open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
You Don't Know Me av Eddy Arnold

«**You Don't Know Me**» er ein song skriven av Cindy Walker basert på ein tittel og ei soge ho fekk av Eddy Arnold i 1955. «You Don't Know Me» var først spelt inn av Arnold det året og gjeven ut på singel den 21. april 1956 på RCA Victor. Den første versjonen av songen som nådde Billboard-lista vart gjeven ut av Jerry Vale i 1956, med ein 14. plass på poplista. Arnold sin eigen versjon gjekk inn på lista to månader seinare, med «The Rockin' Mockin' Bird» som B-side. Denne nådde 10. plassen på *Billboard* country-lista. Magasinet Cash Box, som kombinerte alle versjonane til ei plassering inkluderte òg ein versjon av Carmen McRae som aldri nådde Billboard Top 100.

## Kjende innspelingar
Den mestseljande versjonen av songen er av Ray Charles, som nådde andreplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i 1962, etter å ha gjeve ut songen på albumet *[[Modern Sounds In Country And Western Music]]*. Denne versjonen toppa òg «Easy listening»-lista i tre veker i 1962, og vart nytta i komedien *[[Groundhog Day]]* i 1993. Songen vart den tolvte hitten som nådde toppen av countrylista for Mickey Gilley i 1981.

Songen har blitt framført eller innspelt av hundrevis av artistar, inkludert Elvis Presley, Bob Dylan og Willie Nelson. Charles spelte inn songen på ny med Diana Krall på albumet hans, *[[Genius Loves Company]]*. Han vart sungen av Meryl Streep i filmen *[[filmen Postcards from the Edge |Postcards from the Edge]]* i 1990, av John Legend i 2007 i ein episode av *[[Curb Your Enthusiasm]]*, av Robert Downey jr. i filmen *[[Two Girls and a Guy]]* i 1998 og av Lizzy Caplan i ein episode av *[[Masters of Sex]]* i 2013. 

## Instrumentale versjonar
*1965: Boots Randolph
*1967: Ramsey Lewis
*1984: Gene Harris
*1986: Bob James/David Sanborn
*1986: The Ray Brown All Stars
*1994: Thomas Chapin
*1995: Gene Harris Quartet med Frank Wess
*1995: David Sanborn
*1998: Denis Solee
*2002: David Acker
*2008: Jim Tisdall med David Bromberg og Tyrone Brown

## Lister

### Eddy Arnold

### Jerry Vale

### Ray Charles

### Elvis Presley

### Ray Pennington

### Mickey Gilley

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You Don't Know Me (Eddy Arnold song)|You Don't Know Me (Eddy Arnold song)]]» frå ,  den 6. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Eddy Arnold: Pioneer of the Nashville Sound 
*
Pidie Jaya-distriktet

**Pidie Jaya** er eit distrikt i Aceh-regionen, heilt nord på Sumatra i Indonesia. Distriktet dekkjer eit areal på
1.073,6 km&sup2; og hadde ein folkesetnad på omlag 140.000 (2014).

## Geologi
Pidie Jaya er utsett for jordskjelv. Den 7. desember 2016 vart distriktet utsett for eit skjelv med styrke 6,4 på Richterskalaen. Episenteret låg omlag 10 km nord for byen Reuleut, på ei djupn på ca. 17 km. 

## Kjelder
Californiabukta

**Californiabukta** (spansk *Golfo de California*, også kjend som  *Mar de Cortés* og *Mar Bermejo*) er ei bukt i Stillehavet mellom Californiahalvøya og det meksikanske fastlandet. 
Ho har ein overflate på omlag 160&nbsp;000 km².
Dei meksikanske delstatatane Baja California, Baja California Sur, Sonora og Sinaloa har kyst mot bukta, med ei kystlinje på rundt 4000 km. Nokre av elvane som renn ut i bukta er Colorado, Fuerte, Mayo, Sinaloa, Sonora og Yaqui. 

Bukta er heim til over 5000 artar av mikroskopiske virvellause dyr, og er trudd å vera ein av havområda med størst biologisk mangfald i verda. 

Delar av bukta og øyar i henne er ein verdsarvstad, teken med på UNESCO-lista i 2005.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gulf of California|Gulf of California]]» frå ,  den 7. desember 2016.*
Det karolingiske riket

**Det karolingiske riket** (800-888) var eit stort imperium i det vestlege og sentrale Europa som eksisterte i byrjinga av mellomalderen. Det var styrt av karolingarane, som hadde vore kongar over frankarane sidan 751, og kongar over langobardane i Italia frå 774. I 800 blei den frankiske kongen Karl den store krona som keisar i Roma av pave Leo III i eit forsøk på å gjenoppliva Romarriket i vesten i ei tid då Austromarriket mangla ein herskar. Etter ein borgarkrig i 840-843 etter at keisar Ludvig den fromme døydde blei riket delt i mindre autonome kongerike, stadig med éin konge som var anerkhend som keisar, men utan den store autoriteten utanfor sitt eige kongerike. Samlinga av riket og arveretten til karolingarane var likevel framleis anerkjend.

I 884 sameinte Karl den tjukke alle kongerika for siste gong, men då han døydde i 888 fall riket frå kvarandre med ein gong. Den einaste rettmessige arvingen til dynastiet var eit barn, og adelen valde i staden regionale kongar som verken stamma frå dynastiet, eller som det skjedde i det austlege kongeriket, ein uektefødd karolinar. Dei uekte linjene heldt fram med å herska i aust til 911, medan det uekte karolingiske dynastiet blei retta opp igjen i vestlege kongeriket i 898 og herska til 987 med ei avbrot frå 922 til 936.

Storleiken på riket var kring 1 112 000 km², og folketalet var mellom 10 og 20 millionar. Mot sør låg emiratet Córdoba og etter 824 kongedømet Navarra, mot nord grensa riket til Daneriket; mot vest var ei kort landegrense til Bretagne, og mot aust var det ei lang grense mot slavarane og avararane. Sistnemnde blei overvunne, og landet deira blei del av riket. Den sørlege delen av Italia, der karolingarane erklærte at dei hadde autoritet, blei utfordra av bysantinarane (austromarane), og restane av lombardarriket i hertugdømet Benevento.

«Det karolingiske riket» er ei moderne nemning på riket. I offisielle dokument brukte ein dei latinske nemningane *universum regnum* ('heile riket', motsett dei regionale kongerika), *Romanorum sive Francorum imperium* ('Riket til romarane og frankarane'), *Romanum imperium* ('Romarriket') eller *imperium christianum* ('det kristne riket').

