open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bladamarant

**Bladamarant** (*Amaranthus tricolor*) er ein pryd- og matplante kjend for sine fleirfarga blad. Amaranten stammar frå Sør-Amerika, men blir i dag dyrka fleire stader i verda. Han finst i fleire varietetar og er ofte kjenneteikna av blad med sterk gul-, raud- og grønfarge.

Amaranten er ein C<sub>4</sub>-plante med god vekstrate. Han blir dyrka mellom anna i Karibia (der han gjerne er kjend under namnet *callalloo*), USA (kjend under namn som *Joseph's coat* og *love lies bleeding*), Sør-Asia (der han har namn som *tandaljo, tandalja bhaji* og *kuppaikkirai*), Aust-Asia og Afrika.

Blad og stilkar av bladamarant kan etast rå som salat eller kokt eller dampa som spinat.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amaranthus tricolor|Amaranthus tricolor]]» frå ,  den 4. desember 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*«Amarant som grønnsak» , *Lokalavisen*, uke 25, 2010 s. 40.
*''Amaranthus tricolor''  ved PROTAbase 
*''Amaranthus tricolor'' ved Encyclopedia of Life (eol)
*Amaranthus tricolor L. Medicinal Plant Images Database (School of Chinese Medicine, Hong Kong Baptist University)
Elisabeth Görgl

**Elisabeth Görgl** () er ein austerriksk tidlegare alpinist frå Parschlug i Steiermark som vann gullmedaljen i både super-G og utfor under VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen. Alpinisten Traudl Hecher er mor hennar. Også broren Stephan Görgl har hevda seg i verdseliten i alpine greiner.

### Aktiv
Görgl markerte seg fyrste gongen i verdscupen den 5. januar 2003, då ho kom på andreplass i eit slalåmrenn i Bormio. Ho deltok i VM i alpine greiner 2003 og 2005, i den sistnemnde meisterskapen vart ho nummer sju i storslalåm og åtte i kombinasjonen, samt under Vinter-OL 2006, utan å vinne meisterskapsmedaljar.

Ei heller ved verdsmeisterskapen 2007 i Åre lukkast ho å melde seg på i medaljestriden. Den 12. januar 2008 i Maribor kunne ho derimot notere ned den fyrste triumfen i verdscupen. 15. mars same året vann ho i Bormio på ny, begge gongar kom sigrane i storslalåm. Gjennom 2008-sesongen enda ho opp som nummer to i både storslalåm- og super-G-cupen. Totalt vart ho nummer fire i verdscupen i alpine greiner 2008, hennar fremste plassering i konkurransen om den store FIS-pokalen.

Under VM i alpine greiner 2009 vann Görgl si fyrste meisterskapsmedalje då ho tok bronsen i superkombinasjonen. Året etter vann ho bronsemedaljar i både storslalåm og utfor under Vinter-OL 2010 i Vancouver.

Ei vekes tid før ho fylte 30 år hausta Görgl sine største triumfar i alpinløypene. Under verdsmeisterskapen 2011 i tyske Garmisch-Partenkirchen vart ho fyrst verdsmeister i super-G og deretter gullvinnar også i utforrennet.

Görgl vann i perioden januar 2008 – desember 2014 sju renn i verdscupen, til saman stod ho på sigerspallen etter 42 renn. Ho la opp i 2017.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Elisabeth Görgl|Elisabeth Görgl]]» frå ,  den 4. desember 2014.*
Nicole Hosp

**Nicole Hosp** () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Ehenbichl i Tirol. Ho vann verdscupen i alpine greiner 2007 og vart verdsmeister i storslalåm same sesongen, samt i lagøvinga i 2013 og 2015. I åra frå 2003 til 2015 sikra ho seg i alt 12 medaljar i ulike verdsmeisterskap og olympiske leikar; tre gull-, fem sølv- og fire bronsemedaljar.

### Aktiv
Hosp debuterte i den alpine verdscupen i eit slalåmrenn i Garmisch-Partenkirchen 18. februar 2001. Den 26. oktober 2002 vann ho storslalåmrennet i sesongopninga i Sölden. Under VM i alpine greiner 2003 i St. Moritz tok ho sølvmedaljen i kombinasjonen og bronsen i slalåm-tevlinga. Ved alpint-VM 2005 i Santa Caterina vart ho nummer fem i storslalåm, og deltok i slalåm for Austerrike i lagtevlinga, noko som enda med sølvmedalje. 

Ho var lenge spesialist i dei tekniske øvingane, slalåm og storslalåm, men 20. januar 2006 deltok ho for fyrste gong i eit verdscuprenn i super-G, og enda på tredjeplass. Under Vinter-OL 2006 tok ho sølv i slalåm, svenske Anja Pärson vann gullet.

I VM i alpine greiner 2007 i Åre vart Hosp verdsmeister i storslalåm, og tok bronsemedaljen i utfor. Gjennom 2007-sesongen viste ho seg som verdas beste kvinnelege alpinist og tok heim verdscup-pokalen for 2007 med 1572 poeng, 90 fleire poeng enn landskvinna Marlies Schild.

Etter Hosp vart kneskadd i Aspen i Colorado i slutten av november 2008, skulle det gå fleire sesongar før ho atter kunne måle seg mot verdseliten. Under VM i alpine greiner 2013 i Schladming deltok ho på Austerrike sitt sigerrike mannskap i lagøvinga, og ho kom på tredjeplass i superkombinasjonen. Også under Vinter-OL 2014 i Sotsji tok ho ein bronsemedalje, då i super-G.

Den 30. november 2014 sigra Hosp i sitt 12. renn i verdscupen, nærare sju år etter den forrige rennsigeren. Ho vann då slalåmrennet i Aspen, nesten på dagen seks år etter ho vart skadd same staden. I VM i alpine greiner 2015 kneip ho sølvmedaljen i den alpine kombinasjonen og tok gull i lagøvinga. Ved sesongslutt la ho opp som skirennar.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nicole Hosp|Nicole Hosp]]» frå ,  den 4. desember 2014.*
Vesjti

**Vesjti** eller **vetti** (engelsk skrivemåte *veshti*) er eit sørindisk klesplagg brukt av menn. Ein vesjti er eit rektangulært tøystykke som blir drapert om underkroppen og festa i livet som ein sarong. Vesjtiar er som regel einsfarga kvite (eller naturfarga) og har ofte ein bord nedst.

Plagg til daglegbruk er laga av bomull og kan ha ein farga bord. Plagg til høgtidsbruk er av silke og har ofte gullbord. Vesjti-klede kan vera 2, 4 eller 8 yard lange - dei lengre versjonane er gjerne meir formelle. Ein vesjti kan vera ankelsid, men kan også brettast opp slik at han berre når knea. Vesjtien kan brukast saman med skjorte, kurta, eit tøystykke drapert over overkroppen (*[[angavastram]]*) eller med berr overkropp.

Vesjti er kvardagsplagg i Sør-India, sjølv om bukser også er mykje brukt. Politikarar kan bruka har for å visa at dei er ein del av foket. Det kan vera påkravd å bruka vesjti i tradisjonelle bryllaupsseremoniar og i tempel. Andre stader kan plagget vera uvanleg eller til og med forbode, som i fornemme klubbar frå kolonitida.

Plagget har mykje til felles med dhoti, som blir brukt nord og aust i India, og blir tidvis omtalt som «dhoti» eller «South Indian dhoti». Bruken skil seg likevel gjennom at vestji blir bore som eit skjørt og dhoti meir som ei bukse. Vesjti kan også minna om lungi, men er ikkje sydd saman i sida slik denne er. Sarong blir brukt på om lag same måte, men er som regel stormønstra medan vesjtiar er einsfarga kvite med enkle bordar. Namnet «vesjti» blir brukt på tamil og malayalam. Andre namn som kan brukast om plagget er *panche* (kannada), *pancha* (telugu) og *mundu* (malayalam).

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Šárka Strachová

**Šárka  Záhrobská**, gift *Strachová* i 2013, () er ein tsjekkisk alpinist frå landsbyen Benecko som i 2007 vart verdsmeister i slalåm, og elles sikra seg to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i spesialgreina slalåm under ulike verdsmeisterskap og olympiske leikar i tida 2005-10.

### Aktiv
Záhrobská debuterte i VM i alpine greiner 2001 med å verte nummer 21 i storslalåm, fire dagar før hy fylte 16 år. 15. desember 2002 fekk ho sin verdscupdebut og kom på ein overraskande femteplass i slalåm. Under VM i alpine greiner 2003 enda ho på niandeplassen i storslalåm. 

Ho vann si fyrste VM-medalje då ho under VM i alpine greiner 2005 i Santa Caterina tok bronsemedaljen i slalåm, der einast kroatiske Janica Kostelić og finske Tanja Poutiainen rann fortare.

Záhrobská fekk si fyrste pallplassering i verdscupen i alpine greiner den 4. januar 2007 i Zagreb. Seks veker seinare, 16. februar 2007, opplevde ho sitt høgdepunkt som alpinist då ho vart verdsmeister i slalåm i Åre, framom favorittane Marlies Schild frå Austerrike og Anja Pärson frå arrangørlandet Sverige.

Den 30. november 2008 vann Záhrobská sin fyrste av to sigrar i verdscuprenn. Ho vann då slalåmrennet i Aspen i Colorado, ein prestasjon ho skulle gjenta same staden eitt år seinare, på ein dag nær. Under VM i alpine greiner 2009 vann ho sølvmedaljen i yndlingsgreina slalåm, året etter tok ho bronsemedaljen i same greina under vinterleikane 2010 i Vancouver. I dei tre alpine skimeisterskapane for perioden 2011-14 var ein åttandeplass i slalåm under VM i alpine greiner 2013 hennar beste plassering.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Šárka Záhrobská|Šárka Záhrobská]]» frå ,  den 3. desember 2014.*
Botulinumtoksin

**Botulinumtoksin** (forkorta **BTX**) er eit protein og nevrotoksin som blir laga av bakterien *[[Clostridium botulinum]]*. Det blir også framstilt kommersielt til medisin, kosmetikk og forsking. Det finst to kommersielt tilgjengeleg former: botulinumtoksin type A og botulinumtoksin type B.

Botulinumtoksin er det mest akutt giftige toksinet som er oppdaga, med estimert LD<sub>50</sub> hjå menneske på 1,3-2,1 ng/kg intravenøst eller intramuskulært, og 10-13 ng/kg ved innanding. BTX kan føra til botulisme, ein alvorleg og livstrugande sjukdom. Botulinumtoksin type A og B blir bruka medisinsk for å behandle øvre motornevronsyndrom, fokal hyperhidrose, blefarospasme, skjegling, kronisk migrene og bruksisme.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Botulinum toxin|Botulinum toxin]]» frå ,  den 4. desember 2014.*
Karl Peder Mork

**Karl Peder Mork** () er ein norsk målmann frå Holmenkollen i Oslo. Mellom 2014 og 2015 var han leiar for Norsk Målungdom. Tidlegare har han vore økonomiansvarleg (2012–2014) i same organisasjonen. Mellom 2016 og 2018 sat han som leiar i Studentmållaget i Oslo.

Til liks med fleire tidlegare NMU-leiarar har Mork bakgrunn frå Katta Målungdom, som er målungdomen sitt lokallag ved Oslo katedralskole. Der skreiv han særoppgåve om den lokale dialekten, og la samstundes om til breiare Oslo-mål enn han var vaksen opp med. Også utvekslingsopphaldet i Berlin sette språkpolitiske merke i han. 

Attåt tillitsvervet er Mork musikkstudent på deltid ved Universitetet i Oslo, og han har elles livnært seg både som utøvande gitarist og snøggbåtbillettør. 

## Kjelder
Bakhovud

**Bakhovudet** eller **oksiput** (frå lat. *occiput cranii*) er den bakre delen av hovudet eller hovudskallen.

Adjektivet *oksipital* skildrar det som har å gjere med bakhovudet.

## Sjå òg
* bakhovudbeinet
* bakhovudlappen

## Kjelder
Bakhovudlapp

**Bakhovudlappen** eller **oksipitallappen** (lat. *lobus occipitalis*) er ein av dei fire store hjernelappane i hjernen hjå pattedyr.

## Sjå òg
* bakhovudet
* bakhovudbein

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Occipital lobe|Occipital lobe]]» frå ,  den 5. desember 2014.*
Storevika på Fitjar

**Storevika** eller **Storavikjo** er ein gard på vestsida av Fitjar kommune ut mot Stokksund i vest. Garden grensar til Helland i nord, Hovstad i aust og Tislavoll i sør.

## Historie
Garden er ikkje gammal og var opphavleg husmannsplass under Helland. Garden er første gongen nemnt i skriftlege kjelder i 1645.

Storparten av Helland var adelsgods og hadde bygselretten til garden. Eigarane av denne parten eigde òg Storevika. Henrich Nitter eigde garden i 1661 og i 1668 var det Peder Nielsen Hjermann. Enkja hans, Bente Rafnsberg, selde i 1728 garden til brukaren Villum Knutson, og sidan den gong har brukarane vore sjølveigarar.

Den første brukaren på garden var ein Knut, som var brukar i 1649.

## Namn
Gardsnamnet har gjennom tidene vorte skrive på forskjellige måtar, som Storuig, Store Wiig, Storeuigh, Storeviigen, Storeuig, Stoervig, Storewiig, Store Vigen, Storeviig.

Namnet vert i dag skrive Storevik, medan daglegnamnet er Storavikjo.

## Kjelder
* 
* Storevika på norgeskart.no
Kyrkjesamfunn

**Kyrkjesamfunn** eller eit kristent trussamfunn er ei religiøs eining som er identifiserbar gjennom eit namn, ein struktur og/eller ei viss lære. Den kristne kyrkja har fem hovudgreiner av kyrkjesamfunn: Katolske, ortodokse, orientalske, anglikanske og protestantiske. I tillegg finst ulike mindre kyrkjesamfunn.

Dei store kyrkjesamfunna kan ha fleire undergrupperingar. Innan katolisismen finst til dømes 23 autonome delkyrkker som likevel er i grunnleggjande eining med kvarandre. Innan protestantismen, på den andre sida, finst fleire ulike hovudstrømmingar med klare læremessige forskjellar (som mellom luthersk og pentekostal kristendom); desse hovudstrømmingane er igjen delte i mindre einingar både etter teologiske, organisatoriske og nasjonale/regionale skiljelinjer. Innan pinserørsla i Noreg oppfattar og organiserer kvar lokal kyrkjelyd seg som eit eige kristent trussamfunn der medlemskapet ikke er territorielt definert.  

Orda «kyrkjesamfunn» og etterkvart særleg «trussamfunn» har i Noreg funger som eit av de juridiske rammebegrepa for religionsfridomsomgrepet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirkesamfunn|Kirkesamfunn]]» frå ,  den 6. desember 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Christian Denominations History, profiles and comparison charts of major Christian denominations
* Denominational links from the Ecumenism in Canada site
* Appendix  of Christian denominations and theological terms
Kaserne

Ein **kaserne** er eit hus som vert nytta til permanent husvære for soldatar og anna militært personell. Ordet er avleidd frå latin quaterni, og tyder opphavleg «vakthus for fire personar».

Omgrepet kan òg nyttast om ei bygning med fleire rimelege husvære.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Arraba i Galilea

**Arraba** (arabisk عرّابة, hebraisk עַרָבָּה; òg kalla **'Arrabat al-Battuf**) er den fjerde største lokalkommunen og den største arabiske lokalkommunen i Israel. Han ligg i Nedre Galilea i Nord-distriktet, nord for Nasaret og nær Sakhnin og Deir Hanna. Arraba har hatt lokalkommunestatus sidan 1965.

## Historie

### Antikken
Arraba er identifisert som ein jødisk landsby kalla *Arab*, på gresk kalla *Garaba*, som er nemnt i Misjná og Jerusalem-Talmud i kapittel 16.

På 400- eller 500-talet levde kristne her og bygde ei kyrkje med mosaikkgolv og inskripsjonar.

### Mellomalderen
I 1250 var han ein av casales (landsbyane)  som høyrte til Den tyske riddarordenen, ein krossfararorden. På 1200-talet vart Arrabah nemnt av den syriske geografen Yaqut al-Hamawi i *[[Kitab mu'jam al-buldan|Mu'jam al-Buldān]]* (1224–1228), som ein «stad i provinsen Acca».

### Osmansk tid
Landsbyen  vart ein del av Det osmanske riket i 1517 i lag med resten av Palestina.

Zayadina-folket, ei arabisk, muslimsk stamme, skal ha flytta til Arraba ein gong på midten av 1600-talet. Sjeiken deira fekk seinare kontroll over byen og området rundt, i kamp med drusar-sjeiken Sallama. Sallama og andre drusarar i landsbyar i nærleiken vart sidan øydelagd. Arraba vart heimstaden til Dhaher el-Omar, ein seinare sjeik i Zayadina-stamma. I følgje ei lokal segn søkte han tilflukt der etter å ha drepe ein tyrkisk soldat. Han fekk støtte hos den lokale sjeiken,  Muhammad Nasser, som hjelpte han å kome til fred med ein nabolandsby, noko som førte til ei rekkje felttog der han erobra heile Galilea. Ein bygning som er sagt å vere heimen til el-Omar står framleis.

### Staten Israel

I 1948, under Operasjon Hiram (29-31. oktober) overgav byen seg til den israelske hæren. Mange av innbyggjarane flykta, men dei som vart verande, vart ikkje forviste av dei israelske soldatane. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

## Idrett
Fotballaget i byen er Ahva Arraba, som i dag spelar i Liga Leumit, det nest øvste nivået i israelsk fotball.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arraba, Galilea|Arraba, Galilea]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
* 
*
*
*
*  
* 
*
*Petersen, Andrew (2001): *[http://www.amazon.com/dp/0197270115 A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)]*
*


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Arraba
Basmat Tab'un

**Basmat Tab'un** (arabisk بسمة طبعون, hebraisk בּׂסְמַת טִבְעוֹן) (òg kalla **Basmat Tivon**) er ein beduinsk, arabisk by i Nordern distrikt i Israel. 

Basmat Tab'un fekk status som lokal kommune i 1965. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han eit folketal på 6&nbsp;300 i 2006, med ein vekstrate på 3,3%. Folkesetnaden er hovudsakleg beduinske muslimar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Basmat Tab&#39;un|Basmat Tab&#39;un]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel
Beit Jann

**Beit Jann** (arabisk بيت جن, hebraisk בֵּיתּ גַ'ן) er ein drusarlandsby i Har Meron, nord i Israel. Med ei høgd på 940 meter over havet er Beit Jann ein av dei høgastliggande busetnadane i landet. I 2009 hadde han 10&nbsp;500 innbyggjarar, og innbyggjarar er hovudsakleg drusarar.

## Historie
Beit Jann er ein gammal landsby på toppen av ei høgd. Steinar frå gamle bygningar er nytta om att i nyare hus, og det er funne cisterner og graver skoren ut i berget.

Kring 1250 vart Beit Jann nemnt blant casalane til Den tyske riddarordenen, då kalla *Beitegen*.

I følgje ei lokal seg skal fleire drusarfamiliar har levd i spreidde grupper i åsane nær vasskjelder fram til 1200- eller 1300-talet. To jegerar leitte etter grevlingar, då dei kom over ei hole med ei gammal cisterne fylt med vatn. Dei meinte at dette var ein god stad for ein permanent bustad, og fleire familiar slo seg ned på staden som vart Beit Jann.

### Osmansk tid
I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og i 1596 stod *Bayt Jinn* oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka *[[nahiya]]*. Han hadde eit folketal på 102 hushaldningar og 5 ungkarar, alle muslimar. Dei betalte skatt for eit spesielt produkt: *dulab harir*, enkelte inntekter, geiter og/eller bikubar, olivenoljepresse og/eller ei presse for druesirup.

Den amerikanske bibelforskaren Edward Robinson skildra Beit Jann som ein «stor, velbygd landsby» i 1852, med hus av kalkstein. Det var 260 menn, alle drusarar, i landsbyen.

### Det britiske mandatet
I folketeljinga i 1922 hadde *Bait Jan* eit folketal på 902: 6 muslimar, 1 kristen og 895 drusarar.  I folketeljinga i 1931 hadde Beit Jann 229 hus og eit folketal på 1100 drusarar og éin muslim.

### Etter 1948
I september 1991 vart liket av Samir Assad, ein soldat frå Det israelske forsvaret frå Beit Jann, som var halden sidan 1983 av DFLP, gjeve attende til Israel i byte mot medlemmar av DFLP sende i eksil. 

I juli 2006, under den andre Libanonkrigen, vart Beit Jann råka av Katyusha-rakettar avfyrt av Hizbollah. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beit Jann|Beit Jann]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*  
* 
* 
*
* 
*
* 
* 
*
*
* 
*

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Bayt Jann
Perrine Pelen

**Perrine Pelen** () er ein fransk tidlegare skirennar frå Boulogne-Billancourt som  vart verdsmeister i slalåm i 1985. Ho var ein av dei beste kvinnelege alpinistane i fyrste halvparten av 1980-åra. Slalåm var hennar spesialøving, ho hevda seg elles godt også i storslalåm og i kombinasjonsrenn. Pelen vann fem medaljar i olympiske leikar og verdsmeisterskap i perioden 1980-85.

### Aktiv
Pelen vann ein bronsemedalje i storslalåm då dei olympiske leikane vart avvikla i Lake Placid i 1980, Hanni Wenzel frå Liechtenstein tok gullmedaljen og vesttyske Irene Epple sølvmedaljen. To år seinare sikra Pelen seg sølvmedaljen i kombinasjonen ved VM i alpine greiner 1982 i Schladming, sveitsiske Erika Hess tok gullmedaljen.

Pelen vann to medaljar under vinterleikane 1984 i Sarajevo. Ho tok sølv bakom italienske Paoletta Magoni i slalåm, og ho fekk bronse i storslalåm bak USA-amerikanarane Debbie Armstrong og Christin Cooper.

Høgdepunktet som skirennar opplevde Pelen ved VM i alpine greiner 1985 i Vail i USA, der ho rann inn til VM-gull i spesialgreina slalåm.

Mellom 1977 og 1984 vann Pelen femten renn i verdscupen, alle i slalåm. Størst suksess hadde ho i 1980-sesongen med fire sigrar, dermed vann ho slalåm-pokalen i verdscupen 1980. Frå 1979 til ho la opp i 1986 vart ho fransk meister ti gongar; sju i slalåm og tre i storslalåm.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Perrine Pelen|Perrine Pelen]]» frå ,  den 6. desember 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Abu Snan

**Abu Snan** (arabisk أبو سنان; hebraisk אַבּוּ סְנָן) er ein arabisk lokal kommune i Galilea nord i Israel, med eit areal på 4,75&nbsp;km². Han fekk status som lokal kommune i 1964. Han er ein religiøst blanda stad med ein muslimsk majoritet og ein større minoritet av drusarar og kristne.

Abu Snan hadde eit folketal på 11&nbsp;900 i juni 2008, av dette 54,7% muslimar, 26,4% drusarar, og 18,9% kristne.

## Historie
Abu Snan er ein gammal landsby, der gamle steinar er brukte om att i moderne hus. Graver, olje- eller vinpresser, og cisterner er funnen skoren ut i berget.

### Krossfararar
Kring 1250 var Abu Snan kjend for ei borg laga av Den tyske riddarordenen, kalla  *d Busnen*.  Under namnet *Tusyan*, truleg ei forvansking av *Busenan*, vart Abu Snan nemnt som ein del av området til krossfararane under hudnaen mellom krossfararane basert i Akko og mamelukk-sultanen al-Mansur (Qalawun) som vart erklært i 1283.

### Osmansk tid
I 1517 vart Abu Snan og resten av Palestina innlemma i Det osmanske riket etter han vart erobra frå mamelukkane, og i 1596 var han oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka *[[nahiya]]*. Han hadde då 102 hushaldningar og 3 ungkarar, alle muslimar.

## Sjå òg
*Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abu Snan|Abu Snan]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*  
* 
* 
* 
**
 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Abu Sinan
Bu'eine Nujeidat

**Bu'eine Nujeidat** er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel. Han består av to landsbyar, Bu'eine og Nujeidat, som vart slått saman i 1987 og fekk status som lokal kommune i 1996. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) er folketalet 7&nbsp;900 innbyggjarar (2006) der dei fleste er muslimar. 

Bu'eine var ein palestinsk-arabisk landsby, og namnet kjem frå den nærliggande eldgamle landsbyen *Beit Anat*. Nujeidat var òg ein palestinsk-arabisk landsby, grunnlagd av soldatar frå Nejd som kom for å kjempe med armeen til Saladin på 1100-talet. Dei var kjend som *Arab al-Nujeidat* eller «arabarane frå Nejd», og gav namn til landsbyen. 

Bu'eine vart erobra av det israelske forsvaret under den andre delen av Operasjon Dekel, 15-18. juli 1948. Han vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bu&#39;eine Nujeidat|Bu&#39;eine Nujeidat]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* [http://www.palestineremembered.com/download/VillageStatistics/Table%20I/Nasaret/Page-062.jpg s.62]
*
Fabienne Serrat

**Fabienne Serrat** () er ein fransk tidlegare skirennar frå Le Bourg-d'Oisans i Isère-departementet som i 1974 vart verdsmeister i både storslalåm og i kombinasjonen.

## Aktiv
Serrat debuterte i den alpine verdscupen få dagar før jul i 1972. På tampen av debutsesongen kom ho 22. mars 1973 på sigerspallen i verdscupen etter eit slalåmrenn i Heavenly Valley i USA, einast landskvinna Patricia Emonet rann fortare.

Enno 17 år gammal nådde Serrat i 1974-sesongen toppen som skirennar. Ho vann sin fyrste siger i eit verdscuprenn i Bad Gastein i slutten av januar månad. Ni dagar seinare vann ho gullmedaljen i storslalåm under VM i alpine greiner 1974 i St. Moritz. Fine plasseringar i utfor og slalåm, nr 10 og nr 4, førte til at ho også vann gullmedaljen i kombinasjonen. 

Også under alpin-VM 1978 i Garmisch-Partenkirchen sikra Serrat seg medalje i kombinasjonen gjennom sterke plasseringar i enkeltøvingane. Ho fekk då bronsen etter femte- og sjetteplass i høvesvis slalåm og storslalåm.

Serrat vart nummer fire i storslalåm under vinterleikane 1980 i Lake Placid og nummer fem i same øvinga under VM i alpine greiner 1982 i Schladming. I den olympiske storslalåmen var det landskvinna Perrine Pelen som tok bronsen, ein hundredels sekund føre Serrat på fjerdeplass.

I verdscupen i alpine greiner oppnådde Serrat 36 pallplasseringar, men einast tre gongar stod ho toppen av pallen, siste gongen i desember 1980. Perioden 1973-83 sikra ho seg 13 franske meistertitlar, flest i storslalåm.

Serrat la bort konkurranseskia i 1984. Ho er gift med den sveitsiske alpinisten Peter Lüscher som vann verdscupen i alpine greiner 1979.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fabienne Serrat|Fabienne Serrat]]» frå ,  den 6. desember 2014.*
Daburiyya

**Daburiyya** (arabisk دبورية, hebraisk דַבּוּרִיָּה) er ein arabisk landsby aust for Nasaret i Nord distrikt i Israel. Daburriya fekk status som lokal kommune i 1961. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå har Daburiyya eit folketal på 8&nbsp;500.

Daburiyya ligg ved hovudveg 65 ved foten av Tabor i Nedre Galilea, nær området der profetinna Debora vart dømd.

## Historie
Daburiyya er identifisert med den bibelske byen Daberath (òg skrive *Davrat*), som i følgje Josva 21:28 og Krønikebøkene høyrer til Jissakar-stamma, som gav han til levittane. Det greske namnet var Dabráth eller Dabiroth og det latinske namnet var Dabareth. Josefus kalla han Dabritta.

Daburiyya er identifisert som staden Helenopolis i romersk-bysantinsk tid, men Helenopolis vert oftare identifisert som Kafr Kama eller andre byar i området.

Ruinane av ei krossfararkyrkje ligg framleis i Daburiyya (i sentrum av byen).  Daburiyya fall til Saladin i 1187  og ein moské, kanskje bygd over eit gammalt krossfarartårn, har ein inskripsjon over inngangen som seier at han vart bygd i 610 H (1214) av al-Mu'azzam 'Isa som herska over ajjubidane frå Damaskus.

I 1517 vart landsbyen ein del av Det osmanske riket i lag med resten av Palestina, og var i 1596 oppført i osmanske skattelister som ein del av Tabariyya *[[nahiya]]* under Safad *[liwa]]* med 40 hushaldningar og 3 ungkarar, alle muslimar. Han betalte skattar av fleire avlingar som kveite og bygg, frukttre, bomull, og geiter og/eller bikubar.

I folketeljinga i 1922 i Palestinamandatet, hadde Dabburieh eit folketal på 602, alle muslimar, som i 1931 hadde auka til 747, med 728 muslimar og 19 kristne.

I 1945 var folketalet 1&nbsp;290, alle arabarar. 

## Arkeologi
Arkeologiske utgravingar i landsby i 2004 og 2006 avdekte ruinar av bygningar frå sein romersk og bysantinsk tid, ein mur som truleg var frå midtre bronsealderen eller romartida, potteskar frå jernalderen og hellenistisk tid og andre ting som vinpresser og koppemerke.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Daburiyya|Daburiyya]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
*  p [http://www.archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/366/mode/1up 366]
*  
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*Petersen, Andrew (2001): *A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)* s.&nbsp;131
* 
*   p,   210 179
*
*   s. [http://www.archive.org/stream/palestineundermo00lestuoft#page/427/mode/1up 427]
*TIR: Tsafrir, Y., L Di Segni and J. Green (1994): *Tabula Imperium romerski: Iudaea-Paleastina; Eretz Israel i Hellenistisk, romersk and bysantinsk Periods,* Jerusalem. 106
*Wilson, Charles Williams, ed. (1881, 1884):   *Picturesque Palestina, Sinai and Egypt*. *'vol 2*' of 4 s. [http://www.archive.org/stream/picturesquepales02wilsuoft#page/44/mode/2up 44]*
 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Dabburiya
*Funn frå ei gravgrotte i Daburriya
Deir al-Asad

**Deir al-Asad** (hebraisk דֵיר אֶל-אַסַד; arabisk دير الأسد) er ein arabisk by i Galilea i Israel, nær Karmiel. I 2003 vart kommunen Deir al-Asad slått saman med Majd al-Krum og Bi'ina til byen Shaghur, men då bykommuenn vart oppløyst i 2008 vart kommunen oppretta på ny. I 2011 var folketalet 8&nbsp;000.
 
## Historie
I krossfarartida var staden ein kristen busetnad, La Bana, med eit kloster kalla opp etter St. Georg i nærleiken. Då Det osmanske riket tok over, vart dei kristne drivne ut av sultan Suleiman I og etterkomarane deira slo seg sidan ned i den nærliggande busetnaden Bi'ina. Landområdet til den opphavleg kristne busetnaden og kloster vart gjeven av sultanen til sjeiken Al-Asad A-Zaffah frå Safed og sistnemnde grunnla den noverande landsbyen. 

Deir al-Asad og den nærliggande Bi'ina var begge busette av drusarar då Victor Guérin vitja staden i 1875, men seint i 1870-åra, hadde dei emigrert til Hauran for å unngå å verte innkalla i den osmanske hæren. I Palestine Exploration Fund sin *Survey of Western Palestine* (SWP) i 1881 vart Deir al-Asad skildra som ein landsby med 600 muslimar og nokre ruinar av den originale kristne busetnaden.  Han var omgjeven av oliventre og dyrkbar mark, med ei kjelde i nærleiken.

Byen er hovudsakleg busett av familiane Asadi og Dabbah.

I folketeljinga i 1922, utført av Det britiske mandatet, hadde Dair al-Asad eit folketal på 749, alle muslimar.  I folketeljinga i 1931 hadde Deir al-Asad 858 muslimske innbyggjarar som budde i 179 hus. I 1945 hadde Deir el Asad 1&nbsp;100 innbyggjarar, all klassifisert som arabarar. Dei eigde i alt 8&nbsp;366 dekar med land, medan 7 dekar var offentleg. 1&nbsp;322 dekar var plantasjar og irrigerte landområde, der 1&nbsp;340 vart nytta til korn, medan 38 dekar var utbygd (urbane) område.

Før 1962 var landsbyen Deir al-Asad sjølvforsynt med mat. Det vart produsert nok kjøt, frukt, kveite og grønsaker og overskotet vart seld i Akko eller Nasaret. I 1962 vart landområde i Majd al-Kurum-dalen konfiskert for byprosjektet Karmiel, og landsbyen vart derfor strippa for dei mest frodige områda. Berre åslandet i nord, som hovudsakleg bestod av olivenlundar, vart verande i fred. Dette konfikserte landet ruinerte økonomien i Deir al-Asad. I dag driv berre 10 % av arbeidsstyrken på landområdet, og 80 % pendlar dagleg til fabrikkar i Haifa eller arbeider på jødiske gardar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deir al-Asad|Deir al-Asad]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*  
*   (s. 167 - 169 )
*
*  
*
* 
*
*
*
*Petersen, Andrew (2001): *[http://www.amazon.com/dp/0197270115 A Gazetteer of Buildings in Muslim Palestine: Volume I (British Academy Monographs in Archeology)]* 
*


## Bakgrunnsstoff
*SWP map III
*Velkomen til Dayr al-Asad
Bir al-Maksur

**Bir al-Maksur** eller **Beer el-Maksura** (arabisk بئر المكسور, hebraisk בִּיר אל-מַכְּסוּר) er ein arabisk lokal kommune i Israel i Nord distrikt, 15&nbsp;km nordvest for Nasaret. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå hadde byen eit folketal på 7&nbsp;000 ved slutten av 2005. Folkesetnaden består utelukkande av beduinar.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bir al-Maksur|Bir al-Maksur]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*    (p. [http://archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/314/mode/1up 314] )
*
*  (p. [http://www.archive.org/stream/surveyofwesternp00conduoft#page/112/mode/1up 112] )
*
 

## Bakgrunnsstoff
* Velkomen til Bir al-Maksura
Bi'ina

**Bi'ina** eller **al-Bi'na** er ein arabisk by i Nord distrikt i Israel. Han ligg aust for Akko. I 2003 vart Bi'ina slått saman med Majd al-Krum og Deir al-Asad og danna byen Shaghur, men han fekk attende statusen som lokal kommune i 2008 etter at Shaghur vart oppløyst. Bi'ina har ein hovudsakleg muslimsk folkesetnad med ein liten kristen minoritet.

## Historie
Landsbyen vart grunnlagd i krossfarartida og vart verande busett etter at Mamelukk-sultanatet erobra Palestina. Al-Qalqasandi (d. 1418) nemnde staden som «ein landsby i al-Sajur distrikt med eit kloster.» Klosteret vart òg nemnt seinare.
I 1517 vart Bi'ina i lag med resten av Palestina ein del av Det osmanske riket etter at han vart erobra frå mamelukkane.

Den franske forskaren Victor Guérin vitja i 1870-åra, og skreiv at folkesetnaden vart delt mellom drusarar og «skismatiske grekarar.» Han nemnte ein moské og ei gresk kyrkje, som begge var bygd over eldre kyrkjer. 

I folketeljinga i 1931 hadde Bi'ina 133 hus og ein folkesetnad på 441 muslimar og 270 kristne. I 1945 hadde Bi'ina 830 innbyggjarar, all arabarar.

Under Operasjon Hiram, 29-31. oktober 1948, overgav landsbyen seg til den framrykkande israelske hæren. Mange av landsbybuarane flykta nordover, men somme vart verande att, og vart ikkje forviste. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

I 1981 vart det oppretta ein beduin-bydel i landsbyen, busett av medlemmar av Sawaed-stamma frå Rame.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bi&#39;ina|Bi&#39;ina]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
* (p. [http://www.archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/153/mode/1up 153])  
*   
*  (Deir al-Asad: s.  [http://www.archive.org/stream/descriptiongogr01unkngoog#page/n459/mode/1up 446], Majd al-Kurum: s. [http://www.archive.org/stream/descriptiongogr01unkngoog#page/n450/mode/1up 437], [http://www.archive.org/stream/descriptiongogr01unkngoog#page/n457/mode/1up 444])
* 
* 
*  
*  
*
*  ([http://books.google.ca/books?id=BgQ6AAAAIAAJ&lpg=PP1&pg=PA80#v=onepage&q=&f=false s.80] -92 )
*  (p. [http://archive.org/stream/regestaregnihie00rhgoog#page/n186/mode/1up 188] no 674; s. [http://archive.org/stream/regestaregnihie00rhgoog#page/n254/mode/1up 248] no 934; s. [http://archive.org/stream/regestaregnihie00rhgoog#page/n262/mode/1up 256] no 974; s.  [http://archive.org/stream/regestaregnihie00rhgoog#page/n314/mode/1up 308] no 1175)*
 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Bi'na
Ein Mahil

**Ein Mahil** (arabisk عين ماهل, hebraisk עֵין מָהִל) er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel, kring 5 km nord for Nasaret. Han fekk status som lokal kommune i 1964. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde han eit folketal på 10&nbsp;800 i 2006, med ein vekstrate på 2,2%. Dei flete innbyggjarane i landsbyen er muslimar.

## Historie
I 1596 var Ein Mahil oppført i osmanske skatteregister som ein del av Tabariyya *[[nahiya]]* i Safad *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 28 muslimske hushaldningar, og betalte skatt for kveite, bygg, frukttre, og geiter eller bikubar.

Den franske oppdagaren Victor Guérin vitjein landsbyen i 1875, og skildra 10 fattige bustader, omgjeve av hagar av oliven, fiken og granateple.  I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i *Survey of Western Palestine* (SWP) han som ein «Steinlandsby, høgtliggande, omgjeve av fiken og oliven og dyrkbar mark. Han var busett av kring 200 muslimar og ligg i nærleiken av nokre fine kjelder.»

I ei folketeljing i 1922 utført av Det britiske mandatet, hadde 'Ain Mahel eit folketal på 516, alle muslimar.  Folketalet hadde auka i 1931 til 628, der éin var kristen og resten muslimar, i totalt 109 busette hus.

I 1945 var folketalet 1&nbsp;040, all arabarar, med 13&nbsp;390 dekar land, i følgje ei offisiell måling. Av dette var 1&nbsp;486 dekar for plantasjar og irrigert land, 6&nbsp;748 for korn, medan 35 dekar var utbygd land.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ein Mahil|Ein Mahil]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*  
*
*
*
*
*
 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til 'Ayn Mahil
Hatzor HaGlilit

**Hatzor HaGlilit**  (hebraisk חָצוֹר הַגְּלִילִית) er ein by nord i Israel nær Rosh Pina og Safed. I 2008 hadde Hatzor HaGlilhadde eit folketal på 8&nbsp;700. Han er kalla opp etter den nærliggande bibelske staden Tel Hazor.

## Historie
Hatzor var ein kanaanittsk og seinare israelittisk by som høyrte til Naftali-stamma (Josva 19:36) seint i bronse- og tidleg i jernalderen, som vart erobra av den assyriske herskaren Tiglath-Pileser III i 732 fvt. Folkesetnaden vart då deportert medan byen brende til grunnen.

Hatzor HaGlilit vart grunnlagd i 1952–1953 som ein transitleir. Den nye leieren låg på landområdet til den avfolka arabiske landsbyen Mughr al-Khayt, 1&nbsp;km søraust for landsbyen. Han bestod av to nærliggande transitleirar som først vart kalla «Hatzor A» og Hatzor B», kalla opp etter den bibelske staden Tel Hatzor, og husa emigrantar og flyktningar, hovudsakleg jødar frå Nord-Afrika.

I 1956 fekk Hatzor HaGlilit status som lokal kommune. I 1958 hadde Hatzor HaGlilhadde eit folketal på 4&nbsp;000 og fekk status som utviklingsby. Dei komande åra fekk byen status som ein tradisjonell jødisk stad og seinare vart det òg oppretta ultraortodokse jødiske bydelar. 

I desember 2011 hadde byen i følgje Statistisk sentralbyrå, 8&nbsp;705 innbyggjarar. 

## Landemerker
Ein av dei mest kjende landemerkene i byen er grava til Honi sirkelmakaren, som låg ved grava til dei to barnebarna Abba Hilkiyah og Hanan HaNihba. I følgje ei jødisk segn hadde Honi HaM'agel krafta til å skape regn gjennom bøn. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hazor HaGelilit|Hazor HaGelilit]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
*
*
I'billin

**I'billin** (hebraisk אעבלין, arabisk إعبلين) er ein arabisk by i Nordlege distrikt i Israel, nær Shfaram. I desember 2006 var folketalet 11&nbsp;000. I'billin fekk kommunestatus i 1960. Byen har ein blanda folkesetnad av muslimar og kristne.

## Historie

Arkeologiske utgravingar i sentrum av landsbyen indikerer ei kontinuerleg busetnad frå jernalderen (800-talet fvt.) til mamelukkisk tid (1300-talet).

Nasir Khusraw vitja staden i 1047: «Frå Damum reiste me sørover til ein annan landsby, kalla A'bilin, der grava til Hud ligg -fred vere med han! -som eg vitja. I nærleiken står eit morbærtre, og her ligg grava til profeten Uzair -fred vere med han! -som eg òg vitja.»

Folketalet i 1859 var i følgje konsul Rogers 800 personar.

I 1875 vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen. Han estimerte at folketalet var 600, likt fordelt mellom muslimar og «greske kristne». Han noterte at sistnemnde hadde ei kyrkje tileigna St. Georg.

I 1881 skildra Palestine Exploration Fund i *Survey of Western Palestine* (SWP) som «Ein landsby i høgda med hagar nedanfor i sør, og ei kjelde ('Ain 'Afieh) kring 1 km mot sør. Det står ein minaret til moskeen som er lett synleg. Denne moskeen og ein mur til byen er sagt å ha vore bygd av el Hajj Yusef, frå familien til Zeidaniyin, i følgje ein arabisk inskripsjon på veggen til moskeen. Husa i landsbyen er hovudsakleg av stein. Murane ligg sør for åsen, med oliven nær dei. Somme av innbyggjarane er greske kristne.»

Landsbyen er heilag for katolikkar som fødestaden til Mariam Baouardy, som vart saleggjort av pave Johannes Paul II i 1983.

Akil Aga, ein beduin-sjeik frå Egypt som herska over området, bygde ei festning i Ibillin. Han er gravlagd i landsbyen, i tillegg til familien Dhaher el-Omar.

I 1945 var folketalet i I'billin 1&nbsp;660, all arabarar, som eigde 18&nbsp;632 dekar land. 2&nbsp;367 dekar var plantasjar og irrigert land, 8&nbsp;628 nytta for korn, medan 95 dekar vart utbygd (urbant) land.

I'billin vart erobra av det israelske forsvaret under den første fasen av Operasjon Dekel, 8-14. juli 1948. Dei fleste muslimane vart drivne bort og erstatta av kristne frå nabolandsbyar. Byen vart ofte undersøkt for folk som ikkje var registrerte i folketeljinga i november 1948. Den 8. januar 1949 var landsbybuarane frå I'billin del av ei gruppe på 128 menn, kvinner og barn som vart drivne bort og inn på Vestbreidda ved 'Ara. Byen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;billin|I&#39;billin]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
*  
*  
* 
*
*  
*

 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til I'billin
Iksal

**Iksal** (arabisk إكسال, *Iksal*; hebraisk אִכְּסָאל, כִּסְלוֹת תָּבוֹר, *Kislot Tavor*) er ein arabisk lokal kommune nord i Israel, kring 5&nbsp;km søraust for Nasaret. Han har eit folketal på 13&nbsp;007, hovudsakleg muslimar. Namnet på byen trur ein kjem frå Chesulloth (Chisloth-Tabor), ein bibelsk by nemnt i Josvas bok.

## Historie
Iksal vart av Josefus kalla *Xaloth*.

I 536 vart det halde eit råd i Jerusalem for å fordømme erkekjettaren Severus og følgjarane hans. I rådet var 45 biskopar frå Palestina, inkludert ein Parthenius, biskopen av Exalus, som er identifisert som Iksal. Dermed veit ein at byen hadde nok kristne på 500-talet til å få ein biskop. 

Den 22. desember 946 slo styrkane til det egyptiske Ikhshidid-dynastiet styrkane til Sayf al-Daula ved Iksal. Sistnemnde trekte seg attende til Aleppo, medan Ikshidid-styrkane rykka fram mot Damaskus.

I krossfarartida eller mamelukkstyret i Palestina, vart det bygd ei borg i Iksal, og ruinane er framleis synlege i dag.

Som så mange andre arabiske byar og landsbyar i Galilea som vart ståande etter den arabisk-israelske krigen i 1948, overgav Iksal seg til israelske styrkar utan kamp. Folk som hadde samarbeidd med sionistar før Israel vart oppretta, forhandla vilkåra i overgjevinga og overføringa til eit styre under den nye militære regjeringa.

## Arkeologi
Arkeologiske utgravingar i Iksal har avdekka gjenstandar frå romartida og bysantinsk styre i Palestina. 

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Iksal|Iksal]]» frå ,  den 6. desember 2014.*
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
*
*   s. 363. 366, 385
*
*
* s.730
*
*
*   s.108-109
* s.62
*  s. 187
*
* 
* 
*Tristram, H. B.  (1865): *[http://books.google.com/books?id=Qd8TAAAAIAAJ The land of Israel: Travels in Palestina.]*  s.  124

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Iksal ved palestineremembered.com
Fassuta

**Fassuta** er ein israelsk arabisk by nordvest i Har Meron i Nord distrikt i Israel, sør for den libanesiske grensa. I 2005 var folketalet i Fassuta 2&nbsp;900.

## Historie
Fassuta vart bygd på ruinane av krossfararborga Fassove, som vart bygd på ruinane av Mifshata (Mafsheta), ein jødisk landsby etter øydelegginga av Det andre tempelet i 70 evt.

I 1596 var Fassuta oppført i osmanske skattelister som ein del av Akka *[[nahiya]]* i Safad *[[liwa]]*. Han hadde eit folketal på 12 muslimske hushaldningar og tre muslimske ungkarar. Han betalte skattar av kveite, bygg, frukttre, og geiter eller bikubar.

I 1881 skildra Conder og Kitchener Fassuta som «ein landsby, bygd av stein, med kring 200 kristne, på ein kam med hagar av fiken, oliven, og dyrkbar mark. Det ligg to cisterner i landsbyen, og ei god vasskjelde i nærleiken.»

Mellom 1922 og 1947 auka folketalet i Fassuta med 120 %. I folketeljinga i 1931 hadde Fassuta og Mansura eit samla folketal på 507 palestinsk kristne og 81 muslimar som budde i 129 hus. 

I 1945 var det samla folketalet i Fassuta, Mansura og Dayr al-Qasi 2&nbsp;300. Folkesetnaden i Fassuta var halvt muslimsk og halvt kristen. Mot slutten av oktober 1948 vart landsbyen erobra av det israelske forsvaret under Operasjon Hiram. Det meste av den muslimske folkesetnaden flykta eller vart kasta ut, men mange av dei kristne vart verande att. I desember 1949 sette det israelske forsvaret i gang ein plan om å drive ut dei resterande innbyggjarane i Fassuta og fem andre landsbyar, for å skape ein 5-10 km arabar-fri sone lange grensa til Libanon. Denne planen vart stoppa av utanriksdepartementet, som frykta internasjonale reaksjonar. Den arabiske folkesetnaden vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fassuta|Fassuta]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
* [http://www.archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/197/mode/1up s.197], [http://www.archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/222/mode/1up s.222]
*  
*
* 
*  
*  
**
 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til Fassuta
*SWP map IV
Hurfeish

**Hurfeish** (arabisk حرفيش, hebraisk חֻרְפֵישׁ) er ein drusisk by i Det nordlege distriktet i Israel.

Hurfeish vart kringsett av den israelske hæren under Operasjon Hiram i oktober 1948. Ein plan av det israelske forsvaret om å utvise folkesetnaden i desember 1949, vart stoppa av utanriksdepartementet.

Hurfeish fekk status som lokal kommune i 1967. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han eit folketal på 5&nbsp;200 i 2006, med ein vekstrate på 1,9%. Dei fleste innbyggjarane er drusarar, med eit lite tal av kristne og muslimar. Mange av innbyggjarane tener som politi eller i det israelske forsvaret.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hurfeish|Hurfeish]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*From Brasil to Hurfeish: Meet the First Ever drusarar Lone Soldier
Lucienne Schmith-Couttet

**Lucienne Schmith-Couttet** () var ein fransk skirennar, fødd i Chamonix. Ho vart verdsmeister i storslalåm i 1954.

## Karriere
Schmith vart i 1946 og 1948 fransk meister i slalåm. I 1948 deltok ho i dei olympiske vinterleikane i St. Moritz og vart som best nummer ti i utfor. Året etter vann ho både utfor, slalåm og dermed også kombinasjonen ved Harriman Cups i USA-amerikanske Sun Valley. Same sesongen vart ho kanadisk meister i slalåm og i kombinasjon. Ved dei såkalla SDS-renna i Grindelwald fekk ho i åra 1949-54 fem pallplasseringar, mellom dei kombinasjonssigeren i 1954.

Ved verdsmeisterskapen 1950 i Aspen i USA vann Schmith-Couttet bronsemedaljen i storslalåm. Fire år seinare vart ho den fyrste franske kvinna som vann gullmedaljen i eit alpint verdsmeisterskap. Under VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre vart ho verdsmeister i storslalåm og ho tok bronsemedaljen både i utfor og i kombinasjonen.

Ho var gift med den franske skirennenaren James Couttet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lucienne Schmith|Lucienne Schmith]]» frå ,  den 6. desember 2014.*  


## Bakgrunnsstoff
*Lucienne Schmith-Couttet i fis-ski.com
*Lucienne Schmith-Couttet i olympedia.org
Issebein

**Issebeina** eller **parietalbeina** (lat. *os parietale*) er to knoklar i hovudskallen som formar sidene og taket i kraniet. Knoklane har ei kvadrilateral form, og har to overflater, fire grenser og fire vinklar. Namnet kjem frå det latinske ordet *paries* (*-ietis*), som tydar «vegg».

## Sjå òg
* isselapp

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parietal bone|Parietal bone]]» frå ,  den 6. desember 2014.*
Tinningbein

**Tinningbeina** (latin *os temporale*) er to knoklar som ligg langs sida og golvet av hovudskallen, lateralt til tinninglappane i storhjernen.

Tinningbeina støttar tinningen og er tilhaldsstad for strukturane i høyrselsorganet. Knoklane er kryssa av dei nedre sju hjernenervene og dei store blodårene som forsyner hjernen.

## Sjå òg
* tinninglapp

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Temporal bone|Temporal bone]]» frå ,  den 6. desember 2014.*
Kilebein

**Kilebeinet** (lat. *os sphenoidale*, frå gr. *sphenoeides* «kileaktig») er ein upara knokkel i hovudskallen. Den ligg i den midtre framdelen av skallen, føre tinningbeina og den basilære delen av bakhovudbeinet. Den er éin av sju knoklar som artikulerar for å forme augehòla. Den er forma som ein sommarfugl eller ei flaggermus med spenna venger.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sphenoid bone|Sphenoid bone]]» frå ,  den 6. desember 2014.*
Silbein

**Silbeinet** (òg kalla *såldbein*; lat. *os ethmoidale*, frå gr. *ethmos* «sil» eller «såld») er eit bein i hovudskallen som skil nasehòla frå hjernen. Det ligg i toppen av nasen, mellom dei to augehòlene. Beinet er lettvektig, og har ein svampvoren struktur. Det er eitt av sju bein som artikulerer for å forma augehòla.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ethmoid bone|Ethmoid bone]]» frå ,  den 6. desember 2014.*
Ilut

**Ilut** (arabisk عيلوط, hebraisk עִלּוּט) er ein arabisk lokal kommune i Nord distrikt i Israel. Han fekk status som lokal kommune i 1991. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde han eit folketal på 6&nbsp;600 i 2006.

Ilut ligg nordvest for Nasaret. Byen er heimstaden til Ilut stadium, heimebanen til Maccabi Ahi Nasaret.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ilut|Ilut]]» frå ,  den 6. desember 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*Amos, Edna  (15/02/2009): [http://www.hadashot-esi.org.il/report_detail_eng.aspx?id=1038&mag_id=115  ‘Ilut  Final Report], *Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel*, No. 121.
*
*  (p. [http://www.archive.org/stream/surveyofwesternp01conduoft#page/274/mode/1up 274]) 
* [http://www.palestineremembered.com/download/VillageStatistics/Table%20I/Nasaret/Page-062.jpg s.62] 
*  (p.&nbsp;189)
*  
*    (p. [http://archive.org/stream/surveyofwesternp00conduoft#page/105/mode/1up 105])
*
 

## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til 'Illut