open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cherry Vanilla

**Cherry Vanilla** () er ein USA-amerikansk songar-låtskrivar, publisist og skodespelar. Etter å ha spelt i Andy Warhol sin *Pork*, arbeidde ho som publisist for David Bowie, før ho vart rockeseongar. Ho vart sidan publisist for Vangelis.

## Karriere
Kathleen Dorritie vart fødd i Woodside i New York. Ho tok scenenamnet Cherry Vanilla då ho spelte i Andy Warhol-skodespelet *Pork* i London. Ho arbeidde for MainMan LTD som publisist forDavid Bowie tidleg i 1970-åra. Ho vart kjend for sine skandaløse marknadsstrategiar, mellom anna eit tilbod om å utføre oralsex til alle DJar som ville spele platene til Bowie på radio. 

Etter ho slutta i arbeidet for Bowie i 1974, starta ho sitt første band med Kasim Sulton, som spelte under namnet hennar. I 1976 danna ho Cherry Vanilla & her Staten Island Band, med Buzzy John Vierno (bass), Frank La Rocca (trommer), Thomas Morrongiello (gitar) og Gary Cohen (piano). Gruppa gav ut songen «Shake Your Ashes» på *Max's Kansas City* i 1976. I 1976 gav ho òg ut kunstboka *Pop Tart*.

Ho flytta til London i 1976 og vart ein del av det blømande punkmiljøet og signerte ein platekontrakt med RCA Records. Cherry Vanilla Band bestod i starten av kjærasten til Vanilla, gitaristen Louis Lepore og pianist Zecca Esquibel, i lag med bassisten Gordon «Sting» Sumner og trommeslagaren Stewart Copeland. Copeland og Sting starta etter kort tid bandet The Police.) Den første singelen deira var singelen «The Punk» i september 1977, etterfølgd av debutalbumet i februar 1978, *Bad Girl*. Finkel og Esquibel slutta i bandet og etter ei rekkje erstatningar heldt bandet fram og gav ut albumet *Venus D'Vinyl* i 1979. Ho gjorde det slutt med Lepore, gruppa vart oppløyst og Vanilla reiste attende til USA. 

I 1980 hadde ho stemme på Vangelis sin «Not A Bit - All Of It» frå albumet *[[See You Later]]*. Ho styrte seinare det amerikanske kontoret hans.

I 1985 spelte ho som haikar og servitrise på Roger Waters-albumet *[[The Pros and Cons of Hitch Hiking]]*

I 1987 skreiv ho musikk til boksedokumentaren *Broken Noses*.

Tidleg i 1990-åra gav ho ut albumet *Blue Roses*, med Man Parrish og Barb Morrison. Albumet består av diktopplesing med elektronisk musikk til.

Sjølvbiografien hennar, *Lick Me: How I Became Cherry Vanilla*, kom ut i 2010. 

## Filmar
* *[[filmen Let's Get Lost (1988)|Let's Get Lost]]* (1988), som seg sjølv

## Diskografi
### Album
**[[Bad Girl av Cherry Vanilla|Bad Girl]]* (1978), RCA
**[[Venus d'Vinyl]]* (1979), RCA
**Blue Roses* (with Man Parrish) (1993), E.S.P.

### Singlar
*«The Punk» (1977), RCA
*«Liverpool» (1978), RCA Victor - berre Nederland
*«Moonlight» (1979), RCA
*«Fone Sex» (1991), Radikal - med Man Parrish
*«Techno Sex» (1992), Radikal - med Man Parrish

### Bøker
*«Lick Me: How I Became Cherry Vanilla» (2010) Chicago Review Press

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cherry Vanilla|Cherry Vanilla]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*
*
*Cherry Vanilla på punk77.co.uk
Bochotnica

**Bochotnica** er ein landsby søraust i Polen mellom Puławy og Lublin, nær Kazimierz ved elva Bystra. Landsbyen ligg i Puławy fylke i Lublin voivodskap, og hadde i 2010 litt over 1&nbsp;500 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bochotnica|Bochotnica]]» frå ,  den 7. september 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
And did those feet in ancient time

«**And did those feet in ancient time**» er eit kort dikt av William Blake i forordet til hans episke dikt *[[Milton, a Poem]]*. Diktet vart trykt kring 1808. I dag er han best kjend som hymnen «**Jerusalem**», med musikk skriven av sir Hubert Parry i 1916.

Songen blei populær i England på 1900-talet, og er blitt kalla ein uoffisiell nasjonalsong. Han er blitt brukt som symbol for England ved ulike idrettstilstellingar, som rugby, cricket og i Commonwealth Games. 
I 2006 la det konservative parlamentsmedlemmet Daniel Kawczynski fram eit forslag for Det britiske parlamentet om at songen skulle gjerast til nasjonalsong. Forslaget blei ikkje vedteke.

## Bakgrunn

Diktet var inspirert av ei apokryf soge om ein ung Jesus, som i lag med Josef frå Arimatea, ein tinnhandlar, reiste til det som i dag er England og vitja Glastonbury under dei ukjende åra. Segnet er knytt til ein ide i Johannes' openberring (3:12 og 21:2) som skildrar ei Jesu gjenkomst, der Jesus opprettar eit nytt Jerusalem. Den kristne kyrkja generelt, og særleg Den engelske kyrkja, har lenge nytta Jerusalem som ein metafor for Himmelen, ein stad med universell kjærleik og fred.

I den vanlegaste tolkinga av diktet, impliserer Blake at ei vitjing av Jesus ville for ei kort stund skapt himmel i England, i motsetnad til dei «mørke sataniske fabrikkane» i den industrielle revolusjonen. 

Ei linje frå diktet, «Bring me my Chariot of fire!» syner til 2 Kong 2:11, der profeten Elia vert henta til himmelen: «And it came to pass, as they still went on, and talked, that, behold, there appeared a chariot of fire, and horses of fire, and parted them both asunder; and Elijah went up by a whirlwind into heaven.» (Medan dei gjekk der og snakka saman, kom det brått ei eldvogn med eldhestar føre og skilde dei frå kvarandre. Og Elia fór opp til himmelen i stormen). Linja inspirerte til tittelen på filmen *[[Chariots of Fire]]* frå 1981.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:And did those feet in ancient time|And did those feet in ancient time]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* And And did those feet in ancient time på Hymnary.org
R. Kelly

**R. Kelly** () er ein amerikansk R&B-songar og plateprodusent som gjerne blir kalla Kongen av R&B. 

## Karriere

Kelly tok til å opptre seint i 1980-åra, og debuterte med gruppa *Public Announcement* i 1992. Han starta solokarrieren sin i 1993 med plata *12 Play*. Han er kjend for mange hitsinglar, m.a. «Bump n' Grind», «Your Body's Callin'», «I Believe I Can Fly», «Gotham City», «Ignition (Remix)», «If I Could Turn Back the Hands of Time», «The World's Greatest», «I'm a Flirt», og rap-operaen «Trapped in the Closet». Kelly vann tre Grammy-prisar for «I Believe I Can Fly» i 1998. 

Kelly har skrive, produsert og laga remixar av songar og plater for mange artistar, til dømes Aaliyahs debutalbum frå 1994, *Age Ain't Nothing But a Number*. Kelly blei nominert til Grammy-prisen i 1996 for å ha skrive Michael Jackson-songen «You Are Not Alone». I 2002 og 2004 slapp R. Kelly ut samarbeidsplater med rapparen Jay-Z. Han har også vore gjestevokalist for andre hip-hopparar, til dømes Nas, Sean Combs og Fat Joe.

Recording Industry Association of America har anerkjent R. Kelly som ein av dei mestseljande musikkartistane i USA med 40 millionar selde plaster. I tillegg er han ein av fem svarte artistar som har hamna blant dei beste 50 på den same lista. Billboard kalla R. Kelly den mest framgangsrike R&B-artisten gjennom dei siste 25 åra i mars 2011. Kelly har sloppe 12 solostudioalbum og selt over 100 millionar plater på verdsbasis. Dette gjer han til den mest framgangsrike mannlege R&B-artisten i 1990-talet, og ein av dei mestseljande musikarane nokonsinne.

R. Kelly slapp nyleg albumet *Black Panties* der «My Story» er ein av singlane.

## Diskografi
*1992: *Born into the 90's*
*1993: *12 Play*
*1995: *R. Kelly*
*1998: *R.*
*2000: *TP-2.com*
*2002: *The Best of Both Worlds*
*2003: *Chocolate Factory*
*2004: *Happy People/U Saved Me*
*2004: *Unfinished Business*
*2005: *TP3.Reloaded*
*2007: *Double Up*
*2009: *Untitled*
*2010: *Love Letter*
*2012: *Write Me Back*
*2013: *Black Panties*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:R. Kelly|R. Kelly]]» frå ,  den 8. september 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Claire Hamill

**Claire Hamill** () er ein britisk songar og låtskrivar. I tillegg til solokarrieren sin, har ho arbeidd med Wishbone Ash og Yes-gitaristen Steve Howe.

## Biografi
Claire Hamill har vore aktiv i musikkindustrien sidan ho var 17. I 1971 vart ho lansert som ein av dei første songar-låtskrivarane i Storbritannia og vart samanlikna med Joni Mitchell.

Debutalbumet hennar var *[[One House Left Standing]]*. Kort tid etter la ho ut på den første turneen sin, som oppvarmar for John Martyn. I 1973 turnerte ho i USA med Procol Harum og Jethro Tull, og kom attende til Storbritannia for å spele inn det neste albumet sitt, *[[October av Claire Hamill|October]]* ved Richard Branson sitt Manor Studio i Oxfordshire, det same studioet som Mike Oldfield brukte til å skrive *[[Tubular Bells]]*. Ho turnerte så med King Crimson.

I 1973 møtte ho Ray Davies frå the Kinks, som signerte ho for hans Konk-selskap for det tredje albumet *[[Stage Door Johnnies]]*, eit album som inneheld dei første coverversjonane hennar. Ho turnerte Amerika for andre gongen det året og så på turné i Storbritannia for Gilbert O'Sullivan. I tillegg spelte ho inn det som vart det siste albumet hennar i 1970-åra, *[[Abracadabra av Claire Hamill|Abracadabra]]*.

Tidleg i 1980-åra arbeidde ho med Wishbone Ash, og er med på albuma deira *[[Just Testing]]* (1980) og *[[Number the Brave]]* (1981), og ho vart med gruppa på turneen deira i 1981-1982. Ho var attende som gjest på *[[Bare Bones av Wishbone Ash|Bare Bones]]* in 1999.

I 1979 song ho vokal på songen «Look Over Your Shoulder» på *[[The Steve Howe Album]]*.

I 1981 song ho på Jon and Vangelis-albumet *[[The Friends of Mr Cairo]]* og i lag med det britisk jazz/funk/fusion-gruppa Morrissey–Mullen på albumet *[[Life on the Wire]]* (1982).

I midten av 1980-åra byrja Hamill å lage New Age-musikk, som gav ho eit nytt publikum. Det første albumet hennar i 1980-åra var *[[Touchpaper]]*. Albumet *Voices* vart spelt inn i ein stil som Adiemus og Enya seinare nytta. Ho har halde fram å gje ut musikk dei siste 20 åra.

## Diskografi

* 1971: *[[One House Left Standing]]*
* 1973: *[[October av Claire Hamill|October]]*
* 1974: *[[Stage Door Johnnies]]*
* 1975: *[[Abracadabra av Claire Hamill|Abracadabra]]*
* 1984: *[[Touchpaper]]*
* 1986: *[[Voices av Claire Hamill|Voices]]*
* 1988: *[[Love in the Afternoon av Claire Hamill|Love in the Afternoon]]*
* 1997: *[[Summer av Claire Hamill|Summer]]*
* 2004: *[[The Lost & the Lovers]]*
* 2007: *[[The Minor Fall the Major Lift: the Best of Josephine Claire Hamill]]*
*2013: *The Meeting Of The Waters*
*2019: *Over Dark Apples*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Claire Hamill|Claire Hamill]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
I'll Find My Way Home

**«I'll Find My Way Home»** er ein song skriven av Jon Anderson og Vangelis for Jon and Vangelis-albumet *[[The Friends of Mr Cairo]]* i 1981. Songen vart òg gjeven ut på singel seinare det året. Han nådde sjetteplassen i Storbritannia, og vart ein internasjonal hit. Songen låg 14 veker på den sveitsiske lista og nådde førsteplassen der i mars 1982. Han nådde òg toppen av singellista i Polen i april same året. 

Songen er seinare spelt inn av mange andre artistar, som Demis Roussos, Chayanne, Gregorian og Project Pitchfork.

Songen vart nytta i filmen *[[filmen The Challengers |The Challengers]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;ll Find My Way Home|I&#39;ll Find My Way Home]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ágætis byrjun

**Ágætis byrjun** ( , 'ei god byrjing') er det andre albumet til det islandske post-rock bandet Sigur Rós. Albumet vart sloppe i 1999.

