open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Beren

**Beren** er namnet på ein helt frå J.R.R. Tolkiens legendarium. Han var kjend som Beren Ein-hand på grunn av dådsverket sitt med Silmarilen. 

### Silmarillion

Beren var son av mannehovdingen Barahir, og erving til hovdingtittelen i det første av dei tre Edainsfolka, ætta etter Bëor. Etter Dagor Bragollach vart eignene til Barahir herja, og folket hans rømde i alle leier, slik at han sistpå stod att med tolv fredlause, mellom desse sonen Beren. Beren overlevde det siste åtaket, og greidde å vinne attende ringen Barahir hadde fått av Finrod i Bråeldslaget. Etter dette levde han einsam og fredlaus i fleire år, men vart sistpå nøydd til å rømme frå heimlandet sitt, og vann over skrekkfjella og kom endeleg gjennom stengslene Melian hadde reist, og inn i Doriath. Her var det han vart hugteken av kongedottera Lúthien, som han sidan fridde til. 

Då kongen fekk høyre om Beren, baud han at Beren skulle finne ei høvande gåve til giftarmålet, og denne skulle vera ein silmaril. Beren gjekk inn på dette, og reiste iveg utan Lúthien. Ho vart halden som fange, men følgde snart etter. Først kom han til Nargothrond, der han bad Finrod om hjelp, og saman med eit lag alvar kom dei så langt som til borga på Tol Sirion, som var vakta av Sauron. Her vart dei avslørde, og Sauron drap dei ein etter ein. Sistpå kjempa han og Finrod med tryllesongar, til Finrod fall og let livet. I mellomtida var Lúthien komen til, og fekk hjelp av valahunden Huan, som kjempa med Sauron i ulveham. Etter at Sauron var overvunnen, tok Beren og Lúthien hamane til ulven og Thuringwethil, ein stor skinnveng-demon, og slik kom dei seg usette til Morgoths dører. Lúthien greidde å overliste vaktene, og saman kom dei seg ned til halla, der Lúthien sette trolldom på Morgoth slik at han sovna, og Beren kunne løyse ein av silmarillane frå jarnkrona hans. 

Men ulven Carcaroth gløypte i seg handa med silmarillen då dei kom ut att, og Beren kunne soleis ikkje syne fram vinsten sin då han kom attende til Doriath. Ulven sprang etter dei dit, og Thingol, Beren og eit lag andre reiste ut for å veide på Carcaroth som vart drepen, men som samstundes drap Beren. 

Då Beren døydde, neitta han å reise over verdsskjela, men bidde på Lúthien, som fekk valaen Mandos til å syne medkjensle, slik at dei båe kunne koma attende til Midgard, men Lúthien som døyeleg kvinne. I denne forma fødde ho sonen Dior. 

### I Tolkiens liv

Tolkien sette soga om Beren og Lúthien særskilt høgt, og hadde hovuddraga ferdige alt i 1917. Namnet Beren står skrive på gravsteinen hans under hans eige namn, medan namnet Lúthien er skrive under namnet til kona, Edith Bratt Tolkien.
A Show of Hands

***A Show of Hands*** er eit konsertalbum av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet vart utgjeve i 1989 på Mercury Records og vart innspelt under *[[Hold Your Fire]]*- og *[[Power Windows]]*-turneane.

Materialen på albumet er for det meste henta frå dei fire førre albuma til bandet (*[[Signals]]*, *[[Grace Under Pressure]]*, *[[Power Windows]]* og *[[Hold Your Fire]]*). Dei einaste songane som er på konsertalbumet, men som ikkje er med på nokre av desse fire albuma er «Witch Hunt», «Closer to the Heart», og «The Rhythm Method». Sistnemnde er ein trommesolo av Neil Peart som aldri har vore utgjeve på plate. 

## Innhald

## Medverkande
*Geddy Lee&nbsp;– bassgitar, synthesizerar, vokal
*Alex Lifeson&nbsp;– gitarar, synthesizerar
*Neil Peart&nbsp;– trommer, perkusjon

## Lister
**Album**&nbsp;– Billboard (Nord-Amerika)

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Show of Hands|A Show of Hands]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: <references/>*
Presto av Rush

***Presto*** er det 13. studioalbumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet vart utgjeve i 1989 på Atlantic Records.

Albumet var tenkt produsert i samarbeid med Peter Collins, men han takka nei grunna personlege årsaker. Eit objektivt øyre vart funne i Rupert Hine som fekk jobben som produsent.

*Presto* markerer overgangen frå den synthesizere-baserte «new wave»-perioden frå 1980-talet, til den meir heavy stilen på 1990-talet. «Chain Lightning», «Scars», «Anagram (for Mongo)» og «Red Tide» er songar der keyboard spelar ei viktig rolle i musikken, medan andre songar som «Show Don’t Tell» og «Superconductor» er meir gitarbaserte songar. 

## Innhald

## Medverkande
* Geddy Lee    - bassgitar, synthesizerar, vokal
* Alex Lifeson - elektrisk og akustisk gitar, korvokal
* Neil Peart   - trommer, perkusjon
* Rupert Hine  - tangentinstrument, produksjon
*Stephen W Tayler - innspeling og miksing

## Salstrofé

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Presto (album)|Presto (album)]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jean Fouquet

**Jean Fouquet** () var ein fransk målar, ein meister både som målar av bilete og som illustratør av manuskript, ein såkalla illuminator. Sannsynlegvis var det han som fann opp miniatyrportrettet. Han var den fyrste franske kunstnaren som reiste til Italia og med eigne augo erfarte den tidlege italienske renessansekunsten.

## Liv

Jean Fouquet var fødd i Tours. Lite er kjent om livet hans, men det er visst at han var i Italia føre 1447, der han laga eit portrett av pave Eugen IV som døydde det året. Heimkomen til Frankrike, poda han element av den toskanske stilen han hadde tileigna seg i Italia med van Eyck-stilen. Van Eyck-stilen danna basis for fransk målarkunst på 1400-talet, så med innslaget av toskanske stildrag danna Fouquet ein ny skule innanfor fransk målarkunst.

Han arbeidde ved det franske hoffet; for både kong Karl VII, skattemeisteren Etienne Chevalier, og kanslaren Guillaume Jouvenel des Ursins. Mot slutten av si tid vart han hoffmålar til kong Ludvig XI. Arbeida hans kan sjåast som uttrykk for at det franske hoffet forsøkte å styrke den nasjonale identiteten i Frankrike, i oppvakninga etter den lange striden med England i hundreårskrigen.

