open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
High Plains

**High Plains** er eit område i vestre delen av Great Plains sentralt i USA. Det er eit sletteområde med ei høgd på mellom 350 moh. i aust til over 2&nbsp;400 meter i vest. Området dekkjer søraustlege  Wyoming, austlege Colorado og New Mexico, sørvestlege Sør-Dakota, vestlege Kansas, Oklahoma  og Nebraska, sentrale og austlege Montana og nordvestlege Texas. Området har ein av dei lågaste folketettleikane i USA, men har stor jordbruksproduksjon.

High Plains har eit tørt innlandsklima med mykje solskin og moderat nedbørsmengd. Det har lite luftfukt og mykje vind. Sidan 1880-åra har High Plains vore brukt til jordbruk, og står for ein god del av jordbruksproduksjonen i USA. Jordbruket er avhengig av irrigasjon. 

I dag er litt over 40&nbsp;% av jorda brukt til jordbruk, og ein dyrkar typisk bomull, kveite, mais, durra, lusern, peanøtter og soyabønner. Ein driv også med storfe- og griseavl. I 1997 utgjorde avlingane frå High Plains 19&nbsp;% av kveite- og bomullsproduksjonen i USA, 15&nbsp;% av mais- og 3&nbsp;% av durraproduksjonen. Området stod også for 18&nbsp;% av storfeproduksjonen.

## Namn
Fram til 1916 var «High Plains» det vanlegaste namnet for det større området ein no kjenner som «Great Plains». I dag er High Plains rekna som ein mindre del av Great Plains.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:High Plains (United States)|High Plains (United States)]]» frå , og «[[:sv:|High Plains]]» frå  den 11. februar 2013.*  
 
*Ground-Water Resources Program: High Plains Water-Level Monitoring Study ved usgs.gov
Marit Lajord

**Marit Heier Lajord** () er ein norsk forfattar og skribent frå Vang i Valdres.

Ho skriv for nettstaden framtida.no, studerer jus ved Universitetet i Oslo, og har gått forfattarstudiet ved Høgskulen i Telemark (Bø). Lajord debuterte som forfattar med barneboka *Olava og bestefar* i 2013.

## Bøker
* 2013 &ndash; *Olava og bestefar* &ndash; Biletbok, illustrert av Line Halsnes

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bloggen til Marit Lajord på vangivaldres.no
* Pressemelding frå Samlaget om utgjevinga av ''Olava og bestefar''
* Utgjevingar av Marit Lajord i BIBSYS Ask
Odd Eirik Færevåg

**Odd Eirik Færevåg** () er ein norsk lærar og forfattar frå Røvær.

Han arbeider som lærar i Haugesund og debuterte som forfattar med diktsamlinga *Dagane grå* i 2013.

## Bøker
* 2013 &ndash; *Dagane grå* &ndash; Diktsamling
* 2020 &ndash; *Den vesle jenta og havet. Korte forteljingar frå Røvær 1899-2044.*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Truls Horvei: «Lyrikkdebutant om eigne tap» i Haugesunds Avis
Don Myrick

**Don Myrick** () var ein amerikansk saksofonist. 

Han spelte alt-, tenor- og sopransaksofon og var medlem av den originale blåserekkja til Earth Wind & Fire, som kalla seg The Phenix Horns Esq. frå 1975 til 1982. Tidlegare hadde Myrick vore medlem av musikkgruppa The Pharaohs. Myrick er òg rekna som grunnleggjaren av Association for the Advancement of Creative Musicians (AACM)

Somme av dei mest kjende saksofonsoloane er Phil Collins sin «One More Night», «Reasons» av Earth Wind & Fire og «After the Love Has Gone» frå albumet *[[I Am av Earth, Wind & Fire|I Am]]*. Han har spelt med mange kjende musikarar som Grover Washington, Jr. og Carlos Santana. Myrick spelar på album av artistar som Bobby «Blue» Bland, The Dells, Regina Belle, the Mighty Clouds of Joy og Heaven 17. 

Han fekk ein Grammy Award for beste R/B-instrumental med Earth, Wind & Fire-singelen «Runnin'» i 1977/78.

Myrick vart skoten og drepen i Los Angeles i California av ein politimann under ei narkotikaetterforsking. Medan dei prøvde å utføre ein ransakingsordre, trudde politibetjent Gary Barbaro ein butanlighter i handa til Myrick var eit våpen. Han avfyrte eit enkelt skot og trefte Myrick i brystet. Myrick døydde på sjukehuset kort tid etter, 53 år gammal. Famillien saksøkte byen for urettmessig dødsfall og fekk 400&nbsp;000 dollar ved eit forlik.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don Myrick|Don Myrick]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Michael Harris

**Michael Harris** () er ein trompetist i Phenix Horns, som var blåserekkja for Earth, Wind & Fire og Phil Collins.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Michael Harris (trumpeter)|Michael Harris (trumpeter)]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vocoder

**Vocoder** (hankj., frå engelsk *Voice encoder* ) er innan musikkteknologi eit elektronisk musikkinstrument som smelter saman ulike lydkjelder til éin lyd.

Det kan til dømes vere ei stemme som snakkar inn i ein mikrofon som vert kombinert med lyden av ein akkord på ein gitar. Vocoderen kan då smelte saman dei to lydane slik at det blir høyrandes ut som stemma er i akkorden. Vocoderar som musikkinstrument kan òg ha innebygde lydkjelder (til dømes ein oscillator, eller vere del av ein større synthesizer).

Ein vocoder er òg eit apparat som kan kryptere stemmer i samband med telekommunikasjon.

## Musikarar og grupper som nyttar vocoder
Laurie Anderson, Cynic, Daft Punk, Jean Ven Robert Hal, Herbie Hancock, Jean Michel Jarre, Giorgio Moroder, Tangerine Dream, Frank Zappa, Electric Light Orchestra, Matthias Jabs des Scorpions, Stevie Wonder, Afrika Bambaataa og Pink Floyd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vocoder|Vocoder]]» frå ,  den 11. februar 2013.*
Fredrikke Qvams gate i Oslo

**Fredrikke Qvams gate** er ei stutt gate i nærleiken av Gamle Aker kyrkje i bydel St. Hanshaugen i Oslo.  Gata går ned i nordaustleg lei frå gata Bergstien, og så å seie parallelt med Bjerregaards gate før ho gjer ein rettvinkla sving til venstre og munnar ut i Bjerregaards gate rett attmed Falck Ytters plass.

Denne vesle gatestubben fekk namnet sitt i 1951 som ein heider til Fredrikke Marie Qvam (1843-1938), ein av pionerane i Noreg i arbeidet for kvinnene sine rettar. Ho skipa dessutan Norske Kvinners Sanitetsforening i 1896, som ho var formann for i åra 1896-1933. I denne samanhengen har ho tilknyting til denne gata med hennar namn, for lokalforeininga Oslo Sanitetsforening hadde i 1909 skaffa seg som elev- og sjukesysterheim eigedomen Breidablik, som grensar til både Fredrikke Qvams gate, Bergstien og Akersbakken, med adresse Akersbakken 27. Her bygde foreininga sitt landsdekkjande revmatismesjukehus, opna i 1938, etter å ha rive den gamle hovudbygningen. Dette sjukehuset vart drive på denne staden fram til verksemda vart lagt til Rikshospitalet på Gaustad i Oslo i 1999, etter at revmatismesjukehuset hadde vorte lagt under Rikshospitalet i 1995. Bygningen hyste ei tid mellom anna administrasjonen for bydel St. Hanshaugen og det såkalla Hjertesenteret. Eigedomen vart selt 30. april 2014 til Thon Eiendom, som skulle byggje om bygningen til seniorbustader. Men i 2017 vart bygningen rive for å kunne byggje ein heilt ny bygning på tomta.

Langs Fredrikke Qvams gate ligg det ei høgblokk og to andre blokker med studenthyblar tilhøyrande Studentsamskipnaden i Oslo og Akershus (SiO), kalla St. Hanshaugen studentby, og elles bustadblokker og ein barnehage.

Fredrikke Qvams gate heitte opphavleg Breidablikgaten etter namnet på den eigedomen som sanitetesforeininga kjøpte i 1909. Det vart naudsynt med nytt namn av di ei anna gate i Oslo òg hadde (og framleis har) dette namnet.

## Kjelder
Roland Corporation

**Roland Corporation** er ein japansk produsent av musikkinstrument og ein av dei største i verda. Selskapet vart skipa i 1972.

## Produkt
Roland marknadsfører produkt med forskjellige namn:
*Roland: merke for synthesizerar, keyboard, trommesett, DJ-produkt, lydopptak og meir. 
*BOSS: merke for gitar-utstyr.
*EDIROL: merke for innspeling og redigering av video, dataprogram for grafisk design i samanheng med MIDI og lydutstyr.
*RSS: merke for professionelle audio produkt som til dømes V-Mixing System.
*Rodgers: merke for orgel.
*Cakewalk: tidlegare partner til Roland. Sidan 2008 eigd av Roland. Dataprogram for musikkproduksjon.
*Roland DG: merke for skriverar og plotterar.

## Bakgrunnsstoff
*[no] Roland Scandinavia AS
*[en] Roland Corporation
*[en] BOSS US
*[en] EDIROL & RSS US
*[en] Cakewalk
*[en] Edirol
*[en] Rodgers
*[en] Roland DG Corporation
Bærumsbanen

**Bærumsbanen** var ei tidlegare trikkelinje mellom Skøyen i Oslo og området Kolsås i Bærum kommune, nedanfor Kolsåstoppen. Banen vart bygd ved at Lilleakerbanen (strekninga Skøyen-Lilleaker), som var ein del av trikkelinjenettet i Oslo, vart lengd til Bekkestua i Bærum over Jar i Bærum, opna 1. juli 1924, fram til Haslum i Bærum 1. november 1924, og fram til Kolsås i 1930.

Etter at ei linje vart bygd mellom haldeplassen på Jar og dåverande Sørbyhaugen haldeplass på Røabanen i Oslo, opna 15. juni 1942, vart det oppretta samband mellom Kolsås og Nationaltheatret stasjon i Oslo sentrum over Majorstua med større og tyngre forstadsbanevogner, dåtidas T-banevogner, og namnet Kolsåsbanen vart nytta om heile strekninga frå Sørbyhaugen til Kolsås. Bytrikken over Lilleakerbanen byrja då å snu på haldeplassen på Jar, men kunne framleis nytte heile strekninga fram til Kolsås, til dømes i tider på dagen då trafikken var stor, sidan haldeplassene hadde perrongar i ulike høgder for kvar av dei to vogntypane. Båe vogntypane vart dessuten vedlikehaldne ved Bærumsbanens verkstad på Avløs i Bærum.

Bærumsbanen og verkstaden på Avløs vart opphavleg drivne av det private aksjeselskapet A/S Bærumsbanen, skipa i 1924, utgått frå selskapet Kristiania Elektriske Sporvei. Men allereie i 1930-åra hadde A/S Oslo Sporveier teke over aksjemajoriteten i A/S Bærumsbanen, og tok over resten av aksjane i 1944. Men formelt vart ikkje A/S Bærumsbanen oppløyst før i 1971.

## Lilleaker-Østensjøbanen
A/S Bærumsbanen tok i 1937 over drifta av Østensjøbanen, ein forstadbane på den andre sida av sentrumsområdet i Oslo, og kopla Lilleakerbanen og Bærumsbanen til Østensjøbanen ved å etablere eit samband tvers gjennom byen, via Etterstad i Oslo, over trafikkknutepunktet Jernbanetorget framfor Oslo Ø, og vidare over Skøyen ut til Jar, tidvis heilt fram til Kolsås. Dette ruteopplegget fekk namnet Lilleaker-Østensjøbanen.

## Sjå òg
* Lilleakerbanen
* Kolsåsbanen
Nordiske greiner under vinter-OL 2002

**Nordiske greiner** på ski under vinter-OL 2002 i Salt Lake City bestod av 18 øvingar. Seks av øvingane var for kvinner, alle i langrenn, medan resten var for menn. Mennene tevla i både i langrenn, kombinert og skihopping. Tre øvingar stod på programmet for fyrste gong; to stk sprinttevlingar over 1,5&nbsp;km langrenn, ei kvar for kvinner og for menn, samt eit halvprogram i nordisk kombinert. I denne kombinertøvinga gjorde utøvarane einast eit skihopp og gjekk einast eit halvparten så langt langrenn som i normalprogrammet.

## Langrenn menn
### 1,5 km sprint




### 15 km klassisk stil




### 20 km jaktstart




Johann Mühlegg vart etter leikane fråkjend gullmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

### 30 km fristil




Johann Mühlegg vart etter leikane fråkjend gullmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

### 50 km klassisk stil




Johann Mühlegg ble frakjent gullmedaljen på grunn av dopingmisbruk

### 4 x 10 km stafett




## Langrenn kvinner
### 1,5 km sprint




### 10 km klassisk stil




Olga Danilova vart fråkjend sølvmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

### 10 km jaktstart




Olga Danilova og Larisa Lazutina vart fråkjende høvsvis gull- og sølvmedalje grunna bruk av dopingmidlar.

### 15 km fellesstart fristil




Larisa Lazutina vart fråkjend sølvmedaljen grunna bruk av dopingmidlar.

### 30 km klassisk stil




### 4 x 5 km stafett




## Kombinert menn
### Normalprogram (normalbakke & 15 km)




### Halvprogram (storbakke & 7,5 km)




### Lag (storbakke & 4x5 km)




## Skihopping
### Normalbakken (K90)




### Storbakken (K120)




### Lag




## Medaljeoversyn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Winterspiele 2002/Ski Nordisch|Olympische Winterspiele 2002/Ski Nordisch]]» frå ,  den 11. februar 2013.*
Roland CR-78

**Roland CompuRhythm CR-78** er ein trommemaskin som vart lansert av Roland Corporation i 1978.

Sjølv om han er primitiv etter dagens standarar, var CR-78 eit langt steg fram i trommemaskinteknologien på den tida, særleg fordi brukarane kunne programmere og lagre sine eigne trommerytmar. At boksen kom i tre med førehandssette rytmar som *Waltz*, *Bossa Nova* og *Rhumba* indikerer at han var meint som akkompagnement for eit elektrisk orgel, men CR-78 vart raskt ein favoritt hos pop- og elektroniske musikarar seint i 1970-åra og tidleg i 1980-åra. Kjende songar som nyttar Roland CR-78 er mellom andre «Vienna» av Ultravox, «Heart of Glass» av Blondie og «In the Air Tonight» av Phil Collins.