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Det Carolingske Rige|Det Carolingske Rige]]» frå ,  den 22. april 2023.*
Rolf Bjørnarheim

**Rolf Bjørnarheim** () er ein norsk forfattar frå Gloppen i Sogn og Fjordane.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
## Kjelder
* Gloppen folkebibliotek
Job Ndugai

**Job Yustino Ndugai** () er ein politikar frå Tanzania som høyrer til Chama Cha Mapinduzi ('Revolusjonspartiet'). Han har vore parlamentspresident i Nasjonalforsamlinga i Tanzania sidan 2015. Frå 2010 til 2015 var han viseparlamentspresident. Ndugai blei vald inn i nasjonalforsamlinga i 2000. 

## Bakgrunn
Ndugar fekk den grunnleggjande utdanninga si ved Matare Primary School, Kibaha Secondary School og Old Moshi High School.
Han studerte ved College of African Wildlife Management i Mweka (1986-1988), ved Universitet i Dar es Salaam (1989-1993), der han tok ein bachelorgrad, ved Noregs landbrukshøgskule på Ås (1994-1996) der han tok mastergrad, og ved Eastern and Southern African Management Institute (2005-2008), der han også tok ein mastergrad.

## Karriere

Ndugai var leiar for Selous Game Reserve frå 1993 til 1994 og direktør for WesternSerengeti Project frå 1996 til 1998. Han var forskar ved Tanzania Wildlife Research Institute (TAWIRI/MNRT) frå 1998 til 2000.

Job Ndugai blei vald inn som parlamentsmedlem for Kongwa-distriktet i 2000. Han blei utropt til det mest aktive parlamentsmedlemmet i det 9. parlamentet.

Ndugai var viseparlamentspresident frå 2010 til 2015. Han blei vald til president 17. november 2015, med 254 av 365 røyster.

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Job Ndugai|Job Ndugai]]» frå ,  den 7. desember 2016.*
Mette Davidsen

**Mette Davidsen** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bergen. Perioden 1993-99 var ho med å vinne både gull, sølv og bronse i VM, samt gull- og sølvmedalje i EM.

Davidsen var i unge år medlem i Åsane IL. 16 år gammal melde ho seg inn i det norske toppserielaget Tertnes. Kring 1995 fekk ho kontrakt med den austerrikske toppklubben Hypo Niederösterreich og spelte eit par sesongar på den. Deretter kom ho tilbake til Tertnes og var sentral då laget i 2000 nådde finalen EHF-cupen, eit finalespel som enda med eittmålstap mot spanske Mislata.

Davidsen fekk sin landslagsdebut mot Polen 2. februar 1993. I desember same året fekk ho bronsemedalje då Noreg vann bronsefinalen i handball-VM 1993 på heimebane. Frå både handball-EM 1996 og handball-VM 1997 reiste ho heim med sølvmedalje, etter at Noreg i begge finalane hadde fått stryk av dei danske handballkvinnene. Også under EM 1998 i Nederland og VM 1999 på heimebane spelte Noreg seg fram til finalekampen. Begge finalane enda med norsk triumf og gull til Davidsen. Særleg under europameisterskapen i Nederland spelte ho ei viktig rolle som spelesjef (playmaker) i det norske angrepet. Hausten 2000 var ho i si beste form, men ein korsbandskade straks før OL-turneringa i Sydney sette ein stoppar for OL-detaking, og vidare landslagsspel. Davidsen deltok i 148 landskampar og skåra 257 landslagsmål frå sin plass som midtre rykkrom-spelar.

Ho la opp for godt i 2008.

### Merittar
*VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania
*VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
*OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
*EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
*VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
*EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mette Davidsen|Mette Davidsen]]» frå ,  den 7. desember 2016.*
Ungdomslaget Heimhug på Melhus

**Heimhug** var eit ungdomslag på Melhus i Sør-Trøndelag skipa i 1898. Sigvard Samset var den første formannen i laget.

Det reiste bautasteinen over Asbjørn af Medalhusum den 17. mai 1900 ved hovudbygninga på Melhus-garden. Seinare vart den flytta til 
hovedbygningen på Melhusgården. Den ble senere flytte til Prestgadslåna ved Melhus kyrkje.

Laget reiste òg ein bauta over Einar Tambarskjelve på Gimse den 17. mai 1900.

## Kjelder
Mia Hundvin

**Mia Terese Hundvin** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bergen. Vengspelaren vann i tida 1998-2002 både EM-gull og VM-gull, OL-bronse og EM-sølv.

## Karriere
### Landslagsspel
Hundvin debuterte på landslaget mot Litauen 15. januar 1998. I desember same året var ho med på Noregs lag som vann handball-EM 1998 etter suveren finalesiger mot Danmark. Eitt år seinare skåra ho fem mål då Noreg vart verdsmeister på Lillehammer, etter ein høgdramatisk finalekamp mot Frankrike. Under Sommar-OL 2000 i Sydney fekk Hundvin ein bronsemedalje med Noreg, før ho til sist deltok i EM-finalen 2002 i danske Herning, ein kamp som enda med dansk tomålstriumf. Hundvin spelte 72 landskampar og skåra 174 mål for landslaget.

### Klubbspel
Hundvin var Tertnes-spelar i den norske toppserien fram til våren 2000, med unnatak for 1996/97-sesongen då ho var aktiv i Gjerpen IF. Ho avslutta tida i Tertnes med finaletap i EHF-cupen mot spanske Mislata. Perioden 2000-04 spelte ho på danske handballklubbar; Frederiksberg, Slagelse og Aalborg. Frå 2004 til 2008 var ho medlem i Nordstrand IF.

### Merittar
*EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
*OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
*EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark

## Ymse
Hundvin var frå 1999 kjærast og sidan sambuar med den danske handballspelaren Camilla Andersen. Frå 2002 var ho sambuar med snøbrett-utøvaren Terje Håkonsen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mia Hundvin|Mia Hundvin]]» frå ,  den 7. desember 2016.*
Arna gymnas

**Arna gymnas** var ein vidaregåande skule i Arna bydel i Bergen kommune. 1. august 2006 vart han slått saman med Garnes vidaregåande skule, og det nye namnet vart Garnes vidaregåande skule.

## Historie
Skulen vart skipa som middelskule i 1935, og hadde ikkje eksamensrett. Frå 1950 fekk skulen eksamensrett og vart realskule. I 1965 vart skulen gymnas. Frå 1972 til 1976 husa skulen to av klassene til Garnes Husflidskule. Husflidskulen, seinare Garnes vidaregåande skule, har sidan 1972 nytta gymsalen til Arna gymnas. Hausten 1977 starta skulen eit samarbeid med Garnes Husflidskule og Arna yrkesskule om eit toårig grunnkurs, og då elektronisk tekstbehandling kom inn på undervisningsplana låna gymnaset vekk utstyr, lærar og rom til husflidskulen.

1. august 2006 vart Arna gymnas slått saman med Garnes vidaregåande skule, og fekk namnet Garnes vidaregåande skule. Garnes vidaregåande skule føreslo at den nye skulen skulle få namnet Garnes vidaregåande skule etter staden skulen ligg på, eller Hambro vidaregåande skule etter Cristian Hambro som i 1887 starta Garnes Folkehøiskole på Garnes. Arna gymnas ville at skulen skulle få namnet Arna vidaregåande skule, eit namn Arna yrkesskule tok i bruk i 2010. Den nye skulen fekk to avdelingar. Avdeling Garnesstølen heldt til lokalane til Arna gymnas, og avdeling Tunesvegen heldt til i lokalane til Garnes vidaregåande skule. Ein ny rektor vart tilsett, tidlegare lærar på Garnes vidaregåande skule frå 1975 og hovudlærar frå 1977, Aud Åsne Kvamme. 1. august 2016 vart Garnes vidaregåande skule slått saman med Arna vidaregåande skule. Den nye skulen fekk namnet Arna vidaregåande skule, og har tre avdelingar: Vestlivegen, Garnesstølen og Tunesvegen.

## Sjå òg
* Garnes vidaregåande skule
* Arna vidaregåande skule

## Kjelder
* 

## Fotnotar
Big Boss Man av Jimmy Reed

**«Big Boss Man»** er ein bluessong først spelt inn av Jimmy Reed i 1960. I motsetnad til dei mest populære songane hans er songen skriven av Luther Dixon og Al Smith. Songen vart ein hit for Reed og er blitt tolka og spelt inn av mange andre artistar, mellom andre Elvis Presley og B.B. King, som nådde singellista med songen. 

## Originalen

«Big Boss Man» er ein livleg 12-taktsblues-shuffle med «ein av dei mest innverknadsrike Reed-rytmane gjennom tidene». Songen er tilskriven manageren til Jimmy Reed, Al Smith, og Vee-Jay Records-låtskrivaren Luther Dixon. Songen er ein av få Reed-hittar som var skrivne enn nokon annan enn han sjølv og kona hans. Reed, som song og spelte munnspel og gitar, vart akkompagnert av Mamma Reed på vokal, Lee Baker og Lefty Bates på gitar, Willie Dixon på bass og Earl Phillips på trommer.

«Big Boss Man» vart opphavleg gjeven ut på Jimmy Reed-albumet *Found Love*. I 1961 vart han gjeven ut på singel og nådde 13. plassen på Billboard R&B-lista og 78. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista.

## Elvis Presley-utgåver
10. september 1967 spelte Elvis Presley inn ein versjon av «Big Boss Man». Denne vart gjeven ut på singel same månaden og nådde 38. plassen på pop-lista. Han vart gjeven ut på singel same månaden og nådde 38. plassen på poplista. Han framførte songen som ein del av ein medley under under *[[Elvis 1968 Comeback Special]]*, som òg finst i miniserien *[[miniserien Elvis|Elvis]]*. I 1970-åra framførte Presley ofte songen på konsertane sine. 

## Ettermæle
I 1990 vart songen innlemma i Blues Foundation Hall of Fame og vart med på lista til Rock and Roll Hall of Fame over «500 songar som forma Rock and Roll».

## Innspelingar
«Big Boss Man» har blitt spelt inn av mange andre artistar innan fleire sjangrar. 

## Kjelder
Flekkdverglerke

**Flekkdverglerke** (*Alaudala rufescens*, tidlegare *Calandrella rufescens*) er ein liten fugl i lerkefamilien. Han har utbreiinga si i Nord-Afrika, frå Vest-Sahara til Egypt; den nordlege arabiske halvøya, Midt-Austen og sentrale og vestlege Asia. Dessutan lever arten på Den iberiske halvøya og i søraustlege Europa.

## Skildring

Flekkdverglerke veks til ei lengd på frå 13 til 14 cm og kjønna er like. Akkurat som med arten dverglerke (*Calandrella brachydactyla*), har fjørdrakta varierande fargetoner med dei mange skildra underartane over det vide utbreiingsområdet. Drakta er mørkt stripa gråbrun på oversida, og kvit under. Han har eit bleikt augebryn, og eit kort, butt nebb. Flekkdverglerka liknar dverglerka i utsjånad, men er  umerkeleg mindre, og generelt ein fugl med litt mattere fjørdrakt. Tydelegaste skilnaden er  eit meir stripa bryst hos flekkdverglerke.

Flekkdverglerker hekkar i Nord-Afrika frå Kanariøyane og Vest-Sahara i vest, austover nord for Sahara til Midt-Austen og Tyrkia, austover over halvørkenen i Sentral-Asia til Mongolia og Kina. I Europa på Den iberiske halvøya, austlege Ukraina og sørvestlege Russland. Særleg i den vestelege delen er hekkeområdet oppstykka. I Aust-Europa og i nordlegaste hekkeområda i Asia er flekkdverglerkene trekkfuglar. Dei er svært sjeldne streiffuglar i  Nord- og Vest-Europa, i mai 2013 vart eit individ funne på Hornøya i Vardø kommune.

Dette er ein fugl med leveområde på tørt og ope land, og føretrekkjer tørrare og meir naken jord enn sjølv dverglerker gjer. Han hekkar på bakken, legg to eller tre egg i kullet. Føda er frø og insekt, sistnemnde spesielt i hekkesesongen.

Flekkdverglerker vanlege i utbreiingsområdet og IUCN har kategorisert arten som «livskraftig», LC. Storleiken på populasjonen i Europa er estimert til mellom 3 og 6 millionar individ og er trudd å vere minkande.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lesser Short-toed Lark|Lesser Short-toed Lark]]» frå ,  den 7. desember 2016.*  
*de Juana, E. & Suárez, F. (2016)  *[http://www.hbw.com/node/57662  Lesser Short-toed Lark (Alaudala rufescens)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 8. desember 2016
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Just Call Me Lonesome av Eddy Arnold

«**Just Call Me Lonesome**» er ein song skriven av Rex Griffin og først spelt inn av Eddy Arnold i 1955, då han nådde andreplassen på den amerikanske countrylista. 

## Innspelingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Just Call Me Lonesome (Eddy Arnold song)|Just Call Me Lonesome (Eddy Arnold song)]]» frå ,  den 8. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kuskjel

**Kuskjel** (*Arctica islandica*) er ein musling frå Nord-Atlanteren som er den einaste nolevande arten i kuskjelfamilien. Det blir brukt som matskjel ein del stader, og som agn.

## Skildring og levevis

Kuskjelet er temmeleg rundt og brunt med fine konsentriske ringer i skalet.
Det blir opptil 12 cm breidt
og kan bli høgare enn 50&nbsp;mm.

Arten er vanleg å finna på djupne på nokre få meter, men kan også leva mykje djupare.

Dei ligg som oftast nedgrovne i sand- og mudderbotn.
Ofte ligg fleire skjel tett saman, og stikk berre så vidt opp av botnen. 
Kuskjel er sårbar for mekanisk påverknad, som tråling.

Kuskjel finst langs heile norskekysten.

Mellom gjellene har kuskjell ofte ein sambuar i form av ein nemertine eller slimorm.

## Alder

Kuskjel kan bli særs gamle. Det eldste skjelet ein har funne og studert blei rekna ut til å vera 507 år gammalt. Dette er den lengste stadfesta levetida til noko dyr (Metazoa). 
Skjelet, som er blitt kalla «Ming», blei plukka i levande tilstand utanfor Island i 2006.
Eit anna kuskjel som blei plukka ved Island i 1868 blei funne å vera 374 år gammalt.

Ein finn alderen til kuskjel ved å studera vekstringane i skjela deira, liknande årringar. Studiar av vekstraten og oksygenisotopar viste svært varierande vekst i samband med Den vesle istida rundt 1550–1620 og det milde klimaet rundt 1765–1780, og ein fann spor etter Tambora-vulkanutbrotet i 1815. Medan kuskjel i relativt djupe og kalde område kan nå høge aldrar, er sørlege bestandar av skjel med større variasjonar i temperatur og salinitet som regel mykje meir kortliva. Kuskjel frå Tyskebukta blir typisk rundt 150 år, medan skjel frå Kielbukta berre blir rundt 30 år.

## Bruk
Kuskjel kan etast av menneske, og blir brukte som mat i fleire land. 
I USA hauster ein fleire hundre tusen tonn årleg.

På Island er dei viktige som agnskjel, ein bruk dei også har i Noreg.

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Arctica islandica|Arctica islandica]]» frå ,  den 8. desember 2016.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Kuskjell, foto
* Fant 405 år gammelt levende dyr – Dagbladet.no 
* Drepte verdens eldste dyr
Mari Molid

**Mari Kristine Søbstad Molid** () er ein norsk handballspelar frå Trondheim som sidan 2016 spelar på danske Randers HK. I perioden 2010-16 vann ho to VM-gull, eitt EM-gull og OL-bronse med det norske handballandslaget. Molid er ein høgrehendt rykkrom-spelar med «meget gode forsvarskvaliteter».

Molid var i yngre år medlem i Kolstad IL, før ho i tida 2006-12 var aktiv på det norske topplaget Byåsen IL. Deretter spelte ho i to sesongar på Levanger HK (2012-14) og like lenge i Larvik HK (2014-16). Sommaren 2016  flytta ho over til danske Randers.

Molid debuterte på landslaget mot Sverige 22. september 2010, og fekk plass i mannskapet som tok gull i handball-EM 2010 mindre enn tre månader seinare. Eitt år etterpå vart ho også verdsmeister då Noreg vann VM-finalen 2011 i Sao Paulo med åtte mål over Frankrike. Ho var korkje med i Sommar-OL 2012 eller handball-EM same året, men deltok handball-VM 2013. Etter å ha vore utelaten frå EM-troppa 2014, kom ho tilbake og vart verdsmeister for andre gong i 2015. Under Sommar-OL 2016 spelte ho på det norske bronselaget. 

### Merittar
*EM 2010: Gullmedalje etter 25-20 mot Sverige
*VM 2011: Gullmedalje etter 32-24 mot Frankrike
*VM 2013: Nr 5 med Noreg
*VM 2015: Gullmedalje etter 31-23 over Nederland
*Sommar-OL 2016: Bronsemedalje etter 36-26 over Nederland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mari Molid|Mari Molid]]» frå ,  den 8. desember 2016.*
Mona Dahle

**Mona Dahle Sivertsen** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Trondheim. Ho vann OL-sølv 1992 og bronsemedalje i både VM 1993 og EM 1994.

I sine unge år var Dahle medlem av Trolla IL og deretter Vestbyens IL. År 1990 melde ho overgang til Byåsen IL, det då fremste handballaget i Trondheim. Ho spelte på Byåsen Idrettslag heilt til ho reiste til Refstad/Veitvedt i 1994, så vidare til Stabæk IF og var aktiv for laget frå Asker i nokre få sesongar.

Mona Dahle landslagsdebuterte 30. juni 1991 mot Danmark. Ho var så med i alle meisterskaps-turneringane frå Sommar-OL 1992 til og med Sommar-OL 1996. Under OL 1992 i Barcelona fekk ho sølvmedalje, men var ein av dei som ikkje fekk spele finalen. Både i handball-VM 1993 på heimebane og EM 1994 i Berlin deltok ho då Noreg vann respektive bronsefinalar mot høvesvis Romania og Ungarn. Ho var også med då Noreg tapte bronsekampane under handball-VM 1995 og Atlanta-OL 1996. Gjennom åra deltok ho i 114 landskampar og skåra 151 mål.

### Merittar
*OL 1992: Sølvmedalje etter 21–28 mot Sør-Korea
*VM 1993: Bronsemedalje etter 20–19 mot Romania
*EM 1994: Bronsemedalje etter 24–19 mot Ungarn
*VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
*OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
*EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mona Dahle|Mona Dahle]]» frå ,  den 8. desember 2016.*
Ryszard Kapuściński

**Ryszard Kapuściński** () var ein polsk journalist og forfattar.

Kapuściński var i fleire tiår det polske nyheitsbyrået PAP sin korrespondent i ulike verdsdelar. Gjennom lang tid var han den einaste i Polen som rapporterte frå Afrika, der han dekte det som var av viktige hendingar på det vide kontinentet. Lange periodar var han også stasjonert i Latin-Amerika og Asia.

I reportasjebøkene sine blanda Kapuściński skilsetjande hendingar med personlege refleksjonar og stor varheit for detaljar. Den omfattande rapporteringa frå Afrika stadfesta eit stendig sterkare ry, og boka *Keiseren* om Haile Selassie gjorde han kjend for eit større publikum. Mellom hans seinare arbeid merker *Sjahenes sjah* og *Imperiet* seg ut; den fyrste omhandlar Iran før den revolusjonen i 1978-79, den andre tek føre seg oppløysinga av Sovjetunionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ryszard Kapuściński|Ryszard Kapuściński]]» frå ,  den 9. desember 2016.*
Kjell Fjørtoft

**Kjell Fjørtoft** () var ein norsk journalist og forfattar frå Tromsø.

Fjørtoft var i mange år journalist og fotograf for aviser og publikasjonar som Lofotposten, Nordlys, Dagbladet og Vi Menn. Han debuterte som forfatter i 1966 med boka *Troms med bankene utenfor*. Sidan gav han ut 16 bøker der tema frå norsk krigshistorie og Nord-Norge stod i framgrunnen. I fleire av bøkene utfordra han rådande oppfatningar i mektige opinionsmiljø.

