open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Taynaya Bay

**Taynaya Bay** er ei bukt som er nesten heilt lukka utanom ei lita opning på nordsida, som ligg i den nordlege delen av Langneset i Vestfold Hills. Vika vart fotografert av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37), men vart kartlagd på dei påfølgjande karta som ein innsjø. John Roscoe studerte flyfoto i 1952 teken av Operasjon Highjump (1946–47) og synte at det var ei bukt med utløp mot nord. Ho vart fotografert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1954–58) og Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956), som gav ho namnet Bukhta Tajnaja (Løyndomsbukta).
Trynevika

**Trynevika** er ei bukt i nordaustenden av Vestfold Hills i Antarktis. Ho ligg mellom Trynøyane og kysten. Bukta vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37), og namngjeven av dei.

## Kjelder
Farr Bay

**Farr Bay** er ei bukt på kysten av Antarktis, som ligg like aust for Helenbreen. Ho vart oppdaga i november 1912 av den vestlege arbeidsgruppa i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson. I somme tidlege rapportar vart vika kalla «Depot Bay». Ho vart seinare namngjeven av Mawson etter dr. C.C. Farr i New Zealand, eit ekspedisjonsmedlem rådgjevande komite.

## Kjelder
Lednikov Bay

**Lednikov Bay** er ei lita bukt like vest for McDonald Bay på kysten av Antarktis. Bukta vart kartlagd i 1955 frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956 og kalla «Bukhta Lednikovaja» (Brebukta), truleg av plasseringa ved enden av ein liten isbrear.
McDonald Bay

**McDonald Bay** er ei open bukt i Davishavet mellom Adams Island og Haswell Islands, som ligg like vest for Mabus Point på kysten av Antarktis. Ho vart kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (AAE) under Douglas Mawson, 1911-14. Ho vart namngjeven av the Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiseren Edwin A. McDonald i US Navy som var kommandør på USS «Burton Island», flaggskipet av to isbrytarar som støtta U.S. Navy (USN) Operasjon Windmill som opppretta astronomiske stasjonar langs Wilhelm II, Queen Mary, Knox og Budd Coast sommaren 1947-48.
Bay of Winds

**Bay of Winds** er ei bukt mellom Cape Dovers og Avalanche Rocks i Antarktis. Ho vart oppdaga av Western Base Party i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen, 1911–14, under Mawson, som namngav ho på grunn av nesten konstant utstrøyming av kaldluft frå platået og ut i bukta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bay of Winds|Bay of Winds]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Wright Bay

**Wright Bay** er ei lita bukt mellom vestsida av Helen bretunge og fastlandet. Ho vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav ho etter Charles S. Wright frå Terra Nova-ekspedisjonen til Scott (1910–13).
Nils Gulliksen Berg

**Nils Gulliksen Berg** () var ein norsk kartmålar, sakførar, politimann og stortingsmann frå Øvre Sandsvær i Buskerud. På Stortinget representerte han partiet Venstre.

Berg var son til ein arbeidar. Sjølv gjekk han 1871-73 underoffiserskulen i Kristiania, samstundes gjekk han på ein teikneskule. Tida 1874-84 arbeidde han på 'Det private oppmålingskontor' i hovudstaden. Han vart student i 1881 og cand. jur. i 1885. Frå 1885 til 1903 var han sakførar i Holmestrand, der han åra 1889-96 også var byingeniør. Ved sidan av var han 1891-93 redaktør av avisa *Luren*. Berg var med å stifte Holmestrand og Oplands Aktiebank, der han vart styreformann. Åra 1894-1901 var han medlem av bystyret. Frå 1903 til 1922 var han politimeister på Kongsberg. I 1909 vart han vald til leiar av landsforeininga til politimeistrane i Noreg, ein posisjon han hadde til 1922.

Berg var ved fleire høve leiar av ulike anleggsstyre, både under si tid i Holmestrand og på Kongsberg. Han leia utbygginga va telefonanlegget til Holmestrand og omland i 1889-90 og han leia bygginga av elektrisitetsverk for Kongsberg i tida 1911-22. Dessutan var han medlem av anleggsstyret for jarnbanen Holmestrand-Hvittingfoss.

Berg var Kongsberg og Hønefoss sin representant på Stortinget 1913-15. Han var då nestformann i Protokollkomiteen, dessutan var han med i reguleringskomiteen. Perioden 1916-18 representerte han dei same to byane og i tillegg Notodden. Han var i 1916 nestformann i Gasje- og pensjonskomiteen, dei to siste sesjonane var han medlem av Justiskomite nr 2.

Han døydde i heimen sin på Kongsberg i 1926.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Oddmund Vik

**Oddmund Jakobsson Vik** () var ein norsk skulemann, redaktør, forfattar, stortingsmann, fylkesmann og statsråd frå Øystese i Hordaland. På Stortinget representerte han Venstre.

## Liv og arbeid

Vik var son til ein gardbrukar. Sjølv tok han eksamen ved Stord seminar i 1877. Deretter heldt han folkehøgskule i heimbygda, før han i 1878 var huslærar i Sund og 1878-79 lærar ved Sagatun Folkehøyskole. Åra 1879-84 var han lærar ved Viggo Ullmann sin ambulerande folkehøgskule i Aust-Agder og Telemark, bortsett frå vinteren 1882-83 då han var ved Askov Folkehøyskole i Danmark. Frå 1884 til -88 dreiv han sin eigen folkehøgskule i Andebu i Vestfold. I 1888 vart han redaktør av *Rogaland Folkeblad*. Året etter skifta avisa namn til *Stavanger Avis*, Vik vart redaktør i denne i 1890. Han slutta som redaktør i 1907, då han vart forretningsførar for Stavanger Elektrisitetsverk. I 1914 vart han utnemnd til amtmann i Romsdals amt. Bortsett frå vel eitt år, 1916-17, då han var provianteringsminister, var Vik fylkesmann i Møre fylke fram til 1928. På Møre spela han ei sentral rolle i skipinga av Møre Fylkes Rutebåtar, det seinare Møre og Romsdal Fylkesbåtar, og for utviklinga av denne kommunikasjonsnerven i fjordfylket. Vik var og sentral i utvikling av det viktige kraftselskapet Tafjord Kraft.

