open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Det Kongelige Bibliotek

**Det Kongelege Bibliotek** utgjer saman med Statsbiblioteket i Århus det danske nasjonalbiblioteket. Etter ei samanslåing av Københavns Universitetsbibliotek og Det Kongelege Bibliotek til éin institusjon i 2005 er det offisielle namnet Det Kongelege Bibliotek, Nationalbibliotek og Københavns Universitetsbibliotek. 

Biblioteket har røter tilbake til Det Kongelege Bibliotek som vart grunnlagt av Frederik III i 1661–1663 og Universitetsbiblioteket som vart grunnlagt i 1482.

Samlinga utgjer per 2011 6 100 000 bøker og tidsskrift, 18 300 000 trykk og fotografi, 7 400 000 pamflettar, brosjyrar
osb. og 1 200 000 anna materiale, totalt 33 000 000.

Biblioteket har hovudsete på Slotsholmen i København der Den Sorte Diamant utgjer fasaden til biblioteket mot vatnet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Det Kongelige Bibliotek|Det Kongelige Bibliotek]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Mihaela Melinte

**Mihaela Melinte** () er ein rumensk tidlegare sleggjekastar frå Bacău. Ho tok gullmedaljen i øvinga ved europameisterskapen 1998 og verdsmeisterskapen 1999. Melinte sette tre verdsrekordar i sleggjekast, den siste på 76,07 meter frå 1999 gjaldt i seks år. Straks føre Sommar-OL 2000 i Sydney testa ho positivt på nandrolon og vart utestengd i to år.

## Aktiv
Sommaren 1997 vann Melinte sleggjetevlinga både under ungdoms-EM i Turku og universiaden i Catania, med vinnarkast på høvesvis 70,26 m og 69,84 m. Året etter vart ho europameister i Budapest. Gjennom 1999-sesongen forbetra Melinte verdsrekorden i sleggjekast tre gongar, sist til 76,07 meter i tyske Rüdlingen den 29. august 1999. Etter å ha forsvart studentmeister-tittelen i Palma de Mallorca i juli månad med eit bestekast på 74,26 m, vart ho 24. august verdsmeister med 75,20 meter. Fem dagar etter ho tok VM-gullet sette ho altså verdsrekorden, ein rekord som var sletta av russiske Tatjana Lysenko knapt seks år seinare.

### Doping
Ved stemnet Notturna di Milano i 2000 vart Melinte avslørt for å ha brukt det anabole steroidet nandrolon. Då det rumenske friidrettsforbundet ikkje vart informert om dopingfunnet og utestenginga, møtte Melinte opp på olympiastadion i Sydney, for så å verte bortvist frå arenaen.

Melinte gjorde comeback i sleggjeringen i 2003. Ho kvalifiserte seg til VM-finalane i 2003 og 2005, men makta ikkje å melde seg på i medaljestriden. Etter utstenginga i 2000 kasta ho aldri 72 meter i sleggje. 

Tolv gongar vart Melinte kåra til rumensk meister i sleggjekasting.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 71,17 m, framom Olga Kuzenkova 69,28 m
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 75,20 m, framom Olga Kuzenkova (72,56 m)
*VM 2003 i Paris: Nr 6 – 68,69 m
*VM 2005 i Helsinki: Nr 11 – 64,31 m
*EM 2006 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (63,96 m =nr 20)
*VM 2007 i Osaka:  Utslått i kvalifiseringa (62,40 m =nr 33)

## Kjelder

 

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mihaela Melinte|Mihaela Melinte]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mihaela Melinte|Mihaela Melinte]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*
Det Kongelige Biblioteks Have

**Det Kongelige Biblioteks Have**, eller **Bibliotekhaven** , er eit hageanlegg på Slotsholmen i København. Det vart innvigd i 1920 på staden der den tidlegare Tøjhushavnen låg. Rundt hagen ligg Tøjhusmuseet, Det Kongelege Bibliotek og Provianthuset. 

I 1863–1864 vart den gamle krigshamna til kong Kristian IV, Tøjhushavnen, kasta igjen etter å ha lege unytta i mange år. I åra etter vart det oppført fleire militære verkstadsbygningar på staden. 

I 1898–1906 vart det oppført ein ny bygning til Det Kongelige Bibliotek på tomta etter teikningar av ppHans J. Holm]], og biblioteket flytta frå lokala i Frederik III sin gamle bibliotekbygning til den nye bygningen. I 1920 bygde hagearkitekten Jens Peder Andersen og arkitektane Thorvald Jørgensen og Johannes Magdahl Nielsen eit hageanlegg framfor biblioteket på det området der krigshamna tidlegare hadde lege. Eit lite basseng midt i hagen minner om hamna. I tillegg er det mura inn gamle fortøyingsringar frå krigshamna i muren ved enden av hagen. 

To indre gardar og forarealet mot hamna er utforma av Edvard Glæsel.
I 1923 vart anlegget premiert av Foreningen til Hovedstadens Forskønnelse.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Det Kongelige Biblioteks Have|Det Kongelige Biblioteks Have]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
Museum Ovartaci

**Museum Ovartaci** er eit kombinert kunstmuseum og psykiatrisk, historisk museum som ligg på Risskov Psykiatriske Hospital i det nordlege Aarhus i Jylland.

Museet rår over ca. 9 000 verk – der 850 er utstilt – som alle har det til felles at dei er skapt av kunstnarar med psykiske lidingar. Museet er oppkalla etter Ovartaci, som i 56 år var innelukka på Risskov, og som i same periode skapte fleire verk, seinare hylla av Asger Jorn og Per Kirkeby. Sistnemnde er protektoren til museet.

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Museum Ovartaci|Museum Ovartaci]]» frå ,  den 16. oktober 2016.*
British Steel

**British Steel** kan visa til:

;Stålselskap
*British Steel Corporation (BSC), eit offentleg britisk stålselskap frå 1967 til 1988
*British Steel plc, den privatiserte etterfølgjaren til BSC frå 1988 til 1999, då det blei del av Corus Group (seinare del av Tata Steel)
*British Steel Ltd, eit selskap skipa i 2016 etter at Greybull Capital kjøpte delar av Tata Steel Europe 

;Anna
*British Steel av Judas Priest, eit heavy metal-album frå 1980
*Yachten «British Steel», ein ketch på  59 fot (18 m) frå 1970 som Chay Blyth utførte ei jordomsegling med i 1970/71.
Black Hill

**Black Hill** er soloprosjektet til den ungarske gitaristen og låtskrivaren Csarnogurszky István. Prosjektet starta hausten 2014 og er eigentleg sideprosjektet til István. Musikken til Black Hill svever kring akustiske og elektriske gitarar som teiknar rolege stemningslydbilete. På utgjevingane har István alltid med seg éin gjestemusikar.

