open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Morten Moldskred

**Morten Opsahl Moldskred** () er ein norsk fotballspelar. som sidan januar 2012 har hatt kontrakt med den dansk klubben AGF Århus. Han har tidlegare spela for ei rad norsk fotballklubbar, så som Hødd, Aalesund, Tromsø og Rosenborg BK. Norsk seriemeister med Rosenborg i 2010. Mellom 2009 og 2011 spela han ni landskampar for Noreg.

## Statistikk
(*Sist oppdatert 23. november 2013*)

 Kun seriekampar.

## Klubbspel
### Tidlegare karriere
Moldskred starta på ungdomsakadimiet i Haddal IL, rett utanfor Ulsteinvik. Vidare gjekk han til spela for Hødd på nivå to i norske seriefotball frå 1997 til ut 2001-sesongen. I 2002-sesongen spela han for Moss i toppdivisjonen, ein klubb som ved sesongslutt rykte ned ein divisjon.

### Aalesunds Fotballklubb og Haugesund FK
Moldskred vart overført til Aalesund før 2003-sesongen, og spela den sesongen alle kampane til Aalesund i eliteserien. Moldskred opplevde for andre året på rad å vere med på eit nedrykk frå eliteserien. I 2004-sesongen gjorde han sin til då beste sesong, då han skåra 15 mål på 29 kamper i Adeccoligaen, og ytte sitt til at AaFK rykte opp att i toppdivisjonen. Moldskred skåra eitt seriemål i 2005, og AaFK rykte på ny ned att til nivå to.

Før 2006-sesongen vart Moldskred vraka av AaFK og han gjekk då til FK Haugesund. Kort etter overgangen fekk han ein korsbandskade og vart operert.

### Tromsø Idrettslag
Sommaren 2006, før han hadde spela ein kamp for Haugesund, vart Moldskred overført til Tromsø IL. Bak overgangen stod Tromsø sin trenar, Ivar Morten Normark, som hadde vore AaFK-trenar då Moldskred spela for sunnmørsklubben. Moldskred fekk sin debut i tromsøtrøya allereie 30. juli 2006 i heimekampen mot Molde. Etter berre to kampar vart Moldskred skadd, og var ute resten av sesongen.
 
Etter Ole Martin Årst vart overført frå Tromsø til Start sommaren 2007 fekk Moldskred sitt store gjennombrot. Ein skadefri Moldskred danna i lag med Sigurd Rushfeldt eit av dei beste spisspara i eliteserien, og enda med å skåre 12 seriemål i 2007-sesongen. I 2008-sesongen sleit han med skadar i den fyrste delen av sesongen, men skåra etter kvart til mål i serien, nok til åp sikre Tromsø ein bronsemedalje.

### Rosenborg og AGF
Sesongane 2010 og 2011 spela Moldskred for Rosenborg. Han fekk ein heil del speletid, men sleit med å markere seg som ein sentral spelar for trønderklubben. Han var likevel delaktig i å sikre Rosenborg eit nytt seriegull i 2010 og ein seriebronse i 2011. I januar 2012 gjekk Moldskred til den danske toppserieklubben AGF Århus. Her har han vore plaga med skadar, og har knappast spela på fyrstelaget.

## Landslagsspel
Moldskred debuterte for Norges landslag 5. september 2009, som innbytar for Thorstein Helstad i ein VM-kvalfiseringskamp mot Island. Det einaste landslagsmålet hans kom i femte kampen, då han i ein vennskapslandskamp på bortebane mot Slovakia skåra kampens seinaste mål. Fram til 2011 aksla han den norske landslagstrøya ni gongar.

## Bakgrunnsstoff
Alt om fotball
Magnar Kvalvik

**Magnar Kvalvik** () er ein norsk journalist frå Årdal.

Han har jobba som TV-kommentator i norsk TV 2. Han har også jobba som fotballkommentator for Canal+. Kvalvik kjem opphavleg frå Årdal kommune i Sogn, men han er no busett i Oslo. Han har mastergrad i medievitskap. Våren 2007 vart han fotballkommentator på TV 2 Sport, og han har dessutan arbeidd med synstolking, og vore kanalsjef for nettradioen RadioFres.

## Kjelder

* Magnar Kvalvik sin profil på Canalplus.no
Jens

**Jens** er eit mannsnamn, opphavleg danna som ein dansk variant av Johannes, som kjem frå det greske *Ioannes* som tyder 'Gud er nådig'. Namnet har hatt stor utbreiing i dei nordiske landa, noko som har ført til at patronymet Jensen er blitt vanleg. Jens har òg vore populært i Tyskland. Jens er det vanlegaste mannsnamnet i Danmark.

Jens har namnedag den 24. september i Noreg og den 29. mars i Sverige.

## Utbreiing
Dette er utbreiinga av namnet i ein del land med tilgjengeleg statistikk:

## Namneberarar

*Jens Munk (1579-1628), dansk-norsk sjøfarar og oppdagar
*Jens Juel (1580-1634), dansk adelsmann og riksstatthaldar i Noreg
*Jens Bjelke (1580-1659), kanslar i Noreg
*Jens Juel (1745-1802), dansk målar
*Jens Zetlitz (1761-1821), norsk diktar
*Jens Christian Djurhuus (1773-1853), færøysk diktar
*Jens Bratlie (1856-1939), norsk politikar og statsminister
*Jens Tvedt (1857–1935), norsk forfattar, lærar og bibliotekar
*Jens Hundseid (1883-1965), norsk politikar og statsminister
*Jens Arup Seip (1905-1992), norsk historikar
*Jens Book-Jenssen (1910-1999), norsk artist og tekstforfattar
*Jens Otto Krag (1914-1978), dansk politikar og statsminister
*Jens Bolling (1915-1992), norsk skodespelar
*Jens Christian Hauge (1915-2006), norsk advokat, tidlegare heimefrontmann, politikar og industribyggar
*Jens Evensen (1917-2004), norsk politikar
*Jens Christian Skou (f. 1918), dansk kjemikar, vann Nobelprisen i kjemi i 1997
*Jens Bjørneboe (1920-1976), norsk forfattar
*Jens Ulltveit-Moe (f. 1942), norsk forretningsmann
*Jens P. Heyerdahl (f. 1943), norsk forretningsmann
*Jens Fink-Jensen (f. 1956), dansk forfattar og fotograf
*Jens Wendelboe (f. 1956), norsk musikar og komponist
*Bjørn Jens (f. 1958), norsk countrysongar
*Jens Stoltenberg (f. 1959), norsk politikar og statsminister 
*Jens Weissflog (1964-), tysk skihoppar
*Jens Voigt (1971-), tysk syklist
*Jens Arne Svartedal (1976-), norsk langrennsløpar

## Stadnamn
*Jens, ein kommune i Sveits.

## Kjelder
Finnesloftet

**Finnesloftet** er ein trebygning frå mellomalderen som står på garden Finne på Voss. Bygningen har lenge vore rekna som den eldste profane trebygningen i Noreg, men nyare dendrokronologisk gransking har funne andre trebyngingar i landet som er daterte til byrjinga av 1200-talet.

