
Estenstad gjekk under noregsmeisterskapen 1948 på Strinda i mål på tida 3.35,24, med det vann han sitt første NM-gull med vel tre minutts margin til toaren Hallvard Eggset. Året etter vart han noregsmeister på ny på femmila, då han gjekk eit lite minutt fortare enn sølvvinnaren Kåre Tømte. Også i 1950-sesongen gjekk Estenstad til topps i eit NM-renn, han vann då tremila på femti sekund betre tid enn Edvin Landsem.
 
Estenstad vann bronsemedaljen på 50 km i vinter-OL i Oslo i 1952. Han gjekk også på laget som vann sølvmedaljane på 4x10 km stafett; saman med Mikal Kirkholt, Martin Stokken og Hallgeir Brenden). Same året vann han 50 km i Holmenkollen og NM-femmila på Eidsvoll. For desse bragdene fekk han året etter Holmenkollmedaljen.

I 1953 vann Estenstad to medaljar under noregsmeisterskapen på ski. Håkon Brusveen vann tremila med 45 sekund til gode på sølvmannen Estenstad, medan Estenstad så vart noregsmeister på 50-kilometeren, knappe tre minutt føre ein annan femmilsslukar, Martin Stokken. I VM-sesongen 1954 vann Estenstad NM-femmila for femte gong. Med tida 3.01,25  var han høvesvis over fire og fem minutt føre dei to andre medaljevinnarane, Landsem og Stokken. Han var så med på Leiks tremannslag som vann den aller første tevlinga over 3x10 km stafett i NM-regi. Seinare i sesongen gjekk han NM-tremila 1954 på Kongsvinger. Estenstad leia klart då ha kort føre mål fall og pådrog seg eit alvorleg beinbrot. Han la deretter opp som langrennar.

## Medaljar og besteplasseringar
**I internasjonale meisterskap og renn:**
*1950: Nr 7 på 50 km under VM i Lake Placid
*1952: Bronsemedalje på 50 km OL i Oslo, sølv på 4x10 km stafett. Vinnar av 50 km og nr 2 på 18 km Holmenkollen (topp deltaking berre frå Noreg)

**I noregsmeisterskap:**
*Ski-NM 1948: Gullmedalje på 50 km på Lillehammer
*Ski-NM 1949: Gullmedalje på 50 km
*Ski-NM 1950: Gullmedalje på 30 km
*Ski-NM 1951: Nr 6 på 30 km i Narvik
*Ski-NM 1952: Gullmedalje på 50 km på Eidsvoll
*Ski-NM 1953: Gullmedalje på 50 km og sølvmedalje på 30 km
*Ski-NM 1954: Gullmedalje på 50 km i Strinda

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*Magnar Estenstad er død i Adressa.no.
Sitagrí

**Sitagrí** (gresk Σιταγροί) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Dráma i periferien Aust-Makedonía og Thráki i Hellas. Sitagrí inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Prosotsáni.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Sitagrí 3&nbsp;240&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 535&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Sint-Truiden

**Sint-Truiden** (fransk *Saint-Trond*) er ein by og kommune i Belgia, 30 km aust for Brussel. Han ligg i Flandern, i provinsen Limburg. Kommunen består av sjølve byen Sint-Truiden, og landsbyane Aalst, Brustem, Duras, Engelmanshoven, Gelinden, Gorsem, Groot-Gelmen, Halmaal, Kerkom-bij-Sint-Truiden, Ordingen, Runkelen, Velm, Wilderen og Zepperen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Roses

**Roses** (spansk *Rosas*) er ein kommune i Alt Empordà i Catalonia i Spania. Han ligg ved kysten i nordenden av Rosesbukta og er ei viktig fiskehamn og eit turistsenter. 

## Historie
Byen vart grunnlagd som ein gresk busetnad, truleg på 400-talet fvt. Ein kan framleis sjå restar av den greske busetnaden. Klosteret Santa Maria de Roses vart første gong nemnd i år 944 og styret vart delt mellom klosteret og grevskapet Empúries. I 1402 vart Empúries innlemma i krona Aragon og Roses vart ein eigen kommunen. På 1500-talet vart Roses fleire gonger råka av åtak frå sjørøvarar frå Nord-Afrika. For å stoppe dette gav Karl V ordre om å få bygd store festningsverk i byen. Dei neste hundreåra vart festningsverka grundig testa fleire gonger, to gonger av franskmennene, mellom anna under niårskrigen. I 1712, under den spanske arvefølgjekrigen, prøvde austerrikske soldatar å ta byen og i 1719, under kvadrupelalliansekrigen gjekk franskmennene igjen til åtak, men klarte ikkje å ta Roses. 

Etter ein lang relativt roleg periode vart byen igjen angripen under dei franske revolusjonskrigane. Omleiringa av Roses varte frå 28. november 1794 fram til 3. februar 1795, då garnisonen vart trygt evakuert av ein spansk marineskvadron. Byen vart overgjeven til Frankrike, men vart gjeven attende til Spania etter Freden i Basle i juli 1795. 

I 1808 tvinga keisar Napoleon I av Frankrike kong Karl IV av Spania og sonen Ferdinand til å abdisere, og sette i staden inn broren Joseph Bonaparte på trona. Då spanjolane gjorde opprør mot denne handlinga invaderte Frankrike land igjen i den spanske sjølvstendekrigen. Roses vart då kringsett for fjerde og siste gong. Då franskmennene i 1814 trekte seg ut av Spania sprengde dei festningsverka i byen i lag med Castell de la Trinitat som ligg like i nærleiken. 

## Galleri

Fil:Roses mit Sporthafen.jpg|Oversyn
Fil:Roses Palmenpromenade.jpg|Promenaden
Fil:Roses Impression.jpg|Solnedgang
Fil:Phare roses.JPG|Fyret


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roses, Girona|Roses, Girona]]» frå ,  den 27. januar 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Lluís Buscató i Somoza. *La colònia grega de Rhode*. Figueres, 1999. ISBN 84-88589-64-6
*Narciso Díaz i Romañach. *Roses: Una vila amb història*. Roses, [1991]. ISBN 84-606-0033-5
*Carlos Díaz, Hug Palou, Anna Ma. Puig. *La Ciutadella de Roses*. Girona, 1998. ISBN 8486812798
*Pablo de la Fuente. *Les fortificacions reials del golf de Roses ein l'època moderna*. Figueres, 1998. ISBN 84-88589-54-9
*Pere de Palol. *El Castrum del Puig de les Muralles de Puig Rom (Roses, Alt Empordà)*. Girona, 2004. ISBN 843936654X
*Marcel Pujol i Hamelink. *La vila de Roses (segles XIV-XVI)*. Figueres, 1997. ISBN 8488589425


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Bellver de Cerdanya

**Bellver de Cerdanya** (spansk *Bellver de Cerdaña*)er ein by i Cerdanya i provinsen Lleida i Catalonia i Spania. Byen har litt over 2000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bellver de Cerdanya|Bellver de Cerdanya]]» frå ,  den 27. januar 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*