open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Live From Madison Square Garden av Eric Clapton og Steve Winwood

***Live from Madison Square Garden*** er eit dobbelt konsertalbum av Eric Clapton og Steve Winwood som kom ut 19. mai 2009. Albumet består av konsertopptak frå konsertane til Clapton og Winwood i Madison Square Garden i februar 2008.

Konsertane vart ikkje marknadsførte som offisielle Blind Faith-konsertar, men som «Winwood and Clapton». Dei spelte derimot hovudsakleg Blind Faith-songar, samt utval av songar frå Traffic, Derek and the Dominos, solokarrieren til Clapton og nokre Jimi Hendrix-songar. Bandet bestod av Willie Weeks på bass, Ian Thomas på trommer og Chris Stainton på klaverinstrument.

## Bakgrunn
Winwood og Clapton kryssa musikalske stiar i 1969 då dei danna Blind Faith, eit band som var pionerar innan blandinga av rock og blues og som vart ein stor suksess både på plate og på konsertar. Trass i kritikarros og høge salstal, varte ikkje bandet lenge og gav berre ut eitt album og gjorde ein kort turne i 1969. Sidan den siste konserten i 1969 har Winwood og Clapton vore vener, men har berre spelt i lag eit fåtal gonger i løpet av åra. I 2008 var det første gong Clapton og Winwood spelte heile konsertar i lag på nesten 40 år. 

## Turne
Den 11. februar 2009 annonserte paret at dei skulle vitja 14 byar i USA, og turneen starta 10. juni 2009 i East Rutherford i New Jersey. Med seg på turneen hadde dei Chris Stainton (klaverinstrument), Willie Weeks (bass), Abe Laboriel, Jr. (trommer), samt korvokalistane Sharon White og Michelle John.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live from Madison Square Garden (Eric Clapton and Steve Winwood album)|Live from Madison Square Garden (Eric Clapton and Steve Winwood album)]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eric Clapton's Rainbow Concert

***Eric Clapton's Rainbow Concert*** er eit konsertalbum frå Rainbow Theatre i London frå den 13. januar 1973. Albumet kom ut same år. Konserten var organisert av Pete Townshend og markerte comebacket til Eric Clapton etter *[[Concert for Bangladesh]]* i 1971. I året etter Rainbow-konserten, kvitta Clapton seg med heroinproblemet sitt og spelte inn *[[461 Ocean Boulevard]]*.

Denne konserten er den første konserten der Clapton nytta den kjende Stratocaster-gitaren hans «Blackie».

Ei utvida utgåva av albumet kom ut i 1995 med ny digital lyd. 

## Bakgrunn
Konserten vart halde i **Rainbow Theatre** i Finsbury Park i London den 13. januar 1973. Konsertstaden var populær i 1960-åra og tidleg i 1970-åra for musikarar som the Beatles, Led Zeppelin, Pink Floyd, Jethro Tull, Queen og andre artistar. 

## Innhald

### 1995-utgåva

## Medverkande
* Eric Clapton - sologitar & vokal
* Pete Townshend - gitar & vokal
* Ronnie Wood - gitar & vokal
* Ric Grech - bassgitar
* Steve Winwood - Klaverinstrument & vokal
* Jim Capaldi - trommer
* Jimmy Karstein - trommer
* Rebop Kwaku Baah - perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eric Clapton&#39;s Rainbow Concert|Eric Clapton&#39;s Rainbow Concert]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Emily Osment

**Emily Jordan Osment** () er ein amerikansk skodespelar, songar og låtskrivar. Osment byrja si skodespelarkarriere ved å spele i fleire reklamefilmar, før ho debuterte i spelefilmen *The Secret Life of Girls* i 1999. Det same året fekk ho ei rolle i Hallmark-filmen *Sarah, Plain and Tall: Winter's End*, som dottera til Glenn Close og Christopher Walken. Denne rolla førte til ein nominasjon for Beste unge skodespelar. Etter det spelte Osment fleire mindre rollar på TV, mellom anna *3rd Rock from the Sun*, *Touched by an Angel*, og *Friends*.

Osment er mest vidgjeten for rolla som Lilly Truscott i *[[Hannah Montana]]* og Gerti Giggles i to av *Spy Kids* filmane. Ho har ein av hovudrollane i filmen *Dadnapped*, ein Disney Channel-film.
Cole Sprouse

**Cole Mitchell Sprouse** () er ein amerikansk skodespelar. Han er den yngre tvillingbroren til Dylan Sprouse.

Sprouse er kjend for rolla si som Cody Martin i tv-serien *[[The Suite Life of Zack & Cody]]* på Disney Channel og den avleidde *[[The Suite Life on Deck]]*. I 2017 spelte han Jughead Jones i serien *Riverdale* på The CW.

## Bakgrunn
Sprouse blei fødd i  Arezzo i Toscana, der dei amerikanske foreldra Matthew Sprouse og Melanie Wright var lærarar ved ein engelskspråkleg skule. Cole blei fødd 15&nbsp;minutt etter tvillingbroren Dylan. Cole blei kalla opp etter jazzsongaren og pianisten Nat King Cole. Fire månader etter fødselen flytta familien til foreldra sin heimstad i Long Beach i California.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cole Sprouse|Cole Sprouse]]» frå ,  den 5. februar 2019.*
Billy Cox

**William "Billy" Cox** () er ein amerikansk bassist, mest kjend for å ha spelt i bandet til Jimi Hendrix.

Han møtte først Jimi Hendrix tidleg i 1960-åra, då dei begge var i hæren i lag. Cox spelte då i lag med Hendrix i eit R&B-band kalla King Kasuals. Hendrix inviterte seinare Cox til England for å spele i bandet hans, men Cox avslo og jobben gjekk i staden til Noel Redding. Etter at the Jimi Hendrix Experience var oppløyst i 1969, kom Cox med i bandet Band of Gypsys i lag med Hendrix. Cox vart verande i band med Hendrix til han døydde i 1970, og spelte mellom anna på Woodstock-festivalen. 

I 1971 gav Cox ut albumet *[[Nitro Function]]* med Char Vinnedge (frå Luv'd Ones) og Robert Tarrant. Cox spelte òg i lag med fleire andre, som Charlie Daniels Band og Buddy Miles. 

## Diskografi
### Solo
* *[[Nitro Function]]*, 1971

### Samarbeid
* *[[Them Changes]]*, Buddy Miles, 1970

### Band of Gypsys
* *[[Band of Gypsys]]*, Jimi Hendrix, 1970
* *[[Band of Gypsys 2]]*, Jimi Hendrix, 1986
* *[[The Band of Gypsys Return]]*, Buddy Miles & Billy Cox, 2006

### The Jimi Hendrix Experience
* *[[Live at Berkeley]]*, 2003
* *[[Live at the Isle of Fehmarn]]*, 2005

### Jimi Hendrix
* *[[The Cry of Love]]*, 1971
* *[[Rainbow Bridge]]*, 1971
* *[[albumet Isle of Wight|Isle of Wight]]*, 1971
* *[[Hendrix in the West]]*, 1972
* *[[War Heroes]]*, 1972
* *[[Loose Ends av Jimi Hendrix|Loose Ends]]*, 1974
* *[[Crash Landing]]*, 1975
* *[[Nine to the Universe]]*, 1980
* *[[The Jimi Hendrix Concerts]]*, 1982
* *[[Woodstock av Jimi Hendrix]]*, 1994
* *[[Blues av Jimi Hendrix|Blues]]*, 1994
* *[[Voodoo Soup]]*, 1995
* *[[First Rays of the New Rising Sun]]*, 1997
* *[[South Saturn Delta]]*, 1997
* *[[Live at Woodstock]]*, 1999
* *[[Valleys of Neptune]]*, 2010
* *[[West Coast Seattle Boy: The Jimi Hendrix Anthology]]*, 2010

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Cox|Billy Cox]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Billy Cox
* Biografi
* Billy Cox i 1979
Larry Lee

**Lawrence H. «Larry» Lee, Jr.** () var ein amerikansk songar, låtskrivar og gitarist frå Memphis i Tennessee, mest kjend for arbeidet sitt med Al Green og Jimi Hendrix.

## Diskografi
;Med Jimi Hendrix
* *[[Woodstock av Jimi Hendrix|Woodstock]]* (1994)
* *[[Live at Woodstock]]* (1999)

;Med Al Green
* *[[I'll Rise Again]]* (1983)

;Med Elmo and the Shades
* * [[Blue Memphis]]*  (2009)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Larry Lee|Larry Lee]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*
Juma Sultan

**Juma Sultan** () er ein amerikansk perkusjonist som er mest kjend for den korte perioden han spelte med Jimi Hendrix.

Sultan spelte i 1969 med Hendrix på Woodstock og på Dick Cavett-showet nokre veker seinare. Han spelte òg med Archie Shepp, Noah Howard, Kalaparusha Maurice McIntyre, Sonny Simmons, Daoud Haroon, Asha Nan, Emmeretta Marks, Don Moore Band og Sankofa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Juma Sultan|Juma Sultan]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ambelókipi

**Ambelókipi** kan visa til:

* Ambelókipi, del av Akhaía
* Ambelókipi, del av Aten
* Ambelókipi, del av Thessaloníki
* Ambelókipi, landsby på Zákynthos
Gerardo Velez

**Gerardo «Jerry» Velez** () er ein puertorikansk musikar. Han er mest kjend for å ha spelt med Jimi Hendrix på Woodstock-festivalen i august 1969. Velez er perkusjonist og trommeslagar og har spelt med mange artistar innan mange sjangrar. Han er òg ofte å sjå som medlem i jazz-fusionbandet Spyro Gyra. Han har òg spel med David Bowie, Elton John og Duran Duran. Han er mellom anna innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.

## Utvald diskografi
;med Martha Veléz
**Hypnotized* (1972) &ndash; conga
;med Spyro Gyra
**[[Morning Dance]]* (1979) &ndash; perkusjon, bongos, conga
**[[Catching the Sun]]* (1980) &ndash; perkusjon
**[[Carnaval av Spyro Gyra|Carnaval]]* (1980) &ndash; perkusjon, bongo
**[[Incognito av Spyro Gyra|Incognito]]* (1982) &ndash; perkusjon
**[[City Kids]]* (1983) &ndash; perkusjon
**[[Access All Areas av Spyro Gyra|Access All Areas]]* (1983) &ndash; perkusjon
**[[Alternating Currents av Spyro Gyra|Alternating Currents]]* (1985) &ndash; perkusjon
**Down the Wire* (2009) &ndash; perkusjon
;med David Bowie
**[[Black Tie White Noise]]* (1993) &ndash; perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gerardo Velez|Gerardo Velez]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell side
Buddy Miles

**George Allen «Buddy» Miles, Jr.** (), var ein amerikansk rocke- og funktrommeslagar, mest kjend frå bandet The Electric Flag, og sidan som medlem av bandet til Jimi Hendrix i 1969. 

Miles spelte med fleire rhythm and blues- og soulband som tenåring, mellom andre Ruby & the Romantics, the Ink Spots, the Delfonics og Wilson Pickett. I 1967 flytta han til Chicago der han danna Electric Flag med gitarist Mike Bloomfield. Etter Electric Flag byrja Miles å spele med Jimi Hendrix. 

Etter Hendrix døydde lagde Miles fleire album under sitt eige namn. 

## Diskografi
### Solo
* *Expressway to Your Skull* - Mercury (1968)
* *Electric Church* - Mercury (1969)
* *Them Changes* - Mercury (1970)
* *We Got to Live Together* - Mercury (1970)
* *A Message to the People* - Mercury (1971)
* *Buddy Miles Live* - Mercury (1971)
* *Booger Bear* - Columbia (1973)
* *Chapter VII* - Columbia (1973)
* *All the Faces of Buddy Miles* - Epic (1974)
* *More Miles Per Gallon* - Casablanca (1975)
* *Bicentennial Gathering of the Tribes* - Casablanca (1976)
* *Sneak Attack* - Atlantic (1981)
* *Hell and Back* - Rykodisc (1994)
* *Tribute to Jimi Hendrix*	 - CAS (1997)
* *Miles Away from Home* - Hip-O (1997)
* *Blues Berries* - Ruf (2002)
* *Changes* - SPV (2005)

### Samarbeid
* *[[Jimi Hendrix]]* - *[[Band of Gypsys]]* - Capitol (1970)
* *[[Carlos Santana & Buddy Miles! Live!]]* - Columbia (1972)
* *[[bandet Hardware|Hardware]]* - Third Eye Open (1994)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buddy Miles|Buddy Miles]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
** * oppgav desse kjeldene:*

** Pareles, Jon (29. februar 2008). «Buddy Miles, 60, Hendrix Drummer, Dies». *[[The New York Times]]*. 
** Perrone, Pierre (29. februar 2008). «Buddy Miles: Flamboyant Hendrix drummer». *[[The Independent]]*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Purple Haze

«**Purple Haze**» er ein song skriven i 1966 og spelt inn i 1967 av The Jimi Hendrix Experience. Han vart først gjeven ut på singel og sidan på den amerikanske utgåva av albumet *[[Are You Experienced]]* i 1967. «Purple Haze» har vorte «ein av dei urtyiske psykedeliske dopsongane frå 60-åra» og vert ofte omtalt som ein av dei største songane til Jimi Hendrix, og er for mange signaturlåten hans.

Songen kom til etter at manageren Chas Chandler høyrde han spele riffet back scenen og foreslo at han skulle skrive ein tekst til. Det er noko usemje om tekste: han vart visstnok skriven i garderoben på Upper Cut Club andre juledag i 1966, Chandler hevdar at teksten ikkje vart endra på noko måte (som visstnok var vanleg med tekstane Hendrix skreiv), medan Hendrix hevdar at den originale songen inneheldt langt meir tekst. Hendrix sjølv nekta for at det var dopreferansar i songen, og at det berre var enno ein kjærleikssong. Ha sa at linja «What ever it is, that girl put a spell on me» er den viktigaste linja i teksten.

Singelen vart gjeven ut i Storbritannia den 17. mars 1967 og nådde 3. plass. Han vart gjeven ut i USA den 19. juni 1967 der han nådde 65. plass.

I mars 2005 rangerte ''Q'' «Purple Haze» som den beste gitarsongen nokon sinne. *[[Rolling Stone]]* rangerte songen på 17. plass på lista si over dei 500 største songane gjennom tidene.

## Teksten
Ein ofte feiltolka del av teksten er linja «excuse me while I kiss the sky», som stundom vert mistolka som «excuse me while I kiss this guy». Jimi Hendrix var sjølv klar over dette og som ein spøk song han faktisk denne linja på ein konsert., mellom anna på Monterey Pop Festival i 1967.

## Andre utgåver
Bill Cosby nytta «Purple Haze» som grunnlag for tittelsporet for albumet *[[Bill Cosby Sings Hooray for the Salvation Army Band|Hooray for the Salvation Army Band]]*, men Hendrix vart ikkje tilskriven på plateomslaget. Johhny Jones & the King Casuals spelte «Purple Haze» i 1968. Hendrix var medlem av The King Casuals før han starta solokarrieren sin. Ein popversjon av Dion nådde 72. plass i Canada i februar 1969. I *[[Apocalypse Now]]* frå 1979 kasta rollefiguren Lance ein rosa røykgranat og syng songen, medan han er på LSD.

I Cheech & Chong-filmen *[[Nice Dreams]]* frå 1981 syng ein svart pasient kledd som Jimi Hendrix ein parodi av «Purple Haze».

Andre som har spelt songen er Art Ensemble of Chicago, Winger, Ozzy Osbourne, Frank Zappa, The Bobs, Tangerine Dream, The Cure, Buena Vista Social Club, Iggy Pop, D.H. Peligro og Brian May og bandet hans 1984.

Songen vart nemnd i Traveling Wilburys-songen «End of the Line» i 1989.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Purple Haze|Purple Haze]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Burning of the Midnight Lamp

«**Burning of the Midnight Lamp**» er ein song av The Jimi Hendrix Experience, først gjeven ut som ein singel med «The Stars That Play with Laughing Sam's Dice» som B-side i Storbritannia den 19. august 1967 (18. plass). Seinare vart han gjeven ut på det tredje og siste studioalbumet deira, *[[Electric Ladyland]]* (1968). Singelen hadde ein meir sofistikert instrumentering og produksjon enn singlane frå tidlegare i 1967, og peikar fram mot rikdomen og detaljane på ** (1967) og *[[Electric Ladyland]]*. Begge songane vert spelte med wah-wah-gitareffekt, som var første gong for Hendrix og som seinare skulle bli eit av varemerka hans. Songen er ein av få av Hendrix som har med klaverinstrument. 

Songen vart spelt inn 7. og 20. juli i Mayfair Studios, og har mange instrument og ein kompleks produksjon. Songen opnar med ein delikat melodi spelt på ein elektrisk cembalo og wah-wah-gitar før Noel Redding og Mitch Mitchell kjem inn på bass og trommer. Under versa speler rytmeseksjonen pågåande, i motsetnad til den engleaktige korvokale og cembaloen som skapar eit crescendo i kvart vers. I følgje lydteknikar Eddie Kramer, var vokalen av Cissy Houston og The Sweet Inspirations. Mandolineffekten er produsert med å spele inn to eller fleire gitarar som spelar den same delen langsamt, og så køyre lydbandet på dobbel snøggleik. Oppbygginga med fleire og fleire instrument vert repetert på kvart vers. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burning of the Midnight Lamp|Burning of the Midnight Lamp]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

*
*
Amaterasu

,  eller  er solgudinna i japansk mytologi og ein av dei viktigaste guddomane (神, kami) i shintoismen. Namnet hennar, Amaterasu-ōmikami, tyder «den store august-kamien som skin på himmelen». Ho vart fødd frå det venstre auget til Izanagi medan han reinsa seg i ei elv og fór vidare for å verte herskaren av Takamagahara (*den himmelske sletta*). 

Det vert sagt at ho er direkte knytt til slekta av det japanske keisarhuset og keisaren av Japan, som vert sett på som etterkommarane av gudinna.

## Sjå òg
* Japansk mytologi

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amaterasu|Amaterasu]]» frå ,  den 15. mars 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
The Wind Cries Mary

**«The Wind Cries Mary»** er ein song av The Jimi Hendrix Experience gjeven ut som den tredje singelen deira med «Highway Chile» som B-side, den 5. mai 1967. Songen er eit døme på psykedelisk bluesrock. Songen var ein av dei første hittane til Hendrix i England og vart spelt inn mot slutten av innspelinga av «Fire» Songen vart plassert på 370. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 største rocke songane gjennom tidene. Han vorte spelt inn av mange andre artistar, som Jamie Cullum og John Mayer .

I USA vart songen først gjeven ut som B-side til songen «Purple Haze» i juni 1967 og seinare på den amerikanske versjonen av albumet *[[Are You Experienced]]* i lag med dei andre tre første singlane hans. 

Songen er sagt å vere inspirert av ein krangel Hendrix hadde med den dåverande kjærasten Kathy Etchingham om matlaginga hennar. Ho skal ha storma ut av leilegheita og Hendrix skreiv «The Wind Cries Mary», sidan Mary var mellomnamnet til Etchingham. Billy Cox, som var bassist i Band of Gypsys og ein gammal ven av Hendrix har sagt at Curtis Mayfield påverka songen. 
«'The Wind Cries Mary' var eit riff påverka av Curtis Mayfield, som var ei stor inspirasjonskjelde for Jimi.»

Det er ei mistyding at Hendrix skreiv songen om marihuana, sidan «Mary Jane» er eit slanguttrykk for marihuana. 

## Andre versjonar
Songen «Mademoiselle Mabry» på Miles Davis-albumet *[[Filles de Kilimanjaro]]* er i røynda Gil Evans sitt arrangement av «The Wind Cries Mary». Andre som har spelt songen er Marc Ribot, Richie Sambora, The Bobs, Seal, Sting, Pat Boone, John Mayer, Xavier Rudd, Jamie Cullum, Cassandra Wilson, Widespread Panic og World Saxophone Quintet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Wind Cries Mary|The Wind Cries Mary]]» frå ,  den 15. mars 2011.*
Foxy Lady

**«Foxy Lady»** (eller stundom **«Foxey Lady»**) er ein song av The Jimi Hendrix Experience frå albumet *[[Are you Experienced]]* i 1967. Songen finst òg på mange av samlealbuma til Jimi Hendrix. *Rolling Stone* kåra songen til den 152. beste på lista si over dei 500 beste rockesongane gjennom tidene. 

