open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jean-Claude Duvalier

**Jean-Claude «Baby Doc» Duvalier** () var ein haitisk politikar. Han var president frå 1971 til 1986.

Han etterfølgde faren sin, Francois Duvalier («Papa Doc»), som president på livstid i 1971, og begge desse styrte Haiti med eit reint terrorregime.

Etter ei folkerøysting i 1985 der han fekk gjennomslag for at tittelen som president på livstid skulle legitimerast, vart det store opptøyar på Haiti, og han måtte reise i eksil til Frankrike. Han skal òg ha teke med seg mesteparten av statskassen til landet i flukta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jean-Claude Duvalier|Jean-Claude Duvalier]]» frå ,  den 16. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
Jean-Jacques Dessalines

**Jean-Jacques Dessalines** () var leiaren for den haitiske revolusjonen og utnemnde seinare seg sjølv til keisar av Haiti under namnet **Jacques I**.

Dessalines freista å oppretthalde drifta på sukkerplantasjane som var viktige for den haitiske økonomien utan bruk av slaveri. Dette vart svært upopulært hjå arbeidarane. Han kravde at alle svarte anten skulle jobbe på plantasjane eller tenestegjere som soldatar i hæren hans. Han gjorde det ulovleg for dei kvite (mesteparten av den kvite folkesetnaden hadde allereie flykta frå Haiti) å eige eigedom og inndrog eigedom med makt. Målet hans var å sentralisere mesteparten av sukkerproduksjonen slik at anten han sjølv, medhjelparane hans, eller staten fekk kontroll over den. Då han kom til makta kravde han at alle kvite franskmenn på Haiti skulle massakrerast.

Under styret hans vart Haiti delt inn i to leirar, den svarte folkesetnaden som budde på landsbygda og mulattane, som var ljosare i huda, levde i byane og dominerte i politikk og næringsliv. 

Han vart offer for ein konspirasjon der både Henri Christophe og Alexandre Pétion, som skulle kome til å etterfølgje han, medverka.

Nasjonalsongen til Haiti, «La Dessalinienne», er oppkalla etter han.

## Kjelder
*«Jean-Jacques Dessalines» på Wikipedia på bokmål]], innhenta 17. januar 2010.

## Bakgrunnsstoff
* The Louverture Project : Jean-Jacques Dessalines  (engelsk)
Gribben Head

**Gribben Head** (stundom skrive *Gribbin Head*) er eit nes på sørkysten av Cornwall i Storbritannia. Det skil St Austell Bay frå munningen til elva Fowey. Det står eit stort tårn på neset som vart nytta som seglmerke for skip som skulle inn til dei nærliggande hamnene. Den næraste byen er Fowey.

Gribben Head er det sørlegaste delen av kommunen Fowey. I nord og vest ved St Austell Bay ligg den vesle landsbyen Polkerris og bortanfor der Par. I aust ligg Polridmouth-vika og munningen til elva Fowey der sjølve byen Fowey òg ligg.

Neset er 75 meter høgt og er ein del av sørkysten i Cornwall som har status som Area of Outstanding Natural Beauty (særskild vakkert naturområde).  South West kyststi går rundt Gribben Head på veg frå Minehead i Somerset til Poole i Dorset.

## Gribben Tower
Det 26 meter høge firkanta fyrtårnet vart reist av Trinity House i 1832 for å skilje Gribben frå Dodman Point og St Anthony’s Head. Det er ikkje lenger nytta som fyr, men er måla i breie raude og kvite striper som eit dagmerke.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gribben Head|Gribben Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gurnard's Head

**Gurnard's Head** er eit nes på nordkysten av Penwithhalvøya i Cornwall i England. Det ligg nær grenda Treen i kommunen Zennor.

Namnet kjem visstnok av at neset liknar hovudet på fiske knurr.

På neset står ei klippefestning frå jernalderen kalla Trereen Dinas.

Nesten heile neset tilhøyrer verneorganisasjonen National Trust, og er ein del av eit område som har status som Site of Special Scientific Interest (stad med særleg vitskapleg interesse). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gurnard&#39;s Head|Gurnard&#39;s Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Trereen Dinas ved megalithic.co.uk
* Gurnard's Head ved themodernantiquarian.com
Gwennap Head

**Gwennap Head** er det sørlegaste neset på sørkysten av Penwithhalvøya i Cornwall i England. South West kyststi følgjer nær kanten av neset. Den kjende knausen *Chair Ladder* er ein populær destinasjon langs neset og er populær å klatre opp. 

Farvatnet innanfor neset er eit travelt skipsfartområde og det står ein kystvaktstasjon på neset for å halde auge med trafikken. 

Det står fleire kjegleforma seglmerke på Gwennap Head. Dagmerka er målt raude eller svart og kvit. Når ein er til sjøs bør ein alltid kunne sjå det kvite og svarte merket for å unngå grunnene nær neset. 

Gwennap Head er kjend for dei mange sjeldne fuglartane som er innom her, som gulnebblire, storjo, stormsvale og småspove. I tillegg finst ein koloni med hekkande havsuler i nærleiken. 

## Bakgrunnsstoff
* Biletgalleri av klatrarar på Chair Ladder 
* Kystvakt på Gwennap Head 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gwennap Head|Gwennap Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* [http://west-penwith.org.uk/levan1.htm Extracts from *A Complete Parochial History of the County of Cornwall*, Joseph Polsue, 1868]
*
Land's End

**Land's End** (kornisk *Penn an Wlas*) er eit nes på Penwithhalvøya nær Penzance i Cornwall i England. Det et det vestlegaste punktet på det engelske fastlandet. Det vestlegaste punktet på heile øya Storbritannia er Corrachadh Mòr i Ardnamurchan i Skottland som ligg 35 lenger vest. Det sørlegaste punktet i Storbritannia er heller ikkje Land's End, men Lizard Point, som ligg nokre kilometer lenger søraust. 

Frå Land's End kan ein sjå Longships fyr. Longships, eit par kilometer ute i havet, er ei serpentin- og kvartsøy. Midt mellom Land's End og Isles of Scilly ligg det segnomsuste tapte landet Lyonesse, som vert omtalt i litteratur om Kong Arthur. 

Land's End er eit kjent landemerke i Storbritannia og vert i lag med John o' Goats i Skottland (det mest nordaustlege punktet på det britiske fastlandet) ofte omtalt i kappløp, turar og veldedige hendingar. Uttrykket *[[Land's End to John o' Groats]]* (Frå Land's End til John o' Goats) vert nytta både som ei bokstavleg reise og som ein metafor for lange reiser, på liknande måte som «frå Lindesnes til Nordkapp» i Noreg. 

I 1987 kjøpte Peter de Savary Land’s End.. Han reiste to nye bygningar og det meste av den noverande temaparken. Han selde både Land's End og John o' Groats til føretaksmannen Graham Ferguson Lacey i 1991. Sidan 1996 er Land’s End eigd av Heritage Attractions Limited.

