open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Billy Bremner

**William John Bremner**, kjend som **Billy Bremner**, () var ein skotsk fotballspelar frå Stirling. Han var midtbanespelar og kaptein i Leeds United si mest suksessrike periode. I 1970 vart Bremner kåra til årets spelar i engelsk fotball. Han vert hugsa som ein drivande og taklingssterk spelar, trass i at han var kortvaksen, og med ein trygg pasningsfot.

### Klubbspel
Bremner ligadebuterte for Leeds i januar 1960. Etter nedrykk i 1960 etablerte klubben seg i toppen av engelsk klubbfotball frå midt i 1960-åra. Frå 1968 var Bremner ei sentral kraft bak ei rad triumfar for Leeds. Våren 1968 vann laget både den heimlege ligacupen og den europeiske messebycupen. Året etter gjekk Leeds til topps i ligaen for aller fyrste gong. I 1971 vann Leeds finalen i messebycupen for andre gong, Eitt år seinare sikra Leeds seg sin fyrste FA-pokal. Sesongen 1973/74 enda med at Leeds vart ligameister for andre gong. Stordomstida til Bremner sitt Leeds vart avslutta med finale i europacupen 1975, ein kamp som enda med tap.

Sidan spelte Bremner 1976-78 på Hull City i andredivisjon og frå november 1978 på fjerdedivisjonslaget Doncaster Rovers, i den siste klubben var han sjefstrenar til 1985. Deretter var han i knappe tre år sjefstrenar i Leeds United.

### Landslagsspel
Frå mai 1965 til september 1975 spelte Bremner 54 kampar for Skottland, i 39 av desse var han kaptein. Han deltok i VM i fotball 1974, ei turnering der Skottland rauk ut etter gruppespelet, trass i ein siger og to uavgjort. Bremner skåra 3 landslagsmål.

### Merittar
*Ligameister: 1969 og 1974 med Leeds United
*Vinnar av FA-cupen: 1972 med Leeds United
*Vinnar av messebycupen: 1968 og 1971 med Leeds United
*Vinnar av ligacupen: 1968 med Leeds United
*Finalist i europacupen: 1975 med Leeds United
*Finalist i FA-cupen: 1965, 1970, 1973 med Leeds United

## Kjelder

*eu-football
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Bremner|Billy Bremner]]» frå ,  den 7. april 2022.*
Eastern Agricultural Complex

**Eastern Agricultural Complex** i skogområde aust i Nord-Amerika er eit av rundt 10 frittståande senter for domestisering av plantar i førhistorisk tid. Byrjande landbruk kan førast tilbake til rundt 5300 f.Kr. Rundt 1800 f.Kr. dyrka amerikanske urfolk i desse skogane fleire matplantar, og byrja dermed ein overgang frå ein jakt og sanking-kultur til jordbruk. Etter 200 f.Kr., då mais frå Mexico blei innført til området, byrja urfolk i dagens USA og Canada ein sakte overgang frå å dyrka innfødde plantar til å hovudsakleg dyrka mais. Dyrkinga av lokale plantar utanom graskar og solsikke gjekk tilbake, og blei til slutt forlaten. Plantane ein tidlegare hadde dyrka gjekk tilbake til villformene sine.

Dei fyrste fire plantane ein kjenner til blei domestiserte ved Riverton Site i Illinois i 1800 f.Kr. var texasmelde (*[[Chenopodium berlandieri]]*), solsikke (*[[Solsikke|Helianthus annuus]] var. macrocarpus*), *marsh elder* (*[[Iva annua]] var. macrocarpa*) og graskar (*[[Cucurbita pepo]] ssp. ovifera*). Seinare blei det domestisert andre planteartar.

Plantar ein domestiserte i EAC var mellom anna:

* *goosefoot* eller *lambsquarters* (*[[Chenopodium berlandieri]]*);
* solsikke (*[[Helianthus annuus]]*);
* *sumpweed* eller *marsh elder* (*[[Iva annua]]*);
* *little barley* (*[[Hordeum pusillum]]*);
* *maygrass* (*[[Phalaris caroliniana]]*); og
* *erect knotweed* (*[[Polygonum erectum]]*), 

Ein byrja fyrst å dyrka mais i Eastern Woodlands-kulturane rundt 200 f.Kr., og svært produktive lokale varietetar var utbreidde rundt år 900. Utbreiing tok lang tid fordi frøa og kunnskapen om dyrketeknikken måtte dra over folketomme ørkenar og fjellområde, og det var nødvendig å utvikla meir produktive maisvarietetar som kunne konkurrera mot lokale planteavlingar og passa dei kjøligare klimaa og den kortare vekstsesongen i nordlegare område. Det opphavlege maisslaget blømer ikkje i dei lengre sommardagane nord for tropiske Mexico, slik at det trengte genetiske tilpassing. Mais blei fyrst dyrka som supplement til lokal jordbruksplantar, men byrjar gradvis ta over som hovudvekst etterkvart som avlingane voks. Til slutt var EAC blitt heilt erstatta av maisbasert jordbruk. Dei fleste EAC-plantar blir ikkje lenger, dyrka, og nokre av dei blir rekna som ugras av moderne bønder.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eastern Agricultural Complex|Eastern Agricultural Complex]]» frå ,  den 7. april 2022.*
Tre systrer-metoden

**Tre systrer-metoden** viser til samdyrkinga av dei tre hovudvekstane for fleire grupper amerikanske urfolk: mais, graskar og klatrande bønner.

Når desse tre vekstane blir planta nær kvarandre, oppstår det ein symbiose der kvar av plantane oppnår gjensidige fordelar gjennom kvarandre. Bønnene klatrar opp maisstenglane for å fanga meir lys, fikserer nitrogen frå lufta og bind det i jorda, slik at dei to andre plantane kan bruka det. Graskarblada dekker til jorda kring dei to andre plantane, så ugrasplantar ikkje kan ta over. Samstundes skaper graskarblada eit mikroklima slik at fukta i jorda blir bevart, noko alle tre plantande dreg fordel av. Dei stive små plantehåra på graskarstenglane held òg insekt unna. Denne gode plantekombinasjonen blir skildra ut frå eit antroposentrisk synspunkt som «tre systrer», altså bevisste vesen som gjennom ein slektskap ikkje øydelegg kvarandre som fiendar, men samarbeider som i ein familie.

Dyrkingsmetoden blei utvikla av dei amerikanske urfolk i løpet av 5000-6000 år. Graskar var den fyrste planten til å bli domestisert i steinalderen av dei amerikanske folkeslaga, for cirka 8 000-10 000 år sidan. Så blei mais og til sist bønneslektene domestiserte, og deretter oppdaga ein den nyttige symbiosen.

Som mat inneheld dei tre systrene samansette karbohydratar, sunne umetta feittsyrer, mineral, vitamin og alle 8 essentielle aminosyrer. Dette gjorde dei til ein viktig, næringsrik kost for mange av dei  opphavlege innyggjarane i Amerika. Plantane var så verdifulle at irokesarane og andre stammar brukte dei tre systrene som betalingsmiddel ved byttehandel. Dette blei spegla i preginga av den særskilde Sacagawea-dollarmynten i 2009 i USA, som viser dyrking av dei tre systrene.

## Galleri

Fil:Corncobs edit1.jpg|Mais
Fil:Phaseolus vulgaris seed.jpg|Bønner
Cucurbita 2011 G1.jpg|Graskar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Tre Søstre|Tre Søstre]]» frå ,  den 7. april 2022.*
Genya Ravan

**Genya Ravan**, òg kjend som **Goldie** () er ein USA-amerikansk rockesongar og produsent. Ho var songar i The Escorts, Goldie and the Gingerbreads og Ten Wheel Drive.

Ravan var fødd i Łódź i Polen i 1940 og emigrerte til USA i 1957 med foreldrene og ei syster. Dei var dei einaste i familien som overlevde Holocaust i Europa. 

Mange av Ten Wheel Drive-songane er blitt sampla av hip hop-artistar, som «Ain't Gonna Happen», som Jay-Z nytta i songen «1-900-Hustler» i 2000 på albumet *[[The Dynasty: Roc La Familia|The Dynasty]]*. 

Ravan arbeidde òg som produsent for mange plateselskap, mellom anna på debutalbumet *[[Young Loud and Snotty]]* av punkrockbandet Dead Boys (1977), og comebackalbumet *Siren* av Ronnie Spector (1982). 

## Diskografi
**Construction #1*, Ten Wheel Drive med Genya Ravan, 1969
**Brief Replies*, Ten Wheel Drive med Genya Ravan, 1970
**Peculiar Friends*, Ten Wheel Drive med Genya Ravan, 1971
**Genya Ravan*, 1972
**They Love Me, They Love Me Not*, 1973
**Goldie Zelkowitz*, 1974
**Urban Desire*, 1978 - AUS #66
**...And I Mean It!*, 1979 
**Best of Ten Wheel Drive* samlealbum, 1995
**For Fans Only!*, 2003
**Genya Ravan Live*, 2006
**Undercover*, 2010 
* *Cheesecake Girl*, 2013 Aha Music
* *Icon*, 2019 Aha Music
* *Genya Live at CBGB* (spelt inn 2005) 2020 (Remaster/Reissue of 2006 CD) (Rum Bar Records)
**Thinking About The Good Times: Complete Recordings 1964-1966* Compilation, Goldie and the Gingerbreads, 2021 Ace

## Publikasjonar
**Lollipop Lounge, Memoirs Of A Rock And Roll Refugee*, Genya Ravan, 2004, 

## Sceneproduksjon
Tidleg i 2016 produserte Royal Family Productions ein musikal basert på livet til Genya Ravan kalla *Rock And Roll Refugee*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Genya Ravan|Genya Ravan]]» frå ,  den 5. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
NM i alpine greiner 2007

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2007** vart avvikla på Bjorli i Oppland i tida frå 22. til 27. mars.

## Menn
### Slalåm



Dato: 27. mars
Stad: Bjorli 


### Storslalåm



Dato: 26. mars
Stad: Bjorli 


### Vidlåm (Super-g)



Dato: 24. mars
Stad: Bjorli 


### Utfor



Dato: 22. mars
Stad: Bjorli 


### Kombinasjon





## Kvinner
### Slalåm



Dato: 27. mars
Stad: Bjorli 


### Storslalåm



Dato: 26. mars
Stad: Bjorli 


### Vidlåm (Super-g)



Dato: 24. mars
Stad: Bjorli 


### Utfor



Dato: 22. mars
Stad: Bjorli 


### Kombinasjon





## Kjelder
*Dagsavisen 23. mars 2007
*Oppland Arbeiderblad 26. mars 2007
Tre systrer

***Tre systrer*** (*Tri sestry*) er eit skodespel i fire akter av Anton Tsjekhov. Det blei uroppført ved Moskva kunstnarteater i 1901.

Stykket handla om dei tre systrene Olga, Masja og Irina, som saman med broren sin Andrej lever i ein provinsby, men lengtar etter hovudstaden, Moskva, som dei kjem frå. Draumen om å koma bort står samtidig for eit knippe andre lengsler, om kjærleik, om det som var, og om å finna meining i livet. I mellomtida går livet sin gang gjennom dei tre åra dei fire aktene i stykket gjev innsyn i, med stadig skiftande alliansar, forelskingar og konfliktar. Stykket har ingen klar hovudperson og utviklinga av dei ulike konstellasjonane mellom personane avspeler seg som parallelle linjer. Denne strukturen pregar òg dialogane, som ofte verkar meir som monologar som går forbi kvarandre.

Som fleire av teaterstykka til Tsjekhov tematiserer *Tre systrer* ei overgangstid. Personane verkar fanga i lengsler og draumar som rettar seg mot både fortid og framtid, men som gjer dei ute av stand til å ta reelle initiativ og leva aktivt i notida. Stykket har slik ei klar samfunnskritisk side, der kritikken fyrst og fremst rettar seg mot den handlingslamma intelligentsiaen.

Regissøren Konstantin Stanislavskij prega forståinga av dramaa til Tsjekhov, mellom anna *Tre systrer*. Tsjekhov sjølv var ofte usamd i tolkinga til Stanislavskij, som la vekt på det melankolske og tidvis òg melodramatiske. Tsjekhov framheva det tragikomiske i stykka, og spenninga mellom det komiske og det tragiske går som ein raud tråd gjennom alle stykka hans.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Katrín Jakobsdóttir

**Katrín Jakobsdóttir** () er partileiar for Venstrepartiet dei grøne på Island. I perioden 2009 til 2013 var ho utdannings- og kulturminister og frå 30. november 2017 har ho vore statsminister. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:is:Katrín Jakobsdóttir|Katrín Jakobsdóttir]]» frå ,  den 8. april 2022*
Christian Wollnick

**Christian Hansen Wollnick** () var ein norsk offiser, journalist og jurist. Han var mykje engasjert i sosialpolitiske spørsmål og hadde klåre meiningar, mellom anna om kooperasjon og alkoholpolitikk. Med sitt stridbare sinn kom ham i situasjonar som kan karakteriserast som vanvittige. Han var stortingsmann 1919-21 for Arbeidarpartiet frå einmannskrinsen Baneheien i Kristiansand.

## Liv og gjerning
Etter gymnas var Wollnick 1885/86 lærar i Larvik. Deretter studerte han teologi, filosofi og jus ved universitetet i hovudstaden. Jamsides gjekk han frå 1888 infanterilinja ved Krigsskulen og vart vernepliktig offiser. Han vart premierløytnant i 1894 og kaptein i 1903. Etter juridisk embetseksamen i 1896 praktiserte han kunnskapen i Ringerike, Trondheim og Kristiansund. 

Allereie i studietida byrja Wollnick eit liv som bladmann, då han frå 1891 til -92 var redaktør i Ørebladet. I Kristiansund var han redaktør av Møre Tidende. Gjennom sitt arbeid som bladmann la han seg ut mot mange av maktpersonane i nordmørsbyen. År 1900 vart han såleis dømt til 80 dagars fengsel for å ha sverta sorenskrivaren. Han mista redaktørjobben og vart oppsagt frå stillinga som advokatfullmektig. I staden opna han eigen advokatpraksis og kjøpte avisa.

I 1905 var Wollnick utkommandert som konstituert sjef for Fjordene bataljon, før han kom tilbake til Austlandet og var fem år i Oslo og Horten. I 1909 flytta han til Kristiansand, der han dei neste to åra var redaktør i avisa Sørlandets Social-Demokrat. I Kristiansand var han medlem i bystyre og formannskap. Han var elles formann i skulestyret ei tid. Tingbolken 1919-21 var han stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet. I 1921 fekk han stillinga som politimeister i byen, før han så frå 1929 til han døde i 1936 var byskrivar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christian Wollnick|Christian Wollnick]]» frå ,  den 8. april 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
*Referat af lagmandsretssag mod Redaktør og Overretssagfører Christian Hansen Wollnick, tiltalt for Ærekrænkelse mod Sorenskriver i Nordmøre Thomas Fasting
NM i alpine greiner 2008

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 2008** vart avvikla på Hafjell i Øyer kommune i Oppland i tida frå 27. mars til 2. april. Tevlingane i vidlåm vart avlyst.

## Menn
### Slalåm



Dato: 2. april


### Storslalåm



Dato: 1. april


### Utfor



Dato: 27. mars


### Superkombinasjon



Dato: 31. mars


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 2. april


### Storslalåm



Dato: 1. april


### Utfor



Dato: 27. mars


### Superkombinasjon



Dato: 31. mars


## Kjelder
*fis-ski
* fis-ski
*fis-ski
*fis-ski
*fis-ski
*fis-ski
*fis-ski
*fis-ski
Sofie Marhaug

**Sofie Marhaug** () er ein norsk litteraturvitar og politikar frå Bergen. Ho representerer partiet Raudt på Stortinget i perioden 2021-25.

Marhaug var medlem i Bergen bystyre frå 2011, var gruppeleiar frå 2015 til -21. Ho er stipendiat i allmenn litteraturvitskap og var mellombels tilset ved Universitetet i Bergen. Hausten 2021 vart Marhaug vald til stortingsrepresentant frå Hordaland og partiet Raudt. Ho er særleg oppteken av klimapolitikk, så på Stortinget vart ho vald til andre nestleiar i Energi- og miljøkomitéen.

## Kjelder

*Sofie Marhaug ved roedt.no
Theodor Peterson

**Theodor Peterson** () var ein norsk trelasthandlar, fabrikkeigar og eigedomsmann frå Moss som for perioden 1871-73 skulle representere bykrinsen Moss og Drøbak på Stortinget.

Han var av den rike og mektige Peterson-ætta i Moss. Sjølv utdanna han seg på ein handelsskule i Lübeck. Etter han flytta tilbake til heimbyen, gifta han seg med ei dotter av Drammens-kjøpmannen  Johan Frederik Thorne. Jamsides forretningsdrifta var Peterson medlem i bystyret og hamnestyret i Moss. Hausten 1870 vart han vald til stortingsmann. Han møtte einast i 1871-sesjonen, sat då i Justiskomite nr 1. Både i 1872 og 1873 melde han forfall til Stortinget.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Selskabet til Folkeoplysningens Fremme

**Selskabet til Folkeoplysningens Fremme** var ein samskipnad med føremålet om å verka for folkeopplysning, «med særlig Hensyn til Folkeaandens Vækkelse, Udvikling og Forædling». Samskipnaden vart grunnlagt i 1851 og hadde si store tid i 1860-åra. Skulemannen Ole Vig var sentral då Selskabet til Folkeoplysningens Fremme vart skipa. Det gav ut tidsskriftet Folkevennen og tilleggshefte med historisk, økonomisk, statistisk og geografisk innhald. I 1899 vart Selskabet oppløyst.

## Kjelder

*Norsk Allkunnebok IX. 1960.
High in the City

***High in the City*** er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut på det trettande soloalbumet hans, *[[New Sensations]]* (1984). Songen kom ut på 7" singel i Nederland av RCA Records, og var den tredje og siste singelen frå albumet. Singelen selde ikkje godt nok til å gå inn på noko singelliste, og det vart heller ikkje laga musikkvideo for songen. 

Songen har ein smak av reggae med ein trombonesolo av jazzmusikaren Tom Malone mot slutten. Malone arrangerte òg blåsarane på sporet.

## Innhald
#«High in the City»
#«I Love You, Suzanne»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:High in the City|High in the City]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Love You, Suzanne

«**I Love You, Suzanne**» er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut på både 7" og 12" singel frå det trettande soloalbumet hans, *[[New Sensations]]* (1984). Det var den første singelen frå albumet og den einaste som gjekk inn på singellista, då han nådde 78. plassen på UK Singles Chart. Musikkvidoen for «I Love You, Suzanne» vart noko spelt på MTV.

## Komposisjon
Fleire år etter utgjevinga av songen hevda bassisten Fernando Saunders at Robert Quine hadde komponert gitarriffet til «I Love You, Suzanne» i studio medan bandet øvde. Etter å ha høyrt riffet til Quine, hadde Reed skrive teksten til songen, men han hadde ikkje klart å gje Quine status som låtksrivar på songen på plateomslaget, og dermed fekk ikkje Quine nokre honorar for songen, som gjorde at forholdet deira vart ytterlegare forsura.

Andre stader hadde Reed ei anna historie. «Eg må ha hatt det riffet i hovudet mitt i seks månader. Det er berre ein billeg D-akkord, for det eg er interessert i treng du ikkje mange akkordar for. Det kom berre fullt ut, og det var alltid sånn. Eg sat og spelte det riffet i seks månader fordi eg er i stand til å sitje og spela eitt riff i timevis, og så sa eg: 'Vel, det er så enkelt, kvifor ikkje bruka det?'»

## Innhald
;7"-singel
#«I Love You, Suzanne»
#«Vicious»

;12"-singel
#«I Love You, Suzanne»
#«Vicious»
#«Walk on the Wild Side»

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Love You, Suzanne|I Love You, Suzanne]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Tappelino

**Benjamin Foss** (), kjend som **Tappelino**, er ein norsk streamer på YouTube. Foss vart i 2019 nemnd som ei av den nye generasjonen  TV-stjerner samanlikna med tradisjonelt fjernsyn.

## YouTube
Hovudkanalen **TaPPeliNo** hadde per april 2022 over 40 000 abonnentar. Tappelino har vorte omtalt som Noregs mest kontroversielle youtubar. Innhaldet til Foss på YouTube er komedie, satire og seriøse saker, desse kan òg overlappa kvarandre. Per april 2022 var hovudkanalen lagt på is.

Foss har ved tre høve vorte meld for truslar, trakassering og omsynslaus åtferd av Mia Landsem etter at han kritiserte henne. Alle meldingane vart lagde bort.

## Streaming
Foss er permanent utestengd frå videostrømmingssplattformen Twitch. Foss sender direkte tre gangar i veka på youtubekanalen TappeStream. Innhaldet han strøymer er ofte knytt til nyheiter, diverse populærkultur, influensarar og politikk. I februar 2021 vart Foss utsett for «spoofing» medan han strøymde direkte på youtube, ved at nokon sende ein falsk bombetrussel frå Vipps-profilen til Foss.

