open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Contact Point

**Contact Point** er eit lite klippenes i Antarktis som ligg like vest for Sheppard Point på nordsida av Hope Bay på Trinityhalvøya. Det vart først kartlagd som ei øy av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, men det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1955 og det vart oppdaga at det var eit nes. Det fekk dette namnet frå FIDS fordi dei fann bergartane gråvakke, tuff og dioritt på og nær dette neset. Slik kontakt (*contact* på engelsk) hadde dei ikkje hatt før, og funnet var særs viktig for tolkinga av geologien på Tabarin Peninsula.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Contact Point|Contact Point]]» frå ,  den 14. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Dubouzet

**Cape Dubouzet** er eit nes 3&nbsp;km aust for Mount Bransfield på Den antarktiske halvøya. Det vart kartlagd i 1838 av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville, som namngav det etter løytnant Joseph DuBouzet på ekspedisjonsskipet «Zélée».

## Kjelder
Cape Ducorps

**Cape Ducorps** er eit nes på nordenden av Cockerell Peninsula på nordkysten av Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeve av han etter Louis Ducorps, eit ekspedisjonsmedlem.

## Kjelder
Garvan Point

**Garvan Point** (bulgarsk *нос Гарван*, ‘Nos Garvan’) er eit nes på austsida av innløpet til Retizhe Cove på sørkysten av Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis.

Neset er kalla opp etter busetnadane Garvan nord i Bulgaria.

Garvan Point ligg 7,18&nbsp;km nordaust for View Point, 5,82&nbsp;km aust-nordaust for Boil Point, 8,68&nbsp;km søraust for Camel Nunataks og 8,23&nbsp;km vest-sørvest for Mount Cardinall. 

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Edward A. Gundersen

**Edward August Gundersen** () var ein norsk offiser og lærar frå Kristiansand. Tida 1913-18 representerte han partiet Venstre på Stortinget.

Gundersen var son til ein kjøpmann i Kristiansand. Sjølv vart han student i 1888 og offiser i 1891. Dei fyrste åtte åra var graden premierløytnant, frå 1899 var han kaptein. Ei tid var han regimentssjef for kompani 1 i Agdesiden. Åra 1891-93 deltok han i arbeidet med bygginga av Setesdalsbanen. Sidan var han lærar i matematikk ved underoffisersskulen i Kristiansand, frå 1907 også i rekning ved den kommunale handelsskulen.

Gundersen var medlem av bystyret i Kristiansand frå 1901, ordførar 1905-07. Han var medlem av utvalet som arbeidde for bygging og drift av Sørlandsbanen, og hadde elles ein framståande posisjon i utviklinga av sørlandsbyen.

Valbolken 1910-12 var han varamann til Stortinget for Baneheien krins. Dei to valperiodane 1913-15 og 1916-18 representerte han Kristiansand-krinsen Fæstningen på tinget, medlem av jarnbanekomiteen. Han deltok ikkje i 1914-sesjonen.

Gundersen vart utnemnd til major og bataljonsjef i 1916. Han rykte opp til oberstøytnant i 1930, frå hausten 1935 var han i fire år krigsskommissær for Sørlandet. 

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Coupvent Point

**Coupvent Point** er eit nes, med fleire skjer utanfor, som stikk nord frå Trinityhalvøya, 5&nbsp;nautiske mil sørvest for Lafarge Rocks. Namnet «Roche Coupvent» (Coupvent Rock) vart gjeve av kaptein Jules Dumont d'Urville til ei klippe i nærleiken. Det noverande namnet nyttar namnet d'Urville gav, etter August Coupvent-Desbois, ein offiser på «Zélée» og seinare «Astrolabe».

## Kjelder
Jade Point

**Jade Point** er eit slakt nes heilt sør på Eyrie Bay på Trinityhalvøya i Antarktis. Det vart gjeve det skildrande namnet av UK Antarctic Place-Names Committee, fordi dei nedre delane av neset var dekte av ein grønfarga is. Jade er ein type grøn stein.

## Kjelder
Keltie Head

**Keltie Head** er eit avrunda nes med vertikale klipper som stig opp til ein liten iskuppel 395 meter over havet, på nordvestenden av Vega Island, sør for Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av Den svenske antarktisekspedisjonen under Nordenskjöld, 1901–04, og vart namngjeve av han etter sir John Scott Keltie, som var sekretær i Royal Geographical Society 1892-1915.

## Kjelder
Kiten Point

**Kiten Point** (bulgarsk *Нос Китен*, ‘Nos Kiten’) er eit nes på sørsida av innløpet til Chudomir Cove på kysten av Trinityhalvøya ved Prince Gustav Channel i Weddellhavet. Det ligg 4,3&nbsp;km sørvest for Pitt Point, 7,56&nbsp;km søraust for Mount Reece og 7,5&nbsp;km nordvest for Largelius Point på James Ross Island.

Neset er kalla opp etter byen Kiten søraust i Bulgaria, og etter fryseskipet «Kiten» frå det bulgarske føretaket Ocean Fisheries – Burgas, som var aktivt i området frå 1970 til 1990-talet.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Kapp Kjellman

**Kapp Kjellman** er eit nes på austsida av innløpet til Charcot Bay, på vestsida av Trinityhalvøya. Det vart først kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjöld, og vart namngjeve av han, truleg etter professor Frans Reinhold Kjellman som var ein svensk botanikar. 

## Kjelder
Halpern Point

**Halpern Point** er eit nes på nordkysten av Trinityhalvøya i Antarktis, like sør for austsida av Duroch Islands. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Martin Halpern frå Geophysical and Polar Research Center ved University of Wisconsin, Madison, leiaren for den geologiske kartlegginga av området 1961–62.

## Kjelder
Cape Legoupil

**Cape Legoupil** er eit nes på nordaustsida av innløpet til Huon Bay på Trinityhalvøya, på enden av Schmidt Peninsula. Det vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837–40, og kalla opp etter artist Ernest Goupil, som døydde under ekspeidsjonen. Det feilskrivne namnet Legoupil har vorte så innarbeidd at det har vorte det aksepterte namnet på neset. 
 
## Kjelder
Marescot Point

**Marescot Point** er eit lite, men kjennelegt, lågt nes som stikk nordover på Trinityhalvøya, 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) aust for Thanaron Point. Neset er ei ny identifisering av det kaptein Jules Dumont d'Urville kalla «Cap Marescot», kalla opp etter Jacques Marescot du Thilleul (1808–39), fenrik på »«Astrolabe i løpet av d'Urville-ekspedisjonen (1837–40), og som døydde under reisa. 

