open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Selevkid-dynastiet

**Selevkiddynastiet** (frå gresk Σελεύκεια, *Seleύkeia*) var ein gresk-makedonsk hellenistisk kongefamilie som herska over Selevkidriket som vart grunnlagt av Selevkos I Nikator då det veldige riket til Aleksander den store vart oppdelt etter han døydde i 323 f.Kr. 

Det siste hundreåret til selevkiddynastiet var prega av uro og dynastiske krigar som veikte og fragmenterte riket. Likevel heldt selevkidkongane fram  å styre ein stadig mindre stat frå Syria fram til den armenske kongen Tigranes I av Armenia invaderte og til riket endeleg  vart velta av den romerske hærføraren Pompeius i 64 f.Kr.

Satrapen av Babylonia, skjeringspunktet mellom aust og vest, var Selevkos I Nikator og ein formidabel administrator som snart bygde seg eit solid nettverk av lokale støttespelarar. Etter fleire krigar med den leiande diadoken Antigonos I Monofthalmos («den einøygde»), krona Selevkos seg sjølv til konge i Babylonia i år 306 f.Kr. I ein alder av 80 år vart Selevkos myrda av ein flyktande egyptisk prins, men trona gjekk vidare til Antiokos I Soter (281–261 f.Kr.), sonen hans med den persiske adelskvinna Apama, og deretter til sonen Antiokos II Theos (261–246 f.Kr.), som herska som store kongar frå Samarkand til Egearhavet.

Antiokos III den store var den siste som kravde den persiske tittelen storkonge. Han sigra over Egypt for deretter å kunne invadere det greske fastlandet, men mista folk og territorium i det katastrofale slaget om Magnesia i 190 f.Kr. Antiokos III drog austover for å skaffe seg ny inntekter, blant anna plyndra han tempelskattane, men det fekk han drepen i Luristan i det vestlege Persia (Iran) og skadde for alvor lojaliteten til dynastiet. 

Antiokos IV Epifanes (175-164 f.Kr.), kjent i historia for konflikten sin med jødane (oppstanden til makkabearane), starta ein innleiingsvis vellukka militærkampanje i Persia, men døydde på vegen. 

I 140 f.Kr. samla selevkidkongen Demetrios II Nikator alle ressursane han hadde for å stoppe framrykkinga til partarane. Han var sigrande innleiingsvis og fleire vasallar reiv seg laus frå Mithridates II. Partarane var derimot kjend for den defensive styrken sin i deira eige land og klarte snart å ta selevkidarméen i bakhald og ta Demetrios til fange.

Den siste krigsrunden kom etter at den dugelege Antiokos VII Sidetes, bror av Demetrios II, til slutt klarte å vinne borgarkrigane i leivningane av det selevkidiske riket. Han samla ein enorm hær av leigesoldatar og angreip partarane med stor iver. Etter tre sigrar hadde han frigjort Babylonia og det vestlege Iran og vart allereie samanlikna med Antiokos den store. Om vinteren blei likevel Antiokos VII omringa og drepen av partarkongen Fraates II i eit slag utanfor Hamadan. 

Dei siste gjenverande selevkidkongane kontrollerte berre dei stadig minkande områda til Syria. Det siste halve hundreåret deira var prega av endelause borgarkrigar inntil romarane gjorde Syria til ein romersk provins i 64 f.Kr.

## Selevkidherskarane

## Sjå òg
*Iranske kongedøme

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Selevkide-dynastiet|Selevkide-dynastiet]]» frå ,  den 19. mai 2014.*
Erik Must Angell

**Erik Must Angell** () var ein norsk jurist og politikar.

Angell tok gradene cand.theol. og cand.jur., begge med laud. Han blei borgarmeister i Throndhjem i 1774. I 1782 blei han medlem av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab. Han blei president ved «Trondhjems stiftsoverret» i 1788 og dommar i 1800. 

Frå 1804 til 1810 var Angell stiftamtmand (fylkesmann) for Søndre Trondhjems amt (dagens Sør-Trøndelag fylke).

Erik Must Angell var bror av stiftsprosten Jonas Angell. Han gifta seg med Anna Marie Lysholm (1757–1826) i 1780.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Erik Must Angell|Erik Must Angell]]» frå ,  den 19. mai 2014.*
Fatimide-kalifatet

**Fatimide-kalifatet** (arabisk: الفاطميون, al-Fāṭimiyyūn) var eit sjia-kalifat, som strekte seg over store område av Nord-Afrika, frå Raudehavet i aust til Atlanterhavet i vest. Dynastiet styrte over  Middelhavkysten av Afrika og gjorde etter kvart Egypt til senteret i kalifatet. På det mektigaste omfatta det òg forskjellige område av Maghreb, Sudan, Sicilia, Levanten og Hijaz.

Fatimidane var etterkomarar etter Fatimah, dotter til profeten Muhammed, i følgje fatimidane sjølv. Fatimide-staten tok form blant dei berberske Kutama, folket i Algerie. I 909 grunnla fatimidane den tunisiske byen Mahdia som hovudstaden sin. I 947 flytta dei hovudstaden til Al-Mansuriya. I 969 erobra dei Egypt og grunnla den nye byen Kairo, som vart hovudstad i kalifatet. Egypt vart då det politiske, kulturelle og religiøse senteret i staten. 

Den herskande eliten i staten høyrte til Ismaili-greina av shiismen, og det same gjorde leiarane i dynastiet. Dei var òg ein del av rekkja som var kalifar, som anerkjent av ortodokse muslimar. Derfor er dette ein sjeldan periode i historia der etterkomarar etter Ali, via dottera til profeten, Fatimah (derfor namnet fatimidar), og kalifatet var samla til ein viss grad, utanom den siste perioden av Rashidun-kalifatet under Ali sjølv. 

Kalifatet utøvde ofte stor religionsfridom mot ikkje-ismailiske sekter av islam, i tillegg til respekt for jødane, maltesiske kristne og koptiske kristne. Fatimide-kalifatet skilde seg òg på grunn av den sentrale rolla til berberane i den første oppretta og utviklinga av militære og politiske nivå. 

I løpet av seint på 1000-talet og 1100-talet var Fatimide-kalifatet i nedgang, og i 1171 vart landet invadert av Ṣalāḥ ad-Dīn, som grunnla Ayyubide-dynastiet og innlemma staten i Abbaside-kalifatet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fatimid Caliphate|Fatimid Caliphate]]» frå ,  den 19. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mirdaside-dynastiet

**Mirdaside-dynastiet** var eit dynasti som kontrollerte amiratet Aleppo meir eller mindre samanhengande frå 1024 til 1080. 

Mirdasidane var eit arabisk folk som hadde halde til i det nordlege Syria i fleire hundreår. Dei var sjiamuslimar, men vart tvinga til å konvertere til sunniislam då dei tyrkiske seldsjukkane tok over området. 

Mirdasidane oppnådde sjølvstyre i 1024 og fokuserte på byutvikling, slik at Aleppo blømde i perioden då dei styrte. Mirdasidane var tolerante overfor dei kristne, oppmuntra kristne kjøpmenn i området sitt, og tilsette fleire som vesirar. 

Den første perioden til Mirdaside-dynastiet er prega av konstant trykk frå både Austromarriket og fatimidane i Egypt. Mirdasidane var vasallar under både austromarane og fatimidane fleire gonger og ved hjelp av denne blanda diplomatien og militærmakt, klarte dei å overleve mot desse to stormaktene. 

## Amirar under mirdasidane

*Salih ibn Mirdas, 1024-1029
*Shibl al-Daula Nasr, 1029-1038
*Fatimidane erobrar Aleppo*
*Mu'izz al-Daula Thimal, 1042-1057
*Aleppo overført til fatmidane*
*Rashid al-Daula Mahmud, 1060-1061
*Mu'izz al-Daula Thimal, gjeninnsett, 1061-1062
*'Atiyya ibn Salih, 1062-1065 (berre i Rahba 1065-1071)
*Rashid al-Daula Mahmud, gjeninnsett, 1065-1075
*Jalal al-Daula Nasr, 1075-1076
*Sabiq ibn Mahmud, 1076-1080
*Uqailidane tar over  Aleppo*

## Bakgrunnsstoff
* The Shia Rulers of Banu Ammar, Banu Mardas and the Mazidi 

## Kjelder
* 
*Heidemann, Stefan: Die Renaissance der Städte in Nordsyrien und Nordmesopotamien. Städtische Entwicklung und wirtschaftliche Bedingungen in ar-Raqqa und Harran von der Zeit der beduinischen Vorherrschaft bis zu den Seldschuken (Islamic History and Civilization. Studies and Texts 40), Leiden (Brill) 2002.
St. Hanshaugen

**St. Hanshaugen** er eit strok i den administrative bydelen St. Hanshaugen i Oslo. Stroket og bydelen har namn etter haugen og parken St. Hanshaugen. Stroket St. Hanshaugen femnar om parken og områda ikring parken på aust-, sør- og sørvest-sidene, og er i hovudsak tettbygd med bustadblokker, dei fleste frå 1880-1890-åra, i lange og tette rader langsetter gatene.

Til liks med mange strok i Oslo, er grensene mot grannestroka ofte uklare. Det er vanleg at områda langs Geitmyrsveien på strekninga langsetter parken og ned til Bjerregaards gate vert rekna til stroket, og elles vert grensene gjerne trekt etter gatene Bergstien- Ullevålsveien, Stensberggata-Sofies gate-Colletts gate-Ullevålsveien. Men då sjølve haugen St. Hanshaugen med sitt tårn på toppen markerer seg så tydeleg i bybiletet at mange veit kor det er, seier mange at dei bur på St. Hanshaugen jamvel om dei etter gamalt syn på saka bur i eit grannestrok.

I området kring krysset mellom Ullevålsveien og Waldemar Thranes gate ligg det butikkar, kafear og serveringsstader, mellom andre Restaurant Schrøder, som er kjend frå romanar av Jo Nesbø og Bjørg Vik.

## Kjelder
*Oslo byleksikon,  Oslo 2010, side 491-492. ISBN 978-82-573-1760-7
St. Hanshaugen park

**St. Hanshaugen** er ei høgde med park på og ikring, som ligg sentralt i Oslos indre byområde, ikkje langt frå Gamle Aker kyrkje. Parken har gjeve namn til strøket ikring og til den administrative bydelen *[[Bydel St. Hanshaugen]]*, som parken ligg i.

Parken vart opparbeidd frå 1850-talet og framover, og var den fyrste parken kommunen tok seg av då tanken om eit offentleg parkvesen byrja gjere seg gjeldande i 1875. Tårnhuset på toppen av St. Hanshaugen, som vart bygd i samband med eit drikkevassbasseng for byen, kan sjåast frå mange kantar av byen. I tidlegare tider vart det heist opp merke etter eit fast system i masta på toppen av tårnet for å gje folk varsel om kva slags vêr som var i vente.

Storleiken på parken er om lag 89 dekar, og han er om lag 800 meter lang i nord-sør-retninga. I indre Oslo er det berre Slottsparken som er større. Parken er avgrensa av gatene Geitmyrsveien mot aust og nord, Colletts gate og Ullevålsveien mot vest, og i sørenden av den vesle plassen Knud Knudsens plass (som fram til 1962 heitte St. Hansplassen). Toppen av haugen, der tårnhuset og drikkevassbassenget ligg, har ei høgd over havet på 83 meter, og dette er nok til å gje eit vidt utsyn over både dei sentrale områda av byen og over omgjevnadene. På taket av drikkevassbassenget ligg eit grunt basseng som berre er til pynt, men som likevel vert nytta som plaskedam av borna i området.

St. Hanshaugen vart opparbeidd som ein promenadepark i landskapsstil (ofte kalla «engelsk stil»), med gangvegar i slyng og bakkar gjennom terrenget, ein kunstig bekk med bru over og ein svanedam i nedste enden, og her er sett opp fleire skulpturar. Det vart opphavleg planta 1275 tre av ulike slag, som no har vorte gamle og store, og i fleire høve har dei måtte hoggast ned og erstattast med nyplantingar. I parken har det stått eit par restaurantbygningar, som seinare vart råka av brann og rivne, og ikkje vart oppattbygde. No er det friluftsservering i sommarhalvåret på ei terasse sør for Festplassen i sørskråninga av haugen.

På Festplassen i sørskråninga ligg det ei scene som tidlegare vart nytta til konsertar og underhaldningsframsyningar under såkalla parkkveldar, og som framleis vert nytta til ymse arrangement, mellom anna ein årleg parkkveld i regi av den kommunale Friluftsetaten, og dessutan fleire andre arrangement. I den seinare tida har det òg vore arrangert årlege festivalar på ettersommaren med friluftsframsyning på scenen av ein av dei gamle og velkjende spelefilmane.
Valkyrkje

**Valkyrkje**, bokmål *valgkirke*, viser til dei kyrkjene som blei brukte som vallokale under valet til Riksforsamlinga på Eidsvoll i 1814. Kyrkjene vart nytta fordi dei var det naturlege sentrumet for det offentlege livet dei fleste stader i landet, og fordi prestegjelda var grunneininga i valordninga. 

Ein del av kyrkjene er bevarte. I jubileumsåret 2014 gjekk Riksarkivet og Riksantikvaren saman om merking med blå plakettar og opptrykk av faksimile 
av adresse og fullmakt til desse kyrkjene. 

Mange av kyrkjene har gått tapt sidan 1814. Nokre har brunne, men flesteparten av dei som er borte er rivne og erstatta av nye kyrkjer.

## Kjelder

----
*Feiring av kirkene som arena for våre første nasjonale valg frå Arkivverket
* 1814 - våre første nasjonale valg  frå Arkivverket
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Valgkirke|Valgkirke]]» frå , den 19. mai 2014, [http://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Valgkirke&oldid=13158412 revisjon]*

## Bakgrunnsstoff
* Valkyrkjene på NLIs Lokalhistoriewiki
Frederik Gottschalk von Haxthausen

**Frederik Gottschalk von Haxthausen** () var ein dansk-norsk general. Han var førstestatsråd - statsminister - og finansminister i Noregs første regjering.

## Liv og gjerning
Haxthausen var son av generalmajor og kommandant på Fredriksten festning Friedrich Maximillian Gottschalk von Haxthausen og Juliane Dorothea von Eldern.

Han kom til Noreg i 1773 som premierløytnant ved Søndenfjeldske Infanteriregiment. I 1779 blei han utnemnd til sjef for det Opplandske infanteriregiment, og budde på Ringnes gard i Stange. I 1788 blei han utnemnd til generalkrigskommissær og gjorde teneste same år i felttoget mot Båhuslen som adjutant for prins Karl av Hessen.

I 1802 vart von Haxthausen direktør for Det militære Institutt - Krigsskolen - i Christiania med rang av generalmajor. I åra 1803 til 1810 budde han i København, men heldt likevel fast på alle sine norske embete. Han vart kommandant på Akershus festning i 1806.

Haxthausen fekk stor innverknad på Kristian Fredrik etter at han var komen til Noreg i 1813. Han deltok ved stormannsmøtet på Eidsvoll 16. februar 1814 og 2. mars blei han utnemnd til førstestatsråd (statsminister) og finansminister i den første regjeringa i Noreg.

Under den svensk-norske krigen i 1814 vart Haxthausen urett skylda for forrædari, og 19. august, fem dagar etter Mossekonvensjonen, ble eigedomen og bustaden hans på løkka Lille Frogner omringa av ei opphissa menneskemengde som knuste rutene i huset og øydela hagen. Haxthausen måtte rømme frå byen og si frå seg stillingane sine. Han vart frikjend av riksretten i 1815 og gjekk ut av teneste i 1817.

Akershus festning gjekk ut av operativt militært bruk i 1814, og Haxthausen var slik den siste operative militære kommandant for festninga.

I 1879 fekk Haxthausen oppkalla ei gate etter seg. Haxthausens gate går frå Frognerveien til Gyldenløves gate langs den gamle søre grensa for Lille Frogner.

## Familie
Frederik Gottschalk von Haxthausen gifta seg med Cathrine Oldenburg (1765–1843) i 1783. Ho var dotter av generalmajor Adam Christopher Oldenburg (1736–1803) og Marie fødd Schøller. Han var far til overhoffmesterinne Louise von Stedingk, hoffdame hos dronning Desideria.

## Utmerkingar
Haxthausen vart utnemnd til kommandør av Dannebrogordenen i 1809 og fekk storkrossen i 1811.

## Kjelder

* *Aschehougs konversasjons Leksikon, Bind 9, Oslo (1957), H.Aschehoug & co.*
* Knut Are Tvedt (red): *[[Oslo byleksikon]]*, Kunnskapsforlaget 2010, side 237 og 333, ISBN 978-82-573-1760-7
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Frederik Gottschalk von Haxthausen|Frederik Gottschalk von Haxthausen]]» frå , den 19. mai 2014, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Frederik_Gottschalk_von_Haxthausen&oldid=13155870 revisjon]*
Christian Ditlev Adolph Arenfeldt

**Christian Ditlev Adolph Arenfeldt** () var ein dansk-norsk offiser.

Arenfeldt kom til Noreg i 1787 da han vart utnemnd til sjef for Jarlsbergske kompagni av 2. smålenske infanteriregiment. I 1789 gjekk han over til det norske jegerkorpset, blei major i 1798, oberstløytnant i vesterlenske infanteriregiment i 1806, oberst og sjef for regimentet og kommandant i Kristiansand i 1811. 

Han deltok ved stormannsmøtet på Eidsvoll 16. februar 1814. I 1814 var han generalmajor med ansvar 
for dei norske styrkane ved utløpet av Glomma. Under vapenkvilen hausten same år hadde han kommandoen over den norske hær.

## Familie
Arenfeldt var gift med Pauline Charlotte Marie Harbou. Dei fekk sju barn, to vaks opp; Andrea fødd i 1790 og Julius Friedrich fødd 1796. Sonen Julius gifte seg med Petronelle Holm og kom inn som eigar av lystgarden Gimle gard i Kristiansand. Garden var i familiens eige fram til 1982 og er no ein del av Kristiansand museum. 

## Utmerkingar
Arenfeldt vart riddar av Dannebrogordenen i 1809 og kommandør i 1811. I 1814 blei han
tildelt Sverdordenen av Karl Johan.

## Kjelder
Hamdanidane

**Hamdanidane** (arabisk حمدانيون *Ḥamdānyūn*) var eit sjiittisk arabisk dynasti som herska over delar av Nord-Irak og Syria frå 890 til 1004. Dynastiet var grunnlagt av Banū Ḥamdān (), som hevda å nedstamme frå den gamle kristne stamma Banū Taġlib frå Mesopotamia. 

Ḥamdānide-dynastiet vart grunnlagt av Ḥamdān ibn Ḥamdun (derfor ḥamdānidane) då han vart utnemnd av Abbāsīde-kalifen som guvernør for Mardin i det søraustlege Anatolia i 890.

Sonen hans Abd Allah ibn Ḥamdān vart deretter utnemnd til guvernør for al-Mawṣil i dagens Nord-Irak i 906, og i 914 erobra han abbasidehovudstaden Bagdad. Sønene hans vart vidare innsette som guvernørar i al-Mawṣil og Ḥalab. Seinare var Nāṣir ad-Dawlah sitt styre i al-Mawṣil og Diyarbakır så til dei gradene tyrannisk at han vart avsett av sin eigen familie. 

Hamdanidane heldt fram å styre i al-Mawṣil fram til 990, trass i det store nederlaget deira mot buwayhidane i 979. Etter dette var området dei hadde kontrollert i Nord-Irak delt mellom uqaylidane og marwanidane. 

Alī Sayf ad-Dawlah, «Sverdet til riket», herska over Nord-Syria og Ḥalab, der han vart den viktigaste motstandaren mot ekspansjonen til Austromarriket. Hoffet hans var eit kultursenter og fremja arabisk litteratur, men mista statusen sin etter austromarane erobra Ḥalab.

For å stoppe frammarsjen til austromarane vart Ḥalab underlagt dei egyptiske fatimidane, og i 1004 vart ḥamdanidane avsett av dei nye faṭimideherskarane.

## Ḥamdanidiske herskarar

**Al-Ǧazīra**
#Ḥamdān ibn Ḥamdun (890-895?)
#Al-Ḥusayn ibn Ḥamdān (895-916)
#ʿAbd Allah ibn Ḥamdān (906-929)
#Nāṣir ad-Dawlah (929-967)
#ʿAdid ad-Daulah (967-980)
#Abū Ṭahir Ibrahīm ibn al-Ḥasan (989-997)
#Abū ʿAbd Allah al-Ḥusayn ibn al-Ḥasan (989-997)

**Ḥalab**
#Alī Sayf ad-Dawlah (945-967)
#Saʿd ad-Dawlah (967-991)
#Saʿīd ad-Dawlah (991-1002)
#Abū Ḥasan ʿAlī (1002&ndash;1004)
#Abul al-Maʿāli Šarīf (1004&ndash;1004)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hamdanidane|Hamdanidane]]» frå ,  den 20. mai 2014.*
Den Kongelige Mynt

**Den Kongelige Mynt** eller **Mynten** vart skipa i 1686 som ein del av Kongsberg Sølvverk.
Verket nytta  sølvet frå gruvene til å produsere mynt. Opphavleg vart det styrt frå København som eit av selskapa til Kongen. Seinare vart det leia av Finansdepartementet før det i 1962 blei 
overført til Noregs Bank.

Den første myntproduksjonsverkstaden i Noreg vart skipa av Kristian IV i Christiania i 1628. Verksemda vart skipa for å lage mynt av sølv frå gruvene i Kongsberg som blei funne i 1623. Dei første åra før 1628 vart sølvet sendt til Danmark for utmynting, men ein fann at det var enklare å leggja produksjonen til Noreg. I 1686 flytta  verksemda til Kongsberg. 

I 1806 vart det lagt ned og alt utstyret selt eller sendt til myntverket i København og lokala selde. Men det starta att på same plassen i 1808. 

I 2001 blei Den Kongelige Mynt skilt ut som eige aksjeselskap heileigd av Noregs Bank. 30. juni 2003 vart
selskapet seld til eit privat aksjeselskap for 44 millionar kroner.

## Bygningane
Den Kongelige Mynt er samansett av fleire bygningar; smia, myntverksbygningen og myntmeisterbustaden.
Dei ligg samla på vestsida av Numedalslågen i Kongsberg og har adresse Hyttegata 3. Mynten vart 
freda av Riksantikvaren i 2004.

Norsk Bergverksmuseum held til i lokala.

## Kjelder
* Den kongelige mynt på Kongsberg fredet frå Riksantikvaren
* Salget av Den Kongelige Mynt , Noregs Bank 19. juni 2003

## Bakgrunnsstoff

*
High Chaparral

**High Chaparral** er ein 130&nbsp;000 kvadratmeter stor moropark i Kulltorp i Sverige. Han blei grunnlagd i 1966.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Det franske mandatet for Syria og Libanon

**Det franske mandatet for Syria og Libanon** (òg kalla **Det franske mandatet for Syria**, fransk *Mandat français pour la Syrie et le Liban*, arabisk الانتداب الفرنسي في سوريا و لبنان *al-Intidab al-Firansi fi Suriya wa Lubnan*) var eit mandat i Folkeforbundet som vart grunnlagt etter fyrste verdskrigen og delinga av Det osmanske riket.

I løpet av dei to åra etter verdskrigen var over i 1918, og slik det var nedskrive i Sykes-Picot-avtalen som vart signert mellom Storbritannia og Frankrike under krigen, hadde britane kontroll over det meste av det osmanske Mesopotamia (dagens Irak) og den sørlege delen av Osmansk Syria (Palestina og Transjordan), medan franskmennene hadde kontroll over resten av Osmansk Syria (dagens Syria, Libanon, Alexandretta) og andre delar av det søraustlege Tyrkia. Tidleg i 1920-åra vart den britiske og franske kontrollen over desse områda formaliserte i mandatsystemet til Folkeforbundet og Frankrike fekk mandatet over Syria den 29. september 1923, som omfatta område i dagens Libanon og Alexandretta (Hatay) i tillegg til sjølve Syria.

Adminsitrasjonen over regionen under franskmennene vart utført gjennom ei rekkje område, inkludert Det syriske forbundet (1922–24), Staten Syria (1924–1930) og Den syriske republikken (frå 1930), i tillegg til minste statar som Staten Stor-Libanon, Alawittarstaten og Jabal ad-Druze.

Det franske mandatet i Syria varte til 1943, då to land fekk sjølvstende frå mandatperioden, Syria og Libanon, i tillegg til at Hatay vart ein del av Tyrkia i 1939. Franske soldatar forlét Syria og Libanon i 1946.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:French Mandate for Syria and the Lebanon|French Mandate for Syria and the Lebanon]]» frå ,  den 21. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Regjeringskommisjonen

**Regjeringskommisjonen** (*Regjeringskommissionen*) var den mellombels regjeringa i Noreg, som styrte i namnet til kongen under krigsåra 1807&ndash;1810. Prins Christian August var president, og Enevold Falsen og grev Herman Wedel Jarlsberg var blant medlemmane i kommisjonen.

## Medlemmar

## Kjelder

* Riksarkivet via Web Archive
* regjeringen.no
**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Regjeringskommisjonen|Regjeringskommisjonen]]» frå , den 21. mai 2014, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Regjeringskommisjonen&oldid=11217272 revisjon]*
Norske Konsertarrangører

**Norske Konsertarrangører (NKA)**, tidlegare **Norsk Rockforbund**, er ein norsk interesseorganisasjon for konsertarrangørar.

Orgnisasjonen blei stifta i 1982 som Norsk Rockforbund. Han endra namn til Norske Konsertarrangører ved landsmøtet 10. mai 2014. 1. januar 2015 hadde organisasjonen 300 medlemmer, der medlemmene var festivalar, rockeklubbar, bluesklubbar, spelestader, studentsamfunn og rockeverkstader. 

## Kjerneområde
Norsk Rockforbund har tre kjerneområde: 
# Interessepolitikk
# Kompetansehevande tiltak og arrangørutvikling
# Medlemsservice

## Publikasjonar
Norsk Rockforbund har gitt ut fleire publikasjonar:
* Feite Forestillinger – Norsk Rockforbunds lærebok for konsertarrangører
* Sikkerhetshåndboka
* Miljøhåndboken
* There's Gonna be some Rocking! – Lærebok for håndtering av frivillige
* Kunsten å være seg selv  – En identitetshåndbok for konsertarrangører
* Teenage Kicks – Konsertgjennomføring for de under 18 år

## Organisasjon
Organisasjonen har eit landsmøte, vedtekter og valgt styre. Hovudtyngda av medlemane er organisert i fire faste fagråd:
* Norsk Bluesunion (NBU) 
* Fagråd for Studentarrangører (FaSt)  
* Fagråd for Rockeklubber (FFR)  
* Norske Rockfestivaler (NRFE) 
Fagråda skal bidra til samarbeid og spissa kompetansebygging innanfor sine arrangørsegment. Modellen bygger på erkjenninga av at medlemane sin samla kompetanse er organisasjonen sin viktigaste ressurs, og at den beste arrangørutviklinga er å la medlemane lære av kvarandre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Norsk Rockforbund|Norsk Rockforbund]]» frå ,  den 21. mai 2014.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Norske konsertarrangører|Norske konsertarrangører]]» frå ,  den 6. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Hirbnafsah

**Hirbnafsah** (arabisk حر بنفسه, òg skrive **Harb Nafseh** eller **Harbanafsa**) er ein by nordvest i Syria i Hama guvernement, sørvest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Deir al-Fardis i nord, Tumin og al-Rastan i aust, Kisin og Kafr Nan i sør, Talaf i sørvest. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS), hadde Hirbnafsah eit folketal på 3&nbsp;574 i 2004. Han er det administrative senteret og den sjette største staden i Hirbnafsah *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 26 stader med eit samla folketal på 54&nbsp;592. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.

Den syriske geografen Yaqut al-Hamawi nemnte at Hirbnafsah var «ein landsby under Hims» då han vitja i 1225 under styret til Ajjubide-dynastiet.

Under den syriske borgarkrigen, som byrja i 2011, hevda opposisjonen at 40 menneske i Hirbnafsa vart drepne etter at den syriske hæren og pro-statlege militssoldatar bomba landsbyen den 6. august 2012. Andre opposisjonskjelder gav talet til å vere 11, inkludert fem barn.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hirbnafsah|Hirbnafsah]]» frå ,  den 21. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Masyaf

**Masyaf** (arabisk مصياف, *Miṣyāf*) er ein by i Syria i Hama guvernement, kjend for den store mellomalderborga. Han vart nytta av Hashashin som hovudkvarteret deira etter øydelegginga av det førre hovudkvarteret deira, Alamut.

I popkulturen er Masyaf kjend for å vere med i videospelserien *[[Assassin's Creed]]*. 

## Ruinar av Masyaf-borga

Fil:Masyaf1.jpg|
Fil:Masyaf2.jpg|
Fil:Masyaf3.jpg|
Fil:Masyaf4.jpg|
Fil:Masyaf5.jpg|
Fil:Masyaf6.jpg|


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Masyaf|Masyaf]]» frå ,  den 21. mai 2014.*
Assasinar

**Assasinarane** er den etablerte nemninga på tilhengarane av Hassan-i Sabbah, grunnleggjaren av ei Nazari-grein av ismailiretninga av sjiaislam. Namnet er ei europeisering av det arabiske hashshashin, som sekta vart kalla av motstandarar, og som er trudd å vere opphavet til det latinske ordet assassin, snikmordar. 

## Opphavet til namnet
Sekta refererte til seg sjølv som *al-Då'wa al-Jadīdå* (arabisk الدعوة الجديدة), som tyder *nytt kall* (til konvertering) i motsetnad til Fatimide-kalifatet sitt *gamle kall til konvertering*. Det finst difor ei rekkje teoriar om opphavet til hashshashin-namnet. Den utbreidde orientalistiske segna om opphavet til kallenamnet er at det stammar frå hash-ishiyun, hasj-røykar, fordi medlemmane skal ha kome i ekstase med hjelp av dette rusmiddelet. Det er likevel ingen kjelder som tyder på at gruppa brukte psykoaktive stoff, og ein meir plausibel tolking kan difor vere at det var eit nedsettande uttrykk brukt i forståinga av at dei oppførte seg galne, *som om* dei var påverka av hasj. Ei allmenn motstridande teori om opphavet til kallenamnet er at det heilt enkelt tyder *tilhengjarar av Hassan*, etter namnet på leiaren til gruppa.

## Historie og verksemd

Leiaren av sekta, misjonæren Hassan-i Sabbah (ca.1050-1124), budde på fjellfestninga Alamut (Ørnereiret) i Persia. Sekta, som ikkje hadde høve til å reise ein konvensjonell hær, fremja dei religiøse-politiske måla sine med snikmord (derfor *assassin*), truslar og intrigar. Dei vart med tida kjent som ein av dei dugelegaste spionane i historia og leigemordarar, og dei opererte i mange land. Dei hadde tyding under det tredje krosstoget i 1194, og Rikard Løvehjarte skal etter sigande ha hyra dei for å ta livet av Konrad av Montferrat. Krossfararane kalla leiaren i Syria for *Den gamle på fjellet*. Det vert trudd at det er frå desse eller Marco Polo at orda assassin har kome inn i det latinske språket.

Mongolane og mamelukkane knuste sekta i løpet av 1200-talet, men dei har dei religiøse etterfølgjarane sine i ismaili-muslimar i ei rekkje land, seinast leia av Aga Khan IV, den 49. imamen deira.

## Sjå òg

* Sjiaislam
* Attentat
* Ninja

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Assasiner|Assasiner]]» frå ,  den 21. mai 2014.*
Jubb Ramlah

**Jubb Ramlah** (arabisk جب رملة, òg skrive **Jub Ramleh**) er ein landsby nordvest i Syria i Hama guvernement, vest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Deir Shamil i vest, Tell Salhab i nord, Safsafiyah i nordaust og Asilah i aust. I følgje Statistisk sentralbyrå i Syria (CBS), hadde Jubb Ramlah eit folketal på 3&nbsp;329 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg gresk-ortodokse.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jubb Ramlah|Jubb Ramlah]]» frå ,  den 21. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Awj

**Awj** (arabisk عوج, òg skrive **Ouj** eller **Uj**) er ein landsby nord i Syria i Hama guvernement, i Homskløfta sørvest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Aqrab, og Tell Dahab i aust, Nisaf og Baarin i nord, Ayn Halaqim i nordvest, og Kafr Kamrah og Rabah i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Awj eit folketal på 4&nbsp;222 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Awj|Awj]]» frå ,  den 21. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Al-Hamraa

**Al-Hamraa** (arabisk الحمراء, òg skrive **al-Hamra**) er ein landsby nordvest i Syria i Hama guvernement, nordaust for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Jubb al-Othman i nordaust, Abu al-Thuhur i nord, Fan al-Shamali i vest, Maar Shahhur i sørvest, Salamiyah i sør og Sabburah i søraust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Hamraa eit folketal på 1&nbsp;783 i 2004. Han er det administrative senteret og nest største stad i al-Hamraa *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 44 stader med eit samla folketal på 32&nbsp;604 i 2004.

I 1838 vart al-Hamraa klassifisert som ein *[[khirba]]* («mildertidig landsby») i distriktet Salamiyah. Han ligg nær palasset Qasr ibn Wardan.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Hamraa|Al-Hamraa]]» frå ,  den 21. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Masyaf-distriktet

**Masyaf** (arabisk مصياف, *Maṣyāf*)  er eit distrikt (mantiqah) i Hama guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 169&nbsp;341. Senteret i distriktet er byen Masyaf.

## Inndelingar
Distriktet Masyaf er delt inn i fem underdistrikt eller Nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Masyaf nahiyah (ناحية مصياف): folketal 68&nbsp;184.
*Jubb Ramlah nahiyah (ناحية جب رملة): folketal 39&nbsp;814.
*Awj nahiyah: (ناحية عوج) folketal 33&nbsp;344.
*Ayn Halaqim nahiyah: (ناحية عين حلاقيم) folketal 16&nbsp;502.
*Wadi al-Uyun nahiyah: (ناحية وادي العيون) folketal 12&nbsp;951.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maysaf District|Maysaf District]]» frå ,  den 21. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bjørvika

**Bjørvika**, av gamalnorsk *Bǿjarvík*, som tyder «Byvika», er ei vik i Oslo av Indre Oslofjord mellom bystroket Gamlebyen i aust og Akersneset som Akershus slott og Vippetangen ligg på i vest, og bystroket Grønland i nord. 
Namnet Bjørvika er i dag òg vorte namnet på det til dels heilt nybygde bystroket som for det meste ligg på gamle og nye utfyllingar i vika. 

Utfyllingane resulterte i si tid i at det vart to viker av den gamle vika her, Bjørvika i vest og Bispevika i aust. Til å byrje utvida landområdet seg på grunn av slam som Akerselva førte med seg ut i Bjørvika, mellom anna store mengder sagflis frå sagbruka som låg oppetter elva til fram på midten av 1800-talet, og av industriavfall frå dei mange fabrikkane som vart bygd langs elva frå midten av 1800-talet etter at tida for sagbruksverksemda og trelasteksporten var til endes. Seinare har det vorte gjort meire målmedvetne utfyllingar og lagd til bryggar og industribygningar, som til dømes Nylands mekaniske verksted (nedlagd og nedrive) ved utløpet av Akerselva.

I andre halvdelen av 1900-talet har mellom anna tunnelmasse frå utbygginga av tunnelbana i Oslo vore nytta til utfylling i vika, og det vart lagt eit stort og arealkrevjande vegsystem med planfrie kryss inst i vika. Utfyllingane har mellom anna resultert i at bygningar som tidlegare låg ved brygger og kaier no ligg til dels langt inne på tørt land. Til dømes låg både Oslo Austbanestasjon og den gamle sjøtollbygningen, Tollboden i Tollbugata 1, tett attmed kaiene, men dette er nesten ikkje til å tru i dag.

Det store vegsystemet inst i vika vart fjerna i det fyrste tiåret av 2000-talet for å kunne etablere eit nytt bystrok i området. I Bjørvika ligg no mellom anna Oslo Sentralstasjon, Operahuset og ei mengd nye forretnings- og bustadbygg.

## Bakgrunnsstoff
*Bjørvika. Store norske leksikon
Brown Shoes Don't Make It

**Brown Shoes Don't Make It** er ein song av The Mothers of Invention, skriven av bandleiaren Frank Zappa. Han er den 14. og nest siste songen på det andre albumet deira, *[[Absolutely Free]]*. Songen er av ein dei mest kjende verka hans, og vart av *[[Allmusic]]* omtalt som «det første verkelege meisterverket til Zappa».

## Historie
Tittelen var inspirert av ei hending skriven i Time Magazine av Hugh Sidey i 1966. Journalisten gjetta at noko var på gang då den alltid pent kledde president Lyndon B. Johnson møtte opp med brune sko og ein grå dress. Han flydde til Vietnamn for eit overraskande besøk seinare på dagen. 

Ein konservertsjon av songen finst på albumet *[[Tinseltown Rebellion]]*.

## Musikk og tekst
Teksten starta som eit generelt åtak på det amerikanske forstadssamfunnet: TV, grådigheit og konformitet vert håna i songen. Han skiftar så tone og omhandlar ein rådhuspolitikar som fantaserer om å ha sex med ei tretten år gammal jente. 

Musikken skiftar stil fleire gonger og dekkjer hardrock, klassisk, psykedelisk rock, varieté og jazz. Han er av Allmusic omtalt som ein «kondensert to timar lang musikal». Songen varer 7:30. I følgje Zappa var akkompagnementet i byrjinga inspirert av Lightnin' Slim's «Have Your Way».

## Mottaking
Songen har blytt hylla av mange kritikarar og vert av fleire rekna som «det første meisterverket til Zappa». I ei positiv melding av albumet skreiv Dominique Chevalier «det er glimt av tolvtoneskalaer, balladar, rock, R&B, Beach Boys, såpeopera og meir...og garanterer at dette ikkje er noko easy listening». I tillegg til å gje albumet høg karakter, var òg Allmusic særs positiv til songen. Han er òg inkludert i The Rock and Roll Hall of Fame's 500 Songs that Shaped Rock and Roll.

## References

## Bakgrunnsstoff
*Lyrics http://www.davemcnally.com/Lyrics/FrankZappa/AbsolutelyFree/
*
Ayn Halaqim

**Ayn Halaqim** (arabisk عين حلاقيم, òg skrive **Ein Halakim**) er ein landsby nordvest i Syria i Hama guvernement, vest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein al-Bayda og Masyaf i nord, al-Bayyadiyah i nordaust, Nisaf i aust, Kafr Kamrah i søraust, Mashta al-Helu i sørvest, Ayn al-Shams i vest og Wadi al-Oyun i nordvest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Ayn Halaqim eit folketal på 1&nbsp;126 i 2004.

## Namn
Namnet Ayn-Halaqim består av to arabiske ord: *Ayn*, som tyder «vasskjelde» og *Halaqim*, fleirtal av *Houlkoum* som tyder ein «røyrleidning». I lag vert dei to åra «vasskjelda med røyr». Landsbyen har mange vasskjelder og den viktigaste ligg i hjartet av landsbyen, like ved den nye kyrkja, og vert kalla «den store kjelda».

Det er oppdaga spor av røyr til denne kjelda, og ein trur at desse røyra gav vatn til eit gammalt kongedøme på den andre sida av fjellet, og at dette er opphavet til namnet.

## Klima
Landsbyen ligg 750-900 meter over havet og har derfor noko lågare temperatur enn låglandet kring. Klimaet er òg tørt om sommaren, men med kring 900&nbsp;mm nedbør i året, er landsbyen ein av dei mest regnfulle i heile Syria.

Elva al-Sarout renn langs dalen mellom landsbyen og Jabal al-Helou, og gjev vatn til slettene kring landsbyen og frukthagane i området, der ein dyrkar eple, aprikos, svisker, pærer, druer og oliven.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ayn Halaqim|Ayn Halaqim]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mhardeh

**Mhardeh** (arabisk محردة, *Maḥarda*), òg skrive *Muhradah*, er ein by nord i Syria i Hama guvernement, kring 23 kilometer nordvest for Hama. Han ligg langs Orontes, nær Ghabsletta. Av stader i nærleiken finn ein Halfaya og Taybat al-Imam i aust, Khitab i søraust, Maarzaf i sør, Asilah og Jubb Ramlah i sørvest, Shaizar, Safsafiyah, Tremseh og Kafr Hud i vest og Kafr Zita og al-Lataminah i nord. 

I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Mhardeh eit folketal på 17&nbsp;578 i 2004. Han er senteret i Mantiqat Mħardeh, eit av dei fem distrikta i Hama guvernemen, og *[[nahiyah]]* («underdistrikt») Mhardeh, som består av 21 stader med eit samla folketal på 80&nbsp;165 i 2004. Innbyggjartalet i Mhardeh vart i 2010 estimert til 22&nbsp;442. Innbyggjarar er hovudsakleg kristne.

Innbyggjarane i Mharda driv hovudsakleg med jordbruk, industri og handel. Utdanningsnivået skal vere høgt. Klimaet i byen er mildt om somaren og stundom fell det snø om vinteren. 

Orontes vart nyleg demd opp 3 kilometer nord for byen, og Mhardehdammen på Ghabsletta vert nytta til å produsere vassenergi. Mhardeh har ei historie attende til hellenstisk tid og tida kring Apamea. Det mest kjende arkeologiske funnet frå denne perioden i området er eit gammalt tempel med steindører og søyler med korintisk bokstavar, som seinare vart omgjort til ei kyrkje. 

Ghada Shouaa, den første syriske idrettsutøvaren som vann ein olympisk gullmedalje, vart fødd i Mhardeh, og det same vart patriarken Ignatius IV av Antiokia.

Mhardeh er den næraste større byen til Tremseh der drapa fann stad 12. juli 2012. Additionally, a suicide bomber killed three civilians and one security officier in Mhardeh on 14. juli 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mhardeh|Mhardeh]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kafr Zita

**Kafr Zita** (arabisk كفر زيتا, òg skrive **Kafr Zayta**) er ein by nord i Syria i Hama guvernement, 30 kilometer nord for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Nabudah og al-Habit i nordvest, Khan Shaykhun i nordaust, Mork i aust, Suran i søraust, al-Lataminah, Halfaya og Mhardeh i sør, Tremseh i sørvest og Kirnaz og Hayalin. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Kafr Zita eit folketal på 17&nbsp;052 i 2004. Han er òg senter for eit *[[nahiyah]]* («underdistrikt»), ein del av Mhardeh-distriktet, som består av sju stader med eit samla folketal på 39&nbsp;032 i 2004.

## Historie
Ruinane av ei kyrkje frå bysantinsk tid på 400-talet ligg i Kafr Zita.

Seint i osmansk tid på 1700- og 1800-talet, var Kafr Zita ein av dei største landsbyane i området nord for Orontes og innbyggjarane var ofte på etterskot for skattebetaling og måtte få økonomisk støtte.

I perioden under det franske mandatet i Syria vart Kafr Zita, som mange andre stader i nærleiken, organisert som ei kollektiv jordbruksbygd. I 1975 vart *nahiyah* Kafr Zita og Mhardeh slått saman for å danne*[[mantiqah]]* («distriktet») Mhardeh, med sistnemnde som adminstrativt senter.

Den 16. desember 2012, under det syriske opprøret mot styret til Bashar al-Assad som byrja tidleg i 2011, bomba regjeringsstyrkane, som kjempa mot opprørarane, Kafr Zita, og tre barn omkom i følgje Syrisk observatorium for menneskerettar (SOHR). Den 20. desember hevda opprørarne å ha erobra Kafr Zita og ei rekkje andre byar i nærleiken under ein offensiv mot regjeringsstyrkane i nærleiken av Hama.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kafr Zita|Kafr Zita]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
Karnaz

**Karnaz** (arabisk كرناز, òg skrive **Kirnaz** og **Kernaz** ) er ein landsby nord i Syria i Hama guvernement, nordvest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Zita, og Khan Shaykhun i aust, Kafr Nabudah i nord, Qalaat al-Madiq og al-Suqaylabiyah i vest og Kafr Hud, Tremseh og Shaizar i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Karnaz eit folketal på 14&nbsp;075 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Karnaz|Karnaz]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Salamiyah-distriktet

**Salamiyah** (arabisk سلمية, *Salamīya*) er eit distrikt (mantiqah) i Hama guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 187&nbsp;123. Senteret i distriktet er byen Salamiyah.

## Inndelingar
Distriktet Salamiyah er delt inn i fem underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Salamiyah nahiyah (ناحية سَلَمْيَة): folketal 115&nbsp;300.
*Barri Sharqi nahiyah (ناحية بري الشرقي): folketal 13&nbsp;767.
*Al-Saan nahiyah: (ناحية السعن) folketal 14&nbsp;366.
*Sabburah nahiyah: (ناحية صبورة) folketal 21&nbsp;900.
*Uqayribat nahiyah: (ناحية عقيربات) folketal 21&nbsp;004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Salamiyah District|Salamiyah District]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wadi al-Uyun

**Wadi al-'Uyun** (arabisk وادي العيون, òg skrive **Wadi al-Oyun**, **Wady Aloyon** eller **Wadi al-Ayun**) er ein by nordvest i Syria i Hama guvernement, vest for Hama. Wadi al-'Uyun er spreidd over eit stort aust-vest-liggande område ved foten av kystfjella, med utbygging oppover i dalsidene. Høgda i byen varierer frå 450 til 900 meter over havet. Av stader i nærleiken finn ein al-Shaykh Badr i vest, Brummanet al-Mashayekh i nordvest, al-Raqmah og Qadmus i nord, Rusafa, Masyaf og al-Bayda i nordaust, Birat al-Jurd og Ayn Halaqim i søraust, Mashta al-Helu i sør og Duraykish i sørvest. 

I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Wadi al-'Uyun eit folketal på 3&nbsp;371 i 2004. Han er det administrative senteret, *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 21 stader med eit samla folketal på 12&nbsp;951 i 2004. Innbyggjarane i byen er hovudsakleg alawittar.

Wadi al-'Uyun er eit turistmål for syrarane, som kjem her på grunn av naturen med mange vasskjelder, fossar og grøne algar, som dekkjer berga og bakken i området. Algane har gjort at området har fått kallenamnet «Den grøne hatten».

## Historie
Landsbyen og dalen han ligg i er kjend for dei mange små kjeldene, som har gjeve Wadi al-Uyun namnet sitt. I 1832, då Ibrahim Pasha av Egypt erobra Levanten frå Det osmanske riket, rekrutterte han drusarar til å ta seg av alawittane i Kystfjella. Men alawittar-styrkar tok ein styrke med drusarar til fange og avretta alle 500 av dei ved ei klippe i Wadi al-Uyun. I dag vert staden kalla «Blodklippa».

Seint i september 2012, under den syriske borgarkrigen, sa nestleiaren for Den frie syriske armeen (FSA), Arif al-Hamud, at under kampar mellom opprørarane og pro-statlege styrkar i Darat Izza, nær Aleppo, tok FSA livet av 40 påståtte medlemmar av shabiha-militsen frå Wadi al-'Uyun. Tidleg i oktober 2012 skreiv den arabiske avisa *[[Al-Sharq al-Awsat]]* at det hadde funne stad kampar i Wadi al-'Uyun mellom alawittiske innbyggjarar og statlege styrkar. Artikkelen sa at aktivistar var sinte på staten etter å nyleg ha gravlagd mennene sine som hadde omkome i «nylege endringar». 

## Nahiyah
Følgjande landsbyar dannar Wadi al-'Uyun *nahiyah* («underdistrikt»).

*Wadi al-'Uyun	  	3&nbsp;371	(arabisk وادي العيون)
*Birat al-Jurd	1&nbsp;670	(arabisk  بيرة الجرد)
*Kusayah	  	645	(arabisk قصية)
*Jabita	  		687	(arabisk جبيتا)
*Tamariqah	  	607	(arabisk الطمارقية)
*Dwyer al-Mashayekh	692	(arabisk دوير المشايخ)
*Sindiyana	  	621	(arabisk السنديانة)
*Beit Rakta	  	265	(arabisk بيت رقطة)
*Amiriya	  	402	(arabisk العامرية)
*Ain al-Karam	  	564	(arabisk عين الكرم)
*Kamelia	  	532	(arabisk الكاملية)

*Kafr Lagha	  	379	(arabisk كفر لاها)
*Ain Farraj	  	190	(arabisk عين فراج)
*Bashawi	  	253	(arabisk بشاوي)
*Braize	  		196	(arabisk بريزة)
*Beit al-Wadi	  	157	(arabisk بيت الوادي)
*Ain Beida	  	319	(arabisk عين البيضا)
*Zaytuna	  	304	(arabisk الزيتونة)
*Muesera	  	330	(arabisk المعيصرة)
*Nakir	  		389	(arabisk نقير)
*Markha	  	        378	(arabisk المرحة)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wadi al-Uyun|Wadi al-Uyun]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Muhardeh-distriktet

**Mhardeh** (arabisk محردة, *Maḥarda*) er eit distrikt (mantiqah) i Hama guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 143&nbsp;953. Senteret i distriktet er byen Mhardeh.

## Inndelingar
Distriktet Mhardeh er delt inn i tre underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Mhardeh nahiyah (ناحية محردة): folketal 80&nbsp;165.
*Kafr Zita nahiyah (ناحية كفر زيتا): folketal 39&nbsp;302.
*Karnaz nahiyah: (ناحية كرناز) folketal 25&nbsp;039.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muhardeh District|Muhardeh District]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Barnekrosstoget

**Barnekrosstoget** i 1212 er eit omstridt tema; det er uklårt om det skal definerast som eit eigentleg krosstog, og om det i det heile fann stad. Det blir fortalt at eit utbrot av folkeleg entusiasme i Frankrike og Tyskland førte til at ei stor mengd med born samla seg for å ta tilbake Det heilage landet. Pave Innocens III skal ha tolka dette som eit teikn ifrå himmelen på at dei eldre krossfarane var uverdige. Ingen av borna nådde Det heilage landet; dei ble selde som slavar eller svalt ihjel undervegs gjennom Anatolia.

Nyare forsking tyder på at desse «borna» heller var fattigfolk og/eller andre rotlause, men vi har ikkje sikker kunnskap om kva som fann stad. 

## I litteratur

Det har vorte hevda at eventyret om *[[Rottefangaren frå Hameln]]* skal vera eit forsøk på å omskriva det tapet av born som barnekrosstoget førte med seg. Tor Åge Bringsværd skriv om dette i romanen *Gobi – Barndommens Måne*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Barnekorstoget|Barnekorstoget]]» frå ,  den 22. mai 2014.*
Barri Sharqi

**Barri Sharqi** (arabisk بري شرقي òg skrive **Berri Sharqi**) er ein by nord i Syria i Hama guvernement, aust for Hama ved kanten av Den syriske ørkenen. Av stader i nærleiken finn ein Tell al-Tut og distriktssenteret al-Salamiyah i vest, Aqarib i nord, Suha og Uqayribat i aust og al-Mukharram i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Barri Sharqi eit folketal på 4&nbsp;172 i 2004. I 1838 vart han klassifisert som ein  *[[khirba]]* («ruinert landsby») av den engelske forskaren Eli Smith.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barri Sharqi|Barri Sharqi]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Al-Hasakah-distriktet

**Al-Hasakah-distriktet** (arabisk **منطقة الحسكة**) er eit distrikt (mantiqah) of the Al-Hasakah guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 484&nbsp;966. Senteret i distriktet er byen Al-Hasakah.

## Inndelingar
Distriktet Al-Hasakah er delt inn i seven underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Hasakah nahiyah (ناحية الحسكة): folketal 251&nbsp;570.
*Tell Tamer nahiyah (ناحية تل تمر): folketal 50&nbsp;982.
*Al-Shaddadeh nahiyah (ناحية شدادة): folketal 58&nbsp;916.
*Markadah nahiyah (ناحية مركدة): folketal 34&nbsp;745.
*Bir al-Helu nahiyah (ناحية بئر الحلو): folketal 38&nbsp;833.
*Al-Arisheh nahiyah (ناحية العريشة): folketal 30&nbsp;544.
*Al-Houl nahiyah (ناحية الهول): folketal 14&nbsp;804.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Hasakah District|Al-Hasakah District]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sabburah

**Sabburah** (arabisk صبورة) er ein by nord i Syria i Hama guvernement, aust for Hama og 25 kilometer nordaust for al-Salamiyah, langs vestkanten av Den syriske ørkenen. Av stader i nærleiken finn ein Aqarib i sør, Mab'ujah i søraust og Khunayfis og al-Saan i nordaust. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Sabburah eit folketal på 7&nbsp;141 i 2004. Han er det administrative senteret i Sabburah *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 19 stader med eit samla folketal på 21&nbsp;900 i 2004. 
Det står ein høgfrekvensstasjon for internasjonal radioteneste i Sabburah.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sabburah|Sabburah]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Hasakah

**Al-Hasakah** (assyrisk ܚܣܟܗ, arabisk الحسكة, *Al Ḥasaka*, kurdisk *Hesîçe*) er ein by og det administrative senteret i Al-Hasakah guvernement heilt nordaust i Syria. Med eit folketal på 188&nbsp;160 innbyggjarar, er Al-Hasakah ein av dei ti største byane i Syria og den største i guvernementet. Hasakah har ein blanda folkesetnad av kurdarar, arabarar, assyrarar og armenarar. Khabur renn gjennom Al-Hasakah og resten av guvernementet.

## Galleri

Fil:Assyrian Church of the East parish in al-Hasakah.jpg|Ei assyrisk kyrkje i Al-Hasakah
Fil:St George cathedral - Hassaké, Syria - كاتدرائية مار جرجس.jpg|St. Georg-katedralen


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Hasakah|Al-Hasakah]]» frå ,  den 22. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*