open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kenny Gradney

**Kenny Gradney** () er ein USA-amerikansk bassist og låtskrivar, mest kjend som medlem av bandet Little Feat. Han vart med etter det andre albumet deira, og erstatta den opphavlege bassisten Roy Estrada i 1972. Gradney har vore bassisten deira sidan den gongen. 

Sommaren 1970 spelte Gradney som medlem av Delaney & Bonnie & Friends. 

I tillegg til arbeidet sitt med Little Feat, har Gradney spelt med fleire andre kjende musikarar, som Delaney & Bonnie, The Flying Burrito Brothers, Bob Weir sitt Bobby and the Midnites, Jazz Is Dead, jazztrommisen Chico Hamilton, Warren Zevon, Robert Palmer, Mick Fleetwood og Carly Simon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kenny Gradney|Kenny Gradney]]» frå ,  den 6. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bonnie Bramlett

**Bonnie Bramlett** () er ein amerikansk songar og stundom skodespelar, kjend for den særeigne røysta si. Ho byrja som korvokalist for blues- og R&B-songarar, og spelte med ektemannen hennar, Delaney Bramlett som Delaney & Bonnie. Ho har halde fram å syngje med han som soloartist. 
## Diskografi

### Delaney & Bonnie

**[[Home av Delaney & Bonnie|Home]]* (Stax, 1969)
**[[Accept No Substitute]]*, tidlegare kalla *The Original Delaney & Bonnie* (Elektra, 1969)
**[[On Tour with Eric Clapton]]* (Atco, 1970)
**[[To Bonnie from Delaney]]* (Atco, 1970)
**Genesis* (GNP Crescendo, 1971)
**[[Motel Shot]]* (Atco, 1971)
**Country Life* (Atco, 1972)
**[[D&B Together]]* (Columbia, 1972), nyutgjeving av *Country Life*
**[[The Best of Delaney & Bonnie]]* (Atco, 1972)
**[[The Best of Delaney & Bonnie]]* (Rhino, 1990)

### Bonnie Bramlett

**Sweet Bonnie Bramlett* (Columbia, 1973)
**It's Time* (Capricorn, 1975) — nådde 168. plassen på *Billboard* 200
**Lady's Choice* (Capricorn, 1976)
**Memories* (Capricorn, 1978)
**Step by Step* (Refuge/Benson, 1981)
**I'm Still the Same* (Audium/Koch, 2002)
**It's Time/Lady's Choice* (Raven, 2004)
**Roots, Blues & Jazz* (Zoho Music, 2006)
**Beautiful* (Rockin' Camel, 2008)
**Piece of My Heart: The Best of 1969–1978* (Raven, 2008)
**I Can Laugh About It Now* (Music Avenue, 2009), nyutgjeving av *Roots, Blues & Jazz*

### Som gjesteartist

* 1969: *[[Joe Cocker!]]* – Joe Cocker
* 1970: ''Eric Clapton'' – Eric Clapton
* 1972: *[[Stories We Could Tell]]* – The Everly Brothers 
* 1972: ''No Secrets'' – Carly Simon 
* 1978  *[[Atlanta's Burning Down]]* – Dickey Betts
* 1980 ''Reach for the Sky'' – The Allman Brothers Band
* 1982: *Night After Night* – Steve Cropper
* 1982: *Party Line* – Powder Blues
* 1983: *[[White Shoes]]* – Emmylou Harris
* 1987: ''Born To Boogie'' – Hank Williams Jr.
* 1990: *Fire Me Back* – Rita Coolidge
* 1992: *Love Lessons* – Rita Coolidge
* 1998: *[[A Long Way Home]]* – Dwight Yoakam 
* 2000: ''Road Dogs'' – The Charlie Daniels Band 
* 2009: *Rocket 88: Tribute To Ike Turner* – Mr. Groove Band 

## Filmar

* *[[filmen Vanishing Point (1971)|Vanishing Point]]* (1971)
* *[[Catch My Soul]]* (AKA *Santa Fe Satan*) (1974)
* *[[Fjernsynsserien Fame|Fame]]*, episode «Fame and Fortune» (1986)
* *[[filmen The Doors|The Doors]]* (1991)
* *[[Roseanne]]* (1991–1992)
* *[[filmen The Guardian (2006)|The Guardian]]* (2006)
* *[[Roseanne's Nuts]]*, episode «Star Spangled Banner» (2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bonnie Bramlett|Bonnie Bramlett]]» frå ,  den 6. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* [ All-Music Guide: Bonnie Bramlett]
* Offisiell nettstad
Tret Fure

**Tret Fure** () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og visesongar.

Tidleg i karrieren spelte ho med Spencer Davis, før ho i 1973 spelte inn sitt eige album. Gjennom karrieren har ho gjeve ut 16 album. Fure har òg arbeidd som lydteknikar og produsert fleire andre artistar, i tillegg til sin eigen musikk. 

## Diskografi
:
* *Mousetrap* (1972, Spencer Davis-album)
* *Tret Fure* (1973)
* *Terminal Hold* (1984)
* *Edges of the Heart* (1986)
* *Time Turns the Moon* (1990)
* *Postcards from Paradise* (1993, med Cris Williamson)
* *Between the Covers* (1999, med Cris Williamson)
* *Radio Quiet* (1999, med Cris Williamson)
* *Back Home* (2001)
* *My Shoes* (2002)
* *Anytime Anywhere* (2005)
* *True Compass* (2007)
* *The Horizon* (2010)
* *A Piece of the Sky* (2013)
* *Rembrandt Afternoons* (2015)
* *Roses in November* (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tret Fure|Tret Fure]]» frå ,  den 6. oktober 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Feats Don't Fail Me Now

***Feats Don't Fail Me Now*** er det fjerde studioalbumet av det amerikanske rockebandet Little Feat, utgjeve i 1974. Plateomslaget var designa av Neon Park.

I følgje Richie Hayward kom «Wait Till the Shit Hits the Fan» frå tida kring debutalbumet deira, men bandet hadde problem med å spele han inn på dei to førre albuma på grunn av den uvanlege 7/8-takten. Han vart skrinlangd fram til innspelinga av dette albumet, då han vart spelt inn live i studio som «The Fan», medan originalversjonen kom ut på *Hotcakes & Outtakes: 30 Years Of Little Feat*.

I 2000 vart plata stemd fram til 718. plassen i Colin Larkin-boka *[[All Time Top 1000 Albums]]*.

## Innhald

	

## Salslister

## Medverkande
*Paul Barrère - gitar, vokal
*Sam Clayton - perkusjon, vokal
*Lowell George - vokal, gitar
*Kenny Gradney - bass
*Richie Hayward - trommer, vokal
*Bill Payne - klaverinstrument, vokal

**Additional**
*Gordon DeWitty - clavinet («Spanish Moon»)
*Fred White - trommer («Spanish Moon»)
*Emmylou Harris - korvokal
*Bonnie Raitt - korvokal
*Fran Tate - korvokal
*Tower of Power - horn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Feats Don&#39;t Fail Me Now|Feats Don&#39;t Fail Me Now]]» frå ,  den 6. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fred White

**Fred E. White** () var ein USA-amerikansk trommeslagar. Han var ein av dei tidlege medlemmane i Earth, Wind & Fire. Han spelte trommer i Donny Hathaway-albumet *Live*.

Earth, Wind & Fire vart i lag med Fred White, halvbroren Maurice White, broren Verdine White, og andre medlemmar innlemma i Rock & Roll Hall of Fame i 2000.

## Diskografi
* 1969: *La La Time* – The Salty Peppers (tamburin) 
* 1969: *Mama's Baby Ain't a Baby No More* - Marilyn (Kitty) Hayward (trommer)
* 1970: *Do It Like Mama* – Simtec & Wylie (trommer)
* 1970: *Pass It On* – Pieces of Peace (trommer) 
* 1971: *Mama Said Thank You* – Albertina Walker (trommer)
* 1972: 'LIVE' – Donny Hathaway (trommer) 
* 1973: *Fully Exposed* – Willie Hutch (trommer)
* 1973: *Extension of a Man* – Donny Hathaway (trommer)
* 1974: *Howdy Moon* – Howdy Moon (trommer) 
* 1974: *Caston & Majors* (trommer)
* 1974: *[[Feats Don't Fail Me Now]]* – Little Feat (trommer, låtskrivar) 
* 1974: *[[Heart Like A Wheel]]* - Linda Ronstadt - trommer
* 1975: *[[That's The Way Of The World]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1975: *[[Gratitude]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1976: *[[Spirit av Earth, Wind & Fire|Spirit]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1976: *This Is Niecy* – Deniece Williams (trommer)
* 1976: *Flowers* – The Emotions (trommer)
* 1977: *Song Bird* – Deniece Williams (trommer)
* 1977: *Rejoice* – The Emotions (trommer)
* 1977: *[[All n' All]]* – Earth, Wind & Fire (trommer, perkusjon, låtskrivar)
* 1978 *Sunbeam* – The Emotions (trommer)
* 1979: *[[I AM]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1980: *[[Faces av Earth, Wind & Fire|Faces]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1981: *[[Raise!]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1981: *Blues For the Night Owl* – Ramsey Lewis (perkusjon) 
* 1983: *[[Powerlight]]* – Earth, Wind & Fire (trommer)
* 1983: *Feel My Soul* – Jennifer Holliday (trommer)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fred White (musician)|Fred White (musician)]]» frå ,  den 6. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Last Record Album

***The Last Record Album*** er det femte studioalbumet til det amerikanske rockebandet Little Feat, gjeve ut i 1975.

I ei melding for AllMusic skreiv Stephen Thomas Erlewine: «For eit særs kort album -- berre åtte songar -- ramlar for mange av dei overende. Dei som blir ståande, særskild Paul Barrère og Bill Payne sin forsiktig framdrivande'All That You Dream,' Lowell George sin vakre 'Long Distance Love', og den strålande 'Mercenary Territory' .... Det er nok teikn av den sanne karakteren til Little Feat på *The Last Record Album* -- dei tre nemnde songane er essensielle for ein kvar Feat-fan -- men det er klårt at bandet byrja å gå tom for krefter.»

Plateomslaget vart illustrert av Neon Park. Ein av songane, «Hi Roller,» vart stroken ut på plateomslaget, med kommentaren, «Kanskje neste gong». Songen var meint for det neste albumet deira, *[[Time Loves a Hero]]*.

Albumet vart stemd fram til 555. plassen i den tredje utgåva av Colin Larkin-boka *[[All Time Top 1000 Albums]]* (2000).

## Innhald
	

## Salslister

## Medverkande

*Paul Barrère - gitar, vokal
*Sam Clayton - conga
*Lowell George - vokal, gitar
*Kenny Gradney - bass
*Richard Hayward - trommer, vokal
*Bill Payne - klaverinstrument, synthesizer, vokal
*Valerie Carter - korvokal («Long Distance Love» og «One Love Stand»)
*John Hall - gitar («All That You Dream»)
*Fran Tate - korvokal («Long Distance Love» og «One Love Stand»)

### Teknisk
*Lowell George - produsent
*George Massenburg - lydteknikar
*Neon Park - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Last Record Album|The Last Record Album]]» frå ,  den 6. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NM i orientering 1961

**Noregsmeisterskapen i orientering 1961** vart arrangert 17. september aust om Årnes i Akershus med Nydalens Skiklub som arrangør. Menn og kvinner tevla i det som kan kallast normalprogram. 

## Menn





## Kvinner





## Kjelder
*Glåmdalen 18. september 1961
NM i orientering 1980

**Noregsmeisterskapen i orientering 1980** vart avvikla 22. og 23. september ved Skumsjøen i Gjøvik i Oppland. Menn og kvinner tevla på normaldistansen og i stafett.

## Menn





### Stafett





## Kvinner





### Stafett





## Kjelder
**Sportsboken 80-81*. Dreyer Bok Stavanger. 1980.
Hn/Voss herad

**Voss herad** er eit herad i midlùten av Vestland fylke. Heradet grensar i vest til Vaksdal, i sudvest til Kvam, i aust til Ulvik, og i nord til Aurland og Vik. Heradet er vorte vidka fleire gonger; i 1964 då Voss, Vossestrand (Strondi) og Ævanger vart slegne saman og i 2020 då Gronvin herad vart del av heradet.

Voss er eit innlandsherad og knutepunkt for ferdsla, og er med 1 805 kvadratkilometer det største heradet både i tidlegare Hordaland, og i Vestland fylke. 91 % av viddi er fjellende som ligg høgre en 300 meter yver havet. Heradet er eit umtykt skidmål og bygdi hev fostra fleire kjende skidløyparar. Nord for Vossavangen ligg skidlendi med Voss fjellheisar. Dei seinare åri er det òg bygt skiddrag og skidløypor i Myrkdalen, vel 2 mil frå stjornarstaden i heradet. Detta var i samband med utbyggjingi av Voss Fjellandsby.

Ein frå Voss vert oftast i dag kalla vossing, men eldre namn er «ein voss» *m*, «ei vossa» *f* og mangtal «vesser».

## Namnet
Namnet Voss kjem frå gamalnorsk *Vǫrs* og kann ha vore eit tidlegare namn på Vangsvatnet. Kva det kjem frå er uvisst, men eit mogelegt upphav er roti **u̯er-* som er knytt til *vatn*.

Voss er i dag eitt av fjore herad som offisielt nyttar nemningi *[[herad]]*.

## Kjeldor


## Emne i bakgrunn
* Offisiell vevgard
Gjirokastër

**Gjirokastër** (gresk Αργυρόκαστρο, *Arjyrókastro*, arumensk Ljurocastru) er ein by og ein kommune i regionen Gjirokastër i Albania. Kommunen ligg sør i landet og grensar i vest til regionen Vlorë.

Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Gjirokastër vart slått saman med landkommunane Cepo, Lazarat, Picar, Lunxhëri, Odrie og Antigonë. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Gjirokastër.

## Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var dei tidlegare by- og landkommunane ein del av distriktet Gjirokastër. Den dåverande bykommunen omfatta berre sjølve byen Gjirokastër.

## Folketal

## Referansar
Patrick Simmons

**Patrick Simmons** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som medlem av rockebandet The Doobie Brothers. Han var fødd i Aberdeen i Washington, og har vore det einaste konstante medlemmet i bandet. Simmons skreiv og song mange av songane for The Doobie Brothers, inkludert «South City Midnight Lady», «Dependin' On You», «Echoes of Love», «Wheels of Fortune» og «Black Water», som var den første songen deira som gjekk til topps på singellista i USA.

The Doobie Brothers vart opphavleg oppløyst i 1982, hovudsakleg fordi Simmons valde å forlate gruppa og sidan han då var det einaste originale medlemmet som var att. I 1983 gav Simmons ut det første soloalbumet sitt, *Arcade*, på Elektra Records. Dette gav han den einaste topp 40-hitten hans, «So Wrong», som nådde 30. plassen på ''Billboard'' Hot 100. «So Wrong» vart òg ein overraskande hit på den amerikanske dance/disco-lista, der han nådde åttandeplassen. I 1998 gav Simmons ut det andre soloalbumet sitt, *Take Me to the Highway*.

## Diskografi

### Soloalbum
*1983 - Arcade
*1995 - *Take Me to the Highway*

### Solosinglar
*1983 - «So Wrong»
*1983 - «Don't Make Me Do It»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Patrick Simmons|Patrick Simmons]]» frå ,  den 7. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Waiting for Columbus

***Waiting for Columbus*** er det første konsertalbumet til bandet Little Feat, spelt inn i løpet av sju konsertar i 1977. Dei første fire konsertane vart haldne i Rainbow Theatre i London den 1. til 4. august 1977. Dei siste tre konsertane var veka etter i George Washington University i Washington, D.C. den 8. til 10. august. 

Bandet hadde med seg blåserekkja frå Tower of Power på scenen, som dei hadde spelt med på albumet *[[Feats Don't Fail Me Now]]* frå 1974. Resultatet vart eit av dei bestseljande albuma deira. 

Bandet spelte inn og miksa nok materiale til å gje dei ut som eit tredobbelt album, men valde å korte det ned til eit dobbeltalbum. Tre av songane som ikkje vart nytta kom sidan ut i 1981 på samlealbumet *[[Hoy-Hoy!]]*. 

Albumet vart stemt til 804. plassen i den tredje utgåva av Colin Larkin-boka *[[All Time Top 1000 Albums]]* (2000).

## Innhald

## Salslister

## Medverkande
*Paul Barrère - gitar, vokal
*Sam Clayton - conga, vokal
*Lowell George - solovokal, gitar
*Kenny Gradney - bassgitar
*Richard Hayward - trommer, vokal
*Bill Payne - klaverinstrument, synthesizer, vokal
*Mick Taylor - solo- og slidegitar («A Apolitical Blues»)
*Michael McDonald og Patrick Simmons - korvokal («Red Streamliner»)

Med blåserekkja frå Tower of Power:

*Emilio Castillo - tenorsaksofon
*Greg Adams - trompet
*Lenny Pickett - altsaksofon, tenorsaksofon og klarinett («Dixie Chicken»)
*Stephen «Doc» Kupka - barytonsaksofon
*Mic Gillette - trombone, trompet

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waiting for Columbus|Waiting for Columbus]]» frå ,  den 7. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mic Gillette

**Mic Gillette** () var ein USA-amerikansk hornspelar frå San Francisco Bay Area. Han er mest kjend som medlem av banda Tower of Power, Cold Bloodog The Sons of Champlin. Han spelte i blåsarseksjonen til Tower of Power i 19 år.

### Soloalbum
* Mic Gillette, *Newvo Kids* (1995), Dancing Walrus Music
* Mic Gillette, *Ear Candy* (2005), BKA Records

### Som sidemann
**Med [[John Lee Hooker]]**
**[[Free Beer and Chicken]]* (ABC, 1974)
**Med [[Little Feat]]**
**[[Time Loves a Hero]]* (Warner Bros., 1977)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mic Gillette|Mic Gillette]]» frå ,  den 7. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
Down on the Farm av Little Feat

***Down on the Farm*** er det sjuande studioalbumet til det amerikanske rockebandet Little Feat. Albumet vart fullført og utgjeve kort tid etter grunnleggjaren og frontmannen Lowell George døydde i 1979. Det var det siste originale albumet deira på ni år. Bandet hadde annonsert at dei kom til å gje seg i juni 1979, under innspelinga av albumet. Little Feat kom saman att i 1987.

Lowell George var berre så vidt medlem av gruppa då albumet vart spelt inn. Han hadde brukt mykje av tida si på å spele inn soloalbumet sitt, *[[Thanks I'll Eat It Here]]*. Medan han var på turné for å marknadsføre albumet, fekk han eit massivt hjarteinfarkt og døydde, og resten av bandet måtte fullføre albumet.

Plateomslaget vart laga av Neon Park.

## Innhald

## Salslister

## Medverkande

### Bandmedlemmar

*Paul Barrère - gitar, vokal
*Sam Clayton - conga, vokal
*Lowell George - gitar, vokal 
*Kenny Gradney - bass
*Richie Hayward - trommer, vokal
*Bill Payne - klaverinstrument, synthesizer, vokal

### Andre medverkande

*Rosemary Butler - korvokal
*Gordon DeWitty - klaverinstrument
*Robben Ford - gitar
*Jerry Jumonville - saksofon
*Sneaky Pete Kleinow - pedalsteelgitar
*David Lindley - gitar
*Earl Palmer - trommer («Feel the Groove»)
*Fran Payne - korvokal
*Bonnie Raitt - korvokal
*Dan Smith - korvokal
*Fred Tackett - gitar (solo på «Kokomo»)
*Lee Thornburg - trompet, trombone
*Julia Waters - korvokal
*Luther Waters - korvokal
*Oren Waters - korvokal
*Maxine Willard Waters – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Down on the Farm av Little Feat|Down on the Farm av Little Feat]]» frå ,  den 7. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Louise Glück

**Louise Elisabeth Glück** (/ɡlɪk/; ) var ein amerikansk poet og essayforfattar. I 2020 mottok ho Nobelprisen i litteratur, «för hennes omisskännliga poetiska röst, som med sträng skönhet gör den enskilda människans existens universell». Ho mottok også fleire andre store litteraturprisar, inkludert Pulitzerprisen og National Book Award.

Glück vart fødd i New York by. I tillegg til karriera som forfattar arbeidde ho i akademia som poesilærar ved fleire institusjonar. Glück var også lærar og «Rosenkranz Writer in Residence» ved Yale University, og busett i Cambridge i Massachusetts.

Diktsamlinga «Averno» frå 2006 vart i 2017 omsett til norsk av Per Petterson.

## Utgivingar

### Diktsamlingar

* *Firstborn* (The New American Library, 1968)
* *The House on Marshland* (The Ecco Press, 1975)
* *Descending Figure* (The Ecco Press, 1980)
* *The Triumph of Achilles* (The Ecco Press, 1985)
* *Ararat* (The Ecco Press, 1990)
* *The Wild Iris* (The Ecco Press, 1992)
* *The First Four Books of Poems* (The Ecco Press, 1995)
* *Meadowlands* (The Ecco Press, 1996)
* *Vita Nova* (The Ecco Press, 1999)
* *The Seven Ages* (The Ecco Press, 2001)
* *Averno* (Farrar, Strauss and Giroux, 2006) Norsk oversettelse 2017, gjendiktet av Per Petterson (Oktober forlag)
* *A Village Life* (Farrar, Strauss and Giroux, 2009)
* *Poems: 1962-2012* (Farrar, Strauss and Giroux, 2012)
* *Faithful and Virtuous Night* (Farrar, Strauss and Giroux, 2014)

### Andre utgivingar

* *The Garden* (Antaeus Editions, 1976)
* *October* (Sarabande Books, 2004)
* *Proofs and Theories: Essays on Poetry* (The Ecco Press, 1994)
* *American Originality: Essays on Poetry* (Farrar, Strauss and Giroux, 2017)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Time Loves a Hero

***Time Loves a Hero*** er det sjette studioalbumet til det amerikanske rockebandet Little Feat, utgjeve i 1977.

Då Little Feat drog i studio får å spele inn *Time Loves a Hero*, var spaninga mellom bandmedlemmane, og særskild Lowell George og resten av bandet, på sitt verste. George var ikkje berre avhengig av forskjellige ting, men var blitt stadig meir uroleg for at gruppa stadig meir spelte lange jammar som likna meir og meir på jazzfusion. Resten av gruppa henta inn Ted Templeman, som tidlegare hadde arbeidd med debutplata deira og produserte *[[Sailin' Shoes]]*, for å hjelpe til å få innspelinga i hamn. George var ikkje begeistra, men det er truleg ikkje den einaste årsaka til han ikkje var like delaktig i denne plata som tidlegare utgjevinga. Han var frustrert med bandet og helsa var ikkje god, så han bidrog lite. Han skreiv ein song, «Rocket in My Pocket», og samarbeidde med Paul Barrere på «Keepin' Up with the Joneses». 

## Innhald

## Salslister

## Medverkande
*Paul Barrère – gitar, vokal
*Sam Clayton – conga, perkusjon, vokal
*Lowell George – vokal, gitar
*Kenny Gradney – bass
*Richie Hayward – trommer, perkusjon, vokal
*Bill Payne – klaverinstrument, synthesizer, marimba, vokal

**Andre medverkande**
*Greg Adams – trompet
*Jeff «Skunk» Baxter – dobro («Missin' You»)¹
*Emilio Castillo – tenor saksofon
*Mic Gillette – trombone, trompet
*Stephen «Doc» Kupka – barytonsaksofon
*Michael McDonald – vokal («Red Streamliner»)
*Lenny Pickett – altsaksofon og tenorsaksofon
*Patrick Simmons – gitar («New Delhi Freight Train»), vokal («Red Streamliner»)
*Fred Tackett – mandocello og gitar («Time Loves a Hero») 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Time Loves a Hero|Time Loves a Hero]]» frå ,  den 7. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* ¹ *Little Feat – Raw Tomatoes Vol.1* (2002) booklet p14: «the skunk was not on that track»
NM i orientering 1977/langdistanse

**Noregsmeisterskapen i orientering 1977** i langdistanse vart avvikla sundag 19. juni på Ringebu i Oppland.

## Menn
### 22,3 km





## Kvinner
### 15 km





## Kjelder
**Sportsboken 77-78*. Dreyerbok Stavanger. 1977.
Kari-Anne Henriksen

**Kari-Anne Henriksen** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Bergen. Ho spelte 12 landskampar for Noreg og skåra 17 mål. I 2002 vann ho EM-sølv med det norske landslaget.

## Karriere
### Klubbspel
Henriksen spelte på Tertnes frå 1997 til 2005. Etter Mette Davidsen la opp grunna skade, fekk Henriksen ein sentral plass i laget som spelstyrar (playmaker) i angrep. Ho var sjølv mykje plaga med skadar, stod fleire sesongar over mange kampar. Frå 2005 til 2009 gjorde ho teneste i danske Ikast. Sidan busette ho seg i Oslo og spelte på Rælingen HK i 2009-10 og Oppsal IF 2010-13.

### Landslagsspel
Henriksen fekk sin landslagsdebut i oktober 2001 mot Sverige. Semifinalen mot Frankrike under europameisterskapen 2002 vart hennar 12. og siste i landslagsdrakta. EM-finalen såg ho frå tribuneplass, ein kamp som enda med tap 22-25 mot arrangørlandet Danmark.

### Merittar
*EM 2002: Sølvmedalje etter 22–25 mot Danmark

## Kjelder
*Landskampstatistikk
Tove Liberg Sannes

**Tove Liberg Sannes** ( er ein tidlegare handballspelar frå Trondheim som deltok i 93 av Noregs landskampar i tida 1974-81.

### Klubbspel
Liberg var Strindheim-spelar til 1974. Ho melde seg då inn i toppserielaget Freidig, der ho var aktiv til 1985. I sin siste sesong med Freidig var ho med å verte seriemeister, året før tapte ho og lagvenninnene NM-finalen 1984 mot byrival Sverresborg IF. Frå 1985 til -88 var Liberg Sannes spelande trenar i andredivisjonslaget Vålerengen. I 1988 byrja ho å spele på Harjar HK, eit oslolag i 4. divisjon. Ho la opp i 1998.

### Landslagsspel
Rykkromspelar Tove Liberg fekk sin landslagdebut 7. desember 1974 mot Danmark. Hausten 1975 fekk ho ikkje plass i VM-troppen til Noreg. Fram til 5. desember 1981 spelte ho 93 landskampar for Noreg og skåra 188 mål.

## Kjelder
*Landskampstatistikk
George Marshall

**George Catlett Marshall** () var ein USA-amerikansk militær-offiser og politikar frå delstaten Pennsylvania. Han er særleg kjent som utviklaren av Marshall-planen, det økonomiske programmet for Europa etter andre verdenskrigen.

Marshall deltok i 1. verdskrigen som stabssjef i USA-hæren under kampane i Frankrike. Etter verdskrigen var han adjutant hos general John J. Pershing til 1924, deretter stasjonert i Kina i tre år. I 1939 utnemnd til sjef for USAs generalstab og øvstkommanderande for krigsstyrkane. Han sette igjennom allmenn verneplikt i USA og var ei drivande kraft bak invasjonen i Normandie. Marshall deltok på Casablanca-konferansen, Teheran-konferansen og Jalta-konferansen. Han gjekk av som øvstkommanderande i november 1945, i staden sende president Harry S. Truman han til Kina for å få forsone dei kinesiske nasjonalistane og Chiang Kai-shek med kommunistane, eit oppdrag som mislukkast. Marshall var utanriksminister 1947–49, i den tida sentral i arbeidet med den økonomiske planen som skulle få fart på næringslivet i Europa og sikre det kapitalistiske systemet, ein plan som fekk namn etter han. Etter Koreakrigen braut ut tok Marshall i september over som forsvarsminister. Grunna sjukdom trekte han seg frå embetet i september 1951.

Marshall vart i 1953 tildelt Nobels fredspris.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Hao Ran

**Liang Jinkuang** () var ein kinesisk forfattar. Han skreiv under namnet **Hao Ran** eller **Haoran** (浩然), og nytta også pseudonyma *Baixue* (白雪) og *Panshan* (盘山).

Han var fødd inn i ein fattig familie i Tangshan i provinsen Hebei, og blei foreldrelaus då han var 10 år. Han avbraut skulegangen etter berre tre år. 14 år gammal blei han bykader-medlem av kommunistpartiet.

I 1949 byrja han å arbeida for ungdomsorganisasjonen til kommunistpartiet og frå 1954 arbeidde han som journalist og redaktør for *Hebei Ribao*, *Youyibao* og *Hongqi*. Det første litterære verket hans, novellesamlinga *Xique deng zhi*, kom ut i 1956. I 1964 blei han forflytta til Beijing og blei yrkesforfattar. Det mest kjende verket hans, *Yanyangtian* («Ein strålande dag»), kom i 1965 i tre delar, og blei seinare filmatisert  under same namn.

