open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nupkins Island

**Nupkins Island** er ei øy i Antarktis som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) vest for Sawyer Island i Pitt Islands i Biscoe Islands. Ho vart vist på argentinske kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter George Nupkins, ein person i Charles Dickens-boka *[[Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Nusser Island

**Nusser Island** er ei øy 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) nord for Laktionov Island, utanfor austsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Øya vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Franz Nusser, ein austerriksk meteorolog som spesialiserte seg på havis. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Pauling Islands

**Pauling Islands** er ei separat øygruppe som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) søraust for Barcroft Islands i Crystal Sound. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Linus C. Pauling, ein amerikansk kjemikar som la fram ein teori om strukturen i is kring 1935. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
## Kjelder
Pickwick Island

**Pickwick Island** er den største av Pitt Islands i Biscoe Islands. Ho vart grovt kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37, og vart meir nøyaktig vist på argentinske kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Samuel Pickwick, som grunnla Pickwick Club i Charles Dickens-romanenn *[[Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Rabot Island

**Rabot Island** er ei øy som er 8 km lang og 3,5 km brei og som ligg 1,5 km sør for Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903-05, under Jean-Baptiste Charcot, som namngav ho etter Charles Rabot. 

Øya vart opphavleg oppdaga av John Biscoe.

## Sjå òg
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
*
Île Renaud

**Île Renaud** er ei isdekka øy som er 40 km lang og 6,5 til 16 km brei og som ligg mellom Pitt Islands og Rabot Island i Biscoe Islands i Antarktis.

Øya vart først kartlagd og namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Renaud Island|Renaud Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Sawyer Island

**Sawyer Island** er ei øy som er 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) lang og som ligg nord for Pickwick Island i Pitt Islands i Biscoe Islands. Ho vart vist på argentinske kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Robert Sawyer, ein av dei sentrale rollene i Charles Dickens-romanenn *[[Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Scholander Island

**Scholander Island** er ei øy som ligg 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) aust for Watkins Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Per F. Scholander, ein amerikanske fysiolog som undersøkte mange sider ved polar fysiologi. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Slumkey Island

**Slumkey Island** er den største øya i gruppa som ligg aust for Tupman Island i Pitt Islands i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Honorable Samuel Slumkey, ein karakter i Charles Dickens-romanenn *[[Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Smiggers Island

**Smiggers Island** er ei øy som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) søraust for Weller Island i Pitt Islands i Biscoe Islands. Photographed by Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Joseph Smiggers, evig visepresident i Pickwick Club i Charles Dickens-romanen *[[Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Symington Islands

**Symington Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 21&nbsp;km vest-nordvest for Lahille Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter J.D.L. Symington, flyfotograf i Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i dette området i 1956-57.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Thomsen Islands

**Thomsen Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) sørvest for Speerschneider Point, utanfor vestsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Helge Thomsen, ein dansk meteorolog, som i mange år frå 1946 var ansvarleg for dei årlege rapportane til Dansk Meteorologisk Institut om havisen i Arktis. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Trivial Islands

**Trivial Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) aust for Lacuna Island og 7 nautiske mil (13&nbsp;km) nord for Vieugue Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto teken av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi øyane er små, keisame og uinteressante. *Trivial* tyder uviktig på engelsk. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Vize Islands

**Vize Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) sør for Karelin Islands, utanfor austsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Vladimir Vize, ein sovjetisk klimatolog og oseanograf som var ein pioner innan isvarslingsmetodar og som skreiv mange artiklar om havis i Arktis. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Watkins Island

**Watkins Island** er ei låg, isdekt øy som er 8&nbsp;km lang og som ligg 5 km sørvest of Lavoisier Island i Biscoe Islands. Øya vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, 1903–05 og 1908–10, men fekk ikkje noko namn før ho vart oppdaga på ny av BGLE under Rymill, 1934–37. Han gav ho namnet Mikkelsen Island etter Ejnar Mikkelsen, ein dansk polfarar. Rymill var ikkje klar over at Mikkelsen Islands alt låg 120 km sørvestover, etter å ha fått namn av Charcot i 1908–10. For å unngå forveksling mellom dei to, råda UK-APC i 1952 at namnet på øya Rymill gav namn til skulle endrast. Det nye namnet, Watkins Island, er til ære for Gino Watkins, leiaren for British Arctic Air Route Expedition, 1930–31, Ein ny detalj, Mikkelsen Bay, vart kalla opp etter Ejnar Mikkelsen.

## Sjå òg
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Watkins Island|Watkins Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Weller Island

**Weller Island** er ei øy som ligg aust for Snodgrass Island i Pitt Islands i Biscoe Islands. Ho vart vist på argentinske kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Samuel Weller, tenaren til Mr. Pickwick i Charles Dickens-romanen Pickwick Papers.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Wittmann Island

**Wittmann Island** er ei øy som ligg 2&nbsp;nautiske mil (3,7&nbsp;km) vest-sørvest for Nusser Island, utanfor austsida av Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Walter I. Wittmann, ein amerikanske oseanograf som spesialiserte seg på studiet av havis.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Woolpack Island

**Woolpack Island** er ei smal øy som er 1,5&nbsp;nautiske mil (2,8&nbsp;km) lang og som ligg 4&nbsp;nautiske mil (7&nbsp;km) nordaust for Vieugue Island ved vestsida av Grandidier Channel, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Humps Island

**Humps Island** er ei 0,5&nbsp;nautiske mil lang øy med to toppar nær vestenden, som ligg 4&nbsp;nautiske mil sør-søraust for tuppen av The Naze, ei halvøy nord på James Ross Island, som ligg sør for nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, 1901–04. Dette skildrane namnet vart gjeve av UK Antarctic Place-Names Committee i 1948 etter ei landmåling av området av Falkland Islands Dependencies Survey i 1945.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
James Ross Island

**James Ross Island** er ei stor øy utanfor søraustsida av nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Mellom halvøya og James Ross Island ligg Prince Gustav Channel. Det høgaste punktet på øya er 1630 moh, og er 64 km lang frå nord til sør. Ho vart kartlagd i oktober 1903 av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskiöld, som namngav ho etter Sir James Clark Ross, leiaren for den britiske ekspedisjonen til området i 1842 som oppdaga og kartla fleire punkt langs austsida av øya. Forma James Ross Island vart nytta for å unngå å forveksle ho med den meir kjende Ross Island i McMurdo Sound.

Ho er ein av fleire øyar kring halvøya kjend som Graham Land, som ligg nærare Sør-Amerika enn nokon annan del av kontinentet.

Øya var landfast med det antarktiske fastlandet av ein isbrem fram til 1995, då isbremmen og kollapsa og Prince Gustav Channel vart seglbar for første gongen.

Mendel Polar Station, den første tsjekkiske basen i Antarktis, ligg på øya.

## Fryste bein
Den første dinosauren som vart oppdaga i Antarktis var *[[Antarctopelta oliveroi]]*, ein halvstor ankylosaur som vart funnen på James Ross Island av dei argentinske geologane Eduardo Olivero og Roberto Scasso i 1986. Dinosauren vart oppdaga frå campanstadiet i øvre krit i Santa Marta-formasjonen, kring 2&nbsp;km sør for Santa Marta Cove nord på øya. Ankylosauren vart ikkje formelt namngjeven før 2006.

I desember 2003 oppdaga den amerikanske paleontologen Judd Case frå Saint Mary's College of California og geologen James Martin frå South Dakota School of Mines & Technology oppdaga beina til ein therapod-dinosaur på øya. Denne fekk kallenamnet «Naze» etter den nordlege Naze Peninsula der beina vart funnen. Restane er frå sein krit og bestod av ein øvre kjeve og tenner, og det meste av dei nedre beina og føttene. Dinosauren var truleg 1,8 meter.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder
Vega Island

**Vega Island** er ei lita øy nordvest for James Ross Island ved Den antarktiske halvøya.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Vega Island|Vega Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*  (2005): Definitive fossil evidence for the extant avian radiation in the Cretaceous. *Nature* **433**: 305-308.  PDF fulltext Supporting information

## Bakgrunnsstoff
* New Dinosaur Finds in Antarctica Paint Fuller Picture of Past Ecosystem, frå the National Science Foundation, 6. februar 1998.
* Antarctic Researchers to Discuss Difficult Recovery of Unique Juvenile Plesiosaur Fossil, frå the National Science Foundation, 6. desember 2006.
* Rocas hipabisales del grupo volcánico James Ross, Isla Vega (spansk)
Lockyer Island

**Lockyer Island** er ei øy som er 4 km lang og som ligg utafor sørsida av James Ross Island sørvest i Admiralty Sound i Antarktis. Ho vart først kalla Cape Lockyer av kaptein James Clark Ross den 7. januar 1843, etter forslag frå kaptein Francis R.M. Crozier til ære for venen hans, kaptein Nicholas Lockyer i Royal Navy. At det var ei øy vart oppdaga av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskiöld i 1902.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lockyer Island|Lockyer Island]]» frå , den 19. oktober 2012.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*
Seymour Island

**Seymour Island** er ei øy i ei rekkje på 16 store øyar kring tuppen av Graham Land i Den antarktiske halvøya. Graham Land ligg nærmare Sør-Amerika enn nokon annan del av Antarktis. Ho ligg i den delen av øyrekkja som ligg på vestsida av halvøya. Ho ligg like nord for Snow Hill Island og like aust for den større James Ross Island, og den mindre naboøya Vega Island.

Seymour Island vert stundom kalla **Marambio Island** eller **Seymour-Marambio Island**, etter den argentinske basen som ligg her. 

## Historie
Nordspissen av Seymourøya vart observert i 1843 av ein britisk ekspedisjon leia av James Clark Ross, som gav spissen namnet Cape Seymour etter kontreadmiral George Francis Seymour. I 1892 konstaterte nordmannen Carl Anton Larsen at det dreidde seg om ei øy. 

Delar av den den svenske antarktisekspedisjonen 1901–03 leia av Otto Nordenskjöld vart tvinga til å overvintre her i 1902. Heile ekspedisjonen berga seg frå Seymour Island i 1903, inkludert C.A. Larsen som var kaptein på det forliste ekspedisjonsskipet «Antarctic».

Den 29. desember 1969 opna Argentina den permanente forskingsstasjonen Base Antártica Marambio.

## Base Antárctica Marambio

**Marambio-basen** ligg på øya og er den viktigaste argentinske basen i Antarktis. Her vert drive ein flyplass (ICAO: SAWB ) for fly med landingshjul året rundt. Om vinteren har basen i snitt eit mannskap på 55, men om sommaren kan det vere opp til 180 personar her.

## Klima
Middeltemperaturen på Seymour Island er ved Base Antárctica Marambio målt til 1 °C om sommaren og −21 °C om vinteren. Vinterstid fører derimot sterk vind til ein følt temperatur på −60 °C.

## Paleontologi
Bergartane på Seymour Island er stort sett frå sein krittid til eocen. 

I november 1882 gjekk den norske kapteinen Carl Anton Larsen i land her med skipet sitt «Jason». Her fann han fossil av utdøydde dyr og mange paleontologar har vitja øya sidan. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seymour Island|Seymour Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
D'Urville Island

**D'Urville Island** er namnet på fleire stader: 

*D'Urville Island på New Zealand, ei øy i Marlborough Sounds langs nordkysten av South Island på New Zealand
*D'Urville Island i Antarktis, den nordlegaste øya i Joinville Island-gruppa i Antarktis.
Andersson Island

**Andersson Island**, tidlegare kalla **Rosamel Island**, er ei øy ved austenden av Tabarin Peninsula i Antarktis. 

Øya vart først namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen i 1838, som kalla ho *le Rosamel* til ære for viseadmiral Claude Charles Marie du Campe de Rosamel som var fransk marineminister. Øya var ein stoppestad under den andre franske ekspedisjonen i regionen. Jules Dumont d'Urville ankra opp utanfor øya då tilhøva ombord på «Astrolabe» og «Zelee» vart for dårlege. Størstedelen av mannskapet på «Astrolabe» hadde tydelege symptom på skjørbuk og hovuddekka var dekte av røyk frå skipselden ombord og den dårlege lukta hadde vorte uuthaldeleg.

Den svenske antarktiskekspedisjonen (SwAE) i 1902 namngav han *le de l'Uruguay*, etter fartøyet «Uruguay», som hadde redda den svenske ekspedisjonen frå Snow Hill Island. 

Ho vart etter kvart gjeve namnet Andersson Island den 21. november 1949, etter dr. Johan Gunnar Andersson (1874-1960), ein svensk geolog som var med på ekspedisjonen. Dette måtte ein gjere for å ikkje forveksle øya med Uruguay Island, som ligg utanfor Graham Coast.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andersson Island|Andersson Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Beagle Island

**Beagle Island**  er ei øy som ligg nordaust for Darwin Island i Danger Islands utanfor austenden av Joinville Island. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter HMS «Beagle» (kaptein Robert FitzRoy), på grunn av nærleiken til Darwin Island.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beagle Island|Beagle Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bransfield Island

**Bransfield Island** er ei øy som er nær 5&nbsp;nautiske mil lang og som ligg 3&nbsp;nautiske mil sørvest for D'Urville Island utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho fekk namnet «Point Bransfield», etter Edward Bransfield i Royal Navy i 1842 ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross som vestenden av Joinville Island-gruppa. Under ei kartlegging i 1947 av Falklands Islands Dependencies Survey oppdaga at ho var ei eiga øy.

Dette er ei av fleire øyar i Antarktis øyar kring halvøya kjend som Graham Land, som ligg nærmare Sør-Amerika enn andre delar av kontinentet.

## Kjelder
Brash Island

**Brash Island** er ei isolert øy som ligg 5&nbsp;nautiske mil nordvest for Darwin Island, utanfor søraustenden av Joinville Island. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey i 1953, og ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi øya ligg i eit område med mykje «skrøpeleg is» (*brash ice* på engelsk).

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Persson Island

**Persson Island** er ei øy som er 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) lang og som ligg i innløpet til Rohss Bay ved sørvestsida av James Ross Island. Ho vart oppdaga av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskiöld, 1901–04, og vart namngjeven av han etter Nils Persson, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Snow Hill Island

**Snow Hill Island** er ei nesten heilt snødekt øy utanfor austkysten av Den antarktiske halvøya. Ho er 32 km lang og 10 km brei. Mellom øya og James Ross Island i nordaust ligg Admiralty Sound. Ho er ei av fleire øyar kring Graham Land, som ligg nærare Sør-Amerika enn nokon annan del av kontinentet.

Ho vart oppdaga 6. januar 1843 av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, som trudde øya var ein del av fastlandet og kalla ho Snow Hill. Det vart oppdaga at ho var ei øy i 1902 av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskiöld, som overvintra i området frå 1901 til 1903 og nyttar ho som base for å utforske naboyane og Nordenskjold Coast på Den antarktiske halvøya.

Restane av trehytta som ekspedisjonen nytta under overvintringa er i dag ein av historiske stader og kulturminne i Antarktis verna under Antarktistraktaten.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Snow Hill Island|Snow Hill Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* *Antarctica*. Sydney: Reader's Digest, 1985, pp.&nbsp;152–159..
* Child, Jack. *Antarctica and South American Geopolitics: Frozen Lebensraum*. New York: Praeger  Publishers, 1988, pp.&nbsp;69, 72.
* Lonely Planet, *Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit*, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996, 307.
* Stewart, Andrew, *Antarctica: An Encyclopedia*. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes), p 931,
* U.S. National Science Foundation, *Geographic Names of the Antarctica*, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980,


## Bakgrunnsstoff
D'Urville Island i Antarktis

**D'Urville Island** er ei øy i Antarktis. Ho er den nordlegaste øya i Joinville-øyane. Ho er 27 km lang og ligg like nord for Joinville Island og mellom dei ligg Larsen Channel.  

Øya vart kartlagd i 1902 av Den svenske antarktiskekspedisjonen under Otto Nordenskiöld, som namngav ho etter kaptein Jules Dumont d'Urville, ein fransk oppdagar som oppdaga land i Joinville-øyane.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR 
* kravområde i Antarktis

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:D&#39;Urville Island i Antarktis|D&#39;Urville Island i Antarktis]]» frå ,  den 19. oktober 2012.*
Danger Islands

**Danger Islands** er ei øygruppe som ligg 13&nbsp;nautiske mil aust-søraust for Joinville Island. Dei vart oppdaga 28. desember 1842 av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, som og gav ho dette namnet på grunn av store, tunge isflak som nesten heilt fanga skipet inn då dei nærma seg øyane.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Darwin Island

**Darwin Island** er den største av Danger Islands, som ligg 11&nbsp;nautiske mil aust-søraust for austenden av Joinville Island, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga i 1842 av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, og vart namngjeven av han etter naturalisten Charles Darwin.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Dundee Island

**Dundee Island** er ei isdekt øy som ligg aust for nordausttuppen Den antarktiske halvøya og sør for Joinville Island. 

Den 8. januar 1893 under Dundee Whaling Expedition, vart øya namngjeven av kaptein Thomas Robertson på skipet Active og kalla opp etter heimehamna Dundee i Skottland.

Det var frå denne øya at den amerikanske forretningsmannen Lincoln Ellsworth, i lag med pilot Herbert Hollick-Kenyon, tok av den 23. november 1935 den første gongen Antarktis vart kryssa med fly.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dundee Island|Dundee Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Earle Island

**Earle Island** er ei lita øy 3&nbsp;nautiske mil sørvest for Darwin Island og ligg heilt sørvest i Danger Islands. Etter det hydrografiske arbeidet i området frå HMS «Endurance» i 1977–78, og vart namngjeven i samband med Beagle Island og andre namn i gruppa etter Augustus Earle, ein kunstnar på HMS «Beagle».

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Etna Island

**Etna Island** er ei øy med ein høg topp, som ligg 6&nbsp;nautiske mil nord for austenden av Joinville Island, utanfor nordausttuppen av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Clark Ross, 1839–43, som han namngav fordi ho likna på vulkanen Etna på Sicilia.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Heroína Island

**Heroína Island** er ei lita øy i Antarktis, som ligg heilt nordaust i Danger Islands, aust-søraust for Joinville Island. Ho vart namngjeven av Den argentinske antarktisekspedisjonen, 1948–49, etter ekspedisjonsskipet «Heroína», namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1993,

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Joinville Island

**Joinville Island** er den største øya i Joinville Island-gruppa, kring 64&nbsp;km lang frå aust til vest og 20&nbsp;km brei, og som ligg utanfor nordausttuppen av Den antarktiske halvøya, og mellom øya og fastlandet ligg Antarctic Sound. Joinville Island vart oppdag og kartlagd kring 1838 av ein fransk ekspedisjon kommandert av kaptein Jules Dumont d'Urville, som namngav ho etter François, prinsen av Joinville (1818–1900), den tredje sonen til Louis-Philippe, hertugen av Orléans. Ho ligg i kravområda til Argentina, Storbritannia og Chile.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joinville Island|Joinville Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jonassen Island

**Jonassen Island** er ei av fleire øyar i Antarktis kring halvøya Graham Land, som ligg nærmare til Sør-Amerika enn nokon annan del av kontinentet.

Ho er sagt å vere særleg klipperik og er 4 km lang. Ho ligg nord for Andersson Island. 

Ho vart først kalla Irizar Island av Otto Nordenskiöld til ære for den argentinske kapteinen på skipet «Uruguay» som redda Den svenske antarktiskekspedisjonen i 1903 etter skipet deira «Antarctic» vart knust av isen. Eit år seinare, vart ei anna øy i Antarktis kalla opp etter Irizar og sidan ho var ei større øy, vart denne mindre øya kalla opp etter Ole Jonassen, som var med Nordenskiöld on på dei to store hundesledeturane hans i 1902-3.

Det er mykje bøylepingvinar og taremåsar på øya. Begge artar ynglar på øya.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jonassen Island|Jonassen Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Papua Island

**Islote Papúa ** er ei lita rund øy som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) vest for Boreal Point, utanfor nordkysten av Joinville Island. Namnet vart nytta av Den argentinske antarktisekspedisjonen (1953–54) på grunn av dei mange bøylepingvinane (Pygoscelis papua) på øya. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Patella Island

**Patella Island** er ei lita, men høg øy, meir enn 75 meter over havet, som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordvest for Ambush Bay utanfor nordkysten av Joinville Island. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953, Namnet er skildrane av forma på øya sidan Patella er det latinske namnet på eit albogeskjel.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Paulet Island

**Paulet Island** er ei sirkelforma øy med ein diameter på kring 1,5&nbsp;km som ligg 5&nbsp;km søraust for Dundee Island, utanfor nordaustenden av Den antarktiske halvøya. Ho består av lavastraumar dekte av ei sinderkjegle med eit lite krater på toppen. Geotermisk varme held delar av øya isfri og den unge morfologien til vulkanen indikerer at han har vore aktiv i løpet av dei siste 1&nbsp;000 år. Paulet Island vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon (1839–1843) under James Clark Ross og vart namngjeven av han etter kaptein Lord George Paulet i Royal Navy.

I 1903 under Den svenske antarktiskekspedisjonen leia av Otto Nordenskiöld vart skipet hans «Antarctic» knust av isen utanfor øya.

På Paulet Island er det over 200&nbsp;000 adeliepingvinar, og vert mykje vitja av turistar.

## Galleri

Fil:Paulet Island.jpg|Paulet Island (februar 2007)
Fil:Paulet Island Adelie Pinguin Kolonie.JPG|Adeliepingvinkoloni på Paulet Island


## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Vulkanar i Antarktis
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paulet Island|Paulet Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bibliografi
* *Antarctica*. Sydney: Reader's Digest, 1985, pp.&nbsp;152–159.
* Child, Jack. *Antarctica and South American Geopolitics: Frozen Lebensraum*. New York: Praeger  Publishers, 1988, pp.&nbsp;69, 72.
* Lonely Planet, *Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit*, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996, 302.
* Stewart, Andrew, *Antarctica: An Encyclopedia*. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes), p 752.
* U.S. National Science Foundation, *Geographic Names of the Antarctica*, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980,
* 

## Bakgrunnsstoff
* Meir informasjon om Paulet Island 
* Bilete av Paulet Island med tusenvis av pingvinar 
* Eit anna bilete Paulet Island 
* Paulet Island med mange bilete
Islote Peine

**Islote Peine** er ei lita øy vest for Beagle Island i Danger Islands, søraust for Joinville Island. Det skildra namnet vart gjiven av Ministerio de Defensa i Argentina i 1978 og  Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) godkjende namnet i 1993 som namnet på øya. Peine tyder kam. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Islote Plato

**Islote Plato** er ei lita øy som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) aust for Darwin Island i Danger Islands. Det skildrande namnet, plateøya, vart gjeven av Ministerio de Defensa i Argentina i 1977. Namnet vart godkjend av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1993.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Rosamel Island

**Rosamel Island** er ei sirkelforma øy vest for Dundee Island sør i innløpet til Antarctic Sound. Øya har ein diameter på 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) og stupbratte klipper av vulkanske bergartar med ein snødekt topp 435 meter over havet. Ho vart oppdaga av den franske ekspedisjonen, 1837–40, under kaptein Jules Dumont d'Urville, og vart namngjeven av han etter viseadmiral Claude de Rosamel, fransk marineminister som gav ordre om ekspedisjonen. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Wideopen Islands

**Wideopen Islands** er ei gruppe øyar og skjer som ligg 7&nbsp;nautiske mil (13&nbsp;km) nord for Boreal Point på Joinville Island. Ho vart grovt kartlagd frå avstand av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1953-54. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 på grunn av den eksponerte, isolerte plasseringa på sørsida av Bransfield Strait.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
James Clark Ross

Sir **James Clark Ross** () var ein engelsk sjøfarar og oppdagar.

Allereie som tolvåring byrja Ross tenesta si i Royal Navy og i 1818 deltok han i ein ekspedisjon under leiing av onkelen sin John Ross som leitte etter Nordvestpassasjen. Mellom 1819 og 1825 deltok Ross i fleire polarekspedisjonar under leiing av William Edward Parry, òg desse ekspedisjonane langs nordvestpassasjen. I 1827 gjorde Parry og Ross eit forsøk på å nå den geografiske nordpolen. Parry trudde at Nordishavet berre inneheldt ei mindre stripe av is og difor vart mindre båtar lasta på sleder som vart trekt over isen. Ved 82° nordleg breidde vart dei tvinga til å gjere vendereis.

Mellom 1829 og 1831 deltok James Clark Ross i onkel John Ross den andre arktiske ekspedisjonen sin. Den 1. juni 1831 fann dei, som den første ekspedisjonen, den magnetiske nordpolen, som på den tida låg ved Cape Adelaide på Boothia Peninsula.

Den 29. september 1839 byrja Ross ein eigen ekspedisjon med fartøya HMS «Erebus» og HMS «Terror» til Antarktis. Som leiar for skipet «Terror» valde Ross sin nære ven Francis Crozier. I 1841 oppdaga han Rosshavet og dei to vulkanane Mount Erebus og Mount Terror, oppkalla etter dei to fartøya i ekspedisjonen. Dei sigla langs iskanten som inntil då ikkje hadde vore kjent og namngav han Victoria Barrier, seinare omdøypt Ross isbrem til minnet hans. Året etter utforska dei austsida av det som no blir kalla James Ross Island og oppdaga og namngav Snow Hill Island og Seymour Island.

Ekspedisjonen kom tilbake til England 4. september 1843. Året etter vart han adla og tildelt den franske Æreslegionen.

## Sjå òg
* «Sir James Clark Ross» (I), flytande kvalkokeri
* «Sir James Clark Ross» (II), flytande kvalkokeri

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:James Clark Ross|James Clark Ross]]» frå ,  den 19. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Biografi Dictionary of Canadian Biography Online
Advisory Committee on Antarctic Names

**Advisory Committee on Antarctic Names** (ACAN eller US-ACAN) er ein rådgjevande komite under United States Board on Geographic Names som er ansvarleg for å anbefale namn på geografiske objekt i Antarktis. USA anerkjenner ikkje territorialkrav i Antarktis, så ACAN tildeler geografiske namn på heile kontinentet – i samråd med andre nasjonale nomenklaturorgan der det høver seg slik. 

ACAN har publisert retningslinjer for namngjeving, basert på rekkjefølgja på innkomne søknader, om namna er eigna, og i kva grad dei allereie er tekne i bruk.

## Sjå òg
*Stadnamn i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Advisory Committee on Antarctic Names|Advisory Committee on Antarctic Names]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Abbott Island

**Abbott Island** er ei øy som ligg 1,5 km vest for Davis Island i sørlege delen av Bouquet Bay, utanfor nordaustsida av Brabant Island i Antarktiske Arkipel. Ho vart grovt kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot, 1903–05, og fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og kartlagd frå desse bileta i 1959. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Maude Abbott, ein kanadisk ekspert på medfødde hjartesjukdommar. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abbott Island|Abbott Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Île Anvers

**Île Anvers**, **Anvers Island**, **Antwerp Island**, **Antwerpen Island** eller **Isla Amberes** er ei høg, fjellendt øy i Antarktiske Arkipel. Ho er 61 km lang og den største øya i øygruppa og ligg sørvest for Brabant Island, sørvest i gruppa.  Île Anvers vart oppdaga av John Biscoe i 1832 og namngjeven i 1898 av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache etter provinsen Antwerpen i Belgia.

## Palmer Station
Palmer Station på Île Anvers iligg ved  og er den einaste amerikanske stasjonen i Antarktis som ligg nord for Den antarktiske polarsirkelen. Han stod ferdig i 1968. Kring 50 personar kan opphalde seg på Palmer Station samstundes. Stasjonen er kalla opp etter Nathaniel B. Palmer, som truleg var ein av dei første tre personane som såg Antarktis. Det ligg eit vitskapleg laboratorium, samt ein kai. 

## Den tidlegare stasjonen til British Antarctic Survey
På Île Anvers bygde og opererte British Antarctic Survey ein stasjon (Base N) for å drive landmåling og studere geologi. Stasjonen til British Antarctic Survey bestod av ei hytte og var busett frå 27. februar 1955 til 10. januar 1958. I 1958 vart stasjonen lag ned sidan arbeidet var fullført. Hytta på stasjonen vart lånt bort til amerikanske styresmakter den 2. juli 1963, som vart omgjort til eit biologisk laboratorium i januar 1965 som dei amerikanske forskarane frå Palmer Station nytta. Stasjonen til British Antarctic Survey var open for å ta i mot flytrafikk frå 1969 til 1971, men vart øydelagd av brann den 28. desember 1971, medan det vart renovert av British Antarctic Survey. Skrotet vart fjerna av medlemmar av US Antarctic Program i 1990/1991, og berre betongfundamentet står att i dag. 

Ein skiveg var i bruk frå 1969 til 1973. Flyoperasjonane vart overførte til Adelaide (Station T) i 1973 då skivegen ikkje vart vedlikehalde. Skivegen var stundom i bruk fram til november 1993. 

## Grunnstøyting
Den 11. februar 1972 gjekk MS «Explorer» på grunn nær La Plaza Point i Antarktis. Ho vart taua til Buenos Aires i Argentina og så til Kristiansand i Noreg for reparasjonar.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anvers Island|Anvers Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Île Anvers Station N — History British Antarctic Survey
Alpha Island

**Alpha Island** eller **Isla Huidobro** er ei lita øy som ligg mellom Epsilon Island og Delta Island i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Ho vart kartlagd av Discovery Investigations i 1927 og  kalla opp etter den første bokstaven i det greske alfabetet, i samsvar med namn på andre øyar i gruppa. Øya vart kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alpha Island|Alpha Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Amsler Island

**Amsler Island** ligg utanfor kysten av Den antarktiske halvøya. Ho er kalla opp etter den amerikanske marinbiologen Charles (Chuck) og  Margaret (Maggie) Amsler i University of Alabama at Birmingham. Øya er ei trekanta klipperik granittøy som er kring 2&nbsp;km lang og 1&nbsp;km brei. Ein trudde tidlegare ho var ein del av den større øya Île Anvers fordi området mellom øyane er dekt av Marr Ice Piedmont. Rask tilbaketrekking på grunn av global oppvarming synte at det var ei eiga øy i 2004. USA Board on Geographic Names valde dette namnet i 2007 for å ære dei tre tiåra Amsler-familien forska i Île Anvers-området. Amsler Island var den opphavlege staden den amerikanske forskingsbasen Palmer Station låg frå 1965 fram til den noverande stasjonen vart bygt 800 meter lenger unan i 1968.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR 
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amsler Island|Amsler Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* press release on island 
* newspaper article on island 
* http://pal.lternet.edu/docs/publications/sitreps/2004/oct04
Beaumont Skerries

**Beaumont Skerries** er to småøyar og fleire skjer som ligg 1&nbsp;nautiske mil aust for Joubin Islands, utanfor sørvestkysten av Île Anvers. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Malcolm J. Beaumont, ein elektrikar på RV «Hero» på den første reisa hennar til Antarktis.

## Kjelder
Beta Island

**Beta Island** er ei lita øy som ligg like nord for Kappa Island og like sørvest for Alpha Island i Melchior Islands i Antarktiske Arkipel. Namnet kjem frå den andre bokstaven i det greske alfabetet, truleg gjeve av mannskapet under Discovery Investigations som grovt kartla øya i 1927. Øya vart òg kartlagd av argentinske ekspedisjonar i 1942, 1943 og 1948.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beta Island|Beta Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Jenny Skavlan

**Jenny Ebbing Skavlan** () er ein norsk modell, skodespelar, programleiar og forfattar.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Skavlan vakste opp på Frogner og Bygdøy i Oslo, som dotter av legen Jørgen Skavlan, medan mor hennar er kostymedesignar og tekstilkunstnar. Ho er niese til Fredrik Skavlan og trulova med Thomas Gullestad.

Skavlan gjekk på Fagerborg videregående skole, der ho hadde ein av hovudrollane i den tradisjonsrike Fagerborgrevyen to år på rad.

### Karriere
Ho vart fyrst kjend gjennom ein reklamefilm for Pizza Grandiosa i 2007, og ho har seinare hatt roller i norske filmar som *[[Fatso]]*, *[[Død snø]]* og *[[Tomme Tønner]]*. Hausten 2008 deltok ho i *[[Skal vi danse]]* på TV 2. I 2012 debuterte ho som forfattar med boka *[[SY OM]]*. I 2013 var ho programleiar for Melodi Grand Prix 2013, saman med Erik Solbakken.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jenny Skavlan|Jenny Skavlan]]» frå ,  den 19. oktober 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
Paperlate

«**Paperlate**» er ein song av det britiske rockebandet Genesis. Songen vart først gjeven ut på EPen *[[3 X 3]]* i 1982. EPen nådde 10. plass på albumlista i Storbritannia i 1982. Suksessen til EPen førte til at bandet fekk spele på *[[Top of the Pops]]*. I Amerika vart «Paperlate» gjeven ut som ein vanleg singel med «You Might Recall» som B-side. Han var òg med på den amerikanske versjonen av albumet *[[Three Sides Live]]* i lag med resten av songane frå *3 X 3*.

## Historie
Tittelen kom frå ein linje i Genesis-songen «Dancing with the Moonlit Knight» frå 1973 (*«Paper late, cried a voice in the crowd»*), som Genesis øvde på under ein lydsjekk, noko som førte til starten på denne songen. «Paperlate» er ein av to songar av Genesis med blåserekkja frå Earth, Wind & Fire. Den andre er «No Reply At All frå *[[Abacab]]*. Collins har ofte nytta blåserekkja for sine soloprosjekt, mellom andre soloalbumet *[[Face Value]]*. Det vart laga ein musikkvideo for singelen som nytta opptak frå *Top of the Pops*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paperlate|Paperlate]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Statoil Fuel & Retail Norge

**Statoil Fuel & Retail Norge AS** er eit heleigd dotterselskap av Statoil Fuel & Retail ASA som opererer verksemda i Noreg. Morselskapet blei oppretta i 2010 ved at nedstraumsverksemda i Statoil ASA blei splitta ut som eit børsnotert selskap. Verksemda i Noreg inkluderer distribusjon og sal av drivstoff gjennom eit nettverk av bensinstasjonar som nyttar Statoil varemerke. Statoil Fuel & Retail Norge sel òg andre typar energiprodukt og leverer drivstoff til industri, landbruk, luftfart og dessutan til skipsfart i Noreg gjennom eit nett av kystanlegg.

**Statoil Norge AS** var eit heleigd dotterselskap av Statoil frå 1987 til 2010, opphavleg operert under namnet Norsk Olje med marknadsføring under varemerket Norol. Selskapet tok namnet Statoil Norge frå 1991. I perioden 1999 til 2010 hadde eit anna selskap, Statoil Detaljhandel, ansvar for bensinstasjondrifta i Noreg. Derfor opererte Statoil Norge utan bensinstasjondrifta i denne perioden. 

Statoil Detaljhandel var eit anna dotterselskap av Statoil ASA med ansvar for bensinstasjondrifta i heile Skandinavia. I perioden fram til 2004 var eigarskapen delt 50-50 mellom Statoil og ICA. 

## Kjelder
* Om Statoil Fuel & Retail Norge AS på statoil.no , henta 19. oktober 2012
3X3

***3X3*** er ein EP av rockebandet Genesis. Han kom ut i  1982 med tre songar som vart spelte inn under innspelinga av *[[Abacab]]*. Singelen frå EP-en, «Paperlate», nådde 10. plass på den britiske singellista og 32. plassen i USA. 

Alle songane på EP-en vart spelte inn under innspelinga av albumet *[[Abacab]]*. For songen «Paperlate», nytta Collins blåserekkja til bandet *[[Earth, Wind & Fire]]*. Collins har ofte nytta gruppa for andre prosjekt, som sine eigne soloalbum. 

*3X3* vart aldri gjeve ut på CD, men songane kom ut på verdsutgåva av *[[Three Sides Live]]*. I tillegg vart to av songane, «Paperlate» og «You Might Recall», gjeven ut i plateboksen *[[Genesis Archive 2: 1976-1992]]* (2000). «Me and Virgil» kom ikkje med i boksen, truleg fordi bandet ikkje likte songen så godt, men han vart sidan gjeven ut på bonus-CD-en som følgde boksen *[[Genesis 1976-1982]]*. 

## Innhald
Alle songar av Tony Banks, Phil Collins og Mike Rutherford.

### Side A
# «Paperlate»&nbsp; – 3:20
# «You Might Recall»&nbsp; – 5:30

### Side B
# «Me and Virgil»&nbsp; – 6:18

## Medverkande
* Tony Banks&nbsp;– klaverinstrument
* Phil Collins&nbsp;– trommer, perkusjon, vokal
* Mike Rutherford&nbsp;– gitar, bass

;Andre medverkande
* Hugh Padgham&nbsp;– lydteknikar

## Kjelder
Statoil Fuel & Retail

**Statoil Fuel & Retail ASA** er eit selskap med hovudkontor i Oslo som distribuerer og sel petroleumsprodukt i Skandinavia og Aust-Europa. Det er ått av Alimentation Couche-Tard, operert frå Canada. Selskapet blei oppretta i 2010 ved at all nedstraumsverksemd i Statoil ASA blei splitta ut som eit børsnotert selskap med rett til å nytte varemerket Statoil.

I 2010 disponerte selskapet 2&nbsp;300 utsalsstader for drivstoff i Skandinavia, Polen, Baltikum og i Russland så vel som at dei opererte monalege leveransar av smøreprodukt og drivstoff til skipsfart og til luftfart. Selskapet blei notert på Oslo Børs den 22. oktober 2010. I Noreg blir drifta ivaretatt gjennom dotterselskapet Statoil Fuel & Retail Norge.

## Historie
Selskapet har røter frå distribusjonsselskap i Danmark, Noreg og Sverige som Statoil kjøpte opp mellom 1979 og 1987 til nedstraumsverksemda si. 

I 1985 blei bensinstasjonkjeda Esso i Sverige kjøpt opp. Kjeda hadde opphav tilbake til 1896 i Sverige. Likeins blei distribusjonsselskapet til Esso i Danmark kjøpt opp i 1986. I Noreg kjøpte Statoil delar av selskapet Norsk Olje a.s i 1979, og åtte heile selskapet frå 1987. Statoil marknadsførte og selde drivstoff frå ca. 900 bensinstasjonar i Noreg under namnet Norol i perioden 1979 til 1991. Verksemda i Noreg var organisert som eit dotterselskap, frå 1991 under namnet Statoil Norge.

Ut over 1990-talet etablerte Statoil distribusjons- og salsverksemd for petroleumsprodukt i Aust-Europa. Det skjedde i alle Dei baltiske statane, i Polen frå 1992 og i Murmansk frå 1993. 

Tidlegare hadde Statoil dotterselskap for bensinstasjonskjeder i Irland og Tyskland, men desse blei selt før 2010.

Frå 19. juni 2012 eig Alimentation Couche-Tard meir enn 80 % av Statoil Fuel & Retail etter gjennomføring av eit oppkjøp som verdsette selskapet til 15,9 milliardar kroner.

## Kjelder
Three Sides Live

***Three Sides Live*** er det tredje konsertalbumet til det britiske rockebandet Genesis, utgjeve i 1982.

## Historie
Tittelen på albumet kom frå den originale utgåva det tre av sidene var konsertopptak frå turneen til bandet i 1981-1982, medan den fjerde sida var studioopptak, mellom anna dei tre songarn frå den britiske EPen *[[3 X 3]]* og B-sider frå innspelinga av *[[Duke av Genesis|Duke]]*. Studiosida vert derimot ikkje lenger gjeve ut som ein del av albumet. 

Då albumet kom ut nådde det andreplassen i Storbritannia og tiandeplassen i USA. I Noreg nådde albumet ein 14. plass. 

Albumet har flest songar frå *Duke* og *[[Abacab]]*. 

## Innhald

* Den nordamerikanske utgåva og somme europeiske utgåve hadde opphaveg side fire som «Paperlate», «You Might Recall», «Me and Virgil», «Evidence of Autumn» og «Open Door». 

## Video

***Three Sides Live*** vart òg gjeven ut som ein konsertfilm frå *[[Abacab]]*-turneen. Filmen var regissert av Stuart Orme.

Konsertopptaka vart hovudsakleg filma i Nassau Coliseum, med intervju innimellom songane og klipp av gruppa på reise i lag med mannskapet og familiane deira. 

Han vart først gjeven ut på Betamax og VHS i 1982, sidan på laserdisc i oktober 1991, og DVD i november 2009 som ein del av The Movie Box.

### Innhald
# «Behind the Lines»
# «Duchess»
# «Misunderstanding»
# «Dodo/Lurker»
# «Abacab»
# «No Reply At All»
# «Who Dunnit?»
# «In the Cage (Medley – Cinema Show – Slippermen)
# «Afterglow»
# «Me and Sarah Jane» (filma i Savoy)
# «Man on the Corner» (filma i Savoy)
# «Turn It On Again»
Berre DVD-utgåva:
# «Behind the Lines»
# «Duchess»
# «Me & Sarah Jane»
# «Man on the Corner»
# «One for the Vine»
# «Fountain of Salmacis»
# «Follow You, Follow Me»

## Medverkande
*Phil Collins – solovokal, trommer, perkusjon
*Tony Banks – klaverinstrument, korvokalist
*Mike Rutherford – bass, gitar, korvokalist

**Andre medverkande**
*Daryl Stuermer – gitar, bass
*Chester Thompson – trommer, perkusjon

It/Watcher of the Skies:
*Tony Banks – klaverinstrument
*Phil Collins – vokal, trommer
*Steve Hackett – gitar
*Mike Rutherford – bass, gitar

**Andre medverkande**
*Bill Bruford – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Three Sides Live|Three Sides Live]]» frå ,  den 19. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*