open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Militærkrossen

**Militærkorssen** (eng. *Military Cross*) er ei britisk militær utmerking som vart innstifta 28. desember 1914. I førstninga vart ho delt ut til offiserar som hadde lågare rang enn majorgrad; frå 1931 kunne òg majorar bli tildelt utmerkinga. Innehavarar kunne leggje til MC etter namnet sitt.

Frå 1993 kunne utmerkinga tildelast personell same kva grad. Samtidig vart Militærmedaljen - som vart delt ut til menig personell - teken ut av bruk.

### Military Cross & Bar
Utmerkinga kan òg tilføyast spenne for anerkjenning av vidare vågemot. Innehavarar av utmerkinga (nn. *Militærkrossen med spenne*) kan då leggje til *MC & Bar* etter namnet sitt.

### Norske innehavarar
Gregers Gram, Arthur Pevik og Birger Rasmussen frå Oslogjengen er kjende norske innehavar av Militærkrossen, medan Max Manus og Edvard Tallaksen frå same gruppe begge vart tildelt Militærkrossen med spenne for innsatsen sin under andre verdskrigen.
Bindusara

**Bindusara** var den andre keisaren av Mauryariket. Han var fødd om lag 320 f.Kr. og herska frå rundt 298 til han døydde rundt 272 f.Kr.
Bindusara var son av dynastigrunnleggjaren Tsjandragupta Maurya og Durdhara. Han hadde tilnamna *Adjatasjatru* ('mann utan fiendar') og *Amitraghata* ('drepar av fiendar'), det siste blei omsett til gresk som Amitrochates og Allitrochades. Han var far til Asjoka den store, som etterfølgde han som mauryaherskar.

Få detaljar er kjende om livet til Bindusara. Han er nemnd i greske tekstar, som *[[Deipnosophistæ]]* av Athenaios, og i fleire seinare hindu- og buddhisttekstar, som *[[Bhavishyapurana]]*, *[[Divyavadana]]* og lamaen Taranatha sin historie om buddhismen i India frå 1608.

Styret hans varte i rundt 25 år. Han fortsette utvidinga av riket som faren hadde grunnlagd, men måtte også hanskast med opprør innanfor riket. I sør nådde det heilt til Mysore-riket i noverande Karnataka, medan han slutta fred med dei sørlegare tamilske rika. I ein seinare tibetansk tekst fortel Taranatha at Bindusara overvann seksten rike og herska over landområdet “frå hav til hav”, det vil seie frå Bengalbukta til Arabiahavet. Berre Kalinga i nord låg ikkje under mauryastyre.

Bindusara overtok også den viktige rådgjevaren Kautilya frå Tsjandragupta. Han fortsette kontakten med den gresk-persiske herskaren Selevkos og sonen Antiokos, som sende ambassadøren Deimakos til Mauryahoffet. Ptolemaios II av Egypt sende også ein ambassadør, Dionysius, anten til Bindusara eller etterfølgjaren Asjoka.

Bindusara hadde fleire søner. Dei fremste var Susima og Asjoka, som var visekongar for områda rundt høvesvis Taksasjila (no Taxila i Pakistan) og Ujjaini (no Ujjain i India). Folket i Taksasjila gjorde opprør to gonger, visstnok mot vanstyret til Susima. Det første opprøret blei slått ned av Bindusara, det andre av Asjoka.

Medan Tsjandragupta hadde døydd som djain-asket og sonen Asjoka skulle bli ein sterk buddhist, følgde Bindusara den filosofiske retninga adjivika. Han var også interessert i gresk filosofi. I eit brev til Antiokos bad han ifølgje Hegesander frå Delfi om «søt vin, nokre tørka fiken og ein sofist». Han fekk berre tilsend dei to første.

Bindusara døydde i 273-272 f.Kr. I dei fire påfølgjande åra slost sønene hans om trona. Asjoka vann striden, og blei herskar over Maurya i 269 eller 268 f.Kr.

## Kjelder

* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Bindusara|Bindusara]]» frå , og «[[:sv:|Bindusara]]» frå  den 7. august 2010.*  
* 
*
Kan du teksten?

**Kan du teksten?** er eit norsk gameshow som gjekk på TV 2 i 2008 og 2009. Det er basert på amerikanske *[[Don't Forget the Lyrics!]]*. 
Programmet gjekk ut på å hugsa songtekstar, og ein trengde ikkje god songstemme for å vinna. Ein deltakar kunne maksimalt vinna ein halv million kroner. Programleiarane var Tshawe Baqwa og Yosef Wolde-Mariam frå rap-duoen MadCon.

*Kan du teksten?* starta opp på TV 2 etter påska 2008, på ein tysdag. Premieren av programmet hadde 460&nbsp;000 sjåarar.

## Kjelder
Øyvind Nordsletten

**Øyvind Nordsletten** () er ein norsk diplomat som har hatt fleire ambassadørplasseringar og leiarstilingar i embetsverket.

## Utdanning og erfaring
Nordsletten gjennomførte førstegangstenesta ved Forsvarets russiskkurs og avtente plikttenesta ved Garnisonen i Sør-Varanger. Han studerte humaniora ved Universitetet i Oslo frå 1970 til 1974. 

## Yrkesliv
Nordsletten gjekk inn i den norske utanrikstenesta i 1974. Frå 1977 til 1979 var han attaché og seinare andresekretær ved den norske ambassaden i Tyrkia. Nordsletten var førstesekretær ved den norske ambassaden i Russland i tida 1979–1982, og var ambassadør der i perioden 2000–2008. Verkeområdet hans omfatta også Armenia og fem land i Sentral-Asia. I tida 1992–1996 var han norsk ambassadør i Ukraina og Kviterussland. 17. november 2008 blei han utnemnd til ambassadør i Irland.

Frå 1982 til 1992 og frå 1996 til 2000 arbeidde Nordsletten i Noreg, og var då tilsett i leiande stillingar ved ulike departement. Mellom 1997 og 2000 leidde han internasjonal avdeling ved Statsministerens kontor.

## Privat engasjement, prisar og utmerkingar
Nordsletten blei utnemnd til æresmedlem i Norsk-russisk handelskammer i 2008 for sitt bidrag til å forbetra norsk-russiske forretningstilhøve. 

Som utflytta jærbu har Nordsletten halde kontakten med heimstaden Time. Saman med kona Åslaug Undheim flytta og restaurerte han eit over hundre år gammalt jærhus, «Arkjå». I 2008 fekk dei kulturvernprisen til Time kommune for restaureringa. Same året gjorde han framlegg om å verna ei gammal torvmyr i kommunen som kulturminne, og fekk gjennomslag for dette i kulturminneplanen til kommunen.

## Kjelder
Øyvind Vågnes

**Øyvind Vågnes** () var ein norsk forfattar som var fødd i Brattvåg og busett i Bergen. Han debuterte litterært i 2003 med romanen *Ingen skal sove i natt*. For *Ekko* fekk han Nynorsk Litteraturpris 2005.

Vågnes hadde doktorgraden (dr. art) ved Universitetet i Bergen, og arbeidde som forfattar, forskar, redaktør, omsetjar, og kritikar. Som forskar var Øyvind Vågnes knytt til ei rekkje prosjekt ved Universitetet i Bergen, Syddansk Universitet, og ved Københavns Universitet. *Zaprudered: The Kennedy Assassination Film in Visual Culture *(2011) vart ei av tre nominerte utgivingar i kategorien medie- og kulturstudier under den årlege utdelinga av American Publishers Awards for Professional and Scholarly Excellence.

På 2000-talet sat Vågnes i redaksjonen til det litterære tidsskriftet Vagant, og frå 2010 fungerte han som ansvarleg redaktør for journalen *[[Tidsskriftet Ekfrase|Ekfrase]]*: Nordisk tidsskrift for visuell kultur (Universitetsforlaget). Omsetjingsarbeidet omfatta m.a. nyare nordamerikansk skjønnlitteratur (Don DeLillo, Lydia Davis, Rick Moody, David Means) og ei rekkje faglitterære artiklar.

Vågnes verka som kritikar i *Morgenbladet* og i *Klassekampen*, og skreiv om musikk i vekeavisa *Dag & Tid* frå 2000.

## Utgjevingar
* *Ingen skal sove i natt* - roman (2003)
* *Ekko* - roman (2005)
* *Sekundet før* - roman (2010)
* *Zaprudered: The Kennedy Assassination Film in Visual Culture* - fagbok (2011)
* *Kennedybildet* - boksingel (2013)
* *Den dokumentariske teikneserien* - fagbok (2014)
* *Sone Z* - roman (2014)
* *Den vesle blå haien* - barnebok (2016)
* *Ei verd utan hestar* - roman (2022)

## Prisar og utmerkingar
* Nynorsk litteraturpris 2005, for *Ekko*
* Peter C. Rollins Book Award 2013, for *Zaprudered: The Kennedy Assassination Film in Visual Culture*

## Kjelder
Aage Engesæter

**Aage Engesæter** () er ein norsk historikar og museumsdirektør.

Engesæter er utdanna cand. philol. ved Universitetet i Bergen i 1974 med historie som hovudfag. Han vart tilsett ved Sogn og Fjordane distriktshøgskole som vitskapleg assistent. Der vart han i 1980 amanuensis i historie og rektor i perioden 1989-94. Frå 1995 til 2012 var han direktør ved De Heibergske Samlinger ved Sogn Folkemuseum. I 2012 gjekk han over i ei stilling som førstekonservator NMF ved Musea i Sogn og Fjordane, knytt til Norsk Reiselivsmuseum.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder

* Om Aage Engesæter i Allkunne 
* Norsk Reiselivsmuseum sine nettsider , 8. februar 2013. 
* Publikasjonar i Oria

## Bakgrunnsstoff
* Om Aage Engesæter i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Ågot Gammersvik

**Ågot Gammersvik** () er ein norsk etnolog og museumsarbeidar. Ho sit frå 2008 i Strategisk råd for reiseliv.

Gammersvik er utdanna som etnolog ved universiteta i Bergen og Oslo. Ho har arbeidd på oppdrag frå Nordfjord folkemuseum og fleire fylkeskonservatorar. I 1985 gjekk ho inn i museumsbransjen som direktør og konservator for Hardanger folkemuseum. Ho var
i perioden 2001–02 direktør ved Norsk Sjøfartsmuseum, og er frå 2002 direktør ved museet Maihaugen på Lillehammer.

Gammersvik har vore oppteken av å dokumentere samtida og rolla musea har i reiseliv, og ho har delteke i prosjekt som «På sporet av den tapte samtid» og «Dokument 2000». Ho har jobba ofte med strategisk museumsutvikling, mellom anna i samarbeidet mellom Maihaugen og Norsk Folkemuseum. 

## Kjelder
* «Ågot Gammersvik» i Allkunne, innhenta 8. august 2010.
Rundsoldogg

**Rundsoldogg**  (*Drosera rotundifolia*) er ein 5-15 cm høg myrplante med runde, lyse blad i rosett. Blada har raude kjertelhår som skil ut ei væske som løyser opp insekt som set seg fast i blada. Frå midten av bladrosetten går det opp eit blomestandskaft med 6 til 10 blomar.  Dei små, kvite blomane er opne berre ein i gongen, og ikkje meir enn eit par timar på solrike dagar.  

## Skildring
Blomane har fem begerblad, fem kronblad, fem pollenblad og tre fruktblad. Kapselen inneheld svært små og lette frø som kan bli ført langt av stad med vinden eller flyte på vatn. 

Når sprellande insekt set seg fast i kjertelhåra, vert produksjonen av slim stimulert. Samtidig bøyger fleire kjertelhår seg mot insektet, og bladet krøller seg saman. Etter eit døgn vil bladet ha krølla seg saman kring byttet, og etter endå eit døgn, vil det meste av insektet vere oppløyst, slik at berre hudskjelletet er tilbake. Dei fordøyelege delane av insektet vert take opp av planten som næringstilskot. 

Rundsoldogg veks på sure, næringsfattige myrer, i Noreg nord til Troms. Han veks frå havnivå og opp til over skoggrensa, men ikkje på høgfjellet. Elles har han sirkumboreal utbreiing.  

## Bruk
Soldogg er brukt i folkemedisinen mot mange ulike plagar, frå augesjukdommar til liktornar.

## Namnet
Det latinske slektsnamnet *Drosera* , gresk  *droseros*, kjem frå gresk *drosos*, ’dogg’, og vart brukt som namn på soldogg av Matthias Lobelius i 1581.  *Rotundifolia* tyder ’med runde blad’.

## Sjå òg
*Smalsoldogg *Drosera longifolia*

## Kjelder
*C.A.M. Lindman *Nordens Flora*  Gyldendal Norsk Forlag 1977 ISBN 82-05-08681-8
*Johannes Lid *Norsk flora* Det Norske Samlaget 2004 ISBN 82-521-6029-8
*Knut Fægri: *Norges planter* J.W. Cappelens Forlag 1958
;Referansar
Álvaro Arbeloa

**Álvaro Arbeloa Coca** () er ein spansk fotballspelar, som har spela for Real Madrid i spansk Primera Division og for det spanske landslaget. Han debuterte for A-landslaget 26. mars 2008 i ein kamp mot Italia. I fotball-EM same året, då Spania vart europameistrar, var han med i Spania sin tropp og starta i kampen mot Hellas i gruppespelet. Han var igjen med i Spania sin tropp til fotball-VM i 2010 der Spania vart verdsmeistrar. Han fekk spela 13 minutt som innbytar i ein av kampane i gruppespelet, mot Honduras.
Soldoggfamilien

**Soldoggfamilien** (Droseraceae) er ein plantefamilie i ordenen Caryophyllales. Familien har tre slekter, *Aldrovanda*, *Dionaea* og *Drosera*, og  om lag 150 artar, dei aller fleste i slekta *Drosera*.

Alle artane i soldoggfamilien er kjøtetande plantar, og kan derfor vekse på nitrogenfattig jordsmonn. Dei skaffar seg tilskott av nitrogenhaldige næringsstoff ved å fange smådyr som vert brotne ned med eit vassklart, enzymhaldig slim som vert skilt ut på kjertelhår på blada. 

I Noreg veks tre soldoggartar vilt:
*D. longifolia (smalsoldogg)
*D. rotundifolia (rundsoldogg)
*D. intermedia (dikesoldogg)

## Bakgrunnsstoff
*
Gregers Gram

**Gregers Winther Wulfsberg Gram** () var ein norsk motstandsmann under andre verdskrigen. 

Han vart fødd på Aker og voks opp på Heggeli i Kristiania (no Oslo); han var son av byfogd Harald Gram og Ingrid Meyer. Farfaren hans - med same namn - var jurist og Høgre-politikar. Gram tok eksamen artium i 1937 og byrja å studere jus ved Universitetet i Oslo i 1940, då tyskarane gjorde åtak på Noreg.

Gram tok del i kampane i Noreg våren 1940 i Hamar-området - her vart han mellom anna teken til fange to gonger. Sidan gjekk han inn i motstandsarbeidet, men allereie i 1941 måtte han flykte til Sverige. Han reiste til Storbritannia gjennom Sovjetunionen og var på sovjetisk territorium då tyskarane gjekk til åtak på landet.

## Kompani Linge

I Storbritannia kom han etter kvart inn i *Norwegian Independent Company No 1* (òg kjend som Kompani Linge). Han fekk mellom anna trening i propagandaverksemd. Han vart utnemnd til korporal etter endt trening i Skottland.
Saman med Max Manus vart han sleppt i fallskjerm over Østmarka i Oslo mars 1943.
Heime i Noreg tok han del i *[[Operasjon Mardonius]]* - aksjonen mot tyske skip i Oslofjorden. Sabotasjeaksjonen fann stad natt til 27. april 1943. Forutan Gram og Manus deltok Halvor Haddeland, Einar Riis-Johansen og Sigurd Jacobsen (som seinare vart avretta på Akershus festning). For aksjonen - der mellom anna dei tyske skipa «Ortelsburg» og «Tugela» vart senka - vart Gregers Gram og Max Manus påskjønna med Krigskrossen med sverd.
Gram tok òg del i *[[Operasjon Bundle]]* seinare same året, men denne aksjonen vart mislukka.

## Oslogjengen, 1944

I 1944 vart Gram tilknytt Oslogjengen som var under leiing av Gunnar Sønsteby. Her tok han del i ei rekkje sabotasjeaksjonar, til dømes aksjonen mot Arbeidsmobiliseringa og sprenginga av Norsk Vacuum Oils lager på Sørenga. 
Han starta òg *[[Operasjon Derby]]* som skulle spreia svart propaganda blant tyskarar i Noreg. Han dreiv på med aksjonen i Oslo,  saman med Max Manus. Gjennom dette arbeidet fekk Gram kontakt med nokre tyskarar som ynskte å dessertere. Desse tyskarane avtala å møte Gregers Gram og Edvard Tallaksen. Dette møtet skulle finne stad på Plasskafeen på Olaf Ryes plass i Oslo, den 13. november 1944. Dessverre viste det seg at «dessertørane» var provokatørar, heile møtet vart iscenesett frå Victoria Terrasse. Det heile enda med skotveksling. Gram vart skoten i halsen og døydde på staden. Tallaksen vart hardt skadd og vart frakta til sjukehus. Han tok sitt eige liv i cella si på Akershus festning 29. november 1944, for ikkje å røpe kameratane sine.

## Ettermæle
Gregers Gram vart gravlagt på Vestre Gravlund i Oslo. *Gregers Grams vei* på Ullernåsen er oppkalla etter han og ein byste av han - som vart avduka av Max Manus 13. november 1995 (50 år etter at Gram døydde) - står utanfor Njårdhallen i Oslo. 
I filmen Max Manus frå 2008 vart Gram spelt av Nicolai Cleve Broch. 

## Utmerkingar
For innsatsen sin under krigen vart Gram påskjønna med følgjande utmerkingar:

## Litteratur
* Gregers Gram (utdypning) - Store Norske Leksikon
* Gregers Gram - oslogjengen.no
* Gregers Gram - Våre falne (side 709)
Sivert Nielsen

**Sivert Andreas Nielsen** () var ein norsk lærar, kyrkjesongar, gardbrukar, postmann og ordførar. Han var stortingsrepresentant for Nordlands amt, møtte på stortinget fyrste gongen i 1859 og siste gongen i 1897. Frå 1884 representerte han partiet Venstre, parlamentarisk leiar frå 1896 til 1898. Han var både stortingspresident og odelstingspresident.

Sivert Nielsen var fødd i Brønnøy utanfor ekteskap, far hans var husmann under garden Lund. Frå 1840 var Sivert omgangsskulelærar i Vik sokn, frå 1846 også kyrkjesongar. Gardbrukar på garden Vik, der han fekk ein stor barneflokk. Han var medlem av heradsstyret i Brønnøy i 30 år, 28 av dei var han ordførar. Elles var han forlikskommissær i 20 år og sparebankdirektør i ti år.

Nielsen var postopnar i Brønnøy i 15 år. Han vart i 1880 tilsett som postmeister i Bodø, der han var medlem av bystyret.

1859-60 var Nielsen 2. representant på Stortinget frå Nordland. Han var då medlem av justiskomite nr. 2. Ved neste stortingsval hamna han på varamannsplass. På tinget 1865-66 var han 4. representant, sekretær i justiskomite nr. 2. Grunna sjukdom møtte han ikkje på Stortinget 1868-69, var vald til 2. representant. Same plassen hadde han ved dei to neste stortingsvala, han var frå 1871 medlem av valkomiteen i alle sesjonar fram til han forlet Stortinget i 1897, med unnatak for 1889, frå 1890 var han formann. Han var medlem av jarnbanekomiteen 1871-74. Medlem av konstitusjonskomiteen 1872-88, formann 1883-88. Dessutan medlem av justiskomite nr 2. i 1871, skattekomiteen 1875-77 og 1882, røysterettskomiteen 1875-76, fullmaktskomiteen 1879-88 og 1890-97, traktatkomiteen 1882-83. Nielsen vart 7. april 1888 permittert frå Stortinget, grunna sjukdom. Han møtte ikkje på tinget i 1889. Tok sete på nytt i 1890, var 1890-97 formann i næringskomite nr 1 og 1893 i kontraktørkomiteen. 13. mars 1897 vart Nielsen permittert frå Stortinget. Dette hindra ikkje at han vart vald til ei ny stortingsperiode, 1898-1900, men han møtte ikkje.

Nielsen var president i Odelstinget 1881-84, og stortingspresident to periodar, 1885-87 og 1890-97. Han vart i 1893 og to gongar i 1895 oppfordra av kong Oscar II om å danne regjering. 1883-84 var han medlem av aksjonskomiteen under riksretten mot Selmer-ministeriet. Elles var han medlem av ei rekke kongelege kommisjonar; om hamnearbeidet, skulelova 1884, væreigarkommisjonen same året, torskefisket i Nord-Noreg 1891, uninsonskomiteen 1895-97 og av riksskattekommisjonen 1893-99.

Nielsen var medlem av deputasjonen til tusenårsminnet 1872 i Haugesund og av kroningsdeputasjonen 1873 i Trondheim. Han vart utnemnd til riddar av St. Olavs Orden i 1887, og forfremja til kommandør av 1. klasse i 1896.

Siste leveåra budde han i Kristiania og døydde der i 1904.

## Kjelde
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

## Bakgrunnsstoff
*
Ulrik Motzfeldt

**Ulrik Anton Motzfeldt** () var ein norsk høgsterettsassessor, professor og politikar, fødd på Saint Thomas i Dansk Vestindia. Peter Motzfeldt var far hans, Ketil Motzfeldt bror hans.

Motzfeldt vart student frå Christiania katedralskule i 1823 og cand. jur. i 1826. Han var advokatfullmektig frå 1827. I 1829 innstilte professorkollegiet ved universitetet Motzfeldt til eit lektorat, men kongen nekta å utnemne han. Frå 1834 var han professor i lovkunne, fyrste fem år i konstituert stilling. Han vart utnemnd til assessor ved Høgsterett i 1842, hadde då fungert som ekstraordinær assessor i tre år. 1847-52 var han sorenskrivar i Rakkestad, sidan atter høgsterettsassessor til han døydde. I eigenskap av høgsterettsassessor deltok han i riksretten 1845.

Motzfeldt var medlem av ei rekke kongelege kommisjonar; om dissentarlova 1843, kredittstellet 1843 og 1846, husmannslova 1850, helsestellet («sundhetsvæsenet») 1858, om juryordninga sitt samsvar med grunnlova 1859 og av kyrkjekommisjonen 1859. Han var formann i den parlamentariske jurykommisjonen av 1854 og medlem av den kongelege kommisjonen om same i 1859.

I 1842 og mellom 1853 og 1860 var Motzfeldt ordførar i Christiania. Elles medlem av bystyret i ei rekke av år.

Motzfeldt var stortingsmann frå 1851 til 1860. I 1851 var han 1. representant frå Smaalenenes amt, var då medlem av protokollkomiteen og trykkekomiteen. Han heldt fram i protokollkomiteen då han i 1854 representerte Christiania på Stortinget. Elles var han då sekretær i komiteen om nøytralitetsløyvingar og medlem av valkomiteen. På Stortinget 1857 og omframstortinget 1858 var han 3. representant frå Christiania og Hønefoss. Han var då stortingspresident og medlem av Lagtinget, valkomiteen, fullmaktskomiteen og formann i trykkekomiteen. 1857 var han medlem av kyrkjekomiteen, på omframstortinget formann i budsjettkomiteen. På Stortinget 1859-60 representerte han Christiania, Hønefoss og Kongsvinger. Atter var han medlem av valkomiteen og fullmaktskomiteen. Han var lagtingspresident, formann i konstitusjonskomiteen og medlem av komiteen om statthaldarsaka. 1860 var han medlem av deputasjonen til kongekryninga i Trondheim.

Saman med Anton Martin Schweigaard var Motzfeldt redaktør i dagsavisa *[[Den Constitutionelle]]*, oppstarta i 1836.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Ole Skattebøl

**Ole Larsson Skattebøl** () var ein norsk jurist og politikar, medlem av Høgre.

Skattebøl var son til gardbrukaren Lars Olsson Skattebøl i Ål i Hallingdal. Sjølv gjekk han seminaret i Asker, tok eksamen i 1863. Deretter var han i halvtanna år huslærar i Elverum, 1865-70 lærar ved latinskulen i Drammen. Han vart student i 1869 og cand. jur. i 1872. 1872-73 var han fullmektig hos sorenskrivaren i Solør og 1874-76 i tilsvarande stilling i Nes i Hallingdal. Frå 1877 til 1890 var han sakførar i Nes. Sidan var han sorenskrivar i Hallingdal frå 1890 og frå 1899 skifteforvaltar i Kristiania.

1904-18 var Skattebøl dommar i Høgsterett. Han er kjend for å ha uttala at Høgsterett aldri har late seg tvinge av ei lov til å felle ein dom som den fann urettvis.

Skattebøl var medlem av heradsstyret i Nes, ordførar 1880-83 og 1888-90, sparebankdirektør  i Nes Sparebank. Formann i jarnbanekomiteen i Buskerud.

Skattebøl var stortingsmann for Buskerud i periodane 1877-82, 1889-91 og 1895-97. 1877-82 var han sekretær i Odelstinget. Han var medlem av justiskomiteen 1877-82 og 1889, formann 1890-91 i same. 1889 var han sekretær i Stortinget, 1890-91 medlem av valkomiteen. Siste stortingsperioden var han medlem av næringskomite nr 2. 1884 vart Skattebøl vald til formann i 'Buskeruds amts grunnlovsforening', eit lag som støtta høgrelina i politikken. Han var mellom dei leiande på den konservative sida i norsk politikk i åra før unionsoppløysinga i 1905. Partiformann i Høgre frå 1902 til 1905.

1891-1907 var Skattebøl medlem av sivilprosesskommisjonen.

Skattebøl var far til kvinnesaksforkjemparen Margarete Bonnevie.

## Kjelde
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914

## Notar

## Bakgrunnsstoff
* Biografi i Store norske leksikon
*
Jacob Lange (1833-1902)

**Jacob Otto Lange** () var ein norsk forstmann og politikar for partiet Venstre, statsråd i den fyrste Steen-regjeringa.

Lange var fødd i Stavanger, der far hans var prest, men for størstedelen oppvaksen i Asker. Sjølv studerte han forstvesen i Tyskland og var 1858-59 forstassistent på Hedemarken. Frå 1860 var han overførster ved Kongsberg sølvverk og frå 1876 styrar av skogskulen på same staden.

På Kongsberg var han medlem av bystyret, ordførar 1875-76. Han var forlikskommissær 1876-91 og hadde elles mange kommunale verv.

Lange var i periodane 1877-79, 1883-91 stortingsrepresentant frå Kongsberg. I den fyrste stortingsperioden var han medlem av vegkomiteen. Sidan var han 1883-87 sekretær i næringskomite nr 1, 1888 formann i same. Han var medlem av Lagtinget frå 1883, visepresident 1884 og president 1888-91. Elles medlem av valkomiteen 1883-91 og landbrukskomiteen 1889-91. 1883-84 var Lange president i riksretten mot medlemene av Selmer-ministeriet.

Lange var medlem av statsrådsavdelinga i Stockholm i Johannes Steen si fyrste regjering frå mars 1891 til juni 1892, då han vart sjef for revisjonsdepartementet fram til regjeringa gjekk av den 1. mai 1893.

Han vart i 1892 utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Carl Friedrich Bøbert var svigerfar hans.

Lange døydde i Kristiania i 1902.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Den britiske militærmedaljen

**Militærmedaljen** (eng. *Military Medal*) var ei britisk militær utmerking som vart tildelt til meinig personell for vågemot i strid. 
Innehavarar kunne leggje til *MM* etter namnet sitt. 

Militærmedaljen vart innstifta 25. mars 1916 og sjølv om han hadde same funksjon som offiserane sin Militærkross vart han rangert lågare. Etter 1993 - då det vart vedteke at Militærkrossen kunne tildelast personell frå alle våpengreiner - vart Militærmedaljen teken ut av bruk.

Av norske innehavarar er å nemne Gregers Gram, Claus Helberg og Knut Haugland.
Otto Løvenskiold

**Otto Joachim Løvenskiold** () var ein norsk dommar og politikar. Han var stortingsrepresentant og ordførar i Kristiania og var høgsterettsdommar frå 1854 og livet ut. Severin Løvenskiold var faren hans, Carl Otto Løvenskiold sonen hans.

Løvenskiold var fødd på Fossum verk ved Skien. Han vart student frå latinskulen i Skien i 1828. Etter å ha fullført sine juridiske studiar i 1834 var Løvenskiold advokatfullmektig hos to høgsterettsadvokatar, perioden 1835-40 var han elles ofte konstituert stiftsoverrettsassessor. Frå 1840 arbeidde han som protokollsekretær i Høgsterett. I 1846 var han auditør i artilleribrigaden, og året etter ekspedisjonssekretær i finans- og tolldepartementet. År 1854 vart han utnemnd til assessor i Høgsterett.

Løvenskiold var 1856 medlem av ein norsk-svensk kommisjon om mellomrikshandelen og ein norsk-svensk komite om mellomrikske tolltilhøve. Han var 1864-68 ein av dei leiande i det skandinaviske selskap. Frå 1881 var han preses i Selskabet for Norges Vel, og i ei tid formann i Norsk Jeger- og Fiskerforbund.

I perioden 1869-76 var Løvenskiold ordførar i Christiania.

Åra 1871-79 representerte Løvenskiold krinsen Christiania, Hønefoss og Kongsvinger på Stortinget. Han, i rekkefylgje vart vald til høvesvis 3., 2. og 1. representant. Alle sesjonane var han medlem av gasje- og pensjonskomiteen. I 1873 var han med i deputasjonen til kongekryninga i Stockholm. Han fekk i byrjinga av 1870-åra tilbod om å verte statsråd, og i 1877 om å verte høgsterettsjustitiarius. Begge gongane sa han nei, grunna si interesse for politisk aktivitet.

Løvenskiold døydde på eigedomen sin Lille-Frogner ved Kristiania i 1882.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
**1. Aschehougs konversasjonsleksikon*, H. Aschehoug & Co. (W. Nygaard), Oslo 1949
*
Erik Martinusson Løken

**Erik Martinusson Løken** () var ein norsk gardbrukar, lensmann og politikar frå Eid i Nordfjord.

Løken var gardbrukar på farsgarden i Eid. Han var ordførar i heradsstyret, sparebankdirektør og forlikskommissær.

Løken var stortingsmann frå Nordre Bergenhus 1854-1871. Han var 1854 medlem av budsjettkomiteen, 1857 vegkomiteen, 1859-60 sekretær i gasje- og pensjonskomiteen, 1862-63 medlem av Lagtinget og komiteen om matrikkellova. 1865-66 og 1868-69 medlem av Lagtinget og sekretær i gasje- og pensjonskomiteen. Siste sesjonen, 1871, var han medlem av Lagtinget, valkomiteen og sekretær i konstitusjonskomiteen.

År 1871 vart Løken lensmann i heimbygda, men han døydde på garden sin om hausten same året.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Tidsskrift for Rettsvitenskap

**Tidsskrift for Rettsvitenskap** er eit nordisk juridisk forskingstidsskrift. Det blir gitt ut av Universitetsforlaget. 

Redaktørar er Erling Johan Hjelmeng og Benedikte Moltumyr Høgberg. Tidsskriftet er klassifisert som eit tidsskrift på nivå 2 i FRIDA. 

## Bakgrunnsstoff
* Tidsskrift for Rettsvitenskap
Trond Botnen

**Trond Botnen** () var ein  norsk grafikar, målar og bilethoggar frå Porsgrunn. Han var utdanna ved Kunsthaandværkskolen i København og ved Statens Håndverks- og Kunstindustriskole. Arbeida hans er innkjøpte blant anna av Nasjonalgalleriet, Riksgalleriet og Museet for Samtidskunst. Botnen har ei rekkje utstillingar bak seg og i tillegg til separatutstillingar har han deltatt på Statens Haustutstilling heile ti gonger.

I løpet av dei femti åra han verka som kunstnar skift Botnen kunstnarisk stil fleire gonger. Dei seinare måleria hans er abstrakte komposisjonar der han legg lag på lag av akrylmåling. Inspirert av Gustav Klimt påfører han måleria transparente, nesten usynlege lag med gull, sølv eller bronse.

Han har også gitt ut to diktsamlingar.

Trond Botnen buddde i Drøbak.

## Bøker

* *Nattordbok* &ndash; diktsamling (1970)
* *Gruver Toms hytte* &ndash; diktsamling (1971)

## Plater

*Multimal*, der han les dikt saman med blant anna Bjørnar Andresen, Svein Finnerud Trio og Carl Magnus Neumann. (Polydor 2920102) (1971)

## Bakgrunnsstoff
* Trond Botnen på KIK - kunstnararkivet
Skipsspikar

**Skipsspikar** er eit festemiddel som vert brukt under båtbygging. Ein skipsspikar smalnar svakt frå hovudet til ein ellers tverr spiss. Tverrsnittet er rektangulært. Dimensjonen på spikaren vert oppgitt etter lengda, målt frå spissen til undersida av hovudet. 

Ved bruk av skipsspikar vert det forbora med ein bordimensjon som tilsvarar minste sida i tverrsnittet under hovudet. Ein bør bore 90&nbsp;% av spikarlengda i hard ved. For spikaren vert heilt innslått vert det ofte surra eit par tørn med bomullstråd under hovudet. Dette for å sikre mot lekkasje. Skipsspikaren vert sett på tvers av veden i spant og bjelkar. Nær enden av bord vil skipsspikaren lett gi sprekker. Difor vert det bora holet gjort noko større her. 

## Kjelder
* Ole-Jacob Broch: *Trebåten*. (Universitetsforlaget 1993)
Fredrik Stang d.y.

**Fredrik Stang** (d.y.) () var ein norsk jurist og politikar frå Høgre.

Fredrik Stang var fødd i Christiania som son til tidlegare statsminister Emil Stang og Adelaide Pauline Berg. Han var barnebarn til Frederik Stang og bror til journalisten og høgrepolitikaren Augusta Stang og til høgsterettsjustitiarius Emil Stang d.y., den tidlegare Arbeiderparti- og NKP-politikaren.  

Fredrik Stang blei i 1890 cand. jur., var 1890-1892 advokatfullmektig i Oslo og hadde 1893-1894 utanlandsstudiar. I 1896 blei han høgsterettsadvokat og i 1897 professor i rettsvitskap. Han var frå 1906-1909 stortingsrepresentant, Høgre sin  parlamentariske leiar og formann i Høgre, og 1912-1913 statsråd og sjef for Justisdepartementet (justisminister) i Jens Bratlie si regjering. 

Etter det gjekk Stang ut av partipolitikken. I 1918 blei han dr. jur.. Frå 1921 til 1927 var han rektor ved Det Kongelige Frederiks Universitet. 
Han var medlem av Nobelkomiteen frå 25. mai 1918 til 31. desember 1918 og igjen frå 8. februar 1921, formann frå 2. oktober 1922 til han døydde. Han er særleg kjend for arbeidet sitt for å etablere Institutt for sammenlignende kulturforskning.
Han vart utnemnd til æresdoktor ved Universitetet i København.

