open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
She Was Hot

«**She Was Hot**» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones på albumet *[[Undercover]]* frå 1983.

Innspelinga av «She Was Hot» starta først seint i 1982. Han er skriven av Mick Jagger og Keith Richards som ein tradisjonell rock 'n' roll-song. Det er sagt at Jagger anten klagar over ein tapt kjærleik eller groupiar bandet møter på turne, og nemner fleire amerikanske byar i teksten: 

Både den originale Stones-pianisten Ian Stewart og erstatninga hans Chuck Leavell spelar på songen. B-sida til singelen var ei innspeling som ikkje vart nytta på *[[Emotional Rescue]]*, «I Think I'm Going Mad».

«She Was Hot» kom ut som singel 24. januar 1984 som den andre frå albumet. Han gjorde det ikkje særskild bra og nådde berre 44. plass i USA og 42. plass i Storbritannia. Det vart laga ein musikkvideo for songen med skodespelarinne Anita Morris som prøver seg på kvart enkelt bandmedlem. 

Bandet har spelt songen ein del på dei siste turnane og ei utgåve er gjeven ut på konsertalbumet *[[albumet Shine a Light|Shine a Light]]* frå 2008. 

## Salslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:She Was Hot|She Was Hot]]» frå , den 26. mars 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Songteksten
Going to a Go-Go

«**Going to a Go-Go**» er ein song og singel frå 1965 av The Miracles for Motown Records sitt Tamla selskap. Han kom ut i desember 194 og gjekk til 11. plass på Billboard Hot 100 i USA våren etter. I tillegg nådde andreplassen på Hot R&B Singles-lista og vart den femte plata til The Miracles som selde over ein million eksemplar.

## Miracles-utgåva
Smokey Robinson syng solovokal på «Going to a Go-Go», som han skreiv i lag med Pete Moore, Bobby Rogers og Marv Tarplin. Moore, Rogers, Ronnie White og kona til Smokey Robinson, Claudette Robinson, song korvokal på songen, som var ein livleg dansesong.

«Going to a Go-Go» kom òg ut på album med same namn, som vart det bestseljande albumet deira nokon gong. Albumet nådde Topp 10 tidleg i 1966.

## Rolling Stones-konsertutgåve

«Going to a Go-Go» var spelt av the Rolling Stones på turneen deira i 1982 og kom ut på konsertalbumet *[["Still Life" (American Concert 1981)]]*. Han vart òg gjeven ut som singel. Singelen nådde 26. plass på den britiske singellista og 25. plass i USA. Både singelen og albumet kom ut under den europeiske turneen til bandet dette året.

## Medverkande
### '''[[The Miracles]]'''-utgåva

* Smokey Robinson: solovokal, produsent
* Bobby Rogers: korvokal
* Ronnie White: korvokal
* Pete Moore: korvokal, vokalarrangør
* Claudette Rogers Robinson: korvokal
* Marv Tarplin: gitar
* Andre instrument av The Funk Brothers:
** Benny Benjamin: trommer
** James Jamerson: bass
** Eddie Willis: rytmegitar
** Eddie "Bongo" Brown: perkusjon
** Jack Ashford: tamburin

### '''The [[Rolling Stones]]'''-utgåva
* Mick Jagger: solovokal, korvokal, munnspel
* Keith Richards: gitar, korvokal
* Charlie Watts: trommer
* Ronnie Wood: gitar
* Bill Wyman: bass

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Going to a Go-Go (song)|Going to a Go-Go (song)]]» frå , den 26. mars 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** *Hits Of The Sixties: The Million Sellers*- av Demitri Coryton & Joseph Murrells (s. 131) .
** Motown/Universal DVD: *Smokey Robinson & The Miracles:[[The Definitive Performances (1963-1987)]]*
Simon Usjakov

**Simon (Pimen) Fjodorovitsj Usjakov** () var ein leiande russisk ikon-målar i andre halvparten av 1600-talet. Saman med Fjodor Zubov og Fjodor Rozjnov vert han knytt til den omfattande reformeringa av den russisk-ortodokse kyrkja, leia av patriarken Nikon.

Ein veit knapt noko om Usjakovs yngre år. 22 år gammal vart han tilsett som kunstnar av Myntkammeret, knytt til tyhuset (depotet) Prikaz. Dei lyse, friske fargane og sirlege, krumma linene på dei proto-barokke ikonane hans vekte Nikon si interesse, som på si side gjorde tsar Aleksej Mikhailovitsj kjent med Usjakov. Han vart ein favoritt hos tsar-familien og vart i 1664 knytt til tyhuset i Kreml, drive av den lærde bojaren Bogdan Khitrovo.

Usjakov hadde ei mengd elevar og medhjelparar i si verksemd. Han publiserte ei kort avhandling om ikonmåling med tittelen *Eit ord om kjærleg-grundig ikon-måling* (1664). Nokre av dei meir konservative russiske prestane, til dømes erkepresten Avvakum, såg på ikonane hans for «vellystige verk av ein djevel». Framstillingane av dei heilage var for vestlege, menneskelike, etter deira smak. Avvakum hevda at Usjakov målte sine «kjøttfulle helgenar» etter sin eigen tjukkfalne utsjånad.

Usjakov utførte også oppdrag av verdsleg art, laga graveringar til bokillustrasjonar. Såleis var han ein av dei første verdslege kunstnarane i Russland. Nokre av ikonane hans vart framvist i Vest-Europa. Desse var avgjerande i å vekke interessa for russisk kunstmåling i sin tidlege fase.

Han døydde i Moskva.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Simon Ushakov|Simon Ushakov]]» frå , den 26. mars 2009.*
Loen kyrkje

__NOTOC__

**Loen kyrkje**, òg kalla *Lokyrkja*, står i Loen i Stryn kommune i Vestland, og er ei tømra åttekantkyrkje frå 1838. 

Byggmeister for bygget var Elling Waldboe og noko arkitekt finst ikkje nemnd i samband med kyrkja. Kyrkjebygget er truleg inspirert av Innvik kyrkje oppført av eidsvollsmannen Elling Olsson Valbø.
Kyrkja er lite endra opp gjennom åra og ho er difor ei av dei som gjev ein best inntrykk av korleis det var i norske kyrkjer av denne typen på fyrste halvdel av attenhundretalet.

På kyrkjegarden ved kyrkja ligg dei som vart attfunne etter raskatastrofane som ramma dei inste bygdene ved Lovatnet i 1905 og 1936 gravlagde. 
Ved kyrkja står det minnesteinar med namna til dei omkomne i ulukkene, og inni kyrkja heng det ei minnetavle.

