open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vranya Pass

**Vranya Pass** (bulgarsk *проход Враня*, ‘Prohod Vranja’) er eit isdekt skard på 2100 moh. mellom Sullivan Heights og Vinson Massif i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Det er ein del av isskiljet mellom Crosswellbreen i nordvest og Hinkleybreen i aust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Vranja sørvest i Bulgaria.

Vranya Pass ligg 10,9&nbsp;km nordaust for Mount Vinson, 8,51&nbsp;km aust for Mount Shinn, 1,74&nbsp;km sør for Mount Segers, 4,2&nbsp;km nord-nordvest for Vanand Peak og 9,98&nbsp;km vest-nordvest for Mount Waldron. 

## Kjelder
*Vranya Pass Saddle. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Zvegor Saddle

**Zvegor Saddle** (bulgarsk *Звегорска седловина*, ‘Zvegorska Sedlovina’) er eit skard på 2500 moh. mellom Eyer Peak og Mount Press i Probudein Ridge, nord i det sentrale Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Det ligg oppom Embreebreen i nord-nordvest og Ellenbreen mot søraust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Zvegor nordaust i Bulgaria.

Zvegor Saddle ligg 840 moh nord for Eyer Peak, 5,19&nbsp;km nordaust for Mount Anderson, 4,31&nbsp;km nord for Mount Bentley, 3,66&nbsp;km sør-sørvest for Mount Press and 6,5&nbsp;km sør-sørvest for Mount Todd. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Benz Pass

**Benz Pass** er eit smalt pass mellom klippene i Drenta Bluff heilt sør på Louis Philippe Plateau og Gigen Peak nordvest i Erul Heights, som ligg 2&nbsp;nautiske mil nordaust for toppen av Russell East-breen på Trinityhalvøya. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Karl Benz, ein tysk ingeniør som konstruerte den første praktiske bensindrivne bilen i 1885.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.

## Bakgrunnsstoff
Eddy Col

**Eddy Col** er eit bratt, klipperikt skard mellom Mount Taylor og Blade Ridge, 1,5&nbsp;nautiske mil sørvest for botnen av Hope Bay på Trinityhalvøya. Det vart kartlagd i 1955 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav det dette skildrande namnet fordi vinden stadig endrar retning her.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Huhla Col

**Huhla Col** (bulgarsk *седловина Хухла*, ‘Sedlovina Huhla’) er eit isdekt skard på over 900 moh. på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyter Snegotin Ridge i nordvest til Louis-Philippe Plateau i sør. Det ligg oppom Prelez Gap og Maloradbreen i vest-nordvest.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Huhla i Sør-Bulgaria.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Kokiche Col

**Kokiche Col** (bulgarsk *седловина Кокиче*, ‘Sedlovina Kokitsje’) er eit isdekt skard på over 800 moh som strekkjer seg over 650 m på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyter Aureole Hills i nordvest to Detroit Plateau mot søraust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Kokitsje i Sør-Bulgaria.

Kokiche Col ligg 3,5&nbsp;km nord for Bendida Peak, 12,5&nbsp;km nord for Poynter Hill, 5&nbsp;km aust for Tinsel Dome og 7,79&nbsp;km sørvest for Zlatolist Hill.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Misty Pass

**Misty Pass** er eit pass, 700 meter over havet, mellom toppen av Broad Valley og Ogoyabreen og nedover til nordsida av Bransfieldsundet, 8 nautiske mil (15&nbsp;km) søraust for Cape Ducorps på Trinityhalvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1946, og fekk dette namnet på grunn av skyer strøymde austover gjennom passet som eit teikn på at  det var dårleg vêr i vente.

## Kjelder
Ohoden Col

**Ohoden Col** (bulgarsk *Оходенска седловина*, ‘Ohodenska Sedlovina’) er eit isdekt skard på over 900 moh. som strekkjer seg 950 m på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyter Ivory Pinnacles i nord til Detroit Plateau i sør. Det ligg oppom Pettusbreen i aust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Ohoden nordvest i Bulgaria.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Podgumer Col

**Podgumer Col** (bulgarsk *Подгумерска седловина*, ‘Podgumerska Sedlovina’) er eit stort sett isfritt skard på over 800 moh. på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyter Kondofrey Heights i aust til Detroit Plateau i vest. Det ligg oppom den øvre delen av Victorybreen i nord og sidebreen Znepole forlandsbre i sør.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Podgumer vest i Bulgaria.

Podgumer Col ligg 1,03&nbsp;km vest-nordvest for Gurgulyat Peak i Kondofrey Heights, 6,6&nbsp;km nordvest for Mount Bradley og 10&nbsp;km vest for Zlidol Gate.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Prelez Gap

**Prelez Gap** (bulgarsk *седловина Прелез*, ‘Sedlovina Prelez’) er eit flatt, isdekt skard med ei høgd på over 700 moh. på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, som knyter Marescot Ridge i nordvest to Louis-Philippe Plateau mot søraust. Det ligg oppom den øvre delen av Maloradbreen i vest.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Prelez nordaust i Bulgaria.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Shortcut Col

**Shortcut Col** er eit breitt skard med ei høgd opp mot over 460 moh like sør for Mount Hornsby på Trinityhalvøya. Det vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi skardet er ein nyttig snarveg i staden for den lange omvegen gjennom Longing Gap. *Shortcut* er eit engelsk ord for «snarveg».

## Kjelder
Srem Gap

**Srem Gap** (bulgarsk *Сремска седловина*, *Sremska Sedlovina*) er eit flatt skard med ei høgd på over 700 moh. som strekkjer seg 1,5&nbsp;km på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya. Det ligg mellom Russell West-breen i nordvest og sidebreen til Russell East-breen mot søraust. Det knyter Irakli Peak og Trakiya Heights i sørvest til Mount Canicula i nordaust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Srem søraust i Bulgaria.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* Srem Gap. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Stepup Col

**Stepup Col** er eit snødekt skard som går frå nord til sør og knyt Broad Valley og Cugnot forlandsbre, ved austenden av Louis Philippe Plateau på Trinityhalvøya. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi ein må ta eit «steg opp», når ein kryssar skardet frå nord. 

## Kjelder
Trajan Gate

**Trajan Gate** (bulgarsk *Траянови врата*, ‘Trajanovi Vrata’) er eit flatt skard med ei høgd ca. 850 moh som strekkjer seg 4,3&nbsp;km på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya, som ligg mellom Maloradbreen i nord og Russell West-breen i sør. Det knyter Mount Ignatiev og Srednogorie Heights i vest, og Louis-Philippe Plateau i aust.

Åsen er kalla opp etter Trajanporten, ein fjellovergang vest i Bulgaria.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Verdikal Gap

**Verdikal Gap** (bulgarsk *Вердикалска седловина*, ‘Verdikalska Sedlovina’) er eit flatt, isdekt skard med ei høgd på over 750 moh. på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis, og er ein del av isskilje mellom Bransfieldsundet og Prince Gustav Channel. Det strekkjer seg 5,3&nbsp;km mellom Louis-Philippe Plateau i nord og Mount Canicula og Trakiya Heights i sør, og oppom Russell West-breen i vest og Russell East-breen mot søraust.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Verdikal vest i Bulgaria.

## Kjelder

* Verdikal Gap. SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Windy Gap

**Windy Gap** er eit pass på 975&nbsp;meter over havet, nordaust på Louis Philippe Plateau. Det markerer staden der tre av dalane på Trinityhalvøya møter kvarandre, nemleg Broad Valley som går austover mot Duse Bay, ein dal som går nordover til Lafond Bay og ein annan sørover til Prince Gustav Channel. Det vart oppdaga av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fekk dette namnet på grunn av særs dårleg vêr under kartlegginga av passet i april 1946. 

## Kjelder
Zlidol Gate

**Zlidol Gate** (bulgarsk *Злидолска порта*, ‘Zlidolska Porta’) er eit skard med ei høgd på over 800 moh på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya mellom Detroit Plateau i vest og Trakiya Heights i aust. Skardet er hesteskoforma, og stikk ut i Russell West-breen i nord, medan sørenden frå Victorybreen berre er 500 meter brei.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Zlidol nordvest i Bulgaria.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Black Pass

**Black Pass** er eit pass som går nordaust–sørvest, 3&nbsp;nautiske mil vest for Mount Arronax på Pourquoi Pas Island, nordaust for Marguerite Bay. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stanley E. Black (1933–58), ein meteorologisk assistent i Falkland Islands Dependencies Survey på Signy Island, 1957–58, og på Horseshoe Island, 1958, som i lag med D. Statham og G. Stride mista livet mellom Îles Dion og Horseshoe Island i mai 1958 då havisen braut opp.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Bulkington Pass

**Bulkington Pass** er eit pass på sørsida av Flaskbreen og vest for Bildad Peak på austsida av Graham Land. Fjellpasset strekkjer seg nordaust–sørvest i 4&nbsp;nautiske mil og dannar ei rute frå forlandsbreen nord for Adit Nunatak til Flaskbreen. Namnet er eit av fleire i området gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee som er knytt til Herman Melville-romanen *[[Moby Dick]]*. Bulkington var matros på fartøyet «Pequod».

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Carro Pass

**Carro Pass** er eit slakt, snødekt fjellpass mellom Holluschickie Bay og bukta mellom Rink Point og Stoneley Point på nordvestkysten av James Ross Island. Det vart kalla opp etter kaptein Ignacio Carro i Den argentinske hæren, som først kryssa passet i 1959.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carro Pass|Carro Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Crame Col

**Crame Col** er eit skard på kring 175 moh nær nordenden av James Ross Island, som går nordaust–sørvest mellom Bibby Point-massivet og Lachman Crags. Etter det geologiske arbeidet utført her av British Antarctic Survey (BAS) 1981–83 vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter James A. Crame, ein geolog i BAS frå 1976, som arbeidde i området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crame Col|Crame Col]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Doggo Defile

**Doggo Defile** er eit smalt, pass med bratte sider, somme stader mindre enn 1&nbsp;nautisk mil breitt, som skjer gjennom kystfjella aust for Dee forlandsbre, på vestkysten av Den antarktiske halvøya. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947, og vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50, og 1958. Namnet gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee er skildrande. Den nordvestlege inngangen er delvis skult for hundesledar som kjem langs kysten her. Det engelske uttrykket «to lie doggo» tyder «gøymd».

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fielding Col

**Fielding Col** er eit fjellpass som går aust-vest mellom Baudin Peaks og Hag Pike sør i Graham Land i Antarktis. Det er den beste kjende ruta som fører innover i landet til Morgan Upland mellom Nenyfjorden og Wordieisen. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter Harold M. Fielding, ein landmålar i British Antarctic Survey på Stonington Island, 1967–69.

## Kjelder
Kerick Col

**Kerick Col** er eit skard som går frå nord til sør på 150 moh mellom Gin Cove og Rum Cove, vest på James Ross Island i Antarktis. Crisscross Crags ligg på austsida av skardet. I samband med at fleire namn i området kom frå Kipling si *[[Jungelboken]]*, er skardet kalla opp etter Kerick Booterin, sjefen for selfangarane i The White Seal. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983.
 
## Kjelder
McCallum Pass

**McCallum Pass** er eit pass mellom nordaustryggen på Mount Mangin og ryggen på sørsida av Stonehouse Bay på den sørlege delen av Adelaide Island. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1963 etter Hugh C.G. McCallum i British Antarctic Survey (BAS), som i lag med A. Crouch var dei første som passerte gjennom passet i 1961.

## Kjelder
Obelisk Col

**Obelisk Col** er eit skard på kring 150 moh på austsida av Cape Obelisk på James Ross Island. Det går frå nord til sør mellom Rum Cove og Rohss Bay og er kalla opp etter Cape Obelisk av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1983.

## Kjelder
Podvis Col

**Podvis Col** (bulgarsk *седловина Подвис*, ‘Sedlovina Podvis’) er eit isdekt skard med ei høgd på 1494 moh. på Davis Coast i Graham Land i Antarktis som strekkjer seg 1,6&nbsp;km mellom Korten Ridge i nordvest og Detroit Plateau mot søraust. Det ligg oppom Sabinebreen i nord og Templebreen i sørvest.

Skardet er kalla opp etter busetnaden Podvis søraust i Bulgaria.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Poseidon Pass

**Poseidon Pass** er eit pass kring 375 meter over havet på austsida av Den antarktiske halvøya. Det fører frå Mobiloilfjorden til Larsenisen mellom Cape Keeler og Cape Mayo. Det vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), desember 1947, og grovt kartlagd frå bakken av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i november 1947. Det vart nytta av geolog-gruppa frå Stonington Island i november 1960 som ei ideel slederute. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Poseidon, havguden i gresk mytologi.

## Kjelder
Postern Gap

**Postern Gap** er eit pass sentralt på ryggen på Joinville Island, like aust for Mount Tholus. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1954. Det fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi det var den einaste vegen over ryggen frå sentrale område til sørkysten av Joinville Island. *Postern* er eit engelsk ord for bakdør. 

## Kjelder
Poynter Col

**Poynter Col** er eit snødekt skard, over 700 meter over havet, mellom Poynter Hill og Ivory Pinnacles nord i Graham Land. Skardet er 9 nautiske mil (17&nbsp;km) aust-søraust for Kapp Kjellman. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter plasseringa ved Poynter Hill.

## Kjelder
Richthofen Pass

**Richthofen Pass** er eit pass, 1 nautisk mil (19&nbsp;km) breitt, mellom Mount Fritsche og fjellveggen nord for McCarroll Peak, på austkysten av Graham Land. Det vart oppdaga og fotografert i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, som namngav det Richthofendalen etter baron Ferdinand von Richthofen, ein tysk geograf og geolog. Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) fann sidan ut det var snakk om eit pass og ikkje ein dal i 1955.
 
## Kjelder
Safety Col

**Safety Col** er eit snødekt skard, 185 meter over havet, mellom Red Rock Ridge og Blackwall Mountains, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Det vart kartlagt på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), og det fekk dette namnet av dei fordi skardet var ein trygg veg mellom Nenyfjorden og Rymill Bay når det ope vatn utanfor vestenden av Red Rock Ridge.

## Kjelder
San Jose Pass

**San Jose Pass** er eit pass som går nordvest til søraust med ei høgd opp mot kring 200 meter over havet mellom Lachman Crags og Stickle Ridge på James Ross Island. På kvar side av passet er det frambrot av fossilhaldige steinar frå krittida. Etter arbeid i området vart det kalla Paso San Jose etter St. Josef av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1979).

## Kjelder
Stubbs Pass

**Stubbs Pass** er eit pass som går frå nord til sør pass gjennom midten av Joerg Peninsula på austsida av Graham Land. 

Fjellpasset vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-48. Det vart kryssa av R.L. Freeman frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947-48. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Guy M. Stubbs, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) på Stonington Island, 1963-65.

## Kjelder
Wilson Pass

**Wilson Pass** er eit isbrepass i Antarktis på kring 400&nbsp;moh. som går nordvest til søraust mellom Bowditch Crests og Rock Pile Peaks på Bermel Peninsula ved Bowman Coast. Fjellpasset fører frå Solbergfjorden til Mobiloilfjorden. Det vart fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth 1935, U.S. Antarctic Service (USAS) 1939–41, og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) 1947-48. Passet er kalla opp etter Alison Wilson frå Center for Polar Archives ved National Archives i Washington, DC, som har forska på Antarktis sidan 1957 og vore medlem av U.S. Advisory Committee on Antarctic Names 1974–94, i tillegg til styreleiar 1986-93.

## Kjelder
Ikhalía i Tríkala

**Ikhalía** (gresk Οιχαλία) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Ikhalía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Ikhalía 4&nbsp;178&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2&nbsp;115&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Taxiárkhes i Tríkala

**Taxiárkhes** (gresk Ταξιάρχες) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Taxiárkhes var hovudsete i den tidlegare kommunen Pelinnéi, som no er ei kommunaleining i kommunen Farkadóna.

## Referansar
Vissarion Belinskij

**Vissarion Grigorjevitsj Belinskij** () var ein russisk litteraturkritikar, skribent og filosof. Kunstsynet hans var prega av romantikken, han sokna til dei miljøa i Russland som arbeidde for ei vestleggjering av kulturen og samfunnet.

### Liv og gjerning
Belinskij vart fødd i Sveaborg, som då høyrde til det russiske storfyrstedømmet Finland. Han var son til ein lækjar i marinen. Frå 1829 studerte han ved Lomonosov-universitetet i Moskva, noko han kunne gjere då han fekk eit stipend. I 1832 vart han utvist frå universitetet etter han hadde skrive eit spelstykke som altfor tydeleg viste råskapen med liveigenskap.

Han byrja deretter si gjerning som skribent i tidsskriftet *Teleskop*. I 1836 forbaud tsaren tidsskriftet og redaksjonen vart stengd. Belinskij måtte finne seg i å verte ransaka, og var forvist frå hovudstaden. Eitt år seinare var Belinskij til behandling i Pjatigorsk for tuberkulose. I 1839 slo han seg ned i St. Petersburg, der han arbeidde for tidsskrifta *Otestjestvennyja zapiskij* (Fosterlendske minne)  og *Sovremennik*.

Ved inngangen til 1840-åra var Belinskij truleg den fremste litteraturkritikaren i Russland. Særleg gav han framhjelp til poeten Nikolaj Nekrasov. Vidare var han ein av dei som la merke til den unge Ivan Turgenjev, og han omtala Fjodor Dostojevskij si debutbok i positive ordelag. År 1842 støtta han Nikolaj Gogol med å få trykt romanen *Døde sjeler*, eit verk som den keisarlege sensuren hadde forbode.

I 1843 gifta Belinskij seg med Maria Orlova og fekk tre born med henne. Han reiste i 1847 til Berlin og seinare Salzburg for å få behandla sjukdomen sin. Året etter døydde han etter langvarig sjukdom.

Fram til 1856 hadde russisk presse forbod om å nemnet namnet hans.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wissarion Grigorjewitsch Belinski|Wissarion Grigorjewitsch Belinski]]» frå ,  den 24. april 2013.*
Askerkretsen

**Askerkretsen** var eit tildels radikalt kunstnar- og norskdomsmiljø kring ekteparet Arne Garborg og Hulda Garborg. Krinsen var tidas leiande intellektelle miljø i Noreg, med fokus på målrørsle, likestilling, kunst og kultur. Med i krinsen var mellom andre Rasmus Løland, Kristofer Uppdal, Oskar Braaten, Johan Bojer, Harriet Backer, Kitty Kielland, Fernanda Nissen, Tilla Valstad, Otto Valstad, Marta Steinsvik, Erik Werenskiold, Sophie Werenskiold, Rasmus Steinsvik og Kitty Wentzel. Møtestader var anten Labråten, heimen åt Hulda og Arne Garborg, eller heimen åt Tilla og Otto Valstad. Dei to heimane låg rett i nærleiken av kvarandre i den såkalla Kunstnerdalen på Hvalstad i Asker, og båe eigedomane høyrer i dag til Asker museum - Valstads samlinger. 

Miljøet var aktivt frå 1899 og fram til Arne Garborg døydde i 1924. Meir enn 130 bøker blei gitt ut av forfattarar tilknytte Askerkretsen.

## Bakgrunnsstoff
*

## Litteratur
*Fidjestøl, Alfred. 2014. *Frå Asker til Eden* : *historia om askerkretsen 1897-1924*. Oslo: Samlaget. ISBN 978-82-521-8459-4
Estieótida

**Estieótida** (gresk Εστιαιώτιδα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Estieótida inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

## Referansar
Kefalóvryso i Tríkala

**Kefalóvryso** (gresk Κεφαλόβρυσο) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Kefalóvryso var hovudsete i den tidlegare kommunen Faloría, som no er ei kommunaleining i kommunen Tríkala.

## Referansar
Polymerisasjon

**Polymerisering** (eller **polymerisasjon**) er ein prosess der monomere molekyl går gjennom ein kjemisk reaksjon der dei dannar tre-dimensjonale nettverk eller polymere kjeder.

Reaksjonen føregår under trykk, høg temperatur og ved hjelp av ulike katalysatorar. Polymerisasjon blir til dømes brukt under framstilling av plastmateriale. Hovudtypane av polymerisering er addisjonpolymerisering og kondensasjonspolymerisering.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Polymerisasjon|Polymerisasjon]]» frå ,  den 9. november 2014.*
Névé

**Névé** er ein ung, kornaktig snø som delvis har smelta og så frose til att og vorte kompakt, men som ikkje enno har vorte til is. Denne typen snø er ofte assosiert med isbredanning gjennom prosessen nivasjon. Névé som overlever ei heil årstid med ablasjon vert til firn, som er både eldre og noko tettare. Firn vert etter kvart glasial is, den langvarige kompakte isen som isbrear består av. Isbredanninga kan ta alt frå dagar til år, avhengig av fryse- og smeltefaktorar. Ein ser ofte névé i skibakkar der det generelt vert mislikt som område det er lett å falle i. 

Névé har ein minste tettleik på 500&nbsp;kg/m³.

Névé kan òg syne til dei fjellområda der snøfall akkumulerer og vert névé som gjev tilførsel til isbrear. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Névé|Névé]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* PhysicalGeography.net Glossary of Terms
* National Park Service
* Glacier info at Hofstra Univ
Hand

**Handa** eller **neven** (latin *manus*) sit ved enden av underarmen (*antebrachium*) og forlemmane hos primatar. Handa har utvikla seg som eit gripeorgan. Hend (og føter) hos primata har difor neglar og ikkje klør. Som gripeorgan er handa særs kjenslevar. Dette syner seg i fingertuppane med talrike kjenslelekamar, medan neglane verkar som ein motstand under registrering av trykk. Karakteristisk for handa er at tommelfingeren kan motstillast dei andre fingrane. 

Hos mennesket er tommelen forholdsvis stor, medan han hos hengeklatrande aper kan vere liten eller tilbakedanna. Handa består av 27 knoklar, og vert delt inn i handrota (*carpus*) med åtte handrotsknoklar, mellomhanda (*metacarpus*) med fem mellomhandsknoklar og fingrane (*digiti*) med til saman 14 fingerknoklar, to i tommelfingeren og tre i kvar av dei øvrige fingrane. Primata har vanlegvis to hender og fem fingrar (veslefinger, ringfinger, langfinger, peikefinger og tommel) på kvar hand. Handrotsknoklene er ordna i to rekkjer med fire i kvar. Rekna frå tommelfingersiden består øvste rekkja av båtbeinet, månebeinet, pyramidebeinet og ertbeinet. Det sistnemnde er eigentleg eit senebein. Den neste rekkja består av store og små mangekanta bein, hovudbeinet og krokbeinet.

## Funksjon

Ledda i skuldra og armen er ordna slik at handa får eit stort verkeområde, medan handa sine eigne ledd gjer han eignar seg som gripeorgan og til fingerarbeid. Under gripinga går arbeidsaksen mellom tommelfingerballen og handflata med veslefingerballen. Under fingerarbeid vert handa innstilt slik at rørslene føregår omkring tredje fingeren. Muskelmassen minkar frå skulderbogen til handflaten, og på fingrane finst ikkje musklar, berre sener som virkar som transportreimer for muskelkrafta. Handa er vesentleg for psykomotoriske funksjonar som form- og romoppfatning. I samsvar med den store funksjonelle tydinga har handa ein stor representasjon i hjernebarken. 