## Verk

Fouquets ypparlege ferdigheiter som illuminator, den nøyaktige attgjevinga av dei finaste detaljar, og hans evne til skarp karakterisering i filigransarbeid, ja heile hans verd som målar kjem særleg til sin rett i portretta og altertavlene som han laga.

Eitt av Fouquets viktigaste måleri er *Melun diptyk* (ca 1450), som tidlegare fanst i Melun-katedralen. Venstrevengen syner Etienne Chevalier med vernehelgenen Den heilage Stefan, medan høgrevengen viser ei bleik Maria Møy med barnet, omgjevne av raude og blå englar.

Eit sjølvportrett i miniatyr kan vere det eldste, reine sjølvportrettet som finst att i vestleg målarkunst. Dette kjem an på om portrettet Jan van Eyck er kjend for er eit sjølvportrett, noko dei fleste kunsthistorikarar meiner det ikkje er.

Fleire av dei illuminerte bøkene og miniatyrmåleria etter Fouquet er tekne vare på. Han illuminerte mellom anna ein kopi av *Grandes Chroniques de France*. Frå Fouquets hand er også elleve av dei fjorten miniatyrane som illustrerer ei omsetjing av eit verk av Josefus.


Les funérailles d Étienne Chevalier.jpg|Gravferda til Étienne Chevalier
L Adoration des Mages.jpg|Karl VII som ein av heilage tre kongar.
Entrée de Charles V à Paris.jpg|Inngangen til Karl V i Paris den 2. august 1358, Grandes Chroniques de France (1455–1460)
Mariage de Charles IV le Bel et de Marie de Luxembourg.jpg|Giftarmålet mellom Karl IV og Marie av Luxembourg


## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jean Fouquet|Jean Fouquet]]» frå , den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
Roll the Bones

***Roll the Bones*** er det 14. albumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet vart utgjeve i 1991 på Atlantic Records. Albumet vann ein «Juno Award» i 1992 for beste plateomslag. 

*Roll the Bones* fortset å markere overgangen frå 80-tals Rush til 90-tals Rush. Gitaren blir ein viktigare del av musikken, medan keyboard og orgel er meir bakgrunnsmusikk. «Dreamline» opnar med eit gitarriff som høyrest ganske likt ut som keyboard-arrangementet frå *[[Power Windows]]*-perioden. «Dreamline» og «Roll the Bones» vart populære radiosongar på det tidlege 1990-talet, og «Where's My Thing?» var den tredje instrumentale låten til Rush. Musikkstilen på *Roll the Bones* opna for den meir «alternative» stilen på 1993-albumet *[[Counterparts]]*. 

## Innhald

## Medverkande
*Geddy Lee    -  Synthesizer, bass, vokal
*Alex Lifeson -  Akustisk & elektrisk gitarar, vokal
*Neil Peart   -  Trommer

*Rupert Hine  -  Produsent, tangentinstrument, Vokal

## Salstrofé

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roll the Bones|Roll the Bones]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Different Stages

***Different Stages*** er eit konsertalbum av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Det vart utgjeve i 1998. Albumet vart spelt inn under *[[A Farewell to Kings]]*-turneen i 1978, Counterparts-turneen i 1994 og *[[Test for Echo]]*-turneen i 1997. Dette er det einaste konsertalbumet frå Rush som inneheld songen «2112» i sin heilskap.

## Innhald
Alle songar skrivne av Alex Lifeson, Geddy Lee og Neil Peart, utan om der andre er nemnde.

### Disk 1

### Disk 2

### Disk 3

## Medverkande

*Geddy Lee - bassgitar, synthesizerar, vokal
*Alex Lifeson - elektrisk og akustisk gitarar, vokal
*Neil Peart - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Counterparts

***Counterparts*** er det 15. albumet utgjeve av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet kom ut i 1993 på Atlantic Records.

Tekstmessig held *Counterparts* fram trenden med mørke og emosjonelle tema; det tar mellom anna opp vanskelege tema som kriminalitet. Likevel viderefører *Counterparts* det generelle konseptet omkring ambisjon, tungsinn og kjærleik på songar som «Nobody's Hero», «Speed of Love» og «Cold Fire».

Ingen andre Rush album har nådd høgare på Billboard 200 i USA og det nådde andreplassen (berre bak Pearl Jam sitt *[[Vs. av Pearl Jam|Vs.]]*).

## Innhald

## Medverkande
*Geddy Lee – bassgitar, vokal, synthesizer
*Alex Lifeson – elektrisk og akustisk gitar
*Neil Peart – trommer, perkusjon
*Michael Kamen – strykearrangement og dirigering på «Nobody's Hero»
*John Webster - tangentinstrument

## Salstrofé

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Counterparts (Rush album)|Counterparts (Rush album)]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vapor Trails

***Vapor Trails*** er det 17. studioalbumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Det vart utgjeve i 2002 på Atlantic Records.

Utgjevinga av *Vapor Trails* markerte den første utgjevinga til bandet av nye songar på heile seks år. Lydbiletet på albumet er eit tydeleg resultat av dei mange endringane som Rush-lydbildet hadde gjennomgått i løpet av åra. På *Vapor Trails* er det ikkje keyboard og ingen tradisjonelle gitarsoloar. I staden blir brukt det ein meir «rein» gitartone, mykje vokal, og ein mørkare tone i musikken og tekstane. 

## Innhald

## Medverkande
* Geddy Lee - bassgitar, vokal
* Alex Lifeson - elektrisk og akustisk gitar, mandola
* Neil Peart - trommer, perkusjon

## Lister

### Album
Billboard Music Charts (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vapor Trails|Vapor Trails]]» frå , og «[[:nb:|Vapor Trails]]» frå  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Test for Echo

***Test for Echo*** er det 16. albumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Albumet vart utgjeve i 1996 på Atlantic Records.

Tittelsporet, «Test for Echo», nådde toppen av mainstream rock-lista i USA.  «Resist» utvikla seg etterkvart til å bli ein akustisk «folkesang» på *Vapor Trails* og *R30*-turneane. «Limbo» vart den mest spelte instrumentale songen til bandet. 

På tida då plata vart utgjeve vart tekstane til Rush ganske mykje kortare, men gjennomsnittslengda vart på rundt 4-5 minutt. 

## Innhald
	

## Personnel
*Geddy Lee    -  bass, tangentinstrument, vokal
*Alex Lifeson -  akustisk og elektrisk gitar, mandola
*Neil Peart   -  trommer, perkusjon, dulcimer

## Salstrofé

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Test for Echo|Test for Echo]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Clockwork Angels

***Clockwork Angels*** er det 19. studioalbumet til det kanadiske rockebandet Rush og kom ut 12. juni 2012. Albumet vart spelt inn i april 2010 i Blackbird Studio i Nashville og frå oktober - desember 2011 i Revolution Recording i Toronto, Ontario i Canada.

