Press to Play

{{Platemeldingar
|kritikk1 = AllMusic
|kritikk1karakter = 
| kritikk2 = *[[Chicago Tribune]]*
| kritikk2karakter = (middels)
|kritikk3 = *[[Encyclopedia of Popular Music]]*
|kritikk3karakter = 
| kritikk4 = *[[The Essential Rock Diskografi]]*
| kritikk4karakter = 4/10
| kritikk5 = *[[Los Angeles Times]]*
| kritikk5karakter = (negativ)
|kritikk6 = *[[magasinet Q|Q]]*
|kritikk6karakter = 
| kritikk7 = *[[Rolling Stone]]*
| kritikk7karakter = (positiv)
| kritikk8 = *[[The Rolling Stone Album Guide]]*
| kritikk8karakter = 
| kritikk9=Stylus Magazine
| kritikk9karakter= (middels)
}}
***Press to Play*** er det sjette soloalbumet til den engelske musikaren Paul McCartney, utgjeve i august 1986. Det var det første albumet til McCartney med ny musikk sidan *[[Pipes of Peace]]* i 1983, og det første soloalbumet hans som vart gjeve ut internasjonalt på EMI. Etter dårleg kritikk for musikalfilmen *[[Give My Regards to Broad Street]]* i 1984, ønskte McCartney å slå attende, og henta inn produsenten Hugh Padgham, som hadde vore produsent for Peter Gabriel, Phil Collins, Genesis, The Human League, The Police og XTC,  for å gje albumet ein moderne stil. 

*Press to Play* fekk blanda kritikk då det kom ut og fram til då hadde ingen tidlegare album av McCartney seld så svakt. Det nådde ikkje Topp 20 i Amerika, men klarte ein åttandeplass i Storbritannia på albumlista der. Det selde òg til gullplate i Storbritannia i september 1986. Det vart gjeve ut fire singlar frå *Press to Play*: «Press», «Pretty Little Head», «Stranglehold» og «Only Love Remains». «Press» vart ein liten hit og nådde 21. plassen i USA. I musikkvideoen kan ein sjå McCartney vandre rundt på Piccadilly Circus stasjon i London, tar undergrunnsbanen og snakkar med folk der. 

## Innspeling
Det var fleire gjestemusikarar på albumet, som 10cc-gitaristen Eric Stewart, som var medlåtskrivar på seks av ti songar på albumet. Andre musiakrar var The Who-gitaristen Pete Townshend, Genesis-trommisen og vokalisten Phil Collins og Split Enz-klaverspelaren Eddie Rayner. Carlos Alomar spelte òg gitar på fleire songar.

## Plateomslaget
På plateomslaget kan ein sjå Paul McCartney og den dåverande kona Linda McCartney. Fotografiet vart teken av George Hurrell med det same bokskameraet han brukte i Hollywood i 1930- og 1940-åra. Hurrell var kjend for å ta bilete av filmstjerner på den tida, som Clark Gable og Greta Garbo, og plateomslaget var meint å hylle desse.

## Utgjeving
«Press» er ein glatt popsong som kom ut i juli 1986 og vart den einaste hitten frå albumet. Sjølve *Press to Play* kom ut 25. august i USA og 1. september i Storbritannia. Det fekk lunkne meldingar og selde ikkje særskild godt til å vere McCartney.

Albumet nådde åttandeplassen i Storbritannia, og var berre ei kort stund på lista, medan det berre nådde 30. plassen i USA og berre selde kring 250&nbsp;000 eksemplar. Dei neste singlane, «Pretty Little Head» og «Only Love Remains», selde dårleg. 

I 1993 vart *Press to Play* nymastra og gjeve ut på CD som ein del av serien *[[The Paul McCartney Collection]]*. Hitten «Spies Like Us» frå 1985 og ein alternativ miks av «Once Upon a Long Ago» kom med som bonusspor. 

## Innhald
Alle songar er skrivne av Paul McCartney og Eric Stewart, utanom der andre er nemnde.

;Side ein

;Side to

## Medverkande
* Paul McCartney&nbsp;– solovokal, bassgitar, akustisk og elektrisk gitar, piano, klaverinstrument, synthesizer
* Neil Jason&nbsp;– bassgitar
* Eric Stewart&nbsp;– akustisk og elektrisk gitar, klaverinstrument, korvokal
* Pete Townshend&nbsp;– elektrisk gitar på «Angry» 
* Carlos Alomar&nbsp;– akustisk og elektrisk gitar
* Eddie Rayner&nbsp;– klaverinstrument
* Nick Glennie-Smith&nbsp;– klaverinstrument
* Simon Chamberlain&nbsp;– piano
* Linda McCartney&nbsp;– korvokal
* Phil Collins&nbsp;– trommer og perkusjon på «Angry»
* Jerry Marotta&nbsp;– trommer, perkusjon
* John Bradbury&nbsp;– fiolin
* Graham Ward&nbsp;– trommer, perkusjon
* Ray Cooper&nbsp;– perkusjon
* Dick Morrissey&nbsp;– tenorsaksofon
* Lenny Pickett&nbsp;– alto and tenorsaksofon
* Gary Barnacle&nbsp;– saksofon
* Gavyn Wright&nbsp;– fiolin
* Kate Robbins&nbsp;– harmonivokal
* Ruby James&nbsp;– harmonivokal
* James McCartney&nbsp;– talte ord
* Steve Jackson&nbsp;– talte ord
* Eddie Klein&nbsp;– talte ord
* John Hammel&nbsp;– talte ord
* Matt Howe&nbsp;– talte ord
* Tony Visconti&nbsp;– orkesterarrangement på «Only Love Remains»
* Anne Dudley&nbsp;– orkesterarrangement på «However Absurd»
;Produksjon
* Paul McCartney&nbsp;– produsent
* Hugh Padgham&nbsp;– produsent
* Hugh Padgham&nbsp;– lydteknikar
* Tony Clark&nbsp;– assisterande lydteknikar
* Jon Kelly&nbsp;– assisterande lydteknikar
* Peter Mew&nbsp;– assisterande lydteknikar
* Matt Howe&nbsp;– assisterande lydteknikar
* Steve Jackson&nbsp;– assisterande lydteknikar
* Haydn Bendall&nbsp;– assisterande lydteknikar
* Hugh Padgham&nbsp;– miksing utanom «Press» miksa av Bert Bevans og Steve Forward; og «It's Not True» miksa av Julian Mendelsohn.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Press to Play|Press to Play]]» frå ,  den 22. mai 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*JPGR's Beatles site: Paul McCartney's ''Press to Play''