open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ulvetanna

**Ulvetanna** er eit spisst fjell, 2930 moh., kring 3&nbsp;km nord for Kinntanna aust i Fenriskjeften i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

## Fjellklatring
Toppen vart nådd første gong i februar 1994 av Robert Caspersen, Sjur Nesheim og Ivar Tollefsen via nordvestveggen.

I november 2006 kom Caspersen og Tollefsen attende i lag med Stein-Ivar Gravdal og Trond Hilde og klatra nordveggen i løpet av 16 dagar. I desember 2008 klatra Alexander Huber, Thomas Huber og Stephan Siegrist opp nordvestsida. I desember 2010 gjorde Valery Rozov eit basehopp frå toppen og flaug i 45 sekund i lufta før han opna fallskjermen. Eit videoklipp av dette ligg på YouTube.

## Kjelder
Tann (fleirtyding)

**Tann** kan visa til eller finst i omgrepa:

**Omgrep som har med [[tann|tenner]] å gjera:**
* Mjølketann
* Tannfe
* Tannhjul
* Tannpleie
** Tannkost
** Tannkrem
** Tannlege

**Dyr**
* Tannkvalar
* Tanntei
* Tannvaktlar

**Stader:**
*Tanna, eit fjell i Antarktis
*Tanngarden, ei fjellrekkje i Antarktis
Navlestreng

**Navlestreng** (*funiculus umbilicalis* på latin) er sambandet mellom morkake og foster  under graviditet.. Navlestrengen sørgar for at fosteret får nok næringsstoff og oksygen. Hjå menneske er han om lag 50 cm lang, og blir klypt av etter at fødselen er overstått. Stubben som står att turkar ut og fell av om lag ei veke etter fødselen, og navlen kjem til syne. 

Straumen av blod gjennom navlestrengen er om lag  35 ml / min 20 veker ut i svangerskapet og 40 ml / min etter 40 veker.

Under graviditeten hender det at fosteret kjem i klem frå navlestrengen, av og til ligg navlestrengen rundt nakken på fosteret. Det hender også at det oppstår knute på navlestrengen og fosteret kan få mindre næring.  


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Umbilical_cord|Umbilical_cord]]» frå ,  den 19. mars 2013.*
Wolfgang Flür

**Wolfgang Flür** () er ein tysk musikar, mest kjend som medlem av electronicagruppa Kraftwerk frå 1973 til 1987, der han spelte elektronisk perkusjon. Flür bygde òg mykje av studio- og sceneutstyret til gruppa i verkstaden sin under studioet til bandet, Kling Klang.

## Bakgrunn
Tidlegare hadde Flür spelt vanlege akustisk trommer i Düsseldorf-bandet The Spirits of Sound. Eit anna medlem i dette bandet var gitaristen Michael Rother, som var medlem av Kraftwerk nokre månader i 1971, før han danna Neu! med dåverande trommeslagar i Kraftwerk, Klaus Dinger.

## Etter Kraftwerk
Flür starta Yamo etter han slutta i Kraftwerk. Dette prosjektet gav ut albumet *[[Time Pie]]* i 1997, produsert i samarbeid med Mouse on Mars. Den neste utgjevinga til Flür var 12"- og remiksa av *I Was A Robot*, som klatra til sjetteplassen på tyske klubb-lister. 

Flür skreiv ein sjølvbiografi som kmo i 2000, kalla *Ich war ein Roboter* (engelsk versjon: *I Was a Robot*) der han skildra sitt syn på korleis det var å spele i Kraftwerk. I nyare tid har Flür arbeidd som DJ i klubbar og spelt tech-house og electro. Han har òg spelt elektroniske trommer på konsertar med den tyske synthpopduoen Dyko, og gav med dei ut ein singel i 2009.

Den japanske songaren Maki Nomiya sitt album *Party People* inneheld songen «Yamate Line» som er skriven og produsert i lag med Flür. 

## Diskografi
### Med Kraftwerk
* *[[Autobahn av Kraftwerk|Autobahn]]* (1974)
* *[[Radioaktivität]]* (1975)
* *[[Trans-Europe Express av Kraftwerk|Trans-Europa Express]]* (1977)
* *[[Die Mensch-Maschine]]* (1978)
* *[[Computer World|Computerwelt]]* (1981)
* *[[Electric Café]]* (1986)

### Yamo
#### Album
* *Time Pie* (1996)

#### EP-ar
* *Musica Obscura* (1997)

#### Singlar
* «Guiding Ray» (1996)
* «Stereomatic» (1996)
* «I Was a Robot» (2004)

### Samarbeid
* Maki Nomiya - «Yamate Line» (på albumet *Party People*, 2005)
* Dyko med Wolfgang Flür - «Autobahn» (B-side til singelen «In Ordnung», 2009)
* Empire State Human med Wolfgang Flür/Yamo - «Melancholic Afro» (på albumet *Audio Gothic*, 2009)
* Giorgio Li Calzi med Wolfgang Flür – «Freakin' Out» (på samleplata *Switched On Bob: A Tribute To [[Robert Moog|Bob Moog]]*, 2009)
* Cultural Attaches med Wolfgang Flür - «Golden Light» (på samleplata *Lazy Summer Vol 2* miksa av Chris Coco; 2011)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Remix - Melancholic Afro - a track with Wolfgang Flur vokal and trommer
Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom

**Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom (IKFF)**, **Women’s International League for Peace and Freedom (WILPF)**, er ein freds- og menneskerettsorganisasjon som vart skipa på eit internasjonalt kvinnemøte i Haag i 1915 med det føremålet å få stogga den fyrste verdskrigen og arbeide for ein rettferdig fred bygd på demokratiske prinsipp. Jane Addams og Emily Greene Balch gjorde ein framifrå innsats i ligaen, og båe fekk Nobels fredspris for sitt arbeid for fred. Fleire norske kvinner har hatt sentrale verv og oppgåver i Women’s International League for Peace and Freedom, til dømes Johanne Lucie Reutz Gjermoe og Marie Lous Mohr. 

Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom held til i Genève i Sveits. Organisasjonen støtter arbeidet som Dei sameinte nasjonane (SN) gjer, og har konsultativ status ved det økonomiske og sosiale råd i Dei sameinte nasjonane, UNESCO, FAO og ILO. 

