open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Parang

**Parang** er ei populær form for folkemusikk frå Trinidad og Tobago. Ho byggjer på musikk innført til Trinidad av spanjolar eller spansktalande venezuelanske innvandrarar av afrikansk og urfolksopphav. Seinare blei det utvikla ei ny musikkform,  *soca parang*, der ein også brukte lokal socamusikk og i nokre høve også chutneymusikk, som har sørasiatiske inspirasjonar. Namnet «parang» er knytt til *parranda*, spansk for 'fest' eller 'å gå ut', som også er kjend frå den nærskilde tradisjonen aguinaldo.

## Framføring
Tradisjonell parangutøving er svært lik aguinaldoskikken i Venezuela, som også kan minna om å gå julebukk. I juletida kan parangutøvarar (*parranderos*) vitja husa til familie og vener og vekka dei med parangmusikk, for deretter å bli servert mat og drikke. Skikken blir framleis utført av mindre, uformelle og større, meir organiserte grupper, men det er også blitt vanleg å halda *parang fiesta* med sceneunderhaldning. Slike tilstellingar kan finna stad frå oktober til januar, og ender med ein nasjonal parangkonkurranse på heilagetrekongarsdag 6. januar.

## Instrument

Tradisjonelle parang-instrument er mellom anna den vesle gitartypen cuatro og rytmeinstrumentet maracas (lokalt kalla *chac-chacs*). Andre vanlege instrument er mellom anna fiolin, vanleg gitar, mandolin/bandolin og bandol og den lokale box bass og rytmeinstrumenta  claves (lokalt kalla *toc-toc*) tamborin, caja og marimbola.

## Typar
I den tradisjonelle musikken har ein fleire ulike songtypar, mellom anna:

* *aguinaldo* eller *serenal*, songar knytt til juleevangeliet og julehøgtida
** *anunciacion*, songar med emne frå Maria bodskapsdag
** *nacimiento*, songar om fødselen til Jesus
* *guarapo*, ein sekulær song om diverse emne med improviserte delar
* *estribillo*, ein livleg call and response-song
* *manzanares*, ein vals knytt til Manzanare-elva i Venezuela
* *joropo*, dansesong som minner om spansk vals
* *despedida*, ein avskjeds- og takkesong

Ein kan også ha spansk vals- og salsaparang.

Moderne parang, som har utvikla seg som populærmusikk frå 1950-talet, blir sunge på engelsk og kan ta innehalde nordamerikanske julemotiv som «Santa».

Parang blanda med chutneymusikk («charang») kan tidvis også ha hinditekst.

## Parangutøvarar
Viktige paranggrupper og utøvarar er mellom anna Daisy Voisin, Henry Perreira, Sharlene Flores, Leon Caldero, Baron, Jacqueline Charles, Lara Brothers, Francisca Allard & Philip Allard (Dinamicos) og Los Tocadores.

Kjende utøvarar av parang-soca er mellom anna Scrunter, Baron, Crazy og Big&nbsp;B.

## Bakgrunnsstoff
* Parang Lime , om parangmusikk ved parang.itgo.com
* Soca Parang & Christmas Music, musikkdøme ved trinijunglejuice.com
* Los Tocadores , parangband

## Kjelder

*«Parang» , nalis.gov.tt
* «Parang Lime» , parang.itgo.com

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parang|Parang]]» frå ,  den 11. desember 2013.*
Bučas

**«Bučas»** er ein song av den latviske musikkgruppa Crazy Dolls, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Aldis Zaļūksnis og Mārtiņš Poļakovskis.

## Eurovision
### Dziesma 2014
«Bučas» er eit av bidraga i den fyrste semifinalen i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
*
You Are The Reason

**«You Are The Reason»** (engelsk for *Du er grunnen*) er ein song frå 2014. 2. desember 2013 var tilgjengeleg på Internett, framført av ein ukjend songar. Songen er skriven av Katrine Lukins og Kārlis Indrišonoks.

## Eurovision
### Dziesma 2014
«You Are The Reason» er eit av bidraga i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Kjelder
* 
* 
*
George Caleb Bingham

**George Caleb Bingham** () var ein USA-amerikansk målar og politikar i Missouri. Bingham tilhøyrde Düsseldorfskulen og den nord-amerikanske realismen. Mange av motiva hans skildrar pionertida i det såkalla Midt-Vesten.

## Liv og gjerning

Bingham var son til farmarar, fødd i Augusta County i Virginia. Då han var åtte år gammal flytta han med familien til Franklin i Missouri. Frå 1827 begynte han i lære som møbelsnikkar i Boonville, ved sidan av måla han. Frå 1833 arbeidde han som portrettmålar ved Missouri-elva, i 1835 laga han sitt fyrste sjølvportrett. I 1838 begynte han å studere ved Pennsylvania Academy of the Fine Arts i Philadelphia, og to år seinare hadde han si første utstilling på National Academy of Design i New York.

Fram til 1843 måla Bingham portretta av USA-amerikanske politikarar i hovudstaden Washington, frå 1845 laga han sine kjende bilete av elvar, der han skildra liv og levemåte til menneska som budde langs Missouri-elva. Desse bileta vart svært kjende, framfor alt gjennom stikka til American Art Union. I 1850-åra måla han i tillegg fleire sjangerbilete med politisk innhald.

Allereie frå 1840 var Bingham politisk aktiv i Missouri. I 1848 vart han vald inn i delstaten sitt representanthus. Etter 1850 la han regelmessig reiser til New York, Philadelphia og Washington D.C. Åra 1856-1859 studerte han i Düsseldorf. Frå 1862 var han finansminister i Missouri og *adjutant general*. Han fekk i 1877 ei undervisningstilling på Missouri School of Art i Columbia, fór deretter til Boonville og til sist til Kansas City, der han i 1879 døydde av kolera.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:George Caleb Bingham|George Caleb Bingham]]» frå ,  den 11. desember 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
{{commonskat}
Karoline Holsen Kyte

**Karoline Holsen Kyte** () er ein norsk motbakkeløpar frå Førde i Sogn og Fjordane. I 2013 vart ho juniornoregsmeister i motbakkeløp på Storehesten ved Bygstad i Gaular kommune. I tillegg har ho fleire gode plasseringar i langrennssporet. Karoline er kjent for godt uthald, men gjer det også bra på kortare løp som Stolzekleiven opp, der ho har ein 9. plass som beste plassering.

## Kjelder
Lag i geologi

Eit **lag** i geologi er eit samanhengande, sjiktforma førekomst av lausmasse eller bergart med einskaplet samansetnad. Særskild er laga karakteristisk for sedimentære og vulkanske bergartar, men kan òg finnast hos djupbergartar danna ved krystallisasjon frå eit magma (t.d. lagdelt gabbro).

