open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kho-kho

**Kho-kho** er eit sørasiatisk lagspel med tikking. Det blir spelt på ein firkanta bane merkt opp med midt- og sidelinjer.

Spelet går føre seg i omgangar på rundt 7 minutt der kvart lag bytter på å vera inne og ute. Ved byrjinga av ein omgang sit typisk åtte spelarar frå eit lag langs midtlinja på banen med hovudet vend annankvar veg. Den niande byrjar som fangar.

Tre medlemmer frå det andre laget spring inn på banen og skal unngå å bli tikka av dei sitjande spelarane eller fangaren. Dei kan kryssa midtlinja, medan fangaren ikkje kan gjera det. Fangaren kan i staden bytta plass med  ein sitjande spelar ved å røra han bakfrå og seia «kho» høgt og tydeleg.

Dersom alle dei tre som gjekk inn på banen blir tekne, må tre nye spelarar frå same laget koma inn på banen før fangaren som tikka den siste har sagt «kho» til ein av medspelarane sine.

Kho-kho er utbreidd i Sør-Asia, og blir spelt i friminutt og gymtimar. Det blir også halde turneringar i spelet. Spelet har også spreidd seg til Sør-Afrika gjennom den indiske befolkninga der.

## Sjå òg
* kabbadi

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*National Club Games Rule Book - Kho-Kho  (PDF), olympic.ind.in
Tore Pedersen

**Tore André Pedersen** () er ein tidlegare norsk fotballspelar. Pedersen har spela på høgt nivå for ni forskjellige klubbar i fem land. Han var også fast på landslaget på første halvdel av 1990-talet, og spela i alt 45 A-landskampar. Klubbane han har spela for, er: Selbak, Fredrikstad (to periodar), IFK Göteborg, Brann, Oldham (utlån), Sanfrecce Hiroshima, FC St. Pauli, Blackburn, Eintracht Frankfurt, Wimbledon og Trosvik.

## Karriere

Pedersen spela 10 kampar på utlån til Oldham i 1993/94. Han gjekk frå SK Brann til FC St. Pauli i 1995. Kontrakten med St. Pauli gjekk ut 30. juni 1997 (p.g.a. nedrykk til 2. bundesliga). Dermed var Pedersen fri til å gå kvar han ville, sjølv om klubben ville behalda han. Han var på prøvespel i Bolton Wanderers, Blackburn og West Ham United, men valde Blackburn Rovers for £750,000. Han skulle overta etter Henning Berg då han blei seld til Manchester United.

Pedersen var mykje plaga av skadar i karrieren sin. Han spela på alle Noregs VM-kvalifiseringskampar til USA-VM i 1994, men pådrog seg ein krossbandskade kort tid før sluttspelet og måtte difor bli heime. Også medan han var i Wimbledon i 1999 pådrog han seg ein alvorleg kneskade, og tilbrakte halvtanna år på sidelinja.

Det var venta at han kom til å leggja opp på grunn av denne kneskaden, men han kom tilbake på fotballbanen i 2001 – først for 4. divisjonsklubben Trosvik, og returnerte sesongen etter til Fredrikstad, som han hjelpte til to strake opprykk og ein etterlengta retur til Tippeligaen. Etter dette spela Pedersen ein sesong i sin eigen ungdomsklubb, Selbak, og deretter for Oslo Diamantene.

## Kniksenprisen

* Under tida si i SK Brann vann Tore Pedersen Kniksenprisen som årets fotballspelar i 1993.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tore Pedersen|Tore Pedersen]]» frå ,  den 9. februar 2015.*  
 
* Bokmålswikipedia refererte til: Profil på Altomfotball.no
Sweet, Sweet Smile

«**Sweet, Sweet Smile**» er ein countrysong skriven av Otha Young og Juice Newton og framført av The Carpenters i 1977 på albumet *[[Passage av Carpenters|Passage]]*. Med songen er trommeslagaren Ronnie Tutt som ofte spelte med Elvis Presley.

«Sweet, Sweet Smile» er ein av få songar spelte inn av The Carpenters som vart vald ut av Karen Carpenter og ikkje Richard Carpenter. Juice Newton og bandleiaren hennar Otha Young hadde skrive «Sweet, Sweet Smile» for Newton sjølv, men selskapet til Newton, Capitol Records, var ikkje interessert i songen. Manageren til Newton, som var ein ven av Carpenters, spelte demoen av «Sweet, Sweet Smile» ein gong Karen Carpenter vitja heime hennar. Carpenter likte songen og tok han med seg til broren Richard Carpenter som likte han med ein gong.

«Sweet, Sweet Smile» nådde 44. plassen på ''Billboard'' Hot 100, men vart den einaste Carpenters-songen som nådde Country-lista i USA med ein åttandeplass. Han nådde òg sjuandeplassen på Adult Contemporary-lista.

Ei omsetjing av «Sweet, Sweet Smile» til tysk, kalla «Der Mann auf einem Seil», var B-sida til Wenche Myhre-singelen «Lass mein Knie, Joe» («It's a Heartache»), som nådde 16. plassen i Tyskland i 1978. Ei finsk utgåve, «Sä Oot Niin Kultainen», vart spelt inn av Lea Laven i 1978 for albumet *Aamulla rakkaani näin*.

I 2011 gav Juice Newton ut songen sjølv, ei nyinnspeling av «Sweet, Sweet Smile» som bonusspor på albumet *The Ultimate Hits Collection*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sweet, Sweet Smile|Sweet, Sweet Smile]]» frå ,  den 9. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Traudl Hecher

**Waltraud Hecher-Görgl** (), kjend som **Traudl Hecher**, var ein austerriksk alpin skirennar frå Schwaz i Tirol som vann bronsemedaljen i utfor både under Vinter-OL 1960 og Vinter-OL 1964. Ho var mor til alpinistane Stephan Görgl og Elisabeth Görgl, som begge har hevda seg i verdstoppen i alpin skisport.

## Aktiv
16 år gammal debuterte Hecher i Vinter-OL 1960 i Squaw Valley i California med å vinne bronsemedaljen i utfor, bak gullvinnar Heidi Biebl frå Tyskland og USA si eiga Penny Pitou på sølvplass. To år seinare oppnådde Hecher ein sjetteplass i kombinasjonen ved VM i alpine greiner 1962 i Chamonix, basert på at ho vart nummer åtte i utfor, ni i storslalåm og tolv i slalåm.

Under vinterleikane 1964 i Innsbruck syrgde ho, saman med gullmedaljør Christl Haas og sølvvinnar Edith Zimmermann, for at arrangørlandet tok alle medaljane i utforrennet. To år seinare deltok ho då VM i alpine greiner 1966 vart avvikla i Chile, utan å kunne hevde seg.

Hecher vann ti gullmedaljar i nasjonale meisterskap i åra frå 1960 til 1967. Ho vann kombinasjonen fire år på rad (1960-63) og slalåm tre sesongar etter kvarandre (1960-62), samt storslalåm i 1963 og utfor i 1965 og 1967.

Grunna psykiske problem la ho bort alpinskia sommaren 1967.

## Kjelder

**Sportsboken*, aktuelle årgangar
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Traudl Hecher|Traudl Hecher]]» frå ,  den 9. februar 2015.*
Maria Pietilä-Holmner

**Maria Pietilä-Holmner** () er ein svensk alpin skirennar frå Umeå som har vunne to VM-sølv og like mange VM-bronsar i tida 2007-13. Ho deltek einast i dei tekniske øvingane.

### Aktiv
Pietilä-Holmner vann slalåmtevlinga under junior-VM 2006 i Canada og kom på tiandeplass i storslalåm under Vinter-OL 2006 i Torino. Under VM i alpine greiner 2007 på svensk snø i Åre tok ho ein noko overraskande sølvmedalje i storslalåm.

Ho oppnådde sitt beste olympiske resultat då ho under Vinter-OL i Vancouver kom på fjerdeplass i slalåmtevlinga. Året etter fekk ho to bronsemedaljar i VM i alpine greiner 2011 i Garmisch-Partenkirchen. Fyrste medaljen kom i lagtevlinga for Sverige, i lag med mellom andre Anja Pärson, og så i slalåmrennet. I alpin-VM 2013 i Schladming lukkast det svenske laget, med mellom andre Pietilä-Holmner, Frida Hansdotter, Mattias Hargin og Andre Myhrer kapre sølvet. Pietilä-Holmner vart så nummer seks i slalåmøvinga. Ein ny sjetteplass oppnådde ho under vinterleikane i Sotsji, men då i storslalåm.

Vinteren 2010/11 vann Pietilä-Holmner to slalåmrenn i verdscupen i alpine greiner, det andre eit parallelrenn i München. Hennar tredje rennsiger kom då ho i desember 2014 triumferte i eit slalåmrenn i heimlege Åre.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Fiskemjøl

**Fiskemjøl** er mjøl produsert av inntørka fiskeavfall, overskotsfisk og av slik fisk som ikkje vert rekna som mat for menneske. Tidlegare vart fiskemjøl laga av fisk eller fiskeavfall som vart tørka naturleg i lufta, men no vert mjølet laga av kunstig tørka råstoff. Fiskemjøl vert for det meste nytta til dyrefôr, mellom anna for gris, fjørfe, pelsdyr og oppdrettsfisk.

Fiskemjøl er særs verdfullt som dyrefôr på grunn av høgt innhald av protein, om lag seksti til sytti prosent, kalsiumfosfat og anna mineralstoff. Under den andre verdskrigen vart det òg laga fiskemjøl til menneskeføde, men i normale tider har ikkje slik produksjon vorte nokon suksess. Det har til tider likevel vore ein mindre produksjon av fiskemjøl til menneskeføde som matvarehjelp til folk i katastrofeområde, og dette går då føre seg etter dei særleg strenge krava til råstoffet og produksjonsutstyr som gjeld for matvarer.

## Kjelder
Calling Occupants of Interplanetary Craft

«**Calling Occupants of Interplanetary Craft (The Recognized Anthem of World Contact Day)**» er ein song av Klaatu, opphavleg gjeve ut i 1976 på det første albumet deira *[[3:47 EST]]*. Songen opna nattsendinga på piratradiostasjonen Radio Caroline. Året etter songen kom ut spelte The Carpenters inn songen, med hjelp av 160 musikarar. Begge versjonane av singlane hadde det fulle namnet på omslaget (men Carpenters hadde undertittelen i lita skrift). På seinare singelutgåve for Klaatu var tittelen korta ned til «Calling Occupants».

## Opphav
John Woloschuk, medlem i Klaatu og ein av dei som skreiv songen sa: 
:Ideeln for denne songen kom av ei faktisk hending som var skildra i *The Flying Saucer Reader*, ein bok av Jay David frå 1967. I mars 1953 skal ein organisasjon kalla «International Flying Saucer Bureau» send ein bulletin til alle medlemmane sine der dei bad dei delta i eit eksperiment kalla «World Contact Day», der dei til ein fastsett dato og tidspunkt i lag skulle prøve å sende ut ei telepatisk melding til vitjande frå det ytre rommet. Meldinga byra med «Calling occupants of interplanetary craft!»

## Lister

## Medverkande
*John Woloschuk - solovokal, korvokal, piano, orgel, synthesizer, bassgitar
*Dee Long - korvokal, mellotron, synthesizer, elektrisk gitar
*Terry Draper - solovokal, korvokal, trommer, pauke, perkusjon
*Terry Brown - korvokal

## The Carpenters-versjonen
The Carpenters-versjonen vart gjeven ut på *[[Passage av Carpenters|Passage]]* og fleire samlealbum. Singelen vart ein suksess og mange skreiv brev til duoen der dei spurte når World Contact Day (verdas kontaktdag) skulle vere. Songen kom ut kort tid før Steven Spielberg-filmen med liknande tema, *[[Nærkontakt av tredje grad]]* kom ut, november same året. Ein del av songen kan høyrast i filmen *[[filmen The Wolverine|The Wolverine]]* frå 2013.

Carpenters-versjonen opna med ein radioprat på eit innringingsprogram, som får ein telefon frå ein «Mike Ledgerwood». Då DJen spør Mike om eit songynske svarar ei romvesenstemme. Radioprataren på songen var gitaristen til Carpenters, Tony Peluso, som i musikkvideoen òg spelar denne radioprataren.

Singelomslaget vart måla av *[[Star Trek]]*-designeren Andrew Probert.

I april 2011 vart songen nytta i BBC-serien *[[Wonders of the Solar System]]*, leia av dr. Brian Cox.

### Lister

### Medverkande
*Karen Carpenter - solo- og korvokal
*Richard Carpenter - solo- og korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn - bassgitar
*Tony Peluso - gitar, DJ
*Ron Tutt - trommer
*Earle Dumler - obo
*Gregg Smith Singers - korvokal
*Peter Knight - orkesterarrangement

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Calling Occupants of Interplanetary Craft|Calling Occupants of Interplanetary Craft]]» frå ,  den 9. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rullebrett

**Rullebrett**, **skeitebrett** eller **skateboard** er eit smalt, avlangt brett med to par små hjul, nytta til å stå på i fart for å kome seg fram eller gjere ulike triks og hopp. Farta får rullebrettkøyraren ved å stå på brettet med eine foten og sparke frå med den andre, eller å køyre utfor bakkar av ulike slag. Det finst òg eigne baner for rullebrettkøyring, og det vert halde konkurransar, mellom anna noregsmeisterskap.

Kjende kommunale innandørshallar for rullebrettkøyring finst i Bergen (Fysak ved Slettebakken haldeplass på Bybanen), i Drammen (Nøstedhallen på vegen mot Svelvik), i Bærum (Arena på Bekkestua) og i Oslo (Oslo Skatehall, Stavangergata 28
på Voldsløkka). Store friluftsanlegg finst på Månejordet i Larvik, på Koigen i Hamar, rett attmed jarnbanestasjonen i Gjøvik og Dyveke bru i Gamlebyen i Oslo. Frå 2016 er det òg ein innandørshall i eit tidlegare hamneskur, Skur 13, på Filipstad i Oslo. Elles finst det mange større og mindre anlegg og innandørsbaner fleire stader ikring i landet.


Fil:Horizontal Skateboard.jpg|Eit moderne rullebrett nytta til triksing. Oversida er dekt med eit sandpapirliknande lag, ein *gripteip*.
Fil:Element Skateboard.jpg|Hjula på eit rullebrett er festa til ei aksling på eit elastisk vis, slik at hjula svingar og brettet let seg styre ved at at køyraren legg kroppstyngda over til ein av sidene.
Fil:Skating in Sesimbra.jpg|Korleis eit rullebrett styrast.
Fil:Skateboardvintage70s.JPG|Rullebrett frå 1970-åra.
Fil:Pushwagner decorated storage building, Tjuvholmen-Oslo.jpg|I *Skur 13* på Filipstad i Oslo er det innandørshall for rullebrettkøyring.


## Forbodet i Noreg mot rullebrett
Det var totalforbod mot rullebrett i Noreg frå 7. september 1978 til 9. mai 1989. Forbodet var grunna i dei farane for å verte skada som rullebrettkøyrarar utsette seg for. I desse åra var Noreg det einaste landet i verda som hadde forbod mot å selje, kjøpe eller stå på rullebrett. Men det har synt seg at det ikkje er fleire alvorlege skader ved bruk av rullebrett enn det er i dei fleste andre idrettar.

## Bakgrunnsstoff
*Norsk Organisasjon for Rullebrett
Made in America av Carpenters

***Made in America*** er det tiande albumet til The Carpenters og det siste som kom ut medan Karen Carpenter levde. Det kom ut i juni 1981 og nådde 52. plassen på albumlista i USA og 12. plassen i Storbritannia.

I 1985 sa Richard Carpenter «dette var både mitt og Karen sitt favorittalbum av alle prosjekta våre».

## Marknadsføring
For å marknadsføre *Made in America* deltok Karen og Richard Carpenter i fleire prateprogram i 1981, mellom anna *[[Good Morning America]]* den 10. august og *[[The Merv Griffin Show]]* den 2. oktober, der dei framførte «(Want You) Back in My Life Again».

## Innhald

## Singlar
;«Touch Me When We're Dancing»
* US 7" single (1981) – A&M 2344
# «Touch Me When We're Dancing»
# «Because We Are in Love (The Wedding Song)»

;«(Want You) Back in My Life Again»
* US 7" single (1981) – A&M 2370
# «(Want You) Back in My Life Again»
# «Somebody's Been Lyin'»

;«Those Good Old Dreams»
* US 7" single (1981) – A&M 2386
# «Those Good Old Dreams»
# «When It's Gone (It's Just Gone)»

;«Beechwood 4-5789»
* US 7" single (1982) – A&M 2405
# «Beechwood 4-5789»
# «Two Sides»

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Made in America (Carpenters album)|Made in America (Carpenters album)]]» frå ,  den 9. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Voice of the Heart

***Voice of the Heart*** er det 11. studioalbumet til den amerikanske popduoen Carpenters. Det vart gjeve ut i 1983 etter Karen Carpenter var død, og inneheld to songar frå den siste innspelinga hennar, «Now» og «You're Enough», i tillegg til songar spelte inn tidlegare, men som ikkje tidlegare var gjeve ut før.

Den siste innspelinga til Karen var «Now», spelt inn i april 1982, medan ho tok ein pause frå behandlinga ho fekk i New York og for ei stund var attende i California. Songen vart spelt inn i eit opptak.

## Innhald

## Singlar
;«Make Believe It's Your First Time»
:US 7" single (1983) – A&M 2585
:1. «Make Believe It's Your First Time»
:2. «Look to Your Dreams»

:BR 7" single (1983) – CBS 47075
:1. «Make Believe It's Your First Time»
:2. «Look to Your Dreams»

;«Your Baby Doesn't Love You Anymore»
:US 7" single (1984) – A&M 2620
:1. «Your Baby Doesn't Love You Anymore»
:2. «Sailing on the Tide»

;«Now»
:UK 7" promo (1983) – AM166
:1. «Now»
:2. «Look to Your Dreams»

:BR 7" single (1983) – CBS 47078
:1. «Now»
:2. «Ordinary Fool»

## Lister
### Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Voice of the Heart|Voice of the Heart]]» frå ,  den 9. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Keban

**Keban** er ein småby og eit distrikt i Elazığ-provinsen i Tyrkia. Han har eit folketal på 4&nbsp;857 (2012).
Den andre største demningen i Tyrkia, Kebandemningen som demmer opp Eufrat, ligg her.

Keban ligg vest i Elazığ-provinsen, 46&nbsp;km frå provinssenteret. Vest for Keban ligg Arapgir-distriktet i Malatya-provinsen, i nord Çemişgezek-distriktet i Tunceli-provinsen, i nordvest Ağın-distriktet og i sør Baskil. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Keban, Elazığ|Keban, Elazığ]]» frå ,  den 10. februar 2015.*
Murat

**Murat** kan visa til:
* Joachim Murat (1767–1815), marskalk av Frankrike

## Geografi
* Murat i Allier, ein kommune i departementet Allier i regionen Auvergne i Frankrike
* Murat i Cantal, ein kommune i departementet Cantal i regionen Auvergne i Frankrike
* Labastide-Murat, ein kommune i departementet Lot i regionen Midi-Pyrénées i Frankrike
* Murat Su, ei kjeldeelv til Eufrat
Hassan Gouled Aptidon

**Hassan Gouled Aptidon** () var den første presidenten av Djibouti frå 1977 til 1999.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hassan Gouled Aptidon|Hassan Gouled Aptidon]]» frå ,  den 10. februar 2015.*
An Old-Fashioned Christmas

***An Old-Fashioned Christmas*** er eit julemusikkalbum av The Carpenters, gjeve ut i 1984 etter songaren Karen Carpenter var død.

Albumet inneheld fleire songar som var spelt inn under tidlegare prosjekt, mellom anna *[[Christmas Portrait]]* i 1978. Richard Carpenter tok desse songane og spelte inn nytt akkompagnement, og dette albumet vart resultatet. 

## Innhald
#«It Came Upon a Midnight Clear» (Edmund Hamilton Sears, Richard Storrs Willis) – 0:43
#Overture – 8:14*
##«Happy Holiday» (Irving Berlin)
##«The First Noel» (P.D., Trad. Old English Carol)
##«March of the Toys» (Victor Herbert)
##«Little Jesus» (P.D., from the Oxford Book of Carols)
##«I Saw Mommy Kissing Santa Claus» (Thomas Conner)
##«O Little Town of Bethlehem» (P.D., L.H. Redner)
##«In Dulce Jubilo» (P.D., 14th Century German Melody, P. Brooks)
##«Gesu Bambino» (Pietra A. Yon)
##«Angels We Have Heard on High» (P.D., Trad. French Carol)
#«An Old-Fashioned Christmas» (John Bettis, Richard Carpenter) – 2:14
#«O Holy Night» (Adolphe Adam, John Sullivan Dwight) – 3:10
#«(There's No Place Like) Home for the Holidays» (Al Stillman, Robert Allen) – 2:36
#Medley – 3:43*
##«Here Comes Santa Claus» (Gene Autry, Oakley Haldeman)
##«Frosty the Snowman» (Steve Nelson, Jack Rollins)
##«Rudolph the Red-Nosed Reindeer» (Johnny Marks)
##«Good King Wenceslas» (P.D., John Mason Neale)
#«Little Altar Boy» (Howlett Peter Smith) – 3:43
#«Do You Hear What I Hear?» (Gloria Shayne, Noel Regney) – 2:53
#«My Favorite Things» (Richard Rodgers, Oscar Hammerstein II) – 3:54
#«He Came Here for Me» (Ron Nelson) – 2:12
#«Santa Claus Is Coming to Town» (Haven Gillespie, J. Fred Coots) – 4:04
#«What Are You Doing New Year's Eve?» (Frank Loesser) – 2:51
#Selections from *[[The Nutcracker]]* – 6:14*
##«Overture Miniature» (Pyotr Ilyich Tchaikovsky)
##«Dance of the Sugar Plum Fairy» (Tchaikovsky)
##«Trepak» (Tchaikovsky)
##«Valse Des Fleurs» (Tchaikovsky)
#«I Heard the Bells on Christmas Day» (Henry Wadsworth Longfellow, Johnny Marks) – 2:21

### Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An Old-Fashioned Christmas|An Old-Fashioned Christmas]]» frå ,  den 9. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lovelines

***Lovelines*** er eit album av The Carpenters, gjeve ut i 1989. Same året valde Richard Carpenter å gje ut eit album av tidlegare unytta soloinnspelingar av systera, Karen.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lovelines|Lovelines]]» frå ,  den 9. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tikken

**Tikken** eller **sisten** er ein barneleik der ein eller fleire spelarar jagar andre og prøver å «tikka» eller ta på dei, ofte medan dei seier eit visst ord. Leiken finst i ei rekkje ulike utformingar over heile verda, og har minst eksistert sidan 100-talet. Tikken kan blandast med andre spel som ballspel, gøymsle eller ringleik til mange nye leikar.

## Skildring
I mange utgåver av spelet «har» ein fangar tikken og prøver overføra han til ein annan, som så «har han». Dette skjer gjerne ved at fangaren rører ved den han tikkar og seier noko slikt som «tikken», «har'n» eller liknande. På engelsk kan ein tilsvarande seia «you're it» når ein tikkar. I nokre variantar kan fangaren prøva å tikka nokon ved å treffa dei med ein ball han kastar.

## Variantar

Medan ein i mange utgåver av spelet berre overfører rolla som fangar når ein tikkar, kan ein i andre også reknast som å overføra sjukdom (pest i Italia, spedalsksjuke på Madagaskar, «lurgy fever» i Storbritannia, å gjera dei til zombiar i USA), skade (som når fangaren må halda seg på kroppsdelen han blei tikka på i «doktor-tikken»), skadedyr (lopper i Spania) eller dyreroller (fangaren må hoppa som ein frosk eller imitera ei geit, ein okse eller liknande).

Ein fangar kan ofte fri seg frå rolla gjennom å tikka i mange spel, og er gjerne immun mot å bli tikka att like etter at han sjølv har tikka. I andre speltypar skapar han i andre eit lag av fangarar som alle prøver å tikka dei andre. Nokre gonger kan dei halda hender og danna ei fangrekkje.

Dei som ikkje «har han» kan også hjelpa kvarandre, til dømes ved å halda hender frå ein fristad, røra ved ein som er tikka, hoppa over han (medan han sit på huk) eller krypa gjennom beina på han (ein variant ofte kjend som «stiv heks»). 

I nokre variantar kan spelarane delast i lag der det eine prøver å fanga det andre. Ein slik variant er skildra av Julius Pollux frå 100-talet. I  leiken han skildra, *ostrakinda*, står begge laga ved ei linje. Eit skjel kasta opp i lufta bestemmer kven som jagar kven ut frå kva side det landar på. I det sørasiatiske lagspelet kho-kho byter spelarane frå fangelaget på å jaga dei frå det andre laget på ein bane.

Ofte har ein særskilde område som er fristader eller fangestader. Desse kan markearast av ting som tre, stein eller klede, linjer eller sirklar. I nokre leiketypar må dei som skal tikkast springa frå ein fristad til ein annan medan ein eller fleire fangarar prøver få tak i dei, til dømes i hauk og due. I indiske kabaddi, spring ein fangar inn på banen til laget som skal fangast og prøver tikka så mange som mogleg utan sjølv å bli fanga.

Fleire leikar finst der fangaren er ufarleg til noko skjer, som at fangaren snur seg og ser på dei andre, eller at han roper noko. 
Til dømes kan fangaren fanga når han roper at lyset er rødt i leiken «rødt lys» eller at det er «dinnertime» i «What’s the time, Mr. Wolf/Bear/Fox».

Andre spelvariantar kan vera å halda tikken i mørkret, kjend som «mørkesisten» eller «morderen i mørket». I blindemann har fangaren bind for auga medan dei andre spelarane kan sjå.

## Sjå òg
*Boksen går
*Dødball
*Kanonball
*Katt og mus
*Slåball
*Stikkball

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
Fremre augekammer

Det **fremre augekammeret** (av latin *camera anterior bulbi oculi*) er eit væskefylt rom inni auga som ligg mellom regnbogehinna og den inste endoteliale overflata av hornhinna. Kammeret er fylt av ei væske som blir kalla kammervatn. Hyfema og glaukom (grøn stær) er dei vanlegaste patologiane i dette området. Ved hyfema blir kammeret fylt av blod. Ved glaukom har det oppstått ei blokkering i Schlemms kanal slik at kammervatnet ikkje klarar å renne ut. Opphopinga av væske fører til auka intraokulært trykk og etter kvart blindskap. Djupna på kammeret plar å vere mellom 2,5 mm og 3,5 mm, og viss kammervinkelen er mindre enn 2,5 mm djup kan det føre til glaukom med *lukka kammervinkel*.

Eit særmerkt trekk ved det fremre augekammeret er at det har nedsett immunrespons mot allogene transplantat. Denne eigenskapen er kjent som *anterior chamber associated immune deviation* (ACAID), og blei introdusert i 1981 av Streilein m.fl.

## Patologi
* glaukom
* hyfema
* hypopyon
* auka intraokulært trykk
* okulær hypertensjon

## Fleire bilete

Fil:Three Main Layers of the Eye.png|Merkte strukturar i auga, sett frå sida
Fil:Three Internal chambers of the Eye.svg|Merkte strukturar i auga, sett ovanfrå

## Sjå òg
* fremre augesegment

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anterior chamber of eyeball|Anterior chamber of eyeball]]» frå ,  den 10. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Bilete: Sagittalsnitt gjennom augeballen *University of Michigan Medical School*
Fremre augesegment

Det **fremre augesegmentet** (av latin *segmentum anterius bulbi oculi*) er den fremste tredelen av auga som omfattar alle strukturane framføre glaslekamen: hornhinna, regnbogehinna, strålelekamen og linsa.

Inni det fremre augesegmentet finst det to væskefylte rom:
* det fremre augekammeret mellom den bakre overflata av hornhinna  (hornhinneendotel) og regnbogehinna.
* det bakre augekammeret mellom regnbogehinna og framsida av glaslekamen.

Desse romma er fylt av kammervatn som gjev næring til dei kringliggjande veva.

Nokre oftalmologar og optikarar spesialiserar seg i behandling og handtering av sjukdommar og lidingar i det fremre segmentet.

## Sjå òg
* bakre augesegment

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anterior segment of eyeball|Anterior segment of eyeball]]» frå ,  den 10. februar 2015.*
Léo Lacroix

**Léo Lacroix** () er ein fransk tidlegare alpin skirennar frå Bois-d'Amont i Franche-Comté som vann sølv i utfor både under Vinter-OL 1964 og alpin-VM 1966, samt i kombinasjonen i sistnemnde meisterskap.

## Aktiv
Lacroix enda opp med ein sjuandeplass i storslalåm og ein ellevteplass i utfor då VM i alpine greiner 1962 vart arrangert i heimlandet. To år seinare tok han sølvmedaljen i utforrennet under Vinter-OL 1964 i Innsbruck, gullmedaljen gjekk til austerrikaren Egon Zimmermann.

Under VM i alpine greiner 1966 i Portillo i Chile vart Lacroix på ny nummer to i utfor, denne gongen bak sin eigen landsmann, Jean-Claude Killy. Dei same to vart nummer ein og to i kombinasjonen, også der med Killy framom Lacroix.

I sin siste sesong vart Lacroix nummer fire i verdscupen i alpine greiner 1967, den aller fyrste sesongen verdscupen gjekk av stabelen.
  
Lacroix vart invitert til Vinter-OL 1968 i Grenoble, der han avla den olympiske eiden på vegner av alle utøvarane. Etter han la opp som alpinist eigde og dreiv Lacroix ein skifabrikk.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
Ræge kapell

**Ræge kapell** var ei langkyrkje frå 1940 på Ræge i Sola kommune i Rogaland. Byggverket var i tre og hadde 170 sitjeplassar. Arkitekt for kyrkja var Valdemar Scheel Hansteen.

Kyrkja vart opphavleg kondemnert i 1960-åra, men var i kontinuerleg bruk fram til september 2009, då Ræge nye kyrkje vart vigsla og teken i bruk. Ræge kapell vart rive i april 2010. 

## Litteratur
*Alf Henry Rasmussen (red.): *Våre kirker : norsk kirkeleksikon*, side 435, Vanebo Forlag 1993, ISBN 82-7527-022-7
Ræge kyrkje

**Ræge kyrkje** er ei rektangulær kyrkje i tegl frå 2009 på Ræge i Sola kommune i Rogaland. Arkitektar for bygget var Link Arkitektur. Kyrkja tok over etter Ræge kapell.

Ræge kyrkje har 300 sitjeplassar.

## Kjelder
Frank Wörndl

**Frank Wörndl** () er ein tysk tidlegare alpin skirennar frå Sonthofen i Bayern som tevla for Vest-Tyskland. Han vart verdsmeister i slalåm i 1987 og tok sølv i same greina under vinter-OL året etter.

### Aktiv
Gjennom dei fleste av 1980-åra høyrde slalåmspesialisten Wörndl til mellom dei såkalla fyrstepulje-køyrarane, dei 15 beste i ei av dei alpine greine. Likevel makta han aldri å kome mellom dei tre beste i noko verdscuprenn, korkje i slalåm eller storslalåm. Ein fjerdeplass i eit slalåmrenn i Åre i Sverige var han høgste plassering.

Derimot lukkast Wörndl overmåte godt i både VM i alpine greiner 1987 i sveitsiske Crans-Montana og under Vinter-OL 1988 i Calgary. I Crans-Montana vann han gullmedaljen i slalåm framfor austerrikaren Günther Mader og sin eigen landsmann, Armin Bittner. Året etter var han i Calgary-OL nær ved å vinne den olympiske gullmedaljen i slalåm, han mangla einast seks hundredels sekund på å utlikne tida til gullvinnaren, italienaren Alberto Tomba. 

Wörndl la opp etter 1989-sesongen.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Fiskemat

**Fiskemat** eller **fiskmat** er ei fellesnemning for fødevarer for menneske med fisk som det viktigaste råstoffet. Fisken er oppmalt og vanlegvis inneheld produktet òg mjølk og/eller fløyte, potetmjøl og salt, og er kokt eller steikt. Døme på fiskemat er fiskepudding, fiskeboller og fiskekaker. 

Mykje av fiskematen vert no framstilt på fabrikkar og vert selt som hermetikk, ferskvare eller djupfryst.
Marakas

**Maracas** eller **marakas** er eit opphavleg latinamerikansk rytmeinstrument laga av ein kalebass eller liknande med eit handtak. Kula er fylt med små bitar som gjev lyd når ein ristar instrumenet. Maracas blir ofte brukt parvis. 

Maracas var opphavleg laga av amerikanske urfolk, som laga rangleinstrument med handtak av tørka kalebassar frå *[[Crescentia]]*-plantar. Maracas er seinare blitt laga av tre eller lêr, og i nyare tid også av plastikk og kunstfiber. Maracas kan vera fylt med bønner, frø, hagl, perler eller liknande. Blyhagl gjev ein sterkare lyd.

Det portugisiske ordet *maracá* kjem frå tupiordet *maráka*. Dette var eit rytmeinstrument som i tillegg til den vanlege maracasutforminga også kunne vera pynta med halefjører frå fuglar som araer. Instrumenta kunne brukast ved seremoniar og dans. Dei kunne til dømes vera ein del av rituale for å lækja sjuke.

Instrumentet er utbreidd i latinamerikansk musikk og har også vore mykje brukt i moderne populærmusikk. Maracas blei også brukt ein del i kunstmusikk på 1900-talet av komponistar som Edgar Varèse, Sergej Prokofiev, Leonard Bernstein, Malcolm Arnold og John McCabe.

## Kjelder
Sveitserost

**Sveitserost** er ein feit, fast og elastisk ost med fleire jamnt fordelte hol i. Hola er delvis fylte med feite «tårer». Osten har ein mild, aromatisk smak. Eit heilt ostehjul er møllesteinsforma, rundt 15 cm og nesten éin meter i tverrmål. Sveitserost blir særleg laga i det sentrale Sveits (Emmental og Gruyère), og er rekna for ein av dei finaste ostane i verda. I fleire land framstiller ein imitasjonar av osten. I Noreg blir det laga ein liten sveitserost med ein diameter på 33–35 cm, høgd på 10–12 cm og vekt på ca. 10 kg.

## Sjå òg
*Emmentalost

## Kjelder

*«Sveitserost» (15. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 11. februar 2015.
Richard Tandy

**Richard Tandy** () var ein engelsk musikar som blei mest kjend som klaverspelar i Electric Light Orchestra («ELO»). Klaverinstrumenta hans (inkludert Mini Moog, clavinet, mellotron og piano) var ein viktig ingrediens i lyden til gruppa, hovudsakleg på albuma *[[A New World Record]]*, *[[Out of the Blue av Electric Light Orchestra|Out of the Blue]]*, *[[Discovery av Electric Light Orchestra|Discovery]]* og *[[Time av Electric Light Orchestra|Time]]*.

Tandy var frå Birmingham og gjekk på skule i lag med den framtidige bandkollegaen Bev Bevan. Tandy byrja å spele med Bevan i 1968, då han spelte cembalo på The Move-hitten «Blackberry Way». Seinare, i 1972, var Tandy bassist i den første besetninga av ELO, og spelte stundom klaverinstrument, seinare på fulltid. I tillegg til ELO samarbeidde Tandy også med Lynne på andre prosjekt, som songar for *[[Electric Dreams av Jeff Lynne|Electric Dreams]]*, soloalbumet til Lynne *[[Armchair Theatre av Jeff Lynne|Armchair Theatre]]* og det Lynne-produserte Dave Edmunds-albumet *[[Information av Dave Edmunds|Information]]*. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Tandy|Richard Tandy]]» frå ,  den 11. februar 2015.*
Wilfred Gibson

**Wilfred Gibson** () er ein engelsk fiolinist som spelte i bandet Electric Light Orchestra. Han har òg spelt som studiomusikar. 

Gibson erstatta den opphavlege fiolinist i ELO, Steve Woolam i 1972 og spelte med bandet på den første konserten deira. Han spelte sidan på albumet *[[ELO 2|ELO II]]* og hitsinglane «Roll Over Beethoven», «Showdown» og «Ma-Ma-Ma Belle» i lag med cellistane Colin Walker og Mike Edwards. Han vart erstatta i 1973 av Mik Kaminski, visstnok etter ein krangel om pengar. Han arbeidde sidan som studiomusikar, mellom anna på «Right Back Where We Started From» av Maxine Nightingale i 1976.

Seinare spelte han på Hothouse Flowers-albumet *[[Home av Hothouse Flowers|Home]]* (1990), The Beloved sitt *Happiness* (1995) og på Oasis-hitten «Whatever».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wilfred Gibson|Wilfred Gibson]]» frå ,  den 11. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hugh McDowell

**Hugh McDowell** () er ein engelsk cellist, mest kjend som medlem i Electric Light Orchestra (ELO).

McDowell spelte i ELO på dei første konsertane deira i 1972, berre 19 år gammal, men slutta i lag med Roy Wood og Bill Hunt for å danne gruppa Wizzard. I Wizzard spelte han både cello og Moog synthesizer, men kom attende til ELO i 1973 for å erstatte Colin Walker. Han vart verande med gruppa fram til Jeff Lynne valde å ikkje lenger nytte strykeinstrumentalistar. I 1991 spelte han med Electric Light Orchestra Part II.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hugh McDowell|Hugh McDowell]]» frå ,  den 11. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Australia i Eurovision Song Contest 2015

**Australia** debuterte i Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike med ein song av Guy Sebastian. Bidraget vart valt internt av Special Broadcasting Service.

10. februar 2015 annonserte Den europeiske kringkastingsunionen at Australia ville debutere i tevlinga. Deltakinga var då rekna som eit eingongstilfelle i høve 60-årsjubiléet til Eurovision Song Contest. Landet var direktekvalifisert til finalen, og skulle røyste å både semifinalane og finalen. Special Broadcasting Service måtte i tillegg sende alle tre sendingane direkte. Om Australia vann Eurovision Song Contest 2015 ville landet fått høve til å arrangere tevlinga i ein by i Det europeiske kringkastingsområde saman med ein kringkastar som er aktivt medlem i Den europeiske kringkastingsunionen.

## Fotnotar
Mike Edwards

**Mike Edwards** (), kjend som Swami **Deva Pramada** eller berre **Pramada**, var ein engelsk cellist og musikklærar. Han var ei stund medlem av Electric Light Orchestra.

Edwards kom med i Electric Light Orchestra (ELO) i 1972 og spelte med bandet på den første konserten deira i Croydon og fram til han valde å slutte i januar 1975. Han hadde tidlegare òg spelt på ei innspeling med Barclay James Harvest. Han spelte på studioalbuma *[[ELO 2]]*, *[[On the Third Day]]* og *[[Eldorado av Electric Light Orchestra|Eldorado]]*, i tillegg til konsertalbumet *[[The Night the Light Went on in Long Beach]]*. Han vart erstatta av Melvyn Gale.

Han endra namnet sitt til Pramada etter han vart buddhist i Rajneesh-rørsla.

Edwards mista livet i ei ulukke då ein rundballe av høy rulla ned ei åsside og traff bilen han køyrde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike Edwards (musician)|Mike Edwards (musician)]]» frå ,  den 12. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

 

## Bakgrunnsstoff
*BBC News: ''ELO hay bale death cellist Mike Edwards buried'', 22 September 2010
Ørjan Røyrane

**Ørjan Røyrane** () er ein norsk fotballspelar for tida utan klubb. Han spelte for Sandefjord Fotball i perioden 2006-2014.
## Norheimsund IL

## Sandefjord Fotball
Røyrane var ein ettertrakta spelar etter fleire gode opptredenar på dei norske G16, G17 og G18-landslaga. Både SK Brann, Odd Grenland, Sandefjord Fotball og utanlandske klubbar var interesserte. Han signerte for Sandefjord den 4. november 2005, og vart gjenforent med tidlegare Norheimsund-trenar Tor Thodesen i klubben.

Han debuterte for seniorlaget 13. august 2006, og fekk fire kampar til saman i debutsesongen.

## Kjelder
Pelsdyr

**Pelsdyr** er slike dyr som vert jakta på eller oppdretta i fangenskap framfor alt av di pelsen på dyra (huda med håra på) kan nyttast som pelsverk, til dømes som klede for menneske i form av pelskåper og anna, som teppe (fell) eller anna. Dyr som vert jakta på eller oppala for å vere mat eller gjere nytte for seg på anna måte, som til dømes storfe, sau, reinsdyr, hare, vert ikkje rekna som pelsdyr i vanleg meining, sjølv om skinnet kan nyttast med håra på.

Dei viktigaste pelsdyra i kommersiell samanheng i Noreg er rev og mink, som i fangenskap er avla fram i ulike fargar, som til dømes som sylvrev. Jakta på selungar for pelsen si skuld var viktig i tidlegare tider, og spelar framleis ei viss kommersiell rolle, sjølv om slik pels ikkje er lett å omsetje i våre dagar. Vinterpelsen av røyskatt, kalla hermelin, har vore eit statussymbol for mellom anna kongar og rikfolk i gamal tid.
10538 Overture

«**10538 Overture**» er ein song frå 1971 av The Electric Light Orchestra (ELO) og den første singelen dei gav ut. 

## Historie
Songen, som var skriven av Jeff Lynne, var først meint å vere ei B-side til ein av singlane til The Move. Rick Price frå The Move spelte på bass på originalen, men bassporet hans vart fjerna og spelt inn på ny av Lynne. Roy Wood og Lynne delte vokalen på songen. Songen handlar om ein fange som har rømd, men Lynne ønskte å gje karakteren i songen eit nummer, då han såg nummer 1053 på miksepulten. Wood meinte at med talet 8 til slutt ville det høyres betre ut. Songen var meint å bli ein ny song av The Move, fram til Wood la på fleire lag med cello og The Electric Light Orchestra (ELO) vart fødd. Det var medan denne singelen låg inne på singellista at Wood forlet ELO og i staden starta eit nytt band kalla Wizzard.

## B-side
B-sida til «10538 Overture» var «First Movement (Jumping Biz)», ein instrumental av Wood. Songen kom først ut på debutalbumet til bandet, *[[The Electric Light Orchestra av Electric Light Orchestra|The Electric Light Orchestra]]* i 1971 og vart B-sida til «10538 Overture» med Wood på klassisk gitar og cello. 

## Lister

Jeff Lynne spelte inn songen på ny og gav han ut på eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar i 2012.

## Andre versjonar
Songen vart spelt av Bobby Sutcliff og Mitch Easter i 2001, av Parthenon Huxley i 2005, og av Def Leppard i 2006 på coveralbumet *[[Yeah! av Def Leppard|Yeah!]]*. Gitarriffet i songen vart òg nytta av Paul Weller i 1995 på singelen «The Changingman». Hovudriffet er òg særs likt opningsakkordane på Travelling Wilbury-songen «Handle With Care».

I mars 2007 vart songen nytta under rulleteksten på den femte episoden av andre sesongen av *[[fjernsynsserien Life on Mars|Life on Mars]]*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:10538 Overture|10538 Overture]]» frå ,  den 12. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Mr. Radio av Electric Light Orchestra

«**Mr. Radio**» er ein song av Electric Light Orchestra skriven av Jeff Lynne. 

Songen var meint å bli den andre singelen frå debutalbumet til gruppa, *[[The Electric Light Orchestra av Electric Light Orchestra|The Electric Light Orchestra]]* (*No Answer* i USA) i 1971. Songen er skriven i 1920-talsstil om ein mann som mistar kona si og som berre har radioen att. Orkesterintroduksjonen til songen er spelt baklengs og var eit tidleg døme på det som art eit av varmerka til Lynne for produksjonsstilen til ELO. Songen har ingen bassnotar. 

Singelutgåva av songen vart først gjeven ut i 2005 på samlealbumet «Harvest Showdown». 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mr. Radio (song)|Mr. Radio (song)]]» frå ,  den 12. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Apertur (fleirtyding)

**[[Apertur]]en** i eit optisk system er ei opning som styrar kor mykje ljos som kjem inn.

**Apertur** (av latin *apertura*; «opning» eller «åtgang») kan òg visa til:

## Anatomi og medisin
Det finst ulike anatomiske aperturar i menneskekroppen:
* **Nevroanatomi:**
** Luschkas foramina, ei opning i kvar av dei sideliggande ytterpunkta i *recessus lateralis ventriculi quarti* i menneskehjernen
** Magendies foramen, som tømmer cerebrospinalvæske frå den fjerde hjerneventrikkelen inn i *cisterna magna*
* **Mellomøyret:**
** *[[Iter chordae posterius]]*
** *[[Fissura petrotympanica]]*
** *[[Iter chordae anterius]]*

## Botanikk og biologi
* Munnopninga hjå blautdyr, hovudopninga i skjellet hjå sniglar og sjøtenner
* Apertur i botanikk, eit svakare punkt på eit pollenkorn

## Vitskap og teknologi
** Numerisk apertur, ein parameter som blir brukt for å skildre optiske system
** Programvara Aperture, ei programvare for bildeorganisering og redigering seld av Apple Inc.
Kathy Kreiner

**Kathy Kreiner** () er ein kanadisk tidlegare alpin skirennar frå Timmins i delstaten Ontario som vart olympisk meister i storslalåm i 1976. Også den eldre systera Laurie Kreiner tevla internasjonalt i alpinløypa.

## Aktiv
Kreiner debuterte i verdscupen i alpine greiner vinteren 1972, i sitt femtande år, og oppnådde ein sjetteplass i eit utforrenn i Grindelwald i Sveits. Tre veker seinare vart ho nummer 14 i utfor under Vinter-OL i Sapporo.

I verdscupen i alpine greiner vann Kreiner eitt einaste renn. Den 6. januar 1974 kom ho i eit storslalåmrenn i tyske Pfronten i mål nesten eit heilt sekund føre sveitsiske Lise-Marie Morerod på andreplass. Kreiner stod i alt sju gongar på pallen etter verdscuprenn, fyrste gongen i 1973 og siste gongen i 1981. Alle pallplasseringane kom i utfor eller storslalåm.

Under dei olympiske leikane i Innsbruck i 1976 vann Kreiner gullmedaljen i storslalåmrennet. Dermed hindra ho at tyske Rosi Mittermaier, som kom på sølvplassen i tevlinga, stakk av med alle tre gullmedaljane i kvinnene sine alpinøvingar. Både i VM i alpine greiner 1978 i Garmisch-Partenkirchen og under Vinter-OL 1980 vart Kreiner nummer fire i kombinasjonen. Under leikane i Lake Placid vart ho elles nummer fem i utfor. 

Kreiner la opp etter 1981-sesongen.

## Kjelder

**Sportsboken*, aktuelle årgangar
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kathy Kreiner|Kathy Kreiner]]» frå ,  den 12. februar 2015.*
Mike de Albuquerque

**Mike de Albuquerque** () er ein engelsk musikar. 

I 1971 gav han ut albumet *First Wind* i lag med Frank Ricotti på perkusjon (som «Ricotti and Albuquerque»). Frå 1972 til 1974 spelte Albuquerque bass for Electric Light Orchestra. Han slutta i bandet fordi bandet gjorde at han var for mykje borte frå familien heime. Han drog under innspelinga av det fjerde albumet til bandet, *[[Eldorado av Electric Light Orchestra|Eldorado]]*, og vart erstatta av bassisten Kelly Groucutt. Han gav ut to soloalbum, *We May Be Cattle But We've All Got Names* (1973) og *Stalking The Sleeper* (1976). Han spelte òg gitar og song med Mik Kaminski i Violinski. For ELO bidrog han på *[[ELO 2]]*, *[[On the Third Day]]*, *[[The Night the Light Went On in Long Beach]]* og noko av *Eldorado*.

I 1982 danna han bandet Sundance i lag med Mike Hurst og Mary Hopkin. Dei gav ut eitt album. 

## Diskografi
* *First Wind*, (Ricotti & Albuquerque), (with Frank Ricotti), 1971, Pegasus – PEG 2 
* *We May Be Cattle But We've All Got Names*, 1973, RCA Victor – SF 8383
* *Stalking The Sleeper*, 1976 Warner Bros. - K56276

**Med Sundance**
* *Sundance*, 1982 Angel Air - SJPCD113

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike de Albuquerque|Mike de Albuquerque]]» frå ,  den 12. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Marianne Kjørstad

**Marianne Kjørstad** () er ein norsk tidlegare alpin skirennar frå bygda Haugen i Eid kommune i Nordfjord, som vann bronsemedaljen i kombinasjonen då VM i alpine greiner 1996 vart avvikla i Sierra Nevada i Spania. Fem gongar var ho på pallen i verdscuprenn. Ho var medlem av Haugen Idrettslag. 

## Karriere
Kjørstad overraska med ein sjuandeplass i storslalåm og ein elleveteplass i slalåm under VM i alpine greiner 1993 i japanske Morioka, plasseringar godt over det ho til dess hadde oppnåd i verdscuprenn. Vinteren 1993/94 var ho ved fleire høve mellom dei fem beste i verdscuptevlingar både i slalåm og storslalåm. Ein tredjeplass i slalåm i Maribor den 22. januar var toppen. Under vinterleikane på Lillehammer kom ho i mål som nummer åtte i storslalåm. Ho vart nummer ni i verdscupen i alpine greiner 1994.

4. desember 1994 i Vail kom Kjørstad på verdscup-pallen også i storslalåm, bak sveitsarane Heidi Zeller-Bähler og Vreni Schneider. I fyrste delen av 1995/96-sesongen oppnådde Kjørstad sine beste plasseringar i verdscuprenn då vart nummer to i to slaåmrenn, fyrst i Vail midt i november og så i Semmering den 30. desember 1995, begge gongane bakom Elfi Eder frå Austerrike. Etter å ha vorte nummer ti verdscupen i alpine greiner 1995 enda Kjørstad som nummer 12 i 1996.

Høgdepunktet opplevde Kjørstad då ho vann bronsemedaljen i alpin kombinasjon under VM 1996 i spanske Sierra Nevada, einast svenske Pernilla Wiberg og Anita Wachter frå Austerrike rann fortare.

Etter 1996-sesongen klarte Kjørstad ikkje å markere seg internasjonalt. Ho la opp etter 2000-sesongen og arbeidde mange år i møbelbransjen i Sykkylven. I 2013 flytta ho tilbake til Haugen.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Colin Walker

**Colin Walker** () er ein engelsk cellist.

Walker vart fødd i Minchinhampton i Gloucestershire og vart utdanna ved Royal Academy of Music i London. I følgje han sjølv var den største mistaket i livet hans å ikkje takke ja til å spele på The Beatles sin «Eleanor Rigby» (Haines, Guttenbacher og Petersdorff 2000). Han vart med i Electric Light Orchestra i 1972 på cello etter forslag frå fiolinisten Wilfred Gibson og debuterte med ELO på Reading Festival i 1972. Walker spelte cello på *[[ELO 2]]*, singelen «Showdown», som var John Lennon vart omtalt som ein av favorittsongane hans, og halve *[[On the Third Day]]*, men slutta i bandet i 1973 for å gifte seg. 

Etter han slutta i ELO gjekk han attende til jobben som musikklærar og spelte cello på songen «Fool's Gold», på albumet *Thought Talk* av Starry Eyed and Laughing.

Han spelar i dag cello i Royal Opera House i Covent Garden i London.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colin Walker (cellist)|Colin Walker (cellist)]]» frå ,  den 12. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Haines, Marc, Patrik Guttenbacher, and Alexander von Petersdorff. 2000. «Colin Walker, Cello". www.facethemusic.de, Fanclub für Electric Light Orchestra und alle verwandten Musik-Gruppen und Künstler.
Carl Wayne

**Carl Wayne** () var ein britisk songar og skodespelar. Han er mest kjend som solovokalist i rockegruppa the Move i 1960-åra.

## Biografi

Wayne var involvert i musikk frå barndomen av og seint i tenåra hadde han skifta namn til det meir attraktive Carl Wayne og teke over eit band kalla the Vikings, med mellom anna bassisten Ace Kefford og noko seinare trommeslagaren Bev Bevan. Gruppa, som vart kalla Carl Wayne & the Vikings, fekk mange spelejobbar i heimbyen Birmingham, men klarte aldri å slå gjennom andre stader, trass i at dei hadde nokre innspelingar. Til slutt valde dei tre lokale banda i Birmingham, Carl Wayne & the Vikings, Mike Sheridan's Nightriders og Danny King & the Mayfair Set, å slå seg saman og resultatet vart the Move med Wayne, Roy Wood, Kefford, Bevan og gitaristen Trevor Burton.

Wayne enda opp som songar, fordi han eigde eit godt PA-system. Med the Move spelte han på hittar som «Night of Fear», «Fire Brigade», «Curly», «I Can Hear the Grass Grow», «Flowers in the Rain» og «Blackberry Way». Han var i gruppa under den amerikanske turneen deira og det andre albumet, *[[Shazam]]*. På den tida ønskte Wayne å ta bandet i ei anna retning enn resten av bandet. Dei andre ønskte å bli eit seriøst rockeband, medan Wayne ønskte å vere ein pop-entertainer. Wayne forlét dermed rockeverda og spelte inn popsongar, i tillegg til innspelingar med Roy Wood, Louis Clark, Jeff Lynne og Electric Light Orchestra, Heads, Hands & Feet og Big Jim Sullivan, men mykje av musikken og yrkeslivet hans dreidde seg om teater dei neste to tiåra (hovudsakleg sceneforestillinga av Blood Brothers). Han gav ut eit soloalbum i 1978 og eitt til, *Love Story* på selskapet til ELO, i 1985. Han gjorde eit uventa comeback til rockeindustrien i 2000 då han tok over for Allan Clarke som songar i the Hollies, og turnerte med dei dei neste tre og eit halvt åra.

Dei siste åra han levde kjempa han mot kreft og døydde i august 2004. Wayne spelte den siste konserten sin den 10. juli 2004 i Egersund i Noreg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carl Wayne|Carl Wayne]]» frå ,  den 12. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad