open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Konservatoriet i Moskva

**Konservatoriet i Moskva**  er ein utdanningsinstitusjon  i Moskva for høgare musikalsk utdanning. Den fulle tittelen er *Moskva Statskonservatorium oppkalla etter P. I. Tsjajkovskij* (russisk: *Московская государственная консерватория имени П. И. Чайковского*). Konservatoriet er det nest eldste i sitt slag i Russland; berre Konservatoriet i St. Petersburg er eldre. Desse to er dei leiande musikkuniversiteta i landet.

Konservatoriet vart grunnlagt i 1866 som *Moskva Rikskonservatorium* av Nikolaj Rubinstein (bror til Anton Rubinstein, som grunnla Konservatoriet i St. Petersburg i 1862) og fyrst Nikolaj Petrovitsj Trubetskoj.

Ved opninga vart Pjotr Tsjajkovskij utnemnd til professor i teori og harmoni. Tsjajkovskij heldte denne stillinga fram til om lag 1878. Sidan 1940 har konservatoriet bore namn etter han.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moscow Conservatory|Moscow Conservatory]]» frå ,  den 26. august 2012.*
Hotell

**Hotell**  (frå fransk  *hôtel*, gamalfransk * hostel*, eigenleg same ordet som *hospital*) er eit hus, eit gjestehus, som har nok rom og personale til å ta hand om ferdafolk eller andre for ein eller fleire overnattingar. Gjesten betaler for kvar natt, eller for den tidsbolken hotellet vert nytta.

Etter lovgjevinga i Noreg og i mange andre land vert det kravd at  gjestehusa skal vere av ein fastsett minstestorleik og halde ein fastsett minstestandard både på bygningen og på tenestenivået for å kunne nytte nemninga *hotell*.  Eit vanleg hotellrom har senger for einslege eller familiar, i det minste eit bord, klesskap, og dessutan dusj eller bad i eit tilhøyrande rom, eller vaskeservant på rommet. Kjøleskap, gjerne kalla *minibar* og fylt opp med drikkevarar som skal betalast særskilt, fjernsynsapparat, telefon og trådlaust internettsamband, har òg vorte vanleg utstyr på rommet. I mange hotell er det òg restaurant eller annan stad å ete, og dessutan symjebasseng, trimrom og liknande innretningar til velvære og tidtrøyte. Dessutan har mange hotell konferanse- og kursrom, slik at hotellet kan leigast av firma og organisasjonar for kurs og konferansar som skal haldast for tilsette eller andre.

Hotell som ligg på høgfjellet eller på turiststader, og soleis tek sikte på å nyttast av gjestar som ynskjer rekreasjon og ferie, kallar seg ofte  *høgfjellshotell* eller *turisthotell*. Hotell attmed hovudvegar, som har bilistar som si viktigaste målgruppe,  nyttar seg ofte av nemninga *motell*, som er ei samansetjing etter engelsk mønster av orda motor og hotell. Eit billeg, enkelt gjestehus vert ikkje kalla hotell, men hospits, herberge, vandrarheim eller liknande.

## Sjå òg
* Hostel
* Motel
* Vandrarheim

## Kjelder
Fatsa

**Fatsa** er ein by og eit stort distrikt i provinsen Ordu sentralt i Svartehavsregionen i Tyrkia. Byen har kring 50&nbsp;000 innbyggjarar (2009). 

Historia til Fatsa går attende til antikken, då kysten vart busett av kimmeriarar, persarar og greske koloniar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fatsa|Fatsa]]» frå ,  den 26. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Silifke

**Silifke** (Selefke; gresk Σελεύκεια*, *'Selevkia** eller **Selevkeia**') er ein by og eit distrikt i sør i det sentrale provinsen Mersin i Tyrkia, 80&nbsp;km vest for byen Mersin, vest i Çukurova.

Silifke ligg nær kysten av Middelhavet, ved breidda av elva Göksu, som renn ned frå Taurusfjella.

Silifke vart tidlegare kalla *Seleucia ad Calycadnum* på latinsk. Den antikke byen Olba, Olbasa, Olbia eller Ourbanopolis låg òg innanfor bygrensene til dagens Silifke.

Silifke er ein industriby med gode vegsamband til andre byområde. Her vert det produsert drikkevarer, kjemikaliar, klede, sko, glas, plastikkvarer, keramikk og tekstil.

## Klima
Silifke har eit middelhavsklima med varme og tørre somrar og mild og våte vintrar.




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Silifke|Silifke]]» frå ,  den 26. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Silifke 
* HaberSilifke 
* Offisiell nettstad 
* Kommunen si offisielle nettside
Alaşehir

**Alaşehir** (i antikken og mellomalderen kalla **Filadelfia**, gresk skrift Φιλαδέλφεια) er ein by og eit distrikt i provinsen Manisa i Egearregionen i Tyrkia. Han ligg i Kuzuçaydalen ved foten av Bozdağ. Byen ligg 105 km langs jernbanen frå İzmir.

Han ligg på ei stor og frodig slette ved Gediz NehriGedizelva. Ei av mineralkjeldene ved byen produserer eit populært vatn i Tyrkia. 

Filadelfia vart grunnlagd i 189 fvt. av kong Eumenes II av Pergamon (197-160 fvt.). 

Sjølv om fleire byar i antikken hadde namnet Filadelfia, er dette byen som er nemnd som ei av dei sju kyrkjene i Asia av Johannes i Johannes' openberring. Filadelfia er den sjette kyrkja av dei sju. Filadelfia var ein velståande by i Austromarriket og vart kalla Vesle-Aten på 500-talet. Byen vart tekne av seldsjukkane i 1074, men alt i 1098 vart han gjenerobra for Austromarriket av keisar Alexios I. I 1390 vart byen erobra av Det osmanske riket. Grekarane okkuperte byen under den gresk-tyrkiske krigen 1919-1922. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alaşehir|Alaşehir]]» frå ,  den 26. august 2012.*
Elektrodynamikk

**Elektrodynamikk**, eller meir presist **klassisk elektrodynamikk** eller **klassisk elektromagnetisme**, er ei grein innan teoretisk fysikk der ein studerer følgjene av elektromagnetiske krefter mellom elektriske ladningar og straumar. Elektrodynamikken gjer ei god skildring av elektromagnetiske fenomen når dei relevante lengdeskalaene og feltstyrkane er store nok til at ein kan sjå bort frå kvantemekaniske effektar (sjå kvanteelektrodynamikk). 

Teorien kring elektromagnetisme vart utvikla i løpet av 1800-talet med James Clerk Maxwell som den fremste innan feltet. 

