open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juksemaker pipelort

**«Juksemaker pipelort»** er ein song av Lill-Babs frå 1969. Songen vart skriven av Sigurd Jansen og Rolv Wesenlund.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1969
«Juksemaker pipelort» deltok i Melodi Grand Prix 1969, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1969 i Madrid i Spania. Songen vart framført på norsk av Lill-Babs, og enda på tiande- og sisteplass utan poeng.

## Fotnotar
Hergot kapell

**Hergot kapell** er eit kapell i grenda Hergot, på nordsida av Rombaken, i Narvik kommune i Nordland. Grunnsteinen til kapellet blei lagd ned i 1999, og vigslinga gjekk føre seg den 27. august 2005. I 2009 blei det satt opp eit klokketårn ved kapellet. På rallarkyrkjegarden ved kapellet er mange av dei som har arbeid på Ofotbanen gravlagd.

## Referansar
Bjørnekjeksslekta

**Bjørnekjeksslekta** (*Heracleum*) er ei planteslekt i skjermplantefamilien. Slekta  omfattar rundt 70 artar, mellom anna bjørnekjeks (*H. sphondylium*), kjempebjørnekjeks (*H. mantegazzianum*) og tromsøpalme (*H. persicum*).

Bjørnekjeksplantar har grove, stive hår og stram lukt. Fleire av dei har kvite eller gulgrøne blomar og etsande plantesaft som i nokre høve kan gje utslett. 

Nokre artar har vore brukt som prydplantar, som kjempebjørnekjeks i Sør-Noreg og tromsøpalme i Nord-Noreg. Desse plantane veks no forvilla i Noreg, særleg langs vegar og jernbanelinjer, og er ofte rekna som ugras. Vanleg bjørnekjeks er ikkje ønska i eng eller beite, ettersom han ikkje eigner seg som fôr.

## Kjelder

*«Bjørnekjeks» (4. desember 2009), *Store norske leksikon*. 

## Bakgrunnsstoff
Frogner prestegard

**Frogner prestegard** i Lier kommune i Buskerud skal ha røter attende til mellomalderen, men det noverande gårdsanlegget seiest å vere frå 1730- eller 1740-åra. Tre bygningar er ifølgje Opplysningsvesenets fond freda.

## Kjelder
* Allstad om prestegarden
* Lier kommune

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Frogner prestegård|Frogner prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Sangen om den flygende Hollender

**«Sangen om den flygende Hollender»** er ein singel av Per Müller, gjeven ut i 1969. Songen er skriven av Dag Kristoffersen og Gunnar Kaspersen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1969
«Sangen om den flygende Hollender» deltok i Melodi Grand Prix 1969, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1969 i Madrid i Spania. Songen vart framført på norsk av Per Müller, og enda på femteplass med fire poeng; tre frå Tromsø og eitt frå Trondheim.

## Fotnotar
La meg sove

**«La meg sove»** er ein song frå 1969 framført av Lillian Askeland og skriven av Magnar Åm.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1969
«La meg sove» deltok i Melodi Grand Prix 1969, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1969 i Madrid i Spania. Songen vart framført på norsk av Lillian Askeland, og enda på tredjeplass med fem poeng; to frå Bergen og eitt frå Bodø, Stavanger og Oslo.

## Fotnotar
Röksteinen

**Röksteinen**, eller **Ög 136** i det svenske registeret over runeinnskrifter i Sverige, er ein av dei mest vidgjetne runesteinane i Norden. Steinen, som står attmed Rök kyrkje i Ödeshögs kommun i Östergötland i Sverige, er dekt på alle sider av ei runeinnskrift på til saman 760 runeteikn, som er rekna for å vere den lengste i verda. Steinen er tidfest til fyrste halvparten av 800-talet.

## Runesteksten

Alle sidene på Röksteinen er så godt som heilt dekte av runer, som for det meste er såkalla kortkvistruner. Dei er så fint uthogde at ein må rekne med at det er ein spesialist som har stått for arbeidet. Runene er framleis tydelege, men somme parti i teksten er vorte øydelagt.

## Bakgrunnsstoff
Narvik krigsmuseum

**Narvik krigsminnemuseum,** tidlegare Nordland Røde Kors krigsminnemuseum, er eit museum i Narvik i Narvik kommune i Nordland. Museet har eit utstillingsareal på tusen kvadratmeter. Utstillingane tar føre seg situasjonen i Narvik og Nord-Noreg under andre verdskrigen ved hjelp av bilete, plansjar og ulike gjenstander. Ved museet står ankeret som tilhøyrde det norske panserskipet «Eidsvold», som vart senka under den andre verdskrigen.

## Historie
Museet starta i 1964 som Nordland Røde Kors krigsminnemuseum og heldt opphavleg til i Torvhallen på Narvik torg. Den 1. januar 2014 overtok stiftelsen Narviksenteret museumsdrifta.
Museet opna i eit nye kunnskapssenter, Narviksenteret, i juli 2016.

## Utstillingar
Utstillingane i det nyrenoverte museet frå 2016 er plasserte i tre etasjar kalla «Angrep», «Krig» og «Zona». I Angrep og Krig finst tematiske utstillingar om:
*«Kampene i Nord-Norge», som tek for seg opptakten til den tyske invasjonen av Noreg og den norske nøytralitetspolitikken, kva som hende under invasjonen, mobiliseringa av motstand med hjelp frå dei alliert og den seinare overgjevinga til okkupasjonsmakta. 
*«Hitlers skjebneområde» tek for seg omgrep som «Festung Norwegen», den tyske utbygginga av infrastruktur og daglegliv under krigen.
*«Den viktige nordfronten» fortel om ulike krigsfrontar og brenninga og tvangsevakueringa av Finnmark og Nord-Troms mot slutten av verdskrigen.
*«Tvangsarbeid, straff og folkemord» tek for seg folkemord under krigen, bruken av tvangsarbeid og straff for protestar.
*«Min krig» formidlar personlege krigshistorier.
*«Fred og forsoning» tek for seg krigsavsluttinga, landssvikoppgjeret og etterkigstida.

