open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tobias Angerer

**Tobias Angerer** () er ein tysk tidlegare langrennsløpar frå Traunstein i Bayern. Han vann verdscupen i langrenn både i 2006 og 2007. Mellom 2002 og 2011 erobra han fire OL-medaljar og sju VM-medaljar, seks i sølv og fem i bronse, men ingen meistertittel.

## Aktiv
Angerer var med på å ta bronse med Tysklands stafettlag i vinter-OL 2002, og sølv med laget som deltok under ski-VM 2005 i Oberstdorf. Under vinterleikane 2006 fekk han ein ny sølvmedalje i 4x10 km stafett, og tok elles bronsemedaljen på 15 km. Året etter vart det også bronse på 15 km, då ski-VM 2007 vart avvikla i Sapporo. Tidlegare i meisterskapen sikra han tysk dobbeltsiger på 30 km, landsmannen Axel Teichmann vart verdsmeister.

Under ski-VM 2009 i Liberec sikra Angerer seg tre medaljar. Saman med nemnde Teichmann tok han sølv i lagsprinten, og dei to gjekk også på Tyskland sitt sølvlag i 4x10 km stafett. Individuelt sikra han seg så ein bronsemedalje på den avsluttande 50-kilometeren. Også frå vinter-OL i 2010 kom Angerer heim med ein medalje. I den fyrste langrennsøvinga tok han OL-sølv, slått klart i spurten av svenske Marcus Hellner. Angerer gjekk så ankeretappen for Tyskland i 4x10 km stafett under ski-VM 2011 i Oslo. I spurten var han nærast sjanselaus då spurtkanonane Petter Northug og Marcus Hellner sette fart på oppløpet og dermed vart det bronsemedalje på Tyskland.

### Verdscupen
Angerer vann verdscupen i langrenn i 2006, ein prestasjon han gjentok i den påfylgjande langrenns-sesongen. I januar 2007 vart han den fyrste mannlege vinnaren av Tour de ski. Sitt fyrste verdscuprenn vann han på nyåret i 2004, ein 30 km i Falun. Fram til januar 2009 vann han ytterlegare ti sigrar i verdscuprenn, den siste ein 15 km  i fristil i Rybinsk. I alt har han stått 28 gongar (11-5-12) på pallen etter individuelle tevlingar i verdscupen i langrenn.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Sygna Uldvarefabrik

**Sygna Uldvarefabrik A/L** var ein tekstilfabrikk ved Henjaelvi på Hermansverk i Leikanger i tidlegare Sogn og Fjordane. Fabrikken vart starta som shoddyfabrikk med namnet *Larsen Dampfarveri* av Mathias Larsen i 1910. I 1913 tok Arne Johannesen over og skipa aksjelag med namnet *Sygna Uldvarefabrik A/L*. Det vart reist ein stor fabrikkbygning i sveitserstil, der mykje av materialen kom frå reisinga av Fridtjof-statuen på Vangsnes. Produksjonen var i hovudsak ullgarn, ullteppe og etter kvart bomullsty. Fabrikken gjekk dårleg under krisa på 30-talet, og tilsette vart permitterte og oppsagde. I 1932 organiserte dei seg i Hermansverk Tekstilarbeiderforening.

## Framgangstider og nedlegging
Etter krigen gjekk fabrikken bra. Tidleg på 50-talet vart fabrikken utvida med to nye bygningar som inneheldt plys, kamgarnspinneri og vevegarnavdeling. Sygna gjekk inn i *Norsk Kamgarn Industri* i 1963, og spesialiserte seg deretter på strikkegarn. I 1964 vart det bygt ein ny etasje på spinneriet og investert i ny maskinpark. Fabrikken gjekk konkurs i 1972, men disponent Anders Dancke Sunde fekk Sandnes Kamgarn Spinneri til å ta over. Fabrikken på Sandnes brann ned til grunnen i 1978, og produksjonen på Hermansverk vart nedlagd i 1982 då ny fabrikk på Sandnes stod ferdig.

## Smoltanlegg og sanering
I 1984 starta *Sygna Aquakultur* smoltoppdrett i lokala til Sygna Uldvarefabrik. Anlegget var i drift til 1993, då nytt anlegg i Riverdalen på Hermansverk vart teke i bruk. Dette er framleis i drift av Marine Harvest.

Fabrikkpipa og den gamle trebygningen frå 1913 vart riven vinteren 2001. Plysen og spinneriet frå 50- og 60-talet står framleis, og fram til 2012 vart spinneriet nytta som garasjeanlegg for Leikanger Taxi.

## Bakgrunnsstoff
*Sau- og geiteavl i Sogn og Fjordane – NRK fylkesleksikon.
* Om Sygna Ullvarefabrikk i Kulturhistorisk Leksikon (Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane)
*Vet du hva dette er? - BYAS/Stavanger Aftenblad
Einar Slyngstad

**Einar Slyngstad** () var ein norsk journalist. Han arbeidde fleire år i nyhendeavdelinga i NRK fjernsynet og var kjend som programleiar i Dagsrevyen.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* «Einar Slyngstad har gått bort» (nrk.no)
Ngorongorokrateret

**Ngorongoro-krateret** (2 200 moh.) er ein kaldera, eit stort vulkankrater, i Tanzania. Det vert òg kalla «verdas åttande under» og trekk til seg titusenar av turistar frå heile verda kvart år. Krateret inngår i Ngorongoro naturvernområde. Det høyrer til ein utdøydd vulkan som vart fylla av smelta lava då vulkanen hadde det siste utbrotet sitt for omkring 2,5 millionar år sidan. Toppen kollapsa og krateret sto tilbake. Sjølve krateret dekker eit areal på ca 264 km² og er omkring 16-20 km breitt og 610-760 meter djupt. 

Det er det største fullstendige og ikkje oversymde vulkankrateret i verda. Kalderaen utgjer 3 % av nasjonalparken som er tilhaldsstad for dei fleste kjende afrikanske pattedyr og grenser direkte mot Serengeti nasjonalpark i nordvest.

I krateret, som yrer av fuglar og krypdyr, lever det ca 25&nbsp;000 større pattedyr.

## Sjå òg
* Ngorongoro naturvernområde
* Serengeti nasjonalpark

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ngorongoro-kratret|Ngorongoro-kratret]]» frå ,  den 3. februar 2014.*  
 
* Askheim, Svein. (27. januar 2010). Ngorongorokrateret. I Store norske leksikon. Henta 3. februar 2014.
Kvithovudhavørn

**Kvithovudhavørn**, *Haliaeetus leucocephalus*,  er ein fugleart i haukefamilien og er ein nordamerikansk slektning av den eurasiske havørna. 

Arten er kjenneteikna på den snøkvite fargen på hovudet, halsen og halen, som står i skarp kontrast til den brunsvarte kroppen. Kvithovudhavørna hekkar oftast nær sjøen, men også ved ferskvatn der det er rikt med fisk. Arten er truga av jakt, som har ført til ein dramatisk nedgang i bestanden. Kvithovudhavørna er nasjonalsymbolet til USA.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

Kategori:Fuglar i Saint Pierre og Miquelon]]
Arne Garborgs plass

**Arne Garborgs plass** er ein plass på Hammersborg i bydel St. Hanshaugen i Oslo. Plassen ligg framfor Oslo brann- og redningsetats hovudbrannstasjon frå 1939, som òg har adresse til plassen som nr 1.

Plassen er oppkalla etter forfattaren Arne Garborg, som i mange år budde i byen og var knytt til den såkalla Kristiania-bohemen. Hans «Kristiania-romanar» står fram som noko av dei mest slitesterke i forfattarskapen.

Opphavleg låg Arne Garborgs plass under open himmel, men vart delvis overbygd med eit tak med to opningar i samband med bygginga av Y-blokka i regjeringskvartalet, ei kontorblokk med stjerneforma grunnplan som vart bygd attmed plassen og med ein fløy over han. Taket danner ein open plass framfor hovudbygningen til Deichmanske bibliotek, hovudbrannstasjonen og Y-blokka. Denne plassen har vore meir eller mindre avstengd for ållmenta etter terroråtaka 22. juli 2011.

Heile dette området kan verte endra i samband med oppattbygginga etter terroråtaket i 2011.

## Bakgrunnsstoff
* Even Smith Wergeland: What's the story (Oslo glory)
Nubisk sandstein

**Nubisk sandstein** er ein sedimentær bergart som ligg på grunnfjellet i austlege delen av Sahara, det nordaustlege Afrika og Arabia. Sedimenta vart avsett frå kambrium- til krittida i hovudsakleg kontinentale avsettingsmiljø. I øvre delar finst marine lag av kalk og kalkhaldig leire.

## Kjelder
*
Venabu

**Venabu** er eit fjellhotell i Ringebu kommune i Oppland, som ligg søraust for Flaksjøen ved fylkesveg 27 (Ringebu–Enden). 

Hotellet ligg 940 m.o.h. og starta som fjellstove i 1947. I nærleiken av hotellet ligg Venabygd fjellkapell, ein natursteinsbygning frå 1979.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Vangshaugen

**Vangshaugen** er ei turisthytte i Sunndal kommune i Møre og Romsdal. Hytta ligg 740 moh. i Grødalen, om lag 30&nbsp;km søraust for Sunndalsøra.

Vangshaugen har 64 senger i sesongen og 16 senger når hytta er ubetent. Hytta høyrer til Kristiansund og Nordmøre Turistforening (KNT).

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* KNT om Vangshaugen 
* UT.no om Vangshaugen
Vetti

**Vetti** er ein fjellgard og ei turisthytte i Årdal kommune i Vestland. Hytta ligg 320 moh. nedst i Utladalen, vest i Jotunheimen.

Like ved Vetti ligg Vettisfossen.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Vetti
Vinjestova

**Vinjestova** er ei hytte i Vang kommune i Oppland, like ved Eidsbugarden ved vestenden av Bygdin i Jotunheimen. Hytta vart bygd av Aasmund Olavsson Vinje og Ernst Sars saman med to andre i 1868 og var den fyrste hytta i Jotunheimen.

Hytta har seinare vorte teken over av Thomas J. Heftye, som brukte ho som turiststasjon. Vinjestova høyrer nå til Eidsbugarden og blir brukt som museum. Ved bryggja til hotellet  vart det ved 100-årsjubileet til Vinjestova avduka ein portrettbyste av Vinje. Bysten vart modellert av Ståle Kyllingstad.

## Kjelder
Tekstreferat

i eit tekstreferat skal du vere usyneleg. Du skal ikkje skrive i eg- form. Men du må vise til teksten du refererer frå, og til forfattaren. Då kan du skrive at artikkelforfattaren seier/hevdar/ meiner... Du kan sitere frå teksten.
Løkken kyrkje

**Løkken kyrkje** er ei langkyrkje i Orkland kommune i Trøndelag fylke.

Kyrkja vart oppført som skyttarhus i 1916 av Orkla Grube-Aktiebolag. I 1929 vart huset ombygd til kapell etter teikningar av Roar Tønseth og invigd den 13. september. Frå 1999 fekk kapellet status som soknekyrkje. Kyrkja var eigd av Orkla-konsernet heilt til 2012, då ho vart overført til Den norske kyrkja ved Meldal kyrkjelege fellesråd.

Kyrkjegarden er om lag 50 meter frå kyrkja. Det finst òg eit bårehus.

## Kjelder
* Meldal kirkekontor 
* Orkdalsmenighetene 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Sølvasal

:*For andre artar som også er blitt kalla sølvasal, sjå [[bergasal]] og [[norsk asal]]*

**Sølvasal** eller **kvitasal** (*Sorbus aria*) er eit tre i asalslekta i rosefamilien. Det kan bli 5 til 15 meter høgt. Blada er eggforma med sølvkvit underside.

Sølvasal stammar frå Mellom- og Sør-Europa. Planten er blitt brukt som prydtre sidan 1700-talet, og finst forvilla i Noreg, i det minste nord til Trøndelag. Det er også mogleg at arten er komen til landet naturleg. Arten er rekna som nær truga i Noreg.

Treet utgjer saman med to nærskilde artar, bergasal og norsk asal, sølvasal-gruppa. Det finst fleire kultivarar av sølvasal, i tillegg til fleire hybridar danna med andre tre i asalslekta.

## Galleri

გოგოსა Sorbus aria.JPG|Bær og blad.
DjurdjuraKabylie.jpg|Lite tre i fjellet i Algerie.
Blühende Mehlbeere.jpg|Blomstrande tre i Allgäu i Bayern.
Kysice KL CZ Muk Na kocourku Sorbus aria 117.jpg|Verna tre ved ein åker i Kyšice i Tsjekkia.


