open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maurpiggsvin

**Maurpiggsvin** (Tachyglossidae) er ein liten biologisk familie av eggleggande pattedyr. Saman med nebbdyra dannar dei ordenen kloakkdyr (Monotremata). Maurpiggsvin lever i Australia og på Ny-Guinea.

## Klassifisering
Maurpinnsvin omfattar to slekter med to, tre eller fire nolevande arter, avhengig av korleis ein klassifiserer dei. Fleire utdøydde artar høyrde også til familien.

Maurpiggsvin utvikla seg for mellom 20 og 50 millionar år sdian frå eit nebbdyraktig dyr. Denne stamarten levde i vatn, men maurpiggsvin tilpassa seg eit liv på land.
Mange maurpiggsvin lever på maur og termittar, men dei er ikkje nært i slekt med maurslukarar frå Amerika, som er gomlarar i slekt med dovendyr og beltedyr.

## Namn
Det vitskaplege namnet «Echidna» kjem frå Ekhidna, eit vesen i gresk mytologi som var halvt kvinne og halvt slange, ettersom dyra blir oppfatta som å ha eigenskapar både til pattedyr og reptilar.

## Skildring
Maurpinnsvin har ein lang tynn snute og keratiniserte piggliknande hår på ryggen, som fungerer som eit ytre forsvarsverk når dyra ruller seg sammen, nett som piggsvin. Dei dannar ein slags lomme på undersida si som dei klekkar ut egga sine i.

## Artar
* *[[Zaglossus attenboroughi]]* (EDGE-art #1)
* *[[Zaglossus bruijni]]*
* *[[Zaglossus bartoni]]*
* *[[Tachyglossus aculeatus]]*

## Kjelder




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maurpiggsvin|Maurpiggsvin]]» frå ,  den 17. november 2019.*  
 


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Echidna|Echidna]]» frå ,  den 18. november 2019.*
You av Gong

***You*** er det femte studioalbumet til progressive rockegruppa Gong, utgjeve på Virgin Records i oktober 1974. Det er det siste albumet av Gong med grunnleggjaren Daevid Allen før Shapeshifter i 1992. Det vart spelt inn i Virgin sitt Manor Studios i Oxfordshire i England. Side ein vart miksa i Pye Studios i Marble Arch i London, medan side to vart miksa i The Manor. Plata vart produsert av Simon Heyworth og Gong «under den universelle påverknaden av C.O.I.T., the Compagnie d'Opera Invisible de Thibet», med Heyworth som lydteknikar. 

*You* er den tredje plata i «Radio Gnome Invisible»-trilogien etter *[[Flying Teapot]]* og *[[Angel's Egg]]*. Triloien dannar ein sentral del i Gong-mytologien. Strukturen til albumet blandar korte forteljingar med lange, jazzaktige instrumentalar (som «Master Builder», «A Sprinkling of Clouds» og «Isle of Everywhere»), og byggjer seg opp til eit klimaks eller konklusjon med «You Never Blow Yr Trip Forever».

## Ettermæle
*[[Rolling Stone]]* kåra *You* til eit av dei 50 beste progrockalbuma gjennom tidene.

Sologitaristen Steve Hillage omgjorde «Master Builder» til «The Glorious Om Riff» i 1978 på albumet hans «Green».

Det japanske psych-rockbandet Acid Mothers Temple spelte òg ofte «Master Builder», då kalla «Om Riff», og har gjeve ut to heile album dedisert til albumlange utgåver av songen: «IAO Chant From The Cosmic Inferno» i 2005 og «IAO Chant From The Melting Paraiso Underground Freak Out» i 2012.

## Innhald

## Medverkande
*Daevid Allen («Dingo Virgin») – vokal og gitar
*Gilli Smyth («Shakti Yoni») – diktig og kviskring frå verdsrommet
*Didier Malherbe («Bloomdido Bad de Grasse») – Blåseinstrument og vokal
*Tim Blake («Hi T Moonweed») – Moog- og EMS-synthesizer og Mellotron
*Miquette Giraudy («Bambaloni Yoni») – røyster og kor
*Steve Hillage – sologitar
*Mike Howlett – bassgitar
*Pierre Moerlen – trommer, perkusjon
*Mireille Bauer – stemt perkusjon
*Benoit Moerlen – stemt perkusjon

;Andre
*«Venux De Luxe» (Francis Linon) - lydteknikar
*Wizz De Kidd - lys
*David ID - turnémanager

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You (Gong album)|You (Gong album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Miquette Giraudy

**Miquette Giraudy** () er ein fransk klaverspelar og vokalist fødd i Nice. Ho er mest kjend for arbeidet sitt i Gong og som kona til Steve Hillage. Ho og Hillage dannar i dag kjernen i ambientbandet System 7. I tillegg til å vere musikar er ho skodespelar, filmklippar og forfattar. I kvar rolle har ho nytta forskjellige artistnamn. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Miquette Giraudy|Miquette Giraudy]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nebbdyr

**Nebbdyr** (*Ornithorhynchus anatinus*) er ein art av kloakkdyr (Monotremata) som er stadeigen for nordaustlege, austlege og søraustlege Australia, medrekna Tasmania og King Island. Arten er karakterisert av eit breitt andeaktig nebb, er semi-akvatisk (ferskvatn) og semi-fossorial, og trivst i elver og innsjøar. 

Nebbdyret er einaste nolevande art i slekta ***Ornithorhynchus***, som er einaste slekt i familien **Ornithorhynchidae**. Kloakkdyra omfattar elles fem nolevande arter av pattedyr, som alle legg egg, i staden for å føda levande ungar. Dei nytter også elektrolokalisering for å sansa bytte. Nebbdyret tilhøyrer dessutan dei få artene av pattedyr som har gift.

## Skildring

Nebbdyr har ein svært karakteristisk utsjånad, ettersom dei har hornplater som formar eit flatt nebb, i staden for tenner. Eigentleg er det egiedommelege nebbet ei enno meir eigedommeleg snute. Andre artar kan ha hatt eit liknande «nebb», men desse er no utdøydde. Dette gjeld blant anna artane i slekta *Obdurodon*, men desse kan ha hatt tenner. Nyklekte nebbdyr har ein slags tenner, men desse forsvinn under oppveksten. Nebbet er likevel heilt ulikt det til fuglane, som består av to halvdelar (overnebbet og undernebbet) som kan opnast for munnhòla. Hos nebbdyret er likevel nebbet eit stort sensororgan, som har opninga til munnhòla på undersida. Naseopningane ligg på den dorsale overflata av nebbet, medan auge og øyre ligg i furer like bak. Furene kan lukkast når arten dykkar. 

Nebbdyr har pels, korte lemmar og fem tær med symjehud mellom på kvar fot, og dessutan flat hale som ein bever. Halen fungerer som ror og feittlager, slik at dyret kan overleva vinteren når det er lite mat. Arten er ein god symjar, og er ein stor del av livet i vatn på jakt etter mat. 