*Ágætis byrjun* vart spela inn mellom sumaren 1998 og våren 1999 med produsent Ken Thomas, og vart Sigur Rós' gjennombrotsalbum. Albumtitlen kom til då ein ven fekk høyre den fyrste songen dei hadde skrive for albumet. Når han hadde høyrd ferdig sa han at det var "ei god byrjing", og namnet sette seg. Ei anna omsetjing av namnet er "Ein grei start".

Sigur Rós vann ein "Iceland Music Award" og Shortlist Music Prize i 2001 for dette albumet.

## Sporliste

*  Omsetjingane er ikkje offisielle.

## Personer
*Jón Þór Birgisson – vokal, gitar
*Kjartan Sveinsson – keyboard      
*Georg Hólm – bass
*Ágúst Ævar Gunnarsson – trommer

## Kjelder
*Omsett frå engelsk Wikipedia 08.09.2014, som oppgav desse kjeldene:*
Dmitrij Glukhovskij

**Dmitrij A. Glukhovskij** (fødd 12. juni 1979) er ein russisk forfattar og journalist, kjend for romaner innan sjangrane science fiction og magisk realisme. Han byrja med si første bok *Metro 2033*, då han var 18 år gammal, og publiserte ho på internettsida si i 2002, gratis tilgjengeleg for alle. Boka har vorte eit interaktivt eksperiment med over 3 millionar lesarar over heile verda. Ho vart trykt i 2005 i Russland. Sidan har det vorte laga ein spelversjon av boka for Xbox 360, Playstation 3 og Microsoft Windows. 

I 2007 vart *It's Getting Darker* publisert, fulgt av *Metro 2034* i 2009, bestselgar i Russland det året, også gratis tilgjengeleg på nett. Deretter i 2010 gav han ut satiriske soger om Russland i dag - *Stories about Motherland*. Som journalist har Dmitrij Glukhovskij arbeidd for Euronews i Frankrike, Deutsche Welle og Russia Today. 

*Metro 2033* vart oversatt til norsk av Dagfinn Foldøy og utgjeven i 2012.

## Referansar
Sally Grace

**Sally Grace** er ei britisk skodespelarinne som arbeidd mykje i radio og med animasjon. 

Ho var lenge med i *[[Week Ending]]*, eit satirisk sketsjsjow som gjekk på BBC Radio 4, der ho var stemma til Margaret Thatcher frå 1983 og frametter,. Ho har arbeidd med Ken Bruce på Radio 2-programmet *[[What If Show]]*, som fekk *[[The Independent on Sunday]]* til å skildre ho som «den beste imitatoren i bransjen». 

Ho har spelt i filmane *Why Didn't They Ask Evans?* (1980) og *[[Boston Kickout]]* (1995).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sally Grace|Sally Grace]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
The Friends of Mr Cairo

**The Friends of Mr Cairo** er det andre albumet til Jon and Vangelis, gjeve ut i 1981. Det finst to utgåver av albumet, med forskjellig plateomslmag. Begge versjonane vart gjevne ut i 1981, eit par veker frå kvarandre. Tittelsporet, «The Friends of Mr Cairo», nådde førsteplassen på den kanadiske singellista seint i 1981, men vart ikkje ein hit nokon annan stad. Den andre utgåva av albumet inneheld singelen «I'll Find My Way Home», som låg 14 veker på den sveitsiske singellista og nådde toppen der den 7. mars 1982. «State of Independence» var seinare ein hit for Donna Summer, og eit tiår seinare for Moodswings med Chrissie Hynde på vokal. Anderson spelte òg inn songen på ny for soloalbumet sitt *[[Change We Must]]* i 1994.

Tittelsporet og musikkvideoen  var ei hyllest til klassiske Hollywood-filmar frå 1930- og 1940-åra. Mellom anna vert det referert til den klassiske film noir-filmen *[[filmen The Maltese Falcon (1941)|The Maltese Falcon]]*. Songen nyttar lydeffektar og stemmer frå stjerner i denne perioden, som Humphrey Bogart, Peter Lorre og Jimmy Stewart. I byrjinga av songen kan ein høyre skrensande bilhjul og bilfløyte, og så geværeld. Joel Cairo (Mr Cairo) er namnet på rollefiguren som vart spelt av Peter Lorre i *The Maltese Falcon*.

## Innhald

### Første utgåve

### Andre utgåve

## Medverkande
* Vangelis - klaverinstrument, produsent
* Jon Anderson - vokal 
* Dick Morrissey - saksofon, fløyte
* David Coker - stemmer
* Sally Grace - stemmer (5)
* Claire Hamill - korvokal (6)
* Carol Kenyon - korvokal

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Friends of Mr Cairo|The Friends of Mr Cairo]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Omtale på Vangelis Movements
* Omtale på allmusic.com
Arktisk Filharmoni

**Arktisk Filharmoni** (fram til 2019 **Nordnorsk Opera og Symfoniorkester**, NOSO) er eit orkester og eit operakompani med base i Bodø og Tromsø, som skal stette heile den nordnorske landsdelen. Det vart stifta 18. juni 2009. Eigarane er Tromsø og Bodø kommunar, som eig 50 prosent kvar, medan Nordland, Troms og Finnmark fylkeskommunar er tilskotspartnarar gjennom den nordnorske kulturavtalen.

Arktisk Filharmoni er organisert som eit prosjektorkester med ensembla Bodø Sinfonietta og Tromsø Kammerorkester som kjerne. Orkesteret samarbeider med det øvrige kunst- og kulturlivet i landsdelen, og har ein samarbeidsavtale med Forsvarets Musikkorps Nord-Norge og Landsdelsmusikerne i Nord-Norge. Orkesteret hadde premierekonsert i Bodø 1. august og i Tromsø 20. august.

Fram til 1. januar 2019 heitte filharmonien Nordnorsk Opera og Symfoniorkester.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Antarctica av Vangelis

***Antarctica*** er eit filmmusikkalbum av Vangelis frå 1983 for den japanske filmen *[[filmen Antarctica (1983)|Antarctica]]* (*Nankyoku Monogatari*) av Koreyoshi Kurahara. I fleire år var albumet berre tilgjengeleg i Japan, men dukka opp i andre land som ein sjeldan og dyr import. I 1988 valde Polydor å gje ut albumet verda over.

Det finst noko musikk i filmen, men ikkje mykje, som ikkje finst på albumet.

Det finst to plateomslag, eit hovudsakleg kvitt og det andre med ei rame som syner hundar frå filmen. På begge versjonane finst det unytta omslaget på baksida av CD-heftet.

Jim Brenholst frå Allmusic skreiv om albumet: «Musikken er særs dynamisk og dramatisk, men skapar ikkje kjensla av kulde og is, slik ein kunne vente. Med kjensler av angst, isolasjon og til og med einsemd, er det faktisk særs god musikk. Det kjennest berre ikkje ut som Antarktis.»

## Innhald

## Medverkande
* Vangelis – arrangement, alle instrument, produsent
* Raine Shine – lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctica (Vangelis album)|Antarctica (Vangelis album)]]» frå ,  den 8. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Christian Reif

**Christian Reif** () er ein tysk lengdehoppar frå Speyer i Rheinland-Pfalz. Reif, som representerer klubben ABC Ludwigshafen, vart europameister i lengdehopp i 2010.

## Aktiv
Reif gjorde sitt fyrste åttemeters-hopp den 21. juli 2007 under den tyske meisterskapen i Erfurt. Der landa han på 8,08 m og vann meistertittelen, samstundes kvalifiserte han seg til verdsmeisterskapen i Osaka. I Osaka forbetra han sin personlege rekord til 8,19 m i kvalifiseringa, men i VM-finalen enda han på niandeplass etter eit lengstehopp på 7,95 m.

I 2010-sesongen forbetra Reif si eiga bestenotering til 8,22 m i Weinheim, ei veke seinare la han på til 8,27 m i Hengelo. Under EM i friidrett 2010 i Barcelona vann han den 1. august gullmedaljen, med ny personbeste på 8,47 meter. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2007 i Osaka: Nr 9 – 7,95 m
*EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 8,47 m, framom Kafétien Gomis (8,24 m)
*VM 2011 i Daegu: Nr 7 – 8,19 m
*OL 2012 i London: Utslått i kvalifiseringa (7,92 m – nr 13)
*VM 2013 i Moskva: Nr 6 – 7,98 m
*EM 2014 i Zürich: Nr 8 – 7,95 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Christian Reif|Christian Reif]]» frå ,  den 8. september 2014.*
Private Collection av Jon and Vangelis

***Private Collection*** er det tredje albumet av Jon and Vangelis, gjeve ut i 1983 på Polydor Records. «He is Sailing» vart gjeven ut som singel kort tid før albumet kom ut.

Albumet vart spelt inn i Paris og Nemo Studio i London.

I følgje Gary Hill i Allmusic, var dette det beste albumet til duoen: «Den nesten 23 minuttar lange «Horizon» kjennest nesten som ein moderne symfoni. Det er definitivt høgdepunktet i arbeidet deira i lag, det mest ambisiøse verket deira».

## Innhald

## Medverkande
*Jon Anderson - Vokal
*Vangelis - Klaverinstrument / synthesiserar / programmering
*Dick Morrissey - Saksofon

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Private Collection (Jon and Vangelis album)|Private Collection (Jon and Vangelis album)]]» frå ,  den 8. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Bergens Likbrendingsforening

**Bergens Likbrendingsforening** i Bergen var den fyrste av dei såkalla *kremasjons- eller likbrendingsforeninger* i Noreg som frå slutten av 1800-talet arbeida for retten til å late dei avlidne verte kremerte, ein skikk som vart forbode ved kristninga av landet på 1000-talet. Bergens Likbrendingsforening arbeidde for denne saka frå 1893. Ei *Lov om Ligbrænding* vart vedteke 11. juni 1898, men dei fyrste åra måtte lika sendast til Göteborg i Sverige for å verte kremerte.

Arkitekt Schak Bull var den fyrste leiaren av Bergens Likbrendingsforening, og det vesle som finst av opplysningar om foreininga vart funne mellom dei arkivsakene han etterlet seg, og som er teke vare på av Bergen Byarkiv. Det fyrste krematoriet i Noreg vart teke i bruk på Møllendal i Bergen i 1907, teikna av arkitekt Schak Bull, som òg teikna fleire andre viktige bygg i Bergen.

## Bakgrunnsstoff
*Bergen Byarkiv om kremasjon.
Jaak Uudmäe

**Jaak Uudmäe** () er ein estisk tidlegare friidrettsutøvar frå Tallinn. Han deltok i tresteghopp som representant for Sovjetunionen.

## Aktiv
Uudmäe tok to sølvmedaljar og ein bronsemedalje i trestegtevlingane under europameisterskapane innandørs i tida 1977-80. Under sommar-OL i Moskva i 1980 satsa landslagskollegaen hans, Viktor Sanejev, på å vinne sitt fjerde strake OL-gull i tresteghopp. Finaledagen landa Sanejev på 17,24 m i sitt lengste hopp. Uudmäe gjorde då sitt livs lengste tresteghopp, målt til 17,35 m. Dermed vart han olympisk meister, medan Sanejev fekk sølv, med João Carlos de Oliveira frå Brasil på bronseplass. 

Uudmäe vart estisk meister i tresteghopp fem gongar i tida 1976-88.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Gullmedalje – 17,35 m, framom Viktor Sanejev (17,24 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jaak Uudmäe|Jaak Uudmäe]]» frå ,  den 8. september 2014.*
Leonid Volosjin

**Leonid Anatoljevitsj Volosjin** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Krasnodar, som fram til 1991 tevla for Sovjetunionen. Han deltok både i tresteghopp og lengdehopp. Volosjin vart europameister i tresteghopp i 1990 og tok VM-sølv i same øvinga både i 1991 og 1993. Hans personlege rekord i tresteghopp lyder på 17,75 meter.

## Aktiv
Volosjin sitt gjennombrot kom då han under OL 1988 i Seoul vart nummer åtte i lengdehopp. Ved EM 1990 i Split deltok han i tresteg og vann gullmedaljen med eit hopp på 17,74 meter. I 1991 gjorde han sitt livs lengste tresteghopp, 17,75 meter, under verdsmeisterskapen i Tokyo. Han tok då sølvmedaljen i VM, gullet gjekk til Kenny Harrison frå USA som overgjekk Volosjin med tre centimeter.

Under sommar-OL 1992 i Barcelona kom Volosjin på fjerdeplassen i trestegtevlinga. Med 17,32 m mangla han fire centimeter på Frank Rutherford og bronsemedaljen. Året etter var det klart for VM 1993 i Stuttgar. Her tok Volosjin som to år tidlegare ein sølvmedalje, lengstehoppet mælte 17,65 m, noko som var 21 cm kortare enn vinnarhoppet til Mike Conley frå USA.

