open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Muskovitt

**Muskovitt**, **kaliglimmer** eller **lys glimmer** KAl2(AlSi3O10)(F,OH)2, òg kalla kaliglimmer, er ein lys glimmer i glimmergruppa. Muskovitt blir òg kalla kråkesølv, fordi den er eit glinsande, halvvegs gjennomskineleg mineral som dannar blada, tette aggregat. Det er eit mykje utbreidd mineral, og blir utvunne frå pegmatittgangar, tidlegare òg i Noreg. Det blir òg framstilt kunstig. Det blir nytta som elektrisk isolasjonsmateriale.

På Mohs hardheitskala er muskovitt 2–2,25 parallelt med [001]-planet, 4 perpendikulært på [001]-planet og ein spesifikk gravitet på 2,76–3. Det kan vere fargelaust eller ha eit skin av grått, brunt, grønt, gult, eller meir sjeldsynt fiolett eller raudt, og kan vere transparent eller translusent.  Det er anisotropisk og har ei høg dobbeltbryting.  Krystallsystemet er monoklinisk. Den grøne, krom-rike varianten går under namnet **fuchsitt**; maripositt er òg ein krom-riik type av muskovitt.

Muskovitt er det mest vanlege glimmeret. Ein finn det i granitt, pegmatitt, gneis og glimmerskifer, og som kontakt i metamorfiske bergartar eller som eit sekundærmineral som resultat av endring av topas, feltspat, kyanitt, osv.  I pegmatitt opptrer det ofte som svære flak som har kommersiell verdi. Muskovitt er etterspurd som brannhemmande materiale og isolasjonsmateriale og i noko grad som smørjemiddel.

## Etymologi
Namnet «muskovitt» kjem av engelsk og det latinske ordet *Muskovia*, som er eit eldre namn på storfyrstedømmet Moskva, der mineralet skal ha blitt nytta som vindaugsglas.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muscovite|Muscovite]]» frå ,  den 5. mai 2013.*  

## Sjå òg
* Glimmer

## Bakgrunnsstoff
Prorektor

**Prorektor** er ved mange universitet og høgskular namnet på rektors varamann. Ofte blir prorektor valt samtidig eller saman med rektor. Ved UiO blir rektor og prorektor valt under eitt (som eit team). Ved HiOA er to prorektorar valt saman med rektor. NTNU har tre prorektorar med kvar sitt arbeidsområde.

## Kjelder
Virginia Tech

**Virginia Polytechnic Institute and State University**, betre kjent som **Virginia Tech**, er eit vitskapleg universitet i Blacksburg i den amerikanske delstaten Virginia. 

Universitetet vart grunnlagt 1872 og er eit Land-grant-universitet, som resultat av Morrill Land-Grant Colleges Act. Frå starten var lærestaden òg eit av dei etter kvart seks såkalla Senior Military Colleges, og i dag tek kadettar militært reserveoffiserskurs ved Texas A&M, kombinert med sivil høgskuleutdanning. Den militære kombinasjonen var obligatorisk ved lærestaden fram til 1924, og frå 1964 vart den heilt frivillig.

Universitetet har (per 2007) 28 470 studentar og 1 304 vitskapleg tilsette.
Campusen er på 10,52 km². I haustsemesteret 2006 var skulepengane på årsbasis US$ 6 973 for studentar folkeregistrert i delstaten Virginia. 

## Studietilbod
Virginia Tech tilbyr 60 bachelorgrader og 140 mastergrader og doktorgrader gjennom sju fakultet: 
*College of Agriculture & Life Sciences
*College of Architecture & Urban Studies
*College of Liberal Arts and Human Sciences
*Pamplin College of Business
*College of Engineering, 
*College of Natural Resources 
*College of Science.

## Campus
Universitetet sitt hovudcampus er på 10,52 km² og ligg i Blacksburg. I tillegg er det campusar i i Hampton Roads (Virginia Beach), National Capital Region (Falls Church – Alexandria, Virginia), Richmond, Roanoke, og dessutan Southwest Virginia Higher Education Center i Abingdon.

På Blacksburg-campusen er dei fleste bygningane bygd med såkalla *Hokie Stone*, ei blanding av kalkstein, gjerne med dolomitt.

Virginia Tech har òg eit av dei høgast rangerte bespisningstilboda i landet; det er for tida rangert som nr 2 av *Princeton Review*. 

## Skyteepisode 16. april 2007

Den 16. april 2007 vart skulen åstad for ein skyteepisode der studenten Cho Seung-hui skaut og drap minst 32 menneske før han tok sitt eige liv. I tillegg vart mange skadd, enkelte livstruande. Skytetragedien starta i sjutida lokal tid på eit internat, der to elevar vart skotne og drepen. To timer seinare gjekk våpenmannen inn i Norris Hall på motsett side av campus der ytterlegare 30 personar vart drepne før gjerningsmannen tok sitt eige liv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Virginia Tech|Virginia Tech]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
Hoffman Peak

**Hoffman Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 1550&nbsp;moh nord-nordaust for Mount McLennan i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (1998) etter J.H. (Jack) Hoffman, ein borespesialist som hjelpte til med å bygge den newzealandske Scott-basen og reiste forskjellige antennar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Odd Hassel

**Odd Hassel** () var ein norsk kjemikar og nobelprisvinnar. Han fekk Nobelprisen i kjemi i 1969 saman med Sir Derek Barton «for arbeidet innan strukturen og konformasjonen til organiske molekyl».