Elektrodynamikk er læra om elektrisitet i rørsle, medan det motsette vert kalla elektrostatikk, der ein ser på konstante elektriske felt, medan magnetostatikk omhandlar konstante magnetfelt.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Classical electromagnetism|Classical electromagnetism]]» frå ,  den 26. august 2012.*
Elektrodynamometer

Eit **elektrodynamometer** er eit måleinstrument konstruert av Wilhelm Eduard Weber  i 1846. Elektrodynamometer har ein rørleg straumspole opphengt inne i ein fast spole. Visarutslaget er proporsjonalt med produktet av straumane i dei to spolane. Instrumentet vert mest nytta som wattmeter. 

## Sjå òg
*Elektriske måleinstrument

## Kjelder
*
Terrasseblokk

**Terrasseblokk** er ei bustadblokk som er utforma slik at kvar etasje er dregen eit stykkje inn på den eine langsida i høve til etasjen under. Soleis vert det plass til romslege terrassar framfor kvart husvære. Det vert ofte lagt vekt på å leggje til rette for å plante blomar og jamvel ikkje for store tre på terrassane. 

Opphavleg vart det berre bygd terrasseblokker oppetter bratte skråningar, slik at elles ubrukbare tomter kunne gje plass til bustader. Kvar av etasjane i blokkene vart då om lag  like store, og i mange høve kunne tilkomsten til kvar etasje skje rett frå terrenget. Men  seinare vart det òg reist frittståande terrasseblokker i meir eller mindre flatt terreng, utforma på det viset at kvar etasje vart mindre i djupna, og grunnflata soleis mindre, dess høgare i blokka etasjane låg. På dette viset vart ulike storleikar på husværa kombinert med om lag like store terrassar framfor alle saman.
Knuten i Geiranger

**Knuten** er eit vegbyggverk ved Ørjasæter i Opplendskedal, Geiranger i Møre og Romsdal.

Knuten er ei vegkurve på 270°. Den vart konstruert for å redusere vegstiginga, og kryssar seg sjølv med ei bru. Den var opphavleg del av Geirangervegen frå 1889, og er framleis i så god stand at små køyretøy kan passere.

På verdsutstillinga i Paris i 1900 fekk ingeniørane gullmedalje for konstruksjonen, med orda: «Du giver et godt bilde av den storartede norske fjeldnatur».

Den nye køyrevegen går forbi Knuten via ei skjering.

### Fotogalleri

Knuten oppover.JPG|Sett oppover
Knuten nedover.JPG|Sett nedover
Knuten plakett.JPG|Hundreårsminne for vegen
Knuten skilt.JPG|Sett oppover (dagens bilveg i venstre kant)
Knuten tørrmur.JPG|Detalj av tørrmurkvelving

## Bakgrunnsstoff
*
Geir Lippestad

**Geir Lippestad** () er ein norsk politikar frå Oslo. Lippestad er partileiar for Partiet Sentrum, og arbeider elles som advokat i Advokatfirmaet Lippestad AS i Oslo, og dessutan partnar i dette firmaet saman med advokat Vibeke Hein Bæra.

## Karriere
### Advokat
Lippestad er kjend for å ha vore forsvarar for dei tiltalte i to særs alvorlege drapssaker. Han tok på seg forsvaret av den eine av dei tre tiltalte for det såkalla Holmlia-drapet i Oslo, som vart dømd til 17 år i fengsel i 2002, og for den tiltalte for terroråtaka på Utøya og i Oslo 22. juli 2011, som vart dømd i 2012 til 21 års forvaring med minstetid 10 år. I den siste saka vart Lippestad assistert av advokat Vibeke Hein Bæra og to andre advokatar frå Advokatfirmaet Lippestad AS som medforsvararar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
DS «Aasmund Vinje»

**DS «Aasmund Vinje»** var ein dampbåt som trafikkerte Telemarkskanalen frå 1906 til 1920.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/108ABF5B96985015C1256E770039BBAF?OpenDocument
DS «Henrik Ibsen»

**DS «Henrik Ibsen»** var ein dampbåt som gjekk i trafikk på Telemarkskanalen til 1917. Han vart bygt i 1909 av Akers Mekaniske Verksted, og var omtalt som «det raskeste og mest luksuriøse kanalskip noensinne».

## Kjelder

## Bakgrunsstoff
*S/S HENRIK IBSEN ved faktaomfartyg.se
Vibeke Hein Bæra

**Vibeke Hein Bæra** () er ein norsk advokat i Advokatfirmaet Lippestad AS i Oslo, kjend for å ha vore med advokat Geir Lippestad som forsvarar av den tiltalte for terroråtaka på Utøya og i Oslo 22. juli 2011, som i 2012 vart dømd til 21 års forvaring med minstetid 10 år.

Bæra var tilsett som advokat i Advokatfirmaet Lippestad AS frå 1992 til 1999, og er frå 2011 partner i firmaet. Ho har dessutan vore politiadvokat i Telemark politidistrikt (2000–2010) og  regiondirektør i Arbeidstilsynet i Sør-Noreg (2010–2011).
DS «Telemarken»

**D/S «Thelemarken»**, frå 1907 **D/S «Telemarken»**, var ein dampbåt som trafikkerte Telemarkskanalen frå 1867. Skipet vart hogd i 1961 etter lengre tids opplag.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/975775563FDA084CC1256E77002C63EE?OpenDocument
Arbeidstilsynet

**Arbeidstilsynet** er ein norsk statleg etat under Arbeids- og inkluderingsdepartementet. Dei har i oppgåve å rettleie om og sjå etter at private og offentlege verksemder vernar om helsa, tryggleiken og miljøet til arbeidarane igjennom føresegnene i arbeidsmiljølova, lønnsgarantilova, ferielova og somme av føresegnene i tobakkskadelova.

## Oppgåver
Arbeidstilsynet fører tilsyn hjå verksemder i Noreg og kontrollerer om dei følgjer det norske regelverket ved å utføre kontroll og undersøkingar. Arbeidstilsynet har til eikor tid uhindra tilgang til einkvan stad som vert omfatta av lova.

### Koordinering
Arbeidstilsynet fungerer som ein koordinerande etat for tilsynsetatane med tilsynsansvar til lands. Arbeidstilsynet koordinerer:
* Direktoratet for samfunnssikkerhet og beredskap (DSB)
* Mattilsynet
* Næringslivets sikkerhetsorganisasjon (NSO)
* Petroleumstilsynet (Ptil)
* Miljødirektoratet
* Statens helsetilsyn
* Direktoratet for strålevern og atomsikkerhet (DSA)

## Historie
Arbeidstilsynet har opphavet sitt i Fabrikktilsynet, som vart oppretta som eit kommunalt forvaltingsorgan i 1893. Det vart vidareført som Sjefsinspektoratet for arbeidstilsynet frå 1914.

## Kontor
Etaten er organisert med eit direktorat i Trondheim, Direktoratet for arbeidstilsynet, og under dette sju regionkontor med lokale tilsynskontor under dei, slik at heile landet er dekt. Regionkontora ligg i Oslo, Moss, Hamar, Skien, Bergen, Trondheim og Finnsnes.

## Kjelder
 

## Bakgrunnsstoff
*
DS «St. Olaf»

**D/S «St. Olaf»** eller **D/S «Sankt Olaf»** var ein hjuldampar som gjekk på Bandak i Telemark frå 1852. Det vart hogd før 1890.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/4DAEDE8F8966E9ABC1256E6E004F081B?OpenDocument
DS «Statsraad Stang»

**D/S «Statsraad Stang»** var ein hjuldampar på Norsjø i Telemark frå 1852 - 1871 då skipet vart seld.

## Kjelder
* ''D/S Statsraad Stang'' , Telemark fylkeskommune.
DS «Løveid»

**D/S «Løveid»** var ein dampbåt som gjekk på Telemarkskanalen frå 1870. Det forliste i Frierfjorden i 1940. 

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/D22C9364578B16F7C1256E76006EA185?OpenDocument
DS «Bratsberg»

**DS «Bratsberg»** var eit dampskip som trafikkerte Telemarkskanalen frå 1884 til seinast 1908.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/8B0208C8D3D9F328C1256E77002DF237?OpenDocument
DS «SterkeNils»

**DS «SterkeNils»** var ein dampbåt bygd for frakt på Telemarkskanalen. Det opererte frå 1913 til 1923 då det vart seld.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/B33D61ADFDC7A07FC1256E77003D324A?OpenDocument
DS «Dyre Vaa»

**DS «Dyre Vaa»**, frå 1948 **MS «Dyre Vaa»**, var ein dambåt på Telemarkskanalen frå 1903 til 1968 då det vart seld, Det var primært for frakt, men som òg kunne ta passasjerar.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/B2FE03B745178F71C1256E7700390769?OpenDocument
DS «Amtmand Aall»

**DS «Amtmand Aall»** var ein dampbåt på Telemarkskanalen frå 1862 til 1882 då den vart seld.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/881D0882A4354EF9C1256E76005C9C45?OpenDocument
Anna Roggløy

***Anna Roggløy*** er ei diktsamling som Peter Karl Eberg Pedersen gav ut på Nils Lunds Forlag i Kristiania i 1881. Diktaren brukte signaturen *Eberg*.

I denne diktsyklusen fortel Eberg segna om Anna Roggløy. Anna har mange friarar, men alle får nei, utanom John frå Grasholmane. Ein annan av friarane, Ivar, kan ikkje tole at John får ja. Ivar drep John og tar Anna med seg og rømmer til øya Rolla der han lever fredlaus i lang tid, først i eige hus i Hallevika, seinare i ei hole som blir kalla «Omnen». I denne hola drep Anna ein mann som kjem ho for nær, og da Ivar og Anna blir tatt, blir begge dømde for drap. Både Ivar og Anna må bøte med livet, og dei blir halshogde på Steglholmen.

*Anna Roggløy* fekk god mottaking i avisene. Nordlands Folkeblad skreiv: 
:*Anna Roggløy er det første arbeide, den unge forfatter fremlægger for almenheden, og denne debut vidner om et umiskjendeligt talent og giver løfte, om at nærværende sangkrans vil følges af fleire. Det valgte emne er vistnok mørkt og sorgtungt, men alligevel meget fængslende, og uagtet forfatteren har valgt den bundne verseform, er fremstillingen naturlig og jamn, bogen vil læses med Interesse, især at Nordlændinger.*

Under Festspela i Nord-Noreg i Harstad i 1990 laga festspelkomponist Synne Skouen *Balladen om Anna Roggløy* basert på Eberg sin diktsyklus. Hovudrollene blei spelt av Lars Klevstrand, Eivind Bøksle og Anitta Suikkari.

## Kjelder

**Anna Roggløy*, Nils Lunds Forlag, Kristiania, 1881.
**Nordlands Folkeblad*, Mosjøen, no. 42, laurdag den 22de Oktober 1881, side 2
**Harstad Tidende*, Harstad,  22. juni, 23. juni , 27. og 29. juni 1990.
Kassenkanalen

**Kassenkanalen** er ein 200 meter lang kanal som knyter Isefjærfjorden saman med Kvanneidfjorden (Blindleia) i Lillesand kommune. Kanalen følger traséen til ein gammal bygdeveg og vart graven og sprengt ut midt på 1990-talet. Den vart opna i 1995 av dåverande miljøvernminister Thorbjørn Berntsen
Serik

**Serik** er ein by og eit distrikt i provinsen Antalya i Tyrkia, 38 km aust for byen Antalya, langs kysten av Middelhavet. Byen har kring 50 000 innbyggjarar. 

Med 22 km kystlinje, inludert den travle feriestaden Belek er Serik eit stort turistsenter. Belek har mange hotel og golfbanar. Her ligg òg ruinane av Sillion og Aspendos, grotta *Zeytinlitaş* og fossen *Uçansu*.

Sillion var ein koloni i kongedømet Pergamon, medan Aspendos var ein av dei viktigaste byane i Pamfyilia.

## Bakgrunnsstoff
* Informasjon om Serik
Bilecik

**Bilecik** er ein by i Tyrkia i provinsen Bilecik. Han har kring 40 000 innbyggjarar (2008). Byen har i aukande grad vorte ein turistad med ei rik arkitekturarv. Bilecik er medlem av European Association of Historic Towns and Regions.

30&nbsp;km søraust for Bilecik ligg Söğüt, ein liten by der Det osmanske riket vart grunnlagd i 1299.

## Klima
Bilecik har eit middelhavsklima nær grensa til kontinentalklima med kalde og often snørike vintrar og varme og tørre somrar. Somrane er varme og tørre med temperaturar vanlegvis over 30&nbsp;°C midt på sommaren.




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bilecik|Bilecik]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Turgon

**Turgon** er namnet på ein alvekonge i J.R.R. Tolkiens bok Silmarillion. Han er mest kjend som kongen av det løynde kongedømet Gondolin, og som far til Idril og morfar til Eärendil.

### Liv

Turgon var son av alvekongen Fingolfin, og yngre bror av Fingon. Han vart fødd i Valinor i første heimsæva og levde den første delen av livet sitt der. Som ung heldt han mykje lag med sønene til Fëanor. 

Då mørkret fall over Valinor, valde han, som broren og søstera å følgje far sin til Midgard, etter at Fëanor hadde eggja dei med store talegåver. Sidan han og Fingon gjorde seg skuldige i frendedrapa på hamna i Alqualondë, hamna han under Valabannet og vart landlyst frå Valinor. Turgon, faren og broren vart svikne av Fëanor og laut trasse den harde overferda på Helcaraxë, der kona hans, Elenwë, mista livet. Dottera Idril overlevde. 

