open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Now That I Own the BBC

«**Now That I Own the BBC**» er ein song av den amerikanske rockeduoen Sparks, som kom ut i Europa i 1995 og i Storbritannia i 1996 som den tredje og siste singelen frå det sekstande studioalbumet deira *[[Gratuitous Sax & Senseless Violins]]* (1994). Songen var skriven og produsert av Ron Mael og Russell Mael, med ekstra produksjon av Linus Burdick.

## Bakgrunn
Sparks hadde opphavleg tenkte å bruke ulike kringkastingsselskap i tittelen og teksten, og gje dei ut som singlar i sine respektive land. I eit intervju i 1996 med VH1 sa Ron Mael, «Me tenkte faktisk på eit tidspunkt på å lage songen forskjellig i kvart enkelt land. Det ville vore NBC for Amerika og BBC for Storbritannia, men på eit visst punkt vart det berre for mykje og RTL rimer ikkje på noko som helst, så me heldt oss til BBC.»

## Musikkvideo
Musikkvideoen syner Sparks ombord på eit animert 'BBC-skip'. Han vart regissert av Olivier Kuntzel og Florence Deygas, som òg var ansvarleg for animasjonen i videoen..

## Mottaking
Då singelen kom ut i Storbritannia skildra *[[Newark Advertiser]]* songen som «techno-dance weirdness» og la til «Vokalversjonen og to tankevekkande instrumentelle, tapte høve so ved innsetting av vokale klipp.»

## Innhald
### Europeisk utgåve 1995

### Britisk utgåve 1996

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Now That I Own the BBC|Now That I Own the BBC]]» frå ,  den 28. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Due

**Due** kan visa til:

* Duefamilien og duefuglar, som:
**Brevdue
**Fruktduer
**Klippedue
**Ringdue
**Skogdue
**Turteldue
**Vandredue
* Namnet Due
Adresse Torino

**Adresse Torino** var eit TV-program på NRK1. I programmet vart alle bidraga som deltok i Eurovision Song Contest 2022 presenterte. Kvart bidrag vart bedømt og gjeve poeng til av eit panel av kjendisar og eit panel av Eurovision-fans. Poenga som kvar person kunne gje til eit bidrag, var i ekte Eurovision-stil; 1—8, 10 og 12 poeng. Programleiaren for Adresse Torino var Marte Stokstad. Ingeborg Heldal, Stian «Staysman» Thorbjørnsen og Kevin Vågenes sat i kjendispanelet. I kvar episode kom det gjestar som sat i kjendispanelet. Artisten Margaret Berger var gjestedommar i fyrste program. 

## Episodar
### Episode 1
* **Kjendisjuryen:** Ingeborg Heldal, Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Kevin Vågenes og Margaret Berger.
* **Folkejuryen:** Trine Paulsen, Jim Ø. Pedersen, Vegard Solberg og Tuva Halse.

### Episode 2
* **Kjendisjuryen:** Ingeborg Heldal, Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Kevin Vågenes og Sandeep Singh.
* **Folkejuryen:** Linn Seime Thistel, Jim Ø. Pedersen, Fredrik Holth og Frøya Fluge.

### Episode 3
* **Kjendisjuryen:** Ingeborg Heldal, Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Kevin Vågenes og Trine Lise Olsen
* **Folkejuryen:** Jim Ø. Pedersen, Leonhard P. Harbel, Tone Hagen og Ingvild Gulla.

### Episode 4
* **Kjendisjuryen:** Ingeborg Heldal, Stian «Staysman» Thorbjørnsen, Kevin Vågenes og Henrik Asheim
* **Folkejuryen:**  Hanne Hurlen, Jim Ø. Pedersen, Espen Lien og Hanna Pernille Visnes.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Adresse Torino på NRK Nett-TV
Plagiarism

***Plagiarism*** er det 17. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks. Det er eit slags hyllestalbum med nye, alternative versjonar av somme av dei mest kjende songane deira. 

## Utgjeving
*Plagiarism* vart ikkje ein like stor suksess i Europa som føregangaren *[[Gratuitous Sax & Senseless Violins]]*, og nådde ikkje høgt på albumlistene nokon stad. Dei to singlane gjorde det godt nok til å nå nedre delar av UK Singles Chart. Den første singelen frå albumet, «The Number One Song in Heaven», vart sungen i lag med Jimmy Somerville og nådde 70. plassen i oktober 1997. Remiksar av singelen nådde 28. plassen på den amerikanske *Billboard* Hot Dance Music/Club Play-lista i 1999. Det var så langt den siste singelen deira på lista. Den andre singelen, «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», gjorde det betre og vart spelt i lag med Faith No More. Denne nådde 40. plassen i Storbritannia i desember 1997 og vart den siste topp 40-singelen deira i Storbritannia til no.

## Innhald

## Medverkande
* Russell Mael – vokal, produsent, miksing
* Ron Mael – klaverinstrument, produsent
* Metro Voices – korvokal på «Pulling Rabbits Out of a Hat», «When Do I Get to Sing 'My Way'», «The Number One Song in Heaven» og «Never Turn Your Back On Mother Earth»
* Dean Menta – gitar på «Funny Face»
* Tony Visconti – orkester- og korarrangement og dirigent på «Pulling Rabbits Out of a Hat», «This Town Ain't Big Enough for Both of Us», «When Do I Get to Sing 'My Way'», «Change», «Something for the Girl with Everything», «Propaganda», «The Number One Song in Heaven» og «Never Turn Your Back On Mother Earth»
* John Thomas – miksing
* Greg Penny – miksing
* Eskimos and Egypt – ekstra produksjon, remiks, bass, gitar og trommer på «Angst in My Pants»
* Faith No More – produsent og artist på «This Town Ain't Big Enough for Both of Us» og «Something for the Girl with Everything»
* Erasure – produsent og artist på «Amateur Hour»
* Jenny O'Grady og David Porter-Thomas – ekstra vokal på «Propaganda»
* Jimmy Somerville – artist på «The Number One Song in Heaven»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Plagiarism (album)|Plagiarism (album)]]» frå ,  den 29. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dean Menta

**Dean Menta** () er ein USA-amerikansk musikar og komponist.

I 1995 vart Dean Menta involvert i bandet DUH og var med på det andre albumet deira *[[The Unholy Handjob]]*. Menta vart så gitarist for rockebandet Faith No More frå 1995 til 1996. Han hadde vore keyboard-teknikar for bandet og hadde først møtt dei i 1991, edan han arbeidde i eit kunstgalleri i San Francisco. Menta vart henta inn for å spele gitar etter at Trey Spruance nekta å turnere for albumet *[[King for a Day... Fool for a Lifetime]]*. Han er med i vidoeane for «Digging the Grave», «Ricochet» og «Evidence». Han vart erstatta som Faith No More-gitarist av Jon Hudson.

Etter han slutta i Faith No More, har Menta spelt med Sparks. Han medverka på følgjande Sparksk-album: *[[Plagiarism]]* (1997), *[[Lil' Beethoven]]* (2002), *[[Hello Young Lovers av Sparks|Hello Young Lovers]]* (2006), *[[Exotic Creatures of the Deep]]* (2008), *[[The Seduction of Ingmar Bergman]]* (2009) og *[[Hippopotamus av Sparks|Hippopotamus]]* (2017).

Menta arbeidar i dag hovudsakleg i fjernsyn og film som musikkredaktør, komponist og lyddesigner. Menta har òg komponert musikk for fleire videospel, mellom anna Jak X: Combat Racing, i samarbeid med  Billy Howerdel frå A Perfect Circle.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dean Menta|Dean Menta]]» frå ,  den 29. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Faith No More

**Faith No More** er eit amerikansk rockeband frå San Francisco i California, skipa i 1979. Før dei slo seg til med det noverande namnet i juli 1983 hadde bandet namna **Sharp Young Men** og seinare **Faith No Man**. Bassisten Billy Gould, klaverspelaren og rytmegitaristen Roddy Bottum og trommeslagaren Mike Bordin er dei lengstvarande medlemmane i bandet, og har vore involvert sidan starten. Bandet gjekk gjennom fleire endringar i besetninga dei første åra, og somme store endringar seinare. Den noverande besetninga til Faith No More består av Gould, Bordin, Bottum, sologitaristen Jon Hudson, og vokalisten og tekstforfattaren Mike Patton.

Etter å ha gjeve ut seks studioalbum, inkludert bestseljarane *[[The Real Thing av Faith No More|The Real Thing]]* (1989) og *[[Angel Dust av Faith No More|Angel Dust]]* (1992), annonserte Faith No More at dei offisielt gav seg den 20. april 1998. Bandet kom sidan saman att og gjennomførte The Second Coming-turneen i 2009 og 2010, og gav ut det sjuande studioalbumet sit, *[[Sol Invictus av Faith No More|Sol Invictus]]*, i mai 2015. Etter turneen for *Sol Invictus*, tok Faith No More ein pause igjen. I november 2019 annonserte bandet at dei skulle på turné i Europa i 2020, men på grunn av covid-19-pandemien, vart dette utsett. Turneen skulle starte opp att i USA i september 2021, men heile turneen vart til slutt avlyst etter at Patton sleit med den mentale helsa..

## Bandmedlemmar
;Noverande medlemmar
*Mike Bordin – trommer, perkusjon, korvokal (1981–1998; sidan 2009)
*Billy Gould – bass, korvokal (1981–1998; sidan 2009)
*Roddy Bottum – klaverinstrument, rytmegitar, korvokal (1983–1998; sidan 2009)
*Mike Patton – solovokal (1988–1998; sidan 2009)
*Jon Hudson – sologitar, korvokal (1996–1998; sidan 2009)

## Diskografi
;Studioalbum
**[[We Care a Lot]]* (1985)
**[[Introduce Yourself]]* (1987)
**[[The Real Thing av Faith No More|The Real Thing]]* (1989)
**[[Angel Dust av Faith No More|Angel Dust]]* (1992)
**[[King for a Day... Fool for a Lifetime]]* (1995)
**[[Album of the Year av Faith No More|Album of the Year]]* (1997)
**[[Sol Invictus av Faith No More|Sol Invictus]]* (2015)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Faith No More|Faith No More]]» frå ,  den 29. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* .
*Prato, Greg (2013). *The Faith No More & Mr. Bungle Companion*. Createspace. .
*Harte, Adrian (2018). *Small Victories: The True Story of Faith No More*. Jawbone Press. .

 

## Bakgrunnsstoff

*
English Heritage

**English Heritage** er ein britisk veldedig organisasjon med ansvar for å bevara og administrera historiske monument i England og for administrasjon av bygningsvern.

Han er mest kjend for å administrera ei lang rekke historiske og arkeologiske stader, frå Stonehenge til den eldste jernbrua i verda i Ironbridge. Han har òg ansvar for konservering, rådgjeving, registrering og vern av historiske miljø. 

1. april 2015 blei English Heritage delt i to delar: *Historic England* og ein ny institusjon som overtok namnet som *English Heritage* *Trust*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:English Heritage|English Heritage]]» frå ,  den 29. april 2022.*  
 
## Bakgrunnsstoff

*
Tammy Glover

**Tammy Glover** er ein USA-amerikansk fjernsynsprodusent, filmprodusent og musikar. Ho var visedirketør for produksjon for Comedy Central frå 2007 til 2011, senior visedirektør for produksjon for FremantleMedia og i dag visedirektør for produksjon for TBS, ein del av Turner Broadcasting System. Ho sit i styret for Academy of Television Arts & Sciences. Frå 1997 til 2009 spelt ho trommer for Sparks og bidrog til BBC Radio 6 Music-serien  *This Town Ain't Big Enough For Both Of Us: The Story Of Sparks* av Mark Radcliffe. Ho har òg spelt med Billy Zimmer (frå Calgary) som duoen Thorcraft Cobra. I tillegg har ho spelt trommer for mange prosjekt, inkludert soloverk av David Dattner og Peter G Adams frå CodeGirl.

## Utvald diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tammy Glover|Tammy Glover]]» frå ,  den 29. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Sofia Jannok

**Sofia Jannok** () er ein svensk samisk artist, songar, låtskrivar, reineigar, skodespelar og radioprogramleiar. Ho syng vanlegvis på nordsamisk og joikar. Popmusikken hennar er ei blanding av ulike musikkstilar, som visesong, jazz og jojk. Ho syng oftast på nordsamisk, men skriv òg songar på både svensk og engelsk. Sofia Jannok har sidan budd 2011 tildels i Umeå og tildels i Rävudden, Luokta-Mávas sameby. 

## Karriere i musikk og media
Sofia Jannok var tidlegare saman med Anna Kärrstedt i duoen Sofia och Anna. Ho opptredde i pausen i Melodifestivalen 2009 med låten Waterloo på samisk («Čáhcceloo»). 30. juni 2009 var ho sommarpratar i Sveriges Radio P1, og dagen etter, den 1. juli, var ho med i SVT sitt program frå Skansen i Stockholm om innviinga av Sverige si leiing av EU. Ved opninga av Riksmötet i Riksdagshuset i Stockholm 15. september 2009 framførte ho «Samelands vidder». Saman med Mariela Idivuoma var ho programleiar ved musikfestivalen Liet-Lávlut 2006. Jannok leidde programserien *Mailbmi – små folk stor musik* i Sveriges Radio P2. 23.–30. mai 2010 opptredde Jannok i Kina på barar og klubbar, mellom anna i Shanghai og Beijing. 4.–5. juni 2010 deltok Jannok i Talvatisfestivalen i Jokkmokk.  Sofia Jannok er blitt nominert to gonger til «Grammis».
## Aktivisme

Som offentleg person har Jannok fleire gonger tatt standpunkt i sosiale medium mot etableringa av gruvenæring i Sameland, og dessutan arbeidd for miljøsak i ulike samanhengar. Ho deltok på klimakonferensen COP 21 i Paris i 2015, både som offisiell deltakar og som demonstrant.