Vik skreiv i 1885 artikkelen «Fra Ekserserpladsen Tvildemoen», som han fekk på trykk i Dagbladet. For denne artikkelen vart han klandra for oppvigleri, bak klaga stod dåverande premierløytnant Jens Bratlie, den seinare statsministeren. Vik vart stilt for krigsrett og 1. oktober 1885 dømd til 40 dagars fengsel, forsvaren hans var ein annan seinare statsminister, Christian Michelsen. Sommaren 1886 stadfesta Høgsterett dommen og dømde Vik i tillegg å dekke sakskostnader, kr 400. I desember same året vart straffa, gjennom kongeleg resolusjon, nedsett til 10 dagar. Stortinget ettergav sakskostnadene, etter forslag frå Sverdrup-regjeringa. Vik var i alle år ein flittig skribent, både som artikkelskrivar i ymse blad, og som forfattar av bøker.

Vik var medlem av Stavanger bystyre 1899-1901 og 1905-14. Han var varaordførar 1899-1901 og 1905-12, deretter ordførar 1913-14, han gjekk då av for å verte amtmann. I Stavanger var han også formann i skulestyret.

Venstremannen Vik var valkrinsen Stavanger og Haugesund sin 2. representant i perioden 1900-03, han var då medlem av konstitusjonskomiteen. På ny stortingsrepresentant perioden 1910-12, då for ein einmannskrins i Stavanger. Han var medlem av både jarnbanekomiteen og valkomiteen, dessutan i 1910 av den utvida sosialkomiteen. I juli 1916 fekk han plass i Gunnar Knudsen si andre regjering, der han frå august styrte det nyoppretta Provianteringsdepartementet. Vik gjekk ut av regjeringa i november 1918.

## Gatenamn
I Stavanger er han heidra med Oddmund Viks vei som ligg på Kampen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Edvard O. Landheim

**Edvard Olsson Landheim** () var ein gardbrukar og stortingsmann frå Dovre i Oppland. Han representerte Venstre på Stortinget i tida 1898-1903 og Arbeiderdemokratene frå 1908 til 1918.

Landheim gjekk folkehøgskule i Veøy i Romsdal i 1874/75 og på Vonheim folkehøyskole 1880/81. I 1882 tok han over farsgarden på Dovre og dreiv han i mange år. Frå 1903 var han også kontrollør av brennevinsproduksjonen i Oplandske distrikt. Landheim var medlem av heradsstyret i Dovre frå 1887 til 1910. Han var ordførar 1896-1901 og 1904-07. Forlikskommissær i perioden 1888-1910.

Landheim representerte Kristians amt på Stortinget 1898-1903 og krinsen Nord-Gudbrandsdalen 1910-18. Han var varamann 1906-09, møtte då frå 25. mars 1908 og ut stortingsperioden i staden for Johan Castberg. Landheim var medlem av vegkomiteen 1898-1903, kyrkjekomiteen 1908-09, gasje- og pensjonskomiteen 1910-12, og både av landbrukskomiteen og valkomiteen 1913-15. Dei tre siste periodane, 1910-18, var han også medlem av Lagtinget.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Aogōriwan

**Aogōriwan**  er ei lita bukt på vestsida av Langhovde langs kysten av Dronning Maud Land. Bukta ligg like sør for Futago Yama. Ho vart kartlagd frå landmålingar og frå flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957&ndash;62. Namnet «Aogoriwan» (Blåisbukta) vart nytta av hovudkvarteret til JARE i 1972.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aogōriwan|Aogōriwan]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Atkabukta

**Atkabukta** er ei ishamn i ei meir eller mindre permanent bukt føre Ekströmisen på kysten av Dronning Maud Land.

## Stasjon
Den tyske Neumayer-Station III ligg i Atkabukta.

## Oppdaging og namngjeving
Atkabukta vart kartlagd i detalj av norske kartografar frå landmålingar og flyfotografi teken av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (1949-1952), leia av John Schjelderup Giæver. Ho vart namngjeven av personnel på USS «Atka», under U.S. Navy-kommandøren Glen Jacobsen, som ankra opp her i februar 1955 medan dei såg etter mogelege stader for å opprette ein base under Det internasjonale geofysiske året.

## Sjå òg
* Erskine Iceport
* Godel Iceport
* Norsel Iceport
* Hvalbukta

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atka Iceport|Atka Iceport]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Breidvika

**Breidvika** er ei bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av H.E. Hansen etter flyfotografi teken den 6. februar 1937 av Lars Christensen-ekspedisjonen.

## Kjelder
Breidvåg

**Breidvåg** er ei lita bukt langs austkysten av Lützow-Holmbukta, like vest for Breidvågnipa i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Breidvåg|Breidvåg]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Brekilen

**Brekilen** er ei bukt i isbremmen kring 10&nbsp;nautiske mil sørvest for Tangekilen, langs kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

## Kjelder
Djupvika

**Djupvika** er ei bukt mellom Botnneset og Djupvikneset sørvest i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og fekk dette namnet av dei fordi ho trengjer djupt inn på kysten.

## Kjelder
Bukhta Dublitskij

**Bukhta Dublitskij** er ei bukt i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Bukta ligg 130&nbsp;km nord for Sigurdsvodene, og er skild frå Bukhta Kamenev av Kapp Krasinskij.

Vika vart fotografert frå lufta av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1958–59 og kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter K.A. Dublitskiy, tidlegare kaptein på isbrytaren «Fjodor Litke».

## Kjelder
David Bakke

**David Olsson Bakke** () var ein norsk gardbrukar, verkstyrar og stortingsmann for Venstre frå Ytre Holmedal i Sunnfjord.

Bakke var son til Ole Mathiasson Bakke, ein gardbrukar som fire periodar var varamedlem til Stortinget. Sjølv gjekk han folkehøgskule og landbruksskule før han overtok farsgarden i 1880. Frå 1897 til 1900 var han styrar av eit Vaardals Teglverk.

Bakke var medlem av heradsstyret i Ytre Holmedal frå 1884 til -88 og i tida 1894-1911. I ni av åra var han ordførar. År 1887 var han redaktør av *Firda og Sygnafylkets avis*. Han var formann i venstreforeininga i amtet, og 5. representant frå Nordre Bergenhus amt til Stortinget 1900-03; medlem av næringskomite nr 1. På ny vald til stortingsrepresentant for 1913-15, då for einmannskrinsen Søndfjord, gjenvald for perioden 1916-18. Han var då medlem av vegkomiteen, formann 1917 og det meste av 1918-sesjonen.