## Sjå òg
* Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

## Kjelder

* Margrethe Henden Aaraas og Sigurd Vengen: «Loen kyrkje» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane
* 

## Bakgrunnsstoff
* Om Loen kyrkje i Kyrkjebyggdatabasen
* Om Loen sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
* Eldre fotografi av kyrkja og frå kyrkjegarden på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
* Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
* Oversyn over gravminne i Stryn kommune på nettstaden disnorge.no
* 
*
Hindukalendrar

**Hindukalendrar** er ulike lunisolarkalendrar brukt innan hinduismen. Kalenderane finst med fleire regionale variasjonar. Ein av dei, den moderniserte Shaka Samvat, er indisk nasjonalkalender.

Året har typisk tolv månader på 29 eller 30 dagar som er parvis fordelt på seks årstider. I tillegg kjem ein trettande skotmånad som blir lagt til kvart andre eller tredje år for at året skal halda takt med årstidene.

Kvar månad er delt inn i ein lys (*sjuklapaksja*) og ein mørk (*krisjnapaksja*) halvdel som kvar er på femten dagar (*tithi*). I den lyse delen veks månen frå nymåne til ein lysande fullmåne, i den mørke minkar han. I ulike system byrjar månaden med ulike månefasar. I *amanta* eller *mukhya mana*-system, som er vanleg i Sør-India, byrjar månaden med nymåne og den lyse delen kjem dermed først. I *purnimanta* eller *gauna mana*-system, som er utbreidd i Nord-India, byrjar månaden ved fullmåne og den mørke delen kjem først. 

Den mest utbreidde nord- og vestindiske kalenderen er *vikrama*-kalenderen, medan *sjalivahana*- eller *saka*-kalenderen er den mest utbreidde månekalenderen i Sør-India. Her følgjer også nokre grupper den hinduiske solkalenderen.  I 1957 vart det vedtatt ein offisiell hindukalender, denne er basert på måne og sol, og blir brukt av både hinduar og sikhar. Kalenderen er på 12 månader av 30/31 dager, månadene blir delt i to. Kvar del inneheld 15 dagar. Ein slik månad blir kalla ein 'paksha'. Kvart tredje år er det skuddår, og då blir det sett inn ein ekstra månad. Religiøse festar fell alltid på fullmåne, nymåne, eller på månens mørkaste tid. Kalenderen har ingen faste heilagdagar, fordi kvar gud har sin heilagdag. 

Sjalivahana-kalenderen byrjar året i *tsjaitra* (mars) med høgtider som ugadi eller gudi padwa. I vikrama-kalenderen byrjar året i *vaisakh* (april), bortsett frå i Gujarat, der nyåret fell i *kartak* (oktober/november).

## Kjelder

* "Calendar" *The Concise Oxford Dictionary of World Religions*. Ed. John Bowker. Oxford University Press, 2000.
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hindu calendar|Hindu calendar]]» frå , den 26. mars 2009.* 

## Bakgrunnsstoff
* Forklaring av månekalenderen med diagram  på iskcon.com (engelsk)
Nedstryn kyrkje

**Nedstryn kyrkje** står på Kyrkjeeidet kring fire kilometer nordaust for Stryn sentrum i Stryn kommune i Vestland fylke, og er ei langkyrkje bygd i tre i 1859.

Teikningane til kyrkja vart laga av kaptein Ludolph Rolfsen. Han støtte seg på typeteikningane til Hans Ditlev Fransiscus Linstow i arbeidet.

Kyrkja er soknekyrkje i Nedstryn sokn i Nordfjord prosti. 
Ho erstatta ei tømra kyrkje frå 1600-talet. 
Gamlekyrkja vart riven og seld på auksjon i samband med bygginga av den noverande kyrkja. 
Det har vore kyrkje på staden sidan 1200-talet.

## Sjå òg
* Kyrkjebygga til Den norske kyrkja i Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Margrethe Henden Aaraas og Sigurd Vengen: «Nedstryn kyrkje» på nettstaden til Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Om Nedstryn sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* «Kirkebøker, Sogn og Fjordane» på nettstaden til Arkivverket
* Eldre fotografi av Nedstryn kyrkje på nettstaden til Nasjonalbiblioteket
* Skanna kyrkjebøker frå Sogn og Fjordane på nettstaden til Arkivverket
* Oversyn over gravminne i Stryn kommune på nettstaden disnorge.no
* 
*
Sharam Alghasi

**Sharam Alghasi** () er ein norsk-iransk sosiolog og doktorgradsstipendiat ved CULCOM – Kulturell kompleksitet i det nye Norge, eit forskingsprogram ved Universitetet i Oslo. Han har hovudfag (og dermed graden cand.polit) i sosiologi frå 1999 på same universitet, med hovudoppgåve om korleis norske debattprogram på fjernsyn i perioden 1987–1997 handsamar emna «innvandring» og «innvandrarar». Alghasi har tidlegare vore fyrstekonsulent i Utlendingsdirektoratet (UDI) og prosjektleiar for MiFA (Minoriteter i Fokus i Akademia) ved UiO.

Han var medredaktør for boka *Mellom to kulturer* (2006) og *Paradoxes of Cultural Recognition* (2009). I tillegg har han vore med på å arrangere fleire seminar om tema som innvandrarar og identitet. Som doktorgradsstipendiat ved CULCOM studerer han norsk-iranarane sine medievanar og korleis tilhøvet mellom dei og media påverkar identiteten og rolla deira i det norske samfunnet.

## Bibliografi
* 2006: *Mellom to kulturer* (red. saman med Katrine Fangen og Ivar Frønes). Gyldendal akademisk, Oslo. ISBN 978-82-05-34002-2
* 2009: *Paradoxes of Cultural Recognition – Perspectives from Northern Europe* (red. saman med Thomas Hylland Eriksen og Halleh Ghorashi). Ashagate, Farnham i Surrey. ISBN 978-0-7546-7469-6

## Kjelder
* Knut Olav Åmås [red.]: «Alghasi, Sharam» i *Hvem er hvem?* (Aschehoug, 2008)
* Sharam Alghasi si side hjå CULCOM

### Fotnotar
Arne Bendiksen

**Arne Joachim Bendiksen** () var ein norsk songar, låtskrivar og plateprodusent.

Han hadde på 1950- og 1960-talet stor påverknad innan norsk populærmusikk. Først var han kjend som medlem av gruppa The Monn Keys, og seinare som solist og låtskrivar for andre artistar.

I tillegg til å skrive eigne songar, omsette Arne Bendiksen mange utanlandske slagerar til norsk. Han har og delteke i Melodi Grand Prix ei rekkje gonger, både som artist, komponist og dirigent. I Eurovision Song Contest 1964 framførte han Noreg sitt bidrag; «Spiral». Då avstemminga var over, hadde han fått seks poeng og hamna på ein åttande plass av seksten deltakarar. 

I 1995 mottok han juryen sin heiderspris under Spelemannprisen og vann Gammleng-prisen i klassen veteran i 1992.

Han stod for lanseringa av kjende artistar som Wenche Myhre og Kirsti Sparboe.

I 1996 vart han tildelt Kongens fortenestmedalje i gull.

