open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Finn Bendixen

**Finn Berg Bendixen** () er ein fysioterapeut og tidlegare friidrettsutøvar frå Lillesand som vart norsk meister i lengdehopp i 1970, 1972, 1979 og 1980. Han er medlem i Lillesand IL og har budd i heimbyen sidan 1980. Perioden 1973-80 representerte han oslolgaet Kamp/Vestheim. Bendixen sin personlege rekord er på 7,97 meter.

## Aktiv
Bendixen vann 11 medaljar i lengdehopp i perioden 1968-82. I tevling med framifrå konkurrentar som Terje Haugland, Kristen Fløgstad, Dag Birkeland og Einar Sagli lukkast han å verte noregsmeister fire gongar og elles vinne 6 sølvmedaljar og ein bronsemedalje.

Bendixen tok hoppet inn i noregseliten i øvinga i 1967. Med eit bestehopp på 7,46 meter i finske Tampere hadde han berre Kristen Fløgstad føre seg på den norske årsstatistikken. Under OL-sesongen 1968 flytta Bendixen den personlege rekorden til 7,65 m. Han tangerte rekorden i landskampen mot Finland i slutten av august 1969 og fekk i september delta i EM i friidrett 1969. Med 7,27 m lukkast han ikkje nå  finalekravet i meisterskapen på 7,35 m, enda dermed på 16. plass.

År 1970 vart Bendixen norsk meister i lengdehopp for fyrste gong. I 1971 forbetra han sitt personbeste til 7,87 m, det lengste hoppet av ein nordisk utøvar gjennom sesongen. Under europameisterskapen 1971 i Helsinki tok han seg til finalen med eit hopp på 7,74 m, i finalen mislukkast han og enda på 14. plass med 7,32 m. Sommaren 1972 sette Bendixen norsk rekord med eit hopp på 7,97 meter ved eit stemne i Stockholm, som året før det lengste i Norden. Etter å ha vorte norsk meister for andre gong deltok han i Sommar-OL 1972 i München, med 7,61 m vart han nummer 21 i kvalifiseringa.

I 1973 vart Bendixen USA-amerikansk studentmeister i lengdehopp med 7,96 m. Same året måtte han sjå at Kristen Fløgstad med eit hopp på 8,02 m vart fyrste nordmann over 8 meter og norsk rekordhaldar. Etter 1973 nådde ikkje Bendixen fram til tidlegare lengder. Han heldt seg likevel nær noregstoppen og sanka NM-medaljar mest kvart år, i 1979 og 1980 plukka han NM-gull nummer 3 og 4. 

Frå 1967 til 1982 deltok Bendixen i 44 landskampar.

## Kjelder

*friidrett.no
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Finn Bendixen|Finn Bendixen]]» frå ,  den 18. august 2020.*
NM i sykling 1988 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1988 i temporitt** for menn vart avvikla med individuell tevling 24. juli og lagtempo 26. juli i Sandnes kommune.

## Menn
### 50 km temporitt





### 100 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1988 i temporitt** for kvinner vart avvikla i Sandnes sundag 24. juli.

## Kvinner





## Kjelder
**Sportsboken 88-89*. Sportsboken As/VG. 1988.
Nordkjosbotn Idrettslag

**Nordkjosbotn Idrettslag** er eit idrettslag heimehøyrande i Nordkjosbotn i Balsfjord kommune. Idrettslaget vart stifta 7. juli 1934 og er i 2020 ein rein fotballklubb. Nordkjosbotn IL spelar i blå og kvite fargar. 2019-sesongen deltok A-laget på nivå 5 i seriessystemet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nordkjosbotn IL|Nordkjosbotn IL]]» frå ,  den 19. august 2020.*
Nordre Land Idrettslag

**Nordre Land Idrettslag** er eit idrettslag heimehøyrande på Dokka i Nordre Land kommune. Idresttslaget vart stifta i 1912 og har aktivitetar med fotball, friidrett, handball, hestesport, judo, nordiske greiner på ski, skiskyting, sykling, symjing og turn.

Laga til Nordre Land spelar i kvite drakter med raude bukser. Fotballaget deltok i 2019 på nivå 5 i seriesystemet.

Skirennaren Hans Vinjarengen og skiskyttaren Rune Brattsveen var/er Nordre Land Idrettslag sine mest kjende medlemer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nordre Land IL|Nordre Land IL]]» frå ,  den 19. august 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Zululand (fleirtyding)

**Zululand** kan visa til:

* Zuluriket (1818–1897)
* KwaZulu, ein bantustan i Sør-Afrika (1981–1994)
* KwaZulu-Natal, ein provins i Sør-Afrika
* Zululand District Municipality i KwaZulu-Natal
* Bispedømet Zululand, eit anglikansk bispedøme i sørlege Afrika

## Sjå òg
* Amazulu
* Zulu
* Zuluar
Kufa

**Kufa** (arabisk الكوفة, *al-Kūfah*) er ein by i Irak, kring 170&nbsp;km sør for Bagdad, og 10&nbsp;km nordaust for Najaf ved breidda av Eufrat. I 2003 var det estimert eit folketal på 110&nbsp;000 innbyggjarar. I dag har Kufa og Najaf vokse saman til eit samanhengande byområde, og heile området vert i stor grad berre kalla Najaf. 

I lag med Samarra, Karbala, Kadhimiya og Najaf, er Kufa ein av fem irakiske byar som er heilag for sjiamuslimar. Byen var den siste hovudstaden for det fjerde Rashidun-kalifen Ali ibn Abu Talib. 

## Historie
I 637 blei byen, som då låg i provinsen Asuristan, erobra av arabarar frå Sassanideriket. Han var på denne tida kjend som Hira, Aqula eller Suristan. i kalifen Umar ibn al-Khattab si regjeringstid blei så Kufa etablert her i 638. Han byrja som ein *misr*, ein arabisk leirby der det var busett 30 000 veteranar - den største stammegruppa var Banu Badshila.

Byen var ei kort tid, frå 749 til 762, hovudstaden til abbasidane. Han gjekk tilbake etter at Bagdad byrja å auka i tyding.

Kufa hadde ein berømt språkskule der ein utvikla kufisk skrift.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kufa|Kufa]]» frå ,  den 19. august 2020.*  
 
 
## Litteratur
* Hichem Djaït: *al- Kufa: naissance de la ville islamique*. Paris: Maisonneuve et Larose 1986.
* Josef van Ess: *Theologie und Gesellschaft im 2. und 3. Jahrhundert der Hidschra. Eine Geschichte des religiösen Denkens im frühen Islam*. 6 Bde. Berlin: De Gruyter 1991-97. Bd. I.
* Michael G. Morony: *Iraq after the Muslim Conquest*. Princeton 1984, S. 239ff.
Klepp Elite

**Klepp Kvinner Elite** er eit norsk fotballag som høyrer til Klepp IL og speler i Toppserien (2020).

## Referansar
Musikkgruppa Piknik

**Piknik** er ei russisk rockegruppe skipa i 1978. Gruppa blanda jazzrock, kunstrock, progressiv rock og vanleg rock. Gruppa har bytta mange medlemmar og den einaste originalmedlemmen er leiaren Edmund Sjklarskij.

