open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Top of the World av The Carpenters

«**Top of the World**» er ein song frå 1972 av The Carpenters. Han vart opphavleg spelt inn og gjeven ut av duoen i 1972 på albumet ''A Song for You''. Singelen toppa ''Billboard'' Hot 100-lista i USA seint i 1973 og vart den andre av tre nummer-ein-singlar for duoen, etter «(They Long to Be) Close to You» og før «Please Mr. Postman.» Opphavleg var songen berre meint for albumet, men countrysongaren Lynn Anderson spelte inn songen og var den første som gav han ut på singel. Versjonen hennar nådde andreplassen av countrylista i USA. Karen Carpenter spelte inn songen på ny for det første samlealbumet til duoen, sidan ho ikkje var heilt nøgd med originalinnspelinga.

I Japan vart songen nytta som kjenningsmelodi for den japanske dramaserien *Miseinen* i 1995. Han er òg nytta i filmen *[[Shrek Forever After]]* i 2010.

## Medverkande
*Karen Carpenter - Solo- og korvokal
*Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument (Wurlitzer elektrisk piano)
*Joe Osborn - bassgitar
*Hal Blaine - trommer
*Buddy Emmons - pedalsteelgitar

## Lister

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Þuríður Sigurðardóttir, Vikingarna (på svensk som «På världens tak» i 1974, den første songen deira som nådde toppen av Svensktoppen), Claude Valade (på fransk som «Au bout du monde», Ami Aspelund (på finsk), Mark O'Connor, Stikky, Dana Winner, The Sugarcubes, Shonen Knife, Bourbon Gautier, Naomi & Goro, Mona Gustafsson og Me First and the Gimme Gimmes.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Top of the World (The Carpenters song)|Top of the World (The Carpenters song)]]» frå ,  den 4. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Rumat al-Heib

**Rumat al-Heib** (arabisk رُمة الهـَيـْب, hebraisk רומת אל-הייב) er ein beduinlandsby nord i Israel. Han ligg nær Nasaret i Nedre Galilea og høyrer til al-Batuf regionale kommune. I 2011 hadde han eit folketal på 1&nbsp;710. Landsbyen vart grunnlagd i byrjinga av 1920-åra av arabarar frå al-Heib-stamma, og vart opphavleg kalla opp etter familien. Det noverande namnet fekk landsbyen i 1968.

Al-Heib-beduinane var ein av fleire beduinar som var allierte med jødiske militære styrkar under den israelsk-arabiske krigen i 1948, og som aktivt deltok i å forsvare nedre Galilea og Beth Shean-dalen mot palestinsk-arabiske paramilitære og den arabiske frigjeringshæren. Al-Heib-soldatane danna sidan kjernen i Minoritetseininga til det israelske forsvaret. Fram til i dag er framleis mange menn frå al-Heib i teneste i forsvaret. 

I 2007 var det spaningar mellom landsbyen og den nærliggande moshaven Tzippori, då beduinane vart skulda for kvegtjuveri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rumat al-Heib|Rumat al-Heib]]» frå ,  den 4. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Uzeir

**Uzeir** (arabisk عزير, hebraisk עֻזֵיר) er ein arabisk landsby nord i Israel. Han ligg nær Nof HaGalil i Nedre Galilea og høyrer til al-Batuf regionale kommune. I 2006 hadde han eit folketal på 2&nbsp;600.

## Historie
Det er gjort funn frå romersk, bysantinsk og tidleg islamsk tid i landsbyen.

Seint i osmansk tid, i 1875, vitja den franske oppdagaren Victor Guérin landsbyen og skildra han som ein stad med 20 hus i ei åsside. Nokre få gamle søyler stod att frå antikken. Ein muslimsk maquam med to små kuplar, tileigna «Neby A'ouzeir» låg i nærleiken. I «Survey of Western Palestina» i 1881 vart landsbyen (kalla El Azeir) skildra som: Ein steinlandsby ved foten av åsen. Sletta i nord er oppdyrka med bomull, kornsorten bygg, etc. Det bur kring 150 muslimar i landsbyen. Vassforsyninga er cisterner i landsbyen og ein tank.

I folketeljinga i 1922 utført av britiske styresmakter hadde 'Uzair eit folketal på 70, alle muslimar, medan Uzeir  i folketeljinga i 1931 hadde 15 busette hus og eit folketal på 88, alle muslimar. I 1945 var folketalet 150 medan det totale landområdet var 766 dekar, i følgje ei offisiell landmåling. Av dette var 737 dekar nytta for korn, medan 7 dekar var klassifisert som utbygde område.

I 1948 vart Uzeir erobra av det israelske forsvaret under den andre delen av Operasjon Dekel, 15-18. juli. Landsbyen vart verande i unntakstilstand fram til 1966.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Uzeir|Uzeir]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*Cinamon, Gilad (2012): ‘Uzeir, West, *Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys in Israel*, No. 124.
* 
*
*
*


## Bakgrunnsstoff
*Velkomen til 'Uzeir
Ein HaNatziv

**Ein HaNatziv** (hebraisk עֵין הַנְּצִי"ב, tyder «Natzivkjelda») er ein kibbutz i Bet She'andalen i Israel. Han ligg kring tre kilometer sør for den eldgamle byen Beit She'an, kring 130 meter under havnivå. Kibbutzen, som høyrer til den religiøse kibbutzrørsla, har eit folketal på 700. Han ligg i Emeq ha-Ma'ajanot regionale kommune.

## Historie
Namnet kjem frå initialane til rabbien Naftali Zvi Yehuda Berlin som var ein av dei store rabbiane i Russland på slutten av 1800-talet. Kibbutzen vart oppretta 17. januar 1946 på ein stad som tidlegare vart kalla «el Wakwaka», av ei gruppe ungdomar frå Bnei Akiva-rørsla frå Tyskland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ein HaNatziv|Ein HaNatziv]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Koto

**Koto** (kanji 筝) er eit tradisjonelt japansk musikkinstrument, ein langsiter med 13-strengar. Strenginstrumentet kom til Japan frå Kina på 700-talet, opphavleg som del av hoffmusikken gagaku. Gjennom mange hundreår utvikla det seg ei særeigen musikktradisjon for instrumentet, kotomusikken (*sokyoku* 筝曲), uavhengig frå orkesteret gagaku. Den klassiske kotomusikken i dag går attende til 1600-talet. Det finst også eit stort utval nyskapande samtidsmusikk for koto i dag. Koto er i slekt med andre austasiatiske langsiterar, som kinesisk guzheng, koreansk kayagum/gayageum og den vietnamesiske langsiteren đan trành.

Instrumentet er vanlegvis laga av trevirke frå laget av keisartre (*[[Paulownia tometosa]]*), og er om lag 190&nbsp;cm langt. Det er utforma som ein boga langsiter med 13 strengar som går over 13 flyttbare stolar. Ulike skalaer kan stemmast ved å flytte på stolane. Strengene er tradisjonelt av silke, og er vanlegvis stemt i ein femtoneskala.

Tradisjonelt klimprar ein strengane med fingerplektrar på høgre tommel, peikefinger og langfinger. Halv- og heiltonar over strengetonen og vibrato får ein fram ved å presse strengen ned med venstre hand, på venstre sida av stolen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Johnson, H. (2004). *The Koto: A Traditional Instrument in Contemporary Japan*. Amsterdam: Hotei.
*Lande, Liv. (2007). «Innovating Musical Tradition in Japan: Negotiating Transmission, Identity, and Creativity in the Sawai Koto School». Ph.D. dissertation, University of California Los Angeles. 
*
It's Going to Take Some Time

«**It's Going to Take Some Time**» er ein song skriven av Carole King og Toni Stern for albumet *[[Music av Carole King|Music]]* av King i 1971. Han vart innspelt av the Carpenters i 1972 for det fjerde albumet deira *[[A Song for You av Carpenters|A Song for You]]*. I følgje Richard Carpenter måtte han velje ut songar å spele inn og det var ein haug med singlar han måtte lytte gjennom. Då han kom til «It's Going to Take Some Time» visste han at det kom til å bli ein hit. Songen nådde 12. plassen på *Billboard* Hot 100. Tim Wessburg spelte fløyte på songen. 

King har sagt at det fyldige arrangementet med strykarar og fløytesolo har fått hennar eigen versjon til å høyrest ut som ein demo.

Bandet Dishwalla spelte songen i 1994 på hyllestalbumet *If I Were a Carpenter*.

## Medverkande
*Karen Carpenter - Solo- og korvokal
*Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn - bassgitar
*Hal Blaine - trommer
*Bob Messenger - fløyte
*Tim Weisberg - fløyte

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It&#39;s Going to Take Some Time|It&#39;s Going to Take Some Time]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Goodbye to Love

«**Goodbye to Love**» er ein song skriven av Richard Carpenter og John Bettis. Han vart gjeven ut av The Carpenters i 1972. I dokumentarfilmen *[[Close to You: Remembering The Carpenters]]* sa Tony Peluso at dette var ein av dei første powerballadane, om ikkje den aller første, som hadde ein fuzzgitarsolo.

Då Richard Carpenter var i London såg han ein Bing Crosby-film frå 1940 kalla *[[Rhythm on the River]]*. Carpenter la merke til at rollefiguren stadig snakka om ein flott song han heldt på å skrive på, «Goodbye to Love». Han sa «Du får aldri høyre songen i filmen, dei berre stadig referer til han.» Carpenter såg så for seg korleis songen kunne gå. 

Medan the Carpenters spelte inn songen, meinte Carpenter at dei burde ha med ein fuzzgitarsolo. Gitaristen Tony Peluso vart då kalla inn for jobben. 

Singelen kom ut 19. juni 1972 og nådde sjuandeplassen på ''Billboard'' Hot 100. Det var den første songen skriven av Carpenter og Bettis som nådde topp 10 i USA. Mange fans skreiv hatefulle brev til the Carpenters fordi dei mislikte fuzzgitarsoloen på slutten av ein kjærleiksballade. Somme Adult Contemporary (AC)-radiostasjonar nekta å spele songen på grunn av soloen. 

«Goodbye to Love» har blitt skildra som prototypen på ein powerballade.

## Medverkande
*Karen Carpenter - Solo- og korvokal
*Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn - bassgitar
*Tony Peluso - gitar
*Hal Blaine - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Goodbye to Love|Goodbye to Love]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Bless the Beasts and Children

**«Bless the Beasts and Children»** av ein song av The Carpenters som var temasongen for filmen *[[filmen Bless the Beasts and Children|Bless the Beasts and Children]]* i 1971. Han vart gjeven ut som B-sida til singelen «Superstar». B-sida gjekk inn på ''Billboard'' Hot 100-lista i USA og nådde 67. plassen. The Carpenters framførte songen på fjernsynsshowet sitt *[[Make Your Own Kind of Music]]*. Han vart i 1972 nominert til Oscarprisen for beste song, men tapte for Isaac Hayes sin «Theme from ''Shaft''».

Det originale filmmusikkalbumet inneheld to forskjellige versjonar av «Bless the Beasts and Children». Den andre er ein orkesterinstrumental arrangert av komponistane Barry DeVorzon og Perry Botkin jr.

Ein noko anna versjon vart gjeven ut på albumet *[[A Song for You av Carpenters|A Song for You]]* den 13. juni 1972. Den originale versjonen hadde med ein vibrafon som spelte melodien i introduksjonen, medan albumversjonen hadde ein obo i starten. 

## Medverkande
*Karen Carpenter - Solo- og korvokal
*Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn - bassgitar
*Hal Blaine - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bless the Beasts and Children|Bless the Beasts and Children]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sing av The Carpenters

«**Sing**» er ein popsong skriven for *[[Sesame Street]]* og som vart populær då han vart framført av The Carpenters, som nådde tredjeplassen på *Billboard* Hot 100-lista med songen i 1973. Han vart ein av dei mest framførte songane på *Sesame Street*, sungen på engelsk, spansk og teiknespråk.

«Sing» vart skriven av Joe Raposo, ein av dei faste låtskrivarane for *Sesame Street*. 

## The Carpenters-versjonen
Sjølv om Barbra Streisand hadde hatt ein hit på Easy Listening-lista i 1972 med «Sing», høyrde Karen og Richard Carpenter først songen som gjester på ABC-programmet *Robert Young with the Young* i 1973. The Carpenters likte songen og meinte det kunne bli ein hit. Songen var den første singelen frå albumet *[[Now & Then av Carpenters|Now & Then]]*, gjeve ut i 1973. «Sing» nådde tredjeplassen på ''Billboard'' Hot 100 og toppen av easy listening-lista, og den sjuande gullplata deira. 

## Medverkande
*Karen Carpenter – Solo- og korvokal, trommer
*Richard Carpenter – korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn – bassgitar
*Tom Scott – blokkfløyte
*The Jimmy Joyce Children's Choir – korvokal

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Barbra Streisand, Julie Andrews og Perry Como, Shirley Bassey, Donnie Harper and the Voices of Tomorrow, Christopher Knight, Sammy Davis jr., Lea Salonga, Julie Andrews og Carol Burnett, Nakatomi, The Dixie Chicks, Ivy, Benny Green og Russell Malone, Kristin Chenoweth, Autumn Teen Sound, Pink Martini, MoccA og Rie fu.

## Lister
;Carpenters-versjonen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sing (Joe Raposo song)|Sing (Joe Raposo song)]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
This Masquerade

«**This Masquerade**» er ein song skriven av Leon Russell. Songen kom ut som B-sida til singelen «Tight Rope» og på albumet *[[Carney av Leon Russell|Carney]]* i 1972.

Songen er òg spelt inn av mange andre artistar. Helen Reddy spelte inn songen i 1972 på albumet *[[I am Woman]]* og eit konsertopptak av ho frå 1978 finst på *[[Live in London av Helen Reddy|Live in London]]*. The Carpenters spelte inn ein versjon av songen i 1973 for albumet *[[Now & Then av Carpenters|Now & Then]]*, og som B-side til «Please Mr. Postman» i 1974. Shirley Bassey spelte inn songen i 1982 for albumet *All By Myself*. Andre artistar som har spelt songen er Hagood Hardy, Willie Nelson, Sérgio Mendes & Brasil '77, No Mercy, Robert Goulet, Bob Berg og Kenny Rogers. 

Songen vart ein hit for jazzgitarist/vokalisten George Benson, som spelte han inn i 1976 for albumet *[[Breezin']]*. Denne nådde tiandeplassen på ''Billboard'' Hot 100 og tredjeplassen på Hot Soul Singles-lista. Benson vann Grammyprisen i 1977 for årets innspeling med songen, og var nominert til årets song og årets beste mannlege popvokal. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:This Masquerade|This Masquerade]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Jambalaya (On the Bayou)

«**Jambalaya (On the Bayou)**» er ein song skriven og spelt inn av den amerikanske countryartisten Hank Williams og først gjeven ut i juli 1952. Han er kalla opp etter matretten jambalaya frå creolsk og cajunmat og har sidan blitt spelt inn av mange andre artistar. 

## Forfattarskap
Melodien er basert på Cajun-songen «Grand Texas», men somme kjelder, som Allmusic, hevdar songen vart skriven av Williams i lag med Moon Mullican, der Mullican ikkje er tilskriven songen, men likevel får honorar.

Songen kom ut i juli 1952 og stod då med Williams som einaste låtskrivar. Songen nådde toppen av country-lista i USA, der han låg heile fjorten veker på rad.  «Jambalaya» er i dag ein av dei mest populære songane til Hank Williams.

## Cajun-røter
Sidan originalmelodien av songen var frå ein fransk cajun-song kalla «Grand Texas», er songen ein viktig song i cajun-kultur. Sjølv om Williams endra teksten, heldt han temaet til Louisiana. Etter Williams gav ut sin versjon, spelte cajun-folk inn songen igjen med cajun-instrument. Dei nytta då teksten til Williams omsett til cajun-fransk. Slike versjonar er mellom anna framført av Aldus Roger og Jo-El Sonnier.

## Lister

## Andre versjonar

Ein versjon spelt inn av Jo Stafford i 1952 nådde tredjeplassen på ''Billboard'' pop-lista (og gjorde songen kjend for andre enn countryfans). Mitch Miller hadde opphavleg tenkt å la Jimmy Boyd spele inn «Jambalaya» for Columbia Records. Boyd avviste songen og Miller spelte han inn med Jo Stafford. Fleire år seinare spelte Jimmy Boyd inn songen for Dot Records. Han var vidare popularisert i ein rock and roll-versjon av Fats Domino.

The Carpenters spelte inn songen i 1973 for albumet *[[Now & Then av Carpenters|Now & Then]]*. Deira versjon vart gjeven ut som singel utafor USA i 1974 og gjorde det godt i Storbritannia, der han nådde 12. plassen på singellista, og Japan.

Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre The Meters, Jerry Lee Lewis, Jimmy C. Newman, Leon Russell, Charley Pride, Jimmy Buffett, Jeff Healey i 2008 på albumet *[[Mess of Blues]]*, Emmylou Harris i 1976 på albumet *[[Elite Hotel]]*, Moon Mullican, John Fogerty (som nådde 16. plass på singellista i 1973 under namnet The Blue Ridge Rangers), The Muppets, Gerry and the Pacemakers, Brenda Lee, Harry Connick jr., Lucinda Williams, Nitty Gritty Dirt Band (som nådde 84. plassen på singellista i 1972), Billy «Crash» Craddock, George Jones, Leo Kottke, Wes Paul, Dolly Parton, Roomful of Blues, Andy Kaufman, Professor Longhair, Shocking Blue, Freddy Fender, The White Stripes, Tab Benoit og Tommy Funderburk (i filmen *[[Steel Magnolias]]*), Van Morrison og Linda Gail Lewis i 2000 på albumet *[[You Win Again av Van Morrison|You Win Again]]*, Garth Brooks og Doug Kershaw og The Residents.

Songen er òg spelt inn på mange andre språk, som kinesisk, nederlands, fransk, italiensk, polsk, tysk, spansk og estisk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jambalaya (On the Bayou)|Jambalaya (On the Bayou)]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Excerpt of Brenda Lee singing «Jambalaya", 9. april 1960 on Ozark Jubilee
Fredrik Hope

**Fredrik Hope** () er ein norsk målmann og felespelar frå Hyen i Gloppen. Han vart leiar for Norsk Målungdom i 2017, etter å ha hatt fleire verv i sentralstyret i organisasjonen. Våren 2014 vart han økonomiansvarleg i sentralstyret i Norsk Målungdom, før han fungerte som nestleiar. I tillegg har han vore leiar i Studentmållaget i Bergen. Tidlegare har han vore aktiv i Firda Målungdom og Skibladner Målungdom. Til vanleg studerer han ved Universitetet i Oslo.

Utanom målsaka, er Hope elles ein driven felespelar. Han har vore aktiv i Folkemusikklaget, Hyen Spelemannslag, Spelemannslaget Fjelljom og Gloppen hardingfelelag.

## Kjelder
Marcel Hirscher

**Marcel Hirscher** () er ein austerriksk alpin skirennar frå Annaberg i forbundslandet Salzburg som vann verdscupen i alpine greiner tre sesongar på rad; 2012, 2013 og 2014. Slalåm- og storslalåmspesialisten Hirscher vart verdsmeister i slalåm i 2013, i same meisterskapen deltok han også på Austerrike sitt vinnarlag i lagtevlinga. 

Hirscher har i åra  frå desember 2009 til januar 2015 vunne 29 renn i verdscupen, 15 i slalåm og 14 i storslalåm.

I tillegg til dei to gullmedaljane Hirscher vann i VM i alpine greiner 2013 i Schladming, tok han i same verdsmeisterskapen sølvmedaljen i storslalåm. Under vinterleikane 2014 i Sotsji enda han opp med OL-sølv i slalåm, landsmannen Mario Matt stakk av med gullmedaljen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Marcel Hirscher|Marcel Hirscher]]» frå ,  den 5. februar 2015.*
Asle Sjåstad

**Asle Sjåstad** () var ein norsk alpinist frå Hol i Buskerud, busett på Geilo og medlem av Geilo Idrettslag. I åra frå 1955 til 1960 vann han til saman åtte norske meisterskapstitlar i dei tre eldste alpingreinene. Han var morfar til skiskyttaren Vetle Sjåstad Christiansen og fristilsrennaren Tiril Sjåstad Christiansen.

## Aktiv
Sjåstad markerte seg fyrste gongen då han på seinvinteren 1952 tok ein bronsemedalje i utfor under noregsmeisterskapen i Molde, med tida 1.49,0 var han 2,7 sekundar bak vinnaren Alf Opheim. To år seinare vann Sjåstad bronsen i alle tre NM-øvingane på Voss; slalåm, storslalåm og utfor, Stein Eriksen vart noregsmeister i dei to tekniske øvingane, Sigurd Rokne i utfor. Sjåstad deltok same sesongen i VM i alpine greiner 1954 i svenske Åre, men hamna langt nede på resultatlistene.

Under alpint-NM 1955 på Oppdal vann Sjåstad sine to fyrste NM-gull, i høvesvis storslalåm og utfor viste han hardaste konkurrenten, Sigurd Rokne, til sølvplass. Vinteren 1956 deltok Sjåatsad for Noreg under vinterleikane i Cortina d'Ampezzo i alle tre enkeltrenna, der ein 14. plass i utfor vart han beste plassering. Til saman gav prestasjonane i enkeltrenna ein femteplass i kombinasjonen, ei øving som ikkje stod på OL-programmet, men vart rekna som VM-tevling. Seinare same vinteren tok han to sølvmedaljar og ein bronsemedalje då NM 1956 vart avvikla på Norefjell.

Noregmeisterskapen i alpine greiner 1957 var delt mellom Oslo og Voss. Sjåstad sigra i alle tre tevlingane, i slalåm og storslalåm med god margin, i utfor derimot med minst mogleg margin; 2.04,8 mot Petter Støle sine 2.04,9. I 1958-sesongen deltok Sjåstad i VM i alpine greiner 1958 i Bad Gastein, og enda enno ein gong langt ned på resultatlistene. Under NM 1958 i Oslo vann han derimot gull i utfor, sølv i slalåm og bronse i storslalåm.
 
I 1959 vart den alpine noregsmeisterskapen for fyrste gong avvikla i Nord-Noreg, med Narvik som arrangørstad. Her tok Sjåstad sitt fjerde og siste NM-gull i utfor, og fekk med seg ein sølvmedalje i storslalåm. OL-sesongen 1960, som vart hans siste sesong, vart Sjåstad noregsmeister for åttande gong då han vann storslalåm på Norefjell. Utforrennet vart avlyst.

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
I Won't Last a Day Without You

**«I Won't Last a Day Without You»** er ein song med tekst av Paul Williams og musikk av Roger Nichols. Williams gav ut sin versjon som singel i 1973, men fekk berre mindre suksess. Maureen McGovern spelte inn songen og gav han ut som singel i 1973 og på albumet *[[The Morning After av Maureen McGovern|The Morning After]]*), med liknande resultat som Williams. Han vart ein hitsingel for The Carpenters i 1974, då han nådde 11. plassen på ''Billboard'' Hot 100 og toppen av easy listening-lista.  «I Won't Last a Day Without You» var den niande førsteplassen til The Carpenters på Easy Listening-lista.

Kort tid etter høyrde Diana Ross songen og tok han med på albumet *[[Touch Me in the Morning av Diana Ross|Touch Me in the Morning]]*. I 1974 spelte Barbra Streisand songen for albumet *[[ButterFly av Barbra Streisand|ButterFly]].* Andy Williams gav ut sin versjon i 1974 på albumet  *[[The Way We Were av Andy Williams|The Way We Were]].* Mel Torme song òg ein versjon av songen, og enda songen med ein av dei mest langvarige notane i historia, seks og ein halv takt lang (ca. 20 sekundar).

## Medverkande
*Karen Carpenter - Solo- og korvokal
*Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn - bassgitar
*Tony Peluso - gitar
*Hal Blaine - trommer

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Won&#39;t Last a Day Without You|I Won&#39;t Last a Day Without You]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Now & Then av Carpenters

***Now & Then*** er det femte studioalbumet til The Carpenters, gjeve ut 16. mai 1973. På årslista til *Cash Box* får 1973 låg *Now & Then*  på 20. plass. Det var mora til Richard og Karen, Agnes Carpenter, som føreslo tittelen på albumet.

Eldre songar var byrja og bli populære kring 1973, så B-sida av albumet inneheldt ein medley av gamle songar. Medleyen starta med Carpenters sin eigen «Yesterday Once More». Tony Peluso, gitaristen til the Carpenters, har stamma som radiopratar gjennom medleyen, som inkluderer songane «The End of the World», «Dead Man's Curve», «Johnny Angel» og «One Fine Day». Fleire «lyttarar» ringar òg inn i medleyen. Ein av desse er Mark Rudolph, eit syskenbarn av the Carpenters.

Bilen på framsida av omslaget, ein Ferrari 365 GTB/4 («Daytona») frå 1973 var eigd av Richard Carpenter.

## Innhald

## Lister

### Vekeslister

### Årlister

### Tiårslister

## Medverkande
;Musikarar
*Richard Carpenter – klaverinstrument, solo- og korvokal
*Karen Carpenter – trommer (utanom «Jambalaya»), solo- og korvokal
*Hal Blaine – trommer på «Jambalaya»
*Joe Osborn – bass
*Bob Messenger – fløyte, tenorsaksofon
*Doug Strawn – barytonsaksofon
*Tom Scott – blokkfløyte
*Tony Peluso – solo- og rytmegitar, DJ på «Yesterday Once More"
*Gary Sims – rytmegitar
*Buddy Emmons – steelgitar
*Jay Dee Maness – steelgitar
*Earl Dumler – obo, bassobo/engelsk horn
*The Jimmy Joyce Children's Chorus – korvokal på «Sing»

;Andre
*Produsentar: Richard og Karen Carpenter
*Arrangement og orkestrering: Richard Carpenter
*Lydteknikar: Ray Gerhardt, Assistant: Roger Young
*Mastering: Bernie Grundman
*Kunstarisk leiar: Roland Young
*Fotografi (framside): Jim McCrary
*Illustrasjonar: Design Maru (framside); Len Freas (innside)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Now & Then (The Carpenters album)|Now & Then (The Carpenters album)]]» frå ,  den 5. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nettmagasinet Folkepressen.no

**Nettmagasinet Folkepressen.no** (FP) er ei partipolitisk uavhengig norsk nettavis  for unge vaksne og ungdom. Sidan avisa vart opna i 2014 har ho opparbeidd seg ei lesarmengd på 5.000 daglege besøk.  Nettmagasinet er eigd av Norsk Kunnskapsbevis AS. Gilbert Borgen er grunnleggjar og ansvarleg redaktør.

### Innhald
Nettstaden er drifta og utvikla av berre to personar. Mange av artiklane vert skrivne av den vesle redaksjonen, men avisa er avhengig av at lesarane sjølve bidrar med å sende inn interessante saker. Folkepressen.no ønskjer også at unge som vil søkje jobb i media kan få erfaring som frivillige skribentar, fotografar eller kommunikasjonsrådgjevarar gjennom nettmagasinet.

Med fokus på å reflektere interessene til nordmenn i alderen 15-30 skriv Folkepressen.no både humorsaker og artiklar som opplyser om samfunnstema som skal fange interessa til målgruppa. Artiklane kan omhandle tema som samfunnskritikk, naturvern, dyreliv, likestilling og generell folkeopplysning. Nettavisa har også som mål å inspirere til leseglede og publiserer difor bokmeldingar.

### Språk
Nettmagasinet Folkepressen.no si redaksjonelle målform er bokmål, men dei publiserer også artiklar på nynorsk. Artiklane inneheld ofte element frå eit meir ungdommeleg språk enn dei tradisjonelle avisene nyttar, t.d. låneord frå engelsk og norsk slang. Nettavisa ønskjer å vere eit norskspråkleg alternativ til engelskspråklege ungdomsnettstader.

### Kjelder
Odd Sørli

**Odd Sørli** () er ein norsk alpinist, journalist og næringsdrivar. Han vann åtte norske meisterskapstitlar i alpine greiner tida 1975-85, likt fordelt på slalåm og storslalåm. Som alpinist representerte han Oppdal Idrettslag.

### Idrett
Sørli tok sølvmedaljen i slalåm då alpint-NM 1974 fann stad på heimegrunn på Oppdal. Deretter vann han åtte NM i alpine greiner, dei to fyrste på Bjorli i 1975. Seinare tok han gullmedaljar i NM-slalåm i 1978, 1981 og 1982 og NM-storslalåm i 1979, 1980 og 1985. Han var i mangt ein vinn-eller-forsvinn-type, noko som kjem fram ved at han ikkje vann fleire NM-medaljar enn dei åtte gulla og det eine sølvet.

Han deltok i tre olympiske vinterleikar, 1976, 1980 og 1984, alle saman utan den minste suksess. Hans beste resultat i internasjonale miesterskap var sjetteplassen i den alpine kombinasjon under VM i alpine greiner 1982 i Schladming. I verdscuprenn oppnådde han som best to femteplassar, fyrst i slalåm midt i desember 1975 og så i storslalåm nokså nøyaktig fire år seinare.

### Journalist og næringsdrivar
Etter han la opp som alpinist arbeidde Sørli i lang tid som journalist i vekebladet Se og Hør i Oslo. Frå 2000-talet har han drive turistnæring gjennom sitt eige firma, Off Piste.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Odd Sørli|Odd Sørli]]» frå ,  den 5. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Harald S. Nilsen

**Harald Christian Strand Nilsen** () er ein norsk kiropraktor og tidlegare alpinist, fødd og busett på Gjøvik, som vann ein OL-bronse i kombinasjonen under vinterleikane 1994 på Lillehammer. Han vart norsk meister i super-G i 1995.

### Aktiv
Nilsen tok bronsemedaljen i NM-slalåm fire år på rad 1991-94. Alle fire gongane måtte han sjå seg slått av Finn Christian Jagge, og tre av åra også av Lasse Kjus. Det vart eit trekk ved hans år som aktiv alpinist at han stod i skuggen av dei store profilane i gullalderen for norsk alpinsport. Slik var det også då han under Vinter-OL 1994 syrgde for norsk storeslem under kombinasjonstevlinga, som vart avslutta med slalåm i Hafjell, enda på bronseplassen, etter olympiameister Lasse Kjus og sølvvinnar Kjetil Andre Aamodt.

I sin beste sesong, 1995-sesongen, vart Nilsen nummer 13 i verdscupen i alpine greiner. Han vann aldri noko verdscuprenn, andreplass i storslalåm i Kranjska Gora etter Alberto Tomba og det same i kombinasjonen i Kitzbühel etter Marc Girardelli, begge i januar månad 1995, var hans fremste prestasjonar. Seint i 1995-sesongen tok han si einaste gullmedalje då han vart norsk meister i super-G på Bjorli.

Etter han vart nummer ti i storslalåm under VM i alpine greiner 1996 i Sierra Nevada i Spania, sleit Nilsen med å få plass på dei norske representasjonslaga. Han la opp etter 2003-sesongen.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Madrass

Ein **madrass** er eit underlag i ei seng. Det er den mjuke delen av senga som ein trekkjer laken over. Ordet *madrass* kjem via latin *materas* frå arabiske *al-Matrah*, som opphavleg betydde *det ein kan kaste eller legge noko på*, men som etter kvart vart nytta om ei sitjepute.

## Madrasstypar
I Noreg nyttar ein gjerne følgjande kategoriar om madrassar: 
* **Vendbar madrass** – denne blir mest nytta saman med ei seng med botn. Dette har vore den vanlegaste madrasstypen. Madrassen kan oftast nyttast på begge sider (derfor er han vendbar).
* **Rammemadrass** – ei vidareutvikling av den vendbare madrassen. Denne har ein trekonstruksjon under som trekket er festa til, der ein kan montere bein for å heve madrassen frå golvet. Ein treng med andre ord ikkje seng. Madrassen vert òg kalla boksmadrass.
* **Kontinentalmadrass** – ein kombinasjon av rame og vendbar madrass. Nederst mot golvet vert det nytta ein ramemadrass med bein eller sokkel, oppå desse vert det lagt vendbare madrassar, på toppen gjerne ein overmadrass. Denne løysinga skal gje ekstra god komfort.
* **Overmadrass** – denne blir brukt oppå andre madrassar for å gje ein ekstra god komfort. Det er gjerne høve for å ta av og vaske trekket på overmadrassen, og den blir òg tilrådd av hygieneårsaker.

## Material

Dei fleste madrassane har eit yttertrekk i bomull eller liknande tekstil, innvending er det mange variantar. 
* **Stopping** – Mest vanlig er bruk av skumgummi, men mange andre former for fyll eller stopping eksisterer, som til dømes krøllhår, ull, halm eller tang. I overmadrasser blir gjerne latex nytta som stopping, i tillegg til vattering med bomull eller holfiber.
***Fjører** – Spiralfjør har ofte ei lengre levetid enn stopping og er mest brukt i madrassar i dag. Dei mest brukte fjørsystema i Noreg er:
** Bonellfjør – eit standard spiralfjørsystem der fjørene står oppreist og er spunne saman med ståltråd.
** LFK – ei vidareutvikling av bonellfjørsystemet. Fjørene er gjerne mindre og derav plassert tettare, dette gjev ei betre passform på madrassen.
** Pose/Pocket – spiralfjørene står innbundne i kvar sin pose, som så er limt saman. Sidan fjørene ikkje er bundne saman vil dei verke meir individuelt og passformer i madrassen blir særs bra.
* **Vatn** – vasseng er i dag lite brukt. Madrassen består av ein pose fylt med vatn, gjerne med oppvarming. 
* **Luft** – slike madrassar blir gjerne som gjesteseng, sidan madrassen er lett å stue bort når han ikkje er i bruk. 

## Produsentar
Dei mest kjente madrassprodusentane i Noreg er:

### Norske
* Brekke industrier
* Ekornes Svane
* Jensen
* Porolon
* Stjernemadrassen
* Westnofa
* Wonderland

### Utanlandske
* Dux
* Hilding AB (Sverige)
* Hästens (Sverige)

## Sjå òg
* Seng
* Vasseng
* Laken

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Madrass|Madrass]]» frå ,  den 6. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Oppslagsordet «madras» i ''Ordbog over det danske prog'' (på dansk)
* Erdetfarlig.no (Miljødirektoratet): madrasser
Nysing

**Nysing** er ei plutseleg og eksplosiv utanding gjennom munn og nase som blir utløyst reflektorisk. Ho gjer at slimpartiklar frå nase, munn og svelg blir slynga ut med stor kraftanstrengelser. Samtidig utstøyter ein gjerne ein lyd som kan ha ulik karakter - på norsk uttrykt skriftleg som «atsjo».

Nys kan utløysast ved kjemisk, mekanisk eller termisk irritasjon av visse delar av naseslimhinna, og kan også utløysast av sterkt lys. Ein nys særleg ved allergi og infeksjon i øvre luftvegar, som forkjøling. Ved luftvegsinfeksjonar gjer nys at mikrobar blir spreidde og kan smitta andre gjennom dropesmitte.

Ein har tillagt nysing mange ulike tydingar gjennom tidene. Det kan bera bod om lukke eller ulukke, tyda at nokon tenkjer på ein, at ein vil møta nokon,  få eit brev eller anna. Verbale svar på nys er utbreidde, og kan vera knytt til slik tru. Ulike tilsvar er til dømes nordisk «prosit», tysk «gesundheit!», og engelsk «[God] bless you».

## Kjelder

*«Nysing» (13. november 2014), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 1. februar 2015.

## Bakgrunnsstoff
Yesterday Once More

«**Yesterday Once More**» er ein song skriven av Richard Carpenter og John Bettis er ein hitsong av The Carpenters frå albumet *[[Now & Then av Carpenters|Now & Then]]* frå 1973. 

Singelen nådde andreplassen på ''Billboard'' Hot 100 og vart den femte singelen deira som nådde andreplassen. Songen nådde òg toppen av easy listening-lista og vart den åttande singelen deira på toppen av denne lista på fire år. Singelen er den mestseljande singelen til The Carpenters på verdsbasis og den bestseljande singelen i Storbritannia med ein andreplass på singellista der. Richard Carpenter fortalte i ein japansk dokumentar at dette var favoritten hans av alle songane han hadde skrive. Han har sjølv framført ein instrumental versjon av songen på sine eigne konsertar. 

Dionne Warwick, ein nær ven av The Carpenters, framførte songen på ein konsert i Las Vegas kvelden før Karen Carpenter døydde i 1983.

## Medverkande
*Karen Carpenter - Solo- og korvokal, trommer
*Richard Carpenter - korvokal, klaverinstrument
*Joe Osborn - bassgitar
*Tony Peluso - gitar

## Andre versjonar
*«Hier est près de toi (Sha la la)» av Claude François (Frankrike) i 1973, ein franskspråkleg versjon av Eddy Marnay.

* I 1973 song den islandkse songarinna Þuríður Sigurðardóttir songen med tittelen «Á valdi minninga» på albumet *Þuríður & Pálmi*. Den islandske teksten var skriven av Pálmi Gunnarsson.

* I 1974 song den italienske songaren Dori Ghezzi songen med tittelen «Io sto bene con te».

* I 1974 song songaren Ami Asplund songen med tittelen «Käy Luonain Eilinen», etterfølgd av seinare finskspråklege versjonar av Katri Helena, Lea Laven og andre. 

*I 1981 spelte The Spinners inn songen som del av ein medley med «Nothing Remains the Same». Medleyen nådde 32. plassen på soul-lista i USA.

* The Shaggs gav ut sin versjon av songen på samlealbumet *Shaggs' Own Thing* i 1982.

*Italo disco-songaren Sabrina Salerno son songen i 1991 på albumet *[[Over the Pop]]*.

*Redd Kross, eit rock/punkband frå Hawthorne i California spelte songen i 1994 på hyllestalbumet til Carpenters, *[[albumet If I Were a Carpenter|If I Were a Carpenter]]*. Denne versjonen vart òg gjeve ut som ein dobbel A-side-singel med Sonic Youth sin versjon av «Superstar» for å marknadsføre albumet.

*Det britiske indierockbandet Cinerama gav ut songen som ei B-side til singelen deira «Superman» i 2001.

*Den svenske dansbandsongaren Kikki Danielsson song songen i 2006 på albumet *[[I dag & i morgon]]*.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yesterday Once More|Yesterday Once More]]» frå ,  den 6. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Prosit

**Prosit** er latin for 'måtte det gagna' og er eit tradisjonelt nordisk svar til ein som nys. 

Ordet blir også brukt som ei tysk nyttårshelsing og til skåling - tysk *prost, prosit*, nederlandsk *proost* og sveitsartysk *proscht, pröschtli*.

«Prosit» er vidare kjend frå drikkesongar som «Ein Prosit der Gemütlichkeit» og Prosit Pils frå bryggjeriet Bosteels.

## Kjelder

*«Prosit» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 1. februar 2015.
Chapeau

**Chapeau** (fransk for 'hatt') er ein interjeksjon som kan brukast for å uttrykka begeistring eller ærbødigheit. Det er knytt til den gamle skikken med å ta av seg hatten for å visa respekt.

Omgrepet er særleg utbreidd i sykkelsport, der tilskodarar kan løna særskilde krafttak og prestasjonar med utropet «chapeau!».

## Kjelder

*Kjøll, Georg. «Chapeau!» (6. august 2013),  *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 1. februar 2015.
Da Doo Ron Ron

«**Da Doo Ron Ron**» er ein hitsong frå 1963 av den amerikanske vokalgruppa The Crystals, produsert av Phil Spector Wall of Sound-stilen hans. Songen var skriven av Jeff Barry, Ellie Greenwich og Spector. Trommeslagar på songen var Hal Blaine. Dolores «LaLa» Brooks var solovokalist.

Songen vart spelt inn i mars 1963 i Gold Star Studios i Los Angeles. Jack Nitzsche og Larry Levine arrangerte songen.

## Lovord
I 2004 vart songen rangert på 114. plassen på *[[Rolling Stone]]* si liste over dei 500 beste songane gjennom tidene, men då denne lista vart oppdatert i ei ny utgåve i 2010, var songen ein av dei 26 som hadde falle ut av lista, som den høgast plasserte på lista i 2004. Han vart lista på 528 plassen på lista til *[[Q Magazine]]* over dei 1001 beste songane gjennom tidene. Berlin Media lista songen på 43. plassen på lista si over dei 100 beste singlane gjennom tidene i 1998. Han vart òg med på lista til *[[Rock and Roll Hall of Fame]]* over «500 songar som forma rocken».

## Lister
Den 11. mai 1963 nådde songen tredjeplassen på *Billboard* Hot 100 og fjerdeplassen på *[[Cash Box]]*-lista. Han nådde òg femteplassen på singellista i Storbritannia.

### Lister

## Musikkvideo
Det vart laga ein video av songen for MTV med den originale innspeligna av songen.

## Andre versjonar

### Shaun Cassidy-versjonen

«Da Doo Ron Ron» vart spelt inn i 1977 av tenåringsidolet Shaun Cassidy på den første soloplata hans, *[[Shaun Cassidy av Shaun Cassidy|Shaun Cassidy]]*. Singelen nådde toppen av ''Billboard'' Hot 100 i USA. Songen vart den første av tre singlar på rad for Cassidy som nådde topp 10 i USA. Denne versjonen låg i alt 22 veker inne på lista og selde til gullplate.

#### Lister

### Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Jack Nitzsche, The Searchers, Iain Matthews, Bette Midler, Tina Arena og John Bowles, The Donnas, The Beach Boys, Dave Edmunds, The Carpenters, The Raindrops og Brian Poole and the Tremeloes.

I 1963 song Johnny Hallyday ein fransk versjon, skriven av Georges Aber, i den første filmen hans, *D'où viens-tu Johnny ?* Andre franske songarar som har spelt songen på fransk er Frank Alamo (1. juni 1963), Richard Anthony og Sylvie Vartan, og Donald Lautrec i Quebec.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Da Doo Ron Ron|Da Doo Ron Ron]]» frå ,  den 6. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Dead Man's Curve

«**Dead Man's Curve**» er ein hitsong frå 1964 av Jan and Dean som handlar om eit gateløp med tenåringar som går gale. Singelen nådde åttandeplassen på ''Billboard'' Hot 100.

I følgje songen starta løpet ved Sunset and Vine mellom ein Corvette Sting Ray og ein Jaguar XKE, og går så West Sunset Blvd. så vest, passerer North La Brea Ave., North Crescent Heights Blvd. og North Doheny Dr. Svingen på North Whittier Drive, ein nesten 90° høgresving som går inn vest på Sunset Boulevard like forbi North Whittier Drive er den såkalla *dead man's curve* (dødmannsvingen). Jan Berry, i Jan & Dean, kom seinare til å bli innblanda i ei alvorleg ulukke i 1966, då han kræsja sin eigen Sting Ray i ein parkert lastebil på North Whittier Drive utafor huset som Roman Polanski ein gong eigde, nær den same svingen. 

Songen vart skriven av Brian Wilson, Artie Kornfeld, Roger Christian og Jan Berry heime hos mora til Brian Wilson i Santa Monica. 

## Andree versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er The Carpenters, Alex Chilton, Belljars, Blink-182 og Nash the Slash.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dead Man's Curve (song)|Dead Man's Curve (song)]]» frå ,  den 6. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Google Map av ruta skildra i songen
* Staden der Jan Berry kræsja
Johnny Angel

«**Johnny Angel**» var ein song av Shelley Fabares, gjeven ut som debutsingelen hennar i 1962 på Colpix. Songen vart òg gjeven ut på albumet *[[Shelley! av Shelley Fabares|Shelley!]]*, som var produsert og arrangert av Stu Phillips. «Johnny Angel» var skriven av Lyn Duddy og Lee Pockriss.

«Johnny Angel» nådde toppen av Billboard Hot 100 i USA den 7. april 1962, og låg 15 veker inne på lista. Han gjekk òg til topps i Canada og New Zealand, medan han i Storbritannia nådde 41. plass på singellista.
Singelen selde til gullplate for ein million selde eksemplar.

## Innhald
# «Johnny Angel» - 2:19
# «Where's It Gonna Get Me» - 2:08

## Lister

## Patti Lynn-versjonen

Den britiske songaren Patti Lynn gav ut ein versjon av «Johnny Angel»  for Fontana Records i mars 1962. Han vart produsert av Harry Robinson. Hennar versjon nådde 37. plassen på UK Singles Chart i mai 1962.

### Innhald
# «Johnny Angel» - 2:16
# «Tonight You Belong To Me» - 2:12

### Lister

## The Carpenters-versjonen

The Carpenters hadde med «Johnny Angel» på det femte studioalbumet deira, *[[Now & Then av Carpenters|Now & Then]]* i mai 1973. Songen vart produsert av Richard og Karen Carpenter og var ein del av ein medley av songar som utgjorde B-sida på albumet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Johnny Angel|Johnny Angel]]» frå ,  den 6. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The Night Has a Thousand Eyes

«**The Night Has a Thousand Eyes**» er ein popsong skriven av Benjamin Weisman, Dorothy Wayne og Marilyn Garrett og først spelt inn av Bobby Vee. Han vart gjeven ut som singel seint i 1962, og nådde tredjeplassen på *Billboard* Hot 100, andreplassen på Easy Listening-lista, og niandeplassen på R&B-lista. Han nådde òg tredjeplassen på den britiske singellista i mars 1963 og var med på Liberty Records-albumet *The Night Has a Thousand Eyes* i 1963. 

I 1963 vart det gjeve ut ein versjon i Storbritannia av Jimmy Justice, og The Angels gav ut ein versjon på albumet *[[My Boyfriend's Back av The Angels|My Boyfriend's Back]]*. I 1973 spelte The Carpenters ein versjon, som finst på *[[Now & Then av Carpenters|Now & Then]]*. Songen vart i 1982 av spelt inn av glamrockband Mud på albumet *Mud featuring Les Gray*, og i 1988 spelte den danske jazzsaksofonisten Lars Møller inn ein versjon på albumet *Copenhagen Groove*.  I 2005 spelte Gary Lewis and the Playboys songen for debutalbumet *This Diamond Ring*,. Ein langsamare versjon av songen finst i filmen *[[filmen Dark City (1998)|Dark City]]*, sungen av Anita Kelsey. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Night Has a Thousand Eyes|The Night Has a Thousand Eyes]]» frå ,  den 6. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
1B1

**1B1** er eit ensemble som består av musikarar som underviser ved Universitetet i Stavanger, musikkstudentar derifrå, frå Griegakademiet i Bergen og Universitetet i Agder, vidaregåande skular, kulturskular og medlemmar av Stavanger Symfoniorkester. Gruppa blei skipa i 2008 og har Jan Bjøranger som kunstnarisk leiar. Ensemblet har m.a. samarbeidd med Arvo Pärt, Clemens Hagen, Benjamin Schmid, Steve Reich, Tõnu Kaljuste og Lars Anders Tomter.

Ensemblet gav ut sin fyrste cd i 2012 saman med Martin Kuuskmann og Lars Anders Tomter. Den bestod av konsertar av J.S. Bach og Telemann for bratsj og fagott.

I 2014 gav ensemblet ut cd-en *Holberg Variations*, som inneheld tre svært ulike versjonar av Griegs Holbergsuiten saman med pianisten Christian Ihle Hadland og jazzkomponisten Erlend Skomsvoll. Cd-en vann Spellemannprisen 2014 i kategorien for klassisk musikk.

## Fotnotar
Armand Amar

**Armand Amar** () er ein israelskfødd fransk filmmusikkomponist som vaks opp i Marokko. Amar har israelsk mor og jødisk-marokkansk far med fransk pass og emigrerte til Frankrike med faren som barn.

I 1976 møtte han den sørafrikanske koreografen Peter Goss, som introduserte han for dans. Dei følgjande åra jobba Amar med fleire koreografar innan samtidsdans. I 1994 grunnla han sitt eige plateselskap, *Long Distance*, saman med Peter Gabriel og Alain Weber.

Filmmusikken til Amar er hovudsakleg fokusert på austleg musikk. Han har skrive fleire ballettar og komponert musikk til ei rekkje spelefilmar, m.a. *Belle & Sebastian* (2013), *Den endelige løsningen* (2002), *Days of Glory* (2006) og *Home* (2009).  Han har fleire gonger blitt nominert til Césarprisen for filmmusikken sin, men vann fyrste gongen i 2010. Dette var for filmmusikken til filmen Konserten.

I 2013 laga Amar filmmusikken til Tusen ganger god natt av Erik Poppe. Amar vann Amandaprisen 2014 for denne musikken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Armand Amar|Armand Amar]]» frå ,  den 6. februar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettside
* Profil på The Internet Movie Database
Live in Japan av The Carpenters

***Live in Japan*** var det første konsertalbumet til den amerikanske popduoen Carpenters. Albumet inneheld ein ny versjon av «Sing» der Kyoto barnekor er med og syng. Bandet gav ut «The End of the World» som singel og denne nådde tredjeplassen på US Hot 100 i USA.

## Innhald
### Disk ein
;Side ein
#Medley – 13:24
##«Superstar» (Bonnie Bramlett, Leon Russell)  – 2:58
##«Rainy Days and Mondays» (Roger Nichols, Paul Williams) – 1:53
##«Goodbye to Love» (Richard Carpenter, John Bettis) – 3:29
#«Top of the World» (Carpenter, Bettis) – 2:50
#«Help!» (John Lennon, Paul McCartney) – 4:32
;Side to
#«Mr. Guder» (Carpenter, Bettis) – 3:52
#«(They Long to Be) Close to You» (Burt Bacharach, Hal David) – 4:07
#«Jambalaya (On the Bayou)» (Richard Addinsell) (Hank Williams) – 3:22
#«Yesterday Once More» (Carpenter/Bettis) – 1:38
#«Hurting Each Other» (Peter Udell, Gary Geld) – 2:13

### Disk to
;Side tre
#Oldies Medley – 17:15
##«Little Honda» (Brian Wilson, Mike Love) – 2:15
##«The End of the World» (Sylvia Dee, Arthur Kent) – 2:04
##«Runaway» (Del Shannon, Max Crook) – 2:09
##«Da Doo Ron Ron» (Jeff Barry, Ellie Greenwich, Phil Spector) – 1:37
##«Leader of the Pack» (Barry, Ben Raleigh) – 2:17
##«Johnny Angel» (Lee Pockriss, Lyn Duddy) – 1:03
##«Book of Love» (Warren Davis, Charles Patrick, George Malone) – 1:18
##«Shuboom» (Carl Fester, James Keyes, Franklin McRay, William Edward) – 1:32
##«Daddy's Home» (James Sheppard, William Miller) – 1:47
##«Johnny B. Goode» (Chuck Berry)　– 3:29
;Side fire
#«Introduction: Colonel Bogey»/«Sing» (Kenneth J. Alford/Joe Raposo) – 4:26
#«Sometimes» (Henry Mancini, Felice Mancini) – 2:39
#«We've Only Just Begun» (Nichols, Williams) – 4:22
#«For All We Know» (Fred Karlin, Arthur James, Robb Wilson) – 3:13

På CD-utgåva er spora i medleyane delt inn i separate songar.

## Lister

### Lister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live in Japan (Carpenters album)|Live in Japan (Carpenters album)]]» frå ,  den 7. februar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*