open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Diskografien til Creedence Clearwater Revival

Dette er ei liste over diskografien til det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, som gav ut det første albumet og den første singelen sin i juli 1968. Diskografien omfattar sju studioalbum, to konsertalbum, 14 samlealbum og 15 singlar. Sjølv om gruppa berre var aktiv i fire år, har dei seld meir enn 30 millionar album og singlar berre i USA aleine, og har toppa listene i mange land.

CCR har rekorden for flest singlar (fem) med andreplass som høgaste plassering på Billboard Hot 100 utan at dei klarte å nå førsteplassen.

## Album

### Studio

### Konsert

### Samlealbum

## Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Creedence Clearwater Revival discography|Creedence Clearwater Revival discography]]» frå ,  den 16. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stu Cook

**Stuart Alden «Stu» Cook** () er ein amerikansk bassgitarist, mest kjend som bassist i rockebandet Creedence Clearwater Revival. 

## Karriere
I midten av 1970-åra gjekk Cook og tidlegare CCR-trommeslagar Doug Clifford inn i Don Harrison Band, som gav ut to album. I 1979 produserte Cook 15 songar av Roky Erickson and the Aliens, som kom ut i 1980 på to album med forskjellig rekkefølgje på songane, *The Evil One* og *I Think Of Demons*.
Frå 1986 til 1991 var Cook medlem av countrybandet Southern Pacific. Cook og Clifford starta sidan bandet Creedence Clearwater Revisited i 1995.

## Diskografi

Med **[[Don Harrison Band]]**
*1976: *The Don Harrison Band*
*1977: *Red Hot*

Med **[[Roky Erickson|Roky Erickson and The Aliens]]**
*1980: *Roky Erickson and the Aliens*
*1981: *The Evil One*

Med **[[musikkgruppa Southern Pacific|Southern Pacific]]**
*1986: *Killbilly Hill*
*1988: *Zuma*
*1990: *County Line*
*1991: *Greatest Hits*

Med **[[Creedence Clearwater Revisited]]**
*1998: *[[Recollection (Creedence Clearwater Revisited album)|Recollection]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stu Cook|Stu Cook]]» frå ,  den 16. august 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Creedence Clearwater Revisited (offisiell nettstad)
*
Doug Clifford

**Douglas Ray «Cosmo» Clifford** () er ein amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem av rockebandet Creedence Clearwater Revival. Etter at CCR vart oppløyst gjekk Clifford og tidlegare CCR-bassisten Stu Cook inn i Don Harrison Band, og gav òg ut eit soloalbum kalla Cosmo. 

I 1995 starta Clifford og Cook bandet Creedence Clearwater Revisited.

## Diskografi

### Solo
* *[[Cosmo av Doug Clifford|Cosmo]]* (1971)

### Med Don Harrison Band
**The Don Harrison Band* (1976)
**Red Hot* (1977)

### Med  Creedence Clearwater Revisited
* *[[Recollection av Creedence Clearwater Revisited|Recollection]]* (1998) - dobbelt konsertalbum
* *The Best of Creedence Clearwater Revisited* (20th Century Masters - The Millennium Collection) (2006) - konsertalbum
* *JDRF Hope for the Holidays* (2009) - Run, Rudolph, Run

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Doug Clifford|Doug Clifford]]» frå ,  den 16. august 2013.*
Tom Fogerty

**Thomas Richard «Tom» Fogerty** () var ein amerikansk gitarist og låtskrivar. Han er mest kjend som gitarist i Creedence Clearwater Revival frå 1967 til 1971. Han forlét bandet etter usemje med veslebroren og bandkollega, John Fogerty. Etter tida i CCR gav han ut fleire album som soloartist og saman med bandet Ruby.

Fogerty døydde av aids i 1990, truleg etter å ha fått i seg HIV-smitta blod ved ei blodoverføring.

## Diskografi
### Creedence Clearwater Revival
*1968 *[[Creedence Clearwater Revival av Creedence Clearwater Revival|Creedence Clearwater Revival]]*  
*1969 *[[Bayou Country]]*  
*1969 *[[Green River av Creedence Clearwater Revival|Green River]]*  
*1969 *[[Willy and the Poor Boys]]* 
*1970 *[[Cosmo's Factory]]*  
*1970 *[[Pendulum av Creedence Clearwater Revival|Pendulum]]*  

### Solo
*1972 *Tom Fogerty*  
*1972 *Excalibur* 
*1974 *Zephyr National*  
*1974 *Myopia*  
*1981 *Deal It Out*  
*1984 *Precious Gems* 
*1992 *Sidekicks* – utgjeve posthumt  

### Ruby
*1976 *Ruby*  
*1978 *Rock & Roll Madness*  

### Andre utgjevingar
* *The Very Best of Tom Fogerty*
* *Tom Fogerty Live in California 1982*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tom Fogerty|Tom Fogerty]]» frå ,  den 16. august 2013.*
Porterville av Creedence Clearwater Revival

**«Porterville»** er ein song av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Han vart gjeven ut som den siste singelen under namnet The Golliwogs, før dei skifta namn til Creedence Clearwater Revival, i januar 1968. Singelen kom sidan ut på debutalbumet *[[Creedence Clearwater Revival av Creedence Clearwater Revival|Creedence Clearwater Revival]]* same året. 

Songen var skriven av John Fogerty og vart spelt inn i oktober 1967. 

## Innhald
# «Porterville» (2:22)
# «Call It Pretending» (2:09)

## Medverkande
* John Fogerty - gitar, vokal
* Tom Fogerty, rytmegitar
* Stu Cook - bass
* Doug Clifford - trommer
Fantasy Records

**Fantasy Records** er eit amerikansk plateselskap skipa i 1949 av Max og Sol Weiss i San Francisco i California. I byrjinga var musikkalbum innan sjangeren jazz hovuddelen av utgjevingane til selskapet. Saul Zaentz kom i 1955 inn i administrasjonen, og leia i 1967 eit konsortium som kjøpte ut brørne Weiss av selskapet. I 1964 signerte Zaentz eit lovande lokalt band, The Blue Velvets. Bandet skiftet snart namn til The Golliwogs, men i desember 1967 skiftet dei namn att til Creedence Clearwater Revival. *CCR* skulle på slutten av 1960- og byrjinga av 1970-talet bli det mest suksessfulle bandet til plateselskapet. 

Saul Zaentz selde i 2004 Fantasy Records til eit konsortium leia av TV-produsenten Norman Lear, og Fantasy vart slått saman med Concord Records. Det nye selskapet tok namnet Concord Music Group. Kort tid etter signerte John Fogerty kontrakt med selskapet, etter at han på 1970-talet rauk uklår med Zaentz og forlét Fantasy Records.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fantasy Records|Fantasy Records]]» frå ,  den 16. august 2013.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Good Golly Miss Molly

«**Good Golly Miss Molly**» er ein rock 'n' roll-song som først vart spelt inn i 1958 av den amerikanske musikaren Little Richard. Songen, som er ein 12-taktsblues, vart skriven av John Marascalco og produsenten Robert «Bumps» Blackwell. Sjølv om han først vart spelt inn av Little Richard, produserte Blackwell ein annan versjon av The Valiants, som imiterte Little Richard, men denne songen gjekk enno raskare. Sjølv om the Valiants-versjonen vart gjeven ut først, var det versjonen til Little Richard som vart ein hit. Singelen hans nådde fjerdeplassen i USA.. Som alle dei tidlege hittane hans vart han raskt ein rock 'n' roll-standard og har vorte spelt inn av mange hundre artistar sidan. Songen er rangert på 94. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste songane gjennom tidene. 

Tidleg i 1960-åra vart songen ein hit i Latin-Amerika framført av det mexicanske bandet Los Teen Tops,som hadde tenåringsidolet Enrique Guzman som frontmann. Han vart sungen på spansk med tittelen «La Plaga», som er eit mexicansk-spansk slangord for «gjengen». Han vart spelt inn i 1959 og var den første singelen til bandet. Han vert rekna som den første rock på spansk-hitten. Nesten 30 år seinare, i 1988, vart han igjen ein hit, denne gongen for dottera til Guzman, Alejandra Guzmán, på debutalbumet hennar *[[Bye Mama]]*.

Det britiske bandet The Swinging Blue Jeans nådde 11. plass i Storbritannia med sin versjon frå 1964.

I 1966 vart songen igjen ein hit då Mitch Ryder and the Detroit Wheels spelte han inn i ein medley med «Devil with a Blue Dress On»,  og denne nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100. Bruce Springsteen and the E Street Band spelte «Detroit Medley» fast som ekstranummer på konsertane sine i 1970- og 1980-åra. Eit opptak av dette frå 1980 vart gjeve ut på *[[No Nukes av Bruce Springsteen|No Nukes]]*.

Creedence Clearwater Revival spelte inn songen i 1969 og endra teksten noko. I staden for at resultatet av ei diamantringgåve var «When she hugs me, her kissin' make me ting-a-ling-a-ling», syng John Fogerty «Would you pardon me a kissin' and a ting-a-ling-a-ling?»

Songen vart òg framført av Meat Puppets, The Crests, Jerry Lee Lewis, The Sonics og Screaming Lord Sutch.

Deep Purple-songen «Speed King» refererer til songen («'Good Golly', said Little Miss Molly»).

Ein episode av *[[Hannah Montana]]* heiter «Good Golly Miss Dolly» og i filmen *[[King Ralph]]* syng rollefiguren til John Goodman songen. 

## Opphavet til songen
 
Little Richard høyrde først uttrykket «Good golly, Miss Molly» frå sørstats-DJen Jimmy Pennick. Little Richard sjølv hevdar han tok musikken frå pianointroen til Ike Turner på den viktige rock and roll-songen til Jackie Brenston frå 1951, «Rocket 88» og nytta han på «Good Golly Miss Molly». «Eg har alltid likt den songen», sa Richard, «og eg nytta det riffet på konsertane mine, så når me skulle finn ein god intro til 'Good Golly, Miss Molly', gjorde eg det og det passa.»«»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Good Golly Miss Molly|Good Golly Miss Molly]]» frå ,  den 16. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*500 Greatest Songs of All Time
Born on the Bayou

«**Born on the Bayou**» er opningssporet på det andre albumet til Creedence Clearwater Revival, *[[Bayou Country]]*. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «Proud Mary», som nådde andreplassen på Billboard-lista i USA. 

Som låtskrivar sa John Fogerty: 

«Born on the Bayou» er eit døme på 'swamp-rock',  ein sjanger som er assosiert med John Fogerty, Little Feat/Lowell George, The Band, Canned Heat, J.J. Cale, The Doobie Brothers og Tony Joe White. Gitaren i introen er stilt inn på overdrive med ein langsam vibrato frå forsterkaren. Fogerty nytta ein halvakustisk gitar med humbucker (som vart stolen frå bilen hans kort tid etter innspelinga av dette sporet). E7-akkorden gjev songen ein sterk sørstatsblues-kjensle. For mange har vokalprestasjonen på dette sporet vore noko av det beste John Fogerty har gjort, medan heile songen er rekna som ein av dei beste av Creedence.
«Born on the Bayou» vart nytta som opningsspor på dei fleste av konsertane til CCR og var ein signaturlåtane deira. 

## Andre versjonar
Tina Britt spelte ein versjon av songen kalla «Born on a Bayou» i 1969.

«Born on the Bayou» vart spelt av Bad Habits, Little Richard i 1971 på albumet *King of Rock and Roll*, og av Francis Cabrel i 2008 på albumet *Des roses et des orties*, som «Né dans le Bayou». Ein annan fransk versjon («Dans Le Bayou») skriven av Jean Fauque vart sungen av Johnny Hallyday i 1996 på albumet *Destination Vegas*. Han er òg vorte spelt av Foo Fighters og gjeve ut i lag med «Resolve» i 2006. Ein versjon av The Broken Homes vart nytta i filmen *[[filmen Born on the Fourth of July|Born on the Fourth of July]]* (1989).

Songen er nytta i *[[The Return of Swamp Thing]]*, John Woo-filmen *[[Hard Target]]* og Adam Sandler-filmen *[[The Waterboy]]*. Det finst òg eit kort klipp av songen i filmen *[[filmen Stop-Loss|Stop-Loss]]*.

Roger Daltrey frå The Who har fortalt korleis han har elska songen sidan han høyrte han på Woodstockfestivalen, og spelar han ofte på solokonsertane sine. Han vart stundom spelt av The Who på turneen deira i 1989 òg. 

Ratt spelte ein versjon av songen på albumet deira med same namn. 

Daughtry, Slash og Chad Kroeger spelte songen i 2008

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Born on the Bayou|Born on the Bayou]]» frå ,  den 16. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Songen Green River

«**Green River**» er ein song av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Songen vart skriven av John Fogerty og gjeven ut som singel i juli 1969, ein månad før albumet med same namn kom ut.

## Bakgrunn

Songen «Green River» vart basert på ein stad der Fogerty brukte å vere ved Putah Creek. Tittelen på songen kom frå etiketten på ei sirupsflaske, som heitte «Green River».

Allmusic skreiv som songen: «Det som er så merkverdig med «Green River» er at songen på så mektig vis frambringer bileta sine på mindre enn to og eit halvt minutt, på ei tid då ein langvarig jam var i ferd med å bli idealet i rock and roll. Creedence Clearwater Revival forstod at mindre framleis kunne bety meir, og «Green River» er eit glimrande døme på dette.»

## Salstal
«Green River» selde til gullplate (500&nbsp;000 einingar) den 13. desember 1990.

## Andre versjonar
Mary Wilson frå The Supremes arbeidde med den britiske plateprodusent Gus Dudgeon på ein versjon tidleg i 1980-åra, men denne vart aldri gjeven ut. Countrybandet Alabama spelte inn ein versjon av songen i 1982 for albumet *[[Mountain Music av Alabama|Mountain Music]]*.

## I media
*Songen er spelbar i videospelet *[[Rock Band]]*.
*Songen vert spelt i traileren for filmen *[[Taking Woodstock]]*.
*Songen er med i videospelet *[[Grand Theft Auto: San Andreas]]* på classic rock-stasjonen K-DST.
*Songen vart spelt under eit grasklypparløp i *[[King of the Hill|King Of The Hill]]*-episoden «Hank's Back Story».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Green River (song)|Green River (song)]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Musikkalbum

**Musikkalbum** er ei grammofon- eller CD-plate med ei samling av fleire musikkinnspelingar, særleg av populærmusikk. Sjølve plateinnpakkinga kan likne på tradisjonelle fotoalbum. No dekkjer uttrykket nesten all slags innspeling av musikk; samlealbum, studioalbum, EP (Extended Play) og konsertalbum. Singlar og demoar vert sjeldan kalla album.

Det har blitt diskutert mykje om kva som må til for at ei innspeling skal kallast eit album. Nokre har sagt at eit album med åtte, eller fleire, musikkspor kvalifiserer til å kallast album, medan andre meiner at eit album kan innehalde færre spor. Reglementet for dei britiske hitlistene seier derimot at eit album må innehalde minst fire spor, eller vare i meir enn 20 minuttar til saman. Ofte er det opp til kvar enkel musikkgruppe å bestemme kva definisjon eit album skal ha.

## Sjå òg
* LP
* EP
* Konsertalbum
* Debutalbum
* Samlealbum
* Studioalbum
* Coveralbum

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Musikkalbum|Musikkalbum]]» frå ,  den 16. august 2013.*
Bad Moon Rising

«**Bad Moon Rising**» er ein song skriven av John Fogerty og framført av Creedence Clearwater Revival. Han var den første singelen frå det tredje albumet deira, *[[Green River av Creedence Clearwater Revival|Green River]]*, og kom ut i april 1969, fire månader før albumet. Songen nådde andreplassen på Billboard Hot 100 og toppen av UK Singles Chart, der han låg i tre veker i september 1969. Han var den andre singelen til CCR som selde til gullplate i USA.

Songen har vorte spelt inn av minst 20 andre artistar, i stilar som varierer frå folk til reggae til psykedelisk rock.

I 2011 rangerte *[[magasinet Rolling Stone|Rolling Stone]]* songen på 364. plass på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene. 

## Komposisjon
Fogerty skreiv visstnok «Bad Moon Rising» etter å ha sett *[[filmen The Devil and Daniel Webster (film)|The Devil and Daniel Webster]]*. Inspirert av ein scene i filmen med ein tropisk orkan hevdar Fogerty songen omhandlar «apokalypsen som skulle kome til å råke oss»

## Mondegreen

Refrenget «there's a bad moon on the rise» har ofte vorte mistydd som «there's a bathroom on the right». Fogerty har parodiert denne mistydinga på konsertversjonar av songen.

## Andre versjonar
Jerry Lee Lewis spelte inn ein versjon av songen i 1973 for albumet *The Session*. Fogerty og Lewis spelte inn ein versjon i lag i 2010 på albumet *[[Mean Old Man av Jerry Lee Lewis|Mean Old Man]]*. Emmylou Harris spelte ein versjon av songen i 1981 på albumet *[[Evangeline av Emmylou Harris|Evangeline]]*. I 1986 nådde ein versjon av det australske bandet the Reels 11. plass på den australske lista. Den skotske tradisjonelle gruppa Battlefield Band spelte inn ein versjon i 1987 for albumet *[[After Hours: Forward to Scotland's Past]]*. Ein versjon av The Blue Aeroplanes frå 1995 finst på EP-en *Sugared Almond*.

## Filmmusikk
Songen er blitt nytta i mange filmar, som *[[An American Werewolf in London]]*, *[[My Fellow Americans]]*, *[[Twilight Zone: The Movie]]*, *[[filmen Blade|Blade]]*, *[[filmen Sweet Home Alabama|Sweet Home Alabama]]*,  *[[filmen My Girl|My Girl]]*, *[[filmen Man of the House (2005)|Man of the House]]*, *[[Mr. Woodcock]]* og *[[filmen The Big Chill|The Big Chill]]*. 

Han er òg nytta i mange fjernsynsprogram, som *[[fjernsynsserien Supernatural|Supernatural]]*, *[[Cold Case]]*, *[[Northern Exposure]]* og *[[Alvin and the Chipmunks]]*.

Ein remiks av songen finst i videospelet *[[Crackdown 2]]*.

Songen er spelbar i videospelet *[[Guitar Hero 5]]* og ''Rock Band 3''.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bad Moon Rising (song)|Bad Moon Rising (song)]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
The Everly Brothers

**The Everly Brothers** er ei amerikansk country-inspirert rockegruppe sett saman av brørne Isaac Donald «Don» Everly (f. 1937) og Philip «Phil» Everly (f. 1939).
Duoen slo gjennom i 1957 med sine fine vokalharmoniar og akustiske westerngitarspel. Dei blei kjent for hittar som «Bye Bye Love», «Wake Up Little Susie», «All I Have to Do Is Dream» og «Crying in the Rain». Songane dei framførte og harmonisynginga deira inspirerte grupper som The Beatles, The Beach Boys, Simon & Garfunkel og a-ha. Med sin pene, harmoniske stil var gruppa mindre kontroversielle enn andre tidlege rockmusikarar som Little Richard og Elvis Presley, men dei fekk stor tyding for utviklinga av sjangeren. Dei blei plasserte i Rockens æresgalleri (Rock and Roll Hall of Fame) i 1986.