Stang gifta seg 7. desember 1894 med Caroline Schweigaard (1871–1900), dotter av statsminister Christian Homann Schweigaard. Han gifta seg seinare med Margrethe Grung Andvord (1883–1961). Ekteskapet vart oppløyst, og Stang gifta seg ein tredje gong – med Nini Augusta Wedel-Jarlsberg. Fredrik Stang var far til språkforskaren Christian Schweigaard Stang.

## Kjelder


## Bakgrunnsstoff
* 
*
Dikesoldogg

**Dikesoldogg** (*Drosera intermedia*) er ein plante i soldoggfamilien.

## Utsjånad
Dikesoldogg har korte avlange bladplatar i rosett og med kjertelhår som skil ut eit vassklart enzym som lokkar til seg insekt som vert brotne ned når dei set seg fast på blada.  Bladskafta er utan hår, blomsterstandskaftet bøyer seg litt ut frå bladrosetten og er jamlangt med eller litt lenger enn blada i rosetten. 3-7 blomstrar med 4-5 mm lange kronblad.

Dikesoldoggen har stort utbreiingsområde i Europa, Tyrkia, Kaukasus, austre och sentrala Nordamerika, vestra Sør-Amerika, Brasil og Vestindia. I Skandinavia er arten ganske vanleg sør i Sverige opp til Östergötland, sjeldnare opp til Ångermanland. I Noreg veks han spreidd på Austlandet nord til Løten , Gran på Hadeland og Sigdal, og på Vestlandet nord til Fræna. 

Soldogg veks på flarkar og blaut myr i tjørnkantar.

## Hybridar
Dikesoldogg dannar hybrid med rundsoldogg (*D. rotundifolia*),  og desse har fått det vitskaplege namnet *Drosera ×beleziana* E.G.Camus. 

## Synonym
:*Drosera americana* Willd. 
:*Drosera foliosa* Elliott 
:*Drosera longifolia* L. (1754), inte L. (1753)
:*Drosera media* E.H.L.Krause 
:*Rorella intermedia* (Hayne) Nieuwl.

## Sjå òg
*Smalsoldogg *Drosera longifolia*
*Rundsoldogg  *Drosera rotundifolia*

## Kjelder

*Johannes Lid *Norsk flora* Det Norske Samlaget 2004 ISBN 82-521-6029-8
*Svensk wikipedia (utbreiing, hybrid)

## Bakgrunnsstoff
*
Herman Reimers

**Herman Johan Foss Reimers** () var ein norsk jurist og Høgre-politikar. Han var finansminister i Schweigaard-regjeringa («aprilministeriet») 1884.

Reimers var fødd i Bergen, far hans var bakarmeister. Sjølv vart han student frå katedralskulen i byen i 1862, og cand. jur. i 1867. Dei to fyrste åra etter han avla juridisk embetseksamen var han fullmektig hos byfuten i Bergen. Deretter var han tilsett i finansdepartementet, byråsjef i 1878 og ekspedisjonssekretær 1880. 3. april 1884 vart han statsråd og sjef for finansdepartementet i Christian Schweigaard si regjering, «aprilministeriet». Regjeringa gjekk av 26. juni. Same året utnemnd til assessor i Høgsterett, eit embete han hadde til 1918.

Reimers representerte Risør på Stortinget 1889-91. Han var innvald på Høgre sitt program og var medlem av budsjettkomiteen.

1876-84 var Reimers sekretær i Selskabet for Norges Vel. Han var strengt konservativ, og var åra 1872-78 medarbeidar i *[[Morgenbladet]]* sin redaksjon. Dels var han redaktør for utanlandsstoffet, dels forfattar av artiklar om politikk og finans. Han var 1887-94 medlem av bystyret i hovudstaden.

Kongen utnemnde i 1893 Reimers til kommandør av 1. klasse av St. Olavs Orden.

## Kjelde
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Idiosynkrasi

**Idiosynkrasi** (frå gresk ιδιοσυγκρασία *idiosynkrasia*: *idio*, eigen + *syn*, saman + *krasia*, ‘blanding’) er noko som er særeige for ein enkelt person eller ei gruppe, og som hindrar denne personen eller gruppa i å bli omfatta av ein regel eller omfattast av ein kategori.

Innan psykologien viser omgrepet til egenskapar som gjer ein person annleis og særeigen samanlikna med andre.

Det kan også vere ein person sin motvilje mot ein person, eit omgrep eller ein ting. Eksempel: «Sjefen avviste kategorisk å kome før klokka 9, å tilsette brunetter og å bruke tid på detaljar som rekneskap. Desse idiosynkrasiane førte til slutt til at firmaet gjekk konkurs.» 

## Medisinsk
Innanfor legevitskapen er idiosynkrasi ein abnorm reaksjon mot visse stoff grunna genetisk disposisjon. Det blir gjerne nytta synonymt med allergi.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Idiosynkrasi|Idiosynkrasi]]» frå ,  den 9. august 2010.*
Ole Ødegaard

**Ole Knutsson Ødegaard** () var ein norsk lærar, gardbrukar, lensmann, ordførar, lokalhistorikar og stortingsrepresentant for Venstre.
Nils Ødegaard var bror hans.

Ødegaard var son av ein gardbrukar i Lomen sokn i Vestre Slidre i Oppland. Åra 1866-69 var han lærar i heimbygda, og i 1869 var han ferdig utdanna seminarist frå Hamar. Deretter var han styrar av ein folkehøgskule i Vestre Slidre frå 1870 til -74. År 1870 kjøpte han garden Løken av svigerfaren og dreiv sidan denne. Frå 1875 var han lærar og kyrkjesongar i Vestre Slidre, eit arbeid han hadde til 1889. Perioden 1889-191? var han lensmann.

Ødegaard var ordførar i heimbygda 1883-93. Han var også sparebankkasserar 1880-88 og forlikskommissær frå 1899. Ei tid var han formann for anleggsstyret for Valdresbanen.  Han var òg medlem av den statlege sivilprosesskommisjonen 1891-1907.

Ødegaard var vald stortingsrepresentant 1889-97 og 1904-06. Han møtte elles fyrste gongen på Stortinget 30. april 1883 som varamann for Thomas Jørstad, også i 1885 kom han inn på Stortinget eit stykke ut i sesjonen, for same Jørstad, han var i 1883 medlem av konstitusjonskomiteen. Perioden 1889-91 var han medlem av og 1892-97 sekretær i vegkomiteen, 1904-06 atter medlem av same. Elles var han i 1893 medlem av kontraktørkomiteen og 1895-97 sekretær i Odelstinget.

Han skreiv sju bind lokalhistorie under samletittelen *Gamalt fraa Valdres*, utgjeve mellom 1911 og 1932. Han var statsstipendiat frå 1917.
Frå 1917 var han statsstipendiat.

Ødegaard vart tildelt 7. juni-medaljen.

## Kjelder

----
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Strengtuve

**Strengtuver** er parti med tuver eller fastmattar som ligg på tvers av hellinga i ei myr, slik at dei forhindrar avrenning. Myrstrengar kan finnast både i jordvassmyr og nedbørmyr.

## Kjelder

*Barentswatch
*Johannes Lid *Norsk flora* Det Norske Samlaget 2004 ISBN 82-521-6029-8
Flark

Ein **flark** er eit vått, flatt søkk mellom tørrare strengtuver på jordvassmyr. Vegetasjonen på flarkane er ofte dominert av starr- og myrullartar.

## Kjelder
*Barentswatch
*Johannes Lid *Norsk flora* Det Norske Samlaget 2004 ISBN 82-521-6029-8
Jordvassmyr

**Jordvassmyr**, **minerogen myr** eller **minerotrof myr** er myr som får tilført vatn både frå nedbør og grunnvatn som har vore i kontakt med mineraljord  (minerogent vatn). Gjennom tilførselen av minerogent vatn får jordvassmyrane tilført meir næringsstoff enn reine nedbørsmyrar. Ein skil mellom **soligen myr** i hellande terreng der grunnvatnet er i rørsle, og **topogen myr** der grunnvatnet står stille.

Plantesamfunn på minerogen myr vert kalla minerotrofe. Jordvassmyrar kan vera botanisk rike myrar, men dei kan også vera mindre artsrike. Dette kjem an på næringsinnhaldet i grunnen dei ligg på.

## Kjelder

*Barentswatch
Edvard Tallaksen

**Johan Edvard Tallaksen** () var ein norsk motstandsmann under andre verdskrigen. 

## Biografi
### Tidleg liv
Tallaksen vart fødd i Kristiansand som den yngste i ein syskenflokk på tre. Foreldra var grosserar Rasmus Tallaksen og Ludmila Eleonora. Mora døydde då Edvard berre var to og eit halv år gamal. Etter endt utdanning ved *Kristiansand Katedralskole* drog han til Tyskland, der han lærte seg flytande tysk. Etter å ha avtent verneplikta i 1936 vart han korporal i Kongens Garde. Han var òg handelsbetjent i forretninga til faren i Kristiansand.

### Andre verdskrigen
Då krigen kom til Noreg i april 1940, tok Tallaksen del i kampane på Sørlandet som korporal. Etter to veker var Noreg okkupert av tyskarane, men Tallaksen nekta å gje seg. Saman med fem andre gutar tok han seg den 16. august 1941 over Nordsjøen til England. Dei kom fram til England den 19. august. Fire av gutane vart sendt til Little Norway i Canada, medan Tallaksen og kameraten Birger Fjeldstad vart sendt til London. Tallaksen kom inn i Kompani Linge hausten same året. Han vendte attende til Noreg den 12. november 1943 for å ta del i «Operasjon Company», saman med Birger Rasmussen og Armand Trønnes. Hovudmålet til aksjonen var Arendal Smelteverk. Aksjonen vart gjennomført 21. november og enda med at fem generatorar vart sprengt. Etter å ha lege lågt i to veker for tyskarane, tok dei seg til fots til Oslo, der Tallaksen no tok del i «Operasjon Goldfinch» som gjekk ut på å trene personell i Milorg og ta imot våpen.

Frå 1944 var Tallaksen tilknytt Oslogjengen som var under leiing av Gunnar Sønsteby. Han deltok på ei rekkje sabotasjeaksjonar, mellom anna aksjonen i Kirkeveien 90, aksjonen mot Thamshavnbanen (saman med Gunnar Sønsteby og Birger Rasmussen) og aksjonen mot oljelageret på Sørenga. I den sistnemnte vart 200 000 liter smøreolje øydelagt.

Utpå hausten 1944 kom Tallaksen i kontakt med ein Milorg-kontakt som hadde kome i kontakt med tyske dessertørar. Tallaksen gjekk med på å møte dei tyske dessertørane 13. november på Plasskafeen. På dette møtet hadde han med seg Gregers Gram, som tenkte han kunne nytte møtet med dessertørane i propagandaarbeidet («Operasjon Derby»).
Dessverre viste det seg at «dessertørane» var provokatørar og at heile møtet var ei felle iscenesett ifrå Victoria Terrasse. 
Tallaksen og Gram hamna i skotveksling med tyske agentar - ei skotveksling som kosta Gram livet. Tallaksen vart hardt skadd, men overlevde. Han vart køyrd til krigslasarettet på Aker sykehus. Etter to veker vart han frakta til Akershus festning. 29. november tok Tallaksen sitt eige liv i cella si for ikkje å røpe kameratane og kollegaane sine i Oslo. Han vart kremert, oska hans vart merka og gravlagt på Kristiansand kirkegård etter krigen.

## Utmerkingar
Tallaksen vart høgt dekorert for innsatsen sin under krigen. I 1947 blei han post mortem dekorert med den høgast rangerte utmerkinga i Noreg: Krigskrossen med sverd. For «Operasjon Company» vart han påskjønna med Militærkrossen.

## Ettermæle
* I filmen ''Max Manus'' vart han spelt av Mads Eldøen. 

## Bakgrunnsstoff
* Johan Edvard Tallaksen - oslogjengen.no
* Johan Edvard Tallaksen - Våre falne (side 366)
Region Hovedstaden

**Region Hovedstaden** er ein av fem regionar i Danmark. Regionen vart etablert som administrativ eining den 1. januar 2007 som del av den nye danske region- og kommuneinndelinga, og omfattar dei tidlegare amta København og Frederiksborg, kommunane København og Frederiksberg kommune og Bornholm kommune. Regionen har tek over oppgåvene til Hovedstadens Sygehusfællesskab.

Sete for det folkevalde Regionsrådet og administrasjonen er Hillerød.

Region Hovedstaden har 29 kommunar. I 2019 hadde regionen om lag  innbyggjarar.
## Kommunar

## Sjå òg
* Regionar i Danmark
* Amt i Danmark

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Region Hovedstaden|Region Hovedstaden]]» frå ,  den 10. august 2010.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Arboretet og Botanisk hage

**Arboretet og Botanisk hage** er ein del av Universitetsmuseet i Bergen og ligg på Milde sørvest i Bergen kommune, på begge sidar av Mildevegen. Arboretet aust for vegen, og Botanisk hage vest for vegen. Arealet er på om lag 600 mål, av dei vel 70 i Botanisk hage. 

Arboretet er ei systematisert samling av norske og framande tre og buskar dyrka som skog eller i plantefelt for å nyttast i forsking og undervisning, og for å prøve ut framande vekstar i vestlandsklimaet.  

I Botanisk hage er det hovudsakleg urter, og samlingane er delt inn i ulike avdelingar. 

Botanisk hage, som opphavleg vart oppdyrka kring museumsbygningane på Nygårdshøyden i Bergen sentrum (no Musehagen), vart innvigd 21. august 1996; då var utstillingshagen på Solåkeren klar, og den første utstillinga av sommarblomar stod på sitt vakraste. Nokre murar var reiste, og smijernsporten var på plass. I tillegg var det blitt opparbeidd ein parkeringsplass og planta litt rundt denne.

Fjellhagen vart innvigd i 2001, og Fægris vannvisjon i 2005. I 2007 vart det sett ned eit tuntre ved hovudinngangen som ei start på temahagane som skal kome der. Kjøkkenhagen i området over fjellhagen er eit spennande område med gamle og nye nytte-og kulturvekstar.

Japanhagen er teikna og utforma av den kjente japanske landskapsarkitekten Haruto Kobayashi. Den vart innvigd 20. mai 2008. I 2018 kom Lønningen lystgård, eit hus med undervisningslokale toalett og selskapslokale, og med Arkimedes sin labyrint utanfor, der sumarblomstutstillinga var før.

## Bakgrunnsstoff
* Arboretet og Botanisk hage
* Oversiktskart over samlingane (PDF)
* Japanhagen (PDF)
Con Dao lufthamn

**Con Dao lufthamn** (IATA: **VCS**, ICAO: **VVCS**) er ein flyplass i provinsen Ba Ria-Vung Tau i den vietnamesiske Dong Nam Bo-regionen. Han ligg  på Con Son-øya i øygruppa Con Dao og har flysamband med Ho Chi Minh-byen.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Con Dao Airport|Con Dao Airport]]» frå ,  den 27. august 2010.*  
 
* Con Dao airport ved skyscanner.net
Nedbørsmyr

**Nedbørsmyr**, **ombrogen myr** eller **ombrotrof myr** er myr som får tilført alt vatn frå nedbør, og ikkje får tilsig av jordvatn med høgare næringsinnhald. Nedbørmyrer får derfor all næring tilført med regnvatnet. 

## Sjå òg
*Jordvassmyr

## Kjelder

*Barentswatch
Christian Schweigaard

**Christian Homann Schweigaard** () var norsk statsminister i «aprilministeriet» i 1884. Schweigaard var Høgre-politikar og formann i partiet sitt sentralstyre 1889-91 og 1893-96. Anton Martin Schweigaard var far hans.

Schweigaard, som var fødd i Christiania, vart student frå Nissens skole i 1855 og cand. jur. i 1860. Deretter var han advokatfullmektig hos ein morbror. Inn i mellom var han på studieferder til Paris og London. År 1863 vart han overrettssakførar og to år seinare høgsterettsadvokat.

Schweigaard var 1873 medlem av ein kongeleg kommisjon om utviding av Christiania og 1877 av den parlamentariske skattekommisjonen. Han kom med i formannskapet i Christiania i 1875. Periodane 1879-80 og 1885-88 var han ordførar i byen. Medlem av bystyret til 1894. Frå 1880 var Schweigaard styreformann i Kongsvinger- og Smaalensbanen.

Frå desember 1880 var Schweigaard statsråd i Selmer-ministeriet. Saman med resten av ministeriet vart han sett under tiltale og 31. mars 1884 dømd og ilagd ei bot på kr 8000. 3. april 1884 danna han ny regjering, i ettertid kalla for aprilministeriet. Regjeringa søkte avskjed allereie 31. mai, og gjekk av 26. juni.

Schweigaard var stortingsrepresentant frå 1886 til 1897, vald frå Holmestrand. Han var 1889-91 og 1894-97 sentralstyreformann (dermed parlamentarisk leiar) for Høgre-representantane på Stortinget. 1889-91 var han president i Odelstinget. Han var 1886-88 medlem av konstitusjonskomiteen. Formann i budsjettkomiteen 1889-91, medlem i same 1892-93. I 1890-91 og 1895-97 medlem av valkomiteen og fullmaktskomiteen. 1894-sesjonen var han medlem av sosialkomiteen, medan han 1895-97 på ny hadde sete i konstitusjonskomiteen. I 1897 var han medlem av den parlamentariske valdgiftskomiteen og av komiteen vedkomande ordninga av Nobelinstituttet.

Han døydde 1899 i Kristiania.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
PureNRG

**PureNRG** er ei kristen popgruppe frå Nashville i Tennessee i USA. Dei har gjeve ut seks plater. Gruppa er blitt einig om å oppløysast seint i 2010.

## Soge
PureNRG blei skipa i 2007. Ho har tre medlemer: Jordan Ryan Yates (f. 3. desember 1993), Caroline Grace Elizabeth Williams (f. 3. januar 1995) og Laura Carolyne Joyce Myers (f. 21. juli 1995). 

Caroline og Carolyne har kjent kvarandre sidan dei var tre år. Dei gjekk på same dansestudio. Jordan vart ein venn seinare, også igjennom danseskolen. Bandet vart danna igjennom ein audition dei var med på og namnet har vore bytt eitt par gonger. Det namnet dei har brukt lengst er «PureNRG». Andre forslag dei også hadde med var «G Kids», «G Force», «Kick Start», «Shamble Jam», «Crush», «Can-Do», «NRGx3», «NRG Times Three». Det finst mange musikalske likskapar mellom PureNRG og Jump5. Debutplata deira vart produsert av Rob Hawkins og vokalen vart produsert av Mark Hammond. Deira turnéleiar er Bradon Harges som var medlem av den tidlegare tenåringsgruppa Jump5.

2010 er avsluttingsåret til PureNR og ingen veit om dei nokon gong kjem til å koma saman som band for å ha konsert igjen. Grunnen til oppløysinga av gruppa er at medlemene treng meir tid til skole, vener, familie og andre hobbyar som interesserer dei. Dei stoppar likevel ikkje heilt med det dei driv med, gruppa har nemleg lova fansen å halda fram med musikk, dans og å fremje kristne verdiar.

## Maskot
Maskoten til PureNRG heiter Acadia. Acadia vart gjeve til gruppa av ein fan i Naperville i Illinois og er med på alle turar. Acadia har eit eige album på fansida til PureNRG og det vert sagt at maskoten representerer PureNRG for dei dei er. Maskoten vart sett på som et fullverdig medlem av bandet med alle privilegia eit bandmedlem har. I september 2009 vart Acadia øydelagt i ein liten elektrisk brann mens bandet var på turné. Dei kjøpte inga erstatning.

## Utgjevingar
* *PureNRG* (mai 2007)
* *Here We Go Again* (april 2008)
* *A PureNRG Christmas* (juleplate, september 2008)
* *reNRGized* (, remix-plate, mars 2009)
* *The Real Thing* (juli 2009) 
* *Graduation: The Best Of PureNRG* (juli 2010)

## Bakgrunnsstoff
*Nettstad
*Profil ved WordLabelGroup.com
*Youtube-kanal
Det militære marsjmerke

**Det militære marsjmerket** vart innstifta i 1915, og er eit dugleiksmerke for marsj med opppakning og våpen.
Merket sitt føremål er å stimulere marsjinteressa mellom militært og sivilt personell. 

Prøva til det militære marsjmerket omfattar 30 km forflytting (marsj/løp) med pakning og våpen (11 kg) - utan skyting.

## Sjå òg
* Norske dekorasjonar
Det militære skimerke

**Det militære skimerket** vart innstifta i 1915, og er eit dugleiksmerke for marsj på ski med pakning, våpen og skyting. Merket sitt føremål er å stimulere interessa for skigåing mellom militært og sivilt personell.

Prøva til det militære skimerket omfattar 30 km langrenn med pakning som skal veige, inklusive våpen, minst 11 kg. Det skal vere lagt inn skyting (eventuelt handgranatkasting).

## Sjå òg
* Norske dekorasjonar