## Galleri

Fil:LandsEnd.jpg|Land's End, det vestlegaste punktet i Cornwall
Fil:Lands-End-Village.jpg|Turistsenteret på Land's End
Fil:Lands End Tourist Centre.jpg|Turistsenteret på Land's End
Fil:Lands-End.jpg|Fyret utanfor Land's End
Fil:Land's End (looking south).jpg|Sørover frå Land's End
Fil:Land's End (looking west).jpg|Vestover frå Land's End
Fil:Land's End (looking north).jpg|Nordover frå Land's End


## Sjå òg

* John o' Groats

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Land's End|Land's End]]» frå ,  den 17. januar 2010.* 
** * oppgav desse kjeldene:* 

## Bakgrunnsstoff
* the length of Britain" Lands'End to John O'Groats - e-bok om denne reisa
Pic la Selle

**Pic la Selle** (haitisk *Pik Lasel*) eller *Morne La Selle* er det høgaste fjellet på Haiti. Det er 2&nbsp;680 meter høgt. Fjellet er ein del av fjellkjeda Chaîne de la Selle. Det ligg i La Visite nasjonalpark søraust i landet, og i departementet Ouest.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pic la Selle|Pic la Selle]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Maren Ramskeid

**Maren Olavsdotter Ramskeid** () var ein norsk-amerikanar som er kjend i ettertid som ei av kjeldene for Draumkvedet.

Hennar versjon blei nedteikna av M.B. Landstad på 1840-talet, og har ry som den originalversjonen av Draumkvedet som har best indre samanheng. Han er soleis den beste dokumentasjonen ein har for at Draumkvedet har funnest som sjølvstendig ballade og gjennomført visjonsdikt, i ætt med visjonsdikting frå mellomalderen. Varianten vart prenta fyrste gongen i *Norske Folkeviser* (1853). Her er det opplyst at Maren har «lært af sin Fader Ole Gulliksen Ramskeid død for 15 år siden 77 Aar gl. – han lært den av sin Far.»

## Barndom og oppvekst

Maren Heggtveit eller Ramskeid var fødd på Nordigard Heggtveit i Åsgrend i Kviteseid i Telemark. Som vanleg på den tid, tok familien namn etter garden, og kalla seg Heggtveit. Faren, Olav Gunnleiksson Heggtveit (fødd 1757), gift med Gunhild Halvorsdotter Aase (fødd 1780), hadde rydda denne garden etter at han vart skilt ut frå Heggtveit midtre, i 1790-åra. I 1828 måtte familien selja garden og flytte til plassen Ramskeid under Nordigard Heggtveit.

Faren var 60 år da Maren vart fødd som nummer seks i ein syskenflokk på sju, og mora døydde då ho var lita. Då faren døydde i 1834, flytte Maren Ramskeid, som den gongen var 17 år, til ei tante på Sandland i Brunkeberg, og tok namnet Maren Olavsdotter Sandland. Det var truleg på Sandland Maren vart oppsøkt av presten Magnus Brostrup Landstad. Ho tente der som *pige* i 1849. Ho var då 19 år gamal. Han nemner henne likevel som Maren Ramskeid.

Maren Ramskeid gifte seg med enkemannen Olav Bjørgulfson Fossheim og flytte til Heimdal i Tveitgrend i Kviteseid. I 1882 reiste huslyden til Amerika.

Ein av brørne, Gunnleik, flytte til Åse. Det er sagt at han var ein god visediktar. Den mest kjende visa hans skal vera «Sveinkallvisa», som blei utgitt i skriftet «Lauvduskar», på Det Norske Samlaget i 1887.

## Draumkvedet
Maren Ramskeids versjon av *Draumkvedet* er rekna som den episk sett viktigaste av alle kjende variantar, «Den einaste som synest ha ein viss samanheng mellom strofene», seier Brynjulv Alver. Alver uttrykker seg svært varsamt. Nærlesning syner at Ramskeid-varianten har ei fast oppbygging og god indre samanheng: 

::«Den er komponert over slående kontraster som går igjen både i de store linjer og i detaljer. Dertil bygger den seg virkningsfullt opp mot et klimaks som gjennom henspilling på *Johannes Åpenbaring* aktualiserer selve det kristne verdensdrama. I løpet av noen ganske få strofer formidles samtidig det kristne *nådesbudskap*, inntrengende, men ikke påtrengende, sterkt og samtidig mildt. Slutten stråler ut lys og trøst.»

## Kjelder
Verdsreligiondagen

**Verdsreligiondagen** (eng. *World Religion Day*) er ei interreligiøs markering halden den tredje søndagen i januar. Markeringa blei grunnlagd av bahaiar i USA for å fremja forståing og harmoni mellom religionar.

Dagen blei først markert av bahaiar i USA, seinare også andre stader i verda. I 1985 gav Sri Lanka ut eit frimerke til ære for dagen.

Datoar for verdsreligiondagen:

*2009: 18. januar
*2010: 17. januar

## Kjelder
*Bahai calendar for 2009
*bahai.us.org 

## Bakgrunnsstoff
*www.worldreligionday.org
Gonâvebukta

**Gonâvebukta** (fr. *Golfe de la Gonâve*) er ei stor bukt på vestkysten av Haiti.

Hovudstaden på øya Port-au-Prince og byane Gonaïves, Saint-Marc, Miragoâne og Jérémie ligg langs bukta. Ein finn også fleire øyar i henne, mellom anna Les Cayemites og den største øya i landet, La Gonâve.

Elva Artibonite, som er den lengste på hovudøya Hispaniola, renn også ut i bukta.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Golfe de la Gonâve|Golfe de la Gonâve]]» frå , den 17. januar 2010.*
Lizard Point i Cornwall

**Lizard Point** i Cornwall i England er det sørlegaste punktet på Lizardhalvøya. Det er òg det sørlegaste punktet på øya Storbritannia ved 49°57' N, og med unntak av delar av Isles of Scilly det sørlegaste punktet i England. Den vesle landsbyen The Lizard og Landewednack ligg om lag 1 km nord for neset, men den næraste større busetnaden er Helston, 18 km mot nord. 

Lizard Point er for mange skip siste staden dei forlet før dei går til havs og farane der. Den britiske nasjonale redningsbåttenesta (RNLI) har ein stasjon ved Kilcobben Cove, 3 km nordaust for neset. Stasjonen har ein kabelbane frå naustet til stasjonsbygningen på toppen av klippa. Lizard fyr står på Lizard Point. Like nedanfor fyret står det som brukte å vere Lizard ungdomsherberge.

Den spanske armadaen vart først gong sett utanfor Storbritannia ved Lizard Point den 29. juli 1588. Dette var ein av dei største invasjonsflåtane i historia og bestod av 120 væpna skip med over 1000 kanonar og 20&nbsp;000 mann om bord. 