Dei fleste av verka til Hao Ran handlar om livet for fattige bønder, og han blir ofte rekna som den mest typiske revolusjonære forfattaren frå Mao-tida. Fleire har skulda han for å skriva propagandaverk utan kunstnarisk verdi, men ein del av bøkene hans har sjølv i det postmaoistiske Kina vunne prisar og hatt ein del suksess. Hao har òg skrive barnelitteratur.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hao Ran|Hao Ran]]» frå ,  den 8. oktober 2020.*  
 

## Litteratur

* Wong Kam-ming: «Revolutionär realism och revolutionär romantik i två romaner av Han Ran», i *Orientaliska studier* 41, 1982
* Cecilia Lindqvist: «Hao Ran och drömmen om framtiden», *Kinarapport* nr 4, 2003
Kolóni

**Kolóni** (gresk Κολώνη) er ein tidlegare lokalstyrt busetnad på Kypros, no innlemma som ein bydel i kommunen Jeroskípou i distriktet Páfos i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den austlege delen av byen.

## Kjelder
NM i orientering 1976/langdistanse

**Noregsmeisterskapen i orientering 1976** i langdistanse vart avvikla sundag 27. juni på Høydalsmo i Telemark.

## Menn
### 26,3 km




## Kvinner




## Kjelder
*Glåmdalen 28. juni 1976
Buddy Childers

**Marion «Buddy» Childers** () var ein USA-amerikansk jazztrompetist, komponist og bandleiar. Childers vart kjend i 1942, 16 år gammal, då Stan Kenton henta han inn i bandet sitt som førstetrompetist. 

Childers arbeidde med Kenton i mange år, og spelte òg med Tommy Dorsey, Woody Herman, Les Brown, Charlie Barnet, Dan Terry, og andre. Han arbeidde òg med musikk til film og fjernsyn, og sette saman eit storband han leia i 1980- og 1990-åra. 

## Diskografi
**Med The[[Toshiko Akiyoshi – Lew Tabackin Big Band]]**
**[[Farewell av Toshiko Akiyoshi - Lew Tabackin Big Band|Farewell]]* (Victor / Ascent, 1980)
**[[From Toshiko with Love]]* (Victor / J.A.M., 1981) – also released as *Tanuki's Night Out*
**[[European Memoirs]]* (Victor / Ascent, 1982)
**Med [[Gene Ammons]]**
**[[Free Again av Gene Ammons|Free Again]]* (Prestige, 1971)
**Med [[Elmer Bernstein]]**
**[[The Man with the Golden Arm]]* (Decca, 1956)
**Med [[Maynard Ferguson]]**
**[[Around the Horn with Maynard Ferguson]]* (EmArcy, 1956)
**Med [[Clare Fischer]]**
**[[Thesaurus av Clare Fischer|Thesaurus]]* (Atlantic, 1969)
**Med [[Milt Jackson]]**
**[[Memphis Jackson]]* (Impulse!, 1969)
**Med [[Quincy Jones]]**
* *[[miniserien Roots (1977)|Roots]]* (A&M, 1977)
**Med [[Stan Kenton]]**
**[[Stan Kenton's Milestones]]* (Capitol, 1943-47 [1950])
**[[Stan Kenton Classics]]* (Capitol, 1944-47 [1952])
**[[Artistry in Rhythm]]* (Capitol, 1946)
**[[Encores av Stan Kenton|Encores]]* (Capitol, 1947)
**[[A Presentation of Progressive Jazz]]* (Capitol, 1947)
**[[Innovations in Modern Music]]* (Capitol, 1950)
**[[Stan Kenton Presents]]* (Capitol, 1950)
**[[New Concepts of Artistry in Rhythm]]* (Capitol, 1952)
**[[Popular Favorites by Stan Kenton]]* (Capitol, 1953)
**[[Sketches on Standards]]* (Capitol, 1953)
**[[This Modern World av Stan Kenton|This Modern World]]* (Capitol, 1953)
**[[Portraits on Standards]]* (Capitol, 1953)
**[[Kenton Showcase]]* (Capitol, 1954)
**[[The Kenton Era]]* (Capitol, 1940–54, [1955])
**[[The Innovations Orchestra]]* (Capitol, 1950-51 [1997])
**Med [[Carmen McRae]]**
**[['t Hide Love]]* (Blue Note, 1976)
**Med [[Oliver Nelson]]**
**[[Skull Session]]* (Flying Dutchman, 1975)
**Med [[Shorty Rogers]]**
**[[Afro-Cuban Influence]]* (RCA Victor, 1958)
**[[The Wizard of Oz and Other Harold Arlen Songs]]* (RCA Victor, 1959)
**[[filmen Tarzan, the Ape Man (1959)|Shorty Rogers Meets Tarzan]]* (MGM, 1960)
**Med [[Pete Rugolo]]**
**[[Introducing Pete Rugolo]]* (Columbia, 1954)
**[[Rugolomania]]* (Columbia, 1955)
**[[New Sounds by Pete Rugolo]]* (Harmony, 1954–55, [1957])
**[[Music for Hi-Fi Bugs]]* (EmArcy, 1956)
**[[Percussion at Work]]* (EmArcy, 1957)
**[[Rugolo Plays Kenton]]* (EmArcy, 1958)
**[[The Music from Richard Diamond]]* (EmArcy, 1959)
**Med [[Lalo Schifrin]]**
**[[Rock Requiem]]* (Verve, 1971)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buddy Childers|Buddy Childers]]» frå ,  den 9. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Flying Burrito Bros av The Flying Burrito Bros

***The Flying Burrito Bros*** er det tredje studioalbumet til den amerikanske countryrockgruppa The Flying Burrito Brothers, gjeve ut våren 1971. Før innspelinga for albumet kom i gang, vart Gram Parsons sparka frå bandet av Chris Hillman, og berre Hillman og «Sneaky» Pete Kleinow var då att som originale medlemmar i bandet. Som erstattar for Parsons, henta bandet inn den unge, ukjende musikaren Rick Roberts, som seinare vart frontmann i Firefall. Gitaristen Bernie Leadon slutta òg i bandet kort tid etter albumet kom ut for å bli med å skipe Eagles.

Vinteren 1970-1971 drog bandet i Sunset Studios for å spele inn det tredje albumet sitt. Jim Dickson var igjen produsent, assistert av Bob Hughes, og gruppa utvikla originale songar skrivne av Chris Hillman og Rick Roberts, i tillegg til ein song av Bob Dylan, «To Ramona». Fleire unytta opptak frå innspelinga kom seinare ut på fleire samlealbum etter bandet vart oppløyst. Kleinow slutta òg i bandet etter albumet kom ut, for å fokusere meir på studioinnspelingar for andre artistar.

## Innhald

## Medverkande
;The Flying Burrito Brothers
* Rick Roberts - vokal, rytmegitar
* Chris Hillman - vokal, bass
* Sneaky Pete Kleinow - pedalsteelgitar
* Bernie Leadon - vokal, gitar, banjo
* Michael Clarke - trommer

;Andre medverkande
* Earl P. Ball - piano
* Bob Gibson - gitar
* Mike Deasy - gitar

## Produksjon
*Produsent: Jim Dickson/Bob Hughes
*Lydteknikarar: Lillian Davis Douma / Bob Hughes
*Kunstnarisk leiar: Roland Young
*Fotografi: Jim McCrary
*Design: Chuck Beeson

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Flying Burrito Bros (album)|The Flying Burrito Bros (album)]]» frå ,  den 9. oktober 2020.*
Bob Gibson

**Samuel Robert Gibson** () var ein USA-amerikansk visesongar og ein nøkkelfigur i gjennopplivinga av den amerikanske folkemusikken seint i 1950- og tidleg i 1960-åra. Hovudinstrumenta hans var banjo og 12-strengsgitar.

Han introduserte den då ukjende Joan Baez for Newport Folk Festival i 1959. Han produserte ei rekkje LP-plater frå 1956 til 1965. Det mest kjende albumet hans, *Gibson & Camp at the Gate of Horn*, kom ut i 1961. Songane hans er blitt spelte inn av mellom andre The Limeliters, Peter, Paul and Mary, Simon & Garfunkel, The Byrds, Smothers Brothers, Phil Ochs ogThe Kingston Trio.

Karrieren hans vart avbroten av dop- og alkoholmisbruk. Etter han vart edru prøvde han seg på eit comeback i 1978, men den musikalske scenen hadde endra seg og den tradisjonelle stilen hans innan folkemusikk var ikkje lenger populær hos det unge publikummet. Han fortsette likevel karrierne med fleire album, musikalar, skodespel og fjernsynsframsyningar. I 1993 fekk han diagnosen progressiv supranukleær parese (PSP), og døydde av sjukdommen 64 år gammal. 

## Diskografi
**Offbeat Folksongs* (Riverside, 1956) LP
**I Come for to Sing* (Riverside, 1957) LP
**Carnegie Concert* (Riverside, 1957) LP
**Folksongs of Ohio* (Stinson Records, 1957) 10" LP 
**There's A Meetin' Here Tonight* (Riverside, 1958) LP
**Ski Songs* (Elektra, 1959) LP
**Yes I See* (Elektra, 1961) LP
**Bob Gibson and [[Hamilton Camp|Bob Camp]] at The Gate of Horn* (Elektra, 1961) LP
**Folksongs of Ohio* (Stinson Records, 1963) 
**Hootenanny at Carnegie* (Riverside, 1963) LP
**Where I'm Bound* (Elektra, 1964) LP
**Bob Gibson* (Capitol, 1970) LP
**Funky in the Country* (Legend Enterprises, 1974) LP – konsertopptak frå Amazingrace Coffeehouse
**Gibson & Camp, Homemade Music (Mountain Railroad Records, 1978) LP
**The Perfect High* (Mountain Railroad Records, 1980) LP
**Uptown Saturday Night* (Hogeye Records, 1984) LP
**Best of Friends* (1984, on CD, Appleseed Records, 2004), med [[Tom Paxton]] og [[Anne Hills]]
**Gibson & Camp, The Gate of Horn – Revisited!* (B*G Records, 1986) CS
**A Child's Happy Birthday Album* (B*G Records, 1989) CS
**Bob Gibson 5/91 – I Hear America Singing* (Snapshot Music, 1991) CS
**Stops Along the Way* (B*G Records, 1991) CS
**Gibson & Camp, The Gate of Horn – Revisited!* (Folk Era Productions, 1994) CD
**Makin' a Mess, Bob Gibson Sings Shel Silverstein* (Asylum Records, 1995) CD
**Joy, Joy!  The Young and Wonderful Bob Gibson* (Riverside, 1996) CD
* *Live at Cornell 1957* (Rediscover Music 2011) 3x CD.

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Bob Gibson (musician)» frå ,  den 9. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:''

## Bakgrunnsstoff
*Bob Gibson Legacy – offisiell nettstad
*
NM i orientering 1978/langdistanse

**Noregsmeisterskapen i orientering 1978** i langdistanse vart avvikla sundag 18. juni på Voss i Hordaland.

## Menn





## Kvinner





## Kjelder
**Sportsboken 78-79*. Dreyer Bok Stavanger. 1978.
Tubaisten Tommy Johnson

**John Thomas Johnson** () var ein amerikansk tubaist. Han spelte på filmmusikken til meir enn 2&nbsp;000 filmar, mellom andre John Williams-musikken til *[[Haisommer]]*, der han spelte det kjende hai-temaet på tuba. 

Han spelte òg på musikken til TV-serien *[[The Flintstones]]* og filmar som *[[Gudfaren]]*, *[[Indiana Jones]]*-serien, filmserien *[[Star Trek]]*, *[[Løvenes konge]]*, *[[filmen Titanic (1997)|Titanic]]*, *[[filmen The Thin Red Line (1998)|The Thin Red Line]]* (1998), *[[The Matrix]]*, *[[Cats & Dogs]]*, *[[Forrest Gump]]*, *[[filmen Air Force One|Air Force One]]*, *[[Tilbake til fremtiden]]*, *[[A Bug's Life]]* og *[[Dødelig våpen]]*.

## Verk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tommy Johnson (tubist)|Tommy Johnson (tubist)]]» frå ,  den 9. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
*
NM i orientering 1979/langdistanse

**Noregsmeisterskapen i orientering 1979** i langdistanse vart avvikla helga 30. juni og 1. juli ved Mo i Rana i Nordland.

## Menn





## Kvinner





## Kjelder
**Sportsboken 79-80*. Dreyer Bok Stavanger. 1979.
NM i orientering 1966/bodstikke

**Noregsmeisterskapen i orientering 1966** i bodstikke, seinare kalla stafett, vart avvikla på Espa i Stange kommune sundag 19. juni med IF Vestheim som arrangør.

### Menn





### Kvinner





## Kjelder
*Arbeiderbladet 20. juni 1966
Moúttalos

**Moúttalos** (gresk Μούτταλλος) er ein bydel i Páfos på Kypros. Bydelen ligg heilt nordvest i byen.

## Plassering
I sør grensar Moúttalos til Ájos Theódoros og i aust til Ájos Pávlos. I nord ligg busetnaden Khlórakhas.

## Kjelder
Prodrómi

**Prodrómi** (gresk Προδρόμι) er ein bydel i kommunen Póli i distriktet Páfos i Republikken Kypros. Bydelen utgjer den vestlege delen av byen.

## Kjelder
Ájos Pávlos i Páfos

**Ájos Pávlos** (gresk Άγιος Παύλος) er ein bydel i Páfos på Kypros. Bydelen ligg nord i byen.

## Plassering
I vest grensar Ájos Pávlos til Moúttalos, i sør til Ájos Theódoros og i aust til Anavargós. I nord ligg busetnadene Émba og Mesóji.

## Kjelder
Anavargós

**Anavargós** (gresk Αναβαργός) er ein bydel i Páfos på Kypros. Bydelen ligg heilt nordaust i byen.

## Plassering
I vest grensar Anavargós til Ájos Pávlos og i sør til Ájos Theódoros. I nord ligg busetnadene Mesóji og Mésa Khorió, i aust Ármou og i søraust Koniá.

## Kjelder
Ájos Theódoros i Páfos

**Ájos Theódoros** (gresk Αναβαργός) er ein bydel i Páfos på Kypros. Bydelen ligg sentralt i byen.

## Plassering
I nord grensar Ájos Theódoros til Moúttalos, Ájos Pávlos og Anavargós, i sør til Káto Páfos. I aust ligg busetnaden Koniá og i søraust nabokommunen Jeroskípou.

## Kjelder
Káto Páfos

**Káto Páfos** (gresk Κάτω Πάφος, *Nedre Páfos*) er ein bydel i Páfos på Kypros. Bydelen ligg sør i byen.

## Plassering
I nord grensar Káto Páfos til Ájos Theódoros. I søraust ligg nabokommunen Jeroskípou.

## Kjelder
Sikringsnål

**Sikringsnål** er eit festemiddel danna av ei nål festa i ein boge og ei klemme. Bogen er fjøra og gjer at nåla sprett ut når ho ikkje er festa i klemma. Klemma gjer også at ein ikkje stikk seg på spissen av nåla. 

Ein kan til dømes bruka sikringsnål til å binda saman tøystykke. Ho kan også brukast symbolsk eller dekorativt.

## Historie

Fibula er ein gammal type brosje som blei brukt i tidleg europeisk bronsealder. Ei tidleg form var laga av to nåler der den eine danna bogen og den andre hadde eit hol i enden. Enden av den boga nåla blei festa i holet. I ei anna utforming var midten av nåla snodd til ein runding. Eine enden var bøygd slik at den andre kunne festast i han.

Greske kvinner brukte fibula til å halda tunikaen på plass. Etruskarane brukte fibula til å feste kapper og andre klede. Romarane brukte dei til å festa togaar. Fibulaer var synlege når ein brukte dei, og kunne difor ha kunstnarisk utforming. I nyare tid blir dekorative sikringsnåler brukt nedst på kiltar for å hindra stoffet frå å flyga opp.

I 1849 tok den amerikanske oppfinnaren Walter Hunt patent på ei sikringsnål med ei klemme som gjorde at ein ikkje kunne stikka seg på nålspissen når nåla var lukka.

## Kultur
Sikringsnåler kan brukast til å festa lukkebringande amulettar til kleda til småbarn. I nokre høve kan dette vera uheldig dersom nåla lausnar og barnet svel henne. Ein kan også festa ei sikringsnål på innsida av kleda til barn for å verna mot vonde ånder, som i ukrainsk kultur, eller nær magen til ei svanger kvinne for å verna det ufødde barnet, som i meksikansk kultur.

Sikringsnåler har vore mykje brukt som dekor innan pønkkulturen som utvikla seg frå slutten av 1970-talet. Ein kunne både bruka dei i kleda, som piercing og smykke. Kjende pønkarar som brukt sikringsnåler både til å halda saman klede og som dekorasjon var Richard Hell og Johnny Rotten. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sikkerhetsnål|Sikkerhetsnål]]» frå  og «[[:en:Safety pin|Safety pin]]» frå , den 10. oktober 2020.*
Alan Munde

**Alan Munde** () er ein amerikansk banjospelar og bluegrassmusikar.

Munde byrja å spele med bluegrassmusikaren Jimmy Martin i 1969, som ein del av The Sunny Mountain Boys fram til oktober 1971 1971.

I 1972 vart Munde medlem avThe Flying Burrito Brothers. Etter ein europeisk turné vart The Burritos oppløyst og Munde vart medlem av Country Gazette, og vart ein sentral person i bandet dei neste tjue åra, i lag med andre musikarar som Roland White, Clarence White, Joe Carr og Gene Wooten.

Munde er i dag i styret i International Bluegrass Music Association. 

## Diskografi
* Alan Munde Gazette, «Made To Last», Munde's Child Records (2008)
* Alan Munde & Wayne Shrubsall, «Old Friends», CBP-2003-CD (2003)
* Alan Munde, «Solo Banjo, Just Banjo, All Banjo, Nothing But Banjo», CPB-2002-CD (2002)
* Ymse artistar, «Long Journey Home: Bluegrass Songs of the Stanley Brothers», Rounder Records, ROUN0349 (2002)
* Ymse artistar, «Knee Deep in Bluegrass: The AcuTab Sessions», Rebel Records, (2000)
* Alan Munde, «Texas Fiddle Favorites for Banjo», Mel Bay,  MELBY02984 (2000)
* Alan Munde & Joe Carr, «Welcome to West Texas», Rounder Records, FLY 669 (1998)
* Joe Carr & Alan Munde, «Windy Days and Dusty Skies», Rounder Records,	FLY 644 (1995)
* Alan Munde, «Blue Ridge Express», Rounder Records, ROUN0301 (1994)
* Alan Munde, «Festival Favorites Revisited», Rounder Records, 	ROUN0311 (1993)
* Alan Munde & Country Gazette,	«Keep on Pushing», Rounder Records, FLY 561 (1991)
* Country Gazette, «Strictly Instrumental», Flying Fish, FF 446 (1987)
* Country Gazette, «Bluegrass Tonight», Flying Fish, FF 383 (1986)
* Alan Munde, «In the Tradition», Ridge Runner, RRR 0035
* Country Gazette, «America's Bluegrass Band», Flying Fish, FF 295 (1983)
* Alan Munde, «Festival favorites, Southwest sessions», Ridge Runner, RRR 0032 (1983)
* Alan Munde, «Festival favorites, Nashville sessions», Ridge Runner, RRR 0031 (1982)
* Country Gazette, «American and Clean», Flying Fish, FF 253 (1981)
* Alan Munde, «Festival favorites, Volume 2», Ridge Runner, RRR 0027 (1980)
* Alan Munde, «Festival favorites, Volume 1», Ridge Runner, RRR 0026 (1980)
* Alan Munde, «The banjo kid picks again», Ridge Runner, RRR 0022
* Country Gazette, «What a Way to Make a Living», Ridge Runner, RRR 0008 (1977)
* Sam Bush & Alan Munde, «Together again for the first time», Ridge Runner, RRR 0007, (1977)
* Country Gazette, «Out to Lunch», Flying Fish, FF027 (1976)
* Alan Munde, «Banjo Sandwich», Ridge Runner, RRR 0001 (1975)
* Country Gazette, «Live», United Artists Records, (1974)
* Country Gazette, «Don't Give Up Your Day Job», United Artists Records, (1973)
* Country Gazette, «Traitor in Our Midst», United Artists Records, UAS 5596 (1972)
* Sam Bush & Alan Munde, «Poor Richards Almanac», Ridge Runner, RRR 0002 (1968)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alan Munde|Alan Munde]]» frå ,  den 10. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*''Trischka, Tony, Wernick, Pete (1988), «Masters of the 5-String Banjo», Oak Publications. .
N.D. Smart

**Norman D. Smart** () er ein amerikansk trommeslagar. Han erstatta Chip Damiani iThe Remains i 1966, kort tid før bandet vart oppløyst. 

Smart var medlem av bandet Kangaroo, som gav ut eitt album i 1968. Han kom så inn i bandet Mountain i 1969 og spelte på dei første konsertane deira, før han vart erstatta av Corky Laing seint i 1969. Han spelte med Mountain på Woodstockfestivalen i august 1969. Konsertopptaket av «Long Red» frå Woodstock vart gjeven ut i 1972 på *[[Mountain Live: The Road Goes Ever On]]*. Trommesoloen av Smart på dette opptaket er blitt sampla mange gonger av hiphop-artistar. 

I 1969 var than medlem av countryrockgruppa til Ian and Sylvia, Great Speckled Bird. Det første albumet deira vart produsert av Todd Rundgren, som Smart arbeidde med gjennom 1970-åra. 

Smart, Jim Colegrove og Jeff Gutcheon skipa gruppa Hungry Chuck i 1971. I 1973 spelte Smart med The Fallen Angels, gruppa til Gram Parsons.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:N.D. Smart|N.D. Smart]]» frå ,  den 10. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Biografi om N.D. Smart
Phil Kaufman

**Philip C. Kaufman** () er ein USA-amerikansk plateprodusent, turnémanager og forfattar, mest kjend for å ha stole liket av countrymusikaren Gram Parsons for å brenne det i Joshua Tree National Monument. Dette vart seinare tema i filmen *[[Grand Theft Parsons]]*. Han skreiv boka *Road Mangler Deluxe*, ein sjølvbiografi om opplevingane hans i musikkindustrien. Han arbeidde med Parsons, The Rolling Stones, Emmylou Harris, Joe Cocker, Frank Zappa, Hank Williams III, Etta Jamesog mange fleire.

Songen «Why Does It Hurt When I Pee?» frå Frank Zappa-albumet *[[Joe's Garage]]* fortel soga om «urinproblema» til Kaufman.

Kaufman møtte Charles Manson i fengsel og det var gjennom Kaufman at Manson fekk platekontrkat i slutten av 1960-åra. Kaufman produserte og gav ut albumet til Manson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Phil Kaufman|Phil Kaufman]]» frå ,  den 10. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Last of the Red Hot Burritos

***Last of the Red Hot Burritos*** er det første konsertalbumet til den amerikanske countryrockgruppa The Flying Burrito Brothers, gjeve ut i 1972. Då albumet vart spelt inn, hadde «Sneaky» Pete Kleinow og Bernie Leadon slutta i bandet, og Chris Hillman var det einaste originale medlemmet att. Hillman henta inn Al Perkins og Kenny Wertz som erstattarar for dei. Wertz hadde tidlegare spelt med Hillman i Scottsville Squirrel Barkers. Bandet hadde òg med seg to gjesteartistar på haustturneen sin i 1971, Byron Berline og Roger Bush frå Country Gazette. Denne besetninga turnerte fram til Hillman slutta i bandet i oktober 1971 og etterlet seg rettane til bandet til Rick Roberts. Då Hillman slutta, mista A&M Records trua på gruppa. I staden for å la ei Roberts-leia utgåve av bandet (utan opphavlege medlemmar) for å spele inn eit nytt studioalbum, gav A&M ut dette konsertopptaket. Det fullførte kontrakten deira, før dei vart droppa frå selskapet. 

Ei gruppe av Burritos, leia av Rick Roberts kom til å halde fram å turnere i Europa utan originale medlemmar fram til 1973, då bandet vart offisielt oppløyst av Roberts, og førte det originale Flying Burrito Brothers til ein slutt. Ein ny versjon av The Burritos vart starta opp att i 1975 med kontrakt hos Columbia Records.

## Innhald

## Medverkande
Kjelde:
;The Flying Burrito Brothers
* Chris Hillman - vokal, bass, mandolin
* Rick Roberts - vokal, rytmegitar
* Al Perkins - pedalsteelgitar, sologitar
* Kenny Wertz - vokal, gitar, banjo
* Michael Clarke - trommer
Gjester:
* Byron Berline - fele
* Roger Bush - akustisk bass, akustisk gitar (overdubba) på «Orange Blossom Special», solovokal på «Don't Let Your Deal Go Down»
* Earl P. Ball eller Spooner Oldham -  piano (overdubba) på «High Fashion Queen» og «Losing Game»
* Bernie Leadon (kanskje) -  gitar (overdubba)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Last of the Red Hot Burritos|Last of the Red Hot Burritos]]» frå ,  den 10. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NM i orientering 1964/bodstikke

**Noregsmeisterskapen i orientering 1964** i bodstikke, seinare kalla stafett, vart avvikla ved Store Sandungen i Asker i Akershus sundag 21. juni med Asker Skiklubb som arrangør.

### Menn





### Kvinner





## Kjelder
*Arbeiderbladet 22. juni 1964
NM i orientering 1980/langdistanse

**Noregsmeisterskapen i orientering 1980** i langdistanse vart avvikla sundag 28. juni i Vestby i Akershus.

## Menn





## Kvinner





## Kjelder
**Sportsboken 80-81*. Dreyer Bok Stavanger. 1980.
NM i orientering 1963/bodstikke

**Noregsmeisterskapen i orientering 1963** i bodstikke, seinare kalla stafett, vart avvikla ved Holmestrand i Vestfold sundag 16. juni med Botne Skiklubb som arrangør.
Det var fyrste gongen øvinga stod på NM-programmet for kvinner.

### Menn





### Kvinner





## Kjelder
*Arbeiderbladet 17. juni 1963
Diskografien til Poco

Dette er ei liste over **diskografien** til Poco.

## Album
### Studioalbum

### Konsertalbum

### Samlealbum

## Singlar

## Musikkvideoar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Poco discography|Poco discography]]» frå ,  den 11. oktober 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grasordenen

**Grasordenen** (Poales) er ein særs stor og viktig orden av einfrøblada plantar Han er ein del av kladen Commelinidae.
Han er trolig den økonomisk mest betydelege av alle planteordenar. Gras- og kornartane høyrer til her.

Fellestrekk for [artane i denne ordenen er at due har karsystem heilt ut i blada, og dei avleirer SiO2 i blada. 

Gruppa har 17 familiar, med om lag 950 slekter og anslagsvis 21&nbsp;000 artar.

## Familiar
Desse familiane er representerte i Noreg:
* Dunkjevlefamilien (Typhaceae) – 2 slekter, 30 artar
* Sivfamilien (Juncaceae) – 8 slekter, 400 artar
* Storrfamilien (Cyperaceae) – 110 slekter, 5&nbsp;400 artar
* Grasfamilien (Poaceae) – 700 slekter, 12&nbsp;000 artar

Andre familiar i ordenen:
* Anarthriaceae – 1 slekt, 8 artar
* Ananasfamilien (Bromeliaceae) – 58 slekter, 1&nbsp;400 artar
* Centrolepidaceae – 3 slekter, 46 arter
* Ecdeiocoleaceae – 2 slekter, 2 artar
* Eriocaulaceae – 10 slekter, 1.150 artar
* Flagellariaceae – 1 slekt, 4 artar
* Joinvilleaceae – 1 slekt, 3-4 artar
* Mayacaceae – 1 slekt, 10 artar
* Rapateaceae – 17 slekter, 80 artar
* Restionaceae – 35 slekter, 320 artar
* Thurniaceae – 1 slekt, 3 arter
* Xyridaceae (inkluderer familien *[[Abolbodaceae]]*) – 5 slekter, 300 artar
;Tidlegare familiar
* Piggknoppfamilien (Sparganiaceae) – overført til dunkjevlefamilien
* Hydatellaceae – overført til ordenen Nymphaeales etter at ein oppdaga han var ein primitiv tofrøblading

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grasordenen|Grasordenen]]» frå ,  den 11. oktober 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
* MOBOT – skildring av *Poales* på nettstaden til *Angiosperm Phylogeny Group* hos Missouri Botanical Garden.
*