open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stasjonsvegen bru

**Stasjonsvegen bru** er ei bru i Arna i Bergen. Brua er ein del av E16 Hardangervegen, og kryssar Takvamvegen på Indre Takvam.

Namnet vart godkjent av Statens vegvesen 1. januar 1991.  

## Fotnotar
Incisura intertragica

***Incisura intertragica*** er rommet melleom tragus og antitragus på øyremuslingen, ein del av det ytre øyret. Andre namn på dette området er ***incisura anterior auris*** og ***sulcus auriculae anterior***.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Incisura anterior auris|Incisura anterior auris]]» frå ,  den 15. februar 2015.*
Radojka Šverko

**Radojka Šverko** () er ein kroatisk songar. 

## Verkliste
### Studioalbum
**Radojka Šverko* (1973)
**S tobom u snu* (1975) 
**Tebi pjevam u pjesmama* (1981)
**Pjesme ljubavne* (1990) 
**Vatra i led* (1993) 
**Va dihe mora* (1995)
**Radojka Šverko - Zlatna kolekcija* (2005)
**Men are my best friends* (2005) 
**Svijet je moj* (2011)
A New World Record

***A New World Record*** er det sjette studioalbumet til Electric Light Orchestra (ELO), gjeve ut i 1976.

## Oversyn
Albumet vart det andre albumet deira som vart spelt inn i Musicland Studios i München og vart gjennombrotet deira i Storbritannia som dei hadde venta lenge på. *A New World Record* vart det første albumet deira som gjekk inn på topp 10 på albumlista i Storbritannia. Det vart ein stor internasjonal suksess og gjorde bandet til eit av dei mestseljande rockebanda i verda på denne tida. Plata selde til multi-platina i USA og Storbritannia, og selde fem millionar eksemplar verda over det første året. Det var første gongen den kjende ELO-logoen vart nytta på plateomslaget. Logoen vart nytta på alle seinare utgjevingar med bandet. 

Albumet inneheld hitsinglane «Telephone Line», som art den første singelen deira som selde til gullplate i USA, «Livin' Thing» og «Do Ya» (USA) og «Rockaria!» (UK). «Do Ya» var ELO sin versjon av The Move-singelen frå 1972 på United Artists Records. Bandet fokuserer meir på kortare popsongar, ein trend dei skulle halde seg til på framtidige ELO-album. I 1977 vart mange av songane på albumet nytta i filmen *Joyride*. I 2006 vart albumet mastra på ny og gjeve ut med bonusspor på Sony-etiketten Epic/Legacy. «Surrender» vart òg gjeven ut som promosingel og som nedlastbar singel på iTunes, og denne nådde topp 100 på nedlastingslista. 

I juli 2012 gav plateselskapet Music on Vinyl ut *A New World Record* på 180&nbsp;grams vinyl med eit spesiallaga sisselert omslag. 

Jeff Lynne omtalar låtskrivaringa påd ette punktet: 

:– Jeff Lynne 2006; *A New World Record* 

Patti Quatro, Brie Brandt, begge frå Fanny, og Addie Lee song alla korvokal på albumet, men er ikkje omtalt for dette på omslaget.

## Innhald

## Medverkande
* Jeff Lynne&nbsp;– vokal, gitarar, perkusjon, piano, Minimoog, akustisk gitar, 12-strengsgitar, produsent
* Bev Bevan&nbsp;– trommer, Minimoog-trommer, perkusjon, pauker, gong, korvokal
* Richard Tandy&nbsp;– piano, Minimoog, Micromoog, elektrisk gitarar, clavinet, Mellotron, Wurlitzer elektrisk piano, perkusjon, vokal
* Kelly Groucutt&nbsp;– vokal, bassgitar, perkusjon, korvokal
* Mik Kaminski&nbsp;– fiolin
* Hugh McDowell&nbsp;– cello
* Melvyn Gale&nbsp;– cello
* Orkester dirigert av Louis Clark

;Andre medverkande
* Mary Thomas&nbsp;– operavokal
* Patti Quatro&nbsp;– korvokal
* Brie Brandt&nbsp;– korvokal
* Addie Lee&nbsp;– korvokal
* Mack&nbsp;– lydteknikar
* Orkester- og korarrangement&nbsp;– Jeff Lynne, Richard Tandy, Louis Clark
* Duane Scott – Lydteknikar frå USA-utgåve

## Lister

### Lister

### Årliste

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A New World Record|A New World Record]]» frå ,  den 15. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* A New World Record  på ftmusic
Telephone Line

«**Telephone Line**» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO).

## Utgjeving
Songen er det andre sporet på albumet *[[A New World Record]]* frå 1976 og var den siste singelen som kom ut frå albumet, fram til september 2006 då «Surrender» vart gjeven ut frå den utvida utgåva av albumet. Han vart den største singelen deira i USA og den første singelen deira som selde til gullplate i Storbritannia. Med den store suksessen ELO hadde hatt i Amerika, nytta Jeff Lynne ein amerikansk ringetone i songen. Låtskrivaren Lynne sa:

Songen nådde åttandeplassen på singellista i Storbritannia og sjuandeplassen i USA. Songen låg på Hot 100-lista i USA i 23 veker, nesten ein månad lenger enn nokon annan ELO, song. *Billboard* rangerte han som den 15. beste songen i 1977. I 1977 nådde songen toppen av singellista i New Zealand og Canada. ELO hadde for vane å gje ut singlane sine i forskjellige fargar, men den amerikanske versjonen kom berre i grøn utgåve.

## Andre versjonar
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

«Telephone Line» er kjenningsmelodien til filmen *[[filmen Joyride (1977)|Joyride]]* frå 1977 med Desi Arnaz jr., Robert Carradine, Melanie Griffith og Anne Lockhart, regissert av Joseph Ruben.  Songen vart òg nytta i HBO-serien *[[Big Love]]* i sesong to i episoden «Vision Thing».

Songen er blitt spelt inn av det irske bandet Aslan og den franske songaren Claude François.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Telephone Line (song)|Telephone Line (song)]]» frå ,  den 15. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*In-depth Song Analysis at the Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)
*
Bob Wills

**James Robert «Bob» Wills** () var ein amerikansk country-musikar, låtskrivar og storband-dirigent innan western swing-sjangeren. Wills laga jazz-aktige arrangement, og med gruppa si «Texas Playboys» fekk han popularitet på 1940-talet med slagerar som «Steel Guitar Rag», «New San Antonio Rose», «Smoke On The Water», «Stars And Stripes On Iwo Jima» og «New Spanish Two Step».

Wills skipa fleire band og spelte på radio sør og vest i USA. I 1934 skipa han «Texas Playboys» med seg sjølv på fele, Tommy Duncan som songar og  pianist, June Whalin som rytmegitarist, Johnnie Lee Wills på tenor-banjo og Kermit Whalin på stål- og bassgitar. Gruppa spelte mykje på ein radiostasjon i Tulsa i Oklahoma. Ho blei etterkvart utvida med Leon McAuliffe på stålgitar, Al Stricklin på piano, Smokey Dacus på perkusjon og ein blåseseksjon.

Wills and the Texas Playboys gjorde innspelingar for fleire ulike plateselskap som Vocalion, Okeh, Columbia og MGM. I 1950 hadde Wills to songar på Topp 10-lisa, «Ida Red Likes The Boogie» og «Faded Love». I år som følgde sleit Wills med dårleg helse og økonomi. Gruppa fortsette å turnera, sjølv om musikkstilen deira blei mindre populær som følgje av framveksten til rock and roll.  I 1962 hadde Wills eit hjarteåtak, og måtte oppløysa «Playboys». Han heldt likevel fram med å gjera soloopptredenar. 
 
Country Music Hall of Fame tok inn Wills i 1968, og den lovgjevande forsamlinga i Texas æra hans for bidraga hans til amerikansk musikk. I 1973 var han i ferd med å spela inn eit album med fanen Merle Haggard då eit slag sende han i koma fram til han døydde i 1975. Rock and Roll Hall of Fame tok med Wills and the Texas Playboys i 1999.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Wills|Bob Wills]]» frå ,  den 15. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad og virtuelt museum
* 
* Texas Playboys Web site
* Country Music Hall of Fame and Museum 
* The Bob Wills Tiffany Transcriptions
* Western Swing
* Famous Texans
Rockaria!

«**Rockaria!**» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO), skriven av Jeff Lynne. Han er det tredje sporet på albumet *[[A New World Record]]* frå 1976, og var den andre singelen frå albumet. På somme CD-utgåver av *A New World Record* står songen oppført utan utropsteiknet.

## Innspeling
Mary Thomas syng operavokalen i introduksjonen. På det første forsøket byrja ho for tidleg, men Lynne valde likevel å bruke dette opptaket (med utropet hennar «Oops!»). Under konsertane vart «arien» i songen framført av bassisten Kelly Groucutt.

## Musikk
Songen er ei unik blanding av blues, glamrock, opera og powerpop. I følgje teksten er ei kvinne besett av operameisterverk av Wagner, Beethoven, Puccini og Verdi og songaren ønskjer å syne ho korleis ho skal rock and roll. Mot slutten av songen kjem ein tvist då det syner seg at operasongen faktisk kan rocke med dei beste av dei, og at ho har nokre triks å lære songaren. Når Beethoven vert nemnt kan ein høyre den kjende opninga av den femte symfonien hans på piano.

Tittelen på songen vert ikkje sungen i teksten, men vert ofte uttalt feil, slik at det rimar på «diarrhea». Det er i røynda ei samanslåing av orda rock og aria.

## B-side
«Poker» er ein song skriven og framført av Electric Light Orchestra, henta frå same albumet som A-sida, der han var spor nummer 5. Han er den kortaste songen på albumet med ei lengd på 3:34. Kelly Groucutt song det meste av teksten på songen.

Songen vart nytta som B-side igjen seinare, først i Storbritannia i 1979 som B-sida til den amerikanske singelverjsonen av «Confusion».

## Lister

Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.,

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rockaria!|Rockaria!]]» frå ,  den 15. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Livin' Thing

«**Livin' Thing**» er ein song skriven av Jeff Lynne og framført av Electric Light Orchestra (ELO). Han vart gjeven ut i 1976 på albumet *[[A New World Record]]*. Patti Quatro, Brie Brandt, begge frå Fanny, og Addie Lee syng korvokal på songen, men er ikkje omtalt for dette på plateomslaget.

I august 2006 vart «Livin' Thing» kåra til den beste «Guilty Pleasure»-singelen gjennom tidene av *[[musikkmagasinet Q|Q]]* - ei liste som hylla «ukule», men glimrande singlar. Den originale singelen hadde «Fire On High» på B-sida, ein song som avrt det mest populære instrumentalstykket til bandet. Den britiske singelversjonen kom ut på blå vinyl. 

Songen er nytta i filmabe *[[Boogie Nights]]* frå 1997, *[[Tjenare kungen]]* frå 2005, *[[filmen Chaos Theory|Chaos Theory]]* frå 2007 og *[[filmen Hunky Dory|Hunky Dory]]* i 2011.

## Lister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

I 2004 spelte The Beautiful South songen for albumet deira *[[Golddiggas, Headnodders og Pholk Songs]]*. Denne nådde 24. plassen på den britiske singellista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Livin&#39; Thing|Livin&#39; Thing]]» frå ,  den 15. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Nightrider av Electric Light Orchestra

«**Nightrider**» er ein song frå Electric Light Orchestra-albumet*[[Face the Music av Electric Light Orchestra|Face the Music]]*. 

Songen er kalla opp etter det første store bandet Lynne spelt i,  The Nightriders. Dette var den tredje singelen frå albumet etter «Evil Woman» i 1976. B-sida på singelen var eit konsertopptak av «Daybreaker» frå konsertalbumet *[[The Night the Light Went On in Long Beach]]* frå 1974. Trass i at ELO no var blitt ganske så populær, gjekk ikkje songen inn på salslistene. Songen vart òg gjeven ut som B-side til den amerikanske hitsingelen «Do Ya».

Mellom 3:16 og 3:19, på songen er det ein strykar-crescendo som vart nytta om att baklengs (frå 2:40 til 2:44) på ein annan song på albumet, «Evil Woman». 

*«Eg tok den høge strykardelen på Nightrider som klatrar opp til eit klimaks, og nytta det baklengs på Evil Woman med stor effekt. Eg vart sjokkert over kor bra det passa inn.»*
- Jeff Lynne (Face The Music-omslaget)

Under konsertversjonen av songen, bytta Jeff Lynne og Kelly Groucutt på vokalen under songen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nightrider (song)|Nightrider (song)]]» frå ,  den 15. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Do Ya av The Move

«**Do Ya**» er ein song skriven av Jeff Lynne og først spelt inn av The Move. Songen vart sidan ein hit for Electric Light Orchestra (leia av Lynne, ELO byrja som eit sideprosjekt for The Move) i 1976.