Linjene i handflata, som «livslinja» i spådomskunsten langs tommelfingerballen, «lykkelinja» langs midten av handa og tverrfurene i ytre del av handflaten, skriv seg frå eit komplisert samspel mellom arv og funksjon.

## Sjå òg
*Venstrehendt
*Fingeravtrykk
*Handbak
*Fot

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
Adare Saddle

**Adare Saddle** er eit skard på kring 900 moh, som ligg der Adare Peninsula møter Admiralty Mountains og ved samløpet mellom Newnesbreen og Moubraybreen som stupar bratt ned i passet. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957&ndash;58, i samband med Adare Peninsula og Cape Adare.

## Kjelder
Anare Pass

**Anare Pass** er eit breitt, isdekt fjellpass i Antarktis på 1200 moh. Fjellpasset er det høgaste punktet på isbreane på sørsida av Anare Mountains, mellom desse fjella og Admiralty Mountains og Concord Mountains i sør. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960&ndash;63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Anare Mountains.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anare Pass|Anare Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Arena Saddle

**Arena Saddle** er eit skard 1&nbsp;nautisk mil vest for Altar Mountain, som ligg midt på ein rygg som strekkjer seg aust-vest ved toppen av Arena Valley i Quartermain Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve i samband med Arena Valley godkjend av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter eit forslag av C.T. McElroy som i lag med G. Rose og K.J. Whitby, utførste geologisk arbeid i desse fjella, 1980–81,

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Armitage Saddle

**Armitage Saddle** er eit skard ved toppen av Bluebreen, oppom Howchin- og Walcottbreen som flyt mot Walcott Bay og Koettlitzbreen. Skardet ligg ved sørenden av «Snow Valley» (den øvre delen av Bluebreen) som vart kartlagd av Armitage i 1902, og sidan feilaktig fjerna frå kartet av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910&ndash;13. Gruppa frå New Zealand som vitja Bluebreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58, oppretta ein landmålingsstasjon på skardet i september 1957. Dei kalla det opp etter Albert Armitage, nestkommanderande på Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, som utforska dette området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Armitage Saddle|Armitage Saddle]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Brawhm Pass

**Brawhm Pass** er eit lite pass på austsida av Farnell Valley i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å lett kome seg mellom Beacon Valley og Arena Valley. Namnet vart tilrådd i 1968 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee. Det er kalla opp etter ein av seks medlemmar frå ekspedisjonane til University of New South Wales i 1964–65 og 1966–67 som nytta dette passet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brawhm Pass|Brawhm Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Browning Pass

**Browning Pass** er eit isdekt pass, 10&nbsp;nautiske mil langt, og som ligg mellom hovudkammen i Deep Freeze Range og Northern Foothills i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å kome seg mellom den lågare enden av Priestleybreen og Campbellbreen. Passet vart først kartlagde som ein del av Campbellbreen av den nordlege gruppa frå Terra Nova-ekspedisjonen (BrAE). Det vart kartlagt på ny av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand, 1962–63, og kalla opp etter Frank V. Browning, eit medlem av den nordlege gruppa til BrAE, som det nærliggande Mount Browning òg er kalla opp etter.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Auster Pass

**Auster Pass** er eit høgt pass i Royal Society Range, mellom Mount Huggins og Mount Kempe, fram til Skeltonbreen-området frå McMurdo Sound. Det vart namngjeve av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956&ndash;58) etter Auster-flyet til RNZAF, som vart nytta i Antarktis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Auster Pass|Auster Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Benighted Pass

**Benighted Pass** er eit snøpass mellom Mount Watt og Mount Roy i Barker Range i Victory Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av geologen M.G. Laird frå New Zealand og kjem av at feltgruppa hans vart tvungen til å halde seg her i eit naudtelt på grunn av dårleg vêr i passet i sesongen 1981–82.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Benighted Pass|Benighted Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Bull Pass

**Bull Pass** er eit lågt pass gjennom Olympus Range, mellom Mount Jason og Mount Orestes, frå McKelvey Valley til Wright Valley i Victoria Land. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Colin Bull, som leia denne ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bull Pass|Bull Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Copland Pass

**Copland Pass** er eit pass på kring 1600 moh over Frostbite Spine, ryggen mellom Hookerbreen og Salientbreen i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart kalla opp etter Copland Pass på New Zealand, av R.H. Findlay, leiaren for ei geolog-gruppe frå New Zealand Antarctic Research Program i området, 1981–82.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Copland Pass|Copland Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Dais Col

**Dais Col** er eit isfritt pass i Antarktis på 600 moh., mellom austenden av Labyrinth og vestkanten av Dais, i Wright Valley i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) i samband med Dais.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dais Col|Dais Col]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
The Defile

**The Defile** er ein smal isfri passasje mellom enden av Suessbreen og ura i Nussbaum Riegel i Taylor Valley i Victoria Land. Det vart kartlagd og namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Defile|The Defile]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Descent Pass

**Descent Pass** er eit pass som går frå Bluebreen til Ferrarbreen i Victoria Land i Antarktis. Det fekk dette namnet av gruppa leia av Albert Armitage under Discovery-ekspedisjonen, på grunn av ein vågal nedstiging til Ferrarbreen her via Descentbreen i 1902.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Descent Pass|Descent Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Dogwatch Saddle

**Dogwatch Saddle** er eit snødekt skard mellom Mount Brøgger og Mount Morrison, frå Bensonbreen til Clevelandbreen i Prince Albert Mountains i Victoria Land. Ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Programme overnatta på skardet i januar 1990. Namnet er til minne om nattetimane dei låg på denne staden.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Douglas Gap

**Douglas Gap** er eit isbre-fylt skard, 1,5 nautiske mil (3&nbsp;km) breitt, mellom Hedgpeth Heights og Quam Heights i Anare Mountains i Victoria Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Donald S. Douglas, ein biolog i US Antarctic Research Program ved Hallett-stasjonen, 1959–60 og 1960–61.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Foggy Pass

**Foggy Pass** er eit pass som går frå nordaust til sørvest mellom Leitch Massif i nord og West Quartzite Range og East Quartzite Range i sør i Concord Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1983 etter forslag frå geologen M.G. Laird på grunn av vêrtilhøva dei møtte i området.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Football Saddle

**Football Saddle** er eit breitt pass på 700 moh, 2&nbsp;nautiske mil aust-søraust for Football Mountain på ryggen mellom Edistofjorden og Tuckerbreen i Antarktis. Fjellpasset er ei snødekt rute som kan kryssast med slede. Det finst to andre skard like aust og vest for Football Mountain som har omtrent same høgd og som er lettare å krysse til fots, men vanskelegare med slede, fordi dei er brattare og delvis har nakent fjell. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand, 1957–58, etter plasseringa nær The Football.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Fry Saddle

**Fry Saddle** er eit lite, isdekt skard ved toppen av Frybreen, kring 6,5&nbsp;km vest-sørvest for Mount Douglas i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga i 1957 av den nordlege landmålingsgruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og vart namngjeven av dei i samband med Frybreen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Helix Pass

**Helix Pass** er eit lite pass som strekkjer seg frå nord til sør 4&nbsp;nautiske mil aust-nordaust for Mount Jamroga sentralt i Bowers Mountains i Antarktis. Fjellpasset ligg mellom fjelltoppar utan namn og gjer det mogeleg å dra frå området ved toppen av Carryerbreen til område i den sørlege delen av Bowers Mountains. Det fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand, 1967–68, fordi dei turen gjennom passet to heile natte med mykje gåing att og fram og klatring. Det vart derfor kalla opp etter landsnigelen, *[[snigelen heliks|heliks]]*.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Husky Pass

**Husky Pass** er eit pass mellom Lanterman Range og Molar Massif i Bowers Mountains i Antarktis, inst på Sledgersbreen og ein sidebre utan namn, som fører til Leap Yearbreen. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand, 1963–64, etter gruppa hadde strevd seg gjennom passet med hundesledar, ut frå Rennickbreen til Lilliebreen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Lava Tongue Pass

**Lava Tongue Pass** er eit pass i Antarktis, skildrande kalla opp etter ein lavastraum som fyller passet. Passet kryssar Radian Ridge. 

## Kjelder
Minotaur Pass

**Minotaur Pass** er eit pass, eller skard, på kring 1600&nbsp;moh mellom Apollo Peak og Mount Electra i Olympus Range i Victoria Land. Fjellpasset gjer det mogeleg å gå frå Wright Valley til McKelvey Valley. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1984 etter minotauros, i samband med at namn i Olympus Range er kalla opp etter namn frå gresk mytologi.

## Kjelder
Minotauros

**Minotauros** (gresk «Minos sin okse») var eit vesen i gresk mytologi som var halvt menneske og halvt okse. Han heldt til i Labyrinten på Kreta, eit stort byggverk oppført av kong Minos og teikna av arkitekten og oppfinnaren Daidalos for å halde monsteret innesperra. Han vart til slutt drepen av helten Thesevs.

## Segnet om Minotauros

Før Minos vart konge, bad han havguden Poseidon om eit teikn, for å forsikre seg om at han, og ikkje bror hans, skulle arve trona. Poseidon sendte han ein kvit okse med vilkår om at Minos ville ofre oksen til han. Ein umåteleg velskapt okse kom opp frå havet, og kong Minos syntes han var så vakker at han heller ofra ein annan okse, og håpte at Poseidon ikkje ville gjennomskode det. Poseidon vart rasande då han oppdaga bedrageriet, og sørgde for at hustrua til Minos, Pasifaë, vart offer for ein brå galskap, og vart forelska i oksen. Ho bad Daidalos om hjelp, og han bygde ei hol ku av tre, dekt med kuskinn, der ho kunne gøyme seg og la oksen bedekke ho. Som følgje av dette fødde ho Minotaurosen.

Minotauros hadde menneskekropp, men hovud og hale som ein okse. Den var eit farleg og aggressivt vesen, og etter råd frå Orakelet i Delfi fekk kong Minos Daidalos til å konstruere ein veldig labyrint under palasset i Knossos for å halde Minotauros innesperra.

Det fall seg slik at sonen til Minos, Androgeos, vart drepen av atenarane, som var misunnelege for sigrane hans ved dei panathenske leikane. For å hemne sonen sin erklærte Minos krig. Han sigra, og forlangte at sju athenske gutar og sju jenter skulle førast til han kvart niande år for å gje dei til Minotauros. Då det var tid for den tredje ofringa, drog Thesevs for å drepe monsteret. Dottera til Minos, Ariadne, var forelska i han og hjelpte han med å finne vegen ut av labyrinten ved å gje han eit garnnøste. Thesevs rulla det ut medan han gjekk inn, og følgde tråden attende etterpå. Han drep Minotauros med eit magisk sverd han òg fekk av Ariadne, og førte dei andre atenarane ut av labyrinten.

Minos vart sint fordi Thesevs slapp unna, og stengte Daidalos og sonen Ikaros inne i labyrinten. Dei klarte å flykte ved å iføre seg vengjer, men Ikaros døydde i fluktforsøket; han flydde for høgt slik at sola smelta voksen som heldt vengjene saman. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Minotauros|Minotauros]]» frå ,  den 24. april 2013.*
Moawhango Neve

**Moawhango Neve** er ein liten névé mellom Mount Camelot og Monte Cassino i Freyberg Mountains. Det vart namngjeve av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1967–68 etter ein stad med same namn på New Zealand.

## Kjelder
Pa Tio Tio Gap

**Pa Tio Tio Gap** er eit isbrefylt skard på 1&nbsp;000 m. Det strekkjer seg aust-vest mellom Robertson Massif og Endeavour Massif i Kirkwood Range i Victoria Land i Antarktis. «Pa Tio Tio» er eit maori-ord som tyder «tilfryst».

## Kjelder
Penance Pass

**Penance Pass** er det lågaste, austlegaste passet frå Shangri-la til Miers Valley i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.

## Kjelder
Pinnacle Gap

**Pinnacle Gap** er eit skard mellom Pain og Tobin Mesa i Mesa Range i Victoria Land. Skardet vart kryssa og fekk dette namnet av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi det ligg høge tindar (Mount Ballou) på nordryggen oppom skardet. 

## Kjelder
Saxby Pass

**Saxby Pass** er eit snødekt pass gjennom Lyttelton Range i Admiralty Mountains, sør for Lange Peak. Fjellpasset vart nytta av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) leia av R.H. Findlay, 1981–82, på ei reise mellom Atkinsonbreen og Dennistounbreen. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Eric Saxby.

## Kjelder
Soft Snow Pass

**Soft Snow Pass** er eit snøpass på kring 2&nbsp;000 moh ved toppen av Osugabreen, ein sidebre til Trafalgarbreen i Victory Mountains i Victoria Land. Det fekk dette namnet av ei geolog-gruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) leia av M.G. Laird, 1981–82, på grunn av uvanleg mjuk snø i passet. 

## Kjelder
Solomon Saddle

**Solomon Saddle** er eit snødekt skard (kring 1850&nbsp;moh) som ligg mellom toppen av Solomonbreen og Fosterbreen, sør for Fisher Bastion i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1994 i samband med Solomonbreen.

## Kjelder
Splettstoesser Pass

**Splettstoesser Pass** er eit snødekt pass på kring 2200 moh, som går aust-vest gjennom Findlay Range nordvest for Gadsden Peaks i Admiralty Mountains i Victoria Land. Namnet vart foreslått av R.H. Findlay, leiaren for geolog-gruppa frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP), 1981–82, som nytta dette passet på ei reise mellom Field Neve og Atkinsonbreen, ein sidebre til Dennistounbreen. Det er kalla opp etter John F. Splettstoesser, ein geolog frå Minnesota Geological Survey, som var feltkoordinator for US Antarctic Research Program (USARP) i løpet av International Northern Victoria Land Project, 1981–82.

## Kjelder
Sulphide Pass

**Sulphide Pass** er eit pass i Victoria Land i Antarktis. Det finst frambrot av kishaldig skifer i passet, slik at det kjem ei svovelaktig lukt når ein slår på berget med ein hammar. *Sulphide* er eit engelsk ord for sulfid.

## Kjelder
Toboggan Gap

**Toboggan Gap** er eit pass gjennom Millen Range like nord for Turret Peak. Det er ein god stad å køyre slede frå polarplatået til Pearl Harborbreen. Det vart namngjeve av den sørlege gruppa til New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962-63.

## Kjelder
Veto Gap

**Veto Gap** er eit skard mellom Tobin og Gair Mesa i Mesa Range i Victoria Land som gjer det mogeleg å nå øvre Rennickbreen frå Aeronautbreen. Det vart namngjeven «Veto» av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63, fordi dei avgjorde at Pinnacle Gap i nord var ei betre rute frå Rennick til Aviatorbreen.

## Kjelder
Vortex Col

**Vortex Col** er eit skard som fører frå platået til sørsida av Wright Upperbreen i Victoria Land. På denne staden fører vinden med seg snøfokk frå polarplatået. Vinden vert avbøygd av Mount Fleming og ført ned dette skardet. Det skildrande namnet vart gjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC). *Vortex* tyder virvel på engelsk. 

## Kjelder
Widowmaker Pass

**Widowmaker Pass** er eit pass med mange bresprekkar, og derfor farleg, frå Larsenbreen til Reevesbreen, mellom Mount Janetschek og Mount Gerlache i Victoria Land. Passet fekk dette skildrande namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63. *Widowmaker* tyder «enkeskapar» på engelsk. 

## Kjelder
Byråd

**Byråd** er det utøvande organet i bykommunar som blir styrte etter prinsippet om byparlamentarisme. I Noreg er det Oslo, Bergen og Tromsø som blir styrte av byråd. Eit byråd blir leia av ein byrådsleiar, og har byrådsmedlemmer med ansvar for ulike fagfelt. Eit byråd står ansvarleg overfor bystyret, og bystyret kan felle det gjennom eit mistillitsframlegg eller ved å stille eit kabinettspørsmål. Byrådet skal normalt ha fleirtal, anten det, som i Bergen, er snakk om eit positivt fleirtal eller, som i Oslo, eit negativt fleirtal, i bystyret. Medlemmene av byråda i Noreg treng ikkje vere medlemmer av bystyret, og bystyremedlemmer som blir tatt med i byrådet må tre ut av bystyret.

## Sjå også
* Liste over Bergen sine byrådar
* Liste over Oslo sine byrådar
Byrådsleiar

**Byrådsleiaren** er leiaren for byrådet i kommunar som praktiserer byparlamentarisme. Byrådsleiaren koordinerer byrådet sitt arbeid, har ansvar for sektorovergripande politikk og har stabskoordinerande ansvar. Byrådsleiaren har også ansvaret for samansetnaden av byrådet, og kan skifte ut medlemmene utan å konferere med bystyret. 

## Byrådsleiarar i Noreg
I Noreg har Oslo hatt byparlamentarisme, og dermed byråd og byrådsleiar, sidan 1986, Bergen sidan 2000 og Tromsø sidan 2011. Tromsø valte likevel i 2016 å avvikla modellen, og gjekk dermed tilbake til formannskapsmodellen.

### Oslo
* 1986–1989: Hans Svelland (H)
* 1989–1992: Michael Tetzschner (H)
* 1992–1997: Rune Gerhardsen (Ap)
* 1997–2000: Fritz Huitfeldt (H)
* 2000–2009: Erling Lae (H)
* 2009–d.d.: Stian Berger Røsland (H)

### Bergen
* 2000–2003: Anne-Grete Strøm-Erichsen (Ap)
* 2003–2006: Monica Mæland (H)
* 2006–2007: Henning Warloe (H) (fung.)
* 2007–d.d.: Monica Mæland (H)

### Tromsø
* 2011–2015: Øyvind Hilmarsen (H)
Nordre Vartdal

**Nordre Vartdal** er ei bygd i Ørsta kommune. Bygda, som ligg ved Vartdalsfjorden, omfattar dei tre matrikkelgardane Nøre-Vartdal, Årskog og Øydgarden. Folketalet i bygda er på om lag 160. Busetnaden er samla innom ein trekant på 1,5 x 2 km. (Sjå bygdekart her)

Vartdal kyrkje og kyrkjegard ligg sentralt i bygda ved Vartdalsfjorden. Også Vartdal Helsetun, ein institusjon for eldre og sjuke teken i bruk som Vartdal Gamleheim i 1954, er lokalisert til bygda.  Næringslivet i Nordre Vartdal var i fleire tiår konsentrert om møbelproduksjon og landbruk.Tradisjonelt har det også vore dreve fiske på Nordre Vartdal. For eit par tiår sidan var det vanleg at unggutar reiste ut på fiske med fiskebåtar frå Vartdal. Siste møbelverksemda vart avslutta i 2001, og i 2013 var seks gardsbruk i drift. Dei fleste ibuarane pendlar til arbeid andre stader på Søre Sunnmøre.
E 39 passerer gjennom bygda, som ligg 25 km nord for kommunesenteret. Fylkesveg 5908, 3.3 kilometer, går på båe sider av dalføret. Lengst mot sør går det bomveg til Vartdalssetra Høgebakken.

Fram til dåverande Vartdal kommune vart lagt ned i 1964 heldt kommuneleiinga hus i bygda, sist i  Vartdal Gamleheim-bygningen. Barneskulen Nordre Vartdal skule vart lagt ned i 2004.

## Referansar




## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
*Johannes Buset: *Vartdalssoga. Første Bandet*. 1964
Sandshamn

**Sandshamn** er ei bygd på Sandsøya i Sande kommune i Møre og Romsdal. Bygda ligg på austsida av Sandsøya, og omfattar mellom andre matrikkelgarden Nøresande. Sandshamn ligg rundt 2&nbsp;km nordaust for matrikkelgarden Kyrkjesande, der kyrkja på øya står. I dag er det fiskemottak, hummaravl og ei gjestehamn på staden.

Fiskeværet Sandshamna fekk bygt molo i 1938, moloen vart forlenga i 1961. Fylkesveg 5860 går gjennom bygda til ferjesambamd på øya Voksa. Sandshamn, som ligg 46 kilometer sjøveg sørvest for Ålesund, hadde anløp av rutebåt frå 1891 til 1965. Dei neste tretten åra hadde staden ferjesamband med Åram og Larsnes, sidan har ferjeruta gått frå granneøya Voksa. Sandshamn hadde fast postopneri frå 1891.

Frå slutten av 1600-talet var Sandshamna ein større handelsstad. I andre halvdelen av 1800-talet var staden eit av dei største fiskeværa på Sunnmøre. Kring 1867 vart det bygt overnattingshus til 1&nbsp;200 mann og ei sjukestove med 18 senger. I sesongen kunne bygda då vere tilhaldsstad for opp til 2&nbsp;000 fiskarar. Då det vart installert motor i dei små havfiskebåtane kring 1905-10 vart behovet for bustader i land mindre.

## Kjelder
**Sandesoga, band III*. 1997
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
Eláti i Tríkala

**Eláti** (gresk Ελάτη) er ein landsby i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Eláti var hovudsete i den tidlegare kommunen Éthikes, som no er ei kommunaleining i kommunen Pýli.

## Referansar
Gómfi

**Gómfi** (gresk Γόμφοι) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Tríkala i Thessalía i Hellas. Gómfi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Pýli.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Gómfi 4&nbsp;097&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 818&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Skammestein

**Skammestein** er ei bygd og ein matrikkelgard i Øystre Slidre kommune i Innlandet fylke. Bygda, eller grenda, ligg 32 kilometer nord-nordvest for Fagernes og om lag seks kilometer søraust for Beitostølen. Vegkrysset mellom Fylkesveg 51 og Fylkesveg 289 ligg på Skammestein.

## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
Bird Saddle

**Bird Saddle** er eit av tre markante, snødekte skard på Ross Island, dette på kring 800 moh mellom Mount Bird og Mount Erebus. Det vart namngjeven i samband med Mount Bird, som har ei høgd på 1800 moh nord for dette skardet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bird Saddle|Bird Saddle]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**
Celebration Pass

**Celebration Pass** er eit lågt pass gjennom Commonwealth Range like nord for Mount Cyril og dannar ein passasje mellom Beardmorebreen og Hoodbreen. Fjellpasset vart kryssa juledag 1959 av New Zealand Alpine Club Antarctic Expedition (1959–60) og vart namngjeve av dei på grunn av feiringa denne dagen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Celebration Pass|Celebration Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Dakota Pass

**Dakota Pass** er eit lågt pass i Queen Elizabeth Range i Antarktis, aust for Peletier Plateau. Det vart namngjeve av ei geolog-gruppe frå New Zealand (1961–62) fordi passet vart nytta av eit Dakota R4D-fly på ei rekognosering av området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dakota Pass|Dakota Pass]]» frå ,  den 24. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Feeney Col

**Feeney Col** er eit skard på nordaustsida av Feeney Peak, nær midten av Medina Peaks i Dronning Maudfjella i Antarktis. Det er bratt på begge sider og ligg 970 meter over havet, men er ein god passasje gjennom Medina Peaks. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64. Skardet vart nytta av medlemmar av geolog-gruppa frå New Zealand 1969–70 som namngav det i samband med Feeney Peak.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff