open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Clément Lefert

**Clément Lefert** () er ein fransk symjar fødd i Nice. Under sommar-OL 2012 i London vann han gull med det franske laget på 4x100 meter fri.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Clément Lefert|Clément Lefert]]» frå ,  den 11. desember 2025.*
Weini Kelati

**Weini Kelati** () er ein amerikansk friidrettsutøvar.

Ho representerte USA under Sommar-OL 2024 i Paris, der ho blei nummer 8 på 10 000 meter.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Weini Kelati|Weini Kelati]]» frå ,  den 11. desember 2025.*
Bjønnåstunnelen

**Bjønnåstunnelen** er ein 2650 meter lang motorvegtunnel under bygging på europaveg 18 i Porsgrunn. Bygginga av tunnelen starta i 2023, og han opnar med resten av motorvegen mellom Langangen og Rugtvedt i starten av 2026.

## Om tunnelen
Tunnelen blir bygd som en del av motorvegprosjektet E18 Langangen–Rugtvedt. Han kjem til å gå frå Lanner i sør til Moheim i nord. 

## Sjå òg

* Vegtunnelar i Noreg

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Bjønnåstunnelen|Bjønnåstunnelen]]» frå ,  den 11. desember 2025.*
Vabakkentunnelen

**Vabakkentunnelen** er ein vegtunnel i Porsgrunn kommune i Telemark. Tunnelen er ein del av riksveg 36. Han er 566 meter lang.

## Sjå òg

* Vegtunnelar i Noreg
* Undersjøiske vegtunnelar i Noreg

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Vabakkentunnelen|Vabakkentunnelen]]» frå ,  den 11. desember 2025.*
Koatunnelen

**Koatunnelen** er ein vegtunnel i Inderøy kommune i Trøndelag. Tunnelen er en del av europaveg 6. Han er 58 meter lang.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Koatunnelen|Koatunnelen]]» frå ,  den 11. desember 2025.*
Musikkgruppa Katarsis

**Katarsis** er eit litauisk alternativrockband frå Vilnius, som består av Lukas Radzevičius (hovudvokal og gitar), Alanas Brasas (solo­gitar), Emilija Kandratavičiūtė (bass) og Jokūbas Andriulis (trommer). Dei representerte Litauen i Eurovision Song Contest 2025 med songen «Tavo akys».
## Historie
Katarsis starta som eit soloprosjekt av Lukas Radzevičius. Medan han framleis gjekk på skulen i 2019, byrja Radzevičius å komponere og gje ut sin eigen musikk. Etter å ha fått invitasjonar til å opptre på konsertar, forstod han at han ikkje kunne gjennomføre live-framsyningar åleine, og danna difor eit band med same namn.

I 2024 gav dgruppa ut sin første EP, *Dausos*.

Den 11. desember 2024 vart Katarsis kunngjord som eitt av dei førtifem bidraga i *Eurovizija.LT*, den litauiske nasjonale uttakinga til Eurovision Song Contest 2025, med songen «Tavo akys». Den 1. februar 2025 gjekk dei vidare til semifinalen, og to veker seinare sikra dei seg ein plass i finalen. I finalen var «Tavo akys» eitt av dei tre bidraga som fekk flest stemmer frå både juryen og publikum, og gjekk dermed vidare til superfinalen, der sjåarane kåra songen til vinnar og det litauiske bidraget i Eurovision Song Contest 2025 i Basel. 

I Eurovision Song Contest 2025 gjekk Katarsis vidare frå den andre semifinalen. I finalen enda dei på 16. plass med 96 poeng – 64 frå publikum og 32 frå juryen.

## Medlemmar
*Lukas Radzevičius (fødd 24. november 2002 i Klaipėda) - vokal, gitar
*Alanas Brasas (fødd 12. november 2001 i Šiauliai) - gitar
*Emilija Kandratavičiūtė (fødd 26. august 2002 i Ariogala) - bass
*Jokūbas Andriulis (fødd 28. mars 1999 i Kaunas) - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Katarsis (band)|Katarsis (band)]]» frå , den 11. desember 2025.*
Gina Oselio

**Gina Oselio** (fødd **Ingeborg Aas**, ) var ein norsk operasongar. I si tid var ho den fremste mezzosopranen frå Noreg, og blant dei leiande i Europa.

## Liv og virke

### Familieforhold
Gina Oselio var fødd som dotter av salmakaren Even Pedersen Aas (1819-1897) og Nicoline Engelstad. Familien budde i Kirkegata 7 i Christiania, der faren hadde salmakeriet sitt.

Frå 1893 til 1909 var ho gift med teatersjef Bjørn Bjørnson (1856-1942), som var son av forfattaren Bjørnstjerne Bjørnson.

### Songkarriere

Ingeborg Aas blei oppdaga av Johanne Juell, og gjekk i lære hjå den svenske Fritz Arlberg, som var gjestande operasongar i Kristiania, i perioden 1874-1877. Frå 1877 til 1879 var ho elev hjå Fredrika Stenhammar (1836-1880) i Stockholm. 

Ho debuterte ved Kungliga Teatern i Stockholm i 1879. Kong Oscar II (1829-1907) utnemnde henne til norsk kongeleg *hofsangerinde* og finansierte vidare studiar frå 1882 hjå den tyske mezzosopranen Mathilde Marchesi, som hadde opna skule ved Rue Jouffroy i Paris i 1881. Den norske songaren blei svært kjend i Europa, og rundt 1882 under italiaturneane sin ho tok artistnamnet Gina Oselio.

I Noreg blei ho på 1890-talet kjend som den fyrste Carmen, sjølv om hadde hatt den norske debuten sin som Marguerite i *Faust* på Christiania Theater i 1891. Der møtte ho Bjørn Bjørnson, som var instruktør til teateret frå 1885 til 1893. Dei gifta seg i 1893.

Carmen heldt fram med ho frå 1899 ved det nyopna Nationaltheatret, der ektemannen var blitt teatersjef. Seinare blei ho det fyrste æresmedlemmet i Norsk Operasangerforbund. 

Ekteskapet med Bjørn Bjørnson blei oppløyst i 1909. Gina blei sjuk, men makta likevel ein 40-årsturne i 1917 med den unge Sverre Jordan bak pianoet. Frå 1929 fekk ho kunstnartløn.

## Prisar og utmerkingar

* Kong Oscar IIs belønningsmedalje 1902
* Den svenske medaljen Pro Litteris et Artibus med briljantar
* Den franske Officier de l'Instruction Publique
* Statens kunstnartløn frå 1929
* Damekoret til Nordmanns-Forbundets blei kalla «Oseliokoret» til ære for Gina Oselio

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Gina Oselio|Gina Oselio]]» frå ,  den 12. desember 2025.*
Gaja av Justyna Steczkowska

«**Gaja**» er ein song av den polske songaren og låtskrivaren . Songen vart gjeven ut 28. november 2024 som den femte singelen frå det nittande studioalbumet hennar, *Witch Tarohoro*. Songen var det polske bidraget i Eurovision Song Contest 2025.

