open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
It's Still Rock and Roll to Me

«**It's Still Rock & Roll to Me**» er ein song skriven og framført av Billy Joel frå albumet *[[Glass Houses]]* i 1980. Songen vart ein stor hitt og nådde toppen av ''Billboard'' Hot 100-lista i to veker sommaren 1980. Songen låg 11 veker inne på topp 10, og vart den sjuande største hitten i 1980 i USA.

## Innhald
Songen er eit kynisk syn på musikkindustrien der manageren bed songaren om å framleis vere hip for dei yngre kjøparane («What's the matter with the car I'm driving? / Can't you tell that it's out of style?»). Songaren nektar å endre seg og hevdar at musikken vil vere relevant uansett korleis han ser ut. Songen eit stikk frå Joel til dei nye musikksjangrane som oppstod seint i 1970-åra (punk, funk, new wave) og har sjølv ein new wave-stil. Inspirasjonen til songen kom av ei melding om eit band Joel ikkje kjende musikken til. Musikkvideoen syner Joel som blandar element av new wave, punk og funk medan han speler inn ein musikkvideo. 

Singelen selde til platinaplate i USA. 

«Weird Al» Yankovic laga ein parodi av songen kalla «It's Still Billy Joel to Me» for *Dr. Demento's Basement Tapes*. Songen vart seinare spelt av Pretty Boy Floyd på demosamlinga deira *[[The Vault 2]]*. Drake Bell spelte inn songen i 2014 på *[[Ready, Steady, Go! av Drake Bell|Ready Steady Go!]]*.

## Medverkande
*Billy Joel: vokal, piano and elektrisk piano
*Dave Brown: elektrisk gitar
*Richie Cannata: saksofon solo
*Liberty DeVitto: trommer and perkusjon
*Russell Javors: elektrisk gitar
*Doug Stegmeyer: bassgitar

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It&#39;s Still Rock and Roll to Me|It&#39;s Still Rock and Roll to Me]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*  / ⒞1980 Sony BMG channel
*
All for Leyna

«**All for Leyna**» er ein song by Billy Joel frå albumet *[[Glass Houses]]* i 1980. «All for Leyna» vart gjeven ut som singel i Storbritannia, der han nådde 40. plassen på singellista.

Teksten handlar om songaren som møter ei jente som heiter Leyna, og etter ein one-night stand, vert betatt av ho. Musikkvideoen til singelen syner Joel og bandet hans i studio. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:All for Leyna|All for Leyna]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Kypros i Junior Eurovision Song Contest

**Kypros** debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København i Danmark, med songen «Mia efhí», framført på gresk av Theodóra Ráfti. Kypros har delteke åtte gongar, i perioden 2003 til 2016. Bidraga vart valde gjennom nasjonale finaler, arrangert av den kypriotiske kringkastaren Cyprus Broadcasting Corporation. I 2008 arrangerte Kypros tevlinga, som vart halden i Spyros Kyprianou Athletic Centre i Limassol.

I 2005 vart Kypros nøydd til å trekke seg frå tevlinga på grunn av at songen «Tsírko», framført av Réna Kyriakídi, vart anklaga for å vere for lik ein annan song. Dei kypriotiske sjåarane fekk likevel sjå og røyste i tevlinga.

I 2014 vende Kypros tilbake til tevlinga, etter fem års pause. Dei valde bidraget internt.

## Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

## Røystegjeving

## Galleri

File:JESC 2016 George Michaelides (Cyprus).jpg|Giorgos Mikahilidis i Valletta 2016

## Vertskap

## Sjå òg
* Kypros i Eurovision Song Contest

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cyprus in the Junior Eurovision Song Contest|Cyprus in the Junior Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 29. august 2014.*
Alfvén-bølgje

**Alfvén-bølgjer** eller **magneto-hydrodynamiske bølgjer** er ein type elektromagnetiske bølgjer som forplantar seg i eit elektrisk plasma der det samstundes finst eit konstant magnetfelt. Slike bølgjer vart først skildra teoretisk av den svenske fysikaren H. O. G. Alfvén.

## Kjelder
*Alfvén-bølger. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/alfv%C3%A9n-b%C3%B8lger.

## Alfvén-snøggleik
Den lågfrekvente relative permittiviteten \epsilon\, til eit magnetisert plasma er gjeven ved

:\epsilon = 1 + \frac{1}{B^2}c^2 \mu_0 \rho

der B\, er magnetisk feltstyrke, c\, er lysfarten, \mu_0\, er permeabilitet i vakuum, og \rho = \Sigma n_s m_s\, er den totale massetettleiken til dei ladde plasmapartiklane. Her går s\, over alle plasmatypar, både elektron og (få typar av) ion. 

Derfor må fasesnøggleiken til ei elektromagnetisk bølgje i eit slikt medium vere

:v = \frac{c}{\sqrt{\epsilon}} = \frac{c}{\sqrt{1 + \frac{1}{B^2}c^2 \mu_0 \rho}}

eller 

:v = \frac{v_A}{\sqrt{1 + \frac{1}{c^2}v_A^2}}

der
:v_A = \frac{B}{\sqrt{\mu_0 \rho}}

er **Alfvén-snøggleiken**. Om v_A \ll c, så er  v \approx v_A. Når v_A \gg c, så er  v \approx c. Det vil si at ved høge felt eller låg tettleik, er snøggleiken til Alfvén-bølgja opp mot lysfarten, og Alfvén-bølgja vert ei vanleg elektromagnetisk bølgje.

Om ein ser bort frå bidraget frå elektrona til massetettleiken og tenkjer at det berre finst ein type ion, får vi

:v_A = \frac{B}{\sqrt{\mu_0 n_i m_i}}~~ in SI
:v_A = \frac{B}{\sqrt{4 \pi n_i m_i}}~~ in CGS
:v_A \approx (2.18\times10^{11}\,\mbox{cm/s})\,(m_i/m_p)^{-1/2}\,(n_i/{\rm cm}^{-3})^{-1/2}\,(B/{\rm gauss})

der n_i\, er ionetalet-tettleiken og m_i\, er ionemassen.

## Alfvén-tid
I plasmafysikk er Alfvén-tid  \tau_A  ein viktig tidsskapa for bølgjefeomen. Han er knytt til Alfvén-snøggleik med:
:\tau_A = \frac{a}{v_A}

der  a  er den karakteristiske skalaen for systemet, til dømes  a  er den mindre radiusem til torusen i ein tokamak.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alfvén wave|Alfvén wave]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Mysterious Solar Ripples Detected Dave Mosher 2 September 2007 Space.com
Algenib

**Algenib** (frå arabisk الجنب *al-janb* eller الجانب *al-jānib*, «flanken») er namnet på to forskjellige stjerner:
*Gamma Pegasi
*Mirfak eller Alfa Persei
Mirfak

**Mirfak** (**Alfa Persei**, **Alfa&nbsp;Per**, **α&nbsp;Persei**, **α&nbsp;Per**) er den mest lyssterke stjerna nord i stjernebiletet av Persevs, så vidt sterkare enn den mest kjende stjerna, Algol. Ho har dei tradisjonelle namna **Mirfak** og **Algenib** og er ei cirkumpolar stjerne frå breiddegrader frå New York City og nordover. Ho har ein tilsynelatande storleiksklasse på 1,8, som gjer ho til ei av dei klåraste stjernene på himmelen. Mirfak ligg midt i ein stjernehop kalla Alfa Persei-hopen eller *Melotte 20*, som er lett synleg med kikkert og omfattar mange svkare stjerner i stjernebiletet. Avstanden til denne stjerna er 510 lysår.

Mirfak har ein masse som er kring 8,5 gonger solmassen, og ein radius som er kring 60 gonger radien til sola. Ho stråler 7&nbsp;000 gonger sterkare enn sola med ein effektiv temperatur på 6&nbsp;350&nbsp;K, som gjev ho ein gul-kvit farge og ei klasse F-stjerne. 

## Kjelder
Gamma Pegasi

**Gamma Pegasi** (γ Peg) eller **Algenib** er ei stjerne i stjernebiletet Pegasus, i nedre venstre hjørne av asterismen Den store firkanten. Det tradisjonelle namnet Algenib er òg eit anna tradisjonelt namn for Mirfak. Den tilsynelatande storleiksklassen er +2,84 som gjer ho til den fjerde mest lyssterke stjerna i stjernebiletet. Avstanden frå jorda er kring 390 lysår med ein feilmargin på 5 %.

Stjerna er stor med nesten ni gonger solmassen og nær fem gonger solradien. Spektralklassen B2&nbsp;IV indikerer at ho er ei subkjempestjerne som er i ferd med å brenne opp hydrogenet i kjernen og utvikle seg bort frå hovudserien. Gamma Pegasi har ein total luminositet på 5&nbsp;840 gonger sola sin, med ein effektiv temperatur i den ytre atmosfæren på meir enn 21&nbsp;000&nbsp;K. Med denne temperaturen har stjerna ein blåkvit farge.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gamma Pegasi|Gamma Pegasi]]» frå ,  den 29. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stjerna Algol

**Algol** (**Beta&nbsp;Per**, **β&nbsp;Persei**, **β&nbsp;Per**), på folkemunne kalla **Demonstjerna**, er ei lys stjerne i stjernebiletet Persevs. Ho er ei av dei mest kjende formørkingsvariable dobbeltstjernene, den første stjerna av denne typen som vart oppdaga. Ho var òg den første (ikkje-nova) variable stjerna som vart oppdaga. Algol er i røynda ei trippelstjerne (Beta Persei&nbsp;A, B og&nbsp;C) der den store og lyse primærstjerna Beta Persei&nbsp;A vert regelmessig formørka av den mindre lyse Beta Persei&nbsp;B. Den tilsynelatande storleiken er vanlegvis nær konstant på&nbsp;2,1, men går ned til 3,4 med ein periode på 2 dagar, 20&nbsp;timar og 49&nbsp;minuttar under ein 10 timar lang delvis formørking. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stjerna Algol|Stjerna Algol]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Annelie Ehrhardt

**Annelie Ehrhardt** () var ein tysk friidrettsutøvar frå Ohrsleben i Sachsen-Anhalt som tevla for Aust-Tyskland på 100 meter hekk. Ho vart olympisk meister i øvinga i 1972 og europameister i 1974.

## Aktiv
Annelie Jahns vart europameister for juniorar i 1969. I 1970 sette ho personleg rekord på 100 m hekk med 12,90 sekund, ei tid heilt opp med verdstoppen. Året etter forbetra ho seg, som Annelie Ehrhardt, til 12,7, einast landskvinna Karin Balzer hadde betre tid. Ehrhardt deltok i europameisterskapen 1971 i Helsinki og tok sølvmedaljen, Karin Balzer vann gullet.

I OL-sesongen 1972 dominerte Ehrhardt øvinga og forbetra verdsrekorden to gongar. Den siste sette ho under sommar-OL i München. Med tida 12,59 sekundar var ho fullstendig suveren, sølvvinnaren Valeria Bufanu frå Romania fekk notert 12,84. I friidretts-EM 1974 sikra Ehrhardt seg gullmedaljen på tida 12,66.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Annelie Ehrhardt|Annelie Ehrhardt]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Dei alfonsinske tabellane

**Dei alfonsinske tabellane** (latin *Tabulae Alphonsinae*) er astronomiske tabellar utarbeidd etter oppdrag frå Alfons X av Castilla og León, av kring 50 arabiske, jødiske og kristne vitskapsmenn. Dei vart gjevne til han den dagen han tok over trona i 1252. 

Tabellane bygde på det ptolemaiske systemet, men var eit stort framskritt frå tabellane ein hadde tidlegare. Etter boktrykkarkunsten vart funnen opp, vart dei trykt fleire gonger, først i Venezia i 1483. Tabellane låg til grunn for undersøkingane til Copernicus.

## Kjelder

*«Alfonsinske tabeller» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014.

## Bakgrunnsstoff
* Astronomiske tabellar
Bernard Lovell

**Sir Alfred Charles Bernard Lovell** () var ein engelsk fysikar og radioastronom.

Han var professor i radioastronomi ved University of Manchester og direktør for Nuffield Radio Astronomy Laboratories (Jodrell Bank) frå 1951 til 1981. Han er kjent for bygginga av det store radioteleskopet ved Jodrell Bank og for arbeid med radiokontroll av amerikanske og sovjetiske og russiske satellittar og romsondar. Han har skrive mange  avhandlingar innafor radio- og meteorastronomi i tillegg til fleire bøker, mellom anna *Meteor Astronomy* (1954), *The Exploration of Space by Radio* (1957), *Our Present Knowledge of the Universe *(1967), *Out of the Zenith. Jodrell Bank* 1957–70 (1973), *Man's Relation to the Universe* (1975), *In the Centre of Immensities* (1979) og *Emerging Cosmology* (1981).

## Bibliografi
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*  
*
*  
*
*Lovell, Bernard (1958) * The Individual and the Universe* BBC Reith Lectures
*
* 
*
*
* 
* 
*
*  
*
* 
*  
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Kjelder
*Alfred Charles Bernard, Sir Lovell. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Alfred_Charles_Bernard%2C_Sir_Lovell.

## Bakgrunnsstoff
* Bernard Lovell telling his life story at Web of Stories
* Article about Bernard Lovell's life, by John Bromley Davenport in The Daily Telegraph, 19 Apr 2011.
Ilona Bruzsenyák

**Ilona Bruzsenyák** () er ein ungarsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister i lengdehopp i 1974.

## Aktiv
I 1971 i Budapest presterte Bruzsenyák ein femkamp som gav henne sterke 4897 poeng, men ho deltok likevel ikkje i femkampen under EM i friidrett 1971 i Helsingfors. Ho sprang derimot ein av etappane for Ungarns lag som vart nummer fem i 4x100 m stafett. Under dei olympiske leikane i München i 1972 oppnådde ho 4419 poeng i femkampen og vart nummer åtte, medan ho i lengdehopp kom på tiandeplass med 6,39 meter.

Høgdepunktet for Bruzsenyák kom i europameisterskapen 1974 i Roma. Her vann ho lengdehopptevlinga på ungarsk rekord, 6,65 meter, fem centimeter lengre det det sølvmedaljøren Eva Šuranová frå Tsjekkoslovakia oppnådde. I femkampen vart Bruzsenyák nummer seks med 4399 poeng.

Ho deltok i sommarleikane i Montreal i 1976 og vart nummer 16 i femkamp og utslått i lengdekvalifiseringa.

## Kjelder

* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ilona Bruzsenyák|Ilona Bruzsenyák]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Nadezjda Tkatsjenko

**Nadezjda Vladimirovna Tkatsjenko** () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar frå Krementsjuk som tevla i mangekamp for Sovjetunionen. Ho vart europameister i femkamp i 1974 og olympisk meister i Moskva i 1980.

## Aktiv
Tkatsjenko fekk sin internasjonale meisterskapsdebut i sommar-OL 1972 i München, der ho enda på niandeplassen i femkampen. Året etter vann ho femkampøvinga i universiaden, før ho i 1974 vann EM-gull i Roma. Med 4&nbsp;776 poeng var ho 100 poeng føre sølvvinnaren Burglinde Pollak frå Aust-Tyskland. Under sommarleikane i Montreal i 1976 kom ho på femteplass med 4&nbsp;669 poeng.

Frå 1977 vart 200 meter bytta ut med 800 meter i femkampøvinga, noko som var ein fordel for Tkatsjenko som ikkje var spesielt kjapp i sprintøvingane. Ho gjekk til topps i femkamp i friidretts-EM i Praha hausten 1978, men ho mista gullmedaljen då det vart avslørt at ho hadde brukt anabole steroid. Margit Papp frå Ungarn vart deretter erklært som vinnar av EM-femkampen.

Tkatsjenko var utestengd fram til OL i Moskva sommaren 1980. Den 23. og 24 juli 1980 presterte ho sin beste mangekamp nokon gong, og vann den olympiske gullmedaljen med 5&nbsp;087 poeng, ny verdsrekord

### Doping
Tkatsjenko testa positivt på anabole steroid under Friidretts-EM 1978, og vart utestengd frå idrett i knappe 2 år.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nadeschda Tkatschenko|Nadeschda Tkatschenko]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Heinz Fütterer

**Heinrich Ludwig Fütterer**, kjend som Heinz Fütterer, () var ein tysk friidrettsutøvar frå Illingen i Baden-Württemberg som tevla for Vest-Tyskland, og i OL-samanheng for eit alltysk landslag. Han vart europameister på både 100 meter og 200 meter, fire år seinare vann han EM-gull i 4 x 100 meter stafett. I toppsesongen 1954 tangerte han verdsrekorden på 100 meter til 10,2 sekundar.

## Aktiv
Fütterer vart vesttysk meister i lengdehopp i 1949. Han var utteken til Sommar-OL 1952, men fekk ein muskelskade kort før leikane.

Fütterer vann både 100 m og 200 m under europameisterskapen i Bern i august 1954. Den 31. oktober 1954 tangerte han verdsrekorden til Jesse Owens på 100 meter under eit løp i Japan. Elles i 1954-sesongen tangerte han fyrst europarekorden på 200 meter på 20,9, før han så forbetra den til 20,8 sekundar. 

Ein lettare skadd Fütterer vart slått ut i eit mellomheat på 100 meter under sommarleikane i Melbourne i 1956. Han stilte også på det tyske laget på 4 x 100 m stafett, og vart løna med ein bronsemedalje.

Ved den tyske meisterskapen i 1958 vart Fütterer nummer tre på 100-meteren bakom Manfred Germar og Armin Hary. Desse tre sprintarane og Walter Mahlendorf vann gullmedaljen for Vest-Tyskland på 4 x 100 m stafett i EM i friidrett 1958 i Stockholm. Ei veke etter europameisterskapen, 29. august 1958 i Köln, sprang han tredjeetappen då eit vesttysk lag beståande av Martin Lauer, Manfred Steinbach, Fütterer og Manfred Germar sette verdsrekord med 39,5 sekundar.

Fütterer vart vesttysk meister på 100 m i 1951 og 1953-55, samt to gongar på 200 m; 1953-54.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1954 i Bern: Gullmedaljar på 100 m – 10,5, framom Rene Bonino, og på 200 m – 20,9, framom Ardalion Ignatjev
*OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje med Vest-Tyskland på 4 x 100 m stafett
*EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje med Vest-Tyskland på 4 x 100 m stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Heinz Fütterer|Heinz Fütterer]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Manfred Kuschmann

**Manfred Klaus Kuschmann** () var ein tysk langdistanseløpar, europameister på 10&nbsp;000 meter i 1974, som tevla for Aust-Tyskland.

### Aktiv
Kuschmann vart i 1973 nummer to på 5&nbsp;000 m i Europacupen for landslag. Året etter vart han austtysk meister på både 5000 m og 10&nbsp;000 m. Opningsdagen under EM i friidrett 1974 i Roma vann han gullmedaljen på 10&nbsp;000 meter med minimal margin, han slo Tony Simmons frå Storbritannia med fire hundredels sekund. Seks dagar seinare var han sjanselaus då britiske Brendan Foster rykte frå 5&nbsp;000-metersfeltet, men lukkast vinne spurten om sølvmedaljen.

Kuschmann vart austtysk meister på 5&nbsp;000 m i 1975, og representerte Aust-Tyskland på distansen i Europacupen same året, der han vart nummer tre. Han lukkast ikkje å kvalifisere seg til korkje sommar-OL 1976, ei heller til friidretts-EM 1978.

Han døydde i Halle an der Saale etter fleire års kreftsjukdom.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Manfred Kuschmann|Manfred Kuschmann]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Nina Holmén

**Siv Nina Anette Holmén**, fødd *Wärn*, () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister på 3000 meter under EM 1974 i Roma.

### Aktiv
Våren 1974 sprang Holmén inn til VM-sølv i terregløp. Under EM i friidrett 1974 i byrjinga av september månad, vann ho, svært overraskande, gullmedaljen på 3000 meter med tida 8.55,1. Ho slo den store favoritten, verdsrekordhaldaren Ljudmila Bragina frå Sovjetunionen, med knapt eit sekund. Med det vart Holmén den aller fyrste gullmedaljevinnaren på distansen, som den gongen var den lengste for kvinner.

To år seinare deltok ho 1500 meter under sommar-OL 1976 i Montreal, ettersom 3000 m enno ikkje hadde kome på det olympiske programmet. Ho nådde finalen, der ho enda på niandeplass.

Ho er mor til Janne Holmén som vart europameister i maraton i 2002.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nina Holmén|Nina Holmén]]» frå ,  den 30. august 2014.*
The Nylon Curtain

***The Nylon Curtain*** er det åttande studioalbumet til den amerikanske songar-låtskrivaren Billy Joel, gjeve ut den 23. september 1982 og produsert av Phil Ramone.

*The Nylon Curtain* nådde sjuandeplassen på Billboard-lista med to millionar selde plater i USA. Det var eit av dei første albuma som vart digitalt innspelt, miksa og mastra.

## Bakgrunn
Albumet er av dei mest ambisiøse Joel gav ut, og Joel har sjølvsagt omtalt det som hans personlege favoritt, og kalla det «innspelinga eg er mest stolt av og det materialet eg er mest stolt av.» Då han spelte inn albumet sa han i eit intervju at han ønskte å «skape eit lydmessig meisterverk.» Så han brukte meir tid i studio for å få den rette lyden på albumet enn han hadde gjort på tidlegare album. Han sa at prosessen med å lage albumet var «utmattande». Kritikarar har tolka albumet som ei delvis hyllest til musikken til The Beatles og John Lennon.

Om temaet på albuma sa Joel «det var i Reagan-åra, og dei sviktande horisontane i Amerika på den tida tydde at du brått ikkje kunne arve det livet som faren din hadde hatt.» Denne pessimismen om den amerikanske draumen var i følgje Joel det som gjekk att i dei fleste songane på albumet.

Songen «Allentown», som handla om tilbakegangen i stålindustrien i USA, låg seks veker på 17. plassen på Billboard Hot 100-lista tidleg i 1983.

Journalisten Chuck Klosterman hylla songar frå albumet, særleg «Laura» og «Where's the Orchestra?», i boka si *[[Sex, Drugs, and Cocoa Puffs: A Low Culture Manifesto|Sex, Drugs, and Cocoa Puffs]]*.

Albumet vart nominert i klassen «Årets album» under Grammyprisen året etter, men vann ikkje.

## Innhald

## Medverkande
*Billy Joel – vokal, akustisk & elektrisk piano, synthesizerar, hammondorgel, melodica, Prophet 5 synthesizer, Synclavier II på «Pressure»
*David Brown – elektrisk gitar (solo), akustisk gitar (solo)
*Dominic Cortese – trekkspel på «Where's the Orchestra?»
*Liberty DeVitto – trommer, perkusjon
*Eddie Daniels – saksofon og klarinett på «Where's the Orchestra?»
*Russell Javors – elektrisk gitar (rytme), akustisk gitar (rytme)
*Dave Grusin – strykar- og horn-arrangement
*Charles McCracken – cello på «Where's the Orchestra?»
*Rob Mounsey – synthesizer på «Scandinavian Skies»
*David Nadien – konsertmeister på alle utanom «Laura» og «Scandinavian Skies»
*Doug Stegmeyer – bass
*«String Fever» – strykarar på «Laura» og «Scandinavian Skies»
*Bill Zampino – skarptromme på «Goodnight Saigon»

## Lister
### Plassering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Nylon Curtain|The Nylon Curtain]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Milena Rezková

**Miloslava Rezková**, kjend som Milena Rezková, () var ein tsjekkisk høgdehoppar som tevla for Tsjekkoslovakia. Ho var olympisk meister i høgdehopp i 1968 og europameister i same i 1969.

## Aktiv
Rezková hadde enorm framgang i 1968-sesongen. Ho forbetra den personlege bestenoteringa frå 1,66 m til 1,82 m. I finalen under sommarleikane i Mexico-byen det året hoppa ho opp til sitt aller beste og vann noko overraskande OL-gullet, då ho var den einaste som gjekk over 1,82 m.

I 1969 var Rezková ein av fire utøvarar som klarde 1,83 m under friidretts-EM i Aten. Sidan ho presterte høgda i fyrste forsøk, og ingen gjekk over 1,85 m, stakk ho av med gullmedaljen. To år seinare, under EM i friidrett 1971 i Helsingfors, vart ho nummer fem i høgdetevlinga med 1,83 m i sluttprotokollen.

Rezková stoppa på 1,82 m i kvalifiseringa til OL-finalen 1972, og kom dermed ikkje med til finalen, som vart vunnen av Ulrike Meyfarth frå Vest-Tyskland på 1,92 m. Betre gjekk det i europameisterskapen i Roma i 1974, der kom Rezková på femteplass med 1,86 m.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Milena Rezková|Milena Rezková]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Pressure av Billy Joel

«**Pressure**» er ein synthesizer-driven song av Billy Joel frå albumet *[[The Nylon Curtain]]* i 1982. Songen vart gjeven ut som singel og handlar om presset med å skape noko og presset med å vere ein som skal levere.

Singelversjonen er kortare enn albumversjonen. Det tredje verset og det andre mellomspelet er fjerna. Denne versjonen av songen vart gjeven ut på den originale utgåva av *[[Greatest Hits av Billy Joel|Greatest Hits I & II]]*, medan den fulle albumversjonen var med på seinare utgåver, i tilelgg til *Complete Hits Collection* i 1997.

Det vart laga ein musikkvideo for songen. Eit repeterande motiv i songen er vatn. Videoen vart regissert av Russell Mulcahy og vart første gongen send på MTV den 9. september 1982. Fleire scenar i videoen refererer til filmar som *[[filmen A Clockwork Orange|A Clockwork Orange]]* og *[[Poltergeist (1982)|Poltergeist]]*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pressure (Billy Joel song)|Pressure (Billy Joel song)]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Ilona Gusenbauer

**Ilona Gusenbauer** () er ein austerriksk tidlegare høgdehoppar som vart europameister i øvinga i 1971, og same sesongen sette ny verdsrekord med 1,92 meter.

## Aktiv
Gusenbauer deltok i sin fyrste store meisterskap under sommar-OL 1968 i Mexico-byen, der ho med sluttresultatet 1,76 m enda som nummer åtte. To år seinare fekk ho bronsemedaljen under universiaden i Torino.

I 1971-sesongen opplevde Gusenbauer høgdepunkta i si tid som aktiv. I august vann ho gullmedaljen i europameisterskapen i Helsingfors, då ho var den einaste som svinga seg over 1,87 m. Tre veker seinare, 4. september 1971, forbetra ho under eit stemne på Praterstadion i Wien verdsrekorden til 1,92 m, og sletta dermed den ti år gamle rekorden til Iolanda Balaș frå Romania.

Til dei olympiske leikane 1972 reiste Gusenbauer som favoritt. I finaletevlinga overraska 16 år gamle Ulrike Meyfarth frå vertslandet Vest-Tyskland stort og tok gullmedaljen då ho tangerte verdsrekorden med 1,92 m. Gusenbauer oppnådde 1,88 m og fekk bronse på same høgda som sølvvinnaren Jordanka Blagojeva frå Bulgaria.

Gusenbauer vart austerriksk meister i høgdehopp ti gongar, den fyrste tittelen tok ho i 1966.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ilona Gusenbauer|Ilona Gusenbauer]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Typografi

**Typografi** er eit omgrep for utforminga av skrift, bokstavar og andre grafiske element i trykte skrift som til dømes bøker og aviser, eller når dei på anna måte inngår i ein tekst som synast fram. Omgrepet femner om utforminga av skrifttypar og storleiken på dei i teksten, lenga av kvar av linene i teksten og storleiken på avstanden mellom dei, formatet på tekstsida, kvaliteten på papiret, bruken av fargar og dessutan sjølve trykkjeteknikken. I det store og heile dreier det seg om korleis dei trykte sidene skal utformast, mellom anna for å verte lette å lese eller for å gje det inntrykket ein er ute etter å formidle. Personar som har opplæring og kunnskap om dette i fagleg samanheng, vert kalla typografar.

Faget typografi oppstod som eit handverk då ein på 1400 - 1500-talet fann fram til kunsten å trykkje bøker, fyrst med treplater der bokstavane var utskorne i heile sider som vart sverta inn og prenta, seinare ved at kvar av sidene vart sett saman av bokstavar utskorne på kvar si lause blokk, slik Johann Gutenberg kom fram til. I vår tid har digitale hjelpemiddel teke over, og typografane sit no framføre datamaskinar.
Goodnight Saigon

«**Goodnight Saigon**» er ein song skriven av Billy Joel på albumet *[[The Nylon Curtain]]* frå 1982. Songen handlar om Vietnamkrigen. Han handomar om situasjonen og haldninga til amerikanske marinesoldatar, frå treninga ved Parris Island til forskjellige aspekt ved kampane i Vietnam.

## Tekst og musikk
Teksten til «Goodnight Saigon» handlar om korleis soldatar i kamp knyter band til kvarandre, kjempar mot frykta si og prøver å finne ut korleis ein skal overleve. Songaren, ein marinesoldat, syng «we» og ikkje «I», som gjer det tydeleg at soldatane er i denne situasjonen saman. I mellomspelet syng Hoel om mørkret og frykta som soldatane får. Dette går inn i refrenget, der fleire stemmer syng i lag «we will all go down together». Teksten nemner at dei les *[[Playboy Magazine]]*, ser Bob Hope, lyttar til The Doors, røyker frå ei hasjpipe, bed til Jesus, minnast Charlie og John F. Baker og dei som fall i kamp. Joel har sagt at han ikkje prøvde å kommentere krigen, men å skrive om soldaten som ein person. *[[Rolling Stone Magazine]]*-skribenten Stephen Holden sa «Etter kvart som songen utviklar seg, vert Joels «we» til alle amerikanske soldatar, levande og daude, som kjempa i Søraust-Asia.»

Songen byrjar med lyden av sirissar, som gjev ei kjensle av at det kveldar. Dette glir over i lyden av helikoter, som gjev bilete av helikopter som kjempa Vietnamkrigen eller plukkar opp såra soldatar. Joel byrjar så å spele piano før han byrjar å synge. Songen vert avslutta på same vis som han starta.

## Mottaking
Holden skildrar songen som kanskje «den ultimate pop-epitafen til Vietnamkrigen.» Han hyllar korleis stemma til Joel fangar kjensla til ein nitten år gamma soldat. Ein annan *Rolling Stone*-skribent, Dave Marsh reknar songen som på grensa til «uanstendig» sidan songen «nektar å velje side».  Allmusic-skribenten Stephen Thomas Erlewine reknar songen som ein del av ein suite på side ein av *The Nylon Curtain* som representerer den «lagvise, suksessrike, og modne popmusikken som fører Joel nær det ultimate målet om sofistikert pop/rock for eit vaksent publikum».  Musikaren Garth Brooks har omtalt  «Goodnight Saigon» som sin favoritt Billy Joel-song. Produsenten Phil Ramone har sagt at symbolismen i songensongen symboliserer  «resonates with many people&mdash;especially musikars."

## Andre utgjevingar
«Goodnight Saigon» vart mykje spelt på konsertane til Joel og er med på konsertalbuma *[[Kontsert|Концерт]]*, *[[12 Gardens Live]]* og *[[Live at Shea Stadium: The Concert]]*. Han finst òg på samlealbuma *[[Greatest Hits av Billy Joel|Greatest Hits]]*, **, *[[The Ultimate Collection av Billy Joel|The Ultimate Collection]]*, *[[The Essential Billy Joel]]*, *[[Piano Man: The Very Best of Billy Joel]]* og *[[My Lives]]*.

«Goodnight Saigon» vart spelt av countryartisten Garth Brooks på *Blame it All on My Roots*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Goodnight Saigon|Goodnight Saigon]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Taklauk

**Taklauk** (*Sempervivum tectorum*)  er ein plante i taklaukslekta i bergknappfamilien. Han er ein fleirårig sukkulent med tette, runde bladrosettar som dannar puter. Han veks ofte på tak, og er blitt rekna som vernar mot ulukke knytt til gudar som Tor og Jupiter. Det latinske namnet *Sempervivum* tyder 'eviglevande', og viser til at planten kan overleva i særs dårlige levekår. 

Planten stammar frå Mellom- og Sør-Europa, men er blitt dyrka ein rekkje andre stader og er blitt naturalisert i andre delar av Europa, Nord-Afrika og Vest-Asia. I Noreg veks taklauk vilt i delar av Sør- og Austlandet.

## Skildring
Rosettblada til taklauken er tjukke og flatvorne med broddspiss. Stenglane er 20–40 cm høge med spreiddstilte, hårete og kjertelhåra blad. Blomsterstanden er rikt greinete. Blomane er lyseraude med stjerneforma, utbreidd krone. 

## Vekst og formeiring

Taklauk trivst på tørre veksestader med lite jord. Han veks forvilla i Noreg frå Mandal opp til Modum, gjerne på berg og steingardar, ofte nær hustufter og gamle smier. 

Planten formeirer seg med frø, eller med avleggjarar som han kan danna i store mengder.

## Taklauk som kulturplante
Ein har dyrka taklauk sidan oldtida, og ei legende fortel at han blei gjeven til menneskja av Jupiter. Planten blei dyrka på hustak og skulle verna mot storm, lynnedslag, brann og trolldom. Taklauk har også vore brukt som medisinplante. Dioskorides nemnde planten som nyttig mot diaré, dysenteri og innvollsorm innvortes og mot brannsår, hudsjukdommar, gift, hovudverk og augebetennelse utvortes. Særleg bruken mot brannsår har halde seg fram til moderne tid. Taklauk var også ein ingredisens i lækjemiddelet arkanum, som blei brukt ved jernbyrd.