To songar på albumet, «Caravan» og «BU2B» vart sendte ut til radiostasjonar og gjort tilgjengeleg for nedlasting på Internett i juni 2010.  

Albumet debuterte på førsteplassen i Canada og andreplassen på *[[Billboard 200]]* i USA.

## Innhald

## Medverkande
### Rush
*Geddy Lee - Bass, basspedal, Vokal, synthesizer
*Alex Lifeson - Gitar og tangentinstrument
*Neil Peart - trommer & perkusjon

### Andre
*David Campbell - Strykearrangement og dirigering
*Jason Sniderman - Piano & tangentinstrument

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clockwork Angels|Clockwork Angels]]» frå ,  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Záppeion Mégaro

**Záppeion Mégaro** (gresk *Ζάππειον Μέγαρο*) er ein bygning i Ethnikós Kípos midt i den greske hovudstaden Aten. Han vert nytta til møte og seremoniar, både offisielle og private. Bygget er teikna av den danske arkitekten Theophilus Hansen og opna 20. oktober 1888. 

I 1869 gav det greske parlamentet 80&nbsp;000 kvadratmeter med offentleg land mellom Slottsparken og Tempelet for den Olympiske Zeus. Záppeion Mégaro er det fyrste byggverket som vart bygd spesielt for OL i moderne tid. Etter nokre forseinkingar vart hjørnesteinen til bygningen lagt ned 20. januar 1874. 

## Sommar-OL 1896
Under sommar-OL 1896 vart bygningen nytta til fekteøvingane. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zappeion|Zappeion]]» frå ,  den 14. september 2012.*  

**Denne artikkelen bygger på «[[:nn:Arenaer under sommar-OL 1896|Arenaer under sommar-OL 1896]]» frå ,  den 14. september 2012.*  

## Fotnotar
Nyzealandtjeld

**Nyzealandtjeld**, *Haematopus finschi*, er ein vadefugl i tjeldfamilien, Haematopodidae. Han er endemisk for New Zealand og har hekkeområde i innlandet av Sørøya. Dei fleste er flyttfuglar som overvintrar på Nordøya.

## Skildring
Nyzealandtjelden er lett å identifisere som ein svart og kvit tjeld, med langt, raudt til oransje nebb og lyseraude bein. Han kan skiljast frå den svartkvite morfen av todrakttjelden med større kvit flate på nedre rygg, og at han viser meir kvitt opp mot skuldra. Frå australtjeld skiljast han av lengre nebb, kortare bein og dessutan ved at skiljelinja mellom kvitt og svart på ryggen er kileforma i staden for tverrkutta som hos australtjeld. Kroppslengda er 46&nbsp;cm, vengespennet 80–86&nbsp;cm og vekta 550 gram.

Nyzealandtjelden er stadbunden til New Zealand der han hekkar i innlandet på Sørøya. Etter hekkinga flyttar det meste av populasjonen til elvemunningar og strender på Nordøya. Han har vore registrert nokre gonger som ein streiffugl på Norfolkøya, Lord Howe Island og på den austlege kysten av Australia. Hekkehabitata er elveleie med breie, tørrlagte avleiringar, opne sletter og dyrka mark, innsjøstrender, subalpine område med vegetasjon. Habitata utanom hekketida inkluderer kystnære elvemunningar, havbukter, strender, sandflater og mudderbankar.

Føda er hovudsakleg blautdyr og makk.

Nyzealandtjelden hekkar i sandskrapar på jordbruksareal eller på grusbankar i elveleie. Kullet er vanlegvis 2, nokre gonger 3 egg. Rugetida er rundt 28 dagar, og begge kjønn rugar. Ungane forlèt reiret 1-2 dagar etter klekking og dei kan sjølv finne føde. Ungfuglar startar hekking når dei er 4-5 år gamle og tjelden kan bli gamal, det eldste kjente individet blei over 27 år.

Bestanden av denne arten gjekk ned, hovudsakleg på grunn av jakt under slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet, men med juridisk vern sidan 1940 har han sidan vore aukande. Populasjonen er estimert til ca. 85&nbsp;000 individ (2005).

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:South Island Oystercatcher|South Island Oystercatcher]]» frå , den 14. september 2012.* 
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3091 Haematopus finschi]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 14. september 2012
* Gerard Hutching. *[http://www.TeAra.govt.nz/en/wading-birds/2 Wading birds - Oystercatchers]*, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 2-Mar-09
Snakes & Arrows

***Snakes & Arrows*** er det 19. studioalbumet av det kanadiske progressive rockebandet Rush. Det vart utgjeve 1. mai 2007 på Atlantic Records. Albumet består av 13 songar, og av desse er tre instrumentaler: «Malignant Narcissism», «Hope» og «The Main Monkey Business». Dette er spesielt, sidan at Rush aldri har hatt fleire enn èin instrumental per album tidlegare.

Sporet «Malignant Narcissism» vart nominert til ein Grammy Award i kategorien «Best Rock Instrumental Performance».
Singelen «Far Cry» vart spelt på radio frå 12. mars. Rush var på verdsturnè i perioden juni til oktober 2007 i samband med dette albumet. Dei var i Noreg 26. oktober, og spelte i Oslo Spektrum. Ei konsertplate, *Snakes & Arrows Live*, vart gjeve ut i april 2008 med innspelingar frå *Snakes & Arrows*-turneen.

## Innhald

## Lister
**Album** - Billboard (Nord-Amerika)

## Medverkande
*Geddy Lee &ndash; vokal, bass, mellotron, basspedal
*Alex Lifeson &ndash; elektrisk gitarar, akustisk gitarar, 12-strengs gitar, mandolin, bouzouki
*Neil Peart &ndash; Trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Snakes &#38; Arrows|Snakes &#38; Arrows]]» frå , og «[[:nb:|Snakes &#38; Arrows]]» frå  den 13. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
All the World's a Stage

***All the World's a Stage*** er eit dobbelt konsertalbum av det kanadiske rockebandet Rush, gjeven ut i 1976. Albumet vart spelt inn i Massey Hall i Toronto 11. til 13. juni under *[[2112 av Rush|2112]]*-turneen deira.

*All the World's a Stage* vart det første Rush-albumet som gjekk inn på Topp 40 i USA og selde til gullplate. I 1981 hadde plata seld til platina i USA. I Canada selde plata til gull i 1976 og platina alt i 1978.

## Innhald

## Medverkande
*Geddy Lee - solovokal, bass, synthesizer
*Alex Lifeson - gitar
*Neil Peart - trommer, perkusjon

## Lister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:All the World&#39;s a Stage|All the World&#39;s a Stage]]» frå ,  den 14. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Todrakttjeld

**Todrakttjeld**, *Haematopus unicolor*, er ein vadefugl i tjeldfamilien, Haematopodidae. Han er endemisk for New Zealand og kan treffast langs kysten på begge hovudøyane og dei næraste, mindre øyar inkludert Stewart Island/Rakiura og småøyar rundt Stewart Island.

## Skildring

Todrakttjeld er ein relativt stor tjeldart, ca. 48 centimeter lang med ei kroppsvekt på 725 gram. Første delen av trivialnamnet, «todrakt», refererer til variasjon i fjørdrakta, todrakttjeld kan ha begge dei framtredande fjørdraktene som er utbreidde i tjeldfamilien, heilt svart drakt, og svart på oversida og kvit på undersida. Han har dessutan ei mellomform, soleis kan eit individ av arten anten vere heilt svart, svartkvit eller svart med varierande mengd kvite flekker på undersida. I alle drakttypar har dei raudt eller oransje nebb og oransje augering og lyseraude føter. Hofuglar er litt større enn hannar, særleg nebblengda skil seg litt.

Ein kan finne todrakttjelden langs store delar av kysten, på Nordøya er han mest vanleg langs nordaustkysten frå Mahia Peninsula til North Cape. På Sørøya er han sjeldan på delar av austkysten nord for Dunedin. Meir enn halve populasjonen lever på Nordøya. Hekkeområdet og overvintringsområdet er mykje det same, men nokre fuglar kan trekke mot estuar om vinteren.

Dietten består av muslingar, makk og krabbar, og andre virvellause dyr som dei finn på sandstrender og mudderflater. Dei kan anten opne muslingane eller hakke gjennom skala. Berre sjeldan søkjer dei mat ved sandstender eller på grasmark.

Mange todrakttjeldpar vernar eit territorium heile året og para held saman over fleire år. Reira er enkle, grunne skraper i sand eller grus, litt over springflodmål. Dei kan òg hekke ved innsjøar opp til 30 kilometer inn i landet, til dømes ved Lake Wairarapa. Kullet er vanlegvis på 2-3, maksimum 5 egg. Klekkinga skjer etter ca. 28 dagar og ungane kan flyge etter 6-7 veker. Dei er 3  år nå dei blir hekkefuglar, og det eldste kjente individet av todrakttjeld blei over 27 år.

Arten har status som verna utan å vere trua, og bestanden er estimert til ca. 4&nbsp;000 individ (2005), og er trudd å vere aukande.

## Kjelder

*Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005

### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Videoar, bilete og lydopptak av todrakttjeldar hos Internet Bird Collection 
*BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3095 Haematopus unicolor]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 14. september 2012
* Gerard Hutching. *[http://www.TeAra.govt.nz/en/wading-birds/2 Wading birds - Oystercatchers]*, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 2-Mar-09
Liménas Zéas

**Liménas Zéas** (gresk *Λιμένας Ζέας*) er ei bukt som ligg på den austlege kysten av halvøya Pireus i Hellas. 

## Sommar-OL 1896
Symjeøvingane under sommar-OL 1896 vart arrangert i bukta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bay of Zea|Bay of Zea]]» frå ,  den 15. september 2012.*
Galleri Trafo

**Trafo kunsthall**, som tidlegare hadde namnet **Galleri Trafo**, er eit kunstgalleri og utstillingslokale på Asker i Asker kommune, skipa i 2006 med lokale i ein bygning attmed Asker stasjon. Bygningen hyste tidlegare ein transformatorstasjon for straumforsyninga til Drammensbanen, men vart ombygd og innreidd for føremålet etter at transformatorstajonen vart teke ut or bruk.

Tanken om å lage eit kunstgalleri i denne sentralt plasserte, nedlagde transformatorstasjonen, vart brakt på banen i 1995. Dei sentrale i arbeidet med å utvikle og realisere ideen, vart kunstnarane Bjørn Carlsen og Bjørn Krogstad, og kommunepolitikar Erik Røed. Asker kommunes byggeskikkpris for 2008 gjekk til Galleri Trafo

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Internettsidene for Trafo kunsthall
Jingmen

**Jingmen** (kinesisk: 荆门; pinyin: *Jīngmén*) er eit byprefektur sentralt i provinsen Hubei i det sentrale Kina. Byprefekturet har eit areal på 12&nbsp;404 km² og knapt 2,9 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Jingmen omfattar to bydistrikt (区 *qū*), eitt byfylke (市 *shì*) og to fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Landbruk og industri er dei to hovudnæringane i Jingmen. Avlingane av ris, bomull og raps er dei viktigaste i landbruket. Oljeindustrien er den viktigaste greina av industrien, der oljeselskapet Sinopec raffinerer råolje frå oljefelta Nanyang i Henan-provinsen og Jianghan her i Hubei.

### Samferdsle
Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet. Denne viktige trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa mot Mongolia, leikar derifrå sørover og endar i Hai'an, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jingmen|Jingmen]]» frå ,  den 15. september 2012.*
Changzhi

**Changzhi** (kinesisk: 长治市 / 長治市; pinyin: *Chángzhì Shì*) er eit byprefektur søraust i provinsen Shanxi i det nordlege Kina, i aust grensar prefekturet mot Henan-provinsen. Byprefekturet har eit areal på 13&nbsp;864 km² og 3,33 millionar ibuarar i 2010.

Byprefekturet Changzhi omfattar to bydistrikt (区 *qū*), eitt byfylke (市 *shì*) og ti fylke (县 *xiàn*).

Sjølve byen Changzhi heitte Luan fram til 1912, og har ei historie som strekker seg tilbake til Shang-dynastiet.

### Næring
Changzhi har store ressursar av kol, jarnmalm og asbest, og har bygt opp ein omfattande industri basert på desse råvarene.

### Samferdsle
Changzhi er endestasjon for Kinas riksveg 208. Vegen tek til i Erenhot i Indre Mongolia og fører via Jining, Datong og Taiyuan til Changzhi. Også Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet, både gjennom byen Changzhi og gjennom fylka Lucheng og Licheng. Denne store trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia nær grensa mot Mongolia, leiar derifrå sørover og endar i Hai'an, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Changzhi|Changzhi]]» frå ,  den 15. september 2012.*
David Goodier

**David Goodier** () er ein engelsk musikar. Han er for tida bassist i rockebandet Jethro Tull.

Goodier har spelt med mange artistar frå jazz og pop til rock og musikalar.

