open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jurij Litujev

**Jurij Nikolajevitsj Litujev** () var ein russisk friidrettsutøvar frå Irbit som representerte Sovjetunionen. Han vann EM-gull på 400 meter hekk i 1958, samt to EM-sølv og eitt OL-sølv i same øvinga i tida 1950-56.

## Liv
Litujev, som deltok som soldat i den store fedrelandskrigen fram til 1945, var frå 1950 ein av dei aller beste langhekkløparane i verda. I 1950 vart han nummer to på 400 m hekk då friidretts-EM fann stad i Brussel. To år seinare vann han ein ny sølvmedalje under Sommar-OL 1952 i Helsinki. Året efter slo han Glenn Hardin sin 19 år gamle verdsrekord då han 20. august 1953 i Budapest sprang på 50,4 sekundar, hans livs kjappaste løp. Rekorden stod seg eitt år til Glenn Davis forbetra den.

Ved EM i friidrett 1954 i Bern tok Litujev si tredje rake sølvemedalje, noko overraskande måtte han gje tapt for landsmannen Anatolij Julin. Under dei olympiske leikane 1956 i Melbourne enda Litujev på fjerdeplassen, slått av tre karar frå USA.

Litujev sin store triumf kom i hans siste store meisterskap, EM i friidrett 1958 i Stockholm. Med tida 51,1 sekundar vann han ein klar siger framom Per-Owe Trollsås frå arrangørlandet.

Åra 1950-55 og 1957-58 vart Litujev sovjetmeister på 400 m hekk, i 1959 vart han nummer to.

Han var gift med Valentina Bogdanova.

## Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1950 i Brussel: Sølvmedalje - 52,4, bakom Armando Filiput (51,9)
*OL 1952 i Helsinki:Sølvmedalje - 51,3, bakom Charles Moore (50,8)
*EM 1954 i Bern: Sølvmedalje - 50,8, bakom Anatolij Julin (50,5)
*OL 1956 i Melbourne: Nr 4 - 51,7, bakom Josh Culbreath (51,6)
*EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje - 51,1, framom Per-Owe Trollsås  (51,6)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Juri Nikolajewitsch Litujew|Juri Nikolajewitsch Litujew]]» frå ,  den 9. august 2015.*
Rundetårn

**Rundetårn** (eldre staving *Runde Taarn*) er eit tårn som vart bygt på 1600-talet i København i Danmark. Tårnet er ein del av Trinitatisanlegget, som som vart byd for å gje  datidas elever og studenter eit astronomisk observatorium, eit universitetsbibliotek og ei studentkyrkje, Trinitatis kyrkje (*Treeiningskyrkja*).

Rundetårn er ein av Københavns mest kjende bygninger. Tårnet vart bygd på oppdrag frå kong Kristian IV og vart teikna av arkitekt Hans van Steenwinckel den yngre. Grunnsteinen vart lagt ned 7. juli 1637 og tårnet vart ferdig i 1642. Trinitatis kyrkje vart ikkje ferdig før i 1656, og biblioteket i 1657.

Tårnet er 36 meter høgt og 15 meter i diameter. Det har ikkje trapper, men har i staden ei 5,6 meter bred, spiralforma gang som leier opp til observasjonsplattformen på taket. Peter den store reid i 1716 opp til toppen av tårnet, og gemalen hans, Katarina tok same vegen med fire hester.

## Galleri

Rundetarn main door.jpg|Inngangsdøra til Rundetårn
Rundetårn - helix ramp.jpg|Spiralgangen i Rundetårn
Købmagergade - Rundetårn.jpg|Rundetårn sett frå Krystalgade
Rundetårn view 1.jpg|Utsikt frå Rundetårn mot Rosenborg slott


## Bakgrunnsstoff

*
Trapp

**Trapp** (av mellomnedertysk *trappe*) er ein bygningsdel danna av fleire vassrette trinn i gradvis ulike høgder som ein kan gå mellom ulike plan på. Trapper kan brukast inni bygningar og fartøy til å forbinda ein etasje med ein annan, eller utomhus, både utanpå bygningar, i gater og i landskapet.

Trapper finst i ulike storleiker og utformingar. Dei kan ha rett, bøygd, svingande eller korketrekkarforma løp - sistnemnde type blir kalla vindeltrapp. Konstruksjonen kan vera ei massiv oppbygning av murverk eller ein open, frittberande konstruksjon. 

## Utforming

Ei enkel trapp kan følgja ei rett line frå eit plan til eit anna. Ho kan også svinga ein eller fleire gonger i rette eller bogande svingar. Trapper kan også følgja landskapet, som ein skråning eller fjellside. Trappene kan stå fritt, følgja ein vegg eller ha veggar på begge sider. Breidda på trapper kan variera frå å vera så smale at berre ein person kan passera, til så breie at fleire folk kan gå eller sitja i dei.

Trappetrinna i ei trapp har gjerne jamn storleik, med eventuelle svingande trinn breiare på bortsida. Ein kan også ha oppbrot i avsatsar eller reposar. I nokre trapper er det nedste trinnet større enn dei andre, mellom anna slik at nedre delen av rekkverket kan festast her. Enkelte trapper kan ha ei pyramideaktig form slik at dei nedre trinna er mykje breiare enn dei øvre.

Bratte eller lange trapper kan ha gelender som hindrar fall i eller frå trappa. Gelenderet kan vera festa til ein vegg eller bygd opp som eit gjerde eller rekkverk med loddrette balustrar. Kortare eller slakare trapper treng ikkje ha gelender.

Inntrinnet og trinnhøgda (opptrinnet) på ei trapp bestemmer stigingsvinkelen hennar. Ei vanleg trapp kan ha inntrinn på 240–270 mm og trinnhøgd på 150–180 mm, noko som gjev ein behageleg gangrytme.

Ifølge norske bygningsforskrifter må stiginga ikkje overstiga 45° målt langs midtlinja av trappa. Ein regel for gunstig stigingsforhold seier at summen av trinnbreidda og to gongar trinnhøgda skal utgjera 63–64 cm. Er den totale nivåforskjellen stor, kan trinna i trappa avbrytast av ein eller fleire kvileplassar (reposar) som overgang til nytt retningsforløp.

## Sjå òg
*Ghat
*Laksetrapp
*Rulletrapp

## Kjelder

*«Trapp: bygningsdel» (15. februar 2009). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 17. juli 2015.
Wim Slijkhuis

**Willem Frederik Slijkhuis**, kjend som **Wim Slijkhuis**, () var ein nederlandsk friidrettsutøvar frå Leiden som vart europameister på 1500 meter i 1950 i Brussel.

## Aktiv
Slijkhuis tok sølvmedaljen på 5000 m då EM i friidrett 1946 vart avvikla på Bislett stadion i Oslo på tida 14.14,0, hans endelege personbeste på distansen. To år seinare deltok han i dei olympiske leikane 1948 i London. Her vann han to bronsemedaljar, fyrst på 5000 meter og fire dagar seinare på 1500 meter. På halvmila kom han i mål ei ni sekundar bak dei to som kjempa om sigeren, men på 1500 meter kjempa han drabeleg om gullmedaljen mot svenskane Henry Eriksson og Lennart Strand. Eriksson vann på 3.49,8, Strand og Sljikhuis var begge seks tidels sekund bakom, men Strand vart dømd fyrst.

I 1949 forbetra Slijkhuis den nederlandske rekorden på 1500 m til 3,43,8, einast åtte tidels sekund bakom verdsrekorden. Under EM i friidrett 1950 vann han gullmedaljen på 1500 m, seks tidels sekund framom franske Patrick El Mabrouk.

Slijkhuis vart slått ut i forsøket på 1500 m under Sommar-OL 1952 i Helsinki, og la opp i 1954.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Willem Slijkhuis|Willem Slijkhuis]]» frå ,  den 10. august 2015.*
Cassini

**Cassini** kan visa til:

* Giovanni Domenico Cassini, italiensk vitskapsmann
* Cassini-Huygens, ei romsondeferd til Saturn
Okeanider

**Okeanider** (Okeanos-døtrene) er ei gruppe hav- eller vassnymfer i gresk mytologi. Dei er døtrer av titanane Okeanos, ei lekamleggjering av urstraumen som omsluttar verda, og Tethys, opphavet til ferskvatn.

Okeanidene er ein type undriner - kvinnelege, menneskeforma vesen som lever i hav og vatn. 
Ifølgje Hesiod finst det 3000 av dei, og dei finst over heile verda og i havdjupnene. Andre opprekningar gjev lågare tal; Hyginus nemner til dømes berre 17. Brørne deira er også mange i talet og er vernegudar for elver.

Mange av okeanidene er knytt til havguden Poseidon. Det blir fortald at på dagar med solskin kunne ein få glimt av okeanider på havflata. Dei køyrde i skumsprutande vogner trekte av hippokamposar og pynta med blomar og kransar.

Det var vanleg for sjøfolk å tilbe okeanider med offer for å verna seg mot uvêr og ulukke på havet. Argonautane ofra mjøl, olje, honning og okser til dei før dei la ut på ferda si for å henta det gylne skinnet.

## Okeanider i nyare tid
Den finske komponisten Jean Sibelius skreiv eit orkesterverk kalla *Aallottaret* (*Okeanidene*) i 1914.

## Enkeltokeanider
*Amfitrite, kona til Poseidon, blir nemnd anten som ei okeanide eller ei nereide.
* Asia, kona til Iapetos og mor til Atlas, Promethevs, Epimethevs og Menoitios.
* Doris, gudinne for rikdommen frå havet
*Evrynome, ei elvegudinne og tredje kona til Zevs
* Kalypso, som er kjend frå Odysseen
* Klymene, kona til Iapetos
* Metis, ei visdomsgudinne og den første kona til Zevs
* Nemesis
* Pleione, mor til Pleiadane 
* Rhode, Rhodea eller Rhodia, gudinne for Rhodos
* Telesto, ei havgudinne som lekamleggjorde gudesigning og suksess
* Tyche, ei lukkegudinne
* Styx, knytt til elva i underverda

## Kjelder

*  

*

*  
*

*  
*  

## Bakgrunnsstoff
Gaston Reiff

**Gaston Étienne Ghislain Reiff** () var ein belgisk langdistanseløpar frå Braine-l'Alleud i Vallonsk Brabant. Han vart olympisk meister på
5000 meter i 1948, den aller fyrste frå Belgia som vann OL-gull i friidrett.

Reiff vart sjettemann på 5000 meter då EM i friidrett 1946 fann stad i Oslo. Han store stund kom med 5000-meteren under Sommar-OL 1948 i London. Han og Emil Zátopek frå Tsjekkoslovakia hadde lagt alle bakom seg, då spurten tok til. Ingen av dei ville gje seg, men Reiff trekte lengste strået og vann på tida 14.17,6, to tidels sekund framom Zátopek. To år seinare spurta Reiff om sølvmedaljen på halvmila då friidretts-EM vart avvikla i heimlandet, og måtte gje tapt for franske Alain Mimoun; Zátopek var då i ein klasse for seg.

Reiff deltok også under Sommar-OL 1952 i Helsinki, der han braut han 5000-meterløpet.  Si beste tid på 5000 m, 14.10,8, oppnådde han i 1951. Han la opp i 1958.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Gaston Reiff|Gaston Reiff]]» frå ,  den 10. august 2015.*
Valentina Litujeva

**Valentina Mikhailovna Litujeva**, fødd **Bogdanova**, () var ein sovjetisk friidrettsutøvar frå Leningrad.

Bogdanova vann lengdehopp-tevlinga under europameisterskapen 1950 i Brüssel med eit hopp på 5,82 meter. Ho hadde 19 centimeter til gode på sølvvinnaren Wilhelmina Lust frå Nederland.

Etter at ho hadde gifta seg med hekkeløparen Jurij Litujev, enda ho som Valentina Litujeva på ellevteplass i lengdehopp med 5,65 m då Sommar-OL 1952 fann stad i Helsinki. Same sesongen vart ho sovjetisk meister i lengdehopp etter å ha landa på 5,98 m, hennar einaste nasjonale tittel.

Ved EM i friidrett 1958 i Stockholm nådde ho 6,00 meter og berga sølvmedaljen med kanpp margin, to andre utøvarar stoppa på 5,99 m. To veker etter europameisterskapen gjorde ho i Moskva sitt livs lengste lengdehopp; 6,10 meter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Walentina Michailowna Litujewa|Walentina Michailowna Litujewa]]» frå ,  den 10. august 2015.*
Stripehovudstiftstjert

**Stripehovudstiftstjert** (*Cranioleuca hellmayri*) er ein fugl i omnfuglfamilien som er endemisk for Colombia  med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta. Utanom dette området er det kjent eitt funn i Perijá, nordvestre Venezuela.

## Skildring
Stripehovudstiftstjerten er ein liten omnfugl med kroppslengd på rundt 14 centimeter og masse på ca. 15 gram. Han arvar typiske trekk i morfologi for slekta *[[Cranioleuca]]*; har relativt kortare stjert enn somme andre stiftestjertslekter, og stjerten endar i ein dobbel tupp. Oversida er brun, der venger og stjert er meir raudbrune enn ryggen. Undersida er lys gråbrun, strupen nær kvit.

Det karakteristiske for arten er hovudet som har kastanjeraud krone med gråsvarte striper. Han har ei smal, lang og nær kvit augebrynstripe.

Han lever helst i skog og gjenreist skog mellom 1520 og 3000 moh. Her beitar dei på leddyr frå midten av trekroner og opp mot toppen. Dei beitar gjerne parvis i fleirartsflokkar.

Reiret er fletta av gras og hengt opp i ei grein. Hekketida er i september til november.

Storleiken på populasjonen er rekna som stabil, men han er ikkje estimert. Arten er skildra som vanleg i utbreiingsområdet, og IUCN har kategorisert han som livskraftig, LC.

## Kjelder

* Remsen, J.V., Jr (2003). *[http://www.hbw.com/node/56476 Streak-capped Spinetail (Cranioleuca hellmayri)]* In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 10. august 2015 
*BirdLife International (2015) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22702426 Cranioleuca hellmayri]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 10. august 2015

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Bilete av stripehovudstiftstjert på flickr.com
Brungumptapakulo

**Brungumptapakulo** (*Scytalopus latebricola*) er ein fugl i tapakulofamilien, endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.
__NOTOC__
## Skildring
Dette er ein mellomstor tapakulo, ca. 11,5 centimeter, fjørdrakta til vaksne fuglar er mørk brungrå på oversida, reinare brun lengst bak, og undergump og halefjører er gulbrune. Brungumptapakuloar lever i underskog, fuktig skog og gjenreist skog, frå 2000 til 3660 moh.

Populasjonen er ikkje estimert og er trudd å vere stabil. Arten er klassifisert som livskraftig.

## Om tapakuloar generelt
Tapakuloar lever i tett vegetasjon på eller nær bakkenivå og finst hovudsakleg i fjellområda i utbreiingsområdet sitt. Dei kan vere særs krevjande å observere ettersom dei spring i underskogen på ein musaktig måte. Artane er terrestriske, har korte venger og fuglane har derfor dårlege flygeevner. Dei har kraftige bein, godt egna til livet på grassletter og i underskog. Stjerten er oppreist. Dei vert enklast oppdaga og identifisert med hjelp av kjenneteikn i songen.

## Kjelder

* Krabbe, N.K. & Schulenberg, T.S. (2003). *[http://www.hbw.com/node/56963 Brown-rumped Tapaculo (Scytalopus latebricola)]* In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 10. august 2015 
*BirdLife International (2015) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22703513 Scytalopus latebricola] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 10. august 2015

;Referansar
Moldova i Eurovision Song Contest

**[[Moldova]]** debuterte i Eurovision Song Contest i 2005 i Kyiv i Ukraina med songen «Boonika Bate Doba», framført på engelsk og rumensk av gruppa Zdob și Zdub. Bidraga vert valde gjennom den nasjonale finalen O Melodie Pentru Europa, arrangert av av den moldovske kringkastaren TeleRadio-Moldova.

I 2007, ville TRM trekkje seg frå tevlinga, grunna dårleg resultat i 2006. Men etter press frå TV-sjåarane, ombestemte TRM seg og fylte ut søknad om å delta. Bidraget vart valt internt av TRM, og Natalia Barbu og songen «Fight» vart valde ut til å delta for Moldova.

Landets beste plassering kom i 2017 då songen «Hey, Mamma!», framført på engelsk av gruppa SunStroke Project, enda på 3. plass med 374 poeng. Landets dårlegaste plassering kom i 2014 då songen «Wild Soul», framført på engelsk av Cristina Scarlat, enda på sisteplass i den fyrste semifinalen med 13 poeng.

## Bidraga

## Røystehistorikk (2005–2019)
### Finalane

 

### Semifinalane

 

## Galleri

File:Natalia gordienko arsenium 2006.jpg|Natalia Gordienko og Arsenium i Athen 2006 
File:ESC 2007 Moldova - Natalia Barbu - Fight.jpg|Natalia Barbu i Helsingfors 2007 
File:Sunstroke Project & Olia Tira, ESC 2010.jpg|SunStroke Project og Olia Tira i Oslo 2010
File:Moldova at ESC 2011.jpg|Zdob și Zdub i Düsseldorf 2011
File:ESC2013 - Moldova 13.jpg|Aliona Moon i Malmö 2013
File:ESC2014 - Moldova 01.jpg|Cristina Scarlat i København 2014
File:20150515 ESC 2015 Eduard Romanyuta 5974.jpg|Eduard Romanyuta i Wien 2015
File:ESC2016 - Moldova 12.jpg|Lidia Isac i Stockholm 2016
File:Sunstroke Project (Moldova). Photo 479.jpg|SunStroke Project i Kiev 2017
File:ESC2018 - Moldova 05.jpg|DoReDos i Lisboa i 2018
File:Anna Odobescu at the 2019 Eurovision Song Contest Semi-final 2 dress rehearsal (01).jpg|Anna Odobescu i Tel Aviv i 2019

## Sjå òg
* Moldova i Junior Eurovision Song Contest

## Kjelder

*Den offisielle nettsida til Eurovision Song Contest
*Moldova i Eurovision Song Contest
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moldova in the Eurovision Song Contest|Moldova in the Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 10. august 2015.*
Pasvik folkehøgskole

**Pasvik folkehøgskole** er ein frilynt folkehøgskule som ligg i Svanvik i Sør-Varanger i Finnmark. Skulen tar årleg imot om lag 60 elevar og er eigd av Finnmark fylkeskommune.

#### Gamle/tidligere linjefag ved skolen i 2015
* Foto og reise
* Friluftsliv Finnmark
* Jakt og fiske
* Hest
* Hundekjøring og villmarksliv
* Norsk språk og kultur

#### Linjefag idag
* 100% Jakt
* 100% Fiske
* Arctic Bushcraft
* Arktisk reiseliv - Svalbard
* Eventyrer - Villmark
* Friluftsliv Finnmark - Afrika
* Hundekjøring og villmarksliv

## Kjelder

* 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Skogn folkehøgskole

**Skogn folkehøgskole** er ein frilyndt folkehøgskule som ligg på Skogn i Levanger kommune i Trøndelag. Skulen vart grunnlagd i 1904, har plass til 90 elevar i året og er eigd av Sør-Inntrøndelag Høgskolelag.

#### Linjefag ved skulen i 2015:
* Blues Rock USA
* Håndball Brasil
*Jakt og fiske i Norge og USA
* Kickboxing & Fitness
* Livslinja Thailand
* USA film, foto og friluftsliv

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Nordpolområdet til Mars

**Nordpolområdet til Mars** eller **Planum Boreum** har til ei kvar tid område dekte av vassis. Andre tider av året ligg det òg eit dekke av karbondioksid-is i området.

Mars Reconnaissance Orbiter observerte ved eit høve fleire snøskred i området. 

## Sjå òg
* sørpolområdet til Mars

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* IAU-kart over området med namn
Anker for fartøy

**Anker** er reiskapar av ulike utformingar nytta til å halde fartøy (skip eller båtar), bøyar, flytebrygger og andre flytande innretningar fast på ein og same plassen på sjøen ved å feste fartøyet eller innretninga til sjøbotnen med eit tau eller ein kjetting som ankeret heng i enden av. Er ankeret lite, vert det helst kalla *dregg*, særleg når det er av ein type som kan faldast saman når det ikkje er i bruk.

Eit *drivanker* er ei poseliknande innretning som ein let drive i eit tau etter ein båt eller eit skip for å bremse på farta, eller for å halde stamnen på båten eller skipet opp mot bylgjer og vind når skipet ikkje har motorkraft, eller ikkje har framdrift av andre årsaker.

## Ulike ankertypar
Eit anker kan vere meint til permanent fortøyning av til dømes flytebrygger, for å halde på plass bøyer som er lagde ut for å fortøye skip eller båtar til, eller for å halde flytande oljeboringsplattformar på plass. Slike anker vert ofte kalla moringar, og dei kan vere av mange ulike slag og materiale, særleg når det gjeld moringar for småbåtar og flytebrygger. Dei har ofte det til felles at det er tyngda som fester dei til sjøbotnen, og til dømes jarnskrap, gamle motordelar, støypte betongklumpar og anna kan gjere nytta som moringar.

Skip og båtar har anker og dreggar som er meint for mellombels fortøying. Slike anker vert sleppte ut når det trengs, og deretter heiste opp og teke med på ferda vidare. Ein talar om at skipet kastar anker, ligg for anker, letter eller heiser anker.

***Stokkanker** er namn på ein type anker med ein stokk i toppen, plassert vinkelrett på dei to klørne som fester ankeret til sjøbotnen. Stokken legg ankeret i posisjon og får det til å feste seg betre. Dette er det tradisjonelle skipsankeret.
***Ploganker** er eit anker som har form som ein plog.
***Bruce-anker** og andre variantar som går under nemning *kloanker* eller flukanker, vart konstruert av Peter Bruce på 1970-talet som ei betring av plogankeret.
***Danforth-anker** er eit anker med hengsla spissar som grev seg ned i vinkel i botnen og er eigna for bruk der botnen er av sand.
***Plett** er eit anker forma som ei litt konkav skive.

## Bakgrunnsstoff
Aryan Tari

**Aryan Tari** () er ein norsk sjakkspelar, stormeister i sjakk, junior-verdsmeister i sjakk i 2017. Han har blitt rekna som eit av dei største talenta i norsk sjakk, junior-noregsmeister allereie som 13-åring i 2012. Tari vart internasjonal meister i sjakk (IM) berre 14 år gamal i 2013, og kvalifiserte seg for stormeister-tittelen i oktober 2015, berre 16 år gammal, som den 12. norske sjakkspelaren. Aryan Tari vart noregsmeister i sjakk i 2015 og 2019.

## Internasjonal meister i sjakk 2013
Aryan Tari har gjort sterke resultat i mange internasjonale turneringar. I tre av dei var prestasjonane så gode at dei gav han dei nødvendige tre innteikningane i tittelen Internasjonal meister i sjakk: I den opne noregsmeisterskapen i sjakk på Fagernes i mars 2013 gjorde han eit stormeister-resultat med 6 poeng på 9 rundar, i Sveins minneturnering i Oslo i juni 2013 vart det IM-napp med 6 av 9, og i eliteklassa i NM i sjakk i Stavanger i juni-juli 2013 heldt 5 av 9 til det siste og avgjerande IM-nappet. Desse gode resultata var også nok til å få FIDE-rating pr 1. august 2013 på 2401, så då var også kravet om eigen rating over 2400 oppfylt. Han vart deretter utnemnd til Internasjonal Meister i sjakk (IM) av FIDE på kongressen i Tallinn i oktober 2013..

## Noregsmeister i sjakk
I Noregsmeisterskapen i sjakk i Oslo i juli 2015 tok Aryan Tari 7 poeng på 9 rundar, og vart med dette resultatet noregsmeister. Han var då 16 år, og vart dermed den tredje yngste noregsmeisteren nokon gong. Berre Simen Agdestein og Magnus Carlsen var yngre, dei var 15 år då dei vann NM første gong. Aryan Tari vann også NM-tittelen i landsturneringa i Larvik i juli 2019, og har dermed to kongepokalar.

## Stormeister i sjakk
Aryan Tari tok sitt første stormeisternapp på Fagernes i mars 2013, som nemnt over. Han vart dermed den nest yngste norske spelaren som har klart stormeisternapp, berre Magnus Carlsen har vore yngre. 

Aryan Tari klarte det andre stormeisterresultatet på ni runder under Europameisterskapen i sjakk for landslag i Reykjavik i oktober 2015, der han spelte på tredje bord på det norske laget, og tok 6 poeng. Spesielle FIDE-reglar for kontinentale lagmeisterskap gjer at dette vart rekna som eit stormeisterresultat over 20 parti. Desse to stormeisterresultata var dermed nok, og då kravet om eigen rating på over 2500 har vore oppfylt sidan mars 2015 vart han utnemnd til stormeister på FIDE-møtet i slutten av mars 2016. Han vart då den 12. norske stormeisteren i sjakk. 

## Junior-verdsmeister i sjakk
Aryan Tari vann junior-verdsmeisterskapen i sjakk for 2017 med 8,5 poeng på 11 rundar. Dette var same poengsum som to andre spelarar, men då Aryan Tari hadde vore i tetstriden i heile turneringa vart han tilkjent tittelen etter kvalitetberekning: Han hadde møtt sterkare motstand enn dei to andre. Meisterskapen vart spele i Tarvisio, Italia 13-25. november 2017.

## Kjelder
* Øystein Brekke: *Norske sjakktrekk. Norges Sjakkforbund 100 år 1914-2014*, Norges Sjakkforbund 2014, ISBN 978-82-991916-2-3

## Kjeldeliste

## Bakgrunnsstoff
* Aryan Tari sitt ratingkort hos FIDE
* Aryan Tari sine parti hos NorBase
* Aryan Tari sine sjakkparti hos Chessgames.com
Think About Me

**«Think About Me»** er ein song av det britisk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac, som kom ut i mars 1980. Songen vart skriven av Fleetwood Mac-medlemmet Christine McVie.

Songen nådde 20. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og 24. plassen på den kanadiske *[[magasinet RPM|RPM]]* Top 100 Singles-lista.

«Think About Me» vart rekna som ein liten hit og var ikkje med på samlealbumet *[[Greatest Hits av Fleetwood Mac (1988)|Greatest Hits]]* i 1988, men var med på *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]* i 2002.

Det kanadiske indierockbandet The New Pornographers spelte inn ein versjon av songen i 2012 for samlealbumet *A Tribute to Fleetwood Mac*. 

Lindsey Buckingham syng solo på songen med McVie på refrenget.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Think About Me|Think About Me]]» frå ,  den 11. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Chasma Boreale

**Chasma Boreale** er ei stor kløft i nordpolområdet til Mars. Ho er om lag 2 kilometer djup, 580 kilomter lang og 100 kilometer brei.

## Kjelder
* ''Mars’ northern polar regions in transition'' - ESA

## Bakgrunnsstoff
Friidrett under Sommar-OL 1980

**Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1980** i Moskva vart avvikla i tida 24. juli til 1. august 1980. Det vart tevla i 38 øvingar, 24 for menn og 14 for kvinner. 50 kilometer kappgang var tilbake på OL-programmet i høve til sommarleikane 1976, dermed var friidrettsøvingane dei same som under Sommar-OL 1972 i München.

959 utøvarar frå 70 land deltok i tevlingane. Tevlingane fann stad på Leninstadion, eit anlegg som den gongen tok mot 103&nbsp;000 tilskodarar.

Desse ni OL-dagane vart det sett seks nye verdsrekordar, tre for kvinner og tre for menn. Fyrste dagen på friidrettsbana oppnådde arrangørlandets Nadezjda Tkatsjenko 5&nbsp;083 poeng. Tre dagar seinare forbetra namnesystera Nadezjda Olizarenko, også ho frå arrangørlandet, verdsrekorden på 800 meter til 1.53,43. Den 30. juli vann polske Władysław Kozakiewicz stavhopptevlinga og forlenga deretter lista lagt på verdsrekordhøgda 5,78 m, og svinga seg over. Dagen etter slengde Sovjetunionens eigen Jurij Sedykh sleggja 81,80 meter. Avslutningsdagen sette austtyskaren Gerd Wessig verdsrekord i høgdehopp med 2,36 m, og fire av landskvinnene hans verdsrekord på 4 x 100 meter stafett; tid 41,60 sekundar.

Ingen norske deltok då Norges Idrettsforbund valde å boikotte leikane.

## Menn
### 100 meter



Finale 25. juli



### 200 m



Finale 28. juli



### 400 m



Finale 30. juli



### 800 m



Finale 26. juli



### 1500 m



Finale 1. august



### 5000 m



Finale 1. august



### 10&nbsp;000 m



Finale 27. juli



### Maraton



1. august



### 110 meter hekk



Finale 27. juli



### 400 m hekk



Finale 26. juli



### 3&nbsp;000 m hinder



Finale 31. juli



### 4 × 100 meter stafett



Finale 1. august


### 4 × 400 m stafett



Finale 1. august


### 20 km kappgang



24. juli 


### 50 km kappgang



30. juli


### Høgdehopp



Finale 1. august



### Stavhopp



Finale 30. juli



### Lengdehopp



Finale 28. juli



### Tresteghopp



Finale 25. juli



### Kulestøyt



Finale 30. juli


### Diskoskast



Finale 28. juli


### Sleggjekast



Finale 31. juli


### Spydkast



Finale 27. juli


### Tikamp



25./26. juli



## Kvinner
### 100 meter



Finale 26. juli


### 200 m



Finale 30. juli


### 400 m



Finale 28. juli


### 800 m



Finale 27. juli


### 1500 m



Finale 1. august


### 100 meter hekk



Finale 28. juli


### 4 × 100 meter stafett



Finale 1. august


### 4 × 400 m stafett



Finale 1. august


### Høgdehopp



Finale 26. juli


### Lengdehopp



Finale 31. juli


### Kulestøyt



Finale 24. juli


### Diskoskast



Finale 1. august


### Spydkast



Finale 25. juli


### Femkamp



24. juli


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 1980/Leichtathletik|Olympische Sommerspiele 1980/Leichtathletik]]» frå ,  den 10. august 2015.*
Sara av Fleetwood Mac

«**Sara**» er ein song skriven av songar-låtskrivar Stevie Nicks og gjeve ut av poprockband Fleetwood Mac i 1979 på albumet ''Tusk''. Songen vart òg gjeven ut som singel i ei forkorta utgåve. Singelen nådde sjuandeplassen på den amerikanske singellista, 37. plassen i Storbritannia, 11. plassen i Australia og andreplassen i Canada.

## Opphav
Det har vore mange rykte om at songen handlar om ein abort Nicks hadde etter ho vart gravid med den dåverande kjærasten Don Henley. Henley sjølv har føreslått denne tydinga av songen. I eit intervju i 1979 sa Nicks «Om eg nokon gong får ei lita jente, skal ho heite Sara. Det er eit særs spesielt namn for meg.» Nicks stadfesta rykte 35 år seinare i eit intervju i september 2014 med Billboard Magazine. «Hadde eg gifta meg med Don og fått det barnet, og det hadde vore ei jente, så hadde ho heitt Sara.»

Stevie Nicks skreiv songen på eit piano. Mick Fleetwood hadde vanskar med å legge trommer på songen, og nytta vispar for å få det til.

## Plagiatsøksmål
I 1980, året etter songen kom ut, vart Stevie Nicks saksøkt for plagiat av Carol Hinton frå Rockford i Michigan. I 1978 hadde Hinto skrive ein song kalla «Sara», som ho hadde sendt til Warner Brothers, plateselskapet til Fleetwood Mac. Teksten i songen til Hinton og Stevie Nicks var liknande. Begge hadde linjene «Drowning in the sea of love» og «When you build your house, call me.»  Stevie Nicks forsvarte søksmålet med å bevise at ho hadde skrive og spelt inn ein demoversjon av songen i juli 1978, månader før Hinton sendte teksten sin til Warner. Hinton gav til slutt opp og godtok at Nicks ikkje hadde stole songen hennar.

### Versjonar
Versjonen av songen på den originale vinyl-utgåva var 6:22 lang, men då *Tusk* kom ut på CD første gongen i 1987, var det ei forkorta utgåve av songen på 4:37 som var med, der det midtre verset og mellomspelet er borte. Det var først i 1988 med *[[Greatest Hits av Fleetwood Mac (1988)|Greatest Hits]]*-samlinga at den fulle versjonen av songen vart tilgjengeleg på CD.

Det finst òg ein versjon kalla «the cleaning lady»-versjonen. Han har fått dette namnet fordi ein kan høyre Nicks sei i byrjinga av opptaket: «I don't want to be a cleaning lady!» Denne versjonen er nesten ni minuttar lang og vart gjeven ut på bonusplata som kom ut med *Tusk* i mars 2004.

## Medverkande
* Stevie Nicks - solovokal
* Lindsey Buckingham - gitar, korvokal
* Christine McVie - piano, korvokal
* John McVie - bassgitar 
* Mick Fleetwood - trommer, perkusjon

## Lister

## I andre media
*Songen vart nytta i den tredje episoden i tredje sesongen av *[[American Horror Story]]*. Songteksten vart nytta som bevis på at Stevie Nicks var ei heks.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sara (Fleetwood Mac song)|Sara (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 11. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Sisters of the Moon

«**Sisters of the Moon**» er ein song av det engelsk-amerikanske rockebandet Fleetwood Mac. Han vart skriven og framført av Stevie Nicks og vart gjeven ut i USA som den fjerde singelen frå albumet *[[Tusk av Fleetwood Mac|Tusk]]*, som kom ut i 1979. Singelen nådde 86. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

Songen vart ikkje gjeven ut i Storbritannia, der «Not That Funny» vart gjeven ut i staden for. Den sjeldne «singelversjonen» av «Sisters of the Moon» er med på samleplata*[[The Very Best of Fleetwood Mac]]*.

Når songen vart framført på konsertar, kunne han ofte var over åtte minuttar. Ei kjend utgåve er frå Mirage-turneen i 1982, der Stevie Nicks syng avslutninga så kraftig at det ikkje er mogeleg å tyde teksten.

Fleetwood Mac spelte denne songen for første gongen sidan 1982 den 4. april 2013 på konserten deira i Columbus i Ohio.

## Medverkande
*Mick Fleetwood – trommer
*John McVie – bassgitar
*Christine McVie – klaverinstrument
*Lindsey Buckingham – gitarar
*Stevie Nicks – vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sisters of the Moon|Sisters of the Moon]]» frå ,  den 11. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*** *The Great Rock Diskografi* by Martin C.Strong. Page 378. ISBN 1-84195-312-1

## Bakgrunnsstoff
*
I Know I'm Not Wrong

«**I Know I'm Not Wrong**» er ein song av Fleetwood Mac frå albumet ''Tusk'' i 1979. Han vart spelt inn som den siste songen på side tre av albumet den 19. september 1979, skriven av Lindsey Buckingham. Det enkle arrangement på songen var inspirert av punkrock og new wave.

Ein heilt annleis versjon av songen vart gjeven ut på 2004-utgåva av *[[Tusk av Fleetwood Mac|Tusk]]*. I lag med denne versjonen vart det gjeve ut tre andre, tidlege demoversjonar av songen på denne plata. Den eine var ein instrumental, medan dei to andre, «Song #1 (I Know I'm Not Wrong)» og «Song # 1 (I Know I'm Not Wrong) (alternate)» var begge tidlege opptak. Alle instrumenta på desse demoversjonane vart framførte av Buckingham sjølv.

«I Know I'm Not Wrong» vart øvd inn for Tusk-turneen, men aldri framført. Fleetwood Mac framførte songen på Unleashed-turneen i 2009 og On With the Show-turneen i 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Know I&#39;m Not Wrong|I Know I&#39;m Not Wrong]]» frå ,  den 11. august 2015.*
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
*
Songen Tusk

«**Tusk**» er ein song av Fleetwood Mac frå 1979 på albumet med same namn. Songen vart gjeven ut på singel, og denne nådde åttandeplassen på singellista i USA, sjetteplassen i Storbritannia og tredjeplassen i Australia og Canada. Det var ein av dei første songane som vart gjeven ut etter å ha blitt digitalt miksa ned frå ei opphavleg analog kjelde.

## Historie

Bandet var på leit etter eit tittelspor for albumet deira, som ikkje hadde fått namn enno, og Mick Fleetwood føreslo at dei nytta eit riff som Lindsey Buckingham brukte å spele under lydsjekkane føre øvingane deira. Produsentane Richard Dashut og Ken Caillat skapte så ein trommedriven produksjon. 

Singelen vart spelt inn på konsert i lag med ein video frå Dodger Stadium (utan publikum) i Los Angeles i samarbeid med University of Southern California Trojan Marching Band. Framføringa vart òg filma og gjeven ut som musikkvideo for songen. John McVie var på Tahiti under innspelinga på Dodger Stadium, men er representert i videoen av ein pappfigur som vert boren rundt av Mick Fleetwood og seinare står mellom resten av bandmedlemmane.

Singelen vart gjeven ut med to forskjellige omslag i mange land. 

## Medverkande
* Lindsey Buckingham – gitar, Kleenex-boks, vokal
* Christine McVie – klaverinstrument, korvokal, trekkspel (berre konsertversjonar)
* Stevie Nicks – korvokal
* John McVie – bassgitar
* Mick Fleetwood – trommer, perkusjon
* USC Trojan Marching Band – perkusjon, messingblåsarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tusk (song)|Tusk (song)]]» frå ,  den 11. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Nicolai Getz

**Nicolai Getz** () er ein norsk sjakkspelar, Internasjonal Meister i sjakk (IM).

## Internasjonal Meister i sjakk
Nicolai Getz vart IM etter sterke resultat i to internasjonale turneringar. I Arctic Chess Challenge i Tromsø i august 2009 tok han 6 poeng på 9 rundar, eit halvt poeng over kravet til IM-napp. I Europameisterskapen i sjakk i Aix les Bains i Frankrike i mars-april 2011 tok han 5,5 poeng på 11 rundar. Då resultat i viktige FIDE-turneringar tel dobbelt, var desse to turneringane nok til å oppfylle kravet om IM-resultat i minst 27 parti. 

Han fekk tittelresultata godkjende av Verdssjakkforbundet FIDE i juni 2011. Nicolai Getz hadde enda ikkje hadde klart kravet om eigen rating over 2400. Dette klarte han i løpet av hausten 2011.. Han vart deretter Internasjonal Meister i sjakk.

## Sjakk-OL og lag-EM
Nicolai Getz spelte på det norske laget i sjakk-OL i Baku i 2016 som reserve. Han spelte eit parti, remis i første runde.

Nicolai Getz spelte for Noreg i lag-EM i sjakk i Porto Carras, med resultatet (+4, =4, -1) på fjerde bord. 

Nicolai Getz har også spelt fem gongar for Oslo Schakselskap i EM for i sjakk for klubblag (2009-2011, 2015-2016).

## Bakgrunnsstoff
* Nicolai Getz sitt ratingkort hos FIDE
* Nicolai Getz  sine parti hos NorBase
* Nicolai Getz sine sjakkparti hos Chessgames.com

## Kjelder
* Øystein Brekke: Norske sjakktrekk. Norges Sjakkforbund 100 år 1914-2014. Norges Sjakkforbund 2014, ISBN 978-82-991916-2-3

## Fotnotar
Live av Fleetwood Mac

***Live*** er eit dobbelt konsertalbum av Fleetwood Mac frå 1980. Det var det første konsertalbumet av den dåverande besetninga av bandet og det siste før *[[The Dance av Fleetwood Mac|The Dance]]* kom i 1997. Albumet selde til gullplate (500&nbsp;000 eksemplar) i USA i november 1981.

Albumet inneheld tre nye songar - Christine McVie sin «One More Night», Stevie Nicks sin «Fireflies» og ein versjon av the Beach Boys sin «The Farmer's Daughter». Dei to sistnemnde vart gjevne ut som singlar, men berre «Fireflies» gjekk inn på salslistene. «Don't Let Me Down Again» er ein song frå albumet *[[Buckingham Nicks]]*. To av songane inneheld lengre gitarsoloar av Lindsey Buckingham. Den første, «I'm So Afraid», var eit populært avslutningsnummer på denne tida. Den andre var Buckingham sin versjon av Peter Green sin signaturlåt, «Oh Well» frå 1969. 

## Sporliste

## Medverkande
**Fleetwood Mac**
*Lindsey Buckingham – gitar, vokal
*Stevie Nicks – vokal; tamburin
*Christine McVie – klaverinstrument, vokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

**Andre medverkande**
*Ray Lindsey – gitar på «Go Your Own Way»
*Tony Toadaro – perkusjon
*Jeffery Sova – klaverinstrument

## Produksjon
*Produsentar: Richard Dashut, Ken Caillat, Fleetwood Mac

## Lister
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live (Fleetwood Mac album)|Live (Fleetwood Mac album)]]» frå ,  den 11. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Can't Go Back av Fleetwood Mac

«**Can't Go Back**» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Han vart skriven og framført av gitaristen Lindsey Buckingham for albumet *[[Mirage av Fleetwood Mac|Mirage]]* i 1982.

I Storbritannia vart songen gjeven ut som oppfølgjaren til singelen «Oh Diane» og vart den fjerde singelen som kom ut frå *Mirage*, i april 1983. Han vart gjeven ut på 7" og 12", og 12"-versjonen inneheldt «Tusk» og «Over and Over» frå albumet *[[Tusk av Fleetwood Mac|Tusk]]* i 1979 og «Rhiannon» frå albumet *[[Fleetwood Mac (1975)|Fleetwood Mac]]* i 1975. Han gjorde det godt på UK Singles Chart og nådde 83. plassen.

Trass i at han vart gjeven ut som singel, er ikkje «Can't Go Back» gjeven ut på nokre samlealbum.

## Medverkande
*Mick Fleetwood - trommer, kastanjettar, bjøller, maracas
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - klaverinstrument
*Lindsey Buckingham - gitarar, vokal, klaverinstrument

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Can't Go Back (Fleetwood Mac song)|Can't Go Back (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
**The Great Rock Discography*, 6th Edition, Martin C. Strong. ISBN 1-84195-312-1.
*Chartstats.com
Gypsy av Fleetwood Mac

«**Gypsy**» er ein song av rockegruppa Fleetwood Mac. Stevie Nicks skreiv songen kring 1979 og den tidlegaste demoinnspelinga vart gjort tidleg i 1980 med Tom Moncrieff med tanke på den første soloplata hennar, *[[Bella Donna av Stevie Nicks|Bella Donna]]*. Men då venen til Nicks, Robin Anderson, døydde av leukemi fekk songen ei ny tyding og Nicks valde å spare han til Fleetwood Mac. «Gypsy» var den andre singelen og den største hitten som kom ut frå albumet *[[Mirage av Fleetwood Mac|Mirage]]*. Singelen nådde 12. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i USA.

## Musikkvideo
Videoen for songen vart regissert av Russell Mulcahy og var den dyraste musikkvideoen som var laga til då. Han vart filma på fleire stader, mellom anna detaljerte bilete i ein skog, og kravde mange kostyme og dansarar. Han var den første «World Premiere Video» som vart vist på MTV i 1982.

## B-side
B-sida til singelen var «Cool Water,» ei akustisk utgåve med Buckingham og John McVie på solovokal. Dette var ein av få gonger McVie song på ein Fleetwood Mac-song. Songen vart skriven i 1936 av Bob Nolan. Fleetwood Mac-versjonen vart gjeven ut på samlealbumet *Revenge of the Killer B's, Volume 2*,.

## Medverkande
*Stevie Nicks – vokal
*Lindsey Buckingham – gitar, vokal
*Christine McVie – piano, vokal, organ
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gypsy (Fleetwood Mac song)|Gypsy (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Love in Store

«**Love in Store**» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Songen er opningssporet på albumet *[[Mirage av Fleetwood Mac|Mirage]]* frå 1982. «Love in Store» vart skriven av Christine McVie og Jim Recor, og vart den tredje singelen frå albumet i USA. Singelen kom ut i november 1982 og nådde 22. plassen på singellista i USA. Christine McVie syng solovokal på songen med harmonivokal av Stevie Nicks og korvokal av Lindsay Buckingham.

I Storbritannia vart ein annan song frå *Mirage*, «Oh Diane», gjeven ut som den tredje singelen i staden for og vart ein hit der. «Love In Store» vart ikkje gjeven ut som singel i Storbriannia, men han kom ut i somme andre europeiske land.

Songen er med på den amerikanske versjonen frå 2002 og den britiske versjonen frå 2009 av *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]*.

## Medverkande
*Mick Fleetwood - trommer, tamburin, güiro
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - elektrisk piano, orgel, synthesizer, solovokal, korvokal
*Lindsey Buckingham - elektrisk gitar, akustisk gitar, korvokal
*Stevie Nicks - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love in Store|Love in Store]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Great Rock Discography*. av Martin C. Strong. Side 378.
*chartstats.com Fleetwood Mac.

## Bakgrunnsstoff
*http://www.chartstats.com/songinfo.php?id=10317 Chart Stats.com. UK chart information.
*http://www.fleetwoodmac.com/discography/albums/very-best-fleetwood-mac Offisiell nettstad.
*
Hold Me av Fleetwood Mac

«**Hold Me**» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Mirage av Fleetwood Mac|Mirage]]* i 1982. Songen vart skriven av Christine McVie og Robbie Patton og vart ein av dei største hittane til Fleetwood Mac i USA. Han vart gjeven ut som singel der i juli 1982 og låg på fjerdeplassen på singellista sju veker på rad.

I Storbritannia gjorde ikkje singelen det like bra. Han vart først gjeven ut der i juni 1982, men gjekk ikkje inn på salslistene. Han vart derimot mykje spelt på radio og vart gjeven ut på ny som singel i februar 1989 for å marknadsføre samlealbumet *[[Greatest Hits av Fleetwood Mac (1988)|Greatest Hits]]* frå 1988. Han nådde då 94. plassen.

Songen er òg gjeven ut på den amerikanske versjonen frå 2002 og den britiske versjonen frå 2009 av *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]*.

## Musikkvideo
Musikkvideoen til «Hold Me» syner bandet i eit surrealistisk miljø i ein ørken, basert på fleire måleri av René Magritte. I videoen er Christine McVie i eit rom med mange måleri, og leitar etter Buckingham i ørkenen med eit teleksop. Buckingham oppdagar Nicks som ligg på ein sjeselong og målar ho, medan i andre scener er John McVie og Mick Fleetwood arkeologar. Sjølve ørkenen er strødd med knust speglar, som er eit motiv i videoen, og med fiolinar og elektrisk gitarar og andre instrument.

Sidan bandmedlemmane hadde eit anstrengd forhold til kvarandre på denne tida, skal innspelinga av videoen i Mojaveørkenen ha vore eit mareritt i følgje produsenten Simon Fields. Lindsey Buckingham var framleis ikkje over brotet i forholdet til Nicks seks år tidlegare, og mislikte sterkt det noverande forholdet hennar til Mick Fleetwood. I tillegg var resten av bandet sinte på Fleetwood fordi han hadde starta eit forhold til ei av dei beste veninnene til Nicks, som drog frå ektemannen sin på grunn av dette, og skapte store problem for Nicks.

## Innhald
«Hold Me» 12" US promo-singel (PRO-A-1040)
#«Hold Me» (Christine McVie, Robbie Patton) – 3:42
#«Hold Me» (Christine McVie, Robbie Patton) – 3:42

## Medverkande
*Lindsey Buckingham – 12-strengsgitar, elektrisk gitar, solovokal (i lag med C. McVie) og korvokal
*Christine McVie – piano, Yamaha CP30 elektrisk piano, solovokal (i lag med Buckingham) og korvokal
*Stevie Nicks – korvokal
*John McVie – bassgitar
*Mick Fleetwood – trommer, tamburin, congatrommer, pisk

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hold Me (Fleetwood Mac song)|Hold Me (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Great Rock Discography*. av Martin C. Strong. s. 378.
*Chart Stats.com – UK chart information

## Bakgrunnsstoff
*Musikkvideoen
*
Oh Diane

«**Oh Diane**» er ein song av den britisk-amerikanske rockegruppa Fleetwood Mac. Han vart skriven av gitaristen Lindsey Buckingham og Richard Dashut for albumet *[[Mirage av Fleetwood Mac|Mirage]]* i 1982.

## Bakgrunn
Trass i at dei to førre singlane frå albumet («Hold Me» og «Gypsy») selde dårleg, vart songen ein overraskande hit for bandet i Storbritannia då han kom ut der i desember 1982. Songen gjekk inn på 69. plass den 18. desember 1982 og klatra dei ti neste vekene til ein niandeplass i februar 1983. Dette var medverkande til albumet klatra inn på topp 10 på albumlista i Storbritannia.

«Oh Diane» kom ut i Storbritannia på både 7" og som ei 12" biletplate. Dette var eit populært format på den tida og i dag eit samlarobjekt.

I USA vart ein annan song frå *Mirage*, «Love in Store», gjeven ut som den tredje singelen i staden for, til moderat suksess. «Oh Diane» vart gjeven ut som den fjerde singelen frå albumet i USA, og kom ut i februar 1983, men gjekk ikkje inn på salslista der. Han vart ein liten hit på den amerikanske Adult Contemporary-lista. Trass i at han vart ein stor hit i Storbritannia, kom ikkje «Oh Diane» med på den britiske 2002-utgåva av *[[The Very Best of Fleetwood Mac]]*.

## Medverkande
*Lindsey Buckingham – elektrisk gitar, akustisk gitar, klaverinstrument, solo- og korvokal
*Mick Fleetwood – trommer, tamburin
*John McVie – bassgitar
*Christine McVie – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oh Diane|Oh Diane]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Great Rock Discography*. av Martin C. Strong. S. 378.
*Chart Stats.com . 

## Bakgrunnsstoff
*
Seven Wonders av Fleetwood Mac

«**Seven Wonders**» er ein song av Fleetwood Mac. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet *[[Tango in the Night]]* i 1987.

Stevie Nicks syng solovokal på denne songen, som vart skriven av Sandy Stewart med noko tekst av Stevie Nicks. Då Nicks lytta til ein demoversjon av av Stewart (som ikkje hadde skrive ned teksten), mistyda Nicks linja «All the way down you held the line» som «All the way down to Emmeline», som er kva ho song. Nicks la òg til eit utydelig ord, som høyres ut som «Sara» eller «Tara», mellom refrenga og versa. Ordet kan referere til Nicks-songen «Sara» på albumet *[[Tusk av Fleetwood Mac|Tusk]]* frå 1978, eller ein annan Nicks-song på *Tango in the Night*, «Welcome to the Room... Sara». Teksten til sistnemnde inneheld ein referanse til Scarlett O'Hara og Tara, og Nicks har nytta namnet «Sara» fleire gonger tidlegare som eit pseudonym for seg sjølv. Somme fans har òg spekulert i om ho syng «Aaron». Tittelen på demoen til Sandy Stewart heitte visstnok «Aaron». 
Desse endringane, og andre endringar i teksten, gjorde at Nicks vart oppført som medlåtskrivar på songen.

Songen vart òg gjeven ut som ein 12-tommmarssingel, med ein lengre remix, ein dub-miks og ein instrumental, «Book of Miracles», som seinare vart songen «Juliet» på Nicks-albumet *[[The Other Side of the Mirror av Stevie Nicks|The Other Side of the Mirror]]* i 1989. Ei avgrensa 12-tommars biletplate vart òg gjeve ut i Storbritannia. 

## I andre media

I 2009 sampla Pictureplane «Seven Wonders» i songen «Goth Star» på albumet *[[Dark Rift av Pictureplane|Dark Rift]]*. I 2013 sampla Classixx «Seven Wonders» i songen «Hanging Gardens» frå albumet med same namn. I sesongfinalen av *[[American Horror Story: Coven]]*, opna Nicks med ei framføring av songen. Dette gjorde at songen gjekk opp til 18. plassen på Billboard 'Digital Rock Songs'-lista med eit sal på 13&nbsp;000.

## Innhald
12" UK singel (Warner Bros. Records W8317T)
#«Seven Wonders» (extended remix) 
#«Book of Miracles» (instrumental)
#«Seven Wonders» (dub)

## Medverkande
*Mick Fleetwood - trommer, perkusjon
*John McVie - bassgitar
*Christine McVie - synthesizerar, korvokal
*Lindsey Buckingham - elektrisk gitar, korvokal
*Stevie Nicks - solo- og korvokal

## Lister

### Listeplasseringar

### Year-end charts

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seven Wonders (Fleetwood Mac song)|Seven Wonders (Fleetwood Mac song)]]» frå ,  den 12. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*