Internasjonal Kvinneliga for Fred og Fridom har underavdelingar i fleire land. I Noreg vart det skipa ei nasjonal gruppe i 1915, *Norsk seksjon av Internasjonal Kvinneliga for Fred og Frihet (IKFF)*, som har som føremål å samle norske kvinner med ulike politiske og ideologiske meiningar i arbeidet med å opplyse om og skaffe av vegen dei politiske, økonomiske og psykologiske tilhøva som kan vere årsaka til krig, og arbeide for ein konstruktiv fred i eit økologisk berekraftig samfunn. Hovudmåla er såleis å hindre krig, å få erstatta vald med ikkjevald i alle konfliktar, å få styrkt organa til Dei sameinte nasjonane (SN), å skape auka respekt for folkerettslege institusjonar, å komme fram til ein internasjonal økonomisk orden basert på kva alle folk treng, ikkje ein orden basert på profitt og privilegium.

## Bakgrunnsstoff

*
*Norsk seksjon av Internasjonal Kvinneliga for Fred og Frihet (IKFF) 
*Arkivverkets internettside om norske fredsrørsler
Tartarsongar

**Tartarsongar** (*Iduna caligata*, tidlegare *Hippolais caligata* ) er ein medlem av kjerrsongarfamilien, Acrocephalidae, i «den gamle verda». Tartarsongar var tidlegare rekna som same arten som ramasongar, men sistnemnde blir no handsama som ein sjølvstendig art. Tartarsongaren er ein liten gråbrun, songarliknande sporvefugl som hekkar i Eurasia. Hekkeutbreiinga er i sentrale Russland austover til Kina. Han  er ein trekker med vinterkvarter på det indiske subkontinentet så langt sør som på Sri Lanka.

## Utsjånad og eigenskapar i feltet

Tartarsongaren er med sine 11 til 12,5 cm er den minste arten i den biologiske slekta *[[Iduna]]*, og omtrent på storleik med ein lauvsongar. Han er svært lik den nært nærskylde artane ramasongar og bleiksongar, men kan òg forvekslast med åkersongar og gransongar, underart *P. c. tristis*. Tartarsongaren er overvegande lys grå på oversida og kvitaktig på undersida med rustbeige tone på kroppssidene, mest tydeleg på ungfuglar om hausten. Han har kort primærfjørprojeksjon, likevel litt lengre enn hos ramasongaren. Dei ytre kantane av den ytre stjertfjørfana er kvite, men dette kan vere vanskeleg å observere i feltet. Han har eit kort nebb, som er litt sterkare enn hos gransongaren. Han har diffus kvit augebrynstrek og ein klårare mørk augestrek. Beina har vanlegvis brunskjær medan tærne er mørkare.

Denne arten er vanskeleg å observere sidan han rører seg mykje og ofte er skjult i buskar eller er på bakken. Når han sit vippar han både halen og vengene, men slår ikkje regelmessig ned stjerten slik som bleiksongaren gjer.

## Distribusjon

Tartarsongaren er ein trekkfugl som hekkar frå europeisk Russland gjennom Sibir til Vest-Mongolia og det vestlege Kina. Generelt er han utbreidd nord for ramasongaren sitt hekkeområde, men har eit smalt område der begge hekkar sympatriskt. I løpet av det siste tiåret, tartarsongaren utvida hekkeområdet vestover, og i dag har han òg etablert ein liten hekkebestand i Finland. Han overvintrar over mykje av India, men òg i Bangladesh og så langt sør som Sri Lanka.

Dette er ein sjeldan gjest i Vest-Europa, men talet på observasjonar har auka gjennom 1990-talet og 2000-talet, monaleg på grunn av auka kunnskap om  identifikasjon i feltet, men òg fordi hekkeområdet er utvida vestover.

## Økologi

Tartarsongaren blir vist på naturstepper og i andre opne habitat med buskar og fåtalige tre. Det kan òg treffast i våtmarksområde eller langs elvebredder. Det skålforma reiret er godt skjult på bakken blant buskar. Han legg kull på 4-6 egg i gjennomsnitt, men kull på 2-7 egg har vore rapportert. Egga blir ruga i 12-14 dagar av begge foreldra. Etter klekking tar begge foreldra omsut for ungane til dei er flygedyktige etter 11-14 dagar. Dei er hovudsakleg insektetarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:se:Stäppsångare|Stäppsångare]]» frå ,  den 19. mars 2013.*  
*BirdLife International (2013) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=7630 Iduna caligata]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 19. mars 2013.

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Magasinett

**Magasinett** er eit nettidsskrift for elevar i ungdomsskulen og vidaregåande skule som vart oppretta i 1997 av Noregs Mållag med Vidar Høviskeland og Gerhardt Stoltz som dei første redaktørane.  I dag blir nettmagasinet drive av ei stifting skipa av Noregs Mållag og Landssamanslutninga av nynorskkommunar. Frå 2012 er Svein Olav B. Langåker redaktør.

## Bakgrunnsstoff

* Magasinett
Utsteinen

**Utsteinen** er ein nunatak som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nord for Vikinghøgda og hovudgruppa av Sør-Rondane. Det vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeve Utsteinen etter plasseringa.

Den belgiske forskingsstasjon Princess Elisabeth vart oppretta ved Utsteinen under Det internasjonale polaråret 2007–2008.

## Kjelder
Valichanovtoppen

**Valichanovtoppen** er eit fjell (2,800&nbsp;moh.) som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) nordvest for Miražtoppen i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla det opp etter den russiske geografen Tsjokan Valikhanov (1935–65).

## Kjelder
Mont Van Pelt

**Mont Van Pelt** er eit bratt, bert fjell (2&nbsp;000&nbsp;moh.) like aust for Mont DeBreuck nord i Dronning Fabiolafjella. Det vart oppdaga on 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, og vart namngjeve av Derom etter Guy Van Pelt, ein radiotelegrafist på eit belgisk fly under rekognoseringa av området i 1960.

## Kjelder
Mont Vanderheyden

**Mont Vanderheyden** er eit 2120 meter høgt fjell  i Antarktis som ligg 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) nordaust for Mont Bastin på nordsida av Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under Gaston de Gerlache. Han namngav det etter Henri Vanderheyden, ein flymekanikar på ekspedisjonen.

## Kjelder
Vedkosten

**Vedkosten** er eit 2285 moh. høgt og bert fjell som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) søraust for Hoggestabben i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

## Kjelder
Vendehø

**Vendehø** er ei brei, isdekt høgd nedanfor fleire fjellknausar, som ligg like søraust for Tverrveggen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Mont Verhaegen

**Mont Verhaegen** er eit isfritt fjell (2300&nbsp;moh.) som ligg like vest for Perovfjellet i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under G. de Gerlache og vart namngjeve av han etter baron Pierre Verhaegen, som støtta ekspedisjonen.

## Kjelder
Veselajatind

**Veselajatind** er eit fjell med ein spiss topp (2385&nbsp;moh.) på nordenden av Svarttindane i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, og vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956-60. Det vart seinare kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og namngjeve Gora Veselaya, som tyder Munterfjellet.

## Kjelder
Veslekletten

**Veslekletten** er eit lite fjell kring 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Storkletten på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeve av dei.

## Kjelder
Veslenupen

**Veslenupen** er ein fjelltopp nær nordenden av Nupskammen i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), og vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Vesletind

**Vesletind** er eit lite fjell 3 nautiske mil (6&nbsp;km) aust-søraust for Aurhø på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeve Vesletind.

## Kjelder
Vesthjelmen

**Vesthjelmen** er ein fjelltopp på 1810 moh. som ligg 13&nbsp;km vest for Austhamaren i Sør-Rondane. Fjellet vart kartlagd av norske kartografar i 1946 frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

## Kjelder
Vikinghøgda

** Vikinghøgda** er eit markant fjell med flat topp på 2960 moh. mellom Tanngarden og Widerøefjellet i Sør-Rondane i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og namngjeve av dei.

## Kjelder
Veten

**Veten** er namnet på fleire stader. Det kjem av ordet vete eller varde. 

* Veten på Byrknesøy i Gulen, eit fjell på Byrknesøy i Gulen
* Veten i Bergen, det høgast punktet i Åsane.
* Veten i Øygarden, eit fjell i Øygarden
* Veten i Dronning Maud Land, eit fjell i Antarktis
Von Essenskarvet

**Von Essenskarvet** er eit fjell i Antarktis på 2665 moh. so ligg på sørvestenden av Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Fjellet vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59). Det er kalla opp etter R.G.D.J. Von Essen, ein kaptein i Det svenske luftforsvaret (1951–52) på NBSAE.

## Kjelder
Forposten

**Forposten** er ein isolert fjelltopp (1670&nbsp;moh) kring 40 km nordaust for Payerfjella sentralt i Dronning Maud Land. Fjellet vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher og kalla Vorposten på grunn av plasseringa ved austenden av området utforska av den tyske ekspedisjonen.

## Kjelder
Vorrkulten

**Vorrkulten** er eit fjell ved nordenden av Vestvorren, like nord for Neumayerskarvet i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Vjatskajatoppen

**Vjatskajatoppen** er ein fjelltopp på 2455 moh. i norddelen av Skavlrimen i Weyprechtfjella i Dronning Maud Land. Fjellet vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det truleg opp etter elva Vjatka.

## Kjelder
Storebusen

**Storebusen** er eit delvis snødekt fjell, 1995 moh., som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Veslebusen ved sørenden av the Lomonosovfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og først kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagt frå flyfoto under den norske antarktisekspedisjonen, 1958–59. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og namngjeve Gora Vystrel (Skotfjellet).

## Kjelder
Walnumfjella

**Walnumfjella** er eit stort fjell med ei høgd opp mot 2870 moh. som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) aust for Widerøefjellet i Sør-Rondane. Det vart kartlagt av norske kartografar i 1946 frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen 1936-37 og kalla opp etter Ragnvald Walnum, som på ei tid var styreleiar i Hvalrådet, som førebudde iskart i Antarktis. Det vart kartlagt på ny av nordmennene i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

## Kjelder
Widerøefjellet

**Widerøefjellet** er eit stort fjell med ei høgd opp mot 2994 moh. mellom Walnumfjella og Nils Larsenfjellet i Sør-Rondane i Antarktis.

## Oppdaging og namngjeving
Widerøefjellet vart kartlagt av norske kartografar i 1946 frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla opp etter Viggo Widerøe, som var pilot ¨på denne ekspedisjonen. Det vart kartlagt på ny av Noreg i 1957 frå flyfoto tekne under USN Operasjon Highjump, 1946–47.

## Sjå òg
* Fjell i Dronning Maud Land

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Widerøe|Mount Widerøe]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*** 

## Bakgrunnsstoff
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
*
Hvalrådet

**Hvalrådet** (etablert 13. september 1929 ved Kongeleg resolusjon, i drift til 1967) var eit statleg organ som vart oppretta for å administrere gjennomføringen av Kvallova (1929). Hvalrådet skulle bidra til betre kontroll innan kvalfangstnæringa når det gjaldt fangstkvoter, fredning av artar og effektivisering av fangsten blant anna ved å tilretteleggje for betre samhandling mellom reiarane.

Hvalrådet hadde utspringet sitt i **Hvalkomiteen** som vart etablert i 1924, under leiing av professor Johan Hjort, med spesielt mandat å koordinere norske og britiske interesser i den pågåande reforhandlinga rundt interessene i Antarktis (1926–29). Som eit ledd i reguleringa av fangsten på bardekval (lov av 21. juni 1929), vart så Hvalrådet etablert. I 1929 hadde likevel dei fleste kvalfangstselskapene byrja med pelagisk kvalfangst og hadde ikkje lenger det same behovet for dei engelske konsesjonane. Difor vart Kvallova meir innretta på å sikre kvalbestanden enn å tilfredsstille engelske interesser, og Hvalrådet forvalta lovverket.

Hvalrådet vart organisert i to avdelingar. Den eine var vitskapleg og vart til Statens institutt for kvalforsking ved Universitetet i Oslo. Den andre var administrativ instans som først var underlagt Handelsdepartementet, men vart overflytta først til Industridepartementet og så til Fiskeridepartementet. Gjennom denne organiseringa arbeidde rådet for auka kunnskap om kval og kvalfangst samstundes som det ein samordnande offentleg instans i spurnader som omhandla kval. Blant anna arbeidde rådet for å opprette International Whaling Statistics og forhandle fram internasjonale fangstavtaler for kval.

I starten hadde Hvalrådet tre medlemmar, utvida til sju i 1936 då Birger Bergersen tok over leiarrolla, som vart utvida til å òg gjelde internasjonal representasjon under forhandlingar på kvalfangstkonferansane i London, Berlin og Oslo (1936–39), noko som førte til den første fangstavtale internasjonalt (1936). Bergersen sat som leiar til 1954, etterfylgt av Gunnar Jahn 1954-60, Gustav Sjaastad 1960-64 og Hans Th. Knudtzon 1964-1967.

Hvalrådet utgav den årlege *International Whaling Statistics*, og dessutan skriftsserien *Hvalrådets skrifter*/*Scientific results of marine biological research*, i hovudsak driven av Biologisk laboratorium ved Universitetet i Oslo og Statens institutt for hvalforskning (oppretta 1937).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hvalrådet|Hvalrådet]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
* Joh. Tønnessen: *Den moderne hvalfangstens historie* 1959-1970
Ytstenut

**Ytstenut** er det nordaustlegaste fjellet i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den norsk-britisk-svenske antarktisekspedisjonen (NBSAE) (1949–1952), leia av John Schjelderup Giæver og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Zhelannaya Mountain

**Zhelannaya Mountain** er eit relativt isolert fjell i Antarktis som ligg kring 14&nbsp;km nord for Mount Karpinskiy i Dei russiske fjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1959 og namngjeve «Gora Zjelannaja» (Ynskjefjellet).

## Kjelder
Witte Peaks

**Witte Peaks** er ei rekkje på kring fire nunatakar som ligg 15&nbsp;nautiske mil (28&nbsp;km) vest for Straumsnutane i norddelen av Ahlmannryggen i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla opp etter Dietrich Witte, ein maskinist på ekspedisjonen. Det vart kartlagt av Maudheimekspedisjonen (NBSAE), 1949-52.

## Kjelder
Mount Yakovlev

**Mount Yakovlev** er eit noko isolert fjell kring 18&nbsp;km nord for Sarkofagen i Dei russiske fjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av Norsk Polarinstitutt frå flyfoto tekne under den norske antarktisekspedisjonen i 1958-59. Det vart òg observert i 1959 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen og kalla opp etter den sovjetiske paleontologen N.N. Jakovlev.

## Kjelder
Mount Yesenin

**Mount Yesenin** er eit fjell på 2520 moh. som ligg 3&nbsp;km nordvest for Yeliseyev Rocks i Payerfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det opp etter den russiske diktaren Sergej Jesenin (1895–1925).

## Kjelder
Žil'najatoppen

**Žil'najatoppen** er eit sentralt fjell på 2560 moh. i Svarthausane i Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kartla det på ny i 1960–61, og kalla det «Gora Zjilnaja» (Forgreiningsfjellet).

## Kjelder
Zimmermannfjellet

**Zimmermannfjellet** (tysk *Zimmermannberg*) er ein fjelltopp i Antarktis på 2325&nbsp;moh. som ligg 6&nbsp;km nord for Ritschertind i Gruberfjella, sentralt i Dronning Maud Land. Fjellet vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter underdirektøren i Deutsche Forschungsgemeinschaft, Carl Zimmermann.

## Kjelder
Sukkertoppen i Dronning Maud Land

**Sukkertoppen** er eit fjell (2525&nbsp;moh.) som ligg 3&nbsp;km søraust for Ritschertind i Gruberfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og gjeve det skildrande namnet Zuckerhut av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher.

## Kjelder
Zwieselhøgda

**Zwieselhøgda** (tysk *Zwieselberg*) er eit stort fjellmassiv med mange forgreiningar og ei høgd opp mot 2970 moh. som utgjer den nordlege delen av Pieckryggen i Petermannkjedene i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og gjeve det skildrande namnet «Zwiesel-Berg» (Forgreiningsfjellet) av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher.

## Sjå òg
* Fjell i Dronning Maud Land

## Kjelder
Mount Boyd

**Mount Boyd** er eit pyramideforma fjell, 2960 moh, som ligg 3&nbsp;nautiske mil vest for Mount Bennett i Bush Mountains. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service, 1939–41, vart det kartlagd av A.P. Crary, leiaren for den amerikanske gruppa som kryssa Rossbarrieren (1957–58), og vart namngjeve av han etter Walter Boyd jr., ein glasiolog i gruppa.

## Kjelder
Breckinridge Peak

**Breckinridge Peak** er ein fjelltopp sør i Rockefeller Mountains, som ligg 1&nbsp;nautisk mil sørvest for Mount Nilsen på Edward VII Peninsula. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen i 1929, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter oberst Henry Breckinridge frå New York.

## Kjelder
Mount Franklin i Antarktis

**Mount Franklin** er eit fjell som ligg mellom Breckinridge Peak og Washington Ridge sør i Rockefeller Mountains, på Edward VII Peninsula i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen on 27. januar 1929. Namnet vart nytta av U.S. Antarctic Service (1939–41), som oppretta ein seismisk stasjon på denne toppen.

## Kjelder
Mount Frazier

**Mount Frazier** er det nordlegaste fjellet av Rockefeller Mountains, som ligg 1&nbsp;nautisk mil nord for Mount Jackling på Edward VII Peninsula i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga den 27. januar 1929, by Byrd-ekspedisjonen. Det vart kalla opp etter Russell G. Frazier, ein militærlege ved West Base under U.S. Antarctic Service (1939–41), og observatør i den geologiske gruppa ved Rockefeller Mountains, som vitja området i desember 1940.

## Kjelder
Gould Peak

**Gould Peak** er eit fjell som ligg 1&nbsp;nautisk mil nord for Tennant Peak sør i Rockefeller Mountains, på Edward VII Peninsula i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen i 1929, og vart namngjeve av Richard E. Byrd etter Charles ("Chips") Gould, ein snikkar på ekspedisjonen.

## Kjelder
Mount Jackling

**Mount Jackling** er eit fjell 1,5&nbsp;km sør for Mount Frazier nord i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula i Marie Byrd Land i Antarktis. Det vart oppdaga den 27. januar 1929, av medlemmar på Byrd-ekspedisjonen under ein rekogonseringsflytur over området. Namnet vart nytta av U.S. Antarctic Service (1939–41) som utforska området.

## Kjelder
Mount Manger

**Mount Manger** er eit snødekt fjell som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nordvest for Mount Josephine i Alexandra Mountains på King Edward VII Peninsula. Fjellet vart fotografert frå lufta og grovt kartlagd på Byrd-ekspedisjonen, 1928-30. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (etter forslag frå kontreadmiral Richard E. Byrd) etter William Manger frå ein familie som eigde Manger Hotel-kjeda, og som assisterte Byrd ekspedisjonane med gratis rom for kontor og personell på ekspedisjonen. 

## Kjelder
Mount Nilsen

**Mount Nilsen** er ein fjelltopp 4 nautiske mil (7&nbsp;km) vest-sørvest for Mount Paterson i Rockefeller Mountains, på Edward VII Peninsula. Det vart oppdaga i 1929 av Byrd-ekspedisjonen, og vart namngjeve av Byrd etter kaptein Nilsen på norske kvalbåten «Carl Anton Larsen», som taua «City of New York» gjennom pakkisen.

## Kjelder
Mount Schlossbach

**Mount Schlossbach** er ein fjelltopp like søraust for Mount Nilsen sør i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula i Antarktis. Fjellet vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen på ein flytur under 27. januar 1929, og kalla opp etter offiser Isaac Schlossbach i U.S. Navy. Han var eit medlem på Byrd-ekspedisjonen (1933–35) og medlem av gruppa frå U.S. Antarctic Service (USAS) som dreiv den seismiske stasjonen i Rockefeller Mountains i november–desember 1940.

## Kjelder
Mount Fitzsimmons

**Mount Fitzsimmons** er eit fjell som ligg mellom Mount Jackling og Mount Shideler nord i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula i Antarktis. Det vart oppdaga den 27. januar 1929, av medlemmar på Byrd-ekspedisjonen under ei rekognosering av området, og vart kalla opp etter Roy G. Fitzsimmons, ein fysikar som liea den seismiske stasjonen i Rockefeller Mountains for U.S. Antarctic Service i løpet av november–desember 1940.

## Kjelder
Drummond Peak

**Drummond Peak** er ein låg, isolert fjelltopp 19 nautiske mil (15&nbsp;km) sørvest for La Gorce Peak, som stikk opp av isflata på Edward VII Peninsula. Det vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955–59, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Glen N. Drummond, Jr. i US Navy, ein assisterande aerolog for U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1959–62.

## Kjelder
Mount Shideler

**Mount Shideler** er eit fjell 1,5&nbsp;km søraust for Mount Fitzsimmons nord i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula. Det vart oppdaga 27. januar 1929, av medlemmar på Byrd-ekspedisjonen under ein rekogonseringsflytur over området. Namnet verkar å ha blitt brukt av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41). Mount Shideler vart kalla opp etter geologen William H. Shideler.

## Kjelder
Tennant Peak

**Tennant Peak** er ein fjelltopp 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Gould Peak sør i Rockefeller Mountains på Edward VII Peninsula. Det vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen (1928–30) og vart namngjeve av Byrd etter George W. Tennant, ein kokk på ekspedisjonen.

## Kjelder
Mount Bird

**Mount Bird** er eit 1765&nbsp;moh høg skjoldvulkan som ligg kring 13 km sør for Cape Bird, nordenden av Ross Island. Han vart kartlagd av Discovery-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott og tilsynelatande kalla opp etter Cape Bird. Shellbreen og Endeavour forlandsbre ligg i fjellsida. 

## Sjå òg
*Vulkanar i Antarktis

## Kjelder

* 
* Mount Bird, Volcano World
*
Mount Swadener

**Mount Swadener** er eit fjell som ligg i Edward VII Land i Vest-Antarktis. Dette fjellet ligg i Sneddon Nunataks, ei gruppe nunatakar ved kysten på nordsida av Alexandra Mountains på Edward VII Peninsula. I nærleiken ligg Swinburneisen og Sulzberger Bay.

## Oppdaging og namngjeving
Mount Swadener vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto teken av US Navy mellom 1959&ndash;66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant John R. Swadener i US Navy, navigatør på det skiutrusta flyet R4D Skytrain som kontreadmiral George J. Dufek nytta første gongen eit fly landa på den geografiske Sørpolen den 31. oktober 1956.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Swadener|Mount Swadener]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cinder Hill

**Cinder Hill** er ein markant vulkan med djupe innsnitt, 305&nbsp;moh, på den isfrie, nedre vestsida av Mount Bird på Ross Island. Vulkanen består av lag av vulkansk slagg og sinders av raud basalt og mange olivinknollar. Vulkanen ligg mellom Harrison Stream og Wilson Stream. Han vart kartlagd og namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1958–59.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cinder Hill|Cinder Hill]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
First Crater

**First Crater** er eit krater på Arrival Heights, 0,75&nbsp;nautiske mil nord for Hut Point på Ross Island. Det vart namngjeve av Frank Debenham i 1912 under den lokale kartlegginga av Hut Point Peninsula i løpet av Terra Nova-ekspedisjonen.

## Kjelder
Gamble Cone

**Gamble Cone** er ei vulkankjegle 0,6&nbsp;nautiske mil sør-søraust for Post Office Hill i Kyle Hills på Ross Island. Fjellet har ei høgd på kring 400 moh. Etter forslag frå P.R. Kyle, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter John A. Gamble, ein geolog ved Victoria University of Wellington på New Zealand, som deltok i tre feltprosjekt Kyle leia under United States Antarctic Program, 1981–82, 1982–83, og 1984–85. Han arbeidde seinare med New Zealand Antarctic Programme under utforskinga av vulkanane i Vest-Antarktis 1989–90, som var eit samarbeid mellom Storbritannia, USA og New Zealand i Marie Byrd Land der det vart gjort omfattande arbeid på xenolittar i vulkansk fjell, inkludert ved Cape Crozier og Cape Bird på Ross Isand.

## Kjelder
Hoopers Shoulder

**Hoopers Shoulder** er ei sjølvstendig kjegle med ei høgd på 1800 moh på vestsida av Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. Frå McMurdo Sound verkar det å ha ei perfekt pyramideform med svart fjell, som stikk ut som eit glimrande merke mot bakgrunnen av is og snø og nesten på linje frå Cape Royds til krateret på Mount Erebus. Sjølve kjegla er kring 100 meter høg og er omgjeve av ei djup grøft, skapt av kraftig vind. Det vart namngjeve av Frank Debenham under den andre stiginga til Mount Erebus etter F.J. Hooper, som var stuert under Terra Nova-ekspedisjonen og med på turen opp til fjellet.

## Kjelder
Inner Crater

**Inner Crater** er eit krater på botnen av Main Crater, ved toppen av Mount Erebus på Ross Island i Antarktis. I Inner Crater ligg ein aktiv anordoklase–fonolittisk lavasjø. Namnet kjem frå at han er det indre krateret i Main Crater på Mount Erebus.

## Kjelder
Kyle Hills

**Kyle Hills** er ei gruppe vulkankjegler, åsar, ryggar og toppar aust på Ross Island mellom Mount Terror og Cape Crozier. Åsane strekkjer seg 8 nautiske mil (15&nbsp;km) frå aust til vest og strekkjer seg frå havnivå ved Cape Crozier til kring 2600 moh i Mount McIntosh ved vestenden av gruppa. Den lokale skardhøgda er opp mot 200 meter. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Philip R. Kyle, ein professor i geokjemi ved New Mexico Institute of Mining and Technology i Socorro som arbeidde mykje i Antarktis over 28 sesongar frå 1969–2000 med langvarig fokus på Mount Erebus. Han leia Mount Erebus Volcano Observatory i 2000.

## Kjelder
Kyle Cone

**Kyle Cone** er ei eksponert vulkankjegle nær Cape Crozier, 1,2 nautiske mil (2,2&nbsp;km) vest-nordvest for toppen av The Knoll aust på Ross Island. Det vart namngjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter Philip R. Kyle (Kyle Peak), ein geolog under Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), som utforska kjegla i 1969-1970.

## Kjelder
Main Crater

**Main Crater** er hovudkrateret på Mount Erebus på Ross Island, og ligg kring 3750 moh. Inner Crater, som er eit indre krater i Main Crater, består av ein anordoklase-fonolittisk lavasjø.

## Kjelder
Mount Terror

**Mount Terror** er ein stor skjoldvulkan som utgjer den austlege delen av Ross Island i Antarktis. Han består av mange sinderkjegler og kuplar som sida og er stort sett dekt av snø og is. Det er den nest største av i alt fire vulkanar som utgjer Ross Island og vert noko overskugga av den større naboen, Mount Erebus, 30&nbsp;km lenger aust. Mt. Terror vart namngjeve i 1841 av sir James Clark Ross etter det andre ksipet hans HMS «Terror». Kapteinen på Terror var Francis Rawdon Moira Crozier som var ein nær ven av Ross. 

Toppen av vulkanen er ikkje studert, men det har dei lågare områda og ein har funne at alderen på bergartane her er mellom 820 000 til 1,75 millionar år gamle. Mount Terror har ikkje vist teikn til vulkansk aktivitet som er nyare enn det.

Den første stiginga av Mt. Terror vart gjort av ei gruppe frå New Zealand i 1959.

**Terror Point**, like nedanfor Mt. Terror, er den austlege grensa for Fog Bay, 6&nbsp;km vest-nordvest for Cape MacKay på Ross Island. Namnet vart først nytta av medlemmar av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04, og vart visstnok gjeve i samband med Mt. Terror som ligg oppom dette neste i nordaust.

**Terror Saddle** er eit av tre markante snøskard på Ross Island, ca. 1600 m mellom Mount Terra Nova og Mount Terror. Det vart namngjeve i samband med Mount Terror, som har ei høgd på 3262 moh aust for dette skardet.

**Terrorbreen** er ein stor isbre mellom Mount Terra Nova og Mount Terror på Ross Island, som flyt sørover og ut i Windless Bight. Det fekk dette namnet av A.J. Heine i New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962–63. på grunn av tilknytinga til Mount Terror.

## I litteraturen
*Mount Terror er skansen til russiske revolusjonære monarkistar i science fiction-romanen *[[Olga Romanoff]]* frå 1894 av George Griffith.
*Mount Terror og Mount Erebus er nemnde i novella «At the Mountain of Madness» av H.P.Lovecraft i 1936.
*Mount Terror er åstad for romanen *[[State of Fear]]* av Michael Crichton i 2004.

## Sjå òg
* Vulkanar i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Terror|Mount Terror]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Sheppard Crater

**Sheppard Crater** er eit særeige, nedbrote krater med ei høgd på opp mot 200 met kring 1,3&nbsp;km aust for Castle Rock på Hut Point Peninsula på Ross Island. Det vart namngjeve i 2000 av New Zealand Geographic Board (NZGB) etter Deirdre Jeanette Sheppard, som ein sesong ved Vanda-stasjonen.

## Kjelder
Side Crater

**Side Crater** er eit nesten sirkelforma krater (ca. 3700&nbsp;moh) ved toppen av Mount Erebus sørvest på kraterkanten. Det har fått dette namnet fordi det ligg på sida av hovudkrateret til Mount Erebus.

## Kjelder
Second Crater

**Second Crater** er eit krater i Arrival Heights, 0,6 nautiske mil (1,1&nbsp;km) nordaust for First Crater på Hut Point Peninsula på Ross Island. Det vart namngjeve av Frank Debenham i 1912 under kartlegginga hans av Hut Point Peninsula i løpet av Terra Nova-ekspedisjonen, 1910-13.

## Kjelder
Twin Crater

**Twin Crater** er eit krater med to kjegler som stig opp bak McMurdo-basen og 0,5 nautiske mil (0,9&nbsp;km) vest for Crater Hill på Hut Point Peninsula på Ross Island. Dette krateret vart namngjeve Middle Crater av Frank Debenham under Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, etter plassringa i høve til First Crater og Crater Hill, men dette namnet er ikkje i bruk lenger. Twin Crater, som syner til to kjegler i krateret, vart nytta så tidleg som 1971 og vart sidan det etablerte namnet på krateret. 

## Kjelder
Frank Debenham

**Frank Debenham** () var ein australsk geolog og geograf.

Han vart utdanna ved University of Sydney, der han studerte geologi under Edgeworth David. Han var éin av tre geologar som deltok på Terra Nova-ekspedisjonen (1910–1913) under leiing av Robert F. Scott. Frå januar til mars 1911 utforska han saman med Thomas Griffith Taylor, Charles Wright og Edgar Evans dei vestlege fjella i Victoria Land. Han kunne ikkje dalta på den lagnadstunge sørpolferda, då han hadde skadd kneet under fotballsparking på snøen. For innsatsen sin i Antarktis vart han tildelt den britiske Polarmedaljen
Under første verdskrigen deltok han i infanteriet. Han tente i Frankrike og Thessaloniki, og vart alvorleg skadd i 1916. I 1919 vart han tildelt Ordar of the British Empire.

Han var ubetalt direktør ved Scott Polar Research Institute, som han var med å stifte, frå 1920 til 1946. Frå 1931 var han professor i geografi ved University of Cambridge. Han var visepresident i Royal Geographical Society frå 1951 til 1953 og mottok selskapet sitt Victoria Medal i 1948.

Debenham skreiv mange bøker om geografi. Memoarane hans frå Antarktis, *The Quiet Land – The Diaries of Frank Debenham*, vart publisert i 1992.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Frank Debenham|Frank Debenham]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
New Zealand Geographic Board

**New Zealand Geographic Board (NZGB,** (maori *Ngā Pou Taunaha o Aotearoa*) er ein sjølvstendig institusjon som er ansvarleg for geografiske og hydrografiske namn på New Zealand og dei newzealandske territorialfarvatna. Dette omfattar busetnader, stader, fjell, innsjøar, elvar, fossar, hamner og andre terrengdetaljar, og kan òg omfatte forsking på lokale maorinamn. Styret har òg ansvar for å gje namn til stader i området kring Rosshavet i Antarktis. Dei har ikkje ansvar for å endre gatenamn eller namn på land. 

Styret har møtt mykje motbør frå rørsla som ønskjer å endre stadnamn til dei føreuropeiske namna, skriven med dagens ortografi og standardisert staving, diaktriske teikn osv. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:New Zealand Geographic Board|New Zealand Geographic Board]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Solberg

**Solberg** er eit norsk slektsnamn som kan stamma frå ei rekkje ulike gardnamn.

## Kjende namneberarar
* Svend Solberg (1831–1890), norsk forretningsdrivar og stortingsmann
* Halvor Solberg (1895-1974), norsk meteorolog 
* Magnar Solberg (f. 1937), norsk skiskyttar
* Hill-Marta Solberg (f. 1951), norsk politikar og fylkesmann
* Sverre Solberg (f. 1960), norsk skodespelar
* Erna Solberg (f. 1961),  norsk politikar
* Jan P. Solberg (f. 1965), norsk forfattar og journalist 
* Elsa Katrine Solberg Hattestad (Trine Hattestad, f. 1966), norsk friidrettsutøvar
* Glenn Solberg (f. 1972),  norsk handballspelar og -trenar
* Henning Solberg (f. 1973),  norsk racerførar
* Petter Solberg (f. 1974), norsk rallykjører
* Simon Solberg (f. 1979), tysk regissør
* Jonas Solberg Andersen (f. 1981), norsk ishockeyspelar
* Lisa Aisato N'jie Solberg (f. 1981) er ein norsk illustratør og forfattar.
* Henrik Solberg (f. 1987),  norsk ishockeyspelar
* Ragnar Solberg (1898–1967), norsk diktar
* Sanna Solberg (f. 1990), norsk handballspelar
* Silje Solberg (f. 1990), norsk handballspelar

## Kjelder
Nordkalottforlaget

**Nordkalottforlaget** er eit lite forlag som held til i Sentrumsgården Eidet på Stonglandseidet på Sør-Senja. Det er eigd og drive av Nordnorsk Magasin AS. Nordkalottforlaget blei starta i 1989 av Hans Kristian Eriksen, men Nordnorsk Magasin (grunnlagt i 1978) gav ut bøker også før dette. Forlaget gir ut skjønnlitteratur og sakprosa med tilknyting til nordlege område. Dagleg leiar er Karin Stangnes. Redaktør er Hilde Katrine Eriksen.

## Bakgrunnsstoff

* Nettsida til Nordkalottforlaget Nordnorsk Magasin AS
Barker Peak

**Barker Peak** er eit fjell 3,6&nbsp;nautiske mil vest-nordvest for Mount Terror på Ross Island. Fjellet har ei høgd på kring 2200 moh og er det vestlege av to fjelltoppar nær sørenden av Giggenbach Ridge. Det vart namngjeve i 2000 av New Zealand Geographic Board etter major James R. M. Barker, øvstkommanderande ved Scott-basen, 1970–71, og ein leiar for New Zealand Antarctic Programme, 1970–86.

## Kjelder

## Kjelder
Abbott Peak i Antarktis

**Abbott Peak** , òg kalla **Abbotts**, **Dimitri** eller **Demetri's** Peak, er eit pyramideforma fjell på Ross Island, på nordsida av Mount Erebus, mellom denne og Mount Bird. Det vart kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen under Robert Falcon Scott, 1910&ndash;13, og kalla opp etter kvartermeister George P. Abbott, eit ekspedisjonsmedlem.

## Kjelder
Ainley Peak

**Ainley Peak** er eit markant fjell, 1240 moh, 4,5&nbsp;km sørvest for Post Office Hill aust på Ross Island. Det er kalla opp etter David G. Ainley frå Point Reyes Bird Observatory ved Stinson Beach i California, ein ornitolog i United States Antarctic Program som studerte pingvin- og jo-populasjonar ved Cape Crozier og McMurdo Sound i løpet av seks sesongar, 1969&ndash;70 til 1983&ndash;84.

## Kjelder
Beeby Peak

**Beeby Peak** er eit fjell på 2,4&nbsp;nautiske mil aust-nordaust for toppen av Mount Bird nordvest i Ross Island, med ei høgd på kring 1400 moh. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board i 2000 etter Chris Beeby.

## Kjelder

## Kjelder
Bomb Peak

**Bomb Peak** er ein fjelltopp, 805&nbsp;moh, som ligg 2&nbsp;nautiske mil vest for Cape Crozier på Ross Island. Det vart kartlagd, og fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1958–59, på grunn av bombeliknande (pyroklastiske) geologiske formasjonar kring toppen av denne toppen.

## Kjelder

## Kjelder
Boulder Cones

**Boulder Cones** er kjegler 0,9&nbsp;nautiske mil sørvest for Castle Rock på Hut Point Peninsula på Ross Island. Namnet, som er skildrande, vart gjeve av Frank Debenham av Terra Nova-ekspedisjonen, som gjorde av halvøya i 1912.

## Kjelder

## Kjelder
Caldwell Peak

**Caldwell Peak** er ein fjelltopp på 2&nbsp;nautiske mil nord for Mount Terra Nova på Ross Island. Fjellet har ei høgd på kring 1300 moh, 1&nbsp;nautisk mil sør for Oamaru Peak. Etter forslag frå P.R. Kyle, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter David A. Caldwell, ein geolog ved New Mexico Institute of Mining and Technology, som arbeidde to feltsesongar ved Mount Erebus (første gong 1986–87) og skreiv ei mastergardsoppgåve om lavastraumar ved toppen av Mount Erebus.

## Kjelder

## Kjelder
Chuan Peak

**Chuan Peak** er ein fjelltopp, kring 2200 moh, 1&nbsp;nautisk mil nordaust for Barker Peak i den sørlege delen av Giggenbach Ridge på Ross Island. Det vart namngjeve, etter forslag frå P.R. Kyle, av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Raymond L. Chuan som var forskar i Brunswick Corporation ved Costa Mesa i California og som gjorde målingar frå fly av vulkanske aerosolar frå Mount Erebus og tok prøvar frå kraterkanten, 1983–84 og 1986–87.

## Kjelder

## Kjelder
Mount Cis

**Mount Cis** er ein ås i Antarktis på 184 moh. som ligg 1,1&nbsp;nautiske mil nordaust for Cape Barne vest i Ross Island. Han vart namngjeven av Nimrod-ekspedisjonen, etter forslag frå geologen Raymond Priestley, kalla opp etter ein av ekspedisjonshundane.

## Kjelder
Coleman Peak

**Coleman Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot kring 1600 moh på nordaustsida av Mount Erebus på Ross Island, 3.6&nbsp;nautiske mil aust for toppen av Fang Ridge. Det vart namngjeve av New Zealand Geographic Board (2000) etter Fader Coleman, ein prest frå New Zealand, som reiste til Antarktis mange gonger med U.S. Antarctic Program.

## Kjelder

## Kjelder
Detrick Peak

**Detrick Peak** er eit spisst fjell, kring 700 moh, som ligg 1&nbsp;nautisk mil aust-søraust for Lutz Hill i Kyle Hills på Ross Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Daniel L. Detrick, ein fysikar og ingeniør ved Institute for Physical Science and Technology ved University of Maryland, som i mange år forska på ionosfæren for United States Antarctic Program, mellom anna ved McMurdo-basen, Amundsen-Scott-stasjonen og Siple-stasjonen. Han har meir en 12 turar til Antarktis frå 1980.

## Kjelder

## Kjelder
Dibble Peak

**Dibble Peak** er eit fjell som ligg 2,3&nbsp;nautiske mil sørvest for Post Office Hill i Kyle Hills på Ross Island. Fjellet har ei høgd på kring 1100 moh. og markerer det høgaste og sørvestlegaste punktet på Warren Ridge. Etter forslag for P.R. Kyle, vart det namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (2000) etter Raymond R. Dibble, ein geofysikar ved Victoria University of Wellington på New Zealand, som vitja Cape Crozier i 1962–63. Han gjorde seismiske og vulkanske observasjonar av Mount Erebus i løpet av 1970-åra, og var 1980–86 med på starten av International Mount Erebus Seismic Study og sidan Mount Erebus Volcano Observatory.

## Kjelder

## Kjelder
The Fang

**The Fang** er eit særeige, tannliknande fjell, 3159 moh, som dannar det høgaste punktet på Fang Ridge på Mount Erebus på Ross Island. Det vart namngjeve av Frank Debenham av Terra Nova-ekspedisjonen, som gjorde landmålingar i nærleiken i 1912.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Igloo Spur

**Igloo Spur** er ein liten, isolert utstikkar på 160 moh. ved enden av den generelle ryggen som strekkjer seg søraust frå Bomb Peak, ved austenden av Ross Island i Antarktis. Det vart kartlagd og han fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1958–59, fordi det var på dette fjellet at dr. E.A. Wilson og gruppa hans bygde ein iglo av stein i løpet av Terra Nova-ekspedisjonen.

## Kjelder

## Kjelder
Coughran Peak

**Coughran Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot kring 1700 moh ved austenden av Guardrail Ridge i Kyle Hills på Ross Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names i 2000 etter William A. Coughran i United States Antarctic Program som reiste 14 turar til Amundsen-Scott-stasjonen og McMurdo-basen, inkludert tre overvintringar, frå 1984. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Coughran Peak|Coughran Peak]]» frå ,  den 20. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Joyce Peak

**Joyce Peak** er eit fjell med ei høgd opp mot over 1400 moh nord i sentrale område av Ross Island. Det ligg vest for hovudtoppane på Giggenbach Ridge og 5,3 km sør-søraust for Wyandot Point. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (2000) etter Karen Joyce som frå 1990 vitja McMurdo-basen ti gonger, inkludert overvintringar. 

## Kjelder