Den siste delen av utstillingane blir kalla «Zona» og tek for seg «tema knyttet til krig og konflikt,» som Genève-konvensjonen, flyktningar, fangenskap, propaganda og «bakgrunn for krig og konflikt».
Denne delen er ikkje ei typisk historisk museumsutstilling, men bruker «historiske gjenstander i samspill med moderne teknikk, design og scenografi».
Han har vekt reaksjonar: «Noe av hovedsaken med ZONA er å skape debatt ... For eksempel: hva har et bøyd kanonrør med Krigen mot terror å gjøre? Hvorfor nevnes ... [ Al-Qaida ] i Narvik Krigsmuseum? Hva skiller fangeleiren i Beisfjord fra Guantanamo?», skreiv Nordlys i 2016.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
* 3D-modell av museet
Lena av Odd Børre

**«Lena»** er ein singel av Odd Børre med Kjell Karlsens orkester, gjeven ut i 1969 (Triola TN&nbsp;542). Songen er skriven av Kjell Karlsen og Terje Mosnes.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1969
«Lena» deltok i Melodi Grand Prix 1969, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1969 i Madrid i Spania. Songen vart framført på norsk av Odd Børre, og enda på andreplass med ni poeng; fem frå Ålesund, to frå Trondheim og eitt frå Bode og Kristiansand.

## Listeplasseringar

## Fotnotar
Aur prestegard

**Aur prestegard** ligg like vest for Aurskog kyrkjegard.

Både kyrkjestaden og prestegarden er frå mellomalderen, men den noverande kyrkja er frå 1881, og den eldste bygningen på prestegarden er frå 1703. Sistnemnde var opphavleg prestebustad, men vart nytta som forpaktarbustad frå 1856, då ny prestebustad vart bygd. På garden står òg eit stabbur i tre etasjar som vart nytta som kornmagasin på 1700-talet. Alle dei tre nemnde bygningane er i dag freda, og det finst òg ein låve og eit grisehus frå 1947. Prestegarden har opp gjennom historia hatt ei rekkje husmannsplassar som vart selde til brukarane i tida 1777–1954.

Prestegarden vart nytta som prestebustad fram til 1991, då presten fekk ny bustad. I dag står ei stifting bak drifta av den tidlegare prestegarden, som vert nytta til kulturføremål. Fleire av bygningane har vorte restaurerte på 2000-talet.

## Fotnotar

## Kjelder
* Aur prestegård (offisiell nettstad)

## Bakgrunnsstoff
*
Eidsberg prestegard

**Eidsberg prestegard** ligg like aust for Eidsberg kyrkje, på den andre sida av fylkesveg 124. Kyrkjestaden er frå mellomalderen, og prestegarden vart ikkje minst kjend på 1700-tallet, då Jacob Nicolai Wilse var sokneprest i Eidsberg. Ein trur at dagens våningshus vart oppført rundt 1858, og det vart restaurert i 1964.

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Eidsberg prestegård|Eidsberg prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Fet prestegard

**Fet prestegard** ligg like nord for Fet kyrkje i Akershus fylke.

Tidlegare hadde prestegarden ein hovudbygning frå 1760-åra (biletet i midten). Denne vart riven i 1901 då dagens prestegardsbygning i sveitserstil vart oppført. Bygningen har framleis preg av sveitserstil, men fasaden og inngangspartiet er noko forenkla jamført med det opphavelege.

Rundt omkring prestegarden er det elles ei rekkje spor etter aktivitet i steinalderen, bronsealderen og jarnalderen.

## Fotnotar

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Fet prestegård|Fet prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Nissedal prestegard

**Nissedal prestegard** er ein gamal prestebustad som ligg like ved Nissedal kyrkje.

På prestegardstunet står fem freda bygningar: hovudbygning, drengestove, driftsbygning, vognskjul og stabbur. Stabburet, frå 1300-talet, er eldst. Dei andre bygningane ber preg av 1800-talet. Drengestova har tidlegare vore forpaktarbustad og vart bygd omkring 1850, medan det om lag jamgamle vognskjulet vert nytta som garasje. Nøyaktig alder på driftsbygningen er ukjend.

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Nissedal prestegård|Nissedal prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 
 
## Bakgrunnsstoff
*
Kråkstad prestegard

**Kråkstad prestegard** ligg like inntil Kråkstad kyrkje i Nordre Follo kommune i Akershus fylke.

Kyrkja er frå mellomalderen, og prestegarden går for å vere mellom dei eldste gardane i regionen. Det er ei rekkje gravhaugar i området, og ein oldtidsveg går mellom prestegarden og kyrkja. *Den fredrikshaldske kongevei* går forbi staden.

Den førre prestegarden brann i 1770, og den noverande hovudbygningen vart oppført i 1771. Han er lafta og har to etasjar og valmtak. Bygningen vart restaurert etter planar av Otto Scheen i 1922. Ved prestegarden finst òg eit stabbur frå 1827 og eit telthus. Heile anlegget er freda.

## Referanser

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond
* Akershusmuseet om kyrkja og prestegarden

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Kråkstad prestegård|Kråkstad prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Elverum prestegard

**Elverum prestegard** ligg vel 300 meter sørvest for Elverum kyrkje. Prestegardsbygningen er eit lafta bygg i to etasjar oppført i 1829–34. Anlegget vart restaurert og modernisert i 1979. Hovudbygningen er freda, og det finst òg eit vognskjul og ein forpaktarbustad frå 1840 der berre eksteriøret er freda.

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Elverum prestegård|Elverum prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Løten prestegard

**Løten prestegard** ligg nord for Løten kyrkje. Både kyrkja og prestegarden har vore på staden sidan mellomalderen. Den tidlegare prestegarden brann ned til grunnen i 1705, og dagens anlegg er frå etter dette. I 1732 bestod prestegardanlegget m.a. av våningshus, borgstue, drengestue, bryggerhus, mjølkekammer samt eit bustadshus til.

Gardsanlegget har vorte mykje endra etter dette. Ein gong i perioden 1796–1814 vart det oppført eit nytt våningshus, og våningshuset frå 1705 vart gjort om til drengestove, og frå 1879 forpaktarbustad. Denne har sidan vorte teken ned og flytta til Hedmarksmuseet. Etter at ny prest kom til staden i 1919, vart fleire bygningar (m.a. låven, stallåven, fjøset og  grisehuset) rivne, og det vart oppført ny forpaktarbustad. Hovudbygningen er i dag freda.

Gardsdrifta er forpakta bort og ikkje ein del av presten si verksemd i dag.

## Fotnotar

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond
* Løten kommune 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Løten prestegård|Løten prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Presteidbrua

**Presteidbrua** er ei bru i betong og stål som kryssar Presteidstraumen  i Presteidfjorden i Hamarøy kommune i Nordland. Brua er 112,46 meter lang og er ein del av fylkesveg 81. Brua blei opna i 1957. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Hole prestegard

**Hole prestegard** ligg like nord for Hole kyrkje på Røysehalvøya i Hole kommune.

Både kyrkestaden og prestegarden har røter attende til mellomalderen, og ein trur at prestegarden har gjeve namn til staden og kommunen. Den noverande prestegardsbygningen vart oppført tidleg på 1800-talet og betydelig endra i 1880-åra. Det freda gårdsanlegget omfattar elles m.a. eit tømra stabbur i tre etasjar fra 1800-talet og ein forpaktarbustad fra 1915 samt eit hageanlegg. Prestegarden har gjennom historia vore ein viktig skogeigar, og det har lege husmannsplassar under garden.