## Kjende songar

* «I dag har jeg brent mine kjærlighetsbrev»
* «Davy Crockett»
* «Intet er nytt under solen» (Åse Kleveland)
* «Jeg vil ha en blå ballong»
* «La meg være ung» (Wenche Myhre)
* «Oj, oj, oj så glad jeg skal bli» (Kirsti Sparboe)
* «Lykken er» (Hanne Krogh)

## Filmografi
* 1968 *[[Festival i Venedig]]* (TV) Alex Bryan, Virginia sin manager
* 1964 *[[Operasjon Sjøsprøyt]]* Amandus, maskinmann
* 1962 *[[Operasjon Løvsprett]]* Kenny, umilitært individ

## Kjelder

## Bakgrunnstoff
Fjasemikkel

**Fjasemikkel** er eit omgrep som blir brukt som kallenamn dersom ein person har gjort noko mindre intelligent. Uttrykket vert brukt på ytre søre Sunnmøre
Dan Børge Akerø

**Dan Børge Akerø** () er ein norsk fjernsynsprogramleiar og journalist.

## Utdanning og karriere
Han er utdanna ved Universitetet i Oslo, der han har ein cand.mag.-grad. Frå 1975 til 1980 arbeidde han som vitskapleg assistent og NAFV-stipendiat ved Institutt for fredsforskning. Spesialområdet hans var Latin-Amerika. I ungdommen sin spela han òg klubbfotball for Skeid og Viking FK.

Før Akerø gjorde ferdig mastergraden sin, byrja han mediekarrieren sin som utanriksreporter i NRK Radio i 1979. Han vart seinare forfremja til nyhendeanker i *[[Dagsrevyen]]*. I 1986 vart han programleiar for prateprogrammet *SenFredag*, det fyrste av sitt slag på norsk fjernsyn. Han følgde opp med *[[LørDan]]*, som gjekk frå 1987 til 1990. Frå 1990 til 1992 var han underdirektør for kultur og underhaldning i NRK.

I 1992, då NRK-rivalen TV 2 vart starta, vart Akerø rekruttert dit. Der var han programleiar for opningsprogrammet, i tillegg til andre underhaldningsprogram.

Seint på 1990-talet var han med på å starte netthasardføretaket Global Money Games. Styreleiaren i dette føretaket var den tidlegare politikaren Pål Atle Skjervengen. Føretaket vart etter kvart kjent som ei børsboble, men Akerø selde seg ut før føretaket gjekk dukken i 1998. Han har seinare starta eit lønsamt investeringsføretak med namnet Danpower International AS. Likevel tapte han ved eit høve 1&nbsp;500&nbsp;000 norske kroner personleg gjennom ei feilslått investering i hotellbransjen.

Akerø vende tilbake til NRK i 1999 og var deretter programleiar for *[[Den store klassefesten]]*. Mellom 2000 og 2005 hadde programmet mellom 986&nbsp;000 og 1&nbsp;411&nbsp;000 sjåarar. For dette programmet fekk Akerø to Gullruten-prisar, i 2001 og 2003. Han er òg kjend som programleiar av musikkonkurransen *Kjempesjansen*, i tillegg til ei ny runde med *LørDan*. Han var òg programleiar for den årlege *Idrettsgallaen* og 2007- og 2008-versjonane av *TV-aksjonen*.

I 2011 og 2013 var han attende som programleier i NRK med sitt eigenutvikla konsept QuizDan.

## Kjelder
* Knut Olav Åmås [red.]: «Akerø, Dan Børge» i *Hvem er hvem?* (Aschehoug, 2008)

### Fotnotar
People for the Ethical Treatment of Animals

**People for the Ethical Treatment of Animals** (**PETA**) er ein internasjonal dyrevernsorganisasjon. Han blei grunnlagd i 1980 i Norfolk i den amerikanske delstaten Virginia av Ingrid Newkirk, som framleis er leiar, og Alex Pacheco.

Laget arbeider etter slagordet «dyra er ikkje til for at me skal å eta, ha dei på oss, eller bruka dei til underhaldning». Dei kjemper mot fire hovudsaker: Industrilandbruk, pelsoppdrett, dyreforsøk og dyr som underhaldning. Dei engasjerer seg og mot mishandling av kjæledyr, hjelp for lausdyr og drap av det som blir rekna som skadedyr. PETA driv kennelar for herrelause husdyr og føretek undersøkingar rundt behandling av dyr som dei så gjev ut, gjerne som reklame, oppfordrer til veganisme og utfører demonstrasjonar og markeringar. Nokre handlingar frå PETA-medlemmer har vore svært ekstreme, som trakassering av folk dei meiner står bak dyreplageri.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:People for the Ethical Treatment of Animals|People for the Ethical Treatment of Animals]]» frå , og «[[:en:|People for the Ethical Treatment of Animals]]» frå  den 27. mars 2009.* 


## Bakgrunnsstoff

*
One Hit (to the Body)

«**One Hit (to the Body)**» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones og opningssporet på albumet deira *[[Dirty Work]]* frå 1986.

## Innspeling
Songen er tilskriven songar Mick Jagger, gitarist Keith Richards og gitarist Ron Wood, men vart i hovudsak skriven av Richards og Wood. Begge gitaristane medverka stort til albumet, og Wood var tilskriven ytterlegare tre songar i lag med Jagger og Richards. Wood medverka med den akustiske introduksjonen. Woods nytta Richards sin eigen Martin D-18 frå 1967 under eit forsøk på å finne eit skikkeleg elektrisk gitarriff, men dei valde å halde på den akustiske utgåva. Både Richards og Wood spelte elektrisk gitar på songen, men hovudriffa og soloane vart spelt av Jimmy Page frå Led Zeppelin.

Hardrock-stilen og minimal bruk av instrument kom av at Jagger medverka minimalt på heile albumet. Vokalen til Jagger er likevel kjensleladd og ru, og teksten handlar om eit røft, kjenslemessig forhold, der tittelen viser til eit bokstavleg slag frå ein kjærast.

Korvokalen på songen vart sungen av Richards, Wood, Bobby Womack, Patti Scialfa, Don Covay og kona til produsent Steve Lillywhite, Kirsty MacColl. Songen vart spelt inn fleire gonger gjennom 1985 i Pathé Marconi Studios i Paris og RPM Studios i New York City.

## Singel

«One Hit (to the Body)» vart gjeven ut som den andre singelen på *Dirty Work* den 16. mai i Storbritannia og 9. mai i USA med songen «Fight» som B-side. Singelen nådde Topp 30 i USA. Musikkvideoen hadde eit tema som tok tittelen på songen bokstavleg, der Jagger og Richards «slost» mot kvarandre. Jagger og Richards var uvener i løpet av det meste av 1980-åra, og striden dei i mellom var på topp i perioden då *Dirty Work* kom ut.