## Kjelder
Nikyup Point

**Nikyup Point** (bulgarsk *нос Никюп*, ‘Nos Nikyup’) er eit nes like aust for Andrewbreen på Trinityhalvøya på Den antarktiske halvøya. Det ligg 12,,5&nbsp;km sør-søraust for Radibosh Point, 6,3&nbsp;km nordaust for Velichkov Knoll, 6,76&nbsp;km vest for Almond Point og 19,2&nbsp;km sørvest for Kapp Kjellman. Neset har kome meir til syne etter at Andrewbreen har trekt seg attende sidan slutten av 1900-talet.

Neset er kalla opp etter busetnaden Nikyup nord i Bulgaria.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Notter Point

**Notter Point** er eit kupert nes 6 nautiske mil (11&nbsp;km) nordaust for Kapp Kjellman ved vestsida av Bone Bay på Trinityhalvøya. Namnet vart gjeve av Argentina i 1953 til minne om Tomas Notter, ein engelsk kaptein i skvadronen til admiral Brown under kampen for det argentinske sjølvstendet. Han døydde i kampen mot den spanske kommandanten Romarate den 21. mars 1814 ombord på det vesle fartøyet Santisima Trinidad, då fartøyet hans gjekk på grunn under fiendtleg eld.

## Kjelder
Pitt Point

**Pitt Point** er eit nes, 90 meter over havet, ved sørsida av munningen av Victorybreen på sørkysten av Trinityhalvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945, og kalla opp etter K.A.J. Pitt, som var kaptein i 1944-45.

## Kjelder
Prime Head

**Prime Head** er eit kjenneleg, snødekt nes som ligg heilt nord på Den antarktiske halvøya. Namnet Siffrey vart gjeve til eit nes i nærleiken av Den franske antarktisekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville, 1837-40, og vart truleg gjeve til dette neset som her er skildra. «Cap Siffrey» har sidan vorte identifisert av UK-APC som eit nes 3 km mot søraust og som no vert kalla Siffrey Point. Namnet Prime Head, gjeve av UK-APC i 1963, kjem av at neset er det første eller nordlegaste neset på Den antarktiske halvøya.

## Kjelder
Radibosh Point

**Radibosh Point** (bulgarsk *нос Радибош*, ‘Nos Radibosh’) er eit nes på vestsida av innløpet til Charcot Bay som heilt nordaust på Whittle Peninsula på vestenden av Trinityhalvøya i Graham Land på Den antarktiske halvøya. Det ligg 2,8&nbsp;km aust for Cape Kater, 6,08&nbsp;km nordaust for Tarakchiev Point, 12,,5&nbsp;km nord-nordvest for Nikyup Point og 19,2&nbsp;km vest for Kapp Kjellman.

Neset er kalla opp etter busetnaden Radibosj vest i Bulgaria.

## Kjelder
* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Seal Point i Graham Land

**Seal Point** er eit nes på søraustkysten av Hope Bay mellom Eagle Cove og Hut Cove på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av a party under J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, og fekk dette namnet fordi dei fanga sel for å overleve ved dette neset etter ein periode med matmangel. 

## Kjelder
Cape Roquemaurel

**Cape Roquemaurel** er eit kjenneleg, klippenes i Antarktis ved austsida av innløpet til Bone Bay, på nordsida av Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av ein fransk ekspedisjon, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeve av han etter løytnant Louis de Roquemaurel, nestkommanderande på ekspedisjonsskipet «Astrolabe».
 
## Kjelder
Sheppard Point

**Sheppard Point** er eit nes på nordsida av innløpet til Hope Bay på Den antarktiske halvøya. Det vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, som overvintra ved Hope Bay i 1903. Det vart namngjeve av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter R. Sheppard, kaptein på ein FIDS-stasjon ved Hope Bay.

## Kjelder
Siffrey Point

**Siffrey Point** er eit lågt klippenes som stikk ut frå nordkysten av Trinityhalvøya, 10&nbsp;km vest-nordvest for Cape Dubouzet. Det vart namngjeve av kaptein Jules Dumont d'Urville i 1838.

## Kjelder
Toro Point

**Toro Point** er eit nes heilt sør på Schmidt Peninsula og nordsida av innløpet til Unwin Cove på Trinityhalvøya. Det vart namngjeve av den femte Den chilenske antarktisekspedisjonen (1950–51) etter Carlos Toro Mazote G. som var løytnant i luftforsvaret i 1947 og som var ved General Bernardo O'Higgins stasjon i nærleiken. Han deltok òg under denne chilenske ekspedisjonen. 

## Kjelder
Stone Point

**Stone Point** er eit nes med ein liten holme føre seg på sørsida av innløpet til Hope Bay på Den antarktiske halvøya. Det vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter H.W. Stone, førstestyrmann på «Hunt» i Royal Navy i 1952.

## Kjelder
Thanaron Point

**Thanaron Point** er eit nes 8 nautiske mil (,5&nbsp;km) aust-nordaust for Cape Roquemaurel på Trinityhalvøya. Named i 1838 av den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville etter løytnant Charles Thanaron på ekspedisjonsskipet «Zelee».

## Kjelder
Yatrus Promontory

**Yatrus Promontory** (bulgarsk *полуостров Ятрус*, ‘Poluostrov Yatrus’) er ei hovudsakleg isfritt nes i Antarktis som stikk 8&nbsp;km austover frå Trinityhalvøya i Graham Land og ut i Prince Gustav Channel sør for Eyrie Bay og endar med Jade Point i aust og Bald Head mot søraust.

Øya er kalla opp etter den gamle romerske byen Jatrus nord i Bulgaria.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Young Point

**Young Point** er eit kupert nes 5 km sør for Cape Roquemaurel ved austsida av Bone Bay, på vestkysten av Trinityhalvøya. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948 og vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter dr. Adam Young, som var kirurg på briggen «Williams» under utforskinga av Sør-Shetlandsøyane og Bransfield Strait i 1820.

## Kjelder
Brouardel Point

**Brouardel Point** er eit nes nord for Port Charcot langs vestsida av Mount Lacroix-halvøya på Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og kalla opp etter ein doktor Brouardel av Jean-Baptiste Charcot. Brouardel høyrte til ved Institut de France.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brouardel Point|Brouardel Point]]» frå ,  den 14. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Depeaux Point

**Depeaux Point** er eit nes som utgjer sørenden av Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Det vart oppdaga og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Depeaux Point|Depeaux Point]]» frå ,  den 14. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Finger Point i Wilhelmøyane

**Finger Point** er eit nes which dannar sørvestenden av Skua Island i Argentine Islands i Wilhelm Archipelago. Det vart kartlagd og namngjeve av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

## Kjelder
Godfroy Point

**Godfroy Point** er eit nes heilt nord på Petermann Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeve av Jean-Baptiste Charcot etter Rene Godfroy, fenrik på «Pourquoi-Pas?», som var ansvarleg for studiet av tidvatn under ekspedisjonen.

## Kjelder
View Point

**View Point** er er eit nes på på vestsida av innløpet til Duse Bay på sørkysten av Trinityhalvøya. Det vart oppdaga av eit lag under J. Gunnar Andersson av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901-04. Det fekk dette namnet av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter kartlegginga deira av området i 1945 fordi det var eit godt utkikkspunkt frå dette neset, der ein fekk teke gode bilete.

## Kjelder
Cape Well-met

**Cape Well-met** er eit mørkt, kjenneleg nes midt på nordsida av Vega Island, like sør for Trinity Peninsula. Cape Well-met vart oppdaga og namngjeven av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, og er til minne om at laget til J. Gunnar Andersson og det overvintrande laget til Otto Nordenskjold avtaltes å møte kvarandre her etter 20 månader frå kvarandre.

## Kjelder
Guéguen Point

**Guéguen Point** er eit nes som utgjer sørenden av Île Hovgaard i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart kartlagt og namngjeve av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, etter J. Guéguen, ein matros på skipet «Français» og seinare på «Pourquoi Pas?», 1908–10.

## Kjelder
Hervéou Point

**Hervéou Point** er eit nes heilt vest på den klipperik halvøya mellom Port Charcot og Salpetriere Bay, på vestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago i Antarktis. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeve av han etter F. Hervéou, ein sjømann på «Français».

## Kjelder
Krogmann Point

**Krogmann Point** er eit nes vest på Île Hovgaard i Wilhelm Archipelago. Île Hovgaard vart oppdaga av den tyske ekspedisjonen under Dallmann i januar 1874 og kalla «Krogmann Insel.» Men namnet Hovgaard, som vart gjeve av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache i februar 1898, har teke over for det originale namnet. For å bevare det tidlegare namnet til Dallmann i området, vart dette neset gjeve namnet Krogmann Point.

## Kjelder
Liouville Point

**Liouville Point** er eit nes på Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. og vart namngjeve av Charcot etter J. Liouville, som var asst. militærlege og zoolog på ekspedisjonen.

## Kjelder
Maignan Point

**Maignan Point** er eit nes på Cholet Island og vestsida av innløpet til Port Charcot, som ligg like utanfor nordvestsida av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter F. Maignan, ein sjømann på «Francais» som mista livet på i ei ulukke på skipet like etter det hadde gått ut frå Le Havre.

## Kjelder
Poste Point

**Poste Point** er eit nes på vestsida av Booth Island på sørsida av Salpetrere Bay i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter L. Poste, som var fyrbøtar på skipet «Francais».

## Kjelder
Roullin Point

**Roullin Point** er eit nes heilt sør på Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart truleg oppdaga av den tyske ekspedisjonen under Dallmann, 1873-74. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903-05 under Charcot, og vart namngjeve av han etter kaptein Roullin i Den franske marinen.
 
## Kjelder
Rozo Point

**Rozo Point** er eit nes på nordvestenden av Cholet Island, som ligg like nord for nordvestdelen av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter M. Rozo, kokken på skipet «Francais».
 
## Kjelder
Turquet Point

**Turquet Point** er eit nes heilt nord på Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart truleg oppdaga av den tyske ekspedisjonen 1873-74, under Dallmann. Neset vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot og vart namngjeve av han etter J. Turquet, naturalist på ekspedisjonen.

## Kjelder
Nervus accessorius

**Nervus accessorius** (frå latin: «tilleggsnerven»), på norsk òg kalla **den ellevte hjernenerven**, eller **''nervus vagus'' sin hjelpenerve**, er ein motorisk hjernenerve som innerverer *[[musculus trapezius|m. trapezius]]* og *[[musculus sternocleidomastoideus|m. sternocleidomastoideus]]*. Tidlegare trudde ein at delar av nerva kom frå hjernen, og han blir derfor rekna som ein av dei tolv hjernenervane. Sidan han er den nest nedste hjernenerven som går ut, så har han fått talet som den ellevte hjernenerven. 

*N. accessorius* spring ut frå dei fem til seks øvste halssegmenta av ryggmergen. Sidan nerverøtene går ut mellom dorsal- og ventralhornet frå den grå substansen i ryggmergen så klassifiserer ein det som ei spesiell somatisk motorisk nerve. Han går så opp gjennom foramen magnum i skallen, langs skallebasis og ned gjennom foramen jugulare saman med nervane *[[n. glossopharyngeus]]*, *[[n. vagus]]* og vena sinus sigmoideus. Så følgjer han vena jugularis nedover halsen og går ned til *[[musculus sternocleidomastoideus|m. sternocleidomastoideus]]* og gir motorisk innervasjon til heile den, og så ned til *[[musculus trapezius|m. trapezius]]* og innerverer den øvre delen. Den nedste delen blir teke av spinalnervar frå C3-C4. 

## Sjå òg
*Hjernenerve

## Kjelder
Aleksej Borovitin

**Aleksej Aleksejevitsj Borovitin** ( i Kirov) er ein russisk tidlegare skihoppar som tevla for Sovjetunionen. Han vann to bronsemedaljar i skihopp i normalbakke, både i 1974 og i 1978. 

## Aktiv
Borovitin hadde ingen internasjonale resultat før han i 1974 under VM i Falun vann bronsemedaljen i hopprennet i normalbakken og fekk fjerdeplass i storbakken. Seinare i sesongen kom han på delt femteplass i Lahti. I 1975 vart han nummer fem i Holmenkollen, året etter vart han nummer seks.

Borovitin deltok i den tysk-austerrikske hoppveka i åra 1974-81. Hans beste samanlagtplassering i hoppveka var 11. plass i 1975/76, i enkeltrenn kom han som best på femteplass i Garmisch-Partenkirchen 1. januar 1976. Han deltok i OL i 1976 Innsbruck og vart nummer 15 i normalbakken og 19 i storbakken. I 1977 vann Borovitin hopprennet i Holmenkollen klart framom Thomas Meisnger frå DDR. Same sesongen kom han på fjerdeplass under VM i skiflyging i Vikersund og han vann hopprennet i storbakken Lahti, langt framom Walter Steiner.

Under verdsmeisterskapen i Lahti, tok Borovitin ein ny bronsemedalje i normalbakken, og vart nummer 9 i storbakken. Ein fjerdeplass i Lahti var hans beste plassering i internasjonale renn i 1979-sesongen. Borovitin deltok i begge hopprenna under OL 1980 i Lake Placid med ein 21. plass i normalbakken som beste plassering.

Borovitin, som var medlem av Dynamo Kirov, vart sovjetisk meister i skihopping sju gongar.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1974 i Falun:  Bronsemedalje i normalbakken og nr 4 i storbakken
*Vinter-OL 1976 Innsbruck: Nr 15 i normalbakken
*Skiflygings-VM 1977 i Vikersund: Nr 4 i skiflyging
*VM 1978 i Lahti: Bronsemedalje  i normalbakken
*Vinter-OL 1980 i Lake Placid: Nr 21 i normalbakken

## Kjelder

**Sportsboken*, aktulle årgangar
* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alexei Alexejewitsch Borowitin|Alexei Alexejewitsch Borowitin]]» frå ,  den 14. desember 2012.*
Rouch Point

**Rouch Point** er eit nes som utgjer nordvestenden av Petermann Island i Wilhelm Archipelago. Det vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10. og vart namngjeve av Charcot etter Jules Rouch, ein fenrik, meteorolog og oseanograf under ekspedisjonen. 
 
## Kjelder
Paumelle Point

**Paumelle Point** er eit nes på sørsida av innløpet til Libois Bay og nordvestenden av halvøya på vestenden av Booth Island i Wilhelm Archipelago. Det vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeve av Charcot etter R. Paumelle, som var stuert på skipet Francais.

## Kjelder
Yukio Kasaya

**Yukio Kasaya** () var ein japansk skihoppar frå Yoichi på Hokkaido. Han vart olympiameister i normalbakken i 1972 og vann VM-sølv i normalbakken i 1970.

## Aktiv
Kasaya deltok i dei internasjonale skimeisterskapane frå 1964, utan dei heilt store resultata. Fyrst då han vart nummer ti i den tysk-austerrikske hoppveka 1969/70, nærma han seg verdstoppen. Likevel var det svært overraskande at han skulle ta VM-sølv i normalbakken under meisterskapen i Štrbské Pleso i februar 1970. I 1971-sesongen vart Kasaya nummer to i Holmenkollen, fire poeng bakom Ingolf Mork.

Sesongen 1971/72 vann Kasaya dei tre fyrste renna i den tysk-austerriske hoppveka, og reiste så heim for å førebu seg til vinter-olympiaden på heimebane i Sapporo. Dermed overlet han hoppvekesigeren til Ingolf Mork. Kasaya vart olympisk meister i normalbakken under Sapporo-OL. Han vann ein klar siger føre landsmennene Akitsugu Konno og Seiji Aochi, som ordna storeslem for Japan. Kasaya var den fyrste asiat som vann ein gullmedalje i eit vinter-OL, noko som har gjeve han ein særeigen status i japansk idrett. I storbakken vart han nummer sju.

I sin siste internasjonale sesong som skihoppar vart Kasaya under verdsmeisterskapen i Falun i 1974 nummer åtte i storbakken og nummer ni i normalbakken. Straks etter vart han nummer to i hopprennet i Holmenkollen, der Walter Steiner vann klart.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1964 i Innsbruck: Nr 11 i storbakken
*VM 1966 i Oslo: Nr 17 i normalbakken
*OL 1968 i Grenoble: Nr 20 i storbakken
*VM 1970 i Štrbské Pleso: Sølvmedalje i normalbakken
*OL 1972 i Sapporo: Gullmedalje i normalbakken
*VM 1974 i Falun: Nr 8 i storbakken

## Kjelder

**Sportsboken*, aktuelle årgangar
* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Yukio Kasaya|Yukio Kasaya]]» frå ,  den 14. desember 2012.*
Hideharu Miyahira

**Hideharu Miyahira** () er ein japansk tidlegare skihoppar frå Otaru på Hokkaido. Han fekk sølv i normalbakken og bronse i storbakken under ski-VM 1999, der han også var med på Japan sitt lag som vann sølv i laghopp. Fire år seinare vann han ein ny VM-bronse for Japan i laghopp.

### Aktiv
Miyahira debuterte i verdscupen 22. januar 1994 i Sapporo, utan å imponere det minste. Fyrst i 1996/97-sesongen fekk han delta i verdscuprenn utanlands, der ein ellevteplass i Oberstdorf var hans beste prestasjon. Han deltok i skiflygings-VM 1998 i Oberstdorf, men kom derimot ikkje med på laget til vinter-OL 1998 i Nagano. Ein niandeplass i eit verdscuprenn i Sapporo var hans beste plassering i OL-sesongen.

I 1999 var Miyahira derimot i sitt livs form. Under den tysk-austerrikske hoppveka oppnådde han sine første pallplasseringar i verdscupen med tredjeplassar i Innsbruck og Bischofshofen. Han vart også tredjemann samanlagt. I VM 1999 i Ramsau tok han sølv i normalbakken, berre slått av landsmannen Kazuyoshi Funaki. I lagtevlinga i storbakken fekk han eit nytt sølv, då som ein av fire på det japanske hopplaget. Han sikra seg så ein bronsemedalje i storbakken, bak tyskarane Martin Schmitt og Sven Hannawald. I sesongavslutninga i Planica tok han sin fyrste og einaste siger i verdscupen. Denne sigeren sikra han samtidig femteplassen i verdscupen 1999.

Sesongen etter, 2000, var fire femteplassar hans beste resultat i verdscupen. Også dei to neste sesongane sleit han med å nå dei lengdene som den absolutte verdseliten kunne prestere. Utover i 2003-sesongen kunne han atter tevle opp mot dei aller beste i verda, tre gongar kom han på pallplass i verdscupen, med ein andreplass i Willingen som høgdepunkt. Under VM 2003 i Val di Fiemme var Miyahira med på det japanske laget som tok sølvmedalje i laghoppinga, og han vart nummer fire og fem i dei individuelle renna.

Miyahira makta ikkje å hevde seg mellom dei beste i verda i sesongane 2004 og 2005. Etter han ikkje kom med på Japans representasjonslag i 2006, lag han opp som skihoppar.

## Kjelder
* 
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hideharu Miyahira|Hideharu Miyahira]]» frå ,  den 14. desember 2012.*
Musculus serratus anterior

**Musculus serratus anterior** (frå latin: *serrare* - «å sage», *anterior* - «fremre»), på norsk òg kalla **den fremre sagmuskelen** er ein muskel som ligg inn mot brystkassa under armhòla, *axilla* og rører skulderbladet *scapula*.

## Utspring og feste

Han spring ut frå overflata til dei øvste ni eller ti ribbeina på framsida av brystkassa. Han er feste i ribbeina i muskelbuntar som strekkjer seg fram på kvart ribbein, og slik får muskelen den sagtannliknande utsjånaden som gir namnet *serratus*. Han festar på heile den fremre delen av den mediale skulderbladskanten, *margo medialis scapulae*, og når han trekkjer seg saman vil skulderbladet bli trekt ut og framover.

## Innervasjon

Muskelen får nerveforsyninga si frå *[[n. thoracicus longus]]*. Han kjem frå overarmsflettverket, *plexus brachialis*, og går ut frå ryggmergen ved C6-C8, det vil seie frå det sjette til det åttande halsryggmergssegment. Han fér heilt inferiort på muskelen før han breier seg inn i muskelen. 

Ved lamming av *n. thoracicus longus* vil ein ikkje klare å trekkje skulderbladet inn mot baksida av brystkassa om ein skyt fram armane. Det resulterer i venging av skulderbladet, *[[scapula alata]]*. Det kan skje etter visse kirurgiske inngrep ved at ein skadar nerven, inngrep slik som fjerning av lymfeknutar i armhòla som er vanleg ved brystkreft. Det kan òg hende om ein ber tunge sekkar over skuldrene. 



## Fleire bilete

Fil:Serratus_anterior_muscle.jpg|Dissekert *m. serratus anterior* er vist til høgre på biletet.
Fil:Serratus anterior muscle animation small.gif|*M. serratus anterior* vist i raudt. 
File:Gray411.png|Dei djupe musklane på brystkassa og overarma. *M. serratus anterior* kan ein sjå som den sagtanna muskelen som ligg utanpå ribbeina.


## Sjå òg
**[[Musculus serratus posterior superior|M. serratus posterior superior]]*
**[[Musculus serratus posterior inferior|M. serratus posterior inferior]]*

## Kjelder
Skulderboge

**Skulderbogen** (på latin: *cingulum extremitas superioris* eller *cingulum membri superioris*) er dei beina som dannar skjelettet i skuldra og som med det knyter saman beina i armen med akseskjelettet. I mennesker er han sett saman av skulderblada, *scapulae*, kragebeina, *claviculae*, og den øvste delen av brystbeinet som er kalla brystbeinhandtaket, *manubrium sterni*. Nokre dyr, slik som fuglar, har enda eit bein i skulderbogen, nemleg *os coracoideum*. Dette er ikkje det same som mennesket sitt ramnenebb, *processus coracoideus*.  Nokre pattedyr, slik som hund og hest, har ikkje kragebein, og skulderbladet er da berre festa til resten av kroppen med muskulatur og sener.

## Ledda i skulderbogen
Det er fem ledd i skjelettbogen, og av dei så er det berre to av dei som blir kalla ekte ledd:

Hos mennesket er det to ekte ledd i skulderbogen. Det eine er det sternoclaviculære leddet mellom brystbeinet og kragebeinet på kvar sin side. Takka vere ei leddskive, *discus articularis* mellom dei to leddflatene som ikkje heilt passar inn i kvarandre, så vil leddet verke som eit kuleledd. Leddutslaget er 50° abduksjon, 30° fleksjon og 5° adduksjon, og på grunn av dette er sternoclaviculærleddet viktig i sirkumduksjon av armen.

Det acromioclaviculære leddet er bunde saman med leddband, og det er ikkje noko anna enn musklar mellom skulderbladet og brystkassa. Dette muskulære leddet mellom skuldetbladet og brystkassa gir skuldra stor rørsleutslag samanlikna med bekkenbogen, og ein kan sjå at ein gjennom evolusjonen har ofra skulderstabiliteten for å få større mobilitet i leddet da mennesket reiste seg opp på to bein.

## Muskulatur
Musklane som verkar inn i skulderbogen, anten stabiliserande eller ved å røre på beina er:
**[[Musculus trapezius|m. trapezius]]* - trekkjer skulderbladet medialt, oppover og nedover. Stabiliserer.
**[[Musculus rhomboideus major|m. rhomboideus major]]* - trekkjer skulderbladet medialt og oppover. Stabiliserer.
**[[Musculus rhomboideus minor|m. rhomboideus minor]]* - trekkjer skulderbladet medialt og oppover. Stabiliserer.
**[[Musculus levator scapulae|m. levator scapulae]]* - trekkjer skulderbladet oppover. Stabiliserer.
**[[Musculus serratus anterior|m. serratus anterior]]* - trekkjer skulderbladet framover og utover. Stabiliserer. 
**[[Musculus pectoralis minor|m. pectoralis minor]]* - vippar skulderbladet framover. Stabiliserer.
**[[Musculus subclavius|m. subclavius]]* - stabiliserer.

## Sjå og
*Skulder
*Bekkenboge

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Snl.no sin artikkel om skuldra
Psychedelic Pill

***Psychedelic Pill*** er det 36. albumet til den kanadiske musikaren Neil Young. Det kom ut 30. oktober 2012. Dette var den andre utgjevinga til Neil Young i lag med Crazy Horse i 2012, og det første albumet deira med originale verk sidan *[[Greendale av Neil Young|Greendale]]* i 2003. Albumet vart lagt ut for gjennomlytting på nettsida til Young den 24. oktober 2012, og spreidd på Internett sam dagen.

## Innspeling

Med ei lengd på 87 minuttar er *Psychedelic Pill* det lengste albumet til Neil Young og det einaste doble studioalbumet. Mange av songane på albumet hadde opphav i lange jammar i lag med Crazy Horse etter *[[Americana av Neil Young & Crazy Horse|Americana]]* var spelt inn. Opningssporet «Driftin' Back» inneheld referansar til dei nye memoarane til Young *Waging Heavy Peace* og forakta hans for MP3ar innimellom lange instrumentalparti. Songen var heile 27 og eit halvt minutt. Ein av dei andre episke songane på albumet, «Walk Like a Giant» er ein klage over korleis generasjonen hans ikkje klarte å endre verda («We were ready to save the world / But then the weather changed.») Andre stader på albumet minnast han at han lytta til Bob Dylan sin «Like a Rolling Stone» og The Grateful Dead på radio («Twisted Road»), og dei kanadiske røtene hans («Born in Ontario»). The Rolling Stone merka seg at riffet og teksten på tittelsporet på albumet minna om tidlegare songar av Young, som «Cinnamon Girl». Hovudriffet er lånt frå Young sin «Sign of Love». Songen er òg spelt inn med ein «phaser»-effekt som gjer han ei «psykedelisk» kjensle. Den alternative miksen av songen på plata er utan denne effekten.

## Mottaking
Samla sett fekk *Psychedelic Pill* positive meldingar. *[[Rolling Stone]]* gav albumet fire stjerner og sa det har «den irriterande ærlegheita og den brutale overfloda frå dei beste albuma deira» Douglas Heselgrave, for Paste Magazine, sa «*Psychedelic Pill* kan vere det beste albumet Neil Young har gjort nokon gong med Crazy Horse. Det vil ta fleire år å finne ut.» Dan Stubbs, gav det 8 av 10 stjerner for *[[NME]]*, og skreiv: «to spor her – 'Ramada Inn' og 'Walk Like A Giant' – er av dei beste til Young.» Andre meldingar var mindre sjenerøse, som *[[Chicago Sun-Times]]* som skreiv at albumet «har nokre få glimrande augneblink blant altfor mange typisk torande, flytande og keisame omvegar».

## Innhald
### Disk ein

### Disk to

## Medverkande
*Neil Young – vokal, gitar
*Billy Talbot – bass, vokal
*Ralph Molina – trommer, vokal
*Frank «Poncho» Sampedro – gitar, vokal

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Psychedelic Pill|Psychedelic Pill]]» frå ,  den 15. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mia Gundersen

**Mariann Gundersen Leliënhof** (), kjend som **Mia Gundersen**, er ein norsk songar og skodespelar. Ho debuterte som åtteåring ved borneteateret til Rogaland Teater som ekornguten Per og var der til ho starta i ei musikkgruppe 15 år gamal. I 1983 tok ho over som vokalist i musikkgruppa Asfalt som året etter gav ut albumet *[[Få det ud]]* før gruppa vart oppløyst. I 1985 deltok ho i prosjektet *All Of Us*, Rogaland sitt bidrag til Live Aid, og året etter gav ho ut si einaste soloplate *[[Temptation]]*. Ho deltok i Melodi Grand Prix 1985, 1986 og 1996.

Mia Gundersen er også kjend som skodespelar i Offshore og som domar i Norske Talenter.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mia Gundersen|Mia Gundersen]]» frå ,  den 15. desember 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
Ski-NM 1976

**Noregsmeisterskapen på ski 1976** vart halden i januar og mars 1976. Arrangørar var Surnadal IL, Fåvang IL, Rena IL og IL Snøhetta. Hovuddelen av langrennstevlingane vart arrangerte i Surnadal i januar, men nokre langrennsøvingar gjekk på Oppdal i mars. Kombinertrennet og hopprennet i liten bakke vart haldne på Fåvang, og storbakkerennet gjekk for seg på Rena. Skisesongen 1975/76 bar preg av at det vart stelt til OL i Innsbruck i februar.

## Kombinert
#### 15 km + normalbakkerenn



**Dato:** 10. januar og 11. januar 1976
**Stad:** Fåvang 

## Langrenn
Dei individuelle øvingane hadde intervallstart, medan stafettane hadde fellesstart.

### Kvinner

#### 5 km




**Dato:** 17. januar 1976
**Stad:** Surnadal 

#### 10 km



**Dato:** 15. januar 1976
**Stad:** Surnadal 

#### 20 km (uoffisiell Noregsmeisterskap)




**Dato:** 21. mars 1976
**Stad:** Oppdal 

#### 3 x 5 km stafett




**Dato:** 18. januar 1976
**Stad:** Surnadal

### Menn
#### 15 km




**Dato:** 16. januar 1976
**Stad:** Surnadal 

#### 30 km



**Dato:** 18. januar 1976
**Stad:** Surnadal 

#### 50 km



**Dato:** 21. mars 1976
**Stad:** Oppdal 

#### 3 x 10 km stafett



**Dato:** 19. mars 1976
**Stad:** Oppdal 

## Skihopping

#### Normalbakke



**Dato:** 11. januar 1976
**Stad:** Fåvang 

#### Storbakke



**Dato:** 18. januar 1976
**Stad:** Rena 

## Kongepokalar
Grete Kummen, Oddvar Brå, Tom Sandberg og Johan Sætre vart tildelt kongepokalar.

## Kjelder
Ring ring ring

**«Ring ring ring»** er ein song av den norske musikkgruppa Pastel. Songen er skriven av Pete Knutsen og Marianne Mørk.

## Melodi Grand Prix 1985
«Ring ring ring» deltok i Melodi Grand Prix 1985, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1985 i Göteborg i Sverige, og vart framført på norsk av Pastel. Bidraget enda på tredjeplass med 66 poeng og fekk ikkje representere Noreg.

## Kjelder

* 
*
Gammel drøm

**«Gammel drøm»** var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 1985, skriven og framført på norsk av Bjørn Eidsvåg. Sjølv om songen hadde tittelen «Gammel drøm» på fjernsyn, song Eidsvåg «Gammel draum».

## Melodi Grand Prix 1985
Under finalen var det fem distrikt og fire fagdommarar som gav poeng til alle bidraga. Bidraget fekk ni poeng frå Stikkan Andersson, åtte poeng frå Anne-Marie David, seks poeng frå Stavanger, fem poeng frå Ronnie Hazlehurzt, fire poeng frå Tromsø og Tony Visconti, tre poeng frå Steinkjer og Elverum og to poeng frå Porsgrunn. «Gammel drøm» fekk til saman 44 poeng og enda på sjuandeplass av totalt ti bidrag. Bjørn Eidsvåg fekk ikkje representere Noreg i Eurovision Song Contest 1985 i Göteborg i Sverige.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Gulkroneparakitt

**Gulkroneparakitt** (*Cyanoramphus auriceps*), maori **kakariki**, er ein liten, grøn parakitt. Han er endemisk for New Zealand og lever spreitt på Nordøya, vestlege Sørøya, Stewart Island/Rakiura og på dei subantarktiske Aucklandøyane.

## Skildring
Hannfuglar er ca. 25 centimeter med kroppsvekt på 50 gram, hofuglar er noko mindre, 23&nbsp;cm og veg 40 g. Gulkroneparakittar liknar mykje raudkroneparakitt, og har som denne ei klår grøngul fjørdrakt. Dei skil seg i farger i panne og andlet, gulkroneparakitt har eit raudt band over nebbet og ut til dei raude auga, over det raude feltet har dei gyllengul panne. Ein raud flekk er synleg på undergumpen, dessutan har dei eit blåfiolett område på vengdekkjarane og på nokre ytre handsvingfjører. Halen er relativt lang.

På Nordøya lever gulkroneparakittar i skogkledde område mellom anna i sentrale Taranaki, i Tararuafjella og i Raukumarafjella i nord. På Sørøya er dei spreidde over større område frå vestlege Marlborough og sørover vestlege delar av øya til Fiordland, dessutan i Catlins og i Otago i søraust. Dei finst spreidd over den tredje største øya Stewart Island. Utanom dei tre største øyane i landet kan gulkroneparakittar treffast på mindre øyar, til dømes på Great Barrier Island, Little Barrier Island og på Kapiti Island.  Arten lever òg så langt sør som på Aucklandøyane.

Denne parakitten beitar høgt i tre og lever i stor grad av virvellause dyr, særleg skjoldlus, men dessutan plantekost som planteskot, blomar og frø, og frukt i sesongen. Dei blandar seg ofte med kvithovudmohua eller gulhovudmohua i fleirartsflokkar.

Gulkroneparakittar føretrekk hòle trestammar og greiner til reirplass, dei kan hekke omtrent året rundt. Kullet er vanlegvis på 5-6, maksimum 9 egg. Hoa rugar i 15-20  dagar og ungane kan flyge etter rundt 6 veker.

Arten har status som nær truga, om fuglane finst over store område er dei ikkje vanlege nokon stader. Storleiken på populasjonen er ikkje talfesta, men er minkande.

## Kjelder

*Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005 
*BirdLife International (2012) Species factsheet: Cyanoramphus auriceps . Henta frå http://www.birdlife.org den 15. desember 2012.

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Skulderledd

**Skulderleddet**, (på latin *articulatio glenoidale* eller *articulatio humeri*), på norsk òg kalla **glenohumeralleddet** er eit ekte ledd i skuldra som bind skulderbladet til overarmsbeinet.

## Det beina leddet
Den laterale vinkel på skulderbladet, *angulus lateralis scapulae*, er den tjukkaste delen av knokkelen og blir somtid kalla skulderbladshovudet. Ei pæreforma grop på skulderbladet kalla leddskåla eller leddpanna, *cavitas glenoidalis*, er det som artikulerer mot hovudet til overarmsbeinet, *caput humeri*. Over og under leddskåla finn ein to beinknutar (*tuberculi*), *tuberculum infraglenoidale* og *tuberculum supraglenoidale*. M. biceps brachii festar i den øvre beinknuten.

To distale knokkelframspring på skulderbladet stabiliserer skulderleddet, nemleg skulderhøgda, *acromion*, som avsluttar skulderkammen, og ramnenebbet, *processus coracoideus*. Rett medialt for ramnenebbet finn ein utskjeringa *incisura scapulae*, kvar *[[nervus suprascapularis|n. suprascapularis]]* går gjennom. Kring skulderleddet så kler slimposane (*bursae*) leddet for å minske friksjonen til bindevevet rundt. Desse sliposane er kalla *bursae subacromialis, subcoracoideus, musculi subscapularis et subdeltoidea*.

## Leddkapselen
Skulderleddet er omkrinsa av ein sterk leddkapsel som er laus inferiort. Det gjer at han utan så altfor mykje kraft kan bli  dislokert nedover. Det lange hovudet til ''m. biceps brachii'' går inn under leddkapselen gjennom ei seneskjede før det bind seg fast i *tuberculum supraglenoidale* på skulderbladet]].

## Muskulatur kring leddet
For å stabilisere leddet enda betre ligg fire skuldermusklar kring leddet, kalla skuldermansjetten (rotator cuff). Desse musklane er ''m. teres minor'', ''m. infraspinatus'', ''m. supraspinatus'' og ''m. subscapularis''.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Gray's Anatomy: ''Skulderleddet'' (engelsk)
Love, amour og kjærlighet

**«Love, amour og kjærlighet»** (engelsk, fransk og bokmål for *Kjærleik, kjærleik og kjærleik*) var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 1985, framført på norsk, engelsk og fransk av Kai Eide. Songen er skriven av Kai Eide.

## Melodi Grand Prix 1985
Under finalen var det fem distrikt og fire personar som gav poeng til alle bidraga. Bidraget fekk fire poeng frå Steinkjer, tre poeng frå Tony Visconti, Anne-Marie David, Stikkan Andersson, Ronnie Hazlehurzt og Stavanger og eitt poeng frå Tromsø, Elverum og Porsgrunn. «Love, amour og kjærlighet» fekk til saman 22 poeng og enda på tiande- og sisteplass av totalt ti bidrag. Kai Eide fekk ikkje representere Noreg i Eurovision Song Contest 1985 i Göteborg i Sverige.

## Kjelder

* 
*
II & II

**«II & II»** var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 1985, framført på norsk av Rolf Graf. Songen er skriven av Rolf Graf og B.A. Olsen.

## Melodi Grand Prix 1985
Under finalen var det fem distrikt og fire fagdommarar som gav poeng til alle bidraga. Bidraget fekk ni poeng frå Tromsø og Tony Visconti, sju poeng frå Porsgrunn, seks poeng frå Elverum og Stikkan Andersson, fem poeng frå Steinkjer, fire poeng frå Stavanger og to poeng frå Anne-Marie David og Ronnie Hazlehurzt. «II & II» fekk til saman 50 poeng og enda på femteplass av totalt ti bidrag. Rolf Graf fekk ikkje representere Noreg i Eurovision Song Contest 1985 i Göteborg i Sverige.

## Kjelder

* 
*
Karma (fleirtyding)

**Karma** kan visa til:

* Karma, term i fleire austlege religionar
* Kevin Eriksen, rappar
* «Karma», song av Anita Skorgan og eit av bidraga i Melodi Grand Prix 1985.
* «Karma», song av Kamelot
* *[[Albumet Karma|Karma]]*, album av Kamelot
Karma av Anita Skorgan

**«Karma»** var eit av bidraga i Melodi Grand Prix 1985, framført på norsk av Anita Skorgan. Songen er skriven av Anita Skorgan og Lars Kilevold.

## Melodi Grand Prix 1985
Songen starta som nummer seks, etter Rolf Graf med «II & II» og før Bobbysocks med «La det swinge». Under finalen var det fem distrikt og fire fagdommarar som gav poeng til alle bidraga. Bidraget fekk til saman 74 poeng og enda på andreplass av totalt ti bidrag. Anita Skorgan fekk ikkje representere Noreg i Eurovision Song Contest 1985 i Göteborg i Sverige.

## Kjelder

* 
*
Heilsarmee

**Heilsarmee** (tysk for *[[Frelsesarmeen]]*), òg kjend som **Takasa** (swahili for *Rein*), er ei sveitsisk musikkgruppe.

## Die grosse Entscheidungsshow
15. desember 2012 vann Heilsarmee Die grosse Entscheidungsshow 2013 med 37,54 prosent av røystane. Dei vil dimed representere Sveits i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige med songen «You and Me».

## Eurovision Song Contest 2013
Bidraget vil verte framført i éin av dei to semifinalane 14. og 16. mai 2013. 17. desember 2012 annonserte Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) at gruppa måtte endre namn og sceneantrekk for å delta i Eurovision Song Contest av di det ikkje er lov med politiske eller kommersielle bodskap, i dette tilfellet for Frelsesarmeen. 14. mars 2013 bytta gruppa namn til Takasa og vil framføre songen i kvite skjortar og mørke buksar.

## Kjelder

## Fotnotar
Aguda Point

**Aguda Point** , òg kalla **Eclipse Point**, **Punta Natho** eller **Punta Larga**, er eit nes på austsida av innløpet til Hidden Bay, på nordaustkysten av Kiev Peninsula i Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache, 1897&ndash;99. Namnet finst på eit argentinsk kart frå 1957 og er truleg skildrande; «aguda» er spansk for «spiss».

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Cape Alexander

**Cape Alexander** er eit nes på sørenden av Churchill Peninsula og austsida av innløpet til Cabinetfjorden, på austkysten av Graham Land. Det vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i desember 1947.

Cape Alexander vart namngjeve frå FIDS etter Rt. Hon. Albert V. Alexander, som var britisk marineminister.

## Kjelder
Cape Anna

**Cape Anna** er eit kjenneleg, svart nes på 280 moh., like vest for Anna Cove, 1,5&nbsp;km vest for Louise Island og innløpet til Hugershoff Cove og 3,7&nbsp;km nordaust for Mount Fourcade og som utgjer nordenden av Arctowski Peninsula på vestkysten av Graham Land. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, og kalla opp etter Mme. Ernest (Anna) Osterrieth, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder
Argo Point

**Argo Point** er eit kjenneleg klippenes på 260 moh på austsida av Jason Peninsula, 22&nbsp;nautiske mil nordaust for Veier Head på austkysten av Graham Land. Det vart truleg oppdaga av Carl Anton Larsen i 1893. Det vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953 og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1956. Namnet kjem frå tilknytinga til Jason Peninsula; Jason segla i skipet *[[Argo]]* på leit etter det gylne teppet.

## Kjelder
Azufre Point

**Azufre Point** er eit nes som ligg 4,5&nbsp;km søraust for Cape Renard på sørsida av Flandres Bay, på vestkysten av Graham Land. Det vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache, 1897&ndash;99, og seinare kartlagd av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1954) og namngjeve «Punta Azufre» (svovelneset).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Azufre Point|Azufre Point]]» frå ,  den 16. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Bachstrom Point

**Bachstrom Point** er eit nes på nordaustsida av Beascochea Bay, 8&nbsp;nautiske mil søraust for Cape Perez på sørvestkysten av Kiev Peninsula i Graham Land i Antarktis. Det vart først kartlagd av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill, og vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Johann Bachstrom, som i 1734 skreiv ein klassisk pamflett om at skjørbuk kom av mangel på næringsstoff og kva som måtte til for å hindre og kurere sjukdommen.

## Kjelder
Cape Agassiz

**Cape Agassiz** er eit nes aust på Hollick-Kenyon Peninsula, ei smal, isdekt halvøy som strekkjer seg aust frå hovudryggen på Den antarktiske halvøya mellom Mobiloilfjorden og Revellefjorden. Neset er  austenden av ei linje frå Cape Jeremy som deler Graham Land og Palmer Land. Det vart oppdaga i desember 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS) som namngav det etter W.L.G. Joerg, ein geograf og polekspert. Etter Joerg sitt ønske vart neset namngjeve på nytt av US-SCAN etter Louis Agassiz, ein internasjonalt kjend amerikansk naturalist og geolog av sveitsisk opphav, som først la fram teorien om kontinental isbredanning (*Etudes sur les Glaciers*, Neuchatel, 1840).

## Kjelder
You and Me av Heilsarmee

**«You and Me»** (engelsk for 'Du og meg') var det sveitiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013, framført på engelsk av Takasa. Songen er skriven av Georg Schlunegger.

## Die grosse Entscheidungsshow
Finalen i Die grosse Entscheidungsshow vart halden 15. desember 2012 i Kreuzlingen i Austerrike. Songen starta som nummer fem, etter Anthony Bighead med «Do the Monkey» før Nill Klemm med «On My Way». Vinnaren vart røysta fram av fjernsynssjåarane. Bidraget fekk til saman 37,54 prosent av røystene og vann av totalt ni bidrag. Heilsarmee fekk dimed representere Sveits i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige.

## Eurovision Song Contest 2013
### Semifinale 2
Songen starta som nummer 16, etter Georgia med «Waterfall» av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili og før Romania med «It's My Life» av Cezar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You and Me (Heilsarmee song)|You and Me (Heilsarmee song)]]» frå ,  den 15. desember 2012.*  

* 

## Fotnotar
Bagnold Point

**Bagnold Point** er eit nes mellom Gunnel Channel og Shumskiy Cove på Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Ralph A. Bagnold, ein engelsk forfattar av *[[The Physics of Blown Sand and Desert Dunes]]*, 1941,

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bagnold Point|Bagnold Point]]» frå ,  den 16. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Beacon Head

**Beacon Head** er eit lite nes ved nordsida av innløpet til Lystad Bay på Horseshoe Island, utanfor Graham Land i Antarktis. Det fekk namn av UK Antarctic Place-Names Committee fordi det vart bygd ein tømmervete på neset av argentinarane som var i bruk under landmålinga av Horseshoe Island av Falkland Islands Dependencies Survey i 1955–57.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beacon Head|Beacon Head]]» frå ,  den 16. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*