open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zug

**Zug** (fransk *Zoug*, italiensk *Zugo*, retoromansk *Zug*, latin *Tugium*) er ein tysktalande by og kommune i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 425 meter over havet. 

Byen Zug er hovudstad i kantonen Zug og ligg ved Zugsjøen og ved foten av fjellet Zugerberg. På dei lågareliggande fjellsidene veks mange frukttre og Zugs mest kjende jordbruksprodukt er kirschwasser. Dei fleste innbyggarane talar tysk og er katolikkar.

## Historie
Byen er omtala første gongen i 1240. År 1273 kjøpte Rudolf av Habsburg byen. Zug vart sidan styrt av ein fut, som formelt var godkjent av habsburgarane og ei rådsforsamling. Fleire område på den kringliggjande landsbygda, til dømes Baar, Menzingen og Aegeri, hadde alle si eiga *Landsgemeinde* (kommune), men vart styrt av ein einaste fut, også han var utpeika av habsburgarane. Desse områda vart kalla *Aeusser Amt*. 27 juni 1352 gjekk både byen Zug og *Aeusser Amt* inn i det ferske sveitsiske eidsforbundet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Zug|Zug]]» frå ,  den 21. september 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*Offisiell nettside (tysk) 
*Bilete av Zug
*Bilete av og historia til Zytturm
Baar

**Baar** er ein kommune i kantonen Zug i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 443 meter over havet.

Kommunen ligg nord på elvesletta til Lorze. Han var opphavleg ein gatelandsby langs vegen mellom Zugsjøen og Zürichsjøen. Sidan 1960-talet har kommunen vokse kraftig. Han består av landsbyen Baar og dei tidlegare grendene Allenwinden, Blickensdorf og Inwil. 

Kommunen, som ligg nord for byen Zug, grensar i nord mot kantonen Zürich.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Baar ZG|Baar ZG]]» frå ,  den 21. september 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad  (tysk)
*
Cham i Sveits

**Cham** er ein kommune i kantonen Zug i Sveits. Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.

Cham ligg ved nordbreidda av Zugsjøen, og grensar i nord mot kantonen Zürich. Til kantonshovudstaden Zug er det vel 5&nbsp;km.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Cham ZG|Cham ZG]]» frå ,  den 21. september 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad (tysk)
* Bilete (tysk)
* Turisme 
*
Port Nollothvuurtoring

**Port Nollothvuurtoring** er eit fyr ved Atlanterhavet ved Diamantkus i Port Nolloth i Sør-Afrika.

Fyret vart bygd i 1909 og består av eit trekanta stålskjelettårn med eit svart– og kvitstripa trekanta dagmerke.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Port Nollothfyr|Port Nollothfyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Hondeklipbaaivuurtoring

**Hondeklipbaaivuurtoring** er eit fyr ved Atlanterhavet ved nordenden av bukta Hondeklipbaai i Sør-Afrika.

Tårnet som står i dag vart bygd i 1956 og består av eit metalltårn med eit stort kvitt og raudt stripa diamantforma dagmerke.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hondeklip Bay fyr|Hondeklip Bay fyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Groenriviermondvuurtoring

**Groenriviermondvuurtoring** er eit fyr mot Atlanterhavet ved Groenriviermond i Sør-Afrika.

Fyret vart bygd i 1988 og er det siste fyrtårnet som har vorte bygd i Sør-Afrika. Det 17 meter høge betongtårnet er måla gult med ei horisontal svart stripe. Ljosa på tårnet stammer frå det mellombelse tårnet ved Kapp Agulhas som gjorde teneste frå 1968 til 1988.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Groenriviermondfyr|Groenriviermondfyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Doringbaaivuurtoring

**Doringbaaivuurtoring** er eit fyr ved Atlanterhavet ved Doringbaai i Sør-Afrika.

Fyret som står i dag vart bygd i 1963 etter at det originale fyret vart øydelagt under ein vindstorm. Det er eit 24 meter høgt betongtårn med in lanterne og balkong som er kvitmåla med ei svart stripe. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Doring Bay fyr|Doring Bay fyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Stompneuspuntvuurtoring

**Stompneuspuntvuurtoring** er eit fyr ved det nordlegaste punktet av Kapp St. Martins-halvøya ved den vestlege innsiglinga til St. Helena Bay i Sør-Afrika. 

Det 26 meter høge tårnet vart bygd i 1920. Fyret er bygd i treverk og har pyramideform. Det er kvitmåla med ein grøn lanternekuppel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stompneus Point fyr|Stompneus Point fyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Robbeneilandvuurtoring

**Robbeneilandvuurtoring** er eit fyr ved Robbeneiland eller Robben Island i Tafelbaai like ved Cape Town i Sør-Afrika. 

Tårnet vart klar til bruk i januar 1865 og ligg på den høgaste delen av Robbeneiland, Mintoheuwel. Det er det einaste fyret i Sør-Afrika som blinkar i staden for å rotere. Tårnet er 18 meter høgt og vart elektrifisert i 1938. Ljoset frå tårnet er synleg 25 kilometer unna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Robben Island fyr|Robben Island fyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Mouillepuntvuurtoring

**Mouillepuntvuurtoring** var eit fyr i Mouillepunt i Cape Town i Sør-Afrika som vart bygd i 1842 og skrapa i 1908. 

Det var eit sylinderforma steintårn, om lag 12 meter høgt. Fundamentet til fyret kan ennå sjåast framfor Kaap hotellskulerestaurant.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mouillepuntfyr|Mouillepuntfyr]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Tonight av Iggy Pop

«**Tonight**» er ein song skriven av David Bowie og Iggy Pop for Iggy-albumet Lust for Life, som kom ut i 1977. Songen vart seinare spelt inn på nytt som tittelsporet for Bowie sitt *[[Tonight av David Bowie|Tonight]]*.

Bowie spelte inn songen som ein duett med Tina Turner, i 1984 for det nye albumet, og gav han ut som singel. Albumet inneheldt òg to nye songar skrivne i lag med Pop (mellom anna B-sida til «Tonight»,«Tumble and Twirl») - noko enkelte meinte Bowie gjorde som ei teneste for venen sin, som på denne tida sleit økonomisk. Den originale muntlege introduksjonen frå versjonen i 1977 syner at teksten er til ein kjæraste som er i ferd med å døy av ein heroinoverdose. Denne delen vart fjerna frå Bowie sin versjon, som på dette viset endra tydinga av songen. Bowie hevda på denne tida at han ikkje ønskte å påføre denne teksten på TUrner, men det er meir truleg at han gjorde songen mjukare for å gjere han meir kommersiell.

Den reggae-aktige versjonen av songen vart rekna som ein stor flopp, og nådde berre 53. plass i Storbritannia, samstundes som albumet fall raskt på albumlista. Singelen nådde likevel førsteplassen i Polen.

### Innhald
* **7"-singel**
#«Tonight» – 3:43
#«Tumble and Twirl» – 4:56

* **12"-singel**
#«Tonight (Vocal Dance Mix)» - 4:29
#«Tumble and Twirl (Extended Dance Mix)» – 5:03
#«Tonight (Dub Mix)» – 4:18

### Medverkande
* David Bowie – vokal
* Tina Turner – vokal
* Carlos Alomar – gitar
* Carmine Rojas – bassgitar
* Omar Hakim – trommer
* Guy St Onge – marimba
;Produksjon
* David Bowie – plateprodusent
* Derek Bramble – produsent
* Hugh Padgham – produsent

### Salslister

## Tonight (Live)

Bowie spelte songen på ein konsert med Tina Turner den 23. mars 1985 på konserten hennar i National Exhibition Centre i Birmingham. Denne versjonen finst på konsertalbumet til Turner, *[[Tina Live in Europe]]* som kom ut tre år seinare. Han vart då gjeven ut som singel i 1988 og gjekk til topps i Nederland.

### Salslister og salstrofé

#### Vekeslister

#### Årslister

#### Salstrofé og salstal

## Andre versjonar
* Herman van Veen - ein nederlandsk versjon kalla «De Laatste Dans».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tonight (Iggy Pop song)|Tonight (Iggy Pop song)]]» frå ,  den 22. september 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Pegg, Nicholas, *The Complete David Bowie*, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, ISBN 1-903111-14-5
I Keep Forgettin'

**«I Keep Forgettin'»** er ein song skriven av Jerry Leiber og Mike Stoller tidleg i 1960-åra, og opphavleg spelt inn av Chuck Jackson. Han nådde 55. plass på Billboard Top 100 og låg på lista i sju veker. Han nådde ikkje R&B-lista. Singelen vert ofte omtalt som ein av dei mest innovative og minst kommersielle skriven og produsert av Leiber-Stoller.

## Innhald
#«I Keep Forgettin'» (Jerry Leiber, Mike Stoller, Garfield) – 2:43
#«Who's Gonna Pick Up the Pieces» (Florence Green, Van McCoy) – 2:47

## Salslister

## Andre versjonar
* The Artwoods spelte inn ein versjon av songen for albumet *Art Gallery* i 1966
* Checkmates, Ltd. med songaren Sonny Charles spelte inn ein versjon i 1969 for albumet *[[Love Is All We Have to Give]]*, produsert av Phil Spector. Dei gav han ut på singel i 1970, men han selde dårleg.
* Procol Harum spelte inn ein versjon av songen. Han kom ut på albumet *[[Procol's Ninth]]*, gjeve ut i 1975 og produsert av Leiber/Stoller.
* Roger Chapman recorded a live version for his 1979 album *[[Live in Hamburg (Roger Chapman album)|Live in Hamburg]]*.
* Ringo Starr spelte inn ein versjon av songen i 1983 for albumet *[[Old Wave]]*.
* David Bowie spelte inn ein versjon av songen i 1984 for albumet *[[Tonight av David Bowie|Tonight]]*.
* Joe Cocker spelte inn ein versjon av songen i 2004 for albumet *[[Heart & Soul av Joe Cocker|Heart & Soul]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Keep Forgettin&#39;|I Keep Forgettin&#39;]]» frå ,  den 22. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rand-opprøret

**Rand-opprøret** var eit væpna opprør blant kvite gruvearbeidarar i regionen Witwatersrand i Sør-Afrika i mars 1922. Opprøret var ein protest mot aukande utnytting frå arbeidsgjevarane si side.

Den framståande politikaren i Det sørafrikanske arbeidarpartiet, Jimmy Green, var ein av leiarane for opprøret. Då prisen på gull hadde sokke kraftig frå 1919 til 1921, forsøkte selskapa å oppretthalda overskotet ved å kutta i løna til arbeidarane. I tillegg vart billegare svarte gruvearbeidarar sett i viktige posisjonar.

Opprøret starta som ein streik av kvite gruvearbeidarar den 28. desember 1921 og utvikla seg til å bli eit ope opprør mot staten. Arbeidarane overtok byane Benoni og Brakpan, samt to forstader til Johannesburg: Fordsburg og Jeppe. Det sørafrikanske kommunistpartiet tok aktiv del i opprøret på grunn av klassekamp, men gjekk imot dei rasistiske motiva i streiken. Streiken hadde slagord som: "Verdas arbeidarar, samein dykk og kjemp for eit kvitt Sør-Afrika!"[3]

Fleire kommunistar vart drepne då opprøret vart undertrykt av statlege styrkar. Opprøret tok endeleg slutt då militæret vart sett inn av statsminister Jan Smuts og over 200 menneskeliv gjekk tapt. Han nytta 20,000 troppar, artilleri, tanks, and bombefly. Politikken hans miste tiltru etter dette, og han tapte valet i 1924. Valvinnaren vart ein koalisjon mellom Nasjonalpartiet og Arbeidarpartiet, som innførte fleire lover for å sikra rettane til gruvearbeidarane. 

## Kjelder

**Denne artikkelen er omsett frå «[[:en:Rand Rebellion|Rand Rebellion]]» frå ,  den 22. september 2011.*
Lågøystolane

**Lågøystolane** er ein naturattraksjon på ein holme rett ved Lågøyna i Solund kommune i Ytre Sogn. 

Lågøystolane er store steinblokker som er reiste opp på ein uvanleg måte. Ein trur dei er skapte av isen som låg over landskapet under istida. I tidlegare tider var dei eit kjent seglingsmerke.

## Kjelder
* Solund.info om Lågøystolane 
* Bilete på Vestland.origo.no
Thomas Vinterberg

**Thomas Vinterberg** () er ein dansk filmregissør og manuskriptforfattar, fødd i København.

Thomas Vinterberg er vidgjeten for at han, saman med den danske regissøren Lars von Trier, i 1995 tok initiativet til skipinga av eit dansk kollektiv av filmregissørar som kalla seg Dogme95, som skulle stå fram som ei motkraft til kommersialiseringa av spelefilmen og den store interessa for spektakulære effektar i filmane som fylgde med kommersialiseringa. Dogme95 og dei såkalla dogmefilmane som kollektivet tok til orde for å skape, skulle setje soga og skodespelet i framgrunnen i filmen, i motsetnad til sjølve mediet. Dette vart av Lars von Trier og Thomas Vinterberg formulert slik at filmregissørar skulle gje ti lovnader om å syne spesifisert «kysk framferd» i måten filmane vart produsert på.

Thomas Vinterberg var i 1998 ferdig med den fyrste av dogmefilmane, *Festen*, som han fekk stor nasjonal og internasjonal åtgaum for. Filmen vart synt på filmfestivalen i Cannes og er tatt opp i den danske Kulturkanonen.

Thomas Vinterberg var 16 år då  han søkte Københavns Filmværksted om å få lage ein kinofilm, og det vart gjort ei avtale om ein 45 minutt lang film som fekk namnet *Sneblind*. Men ei rad uheldige omstende gjorde at det tok fire år før Vinterberg fekk *Sneblind* ferdig. Denne filmen spelte ei avgjerande rolle for at Thomas Vinterberg i 1989 kunne søkje og kome inn på Den Danske Filmskole i København som den yngste av alle elevar skulen har hatt.

I 2010 vart Vinterberg tildelt Nordisk Råds filmpris for *Submarino,* og i 2013 fekk han prisen for *Jagten*.

Vinterberg fekk Ordre des Arts et des Lettres i 2016.

## Filmar og videoar
*Sneblind, 1990
*Brudevalsen, 1991
*Slaget på tasken, 1993
*Sidste omgang, 1993
*Drengen der gik baglæns, 1994
*De største helte, 1996
*Festen, 1998
*No Distance Left to Run, 1999 (musikkvideo for Blur)
*D-dag – Den færdige film, 2001
*It's all about love, 2003
*Dear Wendy, 2005
*En mand kommer hjem, 2007
*The Day That Never Comes, 2008 (musikkvideo for Metallica)
*Submarino, 2010
*Jagten, 2012
*Far from the Madding Crowd, 2015
*Kollektivet, 2016
*Kursk, 2018
*Druk, 2020

## Referansar
Mark King

**Mark King** () er ein engelsk musikar frå Isle of Wight. Han er mest kjend for å vere bassist og vokalist i bandet Level 42. Tidleg i 1980-åra var King med på å popularisere slap-stilen på bassgitar ved å innlemme det i popmusikk.

## Diskografi (solo)

### Album
* *Influences* (1984)
* *One Man* (1998)
* *Trash* (1999)
* *Live at the Jazz Cafe* (1999) (live)
* *Live on the Isle of Wight* (2000) (live)

### Singlar
* «I Feel Free» (1984) UK #96
* «Bitter Moon» (1998)

### DVDar
* *Mark King - One filter* (1999) (live)
* *Mark King Group - Live at the Jazz Cafe* (1999) (live)
* *Grupo Mark King - Live at the Isle of Wight* (2000) (live)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Mark King|Mark King]]» frå ,  den 22. september 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*  Offisiell nettstad for Level 42
Praktærfugl

**Praktærfugl** (*Somateria spectabilis*) er ei stor marin dukkand som hekkar på tundraen langs nordlege arktiske kystar av Nord-Amerika og Russland aust for Kolahalvøya. Fuglane lever mesteparten av året i kystnære marine økosystem på høge breiddegradar, og trekkjer til arktisk tundra for å hekke i juni og juli. 

## Skildring
Denne arten er mindre enn ærfugl, ca. 55–60 cm lang og veg 1200–2100 gram. Hannen er umiskjenneleg med den svarte kroppen, kvitt bryst, fleirfarga hovud, oransjegul nebbknoll og kraftig raudfarga nebb i praktdrakt. Hannar har eit rop som er ein djup, vibrerande kurring.

Hofuglen er ein brun fugl, men kan likevel lett skiljast frå alle ender på storleik og struktur. Ho liknar mest ærfuglhoa, samanlikna med ærfugl er hovudet noko kortare enn hos ærfugl, og overnebbet er mørkare og svakt er avrunda, ikkje trekanta som hos ærfugl. Praktærfuglhoa er litt meir varmt raudbrun i farga enn ærfuglhoa.

Umodne hannar er mørke med eit kvitt bryst og ein gul flekk på nebbet. Eklipsedrakta liknar, men manglar det kvite brystet, eller har skittentgrått bryst.

Praktærfugl overvintrar i arktiske og subarktiske marine område, særleg i Beringhavet, Barentshavet, vestkysten av Grønland, austlege Canada og Nord-Noreg. På kysten av Noreg finst dei i størst mengd frå yttersida av Lofoten og nordover. Dei kan treffast årleg på kysten av Skottland og Kamtsjatka. Denne arten dukkar djupt, ned til 20–40 meter, der han tar botnlevande virvellause dyr som krepsdyr, havbørsteormar og blautdyr, med blåskjel som ein favoritt. Overvintrande fuglar kan danne store flokkar på eigna kystfarvatn, med flokkar på over 100&nbsp;000 fuglar.

Hekkeområda omfattar tundra i arktisk Russland og Canada til nordkysten av Alaska, i mindre mengd på Svalbard og Grønland. Dei legg 4–7 egg i ei grop på bakken som er fora med gras og dun.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:King Eider|King Eider]]» frå , den 22. september 2011*
* 
* Strøm, H. Svalbards fugler. s. 86-191 *[https://www.npolar.no/arter/praktaerfugl/ Svalbards fugler og pattedyr, artikkel om praktærfugl]* (K. M. Kovacs & C. Lydersen, red.). Polarhåndbok Nr. 13, Norsk Polarinstitutt 2006


## Bakgrunnsstoff

* Videoar, bilete og lydopptak av praktærfugl hos Internet Bird Collection
Hugh Padgham

**Hugh Padgham** er ein britisk plateprodusent. Han har vunne mange prisar, mellom anna fire Grammyprisar som årets produsent i 1985 og årets lydteknikar. I 1992 vart han av magasinet *Mix* kåra til ein av dei ti viktigaste produsentane i verda.

Padgham byrja som assistent i Advision Studios, og arbeidde på innspelingar for Yes og Emerson, Lake and Palmer. Frå der drog han til Lansdowne Studios og vart der leiande lydteknikar. I 1978 fekk Padgham jobb i The Townhouse, der han var lydteknikar og/eller produsent for artistar som XTC, Peter Gabriel og Phil Collins.

Sidan Padgham hadde arbeidd med Gabriel og Collins førte dette til eit langt og særs suksessrikt samarbeid med Genesis i 1980-åra, der han produserte fleire hitalbum og singlar, som *[[Genesis av Genesis|Genesis]]* og *[[Invisible Touch]]*. I tillegg arbeidde Padgham på to album av The Police: *[[Ghost in the Machine av The Police|Ghost in the Machine]]* og *[[Synchronicity]]*, samt Paul McCartney sitt *[[Press to Play]]* og The Human League sitt *[[Hysteria]]*.

I 2000-åra hadde Padgham stor suksess med Sting og McFly. 

Padgham er kjend for å ha skapt den portstyrte trommelyden som er så prominent på Phil Collins-songen «In the Air Tonight», og som vart mykje nytta i popmusikken i 1980-åra. 

## Samarbeid
Artistar som Padgham har produsert eller vore lydteknikar for er mellom andre: 
*311
*Bee Gees
*David Bowie
*Kate Bush
*Toni Childs
*Clannad
*Paula Cole
*Phil Collins
*Julian Cope
*Sheryl Crow
*Melissa Etheridge
*Mick Farren
*The Fixx
*Peter Gabriel (lydteknikar, 1980)
*Genesis
*Hall & Oates
*The Human League
*I Was a Cub Scout
*Elton John
*The Lightyears
*Anni-Frid Lyngstad (lydteknikar)
*Madness (miksing, 1988)
*Mansun
*Paul McCartney
*McFly
*Mike + The Mechanics
*Youssou N'Dour
*The Police
*The Psychedelic Furs
*L. Shankar
*Split Enz 
*Sting
*Sweet
*The Tragically Hip
*Van der Graaf Generator (miksing, 2010)
*The Volts
*Brian Wilson
*XTC (lydteknikar, 1979, 1980, 1982)
*Yes 
*Frank Zappa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hugh Padgham|Hugh Padgham]]» frå ,  den 22. september 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Videointervju med Hugh Padgham
Meilen

**Meilen** er ein kommune i distriktet Meilen i kantonen Zürich i Sveits.  Kommunen har  innbyggjarar () og eit areal på . Kommunesenteret ligg 420 meter over havet.

Meilen ligg på austbreidda av Zürichsjøen, om lag 14 km sør for byen Zürich. Meilen ligg halvvegs mellom Zürich og Rapperswil. Meilen har ferjesamband til Horgen over innsjøen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Meilen|Meilen]]» frå ,  den 22. september 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad (tysk)
Kjøken

**Kjøken ** eller **kjøkken** er nemninga på rom i privathus, restaurantar, sjukehus eller andre institusjonar og så bortetter som er særleg innretta for tillaging av mat. Ordet er òg nytta om ulike matlagings- og serveringsstader, og om kokekunst knytt til ein viss kultur.

Kjøken inneheld som regel ein eller fleire innretningar til å varma matvarer, som komfyr, omn og mikrobølgjeomn, og anna kjøkenutstyr. Ein kan oppbevara matvarer her, i nokre høve i kjøleskåp og frysar. Rommet kan òg vera tilknytt spiskammer eller andre lagerrom. Nokre kjøken blir berre nytta til matlaging, men andre kan òg vera opphaldsrom med bord til å sitja og eta ved og liknande. 

## Historie

Førmoderne hus har som regel ikkje eige kjøken. Matlaginga kan finna stad ved ein eldstad inne i huset, eller utanfor. Matstellet i dei nordiske bondegardshusa gjekk føre seg ved den einaste eldstaden i stova, medan den grovare tillaginga, med slakt og liknande, vart gjort i eit eige eldhus. Under meir krevjande tilhøve, som til dømes matlaging for mange menneske til kvardag og til fest på herregardar og slott, har kjøkenet alltid vore skilt ut som eit spesialisert, typisk arbeidsrom, gjerne lagt til kjellaren eller til ei eiga fløy.

Den spesielle innreiinga av kjøkena er ikkje minst prega av utviklinga av eldstaden frå å vere open eld (åre) til at peis med skorstein vart vanleg, deretter avløyst i mange kjøken av komfyr av støypejarn for fyring med ved, kol eller torv. Vedkomfyren vart avløyst av gasskomfyr på kjøkena i mange byar etter at dei offentlege gassverka som laga ljosgass av steinkol kom i bruk (frå om lag 1850). Frå 1920-åra vart den elektriske komfyren meir og meir vanleg.

## Annan bruk av ordet kjøken
«Kjøken» kan òg vera nemninga på ymse typar verksemder som lagar finare mat for å seljast ut av huset, til dømes kalla delikatessekjøken eller cateringkjøken. Dessutan vert nemninga *kjøken* nytta om enkle serveringsstader, kalla gatekjøken osb, som serverar snøggtillaga mat i små porsjonar som kundane tek med seg for å ete ståande og gåande.

I overført tyding er «kjøken» nemninga på matlagingskunst som er knytt til, eller har opphav i, matlagingstradisjonar i eit geografisk eller kulturelt område. Til dømes er *det franske kjøken* ei nemning for kokkekunst som er basert på franske matlagingstradisjonar, *[[Provence-Alpes-Côte d'Azur|det provençalske]] kjøken* ei nemning på kokkekunst basert på tradisjonar frå eit sørfransk-norditaliensk område og så bortetter. Ein talar òg om *kjøken* knytt til matlagingstradisjonar i dei ulike samfunnslaga, som til dømes *det franske [[aristokrati]]ske kjøkenet*, *det franske landsens (rurale) kjøkenet* og så bortetter.

## Bakgrunnsstoff
Spekepølse

**Spekepølse** er eit kjøtprodukt som er framstilt ved at ein fermenterer og røyker kverna kjøt eller innmat tilsett flesk/spekk, salt, sukker og krydder. Den finst i ymse typar som salami, fårepølse, stabburpølse og morr, laga med varierande råvarer. Pølsene er modna i ettertid og tørka i klimalager i opptil fleire månader. Produktet har relativt lang levetid grunna høgt innhald av salt, låg pH og lågt innhald av vatn.

## Kjelde
When the Wind Blows av David Bowie

«**When the Wind Blows**» er ein song av David Bowie frå filmmusikken til filmen med same namn.

Det var andre gongen Bowie medverka til ein film basert på ei bok av Raymond Briggs. Han medverka òg til filmen *[[The Snowman]]* i 1982. Bowie-songen kom som følgje av eit samarbeid med mulitinstrumentalisten Erdal Kizilcay, som arbeidde med Bowie seinare, mellom anna *[[The Buddha of Suburbia av David Bowie|The Buddha of Suburbia]]*.

Singelen nådde 44. plass i Storbritannia og hadde ein musikkvideo som bestod av klipp frå filmen, med ein animasjon av Bowie over. Sidan den gong har songen vore forholdsvis vanskeleg å få tak i, sidan han sjeldan er å finne på samleplater. 

I motsetnad til dei fleste instrumentale B-sidene frå 1980-åra, er ikkje instrumentalversjonen av «When the Wind Blows», berre ein versjon der vokalen er fjerna, men ei heilt ny orkesterinnspeling. 

## Innhald
Alle songar av David Bowie og Erdal Kizilcay

### 7"
# «When the Wind Blows»  – 3:32
# «When the Wind Blows» (Instrumental) – 3:52

### 12"
# «When the Wind Blows» (Extended Mix) – 5:46
# «When the Wind Blows» (Instrumental) – 3:52

### Nedlasting
# «When the Wind Blows» (2002 Remaster) – 3:34
# «When the Wind Blows» (Extended Mix)  – 5:36
# «When the Wind Blows» (Instrumental)  – 3:46

## Andre utgjevingar
Singelen finst på følgjande: 
* *[[Never Let Me Down]]* (1995-utgåve)
* *[[Best of Bowie]]* (2002) (i somme regionar)
* *[[The Platinum Collection av David Bowie|The Platinum Collection]]* (2005)
* *[[The Best of David Bowie 1980/1987|The Best of David Bowie 1980-1987]]* (2005/2006)

## Medverkande
;Produsentar
* David Bowie
* David Richards

;Musikarar
*David Bowie – Vokal
*Erdal Kizilcay

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:When the Wind Blows (song)|When the Wind Blows (song)]]» frå ,  den 23. september 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Pegg, Nicholas, *The Complete David Bowie*, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, ISBN 1-903111-14-5
David Richards

**David Richards** er ein ein engelskfødd plateprodusent, lydteknikar og musikar, som arbeider i Sveits. I Mountain Studios i Montreux, eigd av rockebandet Queen, og i Attalens var han lydteknikar og produsent for mange album av Queen, David Bowie og andre artistar. Richards spelte òg keyboard på sommeplater. Han driv òg med innspeling av konsertar på hendingar som Montreux Jazz Festival.

## Utvald diskografi
Album (med-)produsert av David Richards:
* Roger Taylor – *[[Strange Frontier]]* (1984)
* Jimmy Nail –  *Take It or Leave It* (1985; singel: «Love Don't Live Here Anymore»)
* Feargal Sharkey –  *Feargal Sharkey* (1985; singel: «Loving You»)
* Queen – *[[A Kind of Magic]]* (1986)
* Iggy Pop – *[[Blah Blah Blah]]* (1986)
* Magnum – *[[Vigilante]]* (1986)
* Virginia Wolf – *[[Virginia Wolf av Virginia Wolf|Virginia Wolf]]* (1986)
* David Bowie – *[[Never Let Me Down]]* (1987)
* The Cross – *[[Shove It]]* (1988)
* Freddie Mercury og Montserrat Caballé – *[[Barcelona av Freddie Mercury|Barcelona]]* (1988)
* Queen – *[[The Miracle av Queen|The Miracle]]* (1989)
* Queen – *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]* (1991)
* David Bowie – *[[The Buddha of Suburbia av David Bowie|The Buddha of Suburbia]]* (1993)
* David Bowie – *[[Outside av David Bowie|Outside]]* (1995)
* Queen – *[[Made in Heaven]]* (1995)

Andre:
* Queen – *[[Live Killers]]* (1979; assisterande lydteknikar)
* Yes – *[[Going for the One]]* (1977; assisterande lydteknikar)
* Roger Taylor – *[[Fun in Space]]* (1981)
* Queen – *[[Live Magic]]* (1986; spelt inn av Mack og Richards)
* Brian May – *[[Back to the Light]]* (1992; lydteknikar, innspeling og miksing)
* Brian May – *[[Another World av Brian May|Another World]]* (1998; innspeling og miksing)
* Samael – *[[Eternal av Samael|Eternal]]* (1999; innspeling og miksing)

## Bakgrunnsstoff
* www.mountainstudios.com 
David Richards' Full Discography

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Richards (record producer)|David Richards (record producer)]]» frå ,  den 23. september 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Erdal Kızılçay

**Erdal Kızılçay** (fødd kring 1950) er ein multi-instrumental (bassgitar, oud) musikar av tyrkisk opphav som har arbeidd med mange artistar, mellom andre David Bowie. Han var medlem av Tin Machine for det første albumet deira. Han bur i Aegerten i Sveits.

## Diskografi
### Med David Bowie
**[[Lodger]]* (1979)
**[[Never Let Me Down]]* (1987)
**[[The Buddha of Suburbia av David Bowie|The Buddha of Suburbia]]* (1993)
**[[Outside av David Bowie|1. Outside]]* (1995)

### Med Iggy Pop
**[[Blah Blah Blah]]* (1986)

### Med Bowie og Roger Waters
**[[albumet When the Wind Blows|When the Wind Blows]]*

### Med Tin Machine
**[[Tin Machine av Tin Machine|Tin Machine]]* (1989)

### Med Jane Siberry
**[[When I Was a Boy]]* (1993)

### Med Jacques Dutronc
**[[Jacques Dutronc au casino]]* (1992)
**[[Brèves Rencontres]]* (1995)

### Med Andreas Vollenweider
**[[Vox (album)|Vox]]* (2004)

### Solo
**[[Fahrünnisa]]* (1996)

### Musikalsk leiar
**[[filmen Hercules (1997)|Hercules]]*
**[[Quest for Camelot|Magic Sword]]*
Sid McGinnis

**Sid McGinnis** ()  er ein amerikansk musikar best kjent som gitarist i The CBS Orchestra, som er husbandet til *[[Late Show with David Letterman]]*.

Har turnert med artistar som Barry Manilow, Peter Gabriel, Carly Simon og Laurie Anderson. Han har òg spelt på platene til blant andre Dire Straits, Ashford & Simpson, David Lee Roth, Paul Simon, Simon & Garfunkel, Bob Dylan, David Bowie og Leonard Cohen.

McGinnis vart med i The World's Most Dangerous Band i 1984, som var *[[Late Night with David Letterman]]* sitt husband. Han var eigentleg berre invitert til å spele gitar med bandet ei veke, men enda opp med å bli den faste gitaristen. Då David Letterman skifta frå NBC til CBS og *Late Show with David Letterman* i 1993, vart han med på lasset og er framleis eit av medlemmane i The CBS Orchestra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sid McGinnis|Sid McGinnis]]» frå ,  den 23. september 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Biografi hos CBS
Børud-gjengen

**Børud-gjengen**, seinare kjend som **Arnold B Family**, er ei norsk kristen musikkgruppe som vart starta opp av familien Arnold og Anne-Marie Børud tidleg på åttitalet på Hamar.

## Historie
Arnold Børud, som var gospelmusikar og kordirigent hadde gjeve ut både soloplater og ein cd saman med kona Anne-Marie før Børud-gjengen vart starta. Ekteparet har borna Thomas Børud (f. 1970), Linda Børud (f. 1974) og Ole Børud (f. 1976). Den fyrste plata til Børud-gjengen kom ut då alle tre borna var fødde. 

Børud-gjengen var ei produktiv gruppe og gav ut fleire plater, og også solo-cdar; *Alle skal få vite det* med Ole Børud og *Linda Børud synger med barn*.

Den fyrste plata gjeven ut under namnet Arnold B Family var *Du løfter meg opp* frå 1993. No var alle borna vaksne, og kona til Thomas, Elin Børud vart med som musikar. Seinare blei også ektemannen til Linda, Tomas Lindéh med.

Arnold B Family har tre gonger delteke i Melodi Grand Prix. Fyrste gongen var i 1995 med *La oss feire livet*. Då enda dei på andreplass med 327 poeng, berre slått av Secret Garden med 404 poeng for *Nocturne*. Denne songen gjekk vidare til å vinna Eurovision seinare det året. 

Andreplassen frå 1995 vart gruppa si beste MGP-plassering. Under Melodi Grand Prix 1996 forsøkte dei med *Din smittende glede*, men enda på sjetteplass. Deira tredje forsøk, *When I Am Looking* frå Melodi Grand Prix 2000 kom på ein sjuandeplass.

Den foreløpig siste cden til Arnold B Family fekk namnet *Come To Me* og vart utgjeven i 2001. Fleire av medlemmene i gruppa har eigne solokarrierar. I tillegg har borna til Arnold Børud no sjølve born som gjev ut cd-ar, nemleg Lisa Børud, Sofie Børud, Dennis Lindéh og Emmy & Ella Lindéh.

## Diskografi (ufullstendig)

### Børud-gjengen

* *Børud-gjengen 1* 
* *Livet er herlig*
* *I farta*
* *Fest og glede - 10 år med Børud-gjengen*
* *Ole Børud - Alle skal få vite det*
* *Jul med Børud-gjengen* (1989)
* *Virkeligst av alt* (1990)
* *Linda Børud synger med barn*

### Arnold B Family

* *Du løfter meg opp* (1993)
* *World Tour*
* *Livslyst* (1995)
* *La oss feire livet* (singel, 1995) 
* *Daddy* (1998)
* *Put your Hand in the Hand* (singel, 1998)
* *Come To Me* (2001)

## Kjelder

* Bokmålswikipedia om Arnold B Family, henta inn 22. september 2011.
* Børud-gjengen sine cdar på Musikkonline.no
* Arnold B Family sine cdar på Musikkonline.no
* Rockipedia.no med 2 singlar og ein cd av Arnold B Family
* Børudgjengen sine cdar på Mudistore.no 
* Arnold B Family sine cdar på Mudistore.no 

## Bakgrunnsstoff

* Bokmålswikipedia om Melodi Grand Prix 1995, henta inn 22. september 2011.
* Bokmålswikipedia om Ole Børud, henta inn 22. september 2011.
* Bokmålswikipedia om Thomas Børud, henta inn 22. september 2011.
* Bokmålswikipedia om Arnold Børud, henta inn 22. september 2011.
Reeves Gabrels

**Reeves Gabrels** () er ein amerikansk gitarist, soloartist, låtskrivar, og produsent. 

Han har spelt for mange artistar, men er mest kjend for innsatsen sin i bandet Tin Machine (1988-1992) og for å vere David Bowie sin faste gitarist fram til 1999. Den eksentriske og virtuose spelestilen hans har ført til både begeistring og fortviling hos dei som har høyrt han. Reeves Gabrels har òg jobba saman med The Cure, Ozzy Osbourne, Frank Black og ei rekkje andre artistar.

Gabrels har gjeve ut tre album under eige namn. *The Sacred Squall Of Now* (1995), *Ulysses* (2000) og *Rockonica* (2005). På desse albuma figurerer David Bowie, Charlie Sexton, Frank Black, Dave Grohl, Gary Oldman og Robert Smith. Han gav i 1995 òg ut den eksperimentelle jazzskiva *A Night in Amnesia* saman med gitaristen David Tronzo. Han spelte òg i band som Modern Farmers og Bentmen som begge gav ut album med Gabrels som gitarist.

Gabrels har òg laga filmmusikk og musikk til spela **' og ''[[Deus Ex]]''. 

==Diskografi==
**Tin Machine**
*[[Tin Machine av Tin Machine|Tin Machine]] (1989)
*[[Tin Machine II]] (1991)
*[[Tin Machine Live: Oy Vey, Baby]] (1992)

**David Bowie**
*[[Outside av David Bowie|Outside]] (1995)
*[[Earthling]] (1997)
*[['hours...']] (1999)

**Solo*'
*The Sacred Squall of Now (1995)
*Ulysses (Della Notte) (2000)
*Rockonica (2005)
*Reeves Gabrels and His Imaginary Friends (2015)
*Imaginary Friends Live (2017)

==Kjelder== 
<div class="references-small">
**Denne artikkelen bygger på «Reeves Gabrels» frå ,  den 23. september 2011.''  
 

## Bakgrunnsstoff
*reevesgabrels.net  - offisiell nettstad
*My Space.
*Reevz.net  - ei tilhengjarside
Væpna styrkar

**Væpna styrkar** i eit land er statleg støtta forsvars- og kampstyrkar og organisasjonar. Slike styrkar har som regel som føremål å fremja interessene og politikken til styresmaktene i landet, og verna det mot fiendar utanfrå. Dei væpna styrkane kan omfatta militære og i nokre høve også paramilitære styrkar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Armed forces|Armed forces]]» frå ,  den 23. september 2011.*
Hunt Sales

**Hunt Sales** () er ein amerikansk trommeslagar, som i lag med broren Tony Sales har spelt med Todd Rundgren, Iggy Pop og Tin Machine med David Bowie.

## Bakgrunn
Sales er son av tv-komikaren Soupy Sales (1926-2009) og Barbara Fox (1931– 2017). Han voks opp i Detroit i Michigan med den eldre broren Tony Sales (f. 1951).

Hunt spelte trommer i bandet til broren, Tony and the Tigers. Tony and The Tigers gav ut songen «Turn It on Girl», som blei ein mindre lokal hitt i Detroit.  Gruppa var med to gonger på fjernsynsprogrammet *Hullabaloo*: 20. desember 1965, med Jerry Lewis som programleiar, og 4. april 1966 med faren Soupy Sales som programleiar.

Hunt og Tony arbeidde med artistar og grupper om Chequered Past, David Bowie, Iggy Pop, Todd Rundgren, Bob Welch, Andy Fraser frå Free, Harry Dean Stanton and The Cheap Dates, The Hunt Sales Memorial, Tin Machine (med Bowie), og andre frå 1989 til 1994.

## Verk
### Med Todd Rundgren
* *[[Runt]]* (1970)
* ** (1971)

### Med Paris
* *[[Big Towne, 2061]]* (1976)

### Med Iggy Pop
* *[[Kill City]]* (innspelt 1975, gjevne ut 1977)
* *[[albumet Lust for Life|Lust For Life]]* (1977)
* *[[TV Eye Live 1977]]* (1978)

### Med Tender Fury
**[[Garden of Evil]]* (1990)

### Med Tin Machine
**[[Tin Machine av Tin Machine|Tin Machine]]* (1989)
**[[Tin Machine II]]* (1991)
**[[Tin Machine Live: Oy Vey, Baby]]* (1992)

### Anna
* *[[Heard It on the X]]*, som del av Los Super Seven (Telarc, 2005)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hunt Sales|Hunt Sales]]» frå ,  den 23. september 2011.*
Tony Sales

**Tony Fox Sales** () er ein amerikansk bassgitarist, og i lag med broren Hunt Sales, har han spelt i lag med Todd Rundgren, Iggy Pop og Tin Machine med David Bowie.

## Bakgrunn
Sales var fødd i Cleveland i Ohio som son av tv-komikaren Soupy Sales (1926-2009) og Barbara Fox (1931– 2017). Han voks opp i Detroit i Michigan med den yngre broren Hunt Sales (f. 1954).

Det fyrste bandet hans var Tony and the Tigers, der Hunt spelte trommer. Tony and The Tigers gav ut songen «Turn It on Girl», som blei ein mindre lokal hitt i Detroit.  Dei var to gonger på fjernsynsprogrammet *Hullabaloo*: 20. desember 1965, med Jerry Lewis som programleiar, og 4. april 1966 med faren Soupy Sales som programleiar.

Tony og Hunt arbeidde med artistar og grupper om Chequered Past, David Bowie, Iggy Pop, Todd Rundgren, Bob Welch, Andy Fraser frå Free, Harry Dean Stanton and The Cheap Dates, The Hunt Sales Memorial, Tin Machine (med Bowie), og andre frå 1989 til 1994.

## Diskografi
### Med Todd Rundgren
**[[Runt]]* (1970)
*** (1971)
* *[[Something/Anything?]]* (1972)

### Med Iggy Pop
**[[Kill City]]* (spelt inn 1975, gjeven ut 1977)
**[[Sister Midnight]]* (innspelt 1977, gjeven ut 1999)
**[[albumet Lust for Life|Lust For Life]]* (1977)
**[[TV Eye Live 1977]]* (1978)

### Med Tin Machine
**[[Tin Machine av Tin Machine|Tin Machine]]* (1989)
**[[Tin Machine II]]* (1991)
**[[Tin Machine Live: Oy Vey, Baby]]* (1992)

### Solo
**[[Hired Guns]]* (2008)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Sales|Tony Sales]]» frå ,  den 23. september 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Tony Sales på MySpace
*[ Tony Sales] på Allmusic
*Tony Sales på  IMDb
*Sales-brørne si heimeside
Heaven's in Here

«**Heaven's in Here**» er det første sporet på det sjølvoppkalla debutalbumet av det engelsk-amerikanske hardrockbandet Tin Machine. Songen er skriven av David Bowie og vart gjeven ut som den første singelen frå albumet i 1989. 

Han vart framført på Tin Machine-turneen i 1989 og It's My Life-turneen i 1991-1992, og eit konsertopptak av songen kom ut på konsertalbumet *[[Tin Machine Live: Oy Vey, Baby]]* (1992).

## Bakgrunn og utgjeving
«Heaven's in Here» var den første songen bandet skreiv og spelte inn i lag, og han kom til i løpet av omtrent ein dag, sjølv om miksing og overdubbing fortsette i månadane etterpå. Det var òg både den første og siste songen Tin Machine spelte i lag på scenen.

Det vart laga ein musikkvideo for songen av Julien Temple. Songen vart forkorta ned til fire minutt og var meint for ein singel, men han kom berre ut på ein promosingel.

Opningsriffet på songen vart stundom framført som intro til konsertversjonar av «The Jean Genie» under Earthling-turneen til Bowie i 1997, der Gabrels var gitarist.

## Innhald
# «Heaven's in Here» (redigert versjon) – 4:17
# «Heaven's in Here» (albumversjon) – 6:05

## Medverkande
**Tin Machine**
* David Bowie – solovokal, rytmegitar
* Reeves Gabrels – sologitar
* Hunt Sales – trommer, korvokal
* Tony Sales – bass, korvokal

**Produsentar**
* Tin Machine
* Tim Palmer

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heaven&#39;s in Here|Heaven&#39;s in Here]]» frå ,  den 11. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Pegg, Nicholas, *The Complete David Bowie*, Reynolds & Hearn Ltd, 2000,
Genji-soga

***Genji-soga*** (japansk 源氏物語, *Genji monogatari*) er ein japansk roman skriven av Shikibu Murasaki under Heiantida tidleg på 1000-talet. Han er kjend som ein av dei tidlegare psykologiske romanane og eit av Japans største bidrag til verdenslitteraturen. Ho er også eit av dei første japanske verka nedskrivne på japansk. Boka blei til som ein framhaldsroman skriven av Murasaki for japanske adelskvinner.

Verket er blitt omsett fleire gonger frå klassisk til moderne japansk, av Yosano Akiko, Jun'ichirō Tanizaki og Fumiko Enchi og til engelsk. Det finst inga norsk omsetjing.

## Bakgrunnsstoff
* ''The Tale of Genji, 1654''  Library of Congress, Asian Division. 
* ''Japanese Literature - Including Selections from Genji Monogatari and Classical Poetry and Drama of Japan'' 
* The Texts of ''Genji Monogatari'' ved University of Virginia Library.
* Tresnitt til ''Genji-soga''  ved UNESCO Global Heritage Pavilion.
* Skanna bileterull til ''Genji-soga'' 
* ''The Tale of Genji''. Fotografiguide.
* Slektstre til ''Genji-soga''.

## Kjelder
*

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tale of Genji|Tale of Genji]]» frå ,  den 23. september 2011.*
Under the God

«**Under the God**» er den første offisielle singelen til det engelsk-amerikanske bandet Tin Machine, frå det sjølvoppkalla debutalbumet deira frå juni 1989.

## Songinformasjon
«Under the God», kom frå ein demo som opphavleg heitte «Night Train», og var ein song som kraftig kritiserte nynazisme.

Sjølv om «Heaven's in Here» i røynda var den første singelen på albumet, vart denne berre gjeven ut som ein promosingel, slik at «Under the God» vart den første offisielle singelen for sal. Han kom ut etter at albumet var gjeven ut.

## Musikkvideo
Bandet valde å ikkje lage musikkvideo for kvar enkelt singel på albumet, og skapte i staden 13 minuttar lang megamix-video av somme av songane. Videoen vart regissert av Julien Temple. «Under the God» vart filma som ei framsyning, der publikum stormar scenen.

## Konsertopptak
«Under the God» vart framført på både Tin Machine-turneen i 1989 og It's My Life-turneen i 1991-192. Eit konsertopptak av songen, spelt inn i Sapporo i Japan i 1992, vart inkludert på konsertalbumet *[[Tin Machine Live: Oy Vey, Baby]]* (1992).

## Innhald
;7"-versjonen

# «Under the God» (Bowie) – 4:06
# «Sacrifice Yourself» (Bowie, Sales, Sales) – 2:08

;10"/12"/CD-versjonen

# «Under the God» (Bowie) – 4:06
# «Sacrifice Yourself» (Bowie, Sales, Sales) – 2:08
# «The Interview» (eit intervju med bandet) – 12:23

## Medverkande
**Produsentar**
* Tin Machine
* Tim Palmer

**Musikarar**
* David Bowie – solovokal, rytmegitar
* Reeves Gabrels – sologitar
* Hunt Sales – trommer, korvokal
* Tony Sales – bassgitar, korvokal

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Under the God|Under the God]]» frå ,  den 11. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Pegg, Nicholas, *The Complete David Bowie*, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, 

## Bakgrunnsstoff
*
Songen Tin Machine

«**Tin Machine**» er ein song som bandet Tin Machine tok namnet sitt frå, eit spor frå debutalbumet deira, som òg har same namn. Han vart gjeven ut på singel i september 1989 som ei dobbel A-side i lag med eit konsertopptak av Bob Dylan-songen «Maggie's Farm».

## Songutvikling og konsertopptak
I følgje Reeves Gabrels var det Sales-brørne som foreslo å kalle opp bandet etter denne songen. Dei meinte «det er som å ha sin eigen temasong».

«Maggie’s Farm» og dei andre konsertopptaka vart spelte inn på konserten til bandet på La Cigale i Paris den 25. juni 1989. Begge songane hadde musikkvideoar – «Tin Machine» hadde eit klipp frå videoen til Julien Temple som ei liksom-framsyning der fansen stormar scenen, som gjer at Bowie blør naseblod. «Maggie’s Farm» vart spelt inn live. Den doble A-sida nådde 48. plassen på den britiske singellista. 

Konsertversjonen av «Bus Stop» (òg gjeven ut som countryversjonen) kom sidan ut som bonusspor på Virgin Records-utgåva av *[[Tin Machine av Tin Machine|Tin Machine]]* frå 1995.

## Innhald
**7"-versjonen**
# «Tin Machine» (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 3:34
# «Maggie's Farm» (Live) (Dylan) – 4:29

**12"-versjonen**
# «Tin Machine» (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 3:34
# «Maggie’s Farm» (Live) (Dylan) – 4:29
# «I Can't Read» (Live) (Bowie, Gabrels) – 6:13

**CD-versjonen**
# «Tin Machine» (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 3:34
# «Maggie's Farm» (Live) (Dylan) – 4:29
# «I Can't Read» (Live) (Bowie, Gabrels) – 6:13
# «Bus Stop» (Live) (Bowie, Gabrels) – 1:52

## Medverkande
**Produsentar**
* Tin Machine
* Tim Palmer

**Musikarar**
* David Bowie – vokal, gitar
* Reeves Gabrels – sologitar
* Hunt Sales – trommer, vokal
* Tony Sales – bass, vokal

**Andre medverkande**
* Kevin Armstrong – rytmegitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tin Machine (song)|Tin Machine (song)]]» frå ,  den 11. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Pegg, Nicholas, *The Complete David Bowie*, Reynolds & Hearn Ltd, 2000, 

 

## Bakgrunnsstoff
*
Prisoner of Love av Tin Machine

«**Prisoner of Love**» er ein song av Tin Machine gjeven ut på det sjølvoppkalla debutalbumet deir ai 1989. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i oktober 1989.

## Songutvikling
Bowie hevda på den tida at han skreiv songen for den dåverande kjærasten Melissa Hurley. Han framstår som eit verdsleg råd frå songaren til hans naive, yngre kjæraste.

## Konsertopptak og video
Bandet valde å ikkje lage noko musikkvideo for singlane frå albumet, og skapte i staden ein 13 minuttar lang megamix-video, der «Prisoner of Love» var med. Videoen, regissert av Julien Temple, vart ikkje gjeve ut kommersielt før 30-årsjubileet i 2019.

«Prisoner of Love» vart framført på Tin Machine-turneen i 1989. Singelen kom ut i lag med konsertopptak spelte inn på La Cigale i Paris den 25. juni 1989. Ei utgåve av singelen kom ut som ein hjarteforma 7" biletdisk. Han gjekk ikkje inn på singellistene nokon stad.

## Innhald
**7"-versjonen**
#«Prisoner of Love» (Edit) (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 4:09
#«Baby Can Dance» (Live) (Bowie) – 6:16

**12"/CD-versjonen**
#«Prisoner of Love» (Edit) (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 4:09
#«Baby Can Dance» (Live) (Bowie) – 6:16
#«Crack City» (Live) (Bowie) – 5:13
#«Prisoner of Love» (LP version) (Bowie, Gabrels, Sales, Sales) – 4:15

## Medverkande
**Produsentar**
* Tin Machine
* Tim Palmer

**Musikarar**
* David Bowie – vokal, gitar
* Reeves Gabrels – sologitar
* Hunt Sales – trommer, vokal
* Tony Sales – bass, vokal

**Andre medverkande**
* Kevin Armstrong – rytmegitar

## Bakgrunnsstoff
* 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prisoner of Love (Tin Machine song)|Prisoner of Love (Tin Machine song)]]» frå ,  den 11. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Pegg, Nicholas, *The Complete David Bowie*, Reynolds & Hearn Ltd, 2000,
I Can't Read

«**I Can't Read**» er ein song skriven av David Bowie og Reeves Gabrels for Tin Machine på debutalbumet deira i 1989. Songen vart sidan spelt inn på ny av Bowie og Gabrels i 1997 og framført på konsertane til Bowie seint i 1990-åra. 

## Bakgrunn
Bowie skildra songen som «full av anger og smerte. Eg forventar at det er når jobbar går galt, og heimen eigentleg ikkje kjennest varm lenger, og du ikkje treng nokon  - du latar som du ikkje gjer det  - og du hamnar i ein slik tilstand.»

Bowie spelte inn to nye versjonar av songen i 1997, ein for filmen *[[filmen The Ice Storm|The Ice Storm]]* og ein annan versjon for albumet *[[Earthling]]* (1997). Denne sistnemnde versjonen kom ikkje ut før på *[[Is It Any Wonder? av David Bowie|Is It Any Wonder?]]* (2020). *Ice Storm*-versjonen kom ut på singel i Tyskland og Skandinavia på Velvel Records i desember 1997. I januar 1998 kom han òg ut i Australia på Shock Records under eksklusiv lisens frå Velvel Records. Singelen låg tre veker inne på topp 200 i Storbritannia, der han nådde 73. plassen. 

## Innhald
### 1997-singel / filmversjon
Singelen frå 1997 inneheld begge versjonane av songen. Den korte versjonen kom ut på lydsporet til «The Ice Storm» og den «lange versjonen» kom ikkje ut andre stader før EP-en *Is It Any Wonder?* i 2020.

#### CD: Velvel / ZYX 8757-8 (Tyskland)

# «I Can't Read» (kort versjon) (Bowie, Gabrels) – 4:40
# «I Can't Read» (lang versjon) (Bowie, Gabrels) – 5:30
# «This Is Not America» (Bowie, Metheny) – 3:48

### 2020 ''Is It Any Wonder?''-versjonen
# «I Can't Read '97» (Bowie, Gabrels) - 5:27

## Konsertopptak
* Eit konsertopptak frå 1989 vart gjeven ut på singelen «Tin Machine».
* Eit anna konsertopptak frå It's My Life-turneen-turneen til Tin Machine i 1991 vart gjeven ut på konsertalbumet *[[Tin Machine Live: Oy Vey, Baby]]* i 1992.
* Ein akustisk versjon av singelen frå 1997 vart framført av Bowie og Reeves Gabrels for radiostasjonen WRXT i Canada den 16. oktober 1997.
* Eit konsertopptak spelt inn i 1999 kom ut på *[[VH1 Storytellers av David Bowie|VH1 Storytellers]]* (2009)

## Salslister

## Coverversjonar
* Robert Lurie Collective - *Loving the Alien: Athens Georgia Salutes David Bowie*
* Tim Bowness og Samuel Smiles - *Diamond Gods: Interpretations of Bowie* (2001)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Can&#39;t Read|I Can&#39;t Read]]» frå ,  den 11. september 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*