## Salslister

## Bakgrunnsstoff
* Songteksten

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:One Hit (to the Body)|One Hit (to the Body)]]» frå , den 27. mars 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Harlem Shuffle

«**Harlem Shuffle**» er ein R&B-song som opphavleg vart skriven og spelt inn av duoen Bob & Earl i 1963, og som seinare vart spelt av Booker T and the MG's, Vigon (1967), Johnny og Edgar Winter (1976) og The Rolling Stones i 1986. House of Pain sampla seinare blåsarane i introen på singelen deira «Jump Around».

## Bob & Earl
Den opphavlege singelen vart arrangert i lag med Barry White og Gene Page og nådde 44. plass på Billboard Hot 100. I 1969 nådde singelen Topp 40 i Storbritannia.

I 2003 vart songen rangert på 23. plass av musikkritikarane i The Daily Telegraph på lista deira over dei 50 beste duettane nokon gong.

### Salslister

## The Rolling Stones

The Rolling Stones si utgåve, med Bobby Womack på korvokal, kom ut på albumet *[[Dirty Work]]* og nådde femteplassen på Billboard Hot 100 og 13. plass i Storbritannia. Keith Richards hadde sett etter songar han kunne ha med på albumet og arbeidde i lag med Ronnie Wood og Womack, medan dei venta på at Jagger skulle kome tilbake til studioet i Paris etter ein soloturne. Richards vart overraska over at Jagger likte songen, og spelte inn vokalen like etter. Det vart den første coversongen the Stones gav ut på singel frå eit nytt studioalbum sidan 1964. Songen opnar med: 
 

The Rolling Stones spelte inn ein musikkvideo til songen, som kombinerte levande bilete og animasjon.

### Salslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 27. mars 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Den andre franske republikken

**Den andre franske Republikken** vart oppretta etter Februarrevolusjonen, og vara frå februar 1848 til desember 1852, då statsleiaren Louis Napoleon Bonaparte utropa seg sjølv til keisar under namnet Napoleon III. Mange av dei folkerettslege sigrane som var vunne etter februarrevolusjonen vart då sette til side. Louis Napoleon var einaste president under denne republikken, som vara i fem år. Statsleiinga i Frankrike på denne tida vart gradvis meir og meir konservativ. Utviklinga i Frankrike, som elles i Europa, var ein reaksjon på februarrevolusjonen, og ein freistnad på å vinne att tapt kontroll.

## Republikken år for år

### 1849

Frankrike stødde Austerrike under den italienske sjølvstendekrigen, og var med på å innta Roma for å setja inn att paven. Arbeidaroppstandar vart slegne ned i Frankrike.

### 1850

Presidenten byrja å snevre inn på ytringsfridomen og pressefridomen. 

### 1851

Statskupp i Frankrike 2. desember (Louis Bonapartes 18. brumaire). Frå no rådde presidenten utan regjering og parlament. 

### 1852

Ny grunnlov vart skriven for Frankrike. Denne sytte for at Louis Bonaparte kunne sitja på livstid. No var han blitt diktator i Frankrike. Lova var ein kopi av konsulatforfatninga frå 1799. Utvida pressesensur og hardare undertrykking.

2. desember 1852 let Bonaparte seg utrope til keisar. Slutten på den andre republikken, opprettinga av det andre franske keisardømet.
Jonatan

**Jonatan** og **Jonathan** er mannsnamn danna av hebraiske *jonatan/jəhonatan* (יְהוֹנָתָן/יוֹנָתָן‎), 'gjeve av JHVH' (Gud). 

Namnet er kjend frå Bibelen i soga om David og Jonatan.

Jonathan har namnedag den 29. mars  i Noreg og den 22. desember i Sverige.

## Namn i slekt med Jonatan
Jonatan har kortformer som Jon, Jonny, Jonty, Jonno, og i engelskspråkleg tradisjon som Jack, Jay, Jake, Jon Jon eller Nathan og Nate. Nathan er eigentleg eit namn med same opphav som sistedelen av Jonatan.

Namn med liknande tyding er greske Teodor, norske Gudmund og slaviske Bogdan/Bozhidar.

## Namneberarar

*Jonathan Swift (1667–1745), irsk-engelsk forfattar
*Jonathan Edwards (1703–1758), amerikansk teolog
*Jonathan Johnson (1866-1953), norsk stortingsmann
*Jonatan Netanyahu (1946–1976), israelsk krigshelt
*Jonathan Tisdall (f. 1958), norsk sjakkspelar
*Jonathan Stone (f. 1960), australsk-norsk fotograf
*Jonathan Ive (f. 1967), engelsk industridesignar
*Jonatan Johansson (f. 1975), finsk fotballspelar
*Jonathan Safran Foer (f. 1977), amerikansk forfattar
*Jonathan Santana (f. 1981), søramerikansk fotballspelar
*Jonathan Bornstein (f. 1984), amerikansk fotballspelar
*Jonathan Pitroipa (f. 1986), burkinsk fotballspelar
*Jonatan Tollås (f. 1990), norsk fotballspelar
*Jonathan Mensah (f. 1990), ghanesisk fotballspelar

## Annan bruk
*Jonathan's Coffee-House, kaffistova der børsen i London voks fram
*Brother Jonathan, tidleg personleggjeringa av USA

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jonatan|Jonatan]]» frå , og «[[:en:Jonathan (name)|Jonathan (name)]]» frå  den 27. mars 2009.*
Holger

**Holger** er eit mannsnamn med opphav i det norrøne *Holmgeirr*, som er sett saman av *holmr*, 'holme', og *[[geir]]r*, 'spyd'. *Holmger* er ei eldre dansk og svensk form av namnet. Holkeri er den finske forma.

Holger har namnedag den 30. mars i Noreg og Sverige. Namnet er kjend frå soga om Holger Danske.

I Tyskland var Holger mykje brukt som døypenamn i perioden ca 1940–1980.

## Namneberarar
* Holger Danske, dansk sogehelt
* Holger Sinding (1804 - 1870), norsk stortingsmann
* Holger Hansen (f. 1929), dansk politikar og minister
* Holger Czukay (f. 1938), tysk musikar
* Holger Koefoed (f. 1945), norsk kunsthistorikar 
* Holger Hott (f. 1974), norsk orienteringsløpar
* Holger Badstuber (f. 1989), tysk fotballspelar

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Holger|Holger]]» frå , den 27. mars 2009.*
Mixed Emotions

«**Mixed Emotions**» er ein song av The Rolling Stones frå albumet deira *[[Steel Wheels]]* frå 1989.

Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards medan dei var på ferie i lag på Barbados, og han vart spelt inn i Montserrat frå mars til juni 1989. 

Songen er ein likefram rockesong med Richards, Jagger og Ronnie Wood på gitar. Chuck Leavell spelte gitar og piano, medan Jagger, Richards, Sarah Dash, Lisa Fischer og Bernard Fowler song korvokal. Blåsarane på songen var the Kick Horns medan Luis Jardim spelte perkusjon. Charlie Watts spelte trommer, medan Bill Wyman spelte bass.