## Diskografi
**Black Turns Grey* (2014)
**Bridges of the South* (2015)
**On a deserted path* (2016)
**Rivers & Shores* (2016)

## Kjelder
Christian L. Rolfsen

**Christian Lange Rolfsen** () var ein norsk advokat og Høgre-politikar frå Drammen som i 1923-24 var justisminister i Berge-regjeringa.

Rolfsen var son til ein sorenskrivar. Han gjekk i faren sine fotspor og vart cand.jur. i 1888. 1888-89 var han fullmektig hos sakførar H. Berg på Elverum. Deretter arbeidde han ved sorenskrivarkontoret i Tune til 1894, som konstituert sorenskrivar 1892-94. Våren 1895 tok han over ei sakførarforretning i Fredrikstad og var advokat i byen til 1912. Han var så byfut i Drammen til februar 1923, då han vart utnemnd til lagmann i Borgarting og Agder lagdømme. Tre månader seinare, 30. mai 1923 vart han statsråd i Justisdepartementet, ein posisjon han hadde til 24. juli 1924. Han gjekk då tilbake til lagmannsjobben i Drammen.

Rolfsen var aktiv i politikken for partiet Høgre. Perioden 1901-12 var han vald inn i Fredrikstad bystyre, ordførar i kommunen 1904–09. Han sat så perioden 1910-12 på Stortinget, vald frå einmannskrinsen Fredrikstad. På Tinget var han nestformann i Justiskomiteen.

## Kjelder

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Romsonden Schiaparelli

**Schiaparelli** var ein marssonde frå Den europeiske romfartsorganisasjonen (ESA) og ein del av ExoMars-programmet. Han vart skild frå banesonden ExoMars Trace Gas Orbiter (TGO) nær Mars 16. oktober 2016, og styrta ukontrollert inn i marsyta tre dagar seinare.

Ei undersøking av den mislukka landinga kom fram til at motstridande informasjon i datamaskina til landaren valda styrten. Landingsprosedyrane enda for tidleg, mellom anna fyrte landingsrakettane av for berre 3 sekund i staden for 30 sekund. Ein del data vart sendt attende under landinga som planlagt, mellom anna frå sensorar på rygg- og varmeskjolda.

Schiaparelli var meint som ei utrøyning av teknologi nytta for å gå inn i atmosfæren til Mars, dala ned gjennom denne atmosfæren og å landa på marsyta. Landaren bar òg med seg vitskaplege instrument.

## Kjelder
Teesside

**Teesside** (utalt ) er eit storbyområde i Nordaust-England rundt den eldre byen Middlesbrough. Det omfattar også dei mindre byane Billingham, Redcar, Stockton-on-Tees, Thornaby og andre busetjingar rundt elva Tees. Frå 1968 til 1974 var det eit eige administrativt område, County Borough of Teesside. Teesside er framleis eit viktig tungindustriområde, sjølv om talet på tilsette i næringa har gått ned. Tidlegare industriar som stålproduksjon (British Steel) og kjemisk industri (Imperial Chemical Industries, ICI) har i stor grad forsvunne og til ein viss grad blitt erstatta av høgteknologi, vitskapsutvikling og servicenæringar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Teesside|Teesside]]» frå ,  den 17. oktober 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
* BBC Tees
Martina Hingis

**Martina Hingis** () i Kosice) er ein sveitsisk tennisspelar fødd i Košice i dåverande Tsjekkoslovakia, no i Slovakia. Martina Hingis spelte tennis for Sveits under sommar-OL 1996 i Atlanta i USA og under sommar-OL 2016 i Rio de Janeiro i Brasil i doubles saman med Timea Bacsinszky.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Martina Hingis|Martina Hingis]]» frå , den 17. oktober 2016.*
Gotfred Hølvold

**Gotfred Johan Hølvold** () var ein norsk politikar frå Vardø, aktiv i Norges Kommunistiske Parti. Under andre verdskrigen flykta han til Sovjetunionen, der han arbeidde for Komintern og dei norske sendingane til Radio Moskva. Etter krigen var han ordførar i Sør-Varanger og NKP-representant på Stortinget.

## Liv og gjerning
Hølvold var sjømann og tidleg ein markant representant for Norges Kommunistiske Ungdomsforbund og NKP. Mellom 1928 og 1931 studerte han ved Komintern sin kaderskule i Moskva, den såkalla Lenin-skulen.

Tilbake i Noreg vart Hølvold vald inn i kommunestyret og formannskapet i Sør-Varanger. Tidleg i 1932 var han redaktør ved Kirkenes-kontoret til NKP-avisa Finnmarks Fremtid som kom ut i Vardø. Frå januar til oktober 1933 var han redaktør i avisa. Han tok deretter over redaktørstillinga i partiavisa Nordlands Arbeiderblad, ei stilling han hadde frå desember 1933 til juli 1936.

Saman med fleire NKP-medlemer flykta Hølvold seinsommaren 1940 med familien til Sovjetunionen. I månadsskiftet august/september gjekk flyktningane i land på Fiskerhalvøya. Dei vart snart frakta sørover og busett i eit jordbrukskollektiv ved tettstaden Apatity, om lag midt på Kolahalvøya. Der vart etablert ein «norsk koloni» som etter kvart talde vel 70 personar. I august-september 1941 flytta  han frå Apatity for å busette seg i Sjadrinsk, mykje lenger frå Kola-fronten.

I 1942 forlet Hølvold familien og den norske kolonien. Sidan var han mellom dei som dreiv dei norske radiosendingane frå Moskva, gjennom offisielle Radio Moskva og den langt mindre offisielle Folkesenderen Norges Frihet. Etter verdskrigen var over vart Hølvold tildelt orden «for ærefull innsats i oppbygging og forsvaret av Sovjetrepublikken» og medalje for «Heltemodig innsats i Fedrelandskrigen 1941-45».

Krigen sette djupe spor i Finnmark. Kommunistpartiet fekk over 35 prosent av røystene ved valet  Sør-Varanger hausten 1945, og Hølvold vart vald til ordførar. Sidan Kirkenes låg i ruinar, budde familien hos slektningar ved Bjørnsund i Pasvikdalen, medan Hølvold sjølv sov på jarnseng i ordførarkontoret.

Periodane 1947-55 og 1960-63 var Hølvold medlem av kommunestyret. Ved stortingsvalet i 1953 vart han med god margin vald inn på Stortinget. Som nyvald Finnmark-representant kom Hølvold i søkelyset då pressa melde at fire nordmenn i Aust-Finnmark var arrestert for spionasje, og redaktør Erling Norvik i Finnmarks Tidende brakte vidare eit rykte om at Hølvold skulle vere ein av dei. Hølvold gjekk då til injuriesak og vart presentert i eit stort oppslag i Arbeiderbladet, der han i intervju-form fordømde den sovjet-russiske spionasjen. Uttalane vekte mishag hos mange i NKP-miljøet, og Hølvold rykte få dagar seinare ut og avviste heile «intervjuet» som eit falsum.

Hølvold lukkast ikkje å verte attvald i 1957, då NKP mista to av sine tre stortingsrepresentantar. Seinare var han i årevis aktiv i Sambandet Norge-Sovjetunionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gotfred Johan Hølvold|Gotfred Johan Hølvold]]» frå ,  den 17. oktober 2016.*
Jan Jansen

**Jan Jansen** () er ein nederlandsk organist som var organist i katedralen i Utrecht frå 1987 til 2011.

Han har gitt ut fleire plater der han speler på Bätz-orgelet i Utrecht-katedralen.

I 2011 vart han utnemnd til Riddar av Oranje-Nassau-ordenen.

## Kjelder
Sven Svensen

**Sven Adolf Svensen** () var ein norsk skulemann og politikar, fødd i Nevlunghavn i dåverande Brunlanes herad. Han representerte 1922-36 Høgre på Stortinget og vert særleg hugsa for sitt bidrag til folkeskulelovene av 1936.

Far til Svensen var styrmann til sjøs. Sjølv tok han eksamen ved Asker seminar i 1881 og var så lærar i Larvik og deretter 1882-84 i Gjerpen. Her vart han kjend og gift med ei dotter til presten og seinare bispen Johannes N. Skaar. Skaar meinte Svensen måtte ta examen artium, noko han gjorde i 1886, og deretter studere teologi. I 1892 vart Svensen cand.theol.

Frå 1892 til -99 var Svensen lærar og skuleinspektør ved Aars og Voss skole i Kristiania. Saman med lærarkollega Sigurd Bretteville Jensen gav han i 1897 og 1899 ut sine fyrste lærebøker, begge basert på Bibelen.

Svensen var deretter lærar i Trondheim frå 1899 til 1918. I denne perioden skreiv han lærebøker både om grammatikk og sunnheit. Den fyrste norske grammatikken frå 1901 var på 16 sider, i 1907 auka til 24 sider. Same året gav han ut eit notat om komma-reglane.

Frå 1918 til 1934 var Svensen skuleinspektør i Drammen. Saman med Mathilde Munch skreiv han lesebøker på 1920- og 30-talet der «sakprosatekstene er på enda sterkere retur, og skjønnlitteraturen dominerer, selv om det fortsatt er med tekster om natur, det nasjonale, historie og kristen tro». Han skreiv også lærebøker til bruk i religions-undervisninga.

Svensen engasjerte seg i politikken for partiet Høgre. Bolken 1901-04 var han formannskapsmedlem i Trondheim og frå 1920-34 hadde han sete i Drammen bystyre. Hausten 1921 vart han vald til stortingsrepresentant frå Drammen, og vart attvald fire gongar. Svensen var formann i Kyrkje- og undervisningskomiteen frå 1925 til han forlet Stortinget i 1936. Gjennom den posisjonen fekk «han mykje å seia for utforminga av skuleordninga frå 1936». Folkeskuleloven av 1936 la grunnen under einskapsskulen.

## Notar

## Kjelder

*Norsk Allkunnebok. X. bandet. 1965
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sven Svensen|Sven Svensen]]» frå ,  den 17. oktober 2016.*
Hild Rolvsdotter

**Hild** eller **Ragnhild Rolvsdotter** (*Ragnhildi Hrólfsdóttur*) var ei norsk kvinne som levde på slutten av 800-talet. Ho var, etter det ein kjenner til, ei av få kvinner i norrøn tid som gjorde skaldekvad.

## Familie
Ho er nemnt i soga om Harald Hårfagre, der ho blir kalla *Hild*. Ho er òg nemnt både i Orknøyingasoga og Landnåmaboka, begge stader med namnet *Ragnhild*. Far hennar skal ha vore den mektige hovdingen Rolv Nevja (*Hrólf nefju*) og i den historisk usikre forteljinga «*Soga om kong Harald Hårfagre sine skaldar*» er det nemnt at han var frå Opplanda. Hild var gift med mørejarlen «Ragnvald den mektige og den rådkloke» (*hinn ríki eða hinn ráðsvinni*) og ho var mor til minst tre born: Ivar, Tore og Rolv. Ivar Ragnvaldsson døydde under ei hærferd som han gjorde saman med kong Harald Hårfagre. Tore Ragnvaldsson, òg kalla «Teiande», vart den nye «mørejarlen» etter at faren døydde omkring 892. Rolv Ragnvaldsson (truleg fødd omkring 860, død 932) fekk tilnamnet «Gange-Rolv» og etter norrøn og islandsk tradisjon var han identisk med den historiske Rollo av Normandie og dermed skal han ha vore tipptippoldefar til William Erobraren. Teorien er omdiskutert, men om han skulle vere rett, hadde Hild Rolvsdotter desse etterkomarane (årstala er usikre):
:Gange-Rolv (Rollo)
:Vilhelm  I (William) Langsverd (893-942) hertug av Normandie
:Rikard I (den uredde) (933-996), hertug av Normandie  
:Rikard II (den gode) (978-1026), hertug av Normandie
:Robert I (den praktfulle) (1000-1035), hertug av Normandie
:Vilhelm (William) Erobraren (1027-1087)

## Skaldedikt
Ifølgje sogene var Gange-Rolv mykje ute i viking, og ein sumar kom han «austanfrå» til Vika i Noreg og gjorde strandhogg der. Kong Harald Hårfagre lyste han då fredlaus, for det var strengt forbode å røve innanlands. Då var det at Hild fór til kongen for å be om fred for sonen sin, og gjorde dette kvadet (omsetjing):

Dette diktet er det einaste som er kjent etter Hild Rolvsdotter. Soga fortel ikkje noko om korleis kong Harald lønte Hild for kvadet hennar, og nemner berre at «Gange-Rolv for sidan vest over havet» og at han fekk seg eit stort jarlerike i Valland (Frankrike).

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Rollo Gange-Rolv Ragnvaldsson Norsk biografisk leksikon
* Den Norsk-Islandske Skjaldedigtning av Finnur Jónsson (side 305).
* Den oldnorske og oldislandske litteraturs histore av Finnur Jónsson (1.bind side 606)
Olav Bergersen

**Olav Bergersen** () var ein norsk sjøoffiser, assurandør og politikar frå Strinda i Sør-Trøndelag. Han var 1931-33 stortingsrepresentant frå byane i Trøndelag og for partiet Høgre.