## Kjende innspelingar
*Ultravox - «Vienna»
*Blondie — «Heart of Glass», «Atomic»
*Gary Numan — «Remind Me To Smile»
*Genesis — «Duchess» og «Man on the Corner»
*Hall & Oates — «Kiss On My List» og «I Can't Go For That (No Can Do)»
*Orchestral Manoeuvres in the Dark — «Enola Gay»
*Phil Collins — «In The Air Tonight»
*Roxy Music — «Same Old Scene»
*Modest Mouse — «Missed the Boat»
*69 — «Novo Rock»

## Sjå òg
*Boss Doctor Rhythm DR-110
*Linn LM-1
*TR-808

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roland CR-78|Roland CR-78]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Roland CompuRhythm CR-78 Demo (YouTube)
Trommemaskin

Ein **trommemaskin** eller **rytmeboks** er eit elektronisk musikkinstrument som er laga for å imitere trommelydar og andre slagverk. Trommemaskinar vert nytta innanfor fleire musikksjangrar, og ikkje berre elektronisk musikk. Trommemaskinar blir hyppig brukt av einmannsprosjekt eller musikkgrupper som ikkje har eigen trommeslagar eller høve til å leige inn ein studiomusikar.

Omgrepet rytmeboks vert gjerne nytta om trommemaskinar som er innebygd i eit anna instrument, t.d. eit orgel, men kan òg nyttast om frittståande trommemaskinar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trommemaskin|Trommemaskin]]» frå ,  den 11. februar 2013.*
Sequential Circuits Prophet-5

**Prophet-5** er ein analog synthesizer som vart produsert av Sequential Circuits i San Jose i California mellom 1978 og 1984. Han vart lansert ved Winter NAMM i januar 1978 og var banebrytande fordi han var den første analoge synthesizeren som hadde høve til å lagre brukarinnstillingar for kvar parameter i eit indre minne. Det er òg ein av dei første polyfoniske synthesizerane med opp mot fem stemmer, slik at ein kunne spele opp til fem notar samstundes. 

## Artistar som har nytta Prophet-5

* ABBA
* Akon 
* Alicia Keys
* Berlin
* Chicago
* Depeche Mode
* Devo
* Dieter Bohlen
* Dire Straits
* Django Bates
* Donald Fagen
* Dr. Dre
* Duran Duran
* Donnie Iris and the Cruisers
* Eddie Rayner (klaverspelar i Split Enz)
* Eurythmics
* Fleet Foxes
* FrontRunner (brasiliansk industriband)
* Gary Numan
* Genesis
* Grandmaster Flash
* Hall & Oates
* Icehouse
* Ice-T
* INXS
* Iva Davies (frå Icehouse)
* Lil Troy 

* James Blake
* Japan
* Jean Michel Jarre
* Joe Zawinul
* John Carpenter
* Journey
* Julian Casablancas
* Keff McCulloch
* Kevin Barnes frå Of Montreal
* Kitaro
* Kombi
* Kraftwerk
* Level 42
* Mark Ronson
* Martin Rev
* Mashina Vremeni (frå Time Machine, russisk rockeband frå 1980-åra)
* Men Without Hats

* Michael Jackson (på Thriller)
* Michael Leonhart
* Modern Talking
* Moody Blues
* Nena
* New Order
* Nine Inch Nails
* No Doubt
* Orchestral Manoeuvres in the Dark
* Ozzy Osbourne
* Patrick Cowley
* Patrick Moraz
* Paul Davis
* Paul Hardcastle
* Paul McCartney
* Pet Shop Boys
* Peter Gabriel
* Phil Collins
* Phish
* Pink Floyd
* Public Image Limited
* Radiohead
* Ralph Towner / Oregon
* Richard Carpenter frå The Carpenters
* Roger Powell / Utopia
* Roxy Music
* Ryūichi Sakamoto
* Skinny Puppy
* Slawomir Losowski

* Soft Cell
* Spandau Ballet
* Steve Miller
* Steve Winwood
* Supergrass
* Talking Heads
* Tangerine Dream
* Taxi Girl
* Tears For Fears
* Teddy Riley
* The Cars
* The Doobie Brothers
* The Prodigy
* Thomas Dolby
* Thompson Twins
* Tom Petty
* Tony Kaye
* Tony Banks
* Too $hort
* Vince Clarke
* Wally Badarou
* Whodini
* XTC
* Yellow Magic Orchestra
* Yes
* Yukihiro Takahashi
* Zebra

## Sjå òg
* Sequential Circuits
* Analog synthesizer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sequential Circuits Prophet-5|Sequential Circuits Prophet-5]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slidegitar

**Slidegitar** eller **bottleneck-gitar** (flaskehalsgitar) er ein gitarteknikk. Uttrykket *slide* er engelsk og syner til gliderørsla over strengane. Ein slide er då eit firkanta metallstykke (på engelsk kalla slide) som ein pressar mot og flyttar over strengane, opp og ned gitarhalsen. *Bottleneck* eller flaskehals, syner til at ein nytta halsen på glasflasker på veslefingen til å dette føremålet. I dag nyttar ein gjerne spesiallagde sylindrar av plast eller metall for same effekten.

I staden for å endre tonen på strengane på normalt vis ved å presse strengen mot banda, glir ein flaksehalsen eller sliden over strengane for å endre tonen. Dette kan ein gjere utan å løfte flaskehalsen frå strengane, slik at ein får ein glissandi- eller vibratoeffekt.

Slidegitar vert ofte nytta (for høgrehendte):
* Med gitaren i ein normal posisjon og med ein «bottleneck» på ein av fingrane på venstrehanda. 
* Når gitaren ligg horisontalt med basstrengen mot spelaren, og ein nyttar ein slide kalla ein «steel», vert dette kalla «lap steelgitar».

Slidegitar eller bottleneck vert mykje nytta av blues- og rockegitaristar.

## Sjå òg
*Bluesgitarspeling
*Klassisk gitar
*Elektrisk gitar
*Gitarist
*Lap steelgitar
*Lutt
*Pedal steelgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slide guitar|Slide guitar]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*

## Bakgrunnsstoff
*The Magic and Mystery of Slide Guitar - an exhibit curated by the Museum of Making Music, National Association of Music Merchants, Carlsbad, CA – detailing the history and evolution of slide guitar technique.
*Slide Guitar for Beginners
*What are the best guitar slides? 
*Open-G tuning, Open-E tuning and Slide guitar An overview of Open-G and Open-E slide
Karsten Isachsen

**Karsten Einar Isachsen** () var ein norsk prest, teolog og forfattar. Som prest var han kjend som ein fornyar av norsk preikekunst; etter at han slutta i fast presteteneste markerte han seg som føredragshaldar og forfattar av kristen litteratur.

Karsten Isachsen vaks opp i Oslo med foreldra Margit Lolloe f. Gjertsen (1907-1988) og Knut Isachsen (1906-1993). Han tok artium ved Kristelig Gymnasium i 1962, og studerte til cand.theol. ved Menighetsfakultetet. Han tok praktikum ved Universitetet i Oslo i 1970. Mens hans studerte, arbeidde han i Barne- og Ungdomsavdelinga i NRK og som lærar i Oslo-skulen. Han vart ordinert til prest i Den norske kyrkja i 1970 og arbeidde som prest i Oslo til han i 1975 vart prest i Hol i Hallingdal.

Sidan 1985 arbeidde Isachsen som forfattar og føredragshaldar. I 1975 kjøpte han fjellgarden Eivindplass, og budde der resten av livet. Fjellgarden bygde han ut til arrangements- og konferansesenter. 

## Bibliografi
(Utdrag)
* *Gjester som ikke vil gå* (1978)
* *Fjellet som flyttet seg* (1979)
* *Som når et barn kommer hjem *(1981)
* *Vis meg ditt ansikt* (1982)
* *Det handler om å leve* (1986)
* *Ut av ensomheten* (1986)
* *Før vi går fra hverandre *(1987)
* *Sint, sant, sunt *(1991)
* *En slitesterk livsstil* (1994)
* *Et stort indre landskap* (1996)
* *Ro med gyldne årer *(1996) 
* *Lyspunkter* (2003)
* * I Gledens Gud *(2008) 
* *Livsglede (2009)*

## Kjelder
Mo Foster

**Mo Foster** er ein britisk studiomusikar, som hovudsakleg spelar bass innan jazz, jazz-fusion og rock. Han er òg produsent og låtskrivar. I løpet av 40 år har Foster spelt på og produsert mange album, singlar og filmmusikk. Han har òg gjeve ut bøker om musikk. 

Han studerte fysikk og matematikk ved University of Sussex i 1960-åra og spelte i studenttida både trommer og bass, i band som US Jazz Trio and The Baskervilles. I lag med vener starta han etter studietida bandet Affinity, som hadde Ronnie Scott som manager. 

Etter å ha turnert ein periode med tidlegare Manfred Mann-songar Mike d'Abo, vart han meir kjend og vart utover i 1970-åra mykje nytta som studiomusikar. 



### Diskografi
* *[[Bel Assis]]* (1988) (med Gary Moore og trommis Simon Phillips)
* *[[Southern Reunion]]* (1991) (med Gary Moore, Gary Husband og Snail's Pace Slim)
* *[[Time to Think av Mo Foster|Time To Think]]* (2002)
* *[[Live At Blues West 14]]* (2006)
* *[[Belsize Lane|Belsize Lane: A Collection of Sketches]]* (2007) (Limited Issue)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mo Foster|Mo Foster]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
Krabbeetarsel

**Krabbeetarsel** (*Lobodon carcinophagus* eller *carcinophaga*) er ein selart som lever i Antarktis. Han høyrer til familien *[[Phocidae]]* (hårselar, «ekte selar»). Trass namnet lever dei hovudsakleg av kril.

Krabbeetarselar er slanke, lysegrå selar som blir rundt 2,5 meter lange, og veg 200-300 kg i vaksen alder.
Pelsen er einsfarga. Ungdyr er gjerne noko mørkare enn eldre. Hoene er noko større enn hannane.

Tennene til selen er særskilt tilpassa kosthaldet. Dei gjer at han kan filtrere kril frå vatnet. 95&nbsp;% av føda til selen er antarktisk kril (*Euphausia superba*). I tillegg tek han også noko fisk og blekksprut.

Dyra lever gjerne i små familiegrupper, men kan også samla seg i større flokkar. Ungane blir fødde i september–desember. Svært mange av ungane døyr i løpet av første leveåret, mange av dei som bytte for leopardsel. 

Krabbeetarsel har ei sirkumpolar utbreiing, men føretrekk pakkis framfor ope hav. Dei kan koma seg kvikt fram oppå is. Dei kan også vandra til område så langt unna som New Zealand, Australia, sørkysten av Afrika og Sør-Amerika.

Ein reknar med at det finst over 7 millionar individ, kanskje opptil eller over 15 millionar krabbeetarsel. Arten er dermed ikkje rekna som truga.

## Kjelder

*«Lobodon carcinophaga» ved iucnredlist.org. Henta 11. februar 2013.
*«krabbeetersel» i *Store norske leksikon*. Henta 11. februar 2013.
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Krabbeetarsel|Krabbeetarsel]]» frå ,  den 11. februar 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Roland TR-808

**Roland TR-808 Rhythm Composer** (òg berre kjend som «808») var ein av dei første programmerbare trommemaskinane («TR» er ei forkorting for *[[Transistor]] Rhythm*). Han vart lansert av Roland Corporation tidleg i 1980 og vart opphavleg laga som ein reiskap for studiomusikarar som skulle lage demoar. Som tidlegare trommemaskinar frå Roland, høyrest han ikkje ut som verkelege trommer. TR-808 kom ut berre få månader etter Linn LM-1, som var den første trommemaskinen som nytta digitale samplingar. Profesjonelle musikarar rekna lyden frå TR-808 som langt dårlegare enn sampla trommemaskinar, men prisen på ein TR-808 var om lag fem gonger billigare enn ein LM-1, kring US$1 195 då han først kom ut. 

Trommemaskinar har vorte ein viktig del av lyden i hip hop, sidan det har vore ein billig og enkel måte å produsere trommelydar på. Roland TR-808 vart mykje nytta fordi han hadde høve til å produsere ei basstromme med særs lågfrekvent lyd. Han hadde òg fleire unike, kunstige perkusjonslydar som var karakteristiske for TR-808. Roland TR-808 vart etter kvart nytta på fleire hitplater enn nokon annan trommemaskin, og har derfor fått ein ikonisk status i musikkindustrien. Etterfølgjaren til maskinen var Roland TR-909.

## Kjende brukarar
Kjende brukarar av trommemaskinen er mellom andre: 

*2 Live Crew
*808 State
*A Guy Called Gerald
*Aphex Twin
*Arthur Baker
*Bassnectar
*Beastie Boys
*Big Chocolate
*Bushflange
*Bomb The Bass
*BT
*Charanjit Singh
*Cocteau Twins
*Cybotron
*David Byrne
*Derrick May
*DJ Jazzy Jeff
*DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince
*DJ Toomp
*DMX Krew
*Double Duce
*Download
*Dr. Dre
*Drumma Boy
*Duran Duran
*Eat Static
*Egyptian Lover
*Faithless
*Force MDs
*Freddy Fresh
*Fresh Prince
*I-f
*Ice Cube
*J. Cole
*Jean Michel Jarre
*Jimi Tenor
*Jimmy Edgar
*Jimmy Jam & Terry Lewis
*Josh Wink
*Kanye West
*Kelis
*Ke$ha
*Kimbra
*KLC
*Kraftwerk
*Kombi
*Lex Luger
*LL Cool J
*Luke Vibert 
*Madonna
*Mannie Fresh
*Mark Moffatt
*Marvin Gaye
*Michael Jackson
*Nick Rhodes
*N.W.A
*Orbital
*Outkast
*Prince
*The Prodigy
*Puff Daddy
*Richie Hawtin
*Sense Datum
*Shawty Redd
*Sir Mix-a-Lot
*The Sisters of Mercy
*Skinny Puppy
*Snoop Dogg
*Talking Heads
*The Time
*Three 6 Mafia
*Too $hort
*Überzone
*Ultramagnetic MC's
*Vanilla Ice
*Warren G
*Yellow Magic Orchestra

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roland TR-808|Roland TR-808]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* [ftp://ftp.roland.co.uk/ProductSupport/TR-808/01_TR-808_OM.pdf TR-808-manual]
Roland TR-909

**Roland TR-909 Rhythm Composer** er ein delvis analog og delvis samplingsbasert trommemaskin lansert av japanske Roland Corporation i 1983. Han vart designa av Tadao Kikumoto som var ingeniøren bak Roland TB-303, med ein 16-setgs steg-sekvenser og eit trommesett som prøvde å oppnå realisme og kostnadseffektivitet. Maskinen er heilt programmerbar og som føregjengaren, TR-808, kan han lagre heile songar med forskjellige seksjonar, i motsetnad til berre enkle rytmar. Det var den første trommemaskinen som var utstyrt med MIDI. Det vart produsert kring 10 000 einingar. 

## Kjende brukarar og songar
* 808 State
* ATB
* Aphex Twin
* Atari Teenage Riot
* Benny Benassi
* The Berzerker
* Blancmange
* Boys Noize
* Chemical Brothers
* Phil Collins - «Sussudio», «Take Me Home»
* Covenant
* Daft Punk og songen «Revolution 909»
* Fatboy Slim
* The Glove
* Gorillaz- «Plastic Beach»
* Gus Gus
* Inner City
* LCD Soundsystem
* Oliver Lieb
* Jeff Mills
* Moby
* Modeselektor
* Orbital
* Plastikman
* Bobby Orlando & Divine
* The Prodigy
* RZA
* Vince Watson
* Radiohead
* Skinny Puppy
* Skrillex
* Underworld

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roland TR-909|Roland TR-909]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* TR-909 samples
* Vintage Synth Explorer: Roland TR-909
* Roland 909 emulator with source code
* DGenR8 Virtual Analog Drum Synthesizer - A TR-909 inspired drum synthesizer using analog modeling
* Hobnox Audiotool  - Flash music applet featuring simulations of the TR-808, TR-909, TB-303, and various stomp effects
* TR-909 samples in .wav format
* Rebirth Museum - Online museum and download page for the ReBirth RB-338
* DIY 909 clone
Linn LM-1

**LM-1 Drum Computer**, produsert av **Linn Electronics Inc.**, var den første trommemaskinen som nytta digital sampling av akustiske trommer. Han vart laga av Roger Linn, og var òg ein av dei første programmerbare trommemaskinane. Han vart lansert tidleg i 1980 og kosta kring $5 000 då han kom ut, og seinare tusen dollar billigare før etterkomaren LinnDrum kom ut. Han vart godt likt av musikarar på grunn av den karakteristiske lyden, og kan høyrast på innspelingar av kjende artistar som Prince, Michael Jackson, The Human League, Peter Gabriel, Kraftwerk og mange andre popartistar i 1980-åra. 

## Kjende songar, album og artistar som har nytta LM-1

## Bakgrunnsstoff
* http://www.synthmuseum.com/linn/linlm101.html
* http://www.ericwrobbel.com/art/linnlm1.htm
* http://www.vintagesynth.com/linn/linn.php
Minimoog

**Minimoog** er ein monofonisk analog synthesizer, oppfunnen av Bill Hemsath og Robert Moog. Han vart lansert i 1970 av R.A. Moog Inc. (Moog Music etter 1972), og produksjonen vart lagt ned i 1981. Han vart designa på ny av Robert Moog i 2002 og lansert som Minimoog Voyager.

Minimoogen vart kom på marknaden då synthesizerar byrja å verta nytta i rock og pop. Store modular synthesizerar var dyre, tungvindte og skrøpelege og ikkje ideelle å nytte på scenen. Minimoogen vart designa til å inkluderte dei viktigaste delane av ein modular synthesizer i ein kompakt innpakning, utan at ein trong koplingssnorer. Instrumentet vart derimot etter kvart eit særeige og populært instrument på eiga hand. Det er framleis i bruk i dag, meir enn førti år etter det vart lansert, på grunn av den intuitive utforminga og dei kraftige bass- og sololydane. 

## Kjende brukarar
Heart, ABBA, Metronomy, Rick Wakeman, Yes, Radiohead, Edward Van Halen, Mother Mallard's Portable Masterpiece Company, PFM (Premiata Forneria Marconi), Emerson, Lake & Palmer, Paul Davis, Uriah Heep, Jeff Beck, Happy The Man, Kraftwerk, Passport, Synergy, Mando Lichtenberger, Jr, Devo, Gary Numan, Michael Jackson, Manfred Mann's Earth Band, Geddy Lee frå Rush, Tony Hymas, Funkadelic og Parliament, Hot Butter, Shooter Jennings, Eduardo Parra, Richard Wright for Pink Floyd og Robert Lamm.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Minimoog|Minimoog]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Minimoog ved Synthmuseum.com
* Minimoog ved Vintage Synth Explorer
* Minimoog Resource
* Minimoog prototypes ved Audities.org
Oberheim DMX

**DMX** er ein programmerbar digital trommemaskin produsert av Oberheim Electronics. Han vart lansert i 1981 for US$2895, og vart produsert fram til midten av 1980-åra. 

Oberheim DMX var den andre digitale trommemaskinen som vart laga for kommersiell bruk, etter Linn LM-1 Drum Computer i 1980. Han var populær blant musikarar som medverka til stilen og utviklinga av New Wave, synthpop og hip hop i 1980-åra.

## Kjende artistar og songar som nytta Oberheim DMX

*New Order - «Blue Monday» (1982)
*Herbie Hancock og Bill Laswell - «Rockit» (1983)
*The Police - «Every Breath You Take» (berre stortromma)
*The Cure - «The Walk»
*Davy DMX - «One for the treble»
*Madonna - «Holiday», «Into the Groove»
*Kim Carnes - «Voyeur»
*Ryan Paris - «Dolce Vita»
*Run-D.M.C. - «Sucker M.C.'s» (og heile debutalbumet)
*Midnight Star - «Midas Touch» og andre
*Mike Oldfield
*America - «Can't Fall Asleep to a Lullaby»
*Gazebo - «Lunatic»
*Stevie Nicks - «Stand Back» (med akustiske trommer)
*Roni Size
*Scritti Politti
*Thompson Twins
*David «Hawk» Wolinski
*Phillipe Saisse
*David Frank of The System
*Dead or Alive - *[[Sophisticated Boom Boom]]*
*Oingo Boingo - *[[Dead Man's Party av Oingo Boingo|Dead Man's Party]]*
*Madness - «Fireball XL5»

*Alexander O'Neal - «Innocent» (as well as his entire debut album)
*Eurythmics - *[[Sweet Dreams (Are Made of This)|Sweet Dreams (Are Made of This)]]*
*Slick Rick - Heile første albumet
*Hiroshima - «One Wish»
*Lee Malley - The Alien Undead
*Steely & Clevie
*Eddie Murphy - «Party All the Time»
*Mary Jane Girls - «All Night Long»
*The Sisters of Mercy - *[[First and Last and Always]]*
*Phil Collins - «Sussudio», «Who Said I Would»
*Ivan Lins - *Juntos*
*Chemical Brothers - *Believe*
*Elektrisk Light Orchestra - *[[Secret Messages]]*
*ZZ Top - *[[Eliminator]]*
*George Harrison - «Cheer Down»
*Crispin Glover - «Clowny Clown Clown»
*The B-52's - *[[Whammy!]]*
*Patrick Cowley - *[[Greatest Hits: Dance Party]]*

## Oberheim DX

Oberheim DX vart lansert i 1983 og var ein litt enklare versjon av DMX. Utsjånaden og kjensla var ganske lik DMX, men han hadde berre 18 lydar i staden for 24, nokre andre faktorar som var reduserte og ein falskt tre i plastikk i staden for valnøtt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oberheim DMX|Oberheim DMX]]» frå ,  den 11. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*http://www.vintagesynth.com/oberheim/dmx.shtml
*http://www.vintagesynth.com/oberheim/dx.shtml
*http://www.youtube.com/watch?v=GflqqvEZ9Ag Demonstration of classic DMX hip hop beats, programmed by Harlem Nights Music
*http://www.youtube.com/watch?v=R8P1a-795NI Demonstration of classic DMX disco beats, programmed by Harlem Nights Music
*http://www.electrongate.com/dmxfiles/index.html Technical information
*http://www.electrongate.com/dmxfiles/eproms.html Samples
Helen Terry

**Helen Terry** () er ein britisk songar som er kjend som korvokalist med Culture Club. Som soloartist fekk ho ein Topp 40-hit i Storbritannia i 1984 med «Love Lies Lost», og gav ut eit albumet *Blue Notes* i 1986.

Ho starta så ein karriere i film- og fjernsynsproduksjon og har mellom anna vore produsent for BRIT Awards sidan 2001.

I tillegg til å synge på fleire singlar med Culture Club, skreiv ho og spelte inn «Now You're Mine» i lag med produsenten Giorgio Moroder for filmmusikken til *[[Electric Dreams]]*, og gav ut singelen «Stuttering». I 1985 song ho med Phil Collins på albumet *[[No Jacket Required]]*.

## Diskografi
### Singlar

### Album
* *Blue Notes* (1986)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Helen Terry|Helen Terry]]» frå ,  den 12. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Intervju med Helen Terry 
*
Runar Dahle

**Runar Dahle** () er ein norsk forfattar og omsetjar frå Budalen i Austrheim.

Han debuterte i 2010 med novellesamlinga *Der har vi deg, ja*.

Dahle har magistergrad i engelsk og arbeider som frilansar.
## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
### Omsetjingar i utval
*
*
*
*
## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Publikasjonar av Runar Dahle i BIBSYS
Jan Grue

__NOTOC__

**Jan Grue** () er ein norsk doktor i språkvitskap, forfattar, skribent og bokmeldar. Han er postdoktor ved Institutt for sosiologi og samfunnsgeografi ved Universitetet i Oslo og skriv bokmeldingar for *[[Klassekampen]]*. Han har tidlegare vore redaktør for ''Filmtidsskriftet Z''. 

Grue debuterte som skjønnlitterær forfattar i 2010 med novellesamlinga *Alt under kontroll*.

## Bøker
### Skjønnlitteratur
* 2010 &ndash; *Alt under kontroll* &ndash; Novellesamling
* 2011 &ndash; *Ubestemt tid* &ndash; Novellesamling
* 2012 &ndash; *Oliver* &ndash; Barnebok
* 2012 &ndash; *Kropp og sinn* &ndash; Novellesamling

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Jan Grue på nettstaden til Universitetet i Oslo
* Utgjevingar av Jan Grue i BIBSYS
Nathan East

**Nathan Harrell East** () er ein jazz-, R&B- og rockbassist og vokalist. East har ein Bachelor of Arts i musikk frå University of California, San Diego (1978). Han er medlem av smooth jazz-kvartetten Fourplay og har innspelt, framført og medlåtskrivar med artistar som Eric Clapton, Joe Satriani, Phil Collins, Stevie Wonder, Toto, Herbie Hancock, og Al Jarreau.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nathan East|Nathan East]]» frå ,  den 12. februar 2013.* 

## Bakgrunnsstoff
* Nathan East.com
* Fourplay
Siri Katinka Valdez

**Siri Katinka Valdez** () er ein norsk forfattar og arkitekt frå Tønsberg. 

Ho er redaktør av tidsskriftet *[[Utflukt]]* og har studert kunst og arkitektur. Ho tok årsstudiet ved Skrivekunstakademiet i Hordaland 2009-10. I 2012 vann ho Gyldendals skrivekonkurranse KORTLEST og debuterte med kortprosaboka *Det ble Bud*.

## Bøker
* 2012 &ndash; *Det ble Bud* &ndash; Kortprosa

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Publikasjonar av Siri Katinka Valdez i BIBSYS Ask
* Presentasjon av Siri Katinka Valdez på kulturnett.no
Pino Palladino

**Giuseppe Henry «Pino» Palladino** () er ein walisisk bassgitarist som hovudsakleg er kjend innan rock and roll, bluesrock, og rhythm and blues, men han har òg vorte nytta i dei fleste sjangrar innan popmusikken, mellom anna jazz, neo soul og funk. Han har spelt med fleire band som John Mayer Trio og The RH Factor, eit band som blanda element av soul, jazz og R&B, som han danna i lag med jazztrompetisten Roy Hargrove. Han var òg det første valet til Pete Townshend og Roger Daltrey som erstattar for John Entwistle som bassist i The Who. Med ei omfattande forståing og ein melodisk spelestil, har han vorte ein av dei mest ettertrakta studiomusikarane på bass og har spelt med mange av dei største artistane i verda. Han spelar mellom anna bass på fleire spesiallagde bassar som ber namnet hans.

## Diskografi (utval)
* 1982 med Gary Numan,  *[[I, Assassin]] * (Beggars Banquet Records)
* 1983 med David Knopfler, *[[Release av David Knopfler|Release]]* (Peach Tree Records)
* 1983 med David Gilmour, *[[About Face]]* (Harvest Records)
* 1985 med David Knopfler, *[[Behind the Lines av David Knopfler|Behind the Lines]]* (Paris Records)
* 1987 med David Knopfler, *[[Cut the Wire]]* (Paris Records)
* 1983 med Paul Young, *[[No Parlez]]* (Columbia)
* 1997 med Steve Lukather, *[[Luke av Steve Lukather|Luke]]* (Columbia, 487360) 2) http://www.stevelukather.net/Album.aspx?id=4
* 1985 med Go West, *[[Go West av Go West|Go West]]*, (Chrysalis)
* 1985 med Paul Young, *[[The Secret of Association]]* (Columbia)
* 1985 med Pete Townshend, *[[White City: A Novel]]* (Atco)
* 1986 med Chris Eaton, Vison, (Renion Records), 7-01-001372-1
* 1986 med Chris De Burgh, *[[Into the Light av Chris de Burgh|Into The Light]]* (A&M)
* 1987 med Go West, *[[Dancing on the Couch]]*, (Chrysalis)
* 1989 med Tears for Fears, *[[Seeds of Love]]* (Fontana)
* 1990 med Paul Young,  *[[Other Voices av Paul Young|Other Voices]]* (Columbia)
* 1990 med Oleta Adams, *[[Circle of One]]* (Fontana)
* 1999 med Jeff Beck, *[[Who Else!]]* (Epic)
* 2000 med D'Angelo, *[[Voodoo av D'Angelo|Voodoo]]* (Virgin Records)
* 2001 med Rod Stewart, *[[Human av Rod Stewart|Human]]*
* 2006 med Jeff Beck, *Official Bootleg USA '06*
* 2006 med J. J. Cale og  Eric Clapton, *[[The Road to Escondido]]* (Reprise Records)
* 2010 med Alain Clark, *[[Colorblind]]* (Warner Music)
* 2010 med Jeff Beck, *[[Emotion & Commotion]]*
* 2011 med Robbie Robertson, *[[How to Become Clairvoyant]]* (429 Records)
* 2011 med Adele, *[[21 av Adele|21]]* (XL recordings)
* 2013 med Nine Inch Nails, *[[Hesitation Marks]]* (Columbia)
* 2020 med The Power Station, *[[Reunion]]*'

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pino Palladino|Pino Palladino]]» frå ,  den 12. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*"Roy Hargrove Presents the RH 
*
*
Ryukyuøyene

**Ryukyuøyene** (japansk  琉球列島, *Ryūkyū-rettō*, eller 南西諸島, *Nansei-shotō*) er ei japansk øygruppe som ligg i ein boge frå Kyushu, den sørlegaste av dei japanske hovudøyene, til Taiwan. Øyene dannar ei grense for det grunne Austkinahavet mot det mykje djupare havet på austsida. Den største av dei er Okinawa.

Dei nordlegaste øyene i gruppa høyrer til Kagoshima prefektur, medan dei sørlege øyene utgjer Okinawa prefektur. 

Dei opphavlege øybuarane talte fleire ryukyuspråk som er i slekt med japansk, men ikkje gjensidig eller nødvendigvis innbyrdes forståelege.

I eldre tid var øyene eit eige kongedøme, men dei blei etter kvart eit lydrike under både Kina og Japan. I 1879 annekterte Japan øyene, og innførte eit brutalt styresett som undertrykte den opphavlege kulturen. Etter andre verdskrigen okkuperte USA prefekturet Okinawa fram til 1972, då Japan igjen fekk herredøme over heile øygruppa. Det finst likevel framleis amerikanske militærbasar på Okinawa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ryukuøyene|Ryukuøyene]]» frå ,  den 12. februar 2013.*
I Wish It Would Rain Down

«**I Wish It Would Rain Down**» er ein song av Phil Collins frå albumet *[[…But Seriously]]* frå 1989 med Eric Clapton på gitar. Songen var òg eit steg til sida for dance-pop-stilen til *[[No Jacket Required]]*. Songen var ein stor hitt i mange land, inkludert Canada der han gjekk heilt til topps.

## Innspeling
Collins fekk med seg Eric Clapton på gitar. Collins fortalte sjølv, «Eg sa 'Eric, har eg aldri bede deg spele? Kom igjen, eg har ein song som er i di gate her.'» Collins følte det var så nær han nokon gong hadde kome å skrive ein bluessong. Collins følte òg at det var ein Clapton-song.

## Musikkvideo
Den 8:30 minuttar lange musikkvideoen i svartkvit var regissert av James Yukich, og inneheld ein 2:30 minuttar langs del med skodespel før musikken startar. Settingen var eit teater i 1940- eller 1950-åra. Skodespelaren Jeffrey Tambor spelar ein hyperkritisk, misnøgd teaterregissør. Han øvar med nokre dansarar (som dansar til gitar/bassriffet frå songen «Sunshine of Your Love» av bandet Cream, der Eric Clapton spelar gitar.) 

## Innhald
;CD maxi
#«I Wish It Would Rain Down»
#«Homeless» («Another Day in Paradise» demo)
#«You've Been in Love (That Little Bit Too Long)»

;7" single
#«I Wish It Would Rain Down»
#«Homeless» («Another Day in Paradise» demo)

;12" single
#«I Wish It Would Rain Down»
#«Homeless» («Another Day in Paradise» demo)
#«You've Been in Love (That Little Bit Too Long)»

## Medverkande
*Phil Collins: klaverinstrument, vokal, trommer, tamburin 
*Eric Clapton: gitarar
*Pino Palladino: bass

## Salslister
Songen vart ein hit i 1990 og nådde tredjeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot 100 i USA og førsteplassen på *[[magasinet RPM|RPM]]* Top 100 i Canada. I Storbritannia nådde singelen sjuandeplassen. 

I Canada var han den singelen som låg lengst på toppen av lista i 1990 med seks veker og var den mestseljande singelen i Canada det året.

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Wish It Would Rain Down|I Wish It Would Rain Down]]» frå ,  den 12. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Kristine Storli Henningsen

**Kristine Storli Henningsen** () er ein norsk forfattar og journalist.

Henningsen er busett i Drammen. Ho har i tillegg bloggen www.antisupermamma.no iHo gav i 2011-12 ut tretten romanar i serien *Sofia på Måkøya* på Schibsted Forlag.. I 2012 gav ho også ut romanen *I skyggen av store trær* på Gyldendal Norsk Forlag som også er oversatt til Tysk og Polsk. 

## Bøker
### Sofia på Måkøya
* 2011 &ndash; 1 *Vikaren*
* 2011 &ndash; 2 *Mørke følelser*
* 2011 &ndash; 3 *Flammer*
* 2011 &ndash; 4 *Brutte løfter*
* 2011 &ndash; 5 *Ulykken*
* 2011 &ndash; 6 *Hjemkomsten*
* 2012 &ndash; 7 *Fallet*
* 2012 &ndash; 8 *Veien tilbake*
* 2012 &ndash; 9 *Oppdagelsen*
* 2012 &ndash; 10 *Sammenbruddet*
* 2012 &ndash; 11 *Forsoningen*
* 2012 &ndash; 12 *Kjærlighetsreisen*
* 2012 -  13 Tilbake til begynnelsen 

### Østenfor Vest
* 2014 -   1 Gjelden
* 2014 -   2 Forsvinningen
### Andre
* 2012 &ndash; *I skyggen av store trær* &ndash; Roman
* 2013 &ndash; *Innlandshete* &ndash; Roman
* 2014 -  Om vi heftes underveis - Dokumentar
* 2016 - Irma Dahl, den dedikerte begravelsesagenten - Roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Kristine Storli Henningsen i BIBSYS
Gunnar Kopperud

**Gunnar Kopperud** () er ein norsk forfattar og journalist.

Han har magistergrad i filosofi frå Universitetet i Oslo og teaterutdanning frå London og Strasbourg, og har i mange år arbeidd som utanriksreporter i Afrika og Asia.

## Bøker
* 1994 &ndash; *Edelt er mennesket - jorden er rik* &ndash; Undervisingshefte
* 1996 &ndash; *Den hvite apen* &ndash; Forteljingar
* 1998 &ndash; *Lysets tid* &ndash; Roman
* 1999 &ndash; *Savn* &ndash; Roman
* 2003 &ndash; *Politikapteinens fange* &ndash; Roman
* 2005 &ndash; *Innvielse* &ndash; Roman
* 2005 &ndash; *Lukten av savn* &ndash; Faglitteratur
* 2006 &ndash; *Internasjonalen* &ndash; Roman
* 2008 &ndash; *Hviske i mørket* &ndash; Roman
* 2010 &ndash; *Tilfluktsrommet* &ndash; Roman
* 2012 &ndash; *Under en kaldere himmel* &ndash; Roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Gunnar Kopperud
* Bøker av Gunnar Kopperud digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar av Gunnar Kopperud i BIBSYS
Holmenkollbanen

**Holmenkollbanen** er ei av linjene i T-banenettet i Oslo, og ligg i si fulle lengd innanfor Oslos bygrense. Endehaldeplassen er Frognerseteren på grensa til Nordmarka.

Banen var opphavleg ein forstadsbane som vart bygd og drive av det private aksjeselskapet Holmenkolbanen A/S, som vart skipa i 1896 for dette føremålet. Vognhall og verkstad vart bygd på Majorstuen, medan administrasjonen fyrst hadde tilhald på Slemdal i Oslo, frå 1912 i ein staseleg stasjonsbygning som banen fekk seg på Vinderen, og frå 1962 i Majorstuhuset på Majorstuen stasjon. Etter kvart vart verksemda til selskapet utvida til å byggje og drive Røabanen og Sognsvannsbanen, som alle hadde Majorstua som utgangspunkt, og dette selskapet stod òg bak bygginga av fellestunnelen for desse tre banane mellom Majorstuen og Nationaltheatret undergrunnsstasjon i sentrum av Oslo, opna i 1928. Verksemda vart teken over av det kommunale selskapet A/S Oslo Sporveier.

Sjølve Holmenkollbanen vart opna 16. mars 1898 med den 3,4 kilometer lange strekninga frå Majorstuen til Slemdal, Noregs fyrste elektrisk drivne jarnbane. Banen vart lengd til Besserud, som på dette tidspunktet vart kalla Holmenkolen stasjon, 31. mars 1898. Til den noverande Holmenkollen haldeplass vart banen opna i 1915, og derfrå og fram til Frognerseteren, som då vart rekna som fyrste parsellen på det som skulle verte Tryvannsbanen, vart banen opna i 1916. Strekninga Majorstuen-Frognerseteren er på til saman 11,7 kilometer. Det vart òg bygd ein enkel bane vidare opp mot Tryvasshøgda, men denne fekk ikkje lange levetida.

I byrjinga vart Holmenkollbanen nytta ikkje berre for persontrafikk, men og for transport av gods. Det var sett oppstasjonsbygningar med mannskap på fleire av stasjonane, så banen fungerte på mange vis som ein lokal jarnbane.

Holmenkollbanen vart ei linje i T-banesystemet i 1995, då dei vestlege forstadsbanelinjene på felleslinja frå Majorstuen vart knytt i hop med dei austlege T-banelinjene på Stortinget T-banestasjon i sentrum av Oslo. På Holmekollbanen vart det køyrd tovogners togsett som var slik utrusta at dei kunne gjere seg nytte av både straumskjener langs spora som på dei ordinære T-banelinjene, og straumleidning i lufta over sporet, slik Holmenkollbanen alltid hadde hatt, og framleis fekk ha i fleire år frametter. Men i 2009-2010 vart banen stengd for å verte utstyrt med straumskjener heile vegen, slik at dei nye vognsetta på T-banen kunne setjast inn i rute på Holmenkollbanen òg. Men det vart ellers ikkje gjort monalege moderniseringar, så Holmenkollbanen er no den einaste T-banen med kryssingar av vegar i plan, og dessutan den einaste linja der perrongane er så stutte at dørene lengst bak på vognsetta ikkje kan opnast medan dei er her. Men Holmenkollen stasjon er eit unntak ved å vere utbygd for å kunne take mot dei store publikumsmassane som skal til Holmenkollbakken og dei andre skianlegga i området under arrangement der.
Dominic Miller

**Dominic Miller** () er ein argentinsk-engelsk gitarist som har arbeidd med World Party og King Swamp, Phil Collins på *[[...But Seriously]]* og spelt gitar på kvart Sting-album og turné sidan 1990. Han har skriven fleire songar i lag med Sting som «Shape of My Heart», som vart ein hit for både Craig David og Sugababes.

Han vart fødd i Buenos Aires og budde dei første ti åra sine i Argentina og flytta så med familien til Nord-Amerika og slo seg ned i Wisconsin, før han flytta til London. Han studerte musikk ved Guildhall School of Music i London og Berklee College of Music i Boston. Han tok òg timar hos den brasilianske gitaristen og komponisten Sebastião Tapajós.

Etter å ha turnert med World Party i 1980-åra vart han medlem av King Swamp og turnerte med dei. Han arbeidde på eit soloalbum av Phil Collins, *[[...But Seriously]]*. Han spelte gitar på innspelingane til Sting og frå 1990 har han delteke på alle albuma og turneane til Sting. Miller har òg arbeidd som plateprodusent og produserte og spelte på soloalbumet til Walter Wray, *Foxgloves and Steel Strings* i 1993. 

Miller har òg gjeve ut album og turnert som soloartist. Det første albumet hans, *First Touch*, kom ut i 1995, etterfølgd av *Second Nature* (1999) og *New Dawn* (2002). Han følgde opp med *Third World* (2004) og *Fourth Wall* (2006).

I 2003 gav han ut det klassiske albumet *Shapes* der han tolka stykke av Bach, Beethoven, Elgar og Albinoni. Albumet nådde 38. plass på den brtiske albumlista i 2003.

Dominic Miller bur i dag i Frankrike.

## Discography
* 1995: *First Touch*
* 1999: *Second Nature*
* 2002: *New Dawn* (med Neil Stacey)
* 2003: *Shapes*
* 2004: *Third World*
* 2006: *Fourth Wall*
* 2009: *In A Dream* (med Peter Kater)
* 2010: *November*
* 2012: *5th House*

## Musikarar som han har arbeidd med
*  Sting
*  Sugababes
*  Chris Botti
*  Bryan Adams
*  A.R. Rahman
*  Joss Stone
*  Backstreet Boys
*  Vinnie Colaiuta
*  Phil Collins
*  Sheryl Crow
*  Placido Domingo
*  Donovan
*  Julia Fordham
*  Peter Gabriel
*  Pat Metheny
*  Mariza
*  Mark Hollis
*  Mark Hudson
*  Michael Kamen
*  Manu Katché
*  Nigel Kennedy
*  Kenny Kirkland
*  Kristina Kovač
*  Level 42
*  Mike Lindup
*  Jimmy Nail
*  Howard New
*  Pino Palladino
*  Luciano Pavarotti
*  Guy Pratt
*  Pretenders
*  Rod Stewart
*  Ian Thomas
*  Tina Turner
*  Steve Winwood
*  Walter Wray
*  Rick Wright
*  Paul Young

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Sogndal storband

**Sogndal storband** er eit storband frå Sogndal kommune. Bandet vart stifta i 1979.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad