open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Otorohanga

**Otorohanga** er ein by i King Country i den sørlege delen av regionen Waikato på Nordøya på New Zealand. Det er ein tenestestad for det omliggjande jordbruksområdet som baserer seg på mjølkeproduksjon. Ved folketeljinga i 2006 var folketalet 2 589, ein nedgang på 42 frå 2001

Byen ligg 53 km sør for Hamilton og 18 km nord for Te Kuiti, ved elva Waipa River.

Otorohanga har eit aviarium, *Otorohanga Kiwi House*, som hyser fleire artar kiviar, og andre stadeigne fugleartar på New Zealand, i tillegg til stadeigne krypdyr. Byen er òg innfallsåra til grottene og busetnaden Waitomo Caves, som ligg om lag 15 minuttar unna og som har eit folketal kring 300.
Byen har vorte kjend som *[[Kiwiana]]byen* på New Zealand.

## Otorohanga District

Otorohanga er ein del av, og sete til det styrande organet **Otorohanga District Council** i **Otorohanga Territorial Authority** (Otorohanga District). Distriktet har eit folketal på 9 075, og Otorohanga er det største senteret. Andre tettstader i distriktet er mellom anna Te Kawa og Kawhia. Flatevidda til distriktet er 2 063,44 km². Otorohanga District vart oppretta i 1979.

## Harrodsville
I 1986 endra byen ei kort stund namnet sitt til «Harrodsville». Ein forretningsdrivande i Otorohanga, med Harrod som etternamn, kalla forretningen sin «Harrod’s», noko som førte til trugsmål om rettsleg søksmål frå Mohammed Al Fayed, eigaren av Harrod's kjøpesenter i London. Ettersom innbyggjartalet I Otorohanga var mindre enn 3000, såg folk på dette som ei svært uvenleg og uhøfleg handling.

Bystyret i Otorohanga svara med å offisielt endra byen sitt namn til «Harrodsville», og alle lokale forretningsverksemder skifta namna sine til Harrod's. Etter at det vart skrive nidviser om dette i britiske tabloidaviser, gav Al Fayed opp å iverksetja juridiske tiltak, og «Harrodsville» og forretningane der tok attende dei tidlegare namna sine.

## Referansar


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Otorohanga|Otorohanga]]» frå , den 28. februar 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Distriktstyret si heimeside
* Otorohanga lokalsamfunn si heimeside
* Langtidsplan for Otorohanga 2006-2016
Det moderne gjennombrotet

**Det moderne gjennombrotet** viser til ein periode i kunst- og litteraturhistoria rundt om lag 1870 og fram til 1880 der romantikken og poetisk realisme blei avløyst av realisme og naturalisme. Nemninga viser først og fremst til skandinavisk problematiserande litteratur, som i denne tida også fekk eit gjennombrot elles i Europa. Ho viser særleg til nordiske  forfattarar som under inspirasjon og leiarskap av Georg Brandes insisterte på at litteraturen skulle «setja problema under debatt» og føra dei store ideane om samfunnsendring og framskritt inn i det nordiske åndslivet.  Det moderne gjennombrotet blei innleidd gjennom dei kjende førelesningane som Brandes heldt ved Universitetet i København i 1871, same år som Pariskommunen prøvde å innføra eit revolusjonært folkestyre i Paris. Førelesningane blei oppfatta som eit vendepunkt og eit tidsskrifte. Då Henrik Ibsen fekk lesa førelesningane året etter i bokform, uttalte han at det var «et svælgende dyb mellem igår og idag», og mange andre følte og oppfatta det same.

## Viktige forfattarar
*Danmark:
**Herman Bang
**Georg Brandes
**Edvard Brandes
**Holger Drachmann
**Carl Ewald
**Karl Gjellerup
**J.P. Jacobsen
**Henrik Pontoppidan
**Adda Ravnkilde
**Sophus Schandorph
**Johan Skjoldborg
**Martin Andersen Nexø
*Finland
**Juhani Aho
**Minna Canth
**Alexandra Gripenberg
**Maria Jotuni
**Ina Lange
**Gerda von Mickwitz
**Karl August Tavaststjerna
*Noreg:
**Bjørnstjerne Bjørnson
**Camilla Collett
**Arne Garborg
**Henrik Ibsen
**Hans Jæger
**Alexander Kielland
**Jonas Lie
**Amalie Skram 
*Sverige:
**Alfhild Agrell
**Victoria Benedictsson
**Anne Charlotte Leffler
**Mathilda Malling (Stella Kleve)
**August Strindberg

## Kjelder
Flowers

***Flowers*** er det åttande amerikanske studioalbumet til The Rolling Stones, gjeve ut i 1967. Albumet er ei samling av tidlegare innspelingar. Songar som anten hadde vore gjeve ut som singlar, eller ikkje vore med på dei amerikanske utgåvene av *[[Aftermath]]* og *[[Between the Buttons]]*, var med på albumet. 

Tre spor hadde aldri vore gjeve ut tidlegare. «My Girl» frå innspelinga av *[[Out of Our Heads]]* og *[[Between the Buttons]]*, og «Ride On, Baby» og «Sittin’ On a Fence» frå *Aftermath*-innspelinga.

Titelen viser til plateomslaget, med blomsterstilkar under kvart portrett av bandmedlemmane. Bassist Bill Wyman hevdar at Mick Jagger og Keith Richards med vilje tok bort alle lauva frå stilken til Brian Jones, som ein spøk. Portretta er frå den britiske utgåva av *Aftermath*.

*Flowers* nådde tredjeplassen i USA på seinsommaren 1967 og selde til gull. 

## Innhald

## Bakgrunnsstoff
* Flowers 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flowers (Rolling Stones album)|Flowers (Rolling Stones album)]]» frå , den 28. februar 2009.*
Jadar i Serbia

**Jadar** (serbisk Јадар) er ei elv vest i Serbia med ei lengd på 79&nbsp;km. Ho er ei sideelv til Drina frå høgre. Jadar har gjeve namn til regionen med same namn vest i Serbia.

Ho spring ut på sørsida av fjellet Vlašić, nordaust for byen Valjevo, og munnar ut i Drina nær landsbyen Straža, like sør for byen Janja i Bosnia og Hercegovina.

Jadar ligg i nedslagsfeltet til Svartehavet og har sjølv eit nedbørområde på 894&nbsp;km². Elva er berykta for flaumane som oppstår kvart år, og elva har derfor vorte regulert sidan 1988. Ho er likevel sterkt utsett for flaum, berre i 2005 skjedde det 12 gongar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jadar River (Serbia)|Jadar River (Serbia)]]» frå , den 28. februar 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*** *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
*** Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
Vingardssundagen

**Vingardssundagen**, før kalla *septuagesima*, av latin, 'den syttiande dagen', er i Den norske kyrkja den tredje siste sundagen i openberringstida (tida mellom jul og faste). Før liturgirevisjonen 1977/78 var septuagesima den niande sundagen før påske, eller den andre sundagen før fastelavn.

Dagen vert kalla «vingardssundagen» fordi evangeliet som vert lese i kyrkja, er henta frå forteljingane om dei som arbeider i vingarden.

## Kjelder
*Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
*Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
**[[Norsk Allkunnebok]]*
Såmannssøndagen

**Såmannssundagen**, før kalla *seksagesima* eller *sexagesima*, av latin, 'den sekstiande dagen (før påske)', er i Den norske kyrkja nest siste sundagen i openberringstida (tida mellom jul og faste). Før liturgirevisjonen 1977/78 var septuagesima den åttande sundagen før påske, eller sundagen før fastelavn.

Dagen vert kalla såmannssundagen fordi evangeliet som vert lese i kyrkja, er henta frå forteljingane om såmannen eller om såkornet. I Den norske kyrkja har det vorte vanleg å markere dagen som bibeldagen. 

## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
* *[[Norsk Allkunnebok]]*
Ruby Tuesday

«**Ruby Tuesday**» er ein song av The Rolling Stones frå 1967. Songen vart gjeve ut på singel og gjekk til topps på den amerikanske singellista og til tredjeplassen i Storbritannia.

## Musikk og inspirasjon
Multiinstrumentalist Brian Jones spelte blokkfløyte, medan Bill Wyman og Keith Richards ståbass. Jack Nitzsche spelar piano.

I følgje Keith Richards i 1971 skreiv han songen på eit hotellrom i Los Angeles tidleg i 1966 om ein groupie han kjende;, men han har òg sagt at songen handlar om Linda Keith, ein kjæraste han hadde på midten av 60-talet. Songteksten omhandlar ei frilynt kvinne med Jagger som syng «Who could hang a name on you?/When you change with every new day/Still I'm gonna miss you.»

Musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* rangerte songen på 310. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene. Songtittelen har gjeve namn til ein restaurantkjede med same namn.

Ei konsertutgåve frå *Steel Wheels/Urban Jungle*-turneen vart gjeve ut på konsertalbumet *Flashpoint* i 1991.

## Medverkande
*Mick Jagger – solovokal, korvokal, tamburin
*Keith Richards – kontrabass, 12 strengs akustisk gitar, korvokal
*Brian Jones – blokkfløyte, piano

## Salslister og salstrofé

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Andre utgåver
Av andre artistar som har spelt songen finn ein Melanie Safka, Nazareth, Don Williams, Julian Lennon, Rod Stewart, Emiliana Torrini, Nena og The Corrs.

## Bakgrunnsstoff
*Songteksten

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ruby Tuesday|Ruby Tuesday]]» frå , den 28. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kristi forklåringsdag

**Kristi forklåringsdag** er ei kristen høgtid til minne om Kristi forklåring. Festen kom først inn austkyrkja, der han har vore feira sidan år 400 e.Kr. Feiringa fokuserer på Kristi makt og ære. Dagen er ei av dei tolv store høgtidene i den ortodokse kyrkja.

Dagen har vore markert ulike dagar i året. I Vestkyrkja blei han utropt til festdag den 6. august av pave Callixtus III etter avsluttinga av omleiringa av Beograd i 1456. Han blir markert i den ortodokse, katolske og anglikanske kyrkja denne datoen (i nokre ortodokse kyrkjer etter den julianske kalenderen, som fell på 19. august i den gregorianske).

I Den norske kyrkja blir han markert på sundagen før fastelavnssundag. Han har vore markert denne sundagen sidan 1978. Dagen markerer avslutninga på openberringstida.

Den armenske apostoliske kyrkja markerer dagen den fjortande sundagen etter påske.

## Kjelder

* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
Their Satanic Majesties Request

***Their Satanic Majesties Request*** er eit psykedelisk rockealbum av The Rolling Stones frå 1967. Tittelen er eit ordspel på «Her Britannic Majesty requests and requires...», ein tekst som står inne i alle britiske pass.

Albumet fekk særs blanda mottaking då det kom ut, og i følgje Richie Unterberger i *[[Allmusic]]* har the Stones aldri har tatt fleire sjansar enn dette i studio med bruk av afrikanske rytmar, mellotronar og fullt orkester.

Innspelinga starta like etter *[[Between the Buttons]]* kom ut, og innspelinga var lang og sporadisk, mellom anna fordi medlemmer i bandet vart fengsla og måtte i retten. Albumet var det første Stones gav ut som ikkje hadde forskjellig innhald i USA og Europa.

Albumet kom ut i desember 1967 og nådde tredjeplassen i Storbritannia og andreplassen i USA og Noreg. Albumet fekk nokså dårleg kritikk og vart sett på som eit forsøk på å overgå The Beatles og *[[Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band]]* (som kom i juni 1967). Albumet vart det første og einaste som vart produsert av the Stones sjølv. Produksjonen fekk særleg hard kritikk av Jon Landau i musikkmagasinet Rolling Stone og for dei neste albuma fekk the Stones hjelp av Jimmy Miller til å produsere albuma sine. For dei neste albuma gjekk òg Stones tilbake til den hardare bluesstilen dei hadde starta karrieren sin med

Arbeidstittelen på albumet var *Cosmic Christmas.* Albumet vart gjeve ut i Sør-Afrika som *The Stones are Rolling* fordi den originale tittelen inneheldt ordet «Satanic».

Berre to songar på albumet er spelte på konsertar av the Rolling Stones, «2,000 Light-years From Home» (1989 og 1990) og «She’s a Rainbow» (1997-1998).

Bill Wyman-komponerte «In Another Land» vart gjeven ut som singel.

## Innhald

## Medverkande
Kjelde:

**The Rolling Stones**
* Mick Jagger – solovokal , korvokal , perkusjon , maracas , klokkespel , tamburin 
* Keith Richards – elektrisk gitar , korvokal , akustisk gitar , fuzz bass , bassgitar 
* Brian Jones – Mellotron , fløyte , perkusjon , saksofon , lydeffektar , akustisk gitar , vibrafon , munnharpe , brass , orgel , elektrisk dulcimer , blokkfløyte , harpe , konsertmunnspel 
* Bill Wyman – bassgitar , perkusjon , solovokal , piano , orgel , Mellotron , oscillator 
* Charlie Watts – trommer , tamburin , perkusjon , congatrommer , tabla , claves ,

**Andre medverkande**
* Nicky Hopkins – piano , orgel , cembalo 
* John Paul Jones – strykearrangement 
* Ronnie Lane – korvokal 
* Steve Marriott – korvokal 
* Eddie Kramer – claves 

## Salslister
### Vekeslister

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Their Satanic Majesties Request|Their Satanic Majesties Request]]» frå , den 28. februar 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Dagfinn Zwilgmeyer

**Dagfinn Zwilgmeyer** () var ein norsk prest og salmediktar fødd i Sauherad, der faren Ludvig Zwilgmeyer var sokneprest.

