open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Long Road Out of Eden

***Long Road Out of Eden*** er det sjuande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Eagles, gjeve ut i 2007 på Lost Highway Records. Det tok nesten seks år å spele inn og var det første studioalbumet til Eagles sidan *[[The Long Run av Eagles|The Long Run]]* i 1979. 

Albumet inneheld to singlar som gjekk inn på Hot Country Songs-lista i USA. Desse var ein versjon av J.D. Souther-songen «How Long» og «Busy Being Fabulous». I tillegg gjekk fem av songane på albumet inn på Hot Adult Contemporary Tracks-lista med «How Long», «Busy Being Fabulous», «No More Cloudy Days», «What Do I Do With My Heart» og «I Don't Want to Hear Anymore».

Albumet gjekk rett inn på førsteplassen i USA og bandet vann Grammyprisen for «How Long» og den instrumentale «I Dreamed There Was No War». Albumet vart det sjette albumet deira som nådde toppen av den amerikanske albumlista og det mestseljande albumet det året. Det selde 3,5 millionar eksemplar i USA aleine. Albumet er eit dobbeltalbum og selde til 7x platinaplate av Recording Industry Association of America.

## Innhald

### Disk ein

### Disk to

## Medverkande

; Eagles
*Glenn Frey&nbsp;– gitar, klaverinstrument, bass, vokal
*Don Henley&nbsp;– trommer, perkusjon, gitar, vokal
*Timothy B. Schmit&nbsp;– bass and vokal
*Joe Walsh&nbsp;– gitar, klaverinstrument, vokal

;Andre medverkande
*Steuart Smith&nbsp;– gitar, klaverinstrument, mandolin
*Scott Crago&nbsp;– trommer og perkusjon
*Richard F.W. Davis&nbsp;– klaverinstrument og programmering
*Michael Thompson&nbsp;– klaverinstrument, trekkspel og trombone
*Will Hollis&nbsp;– klaverinstrument
*Al Garth&nbsp;– altsaksofon og fiolin
*Bill Armstrong&nbsp;– trompet
*Chris Mostert&nbsp;– tenor og altsaksofon
*Greg Smith&nbsp;– barytonsaksofon
*Greg Leisz&nbsp;– pedalsteelgitar
*Lenny Castro&nbsp;– perkusjon
*Luis Conti&nbsp;– perkusjon
*Orkestrering av Richard F.W. Davis og Glenn Frey
*Blåsarar arrangert av Greg Smith og Don Henley

## Produksjon
*Produsert av Eagles
*Medprodusentar: Steuart Smith, Richard F.W. Davis, Scott Crago, Bill Szymczyk
*Lydteknikarar: Chris Bell, Mike Terry, Jim Nipar, Mike Harlow,
*Ekstra lydteknikar: Andy Ackland
*Miksa av Elliot Scheiner ved The Doghouse, Los Angeles, California
*Digital redigering: Blade
*Innspelt ved The Doghouse, Los Angeles, California og  Samhain Sound, Malibu, California
*Andre studio:
**O’Henry Studios, Burbank, California
**Henson Recording Studios, Hollywood, California
**Mooselodge, Calabasas, California
**The Panhandle House, Denton, Texas
**Luminous Sound, Dallas, Texas
*Mastra av Bob Ludwig i Gateway Mastering, Portland, Maine
*Design: Jeri Heiden
*Logo: Nick Steinhardt / SMOG Design, Inc
*Fotografi: Olaf Heine

## Lister

### Album

### Årslister

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Long Road Out of Eden|Long Road Out of Eden]]» frå ,  den 18. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*The Billboard Q&A: The Eagles' Glenn Frey, *[[magasinet Billboard|Billboard]]*, 12. oktober 2007
*The Billboard Q&A: The Eagles' Don Henley, *Billboard*, 12. oktober 2007
Sukkerbit

**Sukkerbit** eller **raffinade** er ei lita blokk av raffinert sukker. Sukkerbitar er ofte terningforma, men kan også ha andre former, til dømes som uregelmessige ballar.
Sukkerbitar blir ofte brukt i te eller kaffi, og kan serverast i små pakkar eller laust i skåler på kaféar og liknande.

## Kjelder
Petter Thomassen

**Petter Johan Thomassen** () var ein norsk næringsdrivar, samt stortingsrepresentant for partiet Høgre. Han representerte Nordland fylke på Stortinget frå 1977 til 1997, og var industriminister i Willoch-regjeringa 1985–86 og næringsminister i Syse-regjeringa 1989–90.

## Liv og gjering
Thomassen var fødd i Salangen i Troms, der faren var gardbrukar. Under andre verdskrigen vart småbruket deira gjort til innkvarteringsstad for tyske soldatar, der det òg vart reist ein leir for russiske krigsfangar. Thomassen har skildra tida i boka *Barneår i krig* frå 1986.

Etter examen artium studerte Thomassen til siviløkonom ved Handelshøjskolen i København i tida 1960-63. Han tok arbeid i databransjen og var systemkonsulent i Oslo 1964-65 før han var disponent i NordlandsData AS i Bodø 1965-76, eit firma han bygde opp frå grunnen.

Thomassen var medlem av Bodø bystyre 1968-75, og medlem av Nordland fylkesting og fylkesutval 1972-79 (gruppeleiar 1972-77 og fylkesråd 1976-77). Frå 1976 var han i 14 år medlem av sentralstyret i Høgre, siste to åra som 2. nestleiar.

I 1977 vart Thomassen vald inn på Stortinget frå Nordland, og vart sitjande frem til 1997. Etter ein fireårsperiode i kommunal- og miljøvernkomitérn fekk han i 1981 plass i finanskomitéen, der han  var formann 1983-85 og medlem 1987-89. I 1985 tok han over som industriminister i Willoch-regjeringa, ein posisjon til regjertinga gjekk av i mai 1986. Deretter var han medlem av Stortingets forbrukar- og administrasjonskomité til 1987. Thomassen var så næringsminister i Syse-regjeringa 1989–90. I 1991 gav han ut ei bok om Syse-regjeringas fall.

I si siste stortingsperiode var Thomassen medlem av kirke- og undervisningskomitéen og den fyrste leiaren i Stortingets kontroll- og konstitusjonskomité. Her arbeidde han for å markere den nye komiteen som det sentrale kontrollorganet til Stortinget.

## Kjelder

* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Petter Thomassen|Petter Thomassen]]» frå ,  den 18. oktober 2015.*
Ingegjerd Solum

**Ingegjerd Solum** () var ordførar i Hadsel frå 1985 til 1987 for Arbeidarpartiet og overtok etter Dag Jostein Fjærvoll, som vart vald til stortingsrepresentant.

Både før og etter perioden som ordførar var Ingegjerd Solum apotekar på Stokmarknes.

## Referansar
Oddvar Morstøl

**Oddvar Morstøl** () var ein norsk politikar frå Kristeleg Folkeparti. Han var ordførar i Rauma kommune i 12 år frå 1974 til 1985. I hans periodar vart mellom anna Rauma sjukeheim og Rauma Rådhus bygd. 

Morstøl var vararepresentant for Kristeleg Folkeparti til Stortinget i perioden 1977-1981. Frå kommunen vart oppretta i 1964 er han saman med Torbjørn Rødstøl den ordføraren som har hatt vervet lengst.

## Kjelder
Tore Askildsen

**Tore Askildsen** (fødd 24. august 1957 i Mandal) er ein norsk politikar for Kristeleg Folkeparti) som var ordførar i Mandal kommune frå 2011 til 2015. Han var varaordførar i kommunen frå 2007 til 2011. Frå 2015 er han fylkesvaraordførar i Vest-Agder.

Før Askildsen vart ordførar, var han daglig leiar for Norea Mediemisjon frå september 1997. Før dette var han landsungdomssekretær i Norsk Luthersk Misjonssamband. Han har utdanninga si frå Fjellhaug utdanningssenter sin misjonshøgskole og har også vore forkynnar for NLM sitt hovudstyre og ungdomssekretær i Agder krets av NLM.

Askildsen er gift og har tre barn.

## Referanser
Den arabiske kyst-tåkeørkenen

**Den arabiske kyst-tåkeørken** på sørkysten av Den arabiske halvøya er ein økoregion som innimellom har så tett tåke at sikta stundom vert redusert til berre 10 meter. Han er klassifisert som ein afrotropisk tåkeørken.

## Plassering og skildring
Dette økosystemet finst i ei stripe langs den vestlege og austlege kysten av Arabia. Han følgjer kysten av Oman sørover frå Masirah og når innover  120&nbsp;km på Jiddat al Harasisi-platået og Dhofarfjella. Frå her held området fram som ei særs smal stripe (berre 5&nbsp;km breitt) langs kysten av Jemen og opp til den 50&nbsp;km breie Tihamahsletta langs kysten av Raudehavet i Saudi-Arabia. I Oman og Jemen kjem fukta frå tjukk tåke som kjem frå havet under khareef-monsunen om sommaren, medan den varme Tihamah-sletta får fukt frå noko regn og den generelt høge luftfukta i Raudehavet.

## Planteliv
I denne regionen er det sjeldan regn, så fukta kjem med tåka som nærer grasslettene, krattskogen og tette skogar. Det finst over seksti lokale planteartar. Denne kyststripa er særleg viktig fordi når ein kjem lenger inn frå kysten, der tåka ikkje når, er det meste av Den arabiske halvøya ørken. Vegetasjonen varierer i stigande grad bort frå kysten, med tette skogar av *[[Anogeissus dhofarica]]*, *[[Acacia senegal]]* og forskjellige tornete *[[Commiphora]]*-tre og kratt. Den rikaste floraen finn ein i Dhofarfjella med 900 planter, av dei 60 endemiske artar og to endemiske slekter, *[[Cibirhiza]]* og *[[Dhofaria]]*. Ei av desse plantene, røykjelsestreet *(Boswellia sacra)*, var ei stor rikdomskjelde for Dhofar i oldtida. På Jemensida av Jabal Urays, ut mot sjøen er området dekt av *[[Euphorbia balsamifera]]*-kratt.

## Dyreliv
Dei mange pattedyra som finst her er mellom arabisk oryx *(Oryx leucoryx)* som vart gjeninnført i villmarka etter at dyret forsvann, gasellar og nubisk steinbukk, ein geiteantilope. Av rovdyr langs kysten ein karakalar, arabisk ulv, stripehyene og den kritisk utryddingstruga arabiske leoparden *(Panthera pardus nimr)*, som overlevde Jebel Samhan i Dhofarfjella. Arabisk gaselle som ein gong levde på halvøya, er no utrydda. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arabian peninsula coastal fog desert|Arabian peninsula coastal fog desert]]» frå ,  den 19. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Google books
*Britannica - Den arabiske ørkenen
Ole Olsen Malm

**Ole Olsen Malm** () var ein norsk veterinær, lækjar og politikar. Han var sentral i arbeidet mot tuberkulose og i forsking på husdyrsjukdomar, den fyrste i Skandinavia som reindyrka tuberkelbakterien frå menneske og svin. Malm var ein pådrivar i arbeidet med å byggje ut veterinærstellet i Noreg, og sentral i etableringa av Veterinærinstituttet.

Malm var son til ein skreddarmeister i Stavanger og tok medisinsk embetseksamen i Kristiania i 1880. Det neste året var han i arbeid ved Rikshospitalet og i Fredrikstad, før han dreiv ein legepraksis i Øyer 1881-84 og i Sør-Odal 1884-87. Frå 1887 til -89 studerte han veterinærmedisin i København, og i 1894 tok han den medisinske doktorgraden med ei avhandling om tuberkulin.

År 1890 vart Malm utnemnd til overlege for det sivile veterinærstellet i Noreg, frå 1894 med tittelen veterinærdirektør. Den stillinga hadde han også då han døydde. Som veterinærdirektør var han ansvarleg for nedkjempinga av storfetuberkulose, ein sjukdom som i løpet av hans virketid vart kraftig redusert i Noreg. Han starta regulær produksjon av tuberkulin til diagnostisk bruk hos både menneske og husdyr, og produserte tidleg antiserum mot difteri hos hest og koppevaksine hos kalv.

### Liv og gjerning
Frå 1895 til 1910 sat Malm i bystyret i Kristiania, i ein periode også i formannskapet. Han vart vald inn i Stortinget 1906-09 for Samlingspartiet og krinsen Hammersborg i Kristiania, og representerte partiet etter å ha teke avskjed som veterinærdirektør. Allereie året etter måtte han trekke seg frå Stortinget, då han på ny vart utnemnd til veterinærdirektør og såleis ikkje lenger valbar. På Tinget var han medlen av konstitusjonskomiteen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Stortingsbiografi
Lee Loughnane

**Lee David Loughnane** () er ein USA-amerikansk trompetist, flygelhornspelar, vokalist og låtskrivar, mest kjend som opphavleg medlem av rockebandet Chicago.

## Biografi
Loughnane var fødd i Elmwood Park i Illinois, ein landsby nordvest i Chicago.

Gjennom vennskapen med gitaristen Terry Kath, møtte Loughnane trommeslagaren Danny Seraphine og saksofonisten Walter Parazaider. Parazaider, som prøvde å danne eit rockeband med blåserekkje, oppfordra Loughnane til å bli med på øvingane. Loughnane har vore medlem av bandet sidan starten. Gruppa kalla seg først The Big Thing, men skifta etter kvart namn til The Chicago Transit Authority med James Pankow på trombone, Robert Lamm på vokal og klaverinstrument, og Peter Cetera på vokal og bass i tillegg. Bandet korta ned namnet til Chicago etter trugsel om søksmål frå det verkelege Chicago Transit Authority.

Loughnane har skrive nokre songar for Chicago, mellom anna hittane «Call on Me» frå *[[Chicago VII]]* og «No Tell Lover» frå *[[Hot Streets]]*, og albumspor som «Together Again» på *[[Chicago X]]* og «This Time» på *[[Chicago XI]]*. Loughnane song solovokal første gongen på Terry Kath-songen «Song of The Evergreens» på *Chicago VII*. Han song òg korvokal på mange Chicago-songar, og stundom solovokal, som på «Let it Snow! Let It Snow! Let It Snow!» frå *[[Chicago XXV: The Christmas Album]]*. 

Loughnane spelte horn på Bee Gees-albumet *[[Spirits Having Flown]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lee Loughnane|Lee Loughnane]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
* Intervju i International Trompet Guild
James Pankow

**James Carter «Jimmy» Pankow** () er ein USA-amerikansk trombonist, låtskrivar og arrangør for blåseinstrument, mest kjend som opphavleg medlem i Chicago.

## Biografi

Pankow var fødd i Saint Louis i Missouri. Han flytta med familien til Park Ridge i Illinois då han var åtte og der byrja han å spele trombone ved St. Paul of the Cross Elementary School. Han er den eldre broren til skodespelaren John Pankow. Pankow studerte basstrombone ved Quincy College. I sommarferien byrja han å spele i band lokalt, og då han ikkje ønskte å slutte i bandet, vart han overført til DePaul University. Her møtte Pankow Walter Parazaider, som tok han med i eit band kalla The Big Thing, som sidan skulle bli Chicago Transit Authority. Kort tid etter det første albumet deira kom ut, vart bandnamnet forkorta til Chicago, då det faktiske Chicago Transit Authority truga med søksmål. Pankow har vore medlem av Chicago sidan den gongen. 

I tillegg til å ha spelt trombone, har Pankow komponert mange songar for Chicago, inkludert hittane «Make Me Smile» og «Colour My World» (begge frå suiten hans *[[Ballet for a Girl in Buchannon]]*), «Just You 'N' Me,» «(I've Been) Searchin' So Long,» «Old Days,» «Alive Again,» og (med Peter Cetera) «Feelin' Stronger Every Day».

Pankow var aldri av ei fremste vokalistane i bandet, men han song solovokal på to Chicago-songar: «You Are On My Mind» (frå *[[Chicago X]]*, 1976) og «Till the End of Time» (*[[Chicago XI]]*, 1977).

I lag med blåserekkja i Chicago, Lee Loughnane og Walter Parazaider, spelte Pankow på Three Dog Night sin «Celebrate» frå 1969 og fleire songar på Bee Gees-albumet *Spirits Having Flown* i 1979. Pankow har òg spelt på fleire album av rockebandet Toto, mellom anna *[[Toto IV]]* frå 1982 og *[[Falling in Between]]* frå 2006.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:James Pankow|James Pankow]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Chicago - offisiell nettstad
Robert Lamm

**Robert William Lamm** () er ein amerikansk klaverspelar, songar og låtskrivar som vart kjend som opphavleg medlem i poprockbandet Chicago. Han skreiv mange av dei største hittane deira, som «Does Anybody Really Know What Time It Is?», «Beginnings», «Saturday in the Park», «Dialogue (Part I & II)» og «25 or 6 to 4».

## Liv

Lamm byrja å spele musikk som barn, og lærte seg å spele piano på eiga hand. Han song òg i Brooklyn Heights choir. Lamm spelte i fleire band på skulen og gjekk på Roosevelt University i Chicago for å studere musikkteori og komposisjon. Tidleg i 1967 vart han med i Chicago og byrja ein fase av karrieren sin som skulle vare over tre tiår. Lamm spelte òg stundom inn soloalbum, som *Skinny Boy* i 1974, *Life Is Good in My Neighborhood* i 1995 og *In My Head* i 1999.

## Personleg diskografi
* 1974: *Skinny Boy*
* 1993: *Life Is Good In My Neighborhood*
* 1999: *In My Head*
* 2000: *[[Like a Brother]] (Beckley-Lamm-Wilson)*
* 2003: *Subtlety & Passion*
* 2004: *Too Many Voices* (utvida utgåve av *In My Head*)
* 2005: *Leap Of Faith - Live in New Zealand*
* 2006: *Life is Good in My Neighborhood 2.0*
* 2006: *Skinny Boy 2.0*
* 2008: *The Bossa Project*
* 2012: *Living Proof*
* 2012: *Robert Lamm Songs: The JVE Remixes*

## Diskografi med Chicago

**[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|Chicago Transit Authority]]*
**[[Chicago av Chicago|Chicago]]*
**[[Chicago III]]*
**[[Chicago at Carnegie Hall]]*
**[[Chicago V]]*
**[[Chicago VI]]*
**[[Chicago VII]]*
**[[Chicago VIII]]*
**[[Chicago IX: Chicago's Greatest Hits]]*
**[[Chicago X]]*
**[[Chicago XI]]*
**[[Hot Streets]]*
**[[Chicago 13]]*
**[[Chicago XIV]]*
**[[Greatest Hits, Volume II av Chicago|Greatest Hits, Volume II]]*
**[[Chicago 16]]*
**[[Chicago 17]]*
**[[Chicago 18]]*
**[[Chicago 19]]*
**[[Greatest Hits 1982–1989]]*
**[[Twenty 1]]*
**[[Night & Day Big Band]]*
**[[The Heart of Chicago 1967–1997]]*
**[[The Heart of Chicago 1967–1998 Volume II]]*
**The Heart of Chicago - 30th Anniversary 1982-1997*
**The Heart of Chicago - 30th Anniversary 1982-1997, Volume II*
**[[Chicago XXV: The Christmas Album]]* (gjeve ut på ny som *What's It Gonna Be Santa?*)
**[[Chicago XXVI: Live in Concert]]*
**[[The Very Best of Chicago: Only the Beginning]]*
**[[The Box av Chicago|The Box]]*
**[[Love Songs av Chicago|Love Songs]]*
**[[Chicago XXX]]*
**[[The Best of Chicago: 40th Anniversary Edition]]*
**[[Chicago XXXII: Stone of Sisyphus]]*
**[[Chicago XXXIII: O Christmas Three]]*
**[[Chicago XXXIV: Live in ‘75]]*
**[[Chicago XXXVI: Now]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robert Lamm|Robert Lamm]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad for Chicago
Walter Parazaider

**Walter «Walt» Parazaider** () er ein USA-amerikansk sakofonist, mest kjend som opphavleg medlem i rockebandet Chicago. I tillegg til saksofon, som han vanlegvis spelar, spelte han òg fleire andre blåseinstrument i bandet, som klarinett.

## Biografi
Parazaider vart fødd i Chicago og byrja å spele klarinett då han var ni år gammal. Som tenåring vart talentet hans dyrka for å spele i profesjonelle orkester og han byrja å gå på DePaul University med klassisk klarinett.

Inspirert av Beatles-hitten «Got To Get You into My Life», ønskte Parazaider å skape eit rock 'n' roll-band med blåserekkje. Med i ei tidleg utgåve av bandet, heime hos Parazaider var gitaristen Terry Kath og trommeslagaren Danny Seraphine, som begge var vener frå tenåra. Ein annan ven som vart involvert i det framtidige Chicago var produsenten James William Guercio.

Bandet, som opphavleg vart kalla The Big Thing, vart etter kvart Chicago i lag med Lee Loughnane på trompet, James Pankow på trombone, Robert Lamm på klaverinstrument og Peter Cetera på bass. Den viktigaste rolla til Parazaider i bandet var å spele treblåseinstrument, arrangert av James Pankow. Parazaider skreiv ikkje mange songar for Chicago, men bidrog med «It Better End Soon: 2nd Movement», «Free Country», «Aire», «Devil's Sweet» og «Window Dreamin'».

Parazaider spelar mellom anna ein fløytesolo på Chicagohitten «Colour My World», som vart ein populær «slow-dans» på studentball i USA i 1970-åra. 

I 2008 vart han æresdoktor ved DePaul University.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walter Parazaider|Walter Parazaider]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Chicago - offisiell nettstad
Danny Seraphine

**Daniel Peter «Danny» Seraphine** () er ein USA-amerikansk trommeslagar, plateprodusent, teater- og filmprodusent.  Han er mest kjend som den opphavlege trommeslagaren i rockegruppa Chicago, som han spelte med frå 1967 til 1990. 

## Biografi
Danny Seraphine var fødd i Chicago og byrja å spele trommer då han var ni år gammal ved St. Priscilla Catholic grade school.  Då han var 15 år gammal slutta Seraphine ved Steinmetz High School. Han tok private timar hos den kjende perkusjonisten Bob Tilles ved DePaul University, der medlemmane av Chicago òg studerte.

Han fortsette å gå i lære hos storband-trommeslagaren Chuck Flores, og to år hos jazztrommeslagaren Jo Jones i midten av 1970-åra. 

Seint i 1960-åra spelte Seraphine i forskjellige band, mellom anna eit med tenåringsvenene Walter Parazaider (saksofon og treblåseinstrument) og Terry Kath (gitar). Etter at Lee Loughnane (trompet), James Pankow (trombone), Robert Lamm (klaverinstrument) og Peter Cetera (bass) kom med i bandet, spelte dei under forskjellige namn, først the Missing Links, så The Big Thing (og stundom The Big Sound), før dei slo seg ned med Chicago Transit Authority. Det vart etter kort tid korta ned til Chicago etter trugslar om søksmål frå det eigentlege Chicago Transit Authority. 

Seraphine var medlåtskrivar på fleire songar for bandet, som «Lowdown», «Little One», «Take Me Back to Chicago», «Show Me the Way», «Birthday Boy» og «Street Player». Han skreiv ofte i lag med David «Hawk» Wolinski, som var klaverspelar for Chaka Khan og Rufus. Songen hans «Street Player» vart sampla av The Bucketheads for dance-hitten «The Bomb! (These Sounds Fall into My Mind)», og seinare av rapperen Pitbull for hitten «I Know You Want Me (Calle Ocho)». 

I 1974 investerte Seraphine i B'Ginnings, eit musikklokale med kapasitet til nesten tusen menneske, nordvest i Chicago.

Seraphine slutta i Chicago i 1990, etter innspelinga av Chicago 19. Han vart erstatta av Tris Imboden.

Tidleg i 2006 danna Danny Seraphine eit nytt band, California Transit Authority (CTA), med Marc Bonilla på sologitar, Mick Mahan på bassgitar, Ed Roth og Peter Fish på klaverinstrument, Mike Wallace på gitar, og Tower of Power-songaren Larry Braggs på vokal. Dei gav ut albumet *[[Full Circle av CTA|Full Circle]]* i 2007. 

I 2009 kom filmen *Lonely Street*, der Seraphine var leiande produsent og musikalsk rettleiar. I 2010 gav Seraphine ut sjølvbiografien sin, *Street Player: My Chicago Story*. Same året gav han ut opplærings-DVDen «The Art of Jazz Rock Drumming», produsert av The Drum Channel.

## Lovord

Seraphine har av musikkmagasinet *Rolling Stone* blitt rangert som ein av dei 100 beste trommeslagarane gjennom tidene. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danny Seraphine|Danny Seraphine]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*
Questions 67 and 68

«**Questions 67 and 68**» er ein song skriven av Robert Lamm for rockebandet Chicago (då kalla * The Chicago Transit Authority*) og spelt inn for debutalbumet *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]*.

## Bakgrunn
Singelen vart gjeven ut i juli 1969 og nådde då 71. plassen på ''Billboard'' Hot 100. Etter at bandet fekk suksess med seinare singlar, vart «Questions 67 and 68» redigert til ei meir radiovennleg lengd og gjeve ut på ny i september 1971 med «I'm A Man» som B-side. Den redigerte singelen klatra til 24. plassen på den amerikanske singellista.

Cetera og Lamm spelte inn ein japansk-språkleg versjon av songen i 1971, og denne vart gjeven ut på singel i Japan. Columbia Records gav ut songen som ein radiopromo med den engelske versjonen på den andre sida.  Denne innspelinga vart òg gjeve ut digitalt i 1998 på den japanske samleplata *The Heart Of Chicago 1967-1971 Volume II Special Edition* (grønt omslag), og inneheld òg «Lowdown» sungen på japansk. Gruppa spelte songen på konsertar med japansk tekst på ein turné i Japan i 1972. Dette kan ein høyre på *[[Live in Japan av Chicago|Live In Japan]]* og igjen i 1995.

## Medverkande
* Peter Cetera - solovokal (det meste av songen), bass
* Robert Lamm - solovokal (refrenga), korvokal, piano
* Terry Kath - elektrisk gitar
* Danny Seraphine - trommer, tamburin
* Jimmy Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walt Parazaider - tenorsaksofon

## Andre versjonar
Panic! at the Disco samplar denne songen på «Hallelujah».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Questions 67 and 68|Questions 67 and 68]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Free Form Guitar

«**Free Form Guitar**» er eit musikkstykke skriven av Terry Kath for rockebandet Chicago og spelt inn for debutalbumet *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]* (1969).

## Bakgrunn

Som det står i plateomslaget til *The Chicago Transit Authority*, skriven av produsenten James William Guercio:
«Free Form Guitar vart spelt på ein Fender Stratocaster-gitar gjennom ein Showman-forsterkar utstyrt med doble 15-botnar med ein Bogan P.A.-forsterkar som pre-amp. Det vert ikkje nytta elektroniske knep eller effektar under innspelinga av denne, for å prøve å fange den faktiske lyden så korrekt som mogeleg, slik stykket vart framført.»  — James William Guercio


## Medverkande
* Terry Kath  –  gitar (Fender Stratocaster)
* James William Guercio  –  produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Free Form Guitar|Free Form Guitar]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Does Anybody Really Know What Time It Is?

«**Does Anybody Really Know What Time It Is?**» er ein song skriven og sungen av Robert Lamm for rockebandet The Chicago Transit Authority (seinare forkorta til Chicago) og spelt inn for debutalbumet deira *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]* i 1969.

## Bakgrunn
Songen vart ikkje gjeven ut som singel før to andre songar frå det andre albumet deira, «Make Me Smile» og «25 or 6 to 4», hadde blitt hittar. Dette vart den tredje singelen til bandet på rad som nådde topp 10, då han nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista. I Canada nådde singelen andreplassen. Songen vart den 59. største hitten i Canada i 1970. 

Det originale albumsporet inneheld ein kort «fri form» pianosolo av Lamm i starten. Eit talt vers av Lamm er miksa inn i det vokale siste verset på albumversjonen. Singelversjonen inneheld ikkje introen eller det talte verset, og vart opphavleg miksa og gjeve ut i mono. Ein stereoversjon vart gjeven ut på samlealbumet *[[The Very Best of: Only the Beginning|Only The Beginning]]*.

Ein 2:54 alng versjon (utan opningsfanfaren eller pianomellomspelet) vart gjeven ut på den originale vinylversjonen av ''Chicago's Greatest Hits'', men var ikkje med på CD-versjonen av samlealbumet *[[If You Leave Me Now av Chicago|If You Leave Me Now]].* Denne versjonen vart nytta som radioversjon. Ein enno kortare versjon på 2:46 (som startar halvvegs i trompetsoloen) vart gjeven ut som promosingel, og denne kom ut i 2007 på *[[The Best of Chicago: 40th Anniversary Edition]]*.

Ein konsertversjon på *[[Chicago at Carnegie Hall]]* syner ein utvida versjon av «fri form»-introen, og er der eit eige spor. 

## I andre media
*I filmen *[[Little Nicky]]* frå 2000, vert songen spelt baklengs på ein platespelar og ein kan høyre ei (falsk) satanisk melding. 
*Songen vert ofte nytta i morgonshowet *[[Morning Joe]]*.
* Songen er ein av mange Chicago-songar som vert nytta i HBO-filmen *[[Clear History]]*.
*Ein kan høyre eit kort klipp av songen i David O. Russell-filmen *[[filmen American Hustle (2013)|American Hustle]]* frå 2013.

## Medverkande
* Robert Lamm - solovokal, piano, dialog
* Terry Kath - korvokal, elektrisk gitar
* Peter Cetera - korvokal, bassgitar
* Danny Seraphine - trommer
* Lee Loughnane - trompet
* James Pankow - trombone
* Walter Parazaider - tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Does Anybody Really Know What Time It Is?|Does Anybody Really Know What Time It Is?]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Beginnings av Chicago

«**Beginnings**» er ein song skriven av Robert Lamm for rockebandet Chicago og spelt inn for debutalbumet *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]*, som kom i 1969. Lamm syng òg solovokal på songen. Songen var den andre singelen deira (etter «Questions 67 and 68»), men selde opphavleg dårleg.

Etter at bandet hadde hatt suksess med seinare singlar, vart «Beginnings» gjeve ut på ny i juni 1971 med «Colour My World» som B-side. Begge sidene vart radiohittar i USA og den kombinerte singelen klatra til sjuandeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista. «Beginnings» nådde toppen av Easy Listening-lista.

Den akustisk gitaren vart opphavleg spelt av Chicago-gitaristen Terry Kath. På konsertane spelte Lamm gitar på denne songen, sjølv om han hovudsakleg spelte klaverinstrument for gruppa.

Den uredigerte albumversjonen av songen er 7:54 lang. Den originale singelen vart redigert ned til like under tre minuttar. Ein seinare versjon var like over seks minuttar lang og finst på samlablum. Berre *[[The Heart of Chicago 1967-1997]]* inneheld den fulle, originale versjonen.

## Andre versjonar
I 1974 vart «Beginnings» vart spelt inn av pianisten Gene Harris på Blue Note-albumet *[[Astral Signal]]*. Dette er ein av få gonger ein kan høyre Harris som solovokalist.

## Lister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
* Robert Lamm - solovokal, Hohner Pianet elektrisk piano, Hammondorgel
* Terry Kath - korvokal, 12-strengs akustisk gitar
* Peter Cetera - korvokal, bass, perkusjon(?)
* Danny Seraphine - trommer, perkusjon
* Jimmy Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walter Parazaider - altsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beginnings (Chicago song)|Beginnings (Chicago song)]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The whole world is watching

**«The whole world is watching»** (norsk «heile verda ser på») var eit ikonisk, taktfast slagord som antikrigsdemonstrantar ropte utafor Chicago Hilton Hotel under Demokratane sitt landsmøte i 1968 i Chicago.

Hendinga vart send frå opptak onsdag kveld den 28. august, under den tredje dagen av landsmøtet. Demonstrantane byrja å rope dette då politiet fjerna dei med politibilar etter at demonstrantane blokkerte Michigan Avenue føre hotellet. 

Den spontane slagordet vart raskt kjend. Året etter var det tittelen på ein fjernsynsfilm om studentaktivisme. 

## The Chicago Transit Authority
Spor 10 på debutplata til rockebandet Chicago frå 1969, då kjend som CTA (The Chicago Transit Authority), brukte verkelege lydklipp frå ropa, «The whole world is watching.» Sporet heiter «Prologue, August 29, 1968» og er 57 sekundar langt. Ropet heldt fram inn i neste song, «Someday (August 29, 1968)» men vert tona ut etter nokre sekund, og kjem attende igjen i midten av songen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The whole world is watching|The whole world is watching]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chicago av Chicago

***Chicago*** (stundom kalla ***Chicago II***) er det andre studioalbumet til det amerikanske rockebandet Chicago. Det kom ut i 1970 etter bandet hadde korta ned namnet sitt frå The Chicago Transit Authority. Albumet er eit dobbeltalbum.

## Historie
Sjølv om den offisielle tittelen på albumet er *Chicago*, vart det sidan kjend som ***Chicago II***, då nummereringa av albuma deira med romartal offisielt byrja med *[[Chicago III]]* i 1971.

Sjølv om *The Chicago Transit Authority* var ein suksess, vert *Chicago* av mange rekna som gjennombrotet til Chicago, med fleire hittar på topp 40, som «Make Me Smile» (9. plassen), «Colour My World» (7. plassen) og «25 or 6 to 4» (4. plassen). Hovudverket på albumet er den tretten minuttar lange songsyklusen  «Ballet for a Girl in Buchannon». Gitarist Terry Kath bidrog med ein lengre klassisk-aktig med fire musikkstykker. Tre av dei var skriven i lag ned komponisten og pianisten Peter Matz. Den politiske frimodige klaverspelaren Robert Lamm bidrog med «It Better End Soon», som òg var delt inn i fleire satsar. Bassist Peter Cetera, som seinare spelte ei viktig rolle som låtskrivar for bandet, bidrog med den første songen sin for Chicago, «Where Do We Go From Here".  

Albumet kom ut i januar 1970 på Columbia Records og vart raskt ein hit. Det nådde fjerdeplassen på albumlista i USA og sjetteplassen i Storbritannia. 

Columbia Records var særs aktive i å marknadsføre kringlydformatet sitt med fire kanalar i midten av 1970-åra og ni av dei ti første Chicago-albuma vart gjeve ut i kvadrofonisk lyd. Den kvadrofoniske miksen av albumet inneheld ekstra gitar av Kath på «25 Or 6 To 4» og det er nytta eit anna vokalopptak av Lamm på «Wake Up Sunshine».

I 2002 vart *Chicago* mastra på ny og gjeve ut som ein enkel CD av Rhino Records med singelversjonane av «Make Me Smile» og «25 or 6 to 4» som bonusspor. 

Rhino gav ut ein DVD-Audio-versjon av albumet i 2003, med miksar i både Advanced Resolution Stereo og 5.1 kringlyd.

## Innhald

## Medverkande
*Peter Cetera – bass, solo- & korvokal
*Terry Kath – elektrisk & akustisk gitar, solo- & korvokal
*Robert Lamm – piano, Hammondorgel, Hohner Pianet, solo- & korvokal
*Lee Loughnane – trompet, flygelhorn, korvokal
*James Pankow – trombone, blåsararrangement
*Walter Parazaider – saksofonar, fløyte, klarinett, korvokal
*Danny Seraphine – trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Peter Matz – orkestering og arrangement på «Memories of Love» («Prelude», «A.M. Mourning», «P.M. Mourning»)

## Produksjon
*Produsert av James William Guercio
*Lydteknikarar: Donald Puluse, Brian Ross-Myring og Chris Hinshaw
*Robert Honablue – mastering
*Plateomslag – Nick Fasciano
*Plateomslagdesign – John Berg
*Fotograf – Herb Greene

## Lister
**Album**

**Singlar**

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago (album)|Chicago (album)]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ballet for a Girl in Buchannon

«**Ballet for a Girl in Buchannon**» (òg kjend som «The Ballet» og «Make Me Smile Medley») er ein nesten 13 minuttar lang songsyklus/suite av Chicago frå 1970, på albumet deira *[[Chicago av Chicago|Chicago]]* (òg kalla *Chicago II*). 

Stykket var komponert av James Pankow, som vart inspirert til å skrive denne «balletten» då han likte godt lange klassiske songsyklusar. Buchannon i tittelen er ei feilstaving av Buckhannon i Vest-Virginia.

«Balleten» tar opp tre fjerdedelar av side to av *Chicago* og består av sju spor, tre av dei instrumentale: 
:# «Make Me Smile» (solovokal av Terry Kath)
:# «So Much to Say, So Much to Give» (solovokal av Robert Lamm)
:# «Anxiety's Moment» (instrumental)
:# «West Virginia Fantasies» (instrumental)
:# «Colour My World» (vokal av Terry Kath)
:# «To Be Free» (instrumental)
:# «Now More Than Ever» (solovokal av Terry Kath)
Det siste sporet, «Now More Than Ever,» er eit enkelt vers i ein reprise av opningssongen «Make Me Smile». Teksten i songane i suiten fortel ei soge om ein mann som leitar etter ein tapt kjærleik og prøver å tenne kjærleiken dei hadde på ny. To av desse songane nådde topp ti på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista. Desse var ei singelutgåve av «Make Me Smile (Now More Than Ever)» (9. plass, 1970) og «Colour My World» (7. plass, 1971).

Den instrumentale satsen «West Virginia Fantasies» inneheld instrumentale kontrapunkt mellom blåsarar, gitar og klaverinstrument, og er eit døme på korleis Chicago kunne skrive og arrangere kompliserte musikkstykke. 

Suiten vart spelt inn som eit enkelt spor, kalla «The Ballet» på albumet deira *[[Chicago XXVI: Live in Concert]]* i 1999. Versjonen som finst på DVDen *[[Chicago/Earth, Wind & Fire - Live at the Greek Theatre|Chicago/Earth, Wind & Fire &mdash; Live at the Greek Theatre]]* vert kalla «Make Me Smile Medley», etter opningssongen i suiten. 

På somme konsertar med Chicago, brukte dei å ende det første settet med dette styket. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ballet for a Girl in Buchannon|Ballet for a Girl in Buchannon]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Make Me Smile

«**Make Me Smile**» er ein song skriven av James Pankow for rockebandet Chicago. Songen er den første delen av den sju satsar lange songsyklusen/suiten *[[Ballet for a Girl in Buchannon]]* som vart spelt inn for det andre albumet deira, *[[Chicago av Chicago|Chicago]]* (ofte kalla *Chicago II*) frå 1970. 

## Bakgrunn
Eit radiovennleg klipp av «Make Me Smile» (med slutten av «Now More Than Ever» det siste sporet frå *Ballet*) vart gjeve ut som singel i mars 1970 og vart den første singelen til bandet som nådde topp 10 i USA med ein niandeplass på ''Billboard'' Hot 100-lista. Då Chicago gav ut samlealbumet *[[The Very Best of: Only the Beginning]]* i 2002, laga dei ein annan klipp av songen, med «Make Me Smile» og «Now More Than Ever» sett saman til eit klipp, men utan redigeringa og nedkortinga frå singelversjonen. 

Etter at Terry Kath døydde i 1978, var det Bill Champlin som song «Make Me Smile». Han kom med i bandet for innspelinga av *[[Chicago 16]]*, og var med til han slutta i gruppa i august 2009. 

## I populærkultur
«Make Me Smile» var mogeleg å laste ned for videospelet *[[Rock Band 3]]*.

## Medverkande
* Terry Kath - solovokal, elektrisk gitar
* Robert Lamm - korvokal, piano
* Peter Cetera - korvokal, bass
* Danny Seraphine - trommer, tamburin, maracas
* Jimmy Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walt Parazaider - tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Make Me Smile|Make Me Smile]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Bysantinsk arkitektur

**Bysantinsk arkitektur** er den arkitekturen som utvikla seg i Det bysantinske riket som oppstod etter at Romarriket vart oppdelt i ein vestleg og ein austleg lut, og Konstantinopel (Bysants) vart hovudstaden i det austromerske riket frå år 330 e.Kr. Det er i Konstantinopel (no Istanbul) dei viktigaste døma på bysantinsk arkitektur er å sjå, med Hagia Sofia som det mest storslåtte. Men bysantinsk kunst og arkitektur prega òg dei områda som no er Bulgaria, Serbia, Russland, Armenia og Georgia, og har på ulikt vis òg gjort seg gjeldande i land i Vest-Europa i gamal og nyare tid.

Den tidlege bysantinske arkitekturen er i hovudsak eit framhald av den romerske arkitekturen. Under påverknad av austlege element utvikla det seg etter kvart ein særeigen stil ved at den greske krossen (den likearma krossen) vart teken i bruk som grunnplan for kyrkjene, og at teglstein tok over for naturleg stein som byggjemateriale. Dessuten vart den klassiske søyleordninga oppmjuka og nytta på meir fritt vis, samstundes som stendig meir komplekse kuppel-løysingar vart utvikla, og store mosaikkbilete på veggar og i kuplar vart eit sers viktig innslag i utsmykkinga.

## Kyrkjer
Basilikaen stamma frå oldkristen tid og dominerte bysantinsk arkitektur i byrjinga. Sidan blei kuppel-dekka kross-sentralkyrkjer dominerande. Hagia Sofia i Konstantinopel (532–537) er eit av hovudverka innan denne arkitekturen, og dannar et kompromiss mellom sentralkyrkja og den eldre basilika-typen. Ei meir typisk sentralkyrkje frå same tid er den oktogonale San Vitale i Ravenna (546–548). Eit døme på krosskyrkja var den no øydelagde Apostelkyrkja i Konstantinopel (536–546). Ho hadde fem kuplar, og inspirerte mellom anna Markuskyrkja i Venezia.

Etter den ikonoklastiske perioden (726–843) var ulike typar sentralkyrkjer særleg populære. Dei kunne ha polygonal form eller, noko som var meir vanleg, ha form som ein gresk kross som ofte er innskriven i eit kvadrat. Ein kuppel kvelver seg over kryssingspunktet, og krossarmane kan også vera overkvelva av kuplar eller halvkuplar. Stundom kunne ein byggja fleire mindre kyrkjer saman, som  i Pantokrator-kyrkja i Konstantinopel (1100-talet), der tre kyrkjer ligg side om side.

Dei mellom- og seinbysantinske kyrkjene er gjerne bygde av teglstein som kan liggja i mønster i ytterveggene, mens innerveggane var kledd med marmorplater eller dekte av mosaikkar eller fresker. Dei bysantinske kyrkjene frå denne perioden er gjennomgåande mindre enn dei samtidige vesteuropeiske domkyrkjene.

## Kjelder

*
South California Purples

«**South California Purples**» er ein song skriven og sungen av Robert Lamm for rockebandet Chicago og spelt inn for debutalbumet *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]* (1969).

Songen siterer opningslinja frå The Beatles-songen «I Am the Walrus»:
:*I am he as you are he as you are me and we are all together.*

Eit konsertopptak frå 1971 finst på *[[Chicago at Carnegie Hall]],* og varer over femten minuttar. 

## Medverkande
* Robert Lamm - solovokal, Hammondorgel, Hohner Pianet
* Terry Kath - elektrisk gitar, korvokal
* Peter Cetera - bass, korvokal
* Danny Seraphine - trommer, tamburin, maracas
* Jimmy Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walt Parazaider - tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:South California Purples|South California Purples]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Colour My World av Chicago

«**Colour My World**» er ein song skriven av den amerikanske musikaren James Pankow, ein av dei opphavlege medlemmane i gruppa Chicago. Songen var ein del av songsyklusen/suiten «Ballet for a Girl in Buchannon» av Pankow, som vart spelt inn for det andre albumet deira, *[[Chicago av Chicago|Chicago]]*, òg kalla *Chicago II* (1970). Terry Kath syng solovokal på songen, medan Walter Parazaider spelar ein fløytesolo.

Songen vart teken med til Acuff-Rose Music i Nashville so ein enkel fem akkordar song med tekst. Earl Knosher utvida og arrangerte så progresjonen, og la til fargerike septim- og noneakkordar for å gjere songen unik. Septimakorden som byrjar songen har blitt kalla «den mest kjende septimakkorden i musikkhistoria». Mr. Knosher arrangerte òg fløytesoloen og spelte piano på den første demoen av songen.

Songen vart opphavleg gjeven ut som B-side til «Make Me Smile» i mars 1970. Han vart gjeven ut på ny i juni 1971 som B-sida til nyutgjevinga av «Beginnings». Denne andre singelen nådde sjuandeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

«Colour My World» vart ein populær slow-dans-song på skuleball i 1970-åra.

Chicago spelar framleis songen, anten som ein eigen song, eller som ein del av heile suiten. Etter at Kath døydde i 1978 var det Bill Champlin som song songen fram til 1991, og sidan vart han sungen av Robert Lamm.

## Medverkande
* Terry Kath - solovokal, gitar (så vidt mogeleg å høyre)
* Robert Lamm - piano, Hammondorgel
* Peter Cetera - bass
* Danny Seraphine - trommer
* Walter Parazaider - fløyte

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colour My World (Chicago song)|Colour My World (Chicago song)]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chicago III

***Chicago III*** er det tredje studioalbumet til det amerikanske rockebandet Chicago, gjeve ut i 1971. Det var det tredje dobbeltalbumet til bandet på rad på mindre enn to år. 

## Produksjon
Etter *[[Chicago av Chicago|Chicago]]* vart ein stor suksess verda over, var Chicago på turné det meste av 1970. Då dei skulle setje i gang å spele inn *Chicago III* i midten av året - som produsenten James William Guercio alt hadde avgjort skulle vere nok eit dobbeltalbum, var dei fysisk slitne. 

Dei lange timane på vegen gav låtskrivarane i bandet, Robert Lamm, Terry Kath og James Pankow, mykje tankeføde og det førte til meir alvorlege tema i songane, i motsetnad til dei meir positive første to platene. Lamm skreiv om heimlengsel i «Travel Suite», medan Pankow klaga over industrien som vann over naturen i den instrumentale suiten «Elegy». Kath sin «An Hour In The Shower» omhandlar tankevekkande erfaringar frå reisene deira. *Chicago III* bar preg av eit band som hadde sett baksida av verda dei siste månadane. 

*Chicago III* er òg kjend for den store variasjonen i musikken. Bandet nytta mindre blåserekkja, som dei var kjende for. Både «Sing A Mean Tune Kid» og «Free» er påverka av funk, «What Else Can I Say» og «Flight 602» har ei kjensle av country, medan ein finn abstrakt musikk i «Free Country» og «Progress?»

Albumet kom ut i januar 1971, først på Columbia Records, og var det første albumet deira som hadde romartal i tittelen. Det selde godt då det kom ut men få hitsinglar og den meir eksperimentelle musikken, gjorde òg at det ikkje heldt seg like bra hos massane som *[[The Chicago Transit Authority av Chicago Transit Authority|The Chicago Transit Authority]]* og *Chicago* gjorde.  «Free» nådde topp 20 i USA og Peter Cetera sin «Lowdown» nådde topp 40. Albumet nådde niandeplassen i Storbritannia, men oppnådde den høgaste plasseringa deira til no i USA med ein andreplass på albumlista. 

Det følgde med ein plakat med albumet av bandet kledd i uniformer frå amerikanske krigar, føre ei mark med krossar, som representerte dei som hadde døydd i den då pågåande Vietnamkrigen. 

I 2002 vart *Chicago III* remastra og gjeve ut på ein enkel CD av Rhino Records. *Chicago III* (Columbia 30110) nådde andreplassen i USA og låg inne på lista i 63 veker. 

## Innhald

## Medverkande
*Peter Cetera – bassgitar, solo- & korvokal, pedalsteelgitar
*Terry Kath – elektrisk & akustisk gitarar, solo- & korvokal
*Robert Lamm – akustisk piano, Wurlitzer elektrisk piano, Hammondorgel, Hohner Pianet, solo- & korvokal, tack piano, vibrafon, celesta
*Lee Loughnane – trompet
*James Pankow – trombone, blåsararrangement
*Walter Parazaider – saksofonar, fløyte
*Danny Seraphine – trommer, perkusjon, pauke

## Produksjon
*Produsent:  James William Guercio
*Lydteknikar: Don Puluse og Sy Mitchell
*Innspelt av Lou Waxman og Willie Greer
*Logo-design – Nick Fasciano
*Albumdesign – John Berg
*Flaggdesign – Natalie Williams
*Fotografi – Sandy Speiser
*Plakatfoto – Steve Horn og Norm Griner

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicago III|Chicago III]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Free av Chicago

«**Free**» er ein song skriven av Robert Lamm for rockebandet Chicago og spelt inn for det tredje albumet deira, *[[Chicago III]]* (1971), med Terry Kath på solovokal. Det var den første singelen som kom frå albumet og han nådde tjuandeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

## Medverkande
* Terry Kath - solovokal, elektrisk gitarar
* Robert Lamm - korvokal, Hammondorgel
* Peter Cetera - korvokal, bass
* Danny Seraphine - trommer, conga
* James Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walter Parazaider - altsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Free (Chicago song)|Free (Chicago song)]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Lowdown av Chicago

«**Lowdown**» er ein song skriven av Peter Cetera og Danny Seraphine for rockebandet Chicago og spelt inn for det tredje albumet deira, *[[Chicago III]]* (1971). Det var den andre singelen deira frå dette albumet, og nådde 35. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.

Cetera syng solovokal, medan gitarist Terry Kath brukar ein fuzzbox og wah-wah-pedal på gitarsoloen. Robert Lamm spelar Hammondorgel. Det vart spelt inn ein japanskspråkleg versjon av songen i 1972 for den japanske marknaden, der han vart gjeven ut på singel. Han vart berre gjeve ut digitalt på den japanske samleplata *The Heart Of Chicago 1967-1971 Volume II Special Edition* (grønt omslag), som òg inneheld «Questions 67 And 68» sungen på japansk.

Gruppa framførte songen på konsert med japansk tekst på turneane i Japan i 1972. Dette kan ein høyre på *[[Live in Japan av Chicago|Live In Japan]]*.

## Medverkande
* Peter Cetera - solovokal, bass
* Terry Kath - elektrisk gitar, korvokal
* Robert Lamm - Hammondorgel, Hohner Pianet elektrisk piano
* Danny Seraphine - trommer, tamburin, maracas
* James Pankow - trombone
* Lee Loughnane - trompet
* Walter Parazaider - tenorsaksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lowdown (Chicago song)|Lowdown (Chicago song)]]» frå ,  den 20. oktober 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Lars Løkke Rasmussen

**Lars Løkke Rasmussen** () er ein dansk jurist og politikar frå Vejle. Rasmussen er tidlegare partileiar for partiet Venstre, og har vore statsminister i Danmark i to periodar, frå 5. april 2009 til 3. oktober 2011, og i perioden frå 28. juni 2015 til 27. juli 2019. Rasmussen skipa saman eit nytt parti, Moderaterne, og har sidan 5. juni 2022 vore partileiar for dette partiet.

## Bakgrunn
Rasmussen studerte ved universitetet i København der han tok ein Cand.jur.

Rasmussen er gift med Sólrun Jákupsdóttir Løkke Rasmussen frå Færøyane, og saman har dei eit barn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Lars Løkke Rasmussen|Lars Løkke Rasmussen]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*
Poul Nyrup Rasmussen

**Poul Nyrup Rasmussen** () er ein dansk politikar, fødd i Esbjerg. Han var statsminister i Danmark frå januar 1993 til november 2001. Frå 1992 til 2002 var han formann i Socialdemokraterne. Nyrup Rasmussen var medlem av Folketinget 1988-2004 og av Europaparlamentet 2004-09.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Poul Nyrup Rasmussen|Poul Nyrup Rasmussen]]» frå ,  den 20. oktober 2015.*