I Midgard sette Turgon opp kongedøme i Nevrast på havsstranda nord om Beleriand, med reiste ofte på veiding i lag med frenden sin Finrod. Havsvalaen Ulmo kom til dei og gav dei råd om kvar dei skulle opprette løynde kongedøme til vern mot Morgoth, og Turgon sette bu i ein løynd dal der han grunnla byen Gondolin. Denne byen var så løynd at ingen fann han, og folket hans heldt seg der i lang tid. Turgons hær kom fram og kjempa i Nirnaeth Arnoediad, men heldt seg for det meste i løynd. 

Ulmo hadde bede Turgon om å leggje att hærklede i Nevrast, og varsla han om at ein skulle koma frå havet med åtvaring til han. Denne eine var Tuor av Hadorsætta, ein mann med bod frå Ulmo. På denne tida hadde Turgon teke til å tru at han aldri ville falle, men han vart sviken av søstersonen Maeglin, og av Húrin, som og trudde Turgon ville hjelpe han. Morgoths hær fann dei til sist, og Gondolin fall. Frå byen rømde ein flokk ført av Idril og Tuor, medan Turgon sjølv fall framfor sin eigen kongsstol.

Turgon var den tredje høgkongen over dei utlæge alvane i Midgard, og fekk tittelen etter at broren Fingon fall i Nirnaeth. Etter Turgon gjekk tittelen til brorsonen Gil-Galad, som sat som høgkonge til slutten av Andre Heimsæva. Turgon åtte sverdet Glamdring, som seinare vart funne og bore av trollmannen Gandalv.

### Utvikling innanfor legendariet

I The Book of Lost Tales finn ein tilvisingar til Turgon alt i første utgåva av avsnittet "The coming of the elves" frå om lag 1918. Her finn ein namnet *Turondo* (som og er kalla Turgon), som son av alvekongen *Finwë Nolemë* eller *Golfinweg*, som seinare vart brigda til Finwë. I den opphavlege versjonen er Turondo son, ikkje soneson av Finwë, og han er til stades når alvane først kjem til. Alt tyder altså på at figuren Turgon er ein av dei eldste i Tolkiens legendarium. Sameleis er det med byen Gondolin, som finst i tekster frå same tid. 

I eit seinare utkast blir Turgon fødd når alvane kjem attende til Midgard, men kjem i trette med Fëanors søner om kongemakta.
DS «Notodden»

**DS «Notodden»** var ein dampbåt på Telemarkskanalen. Den opererte som fraktbåt frå 1908 til 1925 då den vart seld.

## Kjelder
* http://telemark-fk.no/kanalweb/Dokumentbase.nsf/webDocuments/D7BA68E9917E3418C1256E77003A6C9B?OpenDocument
Karamürsel

**Karamürsel** er ein by og eit distrikt nordvest i Tyrkia i provinsen Kocaeli. Byen har kring 45 000 innbyggjarar. 

Karamürsel ligg ved kysten av Izmitbukta. 

Karamürsel vart hardt råka av jordskjelvet i İzmit i 1999, og 164 menneske i byen mista livet. Mange mista heimane sine. 

Karamürsel har ei lang historie som base for marinen. Det første osmanske skipsverftet vart lagt her i 1327. 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Karamürsel bilete
Regionar i Tyrkia

Tyrkia er delt inn i sju **regionar** (tyrkisk *Bölge*) og 21 underregionar (tyrkisk *Bölüm*), som vart definert på den første geografikongressen i Tyrkia i 1941. Regionane er delte inn berre for geografiske, demografiske og økonomiske årasker og har ikkje administrative funksjonar. 

## Regionar og underregionar

* Egearregionen

::Delt inn i Egearregionen og Indre Vest-Anatolia. 

* Svartehavsregionen

::Delt inn i Vest-Svartehavet, Sentral-Svartehavet og Aust-Svartehavet.

* Sentral-Anatolia

::Delt inn i Konya, Øvre Sakarya, Midtre Kızılırmak og Øvre Kızılırmak.

* Aust-Anatolia

::Delt inn i Øvre Eufrat, Erzurum-Kars-regionen, Øvre Murat-Van og Hakkari-regionen

* Marmararegionen

::Delt inn i Yıldız-regionen, Ergene-regionen, Çatalca-Kocaeli-regionen og Sør-Marmara

* Middelhavsregionen

::Delt inn i Adana-regionen og Antalya-regionen.

* Søraust-Anatolia

::Delt inn i Midtre Eufrat og Tigris-regionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geographical regions of Turkey|Geographical regions of Turkey]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bitlis

**Bitlis** (armensk Բաղեշ *Baghesh* eller Բիթլիս *Bitlis*; gammalsyrisk ܒܝܬ ܕܠܝܣ *Beṯ Dlis*; kurdisk *Bidlîs*; osmansk-tyrkisk بتليس) er ein by aust i Tyrkia og administrasjonssenter i provinsen Bitlis.  Byen har kring 45 000 innbyggjarar (2010) og ligg 1400 meter over havet, 15&nbsp;km frå Vansjøen, i ein trong dal ved elva Bitlis, ei sideelv til Tigris. Hovudnæringa er hovudsakleg basert på jordbruksprodukt, som frukt, korn og tobakk. Bitlis har vegsamband til andre byar som Tatvan ved Vansjøen, 25&nbsp;km mot nordaust, og Muş (Mush), 100&nbsp;km nordvest, og Diyarbakır, 200&nbsp;km mot vest. 

Bitlis skal i følgje segnet vere grunnlagd av Aleksander den store. Han vart i 648 erobra av kalifen Umar ibn al-Khattab, og fekk så sin eigen khan. Etter at Murad IV av Det osmanske riket erobra Jerevan, vart khanen av Bitlis underkasta han.

Bitlis har alltid vore ein uroleg stad, busett av kurdarar og armenarar, og den 25. oktober 1896 vart armenarane i byen massakrerte.

## Klima
Klimaet i Bitlis er hardt med lange vintrar og mykje snø. Somrane er varme og med høg fukt. Bitlis har eit tørt kontinentalklima (Köppen si klimaklassifisering *Dsb*). 




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bitlis|Bitlis]]» frå , og «[[:sv:|Bitlis]]» frå  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Gammalsyrisk

**Gammalsyrisk** (ܣܘܪܝܝܐ, suryāyā) er ein dialekt av austlege mellomarameisk som ein gong vart snakka over store delar av det området i Levanten som vert kalla den fruktbare halvmånen. Etter å ha oppstått ein gong kring 100-talet evt. vart klassisk gammelsyrisk eit viktig litterært språk over heile Midtausten frå 300- til 700-talet, det klassiske språket i Edessa, bevart i mykje assyrisk litteratur. Gammalsyrisk er som mellomarameisk eit språk i den nordvestlege greina av den semittiske språkfamilien.

Gammalsyrisk vart bindemiddelet for syrisk ortodoks kristendom og den tilhøyrande kulturen, og spreidde seg gjennom Asia så langt som til den indiske Malabarkysten og til austlege Kina, og var uttrykksmiddelet for kommunikasjon og kulturell utbreiing for arabarar og til ein mindre grad for persarar. Som hovudsakleg eit kristent uttrykksmedium hadde gammalsyrisk ein fundamental kulturell og litterær innverknad på utviklinga av arabisk som kom til å erstatte gammalsyrisk som ein del av den islamske dominansen mot slutten av 700-talet. Gammalsyrisk har vorte verande det liturgiske språket til syrisk kristendom.

Gammalsyrisk er skrive med syrisk skrift, ei utleiing av arameisk skrift.

## Skriftsystem
Gammalsyrisk vert skrive med tre nærskylde alfabet: Estrangela, serto og nestoriansk. Her er ei oversikt over estrangela. Bokstavane tar forskjellige former etter posisjonen dei har i eit ord. Dei kan stå isolert, først, midt i eller sist i et ord. Nokre bokstavar vert ikkje knytt vidare i ordet, og formene midt i og sist i ord blir dermed like. Gammalsyrisk vert lese frå høgre mot venstre. 

## Grammatikk
### Verb
Verb er bygd opp av røter på tre eller fire konsonantar og mønster. Dei seks vanlegaste mønstera i gammalsyrisk er Peal (grunnform), Ethpeel (refleksiv-passiv), Pael (intensiv), Ethpaal (intensiv, refleksiv-passiv), Aphel (kausativ) og Ettaphal (kausativ, refleksiv-passiv).
#### Konjugasjonar
Gammalsyriske verb vert bøygd i tre personar (1., 2., 3.), to tal (eintal/sg, fleirtal/pl), og to kjønn (maskulin, feminin).

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gammelsyrisk|Gammelsyrisk]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* «The Syriac Language and Literature», i: *Journal of Sacred Literature*, New Series [Series 4] vol. 2 (1863) ss. 75–87
* Beyer, Klaus (1986): *The Aramaic language: its distribution and subdivisions*. Göttingen: Vandenhoeck und Ruprecht. ISBN 3-525-53573-2.
* Brock, Sebastian (2006): *An Introduction to Syriac Studies. Piscataway*, NJ: Gorgias Press. ISBN 1-59333-349-8.


## Bakgrunnsstoff
Osmantyrkisk

**Osmantyrkisk** (osmantyrkisk لسان عثمانی, *lisân-ı Osmânî*) var det offisielle språket i Det osmanske riket og var ein variant av tyrkisk. Det inneheldt ein god del låneord frå både persisk og arabisk, og som eit resultat av dette var språket ofte uforståeleg for dei utan utdanning.

Språket blei skrive med ei form av det persiske alfabetet (arabisk skrift). Då Det osmanske riket var på sitt mektigaste blei det brukt fleire framandord enn opphavleg tyrkiske ord i språket, og arabisk eller persiske ord utgjorde rundt 88&nbsp;% av ordforrådet. 

Tyrkarar utan utdanning, frå lågare samfunnslag og på landsbyga, heldt fram med å bruka *kaba Türkçe* ('rå/vulgærtyrkisk', som i vulgærlatin), som hadde mykje færre framande lånord, og er utgangspunktet for moderne tyrkisk. I reformtida tanzimât byrja ein ta i bruk nemninga «ottoman» eller «osman» om språket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Osmantyrkisk|Osmantyrkisk]]» frå ,  den 27. august 2012.*  


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ottoman Turkish language|Ottoman Turkish language]]» frå ,  den 14. august 2019.*
Birecik

**Birecik** (gammalgresk Βίρθα og seinare **Makedonopolis**; latinsk: **Birtha**; arabisk al-Bīrā البيرا; armensk *Bêrecûg*, osmansk-tyrkisk بيره جك), òg tidlegare kjend som **Bir** og under krosstoga som **Bile**, er ein by og eit distrikt i provinsen Şanlıurfa i Tyrkia ved elva Eufrat. Birecik er den i dag hovudsakleg busett av etniske kurdarar.

Birecikdemninga og det tilhøyrande vasskraftverket ligg i distriktet. Den romerske byen Zeugma er i dag under vatn i reservoaret bak demninga. Dei kjende mosaikkane frå Zeugma er i dag i i museum i Gaziantep. 

Ved Birecik er det ei bru over Eufrat og han ligg langs vegen frå Şanlıurfa til  Gaziantep.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Birecik|Birecik]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Smith, *[[Dictionary of Greek og Roman Geography]]*, *s.v.* Birtha
*Birejik 
*Picture gallery of this town


## Bakgrunnsstoff
*Nettsida til guvernøren
Karaköprü

**Karaköprü** er ein by fem kilometer nord for Şanlıurfa i Tyrkia. Han var lenge ein liten landsby, men har dei siste åra vokse raskt og fått bystatus. I dag har byen kring 45 000 innbyggjarar (2009), medan han i 1990 berre hadde kring 2700 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:tr:Karaköprü, Şanlıurfa|Karaköprü, Şanlıurfa]]» frå ,  den 27. august 2012.*  
  ·
Samandağ

**Samandağ** er ein by og eit distrikt i provinsen Hatay sør i Tyrkia ved munningen til elva Orontes ved kysten av Middelhavet, nær grensa til Syria. Byen ligg 25 km from byen Antakya og har kring 45 000 innbyggjarar (2010). 

Samandağ ligg nær den antikke Selevkia Pieria, som vart grunnlagd i 300 fvt. av Selevkos Nikator ein av generalane til Aleksander den store. Selevkia Pieria vart ein viktig hamneby ved Middelhavet i helleneistisk tid og for romarane, og fungerte som hamna for Antioka. Avleiring og eit jordskjelv som råka byen 526 gjorde at byen vart gjeve opp som hamneby.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Samandağ|Samandağ]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Styresmaktene i Samandag
Erdemli

**Erdemli** er ein by og eit distrikt i provinsen Mersin i Middelhavsregionen i Tyrkia, 35 km vest for byen Mersin. 

Byen ligg på kystsletta ved Middelhavet og innover mot Taurusfjella. Erdemli er eit forholdsvis landleg distrikt og den lokale økonomien er basert på jordbruk. Det vert her dyrka mellom anna sitrusfrukt og bananar, samt forskjellige grønsaker. 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* Kommunen si offisielle nettside
Ceylanpınar

**Ceylanpınar** er ein by og eit distrikt i provinsen Şanlıurfa søraust i Tyrkia. Han ligg ved grensa til Syria og på den syriske sida av grensa heiter byen Ra's al-'Ayn. Den tyrkiske sida av byen har kring 45 000 innbyggjarar (2009), hovudsakleg kurdarar.

## Klima
Ceylanpınar har eit halvtørt klima. Somrane er særs varme og så godt som utan regn, medan vintrar er noko kjølige. Det kan verte særs kaldt om vinteren i nordaustleg vind.




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ceylanpınar|Ceylanpınar]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gönen

**Gönen** er eit distrikt i provinsen Balıkesir i Tyrkia, langs sørkysten av Marmarahavet. Byen er kjend for varmekjeldene sine, lêrvarer og produksjon av ris. 

Kring byen ligg Bandırma i nordaust, Biga og Yenice i vest, Marmarahavet og Erdekbukta og Balya i sør. Byen ligg 33 meter over havet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gönen|Gönen]]» frå ,  den 27. august 2012.*
Dilovası

**Dilovası** er ein by og eit distrikt i provinsen Kocaeli i Marmararegionen i Tyrkia. Han var fram til 2008 ein del av distriktet Gebze. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2009).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dilovası|Dilovası]]» frå ,  den 27. august 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Düziçi

**Düziçi** er ein by og eit distrikt i provinsen Osmaniye i Middelhavsregionen i Tyrkia. Han ligg på ei lita slette ved foten av Nurfjella, 440 meter over havet.

Düziçi ligg langs vegen frå Midtausten til Anatolia og mange armear og felttog har passert her gjennom historia. Det vart bygd ei borg av abbasidane under kalif Harun Rashid her i 797.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Düziçi|Düziçi]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* Kommunen si offisielle nettside
Uzunköprü

**Uzunköprü** er ein liten by og eit distrikt i provinsen Edirne i nordvest i Tyrkia. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2010).

Han ligg langs jernbanelinja frå Istanbul til Sofia, Beograd og Vest-Europa. 

Den lange brua (tyrkisk *Uzunköprü*) har gjeve namn til byen. Brua vart bygd mellom 1426 og 1443 etter ordre frå osmanske sultan Murad II. Den gamle steinbrua har 174 bogar og er 1329 meter lang og opp til 6,80 meter brei. Brua kryssar elva Ergene. 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Biga i Çanakkale

**Biga** er ein by og eit distrikt i provinsen Çanakkale i Marmararegionen i Tyrkia. Han ligg ved elva Biga Çayı, 90&nbsp;km nordaust for byen Çanakkale. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2010). Byen ligg 21 meter over havet. 

I antikken heitte byen *Pegea* og seinare *Pigas*. Byen kom under osmanske styre i 1363. 

## Galleri

Fil:Balıkkayamağara.jpg|Biga sett frå Balıkkaya
Fil:Öğle vakti Karabiga.JPG|Kocakum i Karabiga
Fil:Granicus River.jpg|Biga Çayı i Biga


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Biga, Çanakkale|Biga, Çanakkale]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Silvan

**Silvan** (arabisk ميافارقين, *Meiafarakin* eller *Maiyafariqin*; armensk Նփրկերտ, *Np'rkert*; gresk Mαρτυρόπολις, *Martyropolis*; kurdisk: *Farqîn*; syrisk ܡܝܦܪܩܝܛ, *Maiperqiṭ*) er ein by i provinsen Diyarbakır i Tyrkia. Han har kring 40 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Silvan|Silvan]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Burhaniye

**Burhaniye** er ein kystby og eit distrikt i provinsen Balıkesir i Egearregionen i Tyrkia. Distriktet ligg ved kysten av Egearhavet og er kjend for olivenolja som vert produsert her. 

Burhaniye vart grunnlagd som Taylıeli Köyü, kalla opp etter ein av herrane som støtta seldsjukkiske Süleyman Bey. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burhaniye|Burhaniye]]» frå ,  den 27. august 2012.*
Suluova

**Suluova** (gammalgresk: **Αργουμα**, **Argouma** og latinsk **Arguma**) er ein by og eit distrikt i provinsen Amasya i Tyrkia og ligg sentralt i Svartehavsregionen. Han har krnig 40 000 innbyggjarar (2010), 510 meter over havet. 

Historia til Suluova går attende til 2000 fvt. før området vart busett av hettittane. Seldsjukkane kom til området kring 1000-talet og i 1386 kom det til Det osmanske riket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Suluova|Suluova]]» frå ,  den 27. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Kommunen si offisielle nettside
Bucak i Burdur

**Bucak** er den største byen i Burdur i Tyrkia. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009). Det tidlegare namnet var *Oğuzhan* før det vart endra til Bucak den 1926. 

Antalya ligg 75&nbsp;km mot sør, Isparta 70&nbsp;km mot nordaust og Burdur 40&nbsp;km mot nordvest. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bucak, Burdur|Bucak, Burdur]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* http://www.bucak.bel.tr/default.asp?islem=detay2&key=30
Sinop

**Sinop** (gresk Σινώπη, *Sinōpē*) er ein by med kring 35 000 innbyggjarar ved kysten avSvartehavet i Tyrkia. Han er historisk kjend som **Sinope**.  Han er administrasjonssenter i provinsen Sinop.

## Historie
Byen vart grunnlagd av hettitane, men vart først viktig etter grekarane frå joniske Miletos erobra byen i 632 fvt. Sinope vart så eit senter for tunfiske og handel i Svartehavet, samt moderby for koloniane Kotyora, Trapezus, Kerasos og fleire. Sinope var frå 183 fvt. hovudstad i kongedømet Pontos og vart pynta med mange vakre bygningar. År 70 fvt. erobra Lucullus byen for Romarriket og Julius Caesar gjorde år 47 byen til ein romersk koloni, *Colonia Julia Felix*. Mithridates VI Eupator vart fødd og gravlagd i Sinope, og byen var òg fødestad for Diogenes, Difilos, diktar og skodespelar innan den nyattiske komedien, historikaren Baton, og den kristne den kristna kjettaren på 100-talet evt. Markion.

Sinope fortsette å vere romersk og austromersk til 1214, då staden vart erobra av seldsjukarane. 1461 vart han så erobra av Det osmanske riket, noko som gjorde byen ein del av vilajeten Kastamuni. Den 30. november 1853 vart byen råka under starten på Krimkrigen, då ein tyrkisk flåte under Osman Pasja vart bombardert av russarane under admiral Pavel Natsjimov, noko som førte til at Storbritannia og Frankrike erklærte krig mot Russland.

Under første verdskrigen vart Sinop bombardert den 8. januar 1915 av ein russisk skvadron.

Det låg tidlegare ein amerikansk militærbase i byen, som var viktig under den kalde krigen. Basen vart lagt ned i 1993.

## Klima
Sinop har eit maritimt klima (Köppen si klimaklassifisering: Cfb). Sinop har  varme og fuktige somrar med ein middeltemperatur på 26&nbsp;°C, men temperaturen går sjeldan over +30&nbsp;°C. Varmerekorden for Sinop er 34,4&nbsp;°C frå 6. juli 2000.

Vintrar are kjølige og våte med ein middeltemperatur kring 5&nbsp;°C. Den lågaste temperaturen som er målt i Sinop er -7,5&nbsp;°C den 21. februar 1985.

Snøfall er ganske vanleg mellom desember og mars, og snøen ligg gjerne ei veke eller to




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sinop|Sinop]]» frå , og «[[:sv:|Sinop]]» frå  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Bulancak

**Bulancak** er ein by og eit distrikt i provinsen Giresun på kysten av Svartehavet i Tyrkia, nær byen Giresun. Byen har kring 40 000 innbyggjarar (2009).

## Bakgrunnsstoff
* Kommunen
Bor i Niğde

**Bor** er ein by og eit distrikt i provinsen Niğde i Sentral-Anatolia i Tyrkia, 14 km nord for byen Niğde på ei slette 1100 meter over havet. Byen har kring 40 000 innbyggjarar.

Området ligg like nord for Taurusfjella, ikkje lang frå Dei kilikiske portane (Gülek Boğazı), fjellovergangen frå Kilikia til Syria, og har lenge vore ein strategisk viktig stad og eit handelssenter. 

Hettittane og assyrarane gav området namnet Tuwanuwa.  Seinare fekk han namnet Dana og under romarane namnet Tyana. Restane av den antikke byen finn ein landsbyen Kemerhisar. Bor er ein meir moderne by like ved. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bor, Niğde|Bor, Niğde]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* Kommunen si offisielle nettside
Gnesin-instituttet

**Gnesin-instituttet** er ein høgare musikalsk utdanningsinstitusjon i Moskva.  Den fulle tittelen er: *Российская академия музыки имени Гнесиных* - *«Dei russiske syskena Gnesin sitt musikkakademi i Moskva»* 

Musikkakademiet vart grunnlagt den 15. februar 1895 av dei jødiske systrene Jelena, Evgenija og Marija Gnesin frå Rostov-na-Donu. Alle tre hadde studert piano og vorte uteksaminert frå Konservatoriet i Moskva med særleg utmerking. Namnet til musikkakademiet spreidde seg raskt, og det vart snart kjend som eit eliteakademi. Broren til Gnesin-systrene, Mikhail Gnesin, vart ein feira komponist som vart leiar for Gnesin-instituttet frå 1945-1957.

## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Gnessin State Musical College|Gnessin State Musical College]]» frå ,  den 27. august 2012.*  
* *Omsetjinga av den fulle tittelen er henta frå tysk wikipedia om instituttet.*
Safranbolu

**Safranbolu** er ein by og eit distrikt i provinsen Karabük i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg kring 200 km nord for Ankara og kring 100 km sør for kysten av Svartehavet, og 9 km nord for byen Karabük. Tidlegare tyrkiske namn på byen er *Zalifre* og *Taraklıborlu* og på gresk *Saframpolis*, *Σαφραμπολις*. Han var ein del av provinsen Kastamonu fram til 1923 og provinsen Zonguldak mellom 1923 og 1995. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009).

Gamlebyen har mange bevarte gamle bygg, med 1008 registrerte historiske objekt. Safranbolu vart lagt til verdsarvlista til UNESCO i 1994.

## Galleri

Fil:Safranbolu general view-1.jpg
Fil:Safranbolu general view-2.jpg
Fil:Safranbolu general view-3.jpg
Fil:Safranbolu general view-4.jpg
Fil:Safranbolu kemerler.jpg|Romerske bygg ved elva under bygningar og gater i gamlebyen
Fil:Safranbolu street.jpg|Gate i det historiske senteret
Fil:Safranbolu dere.jpg|Elva under bygg og gater i sentrum
Fil:Safranbolu Pansiyon-Local pension in Safranbolu.jpg|Safranbolu Pansiyon
Fil:Safranbolu traditional houses-3.jpg|Tradisjonelle hus
Fil:Safranbolu traditional house 1.jpg|Tradisjonelle hus
Fil:Safranbolu traditional houses-2.jpg|Tradisjonelle hus


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Safranbolu|Safranbolu]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
 

*Safranbolu
Mikhail Gnesin

**Mikhail Fabianovitsj Gnesin** () var ein russisk jødisk komponist og pedagog frå Rostov-na-Donu. Frå 1945-1957 var han leiar for Gnesin-instituttet, som vart grunnlagt av dei tre systrene hans i Moskva.

## Biografi

Frå 1892 til 1897 studerte Mikhail Gnesin ved eit teknisk institutt i byen før han kom inn på konservatoriet i St. Petersburg i 1901. Her studerte han under m.a. Nikolaj Rimskij-Korsakov. I 1905 vart han utvist for å ha teke del i ein studentstreik under 1905-revolusjonen, men fekk koma inn att neste år. I 1908 vann Gnesin *Glinka-prisen* for komposisjonen *Vrubel*. Same året kom han saman med andre jødiske musikarar i St. Petersburg og starta ei foreining for jødisk folkemusikk. Dei politiske syna til Gnesin vart stadig meir sosialistiske i denne tida. 

Mikhail Gnesin reiste utanlands i 1911, til Berlin og Paris før han vendte attende til St. Petersburg. Her tok han no til å studera teater under Vsevolod Meyerhold og fekk også undervisa i praktisk musikk og tale ved den nyoppstarta skulen til Meyerhold. I 1913 vendte Gnesin tilbake til heimbyen Rostov-na-Donu, der han arbeidde som lærar fram til 1923.

Etter oktoberrevolusjonen i 1917 komponerte Gnesin mykje som var inspirert av jødisk folkemusikk. Dette vart oppmuntra av sovjetregjeringa på denne tida. I 1914 reiste Gnesin til Palestina for å søkja inspirasjon og vurderte å emigrera dit før han ombestemte seg og vendte attende til Sovjetunionen.

I 1923 vart Gnesin tilsett som lærar ved Gnesin-instituttet i Moskva og to år seinare vart han professor i komposisjon ved Konservatoriet i Moskva. Han heldt begge stillingane fram til 1935, professorstillinga fram til 1936. På 1930-talet vart tidene vanskelegare for Gnesin av di han var jøde. Han vart pressa til å slutta å komponera musikk som hadde eit "altfor jødisk tema".

Etter andre verdskrigen vart Gnesin leiar for Gnesin-instituttet i 1945. Han fekk formelt behalda denne stillinga til han døydde i 1957, men leiarane i kommunistpartiet pressa han til å slutta å undervisa ved instituttet. Det vart også færre av komposisjonane hans i tida etter 1935. Han rakk likevel å få ein innverknad på m.a. Aram Khatsjaturjan og Tikhon Khrennikov som han hadde til elevar.

## Kjelde


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mikhail Gnesin|Mikhail Gnesin]]» frå ,  den 27. august 2012.*
Akçaabat

**Akçaabat** er ein by og eit distrikt i provinsen Trabzon i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg aust for byen Trabzon, 10 meter over havet. Byen har kring 35 000 innbyggjarar (2009). Akcaabat er ein kystby kjend for det lokal fotballaget Akcaabat Sebatspor, den tradisjonelle matretten Akçaabat Köftesi og den unike dansen Akcaabat Horonu. 