Fjørtoft vart i 1983 tildelt fylkeskulturprisen i Troms.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjell Fjørtoft|Kjell Fjørtoft]]» frå ,  den 9. desember 2016.*
Brynjulf Alver

**Brynjulf Alver** () var ein norsk folkeminnegranskar oppvoksen i Alversund, frå 1983 professor i folkloristikk ved Universitetet i Bergen.

Alver tok magistergraden i folkloristikk i Oslo i 1951, og arbeidde ved Universitetet i Oslo som arkivar og universitetslektor frå 1962 til 1971. Eit års tid 1968-69 var han direktør for Nordiska institutet för folkdiktning.

Frå 1972 var Alver leiar for det nyoppretta Etno-folkloristisk institutt ved Universitetet i Bergen. Til 1983 var han tilsett som dosent i etnologi og folkloristikk, sidan var han professor i folkloristikk. Alver var kjend som ein framifrå popularisator og engasjert debattant med vid fagleg innsikt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brynjulf Alver|Brynjulf Alver]]» frå ,  den 9. desember 2016.*
Viva Las Vegas

«**Viva Las Vegas**» er ein song frå 1963 skriven av Doc Pomus og Mort Shuman. Han vart spelt inn same året av Elvis Presley for filmen *[[filmen Viva Las Vegas|Viva Las Vegas]]*, som i lag med songen vart gjeven ut året etter. Sjølv om Presley aldri framførte songen på konsertane sine, er songen blitt kjend og spelt inn av mange andre artistar.  I USA selde singelen over ein halv million eksemplar, og Presley fekk gullplate for songen i 1992. 

## Historie
Songen vart utgjeven som B-side av «What'd I Say» frå filmen med same namn. «Viva Las Vegas» gjekk på eiga hand inn på singellista og nådde 29. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista. Elvis-versjonen av «What'd I Say» nådde 21. plassen. «Viva Las Vegas» nådde 12. plassen på den britiske UK Singles Chart.

I åra etter han kom ut vart songen sterkt knytt til Presley. I 1990- og 2000-åra er songen blitt brukt i mange filmar og fjernsynsseriar, anten som ein referanse til byen Las Vegas, eller berre som eit uttrykk for glede. 

I 2002 bad byen Las Vegas Elvis Presley Enterprises, selskapet som tar seg av arva etter Elvis og alle musikkrettane hans, om løyve til å gjere songen til den offisielle bysongen. Forhandlingane stoppa opp over prisen som EPE ønskte, trass i at EPE ikkje hadde kontrollert opphavsretten til sognen sidan 1993, då han kom i eige hos familiane til låtskrivarane Doc Pomus og Mort Shuman. Sidan EPE ikkje lenger eig rettane til songen, kan dei i røynda heller ikkje bestemme over songen. 

## Andre versjonar

Ein nederlandsk versjon vart skriven av John Spencer og Tom Peters og framført av John Spencer i 1985. Jarmo Koponen skreiv ein finsk tekst, «Humppaleka», som vart framført av Eläkeläiset i 1995.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
*
Glen Campbell

**Glen Travis Campbell** () var ein USA-amerikansk rock- og countryartist, gitarist, låtskrivar, programleiar og stundom skodespelar. Han er mest kjend for ei rekkje hittar i 1960- og 1970-åra, og som vert for eit musikk- og komishow kalla *[[The Glen Campbell Goodtime Hour]]* på CBS frå 1969 til 1972.

Gjennom 50 år i underhaldningsindustrien gav Campbell  ut meir enn 70 album. Han selde 45 millionar plater og fekk i alt 12 gullplater, fire platinaplater og ei dobbelplatinaplate. Han hadde i alt 80 songar inne på anten ''Billboard'' Country-lista, ''Billboard'' Hot 100 eller Adult Contemporary-lista, og av desse nådde 29 av dei topp 10 og ni av dei har nådd toppen av ei av listene. Dei største hittane hans er John Hartford sin «Gentle on My Mind»; Jimmy Webb sin «By the Time I Get to Phoenix», «Wichita Lineman» og «Galveston»; Larry Weiss sin «Rhinestone Cowboy» og Allen Toussaint sin «Southern Nights».

Campbell vart historisk i 1967 då han vann i alt fire Grammy-prisar i country- og popkategoriar. For «Gentle on My Mind» fekk hann to prisar i sjangeren country og «By the Time I Get to Phoenix» gjorde det same i popkategorien. Tre av dei tidelgare hittane hans vann Grammy Hall of Fame Award (2000, 2004, 2008), medan Campbell sjølv har fått Grammy Lifetime Achievement Award i 2012. Han har blitt kåra til årets mannlege vokalist hos både Country Music Association (CMA) og Academy of Country Music (ACM), og fekk prisen årets underhaldar av CMA i 1968. I 1969 spelte Campbell i lag med John Wayne i filmen *[[filmen True Grit (1969)|True Grit]]*, som Campbell vart nominert til Golden Globe for i kategorien beste nykommar. Campbell song tittelsongen som vart nominert til Oscarprisen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glen Campbell|Glen Campbell]]» frå ,  den 9. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Allen, Bob. (1998). «Glen Campbell». I *The Encyclopedia of Country Music*. Paul Kingsbury, Editor. New York: Oxford University Press. s.&nbsp;76–77

## Bakgrunnsstoff

* 
* 
*
Calvin Jackson

**Calvin Jackson** () var ein USA-amerikansk jazz-pianist, komponist og bandleiar.

Jackson spelte piano frå barndommen av og studerte ved Juilliard og New York University. Han arbeidde tidleg i karrieren sin med Frankie Fairfax, og så i Hollywood i 1943-1947 som assisterande musikkdirektør for MGM. I 1947 spelte han inn musikk med Phil Moore og som solopianist for Discovery Records. Han spelte med Mildred Bailey i New York i 1948, og så i Toronto i 1950, der han ofte spelte på fjernsyn og radio. I løpet av 1950- og tidleg i 1960-åra gav han ut fleire album for selskap som Columbia Records.