## Media
I oktober 2017 gjekk Dennis Vareide til sivilt søksmål for ærekrenking mot Foss. Saka gjekk i Oslo tingrett i januar 2018 og måtte haldast i sal 250 på grunn av mange frammøtte tilskodarar. Foss prosederte sjølv og meinte det var fordi han ikkje har råd til forsvarar. Advokat for Vareide var Jon Wessel-Aas. Dommar var Kim Heger. Oslo tingrett dømde saksøkte for ærekrenkingar og  til å betala oppreisning på 50 000 kroner i tillegg til saksomkostningar på 90 000 kroner. Retten la vekt på at det på ingen måte gjaldt andre juridiske reglar for den typen videoar eller for YouTube eller andre sosiale medium generelt og at ein ikkje kunne komma unna å urettmessig skulda nokon for straffbar forhold under dekke av at det var satire.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tappelino|Tappelino]]» frå ,  den 9. april 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
* Tappelino på YouTube
Jocelyn Brown

**Jocelyn Lorette Brown** (), stundom omtalt som **Jocelyn Shaw**, er ein USA-amerikansk R&B og dance-songar. Sjølv om berre har hatt ein singel på ''Billboard'' Hot 100-lista i sitt eige namn, har ho ein omfattande bakgrunn i musikkindustrien og er kjend innan dance-musikk. Brown song på 23-hitsinglar på den offisielle britiske singellista, og åtte av desse nådde topp 20.

## Diskografi
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jocelyn Brown|Jocelyn Brown]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
My Red Joystick

«**My Red Joystick**» er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeve ut på både 7" og 12" singel frå det trettande soloalbumet hans, *[[New Sensations]]* (1984). Etter den vesle suksessen med «I Love You, Suzanne», vart «My Red Joystick» gjeven ut som den andre singelen frå albumet, men selde ikkje like godt. Som «I Love You, Suzanne» fekk han òg ein offisiell musikkvideo, med den same blonde kvinna som hadde vore i den førstnemnde videoen. Reed introduserte ein gong songen på ein konert som sin «versjon av James Brown», og spøkte med at det ikkje var så tydeleg sidan han måtte informere publikum om det før han spelte songen.

«My Red Joystick» er ein av berre to songar frå *New Sensations* som har ein annan gitarist som spelar gitar enn Reed, der Fernando Saunders speler rytmegitar.

Creem sa, «'My Red Joystick' er faktisk betre enn «Brand New Key», «Squeeze Box» og «No Particular Place to Go» med somme av dei mest morosame seksuelle bielta som nokon gong er nytta i ein rockesong.»

## Innhald
;7"-singel (104340)
#«My Red Joystick»
#«Turn to Me»

;12"-singel (PC 3928)
#«My Red Joystick (Remixed Version)»
#*Remiksa av  Francois Kevorkian og Jay Mark
#«My Red Joystick (Instrumental Version)»
#*Remiksa av Francois Kevorkian og Jay Mark
#«I Love You, Suzanne»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:My Red Joystick|My Red Joystick]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Plateprodusenten John Jansen

**John Jansen** () er ein USA-amerikansk lydteknikar og musikkprodusent. Han har arbeidd med ei rekkje artistar gjennom åra, hovudsakleg innan rock: Joe Cocker, The Who, Spencer Davis Group, Cat Mother, Paul Winter Consort, Roger Daltrey, Supertramp, Henry McCullough, Pavlov's Dog, Procol Harum, Blue Öyster Cult, The Dictators, Alice Cooper, Frankie Miller, Meatloaf, Yipes, The Motors, Television, Barry Manilow, Bonnie Tyler, Air Supply, The Bongos, Billy Squier, Britny Fox, Eric Clapton, Warrant, Tom Verlaine, Faster Pussycat, Bang Tango, Love/Hate, Cinderella, Alias, Judge Mercy, Jimi Hendrix, The Producers og Orchestra

Jansen var studioassistent i Jimi Hendrix sitt Electric Lady Studios. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Plateprodusenten John Jansen|Plateprodusenten John Jansen]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jim Carroll

**James Dennis Carroll** () var ein USA-amerikansk forfattar, diktar, sjølvbiografiforfattar og punkemusikar. Carroll var mest kjend for sjølvbiografien *[[The Basketball Diaries av Jim Carroll|The Basketball Diaries]]* frå 1978, som inspirerte til filmen med same namn med Leonardo DiCaprio som Carroll i 1995. Han er òg kjend for songen «People Who Died» frå 1980 av The Jim Carroll Band.

## Bøker

### Dikt
**Organic Trains* (1967)
**4 Ups and 1 Down* (Angel Hair Press; 1970)
**Living at the Movies* (Penguin Books; 24. september 1973)
**The Book of Nods* (Puffin; 1. april 1986)
**Fear of Dreaming: The Selected Poems* (Penguin Books; 1. november 1993)
**Void of Course: Poems 1994–1997* (Penguin Books; 1. oktober 1998) 
**8 Fragments for Kurt Cobain* (1994)

### Prosa
**[[The Basketball Diaries (book)|The Basketball Diaries]]* (memoar) (1978)
**[[Forced Entries: The Downtown Diaries 1971–1973]]* (memoar) (1987)
**The Petting Zoo* (roman) (2010; published posthumously)

## Diskografi

### Album
**[[Catholic Boy]]* (1980)
**Live Dreams* (1981) 
**Dry Dreams* (1982) 
**I Write Your Name* (1983) 
**A World Without Gravity: Best of The Jim Carroll Band* (1993) 
**[[Robert Roth|Pools of Mercury]]* (1998)  (2012 Digital Download) 
**[[Runaway av Jim Carroll|Runaway]]* EP (2000)

### Talte ord
**Praying Mantis* (1991)  (2008 Digipak reissue) 
**[[The Basketball Diaries (book)|The Basketball Diaries]]* (1994)
**Pools of Mercury* (1998)

### Samarbeid
**[[Live at Max's Kansas City]]*, The Velvet Underground (1972)
**[[Club Ninja]]*, Blue Öyster Cult (1985)
**[[Mistrial]]*, Lou Reed (1986)
**[[Other Roads]]*, Boz Scaggs (1988)
**[[Between Thought and Expression: The Lou Reed Anthology]]*, Lou Reed (1992)
**[[...And Out Come the Wolves]]*, Rancid (1995)
**[[Catholic Boy]]*, Pearl Jam (1995)
**[[Feeling You Up]]*, Truly (1997)
**Yes I Ram*, Jon Tiven Group (1999)

### Samlealbum og lydspor
**The Dial-a-Poem Poets* (1972) 
**Disconnected* (1974) 
**The Nova Convention* (1979), med Frank Zappa
**One World Poetry* (1981) 
**Better an Old Demon than a New God* (1984) 
*Lou Reed at the Capitol Theatre (1984)
**[[Tuff Turf#Soundtrack|Tuff Turf]] soundtrack* (1985) 
**Release #8 - 1993* (1993) 
**Back to the Streets: Celebrating the Music of Don Covay* (1993)
**Sedated in the Eighties* (1993)
**[[Just Can't Get Enough: New Wave Hits of the '80s#Volume 6|New Wave Dance Hits: Just Can't Get Enough, Vol. 6]]* (1994)
**[[filmmusikkalbumet The Basketball Diaries|The Basketball Diaries]]* (1995)
**Put Your Tongue to the Rail: The Philly Comp for Catholic Children (Songs of the Jim Carroll Band)* (1999)
**[[Silverchair|WBCN Naked 2000]]* (1999) 
**[[filmen Dawn of the Dead (2004)|Dawn of the Dead]]* (2004)
**[[The Darwin Awards]]* (2005)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jim Carroll|Jim Carroll]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
*
The Original Wrapper

«**The Original Wrapper**» (stundom skriven som «**The Original Rapper**») er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske musikaren Lou Reed frå det fjortande studioalbumet hans, *[[Mistrial]]* (1986). Tittelen syner til praktisen med å halde produkta i den originale innpakkinga si. Det kan òg vere eit ordspel på «rapper,» og referere til den særeigne vokalstilen til Reed.

## Musikkvideo
Musikkvideoen frå 1986 (regissert av Zbigniew Rybczyński) syner time-lapse-fotografi av New York-gater. Ein trio av menn i gule vernedrakter prøver å pakke folk inn i papp. Videoen vart nominert for beste redigering under MTV Video Music Awards i 1987.

## Innhald
* **LP 12"**
# «The Original Wrapper» (Extended Version)
# «The Original Wrapper» (Remix Single Version)
# «The Original Wrapper» (Dub Version)
# «Video Violence» (Remix Version)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Original Wrapper|The Original Wrapper]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slatina

**Slatina** kan vere:

* Slatina i Andrijevica, busetnad i kommunen Andrijevica i Montenegro
* Slatina i Jablanica, busetnad i kommunen Jablanica i Bosnia-Hercegovina
* Slatina i Kroatia, bykommune i fylket Virovitica-Podravina i Kroatia
* Slatina i Leposavić, busetnad i kommunen Leposavić i Kosovo
* Slatina i Novo Goražde, busetnad i kommunen Novo Goražde i Bosnia-Hercegovina
* Slatina i Preseka, busetnad i kommunen Preseka i Kroatia
* Slatina i Romania, by i Romania
* Slatina i Slovakia, elv i Slovakia
* Slatina i Šmartno ob Paki, busetnad i kommunen Šmartno ob Paki i Slovenia
* Slatina i Sofia, bydel i Sofia i Bulgaria
* Slatina Peak, fjell på Sør-Shetlandsøyane
* Slatina ved Timiș, sideelv til elva Timiș i Romania
Rob Wasserman

**Rob Wasserman** () var ein USA-amerikansk komponist og bassist. Han spelte med ei rekkje musikarar som Bob Weir, Bruce Cockburn, Elvis Costello, Ani di Franco, Jerry Garcia, David Grisman, Stéphane Grappelli, Rickie Lee Jones, Van Morrison, Aaron Neville, Lou Reed, Pete Seeger, Jules Shear, Brian Wilson, Chris Whitley, Neil Young, Jackson Browne, Laurie Anderson, Stephen Perkins, Banyan, Mystic Knights of the Oingo Boingo og Ratdog.

Han er mest kjend for sin eigen albumtrilogi, *Solo*, *Duets* og *Trios*.

## Diskografi
### Som leiar
* *Solo* (Rounder, 1983)
* *Duets* (MCA, 1988)
* *Trios* (GRP, 1994)
* *Space Island* (Atlantic, 2000)
* *Cosmic Farm* (Tone Center, 2005)

### Som samarbeidspartnar
* *[[Live av Weir/Wasserman|Live]]*, med Bob Weir (1999)
* *[[Fall 1989: The Long Island Sound]]*, med Bob Weir og  Jerry Garcia Band (2013)
* *Dua*, med Sultan Khan (2001)

### Som sidemann
**Med [[David Grisman]]**
* *[[Quintet '80]]* 1980
* *[[Stephane Grappelli/David Grisman Live]]* med Stéphane Grappelli (1981)
* *[[Mondo Mando]]* (1981)

**Med [[Lou Reed]]**
* *[[New York av Lou Reed|New York]]* (1989)
* *[[Magic and Loss]]*  (1992)
* *[[Lulu av Lou Reed og Metallica|Lulu]]* med Metallica (2011)

**Med [[Rickie Lee Jones]]**
* *[[Flying Cowboys]]* (1989)
* *[[Naked Songs – Live and Acoustic]]* (1995)

**Med andre**
* *[[Beautiful Vision]]*, Van Morrison (1982)
* *[[Mighty Like a Rose]]*, Elvis Costello (1991)
* *The Original Wang Dang Doodle*, Willie Dixon (1995)
* *The Charity of Night*, Bruce Cockburn (1996)
* *[[Evening Moods]]*, RatDog (2000)
* *[[Live at Roseland]]*, RatDog (2001)
*  *Summertime*,  Nineteen Thirteen (2015)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rob Wasserman|Rob Wasserman]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dion DiMucci

**Dion Francis DiMucci** (), betre kjend som **Dion**, er ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. Musikken hans er ei blanding av doo-wop, rock, R&B og blues. Han byrja som frontmann i Dion and the Belmonts, og har så hatt ein solokarriere og var ein av dei mest populære amerikanske rock and roll-artistane i tida før den britiske bølgja. Han hadde 39 topp 40-hittar seint i 1950-åra og tidleg i 1960-åra som soloartist, med The Belmonts eller i lag med The Del-Satins. Han er mest hugsa for singlane  «Runaround Sue», «The Wanderer», «Ruby Baby» og «Lovers Who Wander».

Populariteten til Dion dalte i midten av 1960-åra og mot slutten av tiåret hadde han endra til ein meir moden stil, med songar som «Abraham, Martin and John». Han var framleis populær seint i 1960-åra og fram til midten av 1970-åra, og fortsette å lage musikk. I 1980-åra produserte Dion fleire kristne musikkalbum, og vann ein GMA Dove Award i 1984 for albumet *I Put Away My Idols*. Han vende attende til sekulær musikk seint i 1980-åra med *[[Yo Frankie]]* (1989). Frå midten av 2000-åra har Dion gjeve ut seks bluesalbum. 

Dion har gjeve ut over 40 album og fått elleve topp 10-hittar på ''Billboard'' Hot 100-lista. Han vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 1989. I 2002 vart Dion innlemma i Grammy Hall of Fame for «Runaround Sue».

## Utvald diskografi

**Med the Belmonts**
* *Presenting Dion and the Belmonts* (1959) 
* *Wish Upon a Star with Dion and the Belmonts* (1960) 
* *Together Again* (1966)
* *Live at Madison Square Garden 1972* (1973) 

**Soloalbum**
* *Alone with Dion* (1961)
* *Runaround Sue* (1961)
* *[[Donna the Prima Donna]]*  (1963) 
* *Dion* (1968)
* *[[Suite for Late Summer]]* (1972)
* *[[Born to Be with You (album)|Born to Be with You]]* (1975)
* *[[Streetheart (Dion album)|Streetheart]]* (1976)
* *I Put Away My Idols* (1983) 
* *[[Yo Frankie (album)|Yo Frankie]]* (1989)
* *[[Son of Skip James]]* (2007)
* *[[Joe Bonamassa#Keeping the Blues Alive Records|Blues with Friends]]* (2020)
* *Stomping Ground* (2021)

## Bøker
* *The Wanderer: Dion's Story* (sjølvbiografi) skriven i lag med Davin Seay (1988)
* *Chapters: Writing the Adventure of Your Life* (sjølvhjelp) skriven i lag med Andi Litt Wiener (1998)
**Dion: The Wanderer Talks Truth (Stories, Humor & Music)* (ikkje-fiksjon) skriven i lag med Mike Aquilina (2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dion DiMucci|Dion DiMucci]]» frå ,  den 9. april 2022.*  
 

## Bakgrunnsstoff
{{commonscat}
*
No Money Down av Lou Reed

«**No Money Down**» er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske musikaren Lou Reed, gjeven ut som både 7"- og 12"-singel frå det fjortande soloalbuemt hans, *[[Mistrial]]* (1986). Det var den einaste singelen frå albumet som nådde ei singelliste, då han nådde 75. plassen på den australske ARIA-lista.

Reed framførte songen fire gonger under Amnesty Internationalsin A Conspiracy of Hope-turné og vart filma på Giants Stadium i East Rutherford i New Jersey, med ein annan tekst.

## Musikkvideo
Den offisielle musikkvideoen, regissert av rockeduoen Godley & Creme frå 10cc, syner ein enkel animatronisk versjon av Reed som mimer til songen. Musikkvideoen vart seinare vist i ein episode av *[[Beavis and Butt-Head]]*.

## Innhald
* **EP 12"**
#«No Money Down» (Extended Version) – 5:40
#«No Money Down» (Dub Version) – 5:22
#«Don't Hurt a Woman» – 4:01

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No Money Down av Lou Reed|No Money Down av Lou Reed]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Official music video on Google Video
*
Jimmy Scott

**James Victor Scott** (), meir kjend under artistnamnet **Little Jimmy Scott** eller **Jimmy Scott**, var ein USA-amerikansk jazzsongar kjend for sin høge, naturlege kontralto-røyst og hans sentimentale balladar og kjærleikssongar.

Etter suksess i 1940- og 1950-åra gjekk det nedover med karrieren til Scott tidleg i 1960-åra. Han vart stort sett gløymd før han fekk eit comeback i 1990-åra. Den uvanlege røysta hans kom av Kallmann-syndrom, ein sjeldan genetisk sjukdom som avgrensa høgda hans til 150 cm, før han 37 år gammal voks 20 cm. Syndromet hindra han frå å nå klassisk pubertet og gjorde at han fekk ei uvanleg lys stemme og uvanleg klang.

## Diskografi
* *Very Truly Yours* (Savoy, 1955)
* *If You Only Knew* (Savoy, 1956)
* *The Fabulous Songs of Jimmy Scott* (Savoy, 1960)
* *Falling in Love Is Wonderful* (Tangerine, 1963)
* *The Source* (Atlantic, 1970)
* *Can't We Begin Again* (Savoy, 1976)
* *Doesn't Love Mean More* (J's Way, 1990)
* *Regal Records Live in New Orleans* (Specialty, 1991)
* *All the Way* (Sire, 1992)
* *Dream* (Sire/Warner Bros., 1994)
* *Heaven* (Warner Bros., 1996)
* *Holding Back the Years* (Artists Only!, 1998)
* *Everybody's Somebody's Fool* (Decca, 1999)
* *Mood Indigo* (Milestone, 2000)
* *Over the Rainbow* (Milestone, 2001)
* *But Beautiful* (Milestone, 2002)
* *Moon Glow* (Milestone, 2003)

## Filmar
### Dokumentar
* *The Ballad of Little Jimmy Scott* (DVD) (PBS, 1987) Featuring NY Times Bestselling Author Nathan C. Heard as Narrator 
* *Why Was I Born: The Life and Times of Little Jimmy Scott* (TV) (*Bravo Profiles Jazz Masters*, Bravo, 1999)
* *Jimmy Scott: If You Only Knew* (DVD) (*Independent Lens*, PBS, 2003–2004)

### Framføringar
* *Soul!* (PBS, June 1971)
* *[[Lounge-A-Palooza]]: «[[Love Will Keep Us Together]]»* (1997)
* *Scotch & Milk* (1998)
* *[[Twin Peaks]]*, «Episode 29» (TV) (1991)
* *[[Chelsea Walls]]* (2002)
* *Stormy Weather: The Music of Harold Arlen* (TV) (2002)
* *I Love Your Work* (2005)
* *[[Be Kind Rewind]]* (2005)
* *[[filmen Passion Play |Passion Play]]* (2011)

## Bøker
* Ritz, David (2002). *Faith in Time: The Life of Jimmy Scott*. Cambridge, Massachusetts: Da Capo. .
* Deffaa, Chip (2006), *Six Lives in Rhythm and Blues*, Da Capo Press.
*Eidsheim, Nina Sun (2019), *The Race of Sound, Listening, Timbre, and Vocality in African American Music*, Durham, North Carolina: Duke University Press.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimmy Scott|Jimmy Scott]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Tony Thunder Smith

**Tony «Thunder» Smith** er ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som medlem av bandet til Lou Reed. Han var tidlegare medlem i Jan Hammer Group som han spelte inn albumet *[[Jeff Beck with the Jan Hammer Group Live]]* med, og var trommeslagar for det franske musikkikonet Serge Gainsbourg i 1980-åra, i tillegg til fleire andre.

## Diskografi
* 1971 - *[[Papa John Creach av Papa John Creach|Papa John Creach]]* (Papa John Creach)
* 1973 - *[[Welcome av Santana|Welcome]]* (Santana)
* 1976 - *[[Oh Yeah? av Jan Hammer|Oh Yeah?]]* (Jan Hammer Group)
* 1977 - *Melodies* (Jan Hammer Group)
* 1977 - *[[Jeff Beck with the Jan Hammer Group Live]]* (Jan Hammer Group med Jeff Beck)
* 1978 - *Black Sheep* (Jan Hammer Group)
* 1978 - *[[Electric Guitarist]]* (John McLaughlin)
* 1979 - *[[Electric Dreams av John McLaughlin|Electric Dreams]]* (John McLaughlin med The One Truth Band)
* 1985 - *Gainsbourg Live* (Casino de Paris) (Serge Gainsbourg)
* 1986 - *[[Charlotte for Ever]]* (Charlotte Gainsbourg)
* 1987 - *[[You're Under Arrest av Serge Gainsbourg|You're Under Arrest]]* (Serge Gainsbourg)
* 1989 - *[[Le Zénith de Gainsbourg]]* (Serge Gainsbourg)
* 1994 - *Mann to Mann* (The Mann Brothers)
* 1994 - *Bad Boys of the Arctic* (Gary Lucas)
* 1994 - *Voyage of Dreams* (Jephte Guillaume & the Tet Kale Orchestra) (Jephte Guillaume)  
* 1996 - *[[Set the Twilight Reeling]]* (Lou Reed)
* 1998 - *[[Perfect Night: Live in London]]* (Lou Reed)
* 2000 - *[[Ecstasy av Lou Reed|Ecstasy]]* (Lou Reed)
* 2003 - *[[The Raven av Lou Reed|The Raven]]* (Lou Reed)
* 2005 - *Live at the BPC* (Tony «Thunder» Smith)
* 2008 - ** (Lou Reed)
* 2011 - *[[Cloud Maintenance]]* (Kevin Hearn)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Thunder Smith|Tony Thunder Smith]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jeffrey Lesser

**Jeffrey Lesser** er ein USA-amerikansk musikkprodusent, kjend som produsent for Nickelodeon. Han har fått ti Emmy-prisar for arbeidet sitt på *[[Wonder Pets!]]*, og vunne fire av dei. 

Lesser var musikalsk leiar og produsent ved Little Airplane Productions i 13 år. Han har produsert plater for Barbra Streisand (*[[Lazy Afternoon av Barbra Streisand|Lazy Afternoon]]*) og Loudon Wainwright III (*[[History (Loudon Wainwright III album)|History]]*), among others.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeffrey Lesser|Jeffrey Lesser]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Mino Cinelu

**Mino Cinélu** () er ein fransk musikar og multi-instrumentalist. Han er komponist, programmerar og plateprodusent, og er oftast kjend for arbeidet sitt som jazz-perkusjonist.

Han har arbeidd med Gong, Pat Metheny Group, Miles Davis, Weather Report, blant fleire. 

## Diskografi

### Solokarriere
**[[World Trio]]* (1995)
**WMed Kevin Eubanks og Dave Holland
**Mino Cinelu* (2000)
**Med Moun Madinina
**[[Quest Journey]]* (2002)
**[[California av Minu Cinelu|California]]* (2006)

### Med Gong
**[[Gazeuse!]]* (1976)

### Med Pat Metheny Group
**[[Imaginary Day]]* (1997)

### Med Miles Davis
**[[We Want Miles]]* (1982)
**[[Star People]]* (1983)
**[[Decoy (album)|Decoy]]* (1984)
**[[That's What Happened: Live in Tyskland 1987]]* (DVD, 1987)

### Med Weather Report
* *[[Sportin' Life (Weather Report album)|Sportin' Life]]* (1985, Columbia Records)
* *[[This Is This!]]* (1986, Columbia Records)

### Med other artists
*Eliane Elias – *[[A Long Story (Eliane Elias album)|A Long Story]]* (Manhattan, 1991)
*Robin Eubanks - *[[Karma (Robin Eubanks album)|Karma]]* (JMT, 1991)
*Gil Evans - *[[Live at Sweet Basil (Gil Evans album)|Live at Sweet Basil]]* (Gramavision, 1984 [1986]), *[[Live at Sweet Basil Vol. 2]]* (Gramavision, 1984 [1987])
*Michel Portal - *Turbulence*, 1987
*Sting - *[[...Nothing Like the Sun]]*, 1987
*Andy Summers - *[[World Gone Strange]]*, 1991
*Roseanna Vitro - *[[Reaching for the Moon]]* (Chase Music Group, 1991); *[[Softly av Roseanna Vitro|Softly]]* (Concord Jazz, 1993); *[[Tropical Postcards]]* (A Records, 2004); ** (Random Act Records, 2014)
*Kenny Barron/Mino Cinelu - *[[Swamp Sally]]*, 1995
*Christian McBride - *[[Number Two Express]]*, 1995
*Kenny Barron - *[[Sambao]]*, 1992
*Kenny Barron - *[[Other Places av Kenny Barron|Other Places]]*, 1993
*Kenny Barron - *[[Things Unseen av Kenny Barron|Things Unseen]]*, 1997
*Jacky Terrasson og Cassandra Wilson - *[[Rendezvous av Jacky Terrasson og Cassandra Wilson album)|Rendezvous]]* (Blue Note, 1997)
*Geri Allen - *[[Open on All Sides in the Middle]]* (Minor Music, 1987); *[[The Gathering av Geri Allen|The Gathering]]* (Verve, 1998)
*Jacky Terrasson - *[[What It Is av Jacky Terrasson|What It Is]]* (Blue Note, 1999)
*Alain Bashung - *[[L'Imprudence]]*, 2002
*Layo & Bushwacka!/Mino Cinelu - *[[Feels Closer]]*, 2006
*Serge Forté - *[[Thanks for All]]*, Ella Productions 2004
*Anna Maria Jopek - *[[Farat]]*, 2003
*Groove 55 - *Voyage*, 2012
*Kate Bush - *[[Before the Dawn av Kate Bush|Before the Dawn]]*, 2016
*Nils Petter Molvær - SulaMadiana, 2020

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mino Cinelu|Mino Cinelu]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettside
Paul Shapiro

**Paul Shapiro** er ein USA-amerikansk saksofonist innan jazz, verdsmusikk og klezmer.

Frå 1983 til 2007 spelte Shapiro inn åtte album i lag med The Microscopic Septet.

I 1994 skipa Shapiro det musikalske kollektivet Brooklyn Funk Essentials i lag med Arthur Baker. 

## Diskografi

# *Midnight Minyan* (2003)
# *It's In The Twilight* (2006)
# *Essen* (2008)
# *Shofarot Verses* (2014)

### Som gjesteartist

*John Zorn - *[[John Zorn's Cobra: Live at the Knitting Factory]]* (1992)
*Janet Jackson - *[[Janet Remixed]]* (1995)
*Ben Folds Five - *[[The Unauthorized Biography of Reinhold Messner]]* (1999)
*Lou Reed - *[[Ecstasy av Lou Reed|Ecstasy]]* (2000)
*Lou Reed - *[[The Raven av Lou Reed|The Raven]]* (2003)
*Yoko Kanno's band Seatbelts - musikk til videospelet *[[Cowboy Bebop: Tsuioku no Serenade|Cowboy Bebop]]* (2004)
*Rufus Wainwright - *[[Release the Stars]]* (2007)
*David Byrne og Brian Eno - *[[Everything That Happens Will Happen Today]]* (2008)
*Lou Reed-filmen - ** (2008)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Shapiro|Paul Shapiro]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Russell Gunn

**Russell Gunn** () er ein USA-amerikansk jazztrompetist.

Som barn var han interessert i hip hop, med LL Cool J som det første musikalske idolet hans. Prosjekta hans omfattar eit stort ensemble kalla Bionic, som gav ut albumet *Krunk Jazz*, og den mindre gruppa hans Electrik Butterfly.

## Diskografi
**Som leiar**
* 1995 - *Young Gunn* (Muse)  
* 1997 - *Gunn Fu* (HighNote)  
* 1998 - *Young Gunn Plus* (32 Jazz)  
* 1999 - *Love Requiem* (HighNote)  
* 1999 - *Ethnomusicology, Vol. 1* (Atlantic)  
* 2000 - *Smokin' Gunn* (HighNote)  
* 2001 - *Ethnomusicology, Vol. 2* (Justin Time)  
* 2002 - *Blue on the D.L.* (HighNote)  
* 2003 - *Ethnomusicology, Vol. 3* (Justin Time)  
* 2003 - *Mood Swings* (HighNote)  
* 2004 - *Ethnomusicology, Vol. 4: Live in Atlanta* (Justin Time)  
* 2006 - *Russell Gunn Presents... Bionic: Krunk Jazz* (Groid)  
* 2007 - *Russell Gunn Plays Miles* (HighNote) 
* 2008 - *Love Stories* (HighNote)  
* 2010 - *Ethnomusicology, Vol. 6: Return of Gunn Fu* (Groid)
* 2013 - *Russell Gunn & Elektrik Butterfly: Elektrik Funeral* (Hot Shoe Music)

**Som sidemann og delt leiar**
* 1994 - Oliver Lake: *Dedicated to Dolphy* (Black Saint)
* 1994 - Wynton Marsalis: *[[Blood on the Fields]]* (Columbia)
* 1996 - Lou Reed: *[[Set the Twilight Reeling]]* (Sire Records)
* 1997 - Carlos Garnett: *Under Nubian Skies* (HighNotee)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Russell Gunn|Russell Gunn]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Art Baron

**Arthur John Baron** () er ein USA-amerikansk jazz-trombonist. Han speler òg didgeridoo, konkylie, tinnfløyte, blokkfløyte og tuba.

Han vart med i bandet til Duke Ellington i august 1973, året før Ellington gav seg, og vart den siste trombonisten Ellington hyrte. Baron leia sidan The Duke's Men, eit band som bestod av musikarar som tidlegare hadde spelt med Duke Ellington. Han har òg spelt med Buddy Rich, Bruce Springsteen, Lou Reed, Stevie Wonder, James Taylor, Illinois Jacquet, Sam Eckhardt, Roswell Rudd, Mel Tormé, Charlie Musselwhite, Andy Harlow, Fontella Bass, Sam Rivers, Glen Velez, John Tchicai, Wilber Morris, Alan Silva, George Gruntz, Joey DeFrancesco, Bobby Watson, Elliott Sharp, Annea Lockwood, Matt Glaser, Cyro Baptista og She & Him.

## Diskografi
*Ray Anderson: *[[Big Band Record]]* (Gramavision, 1994) med George Gruntz Concert Jazz Band
* Alice Babs: *Far Away Star* (Bluebell, 1973–1976); 
* Duke Ellington: *Continuum* (Fantasy, 1974–1975); 
* Joey DeFrancesco: *[[Where Were You?]]* (Columbia, 1990); 
* George Gruntz Concert Jazz Band: *Blues 'n Dues et cetera* (Enja, 1991); 
* George Gruntz Concert Jazz Band: *Beyond Another Wall* (TCB (de), 1994); 
* George Gruntz Concert Jazz Band: *Merryteria* (TCB, 1999); 
* Lincoln Center Jazz Orchestra: *Portraits by Ellington* (Columbia, 1992); 
* Hal Willner Presents: *Weird Nightmare: Meditations on Mingus* (Columbia, 1992); 
* Mingus Big Band: *Nostalgia in Times Square* (Dreyfus, 1993); 
* David Sanborn: *Another Hand* (Elektra, 1990), *Upfront* (Elektra, 1991); 
* Alan Silva: *Alan Silva & The Sound Visions Orchestra* (Eremite, 1999); 
* Peggy Stern: *Actual Size* (Koch, 1998); 
* Frank Wess: *Entre Nous* (Concord, 1990); 
* *New York Composers Orchestra,* music of Marty Ehrlich, Robin Holcomb, Wayne Horvitz, Doug Wieselman (de) (New World, 1990); 
* New York Composers Orchestra: *First Program in Standard Time* (New World, 1990–1992); 
* Bruce Springsteen: *[[Wrecking Ball]]* (Columbia, 2012); 
* She & Him: *Classics* (Columbia, 2014); 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Art Baron|Art Baron]]» frå ,  den 9. april 2022.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Art Baron discography, Artistdirect
* «Inside the Ellington Band,» by Nat Hentoff, *[[Jazz Times]]*, October 2006
Russ DeSalvo

**Russ DeSalvo** er ein USA-amerikansk plateprodusent, arrangør, låtskrivar og gitarist.

DeSalvo har arbeidd med Celine Dion, Lionel Richie, Laura Pausini og Kyle Archer. I april 2006 gav DeSalvo og den britiske songaren Natascha Sohl ut singelen «Naked», som dei skreiv og spelte inn i lag. 

## Diskografi
*«Freak of Nature», Anastacia, 2001–03, 
*«Not That Kind,» Anastacia, 2001
*«How We Roll,» The Barrio Boyzz, 1995
*«Donde Quiera Que Estes,» 1993, 2005, The Barrio Boyzz
*«Ven a Mi,» The Barrio Boyzz, 1997, gitar
*«Guitar Crazy Coolin',» The Barrio Boyzz, 1992, gitar
*«Love And Freedom,» BeBe Winans, 2000, gitar, arrangør, klaverinstrument, produsent
*«I'm No Angel,» Carole Davis, 1993, gitar
*«These Are Special Times,» Celine Dion, 1998 & 2000, gitar, arrangør
*«Unison/Celine Dion/The Colour of My Love,» Celine Dion, 2002, klaverinstrument
*«One Heart,» Celine Dion, 2003, gitar, Piano, arrangør, klaverinstrument
*«The Colour of My Love,» Celine Dion, 1993, klaverinstrument
*«Falling Into You,» Celine Dion, 1996, gitar
*«I Drove All Night/I Know What Love Is,» Celine Dion, 2003, gitar, Piano, arrangør, klaverinstrument
*«Just No Other Way,»  CoCo Lee, 2000, arrangør
*«Innocent Eyes,» Delta Goodrem, 2003, Synthesizer, gitar, arrangør
*«Positively Somewhere,» Jennifer Paige, 2001–03, gitar, klaverinstrument, programmering, produsent
*«Everything's Kool & The Gang: Greatest Hits & More,» Kool & the Gang, 1988, gitar
*«Stronger,» Kristine W, 2000, gitar
*«From the Inside,» Laura Pausini, 2002 & 2004, gitar
*"The Definitive Collection,  Lionel Richie, 2003, Synthesizer, gitar, arrangør
*«Encore», Lionel Richie, 2002, Synthesizer, gitar, arrangør
*«All Sides,» LMNT, 2002, gitar (Acoustic), gitar, gitar (Electric)
*"The Raven, Lou Reed, 2003, gitar, arrangør, klaverinstrument
*«Shut Up and Kiss Me,» Michelle Wright, 2004, gitar, arrangør, klaverinstrument, produsent, 
*«Return to Love,» Nana Mouskouri, 1997, gitar, arrangør, klaverinstrument
*«A Rosie Christmas,» Rosie O'Donnell, 1999, gitar, arrangør, klaverinstrument
*«Another Rosie Christmas,» Rosie O'Donnell, 2000, gitar, arrangør, klaverinstrument
*«Purest of Pain,» Son by Four, 2000, synthesizer, arrangør, klaverinstrument
*«Songs from the Crystal Cave,» Steven Seagal, 2004, synthesizer, gitar, arrangør
*«Love Child,» Sweet Sensation, 1990, gitar
*«Tony Terry,» Tony Terry, 1991, gitar
*«Ally McBeal: For Once in My Life» med Vonda Shepard, ymse artist, 2001, gitar, klaverinstrument, programming

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Russ DeSalvo|Russ DeSalvo]]» frå ,  den 9. april 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*IMDB bio