open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Quartermainbreen

**Quartermainbreen** er ein isbre med mange bresprekkar på nordsida av Frickerbreen. Mellom desse breane ligg øvre delen av Mount Kennett. Han flyt frå platået ut i Millfjorden på austkysten av Graham Land, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Leslie B. Quartermain (i lag med Quartermain Mountains og Quartermain Point), ein historikar frå New Zealand som skreiv om Antarktis i *South to the Pole. The early history av The Ross Sea Sector* (London, 1967).

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
Remusbreen

**Remusbreen** er ein isbre i Antarktis som er 15&nbsp;km lang og flyt frå nordsida av Mount Lupa og nordvestover langs nordaustsida av Blackwall Mountains ut i Providence Cove i Nenyfjorden, på vestkysten av Graham Land. Dei nedre delane av isbreen vart først grovt kartlagde i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Breen vart kartlagd på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav han etter tilknytinga til Romulusbreen, som endar like nær enden av denne breen.

## Kjelder
Polarisbreen

**Polarisbreen** er ein markant isbre, 7&nbsp;km lang, som flyt sørover frå Detroit Plateau, mellom Pyke- og Eliasonbreen på Nordenskjöld Coast nord i Graham Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1960–61). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter motorsleden «Polaris» laga av Polaris Industries i Roseau i Minnesota, og nytta i Antarktis sidan 1960.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Poduenebreen

**Poduenebreen** (bulgarsk *ледник Подуене*, ‘Lednik Poduene’) er ein 3,3 km lang og 2,4 km brei isbre på Pefaur Peninsula på Danco Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg vest for Agalinabreen. Han drenerer nordsida av Mount Zeppelin og flyt nordvestover og ut i Gerlachesundet aust for Eckener Point.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Poduene vest i Bulgaria, i dag ein del av byen Sofia.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
M29 Weasel

**M29 Weasel** er eit beltekjøretøy frå andre verdskrigen. Han vart produsert av Studebaker, og var rekna for bruk på snø.

Dei første hadde 15 tommer breie belte, medan seinare versjonar hadde 20 tommars belte (50 cm). M29C 'Water Weasel' var amfibieversjonen. 

I Noreg vart Weaselen brukt i fleire militære avdelingar. Vernepliktige soldatar vart kjent med kjøretøyet og namnet, som etter kvart gjekk inn i kvardagsspråket som namn på alle slags lett- eller upansra beltekjøretøy til generelle transportføremål.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:M29 Weasel|M29 Weasel]]» frå ,  den 27. desember 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Renardbreen

**Renardbreen** er ein isbre som flyt inn i den sørlegaste delen av Charlotte Bay, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Charles Renard (1847–1905), som i lag med A.C. Krebs, bygde og flydde det første styrbare luftskipet som var mogeleg å fly stabilt, i 1884.

## Kjelder
Renaudbreen

**Renaudbreen** er ein isbre med mange bresprekkar som flyt søraust og ut i Seligmanfjorden mellom Lewisbreen og Choyce Point, på austkysten av Graham Land. Isbreen vart først fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Andre Renaud, ein sveitsisk glasiolog og styreleiar i  Den sveitiske isbrekommisjonen i 1955-74.

## Kjelder
Romulusbreen

**Romulusbreen** er ein isbre, 13&nbsp;km lang og 3,5&nbsp;km brei, som flyt frå nordsida av Mount Lupa vestover til Rymill Bay mellom Blackwall Mountains og Black Thumb, på vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill. Han vart kartlagt på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav han for tilknytinga til Remusbreen, som munnar ut i fjorden like nær enden av denne breen. Romulus og Remus skal i følgje segna ha grunnlagd Roma. 
 
## Kjelder
Rickmersbreen

**Rickmersbreen** er ein isbre som flyt ut i Hugibreen like sør for Caulfeildbreen, på vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter W. Rickmer Rickmers, ein tysk som var med på å skrive den første engelskspråklege skihandboka. Han utbetra òg utforminga av isøkser og innførte den karakteristiske forma som framleis er i bruk. 
 
## Kjelder
Rudolphbreen

**Rudolphbreen** er ein isbre som flyt ut i Andvord Bay sør for Moserbreen, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Paul Rudolph, ein tysk matematisk optikar som utforma den første anastigmatiske kameralinsa, introdusert av Zeiss i 1889, og «Tessar»-linsa, introdusert av Zeiss i 1902.
 
## Kjelder
Rusalkabreen

**Rusalkabreen** (bulgarsk *ледник Русалка*, ‘Lednik Rusalka’) er ein 8&nbsp;km lang og 4,6&nbsp;km brei isbre på Velingrad Peninsula på Graham Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg nordaust for Hoekbreen. Han drenerer vestsida av Mount Paulcke og flyt nordvestover og ut i Dimitrov Cove i Harrison Passage.

Isbreen er kalla opp etter den bulgarske feriestaden Rusalka.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Sabinebreen

**Sabinebreen** er ein 13,5&nbsp;km lang isbre på nordsida av Detroit Plateau, som flyt nordover langs austsida av Korten Ridge og som endar ved sjøen i Jordanoff Bay på Davis Coast i Graham Land i Antarktis. Kaptein Henry Foster gav namnet «Cape Sabine» i 1829 til eit nes som låg  søraust for Cape Kater, men det har ikkje vore mogeleg å identifisere neset. Namnet er bevart i området. Sir Edward Sabine (1788-1883) var ein engelsk astronom og geodesist, som var medlem av komiteen som plana reisa til Foster i 1829 med «Chanticleer».

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Samodivabreen

**Samodivabreen** (bulgarsk *ледник Самодива*, ‘Lednik Samodiva’) er ein 3,7&nbsp;km lang og 1,8&nbsp;km brei isbre aust på Chavdar Peninsula i Graham Land på Den antarktiske halvøya. Han ligg aust for Tumba Ice Cap og vest for Pirinbreen. Han flyt nord-nordaustover aust for Mount Pénaud og ut i Curtiss Bay vest for Seaplane Point.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Samodiva sør i Bulgaria.

## Kjelder
* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Saussurebreen

**Saussurebreen** er ein isbre som flyt nordaust frå Tyndall Mountains på Arrowsmith Peninsula, ut i Lallemandfjorden ved Loubet Coast. Han vart fotografert frå lufta av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1957 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med namn på glasiologar i området etter Horace Benedict de Saussure (1740–99), ein sveitsisk naturalist og fysikar, som i 1787 var den første til å innsjå at flyttblokker hadde blitt flytta over store avstandar av isen. 

## Kjelder
Saycebreen

**Saycebreen** er ein isbre som flyt ut i Flandres Bay like nord for Pelletan Point, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter B.J. Sayce (1839–1895), ein engelsk fotograf som i lag med W.B. Bolton, fann opp ein framkallingsteknikk for fotografi i 1864.

## Kjelder
Rozierbreen

**Rozierbreen** er ein isbre som flyt ut i Wilhelmina Bay nord for Sophie Cliff, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Jean-François Pilâtre de Rozier (1756–1785), ein fransk teknikar som vart det første mennesket i lag med Marquis d'Arlandes som letta i ein varmluftsballong, i 1783.
 
## Kjelder
Robillardbreen

**Robillardbreen** er ein smal isbre som flyt aust-nordaust og ut i nordsida inst i Solbergfjorden, på austkysten av Graham Land. Han vart oppdaga av medlemmar av East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939–41, og vart fotografert frå lufta i 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), under Finn Rønne, og kartlagt i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av Rønne etter kaptein George Robillard i U.S. Navy som assisterte i å få støtte hos Kongressen i å skaffe ekspedisjonsskipet.

## Kjelder
Sharpbreen

**Sharpbreen** er ein isbre som flyt nord til enden av Lallemandfjorden, like aust for Boyle Mountains i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1948-59. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Robert P. Sharp, ein amerikansk geolog som studerte isbrear og straumen deira. 

## Kjelder
Škorpilbreen

**Škorpilbreen** (bulgarsk *ледник Шкорпил*, ‘Lednik Škorpil’) er ein 12&nbsp;km lang og 10&nbsp;km brei isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg nordaust for Stefan forlandsbre og vest for Solunbreen. Han drenerer nordsida av Protector Heights og flyt nordover og ut i Darbel Bay aust for Madell Point.

Isbreen er kalla opp etter den tsjekkisk-bulgarske arkeologen Karel Škorpil (1859–1944).

## Kjelder
* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Sikorskybreen

**Sikorskybreen** er ein isbre som flyt ut i Hughes Bay nord for Charles Point, på vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1956-57, og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Igor Sikorsky, ein amerikansk (russisk fødd) helikopterdesigner som har utforma helikopter sidan 1909.

## Kjelder
Siroccobreen

**Siroccobreen** er ein isbre som er  kring 6&nbsp;km lang og som flyt nord-nordaust og ut i West Bay på Fallières Coast, mellom Brindle Cliffs og Mount Edgell. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter sjirokkoen, det italienske namnet på vinden som bles frå Sahara. Han er ein av fleire terrengdetaljer i området kalla opp etter vindar.

## Kjelder
Sleipnirbreen

**Sleipnirbreen** er ein isbre som er 19&nbsp;km lang, som flyt til vestsida av Cabinetfjorden mellom Balder og Spur Point, på austkysten av Graham Land. Han vart kartlagt i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som namngav han etter hesten Sleipner i norrøn mytologi. Han vart fotografert frå lufta i løpet av 1947 av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne.

## Kjelder
Shoesmithbreen

**Shoesmithbreen** er den største isbreen på Horseshoe Island, som flyt vestover og ut i både Lystad Bay og Gaul Cove. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1958 i samband med Horseshoe Island. *Shoesmith* er eit engelsk ord for skosmed. 

## Kjelder
Sellerbreen

**Sellerbreen** er ein veldefinert isbre, 37&nbsp;km lang og 7&nbsp;km brei, som flyt vestover og ut i Forster forlandsbre, på den vestlege delen av Den antarktiske halvøya, like nord for Flinders Peak. Han vart grovt kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE), 1936–37, og kartlagt på ny av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958. 

Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter John Seller (kring 1630-1698), ein engelsk hydrograf og kompassmakar som publiserte den første farvasskildringane for England i 1671.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seller Glacier|Seller Glacier]]» frå ,  den 27. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sölchbreen

**Sölchbreen** er ein isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, som flyt vest til Salmon Cove på austsida av Lallemandfjorden. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE), 1956-57. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Johann Sölch (1883–1951), ein austerriksk glasiolog.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Solunbreen

**Solunbreen** (bulgarsk *ледник Солун*, ‘Lednik Solun’) er ein 9,3&nbsp;km lang og 4&nbsp;km brei isbre på Pernik Peninsula ved Loubet Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg aust for Škorpilbreen og nordvest for McCancebreen. Han drenerer nordsida av Protector Heights og flyt nordover og ut i Darbel Bay.

Isbreen er kalla opp etter Den bulgarske høgskulen for menn i Thessaloniki, eit stort bulgarsk utdanningssenter på slutten av 1800- og tidleg på 1900-talet som i dag ligg i Blagoevgrad, sørvest i Bulgaria.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Somersbreen

**Somersbreen** er ein isbre som flyt nordvest ut i Troozbreen på Kiev Peninsula, vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Henri Somers, maskinsjef på skuta «Belgica», som utforska i området i 1897-99 under Belgica-ekspedisjonen.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Somiglianabreen

**Somiglianabreen** er ein isbre som flyt nord til Langmuir Cove på norddelen av Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1956-59. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Carlo Somigliana, ein italiensk matematikar og fysikar som først kom med ein viskøs teori om isbrestraum i 1921.

## Kjelder
Snowshoebreen

**Snowshoebreen** er ein isbre som er 15&nbsp;km lang og som flyt vestover frå eit skard på sørvestsida av Nenybreen ut i Nenyfjorden, vest i Graham Land. Han vart grovt kartlagt frå bakken (1936) og fotografert frå lufta (1937) av British Graham Land Expedition (BGLE). Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1949. Namnet vart foreslått av K.S.P. Butler frå FIDS i 1948 fordi forma på isbreen med den smale toppen og breie munningen minnar om ei truge (*snowshoe* på engelsk). 

## Kjelder
Sohmbreen

**Sohmbreen** er ein isbre som flyt ut i Bilgeribreen på Velingrad Peninsula på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Victor Sohm, ein austerriksk skigåar som fann opp ein spesiell type skisåle og skivoks. 

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Starbuckbreen

**Starbuckbreen** er ein isbre som er 28&nbsp;km lang, som flyt aust og ut i Scarfjorden like nord for Mount Queequeg, på austkysten av Graham Land. Han vart kartlagt og delvis fotografert av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947. Heile isbreen vart fotografert av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) i 1955-56, og kartlagt frå desse bileta av FIDS i 1957. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter førstestyrmannen på «Pequod» i Herman Melville-romanen Moby-Dick.

## Kjelder
Stringfellowbreen

**Stringfellowbreen** er ein isbre like vest for Hensonbreen, som flyt nord frå Detroit Plateau i Graham Land og ut i Wright forlandsbre. Han vart kartlagt frå flyfoto under Hunting Aerosurveys (1953–57). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter John Stringfellow (1799–1883), ein engelskmann som utforma det første motordrivne modellflyet i 1848.

## Kjelder
Stubb-breen

**Stubb-breen** er ein isbre, 20&nbsp;km lang, som flyt aust og ut i Scarfjorden mellom Mount Queequeg og Tashtego Point, på austkysten av Graham Land. Dei nedre delane av denne breen vart kartlagte og fotograferte av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947, og den øvre delen vart kartlagt i 1955. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1956 etter førstestyrmannen på «Pequod» i Herman Melville-romanen *[[Moby Dick]]*.

## Kjelder
Suarezbreen

**Suarezbreen** er ein isbre som flyt ut i ei lita vik mellom Skontorp Cove og Sturm Cove på vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt av den skotske geologen David Ferguson i 1913-14. Han vart kartlagt på ny av den femte chilenske antarktisekspedisjonen (1950–51) og kalla opp etter kapteinløytnant Francisco Suarez V., som var operasjonsoffiser på transportskipet «Angamos».

## Kjelder
Talbotbreen

**Talbotbreen** er ein isbre som flyt ut i Etiennefjorden i Flandres Bay, på vestkysten av Graham Land. Han vart først kartlagt av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897-99. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter William H.F. Talbot (1800–77), ein engelsk oppfinnar av den første praktiske framkallingsmetoden av fotografi på papir i 1839-41.

## Kjelder
Talevbreen

**Talevbreen** (bulgarsk *Талев ледник*, ‘Talev Lednik’) er ein 4&nbsp;km lang og 2,8&nbsp;km brei isbre på Barison Peninsula på Graham Coast på vestsida av Den antarktiske halvøya, som ligg vest for Cadmanbreen og søraust for Butamyabreen. Han drenerer nordaustover og flyt ut i Beascochea Bay.

Isbreen er kalla opp etter den bulgarske forfattaren Dimitar Talev (1898-1966).

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Templebreen

**Templebreen** er ein isbre som flyt inn i sørsida av Lanchester Bay på vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57 og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Felix Du Temple (1823–1890), ein fransk marineoffiser som i 1857 utforma det første motordrivne modellflyet som letta utan hjelp, flydde fritt og landa trygt. 

## Kjelder
Toddbreen

**Toddbreen** er ein isbre som er 13&nbsp;km lang og som flyt sørvest og ut i Calmette Bay, vest i Graham Land. Han vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947 og kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1961-62. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Gertrude E. Todd i BAS, som var vitskapleg offiser og redaktør, tilsegg i London Office i 1950-63.

## Kjelder
Tofanibreen

**Tofanibreen** er ein isbre som flyt nordaust til botnen av Solbergfjorden ved Bowman Coast, nord for Houser Peak. Breen vart fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS), 1940, U.S. Navy i 1966, og vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1946-48. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter dr. Walter Tofani som var stasjonslege ved Palmer-stasjonen i 1975.

## Kjelder
Traffic Circle

**Traffic Circle** er ein isbredekt vidde som ligg 500 meter over havet, sør for Mount Ptolemy og midt på Den antarktiske halvøya mellom Marguerite Bay og Mobiloilfjorden. Hub Nunatak stig opp frå midten av Traffic Circle. 

Frå denne staden går fem isbredalar utover som eikene på eit hjul. Ein går nordover til Gibbsbreen og Nenybreen og vidare til Nenyfjorden. Ein annan går vestover til Lammersbreen og Windy Valley, og vidare til Mikkelsen Bay. Ein tredje, Colebreen, går sørvest langs Godfrey Upland mot Wordieisen. Den fjerde, Weyerhaeuserbreen, går sørover mot Wakefield Highland og knytt til isbrear som går vestover til  Wordie isbrem. Den femte, Mercator forlandsbre, får is frå Weyerhaeuser, Cole og Gibbsbreen, og breiar seg ut medan han går nedover og austover til enden av Mobiloilfjorden. Han vart oppdaga i 1940 av medlemmar av gruppa frå East Base frå U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41, som nytta desse dalane til å reise over høglandet, og kalla han derfor Traffic Circle, som tyder rundkøyring på engelsk.

## Kjelder
Swithinbankbreen

**Swithinbankbreen** er ein isbre som flyt nord mot sørausthjørnet av Square Bay i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1946-59. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Charles W. Swithinbank, ein britisk glasiolog, som deltok på fleire britiske, newzealandske og amerikanske ekspedisjonar til Antarktis, 1949-62.

## Kjelder
Sumnerbreen

**Sumnerbreen** er ein kort, brei sidebre som flyt nordaust til dei nedre delane av Weyerhaeuserbreen, like vest for Mount Solus, sør i Graham Land. Han vart skissert frå lufta av D.P. Mason frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i august 1947. Berre dei nedre delane vart kartlagte frå bakken av FIDS i desember 1958. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Thomas H. Sumner (1807–76), ein amerikansk sjømann som i 1837 innførte posisjonslinjemetoden for navigering, som sidan vart utvikla til standard praktisk til sjøs og i lufta. 

## Kjelder
Troozbreen

**Troozbreen** er ein isbre som er 3&nbsp;km brei ved munningen og kring 28&nbsp;km lang på Kiev Peninsula i Graham Land, som flyt vest og ut i norddelen av Collins Bay. Han vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908-10. Han er kalla opp etter J. de Trooz, belgisk innanriksminister, som spelte ei viktig rolle i å sikre midlar for publiseringa av dei vitskaplege resultata etter Belgica-ekspedisjonen, 1897-99. Namnet vart foreslått av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter at namnet Trooz var brukt to gonger, den andre for det som no er kjend som Cape Perez.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Vallotbreen

**Vallotbreen** er ein isbre som flyt nordvest til Laubeuffjorden like sør for Lewis Peaks på Arrowsmith Peninsula i Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfoto, 1948–59, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Joseph Vallot, ein fransk naturalist og glasiolog som først målte overflatesnøggleiken til ein isbre over ein lang periode, i Sveits 1891-99.

## Kjelder
Isbrear på Heardøya

**Isbrear** dekte 79 prosent av Heardøya i 1947, som var 288&nbsp;km². I 1988 hadde dette falle 11 prosent til 257&nbsp;km². Isbreane er underlagt Antartic Environmental Gradient, som dekkjer 30 breiddegrader og omfattar ei rekkje makroklimatiske soner frå kaldtempererte øyar til det iskalde og tørre Antarktis. Isbreane strekkjer seg frå 2745 moh. til havnivået, og isen er opp til 150 meter djup. Den geologiske rørsla til isbreane kan vere rask sidan fjellsidene er bratte og nedbørsmengdene store, og dei er særleg sensitive mot klimasvingingar. Målingar mellom 1947 og 1980 synte at isbreane trekte seg attende, særleg på austsida, og dette hang saman med endringar i vêrmønstera.

Brownbreen vart redusert med 29 % frå 1947 til 2003. Vulkanen Big Ben, som alle breane flyt frå, har ikkje hatt noko endring i kor mykje geotermisk varme han slepp ut, så dette har ikkje vore årsaka til smeltinga. Samstundes skjedde det ei oppvarming på 1 grad Celsius.

Forskarar frå Australian Antarctic Division vitja vulkanøya i 2009 og observerte at breane hadde trekt seg attende 50 meter på tre år.

## Isbrear

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heard Island glaciers|Heard Island glaciers]]» frå ,  den 27. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Abbotsmithbreen

**Abbotsmithbreen** er ei veldefinert isbre, 4,5&nbsp;km lang, som stig ned frå den isdekte vestsida av Big Ben på vestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Isbreen ligg mellom Walsh og Henderson Bluff. Han vart kartlagt i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) som namngav han etter John Abbotsmith, ingeniør i gruppa.

Sør for Abbotsmithbreen ligg Liedbreen, medan Allisonbreen ligg like i nord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abbotsmith Glacier|Abbotsmith Glacier]]» frå ,  den 27. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
André Sehmisch

**André Sehmisch** () er ein tysk tidlegare skiskyttar som representerte DDR og seinare Tyskland. Han vart verdsmeister i stafett med DDR i 1987 og 1989. Individuelt vann han både sølv og bronse under VM i Oslo i 1986, i tillegg til ein bronse på 10 km i VM 1987. Sehmisch vann verdscupen i skiskyting 1986.

## Karriere
Sehmisch vart juniorverdsmeister på 15 km skiskyting både i 1983 og 1984. I sin fyrste sesong som senior gjekk han startetappen for DDR sitt stafettlag som tok sølv i VM 1985. Dernest opplevde han sin største sesong, 1986-sesongen. Han vann verdscupen i skiskyting og tok medaljar i alle tre tevlingane under VM 1986 i Oslo. I alle øvingane vart han slått av Valerij Medvedtsev, det store namnet under meisterskapen, men fekk sølv på 20 km og i stafett, og tok bronsen på 20 km.

Under VM 1987 tok Sehmisch ein individuell bronsemedalje bak to landsmenn, og gjekk med dei same to, Frank-Peter Roetsch og Matthias Jacob, pluss Jürgen Wirth, inn til gull på stafetten. Også i VM 1989 vart Sehmisch verdsmeister i stafett for DDR, da saman med Roetsch, Frank Luck og Birk Anders. I 1990 sikra han seg si siste internasjonale medalje, VM-bronsen var den femte på stafett og den åttande totalt.

Han la opp som skiskyttar i 1993 og starta eigen skiskule.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i skiskyting 1985 i Ruhpolding: Sølvmedalje i stafett, nr 11 på 20 km
*VM i skiskyting 1986 i Oslo: Sølvmedalje på 20 km, bronsemedalje på 10 km og sølvmedalje i stafett
*VM i skiskyting 1987 i Lake Placid: Bronsemedalje på 10 km, gullmedalje i stafett
*Vinter-OL 1988 i Calgary: Nr 5 på 10 km
*VM i skiskyting 1989 i Feistritz: Gullmedalje i stafett, nr 15 på 10 km
*VM i skiskyting 1990 i Kontiolax: Bronsemedalje i stafett
*VM i skiskyting 1991 i Lahtis: Nr 11 på 10 km

## Kjelder
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Paragenese

**Paragenese** er ei nemning i geologi for eit karakteristisk mineralselskap som opptrer i ein bestemd type førekomst, danna under dei same vilkåra. Det vert òg brukt om aldersrekkefølgja ved danning av mineral.

Nemninga vart innført av August Breithaupt i 1849. 

## Kjelder
*Paragenese. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/paragenese.
Pegmatitt

**Pegmatitt** er ein storkornet granittisk djup- eller gangbergart. Han finst ofte med minerala alkalifeltspat, plagioklas, kvarts og glimmer og ofte inneheld pegmatittar òg turmalin, topas, beryll og fleire andre meir sjeldne mineral. 

Det er to hovudtypar av pegmatittar, granittpegmatittar og nefelinsyenitt-pegmatittar, som omfram skilnader i hovedmineralogi òg skil seg med omsyn til innhaldet av sjeldne bimineral. Granitt-pegmatittar er særs utbreidd i Noreg, særleg i Østfold, i Bamble og langs sørlandskysten, i Tørdal, Iveland og Evje og i Tysfjord. Nefelinsyenitt-pegmatittane er særleg kjende ved Langesundsfjorden og elles i Vestfold, og på Grønland og Kola.

Namnet pegmatitt kjem av gresk *pegma* som tyder «binding» eller «nettverk».

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pegmatitt|Pegmatitt]]» frå ,  den 28. desember 2013.*  
 
*Raade, Gunnar. (14. februar 2009). Pegmatitt. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/pegmatitt.
Petrografi

**Petrografi** er den delen av faget petrologi som omfattar skildring og klassifikasjon av bergartar. Mikroskopisk undersøking av tynne bergartssnitt (tynnslip) er ein viktig metode.

Bergartene klassifiserast for det første som anten sedimentære, metamorfe eller erruptive. Desse hovudtypane av bergarter har så eigne system for klassifikasjon. Bergartane består av mineral som kan identifiserast ved hjelp av mikroskop eller røntgen-metodar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Petrografi|Petrografi]]» frå ,  den 28. desember 2013.*  
 
*Petrografi. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/petrografi.
Petrologi

**Petrologi** (frå gresk: πέτρα, *petra*, stein; og λόγος, *logos*, kunnskap) er eit fagområde innan geologi som omfattar læra om bergartar og danninga av dei. 

Studiet av bergartene omfattar feltrelasjonar, kva for mineral som er til stades og korleis desse er knytte til kvarandre (teksturelle tilhøve), kor store dei er (kornstørrelse) og dessutan den kjemiske samansetnaden av bergarten og dei einskilde minerala. Studiet av væskeinneslutningar er viktig for magmatiske og metamorfe bergartar. Saman med eksperimentelle data vil ein frå slike undersøkingar kunne utleie korleis bergartane oppstod. 

For ein magmatisk bergart er det av interesse frå kva slags magma han er danna og under kva for temperatur- og trykkforhold. For ein metamorf bergart ynskjer ein å avgjere utgangsmaterialet og dei temperatur- og trykkendringane bergarten har vore utsett for. For sedimentære bergartar er opplysningar om avsetningstilhøva og klima viktige. 

## Sjå òg
* petrogenese

## Kjelder
*Petrologi. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/petrologi.
Allisonbreen på Heardøya

**Allisonbreen** er ein isstraum på vestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Allisonbreen flyt frå fjellmassivet Big Ben og ned til sjøen sør for Cape Gazert. Nord for Allisonbreen ligg Vahselbreen, med fronten i South West Bay, mellom Erratic Point og Cape Gazert. Like nord for Vahselbreen ligg Schmidtbreen med enden mellom Mount Drygalski og North West Cornice. Sør for Allisonbreen ligg Abbotsmithbreen, medan Cape Gazert er like vest.

## Oppdaging og namngjeving
Allisonbreen vart kalla opp etter Ian Allison, ein glasiolog som utførte glasiologiske undersøkingar i området i 1971 for Australian Antarctic Division i løpet av Den fransk-australasiatiske antarktisekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allison Glacier (Heard Island)|Allison Glacier (Heard Island)]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Baudissinbreen

**Baudissinbreen** er ein isbre på nordsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Han ligg kring 2&nbsp;km vest for Challengerbreen og er 3&nbsp;km brei. Han flyt ut i vestlege delen av Corinthian Bay. Fronten av Baudissinbreen ligg på vestsida av Corinthian Bay, ved Sealers Cove. Aust for Baudissinbreen ligg Challengerbreen, som endar på austsida av Corinthian Bay, like vest for Saddle Point. Sør for Baudissinbreen ligg Schmidtbreen og i nordvest Atlas Cove. Kildalkey Head ligg vest for Schmidtbreen. Sør for Schmidtbreen ligg Vahselbreen, som endar i South West Bay, mellom Erratic Point og Cape Gazert. Like sør for Vahselbreen ligg Allisonbreen.

Baudissinbreen vart først skissert i dei vitskaplege rapportane frå ekspedisjonen til HMS «Challenger» i 1874 langs nordsida av øya. Den tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski i 1901–03 synte ein enkelt, stor isbre som flaut ut i Corinthian Bay og namngav denne etter admiral grev Friedrich Baudissin, ein sponsor for ekspedisjonen. I 1948 oppdaga ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) at det var meir enn ein isbre som munna ut i Corinthian Bay. Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) tilrådde i 1954 at Baudissinbreen vart nytta som namn på den vestlegaste og største av desse isbreane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baudissin Glacier|Baudissin Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*

## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Brownbreen

**Brownbreen** er ein isbre like sør for Round Hill på austsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten stikk ut i Brown Lagoon. Nordvest for Brownbreen ligg Comptonbreen, som endar i Compton Lagoon, mellom Gilchrist Beach og Fairchild Beach. Søraust for Brownbreen ligg Stephensonbreen, som endar mellom Dovers Moraine og Stephenson Lagoon.

Brownbreen vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter K.G. Brown, biolog i ANARE på Heardøya i 1951,

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brown Glacier|Brown Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*A map of Heard- og McDonaldøyane , med alle store terrengdetaljar
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
*
Perlitt

**Perlitt** er ein vulkansk glasbergart av ryolittisk samansetnad. Han syner konsentrisk oppsprekking på grunn av samantrekking av glasmassen ved avkjølig. Fenomenet kan vere så markert at bergarten synest å bestå av små kuler med konsentriske lag som lausnar som skal på ein lauk. Ved kunstig oppvarming blir bergarten til eit laust, lett pulver som kan brukast til isolasjonsmateriale.

## Kjelder
*Perlitt: geologi. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/perlitt%2Fgeologi.

## Bakgrunnsstoff
*The Perlite Institute
Challengerbreen

**Challengerbreen** er ein isbre på nordsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Han ligg kring 2&nbsp;km aust for Baudissinbreen og er 1,5 km brei. Breen munnar ut på austsida av Corinthian Bay, like vest for Saddle Point. Aust for Challengerbreen ligg Downesbreen, som endar ' i Mechanics Bay, mellom Saddle Point og Cape Bidlingmaier. Vest for Challengerbreen ligg Baudissinbreen, som endar på vestsida av Corinthian Bay, nær Sealers Cove.

Isbreen vart truleg først kartlagt av Gauss-ekspedisjonen under Erich von Drygalski i 1901–03, som teikna han ned som ein enkelt stor isbre som flaut ut i Corinthian Bay. I 1948 fann Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) ut at det var meir enn ein isbre i Corinthian Bay og ANARE nytta namnet Challengerbreen om den austlegaste av desse breane til minne om den britiske Challenger-ekspedisjonen, 1873–76.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Challenger Glacier|Challenger Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
*
Deacockbreen

**Deacockbreen** er ein isbre like vest for Lavett Bluff på sørsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg mellom Cape Labuan og Long Beach. Aust for Deacockbreen ligg Fiftyonebreen, som endar mellom Lavett Bluff og Lambeth Bluff. Vest for Deacockbreen ligg Gotleybreen, som endar mellom Cape Arkona og Cape Labuan.

Han vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1948-63, og namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter W. Deacock, eit medlem av ANARE på Heardøya i 1963.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deacock Glacier|Deacock Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Comptonbreen

**Comptonbreen** er ein isbre, 5,5&nbsp;km lang, som flyt nordaust frå den nedre delen av fjellmassivet Big Ben  på nordaustsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg i Compton Lagoon, mellom Gilchrist Beach og Fairchild Beach. Nordvest for Comptonbreen ligg Ealeybreen, som endar like søraust for Cape Bidlingmaier. Søraust for Comptonbreen ligg Brownbreen, som endar i Brown Lagoon. Round Hill skil Comptonbreen frå Brownbreen.

Dei nedre delane av denne breen vart kartlagt og namngjeven **Morgan's Iceberg** på eit skissekart frå 1860 teikna av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar som opererte i området på denne tida. Breen vart kartlagt i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, som gav han namnet Comptonbreen etter G.S. Compton, som var assisterande landmålar på ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Compton Glacier|Compton Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Downesbreen

**Downesbreen** er ein brei isbre på nordsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Han flyt nord på begge sider av Cape Bidlingmaier til nordkysten av Heardøya. Aust for Downesbreen ligg Ealeybreen, med fronten like søraust for Cape Bidlingmaier. Vest for Downesbreen ligg Challengerbreen, som endar på austsida av Corinthian Bay, like vest for Saddle Point. Saddle Point skil Downesbreen frå Challengerbreen.

Han vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter M.C. Downes, ein biolog i ANARE på Heardøya i 1951 og 1963.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Downes Glacier|Downes Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Ealeybreen

**Ealeybreen** er ein isbre som flyt nordaust frå den nedre delen av fjellmassivet Big Ben på nordaustsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg like søraust for Cape Bidlingmaier, mellom Melbourne Bluff og North Barrier. Isbreen endar i isklipper. Søraust for Ealeybreen ligg Comptonbreen, som endar i Compton Lagoon, mellom Gilchrist Beach og Fairchild Beach. Vest for Ealeybreen ligg Downesbreen, som endar i Mechanics Bay, mellom Saddle Point og Cape Bidlingmaier.

Ealeybreen er kalla opp etter E.H.M. Ealey, ein biolog med ANARE på Heardøya i 1949 som kryssa breen på veg til Spit Point for å gjere biologiske undersøkingar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ealey Glacier|Ealey Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Kart over Heard- og McDonaldøyane  (PDF)
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Peridotitt

**Peridotitt** er ein ultramafisk magmatisk bergart med eit særs høgt innhald av olivin. Andre vanlege hovudmineral er pyroksen, hornblende, ambifol granat, og ofte med spinell, særleg kromitt, som kan ha økonomisk tyding. 

Viktige bergartstypar innan denne gruppa er dunitt eller olivinstein (med meir enn 90 % olivin), harzburgitt (med vesentleg olivin og ortopyroksen), wehrlitt (med vesentleg olivin og klinopyroksen) og granatperidotitt (med rikelig granat). Han finst som som gangar eller isolerte kuppar og større massiv.

Peridotittar vert lett omdanna til serpentinitt. Truleg kjem mange av peridotittane opphavleg frå den øvre delen av mantelen til jorda, og er ført inn i jordskorpa under deformasjonar knytte til danninga av fjellkjeder. Neve- til hovudstore knollar av peridotitt finst dessutan som innesluttingar i basaltiske lavaer og kimberlittpluggar, som begge òg har opphavet sitt i den øvre mantelen til jorda.

I Noreg finst peridotittar som linser i gneis og skifer i vestre delar av landet mellom Sunnfjord og Troms, og som lag i gabbro i Jotunheimen og Troms/Vest-Finnmark. Dei er gjerne lett kjennelige ved rustbrun forvitringsfarge. Ven granatperidotitt er kjent frå Vanylven og Tafjord på Sunnmøre og frå Otterøya ved Molde.

## Kjelder
*Peridotitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/peridotitt.
Jackabreen

**Jackabreen** er ei 1,3&nbsp;km lang isbre som flyt nordaust frå Hayter Peak og endar i eit isfall ovanom Vanhoffen Bluff på nordsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Isbreen verka å ha blitt grovt kartlagt på eit skissekart frå 1860 teikna av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar som opererte i området på denne tida. Han vart kartlagt i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av dei etter Fred J. Jacka, ein fysikar på ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Map of Heard- og McDonaldøyane, med alle store terrengdetaljar
Schmidtbreen

**Schmidtbreen** er ein isbre, 1,3&nbsp;km) lang, som flyt vestover frå Baudissinbreen mellom Mount Drygalski og North West Cornice, på vestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Nord for Schmidtbreen ligg Baudissinbreen, som endar på vestsida av Corinthian Bay, nær Sealers Cove. Kildalkey Head ligg vest for Schmidtbreen. Sør for Schmidtbreen ligg Vahselbreen, som endar opp i South West Bay, mellom Erratic Point og Cape Gazert. like sør for Vahselbreen ligg Allisonbreen. 

Schmidtbreen vart grovt kartlagt i 1902 av Den første tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski. Han namngav breen etter  dr. J. Schmidt frå den prøyssiske regjeringa, som assisterte i å få statleg støtte til ekspedisjonen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Vahselbreen

**Vahselbreen** er ein isbre på nordvestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Han flyt vest og ut i South West Bay, mellom Erratic Point og Cape Gazert. Like nord for Vahselbreen ligg Schmidtbreen, som endar mellom Mount Drygalski og North West Cornice. Sør for Vahselbreen ligg Allisonbreen, som endar sør for Cape Gazert, som skil Allisonbreen frå Vahselbreen. 

Vahselbreen vart kartlagt i 1902 av Den tyske antarktisekspedisjonen under Erich von Drygalski. Menn vart sett i land nær Atlas Cove den 3. februar 1902. Drygalski kalla breen opp etter Richard Vahsel, ein offiser blant mannskapet som gjekk i land frå Gauss-ekspedisjonen. Vahsel vart seinare kaptein på Wilhelm Filchner sin «Deutschland». Han døydde i august 1912 medan «Deutschland» dreiv i isen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vahsel Glacier|Vahsel Glacier]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Gotleybreen

**Gotleybreen** er ein veldefinert isbre, 13,2 km lang, som stig ned frå den isdekte fjellsida av fjellmassivet Big Ben på sørvestsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg mellom Cape Arkona og Cape Labuan. Aust for Gotleybreen ligg Deacockbreen, som endar mellom Cape Labuan og Long Beach. Nordvest for Gotleybreen ligg Liedbreen, som endar mellom Cape Arkona og Cape Pillar. Cape Arkona skil Gotleybreen frå Liedbreen.

Gotleybreen vart kartlagt i 1948 av Australian National Antarctic Research Expeditions, og vart namngjeven av dei etter Aubrey V. Gotley, ein meteorolog og øvstkommanderande for gruppa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Fiftyonebreen

**Fiftyonebreen** er ein stor isbre som flyt sørover, på sørsida av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Brefronten ligg mellom Lavett Bluff og Lambeth Bluff. Nordaust for Fiftyonebreen ligg Winstonbreen, som endar i Winston Lagoon, mellom Cape Lockyer og Oatt Rocks. Vest for Fiftyonebreen ligg Deacockbreen, som endar mellom Cape Labuan og Long Beach.

Fiftyonebreen vart kartlagt av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1948. Han vart namngjeven «The 1951 Glacier» av eit lag frå ANARE som kryssa Heardøya i 1951. Forma Fiftyone Glacier vart tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1964.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Klikk her  for å sjå eit kart over Heard- og McDonaldøyane
*Australian Antarctic Division
*Australian Antarctic Gazetteer 
*Composite Gazetteer of Antarctica
*Australian Antarctic Names and Medals Committee (AANMC)
*US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
*Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Gauss-ekspedisjonen

**Gauss-ekspedisjonen** (1901–1903) var den første tyske ekspedisjonen til Antarktis. Han vart leia av den erfarne polarforskeren og geologiprofessoren Erich von Drygalski. Føremålet med ekspedisjonen var å undersøke det antarktiske kontinentet sør for Kerguelen.

Ekspedisjonsskipet «Gauss» reiset frå Kiel sommaren 1901. Ei lita gruppe vart stasjonert ved Kerguelen, medan resten av ekspedisjonen fortsette vidare sørover. Drygalski vitja Heardøya og laga den første omfattande vitskaplege rapporten geologi, flora og fauna på øya.

Trass i at «Gauss» låg frosen fast i isen i 14 månader, fram til februar 1903, oppdaga ekspedisjonen nytt land i Antarktis: Wilhelm II Land med vulkanen Gaussberg. 

Ekspedisjonen reiste heim til Kiel i november 1903. Drygalski gav ut ei reiseskildring og publiserte 20 bind med vitskaplege resultat. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gauss-ekspedisjonen|Gauss-ekspedisjonen]]» frå ,  den 28. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Drygalski, E. (1991) *The German South Polar Expedition, 1901-3*. Erskine Press. ISBN 1-85297-031-6


## Bakgrunnsstoff
*South-Pole.com
*Rapport over opphaldet på Kerguelen av ekspedisjonsmedlem Karl Luyken
Burton Island-breen

**Burton Island-breen** er ein kanalisbre, kring 17&nbsp;km brei og 13&nbsp;km lang, som flyt nord frå innlandsisen til Posadowsky Bay like vest for Cape Torson. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter USS «Burton Island», ein av to isbrytarar under U.S. Navy Operasjon Windmill i 1947–48, som assisterte i å opprette astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II Coast, Queen Mary Coast, Knox Coast og Budd Coast.

## Kjelder