open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gold Dust Woman

«**Gold Dust Woman**» er ein song av Fleetwood Mac frå albumet *[[Rumours av Fleetwood Mac|Rumours]]* i 1977. Han vart skriven og sungen av Stevie Nicks og gjeven ut som B-sida til «Don't Stop» (i Storbritannia) og «You Make Loving Fun» (i USA). I lag med «Rhiannon,» «Landslide» og «Dreams», vert han ofte rekna som ein av signaturlåtane til Stevie Nicks av innspelingane hennar med Fleetwood Mac.

På 2004-utgåva av *[[Rumours av Fleetwood Mac|Rumours]]* finst to demoversjonar av «Gold Dust Woman», ein med ein vokalmelodi og tekst i mellomspelet som seinare vart utvikla til ein eingen song, «If You Ever Did Believe», i 1997. Nicks spelte inn denne med den nær venen Sheryl Crow som del av innspelinga til *[[Trouble in Shangri-La]]*, som først kom ut i 2001, men songen vart vald som kjenningsmelodi for filmen *[[Practical Magic]]* med Nicole Kidman og Sandra Bullock frå 1998. Så langt har «If You Ever Did Believe» berre blitt gjeven ut på filmmusikkalbumet til denne filmen.

## Bakgrunn
Opptaket som frå 1977 som vart nytta på *[[Rumours av Fleetwood Mac|Rumours]]* vart visstnok spelt inn kl. 04 om natta, etter ei lang natt med fleire forsøk i studio. Like før og under det siste opptaket hadde Stevie Nicks sveipa eit svart skjer rundt hovudet (men ikkje munnen). Det vart nytta fleire uvanlege instrument på innspelinga, mellom anna ein elektrisk cembalo med ein jet-phaser, som var markert med tape, slik at Mick Fleetwood kunne spele dei rette tonane. For å framheve vokalen til Nicks, knuste Fleetwood glasruter. Nicks sa seinare «Han hadde på seg vernebrillet og kjeledress - det var ganske morosamt. Han tok heilt av og slo laus på glaset med ein stor hammar. Han prøvde å gjere det i takt, men det var vanskeleg. Til slutt sa me 'Berre knus glaset' og me passa det til seinare.»

## Medverkande
*Stevie Nicks – vokal
*Lindsey Buckingham – gitarar, dobro, korvokal
*Mick Fleetwood – trommer, kubjølle, cembalo, lydeffektar
*Christine McVie – Fender Rhodes, korvokal
*John McVie – bassgitar

## Andre versjonar

### Hole-versjonen

Det amerikanske alternativ rock-bandet Hole spelte inn songen i 1996 som den niande singelen deira på Geffen. Songen vart òg gjeven ut på filmmusikkalbumet til *[[The Crow: City of Angels]]* og var produsert av Ric Ocasek frå The Cars.

## Lister

## I andre media
*Originalversjonen frå 1977 var nedlastbar i spelet *[[Rock Band 3]]* i 2011. 
*Hardrockbandet Halestorm spelte inn songen i 2013 for albumet sitt Reanimate 2.0: The Covers EP.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gold Dust Woman|Gold Dust Woman]]» frå ,  den 4. august 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*The Penguin: teksttolking
*
Gunnar Stave

**Gunnar Petter Stave** () er tidlegare rektor ved Høgskulen i Volda og tidlegare leiar av Universitets- og høgskolerådet (UHR). Stave er cand.sosiol. (1974) frå Universitetet i Oslo og dr.polit. (1997) frå Universitetet i Trondheim.

Gunnar Stave vart rektor ved Høgskulen i Volda første gong 1. august 1997. Han vart attvald 7. mars 2000 og 3. mars 2003. Han sat som rektor fram til 1. august 2007.

Gunnar Stave har vore nestleiar i Universitets- og høgskolerådet sidan samanslåinga i 2000 og fram til 2005. Han vart vald til leiar av Universitets- og høgskolerådet i UHRs representantskapsmøte 10. mai 2005. Han vart UHRs tredje styreleiar 1. august 2005 og sat som leiar ut rektorperioden sin, som enda 1. august 2007.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Shirley Strickland

**Shirley Barbara Strickland de la Hunty** () var ein australsk friidrettsutøvar som tevla i sprint og hekkeløp. Ho vann tre olympiske gullmedaljar og i alt sju medaljar i tida 1948-56.

Strickland, som var frå småbyen Northam i Vest-Australia sikra seg bronsemedaljane på både 100 meter og 80 meter hekk under Sommar-OL 1948 i London. Ho var også med på det australske stafettlaget som kom på andreplass på 4 x 100 meter stafett, bakom Nederland. To år seinare vann ho tre gull og to sølv under Samveldeleikane 1950 i Auckland. Same året gifta ho seg med geologen Lawrence de la Hunty.

Under sommarleikane 1952 i Helsinki vann Strickland 80 meter hekk, og som i 1948 vart det bronse på 100 meter.

Då sommarolympiaden 1956 fann stad i Melbourne i november/desember, forsvarte ho meistertittelen på 80 meter hekk og ho sprang startetappen for Australia sitt lag som vann gull på 4 x 100 meter stafett med verdsrekordtida 44,5 sekundar.

Stricklands personlege rekordar var 11,3 og 24,1 på høvesvis 100 m og 200 m. På 80 meter hekk fekk ho notert 10,89 sekundar elektronisk, manuelt 10,7.

Ho døydde i Perth i Vest-Australia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shirley Strickland|Shirley Strickland]]» frå ,  den 5. august 2015.*
Mildred McDaniel

**Mildred Louise McDaniel**, gift Singleton, (), også kjend som **Millie McDaniel**, var ein USA-amerikansk høgdehoppar som vart olympisk meister i øvinga i 1956.

McDaniel, som var frå Atlanta i delstaten Georgia, vart USA-meister i høgdehopp i 1953, 1955 og 1956. I 1955 vann ho høgdetevlinga i dei panamerikanske leikane i Mexico-byen med eit hopp på 1,68 meter.

Høgdepunktet for McDaniel kom 1. desember 1956 då ho i finalen under Sommar-OL 1956 i Melbourne i sitt andre forsøk på verdsrekordhøgda 1,76 meter tok seg over lista. Dermed vann ho den olympiske gullmedaljen framom favoritten Thelma Hopkins frå Storbritannia.

McDaniel-Singelton døydde i Pasadena i California, der ho hadde arbeidd som gymnastikklærar sidan 1958.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mildred McDaniel|Mildred McDaniel]]» frå ,  den 5. august 2015.*
Rolf Losnegård

**Rolf Losnegård** () er ein norsk forfattar, dramatikar og dramaturg. Det årlege Kinnaspelet på øya Kinn utanfor Florø og skodespelet *Herr Kurz og damene* er eit par av produksjonane til Losnegård.

Losnegård er frå Hyllestad kommune i Sogn og flytta til Askvoll kommune i Sunnfjord som niåring. 
Han arbeider ved Aldateatret.