## Utgjeving
Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i august 1989 og nådde femteplassen i USA, som den siste Rolling Stones-singelen på Topp 10 i USA. I Noreg nådde songen 9. plass. Den livlege songen hadde ein musikkvideo som viste eit smilande Rolling Stones medan dei spelar inn songen. 

B-sida på songen var «Fancy Man Blues», ein bluessong som vart spelt inn under innspelinga av *Steel Wheels*, men som ikkje kom med på albumet.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mixed Emotions (song)|Mixed Emotions (song)]]» frå , den 27. mars 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene: *
Rock and a Hard Place

«**Rock and a Hard Place**» er ein song av the Rolling Stones frå albumet deira *[[Steel Wheels]]* frå 1989. Han var den andre singelen frå albumet og er den siste singelen som nådde Topp 40 på Billboard-lista i USA. 

Songen er tilskriven Mick Jagger og Keith Richards og vart spelt inn i Air Studios på Monserrat og i Olympic Studios i London våren 1989. I plateomslaget til samleplata *Jump Back* frå 1993 sa Richards at songen vart skriven slik dei gjorde det i dei tidlege åra då dei budde nær kvarandre. Dei møttest på ferie på Barbados med eit par gitarar og eit piano og starta å skrive songar i lag. 

With Jagger song solovokal, Richards Ron Wood og Jagger speler gitar, medan Bill Wyman og Charlie Watts spelar bass og trommer. Matt Clifford og Chuck Leavell spelte keyboard, medan The Kick Horns hadde blåsarar. På korvokal var Lisa Fischer, Sarah Dash og Bernard Fowler.

### Utgjeving
«Rock and a Hard Place» vart gjeven ut som den andre singelen frå *Steel Wheels* den 13. november 1989. B-sida var ein sakte blues-song kalla «Cook Cook Blues». Singelen nådde 63. plass i Storbritannia og 23. plass i USA. Songen har vorte spelt sporadisk på turnane deira sidan, og eit konsertopptak vart gjeven ut på *[[Flashpoint]]* i 1991.

## Salslister

## Bakgrunnsstoff
* Songteksten

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock and a Hard Place (song)|Rock and a Hard Place (song)]]» frå , den 27. mars 2009.*
Almost Hear You Sigh

«**Almost Hear You Sigh**» er ein song av The Rolling Stones frå albumet *[[Steel Wheels]]* frå 1989.

Songen vart skriven av Mick Jagger, Keith Richards og Steve Jordan, og vart først skriven og spelt inn for det første soloalbumet til Richards, *[[Talk is Cheap]]*, men kom ikkje med der. Eit år seinare spelte Richards songen for Chris Kimsey og Mick Jagger medan dei spelte inn plata på Montserrat frå mars til juni. Jordan er tilskriven etter arbeidet han gjorde med RIchards i 1987 og 1988. 

Jagger endra noko av teksten , men stemninga og melodien er den same i Stones-utgåva. Charlie Watts la til ein tunge basslag til den nyare utgåva med Richards på skarp, karakteristisk rytmegitar. 

Songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i januar 1990. Songen nådde opp til 50. plass på Billboard Hot 100 i USA og gjekk noko høgare i Storbritannia. B-sida på singelen var «Break the Spell» som vart spelt inn på same tid, men som ikkje var på albumet. Musikkvideoen av songen er i svartkvit og viser kvart enkelt bandmedlem på juleferie med familiane sine, og er den einaste musikkvideoen med bandet der ingen av dei er filma samstundes. 

## Salslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Almost Hear You Sigh|Almost Hear You Sigh]]» frå , den 27. mars 2009.*
Flashpoint

***Flashpoint*** er eit konsertalbum av det engelske rockebandet The Rolling Stones. Det kom ut i 1991 og bestod av opptak frå 1980 og 1990 under den storstilte Steel Wheels/Urban Jungle-turneen. Det var det første konsertalbumet til bandet sidan *[["Still Life" (American Concert 1981)]]* frå 1982.

## Historie
Songen inneheld to songar spelt inn i studio, «Highwire» og «Sex Drive», som vart gjeven ut som singel i 1991 og var ein kommentar til Golfkrigen. 

Innhaldet er ei blanding av kjende hittar blanda med nye songar frå *Steel Wheels*, samt eit par meir obskure songar som «Factory Girl» frå *[[Beggars Banquet]]* (1968) og «Little Red Rooster», som var ein singel frå 1964, her med Eric Clapton som spesiell gjest på gitar. I tillegg inneheldt albumet ei utgåva av «Salt of the Earth» med Axl Rose og Izzy Stradlin frå Guns N' Roses. To songar, «Rock and a Hard Place» og «Can't Be Seen», kom berre ut på CD-utgåva. 

*Flashpoint* vart det siste albumet The Rolling Stones gav ut på Sony Music, og signerte sidan ein lukrativ avtale med Virgin Records i 1991, der dei fortida framleis er. Albumet var den aller siste utgjevinga med Bill Wyman som bassist. Etter tretti år i bandet valde den 55 år gamle Wyman at ønskte å gjere andre ting. Offisielt forlet han bandet først i januar 1993. Då Wyman forlet bandet vart endeleg Ronnie Wood eit fullt medlem av Rolling Stones og ikkje berre ein løna musikar, 18 år etter han først kom med i bandet. 

*Flashpoint* vart gjeven ut i april 1991 og vart generelt godt teken imot. Songen «Highwire» vart ein radiohit og albumet nådde sjetteplassen på salslista i Storbritannia, 16. plass i USA og 11. plass i Noreg. 

## Innhald

### CD-utgåve

### Vinyl

## Medverkande
* Mick Jagger - vokal, munnspel
* Keith Richards - gitar, korvokal
* Ronnie Wood - gitar
* Bill Wyman - bass
* Charlie Watts - trommer

* Chuck Leavell - keyboard
* Matt Clifford - keyboard og valthorn
* Lisa Fischer - korvokal
* Bernard Fowler - korvokal
* Cindy Mizelle - korvokal
* The Uptown Horns - blåsarar
* The Kick Horns - blåsarar på «Rock and a Hard Place» 
* Eric Clapton - gitar på «Little Red Rooster»
* Tessa Niles - korvokal på «Sex Drive»
* Katie Kisson - korvokal på «Sex Drive»
Highwire

«**Highwire**» er ein song av the Rolling Stones som vart gjeven ut på konsertalbumet deira *[[Flashpoint]]* frå 1991.

Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og er ein av få politiske songar som Stones skreiv, ein kommentar om Golfkrigen. Jagger har sagt at songen ikkje er om sjølve krigen, men om korleis krigen starta 

Teksten omhandlar opptakten til krigen og kritiserte politikken som låg bak: 

«Highwire» vart gjeven ut som singel frå albumet 1. mars 1991. Han nådde 29. plass på den britiske singellista, fjerdeplass i Noreg og 57. plass i USA. Det vart laga ein musikkvideo til songen som syner bandet som spelar songen i ein industriell setting. 

