open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Margin

***The Margin*** er eit konsertalbum av Peter Hammill frå konsertar tidleg i 1980-åra med hans K Group. Hammill var K (på vokal, piano og gitar), Nic Potter var Mozart (på bassgitar), Guy Evans var Brain (på trommer) og John Ellis var Fury (på korvokal og gitar). Albumet kom opphavleg ut som eit dobbeltalbum på Foundry Records i 1985. Det kom ut på nytt nokre år seinare på CD på Virgin Records i Storbritannia og hadde då eitt spor mindre for å få plass til alt på ei CD-plate. På den tyske CD-utgåva mangla det to spor. Hammilll har sidan gjeve ut albumet på sitt eige Fie! som *The Margin +*. Denne hadde heller ikkje med det eine sporet, «The Second Hand», men inkluderte ein ekstra disk med konsertopptak som var gjevne ut før på piratkopiplata *The Secret Asteroid Jungle*. 

Albumet vart gjeve ut utan konsertlydar (som applaus). Den ekstra plata som kom ut med *The Margin +* har derimot publikumslydar.

Plateomslaget er eit nakent svartkvittbilete av Hammill teken av den kjende nederlandske fotografen Anton Corbijn. Det har blitt eit ikonisk bilete av Hammill, og er ofte blitt brukt på plakatar og anna materiale. 

## Innhald
### The Margin

### +

## Medverkande
**The K Group**
* Peter Hammill - vokal, gitar, piano
* John Ellis - sologitar og korvokal
* Nic Potter - bassgitar
* Guy Evans - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Margin|The Margin]]» frå ,  den 29. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Skin av Peter Hammill

***Skin*** er det 14. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Foundry Records i 1986 og sidan på CD på Virgin Records.

Albumet inneheld singelen «Painting by Numbers», som kom ut på både 7"- og 12"-plater. Det var den 11. og til no siste singelen til Hammill. B-sida var songen «You Hit Me Where I Live», som ikkje var med på originalalbumet. Dette sporet kom seinare ut på CD-utgåva av albumet. Ei seinare CD-utgåve på DaTE kom med to ekstra spor, «You Hit Me Where I Live» plus «Painting by Numbers» (lang versjon).

Hammill nyttar seg av Yamaha DX7 på albumet, den første kommersielt suksessrike digitale synthesizeren, eit instrument som var typisk for stilen i 1980-åra og som han framleis nyttar seg av i dag. Han brukte òg ein Emu Drumulator trommemaskin.

## Innhald
Alle songar av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde

## Medverkande
*Hugh Banton – cello
*David Coulter – didjeridu
*Guy Evans – perkusjon, trommer
*Stuart Gordon – fiolin
*Peter Hammill – gitar, klaverinstrument, vokal
*David Jackson – saksofon
*David Luckhurst – vokal

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound)
*Coach, Neil Perry, Stephen Street – lydteknikarar, miksing (The Wool Hall nær Bath)
*Paul Ridout – lydteknikar, design
*Arun Chakraverty – mastering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skin (Peter Hammill album)|Skin (Peter Hammill album)]]» frå ,  den 29. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Macon (fleirtyding)

**Macon** kan visa til: 

## Stadar
;I Belgia:
*Macon i Belgia

;I Frankrike
*Mâcon

;USA:
*Macon i Alabama
*Macon i Georgia
*Macon i Illinois
*Macon i Mississippi
*Macon i Missouri
*Macon i Nebraska
*Macon i Nord-Carolina
*Macon i Tennessee
**Slaget om Fort Macon
Carl Høegh

**Carl Høegh** () var ein norsk sivilingeniør. 

Høegh var fødd i Oslo og var bror til Leif Høegh. Han var knytt til reiarlaget Leif Høegh & Co. frå 1931 til 1971. 

Frå 1950 til 1960 var han formann i Institutt for Atomenergi, og frå 1951 til 1968 i Skipsteknisk Forskningsinstitutt. Han var òg formann i Norges Teknisk-Naturvitenskapelige Forskningsråd frå 1960 til 1964. 

I 1961 gav han ut *Tanker i tiden*. 

## Kjelder
Patience av Peter Hammill

***Patience*** er det 13. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut i august 1983 på Naive Records. Albumet vart ommastra og gjeve ut i 1991 på Fie! Records. Det var det andre albumet spelt inn med K Group som bestod av Hammill, Guy Evans, John Ellis og Nic Potter. Medlemmane i K Group hadde alias. Hammill var «K», Evans var «Brain», Ellis var «Fury» og Potter var «Mozart».

*Patience* nådde 15. plassen på UK Indie Chart.

«Patient», «Traintime» og «Comfortable» har alle spelt fast med Hammill i nyare år. 

«Just good Friends» vart omarbeidd for Hammill-albumet *[[The Love Songs av Peter Hammill|The Love Songs]]* i 1984. 

## Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill.

## Medverkande
*Peter Hammill &ndash; vokal, klaverinstrument, gitar
*Guy Evans &ndash; trommer, perkusjon
*Nic Potter &ndash; bass
*John Ellis &ndash; gitar

### Andre medverkande
*David Jackson &ndash; saksofon og panfløyte på 1 og 7
*Stuart Gordon &ndash; fiolin på 3
*David Lord &ndash; Prophet 5 på 3

### Teknisk
*David Lord – lydteknikar, miksing (Crescent Studios i Bath)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Patience (Peter Hammill album)|Patience (Peter Hammill album)]]» frå ,  den 29. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Loops and Reels

***Loops and Reels*** er det 12. studioalbumet til Peter Hammill, opphavleg gjeven ut på kassett på hans eige Sofa Sound i juni 1983. På baksida av omslaget står det «To songar, to dansestykke, fire nesten instrumentalar». Det kom ut på ny på CD i 1993 (med undertittelen «Analogue Experiments 1980-1983») på Hammill sitt eige Fie!, og med ommastring av Hammill. Hammill var både produsent og lydteknikar på innspelinga, utanom «A Ritual Mask», der David Lord var lydteknikar. «A Ritual Mask» kom først ut på *[[Music and Rhythm]]*, eit album frå 1982 med forskjellige artistar til støtte for Peter Gabriel-festivalen WOMAD. Ein annan versjon av «In Slow Time» var først gjeven ut i 1980 på Hammill-albumet *[[A Black Box]]* i 1980. 

## Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill, utanom «In Slow Time», skriven av Hammill og David Ferguson.

## Medverkande
*Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument

### Technical
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound i Wiltshire)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Loops and Reels|Loops and Reels]]» frå ,  den 29. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Christian Haaland

**Christian Wegner Haaland** () var ein norsk skipsreiar frå Haugesund og politikar for partiet Høgre.

Han var son av banksjef Thomas Wegner Haaland og Anna Christine Knudsen. I 1915 gifta han seg med Ida Caroline Knutsen (f. 10. september 1894), dotter av skipsreiar Knut Knutsen O.A.S. Saman fekk dei borna Thomas Wegner Christian (f. 4. mars 1917), Elisabeth f. og d. 1919), Elisabeth (f. 22. september 1920), Anna Christine (f. 14. juni 1923) og Ida Karoline (f. 18. juli 1926).

Han gjekk på handelsgymnas i Oslo og hadde eit opphald i England for å utdanna seg innan shipping. I februar 1915 kjøpte han sit første skip, «Annaho», oppkalla etter mor hans. Svigerfar Knut Knutsen O.A.S. var medeigar og garantist for fleire av skipa kjøpt i etableringsfasen til reiarlaget. Før Haaland fekk eige kontor i byen i 1918-1919, hadde han delt kontor med Knutsen på Vibrandsøy i Haugesund. Som mange norske reiarlag, ekspanderte òg reiarlaget til Haaland kraftig i løpet av første verdskrigen. I 1921 var han den tredje største reiaren i Haugesund. Mellom 1920-1923 vart villaen i Salhusveien 11 i Haugesund oppført etter teikningar av den kjende bergensarkitekten Ole Landmark.

Frå 1937 til 1940 var Haaland president for Norges Rederiforbund.

Åra 1945–1949 var han vararepresentant for Stortinget for kjøpstadene i Vest-Agder og Rogaland fylke (Flekkefjord, Haugesund, Kristiansand, Mandal, Stavanger). På det lokale planet var han ordførar i Haugesund i 1925, 1928–1931 og 1945. 

Haaland var medlem av ei rekkje ulike komitear og styre, blant anna i tilknyting til Haugesunds Handelskammer, Haugesunds Sjøforsikringsselskap, Haugesunds Dagblad og Haugesund sparebank.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christian Haaland|Christian Haaland]]» frå ,  den 29. juli 2020.*
Språkrådet i Sverige

**Språkrådet** i Sverige er det offisiellet organet i landet for språkrøkt og språkpolitikk. Det vart skipa 1. juli 2006 gjennom ei samanslåing av dei tidlegare sjølvstendige organa *Sverigefinska språknämnden*, *Svenska språknämnden* og *Klarspråksgruppen* som ei avdeling ved det nye Institutet för språk och folkminnen. Språkrådet overtok oppgåvene til dei tidlegare organa, og har blant anna til oppgåve å ta vare på språkbruken til styresmaktene. Òg minoritetsspråk som samisk og meänkieli inngår i verksemdområdet til Språkrådet, likeeins teiknspråk. Språkrådet gjev ut tidsskrifta *Språkvård* og *Kieliviesti*.

Det finst òg eit anna svensk språkorgan med offentleg støtte, nemleg Terminologicentrum. Dette organet arbeider med liknande spørsmål, men er spesielt innretta mot fagspråk og  terminologi.

Det finst ingen offisielt fastslegen instans for regulering av svensk i Sverige. Språkrådet har likevel halvoffisiell status som språkorgan, og vert finansiert av den svenske regjeringa, men har ingen ambisjonar om å utøva direkte kontroll over språket, slik til dømes *[[Académie française]]* har. Språkrådet består av representantar frå ei rekkje ulike organisasjonar, inkludert Svenska Akademien. Dets fremste middel for å regulera språket er gjennom ordbøker som *[[Svenska Akademiens ordlista]]* (SAOL), og dessutan ei rekkje ulike handbøker i grammatikk, staving og rettskriving. Sjølv om SAOL ofte vert vurdert som normerande, er funksjonen til ordlista først og fremst å skildra den samtidige språkbruken.

## Bakgrunnsstoff
* Institutet för språk och folkminnen.
* Sverigefinska Riksförbundet, RSKL (Ruotsinsuomalaisten Keskusliitto)
And Close As This

***And Close As This*** er det 15. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Virgin Records i 1986. 

Kvart spor er ein song spelt og sungen av Hammill solo på eit klaverinstrument, der klaverpartia vert spelte på eit enkelt opptak. På to av songane nyttar han eit flygel og for dei andre nytta han eit MIDI master-instrument, og nyttar det til å utløyste ei rekkje lydmodular, hovudsakleg lyden av elektrisk piano og orgel.

## Innhald
Alle songar skrivne av Hammill, utanom der andre er nemnde:

## Medverkande
* Peter Hammill – vokal, klaverinstrument

### Technical
* Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound, Bath)
* Paul Ridout – datamaskinar, MIDI
* Arun Chakraverty – mastering
* Anton Corbijn – fotografi
* Phil Smee – design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:And Close As This|And Close As This]]» frå ,  den 30. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Spur of the Moment av Peter Hammill

***Spur of the Moment*** er eit studioalbum av Peter Hammill og Guy Evans med eksperimentell musikk, opphavleg gjeven ut på kassett på Red Hot label. Ei ommastra utgåve kom ut på CD på DaTE i februar 1988 (ikkje i 1991, som Sofa Sound indikerer). Albumet er for tida ute av opplag.

Hammill speler piano, gitar og klaverinstrument-drivne samplarar og synthesizer, medan Evans speler akustisk og elektroniske trommer. Musikken er instrumental og heilt improvisert. I følgje plateheftet valde dei ut instrumenta og grunnleggjande note-mønster før dei sette i gang stykka, men ingen andre strukturar vart avtalte på førehand.

Ei rekkje songar frå *Spur of the Moment* vart framførte på konsert i 1988 og igjen i 1996. Ei innspeling av ein av desse konsertane frå 1996 kom ut på *[[The Union Chapel Concert]]*.

## Plateomslag
Plateomslaget syner pergament med linjer av raud og grøn måling, og somme stader kan ein sjå talet 2.

## Innhald
Alle songar skrivne av Peter Hammill og Guy Evans, utanom der andre er nemnde.

I heftet på CD-en står «Surprise» og «Little did he know» som to forskjellige titlar, men på sjølve CD-en er spor to kalla «Surprise / Little did he know» (og har derfor berre 11 spor totalt).

## Medverkande
*Peter Hammill – piano, gitar og klaverinstrument-drivande samplerar og synthesizer
*Guy Evans – akustiske og elektroniske trommer

Begge musikarane speler kvar andre sine instrument.

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound i Bath)
*Paul Ridout – lydteknikar, design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spur of the Moment (Peter Hammill album)|Spur of the Moment (Peter Hammill album)]]» frå ,  den 30. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hezekiél Sepeng

**Hezekiél Sepeng** () er ein sørafrikansk tidlegare mellomdistanseløpar som vann sølvmedaljen på 800 meter under OL 1996 i Atlanta og under VM 1999 i Sevilla.

## Aktiv
Sepeng sette personleg rekord med 1.42,74 då han vart andremann etter Vebjørn Rodal på 800-meterfinalen under dei olympiske sommarleikane i Atlanta 31. juli 1996. Dermed vart han den fyrste svarte sørafrikanaren som tok ein olympisk medalje. Tre år etter OL sikra Sepeng seg ein ny sølvmedalje på spesialdistansen, ved verdsmeisterskapen 1999 slått med fattige 0,02 sekund av kenyansk-danske Wilson Kipketer. Berre fem dagar etter VM-finalen sprang Sepeng ved eit stemne i Brussel sitt livs fortaste 800 meter, tida 1.42,69 gav andreplass etter Kipketer.

Sepeng kom på fjerdeplass i OL-finalen 2000, ei tevling som utvikla seg til eit lureløp og der tyske Nils Schumann overraskande vann. Sepeng tok seg til finalen på 800 meter både under VM 2001, VM 2003 og OL 2004, utan å kunne melde seg på i medaljestriden i nokon av tevlingane.

### Doping
Våren 2005 testa Sepeng positivt på dopingmiddelet nandrolon. Han vart stengt ut frå friidretten i 2 år.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 – 1.45,64
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i semifinalane (1.49,58=nr 12)
*OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje – 1.42,74, bakom Vebjørn Rodal (1.42,58)
*VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane (1.47,00=nr 15). Nr 4 i 4 x 400 m stafett (3.00,2)
*VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 1.43,32, bakom Wilson Kipketer (1.43,30)
*OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 1.45,29
*VM 2001 i Edmonton: Nr 8 – 1.46,68
*VM 2003 i Paris: Nr 7 – 1,45,74
*OL 2004 i Aten: Nr 6 – 1.45,53

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hezekiél Sepeng|Hezekiél Sepeng]]» frå ,  den 30. juli 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Dag Kavlie

**Dag Kavlie** () er ein norsk sivilingeniør frå Oslo. 

Han tok doktorgraden i 1972 og vart same året dosent i skipsteknikk ved Noregs tekniske høgskole. Frå 1976 til 1991 var han professor i skips- og havteknikk ved same høgskulen. Han var rektor ved høgsulen frå 1984 til 1990. 

Frå 1993 vart han professor II og same året direktør i Noregs forskingsråd. 

## Kjelder
Can (fleirtyding)

**Can** kan visa til:

## Musikk
* Can, musikkgruppe i dåverande Vest-Tyskland
** Albumet Can, 1979
* Can frå Sør-Korea, sørkoreansk musikkgruppe

## Stader
* Elva Can i Essex i Storbritannia
* Canada i landkoden ISO 3166-1 alfa-3

## Anna
* Namnet Can, tyrkisk og tsjerkessisk fornamn og etternamn
Dan Broström

**Daniel «Dan» Broström** (i riksdagen kalla *Broström i Göteborg*, ) var ein svensk skipsreiar og politikar for Liberale samlingspartiet. Han overtok leiinga av Broströmskoncernen frå faren sin og leia reiarlag- og industrikonsernet fram til han døydde i 1925.

Han var mellom anna med å skipe Svenska Amerika Linien og medverka mykje til at skipsbyggeria i Göteborg, som Götaverken og Eriksberg, fekk eit oppsving.

Frå 1914 til 1917 var han statsråd og sjef for marinedepartementet i regjeringa til Hjalmar Hammarskjöld.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Dan Broström|Dan Broström]]» frå ,  den 30. juli 2020.*
David Vikøren

**David Vikøren** () var administrerande direktør i Norges Rederiforbund frå 1. januar 1977 til 1992. Han er cand.oecon. frå Universitetet i Oslo 1951. Deretter arbeidde han eit år i Statistisk sentralbyrå før han vart knytt til Rederforbundet i 1952. Han vart assisterande direktør i 1964 og direktør i 1969. Han har hatt ei rekkje offentlege verv og vore rådgjevar ved norske delegasjonar til OECD og UNCTAD.

Far hans, Olav Vikøren (1884-1964), var folkehøgskolerektor og forfattar. Då David vart fødd, var han rektor på Nordhordland folkehøgskole, men i 1928 flytta familien til Gjøvik der han vart rektor på Viken folkehøgskole.

## Verv

* Styreleiar for Filharmonisk Selskaps Orkester og Hardanger Musikkfest
* Styremedlem i Fridtjof Nansens Institutt og Sjøfartsmuseet

## Heider

* Kommandør av første klasse av St. Olavs Orden
* Kommandør av Finlands løves orden

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:David Vikøren|David Vikøren]]» frå ,  den 30. juli 2020.*
Eilert Bull Simonsen

**Eilert Christian Bull Simonsen** () var ein norsk reiarlagsdirektør frå Vågan. 

I starten av karrieren arbeidde han i ymse dampskipsekspedisjonar og vart i 1894 direksjonssekretær i Det Bergenske Dampskibsselskab. I 1899 vart han direktør i Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab, ei stilling han hadde fram til han døydde i 1922. I tida hans i reiarlaget utvida han verksemda kraftig og vart sentral i moderniseringa av norsk skipsfart. Han tok initiativet til å få skipe Ruteskibenes Rederiforening i 1901 for å få slutt på striden om fraktrater. Han vart ein pioner innan bruk av moderne marknadsføring i satsinga på turisttraffikk.

## Kjelder
Bergingsbåt

**Bergingsbåt** er ei fellesnemning for båtar som er laga for å redda mannskap og skip eller individ som er naudstadde eller forulukka. Som bergingsbåtar vert rekna redningsbåtar, MOB-båtar og livbåtar. Òg redningsskøyter, redningskryssarar og taubåtar er bergingsbåtar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bergingsbåt|Bergingsbåt]]» frå ,  den 30. juli 2020.*
Christian Jensen (1870-1949)

**Christian Jensen** () var ein norsk båtbyggar. Han hadde virket sitt i Vollen i Asker. Han gjekk i lære og overtok verftet etter båtbyggaren Gudmundsen i 1897, og bygde alle slags båtar. Samarbeidet hans med båtkonstruktøren Johan Anker fram til 1915 resulterte i mange suksessrike konstruksjonar. Jensen satsa etter dette på større nyttefartøy, og fekk oppdrag frå Roald Amundsen om å byggja polarskipet «Maud» (1916–1917).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christian Jensen (1870-1949)|Christian Jensen (1870-1949)]]» frå ,  den 29. juli 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Polarskipet «Maud» Kort skildring av polarskipet og byggeprosessen, av båtbygger Chr. Jensen sin
* Prosjekt Maud Returns Home, bergningsinitiativ anno 2011 for å heva Maud
Bidevind

Ein **bidevind** er når vinden kjem skrått framanfrå ein seglbåt (framom tvers). Uttrykket kjem frå nederlandsk *bij de wind*.

Bidevindskurs er den kursen som ein seglbåt kan halde som er nærast mogeleg vinden, medan han framleis kan fylle segla med vind. Segla må då skøytast heilt inn mot midten av båten. 

Når ein seglbåt skal nå eit mål som ligg rett mot vinden, må han segle bidevind først på den eine halsen, for deretter å stagvende (slå) over på den andre. Å segle på bidevind vert derfor òg kalla for 'å krysse'.

## Kjelder
Bilbrev

**Bilbrev** er eit heimelsdokument i form av eit byggjesertifikat som stadfestar at eit fartøy skal byggjast av verftet til eigaren. Slike dokument var i vanleg bruk på 1600- og 1700-talet for å dokumentera panterett i eit skip som var under bygging. Bilbrevet vart utskrive til ein person som hadde bidrege med pengar til bygginga av skipet. Føremålet var å gje tryggleik for investeringa. I seinare tid vert bilbrev brukt om ein attest – skipsbyggingsattest – utskriven på tru og ære av skipsbyggmeisteren.  Etymologisk kjem ordet frå lågtysk *bielbref*

I bilbrevet finn ein namn på verftet, byggjenummer og namnet til kjøparen. Det skal òg innehalde opplysningar om fartøyet, som namn, kjennemerke, byggeår, storleik, byggjemateriale og  framdriftsmiddel.

Frå 1860 vart bilbrev utskrivne av magistrat eller sorenskrivar. Frå 1901 hadde notarius publicus denne oppgåva.

Bergen Byarkiv tek vare på skipsbyggingsattestar. Attestane finn ein i arkivet etter Magistraten. Materialen dekker tidsrommet 1749–1902.

## Kjelder


* Kiil, Alf: Arkivkunnskap. Statsarkiva. Universitetsforlaget 1969
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bilbrev|Bilbrev]]» frå ,  den 31. juli 2020.*

## Bakgrunnsstoff

* Bilbrev - oppslagsverket oVe, artikkel av  Åsta Vadset, Bergen Byarkiv.
* Bilbrev frå Skipsregisterne
John Lewis

**John Lewis** kan visa til:

;Personar
* Borgarrettsleiaren John Lewis (1940–2020), USA-amerikansk aktivist og politikar
* John Wilson Lewis (1930–2017), USA-amerikansk statsvitar
* John Lewis (f. 1954), USA-amerikansk politikar frå California

;Anna
* John Lewis Partnership, britisk butikkjede
John Sullivan

**John Sullivan** may refer to:
;Forfattarar
*Forfattaren John Sullivan (1946–2011), engelsk manusforfattar av *Only Fools and Horses*, *Citizen Smith* og *Just Good Friends*
*Regissøren John Sullivan (f. 1964), norsk regissør
*John Jeremiah Sullivan (f. 1974), amerikansk forfattar og redaktør

;Politikarar
*Massachusetts-politikaren John J. Sullivan, amerikansk politikar 
*Diplomaten John J. Sullivan (f. 1959), amerikansk politikar, United States Deputy Secretary of State

;Andre personar
*General John Sullivan (1740–1795), amerikansk general

;Anna
*John Sullivan, rollefigur i *[[Around the World in Eighty Days]]*
Yu

**Yu** eller **YU** kan visa til:

;Personar
*Yu den store (kring 2123 – 2025 fvt.), konge som grunnla Xia-dynastiet i Kina

;Stader
*Yu i Zhangjiakou, eit fylke i byprefekturet Zhangjiakou i provinsen Hebei i Kina
*Yu i Yangquan, eit fylke i byprefekturet Yangquan i provinsen Shanxi i Kina
*Elva Yu, ei elv i Myanmar (Burma)

;Anna
*Blåseinstrument yu, et kinesisk blåseinstrument i slekt med *[[sheng]]*
*Slagverkinstrument yu, eit kinesisk slagverkinstrument
*YU, Jugoslavias nasjonalitetsmerke på kjøretøy.
*YU, forkorting for Yale University i New Haven i USA
Sigrid Kirchmann

**Sigrid Kirchmann** ( er ein austerriksk tidlegare friidrettsutøvar frå Ebensee som tevla i høgdehopp og sjukamp. Ho tok i 1993 Austerrikes fyrste medalje i ein verdsmeisterskap i friidrett.

## Aktiv
Kirchmann vann i perioden 1982-94 10 av 13 nasjonale meisterskap i høgdehopp. To gongar vart ho austerriksk meister i sjukamp. I ein sjukamp 5. og 6. oktober 1985 sette Kirchmann landsrekord med 5&nbsp;944 poeng, ein rekord som vart ståande i 27 år.

I 1990 vart Kirchmann nummer fire i høgdehopp ved europameisterskapen og i 1992 nummer fem i OL-finalen i Barcelona. Den 21. august 1993 kom høgdepunktet i hennar idrettsliv då ho i VM-finalen i Stuttgart sette landsrekord i høgdehopp med 1,97 meter. Det gav henne bronsemedaljen, også den fyrste VM-medalje i friidrett til ein utøvar frå Austerrike. Kirchmann var kvalifisert til Sommar-OL 1996, men stod over grunna ein skade i ei akillessene. To år etter kneip ho fjerdeplassen ved europameisterskapen 1998 i Budapest.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Nr 11 – 1,79 m
*VM 1987 i Roma: Utslått
*EM 1990 i Split: Nr 4 – 1,89 m
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (1,75 m=nr 26)
*OL 1992 i Barcelona: Nr 5 – 1,94 m 
*VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 1,97 m
*EM 1994 i Helsinki: Nr 10 – 1,90 m
*EM 1998 i Budapest: Nr 4 – 1,92 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sigrid Kirchmann|Sigrid Kirchmann]]» frå ,  den 31. juli 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Bestmann

**Bestmann** er eit gammalt, norsk maritimt uttrykk. Det vert ofte brukt om ein erfaren sjømann, eller nestkommanderande på ein båt. Bestmann er ofte sett på som den næraste rådgjevaren til skipperen. Ombord i seglskipa budde bestmann saman med skipper og styrmann atterut, medan resten av mannskapet budde forut. Uttrykt bestmann er brukt over heile Noreg.

## Sjå òg
* Mannskap

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bestmann|Bestmann]]» frå ,  den 30. juli 2020.*
Grønnåsen kyrkje

**Grønnåsen kyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 1996 i Tromsø kommune. Kyrkja er i vifteform og er utsmykka av Knut Fjørtoft. Kyrkjeinteriøret (døypefont og preikestol) er laga av John H. Jørgensen. Orgelet er frå 2001 og er bygd av orgelbyggjar lfred Führer i Wilhelmshaven.

Tankar om å få reist ei kyrkje nord på Tromsøya hadde versert allereie ved slutten av andre verdskrigen. Det var først snakk om å få ei brakke frå militæret etter krigen og bruke ho som kyrkje. Ingenting konkret skjedde før i 1971, då kommunestyret vedtok å byggje Grønnåsen kyrkje. Planarbeidet byrja i 1974, men ingen planar låg fore før i 1982. Så kom ein ny plan i 1985 og eit forprosjekt i 1988. Dette omfatta ei kyrkje til 20 millioner, men kommunen sette av 13 millionar til føremålet, og arbeidet måtte starte på nytt. 

I 1988 starta ein så eit nytt prosjekt. Arkitektane Eigil Hallset og Kolbrùn Ragnarsdottir fekk oppdraget med å teikne kyrkja. Grunnarbeidet tok til i mai 1995, 10. september vart grunnsteinen lagd ned, og sankthansaften 1996 vart kyrkja innvigd.

## Kjelder
**Kirkene i Troms*, bind III, Ronny Trælvik og Arne Ivar Hansen, Bok i Nord forlag, Finnsnes 2017. s. 246–251

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grønnåsen kirke|Grønnåsen kirke]]» frå ,  den 30. juli 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Arkitekturguide for Nord-Norge og Svalbard
*
NM i sykling 1981 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1981 i temporitt** for menn vart avvikla i med individuell tevling i Birkeland fredag 11. og lagtempo på Nærbø sundag 13. september.

## Menn
### 50 km temporitt





### 100 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1981 i temporitt** for kvinner vart avvikla i Lier fredag 11. september.

## Kvinner





## Kjelder
*Østlands-posten 12. september 1981
*Rogalands Avis 14. september 1981
NM i friidrett 2015

**Noregsmeisterskapen i friidrett 2015**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Haugesund stadion dagane frå 31 juli til 2. august 2015 med Haugesund Idrettslag som arrangør.

Kongepokalane vart tildelt Isabelle Pedersen for prestasjonen på korthekken og Karsten Warholm for sigeren på langhekken.

## Menn
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 100 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast




## Kjelder
*Dagsavisen 3. august 2015
NM i sykling 1981 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1981** for menn vart avvikla i Ullensaker sundag 12. juli 1981.

## Menn, 180 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1981** for kvinner vart avvikla i Ullensaker laurdag 11. juli 1981.

## Kvinner, 80 km





## Kjelder
**Sportsboken 81-82*. Dreyer Bok Stavanger. 1981.
Room Temperature

***Room Temperature*** er eit konsertalbum av Peter Hammill, opphavleg gjeven ut på Enigma Records i 1990.  På den første utgjevinga var albumet berre tilgjengeleg i Nord-Amerika. Det vart sidan gjeven ut på Hammill sitt eige selskap, Fie! 

Albuemt dokumenterer turneen til Hammill i 1990 i Europa og Nord-Amerika. Gruppa til Hammill på denne turneen bestod av Stuart Gordon på fiolin og den tidlegare Van der Graaf Generator-bassisten Nic Potter på bass. Det var ingen trommeslagar med, så versjonane på plata er nokså nedstrippa. Gruppa kalla seg The Peter Hammill Band.

Dei første kopiane av denne doble CD-plata kom i ein langboks. 

## Innhald
Alle spor av Peter Hammill; utanom der andre er nemnde. 

## Medverkande

*Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
*Stuart Gordon – fiolin
*Nic Potter – bass

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Room Temperature (album)|Room Temperature (album)]]» frå ,  den 31. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Småby

**Småby** er eit folkesett område med bykarakter. 

Småbyar har ofte ikkje så utprega område for industri, handel og bustadar som ein større by. Sosiøkonomisk segregering finst ofte ikkje heller i same utstrekking som i større byar. Mange småbyar har ei hovudgate med butikkar og tenester som sker gjennom byen.

Småbylivet er mykje skildra i film og litteratur, og blir då gjerne framstilt som ein stad med mykje sladder, småborharlegheit og ein stad der «alle kjenner alle».

## Sjå òg
* Kjøpstad
* Shtetl
* Storby
* Sovekommune
* Tettstad
* Småort

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Småstad|Småstad]]» frå ,  den 1. august 2020.*
Carolin Schäfer

**Carolin Schäfer** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som internasjonalt tevla i mangekamp. Ho vann i 2017 VM-sølv i sjukamp og i 2018 EM-bronse i same.

## Aktiv
Schäfer sette i 2014 personbeste i sjukampen ved europameisterskapen i Zürich, med 6&nbsp;395 poeng enda ho fjerdeplassen, 37 poeng bak bronsevinnar Nafissatou Thiam. I mai 2015 forbetra Schäfer den personlege sjukamp-rekorden til 6&nbsp;547 poeng ved meistermøtet i Götzis i Austerrike. Året etter vart  ho nummer 5 under dei olympiske leikane i Rio de Janeiro i Brasil.

Under Götzis-stemnet 2017 presterte Schäfer personbeste i fem av dei sju øvingane og sanka heile 6&nbsp;836 poeng, nest best i verda det året. Ved verdsmeisterskapen i London seinare i sesongen sikra ho seg sølvmedaljen med 6&nbsp;696 poeng. I europameisterskapen 2018 la Schäfer beslag på på bronseplassen, gullvinnar Nafissatou Thiam og sølvmedaljør Katarina Johnson-Thompson makta ho ikkje hamle opp med.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2012 i Helsinki: Nr 11 – 6&nbsp;003 poeng
*EM 2014 i Zürich: Nr 4 – 6&nbsp;395 poeng
*VM 2015 i Beijing: Braut sjukampen etter seks øvingar
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 5 – 6&nbsp;540 poeng
*VM 2017 i London: Sølvmedalje – 6&nbsp;696 poeng, bakom Nafissatou Thiam (6&nbsp;784 poeng)
*EM 2018 i Berlin: Bronsemedalje – 6&nbsp;602 poeng
*OL i 2021 i Tokyo:Nr 7 – 6&nbsp;419 poeng
*EM 2022 i München: Nr 6 – 6&nbsp;223 poeng
*VM 2023 i Budapest: Braut etter tre øvingar
*OL 2024 i Paris: Braut etter tre øvingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Carolin Schäfer|Carolin Schäfer]]» frå ,  den 1. august 2020.*
NM i sykling 1982 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1982** for menn vart avvikla i Steinkjer sundag 11. juli 1982.

## Menn, 180 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1982** for kvinner vart avvikla i Gauldal laurdag 10. juli 1982.

## Kvinner, 78 km





## Kjelder
**Sportsboken 82-83*. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.
*Rogalands Avis 12. juli 1982
The Fall of the House of Usher av Peter Hammill

***The Fall of the House of Usher*** er ein opera av Peter Hammill (musikk) og Chris Judge Smith (libretto). Han er basert på ei novelle frå 1839 av same namn av Edgar Allan Poe.

Hammill og Smith, som i lag skipa musikkgruppa Van der Graaf Generator, arbeidde sporadisk på operaen frå 1973 fram til den første innspelinga kom ut på Some Bizzare Records i november 1991. Albumet kom ut på CD, kassett og ein avgrensa dobbel vinyl med berre 500 eksemplar. 

Songarane på innspelinga bestod av:

* Hammill sjølv, som Roderick Usher og the House
* Lene Lovich, som Madeline Usher
* Andy Bell, som Montresor
* Sarah Jane Morris, som The Chorus
* Herbert Grönemeyer, som The Herbalist

Librettoen til Smith har teke visse fridomar med kjeldeteksten til Poe. Huset sjølv vert ein songpart, sungen av den same artisten som har rolla som Roderick Usher. Forteljaren, som ikkje har namn i novella, er gjeven namnet Montresor (namnet på forteljaren i ei anna soge av Poe, «The Cask of Amontillado»), og det er hinta om eit romantisk forhold mellom Montresor og Madeline Usher.

I 1999 fekk Hammill rettane til musikken frå Some Bizzare og omarbeidde stykket. Han spelte inn noko av sin eigen vokal, medan han let partane til dei andre songane vere som dei var. Han fjerna òg perkusjon, la til meir elektrisk gitar og miksa heile innspelinga på nytt. Resultatet kom ut som *The Fall of the House of Usher (Deconstructed & Rebuilt)* på Hammill sitt eige selskap Fie! i november 1999. Hammill reknar denne versjonen som den definitive innspelinga av operaen.

Operaen er aldri blitt framført på scenen i sin heilskap. I 1980-åra framførte Hammill «The Sleeper» acapella på ei diktfestival i Amsterdam i oktober 1983og i New York i juli 1986. På konsertar i 1991 og 1992 framførte Hammill ofte ein suite av songar frå operaen, offisielt gjeven ut på videoen/DVD-en *[[In The Passionskirche]]*.

## Innhald

## Medverkande
* Peter Hammill – vokal, klaverinstrument, gitar, perkusjon (fjerna frå 1999-versjonen)
* Stuart Gordon – fiolin (berre 1999-versjonen)
* Ymse songarar – sjå over

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound/Terra Incognita i Bath)
*Les Chappell - lydteknikar for Lovich si innspeling (H.O.M.E. Studios i Norfolk)
*Christoph Matlok - lydteknikar for Grönemeyer si innspeling (Outside Studios i Oxfordshire)
*Paul Ridout - design, kunst

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Fall of the House of Usher (Hammill opera)|The Fall of the House of Usher (Hammill opera)]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
LHBT-relaterte filmar frå 2020

Dette er ei **liste** over LHBT-relaterte **filmar frå 2020**. LHBT tydar «lesbiske, homofile, bifile og transpersonar».

## Tabell

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:List of LGBT-related films of 2020|List of LGBT-related films of 2020]]» frå ,  den 1. august 2020.*
In a Foreign Town

***In a Foreign Town*** er det 17. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, utgjeve i 1988 på Enigma Records, og sidan på Hammill sitt eige selskap, Fie!.

Hammill dekkjer politiske tema som apartheid («Sun City Nightlife»), finansmarknaden («Sci-Finance (Revisited)» – ein omarbeidd versjon av Van der Graaf-songen frå *[[Vital av Van der Graaf Generator|Vital]]*) og global politikk («Hemlock»).

## Innhald
Alle spor skrivne av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
*Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument, perkusjon
*Stuart Gordon – fiolin på spor 1

### Technical
*Peter Hammill - lydteknikar (Sofa Sound i Avon)
*Paul Ridout – lydteknikar, kunst
*David Lord – miksing (Crescent Studios i Bath)
*Paul Ridout - design
*Armando Gallo, Hilary Hammill – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In a Foreign Town|In a Foreign Town]]» frå ,  den 31. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Out of Water

***Out of Water*** er det 18. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Enigma Records i 1990 og sidan på Hammill sitt eige selskap, Fie!. 

Hammill sjølv reknar dette som eit vendepunkt frå stilen han hadde i midten av 80-åra. 

To av artistane på albumet er oppførte med kallenamna dei fekk då dei var ein del av gruppa til Hammill, K Group, i 1980-åra: John Ellis (som òg måla biletet på omslaget) som «Fury» og Nic Potter som «Mozart». 

## Innhald

## Medverkande

*Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
*Stuart Gordon – fiolin på 5
*John Ellis – gitar på 1, 4 og 7
*David Jackson – saksofon på 3 og 6
*Nic Potter – bass på 3 og 6

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Sofa Sound/Terra Incognita i Bath)
*David Lord - lydteknikar, miksing (Crescent Studios i Bath)
*John Ellis - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Out of Water|Out of Water]]» frå ,  den 31. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fireships

***Fireships*** er det 20. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, utgjeve i 1992 som den første utgjevinga på Hammill sitt eige selskap, Fie! Records. Albumet vart ommastra i 2006.