15. januar 2004 forliste den franske fisketrålaren «Bugaled Breizh» utanfor Lizard Point og fem mann miste livet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lizard Point, Cornwall|Lizard Point, Cornwall]]» frå ,  den 17. januar 2010.*  


## Bakgrunnsstoff
*RNLI-banen
*The Lizard redningsbåtstasjon
Penlee Point i Mousehole

**Penlee Point** er eit nes nær fiskelandsbyen Mousehole i Cornwall i England. . 

Redningsbåten «Penlee» la ut frå land her før båten forliste i 1981. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Penlee Point, Mousehole|Penlee Point, Mousehole]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
The Rumps

**The Rumps** er eit nes på det nordaustlege hjørnet av Pentire Head nord i Cornwall i England. 

Neset består av hard basaltstein og stikk ut i Atlanterhavet. Den vesle øya The Mouls lgig like aust for neset. 

Ein kan nå The Rumps langs South West kyststi frå Polzeath eller langs ein offentleg sti frå parkeringsplassen ved Pentire Farm. Heile Pentire Head, med The Rumps, er eigd av National Trust. Turistbåtar seglar ofte rundt The Rumps på veg til Padstow som ligg i nærleiken.

Det står eit åsfort på The Rumps får jernalderen. Det vart gjort arkeologiske studiar av fortet som vart offentleggjort i 1974. 

Diktaren Laurence Binyon skreiv *[[For the Fallen]]* i 1914 medan han sat på klippene mellom Pentire Point og The Rumps. Det står ein plakett i stein til minne om dette på neset. 

## Galleri

Fil:The rumps.jpg|The Rumps med åsfortet
Fil:ForTheFallenPlaqueCornwall.jpg|'For The Fallen', ein plakett til minne om diktet som vart skrive her med The Rumps i bakgrunnen
Fil:RumpsandMoulsCornwall.jpg|The Rumps med øya The Mouls.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Rumps|The Rumps]]» frå ,  den 17. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
* Bilete og informasjon frå Strolling Guides
* Historic Cornwall  om festningsverka på The Rumps
St Anthony Head

**St Anthony Head** er eit nes heilt sør på Roselandhalvøya i Cornwall i England. Det står oppfor inngangen til ei av dei største naturlege hamnene i verda, Carrick Roads og estuaret til elva River Fal. Det står eit 6" kanonbatteri på neset. Neset er eigd av National Trust. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:St Anthony Head|St Anthony Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*St Anthony Head på National Trust
Stepper Point

**Stepper Point** er eit nes nord i Cornwall i England. Neset har ei høgd på 74 meter. Stepper Point og Pentire Point står på kvar si side av munningen til River Camel; Stepper i sørvest og Pentire i nordaust.

På toppen av neset står eit steintårn, bygd som eit dagmerke for skipsfarten i området. Det vart lokalt kalla *the Daymark*. Det er òg ein kystvaktbygning på neset.

South West kyststi går langs kysten av neset. Den 5&nbsp;km lange stien frå Padstow til Stepper Point er lett å gå og ikkje altfor bratt. Turistbåtar seglar ofte rundt neset på veg til Padstow som ligg i nærleiken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stepper Point|Stepper Point]]» frå ,  den 17. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**
Sentraleuropeisk tid

**Sentraleuropeisk tid** er ei tidssone brukt i Sentral-Europa og Algerie. Tidssona ligg ein time før Greenwich middeltid (GMT)/UTC, og blir gjerne oppgjeven som **GMT +1** eller **UTC +1**. Tidssona var tidlegare også kjend som *Middeleuropeisk tid*.

## Bruk
Eitt land, Algerie, nyttar sentraleuropeisk tid heile året.

Desse landa og territoria nyttar sentraleuropeisk tid i vinterhalvåret og sentraleuropeisk sommartid (UTC +2) om sommaren:
Tintagel

**Tintagel** (kornisk *Dintagell*, tidlegare kjend som *Trevena*) er ein landsby på kysten av Cornwall i England. Han har om lag 1&nbsp;800 innbyggjarar. 

Landsbyen og det nærliggande Tintagel Castle er knytte til segner om Kong Arthur og riddarane av det runde bordet. Landsbyen har i nyare tid vorte ein populær turiststad. 

Ifølgje Arthurlegenda var borga Tintagel, òg kjend som Terrabil, heimstaden til hertug Gorlois, kona hans Igraine og dottera deira Morgan le Fay. Då Uther Pendragon vart forelska i Igraine omleira han borga, men klarte ikkje å kome innanfor murane. Etter ei lang omleiring let trollmannen Merlin Uther få utsjånaden til Gorlois. Han kunne slik ta seg inn i borga og ta Igraine. Same natt vart Gorlois drepen i eit slag. Prisen for trolldomen var at Merlin skulle få ta hand om barnet til Uther og Igraine. Barnet vart seinare kong Arthur. På staden der Tintagel-borga stod har ein funne ruinar etter eit kloster frå 1000-talet, med grunnmurar frå ein enno eldre bygning. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tintagel|Tintagel]]» frå , og «[[:sv:|Tintagel]]» frå  den 17. januar 2010.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Trevose Head

**Trevose Head** er eit nes nord i Cornwall i England, om lag 8 km vest for Padstow. 

Trevose fyr står på det nordvestlege hjørnet av neset. Ruinane av eit kapell står òg på staden. Buktene Booby's og Constantine ligg like ved.

South West kyststi går langs heile neset. I klårt vêr er det mogeleg å sjå nesten heile den nordlege kysten av Cornwall frå neset. I nord kan ein sjå Hartland Point mellom Devon og Cornwall og i sør forbi St Ives til neset Pendeen Watch.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Trevose Head|Trevose Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*Fottur på Trevose Head med bilde ved themagicofcornwall.com
*Trinity House om Trevose fyr
Pentire Head

**Pentire Head** er eit nes nord i Cornwall i England. Neset går nordvestover med Pentire Point i nordvest og The Rumps i nordaust. Opphavet til namnet kjem frå det korniske *pen* (hovud eller *head*) og *tir* (land). *Headland* tyder nes på engelsk. 

Pentire Point og Stepper Point står på kvar si side av munningen til River Camel. Sør for Pentire Point ligg den vesle feriestaden Polzeath.

På neset The Rumps stod ei klippefestning frå jernalderen. 

South West kyststi følgjer kysten rundt neset og mange turistbåtar seglar ofte rundt neset på veg til Padstow, som ligg i nærleiken. Neset er eigd av National Trust. 

## Galleri


Fil:View_from_pentire_point.jpg|Frå Pentire Point mot Polzeath og Trebetherick Point.
Fil:PolzeathFromPentire.jpg|Polzeath frå Pentire Point.
Fil:Pentire Point.JPG|Pentire Point mot Polzeath.
Fil:Shipwreck_at_trebetherick_point.jpg|Pentire Point og øya Newland.
Fil:Polzeath3.jpg|Newland og Pentire Point i solnedgang
Fil:NewlandIslandCornwall.jpg|Newland sett frå Pentire Point.
Fil:The_rumps.jpg|The Rumps med festningsverka frå jernalderen. 
Fil:PortQuinBayCornwall.jpg|På andre sida av Port Quin Bay frå austsida av Pentire Head.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pentire Head|Pentire Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
* Pentire Point ved Polzeath
* Bilete og informasjon frå Strolling Guides
Rame Head

**Rame Head** er eit nes sørvest for landsbyen Rame søraust i Cornwall i England.

Det stod eit åsfort her i jernalderen og seinare vart det bygd eit kapell tileigna St. Mikael. Kapellet vart nytta til messe første gong i 1397, men er truleg langt eldre. 

Neset er ofte det siste stykke land ein ser når ein seglar frå England via Plymouth Sound frå Plymouth. Det er derfor nemnd i sjantisongen «Spanish Ladies».

## Sjå òg
*Ramehalvøya

## Bakgrunnsstoff
* Informasjon frå Village Holiday
* National Coastwatch Institution - Rame Head
* Dyreliv på Rame Head
*  Gamle bilete av Rame Head
* Neset på kart frå 1946

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rame Head|Rame Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Zone Point

**Zone Point** er det sørlegaste punktet på Roselandhalvøya i Falmouth Bay nær St Mawes i Cornwall i England. 

Det ligg om lag 500 meter søraust for St. Anthony's fyr på St Anthony Head. Klippene gjer at det ikkje er mogeleg å nå stranda mellom Zone Point og St Anthony Head frå land. Det er mykje gråsel i bukta mellom dei to nesa. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zone Point|Zone Point]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Baggy Point

**Baggy Point** er eit nes nord i Devon i England. Det skil buktene Croyde og Morte Bay med strendene Woolacombe og Putsborough.

Neset består av sandstein og er ein populær klatreplass.

Området er eigd av National Trust, og er ein del av ein Site of Special Scientific Interest (stad av særleg vitskapleg interesse) på grunn av dei geologiske tilhøva her med sandstein frå øvre devontida. 

Det er spor etter menneskelege busetnader frå mellomsteinalderen. Under den andre verdskrigen vart området nytta som treningsområde av amerikanske styrkar før D-dagen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baggy Point|Baggy Point]]» frå ,  den 17. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Coastal walk around Baggy Point from the National Trust
Lødingen

**Lødingen** (nordsamisk  eller ) er ein tettstad og administrasjonssenteret i Lødingen kommune i Nordland fylke. Tettstaden ligg ytst i Tjeldsundet, ved munningen av sundet på nordsida av Vestfjorden, og har .

Lødingen er eit handels- og kommunikasjonssenter. I tettstaden ligg Norsk Telemuseum Lødingen og Losmuseet Lødingen. Her står også Lødingen kyrkje, ei tømra krosskyrkje frå 1897.

Det går ferje over Vestfjorden som knyter E10 (Kong Olavs veg og fastlandssambandet til Lofoten) saman med E6 på Bognes og gjev kortaste vegen sørover frå Harstad og Vesterålen. Lødingen har ein større losstasjon og er ei viktig fiskehamn.

## Sjå òg
* Tettstader i Nordland

## Kjelder
Ballangen

**Ballangen** (nordsamisk ) er ein tettstad  i Narvik kommune i Nordland. Fram til 2020 var staden administrasjonssenteret i Ballangen kommune. Tettstaden ligg inst i Ballangsfjorden og har .

Ballangen har verkstadindustri, to daglegvarebutikkar, grunnskole og barnehage. Like utanfor tettstaden ligg Ballangen Museum som presenterer den omfattande gruveverksemda som har vore i Ballangen sidan 1600-talet.

Ballangen ligg ved E6, som går gjennom kommunen. Fylkesveg 819 forbind tettstaden med Kjeldebotn i nordvest. Frå Kjeldebotn går det hurtigbåtrute mellom Narvik og Svolvær. Det er også hurtigbåtsamband med Harstad/Narvik lufthamn på Evenes, og med Harstad. Både Kjeldebotn og Ballangen har gode hamner og kaianlegg.

## Sjå òg
* Tettstader i Nordland

## Referansar
Fauske

**Fauske** (lulesamisk **', [[pitesamisk]] **') er ein by og administrasjonssenteret i Fauske kommune i Nordland. Byen har  og ligg inst i Fauskevika, ein arm av Skjerstadfjorden.

Fauske er eit kommunikasjonssenter med stasjon på Nordlandsbanen og utgangspunkt for Nord-, og Norgebussen til Kirkenes. Frå E 6 i Fauske fører riksveg 80 vestover til Bodø, og på Finneid lengst aust i tettstedet fører fylkesveg 830 austover til Sulitjelma. Fauske fungerer som servicesenter for Indre Salten. I Fauske er det variert industri, mellom anna bearbeiding av stein (marmor).

I byen ligg Fauske bygdetun, ein del av Nordlandsmuseet, Fauske kyrkje, som er ei langkyrkje i tre frå 1867, Fauske vidaregåande skole og Fagskolen i Fauske som gir tilbod innan bergverksdrift og tunnelarbeid.

## Sjå òg
* Tettstader i Nordland

## Kjelder
*
Bolt Tail

**Bolt Tail** er eit nes i Devon i England. Det ligg like sørvest for Hope Cove i distriktet South Hams. 

Det står eit åsfort frå jernalderen på Bolt Tail, men det er få spor att etter denne strukturen. 

På klåre dagar er det mogeleg å sjå nedover kysten og inn i Cornwall, så langt som til Dodman Point. 

## Bakgrunnsstoff
*Turar rundt Bolt Tail 
*Bilete av Bolt Tail

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bolt Tail|Bolt Tail]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Hope Cove

**Hope Cove** er ein liten landsby ved sjøen i South Huish i distriktet South Hams, som ligg i Devon i England. Landsbyen ligg 8 km vest for Salcombe og 8 km sørvest for Kingsbridge. Det ligg to strender her som ligg lunt til bak neset Bolt Tail.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hope Cove|Hope Cove]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Foreland Point

**Foreland Point** er eit nes i Devon nær Lynmouth og det nordlegaste punktet langs kysten av Devon og Exmoor. Den høgaste klippa er 89 meter over flo sjø, men det høgaste punktet på neset ligg nær Countisbury med 302 meter over havet. 

Det står eit fyr på neset frå 1900, automatisert i 1994. Lyset står 67 meter over havet og blinkar fire gonger kvart 15. sekund. 

Neset er eigd av National Trust. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foreland Point|Foreland Point]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Beer i Devon

**Beer** er ein landsby søraust i Devon i England ved Lyme Bay. Han ligg langs verdsarvstaden Jurassic Coast og er omgjeve av vakre klipper, som **Beer Head**. Namnet kjem ikkje av det engelske ordet for øl, men frå det gammalengelske ordet *bearu*, som tyder «lund» og som syner til den gamle skogen rundt byen. Landsbyen ligg 40 km frå Exeter. 

I dag er hovudnæringa her hovudsakleg turisme og fiske. Beer har ei bratt strand av småstein. 

## Sjå òg
*Exeter
*Lyme Regis
*Sidmouth
*Seaton

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beer, Devon|Beer, Devon]]» frå ,  den 17. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Berry Head

**Berry Head** er eit nes i sørenden av Torbay, søraust for Brixham i Devon i England.

I klippene her finst ein sjøfuglkoloni med teist, alke og krykkje. Fleire sjeldne trekkfuglar er observert her òg, som jaktfalk i 1986. Fleire sjeldne planter finst her òg. Som følgje av dette er området eit naturreservat. 