Rolf Losnegård har skrive over 20 skodespel for teater omkring i Noreg, arbeidd med drama i NRK og som dramaturg ved fleire teater, og vore leiar i Dramatikerforbundet. Han har også sett om drama og forteljingar til norsk, og gitt ut romanar og noveller. *[[Gaularspelet]]* og *Dragseidspelet* er to historiske drama frå handa til Losnegård.

I 1987 vart han tildelt Fylkeskulturprisen for Sogn og Fjordane.

## Bibliografi

### Bøker

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 

### I bøker - eit utval
*
* 
* 

### Omsetjingar i utval
*
*

## Kjelder

* 
*

## Bakgrunnsstoff
* Om Rolf Losnegård i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
* Kinnaspelet
*Maksveringar ved NRK
* Om Rolf Losnegård i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Henjum kyrkjestad

**Henjum kyrkjestad** ligg på garden Henjum i Leikanger i Sogn. Stavkyrkja på Henjum vart truleg bygd av storbonden der mellom 1100 og 1300, og ho stod ovanfor der Palnafjøsen står i dag. På midten av 1300-talet åtte ho jord i fire gardar: Henjum, Røysum, Halland og den til no ukjende garden i Skaganum, Skaginn, som kanskje kan vera Skahaug. At kyrkja på Henjum åtte i desse fire gardane kan tyda på eit nært samband mellom desse – kanskje låg alle gardane under Henjum då kyrkja vart bygd? I 1544 vart kyrkja på Henjum nedlagd, og inntektene vart lagde til Korskirken i Bergen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Hamre kyrkjestad

**Hamre kyrkjestad** ligg på garden Hamre i Leikanger i Sogn. Stavkyrkja på Hamre stod nedom der fjøsen til Arne J. Hamre står i dag. Kyrkja hadde kring 1360 inntekt av gardane Indre Hamre, Suppam og Rudsås. Prestebolet på Hamre hadde inntekt frå Hamre, Ytre Hamre (nedre tunet), Ytre Hamre (Øvre tunet), Frekaland, Grinde, Rudsås og Suppam, samt Eldridajord og Helgajord. Dei to sistnemnde gardane er ukjende, og det er mogeleg at dette ikkje var sjølvstendige gardar, men underbruk til andre gardar, til dømes Hamre. Rudsås er truleg garden Rud. Kyrkja på Hamre er ikkje nemnd i jordeboka frå 1598, og det er truleg at ho vart nedlagd ein gong mellom 1563 og 1585.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Njøs kyrkjestad

**Njøs kyrkjestad** ligg på garden Njøs i Leikanger i Sogn. Kyrkja på Njøs var bygd i stein, og ho stod på Byglagarden. Kyrkja hadde berre inntekt av garden Njøs på midten av 1300-talet, men presten tok inn landskuld frå Øvre og Nedre Njøs, Kvålen, Bjørgum og Hemingswelli. Bjørgum og Hemingswelli er i dag ukjende gardar. Njøs kyrkje tok berre inn 1 mm i landskuld, medan presten på Njøs fekk inn 16,5 mm og 1 skjetting i landskuld. I tillegg tok presten her inntekt av jordegodset til Henjakyrkja, 33,5 mm. Samla ser det ut til at presten på Njøs fekk 50 mm i inntekt på midten av 1300-talet. Me finn att kyrkja på Njøs i jordeboka frå 1598. På denne tida tok kyrkja inntekt i tre fleire gardar enn rundt 1360. I 1667 vart truleg kyrkja på Njøs nedlagd, og eigedomane vart overførde til Leikanger kyrkje.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Kristiansand folkehøyskole

**Kristiansand folkehøgskole**  er ein kristeleg folkehøgskole som ligg på Dvergsnestangen i Kristiansand.

#### Linjefag ved skolen i 2023

* Dyr og natur, safari
* Globalt eventyr
* Tropisk seilas, hav og fjell
* Crosstrening og beachvolley 
* Klatring, dykk og surf
* Helse,psykologi og velvære
* Rytmisk musikk og låtskriving
* Surf, seil og topptur
* Barn ingen hindring

## Kjelder

* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Sti

**Sti** eller **stig** (norrønt *stígr*, knytt til 'å stige') er ein smal veg, råk eller tråkk som kan brukast av fotgjengarar eller smale fargreier. Stiar kan dannast gjennom jamleg bruk ved at folk, fe eller ville dyr nyttar same leia gjennom terrenget over lang tid, eller ved at dei vert rydda, lagt til rette og merka opp spesielt for turbruk og anna. Stiar kan òg verte bygde som ordinære, smale vegar med grus- eller asfaltdekke til bruk som sykkelsti/sykkelveg og gangsti/gangveg langs køyrevegar og andre stader, som til dømes i parkar og liknande. Ulike typar sti er gangsti, sykkelsti, ridesti, geitesti og krøtersti. Den kjende turistvegen Trollstigen i Møre og Romsdal er ein «sti for troll» som er bygd som køyreveg for bilar, og såleis ingen sti (stig) i vanleg meining av ordet.

## Merka turstiar i fjell og skog i Noreg
I Noreg held Den Norske Turistforening ved like rundt 20 000 km turstiar som er merka med raudmåla T-ar i terrenget og markert særskild på turkarta. Mange av desse blei opphavleg danna som seterstiar. I skogar og utmark kring byar i Noreg, som til dømes i Oslomarka, er det ofte rydda og lagt til rette turstiar som er merka med ringar eller flekkar av blåmåling på tre, staur og stein med høvlege mellomrom, og sett opp skilt som syner staden stien gjeng til, og avstanden dit. Skiløyper kan vere merka på liknande vis med raudmåling på tre og staur. Slike stiar og løyper er likeeins markert særskild på turkarta.

## Slepene
Slepene, som til dømes Nordmannsslepene over Hardangervidda, er særs breie og markerte stiar i terrenget. Slitasjen på terrenget var både eit resultat av at desse stiane vart mykje nytta, og av di mykje av varetransporten ikkje berre gjekk føre seg ved bruk av kløvhestar, men òg ved hjelp av såkalla slep. Slep var primitive «sleder» av to lange skjeker eller drag festa til hesten i eine enden, medan den andre enden, der det gjerne var ein naturleg bøyg eller «bug», subba langsetter marka og pressa saman eller rota opp jorda i ein viss mon. Draga var bundne saman av to tverrtre der lasta låg. Slepene har såleis fått namnet etter denne transportreiskapen, som i det lange løp sette så djupe spor etter seg at spora framleis er å sjå i høveleg ljos, dersom dei ikkje er øydelagde av seinare bruk at motorkøyretøy. Nemninga *nordmann* i namnet på slepene over Hardangervidda har å gjere med at heile landsdelen frå Lista og nordetter vart kalla Nordlandet i gamal tid. Altså var det folk «nordfrå» (vestfrå), «nordmenn», som nytta desse slepene for å handle med «austmennene».

## Kjelder

*

## Sjå òg
*Tursti
Allmenndanning

**Allmenndanning** eller **ålmenndanning** er kunnskap og kultur som gjer eit menneske meir moge. Omgrepet kan meir spesifikt tolkast som allmennkunnskapar, vere- og tenkjemåtar henta inn gjennom oppfostring, miljø og utdanning, som blir sett på som viktig for alle medlemmar av eit samfunn. 

Allmenndanninga dannar grunnlaget for innsikt og kunnskap mennesket har om seg sjølv, forholdet mellom enkeltpersonen og andre menneske, og mellom individet og samfunnet. Omgrepet har vore tolka på ulike måtar, men dei fleste tolkningane har vore tileigning av eit visst mål kunnskapar eller på utvikling av praktiske evner, tenkjeevne, viljestyrke og moralsk haldning.

## Sjå òg
*Danning

## Kjelder

*
Ekstremsport

**Ekstremsport** er idrett og fritidsaktivitet der utøvaren tør dei fysiske grensene sine og/eller utset seg for relativt stor skaderisiko. Ein må ofte visa mot og vera villig til å eksponere seg for objektive risikoar, farlige hendingar i omgjevnadene som ein har liten kontroll med gjennom eigen teknikk (til dømes snøskred). Ein viktig bakgrunn for ekstremaktivitetar er den psykiske opplevinga, såkalla adrenalin-kick, som utøvarane får i nervepirrande situasjonar.

Døme på ekstremsport er fjellklatring, fallskjermhopping (basehopping), hanggliding, paragliding, frikøyring på ski og snøbrett, motocross, terrengsykling, rullebrett, juvvandring, rafting, elvepadling, wakeboard, surfing og djupvassdykking.

Internasjonale konkurransar i ekstremsport blir mellom anna heldt gjennom X Games i USA og på Ekstremsportveko på Voss i Hordaland.

## Kjelder
*
Kjell Sæter

**Kjell Magnar Sæter** () er ein norsk prostiprest i Sogn prosti. Sæter tok teologisk embetseksamen i 1981, og var sokneprest i Leikanger prestegjeld frå 1990 til han  gjekk over i stillinga som prostiprest i 2007.
Forming

**Forming** er eit fellesnamn på skulefaga der elevar formar ting. Omgrepet er brukt om handarbeid, sløyd, modellering og teikning.

## Kjelder
*
Ben Gurion internasjonale lufthamn

**Ben Gurion internasjonale lufthamn** (נמל התעופה בן גוריון, Nemal HaTe'ūfa Ben Gurion) er ei internasjonal lufthamn i Tel Aviv i Israel. Lufthamna er den største og viktigaste i Israel.

## Bakgrunnsstoff
*Ben Gurion International Airport, iaa.gov.il
*Israeli Aviation Charts for flight simulation (including Ben Gurion) , vatil.or
Wilma Rudolph

**Wilma Glodean Rudolph** () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som i 1960 vann tre OL-gull i sprintøvingar.

## Liv og gjerning
Rudolph vart fødd i Saint Bethlehem, i dag ein del av byen Clarksville i Tennessee. Ho var den tjuande av 22 sysken. Fire år gammal vart det oppdaga at ho hadde poliomyelitt. Etter mange års skade-handsaming kunne ho elleve år gammal spele basketball med brørne.

Då ho var 15 år, fekk Rudolph eit skulestipend som gjorde det mogleg for henne å utvikle sine evner som sprinter. Allereie året etter kvalifiserte ho seg til OL-troppen til sommarleikane i Melbourne. Ho fekk høve til å springe tredjeetappen for USA, eit løp som enda med at Australia vann gull på verdsrekordtida 44,5, framom Storbritannia på sølvplass og USA på bronseplass, høvesvis to og fire tidels sekund bakom gullvinnarane.

Etter å ha sett ei jente til verda i 1958, markerte Rudolph seg som verdas beste kvinnelege sprinter i 1960. Ho forbetra verdsrekorden på 200 meter med tre tidels sekund til 22,9 sekundar, og med 11,3 tangerte ho 100-metersrekorden til Shirley Strickland og Vera Krepkina.

 
Under dei olympiske leikane 1960 i Roma sigra Rudolph i alle tre øvingane ho deltok i. Den 2. september vann ho 100 meter på fabelaktige 11,0, men med for sterk medvind til at tida kunne godkjennast som verdsrekord. Dei to andre medaljevinnarane fekk sluttider på 11,3. Tre dagar seinare tok ho si andre gullmedalje då ho i motvind sprang inn til vinnartida 24,0, Jutta Heine fekk sølvet med sine 24,4. Rudolph avslutta gullrusjet med å springe USA inn til gull på 4 x 100 m stafett. Saman med dei andre på laget; Martha Hudson, Lucinda Williams og Barbara Jones hadde ho i forsøksløpet sett verdsrkord med 44,4 sekundar.

Den 19. august 1961 sette Rudolph ny verdsrekord på 100 meter med tida 11,2, under eit stemne i Stuttgart. Same året gifta ho seg, og la opp vinteren 1963.

Rudolph arbeidde sidan som lærar, idrettstrenar og sportskommentator. Ho døydde av kreft i Brentwood i Tennessee.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wilma Rudolph|Wilma Rudolph]]» frå ,  den 6. august 2015.*
Milt Campbell

**Milton Gray Campbell**, kjend som **Milt Campbell**, () var ein USA-amerikansk idrettsutøvar som vart olympisk meister i tikamp.

Campbell, som var frå Plainfield i New Jersey, var ein allsidig idrettsmann. Allereie i yngre år utmerka han seg i friidrett og symjing. Som student ved Indiana University i Bloomington kvalifiserte han seg til Sommar-OL 1952 i Helsinki. I den finske hovudstaden sikra han seg sølvmedaljen i tikampen, bak sin fullstendig suverene landsmann Bob Mathias.

Fire år etter Helsinki-OL vann Campbell tikamp-øvinga i Melbourne-OL med 7&nbsp;937 poeng, nesten 1000 poeng over det han oppnådde i 1952. Landsmannen Rafer Johnson fekk sølvmedaljen med nøyaktig 350 færre poeng enn Campbell. 

I 1957 spelte Campbell amerikansk fotball for Cleveland Browns. Sidan spelte han kanadisk fotball fram til 1964.

Campbell døydde i Gainesville i delstaten Georgia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Milt Campbell|Milt Campbell]]» frå ,  den 6. august 2015.*
Utviklingshjelp

**Utviklingshjelp** eller **bistand** er verksemd som syter for å fremja økonomisk utvikling og velstand i fattige land, i samarbeid mellom rike og fattige land.

## Kjelder
*
Tore Wigen

**Tore Wigen** () er ein norsk forfattar og professor i teologi. 

Wigen tok teologisk doktorgrad ved Universitetet i Oslo i 1979, og arbeidde sidan som lektor og forskar ved Menighetsfakultetet. I halvtanna år, frå 1989 til 1990, var han sokneprest i Leikanger prestegjeld. 

Tore Wigen har gjeve ut bøkene *Tro og lidelse - hjelp til kristen livstydning* (1987) og *Religionsfilosofi - en bok om tro, fornuft og livets mening* (1993).
Otis Davis

**Otis Crandall Davis** () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Tuscaloosa i Alabama som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1960.

Davis gjorde teneste i fire år i USA sitt flyvåpen. Mellom anna deltok han i Koreakrigen. Deretter studerte han ved University of Oregon, der han var aktiv på basketball-laget.

26 år gammal byrja Davis å trene friidrett. I sin fyrste sesong tevla han på dei to kortaste distansane, men i 1959 satsa han på 400 meter. Han sette personleg rekord med 45,8 sekundar då han i 1960 vart USA-meister.

På plass i Roma vann han sin OL-semifinale med ny personbeste; 45,5. I finalen den 2. september kjempa han ein knallhard kamp om gullmedaljen med tyske Carl Kaufmann. Begge pressa seg til yttarste og fekk sluttida 44,9 sekundar, ny verdsrekord med tre tidels sekund. Davis heldt så vidt unna for Kaufmann, dei uoffisielle elektroniske tidene vart rekna til 45,07 og 45,08. To dagar seinare møttest dei same to på siste-etappe på 4 x 400 meter stafett. Etter solide løp av lagkameratane Jack Yerman, Earl Young og Glenn Davis hadde Otis Davis ingen store vanskar med å sikre OL-gullet framom Kaufmann og det alltyske mannskapet.

Davis slutta å tevle i 1961.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Otis Davis|Otis Davis]]» frå , den 6. august 2015.*
Ruhi Sarıalp

**Ruhi Sarıalp** () var ein tyrkisk friidrettsutøvar frå Manisa. Han var den fyrste tyrkisk friidrettsutøvaren som vann ein olympisk medalje og den fyrste som tok ein EM-medalje.

Sarıalp byrja med friidrett ved ein militær høgskule i Konya. I 1945 sette han sin fyrste tyrkisk rekord i tresteghopp.  Under Sommar-OL 1948 i London kom på tredjeplass i tresteg-tevlinga med eit hopp på 15,02 metter, svenske Arne Åhman vann med 15,40 m framom australske George Avery, 15,36 m.

To år seinare vann Sarıalp ein ny bronsemedalje i tresteghopp. Med 14,53 meter viste han norske Rune Nilsen til fjerdeplassen under EM i friidrett 1950 i Brussel, med ein margin på tre centimeter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ruhi Sarıalp|Ruhi Sarıalp]]» frå ,  den 6. august 2015.*
Digital radio

**Digital radio** kan visa til ulike digitale teknologiar for radikringkasting:

* DAB – Digital Audio Broadcast
* DRM – Digital Radio Mondiale
* HD Radio – IBOC FM – AM
* (tidligere) FM eXtra
* RAVIS – Realtime Audiovisual Information System
Fanny Blankers-Koen

**Fanny Blankers-Koen**, fødd Francina Elsje Koen, () var ein nederlandsk friidrettsutøvar som vann fire gullmedaljar under Sommar-OL 1948 i London, i tillegg til fem EM-gull; to i Oslo 1946 og tre i Brussel 1950.

## Aktiv
Fanny Koen var frå landsbyen Lage Vursche i Utrecht-provinsen. Ho deltok i Sommar-OL 1936 i Berlin, der ho oppnådde to femteplassar; i høgdehopp og 4 x 100 meter stafett. To år seinare tok ho bronsemedaljane på både 100 m og 200 m då EM i friidrett 1938 fann stad i Wien. Under andre verdskrigen, i 1943, sette ho verdsrekord i høgdehopp med 1,71 m, og i lengdehopp med 6,25 m.  

Fanny Blankers-Koen si store tid som friidrettsutøvar tok til med to EM-titlar i friidretts-EM 1946 i Oslo. Ho vann 80 m hekk og sprang Nederland inn til klar siger på stafetten.

Under Sommar-OL 1948 var Blankers-Koen den store forgrunnsfiguren. I løpet av dagane 2.-7 august vann ho samtlege fire øvingar ho stilte i. Både på 100 meter og 200 meter var ho i ei klasse for seg, medan ho så vidt slo britiske Maureen Gardner på 80 m hekk. Til sist spurta ho forbi Australias og Canadas løparar på 4 x 100 m stafett og sikra gull til Nederland og lagvenninnene Xenia Stad-de Jong, Nettie Witziers-Timmer og Gerda van der Kade-Koudijs.

To år seinare var Blankers-Koen svært nær ved å kopiere prestasjonen frå London-OL då EM i friidrett 1950 vart avvikla i Brussel. Ho vann dei same tre individuelle øvingane 100 m, 200 m og 80 m hekk. I stafettløpet sprang ho atter sisteetappen og tok nesten att Storbritannias June Foulds, både Storbritannia og Nederland fekk sluttida, men dei britiske kvinnene vart kåra som vinnarar.

I sitt siste store meisterskap, Sommar-OL 1952 i Helsinki, vart Blankers-Koen nummer seks og sist då ho braut finaleløpet på 80 meter hekk, medan ho vart slått ut i kvartfinalane på 200 meter.

Fanny Blankers-Koen sette til saman 21 verdsrekordar i seks ulike øvingar; 100 m, 220 yards, 80 m hekk, høgdehopp, lengdehopp og femkamp. Ho slutta som aktiv i 1955.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fanny Blankers-Koen|Fanny Blankers-Koen]]» frå ,  den 7. august 2015.*
Nina Dumbadze

**Nina Jakovlevna Dumbadze** () var ein diskoskastar som vart europameister i øvinga i 1946 og 1950. Ho representerte Sovjetunionen.

Dumbadze vart fødd i Odessa av georgiske foreldre, og voks opp i Tbilisi. Frå 1946 til 1952 dominerte ho diskoskast for kvinner, med sigrar i dei internasjonale meisterskapane i 1946 og 1950, medan ho i 1952 vart nummer tre i øvinga under sommarleikane i Helsinki.

I OL-sesongen 1948 kasta Dumbadze diskosen 53,25 meter og sletta dermed Gisela Mauermayer sin tolv år gamle verdsrekord. Ho var ikkje med i London-OL, då Sovjetunionen ikkje deltok i leikane. Tre år seinare forbetra ho rekorden til 53,37 m. I august 1952 tok Nina Romasjkova over som verdsrekordhaldar med 53,61 m. Ein månad etterpå tok Dumbadze tilbake rekorden då ho oppnådde heile 57,04 m, ein rekord som stod til 1960, då Tamara Press auka den med elleve centimeter.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1946 i Oslo: Gullmedalje - 44,52 m, framom Ans Niesink (40,46 m)
*EM 1950 i Brussel: Gullmedalje - 48,03 m, framom Rimma Sjumskaja (45,79 m)
*OL 1952 i Helsinki: Bronsemedalje - 46,29 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nina Dumbadze|Nina Dumbadze]]» frå ,  den 7. august 2015.*
Knut Svaar-Seljesæter

**Knut Svaar-Seljesæter** () var frå Hornindal kommune i Nordfjord. Han var forfattar av gards-og ættesoger for kommunen.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Om Knut Svaar-Seljesæter i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Bakgrunnsstoff
*
Bodhrán

**Bodhrán** (uttalt /ˈbɔːrɑːn/ eller /ˈbaʊrɑːn/) er eit irsk perkusjonsinstrument. Bodhrán er ei rammetromme med eit skinn, ei einfellstromme. Ein speler som regel på henne med ei enkelt trommestikke som ein kan bruka ei eller to sider av; speling med handa er også mogleg.

Instrumentet blei opphavleg brukt i rituelle samanhengar og opptog, men frå midten av 1900-talet har ho fått ei sentral rolle som rytmeinstrument i irsk folkemusikk.

## Sjå òg
* Runebomme


Bemben szamański.jpg|Under- og oversida til tre bodhránar.
Fergus O'Byrne.jpg|Bodhránspelaren Fergus O'Byrne.
FaN 2013 1008.jpg|Musikarane Cara og Beoga speler bodhrán saman.
Nicola Joyce 01.JPG|Nicola Joyce frå gruppa Gráda speler bodhrán med handa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bodhran|Bodhran]]» frå , og «[[:nb:|Bodhran]]» frå  den 7. august 2015.*
Magnus Helge Torvanger

**Magnus Helge Torvanger** () er ein norsk forfattar, journalist og lokalhistorikar, fødd i Bremanger og busett i Flora kommune. Han har gitt ut barne- og ungdomsbøker og fleire fagbøker for vaksne.

Han debuterte i 1979 med barneboka *Fantomet er redd*.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### I bøker - eit utval
* 
* 
* 
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
## Kjelder
* Allkunne 

## Bakgrunnsstoff
*Om Magnus Helge Torvanger i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
*
Heckler & Koch P30

**Heckler & Koch P30** (H&K P30) er ein tysk halvautomatisk pistol som vart introdusert i 1993.  Pistolen er ein vidare utvikling av teknologien i dei andre halvautomatiske pistolane til Heckler & Koch, Heckler & Koch P2000 og Heckler & Koch USP.  Dei første prototypane av P30 vart kalla P3000.

## Politi-pistol
Produsenten Heckler & Koch sa i ein omtale at Heckler & Koch P30 er ein ideell politi-pistol. Produksjon av våpenet vart sett i gang i 2006. Variantar av H&K P30 er standard tenestevåpen i Politiet i Noreg (H&K P30L), og mellom anna tollvesenet i Tyskland (H&K P30V6) og det tyske Bundespolizei (H&K P30S). Variantar av H&K P30 er òg i bruk av nokre politistyrker i Portugal og Sveits. Varianten H&K P30NL vurderes som standard tenestevåpen i politiet i Nederland.

## Bakgrunnsstoff
*Heckler & Koch om P30 (Engelsk)
*Heckler & Koch om P30L (Engelsk)
*Tactical Life om Heckler & Koch P30 (Engelsk)
*Slik er politiets omstridte våpen Romerikes Blad Publisert 4. august 2015
Tharsis Tholus

**Tharsis Tholus** er ein vulkan på Mars. Han reiser seg om lag 8 kilometer opp frå terrenget ikring. Tharsis Tholus skil seg ut frå andre vulkanar på Mars ved at mykje av han har kollapsa.

## Kjelder
* ''Tharsis Tholus – den sammenraste vulkanen på Mars'' - ESA

## Bakgrunnsstoff
Parry O’Brien

**William Patrick O'Brien**, kjend som **Parry O'Brien**, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Santa Monica i California. Han vart olympisk meister i kulestøyt i 1952 og 1956, og vann ei sølvmedalje i øvinga i 1960.

### Aktiv
Tidleg i 1950-åra utvikla O'Brien ein ny metode i kulestøyt. Ved å rotere 180 grader i høve kastretninga gav han kroppen, og dermed kula større utgangsfart. Med denne støytmetoda sette han 17 verdsrekordar i åra frå 1953 til 1959. Sin fyrste verdsrekord, 18 meter jamnt, sette han i Fresno 9. mai 1953. Siste rekorden, 1. mai 1959, landa kula på 19,30 m i Albuquerque. Sitt aller lengste kulestøyt presterte O'Brien i 1966 med 19,69 m.

Mellom 1952 og -56 vann O'Brien 116 tevlingar på rad. Under Sommar-OL 1964 i Tokyo, der han vart nummer fire i kulstøyt, var han flaggberar for troppa frå USA. Både i 1955 og 1959 vann han kulestøyt i dei panamerikanske leikane. 

O'Brien døydde medan han deltok i ei symjetevling i Santa Clarita i California.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1952 i Helsinki: Gullmedalje - 17,41 m, framom Darrow Hooper (17,39 m)
*OL 1956 i Melbourne:  Gullmedalje - 18,57 m, framom Bill Nieder (18,18 m)
*OL 1960 i Roma: Sølvemdalje - 19,11 m, bakom Bill Nieder (19,68 m) og framom Dallas Long (19,01 m)
*OL 1964 i Tokyo: Nr 4 - 19,20 m, bakom Vilmos Varjú (19,39 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Parry O’Brien|Parry O’Brien]]» frå ,  den 8. august 2015.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parry O’Brien|Parry O’Brien]]» frå ,  den 8. august 2015.*
Andy Stanfield

**Andrew William Stanfield**, kjend som **Andy Stanfield**, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vann to gullmedaljar under Sommar-OL 1952.

Stanfield forbetra i 1951 verdsrekorden på 200 meter til 20,6 sekundar. Under dei olympiske sommarleikane i Helsinki i 1952 vart han olympisk meister på spesialdistansen 200 meter, framom landsmennene Thane Baker og James Gathers. Stanfield vann ein ny gullmedalje då han han spurta USA inn til siger i 4 x 100 meter stafett; dei andre på laget var Finis Dean Smith, Harrison Dillard og Lindy Remigino.

Stanfield tangerte sin eigen verdsrekord både i 1952 og 1956. Siste gongen vart han nummer to i USA-meisterskapen, på same tid som Thane Baker. Under Sommar-OL 1956 i Melbourne kom Stanfield inn til sølv på 200 meter, med tida 20,7 sekundar vart han slått av landsmannen Bobby Morrow med eitt tidels sekund.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andy Stanfield|Andy Stanfield]]» frå ,  den 8. august 2015.*
Josy Barthel

**Joseph Barthel**, kjend som **Josy Barthel**, () var ein friidrettsutøvar og politikar frå Luxembourg som vart olympisk meister på 1500 meter under Sommar-OL 1952 i Helsinki.

## Idrett
Barthels vann gullmedalja på 800 meter under militær-VM i Berlin i 1947. Året etter, då militær-VM vart arrangert i Brussel, vann han både 800 og 1500 meter. Under Sommar-OL 1948 i London kom Barthel på niandeplass i finalen på 1500 meter. Han vann 1500 m i student-VM 1949 og 1951, samt 800 m i 1951.

Høgdepunktet for Barthel kom under dei olympiske sommarleikane i Helsinki 26. juli 1952: med ein fabelaktig sterk spurt braut han målsnøret hårfint framom Bob McMillan frå USA og vart olympisk meister. Tida 3.45,2 var olympisk rekord. Det var andre gongen ein utøvar frå Luxembourg vann OL-gull. Fire år seinare deltok Barthel i OL 1956 i Melbourne, og rauk ut etter eit heller svakt løp i forsøka på 1500 meter.

## Politikk
Barthel leia det nasjonale friidrettsforbundet frå 1962, og var president i Luxembourgs olympiske komite 1973-77. Han var med i Luxembourgs regjering i tida 1977 til 1984, med ansvar for mellom anna samferdsle, energi og miljø.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Josy Barthel|Josy Barthel]]» frå ,  den 8. august 2015.*
Ares Vallis

**Ares Vallis** er ein elvedal på Mars. Han vart truleg danna for over 3,8 milliardar år sidan då store mengde vatn fløymde gjennom han. Dalen munnar ut i Chryse Planitia.

Romsonden Mars Pathfinder landa i dalen i 1997.

## Kjelder
* ''Mars Express observes clusters of recent craters in Ares Vallis'' - ESA

## Bakgrunnsstoff
Nettverkstilslutta datalager

**Nettverkstilslutta datalager**, ofte kalla «Network-attached storage» (NAS), er eit datalager tilknytt eit lokalnett, nytta for sikkerheitskopiering, eller som ei sentral tenarmaskin. Slike einingar har som oftast eit redundant datalager, i form av RAID, og kan lagra sikkerheitskopiar for ei eller fleire maskinar.
Gorgus Coward

**Gorgus Major Coward** () var ein norsk lektor, rektor, lærebokforfattar og riksmålsmann. 

Gorgus Coward var fødd i Moss som son av Gorgus Herman Coward (1877–1939) og Olga Jørgensen (1881–1950).
Han gjekk ut som Cand.philol. frå Universitetet i Oslo i 1935. Dette året tok han også pedagogisk eksamen.

Frå 1936 til 1938 verka han som lektor ved Universitetet i Berlin. Deretter arbeidde han med vidaregåande utdanning i Oslo fram til 1979.
Coward var rektor ved Fagerborg vidaregåande skule frå 1961  til 1979. Han gav ut fleire lærebøker og litteraturantologiar i norsk og tysk som var mykje brukte. I tillegg til desse gav han også ut ein kjend riksmålsgrammatikk (1959, siste utgåve 1986).

Coward var medlem av Gjelsvik-komiteen 1963–67 som vurderte reform av gymnaset, av Vogt-komitéen 1964–1966 og av Norsk språkråd 1972–1984. Han var også ein viktig person i Norsk Lektorlag.

Gorgus Coward var riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden og æresmedlem av Riksmålsforbundet. Frå 1963 var han medlem av Det norske Akademi for Sprog og Litteratur.

## Familie
Etternamnet Coward er av engelsk opphav, og kom til Noreg på slutten av 1700-talet. Namnet tyder «kuhyrde» og blir uttalt /kåvard/.  

I 1936 gifta han seg med Hendy Usterud Andersen, systera til jusprofessor Kristen Andersen. Dottera hans Kirsti Coward har vore dommar i Høgsterett.

## Verk
* *De litterære forutsetninger for Henrik Ibsens “Peer Gynt”. Av et dikterverks bakgrunn*, 1935
* *Dichtung und Wissen. Ein Lesebuch für Gymnasien* (med Hendy Coward), 1948
* *Vår diktning. Fra folkevise til fridomskamp. Utvalg av norsk litteratur for gymnaset* (med B. Brinck-Lund), 1946
* *Wir lesen weiter. Tysk lesebok for 2. realskoleklasse* (med Hendy Coward), 1954
* *Litteraturhistorie for realskolen*, 1957
* *Kortfattet riksmåls-grammatikk*, 1958
* *Lesen und Lernen. Ein Lesebuch für Gymnasien. “Reallinjen” – “Latinlinjen”* (med Hendy Coward), 1952
* *Diktere og diktekunst. Litteraturhistorie for gymnaset*, 1961
* *Liv og yrke. Leseverk for yrkesskoler* (med F. Wigdahl og R. Aasland), 1961
* *Vår tid og vår diktning. Et utvalg av litteratur fra vår egen tid, med tillegg av moderne utenlandsk diktning og aktuell sakprosa* (med F. Raastad), 1975

## Kjelder

*«Gorgus Major Coward» (21. oktober 2011). *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 8. august 2015.
*Aasekjær, Henrik. «Gorgus Coward» (13. februar 2009). *Norsk biografisk leksikon*. Henta 8. august 2015.
Bybanen i Jerusalem

**Bybanen i Jerusalem** (הרכבת הקלה בירושלים - HaRakevet HaKala Birushalayim) er ei bybanelinje i Jerusalem som opna i 2011. Bygginga byrja i 2002 og linja stod ferdig i 2010, etter mange feil og ein konkurs hjå byggefirmaet. Bybanen er kjent for Strengebrua (Gesher HaMeitarim) ved den vestlege inngangen til Jerusalem frå Motorveg 1.

## Galleri

Light Railway Jaffa Street.jpg
Jerusalem Light Rail 04.jpg|
Jerusalem Light Rail French Hill depot 001.JPG|
JE Chords Bridge 01.jpg
Jerusalem Entrance Bridge.JPG


## Bakgrunnsstoff
* Engelsk nettstad for billettsystemet Citypass
Bob Mathias

**Robert Bruce Mathias**, kjend som **Bob Mathias**, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar og politikar, fødd i Tulare i California. Han vart olympisk meister i tikamp både i 1948 og 1952.

## Idrett
Mathias byrja med med mangekamp i 1948, og kvalifiserte seg til Sommar-OL 1948 i London. I London viste han seg, 17 år gammal, som bestemann i tevlinga og vann tikamp-øvinga med 165 poengs margin til sølvvinnaren, Ignace Heinrich frå Frankrike. Han var tidenes yngste vinnar av OL-gull i friidrett til vesttyske Ulrike Meyfarth vann høgdehopp under München-leikane i 1972.

Fire år etter triumfen i London vann Mathias ein ny gullmedalje då Sommar-OL 1952 vart avvikla i den finske hovudstaden Helsinki. Med 7&nbsp;887 poeng og ny verdsrekord var han i ei heilt eiga klasse, andremann Milt Campbell stoppa på 6&nbsp;975 poeng. Etter Helsinki-OL la han opp som idrettsutøvar.

## Politikk
Frå 1967 til 1975 representerte Mathias Det republikanske partiet California i Representanthuset i Washington D.C. Ved valet i 1974 tapte han for den demokratiske kandidaten i valkrinsen.

Mathias døydde i Fresno i California.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Mathias|Bob Mathias]]» frå ,  den 9. august 2015.*
Sim Iness

**Simeon Garland Iness**, kjend som **Sim Iness** () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som vart olympisk meister i diskoskast i 1952.

Iness var fødd i Keota i Oklahoma, men voks opp i Tulare i California frå han var fire år gammal. Her vart han venn med Bob Mathias medan dei to var klassekameratar på vidaregåande skule. På 18-årsdagen deltok Iness i uttakingstevlingane til Sommar-OL i London, og vart nummer seks i diskoskast.

Fire år seinare var Iness med i Sommar-OL 1952 i Helsinki, der han med eit lengstekast på 55,03 m sigra framom favoritten, italienaren Adolfo Consolini. 20. juni 1953 satte Iness ny verdsrekord med 57,93 meter under eit stemne i Lincoln i Nebraska.

Etter at han var ferdig med studiane sine, arbeidde Iness som lærar. Han døydde i Porterville i California.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sim Iness|Sim Iness]]» frå ,  den 9. august 2015.*
Arhuacokjerrsporv

**Arhuacokjerrsporv** (*Arremon basilicus*) er ein fugl i amerikasporvfamilien, Passerellidae, og er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

## Skildring
Arhuacokjerrsporven er ein stor og kraftig bygd busksporv, ca. 19 centimeter i kroppsslengd. Han har lett kjenneleg fjørdrakt: oversida og stjerten er brun til olivengrøn, kroppssidene blir gradvis lysare olivengrøne, på brystet og sentralt på buken går grønfarga over i grått. Nebbet er mørkt. Hovudet har distinkte grå og svarte striper: sentralt ei grå stripe frå nebb til nakke, ei svart stripe på kvar side, deretter grå striper som ender opp i ein krage ned mot brystet. Kinnet er svart og strupen kvit. Han har dessutan eit distinkt svart band som skil strupeområdet frå brystet.

Han lever mellom 600 og 2800 moh. helst i utkanten av våt, alpin skog. Han beitar på bakken, og ofte under tett vegetasjon.

Songen er sett saman av snøgge, høgfrekvente kvislelydar, og varsellætet er skarpt.

Dette taksonet var tidlegare rekna som underart av kvitbrynkjerrsporv, *Arremon torquatus*. *A. basilicus* kom først inn som ein sjølvstendig art i Clementslista frå 2011.

## Kjelder

* Jaramillo, A. (2011). *[http://www.hbw.com/node/61970 Bangs's Brush-finch (Arremon basilicus)]* In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 9. august 2015 

;Referansar

## Bakgrunnsstoff

*BirdLife International (2015) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22724893 Arremon basilicus] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2015
* Bilete av arhuacokjerrsporv på flickr.com
Brilleparula

**Brilleparula** (*Myiothlypis conspicillata*) er ein fugl i parulafamilien  som er endemisk for Colombia med utbreiing avgrensa til eit lite område lengst nord i landet, Sierra Nevada de Santa Marta.

Arten er nært knytt til gråstrupeparula, *Myiothlypis cinereicollis* og rustkroneparula, *Myiothlypis coronata*. IUCN listar arten som nær truga, NT.

## Skildring
Brilleparulaer når ei kroppslengd på 13,5 centimeter og venglengda er 6&nbsp;cm. I grove trekk er hovud, hals og nakke i grått med svake brilleteikningar og kronestriper, oversida er olivengrøn og undersida er lys gul med skin av olivengrønt.

Vaksne fuglar og ungfuglar frå det første året syner ei svartgrå panne og svartgrå topp sidestriper som strekker seg til nakken. Den heller smale sentrale kronestripa over hovudet er gulaktig oransje. Dei kvite augeringane er ikkje komplette, men saman med ei lys eller kvit stripe frå  auge til nebb dannar dei ei uklår brilleteikning. Strupeområdet og halsen er bleikare grå enn hovudet. Vengene er mørk brune med olivengrøne fjørkantar.

Denne arten er ein av tre parulaartar som førekjem i fjellkjeda Sierra Nevada de Santa Marta i det nordlege Colombia. Dei er standfuglar som lever i fuktige skogar, skogkantar og i velutvikla sunn vegetasjon i høgder mellom 450 og 2200 moh. Føda tar dei i nedre og midtre delar av vegetasjonen, vanlegvis i tett kratt eller underskog. Ein trur føda er insekt og andre leddyr, under beitinga kan dei vere med i fleirartsflokkar, gjerne saman med andre parulaartar i området som brunpanneparula, *Basileuterus rufifrons* og gyllenkroneparula, *Basileuterus culicivorus*.

Det kuppelforma reiret blir bygd på bakken eller under trerøter. Eit kull består av tre til fire egg. Om hekkesesongen og ruging og modningsperiode for ungar finst ingen eksakte undersøkingar. Reproduktive fuglar førebudd for hekking har vore observert mellom april og juni.

Brilleparula ble tidligare sett på som ein underart av gråstrupeparula eller av rustkroneparula.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Rotscheitel-Waldsänger|Rotscheitel-Waldsänger]]» frå ,  den 9. august 2015.*  
  
;Referansar

## Bakgrunnsstoff


* Bilete av brilleparula på flickr.com
* Curson, J. (2010). *[http://www.hbw.com/node/61548 White-lored Warbler (Myiothlypis conspicillata)]* In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 9. august 2015 
*BirdLife International (2015) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22721989 Myiothlypis conspicillata] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 9. august 2015
Jerome Biffle

**Jerome Cousins Biffle** () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar, fødd og død i Denver i Colorado, som vart olympisk meister i lengdehopp i 1952.

Biffle vart amerikansk studentmeister (NCAA) i lengde i 1950 med eit hopp på 7,74 meter. To år etter vart han nummer to, bakom Meredith Gourdine, i den USA-amerikanske uttakinga til Sommar-OL 1952 i Helsinki. Under leikane i Finland tok han leiinga i tredje omgang med eit hopp som målte 7,57 m, og vann gullmedaljen framom Gourdine som oppnådde 7,53 m.

Han arbeidde sidan som løpstrenar og ungdomsarbeidar ved den vidaregåande skulen i Denver som han sjølv hadde gått på.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerome Biffle|Jerome Biffle]]» frå ,  den 9. august 2015.*
Ardalion Ignatjev

**Ardalion Vasiljevitsj Ignatjev** () var ein friidrettsutøvar, fødd i landsbyen Novo Teiderjakovo i Tsjuvasjia i Sovjetunionen, som vann EM-gull på 400 meter i 1954 og tok OL-bronse på same distansen i 1956. Han representerte Sovjetunionen, og var elles den fyrste frå Tsjuvasjia som vann ein olympisk medalje.

## Aktiv
Ignatjev deltok i dei olympiske sommarleikane 1952 i Helsinki, der han vart utslått i semifinalen på spesialdistansen 400 m.

To år seinare vann Ignatjev 400-meteren under EM i friidrett 1954 i Bern på sovjetisk rekord, 46,6 sekundar, framom Voitto Hellsten frå Finland. På 200 m fekk Ignatjev sølvmedaljen, også det med sovjetrekord 21,1. Vesttyske Heinz Fütterer vart europameister med tida 20,9. I 1955-sesongen gjorde han sine aller raskaste løp på både 200 m og 400 m. Med 21,0 forbetra han sovjerekorden på distansen for sjuande gong, medan han på 400 m tangerte europarekorden på 46,0 sekundar, den niande forbetringa av sjovjerekordeon på distansen.

Under dei olympiske sommarleikane 1956 i Melbourne vann USA-amerikanaren Charlie Jenkins eit jamnt 400 m-felt med sluttida 46,7, framom vesttyske Karl-Friedrich Haas med 46,8. Ignatjev og Hellstén fekk begge notert 47,0. Måldommarane såg ingen skilnad medllom dei to sistnemnde, og målfoto måtte til. Desse viste at Haas brukte 47,12 sekund og berre så vidt var framom dei to andre, som med  47,15 også elektronisk målt var like. Juryen valde då å tildele begge ein bronsemedalje. 

I tida 1952-59 vart Ignatjev seks gongar sovjetisk meister på 400 meter, samt fire gongar på 200 m.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ardalion Wassiljewitsch Ignatjew|Ardalion Wassiljewitsch Ignatjew]]» frå ,  den 9. august 2015.*
Kalypso (fleirtyding)

**Kalypso** eller **Calypso** kan visa til:

; Kultur og mytologi
* Kalypso, ei bergnymfe i gresk mytologi
* Calypso, ei musikkform

; Botanikk

* norneslekta *Calypso* i orkidéfamilien 

; Astronomi

* saturnmånen Kalypso
* 53 Kalypso, ein hovudbelteasteroide
Atlas (fleirtyding)

**Atlas** kan visa til:

* Atlas, eit kartverk
* Atlas i gresk mytologi
* saturnmånen Atlas
* Atlas i ryggsøyla
* Atlasfjella
Helene (fleirtyding)

**Helene** kan visa til:

* Helene, eit kvinnenamn
* saturnmånen Helene
* Helene, ein figur i gresk mytologi
Krateret Eberswalde

**Eberswalde** er eit krater i dei sørlege høglanda på Mars. Det har ein diameter på 65 kilometer og er delvis dekt av utkastet frå krateret Holden like ved.

På bilete tekne av Mars Global Surveyor vart det oppdaga eit elvedelta i krateret, eit teikn på at krateret ein gong kan ha hatt ein innsjø. Deltaet er ei opphøging i terrenger heller enn ei nedsenking grunna seinare prossessar som har verka i området.

## Kjelder
* ''Rare martian lake delta spotted by Mars Express'' - ESA

## Bakgrunnsstoff
Marskrateret Holden

**Holden** er eit krater i Noachis Terra i dei sørlege høglanda på Mars. Det har ein diameter på 140 kilometer og utkastet frå det dekkjer delar av Eberswalde-krateret like ved.

Holden har fleire strukturar som kan vera spor etter tidlegare flytande vatn. Uzboi-dalen går inn i krateret.

## Kjelder
* ''Rare martian lake delta spotted by Mars Express'' - ESA
* ''Crater Holden and Uzboi Vallis'' - ESA 

## Bakgrunnsstoff
Solvang i California

**Solvang** er ein by i Santa Barbara County i delstaten California i USA.  Solvang er ein av stadene som i Santa Ynez Valley.  Solvang ligg 74 km nordvest for Santa Barbara og 35 km aust for Lompoc.  Folketalet i Solvang i 2010 var 5 245 innbygjarar.  

## Eit stykke Danmark i USA
Byen vart grunnlagd av ei gruppe danske lærarar som reiste lengre vest frå Midt-Vesten for å kome seg bort ifrå den kalde vinteren der.  Her vart det skapt eit lite stykke Danmark.  Dei fleste namna er danske og husa er bygd i tradisjonell dansk stil. Her finst «danske» restaurantar, bakeri, butikkar, vindmøller og til og med kopier av Den lille havfrue og Rundetårn i København.  Mange av dei bufaste i Solvang snakker dansk.

## Galleri

Solvang Andersen.jpg|Statue av Hans Christian Andersen i Solvang
Solvang Pastries.JPG|Bakeri/konditori i Solvang som sel danske bakervarer
Solvang Round Tower.JPG|Rundetårn i Solvang
Tivoli Square Solvang.jpg|Tivolitorvet i Solvang


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad (engelsk)
Sveiobladet

**Sveiobladet.net** var ei nynorsk nettavis stifta 12. januar 2015 som inneheldt lokale nyheiter frå Sveio. Nettstaden hadde som mål å vera ein stad der alle borgarar av kommunen kunne ytra seg. 

Nettavisa var opphavleg skriven på bokmål, og fekk kritikk for å ikkje skrive på nynorsk, som er offisiell målform i Sveio kommune. Etter ei røysting i 2017 der innbyggjarane i Sveio kunne seia meininga si bestemde seg avisa for å gå over til nynorsk frå og med 1. januar 2018.

I mars 2018 vart Sveiobladet lagt ned på grunn av manglande inntekter.

## Kjelder
Prometheus (fleirtyding)

**Prometheus** kan visa til:

* Prometheus, ein titan i gresk mytologi
* saturnmånen Prometheus
* 1809 Prometheus, ein hovudbelteasteroide
Vasilij D. Kuznetsov

**Vasilij Dmitrijevitsj Kuznetsov** () var ein russisk friidrettsutøvar frå Kalikino i Rjazan oblast som representerte Sovjetunionen. Han vann gullmedaljen i tikamp i tre etterfylgjande europameisterskap i friidrett, samt to bronsemdaljar i same i OL 1956 og 1960.

## Aktiv
Kuznetsov var i eit tiår den klart beste europeiske mangekjemparen. Han vart fyrste gongen europameister i tikamp i Bern i 1954, og forsvarte EM-tittelen i Stockholm 1958 og Beograd 1962. Kuznetsov er den einaste utøvaren som har vunne tikampøvinga i tre europameisterskap. I 1956 vann han bronsemedaljen under Sommar-OL i Melbourne, fire år seinare kopierte han prestasjonen då sommarleikane fann stad i Roma. I 1964 vart han nummer sju under OL i Tokyo.
 
Den 18. mai 1958 i Krasnodar forbetra Kuznetsov verdsrekorden i tikamp til 8&nbsp;014 poeng (7&nbsp;653 poeng etter gjeldande poengtabell). Rafer Johnson frå USA tok tilbake verdsrekorden i slutten av juli same året, før Kuznetsov den 17. mai 1959 oppnådde 8&nbsp;357 poeng (=7&nbsp;839 p). Verdsrekorden beheldt han til Johnson i juli 1960 vart USA-meister i tikamp.     

Kuznetsov var vitskapleg medarbeidar på sportsuniversitet i Moskva. Han døydde der i byen av kreft, 69 år gammal.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1954 i Bern: Gullmedalje - 6&nbsp;752 poeng, framom Torbjörn Lassenius (6&nbsp;424 p)
*OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje - 7&nbsp;465 poeng
*EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje - 7&nbsp;865 poeng, framom Uno Palu (7&nbsp;329 p)
*OL 1960 i Roma: Bronsemedalje - 7&nbsp;809 poeng 
*EM 1962 i Beograd: Gullmedalje - 8&nbsp;026 poeng, framom Werner von Moltke (8&nbsp;022 p)
*OL 1964 i Tokyo: Nr 7 - 7&nbsp;569 poeng

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wassili Dmitrijewitsch Kusnezow|Wassili Dmitrijewitsch Kusnezow]]» frå ,  den 9. august 2015.*