### Liv og gjerning
Dagfinn Zwilgmeyer vart cand.theol. i 1929, og frå 1931 til 1940 var han hjelpeprest i Hadsel. I 1939 vart han konstituert som sokneprest i Fana. Som medlem i Nasjonal Samling vart han i 1940 utnemnd til ordførar i Fana. I 1942 tok han over som biskop i Bjørgvin bispedømme, seinare Hamar bispedømme. Han var ein av dei få NS-prestane som reagerte på aksjonen mot jødane hausten 1942, og han melde seg ut av Nasjonal Samling i protest våren 1943. Same året søkte han avskil som biskop i Hamar. Etter krigen vart han frådømd retten til å arbeide som prest. Denne retten fekk han attende etter ei stund,, utan at han seinare arbeidde som prest. Han arbeidde lenge som lektor i Arendal, Trondheim og Sarpsborg. 
  
I mellomkrigstida gav Zwilgmeyer ut fleire salmesamlingar. Under krigen var han engasjert av NS-styresmaktene til å arbeide ut ei ny norsk salmebok som var meint å avløyse Landstads reviderte salmebok og Nynorsk salmebok. Han gav i 1967 ut *Norsk salmebok. Et utkast*. Dagfinn Zwilgmeyer er representert i Norsk salmebok med ein omsett salme, Tårnhøye bølger går (nr . 475), omsett 1958/1967.

## Bibliografi
* Påskelilje. Dikte, Bergen 1923 
* Regnbuen. Salmer, 1933 
* Solsangen. Salmer, 1935 
* Norrøne og nye salmer, 1936 
* Luther som salmedikter, i Ki&K 1936, s. 162–183 
* Systematisk fortegnelse over samtlige Luthers salmer, i NTT 1938, s. 136–148 
* Petterdikt. Første ring: Vesterålen, Stokmarknes 1938 (2. utvida utg. Nordlandssanger. I herr Petters fotefar, 1941, 3. utg. De høye luers land, Trondheim 1960) 
* Fager er lien. Salmer fra det skjulte Norge, Bergen 1939 
* Den norske salme. Et forsøk på en bestemmelse ut fra Landstads reviderte salmebok, 1942 
* Til landets prester. Noen ord til alvorlig ettertanke, 1942 (nynorsk utg. s.å.) 
* Vår under sneen. Nye salmer, Arendal 1950 
* Under korset vil jeg stanse. Et utvalg salmer, 1958 
* Vår Gud han er så fast en borg. Utkast til nye oversettelser og gjendiktninger av gamle kjernesalmer, 1962 
* Og så var det evigheten. Dikt, 1963 
* Her er min ild, 1964 
* Underveis, 1965 
* Norsk salmebok. Et utkast, 1967 
* Gullharpen. Ny gjendiktning av Salmenes bok, 1973 
* Dikt og salmer, (posthumt) 1980

## Kjelder
* Hallgeir Elstad i *Norsk biografisk leksikon*
Den britiske bølgja

**Den britiske bølgja** (*the British Invasion*) var eit fenomen i USA på midten av 1960-talet der britisk rockemusikk stod i fokus. The Beatles var det første britiske bandet som erobra Amerika. Britiske managerar, særleg Brian Epstein, smidde medan jernet var varmt og sende over mellom andre The Dave Clark Five, Gerry & The Pacemakers, Freddie And The Dreamers, The Rolling Stones, The Animals, The Zombies, Cilla Black og The Hollies. På 70- og 90-talet kom to nye bølgjer med britisk musikk, punk og britpop.
1. sundag i faste

**1. sundag i faste**, òg kalla *kvadragesima* eller *quadragesima*, av latin, 'den førtiande dagen', eller *invocavit* , 'han kallar', etter opningsorda i den gamle inngangssalmen, henta frå Salmane 91, 15-16, er den fyrste sundagen i fastetida før påske. 

Dagen har òg vorte kalla *Dominica Tentation*, freistingssundagen, fordi evangelieteksten som vart lesen den dagen handla om Djevelen som freista Jesus i ørkenen.

## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
* *[[Norsk Allkunnebok]]*
2. søndag i faste

**2. sundag i faste**, òg kalla *remiscere*, av latin 'kom i hug', eit bønerop henta frå klagesongane, er den andre sundagen i fastetida før påske i den kristne kyrkja.

## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
3. søndag i faste

**3. sundag i faste**, òg kalla *oculi*, av latin 'mine augo', etter opningsorda i den bibelske salmen i Salmane 25,15, «Eg vender alltid mine augo mot Herren, for han drog meg ut or garnet», er den tredje sundagen i fastetida før påske. Dagen vert på norsk kalla frigjeringssundagen, ut frå teksten i den bibelske salmen.

## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
Midtfaste

**Midfaste**, òg kalla *laetare* eller *lætare*, av det latinske verbet 'glede', etter orda i Jesaia 66,10, «Gled dykk med Jerusalem», er den fjerde sundagen i fastetida før påske. 

## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
We Love You

«**We Love You**» er ein song av The Rolling Stones, skriven av Mick Jagger og Keith Richards og først gjeve ut som singel den 18. august 1967. B-side var «Dandelion». Songen gjekk opp til åttandeplass i Storbritannia, men berre til 50. plass i USA. Denne songen, og B-sida, var dei siste som bandet spelte inn med manageren Andrew Loog Oldham som produsent.

Songen er ei einstonig marokkansk-aktig hyllest til utfordringar. Songen var ei melding til tilhengjarane til bandet, som ein takk for at dei støtta dei etter at fleire i bandet nyleg hadde vorte fengsla for narkotikamisbruk. Det var òg ei ironisk melding til politiet som tok dei. «We Love You» er ei psykedelisk blanding av lydar frå fengsel med Nicky Hopkins på piano, samt John Lennon og Paul McCartney på harmonivokal.

Songteksten kan tilsynelatande virka som eit svar til Beatles sin «All You Need Is Love», som kom tidlegare på sommaren, men ved nærare ettersyn syner teksten ei sterk anti-samfunnshaldning med linjer som «we don’t care if you hound we and lock the doors around we» og «you will never win we, your uniforms don’t fit we».

## Medverkande
**The Rolling Stones**
*Mick Jagger – vokal
*Keith Richards – elektrisk gitar, korvokal
*Brian Jones – Mellotron
*Bill Wyman – bassgitar
*Charlie Watts – trommer

;Andre medverkande
*Nicky Hopkins – piano
*John Lennon – korvokal
*Paul McCartney – korvokal

## Salslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:We Love You|We Love You]]» frå , den 28. februar 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*
In Another Land

«**In Another Land**» er ein song av The Rolling Stones frå albumet *[[Their Satanic Majesties Request]]* i 1967.

Han er skriven av bassist Bill Wyman og var den einaste songen til Rolling Stones med Wyman på solovokal, og ein av berre to songar som var skriven av han. Han vart gjeve ut som singel av Bill Wyman i desember 1967 med songen «The Lantern» som B-side. Songen nådde 87. plass på den amerikanske singellista. 

## Bakgrunn
Songen vart spelt inn ein kveld då Wyman hadde møtt opp i studio, men funne ut at dei andre hadde avlyst innspelinga for denne dagen. Frustrert over å ha kasta bort tida, spurte lydteknikar Glyn Johns om han hadde noko han ville spele inn.

Teksten omhandlar ein mann som vaknar frå ein draum, men finn ut at han er i ein annan draum.

Johns viste songen til vokalist Mick Jagger og gitaristane Keith Richards og Brian Jones, som alle likte han og valde å ta han med på albumet.

Musikarane på songen er Wyman på solovokal og bass, Small Faces-vokalist Steve Marriott på akustisk gitar og korvokal, Ronnie Lane frå Small Faces på korvokal, Nicky Hopkins på cembalo og piano, Charlie Watts på trommer, Jones på Mellotron, med Jagger og Richards på korvokal. 

## Medverkande
*Bill Wyman – solovokal, bassgitar, snorking, piano
*Charlie Watts – trommer
*Brian Jones – mellotron
*Nicky Hopkins – cembalo
*Ronnie Lane – korvokal
*Steve Marriott – korvokal, akustisk gitar
*Mick Jagger – korvokal
*Keith Richards – korvokal, gitar
 
## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:In Another Land|In Another Land]]» frå , den 28. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
5. søndag i faste

**5. sundag i faste**, òg kalla *judica*, av latin 'hjelp meg til min rett', etter opningsorda i den bibelske salmen i Salmane 43,1 «Hjelp meg til min rett og før mi sak
mot folk som ikkje viser miskunn!», er den femte sundagen i fastetida før påske. 

I Den norske kyrkja fell dagen ofte bort, fordi han, spesielt når påska er tidleg, har lett for å falle på same sundagen som Maria bodskapsdag.
## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
She’s a Rainbow

«**She’s a Rainbow**»  er ein song av The Rolling Stones frå albumet deira *[[Their Satanic Majesties Request]]* frå 1967. Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og vart spelt inn 18. mai 1967. Han er mest kjend for pianoet til Nicky Hopkins og Brian Jones på mellotron, og for den rike teksten til Jagger.

:*Have you seen her all in gold,*
:*Like a queen in days of old? *
:*She shoots colours all around*
:*like a sunset going down. *
:*Have you seen a lady fairer?*

John Paul Jones, seinare i Led Zeppelin, arrangerte strykarane på songen, då han jobba som studiomusikar på denne tida. 

Teksten i refrenget er lånt frå songen «She Comes in Colors» av bandet Love.

Songen kom ut som singel i desember 1967 og gjekk til 25. plass i USA. Han har vore med på mange samleplater opp gjennom åra, mellom andre *[[Forty Licks]]*. 

## Medverkande
* Mick Jagger – vokal, perkusjon
* Keith Richards – akustisk gitar, korvokal
* Brian Jones – Mellotron, perkusjon, korvokal
* Bill Wyman – bass, korvokal
* Charlie Watts – trommer

;Andre medverkande
* Nicky Hopkins – piano, celesta
* Strykearrangement av John Paul Jones

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:She&#39;s a Rainbow|She&#39;s a Rainbow]]» frå , den 28. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jumpin’ Jack Flash

«**Jumpin’ Jack Flash**» er ein song av The Rolling Stones, som kom ut som singel i 1968. Han vart av musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* kalla «ein overnaturleg deltablues via Swinging London» og songen vert rekna som ein retur til blues-røtene til bandet etter den psykedeliske musikken som hadde prega dei førre albuma *[[Between the Buttons]]* og *[[Their Satanic Majesties Request]]*. Songen er ein av dei mest populære og lettast gjenkjennelege songane til bandet, og har vorte nytta i mange filmar og er med på mange samleplater.

## Inspirasjon og innspeling
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og innspelt under innspelinga av *[[Beggars Banquet]]* i 1968 (men var ikkje med på dette albumet).

Richards har fortalt at han og Jagger skreiv teksten medan dei var på landstaden til Richards, der dei vakna ein morgon av gartnaren Jack Dyer som gjekk forbi vindauga deira. Då Jagger spurte kva som lagde lyd, svarte Richards «Oh, that's Jack – that’s jumpin’ Jack.» Ein *jumping jack* er eit gammal leiketøy, ein sprellemann.

I sjølvbiografien sin, *Stone Alone*, hevdar Bill Wyman at det var han som kom på det særeigne gitarrifett i songen på eit orgel, men at han ikkje vart kreditert for dette.

På studioutgåva av songen spelte Richards bass og golvtamtam, samt akustisk og elektrisk gitar. Jagger hadde solovokal og maracas, Brian Jones spelte akustisk gitar, Charlie Watts var på trommer og Bill Wyman spelte orgel. Ian Stewart medverka med piano og produsent Jimmy Miller var med Jagger og Richards på korvokal.

## Utgjeving og ettermæle
Songen kom ut 24. mai 1968 med «Child of the Moon» som B-side og gjekk rett til topps på den britiske singellista og til tredjeplassen i USA og Noreg.

The Rolling Stones har spelt «Jumpin’ Jack Flash» på kvar einaste turne sidan han kom ut, og er av dei songane bandet har spelt flest gonger. Han har vore gjeve ut på konsertalbuma *[[Get Yer Ya-Ya’s Out!]]*, *Love You Live*, *Flashpoint* og *[[Shine a Light]]*. Introen vert vanlegvis ikkje spelt på konsertane, men i staden startar dei rett på hovudriffet.

I mars 2005 plasserte musikkmagasinet Q songen på andreplass på lista deira over dei største gitarsongane gjennom tidene. I 2004 låg songen på 124. plass på lista til musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* over dei 500 største songane gjennom tidene. VH1 plasserte songen på 65. plass på lista deira over dei 100 største rockesongane gjennom tidene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jumpin&#39; Jack Flash|Jumpin&#39; Jack Flash]]» frå , den 28. februar 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Songtekst
Audny

**Audny** er eit kvinnenamn av norrønt opphav, sett saman av auðr, 'hell, rikdom' og *[[-ny|nýr]]*, 'ny, ung'. Audny har namnedag 1. mars. 

Namnet er sjeldan i Noreg og lite kjend elles i verda. I 2009 var det 263 norske kvinner som heitte Audny.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Audny|Audny]]» frå , den 1. mars 2009.*
Sjark

**Sjark** er ein liten motordriven fiskebåt frå 19 til 42 fot. Særmerke for denne båttypen er at lugaren ligg forut og er bygd saman med styrhuset. Frå styrhuset og attover føregår arbeidet med fiskereidskapen. Motoren er plassert mittskips under styrhuset eller like attom dette. Nokre av sjarkane er opne båtar, men dei fleste har dekk. Det finst spissgatta sjarkar, men dei tverrskotta med spegel er dei vanlegaste. Alle har mesan-mast akter, men dei største har båe mesan og vanleg mast. Tidlegare var sjarken klinkbygd av tre, men no vert dei laga i glasfiber-armert plast. På dei minste sjarkane er det berre ein mann om bord og vert nytta til fiske i fjordar og kystnære strok.

## Utvikling
Dei fyrste sjarkane var gjerne trebåtar som vart ombygde, der det vart innsett ein liten glødehovudmotor. Desse båtane var for det meste opne båtar uten dekk. Frå 1960-talet og utover vart det bygd mange nye sjarkar i tre med dekk, frå 19 til 26 fot. Nokre var spissgatta men det vart etter kvart dei med tverrskott som tok over. No vert sjarkane bygd i glasfiber-armert plast og er tverrskotta og mange er over 40 fot.
Audun

**Audun** er eit mannsnamn og eit sjeldan kvinnenamn som begge har norrønt opphav. Førsteleddet *[[Aud]]* tyder 'rikdom'. Endinga i mannsnamnet er avleidd frå *-vin*, som tyder 'venn'. Endinga i kvinnenamnet, som òg kan skrivast Audunn, kjem frå *[[-unn|unnr]]*, 'elska'.

Mannsnamnet Audun er allment kjend frå mellomalderen. Det har ei rekke lokale former, som Auden, Auen, Augen, Augon, Augun(d) og Oven. Det engelske namnet Edvin har same opphav og tyding.

Audun har namnedag den 1. mars. 

## Bruk
Namnet har vore i bruk på heile 1900-talet. Frå 1925 har bruken lege rundt 0,15 % av nyfødde gutar. Ved ein topp på byrjinga av 1980-talet fekk rundt 0,26 % namnet Audun.

I 2009 var det 3877 norske menn og 14 norske kvinner som heitte Audun.

## Namneberarar

* Audun Hugleiksson (ca. 1240-1302), norsk stormann
* Audun Boysen (1929-2000), norsk friidrettsmann
* Audun Nilsskog (1930-2002), norsk lyrikar 
* Audun Kidøy (f. 1943), norsk forretningsmann
* Audun Tron (f. 1945), fylkesordførar i Oppland
* Audun Tylden (1948-2011), norsk platedirektør
* Audun Grønvold (f. 1976), norsk frisstilkøyrar
* Audun Bjørlo Lysbakken (f. 1977), norsk stortingsrepresentant
* Audun Herning (f. 1981), tidlegare leiar i Sosialistisk Ungdom

## Kjelder


* Spørjekassa om namn , som oppgav Norsk personnamnleksikon
* nordicnames.de
----
* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Audun|Audun]]» frå , den 1. mars 2009.*
Taupo District

**Taupo District**, der størsteparten ligg i regionen Waikato på Nordøya på New Zealand, dekkjer eit landpområde på 6 350&nbsp;km², og i tillegg 610&nbsp;km² innsjøar, både Tauposjøen, den største innsjøen på New Zealand, og den mindre Rotoairasjøen. Distriktet strekkjer seg frå den vesle byen Mangakino i nordvest til nasjonalparken Tongariro National Park i sør, og austover inn i skogområdet Kaingaroa Forest. Størsteparten av innbyggjarane i distriktet bur i dei to største byane, Taupo og Turangi. Administrasjonssenteret til distriktet ligg i byen Taupo.

## Lokalstyre
Distriktet er administrert av Taupo District Council, og den største delen av distriktet, 73,74%, ligg i regionen Waikato, byen Rangitaiki (14,31%) ligg i regionen Bay of Plenty, byen Taharua (11,26%) i Hawke's Bay og byen Te More (0,69%) i Manawatu-Wanganui .

## Historie
Ein kjenner lite til dei tidlege māoribusetnadane nær Taupo, men Ngāti Tūwharetoa har vore den viktigaste iwi i området i fleire hundre år. Viktige pā låg ved sørenden til innsjøen vest for den moderne byen Turangi. 

Byen Taupo vart grunnlagd i 1869 som ein garnisonsby under New Zealand-krigane, men vart seinare verande heller liten på grunn av det skrinne vulkanske jordsmonnet i området. Det var først i 1950-åra at området byrja å utvikla seg med skogdrift og og bygginga av Wairakei geotermiske kraftstasjon.

## Busetnad
Byen Taupo ligg ved den nordvestlege breidda til innsjøen, og Turangi ligg ved sørenden. 

Riksvegen *State Highway 1* snor seg langs austsida av Lake Taupo, og fleire mindre busetnadar ligg langs han. Færre menneske bur langs nord- og vestsidene til sjøen, men der er nokre mindre busetnadar nær Taupo, og vest for Turangi.

Ved folketeljinga i 2006 var folketala:
* Taupo: 22 300
* Turangi: 3 240
* Mangakino: 1 020
* Andre (rurale): 5 858
** Total populasjon: 32 418
* (Av innbyggjarane i distriktet rekna 26,7 % seg som maoriar)

## Referansar

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Taupo District|Taupo District]]» frå , den 1. mars 2009.* 

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside for Lake Taupo 
* Distriktsstyret si heimeside
* Heimeside for Turangi
2. søndag i påsketida

**2. søndag i påsketida**, før kalla *1. sundag etter påske*, *quasi modo geniti*, *quasimodogeniti* eller berre *quasimodo*, av dei latinske orda i introitussalmen for dagen, «.. som nyfødde born ...» (1. Pet. 2,2) er sundagen som avsluttar påskeoktaven, som byrjar påskedagen. 
Fleire av dei gammaltestamentlege festane varte ei veke, slik at sjølve festdagen vart feira på nytt den åttande dagen. I oldkyrkja var dagen òg kalla kvitesundagen eller kvitkledesundagen, fordi dei som var døypte på påskevaka eller påskedagen, tok av seg dei kvite kleda denne sundagen.

Evangelitekstane i påsketida (sundagane etter påske) er i hovudsak henta frå evangeliet etter Johannes, medan brevtekstane i hovudsak er henta frå dei katolske breva, det vil seie Brevet til hebrearane og Johannes’ tredje brev. 

## Kjelder
* Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
* Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
* *[[Norsk Allkunnebok]]*
3. søndag i påsketida

**3. søndag i påsketida**, før kalla *2. sundag etter påske*, *Misericordia Dominini*,  «miskunn-sundagen», av latinske  orda i kollektbøna  for dagen, som byrjar med orda «Miskunnsame Gud, du har sett din son til hyrding over oss villfarne menneske…» , er den tredje sundagen i den kristne påsketida.

Evangelitekstane i påsketida (sundagane etter påske) er i hovudsak henta frå evangeliet etter Johannes, medan brevtekstane i hovudsak er henta frå dei katolske breva, det vil seie Brevet til hebrearane og Johannes’ tredje brev.

## Kjelder
*Nils Johan Stoa og Per-Øivind Sandberg: *Våre røtter* Cappelen 2001 ISBN 82-02-20848-3
*Paul Erik Wirgenes: *Fra søndag til søndag* Verbum Forlag 2006 ISBN 87-543-1068-8
Jimmy Miller

**James «Jimmy» Miller** () var ein amerikansk plateprodusent som produserte album for The Spencer Davis Group (og var medlåtskrivar på songen «I'm a Man» med Steve Winwood), Nirvana, Blind Faith, Bobby Whitlock, Kracker og The Rolling Stones (alle album frå *[[Beggars Banquet]]* til *[[Goats Head Soup]]*), The Plasmatics og Motörhead. Han produserte òg The Move-singelen «Blackberry Way».

Nokre av albuma som Miller produserte for Rolling Stones, *[[Beggars Banquet]]*, *[[Let it Bleed]]*, *[[Sticky Fingers]]* og *[[Exile on Main Street]]*, vert generelt rekna som dei viktigaste utgjevingane til bandet. 

Som perkusjonist var Miller kjend for ein særeigen trommelyd, særleg med the Rolling Stones og han spelte stundom òg perkusjon på platene deira, mellom anna den kjende kubjølleopninga på «Honky Tonk Women», trommene på «You Can't Always Get What You Want», «Happy» og «Shine a Light». 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimmy Miller|Jimmy Miller]]» frå ,  den 1. mars 2009.*
Orre kyrkje

**Orre kyrkje** er ei langkyrkje frå 1950 som ligg på Pollestad i Klepp kommune i Rogaland fylke.

Byggverket er i hoggen granitt og har 350 plassar. Ein valde å hogge granitt til kyrkja fordi det var mangel på andre vyrke, men steinen vart likevel liggjande ferdig i fire år før ein fekk bygd fordi ein ikkje fekk tak i sement.

Kyrkja erstatta mellomalderkyrkja Orre gamle kyrkje som soknekyrkje for Orre sokn.

## Kjelde
* Hein Steinskog: «Orre kirke 1950-2000», på nettstaden til Klepp kyrkjelege fellesråd 

## Bakgrunnsstoff
* Om Orre sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
*
Friluftshuset

**Friluftshuset** på Orre i Rogaland er Jæren friluftsråd sitt informasjonssenter for friluftsliv og naturvern. 
 
Huset blei bygd i 1987 og utvida i 1992. 16. desember 1999 brann senteret ned til grunnen, men blei bygd opp igjen i same stil og opna på nytt den 16. mars 2002. 

Friluftshuset har blitt eit regionalt kultursenter med kunstutstillingar og konsertar. I huset er det også temautstillingar om natur, friluftsliv og medieprogram som kombinerer naturbilde, poesi og musikk. Huset blei teikna av arkitekten Per Line.

## Fast utstilling
I senteret er det ei fast utstilling som gir opplysningar om Jærstrendene, landskapsvernområde og om kva moglegheiter ein har til å drive eit aktivt friluftsliv på Jæren.

## Bakgrunnsstoff
* Region Stavanger om friluftshuset
Vistdal kyrkje

**Vistdal kyrkje** er ei langkyrkje i Vistdal i Molde kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1869 og bygd i treverk. Ho har 270 sitjeplassar. Arkitekt for bygget var Jacob Wilhelm Nordan. Inventaret er frå byggeåret eller seinare. Glasmåleria i kyrkja er laga av Victor Sparre og vart sette inn i 1959 og 1962. Orgelet er frå 1985.

Det er gravplass ved kyrkja. Kyrkja hadde ein større reparasjon etter nyttårsorkanen i 1992. 

## Kjelder
* Om Vistdal kyrkje på nettstaden kulturnett.no
* 

## Bakgrunnsstoff
* Om Vistdal kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* «Kirkebøker, Møre og Romsdal»
* Om Vistdal kyrkje på nettstaden vistdal.com 
* 
*
Eikesdal kyrkje

**Eikesdal kyrkje**, tidlegare *Eikesdal kapell*, er ei langkyrkje i Oppigard i Eikesdalen i Molde kommune i Møre og Romsdal fylke. Kyrkja er frå 1866 og bygd i treverk. Ho har om lag 100 sitjeplassar.

Arkitekt for bygget var Jacob Wilhelm Nordan. Inventaret er frå byggeåret eller seinare.

Før dei fekk Eikesdal-kyrkja i 1866 sokna folk i området til Sira kyrkje. To år seinare var nokre av dei same bygningsfolka med på bygging av Sira kyrkje.

Eikesdal kyrkje er soknekyrkje i Eikesdal kyrkjesokn i Indre Romsdal prosti.

## Kjelder
* 
* Om Eikesdal kyrkje på nettstaden eikesdal.no 
* Om Eikesdal kyrkje på nettstaden kulturnett.no

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Om Eikesdal kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og soknegrenser, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* «Kirkebøker, Møre og Romsdal» på nettstaden til Arkivverket
*
Leverdalen

**Leverdalen** (også skrive Levradalen, men denne skrivemåten vart avslegen av Statens kartverk i 2001) er ein dal heilt i utkanten av Trollheimen i Rennebu kommune i Sør-Trøndelag. Gjennom dalen renn elva Levra som har utspringet sitt i Kvolvtjørnin i Oppdal og munnar ut i den kunstig oppdemde Granasjøen. Næraste tettstad er Nerskogen.
Fjella på begge sider av dalen er omtrent 1100-1200 m.o.h., medan dalbotnen ligg ca. 600-750 m.o.h.

Leverdalen har lange tradisjonar for seterdrift, og enkelte setrar er framleis i bruk. Området er eit mykje brukt turterreng med fleire merkte turstigar og gode tilhøve for jakt og fiske. Ei mengd gamle dyregraver vitnar om at Leverdalen i tidlegare tider var eit viktig jaktterreng. Leverdalsvegen er ein privat bomveg som går parallelt med fylkesveg 512 på sørvestsida av Granasjøen.
Levra i Trøndelag

**Levra** er ei elv som renn gjennom Leverdalen i Rennebu kommune i Trøndelag. Ho har utspringet sitt i Kvolvtjørnin i Oppdal og munnar ut i Granasjøen.
Nerskogen

**Nerskogen** er ei bygd vest i Rennebu kommune i Trøndelag (tettstaden strekkjer seg òg over i Oppdal kommune). Fylkesveg 512 går gjennom bygda. Nerskogen har daglegvarehandel, skule (1–7) og barnehage. 