## Bakgrunn og komposisjon
Songen vart skriven og komponert av Justyna Steczkowska, Patryk Kumór, Emilian Waluchowski og Dominic Buczkowski-Wojtaszek, med produksjon av Waluchowski i samarbeid med Hotel Torino og Jan Bielecki. Songen har fått namn etter Gaia, lekamleggjeringa av jorda i gresk mytologi.

## Eurovision Song Contest 2025
### ''Wielki finał polskich kwalifikacji''
*Wielki finał polskich kwalifikacji* var det nasjonale finaleformatet utvikla av Telewizja Polska (TVP) for å velje det polske bidraget i Eurovision Song Contest 2025. Den 14. januar 2025 publiserte TVP deltakarlista for *Wielki finał polskich kwalifikacji*, som inkluderte Justyna Steczkowska, med songen «Gaja». Steczkowska hadde tidlegare representert Polen i 1995.

Konkurransen fann stad 14. februar 2025 ved hovudkvarteret til TVP i Warszawa. «Gaja» vann tevlinga med 39,32 % av røystene og vart dermed det polske bidrag til Eurovision Song Contest 2025.

### I Eurovision Song Contest
Under trekkinga av semifinalane den 28. januar 2025 blei Polen trekt ut til å delta i den fyrste semifinalen, der dei opptredde i den fyrste halvdelen av showet. Polen kvalifiserte seg til finalen, etter å ha enda på sjuande i semifinalen. I finalen enda songen på 14. plass med 156 poeng.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gaja (Justyna Steczkowska-sang)|Gaja (Justyna Steczkowska-sang)]]» frå , den 6. november 2025.*
Olefine Moe

**Olefine Louise Margarethe Moe** () var ein norsk operasongar. Ho var kjend for over femti roller i Noreg og Sverige, og som den fyrste fortolkaren av *[[Carmen]]* i Sverige.

Olefine Moe var fødd i Bergen som dotter av Iver Christian Moe (1827-1901) og Inger Marie Amundsen (1826). Faren spelte på obo og gav dansetimer. Olefine fekk namn etter gudfaren sin Ole Bull, og flytta med musikarfamilien til Christiania tidleg, der ho etterkvart studerte og debuterte ved Christiania Theater som Emmeline i *Den første kærlighed* (1867) av Eugène Scribe. 

Ho studerte vidare i Stockholm hjå sopranen Fredrika Stenhammar, og var engasjert ved Stockholmsoperaen frå 1872 til 1881. I 1877 gifta ho seg med den svenske pianisten Fredrik Thorssell (1844-1880). Etter eit kort opphold ved Dramaten var ho tilbake i Noreg som leiar for den fyrste operascena i landet i Tivoli i Oslo. Denne blei fyrst kalla Den Norske Opera (1882) og seinare Tivoli Opera, og Olefine hadde dei fleste hovudrollene ved han. Då operaen blei nedlagd flytta ho til Sverige i 1886, men vende tilbake til Noreg 1891 til eit langvarig verk som songpedagog.

I ekteskapet med Thorssell fekk ho to døtrer, Margit Torsell (1878-1968) som var skodespelar og blei gift med arkitekten Torben Grut og Astri Torsell (1879-1951), som òg var skodespelar og blei gift med arkitekten Christian von Munthe av Morgenstierne.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Olefine Moe|Olefine Moe]]» frå ,  den 12. desember 2025.*
Tavo akys

«**Tavo akys**» (norsk omsetjing ‘Augo dine’) er ein song av det litauiske alternativrockbandet Katarsis. Songen blei skriven av Lukas Radzevičius og produsert av Jurgis Masilionis. Songen blei gjeven ut 31. januar 2025 og var det litausike bidraget i Eurovision Song Contest 2025.

## Eurovision Song Contest 2025
### ''Eurovizija.LT 2025''
Den 11. desember 2024 blei Katarsis kunngjort som ein av 45 deltakarar i songkonkurransen *Eurovizija.LT 2025* med songen «Tavo akys». Den 1. februar 2025 kvalifiserte songen seg vidare frå sin semifinale og gjekk til finalen to veker seinare. I finalen var «Tavo akys» blant dei tre beste bidraga hos både jury og publikum, og gjekk videre til superfinalen, der TV-sjåarane kåra han til vinnar – og dimed til å vere det litauiske bidraget i Eurovision Song Contest 2025.

### I Eurovision Song Contest
Under trekkinga av semifinalane den 28. januar 2025 vart Litauen trekt ut til å delta i den andre semifinalen, der dei opptredde i den første halvdelen av showet. Etter å ha kome på sjetteplass i semifinalen kvalifiserte Litauen seg til finalen. Der enda songen på 16. plass med 96 poeng.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tavo akys|Tavo akys]]» frå , den 11. desember 2025.*
Hauk Buen

**Hauk Buen** () var ein norsk spelemann på hardingfele. Han var òg hardingfelemaker.

## Liv
Hauk Buen blei fødd 11. mai 1933 på garden Buen i Jondalen, då del av Gransherad, no Kongsberg, som son av spelemannen Anders A. Buen og kvedaren Margit Buen, fødd Tjønn. Morfaren hans Hans Johnsen Tjønn dreiv teoretisk forsking på folkemusikk. Onkelen John H. Tjønn var ein kjend felemakar, og tanta Bergit Tjønn vart ein kjend hardingfelespelar som Hauk gjekk i lære hjå. Hauk lærte òg folkemusikk av foreldra, og gjorde lydopptak av kjende spelemenn i samtida. Han lærte mykje av Olav Løndal og Svein Løndal. Hauk Buen var bror av folkemusikarane Knut Buen og Agnes Buen Garnås og bilethoggaren Kari Buen. Buen-familien er blant dei leiande tradisjonsberarane i norsk folkemusikk. Hauk var gift med folkedansaren Tone Nisi.

Hauk Buen døydde 1. mars 2021 og blei gravlagd frå Kongsberg kyrkje med blant anna Hallvard T. Bjørgum, Sigmund Groven og Kåre Nordstoga til stades.

## Virke
Hauk Buen vidareførte tradisjonen etter faren Anders A. Buen, eldre spelemenn frå Aust-Telemark, Myllarguten, Lars Fykerud, Håvard Gibøen og Knut Dale. Han vann B-klassen på Landskappleiken i 1953 og gjekk opp i A-klassen. Han vann Landskappleiken fleire gonger (blant anna Odda 1962 og Notodden 1963), og vann lokale kappleikar mange gonger. Buen mottok Myllarguttens gullmedalje i 1973. 

NRK fjernsynet laga eit portrettprogram om han i 1983.

Etter ein konsert i Queen Elizabeth Hall i London i 1984 skreiv Matt Glaser ved Berklee College of Music:«Hauk Buen er ein meister. Eg har aldri høyrt nokon spele med slik djupn. Hans fraseringer er utruleg vakre. Når du høyrer musikken så vakkert spela, så bryt den alle grenser.»Buen budde på farsgarden i Jondalen. Saman med broren Knut gjorde han ei rekkje dokumentasjonsinspelingar av tradisjonsmaterialet sitt. For albumet *Fykerud'n* fekk brørne Spellemannprisen 1992 i klassen folkemusikk/gammaldans.

