open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Synnøve S. Bjørset

**Synnøve S. Bjørset** () er ein norsk folkemusikar frå Jølster i Sogn og Fjordane. Ho har mastergrad i utøving frå Norges Musikkhøgskole. Bjørset spelar hardingfele, fele og bratsj, og arbeider som profesjonell musikar, komponist og produsent. Særleg spelar ho tradisjonsmusikk frå Sogn, Sunnfjord og Valdres. Ho er mellom anna med i gruppene Majorstuen og Dei Beste Damene, og er musikalsk leiar for Gamlebanken Spelemannslag. 

## Prisar og stipend
* Sparebanken Vest Kunstnerstipend (2006)
* Etableringsstipend Statens Kunstnerstipend (2006)
* Arbeidsstipend Statens Kunstnerstipend (2008–2010)

## Diskografi

** *Gamlebanken | Gamlebanken Spelemannslag (ta:lik 2019)*
** *Skrible | Majorstuen (MFC 2018)*
** *På hogg og belegg | Div. artister (ta:lik 2017)*
** *Kvitre | Majorstuen (MFC 2015)*
** *Jølster 2012 | Apneseth, Bjørset, Eikås og Svidal (ta:lik 2012)*
** *Live in Concert | Majorstuen (MFC 2012)*
** *Soli | Dei Beste Damene (ta:lik 2010)*
** *Skir | Majorstuen (MFC 2010)*
** *Slåttar | Solo (ta:lik 2009)*
** *Juledrøm | Majorstuen (MFC 2006)*
** *Jorun Jogga | Majorstuen (MCF 2004)*
** *Hardanger Fiddle / Div. artister (NorCd 2004)*
** *New North | Div. artister (Ozella/NorCd 2004)*
** *Majorstuen | Majorstuen(2L 2003)*
** *Kalvik Klassisk / Finn Kalvik (2002)*
** *RAM | Solo (NorCd 2001)*
** *Marylands | Marylands(Heilo 2001)*

## Bakgrunnsstoff
* Synnøve S. Bjørset heimeside
* Lydopptak av Synnøve S. Bjørset  kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.
Kuruş

**Kuruş** (avleidd frå tysk *[[Groschen]]*) er ei tyrkisk mynteining, tidlegare brukt i Osmanarriket. Det går hundre kuruş på éin tyrkisk lira. Mynten blei overflødig på grunn av hyperinflasjonen som oppstod i Tyrkia på 1970-talet, men gjeninnført etter at liraen blei devaluert i 2005.

I Osmanarriket var gurûş (غروش) hovudmynteininga fram til 1844, då liraen blei innført. Han var delt inn i 40 para (پاره), og det gjekk 3 akçe på kvar para. 

På andre europeiske språk blei kuruşmynten ofte kalla *piastre*, etter italienske *[[piastra]]*. På Kypros kalla grekarane han *grosi* (γρόσι), noko dei fortsette å kalla 5-mill-myntar etter innføringa av pund.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kuruş|Kuruş]]» frå ,  den 18. mai 2011.*
Uluru

**Uluru** eller **Ayers Rock** er ein fjellformasjon som ligg i Nordterritoriet i sentrale Australia, i Uluru-Kata Tjuta nasjonalpark. Fjellet er heilag for fleire anangufolk (aboriginarar), og har mykje bergkunst. Det har også blitt eit nasjonalt symbol for Australia, og er rekna som verdsarv av UNESCO.

Uluru-fjellet er ein inselberg-monolitt av arkose-sandstein. Det er 335 meter høgt og forma som ein oval med ei lengd på 3,6 km og vidde på 2 km. Det har som regel ein raudleg let, men ser ut til å skifta farge ut frå tida på dagen, vêr og årstid. Ved solnedgang blir fjellet djupraudt ein augneblink, medan i sjeldan regnvêr blir det sjåande sølvgrått ut. 

## Namn
Namnet «Uluru» kjem frå pitjantjatjara, og har inga anna tyding på dette språket. I 1873 gav landmålaren William Gosse det namnet «Ayers Rock» etter den dåverande kolonisekretæren for Sør-Australia, sir Henry Ayers. Dette blei det vanlegaste namnet på engelsk, men i 1993 vedtok ein å kalla fjellet «Ayers Rock/Uluru». I 2002 blei det offisielle namnet snudd til «Uluru/Ayers Rock» etter førespurnad frå turistnæringa i Alice Springs.

Fjellet har sidan 1985 høyrd til aboriginarane, men er leigd ut til dei australske styresmaktene i ein 99-årskontrakt. Det er tabu for lokale aborignarar å gå opp på fjellet, men mange turistar klatrar likevel opp på det.

## Sjå òg
* Kata Tjuta

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Uluru|Uluru]]» frå ,  den 18. mai 2011.*  
*«Uluru/Ayers Rock», *Encyclopædia Britannica*, 2011.

## Bakgrunnsstoff

*
Josef Ferdinand av Bayern

**Hertug Josef Ferdinand Leopold av Bayern** () var sonen til Maximilian II Emanuel av Bayern (1679–1705, 1714–1726) og den første kona hans, Maria Antonia av Austerrike, dottera til Leopold I av Det tysk-romerske riket og dotterdotter til kong Felipe IV av Spania.

Før den spanske arvefølgjekrigen var Josef Ferdinand det føretrekte valet til kongedømet England og Dei sameinte Nederlanda til å overta som herskar av Spania og den unge Karl II av Spania valde han som arvingen sin. Det uventa dødsfallet til Josef Ferdinand i 1699, seks år gammal, gjorde at den engelsk-franske avtalen ikkje lenger gjaldt og førte til London-traktaten (1700), der Frankrike, England og Nederland gjekk med på at Filip av Anjou skulle få kongedømet Napoli, kongedømet Sicilia og hertugdømet Milano, medan resten av dei spanske områda skulle gå til Karl, sonen til Leopold I. Men Leopold aksepterte ikkje denne avtalen og Ludvig XIV av Frankrike braut han, då han krona Filip til konge av Spania.

Josef, òg kjend som infant Josef Ferdinand av Spania, bar preg av ekstrem innavl i det spanske Habsburg-dynastiet. Mor til Josef Ferdinand (Maria Antonia av Austerrike) si ætt hadde særs mange nieser som gifta seg med onklane sine. Maria Antonia var dotter til Margaret Theresia av Spania og Leopold I av Det tysk-romerske riket. Margaret Theresia var niesa til Leopold, dotter til systera Mariana av Austerrike og Filip IV av Spania, som òg var niese og onkel.

Grandonkelen til Josef Ferdinand var den såkalla forheksa Karl II av Spania, som var den siste habsburgmonarken i Spania og som Josef skulle overta etter om han ikkje hadde døydd før Karl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joseph Ferdinand of Bavaria]]» frå ,  den 18. mai 2011.*
Bokmålsordboka

**Bokmålsordboka** er ei ordbok over bokmål utarbeidd ved Seksjon for leksikografi og målføregransking på Institutt for lingvistiske og nordiske studium ved Universitetet i Oslo i samarbeid med Språkrådet. Ho er tilgjengeleg som gratis nettordbok ved nettstaden til Universitetet i Bergen, som overtok drifta frå Universitetet i Oslo i september 2016.

Bokmålsordboka kom ut parallelt med Nynorskordboka i 1986 etter at ein hadde arbeidd med dei sidan 1974. Reviderte utgåver kom i 1993, 2004 og 2005. Ordboka blei lagt ut på nett i 1994, og ho kom som app (Ordbøkene) i 2017.

Bokmålsordboka og Nynorskordboka viser offisiell rettskriving og bøying og har med uttaleopplysingar, ordsoge, definisjonar, faste uttrykk og døme på bruk.

## Sjå òg
*Norsk ordbok
*Riksmålsordboken

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bokmålsordboka|Bokmålsordboka]]» frå ,  den 18. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
****Bokmålsordboka. Definisjons- og rettskrivningsordbok.* Oslo: Kunnskapsforlaget 2005. 3. utgave, 2. opplag. 1218 s.

## Bakgrunnsstoff
*
* Digitaliserte utgåver av Bokmålsordboka hjå Nasjonalbiblioteket
Lars Larsen-Naur

**Lars Anton Nicolai Larsen-Naur** () var ein norsk sakførar og stortingsmann frå Kragerø. 

Han var son til ein kjøpmann og skipsreiar. I 1857 vart han student frå Nissens skule i Christiania, fem år seinare vart han cand. jur. Frå 1867 var han overrettssakførar i Kragerø. Han var medlem av bystyret frå 1872, ordførar i fleire år.

Larsen-Naur representerte Kragerø på Stortinget 1880-82 og på omframstortinget 1882. Han var medlem av kyrkjekomiteen. Sidan var han fram til 1894 valkrinsen sin varamann til Stortinget.

Han døydde i Kragerø i 1896.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Martin Larsen

**Martin Olaus Larsen** () var ein norsk lærar, lensmann, gardbrukar og stortingsmann frå Rakkestad. Han representerte Venstre.

Larsen var son til ein fargar. Han tok eksamen frå lærarskule i Rakkestad i 1867. Dei to neste åra var han lærar i heimbygda, deretter var han i tolv år privatlærar på Furuholmen i Varteig. Tida 1881-1911 var han lensmann i Varteig, samstundes var han gardbrukar. Han var medlem av heradsstyret i Varteig i 20 år og forlikskommissær i 22 år. Frå 1896 var han banksjef i Varteig Sparebank.

Larsen var 1. representant frå Smaalenenes amt i perioden 1892-94 og for Tune krins i 1906-09. Han var medlem av gasje- og pensjonskomiteen 1892-93 og 1906-09, i 1894 var han medlem av sosialkomiteen.

## Kjelder

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Olaus Klaveness

**Olaus Thorsen Klaveness** () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Sandar kommune (Sandeherad, no del av Sandefjord) i Vestfold. Han representerte Venstre.

Klaveness var son til ein skipper og gardbrukar. Tida 1869-98 var han gardbrukar på farsgarden Bjørnum, sidan på garden Mo i same heradet. Frå 1897 var han heradskasserar. Mest heile tida frå 1877 var han medlem av heradsstyret, ordførar 1881-96. 1882-97 var han forlikskommissær.

Klaveness var 1. representant frå Jarlsberg og Larviks amt på Stortinget 1892-94. Han var medlem av tollkomiteen og frå 8. mai 1893 av Lagtinget.

Han døydde i Sandefjord i 1910.

## Kjelder

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Vital Rymasjewski

**Vital Anatoljevitsj Rymasjewski** () er ein belarusisk politikar og medleiar i partiet Det belarusiske kristendemokratiet (*Bjelaruskaja khrystsijanskaja demakratyja*). Han var kandidat ved presidentvalet i Belarus 19. desember 2010. Ifølgje dei offisielle resultata kom han på sjuande plass med 1,1 % av røystene, men valet vart ikkje rekna som fritt og rettferdig av internasjonale observatørar. Rymasjewski vart arrestert etter å ha teke del i demonstrasjonar mot måten valet vart gjennomført på same kvelden, saman med fem av dei andre presidentkandidatane, og tiltalt for å ha "forårsaka masseuro". Han vart sleppt laus mot kausjon 1. januar 2011, men tiltalen stod ved lag. Under rettssaka i mai 2011 la aktoratet ned påstand om to års betinga fengsel for rolla hans i demonstrasjonane. Rymasjewski vart dømt til to års fengsel på vilkår. I 2012 oppmoda han til boikott av parlamentsvalet i Belarus. Han tok del i protestar mot valfusk ved parlamentsvalet i 2016 og vart bøtelagt for dette.

## Fotnotar
Viktar Tsiaresjtsjanka

**Viktar Ivanavitsj Tsiaresjtsjanka** () er ein belarusisk politikar og medleiar i partiet Det belarusiske kristendemokratiet (*Bjelaruskaja khrystsijanskaja demakratyja*). Han var partilaus kandidat ved presidentvalet i Belarus 19. desember 2010. Ifølgje dei offisielle resultata kom han på sjette plass med 1,2 % av røystene, men valet vart ikkje rekna som fritt og rettferdig av internasjonale observatørar. 

Tsiaresjtsjanka er utdanna innan økonomi og leiing i Homel i Belarus, i Kiev i Ukraina og i Delaware i USA. Han sat i parlamentet i Belarus frå 1996 til 2000. I 2010 var han leiar for *Organisasjonen for små og mellomstore bedrifter*. Han er gift og har tre døtrer.

## Kjelder

**Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå [[:ru:Терещенко, Виктор Иванович|russisk wikipedia]] 18. mai 2011.*
Mikalaj Statkjevitsj

**Mikalaj Viktaravitsj Statkjevitsj** () er ein belarusisk politikar, politisk fange og leiar i Det belarusiske sosialdemokratiske partiet (Folkeforsamlinga) (*Bjelaruskaja satsyjal-demakratytsjnaja partyja (Narodnaja Hramada)*). Statkjevitsj var kandidat ved presidentvalet i Belarus 2010.

Statkjevitsj fekk ei militær ingeniørutdanning i Minsk og gjorde teneste i det sovjetiske militæret i arktisk Russland. Han var medlem av Det sovjetiske kommunistpartiet, men melde seg ut i 1991 i protest mot bruken av militærmakt mot demonstrantar i Vilnius i Litauen. Han vart leiar av det sosialdemokratiske partiet i 1995. Etter at han var med å organisera demonstrasjonar mot valfusk i 2004, vart han dømd til tre års fengsel i 2005. Amnesty International adopterte han som samvitsfange i 2006. Han slapp ut av fengsel i 2007.

Statkjevitsj stilte som kandidat ved presidentvalet i Belarus 19. desember 2010. Ifølgje dei offisielle resultata kom han på åttande plass med 1,0 % av røystene, men valet vart ikkje rekna som fritt og rettferdig av internasjonale observatørar. Statkjevitsj vart arrestert etter å ha teke del i demonstrasjonar i Minsk mot måten valet vart gjennomført på same kvelden, saman med fem av dei andre presidentkandidatane, og tiltalt for å ha "forårsaka masseuro". Menneskerettsorganisasjonen Amnesty International rekna han som ein samvitsfange. Under rettssaka mot han i mai 2011 hevda aktoratet at Statkjevitsj var hovudmannen bak demonstrasjonane etter valet, og skulda han for å ville storma regjeringsbygningen i Minsk. Han vart dømt til seks års fengsel.

I januar 2012 vart soningstilhøva hans innskjerpa, då leiinga i straffekolonien meinte at han var «innstilt på å halda fram den kriminelle livsstilen sin». Ifølgje kona fekk han sleppa ut av cella éin time om dagen og får ta imot eitt besøk og éi pakke i året.

I august 2014 foreslo Statkjevitsj at opposisjonen burde samla seg bak éin presidentkandidat ved presidentvalet i 2015, noko som ikkje vart noko av. Statkjevitsj vart lauslaten frå fengselet i 2015. Han var med på å organisera demonstrasjonar i samband med presidentvalet i 2015 og parlamentsvalet i 2016. I 2019 kunngjorde han at han ville stilla som kandidat ved presidentvalet i 2020, men kandidaturet hans vart ikkje godkjend av styresmaktene. I staden støtta han kandidaturet til Svjatlana Tsikhanowskaja og dreiv valkamp for henne. Han vart arrestert for dette under valkampen sommaren 2020.

## Kjelder

**Denne artikkelen begynte med ei omsetjing av stoff frå [[:ru:Статкевич, Николай Викторович|Russisk Wikipedia]] den 18. mai 2011.*

## Fotnotar
Aljes Mikhaljevitsj

**Aljes (Aljaksiej Anatoljevitsj Mikhaljevitsj**, belarusisk **Алесь (Аляксей) Анатольевіч Міхалевіч**, russisk *Ales (Aleksej) Anatoljevitsj Mikhalevitsj* () er ein belarusisk jurist og politikar. Han var uavhengig kandidat ved presidentvalet i Bellarus 19. desember 2010. Ifølgje dei offisielle resultata kom han på niande plass med 1,0 % av røystene, men valet vart ikkje rekna som fritt og rettferdig av internasjonale observatørar. Mikhalevitsj vart arrestert etter å ha teke del i demonstrasjonar mot måten valet vart gjennomført på same kvelden, saman med fem av dei andre presidentkandidatane, og tiltalt for å ha "forårsaka masseuro". Menneskerettsorganisasjonen Amnesty International adopterte han som samvitsfange i januar 2011. 19. februar 2011 vart han slept ut av fengselet. På ein pressekonferanse hevda han at han, og fleire av dei andre som vart arrestert etter presidentvalet, vart utsette for tortur medan dei var fengsla. 24. mars 2011 melde russiske aviser at Mikhaljevitsj hadde fått innvilga asyl i Tsjekkia. Belarusiske styresmaktar freista å etterlysa han gjennom Interpol, men Interpol avviste dette som politisk motivert. Mikhajlevitsj har i eksil jobba med å vekkja merksemd om politiske fangar i Belarus. I 2013 forsvarte han ein doktorgrad i statsvitskap ved Det polske vitskapsakademiet.

I 2015 vende han tilbake til Belarus. Han vart arrestert då han kom til Minsk, men vart kort tid etter sleptt laus att.

Han er gift og har to døtrer.

## Fotnotar
Dzmitry Us

**Dzmitry Ivanavitsj Us** () er ein belarusisk jurist og politikar. Han var uavhengig kandidat ved presidentvalet i Belarus 19. desember 2010. Ifølgje dei offisielle resultata kom han på tiande og siste plass med 0,5 % av røystene, men valet vart ikkje rekna som fritt og rettferdig av internasjonale observatørar. Us vart arrestert etter demonstrasjonar mot måten valet vart arrangert på same kvelden, men vart slept fri dagen etter. Han vart likevel tiltalt for å ha «forårsaka masseuro». I mai 2011 vart han dømd til fem og eit halvt års fengsel for rolla si i demonstrasjonane. Han vart benåda og lauslaten i oktober 2011. 

Us er gift og har éin son.

## Fotnotar
Lars Øvernes

**Lars Øvernes** () er ein norsk fotballspelar. I 2011-sesongen var han keeper i Haugesund i Eliteserien. Han har tidlegare spelt for Etne. Ved starten av 2011-sesongen var han Haugesund sin andrekeeper.

## Kjelder
*Spelarprofil på Haugesund sine nettsider

### Fotnotar
Joakim Våge Nilsen

**Joakim Våge Nilsen** () er ein norsk fotballspelar som spelar for Haugesund i Eliteserien (2020).

I 2011-sesongen spelar han i forsvar for Haugesund i Eliteserien. Han har tidlegare spelt for Bremnes. Han kom til Haugesund i 2007 og vart fast på laget i 2009-sesongen då Haugesund rykte opp frå 1. divisjon. I 2010-sesongen i Tippeligaen spelte han òg fast på laget.

## Fotnotar


## Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Are Tronseth

**Are Tronseth** () er ein norsk fotballspelar. I 2011-sesongen spelar han i forsvar for Haugesund i Eliteserien.

Dei første klubbane til Tronseth var Remyra og Stjørdals/Blink. Han vart teken opp i A-stallen til Rosenborg sommaren 2000 etter salet av Bjørn Otto Bragstad til Derby County. Der fekk han den første A-lagskampen sin i mai 2001 mot Bossekop i første runde av cupen, der han også skåra. Han blei seinare omskulert til spiss og gjorde eit positivt inntrykk for Rosenborg sitt andrelag. 

Tronseth blei henta til Hamarkameratene før 2003-sesongen av trenar Ståle Solbakken, på utleige frå Rosenborg. Her spelte Tronseth midtstoppar og var eit vesentleg bidrag til at Hamarkameratene i 2003 rykkte opp til Tippeligaen. Seinare same året blei overgangen gjort permanent, og Tronseth fekk fast kontrakt, samtidig som han også fekk totalt åtte U21–landskampar for Noreg. Han debuterte for U21–landslaget under ei turnering i Qatar mot Brasil i januar 2003.

Før 2005-sesongen blei han likevel lånt ut til Hønefoss, og før 2006-sesongen meldee han overgang til Fredrikstad. Tronseth spelte deretter i Sarpsborg Sparta, før han i september 2008 signerte ein treårskontrakt med FK Haugesund. Han var fast på laget til Haugesund då klubben rykte opp frå 1. divisjon i 2009, og under 2010-sesongen i Tippeligaen.


::*Denne artikkelen starta med ei omsetjing frå [[:no:Are Tronseth|Bokmålswikipediaen]] 19. mai 2011.*

## Fotnotar


## Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Trygve Nygaard

**Trygve Nygaard** () er ein norsk fotballspelar. I 2011-sesongen spelar han på midtbanen for Haugesund i Eliteserien.

Nygaard gjekk frå Haugesund til Viking i 1999. Han blei aldri nokon stjernespelar i Viking, men han var elska av publikum på grunn av innsatsviljen og lojaliteten sin. Han var heller ikkje nokon goalgettar, men han hadde eit tungt skot, som han viste fram ved enkelte høve. Best blir han hugsa for målet sitt mot Austria Wien i 2005, som sikra Viking gruppespel i UEFA-cupen.

Etter å ha spelt fast på Viking, sleit Nygaard med å få speletid i 2007, og han bestemte seg for å flytte heim til Haugesund. Sommeran 2007 stranda ein overgang til FK Haugesund på Viking sine krav, men 23. oktober gjekk overgangen til slutt i orden.

::*Denne artikkelen begynte med ei omsetjing frå [[:no:Trygve Nygaard|bokmålswikipediaen]] 19. mai 2011.*

## Fotnotar


## Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Juska Savolainen

**Juska Savolainen** () er ein finsk fotballspelar. I 2011-sesongen spelte han på midtbanen for Haugesund i den norske Eliteserien.

Savolainen drog til SC Heerenveen i Nederland som 18-åring, men vende tilbake til Finland i 2003 utan å ha fått nokon kampar for førstelaget. Dei neste åra spelte han for fleire klubbar i den finske toppdivisjonen. Han var med på å vinna den finske serien to år på rad, i 2006 og 2007, med Tampere United. Før 2008-sesongen fekk han kontrakt med Rosenborg i Noreg.  Han debuterte for Rosenborg i serieopninga mot Lyn, men dn 19. mai blei det kjent at han hadde rive av ei sene under foten. Den 10. juni blei det kjent at han måtte operera foten og truleg ville vere ute resten av sesongen. Han klarde aldri å bryta gjennom i trondheimsklubben, og våren 2009 vart han lånt tilbake til Tampere United. Før 2010-sesongen fekk han kontrakt med Haugesund.

## Fotnotar


## Kjelder
Spelarprofil på Haugesund sine nettsider
Maria Antonia av Austerrike

**Maria Antonia av Austerrike** () var den eldste dottera og det einaste overlevande barnet til keisar Leopold I og Margarita Teresia av Austerrike. 

Maria Antonia var ein del av innavlen som gjekk føre seg i huset Habsburg, sidan faren Leopold var onkelen hennar på morssida, medan far hennar var syskenbarn til mora hans. Besteforeldra hennar på morsida var òg onkel og niese. Frå barndommen av var Maria Antonia ei intelligent og danna jente, og delte foreldra sin lidenskap for musikk. 

Den siste spanske habsburgaren, Karl II, var barnlaus. I følgje arvefølgjelovene hadde Maria Antonia rett til å arve den spanske krona, fordi ho var det einaste overlevande barnet etter keisarinne Margaret Theresia, syster til Karl II. Likevel vart det sidan ho var fødd bestemt at ho skulle gifte seg med onkelen på morssida, den spanske kongen, men dette vart det aldri noko av på grunn av politiske årsaker. 

Ho var òg ein kandidat for ekteskap med Victor Amadeus II av Sardinia, men dette vart heller ikkje noko av. Maria Antonia gifta seg med kurfyrste Maximilian II av Bayern i 1685 i Wien. Ekteskapet deira var ulukkeleg, men dei fekk tre born. Ingen av borna voks opp. Ein av dei, Josef Ferdinand av Bayern (1692-1699), var særleg viktig for europeisk politikk mot slutten av 1600-talet. Då såg dei europeiske maktene etter ein arving som kunne ta over trona i Spania då Habsburg-greina i landet døydde utt. Josef Ferdinand døydde derimot som seksåring, og dette utløyste den spanske arvefølgjekrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maria Antonia of Austria|Maria Antonia of Austria]]» frå ,  den 19. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Friedrich Weissensteiner: *Liebeshimmel und Ehehöllen* - Heyne Taschenbuchverlag 1999 - ISBN 3-453-17853-X
Margaret Theresia av Spania

**Margaret Theresia av Spania** (spansk **Margarita Teresa**, tysk **Margarete Theresia**) () var tysk-romersk keisarinne, tysk dronning, erkehertuginne av Austerrike og dronninggemalinne av Ungarn og Böhmen. Ho var dotter til kong Filip IV av Spania og den andre kona hans Mariana av Austerrike.  Ho var den eldste systera til Karl II ''den forheksa'', den siste spanske Habsburgaren. Ho er den sentrale figuren i det kjende *[[Las Meninas]]* av Diego Velázquez og tema i mange av dei seinare måleria hans. 

Av politiske årsaker gifta ho seg med Leopold I av Det tysk-romerske riket som var onkel til mora og syskenbarn av faren. Trass i aldersskilnaden på 11 år var dei lukkelege i lag, og delte ei interesse i teater og musikk. Ho kalla han «onkel» sjølv etter dei var gift, og han kalla ho «Gretl». Etter å ha fødd fire barn, og svekka av fleire spontanabortar, døydde Margarita Teresa berre 21 år gammal. Det einaste overlevande barnet hennar var erkehertuginne Maria Antonia av Austerrike, framtidig kurfyrstinne av Bayern. 

Ein av diamantane til Margarita Teresia vart auksjonert bort på Christie's i desember 2008. Han vart då kalla Wittelsbach-diamanten, og vart gjeven til ho av faren, kong Filip IV av Spania som ein del av medgifta då ho gifta seg med Leopold I 15 år gammal. Diamenen på nesten 36 karat vart seld for $24,3 millionar, som er den høgaste prisen for ein diamant seld på ein auksjon. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Margarita Teresa of Spain|Margarita Teresa of Spain]]» frå ,  den 19. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Haag-traktaten i 1698

**Haag-traktaten** eller **den første delingsavtalen** vart signert 11. oktober 1698 mellom England og Frankrike. Avtalen prøvde å løyse problemstillinga om kven som skulle arve den spanske trona og foreslo hertug Josef Ferdinand av Bayern som arvingen. Avtalen fastsette derimot òg at Louis, ''le Grand Dauphin'', skulle få Napoli, Sicilia og Toscana og den tysk-romerske keisaren Karl VI skulle få Nederlanda. Hertug Leopold av Lorraine skulle få Milano mot at han avstod Lorraine og Bar til dauphinen. 

Den første delingsavtalen vart ugyldig då Josef av Bayern døydde. Det vart gjort forsøk på ein andre delingsavtale i 1699, som erkehertug Karl avslo fordi Italia ikkje vart gjeven til Austerrike. Kong Karl II av Spania godtok ikkje avtalen, sidan avtalen delte opp Det spanske imperiet, og han testamenterte alle områda sine til den andre sonen til dauphinen, Filip, hertugen av Anjou. Då Karl døydde, gav kong Ludvig XIV av Frankrike opp denne avtalen, testamentet vart motarbeidd (med tvang) og ein lang og kostbar krig som involverte heile Europa, den spanske arvefølgjekrigen, starta i 1701. 

## Sjå òg
*London-traktaten i 1700, den andre delingsavtalen
London-traktaten i 1700

**London-traktaten**, signert den 25. mars 1700 og stundom kalla **den andre delingsavtalen**, var eit forsøk på gjeninnføre den pragmatiske sanksjonen etter at hertug Josef Ferdinand av Bayern døydde. Dette hadde gjort den første delingsavtalen, Haag-traktaten i 1698, ugyldig. 

## Sjå òg
*Haag-traktaten i 1698, den første delingsavtalen-
Karl av Berry (1686–1714)

**Karl av Frankrike, hertug av Berry** (*Charles de France, Duc de Berry*) () var ein soneson av Ludvig XIV av Frankrike. Han var son av Ludvig, le Grand Dauphin og Victoria av Bayern.

Sjølv om han var barnebarn av Ludvig XIV, var han rangert som *fil si de France* («son av Frankrike»), i staden for *petit-fil si de France* («soneson av Frankrike»), sidan han var sonen til tronarvingen. Han var òg arving til trona av Spania i sju år (1700-1707).

Han vart gift med Marie Louise Élisabeth av Orléans 6. juli 1710. Ho var slektningen hans, dotter av Filip II av Orléans og Françoise-Marie de Bourbon. Ekteskapet vart ikkje særleg lukkeleg, og dei fekk berre born som døydde tidleg.

Han døydde etter at han pådrog seg indre skader ein gong han var på jakt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Karl, hertug av Berry|Karl, hertug av Berry]]» frå ,  den 19. mai 2011.*
Haag-traktaten i 1701

**Haag-traktaten** vart signert 7. september 1701 mellom England, Det tysk-romerske riket og Dei sameinte Nederlanda. Avtalen vart forhandla fram av Vilhelm III av England og signert av keisar Leopold I og delegatar frå Dei sameinte Nederlanda. Basert på vilkåra i avtalen, vart Filip V anerkjend som konge av Spania, medan England og Nederlanda fekk halde handelsrettane sine i Spania. I tillegg fekk Austerrike dei spanske territoria i Italia, i tillegg til Dei spanske Nederlanda, som verna området frå fransk kontroll. Samstundes danna partane ein forsvarsallianse mot Frankrike.

## Sjå òg
*Storalliansen
*Den spanske arvefølgjekrigen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Treaty of The Hague (1701)|Treaty of The Hague (1701)]]» frå ,  den 19. mai 2011.*
Freden i Ryswick

**Freden i Ryswick** vart signert den 20. september 1697 og kalla opp etter Ryswick (i dag Rijswijk) i Dei sameinte Nederlanda. Avtalen avgjorde niårskrigen, der Frankrike kriga mot Storalliansen til England, Spania, Det tysk-romerske riket og Dei sameinte Nederlanda.

Forhandlingane starta i mai. Franske representatar hadde hovudkvarteret sitt i Haag og dei allierte var baserte i Delft: konferansen fann stad mellom dei to byane i Huis ter Nieuwburg i Ryswick.

Dei kom ikkje fram til noko som helst dei første vekene, så i juni utpeikte dei to hovudpersonane i kampen, Vilhelm III av Oranien og Ludvig XIV av Frankrike, kvar ein representant som møttest privat. Dei to utvalde var William Bentinck, jarl av Portland og marskalk Boufflers, og dei kom snart fram til vilkåra i avtalen, som den tysk-romerske keisaren Leopold I og Karl II av Spania ikkje godtok. Kort tid etter gav Spania etter, og den 20. september vart ein fredsavtale signert mellom Frankrike og dei tre statane England, Spania og Dei sameinte Nederlanda. Vilhelm overtalte så Leopold til å gjere fred, og ein avtale mellom Frankrike og Det tysk-romerske riket vart signert 30. oktober.

Grunnlaget for freden var at alle byane og områda som var erobra sidan Nijmegen-traktaten (1679) skulle gjevast attende. Frankrike overgav så Freiburg, Breisach og Philippsburg - til Det tysk-romerske riket, men heldt sjølv Strasbourg. På den andre sida fekk franskmennene Saint-Domingue (seinare Haiti) og fekk attende Pondicherry (etter å ha betalt nederlendarane ein sum av 16&nbsp;000 pagodas) og Nova Scotia, medan Spania fekk attende Catalonia og grensefestningane Mons, Luxembourg og Kortrijk. Hertugdømet Lorraine, som i mange år hadde vore underlagt Frankrike, vart gjeven attende til Leopold Josef, ein son av hertug Karl IV av Lorraine, og nederlendarane fekk løyve til å legge hovudfestningane i Dei spanske Nederlanda i garnison, inkludert Namur og Ypres. Ludvig måtte respektere Vilhelm III som konge av England, og lovde å ikkje støtte Jakob II av England vidare i kampen om den engelske trona. Han sa òg frå seg kravet om Kurfyrstedømet Köln.

Niårskrigen vart òg utkjempa i Nord-Amerika, der han vart kalla Kong Vilhelm-krigen. Dei franske koloniane Acadia og Ny-Frankrike (Canada), i lag med deira indianske allierte (hovudsakleg abenaki, pennacook og huron), kjempa med dei nordengelske koloniane og deira indianske allierte (mellom anna irokesarane og mohawk). Freden i Ryswick sette tilbake grensene slik dei hadde vore før krigen (status quo ante bellum). Irokesarane gav opp engelskmennene som sine allierte, og heldt fram å krige mot dei franske koloniane fram til 1701.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Treaty of Ryswick|Treaty of Ryswick]]» frå ,  den 19. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Jakob Edvard Stuart

**Jakob Edvard Stuart**, engelsk **James Francis Edward Stuart** eller **Stewart** () var den jakobittiske tronpretendenten til den skotske og engelske trona frå 16. september 1701 til han døydde. Stuart vart ofte kalla *The Old Pretender*. Jakobittane refererte til han som Jakob III av England og Jakob VIII av Skottland.

Han var son av Jakob II av England (Jakob III av Skottland), som vart avsett som konge av Vilhelm III av England. Han gjorde derfor krav på tittelen som konge av England, Skottland og Irland då faren døydde i 1701. Han vart då mellom anna anerkjend som den rettmessige kongen av Ludvig XIV av Frankrike, syskenbarnet sitt. 
Han prøvde utan hell å invadera Skottland i 1708. I 1714 prøvde jakobittane å lansera Jakob som eit bedre kongsemne enn hannoveraren Georg, men dette var umogleg i det reformerte Storbritannia ettersom  Jakob heldt fast på den katolske trua si. 

Då han døydde vart sonen Karl Edvard Stuart, òg kalla *Bonnie Prince Charlie* og *The Young Pretender*, den jakobittiske tronpretendenten. 

## Kjelder

----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:James Francis Edward Stuart|James Francis Edward Stuart]]» frå ,  den 19. mai 2011.*
Jakob II av England

**Jakob VII av Skottland** og **Jakob II av England** () vart skotsk, engelsk og irsk konge den 6. februar 1685. I engelskspråklege land er han kjend som *James*.

Han var den siste katolikken som var regjerande monark i desse landa. Mange av undersåttane hans hadde sterk mistru til religionspolitikken hans og påståtte eineveldige ambisjonar, noko som førte til at han vart avsett gjennom den ærerike revolusjonen.

Etter at han vart avsett i 1689 vart han etterfylgd av dotter si, Maria II og hennar protestantiske mann Vilhelm III i staden for den katolske son sin, James Francis Edward, som vart kjend som *The Old Pretender*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jakob II av England|Jakob II av England]]» frå ,  den 19. mai 2011.*
Jean-Baptiste Colbert de Torcy

**Jean-Baptiste Colbert, marki av Torcy** (), generelt kalla **Colbert de Torcy**, var ein fransk diplomat, som forhandla nokre av dei viktigaste avtalane mot slutten av regjeringstida til Ludvig XIV, mellom anna avtalen (1700) som førte til den spanske arvefølgjekrigen (1701-1714), der den døyande Karl II av Spania utpeikte barnebarnet til Ludvig XIV, Philippe, duc d'Anjou, som arvingen til den spanske trona, og grunnla den spanske Bourbon-linja.

Allereie i ungdomen sin vart det avgjort at Colbert skulle inn på den diplomatiske bana, og dei neste 20 åra vitja han mesteparten av Europa for å bli kjent med dei og perfeksjonere språkkunnskapane sine. 1689 vart han utnemnd til etterfølgjaren til faren sin, og tok ein stadig viktigare del i det diplomatiske arbeidet, men vart først i 1699 utnemnd som utanriksminister. Han støtta testamentet til Karl II av Spania som medverka til den spanske arvefølgjekrigen. Det alvorlege militære tilbakeslaget i Frankrike gjorde det lenge umogleg med vellykka diplomati, men Colbert brukte Tory-sigeren i England i 1710 for å opne separate forhandlingar. Han utnytta alle mogelege omstende klarte slik å oppnå uventa gunstig vilkår for Frankrike i freden i Utrecht i 1713. Etter Ludvig XIV døydde, vart Colbert skild frå forvaltninga av utanrikspolitikken, men stillinga hans som generalpostmeister fram til 1721 gjorde at Colbert var godt informert med sjølv dei mest hemmelege forhandlingane, og han utøvde enno ei tid seinare, bak kulissane, ein ganske stor innverknad. På byrjinga av 1720-talet trekte han seg heilt attende til privatlivet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Jean-Baptiste Colbert, markis de Torcy|Jean-Baptiste Colbert, markis de Torcy]]» frå ,  den 19. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
**Svensk uppslagsbok. Malmö 1931.*
Periferieininga Sentral-Aten

**Periferieininga Sentral-Aten** (gresk Περιφερειακή Ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών, *Periferiakí enótita kendrikoú toméa Athinón*) er ei av dei åtte&nbsp;periferieiningane i&nbsp;periferien Attikí. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og&nbsp;var tidlegare ein del av prefekturet Aten.

Periferieininga er sett saman av kommunane (nummer på kartet)
*Filadélfia-Khalkidóna (32)
*Galátsi (11)
*Aten (1)
*Zográfou (15)
*Kesarianí (19)
*Výronas (10)
*Dáfni-Ymittós (13)
*Ilioúpoli (16)

## Referansar
Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest

**Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest** var eit fjernsynsprogram organisert av Den europeiske kringkastingsunionen (EBU) for å feire 50-årsjubileet til Eurovision Song Contest og røyste fram det mest populære bidraget. Showet var halde laurdag 22. oktober 2005 i Forum København i København i Danmark. Namnet Congratulations kjem frå songen «Congratulations» som enda på andreplass i Eurovision Song Contest 1968.

Fjorten songar vart valde ut til å delteke. Songane vart valde ut av ein jury og frå ein meiningsmåling på Internett. 31 EBU-medlemsland kringkasta showet og fjernsynssjåarane og juryar frå desse landa kunne vere med på å røyste fram vinnaren. Showet vart ikkje kringkasta i Storbritannia, Italia og Frankrike. Det vart registrert om lag 2,5 millionar røyster.

Showet vart vunne den svenske gruppa ABBA med songen «Waterloo». Dei vann òg Eurovision Song Contest 1974 for Sverige.

I samband med arrangementet gav EBU ut to CD-ar med Eurovision Song Contest-songar frå dei 50 føregåande åra. To DVD-er med originale Eurovision Song Contest-framføringar av desse songane vart òg utgjeve.

## Val av arena og programleiarar
I juni 2004 kunngjorde EBU at det ville verte halde eit show for å feire 50 årsjubileet til  Eurovision Song Contest. Arrangementet skulle haldast 16. oktober 2005 i Royal Albert Hall i London. Det var den britiske kringkastaren BBC som skulle arrangere showet. Royal Albert Hall var truleg utilgjengeleg, så i august 2004 kunngjorde EBU at Danmarks Radio (DR) skulle arrangere showet i staden. Overoppsynsmannen til Eurovision Song Contest, Svante Stockselius, sa at Danmark sin tidlegare erfaring med å arrangere Eurovision-show, Eurovision Song Contest 2001 og Junior Eurovision Song Contest 2003, var innflytelsesrikt i valet til EBU.

Arrangementet fekk kodenamnet *Extravaganza*. 25. oktober 2004 vart København bekrefta som vertsby for arrangementet, som nå var planlagt å finne stad 22. oktober 2005. I mai 2005 vart *Congratulations* bekrefta som det offisielle namnet på showet. En månad seinare kunngjorde DR at Forum København skulle vere arena. 9. september 2005 annonsert DR at Katrina Leskanich og Renārs Kaupers skulle vere programleiarar. Leskanich var vokalist i Katrina and The Waves, som vann tevlinga for Storbritannia i 1997. Kaupers er vokalist i den latviske gruppa Brainstorm, som representerte Latvia då dei debuterte i 2000. Han var òg programleiar for tevlinga i 2003 då han vart arrangert i den latviske hovudstaden Riga.

## Bidraga

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Congratulations|Congratulations]]» frå ,  den 19. mai 2011.*
Fylkesveg 6780

**Fylkesveg 6780** går mellom Sona og Romkleiva i Stjørdal kommune. Vegen er 5,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 20 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Sona
*Kommunal veg frå Sona stasjon til  Sørkilflå (2,0 km)
*Endepunkt Romkleiva

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6782

**Fylkesveg 6782** går mellom Elvran og Brennmoen i Stjørdal kommune. Vegen er 2,7 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjenneteikna som Fylkesveg 21 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Elvran
* Brennmoen

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6784

**Fylkesveg 6784** går mellom Elvran og Ytteråsen i Stjørdal kommune. Vegen er 6,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 22 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Elvran
*Endepunkt Ytteråsen

## Bakgrunnsstoff
Elvran

**Elvran** er ei bygd i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag fylke mellom Stjørdalshalsen og Selbu.

Elvran ligg i Leksdalen som er flankert av utsynstoppane Strætesfjellet og Blåhammaren. Den meandrerande elva Leksa renn gjennom dalen. Ved Ytteråsvatnet er det hytteområde. På Hoset er det gravhaugar og spor etter jarnvinner, der det også var gruvedrift frå slutten av 1800-talet til 1916.

Elvran kapell vart bygd i 1892 og restaurert 1922-23.

## Kjelde
Fylkesveg 6786

**Fylkesveg 6786** går mellom Lånke og Dravenget i Stjørdal kommune. Vegen er 6,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 23 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Lånke
* Dravenget

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 24 i Nord-Trøndelag

:*Sjå òg [[fylkesveg 24 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 24 i Nord-Trøndelag** går mellom fylkesgrensa ved Muruvika og Hell i Stjørdal kommune. Vegen er 2,7 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

*Endepunkt fylkesgrensa ved Muruvika →  (Sør-Trøndelag) til  Leangen i Trondheim kommune
* Hell

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6778

**Fylkesveg 6778** går mellom Meråker stasjon og Hamran i Meråker kommune. Vegen er 4,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 5 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Meråker stasjon
*Endepunkt Hamran

## Bakgrunnsstoff
Periferieininga Nord-Aten

**Periferieininga Nord-Aten** (gresk Περιφερειακή Ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών, *Periferiakí enótita voríou toméa Athinón*) er ei av dei åtte&nbsp;periferieiningane i&nbsp;periferien Attikí. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og&nbsp;var tidlegare ein del av prefekturet Aten.

Periferieininga er sett saman av kommunane (nummer på kartet)
*Kifisiá (21)
*Metamórfosi (23)
*Lykóvrysi-Pévki (22)
*Iráklio (17)
*Maroúsi (8)
*Pendéli (29)
*Vrilíssia (9)
*Khalándri (35)
*Ajía Paraskeví (3)
*Néa Ionía (25)
*Filothéi-Psykhikó (33)
*Papágou-Kholargós (28)

## Referansar
Leangen gård

**Leangen gård** ligg inst i Leangenbukta i Trondheim kommune. Anlegget er eitt av tre lyststader frå 1700- og 1800-talet på Ladehalvøya. Leangen gård vart oppført  i 1821–22 av Ludvig Must. Anlegget har ein engelsk landskapshage med svanedam og paviljong. Det vart freda i 1923 og teke over av Trondheim kommune i 1963. Det er i dag brukt av ordføraren og rådmannen i representasjon og andre kommunale arrangement.

## Kjelder

*
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Leangen gård|Leangen gård]]» frå ,  den 19. mai 2011.*
Fylkesveg 6790

**Fylkesveg 6790** går mellom europaveg 14 og Flornes i Stjørdal kommune. Vegen er 0,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 27 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Flornes bru
* Flornes bru (ca. 50 m)
*Flornes stasjon (lagt ned)
*
*Endepunkt Flornes

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6792

**Fylkesveg 6792** går mellom Leirfall og Moen i Stjørdal kommune. Vegen er 11,5 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 28 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Leirfall
*Kommunal veg frå Moen til Åsanfeltet (3,7 km) og  Flormelen (11,1 km)

## Bakgrunnsstoff
Leangen

**Leangen** er eit område i den austre bydelen i Trondheim kommune i Sør-Trøndelag, ca. 2 km aust for bysenteret. Namnet kjem etter Leangen gård. Her er det jarnbanestasjon, godsterminal for NSB og rutebilar. Sør for Leangen ligg landbrukssenteret på Tunga, ei samling av anlegg for jordbruket. I tillegg er det Leangen Travbane og Leangen idrettsanlegg med ishall, idrettshall og kunstisbane.

Namnet er opphavleg *Leirangr*, 'leirbukta', opphavleg namn på Leangbukta.