## Historie
Nerskogen var utmark og setergrend fram til 1920-åra da dei første bureisarane slo seg ned og byrja heilårsdrift. Oppdalingen Halvar Engelsjord og familien hans var dei fyrste fastbuande i fjellbygda, og ved Gregosen står eit minnesmerke over pionergjerningane deira.
I slutten av 1930-åra auka nybygginga på, og selskapet Ny Jord kjøpte eit nybrotsfelt i Sørøyåsen som vart parsellert ut til om lag 30 nye bruk i 1936–37. I åra som følgde vart det stadig fleire brukarar på dette feltet. 
Nerskogen vart poststad da Særeggan brevhus vart oppretta i 1944. Namnet vart endra til «Nerskogen» frå 1.1.1947. Postkontoret vart omgjort til landpoststasjon i 1987 og er i dag postfilial. 

Staden har òg lange tradisjonar som sørsamisk område. 

## Geografi
Nerskogen ligg aust i Trollheimen og er omgjeven av storfelt natur på alle kantar. Det meste av busetnaden ligg langs elva Grana (Grøna) som renn ut i Granasjøen rett nordaust for Nerskogen. Grenda ligg om lag 700 moh., medan fleire av toppane ikring ragar opp mot 1200 moh. 

## Næringsliv
Trass i høgda over havet blir det drive ein god del tradisjonelt jordbruk på Nerskogen. Elles er lafting av hytter ei vesentleg næring saman med anna tenesteyting knytt til hytteliv og naturopplevingar. Nerskogen har skianlegg med alpinbakke og godt utvikla løypenett. Granasjøen er vassmagasin for Grana Kraftverk, men byr òg på gode moglegheiter for fiske og andre aktivitetar. 

## Kulturliv
Nerskogsmuseet vart offisielt opna i 1992 og omfattar fleire gamle seterhus med innbu i tillegg til ei jordgamme av sørsamisk modell. Like ved museet står dessutan eit minnesmerke over presten Ola Røkke som spela ei viktig rolle i bureisingsarbeidet i 1930-åra. Nerskogen kapell vart oppført i tømmer i 1962 og har eigen kyrkjegard.

## Bakgrunnsstoff
* Nerskogen Sameielags nettstad
Fylkesveg 6516

**Fylkesveg 6516** går mellom Hol i Rennebu kommune og Vognillan i Oppdal kommune. Vegen er 40,5 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 512 i Sør-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Hol
*Nerskogen
*Granasjøen

* Vognillan

## Bakgrunnsstoff
Grana kraftverk

**Grana kraftverk** er eit vasskraftverk i Orklavassdraget i Rennebu kommune i Trøndelag. 
Kraftverket vart sett i drift i 1982 da oppdemminga av Granasjøen på Nerskogen var ferdig. Dette vassmagasinet har elvane Grana, Levra og Minilla som hovudtilsig. Kraftverket utnyttar eit fall på 462 meter frå Granasjøen, og i tillegg blir det henta inn vatn frå fleire bekkar.

Gjennomsnittleg årsproduksjon er på 280 GWh og installert effekt er på 75 MW i ein Francis turbin.

Eigar er Kraftverka i Orkla der Statkraft gjennom Trondheim Energiverk Kraft er største eigar. 

## Kjelder
* Statkraft
* NVE
Nerskogsmuseet

**Nerskogsmuseet** er eit museumsanlegg som skal dokumentere viktige sider ved kulturhistoria til fjellbygda Nerskogen i Rennebu kommune. Anlegget er ein del av Rennebu bygdemuseum og vart offisielt opna 16. august 1992.

Ingebrikt M. Voll var ei av eldsjelene bak tilskipinga av eit eige museum for bureisingsbygda Nerskogen, og det var han som fekk flytta det første gamle seterhuset til det som skulle bli museumstomta. Seinare kom det til eit anna seterhus frå Rokkonessetra i Eldålia (*Søhaugstuggu*), ei matstove (*mastu*) frå Rokkonessetra på Lauvåsen, og ei markastove (*markastuggu*) som har høyrt til Bortstuggu Uv i Leverdalen. Elles finst det ei løe som er kome frå setra til Nørrigar Voll, og eit fjøs som har stått på setra til Oppstuggu Uv. Husa er dessutan utstyrte med mange slags innbu som er samla inn frå setergrendene ikring. Det står òg ei gamme av sørsamisk type på området.
Rennebu bygdemuseum

**Rennebu bygdemuseum** er ei samling av museumsanlegg i Rennebu kommune i Trøndelag fylke som skal verne om og presentere materielle kulturminne frå bygda. Bygdemuseet har eit eige styre som har sitt utspring i Rennebu historielag.

Arbeidet med å utvikle eit bygdetun tok til i 1952, og i 1965 kunne den første delen av Rennebu bygdemuseum opne på garden Haugen. Rennebu bygdetun har vorte kalla hovudbruket i museumsavdelingane som utgjer Rennebu bygdemuseum.

Dei andre museumsanlegga er:
* Høylåven i Uvsløkkjaunet
* Butikkmuseet «Gammelbua på Voll»
* Nerskogsmuseet
* Randistuggu
* Skulemuseet på Voll
Rennebu bygdetun

**Rennebu bygdetun** er den eldste og mest omfattande delen av Rennebu bygdemuseum. Det består av garden Haugen ved Voll i Rennebu som vart kjøpt av Rennebu historielag tidleg i 1950-åra og opna som museum 4. juli 1965. 

I oppstartsåra stod Arnt Kjelland i spissen for å fylle museumsromma med gjenstandar som kunne fortelje om korleis folk levde og arbeidde i tidlegare tider, og innsamlinga han sette i gang, heldt fram òg i tiåra etter. Dette har gjort at bygdetunet i dag rår over fleire tusen reiskapar, husgeråd, drakter, bøker og anna utstyr som framstiller livet på ein typisk Rennebu-gard på 1800- og 1900-talet. 

