open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Meanest Girl in Town

«** The Meanest Girl in Town**», òg kjend som «Yeah, She's Evil!» er ein rock and roll-song skriven av J. Byers. Songen vart spelt inn i juni 1964 av Elvis Presley, som «The Meanest Girl in Town» for filmmusikken til *[[Girl Happy]]* i 1965, og av Bill Haley & His Comets som «Yeah, She's Evil!» for ein singel på Decca Records.

Haley-innspelinga kom ut sommaren 1964. Ho kom ut før Presley si utgåve på *[[Girl Happy av Elvis Presley|Girl Happy]]*, sjølv om Presley faktisk hadde spelt inn sin versjon fleire dagar før Haley: den 10. juni 1964 for Presley, og 16. juni 1964 for Bill Haley & His Comets.

## Utgver
**Som «The Meanest Girl in Town»**
*Elvis Presley, *[[Girl Happy av Elvis Presley|Girl Happy]]* (filmmusikkalbum), RCA Victor LSP/LPM 3338, March 1965.

Denne versjonen vart òg spelt inn av The King Normals i 1995. 

**Som «Yeah, She's Evil!»**
*Bill Haley & His Comets, singel *[[Green Door|The Green Door]]*/*Yeah, She's Evil!*, Decca Records 31650, 27. juli 1964

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Meanest Girl in Town|The Meanest Girl in Town]]» frå ,  den 30. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Do the Clam

«**Do the Clam**» er ein amerikansk popsong skriven av Dolores Fuller, Sid Wayne og Ben Weisman. Han vart spelt inn av Elvis Presley i 1965 for filmen *[[Girl Happy]]*. I somme delar av verda vart songen gjeven ut på singel, og han nådde 21. plassen på Billboard-lista i USA. Han vart ein stor suksess i Australia der han nådde fjerdeplassen på salslista. Medlåtskrivaren Dolores Fuller er kanskje mest kjend som kjærasten til hovudrollefiguren i Ed Wood-filmen *[[Glen or Glenda]]* frå 1953.

B-sida til singelen frå 1965 var «You'll Be Gone», skriven av Red West, Elvis Presley og Charlie Hodge i 1962. B-sida nådde 121. plassen på Billboard-lista og 35. plassen på den kanadiske lista. Begge songane var med på filmmusikkalbumet *Girl Happy*. «You'll Be Gone» var eit forsøk på å skape ein same type song som «Begin the Beguine» etter managementet til Elvis Presley ikkje klarte å få rettane til songen. «You'll Be Gone» er ein av av få songar der Elvis Presley er tilskriven som låtskrivar. 

The Cramps spelte inn songen i 1987 på albumet *[[Rockin n Reelin in Auckland New Zealand]]*. I 1991 vart det laga ein parodi av songen av Dread Zeppelin på songen «Do the Claw».

## Bakgrunnsstoff
*[ Melding på Allmusic]
*
Elvis for Everyone!

***Elvis for Everyone!*** er det 23. albumet til Elvis Presley, og er eit samlealbum med innspelingar frå 1954 til 1964. Det vart gjeve ut av RCA Victor i mono og stereo, LPM/LSP 3450, i august 1965. Albumet nådde 10. plassen til Top Pop Albums-lista.  

## Innhald
Ei planlagt innspeling seint i mai 1963 hadde mislukkast i å produsere eit femte studioalbum i 1960-åra, og innan 1965 hadde Presley utelukkande byrja å fokusere på filmkarrieren og filmmusikken sin. Han hadde ikkje gjeve ut eit skikkeleg studioalbum sidan *[[Pot Luck av Elvis Presley|Pot Luck]]* i juni 1962, men hadde gjeve ut sju singlar som ikkje var knytt til filmar. RA Victor fann opp konseptet med eit «Anniversary Album» for å feire at Presley hadde vore ti år på selskapet, noko som vart *Elvis For Everyone*. Sidan mai 1963 hadde Presley berre hatt ei innspeling som ikkje var for filmmusikk, i januar 1964, som berre førte til tre songar, to av dei var alt gjevne ut som singlar. Då dei ikkje hadde nye songar sette RCA saman dette albumet med unytta songar frå heilt attende til Sun Records-tida, både frå innspelingar til filmar og vanlege innspelingar. Kanskje fordi albumet var sett saman av restar og tidlegare avviste songar, var dette det første Presley-albumet som selde færre enn 300&nbsp;000 eksemplar i løpet av tiåret. 

Av songane på albumet var berre «Summer Kisses, Winter Tears», spelt inn for, men ikkje nytta i filmen *[[Flaming Star]]*, og hadde tidlegare vore gjeven ut på EP-plata *[[Elvis by Request]]*. Fleire songar hadde vore med i filmar, men ikkje på plate tidlegare. «In My Way» vart nytta i filmen *[[Wild in the Country]]* i 1961, «Sound Advice» i 1962 i filmen *[[Follow That Dream]]*, og den tradisjonelle napolitanske balladen «Santa Lucia» i 1964 i filmen *[[Viva Las Vegas]]*. Dei andre åtte songane var ikkje tidlegare gjevne ut. På Sun-balladen «Tomorrow Night» vart det lagt til ekstra spor før det hamna på dette albumet. Den originale utgåva av songen vart først gjeven ut på samlealbumet *The Complete Sun Sessions* i 1987.

RCA hadde panlagt å ta med den ikkje tidlegare utgjevne Sun Records-innspelinga «Tennessee Saturday Night», men trekte songen frå albumet og erstatta han med «Tomorrow Night». 

I 2014 vart *Elvis for Everyone * gjeve ut på ny på Follow That Dream i ei spesialutgåve med to plater som inneheldt originalplata og fleire alternative opptak.

## Innhald
### Originalutgåve

### Follow That Dream-utgåva frå 2014
 
## Medverkande

## Lister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elvis for Everyone!|Elvis for Everyone!]]» frå ,  den 30. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elvis by Request

***Elvis By Request*** er ein EP av Elvis Presley med songar frå filmen *[[Flaming Star]]*, gjeven ut i 1960. 

Innspelinga fann stad 8. august og 7. oktober 1960 i Radio Recorders i Hollywood. Først vart det skrive fire songar for filmen, men «Britches» og «Summer Kisses Winter Tears» vart droppa. Filmmusikken i filmen bestod berre av to songar, «Flaming Star» og «A Cane and a High Starched Collar.» Ein tidleg versjon av «Flaming Star», som nytta arbeidstittelen til filmen, «Black Star,» vart spelt inn av Presley og seinare gjeven ut i 1990-åra. Den langt mørkare teksten i «Black Star»-versjonen meinte somme kommentatorar at David Bowie refererte til i sin «Blackstar».

To månader etter filmen hadde premiere, gav RCA ut EP-plata *Elvis By Request – Flaming Star*, som nådde 14. plassen på ''Billboard'' Hot 100. Han inneheld tittelsporet og ein av dei avviste songane, «Summer Kisses, Winter Tears», i lag med to av Presley sine listetoppar i 1960, «Are You Lonesome Tonight?» og «It's Now or Never». «Summer Kisses» kom seinare ut på samlealbumet *[[Elvis for Everyone]]* fem år seinare, og «A Cane And A High Starched Collar» kom ut på **'. «Britches» vart først gjeven ut på **' i 1979.

Songen «Flaming Star» vart tittelsopret på *[[Elvis Sings Flaming Star]]*, som var tilgjengeleg i butikkar som selde Singer-symaskinar som eit marknadsføringstriks. 

### Medverkande
* Elvis Presley – vokal
* The Jordanaires – korvokal
* Howard Roberts – elektrisk gitarar
* Tiny Timbrell – akustisk gitarar
* Jimmie Haskell – trekkspel
* Dudley Brooks – piano
* Myer Rubin – kontrabass
* Bernie Mattinson – trommer

### Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flaming Star|Flaming Star]]» frå ,  den 30. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Finders Keepers, Losers Weepers

«**Finders Keepers, Losers Weepers**» er ein song skriven av Dory og Ollie Jones Josh Bates og spelt inn av Elvis Presley. Songen vart først gjeven ut i 1965 på albumet *[[Elvis for Everyone]]*.

Songen vart òg spelt av Johnny Earl i lag med The Jordanaires i 1992 og Steven Pitman i 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Finders Keepers, Losers Weepers|Finders Keepers, Losers Weepers]]» frå ,  den 30. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*BMI Work #417093  

## Bakgrunnsstoff
*
Tomorrow Night av Coslow og Grosz

«**Tomorrow Night**» er ein song frå 1939 skriven av Sam Coslow og Will Grosz. Same året nådde Horace Heidt 16. plassen på salslista i USA med sin versjon av songen. 

I 1948 fekk Lonnie Johnson ein hit på King Records med songen. Innspelinga bestod av Johnson på gitar og Simeon Hatch på piano. Lonnie Johnson sin versjon nådde toppen av R&B-lista og 19. plassen på poplista..

Lonnie Johnson sin versjon av «Tomorrow Night» vart kjenningsmelodien hans og songen vart utvikla til ein bluesstandard. Lavern Baker fekk ein ny hit med songen i 1956. Songen vart spelt inn av Elvis Presley medan han var på Sun Records. Jerry Lee Lewis spelte òg inn songen medan han var på Sun Records. Bob Dylan spelte inn songen i 1992 på albumet *[[Good As I Been To You]]*.

## Versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tomorrow Night (Coslow and Grosz song)|Tomorrow Night (Coslow and Grosz song)]]» frå ,  den 30. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Erben Wennemars

**Egbert Rolf Wennemars** (), kjend som **Erben Wennemars**, er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Dalfsen. Han vart sprintverdsmeister i 2004 og 2005.

Wennemars kom på tredjeplass i sprint-VM 1998 i Berlin, ei plassering han kopierte i sprint-verdsmeisterskapen 2003 i Calgary. Same sesongen var han tilbake i Berlin ved VM i enkeltløp, der han vann både 1000 m og 1500 m.

Under sprint-VM 2004 i Nagano imponerte Wennemars med to sterke 1000-meterar, noko som gav han VM-gullet framfor kanadiarane Jeremy Wotherspoon og Mike Ireland. Han forsvarte VM-tittelen i Salt Lake City i 2005, også då var Wotherspoon hans sterkaste konkurrent. Frå Vinter-OL 2006 i Torino reiste Wennermars heim med to bronsemedaljar, fyrst fekk han ein "gratismedalje" i lagtempoen, før han vart tredjemann på 1000 meter.

I 2007 deltok Wennemars i firkamp-VM, og på heimebane i Heerenveen enda han på femteplassen. Over ein tiårsperiode, 1999-2008, vann Wennemars elleve 11 medaljar (6-2-3) i ulike VM i enkeltløp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Erben Wennemars|Erben Wennemars]]» frå ,  den 30. november 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Bertha Garnæs

**Bertha O. Garnæs** () var ein norsk lærar og rektor. I 1888 skipa ho den private jenteskulen Bertha Garnæs' Handgjerningsskole, der ho var rektor frå starten og fram til 1927 og hald fram som lærar til 1931. Samstundes arbeidde ho som lærar på Garnes Folkehøiskole frå 1987 til 1896.

I 1881 tok Garnæs eit jentekurs på Nordhordland Amtskule i Haus kommune. Året etter kom ho inn på Den Kvindelige Industriskole i Christiania, no Oslo. Der gjekk ho i to år.

Garnæs skipa Bertha Garnæs' Handgjerningsskole i eit leigd lokale i Ytre Arna i 1888. Ho dreiv skulen aleine, og utan tilskot frå det offentlege. Fyrst i 1897 fekk ho hjelp, frå niesa Anna Garnæs. I 1890 flytta ho skulen til Garnes, der ho leigde fyrste etasje i det privatåtte huset «Fredlund». Same år reiste niesa til Christiania, og Garnæs fekk to tidlegare elevar til å hjelpe med undervisninga. Niesa kom attende til skulen i 1991. Ein gong mellom 1900 og 1905 kjøpte Garnæs ein del av garden til sin bror, Rasmus Garnæs. Same dag som unionsoppløysinga, 7. juni 1905, starta ho bygging av ny skule på tomten ho hadde kjøpt. Heller ikkje no fekk ho nokon tilskot til skulen, sett bort i frå 200 kroner frå Haus kommune for året 1901, og 500 kroner frå fylket i perioden 1901 til 1905. Skulehuset fekk namnet «Ljosheim», og stod ferdig same haust. Ho starta opp undervisninga 26. september. I tillegg til skulehuset vart det bygd eit uthus. I 1913 kjøpte ho meir jord, denne gongen av Per Garnes. Ho bygde på både skulehuset og uthuset. Frå 1906 til 1917 fekk ho 1 000 kroner i året frå fylket, noko som auka til 1 500 kroner i 1918, 2 500 i 1921 og 3 000 frå 1922. Tilskota frå kommunen var små, og ho fekk ei tid 50 kroner i året, men i 1929 var det komen opp i 250 kroner. Skulen skulle opphavleg ikkje hatt tilskot frå fylket av di han ikkje var kommunal. I 1927 tok niesa over som rektor, og Garnæs heldt fram som lærar til ho gjekk av i 1931.

Etter at Garnæs døydde kjøpte niesa skulen. Skulen har endra namn ei rekkje gonger sidan starten, og i 1976 vart det bygd eit nytt skulebygg. Frå 1. august 2016 til skuleåret 2016/17 vart avslutta var den skulen Garnæs skipa i 1888 ein av dei tre avdelingane til Arna vidaregåande skule.