To festningar vart bygd på neset rundt år 1800. Desse vart bygd på fundamenta til eit langt eldre åsfort frå jernalderen. 

Ytst på Berry Head står eit fyr frå 1906. Lyset er synleg 36 km unna og gjev doble blink kvart 15. sekund. 

## Bakgrunnsstoff
*Historia til Berry Head
*Trinity House - Berry Head fyr 
*Åtak på fyret!
*Bilete av planteliver i Devon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Berry Head|Berry Head]]» frå ,  den 17. januar 2010.*
Tore Elias Hoel

**Tore Elias Hoel** () er ein norsk lektor, lyrikar og ungdomsbokforfattar frå  i Harstad.

Han har skrive seks ungdomsromanar, to diktsamlingar og ein libretto til ein opera for born. Han er utdanna cand. philol. og har undervist i norsk litteratur på universitet, distriktshøgskule og lærarhøgskule og i norsk og historie på vidaregåande skule. Han bur i Bodø og arbeider på Bodø videregående skole. 

I intervju har Hoel fortalt at han i diktsamlingane sine prøvde å utvida den politiske lyrikken i ekspresjonistisk retning.  Etter ein pause i forfattarskapen begynte han å skriva romanar for ungdom. Desse relativt korte romanane har alle eit avgrensa tidsforløp (handlinga skjer innanfor eitt døgn), og dei tar utgangspunkt i ei kaoskjensle (oppløyste familiar, eit samfunn utan styring) der også sorg og sakn står sentralt. I alle romanane har kunst ein plass, som utveg til å byggja ein ny identitet. Språket i romanane er kortfatta og sakleg. 

Hoel skreiv i 2005 librettoen til ein opera for born, *Jomfru Rosenving på Santavajasø*. Musikken blei laga av Sigmund Lillebjerka. Operaen blei framført i 2005 i Bodø og Mo i Rana.  

Hoel sat òg i den nemnda som Språkrådet oppnemnde i januar 2010 for å normere nynorsk. Nemnda avslutta arbeidet sitt i 2011, og resultatet blei Rettskrivinga av 2012.

## Bibliografi
* 1979 – *Å fange en hval*, Gyldendal Norsk Forlag, (diktsamling) (bokmål)
* 1981 – *Presidentens ro*, Gyldendal Norsk Forlag, (diktsamling) (bokmål)
* 1988 – *Verdsmeisteren*, illustrert av Bente Rostad, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, nynorsk utgåve)
* 1988 – *Verdensmesteren*, illustrert av Bente Rostad, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, bokmålsutgave)
* 1991 – *Eg heiter Pawel*, illustrert av Jørgen Blitzner, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, nynorsk utgåve)
* 1991 - *Jeg heter Pawel*, illustrert av Jørgen Blitzner, Det Norske Samlaget (ungdomsbok, bokmålsutgave)
* 1999 – *Fire dagar i Nairobi*, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk)
* 2003 – *Glaskula*, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk) 
* 2005 – *Vinterfilm*, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk)
* 2005 - *Jomfru Rosenving på Santavajasø* (libretto til barneopera)
* 2007 - *To gutar til Paris*, Det Norske Samlaget (ungdomsbok) (nynorsk)

## Prisar
* 2003 – Blix-prisen

## Kjelder
* [Omtale av Tore Elias Hoel i Skrivebua. (Besøkt 18.01.10)](http://www.skrivebua.no/index.html?skrivebua.cgi?a=profiler&brukernavn=Hoel%2C%20Tore%20Elias%20(forfatter)) 

## Bakgrunnsstoff
* Digitaliserte bøker av Tore Elias Hoel hjå Nasjonalbiblioteket
* Samlaget sin presentasjon av forfattaren
* Tore Elias Hoel i NRK Forfatter
Yksnøya

**Yksnøya** er ei øy i Volda kommune. Ho har eit flatemål på 0,585 km². Frå Yksnøya går det fjordar i fire retningar. Rovdefjorden går mot vest-sørvest, Voldsfjorden går mot søraust, Ørstafjorden mot aust og Vartdalsfjorden mot nordaust. I tillegg går Dragsundet, som skil Hareidlandet og Gurskøya, mot nord. 

Om lag 300 m nord for Yksnøya ligg den 2,4 km² store øya Eika i Ulstein kommune. Frå Yksnøya er det om lag 1,9 km inn til fastlandet på Berkneset i Volda kommune.

På øya er det gjort flintfunn frå yngre steinalder. På 1600 og 1700-talet var det to gardsbruk på øya. Kring 1900 var det seks bruk der det budde 40 menneske.

Skulehuset, som stod ferdig i 1910, vart bygd på dugnad av folket på øya. Kommunen stod for materialen. Frå 1954 gjekk borna på Lid skule. 

Frå 1938 til 1986 hadde Yksnøya eige brevhus. Postnummeret var 6117 Yksnøy. Telefon fekk øya på slutten av 1920-åra. Frå 1957 fekk Yksnøya ferjesamband to gongar dagleg. Før det måtte bebuarane ro ut til rutebåt eller ferje når nokon skulle reise, eller gods skulle sendast eller takast imot. Dei hadde ferjesamband til 1976. Etter det vart ruta Yksnøy - Berknes trafikkert av skyssbåt. 

Sidan 1979 har Høgskulen i Volda hatt aktivitetar og undervisning på Yksnøya.

Eiksundtunellen går under Yksnøya.

**Folketalsutvikling:**

## Kjelder

* Frode Sætre: *Yksnøya - liv og sjøliv*. Høgskulen i Volda. 2009

## Bakgrunnsstoff
* Friluftsliv på Yksnøya
Polyphaga

**Polyphaga** er den største og mest mangfaldige underordenen av biller. *Polyphaga* omfattar 144 familiar i 16 undergrupper, spreidd over over 300&nbsp;000 kjente artar om lag 90 % av alle kjente billeartar.

Polyphaga kan vidare delast inn i fem infraordenar:

* Bostrichiformia, der me mellom anna finn borebiller
* Cucujiformia, der me mellom anna finn marihøner
* Elateriformia, der me mellom anna finn lysbiller
* Scarabaeiformia, der me mellom anna finn hjortebiller
* Staphyliniformia, der me mellom anna finn kortvengjer

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Polyphaga|Polyphaga]]» frå ,  den 18. januar 2010.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* Peter S. Cranston and Penny J. Gullan, University of California,*Phylogeny of Insects*, page 893.

## Bakgrunnsstoff
Kaifeng

**Kaifeng** (hanzi: 开封; pinyin: *Kāifēng*) er ein kinesisk storby på prefekturnivå ved elva Huang He i provinsen Henan i det sentrale Kina. Innbyggjartalet innanfor bygrensa var i 2004 på 577&nbsp;000, men heile prefekturet har 4,8 millionar innbyggjarar. Byen vart tidlegare kalla **Bianliang**.

Kaifeng er ein handels- og industriby med mellom anna tekstil-, maskin- og kjemisk industri, sinksmelteverk. Han er ein av dei eldste i Kina, over 3000 år gammal, og vert rekna som ein av «dei seks historiske hovudstadene» i landet.

## Historie
I 364 f.Kr. vart byen hovudstad i delstaten Wei, og fekk då namnet *Daliang*. Då Wei gjekk under, vart byen heilt forlaten. Men ein ny by, med namnet *Bian* (汴), vart grunnlagd i 781 under Tang-dynastiet. Denne byen vart utvida under Song-dynastiet. I den tidlege fasen til dette dynastiet (*Det nordlege Song-dynastiet*, 960–1127) vart Kaifeng gjord til hovudstaden i landet, og utvikla seg til å verte ein rik og livleg handelsby. Som hovudstad hadde byen ei strategisk lokalisering mellom ei rekkje navigerbare elvar og kanalar som kunne bringe fram store kornforsyningar frå område lenger sør i Kina. Bystrukturen var tilnærma kvadratisk med 6–7 kilometer lange bymurar langs kvar av dei fire sidene, og med palasskomplekset lokalisert i midten. Rundt år 1100 skal byen ha hatt 1,4 millionar innbyggjarar, medrekna forstadane utanfor bymurane og den keisarlege arméen, og han var då den største byen i verda.

I 1642 vart det laga flaum i Kaifeng med vilje, då styrkane i Ming-dynastiet opna dika i Huang He for å hindre opprøraren Li Zicheng i å rykkje fram. I 1662 byrja gjenoppbygginga, under Kangxi-keisaren si tid.

Kaifeng er kjend for å lenge ha hatt ein muslimsk minoritet, samt ein liten jødisk minoritet, som framleis har etterkomarar i byen.

I Kaifeng ligg eit av dei eldste universiteta av moderne slag i Kina, Henanuniversitetet (河南大学), som vart grunnlagt i 1912. Under kulturrevolusjonen vart den avsette presidenten i Folkerepublikken Kina, Liu Shaoqi, ført til byen, der han vart halden i arrest og døydde i 1969.

Fram til 1955 var byen hovudstad i Henan. Sjølv om Kaifeng har vorte plyndra og øydelagd ei rekkje gonger, finst det framleis mange historiske minnesmerke, mellom anna «Jernpagoden» (Tie Ta) frå 1049 og buddhistklosteret Xiang Guo frå 500-talet.

## Samferdsle
I Kaifeng stoppar toga på Longhaibana, den viktigaste jernbanelinja i aust–vest-retning i Kina, som går frå Lianyungang til Lanzhou via mellom anna Xuzhou, Shangqiu, Zhengzhou, Luoyang og Xi'an.

## Kjelder
* «Kaifeng» på Wikipedia på svensk, innhenta 17. januar 2010.
* «Kaifeng» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 17. januar 2010.
* «Kaifeng» hjå Store Norske Leksikon, innhenta 17. januar 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).
Tael

**Liang** eller **tael** er ei gammal måleining for masse som vart nytta i Kina. 1 liang var lik 1/16 jin eller 37 g. Då metersystemet vart innført i 1929 vart ein liang sett lik 50 gram. Ein liang er delt i 10 qian eller mace. 

## Kjelder
*Holtebekk, Trygve. (2009, 14. februar). Liang. I Store norske leksikon. Henta 12. november 2013 frå http://snl.no/liang.
Henry Kaiser

**Henry Kaiser** kan vise til fleire personar:

*Henry Felix Kaiser (1927–1992), ein USA-amerikansk akademikar som er kjend for varimax-rotasjonen.
*Henry J. Kaiser (1882–1967), ein USA-amerikansk industrialist og skipsbyggjar.
*Musikaren Henry Kaiser (1952– ), barnebarnet til Henry J. Kaiser.
Hans Rasmus Astrup (1939)

**Hans Rasmus Astrup** () er ein norsk skipsmeklar og kunstsamlar.

Han er utdanna jurist, og er son av skipsreiaren Nils Ebbesøn Astrup. Då faren døydde i 1972 overtok han som fjerde generasjon, leiinga av skipsmeklarfirmaet Fearnley & Egers Befragtningsforretning A/S, frå 1980 Fearnleys A/S. Seinare vart det oppretta eit holdingselskap, som no er kjent som Astrup Fearnley, der Astrup er eineeigar og styreformann, og der alle forretningsverksemdene til firmaet er inkorporerte som heleigde dotterselskap.

For eit større publikum er han mest kjend for å ha oppretta Astrup Fearnley Museet for Moderne Kunst i Oslo, som vart grunnlagt i 1989 og opna i 1993. Det var i midten av 1980-åra, i samband med bygginga av eit nytt, stort kontorbygg ved Grev Wedels plass i Oslo, at ideen om å opprette eit museum for moderne kunst med utgangspunkt i den store kunstsamlinga hans voks fram. Som styreformann for museet har han gjort det til eit vitalt senter for moderne kunst i hovudstaden.

## Kjelder
* «Hans Rasmus Astrup – skipsmegler og kunstsamler, f. 23. mars 1939» hjå Store norske leksikon, innhenta 4. januar 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).
Cathrine Sandnes

**Cathrine Sandnes** () er ein norsk journalist og tidlegare idrettsutøvar.

Cathrine Sandnes har sidan 2014 vore dagleg leiar i tankesmia Manifest og leiar for Manifest forlag.  

Sandnes har vore journalist sidan byrjinga av 1990-talet, fyrst i *[[Natt og Dag]]* og *[[Morgenbladet]]*, og frå 1994 i *[[Dagsavisen|Arbeiderbladet]]* (*Dagsavisen*). Ho har vore kulturredaktør i Dagsavisen i to periodar, 1998–2000 og 2002–2005. Ho var redaktør for boka *Matriark* saman med Beate Nossum og Christina S. Erichsen (1999), og gav i 2002 ut boka *Reisen østover* om VM i fotball 2002. I 2016 gav ho ut "Angrep eller forsvar" Boka var skriven saman med Ingeborg Eliassen og vekte stor debatt om Noregs forsvar og kampflykjøp.  

Sandnes er ein markert samfunnsdebattant innanfor felta feminisme, litteratur og idrett. Ho fekk i 2004 Gullpennen for arbeidet sitt som skribent.  

Sandnes har var redaktør i tidsskriftet *[[Samtiden]]* frå 1. april 2006 og fram til 2014. Sommeran 2007 vart *Samtiden* kåra til årets tidsskrift av Tidsskriftsforeningen og våren 2008 vart det kåra til det beste tidsskriftet i Noreg av NRK P2. 

Cathrine Sandnes er også ein av dei fremste kvinnelege karateutøvarane i Noreg gjennom tidene. Ho er 13 gonger noregsmeister i karate, noregsmeister og bronsemedaljør i EM i kickboksing og har ei rekkje triumfar i internasjonale karatestemne. Ho vann ein kongepokal i 2003. Sandnes la opp den aktive idrettskarrieren etter NM i 2003.

