open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pisanello

**Antonio di Pucci Pisano**, betre kjend som **Pisanello** () var ein italiensk målar og medaljegravør under ungrenessansen. Kunstsynet hans var prega av både seingotikk og gryande renessanse. Særleg med sine portrettmedaljar vart han ein pioner i renessansen i Nord-Italia.

## Liv og gjerning

Pisano var fødd i Pisa og elev av Gentile da Fabriano. Arbeida til Pisanello verk viser ei nøyaktig og detaljert attgjeving av røyndomen. *Helgenen Eustachius sitt syn* er eit framifrå døme på Pisanellos naturalisme, hans måte å gjengi riddarskapen og hans beundring for naturen. Dei fleste av Pisanellos mange freskar har vorte øydelagde. Berre to av dei er bevart, begge desse er i kyrkjer i Verona; *Maria får bodskapen* i San Fermo og *Helgenen Georg og prinsessa* i Sant'Anastasia-kyrkja. 

Ved sidan av talrike måleri av helgen-legender var Pisanello kjend for sine måleri av dyr. Desse bileta utmerka seg ved det naturtru uttrykket. Men særleg ry fekk han, då han som ein av dei fyrste, modellerte medaljongar med portrett som deretter vart støypt i metall. Frå kring 1435 arbeidde han ein del med den kunstforma. Ein medalje frå 1438 som syner den bysantinske keisaren Johannes VIII Palaiologos er døme på kor langt han nådde på det feltet.

Pisanello arbeidde i både Verona, Venezia, Pavia, Roma, Ferrara, Rimini, Milano, Mantova og Napoli. *Codex Vallardi* er eit samleverk frå den tid som viser Pisanellos teikningar og modellar. Kring 1425 stod elles Pisanello for den fyrste aktstudien av ein kvinnekropp i nyare kunstsoge.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pisanello|Pisanello]]» frå ,  den 6. juni 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Andrea del Castagno

**Andrea del Castagno** () var ein italiensk målar under ungrenessansen, hovudsakleg påverka av Masaccio og Giotto.

### Liv og gjerning
Andrea del Castagno var fødd i Castagno, ein landsby nær Monte Falterona ved Firenze. Lite er kjent om utdanninga hans, men han skal ha vore lærling hos Fra Filippo Lippi og Paolo Uccello. Under krigen mellom Firenze og Milano budde han i Corella. Då krigen var over reiste han tilbake til heimen sin. 

Verna av Bernadetto de' Medici flytta han i 1440 til Firenze. Her måla han på fasaden av *Palazzo del Podestà* bileta av dei hengde taparane etter *slaget ved Anghiari*. I 1440-41 fullførte han freskane av *Korsfesting og helgenar*, perspektiva og figurane i arbeida syner påverknad frå Masaccio. I 1442 var han i Venezia, der han fullførte freskane i *San Tarasio*-kapellet i *San Zaccaria-kyrkja*. Seinare arbeidde han også i Markuskyrkja, der han fullførte freskomåleriet *Jomfru Marias død* (1442–43).

Tilbake i Firenze forma han eit glasmåleri med *Nedtakinga frå krossen* for den lokale kyrkja *Santa Maria del Fiore*. Den 30. mai 1445 vart han medlem av Medici-lauget. Frå same året stammar fresken *Madonna med barn og Santi*. Dei seinare arbeida hans omfattar freskar i det dåverande klosteret *Sant'Apollonia* i Firenze frå 1447, og det måla monumentet av Niccolò da Tolentino i 'Santa Maria del Fiore' i Firenze, laga i 1456.

Gjennom strengt å prioritere modellteikning og det taktile, eit typisk drag for tidlege florentinske målarar og skulptørar, kom Castagno sine verk til å spele ei viktig rolle for seinare målarar i Firenze. Mellom desse finn ein folk som Luca Signorelli, Leonardo og framfor alt Michelangelo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Andrea del Castagno|Andrea del Castagno]]» frå ,  den 6. juni 2013.*
Melløs stadion

**Melløs Stadion** er ein fotball- og friidrettsarena i Moss. Området har fire grasbanar: éin hovudarena der Moss FK spelar og tre treningsbaner. Kunstgrasbanen vart teken i bruk hausten 2005.

Stadionet har i dag ein kapasitet på 4 117 plassar, av dette 2 400 sete. Dette kjem av strenge krav frå NFF. Det er planar om å bygge ut Melløs til Melløs Arena. Dette har ei kostnadsrame på 120 millionar, men pengane er ikkje på plass.

## Arrangement
Det er blitt halde Noregsmeisterskap i både friidrett og hurtigløp på skøyter på Melløs.
* NM i friidrett 1990 – Kongepokalvinnarar vart Georg Andersen (kulestøyt) og Hanne Haugland (høgdehopp).
*  – Noregsmeister vart Dag Fornæss.

## Historie
Stadionet vart opna 21. mai 1939 med eit opningsstemne der mellom anna Moss møtte  til kamp.

Tilskodarrekorden er på 11&nbsp;000 frå 1976 då Moss møtte , men det er usikkert kor mange som var inne på stadionet. 26. oktober 2003 såg 10&nbsp;086 tilskodarar kampen mellom Moss og .

26. oktober 1983 spelte  mot  på Meløs, sett av 2067 tilskodarar. Noreg vann kampen 4–2. Ein annan landskap som vart spelt på Meløs var mot  den 6. mai 1987. Kampen enda 1–1.

17. september 1988 spelte Moss semifinale i cupen mot . Brann vann kampen 1–0.

## Kjelder
* Stadionsiden

## Bakgrunnsstoff
* Profil på www.footballzz.co.uk
*
Bryllaupet mellom prinsesse Madeleine og Chris O'Neill

**Bryllaupet mellom prinsesse Madeleine og Chris O'Neill** fann stad 8. juni 2013 i Slottskyrkan i Stockholm i Sverige. Lars-Göran Lönnermark og Michael Bjerkhagen vigsla paret. Fyrste gången prinsesse Madeleine av Sverige og Chris O'Neill vart sett offentleg saman var i januar 2011. Paret vart trulova i oktober 2012.

## Titlar
Etter bryllaupet halder Madeleine fast på sine titlar, *Prinsesse av Sverige*, *Hertuginne av Hälsingland* og *Hertuginne av Gästrikland*, medan Christopher O'Neill, kjend som Chris O'Neill, vert omtala som *Herr Christopher O'Neill*. O'Neill fekk ikkje nokre kongelege titlar av di han ikkje ville gje slepp på sitt britiske og amerikanske statsborgarskap, og av di han ynskte å fortsette med forretningsverksamd, noko som ikkje gjorde han kvalifisert til kongelege titlar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Bröllopet mellan prinsessan Madeleine och Christopher O’Neill|Bröllopet mellan prinsessan Madeleine och Christopher O’Neill]]» frå ,  den 6. juni 2013.*  
 

## Fotnotar
Say My Name av Nicko

**«Say My Name»** (engelsk for *Sei namnet mitt*) er ein singel av den greske songaren Nicko, gjeven ut 14. mai 2012. 

## Kjelder
* 
*
Rangers FC

**Rangers Football Club** er ein fotballklubb i Glasgow i Skottland som speler i Scottish Premiership. Klubben vart skipa i mars 1872.

Rangers var ein av dei ti klubbane som grunnla den skotske fotballigaen. Fram til 2012 spela klubben alltid i toppdivisjonen. I 2012 gjekk 'The Rangers Football Club Plc' konkurs. Alle verdiane i det konkursråka selskapet, inkludert Rangers FC, vart kjøpt av eit nystarta firma. Der nye selskapet tok over medlemskapen i det skotske fotballforbundet, tidsnok til at Rangers FC kunne delta i tredje divisjon frå sesongstart 2012/13.

Rangers har vunne fleire seriemeisterskap enn nokon annan fotballklubb i verda, i alt 55 ligatitlar. Klubben har vorte skotske cupmeistrar 33 gongar, samt 27 gongar sigra i den skotske ligacup-finalen. Rangers var den fyrste britiske klubben som nådde finalen i ei UEFA-turnering. Laget vann Cupvinnarcupen i 1972 med 3-2 over Dynamo Moskva, etter å ha tapt finalane i same turneringa både i 1961 og 1967. I 2008 møtte Rangers den russiske laget Zenit St. Petersburg i finalen i UEFA-cupen med anslagsvis 200.000 reisende tilhengere.

Klubben spelar heimekampane på Ibrox Stadium, ei bane som ligg sørvest i Glasgow. På Ibrox opptrer laget i blå trøyer og kvite bukser. Rangers har sidan slutten av 1800-talet hatt ein strid rival i Celtic FC. Kampane mellom dei to Glasgow-klubbane går under nemninga *[[Old Firm]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rangers F.C.|Rangers F.C.]]» frå ,  den 7. juni 2013.*
Dundee United

**Dundee United Football Club** er ein fotballklubb i Dundee i Skottland. Klubben vart stifta i 1909 under namnet Dundee Hibernian, dagens klubbnamn har ein hatt sidan 1923. Dundee United var mellom laga som i 1988 grunnla 'Scottish Premier League', og har sidan i alle år delteke i toppdivisjonen.

Dundee United vart skotske seriemeistrar i 1983, og nådde sesongen etter fram til semifinalane i Europacupen. Tre år seinare spela klubben seg til finalane i UEFA-cupen, der vart tap mot den svenske klubben IFK Göteborg. Elles har Dundee United vunne den skotske cupfinalen to gongar, 1994 og 2010, og den skotske ligacupen to år på rad; 1980 og 1981.

Klubben har heilt sidan stiftinga spela heimekampane på Tannadice Park, i dag med plass til vel 14&nbsp;200 tilskodarar. Laget spelar i mørkt oransjefarga trøyer og strømper, samt svarte bukser.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dundee United F.C.|Dundee United F.C.]]» frå ,  den 7. juni 2013.*
Christine av Sachsen

**Christine av Sachsen** () var dronning av Danmark, Noreg og Sverige, gift med Hans. Ho var dronning av Danmark 1481–1513, av Noreg 1483–1513 og av Sverige 1497–1501. Christine var dotter av kurfyrst Ernst av Sachsen og Elisabeth av Bayern.

Hans og Christine fekk fleire born, mellom anna den seinare Kristian II i 1481.

I Sankt Knuds kyrkje i Odense er eit gravmæle med portrett av Christine og Hans laga av Claus Berg på bestilling frå dronninga.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Finnmarkshallen

**Finnmarkshallen** er ein fleirbrukshall i Alta i Finnmark. Han stod ferdig juli/august 1996. Eigar er Alta kommune, men han vert drive av eit eige driftsselskap, Finnmarkshallens Driftsselskap AS. Aksjane i driftsselskapet er fordelt mellom Alta kommune (51 % ), fire idrettslag (10 %  kvar) og Alta Næringsforening (9 % ).

Hallen er ca 25 meter høg og inneheld ein full fotballbane på 100 x 64 meter. I tillegg er det fire meter tryggleikssone på langsidene og fem meter på kortsidene. Sommaren 2006 fekk hallen nytt kunstgras. Dekket vart fylt med miljøvennlige grøne plastkuler. I tillegg fekk hallen løpebane rundt heile graset. 4 felt på eine langsida og 2 felt på den andre.

Bak det eine målet er det nedfelt lengdehoppgrop for friidrett, med 2,75 meters breidd. Den eine langsida har tribunar med sitjeplass for ca. 1000 personar. Under tribunane er det lager for oppbevaring av utstyr. Hallen kan, med skiljeveggar ned frå takket, delast inn i tre mindre treningshallar. To av desse har berre kunstgras, medan den minste har høve for sportsgolv for handball, volleyball, badminton, tennis og meir. I servicebygget finn sin seks garderobar med dusj, to store undervisningsrom, to grupperom, kontor, kafé med kjøken, m.m

Hallen blir nytta av Alta Vidaregåande skule til undervising på dagtid.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Finnmarkshallen|Finnmarkshallen]]» frå ,  den 7. juni 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
*finnmarkshallen.no
* Finnmarkshallen - Nordic Stadiums
Giancarlo De Sisti

**Giancarlo De Sisti** () er ein italiensk, tidlegare fotballspelar frå Roma. Han spela på midtbanen for AS Roma frå 1960 til -65, og på ny åra 1974-79. I den mellomliggjande perioden spela han for ACF Fiorentina (1965–74). Mellom 1967 og -72 spela han 29 landskampar for Italia og skåra fire mål.

### Klubbspel
De Sisti fekk sin debut for Roma i Serie A i februar 1961. Det tok han to år å spele seg inn i fyrsteeellevaren. I 1964 var han med på Romas triumf i den italienske cupen. Sommaren 1965 vart han overført til Fiorentina, der han allereie i sin fyrste sesong for klubben vann sin andre italienske cup-tittel. Høgdepunktet som klubbspelar opplevde han i 1969, då han som kaptein for klubben frå Firenze leia laget fram til meistertittel i Serie A. Før sesongstart i 1974 gjekk De Sisti tilbake til Roma. Han spela fast for klubben til han la opp i 1979. Gjennom 18 år spela han 478 seriekampar, alle i toppdivisjonen, og skåra 50 seriemål.

### Landslagsspel
De Sisti debuterte for Italia hausten 1967, i ein kvalifiseringskamp til EM 1968 der heimelaget i Cosenza vann 5-0 over Kypros. Året etter var han ein av dei spelarane som fekk plass på laget til finale-omkampen i nettopp i EM. Den 10. juni 1968 vart han europameister, etter 2-0 over Jugoslavia på Stadio Olimpico i Roma. To år seinare spela han alle kampane i VM 1970, ein meisterskap som enda med 1-4 tap for Italia mot Brasil i finalen. Etter at Italia tapte kvartfinalane mot Belgia våren 1972 var det slutt med landslagspel for De Sisti.

### Merittar
*EM-gull 1968 for Italia
*VM-sølv 1970 for Italia
*Italiensk seriemeister 1969 med Fiorentina
*Italiensk cupmeister 1964 med AS Roma 
*Italiensk cupmeister 1966 med Fiorentina

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Giancarlo De Sisti|Giancarlo De Sisti]]» frå ,  den 8. juni 2013.*
EM i fotball 1968

**Europameisterskapen i fotball 1968** var den tredje europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Italia med fire deltakarland i tida 5. til 10. juni 1968. Omframt vertsnasjonen Italia hadde England, Jugoslavia og Sovjetunionen kvalifisert seg gjennom gruppespel og kvartfinalar i tida hausten 1966-våren 1968.

Italia og Sovjetunionen spela 0-0 i fyrste semifinalen, Italia fekk så finaleplass etter myntkast. I den andre semifinalen sigra Jugoslavia 1-0 over England etter eit mål av Dragan Dzajic. England vann så bronsemedalje i meisterskapen med 2-0 over Sovjetunionen, måla vart skåra av Bobby Charlton og Geoff Hurst.

### Finalespel
8. juni 1968 møttest Italia og Jugoslavia og spela 1-1 i den fyrste finalen. To dagar seinare var det klar for omkamp, begge desse kampane gjekk på Stadio Olimpico i Roma. I omkampen gav Luigi Riva Italia leiinga i det 12. minutt og Pietro Anastasi la på til 2-0 etter 31. minutt. 2-0 vart også sluttresultatet. 

**Italia** stilte med fylgjande mannskap i omkampen; Dino Zoff, Tarcisio Burgnich, Giacinto Facchetti (kaptein), Roberto Rosato, Aristide Guarneri, Sandro Salvadore, Angelo Domenghini, Sandro Mazzola, Pietro Anastasi, Giancarlo De Sisti, Luigi Riva.

**Jugoslavia** mønstra Ilija Pantelić, Mirsad Fazlagić, Milan Damjanović, Blagoje Paunović, Dragan Holcer, Ilija Petković, Vahidin Musemić, Dragan Džajić, Miroslav Pavlović, Jovan Aćimović og Dobrivoje Trivić.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft 1968|Fußball-Europameisterschaft 1968]]» frå ,  den 8. juni 2013.*  
 
**Rothmans Football Yearbook 1972-73*
Parma FC

**Parma Football Club** er ein fotballklubb i Parma i regionen Emilia-Romagna i Italia. Klubben, som spelar i Serie A, vart stifta i 1913 med namnet Verdi Foot Ball Club. I 1968 skifta klubben namn til Parmense, og rykte som Parma i 1990 opp i Serie A for aller fyrste gong.

Parma hadde si stordomstid i åra 1992-2002, då meieriet Parmalat brukte mykje pengar på klubben. I denne perioden vann klubben Cupvinnarcupen i 1993 og UEFA-cupen to gongar, 1995 og 1999. Parma vann også den nasjonale cupen, Coppa Italia, tre gongar (1992, 1999 og 2002). Derimot lukkast laget ikkje å verte italienske seriemeistrar, anedreplassen i 1997 er klubbens fremste prestasjon i Serie A. Etter at Parmalat gjekk konkurs i 2003 var Parma FC under administrasjon til januar 2007.

Klubben har sidan 1923 spela heimekampane på 27&nbsp;906-sete store Stadio Ennio Tardini. Laget spelar i kvite drakter med ein svart kross på trøyene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parma F.C.|Parma F.C.]]» frå ,  den 8. juni 2013.*
Gram-negativ bakterie

Ein **gram-negativ bakterie** er ein bakterie som ikkje fargar lilla ved gramfarging. Normalt nyttar ein safranin for å laga ei motfarging, nemleg rosa. Grunnen til at gram-negative bakteriar ikkje fargar lilla er at dei har ein annan samansetning i cellemembran enn gram-positive bakteriar.

## Kjenneteikn

Følgjande kjenneteikn er typiske for gram-negative bakteriar:

# Cytoplasmisk membran
# Eit tynt peptidoglykanlag (dette er mykje tjukkare hjå gram-positive bakteriar)
# Yttermembran som inneheld lipopolysakkarin.
# Porinar på den ytste membranen; desse fungerer som porer for enkelte molekyl.
# Eit periplasmatisk rom mellom ytter- og innermembranen.
# S-laget er direkte festa til yttermembranen, ikkje til peptidoglykanet.
# Dersom bakterien har flagellar, har den fire støtteringar i staden for to.
# Dei fleste har Brauns lipoprotein som fungerer som eit band mellom yttermembranen og peptidoglykanlaget ved hjelp av ei kovalent binding.
# Dei fleste dannar ikkje sporar (sporulerar) (*[[Coxiella burnetii]]* er eit unntak, då denne dannar sporeliknande lekamar).
Dobbelt statsborgarskap

**Dobbelt statsborgarskap** tyder at ein person er statsborgar i meir enn eitt land samstundes.

## Referansar
Vanadzor

**Vanadzor** (armensk: Վանաձոր) er ein by i Armenia, 70 kilometer nordvest for Jerevan og 1350 meter over havet. Byen hadde i 2006 eit innbyggjartal på 105 600. Han vart grunnlagd i 1826 og heitte fram til 1935 Karaklis, og mellom 1935 og 1993 Kirovakan. Byen fekk store skadar av eit jordskjelv i 1988.

Vanadzor er ein industriby med omfattande kjemisk industri. Her vert produsert presisjonsinstrument, maskiner, tekstil, næringsmiddel og meir.

## Kjelder
Pietro Anastasi

**Pietro Anastasi** () var ein italiensk fotballspelar som spela midtspiss frå Catania på Sicilia. Han vart europameister for Italia i 1968, og trefaldig seriemeister med Juventus, ein klubb som han også vann eit cupgull med.

### Klubbspel
Etter å ha spela for Serie D-klubben Massiminiana i heimbyen fekk Anastasi kontrakt med Varese i 1966, ein klubb som då deltok i Serie B. Varese rykte opp i Serie A året etter. Sommaren 1968 vart han overført til Juventus for 650 millionar lire. Gjennom åtte sesongar med Torino-klubben var han med å vinne tre seriemeisterskap; 1972, 1973 og 1975. I 1976 gjekk han over til Inter, ein klubb han spela for i to sesongar og som han vann sitt einaste cup-gull med. Tida 1978-81 var han i Ascoli si teneste, før han avslutta fotballkarrieren med ein sesong i sveitsiske FC Lugano. Han spela i alt 338 serie A-kampar, og skåra 105 mål i dei kampane.

### Landslagsspel
Anastasi debuterte for Italia i finalen i EM i fotball den 8. juni 1968, ein kamp som enda uavgjort 1-1 mellom Italia og Jugoslavia. To dagar seinare var det klart for omkamp, der Anastasi var mellom dei som fekk tillit på ny. I den kampen skåra Anastasi og Italia vann EM-tittelen etter siger 2-0. Han fekk ikkje plass i VM-troppen i 1970, men deltok i VM 1974. Hausten 1975 spela han sin 25. og siste landskamp. Han skåra åtte mål.

### Merittar
*EM-gull 1968 for Italia
*Italiensk seriemeister 1972, 1973 og 1975 med Juventus
*Italiensk cupmeister 1978 med Inter

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pietro Anastasi|Pietro Anastasi]]» frå ,  den 8. juni 2013.*
Fehérvár FC

**Fehérvár FC** er ein fotballklubb i Székesfehérvár i Ungarn som spelar i den ungarske toppdivisjonen. Klubben vart skipa i 1941 og har namn etter eit firma som lagar elektriske artiklar.

Klubben endra namn frå **Videoton FC** til **MOL Vidi FC** i 2018, etter hovdsponsoren MOL. I 2019 endra klubben namn att til MOL Fehérvár FC. 

Klubben er særleg kjend for sine prestasjonar i UEFA-cupen 1985. Klubben spela seg då fram til dobbelfinalar, heime-/bortekamp, mot Real Madrid. Etter tap 0-3 på heimebane var «eventyret» over for Videoton, som samanlagt tapte finalane med 0-4. I 2011 vann Videoton den ungarske seriemeisterskapen for fyrste gong, tre gongar har laget hamna på andreplassen i serien. Klubben har også vunne den nasjonale cupmeisterskapen ved eitt høve, 2006, og tre gongar tapt cupfinalar.

Klubben har sidan 1967 spela heimekampane på Sóstói Stadion, eit tribuneanlegg med plass til 15&nbsp;000 tilskodarar. Laget spelar i blå og raude drakter. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Videoton FC|Videoton FC]]» frå ,  den 8. juni 2013.*
St Peter Port

**St Peter Port** er hovudstaden og den viktigaste hamnebyen på den britiske kanaløya Guernsey. 

St Peter Port ligg ved ei naturleg hamn verna av sjølve Guernsey i vest og øyane Herm og Sark i aust. Hamna har vore i bruk sidan romersk tid. Seinare var hamna base for kaperfart og smugling. I dag tek ho imot passasjertrafikk og varegods, medan St Sampsons i nord hovudsakleg tek imot råvarer.

Bybildet er prega av bygningar i grå og kvit stein i tillegg til fargerikt måla rekkjehus. Castle Cornet frå 1200-talet, som no utgjer ein del av moloen ved St Peter Port, ligg på ei tidlegare tidvassøy. Elizabeth College på Guernsey blei grunnlagd i 1563 av Elisabeth I av England. Hovudbygningen frå 1826 er lett kjennbar i byhorisonten. I St Peter Port ligg også mellom anna Guernsey Museum & Art Gallery, eit maritimt museum, Guernsey Tapestry Gallery med eit biletteppe vigd kulturen til Guernsey, og Hauteville House, bustaden til Victor Hugo under eksilet hans på øya. Elles har ein handelsstader på ein marknad, ein arkade og handlegater.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

*St Peter Port , visitguernsey.com
*Maritime heritaget , visitguernsey.com
*St. Peter Port (Guernsey) , cruisecritic.co.uk
*About us, guernseyharbours.gov.gg
Antonio del Pollaiolo

**Antonio di Jacopo d'Benci**, meir kjend som **Antonio del Pollaiolo** () var ein italiensk målar, bilethoggar, gravør og gullsmed under ungrenessansen. Også broren Piero del Pollaiolo var ein framifrå målar.

### Liv og gjerning
Pollaiolo var fødd i Firenze, der faren lærte han opp til gullsmed. Som målar var han truleg elev av Andrea del Castagno. Tidvis gjennom livet delte han verkstad med broren Piero, verka til dei to er sterkt inspirert av antikken. I fylgje Giorgio Vasari utførte dei to brørne disseksjonar for å forstå korleis menneskekroppen er oppbygd, og var på den måten tidlege representantar for den florentinske renessansens kombinasjon av vitskap og biletkunst.

Pollaiolos meisterverk er måleriet *Helgenen Sebastians martyrium*, måla kring 1473-75. Dette biletet viser ein til dels ny måte å framstille menneskekroppen på, med tydeleg muskulatur. I stikket *Strid mellom nakne menn* frå omkring 1474, eit verk inspirert av Andrea Mantegna, er handlinga endå meir valdeleg og der muskelstrukturen vert framvist fullt ut. I dei to måleria *Apollon og Dafne*og *Herkules og Antevs* har han plassert figurane i eit lyrisk landskap, men det er det kroppslege og ikkje topografien som spelar hovudrolla.

Frå 1484 arbeidde Antonio del Pollaiolo med å utsmykke grava til pave Sixtus IV i Peterskyrkja i Roma. Her arbeidde han med å forme bronsefigurar. Straks før han døydde fullførte han arbeidet med mausoleet over pave Innocens VIII. Måten han utforma dette gravminnet kom til å verte kopiert på mange gravmonument i ettertida.

Pollaiolo døydde i Roma som ein rik mann.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antonio del Pollaiolo|Antonio del Pollaiolo]]» frå ,  den 9. juni 2013.*
Giovanni Paolo Pannini

**Giovanni Paolo Pannini** eller **Panini** () var ein italiensk målar og arkitekt, vidast kjend som 'vedutista', det vil seie utsiktsmålar eller målar av bylandskap.

### Liv og gjerning
Den unge Pannini utdanna seg til scenograf i fødebyen Piacenza. I 1711 flytta han til Roma, der han studerte teikning med Benedetto Luti og vart mykje påverka av Canaletto og hans målarstil og motivval. Pannini vart ein berømt palassdekoratør, og stod for omfattande arbeid i *Villa Patrizi* (1718–25) og *Palazo de Carolis* (1720). 
 
Målaren Pannini er mest kjend for sine utsikter over Roma, der han viste særleg interesse for dei antikke byggverka i byen. Mellom hans mest berømte verk er *L'interno del Pantheon* og hans *vedute*-måleri av galleri med utsikter frå Roma. Dei fleste av desse arbeida hans, spesielt dei av ruinar, blandar ulike stilar og stilperiodar på ein overdriven, stykkevis måte.

Pannini underviste i Roma både ved *Accademia di San Luca* og *Académie de France*. Ved den sistnemnde kunstskulen inspirerte han på sine eldre dagar eleven Jean-Honoré Fragonard I verkstaden hans arbeidde både ein annan fransk målar, Hubert Robert, og hans eigen son, Francesco Pannini. Stilen hans kom til å påverke andre *vedutisti*, som til dømes eleven Antonio Joli, så vel som Canaletto og Bernardo Bellotto. Pannini laga gjennom åra ein del måleri over store festførestillingar. Han var elles aktiv som portrettmålar. 

Han døydde i Roma.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Giovanni Paolo Pannini|Giovanni Paolo Pannini]]» frå ,  den 9. juni 2013.*
Sarpefossen

**Sarpefossen** (også skrive *Sarpen* eller *Sarpefossen*) er ein 19,5 meter høg foss i Glomma ved Sarpsborg i Østfold. Nedbørsfeltet i Glomma ovenfor fossen har eit areal på 41&nbsp;182 km2. Flaumavleiingskapasiteten i fossen er ca. 3400 m³/ sekund. Over fossen går det jernbane- og vegbru.

Fossen er bygd ut med kraftverka Sarp og Hafslund.

Namnet er skrive *Sarpr* på norrønt. Same fossenamn finst fleire stader i Noreg. I islandsk betyr *sarp* «fuglekrås», og ordet har truleg hatt liknande tyding i Noreg.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* Sarpsborg Kommune
* Video frå Sarpefossen 1 - 17.09.2015 (Youtube)
* Video frå Sarpefossen 2 - 17.09.2015 (YouTube)
C/2011 W3 (Lovejoy)

**C/2011 W3 (Lovejoy)** er ein Kreutz-solstrykande komet. Han vart kjend ved at han overlevde å passera gjennom solkoronaen 16. desember 2011, den fyrste kometen ein har observert gjera dette. Koronaen når temperaturar på fleire millionar gradar.

Lovejoy vart oppdaga i november 2011 av amatørastronomen Terry Lovejoy.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder
* ''Some Comets like it Hot'' - NASA Science
Komet Lovejoy

**Komet Lovejoy** kan visa til tre kometar oppdaga av amatørastronomen Terry Lovejoy:

* C/2007 E2 (Lovejoy), oppdaga i mars 2007
* C/2007 K5 (Lovejoy), oppdaga i mai 2007
* C/2011 W3 (Lovejoy), oppdaga in november 2011 og passerte same året gjennom solkoronaen
Det tapte paradis

***Det tapte paradis*** (opphavleg tittel *Paradise Lost*) er eit episk dikt frå andre halvdel av 1600-talet av den engelske diktaren John Milton. Diktet skildrar Satan sitt opprør mot Gud, skapinga av jorda, syndefallet og utdrivinga av menneskja frå paradis. Det er skrive i blankvers, det vil seie jambisk pentameter utan rim.

Diktet viser til ei rekkje klassiske diktverk, som Homer og Vergil frå antikken og Edmund Spenser frå tidlegare engelsk litteratur. Den første utgåva av verket frå 1667 er organisert i 10 kapittel. Den reviderte utgåva frå 1674 har 12 kapittel (som *[[Æneiden]]* av Vergil). Diktet blei omsett til dansk ved I.H. Schønheyder så tidleg som i 1790 og til norsk av Arthur Olav Sandved i 1993 og 2005.

## Kjelder

*Søk i bibsys.no
*Paradise Lost (27.02.2013) i Store norske leksikon.


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Paradise Lost|Paradise Lost]]» frå ,  den 9. juni 2013.*  


## Bakgrunnsstoff

* Ressursar på nettet om ''Paradise Lost'' 
* Librivox-innspelingar av Paradise Lost (mp3/ogg)

;Utgåver på nettet
*''Paradise Lost'' , versjon i formatet XHTML hos Dartmouths Miltons leserom
*Project Gutenberg tekstversjon 1
*Project Gutenberg tekstversjon 2
*Paradise Lost.org, omfattande ressursnettstad med fullstendig kommentert tekst.

; Litteratur
* Patrides, C. A. (1966): *Milton and the Christian Tradition*, Oxford, ISBN 0208018212
* Patrides, C. A. (1968): *Approaches to Paradise Lost: The York Tercentenary Lectures*, University of Toronto, ISBN 0802015778
* Patrides, C. A. (1971): *Bright Essence: Studies in Milton's Theology*, University of Utah, ISBN 0835743829
* Patrides, C. A. (1980): *The Age of Milton: Backgrounds to Seventeenth-century Literature*, Manchester University, ISBN 0719007704
Solstrykar

**Solstrykarar** eller **solstreifarar** er kometar som passerer særs nær sola, og som gjerne vert øydelagde av passeringa. Solstrykarar kan hjelpa vitskapsfolk med å studera solatmosfæren gjennom måten han verkar inn på kometen. Eitt av dei meir kjende døma på ein solstrykar er kometen C/2011 W3 (Lovejoy), som overlevde ei passering gjennom solkoronaen. Dei fleste solstrykarane høyrer til familien Kreutz-solstrykarar, namnsett etter Heinrich Kreutz som oppdaga familien på slutten av 1880-åra og i 1890-åra.

Solstrykarar kan ha vore observerte so langt attende som år 371 før tidsrekninga, der ein komet observert av Aristoteles og Eforos kan ha vore ein Kreutz-solstrykar. Fram til 1979 var likevel berre ni solstrykarar observerte, og det var med dei rombaserte observatoria at oppdaginga av solstrykarar skaut fart.

## Kjelder
* «Comets: 'Sungrazer' comets» - ESA
* «Heliophysics Nugget: Sungrazing Comets as Solar Probes» - NASA
Raufoss Fotball

**Raufoss Fotball** er eit fotballag frå Raufoss i Vestre Toten. Klubben spelar denne sesongen i . 

Laget spelte på øvste nivå i 1964, 1973 og 1974 og har spelt i mange år på nest øvste nivå, mellom anna i perioden 1998 til 2004. Laget kom på fjerdeplass både i 2000 og 2003, på femteplass i 2001 og på sjetteplass i 2002. I 2004 rykte klubben ned til andre divisjon. I 2006 rykte klubben opp igjen til Adeccoligaen, der dei i 2007 enda på 11. plass. Dei fekk derimot ikkje fornya lisensen for sesongen 2008, og vart dermed det første norske laget som vart tvangsdegradert frå Adeccoligaen til 2. divisjon.

Laget kom til semifinale i cupen i 1977. I kvartfinalen spelte laget uavgjort mot Moss både på heime- og bortebane, før det vart siger 2-1 på nøytral bane på Ullevaal stadion. I semifinalen vart det heimetap 1-3 mot Lillestrøm, som vann cupen det året. Seinare har Raufoss spelt kvartfinale i både 1999 og 2003, begge gangane vart det bortetap mot . I 2006 måtte  ha ekstraomgangar for å slå laget på Lerkendal i 3. runde i cupen. 

Opp gjennom åra har mange kjente fotballspelarar teke på seg den gule og svarte drakta. Sommaren 2011 hadde ein ei større avstemming om kven som er dei aller største. Topp 25-lista vart som følgjer, frå nr 1 og nedover: Svein Grøndalen, Bente Nordby, Roy Strandbakke, Knut Dahlen, Espen Haug, Dag Oppjordsmoen, Svein Bredo Østlien, Erik Østeng, Tom Løkken, Christian Johnsen, Stein Kollshaugen, Kai Breiskallbakken, Bjørnar Ottesen, John Mair, Kai Erik Moen, Petter Senstad, Johan Arneng, Tommy Fyhn, Erik Langedal, Torfinn Østeng, Knut Befring, Pål Strand, Helge Magne Øvstetun, Jarl Andre Storbæk og Rickard Claesson.

Andre kjende spelarar er mellom andre: Dime Jankolowski, John Anders Bjørkøy, Remond Mendy, Christian Hemberg, Adem Güven, Marino Rahmberg, Andreas Anderson, Mathias Andersson, Jesper Ljung, Haralddur Ingolfsson og Aljoša Vojnovic.

Følgjande Raufosspelarar har landskampar: Knut Dahlen, Svein Bredo Østlien, Roy Strandbakke, Svein Grøndalen, Bente Nordby, Pål Strand og Jarl Andrè Storbæk.

## Spelarstall
Oppdatert 1. juli 2020

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Raufoss Fotball|Raufoss Fotball]]» frå ,  den 9. juni 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Lisa Marie Gamlem

**Lisa Marie Gamlem** () er ein norsk regissør. Ho var tidlegare programleiar for «U» på NRK fjernsyn. Gamlem har regissert fjernsynsserien «Ping-Pong» (Emmy-nominert 2008), og kortfilmen «Kjøttsår» (nominert til Gullpalmen ved Cannes filmfestival i 2011). Ho har også regissert episodar av fjernsynsseriane «Lilyhammer» og «Hvaler».

## Kjelder
Thomas Cole

**Thomas Cole** () var ein britisk-amerikansk målar. Han vert rekna som grunnleggjaren av den såkalla Hudson River-skulen, ei kunstrørsle som hadde blomstringstid i USA kring midten av 1800-talet.

## Liv og gjerning

Cole vart fødd i Bolton i Lancashire i England og var son til ein tekstilfabrikant. Då Cole var 17 år gammal emigrerte familien til USA og busette seg i Steubenville i delstaten Ohio. Han lærde seg det grunnleggjande i oljemåling av ein kringreisande portrettmålar. I 1823 byrja han studere ved Philadelphia Acadamy of Art, der han utvikla sin eigen unike stil som han seinare nytta i alle sine framtidige landskapsmåleri. 

Cole fekk snøgt suksess med sine røyndomsnære og detaljerte framstillingar av den nord-amerikanske villmarka. Bileta hans vart varmt mottekne i New York, der han fekk selt dei til rike kunstsamlarar. År 1829 reiste Cole til Europa og vart der verande dei neste tre åra. I London møtte han mellom andre målarane John Constable, Thomas Lawrence og William Turner. Ved den tid vart Cole halde for å vere den fremste landskapsmålaren i USA. Han oppheldt seg også i Italia i lengre tid.

Då  Cole vende tilbake til USA måla han ein allegorisk serie med historisk tema; *Rikets mål* (*The Course of Empire*). Han laga også det allegoriske verket *The Voyage of Life*, men dei økonomiske støttespelarane hans tykte betre om måleria med natur og landskap. Cole byrja då alt meir å måle bilete med større innslag av mystiske og religiøse uttrykk.

Frå sommaren 1841 reiste Cole eitt år i Europa. Han perfeksjonerte då måleteknikken, særleg bruken av fargar og attgjevinga av himmel og skyer. I Europa møtte han den unge Frederic Church som i åra 1844-46 gjekk i lære hos Cole. Cole drog også ut på ferder i USA, der han oppsøkte ulike slag natur og naturfenomen.

Thomas Cole døydde 47 år gammal i Catskills i New York.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Thomas Cole|Thomas Cole]]» frå ,  den 9. juni 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Ílida

**Ílida** (gresk Ήλιδα) er ein kommune i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas i Hellas. Ílida ligg nord for Pýrgos og grensar i nordaust mot periferieininga Akhaía. I vest ligg Det joniske havet.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Amaliáda
* Pinía
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Morten Espeland

**Morten Espeland**  () er ein norsk skodespelar. Han er utdanna ved Statens teaterhøgskole, og debuterte i 1998 som Peter i Anne Franks Dagbok på Den Nationale Scene. I 2008 mottok han Heddaprisen i klassen «Beste mannlege birolle» for Peter Karpati i Den arabiske natta. Han var i mange år på Det norske teatret.

## Kjelder
8. serierunde i Oddsenligaen avdeling 1 2013

**8. serierunde i Oddsenligaen avdeling 1 2013** vart gjennomført med fem kampar laurdag 1. juni, ein kamp søndag 2. juni og ein kamp måndag 3. juni. 



## Kampfakta

## Kjelder
* Fotball
Britisk historie

**Britisk historie** omfattar historia til dei britiske øyane, særleg i tida då dei har vore del av kongeriket Storbritannia.

Det sameinte kongedømet av Storbritannia og (Nord)-Irland blei danna gjennom fleire erobringar og unionar. England oppstod frå Wessex, det sigrande av fleire mindre rike i mellomalderen, som gradvis tok kontroll over rike som Cornwall, Wales, Northumbria og øya Irland. England og Skottland kom i personalunion i 1603 og inngjekk ein unionsavtale i 1707 (underskriven 1706). Endå ei  unionsforordning i 1800 la kongedømet Irland inn under unionen og danna Det sameinte kongeriket Storbritannia og Irland.

## Periodar

*Førhistorisk Britannia (frem til 43 f.Kr.)
*Romersk Britannia (43 f.Kr.&ndash;ca. 410)
*Britannia i mellomalderen (ca. 410&ndash;ca. 1500)
**Angelsaksisk tid (til 1066)
**Normannisk tid (fra 1066)
*Tidleg moderne tid
**Tudortida
***Den engelske renessansen
***Elizabethansk tid
**Jakobeisk tid
**Restaurasjonen
**Den skotske opplysningstida
**Georgiansk tid
*Moderne tid
**Regency-tida
**Viktoriansk tid
**Edvardiansk tid

## Geografisk inndeling

*Engelsk historie
**Historia til London
*Irsk historie
*Skotsk historie
*Walisisk historie

*Det britiske imperiet
*Det britiske samveldet

## Monarkar

*Britiske monarkar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Follo Museum

**Follo Museum** er regionsmuseum for kommunane i distriktet Follo i Akershus. Det omfattar Friluftsmuseet, som syner fram ei samling bygningar henta frå fleire stader i Follo, og ligg på Seiersten i nærleiken av Drøbak. Frå årsskiftet 2010/2011 gjekk museet inn som ei eining i det konsoliderte Akershusmuseet, som har hovudkontor på Strømmen i Skedsmo kommune.

Follo Museum kan tilby publikum å vitje:
*Friluftsmuseet på Seiersten, som har tilhald på eit område som tidlegare var hestehage for Seiersten prestegård, femner om soga knytt til Korsegården skysstasjon, landevegssmia, skulen, garden og husmannsplassen. I administrasjonsbygningen på museet er det kafé og lokalhistorisk bokhandel.
*Uranienborg på Svartskog i Oppegård kommune, som var Roald Amundsens heim ved Bunnefjorden frå 1908 til han døydde i 1928. Huset er ein sveitservilla frå 1898, og står uendra slik det var då Amundsen drog av garde med flyet Latham for å freiste kome general Nobile og ekspedisjonen hans til hjelp.  Frå 1935 har Uranienborg vore museum, og i 2003 tok Follo Museum over forvaltingsansvaret.
*Tåkeklokka på Elle sør for Drøbak, oppretta i 1911 og teke ut or drift i 1983. Klokketårnet er i tre, bygd i sveitserstil, og både klokka og drivverk er intakt. Klokka klemta samanhengande når tåka låg, drive av eit urverk som måtte dragast opp med jamne mellomrom.
*Drøbak hjelpefengsel
*O. B. Hansens Trykkerisamling er ei samling trykkjeriutstyr etablert i lokala til Drøbak Båtforenings Maritime Samlinger i eit samarbeid mellom familien O. B. Hansen, Drøbak Båtforening og Follo Museum. O. B. Hansens Boktrykkeri var ei familieverksemd med aksidenstrykkjeri og papirhandel, og stod for utgjevinga av lokalavisa Akershus Amtstidende.
*Riktig Restaurering Akershus, som skipar til møte og kurs om rett restaurering, og slik tryggje og vidareutvikle eldre handverkstradisjonar, har sine lokale på Follo Museum.

Avistegnernes Hus i Drøbak er eit kunstgalleri som frå 2010 vart ei avdeling beinveges under Akershusmuseet etter å ha vorte konsolidert med Follo Museum frå 1. januar 2009. Son Kystkultursenter, med mellom anna ei samling gamle bruks- og fritidsbåtar, låg òg tidlegare under Follo Museum, men er no ei avdeling under Oslofjordmuseet i Vollen i Asker, som likeeins er ei avdeling under Akershusmuseet.

## Bakgrunnsstoff
*
Oslofjordmuseet

**Oslofjordmuseet** er eit kystskulturmuseum i Vollen i Asker kommune. Museet vart opna 7. juni 2013 som ei eining under Akershusmuseet, og tek for seg dei sidene ved kystkulturen i Indre Oslofjord som har med friluftslivet og bruken av fritidsbåtar å gjere. Oslofjordmuseet rår over ei samling båtar som tidlegare har vore å sjå på Follo Museum og på Son Kystkultursenter i Son i Vestby kommune, som tidlegare låg under Follo Museum. Son Kystkultursenter er no ei avdeling under Oslofjordmuseet.

Oslofjordmuseet har ei stor samling av lystbåtar og fritidsbåtar. For at publikum skal kunne få sjå flest mogleg av dei, vert utstillinga stendig endra. I tillegg til båtutstillinga har museet utstillingane *Seglloftet* og *Fjord og friluftsliv* med mellom anna ein robåt-simulator som publikum kan få prøve seg på. Utstillinga *En renere fjord* gjer greie for korleis avløpsvatnet (kloakkvatnet) frå dei folkerike og tettbygde områda kring Indre Oslofjord vert teke hand om for ikkje å ureine fjorden.

Avdelinga Son Kystkultursenter har ei eiga museumshamn, og eit av hovudmåla for senteret er å byggje opp ei representativ samling av søraust-norske trebåtar.

## Bakgrunnsstoff
* Internettsidene til Oslofjordmuseet
* Internettsidene til Son Kystkultursenter
Bartholomeos I av Konstantinopel

**Bartholomos I** () er den 270. økumeniske patriarken av Konstantinopel, og med det *[[primus inter pares]]* innan den ortodokse kyrkja.

Bartholomeos I  er tyrkisk statsborgar, men høyrer til den greske minoriteten i landet. Han tok namnet Bartholomeos da han vart vigd til diakon 13. august 1961. Han vart prestevigd 19. oktober 1969. Frå 1974 har han vore med i den heilage synoden.  22. oktober 1991 vart Bartholomeos vald til patriark av Konstantinopel, og tiltredde 2. november.

Som økumenisk patriark har han engasjert seg i gjenoppbygginga av kyrkjene i den tidlegare austblokka etter kommunismen sitt fall i 1990. Han har ført vidare arbeidet til sine forgjengarar med forsoning med den katolske kyrkja gjennom dialog. Han har også dialog med andre kristne, muslimske og jødiske grupper.

Patriarken har engasjert seg for miljøvern, og har difor fått kallenamnet «den grøne patriarken». I 2002 var han i Noreg for å ta imot Sofieprisen for miljøengasjementet sitt.

I 2008 vart Bartholomos tatt med i tidsskriftet *[[Time Magazine|Time]]* si liste over dei 100 mektigaste menneska i verda.

## Kjelder

*Offisiell nettstad
*Biografi på heimesida 
*Juryen si grunngjeving for tildeling av Sofieprisen
*Time 100: Bartholomew I Rowan Williams om Bartholomos i høve *Time* si liste.

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Akershusmuseet

**MiA – Museene i Akershus** er eit konsolidert museum som omfattar fleire museum i Akershus. Det vart skipa som Forbundsmuseet, seinare kjent som Akershusmuseet, og endra namn til MiA i 2016. Det har hovudadministrasjonsbygning i Gamle Skedsmo rådhus på Strømmen.

MiA – Museene i Akershus er eit kompetansesenter for musea i Akershus for å hjelpe til med konserveringstenester, vedlikehaldsplanar, fototenester, utvikling av utstillingar og pedagogiske opplegg, marknadsføringstiltak, felles meldingsblad for kulturminnevernet i fylket, og dessutan hjelp til arkivering og registrering. Dei 20 musea, 30 besøksstadene og to kompetansesentera ikring i Akershus inngår i MiA – Museene i Akershus som konsoliderte einingar, og er i dag Akershus fylke sin største kulturinstitusjon. Hovudadministrasjon held til i det tidlegare rådhuset til Skedsmo kommune, i Strømsveien 74 på Strømmen i Skedsmo. 

## Museumsavdelingar
Asker Museum, Valstads samlinger, Akershus bygningsvernsenter, Aurskog-Høland bygdetun, Avistegnernes hus, Eidsvoll museum, Fetsund Lenser, Besøksenter våtmark Nordre Øyeren, Follo museum, Gamle Hvam museum, Grinimuseet,  Hurdal historielags samlinger, Linderud gård på Linderud i Oslo, Lommedalsbanen (ei tillaga museumsjarnbane i Bærum), Lørenskog Bygdemuseum, Nes Samlinger, Oslofjordmuseet i Vollen i Asker,  Skedsmo bygdemuseum,  Museumsfabrikken Strømmen, Ullensaker museum, Urskog–Hølandsbanen (Tertitten), ei strekning av ei nedlagd smalspora jarnbane.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Raufoss Storhall

**Raufoss Storhall** er ein fleirbrukshall som ligg på Raufoss i nærleiken av Raufoss stadion. Hallen er ein overtrykkshall  som vert halde oppe av luft. 

Halen var ferdigbygd våren 1999 og kosta kring 16 millionar kroner. Hallen var den andre i sitt slag då han vart bygd. Hallen vert eigd og driven av Raufoss Fotball. Hallen heitte tidlegare Hydrohallen og Økokrafthallen. 

Banen fekk nytt dekke i 2009. 

## Kjelder
* Raufoss Fotball
9. serierunde i Oddsenligaen avdeling 1 2013

**9. serierunde i Oddsenligaen avdeling 1 2013** vart gjennomført med ein kamp laurdag 8. juni, fem kampar søndag 9. juni og ein kamp måndag 10. juni. 

 gjekk på det første tapet denne runden, etter å ha vunne dei første åtte kampane, då dei tapte borte mot .  kneip inn på tetlaga med bortesigeren sin over  og gjekk opp til tredjeplass på tabellen.  slo  og kraup over nedrykksstreken, medan  hamna under streken med tap for . 



## Kampfakta

## Kjelder
* Fotball
9. serierunde i Oddsenligaen avdeling 2 2013

**9.  serierunde i Oddsenligaen avdeling 2 2013** vart gjennomført med tre kampar laurdag 8. juni og fire kampar søndag 9. juni. 

 tok sin niande strake siger for sesongen, med ei straffeskåring på bortebane i toppkampen mot . Alta leia på dette tidspunktet med åtte poeng ned til Raufoss på andreplass. 



## Kampfakta

## Kjelder
* Fotball
EM i fotball 1972

**Europameisterskapen i fotball 1972** var den fjerde europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Belgia med fire deltakarland i tida 14. til 18. juni 1972. Omframt vertsnasjonen Belgia hadde Sovjetunionen, Ungarn og Vest-Tyskland kvalifisert seg til sluttspelet gjennom gruppekampar og kvartfinalar i tida hausten 1970-våren 1972.

Vest-Tyskland vann 2-1 over Belgia i den fyrste semifinalen, Gerd Müller skåra begge dei vesttyske måla. I den andre semifinalen sigra Sovjetunionen 1-0 over England etter eit mål av Anatolij Konkov. Sidan vann vertsnasjonen bronsemedalje i meisterskapen med 2-1 over Ungarn på 'Stade de Sclessin' i Liege etter mål av Raoul Lambert og Paul van Himst.

### Finalen
Finalen vart spela 18. juni 1972 på Heysel-stadion i Brussel, framfor vel 43&nbsp;000 tilskodarar. Vest-Tyskland imponerte stort og vann 3-0 over Sovjetunionen, etter to mål av Gerd Müller og eitt av Herbert Wimmer.

For **Vest-Tyskland** sitt meisterlag spela Sepp Maier, Horst-Dieter Höttges, Georg Schwarzenbeck, Franz Beckenbauer, Paul Breitner,  Uli Hoeneß, Herbert Wimmer, Günter Netzer, Jupp Heynckes, Gerd Müller og Erwin Kremers.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft 1972|Fußball-Europameisterschaft 1972]]» frå ,  den 10. juni 2013.*  
 
**Rothmans Football Yearbook 1972-73*
Perrong

**Perrong**, òg kalla **plattform**, er den oppbygde innretninga langsetter sporet på jarnbanestasjonar eller jarnbanehaldeplassar som er naudsynt for at folk skal kunne kome seg lett av og på toget. Hjula på jarnbanevogner er så store at golvet i vognene ligg høgt over sporet, og passasjerar og mannskap ville difor ikkje lett kunne stige av og på toget om dette skulle gjerast utan ein perrong langsetter sporet. Ofte er høgdeskilnaden så stor at det trengst både perrongar og trappar inne i vognene.

Perrongar vert òg nytta på stasjonar for godstog for å kunne køyre rett inn på godsvogner personbilar eller andre køyretøy som skal fraktast.

## Ordsoge og ordbruk
Ordet «perrong» kjem frå fransk, der det vert skrive *perron* og kjem frå eit gamalt ord for steinblokk, *perrun*. Men på fransk vert ikkje ordet «perron» nytta i samband med jarnbane i det heile, men som nemninga for ei lita utvendig steintrapp med ei platting framfor hovudinngangsdøra til eit hus eller til eit monument. Perrong eller plattform på jarnbanestasjonar vert kalla *quai*, altså det same ordet som vert nytta om både ei kai i ei hamn, og om ei støttemur for terrenget langsetter breidda av ein kanal eller ei elv, der det gjerne går ei gate eller ein veg oppå, slik som til dømes fleire stader langs elva Seinen i Paris.

På engelsk vert òg det franske ordet perron berre nytta om ei utvendig steintrapp framfor ei inngangsdør til eit hus, ikkje som nemning på perrongar på jarnbanestasjonar, som her vert kalla *platform*. Men ordet *platform* har òg opphav i fransk, vanlegvis skrive *plate-form*, samansett av *plat*, som tyder 'flat', og *forme*, som i denne samanhengen tyder 'form', 'skapnad'. Til liks med bruken av ordet plattform på norsk, har orda for plattform i engelsk og fransk òg mange tydingar. Men på fransk vert ordet *plate-form* nytta i jarnbanesamanheng berre om den flata på ei jarnbanestrekning som er gjort klar til at ballastpukken og skjenegangen kan verte lagt på plass, og i tidlegare tider dessutan om ein type flat, opa godsvogn.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Bülent Ecevit

**Bülent Ecevit** () var ein tyrkisk politikar som var statsminister i landet i fire omgangar.

Ecevit representerte opphavleg det republikanske folkepartiet, og vart første gong leiar for partiet i 1972. Han vann valet i 1973, og byrja sin første periode som statsminister i januar 1974. Hans første regjering er mest kjend for den tyrkiske invasjonen av Kypros som fann stad i juli 1974. Ecevit sat ved makta berre til november dette år.et

Hans neste periode som statsminister var endå kortare, frå juni til juli 1977. Så hadde Ecevit igjen regjeringsmakt frå januar til november 1978. Etter statskuppet i Tyrkia i 1980 vart han og dei andre ledande politikarane fengsla, og etter at dei slapp ut fekk dei forbod mot politisk verksemd. Hans kone Rahsan Aral skipa då et nytt politisk part, Demokratisk Venstreparti som Ecevit seinare, då han igjen kunne ha politiske verv, vart ledar for.

Bülent Ecevit si siste periode som statsminister vart og hans lengste, frå januar 1999 til november 2002. I denne perioden vart den kurdiske opprørsleiaren Abdullah Öcalan arrestert, noko som auka Ecevit sin popularitet i Tyrkia. I 2002 ble Ecevit etterfølgt av Recep Tayyip Erdoğan.

## Kjelder
John O. Longva

**John Ivar O. Longva** () var ein norsk fiskar og fiskebåtreiar. 

15 år gammal starta han som fisker. I 1934 vart han skipper på eigen båt.  I 1954 fekk han bygt linebåten Longva, som han  dreiv kveitefiske med  ved Grønland. Der kom han i kontakt med det britiske fabrikktrålarmiljøet. Det inspirerte han til arbeidet med å få seg  eigen trålar. 

I åtte år samarbeidde han med Nils og Adolf Liaaen, ved bedrifta A.M Liaaens Mek. Verksted i Ålesund om konstruksjonen av skipet. Det var ferdig i  november 1962. FT «Longva»  var første fabrikkskipet i Noreg. Seinare fekk Longvatrål, reiarlaget til Johan Longva, fleire fabrikkskip. Dei fiska for det meste ved Vest-Grønland, Labrador og i Barentshavet. Fileten som vart produsert vart eksportert direkte til utlandet. For å halde fabrikkskipa operative, bygde Longva  opp store landanlegg i Gangstøvika i Ålesund.

## Kjelder
*Harald Grytten, Arne Hammer, Harald Kjølås: *Norske fabrikkskip*. Fiskebåtredernes Forbund 2005