## Kjelder

*Sølvasal (15. februar 2009), *Store norske leksikon*. Henta 3. februar 2014.
*Sølvasal , skogoglandskap.no
* Sølvasal-gruppa , skogoglandskap.no
*Sølvasal, artsportalen.artsdatabanken.no

## Bakgrunnsstoff

*Sølvasal , skogoglandskap.no
Meldal kyrkje

**Meldal kyrkje** er ei langkyrkje frå 1988 i Orkland kommune i Trøndelag.

Kyrkja er bygd som ein tilnærma kopi av ei kyrkje frå 1651 som brann ned til grunnen i 1981. Kyrkja er såleis prega av barokken på 1600-talet. Kyrkja er tilsynelatande av tre, men har eit betongskal innanfor.

Meldal prestegard ligg ikkje langt frå kyrkja.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Meldal kirkekontor 
* Kult nr. 4/2004, s. 16
* 
* Peder Berge: Meldal kyrkje 1650-1950 (Bokhylla.no; om gamlekyrkja)
*
Asopós i Lakonía

**Asopós** (gresk Ασωπός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Asopós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Asopós 4&nbsp;164&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1&nbsp;195&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Molái

**Molái** (gresk Μολάοι) er ein distriktsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Molái inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Molái 5&nbsp;124&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2&nbsp;850&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Papadiánika

**Papadiánika** (gresk Παπαδιάνικα) er ein distriktsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Papadiánika var hovudsete i den tidlegare kommunen Asopós, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

## Referansar
Austskjera

**Austskjera** er ei gruppe skjer i Antarktis, som ligg nær kysten kring 8&nbsp;km aust for Cape Daly og 3&nbsp;km aust-søraust for Safety Island. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936&ndash;37 og namngjeve av dei.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Austskjera|Austskjera]]» frå ,  den 3. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Baseline Rock

**Baseline Rock** er ein isolert holme som ligg mellom Nøstet og Flatøyholmane i Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936&ndash;37 og fekk namnet sitt av Australian Antarctic Names and Medals Committee fordi han vart nytta som eine enden av ei grunnlinje (baseline) for ei triangulering gjort av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1959.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baseline Rock|Baseline Rock]]» frå ,  den 3. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Kollskjer

**Kollskjer** er eit stort skjer som ligg 1&nbsp;km søraust for Uksøy på vestsida av Oom Bay i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve av dei.

## Kjelder
Vestskjera

**Vestskjera** er ei gruppe skjer ved vestenden av Robinsonøyane utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjevne «Vestskjera». Dei fekk nytt namn, Child Rocks, av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter J.B. Child, andrestyrmann på RRS «Discovery» under British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition i 1929–31.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Child Rocks|Child Rocks]]» frå ,  den 3. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Corry Rocks

**Corry Rocks** er ei gruppe klipper heilt nord på Gillock Island i Ameryisen. På ei av klippene låg ein landmålingsstasjon under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1968. Gruppa vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter M.J. Corry, leiaren og ein glasiolog i gruppa på Ameryisen i 1968, som tok del i landmålinga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Corry Rocks|Corry Rocks]]» frå ,  den 3. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Canopus Rocks

**Canopus Rocks** er to små, låge holmar som ligg kring 2&nbsp;km nordvest for Spjotøy i den austlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagte frå flyfoto teken av Australian National Antarctic Research Expeditions-flyet i 1958 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter Canopus Island, som heiter Spjotøy på norsk.

## Kjelder
Hermansverk Tekstilarbeiderforening

**Hermansverk Tekstilarbeiderforening** var eit lokallag av Norsk Tekstilarbeiderforbund som organiserte tilsette i tekstilindustrien på Hermansverk i Leikanger i Sogn og Fjordane. Foreininga vart skipa 19. september 1932 som ein protest på urettvise permitteringar og oppseiingar av dei tilsette ved Sygna Uldvarefabrik under den økonomiske krisa. Det fyrste styret bestod av Olav Lund (formann), Ingeborg Bjørk (viseformann), Anders Nyheim (kasserar), Johannes N. Henjum (sekretær) og Marie Nyheim. 1. april 1982 vart foreininga lagd ned i samband med at ullvarefabrikken vart lagd ned og produksjonen flytt til Sandnes.

## Kjelder
Dodson Rocks

**Dodson Rocks** er to små, mørke klippeframspring på sørsida av Single Island, på vestsida av Ameryisen. Dei vart oppdaga frå eit fly under Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1969, fotografert frå lufta under ANARE i 1971 og kalla opp etter R. Dodson, seniorgeolog med ANARE under kartlegginga av Prince Charles Mountains i 1971.

## Kjelder
Francey Hill

**Francey Hill** er ei låg, snødekt klippe kring 5,5&nbsp;km sør for Mount McKenzie i Aramis Range i Prince Charles Mountains i Antarktis. Klippa vart kartlagt frå flyfoto tekne av Australian National Antarctic Research Expeditions tekne i 1960 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter R.J. Francey, ein forskar på kosmisk stråling ved Mawson-stasjonen i 1964.

## Kjelder
Prins Eugen

**Eugen Napoleon Nikolaus** () var ein svensk og  norsk prins og kunstmålar. Han var den yngste sonen til kong Oscar II og Sofia av Nassau, bror til kong Gustav V. Eugen vart ofte omtala som kunstnarprinsen.

## Liv og gjerning

Prins Eugen studerte hos Hugo Salmson i Stockholm og heldt fram med studiane i Paris, mellom andre hos Léon Bonnat. I Frankrike vart han mest inspirert av dei symbolistiske målarane, noko som på 1890-talet syner seg i hans folketomme, «vemodiga landskap» med «själfullt innehåll». Før han kom så langt, måla han i ein meir realistisk stil, til dømes i to norske motiv; *Valdreskvinna* frå 1889 og *Valdres* frå året etter. 

I Sverige bidrog Eugen til det nasjonale landskapsmåleriet med skildringar av det svenske kulturlandskapet, fremst Södermanland, Stockholm og Österlen. Hans mest kjende måleri, *Molnet*, måla han i to versjonar, ein i 1895 og den andre i 1896. Allereie i 1893 måla han *Det gamla slottet*, eit frampeik mot *Molnet*.

Eugen heldt fram å måle mest heile livet. Han er såleis representert med dekorative veggmåleri på teaterhuset Dramaten og i Stockholms rådhus. Prins Eugen laga altartavla i Kiruna kyrkje og ei altartavle som han gav til Djurgårdskyrkan i Stockholm.

I 1947 vart Eugen tildelt Haakon VIIs Frihetskors «for fremragende fortjenester av Norges sak under krigen».

## Notar

## Kjelder
**Den svenska målarkonstens historia*. 2001

## Bakgrunnsstoff
Lågtangen

**Lågtangen** er ein 200 meter lang tange som stikk ut frå iskysten i Mac. Robertson Land like vest for Holmevika. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeven av dei. Det omsette namnet Low Tongue er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) som det godkjende namnet.

## Kjelder
Marble Rock

**Marble Rock** er eit klippeframspring ved kanten av isveggen kring 1,5&nbsp;km vest-sørvest for West Arm og Mawson-stasjonen, på kysten av Mac. Robertson Land. Det vart først kartlagt frå flyfoto tekne av Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37 og fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) på grunn av leie av marmor skildra der av D.S. Trail, ein geolog ved Mawson-stasjonen i 1961.

## Kjelder
Nilsson Rocks

**Nilsson Rocks** er ei gruppe forholdsvis låge klippeframspring som ligg rundt ein innsjø av smeltevatn, som ligg 17&nbsp;km sør for Fisher Massif i Prince Charles Mountains. Dei vart kartlagte frå flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter C.S. Nilsson, ein fysikar ved Mawson-stasjonen i 1957.

## Kjelder
Peake-Jones Rock

**Peake-Jones Rock** er eit låg, bønneforma skjer som ligg like utanfor kysten og 3,5&nbsp;km nordaust for Ringøya i Holmevika i Mac. Robertson Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936-37 og vart namngjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter K. Peake-Jones, ein vêrobservatør ved Mawson-stasjonen i 1959.

## Kjelder
Field Rock

**Field Rock** er eit klippeframspring 1&nbsp;km sør for Teyssier Island, på kysten av Mac. Robertson Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1954–62 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter E.D. Field, ein kokk ved den nærliggande Mawson-stasjonen i 1957.

## Kjelder
Departure Rocks

**Departure Rocks** er ei gruppe på fire klipper med bratte sider som ligg 2&nbsp;km nord for Peake-Jones Rock i Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagte av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37, og fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee fordi grupper frå Australian National Antarctic Research Expeditions som drog vestover frå Mawson-stasjonen på sjøisen alltid passerte nær klippene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Departure Rocks|Departure Rocks]]» frå ,  den 3. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ringøya

**Ringøya** er ein holme som ligg 3,5&nbsp;km søraust for Nøstet ved enden av Holmevika i Antarktis. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve Ringøya av dei. Han vart først vitja i 1956 av eit sledelag frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions). Dei meinte at «rock» (klippe, skjer, holme) skildra staden betre. 
 
## Kjelder
Ryrie Rock

**Ryrie Rock** er ei isolert holme utanfor kysten, 20&nbsp;km nordaust for Kidson Island og 48&nbsp;km nordaust for Byrd Head. Han vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav han etter den australske høgkomissæren i London på den tida.
 
## Kjelder
Sawert Rocks

**Sawert Rocks** er ei gruppe skjer 4,5&nbsp;km aust-nordaust for Azimuth Island i den nordaustlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1958. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter A. Sawert, ein radiotelegrafist ved Mawson-stasjonen i 1959.

## Kjelder
Scullin monolith

**Scullin Monolith** er ei halvmåneforma klippe i sjøen 6 km vest for Torlyn Mountain i Mac. Robertson Land. Tidleg i januar 1930 flydde British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Douglas Mawson over området. Mawson landa på klippa den 13. februar 1931 og namngav henne etter James Scullin, som var statsminister i Australia frå 1929 til 1931. Klippa vart kartlagt i januar og februar 1931 av norske kvalfangarar som utforska denne kysten og kalla det «Mount Klarius Mikkelsen» etter kaptein Klarius Mikkelsen, som var kaptein på kvalbåten «Torlyn». Mikkelsen Peak er framleis nytta om det høgaste punktet i klippene.

Sidan klippa ikkje er dekt av snø eller is, er ho ein viktig hekkestad for fuglar, særleg petrellar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scullin monolith|Scullin monolith]]» frå ,  den 3. februar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Smith Rocks

**Smith Rocks** er ei gruppe skjer som ligg 1&nbsp;km nordaust for Spjotøyholmane aust i Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeve som ein del av Spjotøyholmane. Dei fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter kaptein V. Smith, ein sjåfør som deltok på ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) ved Mawson-stasjonen i 1958-59 og 1959-60.

## Kjelder
Stevens Rock

**Stevens Rock** er eit einsleg skjer i Antarktis som ligg 3&nbsp;km aust for Strahanbreen og 2&nbsp;km utanfor kysten. Det vart oppdaga i februar 1931 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav det etter offiser C.W. Stevens, ein landmålar i Royal Australian Navy.

## Kjelder
Welch Rocks

**Welch Rocks** er to skjer som ligg 1&nbsp;km nord for Welch Island aust i Holmevika i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagt frå flyfoto teken av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1958 og 1959. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Welch Island.

## Kjelder
Tingey Rocks

**Tingey Rocks** er to små skjer som ligg sørvest for Single Island i vestkanten av Ameryisen. Dei vart oppdaga av gruppa under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), som kartla Prince Charles Mountains i 1971, og vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter R.J. Tingey, ein geolog i gruppa.

## Kjelder
Tangskjera

**Tangskjera** er ein holme like nord for Lågtangen, utanfor Mac. Robertson Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Thorshavn-ekspedisjonane i 1936–37 og namngjeven av dei. Det omsette namnet Tongue Rock er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) som det godkjende namnet.

## Kjelder
Viés

**Viés** (gresk Βοιές) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Området blir òg kalla **Vátika** (gresk Βάτικα). Viés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

## Referansar
Neápoli i Lakonía

**Neápoli** (gresk Νεάπολη) er ein distriktsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Neápoli var hovudsete i den tidlegare kommunen Viés, som no er ei kommunaleining i kommunen Monemvasiá.

## Referansar
SandnesGarn

**Sandnes Garn** (tidlegare *Sandnes Uldvarefabrik*) er ein garnfabrikk ved Foss-Eikeland i Sandnes kommune i Rogaland. Fabrikken er ein av dei eldste ullvarefabrikkane i landet, og er i dag ein leiande produsent av strikkegarn og industrigarn. Verksemda har om lag 95 tilsette og ein eksportandel på 27 %.

## Sandnes Uldvarefabrik 1888-1986
Sandnes Uldvarefabrik vart skipa i 1888. Dei fyrste bygningane vart reist i Vågen i Sandnes, og produksjonen kom i gang i 1889. Verksemda hadde stor vekst etter 1905, og fabrikken vart utvida i 1910. Det vart kjøpt inn kjembemaskiner i 1932. Sandnes Uldvarefabrik lanserte mariusgenseren i 1952 og strikkeklubben StrikkEss i 1954.
Strikkeklubben var lansert for å auka garnsalet. 

Verksemda gjekk godt fram til midten av 70-talet, då ullvareprisane vart svært høge. I 1975 vart Sandnes Uldvarefabrik slegen saman med Sandnes Kamgarn Spinneri for å takla utfordringane i bransjen. Firmaet vart eit av dei marknadsleiande i Noreg, og heldt ein imponerande del av markedet for handstrikkegarn. 21. august 1978 brann ullvarefabrikken ned til grunnen. Under gjenreisinga vart fabrikken flytt til Foss-Eikeland utanfor Sandnes. I dag står kjøpesentret Vågen Amfi på branntomta til ullvarefabrikken.

## Sandnes Kamgarn Spinneri 1906-1986
*Sandnes Kamgarn Spinneri* vart skipa i Vågen av Walter Roff i 1906. Fabrikken vart utvida i 1932. Då Sygna Uldvarefabrik på Hermansverk gjekk konkurs i 1972, tok Kamgarnspinneriet over drifta der. Sandnes Kamgarn Spinneri fusjonerte med Sandnes Uldvarefabrik i 1975. Produksjonen på Hermansverk tok slutt i 1982. Merkenamnet Sandnes Kamgarn Spinneri avvikla i 1986, og all produksjonen vart flytt til Sandnes Uldvarefabrik sitt nye anlegg på Foss-Eikeland. Kamgarnspinneriet vart tømt for maskiner i 1988, og vart ombygt til kulturhus i 2000.

## Sandnes Uldvarefabrik etter 1986
I 1986 stod det moderne nybygget til Sandnes Uldvarefabrik på Foss-Eikeland ferdig. Verksemda vart kjøpt opp av Sagatex i 1995, men vart kjøpt att av lokale krefter i 2000. Dei nye eigarane investerte 15 millionar i ny maskinpark. Namnet vart endra til *SandnesGarn* i 2006.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Nettsidene til SandnesGarns
*Sandnes historie 1900-tallet 
*Optimisme på Sandnes Ullvare, Stavanger Aftenblad 
*Kamgarnspinneriet ble byens kulturstolthet, Stavanger Aftenblad
Stefania Belmondo

**Stefania Belmondo** () er ein italiensk tidlegare langrennsløpar frå Vinadio i provinsen Cuneo i Piemonte. Ho vart olympisk meister på 30 km i 1992 i Albertville og på 15 km i 2002 i Salt Lake City. Både i 1993 og 1999 tok ho to VM-gull, ved begge høva på 15 km jaktstart, samt fyrste gongen også på 30 km, medan ho i 1999 sigra på 15 km. Belmondo vann verdscupen i langrenn i 1999, og kom tre gongar på andreplass i same.

### Aktiv
Frå 1991 til 2002 vann Belmondo seks gullmedaljar, ti sølvmedaljar og sju bronsemedaljar i ulike verdsmeisterskap og vinterleikar. Ho tok 13 VM-medaljar (4-7-2) og ti OL-medaljar (2-3-5), i alt 23 medaljar.

Belmono vart nummer to i verdscupen i 1991 og i 1992, begge gongane bakom Jelena Välbe frå Sovjetunionen. I 1993 hamna ho på tredjeplass, medan ho i 1997 var tilbake på andreplass, atter ein gong måtte ho si overkvinne i Jelena Välbe, som då representerte Russland. OL-sesongen 1998 vart Belmondo nummer tre att, før ho endeleg i 1999 vann verdscupen i langrenn for kvinner, framom norske Bente Martinsen. I sin siste sesong på toppnivå, 2002, var Belmondo med sin tredjeplass for sjuande gong ein av verdas tre beste kvinnelege langrennsløparar. Ho sigra i til saman 23 renn i verdscupen.  

I 1997 vart Belmondo tildelt Holmenkollmedaljen, samstundes med Bjørn Dæhlie og Bjarte Engen Vik. 

Under opningsseremonien til vinter-OL 2006 i Torino tende ho den olympiske flammen.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Gapøyholman

**Gapøyholman** er ei øygruppe som ligg ytst i Kvæfjorden, i Kvæfjord kommune i Troms. Dei små holmane ligg utanfor Gapøya.

Den største av Gapøyholman er Storholmen, som er ca. 1 km lang. Aust for Storholmen ligg mange små holmar, Småholman.

## Naturreservat

Gapøyholman er verna med status som naturreservat på grunn av det rike fuglelivet og bestanden av steinkobbe der. Holmane har også eit særeige planteliv. Det er forbode å ferdast på land der mellom 1. mai og 15. juli. Naturreservatet har nasjonalt lokalitetsnummer 191110026.

## Bakgrunnsstoff
*Forskrift om Verneplan for kystregionen i Troms fylke, vedlegg 34, Gapøyholman naturreservat, Kvæfjord kommune, Troms. Lovadata.no

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gapøyholman|Gapøyholman]]» frå ,  den 3. februar 2014.*  
 
*Maritimt dyre- og fugleliv , bbtouring.no
Georg Pauli

**Georg Vilhelm Pauli** () var ein svensk målar, særleg kjend for sine store, dekorative måleri. Også kona hans, Hanna Hirsch-Pauli, var målar.

## Liv og gjerning
Pauli var fødd i Jönköping, der far hans var apotekar. På 1870-80-talet studerte Pauli ved Konstakademien i Stockholm, sidan i Paris og Italia. Han gjorde elles mange studiereiser til utlandet. 

Pauli arbeidde mykje med utsmykkingsoppgåver. Han laga såleis freskar i Göteborg gamla museum, Södermalms läroverk og på Östra Real i Stockholm. I Per Brahegymnasiet i Jönköping forma han i 1913-14 kubistisk-liknande veggmåleri som i samtida vekte stor debatt, grunna dei nakne mannekroppane. Liknande arbeid finst i Stockholms stadshus, samt i Kungliga Dramatiska Teatern i Stockholm. Pauli laga også veggmåleri i Handelsbanken sitt hovudkontor i Stockholm, samt nokre små, fine veggbilete for prins Eugen på Waldemarsudde.

Til liks med fleire av dei unge svenske målarane som debuterte på 1880-talet, høyrde Pauli til kunstnargruppa Opponenterna. Han skreiv ein heil del om kunsthistorie, mellom anna *[[Ernst Josephson]]* (1903 og 1914), *Konstnärslif och om konst* (1913), *I Paris, nya konstens källa* (1915), *Väggmåleri* (1920), samt *Prins Eugen* (1925). Åra 1917-21 gav Pauli ut tidsskriftet *Flamman*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Georg Pauli|Georg Pauli]]» frå ,  den 3. februar 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Gunnar Janson

**Gunnar Tidemand Janson** () var ein norsk bilethoggar. Han var fødd i Levanger og far til journalisten Mette Janson og komponisten Alfred Janson.

Mellom hans mest kjende verk er skulpturar av Hans E. Kinck, Arne Garborg, Dagfin Werenskiold, Ingeborg Refling Hagen og Tarjei Vesaas. «Nasjonalmonument for krigens ofre» var avdekt i Akershus festning i 1970.

## Kjelder
Goritsá

**Goritsá** (gresk Γκοριτσά) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Goritsá var hovudsete i den tidlegare kommunen Therápnes, som no er ei kommunaleining i kommunen Spárti.

## Referansar
Karyés i Lakonía

**Karyés** (gresk Καρυές) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Karyés inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Karyés 352&nbsp;innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

## Referansar
Kjeldebu

**Kjeldebu** er ei turisthytte i Eidfjord kommune i Vestland, som ligg 1060 moh. på austsida av Sysenvatnet.

Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT), og vart bygd i 1975 som erstatning for Instestølen, som vart riven i samband med Eidfjord-utbygginga. Kjeldebu er sjølvbetent og har 51 sengeplassar.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Kjeldebu
Lørenbanen

**Lørenbanen** er ei 1,6 kilometer dobbeltspora T-baneline i tunnel mellom Sinsen stasjon på T-banelina Ringen og Økern stasjon på T-banelina Grorudbanen i Oslo, påbyrja i 2013 og opna for trafikk 3. april 2016. Strekninga trafikkerast med tog som går opp og ned Groruddalen på Ringen og Grorudbanen. I samband med opninga av banen vart det gjort store endringar på heile T-banenettet i Oslo med omsyn til linenummerering og kva for strekningar som vert trafikkert av dei einskilde linene.

Lørenbanen har ein underjordisk stasjon, Løren stasjon, som ligg sentralt til i det tettbygde området med bustadblokker på Løren. Det er rekna med at stasjonen vert ein av dei mest brukte i T-banenettet i Oslo.

Fil:Løren stasjon april2015.JPG|Løren T-banestasjon under bygging, april 2015.
Fil:Løren subway station, Oslo, Norway 15.JPG|Løren T-banestasjon, perrongar og rulletrapper.
Fil:Løren subway station, Oslo, Norway 19.JPG|Løren T-banestasjon
Fil:Løren stasjon (132003).jpg|Inngangen til Løren T-banestasjon
Krækkjahytta

**Krækkjahytta** er ei turisthytte i Hol kommune i Buskerud, som ligg 1161 moh. ved Storekrækkja på Hardangervidda.

Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT). Den eldste delen vart bygd 1878, og er utvida fleire gonger.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* UT.no om Krækkjahytta
Krossbu

**Krossbu** er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg 1267 moh. ved fylkesveg 55 over Sognefjell.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
Leirvassbu

**Leirvassbu** er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet, som ligg 1405 m.o.h ved Leirvatnet vest for Kyrkja i Jotunheimen.

Hytta er oppført i 1957 og har 190 senger. Den Norske Turistforening (DNT) oppførte ei steinbu her i 1875, som vart restaurert i 1975.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* UT.no om Leirvassbu
Maurset

**Maurset** er eit turistsenter og ein tidlegare fjellgard i Eidfjord kommune i Vestland, som ligg sør for riksveg 7 gjennom Sysendalen på Hardangervidda.

Staden er ei hyttegrend som ligg 776 moh. Namnet kjem truleg av plantenamnet maure, og det siste leddet av norrønt setr, som tyder bustad.

## Kjelder
*
Mårbu

**Mårbu** er ei turisthytte i Tinn kommune i Telemark, som ligg 1130 moh. i nordenden av Mårvatnet på Hardangervidda.

Hytta høyrer til Drammens og Oplands Turistforening og har 46 sengeplassar. Utanom sesongen er hytta sjølvbetent.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Mårbu
Mogen

**Mogen** er ei turisthytte i Vinje kommune i Telemark, som ligg 940 moh. ved foten av Hardangervidda, i vestenden av Møsvatn.

Hytta høyrer til Skien-Telemark Turistforening og vart bygd i 1892. I ettertid har hytta vorte utvida og modernisert fleire gonger. Hytta har i dag 48 sengeplassar som er spreidde over 2-, 3- og 4-mannsrom.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* UT.no om Mogen
Nedalshytta

**Nedalshytta** er ei turisthytte i Sylan i Tydal kommune i Trøndelag, som ligg 780 moh. ved austbreidda av den oppdemte Nesjøen.

Hytta høyrer til Trondhjems Turistforening og vart opphavleg bygd i 1897. I 1970 vart hytta riven på grunn av regulering av Neavassdraget. Den noverande hytta vart teken i bruk i 1972. Nedalshytta har 94 senger, derav 70 i betent kvarter.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Nedalshytta
Breiborg Fjellstove

**Breiborg Fjellstove** er ei privat turisthytte i Sauda kommune i Rogaland, som ligg 700 moh. i gamle stølstrakter ved fylkesveg 520 (Sauda–Røldal).

Hytta høyrde tidlegare til Stavanger Turistforening. I nærområdet er det skitrekk og høve for sportsfiske.

## Kjelder

*
Umbukta fjellstue

**Umbukta fjellstue** er ei privat turisthytte med campingplass i Rana kommune i Nordland, som ligg 525 moh. i vestenden av Uman ved E12, 35&nbsp;km aust for Mo i Rana.

Staden vart rydda til gardsdrift på 1830-talet, og bygningen vart teken i bruk som fjellstove i 1873. Det var gardsdrift på staden fram til 1973, då kommunen tok over tomta. Frå 2000 har Umbukta vore i privat eige, og i 2004 vart hytta utvida med nytt tilbygg.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* UT.no om Umbukta fjellstue
Tuva Turisthytte

**Tuva Turisthytte** er ei privat turisthytte i Hol kommune i Buskerud, som ligg 1185 moh. aust på Hardangervidda, sørvest for Ustetind.

Hytta vart bygd i 1915. Ho er eigd og driven av Aileen Flataaker og har 20 senger.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Hytteringen om Tuva Turisthytte 
* UT.no om Tuva Turisthytte
Renndølsetra

**Renndølsetra** er ei privat turisthytte i Sunndal kommune i Møre og Romsdal, som ligg 400 moh. i Innerdalen, om lag 12&nbsp;km nordaust for Sunndalsøra.

Hytta har sjølvbetent kvarter med 6 senger, som er låst med DNT-lås når hytta ikkje er betent. Her er også seter med kyr og sal av lokale produkt.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* UT.no om Renndølsetra
Skogadalsbøen

**Skogadalsbøen** er ei turisthytte i Luster kommune i Vestland, som ligg 834 m.o.h. i Utladalen i Jotunheimen.

Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT). Skogadalsbøen var opphavleg ei seter, og den fyrste hytta vart bygd i 1888. Seinare er hytta vorte utvida fleire gonger. I 2013 hadde hytta 3&nbsp;500 overnattingar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* UT.no om Skogadalsbøen
Sellasía

**Sellasía** (gresk Σελλασία) er ein landsby i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Sellasía var hovudsete i den tidlegare kommunen Inoúndas, som no er ei kommunaleining i kommunen Spárti.

## Referansar
Kalhovd turisthytte

**Kalhovd turisthytte** er ei turisthytte i Tinn kommune i Telemark, som ligg 1&nbsp;100 moh. ved austenden av Kalhovdfjorden på Hardangervidda.

Hytta var opphavleg bygd som administrasjonsbustad for damanlegget Norsk Hydro hadde i Kalhovddammen. I 1917 vart Kalhovd teken over av Skien–Telemark Turistforening. Hytta har 85 senger.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* UT.no om Kalhovd turisthytte
Juvasshytta

**Juvasshytta** er ei privat turisthytte i Lom kommune i Innlandet, som ligg 1840 moh. ved Juvvatnet nordaust for Galdhøpiggen i Jotunheimen.

Hytta var opphavleg bygd av fjellføraren Knud O. Vole i 1884, og vart bygd om i 1975–76. Juvasshytta har 80 senger og er eit populært utgangspunkt for turar til Galdhøpiggen.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* UT.no om Juvasshytta
Tvindehaugen

**Tvindehaugen** er ei tidlegare turisthytte i Vang kommune i Oppland. Hytta var den fyrste turisthytta til Den Norske Turistforening (DNT) i Jotunheimen.

Tvindehaugen vart oppført i 1870 på austsida av innsjøen Tyin i Vest-Jotunheimen. Hytta vart lagt ned i 1901 og flytta til Bygdin, der Tvindehaugen dannar ein del av Torfinnsbu. Minnestøtte vart reist i 1943 på dei gamle tuftene ved Tyin like ved bilvegen.

## Kjelder
*
Inoúndas

**Inoúndas** (gresk Οινούντας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Lakonía i periferien Peloponnes i Hellas. Inoúndas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Spárti.

## Referansar
Jøldalshytta

**Jøldalshytta** er ei turisthytte i Rennebu kommune i Trøndelag. Hytta ligg i Trollheimen, 740 moh., ved Jølvatnet og har utsyn mot Svarthetta og Trollhettamassivet. Frå Jøldalshytta går varda stigar over toppane til Trollheimshytta.

Jøldalshytta er eigd av Trondhjems Turistforening, vart bygd i 1917 og har vore ombygd og påbygd i 1962 og i 2004. Hytta har 80 senger i sesongen (påske og sommar) og er låst med DNT-nøkkel og sjølvbetent med 16 senger utanom sesongen.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Jøldalshytta på UT.no
* Om Jøldalshytta på nettsidene til Trondhjems Turistforening
Martin Fourcade

**Martin Fourcade** () er ein fransk skiskyttar frå Perpignan i Languedoc-Roussillon. Han har fem VM-gull og vann verdscupen i skiskytingbåde i 2012 og 2013. Skiskyttaren Simon Fourcade er ein eldre bror.

### Aktiv
Fourcade fekk sitt gjennombrot då han under vinter-OL 2010 tok sølvmedaljen på fellesstarten, vel ti sekundar bak vinnaren Jevgenij Ustjugov frå Russland. Nokre veker etter vinterleikane fekk han sin fyrste pallplass i verdscupen, ein tredjeplass i den såkalla sprint-tevlinga i Kontiolahti. Plasseringa viste seg å vere utgangspunktet for hans fyrste siger i verdscupen, med ein strafferunde på jaktstarten gjekk han heilt til topps.

Han vann jaktstarten under VM i skiskyting 2011 i Khanty-Mansijsk, etter han fyrst tok sølv på 7,5 km, og fekk elles ein bronse med det franske laget i mix-stafett. Året etter vann han både sprinten (7,5 km), jaktstarten og fellesstarten under VM i skiskyting 2012 i Ruhpolding, og tok sølv med Frankrike i 4x7,5 km stafett. 

Allereie i 2011 kom Fourcade på tredjeplass i verdcupen i skiskyting. Fourcade vann så verdscupen i skiskyting for 2012] etter å ha vunne ni renn. I 2013 kopierte han sigeren i verdscupen, då vann han heile ti renn. Både i 2012 og -13 hadde han sterkast konkurranse av Emil Hegle Svendsen. Pr 31. januar 2014 har Fourcade vunne 26 renn i verdscupen.