I 1957 drog han attende til Los Angeles, der han fortsette å arbeide som komponist for film og fjernsyn. Han arrangerte òg musikk for Ray Charles ei stund, mellom anna på «Sweet & Sour Tears» i 1964.

Tidleg i 1980-åra flytta han til San Diego County, der han levde som delvis pensjonist, men gav pianotimar i leilegheita si.

## Diskografi
Phil Moore Orchestra, Piano Concerto med Calvin Jackson, Discovery DL 4001 (1947)
**Calvin Jackson* (Discovery Records, 1949)
**Calvin Jackson at the Plaza* (Vik Records, 1954)
**Rave Notice* (Columbia Records, 1955)
**The Calvin Jackson Quartet* (Columbia, 1955)
**Jazz Variations on Gershwin's Rhapsody in Blue* (Liberty Records 3071, 1958)
**Cal-Essence/Calvin at the Piano* (Raynote, 1959)
**Jazz Variations on Movie Themes* (Reprise Records, 1961)
**Two Sides of Calvin Jackson* (Reprise Records, 1961)
**Med [[Buddy Collette]]**
**[[Nice Day with Buddy Collette]]* (Contemporary, 1957)
**Med [[Fred Katz (cellist)|Fred Katz]]**
**[[Soul° Cello]]* (Decca, 1958)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Calvin Jackson|Calvin Jackson]]» frå ,  den 9. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Scott Yanow, [ Calvin Jackson] på Allmusic

 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Calvin Jackson Papers MSS 28. Special Collections & Archives, UC San Diego Library.
Steve Douglas

**Steve Douglas** () var ein USA-amerikansk saksofonist og fløytist. Han arbeidde som studiomusikar i Los Angeles og har arbeidd med Phil Spector, Brian Wilson og The Beach Boys.

Ein kan òg høyre Douglas på på innspelingar med Duane Eddy, Aretha Franklin, Elvis Presley, Willy DeVille, Bob Dylan, The Ramones og mange andre. Han arbeidde òg som plateprodusent, og produserte Mink DeVille-albumet *[[Le Chat Bleu]].*

19. april 1993, medan han varma opp med Ry Cooder, falt Steve Douglas om og døydde av hjartesvikt, berre 54 år gammal.

I 2003 vart Douglas innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.

## Utvald diskografi

### Som leiar
**Twist with Steve Douglas and the Rebels*, 1962
**Hot Sax*, 1990

### Som sidemann
*The Beach Boys: *[[Pet Sounds]]*; *[[15 Big Ones]]*; *[[Keepin' the Summer Alive]]*
*Bob Dylan: *[[Street Legal]]*; *[[Bob Dylan at Budokan]]*; *[[Shot of Love]]*; *[[Knocked Out Loaded]]*
*Duane Eddy: *[[Have 'Twangy' Guitar Will Travel]]*
*Sammy Hagar: *[[Street Machine av Sammy Hagar|Street Machine]]*
*Mink DeVille: *[[Cabretta]]*; *[[Return to Magenta]]*; *[[Le Chat Bleu]]*
*The Ramones: *[[End of the Century]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Douglas (saxophonist)|Steve Douglas (saxophonist)]]» frå ,  den 9. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*
*
Songen Love Letters

«**Love Letters**» er ein song frå 1945 med tekst av Edward Heyman og musikk av Victor Young. Songen vart nytta, utan tekst, i filmen med same namn, og vart nominert til Oscarprisen for beste song i 1945. 

## Innspelingar

## Instrumentalar

### Andre språk
*Ein finsk versjon vart skriven og innspelt av Tapani Kansa som «Sulle rakkautein jaan» i 1979.
*Ein nederlandsk versjon vart skriven av Elsje Helewaut, Hans Helewaut og Chery Derycke. Denne vart kalla «Je schreef een brief» og framført av Elisa Waut i 1992. 
*Devilli skreiv ein italiensk tekst kalla «Lettere d'amore». Denne vart framført av The Renegades i 1968.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Letters (song)|Love Letters (song)]]» frå ,  den 9. desember 2016.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*
Birgitte Sættem

**Herdis Birgitte Sættem** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Molde som i tida 1999-2002 vann VM-gull, EM-sølv og OL-bronse. Rykkrom-spelaren vann 11 store meisterskap med Larvik HK.

## Karriere
Sættem slo gjennom som 21-åring då ho var med på det norske laget som vann gull under handball-VM 1999 på heimebane. Med ei småskadd Kjersti Grini på benken i innleiinga av meisterskapen, tok Sættem ansvar og varta opp med framifrå spel. Året etter var ho delaktig då Noreg sikra ein bronsemedalje under Sommar-OL 2000 i Sydney. Ho var også med på laget som tok sølv i handball-EM 2002 i Danmark.

Fram til 1998 var Sættem aktiv handballspelar i Sportsklubben Rival i Molde. Deretter spelte ho på Larvik HK til ho la opp i 2006, siste sesongane var ho plaga med skadar. Gjennom dei åtte åra i Larvik var ho med å vinne fem seriemeistertitlar og like mange noregsmeisterskap, og cupvinnarcupen 2005.

### Merittar
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
*OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
*EM 2000: Nr 6 med Noreg
*EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark

## Privatliv
Sættem er gift med handballspelaren Geir Jomaas og har tre barn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Birgitte Sættem|Birgitte Sættem]]» frå ,  den 10. desember 2016.*
Heim

**Heim** er ein stad der ein person, familie eller ei gruppe av menneske bur fast eller reknar seg som tilhøyrande. Omgrepet kan vera knytt til ein bygning eller flyttbar bustad eller til ein større namngjeven stad som ein by, landsby, bydel, land eller landsdel. Institusjonar der folk bur kan også kallast heimar, som barneheim, fattigheim, studentheim eller sjukeheim.

I ei noko anna tyding av ordet «heim» kan det visa til ulike verder eller sfærar, som fjellheim, himmelheim, helheim, huldreheim, jotunheim eller trollheim.

## Kjelder

*
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Home|Home]]» frå ,  den 10. desember 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Elisabeth Hilmo

**Elisabeth Hilmo Meyer** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Selbu som i perioden 1998-2004 vann to EM-gull, VM-gull og VM-sølv, EM-sølv og OL-bronse. Linjespelaren hadde særleg sin styrke i forsvarsspelet.

Hilmo spelte på Selbu IL til laget rykte ned frå toppserien i 2001. Sesongen 2001/02 var ho Byåsen-spelar, men då Selbu kom tilbake i toppserien i 2002, vart det det to nye år i Selbu-drakta for Hilmo. Etter nytt Selbu-nedrykk gjekk turen i 2004 til noregseinaren Larvik HK. Med Larvik vart ho seriemeister 2005, 2006 og 2007.

Hilmo spelte sin fyrste landskamp 1. juni 1998 og meisterskaps-debuterte med å verte europameister då Noreg vann 24-16 over Danmark i EM-finalen 1998. Året etter vart ho verdsmeister då Noreg etter ekstraomgangar slo Frankrike 25-24 i VM-finalen på Lillehammer. Ho var også med i troppen som under Sommar-OL 2000 i Sydney sikra Noreg bronse, men måtte finne seg i å sjå den jamne bronsekampen mot Sør-Korea frå tribuneplass. Frå handball-VM 2001 i Italia og EM 2002 i Danmark reiste ho heim med sølvmedalje, etter finaletap mot høvesvis Russland og vertslandet Danmark. To år etter EM-tapet mot Danmark møttest dei same to landslaga til ny EM-finale i Budapest, der Hilmo og Noreg vart europameistrar etter ein ein tomålstriumf. Eit for Noreg svakt VM i Moskva hausten 2005 vart Hilmo sin avskjed med landslagshandballen, etter spelte 180 landskampar og 282 mål.

Hilmo la opp då ho var gravid i desember 2007.

## Merittar
*EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark 
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
*OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
*EM 2000: Nr 6 med Noreg
*VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland
*EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark
*VM 2003: Nr 6 med Noreg
*EM 2004: Gullmedalje etter 27–25 mot Danmark
*VM 2005: Nr 9 med Noreg

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elisabeth Hilmo|Elisabeth Hilmo]]» frå ,  den 10. desember 2016.*
Offentleg stad

**Offentleg stad** er ein stad folk flest har tilgang til og der alminneleg ferdsel er tillaten. Dette kan til dømes vera offentlege vegar, torg, parkar og strender. 

I den norske straffelova er det knytt eigne straffebod til nokre handlingar som blir utførte på offentleg stad.
I den tidlegare straffelova frå 1902 er ein offentleg stad definert som ein stad bestemt for alminneleg ferdsel, eller ein stad der slik ferdsel faktisk finn stad. 

## Sjå òg
*Allemannsrett
*Allmenning

## Kjelder
*
Sahra Hausmann

**Sahra Hausmann** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo. Perioden 1996-99 vann ho både gull- og sølvmedaljar i såvel VM som EM i handball. Ho vann elles to europeiske cupturneringar med Bækkelaget SK.

Kantspelaren Hausmann spelte på Bækkelagets Sportsklub gjennom heile 1990-talet. Saman med spelarar som Cecilie Leganger og danske Anja Andersen var ho med å vinne cupvinnarcupen både i 1998 og 1999.

Hausmann fekk sin landslagsdebut i 1993. Ho måtte vente til Sommar-OL 1996 i Atlanta før ho fekk sin meisterskapsdebut, men sat på tribunen då Noreg tapte bronsefinalen. Same hausten vann ho ein sølvmedalje med Noreg under EM i handball 1996, ein medalje av same valør fekk ho også i handball-VM 1997, ved begge desse høva gjekk dei danske handballkvinnene sigrande ut av meisterskapen. Derimot lukkast ho og Noregs lag å verte europameister i 1998 og deretter vinne handball-VM 1999 på heimebane. Under sjølve VM-finalen 1999 på Lillehammer var Hausmann atter plassert på tribunen. Ho spelte sin 90. og siste landskamp i 2000, i alt skåra ho 193 landslagsmål.

### Merittar
*OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
*EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
*VM 1997: Sølvmedalje etter 20–33 mot Danmark
*EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sahra Hausmann|Sahra Hausmann]]» frå ,  den 10. desember 2016.*
Ann Cathrin Eriksen

**Ann Cathrin Eriksen** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bodø som vann EM-gull 1998, VM-gull 1999 og OL-bronse i 2000.

Kantspelaren melde seg inn i topplaget Byåsen IL i 1990, og spelte på laget frå Trondheim til ho trappa ned. Ho meisterskapsdebuterte for Noreg under handball-VM 1995, der ho var med å tape bronsefinalen mot Danmark. Korkje i 1996 eller 1997 fekk ho plass i dei norske handball-troppane til OL, EM og VM. Derimot var ho med då dei norske handballkvinnene slo Danmark med åtte mål i EM-finalen 1998, sjølv skåra ho to av Noregs 24 finalemål i det som var hennar beste meisterskap. I 1999 vart ho verdsmeister på heimebane på Lillehammer og hausten 2000 fekk ho bronsemedalje med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney, i begge desse meisterskapane sat ho på tribunen i finalen. Semifinaletapet mot Ungarn to dagar før bronsefinalen i Sydney vart hennar 127. og siste landskamp. Gjennom knapt elleve år på landslaget skåra ho 119 mål.

### Merittar
*VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
*OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
*EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
*OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ann Cathrin Eriksen|Ann Cathrin Eriksen]]» frå ,  den 10. desember 2016.*
It Hurts Me

**«It Hurts Me»** er ein song frå 1964 som Elvis Presley gav ut på RCA Victor. Han vart skriven av Joy Byers og Charles E. Daniels og er ein ballade Presley spelte inn for første gongen 12. januar 1964. Plateprodusenten og låtskrivaren Bob Johnston avslørte at det var han som faktisk hadde skrive songen, som var tilskriven kona Joy Byers.

## Bakgrunn

Songen vart gjeven ut som B-side til filmsongen «Kissin' Cousins», som kom ut 10. februar 1964. A-sida nådde 12. plassen på den amerikanske singellista, medan «It Hurts Me» nådde 29. plassen. Innspelinga av songen markerte byrjinga av ein 28 månader lang periode der Presley ikkje spelte inn songar som ikkje vart nytta i filmar.

Elvis spelte inn ein ny versjon 20. juni 1968 og brukte denne songen i ein montasje under 1968 NBC Comeback Special.

Det finst ein kjend spansk versjon av songen i latinsk stil av Marco Tulio Sanchez, ein kjend artist i Colombia.

*1964: Elvis Presley med The Jordanaires
*1964: Living Guitars (instrumental)
*1978: Ronnie McDowell
*1990: Jerry Jackson
*1997: Daniel Young
*2000: Ricardo Caliente (instrumental)
*2005: Kina Jaarnek
*2007: Triple Dynamite
*2007: Flemming Bamse Jørgensen
*2007: Tom Green
*2008: Ricky Norton
*2009: Teddy Rune
*2011: Kevin Löhr
*2012: Steven Pitman
*2016: Paal Flaata, Vidar Busk & Stephen Ackles

Ein fransk versjon kalla «Ca fait mal» vart skriven av Georges Aber og framført av Johnny Hallyday i 1964. Denne vart òg spelt av Betty & The Bops i 2000.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It Hurts Me|It Hurts Me]]» frå ,  den 10. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Jorgensen, Ernst (1998). *Elvis Presley: A life in music. The complete recording sessions*. St. Martin's Press. ISBN 0-312-18572-3.
Andrej Andrejevitsj Gromyko

**Andrej Andrejevitsj Gromyko** () var ein sovjetisk politikar og diplomat. Han var utanriksminister i Sovjetunionen frå 1957 til 1985. Frå 1983 til 1985 var han medlem av det sovjetiske ministerrådet, frå 1985 til 1988 var han ordførar for Det øvste sovjets presidium. Gromyko var medlem av politbyrået i sentralkomiteen til kommunistpartiet frå 1973 til 1988.

Gromyko var sovjetisk ambassadør i Washington frå 1943 til 1946 og fast representant for Sovjetunionen i Tryggingsrådet 1946–48. Han var viseutanriksminister 1947, første viseutanriksminister 1949–52 og ambassadør i London 1952–53. Etter at Stalin døydde var han igjen første viseutanriksminister 1953–57, utanriksminister 1957–85, og visestatsminister 1983–85. Kort tid etter at Gorbatsjov kom til makta i 1985 blei Gromyko utnemnd til president, ein retrettpost utan reell makt. I 1988 trekte han seg tilbake frå politikken.

## Kjelder
Kjersti Grini

**Kjersti Elizabeth Grini** () er ein norsk tidlegare handballspelar, oppvaksen på Gran og Jaren på Hadeland. I tida 1994-2001 vann ho med Noregs handballandslag gull, sølv og bronse i tre ulike europameisterskap, gull- og sølvmedalje i høvesvis VM 1999 og 2001, og OL-bronse i 2000.

## Aktiv
Grini debuterte på det norske landslaget mot Jugoslavia 11. november 1987. Meisterskapsdebuten fekk ho i VM 1990 i Seoul. Ho fekk ikkje plass i OL-troppen 1992, ei heller i troppen til VM 1993 på heimebane, noko som førte til mykje mediastøy. Landslagssjefen Sven Tore Jacobsen skal ha vore misnøgd med hennar taktiske evner.

Den nye landslagssjefen frå 1994, Marit Breivik, gav Grini tillit, og særleg dei seinare 1990-åra til 2001 hadde ho ei dominerande rolle i det norske landslaget. Ho fekk bronsemedalje i EM 1994 og sølvmedalje i EM 1996. Deretter vart ho europameister 1998 i Nederland og verdsmeister i 1999 på heimebane, etter ein finalekamp på Lillehammer der ho sette inn åtte av Noregs 25 mål. Både under Sommar-OL 1996, EM 1998 og Sommar-OL 2000 vart ho kåra til plass i meisterrekka (All Star Team).
 
Norsk toppskårar var Grini også då det vart siger i bronsefinalen under Sommar-OL 2000 i Sydney. Den 16. desember 2001 skåra ho ni av Noregs mål då Russland vann VM-finalen 2001 med 30-25 i italienske Merano. Med dei ni nettkjenningane hadde Grini skåra 1003 landslagsmål for Noreg, i det som var hennar 201. og, skulle det vise seg, siste kamp med det norske flagget på brystet.

Grini spelte på Lunner IL då ho vart toppskårar i den norske toppdivisjonen 1990. I 1991 vart ho hanka inn til Bækkelaget SK, og med osloklubben spelte ho finale i Europacupen både i 1994 og 1995, begge oppgjera enda med tap for Grini. Ho braut med Bækkelaget i 1997, og var ein sesong i Toten HK. Sidan spelte ho på Tertnes IL i Bergen, der ho våren 2000 var med å tape finalen i EHF-cupen med eitt mål. Ho melde deretter overgang til danske Ikast, ein klubb ho vart nasjonal cupmeister med i 2001 og vinnar av EHF-cupen i 2002.

Siste åra som aktiv var Grini plaga med skadar, noko som leidde til at ho la opp i 2003.

## Merittar
*EM 1994: Bronsemedalje etter 24–19 mot Ungarn
*VM 1995: Nr 4 etter 24–25 mot Danmark
*OL 1996: Nr 4 etter 18–20 mot Ungarn
*EM 1996: Sølvmedalje etter 23–25 mot Danmark
*EM 1998: Gullmedalje etter 24–16 mot Danmark
*VM 1999: Gullmedalje etter 25–24 mot Frankrike
*OL 2000: Bronsemedalje etter 22–21 mot Sør-Korea
*VM 2001: Sølvmedalje etter 25–30 mot Russland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjersti Grini|Kjersti Grini]]» frå ,  den 11. desember 2016.*
Maskesongar

**Maskesongar** (*Curruca conspicillata*, òg *Sylvia conspicillata*) er ein fugl i songarfamilien og medlem av slekta *[[Curruca]]*, som òg vert kalla «typiske songarar». Det artsspesifikke namneleddet *conspicillata* er frå latin *conspicillum*, ein stad å sjå frå, tilsvarer «å ha på seg briller». Arten har hovudsakleg utbreiing i Nordvest-Afrika, Sørvest-Europa, nærliggande øyar i Atlanteren og Middelhavet, dessutan ved austre Middelhavet inkludert Kypros. 

## Skildring
Dette er ein liten «songar», han har ei kropsslengd på ca. 13 centimeter og veg i området 7,8 til 13,1 gram og er ein mellomting mellom tornsongar og atlassongar i fjørdrakt. Maskesongarar har brun overside og brungul underside, med kastanjefarga vengeflekker og ein kvit strupe. Vaksne hannar har grått hovud og kvit augering som gjev arten namnet. Umodne fuglar liknar både tornsongar og raudstrupesongar, og identifikasjon er vanskeleg ute i feltet. Songen er ei snøgg, høg trille.

Maskesongarar hekkar i nordvestlige Afrika, sørvestre Europa frå Iberia til Italia, på dei store øyane i vestlege Middelhavet, og vidare på Kypros og kystnære område i Midt-Austen. Underarten *S. c. orbitalis* lever på Kapp Verde, Kanariøyane og Madeira. Den nordlegaste delen av populasjonen trekker til Nord-Afrika inkludert Egypt. Denne fuglen er ein sjeldan streiffugl til Nord- og Vest-Europa.

Desse små sporvefuglane lever i tørt, ope landskap med buskar. I likskap med slektningane sine, er maskesongar ein insektetar.

Storleiken på populasjonen er estimert til ca. 332&nbsp;000-900&nbsp;000 individ. Arten er klassifisert som livskraftig.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spectacled Warbler|Spectacled Warbler]]» frå ,  den 11. desember 2016.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff