open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
A Crazy Steal

***A Crazy Steal*** er det 17. studioalbumet til den engelske rockegruppa The Hollies. Det kom ut i 1978 og inneheld ein versjon av Emmylou Harris-songen «Boulder to Birmingham». Denne hadde dei gjeve ut på singel to år tidlegare og han nådde då 10. plassen på singellista i New Zealand. To andre songar frå dette albumet, «Hello To Romance» og «Amnesty», kom ut på singlar i 1977, men selde dårleg. 

## Innhald

## Medverkande
*Allan Clarke - solovokal, munnspel
*Tony Hicks - vokal, sologitar
*Terry Sylvester - vokal, gitar
*Bernie Calvert - bass
*Bobby Elliott - trommer, perkusjon
med:
*Pete Wingfield - piano, Roland-synthesizer, orgel
*Hans Peter Arnesen - piano, clavinet
*Jimmy Jewel - alt- og sopransaksofon
*Tony Coe - sopransaksofon på «Hello To Romance»
*Sol Amarfio - congatrommer på «Writing on the Wall» og «Caracas»
*Rhett Davies - lydteknikar og miksing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Crazy Steal|A Crazy Steal]]» frå ,  den 23. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Informasjonsoperasjon

**Informasjonsoperasjonar** er ein kategori av støtte til militære operasjonar der ein fremst brukar desse tre elementa:  
* Elektronisk krigføring (engelsk *electronic warfare*)
* Psykologiske operasjonar (engelsk *psychological operations* (PSYOPS)
* Computer Network Operations (CNO)

## Referansar
Eric Haydock

**Eric Haydock** () var den første bassisten i The Hollies frå desember 1962 til 1966. Han var ein av dei første britiske musikarane som spelte ein Fender Bass VI, ein 6-strengsbass. Sjølv om han vart rekna som ein veldig bra bassist, vart han erstatta i 1966 av Bernie Calvert, etter ein krangel med managerane til bandet. 

Den 15. mars 2010 vart Haydock, i lag med Calvert og andre medlemmar i The Hollies, innlemma i Rock and Roll Hall of Fame.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eric Haydock|Eric Haydock]]» frå ,  den 23. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Five Three One - Double Seven O Four

***Five Three One - Double Seven O Four*** er det 18. studioalbumet til den engelske rockegruppa The Hollies. Tittelen baserer seg på at om ein skriv inn tala på ein gammal kalkulator og snur han opp-ned, så vil det stå namnet på bandet (hOLLIES) eller 5317704).

Gary Brooker frå Procol Harum var gjesteartist på «Harlequin», skiven av Brooker og låtskrivarpartnaren hans frå Procol Harum, Keith Reid. Brooker spelte seinare inn songen «Say It Ain't So, Jo», etter å ha høyrt songen under innspelinga til dette albumet. 

Albumet kom ut i Canada og Storbritannia, men gjekk ikkje på salslistene nokon stad. 

## Innhald

## Medverkande

* Allan Clarke&nbsp;– solovokal, gitar, munnspel
* Terry Sylvester&nbsp;– gitar, vokal
* Tony Hicks&nbsp;– gitar, banjo, mandolin, bass, klaverinstrument, vokal
* Bernie Calvert&nbsp;– bass, klaverinstrument
* Bobby Elliott&nbsp;– trommer
* Pete Wingfield&nbsp;– klaverinstrument
* Hans Peter Arnesen&nbsp;– klaverinstrument 
* Gary Brooker&nbsp;– klaverinstrument (vokal på «Harlequin», frå 3:15)
* Tony Hymas&nbsp;– klaverinstrument, strykar- og blåsararrangement
* B.J. Wilson&nbsp;– trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Five Three One - Double Seven O Four|Five Three One - Double Seven O Four]]» frå ,  den 23. mars 2018.*
Tony Hicks

**Anthony Christopher Hicks** () er ein engelsk gitarist og songar som har vore medlem av den britiske popgruppa The Hollies sidan 1963. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2010.

## Karriere
Tidleg i 1960-åra var Hicks blitt kjend i Manchester-området som sologitarist i Ricky Shaw and the Dolphins. Då dei lokale rivalane The Hollies trengde ein erstattar for Vic Steele i februar 1963 fekk Hicks jobben. The Hollies vart kort ti etter eit av dei mest suksessrike banda i Storbritannia med ein trestemt vokal som var byygd opp kring Hicks (nedre stemme) og bandmedlemmane Allan Clarke (solovokal) og Graham Nash (høg stemme). Hicks skreiv den første songen sin for gruppa («When I'm Not There») for ein EP i 1964. Hicks skreiv så mange songar i lag med Clark og Nash, som «Stop! Stop! Stop!», «On a Carousel», «Carrie Anne» og «King Midas in Reverse». Hicks song sjeldan solovokal på Hollies-songane, men gjorde det på «Look Through Any Window» (1965), og enkelte andre. 

I 1966 spelte han og andre medlemmar frå The Hollies på The Everly Brothers-albumet *[[Two Yanks in England]]*, som stort sett bestod av The Hollies-songar Hicks hadde vore med å skrive. 

Etter Graham Nash slutta i bandet i desember 1968, byrja Hicks å skrive fleire songar aleine, og han skreiv det meste av Hollies-albumet *[[Confessions of the Mind]]* i 1970. The Hollies fortsette å få hittar utover i 1970-åra og inn i 1980-åra. 
Gruppa er framleis aktiv i dag og berre Hicks og Bobby Elliot har vore med heile vegen sidan 1960-åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Hicks|Tony Hicks]]» frå ,  den 23. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bobby Elliott

**Robert Hartley Elliott** () er ein engelsk trommeslagar, mest kjend som medlem av The Hollies.

## Karriere
Elliott var opphavleg medlem i Johnny Theakston and The Tremeloes, som vart skipa i 1959. Det var fronta av vokalisten Johnny Theakstone. Elliott spelte òg i Ricky Shaw and the Dolphins, eit Manchester-band leia av gitaristen Tony Hicks som slutta for å bli med i The Hollies i april 1963. Kort tid etter slutta Hollies-trommisen Don og Elliot tok over etter han. 

Elliott spelar framleis med The Hollies i dag.

Trommeslagarar som har uttalt at dei var påverka av Elliot er mellom andre Gilson Lavis, Ric Lee, Cozy Powell og Ian Paice.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bobby Elliott|Bobby Elliott]]» frå ,  den 23. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bernie Calvert

**Bernard Bamford Calvert** () er ein engelsk bassist og klaverinstrumentalist som var medlem av The Hollies frå 1966 til 1981.

Han arbeidde med fleire rock and roll-band tidleg i 1960-åra, mellom andre Rickie Shaw and the Dolphins, der han spelte med dei framtidige Hollies-medlemmane Tony Hicks og Bobby Elliott. Han var opphavleg pianist, men Hicks føreslo at han kunne spele bass. Calvert erstatta Hollies-bassisten Eric Haydock då han fekk sparken. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bernie Calvert|Bernie Calvert]]» frå ,  den 23. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Terry Sylvester

**Terry Sylvester** () er ein engelsk gitarist og songar i som spelte i The Escorts, The Swinging Blue Jeans (1966–69) og The Hollies. I The Hollies erstatta han Graham Nash då han slutta i bandet i desember 1968. 

## Karriere
Sylvester voks opp i Allerton i Liverpool. Gruppa han var med å starte, The Escorts, spelte med The Beatles tidleg i 1960-åra. The Escorts gav ut ein versjon av «Dizzy Miss Lizzy» på Fontana Records i 1964. 

I 1966 byrja han i The Swinging Blue Jeans, der han erstatta gitaristen og vokalisten Ralph Ellis. Debuten hans med The Hollies kom i januar 1969 då han song på den britiske hitsingelen «Sorry Suzanne» og «He Ain't Heavy, He's My Brother», i tillegg til albuma *[[Hollies Sing Dylan]]* og *[[Hollies Sing Hollies]]* (begge i 1969), der Sylvester òg medverka med låtskriving. Den første songen han skreiv for gruppa var «Gloria Swansong». 

Sylvester, Allan Clarke og Tony Hicks skreiv ein periode dei fleste songane til The Hollies. I 1974 gav Sylvester ut eit soloalbum kalla opp etter han sjølv. Sylvster slutta i The Hollies i mai 1981 etter ein krangel om den musikalske retninga til bandet. Dette førte òg til at bassisten Bernie Calvert slutta. Sidan den gong har han gjeve ut fleire soloalbum. 

I 2010 vart Sylvester som medlem av The Hollies innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i lag med Graham Nash, Allan Clarke, Tony Hicks, Bobby Elliott, Bernie Calvert og Eric Haydock.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terry Sylvester|Terry Sylvester]]» frå ,  den 23. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*[ Terry Sylvester biography] at Allmusic
Ski-NM 1969

**Noregsmeisterskapen på ski 1969** i nordiske greiner var tidfesta til perioden 13. til 23. februar 1969, men grunna sterk kulde vart femmila utsett til skjærtorsdag 3. april, då det derimot var mildt vårver slik at løpet vart eit slit for deltakarane.

Mennene tevla i fire langrennsøvingar, to hopprenn og eitt kombinertrenn, medan kvinnene tevla i tre langrennsøvingar. Bortsett frå tremila fann alle langrenna stad i Alvdal i Hedmark. Tremila, kombinertrennet og skihoping i normal bakke vart avvikla på Gjøvik og Raufoss i Oppland, medan storbakkehoppinga gjekk føre seg i Odnesbakken i Buskerud.

## Langrenn menn
### 15 km



Dato: 13. februar 1969
Stad: Alvdal

### 30 km



Dato: 20. februar 1969
Stad: Gjøvik

### 50 km



Dato: 3. april 1969
Stad: Alvdal

### 3 x 10 km stafett



Dato: 15. februar 1969
Stad: Alvdal

## Langrenn kvinner
### 5 km



Dato: 15. februar 1969
Stad: Alvdal

### 10 km



Dato: 13. februar 1969
Stad: Alvdal

### 3 x 5 km stafett



Dato: 16. februar 1969
Stad: Alvdal

## Kombinert



Dato: 15.-16. februar 1969
Stad: Raufoss

## Hopprenn
### Normalbakke



Dato: 16. februar 1969
Stad: Lønnebergbakken, Raufoss

### Storbakke



Dato: 23. februar 1969
Stad: Odnesbakken, Fluberg

## Kjelder
* *Sportsboken 1969*. Norsk kunstforlag. Oslo 1969.
Limey

**Limey** er eit engelsk slanguttrykk for engelskmenn eller britar, særleg knytt til britiske skip, sjøfolk og innvandrarar.
Ordet har ei historie som eit nedestjande uttrykk, men blir i dag rekna som gammaldags og blir hovudsakleg brukt som ein spøk.

## Historie
Omgrepet er avleidd frå *lime-juicer*, som viste til skikken med å gje sitron- eller limejuice til sjøfolk i den britiske marinen for å førebygga sjukdomen skjørbuk.
Denne var blitt innført kring år 1800 etter eksperiment utførte av den skotske marinelegen James Lind.

Uttrykket *lime-juicer* er kjend i skrift frå midten av 1800-talet, då det i Nord-Amerika kunne visa til britiske skip og sjøfolk, og i Australia til folk som nyleg var komne til landet frå England. *Limey* er stadfesta nokre tiår seinare, som i diktet «Cathing The Coach» av australske Alfred Thomas Chandler:

:Well, three mornings after, the stringybark gums
:All rustled their leaves with further surprise;
:They'd seen old stagers and limey new-chums,
:But here were galoots in peculiar guise[...]

## Kjelder
Psykologiske operasjonar

**Psykologiske operasjonar** (også kalla **PSYOPS**) er det å nytta propaganda og andre psykologiske verkemiddel for å påverke meiningar, kjensler, haldningar og åtferd hjå fienden slik at den støttar interessene til den utøvande nasjonen i krigssituasjonar og/eller i fredstid.  

Psykologisk krigføring (Psyops) er også brukt til å påverka folkeopinionen i sitt eige land og internasjonalt, dvs. venja folket til noko uunngåeleg for at dei skal sette seg mindre til motstand i samband med ei eventuell opptrapping av konflikten. Det ferskaste dømet på dette er USA si planlegging av krigen mot Irak i 2002 og fram til krigsutbrotet i 2003. Særleg i USA vart folk sterkt påverka av denne taktikken i 2002.

Psykologisk krigføring og propagandaen sin verdi, la både den marxistiske filosofen Antonio Gramsci og den nazistiske propagandisten Joseph Goebbels sterk vekt på. Dei opphavlege tankane om slike strategier kan sporast tilbake til greske filosofar, men Machiavelli er ofte rekna far til den psykologiske krigføringa eller propagandaen.

Mellom anna den amerikanske lingvisten og medieforskaren Noam Chomsky har argumentert for at USA kan bryte internasjonal rett (menneskerettar, krigsforbrytar-lovar, etc.) ved hjelp av propaganda via finansiering av filmar frå Hollywood og kontroll over mektige nyheitsformidlarar som CNN og Fox News. Ved å skape ei oppleving av at USA er ei genuint god makt (*a good guy*) kan ein i utanrikspolitikken utføre sterkt moralsk forkastelege handlingar og likevel sleppe unna, fordi verdsopinionen er indoktrinert til å tru at det USA gjer alltid er av det gode.

## Kjelder
Indoktrinering

**Indoktrinering** kan bety dels opplæring, instruering, dels politisk påverknad, hjernevask. Ordet kjem av doktrine som tyder lære, læresetning, livssyn. Til skilnad frå anna undervisning går indoktrinering ut på å få eleven til å tileigne seg ein gjeven doktrine fullstendig og uten å ville overprøve den eller tillata vesentlige motforestillingar. 

På lignende måte som ordet propaganda (som tyder utbreiing, spreiing, reklame), har ordet på 1900-talet gått frå å ha ein nøytral funksjon til å verta et skjellsord. Med indoktrinering siktast det dermed vanlegvis til ei meir subtil, mindre openbar form av påverknad, medan propaganda oftare vert assosiert med overtydelege bodskap.
Sosial manipulering

**Sosial manipulering** går ut på å skaffe seg ein fordel eller makt ved å lure nokon. Det er mykje det same som psykologisk manipulasjon, som er ein type sosial påverknad med det føremål å skifte oppførsel eller oppfatning hjå den gruppa som skal manipulerast.
Kertsjbrua

**Kertsjbrua**  (russisk Керченский мост, kertsjenskij most, eller Крымский мост, krímskij most) er eit stort russisk projekt om å byggja brusamband frå Krasnodar kraj i Russland via Tamanhalvøya og Tuzlaøya til Krimhalvøya over Kertsjsundet. Bygginga av brua starta i mai 2015. Ho vart innvigd for biltrafikk 15. mai 2018 og skal takast i bruk for fullt med jernbanetrafikk i 2019. Brua har eit halvbogespenn på 35 meter slik at skipstrafikk gjennom Kertsjsundet ikkje vert hindra.
Sambandet over Kertsjsundet skal vere ein del av Europaveg E97.

## Bygginga av brua

### Tekniske detaljar

* Samla lengd i sambandet: 19 km
* Lengda av ​​brua til Tuzlaøya: 7 km
* Lengda av ​​øya: 6,5 km
* Lengda av brua frå Tuzlaøya til Kertsj: 6,1 km
* Samla lengd av tilslutningsvegar: 48 km
* Firspora vei bygt til 120 km/t
* Dobbeltspora jernbane
* Samla lengd av jernbane ca. 60 km
* Kapasitet av jernbanesambandet: 143 tog pr. dag

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Kertjbroen|Kertjbroen]]» frå ,  den 23. mars 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
* YouTube-presentasjon av bruarbeidet 14. mai 2016 
* Uoffisiell nettstas om brubyggingar
Austre arktiske grenseområde

**Austre arktiske grenseområde** er eit grenseområde underlagt Den russiske grensevakta med hovudkvarter i Petropavlovsk-Kamtsjatskij. Grenseområdet vart stifta 1. april 2015. Før dette hadde grenseområdet ei anna nemning, og anna inndeling. Ansvarsområdet strekker seg frå Tajmyr i vest til Proliv Srednego ('Midtsundet') i Kurilane i aust.

## Samansetjing

*Magadan oblast
*Tsjukotka autonome republikk
*Sakha-republikken
*Kamtsjatka kraj
I tillegg øyane som høyrer til desse administrative områda nord for Proliv Srednego ('Midtsundet'), eit sund i Kurilane

## Referansar
Søren Laache

**Søren Bloch Laache** () var ein norsk lækjar frå Fet i Akershus, professor i medisin som var ein internasjonalt kjend forskar på blod. Han var far til Rolv Laache.

Laache var son til gardbrukar. Etter han vart cand.med. i 1877 fekk han omgåande stilling ved Rikshospitalet som forskar under professor Jacob Worm-Müller på Fysiologisk institutt. Frå 1881 forska Laache ved Patologisk institutt under leiing av professor Hjalmar Heiberg. Her la han i 1883 fram ei gransking om blodet som vekte internasjonal merksemd.

Åra 1833-86 var Laache reservelækjar ved Rikshospitalet, sidan 1887 overlækjar for avdeling B og med ansvar for undervisning. Til doktorgraden i medisin la han i 1890 fram ei avhandling om lungesekken. Han var 1891-95 dosent i patologi ved Universitetet i Oslo og frå 1896 professor i indremedisin same staden, ein posisjon han hadde til 1924. Frå 1898 hadde han òg stilling som overlækjar ved medisinsk avdeling A på Rikshospitalet.

Laache skreiv fleire bøker, særleg vart ei lærebok om urinanalyse utbreidd då ho vart omsett til mange språk. Han var elles 1884-92 redaktør for *Norsk Magazin for Lægevidenskaben* og 1898-1924 medlem av den permanente farmakopékommisjonen. 

I 1898-1924 vart Laache slått til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
*Store norske leksikon.
Vestre arktiske grenseområde

**Vestre arktiske grenseområde** er eit grenseområde underlagt Den russiske grensevakta med hovudkvarter i Murmansk. Grenseområdet vart stifta 1. april 2015. 
Ansvarsområdet strekker seg frå norskegrensa i vest til Tajmyr i aust, og omfattar hovudsakleg kystlinja og dei russiske øyane i Nordishavet. 

## Ansvarsområde
Før skipinga hadde grenseområdet ei anna nemning, og anna inndeling. Det nye ansvarsområdet tek førstog fremst føre seg den 10&nbsp;000 kilometer lange kystlinja og dei russiske øyane i Nordishavet. Oppgåva vert difor hovudsakleg handsama av den russiske kystvakta. Ansvaret for grensevakt på land frå Treriksrøysa til Grense Jakobselv vart overført til Karelen grenseområde i det som heiter Spesielle grenseområde i Murmansk oblast. 

Frå 1. januar 2018 vart grenseområdet justert slik:

*Kovdor rajon og Kandalaksjskij rajon i Murmansk oblast
*Territoriell eining Petsjenga rajon innafor ei arealstripe inkludert kystlinja frå Varangerfjorden til vestsida av Petsjengafjorden, tettstaden Liinakhamari, men ikkje Grense Jakobselv, Høgde 503 Pisaritunturi og Petsjenga. 
*Øyane utanfor Murmansk oblast, men ikkje øyane i Kvitsjøen. 
*Arkhangelsk oblast, Nenets autonome okrug, Jamalo-Nenetsk autonome okrug og Krasnojarsk kraj

## Hendingar
*I mai 2017 vart reketrålaren «Remøy» arrestert for ulovleg reketråling og ført til Murmansk, der mannskapet vart liggande i fleire veker
*I juni 2017 vart trålaren «Omega» arrestert for tjuvfiske av kamtsjatkakrabbe i Barentshavet. Trålaren vart borda frå eit grensevkatskip og eit helikopter med SPETSNAZ-soldatar.

## Referansar


## Kjelder

*https://www.vesti.ru/doc.html?id=3000195
*http://zakupki.gov.ru/epz/organization/view/info.html?organizationCode=08491000029 
*https://regnum.ru/news/1890766.html
*http://nord-news.ru/news/2017/12/12/?newsid=98891
*https://gov-murman.ru/info/news/198017/ 
*https://www.korabel.ru/catalogue/company/pogranichnoe_upravlenie_federalnoy_sluzhby_bezopasnosti_rossiyskoy_federacii_po_zapadnomu_arkticheskomu_rayonu.html
*https://arhzan.ru/employer/detail/?companyId=577f9bbf-d833-4e91-9a42-192c88f720ff 
*http://ps.fsb.ru/department.htm
Sunnmørsjekta «Anna Olava»

**«Anna Olava»** er ein rekonstruksjon av ei sunnmørsjekt. Dette er ei jektetype ein fann langs kysten frå 1200-1800-talet og som vart nytta til frakt av varer. Rekonstruksjonar av Sunnmørsjekta fans ikkje før «Anna Olava» vart bygd.

## Historie
Rekonstruksjonen av den 47 fot lange jekta er gjort på bakgrunn av funn gjort i løeveggar og eit naust på Håkonsholmen i Ulstein. Saxe Bjørkedal gjorde arbeidet med å teikne molane og ut frå dette rekonstruerte båten. Professor em. Arne Emil Christensen jr. ved Kulturhistorisk Museum i Oslo var også med på rekonstrueringa, bl.a. av rigg og seglføring.

Sunnmørsjekta var ein av fleire jektetypar som trafikkerte kysten frå mellomalderen og fram mot år 1900. Lasten var gjerne sild, tørrfisk, tran, rogn, skinn, gråverk og andre varer som vart frakta inn til byane, særleg Bergen. Dei bytta med korn, vasskringler, kavring, salt, vin, brennevin, humle, hamp, tekstilar og andre krambovarer som ein trengte på sunnmørsbygdene. Men av og til gjekk turane enno lengre. Frå dei baltiske landa i aust til Storbritannia, Vesterhavsøyane og Island i vest, har jektene teke med varer og impulsar til vekst og velstand på Sunnmøre.

Jekta har fått namnet sitt etter Anna Olava Berg som i 14 år var husfrue på Herøy gard. Ho var gift med Sivert Olsen, den første store handelsdrivande på Herøya. Dei budde på handelsstaden på andre halvdel av 1700-talet.

Allereie før sjøsettinga av «Anna Olava», vart ein illustrasjon av Sunnmørsjekta teikna av Hans Strøm, brukt som logo i markeringa av ”Det Maritime Året 2000”. Dette var et samarbeidsprosjekt mellom Maritime Nordvest og kommunane Giske, Haram, Hareid, Herøy, Sande, Sandøy, Sula, Ulstein, Vanylven og Ålesund.

Jekta er eigd av Herøy kommune. Eigarstyret ved Herøy kystmuseum har det overordna ansvaret, og ei frivillig veneforeining har det daglege ansvaret for vedlikehald og drift av jekta.

## Tekniske data
* Type: Jekt
* Byggeår: 2000 
* Båtbyggjar: Jakob S. Bjørkedal, Sigurd Bjørkedal og Søner Båtbyggeri
* Byggestad: Bjørkedalen
* Oppmålingar/rekonstruksjon: Saxe Bjørkedal
* Konstruktør: Professor dr. philos. Arne Emil Christensen jr.
* Største lengde: 14,80 m
* Største breidde: 5,25 m
* Djuptgåande: 1,30 m
* Mastehøgd o. vatn: 12,50 m
* Seglareal: 72 m2
* Motor: Volvo Penta 36 kW/49 HK

## Eigarforhold
* 2001-2003: Stiftinga Sunnmørsjekta
* 2003-: Herøy kommune

## Bakgrunnsstoff
* Jakta på Sunnmørsjekta
* Sunnmørsjekta 
* Anna Olava - den gløymde husfrua på Herøy Gard
* Sunnmørsjekta Anna Olava på Facebook
Kitsch

**Kitsch** er masseproduserte gjenstander som liknar på kunst, men som har liten verdi og kunstnarisk kvalitet. Kitsch-omgrepet oppstod i Tyskland på 1800-talet og vart opphavleg brukt om billige etterlikningar av kjende kunstverk, til dømes reproduksjoner av berømte måleri, også i andre materialer enn dei opphavlege. Omgrepet viser i dag til all slags klisjéprega, uoriginal og populær «liksom-kunst», ikkje minst glorete og sentimentale suvenirer og pyntegjenstandar. 

## Etymologi
Ordet «kitsch» er opphavleg tysk, men har usikkert opphav. De kan vera avleidd frå det engelske *sketch*, det vil seia «skisse» eller «utkast», frå det tyske *verkitschen* som tyder «å selja billeg» eller frå det tyske dialektordet *kitschen* som betyr å 'smørja', 'fuska' eller 'skrapa saman i haugar'.

## Sjå òg

* Kunst
* Plagiat
* Suvenir

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kitsch|Kitsch]]» frå ,  den 25. mars 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Avant-Garde and Kitsch – Essay av Clement Greenberg
* Kitsch and the Modern Predicament – Essay av Roger Scruton
* Kitsch Wiki
Kappbrillefugl

**Kappbrillefugl** (*Zosterops capensis*, alternativt *Zosterops virens*) er ein liten sporvefugl i brillefuglfamilien som lever i sørlegaste Afrika, og med vidast utbreiing i Sør-Afrika.

Denne arten er ca. 12 cm lang med avrunda venger, sterke bein og ein iaugefallande ring av kvite fjører rundt auga. Oversida er grøn, og halsen og undergumpen er lyse gule. Medlemmane av underarten *Z. v. capensis* har grått bryst og grå buk, medan *Z. v. virens* har grøngult bryst og buk.

Kappbrillefuglar er mykje vokale, og held alltid kontakten med mjuke triller «pi, pri» eller ein «pirrii» kontaktlyd. Songen består av gjentatte, lange rykkete strofer med søte fløytenonar, varierande i tonehøgd, volum og tempo, som vanlegvis startar med «tii tii» eller «pirrup pirrup» strofer, og vert deretter eit raskt, usamanhengande virvar av strofer, som kan innlemme etterlikning av tema frå andre fugleartar.

Dette er ein sosial art som dannar store flokkar utanfor hekkesesongen. Han byggjer eit koppforma reir i eit tre og legg 2-3 flekkfrie bleikblå egg. Egga vert klekt etter 11-12 dagar, og flukt frå reiret skjer 12-13 dagar etter klekking. Høgsesongen for hekking er september til desember.

Kappbrillefuglar beitar hovudsakleg på insekt, men tar òg mjuke kjøtfulle blomar, nektar, frukt og små korn. Dei kjem ofte til fôringsplassar.

Arten  finst i eit breitt område av tett til lett skogkledde habitat i Sør-Afrika, Lesotho, Swaziland, Botswana og marginalt inn i Mosambik. Dei fleste populasjonar er standfuglar, men nokre utfører mindre sesongtrekk.

Kappbrillefugl (*Z. c. virens*) er klassifisert som globalt livskraftig. Det finst ikkje informasjon om storleiken på populasjonane.

## Taksonomi
Det er ikkje semje om taksonomien for kappbrillefugl. Underartar i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017:   
**Z. c. caniviridis* søraustlegaste Botswana og inn i nordaustlege Sør-Afrika
**Z. c. atmorii* indre Sør-Afrika og Lesotho
**Z. c. capensis* sørvestre Sør-Afrika 
**Z. c. virens* austlege Sør-Afrika, Swaziland og marginalt inn i Mosambik

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape white-eye|Cape white-eye]]» frå ,  den 24. mars 2018.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Bjørke på Sunnmøre

**Bjørke** er ei bygd inst i Hjørundfjorden i Volda kommune.

Her har Tussa kraft ein kraftstasjon som vart etablert på 1960-talet. Namnet kjem frå Tussafossen, som er lagt i røyr.

Bjørke vart i samband med Kommunereforma i Noreg overført frå Ørsta til nye Volda kommune.

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* Hjørundfjordportalen
* NRK: Norge i dag, telefonkiosken sikres.
* NRK: Norsk attraksjon, «Telefonkioskslaget på Bjørke»
* Kulturminneløypa på Bjørke
Ski-NM 1949

**Noregsmeisterskapen på ski 1949** i nordiske greiner vart avvikla på Hamar i Hedmark og Steinkjer i Nord-Trøndelag i tida frå 20. til 27. februar 1949.

## Langrenn
### 15 km



Dato: 26. februar 1949
Stad: Steinkjer

### 30 km



Dato: 24. februar 1949
Stad: Steinkjer

### 50 km



Dato: 20. februar 1949
Stad: Hamar

### 4 x 10 km stafett



Dato: 20. februar 1949
Stad: Hamar

## Kombinert



Dato: 26./27. februar 1949
Stad: Steinkjer

## Hopprenn



Dato: 27. februar 1949
Stad: Jutulen, Steinkjer

## Kjelder
*Arbeiderbladet 21.2.1949
*Arbeiderbladet 28.2.1949
White Houses av The Animals

**«White Houses»** er ein song av Eric Burdon & The Animals i 1968. Det var opningssporet på det psykedeliske rockealbumet *[[Every One Of Us]]*. «White Houses» nådde 67. plassen på den amerikanske poplista og 46. plassen på den kanadiske RPM-lista. B-sida i USA var «Anything» frå *[[Winds of Change av Eric Burdon & The Animals|Winds of Change]]* frå året før, og som hadde vore gjeven ut som singel frå det albumet før. I Canada, Tyskland, Spania og Brasil, var B-sida «River Deep, Mountain High», som seinare kom ut på albumet deira *[[Love Is av The Animals|Love Is]]*.  «River Deep, Mountain High» vart òg rekna som A-side og gjeven ut på ein eigen singel i 1969. 

I 1995 spelte Burdon inn songen på ny. Denne kom ut på *Absolutely the Best* (1999).

I 2002 vart songen spelt inn av Ed Kuepper som ein del av ein medley, med songen «Hey Gyp», ein annan song Eric Burdon spelte. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:White Houses (Eric Burdon and the Animals song)|White Houses (Eric Burdon and the Animals song)]]» frå ,  den 24. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Kovdor rajon

**Kovdor rajon** (russisk skrift Ковдо́рский райо́н) er eit administrativt område  (rajon) som tils   varer ein norsk kommune. Han ligg vest på Kolahalvøya i Murmansk oblast. Administrativt senter er byen Kovdor.
Flatevidda for kommunem er 4066&nbsp;km²,  og folketalet ligg på omlag 20&nbsp;000.

## Økonomi
Dei fleste innbyggjarane lever av gruvedrift der dei vinn ut glimmer, jarn og vermiculitt.

## Kjelder

* Сайт администрации муниципального образования
* Топографическая карта
*    Мурманская областная Дума. Закон №96-01-ЗМО от 6 января 1998 г. «Об административно-территориальном устройстве Мурманской области», в ред. Закона №1953-01-ЗМО от 24 декабря 2015 г. «О внесении изменений в Закон Мурманской области "Об административно-территориальном устройстве Мурманской области"». Опубликован: "Мурманский Вестник", №10, стр. 3, 16 января 1998 г. (Murmansk Oblast Duma. Law #96-01-ZMO of January 6, 1998 On the Administrative-Territorial Structure of Murmansk Oblast, as amended by the Law #1953-01-ZMO of December 24, 2015 On Amending the Law of Murmansk Oblast "On the Administrative-Territorial Structure of Murmansk Oblast". ).

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kovdorsky District|Kovdorsky District]]» frå ,  den 23. april 2018.*
Nikel

**Nikel** (russisk skrift Никель, finsk *Kolosjoki*) er ein russisk busetnad med 9 500 innbyggarar. Nikel er den russiske busetnaden som ligg nest nærast Noreg (Boris Gleb ligg nærast med berre Pasvikelva imellom). Busetnaden ligg ca. 8 km frå grenselinja, og avstanden mellom Nikel og Kirkenes er bare 40 km. Busetnaden har fått namn etter dei store førekomstane av nikkel utanfor byen.

## Folketalsutvikling

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Kandalaksjskij rajon

**Kandalaksjskij rajon** (russisk skrift Кандала́кшский райо́н) er ein kommune i Murmansk oblast i Russland. Kommunearealet er  km².
## Kjelder
Proteinet OS-9

**OS-9** er eit lektin som er involvert i endoplasmatisk retikulum-assosiert degradering (ERAD) av misfalda protein. Det kjenner att N-glykan som saknar den siste mannoseresten på C-greina. Det har eitt mannose-6-fosfat-reseptorhomologi (MRH)-domene.

I ERAD-prosessen leverer OS-9 misfalda protein til proteinet SEL1L. SEL1L er ein del av eit dislokon som fører misfalda protein over membranen til endoplasmatisk retikulum og ut i cytosol, der dei kan brytast ned av proteasom eller av avgrensa autofagi.

## Kjelder
Ski-NM 1950

**Noregsmeisterskapen på ski 1950** i nordiske greiner vart avvikla i Hakadal, Asker og Bærum, alle i Akershus fylke, i tida frå 12. til 26. februar 1950.

## Langrenn
### 15 km



Dato: 24. februar 1950
Stad: Asker

### 30 km



Dato: 22. februar 1950
Stad: Asker

### 50 km



Dato: 12. februar 1950
Stad: Hakadal

### 4 x 10 km stafett



Dato: 12. februar 1950
Stad: Hakadal

## Kombinert



Dato: 24./25. februar 1950
Stad: Furubakken

## Hopprenn



Dato: 26. februar 1950
Stad: Skuibakken, Bærum

## Kjelder
*Arbeiderbladet 13.2.1950
*Arbeiderbladet 23.2.1950
*Arbeiderbladet 27.2.1950
Månekuppel

**Månekuppel** er ein type skjoldvulkan som finst på overflata av månen. Dei er typisk danna av seigtflytande, muligens silikatrik lava broten ut frå lokaliserte ventilar følgd av ei relativt sein avkjøling. Månekuplar er breie, avrunda, sirkulære formasjonar med ei svak helling som stig eit par hundre meter til senterpunktet. Dei er typisk 8–12&nbsp;km i diameter, men kan bli så store som 20&nbsp;km. Nokr av kuplane inneheld små kraterhol på toppen.

## Kjelder
* Wilson, Lionel og Head, James W., «Lunar Gruithuisen and Mairan domes: Rheology and mode of emplacement », *Journal of Geophysical Research*, vol. 108, 2003.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Månekuppel|Månekuppel]]» frå ,  den 25. mars 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Marvin W. Huddleston, ALPO Lunar Dome Survey Coordinator's web page on Lunar Domes
* Association of Lunar & Planetary Observers, Lunar Section
* GLR Group Website
* UAI Lunar Dome Introduction
The Angry Young Them

***The Angry Young Them*** er debutalbumet til den nordirske rhythm and blues-gruppa Them. Albumet kom ut i Storbritannia i juni 1965. Songaren og låtskrivaren i bandet var Van Morrison. I USA vart albumet gjeve ut som ***Them*** med eit litt anna innhald.

## Plateomslag
Som med fleire Decca-utgjevingar i denne tida var ikkje namnet på gruppa på framsida og på baksida av albumet vart dei introdusert som *The Angry Young Them* med eit essay som sa: «Desse fem unge rebellane er skandaløst oppriktige med seg sjølv. Trassig! Sinte! Triste! Dei er så ærlege dei er på grensa til fornærmande!»

## Utjgeving
Seks av songane på på albumet var skrivne av Morrison, inkludert den kjende garasjeband-hymnen «Gloria». Ein annan song på albumet, «Mystic Eyes» kom til spontant då bandet «spelte kring på gata» i følgje Morrison sjølv, og etter sju minuttar med berre musikk kasta han impulsivt inn teksten til ein song han hadde arbeidd på. Dei lange versjonane av «Gloria» som bandet framførte på Maritime og den ti minuttar lange versjonen av «Mystic Eyes» har aldri blitt gjevne ut. Alt som er attende av framføringa av «Mystic Eyes» er litt over to og eit halvt minutt på albumet. «You Just Can't Win» var ein Dylan-inspirert song om ein gullgravar, sett spesifikke stader i London som Camden Town. «Little Girl» handla om ein gut som var besett av ei fjorten år gammal skulejente. «If You And I Could Be As Two» byrjar med ein talt introduksjon av Morrison med ein aggressiv irsk aksen. Tre songar av Bert Berns kom med i tillegg til ein versjon av John Lee Hooker sin «Don't Look Back», som vert rekna som den beste vokalprestasjonen til Morrison.

## Songar

### Britisk versjon

### Nordamerikansk versjon

## Medverkande
;Them
* Van Morrison – vokal, munnspel, tenorsaksofon
* Peter Bardens – klaverinstrument, orgel
* Billy Harrison - gitar
* Alan Henderson  – bass
* John McAuley - trommer, piano, munnspel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Angry Young Them|The Angry Young Them]]» frå ,  den 25. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Rogan, Johnny (2006). *[[Van Morrison: No Surrender]]*, London: Vintage Books
Mystic Eyes

«**Mystic Eyes**» er ein song skriven av den nordirske songaren og låtskrivaren Van Morrison då han var frontmann i bandet Them. Det var den første songen på debutalbumet deira, *[[The Angry Young Them]]* som kom ut i juni 1965. Han vart gjeven ut på singel i USA i oktober 1965 og i Storbritannia den 12. november 1965. Songen nådde 33. plassen i USA, men nådde ikkje singellista i Storbritannia.

## Innspeling
I 1965 forklarte Van Morrison til ein skribent frå Belfast at songen hadde oppstått under ein jam under den første innspelinga for albumet. «Nokon byrja å spele eit kjapt riff og me andre berre heiv oss på. Teksten eg song mot slutten var berre ord frå ein song eg skreiv på på denne tida.»

Tommy Scott, som var fungerande produsent for Them-innspelinga etter at Bert Berns hadde reist attende til Amerika, skildra korleis «Mystic Eyes» kom til i studio etter å ha byrja som ein instrumental: «etter å ha blåst i munnspelet sitt i sju minuttar, ropte Van brått ut denne teksten.» Det ti minuttar lange opptaket vart korta ned til ei singellengd med å kutte ned byrjinga og slutten av instrumentalen. Songen vart spelt inn i Regent Sound, eit monostudio i Denmark Street i London. Jimmy Page, som då var ein relativt ukjend studiogitarist, spelte sologitar på innspelinga.

## Utgjeving
«Mystic Eyes» vart ikkje gjeven ut på singel før fire månader etter albumet kom ut. Det vart oppfølgjaren til singelen «(It Won't Hurt) Half As Much», som ikkje gjekk inn på listene verken i Storbritannia eller USA. «Mystic Eyes» vart ein suksess i USA, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia. Det var den nest største suksessen Them fekk i USA, etter «Here Comes the Night».

Greil Marcus fortalte om då han høyrde «Mystic Eyes» for første gongen: «Eg hadde aldri høyrt noko slikt som det. Eit stykke musikk som visstnok var laga for radiospeling, med denne lange instrumentale introduksjonen som i røynda var heile songen.» Marcus skreiv òg i ein artikkel for *[[Rolling Stone]]* i 1969 om Van Morrison: «'Mystic Eyes' var ein triumf for både Van, som artisten som ikkje var ansvarleg for nokon andre enn seg sjølv, og for bandet. Van skreiv teksten etter å ha sett barn leike kring gravsteinane på ein gammal gravplass, og vokalen bestod i røynda av Van som messa demoniske sverjingar over eit rasande tempo og dei rå akkordane frå ein bitande gitar.»

## I media
Songen vart nytta i HBO-serien *[[The Sopranos]]*, og finst på albumet *Soundtrack to the Sopranos* frå 2000.

## Andre versjonar
Tom Petty & The Heartbreakers spelte ofte «Mystic Eyes» på konsertane sine. Ein versjon frå 2006 var med på den fire plater store versjonen av dokumentaren om Tom Petty, kalla *[[filmen Runnin' Down a Dream|Runnin' Down a Dream]]*. Denne versjonen finst òg i plateboksen *[[The Live Anthology]]*.

## Notes

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mystic Eyes|Mystic Eyes]]» frå ,  den 25. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Heylin, Clinton (2003). *Can You Feel the Silence? Van Morrison: A New Biography*, Chicago Review Press
Peter Bardens

**Peter Bardens** () var ein engelsk klaverspelare og grunnleggjar av den britiske progressive rockegruppa Camel. Han spelte klaverinstrument, song og skreiv songar med Andrew Latimer. I løpet av karrieren sin har Bardens arbeidd i lag med Rod Stewart, Mick Fleetwood og Van Morrison, og spelt inn soloalbum. 

Han døydde av lungekreft i 2002. 

## Diskografi
### Soloalbum
*1970 - *The Answer*
*1971 - *Peter Bardens ('Write My Name in the Dust' in the U.S.)*
*1976 - *Vintage 69*
*1979 - *Heart to Heart*
*1987 - *Seen One Earth*
*1988 - *Speed of Light*
*1991 - *Water Colors*
*1993 - *Further Than You Know*
*1994 - *Big Sky*
*2002 - *The Art of Levitation*
*2005 - *Write My Name In The Dust: The Anthology 1963-2002*

### Studioalbum med Camel
**[[Camel av Camel|Camel]]* (1973)
**[[Mirage av Camel|Mirage]]* (1974)
**[[The Snow Goose]]* (1975)
**[[Moonmadness]]* (1976)
**[[Rain Dances]]* (1977)
**[[Breathless av Camel|Breathless]]* (1978)
**[[The Single Factor]]* (1982) (gjest)

### Singlar
*1971 - «Homage to the God of Light»
*1987 - «In Dreams»
*1988 - «Gold»
*1988 - «Whisper in the Wind»
*1991 - «A Higher Ground»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Bardens|Peter Bardens]]» frå ,  den 25. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ramin Rezaeian

**Ramin Rezaeian** () er ein iransk fotballspelar som i 2018 spela for Oostende i den belgiske toppdivisjonen og for Iran sitt landslag.
Them Again

***Them Again*** er det andre studioalbumet til det nordirske bandet Them og frontmannen Van Morrison. Albumet kom ut på Decca Records i Storbritanni den 21. januar 1966, men selde dårleg. I USA kom albumet ut i april 1966 og nådde 138. plassen på ''Billboard''-lista.

## Songar
To songar skrivne av Van Morrison er med på albumet, «My Lonely Sad Eyes» og «Hey Girl». Versjonen deira av Bob Dylan sin «It's All Over Now, Baby Blue» vart av forfattaren Clinton Heylin rekna som «ein sjeldanheit, ein Dylan-song som matchar originalen.» 

Som med «Gloria» frå den første plata, så vart «I Can Only Give You Everything» ein song som vart mykje spelt av amerikanske garasjerockeband, som The Liverpool Five, The Little Boy Blues, The MC5, Bram Rigg Set, The Ambertones og The Heros. Songen vart òg spelt av The Troggs og på fransk av Les Sultans (som «Tu es impossible») og Ronnie Bird (som «Chante»).

## Innhald

### Amerikansk versjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Them Again|Them Again]]» frå ,  den 25. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Heylin, Clinton (2003). *Can You Feel the Silence? Van Morrison: A New Biography*, Chicago Review Press
Mona (I Need You Baby)

**«Mona (I Need You Baby)»** er ein song skriven av Ellas McDaniel (Bo Diddley) og var B-sida til singelen hans «Hey! Bo Diddley» i 1957.
 
I følgje minneordet til Diddley i *[[The New York Times]]* var «Mona» ein mykje likt song han skreiv for ein 45 år gammal strippar som dansa på Flame Show Bar i Detroit. Songen danna òg grunnlaget for Buddy Holly sin «Not Fade Away».

## Craig McLachlan & Check 1–2-versjonen

I 1990 gav den autralske skodespelaren og musikaren Craig McLachlan ut ein versjon med bandet sitt «Check 1–2». Det var den andre singelen deira frå albumet *[[Craig McLachlan & Check 1-2]]*. Songen vart ein hit og nådde tredjeplassen i Australia og andreplassen i Storbritannia. Det var den mestseljande singelen av ein australsk artist i 1990.
18=|length18=|tittel19=|length19=|tittel20=|length20=|total_length=}}

### Salslister
«Mona» peaked at No. 2 in the UK Singles Chart, behind Elton John's «Sacrifice» in the week commencing 21. juli 1990.

#### Vekeslister

#### Årslister

### Salstrofé

## Andre versjonar
«Mona (I Need You Baby)» er blitt spelt av mange andre artistar, mellom andre: 
*The Rolling Stones for debutalbumet i 1964.
*Troggs på albumet *[[Trogglodynamite]]* i 1967.
*Quicksilver Messenger Service på det andre albumet deira *[[Happy Trails av Quicksilver Messenger Service|Happy Trails]]* i 1969. Denne vart rangert på 88. plassen av dei 100 beste gitarsongane gjennom tidene hos Rolling Stone.
*Grateful Dead framførte songen to gonger. Først med Bo Diddley den 25. mars 1972 (utgjeve på *[[Dick's Picks Volume 30]]*) og igjen 27. oktober 1991 med gjestene Gary Duncan og Carlos Santana. 
*The Roosters i 1980 på debutalbumet. 
*Frank Marino og Mahogany Rush i 1980 på albumet deira *[[What’s Next]]*.
*Bruce Springsteen spelte ofte ei tolking av songen som ei innleiing til «She's the One» på turneane sine i 1970-åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mona (I Need You Baby)|Mona (I Need You Baby)]]» frå ,  den 25. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
That's How Strong My Love Is

«**That's How Strong My Love Is**» er ein song skriven av Roosevelt Jamison og først spelt inn i 1964 av deep soul-songaren O.V. Wright. Songen er ein sjelfull kjærleiksballade som er blitt spelt av mange andre artistar, mellom anna av Otis Redding i 1965. Versjonen til Redding nådde 18. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* si R&B-liste og 75. plassen på den amerikanske poplista. Teksten nyttar naturfenomen som sola, månen og havet til å skildre kjærleiken til låtskrivaren. 

## Andre versjonar
Otis Redding sin versjon kom ut på albumet *[[The Great Otis Redding Sings Soul Ballads]]*. Tre andre versjonar vart spelte inn i 1965, ein av The Rolling Stones på albumet deira *[[Out of Our Heads]]*, ein annan av The In Crowd, som kom ut på singel, og den tredje av The Hollies som kom ut i 1966 på albumet deira *[[Would You Believe? av The Hollies|Would You Believe?]]*.

### Andre versjonar
* The Rolling Stones spelte han inn i 1965 for albumet deira *[[Out of Our Heads]]* and also for their live album *[[Live Licks]]*, released in 2004.  
* The Hollies spelte han inn i 1966 for albumet deira *[[Would You Believe? av The Hollies|Would You Believe?]]*.
* Percy Sledge gav ut sin versjon i 1966 på Atlantic-albumet *Warm and Tender Soul*
* The Sweet Inspirations spelte inn songen som den tredje singelen deira for Atlantic i 1968
* Steve Young i 1969 på albumet hans *[[Rock Salt & Nails]]*
* Candi Staton i 1970 på albumet hennar *I'm Just a Prisoner*
* The Youngbloods i 1971 på albumet deira *Good and Dusty*
* Humble Pie i 1973 på albumet deira *[[Eat It av Humble Pie|Eat It]]*
* Little Milton i 1973 på albumet hans *Waiting for Little Milton*
* Bryan Ferry i 1978 på soloalbumet *[[The Bride Stripped Bare]]*
* Taj Mahal i 1993 på albumet hans *[[Dancing the Blues]]*
* Roland Gift frå Fine Young Cannibals spelte inn songen i 1996 for filmmusikkalbumet *[[filmen Beautiful Girls|Beautiful Girls]]*.
* Buddy Miller spelte inn songen på «Poison Love» i 1997. 
* ? and the Mysterians spelte inn ein versjon i 1999 på albumet deira *[[More Action]]*.
* The Doughboys i 2008 på albumet deira *[[Is It Now]]*
* Seven Mary Three i 2010 på konsertalbumet *[[Backbooth]]*
* I 2011, Battlefield Band på albumet deira, *[[Line-up av Battlefield Band|Line Up]]*
* I 2011, Jon Stevens på albumet sitt, *[[Testify!]]*
* Chris Robinson Brotherhood på B-sida til singelen *Older Guys* i 2012
* Mick Hucknall i 2012 på albumet hans *American Soul*
* Billie Ray Martin i 2016 på albumet hennar *The Soul Tapes*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:That&#39;s How Strong My Love Is|That&#39;s How Strong My Love Is]]» frå ,  den 26. mars 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Song Facts: «That's How Strong My Love Is»
Bjørn Bø

**Bjørn Bø** ()) er ein norsk journalist som arbeidde i NRK gjennom ei årrekkje, fram til han pensjonerte seg i 2013.

Bø byrja karrieren sin som NRK-stipendiat i 1976. Han arbeidde i NRK Telemark frå 1977 til 1984 og var deretter tilsett i Dagsnytt. Frå 1986 til han gjekk av med pensjon i desember 2013 var Bø i politisk avdeling, der han også ei tid var leiar. Frå 1998 til 1999 var han Stockholm-korrespondent for NRK. Han var særleg kjend som politisk kommentator og som programleiar under valsendingar.

Han blei tildelt Storegutprisen i 2005 for sin levande og ledige bruk av nynorsk.

## Bibliografi
* Med Øystein Dalland og Svein Ola Stugu: *Tre aviser i Bygde-Norge: Altaposten, Driva, Vest-Telemark Blad* (1974)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bjørn Bø|Bjørn Bø]]» frå ,  den 26. mars 2018.*
NM i alpine greiner 1950

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1950** fann stad helga 18.-19. mars 1950 på Standalseidet ved Standal i dåverande Hjørundfjord kommune. Arrangør for meisterskapen, den 6. noregsmeisterskapen i alpint, var Aalesunds Skiklubb.

## Menn
### Slalåm



Dato: 19. mars 1950
Stad: Standal

### Utfor



Dato: 18. mars 1950
Stad: Standal

### Kombinasjon




## Kvinner
### Slalåm



Dato: 19. mars 1950
Stad: Standal

### Utfor



Dato: 18. mars 1950
Stad: Standal

### Kombinasjon




## Kjelder
*Arbeiderbladet 20. mars 1950
NM i alpine greiner 2018

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2018** vart avvikla i tida frå onsdag 21. til sundag 25. mars 2018 ved Hafjell Alpinsenter i Øyer kommune. Arrangør for meisterskapen, den 74. noregsmeisterskapen i sitt slag, var Lillehammer Skiklub.

## Menn
### Slalåm



Dato: 25. mars 2018


### Storslalåm



Dato: 24. mars 2018


### Super-g (Vidlåm)



Dato: 23. mars 2018


### Utfor



Dato: 21. mars 2018


### Kombinasjon



Dato: 22. mars 2018


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 25. mars 2018


### Storslalåm



Dato: 24. mars 2018


### Super-g (Vidlåm)



Dato: 23. mars 2018


### Utfor



Dato: 21. mars 2018


### Kombinasjon



Dato: 22. mars 2018


## Kjelder
*Resultatlister frå FIS
Vesikulært stomatittvirus

**Vesikulært stomatittvirus** (**VSV**) er eit geværkuleforma virus i familien rhabdovirus. Ein brei selletropisme har gjort det til eit populært modellsystem for ymse forskingsføremål. Det valdar sjukdomen vesikulær stomatitt hjå pattedyr som storfe, griser og hestar og nyttar insekt for å spreia seg. Det kan òg sjeldan infisera menneske og gje milde symptom hjå vaksne.

Vesikulært stomatittvirus har eit genom på 11 kilobasar som kodar for fem gen.

RNA-polymerasen til VSV gjer ein feil for mellom kvar tusende og titusende base ved danninga av genomet til eit nytt virus. Dette gjer at viruset som art snøgt kan tilpassa seg ymsande omgjevnader.

## Kjelder
Ski-NM 1980

**Noregsmeisterskapen på ski 1980** i nordiske greiner gjekk føre seg i to vender i januar og mars månad 1980. Meisterskapen omfatta elleve øvingar, sju for menn og fire for kvinner.

Sju av tevlingane vart avvikla frå 24. til 27. januar i Asker, Oslo og Meldal. Fire langrennsøvingar og kombinert fann stad i Asker i Akershus, medan hopprenna gjekk føre seg i Oslo og i Meldal i Sør-Trøndelag. Dei resterande langrennsøvingane, stafettane og den lengste langrennsdistansen for både kvinner og menn, fann stad på Vingrom i Oppland.

## Langrenn menn
### 15 km



Stad: Asker

### 30 km



Stad: Asker

### 50 km



Stad: Vingrom

### 3 x 10 km stafett



Stad: Vingrom

## Langrenn kvinner
### 5 km



Stad: Asker

### 10 km



Stad: Asker

### 20 km



Stad: Vingrom

### 3 x 5 km stafett



Stad: Vingrom

## Kombinert



Dato: 26./27. januar 1980
Stad: Asker

## Hopprenn
### Normalbakke



Stad: Midstubakken i Oslo

### Storbakke



Stad: Kløvsteinbakken i Meldal

## Kjelder
**Sportsboken 80-81*. Dreyer Bok Stavanger. 1980.
NM i alpine greiner 1981

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1981** vart avvikla i tida 19.-22. februar 1981 i Molde og Volda. Dei to utforrenna fann stad på fjellet Tusten i Molde, medan tevlingane i slalåm og storslalåm fann stad i skiløypene ved Krøvelseidet i Volda.

## Menn
### Slalåm





### Storslalåm





### Utfor



Dato: 19. februar
Stad: Molde


### Kombinasjon





## Kvinner
### Slalåm





### Storslalåm





### Utfor



Dato: 19. februar
Stad: Molde


### Kombinasjon





## Kjelder
**Sportsboken 81-82*. Dreyer Bok Stavanger. 1981.
Too Much Blood

«**Too Much Blood**» er ein song av The Rolling Stones frå 1983 på albumet deira *[[Undercover]]*.

Songen vart kreditert til Mick Jagger og Keith Richards, men er i hovudsak skriven av Jagger. Songen reflekterer dei mange inspirasjonskjeldene til the Stones i midten av 1980-åra. Jagger fortalte «Eg hadde tunge tankar ein kveld eg kom til studio. Det var berre [Charlie Watts] og [Bill Wyman]. Og ein av hjelparane våre, Jim Barber, han spelte gitar på han òg. Og eg berre byrja å spele dette riffet som eg hadde, med dette midtpartiet. Eg hadde ikkje noko tekst, og berre byrja å sei dessse ora, som er det du høyrer på songen.» Jim Barber sa «Mick bad meg om eg kunne gjere ein 'Andy Summers' på songen»

Sjølve songen omhandlar den aukande valden ein kunne sjå i media på denne tida og saka til Issei Sagawa, ein japanar som tok livet av kjærasten sin i Frankrike.

Innspelinga fann stad i Paris i Pathé Marconi Studios og Hit Factory i New York City mellom november og desember 1982, og den siste biten vart gjort i august 1983. Jagger spelar elektrisk gitar og syng, og har med seg Barber og Wood på gitar. Chops spelte blåsarar og Sly Dunbar perkusjon.

Ein dance-versjon av «Too Much Blood» vart miksa av Arthur Baker, og kom ut på 12"-singel i desember 1984. Det vart òg laga ein musikkvideo, regissert av Julien Temple, der ein kan sjå bandet spele songen, blanda med klipp av Richards og gitaristen Ron Wood som jagar Jagger med ei motorsag. Eit bilete frå videoen er nytta som omslag for singelen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Too Much Blood|Too Much Blood]]» frå ,  den 29. mars 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*