## Kjelder
*
Fylkesveg 6794

**Fylkesveg 6794** går mellom Hofstad og Rømo i Stjørdal kommune. Vegen er 6,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 29 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Hofstad
* Rømo

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6796

**Fylkesveg 6796** går mellom Skjelstad og Kleven i Stjørdal kommune. Vegen er 4,7 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 30 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Skjelstad
* Kleven

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6798

**Fylkesveg 6798** går mellom Mælen bru og Stjørdalshalsen i Stjørdal kommune. Vegen er 3,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 32 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Stjørdalshalsen
*Værnes
*Prestmoen
* Mælen bru (90 m)
* Mælen bru

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6802

**Fylkesveg 6802** går mellom Hamnekrysset og Stjørdal hamn i Stjørdal kommune. Vegen er 967 meter lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 34 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Hamnekrysset
*Endepunkt Stjørdal hamn

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6808

**Fylkesveg 6808** går mellom Voll og Mæla i Stjørdal kommune. Vegen er 3,7 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 37 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Voll
* Mæla

## Bakgrunnsstoff
Periferieininga Vest-Aten

**Periferieininga Vest-Aten** (gresk Περιφερειακή Ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών, *Periferiakí enótita dytikoú toméa Athinón*) er ei av dei åtte&nbsp;periferieiningane i&nbsp;periferien Attikí. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og&nbsp;var tidlegare ein del av prefekturet Aten.

Periferieininga er sett saman av kommunane (nummer på kartet)
*Khaidári (34)
*Petroúpoli (31)
*Áji Anárjyri-Kamateró (5)
*Ílio (18)
*Peristéri (30)
*Ajía Varvára (2)
*Egáleo (6)

## Referansar
Fylkesveg 6816

**Fylkesveg 6816** går mellom Langstein og Okkelberg i Stjørdal kommune. Vegen er 13,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 42 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Langstein
* Okkelberg

## Bakgrunnsstoff
Langstein

**Langstein** er ei skogsbygd nord på Skatval i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Bygda var ein del av Skatval kommune fram til 1962, då kommunane Skatval, Hegra, Lånke og Stjørdal vart slegne saman til dagens Stjørdal kommune. Langstein utgjer i dag ein eigen grunnkrins innanfor delområdet Skatval, og hadde 178 innbyggjarar ved folke- og bustadteljinga i 1990.
__NOTOC__
## Geografi
Langstein har store skogareal med produktiv skog og beitemark. Landbruket er difor konsentrert rundt skogbruk og dyrehald, særleg av sau. Langstein er tradisjonelt delt inn i to, øvre og nedre Langstein. Den nedre delen femner områda nede ved Fættenfjorden, via Steinsbakkan, og heilt oppe til Foss innanfor Drogsetmoen. Nedre Langstein er dominert av Langsteinpasset, som er ei smal landstripe mellom Fættenfjorden (med Saltøy) i vest og dei bratte åsane i aust. Ned frå desse åsane fell også den iaugefallande fossen Struka. Europaveg 6 går gjennom Langsteinpasset, som elles husar blant anna Langstein kai og Langstein stasjon. Øvre Langstein er i høve areal mykje større enn nedre Langstein, men til derimot tynt busett. Fylkesveg 42 går frå Europaveg 6, gjennom Langstein og til Borås og Okkelberg i Skjelstadmark.

## Skule
Langstein hadde tidlegare ein eigen grendeskole ved det noverande grendehuset Moatun, som begge ligg i skiljet mellom nedre og øvre Langstein mellom Drogsetmoen og Foss. Skolebygningen vart ferdigstilt i 1925, men før dette hadde det vore omgangsskule på Bye øvre og Hammerberg. Langstein slutta som eigen skulekrins i 1970, og sokna frå då av til Alstad skole på Skatval. Frå 1994 soknar Langstein til Skatval skole.

## Referansar

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Langstein|Langstein]]» frå , den 19. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6820

**Fylkesveg 6820** går mellom Kvamme og Ulvik i Frosta kommune. Vegen er 4,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 62 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Kvamme, kommunal veg til  Vigtil (2,9 km)
* Ulvik

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6826

**Fylkesveg 6826** går mellom Viken og Vinge i Frosta kommune. Vegen er 1,2 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 65 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Viken
* Vinge

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6828

**Fylkesveg 6828** går mellom Kråklund og Lein i Frosta kommune. Vegen er 2,7 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 66 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Kråklund
* Logtun kyrkje
* Lein

## Bakgrunnsstoff
Kråkmo

**Kråkmo** er ei grend ved E6 i Sagelvdalføret i Hamarøy kommune i Nordland fylke, ved sørenden av Fjerdevatnet (Kråkmovatnet). 

## Historie

Staden vart rydda på midten av 1800-talet. Knut Hamsun skreiv mellom anna *Segelfoss by* og delar av *[[Markens grøde]]* her.

Kråkmoranet den 6. september 1996 var ein væpna aksjon mot to ranarar der begge to vart pågripne; Politiet skaut ein av ranarane då han prøvde å flykte frå staden.

## Klima og næringsliv
Kråkmofjellet er spesielt vêrhardt, og trailerar står ofte fast om vinteren. På Kråkmo fall det i januar 1964 514 mm nedbør som er rekord for landsdelen.

Her er det vegkafé.

## Kjelder
Fylkesveg 6834

**Fylkesveg 6834** går mellom Grande og Skjelbred i Leksvik kommune. Vegen er 4,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 85 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Grande
*Endepunkt Skjelbred

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6838

**Fylkesveg 6838** går mellom Lerstad og Kråkmo i Leksvik kommune. Vegen er 19,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 87 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Lerstad
* Kråkmo

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6840

**Fylkesveg 6840** går mellom Hagen og Testmann Minne i Leksvik kommune. Vegen er 1,3 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 88 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Hagen
* Testmann Minne

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6842

**Fylkesveg 6842** går mellom Røstad og Øvre Dretvik i Leksvik kommune. Vegen er 7,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 89 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar knutepunkt

* Røstad
*Kommunal veg frå Øvre Dretvik til Fv89 Moengen (8,5 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6844

**Fylkesveg 6844** går mellom Vordal og Voll i Levanger kommune. Vegen er 2,5 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 101 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Vordal
* Voll

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 81 i Nord-Trøndelag

:*Sjå òg [[fylkesveg 81 (fleirtyding)]]*
**Fylkesveg 81 i Nord-Trøndelag** går mellom Fagerlia i Leksvik kommune og fylkesgrensa ved Kvernsjøen. Vegen er 2,0 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

* Fagerlia
*Endepunkt fylkesgrensa ved Kvernsjøen →  (Sør-Trøndelag) til  Tunge i Rissa kommune

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6850

**Fylkesveg 6850** går mellom Hopla og Hopla kai i Levanger kommune. Vegen er 1,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 104 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Hopla
*Endepunkt Hopla kai

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 117 (fleirtyding)

**Fylkesveg 117** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 117 (primær fylkesveg i Østfold)
*Fylkesveg 117 i Buskerud
*Fylkesveg 117 i Hedmark
*Fylkesveg 117 i Nord-Trøndelag
*Fylkesveg 117 i Oppland
*Fylkesveg 117 i Rogaland