## Bibliografi
### Bøker
*

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

## Bakgrunnsstoff
* 
* Om David Bakke i Allkunne
Fletta

**Fletta** er ei bukt på sørvestkysten av Lützow-Holmbukta i Antarktis, like vest for Botnneset. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

## Kjelder
Glasiologbukta

**Glasiologbukta** er ei isfyllt bukt kring 25&nbsp;nautiske mil lang sørvest i Jelbartisen langs kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Maudheimekspedisjonen (1949–52).

## Kjelder
Ohura

**Ohura** er ein busetnad vest på Nordøya på New Zealand. Han ligg vest for Taumarunui i området som er kjent som King Country, inne i regionen Manawatu-Wanganui. Byen ligg ved breidda av elva Mangaroa-elva, ei sideelv til Ohura-elva som på si side er ei sideelv til Whanganui-elva.

Ohura var senter for kolgruvedrift i regionen, og gruvene var i drift til kring 1965. Saman med drifta av jarnvegen utgjorde gruvene den viktigaste industrien i byen. Landbruk er ein viktig næringsveg i distriktet. Det har også vore på tale å opna somme av dei gamle, tidlegare uøkonomiske kolgruvene i distriktet att.

Ved folketeljinga i 2006 hadde Ohura 165 innbyggjarar, ein nedgang på 57 sidan 2001.

Ein sentral attraksjon i byen er det vesle Ohura Museum som har teke vare på mykje av historia om Ohura og områda omkring.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ohura|Ohura]]» frå ,  den 26. november 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*Heimeside til Ohura
Bukhta Golubaja

**Bukhta Golubaja** er ei bukt i heilt søraust i Bukhta Kamenev, langs isbremmen på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis. Bukta vart fotografert frå lufta av Den sjette norske antarktisekspedisjonen i 1958–59 og vart kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen som namngav ho «Bukhta Golubaja» (Asurbukta).

## Kjelder
Hovdebukta

**Hovdebukta** er ei bukt langs austkysten av Lützow-Holmbukta, like nord for Langhovde. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven Hovdebukta i samband med Langhovde.

## Kjelder
Bukhta Kamenev

**Bukhta Kamenev** er ei grunn bukt kring 46&nbsp;km brei i isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Kapp Krasinskij, ei iskappe, markerer vestenden av bukta som ligg 110&nbsp;km nordvest for Vassfjellet. Bukta vart fotografert frå lufta av den norske antarktisekspedisjonen i 1958-59 og vart kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd i 1961 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen som namngav ho etter S.S. Kamenev, som organiserte ekspedisjonar til Arktis.

## Kjelder
Kjukevåg

**Kjukevåg** er ei lita bukt mellom Telenbreen og kysten like nordom, på austkysten av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei etter nærleiken til Kjuka.
Hamna i Antarktis

**Hamna** er ei verna bukt i Antarktis. Ho ligg på vestsida av Langhovde på austsida av Lützow-Holmbukta. Bukta vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i 1936–37.

## Kjelder
Krylvika

**Krylvika** er ei bukt sør i Fimbulisen på kysten av Dronning Maud Land. Ho er kring 60&nbsp;km brei mellom Bakeneset og Trollkjelneset. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngav ho i samband med den nærliggande åsen Krylen.
Anton Røstøen

**Anton Jørgensen Røstøen** () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Vestre Toten. På Stortinget representerte han Venstre.

Røstøen var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han i 1861 seminarist frå Asker. Åra 1862-68 var han lærar i Vestre Toten. Sidan var han brukseigar, handelsstyrar og inkassokrevjar. Frå 1886 var han gardbrukar på Holte i Vestre Toten. Han var i mange år ordførar i Vestre Toten.

Røstøen representerte Kristians amt på Stortinget frå 1895 til 1900. Heile tida var han medlem av tollkomiteen.

Røstøen budde dei seinare år i Kristiania og døydde der.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Lützow-Holmbukta

**Lützow-Holmbukta** er ei stor bukt på kysten av Dronning Maud Land i Antarktis mellom Riiser-Larsenhalvøya og kysten like aust for Flatvær. Ho vart oppdaga av kaptein Hjalmar Riiser-Larsen under to flyturar frå ekspedisjonsfartøyet hans «Norvegia» den 21. og 23. februar 1931. Ho er kalla opp etter kommandør Finn Lützow-Holm i Det norske luftforsvaret, som var pilot for kaptein Riiser-Larsen på «Aagaard» i 1935.

## Kjelder
Finn Lützow-Holm

**Finn Lützow-Holm** () var ein norsk marineoffiser og flygar som var med blant andre Roald Amundsen på fleire pionertokt i Arktis.

Etter oppveksten i Risør, tok han examen artium 1907 og Sjøkrigsskolen 1912. Med flysertifikat frå 1916 var han i Marinens flyvåpen, sjef ved lufthamna i Kristiansand sommaren 1918, offiser ved Marinens flyfabrikk i Horten 1919. I 1920 var han patruljerande ved Flystasjonen til marinen i Haugesund saman med flyg Hjalmar Riiser-Larsen og to Sopwith Baby (F.112 og F.116). Med tittelen premierløytnant flaug dei to 12. juli 1922 på den 47 timar lange ferda Horten-Kirkenes og tilbake med kvart sitt Hansa-Brandenburg W.33 sjøfly (F.56 og F.58). Den andre første legeflyginga i landet var del av turen.

Lützow-Holm leia an med to Hansa W.33 (F.18 og F.22 på D/S Ingertre) i leiteekspedisjonane etter Roald Amundsen i juni 1925 og førte det første postflyet (flybåten *[[N-25]]*) til England, frå Oslo til Harwich i mars 1927. Året etter flaug han første toktet etter Umberto Nobile vart meldt sakna nordom Svalbard i 1928, og då Roald Amundsen på Latham forsvann var Lützow-Holm òg med og flaug Hansa-Brandenburg W.33 (F.36) på den leiteaksjonen. Så henta han Lars Christensen sitt nye «Quartssiluni», eit Lockheed Vega frå USA, til bruk på den tredje Norvegia-ekspedisjonen i 1929-1930 med Riiser-Larsen, der Bouvetøya vart kartlagt med eit Hansa-Brandenburger W.33 (F.18), og dei to pilotane planta eit norsk flagg i Enderby Land den 22. desember 1929.
Innlagt i Cape Town med blindtarmbetennelse kunne han ikkje fortsette på den fjerde i 1930.

I tida 1931-34 var han atter ved Marinens flyfabrikk, før han gjekk til Marinen flyvåpen og i desember 1935 mista foten under krasj i Italia med italienske Breda Bad.28-fly dei hadde skaffa seg. Han vart kommandør og sjef for Marinesn flyvåpen i 1938, samstundes med at han fortsette som prøveflygar for flyfabrikken. Under andre verdskrigen flykta han til Sverige i 1941 og flaug til Skottland og var i London ut krigen som leiar i eksil, saman med Hjalmar Riiser-Larsen. Etter krigen gjekk han til marinen og var ved Overkommandoen til sjøforsvaret. Sonen hans Odd Lützow-Holm (1922-42) var cand.jur. og dreiv illegal pengehjelp og nyhendeformidling og var blant 17 som vart avretta ved Trandumskogen.

## Meritter
*riddar av 1. klasse i St. Olavs Orden 1929
*Deltakarmedaljen
*Haakon VIIs 70-årsmedalje for krigstenesta
*Lützow-Holmbukta i Dronning Maud Land er kalla opp etter han.
*Norsk Aero Klubbs gullmedalje, 
*Gunnerusmedaljen i sølv, 
*den franske Æreslegionen 
*den italienske Al Valore Aeronautica.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Finn Lützow-Holm|Finn Lützow-Holm]]» frå ,  den 26. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Edvard Opdahl

**Edvard Cornelius Opdahl** () var ein norsk handelsmann, lensmann og stortingsmann frå Klinga i Nord-Trøndelag. På tinget representerte han Venstre.

Opdahl vart sytten år gammal tilsett som hjelpelærar i heimbygda Klinga. Deretter var han eitt år på eit trelastkontor og var så åra 1863-66 handelsbetjent og huslærar i Tromsø. Han heldt fram som handelsbetjent i to nye år, då i Hammerfest. Tida 1868-81 var han styrar, såkalla faktor, av ei handelsverksemd i Talvik. Frå 1881 var han lensmann i Nesseby.

Opdahl var etter tur medlem av heradsstyra i både Talvik og i Nesseby, i sistnemnde herad i 24 år (1883-1907). 1908-10 var han fungerande leiar i jordsalkommisjonen for Finnmark. Stortingsperioden 1903-06 var han Finnmark sin 1. representant på Stortinget. Han var då medlem av Lagtinget og justiskomiteen. I 1906 var han med i Stortinget sin deputasjon til kongekroninga i Trondheim.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Jacob K. Austbø

**Jacob Kristensson Austbø** () var ein norsk sildekjøpar, gardbrukar, bankmann og stortingsmann frå Rennesøy. Erik Austbø var bror hans.

Austbø var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han privatskule i Stavanger og på amtsskulen. Åra 1875-84 dreiv han innariks sjøfart, under sildefiska kjøpte han opp sild som han fekk salta og sidan ført til marknads. I 1885 tok han over garden Nordbø i heimbygda Rennesøy, og dreiv sidan den garden. Fram til 1892 var han også kasserar i Rennesøy Skillingsbank, sidan var han styreformann for banken i 25 år. Austbø var ordførar i Rennesøy frå 1892 til 1913, og i lengre tid forlikskommissær. I fleire år var han formann i amtsskulestyret. I 1922 vart han medlem av både ein parlamentarisk skulekommisjon, og av ein departemental skysslovkomite.

Austbø representerte einmannskrinsen Hesbø og Hafrsfjord på Stortinget i fire påfølgjande periodar, 1910-21. I den første treårsbolken var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen. Sidan var han med i landbrukskomiteen, i tida 1916-21 som sekretær i komiteen. Alle sesjonane var han medlem av Lagtinget. Austbø kom innatt på Stortinget i 1925, då som 5. representant for Rogaland fylke. Der var han nestformann i kyrkje- og skulekomiteen til han døydde. Han var heile tida medlem av Venstre.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Nordbukta

**Nordbukta** er ei bukt på nordsida av Padda i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
Bukhta Neupokojev

**Bukhta Neupokojev** er ei bukt i isbremmen langs kysten av Dronning Maud Land kring 35&nbsp;km nordaust for Tsiolkovskiy Island. Vika vart fotografert frå lufta av den norske antarktisekspedisjonen i 1958-59 og grovt kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og kalla opp etter K.K. Neupokojev som var ein sovjetisk hydrograf, som arbeidde i dei nordlege polarområda i 1920-åra.
Bukta Prjamougolnaja

**Bukta Prjamougolnaja** er ei lita bukt på søraustsida av Bukhta Neupokojev, langs isbremmen på kysten av Dronning Maud Land. Vika vart fotografert frå lufta av den norske antarktisekspedisjonen i 1958-59 og kartlagd frå desse bileta. Ho vart òg kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961.
Rundvåg

**Rundvåg** er ei rund bukt på søraustsida av Lützow-Holmbukta like vest for Rundvågskollane. Ein isbre munnar ut inst i bukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.
Selbukta

**Selbukta** er ei bukt i nordaustenden av Riiser-Larsenisen like sør for Kapp Norvegia, på kysten av Dronning Maud Land. Staden vart oppdaga i 1930 av kaptein Hjalmar Riiser-Larsen og fekk først namnet *Selvatnet* på grunn av dei mange selane som var her. De vart sidan påvist at dette ikkje var ein innsjø, men ei islagt bukt eller eit sund, og namnekomiteen vedtok i 2007 å endre namnet til Selbukta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seal Bay|Seal Bay]]» frå ,  den 26. november 2012.*
Skallevika

**Skallevika** er ei lita bukt like vest for Skallen langs søraustkysten av Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven i samband med Skallen.
Tangekilen

**Tangekilen** er ei bukt i isbremmen nord for Sør-Rondane 80&nbsp;km aust-nordaust for Breidvika, langs kysten av Dronning Maud Land. Ho vart først kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven etter den store istangen like aust for bukta.

## Kjelder
Trillingbukta

**Trillingbukta** er ei lita bukt like sør for Skarvsnes langs austsida av Lützow-Holmbukta i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og fekk dette namnet fordi ho ligg nær Trillingøyane.

## Kjelder
Vestvika

**Vestvika**er ei stor bukt på vestsida av Riiser-Larsenhalvøya, langs kysten av Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37.

## Kjelder
Backdoor Bay

**Backdoor Bay** er ei lita bukt som ligg ved austsida av Cape Royds, langs vestsida av Ross Island. Nimrod-ekspedisjonen i 1907-1909, under Ernest Shackleton, lessa forsyningar ved Backdoor Bay som skulle nyttast ved vinterleiren deira ved Cape Royds. Ho fekk dette namnet av dei fordi ho ligg på baksida (austsida) av Cape Royds, ovanom den vesle vika på vestsida av neset, som dei kalla «Front Door Bay».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Backdoor Bay|Backdoor Bay]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Erebus Bay

**Erebus Bay** er ei bukt mellom Cape Evans og Hut Point Peninsula, på vestsida av Ross Island. Bukta vart utforska av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott. Ho vart namngjeven av den andre ekspedisjonen til Scott, Terra Nova-ekspedisjonen, som bygde hovudkvarteret sitt ved Cape Evans ved Mount Erebus.

## Kjelder
Fog Bay

**Fog Bay** er ei lita bukt like vest-nordvest for Terror Point i Windless Bight, på sørsida av Ross Island i Antarktis. Ho fekk dette namnet i juli 1911 av vinterlaget leia av Edward Adrian Wilson under Terra Nova-ekspedisjonen, på grunn av tjukk, kvit tåke som dei møtte her.

## Kjelder
Lewis Bay

**Lewis Bay** er ei bukt på nordkysten av Ross Island i Antarktis mellom Mount Bird og Cape Tennyson. Ho vart kartlagd under Discovery-ekspedisjonen under Scott, 1901-04. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 etter kaptein Price Lewis i U.S. Navy som var øvstkommanderande på USS Staten Island under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1959, og som under Operasjon Deepfreeze 1963 og 1964 var assisterande stabssjef og kommandant for skipsgruppa i U.S. Naval Support Force i Antarktis.
Maumee Bight

**Maumee Bight** er ei bukt mellom Rocky Point og Micou Point på vestsida av Ross Island. Vika er 11&nbsp;km lang og utgjer sørdelen av Wohlschlag Bay. I samband med at namn på denne øya er kalla op etter ekspedisjonsfartøy, er bukta kalla opp etter  USNS «Maumee», eit tankskip som hadde 12 turar til Antarktis og Rosshavet frå 1969-70 til 1984-85.
Turks Head Bay

**Turks Head Bay** er ei lita bukt mellom Tryggve Point og Turks Head på vestsida av Ross Island. Bukta vart først namngjeven på eit kart av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) oger tilknytt Turks Head.
Windless Bight

**Windless Bight** er ei bukt på sørsida av Ross Island aust for Hut Point Peninsula. Ho vart namngjeven av vinterlaget leia av Wilson under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13), som ikkje opplevde noko vind på området.
Wohlschlag Bay

**Wohlschlag Bay** er ei stor bukt på vestsida av Ross Island mellom Harrison Bluff og Cape Royds. Ho vart kartlagd av Discovery-ekspedisjonen under Scott, 1901-04. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1964 for Donald E. Wohlschlag, biologiprofessor i Stanford University, som utrusta biologilaboratiriet på USNS «Eltanin» og ved McMurdo Station, der han arbeidde fem somrar frå 1958-64.
Camilla Henemark

**Camilla Maria Skog Henemark** (), òg kalla **La Camilla** eller **LaCamilla**, er ein svensk songar, skodespelar, modell, politisk aktivist og førelesar. Ho er best kjend som vokalist i gruppa Army of Lovers.

## Bakgrunn
Henemark er dotter av frisøren Gerd Henemark og ein brittisk-nigeriansk advokat. Foreldra møtte kvarandre i England, men Camilla Henemark blei fødd og voks opp i Sverige.
Henemark flytta 16 år gammal til eit bukollektiv og byrja studera teater ved Kulturama. 

## Karriere
### Modellkarriere
Henemark blei oppdaga som fotomodell av Sighsten Herrgård ved ei motevising på Beckmans. På 1980-talet arbeidde ho som modell sjølv og dreiv i tillegg modellbyrået «ZOO – People & Models». I november 1988 var ho avbilda på framsida av engelske trendmagasinet *i-D*.

### Musikalsk karriere
Camilla Henemark byrja i musikbranssjen i 1984 som bakgrunnssongar i konseptet Per Cussion All Stars. Nokre år seinare møtte ho disco-transvestitten Barbie (alias Alexander Bard). Ho blei dansar for denne då han byrja samarbeida med frisøren og sminkøren Jean-Pierre Barda. I august 1987 danna desse tre og designeren Camilla Thulin  musikkgruppa Army of Lovers. Gruppa hadde stor suksess tidleg på 1990-talet, særleg i Europa, men også i resten av verda. Etter interne kranglar forlét Henemark gruppa i november 1991. Ho har opptredd åleine og samarbeid med artistar som Orup, E-Type, Stakka Bo og Steve Blame. Då etterfølgjaren hennar i Army of Lovers, Michaela de la Cour, forlét gruppa vende Henemark tilbake til gruppa ei kort tid. Army of Lovers blei oppløyst i september 1996 men er blitt gjenoppretta i korte tidsrom i 2001, 2008 og 2013, då gruppa deltok i Melodifestivalen 2013 med songen «Rockin’ The Ride».

Sidan 2011 har Henemark vore medlem i popgruppa Happy Hoes.

### Anna verksemd
Henemark har medverka i fleire TV-program, spelefilmer, teaterstykke, debattar, radioprogram, TV-såper og i aviser.
I 1994 var ho mellom anna programleiar for ein erotisk TV-serie, *Sjunde himlen*, på svensk TV3. 
I 1995 spelte ho i *Fyra friares fiasko* (*[[Love's Labour's Lost]]*) av Shakespeare på Gripsholms slott.
I 1997 hadde ho ei rolle i TV-serien *[[Kenny Starfighter]]*. I 2012 deltok ho i *[[Let's Dance 2012|Let's Dance]]* på TV4.

Henemark har verka som førelesar for *Nationell prevention av suiciditet och psykisk ohälsa* (NASP) der ho har teke for seg emne som ADHD, psykiske lidingar og sjølvmordstankar med utgangspunkt i eigne erfaringar.

## Privatliv
Camilla Henemark gifta seg med regissøren Anders Skog i 1988, men dei blei seinare skilde. Ho har også hatt eit langt kjæraste- og vennskapsforhold med Stakka Bo (Johan Renck).

I boka *[[Carl XVI Gustaf - Den motvillige monarken]]* frå 2010 vart det hevda at Camilla Henemark hadde hatt eit forhold til kong Carl XVI Gustaf av Sverige i 1990-åra. Henemark gav i oktober 2012 ut ei memoarbok der ho mellom anna kommenterte påstanden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Camilla Henemark|Camilla Henemark]]» frå , og «[[:en:|Camilla Henemark]]» frå  den 22. juni 2015.*  
 
### Fotnotar
Baumann

**Baumann** kan vera fleire personar. Slekta har opphav i Tyskland.

* Alex Baumann, medaljevinnar i OL i symjing i 1984
* August Baumann, f.1966, norsk bedriftsleiar
* August Christian Baumann, 1770-1831, tysk-norsk mineralog og stortingsmann.
* Elisabeth Jerichau Baumann, polsk-dansk målar
* Johannes Baumann, sveitsisk president
Grenselandet

**Grenselandet** er ein internasjonal årleg kammerlaivfestival som vart halden fyrste gong i november 2010. Festivalen er eit samarbeid mellom Laivfabrikken Oslo og Fantasiforbundet. På Grenselandet vert det arrangert korte laivar og friformrollespel frå fleire ulike land, mellom anna Noreg, Sverige, Finland, Kviterussland og Italia. Alle spela er spelt gjennom frå før, og ingen spel varar lenger enn fire timar. Oftast, men ikkje alltid, er det spelskapar sjølv som arrangerer laivar på Grenselandet. 

## Bakgrunnsstoff
* Grenselandet, et nytt land midt i Oslo (Kult Oslo)
* Nettsidene til Grenselandet
* Nettsidene til Fantasiforbundet
Tare

**Tare** (frå norrønt *þari*) er ei samnemning for makroskopiske brunalgar som typisk høyrer til ordenen *[[Laminariales]]*. Det finst mange ulike artar, og dei varierer mykje både i struktur og funksjon. Dei er kjende for å vekse svært raskt (somme artar kan veksa opp til 30-60 cm om dagen) og kan hjå somme artar veksa til ei høgd på opptil 60 m. Fleire tareartar er fleirårige og kan bli over 20 år gamle.

Vanlege tareartar i norske farvatn er stortare, sukkertare, fingertare og butare. Tare blir i dag brukt til å framstilla alginat. Visse typar blir også brukt i matlaging, særleg i austasiatisk mat.

## Sjå òg
*Tang
*Tareskog

## Kjelder

*
*
* Moen, Frank Emil & Svensen, Erling (2003): *Dyreliv i havet - nordeuropeisk marin fauna*
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kelp|Kelp]]» frå ,  den 27. november 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Tang

**Tang** (norrønt *þang*) er ei daglegdags nemning for ulike  brunalgar og ein del raudalgar som lever øvst i fjøremålet i havet. Tare veks typisk djupare. 
Dei fleste tang- og taretypane høyrer til i ordenane *[[Fucales]]* og *[[Laminariales]]*

Tang er ei koloniorganisme, enkelte artar kan verte fleire meter lange. Han fester seg normalt til sjøbotnen eller til ein stein og veks derifrå. Tang lever frå tidvassbeltet og til så djupt det er lys nok, i alle havområde. Fargen er oftast grønbrun eller brungrøn, men delar av plantane kan vere gulaktig. Ein del artar utviklar blærer som vert fylt med luft og bidreg til å halde planten oppreist i vatnet.

Tang- og tarebelta er viktige skjulestader for mange arter små sjødyr og fiskelarver som finn ly mot svoltne vekstar og dyr, samstundes er det godt med næring for dei.

Det finst mange ulike sortar tang og tare, til dømes havsalat, grisetang, blæretang og sagtang. 

## Bruksområde
Tang som har drive i land på strendene, vart tidlegare brukt som gjødsel på åkrar og som dyrefôr. I tillegg vart tangen brukt som isolasjon i husvegger og taket i staden for halm.
På 1700-talet byrja ein brenna tang og tare for å vinna ut stoff dei var rike på. Oska blei først brukt til soda som blei brukt i glasindustrien. Seinare vann ein ut jod frå oska. I dag vinn ein ut alginat frå tang og tare. Ein del typar blir også brukt som mat for menneske.

## Kjelder

*
*
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tang|Tang]]» frå ,  den 27. november 2012.*
Bentse Brug

**Bentse Brug** var eit industrianlegg som låg ved Akerselva i Kristiania frå 1696 til 1898/1899.Det låg på Sagene rett ved  der Bentsebrua ligg no. Andre namn på fabrikken var **Bentse Papirmølle**, **Øvre mølle** og på eit seinare tidspunkt **Akerselvens Papirfabriker**.

Bentse Brug var opphavleg ei papirmølle etablert av Ole Bentsen etter at han fekk kongeleg privilegium av Kristian V på å bygge ei mølle i Kristiania. Privilegiet gav Bentsen monopol på framstilling av papir i Noreg. 

Ved hjelp av pengar frå Gerhard Treschow som òg blei medeigar, fekk Bentsen reist mølla og sett i gang produksjonen.  Mølla var den fyrste av sitt slag i Noreg og utvikla seg til å bli ei pionerverksemd for norsk papirindustri.

Den gamle teglsteinbygningen som var hovudbygningen til Bentse Brug vart rive mellom 1956 og 1959.

## Fotnotar

## Litteratur
* Tallak Moland: *Historien om Akerselva gjennom de siste 400 år*, Christiania forlag 2011, ISBN 978-82-997-3211-6
Nydalens Compagnie

**Nydalens Compagnie AS** var eit tekstilindustriselskap øvst i Nydalen i Oslo. Verksemda vart stifta av Adam Hiorth i 1845 under namnet ***Nydalens Bomuldsspinderi*** og var i drift frå 1847.

Selskapet skifta namn til Nydalens Compagnie i 1867. Frå 1890-åra og fram til rundt 1940 var Nydalens Compagnie den største tekstilverksemda i Noreg med opp mot  tilsette. I 1950-åra blei verksemda trappa ned og nedlagd i 1963.

## Kjelder
* Nydalens Compagnie frå Norsk museumsnettverk for industrihistorie
* Knut Are Tvedt (red): *Oslo byleksikon*, Kunnskapsforlaget 2010, side 403-404, ISBN 978-82-573-1760-7
## Bakgrunnsstoff
*
Kapasimeter

**Kapasimeter** er eit instrument til måling av kapasitansen for ein elektrisk kondensator. Den mest nytta varianten er kapasitans-målebruer, som er vekselstraums-målebruer bygd opp på tilsvarande måte som ei Wheatstones bru for måling av elektrisk resistans.

## Kjelder
kapasimeter. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kapasimeter
Universitet Niccolò Cusano

**Universitet Niccolò Cusano** (italiensk *Università degli Studi Niccolò Cusano*, forkorta *UniCusano*) er eit privat universitet i Roma i Italia. Det blei etablert i 2006.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Kapasitet

**Kapasitet** er evna til å ta opp, lagre, produsere eller yte. Det kan òg tyde å ha stor arbeidskraft eller å vere dugande til noko. 

* Elektrostatisk kapasitet er ei eldre nemning for kapasitans.
*Batterikapasitet er mengda elektrisk ladning batteriet kan lagre. 
* Varmekapasitet, evna ein lekam har til å ta opp varme. 
* Hydraulisk kapasitet
* Kapasitet i hole lekamar, òg i metaforisk forstand
* Kanalkapasitet, kor mykje informasjon som kan sendast gjennom ein kanal.
*Transportkapasitet, kor mange personar, godsmengd eller køyrety som eit transportsystem er i stand til å transportere i eit gjeve tidsrom, t.d. passasjerer pr. time og retning.
* Innanfor elektro blir kapasitet oppgjeve for elektriske maskiner i farad (F). Yteevna for maskinar er effekten til maskinene, og blir målt i W, kW eller MW.
* Kapasiteten for elektrokjemiske akkumulatorar, t.d. bilakkumulatorer, syner til den maksimale ladinga som akkumulatorane kan lagre, og vert gjeve i coulomb (C).
Kapasitiv belastning

**Kapasitiv belastning** er det at straumen er faseforskyvd føre spenninga i ein vekselstraumkrins. Dette kjem vanlegvis av at lastimpedansen inneheld kondensatorar. 

## Sjå òg
*vekselstraum

## Kjelder
kapasitiv belastning. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kapasitiv_belastning
Reaktans

**Reaktans** er den delen i ein vekselstraumkrins av impedansen som er **reaktiv**, som skuldast induktansen og kapasitansen. Den andre delen vert kalla **resistans**. Nemninga er \ X og måleininga er Ohm, [\ \Omega ]. 

Ein negativ reaktans er **kapasitiv**, ein positiv reaktans er **induktiv**. Ved seriekopling av krinselement blir den induktive reaktansen lik ωL, der ω er vinkelfrekvensen til straumen (ω = 2π f, der f er frekvensen) og L er sjølvinduktans i krinsen. Den kapasitive reaktansen er negativ og lik –1/(ωC), der C er kapasitansen. 

Reaktansen medfører ikkje energitap i krinsen, men skapar faseforskyving mellom straum og spenning.

Den inverse storleiken er suseptans.

## Kjelder
* reaktans – elektrisitetslære. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/reaktans/elektrisitetsl%C3%A6re

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Reaktans|Reaktans]]» frå ,  den 27. november 2012.*  
 

## Sjå òg
*Impedans
Avalanche Bay

**Avalanche Bay** er ei bukt like søraust for Discovery Bluff i Granite Harbour i Victoria Land. Ho vart kartlagd under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og ho fekk dette namnet av laget frå ekspedisjonen som heldt til ved Granite Harbour fordi det gjekk fleire snøras (*avalanche* på engelsk) her medan dei utførte sledeturar i området. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Avalanche Bay|Avalanche Bay]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Kanalføring

**Kanalføring** er å sende nøyaktig rette, positivt ladde, energirike partiklar mellom dei atomære rekkjene og plana i ein krystallinsk, fast lekam. Ein nyttar positive ion, proton, positron og myon. Metoden blir nytta til å lokalisere framande partiklar i krystall, til å studere overflatestrukturen til krystall, og til å måle den ustabile levetida til atom.

## Kjelder
*
Bellafronto Bight

**Bellafronto Bight** er ei isfyllt bukt mellom vestsida av Brown Peninsula og den nordvestlege foten av Mount Discovery på Scott Coast i Victoria Land. Bukta strekkjer seg 6&nbsp;nautiske mil sørvest–nordaust frå Hahn Island til Swyers Point. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (1999) etter løytnant Robert L. Bellafronto, i sivilingeniørkorpset i US Navy, og var offentleg arbeidar-offiser ved McMurdo Station under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1977 og 1978.

## Kjelder
Berg Bay

**Berg Bay** er ei lita bukt mellom Birthday Point og Islands Point på vestsida av Robertson Bay nord i Victoria Land. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1911 av Northern Party leia av Victor Campbell under Terra Nova-ekspedisjonen, fordi det såg ut til at isfjella (*ice berg* på engelsk) samla seg der. Haffnerbreen, som munnar ut i bukta kan òg ha medverka til isfjella. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Berg Bay|Berg Bay]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bernacchi Bay

**Bernacchi Bay** er ei bukt mellom Marble Point og Cape Bernacchi, på kysten av Victoria Land. Ho vart kalla opp etter Cape Bernacchi under Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott.

## Kjelder
Crescent Bay

**Crescent Bay** er ei vik på nordaustsida av Duke of York Island i Robertson Bay nord i Victoria Land. Ho vart kartlagd og fekk dette namnet på grunn av forma si (*crescent* tyder 'halvmåne' på engelsk) av Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900, under C.E. Borchgrevink. Adeliepingvinar hekkar ved vika. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crescent Bay|Crescent Bay]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Lady Newnes Bay

**Lady Newnes Bay** er ei bukt vest i Rosshavet som strekkjer seg langs kysten av Victoria Land frå Cape Sibbald til Coulman Island. Ho vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1898–1900, leia av Carsten Borchgrevink. Han namngav ho etter Lady Newnes, kona til Sir George Newnes som finansierte ekspedisjonen. 

## Kjelder
*
Moubray Bay

**Moubray Bay** er ei bukt vest i Rosshavet, på kysten av Victoria Land mellom Cape Roget og Hallett. Ho vart oppdaga i 1841 av sir James Clark Ross og vart namngjeven av han etter George H. Moubray, sekretær på ekspedisjonsskipet «Terror».

## Kjelder
New Harbour

**New Harbour** er ei bukt mellom Cape Bernacchi og Butter Point langs kysten av Victoria Land like vest for Ross Island. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901&ndash;04) og fekk dette namnet på grunn av at denne nye hamna (*new harbour* på engelsk) vart funnen medan «Discovery» leita etter den sørlegaste ankerstaden dei kunne finne langs  kysten av Victoria Land. Ferrarbreen munnar ut i bukta, som ligg ved Mount Barnes i austenden av Kukri Hills.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:New Harbour|New Harbour]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Ob Bay

**Ob Bay** er ei bukt som ligg mellom Lunik Point og Cape Williams. Lillie bretunge dekkjer det meste av den austlege delen av bukta. Ho vart kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1958) og kalla opp etter ekspedisjonsskipet «Ob».
Pressure Bay

**Pressure Bay** er ein arm av Robertson Bay som ligg mellom Cape Wood og Birthday Point langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1911 av Northern Party, leia av Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Nord-laget hadde store vanskar med å krysse trykkisen som låg kring Robertson Bay med hundesledar. Dette trykket kom av den nærliggande Shipleybreen.
Relay Bay

**Relay Bay** er ein arm av Robertson Bay, kring 5 nautiske mil (9&nbsp;km) brei, og som ligg mellom Islands Point og Penelope Point langs nordkysten av Victoria Land. Ho vart først vitja den 4. oktober  1911 av Northern Party, leia av Victor Campbell, under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13. Ho fekk dette namnet fordi dei fann det naudsynt å legge om (relay på engelsk) sledane sine på grunn av det høge trykket frå isen her. Nielsen, Ommanney, Crume og Reuschbreen munnar alle ut i bukta og utøver eit stort trykk på havisen.
Rennick Bay

**Rennick Bay** er ei bukt på kysten ved enden av Rennickbreen. Ho grensar i vest og east til Belousov Point og Stuhlinger forlandsbre. Den austlege delen av bukta vart oppdaga frå skipet «Terra Nova», under Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) under Scott. Ho vart namngjeven av the British Antarktis Expedition etter løytnant Henry E. de P. Rennick i Royal Navy, som var offiser på Terra Nova. Bukta vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1947) og av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1958).
«Terra Nova»

**«Terra Nova»** (*[[latin]]* for Newfoundland) var ein polarskute på 744 brt som vart bygd i 1884 for kval- og selfangstflåten i Dundee. Dei ti første åra vart ho nytta i den årlege selfangsten i Labradorhavet, før ho vart utrusta til ekspedisjonsskip.

«Terra Nova» var ideell for fart i polare strøk. Dei første oppdraga hennar som ekspedisjonsskip var som assistanseskip for Jackson-Harmsworth-ekspedisjonen til Frans Josefs land frå 1894 til 1897. I 1898 vart ho kjøpt av Bowring Brothers og seglte under Nicholas Kennedy sin kommando, seinare underkaptein Abram Kean. 

I 1903 seglte ho saman med den tidlegare kvalbåten «Morning» til McMurdo-sundet i Antarktis for å hente ut medlemmane av Discovery-ekspedisjonen under leiing av Robert F. Scott.

I 1909 vart ho for  kjøpt inn av Scott for å tene som ekspedisjonsskip på den britiske sørpolekspedisjonen, kjent som Terra Nova-ekspedisjonen. Forsterka med kraftige eikebord som vern mot den antarktiske pakkisen, seglte ho frå Cardiff den 5. juni 1910. Ekspedisjonen gjennomførte viktige vitskaplege undersøkingar, men den siste ekspedisjonen til Scott er best kjent for kappløpet mot Sørpolen og det tragiske utfallet der Scott og fire andre polfararar omkom på tilbakevegen.

Etter å ha returnert frå Antarktis i 1913, vart «Terra Nova» kjøpt tilbake av dei førre eigarane og tok opp att selfangst ved Newfoundland. Under karrieren sin som selskute stod ho for ein fangst på om lag 800 000 skinn. I 1918 vart ho chartra av Dominion Steel and Coal Corporation for å transportere kol frå kolgruvene i North Sydney i Nova Scotia til Bell Island.

I 1942 vart ho sett inn for å frakte forsyningar til Grønland for entreprenørar frå Newfoundland. Den 13. september 1943 vart ho skadd i isen og sokk sørvest av Grønland. Besetninga vart redda av ein kutter frå US Coast Guard. I juli 2012 vart vraket funnen på ca 300 meters djup av eit amerikansk forskingsskip.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:«Terra Nova»|«Terra Nova»]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Colbeck Bay

**Colbeck Bay** er ei vik mellom Duke of York Island og Cape Klovstad i den sørlege delen av Robertson Bay i Victoria Land. Ho vart først kartlagd av the Southern Cross-ekspedisjonen, under C.E. Borchgrevink, som namngav ho etter løytnant William Colbeck som observerte magnetisme under ekspedisjonen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colbeck Bay|Colbeck Bay]]» frå ,  den 27. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Snakkeboble

**Snakkeboble** er eit område i ei teikna forteljing, som ein teikneserie eller ein vitseteikning, som viser noko som blir sagt. 
Som regel inneheld snakkebobla tekst, men ho kan også ha andre symbol eller bilde. Variantar av snakkebobla kan vera ei **ropeboble** som visuelt viser at ein roper, eller ei **tankeboble** som viser tankar.

## Forløparar for moderne teikeseriebobler

Strigel 1506-detail.jpg|Før 1700-talet blei tale i europeisk billedkunst ofte formidla med tekst på banderolar, band, flagg, skriftrullar og papirark. Bildeutsnitt frå «Sankt Anna og engelen» måla av Bernhard Strigel i 1506.
Boston1775.jpg| Satirisk avisteikning frå Boston i 1775 med tidlege former for snakkebobler. Vitseteikningen er frå ei avis som støtta dei britiske lojalistane, og motivet latterleggjer militsstyrkar av «yankie doodles» som omringar byen.
YellowKid.jpeg|Replikkane til *[[The Yellow Kid]]* blei vanlegvis skrivne direkte på figuren, medan dei andre i serien uttrykte seg i snakkebobler. *The Yellow Kid* er ofte rekna som verdas første moderne teikneserie. Han kom ut regelmessig frå 1895.
Atomic War 0128 panel 2 spiked balloon.jpg|Rute frå den amerikanske serien *Atomic War!* (1952) som viser taggete og vanlege snakkebobler.


## Bakgrunnsstoff
Kaldkatoderøyr

**Kaldkatoderøyr** er eit elektrisk utladingsrøyr der ladningsberarane blir danna ved ionisasjon av gassen i området mellom elektrodane. Dette er i motsetnad til røyr med glødekatode, som gjev termisk elektronemisjon. 

## Sjå òg
* Gassutlading
* Katode

## Kjelder
kaldkatoderør. () I Store norske leksikon. Henta frå: http://snl.no/kaldkatoder%C3%B8r