Nebbdyr har ein giftspore gøymt i pelsen på kvart bakbein. Berre vaksne hannar har spora, sjølv om begge kjønn blir fødde med henne. Hoa mistar spora under utviklinga. Det er uklart kor potent denne gifta er, men ho kan gje menneske akutt smerte og opphovning.

## Leveområde
Nebbdyra er nært knytt til vatn og grev gangar med opning både over og under vatn.

Nebbdyret er utbreidd langs den australske austkysten, Tasmania og langs innsjøar og elver i Bendigo-området. Det finst ein introdusert populasjon vest på Kangaroo Island.

## Kjelder





**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nebbdyr|Nebbdyr]]» frå ,  den 17. november 2019.*
Benoît Moerlen

**Benoît Moerlen** () er ein fransk perkusjonist, mest kjend som medlem av Gong, Pierre Moerlen's Gong og den seinare avleggjaren Gongzilla.

Moerlen studerte vibrafon ved Strasbourg konservatorium, der òg den eldre broren Pierre Moerlen studerte perkusjon.

Moerlen spelte første gongen med Gong i 1974 på albumet *[[You av Gong|You]]*, der Pierre alt var medlem. Han har òg spelt med Mike Oldfield.

## Filmar
* 2015: *[[Romantic Warriors III: Canterbury Tales]]* (DVD)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Benoît Moerlen|Benoît Moerlen]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Shamal av Gong

***Shamal*** er det sjette studioalbumet til progrockbandet Gong, gjeve ut på Virgin Records den 13. februar 1976. Albumet var produsert av trommeslagaren til Pink Floyd, Nick Mason, og vart spelt inn i desember 1975. Dette var det første Gong-albumet spelt inn utan grunnleggjaren Daevid Allen.

## Mottaking
I ei melding om albumet for nettstaden Sputnikmusic, sa Robert Davis: «Det beste med *Shamal* er at det er så mangfaldig. Det er berre seks spor her, men kvar av dei verkar å utforske ein ny tone og ny musikalsk retning. Dei mjukare spora som opningssporet «Wingful of Eyes» og den vakre, elegante fløyte-dominerte «Bambooji» komplimenterer dei rarare spora på albumet, som den nesten Frank Zappa-inspirerte «Cat in Clark's Shoes» og det eksentriske avslutningssporet. Det som verkeleg held alle desse songane saman er fråværet av sjølvnytande musikalitet og ein heilt tydeleg kunnskap om dei perfekte instrumentplassringane.»

## Innhald

## Medverkande

### Gong
* Mike Howlett – bassgitar, vokal
* Didier Malherbe – tenorsaksofon, sopransaksofon, fløyte, bansuri, gong
* Mireille Bauer – marimba, klokkespel, xylofon, perkusjon, gong
* Pierre Moerlen – trommer, vibrafon, røyrbjøller
* Patrice Lemoine – orgel, piano, synthesizer

med gjester
* Steve Hillage – akustisk gitar, elektrisk gitar  («Bambooji» og «Wingful of Eyes»)
* Miquette Giraudy – vokal («Bambooji»)
* Jorge Pinchevsky – fiolin
* Sandy Colley – vokal («Shamal»)

### Teknisk
* Nick Mason: produsent
* Clive Arrowsmith: kunst, fotografi
* Phil Ault: lydteknikar
* Dave Hutchins: lydteknikar
* Ben Tavera King: lydteknikar
* Rick Curtain: lydteknikar
* Ben King: lydteknikar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shamal (album)|Shamal (album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
About Time av New York Gong

***About Time*** er eit studioalbum frå 1980 av Daevid Allen og Gong-avleggjaren New York Gong. Hovudstamma i New York Gong fortsette utan Allen under namnet Material.

«Much Too Old» / «I am a Freud» vart gjeven ut på singel i 1979 og «Jungle Windo(w)» / «Much Too Old» / «Materialism» på ein 10" EP i 1980. 

Allen gav òg ut eit album i 1982 kalla *Divided Alien Playbax 80* med songar frå desse innspelingane. Enno eit album, *Daevid Allen and the Divided Alien Clockwork Band* kom ut i 1997 med eit konsertopptak frå The Squat Theatre i New York i august 1980 med lydbandsløyfer frå *Divided Alien Playbax 80*. EP-en til Daevid Allen *Alien in New York* EP (Charly Records, CYZ 10) med to spor som òg var basert på lydbandsløyfer frå desse innspelingane. 

## Innhald

## Medverkande
*Daevid Allen&nbsp;– vokal, gitar, glissandogitar
*Cliff Cultreri&nbsp;– gitar (2,3,4,8,9)
*Bill Laswell&nbsp;– bass
*Fred Maher&nbsp;– trommer (utanom 5 & 6)
*Bill Bacon&nbsp;– trommer (utanom 7)

;Andre medverkande
*Michael Beinhorn&nbsp;– synthesizer (1)
*Don Davis&nbsp;– altsaksofon (6)
*Gary Windo&nbsp;– tenorsaksofon (8)
*Mark Kramer&nbsp;– orgel (9)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:About Time (New York Gong album)|About Time (New York Gong album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bill Laswell

**William Otis Laswell** () er ein USA-amerikansk bassist, plateprodusent og eigar av eit plateselskap. Han har vore involvert i tusenvis av innspelingar med mange musikarar fr heile verda. Musikken hans er som regel innan funk, verdsmusikk, jazz, dub og ambient. 

I følgje musikkskribenten Chris Brazier «er hovudprosjektet til Laswell 'kollisjonsmusikk' der han fører saman musikarar frå heilt forskjellige, men komplementære verder, og ser kva resultatet blir.» Slagordet til eit av plateselskapa som vert driven av Laswell seier mykje om arbeidet hans: «Ingenting er sant, alt er lov». Sjølv om banda hans ofte er oppførte med dei same namna, kan musikarane som spelar i dei variere stort. Material byrja som eit støyprega dansemusikkband, men seinare album konsentrerte seg om hiphop, jazz eller talte ord av William S. Burroughs. Dei fleste versjonane av bandet Praxis har hatt med gitaristen Buckethead, men dei har utforska forskjellige musikalske retningar. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bill Laswell|Bill Laswell]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Shapeshifter av Gong

***Shapeshifter*** er det niande studioalbumet gjeve ut under namnet Gong. Det kom ut i 1992 og er det første skikkelege albumet frå det Daevid Allen-leia Gong sidan  *[[You av Gong|You]]* frå 1974. Det er det første albumet frå den originale gruppa utan det opphavlege medlemmet Gilli Smyth. Didier Malherbe og Allen er dei einaste som var att frå dei tidlegare albuma. Pip Pyle, som spelte på *[[Continental Circus av Gong|Continental Circus]]* og *[[Camembert Electrique]]* var òg attende i bandet.

Med hovudkarakteren *Zero the hero*, held albumet fram Gong-mytologien, som var ein sentral del av Radio Gnome-trilogien på 70-talet, som bestod av *[[Flying Teapot]]* og *[[Angels Egg]]* i 1973 og You i 1974.

## Utgjevingar
I åra etter 1992 har et kome forskjellige utgåver av albumet med forskjellig nummerering av spora. På den originale plata har nettsida til Gong ført opp nummer 12: «Là Bas Là Bas» og nummer 13: «I Gotta Donkey» - desse finst ikkje på Lightyear-utgåva frå 1997. Denne utgåva har eit anna avslutningsspor kalla «Goddess Invocation Om Riff», som var eit konsertopptak frå Sankt Hans-aftan ved Ynys Witren i 1992.

## Innhald

## Medverkande
* Daevid Allen: gitar, vokal
* Graham Clark: fiolin, vokal
* Shyamal Maitra: Tablas, ghatam, djembé, darbuka, techno-perkusjon, programmering. Trommer på 13
* Keith Bailey: bassgitar, vokal: 2, 9
* Didier Malherbe: Bass, saksofon. WX7, klaverinstrument, hundar, pikkolofløyte, fløyter
* Pip Pyle: trommer, ti grøne flasker og skrik

### Gjester

* Charlelie Couture: vokal: 12
* Tom the Poet: Instant radiodikt under den amerikanske turneen med Allen: 13
* Loy Ehrlich: klaverinstrument: 8, Kora: 5
* Mark Robson: klaverinstrument og vokal: 22

### Andre medverkande på bonusspor
* Mike Howlett: Bass
* Peter Kimberley: vokal
* Steffi Sharpstrings: gitar
* Gilli Smyth: Kviskring frå verdsrommet, vokal, plystring
* Twink: Synthesizer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shapeshifter (Gong album)|Shapeshifter (Gong album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Zero to Infinity

***Zero to Infinity*** ( ***02<big>∞</big>*** ) er det tiande studioalbumet til Gong, gjeve ut i 2000. Som albumet deira *[[Shapeshifter av Gong|Shapeshifter]]* frå 1992, held det fram Gong-mytologien, som byrja med Radio Gnome-trilogien i 1973. 

Zero the Hero døyr på *Shapeshifter*. På *Zero to Infinity* følgjer ein anda hans i ein lekamfri og virtuell eksistens. I denne perioden vert han ein android, sfæroid Zeroid. Med hjelp av eit rart dyr kalla ein gongalope, får han vite at han ber på all visdomen i verda og praktiserer Lafta-yoga og te-koking. Til slutt vert han eitt med eit Usynleg tempel og har det moro. 

## Innhald

## Medverkande
*Daevid Allen − gitar piano, vokal, elektronikk
*Mike Howlett − bass, elektrisk gitar
*Didier Malherbe − altsaksofon, Doudouk, bambusfløyte
*Mark Robson − klaverinstrument, korvokal
*Gilli Smyth − vokal, kviskring frå rommet, fuglkvitter
*Chris Taylor − perkusjon, trommer, kubjølle
*Theo Travis  − orgel, fløyte, klaverinstrument, sopransaksofon, tenorsaksofon, Theremin, elektronikk, bordun, bandsløyfer. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zero to Infinity|Zero to Infinity]]» frå ,  den 17. november 2019.*
Acid Motherhood

***Acid Motherhood*** er det ellevte studioalbumet til Gong, gjeve ut i 2004. Besetninga på dette albumet var ei blanding av det nyare Gong, University of Errors (gitaristen Josh Pollock) og Acid Mothers Temple (Kawabata Makoto og Cotton Casino). Det er det einaste studioalbumet til Gong utan saksofon og med tre gitaristar. 

## Innhald

## Medverkande
* Daevid Allen – gitar, vokal
* Kawabata Makoto – gitar, bouzouki
* Josh Pollock – gitar, trommer
* Cotton Casino – synthesizer, stemme
* Dharmawan Bradbridge – bass
* Orlando Allen – trommer

### Gjestemusikarar
* Gilli Smyth – kviskring frå verdsrommet (2)
* Greg Sheehan – hang (3), perkusjon (6)
* Kurt Schwitters – stemme (11)

### Teknisk
* Orlando Allen – leiande produsent
* Zubin Henner – produsent, lydteknikar
* Toby Allen – design

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Acid Motherhood|Acid Motherhood]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
2032 av Gong

***2032*** er det tolvte studioalbumet til Gong, gjeve ut 21. september 2009.

## Oversyn
*2032* held fram å utforske Gong-mytologien, som har vore ein sentral del av albuma deira sidan Radio Gnome-trilogien som bestod av *[[Flying Teapot]]* og *[[Angel's Egg]]* frå 1973, og *[[You av Gong|You]]* frå 1974. Året 2032 er nemnt ganske ofte på dei tidlege Gong-platene. Fleire av Gong-medlemmane som spelte på Radio Gnome-trilogien spelte på denne plata, som Daevid Allen, Steve Hillage, Gilli Smyth, Miquette Giraudy, Mike Howlett og Didier Malherbe.

Albumet skildrar korleis den til no usynlege Planeten Gong, heimstaden til «the pot head pixies and octave doctors», endeleg kjem i kontakt med jorda i 2032. 

Hovudtema på albumet er verdsfred og økologi. 

## Innspeling
Albumet vart spelt inn i A-Wave Studio i London, og vart produsert og miksa av Steve Hillage, med ekstra produksjon av Daevid Allen i Bananamoon Observatory i New South Wales i Australia. 

## Utgjeving
Albumet kom ut på CD og i eit avgrensa opplag som dobbel-LP. Den doble LP-plata kom med eit hefte med tekstar og ein plakat som syner tala 2032. Plateomslaget syner ein «0», som igjen syner til helten i soga, Zero. 

## Innhald

## Medverkande
;Gong
*Daevid Allen&nbsp;– vokal, gitar
*Steve Hillage&nbsp;– gitar
*Gilli Smyth&nbsp;– vokal, kviskring frå verdsrommet
*Miquette Giraudy&nbsp;– synthesiser
*Mike Howlett&nbsp;– bass
*Chris Taylor&nbsp;– trommer
*Theo Travis&nbsp;– saksofon og fløyte

;Andre medverkande
*Didier Malherbe&nbsp;– duduk, saksofon og fløyte
*Yuji Katsui&nbsp;– elektrisk fiolin
*Elliet Mackrell&nbsp;– fiolin
*Stefanie Petrik&nbsp;– korvokal

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2032 (album)|2032 (album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sørstranda i Oslo

**Sørstranda** i Oslo er eit friområde med badestrand på Ulvøya. Friområdet er privat, men det er tilgjengeleg for ålmenta. Området er eigt og vert halde ved like av Ulvøy Vel.

Området har kiosk, toalett, dusj og tilgjenge til drikkevatn. Det vert difor kravt ei mindre avgift for å koma inn på området i badesesongen.

Vaktbua ved inngangen til stranda stod tidlegare på Bekkelaget stasjon. Stasjonen vart nedlagd og erstatta med haldeplass ved den nye tunnelen i 1958. Ei av bygningane frå stasjonen vart kjøpt og flytt til Ulvøya i 1959, og innreidd som vaktbod på Sørstranda.

## Bakgrunnsstoff
* Osloøyene på internett, om Sydstranda
I See You av Gong

***I See You*** er det 13. studioalbumet til Gong, gjeve ut 10. november 2014. 

Albumet vart det siste Gong-albumet med grunnleggjaren Daevid Allen før han døydde 13. mars 2015. 

*I See You* vart miksa og produsert av sonen til Daevid, Orlando Monday Allen i Flamedog Records Studios og Bananamoon Observatory Studios i New South Wales i Australia, med ekstra produksjon av Dave Sturt og Daevid Allen.

Albumet kom ut 10. november 2014 på CD og dobbel-LP. CD-versjonen hadde eit ekstra spor, «Pixielation».

## Innhald

## Medverkande

### Gong
*Orlando Allen &nbsp;– trommer, vokal på «The Eternal Wheel Spins» 
*Dave Sturt &nbsp;– bass & samplingar
*Kavus Torabi &nbsp;– gitar
*Fabio Golfetti&nbsp;– gitar
*Ian East &nbsp;– saksofon, fløyte 
*Daevid Allen &nbsp;– gitar og vokal

### Gjesteartist
*Gilli Smyth &nbsp;– kviskring frå verdsrommet

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I See You (Gong album)|I See You (Gong album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rejoice! I'm Dead!

***Rejoice! I'm Dead!*** er det 14. studioalbumet til Gong. Det kom ut 16. september 2016. 

Albumet er det første Gong-albumet sidan grunnleggjarane Daevid Allen og Gilli Smyth døydde. Dave Sturt sa om albumet: «Inspirert av lyset, kjærleiken og avgangen til vår kjære ven og inspirasjon, Daevid Allen.»

## Innspeling
Albumet vart spelt inn i Brixton Hill Studios våren 2016. «Model Village» inneheld ein sample frå «Floating Anarchy Manifesto» som var spelt inn i Bananamoon Observatory Studios i Australia
«Glastonbury Town» vart laga i Music Room studio i London den 22. april 2013. 
«The Paragraph Time Chose To Forget» vart spelt inn i The Lighthouse i Dealn den 27. januar 2016.

Albumet kom ut 16. september 2016 på Madfish på Cd og vinyl. Ein dobbel CD/DVD-Audio-versjon kom ut i ei luksusutgåve med ei 44-sider lang bok. Det vart òg laga kringlydmiksar av albumet.

## Innhald
### Plate ein. Rejoice! I'm Dead!

### Plate to. Floating Anarchy Manifesto

## Medverkande

### Gong
*Kavus Torabi – vokal, gitar
*Fabio Golfetti – gitar, vokal
*Dave Sturt – bass, vokal
*Ian East – saksofon, fløyte
*Cheb Nettles – trommer, vokal
*Daevid Allen – vokal (spor 4, 5, 10)

Med:
*Steve Hillage – gitarsolo (spor 2)
*Didier Malherbe – duduk (spor 4, 8)
*Graham Clark: fiolin (spor 1, 11)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rejoice! I&#39;m Dead!|Rejoice! I&#39;m Dead!]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Universe Also Collapses

***The Universe Also Collapses*** er det 15. studioalbumet til Gong. Det kom ut 10. mai 2019.

Albumet er det andre Gong-albumet sidan grunnleggjarane Daevid Allen og Gilli Smyth døydde i 2015. 

## Innhald

## Medverkande
*Kavus Torabi - vokal, gitar, harmonium
*Dave Sturt - bass, synthesizer, vokal
*Cheb Nettles - trommer, piano, Theremin, vokal
*Fabio Golfetti - gitar, vokal
*Ian East - fløyte, bassklarinett, saksofon

;Teknisk
* Gong - produsent
* Frank Byng - lydteknikar, miksing
* 57design.co.uk  - design
* Andy Jackson - mastering
*Xu Yiming - fotografi

## Kjelder
Malayisk vassmoskusdyr

**Malayisk vassmoskusdyr** (*Tragulus javanicus*) er ein art blant dvergmoskusdyra. Det er på storleik med ein kanin, og er det minste levande hovdyret.

Malayisk vassmoskusdyr lever i tropiske skoger og låglandsskogar på Java i Indonesia, og kanskje også på Bali. Det er ukjend om vassmoskusdyret har ein stabil populasjon eller er sårbart. Det blir jakta på lokalt på Java, og brukt til kjøt eller som kjæledyr der.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Java mouse-deer|Java mouse-deer]]» frå ,  den 17. november 2019.*
Delivery

**Delivery** var ei britisk blues/progressiv rock-gruppe som vart skipa seint i 1960-åra. Bandet var ei av dei progressive rockegruppene frå Canterbury scene.

Gruppa vart skipa i 1966 som **Bruno's Blues Band** av gitaristen Phil Miller, den eldre broren hans, pianisten Steve Miller, trommeslagaren Pip Pyle og bassisten Jack Monck. Bandet spelte nokre år kring London. I 1968 vart saksofonisten Lol Coxhill med i bandet, og bandnamnet vart endra til **Steve Miller's Delivery**. I 1969 slo bandet seg saman med bluessongaren Carol Grimes og bassisten Roy Babbington erstatta Monck. Denne besetninga spelte inn og gav ut eit album: *[[Fools Meeting]]*. Sjølv om Grimes ønskte å vere bandmedlem gav plateselskapet albumet ut som «Carol Grimes and Delivery». I 1971 slutta Pyle i bandet for å bli med i Gong og vart erstatta av Laurie Allan (som òg seinare drog til Gong). Kort tid etter det vart bandet oppløyst. 

Phil Miller skipa seinare Matching Mole med Robert Wyatt og Dave Sinclair, med ei ny utgåve av Delivery vart sett saman våren 1972 av dei to Miller-brørne, Pyle og Richard Sinclair (bass og vokal), som då var bandkollega med Steve Miller i Caravan. Bandet spelte nokre konsertar i august og september det året, men då bandet vart erstatta av Dave Sinclair (frå Matching Mole og Caravan), endra bandet namn til Hatfield and the North. Ein siste konsert med Delivery fann stad i november 1972 for BBC's Radio One In Concert-serie, med ei uvanleg besetning som førte saman Miller-brørne, Pyle, Babbington, Coxhill og Sinclair, sistnemnde berre på vokal. 

Steve Miller gav sidan ut to album med Coxhill for Virgin-etiketten Caroline i 1973/74.

Roy Babbington, som hadde spelt med Keith Tippett Group og Nucleus i 1971-73, vart medlem av Soft Machine i 1973-76. Laurie Allan gjekk attende til Gong fleire gonger og spelte mellom anna på *[[Flying Teapot]]* i 1973, og seinare i Barbara Thompson sitt Paraphernalia.

## Diskografi
**[[Fools Meeting]]* (studioalbum, som «Carol Grimes and Delivery»), 1970
*«Harry Lucky» / «Home Made Ruin» (singel), 1970

## Filmar
* 2015: *[[Romantic Warriors III: Canterbury Tales]]* (DVD)

## Bakgrunnsstoff
*Delivery på Calyx, ei nettside om Canterbury
Fools Meeting

***Fools Meeting*** er eit studioalbum av Carol Grimes og den britiske blues- og progressive rockegruppa Delivery, gjeve ut i 1970. Bandet var ei av dei tidlege progressive rockegruppene frå Canterbury scene.

*Fools Meeting* var det einaste albumet dei gav ut. Ei CD-utgåve med bonusspor kom ut på Cuneiform Records.

## Innhald

## Medverkande
* Carol Grimes - vokal, tekstar
* Phil Miller - gitar, tekstar
* Steve Miller - piano
* Roy Babbington - bass
* Pip Pyle - trommer
med:
* Lol Coxhill - saksofonar
* Roddy Skeaping - bratsj på spor 2
* Richard Sinclair - bass på spor 13
Carol Grimes

**Carol Ann Grimes** () er ein britisk songar og låtskrivar.

I 1969 vart ho med i bandet Delivery og spelte inn det einaste albumet deira før ho starta ein solokarriere. Før solokarrieren hennar kom i gang var ho òg medlem av det kortvarige bandet Uncle Dog og spelte inn eit album med dei kalla *Old Hat* i 1972. Det første soloalbumet hennar, *Warm Blood* (1974), vart spelt inn med medlemmar av Area Code 615 og Average White Band. Ho spelte inn det andre albumet sitt i Memphis i Tennessee, med Brecker Brothers, Donald «Duck» Dunn og The Memphis Horns. Ho skipa bandet Eyes Wide Open i 1984. Seinare vart ho lærar og arbeidde i musikalar. I 1990-åra arbeidde ho i det moderne, klassiske koret The Shout.

## Diskografi
* 1970 *[[Fools Meeting]]* – som Carol Grimes and Delivery (solovokalist)
* 1972 *Old Hat* – **Uncle Dog** (solovokalist)
* 1974 *Warm Blood* (Caroline)
* 1977 *Carol Grimes* (La Cooka Ratcha) (Decca label)
* 1986 *Eyes Wide Open* (Line)
* 1989 *Why They Don't Dance* (Line)
* 1996 *Alive at Ronnie Scott's with Janette Mason* (Ronnie Scott's Jazz House)
* 2000 *Sweet Fa* (La Cooka Ratcha)
* 2003 *Daydreams & Danger* 
* 2003 *Mother*
* 2007 *Something Secret* innspelt med Giles Perring (Triumphant Sound)
* 2013 *CDAWN*
(La Cooka Ratcha)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carol Grimes|Carol Grimes]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Musikkgruppa Egg

**Egg** var eit engelsk progressivt rockeband skipa i juli 1968.

## Karriere
Dei grunnleggjande medlemmane i Egg var Dave Stewart på orgel, Mont Campbell på bass og vokal, og trommeslagaren Clive Brooks. Bandet vart skipa av tidlegare medlemmar frå Uriel, dei andre medlemmane var gitaristen Steve Hillage. Etter Hillage slutta i Uriel i august 1968 fortsette dei tre andre som ein trio. Dei fekk ein avtale med styret for klubben Middle Earth og vart tilrådd å skifte namn til Egg, sidan Uriel «høyrdest for likt ut 'urinal'». I midten av 1969 sikra bandet seg ein avtale med den progressive etiketten til Decca, Deram og gav ut debutalbumet sitt i mars 1970. Det selde dårleg, men vart godt nok motteke til at selskapet finansierte ein oppfølgjar, men då albumet skulle ut, skrinla selskapet det fram til produsenten Neil Slaven klarte å overtale selskapet om å gje det ut. *[[The Polite Force]]* kom ut i februar 1971. Dei hadde no same managerar som The Groundhogs og runda av året med stadig fleire konsertar, men trass i at dei hadde nok songar til eit tredje album, fekk dei ikkje ny platekontrakt, og vart oppløyst i juli 1972.

I 1974 fekk Stewart, som hadde signert kontrakt med Virgin som medlem av Hatfield and the North, ein avtale for Egg om å spele inn dei nye songane deira, og det førte til eit siste album, *[[The Civil Surface]]*.

I desember 2007 vart utvalde konsertopptak mellom 1969 og 1972, kalla *The Metronomical Society*, gjevne ut.

## Bakgrunn og songstruktur
Egg vert ofte rekna som ein del av Canterbury scene, ei omtrentleg samling av progressive og psykedeliske musikarar. Som regel kjem det av at Stewart var medlem i banda Hatfield and the North og National Health, sjølv om Egg ikkje hadde noko geografisk tilknyting til Canterbury. Musikken deira kan skildrast som progressiv rock med element av psykedelia og kammerrock. Dei brukte uvnlege taktarrtar, på songar som «Seven Is A Jolly Good Time». Dei hadde òg eit element av humor i musikken sin. Mont Campbell, som var den fremste komponisten i bandet, har sagt han var sterkt inspirert av Igor Stravinsky, som gjorde at han skapte verk i fleire suitar, som «Symphony n°2» og «Long Piece n°3».

## Arzachel
I midten av 1969, for å utnytte den psykdeliske rockemarknaden, bidrog Stewart, Campbell og Brooks til eit enkelt studioprosjekt kalla Arzachel. Med i dette prosjektet var òg Steve Hillage, som i lag med dei andre medlemmane i Egg hadde vore medlem av Uriel. Egg var på den tida under kontrakt med Decca, og dei brukte derfor pseudonym.

Boka *Copious Notes* vart skriven av Dave Stewart, Mont Campbell og den nære venen deira Antony Vinall, og fortel soga om Uriel, Egg, Arzachel og Ottawa Company, frå skipinga av Uriel tidleg i 1968 til innspelinga av det siste albumet til Egg, *The Civil Surface* i 1974.

## Diskografi
### Album

### Singlar
* «Seven Is a Jolly Good Time» / «You Are All Princes» (UK 1969)

## Filmar
* 2015: *[[Romantic Warriors III: Canterbury Tales]]* (DVD)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Egg (band)|Egg (band)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Calyx om Egg
* Egg Archive
Egg av Egg

***Egg*** er debutalbumet til det britiske progrockbandet Egg, utgjeve i 1970.

## Innhald

CD-utgåva frå 2004 var ommastra og inneheld ein lengre versjon av «Symphony nr. 2» med ein «Movement 3», so ikkje var med på originalplata på grunn av vanskar med opphavsretten sidan melodien har ein likskap til Igor Stravinsky-balletten *[[Vårofferet]]*. Det finst òg somme likskapar til den siste *Neptune*-satsen i Gustav Holst sin orkesteersuite *[[Planetane av Holst|Planetane]]*.

## Medverkande
* Dave Stewart - orgel, piano, tonegenerator, mellotron
* Mont Campbell - bass, vokal
* Clive Brooks - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Egg (album)|Egg (album)]]» frå ,  den 17. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Tekstar til ''Egg''
Tinikling

**Tinikling** er ein filippinsk folkedans. Dansen går føre seg ved at to personar held i to tjukke bambusrøyr. Desse blir haldne like over bakken og slått mot kvarande og mot bakken. Dansarane utfører trinna sine over og kring bambusrøyra medan dei blir flytta.

Namnet «tinikling» tyder bokstavelg 'å opptre som ein tikling',
og viser til fuglen *tikling*. Dette er eit lokalt namn fleire fuglar i riksefamilien &ndash; *[[Gallirallus striatus]]*, *[[Gallirallus philippensis]]* og *[[Gallirallus torquatus]]*.  
Fuglane er kjende for å vera lette på foten medan dei går over grasstrå og tregreiner og kjem seg unna bambusfellene til risbøndene. Dansarane imiterer dei grasiøse rørslene til fuglen ved å manøvrera mellom store bambuspålar.

Dansen skal ha oppstått som ein imitasjon av tikling-fuglen på øya Leyte sentralt i landet. Folkedansen blir i dag også brukt til oppvising knytt til filippinsk kultur, til dømes i samband med den filippinske sjølvstendedagen.
Han blir også mykje brukt i grunnskular, ettersom han er ei fysisk øving som krev liknande koordinasjon som til dømes hoppetau.

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tinikling|Tinikling]]» frå , og «[[:sv:|Tinikling]]» frå  den 18. november 2019.*
Verdscupen i alpine greiner 1978/Kvinner

**Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1978**-sesongen tok til 7. desember 1977 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 19. mars 1978 i Arosa i Sveits. Turneringa omfatta 22 renn. Tevlingane fordelte seg på 7 slalåmrenn, 8 storslalåmrenn og 7 utforrenn.

Hanni Wenzel frå Liechtenstein vann FIS-premien som beste poengplukkar i verdscuptevlingane framom Annemarie Moser-Pröll frå Austerrike på andreplasss 
og  Lise-Marie Morerod frå Sveits på tredjeplass.

## Samanlagt

### Slalåm

### Storslalåm

### Utfor

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpiner Skiweltcup 1977/78|Alpiner Skiweltcup 1977/78]]» frå ,  den 18. november 2019.*
Verdscupen i alpine greiner 1978/Menn

**Verdscupen i alpine greiner for menn i 1978**-sesongen tok til 9. desember 1977 i Val-d’Isère i Frankrike og vart avslutta 19. mars 1978 i Arosa i Sveits. Turneringa omfatta 22 renn. Tevlingane fordelte seg på 7 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn og 8 utforrenn.

Ingemar Stenmark frå Sverige var suveren bestemann og tildelt FIS-pokalen. Phil Mahre frå USA kom på andreplass og Andreas Wenzel frå Liechtenstein på tredjeplass i den totale verdscup-turneringa.

## Samanlagt

### Slalåm

### Storslalåm

### Utfor

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpiner Skiweltcup 1977/78|Alpiner Skiweltcup 1977/78]]» frå ,  den 18. november 2019.*
Hoppetau

**Hoppetau** er ein aktivitet der ein hoppar over eit eller fleire tau som blir svinga over hovudet og under føtene. Ein person kan svinga sitt eige tau eller hoppa over eit eller fleire tau svinga av andre, såkalla langtau.

Hoppetau kan brukast som leik, mosjon, oppvising eller tevling. Det utviklar styrke, koordinasjon, smidigheit og uthald.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Sjipning|Sjipning]]» frå ,  den 18. november 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Sjipning (hoppetau) ved iForm.dk
Torsken på Senja

**Torsken** (nordsamisk **) er ein tettstad og eit fiskevær i Senja kommune i Troms. Tettstaden ligg ved Torskefjorden, sør for Midtertinden på Senja, og har . På andre sida av fjellet ligg tettstaden Gryllefjord, som det er samband over skaret til via fylkesveg 86.

Midt i bygda ligg det eit grendehus, som er møtestad ved samkomer som 17. mai, julefeiring og bygdefestar. Huset har ein gymsal og var tidlegare lokale for lokal skole og barnehage. Torsken har i dag familiebarnehage, men skolebarn må fare over skaret til Gryllefjord med buss. Bygda har ein matbutikk og ein kiosk.

I Torsken står Torsken kyrkje, ei krosskyrkje frå 1784.

## Kjelder
*
Susanna Angéus-Kuoljok

**Susanna Angéus-Kuoljok** () var ein svensk forfattar og språkforskar og ein av dei fremste forkjemparane for lulesamisk. Ho var frå Tjiengalluokta i nordre Jokkmokk og gjorde dei første  undersøkingane i morsmålet sitt i Jokkmokk på 1970-talet. Alt etter nokre få år produserte ho lærebøker og tekstar for studium i lulesamisk og ho vart lærer på samiske språkkurs på akademisk nivå. 

Frå 1983 var ho studierektor og forskingsassistent ved den finsk-ugriske avdelinga på Uppsala universitet. I nokre år var ho arkivar for dei samiske samlingane i dialekt-, stadnamn- og folkeminnearkivet i Umeå. Ho skreiv doktorgradsavhandling om lulesamisk morfologi: *Nominalavledningar på ahka i lulesamiskan*, som ho forsvarte for ein filosofisk doktorgrad i 1997.

Ho var òg med i komiteen for ei nyomsetjing av Det nye testamentet til lulesamisk. Det kom ut i 2003 og vart gjennomført av samar frå Jokkmokk og Tysfjord. I tekstmasse er det det største språkprosjektet på lulesamisk. Det vart følgt opp av ei lulesamisk salmebok i 2005. Denne inneheld òg alle tekstane for kyrkjeåret. Koralboka kom i 2006.

Då Angéus-Kuoljok i 1995 vart medlem i komiteen for ei statleg utgreiing om Sverige si tilslutting til , arbeidde ho for at denne òg måtte omfatta språka sør for Arjeplog. Dette førte til at språk som sørsamisk og umesamisk òg kunne få offisiell støtte. 

I 2008 fekk ho Samerådets ærespris.

## Bibliografi

* *Sámij lunna : låhkåmbiehke K.B. Wiklunda girjes - Lärobok i lapska språket av [[K.B. Wiklund]]. Ny utgave. 1978 og 1981 *
* *Bágo rájdon : skrivövningar i lulesamiska 1984 og 1988*
* *Nominalavledningar på ahka i lulesamiskan* 1997
* *Giellaj hilá* sammen med Karin Tuolja og Annelie Korak. Lulesamisk grammatikk. 1999, nytt opplag 2013
* *Ådå Testamennta* sammen med	Olavi Korhonen og Lester Wikström. Det nye testamente. 2000
* *Lulesamiska : ett hotat minoritetsspråk i Skandinavien* 2003

## Kjelder

* ''Minnesord: Susanna Angéus Kuoljok''. Artikkel i Norrbottens Kuriren av Olavi Korhonen
* Lulesamisk språkivrare död. Artikkel hos sverigesradio.se
* Samerådets kulturpris till lulesamisk språkarbetare. Artikkel hos sverigesradio.se



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Susanna Angéus-Kuoljok|Susanna Angéus-Kuoljok]]» frå ,  den 18. november 2019.*
Clive Brooks

**Clive Colin Brooks** () var ein engelsk trommeslagar, mest kjend som medlem i den engelske progressive rockegruppa Egg.

Tidleg i 1968 vart han med i Uriel, ei bluesrockgruppe i London med Dave Stewart (klaverinstrument), Mont Campbell (bass og solovokal) og Steve Hillage (gitar og vokal). Då Hillage slutta i 1968 fortsette dei attverande medlemmane som ein trio og vart Egg i januar 1969. Egg vart oppløyst i 1972, men kom saman i 1974 for eit siste album. Etter Egg vart Brooks med i The Groundhogs og spelte inn to album med dei. I 1977 vart Brooks med i det britiske bandet Liar. Etter den tid vart Brooks fast trommeteknikar for Pink Floyd og arbeidde med dei fram til 1994. 13. juni 1981, den første konserten på den siste delen av The Wall-turneen (1980-1981), steppa Brooks inn for trommeslagaren Willie Wilson som var blitt sjuk. Han har òg arbeidd som trommeteknikar for band som Toto, Robbie Williams, Jeff Wayne sitt *[[Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds|The War of the Worlds]]*-turneen, Pink Floyd-coverbandet Australian Pink Floyd Show, og Leonard Cohen.

Brooks døydde 5. mai 2017.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clive Brooks|Clive Brooks]]» frå ,  den 18. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Calyx om Egg
The Polite Force

***The Polite Force*** er det andre studioalbumet til det britiske bandet Egg, gjeve ut i 1971. 

## Innhald

På CD-utgåva har alle dei fire partane i «Long Piece No. 3» kvar sine spor, medan det på den originale LP-plata var eit enkelt spor lista opp i fire delar. Stykket har ei samla lengd på litt over tjue minutt.

## Medverkande
* Dave Stewart - orgel, piano, tonegenerator, orchestron
* Mont Campbell - bass, vokal; piano og orgel på «Long Piece nr. 3 - Part 1»; valthorn på «Long Piece nr. 3 - Part 2»
* Clive Brooks – trommer

### Guests
* Henry Lowther - trompet på «Contrasong»
* Mike Davis - trompet på «Contrasong»
* Bob Downes - tenorsaksofon på «Contrasong»
* Tony Roberts - tenorsaksofon på «Contrasong»

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Polite Force|The Polite Force]]» frå ,  den 18. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Tekstar til ''The Polite Force''
Bob Downes

**Robert George Downes** () er ein engelsk avantgarde jazz-fløytist og saksofonist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med Mike Westbrook og for å ha leia Open Music Trio sidan 1968. Downes er òg komponist, arrangør, og ein songar innan rock og blues.

Han gav ut det førte albumet sitt på Philips Records i 1969. Han har spelt med John Barry 7, popsongaren Chris Andrews, Manfred Mann's Earth Band og Jimmie Nicol Band.

## Diskografi
**Open Music*, 1970 (CD 2010)
**Deep Down Heavy*, 1970
**Electric City*, 1970
**Diversions* (med Barry Guy og Dennis Smith), 1972 (CD 2007)
**Episodes at 4 a.m.* (med Wendy Benka), 1974 (CD 2007)
**Hells Angels - A Visit to the Devil* (med Big Band & Trios), 1975
**Solos*, c. 1984
**Songs For Mother Earth*, 1997
**Downes and Baumeister*, 1998
**The Inner Universe I, II & III*, 1998
**You're Funkin' Good*, 2001
**Bob Downes & the Alphorn Brothers*, 2004
**Flashback*, 2009
**Crossing Borders*, 2009
**5 Trios*, 2010
**New York Suite*, 2011
**Mixed Bags*, 2012 (2 CDs)
**Requiem for Faruq Z. Bey*, 2012
**Blowin' with Piano*, 2015
**Blowin’ with Bass* (2016, with Barry Guy, Paul Bridge, Andrew Cleyndert)
**It's A Mystery*, 2017
**3 Trios*, 2017
**Let Your Mind ... Space Out* - 80th Birthday Celebration, 2017
**Jazz Party*, 2018
**A Blast … from the Past*, 2018

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Downes|Bob Downes]]» frå ,  den 18. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Civil Surface

***The Civil Surface*** er det tredje og siste studioalbumet til den engelske progressive rockegruppa Egg, gjeve ut i 1974 på Caroline Records. Bandet vart oppløyst i 1972 og somme av songane dei likte å spele på konsertane sine var ikkje blitt spelt inn i studio. Etter forslag frå organisten Dave Stewart kom trioen saman att for å spele inn desse komposisjonane. Blant gjestemusikarane på albumet er Steve Hillage (gitar), Lindsay Cooper (obo og fagott) og vokalistane Amanda Parsons, Ann Rosenthal og Barbara Gaskin.

## Innhald

## Medverkande

* Dave Stewart - orgel, piano, elektrisk piano, bass på (6)
* Mont Campbell - bass, vokal, valthorn, piano
* Clive Brooks – trommer

### Gjesteartistar

* Steve Hillage – gitar (5)
* Lindsay Cooper – fagott, obo (2,6)
* Tim Hodgkinson – klarinett (2,6)
* Jeremy Baines – fløyte (2)
* Amanda Parsons – vokal (4)
* Ann Rosenthal – vokal (4)
* Barbara Gaskin – vokal (4)

### Wind Quartets framført av

* Mont Campbell – valthorn
* Maurice Cambridge – klarinett
* Stephen Solloway – fløyte
* Chris Palmer – fagott

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Civil Surface|The Civil Surface]]» frå ,  den 18. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Tekstar til ''The Civil Surface''
Skullerud

**Skullerud** er eit område i Bydel Østensjø i det søraustlege Oslo. Det ligg sør for Bogerud, på grensa mot Østmarka. 

## Historie
Skullerud gard har røter tilbake til mellomalderen. Namnet «Skullerud» er samansett av mannsnamnet Skule og norrønt *ruð* (rydning).

Bustadsutbygginga byrja etter 1964, men det finst òg nokre kontorbygg her, m.a. dei tidlegare lokala til Tandberg og Norsk Data. 

Før bydelreforma i 2003 låg Skullerud i Bydel Bøler.

## Samferdsel

Skullerud stasjon var endestasjon for Østensjøbanen fram til banen vart forlengd til Mortensrud i 1998. Skullerud har ein liten bussterminal i samband med T-banen. Her går busslinjene: 70 (Skullerud T – Rådhuset), 76 (Hauketo stasjon – Helsfyr T), 79 (Åsbråten/ Holmlia stasjon – Grorud/Furuset). Frå hausten 2016 byrja Flybussen å stoppa her. 

Nærleiken til marka gjer at Skullerud ofte vert nytta som utgangspunkt for skiturar, mellom anna til Skullerudstua. 

Eitt av vassreinseanlegga i Oslo ligg på Skullerud.

## Skular og idrett
Barneskulen i området heiter Rustad skule. Skullerud skule er ungdomsskule, og ligg i skogkanten, like ved Skraperudtjern.

Rustad IL er idrettslag for fotball og langrenn. Rustad skule vart grunnlagd i 1967 og korpset vart stifta i 1968. Rustad er ved Østensjøvannet. På Rustad skule finst det kunstgrasbane, svømmehall og skulehage.

## Næringsliv
Skullerud har Nord-Europas største klatresenter. Det er òg nokre restaurantar på Skullerud torg. På Skullerud er det helsestudioet, to frisørsalongar, Rema 1000, Coop Prix, Plantasjen og ein gresk cafe. På Skullerud er det òg eit helsetorg med legar, tannlegar, fotpleie og fysioterapi.

## Folk frå Skullerud

* Maria Mena, musikar
* Lars Monsen, villmarks- og ekspedisjonfarar
* Aina Stenersen, politikar

## Referansar



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skullerud|Skullerud]]» frå ,  den 18. november 2019.*
George Shaw

**George Shaw** () var ein britisk zoolog. 

Shaw var den første naturforskaren som arbeidde seriøst med den australske faunaen. Han var mellom dei første forskaren som undersøkte eit nebbdyr vitskapleg, og publiserte den første skildringa av arten. Han skildra også mange nye artar av reptilar og amfibiar.

## Liv
Shaw var fødd i Bierton i Buckinghamshire som den andre sonen til presten Timothy Shaw. Han blei utdanna heime til han blei student ved Magdalen Hall i Oxford, der han fekk graden  M.A. i 1772. Han blei ordinert som diakon i 1774, men ønskte ikkje å fortsetja som geistleg. I staden studerte han medisin i Edinburgh i tre år. I 1786 blei han *assistant lecturer* i botanikk ved Universitetet i Oxford. Han var med på å skipa Linnean Society i 1788, og blei medlem av Royal Society i 1789.

I 1791 blei Shaw assistentleiar ved naturhistoriedepartmentet ved British Museum. I 1806 etterfølgde han Edward Whitaker Gray som leiar (*keeper*). Han fann ut at mykje av materialet som var blitt donert til museumet av Hans Sloane var i særs dårleg stand. Medisinsk og anatomisk materiale blei send til museet til Royal College of Surgeons, men  mange av dei utstoppa dyra hadde fått ei så dårleg forfatning at dei måtte brennast. Shaw blei verande i stillinga livet ut, og budde i residensen tilknytt museet. Han blei etterfølgd av assistenten sin, Charles Konig.

## Verk

* *Zoology of New Holland and the isles adjacent* (1794)
* *Museum Leverianum* (1792-96)
* *General Zoology, or Systematic Natural History* (1809–1826) 
* *The Naturalist's Miscellany: Or, Coloured Figures Of Natural Objects; Drawn and Described Immediately From Nature* (1789–1813)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:George Shaw|George Shaw]]» frå  og «[[:en:George Shaw|George Shaw]]» frå , den 18. november 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
 
* Liste av nett-tilgjengelege publikasjonar i Biodiversity Heritage Library.
Ishockey-VM 1981

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1981** vart arrangert i Sverige i tida frå 12. til 26. april 1981. Meisterskapen vart avvikla med gruppespel à fire lag i dei to gruppene, fordelt på Göteborg og Stockholm. Deretter gjekk dei to beste laga i gruppene vidare til eit meisterspel der alle laga møttest i to kampar før medaljestriden var avgjort. Laga som ikkje tok seg til meisterspelet, møttest like eins i to innbyrdes kampar i striden om å unngå nedrykk til B-pulja. Alle kampane i sluttspela fann stad i Göteborg.

Sovjetunionen vart verdsmeister framom arrangørlandet Sverige som kneip sølvmedaljen. Tsjekkoslovakia fekk bronse.

## Meisterspelet

## Nedrykksspelet

### Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Vladimir Mysjkin 
Forsvarar: Vjatsjeslav Fetisov, Aleksej Kasatonov, Valerij Vasiljev, Nikolaj Makarov, Vasilij Pervukhin, Zinetula Biljaletdinov, Sergej Babinov 
Løparar: Vladimir V. Petrov, Aleksandr Maltsev, Vladimir Krutov, Viktor Sjalimov, Sergej Sjepelev, Vladimir Golikov, Nikolaj Drozdetskij, Jurij Lebedev, Viktor Zjluktov, Sergej Kapustin, Sergej M. Makarov, Aleksandr V. Skvortsov, Andrej Khomutov

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1981|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1981]]» frå ,  den 18. november 2019.*
Vjatsjeslav Fetisov

**Vjatjeslav Aleksandrovitj Fetisov** () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar og politikar frå Moskva. Med Sovjetunionen sitt landslag i ishockey vann han sju VM-gull og to OL-gull i tida 1978-90. Fetisov var idrettsminister 2002-08 under presidentstyret til Vladimir Putin. 

Fetisov vert rekna som ein av dei beste forsvarsspelarane i ishockeyhistoria. Han spelte for ishockeyklubben CSKA Moskva frå 1976 til 1989, eit lag han vart sovjetmeister med 13 år i rad. Deretter spelte han i National Hockey League i Nord-Amerika til 1998, perioden 1989-94 på New Jersey Devils. Sidan var han frå 1994 til -98 Detroit Red Wings-spelar, ein klubb han vann Stanley Cup med i 1997 så vel som i 1998.

Fetisov var lagkaptein for det sovjetiska ishockeylandslaget i mange år. Han deltok i ishockey-VM fyrste gongen i 1977 og siste gongen 1991. Verdsmeister vart han i 1978, 1981-83, 1986, 1989 og 1990 og olympisk meister i 1984 og 1988.

I 2002 vart Fetisov utnemd til idrettsminister i Russland. Dei neste seks åra sette han i verk ei storstilt utbbygginga av idrettsarenaer i Russland. År 2007 hadde han ei framståande rolle då Russland vart tildelt dei olympiske vinterleikane 2014 i Sotsji.

## Sjå også
*CSKA Moskva

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wjatscheslaw Alexandrowitsch Fetissow|Wjatscheslaw Alexandrowitsch Fetissow]]» frå ,  den 20. november 2019.*
Matching Mole av Matching Mole

***Matching Mole*** (1972) er debutalbumet til det engelske Canterbury scene- og progressive rockebandet Matching Mole.

## Innhald

## Medverkande
### Matching Mole
*Phil Miller – gitar
*David Sinclair – piano, orgel
*Bill MacCormick – bass
*Robert Wyatt – trommer, røyst, mellotron, piano (3)

### Andre medverkande
*Dave MacRae – elektrisk piano

## Produksjon
*Arrangert og produsert av Matching Mole
*Lydteknikarar: Richard Dodd & Mike Fitzhenry
*Assisterande lydteknikar: Phillip Beckwith

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matching Mole (album)|Matching Mole (album)]]» frå ,  den 19. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*