open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tsjesjinovo-Oblesjevo

**Tsjesjinovo-Oblesjevo** (makedonsk Чешиново-Облешево) er ein kommune i regionen Aust i Nord-Makedonia. Den noverande kommunen vart oppretta i 2004 ved at ein slo saman dei to tidlegare kommunane Tsjesjinovo og Oblesjevo.

Kommunen har eit areal på 132,2&nbsp;km². I 2021 hadde kommunen 5&nbsp;471 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:

## Referansar
Oblesjevo

**Oblesjevo** (makedonsk Облешево) er ein landsby i kommunen Tsjesjinovo-Oblesjevo i regionen Aust i Nord-Makedonia og er hovudsete i kommunen. Oblesjevo var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Tsjesjinovo-Oblesjevo i 2004.

Busetnaden hadde 887 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

## Referansar
Orizari i Kotsjani

**Orizari** (makedonsk Оризари) er ein landsby i kommunen Kotsjani i regionen Aust i Nord-Makedonia. Orizari var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Kotsjani i 2004.

Busetnaden hadde 2&nbsp;737 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

## Referansar
Kongekake

**Kongekake** er ei kake knytt til trettande dag jul i fleire ulike land.

## Frankrike
Den franske varianten blir kalla *galette des rois* eller *gâteau des rois* (kaka til kongane) etter heilage tre kongar eller vise menn som etter tradisjonen vitja Jesusbarnet i Betlehem 12 dagar etter jul. I det nordlege Frankrike blir ho laga med smørdeig og mandelkremfyll. I det sørlege Frankrike blir ho tradisjonelt laga av søt briochedeig smaksett med appelsinblomevatn, forma til ein krans og dekorert med kandisert frukt og perlesukker. I kaka gøymer ein ei *fève* (bønne), som frå byrjinga av bokstaveleg var ei bønne men som på 1800-talet blei erstatta av ein figurin i porselen og seinare plast. Den som får kakebiten med figurinen blir utpeikt til konge eller dronning for dagen, og får bera papirkrona som følgjer med kaka.

## Spania og Latin-Amerika
I den spansktalande verda et ein på trettandedagen, *Día de lós Reyes Magos* (dagen til tre vise kongane) mange stader ein *roscón de reyes* (kongekrans). Denne er i likskap med det sørfranske bakverket ei kransforma kake pynta med kandisert frukt. I kaka er det gøymd ein figurin som forestiller Jesusbarnet eller ei lita leike og dessutan ei tørr bondebønne. Den som finn figurinen blir utnemnd til  konge eller dronning for høgtida, medan den som får bønna må kjøpa kransen neste år. I Catalonia går kaka under namnet *tortell*.

## Portugal
I Portugal et ein mellom jul og trettandedagen, *Dia dos reis* (kongedagen) ei kransforma fruktkake kalla *bolo rei*. Denne blei introdusert til Portugal seint på 1800-talet på konditoriet *Confeitaria Nacional* med oppskrift frå Frankrike, og er laga av søt briochedeig blanda med rosiner, nøtter og kandisert frukt. Tradisjonelt inneheld denne òg ei tørka bønne som gjev finnaren plikt til å kjøpa kransen neste år.

## Hellas
I visse delar av Hellas et ein på trettandedagen brødkaka *vasilópita* (βασιλόπιτα), som elles er typisk for nyttårsdagen. Kaka inneheld ein mynt eller ein pyntegjenstand som skal gje hell til den som finn han i sin bit.

## Galleri

Fil:Galette des rois.jpg|Fransk kongekake (*Galette des Rois*), nordfransk stil
Fil:Brioche des Rois dsc06781.jpg|Fransk kongekake, sørfransk stil
Fil:KingCakesMadelineFrench.jpg|Fransk *galette des Rois* med pappkroner
Fil:Galette_des_rois_2013.jpg|Galette des Rois
Fil:Roscón_de_Reyes_Falla_Torres_de_Quart_2007.jpg|Roscón de Reyes i Spania
Fil:Tortell.jpg|*Tortell de Reis* 50 cm diameter til åtte menneske.
Fil:Rosca_de_reyes.jpg|Rosca de reyes i Mexico
Fil:Greek_vasilopita.JPG|Gresk kongekake (βασιλόπιτα)
Fil:Bolo_Rei_-_Natal.JPG|Bolo Rei i Portugal
Fil:Grosser_Dreikönigskuchen.JPG|Dreikönigskuchen i Sveits
Fil:Kringle.jpeg|Kringle frå Racine i Wisconsin i USA
Fil:Kingcake.jpg|King's Cake frå Louisiana, med Jesusfigur i midten


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kongekake|Kongekake]]» frå ,  den 24. november 2020.*
Makedonska Kamenitsa

**Makedonska Kamenitsa** (makedonsk Македонска Каменица) er ein småby og ein kommune i regionen Aust heilt aust i Nord-Makedonia.

Kommunen har eit areal på 190,37&nbsp;km². I 2021 hadde kommunen 6&nbsp;439 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 4&nbsp;368 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:

## Referansar
Kriva Palanka

**Kriva Palanka** (makedonsk Крива Паланка) er ein by og ein kommune i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.

Kommunen har eit areal på 480,81&nbsp;km². I 2021 hadde kommunen 18&nbsp;059 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 13&nbsp;481 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:

## Referansar
Krivaelva

**Kriva** (makedonsk Крива Река, *Kriva Reka*) er ei elv i Nord-Makedonia, ei sideelv til Ptsjinja. Ho er 75&nbsp;km lang og renn gjennom byen Kriva Palanka.
Rankovtse

**Rankovtse** (makedonsk Ранковце) er ein landsby og ein kommune i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.

Kommunen har eit areal på 240,71&nbsp;km². I 2021 hadde kommunen 3&nbsp;465 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1&nbsp;337 innbyggjarar. Dei største busetnadene i kommunen var:

## Referansar
Handball-NM 1994/Kvinner

**Noregsmeisterskapen i handball 1994** for kvinner vart vunne av Bækkelagets Sportsklub etter finalesiger 26 – 24 over Byåsen Idrettslag.

### Kvartfinalane
*Bækkelaget SK – Lunner IL 34 – 23
*Gjerpen IF – Larvik 30 – 24
*Toten HK – Sjetne IL 24 – 18
*Byåsen IL – Tertnes IL 23 – 17

### Semifinalane
*Byåsen IL – Gjerpen IF 35 – 27
*Toten HK – Bækkelaget SK 16 – 23

## Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 3. desember 1994 framfor 5&nbsp;398 tilskodarar. Bækkelaget leia 14 – 10 ved pause. I den omgang auka laget til 19 – 13, før Byåsen innhenta forspranget og det stod uavgjort 22 – 22 då ordinær tid var ute. Dermed måtte to ekstraomgangar til før kaptein Susann Goksør kunne heve kongepokalen, etter at oslolaget hadde skåra 26 mål mot Byåsen sine 24. 

For **Bækkelaget** netta Kjersti Grini (9), Susann Goksør (5), Hege K. Kvitsand og Christin Magnussen (4, begge), Rina Beldo, Vibeke Cook Jensen, Sahra Hausmann og Tone Langbakken (1, alle). Heidi Tjugum var målvakt.

**Byåsen** sine målskårarar var Natalja Kudrjatsjeva (8), Camilla Solberg (7), Kate Mogseth og Ann Cathrin Eriksen (3, begge), Kari Solem (2) og Trine Haltvik (1). Hege Frøseth stod i mål.

Dommarane Rune Forbord og Ole Jørstad straffa Bækkelaget med ei 2-minuttutvising og Byåsen med tre 2-minuttsutvisingar og eitt raudt kort.

## Kjelder
*Arbeiderbladet 5. desember 1994
**Sportsboken 95-96*. Chr. Schibsteds Forlag. 1995.
Julelenke

Ei **julelenke** eller **juletrelenke** er ein girlander ein kan bruka som julepynt, gjerne på eit juletre. Slike lenker kan til dømes vera av bær, greiner, popkorn, perler, papir eller kunstmateriale.

## Julelelenker av papir

Ein lagar gjerne julelenker av papir som er farga eller glansa.

Ein vanleg norsk variant er lenker danna av papirstrimlar som er forma til ringar. Den fyrste strimmelen limar ein til enden av seg sjølv for å danna ein ring. Kvar nye strimmel blir tredd gjennom den førre ringen og lima til enden av seg sjølv. Når ein gjentek dette fleire gonger blir det laga ei kjettingliknande papirlenke. 

Ein annan type julelenke av papp eller papir er kjend som musetrapp, og er laga av to lange papirstrimlar som ein brettar over kvarandre i trinn. Ein eldre tradisjon som er blitt sjeldan i nyare tid er ein jakobsstige i papir. Han førestiller ein himmelstige med englar på, og eit bevart eksemplar frå før 1837 er det eldste eksempel på papirjulepynt som finst i Danmark.

Å laga juletrelenker blir mellom anna brukt som ein aktivitet for barn i førjulstida. Ein kan laga lenker av glanspapir, trykksaker eller anna dekorativt papir.

Papirlenker eller girlandrar ein pyntar med til jul kan også ha dekorative papirstykke, som flagg, vimplar eller julefigurar. Flagglenker med norske eller danske flagg er vanleg julepynt i Noreg og Danmark. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Juletrelenke|Juletrelenke]]» frå ,  den 25. november 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*Søk etter julelenke ved Digitalt Museum
Russedessert

**Russedessert** er ein dessert kjend frå norsk, svensk, finsk og estisk mattradisjon. Svenske namn på han er *klappgröt*, *vispgröt* og *trollgröt*, på finsk  blir han kalla *vispipuuro*. Desserten vert laga av semulegryn og saftblandingar med jordbær, solbær, rips, blåbær eller til og med tytebær og heggebær, så lenge ein kan oppnå den ynskte raude fargen. Når grauten er ferdigkokt, skal han vispast kraftig til han er kald og kan serverast. Konsistensen og volumet skil då seg vesentleg frå vanleg semulegryngraut.

## Namn
Forleddet «russe» kan koma av fargen på desserten etter at han er vispa ferdig. Det kan òg ha samband med Russland.

## Kjelder
Orasjats

**Orasjats** (makedonsk Орашац) er ein landsby i kommunen Kumanovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia. Orasjats var tidlegare eigen kommune, men vart innlemma i Kumanovo i 2004.

Busetnaden hadde 290 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

## Referansar
Karposj i Kumanovo

**Karposj** (makedonsk Карпош) er ein landsby i kommunen Kumanovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.

Busetnaden hadde 5&nbsp;433 innbyggjarar ved folketeljinga i 2002. I 2021 er Karposj innrekna i Kumanovo.

## Referansar
Gorno Orizari

**Gorno Orizari** kan vere: 

* Gorno Orizari i Bitola, landsby i kommunen Bitola i Nord-Makedonia
* Gorno Orizari i Skopje, landsby i kommunen Sjuto Orizari i storkommunen Skopje i Nord-Makedonia
* Gorno Orizari i Veles, landsby i kommunen Veles i Nord-Makedonia
Sluptsjane

**Sluptsjane** (makedonsk Слупчане; albansk *Sllupçan*) er ein landsby i kommunen Lipkovo i regionen Nordaust i Nord-Makedonia.

Busetnaden hadde 3&nbsp;564 innbyggjarar ved folketeljinga i 2021.

## Referansar
Julestrømpe

**Julestrømpe** er ei større strømpe eller sokkeforma pose, av og til med julemotiv, som blir brukt til jul til å pynta og gje julegåver. Ho blir som regel nytta til å gje gåver til barn, som gjerne også får julegåver under juletreet.

Julestrømpa er ein gåvetradisjon frå anglosfæren som blei spreidd til Skandinavia på 1900-talet.

Ein kan kjøpa ferdige julestrømper i butikk, eller laga dei sjølv. Dei kan vera dekorerte med julemotiv, og nokre gonger vera merka med namnet til mottakaren.

## Tradisjon i engelsktalande land
På julaftankvelden heng borna opp kvar si julestrømpe over peisen eller ved senga. Når julenissen etter tradisjonen kjem ned gjennom pipa tidleg på juledagsmorgonen legg han små julegåver i strømpene, som borna får ta del av når dei vaknar på morgonen. Desse gåvene kan bestå av små leiketøy, godteri, frukt eller pengar. Som med andre julegåver skal dei etter tradisjonen berre gå til born som har vore snille året før. Om dei ikkje har vore snille kan dei i staden få eit stykke kol i strømpa. Dette skjer i røynda svært sjeldan.

Tradisjonen med julestrømper finst òg i andre land og kan ha visse variasjonar. I Tyskland og Norden, der julegåveopninga skjer på julaftan, kan ein henga opp julestrømper på vesle julaftan og opna på julaftan morgon. Det finst også adventskalendrar der lukene er erstatta av små julestrømper.

## Galleri

Robert Walter Weir, Saint Nicholas.jpg|Saint Nicholas måla av Robert Walter Weir
Christmas_morning.jpg|Julestrømper over peisen i USA i 1896.
Organ Christmas Advertising Image.jpg|Reklame med julestrømpe
ChristmasStocking.jpg|Ein julestrømpe hengd opp ved senga i Vermont i 2005.
Santa came! (6609175815).jpg
XMas Stocking.jpg
Palazzo Comunale - Urbania 8.jpg|Julestrømper som dekorasjon i samband med La Befana-feiringa i Urbania i Italia.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Julstrumpa|Julstrumpa]]» frå ,  den 26. november 2020.*
Kravlenisse

**Kravlenissene** er ein dansk juletradisjon. Han er ei avbilding av ein julenisse på papp som ein kan henga opp på veggar eller møblar som julepynt.