I sin siste internasjonale meisterskap, innandørs-EM 1994, vann Volosjin gullmedalje.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Nr 8 i lengdehopp – 7,89 m
*EM 1990 i Split: Gullmedalje i tresteghopp – 17,74 m, framom Hristo Markov (17,43 m)
*VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,75 m, bakom Kenny Harrison (17,78 m) 
*OL 1992 i Barcelona:  Nr 4 i tresteghopp – 17,32 m
*VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje i tresteghopp – 17,65 m, bakom Mike Conley (17,86 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Leonid Anatoljewitsch Woloschin|Leonid Anatoljewitsch Woloschin]]» frå ,  den 8. september 2014.*  
 
*
Silent Portraits

***Silent Portraits*** var eit avgrensa album frå 1984 av den greske musikaren Vangelis. Det bestod av musikk laga for ei fotoutstilling av den italienske fotografen Gian Paolo Barbieri og musikken var inspirert av portretta.  

Musikken vart gjeven ut i samband med ei fotobok av Barbierei. Plata som følgde boka vart berre trykt i 600 eksemplar. Boka hadde undertittelen «Polaroid from Seychelles», sidan det er innbyggjarar frå Seychellane som er fotograferte av Barbieri. Forordet i boka er skriven av Frédéric Rossif, ein fransk dokumentarfilmskapar, som Vangelis skreiv mykje musikk for i 1970- og 1980-åra. 

Plata består berre av to spor, utan namn, ei på kvar plateside. Det første sporet er eit langsamt, elektrisk pianostykke. Det andre sporet er eit rytmisk stykke på 11 minuttar, som byggjer seg opp kring elektronisk perkusjon og etter kvart eit synthlag. 

## Innhald

## Kjelder
* Vangelis Movements
Soil Festivities

***Soil Festivities*** er eit studioalbum frå 1984 av den greske musikaren Vangelis.

## Oversyn
Dette albumet frå 1984 var det første i det som høyrer til ein laust basert trilogi av 80-talsalbuma til Vangelis, i lag med *[[Invisible Connections]]* og ''Mask'', begge frå 1985. 

Inspirasjonen til musikken kom frå livsprosessane som finn stad på jorda: «*Eg arbeider som ei bru mellom naturen og det som kjem gjennom fingrane mine*» sa Vangelis til Jereme Jones i magasinet *[[magasinet People|People]]*.

:*Eg skriv hovudsakleg musikk for meg sjølv, sjølv om et er flott at folk går ut og kjøper platene. Det nye albumet mitt, *Soil Festivities*, vart laga fordi eg ønskte å lage musikk, ikkje selje millionar av album. Eg trur ikkje det er mogeleg å garantere kommersiell suksess for eit album likevel, for ingen veit kva som er kommersielt og kva som ikkje er det. Sjølv om eg prøvde så hardt eg kunne å lage musikk som var tilgjengeleg for alle, er det ikkje sikkert det ville garantere kommersiell suksess.*

## Innhald

## Medverkande
*Lydteknikar : Jess Sutcliffe
*Plateomslag: Vangelis, Alwyn Clayden

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Soil Festivities|Soil Festivities]]» frå ,  den 8. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 'Vangelis Movements'
* 'Vangelis Collector'
* 'Vangelis Collector' DiscKiosk-versjonen
* 'Elsewhere'
* Melding på 'Ground and Sky'
* 'ProgArchives'-melding -  
* 'Keyboard Magazine'-intervju 
* 'BluePoint'-intervju
Schak Bull

**Schak August Steenberg Bull** (), fødd og avliden i Bergen, var ein av dei viktigaste norske arkitektane i Noreg på slutten av 1800-talet og byrjinga av 1900-talet. Han kom til å setje eit sterkt preg på Bergen med dei mange sentrale bygningane han teikna i denne byen, mellom anna det fyrste krematoriet i Noreg, på Møllendal søraust for sentrum av Bergen. Men mange av dei bygningane han hadde teikna i sentrumsområdet gjekk tapt i den store Bergensbrannen i 1916.

Schak Bull har òg sett spor etter seg ved å vere den fyrste leiaren av Bergens Likbrendingsforening, den fyrste foreininga i ei rørsle som hadde som mål å gjere kremasjon lovleg i Noreg.
 
Schak Bull var bror til statsråd Edvard Hagerup Bull, nevø av fiolinisten Ole Bull og søskenbarn til komponisten Edvard Grieg.

## Utdanning
Schak Bull vart utdanna ved bygningsavdelinga på Eidgenössische Technische Hochschule Zürich (den polytekniske høgskulen) i Zürich i åra 1875-79, under professorane Georg Lasius, Julius Stadler og Ernst Georg Gladbach. Han vitja verdsutstillinga i Paris i 1878, og gjorde studiereiser til Tyskland i 1889 og 1898, og i 1900 til England, Frankrike, Sveits og Austerrike-Ungarn.

## Bakgrunnsstoff
Mask av Vangelis

***Mask*** (stundom kalla ***The Mask***) er eit studioalbum frå 1985 av den greske artisten Vangelis. Det var det siste albumet han produserte medan han budde i London, og det siste han produserte for Polydor. Albumet har ei noko mørk stemning og er spelt inn i klassisk stil, sjølv om det har element av etnisk musikk. Det nådde 69. plassen på den britiske albumlista. 

## Innhald

## Instrumentering
Vangelis spelar alle instrument sjølv, hovudsakleg synthesizer. Det er kor på alle spora, inkludert ein mannleg solostemme på det fjerde sporet, men ingen er identifisert på plateomslaget. Koret syng tilsynelatande tilfeldige stavingar, etter kva klangfarge dei gjev, som i dei andre korverka til Vangelis. På liknande vis syng den mannlege tenorvokalen på spor fire ein tekst av eit oppdikta språk som liknar på latin. I seinare intervju har han fortalt at koret truleg er English Chamber Choir og at den mannlege vokalisten er Guy Protheroe. Koret song òg på *[[Heaven and Hell av Vangelis|Heaven and Hell]]* (1975).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mask (Vangelis album)|Mask (Vangelis album)]]» frå ,  den 8. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Invisible Connections

***Invisible Connections*** er eit album frå 1985 av den greske musikaren Vangelis.

Albumet skil seg frå det meste av arbeidet til Vangelis og har blitt samanlikna med minimalistisk eksperimentell musikk. Albumet er kanskje mest i slekt med den tidlegare utgjevinga ''Beaubourg'', som er minst like eksperimentelt som *Invisible Connections*.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Invisible Connections|Invisible Connections]]» frå ,  den 8. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rapsodies

***Rapsodies*** er eit album av den greske skodespelaren og songaren Irene Papas og den greske musikaren Vangelis som kom ut i 1986. Albumet består av musikk inspirert av bysantinske, eller gresk-ortodokse, påskesalmar og vart spelt inn i 1982 i London. Albumet var først berre tilgjengeleg i Hellas. 

Duoen hadde spelt inn eit tilsvarande album i 1978 kalla *[[Odes]]*. 

## Innhald

## Medverkande
* Vangelis - alle instrument, produsent, arrangør
* Irene Papas - vokal

## Kjelder
*Vaneglis Movements
Ich Hab' Keine Angst

**Ich Hab' Keine Angst** eller **Moi, je n'ai pas peur** er to musikkalbum av den italienske songaren Milva frå 1981. Albumet består av songar skrivne av Vangelis. Seks av songane var gjevne ut på tidlegare Vangelis- eller Aphrodite's Child-album, medan fem av songane var nyskrivne av Vangelis. Det vart gjeve ut to versjon av albumet, eitt sungen på tysk og eitt på fransk. Dei seks tidlegare utgjevne songane fekk ny tekst og nye titlar. 

Vangelis spelte truleg ikkje på albumet sjølv. Vangelis skreiv alle songane på eit framtidig album for Milva, *[[Tra Due Sogni]]* (italiensk) eller *[[Geheimnisse]]* (tysk) i 1986. 

## Innhald

## Medverkande
* Produsent: Klaus Eberg
* Lydteknikar: Tom Müller
* Arrangement: Natale Massara

## Kjelder
* Vangelis Movements
* Albumet på discogs
Geheimnisse

**Geheimnisse** eller **Tra Due Sogni** er eit musikkalbum av den italienske songaren Milva frå 1986. Albumet består av songar skrivne av Vangelis. Det vart gjeve ut to versjonar av albumet, eitt sungen på tysk og eitt på italiensk. 

Vangelis arrangerte og spelte på tre av songane. Vangelis skreiv òg songar for eit tidlegare album av Milva, *[[Ich Hab' Keine Angst]]* i 1981. 

## Innhald

### Tra Due Sogni

### Geheimnisse

## Medverkande
* Harry Baierl - klaverinstrument
* Werner Becker - klaverinstrument
* Peter Weihe - gitar
* Erland Krauser - gitar
* H. Romat - trompet
* Manfred Seeger - saksofon

## Kjelder
* Vangelis Movements
* Albumet på discogs
The Velocity of Love

***The Velocity of Love*** er eit musikkalbum av den italiensk-amerikanske musikaren Suzanne Ciani frå 1986. 

Vangelis spelar synthesizer på tre av songane. 

## Innhald

## Medverkande
* Suzanne Ciani - klaverinstrument
* Vangelis - synthesizer på spor 2, 4 og 5. 

## Kjelder
* Vangelis Movements
* Albumet på discogs
Direct av Vangelis

***Direct*** er eit studioalbum frå 1988 av den greske musikaren Vangelis. Vangelis flytta til eit nytt plateselskap, Arista og introduserte ei ny retning i musikken til Vangelis mot eit meir popformat. Etter ''Mask'' (1985) og *[[Invisible Connections]]* (1985) var det ein kort pause i arbeidet til Vangelis, då han flytta frå London til Hellas, og var involvert i teaterarbeid. 

I plateomslaget står det at Vangelis kalla albumet «Direct» for å syne korleis han komponerte musikk. Innspelingsprosessen gjekk føre seg slik at så mykje som mogeleg vart spelt inn samstundes, med få lydopptak oppå kvarandre. Denne prosessen vart i stor grad utført ved hjelp av eit spesiallaga midisystem designa for Vangelis av teknikarane Bill Marshall og Pete Kellock, i tillegg til den kommersielt tilgjengelege Zyklus MPS som òg var utvikla av Marshall og Kellock.

Albumet er nesten heilt instrumentalt, og det vert hovudsakleg nytta synthesizerar og trommemaskinar. Operavokalen på «Glorianna» vert sungen av den greske mezzo-sopranen Markella Hatziano. Den mannlege stemma på «Intergalactic Radio Station» er teknikaren Casey Young.

Albumet vart gjeve ut både på LP og CD, men to songar, «Dial Out» og «Intergalactic Radio Station», finst ikkje på LP-utgåva. 

## Innhald

## Medverkande
* Vangelis – arrangør, komponist, alle instrument, produsent
* Markella Hatziano - vokal på spor 6
* Casey Young - stemme på spor 12
* Nicos Despotidis – lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Direct (Vangelis album)|Direct (Vangelis album)]]» frå ,  den 8. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Trojany

**Trojany** er ein landsby i Polen mellom Wołomin og Warszawa, nær Dąbrówka. Landsbyen ligg i Wołomin fylke i Masoviske voivodskap, og hadde i 2014 litt over 490 innbyggjarar.
Interkulturalisme

**Interkulturalisme** viser til fremjinga av transkulturell dialog og utfordrar sjølvsegregerande tendensar mellom kulturar. Interkulturalismen inneber å gå over den meir passive multikulturalistiske aksepten for at forskjellege kulturar finst i samfunnet, og søkjer å fremje dialog og interaksjon mellom kulturar.

## Bakgrunn
Interkulturalismen oppstod som eit svar til kritikk av samtidig multikulturalistisk politikk, som argument om at denne har mislyktest å oppnå inkludering av forskjellege kulturar i samfunnet. I staden har har legitimert at samfunnet er blitt delt opp i fråskilde grupper som har isolert seg sjølve og som har framdyrka særmerkene sine. Interkulturalisme er i staden meint å erkjenna både skilnader og likskapar mellom kulturar. Han skal redusere risikoen for å skape absolutt relativisme som finst i postmoderniteten og i multikulturalismen.

I sitt verk *Cultivating Humanity* skildrar filosofen Martha Nussbaum interkulturalismen som «erkjenninga av felles menneske behov blant kulturane og av dissonans og kritisk dialog blant kulturane» og at interkulturalistane «avviser kravet for identitetspolitikk som berre tillet  medlemmane av visse grupper å forstå omfatninga av desse gruppene».

Interkulturalismen har både tilhengjarar og motstandarar blant støttespelarar fro multikulturalismen. Gerald Delanty reknar interkulturalismen for å vere i stand til å inkludere multikulturalismen i seg sjølv.. Til motsats reknar Nussbaum multikulturalisme som distinkt frå multikulturalisme. Ho peikar på at fleire humanioraprofessorar har valt interkulturalismen framfor multikulturalismen fordi dei såg på multikulturalismen som «knytt til relativisme og identitetspolitikk».

## Interkulturalisme i samfunnet
I 2005 vedtok SN-organisasjonen UNESCO Konvensjon om vern og promotering av diversitet og kulturelle uttrykk, som støtter interkulturalitet.

I Tyskland er alle universiteta påkravde å ha ei avdeling for interkulturell kompetanse i sosialarbeidsprogramma sine. Dette er stader der studentane kan kommunisere ope med og lytte på folk frå andre kulturelle bakgrunnar, få kjennskap til dei kulturelle bakgrunnane til visse kulturelle grupper og studera noverande stereotypar og fordommar knytt til ulike grupper.

## Sjå òg

* Interkulturell kommunikasjon
* Interkulturell kompetanse
* Interkulturalitet
* Fleirkulturell
* Kosmopolitanisme
* Kritikk av multikulturalisme
* Toleranse
* Transkulturasjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Interculturalism|Interculturalism]]» frå ,  den 9. september 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* Open secularism, interculturalism, the fight against discrimination and guidelines for accommodation—Bouchard-Taylor Commission 
* Bouchard, Gerard *et al*, *Interculturalism: a model for integration*, in the Montreal Gazette March 2, 2011
* Bennett, Milton J. (1998) *Basic Concepts of Intercultural Communication*.  Intercultural Press, Boston, MA.
* Kohls, L. Robert; Knight, John M. (1994). *Developing Intercultural Awareness*. Intercultural Press, Boston, MA.
* Storti, Craig.  (1994).  *Cross- Cultural Dialogues*.  Intercultural Press, Boston, MA.
Néa Alikarnassós

**Néa Alikarnassós** (gresk Νέα Αλικαρνασσός) er ein landsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Néa Alikarnassós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Néa Alikarnassós 14&nbsp;624&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 13&nbsp;029&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Themes av Vangelis

***Themes*** er eit samlealbum frå 1989 av musikken til den greske musikaren Vangelis. Det inneheld songar som til då ikkje var gjevne ut andre stader, i tillegg til songar frå tidlegare studioalbum og filmmusikktema. 

Albumet var første gongen musikk frå filmen *[[filmen Blade Runner]]*, *[[The Bounty]]* og *[[filmen Missing|Missing]]* vart gjeven ut. Av desse tre er det berre *[[Blade Runner av Vangelis|Blade Runner]]* som har fått ei offisiell utgjeving som album. 

Albumet låg 13 veker inne på den britiske og sveitsiske albumlista, og nådde høvesvis 11. og 20. plass. Det nådde òg 25. plassen i Sverige og 46. plassen i Tyskland. 

## Innhald

«Memories of Green» frå *See You Later* vart nytta i filmane *Blade Runner* og *[[filmen Someone to Watch Over Me |Someone to Watch Over Me]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Themes (Vangelis album)|Themes (Vangelis album)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Veneráto

**Veneráto** (gresk Βενεράτο) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Veneráto var hovudsete i den tidlegare kommunen Palianí, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

## Referansar
The Best of Jon and Vangelis

***The Best of Jon and Vangelis*** er eit samlealbum av Jon and Vangelis, eit samarbeid mellom frontmannen i Yes, Jon Anderson og den greske synthesizer-musikaren Vangelis. Det kom ut i 1984 på Polydor Records og inneheld songar frå dei første tre albuma deira: *[[Short Stories av Jon and Vangelis|Short Stories]]*, *[[The Friends of Mr Cairo]]* og *[[Private Collection av Jon and Vangelis|Private Collection]]*.

Det nådde 42. plassen på den britiske albumlista og låg ni veker inne på enne lista. Det var det siste albumet til duoen som gjekk inn på albumlista i Storbritannia. 

## Innhald

## Medverkande

* Jon Anderson - Vokal
* Vangelis - Arrangør, klaverinstrument, produsent
* Carol Kenyon - Korvokal
* Dick Morrisey - Fløyte, saksofon

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Best of Jon and Vangelis|The Best of Jon and Vangelis]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Review on Allmusic.com
The City av Vangelis

***The City*** er eit studioalbum frå 1990 av den greske musikaren Vangelis. Det vart visstnok produsert på eit hotellrom i Roma, der Vangelis budde medan han såg filminga av Roman Polanski-filmen *[[Bitter Moon]]*. Ein kan sjå albumet som eit konseptalbum der ein følgjer ein by frå morgon til kveld og den musikalske stemninga representerer forskjellige delar av døgnet. 

Vangelis varierer musikkstilen gjennom albumet frå jazz (2) og rock (3) til new age (5, 6). 
 
## Innhald

## Instrument
Vangelis spelar alle instrumenta sjølv, som synthesizerar og trommemaskinar. Stemmene er frå forskjellige artistar, mellom anna Roman Polanski og Emmanuelle Seigner.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The City (Vangelis album)|The City (Vangelis album)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Page of Life

***Page of Life*** er det fjerde studioalbumet til Jon and Vangelis. Det vart spelt inn i 1986 i Aten og Roma, og gjeve ut i 1991 på Arista Records. Så langt er dette det siste studioalbumet deira i lag. Det var først ikkje tilgjengeleg i USA, men vart sidan gjeven ut på ny av Higher Octave med bonussporet «Change We Must», men mangla fire andre songar og hadde nokre andre skilnader.

## Mottaking
Allmusic-skribenten Jonathan Widran skildrar songane på *Page of Life* som «utrulege utstillingsmonter» for synginga til Anderson og instrumenteringa til Vangelis. Tekstane vert skildra som «skarpe samfunnskommentarar».

The Kitchener-Waterloo Record skildrar albumet som «gjennomgåande behageleg».

## Sporliste

### Amerikansk utgåve
Den alternative amerikanske utgåva kom ut i 1998, og er ikkje godkjend av Vangelis. Denne alternative versjonen er ganske annleis den originale: 

* Songen «Change We Must» er lagt til.
*Songane «Jazzy Box», «Is It Love», «Be A Good Friend of Mine» og «Journey to Ixtlan» er ikkje med.
*«Wisdom Chain» finst i ein lengre versjon som er nesten dobbelt så lang som den originale. 
*Fleire andre spor har forskjellige miksar, særleg «Garden of Senses» og «Money».
*Sporlista har anna rekkefølgje.

### 2013-utgåva
I 2013 gav Cherry Red Records ut ei remastra utgåve av «Page of Life», i tillegg til fem andre Vangelis-album. Det inneheld dei same songane som 1991-utgåva, med eitt bonusspor i tillegg, «Sing With Your Eyes».

## Medverkande
* Jon Anderson - Vokal
* Vangelis - Klaverinstrument, synthesizerar, programmering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Malevízi

**Malevízi** (gresk Μαλεβίζι) er ein kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Malevízi ligg vest for Iráklio og grensar i vest mot periferieininga Réthymno. I nord ligg Kretahavet.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Gázi
* Krousónas
* Týlisos
Dei tre tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
1492: Conquest of Paradise av Vangelis

***1492: Conquest of Paradise*** er eit filmmusikkalbum frå 1992 av den greske musikaren Vangelis. Filmen handlar om reisa Christopher Columbus gjorde til Amerika i 1492 og var regissert av Ridley Scott, som Vangelis tidlegare hadde skrive musikk for med *[[Blade Runner av Vangelis|Blade Runner]]*, i 1982. Albumet og singelen «Conquest of Paradise» fekk eit nytt oppsving i 1995 av forskjellige årsaker og braut mange salsrekordar.

Mykje musikk som vart nytta i filmen finst ikkje på albumet, og fleire av spora på albumet er heller ikkje å høyre i filmen, eller er på albumet i ei anna form. 

## Innhald

Fleire stykke kan identifiserast i filmen, men det er klårt at Scott føretrekte «Hispañola» (spor 9) til å setje tonen for filmen, i staden for «Conquest of Paradise» (spor 2).

CD-utgåva vart gjeve ut med to forskjellige plateomslag. 

Det vart òg gjeve ut ein EP med fire spor. To av spora var ikkje med på albumet: 

## Instrument
Vangelis spelar i lag med fleire andre artistar på dette albumet, mellom anna to flamenco-gitaristar og vokalistar, fiolin, mandolin og fløyter. Som på fleire tidlegare album syng English Chamber Choir, dirigert av Guy Protheroe, korpartia.

Lydteknikk og koordinering vart gjort av den franske musikaren Frederick Rousseau (som òg er kjend for samarbeidet sitt med Jean Michel Jarre), som hadde vore studiopartnar med Vangelis sidan 1980-åra og fram til *[[Alexander av Vangelis|Alexander]]*-albumet. 

Vangelis spelar alle synthesizerar. Somme rolegare, atmosfæriske stykke, som spor 3, 7, 11 og 12, er framført heilt aleine av Vangelis.

For den etniske musikken rådførte Vangelis seg med den franske spesialisten Xavier Belanger, som hadde gjort liknande for andre artistar, som Jean Michel Jarre.

Det vart filma eit klipp i Paris med Vangelis i hans Epsilon Studios, då korpartia vart spelt inn. 

## Tekst
Tre av songane på albumet inneheld tekst. På «Monastery of La Rabida» og «Deliverance» syng koret to latinske salmar («De Profundis» og «Dies Irae»). På «Conquest of Paradise» nytta Vangelis eit pseudo-latinsk språk.

## Utgjeving

Både albumet og EPen selde dårleg då det kom ut i 1992, men fekk suksess tre år seinare i 1995. Den tyske boksaren Henry Maske tittelsporet «Conquest of Paradise» som introduksjonssong føre boksekampar. Då han vart verdsmeister for IBF fekk stykket merksemd verda over og det vart gjeve ut på singel.

Albumet klatra til topps i fleire land, som Austerrike, Nederland, Noreg, Sveits og Tyskland. Det selde til gull- eller platinaplate i ei rekkje land, mellom anna Tyskland.

Singelen «Conquest of Paradise» nådde òg toppen av salslistene i fleire land, mellom anna ti veker på toppen av den nederlandske singellista og i Tyskland, der han selde 1,5 millionar eksemplar, og åtte veker på toppen i Belgia og Sveits. I alt selde singelen over fire millionar eksemplar verda over. 

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1492: Conquest of Paradise (album)|1492: Conquest of Paradise (album)]]» frå ,  den 9. september 2014.*
Voices av Vangelis

***Voices*** er eit studioalbum frå 1995 av den greske musikaren Vangelis. 

Albumet opnar bombastisk med eit stykke som minnar om «Conquest of Paradise», medan resten av albumet er roleg og eterisk. Tre av songane har tre forskjellige vokalistar, Paul Young, Stina Nordenstam og Caroline Lavelle. 

Musikken vart nytta som filmmusikk i 1998 for dokumentaren *Deep Sea, Deep Secrets* av The Learning Channel og Discovery Channel, i lag med musikk frå det neste albumet til Vangelis, *[[Oceanic av Vangelis|Oceanic]]*.

Sporet «Ask the Mountains» vart nytta i ein fjernsynsreklame for vaskemaskinen Hotpoint/Ariston Aqualtis.

## Innhald

## Medverkande
*Vangelis – komponist, klaverinstrument, arrangør, produsent. 
*Caroline Lavelle – vokal på spor 3
*Stina Nordenstam – vokal på spor 5
*Paul Young – vokal på spor 7
*Athens Opera Company – vokal på spor 1

## Lister

{| width="0%"
|- valign="top"
| width="50%" |

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Voices (Vangelis album)|Voices (Vangelis album)]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Caroline Lavelle

**Caroline Lavelle** () er ein britisk songar, låtskrivar og cellist. Ho har gjeve ut fleire soloalbum og medverka med vokal, musikk og produksjon til mange andre artistar og band.

## Karriere
Lavelle studerte ved Royal College of Music i London. Ho vart oppdaga då ho spelte åp gata av Frankie Gavin, medlem av det irske bandet De Dannan, som bad ho med inn i bandet. Ho var ein del av bandet til tidleg i 1990-åra, i lag med Mary Black og Dolores Keane.

I 1992 song ho vokal og spelte cello på sporet «Home of the Whale» på Massive Attack-EP-en *Hymn of the Big Wheel*. Produsenten William Orbit likte det, kontakta ho, og produserte og miksa etter kvart debutalbumet hennar, *Spirit*, i 1995. Same året song ho på ein song på albumet *[[Voices av Vangelis|Voices]]* av Vangelis. 

Ho produserte to album til, *Brilliant Midnight* (2001) og *A Distant Bell* i (2004).

## Samarbeid

Ho har òg arbeidd med Laurie Anderson, The Waterboys, Siouxsie and the Banshees, Graham Parker, The Cranberries og Ryuichi Sakamoto. Art of Trance har miksa somme av songane hennar. 

## Diskografi

* *Spirit* (1995)
* *Brilliant Midnight* (2001)
* *Brilliant Midnight 2.0* (2002), med tre bonusspor
* *A Distant Bell* (2004)
* *The Raven* (2024)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Caroline Lavelle|Caroline Lavelle]]» frå ,  den 9. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
* På 'Pogues.com'
* Melding på 'musicOMH' 
* 'EctoGuide'
* 'Elsewhere'