Sidan 2002 har han turnert verda over med Ian Anderson.

Sommaren 2006 spelte han med den britiske sopranen Lesley Garrett på den utselde turneen hennar i Storbritannia.

I 2011 og 2012 arbeidde han med Ian Anderson på soloalbumet hans *[[Thick As A Brick 2: Whatever happened to Gerald Bostock?]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Goodier|David Goodier]]» frå , den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Biografi på den offisielle Jethro Tull-sida
Pulpanyresjuke

**Pulpanyresjuke** eller **enterotoxemia**/**enterotoxaemia** er ein akutt klostridieinfeksjon hos husdyra sau, geit, gris, hest og storfe, særleg hjå ungdyr av desse dyra. Sjukdomen kjem av ein *[[Clostridium]]*-bakterie. Nokre stader er pulpanyresjuke ukorrekt kalla graskrampe eller bråsott, men dette er separate sjukdomar. Sjukdomen kan ikkje behandlast, men kan førebyggjast.

## Førekomst
Pulpanyresjuke kan råka sau i alle aldrar, men spesielt lam som er 3-10 veker gamle og dyr som kjem heim frå fjellbeite.

## Symptom
Sjukdomen er akutt dødeleg. Oftast finn ein berre lammet daudt. Dersom ikkje ligg det halvt medvitslaust med pustevanskar, krampetak, padlande rørsler med beina og fyldig buk. Litt etter at dauden har kome vert nyrene blaute, slik at til dømes det ytre laget flyt bort om nyra vert halden under rennande vatn. Derfrå kjem namnet og den engelske nemninga *pulpy kidney disease*. Ein ser også ofte væske i hjartesekken og punktforma blødinger i indre organ. Utan obduksjon kan denne sjukdomen forvekslast med pasteurellose.

## Årsak
Bakterien *[[Clostridium perfringens]]* type D som finst naturleg hos friske dyr, byrjar å produsere ei sterk nervegift som vert teken opp gjennom mage-tarmslimhinna. Når store lam tek til å ete gras ute kan dei få i seg store mengder gras på kort tid. Dette graset gir god næring til den nemnde bakterien. Ved slike brå fôrskifte, særleg med fôr med mykje karbohydratar eller proteinar, vil bakterien oppformere seg og produsere giftstoff. Derfor dukkar sjukdomen gjerne opp når sauene har «ovete». Giftstoffa går til åtak på blant anna hjarte, nyre og hjerne. Hos lam som diar slår sjukdomen oftast til på dei som ikkje er tvillinglam og som derfor får mykje mjølk og er store når dei kjem på beitet. Sjukdomen tek også lam på hausten når dei kjem frå relativt skrinne fjellbeiter inn på kraftige heimebeite.

## Førebygging
Sjukdomen kan hindrast gjennom eit vaksinasjonsprogram for heile saueflokken, 2-3 veker før lamminga tek til. Når lamma får i seg råmjølk frå søyene vernar antistoffa lammet i fleire veker. Ein bør unngå brå fôrskifte frå svakt til sterkt fôr.

Hjå kje kan ein førebyggja mot pulpanyresjuke gjennom å avgrensa kraftfôret dei får i seg, og sikra mykje fiber i kosten. Ein kan vaksinera drektige geiter før dei føder, eller kje 
når dei er rundt 6-8 veker gamle.

## Bakgrunnsstoff
* Småfesidene 
* Arne Maurtvedt (redaktør), *Saueboka*, 1989 Landbruksforlaget. ISBN 82-529-1219-2

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Pulpanyresyke|Pulpanyresyke]]» frå ,  den 15. september 2012.*
Mick Abrahams

**Michael Timothy «Mick» Abrahams** () var den første gitaristen i Jethro Tull. Han spelte på albumet *[[This Was]]* med bandet i 1968, men konfliktar mellom han og Ian Anderson over den musikalske retninga til bandet førte til at Abrahams forlet bandet så snart albumet var ferdig. Abrahams ønskt eå følgje ei meir bluesretning, medan Anderson ønskte å blande inn meir folk- og jazz. Han vart først erstatta av Tony Iommi, som forlet Tull etter berre nokre veker og sidan starta Black Sabbath, og så av Martin Barre som har spelt gitar i Jethro Tull sidan.

Abrahams starta så Blodwyn Pig og gruppa spelte inn to album, *[[Ahead Rings Out]]* og *[[Getting to This]]* før dei vart oppløyst i 1970. Abrahams fortsette med det kortvarige bandet Wommet, så the Mick Abrahams Band og har halde fram å gje ut soloalbum og med gjenforeinte versjonar av Blodwyn Pig. Han har arbeidd som sjåfør, livvakt og økonomisk rådgjevar og har stundom halde konsertar.

Abrahams skapte noko strid hos Tull-tilhengjarane då han i 1990-åra skapte bandet Thiw Was med dei originale medlemmane av Jethro Tull (utanom Anderson) og spelte songar frå den første Jethro Tull-perioden. Anderson vart visstnok ikkje særleg fornærma og i nyare tid har Anderson spelt i lag med dei til tider. Abrahams har òg stundom spelt ein og annan konsert med Jethro Tull.

## Diskografi
### Solo
* 1971 − *Mick Abrahams*
* 1972 − *At Last*
* 1975 − *Learning to Play Guitar With*
* 1996 − *One*
* 1996 − *Mick's Back*
* 1997 − *Live in Madrid*
* 1999 − *This Is*
* 2000 − *See My Way*
* 2003 − *Live: All Tore Down*
* 2005 − *Leaving Home Blues*
* 2008 − *This Was*
* 2008 − *Times Have Changed*
### med Jethro Tull
* 1968 − *[[This Was]]*
### med Blodwyn Pig
* 1969 − *[[Ahead Rings Out]]*
* 1970 − *[[Getting to This]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mick Abrahams|Mick Abrahams]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell Abrahams/Blodwyn Pig-side
*Biografi frå den offisielle sida til Jethro Tull
Vinter-OL for ungdom 2016

**Vinter-OL for ungdom 2016**, offisielt **Dei 2. olympiske vinterleikane for ungdom**, vart halde frå 12. februar til 21. februar 2016 på Lillehammer i Noreg. Det var dei fjerde olympiske leikane for ungdom, og dei andre olympiske vinterleikane for ungdom. Lillehammer var den einaste kandidaten då dei vart tildelt leikane 7. desember 2011. Leikane vil nytte arenaene frå vinter-OL 1994. I tillegg til Lillehammer vart nokre øvingar haldne på Hamar, i Gjøvik og Øyer. 