## Sjå også
* Norske nobelprisvinnarar

## Bakgrunnsstoff

* naturfag.no biografi
* uio.no Tor Dahl: kronikk om Hassel, Aftenposten 1997
Hind Turret

**Hind Turret** er eit fjell ved sørsida av Obelisk Mountain i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det skildrande namnet indikerer utsjånaden og plasseringa til fjellet, og vart tilrådd av Advisory Committee on Antarctic Names i samarbeid med New Zealand Antarctic Place-Names Committee.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hofman Hill

**Hofman Hill** er eit isfritt fjell, 1065 meter over havet, som ligg ved nordsida av enden av Blackwelderbreen på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1992 etter Robert J. Hofman, ein biolog ved Marine Mammal Commission i Washington, D.C., frå 1975, som studerte sel under 12 besøk til Antarktis i 1960-åra og 1970-åra. Han var amerikansk representant i Den vitskaplege komiteen for bevaring av marine livsressursar i Antarktis, 1983–86.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hogback Hill

**Hogback Hill** er eit avrunda fjell, 735&nbsp;moh, som ligg like nord for Hjorth Hill og 4&nbsp;nautiske mil vest for Cape Bernacchi i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd og gjeven det skildrande namnet av Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott. *Hogback* er eit engelsk ord for «svinerygg» eller «fjellrygg». 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Holdsworth

**Mount Holdsworth** er eit granitt fjell, 2360 moh i austlege delen av Monteath Hills i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition, 1962–63, etter Gerald Holdsworth, leiaren for det nordlege laget til denne ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Holiday Peak

**Holiday Peak** er eit fjell over 800 moh som ligg mellom den lågare enden av Miersbreen og Adamsbreen i Victoria Land i Antarktis. Det fekk dette namnet av den newzealandske Victoria University of Wellington Antarctic Expedition, 1960–61, på grunn av plasseringa oppom juleleiren til ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Holm-Hansen

**Mount Holm-Hansen** er eit markant fjell med ei høgd opp mot 1920 moh mellom den nedre David Valley og Bartleybreen i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter Osmund Holm-Hansen, ein plantefysiolog, som i 1959–60 var ein av dei første amerikanske forskarane som vitja og utførte forsking i både Taylor Valley og Wright Valley. Holm-Hansen var ein forskingsbiolog ved Scripps Institution of Oceanography frå 1962, og det omfattande feltarbeidet hans frå 1976 omfattar studiar av mikrobielle populasjonar i McMurdo Sound, Rosshavet og andre havområde sør for Den antarktiske konvergensen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hooker i Antarktis

**Mount Hooker** er eit avrunda fjell på over 3800 moh, som ligg like sør for Mount Lister i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som namngav det etter Sir Joseph Dalton Hooker.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Howard Peaks

**Howard Peaks** er ei rekkje fjelltoppar ved sørsida av Tourmaline Plateau som strekkjer seg på tvers av Deep Freeze Range i Victoria Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names etter Hugh C. Howard, ein kokk ved McMurdo-basen fire somrar, 1963–64 til 1966–67.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Huggins

**Mount Huggins** er eit stort kjegleforma fjell, 3735&nbsp;moh, som ragar over toppen av Allisonbreen, Dalebreen og Potterbreen i Royal Society Range i Antarktis. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav det etter Sir William Huggins, leiar for Royal Society, 1900–05. Fjellet vart først klatra av Richard Brooke i 1957.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Humphrey Lloyd

**Mount Humphrey Lloyd** er eit kjenneleg fjell, 2975 moh, som dannar ein stor del av skiljet mellom toppane av Towlesbreen og Manhaulbreen i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart oppdaga i 1841 av sir James Clark Ross. Han namngav dette fjellet etter Humphrey Lloyd frå Trinity College, Dublin, som var eit aktivt medlem av British Association som skaffa interesse for magnetiske og meteorlogiske undersøkingar i Antarktis.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hurricane Heights

**Hurricane Heights** er nokre hovudsakleg isfrie høgder som stig til kring 2&nbsp;000 moh. ved sørsida av toppen av Towle Valley i Convoy Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet vart nytta av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Programme 1989–90 for å skildre dette vindfulle høgdedraget.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Trinity College i Dublin

**Trinity College**, formelt **Provost, Fellows and Scholars of the College of the Holy and Undivided Trinity of Queen Elizabeth near Dublin**, irsk namn *Coláiste na Tríonóide, Baile Átha Cliath* er det einaste kollegiet ved University of Dublin, som er det eldste universitetet i Irland. Kollegiet vart oppretta i 1592 av Elisabeth I av England. Det ligg på College Green i sentrum av Dublin, rett ovanfor den gamle parlamentsbygningen som no tilhøyrer Bank of Ireland. Campus er på 190 000 m² med ei blanding av gamle og nye bygningar.

Ein av dei eldste skriftene i Irland, Book of Kells, er ein av hovudattraksjonane ved colleget, og trekkjer til seg mange turistar.

I praksis er kollegiet og universitetet same eining, og dei blir difor ofte kalla kollektivt *University of Dublin, Trinity College*. Det viktigaste unntaket frå dette er måten universitetsgrader vert gjevne på; kollegiet står for undervisinga, medan universitetet deler ut gradene.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trinity College (Dublin)|Trinity College (Dublin)]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Poker Face

**«Poker Face»** er ein song av den amerikanske artisten og låtskrivaren Lady Gaga frå debutalbumet The Fame. Songen var produsert av RedOne, og blei utgjeven som albumet sin andre singel i slutten av 2008 for enkelte marknader og i byrjinga av 2009 for resten av verda. Songen er ein uptempo electropop- og dance-pop song. Hovudideen bak songen er biseksualitet og var ei hyllest av Gaga til rock n 'roll kjærastane hennar. Tekstmessig handlar «Poker Face» om ei kvinne som driv med cockteasing.

«Poker Face» fekk for det meste gode tilbakemeldingar frå kritikarane. Songen oppnådde verdsomspennande suksess, og toppa listene i 20 land inkludert USA, Storbritannia, Australia, New Zealand, Canada og mange europeiske land. Den er blant dei mest selde singlane gjennom tidene, etter å ha selt over 12 million eksemplar. 
## Utgjevingshistorikk

## Kreditt og personell
*Lady Gaga - vokal, låtskriving, bakgrunnsvokal
*RedOne - låtskriving, produksjon, vokalbakgrunn, instrumentering, programmering, innspeling på Record Plant Studios, Hollywood, Los Angeles, California
*Dave Russel - lydteknikk
*Robert Orton - lydmiksing
*Gene Grimaldi - lydmastering på Oasis Mastering, Burbank, California.
## Referansar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Songteksten til "Poker Face"  på MetroLyrics
Mount Huxley i Antarktis

**Mount Huxley** er eit fjell på 1155&nbsp;moh, som ligg mellom den nedre Conditbreen og Descentbreen, ved kanten av Ferrarbreen, i nordenden av Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Leonard Huxley, som redigerte *Scott's Last Expedition* i to bind i 1913.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Ian Peak

**Ian Peak** er ein fjelltopp i Bowers Mountains i Antarktis, 4,5&nbsp;km nordvest for Mount Stirling der det ligg oppom Leap Yearbreen og Champnessbreen. Det vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand, 1967–68, etter Ian Smith frå Victoria University of Wellington, ein geolog i Antarktis den sesongen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Ibarra Peak

**Ibarra Peak** er eit fjell ved enden av ryggen som strekkjer seg austover frå Royal Society Range mellom Mitchellbreen og Listerbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Phillip D. Ibarra, ein kartografisk teknikar i US Geological Survey (USGS) som deltok i felten for USGS i 1988–89, 1989–90 og 1990–91. Han deltok i opprettinga av geodetisk kontroll ved Ross Island, McMurdo Dry Valleys, Amundsen-Scott-stasjonen og utanfor kysten av Victoria Land frå Cape Adare til Ross Island.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Idun Peak

**Idun Peak** er eit lite fjell mellom Mount Thundergut og Veli Peak i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Namnet, tilrådd av Advisory Committee on Antarctic Names i samtalar med New Zealand Antarctic Place-Names Committee, er eit av fleire namn i Asgard Range henta frå norrøn mytologi. Idun er ein norrøn guddom.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hussey

**Mount Hussey** er eit fjell på 2790 moh, som ligg ved fjellknausen ved toppen av Gruendlerbreen i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Keith M. Hussey, ein geolog ved McMurdo-basen, 1966–67.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Inan Peak

**Inan Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 2451 moh, som ligg 2 km vest for Mount Kempe i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 kalla opp etter Umran Inan ved Stanford University, som sidan 1980 forska på den øvre atomsfæren i Antarktis ved Siple-stasjonen og Palmer-stasjonen, og er internasjonal anerkjend som leiande i studiet av fenomen i denne delen av atmosfæren.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Inferno Peak

**Inferno Peak** er ein fjelltopp 4,5&nbsp;km nord for Le Couteur Peak i nordenden av Millen Range i Antarktis. Det fekk dette namnet av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, fordi geologiske undersøkinga synte at det var kontakt mellom granitt og gråvakke innbakt med sedimentære bergartar som gav toppen ein raudaktig farge.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Insel

**Mount Insel** er det høgaste punktet nordaust i Insel Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) i samband med Insel Range.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Irvine i Antarktis

**Mount Irvine** er eit fjell i Antarktis med ei høgd opp mot 2067&nbsp;moh. mellom Vogler Peak og Hoehn Peak på Roa Ridge, skiljet mellom toppen av Bartleybreen og Matterhornbreen i Asgard Range i Victoria Land. Fjellet vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (NZGB) (1998) etter Sir Robin Irvine (1929–96), tidlegare vise-universitetsrektor ved University of Otago, styreleiar of Ross Dependency Research Committee og  Antarctic New Zealand Board.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Irvine i Antarktis|Mount Irvine i Antarktis]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
University of Otago

**University of Otago** (Maori:**Te Whare Wānanga o Otāgo**) er eit universitet i Dunedin på New Zealand. Det vart oppretta i 1869 og er det eldste universitetet på New Zealand og er den største arbeidsgjevaren på Sørøya.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:University of Otago|University of Otago]]» frå ,  den 26. mars 2013.*
Mount Jamroga

**Mount Jamroga** er eit fjell på 2265&nbsp;moh. som ligg 8&nbsp;nautiske mil aust for Mount Gow i ulendt terreng mellom Carryerbreen og Sledgersbreen i Bowers Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant John J. Jamroga, ein fotografisk offiser i U.S. Naval Support Force i 1967 og 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Janetschek

**Mount Janetschek** er eit fjell, 1455&nbsp;moh, som ligg mellom Mount Larsen og Widowmaker Pass ved sørsida av munningen av Reevesbreen i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Heinz Janetschek, ein biolog ved McMurdo-basen i 1961–62.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Janus

**Mount Janus** er eit togreina fjell med ei høgd opp mot 2420 moh. ved nordsida av toppen av Montignybreen i Bowers Mountains i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter forslag frå geolog R.A. Cooper, leiaren for ei geologisk gruppe frå New Zealand Antarctic Research Programme i området, 1981–82, etter Janus, ein romersk guddom symbolisert med to andlet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Jason

**Mount Jason** er eit fjell like vest for Bull Pass i Olympus Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Jason, ein figur i gresk mytologi.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Jennings Peak

**Jennings Peak** er eit fjell, 2320 meter over havet i søraustlege delar av Dunedin Range i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Cedell Jennings i US Navy, ein flyelektrikar ved McMurdo-basen, 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Stanford University

**Stanford University** (kort *Stanford*) er eit privat amerikansk universitet i Stanford utanfor Palo Alto i California. Stanford ligg ca. 60 km sør for San Francisco og midt i hjartet av Silicon Valley, både geografisk og historisk. Det hadde i 2008 17. plass globalt på *Times* si liste over dei beste universiteta i verda.

Universitetet er blant dei mest velrenommerte i verda, og har fostra mange nobelprisvinnarar. Det vart grunnlagt i 1891 med hjelp av ein donasjon frå 1885 frå guvernør Leland Stanford og kona hans Jane til minne om den avlidne sonen deira Leland Stanford junior. Det offisielle namnet til universitet, som sjeldan blir nytta, er difor *The Leland Stanford Junior University*. 

Mottoet til universitetet, *Die Luft der Freiheit weht* («lufta til fridomen blæs»), er eit sitat av humanisten Ulrich von Hutten (1488–1523). Då universitetet vart grunnlagt hadde tysk nettopp overteke for latin som det dominerande internasjonale vitskaplege språket.