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Highwire (song)|Highwire (song)]]» frå , den 27. mars 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Torfinn

**Torfinn** er eit norrønt mannsnamn, samansett av lekkjene Tor (*þórr*) og Finn ('same'). Namnet har vore vanleg sidan norrøn tid. Namnet kom utor bruk frå 1700-talet av, men fekk oppsving att i moderne tid. 

### Kjende namneberarar

* Torfinn Einarsson, (Hausakljuv) jarl på Orknøyane, frå sogetida.
* Torfinn Sigurdsson, (den mektige) jarl på Orknøyane, frå sogetida.
* Torfinn Karlsevne, islending frå sogetida. 
* Torfinn Bjarkøy (f. 1952), tidlegare forbrukarombod
* Torfinn Nag (f. 1956), norsk skodespelar
* Torfinn Hoffart (f. 1961), norsk dirigent og cellist
* Torfinn Opheim (f. 1961), norsk politikar (Ap)

## I stadnamn

* Torfinnsvatnet på Voss
* Torfinnstindane i Vang kommune i Oppland.
Sandnes kyrkje i Masfjorden

**Sandnes kyrkje** står på Masfjordnes i Masfjorden kommune i Vestland fylke, og er ei tømra langkyrkje frå 1845. 

Kyrkja er teikna av residerande kapellan Eiler Hagerup Holtermann. 
Han støtta seg til typeteikningane til arkitekt Hans Ditlev Franciscus Linstow i arbeidet.

Kyrkja er soknekyrkje i Sandnes sokn i Nordhordland prosti. 
Dagens kyrkje er truleg den tredje på staden.
Den fyrste kyrkja var truleg ei stavkyrkje.
Ho vart truleg erstatta av ei tømra kyrkje på 1600-talet.
Gamlekyrkja vart riven i samband med bygginga av den noverande kyrkja. 
Grunnen til at dei bygde ny kyrkje var at den gamle var vorten for lita.

## Kjelder

* Norges Kirker: «Sandnes kirke» på nettstaden til Norsk institutt for kulturminneforsking

## Bakgrunnsstoff
* Om Sandnes sokn på nettstaden til Den norske kyrkja
* Kart frå 1979 som viser soknegrenser og kyrkjestader, på nettstaden til Universitetet i Bergen
* Alf Strand: ''Sandnes kyrkje'' på nettstaden til Masfjorden kommune 
* Skanna kyrkjebøker frå Hordaland på nettstaden til Arkivverket
* Oversyn over gravminne i Masfjorden kommune på nettstaden disnorge.no
* 
*
Asio

__NOTOC__
***Asio*** er ei biologisk slekt av typiske ugler i familien Strigidae. Karakteristisk for utsjånaden for slekta er at desse uglene ber fjørtufsar på hovudet som etterliknar utsjånaden til dyreøyre, men jordugla og grasugla har berre særs små  «øyrefjører».

Slekta vart introdusert av den franske zoologen Mathurin Jacques Brisson i 1760 med hornugle, *Asio otus*, som typeart. Slektsnamnet *Asio* er det latinske namnet på ein ugleart med øyre.

## Skildring
Dette er mellomstore ugler, 30-50 cm i kroppslengde med 80-103 cm i vengespenn, hoer er monaleg større enn hannfuglar. Dei er langvenga fuglar, og har rundt andlet med karakteristiske «tallerkenar» rundt auga. Dei har asymmetriske ytre øyre der høgre og venstre øyreopningar er ulike i storleik eller form eller begge delar.

*Asio*-ugler er hovudsakleg nattlege, men dei med korte øyretufsar er også krepuskulære. Dei fleste artar hekkar på bakken, men hornugla, *Asio otus*, hekkar i gamle pinnereir gjort av kråkefuglar, inkludert ramnar og skjorer, samt gamle reir av ulike haukar.

Desse uglene jakter over opne marker eller grassletter, og tar hovudsakleg gnagarar, andre små pattedyr og nokre fuglar.

*Asio*-ugler har representantar over det meste av landområda på jorda og dessutan på øyar som Madagaskar, Hawaii, Galápagosøyane og Karibia. Unntaka er Antarktis og Australia. Jordugla har den vidaste utbreiinga, finst òg i Noreg saman med hornugla. Desse to nordlege artane er dessutan delvis trekkfuglar, rører seg sørover om vinteren frå nordområda, eller vandrar nomadisk på jakt etter betre matforsyningar i år med vanskeleg tilgang på føde. Tropiske *Asio*-ugler er derimot stort sett standfuglar.

## Artsliste
*Asio* i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2018 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:

* Hornugle, *Asio otus*, Long-eared Owl, Linné, 1758, (LC)
* Fjellhornugle, *Asio abyssinicus*, Abyssinian Owl, Guérin-Méneville, 1843, (LC)
* Gassarhornugle, *Asio madagascariensis*, Madagascar Owl, Smith, A, 1834, (LC)
* Stripeugle, *Asio clamator*, Striped Owl, Vieillot, 1807, (LC)
* Styksugle, *Asio stygius*, Stygian Owl, Wagler, 1832, (LC)
* Jordugle, *Asio flammeus*, Short-eared Owl, Pontoppidan, 1763, (LC)
* Grasugle, *Asio capensis*, Marsh Owl, Smith, A, 1834, (LC)
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Asio|Asio]]» frå ,  den 10. april 2019.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Icel

**Icel** eller **Icil** er namnet på den første kongen av Mercia, etter soga skriven av Guthlac den heilage. Han er rekna som oldefar til kong Creoda, og son av ein Éomer, siste kongen over anglarane. Icel førte folket sitt over Nordsjøen til Britannia, der han grunnla kongedømet Mercia. Ætta etter han vart kalla Iclingas eller iclingane. Icel var far til Cnebba.

### Datering

Icel skal ha vore verksam i tida mellom 510 og 535, noko som høver med årstalet som er gjeve i boka Flores Historiarum, som skriv om ei hending i 527: *Heidningar kom frå Germania og tok land i austre [[Anglia]]. Nokre av desse hertok Mercia og heldt mange slag med britane.* Ein meiner at året her kan vera 515.

515 er og det året tradisjonen fortel at kong Arthur skal ha falle i slaget ved Badon.
Éomer

**Éomer** eller Eomær var ein konge over anglarane ved Nordsjøen på 400-talet. Han er rekna som stamfar til kongane i Mercia, og far til Icel, første kongen der. Far hans Éomer var Angeltheow.

Ein Éomer er nemnt i kvadet Béowulf, som son av Uffe av Angeln, soneson av Vermund. Denne kan og vera farfar til Éomer av Angeln.

: ..Ypparst av alle Offa vart nemnd
: for gåver og sigrar, geirdjerv mann,
: vide vyrd; med visdom han rådde
: odelen sin. Eomær var son hans,
: hermannshjelpar, Hemmings frende,
: soneson åt Garmund, slagdjerv og mektig -

(omsett av Henrik Rytter).

Dette brotet er ført som prov for at kvadet er dikta til kongane av Mercia, og til ætlingen av Éomer, Offa av Mercia.

J. R. R. Tolkien nytta namnet på karakteren Éomer Eomundsson i boka Ringdrotten.
Vermund

**Vermund** eller **Garmund** var ein anglisk konge, ættefar til kongeætta i Mercia. Etter nokre kjelder er han soneson av Odin, og son av ein Withlæg eller Vigleik. Saxo Grammaticus er ikkje samd i denne framstillinga. Vermund skal ha levd tidleg på 400-talet.

Om Vermund heiter det at han rådde i mange år, og at styringstida hans var fredeleg. Mot slutten av livet vart riket hans herja av ein Athisl, hovding for myrgingane (Eadgils på angelsaksisk, mogleg identisk med sveakongen Adils). Dette vart hemna og retta opp av sonen til Vermund, Uffe av Angeln.
Kjempe

**Kjempe** tyder i vanleg eller moderne språkbruk ein som er storvaksen, eller stor på anna vis (kjempevokster). Ordet er avleida av kamp, og ei kjempe tydde opphavleg ein stridsrøynd mann, ein krigar, eller ein helt. Varianten kjempekar tydde gjerne ein kar som ofte var i basketak og slagsmål, og som var ovende sterk. Vegen frå "stridsfør" til "storvaksen" er lett å skjøne når ein tenkjer seg at krigarar gjerne var valde mellom dei storvaksne karane. Sogelitteraturen nyttar ofte kjempe på denne måten. 

Å Kjempe tyder å ta del i ein kamp. Semantisk er det vanleg å nytte verbet om vonlaust stor motmakt, som ein ikkje støtt kan rå med. 

Ordet er ofte nytta som forsterkande førelekk i adjektiv: Kjempestor, Kjempegøy, (kjempeliten). I nyare slang er dette ofte bytta ut med lekkjen Mega (frå gresk for stor). 

### Samansetningar

* kjempekar
* slåsskjempe

For planta kjempe, sjå groblad.
Flux

**Flux** er ei programvara som gjerer det mogleg å oppretta og visa 3D-objekt. Flux finst som programtillegg til nettlasarane Internet Explorer og fungerer òg som sjølvstendig program.

## Bakgrunnsstoff
* Flux – Offisiell nettstad (arkivert utgåve)
* Flux – Offisiell nettlog (arkivert utgåve)
* Historia til Flux
* Alternativ til Flux Player
Næringsliv

**Næringsliv** er offentleg eller privat økonomisk verksemd som skapar arbeidsplassar og gjev inntekt til dei tilsette, slik at dei livnærer seg. Primærnæringar som jakt og fiske er den eldste typen næringsliv. Seinare kom jordbruk til og i nyare tid har vi fått enda ei ny primærnæring: fiskeoppdrett. Industri er ei anna form for næringsliv, der utøvarane livnærer seg av produsera varer som andre ynskjer å kjøpa eller ved å arbeida for andre mot betaling. Det var den industrielle revolusjonen som la grunnlaget for industriell produksjon. Omgrepa *næringsliv* og *industri* vert i mange samanhengar nytta om kvarandre. I dei siste tiåra har transport og tenesteytande næringar auka sterkt. Andre viktige næringar for Noreg er skipsfart og oljeindustri. Underhaldningsindustrien har òg vokse mykje etter 2. verdskrig.
Palace of Westminster

**Palace of Westminster** eller **Westminster Palace** er eit slott i Westminster i London som huser Det britiske parlamentet. Bygningen ligg på vestsida av Themsen, like ved elvebreidda. Han blei teken i bruk som parlamentsbygning i 1547. 
Slottet er sterkt verna (Grade I) i Storbritannia, og blei utpteikt som verdsarv i 1987.

## Historie
Bygningen stammar frå mellomalderen. Størsteparten av det opphavlege slottet er brunne ned, men den store hallen, Westminster Hall, er bevart. Arkitekten for denne hallen var Henry Yevele (død 1400), mens taket blei laga ca. 1390 av Hugh Herland (død ca. 1405).

Etter at store delar av slottet brann i 1834 blei den noverande parlamentsbygningen oppført i nygotisk stil av sir Charles Barry og sonen Edward Barry. Interiøret blei teikna av Augustus Pugin. Underhussalen blei restaurert av sir Giles Scott etter eit tysk bombeangrep i 1941.

## Bygg og område

Palasset tar opp ei tomt på 32&nbsp;400&nbsp;m². Tomta er omgitt i aust av 266 meter elvebreidd og i vest av Westminster Abbey, Parliament Square og Millbank. I nord ligg Portcullis House, ein moderne kontorbygning for parlamentsmedlemmer og staben deira, og under bakken ligg Westminster undergrunnsstasjon. I sør er Victoria Tower Gardens, ein liten trekanta park mellom Millbank og Themsen.

Bygningen har omkring 1000 rom, 100 trappeoppgangar og 3&nbsp;km med korridorar. Andre framståande særpreg er:

*  Elizabeth Tower (tidlegare Clock Tower), det 96 meter høge klokketårnet som huser klokka «Big Ben»
* Underhuset og Overhuset med sine respektive vestibylar, og med ein sentralvestibyle i hjartet av bygningen
* Victoria Tower, eit firkanta tårn sørvest for bygningen, som utgjer den høgaste delen av bygningen
* Westminster Hall, bygga 1097–1099 som den eldste delen av slottet

## Galleri

Fil:Palace.of.westminster.arp.jpg|Palace of Westminster sett frå parisarhjulet London Eye.
Fil:Palacio de Westminster, Londres, Inglaterra, 2014-08-11, DD 204.JPG|Bygningen i flaumlys.


## Kjelder

*«Westminster Palace» (15. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 1. november 2014.
*«Palace today», parliament.uk
----
* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Palace of Westminster|Palace of Westminster]]» frå , den 28. mars 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff

*
Kolbjørn Almlid

**Kolbjørn Almlid** () er ein norsk næringslivsleiar og politikar for Senterpartiet. Han kjem frå Verran kommune i Nord-Trøndelag og arbeider i dag (2009) som seniorrådgjevar i Innovasjon Norge. Almlid har tidlegare vore divisjonsdirektør i same føretak og direktør i Statens nærings- og distriktutviklingsfond Nord-Trøndelag, før dette gjekk inn i Innovasjon Norge.

Almlid er utdanna adjunkt med faga engelsk og historie frå Bodø lærerskole. Frå 1989 til 1995 var han skulesjef i Verran kommune, og frå 1995 til 1996 assisterande rådmann. Før det arbeidde han som lærar og undervisningsinspektør. I regjeringa Syse (1989–1990) vart han utnemnd til statssekretær i olje- og energidepartementet. Han var vararepresentant til Stortinget for Nord-Trøndelag i perioden 1989–1993, og frå 1991 til 1995 var han fylkesordførar i Nord-Trøndelag fylkeskommune. I tillegg har han vore leiar for Senterpartiet i Nord-Trøndelag og medlem av sentralstyret i partiet, forutan at han har vore med i både kommunestyre og fylkesting i høvesvis 12 og 14 år.

Kolbjørn Almlid har sete i ei rekkje styre, og er i dag (2009) styreleiar i Helse Midt-Norge. Tidlegare har han mellom anna vore styreleiar i Nord-Trøndelag Elektrisitetsverk og styremedlem i Vinmonopolet. Han har også vore med i fleire offentlege utval, mellom desse «Hellandsvik-utvalet» (Utvalg for utredning av statlig overtakelse av regionsykehusene).

## Kjelder
* Knut Olav Åmås [red.]: «Almlid, Kolbjørn» i *Hvem er hvem?* (Aschehoug, 2008)
* Biografi på Stortinget.no
Uffe av Angeln

**Uffe**, **Offa** eller **Uffo** var ein halvmytisk konge av Angeln på 400-talet. Han er skildra inngåande hjå Saxo Grammaticus, som har gjort han til ein tidleg konge av Danmark. Han var son av Vermund og far til Angeltheow. Uffe var oldebarn av Odin i følgje nokre kjelder. Han er og skildra hjå Svein Åkeson

Uffe var den største av kjempene i den angliske kongerekka, og vidgjeten for karsstykka sine.

### [[Holmgang]]

Saxo fortel korleis Uffe heldt seg i bakgrunnen det meste av ungdomstida, og tagde til det meste, slik at folk meinte han var både stum og vitlaus. Vermund, far hans, ville gifte han bort til ei dotter av kong Frovin, for at denne skulle hjelpe Uffe med råd når han vart konge sjølv. Freawin vart drepen av ein sveahovding kalla Athisl, og Vermund tok seg av sønene hans, Kete og Vige. Desse to hemna far sin og drap Athisl. Folk som stod ikring, tok til å håne anglarane, sidan dei laut vera to mot ein, i staden for å møte Athisl mann mot mann. Saksarane meinte no at Vermund var for gamal og svak til å rå for Angeln, og gjekk mot dei med ein hær. Dei svivyrde Vermund, som var gamal og blind på denne tida, og kravde at han skulle gå mot saksarkongen i einvig. Då var det Uffe steig fram og sa han skulle gå einsam mot kongen for å hemne den svivyrdinga det var at to hadde gått mot ein mann. Slik ville han vinne att æra for anglarane. 

Møtet hende seg ved Rendsburg, på ei øy i Eider. Han møtte to på ein gong, og vann over dei båe. Kjeldene seier han vann seg stort gjetord, og eit kongerike, ved dette verket. 

Soga minnar om korleis anglarkongedømet på denne tida var pressa frå fleire kantar. Offa av Mercia rekna ættlina si attende til Uffe av Angeln. 

Frovin eller Freawine i soga, og sønene hans, er historisk knytt til kongeætta i Wessex.
Angeltheow

**Angeltheow**, alternativt *Angletheow*, *Engengit* eller *Angenwit*, er namnet på ein mytisk konge over Angeln på 400-talet. Han er ættefar til kongane av Mercia, og nemnd i kvadet Béowulf. Etter tradisjonen er han far til Éomer, og son til Uffe av Angeln. Angeltheow høyrer til same ættled som Hengest av Kent, og er rekna som ætling av Odin på fjerde leddet. Ikkje alle kjelder er samde i dette.

Nokre hevdar at Angeltheow er den same som sviakongen Ongentheow, nemnd i Béowulf, som vart drepen i slaget ved Ravneskogen. Namnet knyter han utan tvil til Angeln (lekken *Theow* tyder det same som tjuv - Angeltjuven). Ei anna tolking knyter han til segna om Angantyr.

## Kjelder
Love Is Strong

«**[[Love Is Strong]]**» er ein song av det engelske rockebandet the Rolling Stones på albumet *[[Voodoo Lounge]]* frå 1994, der han er opningssporet. Han var òg den første singelen frå albumet.

## Inspirasjon og innspeling
Songen er skriven av Mick Jagger og Keith Richards og er ein grublande song om eit møte mellom ein songar og ein ukjend person som fører til «kjærleik ved første blikk» hos songaren. 

Songen vart skriven i Irland av Richards og heitte opphavleg «Love is Strange». Ron Wood, Richards, Ivan Neville og produsent Don Was arbeidde med songen, medan Jagger var på turn for å reklamere for soloalbumet *[[Wandering Spirit]]*. Seinare endra Richards tittelen til «Love is Strong». Den endelege utgåva vart endra ein god del av Jagger, som medverka med tekst og munnspel. 

Innspelinga av songen starta i september 1993 i heimestudioet til Wood i Irland og heldt fram i A&M Recording Studios i Los Angeles i 1994.

## Utgjeving
Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet, men gjorde det langt frå så bra som venta. Han nådde berre så vidt inn på Billboard Hot 100 i USA, den lågaste plasseringa Rolling Stones hadde hatt på ein førstesingel til då. Ein musikkvideo vart regissert av David Fincher og er ein svartkvit video som viser gigantiske utgåver av the Stones, samt eit par vanlege folk i romantiske klemmar i New York City. 

Den svake plasseringa til singelen gjorde at heller ikkje albumet selde så bra som venta, trass i positiv kritikk og etter kvart ein Grammy Award. Songen vart meir populær i Europa der han gjekk til 14. plass i Storbritannia. 

The Rolling Stones spelte songen på MTV Video Music Awards i 1994. 

## Innhald
* 7" VS1503
# «Love Is Strong» (albumversjon)
# «The Storm»

* Kassett VSC1503
# «Love Is Strong» (albumversjon)
# «The Storm»

* CD VSCDE1503
# «Love Is Strong» (albumversjon)
# «The Storm»

* CD VSCDT1503 - «Special Collectors»-utgåve
# «Love Is Strong» (albumversjon)
# «The Storm»
# «So Young»
# «Love is Strong» (Bob Clearmountain Remix)

* CD VSCDX1503 - remix-utgåve
# «Love is Strong» (Teddy Riley Radio Remix)
# «Love is Strong» (Teddy Riley Extended Remix)
# «Love is Strong» (Teddy Riley Extended Rock Remix)
# «Love is Strong» (Teddy Riley Dub Remix)
# «Love is Strong» (Joe The Butcher Club Remix)
# «Love is Strong» (Teddy Riley Instrumental)

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Is Strong|Love Is Strong]]» frå , den 28. mars 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Songteksten