open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
In the Still of the Night av Cole Porter

«**In the Still of the Night**» er ein popsong skriven av Cole Porter for MGM-filmen *[[filmen Rosalie|Rosalie]]* sungen av Nelson Eddy og publisert i 1937. 

To populære tidlege innspelingar vart gjort av Tommy Dorsey og Leo Reisman. Dorsey-versjonen gjekk 16. oktober 1937 inn på singellsita og nådde til slutt tredjeplassen. Reisman-versjonen gjekk inn på lista 25. desember 1937 og nådde niandeplassen.https://web.archive.org/web/20091026114345/http://geocities.com/porterguide/rosalie.html

## Kjende innspelingar
*Roy Fox and His Orchestra - (1938)
*David Rose and His Orchestra - (1946)
*Jo Stafford - *[[Autumn in New York av Jo Stafford|Autumn in New York]]*  (1950)
*Charlie Parker - *[[Big Band]]* (1952)
*Della Reese - Gjeven ut som singel i Jubilee Records (1954)
*Perry Como - (1955)
*Ella Fitzgerald - *[[Ella Fitzgerald Sings the Cole Porter Songbook]]* (1956)
*Joni James - *[[In the Still of the Night]]* (1956)
*Doris Day - *[[Hooray For Hollywood]]* (1958)
*The Four Freshmen - *[[Voices in Love]]* (1958)
*Dion and the Belmonts (1959)
*Johnny Mathis - (1959)
*Billy Eckstine - frå albumet  *The Cole Porter Songbook - Night And Day*
*Frank Sinatra - *[[Ring-A-Ding-Ding]]* (1961), *[[Sinatra 80th: Live in Concert]]* (1995), *Sinatra/Vegas* (2006)
*Shirley Bassey - *[[Shirley av Shirley Bassey|Shirley]]* (1961)
*The Lettermen - (1962)
*Sammy Davis, Jr. - *[[Sammy Davis, Jr. at the Cocoanut Grove]]* (1963)
*Eartha Kitt - *The Romantic Eartha* (1964)
*Bobby Vinton - (1965)
*Sergio Franchi - RCA VIctor album, *Live at the Coconut Grove* (1965)
*Rosemary Clooney - *Rosemary Clooney Sings the Music of Cole Porter* (1982)
*Michael Nesmith - *[[Tropical Campfires]]* (1992)
*Neil Diamond - *[[The Movie Album: As Time Goes By]]* (1998)
*Aaron Neville - *Nature Boy: The Standards Album* (2003)
*Carly Simon - *[[Moonlight Serenade (Carly Simon album)|Moonlight Serenade]]* (2005)

## Norsk versjon
Tola skreiv norsk tekst til melodien og kalla han «I den drømmende natt». Denne vart spelt inn av Haugers ensemble i Oslo 18. juni 1938 og gjeve ut på 78-plata Odeon 3501 AN 2900005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In the Still of the Night (1937 song)|In the Still of the Night (1937 song)]]» frå ,  den 21. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*"In The Still of the Night" ved JazzStandards.com
*"In The Still of the Night" ved SecondHandSongs.com
Vatne skipreide

**Vatne skipreide** var av dei skipreidene på Sunnmærafylki.

Geografisk område etter gammal inndeling:
*Haram sokn
*Vatne sokn (unnateke gardane ved Grytafjorden og Engsetdalsvatnet)

Geografisk område etter ny inndeling:
*del av Haram kommune
**Haram sokn
**Fjørtoft sokn
**Brattvåg sokn
**Vatne sokn (unnateke krinsane Slyngstad og Tennfjord)
*del av Sandøy kommune og sokn (Myklebust og Uksnøya)
*del av Midsund kommune og sokn (Søre Midøy krins)

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag, som følgde soknegrensene. 1822 vart Vatne skipreide oppdelt på Haram tinglag og Borgund tinglag.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Valle skipreide

**Valle skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre, med namn etter Valle, grend og no tettstad i Skodje kommune.

Geografisk femna ho om
*Ørskog sokn
*Skodje sokn (unnateke gardane nord for Stetteneset/Stettefjellet/Fyllingsvatnet/Fyllingselva)
*Sykkylven sokn (unnateke gardane rundt Hundeidvika og Tuvatnet)

Frå 1803 omfatta skipreida heile Sykkylven, då gardane rundt Hundeidvika og Tuvatnet vart overflytta frå Hjørundfjord skipreide.
I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Valle skipreide vart 1823 erstatta av Ørskog tinglag, som femna om Ørskog og Sykkylven sokner, mens Skodje sokn gjekk til Borgund tinglag.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Borgund skipreide på Sunnmøre

**Borgund skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. 

Geografisk femna ho om Borgund sokn (unnateke gardane nord for Grytafjorden/Valderhaugfjorden og aust for Staurnesfjorden). Same område etter noverande inndeling svarar til Ålesund kommune, Sula kommune (unnateke Søre Sula krins) og Giske sokn av Giske kommune.

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. 1823 vart Borgund skipreide og delar av Valle skipreide, Gryta skipreide og Vatne skipreide slegne saman til det nye Borgund tinglag, som femna om soknene Borgund, Skodje og Vatne. Seinare vart Skodje tinglag skipa av Skodje og Vatne sokner, og deretter var Borgund tinglag og sokn identiske.

## Sjå òg
*Borgund kommune

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Girl av Dannii Minogue

***Girl*** er det tredje studioalbum til den australske songaren Dannii Minogue og vart utgjeven av Eternal Records den 8. september 1997. Albumet inneheld fire singlar, «All I Wanna Do», «Everything I Wanted», «Disremembrance» som nådde førsteplassen i Storbritannia, og «Coconut», som berre var blitt utgjeven i Australia.

## Bakgrunn
I 1995 hadde Dannii Minogue slutta ved det tidlegare plateselskapet sitt Mushroom Records etter ein avtaletvist. Eit album som var under produksjon blei aldri utgjeve på den tida og ikkje før i 1997, då Minogue hadde signert med Eternal Records. Ho byrja innspeling av det tredje albumet sitt, *Girl*. Dei to føre albuma hennar, *[[Love and Kisses]]* og *[[Get Into You]]*, var hovudsakleg popalbum, men Minogue hadde sidan blitt interessert i dansemusikk etter utgjevinga av fleire remiksar av dei tidlegare singlane hennar.