I VM i skiskyting 2013 i Nové Město tok Fourcade tre strake sølvmedaljar, på høvesvis mix-stafett, 7,5 km og 12,5 km jaktstart, der førnemnde Svendsen i alle tre øvingane stod øvst på sigerspallen. Fourcade vann så gullmedaljen på 20 km.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Orkdal kyrkje

**Orkdal kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1893 på Fannrem i Orkland kommune i Trøndelag.

Dette er den tredje kyrkja på staden, der det har stått kyrkje sidan mellomalderen. Den første kyrkja var av tre, den andre og tredje av kleberstein. Kyrkja vart teikna av Carl Julius Bergstrøm og oppført av byggmeister Hans Kunig.

## Kjelder
* Orkdalsmenighetene 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Orkdalskyrkja på Grøtte i 900 år (Bokhylla.no) 
* 
* 

## Fotnotar
Moe kyrkje

**Moe kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1867 eit par kilometer nord for Svorkmo  i Orkland kommune i Trøndelag fylke.

## Tidlegare kyrkjer
Dagens kyrkje er den tredje kyrkja ved Svorkmo. Ei kyrkje for verksarbeidarane vart oppført på Skankebakken i 1675 og vart øydelagt av flaum i 1816. Same året vart ei åttekanta trekyrkje oppført på Smedhaugen, om lag ein kilometer lengre nord. Denne kyrkja vart riven i 1866 og ny kyrkje oppført på Moe, vest for Orkla, der det hadde vore ekserserplass.

## Dagens kyrkje
Moe kyrkje vart teikna av Ole Fredriksen Rømmesmo og Børre Thorstensen Wulvig, oppført i 1866–67 og innvigd 28. desember 1867. Det er ei krosskyrkje i tre. Tre av veggane frå kyrkja på Smedhaugen vart nytta i koret. Kyrkja vart restaurert i 1958–59 etter planar av John Egil Tverdahl. Veslemøy Nystedt Stoltenberg laga glasmåleri i korvindauga i 1977.

## Kjelder
* Orkdalsmenighetene 
* 

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Orkdalskyrkja på Grøtte i 900 år (Bokhylla.no)
Orkanger kyrkje

**Orkanger kyrkje** er ei langkyrkje frå 1892 i Orkland kommune i Trøndelag fylke.

Kyrkja var prega av steitserstil i byrjinga, men fasaden vart noko forenkla i 1950 då kyrkja fekk nytt panel og tårnet vart endra. Kyrkja har endra farge fleire gonger, frå brun til gul til brun til kvit (i 1991).

Det er kyrkjegard ved kyrkja, men han vart snart for liten, og ny gravplass vart teken i bruk ved Den gode hyrdes kapell (innvigd 1955).

## Fotnotar

## Kjelder
*  (Teksten er også gjengjeven på Orkanger.info)
* Orkdalsmenighetene 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Vest-Máni

**Vest-Máni** (gresk Δυτική Μάνη, *Dytikí Máni*) er ein kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Aust-Máni ligg søraust for Kalamáta ut mot Messiníabukta. I aust grensar kommunen til periferieininga Lakonía med kommunen Aust-Máni i søraust.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Avía
* Lévktro
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Avía i Messinía

**Avía** (gresk Αβία) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Avía inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Vest-Máni.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Avía 1&nbsp;915&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 267&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Kámbos i Messinía

**Kámbos** (gresk Αβία) er ein landsby i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Kámbos var hovudsete i den tidlegare kommunen Avía, som no er ei kommunaleining i kommunen Vest-Máni.

## Referansar
Kebirakrateret

**Kebirakrateret** er eit mogeleg nedslagskrater i Sahara med sentrum i Libya som strekker seg inn i Egypt. 

Krateret består av to ringar der den største har ein diameter på 31 km. Krateret er langt større enn Oasiskrateret som ligg i nærleiken. Oasiskrateret vert likevel stundom rekna som det største, fordi det sikkert er identifisert som eit meteorittkrater. 

## Kjelder
Askheim, Svein. (2009, 31. juli). Kebira. I Store norske leksikon. Henta 5. februar 2014 frå http://snl.no/Kebira.
Kardamýli

**Kardamýli** (gresk Καρδαμύλη) er ein landsby i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas og hovudsete i kommunen Vest-Máni.

## Referansar
Oasiskrateret

**Oasiskrateret** er eit meteorittkrater i Sahara i Libya. Krateret er blotta, men erodert, og berre den indre delen er i dag synleg. Den ytre ringen må i følgje utrekningar ha hatt ein diameter på 18 km. Alderen på krateret er mindre enn 120 millionar år.

Oasis er det største av mange nedslagskrater i området som er sikkert påvist. Kebirakrateret er derimot større med ein diameter på 31 km i diameter.

## Kjelder
* Askheim, Svein. (30. juli 2010). Oasiskrateret. I Store norske leksikon. Henta 5. februar 2014 fra http://snl.no/Oasiskrateret.
Áris i Messinía

**Áris** (gresk Άρις) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Messinía i periferien Peloponnes i Hellas. Áris inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kalamáta.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Áris 1&nbsp;719&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 851&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
T-baneringen

**Ringen** er ei dobbeltspora T-baneline i T-banenettet i Oslo som går mellom stasjonane Ullevål stadion på Sognsvannsbanen og Carl Bernes plass på Grorudbanen via Nydalen og Storo. Ved at lina er eit tverrsamand mellom desse to linene, skapar ho ei ringbane over desse to linene og fellestunnelen for T-banelinene gjennom sentrum. Lina, som har tre stasjonar med plattform mellom spora i staden for på kvar si side av spora, vart bygd i åra 2000 - 2006, og har ein stasjon, Nydalen stasjon, liggande under jorda.

Mellom stasjonane Ullevål stadion og Storo, og mellom stasjonane Sinsen og Carl Berners plass, går lina i tunnel, elles ligg ei stutt strekning forbi Grefsen jarnbanestasjon på Gjøvikbanen i dagen. Her er det òg eit spor som knyt T-banenettet til jarnbanenettet, og soleis gjer det mogleg å køyre vedlikehaldsmaskinar for skjenegangen frå jarnbanen over på T-banen. Men korkje T-banetoga eller toga på jarnbanen kan køyrast på det andre nettet.

Mellom Sinsen stasjon på Ringen og Økern stasjon på Grorudbanen går T-banelina Lørenbanen, ferdig i 2016. Denne banen gjer det mogleg å køyre tog mellom sentrum av Oslo og Groruddalen over Sognsvannsbanen - Ringen - Lørenbanen - Grorudbanen.

## Bakgrunnsstoff
*snl.no:T-baneringen