Akçaabat har hatt ein årleg internasjonal folkefestival sidan 1990.. 

## Klima




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Akçaabat|Akçaabat]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*Kommunen si offisielle nettside
Ayvalık

**Ayvalık** er ein kystby langs nordvestkysten av Tyrkia ved Egearhavet. Han ar eit distrikt i provinsen Balıkesir og har kring 35&nbsp;000 innbyggjarar (2010). Byen ligg ikkje langt frå den greske øya Lesbos

Han vart kalla Kidonies (Κυδωνίες) av den tidlegare greske folkesetnaden. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ayvalık|Ayvalık]]» frå ,  den 27. august 2012.*
Marmaris

**Marmaris** er ein hamneby og ein fereiby ved kysten av Middelhavet i provinsen Muğla, sørvest i Tyrkia, ved Den tyrkiske rivieraen. Byen har kring 35 000 fastbuande (2009), men innbyggjartalet når 300 000 - 400 000 om sommaren. Hovudnæringa i byen er turisme. 

Byen er òg eit senter for segling og dykking. 

Ein er ikkje sikker på når Marmaris vart grunnlagd, men på 500-talet fvt. vart staden kalla Fyskos (gammalgresk Φύσκος) og vart rekna som ein del av Karia.

## Klima
Marmaris har eit middelhavsklima med varm og fuktig sommar og kjølig, regnfulle vinter. Nedbør er usannsynleg mellom mai og oktober. 




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marmaris|Marmaris]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Payas

**Payas** (òg kalla Yakacık) er ein by i provinsen Hatay i Tyrkia. Han har kring 35 000 innbyggjarar (2010). 

Payas er ein by i distriktet Dörtyol. Han er ein kystby ved Middelhavet, 12 km frå sjølve Dörtyol, 20 km frå İskenderun og 84 km frå Antakya. 

Hovudnæringa i byen brukte å vere jordbruk, men i 1970-åra vart han omgjort til ein industriby. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Payas|Payas]]» frå ,  den 27. august 2012.*
Finrod

**Finrod**, eller **Finrod Felagund**, er namnet på ein alvekonge i J.R.R. Tolkiens legendarium. Han har ein stor plass i boka Silmarillion.

### Legendariet

Finrod var son av alvekongen Finarfin, yngste son av kong Finwë, og Eärwen av Alqualondë. Han var eldst av fem born, og søster hans var Galadriel. I Valinor hang han mykje ihop med Turgon og Fingon, og då opprøret til Fëanor braut ut, reiste han og brørne hans til Midgard, medan faren Finarfin reiste attende til Valinor. Finrods folk var ikkje med på frendedrapa i Alqualondë, og kom for seint til å stanse denne hendinga.

I Midgard kom Finrod med tida til å byggje den løynde festninga Nargothrond etter tilvising frå valaen Ulmo, og samla mykje folk der. Etter dette gjekk han ofte under namnet *Felagund*, eit namn som vart gjeve han av dvergane. Finrod var og den første som råka på manneætta då desse kom inn i Beleriand. På grunn av frendskapen til Thingol heldt han seg langt unna Fëanorssønene, og dette var ein del av ulukka i noldofolket. I det store slaget Dagor Bragollach vart Finrod berga av Barahir, og som takk for hjelpa gav Finrod han ein kosteleg ring, som Barahir kunne syne om han eller slekta hans trong hjelp. Då Barahir seinare miste livet og hovdingdømet hans vart herja, vann Beren son hans att denne ringen, og kom seinare til Nargothrond etter hjelp. Finrod reiste då av med Beren, og båe to vart fanga av Sauron, som pinte dei på mange vis. Men Finrod kjempa ein avgjerande kamp med Sauron inntil han fall, og gav slik sett livet sitt for Berens skuld. Kongedømet Nargothrond gjekk vidare til Orodreth, ein yngre bror av Finrod.

Finrod vart rekna som den mest omgjengelege av alle sonesønene til Finwë, og var lyshåra som søstera Galadriel. Langt dei fleste i slekta var mørke i håret.

### Utviklinga av legendariet

Namnet Finrod var i den tidlege fasen knytt til den kongen som seinare vart kalla Finarfin. Namneskiftet kan dokumenterast i den utgåva av Leithian-kvadet som låg føre i 1955, altså etter at Ringdrotten var utgjeven. Finrod slik han er skildra over, var lenge kalla *Inglor Felagund*, son av Finrod. Denne Inglor finn ein spor etter heilt attende til The Book of lost tales frå om lag 1917. 

I Ringdrotten møter hovudpersonen Frodo ein flokk høgalvar i skogane, og føraren for desse presenterer seg som "Gildor Inglorion av Finrodsætta". Sidan denne delen av boka vart skriven i 1938 og vart ståande uforandra, kunne ein tenkje seg at Gildor var son av Inglor (quenya-lekken *-ion* tyder "son av"). I eit notat til si utgåva av "the lost tales" kommenterer Christopher Tolkien at den første utgåva av Ringdrotten (*Tillegg F: om omsetjing*) hadde sett namna etter den eldste versjonen: Finrod = Finarfin, Inglor = Finrod. I andreutgåva, som vart gjeldande for seinare utgjevingar, vart denne feilen retta. Men "Gildor Inglorion" står framleis att i tredje kapittel av Ringdrotten.
Sungurlu

**Sungurlu** er det største og mest velståande distriktet og byen i provinsen Çorum i Svartehavsregionen i Tyrkia, 72 km sørvest for byen Çorum. Han har kring 35 000 innbyggjarar (2009). 

Sungurlu ligg langs hovudvegen frå Ankara til kystbyen Samsun, og er ein populær stoppestad. 

Sungurlu har vore busett minst sidan hettittane var her. Det står eit klokketårn i byen, bygd i 1891. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sungurlu|Sungurlu]]» frå ,  den 27. august 2012.*
Beypazarı

**Beypazarı** (gammalgresk **Λαγανια**, **Lagania**) er ein by og eit distrikt i provinsen Ankara i Sentral-Anatolia i Tyrkia, kring 100&nbsp;km vest for byen Ankara. Byen har kring 35 000 innbyggjarar.

Området har vore busett minst sidan hettittane var her.  Det var før ein stoppestad langs handelsvegen mellom Istanbul og Bagdad. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beypazarı|Beypazarı]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Kommunen si offisielle nettside  
* Offisiell nettstad
Zile

**Zile**, òg kjend som **Zela**, er ein by og eit distrikt i provinsen Tokat i Tyrkia. Zile ligg sør for Amasya og vest for Tokat. 

Byen har ei lang historie og var mellom åstad for slaget ved Zela, der det kjende uttrykket Veni, vidi, vici vart sagt av Julius Cæsar. 

I dag er byen eit jordbruks- og turistsenter. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zile|Zile]]» frå ,  den 27. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*