## Utmerkingar
1. juli 1935 vart ho tildelt Kongens fortenestmedalje i sølv.

## Kjelder
* 

### Fotnotar
Siamesar

**Siamesar** er ein katterase som stammar frå Thailand, tidlegare kjend som Siam. Siamesaren er ein av dei eldste katterasane ein kjenner til, med mellomstor, lang og slank kropp og ein særs kort, fin pels utan underpels. Han er som regel maskefarga, det vil seia lys (kvit) på kroppen og mørkare ved snuten, øyra, potane og halen. Augo er blå. 
Halen er lang og avsmalande mot enden. Hovudet smalnar mot snuten i rette linjer, og katten har lang rett nase.

## Historie
Den maskefarga siamesarkatten er kjend frå den illustrerte diktsamlinga *Tamra maew* ('Kattedikt'), som ein reknar med blei skriven frå 1300- til 1700-talet. 
Kattane hadde høg status og blei typisk berre haldne av kongelege eller munkar. Dei ver vernande vesen for buddhisttempel og sjelane til avdøde.

Katten kom til Vesten på slutten av 1800-talet. 
I 1878 mottok den amerikanske presidenten Rutherford B. Hayes den første dokumenterte siamesarakatten i USA, ein katt kalla Siam send av den amerikanske konsulen i Bangkok. I 1884 tok den britiske konsulen i Bangkok, Edward Blencowe Gould (1847–1916), katteparet Pho og Mia med seg tilbake til Storbritannia. Han gav dei i gåve til syster si, Lilian Jane Gould, som seinare var med på skipinga av ein engelsk siamesarkatteklubb i 1901. Kattane fekk tre kattungar i 1885. Familien blei stilt ut ved Crystal Palace-utstillinga same året, og vekte merksemd gjennom den uvanlege utsjånaden og oppførselen sin. Alle kattungane døydde ikkje lenge etter utstillinga av årsaker som er ukjende i dag. Rundt elleve nye kattar blei innførte gjennom dei neste tiåra, og danna grunnlaget for den britiske stammen av siamesarar. Dei var kjende som «kongskattar frå Siam» (*Royal Cat of Siam*) ettersom ein meinte dei berre var blitt haldne av thailandske kongelege.

## Kjelder

*
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Siamese cat|Siamese cat]]» frå ,  den 1. desember 2016.*  

## Bakgrunnsstoff

*Thai cats in the Buddhist temple . Blogg med ei rekkje bilde ved *Siamese Cat Legends*.
Peter Mueller

**Peter Alan Mueller** () er ein USA-amerikansk skeiseløpar og -trenar frå Madison i Wisconsin. Han vart olympisk meister på 1000 meter i 1976, og var 2003-09 trenar for det norske skeiselandslaget.

### Skeiseløpar
Mueller markerte seg med ein sjetteplass i sprint-VM 1974. To år seinare var han heilt suveren då han vann den olympiske gullmedaljen på 1000 meter under Vinter-OL 1976 i Innsbruck, vinnartida 1.19,32 var over sekundet betre enn det andremann presterte. Ved sprint-VM 1976 i Vest-Berlin kom han på tredjeplass, slått av verdsmeister Johan Granath og sin eigen landsmann, Dan Immerfall. Året etter var det ein annan landsmann, Eric Heiden, som gjekk til topps i sprint-VM i Alkmaar, med nettopp Mueller på ein soleklar andreplass.

I 1979 enda Mueller som fjerdemann i verdsmeisterskapen i sprint, og i OL-året 1980 vart han nummer sju. Under Vinter-OL 1980 på heimebane i Lake Placid skreid han inn til femteplass på 1000 meter. Han la vekk konkurranseskeisen ved sesongslutt.

### Skeisetrenar
Mueller var på frå 1980-åra trenar for løparar som Bonnie Blair, Dan Jansen og seinare nederlendarane Marianne Timmer og Gianni Romme. Frå 2003 var han norsk landslagstrenar til han hausten 2009 vart oppsagd, skulda for å ha vore nærgåande mot skeiseløparen Maren Haugli.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Peter Mueller|Peter Mueller]]» frå ,  den 30. november 2016.*
Arabinose

**Arabinose** (kjemisk formel ) er eit monosakkarid og ein pentose. Det er eit kvitt, krystallinsk stoff med søt smak. Båe dei optisk aktive formene av stoffet finst i naturen. Den høgredreiande L(+)-arabinosen er med i arabinsyre, som vidare er med i gummi arabicum. Dette har gjeve sakkaridet namnet *arabinose*.

Venstredreiande arabinose finst i urinen ved visse sjukdomstilstandar.

## Kjelder
Harum Scarum

***Harum Scarum*** er eet 24. albumet til Elvis Presley. Det vart gjeve ut av RCA Victor i mono og stereo, LPM/LSP 3468, i november 1965. Albumet inneheld filmmusikken til filmen med same namn frå 1965. Innspelinga fann stad i RCA Studio B i Nashville i Tennessee den 24. til 26. februar 1965. Albumet nådde åttandeplassen på Top LP's-lista.

## Innhald
Albumet markerte ei tilbalkevending til å lage filmmusikk for Presley, sjølv om han hadde gjeve ut studioalbumet *[[Elvis for Everyone]]* i 1965. Albumet med songar spelt inn dei siste ti åra, heilt attende til tida i Sun Studios i Memphis, hadde fått ein overraskande hitt verda over med ein fem år gammal gospelsong, «Crying in the Chapel». Presley uttrykte misnøye med kvaliteten på songane og det store presset på dei faste låtskrivarane hans samla saman av Freddy Bienstock — låtskrivarane Giant, Baum og Kaye som aleine hadde skrive 17 av 47 songar på dei fire siste filmmusikkalbuma i løpet av 18 månader. I røynda kunne ein ha pressa nesten kva song som helst inn i historia, inkludert gamle klassikarar. Men så lenge salet heldt fram, gjorde teamet rundt Presley kontroll over opphavsrettane til nye songar skrivne av låtskrivarane til eit rav. På denne tida byrja derimot plate- og kinosalet til Presley å falle. 

Det vart spelt inn elleve songar for *Harum Scarum*, og alle vart brukte på albumet, medan to songar ikkje vart nytta i filmen. Som med *[[Roustabout]]* vart det ikkje gjevne ut singlar frå albummet. Det kom ut ein singel ein månad seinare, ein song som var att frå 1957, «Tell Me Why» i lag med «Blue River» frå eit avlyst album frå mai 1963. Det var eit illevarslande teikn på det som skulle kome, då singelen berre nådde 33. plassen på ''Billboard'' Hot 100, den lågaste plasseringa Presley hadde hatt på lista til då i karrieren.

Presley spelte inn «Wisdom of the Ages» den 24. februar 1965 i RCA studios. Det vart gjeve ut som eit bonusspor på filmmusikkalbumet, i lag med «Animal Instinct», som heller ikkje var med i filmen. The Jordanaires sang korvokal. Filmen og filmmusikken vert rekna som noko av det dårlegaste Presley gjorde. 

I 2003 vart *Harum Scarum* gjeve ut på ny på Follow That Dream i ei spesialutgåve med originalalbumet og mange alternative opptak..

## Medverkande

* Elvis Presley - vokal
* The Jordanaires - korvokal
* Rufus Long - flute
* Ralph Strobel - obo
* Scotty Moore, Grady Martin, Charlie McCoy - elektrisk gitar

* Floyd Cramer - piano
* Henry Strzelecki - elektrisk bass
* D.J. Fontana, Kenny Buttrey - trommer
* Hoyt Hawkins - tamburin
* Gene Nelson - conga

## Innhald

### Original release
 

### Follow That Dream-utgåva frå 2003

## Lister
### Album

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harum Scarum (album)|Harum Scarum (album)]]» frå ,  den 1. desember 2016.*  


## Bakgrunnsstoff
*Inforasjon om innspelinga
*LPM-3468 Harum Scarum på The Elvis Presley Record Research Database
Henry Strzelecki

**Henry Strzelecki** () var ein USA-amerikansk studiomusikar i Nashville som spelte med Chet Atkins, Waylon Jennings, Willie Nelson, Eddy Arnold, Bob Dylan, Johnny Cash, Ronnie Milsap, Merle Haggard og mange andre.

Strzelecki var fødd i Birmingham i Alabama og byrja å spele country i tenåra. Han skreiv songen «Long Tall Texan», som vart ein hit for The Beach Boys. Han arbeidde med Chet Atkins i mange år, både i studio og på turné. Han vart rekna som eit av hovudmedlemmane i Nashville A-Team og arbeidde med nesten kvar stjerne som braut gjennom i Nashville frå 1960- til 1980-åra.

I 1987 vart han nominert til årets bassist under Academy of Country Music Awards.

Strzelecki vart råka av ein bil i Nashville den 22. desember 2014 og døydde av skadane 30. desember.

## Sjå òg
*The Nashville A-Team

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henry Strzelecki|Henry Strzelecki]]» frå ,  den 1. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Biologisk system

Eit **biologisk system** er eit samansett nettverk av biologisk samhøyrige entitetar. Storleiken på biologiske system kan variere, frå store populasjonar med organismar, til mindre organsystem som sirkulasjonssystemet, respirasjonssystemet og nervesystemet. På mikroskopisk og nanoskopisk målestokk finn ein enno mindre system, slik som celler, organellar og makromolekylære kompleks.

Biologiske system må ikkje forvekslast med levande system, som generelt blir rekna som liv.

### Organsystem

Menneske og mange andre dyr er bygd opp av fleire organsystem:
* **[[Sirkulasjonssystem]]**: pumper og kanaliserer blod til og frå kroppen og lungene ved hjelp av hjartet og blodårer.
* **[[Hudsystemet|Hudsystem]]**: samansett av hud, hår, feitt og negler.
* **[[Forplantingssystem]]**: samansett av kjønnsorgan, deriblant eggstokkar, eggleiar, livmor, vagina, mjølkekjertlar, testiklar, sædleiar, sædblære og prostata.
* **[[Meltingsapparatet|Meltingssystem]]**: melting av mat ved hjelp av spyttkjertlar, matrøyr, magesekk, lever, galleblære, bukspyttkjertel, meltingskanal, endetarm og endetarmsopning.
* **[[Urinsystemet|Urinsystem]]**: samansett av nyrer, urinleiar, urinblære og urinrøyr.
* **[[Respirasjonssystem]]**: samansett av andingsorgan, deriblant svelg, strupehovud, bronkiar, lunger og mellomgolv.
* **[[Det endokrine systemet|Endokrinsystem]]**: kommunikasjon i kroppen ved hjelp av hormon frå hormonkjertlar, deriblant hypotalamus, hypofyse, epifyse, skjoldbruskkjertel, biskjoldbruskkjertel og binyrer.
* **[[Immunforsvar]]**: vernar organismen mot framandlekamar.
** **[[Lymfesystem]]**: transport av lymfevæske mellom cellevev og blodomløpet via lymfeknutar og lymfeårer. Lymfesystemet tek også del i immunforsvaret og syntese av antistoff.
* Muskelsystem: gjev organismen rørslefridom, held kroppen oppreist og produserer varme. Samansett av skjelettmuskulatur, hjartemuskulatur og glatt muskulatur.
* **[[Nervesystem]]**: samler, vidarefører og handsamer informasjon ved hjelp av sentralnervesystemet (hjerne og ryggmerg) og det perifere nervesystemet.

## Sjå òg
* biologisk nettverk
* kunstig liv
* systembiologi
* systemøkologi
* systemteori

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Biological system|Biological system]]» frå ,  den 1. desember 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Frankie and Johnny av Elvis Presley

***Frankie and Johnny*** er det 25. albumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor Records i mono og stereo, LPM/LSP 3553, i mars 1966. Innspelinga fann stad i Radio Recorders i Hollywood, 12. til 14. mai 1965. Albumet nådde 20. plassen på Top LP's-lista. Albumet selde til gull- og platinaplate 6. januar 2004 i USA.

## Inhnhald
Sidan filmen føregjekk på 1800-talet, vart det nytta somme tradisjonelle songar i filmen. «When the Saints Go Marching In» er ein gammal  gospelsalme som har blitt ein jazzstandard og knytt til tradisjonell hot jazz frå New Orleans. Han vart spelt i ein medley med «Down by the Riverside», ein annan tradisjonell gospelsong frå denne tida. Begge er i offentleg eige. Tittelsongen «Frankie and Johnny», er ein variant av ein amerikansk populær song som først vart publisert i 1904 og tilskriven Hughie Cannon. Med ny tekst vart opphavsretten sikra for Gladys Music, songforlaget til Presley.

Det vart spelt inn tolv songar for *Frankie and Johnny*, og alle vart brukte i filmen. Tittelsongen vart gjeven ut på singel i lag med «Please Don't Stop Loving Me» som b-side. Han vart gjeven ut like før eller samstundes med albumet. «Frankie and Johnny» nådde 25. plassen på ''Billboard'' Hot 100, medan B-sida nådde 45. plassen.

## Pickwick- og Follow That Dream-utgåvene
I 1970-åra fekk Pickwick Records leige rettane til fleire av innspelinga til Presley frå RCA og gav ut filmmusikkalbumet på ny i 1976 med eit nytt omslag og tittelen endra til *Frankie & Johnny*. Rekkjefølgja på songane vart endra og tre songar vart fjerna — «Chesay», «Look Out Broadway» og «Everybody Come Aboard». Omslaget indikerer ikkje at dette var ei nyutgjeving, og det var det einaste filmmusikkalbumet hans som vart gjeve ut på denne måten. Det nådde ikkje ''Billboard'' 200. Plata var i trykk i fleire år fram til Presley døydde i august 1977 og RCA gav ut alle albuma hans på ny, men avtalen med Pickwick hindra RCA å gje ut dette albumet. Det var derfor ikkje tilgjengeleg att i USA før i 2010 då *Frankie and Johnny* kom ut på ny. 

I 2003 vart *Frankie and Johnny* gjeve ut på ny på selskapet Follow That Dream i ei spesialutgåve med originalalbumet og mange alternative opptak.

## Medverkande
* Elvis Presley – vokal
* The Jordanaires – korvokal
* Eileen Wilson – vokal
* George Worth – trompet
* Richard Noel – trombone
* John Johnson – tuba
* Gus Bivona – saksofon
* Scotty Moore – elektrisk gitar
* Tiny Timbrell – akustisk gitar
* Charlie McCoy – munnspel
* Larry Muhoberac – piano
* Bob Moore – kontrabass
* D.J. Fontana, Buddy Harman – trommer

## Innhald
### Original release

### Pickwick-utgåva

«Chesay», «Look Out, Broadway» og «Everybody Come Aboard» var ikkje med på denne utgåva

### Follow That Dream-utgåva
 

## Lister
### Album

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Frankie and Johnny (album)|Frankie and Johnny (album)]]» frå ,  den 1. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eileen Wilson

**Eileen Wilson** er ein USA-amerikansk skodespelar og songar. Ho var ein av dei originale stjernene i fjernsynsshowet *[[Your Hit Parade]]* på NBC i USA. Ho var med i showet frå 1950 til 1952. 

Wilson var ein av songarane som var med på *The Bob Crosby Show* og *[[Beulah (series)|Beulah]]*, begge på radio.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eileen Wilson|Eileen Wilson]]» frå ,  den 1. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Eileen Wilson på Internet Movie Database
Gus Bivona

**Gus Bivona** () var ein USA-amerikansk musikar som spelte klarinett, saksofon og fløyte i høgda av storbandtida. Etter andre verdskrigen var han fast musikar i MGM Studio Orchestra, og spelte på musikken til mange filmar og album. Han vart seinare kjend som sidemann til pianisten og komikaren Steve Allen. Seint i 1950- og tidleg i 1960-åra byrja Bivona å leie sitt eige band, og gav ut album under sitt eige namn for selskap som Mercury og Warner Bros.

## Delvis diskografi

## Bakgrunnsstoff
* IMDb
Larry Muhoberac

**Larry Muhoberac** () var ein USA-amerikansk musikar, produsent og komponist som til forskjellige tider er blitt kalla **Larry Owens** og **Larry Gordon**.

Muhoberac var kjend som den første klaverspelaren i Elvis Presley sitt TCB Band. Han spelte først med Presley på scenen på den første konserten til Elvis på Hotel International i Las Vegas den 31. juli 1969. Etter fleire år med turnering, erstatta Glen Hardin han på piano. 

Muhoberac vart fødd og voks opp i Louisiana og byrja spele trekkspel og piano fem år gammal. Han drog på turné med Woody Herman 20 år gammal, og flytta til Memphis i Tennessee i 1959. I 1961, då han brukte pseudonymet «Larry Owens», spelte bandet hans på to av Presley sine veldedige konsertar i Memphis.

Han flytta til Vestkysten tidleg i 1960-åra og arbeidde som studiomusikar der. Der rekrutterte Presley han som studiomusikar for filmmusikken sin. Han utvikla seg til å bli ein etterspurt som studiomusikar og arbeidde først med Elvis og seinare med Neil Diamond, Tina Turner, Ray Charles, Tanya Tucker, Ray Conniff og Barbra Streisand blant fleire. Seinare i karrieren arrangerte og dirigerte han for fleire artistar, mellom andre Seals & Crofts og det kristne bandet The Archers. Han flytta til Australia i 1986 der han fortsette å arbeide som produsent og arrangør. 

Sønene hans, Jamie Muhoberac og Parrish Muhoberac, er òg kjende studiomusikarar, arrangørar, produsentar og lydteknikarar.

## Utvald diskografi
* *Nancy & Lee Again* (1972) Nancy Sinatra & Lee Hazlewood (arrangør)
* *Woman (Nancy Sinatra album)|Woman* (1973) Nancy Sinatra (arrangør)
* *Cherry Smiles: The Rare Singles* (2009) Nancy Sinatra (bandleiar, piano)
* *Frankie & Johnny* (1966) Elvis Presley (klaverinstrument)
* *Paradise Hawaiian Style* (1966) Elvis Presley (klaverinstrument)
* *Speedway* (1968) Elvis Presley (klaverinstrument)
* *Stay Away Joe* (1968) Elvis Presley (klaverinstrument)
* Elvis: In Person At The International Hotel, Las Vegas, Nevada [LIVE] April 1970 (klaverinstrument)
* Elvis On Stage: februar 1970 –LIVE- (klaverinstrument)
* *[[Rock Requiem]]* (1971) Lalo Schifrin
* *Stony End* (1971) Barbra Streisand (klaverinstrument)
* *Summer Breeze* (1972) Seals & Crofts (klaverinstrument/arrangement)
* *[[Diamond Girl (album)|Diamond Girl]]* (1973) Seals & Crofts (klaverinstrument/arrangement)
* *[[I Am I Said]]* (1973) Neil Diamond (klaverinstrument)
* *[[Fresh Surrender]]* (1976) The Archers (arrangement/klaverinstrument)
* *TNT* (1978) Tanya Tucker (klaverinstrument)
* *[[Stand Up! (album)|Stand Up!]]* (1979) The Archers (produsent/arrangør/klaverinstrument)
* «America's Greatest Hero» (1984) Joey Scarbury (piano)
* «Stormy Weather» (1991) Grace Knight (produsent/arrangør)
* «Neon Ballroom» (1999) silverchair (arrangør)
* «Diorama» (2002) silverchair (arrangør)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Larry Muhoberac|Larry Muhoberac]]» frå ,  den 1. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Intervju med Larry Muhoberac
* Elvis Presley & The TCB Band
* Discogs.com: Larry Muhoberac
Akira Kuroiwa

**Akira Kuroiwa** () er ein japansk skeiseløpar frå Gunma som vart verdsmeister i sprint i 1983 og 1987.

Kuroiwa vart høvesvis nummer seks og åtte i sprint-VM 1981 og 1982. Under sprint-VM 1983 i Helsinki gjekk han heilt til topps, klart framom Pavel Pegov frå Sovjetunionen. I OL-sesongen 1984 enda han på åttande-, niande- og tiandeplass i høvesvis sprint-VM og på 1000 m og 500 m då han deltok i dei olympiske vinterleikane 1984 i Sarajevo.

Ved sprint-VM 1986 i heimlege Karuizawa vart Kuroiwa tredjemann, men likevel langt bak verdsmeister Igor Zjelesovskij og Dan Jansen. Året etter vann derimot Kuroiwa laurbærkransen då sprintmeisterskapen fann stad i Sainte-Foy i USA, etter ein jamn kamp mot Nick Thometz frå vertslandet.

Vinteren 1988 sikra Kuroiwa seg den olympiske bronsemedaljen på 500 m under Vinter-OL 1988 i Calgary. Han måtte sjå seg slått av Uwe-Jens Mey frå Aust-Tyskland som vann med ny verdsrekord 36,45 sekundar og Jan Ykema fra Nederland, sistnemnde var eitt hundredels sekund framom Kuroiwa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Akira Kuroiwa|Akira Kuroiwa]]» frå ,  den 1. desember 2016.*
Joachim Birger Nilsen

**Joachim Birger Nilsen** () er ein norsk sjakkspelar og sjakktillitsvald. Han vart FIDE-meister i sjakk i 2014 og Internasjonal Meister i sjakk (IM) frå mars 2017. Joachim Birger Nilsen vart vald til president i Norges sjakkforbund 10. juli 2022. Han trekte seg som president 7. oktober 2022, etter det kom fram at han hadde juksa under ei sjakkturnering på nettet i 2016.

## Internasjonal Meister i sjakk
Han Joachim B. Nilsen tok sitt første IM-napp med 6 poeng på 9 runder i IM-gruppa i TV2 International på Fagernes i påska 2016. Han tok deretter eit IM-napp i eliteklassa i Noregsmeisterskapen i sjakk i Tromsø i juli 2016, med 5,5 poeng på dei 8 første rundane. Det hadde deretter ikkje noko å seie at han tapte siste runde. Det tredje og avgjerande IM-nappet kom i Øbros Jubileumsturnering i oktober 2016, med 6,5 poeng på 9 rundar. Han hadde dermed oppfylt kravet om IM-resultat i turneringar med til saman minst 27 parti. Rating-kravet, kravet til eigen rating over 2400 oppfylte han allereie pr. 1. februar 2015 med 2417. Han vart utnemnd til IM av Verdssjakkforbundet ved beslutning publisert 3. mars 2017.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Joachim B. Nilsen si spelarside hos FIDE
* Joachim B. Nilsen sine parti hos NorBase
* Joachim B. Nilsen sine sjakkparti hos Chessgames.com
Triel

**Triel** (*Burhinus oedicnemus*) er ein fugl i trielfamilien, og ein mellomstor medlem av  familien. Han har utbreiing i Europa, Afrika og sørvestre Asia. Slektsnamnet *Burhinus* kjem frå det greske *bous*, okse og *rhis*, nase. Artsnamnet *oedicnemus* kjem frå det greske *oidio*, å hovne opp, og *kneme*, legg eller bein, med tilvising til fuglen sitt framtredande ankelledd, som òg gjev det vanlege skildrande namnet *thick-knee* på engelsk.  

## Skildring
Dette er ein ganske stor vadefugl med kroppslengde frå 40 til 44 centimeter, vengespennet er frå 77 til 85 cm  og vekta 290-535 gram. Trielen liknar ei lo, men er langt større. Til dømes er heilo mindre enn 30 centimeter. Utsjånaden er prega av den kamuflerande fjørdrakta tilpassa det halvtørre leveområdet med sand, grus og sparsamt med vegetasjon. Kroppen er overvegande brun, sandfarga, lysare underside enn overside og med to mørke og eit lyst band over vengene som er synlege når fuglen står. Nebbet er gult, men nær halve fremste delen er mørk. Auga er store og gule. Beina er lange og gule. Fuglen syner eit karakteristisk mønster i flukt, med svartkvite vengeteikningar.
Trass klassifisering som ein vadefugl, føretrekker denne arten tørre, opne habitat med noko barmark. Trielar er i stor grad aktive om natta, då dei òg gjer høglydte klagande songar. I hekketida har dei læte som minnar om storspoven, med eit stigande 'kyy-liie' læte. Føda består av insekt og andre små virvellause dyr, og av og til små krypdyr, froskar og gnagarar. 

Hekkeområdet er fragmentert i vestlege Europa frå Sør-England og sørover. Arten finst dessutan rundt Middelhavet, hekkar i Aust-Europa frå Ukraina og austover, vidare over Tyrkia og sørvestlige Asia. I det meste av utbreiingsområdet er han ein trekkfugl som overvintrar i Afrika, men meir standfugl i middelhavsområdet inkludert Spania og i Pakistan. Arten er ein sjeldan streiffugl i Noreg.

Den europeiske populasjonen er estimert til 46&nbsp;000-78&nbsp;000 par og er trudd å vere svakt aukande.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eurasian Thick-knee|Eurasian Thick-knee]]» frå ,  den 3. desember 2016.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Lee Kyu-hyuk

**Lee Kyu-hyuk** () er ein sørkoreansk tidlegare skeiseløpar frå Seoul. Han vart sprintverdsmeister i 2007, 2008, 2010 og 2011.

Lee deltok i Vinter-OL 1994 på Lillehammer som 16-åring, og var med i sine femte olympiske vinterleikar 16 år seinare. Fjerdeplassen på 1000 m under Vinter-OL 2006 i Torino var hans fremste OL-prestasjon. Same året vart han han nummer fire også i sprint-VM i Heerenveen.

Både ved sprint-VM 2007 på Hamar og 2008 i Heerenveen lukkast Lee å gå heilt til topps. Begge triumfane kom etter tett og jamn kamp mot høvesvis Pekka Koskela frå Finland og Jeremy Wotherspoon frå Canada. Vinteren 2009 kunne Lee ha vorte den fyrste utøvaren på 16 år til å vinne tre sprint-VM på rad, men han fall på den siste distansen i sprint-VM 2009.

I 2010 vann Lee i japanske Obihiro sprint-VM for tredje gong, og sesongen etter tok han sin fjerde meistertittel i sprint-VM i Heerenveen. Begge gongane hadde han hardast konkurranse frå ein landsmann; Lee Kang-seok i Obihiro og Mo Tae-bum i Heerenveen. Ved sprint-VM 2012 var han nær ved å vinne sitt femte VM-gull i sprint, men ein sterk siste 1000 meter av nederlendaren Stefan Groothuis sende han ned på andreplass.

Lee sette to verdsrekordar, begge i Calgary. Den 23. november 1997 vart han klokka inn til 1.10,42 på 1000 meter og 15. mars 2001 fekk han notert 1.45,20 på 1500 meter. Perioden 2007-11 vann han fire medaljar (1-2-1) i VM i enkeltløp, tre medaljar kom på 500 m og ein bronse kom på 1000 m.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Lee Kyou-hyuk|Lee Kyou-hyuk]]» frå ,  den 3. desember 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Ivar Martinsen

**Karl Ivar Martinsen** () var ein norsk skeiseløpar frå Hamar. Han vart nummer tre både i VM 1952 og EM 1953, begge meisterskapane vart avvikla på heimebana på Hamar. Martinsen var medlem i Hamar Idrettslag.

## Karriere
Ivar Martinsen vart junior-noregsmeister i 1946. I OL-sesongen 1948 kneip han fjerdeplassen under noregsmeisteskapen i Drammen og deltok i EM 1948 heime på Hamar, der han etter fall på 500-meteren enda på tolvteplass. Etter ein svakare 1949-sesong vart han nummer fem i NM 1950 i Trondheim, før han kom i mål til sjetteplass ved VM 1950 i Eskilstuna.

Både i 1951 og 1952 plasserte Martinsen seg på fjerdeplassen i noregsmeisterskapen. I OL-året 1952 vart han nummer sju og nest beste nordmann då EM fann stad i Östersund, før han under vinterleikane i Oslo skreid inn til åttandeplass på 1500 meter. Ei veke etter Oslo-leikane overraska han med å sikre seg tredjeplassen under VM på heimebane, einast verdsmeister Hjalmar Andersen og finske Lassi Parkkinen skeisa fortare. Mindre enn eitt år seinare vann han ein ny bronsemedalje då EM 1953 gjekk av stabelen på heimebana Hamar, nederlendarane Kees Broekman og Wim van der Voort tok dei øvste plassane på sigerspallen.  

Martinsen la opp etter 1954-sesongen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ivar Martinsen|Ivar Martinsen]]» frå ,  den 3. desember 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Ivar Martinsen i olympedia.org
Mark Tuitert

**Mark Jan Hendrik Tuitert** () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Holten i Overijssel. Han vart europameister i 2004 og olympisk meister på 1500 meter i 2010.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Mark Tuitert|Mark Tuitert]]» frå ,  den 3. desember 2016.*
Sørvest-Asia

**Sørvest-Asia** eller **Vest-Asia** er ein region i Asia.

## Land
Nokew av landa klassifiserte som vestasiatiske blir av og til klassifiserte på fleire måtar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sørvest-Asia|Sørvest-Asia]]» frå ,  den 15. mai 2019.*
Ta-lik

**Ta:lik** er eit norsk plateselskap som gjev ut folkemusikk. Det vart stifta i 1999, i Lomen i Valdres. Mange av utgjevingane til Ta:lik er gjort i samarbeid med NRK.

## Bakgrunnsstoff
*
Lomen

**Lomen** er ei bygd i Valdres, i Vestre Slidre kommune, i Innlandet. Lomen stavkyrkje er frå rundt 1250.
Jijel

**Jijel** (arabisk جيجل) eller **Djidjelli** er provinshovudstad i Jijelprovinsen nordaust i Algerie. Byen har eit folketal på 131&nbsp;513 etter folketeljinga i 2008. Han har kyst mot Middelhavet i Corniche Jijelienne.

## Geografi

Jijel er eit administrasjons- og handelssentrum i ein region som spesialiserer seg i  kork-, lêr- og stålproduksjon. Lokale avlingar er mellom anna sitrusfrukter og korn. Fiske er også ein viktig næringsveg. Turistar, hovudsakleg frå Algerie, kjem til Jijel på grunn av landskapet og sandstrendene. Som turistby har Jijel mange hotell og restaurantar. I nærleiken av byen finst fønikiske gravminne.

Byen ligg 30&nbsp;km unna Taza nasjonalpark, som mellom anna er habitat for den truga berbarapen (*Macaca sylvanus*). Apen hadde tidlegare eit mykje vidare utbreiingsområde.

## Samferdsle
Jijel er bygd etter moderne planar med breie alléar. Miljøet rundt er dominert av tett korkeikskog. Ei halvøy ligg like utanfor kysten og eit citadell ligg nord for byen. Jijel har eit sjukehus, eit universitet og fleire moskear. Ei katolsk kyrkje som tidlegare låg her er no blitt riven.

Det barske landskapet gjer Jijel noko isolert. Byen har likevel vegsamband med større byar som Bejaïa (90&nbsp;km vest), Setif (135&nbsp;km sørvest) og Constantine (150&nbsp;km søraust). Byen har også ein flyplass, Jijel Ferhat Abbas lufthamn.

Det er bygd ei høvesvis ny hamn ved Djen Djen, rundt 11 km aust for Jijel. Hamna kan handsama lasteskip med djupner på opptil 18,2 m.

## Historie
Jijel (Igilgili) var først folkesett av berbarstammar - den best kjende var Kutama. Byen var opphavleg ein fønikisk handelspost. Han blei deretter halden av romarane (som Igilgili) og deretter av vandalane, bysantinarane, arabarane og genovesarane. 

På 1500-talet blei han teken av den osmanske admiralen Hayreddin Barbarossa. I juli 1664 tok Frankrike kontroll over byen. Det blei organisert motstand under Shaban Aga, og franskmennene blei drivne ut i oktober same året. Jijel blei verande ein tilhaldsstad for barbareskpiratar fram til byen blei teken av Frankrike att i 1839. Sterk lokal motstand som omsider blei slått ned i 1851 førte til konstruksjonen av tre festningar ved sørgrensene av byen og minimal kolonisering. Byen blei rasert av eit jordskjelv i 1856.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jijel|Jijel]]» frå ,  den 3. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* C. Michael Hogan. 2008.  ''Barbary Macaque: Macaca sylvanus'', GlobalTwitcher.com, ed. Nicklas Stromberg 
* Encyclopædia Britannica. 2002. Edition 15, v. 6  ISBN 0-85229-787-4, ISBN 978-0-85229-787-2
* Enterprise Portuaire de Djen Djen. 2009. Port Authority Website
Promotor i genetikk

**Promotorar** er område på DNA-molekyl nær gen og nær stader der RNA-polymerase byrjar avskriving av gen. Promotorar er døme på genregulerande element, og er ein av dei best kjende typane av desse.

## Kjelder
* ''The dark side of the human genome'' - Kelly Rae Chi/Nature
Espen Agdestein

**Espen Agdestein** () er ein norsk sjakkspelar, mest kjend som manager for den noverande verdsmeisteren i sjakk Magnus Carlsen. 

Espen Agdestein grunnla magasinet Art of Taste i 2001, som han seinare selde til Hjemmet Mortensen i 2006. Han arbeidde som direktør i Hjemmet Mortensen i åra 2006-2009. Han slutta i jobben i 2009 for å arbeide som manager for Magnus Carlsen, som då berre var 18 år. I eit intervju med Stavanger Aftenblad sa Espen Agdestein at jobben som manager for Magnus Carlsen viste seg å bli meir hektisk enn han hadde venta.

Espen Agdestein er deleigar og sit i styret for Magnus Carlsen sitt selskap Play Magnus, der Anders Brandt er styreleiar og Kate Murphy er dagleg leiar. Espen har sagt at "Play Magnus er Magnus Carlsen sitt verkty for å bringe sjakk til verda". 