Everly Brothers hadde sterke musikalske røter i countrymusikken, ettersom foreldra deira var countrymusikarar frå Kentucky. Dei opptredde på foreldra sitt musikkprogram på radio i Iowa frå 7-8-årsalderen, og programmet blei etterkvart kjend som The Everly Family Show. Everly Brothers var ei av fleire syngande syskengrupper innan countrymusikk på 1950-talet, som The Delmore Brothers, The Louvin Brothers, Jim & Jesse (McReynolds) og The Osborne Brothers. Synginga deira hadde tett harmoni, merka seg ut ved mykje bruk av parallelle tersar. Desse skilde seg ut frå klassiske harmoniar, og gjorde at kvar melodilinje kunne stå på eigne bein. Som regel song Don den nedre melodilinja (baryton) og Phil den øvre (tenor). I «"Devoted To You» bytta dei stadig kven som song den øvre og kven som song den nedre. Don song dei fleste sololinjene åleine, som i versa i «Bye Bye Love», men Phil song solo i til dømes «It's All Over».

Duoen hadde ei stordomstid i åra rundt 1960. Populariteten deira begynte å dala ei tid før den britiske bølgja, og dei klarte aldri å gjenvinna populariteten sin. Ei tid fortsette dei å gje ut plater, men skilte lag i 1973 som bitre uvennar. Everly-brønre begynte å opptre saman igjen i 1983, og Paul McCartney skreiv songen «On The Wings Of A Nightingale» til dei, som blei ein liten hit. Everley Brothers har sidan opptredd ein del saman, mellom anna på Simon & Garfunkel sin gjenforeningsturne i 2003&ndash;2004. Dei har også vore solomusikarar. Phil Everly hadde mellom anna noko suksess saman med Cliff Richard.

I Noreg hadde duoen særleg stor suksess med singelen «Crying in the Rain» på byrjinga av 1960-talet. Den norske gruppa a-ha spelte inn ein versjon av denne i 1990 på sitt fjerde album, *[[East of the Sun, West of the Moon]]*.

The Everly Brothers var blant dei første ti namna som blei tekne opp i Rockens æresgalleri (Rock and Roll Hall of Fame) i 1986. Sidan er dei også blitt tatt opp i Hall of Fame for både country og rockabilly.

## Kjelder

*The Everly Brothers Songs  - Top Songs / Chart Singles Discograph, MusicCVF.com
*History, everlybrotahers.net
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Everly Brothers|The Everly Brothers]]» frå , og «[[:nb:|The Everly Brothers]]» frå  den 17. august 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Lodi av Creedence Clearwater Revival

**«Lodi»** er ein song av John Fogerty og framført av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Han vart spelt inn i mars 1969 og kom ut i april, fire månader før albumet, som B-sida til «Bad Moon Rising», den første singelen frå ''Green River''.

Songen skildrar ein avdanka musikar som har enda opp i småbyen Lodi (uttalt «low-die»), ein liten jordbruksby i Central Valley kring 110&nbsp;km frå heimstaden til Fogerty i Berkeley. Etter å ha spelt i lokale barar er forteljaren stranda utan råd til buss eller tog til å komme seg av stad.  Fogerty sa seinare at han aldri faktisk hadde vitja Lodi før han skreiv songen, og berre valde staden fordi «namnet høyrtes så kult ut». Songen refererer til byen som ein uinteressant jordbruksby, sjølv om forteljaren ikkje nemner spesifikt kva som er gale med staden. Refrenget i songen «Oh Lord, stuck in Lodi again», har vore temaet for fleire hendingar i Lodi sidan.

## Andre versjonar

Songen har vorte spelt av mange andre musikarar som Emmylou Harris, Tom Jones, Bo Diddley, Buck Owens, The Flying Burrito Brothers, Ronnie Hawkins, Smokie, Dan Penn og The Blue Aeroplanes.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lodi (Creedence Clearwater Revival song)|Lodi (Creedence Clearwater Revival song)]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Down on the Corner

«**Down on the Corner**» er ein song av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Han vart gjeven ut på det fjerde studioalbumet deira, *[[Willy and the Poor Boys]]* (1969). Songen omhandlar soga om eit oppdikta band, *Willy and the Poor Boys*, og om korleis dei speler på gatehjørner for å muntre folk opp og tene nokre slantar. Songen nådde tredjeplassen på Hot 100 i USA den 20. desember 1969. B-sida «Fortunate Son» gjekk opp til 14. plass i USA den 22. november 1969, veka før *Billboard* gjekk bort frå å ta med begge sider av ein singel på lista.

Songen refererer til baljebass (gut bass) i linja «Blinky thumps the gut bass and solos for a while». I ei framføring i 1969 på *[[The Ed Sullivan Show]]* spelte bandet songen som Willy and the Poor Boys. Stu Cook spelte då baljebass. 

## Andre versjonar
*Jerry Reed spelte inn ein versjon av songen i 1982 for albumet *The Bird*.
*The Mavericks spelte inn ein versjon av songen på albumet *[[King of the Hill-Music From and Inspired by the TV Series]]*.
*Rockegruppa Big Country gav ut ein versjon av songen i 2001 på albumet *Under Cover*.
*Adam Harvey framførte ein duett av songen i lag med Leo Sayer på *[[Both Sides Now]]*.
*Beastie Boys sampla songen på sporet «Time to Get Ill» på albumet *[[Licensed to Ill]]* (1986).
*Goo Goo Dolls spelte inn songen i 1989 for albumet *[[Jed av Goo Goo Dolls|Jed]]* med Lance Diamond på vokal.
*MC Paul Barman samplar songen på sporet «Hot Guacamole» frå 2009 på albumet *[[Thought Balloon Mushroom Cloud]].*
*Rapgruppa SFC sampla songen på sporet «Can't Wait» frå 1990 på albumet *Saved Man in the Jungle*.
*Miriam Makeba spelte inn ein sørafrikansk versjon på albumet sitt *Keep Me in Mind* i 1970.
* The Osmond Brothers song songen i *[[Wonderful World of Disney]]*-episoden «Disneyland Showtime».
*  Harry Belafonte spelte inn songen i 1970 som ein duett med Lena Horne til albumet *[[Harry & Lena ]]* på RCA
* D.O.A. brukte melodien, men skreiv ny tekst, til protestsongen sitt «Billy and the Socreds» i 1986.
*La Portuaria spelte songen i 2005 på albumet *Rio*.

## I andre medium

*Songen er spelbar i videospelet *[[Rock Band]]*.
*Musikken vart nytta i ein reklame for Walgreens. 
*Opningsmelodien vert nytta i opninga av The Rechids.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Down on the Corner|Down on the Corner]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


 
## Bakgrunnsstoff
*
Fortunate Son

«**Fortunate Son**» er ein song av Creedence Clearwater Revival på albumet *[[Willy and the Poor Boys]]* frå 1969. Han vart gjeven ut som singel i lag med «Down on the Corner» i september 1969. Denne songen nåded 14. plassen på singellista i USA den 22. november 1969, veka før Billboard gjekk bort frå praksisen med å liste begge sidene av ein singel. Denne songen og den andre sida, «Down On The Corner», klatra i lag til niandeplassen veka etter og nådde tredjeplassen tre veker seinare, den 20. desember 1969. Singelen hadde seld til gullplate i desember 1970.  Pitchfork Media plasserte songen på 17. plass på lista si over dei 200 beste songane frå 1960-åra.

## Opphav

Songen vart inspirert av David Eisenhower, barnebarnet til president Dwight David Eisenhower som vart gift med Julie Nixon, dottera til president Richard Nixon, i 1968. John Fogerty sa til *[[Rolling Stone]]*: «Julie Nixon heldt lag med David Eisenhower, og du berre hadde den kjensla av ingen av desse kom til å bli involvert i krigen. I 1968 trudde mesteparten av landet at soldatane hadde høg moral, og 80 % var for krigen. Men somme av oss som følgde nøye med forstod at me var på veg mot trøbbel.»

## Andre versjonar
Songen har sidan vorte spelt inn eller framført av  Bob Seger, La Renga, Gordon Downie and the Country of Miracles, Brandi Carlile, Pearl Jam, U2, Sleater-Kinney, Corrosion of Conformity, Cat Power, The Dropkick Murphys, .38 Special, Circle Jerks, Jeff B.R.I.C.K. & The Mortiboys, Minutemen, Kid Rock, W.A.S.P., Todd Snider og Patty Griffin, Bruce Springsteen, Santana, The Ghost Inside, Scott Stapp, The Screaming Jets, Wyclef Jean og Sleater-Kinney.

I 2013 spelte Fogerty inn ein versjon av songen i lag med Foo Fighters for albumet *Wrote A Song For Everyone*.

## I andre medium
Songen vart nytta i introen til spelet *[[Battlefield Vietnam]]*. Songen vart òg nytta i ein trailer for *[[Battlefield: Bad Company 2 – Vietnam|Battlefield: Bad Company 2: Vietnam]]*. I tillegg finst songen i videospela *[[Call of Duty: Black Ops]]*, Homefront, *[[BioShock Infinite]]* og han er spelbar i spelet *[[Rock Band]]*.

«Fortunate Son» vart nytta i filmane *[[Forrest Gump]]*, *[[Live Free or Die Hard]]* og *[[filmen Battleship|Battleship]]*, i tillegg til ein episode av *[[American Dad!]]*.

Ein coverversjon av songen vert spelt av Lyle Workman mot slutten av den 108. episoden av *[[Sons of Anarchy]]*.

Ein versjon av songen vert nytta i ein reklame for Wrangler.

## Salstrofé

## Kjelder
Travelin' Band

«**Travelin' Band**» er ein song skriven av John Fogerty og opphavleg spelt inn av Creedence Clearwater Revival. Han vart gjeven ut på albumet deira *[[Cosmo's Factory]]* i 1970. Med «Who'll Stop the Rain» på andre sida var han ein av tre doble A-sida singlar frå det albumet som nådde Topp 5 på poplista i USA og den første av to som nådde andreplassen, i lag med «Lookin' Out My Back Door». «Travelin' Band» var òg ein hit i Storbritannia, der han nådde åttandeplassen på UK Singles Chart. I Noreg nådde singelen fjerdeplassen. 

Songen var inspirert, både musikalsk og vokalmessig, av rock and roll-songar frå 1950-åra, særleg dei av Little Richard. I oktober 1972 meinte selskapet som hadde rettane til Richard sin «Good Golly, Miss Molly» at «Travelin' Band» var altfor lik og saksøkte Fogerty for plagiat. Dei kom til forlik i retten. Teksten av songen skildrar livet for ein musikar på turné. 

Songen har vorte spelt av fleire andre artistar, mellom anna Elton John, som spelte inn ein versjon tidleg i karrieren sin. Jerry Lee Lewis song songen i lag med Fogerty på albumet *[[Last Man Standing av Jerry Lee Lewis|Last Man Standing]]*.

Songen finst i den brasilianske filmen *[[O Homem Que Copiava]]*. 

18. april 2010 framførte Miranda Lambert, Carrie Underwood, Brad Paisley, Charlie Daniels og John Fogerty songen i lag under opninga av Academy of Country Music Awards.

Heile «Travelin' Band» vert spelt under ein slosskampscene i den tredje episoden av fjernsynsserien *[[The Good Guys (2010)|The Good Guys]]*.

Songen er spelbar i videospelet *[[Rock Band]]*.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Travelin&#39; Band|Travelin&#39; Band]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Lookin' Out My Back Door

«**Lookin' Out My Back Door**» er ein song av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Songen vart skriven av frontmannen John Fogerty og vart gjeven ut på albumet deira *[[Cosmo's Factory]]* i 1970. Singelen vart den femte og siste som nådde andreplassen på Billboard-lista i USA. «Lookin' Out My Back Door» var ei hyllest til Bakersfield Sound, ein musikkstil som påverka John Fogerty og Creedence. Buck Owens, ein av artistane som utvikla *Bakersfield Sound* er nemnd i teksten.

«Lookin' Out My Back Door» nådde andreplassen på Billboard-lista og gjekk til topps på Cash Box-lista i USA og på VG-lista i Noreg.

Songen vert nytta i Coen-brørne-filmen *[[The Big Lebowski]]* og i *[[We Are Marshall]]* frå 2006.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
I 1973 vart songen spelt inn av Hong Kong-artisten Ma Chia Nar på albumet *For Mama.There Goes My Everything*. The Stray Cats spelte songen i 1983. Det finske metal-bandet Children of Bodom spelte ein versjon av songen på albumet *[[Skeletons In The Closet]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lookin&#39; Out My Back Door|Lookin&#39; Out My Back Door]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Run Through the Jungle

«**Run Through the Jungle**» er ein song frå 1970 av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival. Songen vart skriven av frontmannen John Fogerty og gjeven ut på albumet deira *[[Cosmo's Factory]]* i 1970.