Bergersen var son til ein overrettsassessor i Trondheim. Sjølv tok han eksamen ved Sjøkrigsskulen i Horten i 1901, og avanserte til kaptein i 1912, kommandørkaptein i 1934 og kommandør i 1945. Frå 1910 til -15 var han kanonkontrollør i den norske marinen, busett i Horten. Deretter var han sjef ved skadeavdelinga i Trondhjems Forsikringsselskab A/S frå 1919 til -43. Han avla dispasjøreksamen i 1921.

Under nøytralitetsvakta 1939-40 var Bergersen sjef for Trøndelag sjøforsvarsavsnitt. Våren 1942 sat han tre månader gissel i Falstad fangeleir, hausten same året i nye to månader. I februar 1943 flykta Bergersen og kona til Sverige, før han det siste krigsåret gjorde teneste ved admiralstaben i London. Deretter var han sjef for Marinekommando Trøndelag frå 1. mai til 1. august 1945.

Bergersen hadde ei rad offentlege og organisatoriske verv, mellom anna i Norsk Sjøfartsmuseum,  Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum og vitskapsselskapet i Trondheim. Han var formann 1923-26 i Trondhjems Sjømannsforening og i hovudstyret for Trøndelagsutstillingen 1930. Bergersen var også ordførar i representantskapet i Den Nordenfjeldske Kreditbank frå 1931 og styreformann i fleire reiarlag og industribedrifter.

I lokalpolitikken var Bergersen medlem av Horten formannskap 1910–15, og medlem av Trondheim bystyre 1925–37. Perioden 1926-31 var han med i sentralstyret til Høgre. I januar 1928 møtte han nokre veker som varamann til Stortinget, til dess Lykke-regjeringa vart felt 28. januar. Valbolken 1931-33 representerte han kjøpstadene Trondheim og Levanger på Stortinget, der han var medlem i Universitets- og fagskulekomitéen.

Bergersen skreiv fleire militærvitskaplege avhandlingar, mellom anna ein omfangsrik biografi om Peter Wessel, *Viceadmiral Tordenskiold*, utgjeven i 1925. Han vart tildelt Kongens fortenestemedalje i gull og var kommandør av St. Olavs Orden.

## Kjelder

* 
*
A Big Hunk o' Love

«**A Big Hunk o' Love**» er ein song skriven av Aaron Schroeder og Sid Wyche eller Sid Jaxon og ført spelt inn av Elvis Presley, som gav ut songen på singel den 23. juni 1959 på RCA Victor. Singelen toppa ''Billboard'' Hot 100 i to veker.

Presley byrja å spele songen att i 1972 då han heldt konsertar på Las Vegas Hilton i februar 1973, og han var ein del av repertoaret fram til midten av 1973. Han vart framført live siste gongen 26. januar 1974. Songen er med i dokumentarfilmen *Elvis On Tour* frå 1972 og *Aloha from Hawaii* frå 1973. 

## Innspeling
«A Big Hunk o' Love» vart spelt inn under den første og einaste innspelinga til Presley i løpet av to åra med militærteneste. Innspelinga fann stad 10. juni 1958 i Nashville. Det var første innspelinga der gitaristen Scotty Moore og bassisten Bill Black ikkje var med. Dei hadde begge spelt med Elvis sidan den første innspelinga hans for Sam Phillips i Memphis Recording Service, som seinare vart kjend som Sun Studios. Elvis hadde med seg den faste trommeslagaren D.J. Fontana og korvokalistane The Jordanaires. Resten av musikarane var studiomusikarar frå Nashville,  gitarist Hank Garland på gitar, Floyd Cramer på piano, Bob Moore på kontrabass, Buddy Harman og D.J.Fontana på trommer. Songen vart spelt inn på fire opptak, og den utgjevne versjonen var ei samanblanding av opptak tre og fire.

## Medverkande
*Elvis Presley &ndash; solovokal
*Hank Garland &ndash; sologitar
*Bob Moore &ndash; kontrabass
*D.J. Fontana, Buddy Harman  &ndash; trommer
*Floyd Cramer &ndash; piano
*Steve Sholes &ndash; produsent
*Bob Ferris &ndash; lydteknikar

## Utgjeving
RCA Victor gav ut «A Big Hunk o' Love» med «My Wish Came True» som B-side både i USA og Storbritannia. Då singelen kom ut 23. juni var det den andre utgjevinga til Presley denne innspelinga etter «I Need Your Love Tonight» med «(Now and Then There's) A Fool Such as I» den 10. mars 1959.

Singelen låg to veker på toppen av *Billboard* Hot 100, medan B-sida nådde 12. plassen. Singelen var mindre suksessrik på *[[magasinet Cashbox|Cashbox]]* Top 100 der A-sida nådde andreplassen og B-sida 23. plassen. På UK Singles Chart nådde A-sida 4. plassen. A-sida nådde òg 10. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* R&B Singles-lista.

På grunn av suksessen til songen vart den nesten singelen til Elvis ein annan Aaron Schroeder-song, «Stuck on You». «A big Hunk o' Love» var den første av fire Schroeder-songane som vart store hittar for Elvis.

## Innhald

## Andre versjonar

Songen vart omsett til tysk av Joachim Relin og kalla «Hey Babe», sungen av Ted Herold i 1959. I 1971 spelte Rauli «Badding» Somerjoki ein finskspråkleg versjon av songen kalla «Iso lemmen pala», omsett av Jarkko Laine.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Big Hunk o&#39; Love|A Big Hunk o&#39; Love]]» frå ,  den 18. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Ole Rømer Sandberg den yngre

**Ole Rømer Aagaard Sandberg** () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Furnes i Hedmark. Sandberg var i tida 1958-65 stortingsrepresentant frå Hedmark, vald for Senterpartiet. Også faren Ole Rømer Sandberg var stortingsmann.

Sandberg tok artium i 1919 og gjekk Vinterlandbruksskueln 1920/21. Dei neste åra studerte han ved Noregs landbrukshøgskole og tok eksamen i 1925. Etter faren døydde same året var han gardsstyrar på slektsgarden Hol, ein storgard i Furnes herad, til 1935. Han tok då over garden og dreiv han til 1961. Noko etter vart han også eigar av garden Kåtorp.

Sandberg var medlem av Furnes heradsstyre frå 1934 til 1959. Han var elles styremedlem 1940-45 i Potetmelfabrikantenes Salgskontor, 1941–45 i Gartnerhallen, 1946-49 i Felleskjøpet og 1949-55 i Norges landbruksvitenskapelige forskningsråd. Tida 1951-53 var han formann i Hedmark Bondelag og 1951-55 i Norges Bondelag. I tillegg til ei lang rekke andre verv var Sandberg også styremedlem i Arbeidsdirektoratet frå 1955 og nestformann 1959-64.

I krigstida var Sandberg med i Hjemmefrontens Ledelse. I 1945 var han med i Økonomisk samordningsråd og i leiinga av Erstatningsdirektoratet.

Sandberg var stortingsrepresentant frå Hedmark 1958 til 1965. På Tinget var han medlem i Finanskomiteen, nestformann i perioden 1961-65. Etter han sa nei til å verte renominert på Senterparti-lista til stortingsvalet 1965, leidde Sandberg i 1966-67 eit utval sett ned av Finansdepartementet som skulle gjere «en analyse og vurdering av vårt samlede system av skatter, avgifter, premier, subsidier og stønader i samsvar med mandat utformet av Finansdepartementet». 

I 1971 vart Sandberg utnemnd til heidersmedlem i Norges Bondelag.

Han døydde i 1985 på Hamar.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
I Need Your Love Tonight

«**I Need Your Love Tonight**» er ein song skriven av Sid Wayne og Bix Reichner og spelt inn av Elvis Presley den 10. juni 1958, i RCA Studios i Nashville i Tennessee. Han var den første av fleire singlar som vart spelt inn under ei siste innspeling før Presley drog i hæren. Han kom ikkje attende i studio før våren 1960. 

Songen nådde fjerdeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista i 1959. Han vart utgjeve som ei dobbel A-side med «A Fool Such as I», og songen låg fem veker på toppen av UK Singles Chart i mai 1959.

## I popkulturen

I 1985 spelte Alvin and the Chipmunks inn ein versjon kalla «I Need That Gold Tonight» for internasjoanle versjonar av *[[TV-serien Alvin and the Chipmunks (1983)|Alvin and the Chipmunks]]*-episode «The Gold of My Dreams».

## Andre versjonar

Songen vart omsett til tysk av Claus Ritter og framført av Tommy Kent i 1959 som «Ich brauche dich dazu». Johnny Farago omsette og framførte ein franskspråkleg versjon av songen i 1976 kalla «Donne-moi ton amour». Året etter omsette og framførte Bamse songen på ådansk som «Jeg vil nyde at få lov». Ein nederlandsk versjon omsett av Rob Peters og John Spencer, vart framført av Spencer som «Blijf bij mij vannacht» i 1985.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Need Your Love Tonight|I Need Your Love Tonight]]» frå ,  den 18. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Juliana av Norwich

**Juliana av Norwich** (), kjend på engelsk som **Julian of Norwich**, var ein engelsk mystikar og einebuar. Ho vert ofte titulert *salig*, men har aldri vorte formelt saligkåra. Juliana er ein av dei mest kjende mystikarane, og er den fyrste kvinnelege forfattaren som skreiv på engelsk.

Ein veit lite og inkje om bakgrunnen til Juliana, før ho vart einebuar. Ho busette seg i eit rom i ei kyrkje, rett utanfor bymurane til Norwich i England. Då ho døydde i cella si rundt 1423, var ho vidkjend for å vera heilag og trekte til seg vitjande frå heile Europa. Kyrkja ho budde i vart øydelagd under andre verdskrigen, men delar av cella hennar finst framleis i St. Julian's Church, som er kalla opp etter henne. Den 13. mai er minnedag over Juliana.

## ''Revelations of Divine Love''
I 1373 var Juliana alvorleg sjuk, og ein rekna med at ho låg for dauden. Ein prest vart tilkalla for å be for henne, og medan han ba heldt han eit krusifiks opp framfor henne. Ho skal då ha opplevd at all smerte og sjukdom vart borte og at ho varte friskare enn før. Etterpå skal ho ha fått ein serie på femten openberringar, og dagen etterpå endå ei. I desse openberringane opplevde Juliana at Gud gav henne innsikt i treeininga  og Kristi frelsesgjerning. Ho skreiv ned openberringane. Tjue år seinare gav ho dei ut i boka *Revelations of Divine Love*. Boka inneheld refleksjonar kring dei seksten openberringane, og legg stor vekt på Guds kjærleik til menneska, og teiknar eit bilete av eit svært nært forhold mellom menneske og Gud.

## Utgjevingar på norsk
* *Innhyllet i kjærlighet*, St. Olav Forlag, Oslo, 1986, ISBN 82-7024-045-1 (Bokmål)
* *Visjoner av Guds kjærlighet*, Oslo: Luther Forlag, 2000. ISBN 82-531-4522-5 (bokmål)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Julian av Norwich|Julian av Norwich]]» frå ,  den 18. oktober 201.*  


## Bakgrunnsstoff
*  Nettside til St. Julian's Church. Kyrkja inneheld restane av cella hennar.  
*  Heile ''Revelations of Divine Love'', kan lastast ned frå ccel.org.
*  Artikkel hos ''Catholic Encyclopedia''.
*  Anglikansk nonneorden som fokuserer på  skrifta hennar.
I Got Stung

«**I Got Stung**» er ein kjapp rock and roll-song skriven av Aaron Schroeder og David Hill og framført av Elvis Presley, som spelte han inn og gav han ut i 1958. Songen vart gjeven ut som dobbel A-side med «One Night», og nådde toppen av salslista i Storbritannia. Dette vart den siste songen Presley spelte inn i 1950-åra, den 11. juni 1958, då han drog til Nashville før militærtenesta si.

Songen vart gjeven ut på ny i Storbritannia i 2005 og nådde då toppen av singellista der i lag med «One Night».

## Andre versjonar

Songen er omsett til fleire andre språk: 
* Ein tysk versjon kalla «Wunderbar, wie du Heut' wieder küßt» skriven av Joachim Relin og framført av Ted Herold i 1958.
* Ein fransk versjon kalla «J'suis mordu» skriven av Daniel White og framført av Johnny Hallyday i 1960. 
* Ein dansk versjon kalla «Brutale løg» skriven av Bosse Hall Christensen, Paul Meyendorff, Michael Hardinger, Jens Tage Nielsen, Niels Grønbech og Michael Bundesen og framført av Shu-bi-dua i april 1974.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Got Stung|I Got Stung]]» frå ,  den 19. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Dåpskanon

Ein **dåpskanon** er ein spesiallaga kanon som er laga for å brukast ved dåp av oljeplattformer. Problemet ved dåp av oljeplattformer er at desse vanlegvis vert bygt på djupt vann og ikkje i umiddelbar nærleik av stranda, slik at den tradisjonellele metoden for å døypa og ønske hell og lukke med ei champagneflaske hengjande i ein snor ikkje kan nyttast.

«Ammunisjonen» i dåpskanonen er to kraftige spiralfjører som vert stramma. Når ein utløyser dei vert champagneflaska skoten mot målet, 20-50 m ut frå land.
Dåpskononen vart brukt ved Framnæs Mekaniske Værksted i Sandefjord og skal ha vorte brukt første gong 6. desember 1973 då oljeplattforma DB «Nordskald» vart døypt og sjøsett. 
Champagnekanonen finst i dag ved Kvalfangstmuseet i Sandefjord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dåpskanon|Dåpskanon]]» frå ,  den 19. oktober 2016.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff

*Foto av Dåpskanon frå DigitaltMuseum
Aftenposten Historie

***Aftenposten Historie*** er eit magasin utgjeve av *[[Aftenposten]]*. Per 2015 kjem historie-magasinet ut elleve gonger årleg. Redaktør er Fredrik Larsen.

## Opplag
Nettoopplagstal henta frå Mediebedriftenes Landsforening:

*2014: 26&nbsp;555
*2015: 30&nbsp;783
*2016: 33&nbsp;370
*2017: 32&nbsp;736
*2018: 30&nbsp;064

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aftenposten Historie]]» frå ,  den 19. oktober 2016.*
Bob Moore

**Bob Loyce Moore** () er ein USA-amerikansk studiomusikar, orkesterleiar og bassist som var medlem av Nashville A-Team i 1950- og 1960-åra.

## Biografi
Bob Moore var fødd i Nashville. Då han var 15 år gammal spelte han kontrabass på ein teltturné med ei gruppe frå Grand Ole Opry, og 18 år gammal byrja å han å spele med Little Jimmy Dickens. 23 år gammal fekk han tilbodet om å spele på det kjende Red Foley-programmet *[[Ozark Jubilee]]*. Han spelte på showet i Springfield i Missouri på laurdagar og reiste attende til Nashville i veka, men dette var slitsamt og etter to år drog han attende til Nashville.

Moore spelte på over 17&nbsp;000 dokumenterte innspelingar og var eit viktig medlem av The Nashville A-Team, ei gruppe studiomusikarar som var kremen av kremen i Nashville i 1950- og 1960-åra.

I 1958 spelte han på den første av mange Elvis Presley-innspelingar. Året etter slo han seg saman med Fred Foster og oppretta Monument Records, der han som musikalsk leiar på selskapet skapte arrangement for Roy Orbison. I 1960 danna han Bob Moore Orchestra og spelte inn eit album som inneheldt «Mexico», ein singel som nådde sjuandeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* poplista. Songen låg òg ei veke på toppen av Easy Listening-lista i 1961. Han selde over ein million eksemplar og Moore fekk derfor gullplate for innspelinga. Bob Moore spelte bassintroen på Roger Miller-hitten hit «King of the Road».

Moore arbeidde i fleire musikalske miljø, og spelte mellom anna på Newport Jazz Festival og var i studio med Arthur Fiedler og Boston Pops Orchestra. Han hadde sterke røter i countrymusikken og i 1994 kåra ''Life'' han til den beste countrybassisten gjennom tidene. Han har spelt med artistar som Bob Dylan, Marty Robbins, Jerry Lee Lewis, Flatt and Scruggs, Patsy Cline, Sammy Davis jr., Julie Andrews, Andy Williams, Connie Francis, Moby Grape, Wayne Newton, Quincy Jones, Burl Ives, Roger Miller og den franske songaren Johnny Hallyday.

Bob Moore vart innlemma i Musicians Hall of Fame i 2007.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Moore|Bob Moore]]» frå ,  den 19. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Bob Moore at nashvillesound.net
*Whitburn, Joel (1996). *The Billboard Book of Top 40 Hits*, 6th Edition (Billboard Publications)

## Bakgrunnsstoff
*Hyllestside av sonen til Moore, R. Stevie Moore
Buddy Harman

**Murrey Mizell «Buddy» Harman jr.** () var ein USA-amerikansk country-studiomusikar.

## Biografi
Harman var fødd i Nashville og spelte trommer på over 18&nbsp;000 innspelingar for artistar som Elvis Presley, Jerry Lee Lewis, Martha Carson, Patsy Cline, Dolly Parton, Brenda Lee, Tammy Wynette, Loretta Lynn, Roy Orbison, Connie Francis, Chet Atkins, Marty Robbins, Ray Price, Roger Miller, Johnny Cash, Willie Nelson, Waylon Jennings, George Jones, Kenny Rogers, Barbara Mandrell, Eddy Arnold, Perry Como, Merle Haggard, Reba McEntire og mange fleire.

Harman var den første faste trommeslagaren på Grand Ole Opry. Sommme av prisane Harman fekk var mellom andre «Årets trommeslagar» i 1981 frå Academy of Country Music og «Super Picker»-prisen for trommer på flest hittar frå Nashville NARAS-avdelinga i 1975 og 1976.

## Utvald diskografi
### Singlar

## Sjå òg
* The Nashville A-Team

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buddy Harman|Buddy Harman]]» frå ,  den 19. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*  Bob Moore’s Nashville A-Team
Boots Randolph

**Homer Louis «Boots» Randolph III** () var ein amerikansk musikar som er best kjend for saksofonhitten «Yakety Sax» frå 1961 (som vart signaturlåten til Benny Hill). Randolph var ein tor del av «Nashville Sound» det meste av karrieren sin.

## Biografi
Randolph var fødd i Paducah i Kentucky, og voks opp i Cadiz i Kentucky, medan han gjekk på vidaregåande skule i Evansville i Indiana.
 
Mot slutten av andre verdskrigen spelte Boots Randolph saksofon, trombone og vibrafon i United States Army Band. Etter tenesta i hæren spelte han i Dink Welch's Kopy Kats i Decatur i Illinois, frå 1948 til 1954. Han budde ei kort stund i Louisville i Kentucky, før han drog attende til Decatur for å starte si eiga gruppe. Han reiste frå Decatur i 1957.

I løpet av den over førti år lange karrieren, spelte Randolph på hundrevis av stader i lag med artistar innan pop, rock, jazz og country. Han spelte på mange innspelingar med Elvis Presley og spelte på filmmusikken til fleire av filmane til Presley, mellom anna songen «Return to Sender».

Randolph spelte for Monument Records i Nashville og spelte på Roy Orbison-hitten «Mean Woman Blues» i 1963. Han spelte òg på «Little Queenie» av REO Speedwagon, «Java» av Al Hirt, «Turn On Your Love Light» av Jerry Lee Lewis og «Rockin' Around the Christmas Tree» av Brenda Lee. Han deltok på mange av innspelingane til gitaristen Chet Atkins.

Som soloartist fekk Randolph fire singlar på topp 100 mellom 1963 og 1967. Den mest suksessrike av desse var «Yakety Sax», som nådde 35. plassen i 1963 og låg på lista i ni veker. Randolph hadde òg suksess på albumlista til *[[magasinet Billboard|Billboard]]*, med fjorten plasseringar mellom 1963 og 1972. *Boots With Strings* frå 1967 nådde 36. plassen og låg inne på lista i nesten to år.

I 1977 opna Randolph ein suksessrik klubb i Nashville kalla Printer's Alley. Han var òg ofte å sjå på fjernsynsprogrammet *[[Hee Haw]]*.

Den 3. juli 2007 døydde Randolph på Skyline Medical Center i Nashville, etter hjerneblødning. Det siste soloalbumet hans, *A Whole New Ballgame*,  kom ut berre ein månad før, 12. juni 2007.

## Diskografi

### Albums

* A «Boots with Strings» nådde òg tredjeplassen på Jazz-lista og 21. plassen på R&B-lista.
* B «Country Boots» nådde 30. plassen på country-lista.

### Singlar

## Sjå òg
*The Nashville A-Team

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boots Randolph|Boots Randolph]]» frå ,  den 19. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Trott, Walt. (1998). «Boots Randolph.» In *The Encyclopedia of Country Music*. Paul Kingsbury, Editor. New York: Oxford University Press. s.&nbsp;428–9.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* 
* Find-A-Grave
Carl Nesjar

**Carl Nesjar**, opphavleg **Carl Carlsen**, () var ein norsk målar, bilethoggar og grafikar frå Larvik.

Han er særleg kjend for sitt samarbeid med Pablo Picasso. I nærare tjue år var han Picassos utvalde fabrikant, kunstnaren som omsette Picasso sine illustrasjonar og modellar til store offentlege skulpturar. Eit slikt verk er betongrelieffa i Regjeringskvartalet i Oslo, byen der Nesjar budde store delar av livet. Nesjar er også kjend for sine seriar av isfontener som finst i byar rundt om i verda.
Charlie Hodge

**Charles Franklin Hodge** (), betre kjend som **Charlie Hodge**, var ein USA-amerikansk songar, songlærar og musikar som var ein ven av Elvis Presley.

## Biografi

Hodge byrja musikkarrieren sin i gospelkvartetten The Path Finders, med Bill Gaither, og seinare i The Foggy River Boys. Han møtte først Presley i 1955, då Presley kom bak scenen etter dei hadde spelt i Memphis i Tennessee. Dei to hamna på rekruttskulen i lag i 1958 og vart vener, og songaren vart så ein del av følgjet til Presley, som berre vart kalla «Memphis Mafia». Han song harmonivokal med Elvis og gav han vatn og handklede på scenen. Hodge var den einaste mannlege songaren som spelte inn ein duett med Elvis, i 1960 på songen «I Will Be Home Again». Det var Hodge som rådde Presley til å bruke James Burton som sologitarist, då Presley byrja å spele konsertar igjen i slutten av 1960-åra. 

Hodge budde i 17 år i heimen til Elvis i Memphis i Tennessee, Graceland, og hadde òg rom i dei andre husa Elvis hadde andre stader i landet. Hodge vart ofte rekna som den snillaste i Memphis Mafia og tenkte alltid først på Presley. 

Hodge fortsette å arbeide med arva etter Elvis i åra etter Elvis døydde, mellom anna med Elvis-imitatorar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charlie Hodge (guitarist)|Charlie Hodge (guitarist)]]» frå ,  den 19. oktober 2016.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
The Girl of My Best Friend

«**The Girl of My Best Friend**» er ein song skriven av Sam Bobrick og Beverly Ross og først utgjevem i 1959 av Charlie Blackwell som B-sida til singelen «Choppin' Mountains». Han vart gjort kjend då Elvis Presley med The Jordanaires spelte inn songen i 1960. Songen nådde niandeplassen på den britiske singellista (i 1976). Han er òg blitt spelt av Ral Donner i 1960 (19. plassen i USA), Johnny Burnette i 1962 og av Bryan Ferry i 1993 på albumet ''Taxi''. Ein dance hall-versjon vart gjeven ut på singel i 1990 av Tippa Irie og Peter Spence på GT's Records og Mango.

## Plassering

## Andre versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Girl of My Best Friend|The Girl of My Best Friend]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I Will Be Home Again

«**I Will Be Home Again**» er ein song skriven av Bennie Benjamin, Raymond Leveen og Lou Singer i 1944. 

Golden Gate Quartet spelte inn songen on 16. mars 1945 for Okeh Records.

Elvis Presley spelte òg inn songen og gav han ut på albumet *[[Elvis Is Back!]]* i 1960. Dette var den første songen der militærkompisen til Elvis, Charlie Hodge, song harmoni med Elvis. 

## Andre versjonar
*1960: Elvis Presley med The Jordanaires
*1977: Bobby Prins
*1998: Ty Tender
*2000: Tom Green
*2004: Hubbas
*2007: Stephen Ackles og The Memphis News med Eigil Berg
*2007: Terry Mike Jeffrey

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Will Be Home Again|I Will Be Home Again]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Thrill of Your Love

**«Thrill of Your Love»** er ein song skriven av Stan Kesler og spelt inn av Elvis Presley i 1960 for det første albumet hans etter han kom attende frå militærtenesta *[[Elvis Is Back!]]*. Songen vart først spelt inn av Carl McVoy i 1958 under tittelen «A Woman's Love». Hans versjon kom ikkje ut på den tida, men har sidan kome ut på fleire samlealbum..

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thrill of Your Love|Thrill of Your Love]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Such a Night

**«Such a Night»** er ein popsong frå 1953 skriven av Lincoln Chase og først spelt inn av The Drifters.

Originalversjonen til The Drifters, med Clyde McPhatter, vart spelt inn i november 1953 og gjeven ut i januar 1954. Trass i at han vart bannlyst av somme radiostasjonar fordi han var for «svart», nådde han andreplassen på den amerikanske R&B-lista i 1954.

Songen vart ein hitsingel for Johnnie Ray, og denne gjekk til topps på UK Singles Chart i 1954. Ray-versjonen gjekk in på den amerikanske Cash Box-lista 27. mars 1954, og nådde 18. plassen to veker seinare den 10. april.

Elvis Presley spelte òg inn songen og gav han ut i 1960 på albumet *[[Elvis Is Back]]*. Presley-versjonen nådde 13. plassen på singellista i Storbritannia og 16. plassen i USA, då han kom ut på singel i 1964.

The Four Lovers gav ut sin versjon i 1956. Dette bandet vart seinare kjend som The Four Seasons.

## Andre versjonar

Ein tysk versjon vart omsett av Hans Bradtke og kalla «Tut mir leid» og spelt inn av Johnny Reimar i 1964. Bamse omsette og spelte inn songen som «Sikken' nat» i 1976. Ein nederlandsk versjon kalla «Wat 'n nacht» vart omsett av John Spencer og Rob Peters og framført av John Spencer i 1985.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Such a Night|Such a Night]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Champagne

**Champagne** (fransk nemning som på norsk òg har vore skrive og uttalt *sjampanje*) er ein kvit, musserande (skummande) vin frå Champagne-distriktet i regionen Champagne-Ardenne nord-aust i Frankrike. Det som får vinen til å skumme, er innhaldet av koldioksid (kolsyre), same som i brus. I ekte champagne er dette utvikla i vinen under annan gongs gjæring på flaske etter at vinen fyrst har vorte laga i gjæringskar på vanleg vis, ikkje tilsett den ferdige vinen etterpå. Vinen står difor under trykk på flaska, som må vere av det solide slaget, gjerne med korken festa til flaska med ståltråd. Opning av ei champagneflaske har såleis fest over seg, ettersom det er lett for at innhaldet sprutar utover.

For at vinen skal kunne kallast champagne, må druene ha vore dyrka innanfor grensene av distriktet Champagne, og vinen vorte laga her etter føresegnene som gjeld for *Appellation d'origine contrôlée* (AOC) («kontrollert opphavsnemning»). Musserande vin frå andre distrikt i Frankrike, eller frå andre land, er såleis ikkje champagne, jamvel om denne nemninga ofte vert nytta om musserande vin som ikkje stettar krava til å verte kalla champagne.

Organisasjonen *Comité Interprofessionel du Vin de Champagne* (CIVC), som vert støtta av *Institut National de l’Origine et de la Qualité* (INAO), tek vare på og fremjer interessene til produsentane av champagne.
Girl Next Door Went A-Walking

**«Girl Next Door Went A-Walking»** er ein song spelt inn av Elvis Presley i 1960 for det første albumet hans etter han kom attende frå militæret, «Elvis Is Back!. Thomas Wayne, som var medlåtskrivar på songen, spelte inn den første versjonen i 1959 på Scotty Moore sitt kortvarige plateselskap Fernwood. Songen vart gjeven ut på singel av i mai 1960.

## Versjonar
*1960: Thomas Wayne
*1960: Elvis Presley med «The Jordanaires»
*1961: Larry Donn med Sonny Burgess og Tommy T.
*1998: Andy Lee Lang
*1999: Paul Ansell
*2003: Pete Hutton & The Beyonders
*2008: Ricky Norton

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Girl Next Door Went A-Walking|Girl Next Door Went A-Walking]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Like a Baby

«**Like a Baby**» er ein song skriven av Jesse Stone. Han vart først spelt inn av Elvis Presley i 1960 for albumet *[[Elvis Is Back!]]*. James Brown og The Famous Flames spelte òg inn songen og gav han ut på singel i 1963. Denne nådde 24. plassen på Hot R&B/Hip-Hop Songs. B-sida til singelen er ein instrumentalversjon av «Every Beat of My Heart», som nådde 99. plassen på Billboard Hot 100. Brown og The Flames framførte «Like a Baby» på livealbumet *[[Pure Dynamite! Live at the Royal]]* frå  1964.

Wanda Jackson spelte inn «Like a Baby» til albumet *[[The Party Ain't Over]]* frå  2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Like a Baby|Like a Baby]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Stuck on You av Elvis Presley

«**Stuck on You**» er den første hitsingelen til Elvis Presley han gav ut etter den to år lange militærtenesta si. Han spelte inn songen i mars 1960, og singelen vart gjeven ut i løpet av få veker og nådde toppen av ''Billboard'' Hot 100 seint i april 1960. Det var den første singeltoppen hans i 1960-åra og den trettande i alt. «Stuck on You» nådde sjetteplassen på R&B-lista. Songen slo Percy Faith sin «Theme from A Summer Place» frå toppen av lista. Singelen nådde tredjeplassen i Storbritannia. Songen vart skriven av Aaron Schroeder og J. Leslie McFarland og publisert av Gladys Music, songforlaget til Elvis Presley.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stuck on You (Elvis Presley song)|Stuck on You (Elvis Presley song)]]» frå ,  den 20. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Nintendo Switch

**Nintendo Switch** er ein spelkonsoll utvikla av Nintendo. Konsollen var kjent under kodenamnet *NX* fram til avdukinga den 20. oktober 2016, og vart lansert internasjonalt den 3. mars 2017. Nintendo marknadsfører Switch som ein hybridmaskin: Han er primært designa som ein heimekonsoll, der hovudeininga kan plasserast i ein dokkingstasjon for å koplast til eit fjernsyn. Alternativt kan hovudeininga fjernast frå dokkingstasjonen og brukast som ein berbar spelemaskin eller leggjast oppreist på ei overflate, synleg for fleire spelarar.

Nintendo Switch bruker trådlause Joy-Con-kontrollar, som har standardknappar, analoge kontrollstikker og registrering av rørsler og som kan gje tilbakemeldingar i form av vibrasjonar. Joy-Con kan festast på begge sidene av konsollen for å støtte handhalde spel, festast til eit tilbehøyr for å gje form som ein tradisjonell kontroll eller brukast individuelt i handa på same vis som Wii Remote og Nunchuk.

Nintendo har per 30. juni 2025 selt 153,10 millionar Nintendo Switch-konsollar. Dei fem spela som har selt mest til denne konsollen er *[[Super Mario Odyssey]]* (29,50 millionar), *[[The Legend of Zelda: Breath of the Wild]]* (33,04 millionar), *[[Super Smash Bros. Ultimate]]* (36,55 millionar), *[[Animal Crossing: New Horizons]]* (48,19 millionar) og *[[Mario Kart 8 Deluxe]]* (68,86 millionar).

Oppfølgjaren, Nintendo Switch 2, som er bakoverkompatibel med dei feste spela til Nintendo Switch, vart utgjeven den 5. juni 2025.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell norsk nettstad
* Offisiell amerikansk nettstad
Mazar-e Sharif

**Mazar-e Sharif**, også skrive **Mazar-i Sharif**, er den tredje største byen i Afghanistan, med eit folketal på 693&nbsp;000 (2015). Han ligg nord i landet og er administrasjonsstad for Balkh-provinsen .

Mazar-e Sharif ligg 300 km nordvest for Kabul, i ein elveoase nær Balkh. 
Ein stor del av innbyggjarane i Mazar-e Sharif er tadsjikarar eller usbekarar. 

Industrien omfattar kornmøller og produksjon av silke- og bomullstekstilar. 

Mazar-e Sharif er rekna som ein heilag stad i Afghanistan. Særleg sjiamuslimar valfartar til Imam Ali-moskeen i byen, der kalifen Ali skal vera gravlagd.
 
Mazar-e Sharif var sentrum for afghansk Turkestan frå 1852. 

Under Taliban-regimet var Mazar-e Sharif ein viktig motstandsby.

## Kjelder
*

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Mazar-i-Sharif|Mazar-i-Sharif]]» frå ,  den 20. oktober 2016.*