open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Everybody Knows av Stills & Collins

***Everybody Knows*** er eit studioalbum av Stephen Stills og Judy Collins. Det var det første samarbeidet mellom dei to tidlegare kjærastane og langvarige venene. Det vart finansiert gjennom crowdfunding på PledgeMusic.

## Bakgrunn
Frå 1968 til 1969 var Stills og Collins kjærastar. Stills skreiv fleire songar om Collins, mellom andre «» og «Judy». Men trass i at Stills spelte på fleire av innspelingane til Collins, spelte dei aldri i lag som ein duo i studio eller på scenen.  Stills sa at han og Collins hadde «snakka i mange år om å spele inn noko i lag», og dei gav til slutt ut *Everybody Knows* og la ut på turné i lag.

## Utgjeving
*Everybody Knows* kom ut 22. september 2017 og nådde 45. plassen på Billboard 200-lista.

## Innhald

## Medverkande
* Stephen Stills — vokal, gitar
* Judy Collins — vokal, gitar
* Tony Beard — trommer
* Marvin Etzioni — mandolin, mandocello (på «Everybody Knows»)
* Kevin McCormick — bass
* Russell Walden — piano, orgel

;Produksjon
* Produsentar — Alan Silverman, Collins, Etzioni, Stills
* Leiande produsent  — Katherine DePaul
* Lydteknikar — Alex Williams
* Miksing — Silverman, Michael Colub, Mike Tierney, Paul Rolnick
* Mastering — Eleni Maltas

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Everybody Knows (Stills and Collins album)|Everybody Knows (Stills and Collins album)]]» frå ,  den 27. januar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Holmenkollrennet 1996

**Holmenkollrennet 1996** fann stad dagane 15.-17. mars 1996 i Oslo.

## Menn
### 50 km klassisk stil



Dato: 16. mars


### 4 x 5 km stafett



Dato: 17. mars


### Kombinert



Dato: 16.-17. mars


### Hopprenn



Dato: 17. mars


### Laghopping



Dato: 15. mars



## Kvinner
### 30 km fellesstart, klassisk stil



Dato: 16. mars


### 4 x 5 km stafett



Dato: 17. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 18. mars 1996
Holmenkollrennet 1997

**Holmenkollrennet 1997** fann stad dagane 14.-16. mars 1997 i Oslo.

## Menn
### 50 km fristil



Dato: 15. mars


### Kombinert
#### K 120/15 km



Dato: 16. mars


#### K 120/7,5 km



Dato: 14. mars


### Hopprenn



Dato: 16. mars


## Kvinner
### 30 km fellesstart, fristil



Dato: 15. mars


### 4 x 5 km stafett



Dato: 16. mars


## Kjelder
*Arbeiderbladet 15. mars 1997
*Arbeiderbladet 17. mars 1997
Stora Godøy

**Stora Godøy** er ei øy nord for Tysnesøy i Tysnes kommune i Sunnhordland i Vestland fylke. Øya har eit areal på 1,3 km² og er utan vegsamband.

Det var fastbuande på øya fram til 2018.

**Folketalsutvikling:**

## Kjelder
Holmenkollrennet 1992

**Holmenkollrennet 1992** fann stad sundagen 16. mars 1992 i Holmenkollbakken i Oslo.

Grunna snømangel i Nordmarka vart dei andre tillyste verdscuptevlingane flytta til Vang i Hedmark.

### Hopprenn



Dato: 16. mars
Wiener Neustadt-Land

**Wiener Neustadt-Land** er eit administrativt distrikt (Bezirk) søraust i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 972 km² og har i kring 78&nbsp;000 ibuarar (2018). Byen Wiener Neustadt er administrasjonssenter for distriktet.

## Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 35 kommunar, av dei 2 bykommunar og 19 såkalla 'Marktgemeide'.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bezirk Wiener Neustadt-Land|Bezirk Wiener Neustadt-Land]]» frå ,  den 28. januar 2019.*
Holmenkollrennet 1998

**Holmenkollrennet 1998** fann stad dagane 13.-15. mars 1998 i Oslo.

## Menn
### 50 km klassisk stil



Dato: 14. mars

### Kombinert



Dato: 15. mars

### Kombinert



Dato: 13. mars

### Hopprenn



Dato: 15. mars

## Kvinner
### 30 km klassisk stil



Dato: 14. mars

## Kjelder
**Sportsboken 98-99*. Chr. Schibsteds Forlag. 1998.
Long Litt Woon

**Long Litt Woon** () er ein malaysisk-norsk sosialantropolog, embetsmann, konsulent og forfattar.

Long Litt Woon blei fødd i Taiping i Malaysia, og kom til Noreg som utvekslingsstudent. Her møtte ho den seinare ektemannen sin Eiolf Olsen, og blei etterkvart busett i Oslo.

Long er utdanna mag. art. i sosialantropologi ved Universitetet i Oslo i 1988. Ho var førstekonsulent i Departementet for utviklingshjelp (1988–89), og var seinare førstekonsulent, prosjektleiar og byråsjef i Kommunaldepartementet (1989–1998). Ho var tilknytt Europakommisjonen som nasjonalekspert 1994-95. Frå 1998 til 2003 arbeidde ho i Deloitte. Long Litt Woon var direktør for Likestillingssenteret frå 2003 til 2005, og har sidan arbeidd som konsulent i . Ho har også vore med i fleire styre og utval.

Long Litt Woon er mellom anna kjend for teksten «Hvordan jeg lærte å gå på tur», om turgåing i norsk kultur. I 2017 gav ho ut boka *Stien tilbake til livet. Om sopp og sorg*, som tek utgangspunkt i sorga etter at mannen hennar døydde brått, og at ho etterkvart blei kjend med sopp og sopplukkarar. Long er no soppsakkyndig.

## Bibliografi

* Long Litt Woon: «Norsk friluftsliv sett utenfra. Eller: Hvordan jeg lærte å gå på tur», i Kristin Bodsberg og Kjersti Moltubakk (red.): *Friluftsliv*, Trondheim: Direktoratet for naturforvaltning, 1995, ISBN 8270721921
* Long Litt Woon (red.): *Fellesskap til besvær? Om nyere innvandring til Norge*, Oslo: Universitetsforlaget, 2002, ISBN 8200029492
* Long Litt Woon: *Stien tilbake til livet. Om sopp og sorg*, Bergen: Vigmostad & Bjørke, 2017, ISBN 9788241915482

## Kjelder




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Long Litt Woon|Long Litt Woon]]» frå ,  den 29. januar 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*http://www.long.no/ 
*– Det er lørdagsgodt for soppkjennere. Soppintervju i *smak*, dn.no
Peter Carington

**Peter Carington** (), kjend som **lord Carrington**, var ein britisk politikar som var aktiv for det konservative partiet. Carington var utanriksminister i Storbritannia under Margaret Thatcher frå 1979 til 1982.