Sediment blir nesten alltid avsett på tilnærma horisontale underlag og vil difor liggje i horisontale lag med dei eldre laga nedst, dei yngre øvst. Når avleiringa skjer i sterkt strøymande vatn eller ved vind, kan laga bli skråstilte. I sedimentære avleiringar vil det særs ofte bli ei veksling i kornstorleik frå lag til lag pga vekslande straumsnøggleik (t.d. sand vekslande med grus) eller veksling av ulikt slags sediment (t.d. leir- og kalkavleiringar). Denne vekslinga av sedimenttypar vil sett i tverrsnitt vise seg som striper og band.

Sedimentære bergartar vil lett kløyvast etter lagflatene. Medan grovkorna sandsteinar og kalksteinar blir delt opp i tjukke, opptil metertjukke benkar, kan finkorna sedimentbergartar delast opp i tynne, ned til millimetertynne flak.
Bergarter som har vore utsett for mekanisk press og omkrystallisasjon, får ei kløyving eller skifrigheit som ikkje alltid fell saman med lagflatene, men kan skjære desse i ein kva for ein som helst vinkel.

Ei lagflate er ei flate i ein lagdelt bergart som kjem fram ved oppsplitting langs plan som er meir eller mindre parallelle med den generelle orienteringa av laget. 

Ei lagstilling er stillinga til eit lag i tilhøve til horisontalplan og kompassretningar.

## Sjå òg
* fall i geologi 
* folding

## Kjelder
*Lag: sjikt – 1. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lag%2Fsjikt_%E2%80%93_1.
*Lagflate. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lagflate.
*Lagstilling: geologi. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lagstilling%2Fgeologi.
Moment And Tomorrow

**«Moment And Tomorrow»** (engelsk for *No og i morgon*) er ein song av den latviske songaren Katrīna Bindere, skriven av Edgars Beļickis, Kārlis Auziņš og Mikus Frišvelds.

«Moment And Tomorrow» var eit av bidraga i den andre semifinalen i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Kjelder
* 
* 
* 
*
Lamprofyr

**Lamprofyr** (frå gresk for ‘glinsande’ og ‘purpur’) er eit samleomgrep for fleire mørkfarga bergartar som finst i ganger og inneheld porfyriske krystall, som pyroksen, hornblende eller biotitt. Slike bergartar kan ha spesielle nemningar ut frå mineralinnhaldet sitt, som minette, kersantitt, camptonitt, monchiquitt, alnöitt, spessartitt og vogesitt.

Minette har porfyriske krystall av biotitt i ein mørk grunnmasse. Det har namn etter ein funnstad i Vogesane i Frankrike.

## Kjelder
Lamproitt

**Lamproitt** er ei gruppe vulkanske og subvulkanske bergartar som er rike på kalium og magnesium. 

Lamproittar finst i mange område, men er volummessig uviktig. I motsetnad til kimberlittar som ein berre finn i kratonar frå arkeikum, finn ein lamproittar i terreng av forskjellig alder, frå arkeikum i Vest-Australia til paleozoikum og mesozoikum i Sør-Spania.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lamproite|Lamproite]]» frå ,  den 12. desember 2013.*
Revelation

**«Revelation»** (engelsk for *[[Openberring]]*) er ein song som var eit av bidraga i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.
Han vart gjeven ut i 2014, men var  tilgjengeleg på Internett frå 2. desember 2013. Songen er skriven av Ralfs Eilands, Valters Pūce og Ansis Grūbe.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
*
Montesilvano

**Montesilvano** er ein by og ein kommune i regionen Abruzzo i Italia. Kommunen har 50&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 23,6 km². Byen ligg straks nord for Pescara, den største byen i regionen, og er del av eit samanvakse byområde langs kysten av Adriahavet. Kommunen består av den opphavlege busetjinga Montesilvano Colle på ein ås litt inn i landet, samt den langt større bydelen Montesilvano Marina langs Adriahavet. Montesilvano tyder "det tredekte fjellet".

Staden er omtala første gong i 1114, i eit dokument frå kong Roger 2. av Sicilia. Montesilvano var lenge ein liten by, først i 1904 var han ei sjølvstendig kommune. Ein stor marina vart bygt ved Adriahavet frå 1852 og framover, og staden vart eit reisemål. Bustadveksten på kysten var så stor at bysentrum vart flytta til hamneområdet i 1926. Etter andre verdskrigen heldt satsinga på turisme fram. Med bil- og masseturisme voks byen nærast eksplosivt frå 1960-åra. Mange hotell og utleige-hus har vorte bygt også i tida etterpå.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:dk:Montesilvano|Montesilvano]]» frå ,  den 12. desember 2013.*
I Need More av Dāvis Matskins

**«I Need More»** (engelsk for *Eg treng meir*) er ein song av den latviske songaren Dāvis Matskins, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Alise Ketnere.

## Eurovision
### Dziesma 2014
«I Need More» er eit av bidraga i den fyrste semifinalen i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
*
Lapilli

**Lapilli** er ein storleik-klassifisering for tefra, som er luftbårent material som blir eksplosivt kasta ut under eit vulkansk utbrot. *Lapilli* (eintal: *laplillus*) tyder «små steinar» på latinsk. På sett og viser liknar dei på ooider eller pisolitt i kalkhaldige sediment.

Per definisjon varierer lapilli frå 2 til 64 mm i diameter. Ein pyroklastisk partikkel som er større enn 64 mm i diameter har namnet vulkansk bombe når han er i smelta form, og vulkansk blokk når han har størkna. Pyroklastisk material med partikkelstorleik mindre enn 2 mm i diameter blir kalla vulkansk oske.

## Danning

Lapilli er sfæroide, tåre-, manual- eller knappeforma små dråper av smelta, eller delvis smelta lava som har vorte kasta ut av eit vulkansk utbrot, og som treffer bakken, i i alle fall delvis smelt form. Denne fine grusen er ikkje akkresjonær, men er eit direkte resultat av flytande steinar som blir avkjølt medan dei flyg gjennom lufta.

Lapillituff er ein svært vanleg vulkansk bergart, typisk for rhyolottisk, andesittisk, og dasittiske pyroklastiske utbrot. Under desse, så kan tjukke lag av lapilli avsetjast under hovudsakleg støytaktige utbrot. Det meste av lapillituff som ligg att etter gamle vulkanutbrot har vorte danna gjennom oppsaling og samansveising av delvis smelta lapilli, til det som er kjent som sveiste tuff.