Bandnamnet viser til science fiction-boka *Piknik ved veikanten* (Пикник на обочине, Piknik na obotsjine) av Arkadij og Boris Strugatskij frå 1972.

## Diskografi

* *Dym* (russisk skrift Дым, 1982)
* *Tanetz Volka* (Танец волка, 1984)
* *Iyeroglif* (Иероглиф, 1986)
* *Rodom Niotkuda* (Родом Ниоткуда, 1988)
* *Kharakiri* (Харакири, 1991)
* *Nemnogo Ognya* (Немного Огня, 1994)
* *Vampirskiye Pesni* (Вампирские Песни, 1995)
* *Zhen-Shen* (Жень-Шень, 1996)
* *Steklo* (Стекло, 1997)
* *Pit Electrichestvo* (Пить Электричество, 1998)
* *The Best* (1998). Samlealbum.
* *Egiptyanin* (Египтянин, 2001)
* *Fioletovo-Cherny* (Фиолетово-черный, 2001)
* *Nastoyashchiye Dni 1982–1992* (Настоящие Дни, 2002). Samlealbum.
* *Smutniye Dni 1992–2002* (Смутные Дни, 2002). Samlealbum.
* *Chuzhoy* (Чужой, 2002)
* *Govorit i Pokazyvayet* (Говорит и показывает, 2003)
* *Tribute* (Трибьют, 2003). Piknik-songar framførte av andre artistar.
* *Ten Vampira* (Тень Вампира, 2004). Med Vadim Samoylov frå Agatha Christie.
* *Korolevstvo Krivykh* (2005) (Kingdom of the Crooked, Королевство Кривых)
* *Novoyegipetskiye Pesni* ((Новоегипетские Песни, 2005). Remiksar av eldre songar.
* *Mrakobesiye i Dzhazz* (Мракобесие и Джаз, 2007)
* *Zhelezniye Mantry* (Железные мантры, 2008)
* *Teatr Absurda* (Театр абсурда, 2010)
* *Tri Sudby* (Три судьбы, 2011)
* *Pevets Dekadansa* (Певец Декаданса, 2012)
* *Chuzhestranets* (Чужестранец, 2014)
* *Iskri i Kankan* (Искры и канкан, 2017)
* *Siyaniye* (Сияние, 2019)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Piknik|Piknik]]» frå ,  den 19. august 2020.*
Žut

**Žut** (italiensk *Zut*) er ei øy i Adriahavet. Øya tilhøyrer Kroatia og har eit areal på 14,83 km². Den høgaste toppen, Dubavac, når 155 moh. Žut er ikkje folkesett. Ho ligg mellom øyane Pašman og Kornat i skjergarden ved Šibenik. Ho er den nest største øya blant Kornatane. 

## Geografi
Žut har ein rugla kyst med mange vikar, og dette gjev øya ei uvanleg lang kystlinje som går opp til 44 km. Nokre av dei større vikane er Podražanj, Papeše, Žešnja, Strunac, Hiljača, Sarušćica, Bizikovica, Pinizel og Bodovac.

## Arkitektur og kulturarv
På øya finst ei småbåthamn og i september 2011 blei Kyrkja til den heilage krosen (Crkva Sv. Križ) innvigd på fjellet Grba. Bygginga av kyrkja blei påbyrja før andre verdskrigen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Žut|Žut]]» frå ,  den 19. august 2020.*
LSK Kvinner Fotballklubb

**LSK Kvinner Fotballklubb**  er ein norsk kvinnefotballklubb frå Lillestrøm. Han har vunne Toppserien sju gonger, vunne seks cupgull og tatt «The Double» fem gonger.

Klubben blei stifta 10. oktober 1989 som **Setskog/Høland**. I 2001 blei han omnemna til **Team Strømmen** og overtok plassen i Toppserien. Sidan desember 2009 har klubben heitt **LSK Kvinner FK**.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
*
Selenon

**Selenon** er eit protein som blir produsert i menneskekroppen. Genet som styrer produksjonen blir omtalt som selenon-genet eller SEPN1.

## Funksjon
Selenon eller selenonprotein har ein viktig funksjon i danninga av muskelmasse før fødsel. Ein reknar også med at selenonproteinet er med på å beskytte muskelcellene mot frie radikal og oksidativt stress, som bygger seg opp ved fysisk aktivitet.

Oksidasjon (eller oksidativt stress) inntreffer når ustabile molekyl som blir kalla frie radikal blir akkumulert til eit nivå som kan øydelegge celler.

Ein reknar også med at selenonproteinet påverkar kalsium-nivået i cellene, noko som er viktig for muskelfunksjonen.

## Mangel på selenon
Mangel på selenonprotein kan påverke muskelfunksjonen og føre til ein tilstand som blir omtalt som selenon-relatert myopati eller SEPN1.

Denne sjeldne muskeltilstanden kjem av ein medfødd mangel på selenonprotein.

SEPN1 er rekna som ein ganske stabil og i utgangspunktet ikkje-progressiv tilstand. Det er stor variasjon i kva grad den enkelte er påverka. Svak kjernemuskulatur særleg rundt nakke, skuldrer, rygg og bryst er blant kjenneteikna, medan styrke og funksjon elles i kroppen ofte er upåverka.

Mange tilfelle blir oppdaga i tidleg barndom ved at barnet har vanskar med å løfte hovudet eller reise seg på vanleg måte frå liggande stilling. Muskeltilstanden medverkar til svak og stiv nakke. Tilstanden blei før ofte omtalt som «rigid spine» (stiv rygg).

Ein del er lite påverka noko som gjer at dei kan vere uvitande om tilstanden til langt ut i vaksen alder. Det er derfor mistanke om at ein del tilfelle av den grunn ikkje blir påvist/diagnostisert.

Ein presis diagnose kan stillast ved hjelp av gentest basert på ein blodprøve.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Informasjon om SEPN1 / Selenon-relatert myopati frå Foreininga for muskelsjuke
* om SEPN1 på støtteforeininga for muskeldystrofi, CureCMD, i USA
* Om Selenon-genet på Nasjonalbiblioteket for medisin i USA
* om SEPN1 og Selenon-protein på Nasjonalbiblioteket for medisin i USA
Mulle

**Mulle** (*Mullus surmuletus*) er ein fiskeart i mullefamilien.

Fisken har ein spoleforma kropp med store, laustsitjande skjel. På haka sit to skjeggtrådar som blir brukte som smaksorgan når mulla leitar etter føde på botnen. Skjeggtrådane er lengre enn brystfinnane. Om dagen er mulla raud med langsgåande gule striper og ei svart stripe frå auget til halefinnen, men om natta er ho marmorert med raude og kvite flekker. Fisken blir opptil 40 cm lang og 1 kg tung.

Mulla er ein typisk botnfisk som lever på sand- og leirbotn. Fisken finst frå fjøra ned til 100 m djupne, men er vanlegast på 30–60 m. Føda består av ulike botndyr. I Middelhavet sym arten i store stimar, men lenger nord er stimane små, eller fisken opptrer einskildvis. 