Adelsmannen Carington fekk jobben som forsvarsminister då Edward Heath danna regjering i Storbritannia den 20. juni 1970. Straks etter nyår i 1974 tok Carington over som energiminister i Heath-regjeringa, men før to månader var lidne, gjekk Heath og regjeringa av. Då Margaret Thatcher vart utnemnd til statsminister 4. mai 1979, valde ho Carington til å styre Utanriksdepartementet. Carington gjekk av 5. april 1982, berre tre døgn etter Argentina invaderte Falklandsøyane. Han tok såleis ansvar for at departementet han styrte, ikkje hadde føresett invasjonen.

Frå juni 1984 var Carington generalsekretær i NATO i fire år til 1. juni 1988.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Carington|Peter Carington]]» frå ,  den 30. januar 2019.*
Kangha

**Kangha** er ein liten kam som er del av dei fem K-ane i sikhismen. Han blir brukt av sikhar som høyrer til khalsaen.
Kammen skal halda håret kjemma, og kan stå for kontrollert andelegheit eller reinleik.

Kammen er vanlegvis av tre eller elfenbein.
Ofte har han ein liten kirpan (kniv) på seg.

## Kjelder
Marit Westergaard

**Marit Westergaard** () er ein norsk språkforskar fødd i Tromsø. 
Ho er professor i engelsk språkvitskap ved Universitetet i Tromsø – Noregs arktiske universitet og professor II ved NTNU i Trondheim.

Westergaard er Dr. Philos. i språkvitskap frå UiT – Noregs arktiske universitet. Ho har dessutan ein mastergrad i lingvistikk frå University of California, San Diego og er Cand. Philol. med faga tysk, engelsk og språkvitskap frå Bergen, Oslo og Tromsø.

Ho er leiar for fleire forskingsprosjekt, mellom anna for forskingsgruppa LAVA (Language Acquisition, Variation & Attrition) ved UiT. Saman med professor Terje Lohndal ved NTNU leiar ho òg ei felles UiT/NTNU-forskingsgruppe, AcqVA (Acquisition, Variation & Attrition). I perioden 2009–2012 var ho leiar for forskingssenteret CASTL (Center for Advanced Study in Theoretical Linguistics), eit av Noregs forskningsråd sin Senter for framragande forskning (SFF). Ho er òg leiar for forskingsprosjektet MiMS (Micro-variation in Multilingual Acquisition and Attrition Situations), støtta av Noregs forskingsråd (2016–2020). Forskingsmiljøet ved UiT/NTNU driv med forskningsformdiling om to- og flerspråklighet gjennom nettstaden *Flere språk til flere*.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marit Westergaard|Marit Westergaard]]» frå ,  den 30. mai 2019.*  

## Bakgrunnsstoff

* Publikasjoner av Marit Westergaard i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
* Publikasjoner av Marit Westergaard i BIBSYS
Kam

**Kam** er ein hårreiskap som kan brukast til kjemming og til å setja i håret.

Kammar av bein er vanlege funn i norske jernaldergraver og i mellomaldersk bygrunn. Desse er ofte ornerte. Også praktfulle kammar frå seinare tid har vore brukt i oppsette frisyrar.

## Sjå òg
*Kangha

## Galleri

Egyptian_-_Wooden_Comb_-_Walters_61306.jpg|Kam frå Det gamle Egypt, ca. 1400-talet f.Kr.
File:Etruscan - Comb with Lions and Geometric Designs - Walters 71495.jpg|Etruskisk kam frå ca. 600-talet f.Kr.
Scythian_comb.jpg|Kam frå Skytia, ca. 400 f.Kr.
KB_Knochenkamm.jpg|Romersk kam
Kam-med-runer-fra-Vimose DO-4148 2000.jpg|Verdas eldste runeinnskrift (år 160) på Vimose-kammen frå Danmark
Kamm mit Verkündigung KGM F1625.jpg|Liturgisk kam, kanskje laga i Italia på 1400-talet
MaryRose-combs.jpg|Eit sett kammar funne på skipet «Mary Rose» frå 1500-talet
Sculptured Comb in Ivory of the Sixteenth Century Sauvageot Collection.png|Elfenbeinskam frå 1500-talet
Indian antique comb.jpg|Indisk metallkam for å halda håret på plass. Midtdelen har ein haldar ein kan fylla med parfyme.
Punjabi Comb.JPG|Trekam frå Panjab
Nissenkamm-01.jpg|Lusekam
Modern metal comb from Chicago Comb .jpg|Handlaga metallkam frå Chicago Comb i USA


## Kjelder
Sula (fleirtyding)

**Sula** kan vise til:

* Sula kommune, ein kommune i Møre og Romsdal
* Sula i Frøya, eit øysamfunn i Trøndelag
* Sula i Solund, ei øy i Sogn og Fjordane
* Sulaelva, ei elv i Ukraina.
* *[[Fugleslekta Sula|Sula]]*, ei slekt i sulefamilien
Charlotte Damm

**Charlotte Brysting Damm** () er ein dansk arkeolog som er professor ved Institutt for arkeologi og sosialantropologi ved Universitetet i Tromsø – Norges arktiske universitet.

Damm er frå Ikast i Danmark. Ho tok hovudfag i arkeologi ved Universitetet i Århus i 1985. I 1991 vart ho ph.d ved University of Cambridge. Ho var i 1990-91 arkeolog i Finnmark fylkeskommune, og frå 1991 til 1993 var ho leiar for Tromsø Museum sine arkeologiske undersøkingar ved Slettnes på Sørøya. Frå 1995 har ho vore tilsett ved Universitetet i Tromsø, frå 2002 som professor ved Institutt for arkeologi og sosialantropologi. Damm har òg vore professor ved National University of Ireland i Galway i perioden 2011–13.

Ho har drive med ulikt arkeologisk feltarbeid i dei nordiske landa, Grønland, England, New Zealand og Botswana. Damm har retta forskinga si først og fremst mot steinalderen, med spesiell vinkling på jegar-og sankarkulturane i Nord-Skandinavia.

Damm er redaktør for Norwegian Archaeological Review.

## Referansar
Kamil Øzerk

**Kamil Øzerk** () er ein tyrkisk-norsk pedagog og professor i pedagogikk ved Universitetet i Oslo.

Øzerk vart fødd på Kypros. Han har lærarutdanning og lærarrøynsle. Han vart cand. paed. i 1986.

Han fekk dr. polit graden i 1992 ved Universitetet i Oslo, og vart førsteamanuensis i 1996 og professor i pedagogikk ved Universitetet i Oslo i 2002. Han har hatt bistilling / ein professor II-stilling ved Samisk høgskule sidan 2002.

Øzerk har vore med på å utvikla Mønsterplanen av 1987 (M87), L97 og Kunnskapsløftet (LK06).

Han sat i det regjeringsoppnemnde Bostad-utvalet og vart 25. november 2010 utnemnd til styret i Språkrådet.

Professor Øzerk har vunne ein forskingspris (1992), ein vitskapleg essaypris (1994) og Universitetet i Oslo, Det utdanningsvitenskapelige undervisingsprisen til fakultet 2012.

Professor Øzerk har vore blant bidragsytarane til Storbritannias PRIMARY REPORT - 2008 -  ein rapport som vart utarbeidd under leiing av professor Rubin Alexander, University of Cambridge, på oppdrag frå det britiske utdanningsdepartementet.

Øzerk har ein stor fagleg produksjon, som m.a, omfattar  ei rekkje artiklar i norske og engelske bøker.

## Bibliografi

* Om tospråklig utvikling (1992)
* Sirkulær tenkning og pedagogikk (1992)
* Temaer i minoritetsrettet pedagogikk (1993)
* Læring i fellesskap (1998)
* Pedagogisk idebok for tospråklige barnehager rettet mot samiske forhold (sammen med Randi Juuso), 
* Samepedagogikk (2003)
* Tospråklig opplæring (2005)
* OPPLÆRINGSTEORI OG LÆREPLANFORSTÅELSE (2006)
* Avvik og merknad – opplæringslovens § 2-8 og enkeltvedtakordningen i rundskriv Udir-tilskot-10-2005 – intensjoner og konsekvenser. Vallset: Oplandske Bokforlag
* Fra språkbad til språkdrukning (2007), ISBN 9788275181327
* NEIS-modellen – Språkutvikling, lesing og innholdsforståelse. Vallset: Oplandske Bokforlag (2010)
* PEDAGOGIKKENS HVORDAN nr 1- Lærerens rolle, kompetanse og betydning. Oslo: Cappelen Akademisk Forlag (2010)
* PEDAGOGIKKENS HVORDAN nr 2 -Pedagogisk-metodiske ideer for å styrke elevens læringsutbytte. Oslo: Cappelen Akademisk Forlag (2011)
* AUTISME OG PEDAGOGIKK - CappelenDAMM Akademisk Forlag 2013

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kamil Øzerk|Kamil Øzerk]]» frå ,  den 1. februar 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Publikasjoner av Kamil Øzerk i forskningsdokumentasjonssystemet CRIStin
* Publikasjoner av Kamil Øzerk i BIBSYS
* Kamil Øzerks hjemmeside med delvis publikasjonsliste
* Kamil Øzerk på haugenbok.no
* Kamil Øzerk i Store norske leksikon
Sverre J. Hoddevik

**Sverre Julius Hoddevik** () er ein norsk tannlækjar og politikar frå Hoddevika i Selje kommune. Han representerte Sogn og Fjordane og partiet Høgre på Stortinget frå 1997 til 2005.

Hoddevik var son til ein gardbrukar og fiskar i Hoddevika ute på Stadlandet. Sjølv gjekk han Firda gymnas og var deretter eitt år lærar i heimkommunen. Sidan studerte han til cand.odont. ved Universitetet i Oslo. Etter militærteneste som garnisonstannlækjar i Harstad, arbeidde han som tannlækjar på Sunnmøre og i Nordfjord. I 1978 fekk han stillinga som distriktstannlækjar i Selje kommune og byrja drive farsgarden attåt.

Hoddevik var medlem i Selje kommunestyre 1984–97, perioden 1988–91 med sete i formannskapet og så ordførar 1992–97. Frå hausten 1997 var han stortingsrepresentant frå Sogn og Fjordane til 2005. På Stortinget plasserte Høgre han 1997–2001 i Kommunalkomitéen, medan han 2001–05 var medlem i Samferdslekomiteen. Hoddevik hadde liten innverknad i stortingsgruppa til Høgre, og det enda med at fylkespartiet vraka han som kandidat til stortingsvalet 2005.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Herman Lunde

**Carl Herman Lunde** () var ein norsk teolog som verka som prest i over 50 år. Toneskaparen Johan Backer Lunde  var son hans.

Herman Lunde vart fødd i Nes i Buskerud og voks opp fleire stader på Austlandet, sist i hovudstaden. 
Far hans var sorenskrivaren og seinare rådstueskrivare og auksjonsforvaltare Johan Peter Ernst Lunde (1791–1886). Mora var Ragnhild Fredrikke Louise Mathilde Püllich (1810–78).

I 1866 vart han cand.theol. og var dei neste to åra lærar i Horten. Frå 1868 arbeidde han som sjømannsprest, fyrst i Cardiff til 1873 og sidan i fire år i Le Havre. Perioden 1877-81 var han prest for den dansk-norske kyrkjelyden i Paris. I 1881 reiste han heim til Noreg og var sokneprest i Risør til 1892. Han busette seg då i hovudstaden, der han var residerande kapellan i Vår Frelsars kyrkje i 9 år og til sist sokneprest i Treeiningskyrkja i 17 år. Frå 1895 til 1925 var han ein «[p]opulær forlikskommissær».

Lunde var ein «frisk forkynnar, levande interessert i kunst, aktiv idrottsmann og pol. liberal». Dei nærast avteologiserte oppfatningane hans av kristendommen vart møtt med motstand frå presteskapet og kristenfolket flest. Derimot var han ein mykje søkt sjelesyrgjar for menneske i utkanten av kyrkjekulturen.

Lunde gav ut fleire preikesamlingar, der han formidla eit syn som prøvde å sameine religionen med ei nyare forståing av mennesket. Av desse kan nemnast eit motskrift frå 1906 mot Arne Garborgs verk *Jesus Messias*, *Kristus-prædikener* frå 1908 og ei bok frå 1910 om Martin Luther.

## Kjelder

*Norsk biografisk leksikon
Arve Moen

**Arve Sverre Moen** () var ein norsk journalist, forfattar og politikar frå Åsnes i Hedmark.

Moen vart utdanna cand.jur. i 1936. Han gjekk også teikneskule og studerte kunsthistorie. Frå 1945 til -49 var han litteratur- og filmmedarbeidar i Arbeiderbladet, kulturredaktør i avisa frå 1953. 

I 1945 debuterte Moen med ei novellesamlinga *Storm i vannglass*. Mykje meir merksemd fekk romanen *Døden er et kjærtegn*, som kom ut i 1948 og året etter vart filmatisert av Edith Carlmar. Åra 1956-58 gav Moen ut eit trebands kunsthistorisk verk om målaren Edvard Munch. Seinare kom han mellom anna ut med barneboka *Nødlanding i Svartfjellet* (1958), og i 1966 med reiseskildringa *Du store verden så liten*.

Moen var formann 1954–64 i det litterære rådet til Den norske Forfatterforening. I tolv år, 1960–71, var han bystyremedlem i Oslo for Arbeidarpartiet.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
*Store norske leksikon
Tyrsenske språk

**Tyrsenske språk** er ei språkgruppe av utdøydde språk som har namn etter etter tyrsenarane (gresk: Tur sinānoi, Tur sinēnoi, Turrhēnoi). Ifølgje klassifikasjonen til den tyske språkforskaren Helmut Rix (1998) bestod tyrsenske språk av det utdøydde etruskiske språket i sentrale Italia, det utdøydde raetiske språket i Alpene, og det utdøydde lemniske språket i Egearhavet. 

Rix har foreslege ein dato for urtyrsensk til grovt sett ein gong rundt 1000 f.Kr. Språkgruppa døydde antakeleg ut ein gong på 200-talet f.Kr. i Egeerhavet (ved at dei vart assimilert til gresktalende), og som etruskere ein gong på 100-talet e.Kr. i Italia (assimilert til latin). Til sist døydde raetisk ut antakeleg på 200-talet e.Kr. ved assimilering til vulgærlatin i sør og til germansk i nord.

## Litteratur

* Rix, Helmut (1998): *Rätisch und Etruskisch*, Innsbruck.
Gunwinyguanske språk

**Gunwinyguanske språk** er den nest største familien blant dei australske språka. Dei vert snakka i Arnhem Land i nordlege Australia. Det største språket i familien er gunwinygu, med rundt 1 500 talarar.

Språkfamilien er allment godkjent av lingvistar, men inklusjonen av nokre mindre kjende isolerte språk i familien er omstridd. Til dømes listar Ethnologue opp kakadu, enindhilyagwa og burarran-språka blant dei gunwinyguanske språka, men det er tvil om dette.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunwinyguanske språk|Gunwinyguanske språk]]» frå ,  den 2. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Gunwinyguanske språk hos Ethnologue
Hmong-mienspråk

**Hmong-mienspråk** eller **miao-yaospråk** er ein språkfamilie i Søraust-Asia.  Historisk blir språka tala hovudsakleg i sørlege Kina, men dei seinaste hundreåra har talarane vorte trengt ut av hankinesarar og finst no òg i Laos, Thailand, Vietnam og Myanmar.  Typologisk liknar språka dei sinotibetanske språka. Dei har tidlegare vorte rekna som sinotibetanske språk, men vert no sett som ein sjølvstendig familie.  Av og til vert dei inkludert blant dei austriske språka.

Språkfamilien kan delast inn i to hovudgreiner, hmongspråk (miao) og yaospråk (mien).
Miao og yao er dei kinesiske namna for dei to hovudgreinene i familien, men hmong og mien har vorte meir utbreidde namn utanfor Kina.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Hmong-mienspråk|Hmong-mienspråk]]» frå ,  den 2. februar 2019.*  


## Bakgrunnsstoff

;Vidare lesing 

* Paul K. Benedict (1942). "Thai, Kadai and Indonesian: a new alignment in south east Asia." *American Anthropologist* 44.576-601.
* Paul K. Benedict (1975). *Austro-Thai language and culture, with a glossary of roots*. New Haven: HRAF Press. .
* Enwall, J. (1995). *Hmong writing systems in Vietnam: a case study of Vietnam's minority language policy*. Stockholm, Sweden: Center for Pacific Asian Studies.
* Enwall, J. (1994). *A myth become reality: history and development of the Miao written language*. Stockholm East Asian monographs, no. 5-6. [Stockholm?]: Institute of Oriental Languages, Stockholm University. 
* Lombard, S. J., & Purnell, H. C. (1968). *Yao-English dictionary*.
* Lyman, T. A. (1979). *Grammar of Mong Njua (Green Miao): a descriptive linguistic study*. [S.l.]: The author.
* Lyman, T. A. (1974). *Dictionary of Mong Njua: a Miao (Meo) language of Southeast Asia*. Janua linguarum, 123. The Hague: Mouton.
* Lyman, T. A. (1970). *English/Meo pocket dictionary*. Bangkok, Thailand: German Cultural Institute, Goethe-Institute.
* Purnell, H. C. (1965). *Phonology of a Yao dialect spoken in the province of Chiengrai, Thailand*. Hartford studies in linguistics, no. 15.
* Smalley, W. A., Vang, C. K., & Yang, G. Y. (1990). *Mother of writing: the origin and development of a Hmong messianic script*. Chicago: University of Chicago Press. 
* Smith, P. (1995). *Mien-English everyday language dictionary = Mienh in-wuonh dimv nzangc sou*. Visalia, CA: [s.n.].
The Loner

«**The Loner**» er ein song av Neil Young som vart gjeven ut som den første solosingelen hans. Songen kom ut på det første soloalbumet hans i november 1968 og så i ei redigert utgåve som debutsingelen hans tre månader seinare på Reprise Records. Han gjekk aldri inn på ''Billboard'' Hot 100-lista, men har over tid vorte ein av dei meir kjende songane hans og mykje spelt på konsertane. Både denne og «Sugar Mountain», som var B-sida i eit konsertopptak frå Canterbury House i Ann Arbor, kom ut på samlealbumet *[[Decade]]* i 1977.

## Historie
«The Loner» vart skriven medan Buffalo Springfield song på siste verset. Ein trur at songen vart skriven om Stephen Stills (som sjølv spelte inn songen i 1976 på albumet hans *[[Illegal Stills]]*).

Songen vart spelt inn med det tidlegare Springfield-medlemmen Jim Messina (bass) og George Grantham (trommer) (dei var ikkje nemnde på plateomslaget), og var den første songen til Young som vart produsert av David Briggs, som Young samarbeidde med fram til Briggs døydde i 1995. Strykarane vart arrangerte av David Blumberg, som Young møtte via Briggs. Young sin gitar er i dobbel dropp-D-stemming; «psyko gitarstøy» vart i følgje Briggs laga ved å spele gitaren gjennom ein Leslie-høgtalar. Teksten er prega av redsel og desorientering og vert sungen frå synspunktet til ein «urørleg hovudperson» som «er vitne til merkverdige visuelle syn».

Songen vart raskt rosa, til dømes i albummeldinga i *[[Rolling Stone]]*: «'The Loner' er ein moderne sørgjesong som har ei fin blanding av gitaren til Neil og strykarar på ein ikkje-påtrengande måte, som let den balanserte ishakkevokalen til Young hakke laus på lyttaren.» Songen vert framleis spelt på konsertane til Young. Stephen Stills har òg spelt songen på scenen både med og utan Young.

## Andre versjonar
«The Loner» er blitt spelt av andre artistar:

* Three Dog Night på debutalbumet deira (1968)
*Richie Havens på *Mixed Bag II* (1974)
* Stephen Stills på *[[Illegal Stills]]* (1976)
* Henry Kaiser på *Heart's Desire* (1990)
* Nils Lofgren å hyllestalbumet *The Loner - Nils Sings Neil* (2008)
* Boxer i 1979 på albumet deira *[[Bloodletting]]*
* Ty Segall på coveralbumet *[[Fudge Sandwich]]* i 2018

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Loner (song)|The Loner (song)]]» frå ,  den 2. februar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tinganes

**Tinganes** er den gamle bydelen i Færøyane sin hovudstad Tórshavn. Tinganes har namnet sitt frå Lagtinget, som vart oppretta på denne halvøya i vikingtida. Dei første norske busetjarane heldt sitt første ting i år 825. Halvøya deler hamna i to delar, Eystaravág og Vesteravág. Ytterst på neset ligg Skansapakkhusið, hovudbygningen til regjeringa på Færøyane. Den smale hovudgata ut til neset heiter Gongin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tinganes|Tinganes]]» frå ,  den 3. februar 2019.*
Irokesiske språk

**Irokesiske språk** er ein nordamerikansk språkfamilie som mellom anna cherokesisk, mohawk og det utdøydde mingospråket høyrer til.

Språkfamilien består av 9 språk, i tillegg til åtte eller fleires språk som vart snakka ved tida for kontakt med europearane. Cirka halvdelen av språka i familien har altså døydd ut etter at europearane kom til Nord-Amerika.