Gardstunet på Haugen er kransa av stovebygning (lån), låvebygning (treskjarlåve) med lagerrom under, fjøs med høylåve over, stall med vedskjul og to stabbur. Stallen er truleg den eldste bygningen på garden. Attåt dette er det kome to bygningar som er flytta til i seinare tid. Det er ei gamal smie og eit større uthus (*mastu*) som fungerer som "servicebygg" med toalett, kjøkken, kontor og eit utstillingsrom.
Høylåven i Uvsløkkjaunet

**Høylåven i Uvsløkkjaunet** er ein bygning som inngår i samlingane til Rennebu bygdemuseum. Høylåven står ved E6 om lag 4-5 km nord for Berkåk sentrum. Etter oppfordring frå fylkeskonservator Jonas Gill Haanshuus vart han overteken av Rennebu historielag i 1975. 

Låven stod til først på 1900-talet ved setra Aunet, men da vart han flytta ned til vegen av brørne Lars Halvorsen Stavnehagen og Even H. Nyhus. Låven var òg nytta til danselokale på byrjinga av 1900-talet.
Følbar varme

**Følbar varme** er potensiell energi i form av termal energi eller varme. Dette er energi som er knytt til molekylrørsla i ein lekam, som er ein del av den indre energien. Om trykket eller volumet til ein «pakke med tørr luft» er konstant, er temperaturen eit direkte mål for den indre energien i pakken.

Den termale lekamen må ha ein temperatur som er høgare enn omgjevnadane (sjå òg latent varme). Denne varmen kan transporterast via konduksjon, konveksjon, stråling eller ein kombinasjon av desse. Mengda eller storleiken av den følbare varmen er eit produkt av massen til lekamen, den spesifikke varmekapasiteten til lekamen og temperaturen til lekamen over ein referansetemperatur. I mange tilfelle er referanse temperaturen rekna som lufttemperaturen i omgjevnaden eller «romtemperaturen». 

:\ Q=mc(T-T_0)

der *Q* er følbar varme, *m* er massen til lekamen, *c* er spesifikk varmekapasitet, *T* er temperaturen til lekamen og *T<sub>0</sub>* er referansetemperaturen. 

Dette tyder meir eksplisitt varmen som vert tilført ein lekam når lekamen er i ein slik tilstand at denne varmen ikkje vert omforma til latent varme, eller energi som vert tilført ikkje vert brukt opp til å endre tilstanden til systemet (som i latent varme). 

I atmosfæren vert storskala transport av varme frå tropane til polområda påverka av følbar varme i form av varmluft som flyttar seg mot polane, og av latent varme i form av kaldluft som flyttar seg mot ekvator. Denne rørsla vert hovudsakleg driven av syklonisk blanding i ferrelcellene på midlare breidde. Sistnemnde er assosiert med faseendringar i atmosfærisk vassdamp, hovudsakleg fordamping og kondensasjon.

Varmen som vert tilført eller fjerna kan målast ved temperaturendringa i ei væske i ein varmemålar.

Varmen som må til for å endre temperaturen i eit stoff vert kalla følbar varme. 

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Sensible heat|Sensible heat]]» frå , den 2. mars 2009.* 
 

### Kjelder i teksten
Randistuggu

**Randistuggu** er ein tømmerbygning som inngår i samlingane til Rennebu bygdemuseum. Huset ligg ved fylkesveg 510 på Gunnes i Rennebu og er eit av landets minste bustadshus. Innearealet er på knappe 5,8 kvadratmeter. 

Byggeåret er ikkje kjend, men det er i alle høve før 1894. Stova har namn etter syerska Randi (1839-1906) som hadde den ørvesle stova som heimen sin i store delar av livet.

## Bakgrunnsstoff
* Skildring og bilde av Randistuggu  ved Rennebu Historielag
Butikkmuseet «Gammelbua på Voll»

**Butikkmuseet på Voll** («Gammelbua») er ein del av Rennebu bygdemuseum. Det består av tre bygningar som står ved riksveg 700 på Voll i Rennebu. 

Butikklokalet vart oppsett i samband med tilskipinga av Rennebo Nedre Forbrugsforening i 1871. Samstundes vart det kjøpt to stabbur som fungerte som lager for butikkvarene. I 1970 vart drifta flytta til eit nybygg om lag 150 m unna, og 
«Gammelbua» vart ståande ubrukt. Etter dette fekk Rennebu historielag hovudbygninga i gåve av Ingebrikt O. Bakk, og den delen av varesortimentet som var høveleg til museumsbruk (og dei to stabbura), vart kjøpt av historielaget for 55 000 kroner. Seinare har det museale varespekteret vorte komplettert med gåver frå andre enkeltpersonar. 

Det kanskje mest unike med samlingane på «Gammelbua» er at alle dokument frå hundre års butikkdrift er lagra. Ei mengd lister og anna bokførsel er ordna og katalogisert og gjev interessant innsikt i det daglege livet i ei trøndersk bygd gjennom hundre år.
Fylkesveg 6512

**Fylkesveg 6512** går mellom Kjønnan og Lund i Rennebu kommune. Vegen er 11,1 km lang.

Fylkesvegen går langs vestsida av Orklaelva, parallelt med fylkesveg 700 som går på austsida.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 510 i Sør-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Kjønnan
* (Nerskogvegen) frå Hol til  Vognillan i Oppdal kommune (40,5 km)
* Lund

## Bakgrunnsstoff
Mikroklima

**Mikroklima** eller **lokalklima** er eit lokalt atmosfærisk område der klimaet er forskjellig frå det omliggande området. Området kan variere i storleik frå nokre få kvadratcentimeter (mikroklima) til fleire kvadratkilometer (som ein dal, då kalla lokalklima). Dei fysiske lovene som styrer prosessane mellom jordoverflata og atmosfæren er dei same over heile jorda, men verknaden på klimaet kan variere mykje frå ein stad til ein annan. Karakteristiske trekk i mikro- og lokalklimaet vert avgjort av dei storstilte vêr- og klimatilhøva, kva overflater ein har i området og topografien til området. 

Dei lokale kontrastane vert ofte størst i klårvêr med vindstille eller svak vind, og av den grunn vert mikro- eller lokalklimaet ofte kalla eit «godvêrsklima». I denne typen vêr er det lokale skilnader i strålings- og varmeomsetninga som påverkar lokalvêret, og ein kan seie at dette er *strålingsbestemt*. I skya vêr med vind vert skilnadane i lufttemperatur og luftfukt som regel små og lokalvêret vert då dominert av luftmassar som vert advektert frå andre område. Ein kan då seie at lokalvêret er *advektivt bestemt*. I slike tilfelle kan ein sjølvsagt framleis få store skilnader i nedbør- og vindfordelinga. 

Årsakene til dei lokale skilnadane i klimaet er skilnader i overflatetype (skog eller anna plantedekke, snaufjell, vatn, busetnad, tørr eller fuktig overflate osv.) og den lokale topografien (fjell som skuggar for sola, helling, orientering av bakkar og lier, vid eller trong dal osv.)

## Sjå òg

*Makroklima
*Mesoklima

## Kjelder
*