Biblioteket ved Stanford University har 8,2 millionar titlar, som gjer det til det ellevte største biblioteket i USA (2006).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stanford University|Stanford University]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount J. J. Thomson

**Mount J. J. Thomson** er eit markant pukkelforma fjell langs nordveggen av Taylor Valley, som ligg oppom Lake Bonney, mellom Rhonebreen og Matterhornbreen i Victoria Land i Antarktis. Det fekk dette namnet av den vestlege gruppa, leia av Thomas Griffith Taylor, under Terra Nova-ekspedisjonen. Ein har halde på initialane for å skilje namnet frå Mount Allan Thomson (som fekk dette namnet av den britiske ekspedisjonen 1910–13) nær Mackaybreen, Victoria Land.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Jennings

**Mount Jennings** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 2800 moh. like sør for Mount Roy i Barker Range i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Peter Jennings, ein feltassistent og mekanikar for felgruppa ved Evans Névé frå Victoria University of Wellington Antarctic Expedition, 1971–72.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Jiracek

**Mount Jiracek** er eit fjell, 2430 moh, som ligg på vestsida av toppen av Tinkerbreen i Southern Cross Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter George R. Jiracek, ein geofysikar ved McMurdo-basen i 1964–65.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Jord

**Mount Jord** er eit fjell på 1400 moh. i Antarktis. Det ligg nordvest for Hetha Peak på kanten mellom Hartbreen og Goodspeedbreen i Asgard Range i Victoria Land. Fjella i denne kjeda har ofte namn frå norrøn mytologi, og dette fjellet fekk namn etter gudinna Jord av New Zealand Geographic Board i 1998.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Jord|Mount Jord]]» frå ,  den 31. oktober 2023.*
Mount Joern

**Mount Joern** er eit ryggliknande fjell på 2510 moh. som ligg 3&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Bower i Outback Nunataks i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Albert T. Joern, ein forskar i fysiopsykologi ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Joyce

**Mount Joyce** er eit markant, kuppelforma fjell, 1830 moh, som ligg 13&nbsp;km nordvest for Mount Howard i Prince Albert Mountains i Victoria Land, på sørsida av Davidbreen. Det vart først kartlagd av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907–09, som namngav det etter Ernest Joyce som var ansvarleg for lager, hundar, slear og zoologiske samlingar på ekspedisjonen og som hadde tidlegare vore med Discovery-ekspedisjonen, 1901-04. Joyce var òg i gruppa ved Rosshavet under Endurance-ekspedisjonen, 1914-17.

## Geologi
Mount Joyce, i lag med nærliggande nunatakar, som Trio Nunataks, er restane av ei høgslette frå juratida, og som består lagergangar av lavaer og doleritt, innimellom fundament av sandstein frå paleozoikum og mesozoikum. Laga heller kring 1-2 grader i vest.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Joyce|Mount Joyce]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Mount Keinath

**Mount Keinath** er eit fjell i Antarktis på 1090 moh. som ligg ved austsida av enden av Boomerangbreen i Deep Freeze Range i Victoria Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955-63. Fjellet vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerald E. Keinath, ein leiar ved biolabben ved McMurdo-basen, 1965-66 season.
 
## Kjelder
Mount Kempe

**Mount Kempe** er eit fjell, 3005 moh, halvvegs mellom Mounts Huggins og Dromedary i Royal Society Range i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) som namngav det etter sir Alfred Bray Kempe, på den tida kasserar i Royal Society.
 
## Kjelder
Mount Keohane

**Mount Keohane** er eit fjell like nordvest for Lake Fryxell, med ei høgd opp mot 1250 m mellom Canadabreen og Huey Gully på nordsida av Taylor Valley i Victoria Land. Det vart namngjeve i 1997 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kvartermeister Patrick Keohane i Royal Navy som deltok på Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Keohane deltok i støttegruppa til Robert F. Scott og nådde Upperbreen Depot ved Beardmorebreen (85°07'S, 163°04'E) før han vendte attende til hovudbasen ved Cape Evans.
 
## Kjelder
Mount Kinet

**Mount Kinet** er eit stort, avrunda fjell (2180&nbsp;moh.) på sørsida av øvredelen av Meanderbreen, 5 nautiske mil (9&nbsp;km) søraust for Hobbie Ridge i Mountaineer Range i Victoria Land. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Urbain J. Kinet, som var biolog ved McMurdo-basen, 1965-66.
 
## Kjelder
Mount Knauff

**Mount Knauff** er eit fjell i Antarktis med ei høgd på over 1000 moh. Det ligg mellom Egebergbreen og enden av Dugdalebreen på Pennell Coast i Victoria Land. Austsida av Mount Knauff og ein fjellknaus som strekkjer seg nordover til Robertson Bay har bratte sider som er typisk for denne kysten. Fjellet vart kalla opp etter generalmajor Robert Knauff, stabssjef i New York Air National Guard.

## Kjelder
Koltermann Peak

**Koltermann Peak** er eit fjell (2166&nbsp;moh) aust i McAllister Hills, vest for Olympus Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2004) etter major David Koltermann, 109th Airlift Wing, New York Air National Guard, andrepilot på LC-130-flyet på ein flytur frå McMurdo til Amundsen-Scott-stasjonen, 16. oktober 1999.

## Bakgrunnsstoff
Knobhead

**Knobhead** er eit massivt isfritt fjell på 2400 moh. som ligg sør for vestenden av Kukri Hills og oppom Ferrar- og Taylorbreane der dei møtest i Victoria Land. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og fekk dette namnet på grunn av utsjånaden sin.

## Bakgrunnsstoff
*Knobhead ved antarctica-geography.findthedata.org

## Kjelder
Mount Jensen

**Mount Jensen** er eit fjell over 1&nbsp;000 moh, like nord for First Facet i Gonville and Caius Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd og namngjeve av Terra Nova-ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Koons

**Mount Koons** er eit lite fjell som ligg 1 nautisk mil (19&nbsp;km) aust for Miller Butte i Outback Nunataks. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert W. Koons]], US Antarctic Research Program (USARP) logistics koordinator with McMurdo-basen vinteren 1968.

## Bakgrunnsstoff
Mount Kostka

**Mount Kostka** er eit fjell (1210&nbsp;moh) på vestsida av Zykovbreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) søraust for Saddle Peak i Anare Mountains. Det vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Det vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1958 og kalla opp etter den tsjekkoslovakiske luftforskaren O. Kostka, som deltok på Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1959–61, og som omkom i ein brann ved Mirnyj-stasjonen den 3. august 1960.

## Bakgrunnsstoff
Mount Kowalczyk

**Mount Kowalczyk** er eit fjell i Antarktis på 1690 moh. som ligg 1 nautisk mil (19&nbsp;km) sør for Goat Mountain ved toppen av Hobbsbreen i Victoria Land. Det vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen under Scott, 1910-13. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 etter Chester Kowalczyk, leiar for fotogrammetri-avdelinga i U.S. Naval Oceanographic Office, som i mange år hadde ansvaret for den fotogrammetriske samlinga for å produsere kart overt Antarktis.

## Kjelder
Mount Kuipers

**Mount Kuipers** er ein isfritt fjell (1940&nbsp;moh) mellom Mount Benninghoff og Knobhead i Quartermain Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1992 etter Ronald L. Kuipers, tidlegare i Central Intelligence Agency og frå 1968-1980 i dei statlege amerikanske komiteane som var ansvarleg for å koordinere operasjonane i Antarktis. 

## Bakgrunnsstoff
Kukri Hills

**Kukri Hills** er ei markant fjellkjede som går kring 5&nbsp;nautiske mil frå aust til vest med ei høgd på over 2000 moh, forming skiljet mellom Ferrarbreen i sør og Taylorbreen og Taylor Valley i nord i Victoria Land i Antarktis.

Åsane vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04) og truleg fekk dette namnet fordi forma minna om ein kukri, ein gurkha-kniv.

## Fjell i rekkja
* **Mount Barnes** er eit fjell, 985&nbsp;moh, som ragar over den vestlege og sentrale sida av New Harbour og markerer austenden av Kukri Hills. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, under Scott og kalla New Harbour Heights. Det fekk det nye namnet Mount Barnes etter ein kanadisk isfysikar av den andre ekspedisjonen til Scott, Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13.

* **Mount Brearley** er eit spisst fjell, 2010&nbsp;moh, som er den vestlegaste fjelltoppen i Kukri Hills. Det vart namngjeve av den vestlege gruppa, leia av Thomas Griffith Taylor, under den britiske antarktisekspeidsjonen, 1910-13.

* **Sentinel Peak** er eit kjenneleg, spisst fjell på over 2&nbsp;000&nbsp;moh, som ligg ved nordsida av Ferrarbreen og dannar det høgaste punktet sør i sentrale delar av Kukri Hills. Det vart oppdaga og namngjeve av Discovery-ekspedisjonen 1901-04 under Scott.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kukri Hills|Kukri Hills]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kyle Peak

**Kyle Peak** er eit fjell på 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordaust for Mount McCarthy, med ei høgd opp mot kring 2850 m i Barker Range i Victory Mountains i Victoria Land. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Philip R. Kyle, ein geolog som arbeidde i nærleiken av dette fjellet, inkludert The Pleiades, under Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1971–72. Det vart gjort ytterlegare geologisk arbeid i området for US Antarctic Research Program (USARP) i løpet av International Northern Victoria Land Project, 1981-82.

## Bakgrunnsstoff
Fotogrammetri

**Fotogrammetri** er faget, vitskapen og den indirekte måleteknikken som vert nytta når ein ved hjelp av fotografiske eller digitale bilete observerer og avgjer eigenskapar som til dømes plasseringa, forma, storleiken og identiten for avbilda terreng eller andre lekamar. 

Sjølve ordet «fotogrammetri» er sett saman frå gresk *fos* - lys, *grafein* - skrive, teikne og *metron* - mål.

Fotogrammetrien kan delast inn i flyfotogrammetri for kartleggingsføremål, og nærfotogrammetri for andre formål, til dømes dimensjonsmålingar i industrien, formdokumentasjon i arkitektur, mikroskopi, røntgenundersøkingar og meir. I flyfotogrammetri skjer fotograferinga frå fotofly eller frå satellitt, medan ved nærfotogrammetri, òg kalla terrestrisk fotogrammetri, blir fotograferinga utført frå stasjoner på bakken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fotogrammetri|Fotogrammetri]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Kyle

**Mount Kyle** er eit fjell (2900&nbsp;moh.) midtvegs langs ryggen på nordsida av Demingbreen i Admiralty Mountains. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ricky L. Kyle i US Navy, reiskapsansvarleg ved McMurdo-basen, 1967.

## Bakgrunnsstoff
Lange Peak

**Lange Peak** er ein fjelltopp (2435&nbsp;moh) vest i den sentrale delen av Lyttelton Range i Admiralty Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter biologen biolog Otto L. Lange frå US Antarctic Research Program (USARP) på Hallett-stasjonen, 1966-67.
 
## Bakgrunnsstoff
Lanyon Peak

**Lanyon Peak** er eit spisst fjell 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) aust for Victoria Upperbreen i Saint Johns Range i Victoria Land. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Margaret C. Lanyon frå New Zealand som i mange år i 1960-åra og 1970-åra som sekretær for U.S. Antarctic Research Program i Christchurch.
 
## Bakgrunnsstoff
Fornuftsekteskap

**Fornuftsekteskap** er ekteskap danna av praktiske grunnar, og står som ein motsats til kjærleiksekteskap. Fornuftsekteskap kan vera arrangerte av andre enn dei som gifter seg, men kan også bli valde av ein eller begge partane. Grunnar til å gå inn og bli verande i fornuftsekteskap kan vera politiske eller sosiale alliansar,  økonomisk eller sosial tryggleik eller ønske om opphald ein stad.

I moderne vestleg tenking er fornuftsekteskap ofte ikkje godtekne som verkelege ekteskap, og ein kan bli straffa om ein inngår skinnekteskap for å oppnå vinning. Andre stader og tider kan ha dei som ideal. Fornuftsekteskap var eit vanleg tema i europeisk litteratur på 1800-talet, som i *[[Amtmandens Døttre]]* av Camilla Collett, *[[Familien på Gilje]]* av Jonas Lie eller *[[Krig og fred]]* av Tolstoj. 

Omgrepet «fornuftsekteskap» kan også brukast i overført tyding om samarbeid mellom ulike grupper, til dømes politiske parti, verksemder og liknande.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

*fornuftekteskap  i Bokmåls- og Nynorskordboka
* Amtmandens Døttre (27.02.2013) i *Store norske leksikon*.
*Krig og fred (27.02.2013) i *Store norske leksikon*. 
*I tiden: 1800-tallet , fortellingeromhenne.no
*Clemet til de borgerlige lederne: Bli enige!, aftenposten.no
*Bill.mrk.: samarbeidsvillig, h-a.no
*"Falsk" alenemor fikk støtte som enslig, oa.no
La Count Mountain

**La Count Mountain** er eit stort sett isfritt fjell (1875&nbsp;moh) som utgjer den nordlege delen av massivet Battleship mellom Rotundabreen, Blankenshipbreen og Ferrarbreen i Victoria Land. Fjellet vart undersøkt av ein geolog i US Geological Survey (USGS),  Warren Hamilton, i løpet av sesongen 1958-59. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ronald La Count, leiar for Polar Operations Section i Division of Polar Programs i National Science Foundation, 1984-90.

## Bakgrunnsstoff
Mount Lama

**Mount Lama** er eit bert fjell over 800 moh på ryggen nord for Miersbreen som dannar sørsida av Shangri-la-dalen i Victoria Land. Det vart namngjeve i samband med Shangri-la av New Zealand Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1960-61.
 
## Bakgrunnsstoff
Sjakkbrett

Eit **sjakkbrett** er brettet som blir brukt i spela sjakk og dam. Det kan også brukast i ei rekkje andre spel som til dømes i othello. Brettet består av 64 felt, 32 lyse og 32 mørke. Dei er plassert slik at annakvart felt er mørkt og dei andre lyse. Sett frå spelaren med dei kvite brikkenes side består brettet av åtte vertikale kolonnar med linjer frå a til h (venstre mot høgre), og åtte horisontale kolonnar med rader frå 1 til 8 (frå botn til topp).

## Sjå òg
*Schackrutor
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sjakkbrett|Sjakkbrett]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Snipos

**Snipos AS** er eit norsk føretak som utviklar og produserer snikskyttardeteksjonsutstyr. Føretaket held til i Kongsberg og samarbeider med Det norske forsvaret og Høgskolen i Buskerud.

## Referansar
L'enfer et moi

**«L'enfer et moi»** (fransk for *[[Helvete]] og meg*) var det franske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på fransk av Amandine Bourgeois. Songen er skriven av David Salkin og Boris Bergman.

France Télévisions valde ut «L'enfer et moi» Amandine Bourgeois til å representere Frankrike i Eurovision Song Contest 2013. 14. mars presenterte Bourgeois songen på fjernsynsprogrammet *[[C à vous]]* på France 5. Bidraget vart òg framført på fjernsynsprogrammet *[[Chabada]]* på France 3 24. mars 2013. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen slepp Frankrike å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Frankrike vil delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

### Semifinale 2
Songen vil få eit startnummer frå éin til 26, men ikkje 16.

## Kjelder

## Fotnotar
Believe in Me av Bonnie Tyler

**«Believe in Me»** (engelsk for *Tru på meg*) er det britiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Bonnie Tyler. Songen er skriven av Desmond Child, Lauren Christy og Christopher Braide.

## Eurovision Song Contest 2013
British Broadcasting Corporation (BBC) valde ut «Believe in Me» av Bonnie Tyler til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 2013. Tyler framførte songen for fyrste gong under turnéen *[[Bonnie Tyler|Rock Meets Classic 2013 Tour]]* i Berlin i Tyskland 18. februar 2013. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen slepp Storbritannia å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Storbritannia vil delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

### Semifinale 2
Songen vil få eit startnummer frå éin til 26, men ikkje 16.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Believe in Me (Bonnie Tyler song)|Believe in Me (Bonnie Tyler song)]]» frå ,  den 27. mars 2013.*  
 

## Fotnotar
Arbil

**Erbil** (sorani *ھەولێر Hawler*; arabisk أربيل *Arbīl*), òg skrive **Arbil** eller **Irbil** (gammalsyrisk ܐܪܒܝܠ *Arbyl*), er hovudstaden i Irakisk Kurdistan  i Irak. Han ligg kring 350&nbsp;km nord for Bagdad. Guvernementet har eit folketal på kring 1,6 millionar innbyggjarar (2011).

Ein kan datere busetnader i Erbil attende til kanskje år 5000 fvt. og det er ein av dei eldste kontinuerleg busette områda i verda. I hjartet av byen ligg Arbil citadell frå antikken. Byen vart først nemnt i historiske kjelder i Ur III-dynastiet i Sumer, då kong Shulgi nemnde byen Urbilum, som er det  assyriske oldtidsnamnet på Arbil.

Erbil vart ein viktig del av kongedømet Assyria frå minst 2000-talet fvt. til slutten av 600-talet fvt, og vart i assyriske kjelder til forskjellige tider kalla Urbilim, Arbela og *Arba-ilu*. Etter dette vart han ein del av den geopolitiske provinsen Assyria under forskjellige imperium, inkludert medearane, Akamenide-dynastiet (Akamenidsk Assyria), Det makedonske riket, selevkidane, Partia (Athura), Assyria i Romarriket og Sasanideriket (Assuristan), i tillegg til at han var hovudstaden i den ny-assyriske staten Adiabene mellom midten av 100-talet fvt. og tidleg på 100-talet evt. Etter den arabiske erobringa av Persia, vart Assyria som geopolitisk eining (då kjend som Assuristan/Athura) langsamt oppløyst, og i mellomalderen vart byen styrt av seldsjukkane og dei osmanske tyrkarane.

Det arkeologiske museet i Erbil husar ei stor samling med før-islamske objekt (særskild sumerisk og assyrisk) og er sentrum for arkeologiske prosjekt i området. Byen vart utnemnt til arabisk turisthovudstad i 2014 av Det arabiske turistrådet. I juli 2014 vart Erbil citadel registrert som verdsarvstad av UNESCO.

Byen er etnisk mangfaldig med kurdarar, assyrarar, arabarar, armenarar, tyrkarar, jesidiar, shabakiar og mandearar. Han er like religiøst mangfaldig med truande innan sunniislam, sufisme, sjiaislam, kristendom (hovudsakleg assyrarar og armenarar), jesidismen, jarsanisme, shabakisme og mandeisme.

## Klima
Klimaet i Erbil er varmt middelhavsklima (*Csa*) i følgje Köppen si klimaklassifisering, med ekstremt varme somrar og kjølege, våte vintrar. Januar er den våtaste månaden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arbil|Arbil]]» frå ,  den 5. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 
* Grousset, René, *The Empire of the Steppes*, (omsett frå fransk av Naomi Walford), New Brunswick: Rutgers University Press (1970)

 

## Bakgrunnsstoff

* Hawler guvernement 
* Erbil – Portal for internasjonale turistar
L'essenziale

**«L'essenziale»** (italiensk for *Den viktige*) er det italienske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på italiensk av Marco Mengoni. Songen er skriven av Marco Mengoni, Roberto Casalino og Francesco De Benedettis.

## Eurovision Song Contest 2013
«L'essenziale» vart fyrst framført av Marco Mengoni 12. februar 2013 under 63° Festival della Canzone Italiana di Sanremo 2013. I finalen 16. februar 2013 vann songen med 36 prosent av røystane i den siste delen av tevlinga, og det vart samstundes annonsert at Mengoni ville representere Italia i Eurovision Song Contest 2013. 18. mars 2013 vart det annonsert at «L'essenziale» vil vere det italienske bidraget. Sist gong Italia sendte vinnarsongen i Festival della Canzone Italiana di Sanremo til Eurovision Song Contest var i 1997. Sidan Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen slapp Italia å kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Italia fekk delta i finalen 18. mai 2013 i Malmö Arena.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:L&#39;essenziale|L&#39;essenziale]]» frå ,  den 27. mars 2013.*  
 

## Fotnotar
Arbela

**Arbela** kan syne til: 

* Arbil, ein kurdisk by i Irak. 
* Irbid, ein by i Jordan. Arabella eller Arbela er oldtidsnamnet på byen.
Kurdistan i Irak

**Irakisk Kurdistan**, offisielt kalla **Regionen Kurdistan** (sorani هه‌رێمی کوردستان, arabisk إقليم كردستان|) i den irakiske grunnlova,  er ein protostat nord i Irak og den einaste autonome regionen i landet. Regionen vert ofte kalla **Sør-Kurdistan** (sorani *باشووری کوردستان*; nordkurdisk *Başûrê Kurdistanê*) som kurdarar generelt rekna som ein av fire delar av Stor-Kurdistan, som òg omfattar område søraust i Tyrkia (Nord-Kurdistan), nordlege Syria (Rojava eller Vest-Kurdistan) og nordvestlege Iran (Aust-Kurdistan).

Regionen vert styrt av Kurdistan regionale styresmakt (KRG) med hovudstad i Erbil. Kurdistan er eit parlamentarisk demokrati med sitt eige parlament som består av 111 sete. Masoud Barzani, som først vart vald til president i 2005, vart vald på ny i 2009. I august 2013 forlenga parlamentet presidentperioden hans med to nye år. Han gjekk av som president 19. august 2015, då dei politiske partia ikkje vart samde om å forlenge perioden ytterlegare.

Den nye irakiske grunnlova definerer Regionen Kurdistan som ei føderal eining i Irak og definerer kurdisk og arabisk som offisielle språk i Irak.  Dei fire guvernementa Duhok, Hawler, Silemani og Halabja dannar eit areal på kring 41&nbsp;710&nbsp;km² og har eit folketal på kring tre millionar (estimat frå 2016). Under Irak-krisa i 2014, tok Irakisk Kurdistan òg over mykje av omstridde område i Nord-Irak.

Skipinga av Regionen Kurdistan går attende til ein avtale om sjølvstyre mellom kurdarar og den irakiske regjeringa i mars 1970 etter mange år harde kampar. Men ein klarte ikkje å setje avtalen i verk og i 1974 hamna Nord-Irak ut i den andre irakisk-kurdiske krigen, ein annan del av den irakisk-kurdiske konflikten mellom kurdarar og den arabisk-dominerte regjeringa i Irak. Vidare under den iransk-irakiske krigen frå 1980 til 1988, herja den irakiske hæren med innbyggjarane og naturen i Irakisk Kurdistan under Anfal-felttoget. Etter opprøra i 1991 til kurdarar i nord og sjiaer i sør mot Saddam Hussein, klarte den militære styrken til Irakisk Kurdistan, Peshmerga, å presse ut den største irakiske styrken frå nord.

Trass i store tap og krisar for kurdiske flyktningar i grenseområda til Iran og Tyrkia, har suksessen til Peshmerga og flyforbodssonen som Vesten oppretta over Nord-Irak etter Golfkrigen i 1991 skapt eit grunnlag for kurdisk sjølvstyre og flyktningar har kunne vende heim att. Då kurdarane heldt fram å sloss mot statlege troppar, forlet dei irakiske styrkane til slutt Kurdistan i oktober 1991 og regionen vart i røynda sjølvstyrt. I 1992 grunnla dei store politiske partia i regionen, Kurdistan demokratiske parti og Patriotunionen i Kurdistan den delvis sjølvstyre Kurdistan regionale styresmakt. invasjonen av Irak i 2003 og dei påfølgjande politiske endingane førte til ratifiseringa av den nye irakiske grunnlova i 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Iraqi Kurdistan|Iraqi Kurdistan]]» frå ,  den 10. september 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

* Nettsida til den kurdiske presidenten 
* Kurdistan regionale styresmakt
* Department of Foreign Relations
* Travel Iraqi Kurdistan - reiseguide
Ludvig Munthe

**Ludvig Hanssøn Munthe** () var biskop i Bjørgvin frå 1636. Han kom som den første av Muntheslekta til Noreg ettermiddagen 13. mars 1637 for å tiltre som biskop i Bergen.

Dottera Elisabeth Munthe var gift med Christen Paus, borgarmester i Bergen.

Ludvig Munthe vart gjennom si dotter Abel (1628–1676) oldefar til Ludvig Holberg, som fekk namn etter oldefaren.

## Kjelder
Jens Kobro Daae

**Jens Kobro Daae** () var ein norsk prest. Han tok teologisk eksamen 1837, og vart kapellan hos faren i Fana samme år. Faren var den velståande presten Iver Munthe Daae (f. 1771) som var sokneprest i Lindås og seinare i Fana. Den eldre broren Claus Daae var stiftsprost i Bergen og politikar. Jens Kobro Daae vart sokneprest i Haram i 1853, der var han også ordførar. Han flytta til Bø i Telemark 1866, og gjekk av i 1878. Han var gift med søskenbarnet sitt Nicoline Friis Daae (f. 1820), som var dotter av Christen Daae (sogneprest i Lindås) og søster av Ludvig Kristensen Daa. Johan Christopher Haar Daae var ein annan av onklane hans.

## Kjelder
Engebret Soot

**Engebret Soot** () er kjend som Haldenkanalens far. Han bygde sluser og kanalar for transport av båtar og tømmer.

Soot var fødd i Aurskog og voks opp på Sootplassen. Han fekk arbeid som smed og tømmermann, og tileigna seg teknisk kunnskap utan å få formell utdanning. 
I 1825 fekk han stilling som fløtingsinspektør ved Haldenvassdraget.

## Kanalbygging
*Frå 1824/25 til 1827 bygde Engebret Soot den 775 meter lange Otteid kanal, den første i sitt slag i Noreg. Dette skjedde etter ønskje frå Fredrikshalds sagbrugseiere. Dei ville få tømmeret raskare ned til byen, ei tid då det tok eit par år å få tømmeret nedover frå Stora Le.
*20. juli 1849 opna «Soots kanal», landets første slusekanal. Denne kanalen vart brukt til å fløyte tømmer oppstraums frå Mangenvassdraget til Haldenvassdraget. Kanalen vart kjøpt av Saugbrugsforeningen i 1869, ti år etter at Saugbrugs vart skipa. Kanalen var i drift til 1930.
*Våren 1852 byrja bygginga av Brekke sluser i Haldenkanalen og 7. juni 1853 vart «Stens-Elvs-Kanalens Aabning» markert. Krappeto-dammen stod ferdig i 1856, slik at anlegget vart teke i bruk i 1857. Det vart øydelagt i 1861, halvtanna år etter at Soot var død.

## Ettermæle
Dampbåten Engebret Soot gjekk i rute mellom Skulerud og Holmgil brygge på innsjøen Aspern.

## Kjelder

*Artikkel i *[[Halden Arbeiderblad]]* om Haldenkanalens far
*Grete Brustad Nilsens minne-hefte om Engebret Soot
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Engebret Soot|Engebret Soot]]» frå ,  den 18. mai 2013.*
Haldenkanalen

**Haldenkanalen**, tidlegare *Fredrikshalds kanal*, er ein del av Haldenvassdraget. Den er den første av Noregs to kanalar med sluser og vart ferdig i 1849. Kanalen vart bygd for tømmerfløytinga mellom Skulerud, endestasjonen på Urskog–Hølandsbanen, og Tistedalen. Tømmertransporten tok slutt i 1982.

## Sjå òg
* Telemarkskanalen
* Spangereidkanalen
Neptunmånen Galatea

**Galatea** er ein av månane til Neptun. Ein reknar med at tyngdekrafta hans skiplar ringbogane til Neptun.

Galatea vart oppdaga i juli 1989 av det vitskaplege laget bak Voyager 2, på bilete tekne av sonden.

## Kjelder
* «Galatea: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Neptunmånen Larissa

**Larissa** er ein av månane til Neptun. Han går i bane nær ringane til Neptun.

Larissa vart offisielt oppdaga i juli 1989 av det vitskaplege laget bak Voyager 2, på bilete tekne av sonden. Han vart likevel fyrst observert av  H. Reitsema, W. Hubbard, L. Lebofsky og D. Tholen med bakkebaserte teleskop i 1981.

## Kjelder
* «Larissa: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Neptunmånen Nereid

**Nereid** er ein av månane til Neptun. Han er ein av dei ytste månane til Neptun, og har dessutan ein av dei mest sære banane til nokon måne i solsystemet

Nereid vart oppdaga 1. mai 1949 av Gerard P. Kuiper med eit bakkebasert teleskop. Han vart den siste månen til Neptun som vart oppdaga før Voyager 2 passerte planetsystemet.

## Kjelder
* «Nereid: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Neptunmånen Halimede

**Halimede** er ein av månane til Neptun. Han er ein irregulær måne, og soleis sannsynlegvis eit resultat av ein kollisjon mellom ein større måne og ein asteroide eller komet.

Halimede vart oppdaga 14. august 2002 av Matthew J. Holman, John J. Kavelaars, Tommy Grav, Wesley C. Fraser og Dan Milisavljevic i lag med månane Laomedeia og Sao. Oppdaginga vart gjord frå Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile og Canada-France-Hawaii-teleskopet på Hawaii.

## Kjelder
* «Halimede: Overview»  - NASA Solar System Exploration