## Kjelder
* Om Hole prestegard på internettsidene til Opplysningsvesenets fond
* John Rømmesmo: Hole prestegård  (Hole kommune, opptrykk frå kyrkjebladet)

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hole prestegård|Hole prestegård]]» frå ,  den 2. juli 2014.*  
 
## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
*
Ironside

**«Ironside»** er ein song av Odd Børre & Jan-Erik Berntsen fr 1971. Songen er skriven av  Sigurd Jansen og Bjørn Hansen.

«Ironside» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk og engelsk av Odd Børre & Jan-Erik Berntsen, og enda på andreplass med 48 poeng.

## Fotnotar
Fjell-låt

**«Fjell-låt»** er ein singel av Jan Høiland, gjeven ut i 1971. Songen er skriven av Frode Færøvig.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1971
«Fjell-låt» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Jan Høiland, og enda på sjetteplass med 36 poeng.

## Fotnotar
Gi meg en sebra!

**«Gi meg en sebra!»** er ein singel av Anita Hegerland, gitt ut i 1971. Songen er skriven av Carsten Klouman og Dag Frøland.

## Melodi Grand Prix
«Gi meg en sebra!» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen blei framført på norsk av Anita Hegerland, og enda på fjerdeplass med 44 poeng. Hegerland var berre ni år då ho deltok i den norske finalen, og ho er den yngste artisten i tevlinga si historie. Reglane i dag krev at artistane må vere 16 år, og Hegerland vil derfor truleg halde fram som den yngste deltakaren nokon gong i Melodi Grand Prix.

## Singel
* Anita Hegerland. Utgitt på singelen Nor-Disc 2107 021 i 1971. Arr.: Carsten Klouman.

## Fotnotar
Riv deg løs

**«Riv deg løs»** er ein son av Anne Lise Gjøstøl frå 1971. Songen er skriven av Ivar Børsum.

«Riv deg løs» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Anne Lise Gjøstøl, og enda på åttandeplass med 37 poeng.

## Kjelder
Brandstorp

**Brandstorp** er ein tettstad i Habo kommun i Jönköpings län i Sverige. I 2010 budde det 116 personar her.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Austre Moland prestegard

**Austre Moland prestegard** eller berre **Moland prestegard** ligg like nord for Austre Moland kyrkje, slik at ein passerer prestegarden på veg til kyrkja frå E18.

Kyrkjestaden er frå mellomalderen, og det har vore prestegard på staden i fleire hundre år, men den hovudbygningen som står på garden no, vart  oppført i 1870.

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Austre Moland prestegård|Austre Moland prestegård]]» frå ,  den 3. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
India av Inger Jacobsen

**«India»** er ein song av Inger Jacobsen frå 1971. Songen er skriven av Christian Hauge.

«India» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen, og enda på tolvte- og sisteplass med 30 poeng.

## Fotnotar
An-Nabk-distriktet

**An-Nabk-distriktet** (arabisk منطقة النبك) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde distriktet eit folketal på 80&nbsp;001. Senteret i distriktet er byen An-Nabk.

Området som distriktet dekkjer vert òg kalla **Qalamoun** (òg skrive Qalamun, Qalamūn, Kalamon og Kalamoun).

## Inndelingar
Distriktet Al-Nabk er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*An-Nabk nahiyah (ناحية النبك): folketal 50&nbsp;747.
*Deir Atiyah nahiyah (ناحية دير عطية): folketal 29&nbsp;254.
*Qarah nahiyah (ناحية قارة): folketal 14&nbsp;248.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An-Nabk District|An-Nabk District]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
An-Nabk

**An-Nabk** eller **Al-Nabk** (arabisk النبك) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq og er senteret i Qalamoun. Han ligg 81&nbsp;km nord for Damaskus og sør for Homs, 1255 meter over havet I 2014 hadde han 90&nbsp;000 innbyggjarar, og var dermed den 35. største byen i Syria.  St. Moses abyssinaren-klosteret (Deir Mar Musa al-Habashi) ligg i Anti-Libanonfjella nær Nabk og er datert attende til minst 500-talet. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar, katolikkar og syrisk kristne.

## Historie
Al-Nabk vart nemnt av arabiske geografar på 1100- og 1200-talet. Ibn Jubayr skreiv at det var ein landsby nord for Damaskus «med mykje rennande vatn og vide enger.» Yaqut al-Hamawi skreiv i 1225 at han «er ein fin landsby med glimrande forsyningar. Her er ei merkverdig kjelde som har kaldt vatn om sommaren, og klårt, flott vatn. Dei seier at kjelda er ved Yabrud.»

## Landemerke
Deir Mar Musa al-Habashi, klosteret for St. Moses abyssinaren, ligg oppom byen i vest.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An-Nabk|An-Nabk]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*

## Bakgrunnsstoff
*Al Nabk.net 
*Al Nabk.com
*4nabk.com
Deir Atiyah

**Deir Atiah** eller **Dayr Atiyah** (arabisk ديرعطية) er ein by i Syria, som ligg mellom Qalamounfjella og Anti-Libanonfjella, 88&nbsp;km nord for hovudstaden Damaskus og langs vegen til byen Homs. Dair Atiah hadde i 2004 10&nbsp;984 innbyggjarar. Innbyggjarane er hovudsakleg kristne.

Dair Atiah har eit moderat klima om sommaren og kalde vintrar, sidan Dair Atiah ligg 1250 meter over havet.

Nærleiken til ørkenområde, der den normale årsnedbøren ikkje overstig 125&nbsp;mm, gjer at miljøet, inkludert dårleg jordsmonn, ikkje gjev gode nok tilhøve til å økonomisk oppretthalde den lokale folkesetnaden, som anten reiser eller har emigrert. Mange innbyggjarar flytta til Amerika tidleg på 1900-talet og til landa kring Persiabukta etter det oppstod høve for arbeid der, i tillegg til det austlege Asia.

## Jordbruk
Bøndene dyrkar druer, aprikos, kirsebær, fiken og anna frukt.

Dair Atiah nyttar grunnvatnet som ligg i dalen.

Dair Atiah har fleire vindmøller, som vert nytta til å pumpe opp vatn frå djupe brunnar. Opphavet til møllene er ikkje kjend, men har vore i bruk i meir enn hundre år.

## Kultur
Dair Atiah har eit museum, eit sportssenter og eit kultursenter.

I 2003 vart det første private universitetet i Syria, Universitetet i Kalamoon, opna i Dair Atiyah.

Folket i Dair Atiah drikk ein varm drikk kalla drikken mate, som syriske utlendingar førte inn frå Sør-Amerika. Invitasjonen «Kom og drikk mate» er typisk for gjestfridomen i regionen. Invitasjonen omfattar ikkje berre ein invitasjon til å drikke, men òg til eit måltid.

## Historie
Historikarar har identifisert namnet på byen med den romerske kommandøren Theodorus Paulus som har eit namn som tyder «Givande Gud» (arabisk عطاء الله). Dette namnet har blitt assosiert i tankane til etterfølgjande generasjonar i Dair Atiah i meir enn tusen år.

Fleire gamle romerske kanalar finst i Yabrud, nær Dair Atiah.

## Hovudattraksjonar
* Museet i Dair Atiah er eit av dei største og rikaste i forstadane til Damaskus, Reif Dimashq. Det inneheld kulturarv frå regionen. 
* Det kanoniske museet i Dair Atiah
* Kulturpalasset i Dair Atiah
* Landsbyen for særskilde behov
* Hammam el-Souk el-Tahtanye

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deir Atiyah|Deir Atiyah]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Dara3ta.com  
* DairAtiah.net  
* DairAtiah.com
Qarah i Syria

**Qarah** eller ** Karah** (arabisk ** قارة**) er ein by i Syria i Qalamoun-distriktet i Rif Dimashq guvernement. Han ligg mellom Qalamounfjella og Anti-Libanonfjella, 95&nbsp;km nord for hovudstaden Damaskus langs vegen til byen Homs. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar og gresk-ortodokse og katolikkar kristne.

## Historie
Han var den sørlegaste byen i Jund Hims militærdistrikt i Stor-Syria under Umayyade-kalifatet. Abu'l-Fida skildra byen i hans *Geografi av 1321* som «ein stor landsby halvvegs mellom Damaskus og Homs. Han er ein stoppestad for karavanane. Dei fleste innbyggjarane er kristne. Han ligg 1½ marsjar frå Homs og 2 marsjar frå Damaskus.» Sidan1300-talet har Qarah lege i skuggen til nabobyen An Nabk i sør.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Qarah, Syria|Qarah, Syria]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*


## Bakgrunnsstoff
*«Photograph of Qarah street" Flickr.com
Al-Tall-distriktet

**Al-Tall-distriktet** (arabisk **منطقة التل**) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 115&nbsp;937. Senteret i distriktet er byen Al-Tall.

## Inndelingar
Distriktet Al-Tall er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Tall nahiyah (ناحية التل): folketal 85&nbsp;933.
*Saidnaya nahiyah (ناحية صيدنايا): folketal 18&nbsp;846.
*Rankus nahiyah (ناحية رنكوس): folketal 11&nbsp;158.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Tall District|Al-Tall District]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Tall i Syria

**Al-Tall** (arabisk التل, òg skrive **al-Tell**) er ein by sør i Syria, administrativt ein del av Rif Dimashq guvernement og senter i al-Tall-distriktet. Han ligg midt i Anti-Libanonfjella, kring 1&nbsp;000 meter over havet. Av stader i nærleiken finn ein Maaraba i sørvest, Damaskus i sør, Dahiyat al-Assad og Douma i søraust, Maarrat Saidnaya i nordaust, Manin i nord, Ashrafiyat al-Wadi og Basimah i nordvest og al-Hamah og Qudsaya i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde al-Tall eit folketal på 44&nbsp;957 i 2004. Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.

Tidleg i 1960-åra vart al-Tall omtalt som ein stort landsby med 3&nbsp;500 innbyggjarar. Ein stor moské ligg i byen, omgjeve av fleire fragment av søyler, steinar som ligg hulter til bulter og gravkammer.
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Tall, Syria|Al-Tall, Syria]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Darayya

**Darayya** (arabisk داريا) er ein forstad til Damaskus i Syria. Sentrum i Darayya ligg 8 kilometer sørvest for sentrum av Damaskus. Administrativt høyrer han til Rif Dimashq guvernement.

Byen hadde eit folketal på 75&nbsp;134 i 2004, og er dermed den 19. største byen i Syria. Darayya ligg 689 meter over havet. Han er ein av dei eldste byane i Syria, og er vistnok staden der apostelen Paulus vart omvendt (30-åra evt.), «på vegn til Damaskus». Patriarken Gregorius III Laham, den andelege leiaren til Den melkittiske kyrkja, vart fødd her den 15. desember 1933 som Lutfy Laham.

## Den syriske borgarkrigen
I byrjinga av opprøret, var Darayya i hovudsak kjend for dei store, fredelege demonstrasjonane mot Assad-regimet. Han var òg kjend for dei ikkje-valdelege aktivistane som brukte å gje tryggingsstyrkane vassflasker og roser, i lag med eit lite brev der det stod «me og du er begge søner av dette heimlandet, vær så snill og la oss protestere i fred». Den unge aktivisten Ghiath Matar (1985-2011) var ein av aktivistane i Darayya, som vart arrestert og torturert til døde av tryggingsstyrkane. Ambassadørar frå USA, Frankrike, England, Nederland, Tyskland, Danmark og Japan var med i gravferda hans i Darayya. Yahya Shurbaji (1979-) er namnet på ein annan islamsk ikkje-valdeleg aktivist i Darayya, som vart arrestert av regimet, men aldri høyrt frå igjen.

Darayya var åstad for kraftige kampar under den syriske borgarkrigen. Byen var tidleg åstad for demonstrasjonar mot regimet og styrkar frå regimet som så slo ned på opprøra. Byen fall til militante opprørar frå den Al-Qaida-tilknytte gruppa Jabhat al-Nusra ei stund i første halvdelen av 2012, og vart gjenerobra to gonger av det syriske forsvaret og andre styrkar som støtta regimet: først i slutten av august 2012, som førte til Darayya-massakren, og så ein andre gong den 4. januar 2013. Sommaren 2013 var det framleis kampar i byen og det meste av kommunen var kontrollert av opprørsstyrkar.