Han blei æresmedlem av Landslaget for Spelmenn (LFS) i 1991. Han var òg æresmedlem i Norsk Folkemusikk- og Danselag (NFD) og FolkOrg - organisasjon for folkemusikk og folkedans. I 2003 mottok han Kongens fortenestemedalje i gull.

I 2022 blei biografien *Men så kom Hauk Buen* gjeven ut, skriven av Hallgrim Berg. Saman med boka følgde eit dobbeltalbum med 61 av innspelingar av Buen plukkea ut av Per Anders Buen Garnås. Utgjevinga blei tildelt Folkelarmprisen 2023 i klassen dokumentasjon.

Annbjørg Lien gjekk i lære hjå Buen på 1990-talet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hauk Buen|Hauk Buen]]» frå ,  den 13. desember 2025.*
Verdscuprenna i alpine greiner 1996 i Narvik

**Verdscuprenna i alpine greiner 1996 i Narvik** vart avvikla dagan frå torsdag 29. februar til laurdag 1. mars i Narvik i Nordland. Renna omfatta 2 utforrenn og storslalåm, alle for kvinner.

Ingeborg Helen Marken sin sjetteplass i det fyrste utforrennet var beste norske prestasjon.

## Kvinner
### Utfor



Dato: 29. februar 


### Utfor



Dato: 1. mars


### Storslalåm



Dato: 2. mars


## Kjelder
*Fremover, 1. mars 1996
*Fremover, 2. mars 1996
*Fremover, 3. mars 1996
Laddi

**Þórhallur Sigurðsson** (), kjend under artistnamnet Laddi, er ein islandsk skodespelar, komikar, songar og stemmeskodespelar.

## Filmografi
(utval)
* 1984: Gullsandur - Bandleiar  
* 1985: Löggulíf - Hilmar vatnsveitumaður
* 1986: Stella í orlofi - Salomon
* 1989: Kristnihald undir jökli - Jódínus Álfberg
* 1989: Magnús - Theódór Ólafsson
* 2000: Íslenski draumurinn - Butikkeigar
* 2000: Ikíngut - Þjónn Sýslumanns
* 2009: Jóhannes - Jóhannes
* 2011: Okkar eigin Osló - Havel
* 2013: Ófeigur gengur aftur - Ófeigur

### Islandsk dubbing

* 1993: Aladdin - Genie
* 1994: Løvenes konge - Timon
* 1997: Space Jam - Bill Murray
* 2001: Harry Potter og De vises stein - Albus Humlesnurr
* 2006: Biler - Bill

## Kjelder
Torreya

***Torreya*** er ei slekt av bartre som høyrer til barlindfamilien (Taxaceae). Slekta har namn etter den amerikanske botanikaren John Torrey.

Dei 5-6 artane i slekta er 5-20 meter høge bartre, særs sjeldan 25 meter, som har mange likskapar med barlind. Blada blir inntil 8 cm lange og har skarpe spissar.

4 av artane er endemiske til Asia og to til USA (California og Florida).

Artane er:

* *Torreya californica*, California
* *Torreya fargesii* = syn. *T. grandis* var. *fargesii*, Aust-Kina
** *Torreya yunnanensis* = syn. *T. gransis* var. *yunannensis* = syn. *T. fargesii* var. *yunannensis*, Sørvest-Kina
* *Torreya grandis*, Sør-Kina
* *Torreya jackii*, Søraust-Kina
* Japansk nøttebarlind eller «Japanese nutmeg» *(Torreya nucifera)*, Japan
* *Torreya taxifolia*, Florida

Fleire av artane er truga og har internasjonalt artsvern, blant anna dei i Kina.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Nøttebarlindslekten|Nøttebarlindslekten]]» frå ,  den 14. desember 2025.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Maman av Louane

«**Maman**» (skrive med små bokstavar) er ein song av den franske artisten . Han er skriven av Louane sjølv i samarbeid med Tristan Salvati, som også har produsert låten. Balladen blei gjeven ut 15. mars 2025. Songen var det franske bidraget i Eurovision Song Contest 2025.

## Bakgrunn
Songen «maman» er ei hylling til mora til Louane, som døydde av kreft i 2014, då Louane var 17 år gammal.  I 2015 gav ho ut ein annan song med same tittel på debutalbumet *Chambre 12*. 

I 2025 blei denne fyrste songen fjerna frå strøymetenester og erstatta med den nye versjonen. Louane kommenterte: «Det er sjølvsagt ei fortsetjing. Det er nokre ord som går igjen i begge, men det er to forskjellige songar. For første gang har eg det bra. Og det er derfor denne nye songen eksisterer. Eg vil at dette skal vere det eineste som blir hugsa – ikkje at vi blir verande i fortida.»

Den nye «maman» frå 2025 refererer fleire gongar til 2015-versjonen, og viser korleis Louane har omarbeidd sorga over mora si i løpet av dei siste ti åra. For eksempel opna 2015-songen med orda «Les amants passent de lit en lit» (*Elskarar går frå seng til seng*), mens 2025-sangen byrjar med «Y a plus d’amants, Y a plus de lits» (*Ingen fleire elskarar, ingen fleire senger*). Mens 2015-sangen hadde eit mørkare og meir melankolsk preg («Eg har det ikkje bra i hovudet […] Eg har mista smaken på glede […] Eg finn ingen meining i det eg søker»), er 2025-sangen meir positiv og opplyftande, med eit refreng som lyder: «Je vais mieux, je sais où je vais» (*Eg har det betre, eg veit kor eg skal*). Den nye songen viser til at Louane har funne kjærleiken og blitt mor sjølv – og at dette har hjelpt ho vidare.

«Maman» vart gjeven ut på vinyl, med ein instrumentalversjon som B-side. Både originalen og ein engelskspråkleg versjon av songen er med på sporliste til Louane sitt samlealbum *Tiens mon best of* (2025). Ein akustisk versjon av «Maman» vart gjeven ut 18. april 2025.

## Eurovision Song Contest 2025
### Intern utveljing
Den franske ålmennkringkastaren,  via , kunngjorde offisielt si deltaking i Eurovision Song Contest 2025 den 30. august 2024. Den 30. januar 2025 ble Louane presentert som landets representant. Den 15. mars 2025 avslørte ho bidraget sitt, «maman», og framførte det under pausen i kampen mellom  og  på Stade de France i forbindelse med  i  2025.

### I Eurovision Song Contest
Eurovision Song Contest 2025 fann stad i  i Basel i Sveits og bestod av to semifinalar den 13. og 15. mai, og finalen den 17. mai 2025. Som eit av «dei fem store landa» i Eurovision Song Contest, var Frankrike direktekvalifisert til finalen laurdag 17. mai 2025. I finalen enda «Maman» på sjuandeplass med 230 poeng.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maman (Louane-sang)|Maman (Louane-sang)]]» frå , den 14. desember 2025.*
Eggnog

**Eggnog** eller **eggetoddy** er ein amerikansk juledrikk laga av egg blanda med melis, mjølk og tilsett alkohol (rom/whisky) og muskat. Han blei innført til Amerika i 1839.