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2016 Winter Youth Olympics|2016 Winter Youth Olympics]]» frå ,  den 15. september 2012.*
Ivano-Frankivsk

**Ivano-Frankivsk** (ukrainsk Івано-Франківськ; tidlegare **Stanyslaviv**, **Stanislau** eller **Stanisławów**) er ein historisk by i Vest-Ukraina. Han er administrasjonssenter i Ivano-Frankivsk oblast (provins).

Han vart bygd på midten av 1600-talet som ei privat festning for Potocki-familien, og med delinga av Polen i 1772 gjekk han til Det austerrikske imperiet. Det var i denne perioden festninga vart omgjort til ein av dei viktigaste byane i lågberga ved Karpatane. Etter første verdskrigen var han ei kort stund mellombels hovudstad i Den vestukrainske folkerepublikken, før Stanisławów vart ein del av Den andre polske republikken. I byrjinga av andre verdskrigen vart byen «frigjort» av sovjetiske styrkar før Nazi-Tyskland okkuperte byen. Med frigjeringa av Ukraina i 1944 vart byen ein del av Sovjetunionen dei neste 45 åra. Nokre år før oppløysinga av Sovjetunionen vart det blågule flagget reist i byen som eit symbol på det sjølvstendige Ukraina.

I dag er det spor etter fleire kulturar i Ivano-Frankivsk, med eit polsk rådhus, eit austerriksk forretningssenter og sovjetiske bustadblokker.

Byen ligg i Karpatane nordaust i fjellkjeda, kring 120 meter over havet. Dei nærmaste byane er Tysmenytsia som ligg mindre enn 10&nbsp;km mot aust, Tlumatsj i aust, Nadvirna i sør, Kalusj i vest og Halytsj i nord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ivano-Frankivsk|Ivano-Frankivsk]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*mvk.if.ua – Offisiell side for Ivano-Frankivsk
Celeste Holm

**Celeste Holm** () var ein amerikansk skodespelar med norske røter.

Holm var einebarn. Mor hennar, Jean Parke, var ein amerikanske portrettmålar og forfattar. Faren var Theodor Holm, ein forsikringsmann som voks opp på Hå gamle prestegard på Jæren, men som i ung alder emigrerte til USA og seinare utførte arbeid for Lloyd's of London. Holm gjekk på skule i Nederland, Frankrike og USA, og tok song- og ballettimar som barn. Ho studerte drama ved University of Chicago og debuterte på scena som 17-åring. Holm debuterte på Broadway i 1938 og hadde stor suksess i 1942 med rolla som Ado Annie i musikalen *[[Oklahoma!]]*. Ho debuterte på film i 1946, og året etter vann ho Oscar for beste kvinnelege birolle for rolla si som Anne i filmen *[[Mellom gentlemenn]]*. Holm har vorte Oscar-nominert tre gonger og har også opptredd på TV, scene og nattklubbar. Ho engasjerte seg for sosial rettferd i mange år som talskvinne for UNICEF. 

Holm har fått to stjerner på Hollywood Walk of Fame. I 1979 vart ho utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for å ha fremja norsk kultur i USA. 

## Personleg liv

Celeste Holm var gift fem gonger. Den første ektemannen hennar var Ralph Nelson, som ho gifta seg med i 1936. Sonen deira Ted Nelson (f. 1937), blei oppseda av foreldra hennar og blei seinare ein internettpironer og sosiolog. Ekeskapet enda i 1939.

7. januar 1940 gifta Holm seg med Francis Emerson Harding Davies, ein engelsk revisor.  Davies var katolikk, og Holm gjekk over til trua før giftarmålet. Ekteskapet blei oppløyst 8. mai 1945.

Frå 1946 til 1952 var Holm gift med A. Schuyler Dunning som dreiv med flyselskap-PR. Dei fekk sonen Daniel Dunning.

Frå 1961 til 1996 var ho gift med skodespelaren Wesley Addy. Han døydde i 1996, 83 år gammal.

Celeste Holm gifta seg for femte gong på 87-årsdagen sin med den 41-årige operasongaren Frank Basile. Paret hadde møtt kvarandre i oktober 1999 på ei velgjerartilstelling. 

## Filmar
(Utval)

* 1947 – *Mellom gentlemenn*
* 1950 – *Alt om Eva*
* 1956 – *Fint folk flørter*

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Celeste Holm|Celeste Holm]]» frå ,  den 15. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*
*Celeste Holm hos Internet Broadway Database
*28766 Celeste Holm hos TCM
*Celeste Holm hos Rotten Tomatoes
Kramatorsk

**Kramatorsk** (ukrainsk Краматорськ) er ein by i aust i Ukraina i Donetsk oblast. Byen har kring 200 000 innbyggjarar. 

Det er eit viktig senter for maskinbygging i regionen og Ukraina generelt. 

Byen voks opp frå ein liten landsby bygd ved ein liten jernbanestasjon i 1868 til ein stor, moderne by med stor industri og tilknytt det ukrainske transportnettverket. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kramatorsk|Kramatorsk]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Zazaisk

**Zazaisk** eller **zazaki** er eit nordvest-iransk språk i den indoeuropeiske språkfamilien. Det vert fyrst og fremst snakka i delar av Tyrkia. Området der zazaisk er hovudspråket vert kalla Deilam. Zazaisk vert skrive med latinske bokstavar.

## Kjelder
Bila Tserkva

**Bila Tserkva** (ukrainsk Бiла Церква, polsk *Biała Cerkiew*, russisk Белая Церковь, tyder *Kvit kyrkje*) er ein by ved elva Ros i Kiev oblast (provins) sentralt i Ukraina, kring 80&nbsp;km sør for hovudstaden Kiev. Byen har litt over 200 000 innbyggjarar.

## Historie

Byen vart grunnlagd i 1032 som **Jurijev** av Jaroslav den vise, som hadde førenamnet Jurij. Frå 1363 høyrte byen til Storhertugdømet Litauen og frå 1569 til Det polsk-litauiske samveldet. Byen fekk Magdeburgrettar i 1620 av Sigismund III Vasa.

Ein fredsavtale mellom Det polsk-litauiske samveldet og ukrainsk kosakkar under Bohdan Khmelnytskyj vart signert her i 1651.