På plateomslaget står det at albumet er «Nummer 1 i BeCalm-serien», og at songane generelt er i den rolegare og meir introspektive enden av skalaen av musikken til Hammill. Det neste albumet til Hammill, det meir rocka *[[The Noise av Peter Hammill|The Noise]]* (1993), vart på liknande vis kalla «Nummer 1 i A Loud-serien». Hammill valde å setje rolege og høglydte songar han nyleg hadde skrive på kvar sine album.

Kring samstundes planla Virgin Records, som eigde katalogen til Hammill på Charisma Records, å gje ut eit samlealbum med tidlegare songar. Då han forklarte konseptet om dei to seriane til dei, valde dei å gje ut to samlealbum på liknande vis - *The Calm (After the Storm)* (med rolegare songar) og *The Storm (Before the Calm)* (med meir aggressive materiale).

Opphavleg hadde Hammill planlagd å halde fram å skilje dei rolege og meir høglydte songane sine på følgjande album, men den planen vart snart skrinlagd.

To av spora på albumet, «I Will Find You» og «Curtains», har blitt mykje spelte på konsertane til Hammill.

Då albumet kom ut gav Hammill ut eit avgrensa opplavg på 500 nummererte trykk av plateomslaget, signert av han sjølv og kunstnaren, Paul Ridout.

## Innhald
Alle songar av Peter Hammill, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
*Peter Hammill - vokal, gitar, klaverinstrument
*David Lord - klaverinstrument
*David Jackson - saksofon, fløyte
*Nic Potter - bass
*Stuart Gordon - fiolin
*John Ellis - gitar

### Teknisk
*David Lord - lydteknikar, miksing (Crescent Studios i Bath)
*Paul Ridout - kunst

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fireships (album)|Fireships (album)]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Noise

***The Noise*** er det 21. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut i 1993. 

Som tittelen indikerer, inneheld albumet livlege rockesongar, i kontrast til det førre albumet hans, *[[Fireships]]*, som hovudsakleg bestod av balladar. Albumet vart annonsert på omslaget som «Nummer 1 i A Loud-serien». På liknande vis hadde *Fireships* blitt merka som «Nummer 1 i BeCalm-serien»).  På denne tida hadde Hammill planlagd å halde fram å gje ut album som skild mellom høglydte og rolege songar på forskjellige album, men det vart berre med desse to albuma. 

Songen «Primo on the Parapet» er ei hyllest til forfattaren og Holocaust-overlevaren Primo Levi, og har blitt spelt mange gonger av Hammill på konsertane hans. 

## Innhald

## Medverkande
*Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
*Manny Elias – trommer
*Nic Potter – bass
*John Ellis – gitar
*David Jackson – saksofon, fløyte

### Technical
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
*Paul Ridout - design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Noise (album)|The Noise (album)]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Moca

**Moca** eller **MOCA** kan visa til:

;Stader
* Moca i Den dominikanske republikken
* Moca i Ekvatorial-Guinea
* Moca på Puerto Rico
* Moča i Slovakia

;Anna
* Slekta Moca, ei møllslekt
* Proteinet MOCA
* Montreal Cognitive Assessment (MoCA), ein kognitiv test
Administrasjon

**Administrasjon** (av latin *administratio*) er det å forvalta, leia eller styra ein organisasjon. Ordet blir òg brukt om staden (bygningen) der administreringa føregår, og om sjølve organisasjonen som administrerer, som i *[[Stat|statsadministrasjonen]]*. I folkeleg daglegtale kan dette dermed visa både til regjeringsbygga og byråkratiet som held til der.

Administrasjonen arbeider både med hovudmålet til organisasjonen og med dei naudsynte støttefunksjonane som til saman må til for å styra og vedlikehalda drifta. Der er funksjonar som logistikk, innkjøp, betalingsformidling, personaladministrasjon, løn, kontrollar, rutinar med meir.

Funksjonen administrasjon er naudsynt for einkvar organisasjon, men kan dekkjast av ein eller fleire personar, avhengig av storleiken på verksemda. Administrasjon er eit eige fag eller delfag ved dei fleste utdanningstilbod som er retta mot det offentlege eller næringslivet. Faget er gjerne kombinert med økonomi og rekneskap i fagområdet økonomi og administrasjon. 

I offentlege organisasjonar gjev forvaltningsrett lovreglar for korleis administrasjonen skal arbeida. Forvaltningsrett tilhøyrer den delen av jussen som tek for seg offentleg rett.

## IT-administrasjon
Innan informasjonsteknologi er administrasjon – eller vanlegare systemadministrasjon – eit omgrep som blir nytta om rutinemessige driftsoppgåver som oppretting av brukarkontoar, å sørgja at for serverar fungerer og liknande. 

## Sjå òg
*Administrasjonssenter
*Administrativ databehandling
*Forvalting
*Organisasjonsteori

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Administrasjon|Administrasjon]]» frå ,  den 1. august 2020.*
Roaring Forties av Peter Hammill

***Roaring Forties*** er det 22. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Fie! i 1994. Dette og det neste albumet, *[[X My Heart]]*, er dei siste albuma til Hammill med ein hovudsakleg organisk rockestil med fullt band. Sjølv om han stundom har spelt slike songar seinare òg, har han sidan hovudsakleg gjeve ut album med ein meir intim, kammermusikk-aktig stil. 

Dette albumet inneheld «A Headlong Stretch», ein av lang, episodisk songsuite, ala «A Plague of Lighthouse Keepers» frå *[[Pawn Hearts]]* og «Flight» frå *[[A Black Box]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Peter Hammill - gitar, piano, vokal
*Nic Potter - bass på «Sharply Unclear» og «You Can't Want What You Always Get»
*Stuart Gordon - fiolin
*Simon Clark - orgel på «The Gift of Fire»
*David Jackson - saksofon, fløyte
*Manny Elias - trommer, perkusjon

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
*Paul Ridout - design, fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roaring Forties (album)|Roaring Forties (album)]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
X My Heart

***X My Heart*** er det 23. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Hammill sitt eige Fie! Records i 1996. Det er eit av dei siste albuma til Hammill som vart spelt inn med fullt band. Seinare soloalbum har vore meir intime. 

To av songane på albumet, «A Better Time» og «Amnesiac», er ofte blitt spelte på konsertane til Hammill. 

## Innhald

## Medverkande
*Peter Hammill – vokal, gitar, klaverinstrument
*David Jackson – saksofon, fløyte
*Stuart Gordon – fiolin
*Manny Elias – trommer

### Technical
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
*Paul Ridout - design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:X My Heart|X My Heart]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Montreal Cognitive Assessment

**Montreal Cognitive Assessment** (MoCa) er ein psykologitest; ei kort screening for tidleg demens eller mild kognitiv svikt.
Han blei utforma i 1996 av Ziad Nasreddine, som då var verksam i Montréal i Québec.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Montreal Cognitive Assessment (MoCA) (PDF) Version 8.1 English
* Screeningverktøy for kognitiv funksjon og bilkjøring . Fhi.no
St Davids

**St Davids** (walisisk **Tyddewi**), formelt St David's and the Cathedral Close, er ein by i Pembrokeshire i Wales. Det er den minste byen i Storbritannia med kring 2000 innbyggjarar (2004). Bystatusen *city* blir normalt brukt om større byar, men som her har historiske religiøse røter. St Davids ligg ved elva Alun, på St David's halvøy. Byen er den de facto geistlege hovudstaden i Wales og kvilestaden for den walisisisk vernehelgenen, den heilage David.

Byen voks opp kring St Davidskyrkja, som er vigd den nasjonale vernehelgenen; det er fordi dette er ei domkyrkje at St Davids fekk status som by. I mellomalderen var byen eit viktig pilegrimsmål. Ruinar av palasset til biskopen frå 1300-tale, ligg ved sida av domkyrkja, og blir vedlikehalde av Cadw. 

Ifølgje tradisjonen blei heilage David fødd ved St Non's like sør for byen kring år 500. Han skal ha blitt døypt ved Porthclais, som no er hamneområdet til St Davids. Det er òg heilage David som får æra for grunnlegginga av byen, då under eit anna, ukjent namn, kring 550.

Andre attraksjonar i byen er ein byport frå 1200-talet, ein keltisk høgkross og eit akvarium. Byen er eit populært mål for fotturistar, som kan bu på eit av fleire hotell eller på ungdomsherberget her. Det finst berre éin pub i St Davids, noko som er særs uvanleg for ein britisk by. 

St Davids er den einaste byen i Storbritannia som heilt ligg inne i ein nasjonalpark, det vi seia Pembrokeshirekysten nasjonalpark.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:St Davids|St Davids]]» frå ,  den 1. august 2020.*
This av Peter Hammill

***This*** er det 26. studioalbumet til den engelske musikaren Peter Hammill, gjeve ut på hans Fie! Records i 1998. Det inneheld varierande komposisjonar, frå minimalisme i den siste songen, «The Light Continent», til den røffe, nesten Nadir-aktige «Always is Next», den komplekse «Unrehearsed» og balladen «Since the Kids». Peter Hammill framførte songen «Unrehearsed» mange gonger på konsertane sine. «Nightman» kan høyrast på konsertalbumet *Veracious* (2006).

## Produksjon og instrumentering
Albumet vart spelt inn, miksa og mastra i Peter Hammill sitt eige studio, Terra Incognita i Bath, mellom januar og juli 1998. Alle instrumenta er spelte og sungne av Hammill, utanom fiolin og bratsj av Stuart Gordon, saksofon og fløyte av David Jackson, og trommer og perkusjon av Manny Elias. Hammill sa om albumet at det «ikkje på noko måte er ei 'band'-plate», og rekna «den samlande faktoren er songane og vokalen heller enn instrumenta». Innimellom songane er små instrumentale fragment.

## Plateomslag
Plateomslaget syner ein trestubbe og forskjellige ting, som indikerer tida som går. Designet vart laga av RidArt (Paul Ridout).

## Innhald

## Medverkande
Alle instrument og all vokal av Peter Hammill utanom:
*Manny Elias – trommer & perkusjon (2, 3, 6, 8)
*Stuart Gordon – fiolin & bratsj (2, 5, 6, 7, 8, 9, 10)
*David Jackson – saksofon & fløyte (2, 3, 5, 8, 10)

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita i Bath)
*Paul Ridout - design & kunstnarisk leiar

## Notes

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:This (Peter Hammill album)|This (Peter Hammill album)]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NFL (fleirtyding)

**NFL** kan visa til:

*Norsk Folkeminnelag
*Norsk Folkemusikklag
*National Football League  i USA, for amerikansk fotball
*National Football League for gælisk fotball
None of the Above av Peter Hammill

***None of the Above*** er det 27. studioalbumet til Peter Hammill, gjeve ut på Fie! i 2000.

## Produksjon og instrumentering
Hammill spelte inn *None of the Above* i heimestudioet sitt, Terra Incognita, mellom januar 1999 og februar 2000, og spelte, produserte og arrangerte nesten alle instrumenta og song alle songane sjølv. Stuart Gordon (fiolin, bratsj) spelte på tre spor og Manny Elias (trommer, perkusjon) på eitt spor. Døtrene til Peter Hammill, Holly og Beatrice Hammill syng korvokal på to spor. Instrumenteringa er dominert av gitar, klaverinstrumeng og noko strykarar. 

Den lange innspelingstida kom av at Hammill samstundes arbeidde med ei ommastring av ein plateboks på fire CD-plater for Van der Graaf Generator kalla *The Box*.

## Stemning og stil
Stemninga på albumet er roleg og melankolsk. Ein typisk song er «Naming the Rose», eit kammermusikk-liknande arrangement for solovokal, klaverinstrument (med Hammondorgel), bratsj og korvokal. Han handlar om ein gartnar som kallar ein av dei siste verka sine - ei damaskrose - etter kona si som døydde same dagen bløminga starta. 

Dei første sju spora har alle same tema som «Naming the Rose»: folk som kjem til sluttfasen i livet sitt, under forskjellige tilhøve. Den åttande songen («Astart») seier: «kvar slutt kan bli ein ny start». 

## Plateomslag
Plateomslaget syner ein seriøs Hammill fotografert av Dinu. Heftet var designa av Paul Ridout. 

## Mottaking

Musikkpressa la ikkje særskild merke til *None of the Above*. På Allmusic gav Simon Cantlon plata tre av fem stjerner for «gripande musikalske bilete» og «atmosfære» men syntest «delar av plata kan bli litt for monotont». 

## Innhald

## Medverkande
Alle spor framfort og sungne av Peter Hammill med følgjande bidrag:
* Stuart Gordon – fiolin, bratsj (2, 5, 8)
* Manny Elias – trommer, perkusjon (6)
* Holly Hammill – vokal (2, 8)
* Beatrice Hammill – vokal (2, 8)

### Teknisk
*Peter Hammill - lydteknikar, miksing (Terra Incognita, Bath)
*Paul Ridout - design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:None of the Above (Peter Hammill album)|None of the Above (Peter Hammill album)]]» frå ,  den 1. august 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*