## Historie
Tittelen på songen, teksten og at han kom ut i 1970, i tillegg til at Creedence hadde songar som antikrigssongen «Fortunate Son», har fått mange til å meine at songen omhandlar Vietnamkrigen. I følgje Fogerty sjølv stemmer ikkje dette. I eit intervju i 1993 med *[[Los Angeles Times]]* sa han  

Songen opnar og avsluttar med jungellydar, skapt av bassisten Stu Cook ved hjelp av «gitar og piano spelt av baklengs». Dleen på munnspel vart spelt av John Fogerty. Songen var òg favoritt CCR-songen til Tom Fogerty: «Favorittsongen min med Creedence var 'Run Through the Jungle'... Det er som ein liten film med alle lydeffektane. Han skiftar aldri tone, men held interessa di heile vegen. Det er som ein musikalsk draum. Han endrar ikkje tone, men gjev deg ein illusjon om dette.»

Songen vart gjeve ut på singel i lag med «Up Around the Bend» og kom ut i april 1970. Singelen nådde fjerdeplassen på poplista i USA (den sjette singelen til bandet som nådde Topp 10) og selde etter kvart til gullplate for meir enn ein million selde eksemplar.

Songen har vorte spelt inn av The Gun Club, Bruce Springsteen, Georgia Satellites, 8 Eyed Spy, Killdozer, Link Wray, The Cramps og Los Lobos.

## Kontrovers
Songen var sidan ein del av ein kontrovers då Saul Zaentz, sjef for plateselskapet til CCR, Fantasy Records, som eigde rettane til musikken til Creedence Clearwater Revival, saksøkte John Fogerty fordi han meinte Fogerty-songen «The Old Man Down the Road» frå 1984 likna for mykje på «Run Through the Jungle». Zaentz vann fram med nokre av klagane sine mot Fogerty, men tapte saka om rettane. Dommaren meinte at ein artist ikkje kan plagiere seg sjølv. Etter å ha vunne saka saksøkte Fogerty Zaentz for kostnadane han hadde hatt med forsvare seg i retten. Fogerty vann denne saka.

## I andre media
«Run Through the Jungle» er nytta i følgjande filmar: *[[Rude Awakening]]* (1989), *[[filmen Air America|Air America]]* (1990), *[[filmen Rudy|Rudy]]* (1993), *[[Forrest Gump]]* (1994) *[[The Big Lebowski]]* (1998), *[[Radiofreccia]]* (1998), *[[Tropic Thunder]]* (2008) og TV-filmen *To Heal a Nation*. Han er òg nytta i fjernsynsseriane *[[serien Supernatural|Supernatural]]*, *[[Entourage]]* og *[[Skins]]* (2010).

Songen er spelbar i videospelserien *[[Rock Band]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Run Through the Jungle|Run Through the Jungle]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Írthes av Sákis Rouvás

***Írthes*** (gresk *Ηρθες*, gresk for *Du ankom*), nytugjeve som ***This Is Our Night*** (engelsk for *Dette er vår natt*), er det tolvte studioalbumet til den greske songaren Sákis Rouvás. Albumet var gjeven ut 3. desember 2008 av Minos EMI og var hans fyrste nye album sidan 2006. Dimítris Kontópoulos har komponert alle dei ti songane på albumet. Tittelsporet på albumet, «Írthes», var skriven som ein dedikasjon til Rouvás sin nyfødde jente. Hovudsponsoren til albumet er Trident og Vodafone Hellas.

I april vart det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2009 i Moskva i Russland, «This Is Our Night» av Sákis Rouvás, og to andre songar han framførte i den greske uttakinga til Eurovision Song Contest, «Out of Control» og «Right on Time», teken med på albumet. Det vart teken med både ein gresk og ein engelsk versjon av dei to sistnemnde songane. Den nye albumversjonen fekk namnet *This Is Our Night*. Albumet var rangert som det fjerde beste greske albumet i 2009 av avisa *[[Avisa Ethnos|Ethnos]]*.

## Sporliste

## Utgjeving
### Utgjevingshistorie

## Prisar og nominasjonar
### Eurovision Song Contest

### MAD Video Music Awards

### Status Men of the Year Awards

### Tashir Armenian Music Awards

## Fotnotar
Who'll Stop the Rain

«**Who'll Stop the Rain**» er ein song av John Fogerty og spelt inn av Creedence Clearwater Revival i 1970 for albumet *[[Cosmo's Factory]]*. I lag med «Travelin' Band» vart songen gjeve ut som singel og nådde andreplassen på ''Billboard'' Pop Singles-lista. I 2004 og 2012 vart songen rangert på 188. plass på lista deira over dei 500 beste songane gjennom tidene. 

## Historie

Tekstmessig er «Who'll Stop the Rain» delt inn i tre vers med eit vers i fortida, eit i nyleg fortid og eit i notida. Alle versa gjev ei kjensle av at noko ikkje er som det skal vere, men seier ikkje kva, berre at problema må handsamast av dei som ønskjer å fikse dei. 

Musikalsk står songen i kontrast til den 50-talsrock-inspirerte «Travelin' Band» og har ei meir akustisk folkrock kjensle. Som mange folkrocksongar starta han med eit akustisk gitarriff, men akkompagnementet gjennom songen har meir ein roots-rock-stil enn det ein høyrer på meir vanlege folkrocksongar. Sidan songen kom i 1970 og den noko truande kjensla i songen, er det mange som har rekna «Who'll Stop the Rain» som ein protest mot Vietnamkrigen. John Fogerty sa om songen i Rolling Stone

## Andre versjonar
Songen vart mykje spelt av Bruce Springsteen på konsertturneen hans i 2003. Springsteen og E Street Band opna med «Who'll Stop the Rain» kvar gong det regna.

Då Creedence Clearwater Revival vart innlemma i Rock & Roll Hall of Fame i 1993 spelte Springsteen songen i lag med John Fogerty. Songen er òg spelt av Rudy Rotta, Rod Stewart, Rise Against, Courtney Jaye, The Ventures, Vince Neil og finst på konsertalbumet til John Fogerty frå 1998, *[[Premonition av John Fogerty|Premonition]]*. The Stereophonics har ?og spelt inn songen. 

I 2013 spelte Fogerty inn songen for albumet *[[Wrote a Song For Everyone]]* i ein duett med Bob Seger. 

## Salslister og trofé

### Vekeslister

### Salstrofé og salstal

## I andre media
Songen er spelbar i videospelserien *[[Rock Band]]*.

I 1978 vart songen nytta i filmen *[[filmen Who'll Stop the Rain|Who'll Stop the Rain]]*. I filmen spelar Nick Nolte ein Vietnam-veteran. Han skulle opphavleg heite *Dog Soldiers* etter boka han er basert på, men då produsentane fekk rettane til songen, endra dei tittelen. Songen finst òg i filmen *[[Powwow Highway]]* frå 1989. Både originalen og ein langsamare versjon av Courtney Jaye finst i filmen *[[December Boys]]*. Eit klipp av songen finst i filmen *[[filmen The War (1994)|The War]]*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Who'll Stop the Rain (song)|Who'll Stop the Rain (song)]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
I Heard It Through the Grapevine

«**I Heard It Through the Grapevine**» er ein song skriven av Norman Whitfield og Barrett Strong for Motown Records i 1966, og gjort kjend av Marvin Gaye som gav han ut på singel i oktober 1968 på Motown sin Tamla-etikett.

Han vart opphavleg spelt inn av Smokey Robinson & the Miracles i 1966, ein versjon som vart avslått av Motown-eigaren Berry Gordy, som bad  Whitfield og Strong om å gjere han mektigare. Etter innspeling av songen med Marvin Gaye i 1967, som Gordy òg avslo, produserte Whitfield ein versjon med Gladys Knight & the Pips, som Gordy gjekk med på å gje ut som singel i september 1967, og som gjekk til andreplass på Billboard-lista. Marvin Gaye-versjonen kom ut på albumet hans *[[albumet I Heard It Through the Grapevine|In the Groove]]* i 1968, der han vart lagt merke til av radiostasjonar. Dette gjorde at Gordy gjekk med på å gje ut songen på singel i oktober 1968. Han gjekk til topps på Billboard-lista og vart liggande der i sju veker frå desember 1968 til januar 1969 og vart den største hitten til Motown på den tida.

Gaye-innspelinga har sidan vorte ein soul-klassikar og i 2004 vart han plasert på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste songane gjennom tidene. Han vart òg innlemma i Grammy Hall of Fame.

I tillegg til at han vart spelt inn av fleire andre Motown-artistar, er songen spelt inn av mange andre musikarar, som Creedence Clearwater Revival, som lagde ein elleve minuttar lang versjon for *[[Cosmo's Factory]]* i 1970.

## Lovord
Gaye-innspelinga har vorte ein soul-klassikar. I 2004 vart han plassert på 80. plass på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 500 beste songane gjennom tidene. I ei ny liste publisert i 2011 vart songen flytta ned til 81. plass.

Til minne om 50-årsjubieleet for *Billboard* Hot 100 i juni 2008 vart Marvin Gaye-versjonen rangert på 65. plass på ei liste over tidenes beste songar. Han vart òg innlemma i Grammy Hall of Fame.

## Lister

### Marvin Gaye-versjonen

### Creedence Clearwater Revival-versjonen

### Soultans-versjonen

## Kjelder

* John Covach, Mark Spicer, *Sounding Out Pop: Analytical Essays in Popular Music*,  2010, University of Michigan Press
* Bill Dahl, *Motown: The Golden Years*, 2011, Krause Publications
* David N. Howard, *Sonic Alchemy: Visionary Music Produsentar and Their Maverick Recordings*, 2004, Hal Leonard Corporation
* Gerald Posner, *Motown : Music, Money, Sex, and Power*, 2002, New York: Random House, ISBN 0-375-50062-6
Up Around the Bend

«**Up Around the Bend**» er ein song spelt inn av det amerikanske bandet Creedence Clearwater Revival, og skriven av frontmannen John Fogerty. Songen vart skriven og spelt inn berre få dagar før den europeiske turneen deira i april 1970 og vart gjeven ut på albumet *[[Cosmo's Factory]]*.

Songen opnar med eit markant gitarriff spelt av John Fogerty. Teksten omhandlar ei samling «up around the bend» (rundt svingen) på ein hovudveg og inviterer lyttaren om å bli med. 

Han vart gjeven ut som singel i lag med «Run Through the Jungle» og nådde fjerdeplassen på Billboard Hot 100 våren 1970. Han selde til gullplate for salstal over ein million. Han vart òg ein stor hit i Storbritannia, der han nådde tredjeplassen på UK Singles Chart. I Noreg låg songen på VG-lista i 13 veker og nådde andreplassen som høgaste plassering. 

Songen er blitt spelt inn av andre artistar som Elton John, tidleg i karrieren hans og det finske rockebandet Hanoi Rocks, som spelte han i 1984 på albumet *[[Two Steps from the Move]]*.

## I media
«Up Around the Bend» er blitt nytta i følgjande filmar: *[[filmen Cold Water|Eau froide, L']]* (1994), *[[filmen Michael (1996)|Michael]]*  (1996), *[[Remember the Titans]]* (2000), *[[filmen Invincible (2006)|Invincible]]* (2006), *[[The Hoax]]* (2007) og Red Dawn (2012). Han vart òg nytta i miniserien *[[From the Earth to the Moon]]* (1998) og i ein episode av *[[My Name Is Earl]]* (2008).

Songen er nytta i Kurt Cobain-dokumentaren *[[Kurt Cobain About a Son]]* og finst på filmmusikkalbumet til dokumentaren. 

Songen er spelbar i videospela *[[Guitar Hero World Tour]]* og *[[Rock Band]]*-serien. 

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Up Around the Bend|Up Around the Bend]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Pendulum av Creedence Clearwater Revival

***Pendulum*** er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival, gjeve ut av Fantasy Records den 15. desember 1970 — det andre albumet deira det året. Ein singel frå albumet, «Have You Ever Seen the Rain?» i lag med «Hey Tonight», kom ut i januar 1971.

## Oversyn
*Pendulum* var det einaste albumet av gruppa som ikkje inneheldt coverversjonar. Alle songane vart skrivne av John Fogerty. Det vart det siste albumet bandet gjorde med Tom Fogerty, som slutta for å satse på ein solokarriere. Det var òg det siste albumet med John Fogerty som einaste produsent.

Creedence nytta fleire instrument enn dei tidlegare hadde gjort på dette albumet, mellom anna med blåseinstrument og klaverinstrument, i motsetnad til tidlegare album som var dominert av gitar. Blant fleire mindre kjende Fogerty-songar («Pagan Baby», «Sailor's Lament», «It's Just a Thought», «Born to Move») inneheldt albumet to Topp 10-hittar, «Hey Tonight» og «Have You Ever Seen the Rain?». Begge songane nådde åttandeplassen i 1971. Han inneheld òg det avantgarde, psykedeliske musikkstykket «Rude Awakening #2».

## Produksjon
Albumet vart spelt inn i Wally Heider Studios i San Francisco, og tok ein månad å fullføre&mdash;ei uvanleg lang tid for bandet. På tidlegare album, øvde gruppa på songane før dei gjekk i studio. Men på *Pendulum* lærte bandet seg songane medan dei var i studio. Det første opptaket av ein song vart framført av heile bandet, før dei forskjellige medlemmane la til forskjellige instrument og ekstra song-spor, som saksofonar, som vart spelt av John Fogerty sjølv, i tillegg til mykje bruk av klaverinstrument, spelt av Fogerty og Cook.

Albumet nådde toppen av salslistene i Australia og Noreg.

## Innhald

## Medverkande
*John Fogerty – vokal, sologitar, blåseinstrument, klaverinstrument, produsent, arrangør
*Doug Clifford – Trommer, perkusjon
*Stu Cook – bass
*Tom Fogerty – rytmegitar, utanom spor 13

### Andre medverkande
*Ed Caraeff – fotografi og plateomslag
*Russ Gary – lydteknikar, miksing
*Kevin L. Gary – lydteknikar
*Steve Hoffman – lydteknikar

## Lister
### Album

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pendulum (Creedence Clearwater Revival album)|Pendulum (Creedence Clearwater Revival album)]]» frå ,  den 17. august 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
My Baby Left Me

«**My Baby Left Me**» er ein rhythm and blues-song skriven av bluesartisten Arthur Crudup seint i 1940-åra. 

Han vart kjend då Elvis Presley spelte inn songen og gav han ut som b-sida til singelen hans «I Want You, I Need You, I Love You» i 1956. Han vart òg spelt inn av Wanda Jackson, Creedence Clearwater Revival i 1970 for albumet *[[Cosmo's Factory]]* og av John Lennon (feilaktig kalla «*Since My Baby Left Me*»), spelt inn under Rock 'n' Roll-innspelinga i 1973, men først gjeve ut etter han døydde på *[[Menlove Ave.]]* i 1986. 

Ein singel av Dave Berry and the Cruisers nådde 37. plass på singellista i Storbritannia i 1964. Elton John spelte ein bit av «My Baby Left Me» som ein del av ein medley (i lag med eit bit av the Beatles sin «Get Back») under ei konsertframføring av «Burn Down the Mission»" på konsertalbumet *[[11-17-70]]*.

## Slade-versjonen

«My Baby Left Me» vart spelt inn av rockebandet Slade og gjeve ut som singel i 1977 som ei hyllest til Elvis Presley, som døydde i august det året. Singelen låg fire veker inne på UK Singles Chart og nådde 32. plassen. Han vart den siste singelen til Slade inne på lista, før 1980. 

Slade-versjonen av «My Baby Left Me» vart blanda med ein annan Crudup-song kalla «That's All Right». 

#### Lister

#### Medverkande
*Noddy Holder – solovokal, gitar
*Jim Lea – bassgitar, synthesizer, sologitar, korvokal
*Don Powell – trommer
*Chas Chandler – Produsent på «My Baby Left Me/That's Alright Mama» 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Baby Left Me|My Baby Left Me]]» frå ,  den 17. august 2013.*
Alexander Agricola

**Alexander Agricola**, fødd **Alexander Ackerman** i 1445 eller 1446 i Gent, død 15. august 1506 var ein fransk-flamsk renessansekomponist. Han skreiv messer, motettar, vokalmusikk og instrumentalmusikk.

## Biografi

Ein veit i dag svært lite om Agricolas tidlege liv. Noko forsking tyder på at han vart fødd som Alexander Ackerman utanfor ekteskap og at foreldra hans var den velståande Heinric Ackerman og handelskvinna Lijsbet Naps. Han skal ha opphalde seg i Cambrai i 1476, truleg tilsett som kyrkjesongar, men elles finst det få sikre kjelder om kva slags musikalsk inspirasjon og utdanning Agricola fekk.

Det neste sikre provet frå Agricolas liv er frå 1490-åra. På denne tida var han medlem i hoffkapellet til kong Karl VIII av Frankrike, m.a. saman med Johannes Ockeghem. I 1491 skal han ha forlate kapellposten sin utan lov for å reisa til Italia. Han oppheldt seg i Mantova og reiste derifrå til Firenze. Frå hausten 1491 til våren 1492 var han kyrkjesongar ved katedralen i Firenze, saman med m.a. Heinrich Isaac. I mai 1492 skal Agricola ha fått eit brev frå franskekongen om å venda attende til hoffet hans, men Agricola reiste fyrst til Napoli, der han oppheldt seg ved hoffet til Ferdinand I i fire veker. Deretter for han til Roma og Firenze før han reiste tilbake til det franske hoffet same året. To år seinare vendte han tilbake til hoffet i Napoli, men utan å verta tilsett. På denne tida var Agricola ein verdsett europeisk komponist.

I år 1500 vart han kantor i kapellet hjå Filip, konge av Castilla og hertug av Burgund. Frå 1501 til 1503 var han på ferd i Spania saman med kongen. I 1506 reiste Agricola til Spania saman med Filip andre gongen, men på seinsommaren døydde Agricola av pest i nærleiken av Valladolid.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alexander Agricola|Alexander Agricola]]» frå ,  den 17. august 2013.*
Someday Never Comes

**«Someday Never Comes»** er ein song av Creedence Clearwater Revival frå albumet deira *[[Mardi Gras av Creedence Clearwater Revival|Mardi Gras]]* gjeve ut i 1972 og skriven av frontmannen John Fogerty. Songen nådde 25. plassen på singellista i USA i mai 1972 med Doug Clifford sin «Tearin' up the Country» som B-side.

## Songen
Fogerty har sagt at songen handlar om å bli forlaten og at det er mykje ein ikkje veit som barn. 

:«Someday Never Comes» er ein enkel song om foreldrene mine som skilde seg då eg var barn og at det var mykje eg ikkje forstod. Då far in forlet meg sa han at eg måtte ta det som ein mann og at eg ein dag ville forstå alt. No er eg her og gjentek mykje av det same eigentleg. Eg fekk ein son i 1966 og eg drog av stad då han var fem år gammal og sa til han at «ein dag» ville han forstå alt. -John Fogerty 1973

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Someday Never Comes|Someday Never Comes]]» frå ,  den 17. august 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*