open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Christian Astrup

**Christian Astrup** () var ein norsk økonom og politikar for Nasjonal Samling. Han var fylkesmann i Bergen og Hordaland 1941–1944 og fungerande sosialminister frå 8. oktober 1944 til 8. mai 1945. Som sosialminister innførte han lova om barnetrygd i Noreg i desember 1944.

Astrup var med på bilturen der minister Gulbrand Lunde drukna då bilen sklei utfor ferjelemmen på Våge. Astrup sat også i bilen, men berga seg i land.

## Kjelder
Arne Næss jr.

**Arne Næss jr.** () var ein norsk fjellklatrar, skipsreiar og forretningsmann.

Han var son av den tyske legen August Oskar German Raab (1901-1993) og Kirsten «Kiki» Dekke Næss (1907–2001). Mora var søster av filosofen og fjellklatraren Arne Næss (sr.) som hadde sterk påverknad på sin nevø. Næss' familie budde i Tyskland under andre verdenskrig. Etter krigen vart foreldra skilt og Næss flytta til Noreg saman med mora. Dei tok begge mora sitt fødenamn (Næss) til etternamn.

Arne Næss var frå 1968-1982 gift med svenske Filippa Kumlin D'Orey, og dei fekk dottera Leona Næss og to andre born saman. Etter å ha skildest frå D'Orey var han ei stund sambuar med skodespelaren Mari Maurstad. I 1986 gifte han seg på nytt med den amerikanske soulsongarinna Diana Ross, og fekk to søner med henne, men ekteskapet vart oppløyst i 2000. Dei siste åra av livet sitt var han sambuar med Camilla Astrup og fekk to søner med henne.

## Kjelder
Augsburg College

**Augsburg College** er eit sjølvstendig, evangelisk-luthersk universitet i Minneapolis i delstaten Minnesota i USA.

Det vart grunnlagt i 1869 av norske lutheranarar. Professor August Weenaas var første rektoren (1869–1876), og han henta Sven Oftedal og Georg Sverdrup som lærarkrefter frå Noreg. Dei grunnla eit luthersk presteseminar på lågare nivå.

Skulepengane (2006) ved Augsburg er på US$ 23 422, og det blir tildelt eksamenar heilt opp til Mastergrad (Ph.D). Fagrkinsen omfattar tradisjonelle *liberal arts*-studiar innan humanistiske fag, sosialvitskaplege fag, musikk og klassiske naturvitskapar. Det blir òg tildelt Master of Business Administration. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Augsburg College|Augsburg College]]» frå ,  den 25. mars 2013.*
Otto Bastiansen

**Otto Christian Astrup Bastiansen** () var ein norsk professor i kjemi.

Han vart cand.real. ved UiO i 1943 og dr.philos. i 1949. Han var i Odd Hassels forskargruppe ved Kjemisk institutt (UiO) frå 1945 før han i 1955 tok over professorat i teoretisk kjemi ved Norges tekniske høgskole i Trondheim etter Christen Finbak. Tormod Førland tok over professoratet etter Bastiansen då han 1962 vart professor i teoretisk kjemi ved Universitetet i Oslo, og to år etter overtok han professoratet i fysikalsk kjemi etter Odd Hassel. Bastiansen var prorektor 1970-72 og rektor ved Universitetet i Oslo 1973-76.

Han var av slekta Astrup, mellom anna var kunstmålaren Nikolai Astrup ein onkel.

## Kjelder
Hidra kyrkje

**Hidra kirke** er ei åttekantkyrkje med krossform frå 1854 i Flekkefjord kommune, Agder fylke. Den ligg i tettstaden Kirkehamn på øya Hidra.

Byggverket er i tømmer og har 700 plassar. Det er ein kombinasjon av langkyrkje, krosskyrkje, og åttekantkyrkje.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Alexis de Chateauneuf

**Alexis de Chateauneuf** () var ein tysk arkitekt og byplanleggjar. Han var ein av dei leiande arkitektane i si tid, utdanna i Hamburg, Paris og Karlsruhe samt eit kortare opphald hos Karl Friedrich Schinkel i Berlin. Chateauneuf spelte ei særleg viktig rolle under gjenoppbygginga av Hamburg etter bybrannen i 1842. Han arbeidde òg i London og Christiania i Noreg.

## I Noreg
Chateauneuf sto for ei omfattanda restaurering av Oslo domkyrkje i åra 1848–1850. Han vann òg
konkurransen om Trefoldighetskyrkja i Oslo oppført i 1853–58 med Wilhelm von Hanno som utførande arkitekt.

## Kjelder
* Arno Berg og Bernhard Hagtvedt: *Vår Frelsers kirke*, forlaget Land og kirke, Oslo 1950, side 90 ff
Interiør

**Interiør** (frå latin *interior*, *indre* via fransk) er ei nemning for det innvendige i eit hus eller anna type bygning, og viser vanlegvis til korleis det innvendige i huset eller bygningen er utforma, innretta, fargesett og så bortetter. Det motsette av interiør er *eksteriør*.

I kunst kan «interiør» visa til verk som skildrar det indre livet i ein heim, til dømes i form av bilete med interiørmotiv eller romanar som tek for seg dei indre tilhøva i eit hushald.

## Sjå òg
*Interiørarkitekt  

## Kjelder
*
*

## Bakgrunnsstoff
Barthold A. Butenschøn

**Barthold Andresen Butenschøn** () var ein norsk forleggar og forfattar. Han var i mange år forlagssjef i Dreyers Forlag (frå 1942) og Andresen & Butenschøn.

## Verk
* 1999: *Et spann av tid : erindringer gjennom et århundre*. Oslo: Andresen & Butenschøn.
* 1998: *Om kvinner*. Oslo: Andresen & Butenschøn.
* 1997: *Enebakk i historiens lys – Enebakk historielag de første 40 år*. Enebakk historielag.
* 1994: *Fladebye Journalene : fullstendig utgave av Jagtjournalene 1798-1823 og Julejournalene 1800-1808*. Forord av Knut Mykland. Innledning av Barthold A. Butenschøn. Oslo: Andresen & Butenschøn.
* 1936: *Symmetallism : an alternative to orthodox bimetallism*. London: Allen & Unwin.
Helioseismologi

**Helioseismologi** er studiet av forplantinga av svingingar, særleg akustiske trykkbølgjer, på sola. I motsetnad til seismiske bølgjer på jorda, har solbølgjer i praksis ingen skjer-komponent (s-bølgjer). Solare trykkbølgjer er trudd å vere skapt av turbulens i konveksjonssoner nær soloverflata. 

## Sjå òg
* Asteroseismologi
* Diskoseismologi
* Magnetgravitasjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Helioseismology|Helioseismology]]» frå ,  den 25. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Non-technical description of helio- and asteroseismology  retrieved November 2009
Uranusmånen Portia

**Portia** er ein av månane til Uranus. Han har ein diameter på kring 140 km og er med det ein av dei største mindre månane til Uranus.

Portia vart oppdaga i januar 1986 på bilete tekne av Voyager 2.

## Kjelder
* «Portia: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Cupid

**Cupid** er ein av månane til Uranus. Lite er kjent om han.

Cupid vart oppdaga 25. august 2003 av M.R. Showalter og J.J. Lissauer med Hubble-teleskopet.

## Kjelder
* «Cupid: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Perdita

**Perdita** er ein av månane til Uranus. Ein reknar med at han har ein diameter på kring 30 km og er særs mørk.

Perdita vart fyrst oppdaga av Erich Karkoschka i 1999 på Voyager 2-bilete frå 1986, men vart ikkje endeleg stadfest før han dukka opp på eit Hubble-bilete i 2003.

## Kjelder
* «Perdita: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Møbel

**Møbel** (av fransk *meuble*, frå latin *mobilis*, 'rørleg') er ei fellesnemning for vanlegvis frittståande og flyttbare større gjenstandar til å ha i eller ved hus og andre bygningar for å kunne nytte dei til å opphalde seg i bustad, kontor, restaurant og liknande opphaldsstader. 
Nokre døme på møblar er sofa, stol, bord, frittståande skåp, kommode og seng. Eit sett møblar blir kalla eit **møblement**.

## Definisjon
Vanlegvis vert det kravd at gjenstanden skal stette visse tradisjonelle funksjonelle krav og ha ei viss utforming for å kunne kallast for eit møbel.
Apparat og liknande innretningar som til vanleg høyrer til inventaret, som til dømes komfyrar, kjøleskåp, fryseboksar, vaskemaskinar, fjernsynsapparat og anna, vert ikkje rekna som møblar. Faste skåp, som til dømes kjøkenskåp og liknande, vert heller ikkje sett på som møblar. Ifølgje norsk lov skal «varig innreiing og utstyr som anten er fast montert» eller «særskilt tilpassa bygningen» fylgje huset i kjøp og sal.

Det kan likevel vera vanskeleg å dra eit klart skilje mellom møblar og fast inventar. Innan tradisjonell norsk byggjeskikk er mykje av inventaret bygd fast og altså ikkje flyttbart - det galdt til dømes gjerne pall og langbenk. I austeuropeisk og finsk tradisjon har masseomnen vore i bruk både til oppvarming, matlaging og soveplass. 

## Tillaging
Ein kan laga møblar av tre, metall, glas, ofte i kombinasjonar, og eventuelt med puter av naturmateriale av ull, bomull, skinn og lêr eller ulike kunststoff vorte meir og meir vanleg. I dag kan ein og få møblar laga heilt i plast. 

Tradisjonelt var møbelproduksjon eit handverk som møbelsnikkarar, òg kalla finsnikkarar, ofte stod for. I dag vert møblar vanlegvis framstilt industrielt i stor skala. Det er også blitt vanleg med møblar som er utforma for å leverast flatpakka og setjast saman der ein skal bruka dei.

I verda i dag er Europa ein hovudproduksjonsstad for møblar. EU står for over 40 % av produksjonen på verdsbasis, og dei største produsentlanda er Tyskland og Italia. Det blir laga rundt 25 % i høvesvis Nord-Amerika og Asia.

I Noreg har særleg Møre og Romsdal hatt lange tradisjonar innan møbelproduksjon, og idag ligg dei fleste store norske møbelfabrikkane her. Sunnmøre er sterkt representert med produsentar som Ekornes, Hjellegjerde, Brunstad, LK Hjelle, Formfin, Slettvoll med fleire.

## Døme på møblar

VOLTAIRE Seat.jpg|Stol
Hocker (fcm).jpg|Krakk
Table set by tapiovaara.jpg|Bord
Vrba postelja.jpg|Seng
Lundia-hylly.jpg|Hylle
A_brown_sofa_(2005-03-03).jpg|Sofa
Salemer Münster Musikerzimmer Notenschrank.jpg|Skåp
Framskap skåret av Skjåk-Ola, Norsk Folkemuseum NF.1936-0384.jpg|Framskåp laga av Skjåk-Ola (1744–1803) frå Skjåk


## Sjå òg
*Kvitvarer
*Brunvarer
*Møbel- og innredningsprodusentenes bransjeforening
*Norsk Møbel- og Innredningskontroll
## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Northern Illinois University

**Northern Illinois University** er eit delstatseigd universitet i De Kalb i delstaten Illinois i USA. Det vart oppretta i 1895 som satellitt-campus under Illinois State Normal School (dagens Illinois State University). Det er i dag eit sjølvstendig universitet og nest størst i delstaten, etter University of Illinois.

Sidan 1921 gav lærestaden bacheloreksamen i lærarutdanningen, og mastereksamen frå 1951. Fire år seinare vart fagkrinsen og eksamensretten utvida utover lærarutdanning, og 1957 fekk lærestaden namn og status som eit *liberal arts*-universitet.

Den 14. februar 2008 fann det stad ein skyteepisode ved *NIU* der sju vart drepne og atten såra av den tidlegare studenten Steven Kazmierczak.

Ved universitetet var det 25 313 studentar og 1 193 vitskapleg tilsette i 2006, og same året var skulepengane US$ 7 125 for studentar folkeregistrert i delstaten. Studiane blir gjeve opp til doktorgradsnivå.

NIU Business School rangerast særs høgt nasjonalt, og det same gjer lærarutdanninga og forskinga innan dette fagfeltet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Northern Illinois University|Northern Illinois University]]» frå ,  den 25. mars 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*  Northern Illinois University
*
Uranusmånen Mab

**Mab** er ein av månane til Uranus. Han går i bane i same avstanden frå Uranus som My-ringen, og kan vera med på å gje partiklar til denne når han vert treft av små objekt.

Mab vart oppdaga 25. august 2003 av Mark R. Showalter og Jack J. Lissauer med Hubble-teleskopet.

## Kjelder
* «Mab: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Pred da se razdeni

**«Pred da se razdeni»** (makedonsk **«Пред да се раздени»**, makedonsk for *Før [[solrenning]]*) var det makedonske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på makedonsk og romanés av Esma og Lazano. Songen er skriven av Darko Dimitrov, Lazar Cvetkoski, Simeon Atanasov og Magdalena Cvetkoska.

## Eurovision Song Contest 2013
29. desember 2012 annonserte Makedonska radio televizija (MRT) dei hadde vald ut Esma og Lazano til å representere Makedonia i Eurovision Song Contest 2013. 19. februar 2013 vart det klårt at dei ville framføre den makedonskspråklege songen «Imperija», skriven av Simeon Atanasov og Borče Nečovski. MRT kringkasta eit presentasjonsprogram 27. februar 2013 frå eit fjernsynsstudio i Skopje, leia av Dimitar Atanasovski, der songen og ein musikkvideo vart presentert.

8. mars 2013 rapporterte makedonsk medium at songen ville verte trekt attende og bytta ut med ein ny song. Leiaren for den makedonske delegasjonen, Ljupco Mirkovski, sa at songen vart bytta ut av di makedoniarar ikkje var nøgd med songen og hadde klaga. 15. mars 2013 presenterte MRT «Pred da se razdeni» som det nye makedonske bidraget. Under dei fyrste prøvane vart delar av songen framført på engelsk og songen fekk tittelen «If I Could Change the World». For å kunne endre på eit bidrag etter fristen 18. mars måtte Makedonia betale ei straffeavgift til Den europeiske kringkastingsunionen (EBU). Under dei seinare prøvane bytta dei attende til originalversjonen, som òg vart den som vart framført i Eurovision Song Contest. Makedonia deltok i den andre semifinalen 16. mai 2013 og enda på 16. og sisteplass med 28 poeng; tolv frå Albania, fem frå Malta og Bulgaria og to frå San Marino. Landet kvalifiserte seg dimed ikkje til finalen 18. mai 2013.

## Andre versjonar
* «If I Could Change the World», engelsk version

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pred da se razdeni|Pred da se razdeni]]» frå ,  den 25. mars 2013.*  
 
* 

## Fotnotar
Tomorrow av Gianluca Bezzina

**«Tomorrow»** var det maltesiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Gianluca Bezzina. Songen er skriven av Boris Cezek og Dean Muscat.

## Malta Eurovision Song Contest 2013
Public Broadcasting Services (PBS) valde ut 24 songar, mellom dei «Tomorrow» av Gianluca Bezzina, som fekk delta i semifinalen i Malta Eurovision Song Contest 2013, den maltesiske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. Bidraga vart presentert i fjernsynsprogrammet *[[Xarabank]]*. 16 bidrag gjekk vidare til finalen og vinnaren vart valt av 7/8 jury og 1/8 telefonrøysting.

Songen starta som nummer 21, etter «Keep Believing» av Raquela og før «In Control» av Amber. Bidraget gjekk vidare til finalen.

Songen starta som nummer tolv, etter «When it's Time» av Claudia Faniello og før «Never Walk Away» av Chris Grech. Bidraget vann med 92 poeng, 82 poeng frå juryen og 10 poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Malta i Eurovision Song Contest 2013.

Etter sigeren i Malta Eurovision Song Contest 2013 vart det klårt at «Tomorrow» vil representere Malta i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Malta vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tomorrow (Gianluca Bezzina song)|Tomorrow (Gianluca Bezzina song)]]» frå ,  den 25. mars 2013.*  
 
*
Fyllosilikat

**Fyllosilikat** eller sjiktsilikat er ein type silikat der strukturen er karakterisert av sjikt av SiO<sub>4</sub>-tetraeder som deler tre av sine oksygenatom med dei tetraedra som ligg nærast.

## Etymologi
«Fyllo» kjem frå gresk φύλλον *phyllon*, som tyder 'blad' i denne samanhengen.
Uranusmånen Francisco

**Francisco** er ein av månane til Uranus. Han er den inste av dei irregulære månane.

Francisco vart oppdaga 13. august 2001 av John J. Kavalaars, Matthew J. Holman, Dan Milisavljevic og Tommy Grav frå Cerro Tololo Inter-American Observatory.

## Kjelder
* «Francisco: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Stephano

**Stephano** er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og deler banekarakteristikkar med Caliban, noko som tyder at dei to kan ha same opphavet.

Stephano vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.

## Kjelder
* «Stephano: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Margaret

**Margaret** er ein av månane til Uranus. Han vert rekna til dei irregulære månane grunna den store eksentrisiteten og banehellinga som banen hans har, sjølv om han går i bane i same retninga som dei regulære månane. Margaret har ein diameter på kring 20 km.

Margaret vart oppdaga 29. august 2003 av Scott S. Sheppard og David C. Jewitt med Subaru-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii.

## Kjelder
* «Margaret: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Trinculo

**Trinculo** er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og har ein diameter på kring 18 km.

Trinculo vart oppdaga 13. august 2001 av Matthew Holman, John J. Kavelaars og Dan Milisavljevic frå Dominion Astrophysical Observatory i Victoria i Britisk Columbia og ved bruk av reflektoren på 4 meter ved Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile.

## Kjelder
* «Trinculo: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Sycorax

**Sycorax** er ein av månane til Uranus. Med ein diameter på kring 150 km er han den største irregulære månen til planeten.

Sycorax vart oppdaga 6. september 1997 av Philip D. Nicholson, Brett J. Gladman, Joseph A. Burns og John J. Kavelaars med Hale-teleskopet ved Palomar-observatoriet, samstundes med uranusmånen Caliban.

## Kjelder
* «Sycorax: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Christian-Albrechts-Universität zu Kiel

**Christian-Albrechts-Universität zu Kiel** (**CAU**) er eit universitet i Kiel i Schleswig-Holstein. Det har over 20&nbsp;000 studentar og 600 vitskapeleg fast tilsette. 

Universitetet vart grunnlagt 5. oktober 1665 av hertug Christian Albrecht av Holstein-Gottorp i samband med Kiel slott. Frå denne tida, rett etter trettiårskrigen, stammer òg ordspråket *Pax optima rerum*, «fred er det høgaste gode», i seglet til universitetet. 

## Folk tilknytte universitetet

* Kurt Alder
* Hans-Gerhard Creutzfeldt
* Otto Diels
* Johann Gustav Droysen
* Karl-Dietrich Erdmann
* Hans Geiger
* Herbert Giersch
* Bernhard Harms
* Heinrich Hertz
* Alfred Heuß
* Felix Jacoby
* Theodor Mommsen
* Max Planck
* Erich Schneider
* Jens Christian Spidberg
* Ferdinand Tönnies
* Heinrich von Treitschke

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christian-Albrechts-Universität zu Kiel|Christian-Albrechts-Universität zu Kiel]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

* 
* http://www.asta.uni-kiel.de (Allgemeiner Studierendenausschuss der CAU)
* http://www.uni-kiel.de/ueberblick/geschichte.shtml  Geschichte der Universität
Gusty Gully

**Gusty Gully** er ein liten dal med ein isbre i den øvre dalen, mellom Mount Kuipers og Knobhead i Quartermain Mountains i Victoria Land i Antarktis. Han fekk dette namnet av Alan Sherwood som leia ei gruppe frå New Zealand Geological Survey til området, 1987–88, på grunn av dei kraftige vindane her, på same måte som Windy Gully som ligg 3&nbsp;nautiske mil i vest. *Gust* er eit engelsk ord for vindkast. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Haban Spur

**Haban Spur** er ein bratt fjellknaus 4,5&nbsp;km nord for Scarab Peak som strekkjer seg nordaust frå den austlege delen av Tobin Mesa i Mesa Range i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart undersøkt geologisk av ei feltgruppe frå Ohio State University field party løpet av sesongen 1982–83, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Marta A. Haban, ein geolog i gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Haggerty Hill

**Haggerty Hill** er eit stort sett isfritt fjell på 1100 moh., som ligg 0,8&nbsp;km søraust for Salmon Hill og like nord for snuten på Salmonbreen på Scott Coast i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1992 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Patrick R. Haggerty frå Holmes and Narver, Inc., som styrte logistikken og byggaktivitete ved McMurdo-basen, Amundsen-Scott-stasjonen, Siple-stasjonen og andre feltleirar i 1970- og 1990-åra.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Half Black Peak

**Half Black Peak** er eit fjell på 2&nbsp;nautiske mil nordaust for Mount Edixon, med ei høgd opp mot over 2&nbsp;000 moh i søraustlege delar av Lanterman Range i Bowers Mountains i Antarktis. Fjellet vart skildrande namngjeve i 1983 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter forslag frå M.G. Laird, på grunn av nærleiken til All Black Peak og frå fargen på denne toppen, som var halvparten svart fjell og halvparten snø.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hall i Victoria Land

**Mount Hall** er eit fjell med ei høgd opp mot 1800 moh som ligg 1,6&nbsp;nautiske mil sørvest for Mount Weyant i Asgard Range i Victoria Land. Mount Hall ligg like vestover frå Harris Peak og Ball Peak, som namnet er tilknytt til. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1998, etter Rob Hall (som døydde på Mount Everest med A.M. “Andy” Harris), ein guide som arbeidde to sesongar for New Zealand Antarctic Research Programme som treningsinstruktør og i 1990-åra, guida klientar på klatreturar i Ellsworth Mountains.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hallam Peak

**Hallam Peak** er ein særeigen fjelltopp i Kukri Hills i Victoria Land i Antarktis. Fjellet har ei høgd på 900 moh. mellom toppane av Von Guerardbreen og Aikenbreen og gjev utsyn til Lake Fryxell-området i Taylor Valley. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter dr. Cheryl A. Hallam, ein geograf i US Geological Survey som spesialiserte seg på geografiske informasjonssystem, og som  arbeidde fire somrar i Antarktis, 1994–95, 1995–96, 1996–97 og 1999–00.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Halverson Peak

**Halverson Peak** er eit fjell, 1710 meter over havet, på austsida av enden av Rawlebreen i King Range i Concord Mountains i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jack E. Halverson i US Navy, sjefselektrikar ved McMurdo-basen 1967.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hancox

**Mount Hancox** er eit markant fjell i Antarktis på 3245&nbsp;moh. Det ligg kring 6&nbsp;nautiske mil søraust for Mount Burton, som ligg oppom nordkanten av Malta Plateau i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av geologigruppa som vitja Marinerbreen frå New Zealand, 1966–67, etter G.T. Hancox, som var geolog i gruppa i området.

## Kjelder
Mount Handsley

**Mount Handsley** er eit mindre fjelltopp i Knobhead-massivet i Victoria Land i Antarktis. Det ligg 1,5&nbsp;nautiske mil sør-søraust for Knobhead og ligg oppom den øvre delen av Ferrarbreen frå nordvest. Det vart namngjeve i 1969 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Jesse Handsley, som var ein del av mannskapet på «Discovery» under kaptein Robert Falcon Scott og som i lag med Scott, Evans, Feather, Skelton og Lashly deltok på sledeturen opp Ferrar og Taylorbreen i 1903.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hanson Peak

**Hanson Peak** er ein liten fjelltopp, 1255&nbsp;moh, 4&nbsp;nautiske mil sør for Cape Adare i den nordlege delen av Adare Peninsula i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Nicolai Hanson, eit medlem av Southern Cross-ekspedisjonen, under C.E. Borchgrevink, som vart den første mannen ein veit om som døydde på det antarktiske fastlandet (ved Cape Adare, 14. oktober 1899, der grava hans ligg.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Waterfall av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili

**«Waterfall»** (engelsk for *[[Foss]]*) er det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili. Songen er skriven av Thomas G:son og Erik Bernholm.

Thomas G:son vart vald ut av Sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli (SSM) til å skrive det georgiske bidraget i Eurovision Song Contest 2013. Songen «Waterfall» vart presentert på fjernsynsprogrammet *[[Our Morning]]* og vil verte framført av Sopho Gelovani og Nodiko Tatishvili. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Georgia vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Songen starta som nummer 15, etter Albania med «Identitet» av Adrian Lulgjuraj og Bledar Sejko og før Sveits med «You and Me» av Takasa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waterfall (Sopho Gelovani & Nodiko Tatishvili song)|Waterfall (Sopho Gelovani & Nodiko Tatishvili song)]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  
 
*
Nicolai Hanson

**Nicolai Hanson** () var ein norsk preparant og polarforskar. Han var det første mennesket som omkom og vart gravlagd på det antarktiske kontinentet, då han som medlem av Southern Cross-ekspedisjonen under leiing av Carsten Borchgrevink døydde etter lengre tids sjukdom.

Hanson hadde vorte alvorleg sjuk under sjøreisa frå England. Etter å ha kome fram til ekspedisjonen sin overvintringsleir ved Kapp Adare, var han frisk nok til å kunne gjennomføre delar av dei planlagde vitskaplege aktivitetane. Dette var den første ekspedisjonen som overvintra i Antarktis, og i løpet av vinteren vart Hansons helsetilstand forverra. Han var klår over kva for ein veg det gjekk, og den 14. oktober døydde han. Obduksjonen synte at dødsårsaka var tarmslyng, men noko sikker diagnose over sjukdomen hans er ikkje blitt fastslått. Det har vore spekulert i om han leid av skjørbuk eller beriberi, men meir truleg pådrog han seg ein infeksjon i São Vicente under reisa sørover. Hanson si dagbok frå turen er bevart, men mykje av dei vitskaplege notata og prøvene gjekk tapt etter skjønlaus handsaming på heimturen .

Etter eige ynskje vart Hanson gravlagt i fjellpartiet ovanfor Kapp Adare, der ei grav vart sprengt ut i fjellet. Grava er markert med kvite kvartssteinar og ein trekross og plakett som er festa til ein stor stein. Ho er oppført på Antarktistraktaten si liste over historiske stader og kulturminne i Antarktis.

Hanson hadde ein kort periode i 1895 studert zoologi under professor Robert Collett ved Christiania Universitet. Han var ein ivrig jeger, samlar og konservator, og før han vart vald ut til å delta på Borchgrevinks ekspedisjon hadde han drive feltarbeid i Nord-Noreg for British Museum og Zoologisk museum.

Han gifta seg kort tid før han reiste til Antarktis, og fekk seinare ei dotter. Oldeborna hans David Vogt utgav i 2008 ei bok om Carsten Borchgrevink og Southern Cross-ekspedisjonen.

Hanson Peak (1255 moh.) på Kapp Adare er kalla opp etter han.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nicolai Hanson|Nicolai Hanson]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Vogt, David. *Vår glemte polarhelt – Carsten Borchgrevink og Southern Cross-ekspedisjonen 1898-1900*. Aschehoug, 2008. ISBN 9788203291388

 

## Bakgrunnsstoff
*Nicolai Hansons dagbok: Original – Avskrift Norsk polarhistorie
*Nicolai Hanson Norsk polarhistorie
*Norges glemte oppdager – Hansons grav Antarctic Heritage Trust
*Norges glemte oppdager – Ekspedisjonsmedlemmer Antarctic Heritage Trust
Alcohol Is Free

**«Alcohol Is Free»** (gresk *Το αλκοόλ είναι δωρεάν*, *To alkoól eínai doreán*, engelsk for *[[Alkohol]] er gratis*) var det greske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk og gresk av Koza Mostra og Agáthonas Iakovídi. Songen er skriven av Státhis Pakhídis.

## EUROSONG 2013 - a MAD show
Ellinikí Radiofonía Tileórasi (ERT) og MAD TV valde ut fire bidrag, mellom dei «Alcohol Is Free» av Koza Mostra og Agáthonas Iakovídi, som fekk delta i EUROSONG 2013 - a MAD show, den greske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013.

### Finalen
Songen starta som nummer tre, etter «Angel» av Alex Leon og Giorgina og før «Xílies kai mía níkhtes» av Aggelikí Iliádi. Bidraget vann og vil representere Hellas i Eurovision Song Contest 2013.

## Eurovision Song Contest 2013

Etter sigeren i EUROSONG 2013 - a MAD show vart det klårt at «Alcohol Is Free» vil representere Hellas i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Hellas vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

### Semifinale 2
Songen vil starte som nummer ni, etter Island med «Ég á líf» av Eythor Ingi og før Israel med «Rak bishvilo» av Moran Mazor.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alcohol Is Free|Alcohol Is Free]]» frå , og «[[:el:Alcohol Is Free|Alcohol Is Free]]» frå  den 26. mars 2013.*  

*
Uranusmånen Prospero

**Prospero** er ein av månane til Uranus. Han har ein diameter på kring 50 km og vert rekna til dei irregulære uranusmånane.

Prospero vart oppdaga 18. juli 1999 av Brett Gladman, Matthew Holman, John J. Kavelaars, Jean-Marc Petit og Hans Scholl med Canada-France-Hawaii-teleskopet ved Mauna Kea-observatoriet på Hawaii, i lag med Setebos og Stephano.

## Kjelder
* «Prospero: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Uranusmånen Ferdinand

**Ferdinand** er ein av månane til Uranus. Han er mellom dei irregulære månane, og har ein diameter på kring 20 km.

Ferdinand vart oppdaga 13. august 2001 av Dan Milisavljevic, Matthew J. Holman, John J. Kavelaars og Tommy Grav ved Cerro Tololo Inter-American Observatory i Chile.

## Kjelder
* «Ferdinand: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Neptunmånen Naiad

**Naiad** er ein av månane til Neptun. Naiad går i bane nær Neptun og brukar 7 timar og 6 minutt på éin runde, og banen minskar støtt. Etter kvart vil Naiad truleg anten brytast opp i bitar og forma ein ny ring rundt Neptun eller falla ned i planeten.

Naiad vart oppdaga på bilete tekne av Voyager 2 i 1989, og var den siste neptunmånen som vart oppdaga på dette viset.

## Kjelder
* «Naiad: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Neptunmånen Despina

**Despina** er ein av månane til Neptun. Han går i bane i ringsystemet til Neptun.

Despina vart oppdaga i juli 1989 på bilete tekne av Voyager 2.

## Kjelder
* «Despina: Overview»  - NASA Solar System Exploration
Rak bishvilo

**«Rak bishvilo»** (hebraisk **«רק בשבילו»**, hebraisk for *Berre for han*) var det israelske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på hebraisk av Moran Mazor. Songen er skriven av Chen Harari og Gal Sarig.

## Kdam Eurovision 2013
Rashùt Ha-Shidúr (IBA) valde ut 30 bidrag som fekk delta i Kdam Eurovision 2013, den israelske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013. «Rak bishvilo» av Moran Mazor vart tildelt ein plass i den tredje semifinalen.

### Semifinale 3
Songen starta som nummer ti, etter «Fantasia» av Julietta. Bidraget gjekk direkte vidare til finalen.

### Finalen
Songen starta som nummer åtte, etter «Toda La Noche» av Meital De Razon og Asi Tal og før «We Are Free» av Vladi Blayberg. Bidraget vann med 104 poeng, 64 poeng frå juryen og 40 poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Israel i Eurovision Song Contest 2013.

## Eurovision Song Contest 2013
Då «Rak bishvilo» vann Kdam Eurovision 2013 vart det klårt at songen vil representere Israel i Eurovision Song Contest 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Av di Israel har nasjonal fridag 14. mai vart landet tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

### Semifinale 2
Songen vil starte som nummer ti, etter Hellas med «Alcohol Is Free» av Koza Mostra og Agáthonas Iakovídis og før Armenia med «Lonely Planet» av Dorians.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rak bishvilo|Rak bishvilo]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  
* 

## Fotnotar
Prosentpoeng

**Prosentpoeng** eller **prosenteining** vert brukt om den absolutte endringa mellom to prosentverdiar. Til dømes er ei endring frå 16 prosent til 20 prosent ein auke på 4 prosentpoeng. Samtidig er det ein relativ auke på 25 prosent, sidan 4 er 25 prosent av 16. 

Prosentpoeng er delte inn i basispunkt eller basispoeng, der 100 basispunkt er 1 prosentpoeng.

I samband med meiningsmålingar blir dette somme tider omtalt feil. Det vert til dømes sagt at oppslutnaden til eit parti går opp med fem prosent når det eigentleg er snakk om fem prosentpoeng.

Men liknande feil vert òg gjort under framstillinga av mange andre målingar som er gjevne i prosent, som til dømes vekst, avkastning eller medisinske mål som ejeksjonsfraksjon. Blant anna vil standardavviket til ei slik måling vere gjeven i prosentpoeng, men likevel feilaktig omtala som prosent. Dette kan føre til forvirring sidan standardavvik òg kan målast i prosent av estimatet, såkalla relativt standardavvik.

## Referansar
Ludvig Daae (1834–1910)

**Ludvig Daae** () var ein norsk historikar. Han kalla seg ofte **Ludvig Ludvigsen Daae** for ikkje å bli forveksla med sine slektningar og namnebrør Ludvig Daae (1829–1893) og Ludvig Kristensen Daa (1809–1877). Ludvig Daae var universitetsbibliotekar 1869–1876 og professor i historie ved universitetet i Kristiania frå 1876 til han døydde. Som historikar var han først og fremst oppteken av Noregs historie under Danmark. Han stod for eit konservativt og danskvennleg syn, i motsetnad til Ernst Sars’ negative syn på dansketida.

## Verk
Ein bibliografi over Daaes skrifter og avhandlingar er i 3. utgåve av *Det gamle Christiania*, publisert 1924.
* *Norske bygdesagn* (1870)
* *[[Det gamle Christiania]]* (1871)
* *Historiske Skildringer* (1873–1878)
* «Fru Inger Ottesdatter og hendes døtre» I: *Historisk tidsskrift*; bd 3. 1874
* *Norges Helgener* (1879)
* *Nordmænds Udvandringer til Holland og England i nyere Tid: et Bidrag til vor Søfarts Historie* (1880)
* *[[Paul Botten-Hansen|Paul Botten Hansen]]* (1888)
* *En Krønike om [[Kvinesdal]]* (1894)
* *En Krønike om Erkebiskopperne i Nidaros* (1897)
* *Norske specielt bergenske Apotheker: historiske Oplysninger* (1898)
* *Om Stavanger stift i middelalderen* (1899)

;Utgjeve posthumt
* *Professor, Dr. Ludvig Daaes erindringer og opptegnelser om sin samtid*. Utgitt av Nic. Knudtzon. Oslo: Novus, 2003. ISBN 978-82-7099-361-1
It's My Life av Cezar

**«It's My Life»** (engelsk for *Det er mitt liv*) var det rumenske bidraget i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige, framført på engelsk av Cezar. Songen er skriven av Cristian Faur.

## Selecția Națională 2013
Televiziunea Română (TVR) valde ut 32 bidrag, mellom dei «It's My Life» av Cezar, som fekk delta i Selecția Națională 2013, den rumenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2013.

### Semifinale 1
Songen starta som nummer 13, etter «La donna di nero» av Liviu Mititelu og før «Firebird» av Tammy. Bidraget enda på andreplass med 18 poeng og gjekk vidare til finalen.

### Finalen
Songen starta som nummer sju, etter «Run Away With Me» av Ovidiu Anton og før «The Best Thing In Life Is To Love» av Cristian Prăjescu. Bidraget vann med 20 poeng, åtte poeng frå juryen og tolv poeng frå fjernsynssjåarane, og vil representere Romania i Eurovision Song Contest 2013. Etter finalen vart det laga ei protestgruppe på Facebook der ein prøvde å boikotte resultata frå finalen av di jurymedlemmet Ştefan Naftanailă gav null poeng til «Unique» av Luminița Anghel, medan dei andre i juryen gav bidraget fire tolvarar, éin tiar og ein sjuar. Manageren for utvalet, Dan Manoliu, vart òg overraska over røystinga, men erklærte at resultata oppfyller tevlinga sine kriterium.

## Eurovision Song Contest 2013

«It's My Life» representerte Romania i Eurovision Song Contest 2013 etter at bidraget vann Selecția Națională 2013. Sidan berre Frankrike, Italia, Storbritannia, Spania, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Romania vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

Songen starta som nummer 17, etter Sveits med «You and Me» av Takasa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It's My Life (Cezar song)|It's My Life (Cezar song)]]» frå ,  den 26. mars 2013.*  
 
* 

## Fotnotar
It's My Life

**It's My Life** kan visa til:

## Album
* *[[Albumet It's My Life|It's My Life]]* av Talk Talk
* *[[It's My Life – The Album]]* av Sash!

## Songar
* «It's My Life» av The Animals
* «It's My Life» av Bon Jovi
* «It's My Life» av Cezar og det rumenske bidraget i Eurovision Song Contest 2013
* «It's My Life» av Dr Alban
* «It's My Life» av Talk Talk, òg gjeve ut av No Doubt
* «It's My Life/Your Heaven» av Yui
* «It's My Life» av Amy Diamond
* «It's My Life» av DJ Bobo
* «It's My Life» av The Monkees
* «It's My Life» av Wendy O. Williams
* «It's My Life (Finally)» av Sean Ensign

## Anna
* *[[Filmen It's My Life|It's My Life]]*, film 
* *[[My Life to Live]]* (britisk tittel *It's My Life*), film
* *[[Fjernsynsserien It's My Life|It's My Life]]*, fjernsynsserie
* *[[Novellen It's My Life|It's My Life]]*, novelle av Robert Leeson
Mount Harker

**Mount Harker** er eit fjell som ligg aust for Willisbreen i Saint Johns Range i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart først kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–1913) leia av Robert Falcon Scott. Fjellet er kalla opp etter Alfred Harker (1859–1939), ein engelsk geolog som var spesialist i petrologi og petrografi.

## Bakgrunnsstoff
*Australian Antarctic Data Centre Antarktis Gazeteer  entry for Mount Harker.
*Consorzio PNRA Composite Gazeteer i Antarktis  entry for Mount Harker.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Harker|Mount Harker]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Harrington

**Mount Harrington** er eit av dei høgaste fjella i austenden i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis, med ei høgd opp mot 2610 moh. på vestsida av Whitehallbreen og 5&nbsp;nautiske mil sørvest for Mount Northampton. Det vart namngjeve i 1960 av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter geologen Hilary J. Harrington, som leia den geologiske gruppa frå New Zealand (NZGSAE) til dette området, 1957–58, og som leia NZGSAE i McMurdo Sound-området, 1958–59. Seinare undersøkte han for US Antarctic Research Program (i lag med Russell J. Korsch) McMurdo Sound-området, 1968–69.

## Kjelder
Harris Peak i Victoria Land

**Harris Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 1750 moh som ligg 1,4&nbsp;nautiske mil sør for Mount Weyant i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det ligg mellom Mount Hall og Ball Peak, som namnet er knytt til. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 1998 etter A.M. «Andy» Harris (som døydde på Mount Everest med Rob Hall), ein guide og feltleiar for New Zealand Antarctic Research Program, 1987–92, med to turar til Marie Byrd Land.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Harrison Peak

**Harrison Peak** er eit fjell på 2830 moh langs nordsida av Woodbreen, kring 5&nbsp;nautiske mil nord for Mount McDonald i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter William R. Harrison, ein biolog ved McMurdo-basen, 1967–68.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Harrow Peaks

**Harrow Peaks** er ei gruppe ulendte fjelltoppar i austlege delen av Random Hills, som grensar i nord til Clausnitzerbreen og i aust til Tinkerbreen, oppom nordvestenden av Wood Bay på kysten av Victoria Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Geoffrey N. Harrow, ein biolog ved McMurdo-basen, 1965–66.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hart

**Mount Hart** er eit fjell over 3&nbsp;000 moh, som ligg 2&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Chider i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Vemon D. Hart, som var øvstkommanderande på U.S. Navy-skvadron VX-6 vinteren ved McMurdo-basen, 1968.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Harvey Summit

**Harvey Summit** er eit fjell på 2644 moh. ved toppen av McDermottbreen i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kalla opp etter John W. Harvey ved National Solar Observatory som i lag med Thomas L. Duvall jr, og Martin Pomerantz, forska på helioseismologi ved Sørpolen nokre år frå 1980 og utover.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hawkes Heights

**Hawkes Heights** er eit isfyllt krater med ei høgd opp mot 2&nbsp;000 moh som dominerer den sørlege delen av Coulman Island i Rosshavet i Antarktis, og er det høgaste punktet på øya. Fjellet vart namngjeve av den geologiske gruppa frå New Zealand (NZGSAE), 1958–59, etter kaptein William M. Hawkes i U.S. Navy som leia dei tidlega flyoperasjonane frå Williams Field nær McMurdo-basen, mellom anna fleire langvarige flyfototurar og forsyningsturar, og den første landinga ved Sørpolen. Han kommanderte eit av to fly som gjorde den historiske første flyturen frå Christchurch til McMurdo-basen den 17. desember 1955. Mount Hawkes er òg kalla opp etter Hawkes, som var i Air Development Squadron Six (VX-6) i 1955–56.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* «Hawkes Heights i Antarktis» on Peakbagger
*
Mount Hayton

**Mount Hayton** er eit fjell, 2240 moh. i sørdelen av East Quartzite Range i Antarktis. Det vart namngjeve av New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63, etter J.S. Hayton, ein feltassistent i gruppa. Fjellet vart klatra den 18. desember 1962.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition

**New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition** var ein newzealandsk ekspedisjon til Ross Dependency i Antarktis i 1962 og 1963. 