Songen er kjend for gitarriffet, der Hendrix skiftar mellom to oktaver. Det er ein av dei første songane der Hendrix nyttar feedback på ei studioinnspeling. Songen nyttar den såkalla Hendrix-akkorden, den dominante 7#9.

Den amerikanske versjonen av *[[Are You Experienced]]* har ført opp songen på plateomslaget som «Foxey Lady», som var ein trykkfeil, og mange skriv derfor namnet slik i dag.  

Gruppa hadde vanskar med å avgjere korleis dei skulle avslutte songen. Bassisten Noel Redding hevdar den siste akkorden var forslaget hans.

Hendrix kommenterte teksten sin og sa at han ikkje pleide å snakke til damer på ein så direkte måte som teksten indikerer.

## Andre utgåver
*Studioopptak
** 1968 • The Human Beinz • *[[Nobody But Me]]*
** 1968 • Booker T. and the M.G.'s • *[[Soul Limbo]]*
** 1979 • The Cure • *[[Three Imaginary Boys]]*
** 1989 • Roger Taylor's The Cross • *[[Mad, Bad and Dangerous to Know av The Cross|Mad, Bad and Dangerous to Know]]*
** 1991 • Blue Cheer • *[[Dining With the Sharks]]*
** 1999 • ESP • *[[Lost and Spaced]]* 
** 2002 • Harry Manx • *[[Wise and Otherwise]]*
** 2007 • ZZ Top • *[[Live From Texas]]*
* Konsertopptak
** 1993 • Paul Rodgers • *[[The Hendrix Set]]*
** 1998 • Popa Chubby • *The Jimi Hendrix Music Festival*
** Red Hot Chili Peppers og ZZ Top, stundom spelt på konsertar
** Paul McCartney spelar stundom denne songen etter «Let Me Roll It»
** Gitarist Roy Buchanan spelar stundom songen etter «Hey Joe»
** Gitarist Buckethead
** Songen er spelt av Mick Jagger med Jeff Beck på konsertar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foxy Lady|Foxy Lady]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fire av Jimi Hendrix

«**Fire**» er ein skriven og framført av Jimi Hendrix og gjeven ut på albumet *[[Are You Experienced]]* frå 1967 av The Jimi Hendrix Experience.

## Historie
Stereomiksen av «Fire» vart i 1969 gjeven ut som singel, utanfor USA og Canada som «Let Me Light Your Fire». Songen finst på fleire samleplater av Hendrix. 

Trass i dei seksuelle overtonane, hadde songen eit harmlaust opphav, og kom frå ein kald nyårsaftan i in Folkestone i England etter ein konsert. Noel Redding, bassist for The Jimi Hendrix Experience inviterte Jimi og kjærasten som gjester i huset til mora. Jimi spurte ho om han kunne få stå ved sidan av omnen og varme seg. Hunden hennar stod derimot i vegen og derfor linja «Aw, move over, Rover, and let Jimi take over...»(«Electric Gypsy»).

Albumversjonen hadde ein kort og enkel solo, men fleire konsertversjonar har ein langt lengre solo. «Fire» vart seinare spelt av mange andre artistar, som Alice Cooper og Five By Five i 1968. Han vart nytta i ein fjernsynsreklame for Chevrolet Camaro i 1993 og Pontiac Sunfire i 1999, og i 2007 for Verizons V-Cast.

Red Hot Chili Peppers starta å spele songen kring mars 1983. Då den originale gitaristen i bandet, Hillel Slovak døydde i 1988, vart innspelinga av «Fire» lagt til som ei hyllest til han på albumet deira *[[Mother's Milk]]*, i 1989. Red Hot Chili Peppers spelte songen på Woodstock '99-konserten sin. Eit anna band som spelte inn songen var The Real McKenzies i 1995. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fire (The Jimi Hendrix Experience song)|Fire (The Jimi Hendrix Experience song)]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stone Free

«**Stone Free**» er ein song av Jimi Hendrix, den første songen han skreiv. The Jimi Hendrix Experience gav først songen ut i desember 1966 som B-sida til den første singelen til Hendrix, «Hey Joe». I desember 1969 vart «Stone Free» gjeven ut som singel i USA med «If 6 Was 9» som B-side.

Songen er ein av få songar av Hendrix spelt i standard stemming. Han vart skriven på ein kveld, visstnok inspirert av ein jam i London. Basslinja liknar Mar-Keys-songen «Philly Dog».

## Historie
«Stone Free» vart spelt inn etter the Experience hadde signer med Track Records, og vart betalt for innspelinga av Track på førehand. Kit Lambert og Chris Stamp frå Track hadde arrangert for at selskapet skulle vere «lagt under» Polydor Records, som distribuerte utgjevinga deira. Han vart spelt inn i De Lane Lea Studios den 2. november 1966, og vart raskt populær som ein «hymne for motrørsla» med tekst av Hendrix som omhandlar ein rastlaus levemåte.

Songen vart mykje spelt på konsertane til Hendrix og endra gradvis form og vart lausare og lengre. Inspirert av ein lang, kjend framføring i Royal Albert Hall i februar 1969 spelte Hendrix inn songen på ny i april same året på Record Plant.

## Andre utgåver
Supergrass spelt inn ein versjon av songen som finst på singel og visse vinylutgåve av debutalbumet *[[I Should Coco]]*.

*[[Stone Free: A Tribute to Jimi Hendrix]]* var namnet på eit hyllestalbum for Jimi Hendrix frå 1993.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stone Free|Stone Free]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Axis: Bold as Love

***Axis: Bold as Love*** er det andre studioalbumet av The Jimi Hendrix Experience. Etter press frå plateselskapet til å kome med ein oppfølgjar til debutalbumet *[[Are You Experienced]]* frå mai 1967, vart *Axis: Bold as Love* gjeven ut på Track Records i Storbritannia i desember 1967. Det nådde femteplassen i Storbritannia og seinare tredjeplassen i USA.

Albumet vart spelt inn for å fullføre platekontrakten til bandet, som sa at dei måtte lage to album i 1967. Det vart likevel ikkje gjeve ut i USA før 1968 på grunn av frykt for at det ville forstyrre salet av det første albumet, som selde særs godt. Bassist Noel Redding har sagt at dette var favorittalbumet hans av dei tre Experience-albuma. Han spelar sjølv åtte strengsbass på somme songar.

Like før albumet var ferdig, la Hendrix att masterteipen til side 1 i ein taxi. Dei vart aldri funnen att, og A-sida måtte derfor miksast på nytt.

## Ettermæle
*I 2003 vart albumet rangert på 82. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 største albuma gjennom tidene.
*Albumet er omtalt i boka *[[1001 Albums You Must Hear Before You Die]]*.
*Magasinet *[[Guitarist]]* kåra albumet til det sjuande mest påverkande gitaralbumet gjennom tidene.

## Musikk
Mange av songane på albumet vart komponerte med studioinnspelingsteknikkar i tankane, og som følgje av dette vart fleire av songane sjeldan spelt på konsertar. Berre «Spanish Castle Magic» og «Little Wing» vart spelt fast. Teksten til «Spanish Castle Magic» var inspirert av The Spanish Castle, eit danselokakle i Des Moines i Washington nær Seattle der Hendrix jamma med lokale rockegrupper i high school-tida. På «Little Wing» speler Hendrix gitaren gjennom ein Leslie-høgtalar (roterande høgtalar som skapar ein skjelvande effekt, typisk brukt i elektriske orgel) for første gong. 

Den første songen, «EXP», startar med nokre tonar frå «Stone Free» og består av ein samtale mellom Mitchell og Hendrix om UFOar, der Mitchell spelar ein radiovert og Hendrix eit romvesen forkledd som Mr. Paul Caruso. Stemma hans går gradvis langsamare før han tar av med romskipet sitt. 

Songen «Little Miss Lover» var den første som inneheldt ein støtvis, dempa wah-wah-effekt - ein teknikk seinare nytta av mange andre gitaristar. 

## Innhald

## Medverkande
*Jimi Hendrix – gitar, vokal, bass, piano, fløyte, stemme som «Mr. Paul Caruso» på «EXP»
*Mitch Mitchell – trommer, klokkespel på «Little Wing», korvokal, radiovert på «EXP»
*Noel Redding – bass, 8-strengsbass, korvokal, tramping på «If 6 Was 9», solovokal på «She's So Fine».
*Gary Leeds – tramping på «If 6 Was 9»
*Graham Nash – tramping på «If 6 Was 9»
*Michael Jeffery – tramping på «If 6 Was 9»
*Trevor Burton – korvokal på «You Got Me Floatin'»
*Roy Wood – korvokal på «You Got Me Floatin'»
*Chas Chandler – produsent og tramping på «If 6 Was 9»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Axis: Bold as Love|Axis: Bold as Love]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Crosstown Traffic

«**Crosstown Traffic**» er ein song skriven av Jimi Hendrix. Han var den andre singelen frå albumet *[[Electric Ladyland]]* av The Jimi Hendrix Experience i 1968. Han nådde 52. plass på den amerikanske singellista og 37. plass i Storbritannia. 

I motsetnad til mange av songane på albumet inneheld denne songen alle medlemmane i the Experience med Hendrix, Noel Redding og Mitch Mitchell. Hendrix spelar òg ein heimelaga kazoo med kam- og papir, samstundes med sologitaren. Redding og Dave Mason syng korvokal. 

Mange andre artistar har spela inn songen, som Gil Evans, Charlie Daniels, Hed s.E., Red Hot Chili Peppers, Living Colour, Ariya Astrobeat Arkestra og fleire andre. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crosstown Traffic|Crosstown Traffic]]» frå ,  den 16. mars 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Songfacts
Voodoo Child (Slight Return)

«**Voodoo Child (Slight Return)**» er det siste sporet på det tredje og siste albumet til the Jimi Hendrix Experience, *[[Electric Ladyland]]* frå 1968. Songen er kjend for den tunge gitarspelinga med wah-wah. Songen vart plassert på 101. plass på lista til Rolling Stone over dei 500 største rocke ongane gjennom tidene.

Songen vart spelt inn i 1968, og vart gjeve ut på ny som singel etter Hendrix døydde i 1970. Singelen inneheldt tre songar, og nådde førsteplassen i Storbritannia. Dei to andre songane var «Hey Joe» og «All Along the Watchtower».

## Opphav og innspeling
Opphavet til songen var i all hovudsak songen «Voodoo Chile», ein lang bluesjam med Steve Winwood på orgel. Den 3. mai 1968 (dagen etter «Voodoo Chile» vart spela inn), filma eit mannskap frå ABC Jimi Hendrix Experience medan dei spela songen.

Songen vart ein av songane Hendrix spelte mykje på konsertane sine og kunne variere i lengd frå 7 til 18 minuttar. Han spelte mellom anna songen på Woodstockfestivalen og i Royal Albert Hall i 1969.

## Medverkande
*Gitar, vokal, perkusjon: Jimi Hendrix
*Bass: Noel Redding
*Trommer, perkusjon: Mitch Mitchell

## Ettermæle
Soloen til Hendrix vart kåra til den 11. beste gitarsoloen nokon gong i Guitar World nr. 46. Hendrix var på Topp 100-lista seks gonger, meir enn noko andre på lista.

Joe Satriani kommenterte songen:


«Det er berre ein av dei beste elektriske gitarverka som nokon gong er spelt inn. Faktisk kan heile songen reknast som ein heilag gral av gitaruttrykk og teknikk. Han er eit landmerke av menneskelegheit.»


Kenny Wayne Shepherd:

«Dette er meir eller mindre *gitarhymnen* over alle. Frå det fantastiske opningsriffet til måten han bryt det ned i midten og vert funky, det heile er heilt utruleg. Det er ting Jimi gjorde på gitar som menneske berre ikkje kna. Du kan prøve heile dagen, og sjølv om du spelar dei riktige notane, så blir det ikkje det same. Det verkar definitivt som han kom frå ein høgare stad når han spela.»


## Andre versjonar
Andre artistar som har spela songen er mellom andre: Joe Satriani, Steve Vai og Yngwie Malmsteen, Buddy Guy, Ben Harper, Pearl Jam, Angélique Kidjo, Gabriel Ríos, Kenny Wayne Shepherd, Rob Thomas, Stevie Ray Vaughan, Top of the Poppers, John Mayer, Stevie Winwood og Eric Clapton.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Voodoo Child (Slight Return)|Voodoo Child (Slight Return)]]» frå ,  den 16. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**Experience Hendrix: The Best Of Jimi Hendrix* (Liner notes), Experience Hendrix, 1997.
Up from the Skies

**«Up from the Skies»** er ein song av Jimi Hendrix, spelt inn av The Jimi Hendrix Experience for albumet ** frå 1967. Songen omhandlar utanomjordisk liv som kjem til jorda og er uroa over øydelegginga menneska som lever der har gjort. Han vart gjeven ut som den einaste singelen frå *Axis: Bold as Love*, berre i USA og Frankrike, og nådde 82. plass i USA.

## Bakgrunn og stil
«Up from the Skies» vart spelt inn 29. oktober 1967, den siste innspelingsdagen for albumet, i Olympic Sound Studios i London. Matthew Greenwald frå allmusic har skildra songen som «Musikalsk ein frisk, jazz-basert song, og ganske annleis noko på debutalbumet.» 

## Mottaking
Trass i at singelen var langt mindre kommersiell enn dei førre singlane, vart «Up from the Skies» generelt godt motteken. *[[Rolling Stone]]*-kritikar Parke Puterbaugh meinte at songen var ein effektiv opningssong. 

## Medverkande
*Jimi Hendrix &ndash; vokal, gitar
*Noel Redding &ndash; bass
*Mitch Mitchell &ndash; trommer

## Andre versjonar
«Up from the Skies» er spelt inn av mange andre artistar, hovudsakleg på hyllestalbum. Av artistar som har spela songen finn ein Sting, Ellen McIlwaine, Joan Jett and The Blackhearts, Rickie Lee Jones og The Hamsters.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Up from the Skies|Up from the Skies]]» frå ,  den 15. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Spanish Castle Magic

«**Spanish Castle Magic**» er ein song av The Jimi Hendrix Experience. Han vart skriven av Jimi Hendrix og produsert av Chas Chandler, og er den tredje songen på det andre studioalbumet til The Jimi Hendrix Experience, **.

## Komposisjon
Songen var inspirert frå high school-tida til Hendrix (kring 1958-1961), då han ofte vitja eit danselokale kalla *The Spanish Castle*. Klubben låg sør for Seattle, og mange lokale rockegrupper spelte der på denne tida. Vegen fram dit var på denne tida langt lengre enn han seinare vart, og bilen som venen til Hendrix hadde, braut saman forholdsvis ofte, og derfor linja «Takes 'bout a half a day to get there...» *The Spanish Castle* vart rive ned i april 1968.

Musikken skiftar mellom aggressiv, fyldig gitar i introen, refrenget og soloane, og eit riff spelt i rytmiske steg av gitar, trommer og bass på versa. 

## Andre versjonar
Fleire andre artistar har spelt inn songen, mellom anna Santana, Hay and Stone, Yngwie J. Malmsteen, MDC, Spin Doctors og Hiram Bullock. 

Songen var spelbar i videospelet *[[Guitar Hero]]*, men vart der spelt som ein instrumental. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spanish Castle Magic|Spanish Castle Magic]]» frå ,  den 15. mars 2011.*
Band of Gypsys

***Band of Gypsys*** var eit bluesrockband leia av Jimi Hendrix i lag med Billy Cox og Buddy Miles. Hendrix danna bandet etter at The Jimi Hendrix Experience vart oppløyst. *Band of Gypsys* er òg det einaste albumet bandet spelte inn, eit konsertalbum spelte inn 31. desember 1969 og 1. januar 1970 i Fillmore East. Det kom ut berre tre månader før han døydde i 1970 og var det siste albumet han sjølv autoriserte, samt det einaste Hendrix-albumet som kom ut på Capitol Records (i USA).

Albumet var produsert av Hendrix og nådde femteplassen i USa og sjetteplassen i Storbritannia. I Noreg nådde det 9. plass.

## Historie
Etter at Hendrix oppløyste the Jimi Hendrix Experience tidleg i 1969, danna han Gypsy Sun and Rainbows for å fullføre kontrakten for the Experience om å spele Woodstockfestivalen. Bassist Billy Cox (som hadde spela med Hendrix då dei var i hæren i lagy) hadde øvd og spela med Hendrix sidan APril, men bandet vart kortvarig.

Med Cox og trommeslagarvenen Buddy Miles, danna Hendrix så Band of Gypsys, denne gongen for å fullføre kontrakten med Ed Chalpin om eit nytt album. Dei spelte inn singelen «Stepping Stone» for Reprise, som raskt vart trekt attende. Dei spelte òg inn nokre songar i studio, og fleire ferdige spor. Nokre av desse vart gjevne ut på *[[First Rays of the New Rising Sun]]* og andre stader. Dei heldt den første konserten sin i *[[Fillmore East]]* nyårsaftan 1969, og spelte der fire konsertar over to kveldar.

Fillmore East-konsertane bestod stort sett av nye songar, sidan songane for albumet *Band of Gypsys* måtte vere nye for å ikkje bryte med kontrakten. Konsertane vart fanga på både lydband og film.

Hendrix valde seg to Buddy Miles-songar og tre av sine eigne for albumet, og ønskte ikkje å gje bort fleire av sine eigne songar enn han måtte. For å fylle konsertane spelte bandet mange songar frå Experience-tida.

Etter ein katastrofal konsert i Madison Square Garden den 28. januar 1970, der Hendrix fornærma ei kvinne i publikum, berre spelte to songar før han gjekk av scenen, vart Band of Gypsys oppløyst.

Ein dokumentar kalla *Band of Gypsys: Live at the Fillmore East* kom ut på DVD i 1999.

## Innhald

## Medverkande
*Jimi Hendrix&nbsp;– gitar, vokal
*Billy Cox&nbsp;– bass,
*Buddy Miles&nbsp;– trommer, vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Band of Gypsys|Band of Gypsys]]» frå ,  den 16. mars 2011.*
The Cry of Love

***The Cry of Love*** er det fjerde studioalbumet til Jimi Hendrix, det kom ut i februar 1971 og var det første Hendrix-albumet som kom ut etter han døydde. Det vart miksa og sett saman av Eddie Kramer og Mitch Mitchell.

## Oversyn
*The Cry of Love* og *[[Rainbow Bridge]]* inneheld dei fleste songane Hendrix hadde tenkt å gje ut som det neste albumet sitt, eit dobbeltalbum anten kalla *First Rays of the New Rising Sun* eller *Strate Ahead*. Alle songane var skrivne av Hendrix og spelte inn frå seint i desember 1969 og gjennom sommaren 11970, bortsett frå «My Friend». At Mitchell og Kramer var involvert gav albumet truverde, og det vart godt motteke av både tilhengjarar og kritikarar. Albumet nådde tredjeplasen i USA og andreplassen i Storbritannia. Det svert rekna som den mest nøyaktige tilnærminga til det siste albumet til *First Rays of the New Rising Sun* kom ut i 1997. «Freedom» vart gjeven ut som singel i USA, men nådde berre 59. plass. I Storbritannia vart «Angel» gjeven ut som singel, men denne nådde ikkje ein gong lista. 

## Innhald

## Medverkande
*Jimi Hendrix &ndash; solovokal, gitarar, korvokal, piano
*Billy Cox &ndash; bass
*Mitch Mitchell &ndash; trommer 
*Juma Sultan &ndash; Perkusjon 
*Buddy Miles &ndash; trommer på song 3
*Noel Redding &ndash; bass på song 5

;Andre musikarar
*The Ghetto Fighters &ndash; korvokal på spor 1
*Buzzy Linhart &ndash; vibrafon på spor 2
*Billy Armstrong &ndash; perkusjon på spor 3
*Steve Winwood &ndash; korvokal på spor 3
*Chris Wood &ndash; korvokal på spor 3
*Kenny Pine &ndash; 12-strengsgitar på spor 5
*Jimmy Mayes &ndash; trommer på spor 5
*Stephen Stills &ndash; piano på spor 5
*Paul Caruso &ndash; munnspel på spor 5
*Emeretta Marks &ndash; korvokal på spor 9

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Cry of Love|The Cry of Love]]» frå ,  den 16. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Rainbow Bridge

***Rainbow Bridge*** er det femte studioalbumet til Jimi Hendrix, gjeve ut i oktober og november 1971. Det var det andre albumet som kom ut etter Hendrix døydde og vart miksa og sett saman av Eddie Kramer, John Jansen og Mitch Mitchell. Det har aldri vorte gjeve ut på CD i denne forma. 

## Oversyn
*Rainbow Bridge* i lag med *[[The Cry of Love]]* utgjer mesteparten av songane som Hendrix hadde planar om å gje ut som det neste albumet sitt, eit dobbeltalbum kalla *First Rays of the New Rising Sun*. Alle songane var skrivne av Hendrix, bortsett frå «The Star-Spangled Banner», og spelte inn mellom 1969 og 1970, utanom «Look Over Yonder», som vart spelt inn i 1968. Albumet var det andre som produsent Kramer og Mitchell, med hjelp av Jansen, sette saman, og det vart igjen godt motteke. Det nådde 15. plass i USA og 16. plass i Storbritannia. «Dolly Dagger» vart gjevne ut som singel i USA, men nådde berre 74. plass. Fire songar frå *Rainbow Bridge* finst på samlinga *[[First Rays of the New Rising Sun]]* frå 1997. To andre songar finst på *[[South Saturn Delta]]* frå 1997. 

## Innhald

## Medverkande
*Jimi Hendrix &ndash; gitar, solovokal, korvokal 
*Mitch Mitchell &ndash; trommer 
*Billy Cox &ndash; bass 
*Juma Sultan &ndash; congatrommer, perkusjon
*Albert Allen &ndash; korvokal på spor 1
*Buddy Miles &ndash; trommer på spor 2  og spor 4, korvokal på spor 2
*The Ronettes (Veronica Bennett, Estelle Bennett, Nedra Talley) &ndash; korvokal på spor 2
*Noel Redding &ndash; bass på spor 6

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rainbow Bridge (album)|Rainbow Bridge (album)]]» frå ,  den 16. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Knut Lavard

**Knud** eller **Knut Lavard** () kjend som **Heilage Knut**, var ein dansk kongsson og opphav til kongeslekta valdemarane. Han blei drepen av mennene til danskekongen, onkelen sin, og seinare utropt til helgen etter oppfordring frå sonen sin, Valdemar I av Danmark. Tilnamnet «Lavard» tyder 'herre' på saksisk og andre germanske språk (jf. engelsk *[[lord]]*), med den opphavlege tydinga «brødgjevar».

## Liv
Knut var son av Erik Eigegod og Bodil Thrugotsdotter. Han blei utnemnd av kong Niels til jarl av Sønderjylland i 1115, ei stilling han nytta til å føra erobringskrigar mot det vendiske folket i Holstein, obodritane. Desse tok han så til konge. Dette fjerna ei kjelde til uro i Det tysk-romerske riket, og Knut blei utnemnd til hertug av Holstein. Han tok same tittel for sitt danske len, som heretter blei kjend som Hertugdømet Slesvig. Knud Lavard har meir eller mindre indirekte vore årsaka til stridane om Slesvigområdet i 1848 og 1864, ved å vera underlagt den danske kongen og den tyske keisaren samstundes.

Knud Lavard var gift med Ingeborg av Kiev (Ingeborg Haraldsdotter), og med henne fekk han fire barn: Margret, gift med Stig Hvitelær (=Hvide) i Skåne, Kristin, gift med Magnus Blinde av Noreg, Katarina (Karin), og den seinare kong Valdemar den store, som blei fødd få dagar etter at faren døydde.

Under eit familiebesøk i Haraldsted blei Knut Lavard drepen av fetteren sin, kong Niels sin son Magnus den sterke, som såg han som ein farleg konkurrent til trona. Etter drapet braut det ut ein blodig borgarkrig som varte i 28 år, fram til Valdemar den store kom på trona.

## Helgen
Der Knut blei drepen skal det etter sogene ha sprunge fram ei kjelde der graset heldt seg grønt sjølv om vinteren. Kroppen hans blei teken med til Ringsted kyrkje, og der kista hans stod skal det òg ha sprunge fram ei kjelde. Etter dette blei Ringsted kongsstad og gravstad for Valdemar-slekta.

I 1169 fekk Valdemar den store paven til å oppta Knud Lavard som helgen. Festdagen hans er dødsdatoen, den 7. januar. Denne dagen er i Noreg mellom anna kjend som Sankt Knut, Avfaredagen og Eldbjørgdag. Han er markert på primstaven, nokre gonger med ein kross, andre goner med ei klokke, etter rimet «Sankte Knut ringar jula ut.» Over heile Norden vart denne dagen rekna som den siste i juletida. Dagen er seinare blitt flytt til 13. januar, kjend som tjuandedagen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Knut Lavard|Knut Lavard]]» frå ,  den 16. mars 2011.*  
 

*
*
Den autonome regionen Tibet

**Den autonome regionen Tibet** (**TAR**) er ein region i Folkerepublikken Kina, skipa i 1965. Området er omstritt, ettersom Kina og India ikkje er samde om kvar grensene for regionen går. I tillegg kjempar mange tibetanarar, leidde av den fjortande Dalai Lama for sjølvstende for Tibet etter dei historiske grensene. Desse omfattar mykje av Qinghai, delar av Gansu, den vestlege halvdelen av Sichuan og det nordvestlege Yunnan i tillegg til regionen Tibet.

## Geografi
Den autonome regionen Tibet grensar til Xinjiang i nord, Qinghai i nordaust, Yunnan og Sichuan i aust, India i vest og sør, Nepal og Bhutan i sør og Myanmar i søraust. Hovudstaden er Lhasa, både etter tibetansk og kinesisk syn.

Regionen omfattar eit område på  km2 og har om lag 3,7 millionar innbyggjarar. Han har med det lågast folketal av alle dei kinesiske provinsane og regionane. Mykje av grunnen til dette er barskt og ulendt terreng; då regionen har ei gjennomsnittshøgd på 4000 moh. Styreleiar for regionen er Padma Choling.

## Administrasjon

Regionen er inndelt i 7 prefektureiningar:
# Ngari
# Nagqu
# Qamdo
# Xigazê
# Lhasa
# Shannan
# Nyingchi

Desse sju er inndelt i til saman 73 fylke, og fylka er inndelt i til saman 692 kommunar; anten bykommunar, kommunar, etniske kommunar eller subdistrikt.

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Den autonome region Tibet|Den autonome region Tibet]]» frå , og «[[:en:Tibet Autonomous Region|Tibet Autonomous Region]]» frå  den 16. mars 2011.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Eldbjørgdagen

**Eldbjørgdagen**, også kalla **eldbergingsdag**, **St. Knut**, **avfaredag** og **englefaredag**, er ein merkedag på primstaven den 7. januar. Dagen er til minne om hertug Knut Lavard, som blei drepen på denne datoen i 1131. Datoen kan markerast med ein kross eller ei klokke.

Det norrøne namnet på dagen var *eldsdagr jóla*; på Island heiter han i dag *eldbjargarmessa*. 
«Eldbjørg» tyder eigentleg 'eldberging', men er tidvis blitt oppfatta som namnet på ein helgen, Eldbjørg (i Bohuslän Eldborg).

Dagen blei over heile Norden rekna som den siste i juletida, slik ein til dømes ser i rimet «Sankt Knut ringer jula ut». Fleire stader blei han kalla «avfaredagen» fordi gjester skulle reisa heim denne dagen.

På denne dagen kunne ein drikka «eldbjørgminne», ei rituell handling der ein fann varsel om framtida i drikkekaret. Ein del forskarar har meint at dette viser restar av eit tidlegare drikkoffer til åreelden, som hadde brent gjennom heile jula og som ein no ville berga for det komande året. Som bevis for dette har ein teke eldsbøner som blei brukte når ein slo øl i varmen under elbgjørgminne.

## Kjelder
*
*
Qiang

**Qiang** (羌族, [pinyin]] *qiāngzú*) er nanmnet på eit av dei 55 offisielle minoritetsfolka i Folkerepublikken Kina. Folketeljinga i 2000 registrerte vel 306&nbsp;000 menneske som qiang. Dei fleste av dei bur i Sichuan. Nesten 200&nbsp;000 lever i fylka Mao, Wenchuan, Li, og Heishui, alle i det autonome prefekturet Ngawa for tibetanarar og qiangfolk, samt i fylket Beichuan i naboprefekturet Mianyang.

## Historie
Folk med namnet Qiang figurerte i inskripsjonar på orakelbein allereie under Shang-dynastiet si tid. Dei var spreidd over vestlege område, heilt frå Yunnan i sør til Gansu i nord. Dei tidlegaste må ha vore gjetarar og nomadar, skriftteiknet for namnet deira svarar til teiknet for sau. Dei heldt også oksar, hestar, esel og kamelar. Seinast frå de stridande rikas tid utvikla dei jordbruk og vart fastbuande.

Sjølv om dei var i kontakt med xiongnuane og tidleg allierte seg med dei mot Han-dynastiet, danna qiangfolk aldri noko større rike eller føderasjon. Tvert imot var det mykje intern splid mellom dei, skal ein tru kinesiske kjelder. Qiangfolket ordna seg etterkvart inn under Han-styret. Nokre gongar tvinga av Han-riket, andre gongar frivillig. Under borgarkrigen mot Wang Mang og dei første tiåra av det austlege Han flytta mange qiang nordvestover inn i Gansu. Då Guangwu gjenerobra Gansu for Han-riket fann han store område som var kontrollert av qiang. Han-styret prøvde seg med tvangsflytting, og nokre qiang hamna til og med nær den gamle hovudstaden Chang'an i år 35 og 50. Qiangfolk svara med oppstandar, og ein periode vurderte Han-riket å gje opp områda rundt sin gamle hovudstad. 

Han-riket let qiang-grupper danne eigne «indre» smårike, innanfor grensene til Han-riket. Det første vart oppretta allereie i år 60. Hundre år seinare var det slike rike i Ordos, Gansu og Sichuan.

Qiangfolket spela ei viktig rolle mot slutten av Han-dynastiet si tid. Qiang-opprør var med på å svekke Han-riket, som etter ei tid braut saman. 

Etterkomarar av det gamle tangutfolket, som danna sitt eige keisarrike i det nordvestre Kina på 900-talet og herska over det i 250 år, var ein del av qiang-folket. I dag er dei fleste tangutar assimilert inn i den kinesiske befolkninga.

## Bakgrunnsstoff
* The Qiang wars
Knossos

**Knossos** (gresk Κνωσός) er den største arkeologiske funnstaden på Kreta, og truleg det seremonielle og politiske senteret til den minoiske kulturen. Det ligg i nærleiken av den noverande byen Iráklio.

Knossos er eit populært turistmål i dag. Delar av det har vorte «oppattbygd», noko som gjer det tilgjengeleg for tilfeldige vitjande på ein måte som eit arkeologisk felt av umerka ruinar ikkje er. Denne måten å rekonstruere ruinar på har ein i arkeologien gått vekk frå. Grunnen til det er mellom anna at rekonstruksjonen er basert på ein usikker teori om korleis det ein gong har sett ut.

## Bakgrunnsstoff

* Hellenic Ministry of Culture
* British School at Athens Knossos Pages . Onteraktiv omvising gjennom palasset
* Aegean Prehistory Online at Dartmouth
* Knossos på Wikimapia
* Project on the Palace of Knossos  Collegeprosjekt om Knossos

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Knossos|Knossos]]» frå ,  den 16. mars 2011.*
Air Force One

**Air Force One** er kallesignalet som vert nytta over radioen når presidenten i USA er ombord på eit av det amerikanske flyvåpenet sine luftfartøy. Når presidenten oppheld seg ombord på eit av fartøya til flyvåpenet, er dette fartøyet altså per definisjon «Air Force One».

## Omgrep
Tilsvarande vert omgrepet «Navy One» nytta om det fartøyet som presidenten er til stades i dersom det høyrer til marinen, «Marine One» om det høyrer til marineinfanteriet, «Army One» om det høyrer til hæren og «Coast Guard One» om det høyrer til kystvakta.

Når uttrykket «Air Force One» ofte vert knytt til eit bestemt fly, skuldast det at presidenten normalt reiser rundt med eit av flyvåpenet sine to ombygde Boeing 747-fly. Desse flya er stasjonert på Andrews Air Force Base. Dei er tufta på modellen 747-200B, med den militære nemninga VC-25A. Det eine flyet har nummeret 28000 måla på halen, og det andre har nummeret 29000 måla på halen.

## Besøk i Noreg
Air Force One var på besøk i Noreg ved den dåverende amerikanske presidenten Bill Clinton sitt besøk 1. november 1999.
Flyet «29000» var på Gardermoen 10. og 11. desember 2009. Då mottok USA sin president Barack Obama, Nobels fredspris i Oslo.