Espen Agdestein er sjølv ein sterk sjakkspelar, FIDE-meister i sjakk, med ein høgaste FIDE-rating på 2403 i 2004-2005, og noverande FIDE-rating på 2372. Espen Agdestein deltok på det norske laget i sjakk-OL (lag-VM i sjakk) i 1984 og 1994, begge gongar som 2. reserve. Han tok 3 av 7 i 1994, +1 =4 -2, men gjorde det svært bra i 1994 med 6,5 av 9, +4 =5. Dette siste resultatet var også eit IM-napp. Espen Agdestein har spelt lite sjakk dei siste 15-20 åra, mest lagkampar for Oslo Schakselskap. Han har ikkje spelt rata parti etter 2012. 

Espen Agdestein er bror til stormeister i sjakk Simen Agdestein. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Espen Agdestein|Espen Agdestein]]» frå ,  den 3. desember 2016.*  
 

; Fotnotar 

## Bakgrunnsstoff
* Espen Agdestein si spelarside hos FIDE
* Espen Agdestein sine parti hos NorBase
* Espen Agdestein sine sjakkparti hos Chessgames.com
Down by the Riverside

«**Down by the Riverside**» (òg kjend som «**Ain't Gonna Study War No More**» og **«Gonna lay down my burden»**) er ein spiritual. Han har røter attende til før den amerikanske borgarkrigen, men vart først publisert i 1918 i *Plantation Melodies: A Collection of Modern, Popular and Old-time Negro-Songs of the Southland* i Chicago av Rodeheaver Company. Songen har òg blitt kalla «Ain' go'n' to study war no mo'», «Ain't Gwine to Study War No More», «Down by de Ribberside», «Going to Pull My War-Clothes» og «Study war no more». Songen vart først spelt inn av Fisk University Jubilee Quartet i 1920 (publisert av Columbia i 1922) og det finst minst 14 svarte gospelinnspelinga før andre verdskrigen.

På grunn av det pasifistiske biletet, er «Down by the Riverside» blitt nytta som ein antikrigssong, særleg under Vietnamkrigen.

## Tekst
Songen har mange tekstvariasjonar, men vanlegvis følgjer kvar strofe ei standardform, der ein setning varierer frå ei strofe til den neste. Songen byrjar ofte slik:

Med refrenget:

Andre linjer som har vore i strofene, i staden for «Gonna lay down my burden»:
* Gonna lay down my sword and shield
* Gonna stick my sword in the golden sand
* Gonna try on my long white robe
* Gonna try on my starry crown
* Gonna put on my golden shoes
* Gonna talk with the Prince of Peace
* Gonna shake hands around the world
* Gonna cross the river Jordan
* Gonna climb upon that mountain
* Gonna climb the road to heaven

## Tyding
Det sentrale biletet i songen er å fjerne all negativitet og aggresjon, og ta på seg ei andeleg drakt, ved sida av ei elv før ein kryssar elva. Biletet har fleire tydingar: det referer til dåp, som i det sørlege USA var vanleg å utføre ikledd ein kvit kjole før ein dukka kroppen ned i vatnet. Det referer òg til reisa til himmelen etter døden, der ein nytta metaforen Jordanelva, som i Det gamle testamentet var den siste overreisa før hebrearane kom inn i Det lova landet etter åra deira i ørkenen. Som med mange negro spirituals, kan bibelbiletet òg lesast som ein løynd allusjon til å rømme frå slaveriet, der elva representerer Ohioelva, som var ei grense mellom statar der slaver var lov og forbode før den amerikanske borgarkrigen.

Refrenget «ain't gonna study war no more» er ein referanse til eit sitat frå det gamle testamentet: «Folk skal ikkje lyfta sverd mot folk, ikkje lenger lærast opp til krig.» Dette sitatet finst to gonger i Bibelen i Jesaja 2:4 og Mika 4:3.

## Innspelingar
Artistar som har spelt inn songen er mellom andre:

Ein nederlandsk versjon kalla «Vrienden voor 't leven» vart skriven av Van Aleda og Johnny Steggerda og framført av Will Tura i 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Down by the Riverside|Down by the Riverside]]» frå ,  den 3. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Heidi Sundal

**Heidi Sundal** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo, som vann  to OL-sølv og to VM-bronsar i tida 1986-93. Linjespelaren spelte i alle år på Nordstrand IF og vart noregsmeister med klubben i 1987.

Sundal debuterte på Noregs landslag i ein kamp mot Jugoslavia den 8. november 1980. I desember 1986 var ho ein av dei sentrale spelarane då Noreg overraska og vann bronsemedaljen under handball-VM i Nederland. Både under Sommar-OL 1988 i Seoul og Sommar-OL 1992 i Barcelona spelte ho ei viktig rolle då Noreg vann sølvmedaljar i begge handballturneringane. Då Noreg på heimebane vann bronsemedaljen i handball-VM 1993 etter 20-19 mot Romania i bronsefinalen, vart ho kåra til den beste linjespelaren i meisterskapen.

Sundal deltok i 269 landskampar og skåra 731 mål for Noreg.

### Merittar
*VM 1986: Bronsemedalje etter 23–19 mot Aust-Tyskland
*OL 1988: Sølvmedalje etter 20–23 mot Sør-Korea
*OL 1992: Sølvmedalje etter 21–28 mot Sør-Korea
*VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Heidi Sundal|Heidi Sundal]]» frå ,  den 4. desember 2016.*
Karin Pettersen

**Karin Pettersen**, gift **Karin Ryen**, () er ein norsk tidlegare handballlspelar frå Frosta som vann to OL-sølv og to VM-bronsar i tida 1986-93. Ho spelte fyrst på Frosta Idrettslag og sidan på Trondheims-laget Byåsen IL.

Pettersen debuterte på Noregs landslag i ein kamp mot Danmark den 21. februar 1984. I desember 1986 var ho med då Noreg overraskande vann bronsemedaljen under handball-VM i Nederland. Ho var med å vinne sølvmedalje både under Sommar-OL 1988 i Seoul og Sommar-OL 1992 i Barcelona. Etter 1988 var Byåsen-spelaren den sentrale playmakeren (spelesjefen) i angrepsspelet til Noregs landslag. Då Noreg på heimebane vann bronsemedaljen i Handball-VM 1993 etter 20-19 mot Romania, var Susann Goksør i ferd med å ta over den rolla i laget.

Pettersen deltok i 250 landskampar for Noreg og skåra 546 mål. 

### Merittar
*VM 1986: Bronsemedalje etter 23–19 mot Aust-Tyskland
*OL 1988: Sølvmedalje etter 20–23 mot Sør-Korea
*VM 1990: Nr 6 med Noreg
*OL 1992: Sølvmedalje etter 21–28 mot Sør-Korea
*VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karin Pettersen|Karin Pettersen]]» frå ,  den 4. desember 2016.*