Utbreiinga omfattar Middelhavet, Svartehavet og Atlanterhavet frå Senegal, Kanariøyene og Madeira til den sørlege Nordsjøen. Om sommaren hender det at mulle blir funnen langs norskekysten frå svenskegrensa til Bergen. 

Mulla er ein ettertrakta og velsmakande matfisk. Det blir drive eit intensivt fiske på henne i Middelhavet, utanfor Portugal og i sørlege Biscaya. Lenger nord er fisken for sjeldan til å ha tyding.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mulle|Mulle]]» frå ,  den 20. august 2020.*  
 
## Litteratur

* 
*
Arkadij og Boris Strugatskij

**Arkadij** (født 28. august 1925, død 12. oktober 1991) og **Boris Natanovitsj Strugatskij** (fødd 14. april 1933, død 19. november 2012) var to russiske brør som mange rekna som dei beste sovjetiske sciencefictionforfattarane nokon sinne.

Arkadij Strugatskij (Арка́дий Струга́цкий) var filolog og ekspert i engelsk og japansk. Den yngre broren hans Boris Strugatskij (Бори́с Струга́цкий) var astronom. Brørne byrja som utopiske optimistar på 1950-talet, og dei skreiv naive skildringar av den lyse sovjetiske framtida. Seinare slo dei over i ein stadig meir samfunnskritisk og satirisk retning.

I Vesten er dei best kjende for romanen *Piknik ved veikanten* (utgjeve på norsk i 1984, originaltittel *Пикник на обочине*, saman med to noveller i samlinga *Kontakt med verdensrommet*), som la grunnlag for Andrej Tarkovskij-filmen ''Stalker''. Strugatskij-brørne skreiv manuskript til filmen.

*Piknik ved veikanten*, som i forma er ei blanding av ei historie om eit besøk frå verdsrommet og ein kriminalthriller, har vore tolka både som ei skildring av sona rundt den sovjetiske atomkatastrofen i Ural og som ei meir allmenn skildring av sovjetisk underverd, svartebørs, og så vidare.

## Referansar




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arkadij og Boris Strugatskij|Arkadij og Boris Strugatskij]]» frå ,  den 20. august 2020.*
Curarayelva

**Curarayelva**, også kalla **Ewenguno-elva**, er ei elv aust i Ecuador og Peru. Ho renn ut i Napoelva, som er del av Amazonasbekkenet. Langs elva bur fleire ulike urfolksgrupper, mellom anna kichwaer og huaoraniar. I sjølve elva finst caimankrokodillar og piranhafisk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Curaray River|Curaray River]]» frå ,  den 21. august 2020.*
William Beveridge

**William Henry Beveridge** () var ein britisk økonom.

Beveridge tenestegjorde 1908-16 i Board of trade, og tilhøyrde frå 1925 kolkommisjonen. Han tilhøyrde 1906-08 òg redaksjonen av *Morning post* og var frå 1919 leiar for London School of Economics and Political Science.

Det mest kjende arbeidet hans er *The Beveridge report*, som blei skriven i løpet av andre verdskrigen. Rapporten, som mellom anna tek for seg sosialforsikring og socialbidrag, påverka oppbygginga av velferdsstaten i fleire land.

Hovudtanken i planen var å gje befolkninga eit grunnleggjande sosialt vern gjennom eit system av obligatoriske avgiftsbelagte forsikringar, som skulle administrerast av staten. I modifisert form blei planen grunnlag for sosialpolitikken utforma av den første regjeringa til det britiske arbeidarpartiet etter andre verdskrigen.

Beveridge blei adla i 1946 til *Baron of Tuggal*.

## Bibliografi

* *Unemployment: a problem of industry* (1909)
* *The public service in war and in peace* (1920)
* *British food control* (1928)

## Litteratur

* Paul Addison, The Road to 1945 (Jonathan Cape, 1975).
* Janet Beveridge, Beveridge and His Plan (Hodder & Stoughton, 1954).
* Jose Harris, William Beveridge. A Biography (Clarendon Press, 1997).
* The Beveridge Report and the Development of British Social Security, Tom Yee-Huei Chin, Sun Yat-Seen Institute for Social Sciencis and Philosophy, Academia Sinica 

## Kjelder


* Svensk uppslagsbok. Malmö 1939
**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:William Beveridge|William Beveridge]]» frå ,  den 20. august 2020.*
Mullefamilien

**Mullefamilien** er ein gruppe saltvassfisk som hovudsakleg lever på grunt vann i tropiske område. Dei har ein spoleforma kropp med sterke fargar. Fargane skiftar mellom dag og natt. På haka sit eit par lange skjeggtrådar som er utstyrte med smaksorgan. Desse brukar mullene når dei leitar etter føde på botnen. Enkelte artar kan bli  opp til 60 cm lange. Ettersom dei er svært velsmakande matfisk, blir det drive fiske etter nesten alle mullearter. 

I europeiske farvatn finst det to nærskylde artar. Dei har vore ettertrakta matfiskar heilt sidan romertida:

* Mulle (*Mullus surmuletus*) lever i Middelhavet, Svartehavet og i Atlanterhavet frå Kanariøyene og Madeira til den sørlege Nordsjøen. Om sommaren hender det at fisken blir funnen langs norskekysten frå svenskegrensa til Bergen. Om dagen er mulla raud med langsgåande gule striper og ei svart stripe frå auget til halefinnen, men om natta er fisken marmorert med raude og kvite flekkar.

* Raudmulle (*Mullus barbatus*) lever i Middelhavet, Svartehavet og i Atlanterhavet frå Dei britiske øyane til Senegal. Denne arten har ingen striper på finnane.

I tillegg har minst fire mullearter frå andre havområde no etablert seg i Middelhavet: *[[Upeneus moluccensis]]* og U. pori frå det indopasifiske området, den vestafrikanske *[[Pseudupeneus prayensis]]* og *[[Parupeneus forsskali]]* frå Raudehavet og Adenbukta.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Muller|Muller]]» frå ,  den 20. august 2020.*
Domra

**Domra** (russisk домра) er eit russisk klimpre- eller strengeinstrument i lutfamilien med 3–4 metallstrenger og rund kropp. Ein speler ofte domra saman med balalaika. Domraen er kjenneteikna av den lange halsen. Ein pleier spela på han med eit plektrum. I tillegg til trestrenga  domra (som blir stemde i kvartar) finst òg ein firestrenga versjon som blir stemt i kvintar på same måte som fiolin og mandolin. Eit liknande instrument er den ukrainske kobzaen.

Domra finst i ulike storleikar, frå pikkolo til kontrabass. Det sistnemnde instrumentet er nesten ein meter langt med ein halvklode på ca. 80 cm som resonanseboks.

## Historie
Namnet domra finst i den russiske litteraturen på 1500-talet. På denne tida var domra framfor alt eit musikkinstrument for narrar. På 1600-talet blei narrelauget forfølgd av tsaren og kyrkja, og dette medførte at instrumenta blei slegne sund og brunne. Dermed forsvann domraen heilt. Dokumentasjonen er mangelfull, det finst ingen avbildingar og berre nokre mindre noteringar om instrumentet. På slutten av 1800-talet blei den trestrenga domraen rekonstruert av Vasilij Andrejev. Han blei bygd i same storleikar som instrument i fiolinfamilien: pikkolo, prim, alt, tenor, bass og kontrabass. Den firestrenga domraen blei skapt på byrjinga av 1900-talet.

## Sjå òg

* Russisk musikk
* Balalaikaorkesteret Kazbek

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Domra|Domra]]» frå ,  den 21. august 2020.*
Bajan

**Bajan** er ein type trekkspel frå Russland. Det er eit kromatisk knappetrekkspel som blei utvikla tidleg på 1900-talet, og er kalla opp etter den legendariske skalden Bojan.

## Historia
Trekkspelet kom til Russland på 1850-talet. Instrumentet blei laga i fleire ulike typar, og blei raskt så populære at dei fortrengde andre folkemusikkinstrument. På slutten av 1800-talet eller tidleg på 1900-talet kom det russiske trekkspelet, bajan, med omvend knappestilling. Det er ofte eit trerada trekkspel, og har annleis lyd frå vestlege trekkspel både i diskant og bass.

## Sjå òg
* Balalaika
* Bandoneon
* Domra
* Gusli
* Zjalejka

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Bajan|Bajan]]» frå ,  den 21. august 2020.*
Magne Føleide

**Magne Føleide** () var ein friidrettsutøvar, idrettsleiar og skulemann frå Vereide i Gloppen kommune. Han vart norsk meister i sleggjekasting i 1969, 1970, 1971. Føleide var medlem i Vereide IL, IL Norrøna, Sarpsborg IL, Halden IL og Florø Turn og idrettsforening (FTIF).

## Aktiv
Føleide var i norgestoppen i sleggjekasting i perioden 1954 til 1973. Gjennom desse 20 åra vann han i noregsmeisterskap i friidrett åtte sølvmedaljar, sju bronsemedaljar og sesongane 1969-71 tre gullmedaljar i rad. I 1961 fekk han bronsemedaljen i øvinga under Nordisk meisterskap i friidrett.

### Personbeste
17 år gammal kasta Føleide sleggja over 50 meter i fleire tevlingar. Lengst nådde han 15. september 1954 då han med 50,73 meter syrgde for norsk dobbeltsiger i landskampen mot Hellas i Aten, Sverre Strandli vann med 60,18 m. I juni 1955 forbetra Føleide sitt personbeste til 52,28 m heime på Sandane. Gjennom 1956-sesongen flytta han krinsrekorden i fleire steg, sist til 56,85 ved eit internasjonalt stemne på Bislett stadion i Oslo 12. september. Framgangen heldt fram i 1957, den 7. september landa sleggja på 58,80 m i eit stemne på Notodden.

I sitt fyrste år som senior var Føleide klubbkamerat med Oddvar Krogh og Sverre Strandli i Sarpsborg IL. Heime i Sarpsborg pynta han på den personlege rekorden med eit kast på 59,02 m den 27. august 1958. I 1959 flytta Føleide til Halden der han 20. september 1960 for fyrste gong slengde sleggja over 60 meter (60,05 m). Under NM i friidrett 1961 i Bergen forbetra han den personlege rekorden til 61,40 m og vart andremann etter Sverre Strandli som gjorde årsbeste med 62,47 m. I 1962 flytta Føleide sitt personbeste to gongar, sist til 62,28 m då han vann eit stemne i Uddevalla.

8. august 1965 kasta Føleide 63,32 m i Årdalstangen i Sogn. År 1969 stod Føleide for fyrste gong for det lengste sleggjekastet i Noreg. Heime i Florø sette han han 9. august personleg rekord med 63,50 m. Sitt aller lengste sleggjekast, 63,58 meter, presterte han i eit stemne i Tresfjord 4. juli 1970. 

### Idrettsleiar
Føleide underviste ved Flora vidaregåande skule i over 30 år. I fleire tiår var han ein sentral figur i eit framifrå friidrettsmiljø i Florø. Dottera Eli Føleide var ein av utøvarane som vann medalje i noregsmeisterskap, ho i lengdehopp og tresteg, andre FTIF-utøvarar i løps- og kastøvingar.

## Kjelder
*friidrett.no
Zjalejka

**Zjalejka** (russisk *жалейка* eller *брёлка*) er eit russisk treblåseinstrument. Det er eit enkelt blåseinstrument av røyrbladtype, sett saman av eit trerøyr og ein tut. Det har gjennomtrengande og nasale tonar, og blir mykje brukt i russisk, kviterussik og ein del i ukrainsk folkemusikk. 

Røyret til ein zjalejka er rundt 10–20&nbsp;cm langt og kan ha 3 til 7 fingerhol. Munnstykket kan vera av siv eller gåsefjør. Zjalejkaen har ofte tut av eit anna materiale enn tre, som kuhorn, i ein hornpipekonstruksjon. Det kan også ha tut av bjørkenever, eller vera heilt av tre. Det finst ein dobbel variant med to røyr og ein tut som er mest utbreidd sør i Russland.

## Sjå òg
* Erkencho
* Sjofar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Zjalejka|Zjalejka]]» frå ,  den 21. august 2020.*  

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zhaleika|Zhaleika]]» frå ,  den 2. februar 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Vuku Idrettslag

**Vuku Idrettslag** er eit idrettslag heiemhøyrande i bygda Vuku i Verdal kommune i Nord-Trøndelag. Idrettslaget, som vart stifta i 1893, er i dag eit reint fotballag.

Vuku IL sitt kvinnelag spelte på nivå 4 i 2019, medan karane deltok på nivå 5. Vuku-laga spelar i blå drakter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vuku Idrettslag|Vuku Idrettslag]]» frå ,  den 21. august 2020.*  
 
*heimeside
Udefinert åtferd

I programmering er **udefinert åtferd** resultatet av å køyra kode som ikkje har ei åtferd definert av språkspesifikasjonen som koden er stilt til. Både C og C++ er språk der åtferda stundom er udefinert. I standarden til desse språka står semantikken for enkelte operasjonar som udefinert. Ein kompilator har lov til å gå ut i frå at slike operasjonar aldri vil oppstå i koden. Implementasjonen av kompilatoren vil vera oppfatta som korrekt uansett kva han definerer åtferda til å vera for dei tilfella der kode har udefinert åtferd. Dette gjev stor fleksibilitet for dei som skal skriva kompilatorar, ettersom det ofte tillèt kompilatoren å gjera store optimiseringar. Det er ansvaret til programvareutviklaren å skriva kode som ikkje har udefinert åtferd, sjølv om kompilatoren har lov til å diagnostisera problemet når det skjer.

## Døme på udefinert åtferd
Det å modifisera eit «string literal» er udefinert åtferd 
```c
char *p = "wikipedia";
p[0] = 'W'; // Dette er udefinert åtferd
```
Heiltalsdivisjon med 0 er òg udefinert oppførsel 
```c
int res = 5/0;
```
Det å endra eit objekt fleire gongar mellom to sekvenspunkt er òg udefinert åtferd. Eit sekvenspunkt er eit punkt i programmet der alle sideeffektar ved tidlegare evalueringar skal gjennomførast og ingen sideffektar av kommande evalueringar skal ha hendt. Eit semikolon er eit døme på eit sekvenspunkt. Det er verdt å nemna at her er det visse skilnadar mellom C og C++ på kva som er udefinert åtferd i samsvar med sekvenspunkt, spesielt etter versjonsstandarden C++11. Men dette særskilde høvet vil vera udefinert åtferd i begge. 
```c
int i = 5;
i = i++ + 1; // Dette er udefinert åtferd
```
Når ein modifiserer eit objekt mellom to sekvenspunkt vil òg det å lesa verdien for noko anna føremål enn å avgjera verdien som skal lagrast vera udefinert åtferd. I det første dømet gjeld det variabelen i, som vert lesen i «a[i]» men for eit anna føremål enn å avgjera verdien til i. Mellom sekvenspunkta vert òg verdien av i endra, som vidare fører til udefinert åtferd. Ein kan sjå same prinsipp ved dømet i andre linje.
```c
a[i] = i++; // udefinert åtferd
printf("%d %d", ++n, power(2, n)); // også udefinert åtferd
```
Visse peikaroperasjonar er òg udefinert åtferd 
```c
int arr[4] = {1, 2, 3, 4};
int *p = arr + 5; // Dette er udefinert åtferd
```
Det å nå enden av eit funksjonskall som skal returnera ein verdi er òg udefinert åtferd 
```c
int funk() {

}

printf("%d", funk()); // udefinert åtferd
```


## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Udefinert oppførsel|Udefinert oppførsel]]» frå ,  den 21. august 2020.*
Lyon (fleirtyding)

**Lyon** kan visa til:
;Stader
*Lyon, by i Frankrike

;Sport
*Olympique lyonnais sitt kvinnelag, eit lag i fotballklubben «Lyon»
*Olympique lyonnais, ein fransk fotballklubb

;Anna
*Lyon-hypotesen, ein hypotese innanfor genetikk
*Etternamnet Lyon
:*Bente Lyon
Master (fleirtyding)

**Master** kan visa til:

;Titlar
*Master-at-arms, ein tittel eller ein spesialitet innanfor militærvesen

;Utdanning
*Mastergrad, ei akademisk grad
*Master of Business Administration, forkorta MBA, ei grad i bedriftsleiing

;Anna
*Masterteip
Galterud Idrettsforening

**Galterud Idrettsforening** er eit idrettslag heimehøyrande på Galterud i Sør-Odal kommune i  Innlandet. Galterud Idrettslag vart stifta 18. mars 1928 og ved det såkalla idrettsforliket i 1945 samanslått med Galterud Arbeideridrettslag til Galterud IF.

Galterud IF har grupper som er aktive med fotball og i skiidrett. Fotballaga til GIF spelar i kvite drakter og med blå bukser.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Galterud IF|Galterud IF]]» frå ,  den 21. august 2020.*  
 
* heimeside
Blaublitz Akita

**Blaublitz Akita** er ein fotballklubb frå Akita i Japan som speler i J2 League.
 
Han blei stift i 1965 og speler heimekampene sine på Soyu Stadium.

## Spelarstall
*Sist oppdatert 2020.*

## Kjelder
Stovnerkameratene

**Stovnerkameratene** er eit idrettslag heimehøyrande i bydelen Stovner i Oslo. Idrettslaget vart stifta 9. september 1952 og har i dei seinaste åra vore særleg aktiv i friidrett, dessutan står skiidrett og sykling på lagsprogrammet.

Fram til 1997 var Stovnerkameratene også fotballag. Etter sesongslutt i 1997 var fotballgruppa med på å danne Rommen Sportsklubb.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stovnerkameratene|Stovnerkameratene]]» frå ,  den 22. august 2020.*
Harald Lorentzen

**Harald Ludvig Lorentzen** () er ein tidlegare skulemann og friidrettsutøvar frå Hammerfest som utmerkte seg i fleire kastøvingar. I åra frå 1967 til 1975 vart han norsk meister ein gong i diskoskasting og to gongar i så vel kulestøyt som spydkast. Perioden 1963-83 sanka han heile 24 medaljar frå noregsmeisterskap i friidrett.

Harald Lorentzen er son til statsråd Annemarie Lorentzen og far til ballettdansaren Ingrid Lorentzen. Spydkastaren Reidar Lorentzen er hans yngre bror.

### Aktiv
Lorentzen vart åra 1963-66 nummer 2 i kulestøyt i noregsmeisterskapen, alle åra møtte han sin overmann i Bjørn Bang Andersen. Under Nordisk meisterskap i friidrett 1965 fekk han bronsemedaljen i øvinga. Den 20. juni 1967 sette Lorentzen norsk rekord i kulestøyt med 18,68 meter då han vann øvinga under landskampen Noreg - Sverige på Bislett stadion i Oslo. Ved noregsmeisterskapen 1967 i Trondheim vann han både kule- og diskostevlinga med høvesvis 18,02 m og 53,68 m. Heime i Hammerfest forbetra han 6. september 1967 den norske rekorden i diskoskasting til 56,66 meter.

I 1970 flytta Lorentzen diskosrekorden til 56,78 m. Femårsperioden 1968-72 vann han årleg NM-medalje i så vel kulestøyt som diskokast, i 1972 også i spydkasting. Den einaste gullmedaljen i desse meisterskapane kom i kulestøyt i 1969. Også i Friidretts-NM 1973 sikra han seg to medaljar, då i kulestøyt og spydkast.

Frå 1973 konsentrerte Lorentzen seg om spydkasting. 24. juli 1973 vann han eit internasjonalt stemne på Bislett stadion med eit kast på 81,76 meter, hans lengste nokon gong. Han lukkast vinne NM-gull i øvinga i 1974 og 1975 og sølv i 1976, alle gongane med Terje Thorslund som hardaste konkurrent.

Lorentzen var medlem i Idrettslaget Stein til 1968. Frå 1969 til -72 representerte han oslolaget IK Tjalve då han utdanna seg til filolog ved Universitetet i Oslo. I 1972 busette han seg i Trondheim der han var høgskulelektor. Han melde seg då inn i Sportsklubben Freidig.

## Kjelder
*friidrett.no

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Harald Lorentzen|Harald Lorentzen]]» frå ,  den 22. august 2020.*
KANDU

**KANDU** **- Norsk Dataungdom** (tidlegare Kreativ Aktiv Norsk DataUngdom) er ein ideell organisasjon som blant anna arrangerer datatreffet The Gathering. Organisasjonen blei skipa i 1996. Organisasjonen består av mellom 5 000 og 7 000 medlemmer i Noreg og er tilslutta Hyperion og Frivillighet Norge.

## Historie
KANDU blei skipa av blant anna datatreff-arrangørane Crusaders og Cryptoburners i 1996 i samband med at The Gathering (TG) skulle flytte inn i Vikingskipet på Hamar. Sidan då har nærom alle deltakarane på arrangementet vore rekna som medlem av organisasjonen, då ein årleg kontingent blir trekt frå deltakaravgifta. I oktober 2004 blei det halde ei generalforsamling der det blei vald eit nytt styre og vedteke at tilhøvet mellom TG og KANDU skulle bli formalisert. 

I desember 2004 blei det halde ei ekstraordinær generalforsamling i KANDU for innmelding i Hyperion. 

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* KANDU
* The Gathering
Gino

**Gino** kan visa til:

*Namnet Gino
:*Gino D'Acampo, kjøkkensjef, kokebokforfattar
:*Gino Valente, programleiar på norsk fjernsyn

*Gino (1993), australsk film frå 1993
*Gino the Chicken, italiensk fjernsynsserie
Britta Marakatt-Labba

**Britta Margareta Marakatt-Labba** () er ein svensk samisk tekstilkunstnar, målar og grafikar.

Britta Marakatt-Labba voks opp i ein søskenflokk på ni barn i ein rendriftsfamilie i Saarivuoma sameby. Ho gjekk på Sunderby folkhögskola 1971-73 før ho byrja på tekstillinja ved Konstindustriskolan i Göteborg i 1974. Her studerte ho under professor Elsa Agélii fram til 1978. Agélii hadde utvikla ein nyskapande stil med feministiske dagboksbroderier. Seinare gjekk Marakatt-Labba på Samisk høgskole i Kautokeino 1999–2002.

Marakatt-Labba arbeider helst innan broderi på tekstil, akvarell og litografi med motiv knytt til samisk kultur. Ho har illustrert ei stort mengd bøker og har i tillegg vore kostymedesignar og scenograf.

I samband med Alta-konflikten laga ho verket *Kråkorna*, som viser eit motiv der samiske sit-ned-aksjonistar vert fjerna med makt av kråker som gradvis endrar seg til politi. Ho var med og starta Masi-gruppa (Samisk Kunstnargruppe) i 1978, og var seinare med på å etablera den samiske kunstnarorganisasjonen *Samisk kunstnarforbund* i 1979.

I 2014 vart ho utnemnt til æresdoktor ved Det humanistiske fakultetet ved Umeå universitet.

*Historja* 2003–2007 er ein nesten 24 meter lang frise med motiv frå samisk kultur, inspirert av Bayeux-teppet i Frankrike. Verket som til vanleg heng i Teorifagbygget ved universitetet i Tromsø, vart vist på documenta 14 i Kassel 2017.

## Prisar og utmerkingar

* 1993 – Anna Nordlander priset,
* 2000 – kulturstipendiet Rubus arcticus
* 2011 – Asa Kitok-stipendiet
* 2012 – John Savio-stipend frå Bildende Kunstneres Hjelpefond
* 2012 – Kauppistipendiet
* 2014 – Æresdoktor ved Umeå universitet
* 2015 – Per Ganneviks stipendium
* 2017 – John Savio-prisen
* 2024 – Neshornprisen

## Offentleg utsmykking i utval

* Historjá, broderi, 24 meter langt og 40 cm breitt, som skildrar den samiske *historia* og mytologien, 2003-07, Teorifagsbygget ved Universitetet i Tromsø.
* *Kråkorna*, broderi, Universitetet i Tromsø
* Motivet på den nye, nordsamiske bibelen som vert lansert august 2019.

Britta Marakatt-Labba er representert ved Röhsska museet.

## Bibliografi

* Jan-Erik Lundström (redaktør): *Broderade berättelser*. *Britta Marakatt-Labba*, Koncentrat, Kiruna 2010, ISBN 978-91-633-7248-3

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Britta Marakatt-Labba|Britta Marakatt-Labba]]» frå ,  den 23. august 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Britta Marakatt-Labbas nettside 
* Om Britta Marakatt-Labba på www.samar.sjå 
* Monica Strandell: ''Mångkultur väster om odlingsgränsen'', i ''Kulturvärden'' 2006:3 [daud lenkje]
Masi-gruppa

**Masi-gruppa** (nordsamisk *Mázejoavku*), òg kalla Samisk Kunstnargruppe/Sámi Dáidujoavku, er ei gruppe av kunstnarar som vart etablert i 1978. Ho bestod av åtte unge kunstnarar, i alfabetisk rekkjefølgje: Aage Gaup, Trygve Lund Guttormsen, Josef Halse, Berit Marit Hætta, Britta Marakatt-Labba, Hans Ragnar Mathisen, Rannveig Persen og Synnøve Persen.

Masi-gruppa vart forløparen til Samisk kunstnarforbund som vart stifta i 1979. Gruppa var sentral i arbeidet med innkjøp av samisk samtidskunst til De samiske samlinger i Karasjok. 

## Eit samisk kulturopprør
Masi-gruppa fekk avgjerande tyding for utviklinga innan samisk kultur- og kunstforståing og var inspirert av idear og strømningar i norsk kunstliv på 1970-talet. Dei første åra medførde ei rekkje reiser og utstillingar frå medlemmane til gruppa, og det høge aktivitetsnivået bidrog til auka fokus på samisk kunst.

Kunstneriske uttrykk, produksjonar og utstillingar var arenaer for kritiske ytringar og politisk kamp mot undertrykking lokalt og globalt. Det voks fram ei forståing blant denne generasjonen kunstnarar at «det samiske» skulle vera mindre synleg. Kunstnarane og kunsten skulle i større grad røra seg i ei globale verd og i ein global kunstnerisk tradisjon.

Den kunstneriske retninga til gruppa var i tråd med kravet i tida om samiske kulturelle og politiske rettar, samstundes var den i opposisjon til kravet om samisk uniformering og kulturelle einsretting. Syna til gruppa var eit kunstnerisk opprør mot dei kulturelle stereotypiane, førestillinga om at samisk kunst måtte innehalda visuelle referansar til det som tradisjonelt vart oppfatta som samisk: ikon frå runebommer, primærfargane frå dei samiske koftene eller bruk av naturmateriale.

## Sjå òg

* Samisk kunst

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Masi-gruppen|Masi-gruppen]]» frå ,  den 23. august 2020.*
Holmen IF

**Holmen Idrettsforening** er eit idrettslag i Asker i Viken fylke. Idrettslaget vart stifta 18. april 1918 og er aktivt med i fotball, handball, judo, skiidrett og turn. Tidlegare var også ishockey og tennis lagasaktivitetar, desse braut ut i 1998 og 1997 og danna eigne idrettslag.