## Komposisjon
Lyden av *Girl* var utprega ulik frå det tidlegare arbeid til Minogue. Dette var tydeleg med den første singelen «All I Wanna Do», som inneheld ein meir vektlagt dansemusikk-lyd i motsetnad til pop-stilen. Dei andre spora varierte frå modne popsongar («Heaven Can Wait», «Am I Dreaming?», «Everything I Wanted», «It's Amazing») til ein meir utprega dansemusikk-stil («Disremembrance» og «Movin' Up»). Albumet inneheld òg songar med betydeleg trance-stil («So in Love with Yourself», «If It Moves – Dub It», «Coconut») og ambient-lydar («Everybody Changes Underwater»). Mange songar inneheld òg sterke undertonar av elektronisk musikk.

## Sporliste

## Topplisteplasseringar

## Personnell

*Dannii Minogue – vokal, bakgrunnsvokal, låtskrivar
*Terry Ronald – bakgrunnsvokal
*Jackie Rawe – bakgrunnsvokal
*Kylie Minogue – bakgrunnsvokal på «So in Love with Yourself»
*Paul Lewis – bakgrunnsvokal
*Diane Charlemagne – bakgrunnsvokal
*Suzanne Rhatigan – bakgrunnsvokal
*Owen Parker – gitar
*Julian Dunkley – gitar
*Drew Milligan – programmering
*Sally Herbert – strengeinstrument
*Margaret Roseberry – strengeinstrument
*Jules Singleton – fiolin
*Anna Hemery – fiolin
*Anne Wood – fiolin
*Anne Stephenson – fiolin
*Jackie Norrie – fiolin
*Gini Ball – fiolin

*Jocelyn Pook – bratsj
*Claire Orsler – bratsj
*Ellen Blair – bratsj
*Dinah Beamish – cello
*Nick Cooper – cello
*Billy McGee – kontrabass
*Gary Williams – bassgitar
*Mark McGuire – lydteknikar
*Paul Barry – låtskrivar
*Steve Torch – låtskrivar
*Stuart McLennan – låtskrivar, assisterande produsent, bakgrunnsvokal
*Tim Powell – låtskrivar, assisterande produsent
*Graham Stack – produsent, låtskrivar
*Brian Higgins – produsent, låtskrivar
*Matt Gray – produsent, låtskrivar
*David Green – produsent, låtskrivar
*Ian Masterson – produsent, låtskrivar
*Mark Taylor – produsent, låtskrivar

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Girl (Dannii Minogue album)|Girl (Dannii Minogue album)]]» frå , den 21. september 2013.*
** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad for Dannii Minogue
Everett

**Everett** er ein by i Snohomish County i delstaten Washington i USA. Byen er fylkessete i Snohomish County. Everett hadde 103&nbsp;019 ibuarar 2010. Byen, som ligg 40 km nord for storbyen Seattle, vart grunnlagd i 1855. Han har namn etter sonen til Charles L. Colby, ein stor forretningsdrivar i byen på slutten av 1800-talet.

### Næringsliv
Everetts tidlege økonomi var basert på skogsdrift og treindustri. I siste halvdel av 1960-åra bygde flyprodusenten Boeing ein stor fabrikk der det vert laga jumbojetar. Boeing hadde i 32&nbsp;000 tilsette i Everett i  2006. Ein stor marinebase ved Everett vart teken i bruk i 1994, og sysselset i kring 6&nbsp;000 personar.

### Demografi
74,6% av ibuarane i Everett er registrert som kvite. Folk av asiatisk, latinos og afro-amerikansk herkomst utgjer dei største minoritetane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Everett, Washington|Everett, Washington]]» frå ,  den 22. september 2013.*
Vigra sokn

**Vigra sokn** er eit kyrkjesokn i Møre bispedøme i Den norske kyrkja. Det ligg under Nordre Sunnmøre prosti, og femner øya Vigra i Giske kommune. 

Soknekyrkje for området er Vigra kyrkje frå 1894 på Blindheimsreset. Før ho vart bygd låg kyrkjestaden for Vigra på Roald, og soknet heitte tidlegare **Roald sokn**. Roald går attende til mellomalderen som kyrkjestad. Det tidlegaste ein finn nemnd ei kyrkje på Vigra er i 1429, men det er nemnd ein prest på Vigra («sira Lodne i Vigr») alt i 1291.

Vigra sokn høyrde til Borgund prestegjeld til 1702 då soknet vart skild ut som del av Haram prestegjeld. Haram og Vigra hadde frå 1589 vore eige kappelani under Borgund. I 1966 vart Giske prestegjeld danna av Vigra sokn og Giske sokn, og Vigra høyrde til Giske prestegjeld til prestegjeldsordninga vart fasa ut frå 2004.

Området var eigen kommune frå 1890 til 1964, fyrst kalla Roald herad, sidan Vigra kommune.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Om Vigra kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* Nøkkeltal om Vigra sokn i Kyrkjedatabasen  (Norsk sammfunnsvitenskapelig datatjeneste)
* kyrkjevalet.no: «Vigra sokn»
* Forvaltningsdatabasen: «PRESTESKAPET I GISKE, VALDERØY OG VIGRA SOKN» 
* Skanna kyrkjebøker. Digitalarkivet 
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og geistleg inndeling
Gryta skipreide

**Gryta (Grytten) skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre, oppkalla etter garden Gryta på Grytastranda.

Geografisk område etter gammal inndeling:
*Roald (Vigra) sokn
*del av Borgund sokn (gardane nord for Grytafjorden/Valderhaugfjorden og aust for Staurnesfjorden)
*del av Vatne sokn (gardane ved Grytafjorden og Engsetdalsvatnet)
*del av Skodje sokn (gardane nord for Stetteneset/Stettefjellet/Fyllingsvatnet/Fyllingselva)

Geografisk område etter ny inndeling:
*del av Giske kommune 
**Vigra sokn
**Valderøy sokn
*del av Haram kommune
**Hamnsund sokn
**del av Vatne sokn (krinsane Slyngstad og Tennfjord)
*del av Skodje kommune og sokn (krinsane Stette, Engeset og Fylling)

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag, som følgde soknegrensene. 1822 vart Gryta skipreide ein del av det større Borgund tinglag.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Dino Merlin

**Edin Dervišhalidović** (), kjend som **Dino Merlin**, er ein bosnisk songar, låtskrivar, musikar og produsent. Han skreiv den fyrste nasjonalsongen til Republikken Bosnia-Hercegovina, «Jedna si jedina», som vart brukt mellom 1992 og 1998.

## Eurovision
Dino Merlin har delteke tre gonger i Eurovision Song Contest; to gonger som låtskrivar og to gonger som artist.

### Eurovision Song Contest 1993
For å kunne debutere i Eurovision Song Contest 1993 i Millstreet i Irland måtte Bosnia-Hercegovina kvalifisere seg gjennom tevlinga Kvalifikacija za Millstreet. Landet deltok med songen «Sva bol svijeta», skriven av Fahrudin Pecikoza og Dino Merlin under namnet Edin Dervišhalidović. Songen vart framført på bosnisk av Fazla. Bidraget enda på andreplass med 52 poeng; 12 frå Slovakia, ti frå Ungarn og Romania, åtte frå Estland, sju frå Slovenia og fem frå Kroatia. Bosnia-Hercegovina fekk sin debut og bidraget enda på 16. plass med 27 poeng; tolv frå Tyrkia, fire frå Malta og Frankrike, tre frå Italia og Irland og eitt frå Belgia.

### Eurovision Song Contest 1999
Dino Merlin deltok i Eurovision Song Contest 1999 i Jerusalem i Israel med Béatrice Poulot. Under namna Dino og Béatrice framførte dei songen «Putnici» på bosnisk og fransk. Songen vart skriven av Dino Merlin under namnet Edin Dervišhalidović. Bidraget enda på sjuandeplass med 86 poeng; tolv frå Austerrike, ti frå Kroatia og Slovenia, åtte frå Danmark og Tyskland, sju frå Tyrkia og Noreg, seks frå Frankrike og Sverige, fem frå Polen, tre frå Nederland og Island og eitt frå Belgia.

### Eurovision Song Contest 2011
I Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland representerte Dino Merlin Bosnia-Hercegovina for tredje gong. Han framførte songen «Love in Rewind» på engelsk og bosnisk, ein song han hadde skrive sjølv under namnet Dino Merlin. Bidraget starta i den andre semifinalen der det enda på femteplass med 109 poeng; tolv frå Austerrike, Slovakia, Makedonia og Slovenia, ti frå Nederland og Frankrike, åtte frå Sverige, sju frå Danmark og Tyskland, fem frå Kviterussland, fire frå Belgia, Ukraina og Italia og to frå Latvia. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på andreplass med 131 poeng og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på ellevteplass med 65 poeng. Landet gjekk vidare til finalen der det enda på sjetteplass med 125 poeng; tolv frå Sveits, Austerrike, Slovenia, Serbia og Makedonia, ti frå Tyrkia, åtte frå Sverige og Nederland, sju frå Tyskland, Albania og Kroatia, fem frå Frankrike, fire frå Italia og Noreg, tre frå Hellas og to frå Bulgaria. Hadde ein berre nytta telefonrøystar hadde bidraget enda på sjetteplass med 151 poeng og hadde ein berre nytta juryrøystar hadde bidraget enda på ellevteplass med 90 poeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dino Merlin|Dino Merlin]]» frå ,  den 22. september 2013.*
Rakettmotor

**Rakettmotor** er ein type motor som er vidareutvikla frå jetmotoren og som kan brukast til å driva romfartøy og missilar. Til forskjell frå vanlege jetmotorar kan ikkje rakettmotorar alltid nytta oksygen frå atmosfæren til forbrenning, og må derfor bera med seg både oksygen og drivstoff.
Trykkokar

**Trykkokar** eller **trykk-kokar** er eit apparat som gjer at ein kan koka noko ved eit høgare trykk enn det som finst i omverda. Trykket blir halde høgt ved å forsegla ilåtet ein kokar i, slik at verken gass eller væske slepp ut før det ønskte trykket er oppnådd. Trykkokarar har ein ventil som sikrar at apparata har eit visst arbeidstrykk, og i moderne utgåver også ei tryggleiksordning som set inn om ventilen blir tilstoppa. Dei finst som gryter som kan brukast på ein komfyr, og som elektriske apparat.

Energibruken er lågare og koketida kortare i ein trykkokar enn ved vanleg koking fordi svært varm vassdamp kan påverka maten i staden for å fordampa. Vanleg koketemperatur i trykkokarar til heimebruk er 120°C.

Den franske fysikaren Denis Papin fann opp ein tidleg trykkokar i 1679. Denne maskinen kunne skilja feitt frå bein. I 1864 byrja Georg Gutbrod frå Stuttgart produsera trykkokarar av støypejern. I 1919 fekk spanske Jose Alix Martínez patent på ein trykkokar kalla *olla exprés*, og i 1938 presenterte Alfred Vischler sin *Flex-Seal Speed Cooker*, den første trykkokaren for heimebruk, i New York.

## Sjå og
*Autoklav

## Kjelder

*Trykk-koker (2009, 15. februar), *Store norske leksikon*. Henta 22. september 2013.
*Pressure - Temperature Table , missvickie.com. Henta 22. september 2013.


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pressure cooking|Pressure cooking]]» frå ,  den 22. september 2013.*  


## Bakgrunnsstoff
Robert Boyle

**Robert Boyle** () var ein anglo-irsk naturfilosof som levde på 1600-talet. Han er særleg kjend for sine arbeid i kjemi og fysikk, og er både omtalt som den første moderne kjemikaren og ein av pionerane for den vitskaplege metoden. Han fann fram til Boyle-Mariotte-lova, som skildrer tilhøvet mellom trykk og volum av ein gass. Boyle er også kjend for oppfinningar, og for teologiske verk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robert Boyle|Robert Boyle]]» frå ,  den 22. september 2013.*
Three Chord Opera

***Three Chord Opera*** er det 25. studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 2001.

Columbia Records kalla *Three Chord Opera* det første albumet til Diamond med berre originale songar på 27 år (sidan *[[Serenade av Neil Diamond|Serenade]]* frå 1974), noko som for så vidt var sant. Diamond skreiv dei fleste av songane sine gjennom heile karrieren, men tok ofte med andre sine songar på albuma sine. Det ville vore meir nøyaktig å skildre *Three Chord Opera* som det første skikkelege Diamond-albumet på eit tiår, sidan han følgde *[[Lovescape]]* frå 1991 med ei rekkje coveralbum, samlingar, konsertalbum og julealbum. Det siste albumet hans med originale songar (skrivne i lag med andre) var *[[Tennessee Moon]]* i 1996.

## Innhald

## Medverkande
* Neil Diamond - vokal
* Adolfo Acosta - trompet
* Peter Asher - autoharpe, perkusjon, produsent, korvokal
* Emilio Castillo - tenorsaksofon
* Vince Charles - perkusjon
* Alvin Chea - korvokal
* Craig Copeland - korvokal
* Randy Crenshaw - korvokal
* Chuck Domanico - bass
* Assa Drori - konsertmeister, fiolin
* Dan Fornero - trompet
* Everette Harp - tenorsaksofon
* Tom Hensley - Fender Rhodes, piano
* Hadley Hockensmith - akustisk gitar
* Luana Jackman - kormeister
* Suzie Katayama - cello
* Larry Klimas - tenorsaksofon
* Russ Kunkel - trommer 
* Stephen "Doc" Kupka - barytonsaksofon
* Alan Lindgren - arrangement, dirigent, trommer, klaverinstrument, produsent
* Jay Dee Maness - Pedal Steel
* Marc Mann - programmering, korvokal
* Don Markese - klarinett, barytonsaksofon
* Linda Press - korvokal
* Reinie Press - bass
* Doug Rhone - gitar
* Ralph Rickert -trompet 
* Norbert Stachel - tenorsaksofon
* Michael Hart Thompson - gitar
* Ron Tutt - trommer
* Shari Zippert - fiolin

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Three Chord Opera|Three Chord Opera]]» frå ,  den 22. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
12 Songs av Neil Diamond

***12 Songs*** er det 26. studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 2005. Det var produsert av Rick Rubin og vert stundom feilaktig omtalt som det første Diamond-albumet sidan Bang Records-tida der Diamond speler gitar.

Arbeidstittelen for albumet var berre *Neil Diamond*. 

## Historie
Arbeidet med albumet byrja etter Diamond var ferdig med turneen etter *[[Three Chord Opera]]* i 2002. Han reiste til hytta si i Colorado og var tidvis innesnødd der, slik at han fekk tid til å skrive nye songar. Ikkje lenge etter møtte Diamond Rick Rubin. Rubin var interessert i å arbeide med Diamond og dei to kom saman fleire gonger før dei gjekk i studio. 

Rubin ønskte å nytte albuma Diamond laga for Bang og tidleg Uni som eit springbrett og oppfordra Diamond til å skrive songar det neste året. Då dei hadde mange nok songar, kalla Rubin inn somme av dei same musikarane han hadde nytta for Johnny Cash sine *[[American Recordings av Johnny Cash|American Recordings]]*, mellom anna Tom Petty-musikarane Mike Campbell og Benmont Tench, og oppfordra Diamond til å sjølv spele gitar i studio. Innspelingane vart dei aller siste for organisten Billy Preston, som døydde i juni 2006.

Det endelege resultatet, *12 Songs*, vart eit av dei mest suksessrike og kritikarroste studioalbuma til Diamond på mange år og debuterte på fjerdeplassen på Billboard 200 i USA. Rubin påverka Diamond utover albumet og på den påfølgjande turneen nytta Diamond eit tettare og enklare arrangement på dei klassiske songane sine og spelte sjølv meir gitar på scenen enn han hadde gjort sidan 1970-åra. 

## Innhald

## Medverkande
* Neil Diamond 	- gitar, vokal. 
* David Campbell - blåse- og strykearrangement. 
* Mike Campbell - gitar
* Lenny Castro - perkusjon
* Smokey Hormel - gitar
* Larry Knechtel - piano
* Roger Joseph Manning jr. - piano
* Pat McLaughlin - gitar
* Jonny Polonsky - kontrabass, gitar
* Billy Preston -Hammond B3
* Jason Sinay - gitar
* Benmont Tench - orgel, piano
* Patrick Warren -Chamberlin

## Kopivern
I november 2005 vart det kjend at Sony BMG distribuerte album med Extended Copy Protection eller XCP-vern, noko som installerte programvare på Microsoft Windows-maskinar plata vart starta på. Dette hindra plata frå å kunne kopierast og gjorde maskina utsett for farlege virusåtak gjennom den utrygge programvaren som vart installert. Rubin har sagt at han og Diamond var ukjend med dette og begge vart rasande.

I desember 2005 gav Sony BMG ut plata på ny utan dette kopivernet.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:12 Songs (Neil Diamond album)|12 Songs (Neil Diamond album)]]» frå ,  den 22. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''Are You Affected By Sony-BMG's Rootkit?'' (November 9, 2005) from Electronic Frontier Foundation
Blad

**Blad** kan visa til:
* Ein plantedel, som lauv, kronblad, begerblad

Ei rekkje ting som minner om blad:
* Eit papirark
* Aviser eller tidsskrift 
* Knivblad eller klinge
* Tynne metallplater, som bladgull
*Fotblad
*Skulderblad
*Åreblad
A Cherry Cherry Christmas

***A Cherry Cherry Christmas*** er det tredje julealbumet og det 28. studioalbumet til Neil Diamond. Albumet kom ut 13. oktober 2009 og inneheld ein coverversjon av Adam Sandler sin «The Chanukah Song», som Diamond spelte inn fordi, som han sa, «det finst så mange vakre julesongar og så få hanukkah-songar.»

## Innhald

## Medverkande
* Neil Diamond&nbsp;– vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Cherry Cherry Christmas|A Cherry Cherry Christmas ]]» frå ,  den 22. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Review on PRNewsWire.com
* Review on Spinner.com
Home Before Dark

***Home Before Dark*** er det 27. studioalbumet til Neil Diamond, gjeve ut i 2008. Det var det første albumet hans som nådde toppen av Billboard 200 i USA. Det nådde òg toppen av Den britiske albumlista, men i Noreg berre ein 19. plass. 

I mai 2008 vart Neil Diamond med ein alder på 67 år den eldste artisten som klarte å nå førsteplassen i USA. Den tidlegare rekorden vart halden av Bob Dylan i 2006 då han med *[[Modern Times av Bob Dylan|Modern Times]]* var 65 år gammal. Bob Dylan tok attende rekorden med *[[Together Through Life]]*, då Dylan var 67 år og 11 månader, medan Diamond var 67 år og 3 månader då *Home Before Dark* kom ut.

Albumet var det andre på rad som vart produsert av Rick Rubin, ein hip-hop- og heavy metal-produsent, som hadde fornya karrierane til artistar som Aerosmith og Johnny Cash. Etter Cash døydde vart Diamond den neste artisten han arbeidde med, og *[[12 Songs av Neil Diamond|12 Songs]]* kom ut i 2005. Albumet består hovudsakleg av originale songar og somme nyinnspelingar. Det vart miksa av Dana Nielsen.

## Innhald

## Medverkande

* Neil Diamond 	- gitar, vokal. 
* David Campbell - blåse- og strykearrangement. 
* Mike Campbell - gitar
* Smokey Hormel - gitar
* Jonny Polonsky - kontrabass, gitar
* David R. Stone - bass
* Matt Sweeney - gitar
* Benmont Tench - orgel, piano
* Linda Press - korvokal
* Julia Waters - korvokal
* Maxine Willard Waters - korvokal

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 22. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ulstein skipreide

**Ulstein skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. 

Geografisk femna ho om Ulstein sokn og Hareid sokn (unnateke området sør for Vartdalsfjorden), som tilsvarar noverande Ulstein kommune (unnateke Eiksund krins) og Hareid kommune.

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Såleis vart Ulstein skipreide erstatta av Ulstein tinglag, som omfatta heile soknene Ulstein og Hareid (innrekna Vartdal sokn som var utskild 1876).

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Nerøy skipreide

:*Må ikkje forvekslast med [[Nærøy skipreide]] i Sogn.*

**Nerøy skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre, namngjeven av Nerøya i Herøy kommune.

Geografisk femna ho om Herøy sokn og ein del av Sande sokn (gardane rundt Gjerdsvika, Gursken og Skogevatnet), som tilsvarar noverande Herøy kommune (unnateke Leikanger sokn og ein del av Sande kommune (krinsane Gjerdsvika, Haugsbygda og Vågen).

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Såleis vart Nerøy skipreide 1823 erstatta av Herøy tinglag, som omfatta soknene Herøy, Sande og Rovde.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Vanylven skipreide

**Vanylven skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. 

Geografisk område etter gammal inndeling:
*Vanylven  sokn 
*Sande sokn (unnateke gardane rundt Gjerdsvika, Gursken og Skogevatnet)

Geografisk område etter noverande inndeling:
*del av Vanylven kommune
**Vanylven sokn
**Åram sokn
*del av Sande kommune
**Sande sokn
**Hallebygda krins av Gursken sokn

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag som følgde soknegrensene. Såleis vart Vanylven skipreide 1823 erstatta av Vanylven tinglag, som omfatta soknene Vanylven og Syvde, mens Sande sokn vart flytta til Herøy tinglag

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Rovde skipreide

**Rovde skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. 

Geografisk område etter gammal inndeling:
*Rovde  sokn 
*Syvde sokn

Geografisk område etter noverande inndeling:
*del av Vanylven kommune
**Rovde sokn
**Syvde sokn
*del av Herøy kommune
**Leikanger sokn
*del av Ulstein kommune og sokn
**Eiksund krins

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag, og Rovde skipreide vart oppløyst 1823. Rovde sokn vart ført til Herøy tinglag og Syvde sokn til Vanylven tinglag

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Volda skipreide

**Volda skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. Ho femna om Volda sokn, tilsvarande noverande Volda kommune.

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag. Såleis vart Volda skipreide 1823 erstatta av Volda tinglag, som òg omfatta Ørsta sokn.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Hjørundfjord skipreide

**Hjørundfjord skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. Ho femna om Hjørundfjord sokn og ein del av Sykkylven sokn (gardane rundt Hundeidvika og Tuvatnet).

Gardane i Sykkylven vart 1803 overflytta til Valle skipreide, dit resten av sokna allereie høyrde, og deretter hadde Hjørundfjord sokn og tinglag dei same grensene. Seinare vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag, og 1823 vart Hjørundfjord skipreide såleis erstatta av Hjørundfjord tinglag, men utan grenseendringar.
Ulstein tinglag.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Ekrem Akurgal

**Ekrem Akurgal** () var ein tyrkisk arkeolog. I ein karriere som varte meir enn 50 år, forska han på fleire stader ved vestkysten av Anatolia.

## Biografi
Akurgal blei fødd 30. mars 1911 i byen Tulkarm i Palestina-delen av Det osmanske riket, der familien hans eigde ein stor gard.

Han blei uteksaminert frå Istanbul vidergåande skule for gutar i 1931. Etter det begynte han å studera ved Humboldt-Universität zu Berlin i Tyskland.

I 1957 blei Ekrem Akurgal professor ved Universitetet i Ankara. Han gav ut ei rekkje bøker om greske og andre gamle sivilisasjonar i Anatolia.

## Bibliografi
* Ekrem Akurgal (2002). *Ancient Civilisations and Ruins of Turkey* *ISBN 978-0-7103-0776-7. [[Kegan Paul]].*
Dale skipreide på Sunnmøre

**Dale skipreide** var ei av skipreidene på Sunnmøre. Ho femna om soknene Norddal, Stordal og Stranda, som tilsvarar dei noverande kommunane Norddal, Stordal og Stranda (unnateke Geiranger og Sunnylven sokn).

I begynninga av 1800-talet vart skipreidene på Vestlandet avløyste av tinglag. 1823 vart Dale skipreide såleis erstatta av Dale tinglag, utan grenseendringar, og som seinare vart delt på Stranda tinglag og Norddal tinglag.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Møre og Romsdal med skipreidene innteikna (frå ''Norsk historisk leksikon'')
Ruth Amiran

**Ruth Amiran** () var ein israelsk arkeolog som i 1970 lanserte boka *Ancient Pottery of The Holy Land: From Its Beginning in the Neolithic Period to the End of the Iron Age*. Denne er i dag eit standardreferanseverk for arkeologar i Israel. Amiran fekk Israelprisen i 1982.

## Bibliografi
* Katz, Hayah. «Ruth Amiran». *Breking Ground: Women in Old World Archaeology*. Brown University
* Hess, Oma. «Ruth Amiran». *Jewish Women: A Comprehensice Historical Encyclopedia*. Jewish Women's Archive
* Ornan, Tali. «Ruth Amiran 1914-2005». *SBL Forum*. Society of Biblical Publications.
Majken van Bruggen

**Majken van Bruggen** () er ein norsk forfattar frå Halden.

Ho debuterte i 2008 med romanen *Månefjellet*, og har sidan gjeve ut to romanar til. Bøkene hennar er utgjevne på Kolon Forlag.

## Bøker
* 2008 &ndash; *Månefjellet* &ndash; Roman
* 2010 &ndash; *Julia og Leon* &ndash; Roman
* 2013 &ndash; *Bangkok baby* &ndash; Roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Mette Karlsvik: «DnF presenterer nye medlemmer № 16: Majken van Bruggen» på nettstaden til Den norske Forfatterforening
Steve Miller Band

**Steve Miller Band** er eit bluesinspirert rockeband frå USA som blei grunnlagd av gitaristen Steve Miller i 1967. Fleire ulike musikarar har medverka på albuma til gruppa, men tilbakevendande medlemmer er, i tillegg til Miller sjølv, Boz Scaggs (gitar, sång) Curley Cooke (gitar) og Lonnie Smith (bass).

Gruppa er kjend for slagerar som «The Joker», «Jet Airliner», «Fly Like an Eagle» og «Abracadabra».

## Diskografi
**Children of the Future* (1968)
**Sailor* (1968)
**Brave New World (album av Steve Miller Band)|Brave New World* (1969)
**Revolution (album)|Revolution* (1969)
**Your Saving Grace*
**Number 5* (1970)
**Rock Love* (1971)
**Recall the Beginning: A Journey From Eden* (1972)
**The Joker (album av Steve Miller Band)|The Joker* (1973)
**Fly Like an Eagle* (1976)
**Book of Dreams* (1977)
**Circle of Love* (1981)
**Abracadabra* (1982)
**Steve Miller Band: Live!* (1983)
**Italian X Rays* (1984)
**Living in the 20th Century* (1987)
**Wide River* (1993)
**Steve Miller Band: On Tour 1973-1976* (2002), live

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Steve Miller Band|Steve Miller Band]]» frå ,  den 22. september 2013.*
Hisings skipreide

**Hisings skipreide** var den sørlegaste av skipreidene i Båhuslen. Opphavleg femna ho om heile øya Hisingen og øygarden vestanom, men på 1200-talet vart to sokner sør på øya, Tuve og Lundby, overførte frå Noreg til Sverige. Deretter omfatta skipreida Backa, Björlanda, Rödbo, Säve, Torslanda, Tuve og Öckerö sokner, og i tillegg den del av Sverige som i vederlag var gått over til Norge, nemleg sørlege delen av Nödinge sokn på fastlandet austafor Göta älv. 

Da heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga. Hisings skipreide vart omskipa til *Västra Hisings härad*, i motsetnad til *Östra Hisings härad* som var den del av øya som frå før hadde vore svensk. Iblandt har òg nemningane *Norska Hisingen* og *Svenska Hisingen* vore brukte.

I dag dannar skjergardssokna Öckerö ein kommune for seg sjølv, mens heile øya Hisingen inngår i Göteborgs kommun.
Faxe skipreide

**Faxe skipreide** var ei skipreide i søre Båhuslen. Ho femna om soknene Ytterby, Romelanda, Kareby, Harestad, Torsby og Lycke, som i dag utgjer storparten av Kungälvs kommun.

Då heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Faxe skipreide vart omskipa til *Inlands Södre härad*.
Torpe skipreide

**Torpe (Torpa) skipreide** var det austlegaste skipreidet i Båhuslen. Ho femna om soknene Hjärtum og Västerlanda, som i dag utgjer den del av Lilla Edets kommun som ligg vestafor Göta älv.

Då heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Torpe skipreide vart omskipa til *Inlands Torpe härad*.
Lane skipreide

**Lane (Lana) skipreide** var ei skipreide midt i Båhuslen. Ho femna om soknene Bäve, Lane-Ryr, Herrestad, Skredsvik, Högås, Bokenäs och Dragsmark.

Då heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Lane skipreide vart omskipa til *Lane härad*.
George Ratcliffe Woodward

**George Ratcliffe Woodward** () var ein anglikansk prest som skreiv og omsette salmar. Han skreiv dei fleste til tradisjonelle melodiar, hovudsakleg frå renessansen. Ein del av desse arrangerte han sjølv, men som oftast samarbeidde han med komponisten Charles Wood.

## Liv
Woodward var fødd i Birkenhead og blei utdanna i Elstree i Hertfordshire og deretter kostskulen Harrow. I 1867 vann han eit Sayer-stipend til  ved Universitetet i Cambridge. Etter å ha gått ut frå universitetet i 1872 blei han ordinert til diakon den 21. desember 1872.

Han tente ved St Barnabas-kyrkja i Pimlico i London fram til 1882, då han flytta til Little Walsingham i Norfolk. I 1888 flytta han til Chelmondiston nær Ipswich. Woodward gifta seg med Alice Dorothy Lee Warner i 1889, i St Barnabas-kyrkja i Pimlico. Kona døydde berre fire år etter. I 1894 drog Woodward tilbake til London, der han fekk ei stilling ved St Barnabas-kyrkja. Her var han med på å grunnleggja St Barnabas Choral Society.

I 1924 blei han gjeven eit kyrkjeleg æresdoktorat, Lambeth Doctorate in Music. Woodward døydde i 1934 og blei gravlagd i Little Walsingham, same stad som kona si.

## Verk
Woodward hadde ei sterk interesse for gamle salmar og carols. Han gav ut fleire salmesamlingar med ei blanding av gamle og sjølvskrivne songar, som *Carols for Christmas-Tide* i 1893, *Carols for Easter and Ascension-tide* og *Hymns and Carols for Christmas-tide* (1897). I 1901 og 1919 gav han ut *The Cowley Carol Book* i to delar.

I 1904 gav han ut *Songs of Syon: A Collection of Hymns and Sacred Poems Mostly Translated from Ancient Greek, Latin and German Sources* og i 1910  *Piae Cantiones: A Collection of Church & School Song, chiefly Ancient Swedish, originally published in A.D. 1582 by Theodoric Petri of Nyland*, ei engelsk utgåve av det finske mellomalderverket *[[Piæ Cantiones]]*. I 1924 gav Woodward og Wood ut *A Cambridge Carol Book: Being Fifty-two Songs for Christmas, Easter and Other Seasons*, der kjende songar som «Ding Dong Merrily on High» og «Past Three O'Clock» var med.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Ratcliffe Woodward|George Ratcliffe Woodward]]» frå ,  den 22. september 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Barnes, John E. *George Ratcliffe Woodward, 1848-1934, Priest, Poet and Musician*. Norwich: The Canterbury Press, undated (late 1990s?).
* Venn, J.; Venn, J. A., red. (1922–1958). "Woodward, George Ratcliffe". Alumni Cantabrigienses (10 vols) (online ed.). Cambridge University Press.
----


## Bakgrunnsstoff
*The Cambridge Carol-Book: Being Fifty-Two Songs for Easter, Christmas, and Other Seasons (with scans of original)
*
*
Stångenäs skipreide

**Stångenäs (Stanganes) skipreide** var ei skipreide i nordre delen av Båhuslen. Ho femna om halvøya med same namn, eller soknene Bro, Brastad og Lyse, som i dag utgjer fastlandsdelen av Lysekils kommun.

Då heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Stångenäs skipreide vart omskipa til *Stångenäs härad*.
Tanums skipreide

**Tanums (Tuneim) skipreide** var ei skipreide i nordre delen av Båhuslen, tidlegast kjend under namnet Luderlag. Ho femna om soknene Tanum og Lur, som i dag utgjer dei sentrale områda av Tanums kommun.

Då heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Tanums skipreide vart omskipa til *Tanums härad*.
Vette skipreide

**Vette (Vetta) skipreide** var den nordlegaste av skipreidene i Båhuslen. Ho femna om soknene Skee, Tjärnö, Hogdal, Näsinge og Lommeland, det vil seie noverande Strömstads kommun.

Då heile Båhuslen vart svensk territorium etter freden i Roskilde i 1658 vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Vette skipreide vart omskipa til *Vette härad*.
Bullarens skipreide

**Bullarens (Borderne) skipreide** var ei skipreide i nordre delen av Båhuslen. Ho femna om soknene Naverstad og Mo, som dessutan utgjorde Naverstad prestegjeld saman med Enningdal sokn i Idd skipreide. 

Etter freden i Roskilde i 1658 vart det spørsmål om viss Enningdal skulle følgje med da Båhuslen gjekk over til svensk territorium. Det vart avgjord at grensa skulle følgje den sivile inndelinga (skipreida), og ikkje den geistlege (prestegjeldet), og Enningdal vart att i Noreg. Som følgje av overgangen til Sverige vart skipreidene i landskapet innlemma i den svenske heradsordninga, og Bullarens skipreide vart omskipa til *Bullarens härad*. I dag utgjer det austre delen av Tanums kommun.
Itelmensk

**Itelmensk** (også kalla **kamtsjadalsk**) er eit tsjukotko-kamtsjatkansk språk som blir tala på Kamtsjatka-halvøya i Russland. Det er det einaste nolevande språket i denne språkgruppa. Dei fleste itelmenarar har også gått over til å snakka berre russisk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Itelmensk|Itelmensk]]» frå , og «[[:en:Itelmen language|Itelmen language]]» frå  den 23. september 2013.*
Francesco Salviati

**Francesco Salviati** () var ein italiensk målar frå Firenze, som også var mykje aktiv i Roma. Saman med Michelangelo, Rafael og Giulio Romano utvikla Salviati i Roma renessansemåleriet i retning av manierismen. I tillegg til sine freskomåleri og portrett, var han etterspurd i andre samanhengar, mellom anna danna mange av teikningane og figurstudiane hans mønster for florentinske teppeprodusentar.

## Liv og gjerning

Salviati var fødd i Firenze. Han var lærling hos Giuliano Bugiardini, Baccio Bandinelli, Raffaele Brescianino, og til sist hos Andrea del Sarto i åra 1529-30. Rundt 1531 reiste han til Roma, ein by mange målarar hadde rømt frå under plyndringa av Roma i 1527. Her møtte han Giorgio Vasari, dei to vart vener for livet. Han hjelpte Vasari med å fullføre freskoane over Johannes Døyparen og hans liv, eit utsmykkingsoppdrag bestilt av kardinal Giovanni Salviati i Palazzo Salviati. Det er gjennom si tilknyting til kardinalen at han sjølv nytta same etternamnet. I Roma fekk han høve til å studere arbeid av Michelangelo, Rafael og Giulio Romano, noko som fekk innverknad på dei måleria han skulle kome til å lage.

Åra 1533-35 måla Salviati freskobiletet *Bodskapen* i San Francesco a Ripa-kyrkja i Roma. Den  modne stilen hans har manieristiske konturar og samanklemde figurscenar, mykje like dei som Giulio Romano framstilte. I 1538 samarbeidde Salviati med Jacopino del Conte om å fullføre ein fresko over *Marias besøksdag*, for ein florentinsk orden som arbeidde med personar som skulle avrettast. I Bologna måla han i 1540 jamsides Vasari og var så ei kort tid i Venezia, der han måla fresko-dekorasjonar i antikk stil i Palazzo Grimani. I løpet av desse åra fekk stilen hans innslag som minner om Parmigianino. Mange av portrettmåleria hans har elles vorte forveksla med Agnolo Bronzino sine. Salviati forma også innreiingar til slott og palass, kyrkjer og kloster i norditalienske byar som Venezia, Bologna, samt heimbyen Firenze. 

Kringom 1543-45 var Salviati i Firenze, der han arbeidde for Cosimo I de' Medici og fullførte eit freskomåleri som lovpriste Medicifamilien; *Camillus triumf* i Palazzo Vecchio. Han designa også veggteppe for det nyleg etablerte Arazzeria, inkludert *Ecce homo*, *Oppstode* og *Josef tolkar faraos draumar*. I 1547/48 måla han ei altartavle til kyrkja Santa Croce. Temaet, som under seinrenessansen var eit fast emne for målarar, er handtert i samanklemt og på komplekst vis. Han var ei stund i Frankrike, der han i 1555-57 arbeidde på fyrsten Karl av Lorraine sitt slott 'Château de Dampierre'. 

Jamt var han i Roma, både i kortare og lengre tid. I tida mellom 1548 og 1563 reiste Salviati ofte til Roma for å fullføre ulike freskomåleri, som *Bryllaupet i Kana* i eit bedekammer, *Johannes Døyparens fødsel* i eit kloster, samt eit tilsvarande i Palazzo della Cancelleria.

Han døydde i Roma, 53 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Francesco Salviati|Francesco Salviati]]» frå ,  den 23. september 2013.*
American Beauty

**American Beauty** tyder "amerikansk venleik" på norsk. Det kan visa til:

* Albumet American Beauty, eit musikkalbum av The Grateful Dead frå 1970.
* Filmen American Beauty, ein dramafilm frå 1999, regissert av Sam Mendes med Kevin Spacey i hovudrolla.
* Rosa American Beauty, ein rose-art.
* «American Beuaty Rag», ein ragtime-melodi frå 1913 av Joseph Lamb.
Jersey City

**Jersey City** er ein by i Hudson County i delstaten New Jersey i USA. Byen hadde 247&nbsp;597 ibuarar i 2010, og er dermed den nest meste folkerike byen i New Jersey, etter Newark. Han er administrasjonsstad for Hudson County, der han er den største byen. 

Jersey City er ein del av metropolen New York City. Byen ligg tvers overfor nedre Manhattan, mellom Hudson-elva og indre luten av New York-bukta i aust og med Hackensack-elva og Newark-bukta i vest. Hamnebyen Jersey City er, med sine 18 kilometer sjøline og omfattande jarnbanenett, ein viktig transport-terminal. Frå langt tilbake har byen vore kjend for sin stålindustri og sin kjemiske industri, viktig for aktiviten på hamnene i New York og i New Jersey. Service-næringar har spela ei framståande rolle i fornyinga av hamnekvartera og for framveksten av ein av dei største downtowns i landet.

Folketalet i Jersey City nådde toppen med 316&nbsp;715 ved folketeljinga 1930. Dei neste femti åra sokk folketalet til det nådde botnen med 223&nbsp;532 i 1980. Sidan har folketalet stige, største var tilveksten i 1900-åra. Ved folketeljinga i 2020 hadde byen 292&nbsp;449 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jersey City|Jersey City]]» frå ,  den 23. september 2013.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Utsirahøgda

**Utsirahøgda** eller **Utsiraformasjonen** er ein geologisk høgdeformasjon på havbotnen i Nordsjøen, 200 km vest for Rogaland. Høgda ligg mot aust i sørleg del av Vikinggraben, medan Shetlandplattformen utgjer den vestre høgda 60 km lengre vest. Aust for Utsirahøgda ligg Norskerenna inn mot kysten. I permtida var Utsirahøgda ein landfast fjellrygg av grunnfjell.

Utsirahøgda er kring 200 km lang (nord-sør) og 50 km brei (aust-vest). geologisk er kjerna kaledonsk grunnfjell medan dette etter permtida er overlagt med sediment av avrenning frå Baltica-kontinentet. Nedst vert høgda utgjort av grunnfjell, deretter sandstein frå trias og jura, kalkstein frå krit, og øvst skifer frå eocen. I området er det gjort fleire funn av olje og gass. Felt opprekna frå nord: Heimdalfeltet (gass), Jotunfeltet, Ringhornefeltet, Balderfeltet, Granefeltet og Sleipnerfeltet (gass).

Utsiraformasjonen har i seg store mengder porøs sandstein og skifer, og vert nytta til å lagra karbondioksid (CO2) frå Sleipnefeltet.
Another Year

**Another Year** er ein britisk dramafilm frå 2010, regissert og skriven av Mike Leigh. 

## Plott

Hovudpersonane i filmen er det eldre ekteparet Tom og Gerri, som lever i eit stabilt og lukkeleg ekteskap. Filmen fylgjer paret gjennom fire årstider og skildrar omsorga dei har for vener og familie. Den vaksne sonen deira, advokaten Joe, har enno ikkje funne seg nokon, til Gerris store misnøye. Venninna og kollegaen til Gerri, Mary, gøymer seg bak ei lukkeleg maske trass i at ho eigentleg har vore svært einsam og drikkfeldig sidan mannen gjekk frå henne. Tom har kameraten Ken, ein noko slurvete, men godhjarta kar. Gerri har forsøkt å spleisa Mary med Ken, men utan hell, og ho blir sjokkert når Mary tek til å flørta med den 20 år yngre Joe, sonen til Gerri. Betre blir det ikkje for Mary når ho stikk innom hos Tom og Gerri og der blir introdusert for Katie, den nye kjærasten til Joe.

## Kritikk

Another Year hadde premiere på filmfestivalen i Cannes i 2010 der han tevla om Gullpalmen. Han vart også vist på Filmfestivalen i London før den eigentlege premieredagen, og vart nominert til Oscar-prisen for beste originalmanus. I Noreg vann Another Year Amandaprisen i 2011 for beste utanlandske film.

## Skodespelarar

* Jim Broadbent - Tom
* Ruth Sheen - Gerri
* Lesley Manville - Mary
* Oliver Maltman - Joe
* Peter Wight - Ken
* Karina Fernandez - Katie

## Kjelder

* Plottet er omsett frå filminformasjonen om Another Year, skrive av Mark Deaming på Rottentomatoes.com (engelsk)

**Avsnittet om kritikk er henta frå «[[:en:Another Year|Another Year]]» frå ,  den 23. september 2013.*  
 
* Skodespelarliste på Imdb.com

## Bakgrunnsstoff

* Den offisielle nettstaden for filmen
Valderøy sokn

**Valderøy sokn** er eit kyrkjesokn i Møre bispedøme i Den norske kyrkja.  Det ligg under Nordre Sunnmøre prosti.

Soknet vart skilt ut frå Giske sokn etter at dei fekk eiga kyrkje på Valderøya. Valderøy kyrkje vart innvigd 29. juli 1961 etter at det ved kongeleg resolusjon i 1957 var avgjort at dei skulle få byggje kyrkja og kva ho skulle heite.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Om Valderøy kyrkjelyd på nettstaden til Den norske kyrkja
* Nøkkeltal om Valderøy sokn Kyrkjedatabasen  (Norsk sammfunnsvitenskapelig datatjeneste)
* kyrkjevalet.no: «Valderøy sokn»
* Forvaltningsdatabasen: «PRESTESKAPET I GISKE, VALDERØY OG VIGRA SOKN» 
* Kart frå 1979 som viser kyrkjestader og geistleg inndeling
Margaret Archer

**Margaret Archer** () var ein britisk sosiolog som var professor i sosiologi ved universitetet i Warwick i ei årrekkje.

Archer tok sin fyrste grad i sosiologi ved London School of Economics i 1964. I 1967 tok ho Ph.D. same stad med ei avhandling om utdanningsønskja blant engelske foreldre frå arbeidarklassen. Seinare var ho ved Sorbonne i Paris, der ho arbeidde med Pierre Bourdieu.

Ho var førelesar ved University of Reading frå 1966 til 1973, var *Reader* ved universitetet i Warwick 1973-79 og blei professor der i 1979.

Archer gjorde seg kjend i debatten kring kritisk realisme og skapte omgrepet analytisk dualisme. Archer gav blant anna ut boka *Making our way through the world: human reflexivity and social mobility* (2007).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Margaret Archer|Margaret Archer]]» frå ,  den 23. september 2013.*
Hektograf

Hektografen var eit apparat som vart brukt til å kopiere dokument, og er forløparen til stensilmaskina. Med hjelp av eit spesielt blekk og ein gelatinaktig masse kunne ein kopiere opp mot eit par hundre eksemplar.

Russiske kjelder hevdar at det var russaren Mikhail Alisov fann opp hektografen i 1869.
Ein variant av hektografen, *koldtvannshektografen*, skal ha vore ei norsk oppfinning.

## Kjelder