Frå andre halvdel av 1700-talet vart Bila Tserkva eigedomen til Branicki-familien. Franciszek Ksawery Branicki, den polske storhetmanen, bygde byresidensen sin her - eit vinterpalass mog ein landleg residens med parken Aleksandria, kalla opp etter kona. Bila Tserkva vart annektert til Det russiske imperiet som følgje av den andre delinga av Polen i 1793. I sovjettida vart Bila Tserkva eint stort industrisenter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Bila Tserkva|Bila Tserkva]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Informasjon om Bila Tserkva
Melitopol

**Melitopol** (ukrainsk og russisk Мелітополь) er ein by i Zaporizjzjia oblast søraust i Ukraina. Han ligg ved elva Molotsjna som renn aust i byen og ut i Molotsjnyj Liman. 

Melitopol ligg søraust i Ukraina ved E58 og E105.

## Historie
I mellomalderen var det ein liten aul kalla Kyzyl-Yar der den moderne Melitopol vart grunnlagd. I juli 1769 bygd russiske kommandantar ein redutt. I 1784 ønskte Katarina II å opprette ein provins i landområda som ho hadde vunne attende og det vart grunnlagd ein by same året nær redutten ved Molotsjna. I 1816 fekk busetnaden status som *[[sloboda]]* og heitte Novoalekandrovka. I 1842 fekk han bystatus.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Melitopol|Melitopol]]» frå ,  den 15. september 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Melitopol guidebok
* Melitopol byportal
Kertsj

**Kertsj** (ukrainsk Керч, russisk Керчь, krimtatarisk *Keriç*, gammalaustslavisk: Кърчевъ, gammalgresk: Παντικάπαιον, *Pantikapaion*, tyrkisk *Kerç*) er ein by på Kertsjhalvøya aust på Krimhalvøya, og er eit viktig senter for industri, transport og turisme i Ukraina. Kertsj vart grunnlagd for 2600 år sidan og vert rekna som ein av dei eldste byane i Ukraina.

Byen er òg ein viktig industriby, i området er det store jernforekomster. Andre viktige næringsvegar er skipsfart, fiskeri, skipsbygging og turisme. Frå byen går det jarnbane over sundet til han russiske sidan. Byen har 28 skular, 9 institutt knytte til russiske og ukrainske universitet, polyteknisk høgskule, medisink utdanning og seks tekniske skular. Byen er administrasjonssenter for Kertsj kommune.

## Historie

Utgravingar ved byen Majak ved Kertsj har vist busetjingar som stammar frå tida mellom 1600- og 1400-talet f.Kr. På 700-talet vart den greske byen *Pantikapaion* (*Panticapaeum*) grunnlagt ved Kertsj av jonarar frå Milet. Pantikapaion gav namn til den siste attiske kunststilen (370–320 f.Kr.). Pantikapaion vart seinare den viktigaste byen i Det bosporanske riket (som fått namnet sitt av Kertjsundet, som den gongen vart kalla *Kimmeriska bosporen*) og hadde stor tyding som hamneby og handelsby.

Kertj kom seinare under Romarriket, Austromarriket, Genova og Krim-khanatet. Krimkhanarane bygde fortet Jenikale ved byen. Ved freden i Kutsjuk-Kainardji i 1774 vart Kertsj overført til Tsar-Russland. På 1830-talet starta ein omfattande utgravingar av dei antikke kulturminna i Kertsj.

Byen vart svært øydelagt i 1855 under Krimkrigen, og igjen under andre verdskrigen.

I 1900 vart den store metallurgiske fabrikken grunnlagt og denne er enno i verksemd.

Under andre verdskrigen vart byen først erobra av tyskarane i november 1941. 30. desember sette den raude armeen i gang ein motoffensiv i eit amfibieåtak over Kertsjsundet, og gjenerobra byen, men 17. mai 1942 var Kertsj igjen på tyske hender. Under offensiven i Ukraina vinteren og våren 1944 tok sovjetarane òg Krim tilbake, denne gongen for godt. Kertsj vart gjenerobra 11. april.

## Klima
Kertsj har eit fuktig subtropisk klima (Köppen si klimaklassifisering *Cfa*) med kjølige til kalde vintrar og varme til heite somrar.




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kertch|Kertch]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Webkamera
Clive Bunker

**Clive William Bunker** () er ein engelsk trommeslagar. Han var den første trommeslagaren i det britiske rockebandet Jethro Tull.

Bunker spelte først i bandet The Warriors i 1960-åra. Med Mick Abrahams danna han seinare bandet McGregor's Engine. Mellom 1967 og 1971 vart han trommeslagar for Jethro Tull, og forlet TUll etter at dei hadde gjeve ut det mest populære albumet deira, *[[Aqualung]]*, for å gifte seg og bruke meir tid med den nye kona. Han vart erstatta Barriemore Barlow, ein skuleven av frontmann Ian Anderson. 

Etter tida si i Jethro Tull har han spelt med Blodwyn Pig, Robin Trower, Jude, Aviator, Jeff Pain (aka Dicken, tidlegare det britiske bandet Mr Big), Manfred Mann, Jack Bruce, Gordon Giltrap, Anna Ryder, Uli Jon Roth, Electric Sun, Steve Hillage, Vikki Clayton, Solstice, Glenn Hughes og Jerry Donahue.

Det første soloalbumet til Bunker kom ut i 1998 og kom ut i *Awakening*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clive Bunker|Clive Bunker]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull
Paralympiske vinterleikar 1980

**Paralympiske vinterleikar 1980**, offisielt **Dei 2. Paralympiske vinterleikane**, opphavleg kjend som **Dei 2. olympiske vinterleikane for funksjonshemja**, vart halden frå 1. til 7. februar 1980 på Geilo i Noreg. 18 nasjonar deltok med 299 utøvarar i tre idrettsgreiner.

## Nasjonar

## Sjå òg
* Vinter-OL 1980
* Sommar-OL 1980

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Winter-Paralympics 1980|Winter-Paralympics 1980]]» frå , og «[[:en:1980 Winter Paralympics|1980 Winter Paralympics]]» frå  den 15. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
What Kind of Fool (Heard All That Before)

«**What Kind of Fool (Heard All That Before)**» er ein dansepopsong skriven av Kylie Minogue, Mike Stock og Pete Waterman for det første samlealbumet til Minogue, *[[Greatest Hits av Kylie Minogue|Greatest Hits]]* (1992).

## Informasjon
Songen vart produsert av Mike Stock og Pete Waterman, og fekk positiv omtale frå kritikarane. Songen vart utgjeven som den første singelen frå albumet den 10. august 1992. Songen vart den nittande Top 20-hiten til Minogue i Storbritannia og den femtande i Australia. Han vart, på grunn av låtskrivarane, samanlikna med dei tidlegare singlane hennar, som til dømes «I Should Be So Lucky» og «Better the Devil You Know».

## Format og sporliste
;CD single
#«What Kind of Fool (Heard All That Before)»
#«What Kind of Fool (Heard All That Before)» [No Tech No Logical Remix]
#«What Kind of Fool (Heard All That Before)» [Tech No Logical Remix]
#«Things Can Only Get Better» [Original 7" Mix]

;7" vinyl
#«What Kind of Fool (Heard All That Before)»
#«Things Can Only Get Better» [Original 7" Mix]

;12" vinyl
#«What Kind of Fool (Heard All That Before)» [No Tech No Logical Remix]
#«What Kind of Fool (Heard All That Before)» [Tech No Logical Remix]
#«Things Can Only Get Better» [Original 12" Mix]

;Kassett-single
#«What Kind of Fool» (Heard All That Before)
#«Things Can Only Get Better» [Original 7" Mix]

## Topplisteplasseringar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*''What Kind of Fool (Heard All That Before)'' på Allmusic
Glenn Cornick

**Glenn Douglas Barnard Cornick** () var ein engelsk rockemusikar. Han var den første bassisten i det britiske rockebandet Jethro Tull. 

Cornick spelte bass i fleire band før han vart med i Jethro Tull, som Jailbreakers, The Vikings, Formula One, The Hoboar, The Executives og John Evan's Smash, og var ein av medlemmane som starta Tull. Han gav seg i bandet i 1970, etter det tredje albumet deira, *[[Benefit]]*.

Etter at han forlet Jethro Tull starta Cornick Wild Turkey i 1971, først med Graham Williams (gitar), Alan «Tweke» Lewis (gitar), John «Pugwash» Weathers (eks-Pete Brown & Piblokto!) (trommer) og Gary Pickford-Hopkins (eks-Eyes of Blue) på vokal, men Weathers og Williams forlet bandet for å bli med i Graham Bond's Magick før Wild Turkey spelte inn noko som helst. Dei vart erstatta av Jon Blackmore (gitar og vokal) og Jeff Jones (eks-Man) (trommer) som var med på innspelinga av albumet *Battle Hymn*. For å marknadsføre albumet varma dei opp for Black Sabbath i Storbritannia og USA. Tony Iommi i Black Sabbath hadde ein kort periode spelt med Cornick i Jethro Tull. Bandet spelte sidan inn albumet *Turkey* og *Don't Dare to Forget*. 

Cornick vart så med i det tyske bandet Karthago, før han forlét dei og danna Paris med gitarist Bob Welch (eks-Fleetwood Mac) og Thom Mooney (eks-Nazz) på trommer. Dei spelte inn albumet *Paris* i 1975, før Mooney vart erstatta av Hunt Sales (eks-Todd Rundgren's Runt), og i 1976 spelte dei inn *[[Big Towne, 2061]]*. Då Paris vart oppløyst i 1977 flytta Cornick til USA der han framleis bur. 

I midten av 1990-åra vart Wild Turkey gjenforeint og spelte inn albumet *Stealer of Years*, og spelte på to Jethro Tull-«konventar». Tidleg i 2000-åra vart det gjeve ut to konsertalbum og i 2006 enno eitt, *You and Me in the Jungle*. 

## Diskografi
### Med Jethro Tull
**[[This Was]]* (1968)
**[[Stand Up]]* (1969)
**[[Benefit]]* (1970)
**[[Living in the Past]]* (1972 samleplate)

### Med Wild Turkey
**Battle Hymn* (1971)
**Turkey* (1972)
**Don't Dare To Forget* (1974) 
**Stealer of Years* (1996)
**Final Performance* (2000)
**Live In Edinburgh* (2001)
**You & Me in the Jungle* (2006)

### Med Karthago
**Rock 'N' Roll Testament* (1975) Bellaphon 288-09-036

### Med Paris
**Paris* (1976) - Zoom Club ZCRCD56
**Big Towne, 2061* (1976) - Zoom Club ZCRCD62

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glenn Cornick|Glenn Cornick]]» frå ,  den 15. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Datakomprimering

**Datakomprimering** er ulike teknikar for å redusera datamengda som skal overførast eller lagrast. Ein skil mellom tapsfri komprimering og komprimering med tap. 

## Tapsfri komprimering
Tapsfri komprimering vert nytta der det er viktig at informasjonen som vert overført eller lagra ikkje vert endra. Dette er til dømes viktig når ein overfører eller lagrar programvare, tekst, innskot på bankkontoar, og så vidare. Tapsfri komprimering nyttar ulike strategiar for å koda informasjonen på ein meir effektiv måte. Ein av desse teknikkane går ut på å nytta stutte kodeord for symbol det er mange av og lengre kodeord for symbol som ikkje vert sendt så ofte. 

## Datakomprimering med tap
Datakomprimering med tap fjernar informasjon som ikkje vert sett på som viktige. Dette reduserer datamengda og komprimeringsgraden vert større enn for tapsfri komprimering. Prisen ein betaler for den auka komprimeringsgraden er at dekodaren i mottakaren ikkje klarer å attskapa den opphavlege informasjonen eksakt, slik at ein nå nøya seg med ei omtrentleg attskaping. Komprimering med tap vert nytta for musikkfiler (MP2, MP3, AAC, etc.), tale (CELP, Speex, etc.) bilete (JPEG), video (MPEG, DV, H.261, etc.).
Feildeteksjon og korreksjon

**Feildeteksjon og korreksjon** er ulike teknikkar nytta innan datatransmisjon og lagring, for å detektera feil og korrigera dei. Ein legg då til redundans, på ein kontrollert måte, i sendaren. Ein dekodar i mottakaren nyttar denne informasjonen for å avgjera om det har oppstått feil og for å retta opp feilen. 

Det oppstår alltid feil når ein overfører eller lagrar data og ulike overføringskanalarkanalar og lagringsmedium innfører ulike typar feil. Feilkorreksjonsmetodane må difor tilpassast kanalen eller lagringsmediet. Platelager og optiske lagringsmedium (CD, DVD, etc.) krev ulike feilkorreksjonsmetodar. Ulike overføringskanalar som pakkesvitsja nett, digital radio, etc. stiller atter andre krav.

Ved tovegs kommunikasjon, som til dømes pakkevitsja nett, kan ein be om å få sendt pakkar med feil på nytt; ein kan då nøya seg med å detektera feil i mottakaren, noko som er enklare enn å korrigera feila. Ved einvegs kommunikasjon, som til dømes radiokommunikasjon, har ein ikkje høve til å be om at data med feil blir sendt på nytt; ein lyt då nytta algoritmer som korrigerer feila. DAB+, til dømes, hat to lag med feilkorreksjon og er svært robust.