Laga til Holmen IF spelar i raude drakter og svarte bukser.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Holmen Idrettsforening|Holmen Idrettsforening]]» frå ,  den 22. august 2020.*
Higher Love (fleirtyding)

**Higher Love** kan visa til:
*Higher Love, ein låt av Steve Winwood frå 1986, covra i 2019 av Kygo og Whitney Houston. 
* Higher Love av Alex Vargas, ein song frå albumet *[[Cohere]]* frå 2017
**[[Filmen Higher Love]]*, originaltittel *[[At Sachem Farm]]*, også kjend som *Uncorked* og *[[Trade Winds]]*, ein film frå 1998
NM i friidrett 2018

**Noregsmeisterskapen i friidrett 2018**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Byrkjelo stadion i Gloppen kommune dagane 17. til 19. august med Breimsbygda Idrettslag som arrangør. Det var fjerde gongen noregsmeisterskapen fann stad på Byrkjelo.

Kongepokalane vart tildelt spjutkastaren Sigrid Borge og sprintaren Karsten Warholm for vinnartida i 400 meter hekk.

## Menn
### 100 m





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 100 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast




## Kjelder
Feast av The Creatures

***Feast*** er det første studioalbumet til den britiske duoen The Creatures, som bestod av Siouxsie Sioux og musikaren Budgie, som då var medlemmar i bandet Siouxsie and the Banshees. Albumet nådde 17. plassen på UK Albums Chart og singelen «Miss the Girl» nådde 21. plassen . Med det første albumet deira omfamna bandet exotica, inkludert «bølgjer som bryt på strender», «tilfeldige naturlydar» og lokale hawaiiske songarar. Kritikaren Ned Raggett skildra det som «ei frodig, tropisk oppleving».

## Innspeling og musikk
Siouxsie og Budgie valde staden å spele inn albumet på med å kaste ei pil på eit verdskart. Resultatet vart Hawaii. Fleire av songane omhandlar opplevingane deira der, inkludert «Festival of Colours» og «A Strutting Rooster».

Mark Brennan frå *[[Melody Maker]]* sa at opningssporet på albumet, «Morning Dawning», «byrjar med lyden av medverknad: bølgjer som jagar mot ei strand, dei sløve skvulpa ved daggry - eit lydspor for ei underverd som er suvenirar mellom minner frå mørkret og forventningar om lys, tilstanden mellom å liggje i fortida og hoppe inn i framtida».

Songtittelen «Inoaʻole» er hawaiisk for «utan namn». «Ice House» var inspirert av eit obskurt fjernsynsteater, medan singelen «Miss the Girl» var inspirert av J.G. Ballard-romanen *[[Crash av J.G. Ballard|Crash]]*. «Dancing on Glass» var basert på ein indisk musikal, og under innspelinga dansa Siouxie og Budgie på knuste speglar med sterke sko for skape lyden av knust glas.

## Utgjeving
*Feast* kom ut på Polydor Records den 15. mai 1983, to år etter EP-en *[[Wild Things (EP)|Wild Things]]*. *Feast* var òg det første albumet gjeve ut på *Wonderland*, eit selskap skapt av medlemmar i Siouxsie and the Banshees i 1983.

Albumet vart ommastrai 1997 og kom ut på ny som ein del av CD-samlinga *[[A Bestiary of]]*.

## Mottaking
*Feast* fekk god kritikk då det kom ut. Paul Prayag i *[[Record Mirror]]* hylla albumet, gav det fire av fem stjerner og skreiv: «Siouxsie and Budgie går djupare og djupare inn i jungelen som ikkje ser ut til å ha klårt definerbare grenser». *Melody Maker* skildra *Feast* som «eit album med filtrert glans, fruktbart, sensuelt og erotisk. Eit album som i sin desperate naivitet prøver å artikulere augneblinken når monsunen er over, når lukta og varma konspirerer i ei parfymert tåke og livet spirer augneblikkeleg, grønt og luksuriøst». Mark Brennan sa det var «andelaust eksotisk og fantastisk erotisk». *[[NME]]* skreiv at: «The Creatures har sett saman eit mangfaldig smell som er så forskjellig og kaleidoskopisk som ein kan førestille seg. Humøra i det frostige strupehovudet til Sioux er nakent skissert mot hud av stundom glimrande kvalitet. Trommelyden på 'Ice House' må vere ein av dei beste som er spelt inn».

## Innhald

## Medverkande
*Siouxsie Sioux – vokal
*Budgie – trommer og perkusjon
*The Lamalani Hula Academy Hawaiian Chanters – kor

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Feast (The Creatures album)|Feast (The Creatures album)]]» frå ,  den 23. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Miss the Girl

«**Miss the Girl**» er debutsingelen til den engelske musikkgruppa The Creatures (Siouxsie Sioux og trommeslagaren Budgie). Han vart produsert i lag med Mike Hedges og kom ut som den første singelen deira frå det kritikarroste albumet *[[Feast av The Creatures|Feast]]*. Songen kom ut ommastra i 1997 på samlealbumet *[[A Bestiary Of]]*.

Hovudinstrumenta nytta var marimba og perkusjon, som gjev songen ein original stil. 

Singelen nådde 21. plassen på UK Singles Chart. «Miss the Girl» var den aller første utgjevinga på *Wonderland*, eit selskap skapt i 1983 av medlemmar i Siouxsie and the Banshees.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Miss the Girl|Miss the Girl]]» frå ,  den 23. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Belo Horizonte

**Belo Horizonte** er ein by og ein kommune med om lag 2,5 millionar ibuarar i det søraustlege Brasil, og er hovudstad i delstaten Minas Gerais. Heile storbyområdet har ikring 5,2 millionar ibuarar.

Belo Horizonte vart frå 1890-åra den fyrste byen i Brasil bygt etter moderne byplanlegging.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Belo Horizonte|Belo Horizonte]]» frå ,  den 23. august 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Ragnar Ericzon

**Ragnar Sven Ericzon** () var ein svensk spjutkastar frå Hedemora.

Ericzon vann bronsemedaljen i spjutkasting ved EM i friidrett 1950 i Brussel med eit bestekast på 69,82 meter. Ei veke etter EM-finalen, den 3. september, sette han personbeste med 73,93 meter ved eit stemne i Örebro, årsbeste i verda. Også i 1951 og 1952 høyrde han til verdseliten i øvinga. Under Sommar-OL 1952 i Helsinki enda han på sjuandeplass med 69,04 meter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ragnar Ericzon|Ragnar Ericzon]]» frå ,  den 23. august 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Arthur J. Rees

**Arthur John Rees** () var ein australsk forfattar av kriminal- og fantasybøker.

## Liv og virke
Arthur J. Rees vart fødd i forstaden St. Kilda i Melbourne i Australia, og var ei kort tid journalist i avisa *The Age* i heimbyen før han utvandra til New Zealand og fekk arbeid i staben til *[[The New Zealand Herald]]*. Han flytta til England i 1911. Under den første verdskrigen var han korrespondent for *London Times*, så flytta han permanent til London på 1920-talet og skreiv regelmessig artiklar for *Evening Standard*. Rees budde siste del av livet i Worthing i West Sussex, der han døydde i 1942.

I 1913 gav han ut den første boka si, ein eventyrroman, *The Merry Marauders*, som skildrar ein uhellsråka omreisande teatertrupp på New Zealand først på 1900-talet. I 1916 kom den første av to kriminalromanar han skreiv i samarbeid med John Rea Watson, og med inspektør Crewe som hovudpersonen.

Deretter skreiv han åleine fleire detektivseriar. David Colwyn, ein anglo-amerikansk privatetterforskar, er hovudpersonen i mystiske skrekkforteljingar, som *The Shrieking Pit* (1919), ei forteljing som er stadsett i ein liten isolert hamneby i Norfolk.

Dei åtte sakene til inspektør Lucraft i Scotland Yard er sette opp i den meir konvensjonelle «kven gjorde det»-stilen. I *Simon of Hangletree* (1926) møter Luckraft karakteren Colwin Gray, som sjølv er helten i to romanar og i ei samling på ti noveller.
Somme av bøkene hans er omsette til tysk og fransk.

### Bibliografi

**Politiserien, inspektør Crewe:**

**The Hampstead Mystery* (1916), i samarbeid med John Rea Watson.
**The Mystery of the Downs* (1918), i samarbeid med John Rea Watson.

**David Colwyn detektiv-serie:**
**The Shrieking Pit* (1919)
**The Hand in the Dark* (1920)

**Politiserien, inspektør Luckraft:**
**Island of Destiny* (1923)
**Simon of Hangletree* (1926), karakteren Colwin Gray viser seg første gong i denne romanen.
**The Pavilion by the Lake* (1930)
**The Tragedy of Twelvetrees* (1931)
**The River Mystery* (1932)
**Aldringham's Last Chance* (1933)
**The Corpse That Traveled* (1938)
**The Single Clue* (1940)

**Politiserien, Colwin Gray:**
**The Threshold of Fear* (1925)
**Greymarsh* (1927)

**Andre romanar:**
**The Merry Marauders* (1913)
**The Moon Rock* (1922)
**Cup of Silence* (1924)
**The Unquenchable Flame* (1926)
**The Finger of Death* (1926)
**Love Me Anise* (1928)
**The Brink* (1931)
**The Swaying Rock* (1931)
**Peak House* eller *Mystery at Peak House* (1933)
**The Flying Argosy* (1934)

**Novellesamling:**
*The Investigations of Colwin Grey*  (1932)

**Andre utgjevingar**
**Old Sussex and Her Diarists*(1929)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Arthur J. Rees|Arthur J. Rees]]» frå , og «[[:en:Arthur J. Rees|Arthur J. Rees]]» frå  den 23. august 2020.*  
 

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* 
* Verk av eller om Arthur J. Rees på Internet Archive  https://archive.org/search.php?query=Arthur%20John%20Rees%201872%20-%201942
* Verk av Arthur J. Rees på lydboktenesta Librivox https://librivox.org/author/3041?primary_key=3041&search_category=author&search_page=1&search_form=get_results
Muzong av Tang

**Muzong av Tang** () var keisar av Kina under Tang-dynastiet, frå 821 til 824. 

Keisar Muzong var son av keisar Xianzong, då oldefar hans Dezong var keisar. Det personlege namnet hans var **Li Heng** (kinesisk 李恒, *Lǐ Héng*). Han blei utnemnd til kronprins i 812, og etter at Xianzong skal ha blitt drepen av ein evnukk blei Li Heng utropt til keisar i 820. 

Etter å ha kome på trona brukt Muzong mykje av tida si på festing og drikking, og utførte ikkje alle dei keisarlege pliktene sine. Dei militære leiarane i regionane (*jiedushi*) som var blitt mellombels stagga byrja å utfordra sentralmakta att, og tre område nord for Gulefloden blei i røynda sjølvstendige Korrupsjon var også utbreidd i riket.

I 823 blei keisar Muzong lamma av eit slag, og etter fleire oppfordringar utropte han eldstesonen sin Li Zhan til kronprins. Kort tid etter skal tilstanden hans ha betra seg. I tida som følgde blei hoffet hans dominert av evnukken Wang Shoucheng og kanslaren Li Fengji. Den korte regjeringstida hans enda med eit nytt slag våren 824. Muzong blei gravlagd i Guangling. Døden hans blei sett på som byrjinga på nedgangstida til Tang-dynastiet. Li Zhan etterfølgde faren som keisar Jingzong.

## Kjelder



 


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Emperor Muzong of Tang|Emperor Muzong of Tang]]» frå ,  den 23. august 2020.*  
 
## Litteratur

* Herbert A. Giles: *A Chinese biographical dictionary.* London 1898
Väinö Koskela

**Seppo Väinö Aleksanteri Koskela** () var ein finsk langdistanseløpar, fødd og død i Virolahti.

### Aktiv
Koskela deltok under Sommar-OL 1948 på 5&nbsp;000 meter der han enda på sjuandeplassen. Same året vart han finsk meister distansen, ein prestasjon han gjentok i 1949. 15. juli 1949 i Turku sette han personleg rekord med tida 14.13,2. 

I 1950 vann Koskela spurten om bronsemedaljen på 10&nbsp;000 meter då europameisterskapen i Brussel. Den 24. juli 1951 vann han milløpet under landskampen Finland – Sverige framfor svensken B Karlsson. På olympiastadion i Helsinki fekk begge sluttida 30.10,0, livsbeste på distansen for begge karane. Under Sommar-OL 1952 på same arenaen vart Koskela nummer 16 på mila og utslått i kvalifiseringa på 5&nbsp;000 meter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Väinö Koskela|Väinö Koskela]]» frå ,  den 23. august 2020.*
1. serierunde i Tippeligaen 2006

**1. serierunde i Tippeligaen 2006** starta søndag 9. april kl. 18 med fem kampar. Seinare same kvelden, kl. 20, spelte  mot  i ein kamp som enda 3&mdash;3. Runden vart avslutta 10. april med  mot . 

Runden var prega av mange uavgjortkampar og uvanleg få mål. Berre 12 mål totalt, og ti av desse var fordelt på berre to kampar. Fire kampar enda uavgjort 0&mdash;0, og berre ein av kampane enda med siger,  som vann 3&mdash;1 mot . 

Det første målet denne sesongen vart scora av Stian Ohr for Molde etter 18 minutt, men Frode Kippe scora etter berre fire minutt for Lillestrøm i kampen som byrja kl. 20. 

	

## Kampfakta
Stabæk Fotball Kvinner

**Stabæk Fotball Kvinner** er eit norsk fotballag for kvinner som spelar i 1. divisjon fotball (2020).

## Spelarstall
Endra 24. august 2020.

, målvakt
, målvakt
, målvakt
, målvakt
, forsvar

, midtbane

, spiss

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
3. serierunde i Tippeligaen 2006

**3. serierunde i Tippeligaen 2006** vart utført med fem kampar søndag 23. april kl. 1800 og ein kamp,  mot  kl. 2000. Denne kampen enda 0&mdash;0. 
Runden vart avslutta mandag 24. april med  mot , der Brann tok den første sigeren sin for sesongen med 1&mdash;0. 
Både  og  vann dei andre kampane sine for sesongen og låg i lag på toppen av tabellen.  hadde med tapet mot som tapte Sandefjord tapt alle kampane sine så langt og låg sist på tabellen. 
		
		
## Kampfakta