Finnesloftet er mest truleg bygd sommaren 1295 eller kort tid etterpå. Det er eit hus i to høgder, bygd med liggjande tømmer i første høgda, og ståande konstruksjonar og stavverk i andre høgda. Veggene i andre høgda liknar vegger i stavkyrkjer, og det er ingen andre profane bygningar att i Noreg som er bygde på denne måten.

Finnesloftet høyrer til i dag Fortidsminneforeningen som kjøpte bygningen i 1891.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Fortidsminneforeningen i Bergen og Hordaland om Finnesloftet. 
* Kulturnett.no om Finnesloftet.
* Om mellomalderbygningar frå web-utstillinga om Audun Hugleiksson, laga ved Statsarkivet i Bergen.
* Fant unik runeskatt på nabogården. Dagbladet. 13. juli 2020
*
Claudin de Sermisy

**Claudin de Sermisy** () var ein fransk komponist, ein av dei mest kjende frå den franske renessansen. Stilen hans var sterkt påverka av samtidig italiensk musikk, og av den flamske skolen.

## Liv

Ein reknar med at Sermisy vart fødd i omkrinsen av Picardie eller Bourgogne, på grunn av samanfall i familienamn som finst i trakta. Elles veit ein lite om barndomen hans. Etter Pierre Ronsard skal han ha studert under Josquin des Prez. Dette er det stor usemje om, men Sermisy har teke til seg mange stildrag frå Josquin, sjølv om dei truleg aldri møttest. Dei kan ha vore i lag i tida kring 1501, då Josquin hadde ei stilling i Frankrike. I røynda veit ein ikkje stort om kvar Claudin var før 1508, då han vart tilsett ved det kongelege kapellet til kong Ludvig XII av Frankrike. 

I 1515 følgde han med kong Frans I på hærferda hans til Italia, og utveksla utan tvil impulsar der. I åra som følgde skreiv han mellom anna musikk til møtet mellom Frans og Henrik VII av England. Med få unnatak heldt han seg i Paris eller området ikring resten av livet.

## Verk

Claudin skreiv ein mengd med geistlege verk, og av desse er det 12 messer att etter han, hundre motettar og mindre religiøse verk. Han skal ha halde seg til den katolske trua heile livet, motsett Clément Janequin eller Claude Goudimel, som båe nærma seg protestantismen. Det syner seg at Claudin gjerne skreiv svært einfelt, medan mange av dei han levde samstundes med, slike som Nicolas Gombert, gjerne utvida polyfone stildrag. Sermisy er kjend for klåre og attkjennelege melodiliner. Han skreiv alt i alt meir akkordisk enn dei andre. Han er og ein av dei få i Frankrike som har skrive pasjonsmusikk, over evangeliet etter Matteus.

Dei mest nytta songane hans i dag er nok dei verdslege chansonane. Det er i alt 175 av desse som er tekne vare på. Han skreiv programmatisk på same vis som Janequin, men mykje meir einfelt. Han var glad i rytmiske figurar, noko som peikar mot dansemusikken i tida. Han foregreip og dei rytmiske draga ved den italienske canzonaen seinare i hundreåret. Han skreiv og i italienst madrigalstil, påverka av frottolaen, og sidan påverka songane hans utviklinga i Italia i generasjonen etter. 

På grunn av prentekunsta vart songane hans spreidde over heile Europa. Songane hans vart sette ut for fleire ulike instrumentgrupper, og nokre av melodiane hans fann vegen inn i protestantiske salmebøker. Den kjende salmen «Was mein Gott will», seinare nytta av Johann Sebastian Bach (NS 861: «Pris være ham»), har melodien frå ein chanson av Claudin. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Claudin de Sermisy|Claudin de Sermisy]]» frå ,  den 19. mars 2009.*
Lydvaloftet

**Lydvaloftet** er ein trebygning i to høgder som ligg på garden Lydvo i Gullfjordungen på Voss. Det ligg eit kort stykke vest for Finnesloftet.

Lydvaloftet er bygd før Svartedauden i 1349, kanskje også før 1300, og har laftverk i begge høgdene. Det opphavlege namnet på loftet var *Oppigardsloftet*, og det stod i tunet på garden Lydvo.
Lydvaloftet vart kjøpt av Fortidsminneforeningen i 1909, og flytta dit det no står etter utskiftinga og oppløysninga av gardstunet på Lydvo. 

## Bakgrunnsstoff
* Fortidsminneforeningen om Lydvaloftet. 
* Norsk institutt for Naturforskning (NINA) om måleteknikk i Lydvaloftet.
*
Zaovinesjøen

**Zaovinesjøen** (serbisk Заовинско језеро eller *Zaovinsko jezero*) er ein kunstig innsjø vest i Serbia i Tarafjellet. Han vart skapt i elva Beli Rzav som eit reservoar for vasskraftverket Bajina Bašta II.

Zaovine ligg på sørsida av Tarafjellet i retning mot fjellet Zvijezda, som markerer grensa mellom Serbia og Bosnia-Hercegovina. Han strekkjer seg mellom landsbyane Zaovine i sørvest og Mitrovac, ein stor turiststad i Tara, i nordaust.

## Opphav
Zaovine vart skapt 1981-1983 då Beli Rzav vart demd opp av ei 125 meter høg demning. Han er knytt til elva Drina.

## Eigenskapar
Innsjøen dekkjer eit område på 15&nbsp;km² og har fem greiner. I periodar med høg vassføring i Drina, vert det pumpa vatn frå Drina og inni Zavoine gjennom ein 8&nbsp;km lang røyrleidning. Når det motsette er tilfelle, vert vatn pumpa tilbake til Drina, og det vert produsert straum av turbinar langs røyrleidninga.

## Dyreliv
Heile innsjøen høyrer til Tara nasjonalpark, ein av fem i Serbia. Han er omgjeve av store skogar. Det var her den endemiske serbiske grana i 1875. Det finst over 600 planteartar rundt innsjøen og 15 av desse er lovmessig verna, mellom anna den serbiske grana og edelveis. Av dyreliv finn ein gemse og 14 fiskeartar, mellom andre regnbogeaure, årbuk og donaumort.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zaovinesjøen|Zaovinesjøen]]» frå , den 19. mars 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Markane

**Markane** er ei bygd som dels ligg i Stryn kommune i Vestland og dels i Volda, i Møre og Romsdal.  Bygda er nok for tida mest kjend for skianlegget Ullsheim. I 1996 vart det arrangert NM i nordiske greiner der, og det har også vore arrangert skiskyttar-NM, junior VM i nordiske greiner, og fleire norgescupar.

I Markane bur det om lag 300 menneske. Størstedelen av busetnaden ligg i ei høgd på om lag 250 moh.

## Geografi
Markane er ei kupert skogsbygd med spreidde gardsbruk. Den er omkransa av åsar og fjell, og grensar ikkje til fjorden. Det har vore sagt at bygda har meir likskap med austlandsnaturen somme stadar i dalføra der, enn med Vestlandet. Men samtidig ligg bygda i ei vestlandsk ramme med høge fjell.

Grovt sett kan ein seie at Markane grensar til Hornindalsvatnet i vest, og Tverrfjellet/Hogden i aust. Bygda er ca. 25-30 km² i størrelse. 

Heilt nøyaktige grenser for Markane er det ikkje, men truleg bør ein også ta med Kjøsapollen. Markane vert då frå Kjøs bru og austover, til og med Langesethøgda. 

## Historie
Den fyrste busetnaden var på Maurset der det er registrert funn frå jarnalderen. 

Namnet Markane kjem ifrå skog. Tidlegare skrivemåte var Markerne, seinare Markene (uttalast Markjene). Namnet har seinare vorte endra til Markane, men det har vore diskusjonar om det er rett.

Markane var tidlegare delt mellom Stryn kommune, Hornindal kommune og Innvik kommune. Ved kommunesamanlåinga i 1965 høyrde heile bygda til Stryn. Etter kommundedelinga i 1975 vart dei gamle grensene for Hornindal atter gjeldande, og dette delar bygda mellom to kommunar.
Pokémon Ruby og Sapphire

***Pokémon Ruby*** og ***Pokémon Sapphire*** er dei tredje rollespela i Pokémon-serien, utvikla av Game Freak og utgjevne av Nintendo på Game Boy Advance. Spela vart lansert i Japan i 2002, og resten av verda i 2003. Pokémon Emerald, ei utvida utgåve av spela, kom ut to år seinare.

Spelmekanikkane er for det meste uendra frå dei tidlegare spela i Pokémon-serien. Spelaren kontrollerer hovudpersonen i spelet sett ovanifrå, og kontrollane er i hovudsak dei same som dei var i dei førre spela. Som med tidlegare Pokémon-spel er målet i spelet å fange alle pokémonane i spela og nedkjempe Elite Four, ei gruppe av Pokémon-trenarar. I tillegg har spelet ei underhistorie der hovudpersonen kjempar mot ein kriminell organisasjon som prøver å ta over regionen. Nye funksjonar har vorte lagt til i spelet, som doble kampar og nye eigenskapar hjå pokémonane. Det er også mogleg å linke opp til fire konsollar samstundes med Game Boy Advance. Spela stør også ekstrautstyret e-Reader og linking med andre spel innan same generasjonen Pokémon-spel.

*Ruby* og *Sapphire* fekk for det meste positive omtalar sjølv om enkelte var delte i vurderinga av spela, særleg om spelmekanikkane og grafikken. Dei fleste klagane fokuserer på at spelmekanikkane har endra seg lite frå dei tidlegare spela i serien. Sidan populariteten til Pokémon var på veg nedover i 2002, og fenomen som Yu-Gi-Oh! byrja å verte populære, selde spelet mindre enn dei tidlegare generasjonane i Pokémon-serien. Likevel vart spela komersielle suksessar, og med om lag 13 millionar selde kopiar er spela dei som har selt mest på Game Boy Advance-plattforma.

## Kjelder
Zavojsjøen

**Zavojsjøen** (serbisk Завојско језеро, *Zavojsko jezero*) er ein kunstig innsjø aust i Serbia langs elva Visočica. Han vart skapt i 1963 etter at eit stort jordras demde opp elva og den naturlege demninga seinare vart erstatta forsterka. 

Zavoj ligg aust i Serbia og nord i regionen Visok, nær grensa til Bulgaria. Innsjøen er ein del av elva Visočica og ligg mellom Balkanfjella i nord og Vidlič i sør. Han ligg 16 km nord for by en Pirot, og nær staden der Visočica munnar ut i Temštica. 

## Historie

25. februar 1963  raste eit stort jordras ned i dalen til Visočica og blokkerte elva med ein jorddemning som var 500 meter lang og 50 meter høg. Eit reservoar vart skapt bak dammen og landsbyen Zavoj vart lagt under vatn. Hendinga vart utnytta og den naturlege denminga vart forsterka. Reservoaret vart nytta for å produsere straum i vasskraftverket Zavoj. Landsbyen Novi Zavoj vart bygd opp att høgare oppe.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Zavoj|Lake Zavoj]]» frå , den 19. mars 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
Zvorniksjøen

**Zvorniksjøen** (serbisk *Zvorničko jezero*) er ein kunstig innsjø i Mali Zvornik i Serbia. Han vart skapt etter at eit vasskraftverk vart bygd her i 1954.
Đeravicasjøen

**Đeravicasjøen** (serbisk Језеро Ђеравица; albansk *Liqeni i Gjeravicës*) er eit fjellvatn i Kosovo som ligg like nedanfor toppen av Đeravica. Vatnet ligg om lag 2200 meter over havet og er forma som ei tann. Han er kjelda til elva Erenik, som renn gjennom Metohija i vestlege område av of western Kosovo. Vatnet er 240 meter langt og opp mot 120 meter breitt. Han er kjend for dei mange salamanderane og dei flygande insekta som finst her.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Đeravica Lake|Đeravica Lake]]» frå ,  den 19. mars 2009.*
Žuti kamen-sjøen

**Žuti kamen-sjøen** (albansk *Liqeni i Gurit të Kuq*; serbisk Језеро Жути камен - *Jezero Žuti kamen*) er ein innsjø i Kosovo i fjellet Žuti kamen og fjellkjeda Prokletije. Han er den største innsjøen i den kosoviske delen av fjellkjeda etter Đeravicasjøen og Liqenatsjøen. I motsetnad til Liqenatsjkøen er ikkje Žuti kamen-sjøen omgjeven av tre, men i staden store enger. Like nord for innsjøen ligg Rugovakløfta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Žuti kamen Lake|Žuti kamen Lake]]» frå ,  den 19. mars 2009.*
Den heilage Josef

**Josef** frå Nasaret er ein skikkelse frå Det nye testamentet som var gift med jomfru Maria og tok på seg farsrolla for Jesus. Han er rekna som ein helgen i ortodoks, katolsk og anglikansk kristendom.

Josef er blant anna omtalt i første kapittel av Matteusevangeliet og andre kapittel av Lukasevangeliet, men Bibelen har få opplysingar om han. I følgje evangelia var Josef av slekta til kong David og trulova med Maria då ho fekk bodskapen om at ho skulle føda Guds son. Etter noko grubling tok Josef på seg oppgåva som den jordiske faren til Jesus. Josef er ute av bibelsoga då Jesus er blitt vaksen og har teke til å forkynna, og Maria er framstilt som enkje. 

I det opphavlege greske nytestamentet er Josef skildra som tektōn (τεκτων), eit ord som vanlegvis er omsett som tømrar men som kan visa til ein kvar handverkar som arbeider med tre eller også stein eller jern. I kyrkjene der han er rekna som helgen vernar Josef om arbeidarar. I 1870 blei han også erklært som helgen for heile den katolske kyrkja, i lag med Sankt Peter, av pave Pius IX. Josef har fleire minnedagar, mellom anna 19. mars og 1. mai.

I mellomalderen og fram til om lag 1600-talet blei Josef ofte framstilt som ein gammal mann i kunst og litteratur. Dette stemte med tanken om at Josef og Maria levde i sølibat, samstundes som evangelia nemner Jesus sine søsken. Seinare har interessa for Josef vokse, og framstillingane har endra seg. Han er blitt yngre, meir aktiv i arbeid og ein viktigare del av den heilage familien.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Josef från Nasaret|Josef från Nasaret]]» frå , og «[[:en:Saint Joseph|Saint Joseph]]» frå  den 19. mars 2009.* 
 
## Bakgrunnsstoff
Advokat med møterett for Høgsterett

**Advokat med møterett for Høgsterett** er ein uoffisiell tittel som blir brukt av og om advokatar som har fått rett til å føre saker (prosedere) for Høgsterett. Ordninga med løyve til å møte for Høgsterett skal sikre at dei advokatane som møter for Høgsterett er kompetente, då dei sakene som kjem til førehaving for Høgsterett vanlegvis er av ein type der avgjerdene vil kunne få verknad ut over den einskilde saka ved å danne mønster for korleis liknande saker skal avgjerast i framtida. 

For å få slik møterett, må advokaten ha gyldig advokatløyve, ha yrkespraksis av ein fastsett art, og godtgjere å vere skikka til å føre saker for Høgsterett ved fyrst å føre to prøvesaker for Høgsterett på ein akseptabel måte. Alle dei høgsterettsdomarane som har vore med å dømme i dei sakene som søkeren har utført, avgjer om prøven skal godtakast, og i så fall skriv formannen i Høgsterett ut vitnemål om dette. Den som ikkje står til denne prøven, kan ikkje prøve seg på nytt før etter at to år er gått fra Høgsterett gjorde si avgjerd. Meir enn to gonger kan ein ikkje gå opp til slik prøve. Reglane framgår av domstollova.

Dei som har fått slik møterett, titulerer seg sjølv som «advokat med møterett for Høgsterett», eller «advokat (H)». «Advokat med møterett for Høgsterett» er ingen offisiell tittel etter lova, men ein praktisk måte for dei aktuelle advokatane å fortelje omverda at dei har møterett for Høgsterett. Advokatar som ikkje har slike møterett, kan berre føre saker for tingrettane og lagmannsrettane.

## Høgsterettsadvokat
**Høgsterettsadvokat** (som ofte er forkorta **h.r.advokat**) var fram til 1978 den offisielle tittelen i domstollova på ein advokat som hadde møterett for Høgsterett. Denne tittelen vart avskaffa ved lovendring i 1977. Men dei som allereie hadde tittelen fekk nytte han framleis om dei ynskte det.

## Bakgrunnsstoff
* Domstollova § 221 med reglane om møterett for Høgsterett
* Domstollova, Lov av 13. august 1915 nr 5
* 6.3.4 Adgangen til å opptre for domstolane
Advokatforeningen

**Advokatforeningen** eller **Den Norske Advokatforening** er ei foreining av advokatar i Noreg. Ho har kring 7000 medlemmar, der ca. 1350 er advokatfullmektigar og ca. 400 er passive medlemmar. Advokatforeininga har sekretariat i Oslo. Foreininga gir ut *[[Norsk Retstidende]], [[Rettens Gang]]* og *[[Advokatbladet]]*. Ho driv også ei netteneste kalla Advokatenhjelperdeg.no.

Foreininga vart stifta i 1908 med namnet *Den Norske Sagførerforening*.

Jens Johan Hjort blei i 2016 vald til leiar i foreininga. Generalsekretær er Merete Smith.

## Sjå også
* Disiplinærordninga for advokatar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
* Advokatenhjelperdeg.no
Berit Reiss-Andersen

**Berit Reiss-Andersen** () er ein norsk advokat med møterett for Høgsterett og fast forsvarer for Høgsterett sidan 2002. Ho har også gitt ut to kriminalromanar saman med forfattaren og tidlegare justisminister Anne Holt. I 2008 vart ho vald til leiar i Den norske Advokatforening.

Berit Reiss-Andersen tok jurisk embetseksamen i 1981. Ho har deretter arbeidd som sakshandsamar i Utlendingsdirektoratet, konsulent i Justisdepartementet og politifullmektig og politiadjutant ved Oslo politikammer. Frå 1987 har ho drive eigen advokatpraksis. I 1997 vart ho fast forsvarar i Oslo tingrett og Borgarting lagmannsrett. Ho var statssekretær for justisminister Anne Holt frå 1996 i Thorbjørn Jagland si regjering, men slutta etter at Gerd-Liv Valla tok over ministerposten i 1997. I høve Ingunn Yssen sine påstandar mot Valla i januar 2007 kom det fram at Reiss-Andersen slutta på grunn av samarbeidsproblem med Valla.

Berit Reiss-Andersen var tidlegare gift med animatøren Pjotr Sapegin.

Boka *Uten ekko* er dramatisert som høyrespel for NRK Radioteateret.

## Den Norske Nobelkomité
I 2011 vart ho vald som medlem av Den Norske Nobelkomité for perioden 2012–2017, og vart fungerande leiar for komitéen frå 20. februar 2017 etter Kaci Kullmann Five sin død.

## Bøker
* *Løvens gap* &ndash; kriminalroman (1997) (Saman med Anne Holt)
* *Uten ekko* &ndash; kriminalroman (2000) (Saman med Anne Holt)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Berit Reiss-Andersen i NRK Forfatter
* Intervju med Berit Reiss-Andersen om Valla
Dukagjini

**Dukagjini** er ein region nord i Albania og vest i Kosovo, der fjellkjeda Prokletije ligg. Ho er ei forlenging av Dei dinariske Alpane. Det høgaste punktet her er Maja Jezerce på 2694 moh.

Regionen er ein del av distriktet Shkodër i Albania. 

## Historie

Dukagjini var ein region som først fekk namn under fyrst Pal Dukagjini seint på 1300-talet. Den opphavlege hovudstaden hans var Lipljan, som i dag ligg i Kosovo. Sonen hans, Lekë Dukagjini, vart fødd her og har gjeve namn til regionen. Leka vart leiar for den albanske motstanden mot åtaka til osmanarane. Sjølv om tyrkarane dominerte området i 500 år, vart Dukagjini nærast sjølvstendig frå resten av Albania, i lag med Malësi e Madhe. Det kuperte terrenget og eit godt samhald mellom innbyggjarane hindra at tyrkarane klarte å utøve for stor makt i området. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dukagjini|Dukagjini]]» frå , den 20. mars 2009.*
Podunavlje

**Podunavlje** (serbisk Подунавље) er namnet på tilsigsområdet til Donau i Serbia (Vojvodina og Sentral-Serbia) og Kroatia (Slavonia, Srijem og Baranja).

## Historie

På den første halvdelen av 1700-talet låg grenseområdet Sava-Donau for Habsburg i området. 

Mellom 1922 og 1929 var Podunavlje oblast ein av dei administrative einingane i Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar. Det inkluderte delar av regionane Šumadija og Banat og setet låg i Smederevo. Mellom 1929 og 1941 var han ein av provinsane i Kongedømet Jugoslavia og vart kalla Donau Banovina. Provinsen bestod av dei geografiske regionane Syrmia, Bačka, Banat, Baranja, Šumadija og Braničevo. Hovudstaden i Donau Banovina var Novi Sad. I 1941, under den andre verdskrigen , okkuperte aksemaktene provinsen. Bačka og Baranja vart ein del av Ungarn ,medan Syrmia vart ein del av Den sjølvstendige staten Kroatia. Resten av provinsen vart ein del av det tysk-okkuperte Serbia mellom 1941 og 1944 med hovudstad i Smederevo. I dag er Smederevo setet for Podunavlje distrikt i Serbia.

Mellom 1980 og 1989 var Podunavlje namnet på ein av dei sju tidlegare kommunane i Novi Sad i Serbia. 

## Byar i Podunavlje

Serbia:
* Apatin 
* Bačka Palanka
* Beočin
* Futog
* Veternik
* Novi Sad, hovudstaden i Vojvodina
* Sremska Kamenica
* Petrovaradin
* Sremski Karlovci
* Zemun
* Beograd, hovudstaden i Serbia
* Pančevo
* Smederevo
* Kovin
* Kostolac
* Veliko Gradište
* Kladovo

Byar i Kroatia:
* Borovo
* Vukovar
* Ilok

## Galleri


Fil:Veternik03.jpg|Veternik
Fil:Citadel Petrovaradin.jpg|Petrovaradin festning
Fil:Belgrade04 548 rt.jpg|Kalemegdan i Beograd
Fil:Golubac.JPG|Golubac festning
Fil:Tabula_Traiana.jpg|Tabula Traiana nær Kladovo
Fil:Main street, Vukovar.jpg|Vukovar


## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Podunavlje|Podunavlje]]» frå , den 20. mars 2009.*
Posavina

**Posavina** (serbisk Посавина) er det slaviske namnet på tilsigsområdet til elva Sava i Kroatia, Bosnia-Hercegovina og Serbia.

## Historie

På første halvdel av 1700-talet var Sava-Donau ein del av grensa til Habsburgmonarkiet. Ho strekte seg mellom Nova Gradiška og estuaret til Drina ut i Sava.

Mellom 1929 og 1939 var ein av provinsane i Kongedømet Jugoslavia kalla Sava Banovina. Hovudstaden i denne provinsen var Zagreb. I 1939 vart Sava Banovina slått saman med Primorska Banovina og danna det nye Banovina av Kroatia.

I dag er eit av fylka i Kroatia kalla Brod-Posavina og ein av kantonane i Bosnia-Hercegovina heiter Posavina.

## Byar i Posavina

Kroatia:
* Nova Gradiška
* Slavonski Brod
* Županja

Bosnia-Heczegovina:
* Orašje
* Brčko
* Derventa
* Gradiška
* Bosanski Brod
* Bosanski Šamac

Serbia:
* Sremska Mitrovica
* Šabac
* Obrenovac
* Beograd, hovudstaden i Serbia
* Novi Beograd

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Posavina|Posavina]]» frå , den 20. mars 2009.*
Boge for strykeinstrument

Ein **boge** er ein musikalsk reiskap, hovudsakleg nytta til å skapa musikk ved å stryka over strengene til strykeinstrument. Han er gjort av tre delar: taglet, som dannar lyden i møtet med strengene, bogeryggen, og froschen (frosken), der utøvaren har grepet sitt. 

## Skildring
Moderne felebogar er om lag 75 cm lange, og ikkje særleg boga. At reiskapen framleis er kalla boge, skuldast at forma på han var meir boga før i tida. Formgjevinga har endra seg dei siste 150 åra, og lengda på bogen har auka. Ein stuttboge, nytta på tidlegmusikk-instrument, er gjerne meir runda, og kan vera ned i 60 cm på lengd. Denne er ofte nytta i autentisk barokkmusikk og folkemusikk. 

Taglet på bogen er oftast henta frå rova på ein hest, og vert innsett med harpiks for å gripe betre på strengen. 

## Utføring

Alle bogar stryk over strengene i ein kombinasjon av trykk og fart. Til saman gjev dette nok vibrasjon til at strengene svarar med rett klang. Trykket varierer og lydstyrken, og er avstemt etter tjukkleiken på strengen. Fiolinspeling treng meir trykk enn hardingfele, og sameleis mindre trykk enn bratsj eller cello. 

## Bakgrunnsstoff
Tidlegmusikk

**Tidlegmusikk** er eit omgrep som dekkjer all musikk skriven før 1700 (tidleg barokk, renessanse og mellomalder. Denne musikken krev ofte eigne instrument og eigen teknikk, og har vore oppe til mykje debatt dei seinare åra, særskild etter at tidlegmusikkrørsla fekk eit ord med i laget. Det er og denne rørsla som har skapt omgrepet. Tidleg musikk er oftast sett opp som motsett klassisk musikk, sjølv om det ofte er snakk om den same musikken.
HMS «Rodney»

HMS «Rodney» er eit namn som Royal Navy har gjeve seks skip. Eit sjuande var under planlegging, men aldri fullført.

* HMS «Rodney», ein kuttar sjøsett i 1759.
* HMS «Rodney» eit fartøy sjøsett i 1781 og teke til fange av Frankrike i 1782
* HMS «Rodney», eit linjeskip av Vengeur-klassa. Sjøsett i 1809 og seld i 1836.
* HMS «Rodney», eit linjeskip av Rodney-klassa. Sjøsett 1833 og hogd opp i 1882.
* HMS «Rodney», eit slagskip av Admiral-klassa. Sjøsett i 1884 og seld i 1909.
* HMS «Rodney» var det planlagde namnet på ein slagkryssar som blei bestilt i 1916, men kansellert i 1918.
* HMS «Rodney», eit slagskip av Nelson-klassa. Sjøsett i 1925 og hogge opp i 1948.
Baranya

**Baranya** kan vise til:
*Baranja, ein geografisk region mellom Donau og Drava, delt mellom Ungarn og Kroatia
*Baranya fylke, eit fylke (*megye*) i den statistiske regionen Sør-Transdanubia i Ungarn
Donau-Tisa-Donau-kanalen

**Donau-Tisa-Donau-kanalen (DTD)** (serbisk Kanal Dunav-Tisa-Dunav/ Канал Дунав-Тиса-Дунав) er eit kanalsystem knytt til elvane Donau og Tisa som vert nytta til flaumkontroll, utbetring av skogbruk, vassforsyning, transport, fiske, jakt og turisme. Det dekkjer den nordlege delen av Serbia, eit område kalla Vojvodina.

Den totale lengda på dei utgravde hovudkanalane er 929&nbsp;km, inkludert nye og gamle kanalar, og elvar som vart delvis eller heilt ombygd og ein del av det nye systemet. I hovudkanalen er det 51 byggverk - 24 sluseportarr, 16 sluser, fem tryggleikssluser, seks pumpestasjonar og 180 bruer. Det er 14 hamner langs kanalen. Ein av dei viktigaste strukturane er demninga over elva Tisa nær Novi Bečej som regulerer vassregimet i hovudkanalen i Banat.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danube-Tisa-Danube Canal|Danube-Tisa-Danube Canal]]» frå , den 20. mars 2009.* 

## Bakgrunnsstoff
* Interaktivt kart over Donau, Sava og Tisa  - inkluderer DTD-kanalen
Deliblatska Peščara

**Deliblatska Peščara** (Делиблатска Пешчара) er eit stort sandområdet i provinsen Vojvodina i Serbia. Det ligg sør i Banat. Sandområdet er kalla opp etter landsbyen Deliblato i kommunen Kovin. 

Deliblatska Peščara er det største sandområdet i Europa og var ein gong ein del av ein stor førhistorisk ørken, som oppstod då Det pannoniske havet trekte seg attende. På grunn av skogane og omgjevnadane er området erklært eit spesielt naturreservat. 

## Bakgrunnsstoff
* Deliblatska Peščara 
* Deliblatska Peščara
* Deliblatska Peščara

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deliblatska Peščara|Deliblatska Peščara]]» frå , den 20. mars 2009.*
Geografiske ytterpunkt i Serbia

Dette er ei liste over **geografiske ytterpunkt i Serbia**. 

## Breidde- og lengdegrad

* Nord: Hajdukovo ()
* Sør: Dragaš 41°52' N
* Vest: Bezdan 18°51'E
* Aust: Senokos 23°01'E

## Høgd
* Høgaste punkt: Đeravica, 2656 m
* Lågaste punkt: Timok, 28 m

## Sjå òg
*Serbisk geografi
Molinskogen

**Molinskogen** (serbisk Molinska šuma eller Молинска шума) er ein skog i kommunen Nova Crnja i Vojvodina  i Serbia. Fram til 1961 var her ein busetnad kalla Molin. Landsbyen vart forlaten i 1961 på grunn av grunnvatnet. I dag vert Molinskogen nytta til jakt.
Det pannoniske havet

**Det pannoniske havet** var eit grunt hav som dekte området som i dag er Den pannoniske sletta i Mellom-Europa. Det pannoniske havet eksisterte under pliocen, då tre til fire kilometer med sediment vart lagt ned i Det pannoniske bassenget.

## Historie
Det pannoniske havet var ein del av Paratethys fram til dei vart skilde frå kvarandre under siste del av miocen (rundt 10 millionar år sidan). Han vart knytt til Middelhavet.

Gjennom Đerdapsundet var Det pannoniske havet knytt til eit anna hav i det valakisk-pontiske bassenget. På det største strekte Det pannoniske havet seg sørover til det som i dag er sør i Serbia, og var knytt til Egearhavet via det som i dag er Preševodalen.

Det pannoniske havet eksisterte i om lag ni millionar år. Dei siste delane av havet forsvann midt i pleistocen, for om lag 600&nbsp;000 år sidan, og etterlet Den pannoniske sletta. Restane av dei tidlegare øyane i havet vert i dag kalla Dei pannoniske øyfjella (Fruška Gora og Vršacfjella).

## Sjå òg
* Paratethys
* Den pannoniske sletta

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pannonian Sea|Pannonian Sea]]» frå , den 20. mars 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene: *
*** Dragan Rodić, Geografija za I ili III razred srednje škole, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 1995.
Bendik

**Bendik** er eit mannsnamn, ei hovudsakleg norsk form av Benedikt som kjem frå latinsk *[[Benedictus]]*, 'signa'. Bendik har namnedag den 21. mars. Namnet finst òg med skrivemåtane **Bendic**, **Bendick**, **Bendiks** og **Bendix**, dei sistnemnde òg i Danmark.

Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Bengt, Bent og Ben, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn. 

## Bruk
Namnet Bendik er nesten berre brukt i Noreg, der det er kjend frå 1300-talet. Det blir mellom anna brukt i den mellomalderske riddarvisa «Bendik og Årolilja».

I nyare tid har namnet vore nokså lite brukt fram til 1980-talet, då bruken voks kraftig. Namnet nådde toppen av populariteten mot slutten av 1990-talet, før populæriteten gjekk raskt ned igjen.

I 2009 var det rundt 1&nbsp;830 norske menn som heitte Bendik.

## Namneberarar

* Bendix Ebbell (1865–1941), norsk lege og teolog
* Bendix Joachim Ebbell (1869–1937), norsk forfattar
* Bendik Riis (1911-1988), norsk kunstnar og forfattar
* Bendik Rugaas (f. 1942), norsk politikar (Ap)
* Bendiks H. Arnesen (f. 1951), norsk politikar (Ap)
* Bendik Hofseth (f. 1962), norsk jazzmusikkar (saksofon), plateprodusent og komponist
* Bendik Wold (f. 1979), norsk journalist og samfunnsdebattant

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bendik|Bendik]]» frå , den 20. mars 2009.*
Bent

**Bent** er eit mannsnamn, ei dansk form av Benedikt som kjem frå latinsk *[[Benedictus]]*, 'signa'. Bent har namnedag den 21. mars. Bent kan òg vera eit slektsnamn.

Namnet finst òg med skrivemåtane *Bendt* og *Beint*. Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Ben, Bengt og Bendik, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn. 

## Bruk
Namnet var brukt sjeldan i Noreg først på 1900-talet, men bruken tok seg litt opp på 1920- og 1930-talet. I 1950- og 1960-åra voks bruken mykje, til ein topp på over 0,25 % rundt 1970. Deretter gjekk bruken bratt ned. I 2009 var det rundt 2&nbsp;304 norske menn som heitte Bendik. 

I Danmark heitte 1,0 % av menn, eller 27&nbsp;415, Bent i 2008.

## Namneberarar

* Bent Røiseland (1902-1981), norsk venstrepolitikar
* Bent Fabricius-Bjerre (f. 1924), dansk komponist
* Bent Bredesen (f. 1952), norsk gitarist, vokalist og komponist
* Bent Hamer (f. 1956), norsk filmregissør
* Bent Sofus Tranøy (f. 1961), norsk statsvitar og forfattar
* Bent Høie (f. 1971), norsk politikar
* Bent Sørensen (f. 1958), dansk komponist

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bent|Bent]]» frå , den 20. mars 2009.*
Bengt

**Bengt** er eit mannsnamn av svensk opphav, danna som ei form av Benedikt som kjem frå latinsk *[[Benedictus]]*, 'signa'. Bengt har namnedag i Noreg og Sverige den 21. mars. 

Bengt er kjend i svenske tekstar frå 1300-talet, då med skrivemåten *Benkt*. Andre namn med lik tyding og opphav er til dømes Ben, Bent og Bendik, medan Beate, Benedikte og Bente er nærskylde kvinnenamn. 

## Bruk
Namnet var brukt sjeldan i Noreg først på 1900-talet, men bruken tok seg litt opp på 1920- og 1930-talet. I 1950- og 1960-åra voks bruken mykje, til ein topp på over 0,25 % rundt 1970. Deretter gjekk bruken bratt ned. I 2009 var det rundt 2&nbsp;304 norske menn som heitte Bendik. 

I Danmark heitte 1,0 % av menn, eller 27&nbsp;415, Bent i 2008.

## Namneberarar

* Bengt Algotsson (ca. 1330,-1360), svensk riddar og statthaldar
* Bengt Berg (1885-1967), svensk dokumentarfilmskapar
* Bengt Samuelsson (f. 1934), svensk kjemikar og nobelprisvinnar
* Bengt af Klintberg (f. 1938), svensk folklorist og forfattar
* Bengt Eriksen (f. 1965), norsk fotballekspert på TV 2
* Bengt Pedersen (f. 1970), norsk countryartist
* Bengt Sæternes (f. 1975), norsk fotballspelar

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bengt|Bengt]]» frå , den 20. mars 2009.*
Podrinje

**Podrinje** (serbisk Подриње) er namnet på tilsigsområdet til Drina i Serbia (Sentral-Serbia) og Bosnia-Hercegovina (hovudsakleg Republika Srpska).

## Historie
Drina-området var det politiske senteret for fyrstedømet Serbia under Časlav Klonimirović frå Huset Vlastimirović på 900-talet.

Mellom 1918 og 1922 var Podrinje eit distrikt med sete i Šabac som høyrte til Kongedømet av serbarar, kroatar og slovenarar. Mellom 1922 og 1929 eksisterte Podrinje oblast i om lag same området med sete i Šabac. I 1929 var området ein del av provinsen Drina Banovina i Kongedømet Jugoslavia med hovudstad i Sarajevo. Drina Banovina inkluderte vestlege delar av dagens Serbia og austlege delar av dagens Bosnia-Hercegovina. Etter den andre verdskrigen, då aksemaktene okkuperte området, vart provinsen avskaffa og området vart delt mellom Den sjølvstendige staten Kroatia og Serbia.

I 1941 frigjorde jugolaviske partisanar store område frå tyskarane i Serbia. I dette området erklærte dei republikken Užice (Uzička Republika) med Užice som senter. Republikken vart kortvarig og tyskarane gjenerobra området like etter.

I dag heiter ein av kantonane i Bosnia-Hercegovina Bosnian Podrinje kanton.

## Byar i Podrinje

Bosnia-Hercegovina:
* Foča
* Goražde
* Višegrad
* Vlasenica
* Zvornik
* Janja
Serbia (Sentral-Serbia):
* Bajina Bašta
* Banja Koviljača
* Ljubovija
* Loznica

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Podrinje|Podrinje]]» frå , den 20. mars 2009.*
Obedska bara

**Obedska bara** (serbisk Обедска бара) er eit stort myr- og skogområde som er ein del av eit naturreservat langs elva Sava i Serbia, om lag 40 km vest for Beograd. 

Området inneheld ein kroksjø, restane etter ein gammal sving i Sava, som i dag ligg litt lenger sør. I området finst over 30 forskjellige vass-, myr-, skog- og eng-biocønoser. Av dyreliv finn ein 220 fugleartar, 50 forskjellige artar av pattedyr, 13 amfibiar, 11 reptilar og 16 fiskeartar, medan ein finn over 500 planteartar. Området er eit av dei rikaste og best bevarte naturområda på Den pannoniske sletta

Obedska bara er eit av dei eldste naturreservata i verda og dei første vernetiltaka vart innført i 1874, då herskarane av Habsburgmonarkiet bevarte det som eit jaktområde for seg sjølv. Området har vore ein Ramsar-stad sidan 1977 og er på lista til UNESCO over dei viktigaste våtmarksområdene i verda. 

## Bakgrunnsstoff
*BirdLife.org
*Unge forskarar i Serbia 
*Obedska Bara Workcamp 2006 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Obedska bara|Obedska bara]]» frå ,  den 20. mars 2009.*
Dei pannoniske øyfjella

**Dei pannoniske øyfjella** (serbisk *Panonske ostrvske planine*, Панонске острвске планине) er namna på nokre fjell sør på Den pannoniske sletta i provinsen Vojvodina i Serbia. Fruška Gora og Vršacfjella er nokre av desse fjella. I førhistorisk tid var desse fjella øyar i Det pannoniske havet, som forsvann for om lag 600&nbsp;000 år sidan. 

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pannonian Island Mountains|Pannonian Island Mountains]]» frå , den 20. mars 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Dragan Rodić, Geografija za I ili III razred srednje škole, Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd, 1995.


## Sjå òg
* Det pannoniske havet
* Den pannoniske sletta
Potisje

**Potisje** (Потисје) er namnet på tilsigsområdet til elva Tisa i Serbia og provinsen Vojvodina. Tisa renn mellom regionane Banat og Bačka.

## Kommunar i Potisje

Bačka:
* Kanjiža 
* Senta
* Ada
* Bečej
* Žabalj
* Titel

Banat:
* Novi Kneževac 
* Čoka
* Kikinda
* Novi Bečej
* Zrenjanin

## Historie

I det første hundreåret nytta forfattaren Plinius namnet *Pathissus* for å skildre området rundt Tisa. Sidan dette namnet liknar mykje på det moderne slaviske namnet *Potisje* (som tyder *landområdet rundt elva Tisa* på slavisk), som er eit typisk slavisk namn for område rundt elvar (som Podunavlje, Pomoravlje, osv) kan namnet Plinius nemner indikere at det alt var slavarar i området på denne tida.

Mellom 1702 og 1751, høyrte vestlege delar av Potisje (i regionen Bačka) til den habsburgske Militærgrensa langs Tisa-Mureş. Av byar i dette grenseområdet fann ein Bečej, Ada, Senta og Kanjiža (i dagens Serbia), Szeged (i dagens Ungarn), samt andre stader i Bačka, som Subotica, Sombor og Sentomaš (Srbobran). Etter at grenseområdet vart avskaffa i 1751, emigrerte mange serbarar til Russland. For å hindre dette oppretta styresmaktene i Habsburgmonarkiet det autonome Distriktet Potisje med sete i Bečej. District Potisje eksisterte frå 1751 til 1848. 

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Potisje|Potisje]]» frå , den 20. mars 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Potiska i Pomoriška vojna granica (1702-1751), Muzej Vojvodine, Novi Sad, 2003.
** Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjige 1-3, Novi Sad, 1990.


## Sjå òg
* Bačka
* Banat
* Vojvodina
Benedikt

**Benedikt** er eit mannsnamn avleidd frå det latinske *Benedictus*, 'signa'. Det er eit namn brukt av fleire helgenar og pavar, og kjend frå benediktinarmunkane. Benedikt er blitt utbreidd i den kristne verda i mange former, men den opphavlege forma er sjeldan i Noreg.

I 2009 var det 22 norske menn som hadde Bendedikt som første førenamnet.  Kortformene Bendik og Bent er langt meir utbreidde.

## Variantar
Namnet Benedikt er brukt i Tyskland, Tsjekkia  og på Island. Bendik er ei norsk, Bengt ei svensk og Bent ei dansk form av namnet. Forma Benedek er brukt i Ungarn, Benedetto i Italia, Benoît i Frankrike og Benito i Spania. Ben er ei kortform.

Benedikte og Bente er avleidde kvinnenamn.

## Namneberarar
### Kristne skikkelsar

### Andre
*Benedict Gabrielsson Oxenstierna (1623 - 1702), svensk greve og statsmann
*Henry Benedict Stuart (1725-1807), engelsk kardinal og hertug
*Benedict Arnold (1741–1801), amerikansk general
*Benedikt Roezl (1823-1885), tsjekkisk botanikar
*Benedict Anderson (f. 1936), amerikansk statsvitar

### Etternamn
*Julius Benedict (1804–1885), tysk-britisk komponist
*Ruth Benedict (1887–1948), USA-amerikansk antropolog
*Dirk Benedict, amerikansk filmskodespelar

## Annan bruk
*Matretten eggs Benedict

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Benedikt|Benedikt]]» frå ,  den 20. mars 2009.*
Vojvodina

**Vojvodina**, offisielt **Den autonome provinsen Vojvodina** er ein autonom provins i Serbia der om lag 27 % av innbyggjarane (2002) av landet bur. Det ligg nord i landet på Den pannoniske sletta i Mellom-Europa. Den største byen og sete for området er Novi Sad, med over 300&nbsp;000 innbyggjarar, medan den nest største byen er Subotica. Vojvodina har seks offisielle språk og det finst meir enn 26 etniske grupper i regionen.

Vojvodina er ein av fem statistiske regionar i Serbia. Regionane har ingen administrativ funksjon.

## Administrativ inndeling

Vojvodina er delt inn i sju distrikt med i alt åtte byar og 37 kommunar:

*Distriktet Nord-Bačka
** Byen Subotica
** Bačka Topola
** Mali Iđoš
*Distriktet Nord-Banat
** Byen Kikinda
** Ada
** Čoka
** Kanjiža
** Novi Kneževac
** Senta
*Distriktet Sentral-Banat
** Byen Zrenjanin
** Nova Crnja
** Novi Bečej
** Sečanj
** Žitište
*Distriktet Srem
** Byen Sremska Mitrovica
** Inđija
** Irig
** Pećinci
** Ruma
** Šid
** Stara Pazova
*Distriktet Sør-Bačka
** Byen Novi Sad
** Bač
** Bačka Palanka
** Bački Petrovac
** Bečej
** Beočin
** Srbobran
** Sremski Karlovci
** Temerin
** Titel
** Vrbas
** Žabalj
*Distriktet Sør-Banat
** Byen Pančevo
** Byen Vršac
** Alibunar
** Bela Crkva
** Kovačica
** Kovin
** Opovo
** Plandište
*Distriktet Vest-Bačka
** Byen Sombor
** Apatin
** Kula
** Odžaci

## Befolkningsutvikling

## Busetnader
Dei største busetnadene i regionen er:

## Merknader

## Referansar





## Bakgrunnsstoff

*
Preševodalen

**Preševodalen** (albansk: *Lugina e Preshevës*, serbisk: Прешевска Долина eller *Preševska Dolina*) er ein geografisk region sør i Sentral-Serbia. Regionen består om lag av kommunane Bujanovac and Preševo, som begge grensar til Kosovo.

## Geografi
Geografisk er Preševodalen same dalen som elva Moravica renn gjennom, frå munningen i Južna Morava i Bujanovac til kjelda nær byen Preševo i Medvedja. Han er ein del av Morava/Vardar ruta frå nord til sør over Balkan, som følgjer elvane Velika Morava, Južna Morava og Moravica gjennom Serbia frå der Velika Morava renn saman med Donau (når ein reiser sørover), til der ei sideelv renn saman med elva Vardar sør for Preševo. Vidare sørover kjem ein gjennom Makedonia og Hellas til Egearhavet. Ruta er den viktigaste kommunikasjonsåra som kryssar Balkanhalvøya frå nord til sør, og ei forholdsvis direkte rute frå Egearhavet til Mellom-Europa, medan resten av Balkanhalvøya er fjellkledd. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Preševo Valley|Preševo Valley]]» frå , den 20. mars 2009.*
Et cetera

***Et cetera*** er et latinsk uttrykk som betyr «og andre ting» eller «og så vidare». Det er tatt direkte frå det latinske uttrykket som bokstaveleg talt betyr «og resten (av slike ting)». *Et* betyr «og»; *cetera* (fleirtal av ceterum/caeterum) betyr «resten». Frasen *et cetera* er ofte brukt for å presentere det logiske framhaldet av ein serie ord.

Ordet vert til vanleg forkorta «etc.». I gamle skrift eller notat kan ein og finne avkortingar som ***&/c.***, ***&c.***, og ***&ca.***.
Ravna Gora i Serbia

**Ravna Gora** (*Равна Гора*) er eit høgland i Serbia. Tradisjonelt er området rekna som fødestaden for den moderne Tsjetnik-rørsla leia av Dragoljub Mihailović i 1941. Ravna Gora var åstad for ei 50-årsmarkering av frigjeringsdagen i 1995.
Srem

**Srem** (serbisk Срем; kroatisk *Srijem*; ungarsk *Szerémség*; latinsk *Syrmia*) er eit frodig område på Den pannoniske sletta i Europa, mellom elvane Donau og Sava. Området er delt mellom Serbia i aust og Kroatia i vest.

Det meste av Srem høyrer til distrikta Srem og Sør-Bačka i Vojvodina i Serbia. Mindre delar rundt Novi Beograd, Zemun og Surčin høyrer til byen Beograd. Den vestlegaste delen av området ligg i det austlege Kroatia, i Vukovar-Syrmia fylke.

## Byar

Byar i Srem:
* **[[Serbia]]**
** **[[Beograd]]**
*** Novi Beograd (217&nbsp;180)
*** Zemun (146&nbsp;172)
*** Surčin (14&nbsp;209)
*** Dobanovci (8114)
** **[[Vojvodina]]**
*** Sremska Mitrovica (39&nbsp;041)
*** Ruma (32&nbsp;125)
*** Inđija (26&nbsp;244)
*** Stara Pazova (18&nbsp;628)
*** Šid (16&nbsp;301)
*** Petrovaradin (13&nbsp;917)
*** Sremska Kamenica (11&nbsp;140)
*** Sremski Karlovci (8839)
*** Beočin (8037)
*** Irig (4854)
* **[[Kroatia]]**
** Vinkovci (33&nbsp;239)
** Vukovar (30&nbsp;126)
** Županja (13&nbsp;775)
** Ilok (5897)

Petrovaradin, Sremska Kamenica, Sremski Karlovci og Beočin ligg geografisk i Srem, men er ein del av distriktet Sør-Bačka.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Syrmia|Syrmia]]» frå , den 20. mars 2009.*
Benedikte

**Benedikte** er eit kvinnenamn danna av mannsnamnet Benedikt, som kjem frå latinsk *Benedictus*, 'signa'. 

Benedikte har norsk namnedag den 8. oktober.

Andre former av namnet er Benedicte, Benedicta og Benedikta. Bénédicte og Benoîte er franske former av namnet, Benedetta den italienske og Benedita den portugisiske. Bente og Bengta er nordiske kortformer.

## Bruk
Namnet var lite brukt på første halvdel av 1900-talet, men bruken tok til å veksa rundt 1960. Han voks til to toppar, ein på over 0,4% for Benedicte mot slutten av 1980-åra og ein på 0,25 % for Benedikte mot slutten av 1990-åra, og gjekk så raskt ned igjen. I 2009 var det 1&nbsp;367 norske kvinner som heitte Benedikte og 2&nbsp;633 som heitte Benedicte.

## Namneberarar

* Benedicta von Origny (d. 362), kristen martyr
* Benedicta Ebbesdotter (ca. 1165–ca. 1200), svensk dronning
* Benedicta Margareta von Löwendal (1683–1776), dansk-tysk adeleg
* Infanta Benedita av Portugal (1746–1829) 
* Benedikte Naubert (1756–1819), tysk forfattar
* Benedicta Riepp (1825–1862), tysk benediktinarnonne
* Benedicte Adrian (f. 1963), norsk artist
* Benedicte Schøyen (f. 1965), norsk dansar, koreograf og pedagog
* Benedikte Lindbeck (f. 1970), norsk skodespelar
* Benedicte Torget (f. 1971), norsk artist
* Bénédicte Desrus (f. 1976), fransk fotograf
* Benedicta Ajudua (f. 1980), nigeriansk idrettsutøvar
* Benedicte Kurzen (f. 1980), fransk fotojournalist
* Benedikte Aarvik (f. 1988), norsk fotballspelar

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Benedikte|Benedikte]]» frå , den 20. mars 2009.*