I midten av 2016 hadde den syriske regjeringshæren kontroll over rundt 65&nbsp;% av Darayya, og auka territoriet han rådde over medan han gjorde omleiringa hardare. I august 2016 blei det gjort ein avtale der opprørskjemparar og sivile kunne evakuerast frå byen. Dette var i røynda ei overgjeving frå opprørarane, som fekk fritt leide til Idlib i nord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Darayya|Darayya]]» frå , den 3. juli 2014 og 30. juni 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
 

## Bakgrunnsstoff
*Daraya, Rif Dimashq - Video av bombinga av Darayya under den syriske borgarkrigen - YouTube.
Sahnaya

**Sahnaya** (arabisk صحنايا, òg skrive **Sihnaya**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, sørvest for Damaskus i det vestlege Ghouta. Av stader i nærleiken finn ein Ashrafiyat Sahnaya, Darayya, Muadamiyat al-Sham, Judaydat Artuz, Khan Danun og Al-Kiswah. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Sahnaya eit folketal på 13&nbsp;993 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Sahnaya *[[nahiyah]]* som består av to småbyar med eit samla folketal på 44&nbsp;512.

## Historie
Innbyggjarane i Sahnaya er hovudsakleg drusarar og gresk-ortodokse. St. Paulusgrotta nær byen er visstnok gøymestaden til apostelen Paulus då han vart forfølgd i Damaskus.

## Geografi og folkesetnad

Sahnaya ligg i eit landleg område og har eit varmt klima. Dei fleste husa er enkle, hovudsakleg laga av stein. Fordi han ligg ved Damaskus, ein av dei eldste byane i verda, har byen eit ganske slite og spartansk utsjånad. Innbyggjarane er hovudsakleg muslimar, men her finst òg nokre kyrkjer. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sahnaya|Sahnaya]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Skedsmo prestegard

**Skedsmo prestegard** eller **Skedsmovollen gard** ligg like sørvest for Skedsmo kyrkje, på den andre sida av Vestvollveien.

Opphavleg var Huseby — der det no er bygdemuseum — prestegard i Skedsmo, men Skedsmovollen gard vart kjøpt inn til slik bruk i 1883. Hovudbygningen er frå 1860 og vert brukt som prostebustad. Han vart restaurert i 2011 er framleis eid av Opplysningsvesenets fond. Derimot er forpaktarbustaden frå 1700-talet (som har hatt fleire bruksføremål) og stabburet frå 1800-talet no eigde av Skedsmo historielag. Den tidlegare forpaktarbustaden vert no kalla Historielagets hus.

Ein rideskole var i ei årrekkje knytt til prestegardsstallen, men vart lagt ned i 2006. I området er det elles registrert over 40 gravhaugar frå jarnalderen.

## Fotnotar

## Kjelder
* Opplysningsvesenets fond

## Bakgrunnsstoff
*
Nannestad prestegard

**Nannestad prestegard** ligg nordaust for Nannestad kyrkje, på vestsida av fylkesveg 120.

Akkurat som kyrkja har prestegarden røter attende til mellomalderen. Det skal finnast ei bygningskjerne frå 1793–94, men heile prestegarden vart teken ned i 1880 og ført opp att på ny grunnmur. Eit tilbygg med veranda er frå 1902. I 1984 vart det gjort framlegg om å frede prestegarden, men det vart trekt attende, ettersom bygningen har vorte forandra, ikkje minst innvendig. Riksantikvaren har i staden gjort framlegg om å regulere uteområdet til spesialområde for bevaring.

## Kjelder

* Opplysningsvesenets fond

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Nannestad prestegård|Nannestad prestegård]]» frå ,  den 3. juli 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Bruksvallarna

**Bruksvallarna** er ein tettstad i Härjedalens kommun i Jämtlands län i Sverige. I 2010 budde det 95 personar her. Staden er ein vintersportstad som særleg er eit senter for langrenn.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad]
Rankus

**Rankous** eller **Rankus** (arabisk رنكوس) er ein landsby i Syria og feriestad om sommaren i provinsen Damaskus (Rif Dimashq) i Anti-Libanonfjella, 45&nbsp;km from Damaskus, i ei høgd mellom 1650 og 2150 meter over havet. Klimaet i landsbyen er kjølig om sommaren og kaldt om vinteren. I løpet av eit år kjem det vanlegvis mellom 350 og 650 mm regn og snø. Fjella kring landsbyen er dekte med snø om vinteren. Folketalet er 19&nbsp;900 innbyggjarar.

Landsbyen er kjend for dyrking av frukttre: eple, pære, kirsebær, mandlar og aprikos. I tillegg vert dyrka poteter, erter og mange andre typar grønsaker. 

Det ligg historiske monument i nærleiken av Rankous med grotter, gamle gravplassar og kammer og gravering i stein. 

Byen vart hardt skadd under kampar mellom regjeringsstyrkane og opprørarane under den syriske borgarkrigen.

## Folk frå Rankous
* Sjeik Mahmoud Baayoun
* Mohamed Ali Abdel Jalil - omsetjar og essayist

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rankus|Rankus]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Darayya-distriktet

**Darayya-distriktet** (arabisk **منطقة داريا**) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 260&nbsp;961. Senteret i distriktet er byen Darayya.

## Inndelingar
Distriktet Darayya er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Darayya nahiyah (ناحية داريا): folketal 131&nbsp;501.
*Sahnaya nahiyah (ناحية صحنايا): folketal 44&nbsp;512.
*Al-Hajar al-Aswad nahiyah (ناحية الحجر الأسود): folketal 84&nbsp;948.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Darayya District|Darayya District]]» frå ,  den 3. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vi vil tro det vi synger

**«Vi vil tro det vi synger»** er ein song av Webe Karlsen, Dag Spantell & Geir Wentzel frå 1971. Songen er skriven av Kjell Karlsen og Terje Mosnes.

«Vi vil tro det vi synger» deltok i Melodi Grand Prix 1971, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1971 i Dublin i Irland. Songen vart framført på norsk av Webe Karlsen, Dag Spantell & Geir Wentzel, og enda på tredjeplass med 45 poeng.

## Fotnotar
Al-Hajar al-Aswad

**Al-Hajar al-Aswad** (arabisk **الحجر الأسود**, tyder *Svart stein*) er ein by i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq guvernement. Han hadde eit folketal på 96&nbsp;419 i 2007, og er den 13. største byen i Syria. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Hajar al-Aswad|Al-Hajar al-Aswad]]» frå ,  den 3. juli 2014.*
Eidsvoll prestegard

**Eidsvoll prestegard** ligg om lag 400 meter søraust for Eidsvoll kyrkje.

Både kyrkja og prestegarden har røter attende til mellomalderen, men bygningane er av langt nyare dato. Eidsvoll spelte ei viktig historisk rolle medan den førre prestegardsbygningen stod. Han vart oppført i 1720. Då Eidsvoll kirke ble gjenreist etter brannen i 1762, vart storstua på prestegarden nytta til gudstenester. På 1800-tallet var størrelser som Nicolai Wergeland (1817–48) og Eilert Sundt (1869–75) sogneprester her, og i førstnevntes embedstid vokste både Henrik Wergeland og Camilla Wergeland opp på gården. Wergeland, Sundt og en rekke andre prester er for øvrig portrettert på bilder under orgelgalleriet i kirken.

Denne prestegardsbygningen brann ned til grunnen i 1877, og den noverande prestegarden vart bygd etter det. Anlegget vart i si tid foreslått freda, men forslaget vart trekt attende i 1984. Sidan har Riksantikvaren gått inn for at prestegardstunet og området rundt vert regulert til spesialområde for bevaring. Tunet er ikkje spesielt langt frå kyrkja, men dei to framstår ikkje som ei samla enining. Uttunet er skilt ut og vert nytta til opplærings- og aktivitetssenter for psykisk utviklingshemma, og drengestua vert nytta til ei utstilling om Wergelandfamilien og Eidsvoll. Eidsvoll stasjon og ei rekkje andre eigedomar har vorte skilt ut frå prestegarden, som i si tid var ein av dei største gardane i Eidsvoll. Garden har adresse Camilla Colletts veg, og i nabolaget er det laga ein kultursti som inngår i Pilegrimsleia.

## Fotnotar

## Kjelder
* Store norske leksikon
* Opplysningsvesenets fond
* Kulturnett Akershus 

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Eidsvoll prestegård|Eidsvoll prestegård]]» frå ,  den 3. juli 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Hoff prestegard

**Hoff prestegard** eller **Østre Toten prestegard** ligg nordaust for Hoff kyrkje i Østre Toten.

Kyrkja og prestegarden her røter attende til mellomalderen. Prestegårdsbygningen vart lafta i to etasjar i 1730. Han hadde da seks rom i kvar etasje, men vart seinere utvida, slik at han rundt 1780 var på 600 kvadratmeter. Bygningen vart oppgradert og romfordelinga endra i 1971. Garden omfattar elles m.a. forpaktarbustad frå 1830 og stabbur frå 1844. Heile gårdsanlegget vart freda i 1991.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hoff prestegård|Hoff prestegård]]» frå ,  den 3. juli 2014.*  


## Bakgrunnsstoff
* Opplysningsvesenets fond
*
Reidar Aulie

**Reidar Aulie** () var ein norsk målar. Han vart særleg kjend for kunstverk han laga under den nazi-tyske okkupasjonen 1940-45. Mange av måleria hans er elles fulle av symbol og dermed ofte opne for ulike tolkingar. Juristen Andreas Aulie var ein eldre bror.

### Liv og gjerning
Aulie voks opp i ein middelklasseheim i Oslo. Etter eksamen i 1927 reiste han og medstudenten Bjarne Ness til Paris, men Ness døydde kort etter av tuberkulose. Same året debuterte Aulie på Høstutstillingen i Oslo. I 1930-åra måla Aulie bilete med sosialistisk innhald, og han tok parti med arbeidarrørsla i den politiske og sosiale striden. All sin dag seinare var han oppteken av den jamne mann og portretterte denne med sterk innleving. Han illustrerte fleire av Ingeborg Refling Hagen sine bøker og verk av dansken Martin Andersen Nexø. Vidare måla han det kjende fondbiletet av Henrik Wergeland på Stein skole på Romerike.

Aulie busette seg i 1936 i Maridalsveien i Oslo, der han budde livet ut, med atelieret sitt på eigedomen. I tida 1940-45 laga han fleire minneverdige verk, då han i periodar låg i dekning på eit gardsbruk i Eidsberg som tilhøyrde ein svoger. Særleg i 1943, då Aulie måla verk som *9. april 1940*, og seinare *Morgenappell på Grini*, var han aktiv. For desse måleria vart han vinteren 1945 arrestert og sett i Grini fangeleir, då dei ikkje vart tolerert av den tyske sensuren.

Aulie laga elles industrimotivet som prega baksida av 500-kronesetelen utgjeven av Noregs Bank i tida 1948–76. I 1950 måla han fresken *Arbeiderbevegelsens historie* i Oslo Rådhus. Frå 1958 var han professor ved Statens kunstakademi, der han åra 1965 til -71 var rektor. I 1964 vart han tildelt den svenske Prins Eugen-medaljen for sitt kunstnariske arbeid.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Reidar Aulie|Reidar Aulie]]» frå ,  den 3. juli 2014.*
Al-Kiswah

**Al-Kiswah**  (arabisk الكسوة, òg skrive **Kiswe**) er ein by i Rif Dimashq guvernement i Syria. Han ligg kring 13 km sør for Damaskus. Han var åstad for slaget ved Marj al-Saffar i 1303 og fødestaden til Adnan Awad.

Administrativt høyrer Al-Kiswah til distriktet Markaz Rif Dimashq. Han er ein av dei største byane i distriktet ut frå folketal. 


|Bru i Kiswe kalla Al-Kobri
|Den store moskeen i Kiswe 
|Elv i Kiswe
Fil:Al-Kiswah-farms.jpg|Gardar i Kiswe


## Bakgrunnsstoff
* Meir informasjon om byen 
* Offisiell nettstad
Siljan prestegard

**Siljan prestegard** (gnr./bnr. 14/1) ligg like vest for Siljan kyrkje. Både kyrkja og prestegarden har røter attende til mellomalderen og bar i si tid namnet Slemdal.

På prestegardstunet står fem bygningar. Anlegget har stått på ei liste over fredningsverdige bygningar, men vart fjernet frå denne etter ein fredningsgjennomgang i 1993, ettersom bygningsmassen ikkje vart betrakta som tilstrekkeleg autentisk. Prestegarden er satt i stand på 2000-talet.

Nordvest for driftsbygningen ligg fire gravhaugar, der det er gjort arkeologiske funn.

## Referanser

## Bakgrunnsstoff
* Opplysningsvesenets fond
Markaz Rif Dimashq

**Markaz Rif Dimashq** (arabisk مركز ريف دمشق, *Markaz Rif Dimašq*) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq guvernement. Det består av ei gruppe kommunar som ligg kring byen Damaskus (eit eige guvernement). I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 837&nbsp;804. Han omringar, men omfattar ikkje byen Damaskus, og har sjølv ikkje eit offisielt administrativt senter. Med eit folketal på 136&nbsp;427 innbyggjarar, er byen Sayyidah Zaynab den største i distriktet. 

## Inndelingar
Distriktet Markaz Rif Dimashq er delt inn i seks underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Kiswah nahiyah (ناحية الكسوة): folketal 112&nbsp;095.
*Babbila nahiyah (ناحية ببيلا): folketal 341&nbsp;625.
*Jaramana nahiyah (ناحية جرمانا): folketal 114&nbsp;363.
*Al-Malihah nahiyah (ناحية المليحة): folketal 56&nbsp;652.
*Kafr Batna nahiyah (ناحية كفر بطنا): folketal 123&nbsp;474.
*Arbin nahiyah (ناحية عربين): folketal 89&nbsp;595.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Markaz Rif Dimashq|Markaz Rif Dimashq]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Babbila

**Babbila** (arabisk ببيلا, òg skrive **Bebbila**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement, i den sørlege utkanten av Damaskus, vest for Yarmoukleiren. Av stader i nærleiken finn ein al-Hajar al-Aswad, Jaramana, Sayyidah Zaynab, al-Sabinah og Yalda. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Babbila eit folketal på 50&nbsp;880 i 2004. Byen er òg det administrative senteret i Babbila *[[nahiyah]]* som består av 13 småbyar og landsbyar med eit samla folketal på 341&nbsp;625.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Babbila|Babbila]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jaramana

**Jaramana** (arabisk **جرمانا**) er ein by sør i Syria i Rif Dimashq guvernement på Ghoutasletta. Han ligg 10 kilometer søraust for den syriske hovudstaden Damaskus og ligg innanfor storbyområdet. Folkesetnaden er hovudsakleg kristne og drusarar.

## Historie
Jaramana vart vitja av den den syriske geografen Yaqut al-Hamawi tidleg på 1200-talet og han skreiv at han var «ein bydel i Ghautah kring Damaskus».

## Demografi
Sidan 2003 og byrjinga av Irakkrigen, emigrerte mange irakarar til Jaramana, og folketalet auka frå kring 100&nbsp;000 til over 250&nbsp;000. I følgje folketeljinga 2004 var folketalet i byen 114&nbsp;363.

Det ligg òg ein palestinsk flyktningleir nær byen med same namnet. Jaramana har vore ein av dei mest populære destinasjonane for irakiske assyrisk kristne flyktningar som flykta frå det ustabile landet. I oktober 2006 fekk det assyriske samfunnet i Jaramana ein prest frå Mosul i Irak. Presten, Arkan Hana Hakim, hevda det no er 2&nbsp;000 assyrisk-irakiske flyktningar i byen Jaramana aleine.

Den 28. november og 12. desember 2012 vart den hovudsakleg drusiske og kristne byen råka av ein sjølvmordsbombar og ei bilbombe som tok livet av minst 54 sivile, inkludert kristne, drusarar, og sunnimuslimar. Sjølvmordsbombarane tok òg livet av fleire irakiske og palestinske flyktningar i Jaramana.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jaramana|Jaramana]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 


## Bakgrunnsstoff
*Nyhende frå Jaramana
*Bilete frå Jaramana flyktningleir
Kafr Batna

**Kafr Batna** (arabisk كفر بطنا, òg skrive **Kfar Batna** og **Kafar Batna**) er ein by i Rif Dimashq guvernement sør i Syria og ein forstad til Damaskus. Han ligg kring 4&nbsp;km aust for nabolaget Bab Sharqi. Kafr Batna hadde eit folketal på 22&nbsp;535 i 2004.

## Historie
Namnet Kafr Batna indikerer at han var tidlegare ein arameisk landsby i jarnalderen.

Under Qays-opprøret mot abbaside-guvernøren av Syria, slo opprørarane leia av Muhammed ibn Bayhas leir i byen i 842 evt. før dei drog vidare til Damaskus. Her fekk dei støtte frå andre landsbyar i Ghouta-området, som hjelte dei i det mislukka oppøret. Yaqut al-Hamawi vitja byen i 1226, under Ajjubide-dynastiet, og skidlra han som «ein landsby på Ghautah ved Damaskus, i Da'iyyah iklim (distrikt).» Han skreiv òg at somme medlemmar av Umayyade-folket, som styrte i Syria fram til midten av 700-talet, framleis budde i Kafr Batna.

### Syrisk opprør
Somme av innbyggjarane i Kafr Batna har delteke på begge sider under den syriske borgarkrigen. Den 29. januar 2012 køyrde stridsvogner frå den syriske hæren inn i forstaden for å drive ut opprørarar i Den frie syriske armeen (FSA), som hadde stillinga der. Sjølv om det ikkje er verifisert, rapporterte aktivitstar mot regjeringa at fem FSA-soldatar og 14 sivile, inkludert minst ein mindreårig, vart drepne under åtaket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kafr Batna|Kafr Batna]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*.
*.
*.
*
*
Douma-distriktet

**Douma** (arabisk دوما, *Dūmā*) er eit distrikt (mantiqah) i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq guvernement, nord for hovudstaden Damaskus. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 433&nbsp;719. Det administrative senteret er byen Douma.

## Inndelingar
Distriktet Markaz Douma er delt inn i sju underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Douma  nahiyah (ناحية دوما): folketal 181&nbsp;934.
*Harasta nahiyah (ناحية حرستا): folketal 88&nbsp;816.
*Al-Sabe' Biyar nahiyah (ناحية السبع بيار): folketal 395.
*Al-Dumayr nahiyah (ناحية الضمير): folketal 26&nbsp;192.
*Al-Nashabiyah nahiyah (ناحية النشابية): folketal 76&nbsp;814.
*Al-Ghizlaniyah nahiyah (ناحية الغزلانية): folketal 36&nbsp;715.
*Harran al-Awamid nahiyah (ناحية حران العواميد): folketal 22&nbsp;853.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Douma District|Douma District]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tryggevældesteinen

**Tryggevældestenen** er ein runestein som vart funnen i Tryggevælde i Faxe kommune i Danmark ikring 1550, og som no står på Nationalmuseet i København.

Runeinnskriften går i loddrette band som alle skal lesast nedanfrå og opp, og er omsett til moderne dansk slik: «Ragnhild, Ulfs søster, satte denne sten og gjorde denne høj og denne skib[s-sætning] efter Gunulf sin mand, den glammende mand, søn af Nærve. Få bliver nu født bedre end han. Han skal blive en ræte som ailti denne sten eller slæber den herfra.»

Steinens opphavlege plass er ukjend, men det finst opplysningar om at det har stått på eller attmed ein gravhaug (dansk: *høj*) i nærleiken som vert kalla Kejserhøjen eller ved Kongshøjen på kyrkjagarden ved Hårlev kyrkje. I innskrifta på steinen er det nemnd ei skipssetting, det vil seie to radar med stein forma som konturane av eit skip sett ovanfrå, og difor er det truleg at steinen har vore ein part i denne skipssettinga. Eit døme på at runesteinar kan gå inn i skipssettingar, er Glavendrupsteinen på Fyn, som òg er reist av den same Ranghild som har reist Tryggevældesteinen. Dei avsluttande forbanningsorda i innskrifta på Tryggevældesteinen er nesten dei same som på Glavendrupstenen. Meininga med verbet *ailti* er uklår, men kan ha noko å gjere med at steinen ikkje skal verte øydelagt. Kva ordet *ræte* tyder, er likeeins omdiskuteret, men har kan hende samanheng med dialektordet *ræde*, som tyder noko som skal skræme. Omtalen av den avlidne som *få bliver nu født bedre end han* er metrisk forma i stavrim.

## Kjelder
Douma i Syria

**Douma ** (arabisk دوما, *Dūmā*) er ein by i Syria. Senteret ligg kring 10 km nordaust for sentrum i Damaskus. Han er senteret i Rif Dimashq guvernement (som omringar Damaskus guvernement), og er òg det administrative senteret i Douma-distriktet. 

Under den syriske borgarkrigen var Douma vitne til mange demonstrasjonar mot den syriske regjeringa og kampar mot den syriske hæren og tryggingsstyrkane.

Den 30. januar 2012, fekk den syriske hæren kontroll over byen etter ein stor operasjon mot armerte opprørsgrupper i Rif Dimashq guvernement.

Den 26. juni 2014 hadde Den frie syriske armeen kontroll over det meste av forstadane. Kampar og bombing av byen heldt då framleis på.

## Sjå òg
*slaget ved Douma

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Douma, Syria|Douma, Syria]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arbin i Syria

**Arbin** (arabisk عربين, òg skrive **Irbin**) er ein by sør i Syria i Markaz Rif Dimashq-distriktet i Rif Dimashq guvernement, like aust for nabolaget Jobar i Damaskus. Av stader i nærleiken finn ein Kafr Batna og Saqba i sør, Zamalka og Ayn Tirma i sørvest, og Douma i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde Arbin eit folketal på 44&nbsp;934 i 2004. Arbin er ein av plassane ein trur kan ha vore den antikke byen Riblah.

Under den syriske borgarkrigen tok Den frie syriske armeen (FSA) kontroll over fleire forstader nord for hovudstaden Damaskus, inkludert Arbin den 2. juli 2012. FSA-soldatar skal openlyst ha patruljert gatene i forstadane og kampane skjedde mindre enn 10 km frå sentrum av sjølve Damaskus. I november 2012 var det langvarige kampar i byen etter mengda opprørarar auka i Rif Dimashq. Det vart rapportert at opprørarar hadde kontroll over staden den 7. desember 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arbin, Syria|Arbin, Syria]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sayyidah Zaynab

**Sayyidah Zaynab** (arabisk **السيدة زينب**, tyder *Frua Zaynab*) ofte kalla **Set Zaynab**, er ein by i Syria i Rif Dimashq guvernement. Med eit folketal på 136&nbsp;427 (2004), Sayyidah Zaynab er han den 10. største byen i Syria og den største forstaden kring hovudstaden Damaskus. Han ligg berre 10&nbsp;km sør for den syriske hovudtaden. Administrativt ligg byen i Markaz Rif Dimashq og høyrer til Babbila *[[nahiyah]]* («underdistrikt»). Kommunen Sayyidah Zaynab er framleis rekna som eit landleg samfunn i guvernementet Rif Dimashq.

## Etymologi
Namnet på byen kjem frå heilagdomen der grava til Zaynab, dottera til ‘Alī og Fātimah og barnebarnet til Muhammed, ligg. Sjiamuslimar trur at Sayyidah Zaynab-moskéen er den autentiske gravstaden til Zaynab, medan moskéen i Kairo med same namn høyrer til Zaynab bint Yahya bint Zayd bint ‘Alī Zayn al-‘Ābidīn (t.d. oldebarnet til imamen).

## Religiøs tyding
Sayyidah Zaynab er ein av dei viktigaste pilegrimsstadane innan sjiaislam. I 1980-åra, under og etter Den iransk-irakiske krigen, auka talet på vitjande kraftig og nådde ein topp i 1990-åra då Sayyidah Zaynab-moskéen stod ferdig. Den vesle byen vart omvendt til eit stort pilegrimmssenter for sjiamuslimane. I dag (fram til borgarkrigen) vitjar kring 1 million turistar byen kvart år.

I dag er det 33 offentlege skular og mange religiøse institusjonar i byen.

## Nyare historie
Den 27. september 2008 gjekk det av ei bilbombe i krysset som fører opp til moskéen, og tok livet av 17 menneske, medan 17 andre vart skadde.

Den 14. juni 2012 vart byen igjen åstad for eit sjølvmordsåtak då ei bilbombe førte til at 14 menneske vart hardt skadde.

Sidan midten av sommaren 2012 har byen vore under åtak frå væpna militante sunnimuslimar frå nabobyane. Mange sjiamuslimar og pro-statlege familiar vart drivne ut av heimane sine sør i Damaskus og søkte tilflukt i Sayyidah Zaynab. Bombeåtak vart meir vanleg i denne hovudsakleg sjiamuslimske byen. I januar 2013 landa ei bombe på Sayyidah Zaynab-moskéen og føte til noko skade på ein av minaretane.

## Sjå òg
*Sayyidah Zaynab-moskéen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sayyidah Zaynab|Sayyidah Zaynab]]» frå ,  den 4. juli 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Harasta

**Harasta** (arabisk حرستا, *Ḥarastā*), òg kalla *Harasta al-Basal*, er ein by og ein nordaustleg forstad til Damaskus i Rif Dimashq i Syria. Harasta ligg 702 meter over havet. Han hadde i 2007 38&nbsp;184 innbyggjarar, og var då den 43. største byen i Syria.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harasta|Harasta]]» frå ,  den 4. juli 2014.*
Tveit prestegard

**Tveit prestegard** (gnr./bnr. 110/1) ligg like sørvest for Tveit kyrkje i Kristiansand kommune i Vest-Agder.

Hovudbygningen er lafta i to etasjar og vart oppført mellom 1812 og 1820. Ved ei omfattende vøling i 1884–87 vart bygningen utvida med ei kontorfløy på vestre gavlvegg. Bygningen har liggjande panel utvendig. Det vart gjort om på romfordelinga i 1960-åra. Prestegarden vart freda i 1991.

Også ein gravhaug i prestegardshagen er freda. Det er elles gjort diverse funn i prestegardsområdet.

Tveit prestegard er staden der Tveit formannskapsdistrikt (kommune) vart konstituert 10. januar 1838. Kommunen vart slegen saman med Kristiansand i 1964.

## Fotnotar

## Kjelder
* Tveit prestebolig  hos Opplysningsvesenets fond

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Tveit prestegård|Tveit prestegård]]» frå ,  den 4. juli 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Miljødirektoratets naturbase  om kartlegging av prestegardsgrunnen