Skikken med å planta taklauk på tak breidde seg i Europa, og mellom anna gav Karl den store ordre om at alle husa hans skulle vernast av taklauk. I Noreg er planten også blitt brukt på tak og som medisinplante, men mange stader blei rosenrot brukt i staden. Planten er også blitt brukt som prydplante og på kyrkjegardar.


Ronchères-FR-89-sempervivum au cimetière-04.jpg|Taklauk på gravplass.
Sempervivum tectorum in situ 2.jpg|Taklauk på eit tak.
Ceramic, bowl.jpg|Potteplante.


## Kjelder

*«takløk» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 30. august 2014.
*«TAKLØK», *Urtekildens planteleksikon*

## Bakgrunnsstoff
Rob Mounsey

**Rob Mounsey** () er ein amerikansk komponist, musikkprodusent og musikar.

Han var fødd i Berea i Ohio i USA, og voks opp i Seattle og fleire byar i Ohio. 17 år gammal fekk han BMI sin studentpris for orkesterverket *Ilium, New York, Is Divided Into Three Parts*. Han gjekk på Berklee College of Music i Boston frå 1971 til 1975. I 1976 flytta han til New York og gjorde seg merka som studiomusikar, arrangør og produsent for ei rekkje kjende artistar, som Rihanna, Aaron Neville, Michael Franks, Carly Simon, Natalie Cole, Diana Krall, Steely Dan, Paul Simon, James Taylor, Chaka Khan, Eric Clapton, Madonna, Diana Ross, Donald Fagen, Brian Wilson, Aztec Camera og mange andre. I 1981 spelte han klaverinstrument på Simon and Garfunkel sin Concert In The Park.

I 1985 spelte han klaverinstrument i eit New-York-basert band kalla Joe Cool med Will Lee, Jeff Mironov og Christopher Parker. Dei gav ut eitt album, *Party Animals*, på Pony/Canyon i Japan, etterfølgd av ein japansk turné. Mounsey gav òg ut tre soloalbum som plateartist: *Dig* (Sona Gaia, 1990) og to album på sitt eige Monkeyville-selskap, *Back in the Pool* og *Mango Theory.* 
Mounsey turerte som musikalsk leiar og pianist for Idina Menzel på turneen hennar Pops Symphony.

Han har skrive mykje musikk for film og fjernsyn, mellom anna Mike Nichols-filmen *[[filmen Working Girl]]* frå 1988 (med Carly Simon), *[[Bright Lights, Big City]]* (med Donald Fagen) og HBO-serien *[[Sex and the City]]*. Mounsey skreiv òg to tema for fjernsynsserien *[[Guiding Light]]*. Han har vore nominert til Grammyprisen seks gonger og har vunne to Emmyprisar.  

## Utvald arbeid
*Billy Porter, «Billy's Back on Broadway» (produsent-arrangør)
*Rihanna, strykearrangement (inkludert hitten hennar «Unfaithful»).
*Mary J. Blige, strykearrangement, «Growing Pains»
*Usher, strykearrangement, «Here I Stand»
*Leslie Mendelson, «Swan Feathers» (produsent) (Grammy-nominasjon)
*Deborah Cox, «Destination Moon» (produsent-arrangør)
*Steely Dan, «Gaucho» (arrangør-pianist)
*Donald Fagen, «The Nightfly» (arrangør-klaverinstrument) (Grammynominasjon)
*Paul Simon, «Graceland» (hornarrangement på «You Can Call Me Al»)
*Phil Collins, «Against All Odds (Take a Look at Me Now)» (piano og alle klaverinstrument)
*Madonna, «Crazy for You» (arrangør)
*Michael Franks, *[[Passionfruit]]*, *[[Skin Dive]]*, *[[The Camera Never Lies]]* (produsent)
*Aretha Franklin, «Nessun Dorma» (arrangør) (Grammynominasjon)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rob Mounsey|Rob Mounsey]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Heimeside
The Longest Time

«**The Longest Time**» er ein doo-wop-song av Billy Joel. Songen vart gjeven ut på singel i 1984, som den fjerde singelen frå albumet *[[An Innocent Man]]* frå 1983. Han nådde 14. plasse på ''Billboard'' Hot 100 og førsteplassen på ''Billboard'' Adult Contemporary-lista. I Storbritannia nådde songen 25. plassen på UK Singles Chart.

Joel syng alle stemmene på songen., i alt 14 spor som vart miksa inn i songen. Berre eit instrument spelar på songen, ein bassgitar, og alle dei andre lydane er vokalen til Joel, i tillegg til perkusjonslydane som knipsing og klapping. Han vart opphavleg spelt inn som demosongen «The Prime of Your Life».

## Musikkvideo
Musikkvideoen starta med ein mann (spelt av Joel) i ein treningssal etter ein fest for 25-års skulejubileum. Han ser rundt på plakatar av fleire klasseprisar, og bryt ut i song då bandet hans, som speler skulevener, kjem inn i treningssalen. Dei syng og scenane byter mellom skule tida og den noverande tida. Videoen vart filma ved Pratt Institute i Brooklyn.

## Lister

## Andre versjonar
I 1984 spelte Alvin and the Chipmunks and The Chipettes inn songen for *[[serien Alvin and the Chipmunks|Alvin and the Chipmunks]]*-episoden «Operation Theodore».  Me First and the Gimme Gimmes, eit punkband, spelte inn songen i 2004 for *[[Ruin Jonny's Bar Mitzvah]].* I 2009 spelte Only Men Aloud inn songen på albumet *[[Band of Brothers av Only Men Aloud!|Band of Brothers]]*, og i 2010 spelte The Overtones inn songen på *Good Ol' Fashioned Love*, som nådde fjerdeplassen på den britiske albumlista. 

I 2013 song medlemmar i *[[Glee]]* ein acapella-versjon av songen.». 

Den norske acapellagruppa Bjelleklang song ein versjon av songen på norsk kalla «For meg sjøl ei stønn» på albumet *[[Dæng Dæng]]* (1991). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Longest Time|The Longest Time]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*  / ⒞1984 VEVO channel
*
This Night av Billy Joel

«**This Night**» er ein song av Billy Joel og den femte singelen frå albumet *[[An Innocent Man]]* frå 1983.

Grunnlaget for refrenget i songen er den andre satsen av *[[Pianosonate nr. 8 av Beethoven|Pianosonate nr. 8 «Pathétique»]]* av Ludwig van Beethoven. Beethoven er godskriven som komponist på songen. 

Songen vart berre gjeven ut som singel i Storbritannia og Japan, og nådde 78. plass i UK Singles Chart og 88. plass på den japanske Oricon-lista. Joel har sagt i intervju at «This Night» vart skriven om eit kort forhold med supermodellen Elle Macpherson, som han var saman med ei kort stund før den andre kona hans Christie Brinkley.

I USA var «This Night» B-side til «Leave a Tender Moment Alone».

## Innhald

### 7" singel
#«This Night»
#«I'll Cry Instead» (live)

### Japansk 7" singel / CBS 07SP 722
#«This Night»
#«Careless talk»

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:This Night (Billy Joel song)|This Night (Billy Joel song)]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Tell Her About It

«**Tell Her About It**» er ein song av Billy Joel frå albumet *[[An Innocent Man]]* i 1983. Songen er ei hyllest til Motown-stilen og singelen nådde toppen av ''Billboard'' Hot 100-lista i ei veke i 24. september 1983, og erstatta den Phil Ramone-produserte songen «Maniac» av Michael Sembello. Singelen selde til gull med over ein halv million eksemplar i USA. I intervju har Joel sagt at songen, høyrt ut av samanhengen på albumet «Innocent Man», høyres meir ut som Tony Orlando og Dawn enn Motown-stilen han hadde tenkt. 

Ein 'special version' miksa av John «Jellybean» Benitez vart gjeven ut som ein 12" maxi-singel. Plateomslaget var forskjellig frå land til land. Den remixa versjonen var forskjellig frå albumet og var lengre, kring 5:35. På B-sida var «Easy Money» og eit konsertopptak av «You Got Me Hummin'» avIsaac Hayes og David Porter. Denne songen var mellom anna spelt inn av Sam & Dave, Cold Blood og The Hassles (eit av dei første banda til Joel). 

I teksten på songen formanar songaren ein ung mann om å fortelje kvinna han elskar om korleis han føler for ho, før det vert for seint for han. 

Videoen til singelen syner Joel som syng songen som om han var på *[[The Ed Sullivan Show]]* i 1963. Omslaget for den britiske versjonen av singelen er henta frå denne videoen. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tell Her About It|Tell Her About It]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*  / ⒞1983 Sony BMG channel
*
Udo Beyer

**Udo Beyer** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Eisenhüttenstadt som tevla i kulestøyt for Aust-Tyskland. Han vart olympisk meister i 1976 og europeisk meister både i 1978 og 1982. Beyer høyrde til verdseliten i kulestøyt i femten år, frå midt på 1970-talet til 1990.

## Aktiv
Beyer vart i 1973 europameister i kulestøyt for juniorar. Året etter deltok han i EM i Roma og vart nummer åtte, tidlegare i 1974-sesongen hadde han sett personleg rekord med 20,20 m. 

Under sommarleikane 1976 i Montreal vann Beyer ei jamn kuletevling med to centimeters forsprang til sølvvinnaren Jevgenij Mironov frå Sovjetunionen. Året etter vann han kuletevlinga i den fyrste verdscupen for lag. Med sterke 21,74 m var han langt over meteren føre andremann.

Den 6. august 1978 sette Beyer ny verdsrekord i kulestøyt med 22,15 m. Nokre veker seinare vart han europameister i Praha, som i OL 1976 framom Jevgenij Mironov. Fire år seinare forsvarte Beyer EM-tittelen på suverent vis, då han slo sølvmedaljøren Janis Bojars frå Sovjetunionen med heile 69 cm. I mellomtida hadde han teke bronsemedaljen under sommar-OL 1980 i Moskva.

Sommaren 1983 forbetra Beyer verdsrekorden til 22,22 m, men klarde ikkje betre enn 20,09 m i friidretts-VM i Helsingfors og vart nummer seks i meisterskapen. Ettersom Aust-Tyskland boikotta OL 1984 i Los Angeles, deltok ikkje Beyer i leikane.

Beyer gjorde sitt liv lengste støyt og sette verdsrekord med 22,64 m den 20. august 1986. Han var såleis i fyrste rekke mellom favorittane i EM-finalen i Stuttgart åtte dagar etter. Han lukkast ikkje heilt, med 20,74 m i sluttprotokollen tok han rett nok bronse, men hamna langt bak europameisteren Werner Günthör frå Sveits og sin eigen landsmann Ulf Timmermann. Beyer deltok i sitt tredje OL i 1988, og trass i gode 21,40 m måtte han nøye seg med ein fjerdeplass.

Beyer vart austtysk meister elleve år på rad, 1977-87. Han vann kule i Europacupen for lag tre gongar etter kvarandre; 1977, 1979, 1981.

Etter 1992-sesongen la han opp som aktiv.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1974 i Roma: Nr 8 – 19,63 m
*OL 1976 i Montreal: Gullmedalje – 21,05 m, framom Jevgenij Mironov (21,03 m)
*EM 1978 i Praha: Gullmedalje– 21,08 m, framom Jevgenij Mironov (20,87 m)
*OL 1980 i Moskva: Bronsemedalje – 21,06 m
*EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 21,50 m, framom Janis Bojars (20,81 m)
*VM 1983 i Helsingfors: Nr 6 – 20,09 m
*EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 20,74 m
*VM 1987 i Roma: Nr 6 – 21,13 m
*OL 1988 i Seoul: Nr 4 – 21,40 m
*EM 1990 i Split: Nr 5 – 20,21 m 
*OL 1992 i Barcelona:  Utslått i kvalifiseringa (18,47 – nr 19)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Udo Beyer|Udo Beyer]]» frå ,  den 30. august 2014.*
Leave a Tender Moment Alone

«**Leave a Tender Moment Alone**» er ein song av Billy Joel og den femte singelen frå albumet *[[An Innocent Man]]*. Toots Thielemans spelar munnspel på songen. 

Songen er ei hyllest til soulmusikken frå 50-åra og tidleg i 60-åra, og minnar om R&B-grupper som Smokey Robinson and the Miracles. Songen nådde 27. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og låg to veker øvst på Adult Contemporary-lista. «Leave a Tender Moment Alone» var den einaste singelen frå albumet som ikkje nådde topp 20 i USA. 

## Innhald

### 7" singel
#«Leave a Tender Moment Alone»
#«This Night» (US B-side)
#«Goodnight Saigon» (UK B-side)

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leave a Tender Moment Alone|Leave a Tender Moment Alone]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Songen An Innocent Man

«**An Innocent Man**» er ein song frå 1983 av Billy Joel og den tredje singelen frå albumet hans, *[[An Innocent Man]]*.

Songen, som er skriven som ei musikalsk hyllest til Ben E. King og The Drifters, nådde 10. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista, den tredje topp 10-singelen på rad frå albumet. Han låg òg ei veke på toppen av *Billboard* adult contemporary-lista.

Joel skildra songen i 1997 og ein av dei høge tonane han song under songen: «Eg hadde ein mistanke om at det var siste gongen eg kom til å klare dei høge tonane, så kvifor ikkje gje alt ein siste gong? Det var slutten for Billys høge tone».

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An Innocent Man (song)|An Innocent Man (song)]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Keeping the Faith

«**Keeping the Faith**» er ein song av songar-låtskrivaren Billy Joel på albumet *[[An Innocent Man]]* frå 1983. Han nådde 18. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og tredjeplassen på den amerikanske *Billboard* Adult Contemporary-lista. Songen var den einaste singelen frå albumet som ikkje nådde UK Singles Chart, trass i suksessen til *An Innocent Man* i Storbritannia. 

«Keeping the Faith» er det siste sporet på albumet og teksten oppsummerer årsaka til Joel skapte albumet, som er spelt inn i musikkstilen frå 1950- og 1960-åra, før Den britiske invasjonen nådde USA. 

Songen vart remixa og gjeve ut som ein 7" singel. Ein lengre miks vart gjeven ut i USA på ein 12" singel (Columbia AS 1982). Begge miksane er omtalt som «Special Mix» med tida 4:44 trykt på etiketten. Den faktiske lengda er 4:52 for 7"-versjonen og 5:27 for 12"-versjonen. Ein tredje miks vart gjeven ut i plateboksen *[[My Lives]]*. På boksen er miksen feilaktig omtalt som 12"-miksen. 

I musikkvideoen for songen ser ein Joel i ein rettssak som skal finne ut om han er uskuldig og «keeping the faith» (medan songen «An Innocent Man» spelar i bakgrunnen.) Publikum i rettssalen er folk frå 1950-åra på eine sida og 1960-åra på den andre sida (inkludert ein som liknar på Jimi Hendrix). Joel syng og dansar gjennom heile videoen. Richard Pryor har ei lita rolle i starten av videoen. Den seinare kona til Joel, Christie Brinkley, er òg med mot slutten av videoen. 

## Bakgrunn
Songen er sett til 1980-åra og songaren minnast livsstilen i 1950-åra. Joel listar opp mange ting frå den tida, som Lucky Strike-sigarettar, chino-bukser, Sen-Sen-mynte, Trojan-kondomar og Old Spice etterbarberingsvatn, og mange motestilar som var vanleg på den tida. Songen handlar òg om musikken som var vanleg i 1950-åra («I'm going to listen to my 45s»). Samstundes set Joel spørsmålsteikn ved å vere for sentimental når det gjeld fortida og syng «The good old days weren't always good./ And tomorrow ain't as bad as it seems».

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Keeping the Faith (song)|Keeping the Faith (song)]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Rudsbygd

**Rudsbygd** er ei bygd nord i Lillehammer kommune. Det bur om lag 600 menneske på staden. Tidlegare var Rudsbygd ein del av Fåberg kommune, men da Fåberg og Lillehammer vart slegne saman, fylge Rudsbygd med. Follebu, Auggedal, Øyer og Fåberg er nabostader til Rudsbygd.

Rudsbygd er delt opp i tre delar: Baklia mot vest for fylkesveg 255, Midtbygda som er langs Fv255 og Øverbygda mot aust/nord.

Fylkesveg 255 er vegen som går langs midtbygda og har stoppestad i Vinstra.

Rudsbygd er også kjend som heimbygda til proffsyklisten Edvald Boasson Hagen som har vunne mange proffsykkelritt, deriblant to etappesigrar i Tour de France 2011.

Lokalvisa Siste Post kjem ut fire gonger i året. Buvollen skule ligg i Rudsbygd.

## Bakgrunnsstoff
Alhidade

**Alhidade** er den rørlege delen av eit vinkelmåleinstrument som går inn til den graderte skalaen. Han har enten form av ein arm eller av ein heil sirkel konsentrisk med avlesingssirkelen. Han er bygd saman med siktet eller kikkerten og er forsynt med indeks for avlesing av skalaen, stundom òg med nonius eller avlesingsmikroskop. Han vert nytta til astronomiske observasjonar.

## Kjelder

*
Alioth

**Alioth** (**Epsilon Ursae Majoris**, **Epsilon&nbsp;UMa**, **ε&nbsp;Ursae Majoris**, **ε&nbsp;UMa**) er den klåraste stjerna i stjernebiletet Den store bjørnen (trass i at ho i Bayernemninga berre har nemninga «epsilon») og med tilsynelatande storleik på 1,76 er ho den 31. klåraste stjerna på himmelen. Stjerna ligg i halen på bjørnen, nærast kroppen, og er dermed stjerna i styret på Karlsvogna som ligg nærast sjølve vogna. Tidlegare vart stjerna mykje nytta i stjernenavigering til sjøs, fordi ho er oppført som ei av 57 navigasjonsstjerner.

I følgje *[[Hipparkos]]* ligg Alioth 81 lysår (25 parsec) frå jorda. Spektralklassen er A0p. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alioth|Alioth]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

#
Alkor og Mizar

**Alkor** og **Mizar** (**Zeta Ursae Majoris**, **Zeta&nbsp;UMa**, **ζ&nbsp;Ursae Majoris**, **ζ&nbsp;UMa**) er to stjerner i Karlsvogna i stjernebiletet Den store bjørnen. Dei ligg tett inntil kvarandre, men eit skarpt auge kan skilje dei frå kvarandre. Arabarane nytta desse stjernene som ein prøve på godt syn. 

Den tilsynelatande storleiken er 2,23 og spektralklassen er A1V. Eigarørsla til dei to stjernene indikerer at dei flyttar seg i lag og kan indikerer at dei er knytte saman av tyngdekrafta. I 2009 vart det stadfesta at Alkor er ei dobbelstjerne og består av Alkor A og Alkor B (ei raud dvergstjerne). Mizar er eit stjernesystem på fire stjerner, så heile systemet består derfor av seks stjerner. Alkor og Mizar ligg kring 74&nbsp;000 ± 39&nbsp;000 astronomiske einingar eller 0,5–1,5 lysår frå kvarandre. Heile seksstjernerssystemet ligg kring 83 lysår frå jorda.  
 
Namnet Alkor er arabisk og tyder «Den lille ryttaren» og kjem frå det frå det persisk *khwar* som tyder «den venelause». Namnet Mizar kjem òg frå arabisk og tyder «livreim» eller «belte».

Det latinske ordtaket *Vidit Alcor, et non lunam plenam* eller «han såg Alkor, men ikkje fullmånen», blir brukt om ein som er opptatt av uviktige ting, men er blind for hovudsaka.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alkor|Alkor]]» frå ,  den 30. august 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


*Alkor. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Alkor.

## Bakgrunnsstoff
*Mizar and Alcor articles at Jim Kaler's *Stars* website
*First very high resolution imaging of Mizar A (using aperture synthesis)
*A New View Of Mizar (a comprehensive article about the system)
*