## Historie
Drikken har røter til 1300-talet, då britiske munkar drakk ein varm mjølkedrikk med egg, sherry og fiken. Den fyrste  bruken av ordet «nog» er frå 1693, men ordet viste då til ein sterk øltype.
«Eggnog» kan ha vore eit amerikansk ord som oppstod kring 1765–75.

Det eldste dokumenterte døme på «eggnog» stammar frå 1775, då ein prest og filolog i Maryland, Jonathan Boucher, skreiv eit dikt om drikken: «Fog-drams i' th' morn, or (better still) egg-nogg, / At night hot-suppings, and at mid-day, grogg, / My palate can regale.»
Verset til Boucher blei fyrst gjeve ut 30 år etter at han var død, slik at ordet fyrst opptredde i trykk i 1788, i *New-Jersey Journal*. Ei ordbok frå 1869 definerer «eggnog» som ei blanding av vin, sprit, egg og sukker, utan å nemna nokon mjølkeprodukt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Eggnog|Eggnog]]» frå ,  den 14. desember 2025.*
Penang

**Penang** er ein delstat på Penangøya og Malayahalvøya i Malaysia. Administrasjonsbyen er George Town, som ligg på Penangøya. Med eit folketal på 1,74 millionar og ein folketettleik på 1659 per km² i 2020 er Penang den tettaste folkesette og mest urbaniserte statane i Malaysia. Seberang Perai på fastlandet er den tredje folkerikaste byen i landet.

Namnet «Penang» kjem frå det malayiske *Pulau Pinang*, som tyder ‘betelnøttøya’.

## Administrativ inndeling
Delstaten er inndelt i fem distrikt:

* Barat Daya
* Seberang Perai Selatan
* Seberang Perai Tengah
* Seberang Perai Utara
* Timur Laut

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Penang|Penang]]» frå ,  den 14. desember 2025.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Ramphastos

***Ramphastos*** er ei biologisk slekt med sju store artar i tukanfamilien (Ramphastidae). Dette er dei store, klassiske artane av tukanar; iaugefallande fargerike tropiske fuglar med leveområde i den neotropiske regionen. 

Slekta *Ramphastos* vart introdusert i 1758 av den svenske naturforskaren Carl von Linné i den tiande utgåva av hans Systema Naturae. Namnet er frå gammalgresk ῥαμφηστης/rhamphēstēs som tyder «snuta» (frå ῥαμφη/rhampē: «nebb»). Typearten vart seinare peika ut som vinnebbtukan (*Ramphastos tucanus*).

## Skildring

Tukanane i *Ramphastos* er særleg kjende for dei ekstremt store, fargerike nebba sine, som blir nytta til mellom anna temperaturregulering, næringssøk og sosial kommunikasjon. 
Fjørdrakta blant artane har liknande mønster. Fellestrekk er overside i svart, fleire med lillaskjær. Strupen og brystet er anten kvite, gule eller raudfarga, den relativt korte stjerten er nokså rektangulær, og dei har dekkfjører over og under halefjørene som er raude. Det lange og variabelt farga nebbet er fleirfarga og distinktivt. Hoa har gjennomgåande kortare nebb enn hannen. Huda i områda rundt auga er naken og sterkt farga i oransje, lyst grønt, blått eller raudt. Nokre har i tillegg ein farga augering. 

Leveområdet for slekta er frå sørlege Mexico gjennom Mellom-Amerika og over store delar av Sør-Amerika sør til nordlegaste Argentina, men med fråvære frå Chile og Uruguay. Det typiske habitatet er i fuktige låglandsskogar. Dei som lever høgast kan vere gulnebbtukan *Ramphastos ambiguus*, opptil 2000 meter over havnivå langs austsida av Andes, og raudbuktukan *Ramphastos dicolorus*, som treffast over 2000 moh. vest for Rio de Janeiro. 

Fleire av *Ramphastos*-tukanane er sosiale og opptrer ofte i flokkar. Typisk vil dei samlast i grupper tett på ei grein eller i eit tett tre for å kvile om natta. 

I tillegg til vokalt læte, kan *Ramphastos*-tukanane klappe med nebbet og nokre vokale lydar kan høyrast ut som mekaniske. Gulnebbtukan og vinnebbtukan «syng» ved å bruke bjeffande, frasebygde lydar. Lætet frå dei fem andre artane er kalla «kvekk-læte» (engelsk *croakers*), og desse artane gjentek eit einskilt «eerk»-liknande skrik i monotone seriar. Lætet frå raudbuktukan er dessutan skildra som «tutande».

## Artsoversyn

Medlemmer av *Ramphastos* i rekkjefølgje etter AviList v2025: med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*: 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer dels på «[[:en:Ramphastos|Ramphastos]]» frå , den 14. desember 2025*
*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Ziferblat

**Ziferblat**  er eit ukrainsk musikkband som består av vokalisten Danyjil Lesjtsjynskyj, gitaristen Valentyn Lesjtsjynskyj og trommeslagaren Fedir Khodakov. Dei representerte Ukraina i Eurovision Song Contest 2025 med songen «Bird of Pray».

## Historie
Dei einegga tvillingbrørne Danyjil og Valentyn Lesjtsjynskyj byrja musikkutdanninga si då dei var seks år gamle, då dei gjekk på musikkskule og lærte å spela cello. Etter kvart utvikla dei interesse for rockemusikk, og etter niande klasse danna dei bandet Runnin’ Blue, oppkalla etter songen med same namn av The Doors. I 2015, etter , bestemte brørne seg for å skriva songar på ukrainsk i staden for engelsk, og danna Ziferblat.

Ziferblat sitt første EP-album, *Kinoseans*, kom ut i desember 2017, med bidragsytarar som Lesjtsjynskyj-brørne, bassisten Jevhen Sjevtsjenko, trommeslagaren Valentyn Oliinyk, tangentisten Viktor Nikolenko og saksofonisten Andrij Martynenko. I 2019 gav bandet ut singelen «Vnotsji» og engasjerte trommeslagaren Fedir Khodakov til å framføra han på TV-programmet *X-Factor*.   Khodakov heldt fram med å spela med bandet og vart fast medlem.

I 2022 presenterte Ziferblat musikkvideoen til songen «Zemlja». I oktober same år vart det kunngjort at bandet hadde kome med på langlista til *Vidbir 2023*, den ukrainske nasjonale utveljinga til Eurovision Song Contest 2023, men dei nådde ikkje kortlista. I november gav dei ut singelen «Dlja tsjoho ty pryjsjla», den andre frå det komande albumet *Peretvorennja*. I februar 2023 kom den tredje og siste singelen frå albumet, «Dysko-Fanko Terapija». Albumet sjølv vart sleppt 7. april 2023 og vart presentert på ein solokonsert 22. april. Albumet består av tretten songar, dei fleste skrivne i perioden 2019–2020. I september same år vann Ziferblat Muzvar Awards i kategorien «Beste nye namn innan alternativ musikk».

I 2024 nådde bandet finalen i *Vidbir 2024*, den ukrainske utveljinga til Eurovision Song Contest 2024, med songen «Place I Call Home». Ziferblat tok andreplassen totalt, med 11 poeng frå juryen og 8 poeng frå publikum.

Den 8. februar 2025 vann bandet den ukrainske nasjonale utveljinga til Eurovision Song Contest 2025 i Basel i Sveits, og fekk retten til å representera Ukraina med songen «Bird of Pray». Trass i at dei hadde same poengsum som Albania, enda dei på niande plass fordi dei fekk lågare poeng frå telefonrøystinga.

## Diskografi
### Album
* 2023 – *Peretvorennja* (Перетворення – Transformasjon)
* 2025 – *Of Us*

### EP-ar
* 2017 – *Kinoseans* (Кіносеанс)

### Singlar
* 2019 – «Vnotsji» (Вночі – *Om natta*)
* 2022 – «Zemlja» (Земля – *Jorda*)
* 2022 – «Dlja tsjoho ty pryjsjla» (Для чого ти прийшла – *Kvifor kom du?*)
* 2023 – «Dysko-Fanko Terapija» (Диско-Фанко Терапія – Disco-Funk-terapi)
* 2023 – «Place I Call Home»
* 2024 – «Litaky» (Літаки – *Fly*)
* 2024 – «Druh» (Друг – *Venn*)
* 2024 – «Doteper i nazavzjdy» (Дотепер і назавжди – *No og for alltid*; med Tember Blanche)
* 2025 – «Bird of Pray»

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ziferblat (band)|Ziferblat (band)]]» frå , den 14. desember 2025.*
Myristica malabarica

***Myristica malabarica*** er ein planteart i familien muskatnøttfamilien. Han er endemisk i Dei vestlege Ghatfjella sørvest i India. Arten er truga av habitattap ifølgje Verdas naturvernunion (IUCN) si raudliste. Treet kan nå ei høgd på 25 meter. Borken er glatt og grønsvart eller til tider raud.

Planten blir nytta i ayurvedisk medisin. *M. malabarica&nbsp;* blir også blanda med ekte muskat, som kjem frå *Myristica fragrans,* og nytta som krydder.

Både *[[Myristica magnifica]]* og *M. malabarica* er truga tre som stammar frå Dei vestlege Ghatfjella. Sumpområda og låglandet der dei normalt veks er blitt drenerte for å nyttast til landbruksjord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Myristica malabarica|Myristica malabarica]]» frå ,  den 15. desember 2025.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Poding

**Poding** er ein teknikk innan hagebruk som går ut på å kopla saman plantevev frå to ulike plantar.

Vanlegvis er det berre botanisk nærskylde artar som kan podast. To eller fleire planter kan podast saman. Ein liten plantedel kan podast på ein større ved hjelp av ulike teknikkar. 

Poding går ut på å få kontakt mellom floem og vaskulært kambium i grunnstamme og podekvist. 

Nokre plantesortar og -krysningar har vanskeleg for å setja frø, eller frøa er ulike foreldra. Nokre kan ikkje formeirast som stiklingar. I desse tilfella er poding veleigna.

## Podevoks
Sårstaden er utsett for uttørking og soppangrep, og kan dekkast av podevoks som vern. Podevoks inneheld vanlegvis bivoks, harpiks og talg med meir. Det finst fleire oppskrifter på podevoks med ulike tilsetningsstoff. Bivoks kan òg til ein viss grad brukast åleine. Podevoks blir ofte delt inn i to typar, kaldtflytande og varmtflytande, etter om dei er flytande i romtemperatur eller krev oppvarming. 

Podekvisten blir bunden fast med strikk eller bast som skal morkna når podinga er fullstendig. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Poding|Poding]]» frå ,  den 15. desember 2025.*
Myristica argentea

***Myristica argentea*** er eit tre som veks i urørt regnskog på Ny-Guinea, særleg i skog i Fakfak og Kaimana og øyane rundt desse områda aus i Indonesia, som Aruøyane. Arten kan vera ei kjelde til muskat.

Arten dannar eit eviggrønt tre som typisk blir 5–20 meter høgt. Det finst døme på tre som har blitt over 40 meter høge.

Frukta på treet blir brukt til mat, krydder og medisin. Fruktkjøtet blir nytta til syltetøy og frøet kan malast til eit krydder tilsvarande muskat.
Ein kan hausta inn frukt frå ville tre eller dyrka dei.

Treet kan òg nyttast som grunnstamme til poda muskatnøttre, ettersom det er motstandsdyktig mot ein rotsjukdom.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Myristica argentea|Myristica argentea]]» frå , den 15. desember 2025.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Børøyfjorden

**Børøyfjorden** er namnet på to fjordar i Noreg:

* Børøyfjorden i Bømlo – ein fjord i Bømlo kommune i Vestland.
* Børøyfjorden i Øksnes – ein fjord i Øksnes kommune i Nordland
Pteroglossus

***Pteroglossus*** (engelsk fellesnemning *aracari*) er ei biologisk slekt med tolv artar i tukanfamilien (Ramphastidae). Dette er fuglar med uvanleg fargerik fjørdrakt varierande med art, og med enorme nebb som har kontrastrike mønstre. Alle lever i den neotropiske regionen. 

Namnet på slekta kjem av den karakteristiske tunga som alle medlemmar av tukanfamilien har, ei tunge som er frynsete langs sidene. *Pteroglossus* tyder bokstaveleg «fjørtunge»: gammalgresk *pteron* «fjør», *glōssa* «tunge».

## Skildring

Denne slekta har den mest fargesprakande fjørdrakta i heile tukanfamilien. Fuglane har ein lang, trappeforma stjert som er lengre enn vengene, og dei er relativt slanke av kroppsbygnad. Oversida er oftast svart eller olivengrøn. Overgumpen er karmosinraud. I nakken finst det vanlegvis eit kastanjebrunt eller karmosinraudt nakkeband. Bryst og buk er hos dei fleste artane gule, med eit raudt eller svart–raudt belte. Overnebbet er ofte sterkt tagga og relativt kortare enn hos dei store tukanane i *[[Ramphastos]]*. Nebbet har ein liten krok i spissen. Safrantukan,  skrifttukan og svartbeltetukan syner tydeleg kjønnsdimorfisme i fjørdrakta, dei andre ni artane har ingen eller berre mindre ulikskap mellom kjønna, men alle hoer har kortare nebb enn hannfuglen av arten. 

*Pteroglossus*-tukanar lever i låglandsskog, der dei ferdast i små flokkar og ofte overnattar saman i holrom i tre. Artane i slekta *Pteroglossus* blir rekna som dei mest sosiale medlemmane av tukanfamilien. Somme artar føretrekkjer elvenære område, men til dømes safrantukan (*Pteroglossus bailloni*) kan òg leve opptil 1550 meter over havnivå i sørlege Brasil. Samla utbreiing for desse tukanane er frå Mexico gjennom Mellom-Amerika og mykje av Sør-Amerika sør til Paraguay.

## Artsoversyn

Medlemmer av *Pteroglossus* i rekkjefølgje etter AviList v2025: med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*: 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer dels på «[[:de:Schwarzarassaris|Schwarzarassaris]]» frå , den 15. desember 2025*
*
*  Inngang til artsoversyn og artsskildringar

;Referansar

## Bakgrunnsstoff

*
Aulacorhynchus

***Aulacorhynchus*** (engelsk fellesnemning *toucanet*) er ei biologisk slekt med åtte relativt små artar i tukanfamilien (Ramphastidae). Dette er fuglar med grøn fjørdrakt og store nebb som lever i den neotropiske regionen. 

*Aulacorhynchus* tyder «fura (rynkete) nebb» (gammalgresk *aulax*: «fura», *rhunkhos*: «nebb»).

## Skildring

*Aulacorhynchus*-tukanane når ei kroppslengd varierande mellom 30 og 45 centimeter avhengig av arten. Dei har hovudsakleg grøn fjørdrakt med blå teikningar på hovudet. Stjerten er lang og avrunda i enden, og dei fleste artane har brune stjertspissar på dei midtre stjertfjørene. Nebbet har ein langsgåande fold og er stort i høve til kroppsstorleiken. Strupen er kvit, grå eller blå. Undersida av stjerten og spissen av stjertfjørene skil seg hos nokre artar ut med raud farge. Det finst ingen tydeleg kjønnsdimorfisme, men hoene har merkbart mindre nebb; skilnaden i storleik samanlikna med hannane kan vere opp til tjue prosent. Dei einskilde artane skil seg hovudsakleg frå kvarandre gjennom farger på nebb og gjennom dei karakteristiske lydytringane sine.

Utbreiingsområdet spenner frå sørlege Mexico til Bolivia og dei fleste artane lever i fuktig skog eller tåkeskog rundt 2000 meter over havnivå langs åssider av Andesfjella.

Lætet frå *Aulacorhynchus*-tukanane er skildra som ei samansetting av tonar med varierande lengd og tempo, men ofte monotone og lange. Dei einskilde tonane kan vere bjeffande, knurrande eller gryntande. Hos nokre artar kan paret syngje samstundes - duettsong.

## Artsoversyn

Medlemmer av *Aulacorhynchus* i rekkjefølgje etter AviList v2025: med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*: 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer dels på «[[:de:Grünarassaris|Grünarassaris]]» frå , den 16. desember 2025*
*
*  Inngang til artsoversyn og artsskildringar

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Ich komme

«**Ich komme**» (norsk omsetjing: *Eg kjem*) er ein song av den finske songaren , skriven og produsert av Christel Roosberg og Jori Roosberg (Roos+Berg). Songen blei gjeven ut av Warner Music Finland og Mökkitie Records 16. januar 2025, og var det finske bidraget i Eurovision Song Contest 2025. Songen nådde andreplass på den finske singellista.
## Bakgrunn og komposisjon
«Ich komme» blei skriven og produsert av Christel og Jori Roosberg (Roos+Berg), og kombinerer finsk disco med elektronisk musikk. Teksten gjenspeglar «den glade bodskap om nyting, ekstase og ein transe-liknande tilstand», og strukturen i songen speglar seksuell nyting og klimaks.

## Eurovision Song Contest 2025
### ''Uuden Musiikin Kilpailu 2025''
Vikman blei offentleggjord som deltakar i *Uuden Musiikin Kilpailu 2025* 8. januar 2025, og musikkvideoen blei gjeven ut 17. januar. Songen vann konkurransen og blei dimed det finske bidraget i Eurovision Song Contest 2025, den 69. utgåva av konkurransen. Det var ein av to songen i konkurransen som tematiserte ; den andre var «Milkshake Man» av Go-Jo frå Australia. Songen vart skildra av *PinkNews* som ein av «fleire» som var «fulle av doble tydingar», mellom anna  sin «Kant», som måtte gjerast om til «Serving» for å ta bort uttrykket «serving kant» i tråd med britiske kringkastingsreglar.

### I Eurovision Song Contest
Under trekkinga av semifinalane den 28. januar 2025 blei Finland trekt ut til å delta i den andre semifinalen, der dei opptredde i den andre halvdelen av showet. Finland kvalifiserte seg til finalen – då dei kom på tredjeplass i semifinalen. I finalen enda songen på 11. plass med 196 poeng.

## Listeplasseringar

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ich komme|Ich komme]]» frå , den 6. november 2025.*
Josef Horešovský

**Josef Horešovský** () var ein tsjekkoslovakisk ishockeyspelar som deltok i dei olympiske vinterleikar 1968 i Grenoble og 1972 i Sapporo.

Horešovský vann ein olympisk sølvmedalje i ishockey under vinter-OL 1968 i Grenoble. Han var med på det tsjekkoslovakiske laget som kom på andreplass i turneringa bak Sovjetunionen. Det var åtte lag som deltok, det blei spelt ein enkeltserie der alle laga møttest ein gong. Sovjetunionen vann serien med tolv poeng framfor Tsjekkoslovakia med elleve og Canada med ti poeng. Horešovský spelte sju kampar og scora fire mål i OL-turneringa.

## OL-medaljar

* 1968  Grenoble –  Sølv i ishockey 
* 1972  Sapporo –  Bronse i ishockey 

## VM-medaljar

* 1972  Praha –  **Gull** i ishockey 
* 1968  Grenoble –  Sølv i ishockey 
* 1971  Bern / Genève. –  Sølv i ishockey 
* 1969  Stockholm –  Bronse i ishockey 
* 1970  Stockholm –  Bronse i ishockey 
* 1973  Moskva –  Bronse i ishockey 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Josef Horešovský|Josef Horešovský]]» frå ,  den 17. desember 2025.*
Mari Samuelsen

**Mari Silje Samuelsen** () er ein norsk klassisk fiolinist.

## Bakgrunn
Samuelsen er frå Hamar. Ho byrja spela fiolin då ho var tre år gammal på den lokale musikkskulen. 
Frå ho var fire år gammal var ho elev av Arve Tellefsen. 
Frå 14-årsalderen var ho elev ved Barratt Due musikkinstitutt med Stephan Barratt-Due som lærar. Seinare var ho elev av den russiske professoren Zakhar Bron ved Zürich universitet i Sveits. Ho tok mastergrad ved universitetet i 2012.

Ho vann Hedmark fylkeskommunes kulturpris (2006) og Hedmarksprisen (2003) saman med broren Håkon Samuelsen, og har motteke fleire stipend.

## Musikalsk karriere
Mari Samuelsen har vore solist med dei fleste norske orkester og fleire utanlandske. Ho spelar på ein guadagninifiolin frå 1773, og har òg spelt på ein stradivariusfiolin frå 1724.

Saman med broren Håkon gav Mari Samuelsen ut albumet *Pas de Deux* i 2015. *Pas de Deux* var ein komposisjon dei tinga av James Horner, og albumet vart det fyrste klassiske albumet som toppa VG-lista sidan 1995. I 1995 toppa både Arve Tellefsen med *Arco* og Herbert von Karajan med *Adagio* denne lista.

I 2017 la Håkon Samuelsen opp som musikar, og Mari Silje heldt fram åleine. Dei spelte sin siste konsert saman i Istanbul. Same år kom albumet *Nordic Noir* ut på Decca Records. Der spelte Samuelsen blant anna ny musikk frå filmkomponistane Uno Helmersson og Johan Söderqvist.

I 2018 skreiv Samuelsen kontrakt med Deutsche Grammophon. Då plateselskapet feira 120-årsdagen sin framførte Samuelsen «November» av Max Richter saman med Shanghai symfoniorkester i Den forbodne byen. 7. juni 2019 kom albumet *MARI* ut, som ho spilte inn med Konzerthausorchester Berlin og dirigent Jonathan Stockhammer.

## Diskografi

* 2015: *Pas de Deux* (med Håkon Samuelsen) 
* 2017: *Nordic Noir*
* 2019: *Mari*
* 2022: *LYS* (Deutsche Grammophon) 
* 2024: *LIFE* (Deutsche Grammophon)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Mari Samuelsen|Mari Samuelsen]]» frå ,  den 17. desember 2025.*
Rob Reiner

**Robert Reiner** () var ein amerikansk skodespelar, filmregissør, filmprodusent, manusforfattar og politisk aktivist.

Han regisserte filmane *[[This is Spinal Tap]]* (1984), *[[Prinsessebruden]]*, *[[Stand by Me (1986)|Stand by Me]]*, *[[Da han møtte henne]]* og *[[Et spørsmål om ære]]*. 

Reiner blei fødd 6. mars 1947 i Bronx, som son av filmregissøren og skodespelaren Carl Reiner og songaren Estelle Lebost; familien var jødisk. Reiner blei tildelt to Emmy- (nominert til fem) og fem Golden Globe-prisar.

Han var ein av personane bak selskapet Castle Rock Entertainment, seinare innlemma i Turner og Time Warner. Han har ei stjerne på Hollywood Walk of Fame.

Reiner og kona hans blei funne døde med stikkskadar heime i Brentwood i Los Angeles den 14. desember 2025. Politiet etterforskar dødsfalla som drap. Sonen Nick blei arrestert mistenkt for drapa.

Reiner støtta det demokratiske partiet og var ein kjend kritikar av Donald Trump; han uttalte at Trump var «mentalt ueigna».

## Filmar i utval

* *[[Halls Of Anger]]*&nbsp;– skodespelar (1969)
* *[[Summertree]]*&nbsp;– skodespelar (1971)
* *[[Fire Sale]]*&nbsp;– skodespelar (1977)
* *Hjelp vi er i popbransjen*&nbsp;– regissør, skodespelar (1984)
* *[[The Sure Thing]]*&nbsp;– Regissør (1985)
* *Venner for livet*&nbsp;– Regissør (1986)
* *The Princess Bride*&nbsp;– Regissør (1987)
* *Da han møtte henne*&nbsp;– Regissør (1989)
* *Hilsen fra Hollywood*&nbsp;– Skodespelar (1990)
* *Misery*&nbsp;– Regissør (1990)
* *Et spørsmål om ære*&nbsp;– Regissør (1992)
* *[[Sleepless in Seattle|Søvnløs i Seattle]]*&nbsp;– Skodespelar (1993)
* *[[North (film)|North]]*&nbsp;– Regissør (1994)
* *[[Kuler over Broadway]]*&nbsp;– Skodespelar (1994)
* *Den amerikanske presidenten*&nbsp;– Regissør (1995)
* *[[Bye Bye Love]]*&nbsp;– Skodespelar (1995)
* *[[Ghosts of Mississippi]]*&nbsp;– Regissør (1996)
* *[[EDtv]]*&nbsp;– Actor (1999)
* *[[The Story of Us]]*&nbsp;– Regissør (1999)
* *[[Alex & Emma]]*&nbsp;– Regissør (2003)
* *Dickie Roberts: Former Child Star* – skodespelar (2003)
* *[[Rumor Has It...]]* – Regissør (2005)
* *[[Everyone's Hero]]* – Stemmeskodespelar (2006)
* *Nå eller aldri*&nbsp;– Regissør (2007)
* *Flipped* – Regissør (2010)
* *[[8 (film)|8]]* – Regissør (2012)
* *[[The Magic of Belle Isle]]* – Regissør (2012)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Rob Reiner|Rob Reiner]]» frå ,  den 17. desember 2025.*
Brentwood i California

**Brentwood** er ein by på austsida av San Francisco Bay Area i den amerikanske delstaten California. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Brentwood (California)|Brentwood (California)]]» frå ,  den 17. desember 2025.*  

## Bakgrunnsstoff

*
* Brentwood Homeowners Association
* Brentwood Park Property Owners' Association
* Brentwood Village 
* San Vicente Boulevard
Brentwood

**Brentwood** kan visa til:
### Australia
* Brentwood i Western Australia
* Brentwood i South Australia

### Canada
* Brentwood i Calgary, eit område i Calgary i Alberta
* Brentwood i Nova Scotia
* Brentwood i Ontario, eit område i Clearview i Ontario
* Brentwood Bay i British Columbia
* Brentwood Boulevard i Sherwood Park i Alberta
* Brentwood Park (eller «Brentwood»), eit område i Burnaby i British Columbia

### New Zealand
* Brentwood, ein del av Upper Hutt i Wellington

### United Kingdom
*Borough of Brentwood, eit lokalt distrikt i Essex
**Brentwood i Essex, ein by i distriktet

### United States
* Brentwood i California, a city in the San Francisco Bay Area
* Brentwood i Los Angeles, a district of Los Angeles 
* Brentwood i Maryland
** North Brentwood i Maryland
* Brentwood i Missouri
* Brentwood i New Hampshire
* Brentwood i New York
* Brentwood i North Carolina, ein forstad til Raleigh i North Carolina
* Brentwood-Darlington i Portland i Oregon
* Brentwood i Pennsylvania
* Brentwood i Tennessee
* Brentwood i Austin i Texas
* Brentwood i Houston, Texas
* Brentwood i Washington, D.C.
Hallucination

«**Hallucination**» er ein song av den færøyske songar-låtskrivaren . Songen vert skildra som ei oppleving av å møte nokon ein har eit sterkt samband med, og blei gjeven ut 6. februar 2025 gjennom Virgin. Han er skriven av Sissal, saman med Chris Rohde-Frisk, Lina Spangsberg, Linnea Deb, Malthe Johansen, Marcus Winther-John og Melanie Gabriella Hayrapetian. Songen var det danske bidraget i Eurovision Song Contest 2025.

## Bakgrunn og komposisjon
«Hallucination» blei komponert og skriven av Sissal saman med Lina Spangsberg, Linnea Deb, Marcus Winther-John, Melanie Gabriella Hayrapetian, Chris Rohde-Frisk og Malthe Johansen. Produksjonen blei handtert av dei to sistnemnde, i tillegg til Joy Deb. Ifølgje Sissal handlar songen om «å møte ein person der forbindinga følast så ekte at det nesten virkar uverkeleg.» Nettstaden *Wiwibloggs* skildra låten som ein danseinspirert song med EDM-element.

## Eurovision Song Contest 2025
### Dansk Melodi Grand Prix 2025
Sissal blei offisielt kunngjord som deltakar i Dansk Melodi Grand Prix 2025 den 6. februar 2025, med songen «Hallucination». I finalen gjekk songen vidare til superfinalen saman med «The Unluckiest Boy Alive» av  og «Proud» av . «Hallucination» vann til slutt konkurransen med 20 poeng frå juryen og 18 poeng frå publikum, og fekk totalt 38 poeng, som sikra ho sigeren og retten til å representere Danmark i Eurovision Song Contest 2025.

### I Eurovision Song Contest
Under trekkinga av semifinalane den 28. januar 2025 blei Danmark trekt ut til å delta i den andre semifinalen, der dei opptredde i den andre halvdelen av showet. Danmark kvalifiserte seg til finalen – då dei kom på åttandeplass i semifinalen. Dette var fyrste gongen sidan 2019 at Danmark kvalifiserte seg til finalen. I finalen enda «Hallucination» på 23. plass med 47 poeng.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hallucination|Hallucination]]» frå , den 6. november 2025.*
Abor & Tynna

**Abor & Tynna** er ein austerriksk musikkduo som består av syskena Attila og Tünde Bornemisza. Dei spesialiserer seg innan pop, hiphop og elektronisk musikk. Duoen representerte Tyskland i Eurovision Song Contest 2025 med låta «Baller», der dei hamna på 15. plass totalt med 151 poeng.

## Historie
Syskena Attila (fødd 27. august 1998) og Tünde Bornemisza (fødd 22. desember 2000) har ungarsk og rumensk bakgrunn og vaks opp i ein kunstnarfamilie frå Ungarn. Faren, Csaba Bornemisza, har vore cellist i Wienerfilharmonikarane, orkesteret ved Wien statsopera, sidan 1993. Alle syskena fekk klassisk musikkopplæring: Attila vart opplært i cello, Tünde spela fløyte frå ho var ni år (ho vann førsteprisar i statlege og nasjonale konkurransar), og den yngste systera lærte seg fiolin. Tünde og Attila studerte høvesvis psykologi og maskinteknikk.

### 2016–2024: Dei første stega
I 2016 spelte syskena inn si første låt saman, som dei lasta opp på SoundCloud. Mora delte videoen på Facebook, og ein produsent inviterte dei deretter til studioet sitt. I åra som følgde kom fleire utgivingar, Tünde tok artistnamnet Tynna som songar og låtskrivar, medan Attila, som var musikkprodusent, kalla seg Abor. Rundt 2020 fekk dei invitasjon til å delta i Austerrike si interne utveljing til Eurovision Song Contest. På grunn av manglande røynsle og få tidlegare liveopptredenar takka Abor & Tynna nei. I april 2024 var dei oppvarmingsartistar under opninga av Nina Chuba sin Glas-turné i Bremen.

### 2025–no: Eurovision Song Contest og ''Bittersüß''
Etter forslag frå det tyske plateselskapet sitt søkte Abor & Tynna om deltaking i den tyske uttakinga til Eurovision Song Contest 2025, og kom gjennom nålauget. Dei presenterte seg først i ein lukka audition i desember 2024 med den sjølvskrivne låta «Babylon». Av over 3 000 søkjarar vart dei til slutt blant 24 kandidatar som møtte juryen og TV-publikummet i programmet *Chefsache ESC 2025 – Wer singt für Deutschland?* Etter råd frå Stefan Raab valde duoen låta «Baller», som Raab hadde oppdaga gjennom eit kort klipp på duoen sin Instagram-profil.

Abor & Tynna fekk klarsignal frå juryen til semifinalen i programserien med ein coverversjon av Adele sin «Skyfall» i den første delfinalen. Debutalbumet deira, *Bittersüß*, vart gjeve ut same dag. Låta, som også var med på albumet, vart røysta vidare til finalen av juryen og deretter til superfinalen, der ho vann tevlinga i telefonrøystinga mot fire attverande deltakarar 1. mars 2025 med 34,9 % av røystene. Abor & Tynna fekk så retten til å representere Tyskland i Eurovision-finalen i Basel 17. mai 2025, der dei enda på 15. plass med 151 poeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abor & Tynna|Abor & Tynna]]» frå , den 2. november 2025.*
Hans Jørgen Bonnichsen

**Hans Jørgen Bonnichsen** () var ein dansk politimann, forfattar og etterretningsleiar, best kjend som operativ sjef for Politiets Efterretningstjeneste (PET) frå 1997 til 2006, og som offentleg debattant om rettstryggleik og overvaking.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hans Jørgen Bonnichsen|Hans Jørgen Bonnichsen]]» frå ,  den 17. desember 2025.*
Andigena

***Andigena*** (engelsk fellesnemning *mountain toucan*) er ei biologisk slekt med fire mellomstore artar i tukanfamilien (Ramphastidae).  Kvar art har relativt avgrensa utbreiingsområde innanfor Andes i Sør-Amerika.

## Skildring

*Andigena*-tukanar blir 41–51 centimeter lange. Den minste arten i slekta er lavendeltukan, med ei kroppslengd på 41–48 centimeter, medan den største arten er svartnebbtnukan, som blir 48–51 centimeter lang. Fuglane har ei delvis blå eller blågrå kroppsfjærdrakt. Denne er lysast hos svartnebbtnukanen, medan han er mørkast hos hettetukan og lavendeltukan. På oversida av kroppen har alle fire artane innslag av olivenbrune, grå eller svarte fargar. Alle artane har raude underhaledekkfjører og brunfarga lår. Ingen av artane viser tydeleg kjønnsdimorfisme; hoene har likevel ein tendens til å ha noko kortare nebb.

Som typisk for tukanar har dei lange nebb. Dei lengste nebba finn ein hos hannane av svartnebbtnukanen, med ei lengd på 9,2–11,2 cm. Hoene av denne arten har nebb som er 7,2–9,3 centimeter lange. Nebba er delvis svært fargerike; berre nominatforma av svartnebbtnukanen har heilt svart nebb.

### Utbreiing og leveområde

Alle dei fire artane lever i fuktig fjellskog og tåkeskogar i Andesregionen frå Venezuela til Bolivia. Svartnebbtukanen har det største utbreiingsområdet og finst i Venezuela, Colombia og Ecuador. Det minste og sørlegaste utbreiingsområdet har hettetukan, som berre finst i eit smalt belte av fjellområda i Andes frå det sør­austlegaste Peru til nordvestlege Bolivia.

Artane lever normalt i høgder frå ca. 1600 til 3300 meter over havnivå.

## Artsoversyn

Medlemmer av *Andigena* i rekkjefølgje etter AviList v2025: med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*: 

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer dels på «[[:de:Blautukane|Blautukane]]» frå , den 17. desember 2025*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff

*
Selma Henriksen

**Selma Helen Henriksen** () er ein norsk handballspelar frå Kråkerøy i Fredrikstad. Ho vart verdsmeister 2025 med det norske kvinnelandslaget. Henriksen er linjespelar.

## Aktiv
Henriksen spelte på Fredrikstad BK sitt lag i norsk toppserie frå 2019 til 2025. Sommaren 2025 fekk ho kontrakt med topplaget Sola Håndballklubb. 

Henriksen debuterte på det norske landslaget 19. september 2025. Ho var med i troppa under [Handball-VM 2025 og fekk ein del speletid i dei innleiande kampane. Ved utgangen av 2025 stod ho bokført med 17 landskampar og 29 mål.

## Kjelder

*Selma Henriksen i handball.no