Sandnes har skrive faste spalter i ei rekkje medium, mellom anna i *[[Bladet KK|KK]]*, *Dagsavisen* (om sport) og *Dagbladet*, der ho framleis skriv. Ho har vore litteraturkritikar i *[[Aftenposten]]*, og er ein mykje brukt debattleiar og debattant om norsk samtidslitteratur.  

Sandnes har vore redaktør og konsulent for ei rekkje norske sakprosabøker, blant anna Åsne Seierstads "En av oss" og "To søstre", Anders Hammer sine "Drømmekrigen" og "Heia Kabul" og Karl Ove Knausgård og Fredrik Ekelunds "Hjemme - borte".   

Ho er gift med tidlegare RV-leiar og nasjonalbibliotekar, Aslak Sira Myhre.

## Kjelder
*«Cathrine Sandnes» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 2. januar 2010.

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Cathrine Sandnes i NRK Forfatter.
Lånke

**Lånke** er ei bygd i Stjørdal kommune i Trøndelag fylke. Lånke var tidlegare sjølvstendig kommune, før kommunane Hegra, Skatval, Lånke og Stjørdal vart lagt saman til den noverande Stjørdal kommune den 1. januar 1962.  

Lånke har i nær 3&nbsp;500 innbyggjarar, der ein stor del bur i tettstaden og bygdesenteret Hell. 
Lånke er mellom anna kjend for Hell Blues Festival og Hell stasjon, der det er eit berømt skilt med påskrifta «Hell Gods Expedition». 
Fylkesveg 705 (Selbuveien) bind Lånke saman med Stjørdalshalsen i nord og Selbu i sør. Europaveg 6 går gjennom bygdesenteret Hell.

## Geografi
Naturen i Lånke består for det meste av åkerlandskap og blandingsskog og der er mange gardsbruk i Lånke, med bønder som produserer korn på åkrane og ved av skogen.

I Lånke finst det fem byggefelt; Bjørgmyran, Reppe, Hell, Litjbyen og Gevingfeltet, der sistnemnte er det største. Lånke består i all hovudsak av stader med namna Sorte, Reppe, Bjørgmyan, Hell, Gevingåsen, Gevingfeltet, Dybvad, Frigården og Hell.

Det finst også fleire vegar i bygda, men de er stort sett grusvegar og smale asfaltvegar (spesielt i byggefelt). Men det finst også nokre større vegar, som for eksempel Europaveg 6 sør for Sandfærhusbrua og Fylkesveg 705 som går frå Trondheim lufthamn, Værnes i nord til Røros i sør. Denne vegen strekker seg gjennom heile bygda, og blir ofte omtalt som «Selbuvegen», sidan innbyggjarane i Stjørdal kommune brukar denne vegen når dei skal frå Stjørdal til Selbu, og eventuelt vidare sørover mot Røros og Austlandet via Østerdalen.

I bygda kan ein òg finne fleire turstiar som egner seg for alle som følar for ein tur i ein av bygdas mange skogar. Ein finn òg ein skule, ei kyrkje, ein aldersheim, ein butikk, ein bensinstasjon, eit postkontor, ein skytebane og ein militærbase i bygda.

Den 1. januar 2016 hadde Lånke sokn 3&nbsp;468 innbyggjarar. 

## Historie
Dei første menneska busette seg i bygda for over 6000 år sidan på Gevingåsen. Det varme klimaet gjorde forholda for jakt og fiske gunstige, noko som synest på helleristningane som dei rissa inn i berget, blant anna på Tønsåsen.

Med formannskapslovane frå 1837 var Lånke ein del av Stjørdalen formannskapsdistrikt, som blei delt i landkommunane Nedre og Øvre Stjørdalen i 1850. Den 1. januar 1902 blei Nedre Stjørdalen delt i Lånke, Skatval og Stjørdal kommuner. Lånke kommune hadde då 1&nbsp;449 innbyggjarar, og grensene fall saman med soknet. 1. januar 1914 blei ein mindre del av Lånke, Jøsåsgårdene med 38 innbyggjarar, overført til nabokommunen Malvik i Sør-Trøndelag, fordi vegsambandet til gardane gjekk via Malvik. 1. januar 1962 blei Lånke, Skatval, Stjørdal og Hegra kommunar slått sammen til den nye Stjørdal kommune. Lånke kommune hadde ved samanslåinga 1&nbsp;967 innbyggarar og eit areal på 185 km².

Dei to kyrkjene i Lånke sokn, Elvran kapell og hovudkyrkja Lånke kyrkje, er langkyrkjer oppført i høvesvis 1893 og 1899. 

## Kjelder
Microsoft Works

**Microsoft Works** er ei kontorpakke utgjeven av Microsoft som er mindre, billigare og har færre funksjonar enn Office-pakka. Microsoft Works kjem med funksjonar som teksthandsaming, rekneark og database. Nyare versjonar av Works kjem dessutan med ein kalender. Works hadde fram til versjon 4.5a,  ein monolittisk arkitektur der både rekneark, teksthandsaming og database gjekk føre seg i det same brukargrensesnittet. Dette gjorde at Works kravde lite bruk av minne og lagringsplass. Works 2000 (Versjon 5.0) og seinare utgåver kom med eit modulært grensesnitt. Versjonar merka "Works Suite" kom med ytterlegare programvare som Microsoft Money, Encarta, AutoRoute og Digital Image

I oktober 2009, annonserte Microsoft at det ikkje vert laga fleire utgåver av Microsoft Works. Frå 2010 vert Microsoft Works erstatta med Office Starter 2010 som vert tilgjengeleg berre for OEM som nedlasting for nye pc'ar.

## Versjonshistorikk

### MS-DOS

*Microsoft Works 1.05
*Microsoft Works 1.12
*Microsoft Works 2.0 og 2.00a
*Microsoft Works 3.0, 3.0a and 3.0b

### Mac OS

*Microsoft Works 1.0
*Microsoft Works 2.0
*Microsoft Works 3.0
*Microsoft Works 4.0

### Microsoft Windows

*Microsoft Works 2.0 og 2.0a (Windows 3.x)
*Microsoft Works 3.0, 3.0a og 3.0b (Windows 3.x)
*Microsoft Works 4.0, 4.0a, 4.5 og 4.5a (Windows 95)
*Microsoft Works 2000 (v.5) (Microsoft Works Suite 2000)
*Microsoft Works 6.0 (Microsoft Works Suite 2001 og 2002) - Siste utgåve forfor Windows 95
*Microsoft Works 7.0 (Microsoft Works Suite 2003 og 2004) - Siste utgåve for Windows 98 (Original utgåve)
*Microsoft Works 8.0 (Microsoft Works Suite 2005) - Siste utgåve for Windows 98 SE/Me/2000
*Microsoft Works 8.5 (Gratis oppdatering for 8.0 og Microsoft Works Suite 2006)
*Microsoft Works 9.0 (Microsoft Works Plus 2008) - Første utgåve fullstendig kompatibel med Windows Vista

## Kjelder

## Sjå òg

* Microsoft Office
* OpenOffice
* LibreOffice
* IWork
Ryttar

**Ridar** eller **ryttar** (frå lågtysk, truleg avleidd av mellomalderlatin *rutarius*, 'landevegsrøvar') er ein person som rir, som regel på ein hest. 

Innan hestesport finst forskjellige greiner ein ryttar kan delta i: Sprangriding, dressurriding, feltritt, distanseriding, hesteveddeløp, hekkeløp, barokk, akademisk ridekunst, montéløp, jaktritt og forskjellige oppvisingar. 

## Galleri

BambergApocalypseFolio016rForthHorseman.JPG|Den fjerde skapningen som sit på ein hest frå Openberringa i Bibelen. Illustrasjon frå *Bamberger Apokalypse*.
IMG 2070 Vitthala temple mythical beast rider.jpg|Ryttar på eit fabeldyr avbilda ved Vittala tempel i Hampi i Karnataka.
Qilin with Rider, c. 1800-1894.jpg|Statue av ein ryttar på ein qilin, eit kinesisk fabeldyr

## Sjå òg
* Jockey
* Kusk
* Kavaleri
* Ridespore
* Riddar
* Ryttarstatue

## Kjelder
Nesna

**Nesna** er ein tettstad og administrasjonssenteret i Nesna kommune i Nordland fylke. Tettstaden ligg ytst på halvøya mellom Sjona og Ranfjorden, og har . 

På Nesna ligg ei avdeling av Nord universitet, tidlegare Høgskolen i Nesna, som starta som lærarskole i 1918.

Fylkesveg 17 («Kystriksvegen i Nordland») går gjennom tettstaden Nesna. Det går bilferje over Ranfjorden sørover til Låvong (Levang) i Leirfjord kommune. Elles har tettstaden ferjesamband med øyane Tomma, Handnesøya og Hugla. Nesna har fast stopp på Hurtigruta og på hurtigbåtsambandet mellom Sandnessjøen og Bodø.

## Sjå òg
* Tettstader i Nordland

## Kjelder
Hattfjelldal

**Hattfjelldal** (sørsamisk ) er ein tettstad og administrasjonssenteret i Hattfjelldal kommune i Nordland fylke. Tettstaden ligg der elva Vefsna tar opp Elsvasselva, som renn frå Elsvatnet, og dreier mot vest. Han er den einaste tettstaden i kommunen og har .

I Hattfjelldal ligg hovudkontor og det viktigaste produksjonsanlegget for Arbor-Trading A/S, som var grunnlagt i 1957 og er ein hjørnesteinsbedrift i kommunen. På tettstaden ligg også ein sørsamisk internatskole og det sørsamiske kultursenteret Sijti Jarnge. I sentrum står Hattfjelldal kyrkje, ei langkyrkje i tre frå 1868.

Hovudvegsambandet gjennom Hattfjelldal er riksveg 73, som går frå E6 ved Trofors i Grane kommune via Hattfjelldal tettstad over riksgrensa til E12 ved Västansjö like vest for Tärnaby i Sverige.

Frå tettstaden følgjer fylkesveg 804 Susendalen om lag 23 kilometer sørover til Ivarrud. Herfrå går fylkesveg til Susendalskroken og kommunal veg vidare til Harrvassdal. Like sør for Hattfjelldal tettstad ligg ein liten flyplass, Hattfjelldal flyplass.

## Sjå òg
* Tettstader i Nordland

## Kjelder
Hartland Point

**Hartland Point** er eit 99 meter høgt nes nordvest på kysten av Devon i England. Det ligg 5 km nordvest for landsbyen Hartland. Neset markerer den vestlege grensa (på engelsk side) til Bristolkanalen. Neset vart av romarane kalla «Herkulesneset».

Trinity House, fyrverket i England og Wales, har eit nes på enden av halvøya. Det vart bygd i 1874 av Sir James Douglass og består av eit 18 meter høgt tårn, med lys 37 meter over havnivå. Det vart velsigna av Frederick Temple, biskopen av Exeter, som seinare vart erkebiskop av Canterbury. Fyret vart automatisert i 1984 og er i dag kontrollert av Trinity House Operations Centre i Harwich i Essex. Dei gamle fyrvaktarbustadane vart rivne ned for å gje plass til ein helikopterlandingsplass. Vegen fram til fyret er nemnet stadig utsett for steinras. 

Kystvakta har ein liten stasjon på toppen av neset, nær fyret. Denne er i dag stort sett ubemanna. 

Det britiske forsvaret har ein radarstasjon på neset. Denne vert nytta for å kontrollere både sivil og militær lufttrafikk. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hartland Point|Hartland Point]]» frå ,  den 18. januar 2010.*
Morte Point

**Morte Point** er eit nes på nordvestkysten av Devon i England. Området er eigd av National Trust. Aust for neset ligg landsbyen Mortehoe og i sør ligg feriestaden Woolacombe.

Morte Point er kjend for dei mange skipsvraka som ligg i sjøen utanfor. På grunn av det farlege farvatnet er Bull Point fyr sett opp 2 km nordaust for neset. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Morte Point|Morte Point]]» frå ,  den 18. januar 2010.*
Orcombe Point

**Orcombe Point** er eit nes nær Exmouth i Devon i England. Neset markerer det vestlege endepunktet for Jurassic Coast, som er ein verdsarvstad. Punktet er markert med ei «Geonål» som vart avduka av prins Charles av Wales i 2002 under innviinga av verdsarvstaden. 

Geonåla står høgt på Orcombe Point og er bygd av forskjellige bergartar, alle dei viktigaste bergartane ein finn langs Jurassic Coast.

Når ein vandrar ned til Orcombe Point kan ein sjå fleire lag med forskjellige sedimentære bergartar, som vart lagt ned under forskjellige geologiske tilhøve. Nedst kan ein sjå sandstein og lenger oppe bergartar som er lagt ned i rolegare farvatn (siltstein og leirstein).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Orcombe Point|Orcombe Point]]» frå ,  den 18. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Prawle Point

**Prawle Point** er eit nes sør i Devon i England og det sørlegaste punktet i Devon. 

Frå landsbyen East Prawle går det ein smal veg til ein liten parkeringsplass ved neset, som er eigd av National Trust. Sjølve neset består av høge klipper. Den nasjonale kystvakta har ein stasjon på neset. 

Området er kjent som tilhaldsstad for hekksporven, som i Storbritannia berre finst i dette området.  

Mange skip har forlist ved Prawle Point, sist gong i desember 1992 då skipet «Demetrios» frå Kina vart taua frå Dunkerue til Middelhavet for opphogging. Under eit uvêr i Den engelske kanalen, sleit skipet seg og «Demetrios» dreiv til Prawle Point der det gjekk på land og braut sund. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prawle Point|Prawle Point]]» frå ,  den 18. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** Larne, R og B. (2000). Shipwrecks of South Devon, s. 20.  ISBN 1-899383-35-2
** Wreck of the Demetrios