## Sjå òg

* Tefra
* Lava

## Bakgrunnsstoff
* USGS Photo glossary of volcano terms  
* How Volcanoes Work  
* Volcanic Materials Identification  
* Tephra fall from Mt St. Helens 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lapilli|Lapilli]]» frå ,  den 12. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sivert Kindseth

**Sivert Grimsson Kindseth** () var ein norsk gardbrukar og politikar frå Malvik. Han var medlem av partiet Høgre.

Kindseth var gardbrukar på farsgarden Kindset i Malvik frå 1881 til han døydde. Frå 1885 var han medlem av Malvik heradsstyre, ordførar i heradet i 13 år. I tillegg var han medlem av amtsutvalet i Søndre Trondhjems amt i åtte år. Ei tid var han også styremedlem i Strinden sparebank.

Kindseth var fyrste vararepresentant til Stortinget frå Strinden krins i Søndre Trondhjems amt i perioden 1910-12. Han møtte fast i tida 20. juni-12. juli 1910 i staden for Even Loreng.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Lasurstein

**Lasurstein** eller **lapislasuli** er ein bergart som vesentleg består av mineralet lasuritt, med vekslande mengder av kalsitt, sodalitt og pyritt. Fargen er vanlegvis asurblå. Heilt sidan oldtida er han brukt som edelstein til smykke og utskorne lekamar. Han finst fleire stader i Sentral-Asia. 

Tidlegare er steinen òg brukt til målarfarge med nemninga «naturleg ultramarin».

Lasurstein vart vunne ut i Sar-i Sang-gruvene og andre gruver i Badakhshan-provinsen nordaust i Afghanistan så tidleg som 6000-talet fvt. Lapis-perler er funne i steinaldergraver i Mehrgarh, Kaukasus og så langt frå Afghanistan som Mauritania. Han vart nytta for augnebryn på gravmaska til kong Tutankhamun (1341–1323 fvt.).

Mot slutten av mellomalderen vart lasurstein eksportert til Europa, der han vart malen til pulver og nytta som fargen ultramarin, det finaste og dyraste av alle blå pigment. Han vart nytta av dei viktigaste kunstnarane i renessansen og barokken, som Masaccio, Perugino, Tizian og Vermeer, og var ofte nytta for kleda til sentrale personar i måleria, særleg Jomfru Maria.

I dag er gruvene nordaust i Afghanistan framleis den viktigaste kjelda til lasurstein. Store mengder vert òg vunne ut i gruvene vest for Bajkalsjøen i Russland og i Andesfjella i Chile. Mindre mengder finst òg i Italia, Mongolia, USA og Canada.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lapis lazuli|Lapis lazuli]]» frå ,  den 12. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

*Lapis lazuli. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013.
Lardalitt

**Lardalitt**, opphavleg *laurdalitt*, ein grovkorna magmabergart frå Oslofeltet, utbreidd mellom Lågendalen og Farris. Det er mineralogisk sett ein nefelinsyenitt eller plagifoyaitt, som vesentleg består av alkalifeltspat, plagioklas og nefelin med noko biotitt og diopsidisk pyroksen.

Han har fått namn etter etter Lardal i Vestfold og -itt. 

## Kjelder
*Lardalitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lardalitt.
Latitt

**Latitt** er ein lavabergart som i mineralsamansetnad svarar til monzonitt, til dømes rombeporfyr frå Oslofeltet. Nemningane trachyandesitt og trachybasalt er omtrent synonyme med latitt. 

## Kjelder
*Latitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/latitt.
Christian M. Kahrs

**Christian Meidell Kahrs** () var ein norsk jurist, forretningsmann frå Bergen aktiv politikar for Venstre og for Samlingspartiet.

Kahrs var son til ein kjøpmann. Han tok studenteksamen ved Bergen katedralskole i 1877 og juridisk embetseksamen i 1881. I 1882 arbeidde han som sorenskrivarfullmektig i Hallingdal. Frå 1883 til 1909 var han kjøpmann i Bergen, og frå 1909 direktør for Bergens Sparebank, seinare også styreleiar for same banken.

Kahrs var medlem av Bergen bystyre frå 1893 til 1910, ordførar i Bergen frå 1899 til 1901 då han repesenterte Venstre. Han var stortingsrepresentant for Bergen og Samlingspartiet i perioden 1903-1906, permittert frå 14. desember 1905. På Stortinget var han medlem av jarnbanekomiteen og i 1905 av den forsterka justiskomiteen. Han var også med i deputasjonen som Stortinget sende til København for å forhandle med den seinare kong Haakon VII. Kahrs var elles formann for tilsynskommisjonen for Bergensbanen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Lateritt

**Lateritt** er raudfarga forvitringsjord med aluminium- og jernhydroksid som dei viktigaste bestanddelane.

Lateritt består av vulkanske bergartar, hovudsakleg av minerala kaolinitt, goethitt, hematitt og gibbisitt. I tillegg inneheld mange laterittar kvarts. Han er utbreidd i nedbørrike tropiske og subtropiske strøk.

Det er jernoksid saman med goethitt og hematitt som gjev den raudbrune fargen.

Lateritt finst i fuktige tropiske strøk og har ingen tydeleg lagdeling. På grunn av kjemisk forvitring er dei fleste silikatminerala borte slik at jordsmonnet i stor grad består av jarn og aluminium. Jarnsambindingane gjer at fargen er raudleg. Viss plantedekket forsvinn og jordsmonnet kjem i dagen, dannar det seg eit hardt lag eller skorpe.

## Kjelder
*Lateritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lateritt.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lateritt|Lateritt]]» frå ,  den 12. desember 2013.*
Leirbergart

**Leirbergartar** er bergartar som består av leire og blandingar av leire og organisk material eller kalk (restar av dyr og plantar) i meir eller mindre herda tilstand. Når leire vert omdanna ved høgare trykk og temperatur, får ein først skiferleire eller leirstein, der leirminerala er bevarte, men plastisiteten er forsvunne. Når leirminerala vert omkrystallisert, får ein leirskifer, vidare leirglimmerskifer eller fyllitt. Takskifer er ein fyllitt som spaltar i tynne, sterke flak. Griffelskifer er ein leirskifer som har to spalteretningar som er omtrent like kraftige, slik at han sprekk opp i lange, tynne stykke. Alunskifer er ein leirbergart med høgt innhald av karbon og tunge metall.

## Kjelder
*Leirbergarter. (2010, 30. november). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/leirbergarter.
Leirjernstein

**Leirjernstein** er ein sedimentær bergart, som består av urein, leirhaldig sideritt (jernspat). Bergarten finst i store mengder særleg i Storbritannia, der han spelar ei stor rolle som jernmalm. Han finst oftast i rundaktige, kule- eller nyreforma konkresjonar.

## Kjelder
*Leirjernstein. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/leirjernstein.
Litofyse

**Litofyse** er eit rundaktig holrom i ein glashalding vulkansk bergart som til dømes rhyolitt og obsidian. Dei kan opptre som hòle sfærolittar eller vere omgjeve av konsentriske skal av finkrystallinske mineral (kvarts og alkalifeltspat). Fenomenet kjem av ekspanderande gassbobler i magmaet.

## Kjelder
*Litofyse. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/litofyse.
Konnerud gamle kyrkje

**Konnerud gamle kyrkje** er ei langkyrkje frå 1858 i Drammen kommune i Buskerud fylke. Ho avløyste ei kyrkje frå 1760 som vart oppført nokre tiår etter at det vart starta gruvedrift i området.

Då folketalet auka på 1970- og 1980-talet, vart kyrkja for lita, og ny kyrkje vart oppført eit stykke unna den gamle. Gamlekyrkja vert mest nytta ved spesielle høve, men kyrkjegarden er framleis i bruk. Gravkapellet er frå 1924, men vert ikkje nytta som gravkapell i dag.

## Bilete frå kyrkja

Fil:Konnerud_gml_krk_alterparti.JPG|Altar og preikestol
Fil:Konnerud gamle kirke altertavlen.JPG|Altartavle
Fil:Konnerud_gamle_kirke_orgelparti.jpg|Mot orgelgalleriet
Fil:Konnerud_solvkalk.jpg|Sølvkalk frå 1778


## Kjelder

## Litteratur
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Sigrid Marie Christie og Håkon Christie: Konnerud kirke i «Norges kirker»
* Kyrkjebladet for Konnerud og Skoger nr. 1/2008 om 150-årsjubileet
* Kyrkjesøk
* Konnerud kyrkjelyd
* Konnerud gamle kyrkje på YouTube
Konnerud nye kyrkje

**Konnerud nye kyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 1996 i Drammen kommune i Buskerud fylke. Ho avløyste Konnerud gamle kyrkje frå 1858 etter at folketalet på staden hadde auka på 1970- og 1980-talet. Kyrkja har om lag 300 sitjeplassar i kyrkjesalen og 200 i tilstøytande sal.

Kyrkjegarden ved gamlekyrkja er framleis i bruk, og det er ikkje kyrkjegard ved den nye kyrkja.


Fil:Konnerud_kirke_altertavlen.jpg|Altartavle
Fil:Konnerud_kirke_ikonet.jpg|Ikon
Fil:Konnerud_kirke_orgelet.jpg|Orgel


## Litteratur
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* Konnerud kyrkjelyd
* Kyrkjesøk
Fjell kyrkje i Drammen

**Fjell kyrkje** er ei arbeidskyrkje i området Fjell i Drammen by i Buskerud fylke. Kyrkja vart teikna av Elisabet Fidjestøl og innvigd i 1984. Det er ikkje kyrkjegard ved kyrkja.

## Kjelder
* Sigrid Marie Christie og Håkon Christie: Fjell kirke i «Norges kirker»
* 

## Bakgrunnsstoff
* Fjell kyrkjelyd
* Kyrkjesøk
Strømsgodset kyrkje

**Strømsgodset kyrkje** er ei langkyrkje i Drammen kommune i Buskerud fylke. Ho vart teikna av Christian Heinrich Grosch, som på den tida arbeidde med restaurering av Strømsø kyrkje.

## Kyrkjegard
På kyrkjegarden står eit gravkapell med 140 sitjeplassar, og det finst eit krigsminnesmerke over falne under andre verdenskrigen. Diktaren Per Sivle ligg gravlagd på Strømsgodset kyrkjegard.

## Litteratur
* 

## Bakgrunnsstoff
* Sigrid Marie og Håkon Christie: Strømsgodset kirke i «Norges Kirker»
* Strømsgodset kyrkjelyd om kyrkja, kyrkjegarden og gravkapellet
* 
*
Lausmasse

**Lausmasse**, **lausavleiring** eller **lausmateriale** er sediment som grus, sand, leire, torv, morene- og forvitringsjord som ligg oppå den faste berggrunnen. Over lang geologisk tid vil lausmassane verte til bergartar, så alderen på lausmassane er difor som regel låg. 

Nesten all lausmasse i Noreg er danna i siste delen av kvartær eller i nyare tid. Dei eldre lausmassane i Noreg vart fjerna under istidene. Bergartane i Noreg er stort sett gamle og harde, så lausmassane skil seg tydeleg frå berggrunnen. I område som ikkje vart råka av nedisinga lenger sør i verda er det ofte ein jamn overgang frå fast berggrunn til lausmassane over. 

## Kjelder
*Gundersen, Nils & Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Løsmasse: geologi. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/l%C3%B8smasse%2Fgeologi.
Mjølnirkrateret

**Mjølnir** er eit meteorittkrater i Barentshavet på ei djupne på 400-500 meter, og eit av dei best bevarte nedslagskratera ein kjenner til i havet. Det oppstod for kring 149 til 141 millionar år sidan, seint i juratida, og vart påvist i 1980-åra ved seismiske undersøkingar. 

Krateret har ein diameter på 40 km og har ein 9 km brei plugg midt i. I bergartane kring krateret har ein funne kvarts deformert under nedslaget og høge verdiar av iridium. Meteoritten vog 1 milliard tonn og hadde ein diameter på 1-3 km. Store vassmassar fordampa då han trefte havet og kasta havbotnsedimenta opp i lufta. Krateret er seinare dekt av yngre sediment. 

## Kjelder
*Raade, Gunnar. (14. februar 2009). Mjølnir. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Mj%C3%B8lnir.
Lakkolitt

**Lakkolitt** er ein forholdsvis liten, rundaktig bergartsmasse i djupet, gjerne samansett av granitt, kvartsporfyr eller syenitt. Karakteristisk for lakkolitten er at det opphavlege magmaet har trengt seg inn mellom to lag, slik at det overliggande laget bular opp. I snitt blir difor lakkolitten forma som ein hatt med flat botn. Diameteren er vanlegvis mindre enn 16 km, og tjukkleiken varierer frå nokre hundre meter til nokre få kilometer.

## Kjelder
*Lakkolitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lakkolitt.
Children, Go Where I Send Thee

**«Children, Go Where I Send Thee»** er ein tradisjonell julesong kjend frå USA som er bygd opp som ei telleregle med kristent innhald. Han er også kjend som **«Children, Go Where I Send You», «The Holy Baby», «Little Bitty Baby»**, **«Born in Bethlehem»** og andre variasjonar. 

Songen blir gjerne rekna som ein afroamerikansk variant av den engelske folkesongen «Come and I will sing you» (eller «Green grow the rushes, oh», «The Twelve Apostles», «Carol of the twelve numbers» og fleire), som er funnen i store delar av Nord-Amerika. Begge typane har Roud-nummeret 133.

Han er eit kjent nummer innan gospelmusikk, men er blitt framført i ei rekkje stilar. Blant musikarar som har spelt han inn er Mary Chapin Carpenter, Nina Simone, Natalie Merchant, The Weavers, The Kingston Trio, the Blind Boys of Alabama,  Peter, Paul and Mary, Mandisa, Johnny Cash, Mahalia Jackson, Tennessee Ernie Ford, Mormon Tabernacle Choir, Scala & Kolacny Brothers, Hall and Oates, REO Speedwagon og Nick Lowe.

## Tekst
Songen finst i fleire variantar. Den under blei samla inn av Jean Ritchie ved ein afroamerikansk baptistskule i Kentucky.

*Første vers:*
:Children, go where I send thee 
:How shall I send thee?
:I'm gonna send thee one-by-one
:One for the little bitty baby
:Wrapped in swaddling clothing
:Lying in the manger
:Born, born oh, born in Bethlehem.

*Andre vers:*
:Children, go where I send thee
:How shall I send thee?
:I'm gonna send thee two-by-two
:Two for Paul and Silas
:One for the little bitty baby
:Wrapped in swaddling clothing
:Lying in the manger
:Born, born oh, born in Bethlehem.

I dei neste versa blir det lagt til eitt nytt tal før ein tel nedover att:
*Three-by-three: Three for the three men riding...
*Four-by-four: Four for the four that were knocking at the door.... 
*Five-by-five: Five for the Five that came back alive....
*Six-by-six: Six for the six that never got fixed.... 
*Seven-by-seven: Seven for the seven that all went to Heaven
*Eight-by-eight: Eight for the eight that stood at the gate....
*Nine-by-nine: Nine for the nine that stood in the line....
*Ten-by-ten: Ten for the Ten Commandments....
*Eleven-by-eleven: Eleven for the eleven deriders....
*Twelve-by-twelve: Twelve for the Twelve Apostles.

## Kjelder

*Add: Children, go where I send thee, joe-offer.com
*Search the Roud Folksong Index 
*Children, Go Where I Send Thee, hymnsandcarolsofchristmas.com
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Children, Go Where I Send Thee|Children, Go Where I Send Thee]]» frå ,  den 13. desember 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
*Children Go Where I send Thee, from Family Christmas Online™
*Noter og tekst ved joe-offer.com
Marin grense

**Marin grense**, forkorta **MG**, er det høgaste nivået havet har hatt på ein stad etter at det vart fritt for is ved slutten av siste istida. Ho vert avgjort ved høgda av strandhakk, strandlinjer og breelvdelta, ofte med restar etter marine dyr.

Årsaka til at havet stod høgare ved slutten av istida er at heile landplata vart pressa ned ved vekta av ismassane. Straks isen smelta frå kystområda, rykte havet inn. Den beste landbruksjorda i Noreg er sand- og leiravleiringar danna under den marinen grensa.

## Regional variasjon
Landhevinga var størst der der isdekket var tjukkast, men grensa i innlandet ligg ofte lågare enn ein skulle vente fordi området vart isfritt først etter at landhevinga hadde kome godt i gang. På kartet kan ein trekkje linjer gjennom stader med same verdi for den marinen grense, og resultatet for Skandinavia er ei rekkje kurvar omkring eit hevningssentrum i nordre delar av Bottenvika. Her ligg grensa på nesten 290 meter over dagens havnivå, medan den er 221 meter i Skådalen ved Oslo (den høgaste målte MG i landet) og nær 0 langs kysten ved Jæren, Lista og i Danmark. Etter at havet nådde det maksimale nivået sitt og isen smelta etter siste istida, heva landa seg særs raskt; for Oslo-området kan stranda ha falle så mykje som 10 meter per 100 år den første tida

## Sjå òg
* strandforskyvingskurve

## Kjelder
*Marin grense. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/marin_grense.
Fikentre

**Fikentre** (*Ficus carica*) er eit tre i fikenslekta som er kjent for frukta fiken. Fikentre blir særleg dyrka i middelhavsland og andre område med middelhavsklima. Treet blomstrar tre gonger i året og kan bli 5-6 meter høgt. 

Fikenar er dropeforma med små frø, og kan etast heile. Dyrkinga har vore kjent sidan oldtida, og fikenbladet er kjend for å ha dekt til kjønnsorgana til Adam og Eva i mange kunstnariske framstillingar.

## Bakgrunnsstoff
Astrolabebreen

**Astrolabebreen** er ein isbre 6,5&nbsp;km brei og 16&nbsp;km lang, som flyt nord-nordaust frå innlandsisen og som endar ved kysten i ei kjend tunge ved austsida av Archipel de Pointe Géologie. Han vart oppdaga i 1840 av den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville, sjølv om det ikkje vart nedteikna nokre brear på kartet til d'Urville over denne kysten. Isbreen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947. Han vart kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1949&ndash;51, og kalla opp etter flaggskipet til d'Urville, «Astrolabe».

**Astrolabe bretunge** er ein markant bretunge kring 4,5&nbsp;km brei og 6,5&nbsp;km lang som strekkjer seg nordaust frå Astrolabebreen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Astrolabe Glacier|Astrolabe Glacier]]» frå ,  den 13. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
*
Barrébreen

**Barrébreen** er ein kanalisbre kring 5&nbsp;nautiske mil brei and 5 nautiske mil lang, som flyt nord frå innlandsisen til kysten like aust for Cape Pepin. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Michel Barré, leiaren for Den franske antarktisekspedisjonen som overvintra i 1951–52 i Antarktis og som undersøkte kysten heilt vest til denne breen.

## Kjelder
Lågmetamorf bergart

**Lågmetamorfe bergartar** er bergartar som er danna ved regionalmetamorfose under relativt låge trykk og temperaturar. Karakteristiske mineral er kloritt og epidot.

## Kjelder
*Lavmetamorfe Bergarter. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/lavmetamorfe_bergarter.
Andreas Zingerle

**Andreas Zingerle** () er ein italiensk tidlegare skiskyttar frå Antholz. Han vart verdsmeister på 20 km under VM 1993 i Borovets i Bulgaria, og tok elles to VM-gull i stafett; 1990 og 1993.

### Aktiv
Zingerle opplevde eit førebels høgdepunkt under Vinter-OL 1988 i Calgary, der han fekk ein bronse med Italia sitt lag på 4 x 7,5 km stafett. To år seinare vann Italia VM-stafetten med Zingerle, Wilfried Pallhuber, Pieralberto Carrara og Johann Passler på laget. Dei same fire skiskyttarane gjentok bragda under VM i skiskyting 1993, ein meisterskap der Zingerle toppa karrieren med å verte verdsmeister på 20 km.

I sin beste sesong i verdscupen i skiskyting, 1990/91, kom Zingerle samanlagt på tredjeplass. Han la opp i 1995.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i skiskyting 1982 i Minsk: Nr 12 på 10 km
*VM i skiskyting 1983 i Antholz: Nr 9 på 20 km
*Vinter-OL 1984 i Sarajevo: Nr 9 på 20 km
*VM i skiskyting 1985 i Ruhpolding: Nr 9 på 10 km
*VM i skiskyting 1986 i Oslo: Nr 9 på 20 km
*VM i skiskyting 1987 i Lake Placid: Nr 11 på 20 km 
*Vinter-OL 1988 i Calgary: Bronsemedalje i stafett, nr 14 på 10 km
*VM i skiskyting 1989 i Feistritz: Nr 5 på 20 km
*VM i skiskyting 1990 i Kontiolax og Minsk: Gullmedalje i stafett, nr 5 på 20 km
*VM i skiskyting 1991 i Lahtis: Nr 4 på 10 km
*Vinter-OL 1992 i Albertville: Nr 7 på 20 km
*VM i skiskyting 1993 i Borovets: Gullmedalje på 20 km og stafett
*Vinter-OL 1994 i Lillehammer: Nr 6 på 20 km

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Johann Passler

**Johann Passler** () er ein italiensk tidlegare skiskyttar frå Antholz. Han vart verdsmeister med Italia sine stafettlag i 1990 og 1993. Individuelt vann han to bronsemedaljar; fyrst på 10 km i VM 1985 og så på 20 km under vinter-OL i Calgary i 1988.

### Aktiv
Passler fekk sitt internasjonale gjennombrot då han under VM i skiskyting 1985 erobra bronsemedaljen på 10 km, slått einast av av verdsmeister Frank-Peter Roetsch og av norske Eirik Kvalfoss. Tre år seinare, under dei olympiske vinterleikane i Calgary i 1988 tok han to bronsemedaljar, fyrst på 20 km og så på stafetten. Same sesongen enda han på tredjeplassen i verdscupen i skiskyting. Passler vann tre sigrar i individuelle verdscuprenn.

Italia sitt stafettlag, beståande av Wilfried Pallhuber, Pieralberto Carrara, Andreas Zingerle og Passler, overraska stort under VM 1990. Meisterskapen vart avslutta i finske Kontiolahti, der dei fire italienarane vann landets fyrste gullmedalje i stafettøvinga. Dei same fire utøvarane kopierte prestasjonen tre år seinare, då det under VM i skiskyting 1993 også vart gull på 4 x 7,5 km stafett.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i skiskyting 1982 i Minsk: Nr 5 i stafett
*VM i skiskyting 1983 i Antholz: Nr 6 på 10 km
*Vinter-OL 1984 i Sarajevo: Nr 5 i stafett
*VM i skiskyting 1985 i Ruhpolding: Bronsemedalje på 10 km
*VM i skiskyting 1986 i Oslo: Nr 4 på 10 km
*Vinter-OL 1988 i Calgary: Bronsemedalje på 20 km og i stafett
*VM i skiskyting 1989 i Feistritz: Nr 4 på 10 km
*VM i skiskyting 1990 i Kontiolahti: Gullmedalje på stafetten
*Vinter-OL 1992 i Albertville: Nr 7 på 20 km
*VM i skiskyting 1993 i Borovets: Gullmedalje på stafetten, nr 11 på 10 km
*Vinter-OL 1994 i Lillehammer: Nr 13 på 10 km

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Manganknoll

**Manganknollar** er uregelmessige, svarte eller brunsvarte klumpar som hovudsakleg består av mangan- og jernoksid med ein indre, konsentrisk bandstruktur. Storleiken av knollane varierer men er vanlegvis omkring 3–5 cm, vekta om lag 100 gram. Knollane kan innehalde opptil 55 % mangan, 35 % jarn og 2 % nikkel, kobolt og koparar, men samansetnaden varierer innan vide grenser.

## Førekomst
Manganknollene finst spreitt på botnen av djuphavet, der det er liten tilførsel av sediment frå land. Nokre stader kan dei òg finnast i innsjøar, til dømes i Nord-Amerika. Knollane er danna ved kjemisk utfelling frå vatnet, moglegvis hjelpt ved bakteriell eller anna biologisk verksemd. Vekstsnøggleiken er særs lita, truleg berre nokre få millimeter per million år. I Stillehavet opptrer dei over omtrent 10 % av havbotnen, i Indiahavet og Atlanterhavet er dei noko mindre konsentrert.

## Industriell nytte
I framtida vil manganknollane kanskje bli skrapa eller soge opp frå havbotnen og nytta for produksjon av mangan og ei rekkje andre metall. Resursane er særs store, men det byr på problem å avgjere kven som skal ha retten til slik undersjøisk mineraldrift.

## Kjelder
*Manganknoller. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/manganknoller.
Ada Lovelace

**Augusta Ada Byron King**, grevinne av **Lovelace** () var ein engelsk matematikar og datapionér. Ho er blitt kalla den første programmeraren ettersom ho skreiv eit program for Charles Babbage sin digitale teljemaskin (*computer*).

## Bakgrunn og familie

Ada var fødd i London som dotter av den kjende diktaren Lord Byron og Anna Isabel Milbanke, ei velutdanna og sjølvstendig kvinne. Foreldra var gifte ei kort tid då Ada vart fødd, men skilte lag kort tid seinare. Lord Byron forlét England og møtte aldri dotter si att. Augusta Ada var kalla opp etter halvsystera til Byron, Augusta Leigh.

I 1835 gifta Ada Byron seg med baronen William King, som blei utnemnd til *earl* i 1838. Ho blei då grevinne av Lovelace. Dei hadde tre barn: Byron, fødd 12. mai 1836, Annabella (Lady Anne Blunt), fødd 22. september 1837, og Ralph Gordon, fødd 2. juli 1839. Dei siste åra av livet var Lovelace plaga av sjukdom, og ho døydde berre 38 år gammal.

## Virke
Ada Lovelace fekk den omfattande utdanninga si gjennom huslærarar og sjølvstudium. Matematikkprofessoren Augustus De Morgan ved Universitetet i London rådgav henne i vidarekomne studiar. På denne tida var universiteta stengd for kvinner.

Ada fekk hjelp og støtte av den samtidig vitskapskvinna Mary Somerville, og det var gjennom henne at ho på 1830-talet fekk høyra om dei «analytiske maskinane» til Charles Babbage. I 1843 omsette ho ein artikkel om maskinen hans skriven av Luigi Federico Menabrea, «Notions sur la machine analytique de Charles Babbage». I sin artikkel kom ho med detaljerte merknader til teksten, mellom anna skildra ho korleis den tenkte maskinen kunne programmerast til å rekna ut Bernoulli-tal. Ho føreslo også at ein slik «computer» ville kunna skapa musikk og grafikk, og brukast til fleire praktiske og vitskaplege føremål.

Ada Lovelace brevveksla med Charles Babbage over lang tid. Ho var også i kontakt med David Brewster, Charles Wheatstone, Charles Dickens og Michael Faraday.

## Ettermæle

Ettertida har tilkjend Ada Lovelace ein viktig plass i datahistoria. I 1979 byrja det amerikanske forsvaret utvikla eit nytt programmeringsspråk for å gje instruksar til datamaskinar. Resultatet var programmeringsspråket Ada, kalla opp etter Ada Lovelace.

## Kjelder

*Lovelace, Ada King, countess of.  (2011). Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica.
*Ada Byron, Lady Lovelace, *Biographies of Women Mathematicians*, agnesscott.edu.
----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ada Lovelace|Ada Lovelace]]» frå ,  den 13. desember 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Sot

**Sot** er forbrenningsrestar som vert danna  når det er  overskott av karbon (brensel) i forhold til oksygen (luft). Sot består 80-90 % av i hovudsak amorft karbon, resten er  hydrogen.
Sot vert danna gjennom ein prosess i fleire steg. Fyrst skjer det ein nedbryting av brenselet til alkyner. Desse vert polymerisert til polyaromatiserte hydrokarboner (PAH). Deretter kondenserer partiklane og mister ytterlegare hydrogen, for til slutt å bli agglomerert til sotpartiklar.
Det finst fleire grensverdiar for den tilatna mengde sot, både når det gjeld avgass-utslepp og konsentrasjon i lufta. EU-direktiv har definert grenseverdien for sot i lufta til 50 &micro;g/m3.
Commandant Charcotbreen

**Commandant Charcotbreen** er ein markant isbre kring 3&nbsp;nautiske mil brei and 12&nbsp;nautiske mil lang, som flyt nord-nordvest frå innlandsisen til enden inst i Victor Bay. Han vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Den franske antarktisekspedisjonen, 1950–1952, under Mario Marret, køyrde slede vestover langs kysten til Victor Bay, like aust for denne breen i desember 1952, og han vart namngjeven av dei etter polarskuta «Commandant Charcot» som transporterte den franske ekspedisjonen til området, 1948–1952.

## Kjelder
I Need A Soul-Twin

**«I Need A Soul-Twin»** er ein som var tilgjengeleg på Internett 2. desember 2013. Songen er skriven av Mārtiņš Kits.

## Eurovision
### Dziesma 2014
«I Need A Soul-Twin» var eit av bidraga i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Kjelder
* 
* 
*
What If It Was

**«What If It Was»** (engelsk for *Kva om det var*) er ein song frå 2014. Sidan 2. desember 2013 har songen vore tilgjengeleg på Internett, framført av ein ukjend songar. Songen er skriven av Rolands Ūdris.

«What If It Was» var eit av bidraga i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Kjelder
* 
* 
*
Dejo tā

**«Dejo tā»** er ein song av dei latviske songarane DJ Dween og Sabīne Berezina frå 2014. Songen er skriven av Kaspars Dvinskis og Sabīne Berezina.

«Dejo tā» var eit av bidraga i den fyrste semifinalen i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Kjelder
* 
* 
* 
*
Running

**«Running»** (engelsk for 'Springing') er ein song framført av den amerikansk-ungarske songaren András Kállay-Saunders frå 2014. Songen vart skriven av András Kállay-Saunders, Krisztián Szakos og István Tabár. «Running» var vinnarbidraget i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark, og fekk dermed representere landet i tevlinga.

## Kjelder

*
Take Away

**«Take Away»** er ein song som var eit av bidraga i Dziesma 2014, den latviske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Frå 2. desember 2013 var songen tilgjengeleg på Internett. Songen er skriven av Tomass Kleins og Guntars Račs.

## Kjelder
* 
* 
*
Sabayon

**Sabayon** eller **sauce sabayonne**, også kalla **fransk [[eggedosis]]**, er ein fransk saus som byggjer på den italienske desserten zabaione. I utgangspunktet er han laga av eggeplomme og kvitvin og smaksett med sukker eller salt. Ein piskar eggeplomma og væska, som også kan vera vatn, over vassbad.

Sabayon kan lagast likt zabaione og serverast som ein dessert. Det kan serverast med bær, frukt eller bakverk.
Ofte kan ein tilsetja litt sitronsaft, vanilje eller krydder som kanel eller anis.

Sabayon som ikkje er søt kan brukast som saus til fisk og skaldyr.

## Kjelder

*What is sabayon?, cookthink.com
*Sabayon, ibiblio.org

## Bakgrunnsstoff
**Oppskrifter**
*Sauce sabayonne , smag-behag.dk
*Le sabayon au champagne, yves.huot-marchand.pagesperso-orange.fr

*«Appelsinsabayonne med lune skogsbær» , gilde.no
*Jennys fristelse, nrk.no
*APPLE CAKE WITH SABAYONNE , Sons of Norway (sofn.com)
Marretbreen

**Marretbreen** er ein kanalisbre kring 4 nautiske mil (7 km) brei and 4 nautiske mil (7 km) lang, som flyt nordaust frå innlandsisen til kysten like aust for Cap Robert. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Mario Marret, leiaren for Den franske antarktisekspedisjonen i 1952-5, som rekognoserte kysten fram til vestsida av Victor Bay.

## Kjelder
Miért ne higgyem

**«Miért ne higgyem»** (ungarsk for *Kvifor ikkje tru*) er ein song av den ungarske musikkgruppa Belmondo frå 2014. Songen er skriven av Zoltán Czutor.

«Miért ne higgyem» var eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Kjelder
*
Zeleebreen

**Zeleebreen** er ein isbre kring 5&nbsp;km brei og 10&nbsp;km lang, som flyt nord-nordvest frå innlandsisen langs vestsida av Lacroix Nunatak og endar i ei kjend tunge på vestsida av Port Martin. Han vart truleg oppdaga i 1840 av den franske ekspedisjonen under kaptein Jules Dumont d'Urville, sjølv om ingen isbrear vart nemnde på kartet til d'Urville av denne kysten. Breen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47. Han vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen under Liotard, 1949-51, og kalla opp etter «Zelee», korvetten som segla med flaggskipet til d'Urville, «Astrolabe».

Tilknytt til isbreen er **Zelee bretunge** , ei 11&nbsp;km lang bretunge som er kring 3&nbsp;km brei. Ho strekkjer seg ut i sjøen frå Zeleebreen. Tunga vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47.

## Kjelder
Christensenbreen

**Christensenbreen** er ein isbre som flyt til sørkysten av Bouvetøya, 1&nbsp;nautisk mil aust for Catoodden. Han vart først kartlagd i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Carl Chun, og kartlagt på ny i desember 1927 av ein norsk ekspedisjon under kaptein Harald Horntvedt. Han vart namngjeve av Horntvedt etter Lars Christensen, som finansierte ekspedisjonen.

## Kjelder
Horntvedtbreen

**Horntvedtbreen** er ein liten isbre som flyt til nordkysten av Bouvetøya, like aust for Kapp Circoncision. Han vart først kartlagd i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Carl Chun, og kartlagd på ny i desember 1927 av ein norsk ekspedisjon som namngav han etter Harald Horntvedt, kapteinen på ekspedisjonsskipet «Norvegia».

## Kjelder
Françaisbreen

**Françaisbreen** er ein isbre i Antarktis som er 4&nbsp;nautiske mil brei og 12&nbsp;nautiske mil lang. Breen flyt nord-nordaust frå innlandsisen til kysten av Antarktis like vest for Ravin Bay. Sjølv om ingen isbrear vart nemnde av kaptein Jules Dumont d'Urville på karta hans av denne kysten, er han nært knytt hans «Baie des Ravins» og skildringa av ei vik på kysten nær munningen av denne breen og dette indikerer at han først vart sett av Den franske antarktisekspedisjonen, 1837–40. I løpet av desember 1912 slo medlemmar av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (AAE) leir i fjellsida like aust for breen, men dei refererte ikkje til breen i AAE-rapportar, sjølv om breen var godt synleg mot nordvest. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946–47. Den franske antarktisekspedisjonen under Mario Marret i 1952–53 drog med slede vest på isen til isklippene like aust for breen. Han vart kalla opp etter «Français», ekspedisjonsskipet til Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under dr. Jean-Baptiste Charcot.

## Kjelder
Liotardbreen

**Liotardbreen** er ein kanalisbre kring 3 nautiske mil (6 km) brei and 6 nautiske mil (11 km) lang, som flyt nord-nordaust frå innlandsisen og endar i ei lita tunge kring 4 nautiske mil (7 km) vest for Helene Island. Han vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Andre-Frank Liotard, leiaren for Den franske antarktisekspedisjonen i 1949-51, som fullførte den første kartlegginga av kysten så langt vest som til denne breen.

## Kjelder
Blaiklockbreen

**Blaiklockbreen** er ein isbre 16&nbsp;nautiske mil lang, som flyt nord frå Turnpike Bluff, så nordvest til Mount Provender og Mount Lowe vest i Shackletonkjeda. Han vart først kartlagd i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE), og kalla opp etter Kenneth V. Blaiklock, leiaren for ei fremre gruppe under CTAE i 1955–56 og landmålar med gruppa som kryssa polen i 1956–58.

## Kjelder
Cornwallbreen i Coats Land

**Cornwallbreen** er ein isbre 9&nbsp;nautiske mil lang, som flyt sør frå Crossover Pass i Shackletonkjeda og flyt saman med Recoverybreen aust for Ram Bow Bluff. Han vart først kartlagd i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, og kalla opp etter general sir James Handyside Marshall-Cornwall, eit medlem av Committee of Management under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1955–58.

## Kjelder
Dawson-Lambtonbreen

**Dawson-Lambtonbreen** er ein isbre med store bresprekkar på søraustsida av Weddellhavet like vest for Bruntisen. Han vart oppdaga i januar 1915 av ein britisk ekspedisjon leia av Ernest Shackleton. Han namngav isen etter Elizabeth Dawson-Lambton, som støtta ekspedisjonane til Shackleton økonomisk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dawson-Lambtonbreen|Dawson-Lambtonbreen]]» frå ,  den 13. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Glenbreen

**Glenbreen** er ein isbre som er minst 7&nbsp;nautiske mil lang, som flyt sør i Shackletonkjeda i Antarktis og saman med Recoverybreen vest for Read Mountains. Han vart først kartlagt i 1957 under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (CTAE) og kalla opp etter Alexander R. Glen, eit medlem av Committee of Management under CTAE, 1955–58.

## Kjelder
Brave New World av Dénes Pál

**«Brave New World»** (engelsk for *Vidunderlege nye verd*) er ein song av den ungarske songaren Dénes Pál, som vil verte gjeven ut i 2014. Songen er skriven av Gatti di Amalfi, Vera Jónás, Ákos Dobrády, Kriszta Kotsy og Dénes Pál.

## Eurovision
### A Dal 2014
«Brave New World» er eit av bidraga i A Dal 2014, den ungarske uttakinga til Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

## Bakgrunnsstoff
*
Hval kyrkje

**Hval kyrkje** i Ytre Ådal er ei åttekantkyrkje frå 1862 i Ringerike kommune i Buskerud fylke. Kyrkja er oppført etter same teikningar som er nytta med små variasjonar for kyrkjene i Rogne, Begnadalen (brann 1957) og Nes.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Gordonbreen

**Gordonbreen** er ein isbre i Antarktis som er minst 26,5&nbsp;km lang og som flyt nordover mot Crossover Pass, som flyt gjennom Shackletonkjeda og endar i Slessorbreen. Isbreen vart først kartlagt i 1957 under CTAE og kalla opp etter George Patrick Pirie-Gordon, 15. Laird of Buthlaw, som var eit medlem av Committee of Management og kasserar for CTAE mellom 1955 og 1958.

## Kjelder
*http://www.navitraveler.com/places/240709/Gordon_Glacier.htm
Hayesbreen

**Hayesbreen** kan syne til: 

*Hayesbreen på Svalbard
*Hayesbreen på Grønland
*Hayesbreen i Coats Land i Antarktis.