## Utgjeving
Songenv art skriven av Jeff Lynne i 1971, og han var ein av to songar som vart gjeven ut på B-sida til den britiske hitsingelen «California Man» av The Move (den andre var Roy Wood sin «Ella James"). I USA vart B-sida meir populær enn B-sida og nådde 93. plassen på singellista der. Songen heitte opphavleg «Look Out Baby, There's a Planet Comin'» (som vert sungen av Wood på slutten av songen). Songen vart sidan gjeven ut i 2005 på den nymastra utgåva av *[[Message from the Country]]*. 
 
## Lister

## Electric Light Orchestra-versjonen

Electric Light Orchestra (ELO) byrja å spele «Do Ya» på konsertane sine med Lynne på vokal i 1973-1975, og dei spelte han så inn for albumet *[[A New World Record]]* i 1976. I eit intervju frå 1978 på australsk radio vart Bev Bevan spurt om kvifor songen vart spelt inn på ny. Han sa då at bandet ein gong hadde fått spørsmål frå ein journalist om kva dei syns om den «originale versjonen av songen av Todd Rundgren». Dei valde då å spele inn songen med ELO slik at alle fekk vite at det var ein Jeff Lynne-song.

Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

### Lister

## Andre versjonar
*1975 - Todd Rundgren sitt Utopia på albumet *[[Another Live]]*
*1976 - Mike Sheridan - på *Elmer Goodbody, Jnr.*
*1989 - Ace Frehley - på *[[Trouble Walkin']]*
*1997 - Matthew Sweet - på samlealbumet *[[Live from 6A: Late Night with Conan O'Brien]]*
*2001 - Moods for Moderns - på *[[Slacker Ways]]* EP, kalla «Do You»
*2001 - Jason Falkner - på eit hyllestalbum for Jeff Lynne kalla *[[Lynne Me Your Ears]]*
*2005 - Parthenon Huxley - på albumet *[[Homemade Spaceship: The Music of ELO]]*
*2008 - Neil Nathan - på *[[The Distance Calls]]* og i fjernsynsserien Californication

Songen inspirerte Tom Petty til å skrive den amerikanske hitsingelen «Change of Heart» i 1982.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Do Ya (The Move song)|Do Ya (The Move song)]]» frå ,  den 15. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

 

## Bakgrunnsstoff
*Grundig songanalyse på Jeff Lynne Song Database (jefflynnesongs.com)
*
East St. Louis

**East St. Louis** er ein by i St. Clair County i Illinois i USA. Han ligg ved Mississippi-elva like overfor St. Louis i Missouri, i Metro-East-regionen av Sør-Illinois. Ved den amerikanske folketeljinga i 2010 hadde byen like over  27&nbsp;000 innbyggjarar, mindre enn ein tredel av topptalet på over 82&nbsp;000 i 1950. East St. Louis var då den 4. største byen i Illinois.
Som mange større industribyar i USA har East St. Louis lidd under tap av arbeidsplassar i jernbaneindustrien og av-industrialiseringa av det såkalla Rustbeltet i andre halvdel av 1900-talet. 

Eit kjenneteikn for byen er Gateway Geyser, ei fontene som sender vatn 630 meter i verda, like høgt som Gateway Arch like ved. Fontena er den andre høgaste i verda.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:East St. Louis, Illinois|East St. Louis, Illinois]]» frå ,  den 15. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
* The IBEX Archive: ESLARP's Social History Project 
* Community Garden Movement in East St Louis 
** IDOT Survey  – History of East St. Louis
* Photos of East St. Louis
* Evocative photos from Built St. Louis
* City-Data.com – East St. Louis, Illinois
* East St. Louis Flyers Football
Kathrin Zettel

**Kathrin Zettel** () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Scheibbs i Niederösterreich som vart verdsmeister i superkombinasjon i 2009 og i tillegg har sikra seg to VM-sølv og ein OL-bronse i tida 2005-14. Ho har vunne ni renn i verdscupen i tida 2006-12.

## Aktiv
Zettel debuterte i verdscupen i alpine greiner i 2004. Året etter deltok ho i VM i alpine greiner 2005 i Santa Caterina, der ho kom på fjerdeplass i slalåm. Avslutningsdagen var ho med på å ta sølv i den nye øvinga lagtevling, saman med Nicole Hosp, Renate Götschl, Benjamin Raich, Rainer Schönfelder og Michael Walchhofer.

Zettel vann si fyrste verdscuptevling den 25. november 2006, eit storslalåmrenn i Aspen i delstaten Colorado. I sin beste sesong, 2009-sesongen vann ho fire storslalåm-tevlingar i verdscupen, noko som var med å gje henne fjerdeplassen i verdscupen i alpine greiner 2009. Ho vann sin niande og hittil siste verdscupsger i 2012, på dagen seks år etter den fyrste

Høgdepunktet for Zettel kom i VM i alpine greiner 2009, då ho vann gullmedaljen i superkombinasjon framfor sveitsiske Lara Gut. To år seinare tok ho sølvet då landskvinna Marlies Schild vart verdsmeister i slalåm i Garmisch-Partenkirchen. I 2014 kunne Zettel reise heim frå Vinter-OL i Sotsji med ein bronsemedalje, også den vunnen i slalåmløypa. 

Under VM i alpine greiner 2015 i Vail/Beaver Creek vart Zettel nummer fem, seks og sju i høvesvis slalåm, superkombinasjon og storslalåm. Ho la bort konkurranseutstyret ved sesongslutt.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kathrin Zettel|Kathrin Zettel]]» frå ,  den 15. februar 2015.*
Øyreflipp

**Øyreflippen** (av latin *lobulus auriculae*) hjå menneske er samansett av laust og feittaktig bindevev. Den manglar stivleiken og elastisiteten til resten av øyremuslingen, den ytre overflata av øyret. Hjå somme er flippen festa i ansiktet. Den inneheld ikkje brusk, og har difor ei monaleg blodforsyning som bidreg til å varme øyret og oppretthalde balanse. Den engelske zoologen Desmond Morris føreslo i boka «The Naked Ape» (1967) at øyreflippane truleg utvikla seg som ei ekstra erogen sone for å fasilitere den aukande seksualiteten i evolusjonen av monogam parknyting. Ein trur likevel ikkje at øyreflippane har noko stor biologisk funksjon, men den bidreg truleg til å fange opp bassfrekvensar i lufta. Den inneheld mange nerveendar, og for somme er det ei erogen sone.

## Struktur
### Arvelege trekk
Øyreflippar er i gjennomsnitt 2 centimeter lange, og blir noko lengre med alderen. Ein plar å snakke om at øyreflippen anten er «festa» eller «fri/laus» som følgje av eit «enkelt gen med to allel», men dette er truleg ei forenkla skildring; det er eit vidt spekter frå det eine ytterpunktet til det andre, som tyder på innverknad av fleire gen.

Den lause øyreflippen er dominant ovanfor den som er festa. Nokre forfattarar har føreslått polygen arv, og nokre har konkludert med at ein enkelt mendelsk genverknad ikkje er nok til å forklare dei ulike typane. Det finst òg ein variant som truleg kan skildrast best som «flipplaus».

## Klinisk relevans
Øyreflippar er vanlegvis glatte, men dei kan òg vere skrukkete. Skrukkete øyreflippar har ofte samanheng med genetiske avvik hjå barn, som til dømes Beckwith-Wiedemanns syndrom. Nokre tidlege forskingspapir fant ein samanheng mellom skrukkete øyreflippar og førekomsten av hjarteåtak og koronarsjukdom. Nyare studiar har slått tilbake på denne og seier at denne samanhengen truleg skuldast at øyreflippar naturlegvis blir meir skrukkete med alderen, samstundes som risikoen for hjartesjukdom aukar. Det karakteristiske søkket som finst i nokre øyreflippar blir kalla Franks teikn.

## Samfunn og kultur
### Piercing
Piercing i øyreflippen er vanleg og utbreidd over heile verda. I nokre kulturar brukar dei mellomtunge dekorasjonar for å strekke og forstørre øyreflippane for å gjere plass til pluggar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Earlobe|Earlobe]]» frå ,  den 15. februar 2015.*
Eilif Gundersen

**Eilif Gundersen** () er ein norsk musikar busett i Ål i Hallingdal. Han har henta fram igjen musikken og tradisjonen på lur og bukkehorn i Hallingdal. I tillegg nyttar han instrumenta sine i nye omgivnader. Eilif Gundersen skriv og musikk og har delteke på ei rekke plateinnspelingar. Han vann klassen for eldre folkemusikkinstrument på Landskappleiken i 2004.  I 2014 mottok han Egil Storbekkens musikkpris. Sidan 2014 har han vore fast live-medlem av bandet Wardruna.

## Diskografi
* *Trolltakter* Buskmål (1994)
* *Hyrdestund* Heilo (1996)
* *I Hallingdal, i Hallingdal* Heilo/Hol Mållag (1996)
* *Vil du vera venen min* Buskmål (1996)
* *Kvint og kvart* BUSKFOLK (1996)
* *Hallingroser i kraftfelt* Oslo Energi (1997)
* *Det tilla og det let* Landskappleiken (1997)
* *Masterpieces from Norway: Traditional folk music* Grappa og Heilo (1997)
* *Meisterspel* Norild (1999)
* *Norsk folkemusikk og folkedans* Grappa (2001)
* *Huldra med håret* Kulturstreif Hallingdal(2003)
* *Gjenklang - folkemusikk gjennom 100 år* Grappa (2006)  
* *Buskerudtonar med tradisjonar* vol 3, Folkemusikksenteret i Buskerud (2006)
* *Hallingtimen* Talik Records (2007) 
* *Sådagen* (Etnisk musikklubb, 2008) Solo
* *Hibernation* All Ice Records (2009)
* *Baba toulenga* Talik Records (2010)
* *Salen var av silkety, pika bor i neste by* Etnisk musikklubb (2010)
* *Sol av Isfolket* Studio Stabbur (2010)
* *Det måtte vera her* Boksmia forlag (2012) Solo
* *Til himmels med gangar og pols* Kvarts (2012)
* *Skuggsja* Season of Mist (2016)
* *Runaljod - Ragnarok* By Norse (2016)
**Seafarer*  Ván Records (2019)
**Kvitravn* Columbia Records (2021)
**Heimdal* Nuclear Blast Records (2023)
**Birna* By Norse Music/Sony Music/Columbia Records (2025)

## Komposisjonar
* *alu sar*, bestillingsverk til Veien kulturminnepark 2000
* *Beowulf-kvadet*, 2001 
* *galdr*, bestillingsverk til Veien kulturminnepark 2003
* *Huldra med håret*, 2003
* *Kulturlandskapet*, musikk til videoer, Landbruksforlaget, 2003
* *5 om dagen*, fanfare til BAMA (senere Bendit) alpinfestival, 2004  
* *Graset utanfor gjerdet*, NRK1 2005
* *Fragment av eit liv* til dokumentarfilmen *Sugata – han som går den lykkelege vegen* TV2 2006 
* *Hallingforsk-fanfare*, fanfare til off. opning av Undervisningssjukeheim og Hallingforsk, Ål, 2008
* *Lur-(k)lokkar*, fanfare for 5 lurer til grunnsteinsnedlegging Geilo kulturkyrkje, 2009
* *Jubelihonn*, bestillingsverk til Hornindal spelemannslag 50 år, 2010
* *Landskappleikfanfare-2014*, fanfare for 3 lurer til Landskappleiken 2014

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Sådagen, Gondwanasound
Giftig hale

Ein **giftig hale** innan meteorologi er eit omgrep som syner til eit område med særs kraftige vindar, som kan oppstå i ekstratropiske syklonar (som folk flest kjenner som lågtrykk), og følgjer utviklinga til Shapiro-Keyser-modellen for havgåande syklonar. 

Mange av ekstremvêra i Noreg på grunn av kraftig vind har blitt ekstreme nettopp på grunn av slike giftige halar, til dømes Dagmar (2011), Hilde (2012), Nina (2015) og Ole (2015).

## Omgrep
Etter reanalysar av den store stormen i 1987, leia av professor Keith Browning ved University of Reading, fann forskarane ein mesoskala luftstraum der dei mest øydeleggjande vindane oppstod. Luftstraumen oppstår frå i enden av eit krumma, fordampande skyområde på sørsida av syklonen. Forma på denne skya, som minnar om halen på ein skorpion, har gjeve opphav til namnet «den giftige halen» (*sting jet* på engelsk).

Ein trur at eit område med kraftig vind, som oppstår midt i troposfæren i enden av skya i eit lågtrykk som utviklar seg eksplosivt, vert forsterka ytterlegare når denne «jetten» søkk, tørkar ut og fordampar ein klår bane gjennom snø- og ispartiklar. Fordampingsavkjølinga fører til at lufta i jetten vert tyngre, og fører til ein akselerasjon nedover mot tuppen av skya, når skya byrjar å krumme seg rundt lågtrykksenteret. Vindstyrkar over 80 knop (150&nbsp;km/h) kan oppstå i slike giftige halar.

Ein har sidan den gong klart å skape slike jettar i høgoppløyselege vêrmodellar. Jetten skil seg frå det vanlege området med kraftig vind ein har ved kaldfront til og i omårdet kring slike lågtrykk. Det finst indikasjonar på at betinga symmetrisk instabilitet òg spelar ei rolle i danning av slike jettar, men ein veit ikkje kor viktig desse prosessane er enno.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sting jet|Sting jet]]» frå ,  den 15. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* The Sting Jet: Forecasting the damaging winds in European Cyclones, UK Met Office 	
* The 1987 Great Storm - What is a Sting Jet?, UK Met Office
Shrapnells membran

**Shrapnells membran** (av latin *pars flaccida membranae tympanicae*) er den vesle, triangulære og slappe delen av trommehinna. Den ligg over foldene i trommehinna, *[[plica mallearis]]*, og er festa direkte i pyramidebeinet ved *[[pars tympanica]]* i tinningbeinet. Chorda tympani kryssar dette området langs den indre overflata av trommehinna.

Den er oppkalla etter den engelske anatomen Henry Jones Shrapnell.

## Fleire bilete

Fil:Gray909.png|Høgre trommehinne sett gjennom eit spekulum
Fil:Gray910.png|Shrapnells membran er merka med talet 7


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pars flaccida of tympanic membrane|Pars flaccida of tympanic membrane]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Helicotrema

**Helicotrema** (av gresk *ἕλιξ*, «spole» og *τρη̂μα* «hòl») er den delen av hinnelabyrinten der *[[scala tympani]]* og *[[scala vestibuli]]* møtast. Det er hovudkomponenten i spissen av sniglehuset. Hårcellene i dette området fangar opp lågfrekvente lydar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Helicotrema|Helicotrema]]» frå ,  den 16. januar 2015.*
Modiolus i sniglehuset

**Modiolus** er ein kjegleforma midtakse i sniglehuset som er samansett av svampaktig knokkelvev. Sniglehuset dreier rundt han om lag 2,5 gongar. På innsida av modiolus ligg spiralgangliane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Modiolus (cochlea)|Modiolus (cochlea)]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Torus tubarius

**Torus tubarius** blir danna av ei høgd som ligg ved basen av den bruskete delen av øyretrompeten, direkte under slimhinna i den nasale delen av svelget, bak svelgopninga av øyretrompeten. Torus tubarius ligg i nærleiken av *[[tonsilla tubaria]]*.

To folder strekkjer seg framover og bakover:
* bakover går den vertikale folden i slimhinna, *[[svelg|plica salpingopharyngea]]*, som strekkjer seg frå den nedre delen av torus tubarius; den inneheld *[[musculus salpingopharyngeus]]* som oppstår ved den øvre grensa av den mediale lamina av brusken, og går nedover der den blir sameina med den bakre fasikkelen av *[[musculus palatopharyngeus]]*.
* framover går den andre og mindre folden, *[[plica salpingopalatina]]*, som inneheld muskelfiber; den strekkjer seg frå den øvre grensa av den laterale lamina av brusken, framover og nedover, til baksida av den harde ganen. *[[Musculus tensor veli palatini]]* er ikkje ein del av denne folden, sidan denne ligg noko djupare.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Torus tubarius|Torus tubarius]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Damanganga

**Damanganga** (gujarati   []) eller *Daman-Ganga* er ei elv i Vest-India. Ho har utspring i Dei vestlege Ghatfjella i Valsad-distriktet sør i Gujarat, og munnar ut i Arabiahavet i vest. Damanganga er 64 kilometer lang.

Elva renn gjennom delstatane Gujarat, Maharashtra og unionsterritoria Dadra og Nagar Haveli og Daman og Diu. Industribyane Vapi, Dadra og Silvassa ligg på nordbreidden av elva, medan Daman ligg på begge sider av estuaret ho dannar ved munningen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Daman Ganga River|Daman Ganga River]]» frå , og «[[:de:Damanganga|Damanganga]]» frå  den 16. februar 2015.*
Hurra

**Hurra** er eit utrop som blir brukt til å uttrykka glede, hylling, feiring og liknande.

## Ordsoge
Ordet «hurra» har usikkert opphav, men finst på mange europeiske språk som tysk (*hurra*), engelsk (*hurrah, hooray, huzzah*), nederlandsk (*hoera*), fransk (*houra, hourra*) og russisk (*ura*).

Ordet kan ha ein samanheng med verbet «hurre» (norrønt *hurra*) som kan visa til noko som dundrer, kvervler eller ruser ståkande fram. Det er også blitt sett i samband med jaktrop og med eit sjømannsrop brukt til å dra eller heisa med («heisau! hissa!»), særleg i den eldre engelske forma «huzza».

## Bruk
I eldre tekstar blir hurrarop ofte sagt å koma frå folkemengder, gjerne sjøfolk eller militære. Det kan brukast til å æra høgtståande folk, som kongelege. Utropet kan også brukast i samband med ulike sigrar. I mange høve kan det ganske enkelt uttrykka glede over å ropa det: «The populace of a great city, who huzza for any thing that brings them together, huzzaed.» 

«Hurra» var kampropet til prøyssiske soldatar i fridomskrigane (*[[Befreiungskriege]]*) under Napoleonskrigane. På tysk nytta ein det mykje i nasjonalistisk tyding, og ordet *«Hurra-Patriotismus»* blei eit omgrep for ei negativ form for nasjonalisme knytt til krigshissing.

Ordet er blitt knytt til feiringar og festlege høve, som nasjonaldagar, fødselsdagar og anna. Songen «Hurra for deg som fyller ditt år!» illustrerer tilknytinga til fødselsdagsfeiring. Filmen *[[Hurra for Andersens]]* handlar om ei planlagd bryllaupsfeiring. Det har vore eit vanleg ord brukt til skåling, gjerne i forma «hipp hipp hurra», som i det kjende måleriet «Hip hip Hurra!» av Peder Severin Krøyer frå 1888.

## Merknadar

## Kjelder
Varli

**Varli** (også skrive *warli*) er eit indo-arisk språk som blir tala av rundt 600&nbsp;000 folk i Vest-India. Det blir vanlegvis klassifisert som eit konkanispråk, men tidvis også som gujarati eller bhili, som det også liknar på.

Varli blir tala av varlifolk, eit indisk stammefolk,  nord i Thane-distriktet i Maharashtra, Nasik-, Dhule- og Vaisad-distrikta i Gujarat og i Dadra og Nagar Haveli. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Varli language|Varli language]]» frå ,  den 16. februar 2015.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Varli ved glottolog.org
Dhodia

**Dhodia** er eit indo-arisk språk som blir tala av rundt 170&nbsp;000 folk i Vest-India. Det blir klassifisert som eit bhilspråk og blir tala av dhodiafolk spreidd i delar av Gujarat, Daman og Diu, Dadra og Nagar Haveli, Maharashtra, Madhya Pradesh, Karnataka og Rajasthan. Dei fleste talarane har gujarati som andrespråk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Dhodia ved glottolog.org
Kamfer

**Kamfer** (frå mellomalderlatin *camphora* av arabisk *kafur*) er eit kvitt, transparent, voksaktig, krystallint, fast stoff med karakteristisk lukt og ein bitter, kjølande smak. Det er eit terpenoid med kjemisk formel C10H16O. Kamfer blir ofte nytta i ulike typar av eterisk olje og finst blant anna i tigerbalsam og i små mengder i kamferdrops. Ein kan vinna ut kamfer frå ei olje som finst i treet japankamfer (*[[Cinnamomum camphora]]*) eller framstilla det syntetisk, særleg med utgangspunkt i pinen. 

## Bruk
Kamfer har vore ein del brukt som lækjemiddel, men har i dag lita tyding i medisinen. Kamfer er eit godt mjukingsmiddel for cellulosenitrat og har hatt stor nytte i celluloidproduksjon. Det blir brukt i produksjon av lakk og ferniss, til framstilling av eksplosivar og fyrverkeri, til møllmiddel, og balsameringsvæske og til konserveringsmiddel i medikament og kosmetikk.

Det blir tilsett nitrocellulose for framstilling av celluloid, eit stoff som sidan 1950-åra langt på veg har gått ut av produksjon fordi det var ekstremt brannfarleg. 

## Reaksjonar
Typiske kamferreaksjonar:
* bromering
:
* oksidering med salpetersyre
:
* omdanning til isonitrokamfer
:
Kamfer kan òg reduserast til isoborneol med natriumborhydrid.

## Biosyntese
I biosyntese blir kamfer framstilt frå geranyl pyrofosfat, via syklisering av linaloyl pyrofosfat til bornyl pyrofosfat, etterfølgd av hydrolyse til borneol og oksidering til kamfer.

## Kjelder

*
*«Kamfer» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 16. februar 2015.
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kamfer|Kamfer]]» frå , og «[[:en:Camphor|Camphor]]» frå  den 16. februar 2015.*  

## Bakgrunnsstoff
Beinlabyrint

**Beinlabyrinten** (av latin *labyrinthus osseus*) er den harde og beinete ytterveggen i det indre øyret. Den er samansett av eit hòlrom, fleire semisirkulære kanalar og sniglehuset. Dette er hòler i knokkelen som er fôra med periost. Dei inneheld ei klar væske, perilymfe, og i denne ligg den vesle hinnelabyrinten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bony labyrinth|Bony labyrinth]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Turn to Stone

«**Turn to Stone**» er ein song frå 1977 av Electric Light Orchestra (ELO).

Songen er opningssporet på dobbeltalbumet *[[Out of the Blue av Electric Light Orchestra|Out of the Blue]]*. Det var den første singelen frå albumet. Singelen nådde 18. plassen på den britiske singellista og låg 12 veker inne på lista. Av dei fire singlane på albumet, var «Turn to Stone» den einaste som nådde topp 10 i Storbritannia. Songen nådde 13. plassen på singellista i USA og gjekk heilt til topps i Canada tidleg i 1978.

Songen vart skriven i Sveits, der Jeff Lynne hadde leigd ei hytte for å skrive songane for dobbeltalbumet. Lynne spelte Moog-basslinja på songen. 

Den 4. november 2008 fekk Lynne BMI (Broadcast Music, Inc) Million-Air-prisen fordi «Turn to Stone» hadde blitt spelt ein million gonger på radio. 

## Kritikk
Zachary Curd i AllMusic kalla songen «i røynda ein kjærleikssong. «Turn to Stone» er orkestrert, computerisert, episk rockemusikk laga av Jeff Lynne». Songen vart òg omtalt av Donald A. Guarisco som skreiv «Denne dynamiske opningslåten frå *[[Out of the Blue av Electric Light Orchestra|Out of the Blue]]* ere it god døme på korleis Electric Light Orchestra blandar strykar-baserte pop-melodiar med drivand rock and roll.»

## I popkulturen
Songen vart nytta i *[[Doctor Who]]*-episoden «Love & Monsters» (2006), i lag med «Mr. Blue Sky» og «Don't Bring Me Down», som begge vart framført av karakterer i episoden.

Songen vart òg nytta i filmen *[[filmen Detroit Rock City|Detroit Rock City]]*.

## Lister
### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Jeff Lynne spelte inn songen på ny i 2013 for eit samlealbum med andre nyinnspelte ELO-songar. Albumet vart gjeve ut som eit ELO-album.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Turn to Stone|Turn to Stone]]» frå ,  den 16. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Labyrint (fleirtyding)

**[[Labyrint]]en** er ein forseggjord irrgang i gresk mytologi.

**Labyrint** kan òg visa til:

## Biologi
* Det indre øyret, *auris interna*, blir ofte kalla for **labyrinten**
** Beinlabyrinten, den harde og beinete ytterveggen i det indre øyret
** Hinnelabyrinten, ein liten struktur som ligg inni beinlabyrinten

## Musikk
* «Labyrinth», eit filmmusikkalbum av David Bowie
* «The labyrinth» (*Il labirinto armonico*), ein konsert av Pietro Locatelli

## Plassar
* Labyrinth, ei stor høgslette i vestenden av Wright Valley i Victoria Land
* Labirintovyjeøyane, ei gruppe med flate øyar i Pjasinobukta i Russland
It's Over av Electric Light Orchestra

«**It's Over**» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet *[[Out of the Blue av Electric Light Orchestra|Out of the Blue]]* i 1977. Han var den siste singelen som vart gjeven ut frå albumet, og berre gjeven ut i USA, der han vart ein mindre hit. Orkesteret i byrjinga av songen er i røynda slutten av «Mr. Blue Sky» spelt baklengs. 

B-sida til singelen var «The Whale», ein instrumental frå *Out of the Blue*. 

I 2007 sampla hip hop-artisten og produsenten will.i.am delar av songen, og nytta han på opninga av songen «Over» på albumet *[[Songs About Girls]]*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It's Over (Electric Light Orchestra song)|It's Over (Electric Light Orchestra song)]]» frå ,  den 16. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hinnelabyrint

**Hinnelabyrinten** (av latin *labyrinthus membranaceus*) er ein struktur av væskefylte røyr og kammer i det indre øyret som inneheld sanseceller for balanse og høyrsle. Den ligg inni beinlabyrinten og har den same formen, men er mykje mindre og er delvis skild frå beinveggane av ei væske kalla perilymfe. Nokre plassar er den festa til veggane i hòla.

Hinnelabyrinten inneheld ei væske kalla endolymfe. Veggane i hinnelabyrinten er fôra med distribusjonar av likevektshøyrenerva. På innsida av *[[vestibulum auris]]* mistar hinnelabyrinten noko av forma til knokkelhòla, der den er samansett av to membransekkar, *[[utriculus]]* og *[[sacculus]]*.

I hinnelabyrinten finn ein sansecellene i det indre øyret, såkalla hårceller.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Membranous labyrinth|Membranous labyrinth]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Sweet Talkin' Woman

«**Sweet Talkin' Woman**» er ein song frå 1977 av Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet *[[Out of the Blue av Electric Light Orchestra|Out of the Blue]]*. Den opphavlege tittelen var «Dead End Street», men dette vart endra under innspelinga, kanskje for å unngå forveksling med The Kinks-hitten frå 1966 med same namn. I teksten kan ein framleis høyre «I've been livin' on a dead end street» i eit av versa.

Songen vart den tredje singelen deira frå albumet som nådde topp 10 på singellista i Storbritannia med ein sjetteplass. Dei første trykka av 12" og 7" formata av singelen vart trykte i gjennomsiktig rosa vinyl. 

Den amerikanske singelversjonen var 10 sekund kortare enn den britiske på grunn av ein noko raskare miks. I USA nådde singelen 17. plassen på Billboard-lista.

## Lister
### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sweet Talkin&#39; Woman|Sweet Talkin&#39; Woman]]» frå ,  den 16. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Grundig songanalyse på Jeff Lynne Song Database

*
Ligamentum mallei superius

**Det øvre leddbandet i hammaren** (av latin *ligamentum mallei superius*) er eit delikat og fibrøst leddband som kryssar frå taket av trommehola til hovudet av hammaren i øyret. Den er samansett av kollagenfiber som projiserar inn i ei slimmehinnefold i trommehola. Leddbandet si oppgåve er å gje stabilitet til hammaren.

## Fleire bilete

Fil:Slide1ghe.JPG|Høyreknoklar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Superior ligament of malleus|Superior ligament of malleus]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Wild West Hero

«**Wild West Hero**» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO) frå 1977 og det siste sporet og tredje singelen frå albumet *[[Out of the Blue av Electric Light Orchestra|Out of the Blue]]*. Songen vart skriven av frontmannen Jeff Lynne. Melvyn Gale, som normalt er  cellisten i bandet, spelte Western-aktig piano på songen.

Singelen gjekk inn på 31. plassen på den britiske singellista i juni 1978, men fall til 36. plass veka etter. Samstundes vart det gjeve ut ein 12" vinylversjon på gul vinyl, og etter seks veker hadde singelen nådd sjetteplassen på lista. 

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wild West Hero|Wild West Hero]]» frå ,  den 16. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Ligamentum mallei laterale

**Det laterale leddbandet i hammaren** (av latin *ligamentum mallei laterale*) er eit triangulært og fibrøst leddband som kryssar frå den bakre halvdelen av *[[incisura tympanica]]* til hovudet eller nakken av hammaren i øyret. Leddbandet si oppgåve er å gje stabilitet til hammaren.

## Fleire bilete

Fil:Slide1ghe.JPG|Høyreknoklar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lateral ligament of malleus|Lateral ligament of malleus]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Ligamentum mallei anterius

**Det fremre leddbandet i hammaren** (av latin *ligamentum mallei anterius*) er eit fibrøst leddband som kryssar frå den fremre apofysen i nakken av hammaren til den fremre veggen av trommehola i nærleiken av *[[fissura petrotympanica]]*. Nokre av fibra går gjennom fissuren til *[[spina ossis sphenoidalis]]*, medan nokre går inn i *[[ligamentum sphenomandibulare]]*. Leddbandet oppstår frå bruskhinna av Meckels brusk, og kan stundom innehalda isolerte muskelfiber. Leddbandet si oppgåve er å gje stabilitet til hammaren.

## Fleire bilete

Fil:Slide1ghe.JPG|Høyreknoklar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anterior ligament of malleus|Anterior ligament of malleus]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Skardu

**Skardu** er ein by i Gilgit-Baltistan i den pakistanstyrte delen av Kashmir.

Byen ligg  i Skardudalen sør for Karakoram, der Shigar- og Induselva renn saman. Han ligg oppimot 2&nbsp;500 moh., og er eit turist- og fjellklatringssenter om sommaren. Dei opphavlege innbyggjarane her er av tibetansk avstamming som blei muslimar på 1500-talet.

## Kjelder

----
;Bibliografi
*
*


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skardu|Skardu]]» frå , og «[[:da:Skardu|Skardu]]» frå  den 16. februar 2015.*
Indre Takkvam

**Indre Takkvam**, òg skriven **Indre Takvam**, er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Ytre Takkvam, vest for Holo og sør for Sørfjorden. På garden ligg Takvam haldeplass, som var ein av stasjonane på Bergensbanen frå 1966 til 2012, Takvam kapell og Takvam kirkegård. Saman med Ytre Takkvam utgjer Indre Takkvam namnegarden Takvam. Sidan 1633 har den same slekta ått garden.

Namnet Indre Takkvam vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

## Fotnotar
Discovery av Electric Light Orchestra

***Discovery*** er det åttande studioalbumet til det britiske symfoniske rockebandet Electric Light Orchestra (ELO). Det kom ut i 1979.

## Historie
*Discovery* var det første albumet deira som gjekk til topps på albumlista i Storbritannia. Det gjekk rett inn på toppen av lista og låg der i fem veker. Albumet inneheld fem hitsongar med «Shine a Little Love», «Don't Bring Me Down», «Last Train to London», «Confusion» og «The Diary of Horace Wimp», dei fleste av dei kraftig påverka av disco (Richard Tandy kom opp med namnet på albumet, *Disco Very*). «Don't Bring Me Down» var ein av berre to singlar som nådde topp tre på den britiske singellista (den andre var «Xanadu» i 1980), og singelen deira som nådde høgast på den amerikanske singellista med ein fjerdeplass. «The Diary of Horace Wimp» vart òg ein hit i Storbritannia, men var ikkje i disco-stil. Han var meir Beatles-liknande slik den tidlegare hitten deira «Mr. Blue Sky» hadde vore. Sjølve albumet var det første som skapte fire topp ti-singlar i Storbritannia (ein av dei var ei dobbel A-side) og selde etter kvart til dobbel platinaplate i USA (1997).

*Discovery* var det første ELO-albumet som ikkje hadde med ein fast stryketrio, som dei siste åra hadde vore Mik Kaminski, Hugh McDowell og Melvyn Gale. Dei er med på musikkvideoane til songane frå albumet, som vart laga erstatning for at det ikkje vart ein konsertturne etter albumet. Kort tid etter valde leiaren Jeff Lynne å sparke dei, sjølv om Kaminski spelte på *[[Time av Electric Light Orchestra|Time]]*-turneen i 1981-82, albumet *[[Secret Messages]]* i 1983 og *[[Balance of Power av Jeff Lynne|Balance of Power]]*-turneen i 1986.

*Discovery* vart mastra på ny som ein del av Epic/Legacy-serien i 2001. Av bonusspora var ein coverversjon av Del Shannon-klassikaren «Little Town Flirt», som vart påbyrjra under innspelinga av albumet, men ikkje gjort ferdig før det året albumet kom ut på ny i 2001.

## Innhald

## Medverkande
*Jeff Lynne – vokal, elektrisk & akustisk gitarar, piano, Yamaha CS80 synthesizer, produsent
*Bev Bevan – trommer, perkusjon, Rototoms, pauker
*Richard Tandy – piano, Yamaha CS80 synthesizer, Wurlitzer elektrisk piano, clavinet
*Kelly Groucutt – vokal, bass, korvokal
* Orkester dirigert av Louis Clark

;Andre medverkande
*Mack – lydteknikar
*Jeff Lynne, Richard Tandy og Louis Clark – Orkester- og korarrangement
*Al Quaglieri – Produsent på nyutgjeving (2001)

## Medverkande i musikkvideoane
*Jeff Lynne	– vokal, gitar
*Bev Bevan – trommer
*Richard Tandy – klaverinstrument
*Kelly Groucutt – bassgitar, vokal
*Mik Kaminski – fiolin
*Hugh McDowell – cello
*Melvyn Gale – cello

## Lister

Albumet vart særs populært i Noreg der det låg heile 12 veker på toppen av VG-lista og 34 veker i alt på Topp 40.

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Discovery (Electric Light Orchestra album)|Discovery (Electric Light Orchestra album)]]» frå ,  den 16. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Shine a Little Love

«**Shine a Little Love**» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO) frå albumet *[[Discovery av Electric Light Orchestra|Discovery]]* i 1979. Songen vart gjeven ut som singel i mai 1979. 

Dette var ein av dei mest suksessrike singlane deira. Han nådde toppen av singellista i Canada, sjetteplassen på UK Singles Chart og åttandeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100. Singelen selde godt verda over. 12"-versjonen vart gjeven ut på kvit vinyl. To forskjellige musikkvideoar vart laga for singelen. Eine versjonen vart filma i platestudio på 35 mm-film, utanom strykarane i bandet. Ein video-versjon vart laga for videoalbumet ''Discovery'', med heile turnébesetninga. 

Songen vart seinare sampla som ein club-remix av Lovefreekz og teken med på club-hitten deira «Shine». Denne versjonen vart nytta i episoden «Okay Awesome» i sesong 1 av fjernsynsserien *[[How I Met Your Mother]]*.

Den norske komikargruppa Prima Vera nytta den 14 sekundar lange introen i songen sin «Den sinte Festus», som òg nyttar melodien frå kjenningsmelodien til westernserien Bonanza.

## Lister
### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shine a Little Love|Shine a Little Love]]» frå ,  den 16. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Confusion av Electric Light Orchestra

«**Confusion**» er ein song av Electric Light Orchestra (ELO) frå 1979 og den andre songen på albumet *[[Discovery av Electric Light Orchestra|Discovery]]*. Han vert framført med mellom anna akustisk gitar og vocoder.

Han vart gjeven ut i Storbritannia som ei dobbel A-side med «Last Train to London». Singelen nådde åttandeplassen på UK Singles Chart.I USA vart songen gjeven ut som singel med «Poker» som B-side og vart ein mindre hit, med ein 37. plass på ''Billboard'' Hot 100 som høgaste plassering.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Confusion (Electric Light Orchestra song)|Confusion (Electric Light Orchestra song)]]» frå ,  den 16. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Scala vestibuli

Den **øvre kanalen av sniglehuset** (av latin *scala vestibuli*) er ei perilymfefylt hòle i sniglehuset i det indre øyret som leiar lydbølgjer til den midtre kanalen.

Den er skild frå den nedre kanalen av Reissners membran og strekkjer seg frå *[[vestibulum auris]]* til helicotrema der den nedre kanalen byrjar.

## Fleire bilete

Fil:Gray923.png|Sniglehuset og *vestibulum auris* sett frå oversida
Fil:Gray903.png|Tverrsnitt av den midtre kanalen
Fil:Gray921.png|Innsida av høgre beinlabyrint
Fil:Gray928.png|Tverrsnitt av sniglehuset
Fil:Cochlea-crosssection.png|Tverrsnitt av sniglehuset


## Sjå òg
* den nedre kanalen av sniglehuset

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vestibular duct|Vestibular duct]]» frå ,  den 16. februar 2015.*
Karen Mjør

**Karen Mjør** () er ein norsk ungdomspolitikar og målkvinne frå Stord. Ho har i fleire år vore leiar i Sunnhordland Målungdom, som vart kåra til årets lokallag i Norsk Målungdom i 2013.
 Ho er også tidlegare nestleiar i Stord AUF. Mjør er engasjert i skuledebatt og lokalpolitikk, med fokus lokal kollektivtrafikk og målsaka. Ho er oppteken av å få meir bruk av nynorsk i nasjonale media. Ho ønsker betre sidemålsopplæring, men var positiv då Stord vidaregåande skule prøvde ut éin norskkarakter hausten 2013. Ho har gått på Stord vidaregåande skule og på Sund folkehøgskule. I nyare tid har ho vore aktiv i studentfrivilligheita i Trondheim, då blant anna gjennom Snaustrinda Spelemannslag og UKA. 10. mars 20 vart ho vald til ny leiar for Studentersamfundet i Trondheim. Ho tok over leiarvervet på det digitale festmøte 17. mai 2020.

## Kjelder