Allereie i byrjinga av 1900-talet hadde nokre teiknarar laga nisse-utklippsark, og i 1920-åra teikna Alfred Schmidt nissar til glede for borna på Krebs' skule, der sonen hans var styrar.

Men det var den danske julenisseteiknaren Frederik Bramming som i 1947 fann på å kalla utklippsark med små pappnissar for «kravlenisser». Han teikna dei to første arka med kravlenissar som kom ut i 80 000 eksemplar. Det blei ein stor suksess, og allereie året etter fanst det mange ulike utgåver av kravlenissane.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kravlenisse|Kravlenisse]]» frå ,  den 26. november 2020.*
Indre sognemål

**Indre sognemål** er namn på dialekta som vert snakka i Indre Sogn, utan Jostedalen. 

**Det indre sognemålet** høyrer inn under dei sørvestlandske målføra og er i nær slekt med vossamål og hardingmål. Dialektane er alle sørvestlandske a-mål, der alle infinitivar endar på a. Dei har også omfattande bruk av diftongar, å - ao. 

## Sjå òg
*Sognemål

## Kjelder
Handball-NM 1998/99 for kvinner

**Noregsmeisterskapen i handball 1998/99** for kvinner vart vunne av Bækkelagets Sportsklub etter finalesiger 25 – 21 over Larvik Håndballklubb.

### Semifinalane
*Byåsen IL – Larvik HK  25 – 29
*Bækkelaget SK – Nordstrand IF  39 – 16

### Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 13. februar 1999 framfor 6&nbsp;934 tilskodarar. Laga låg likt til 8 – 8, deretter rykte Bækkelaget ifrå til 14 – 8. Ved pause stod det 16 – 11 på måltavla. I den andre omgangen kontrollerte oslolaget kampen inn til firemålssiger 25 – 21.

**Bækkelaget** sitt meisterlag bestod av Cecilie Leganger, Monica Kyvåg, Hong Jeong-Ho (5), Gitte Madsen (3), Anja Andersen (8), Sahra Hausmann (3), Siv Heim Sæbøe (2), Kari Anne Hole (2), Lise Larssen (1), Stine Steen (1) og Mette Ruud Johansen. 

**Larvik**-måla kom frå Lina Olsson (8), Cathrine Haakestad (4), Kristine Duvholt (2), Kristine Moldestad (2), Katja Nyberg (2), Heidi Flaatnes (1), Birgitte Sættem (1), Line Eftang (1).

Dommarane Rune Forbord og Ole Jørstad straffa Bækkelaget med fire 2-minuttutvisingar og Larvik med fem.

## Kjelder
*Dagsavisen 14. februar 1999
Dei tolv juledagane

**Dei tolv juledagane** er ein del av kyrkjeåret i dei fleste kristne kyrkjene.  I mange vestlege kyrkjer dekkjer omgrepet same tidsrom som julekrinsen, frå juledagen 25. desember til og med heilagetrekongarsaftan 5. januar. For mange kyrkjesamfunn (som den anglikanske og den lutherske kyrkja) er dei tolv dagane identisk med juletida, men for andre, som den katolske kyrkja, varer kyrkjetida lengre enn dei tolv dagane.

I 567 fastla kyrkjemøtet i Tours dei tolv juledagane som ei heilag høgtid til å feira, med faste i advent som ei plikt for å førebu seg til feiringa. Ifølgje historikarar som Christopher Hill og William J. Federer blei dette gjort for å koordinera bruken av den julianske kalenderen i det vestlege Romarriket med dei månebaserte kalendrane ein nytta i dei austlege provinsane av riket.

Kyrkjemøtet merka seg at dagane mellom fyrste juledag og Kristi openberringsdag alle var festdagar for ulike helgenar, slik at munkar ikkje trengte fasta på desse dagane. Dei fyrste tre dagane av året skulle vera fylt av bøn og soning, slik at truande kristne skulle la vera å ta del i dei ville og heidenske markeringane av nyttårfeiringa. Det fjerde kyrkjemøtet i Toledo i 633 gjekk inn for ein streng faste i desse dagane, lik fastetida før påske.

I England i mellomalderen var dette ein periode av uavbroten festing, med eit klimaks på den tolvte dagen, *Twelfth Night*, som tradisjonelt markerte enden på juletida. I tudortida blei denne siste dagen kulturlet befesta då William Shakespeare brukte han som bakgrunn for eit av dei best kjende stykka sine, *[[Twelfth Night]]*. Ofte blei det vald ut ein *[[Lord of Misrule]]* til å leia julefeiringa. Julesongen «Twelve Days of Christmas» viser også til desse dagane.

## Sjå òg

* Romjul

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Jultolften|Jultolften]]» frå ,  den 26. november 2020.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Twelve Days of Christmas|Twelve Days of Christmas]]» frå ,  den 27. november 2020.*
Fjelljamne

**Fjelljamne** (*Diphasiastrum alpinum*, tidlegare *Lycopodium alpinum*) er ein plante i divisjonen kråkefotplantar. Han liknar andre i jamneslekta men er mindre og har meir kompakte skot. Skota er bleikgrøne, 4-8 cm lange og kryp langs marka. Fjelljamne veks ofte på heiterreng til fjells i Norden.

## Galleri

Diphasiastrum alpinum 100911.JPG|*Diphasiastrum alpinum* i Nordschwarzwald i Tyskland.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Fjällummer|Fjällummer]]» frå ,  den 27. november 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Fjällummer i Den virtuella floran
Handball-NM 1996/97 for kvinner

**Noregsmeisterskapen i handball 1996/97** for kvinner vart vunne av  Bækkelagets Sportsklub etter finalesiger 27 – 26 over Larvik Håndballklubb.

### Semifinalane
*Byåsen IL – Bækkelaget SK  16 – 19 og 22 – 25 (38–44)
*Larvik HK – Stabæk IF  31 – 21 og 24 – 14 (55–35)

### Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum sundag 23. februar 1997 framfor 7&nbsp;291 tilskodarar. Bækkelaget var det førande laget i den fyrste omgangen og leia 15 – 14 ved pause. I den andre omgangen hadde Larvik føringa til to minutt stod att. Då utlikna Bækkelaget. 25 sekund før fløyta lydde, vart Anja Andersen matchvinnar for oslolaget med di ho gjorde sitt tolvte mål og fastsette sluttresultatet til 27 – 26.

For **Bækkelaget** netta Anja Andersen 12 gongar. Kjersti Grini skåra 5 mål, Camilla Andersen (4), Susann Goksør og Hege K. Kvitsand (2, begge), Sahra Hausmann og Siv Heim Sæbøe (1, begge). Heidi Tjugum var målvakt.

**Larvik**-måla kom frå Annette Tveter (8), Lina Olsson (6), Kristine Duvholt (4), Lene Lillevik (3), Tonje Larsen (2), Kristine Moldestad (2), Vibeke Nesse (1).

Dommarane Bjørn Erik Børresen og Øyvind Togstad straffa Bækkelaget med tre 2-minuttutvisingar og raudt kort, Larvik fekk to 2-minuttsutvisingar.

## Kjelder
*Arbeiderbladet 24. februar 1997
Skeise-VM 1984 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1984 for menn** vart avvikla på Ullevi i Göteborg helga 25. og 26. februar. 34 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg.

Oleg Bozjev frå Sovjetunionen vart verdsmeister med god margin til Andreas Ehrig frå Aust-Tyskland. Nederlandske Hilbert van der Duim, som gjekk kvikkaste 500-meteren, vart tredjemann i meisterskapen. Vinnarane av dei hine enkeltdistansane vart Geir Karlstad frå Noreg på 5&nbsp;000 meter, verdsmeister Bozjev på 1500 m og austerrikaren Michael Hadschieff på 10&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1984



Dato: 25./26. februar 1984


### 500 meter





### 5&nbsp;000 meter





### 1500 meter





### 10&nbsp;000 meter





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1984|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1984]]» frå ,  den 27. november 2020.*
Flagglenke

**Flagglenke** eller **flaggirlander** er ein girlander med flagg på. Ein slik girlander med nasjonalflagg er tradisjonelt brukt som julelenke på juletre i Danmark og Noreg.  Den danske tradisjonen med flagg på juletreet stammar frå 1800-talet og blei særleg populær etter det danske nederlaget i den dansk-tyske krigen i 1864.

Ein kan også bruka flagglenker ved feiring av fødselsdagar, nasjonaldagar og liknande.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Flagguirlande|Flagguirlande]]» frå ,  den 27. november 2020.*
Skeise-VM 1985 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1985 for menn** vart avvikla på Hamar stadion helga 16. og 17. februar. 34 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.

Hein Vergeer frå Nederland vart verdsmeister med god margin til tittelforsvararen, Oleg Bozjev frå Sovjetunionen. Bestetid på enkeltedistansane presterte Gaétan Boucher frå Canada på 500 meter, Vergeer på 5&nbsp;000 m, Bozjev på 1500 m og norske Geir Karlstad på 10&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1985



Dato: 16./17. februar 1985

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1985|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1985]]» frå ,  den 27. november 2020.*  

*Arbeiderbladet 18. februar 1985
Jesus (fleirtyding)

**Jesus** kan visa til:

*Jesus Kristus, jødisk predikant og religiøs leiar vidt rekna som ein messias
*Namnet Jesus, eit fornamn 

## Geografi
*Fort Jesus, ein festning i Kenya
*Jesús på Ibiza, ein landsby på Ibiza
*Jesús, ein landsby i Tortosa i Spania
*Jesús i Paraguay, ein by i Paraguay
*Jesús i Peru, ein by i Peru
*Île Jésus, hovudøya i byen Laval, nord for Montreal
*Jesús distrikt, eit distrikt i kantonen Atenas i provinsen Alajuela i Costa Rica

## Kultur
*«Jesus», song av rockebandet Queen
*Jesus Christ Superstar, ein musikal av Tim Rice og Andrew Lloyd Webber
Provinsar i Bulgaria

**Provinsane i Bulgaria** (bulgarsk област, *oblast*) utgjer ei administrativ inndeling i Bulgaria. Det er 28 provinsar, som igjen er delte inn i 265 kommunar. Alle provinsane har namn etter den byen som er hovudstad i regionen.

## Referansar
Namnet Jesus

**Jesus** er eit latinsk mannsnamn danna av gresk Iesoûs (Ιησους), som igjen kjem frå det arameiske namnet Jēšūaʿ (ישׁוע) eller hebraiske Jəhōšūa‘ (יְהוֹשֻׁעַ) eller Jōšūa‘ (יֹשׁוּעַ) ‘Gud bergar meg’. 

Namnet er særleg kjend gjennom Jesus frå Nasaret, men stammar frå eit vanleg jødisk namn. Etter utbreiinga av kristendommen er det blitt eit vanleg namn i nokre kristne kulturar, men omfatta av namnetabu i andre. I Noreg har det lenge vore ulovleg å gje Jesus som førenamn, medan det derimot har vore vanleg i mange katolske land. Derimot har det hebraiske namnet Jəhōšūa‘/Jōšūa‘ med same opphav vore ein del brukt i forma Joshua på engelsk og Josva på norsk. Tilnamnet «Kristus» kjem frå gresk *Khristos* og tyder 'den salva'.

## Variantar på ulike språk
På fleire germanske og fleire andre språk skriv ein namnet «Jesus». På andre språk kan namnet vera:

## Kjende namneberarar
* Jesus Ben Sira (verka i 2. hundreåret f.Kr.), forfattaren av Siraks bok
* Jesus Kristus, Guds son ifølgje Det nye testamentet
* Jesus bar Abbas, kjend som Barabbas, forbrytar lauslaten av Pontius Pilatus i staden for Jesus Kristus
* Jesus ben Ananias (d. ca. 73), jødisk nasjonalist nemnd av  Josefus

* Jesús Malverde (1870–1909), meksikansk forbrytar og folkehelt
* Jesús Enrique Helguera (1910–1971), meksikansk kunstnar
* Jesus Morente (f. 1971), spansk flamencogitarist
* Jesús Navas (f. 1985), spansk fotballspelar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jesus (name)|Jesus (name)]]» frå ,  den 28. november 2020.*
Skeise-VM 1986 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1986 for menn** vart avvikla i Inzell i delstaten Bayern i Vest-Tyskland helga 15. og 16. februar. 37 utøvarar frå 19 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg.

Hein Vergeer frå Nederland forsvarte meistertittelen, hardt pressa av Oleg Bozjev frå Sovjetunionen. Bozjev var bestemann på 500 m og 1500 m, Vergeer vann 5&nbsp;000 m og norske Geir Karlstad sette verdsrekord på 10&nbsp;000 meter.

## Skeise-VM 1986



Dato: 15./16. februar 1986

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1986|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1986]]» frå ,  den 28. november 2020.*  

*Arbeiderbladet 17. februar 1986
Verdscupen i langrenn 1990/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1990-sesongen** omfatta 11 individuelle tevlingar og 5 stafettar. Tevlingane tok til 9. desember 1989 og vart avslutta 12. mars 1990. Dei 11 individuelle renna bestod av fire tevlingar over 15 kilometer, fem over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Salt Lake City (2) i USA, Calgary (2) i Canada, Moskva i Sovjetunionen, Olivone i Sveits, Val di Fiemme (2) i Italia, Reit im Winkl i Vest-Tyskland, Lahti (2) i Finland,  Trondheim og Vang (2) i Noreg, Örnsköldsvik (2) i Sverige.

Norske Vegard Ulvang gjekk til topps i verdscupen, utan å vinne eit einaste enkeltrenn. Han vann FIS-pokalen med minst mogleg margin til Gunde Svan frå Sverige, som elles vann tre enkeltren. Det same gjorde tredjemann i turneringa, norske Bjørn Dæhlie. Christer Majbäck frå Sverige, Jochen Behle frå Vest-Tyskland, Vladimir Smirnov og Aleksej Prokurorov, begge Sovjetunionen, og norske Terje Langli, sigra i kvart sitt enkeltrenn.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skilanglauf-Weltcup_1989/90|Skilanglauf-Weltcup_1989/90]]» frå ,  den 28. november 2020.*
Diskografien til Linda Ronstadt

**Diskografien** til Linda Ronstadt består av 24 soloalbum og eit konertalbum, i tillegg til ei rekkje samlealbum og 63 singlar. Ho spelte inn tre album med folkrockbandet The Stone Poneys og har fleire samarbeid med andre artistar. 

## Studioalbum

### 1960- og 1970-åra

### 1980-åra

### 1990- og 2000-åra

## Julemusikkalbum

## Konsertalbum

## Samarbeid

## Samlealbum

## Singlar

### 1960- & 1970-åra

### 1980s

### 1990-åra

## Andre singlar

### Samarbeid

### Gjestesinglar

## B-sider på salslistene

## Musikkvideoar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Linda Ronstadt discography|Linda Ronstadt discography]]» frå ,  den 28. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stone Poneys

**Stone Poneys** (òg **The Stone Poneys** og **The Stone Poneys With Linda Ronstadt**) var ein folkrocktrio skipa i Los Angeles og bestod av Linda Ronstadt på vokal, Bobby Kimmel på rytmegitar og vokal og Kenny Edwards på sologitar. Platene deira inneheld den første hitten til Ronstadt, ein versjon av Mike Nesmith sin «Different Drum». Sjølv på dette tidlege stadiet, framførte Ronstadt ei eklektisk blanding av songar, ofte frå undervurderte låtskrivarar, i lag med ei rekkje gjestemusikarar. 

Bandet gav ut tre album: *[[The Stone Poneys av The Stone Poneys|The Stone Poneys]]*; *[[Evergreen, Volume 2]]* og *[[Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III]]*. Alle tre albuma kom ut på CD i 1990-åra. 

Bandet spelte opphavleg visesongar på kafear i Los Angeles og hadde ein stil som ikkje var langt unna Peter, Paul and Mary. 

## Diskografi
### Album

### Singlar

#### Promosinglar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stone Poneys|Stone Poneys]]» frå ,  den 28. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*The Stone Poneys
The Stone Poneys av The Stone Poneys

***The Stone Poneys*** er det første studioalbumet til The Stone Poneys, utgjeve 30. januar 1967. Om ein ser bort frå den tidlegare singelen So Fine», som var produsert av Mike Curb i 1965, var dette albumet den første offisielle innspelinga til Linda Ronstadt. Om det var meininga eller ikkje syner fotografiet på framsida bandet som ein moderne versjon av Peter, Paul and Mary og fleire av songane vart sungen med liknande tredelt harmonisong. 

## Utgjeving
Albumet kom ut på Capitol den 30. januar 1967 i både monolyd og stereo. 

I mars 1975 gav Capitol ut albumet på ny under namnet *The Stone Poneys Featuring Linda Ronstadt*, etter at Linda Ronstadt hadde slått gjennom som soloartist med *[[Heart Like a Wheel]]*. Originalalbumet gjekk ikkje inn på albumlistene, men denne nyutgjevinga nådde 172. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista. 

Songane på albumet heller meir mot visesida enn rockesida av av folkrock-stilen. Kenny Edwards omtalte desse innspelingane: «Den første plata var i røynda berre bass, trommer og oss. Med ønskte noko som likna det me gjorde på scenen, med ein rytmeseksjon i tillegg. Eg trur ikkje me vart spelte på radio i det heile tatt.»  

Dei fleste av songane på albumet vart skrivne av bandmedlemmane Bobby Kimmel og Kenny Edwards i lag. Edwards skreiv «Back Home» aleine. Kimmel og Edwards hadde alt skrive songar i lag før Ronstadt flytta til Los Angeles. Sjølv om song mykje harmonivokal gjennom karrieren - mellom anna i lag med Dolly Parton og Emmylou Harris, skilde desse tidlege songane seg frå det Ronstadt kom til å spele seinare i karrieren, sidan dette var i lag med to menn. 

## Innhald

## Medverkande

*Bobby Kimmel – vokal, gitar
*Kenny Edwards – vokal, gitar
*Linda Ronstadt – vokal, fingercymbal
*Jimmy Bond – bass, gitar
*Pete Childs – gitar
*Cyrus Faryar – bouzouki, gitar
*John T. Forsha – gitar
*Billy Mundi – trommer
*Tom Wood - vokal, rytmegitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Stone Poneys (album)|The Stone Poneys (album)]]» frå ,  den 28. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bobby Kimmel

**Bobby Kimmel** () er ein USA-amerikansk musikar og låtskrivar som i nyare tid har spelt i den akustisk visegruppa I Hear Voices. Han har vore aktiv som musikar i over 50 år og var med å skipe Stone Poneys i lag med Linda Ronstadt og Kenny Edwards.

## Diskografi

### Singlar
* The Stone Poneys - «Sweet Summer Blue and Gold» med «All the Beautiful Things» (utgjeve 1/67) – #45-1024 Capitol Records
* The Stone Poneys - «One for One» med «Evergreen» (utgjeve 6/67) – #5910; Capitol Records
* The Stone Poneys - «Different Drum» med «I've Got to Know» (utgjeve 9/67) – #2004; (#13) Capitol Records
* The Stone Poneys - «Up to My Neck in High Muddy Water» med «Carnival Bear» (utgjeve 3/68) – #2110; (#93) Capitol Records
* The Stone Poneys - «Some of Shelly's Blues» med «Hobo» (utgjeve 5/68) – #2195; Capitol Records

### Album
* The Stone Poneys - *[[The Stone Poneys av The Stone Poneys]]* – (utgjeve 1/67) Capitol Records
* The Stone Poneys - *[[Evergreen, Volume 2]]* – (utgjeve 6/67) (#100) Capitol Records
* The Stone Poneys - *[[Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III]]* – (utgjeve 4/68) Capitol Records
* The Stone Poneys - *[[The Stone Poneys Featuring Linda Ronstadt]]* – (utgjeve 3/75, nyutgjeving av fyrstealbumet)  (#172) Capitol Records
* The Floating House Band - *The Floating House Band* - (utgjeve 1972) Takoma Records
* 4 Corners - *4 Corners*
* 4 Corners - *4 Corners Live at McCabes*
* BK Special - *BK Special* (utgjeve 2007)
* BK Special - *Hope Springs* (utgjeve 2010)
* I Hear Voices! - *I Hear Voices!* (utgjeve 2013)
* I Hear Voices! - *I Hear Voices with Strings* (utgjeve 2015)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bobby Kimmel|Bobby Kimmel]]» frå ,  den 28. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cyrus Faryar

**Cyrus Faryar** () er ein USA-amerikansk visemusikar, låtskrivar og plateprodusent. 

Han starta karrieren sin på kafear i Hawaii og flytta seinare til Sør-California, der han var aktiv i fleire grupper. Då Dave Guard slutta i The Kingston Trio spurte Guard Faryar om å bli med i den nye gruppa hans, The Whiskeyhill Singers. Etter The Whiskeyhill Singers vart oppløyst flytta Faryar til San Diego for å spele med andre visemusikarar. Han var så på Hawaii, der hna var med å skipe Modern Folk Quartet, og produserte to plater med sin eigen neo-folk-musikk. 

## Diskografi
*1967: *[[The Zodiac: Cosmic Sounds]]*
*1971: *Cyrus*
*1973: *Islands*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cyrus Faryar|Cyrus Faryar]]» frå ,  den 28. november 2020.*
Annok Sarri Nordrå

**Annok Sarri Nordrå** () var ein samisk forfattar frå Kiruna i Sverige. Ho var gift med den norske forfattaren Olav Nordrå, og dei budde for det meste i Oslo. Ho skreiv bøkene sine på norsk og svensk.

Trilogien *Ravnas vinter* (1973), *Fjellvuggen* (1975) og *Avskjeden med Saivo* (1981) fortel om «en samejentes oppbrudd fra hjemstavn og samisk tradisjon, og om hvordan hun integreres i storsamfunnet uten at røttene i det samiske helt går tapt.»

Annok Sarri Nordrå har òg skrive boka *Lapplandraderingar* (1989) på svensk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Annok Sarri Nordrå|Annok Sarri Nordrå]]» frå ,  den 29. november 2020.*  
 
## Litteratur

* Jernsletten, Kristin 1999: *Going to the city* : ghosts inn the fictional life of a native woman : Annok Sarri Nordrå's Ravnas vinter. Hovudoppgåve, allmenn litteraturvitskap, Universitetet i Tromsø.
Foreninga samiske forfattere

**Foreninga samiske forfattere**, også *Searvi sámi girječálliide, Siebrre sáme girjjetjállijda* er ei foreining for samiske skjønn- og faglitterære forfattarar. Foreininga vart danna i 2019 som ein reaksjon på at Sámi Girječálliid Searvi same år presiserte medlemskrava sine berre for fortattarar som skreiv på samisk. Denne nye foreininga er open for alle samiske forfattarar, uansett kva språk dei skriv på.

Den første leiaren av foreininga er Irene Larsen.

## Referansar
Brunkinnparula

**Brunkinnparula** (*Setophaga tigrina*) er ein art i parulafamilien. Han hekkar i boreale barskogar i nordlege Nord-Amerika. Hekkeområdet spenner over  Sør-Canada frå Alberta i vest, austover over Dei store sjøane og til New England. Han er ein trekkfugl, dei fleste overvintrar i Dei store Antillane. 

Slektsnamnet *Setophaga* er frå gammalgresk 'sest', «møll» og 'fagos', «å ete», og den spesifikke *tigrina* er latin for «tigerstripa» frå 'tigris', «tiger».

## Skildring
Brunkinnparula er ein liten sporvefugl og er ein mellomstor parula. Kroppslengda kan variere litt rundt 13 cm, og kroppsmassen er om lag 10 gram. Hannfuglar i hekkedrakt har ein brun overside, gul overgump og mørkebrun krone. Undersida er gul med svarte streker, slik som det vitskaplege namnet til fuglen ymtar om. Halsen og nakken er lysegul og kinnet har slåande kastanjefarge med ei svart augestripe. Han har eit smalt kvitt vengeband. Hoa i hekkedrakt er bleikare, og manglar kastanjebrunt kinn. Utanom hekketida har begge kjønna meir utvaska versjonar av hekkedrakta, utan det markante mønsteret på hovudet. Den gule overgumpen og indikasjonar på det kvite vengebandet er alltid til stades.

Denne arten er insektetar og får større ungekull i år med rikelege *[[Choristoneura]]*-sommarfuglar. Han plukkar insekt frå spissane på bartregreiner eller flyg ut for å fange insekt. Brunkinnparulaer et òg bær og nektar om vinteren, og har, unikt for ein parula, ei røyrforma tunge for å lette denne åtferda.

Hekkemiljøet til denne fuglen er i utkantar av barskog. Brunkinnparulaer hekkar nær stammen på treet, ofte i ei svartgran, og legg 4–9 egg i eit koppforma reir. Denne arten kan få dei største kulla av alle parulaer, sannsynlegvis som svar på auke i mengde av *Choristoneura*.

Songen til brunkinnparula er ein enkel repetisjon av høgfrekvente tonar. Ropet er ofte ein tynn høgfrekvent *sip*. Han syng vanlegvis frå ei grein høgt i eit tre.

Storleiken på populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som globalt livskraftig.

;Spontant i Noreg
Eit første individ av arten for Noreg vart registrert på Utsira den 23-26. september 2020, og dette var den fjerde kjente observasjonen i Europa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape warbler|Cape warbler]]» frå ,  den 28. november 2020.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Verdscupen i langrenn 1989/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1989-sesongen** omfatta 12 individuelle tevlingar og 5 stafettar. Tevlingane tok til 10. desember 1988 og vart avslutta 12. mars 1989. Dei 12 individuelle renna bestod av seks tevlingar over 15 kilometer, fire over 30 km og to 50-kilometerar. Renna fann stad i Ramsau am Dachstein (2) i Austerrike, Bohinj i Jugoslavia, Val di Sole i Italia, Kavgolovo (2) i Sovjetunionen, Nové Město na Moravě (2) i Tsjekkoslovakia, Lahti (5) i Finland,  Oslo (2) i Noreg og Falun (2) i Sverige.

Gunde Svan frå Sverige vann sin femte FIS-pokal. Norske Vegard Ulvang kom på andreplass og svenske Torgny Mogren vart tredjemann i turneringa. Svan sigra i seks av dei tolv individulle tevlingane. Ulvang vann to enkelttevlingar, medan Mogren, Vladimir Smirnov frå Sovjetunionen, Harri Kirvesniemi frå Finland og Lars Håland frå Sverige vann kvar si individuelle tevling.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Skilanglauf-Weltcup 1988/89|Skilanglauf-Weltcup 1988/89]]» frå ,  den 25. november 2020.*
Skániid girjie

**Skániid girjie** er eit samisk forlag som vart etablert av Asbjørg Skåden i 1998 i Evenskjer. 

Forlaget er spesialisert på utgjevingar frå det markasamiske området. Mellom anna har forlaget gjeve ut Just Qvigstad sine ordlister frå Ibestad, Lenvik og Ofoten, og frå Kaldfjord og Vesterålen, og det har gjeve ut verk om stadnamn. Skániid girjie har også gjeve ut mange barnebøker.

## Bakgrunnsstoff
* Skániid girjie si facebookside
Gollegiella girjelágádus

**Gollegiella girjelágádus** eller **Gollegiella girjelágádus** er eit samisk forlag i Tromsø som vart grunnlagt av Rauni Magga Lukkari.

Forlaget gjev ut bøker på samisk, finsk og norsk.

## Utgjevingar (utval)

* Sørly, Rita 2018: ”Namako ja bivdojuolggit” – ”Namako og tentaklene”
* Mikalsen, Gerd 2017: «Áhčigiella»
* Lukkari, Rauni Magga 2009: «Lex Sápmi Ja eará joccit/og andre stubber»
* Fosse, Jon 2005: «Soames lea boahtimen»

## Bakgrunnsstoff

* Facebooksida til Gollegiella girjelágádus 
* Wordpressida til forlaget
Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III

***Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III*** er det tredje og siste studioalbumet til The Stone Poneys, gjeve ut 29. april 1968. Songaren Linda Ronstadt gav ut det første soloalbumet sitt året etter. 

Sjølv om det er eit Stone Poneys-album, representerer det ein overgang og ei ny retning i forhold til dei to. Det markerte Ronstadt som solosongaren, etter krav frå Capitol Records og oppfordring frå produsenten Nik Venet, som alle såg potensialet hennar som soloartist etter suksessen med singelen «Different Drum» frå det førre albumet deira. Singelen vart merka «med Linda Ronstadt» og ho vart akkompagnert av andre musikarar i staden for bandmedlemmane Kenny Edwards og Bobby Kimmel. Det førte til krangling bandet, og det førte til slutt til at bandet gav seg. Edwards slutta i gruppa under innspelinga av dette tredje albumet, etter ein kort turné tidleg i 1968, og Kimmel slutta eit år seinare.

Med den ny eretninga fekk trioen med seg ekstra musikarar, og songane som Edwards og Kimmel skreiv vart byta ut til fordel av songar i andre sjangrar. I staden for folkrock-stilen frå dei to første Stone Poneys-albuma, var dei fleste songane på *Vol. III* i ein countryrockstil som Ronstadt fortsette med på dei neste albuma sine. Dette gjaldt særskild singlane «Some of Shelly's Blues» og «Up to My Neck in High Muddy Water».

Alle dei tre bandmedlemmane var avbilda på omslaget til dei to første albuma, medan berre Ronstadt vart avbilda på dette albumet. På baksida kan ein sjå ho i lag med ei gruppe vener og naboar (som musikkforskaren Charles Seeger og visesongaren Tim Buckley) føre eit hus på Hart Avenue i Santa Monica i California, der Ronstadt budde. Seeger og Buckely budde i nærleiken.

## Utgjeving
Albumet kom ut i april 1968 på Capitol i både monolyd og stereo. Det kom òg ut på 8-spors lydband. Albumet kom ut på CD i 1995. 

*Vol. III* inneheld berre to songar skrivne av Bobby Kimmel og Kenny Edwards. Resten av songane henta Ronstadt frå kjende låtskrivarar som Tim Buckley og Laura Nyro, i tillegg til låtskrivarar ho hadde sunge på dei to første albuma, som Michael Nesmith, Steve Gillette og Tom Campbell, som hadde skrive dei korte songframenta som opnar albumet. 

Den einaste songen frå albumet som gjekk inn på singellista var «Up to My Neck in High Muddy Water», som nådde 93. plassen på ''Billboard'' Hot 100. 

Nesmit sin «Some of Shelly's Blues» kom òg ut på singel, men gjekk ikkje på nokre salslister. Nesmith var mest kjend som medlem av The Monkees på denne tida. 

## Innhald

## Medverkande

### Bandmedlemmar
* Bob Kimmel, gitar
* Kenny Edwards, gitar
* Linda Ronstadt, solovokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III|Linda Ronstadt, Stone Poneys and Friends, Vol. III]]» frå ,  den 28. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hand Sown ... Home Grown

***Hand Sown ... Home Grown*** er det første soloalbumet til den amerikanske songaren  Linda Ronstadt, gjeve ut i mars 1969 på Capitol Records. Det var produsert av Chip Douglas frå The Turtles og Ronstadt tok her eit avgjerande steg bort frå folkemusikken til The Stone Poneys mot country og rock. *Hand Sown...* inneheld mellom anna coverversjonar av songar av Bob Dylan, Randy Newman og Fred Neil, og ein song skriven av det tidlegare Stone Poney-medlemmet Kenny Edwards, som kom til å spele i bandet hennar gjennom 1970-åra. 

Albumet selde dårleg og gjekk ikkje inn på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista. Det hadde seld mindre enn 10&nbsp;000 eksemplar før det neste albumet hennar kom ut. Ein singel frå albumet kom seg inn på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot 100 Pop Singles-lista i 1971, etter at det neste albumet hennar, *[[Silk Purse]]*, var komen ut. Edwards sin «The Long Way Around» var B-side til «(She's A) Very Lovely Woman», som berre kom ut på singel. Denne kom først ut på CD i 2009. Singelen nådde 70. plassen i 1971. Begge songane gjekk òg inn på Cash Box-lista. 

Trass i dårlege salstal var *Hand Sown...* med å gje Ronstadt merksemd då ho song på fleire fjernsynsshow, mellom anna på *[[The Johnny Cash Show]]* i juni 1969, der ho framførte «Only Mama That'll Walk the Line» nesten eit år før låtskrivaren, Waylon Jennings, framførte sin versjon på same showet. 

*Hand Sown ... Home Grown* inneheld ein tidleg versjon av «Silver Threads and Golden Needles», ein coverversjon av The Springfields-hitten frå 1962. Ronstadt spelte inn denne igjen på ny i 1973 for albumet *[[Don't Cry Now]]*, og denne gongen gjekk singelutgåva inn på topp 20 på Billboard Hot Country Songs-lista tidleg i 1974. 

Musikarar på albumet var mellom andre Clarence White frå The Byrds, Bernie Leadon (som seinare var med å skipe Eagles), Red Rhodes og Larry Knechtel.

## Innhald
På den originale LP-plata vart side ein kalla «Hand Sown» og side to kalla «Home Grown».

## Medverkande
* Linda Ronstadt – vokal, fingercymbal 
* Ken Edwards – akustisk gitar
* Pete Childs – akustisk gitar
* Bob Kimmel – akustisk gitar 
* Cyrus Faryar – akustisk gitar, bouzouki
* John T. Forsha – akustisk gitar, elektrisk gitar
* Jimmy Bond – bass 
* Billy Mundi – trommer
* Clarence White - elektrisk gitar
* Red Rhodes - pedalsteelgitar

## Teknisk
* Nick Venet – produsent
* Hugh Davies – lydteknikar
* Pete Abbott – assisterande lydteknikar
*Ed Caraeff - fotografi
* Jerry Hopkins – notis i plateomslaget

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hand Sown ... Home Grown|Hand Sown ... Home Grown]]» frå ,  den 29. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Only Daddy That'll Walk the Line

**«Only Daddy That'll Walk the Line»** er ein song skriven av Jimmy Bryant. Han vart opphavleg spelt inn av den amerikanske countrysongaren Jim Alley, men gjort kjend av countrymusikaren Waylon Jennings.

## Waylon Jennings-versjonen
Jennings spelte inn songen 16. april 1968 i RCA Victor Studios i Nashville med Chet Atkins som produsent. Han kom ut i juli 1968 som den andre singelen frå Jennings-albumet *[[Only the Greatest]]*.

*[[magasinet Billboard|Billboard]]* skreiv i meldinga si om albumet at både albumet og «Walk On Out of My Mind» var «typiske for den robuste og overtydande vokalstilen hans.» Nathan Brackett og Christian Hoard i *The New Rolling Stone Album Guide* skreiv at Jennings «verkeleg byrjar å hevde den grovhogde følsemda si» på songen.

Songen var med i sesong sju episode fem av *[[Mad Men]]*.

### Salslister
Songen låg 18 veker inne på Hot Country Singles-lista og låg på andreplassen i fem veker. I Canada gjekk songen til topps på *[[magasinet RPM|RPM]]* Country Tracks-lista i veka som enda 30. september 1968.

## Linda Ronstadt-versjonen
Linda Ronstadt spelte inn ein kjønnsomvendt versjon av songen (sungen som «The Only Mama That'll Walk the Line») i 1969 på albumet hennar *[[Hand Sown ... Home Grown]]*. Songen vart fast på konsertane til Ronstadt dei neste åra. Ho framførte han på *[[The Johnny Cash Show]]* i juni 1969 nesten eitt år før Jennings gjorde det same på same showet. 

## Hank Williams jr.-versjonen
Hank Williams Jr. spelte inn ein versjon av songen på albumet sitt *[[Family Tradition av Hank Williams jr.|Family Tradition]]*, som kom ut i 1979.

## The Kentucky Headhunters-versjonen

I 1991 spelte The Kentucky Headhunters inn ein versjon for albumet *[[Electric Barnyard]]*. Dei gav han ut på singel same året, som då låg sju veker på countrylista og nådde 60. plassen.

### Salslister

## Norsk versjon
Rudi Nelson skreiv ein norsk tekst til songen, som fekk tittelen «Han er ikkje god». Songen kom ut på Rudi Nelson-albumet *Langs Norskekysten* i 2014. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Only Daddy That&#39;ll Walk the Line|Only Daddy That&#39;ll Walk the Line]]» frå ,  den 29. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Long, Long Time

«**Long, Long Time**» er ein song skriven av Gary White. Songen var ein hit for Linda Ronstadt i 1970.

## Linda Ronstadt-versjonen
I 1970 gav Linda Ronstadt ut songen på singel og på albumet *[[Silk Purse]]*. Singelen låg 12 veker på ''Billboard'' Hot 100-lista, og nådde 25. plassen, medan han nådde 15. plassen på den kanadiske *[[magasinet RPM|RPM]]* 100-lista, åttandeplassen på den kanadiske CHUM 30-lista, og 20. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Easy Listening-lista.

I 1971 vart Linda Ronstadt nominert til Grammyprisen for beste moderne song av ei kvinne for «Long, Long Time».

### Salslister

## Andre versjonar
I 1976 gav Larry Santos ut ein versjon av songen, som nådde 38. plassen på *Billboard* Easy Listening-lista og 109. plassen på *Billboard* «Bubbling Under the Hot 100».

I 1998 spelte den kanadiske songaren Alannah Myles inn songen for samlealbumet *[[The Very Best of Alannah Myles]]*.

## I popkulturen
Songen var med i ein episode i 1975 av *[[The Rockford Files]]*, sesong 1, episode 23, «Roundabout». Songen er òg med i filen Hot Summer Nights frå 2018.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Long, Long Time|Long, Long Time]]» frå ,  den 29. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Adam Mitchell

**Adam Mitchell** () er ein ein skotsk-kanadisk songar-låtskrivar, mest kjend for å ha skrive «French Waltz», som vart ein hit for Nicolette Larson, «Dancing Round and Round», som vart ein hit for Olivia Newton-John, og for seinare ha arbeidd med KISS på albuma *[[Killers av Kiss|Killers]], [[Creatures of the Night]], [[Crazy Nights]]* og *[[Hot in the Shade]].*

Mitchell skreiv òg den populære countrysongen «Out Among The Stars», som vart spelt av Johnny Cash, Merle Haggard og Waylon Jennings, blant fleire. 

Mitchell har òg skrive songar spelt inn av John Waite, Wendy O. Williams, Bonnie Tyler, Chicago, Johnny Lee, Lynn Anderson, Commander Cody og Paul Anka, blant fleire.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Adam Mitchell (songwriter)|Adam Mitchell (songwriter)]]» frå ,  den 29. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elliot Mazer

**Elliot Mazer** () er ein USA-amerikansk lydteknikar og plateprodusent, mest kjend for arbeidet sitt med Linda Ronstadt, Neil Young, Bob Dylan, The Band og Janis Joplin. I tillegg har han arbeidd på film- og fjernsynsprosjekt for NBC og ymse sjølvstendige studio. Han har òg vore lærar ved University of North Carolina at Asheville og Elon University.

Mazer var konsulent ved Stanford University sitt Computer Center for Research in Music and Acoustics frå 1976 til 1984. Han designa det første heildigitale platestudioet i verda og var med å finne opp «D-zap», som var eit apparat som gjorde det mogeleg å avsløre mogelege straumsjokkfarar i studio. Mazer var direktør i Artificial Intelligence Resources Inc. seint i 1980-åra. Her utvikla han AirCheck Monitoring system, som han selde til Radio Computing Services (RCS). Frå 1989 til 2005 var Mazer visedirektør i New Business Development for RCS i New York.

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elliot Mazer|Elliot Mazer]]» frå ,  den 29. november 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Johannes Steen si andre regjering

**Johannes Steens andre regjering** var ei norsk regjering med Johannes Steen som statsminister og Otto Blehr som norsk statsminister i Stockholm. Ho var ei Venstreregjering, og tiltredde 17. februar 1898, og gjekk av 21. april 1902. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Johannes Steens andre regjering|Johannes Steens andre regjering]]» frå ,  den 29. november 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Johannes Steens andre regjering regjeringen.no