Under innviinga av kulturhovudstadåret i Umeå 2014 gjennomførte Jannok ein antirasistisk appell saman med Cleo og Kristin Amparo før dei framførte låten «Faller en, faller alla». Som ein del av sceneuttrykket hadde dei med seg antifascistiske aktivistar med bodskapen «Free Joel», som sikta til ein person som blei arrestert og dømd for drapsforsøk og valdelege opptøyar i samband med antirasistiske demonstrasjonar i Kärrtorp i 2013.

Sofia Jannok var med i den fransk-svenske TV-serien *Midnattssol* frå 2016 og i SVT-serien *Världens Sofia Jannok* frå 2016.

## Diskografi
**Album**

* 2000 - *Dál Juovlla Čuovggaid Cahkkehit* (Anna Kärrstedt, Åsa Blind, Sofia Jannok)
* 2007 - *White = Ceaskat*
* 2009 - *Áššogáttis*
* 2013 - *ÁHPI (Wide as Oceans)*
* 2016 - *ORDA - This Is My Land*
* 2021 - *Lávv U*

**EP**

* 2020 - *Vacker Dálvi*

**Singlar**

* 2000 - «Du Čalmmit» = Your Eyes / «Rievssat» = White Grouse (Anna Kärrstedt & Sofia Jannok)
* 2008 - «Áššogáttis» = By The Embers / «Golle Máze» = Golden Maze

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sofia Jannok|Sofia Jannok]]» frå ,  den 30. april 2022.*
Domna Khomjuk

**Domna Maksimovna Khomjuk** (opphavleg **Zakharova**, ) er ein kildinsamisk zooteknikar, forfattar, omsetjar og musikar. Ho er òg aktiv i revitaliseringa av det kildinsamiske språket og kulturen.

## Familiebakgrunn
Domna Maksimovna Zakharova blei fødd 10. september 1954 i Koarrdõgk (kildinsamisk Коа̄ррдэгк, russisk Воронье) i Murmansk oblast i dåverande Sovjetunionen. Foreldra hennar var reindriftssamar og dekorerte krigsveteranar. Far hennar var Maksim Antonovitsj Zakharov (1919–1984) og mora hennar var Marija Ivanovna Zakharova (1922–2008). Saman hadde dei ni barn.

I 1962 vedtok Sovjetunionen å bygga vasskraftverket Serebrjanskaja i nærleiken av der dei budde. For å bygga vasskraftverket, måtte ein demma opp elva Koarrdõgk (Voronja). Nokre år seinare, då heile landsbyen Koarrdõgk skulle bli overfløymd og lagt under vatn, blei familien flytta til Lovozero.

## Musikk
Den tradisjonelle vokalmusikken til kildinsamane, kalla *livvt* eller *luvvt* (kildinsamisk лыввьт eller луввьт), har vore ein del av livet til Khomjuk sidan ho blei fødd. Både mor og bestemor hennar song luvvt, og mora hennar var ein kjend songar. Mora song saman med musikkgrupper som Lujavvr (kildinsamisk Луяввьр) og Ojjar (kildinsamisk Ойяр). Nokre av songane hennar er blitt registrerte; desse er arkiverte i Noreg, Estland, Tyskland osb. Systera til Khomjuk, Anfisa Agejeva, er òg kjend for luvvt-songen sin. 

I 2002, året etter at syster hennar vann joikkategorien i Sámi Grand Prix, deltok Khomjuk i Sámi Grand Prix for fyrste gong, med ein luvvt kalla «Luojavr» (kildinsamisk Луяввьр). Luvvten hennar beskriv heimbyen hennar Lovozero. I 2003 og 2019 deltok Khomjuk igjen i Sámi Grand Prix saman med systera Anfisa Agejeva med bidraga «Duottar» og «Vuess». I 2019 vann Khomjuk Áillohaš musikkpris. I 2021 deltok ho igjen i Sámi Grand Prix, med «Parrša vigket» (kildinsamisk Па̄ррьшя вигетѣ).

I tillegg til å framføra luvvt, samlar Khomjuk og systera hennar òg inn luvvtar og registrerer dei, for å sikra at framtidige generasjonar har tilgang til dei.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Domna Khomjuk|Domna Khomjuk]]» frå ,  den 30. april 2022.*
Jimmy Somerville

**James William Somerville** () er ein skotsk popsongar og låtskrivar. I 1980-åra song han i popgruppene Bronski Beat og The Communards, og har òg hatt ein solokarriere. Han er særleg kjend for den kraftige og sjelfulle kontratenor/falsett-røysta si. Mange av songane hans, som «Smalltown Boy», har politiske kommentarar om homofili-relaterte saker.

## Diskografi

### Soloalbum
**[[Read My Lips av Jimmy Somerville|Read My Lips]]* (1989)
**[[Dare to Love]]* (1995)
**[[Manage the Damage]]* (1999)
**[[Home Again av Jimmy Somerville|Home Again]]* (2004)
**Suddenly Last Summer* (2009)
**Homage* (2015)

### Med Bronski Beat
**[[The Age of Consent]]* (1984)
**[[Hundreds & Thousands]]* (1986)
*

### Med The Communards
**[[Communards av The Communards|Communards]]* (1986)
**[[Red av The Communards|Red]]* (1987)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimmy Somerville|Jimmy Somerville]]» frå ,  den 29. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Balls av Sparks

***Balls*** er det 18. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks, gjeve ut i 2000.

*Balls* var eit framhald av techno-pop-stilen duoen først hadde utforska i 1994 på *[[Gratuitous Sax & Senseless Violins]]*, men med hardare og livlegare rytmar, i tillegg til ein meir direkte og aggressiv stil liknande artistar som The Prodigy. Albumet kom i eit gjennomsiktig CD-etui som kom i ulike fargar (raud, gul, grøn, blå, oransje, svart og turkis).

«It's a Knockoff» vart spelt inn for filmen *[[filmen Knock Off|Knock Off]]*, med Jean-Claude Van Damme, regissert av den Hong Kong-baserte produsenten og regissøren Tsui Hark (som hadde vore med på sin eigen hyllestsong av bandet på *Gratuitous Sax & Senseless Violins*). Songen vert spelt over rulleteksten.

Sjølv om den kritiske mottakinga av *Balls* var moderat positive, selde det dårleg og klarte ikkje å gjenta suksessen med *Gratuitous Sax & Senseless Violins*. Det gjekk ikkje inn på listene i Tyskland, Storbritannia eller i USA. «More Than a Sex Machine», «The Calm Before the Storm» og «The Angels» vart gjevne ut på singlar, men gjekk ikkje inn på singellistene og vart lite spelte på radio. Duoen hadde alt skrive ein oppfølgar til *Balls* i liknande stil. Men då albumet selde så pass dårleg valde dei å skrinlegge dette og gå i ei heilt ny retning på *[[Lil' Beethoven]]* i 2002.

## Nyutgjeving
I 2008 gav Sparks sitt eige plateselskap, Lil' Beethoven Records, ut albumet på ny i digipak-omslag med eit anna bilete på plateomslaget og to bonusspor: «The Calm Before the Opera» og «The Calm Before the Storm (Full Length Instrumental)».

## Innhald

## Medverkande
* Russell Mael - vokal, produsent
* Ron Mael - klaverinstrument, programmering, produsent
* Tammy Glover - trommer
* Aksinja Berger - tale på «Aeroflot»
* Amelia Cone - forteljing på «Scheherazade»
* John Thomas - miksing, lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Balls (Sparks album)|Balls (Sparks album)]]» frå ,  den 29. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hello Young Lovers av Sparks

***Hello Young Lovers*** er det 20. studioalbumet til Sparks. Det var eit framhald av den repetitive orkesterstilen deira frå det forrige albumet *[[Lil' Beethoven]]*, men med mykje meir vekt på gitar og trommer. Det er eit konseptalbum som omhandlar sider ved moderne kjærleik. 

## Utgjeving
*Hello Young Lovers* selte betre enn noko anna Sparks-album sidan 1970-åra og det nådde 66. plassen på UK Album Chart. Albumet gjekk ikkje inn på albumlista i USA. Albumet kom ut på CD og på både kvit og rosa vinyl. CD-plata kom opphavleg ut på Gut Records, og sidan på In The Red records.

Det vart gjeve ut to singlar og ein EP for å marknadsføre albumet. Den første, «Perfume», kom i lag med ein alternativ versjon av «(Baby, Baby) Can I Invade Your Country» og ein remiks av Clor. Denne nådde 80. plassen på UK Singles Chart og 10. plassen på UK Independent Singles Chart.

«Dick Around» kom ut som ein EP i USA og som ein dobbel A-side-singel med «Waterproof» i Storbritannia. Begge versjonane inneheldt ein redigert versjon av «Dick Around» og den amerikanske versjonen inneheldt konsertopptak spelte inn tidlegare det året i Los Angeles. Den britiske utgåva av albumet vart bannlyst av BBC, som rekna tittelen på songen som obskøn. Sparks gav ut ei melding som sa: «BBC har offisielt teke livet av den nye singelen vår, 'Dick Around', tilsynelatande gjennom ganske barnslege innvendingar mot tittelen, ein uskuldig referanse til eit dagdrivar-liv. At eit musikkstykke kan fordømmast utelukkande etter tittelen utan at 'avgjerdstakarane' i det heile er anstendige nok til å opna CD-etuiet, er ein farse og ei fornærming mot både oss som skaparar av musikken og mot lyttarane til BBC.» Til slutt gav BBC London ut ei melding som sa at songen var teken inn i rotasjonen att. Singelen nådde 139. plassen i Storbritannia.

## Innhald

## Medverkande
* Ron Mael - klaverinstrument, orkestrering og produsent
* Russell Mael - vokal, lydteknikar og produsent
* John Thomas - miksing og ekstra lydteknikar
* Tammy Glover - trommer
* Dean Menta - gitar
* Jim Wilson - ekstra gitar
* Steven Shane McDonald- ekstra bass

## Salslister
**Album**

;Perfume (singel)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hello Young Lovers (Sparks album)|Hello Young Lovers (Sparks album)]]» frå ,  den 30. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Sparks - Hello Young Lovers
Jordbærtre

**Jordbærtre** (*Arbutus unedo*) er ein plante i lyngfamilien.

Han dannar ein eviggrøn busk eller eit lite tre og blir opptil tolv meter høg. Borken er raudbrun og fell av i flak. Blada er spreidde, elliptiske, mørkegrøne, lêraktige og tanna. Blomane er kremfarga, klokkeforma og velluktande; dei sit i nikkande, tette klasar. Frukta er eit bær med grove vorter som minner litt om eit jordbær. Ho er fyrst gul, men blir sidan skarlagensraud. Fruktene blir ikkje modne før blomane for neste år spring ut.

Arten veks i skogkantar, kratt og på steinete stader, helst på sur jord. Han er ein viktig del av maquis-vegetasjonen i middelhavsområdet og veks rundt det meste av Middelhavet, men er sjeldan lengst aust der han delvis blir erstatta av slektningen *[[Arbutus andrachne]]*. Han finst òg langs den europeiske atlanterhavsskysten til Bretagne og sørvestre delar av Irland.

Åmene til den største dagsommarfuglen i Europa, *[[Charaxes jasius]]*, lever på jordbærtre.

Jordbærtre blir dyrka i hagar som prydplante, men er òg nyttig på mange andre måtar. Blomane inneheld mykje nektar og er viktige for honningbier, men honninga dei lagar av denne har ein bitter smak som ikkje alle liker. Fruktene kan etast, men har ein noko flau smak; *unedo* betyr 'et éi'. Det blir laga syltetøy og alkoholholdige drikkar av fruktene, til dømes det portugisiske brennevinet *medronho*. Veden eignar seg godt til å laga trekol, og i Hellas blir han brukt til fløyter.

Madrid har eit jordbærtre og ein bjørn i byvåpenet sitt.

## Bilde

Fil:Jagodičnica kot drevo.JPG|Vekstform
Fil:Arbutus unedo 20091012 1.jpg|Blomar
Fil:Arbutus unedo Flowers Fruits Closeup DehesaBoyaldePuertollano.jpg|Blomar og umogen frukt
Fil:Arbutus unedo, Montes de Málaga, Spain.jpg|Blomar og mogen frukt
Fil:Arbutus unedo - Fruits.jpg|Frukt
Fil:Escudo de Madrid.svg|Byvåpenet til Madrid


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jordbærtre|Jordbærtre]]» frå ,  den 30. april 2022.*  
 

## Litteratur

* M. Blamey og C. Grey-Wilson (2004). Wild Flowers of the Mediterranean (2 utg.). London: A & C Black. s. 165–166. ISBN 0-7136-7015-0. 
* C. Grey-Wilson og M. Blamey; norsk utgave T. Faarlund og P. Sunding (1992). Teknologisk Forlags store illustrerte flora for Norge og Nord-Europa. Teknologisk Forlag. s. 292–293. ISBN 82-512-0355-4. 
* A. Mitchell, oversatt av I. Gjærevoll (1977). Trær i skog og hage. Tiden. s. 375. ISBN 82-10-01282-7. 
* O. Polunin og A. Huxley, norsk utgave P. Sunding (1978). Middelhavsflora. NKI-Forlaget. s. 136. ISBN 82-562-0490-7. 
*
Steven Shane McDonald

**Steven Shane «Steve» McDonald** () er ein USA-amerikansk rockemusikar, mest kjend som bassgitarist i alternativ rock/power pop-bandet Redd Kross frå Los Angeles. Han var med å skipe hardcore punk-bandet Off! – der han var medlem frå 2009 til 2021. I dag er han bassist for The Melvins. McDonald har vore med i fleire filmprosjekt med den eldre broren, Jeff McDonald, inkludert i filmen *[[filmen Desperate Teenage Lovedolls|Desperate Teenage Lovedolls]]* i 1984 og oppfølgjaren *[[filmen Lovedolls Superstar|Lovedolls Superstar]]*, og filmen *[[filmen Spirit of '76 (1990)|Spirit of '76]]*.

## Delvis diskografi
### Redd Kross
*''Red Cross'' (1980; EP)
**[[Born Innocent av Redd Kross|Born Innocent]]* (1982)
**[[Teen Babes from Monsanto]]* (1984; EP)
**[[Neurotica av Redd Kross|Neurotica]]* (1987)
**[[Third Eye av Redd Kross|Third Eye]]* (1990)
**[[Phaseshifter]]* (1993)
**[[Show World]]* (1997)
**[[Researching the Blues]]* (2012)
**[[Beyond the Door av Redd Kross|Beyond the Door]]* (2019)

### Off!
**[[First Four EPs]]* (2010)
**[[Off! av Off!|Off!]]* (2012)
**[[Wasted Years av Off!|Wasted Years]]* (2014)

### Melvins
**[[Basses Loaded]]* (2016; utvalde songar)
**[[A Walk with Love & Death]]* (2017)
**[[Pinkus Abortion Technician]]* (2018)
**[[Five Legged Dog]]* (2021)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steven Shane McDonald|Steven Shane McDonald]]» frå ,  den 30. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dick Around

«**Dick Around**» er ein song av det amerikanske rockebandet Sparks. Det var den andre singelen frå *[[Hello Young Lovers av Sparks|Hello Young Lovers]]*, det 20. albumet deira. Songen vart redigert ned frå 6 minutt og 35 sekund til like under fire minutt for singelen og videoen. Det er opningssporet på albumet. Det vart òg gjeve ut ein EP i USA. Den britiske singelversjonen vart gjeven ut som ei dobbel-A-side med «Waterproof».

## Innhald
;EP
# «Dick Around»
# «(Baby Baby) Can I Invade Your Country» (alternativ tekst)
# «Happy Hunting Ground (Live)»
# «Bon Voyage (Live)»
# «In the Future (Live)»
# «Interview of Sparks by Steve Jones of *Jonesey's Jukebox*»
# «Dick Around» (CD-ROM Track)
# «Perfume» (CD-ROM Track)

;7"
# «Dick Around»
# «Hospitality On Parade (Live)»

;Britisk singel
# «Dick Around»
# «Waterproof»
# «Change (Live)»
# «Interview»
# «Dick Around» (CD-ROM Track)

## Medverkande
* Ron Mael - klaverinstrument, orkestrering og produsent
* Russell Mael - vokal, lydteknikar og produsent
* John Thomas - miksing og ekstra lydteknikar
* Tammy Glover - trommer
* Dean Menta - gitar

## Bakgrunnsstoff
*
Exotic Creatures of the Deep

***Exotic Creatures of the Deep*** er det 21. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Sparks.

## Utgjeving
*Exotic Creatures of the Deep* gjorde det like godt som det føregåande albumet, *[[Hello Young Lovers av Sparks|Hello Young Lovers]]*, i Storbritannia, der det nådde litt høgare på UK Album Chart med ein 54. plass. Ei avgrensa utgåve kom ut i pappomslag i mange land med ein plakat. Den japanske utgåva kom med eit bonusspor, «Brenda Is Always in the Way», i tillegg til ein DVD med fem kortfilmar.

Det vart gjeve ut to singlar frå albumet. Den første, «Good Morning» den 12. mai 2008, var på iTunes, som var for første gongen for gruppa. Den andre, «Lighten Up, Morrissey» i mars 2009 kom ut på ein 7-tommra med «Brenda Is Always In The Way» som B-sida. Ingen av singlane gjekk inn på singellista i Storbritannia.

*Exotic Creatures of the Deep* vart òg marknadsført i Storbritannia med ei rekkje konsertar kalla «Sparks Spectacular»: 20 konsertar på rad frå 16. mai til 11. juni 2008 i Carling Islington Academy i London, der gruppa spelte eit av dei tidlegare 20 albuma sine i sin heilskap i kronologisk rekkjefølgje. Den siste konserten i Shepherd's Bush Empire i London den 13. juni var premieren på *Exotic Creatures of the Deep*.

## Innhald

## Medverkande
* Russell Mael – all vokal, lydteknikar, miksing
* Ron Mael – klaverinstrument, programmering, orkestrering, miksing
* Tammy Glover – trommer
* Dean Menta – gitar
* John Thomas – miksing, lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Exotic Creatures of the Deep|Exotic Creatures of the Deep]]» frå ,  den 30. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1973/Menn

**Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1973 for menn** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo tysdag 19. og onsdag 21. juni 1973. Sverige vann landskampen med 110,5 poeng mot Noregs 101,5. Begge landa deltok med tre utøvarar i kvar av enkeltøvingane, berre dei to beste frå landa talde med i poengstriden.

## Tysdag 19. juni
### 100 m




### 400 m




### 1500 m




### 10&nbsp;000 m




### 110 m hekk




### Høgdehopp




### Lengdehopp




### Kulestøyt




### Sleggjekast




### 4 × 100 m stafett




## Onsdag 20. juni
### 200 m




### 800 m




### 5&nbsp;000 m




### 400 m hekk




### 3&nbsp;000 m hinder




### Stavhopp




### Tresteghopp




### Diskoskast




### Spjutkast




### 4 × 400 m stafett




## Kjelder
**Sportsboken 73*. Dreyer Stavanger. 1973
Folkemedisin

**Folkemedisin** er eit laust omgrep som omfattar alt frå gamle overleveringer frå tidlegare tider til såkalla alternative medisinen i moderne tid. Mange naturmiddel i Noreg har opphavet sitt i tradisjonell norsk og europeisk folkemedisin. Begripen folkemedisin har i Noreg mellom anna bakgrunn frå såkalla «svartebøker», frå talrike gamle legebøker og frå munnlege overføringar gjennom generasjonar.

Den gamle folkemedisinen er ei blanding av gammal legekunst og rein overtru, blanda med eit vidt spekter av praktisk urtemedisin, formular og mystikk.

Bruk av tran til både ernæring og behandling er eit gammalt folkemedisinsk råd som framleis blir brukt og som også er dokumentert medisinsk. Bruken av tran til til dømes sårbehandling har samanheng med vitamininnhaldet. Bruk av salver med vitamin A er òg eit døme. Allereie på 1700-talet var det vanleg å bruka tran mot engelsk sjuke. Fyrst på 1900-talet oppdaga ein innhaldet av A- og D-vitamin i tran.

Gammalost, som inneheld muggsopp av same slag som penicillin, er kjend i folkemedisinen som eit middel mot forkjøling og hoste.

Likevel har mange folkemedisinske råd eit preg av religiøse førestillingar og seremoniar eller mystiske og trolldomsmessige handlingar. Tanken bak dette er at ein overfører sjukdommen frå den sjuke til noko anna, til dømes til ein heilag gjenstand.

Dei siste åra har fleire urtepreparat frå folkemedisinen i andre land blitt introduserte. Ginseng er det vanlegaste dømet på dette.

## Sjå òg

* Etnomedisin
* Signaturlære
* Alternativ medisin

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Folkemedisin|Folkemedisin]]» frå ,  den 1. mai 2022.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* NIFAB – Nasjonalt informasjonssenter for alternativ behandling (UiT)

##### Om folkemedisin i søkbare bøker i Nasjonalbiblioteket

* Aamund Salveson: ''Folkeminne'' (1924)
* Ida Hydle: ''Kultur og helse i et lokalsamfunn'' (1991)
* Ardis Kaspersen: ''Folkemedisin fra hele landet'' (1994)
* Per Holck: ''Norsk folkemedisin : kloke koner, urtekurer og magi'' (1996)
* N. A Quislings: ''Overtroiske kurer og folkemedisin i Norge'' (1918/1999)
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1973/Kvinner

**Friidrettslandskampen Noreg-Sverige 1973 for kvinner** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo tysdag 19. og onsdag 21. juni 1973. Sverige vann landskampen med 90 poeng mot Noregs 56. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Svenske Inger Knutsson sette nordisk rekord på 1500 meter med tida 4.10,7.

## Tysdag 19. juni
### 100 m




### 400 m




### 1500 m




### Kulestøyt




### Spjutkast




### 4 × 100 m stafett




## Onsdag 20. juni
### 200 m




### 800 m




### 3&nbsp;000 m




### 100 meter hekk




### Høgdehopp




### Lengdehopp




### Diskoskast




### 4 × 400 m stafett




## Kjelder
*Arbeiderbladet 20. juni 1973
*Arbeiderbladet 21. juni 1973
FA-cupfinalen i fotball 1954

**FA-cupturneringa i fotball 1954** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London laurdag 1. mai 1954. Framfor 100&nbsp;000 tilskodarar sikra West Bromwich Albion seg FA-pokalen for fjerde gong då laget vann med 3–2 over Preston North End.

### Kampen
Senterløparen Ronnie Allen gav West Bromwich leiinga 1-0 i det 21. minutt, omgåande utlikna Angus Morrison for Preston. Seks minutt ut i den andre omgangen skåra Charlie Wayman for Preston. Ronnie Allen ulikna på straffespark i 63. minutt. Einast fire minutt før ordinær tid var ute, vart WBA-spelaren Frank Griffin matchvinnar.

**West Bromwich** sitt vinnarlag bestod av: Jim Sanders, Joe Kennedy, Jimmy Dugdale, Len Millard (kaptein), Jimmy Dudley, Ray Barlow, Frank Griffin, Reg Ryan, Ronnie Allen, Johnny Nicholls og George Lee.

**Preston North End** mønstra: George Thompson, Willie Cunningham, Joe Walton, Tommy Docherty, Joe Marston, Willie Forbes, Tom Finney (kaptein), Bobby Foster, Charlie Wayman, Angus Morrison og Jimmy Baxter.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1954 FA Cup Final|1954 FA Cup Final]]» frå ,  den 1. mai 2022.*
Jiella

**Jiella** er eit band frå Utsjok i Finland som speler popmusikk og syng på nordsamisk.  
Jiella var ei føregangsgruppe innan moderniseringa av den tradisjonelle *[[joik|luohti]]*-musikken til samar frå Teno, då dei byrja å ta inn moderne vestlege musikkelement som pop og disco i den tradisjonelle joiken. 

Soga til Jiella byrja på midten av 1990-talet, då Niilo Rasmus danna ei gruppe saman med to av dei fire døtrene sine, Eeva-Liisa og Jenna. I 1999 opptredde dei for fyrste gong offentleg med songar han hadde skrive. På dette tidspunktet var bandet kjent som «Niilo ja nieiddat» (Niilo og døtrene hans). Seinare endra bandet  namn til Jiella, som tyder 'lett bris' på nordsamisk. Ei tredje syster, Mia, blei også med i gruppa.

Under den samiske påskefeiringa i 2002 deltok Jiella i song-kategorien av Sámi Grand Prix med songen «Čeavli» ('Arroganse') I desember same året gav gurppa ut det fyrste albumet sitt, *Gosnu* ('Einstad'). Dette er det einaste albumet Mia Rasmus syng på. Songar frå albumet blei mykje spelt på samiske radiostasjonar i Noreg, Sverige, Finland og Russland.

Det andre albumet deira, *Eallinbálgát* ('Livsvegar'), kom ut fire år seinare, den 8. juli 2006. Dei fleste songane på dette albumet var skrivne av Niilo Rasmus,men joiken «Olát» var skriven saman med Ilmari Rasmus og teksten til songane «Amma ealát fámolaččat», «Dovddatgo ruonas hája» og «Čakčamodji sániid» var skrivne av diktaren Inger-Mari Aikio-Arianaick.

I tillegg til på sine eigne album har Jiella også opptredd på albumet til Sámi Grand Prix 2002 og på Inger-Mari Aikio-Arianaick sitt album med barnesongar, *Ima ipmašat - mánáidlávlagat*, frå 2007.

## Medlemmer

* Niilo Rasmus – instrument, vokal
* Eeva-Liisa Rasmus – vokal
* Jenna Rasmus – vokal

## Diskografi

* *Gosnu* (2002) 
* *Eallinbálgát* (2006)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jiella|Jiella]]» frå , og «[[:en:|Jiella]]» frå  den 1. mai 2022.*
Steven Nistor

**Steven Nistor** () er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend for arbeidet sitt med Daniel Lanois og Sparks.

Nistor har spelt for produsentane Rick Rubin, Danger Mouse, Daniel Lanois,  Tucker Martine, Randall Dunn, Steve Albini, Ryan Freeland, John Hill, Warren Defever og Scott Litt og spelt i lag med Iron & Wine, Sam Amidon, Tinariwen, The Avett Brothers, Van Dyke Parks, Marissa Nadler, Sparklehorse, «Weird Al» Yankovic, Peter Buck, Emmylou Harris, Gnarls Barkley, Todd Rundgren, Wild Belle, Brian Eno, Iggy Pop, Lonnie Holley, Garth Hudson, Aoife O’Donovan, Passion Pit, The Flaming Lips, Josh Klinghoffer, Ben Sollee, Beth Orton, His Name Is Alive, Hal Willner, Trixie Whitley, Laura Veirs, Bill Frisell, Michael Gibbs, Robert Plant, Buddy Guy, Alison Krauss, Skerik, Jim White, Bernie Worrell, i tillegg til å vera medlem av gruppene Sparks, Brian Blade's Mama Rosa og WL.

## Utvald diskografi

## Utvalde filmar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steven Nistor|Steven Nistor]]» frå ,  den 1. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Meistersongarane frå Nürnberg

***Meistersongarane frå Nürnberg*** (Die Meistersinger von Nürnberg), WWV 96, er eit musikkdrama (eller ein opera) i tre akter, skrive og komponert av Richard Wagner. Han er blant dei lengste operaene som ofte blir framførte, og varer vanlegvis rundt fire og ein halv time. Han vart først framført ved Nationaltheater München, i dag heimen til den bayerske statsoperaen, den 21. juni 1868.

Forteljinga føregår i Nürnberg på midten av 1500-talet. På den tida var Nürnberg ein fri riksstat og eit av sentruma til renessansen i Nord-Europa. Historia dreier seg om Meistersinger-lauget (meistersongarane) i byen, ei foreining av amatørdiktarar og musikarar som primært var handverksmeistrar av forskjellige bransjar. *Meistersongarane* hadde utvikla ei handverksmessig tilnærming til å laga musikk, med eit intrikat system av reglar for å komponera og framføra songar. Verket hentar mykje av atmosfæren frå skildringa av Nürnberg frå tida og tradisjonane til meistersongarlauget. Ein av hovudpersonane, skomakar-diktaren Hans Sachs, er basert på ein historisk skikkelse, Hans Sachs (1494–1576), den mest berømte av meistersongarane.

## Roller

## Litteratur

* Dieter Borchmeyer (1982) *Das Theater Richard Wagners. Idee ─ Dichtung ─ Wirkung*, Stuttgart (Reclam); Engelsk oversettelse: *Drama and the World of Richard Wagner*, Princeton (Princeton University Press) 2003, .
* Carl Dahlhaus (1972) *Wagners Konzeption des musikalischen Dramas*, Regensburg (Bosse), 2. Auflage: München/Kassel (dtv/Bärenreiter) 1990.
* Barry Millington (ed.) (1992). *The Wagner Compendium: A Guide to Wagner's Life and Music*. Thames and Hudson, London. 
* Nicholas Vaszonyi (ed.) (2002), *Wagner's Meistersinger. Performance, History, Representation*, Rochester/NY (Univ. of Rochester Press) .
* John Warrack (1994). *Die Meistersinger von Nürnberg*. Cambridge Opera Handbooks. Cambridge University Press.
* Olaf Waage (1931) *Studier over Richard Wagners Die Meistersinger von Nürnberg* (Studier fra Sprog- og Oldtidsforskning, 158.)
* Richard Wagner: *Mein Leben* tr. Andrew Gray, *My Life*, New York, 1992 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Mestersangerne fra Nürnberg|Mestersangerne fra Nürnberg]]» frå ,  den 2. mai 2022.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*  hos International Music Score Library Project

* Libretto på tysk og engelsk (arkivert nettside)
Rhingullet

***Rhingullet*** (tysk *Das Rheingold*), WWV 86A, er ein opera med tekst og musikk av Richard Wagner, og inngår som det første av fire musikkdrama som utgjer Wagner sin operasyklus *[[Der Ring des Nibelungen]]*. Han vart framført som ein enkelt opera ved Nationaltheater München 22. september 1869 og hadde den første framsyninga si som ein del av *Ring-syklusen* i Bayreuth den 13. august 1876.

Som "innleiande aftan" (Vorabend) til syklusen, gir *Rhingullet* bakgrunnshistoria for hendingane som driv hovuddramaa til syklusen.

Operaen fortel om Alberichs tjuveri av rhingullet etter at han forbante kjærleiken; skapinga hans av den allmektige ringen frå gullet og herredømmet hans over nibelungane; Wotans beslag av gullet og ringen for å betala gjelda si til kjempene som har bygd festninga hans Valhall; Alberich si forbanning over ringen og eigarane dens; Erda si åtvaring til Wotan om å gi opp ringen; den tidlege manifestasjonen av makta til forbanninga etter at Wotan gir ringen til jotnane; og inntoget av gudane i Valhall, i skuggen av den foreståande undergangen deira.

I *Rhingullet* nyttar Wagner eit kompleks system av leiemotiv, musikalske frasar knytt til personar, idear eller gjenstandar. Leiemotiv-systemet blir vidareført og utvikla i dei tre hovuddelane i *[[Der Ring des Nibelungen|Ring-syklusen]]*; *[[Valkyrien (opera)|Valkyrien]]*, *[[Siegfried (opera)|Siegfried]]* og *[[Götterdämmerung|Ragnarok]]* (Götterdämmerung).

## Roller

## Kjente utdrag

* Forspelet
* Forvandlingsscene, scene 1-2
* Loges forteljing («Immer ist Undank Loges Lohn!»), scene 2
* Nedstiginga til Nibelheim, scene 3
* Alberichs forbanning («Bin ich nun frei?»), scene 4
* Erdas åtvaring («Weiche, Wotan, weiche»), scene 4
* Donner kallar på torevêret («He da! He da! He do! Zu mir, du Gedüft!»), scene 4
* Wotan si hylling til gudeborgen («Abendlich strahlt die Sonne Auge»), scene 4
* Gudane sitt inntog i Valhall, scene 4

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rhingullet|Rhingullet]]» frå ,  den 2. mai 2022.*  

## Litteratur

* Dieter Borchmeyer (1982) *Das Theater Richard Wagners. Idee ─ Dichtung ─ Wirkung*, Stuttgart (Reclam); Engelsk oversettelse: *Drama and the World of Richard Wagner*, Princeton (Princeton University Press) 2003, .
* Deryck Cooke (1979) *I Saw The World End*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-315318-9.
*Robert Donington (1963). *Wagner's 'Ring' and its Symbols*. London: Faber and Faber.
* J.K. Holman (2001). *Wagner's Ring: A Listener's Companion & Concordance*. Portland, OR: Amadeus Press. ISBN 978-1-57467-070-7
* Barry Millington (1992). "The Music: Operas". In Barry Millington (ed.). *The Wagner Compendium*. London: Thames and Hudson. ISBN 978-0-50028-274-8.
* Roger Scruton (2016). *The Ring of Truth: The Wisdom of Wagner's Ring of the Nibelung*. London: Penguin Books. ISBN 978-0-141-98072-0.

## Bakgrunnsstoff

* Partituret til ''Rhingullet''  (tysk og engelsk)
Frisør

**Frisør** (frå fransk) er eit yrke som går ut på å frisera, klippa, pleia og styla (ordna og setja opp) hår. Ei anna nemning for dette yrket er barber eller barberar, nemningar ein brukte i Noreg til 1934 som yrkestittel for herrefrisørar,
fagpersonar som klipper gutar og menn og barberer og steller skjegg. 

## Historie

Faget har opphav i eit eldre handverk, bartskjærfaget. Dette yrkjet omfatta i tillegg til klipp og stell av hår og skjegg fram til 1800-talet også medisinsk behandling som årelating, tannuttrekking, sårbehandling og liknande. På 1900-talet var yrket spesialisert etter kjønn, *herrefrisør* som klipte gutar og menn,  og *damefrisør*, og utdanninga var noko ulik.

## Utdanning
### Noreg
I Noreg i dag er utdanninga til dette yrket innen utdanningsprogrammet Design og handverk, og består av to år på skule og deretter to år i lære i bedrift. Det fyrste skuleåret er Vg1 design og handverk og det andre skuleåret er Vg2 frisør.

## Sjå òg
* Bartskjær
* Stylist
* Maskør- og parykkmakar
* Frisyre

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frisør|Frisør]]» frå ,  den 2. mai 2022.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Yrkesbesskildring av frisør ved Utdanning.no
* Søkbar digitalkopi av  Bjørn Svenssons ''Yrkeslære for frisørar'' (Universitetsforlaget, 1991)
* Søkbar digitalkopi av  Hans Paul Finsruds ''Grunnleggende bransjekunnskap for frisører'' (Frisørbransjens forlag, 1995)
* Søkbar digitalkopi av  Grete Haaland Sunds ''Grunnleggende hår- og hodebunnspleie for frisører'' (Frisørbransjens forlag, 1996)
Magnus Eikrem

**Magnus Wolff Eikrem** () er ein norsk fotballspelar frå Molde som har spelt for Molde Fotballklubb i periodane 2011-13 og sidan 2018. Han er midtbanespelar, kjent som ein framifrå playmaker.

## Karriere
### Klubbspel
Eikrem var med i junioravdelinga til Manchester United, men kom aldri på fyrselaget. Frå 2011 til juni 2013 var Molde-spelar, deretter eit halvår i SC Heerenveen. Etter eitt års mislukka opphald i Cardiff City, skreiv han i januar 2015 kontrakt med Malmö FF. Her var han med om å vinne Allsvenskan i 2016 og i 2017. 25. juli 2018 var han tilbake i Molde FK. Her var han ein sentral spelar då laget i 2019 lukkast vinne den norske fotballserien. 1. mai 2022 kunne han som kaptein lyfte kongepokalen etter Molde slo Bodø/Glimt med 1-0 i cupfinalen.

### Landslagsspel
I tida frå 15. januar til 31. august 2016 deltok Eikrem i 17 av Noregs landskampar, utan å kome på skåringslista.

### Merittar
*Svensk seriemeister: 2016 og 2017 for Malmö FF
*Norsk seriemeister: 2019 for Molde FK
*Norsk cupmeister: 2021/22 for Molde FK

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Magnus Wolff Eikrem|Magnus Wolff Eikrem]]» frå ,  den 2. mai 2022.*  
*eu-football
NM i bryting 1973

**Noregsmeisterskapen i bryting 1973** vart avvikla helga 31. mars og 1. april 1973 i Turnhallen i Oslo.

Kongepokalen vart tildelt Harald Barlie frå Sportsklubben 09 i 82-kiloklassa.

### 48 kg




### 52 kg




### 57 kg




### 62 kg




### 68 kg




### 74 kg




### 82 kg




### 90 kg




### 100 kg




### Over 100 kg




## Kjelder
*’’Brytespeilet’’. 1980
Cupfinalen i fotball 2021/22/Menn

**Cupfinalen for menn 2021/22** var den siste og avgjerande kampen i Noregsmeisterskapen i fotball for menn, den 115. cupfinalen i Noreg. Kampen stod mellom Molde Fotballklubb og Bodø/Glimt og vart avvikla søndag 1. mai 2022 på Ullevaal Stadion i Oslo, kampstart 16.00. Molde FK vart norsk meister etter å ha vunne med 1–0 på straffespark. Det var femte gongen klubben frå Molde vann NM-finalen. 19&nbsp;657 tilskodarar var til stades på arenaen.

### Laga
**Molde**-mannskapet bestod av: Jakob Karlstrøm, Benjamin Tidemann Hansen, Martin Bjørnbakk, Birk Risa, Martin Linnes, Sivert Mannsverk, Emil Breivik, Kristoffer Haugen, Eirik Ulland Andersen, Magnus Eikrem (kaptein), Ola Brynhildsen. Markus Kaasa kom inn i det 34. minutt i staden for skadde Andersen. Eit lite kvarter før full tid gjekk Eikrem og Haugen ut, inn kom Magnus Grødem og Erling Knudtzon. Fem minutt seinare bytta Rafik Zeknini plass med Brynhildsen.

For **Bodø/Glimt** stilte: Nikita Haikin, Alfons Samsted, Brede Moe, Marius Høibråten, Brice Wembangomo, Hugo Vetlesen, Elias Hagen, Ulrik Saltnes (kaptein), Runar Espejord, Amahl Pellegrino. I pausen måtte Espejord og Hagen vike plass for Viktor Boniface og Gaute Vetti. Vel 10 minutt før full tid kom Sondre Fet, Gabriel Komsson og Sondre Sørli på bana, ut gjekk   Pellegrino, Vetlesen og Wembangomo.

## Kjelder
*altomfotball.no
Komse

**Komse** er ei tradisjonell samisk vogge som kan berast på ryggen eller hengast opp.

Ei komse er laga av ein uthola trestamme som er trau- eller båtforma og breiare øvst enn nedst. Denne er trekt med barka reinskinn og utstyrt med ein fastståande kalesje av barka skinn som er spent over bøygde trespiler ved hovudenden. Frå forkanten på kalesjen går det sterke, vovne band og snorer ned til fotenden som tar av for støyt under bering og reiser. I komsa ligg barnet, som er reiva med klutar og fine skinn av reinkalv, hare eller lam. Det innsvøypte barnet kviler på eit underlag av kvitmose eller lange, mjuke reinhår frå *njávvi*, altså frå halsen  på reinsdyret, og på tørka knusk frå morkna bjørk. Barnet kan derfor også vera ute i sterk kulde. Ei komse med barn kan fraktast i pulk eller kløyv, hengast opp på ei grein eller frå taket i ein tradisjonell samisk bustad eller stillast på ende ned i snøen medan den som passar ungen gjer arbeidet sitt.

## Galleri

Kvinne med barn i komse, Sør-Varanger, Finnmark, før 1900 - Norsk folkemuseum - NF.06725-012.jpg|Kvinne med barn i komse før 1900
Bundesarchiv N 1572 Bild-1925-096, Polarfahrt Dampfer "München", Lappin mit Kind.jpg|Kvinne med barn i komse i 1925
Lapper og Reinsdyr.jpg|Komse som kløyv på reinsdyr.
Komse for spedbarn (38188558066).jpg|Komse
Komsio.jpg
Cradle, Sami people, Jukkasjarvi, Sweden, No. 1939.70.0248 - Etnografiska museet - Stockholm, Sweden - DSC01280.JPG
Volkenkundig museum, leiden (47) (19579996325).jpg
Duodji giehkta infant bed vagga.JPG|Skinnkomse


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Komse|Komse]]» frå ,  den 2. mai 2022.*
Fortid

**Fortid** er ein tidsperiode som har funne stad, i motsetnad til notid, nett no, og framtida, som kjem til å skje.

Menneske kan ha minne om fortida, og kan koma henne i hug gjennom assosiasjonar, å minnast, draumar og flashback. Dei har registrert henne gjennom munnlege overleveringar og nedskrifter sidan oldtida, og teke henne for seg gjennom historiefaget.
Vitnesbyrd frå fortida blir også studert i fag som arkeologi, arkeoastronomi, samanliknande lingvistikk, geologi (historisk geologi), paleontologi, paleobotanikk, paleoetnobotanikk, paleogeografi, paleoklimatologi og kosmologi.

Grammatisk nytter ein ulike teknikkar for å markera fortid, som verbaspektet tempus. På norsk kan ein bruka perfektum og preteritum for å visa til fortidshendingar.
Kinesisk nyttar derimot ikkje verbaspekt, men tidsord som «i går», «i fjor» eller «for tre timar» sidan for å markera fortid.

## Sjå òg

*Fornminne
*Minnesmerke
*Nostalgi

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fortid|Fortid]]» frå ,  den 3. mai 2022.*