open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ron Delany

**Ron Delany**, fullt namn **Ronald Michael Delany**, () er ein irsk tidlegare friidrettsutøvar som vart olympisk meister på 1500 meter i 1956.

Delany, som var av rikfolk, voks opp i småbyen Arklow og seinare i Dublin, før han studerte ved Villanova University i USA. 19 år gammal tok han seg til finalen på 800 m ved EM i friidrett 1954 i Bern, der han enda på åttande og sisteplass, etter å ha imponert i semifinalen.

Sommaren 1956 vart Delany den sjuande løparen som gjordep ei engelsk «mile» unna på under fire minuttar. I november 1956 var han på plass ved Sommar-OL 1956 i Melbourne. Etter å ha vorte nummer tre i sitt kvalifiseringsheat, to sekundar etter heatvinnaren, vart det få som rekna Delany til favortittsjiktet. I dei fyrste rundane av finaleløpet 1. desember låg han i feltet bak favoritten, australiaren John Landy. I siste sving kom Delany utanpå tetfeltet og med fabelaktig spurt på oppløpssida sikra han seg sigeren på ny olympisk rekord, 3.41,2. Sølvmedaljen gjekk til tyske Klaus Richtzenhain og John Landy fekk bronsen, begge på 3.42,0. Det var då 24 år sidan ein ire hadde vunne OL-gull, og det skulle gå 36 år før Irland på ny fekk oppleve ein nasjonal olympiameister.

Under EM i friidrett 1958 i Stockholm tok Delany bronsen på 1500-meteren, høvesvis fire og to tidels sekund bak vinnaren Brian Hewson og sølvmedaljøren Dan Waern. Då sommarleikane 1960 fann stad i Roma, deltok Delany på 800 m og vart slått ut i kvartfinalane. I 1961 vann han 1500 m under universiaden i Paris. Han la opp etter 1962-seongen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ron Delany|Ron Delany]]» frå ,  den 27. august 2016.*
Arrangement

**Arrangement** (frå fransk, av arrangere) kan visa til:

*Arrangement i musikk, omarbeiding av musikkstykke for andre instrumenter eller stemmer 
*Tilskiping av ei større hending, til dømes idrettsarrangement, festivalar, marknadar eller varemesser
*Ordning av element, til dømes blomsterarrangement
* Avtalar og overeinskomstar
Arrangement i musikk

**Arrangement** i musikk viser til omarbeiding av eit musikkstykke som allereie er komponert. Ein **arrangør** kan til dømes endra instrumenteringa eller røyster slik at det passar for ei ulik besetning, eller kan ha ei anna harmonisering.

## Kjelder

*
Orokisk

**Orokisk** er eit tungusisk språk som vart tala av orokane på Sakhalin i Russland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Orokisk|Orokisk]]» frå ,  den 27. august 2016.*  
 

### Referansar


### Litteratur

* Новикова К. А., Сем Л. И. Орокский язык // Языки мира: Тунгусо-маньчжурские языки. — М.: Издательство «Индрик», 1997. — С. 201—215. — 408 с. — (Языки Евразии). — ISBN 5-85759-047-7.
* Озолиня Л. В. 2013: Грамматика орокского языка.  Под ред. д. ф. н. Б. В. Болдырева. Новосибирск издательство. 372 s. [URL  http://www.philology.nsc.ru/elib/data/Ozolinya_grammatika/Ozolinya_grammatika.pdf]
Miruts Yifter

**Miruts Yifter** () var ein etiopisk friidrettsutøvar, fødd i Adigrat i provinsen Tigray, som vann to gullmedaljar ved Sommar-OL 1980 og elles sigra på 5&nbsp;000 og 10&nbsp;000 m i ei rekke store meiserstakp og stemne.

### Aktiv
Yifter var heilt ukjend for friidrettsverda då han under Sommar-OL 1972 i München tok bronsemedaljen på 10&nbsp;000 meter. Saman med den belgiske sølvvinnaren Emiel Puttemans var han den einaste som heldt fylgje inn til mål då Lasse Virén spurta inn til verdsrekord og Yifter sette personleg rekord på 27.40,9. Året etter vann Yifter milløpet i Afrika-leikane i Lagos og vart nummer to på 5000 m.

Yifter deltok ikkje i Sommar-OL 1976, då mange afrikanske land boikotta leikane. Både i 1977 og 1979 vann han begge langdistansane 5&nbsp;000 m og 10&nbsp;000 m under verdscupen i friidrett, i høvesvis Düsseldorf og Montreal. I Düsseldorf sette han personleg rekord på 5&nbsp;000 m med 13.13,8. Også under den fyrste afrikamesterskapen i friidrett i Dakar i 1979 triumferte han på begge langdistansane.

Under sommarleikane 1980 i Moskva vann Yifter 10&nbsp;000 meter etter ein fantastisk sluttspurt. 300 meter frå mål krumma han nakken og sprang frå resten av tetfeltet og kom  mål 1,6 sekund framom Kaarlo Maaninka frå Finland. Fem dagar seinare spurta han inn til siger på 5&nbsp;000 meter, seks tidels sekund framom Suleiman Nyambui frå Tanzania.

Yifter døydde i Toronto i Canada.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Miruts Yifter|Miruts Yifter]]» frå ,  den 28. august 2016.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Miruts Yifter|Miruts Yifter]]» frå ,  den 28. august 2016.*
Olga Bondarenko

**Olga Petrovna Bondarenko**, fødd **Krentser** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Slavgorod i Russland som representerte Sovjetunionen på langdistansane. Ho vart europameister 1986 på 3&nbsp;000 m og olympisk meister 1988 på 10&nbsp;000 meter.

### Aktiv
Olga Krentser sette allereie 7. august 1981 verdsrekord på 10000 m med tida 32.30,8, på ein distanse der Det internasjonale friidrettforbundet (IAAF) ikkje hadde byrja registrere rekordar. Den 24. juni 1984 sette ho derimot den fyrste offisielle verdsrekorden i øvinga då ho i Kiev, som Olga Bondarenko kom ho i mål på tida 31.13,78.

I 1985-sesongen sette Bondarenko personleg rekord på 5&nbsp;000 m med tida 14.55,7. Under EM i friidrett 1986 i Stuttgart vann ho 3&nbsp;000 m på personleg rekord 8.33,9. To dagar seinare tok ho sølvmedaljen på 10&nbsp;000 m på personleg rekordtid 30.57,2, norske Ingrid Kristiansen vann løpet klart. Året etter enda Bondarenko på fjerdeplass i milløpet då VM fann stad i Roma.

Under Sommer-OL 1988 i Seoul vann Bondarenko gullmedaljen i det fyrste olympiske 10&nbsp;000- meterløpet for kvinner, tre sekundar framom britiske Liz McColgan.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Gull på 3000 m - 8.33,9, framom Maricica Puică (8.35,9), og sølv på 10000 m - 30.57,2, bakom Ingrid Kristiansen (30.23,2)
*VM 1987 i Roma: Nr 4 på 10000 m - 31.18,3
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje på 10000 m - 31.05,2, framom Liz McColgan (31.08,4)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olga Bondarenko|Olga Bondarenko]]» frå ,  den 28. august 2016.*  
 
*
Diana Gansky

**Diana Gansky**, fødd **Diana Sachse**, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Bergen auf Rügen i Mecklenburg-Vorpommern som representerte Aust-Tyskland. Ho vart europameister i diskoskasting i 1986, og fekk sølvmedaljar i øvingar under VM 1987 og OL 1988.

### Aktiv
Diana Sachse vann diskosøvinga ved junior-EM 1981. Dei neste åra stod ho skuggen av dei sterke austtyske diskoskastarane, men ved EM i friidrett 1986 i Stuttgart slengde ho diskosen 71,36 m i siste omgang og vann ein klar siger framom Tsvetanka Khristova frå Bulgaria.

Sommaren 1987 sette Diana Gansky austtysk rekord med 74,08 m i Karl-Marx-Stadt, hennar livs lengste kast. Under friidretts-VM i Roma seinare i 1987-sesongen vart ho sølvmedaljar i øvinga med 70,12 m, halvannan meter bak landskvinna Martina Hellmann. Også under sommarleikane 1988 i Seoul stod Diana Gansky på sølvplassen etter diskostevlinga var over, også då med Martina Hellmann øvst på sigerspallen; 71,88 meter mot 72,30 m.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Diana Gansky|Diana Gansky]]» frå ,  den 28. august 2016.*
Wayde van Niekerk

**Wayde van Niekerk** () er ein sørafrikansk friidrettsutøvar frå Cape Town som spesialiserte seg på 400 meter. Han vart verdsmester på 400 meter ved VM i friidrett 2015 i Beijing. Året etter vart han olympisk meister under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro, då han samstundes sette verdsrekord på distansen med tida 43,03 sekundar. I 2017 på ny verdsmeister på 400 meter.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2013 i Moskva: Utslått i forsøket på 400 m (46,37=nr 26)
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje på 400 m– 43,48, framom LaShawn Merritt (43,65)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje på 400 m – 43,03, framom Kirani James (43,76)
*VM 2017 i London: Gullmedalje på 400 m – 43,98, framom Steven Gardiner (43,41). Sølvmedalje på 200 m – 20,11, bakom Ramil Qulijev (20,09)
*OL i 2021 i Tokyo: Utslått i semifinalane på 400 m (45,14=nr 12)
*VM 2022 i Eugene: Nr 5 på 400 m– 44,97
*VM 2023 i Budapest: Nr 7 på 400 m – 45,11
*OL 2024 i Paris: Utslått i semifinalane på 200 m (20,72=nr 20)
*VM 2025 i Tokyo: Utslått i semifinalane på 200 m (20,12=nr 11). Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wayde van Niekerk|Wayde van Niekerk]]» frå ,  den 28. august 2016.*  
 
*World Athletics
Fulufjellet nasjonalpark

**Fulufjellet nasjonalpark** er ein norsk nasjonalpark som ligg i eit lågfjellsområde i Trysil kommune i Hedmark, på austsida av Ljøraelva mot grensa til Sverige. Parken vart oppretta i 2012 for å «bevare et stort naturområde som inneholder særegne, representative økosystem som er uten tyngre naturinngrep, herunder artsfattig fjellvegetasjon og artsrik barskog.» Han dekker eit område på 83&nbsp;km².

Nasjonalparken grensar opp mot den langt større Fulufjällets nasjonalpark i Sverige, som vart skipa i 2002, og til Fregn naturreservat som vart oppretta samtidig med den norske nasjonalparken.

## Geografi
Den svenske og den norske nasjonalparken består av eit samla fjellplatå med omliggjande daler og sider. På norsk side er platået delt i tre delar av dei to elvene Bergåa og Gira som skjer seg inn i platået.

Området omfattar særprega kvartærgeologiske førekomstar og høgareliggande urskogprega barskog med eit stort naturmangfald. 

Langs fjellsidene og på høgder og toppar finst det både gran- og furuskog, bekkekløfter og rasmarker med høge naturverdiar. Vegetasjonen i snaufjellet er lite variert og området representerer, både nasjonalt og internasjonalt, ein ekstremt artsfattig fjellvegetasjon. Området Storgnollen-Steinknøsen-Furuknøsen har landskapsmessige og kvartærgeologiske verdiar. Kombinasjonene av variert topografi med store høgdeforskjellar, blokkmark og gjel/nedskjeringar gjer området Storgnollen–Steinknøsen–Furuknøsen særskild interessant.

## Plante- og dyreliv
Fjella er stort sett dekka av heivegetasjon dominert av dvergbuskar, gras, starr og siv. Det meste av skog i området er gran og furu. Delar av  skogen har urskogpreg med rikt artsmangfald. Det er funne mange sjeldne lav- og soppartar i nasjonalparken.

Bjørn er ein karakterart i området, men det finst også ulv, jerv og gaupe her. Fuglelivet er prega av tiur, orrfugl, jerpe og rype.

## Forvalting og bruk av området
Området vert mykje brukt til jakt, fiske og friluftsliv, og det er opning for dette i vernevedtaka. Forvaltinga av parken er lagt til eit lokalt nasjonalparkstyre.

## Galleri

Fulufjellet nasjonalpark 005.JPG|Karrig lågfjellandskap i Fulufjellet nasjonalpark 
Fulufjellet nasjonalpark 004.JPG|Landskap i Fulufjellet nasjonalpark 
Fulufjellet nasjonalpark 007.JPG|Lyng og landskap i Fulufjellet nasjonalpark 
Some reflection (21932508471).jpg|Vatn i Fulufjellet nasjonalpark
Water dance (21922881665).jpg|Bekk og skog


## Kjelder
Langsua nasjonalpark

**Langsua nasjonalpark ** er ein norsk nasjonalpark som ligg i eit særmerkt skog- og lågfjellslandskap i Innlandet fylke. Parken vart oppretta den 11. mars 2011, for å  «*ta vare på et stort, sammenhengende og i det vesentlige urørt og villmarkspreget naturområde som inneholder særegne og representative økosystemer og landskap som er uten tyngre naturinngrep.*» Han dekker eit område på 537 km².

## Kjelder
Rohkunborri nasjonalpark

**Rohkunborri nasjonalpark** er ein norsk nasjonalpark i Troms. Parken omfattar dei indre delane av Sørdalen og fjellområda austover med fjellmassivet Rohkunborri og innsjøen Geavdnjajávri og dekker eit område på 556 km². 

Rohkunborri nasjonalpark vart oppretta i 2011, for «*å bevare eit stort naturområde med eit særeige landskap for å sikre biologisk mangfald med økosystem, artar og bestandar i eit vidt spenn av naturtypar frå frodige gråor-heggeskogar, urskogsprega bjørkeskog og høgstaudeskogar, store våtmarksområde og ferskvassmiljø med opphavleg dyre- og plantesamfunn til alpine naturtypar med [[canyon]] i [[Sørdalen i Bardu|Sørdalen]]. [[Fjellrev]]en er ein art det skal takast spesielt vare på.*»

## Kjelder
Sara Kolak

**Sara Kolak** () er ein kroatisk friidrettsutøvar frå Ludbreg i Varaždin fylke i Kroatia. Ho vart olympisk meister i spjutkasting i 2016.

Kolak sette kroatisk rekord på 63,50 meter då ho sikra seg bronsemedaljen ved EM i friidrett 2016 i Amsterdam. Ein månad seinare forbetra ho rekorden til 64,30 m i kvalifiseringa til spjutfinalen under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro. Halvvegs i OL-finalen låg ho på tredjeplass, men i fjerde omgang auka ho til 66,18 m, noko som skulle vise seg å halde til ein overraskande siger i tevlinga.

## Kjelder

 
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sara Kolak|Sara Kolak]]» frå ,  den 28. august 2016.*
Den lange depresjonen

**Den lange depresjonen** var ein verdsomspennande økonomisk krise som byrja i 1873 og varte i størsteparten av 1870-talet. I USA blei krisa rekna som over i 1879, men ho varte lenger i Storbritannia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Den lange depresjonen|Den lange depresjonen]]» frå ,  den 29. august 2016.*  
*** Bokmålswikipedia oppgav «Den virkelig store depresjonen», artikkel i *Dagbladet*, 23. oktober 2008
Molden

**Molden** er eit fjell i Luster kommune, Vestland. Det har ei høgd på 1116 meter over havet.

## Kjelder
Almaz Ayana

**Almaz Ayana** () er ein etiopisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla i langdistanseløp. Ho vart verdsmeister 2015 på 5&nbsp;000 meter, olympisk meister 2016 og verdsmeister 2017 på 10&nbsp;000 meter. Under Sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro sletta ho den 23 år gamle verdsrekorden på 10&nbsp;000 m, tilhøyrande Wang Junxia, då ho sprang i mål på 29.17,4.

## Aktiv
Ayana sikra seg bronsemedaljen på 5&nbsp;000 meter ved friidretts-VM 2013. To år seinare vann ho ein suveren siger på same distansen under VM i friidrett 2015 i Beijing. 2. juni 2016 presterte ho livsbeste 14.12,5 då ho vann 5&nbsp;000-meteren ved DL-stemnet i Roma. I dei olympiske sommarleikane 2016 sette ho verdsrekord i milløpet, ei veke seinare vann ho bronsemdaljen på den halve distansen. I London-VM 2017 vann ho gullmedaljen på 1&nbsp;0000 meter og ho fekk sølvmedaljen på 5&nbsp;000 meter. Ayana la opp i 2023.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2013 i Moskva: Bronsemedalje på 5&nbsp;000 m – 14.51,3
*VM 2015 i Beijing: Gullmedalje på 5&nbsp;000 m – 14.26,8, framom Senbere Teferi (14.44,0)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 29.17,4, bronsemedalje på 5&nbsp;000 m – 14.33,5
*VM 2017 i London: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 30.16,3, sølvmedalje på 5&nbsp;000 m – 14.40,3

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Almaz Ayana|Almaz Ayana]]» frå ,  den 28. august 2016.*  
 
*World Athletics
Ann Arbor

**Ann Arbor** er ein by i den amerikanske delstaten Michigan. Han er administrasjonssentrum i fylket Washtenaw County. Ved folketeljinga i 2010 hadde Ann Arbor 113&nbsp;934 innbyggjarar, og var dermed den sjette største byen i Michigan. Han er kjend som ein universitetsby som huser University of Michigan.

Ann Arbor ligg ved Huron-elva, rundt 56 vest for Detroit. Busetjinga blei grunnlagd i 1824, og fekk namn etter ei av eller begge konene til grunnleggjarane John Allen and Elisha Walker Rumsey, Ann Allen og Mary Ann Rumsey, og eit treholt (*arbor*).

University of Michigan flytta til Ann Arbor i 1837. Universitetet er ein viktig arbeidsgjevar med rundt 30&nbsp;000 tilsette og over 40&nbsp;000 studentar. Universitetet med sine forskingsmiddel og høgt utdanna folk har også bidrege til at mange høgteknologiselskap har etablert seg i byen.

Jernbanelinja Michigan Central Railroad kom til staden i 1839. I 1851 fekk Ann Arbor status som by (*city*). 
Etter ein tilbakegang i veksten under Den lange depresjonen i 1870-åra kom fleire innbyggjarar til frå 1880-talet. Rundt 1900 hadde byen rundt 14&nbsp;500 innbyggjarar. Han hadde ulike industriar som møbel- og pianoproduksjon, brygging, teppemaking og ikkje minst mølleverksemd, med Michigan Milling Company som ein hovudaktør.

I 1960- og 1970-åra var byen tett knytt til den motkulturelle studentrørsla og venstreorientert aktivisme, som kampen mot Vietnamkrigen. Dette fekk innverknad på lokalpolitikken då representantar frå Human Rights Party (HRP) blei valde inn i bystyret og kjempa for politikk som inkluderte borgarrettar, leigeregulering og mildare reaksjonar mot å ha marijuana.

I 2000 hadde byen 114&nbsp;024 innbyggjarar. Gjennom dei siste tiåra har byen opplevd kraftig veksande tomteprisar, gentrifisering og vekst utover mot landsbygda. I 2003 blei det vedteke ein plan om å skipa eit grønt belte rundt byen der bystyret kjøpte rettane til jordbruksland rundt byen for å verna det mot utbygging.

Ann Arbor blir jamt nemnd som ein av dei beste småbyane i USA å bu i.

## Kjelder

----
;Bibliografi
*
*

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ann Arbor, Michigan|Ann Arbor, Michigan]]» frå ,  den 29. august 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Can I Play with Madness

«**Can I Play with Madness**» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Songen vart gjeven ut som den sekstande singelen til gruppa i 1988, og den første singelen frå albumet *[[Seventh Son of a Seventh Son]]* (1988). Han nådde tredjeplassen på den britiske singellista. Songen handlar om ein ung mann som ønskjer å vite om framtida hos ein gammal profet med ei krystallkule. Den ungen mannen trur han er i ferd med å bli gal og søkjer den gamle profeten for at han skal hjelpe han med å tolke mareritta hans. Rådet til profeten vert ignorert av den ungen mannen og dei vert sinte på kvarandre då dei seier adjø. Songen var opphavleg ein ballade kalla «On the Wings of Eagles», skriven av Adrian Smith.

Gitarsoloen i songen vert spelt av Adrian Smith.

## Musikkvideo
Videoen til songen vart spelt inn i Tintern Abbey og Chislehurst Caves, med Graham Chapman. Dette var den siste gongen han var på TV før han døydde i oktober 1989 av kreft. I videoen spelar Chapman ein irritert kunstinstruktør som kritiserer ein ung student for å ha teikna Iron Maiden-maskoten Eddie i teikna si av klosterruinane. Læraren fell så ned i eit hol i bakken, oppdagar eit underjordisk kvelv og møter til slutt ein animert versjon av Eddie, som kikkar på han frå innsida av eit kjøleskap. Bandet er synleg på TV-en med klipp frå videoen til «The Number of the Beast» og konsertfilmen *[[Live After Death]]*. 

## Innhald
### 7"-singel

# «Can I Play with Madness» (Adrian Smith, Bruce Dickinson, Steve Harris) – 3:31
# «Black Bart Blues» (Harris, Dickinson) – 6:39

*Japan: EMI PRP-1278 (Promo)

#«Can I Play with Madness»
#«Prowler '88»

*Mexico: EMI SEC-550 (Promo)

#«Can I Play with Madness»
#«The Evil That Men Do»

### 12" maxisingel
# «Can I Play with Madness» – 3:30
# «Black Bart Blues» – 6:41
# «Massacre» (Phil Lynott, Scott Gorham, Brian Downey) – 2:54

### Forma biletplate

# «Can I Play with Madness» – 3:30
# «Black Bart Blues» – 6:41
# «Massacre» – 2:54

### 3" CD-singel

*Japan: EMI XP10-2009

# «Can I Play with Madness» – 3:30
# «Black Bart Blues» – 6:41

### CD-singel

# «Can I Play with Madness» – 3:35
# «Black Bart Blues» – 6:40
# «Massacre» – 2:56

### Kassettsingel
*Argentina: EMI 16075 «Puedo Jugar con la Locura»
# «Can I Play with Madness» – 3:30
# «Black Bart Blues» – 6:41
# «Massacre» – 2:54

### Kassettsingel
*USA:  Capitol 4XPRO-79325 (Promo)
# «Can I Play With Madness» (Looped 3x)

«Black Bart Blues» handlar om rustninga Iron Maiden hadde i turnebussen sin (kalla Black Bart). «Massacre» er ein Thin Lizzy-song frå albumet *[[Johnny the Fox]]*.

## Medverkande
Medverkande frå singelomslaget.
*Bruce Dickinson - solovokal
*Dave Murray - gitar
*Adrian Smith - gitar
*Steve Harris - bassgitar
*Nicko McBrain - trommer
;Produksjon
*Martin Birch&nbsp;– produsent, lydteknikar, miksing
*Derek Riggs&nbsp;– illustrasjon
*Ross Halfin&nbsp;– fotografi

## Lister

### Fotnotar



## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Can I Play with Madness|Can I Play with Madness]]» frå ,  den 29. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
The Clairvoyant

«**The Clairvoyant**» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Det er den 19. singelen til bandet og den tredje frå albumet *[[Seventh Son of a Seventh Son]]* (1988). Singelen, som òg kom på klår vinyl, gjekk rett inn på sjetteplassen på den britiske singellista. Han inneheld tre konsertopptak frå konserten til Maiden på Monsters of Rock-festivalen i Donington Park.

Musikkvideoen til songen består av klipp frå konserten i Donington. 

## Oversyn
Songen starta i førsteperson, men endar i tredjepersonen då hovudpersonen i songen er død. I følgje Steve Harris var songen inspirert av dødsfallet til den synske Doris Stokes, då han lurte på om ho ikkje burde ha klart å føresjå sitt eige dødsfall. 

Gitarsoloen i songen vert spelt av Dave Murray.

## Innhald
# «The Clairvoyant» (Live) (Steve Harris) – 4:24
# «The Prisoner» (Live) (Adrian Smith; Harris) – 6:07
# «Heaven Can Wait» (Live) (Harris) – 7:08

## Medverkande
Henta frå singelomslaget.
;Iron Maiden
*Bruce Dickinson&nbsp;– solovokal
*Dave Murray&nbsp;– gitar
*Adrian Smith&nbsp;– gitar, korvokal
*Steve Harris&nbsp;– bassgitar, korvokal
*Nicko McBrain&nbsp;– trommer
;Andre musikarar
* Michael Kenney&nbsp;– klaverinstrument
;Produksjon
*Martin Birch&nbsp;– produsent
*Tony Wilson&nbsp;– produsent
*Derek Riggs&nbsp;– illustrasjon
*Ross Halfin&nbsp;– fotografi

## Versjonar

## Lister

### Fotnotar



## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Clairvoyant (song)|The Clairvoyant (song)]]» frå ,  den 29. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Zams

**Zams** er ein kommune i Oberinntal i distriktet Landeck i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 125 km² og har 3&nbsp;400 ibuarar. Landsbyen Zams ligg 770 meter over havet i  dalføret Inntal, nær der elvane Inn og Sanna møtest. Kommunen grensar opp mot dei nordlege Kalk-Alpane og dei såkalla Sentral-Alpene. Zams har lite nedbør og er lite utsett for kjølege vindar.

Zams er frå gammalt eit trafikalt knutepunkt. Vegane til og frå Vinschgau, Engadin, Bayern og Bodensjø-området passerer staden.

Folket Zams lever av ulike næringar; både turisme, industri, handverk, handel og andre tenesteytande næringar. Jordbruk er stort sett binæring.

### Soge
Under ein brann i 1911 brende halvparten av landsbyen og kyrkja ned, kyrkjetårnet stod uskadd. Den nye kyrkja vart bygd 50 meter unna den gamle, og det frittståande kyrkjetårnet er i dag det fremste kjennemerket for Zams.

Skirennaren Mario Matt er frå Zams.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zams|Zams]]» frå ,  den 29. august 2016.*
Steinfrukt

**Steinfrukt** (latin *drupa*) er ein frukttype kjenneteikna av ein hard «stein» i midten som innheld det einaste frøet til frukta. Steiner er som regel omgjeve av eit lag med saftig fruktkjøt.

Kjente døme på steinfrukter finst til dømes i kirsebærslekta, men frukttypen finst også hos mange andre plantegrupper som kokosnøtt og delfruktene (dvs. enkelteiningane i heile frukta) til bringebær og bjørnebær. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Steinfrukt|Steinfrukt]]» frå ,  den 29. august 2016.*
Holy Smoke av Iron Maiden

«**Holy Smoke**» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden. Det var den første singelen deira med gitaristen Janick Gers, som kom med i bandet i 1990. Singelen kom ut berre få veker før albumet *[[No Prayer for the Dying]]*, og singelen nådde tredjeplassen på UK Singles Chart.

## Oversyn
Songen handlar om dei mange televangelist-skandalane som fann stad i USA seint i 1980-åra, og nemner mellom anna «Jimmy the Reptile» (ein referanse til Jimmy Swaggart), «The TV Queen» (ein mogeleg referanse til Tammy Faye Bakker), Noah og «plenty of bad preachers for the Devil to stoke.» I motsetnad til kva mange trudde, er ikkje songen retta mot kristendomen i seg sjølv, men folk som misbrukar religionen til å gagne seg sjølv. Dette er ein av særs få Iron Maiden-songar med bannord i teksten (til dømes «*Flies around shit/bees around honey*» og «*I've lived in filth/I've lived in sin/and I still smell cleaner than the shit you're in*»), som vart erstatta av skot i sensurerte versjonar. 

Songen er atypisk for bandet og er kort og beintfram. Han har ein vanleg pop-rock-struktur med ein intro, vers, refreng, vers, refreng, solo, vers og eit refreng som avslutning. Den første soloen vert spelt av Janick Gers og den andre av Dave Murray.

Bandet spelte inn ein humoristisk musikkvideo til sogen, der bandet vert filma på garden til Steve Harris i Sheering, og spelar fotball og køyrar traktor. Bruce Dickinson hoppar kring i ein kålrotåker ikledd ei rosa t-skjorte, Dave Murray spelar gitar i ein bekk, og Janick Gers spelar ein leiketøysgitar i eit symjebasseng. Ein kan òg sjå produsenten på plata, Martin Birch, i videoen ikledd eit slags sadomasokistisk kostyme. Videoen vart regissert av Harris sjølv.

B-sida til singelen var versjonar av Stray-songen «All in Your Mind» og Golden Earring-songen «Kill Me Ce Soir».

## Innhald
# «Holy Smoke» (Dickinson, Harris) – 3:47
# «All in Your Mind» (Stray-song; Del Bromham) – 5:58
# «Kill Me Ce Soir» (Golden Earring-song; George Kooymans, Barry Hay, John Fenton) – 7:03

## Medverkande
Henta frå singelomslaget.
;Iron Maiden
*Bruce Dickinson – solovokal
*Janick Gers – gitar
*Dave Murray – gitar
*Steve Harris – bassgitar
*Nicko McBrain – trommer
;Produksjon
*Martin Birch&nbsp;– produsent, lydteknikar, miksing
*Derek Riggs – illustrasjon
*Ross Halfin – fotografi

## Versjonar

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Holy Smoke (song)|Holy Smoke (song)]]» frå ,  den 29. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fließ

**Fließ** er ein kommune i distriktet Landeck i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 47,6 km² og har i kring 3&nbsp;000 ibuarar. Kommunen består av landsbyen Fließ, som ligg på et lite platå 200 meter over Inntal, og åtte mindre landsbyar/grender fordelt utover i dalsidene på begge sider av elva Inn.

Fließ og grannekommunen Zams deler eit lite skiområde. Ein del av kommunen er omfatta av naturparken Kaunergrat.

### Soge
Ei av ferdselsårane til romarane over Alpane, Via Claudia Augusta, gjekk forbi Fließ, og talrike funn viser at staden spelte ei viktig rolle i romartida. Grunnmurane til kyrkja i Fließ er frå 500-talet og er det eldste provet på kyrkjebygging i Landeck-distriktet. Kyrkja i Fließ står på ein liten bakketopp, 1093 meter over havet.

Ein storbrann i 1933 la mykje av landsbyen i oske.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fließ|Fließ]]» frå ,  den 29. august 2016.*
Kappl

**Kappl** er ein kommune i distriktet Landeck i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen dekker eit areal på 97,5 km² og har 2&nbsp;600 ibuarar. Dei aller fleste, ca 2100, bur i landsbyen Kappl, 1258 meter over havet, medan resten fordelar seg på dei høgtliggjande grendene Langesthei og See.

Kappl ligg mellom Verwallfjella i nord og Samnaunfjella i sør. Landskapet består i hovudsak av beitemarker. Årsmiddeltemperaturen i kommunen er 0°C. August er varmaste månaden med  11°C, januar den kaldaste med sine -14°C. Årsnedbøren er på 1730 millimeter. Mest regn kjem i juni med i gjennomsnitt 211 mm, mars er med 78 mm den turraste månaden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kappl|Kappl]]» frå ,  den 29. august 2016.*
Bandalos Chinos

**Bandalos Chinos** er eit argentinsk electropopband frå bydelen San Isidro i Buenos Aires. Bandet, som kom saman i 2009, har gitt to album der dei kombinerer psykedelisk rock med element frå funk og electropop. 

## Medlemer
*Salvador Colombo – synthesizer
*Goyo Degano – vokal og keyboard 
*Tomas Verduga – gitar og kor
*Iñaki Colombo – gitar 
*Nicolás «El Lobo» Rodriguez – bass 
*Matias Verduga – perkusjon og slagverk 

## Diskografi
### Album
**Bandalos Chinos* (2012)
**BACH* (2018)

### EP-ar
**Nunca Estuve Acá* (2015)
**En el aire* (2016)

### Singlar
*«El Verano» (23. desember 2015)
*«Isla» (2. august 2016)
*«Vámonos de viaje» (17. mai 2018)
*«Demasiado» (6. juli 2018)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Bandalos Chinos på YouTube
Tor Rune Raabye

**Tor Rune Raabye** () er ein norsk generalmajor som har vore Generalinspektør for Heimevernet sidan 14. november 2013. I perioden 2002-2004 var han sjef for Hans Majestet Kongens Garde. Raabye har mellom anna gjennomført United States Marine Corps Command & Staff College der han oppnådde den akademiske graden Master of Military Science Distinguished Graduate.

## Utmerkingar
* Forsvarsmedaljen
* Forsvarets medalje for internasjonale operasjoner
* Forsvarets operasjonsmedalje for Afghanistan
* NATOs operasjonsmedalje
* Italias Afghanistanmedalje
* Det polske offiserskorset 2.​ klasse
* Fortjenstordenen, Portugal​

## Referansar
Anke Behmer

**Anke Behmer**, fødd **Anke Vater**, () er ein tysk friidrettsutøvar frå Stavenhagen i Mecklenburg-Vorpommern som repesenterte Aust-Tyskland og tevla internasjonalt i mangekamp. Ho vart europameister i sjukamp i 1986, og sikra seg bronsemedaljar i øvinga i VM 1983 og OL 1988.

## Aktiv
I 1980 vann Anke Vater den fyrste meisterskapen i sjukamp i Aust-Tyskland. Ho kom på fjerdplass i sjukampen og forbetra seg både kva gjaldt poeng og plassering ved friidretts-EM 1983, då ho tok bronsemedaljen bak landskvinnene Ramona Neubert og Sabine Paetz. I 1984 boikotta Aust-Tyskland Sommar-OL 1984 i Los Angeles, så sjukampen vart då ei tevling utan dei austtyske favorittane.

Som Anke Behmer vann ho i 1986 gullmedaljen i europameisterskapen etter å han sanka 6&nbsp;717 poeng. Året etter vart ho nummer fire i VM i Roma. I 1988 gjorde ho sin aller beste sjukamp og stoppa med 6&nbsp;858 poeng, men måtte likevel nøye seg med bromsemedaljen, i ei tevling der Jackie Joyner-Kersee sette verdsrekord med heile 7&nbsp;291 poeng, ein rekord som i 2016 framleis gjeld.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1982 i Aten: Nr 4 - 6390 poeng, bak Sabine Everts (6418)
*VM 1983 i Helsinki: Bronsemedalje - 6532 poeng
*EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje - 6717 poeng, framom Natalja Sjubenkova (6645)
*VM 1987 i Roma: Nr 4 - 6460 poeng, bakom Jane Frederick (6502)
*OL 1988 i Seoul: Bronsemedalje 6858 poeng, bak Sabine John (6897)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Anke Behmer|Anke Behmer]]» frå ,  den 30. august 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Liu Xiang

**Liu Xiang** () er ein kinesisk tidlegare friidrettsutøvar frå Shanghai som internasjonalt tevla på 110 meter hekk. Han vart olympisk meister 2004 og verdsmeister 2007 i øvinga, og sette i 2006 verdsrekord med tida 12,88 sekundar.

## Aktiv
I 2002 slo Liu gjennom ved å vinne 110 meter hekk i det fyrste IAAF Grand Prix-stemnet i Lausanne med asiatisk rekord på 13,12. Same året vann han øvinga under Asia-meisterskapen i Busan, ein prestasjon han gjentok i 2006 og 2010.

Liu tok bronsen på 110 meter hekk under friidretts-VM 2003. I mai 2004 slo han verdsmeisteren Allen Johnson i samløp ved eit IAAF-stemne i Osaka, og forbetra asia-rekorden til 13,06. Under dei olympiske leikane 2004 i Aten var han heilt suveren og vann gullmedaljen i 110 meter hekk på tida 12,91 sekundar, tangering av Colin Jackson sin elleve år gamle verdsrekord. OL-gullet var det fyrste vunne av ein mannleg kinesar i friidrett.

I 2005 kom Liu på sølvplassen på 110 meter hekk under VM i Helsinki, ein hundredels sekund bak franske Ladji Doucouré og to hundredelar framom Allen Johnson. Den 11. juli 2006 sette Liu ny verdsrekord med tida 12,88 sekundar under eit stemne i Lausanne. Rekorden stod i tett på to år, til dess kubanske Dayron Robles kom i mål på 12,87 i eit stemne i Ostrava.

Under VM i friidrett 2007 i Osaka gjorde Liu eit av sine beste hekkeløp og vann VM-gullet på tida 12,95, med USA-amerikanarane Terrence Trammel og David Payne hakk i hæl. Dei neste sesongane var han plaga med skadar. Den 18. august 2008 møtte han likevel til start i Sommar-OL i Beijing, men ein skade i akillessenen gjorde det håplaust å springe, så han trekte seg ved start.

I 2011 fekk Liu sølvmedaljen på 110 meter hekk under friidretts-VM i Daegu, etter at fyrstemann Dayron Robles vart diska for å ha hindra ein konkurrent. I OL-sesongen 2012 fekk Liu notert 12,87 i Prefontaine-stemnet i byen Eugene, men tida vart ikkje godkjend som verdsrekordtangering, då det var vel mykje medvind. Han fall i kvalifiseringa under OL i London.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i 2003 i Paris: Bronsemedalje – 13,23
*OL 2004 i Aten: Gullmedalje – 12,91, framom Terrence Trammell (13,18)
*VM i 2005 i Helsinki: Sølvmedalje – 13,08, bakom Ladji Doucouré (13,07)
*VM 2007 i Osaka: Gullmedalje – 12,95, framom Terrence Trammell (12,99)
*OL 2008 i Beijing: Trekte seg ved start
*VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 13,27, bakom Jason Richardson (13,16)
*OL 2012 i London: Braut forsøksløpet etter fall

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Liu Xiang (athlete)|Liu Xiang (athlete)]]» frå ,  den 30. august 2016.*  
 
*
Reuben Kosgei

**Reuben Seroney Kosgei** () er kenyansk tidlegare hinderløpar frå Kapsabet i Marakwet-distriktet som vart olympisk meister i 3000 meter hinder i 2000 og verdsmeister i 2001.

## Aktiv
Kosgei vann 3000 meter hinder då juniorverdsmeisterskapen 1998 fann stad i Annecy. To år seinare sprang han inn til gullmedalje i hinderløpet under dei olympiske leikane 2000 i Sydney. Sommaren 2001 sette han personleg rekord med tida 7.57,2 under eit stemne i Brussel, og han vann 3000 meter hinder i verdsmeisterskapen i Edmonton.

Ved VM 2003 i Paris kvalifiserte Kosgei seg til finalen i hindertevlinga, ein finale han ikkje fullførte. I 2006 kom han tilbake i eit stort meisterskap og tok tredjeplassen i 3000 m hinder ved samveldeleikane i Melbourne, slått i spurten av landsmennene Ezekiel Kemboi og Wesley Koech.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje – 8,21,4, framom Wilson Boit Kipketer (8.21,7)
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 8.15,1, framom Ali Ezzine (8.16,2)
*VM 2003 i Paris: Braut finalen – nr 14

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reuben Kosgei|Reuben Kosgei]]» frå ,  den 30. august 2016.*
Jeremy Wariner

**Jeremy Mathew Wariner** () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Irving i Texas. Han vart olympisk meister på 400 meter under Sommar-OL 2004 og vart verdsmeister på same distansen både i 2005 og 2007. Frå 2004 til 2009 vann han fem gullmedaljar i 4 x 400 m stafett med USA sitt mannskap, to i olympiske leikar (2004 og 2008) og tre i verdsmeisterskap i friidrett (2005, 2007 og 2009). 

## Aktiv
Wariner slo gjennom i 2004-sesongen. Under dei olympiske sommarleikane i Aten vann han gull på såvel 400 meter som i 4 x 400 meter stafett. I finalen på 400 meter sette han personleg rekord med tida 44,00. Året etter kopierte Wariner prestasjonane i Aten ved VM i Helsinki og sigra både på 400 meter og i stafett. Også ved det høvet forbetra han den personlege rekorden på 400 meter, då til 43,93. I 2006 var han med på å dele fyrstepremien i Gyllen-serien (Golden League). Han vann også den etterfylgjande IAAF-finalen i Roma på nytt personbeste, 43,62 sekundar.

I friidretts-VM 2007 lukkast Wariner å forsvare meistertittelen både på 400 meter og i stafett. Vinnartida 43,45 var ikkje berre ny personleg rekord, men førte han opp på tredjeplass på 400-meterstatistikken. Einast verdsrekordhaldar Michael Johnson og den tidlegare verdsrekordhaldaren Butch Reynolds hadde sprunge snøggare.

I 2008 vann Wariner fire av fem tevlingar i Gyllen-serien, men hamna likevel litt i skuggen av landsmannen LaShawn Merritt. Han tapte for Merritt både ved det avsluttande IAAF-stemnet i Berlin, og i OL-finalen i Bejing. I Beijing sprang Merritt nesten eitt sekund fortare, 43,75 sekundar mot Wariners 44,74. Begge to var, saman med David Neville og den olympiske meisteren på 400 meter hekk, Angelo Taylor, med i stafettlaget som på 4 x 400 meter vann gull på ny olympisk rekord, 2.55,39.

Også i VM 2009 stod gullstriden på 400 meter mellom Wariner og Merritt. Nett som i OL året i førevegen, var det Merritt som vann gullet medan Wariner vart andremann. Den siste konkurransedagen vart begge verdsmeistrar i stafett over 4 x 400 meter, og Wariner vann sitt femte VM-gull.

Wariner var med i OL-troppa til Londoni 2012, men ein skade gjorde at han trekte seg frå stafettlaget. Skadar førte også til at han var sjanselaus å kvalifisere seg til friidretts-VM 2013 og Sommar-OL 2016.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2004 i Aten: Gullmedaljar på 400 m - 44,00, og 4 x 400 m stafett (2.55,9)
*VM 2005 i Helsinki: Gullmedaljar på 400 m – 43,93, og 4 x 400 m stafett (2.56,9)
*VM 2007 i Osaka: Gullmedaljar på 400 m – 43,45, og 4 x 400 m stafett (2.55,5)
*OL 2008 i Beijing: Sølv på 400 m – 44,74, og gull på 4 x 400 m stafett (2.55,3)
*VM 2009 i Berlin: Sølv på 400 m – 44,60, og gull på 4 x 400 m stafett (2.57,8)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeremy Wariner|Jeremy Wariner]]» frå ,  den 31. august 2016.*
Stanisław Grędziński

**Stanisław Grędziński** () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar frå landsbyen Ostrzyca i Krasnystaw fylke, som vart europameister på 400 meter og i 4 x 400 m stafett i 1966.

### Aktiv
Grędziński overraska med å vinne 400 m under EM i friidrett 1966 i Budapest. Han sette personleg rekord med 46,0 og viste den største favoritten, landsmannen Andrzej Badeński til andreplass, to tidels sekund bak. Tre dagar seinare var dei to saman om gje Polen sitt lag i 4 x 400 m stafett sigeren; etter at Jan Werner, Edmund Borowski og Grędziński hadde gjort unna dei fyrste etappane, sprang Badeński inn til ny meisterskaprekord på tida 3.04,5, med Vest-Tyskland 0,3 sekund bakom.

Grędziński var med i OL-troppa til Sommar-OL 1968 i Mexico-byen. Han vart vraka til 400-meterstevlinga, men sprang ein av etappane i 4 x 400 m stafett, der Polen enda på fjerdeplassen.

Under EM i friidrett 1969 i Aten kjempa Grędziński hardt for å forsvare EM-tittelen på 400 meter og kom i mål til personleg rekord på 45,83 sekundar. Med det hamna han på bronseplassen, høvesvis to og seks hundredels sekund bak sølv- og gullvinnar. Landsmannen Jan Werner vann løpet. I 4 x 400 m stafett var dei to og lagkameratane deira tre hundredels sekund for seint ute til å vinne bronse.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Stanisław Grędziński|Stanisław Grędziński]]» frå ,  den 1. september 2016.*
From Here to Eternity av Iron Maiden

«**From Here to Eternity**» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden, gjeven ut som den andre singelen frå albumet *[[Fear of the Dark av Iron Maiden|Fear of the Dark]]* frå 1992.

## Oversyn
Songen er den fjerde og nyaste songen i soga om «Charlotte the Harlot» (dei andre songane er «Charlotte the Harlot,» «22 Acacia Avenue» og «Hooks in You», og sistnemnde har blitt diskutert blant fansen sidan han ikkje faktisk nemner «Charlotte», berre «the keys to a view at number 22»). Songen fortel soga om Charlotte som dreg på ein lagnadstung motorsykkeltur med djevelen.
 
Dette er den først studiosingelen utan Eddie på singelomslaget, og den andre totalt, etter konsertversjonen av «Running Free». I staden vart det nytta eit bilete frå musikkvideoen til songen. Omslaget til den 7" etsa plata er omslaget folk flest knyter til singelen, sjølv om 12"-versjonen har eit heilt anna bilete. CD Maxi-versjonen nytta same omslaget som 7"-versjonen, men eit anna bilete frå videoen vart nytta på omslaget til den nederlandske versjonen.

Singelen kom ut på fleire format: 7" etsa plate med spor på eine sida og eit etsa bilete på de andre, 7" biletplate, 12" med utbrettbart omslag og ein CD-singel.

Singelen nådde 21. plassen på den britiske singellista.

## B-side
«Roll Over Vic Vella» er ein versjon av Chuck Berry-songen «Roll Over Beethoven» med ein talt intro og avslutning av den langvarige scenearbeidaren og venen til Iron Maiden, Vic Vella som snakkar med Steve Harris. «I Can't See My Feelings» er ein versjon av ein song av det walisiske bandet Budgie frå albumet *[[Bandolier av Budgie|Bandolier]]* frå 1975. Konsertversjonane av «Public Enema No One» og «No Prayer for the Dying» på desse singlane er dei einaste konsertversjonane av desse som er gjevne ut på Iron Maiden-plater.

## Innhald

### 7" etsa vinyl

# «From Here to Eternity» (Steve Harris) – 3:37
# «Roll Over Vic Vella» (Chuck Berry-song med anna tekst) – 4:46

### 7" biletvinyl

# «From Here to Eternity» (Harris) – 3:37
# «I Can't See My Feelings» (Budgie-song) – 3:50

### 12" vinyl

# «From Here to Eternity» (Harris) – 3:37
# «Roll Over Vic Vella» (Chuck Berry-song med anna tekst) – 4:46
# «No Prayer for the Dying» (Live på Wembley Arena i London i England, 17. desember 1990) (Harris) – 4:23

### CD Maxi singel

# «From Here to Eternity» (Steve Harris) – 3:37
# «Roll Over Vic Vella» (Chuck Berry-song med anna tekst) – 4:47
# «Public Enema Number One» (Live på Wembley Arena i London i England, 17. desember 1990) (Bruce Dickinson, Dave Murray) – 3:57
# «No Prayer for the Dying» (Live på Wembley Arena i London i England, 17. desember 1990) (Harris) – 4:23

## Medverkande
*Bruce Dickinson – vokal
*Dave Murray – gitar
*Janick Gers – gitar, korvokal
*Steve Harris – bassgitar, korvokal
*Nicko McBrain – trommer

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:From Here to Eternity (Iron Maiden song)|From Here to Eternity (Iron Maiden song)]]» frå ,  den 1. september 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Valentina Tikhomirova

**Valentina Nikolajevna Tikhomirova**, fødd **Lomkina**, () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Makhatsjkala i Dagestan i dåverande Sovjetunionen, no til dags i Russland. Ho vart europameister i femkamp i 1966.

## Aktiv
Tikhomirova vart nummer tre i femkampen ved Sovjet-meisterskapen 1966. Sidan dei to andre medaljevinnarane, Irina Press og Tatjana Sjtsjelkanova, boikotta EM i friidrett 1966 i protest mot kjønnstesting, låg vegen meir open for Tikhomirova. Etter eit tett oppgjer med vesttyske Heide Rosendahl vann ho gullmedaljen med 4&nbsp;787 poeng, 22 fleire enn Rosendahl.

Tikhomirova vart sovjetmeister i femkamp i 1967, 1969 og 1972. Både under Sommar-OL 1968 og friidretts-EM 1969 enda ho på fjerdeplassen i femkamp, medan ho i EM i friidrett 1971 og ved sommarleikane 1972 vart nummer fem.

Sin beste femkamp presterte Tikomirova i 1971-sesongen med 5&nbsp;234 poeng etter dåverande poengtabell.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1966 i Budapest: Gullmedalje - 4&nbsp;787 poeng, framom Heide Rosendahl (4&nbsp;765) 
*OL 1968 i Mexico by: Nr 4 - 4&nbsp;927 poeng, etter Annamária Tóth (4&nbsp;959)
*EM 1969 i Aten: Nr 4 - 4&nbsp;715 poeng, etter Marija Sisjakova (4&nbsp;773)
*EM 1971 i Helsinki: Nr 5 - 4&nbsp;986 poeng
*OL 1972 i München: Nr 5 - 4&nbsp;597 poeng (ny tabell)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Valentina Tikhomirova|Valentina Tikhomirova]]» frå ,  den 1. september 2016.*
Be Quick or Be Dead

«**Be Quick or Be Dead**» er ein song av det engelske heavy metal-bandet Iron Maiden, gjeven ut som den første singelen frå albumet *[[Fear of the Dark av Iron Maiden|Fear of the Dark]]* frå 1992.

## Oversyn
Songen handlar om fleire politiske skandalar som fann stad på denne tida, inkludert bankskandalen med Robert Maxwell, kræsjet i den europeiske aksjemarknaden og BCCI-saka. Singelen kom ut ein månad før albumet og nådde andreplassen på den britiske singellista. Songen er kjappare og tyngre enn dei fleste Iron Maiden-songane, og var den første singelen til bandet som var skriven i lag med Janick Gers.

B-sida består av to offisielle songar og eit løynd spor, inkludert ein original bluessong («Nodding Donkey Blues») og ein Montrose-song («Space Station No. 5»), og den ulista «Bayswater Ain't a Bad Place to Be».
Den siste er eit munnleg, komisk stykke av Bruce Dickinson (akkompagnert på akustisk gitar av Janick Gers) der han imiterer og gjer narr av Maiden-manageren Rod Smallwood.

Songen vart nytta i videospelet *[[Carmageddon 2]]*.

## Innhald
# «Be Quick or Be Dead» (Bruce Dickinson, Janick Gers) – 3:24
# «Nodding Donkey Blues» (Iron Maiden) – 3:11
# «Space Station #5» (Montrose cover; Ronnie Montrose, Sammy Hagar) – 3:47
# «Bayswater Ain't a Bad Place to Be» (Dickinson, Gers) – 8:05 (løyndspor på tilfeldige britiske versjonar)

## Medverkande
Henta frå singelomslaget:
;Iron Maiden
*Bruce Dickinson&nbsp;– solovokal
*Dave Murray&nbsp;– gitar
*Janick Gers&nbsp;– gitar
*Steve Harris&nbsp;– bassgitar, produsent
*Nicko McBrain&nbsp;– trommer
;Produksjon
*Martin Birch&nbsp;– produsent
*Derek Riggs&nbsp;– illustrasjon på omslaget
*Mike Prior&nbsp;– fotografi
*George Chin&nbsp;– fotografi

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Be Quick or Be Dead|Be Quick or Be Dead]]» frå ,  den 31. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Olga Bryzjina

**Olga Arkadjevna Bryzjina**, fødd **Vladykina**, () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Krasnokamsk i Perm kraj som representerte Sovjetunionen til 1991 og sidan Ukraina. Ho vart verdsmeister på 400 meter i 1987 og olympisk meister i 1988, dessutan vann ho sølvmedaljar på same distansen ved EM 1986 og OL 1992. Ved OL 1988 og 1992, samt VM 1991 deltok ho på dei sovjetiske laga som vann gull i 4 x 400 m stafett. Bryjzina sin personlege rekord på 48,27 sekundar gjev henne fjerdeplass på verdsstatistikken.

## Aktiv
Olga Vladykina fekk sitt gjennombrot då Marita Koch 6. november 1985 i Canberra sette den gjeldande verdsrekorden på 400 meter med 47,60 sekundar. Vladykina var den einaste som heldt fylgje halvvegs, og ho tok andreplassen i tevlinga med personleg rekord på 48,27. Året etter var ho sjanselaus på å fylgje Koch under friidretts-EM i Stuttgart, men kapra sølvmedaljen.

Olga Bryzjina tok si fyrste gullmedalje då ho vann 400 m i Roma-VM 1987, med tida 49,38 var ho over eit halvt sekund føre austtyske Petra Müller på sølvplassen. På den lange stafetten sprang Bryzjina Sovjetunionen inn til sølv, eit lite sekund på vinnarlaget frå Aust-Tyskland. Under sommarleikane 1988 var Bryzjina i ei eiga klasse då ho vann 400 m og sette olympisk rekord på 48,65 sekundar, atter fekk Müller sølvmedaljen, 0,80 sekund bak Bryzjina. I 4 x 400 m stafett sprang Bryzjina ankeretappen for Sovjetunionen og etter ein tett strid med USA si ankerkvinne, Florence Griffith-Joyner, passerte ho målstreken på 3,15,17, verdsrekord også i 2016. Dei andre på vinnarlaget var Tazzjana Lajovskaja, Olga Nazarova og Marija Pinigina.

I friidretts-VM 1991 i Tokyo hamna Bryzjina utanfor pallen på 400 m, 0,04 sekund etter bronsemedaljøren Sandra Meyers som representerte Spania. Derimot vann ho eit nytt stafettgull, saman med Ljadovskaja, Ljudmila Dzjigalova og Nazarova. I sitt siste store meisterskap, Sommar-OL 1992 i Barcelona, vann Bryzjina sølvmedaljen på 400 m, med tida 49,05 var ho 0,22 sekund etter den olympiske meisteren, franske Marie-José Pérec. Avslutningsdagen fekk Bryzjina gleda av å springe seg og lagkameratane Jelan Rusina, Dzjigalova og Nazarova i mål til olympisk gull, hennar tredje.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje på 400 – 49,67, bakom Marita Koch (48,22)
*VM 1987 i Roma: Gull på 400 m – 49,38, sølv i 4 x 400 m stafett
*OL 1988 i Seoul: Gullmedaljar på 400 m – 48,65 og i 4 x 400 m stafett (3.15,17)
*VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje i 4 x 400 m stafett (3.18,4). Nr 4 på 400 m – 49,82
*OL 1992 i Barcelona: Sølv på 400 m – 49,05, gull i 4 x 400 m stafett (3.20,2)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olha Bryshina|Olha Bryshina]]» frå ,  den 31. august 2016.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olha Bryzhina|Olha Bryzhina]]» frå ,  den 31. august 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*