## Inndeling

Språkfamilien kan delast i to greiner: Sørirokesisk, som består av cherokesisk, og nordirokesisk, som består av  seneca, cayuga, onondaga, oneida, mohawk, wendat (huron), wyandot (petun), og tuscarora. Den indre inndelinga av nordirokesisk er omstridd (sjå Julian 2010, Schillaci m.f. op.cit.), men alle er samd om å gruppere oneida og mohawk i lag.

Schillaci har følgjande inndeling, der hovudgruppene er ordna frå nord til sør, og undergruppene frå aust til vest:

## Grammatiske særtrekk

Dei irokesiske språka markerer grammatiske relasjonar på verbet, som kongruerer med subjektet og objektet i person og numerus, til skilnad frå t.d. indoeuropeiske språk, der grammatiske relasjonar blir markert med kasus på substantiva. Substantivmorfologien i dei irokesiske språka er enkel.

## Kjelder


## Litteratur

* Julian, Charles 2010. A history of the Iroquoian languages. (Doctoral dissertation, University of Manitoba; 596pp.)
* Mithun, Marianne 2015: ''Grammaticalization and Polysynthesis: Iroquoian'' 
* Schillaci, Michael A, Craig Kopris, Søren Wichmann og Genevieve Dewar 2017: Linguistic Clues to Iroquoian Prehistory. *Journal of anthropological research* 73 (3) DOI: 10.1086/693055.
Stein Bondevik

**Stein Bondevik** () er ein norsk geolog med geologiske farar (tsunami), Storeggaraset og klimaendringar som fagspesialitet.

Bondevik studerte ved Universitetet i Bergen der han mottok ein cand.scient. 1993 og dr.scient. 1996.
Så var han postdoc same stad 1996–99 og førsteamanuensis i geologi ved Universitetet i Tromsø 1999–2007.
Sidan 2007 har han vore ved Høgskulen i Sogn og Fjordane, først som førsteamanuensis, etterkvart som professor.
Bondevik mottok Reuschmedaljen i 2001 frå Norsk geologisk forening for artikkelen
*Tsunami sedimentary facies deposited by the Storegga tsunami in shallow marine basins and coastal* lakes, western Norway. 
Same året vann han Universitetet i Tromsø sin forskarpris på 50 000 kroner for yngre forsking. Ved
University of Washington var han gjesteforsker ved Quaternary Research Center 1998 og 2003–04.
Adolphe Thiers

**Marie Joseph Louis Adolphe Thiers** () var ein fransk historikar og statsleiar, fødd i Marseille.

## Liv og gjerning
Thiers var son til ein embetsmann. I 1821 flytta han til hovudstaden Paris og byrja arbeide som journalist. Her markerte han seg snart som ei av dei viktigaste opposisjonelle røystene og var seinare ein av grunnleggjarane av den liberale avisa 'Le National'. Med utgjevinga av historieverket *Histoire de la Révolution française* (1823-27) presenterte han eit nytt og meir positivt syn på den franske revolusjonen, ganske særleg av Napoleon Bonaparte.

I 1830 vart Thiers vald inn i det franske parlamentet og hadde sete i forsamlinga til 1851. Mellom 1832 og 1836 hadde han ei rad ministerpostar i regjeringa og var kortvarig fransk statsminister i seks månader i 1836 og åtte månader i 1840 under «borgarkongen» Ludvig Filip.

Etter Napoleon III sitt statskupp vart Thiers fengsla i 1851. Frå 1863 var Thiers den leiande i den liberal-konservative opposisjonen mot regimet til Napoleon.

Frå februar 1871 var Thiers fungerande statsleiar i Frankrike. I mai same året gav han ordre om at oppstanden under Pariskommunen skulle slåast ned, noko den prøyssiske kanslaren Otto von Bismarck støtta ved å sleppe fri 100&nbsp;000 franske krigsfangar. Den 31. august same året vart Thiers den fyrste presidenten i den tredje franske republikken, ein posisjon han hadde fram til 1873. Som fransk president leidde han i 1871 delegasjonen som tok del i fredsforhandlingane med førnemnde Bismarck. Forhandlingane i Versailles, der dei tyske militære hadde hovudkvarter, førte fram til freden i Frankfurt og avslutta den fransk-prøyssiske krigen.

Thiers døydde i Saint-Germain-en-Laye.
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Adolphe Thiers|Adolphe Thiers]]» frå ,  den 3. februar 2019.*
Haag i Niederösterreich

**Haag** er ein kommune i distriktet Amstetten i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 55 km² og i kring 5&nbsp;500 ibuarar. Byen Haag ligg 346 meter over havet, ei 15 km vest om distriktshovudstaden Amstetten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Haag (Niederösterreich)|Haag (Niederösterreich)]]» frå ,  den 3. februar 2019.*
Aleksej Pazjitnov

**Aleksej Leonidovitsj Pazjitnov** () er ein russisk-amerikansk matematikar og dataspeldesignar som fann opp det populære dataspelet *[[Tetris]]* i 1985, medan han var statleg forskar innan informatikk.
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aleksej Pazjitnov|Aleksej Pazjitnov]]» frå ,  den 3. februar 2019.*
Fionnuala Sherry

**Fionnuala Sherry** () er ein irsk fiolinist. Ho var med i den keltisk-inspirerte gruppa Secret Garden, som vann Eurovision Song Contest 1995 med «Nocturne».

Sherry har skrive og presentert eit musikalsk barneprogram på irsk fjernsyn. I 2010 gav ho ut eit soloalbum, *Songs from Before*.

## Soloalbum
* *Songs From Before* (2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fionnuala Sherry|Fionnuala Sherry]]» frå ,  den 3. februar 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Symfoni nr. 9 av Beethoven

**Symfoni nr. 9 i d-moll, op. 125** er den siste symfonien skriven av Ludwig van Beethoven. Han blei fullført i 1824. Han er rekna som eit romantisk musikkstykke som danna eit førebilde for vidare romantisk komponering. Verket er særs kjent, og er rekna som eit av dei største meisterverka til Beethoven. Symfoniane er ein av dei mest framførte i verda.

Delar av Friedrich Schiller sitt dikt *Ode an die Freude* (Ode til gleden) blir sunge av solistar og eit kor i siste satsen. Beethoven var den første store komponisten som brukte menneskestemmer saman med instrument i ein symfoni.  Symfonien sette eksempelet for bruk av songstemmer i den romantiske symfoniforma.

## Form
Symfonien har fire satsar, merka som følgjande:
#Allegro ma non troppo, un poco maestoso
#Molto vivace &ndash; Presto
#Adagio molto e cantabile &ndash; Andante Moderato &ndash; Tempo I &ndash; Andante Moderato &ndash; Adagio &ndash; Lo Stesso Tempo
#Recitative: (Presto &ndash; Allegro ma non troppo &ndash; Vivace &ndash; Adagio cantabile &ndash; Allegro assai &ndash; Presto: O Freunde) &ndash; Allegro assai: Freude, schöner Götterfunken &ndash; Alla marcia &ndash; Allegro assai vivace: Froh, wie seine Sonnen &ndash; Andante maestoso: Seid umschlungen, Millionen! &ndash; Adagio ma non troppo, ma divoto: Ihr, stürzt nieder &ndash; Allegro energico, sempre ben marcato: (Freude, schöner Götterfunken &ndash; Seid umschlungen, Millionen!) &ndash; Allegro ma non tanto: Freude, Tochter aus Elysium! &ndash; Prestissimo: Seid umschlungen, Millionen!

Beethoven braut med prinsippet som gjaldt i wienerklassiske symfoniar då han plasserte scherzo-satsen før den rolige satsen. Dette var fyrste gongen han gjorde dette i en symfoni, men han hadde gjort det slik i nokre tidlegare verk. Også Haydn hadde dette arrangementet i nokre av sine verk.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Symfoni nr. 9 (Beethoven)|Symfoni nr. 9 (Beethoven)]]» frå ,  den 6. februar 2019.*
FA-cupfinalen i fotball 1977

**FA-cupturneringa i fotball 1977** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 21. mai 1977. Framfor 99&nbsp;252 tilskodarar vart Manchester United FA-cupmeister for fjerde gong, etter å ha vunne med 2-1 mot Liverpool FC, den ferske ligameisteren. Det var 14 år sidan den førre Manchester United-triumfen i FA-cupen.

### Kampen
Alle tre måla kom i løpet av ein femminuttars-periode, tidleg i den andre omgangen. Senterløparen til Manchester United, Stuart Pearson, sende laget sitt i føringa med eit hardt skot i det 51. minutt. To minuttar seinare syrgde Liverpool-spelaren Jimmy Case for at laga stod likt att. Men allereie etter nye to minuttar var Manchester United på ny i føringa. Eit skot frå Lou Macari gjekk i mål via brystkassa til lagkameraten Jimmy Greenhoff.

**Manchester United** sitt vinnarlag bestod av: Alex Stepney, Jimmy Nicholl, Brian Greenhoff, Martin Buchan (kaptein), Arthur Albiston, Sammy McIlroy, Steve Coppell, Jimmy Greenhoff, Stuart Pearson, Lou Macari, Gordon Hill. 10 minuttar før slutt gjekk Hill ut, inn kom David McCreery.

**Liverpool** stilte med Ray Clemence, Phil Neal, Tommy Smith, Emlyn Hughes (kaptein), Joey Jones, Jimmy Case, Terry McDermott, Ray Kennedy, Kevin Keegan, David Johnson og Steve Heighway. Ian Callaghan kom inn i staden for Johnson i det 64. minutt.

Dommaren heitte Bob Matthewson.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1977 FA Cup Final|1977 FA Cup Final]]» frå ,  den 4. februar 2019.*
Dag C. Weberg

**Dag Christopher Weberg** () er ein norsk politikar frå Hole i Buskerud. Han representerte Oppland og partiet Høgre på Stortinget i tida 1989-97.

Bondesonen Weberg gjekk både handelsskule, befalsskule og landbruksskule i tida 1954-59. Frå 1965 var han gardbrukar på Kvelsrud i Jevnaker i Oppland.

I Jevnaker engasjerte Weberg seg politisk for Høgre. Han var såleis kommunestyremedlem 1976-83 og fylkestingsmedlem 1984-89, med plass i fylkesutvalet. Periodane 1977-83 og 1988-? hadde han plass i sentralstyret i Høgre. Stortingsbolken 1985-89 var Weberg fyrste varamann til Stortinget, og møtte på Tinget i kortare periodar. Hausten 1989 vart han så vald inn på Stortinget, attvald i 1993. Dei fyrste fire åra var han medlem i Landbrukskomiteen, dei siste fire i Næringskomiteen. Ved stortingsvalet 1997 fekk ikkje Høgre plass på Opplands-benken i Stortinget.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Le Duan

**Lê Duẩn** eller **Le Duan** () var ein vietnamesisk politikar.

Lê Duẩn var fødd som Lê Văn Nhuận i landsbyen Bich La village i  Quảng Trị-provinsen den 7. april 1907 (eller 1908 ifølgje nokre kjelder) i ein fattig familie med fem barn. Han blei utdanna i det franske kolonisystemet og fekk arbeid hjå Det vietnameiske jernbaneselskapet i Hanoi på 1920-talet. Gjennom arbeidet kom han i kontakt med fleire kommunistar. På denne tida blei han marxist. Han blei medlem av den revolusjonære ungdomsligaen i 1928.

I 1930 var Lê Duẩn ein av stiftarane av det indokinesiske kommunistpartiet, der han etter kvart blei ein av leiarane i Vietnam, både innan parti og statsstyre. Han var fengsla av kolonistyresmaktene få 1931 til 1937. Frå 1937 til 1939 steig han i gradene innan partiet, og blei med i sentralkomiteen. Han blei fengsla igjen året etter for oppvigleri. Etter fem år i fengsel blei han sleppt fri, kort tid etter Augustrevolusjonen i 1945, då det indokinesiske kommunistpartiet tok makta. Han blei ein støttespelar for den vietnamesiske kommunistleiaren Hồ Chí Minh.

## Kjelder

;Bibliografi
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Le Duan|Le Duan]]» frå ,  den 4. februar 2019.*  


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lê Duẩn|Lê Duẩn]]» frå ,  den 4. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Artikkel om Le Duan hos BBC
* Bibliografi: Le Duan
Arild Hiim

**Arild Hiim** () var ein norsk politimann, advokat, næringsdrivar og politikar frå  Hønefoss i Buskerud. Han representerte Buskerud og partiet Høgre på Stortinget i tida 1989-97.

Hiim prøvde seg i unge år som lærar og var i periodar lensmannsbetjent, det siste inn i mellom jusstudiar. Etter juridisk embetseksamen ved Universitetet i Oslo i 1972, hadde han ymse stillingar ved Ringerike politikammer på Hønefoss til 1979, så som politifullmektig og politiinspektør. I same perioden, 1972-79, var han medlem i Ringerike kommunestyre. Hausten 1979 vart han vald inn i fylkestinget i Buskerud, der han var fylkesordførar i fire år, 1980-83. Etter attval til fylkestinget i 1983 måtte Hiim vike plass som fylkesordførar, men fekk behalde plassen i fylkesutvalet. Han arbeidde så frå 1984 som disponent i Ringerikes Blad, deretter var han administrerande direktør i firma Berg & Sanboe og i Berg Eiendom 1988–89.

Hiim fekk andreplassen på Buskerud Høgre si valliste til stortingsvalet 1989. Med stor margin vart han vald til å representere partiet på Stortinget 1989-93. Saman med Høgre-kollega Hallgrim Berg representere han  Buskerud også i den neste tingperioden. Alle åtte åra på Tinget hadde Hiim sete i Justiskomiteen. Etter at han gjekk ut av Stortinget i 1997 arbeidde Hiim som advokat, seinare dreiv han eige rådgjevarfirma.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Lyset i verda

**Lyset i verda** er i kristendommen eit uttrykk Jesus brukte for å karakterisere seg sjølv.

Lys er eit gjennomgåande omgrep i kristen tenking. I Bibelener lyset nemnt både i første og siste kapittel: «Då sa Gud: «Det skal bli lys!» Og det vart lys.» (1. Mos. 1,3).  «Natt skal det ikkje vera meir, og dei treng ikkje lys av lampe eller av sol, for Herren Gud skal lysa over dei.» (Op. 22,5). Og i evangeliet etter Johannes omtaler Jesus seg sjølv som  lyset i verda (Joh. 8,12 og 9,5). Lystenning er òg eit valfritt ledd ved dåp i Den norske kyrkja. Etter at eit lys er tent for den døypte, kan liturgen vise til Jesu ord om lyset i Joh. 8,12: «Eg er lyset i verda. Den som følgjer meg, skal ikkje vandra i mørkret, men ha livsens lys.»

Johannesevangeliet har ei rad med slike «eg er»-utsegner frå Jesu munn:
*Eg er livsens brød (Joh. 6,35)
*Eg er lyset i verda (Joh. 8,12 og 9,5)
*Eg er porten (Joh. 10,9).
*Eg er den gode gjetaren (Joh. 10,11).
*Eg er oppstoda og livet (Joh. 11,25). 
*Eg er vegen, sanninga og livet (Joh. 14,6)
*Eg er vintreet (Joh. 15,5)

## Kjelder
St. Pölten

**Sankt Pölten** er ein by og ein kommune og eit distrikt i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 108,4 km² og nærare 55&nbsp;000 ibuarar. Byen Sankt Pölten er den mest folkerike i Niederösterreich og sidan 1986 hovudstad i forbundslandet. Han har hatt byrettar sidan 1159.

Sunpor Kunststoff er eit selskap oppretta i Sankt Pölten og eigd av den norske rikmannen Olav Nils Sunde. Verket/fabrikken sysselset i underkant av 200 menneske og framstiller polystyren-produkt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:St. Pölten|St. Pölten]]» frå ,  den 4. februar 2019.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Mutsuhiko Nomura

**Mutsuhiko Nomura** () er ein tidlegare japansk fotballspelar.

## Kjelder
*Japan Football Hall of Fame - Japan Football Association
Luigi Rossi

**Luigi Rossi** () var ein italiensk komponist under tidlegbarokken.

Rossi var fødd i Torremaggiore ved Foggia i Kongedømmet Napoli.
Han  studerte i Napoli under den kjende madrigalkomponisten  Giovanni de Macque.
Han verka som komponist, songar og luttspelar hjå Medici-fyrstane i Firenze og hjå Borghese-familien og kardinal Antonio Barberini i Roma. 
Frå 1633 og livet ut var hanorganist ved S. Luigi dei Francesi. 

I 1632 skreiv han kantaten *Lamento della Regina di Svetia* etter at svenskekongen Gustav Adolfs døydde under slaget ved Lützen.  Han skreiv også ein kantate då Karl I av England døydde.

I 1641 gjekk han i teneste hjå pave Urban VIII i Roma. Der blei hans første opera, *Il palazzo d'Atlante incantato*, oppført i 1642. Dei neste åra følgde fleire kantatar og oratorium. Rossi er rekna som ein meister av kantateforma. I alt skreiv han over 250 kantatar. Kammerkantatane hans er rekna som dei beste frå 1600-talet. 

Det franske hoffet kalla Rossi til Paris i 1646. Der blei den andre og siste operaen hans, *Orfeo*, oppført året etter med den berømte kastratsongaren Atto Melani i hovudrolla. Oppføringa la grunnlaget for at at den italienske operaforma fekk fotfeste i Frankrike. 

I ei kantatesamling frå 1646 blir Rossi presentert som musikar hjå kardinal Antonio Barberini. Giacomo Antonio Perti omtalte i 1688 dei tre komponistane Rossi, Giacomo Carissimi og Antonio Cesti som «dei tre største lysa i profesjonen vår».

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Luigi Rossi|Luigi Rossi]]» frå ,  den 4. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* 
*
2019-dataspelet Resident Evil 2

***Resident Evil 2***, kjent i Japan som ***Biohazard RE:2***, er eit survival horrorspel utvikla og utgjeve av Capcom. Det er ein remake av 1998-spelet *[[Resident Evil 2]]*, og vart utgjeve internasjonalt til PlayStation 4, Xbox One og Microsoft Windows den 25. januar 2019. 

Spelaren kontrollerer politibetjenten Leon S. Kennedy og collegestudenten Claire Redfield i det dei prøver å sleppe unna Racoon City under ein zombieapokalypse. Spelet fekk god kritikk, mellom anna for presentasjonen, spelemekanikkane og for å vere tru mot originalen.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Koji Kondo

**Koji Kondo** () er ein japansk musikar, komponist og lydregissør som arbeider for dataspelutviklaren Nintendo. Han er mest kjend for å ha komponert musikk for dataspela i seriane *[[Super Mario]]* og *[[The Legend of Zelda]]*, i tillegg til andre spel utvikla for Nintendo. 

Kondo var opphavleg hyra av Nintendo i 1984, og vart den første personen som var tilsett i selskapet for å spesialisere seg i komposisjonar av musikk til dataspel. Kort tid etter vart han tilsett som lyddesignar i 1985-dataspelet *[[Super Mario Bros.]]* Komposisjonen for dette spelet er rekna som blant dei mest attkjennande innan dataspel. 

Kondo er ofte rekna som ein av dei mest framståande komponistane i den popkulturelle sfæren som gjeld dataspel og andre digitale medium.

## Kjelder
*
Anton K.H. Jakobsen

**Anton Karl Hagbart Jakobsen** () var ein norsk lærar og politikar, fødd på Ramfjordnes i Tromsøysund herad. Han representerte valkrinsen Troms og Venstre på Stortinget i to åtskilde periodar i mellomkringsåra. Helge Jakobsen var son hans.

Anton K.H. Jakobsen var son til ein gardbrukar og fiskar busett på Balsnes i Tromsøysund. Stor leselyst i ungdomsåra førte til at han fekk gå forskule og Tromsø seminar, der han etter tre års skulegang i Tromsø tok eksamen i 1894. Sidan var han lærar ymse stader i Balsfjord og Tromsøysund til 1922, også kyrkjesongar i Tromsøysund frå 1912. Frå 1901 dreiv han garden Venset og tok elles til å utreie skuter som dreiv ishavet. Han var styremedlem i Tromsøysundets Sparebank frå 1904, og banksjef frå 1917 til 1959. Elles var Jakobsen medisinalkasserar 1917-24 i Troms fylke.

Jakobsen engasjerte seg i politikken for partiet Venstre. Han var samanhengande med i formannskapet i Tromsøysund frå 1922 til 1956, ordførar 1926-28 og 1932-34. Den siste treårsperioden som ordførar var han også formann i fylkestinget i Troms. Dei to valbolkane 1925-27 og 1934-36 var han stortingsrepresentant frå Troms fylke. Den fyrste treårsbolken hadde han sete i Administrasjonskomiteen. Han var landsstyremedlem i Venstre frå 1939 til -46.

Blant mange administrative verv var Jakobsen mellom anna formann i Nordnorsk Oljeselskap og Fiskeindustri frå 1933, og formann i Troms Fylkes Dampskibsselskap frå 1935. Då Arktisk Forening vart danna i 1947, vart han formann der òg. Han avvikla desse styreverva mot slutten av 1950-åra.

Jakobsen vart tildelt riddarkorset av St. Olav på 75-årsdagen.

## Kjelder
*Stortingsbiografi 
*Anton Jakobsen: Minne og mening. 1962
Ferdinand Lunde

**Ferdinand Lunde** () var ein norsk målar, fødd i Berlin og død i Oslo.

Lunde gjekk i målarskule hos Bjarne Engebret og seinare på Statens kunstakademi. Seinare starta han sjølv målarskule i Oslo, saman med Aase Asp Lunde, og «er mest kjend som pedagog». Ei tid var han formann i Unge Kunstneres Samfund.

Han måla helst landskap, oftast i friske fargar. Motiv fann han på stader som Hadeland, Skåtøy og Tjøme, fleire motiv syner tre og skog. Elles måla han bybilete frå Oslo, figurbilete, portrett og stilleben. Han nytta ei «forenkla naturalisme med få detaljar» og la stor vekt på komposisjonen. Bileta hans vert sagt å ha «ei stillferdig ro og reflektert holdning» i Norsk kunstnerleksikon.

## Kjelder
Årets lokalavis

**Årets lokalavis** er ei utmerking som vert delt ut kvart år av Landslaget for Lokalaviser, som ei utmerking til ei av organisasjonen sine medlemsaviser. Han vart delt ut for fyrste gong i 1989. Avisa *[[Hallingdølen]]* har vunne prisen fire gonger, i 2005, 2008, 2012 og 2014.

## Mottakarar av «Årets lokalavis»

* 1989: *Lofot-Tidende*
* 1990: (ikkje utdelt)
* 1991: *[[Os og Fusaposten]]*
* 1992:	*[[Trønderbladet]]*
* 1993:	*[[Sykkylvsbladet]]*
* 1994:	*[[Fjordabladet]]*
* 1995: *[[Lofot-Tidende]]*
* 1996: *[[Svalbardposten]]*
* 1997: *[[Østhavet (avis)|Østhavet]]*
* 1998: *[[Suldalsposten]]*
* 1999: *[[Levanger-Avisa]]*
* 2000: *[[Svalbardposten]]*
* 2001: *[[Steinkjer-Avisa]]*
* 2002: *[[Vennesla Tidende]]*
* 2003: *[[Rakkestad Bygdeblad]]*
* 2004: *[[Os og Fusaposten]]*
* 2005: *[[Hallingdølen]]*
* 2006: *[[Øyene|Lokalavisa Øyane]]*
* 2007: *[[Øyene|Lokalavisa Øyane]]*
* 2008: *[[Hallingdølen]]*
* 2009: *[[Våganavisa]]*
* 2010: *[[Svalbardposten]]*
* 2011: *[[Dalane Tidende]]*
* 2012: *[[Hallingdølen]]*
* 2013: *[[Suldalsposten]]*
* 2014: *[[Hallingdølen]]*
* 2015: *[[Sogn Avis]]*
* 2016: *[[Avisa Sunnhordland|Sunnhordland]]*
* 2017: *[[Farsunds Avis|Lister (Farsunds Avis)]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Årets lokalavis|Årets lokalavis]]» frå ,  den 6. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Landslaget for Lokalaviser
Frithjof Leegaard

**Frithjof Leegaard** () var ein norsk lækjar og fysiolog frå Larvik. Han var far til Truls Leegaard.

Frithjof Leegaard vart utdanna cand.med. i 1898 og tok doktorgraden i medisin i 1913. Frå 1923 til 1946 var han professor i øyre-, nase- og halssjukdomar på Universitetet i Oslo. I 1927 gav han ut *Lærebok i øre-, nese og halssykdommer*, ei bok som kom i fleire opplag. Elles skreiv han fleire avhandlingar frå spesialfeltet sitt. 1935-36 var han president i Den norske Lægeforening.

## Kjelder
Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Hiskabrua

**Hiskabrua** er ei bru som knyttar øya Hiskjo til fastlands-Bømlo.

Brua ble åpna 29. november 1979.
Krems

**Krems an der Donau** er ein by og ein kommune og eit distrikt i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 51,7 km² og  knapt 25&nbsp;000 ibuarar. Byen ligg om lag 70 km vest-nordvest om Wien, ved åmotet mellom elvane Krems og Donau.

Eit stålverk er største industriarbeidsplassen i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Krems an der Donau|Krems an der Donau]]» frå ,  den 6. februar 2019.*
Al-Musayab-distriktet

**Al-Musayyib** (arabisk المسيب) er eit distrikt i Babil guvernement i Irak. Distriktet ligg kring byen Al Musayyib.

## Byar
*Al Musayyib 
*Jurf Al Sakhar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Musayyib District|Al-Musayyib District]]» frå ,  den 7. februar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Politikaren Magne Johansen

**Magne Johansen** () var ein norsk lokalpolitikar som representerte Arbeiderpartiet. Han var ordførar i Ringsaker frå 1982 til 1991. Han sat i kommunestyret frå 1964 til 1991, bortsett frå perioden 1976 til 1979. Før det sat han i heradstyret i Nes.

Johansen arbeidde i kommunekassa i Nes, og etter ei kommunesamanslåing i Ringsaker kommune. Han var 18 år då han blei med i Nes Arbeiderungdomslag då dette blei stifta i 1945. I 1953 blei han formann i Nes Arbeiderparti. Under Johansen blei næringsparken på Rudshøgda utvikla.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Magne Johansen (politiker)|Magne Johansen (politiker)]]» frå ,  den 5. februar 2019.*
Abu Ghraib-distriktet

**Abu-Ghraib** er eit distrikt i Bagdad guvernement i Irak. Det administrative senteret er byen Abu Ghraib. Folketalet i distriktet var 189&nbsp;000 i 2003.

## Byar
*Al Nasr Wal Salam  
*Abu Ghraib 
*Sadr al Yusufiyah  
*Al Radwaniyah

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abu-Ghraib District|Abu-Ghraib District]]» frå ,  den 7. februar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Mada'in-distriktet

**Al-Mada'in-distriktet** er eit distrikt i Bagdad guvernement i Irak. Det omfattar byen Salman Pak, der oldtidsruinane av Al-Mada'in og den eldste frittståande mursteinsbogen i verda står. Andre byområde er Jisr Dyala, som grensar til Bagdad, den nordlege landsbyen Nahrawahn og den sentrale landsbyen Wahedah.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Mada'in District|Al-Mada'in District]]» frå ,  den 7. februar 2019.*
Mahmudiya-distriktet

**Al-Mahmudiya** (arabisk المحمودية) er eit distrikt i Bagdad guvernement i Irak.  

Mahmudiya-distriktet har kring 550&nbsp;000 innbyggjarar, og av desse er over 88&nbsp;% sjiamuslimar og resten sunnimuslimar. Dette forholdet vart skapt av den irakiske borgarkrigen 2006-2007, då sjiaar frå Yusufiya og Iskandariya flytta til Mahmudiya, og sunniar frå Mahmudiya søkte tilflukt i dei to andre byane. Dei fleste av innbyggjarane bur på landsbygda. 

## Byar
* Al Latifiya
* Jurf Al Sakhr

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Mahmudiya District|Al-Mahmudiya District]]» frå ,  den 7. februar 2019.*