Den antarktiske avdelinga til det newzealandske forskingsdepartementet ønskte tidleg i 1960-åra å få i stand ein ekspedisjon til Antarktis. Føremålet var å utføre topografiske og geologiske undersøkingar i eit av dei få uutforska områda i Ross Dependency.

Tararua Tramping Club frå Wellington svarte og organiserte ekspedisjonen som NZ Federated Mountain Clubs betalte for og den antarktiske avdelinga godkjende. 

Leiaren for ekspedisjonen var John M. Millen, ein landmålar. 

## Kjelder
* Tararua Tramping Club Antarctic Expedition 1962-63
Head Peak

**Head Peak** er eit fjell 3,5&nbsp;nautiske mil aust for Le Couteur Peak, som ligg på ein framskytande rygg frå Millen Range i firnområdet til Pearl Harborbreen. Det fekk dette namnet av den sørlege gruppa frå New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition, 1962–63, etter likskapen til eit hovud og plasseringaved toppen av Pearl Harborbreen. *Head* er eit engelsk ord for topp. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hedgpeth Heights

**Hedgpeth Heights** er hovudsakleg snødekte høgder som strekkjer seg over 14&nbsp;nautiske mil og med fjelltoppar med ei høgd opp mot 1300 moh, 2&nbsp;nautiske mil sørvest for Quam Heights i Anare Mountains i Victoria Land i Antarktis. Fjellet vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joel W. Hedgpeth, ein biolog i US Antarctic Research Program ved McMurdo-basen, 1967–68, og Palmer-stasjonen, 1968–69.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Heg

**Mount Heg** er eit massivt isdekt fjell som dannar sørenden av eit forberg på vestsida av Malta Plateau i Victoria Land i Antarktis. Det grensar i i vest, sør, og aust til Seafarerbreen, Marinerbreen og Pottsbreen. Fjellet vart først med på eit kart frå 1960 på New Zealand kompilert frå flyfotografi teken av U.S. Navy. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1972 etter James E. Heg, som var leiar for planlegginga og koordineringa for Office of Polar Programs i National Science Foundation.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Heke Peak

**Heke Peak** er eit fjell på 2175&nbsp;moh på ryggen som dannar sørveggen av Mitchellbreen nær toppen av breen, i Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve i 1993 av New Zealand Geographic Board etter Randal Heke, formannen for byggmannskapet som bygde den newzealandske Scott-basen i 1957. Han oversåg bygnginane i mange år fram til han vart pensjonist.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Helios

**Mount Helios** er eit fjell 0,8&nbsp;nautiske mil nordaust for Mount Theseus, med ei høgd opp mot 1650&nbsp;moh i austlege delen av Olympus Range i Victoria Land i Antarktis. I samband med namngjeving i området frå gresk mytologi, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1997 etter Helios, solguden.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hemphill

**Mount Hemphill** er eit snødekt fjell som stig over 1800 moh. i den sørlege delen av Anare Mountains i Antarktis. Det ligg mellom toppen av McLeanbreen og Ebbebreen. Fjellet vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–63, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Harold S. Hemphill i US Navy, ein fotografisk offiser med skvadron VX-6 i Antarktis, 1962–63 og 1963–64.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Henderson Pyramid

**Henderson Pyramid** er eit nesten heilt isdekt fjell, 2450 moh, 4&nbsp;nautiske mil sør-sørvest for Ugolini Peak på vestsida av Royal Society Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi i U.S. Navy, 1956–61, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 1994 etter Thomas E. Henderson, ein kartograf i USGS. Henderson deltok i gruppa som gjorde geodetiske undersøkingar ved Ellsworth Mountains 1979–80. Han var leiaren for USGS nord i Victoria Land 1981–82; og satelittmålingsgruppa til USGS ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1982.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hennessey

**Mount Hennessey** er eit fjell 2&nbsp;nautiske mil nord for Mount Tukotok i Salamander Range i Freyberg Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy (1960–64), og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Raymond W. Hennessey, ein flyfotograf ved Hallett-stasjonen i 1957.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Hercules

**Mount Hercules** er ei stort sett flat høgd mellom Mount Aeolus og Mount Jason i Olympus Range i Victoria Land i Antarktis. Ho vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) etter Hercules (Herakles), ein figur i gresk mytologi.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Mount Herschel

**Mount Herschel** er eit kjenneleg fjell som ligg 2,6&nbsp;km nordaust for Mount Peacock og oppom enden av Ironsidebreen frå sør, i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis.

Fjellet vart oppdaga i 1841 av Sir James Clark Ross, som namngav dette fjellet etter Sir John F.W. Herschel, ein kjend engelsk astronom.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Herschel|Mount Herschel]]» frå ,  den 26. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hjorth Hill

**Hjorth Hill** er eit avrunda, isfritt fjell, 760 meter over havet, som ligg like nord for New Harbour og 2&nbsp;nautiske mil sør for Hogback Hill i Victoria Land i Antarktis. Det vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen, leia av Robert Falcon Scott og vart kalla opp etter produsenten av primusapparata som vart nytta på ekspedisjonen. Namnet vert skrive «Hjort's Hill» i i rappoartane til Scott, men «Hjorth's Hill» vert nytta på kartet som følgde med rapporten. Den tilrådde stavinga er basert på karta som følgde rappoartane.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hobbs Peak

**Hobbs Peak** er eit markant fjell, 1510 moh, ved skiljet mellom Hobbsbreen og Bluebreen i Victoria Land i Antarktis. Det er det høgaste punktet i aust–vest-delen av denne skiljande ryggen. Fjellet vart klatra av medlemmar av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1960–61), som kalla det opp etter nærleiken til Hobbsbreen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hoehn Peak

**Hoehn Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot 2&nbsp;000 moh ved toppen av Matterhornbreen. Toppen markerer sørenden av Morelli Ridge i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (1997) etter Robert C. Hoehn ved sivilingeniøravdelinga ved Virginia Polytechnic Institute and State University, som studerte økosystemet i Lake Bonney i løpet av sesongen 1974–75.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff