open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kjøl

**Kjøl** (av norrønt *kjǫlr*) er ein del  ein båt eller anna fartøy som går på langs nedst på midten av skroget.

I tradisjonelle trebåtar er kjølen laga av éin solid planke. Større skip kan ha ein platekjøl som er noko tjukkare enn resten av platekledinga.
Seglbåtar har kjøl som er forma som ein nedsenka finne for å hindra drift til sida. Ein finnekjøl er ein særleg kort og djup kjøl som blei vanleg på seglbåtar frå om lag 1970. Dette er ein kjøl som gjev god stabilitet samtidig som han gjev lite vassmotstand ettersom han har eit minimum av våt flate.

Medan seglfartøy gjerne har kjøl som er lett og nedsenkbar (senkekjøl eller senterbord) kan noko større fartøy ha ein tung, stabiliserande kjøl av metall som kan gjera båten «stiv» og gjera at han lett kan svinga.

Ein fallkjøl er på eldre typar undervassbåtar ein blykjøl på kring sju tonn som i naudsfall kunne sleppast laus for å auke oppdrifta så båten kunne komme raskt opp til overflata. Det vert òg brukt om senkekjøl på mindre seglbåtar, som berre blir brukt nedsøkkt under seglas.

## «Kjøl» i språket
Ordet «kjøl» har gjeve opphav til fleire omgrep og uttrykk innan sjøfart og utanfor. Kjølstrekking eller «å strekkja kjøl» kan visa til å byrja bygginga av eit fartøy, og kan i overført tyding visa til å ta fatt på noko. Uttrykket «frå kjøl til mastetopp» eller berre «kjøl» kan brukast til å femna om ein heil båt. Omgrepet «å vera på rett kjøl» viser til god segling, og kan også brukast i overført tyding om folk eller verksemder som oppfører seg godt. Kjølhaling kan både visa til ei straff eller form for tortur som gjekk ut på å dra ein person under eit fartøy, over eller  langs kjølen, og til det å krengja eit fartøy slik at eine sida av kjølen kjem over vassoverflata.

I overført tyding kan «kjøl» visa til ei lang linje eller ein kant som minnar om ein kjøl, til dømes ein fjellrygg som Kjølen.

## Kjelder

*
*Brudevoll, Bjørn Aakre: «Kjøl»  (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.
*«Finnekjøl» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 12. oktober 2014.


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Kjølhaling|Kjølhaling]]» frå ,  den 12. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* artikkel på baatwiki.no om kjøl
Tzur Hadassah

**Tzur Hadassah** (hebraisk צוּר הֲדַסָּה) er ein fellesbusetnad sentralt i Israel. Han ligg i Judeafjella kring 12&nbsp;km vest for Jerusalem i Mateh Yehuda regionale kommune. I 2008 hadde han eit folketal på 6&nbsp;100.

Landsbyen vart grunnlagd i 1960 som eit tenestesenter for dei nærliggande moshavim (Bar Giora, Mata, Mevo Beitar og Nes Harim), og vart kalla opp etter organisasjonen Hadassah. Dei netse åra voks landsbyen og vart den femte største busetnaden i Jerusalemkorridoren.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tzur Hadassah|Tzur Hadassah]]» frå ,  den 12. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad (hebraisk)
Nederland i Junior Eurovision Song Contest

**Nederland** debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København i Danmark, med songen «Mijn Ogen Zeggen Alles», framført på nederlandsk av Roel Felius. Nederland er, saman med Kviterussland, dei einaste landa som har delteke i alle tevlingane i Junior Eurovision Song Contest. Bidraga vart valde gjennom den nasjonale finalen «Junior Songfestival», arrangert av den nederlandske kringkastaren AVRO.

I 2009 vann Nederland tevlinga for fyrste gong, med songen «Click Clack» framført av Ralf Mackenbach. 

Nederland vart det fyrste landet til å arrangere tevlinga to gongar. I 2007 vart tevlinga arrangert i Ahoy Rotterdam i Rotterdam. I 2012 vart tevlinga arrangert i Heineken Music Hall i Amsterdam.

## Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

## Røystehistorikk

## Galleri

File:JESC 2013 (Netherlands) Mylène and Rosanne at rehearsal 1.jpg|Mylène og Rosanne i Kiev 2013
File:Shalisa at stage of JESC 2015.jpg|Shalisa i Sofia 2015
File:JESC 2016 Kisses (Netherlands).jpg|Kisses i Valletta 2016
File:Max & Anne at JESC 2018.jpg|Max & Anne i Minsk 2018
File:Ayana nl jesc2021.jpg|Ayana i Paris 2021

## Vertskap

## Kjelder
* Nederland i Junior Eurovision Song Contest

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Netherlands in the Junior Eurovision Song Contest|Netherlands in the Junior Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 12. oktober 2014.*
Kelly Holmes

**Kelly Holmes** () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt på mellomdistansane. I 2004 vart ho den tredje kvinna som vann gullmedalje både på 800 og 1500 meter i eit OL. 

### Aktiv
Holmes braut gjennom internasjonalt i europameisterskapen 1994 i Helsingfors, då ho i eit lureløp på 1500 meter sikra seg sølvmedaljen. Same sesongen vann ho den same distansen i samveldeleikane i Victoria. Året etter tok ho VM-sølv i Göteborg, einast regjerande verdsmeister og olympiske meister Hassiba Boulmerka frå Algerie, let seg ikkje slå. Kort etter verdsmeisterskapen gjorde Holmes sitt livs snøggaste 800 meter, i Monaco vart ho klokka i mål på 1.56,21.

Under Sommar-OL 2000 i Sydney tok Holmes si fyrste olmpisk medalje, ein bronse på 800 meter. Bronsemedalje på 800 m fekk ho også i friidretts-EM 2002 i München. I 2003 steig ho ein plass opp på sigerspallen på 800 meter og fekk sølv i Paris-VM, som i Sydney-OL vart Maria Mutola frå Mosambik vinnar av VM-tevlinga.

Høgdepunktet for Holmes kom då ho var 34 år gammal. Under sommarleikane 2004 i Aten vann ho 800 meter med fem hundredeles margin til marokkanske Hasna Benhassi. Fem dagar seinare sigra på 1500 meter med tida 3.57,9, britisk rekord og  vel to tidels sekund framom sølvvinnar Tatjana Tomasjova frå Russland.

Kelly Holmes la opp som aktiv utøvar i 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kelly Holmes|Kelly Holmes]]» frå ,  den 12. oktober 2014.*
Bykommune i Israel

Ein **bykommune** (hebraisk עִירִיָּה, *Iriya*) er det offisielle namnet på ein by i Israel.

Kommunestatus vert gjeven av innanriksministeren til ein kommune, vanlegvis ein lokal kommune som har meir enn 20&nbsp;000 innbyggjarar og har ein urban karakter, og med sonar som er utpeikt som bustadområde, handelsområde og industriområde. 

Borgarmeisteren i ein by og medlemmane i byrådet vert valde for femårsperiodar.

## Sjå òg
*Byar i Israel
*Lokal kommune i Israel
*Regional kommune i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:City council (Israel)|City council (Israel)]]» frå ,  den 12. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Lokalstyre i Israel. Knesset 2009
Gázi i Iráklio

**Gázi** (gresk Γάζι) er ein by og ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Gázi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Malevízi.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Gázi 20&nbsp;918&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 13&nbsp;526&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
K.d. lang

**Kathryn Dawn Lang** (fødd 2. november 1961), kjend som **k.d. lang**, er ein kanadisk songar, artist og skodespelar. 

Ho starta med country, og det store førebiletet var Patsy Cline. Tidleg på 1990-talet gjekk ho bort ifrå country, og utgjevinga av albumet *Ingéneu* i 1992 var eit fullstendig brot med country-sjangeren.

I februar 2014 hadde ho debuten sin på Broadway, i showet *After Midnight*, på Brooks Atkinson Theater. 

Ho er buddhist og vegetarianar.

## Album
(Utval)
**Angel With a Lariat* &ndash; 1987
**Shadowland* &ndash; 1988
**Ingénue* &ndash; 1992
**All You Can Eat* &ndash; 1995
**Drag* &ndash; 1997
**Invincible Summer* &ndash; 2000
**Hymns of the 49th Parallel* &ndash; 2004
**Reintarnation* &ndash; 2006
**Watershed* &ndash; 2008
**Sing It Loud* &ndash; 2011

## Kjelder
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell heimeside
*
Peparslekta

**Peparslekta** (*Piper*) er ei planteslekt i peparfamilien som omfatter 1000-2000 artar som veks som urter, buskar eller klatrande vedplanter. Dei veks hovudsakleg i tropane, mange i underskogen i lågtliggande tropisk regnskog. Blomane er som oftast einkjønna, utan blomedekke, og sit i tette aks. Dei dannar ei bærliknande steinfrukt. 

Mange artar i slekta er viktige krydderplantar ettersom alle plantedelane inneheld skarpe stoff som brenn på tunga (harpiksar og eteriske oljer). Svart pepar (*Piper nigrum*) og kubebapepar (*P. cubeba*) er klatreplantar som gjev peparkrydder - krydderet frå førstnemnde er den vanlegaste pepartypen. Av *P. longum* og *P. officinarum* blir heile fruktstanden tørka og seld som langpepar. Fleire artar blir brukte som medisin, avslappande eller stimulerande middel. Betelpepar (*P. betle*) blir til dømes brukt til framstilling av betel og kava-kava ( *Piper methysticum*) til drikken kava. 

## Kjelder

*«Pepper: planteslekt» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 13. oktober 2014.

## Bakgrunnsstoff
Peparfamilien

**Peparfamilien** (Piperaceae) er ein plantefamilie i ordenen Piperales. Han omfattar over to tusen artar fordelt på 8 planteslekter. Slektene med flest plantar er peparslekta (*Piper*) og *[[Peperomia]]*. Plantar frå familien veks i store delar av tropane.

Artane i peparfamilien kan danna småtre, buskar eller urter. Dei er rike på eteriske oljer med brennende smak. Vanleg pepar blir laga av bæra til svart pepar (*Piper nigrum*). Den polynesiske drikken kava blir laga av arten *Piper methysticum*. Mange *Peperomia*-plantar veks som epifyttar på rotnande tre. Nokre av dei blir dyrka som prydplantar, til dømes *Peperomia fraseri* og *Peperomia caperata*.

## Slekter
Underfamilien **Verhuellioideae** Samain & Wanke
**[[Verhuellia]]* Miquel 1843 (3 artar)
Underfamilien **Zippelioideae** Samain & Wanke
**[[Zippellia]]* Blume 1830 (1 art)
**[[Manekia]]* Trelease 1927 (6 artar)
Underfamilien **Piperoideae** Arnott
**[[Peparslekta|Piper]]* Linnaeus 1753 (ca. 2000 artar)
**[[Peperomia]]* Ruiz & Pavon 1794 (ca. 1600 artar)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pepperfamilien|Pepperfamilien]]» frå , og «[[:en:|Piperaceae]]» frå  den 13. oktober 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
Týlisos

**Týlisos** (gresk Τύλισος) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Týlisos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Malevízi. Landsbyen har namn etter den arkeologiske funnstaden Tylissos.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Týlisos 2&nbsp;252&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 944&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Sykkellaget Crédit Agricole

**Crédit Agricole** (**C.A**) var eit profesjonelt fransk sykkellag som sykla i den øvste divisjonen i internasjonal sykkelsport, UCI ProTour. Det franske finanskonsernet Crédit Agricole var lagets hovudsponsor frå 1998, men selskapet trekte seg ut etter 2008-sesongen. Laget blei lagt ned då sportsdirektøren, Roger Legeay, ikkje klarte finna ny hovudsponsor for 2009-sesongen.
Nordmannen Thor Hushovd var kaptein og ei av de aller største stjernene på laget. Han sykla for laget frå han blei profesjonell syklist i 2000, og fram til laget blei lagd ned. Andre norske ryttarar som har sykla for Crédit Agricole er Mads Kaggestad (2003—2007) og Gabriel Rasch (2008).

## Meritterte ryttarar
*  Thor Hushovd
*  Stuart O'Grady
*  Christophe Moreau
*  Jens Voigt
*  Jonathan Vaughters
*  Bobby Julich
*  Chris Boardman
Friidrett under Sommar-OL 1952

**Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1952** i Helsingfors vart avvikla i tida 20. til 27. juli 1952. Det vart tevla i 33 øvingar, 24 for menn og 9 for kvinner. 963 utøvarar frå 57 land deltok i tevlingane. Alle tevlingane gjekk føre seg på eller ved olympiastadion.

Emil Zátopek frå Tsjekkoslovakia vann både 5000 m, 10&nbsp;000 m og maratonløpet. Australias Marjorie Jackson vann både 100 meter og 200 meter.

Ungararen József Csermák vart den fyrste i verda til å kaste sleggja over 60 meter då han sette verdsrekord med 60,34 meter og vann gullmedaljen i sleggjekasting. Tikjemparen Bob Mathias frå USA sette verdsrekord med 7&nbsp;887 poeng, over 900 poeng meir enn sølvvinnaren. Jamaica sine fire 400-meterløparar sette verdsrekord på den lange stafetten med tida 3.03,9.

Marjorie Jackson flytta verdsrekorden til 11,5 sekundar i 100 m-finalen. Få dagar seinare forbetra ho i semifinalen verdsrekorden på 200 meter med to tidels sekund til 23,4 sekundar. Hennar landskvinne, Shirley Strickland, forbetra verdsrekorden på 80 meter hekk til 10,9 sekundar. Og Galina Zybina frå Sovjetunionen sette verdsrekord i kulestøyt med 15,28 meter. USA sitt kvinnelag vann 4 x 100 meter stafett på verdsrekordtida 45,9 sekundar, same rekordtida fekk også sølvlaget Tyskland notert.

## Menn
### 100 meter



Finale: 21. juli

### 200 m



Finale: 23. juli

### 400 m



Finale: 25. juli

### 800 m



Finale: 22. juli

### 1500 m



Finale: 26. juli

### 5&nbsp;000 m



Finale: 24. juli

### 10&nbsp;000 m



20. juli

### Maraton



27. juli

### 10 km kappgang



Finale: 27. juli

### 50 km kappgang



21. juli 1952

### 110 meter hekk



Finale: 24. juli

### 400 m hekk



Finale: 21. juli

### 3000 m hinder



Finale: 25. juli

### 4 × 100 m stafett



Finale: 27. juli

### 4 × 400 m stafett



Finale: 27. juli

### Høgdehopp



Finale: 20. juli

### Stavhopp



Finale: 22. juli

### Lengdehopp



Finale: 21. juli

### Tresteghopp



Finale: 23. juli

### Kulestøyt



Finale: 21. juli

### Diskoskast



Finale: 22. juli

### Sleggjekast



Finale: 24. juli

### Spydkast



Finale: 23. juli

### Tikamp



25./26. juli

## Kvinner
### 100 m



Finale: 22. juli

### 200 m



Finale: 26. juli

### 80 meter hekk



Finale: 24. juli

### 4 × 100 m stafett



Finale: 27. juli

### Høgdehopp



Finale: 27. juli 1952

### Lengdehopp



Finale: 23. juli

### Kulestøyt



Finale: 26. juli

### Diskoskast



Finale: 20. juli

### Spydkast



Finale: 24. juli

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 1952/Leichtathletik|Olympische Sommerspiele 1952/Leichtathletik]]» frå ,  den 13. oktober 2014.*
Karmiel

**Karmiel** (hebraisk כַּרְמִיאֵל) er ein by i nordlege Israel. Han vart grunnlagd i 1964 som ein utviklingsby og ligg i Beit HaKerem-dalen, som deler det øvre og nedre Galilea. Byen ligg sør for Akko-Safed-vegen, 32&nbsp;km frå Safed, 20&nbsp;km frå Ma'alot-Tarshiha og 20&nbsp;km frå Akko. I 2012 hadde Karmiel 44&nbsp;868 innbyggjarar.

## Historie

I 1956 vart kring 5,1 kvadratkilometer land kjøpt i dei israelsk-arabiske landsbyane Deir al-Asad, Bi'ina og Nahf, som fekk status som «stengde område» av israelske styresmakter. Dette området, nær hovudvegen mellom Akko og Safed, hadde vore eit viktig marmorbrot. I 1961 ekspropriert israelske styresmakter landområde for å byggje Karmiel. Innbyggjarane fekk tilbod om «tilsvarande god jord» i området ,men då Moshe Sneh (Maki) og Yusef Khamis (Mapam) førte saka for Knesset på vegner av landsbybuarane, stadfesta Knesset at slik jord ikkje fanst. I følgje Haredi-avisa She'arim, vart kring 10 kvadratkilometer (394 teigar) konfiskert etter ein rettsordre den 4. mars 1963, etter krav frå Israelsk utviklingstilsyn. Landområdet vart steinete, folketomt og kunne ikkje nyttast til jordbruk.
I 1964, då lokale arabarar søkte om løyve til å flytte inn i byen, svarte bustadministeren Yosef Almogi at «Karmiel vart ikkje bygd for å løyse problema til folket i det kringliggande området.» I februar 1965 marsjerte 400 demonstrantar frå Tel Aviv for å protestere mot «diskriminering av ei gruppe av våre borgarar». REpresentantar møtte opp ved den lokale politistasjonen og informerte politiet om at dei heldt seg i området utan løyve. Leiarane for gruppa vart arresterte og stilt for ein militær domstol.

Karmiel var ein av dei første byane i Israel som vart grunnlagd etter ein større byplan. Han vart bygd som ein del av Sentral-Galilea utvilingsprosjekt. Arbeidet byrja i 1963 og den offisielle opningssermonien fann stad i 1964. Dei første 16 familiane flytta inn på den tida. Eit anbod for bygging av hovudvegane i Karmiel kom i 1963, og Mekorot bygd eit vassrøyrnettverk som knytte saman Karmiel, Rameh, Sha'ab og andre nærliggande landsbyar. 

I 1981 fekk Karmiel Beautiful Israel-prisen og Kaplan-prisen. Karmiel fekk bystatus den 20. november 1986. Den første borgarmeisteren var Baruch Venger, etterfølgd av Adi Eldar, som har hatt stillinga fram til i dag. Kring 18&nbsp;000 nye emigrantar har slått seg ned i Karmiel mellom 1990 og 2002.

Under den andre Libanonkrigen i 2006, avfyrte Hizbollah 180 Katyusha-rakettar mot Karmiel og nabolandsbyane, noko som førte til tap av menneskeliv og øydelagde bygningar, vegar og køyretøy.

## Venskapsbyar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Karmiel|Karmiel]]» frå ,  den 13. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 


## Bakgrunnsstoff
* 
* Karmiel offentlege bibliotek 
* Lokal portal 
* Biletalbum
Jíři Skobla

**Jíři Skobla** () var ein kulestøytar frå Praha i Tsjekkoslovakia. Han vart europameister i øvinga i 1954. Skobla sin personlege rekord var på 18,52 meter.

## Aktiv
Skobla fekk sin internasjonale meisterskapsdebut under dei olympiske leikane i Helsingfors i 1952, der han vart nummer ni med 15,92 meter. Den 11. oktober same året støytte han i Praha 17,12 meter og vart den fyrste europearen over 17-metersstreken. Fram til 1957 forbetra han europarekorden i kulestøyt ytterlegare fem gongar. Siste gongen, 24. august 1957, landa kula hans på 18,01 m under eit stemne i Praha, og han vart dermed også den fyrste europeiske 18-metersstøytar.

Til europameisterskapen 1954 i Bern var Skobla favoritt. Med 17,20 meter vann han kuletevlinga framom Oto Grigalka og Heino Heinaste, som begge representerte Sovjetunionen. Også under sommarleikane 1956 i Melbourne var Skobla beste europear. Han vann bronsemedaljen med 17,65 m, bakom USA-amerikanarane Parry O’Brien, 18,57 m, og Bill Nieder, 18,18 m.

Fire utøvarar støytte kula over 17 meter i europameisterskapen i Stockholm i 1958. Briten Arthur Rowe med 17,78 m vart ein noko overraskande vinnar, medan Viktor Lipsnis frå Sovjetunionen tok sølv med 17,47 m. Skobla fekk bronsemedaljen med sine 17,12 m. Etter sju år som europarekordhaldar mista Skobla europarekorden i 1959 til italienske Silvano Meconi.

Skobla vart niandemann under Sommar-OL 1960 i Roma. To år seinare vart han nummer seks med eit støyt på 17,87 m ved EM i friidrett 1962 i Beograd. Den 13. oktober 1963 presterte han sitt livs lengste støyt då kula landa på 18,52 m i Bucuresti.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1952 i Helsingfors: Nr 9 – 15,92 m
*EM 1954 i Bern: Gullmedalje – 17,20 m, framom Oto Grigalka (16,69 m)
*OL 1956 i Melbourne: Bronsemedalje – 17,65 m
*EM 1958 i Stockholm: Bronsemedalje – 17,12 m
*OL 1960 i Roma: Nr 9 – 17,39 m
*EM 1962 i Beograd: Nr 6 – 17,87 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jíři Skobla|Jíři Skobla]]» frå ,  den 13. oktober 2014.*
Skopje Festival 2014

**Skopje Festival 2014** var den 20. utgåva av Skopje Festival, og den makedonske uttakinga til Eurovision Song Contest 2015 i Wien i Austerrike. Tevlinga vert arrangert av Makedonska radio televizija og fann stad 12. november 2014 i Metropolis Arena i Skopje i Makedonia. Vasil Zafircev leia tevlinga, som vart sett saman av 20 bidrag.

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skopje Festival 2014|Skopje Festival 2014]]» frå ,  den 13. oktober 2014.*
Nahariya

**Nahariya** (hebraisk נַהֲרִיָּה) er den nordlegaste kystbyen i Israel, med eit estimert folketal på 51&nbsp;200.

## Etymologi
Nahariya er kalla opp etter elva Ga'aton (elv - *nahar*  på hebraisk), som renn gjennom byen. 

## Historie

### Arkeologi
Det vart grave fram ei kyrkje frå bysantinsk tid, tileigna St. Lasarus, i 1970-åra. Ho vart øydelagd i brann, truleg kring den persiske invasjonen i 614.

### Britisk styre
I åra 1934/35 vart Nahariya grunnlagd som ein jordbrukslandsby av eit selskap leia av agronomen Selig Eugen Soskin (1873-1959), sivilingeniøren Joseph Loewy (1885-1949), finanseksperten Heinrich Cohn (1895-1976) og ingeniøren Simon Reich (1883-1941). Selskapet fekk jord i eit område kjøpt av den arabiske familien Toueini. Jorda vart gjeve til nye tyske jødiske emigrantar som rømde frå nazi-forfølgjingane. Dei første to familiane slo seg ned i Nahariya den 10. februar 1935, som vert rekna som den offisielle grunnleggjingsdatoen til Nahariya. Etter fleire økonomiske problem gjekk innbyggjarane bort frå jordbruk og satsa heller på turisme, basert på den vakre naturen kring byen og strendene. Under [Palestinamandatet] kom mange britiske offiserar frå [Khartoum til Nahariya på ferie.

### Staten Israel
Nahariya vart ein utviklingsby i 1950-åra etter at ein nærliggande ma'abara (flyktningleir) vart ein del av byen. Byen vart heimstad til mange jødiske flyktningar frå Nord-Afrika, Midtausten og Europa. I 1990-åra kom òg mange emigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen og Etiopia. Seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra vart det gjort store utbyggingar i Nahariya.

På grunn av den geografiske plasseringa, 10 km ned kysten frå grensa til Libanon, har Nahariya ofte vorte utsett for terroriståtak av palestinske militante, bombekastaråtak og Katyusha-rakettar sidan 1970-åra. Det mest kjende var åtaka i 1974 og 1979. 

Under Libanonkrigen i 2006 i juli-august, vart Nahariya råka av fleire hundre Katyusha-rakettar sendte av Hizbollah frå Sør-Libanon. Mange sivile vart då skadde og fem mista livet. Det vart gjort store øydeleggingar på eigedom og fysisk infrastruktur. Det gjekk hardt utover økonomien til Nahariya då to tredjedelar av innbyggjarane i byen måtte evakuerast, medan resten var vekesvis i bomberom.

## Venskapsbyar
Nahariya er venskapsby med: 
* Alzey i Rheinland-Pfalz i Tyskland
* Offenbach i Hessen i Tyskland
* Darmstadt i Hessen i Tyskland
* Paderborn i NRW, Tyskland
* Issy-Les-Moulineaux i Frankrike
* Tempelhof i Berlin i Tyskland
* Bielefeld i NRW i Tyskland
* Miami Beach i Florida i USA
* Delray Beach i Florida i USA
* Kecskemét i Bács-Kiskun i Ungarn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nahariya|Nahariya]]» frå ,  den 14. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*Offisiell nettstad
Norsk Maritimt Museum

**Norsk Maritimt Museum**, til 2010 **Norsk Sjøfartsmuseum**, er eit museum i Oslo. Museet vart stifta i 1914 i samband med Jubileumsutstillinga på Frogner i Oslo i 1914, då museet fekk overtake utstillingsgjenstandar som var knytt til sjøfart. Gjenstandane låg på lager til 1929. I tida 1929-60 heldt museet til i lokale på Norsk Folkemuseum. I 1960 flytta sjøfartsmuseet til nybygd hus på Bygdøynes i Oslo. 1. januar 2010 endra museet namn frå Norsk Sjøfartsmuseum til Norsk Maritimt Museum.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Norsk Sjøfartsmuseum|Norsk Sjøfartsmuseum]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
*
Det indiske nasjonalmuseet

**Det indiske nasjonalmuseet** (engelsk *National Museum*) er eit museum i New Delhi som blei skipa i 1949, kort tid etter at India fekk sjølvstende. Museet inneheld kunst og historiske objekt frå indisk historie og nokre utanlandske objekt i ei samling av over 200&nbsp;000 gjenstandar, og er eitt av ei største i landet. Det blir drive av kulturdepartementet og turistdepartementet i India.

Det indiske nasjonalmuseet ligg sentralt i New Delhi, på hjørnet mellom Janpath og Maulana Azad Road. Det er stengd på måndagar.

## Historie
Planane for museet blei laga av Gwyer-komiteen i 1946. Etter ei utstilling av utvalde indiske gjenstandar ved Royal Academy i London vinteren 1947/48 blei den same samlinga vist fram i Delhi. Utstillinga blei halden i Rashtrapati Bhavan i 1949, og var ein stor suksess. 15. august 1949 blei det indiske nasjonalmuseet innvigd her av dåverande guvernør-general C. Rajagopalachari. Samlinga blei verande i den indiske presidentbustaden Rashtrapati Bhavan fram til ein eigen museumsbygning stod klar. 

Nasjonalmuseumbygningen blei teikna av arkitekten Ganesh Bikaji Deolalikar. Grunnsteinen for denne bygningen blei lagt av statsminister Jawaharlal Nehru 12. mai 1955. 18. desember 1960 blei museet opna av visepresident S. Radhakrishnan.

## Samling
Samlinga er stilt ut i tre etasjar. Blant galleria finst ei stor samling objekt frå Indusdalsivilisasjonen, mellom anna skulpturar som «dansejenta frå Mohenjo-daro» og «prestehovudet», segl, keramikk og leiketøy. Museet har også utstillingar knytt til utviklinga av indisk skrift og myntar, buddhistisk kunst og indiske miniatyrmåleri. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Antarktisk kril

**Antarktisk krill** (*Euphausia superba*) er ein type kril som er nøkkelart i det antarktiske økosystemet i Sørishavet. Kvar kril kan bli opptil 6 cm lang og 2 gram tung. Antarktisk kril lever i store stimar, eller sverma, som kan ha opptil 10&nbsp;000–30&nbsp;000 individ per kubikkmeter. Krilen lever i omtrent 6 år.

Antarktisk kril lever på små planteplankton som tek opp energi frå sollys.  Krilen blir i sin tur eten av større dyr som selar, kvalar, fuglar og fiskar, ofte som hovudnæringskjelda. Ut frå total biomasse, som ein reknar med ligg rundt 500 millionar tonn, kan antarktisk kril vera det mest utbreidde dyret på jorda.

Krilen har eigne organ for bioluminescens, lys laga av dyra sjølv. Lysorgana sit parvis ulike stader på kroppen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctic krill|Antarctic krill]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* «Virtuelt mikroskop»  av antarktisk kril ved ecoscope.com.
*Krill cam. Nettkamera av antarktisk kril i eit akvarium.
DS «Haakon VII»

**DS «Haakon VII»** var eit passasjer- og hurtigruteskip som vart overlevert Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab i mai 1907. Skipet hadde byggnummer 125 ved Trondhjems Mekaniske Værksted i Trondheim og kosta 750 000 kroner. Etter levering vart skipet sett inn i englandsruta Trondheim–Bergen–Stavanger–Newcastle. I 1922 vart det sett inn i fast rotasjon i Hurtigruten om sumaren, og frå 1924 heile året. 29. oktober 1929 grunnstøytte DS «Haakon VII» ved Staveneset sør for Florø og velta 90 grader. Akterenden sokk, medan baugen låg langt inne på land. 18 personar omkom og 55 overlevde. I 1930 vart skipet slept til Bergen, og vart kondemnert og hogge opp.

Det Nordenfjeldske Dampskibsselskab hadde som tradisjon å namngje skipa sine etter norske herskarar. Haakon VII var konge av Noreg frå 1905 til 1957.

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:DS «Haakon VII»|DS «Haakon VII»]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*
Billy Mills

**Billy Mills**, eigentleg **William Mervin Mills**, () er ein USA-amerikansk friidrettsutøvar frå Pine Ridge i Sør-Dakota som vart olympisk meister på 10&nbsp;000 m i 1964. Han er lakota-indianar, og var den første urinnvånaren i USA som tok OL-gull.

## Aktiv

Verdsrekordhaldaren, australiaren Ron Clarke var med sine 28.15,6 stor favoritt framom 10&nbsp;000-meteren under sommarleikane 1964 i Tokyo. Pjotr Bolotnikov frå Sovjetunionen og Murray Halberg frå New Zealand vart rekna som dei sterkaste utfordrarane til Clarke.

Clarke opna som venta i høgt tempo og drog feltet heile vegen. To rundar før mål var det berre to løparar som heldt fylgje med Clarke, Billy Mills og tunisiaren Mohammed Gammoudi. Begge desse løparane hadde personlege rekordar på 29-talet. Gammoudi og spurtsvake Clarke vart  passerte av Mills på siste langside. Mills vann løpet med tida 28.24,4, ei personleg rekordforbetring på nær 50 sekundar. Sigeren var den største overraskinga i Tokyo-leikane, og er ein av dei største sensasjonar i internasjonal friidrett nokon gong. Seinare i 1964-Ol vart Mills nummer 14 i maraton.

I 1965 forbetra Mills den USA-amerikanske rekorden på 10&nbsp;000 meter til 28.17,6, ei tid som gav han tredjeplass på verdsstatistikken på distansen.
 
Spelefilmen *Running Brave* frå 1984, byggjer på Billy Mills sitt liv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Mills|Billy Mills]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*
Migdal HaEmek

**Migdal HaEmek** (hebraisk מִגְדַּל הָעֶמֶק, òg offisielt skrive **Migdal HaEmeq**, arabisk مجدال هعيمق) er ein by i Nord distrikt i Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde han mot slutten av 2007 eit folketal på 24&nbsp;800. Det står eit tårn nordaust for og oppfor byen. 

## Historie

Migdal HaEmek vart grunnlagd i 1953 som ein ma'abara (flyktningleir), før han vart ein utviklingsby. Den opphavlege plasseringa til leiren var vest for den noverande plasseringa, ved åsen Shimron.  Migdal HaEmek er bygd på landområdet til den avfolka arabiske landsbyen  Al-Mujaydil.

## Demografi
I følgje CBS var det berre jødar og andre ikkje-arabarar som budde i byen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Migdal HaEmek|Migdal HaEmek]]» frå ,  den 14. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Bob Hayes

**Bob Hayes**, eigentleg **Robert Lee Hayes**, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar og amerikansk fotball-spelar frå Jacksonville i Florida. Hayes er den einaste idrettsutøvaren som har vunne både OL-gull og Super Bowl.

### Friidrettt
Under sommar-OL i Tokyo i 1964 vann Hayes to gullmedaljar. På 100 meter tangerte han verdsrekorden og vann med tida 10,0. Ei veke seinare sprang han på ankerertappen USA i mål i 4 x 100 meter stafett på ny verdsrekord, 39,0 sekundar.

### Amerikansk fotball
Hayes spelte for Dallas Cowboys frå 1965 til -74. I 1972 vann klubben Super Bowl etter 24-3 over Miami Dolphins, året etter den hadde tapt knipent overfor Baltimore Colts. Hayes spelte i 1975-sesongen for San Francisco 49ers.

### Etterrakst
Hayes vart i 1979 dømd til 10 månaders fengselstraff for narkotikahandel. Seinare vart han rusmisbrukar og enda livet som fattiglus i fødebyen Jacksonville.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Hayes|Bob Hayes]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*
Kristin Fridtun

**Kristin Fridtun** () er ein norsk forfattar, skribent og tidegare skihoppar frå Elverum. Ho skriv fast i *[[Dag og Tid]]*.

## Skihoppkarriere
Fridtun tok i 2003 tredjeplassen i NM, og i 2004 var ho med på vinnarlaget i lagkonkurransen i junior-VM i Stryn. Ho la opp i 2006 etter å ha teke del i kontinentalcupen i skiskyting same året.

## Målsak og forfattarskap
Fridtun byrja å skriva nynorsk i 2006. I 2010 laga ho eit nettkurs i nynorsk saman med NTNU. Fyrste boka, *Norsk etymologisk oppkok*, kom i 2012. Ho handlar om etymologien til kvardagsord. Andre boka, *Nynorsk for dumskallar*, kom i 2013 og er ei lærebok i nynorsk. Fridtun fekk 
## Utmerkingar
*Språkprisen (2019).
* Bokhandelens sakprosapris (2016)
* Språkgledeprisen (2016)
* Volumstipendet (2013)

## Bøker
* *Króka-Refs saga – ein bokleg revkrok?* – masteroppgåve (2011)
* *Norsk etymologisk oppkok. Du veit ikkje kva du snakkar om* (2012)
* *Nynorsk for dumskallar* (2013)
* *Kjønn og ukjønn. Ordhistoriske essay* (2015)
* *Homoflokar* (2018)
* *Språket er ei bukse. Om biletbruken i norsk språkdebatt* (2019)
* *Kunsten å irritera seg over skrivefeil. Kvifor gjer me det, og har det noko for seg?* (2021)
* *Klok kvinne eller digg dame? Eit stridsskrift om kjønn og Håvamål-omsetjing* (2023), Det Norske Samlaget

## Bakgrunnsstoff
* Kristin Fridtun på Allkunne
* Nynorskkurs med Kristin Fridtun på Youtube
* Kristin Fridtun si nettside
* Kristin Fridtun i Forfatterkatalogen
* Kristin Fridtun på Samlaget sine sider
* Intervju med Kristin Fridtun  i Universitetsavisa
*
Rex Cawley

**Rex Cawley**, eigentleg **Warren Jay Cawley**, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Highland Park i Michigan. Han vart olympisk meister på 400 meter hekk under sommarleikane i Tokyo i 1964.

## Aktiv
Cawley deltok i USA sitt uttaksløp på 400 m hekk føre dei olympiske leikane 1960. Med tida 50,7 sekundar vart han sjuandemann og dermed ikkje teken ut til Roma-leikane. I 1963 vart han amerikansk meister på 400 m hekk, ein prestasjon han kopierte i 1965. 

I 1964 i Los Angeles vann Cawley uttaksløpet til OL på tida 49,1 sekundar, ny verdsrekord med eitt tidels sekund i høve den gamle, tilhøyrande italienaren Salvatore Morale. I finalen på langhekken under Sommar-OL 1964 vann Rex Cawley på 49,6 sekundar, briten John Cooper og Salvatore Morale fekk dei andre medaljane, begge fekk notert 50,1.

Cawley la opp som friidrettsutøvar i 1965.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rex Cawley|Rex Cawley]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*
Friidrett under Sommar-OL 1948

**Friidrettsøvingane under Sommar-OL 1948** i London vart avvikla i tida 30. juli  til 7. august 1948. Det vart tevla i 33 øvingar, 24 for menn og 9 for kvinner. Tre av øvingane for kvinner var nye på programmet; 200 meter, lengdehopp og kulestøyt. 745 utøvarar frå 53 land deltok i tevlingane. Alle tevlingane gjekk føre seg på eller ved olympiastadion.

Nederlandske Fanny Blankers-Koen vart forgrunnsfiguren under sommarleikane med sine fire gullmedalje på sprintdistansane 100 meter, 200 meter, 80 meter hekk og 4 x 100 meter stafett. Franske Micheline Ostermayer vann gullmedaljane i kulestøyt og diskoskasting. Ingen av verdsrekordane vart rokka under London-OL.
 
## Menn
### 100 meter




Finale: 31. juli

### 200 m



Finale: 3. august

### 400 m




Finale: 5. august

### 800 m



Finale: 2. august

### 1500 m



Finale: 6. august

### 5&nbsp;000 m




Finale: 2. august

### 10&nbsp;000 m



30. juli

### Maraton




7. august

### 110 meter hekk




Finale: 4. august

### 400 m hekk




Finale: 31. juli

### 3000 m hinder



Finale: 5. august

### 4 × 100 meter stafett



Finale: 7. august

### 4 × 400 m stafett



Finale: 7. august

### 10 km kappgang



Finale: 7. august

### 50 km kappgang




31. juli

### Høgdehopp



Finale: 30. juli

### Stavhopp



Finale: 2. august

### Lengdehopp



Finale: 31. juli

### Tresteghopp



Finale: 3. august

### Kulestøyt



Finale: 3. august

### Diskoskast



Finale: 2. august

### Sleggjekast



Finale: 31. juli

### Spydkast



Finale: 4. august

### Tikamp



5./6. august

## Kvinner
### 100 meter



Finale: 2. august

### 200 m



Finale: 6. august

### 80 meter hekk




Finale: 4. august

### 4 × 100 meter stafett



Finale: 7. august

### Høgdehopp



Finale: 7. august

### Lengdehopp



Finale: 4. august

### Kulestøyt



Finale: 4. august

### Diskoskast



Finale: 30. juli

### Spydkast



31. juli 1948

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olympische Sommerspiele 1948/Leichtathletik|Olympische Sommerspiele 1948/Leichtathletik]]» frå ,  den 14. oktober 2014.*
Kjerre

**Kjerre** (norrønt *kerra*, latin *carrus*) er ei enkel vogn som blir driven ved hjelp av dyre- eller handkraft. Kjerrer kan ha to eller fire hjul. Dei har mellom anna vore brukt til gardsdrift, varetransport, transport av personar og anna. Kjerrer blir ofte dregne av hestar, men kan også dragast av muldyr, esel, oksar, bøflar, kamelar, hundar eller geiter.

Ein kjerreveg er ein veg som passar til å køyra med ei kjerre, men kan vera dårleg for andre fargreier.
«Kjerre» kan også brukast spøkefullt for å visa til ein bil.

## Sjå og
*Vogn
*Vegtransport

## Kjelder

*«Kjerre» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.
*

## Bakgrunnsstoff
Riding

**Riding** eller **å ri** viser til å ta seg fram sitjande oppå eit dyr. Riding på hest er i dag utbreidd i heile verda, men ei rekkje andre dyr kan også brukast som ridedyr, til dømes esel og muldyr, lama, kamel, jak og elefant. Å ri kan vera ein passande måte å ta seg fram på, ein idrett, ein fritidssyssel eller mest underhaldning.

Ein rir gjerne ved å sitja skrevs over ryggen eller nakken til ridedyret. For å sitja betre kan ein bruka sal og stigbøylar. Ved nokre høve kan ein sitja med føtene samla på eit sete eller ned eine sida av dyret, som på ein damesal. Dyret kan styrast gjennom signal, seletøy, ved at det blir leia av gåande menneske eller ved at det følgjer andre dyr.

## Ridedyr
Fleire ulike arbeidsdyr kan brukast til riding. Dei må vera store og sterke nok til å bera menneske, og bør samtidig vera tamme nok til å kunna styrast. Nokre dyr blir ganske sjeldan til riding, som reinsdyr og storfe. Andre blir brukt som underhaldning meir enn for nytteverdien, til dømes sauer, grisar, sebraer, skjelpadder og struts.


Cute kid riding a llama (2960602375).jpg|Riding på lama
120204 004a.jpg|Riding på esel
GD-EG-Abydos003.JPG|Riding på kamel
Yokdon02.JPG|Riding på elefant
Child riding tortoise.jpg|Riding på skjelpadde


## Riding i kulturen

Riding har vore viktig gjennom historia, og blir brukt som verkemiddel i kulturen. Ridedyr kan til dømes brukast symbolsk for å visa kvaliteten til ryttaren. I ulike mytologiar kan gudar kan ha særskilde ridedyr knytt til dei. I hinduismen kan krigargudinna Durga ri på ei løve eller ein tiger. I gresk mytologi blei den lamme smed-guden Hefaistos gjerne framstilt ridande på eit esel. I kristen tradisjon er sogene om Jesus og jomfru Maria sin bruk av esel som ridedyr rekna som eit symbol på fred og audmjuke.

I nyare tid er riding blitt brukt som politisk kommentar, til dømes ved å framstilla kandidatane til presidentvalet i USA i 1912 som ridande på dyret som symboliserte deira parti: William Howard Taft på ein elefant, Woodrow Wilson på eit esel og Theodore Roosevelt for det nystarta Progressive eller «Bull Moose»-partiet på ein elg. Elgbildet av Roosevelt er seinare blitt misteke for å vera ekte.

## Sjå òg
*Hesteriding

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Søk etter «riding» i DigitaltMuseum
Kontaktepitel

**Kontaktepitel** er eit tolaga, uforhorna plateepitel som oppstår i samband med tannframbrot. Kontaktepitelet forseglar staden der tanna bryt gjennom slimhinna og vernar underliggjande vev. Vendt inn mot tanna er kontaktepitelet meir beskytta mot mekaniske påvirkninger enn oralt epitel er. Mens det orale epitelet er ugjennomtrengeleg med tettliggjande celler, har kontaktepitelet ein lausare og meir open struktur med større intercellulærrom, noko som gjer det gjennomtrengeleg (permeabelt). Dette er grunnen til at ein alltid kan sjå nokre leukocyttar  mellom epitelcellene. Desse vandrar gjennom epitelet (frå det underliggjande bindevevet) i retning tannkjøtlommen. Epitelcellene i kontaktepitelet har hemidesmosomar på overflata. Desse har i oppgåve å binda cellene saman og binde basalcellene til basalmembranen som igjen er bunden til tannoverflata. Sambandet mellom tannoverflata og kontaktepitelet er kalla epitelfestet. 

Kontaktepitele blir fornya ved celledeling i basalcellene langs bindevevsgrensa. Herfrå beveger cellene seg gjennom to stadium mot lommeinngangen, der dei etterkvart blir avstøtta. Ved inngangen til tannkjøtlommen er epitelet ca. 20 celler tjukt, mens det ved emaljedementgrensa berre er nokre få celler tjukt. Ettersom kontaktepitelet er tynt, uforhorna og lausare i strukturen enn oralt epitel, tar det berre rundt ei veke for epitelcella å nå frå basalmembranen til overflata.

## Bakgrunnsstoff
*Histologi for kontaktepitel  ved dental.pitt.edu (engelsk)
Nof HaGalil

**Nof HaGalil** (hebraisk , arabisk ), frå 1958 til 2019 *Nazerat Illit* (hebraisk נָצְרַת עִלִּית, «Øvre Nasaret»), er ein by i Det nordlege distriktet i Israel. Mot slutten av 2007 hadde han eit folketal på 40&nbsp;800. Byen vart grunnlagd i 1957. Han var planlagd som ein jødisk by med utsyn over den arabiske byen Nasaret og Jezreeldalen. I dag er 23 % av innbyggjarane arabarar.

## Historie

Planlegginga av Nof HaGalil starta tidleg i 1950-åra då utviklingsbyar som Karmiel og Beit She'an vart grunnlagd. Det var økonomi- og tryggleiksårsaker for å utvikle ein by i denne regionen.

Det vart ekspropriert ein parsell på kring 1,2 kvadratkilometer med land, kring halvparten innanfor kommunegrensa til Nasaret, i 1954, basert på ei lov som gav løyve til eksproprieringar for offentlege føremål. Protestar mot denne handlinga gjekk heilt til høgsteretten i Israel, som i 1955 aksepterte orda til staten om at dei berre skulle reise statlege anlegg på landområdet. Det var då likevel avgjort at berre 109 dekar skulle setjast av til offentlege bygg, og resten skulle nyttast til bustadområde. Dei første husa var ferdige i september 1956, og dei første innbyggjarane flytta inn seinare det året.

## Demografi

Ifølgje SSB bestod folkesetnaden i 2001 av 91,0 % jødar og andre ikkje-arabarar og 9,0 % arabarar (2,3 % muslimar og 6,7 % kristne). I 1990-åra var Nazerat Illit den byen i landet som utvikla seg raskast, med ein vekstrate på nesten 70 %. Nykomarar omfatta mellom andre emigrantar frå det tidlegare Sovjetunionen og Sør-Amerika, i tillegg til nokre unge par. I 2012 utgjorde arabarane 17 % av dei 40&nbsp;000 innbyggjarane i byen.

## Økonomi

Sjokoladefabrikken til Strauss-Elite tilset meir enn 600 arbeidarar.

## Forbod mot juletre
I 2010 nekta borgarmeisteren Shimon Gapso å la dei kristne arabarane å setje opp juletre på byplassane i dei arabiske og muslimske bydelane, og sa at det var «provoserande», og at Nazerat Illit var ein jødisk by. Arabarane svarte at jødar, kristne og muslimar levde der i fred, og at føremålet med å pynte eit tre var å spreie glede. Borgarmeisteren vart skulda for rasisme. Han fortalte ei lokal arabisk avis at om han hadde vore til stades under kampane mellom israelarar og arabarar der i 2000, så hadde fleire arabarar vorte drepne.

## Idrett
Hapoel Nazerat Illit er det største fotballaget i Nof HaGalil. Dei rykte opp til den øvste divisjonen i 2003, men rykte ned att i 2006 til Liga Leumit, det nest øvste nivået, der dei spelar i dag. Det andre fotballaget i byen, F.C. Nazerat Illit, spelar i Liga Gimel.

Basketball-laget i byen er Hapoel Nazerat Illit og spelar på det fjerde nivået i seriesystemet i Israel.

## Venskapsbyar
Nof HaGalil er venskapsby med:
* San Miguel de Tucumán i Argentina
* Leverkusen i Tyskland
* Klagenfurt i Austerrike
* Győr i Ungarn
* Detroit i USA
* Tsjernivtsi i Ukraina
* Saint-Étienne i Frankrike
* Alba Iulia i Romania
* Kikinda i Serbia

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nazareth Illit|Nazareth Illit]]» frå ,  den 16. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Innsjøar i Ljungby kommun

Dette er ei **liste over innsjøar i Ljungby kommun** i Sverige, basert på utløpskoordinaten til sjøen. Om det manglar nokre innsjøar, sjekk lista for nabokommunen eller kategorien Innsjøar i Ljungby kommun.

## Liste

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Lista över insjöar i Ljungby kommun|Lista över insjöar i Ljungby kommun]]» frå ,  den 17. oktober 2014.*  
 
### Fotnotar
Salvatore Morale

**Salvatore Morale** () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Teolo i provinsen Padova. Han vart europmeister på 400 meter hekk i 1962, og verdsrekordhaldar på distansen frå 1962 til -64.

## Aktiv
Morale deltok på langhekken i dei olympiske leikane 1960 på italiensk heimegrunn i Roma. Han rauk ut i semifinalane, der han med tida 51,48 sekundar vart slått med ein hundredels sekund av sjette- og sistemann som kvalifiserte seg til finalen. Morale vart dermed nummer sju i øvinga.

I 1961 sette Morale ny europarekord med eit løp på 49,7 sekundar. Ved europameisterskapen i Beograd i 1962 gjorde han sitt livs løp då han vart europameister på tida 49,2, ei tangering av verdsrekorden til Glenn Davis frå USA. Han sprang også for Italia sitt firemannslag på den lange stafetten, og vart nummer fem.

Ein månad før dei olympiske sommarleikane 1964 i Tokyo hadde USA-amerikanske Rex Cawley sett verdsrekord med 49,1 sekund. I Tokyo levde Cawley opp til favorittstempelet og vann OL-gull med tida 49,6. Briten John Cooper og Morale vart begge klokka inn på 50,1 sekundar. Morale vart dømd sist av dei to og fekk den olympiske bronsemedaljen. Han la deretter opp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Salavtore Morale|Salavtore Morale]]» frå ,  den 16. oktober 2014.*
Halldor Espelid

**Halldor Espelid** () var ein norsk krigsflygar frå Askøy.

I september 1940 rømde Espelid med båt til England og fekk flygarutdanning der og i Canada. I 1942 vart flyet hans skote ned, og han vart teken til fange. Espelid deltok i den vidgjetne flukta frå Stalag Luft III (i dagens Polen), og saman med Nils Jørgen Fuglesang kom han seg til Flensburg før dei vart arresterte. Hitler skal ha vorte rasande over flukta, og gav ordre om at alle fangane skulle avrettast, i strid med Genève-konvensjonen. Espelid og Fuglesang vart skotne bakanfrå for å få det til å sjå ut som om dei vart skotne under fluktforsøk.

Halldor Espelid var bror til Ingrid Espelid Hovig og Mons Espelid.

Forteljinga om flukta vart filmatisert som *[[Den store flukten]]* i 1963.

## Kjelder
Stalag Luft III

**Stalag Luft III** (Stammlager Luft III) var ein krigsfangeleir oppretta av Luftwaffe under den andre verdskrigen for krigsfangar frå dei allierte luftforsvarsstyrkene. Leiren låg nær byen Sangan, i dag Żagań i Polen, ca. 160 km sydaust for Berlin. Leiren vart sett på som særleg sikker for rømming, men likevel var det nokon som greidde å stikke av.
Jan Inge Hovig

**Jan Inge Hovig** () var ein norsk arkitekt. 

Hovig fullførte studiet ved Norges tekniske høgskole i 1946. Frå 1947 til 1950 var han byarkitekt i Narvik under gjenoppbyggingen av byen som hadde vorte bomba under andre verdskrigen i 1940. I 1950 flytta han til Oslo der han oppretta eit eige arkitektkontor. Han er mest kjend for Ishavskatedralen i Tromsø som han teikna fyrste utkastet til i 1960, og som vart fullført i 1965. Denne kyrkja er rekna som den mest kjende bygningen i Tromsø. Kyrkja og arkitekten vart heidra med arkitekturprisen Houens fonds diplom i 2015.

Jan Inge Hovig gifta seg med Ingrid Espelid Hovig i juni 1977, men bere ei veke etter bryllaupet døyde av hjarteinfarkt. 

## Kjende bygningar
* 1950 Svenska kyrkan i Narvik
* 1957 Fredskapellet i Narvik
* 1958 Harstad kyrkje
* 1958 Store kapell, Stalsberghagen, Strømmen
* 1961 Tromsø politihus (tidligere Troms fylkesadministrasjon)
* 1962 Norges Varemesse, Oslo i samarbeid med Egil Mørck
* 1965 Idrettens hus i Narvik
* 1965 Ishavskatedralen i Tromsø
* 1965 Alfheim svømmehall i Tromsø
* 1971 Privat hytte ved Mokkavatnet i Steinkjer

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Jan Inge Hovig|Jan Inge Hovig]]» frå , den 16. oktober 2014, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Jan_Inge_Hovig&oldid=13347832 revisjon 13347832].*
Pjotr Bolotnikov

**Pjotr Grigorjevitsj Bolotnikov** () var ein friidrettsutøvar som representerte Sovjetunionen, fødd i det som i dag er republikken Mordovia i Russland. Han vart olympisk meister på 10&nbsp;000 meter i 1960 og europameister på same distansen i 1962.

## Aktiv
Bolotnikov deltok både på 5000 m og 10&nbsp;000 m under sommar-OL 1956 i Melbourne. Best gjorde han det på 5000 m, der han vart nummer ni. Året etter vart han nasjonal meister på 10&nbsp;000 meter, olympiameisteren Vladimir Kuts vart overraskande slått. I åra frå 1958 til 1962 vart Bolotnikov årleg dobbelt sovjetmeister på 5000 og 10&nbsp;000 meter. 

Under OL 1960 i Roma kontrollerte Bolotnikov mil-feltet frå starten av, og vann med fem sekundars forsprang til næraste konkurrent, Hans Grodotzki frå Tyskland. Same året forbetra Bolotnikov verdsrekorden på 10&nbsp;000 meter med nesten 12 sekundar, til 28.18,8.

I 1962 forbetra Bolotnikov sin eigen verdsrekord på mila med seks tidels sekundar til 28.18,2. Under EM i friidrett 1962 i Beograd forsvarte han favorittstempelet med glans og vann 10&nbsp;000-meteren med klar margin. Han var favoritt også på 5000 meter. Finaleløpet gjekk i moderat tempo og noko overraskande måtte han nøye seg med bronsemedaljen.

I 1964 vart Bolotnikov sovjetisk meister på 10&nbsp;000 meter. Han deltok på distansen under sommar-OL i Tokyo, men gjorde eit svakt løp. Året etter la han opp som friidrettsutøvar.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pjotr Grigorjewitsch Bolotnikow|Pjotr Grigorjewitsch Bolotnikow]]» frå ,  den 16. oktober 2014.*