open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
West Coast Region i Gambia

**West Coast Region** (tidlegare *Western Division* og *Western Region*) er ei av seks forvaltingseininga i den vestafrikanske staten Gambia. Regionen tilsvarer *Local Government Area Brikama*.

## Geografi
Regionen på 1764 km², som har administrasjonssete i Brikama (84 608 innbyggjarar), er vidare delt inn i ni distrikt. Med 594 854 innbyggjarar (berekna i 2013) er han den tettast folkesette regionen i Gambia. Regionen strekker seg frå Atlanterhavskysten sør for Gambiaelva til Lower River Region i aust.

### Distrikt
Dei ni distrikta er Kombo North, Kombo South, Kombo Central, Kombo East, Foni Brefet, Foni Bintang-Karanai, Foni Kansala, Foni Bondali og Foni Jarrol.

### Busetnader
Dei ti største busetnadane i regionen er:

* Brikama, 84&nbsp;608
* Lamin, 39&nbsp;183
* Nema Kunku, 36&nbsp;134
* Brufut, 31&nbsp;749
* Sukuta, 31&nbsp;674
* Gunjur, 22&nbsp;244
* Wellingara, 16&nbsp;116
* Busumbala, 13&nbsp;292
* Yundum, 13&nbsp;021
* Mandinari, 12&nbsp;572

## Folkesetnad
Ifølgje folketeljinga frå 1993  er den største folkegruppa i regionen mandinka, med ein andel på rundt fem tidelar, følgd av fulaniar og voloffolk. Fordelinga i detalj er: 45,3 % mandinka, 11,4 % fulani, 5,8 % volof, 27,1 % jola, 1,2 % serahule, 2,3 % serer, 0,3 % aku, 4,0 % manjago, 0,4 % bambara og 2,2 % andre folkeslag.

## Historie
På slutten av 2007 gjekk Gambia gjennom ein administrativ reform der *Western Division* blei gjort om til  *Western Region*.  I oktober 2010 blei namnet på Western Region endra til West Coast Region for å betre spegla karakteren til regionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:West Coast Region (Gambia)|West Coast Region (Gambia)]]» frå ,  den 9. september 2024.*
Leizhouhalvøya

**Leizhouhalvøya ** (kinesisk skrift 雷州半岛, pinyin *Léizhōu Bàndǎo*), er ei halvøy i den sørvestlegaste delen av provinsen Guangdong i Folkerepublikken Kina. Ho har Tonkinbukta på vestsida si, det 30 km breie Qiongzhoustredet mot øya Hainan i sør, og det opne Sør-Kina-havet i aust.

Halvøya ligg i den tropiske delen av Sør-Kina.  Det ligg nokre inaktive vulkanar på henne.  

Zhanjiang, ein hamneby på austkysten, er den viktigaste byen.

Minnanspråket leizhouhua blir nytta i området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Leizhouhalvøya|Leizhouhalvøya]]» frå ,  den 9. september 2024.*
Filmen De dødes tjern

***De dødes tjern*** er ein norsk -grøssar frå 1958 regissert av . Hovudrollene er spelte av Henki Kolstad, Henny Moan, Bjørg Engh, ,  og André Bjerke. Filmen er basert på romanen til Bernhard Borge (pseudonym for André Bjerke) ** frå 1942.

Filmen er også kjend under dei engelske titlane *The Lake of the Damned* og *Lake of the Dead*.

Filmen har fått ei nyinnspeling under , som blei gjeven ut i 2019.

Filmen blei gjeven ut i  som Blu-ray for fyrste gang 8. desember 2023 i prosjektet Norske Filmklassikere, som den aller fyrste i serien.

## Handling
Kriminalforfattaren Bernhard Borge og kona hans Sonja, psykoanalytikaren Kai Bugge, tidsskriftredaktøren Gabriel Mørk, juristen Harald Gran og trulovingen hans Liljan Werner er seks menneske frå Oslo som skal besøke Bjørn Werner (broren til Liljan) på hytta hans djupt inne i Østerdalsskogane. Men då gjestene kjem fram er Werner forsvunnen, og hunden hans finn dei død ved eit tjern i nærleiken. Seinare forsvinn også ein av gjestane.

Det går ikkje lenge før dei byrjar å gruble over det gamle segnet som er knytta til staden: Ein mann skal ha drepe systera si og elskaren hennar og etterpå ha drukna seg i tjernet. Sidan heitte det seg at alle som oppheldt seg på åstaden – i hytta til mordaren – ville bli besett av ein underleg dragnad og drukne seg i tjernet.

Selskapet bestemmer seg for å oppklare mysteriet, men snart lét det til at dei sjølv blir utsette for dei gåtefulle, dragande maktene som er knytte til tjernet.

## Om filmen

### Mottaking
*De dødes tjern* blei ein suksess i samtida si, og bidrog til atterreisinga av sjølvkjensla til Norsk Film. Dette blei også gjennombrotet til Kåre Bergstrøm som filmregissør. «Norsk topp-thriller», skreiv meldar *[[VG]]* i 1958 og gav han terningkast fem. Meldaren meinte at filmen hadde lukkast godt i \transformasjonen frå bok til film.

I 1998 blei filmen kåra til den fjerde beste norske filmen gjennom tidene på eo topp 10-liste, sett saman av 101 norske filmfolk og kritikarar.

*De dødes tjern* er ein av ytterst få norske filmgrøssarar og blir i dag rekna som ein av klassikarane innan norsk film.

### Musikk
Gunnar Sønstevold skreiv filmmusikken, og musikarane var fløytisten , cellisten  og harpisten .

### Innspelingsstader
Filmen blei spelt inn ved tre tjern:
* – eit av de tre vatna i Tryvann i Nordmarka i Oslo.
*Steinstjernet – ved Steinshøgda ved Kolsås i Bærum.
*Tjernsrudtjernet – i Bærum. (Her blei det berre tatt nokre nærbilete).

## I rollene
* André Bjerke –  Jon Mørk (i filmen har Gabriel Mørk fått nytt namn)
* Bjørg Engh –  Sonja, kona til Bernhard
* Henki Kolstad –  Bernhard Borge
*  –  Bjørn Werner, broren til Liljan 
*  –  Kai Bugge, psykolog
* Henny Moan –  Liljan Werner 
*  –  Magne Bråten, politimann (i boka heiter han Einar Bråten)
*  –  Harald Gran 
*  –  Tore Gråvik, attergangaren (i romanen heiter han Tore Gruvik)
* Inger Teien –  Eva, venninna til Bjørn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Trine Rein|Trine Rein]]» frå ,  den 15. november 2021.*
Lower River Region

**Lower River Region** (tidlegare *Lower River Division*) er ei av seks forvaltingseininga i den vestafrikanske staten Gambia. Regionen tilsvarer *Local Government Area Mansakonko*.

## Geografi
Regionen på 1618 km², som har administrasjonssete i Mansa Konko, er vidare delt inn i seks distrikt. Med 75 841 innbyggjarar (berekna i 2013) er han den minst folkesette regionen i Gambia. Regionen ligg sør for Gambiaelva og grenser til West Coast Region i vest og Central River Region i aust.

### Distrikt
Dei seks distrikta er Kiang West, Kiang Central, Kiang East, Jarra West, Jarra Central og Jarra East.

### Busetnader
Dei ti største busetnadane i regionen er:

* Soma, 10&nbsp;707
* Baro Kunda, 2&nbsp;056
* Sankwia, 1&nbsp;982
* Toniataba, 1&nbsp;900
* Keneba, 1&nbsp;810
* Nioro, 1&nbsp;781
* Kaiaf, 1&nbsp;770
* Sutukung, 1&nbsp;555
* Wellingara Ba, 1&nbsp;525
* Bureng, 1&nbsp;520

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lower River Region|Lower River Region]]» frå ,  den 9. september 2024.*
Paraceløyane

**Paraceløyane** eller **Xisha-øyane** (kinesisk 西沙群島; pinyin *Xīshā Qúndǎo*; vietnamesisk *Quần đảo Hoàng Sa*) er ei stor gruppe atollar i Sør-Kina-havet. Øyane blei annekterte av Folkerepublikken Kina i 1974, men også Taiwan og Vietnam gjer krav på øyane. Kinesiske styresmaktene reknar området som ein kommune i byprefekturet Sansha.

## Geografi
Øyane er ei gruppe på cirka 130 folketomme korallatollar og ligg eit stykke nord i Sør-Kina-havet. Dei har eit areal på cirka 6 km². Det høgaste punktet ligg på Rocky Island og kneisar 14 moh. Øyane er stort sett dekt av låg vegetasjon. 

Øyane er delte mellom den vestre Crescentgruppa og den austre Amfitriteguppa.

Havet rundt øyane er svært rikt på fisk, og ein reknar også med at det kan ha store olje- og naturgassførekomstar under havbotnen.

## Historie
Øyane har lenge vore kjende av kinesiske sjøfararar, og Kina har gjort krav på dei i lang tid. I 1537 blei dei vitja av den portugisiske sjøfararen kaptein de Pinto, som gav dei det europeiske namnet *Ilhas do Tavaquerro*. Øyane blei formelt annekterte av Kina den 19. januar 1974.

Øygruppa inngår saman med Dongshaøyene, Nanshaøyene og Zhongshaøyene i dei kinesiske såkalla «sørkinahavøyane».

Namnet «Paracel» for øyane er ei oppkalling etter Paracelsus.

Suvereniteten over øyane har vore gjenstand for ei rekkje konfliktar i området mellom Kina, Taiwan og Vietnam sidan tidleg på 1900-talet. Etter at Frankrike okkuperte Indokina, tok det kontroll over øyane og gjorde dei til ein del av kolonien Fransk Indokina i 1932. Då Frankrike trekte seg tilbake i 1956 etter nederlaget i Den fyrste indokinesiske krigen, okkuperte styrkar frå det kommunistiske Kina omgåande øya Yongxing (engelsk «Woody Island»), ei av dei viktigaste øyane i gruppa, medan andre øyar blei verande under sørvietnamesisk kontroll. Spenningane i området steig, og enda med ein militær samanstøyt januar 1974 mellom Sør-Vietnam og Kina. Etter blodige kampar klarte den kinesiske styrken å ta kontroll over øyane, og Kina har hatt kontroll over dei sidan. Øyane ligg godt innanfor kravlinja til Kina, «Den nistipla linja». Men suverenitetspørsmålet er ikkje folkerettsleg løyst, og Vietnam gjer framleis krav på øyane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Paraceløyene|Paraceløyene]]» frå ,  den 9. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
4. divisjon fotball 1981, avdeling Sunnmøre

**4. divisjon fotball 1981, avdeling Sunnmøre** tok til fredag 1. mai og vart avslutta sundag 27. september med Sunnmøre Fotballkrins som arrangør. Avdelinga bestod av 12 lag. Vinnaren av avdelinga rykte opp til 3. divisjon fotball 1982.

## Poengtabell

Langevåg IL rykte opp i 3. divisjon. Hovdebygda IL og Sæbø IL rykte ned att til 5. divisjon.

### Toppskårarar

## Kjelder
*Sunnmørsposten. 1981-årgangen.
4. divisjon fotball 1982, avdeling Sunnmøre

**4. divisjon fotball 1982, avdeling Sunnmøre** tok til fredag 30. april og vart avslutta sundag 3. oktober med Sunnmøre Fotballkrins som arrangør. Avdelinga bestod av 12 lag. Vinnaren av avdelinga rykte opp til 3. divisjon fotball 1983.

## Poengtabell

SK Rollon frå Ålesund rykte opp i 3. divisjon. VRF frå Straumgjerde og Haddal IL rykte ned ein divisjon.

### Toppskårarar

## Kjelder
*Sunnmørsposten. 1982-årgangen.
Unterschleißheim

**Unterschleißheim** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Bayern i Tyskland, 17 kilometer nord for München. Kommunen har nær 30&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 14,9 km². Byen ligg 473 meter over havet og høyrer til Landkreis München.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Unterschleißheim|Unterschleißheim]]» frå ,  den 10. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Solbjørg Højfeldt

**Solbjørg Højfeldt** () er ein dansk skodespelar.

## Liv og virke
Solbjørg Højfeldt starta karrieren som laboratorieteknikar, men utdanna seg til skodespelar ved Aalborg Teater i 1972-1977. Etter dette drog ho til København, der ho har spelt på dei fleste av teatera i tidas løp. Ved sida av har ho medverka i eit mindre tal filmar, og seinare har ho i tillegg instruert fleire teaterstykke, blant anna i Sverige. Ho har }òg undervist ved Statens Teaterskule.

Ho er medlem av representantskapet i Dansk Sprognævn og av Uddannelsesrådet for Film og Teater.

Ho er gift med skodespelaren Henning Jensen.

### Filmar

* *Verden er fuld af børn* (1980)
* *Langturschauffør* (1981)
* *Slingrevalsen* (1981)
* *Den ubetænksomme elsker* (1982)
* *Zappa* (1983)
* *Rainfox* (1984)
* *Vera* (kortfilm, 1984)
* *Oviri* (1986)
* *Drengene fra Sankt Petri* (1991)
* *Riget I* (1994)
* *Operation Cobra* (1995)
* *Davids bog* (1996)
* *Riget II* (1997)
* *Sekten* (1997)
* *Motello* (1998)
* *Klinkevals* (1999)
* *Blinkende lygter* (2000)
* *Fruen på Hamre* (2000)
* *Brødre* (2004)
* *Hannah Wolfe* (2004)
* *No Right Turn* (2006)
* *Velsignelsen* (2009)
* *Simon &amp;amp; Malou* (2009)
* *Darling* (2017)
* *Selvmordsturisten* (2019)

### Utvalde tv-produksjonar

* *Henover Midten (*1982*)*
* *Gøngehøvdingen* – 1992 som Fru Elsebeth Buchwald.
* *Riget* og *Riget II* (1994 og 1997)
* *TAXA* (1997-1999)
* *Karrusel* (1998)
* *Skjulte spor* (2000-2001)
* *Den serbiske dansker* (2001)
* *Langt fra Las Vegas* (2000-2003)
* *Forbrydelsen* (2007)
* *Herrens Veje* (2017)

## Prisar og utmerkingar

* 1982: Bodilprisen for beste kvinnelege hovudrolle i *Slingrevalsen*
* 1997: Mottakar av Karen Bergs Minnelegat
* 2002: Mottakar av Tagea Brandts Reiselegat

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Solbjørg Højfeldt|Solbjørg Højfeldt]]» frå ,  den 9. september 2024.*
Kinkaku-ji

**Kinkaku-ji** er eit zen-buddhistisk tempel i Kyoto i Japan. Det er ein av dei mest populære bygningane i Kyoto, med ei mengd årlege vitjande. Tempelet er rekna som ein nasjonal særskild historisk stad, eit nasjonalt særskilt landskap og er ein av 17 stader som utgjer verdsarvstaden Historiske byggverk i Kyoto.

## Kjelder
Sektor 1 i București

**Sektor 1** (rumensk *Sectorul 1*) er ei av dei seks administrative einingane som byen București i Romania er delt inn i.

Sektoren omfattar bydelane:
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*ein liten del av 

## Referansar
Kurt Jooss

**Kurt Jooss** () var ein tysk ballettdansar og koreograf.

## Biografi
Kurt Jooss var fødd i Wasseralfingen. Allereie i ung alder var han interessert i song, musikk og kunst. Han spelte piano og var ein dyktig fotograf. Jooss starta dansekarriera si i 1920 som student hos den nyskapande koreografen Rudolf von Laban. 

Jooss grunnla fleire ballettkompanier, blant dei Folkwang Academy i Essen. I koreografien blanda han klassisk ballett med teater. Gjennombrotet var verket ''Det grøne bordet'' (1932) i Rolf de Maré sin koreografikonkurranse . Verket gjorde han året før Hitler kom til makta for å vise at han tok avstand frå krig. Han fekk tidleg eit internasjonalt namn, men vart i 1933 tvungen til å flykta frå Nazi-Tyskland med dansegruppa etter at han nekta å avskjediga dei jødiske dansarane. 

## Ballet Jooss
Dansegruppa flytta til Storbritannia og tok namnet Ballet Jooss. Ensemblet turnerte i Europa og Amerika til ut på 1950-talet. Den norske dansepioneren Gerd Kjølaas studerte hos Jooss og dansa i ensemblet hans i 1946-47. 

Jooss vende i 1949 tilbake til Tyskland, der han var aktiv til han pensjonerte seg i 1968. Han døydde etter ei trafikkulykke i 1979.

## Kjelder

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Kurt Jooss|Kurt Jooss]]» frå , den 10. september 2024.*
Dvergspindalis

**Dvergspindalis** (*Spindalis zena*) er ein sporvefuglart i spindalisfamilien Spindalidae. Arten har utbreiing på Cuba, Isla de la Juventud, Bahamas, Caymanøyane med omkringliggjande småøyar. I tillegg finst han på Cozumeløya nær Yucatánhalvøya og streiffuglar kjem til søraustlegaste Florida.

## Skildring

Dvergspindalisar er ca. 15 cm lange og veg rundt 21 gram. Nebbet er kort og robust. Dei syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakta, hannen er veldig iaugefallande, hoer meir avdempa. Hannen er fargesterk med eit svart og kvitt horisontalt stripa hovud og kontrasterande brunne oransje hals, bryst og nakke. Resten av buken er lysegrå. Det er to fargevariantar: grøn rygg og svart rygg, sistnemnde på nordlege øyar som Bahamas. Hoa har liknande markeringar på hovudet, men utvaska til mellomgrått. Ho er olivengrå over og gråbrun under, med ein lett oransje fargetone på bryst, gump og skuldrer. 

På Cuba er dvergspindalisar vanlege i alle provinsar. Dei kan treffast i utkantar av lauvskogar, spesielt fjellskogar i alle høgder. Dei lever også i opne skogar og kratt. Føda er små frukter og bær.
 
Hekketida er frå april til august. Reiret er «dårleg konstruert» og er festa på greiner av tre eller buskar. Kullet er på 2 eller 3 egg.

IUCN har vurdert arten dvergspindalis til å vere livskraftig. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen er omsett frå «[[:en:Western spindalis|Western spindalis]]» frå , den 10. september 2024*
* Hilty, S. (2020). *Western Spindalis (Spindalis zena)*, version 1.0. I Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, og E. de Juana, red.) Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.wesspi.01

## Bakgrunnsstoff
Gibsonørkenen

**Gibsonørkenen** er ein stor ørken i Vest-Australia som stort sett er urørt av menneske. Han er rundt 155.000 kvadratkilometer (60.000 kvadratkilometer) stor, og det gjer det til den femte største ørkenen i Australia, etter Victoriaørkenen, Great Sandy Desert, Tanami og Simpson-ørkenen. Gibson-ørkenen er både ein australsk bioregion og ein ørken-økoregion.

## Plassering og skildring
Gibson-ørkenen ligg mellom den salthaldige Kumpupintil-sjøen og Macdonald-sjøen langs krepsen sin vendekrins, sør for Den store sandørkenen eller Great Sandy Desert og aust for Little Sandy Desert og nord for Victoriaørkenen (Great Victoria Desert). Høgda hans stig til litt over 500 meter nokre stader. Den tidlege australske utforskaren Ernest Giles merka seg at store deler av ørkenen er prega av grusdekt terreng dekt av tynt ørkengras. Han omfattar òg store område med bølgjande raude sandsletter og felt av sanddyner, låge stein- og gruskammar og betydelege høglandsdelar med mange lateritt-formasjonar. Den sandhaldige jorda i dei latteritt-hagl-haldigeslettene er rike på jern. Det finst nokre isolerte saltvassjøar i midten av regionen, og i sørvest ligg det eit system av små innsjøar langs gamle dreneringsleie. Grunnvasskjeldene omfattar delar av Officer Basin og Canning Basin.

## Klima
Regnfall i Gibson-ørkenen er mellom 200 og 250 millimeter (7,9 og 9,8 in) årleg, medan evaporeringshastigheita er i området mellom 3600 millimeter (140 in) årlig. Klimaet er generelt varmt; den maksimale sommartemperaturen stig over  °C (104 , medan den maksimale vintertemperaturen kan gå ned til  °C (  og minimal vintertemperatur går ned til 6 °C (43 °F).

## Namn
Gibson-ørkenen blei namngjeven av utforskaren Ernest Giles etter eit medlem av partiet hans, Alfred Gibson, som blei tapt og truleg døydde i ørkenen under ein ekspedisjon i 1874.

## Urfolk
I mykje av regionen, særleg den tørre vestlege delen, er dei fleste innbyggjarane aboriginarar. I 1984 var det ei sterk tørke som tørka ut alle kjeldar og gjorde tilgangen på mat svært dårleg. Ei gruppe pintupifolk som levde eit tradisjonelt semi-nomadisk liv i ørkenen vandra ut av ei øyde villmarksområde i den sentrale-austre delen av Gibson-ørkenen nordaust for Warburton og fekk kontakt med det australske storsamfunnet for fyrste gong. Dette var kanskje den siste ukontakta stammen i Australia. I den austlege kanten av regionen er det busetnader der det også bur folk av europeisk herkomst, som Warburton, Mantamaru og Warakurna. Unge urfolk frå Gibson-ørkenen kan ta del i Wilurarra Creative-program for å oppretthalda og utvikla kulturen sin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gibson Desert|Gibson Desert]]» frå ,  den 11. september 2024.*
Vestplystretanagar

**Vestplystretanagar** (*Calyptophilus tertius*) er ein av to fugleartar i plystretanagarfamilien, Calyptophilidae. Han er endemisk for sørlege del av øya Hispaniola i Karibia og finst i begge statane, Haiti og Den dominikanske republikken.

## Taksonomi og systematikk
Vestplystretanagar deler slekta si med austplystretanagar (*C. frugivorus*), og vart tidlegare handsama som ein underart av han. Slekta *Calyptophilus* var lenge inkludert i tanagarfamilien Thraupidae, dei «ekte» tanagarane, men i 2017 vart ho splitta ut som ei monotypisk biologisk slekt i ein ny familie plystretanagarfamilien. Vestplystretanagaren er monotypisk.

## Skildring
Vestplystretanagarar er 20 til 21 cm lang og veg omtrent 40 til 55 gram. Han har langt nebb og lang hale, så han minner litt om ein spottefugl i kroppsforma. Kjønna har same fjørdrakt, generelt ei mørk overside og lys underside. Vaksne har eit mørkt olivenbrunt hovud med ei svartaktig krone. Resten av oversida er mørk raudbrun. Strupen og brystet er kontrastfullt kvite, flankane og nedre del av buken har ein kraftig vask av gråbrunt.

Vestplystretanagarar finst over alle dei høgaste fjellkjeder i Hispaniola, i det sørvestlege Massif de la Hotte i Haiti, og Chaîne de la Selle og den tilstøytande Sierra de Bahoruco i den sørvestlege delen av Den dominikanske republikken. Han lever i lauvskog og tette børsteområde, spesielt i ravinar og nær vatn. Høgdnivået ligg mellom 745 og 2200 moh. Vestplystretanagar er ein standfugl i heile området. Han er skjerr og blir vanlegvis treft på eller nær bakkenivå.

Beitingsåtferda og kosthaldet til vestplystretanagar er ikkje godt kjend. Han søkjer føde på eller nær bakken, vanlegvis i par. Dietten består truleg mest av insekt og andre virvellause dyr med ei lita mengd frukt.

Hekkesesongen er truleg frå mai til juli. Berre to reir er skildra. Dei var store kuppelforma bygd av grove materialar som treaktige stenglar, vinranker, mose og lav med eit fôr av finare materiale, plassert omtrent 1 til 1,5 m over bakken. Det eine reiret heldt to egg; etter klekking sørgde begge foreldra for avkommet.

Begge kjønn av vestplystretanagar syng, vanlegvis ved daggry. Songen deira blir skildra som ein summande «wee-chee-chee-chee». Ropa deira inkluderer ein «chip-chip» og ein «tikk, tikk, tikk, tikk...».

## Status
Verdas naturvernunion, IUCN, har kategorisert vestplystretanagar som sårbar, VU. Han har ei avgrensa utbreiing, og ein estimerte populasjon på 6700 til 13&nbsp300 modne individ, truleg er minkande. Dei viktigaste trugsmåla er avskoging og konvertering av habitat til jordbruksland. Introduserte pattedyr som svartrotte (*Rattus rattus*), brunrotter (*R. norvegicus*) og dessutan villkattar (*Felis catus*) medverkar til om lag 50 % reirpredasjon.

Han er lokalt vanleg i begge landa og finst i nokre verna område, som i Haiti berre er svakt stødd.

## Kjelder

* *Denne artikkelen er omsett frå «[[:en:Western chat-tanager|Western chat-tanager]]» frå , den 11. september 2024*

## Bakgrunnsstoff
Statistiske regionar i Montenegro

Montenegro er delt inn i tre **statistiske regionar**. Regionane har ingen administrativ funksjon. Dei grunnleggjande administrative einingane i Nord-Makedonia er dei 25 kommunane.

## Liste

## Referansar
Nordregionen i Montenegro

**Nordregionen** (montenegrinsk *Sjeverni region* / Сјеверни&nbsp;регион) er ein av tre statistiske regionar i Montenegro. Han grensar til Sentralregionen i sørvest. I nordvest ligg nabolandet Bosnia-Hercegovina, i nordaust Serbia, i søraust Kosovo og i sør Albania.

## Kommunar
Regionen omfattar 13 kommunar:

* Andrijevica
* Berane
* Bijelo Polje
* Gusinje
* Kolašin
* Mojkovac
* Petnjica
* Plav
* Pljevlja
* Plužine
* Rožaje
* Šavnik
* Žabljak

## Busetnader
Dei største busetnadene i regionen er:

## Referansar
Sentralregionen i Montenegro

**Sentralregionen** (montenegrinsk *Centralni region* / Централни&nbsp;регион) er ein av tre statistiske regionar i Montenegro. Han grensar til Nordregionen i nordaust og til Kystregionen i sørvest. I nordvest ligg nabolandet Bosnia-Hercegovina og i søraust Albania.

## Kommunar
Regionen omfattar seks kommunar:

* Cetinje
* Danilovgrad
* Nikšić
* Podgorica
* Tuzi
* Zeta

## Busetnader
Dei største busetnadene i regionen er:

## Referansar
Kystregionen i Montenegro

**Kystregionen** (montenegrinsk *Primorski region* / Приморски&nbsp;регион) er ein av tre statistiske regionar i Montenegro. Han grensar til Sentralregionen i nordaust. I nordvest ligg nabolanda Bosnia-Hercegovina og Kroatia, i aust Albania, og i sørvest ligg Adriahavet.

## Kommunar
Regionen omfattar seks kommunar:

* Bar
* Budva
* Herceg Novi
* Kotor
*&nbsp;&hairsp;&nbsp;&hairsp; Tivat
*&nbsp;&hairsp;&nbsp;&hairsp; Ulcinj

## Busetnader
Dei største busetnadene i regionen er:

## Referansar
Zeta i Montenegro

**Zeta** (kyrillisk Зета) er ein kommune i Montenegro. Kommunen ligg i Sentralregionen sør for hovudstaden Podgorica og grensar mot Shkodërsjøen i sør. Hovudsete i kommunen er byen Golubovci.

Etter *Lov om hovudstad* frå 2005 var Zeta ein *bydelskommune* (serbokroatisk *gradska opština*) – ei eiga administrativ eining innanfor kommunen Podgorica, men vart skild ut som ein eigen kommune  23. august 2022. Ved folketeljinga i 2023 hadde kommunen 16&nbsp;071&nbsp;innbyggjarar.

## Busetnader
Dei største busetnadene i kommunen :

## Merknader

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Zeta Municipality|Zeta Municipality]]» frå  14. september 2024.* 

## Referansar
Kommunar i Montenegro

Ein **kommune** (montenegrinsk *opštine*/општине) er den grunnleggjande administrative inndelinga i Montenegro. Landet har (2024) 25 kommunar, innrekna den gamle kongelege hovudstaden Cetinje (*Prijestonica Cetinje* / Пријестоница Цетиње) og den noverande hovudstaden Podgorica (*Glavni grad Podgorica* / Главни град Подгорица), som båe har ein særleg status. Kommunane er organiserte i *Unionen av kommunar i Montenegro*.

For statistiske føremål er kommunane grupperte i tre statistiske regionar, men desse har ingen administrativ funksjon.

## Liste

## Merknader

## Referansar
Haititanagar

**Haititanagar** (*Phaenicophilus poliocephalus*) er ein av fire fugleartar i hispaniolatanagarfamilien, Phaenicophilidae. Han er endemisk for Tiburonhalvøya på øya Hispaniola i Karibia, og finst også på tre nærliggande øyar, den største av dei er Gonâveøya.

## Taksonomi og systematikk
Haititanagar deler slekta si med svarthettetanagar (*P. palmarum*). Dei to artane i slekta hybridiserer og har til tider vorte rekna som same arten. Slekta var lenge inkludert i tanagarfamilien Thraupidae, dei «ekte» tanagarane, men slekta vart saman med to artar frå parulafamilien flytta til ein ny familie, hispaniolatanagarfamilien, i 2017.

## Skildring
Haititanagaren er ca. 18 cm lang og veg ca. 27 gram. Kjønna er like. Nominatunderarten på «fastlandet» har ei djupt gråfarga krone og ei svart «maske» med kvite flekker framfor, over og under auget. Overdelen er gulgrøn. Halsen er knallkvit og resten av undersida har den same mørkegrå som krona. To underartar på dei nærliggande øyane har generelt litt bleikare fjørdrakt.

Haititanagar lever i alle tilgjengelege skogtypar frå tørr til våt og open til tett. Dei finst også i treplantasjar og i landlege og urbane hagar og parkar. Arten er lettast å sjå på Massif de la Hotte mot den vestlege enden av Tiburonhalvøya. I høgda varierer utbreiinga frå havnivå til 2400 moh. Han er ein standfugl i heile utbreiingsområdet.

Haititanagarane beitar i par eller familiegrupper frå midtnivået til skogen til kronetaket, og sluttar seg også nokre gonger til fleirartsflokkar under beiting. Den viktigaste komponenten i kosthaldet er små leddyr med eit mindre bidrag frå frukt. Han søkjer etter leddyr for det meste ved å plukke frå lauvverk, både levande og daudt.

Hekkesesongen er frå mai til juli. Fuglane byggjer eit koppforma reir av kvister opp til omtrent 9 m over bakken. Storleiken på kullet er to til fire egg. Familien held saman i fleire månader etter at ungane er flygedyktige. Tanagaren har «ein utvida melodisk song» i hekketida og elles eit «piii-u»-rop.

## Status
IUCN har kategorisert haititangeren som nær trua. Arten har eit avgrensa territorium og ein ukjend populasjonsstorleik som ein går ut frå er minkande. Avskoginga på Haiti har vore alvorleg og held fram. Likevel er haititangeren vanleg i område med attståande habitat. Den attståande skogen på Hispaniola er under konstant press, men som generalist i bruk av habitat har arten moglegvis ei viss motstandskraft mot trugsmåla frå avskoging, noko som aukar sjansane for å overleve.

## Kjelder

* *Denne artikkelen er omsett frå «[[:en:Grey-crowned palm-tanager|Grey-crowned palm-tanager]]» frå , den 11. september 2024*

## Bakgrunnsstoff
4. divisjon fotball 1984, avdeling Sunnmøre

**4. divisjon fotball 1984, avdeling Sunnmøre** tok til fredag 27. april og vart avslutta sundag 30. september med Sunnmøre Fotballkrins som arrangør. Avdelinga bestod av 12 lag. Vinnaren av avdelinga rykte opp til 3. divisjon fotball 1985.

## Poengtabell

Spjelkavik IL frå Ålesund kommune rykte opp i 3. divisjon. Vartdal, Blindheim og Aksla rykte ned i 5. divisjon.

### Toppskårarar

## Kjelder
*Sunnmørsposten. 1984-årgangen.
Pfaffenhofen an der Ilm

**Pfaffenhofen an der Ilm** er ein by og ein kommune sentralt i forbundslandet Bayern i Tyskland, sør for Ingolstadt. Kommunen har 27&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 92,6 km². Byen ligg 428 meter over havet og hyser administrasjonen for Landkreis Pfaffenhofen an der Ilm.

Slaget ved Pfaffenhofen fann stad i 1745 og var eit oppgjer mellom keisarriket Austerrike og kongeriket Frankrike.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pfaffenhofen an der Ilm|Pfaffenhofen an der Ilm]]» frå ,  den 12. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Geisenfeld

**Geisenfeld** er ein by og ein kommune sentralt i forbundslandet Bayern i Tyskland, 16 kilometer søraust for Ingolstadt. Kommunen har knapt 12&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 88,3 km². Byen voks fram rundt eit kloster grunnlagt i 1037.

Geisenfeld er underlagt Landkreis Pfaffenhofen an der Ilm.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Geisenfeld|Geisenfeld]]» frå ,  den 12. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Magda Kröner

**Magda Kröner** () var ein tysk målar innan naturalismen som særleg var kjend for stilleben.

## Liv
Kröner blei fødd som Magda Helmcke i Rendsburg i det dåverande hertugdømet Holstein. I 1883 gifta ho seg med målaren Christian Kröner (1838-1911), og fekk to born med han. I 1895 synte ho fram kunst i Crystal Palace i London der ho fekk ein bronsemedalje. Keisar Vilhelm II kjøpte to av måleria hennar i 1901.

Familien Kröner slo seg ned i Düsseldorf og ein av sønene deira, Erwin Kröner (1889-1963), hadde ein karriere som målar.

Magda Kröner døydde 31. oktober 1935 i Düsseldorf.

## Galleri

Fil:Magda_Kroener_Stillleben.jpg|*Stillleben*
Fil:Magda_Kröner_-_Großes_Stilleben.jpg|*Großes Stilleben*
Fil:Magda_Kröner_-_Sommerliche_Flußlandschaft.jpg|*Sommerliche Flußlandschaft*


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Magda Kröner|Magda Kröner]]» frå ,  den 12. september 2024.*
Lohr am Main

**Lohr am Main** er ein by og ein kommune nordvest i forbundslandet Bayern i Tyskland. Kommunen omfattar eit landareal på 90,4 km² med over 15&nbsp;000 ibuarar. Byen Lohr ligg ved elva Main. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lohr am Main|Lohr am Main]]» frå ,  den 12. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Magda Blanc

**Magda Blanc** () var ein norsk skodespelar. Ho hadde ei leiande rolle ved Den Nationale Scene i Bergen i ei årrekkje.

## Bakgrunn
Blanc var fødd i Bergen som dotter av bankbokhaldaren Adolf Christian Blanc og Magdalene Thomsen. Familien hadde stor interesse for teater, og faren var mange år i styret ved Den Nationale Scene. Magda sjølv viste musikalsk talent. Etter middelskulen drog ho til utlandet for å studera vidare, fyrst på klosterskule i Paris, så nokre år i Hamburg der ho studerte song og teater.

## Karriere

I 1901 debuterte ho ved Den Nationale Scene i fødebyen, i tittelrolla i Amalie Skram sitt skodespel *Agnete*. Ho utvikla seg til å bli ein av dei fremste skodespelarane ved dette teateret.

Magda Blanc hadde ein leiande posisjon ved Den nationale scene. Ho briljerte i i dramatiske roller såvel som i komediefaget, og gjorde også lykke som resitatør. Ho fekk Kongens fortjenstmedalje i gull og blei utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden. Frå 1954 fekk ho kunstnarløn. 

## Privatliv
I 1906 gifta ho seg med skodespelaren Henning Eriksen (1878-1922). Dette ekteskapet blei oppløyst i 1915, og ho gifta seg opp att i 1918 med kapellmeister Sverre Jordan (1889-1972). Dette andre ekteskapet varte fram til 1949.

### Teaterroller (utval)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Magda Blanc|Magda Blanc]]» frå ,  den 12. september 2024.*
4. divisjon fotball 1990, avdeling Sunnmøre

**4. divisjon fotball 1990, avdeling Sunnmøre** tok til fredag 27. april og vart avslutta sundag 30. september med Sunnmøre Fotballkrins som arrangør. Avdelinga bestod av 12 lag. Vinnaren av avdelinga rykte opp til nivå 3 i fotball 1991/Menn.

## Poengtabell

Skarbøvik IF frå Ålesund rykte opp til nivå 3 i norsk fotball. Haddal og Skodje rykte ned ein divisjon.

### Toppskårarar

## Kjelder
*Sunnmørsposten. 1990-årgangen.
Van Hulthem-manuskriptet

**Van Hulthem-manuskriptet** er eit meisterverk av nederlandsk litteratur frå mellomalderen. Det blei truleg samla i hertugdømet i Brabant tidleg på 1400-talet. Verket inneheld over 200 historier frå heile Nederland.

Manuskriptet har namn etter den siste private eigaren sin, Charles van Hulthem frå Gent, som kjøpte det på auksjon i 1811. Det er no i samlinga til Det kongelege biblioteket i Belgia.

I manuskriptet finn ein dei einaste kjende versjonane av dei berømte *[[Abele spelar|abele spelen]]*, nokre av dei tidlegaste sekulære dramaa som overlevde frå Mellomalder-Europa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Van Hulthem Manuscript|Van Hulthem Manuscript]]» frå ,  den 13. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

* Volume 1 of a 1999 edition of the manuscript (online scans at the Digital Library for Dutch Literature).
Cupfinalen i fotball 1987/Menn

**Cupfinalen i fotball 1987** var den 82. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball for menn. Bryne Fotballklubb vart noregsmeister då laget vann 1–0 over SK Brann frå Bergen. Finalekampen vart spelt 25. oktober 1987 på Ullevaal stadion i Oslo framfor 23&nbsp;080 tilskodarar. Kjell Nordby frå Rygge Idrettslag dømde kampen.

### Kampen
Bryne opna svakt, utan Brann klarte å omsette spele-overtaket i teljande mål. I den andre omgangen skaut Redouane Drici i stolpen i det 50. minutt, eit kvarter seinare skalla også Hugo Hansen ballen i ein stolpe. Etter to mållause omgangar vart finalen avgjort då trøndaren Kolbjørn Ekker i det 102. minutt sette ballen i mål frå ganske kort hald, etter eit hjørnespark.

### Laga
**Bryne** sitt historiske lag bestod av Lars Gaute Bø, Kolbjørn Ekker, Bjørn Gulden, Leif Rune Salte, Roar Pedersen, Hugo Hansen, Tor Fosse, Paal Fjeldstad, Arne Larsen Økland, Børre Meinseth, Jan Madsen. Geir Giljarhus og Paul Folkvord kom i spel i ekstraomgangane, ut gjekk Gulden og Madsen.

**Brann** mønstra Bjarni Sigurdsson, Hans Brandtun, Per Egil Ahlsen, Jan Halvor Halvorsen, Redouane Drici, Erik Solér, Arne Møller, Lars Moldestad, Odd Johnsen, Halvor Storskogen, Trond Nordeide. Moldestad gjekk ut i den ordinære pausen, Knut Arild Løberg kom inn. Per Hilmar Nybø spelte ekstraomgangane i staden for Drici.

## Kjelder
*Rogalands Avis 26. oktober 1987
Cupfinalen i fotball 1983/Menn

**Cupfinalen i fotball 1983** var den 78. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball for menn. Moss Fotballklubb vart noregsmeister etter at laget vann 2–0 over Vålerengen IF frå Oslo. Finalekampen vart spelt 23. oktober 1983 på Ullevaal stadion i Oslo framfor 23&nbsp;000 tilskodarar. Thorodd Presberg frå Strømsgodset IF var dommar.

### Kampen
Moss sin Geir Henæs vart felt i straffefeltet av VIF-spelaren Tor Brevik. Dommaren dømde straffespark, ei straffe som Stein Kollshaugen sette i mål i det 9. minutt. Tor Brevik vart utvist i det 73. minutt, etter å ha felt Geir Henæs enno ein gong. Same Henæs avgjorde kampen då han i det 83. minutt dribla av ein VIF-fosvarar og la på til 2–0. 

### Laga
**Moss** sitt historiske lag bestod av Nils Espen Eriksen, Rune Gjestrumbakken, Tore Gregersen, Morten Vinje, Svein Grøndalen, Jan Rafn, Stein Kollshaugen, Per Heliasz, Ole Jonny Henriksen, Geir Henæs (kaptein), Brede Halvorsen. Hans Deunk kom inn i 2. omgang og spelte siste halvtimen, medan målvakta Odd Skauen vart bytta inn to minuttar før slutt.

**Vålerenga** mønstra Tom R. Jacobsen, Per Gunnar Bredesen, Trond Sollied, Dag Roar Austmo, Tor Brevik, Henning Bjarnøy, Vidar Davidsen, Stein Gran, Egil Flemming Johansen, Lasse Eriksen og Jo Bergsvand. Paal Fredheim og Pål Jacobsen vart begge sett i spel i det 61. minutt.

## Kjelder
*Moss Avis 24. oktober 1983
Cupfinalen i fotball 1986/Menn

**Cupfinalen i fotball 1986** var den 81. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball for menn. Tromsø Idrettslag vart noregsmeister då laget vann 4–1 over Lillestrøm Sportsklubb. Finalekampen vart spelt 26. oktober 1986 på Ullevaal stadion i Oslo framfor 22&nbsp;000 tilskodarar. Egil Nervik frå Freidig dømde kampen. Tromsø IL spelte NM-finale for aller fyrste gong i idrettslagets historie.

### Kampen
I det 2. minutt smelte Tromsøs Nils Solstad til frå langt hald og ballen dal ned i målet bak målvakta til Lillestrøm. Berre seks minutt seinare la kapteinen, midtspissen Lars Espejord på til 2 – 0. Etter 51 minutts spel reduserte Bård Bjerkeland for Lillestrøm. Eit kvarter seinare auka Truls Jenssen til 3-1, før Tore Rismo fastsette sluttsiffera til siger 4 – 1 for Tromsø IL.

### Laga
**Tromsø** sitt historiske vinnarlag bestod av Bjarte Flem, Nils Solstad, Tore Nilsen, Tor H. Pedersen, Trond Steinar Albertsen, Truls Jenssen, Tore Rismo, Sigmund Forfang, Lars Espejord (kaptein), Trond Johansen og Per-Mathias Høgmo. I sluttminutta entra Yngvar Bendiksen og målvakta Gunnar Gamst bana.

**Lillestrøm** mønstra Arne Amundsen, Ole Dyrstad, Tor Inge Smedås, Bård Bjerkeland, Gunnar Halle, Rune Richardsen, Kjetil Osvold, Tom Sundby, Bjarne Sognnæs, Sten Glenn Håberg og André Krogsæter.

## Kjelder
*Arbeiderbladet 27. oktober 1987
Cupfinalen i fotball 1996/Menn

**Cupfinalen i fotball 1996** var den 91. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball for menn. Tromsø Idrettslag vart noregsmeister for andre gong då laget vann 2–1 over Bodø/Glimt. Finalekampen vart spelt 26. oktober 1996 på Ullevaal stadion i Oslo framfor 22&nbsp;683 tilskodarar. Terje Haugbø frå Lyngbø Idrettslag dømde kampen. Det er einaste gongen ein NM-finale har stått mellom to nordnorske lag. 

### Kampen
Runar Berg sende Bodø/Glimt i føringa då han fem minutt ut i andre omgang dreiv fram gjennom Tromsø-forsvaret og frå høgresida skaut i motsett hjørnet frå 7-8 meter.  Fyrst i det 79. minutt makta Ole Martin Årst utlikne til 1–1 då han etter møljespel innom femmeteren frå 7 m druste ballen opp i hjørnet. Sigurd Rushfeldt vart matchvinnar for Tromsø då han i sluttsekunda stanga eit frispark frå motsett banehalvdel over Glimt-målvakta og i nettmauskane.

### Laga
**Tromsø** sitt vinnarlag bestod av Tor Andre Grenersen (kaptein), Jonny Hanssen, Arne Vidar Moen, Steinar Nilsen, Morten Kræmer, Robin Berntsen, Bjørn Johansen, Per Egil Swift, Thomas Hafstad, Sigurd Rushfeldt, Ole Martin Årst. Steinar Nilsen gjekk av bana i pausen, inn kom Stian Larsen. I det 76. minutt vart Bjørn Ludvigsen bytta inn, ut gjekk Jonny Hanssen.

**Bodø/Glimt** stilte med Rohnny Westad, Ola Haldorsen, Bent Inge Johnsen, Cato André Hansen, Andreas Evjen, Runar Berg, Ørjan Berg, Thor Mikalsen, Aasmund Bjørkan, Stig Johansen og Jan Derek Sørensen. Terje Ellingsen spelte det siste kvarteret i staden for Sørensen.

## Kjelder
**Sportsboken 96-97*. Chr. Schibsteds Forlag. 1996.
Geretsried

**Geretsried** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Bayern i Tyskland, om lag 35 kilometer sør for München og 10 km aust for Starnberger See. Kommunen har kringom 26&nbsp;000 ibuarar og eit areal på 24,6 km², den høyrer til Landkeis Bad Tölz-Wolfratshausen.

Geretsried fekk bystatus i 1970.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Geretsried|Geretsried]]» frå ,  den 13. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Wolfratshausen

**Wolfratshausen** er ein by og ein kommune sør i forbundslandet Bayern i Tyskland, tilhøyrande
Landkreis Bad Tölz-Wolfratshausen. Kommunen er einast 9,13 km² vid og har 19&nbsp;500 ibuarar.

Byen ligg 576 meter over havet ved motorvegen A95, cirka 30 kilometer sør for München. Elvane Isar og Loisach renn gjennom Wolfratshausen og flyt saman like nord for byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wolfratshausen|Wolfratshausen]]» frå ,  den 13. september 2024.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Spratlyøyane

**Spratlyøyane** er ei øygruppe som omfattar kring 600 småøyar, korallrev og undervasskjer i Sør-Kina-havet. Berre om lag 18 av desse øyane er «tørre» ved høgvatn. 

## Territorialkrav i konflikt
Folkerepublikken Kina, Taiwan, Filippinane, Vietnam, Malaysia og Brunei har lagt fram krav om jurisdiksjon (overherredømme) over heile eller deler av Spratlyøyane.  Kina, Taiwan og Vietnam gjer krav på heile øygruppa, medan dei andre berre krev delar. Kina kallar øyane for **Nansha**, Vietnam **Truong Sa** og Filippinane **Kalayaan**. Alle statane, bortsett frå Brunei som berre har territoriale krav, kontrollerer ein eller fleire av øyane militært gjennom utplasserte garnisonar. Området er omdiskutert; det er altså ingen stat som har anerkjent jurisdiksjon over området. 

Folkerepublikken Kina reknar området som ein kommune i byprefekturet Sansha i Hainan.

## Øyar
Dei største øyane er:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Spratlyøyene|Spratlyøyene]]» frå ,  den 14. september 2024.*
Danilovgrad

**Danilovgrad** (kyrillisk Даниловград) er ein by og ein kommune i Montenegro. Han ligg i Sentralregionen mellom dei to største byane Podgorica og Nikšić. Ved folketeljinga i 2023 hadde kommunen 18&nbsp;617&nbsp;innbyggjarar.

## Busetnader
Dei største busetnadene i kommunen:

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Danilovgrad|Danilovgrad]]» frå  14. september 2024.* 

## Referansar
Golubovci

**Golubovci** (kyrillisk Голубовци) er ein distriktsby som er hovudsete i kommunen Zeta i Sentralregionen i Montenegro. Ved folketeljinga i 2011 hadde Golubovci 3&nbsp;110&nbsp;innbyggjarar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Golubovci|Golubovci]]» frå  14. september 2024.* 

## Referansar
Bijela i Herceg Novi

**Bijela** (kyrillisk Бијела) er ein distriktsby i kommunen Herceg Novi i Kystregionen i Montenegro. Ved folketeljinga i 2011 hadde Bijela 3&nbsp;691&nbsp;innbyggjarar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Bijela, Herceg Novi|Bijela, Herceg Novi]]» frå  14. september 2024.* 

## Referansar
Dei baltiske songfestivalane

**Dei baltiske songfestivalane** (estisk *laulupidu*, latvisk *dziesmu svētki*, litauisk *dainų šventė*) er musikkarrangement som finn stad i Estland, Latvia og Litauen. Festivalane blei førte opp på UNESCO si liste over viktig immateriell verdsarv i 2003.

## Historie

### Utspring
Den fyrste baltiske songfestivalen fann stad i Tartu i Estland i 1869. Latvia følgde etter i 1873 med *Den alminnelege latviske songfestivalen*. Litauen heldt sin fyrste nasjonale songfestival i 1924.

### Vekst og fall etter verdskrigane
Då dei baltiske statane blei frigjort frå Russland etter fyrste verdskrigen vann festivalane popularitet og status som uttrykk for den baltiske kulturen. I samtlege tre statar blei det arrangert songfestivalar av ulike slag. Etter andre verdskrigen blei landa innlemma i Sovjetunionen, og formålet til festivalane blei omgjorde til å tene den kommunistiske ideologien.

### Den syngande revolusjonen i 1987–1991

«Den syngande revolusjonen» er ei nemning for prosessen som førte til at dei tre baltiske statane lausreiv seg frå Sovjetunionen. Omgrepet blei skapt av den estiske kunstnaren og aktivisten . Omgrepet blei fyrste gong brukt i ein artikkel publisert etter den syngande massedemonstrasjonen på  frå 10. til 11. juni 1988.  var også del av den syngande revolusjonen. Den 23. august 1989 heldt anslagsvis 1–2 millionar menneske hender i ei kjede, som strekte seg langs heile Baltikum, frå Tallinn i nord til Vilnius i sør. Demonstrantane kravde offentleggjering av dei hemmelege delane av Molotov-Ribbentrop-pakta, som la desse tre statane til interesseområdet til Sovjetunionen.

### Dei enkelte landa
Dei baltiske songfestivalane blei per 2024 haldne kvart femte år. Den estiske songfestivalen *(üldlaulupidu)* blei arrangert i Tallinn, og skulle bli arrangert i 2025. Den litauiske songfestivalen blei arrangert i juni 2024, medan den latviske songfestivalen skal haldast i 2028. 

## Verdsarv
I 2003 blei dei baltiske songfestivalane førte opp på UNESCO si lioste over viktig immateriell verdsarv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:De baltiske sangfestivalene|De baltiske sangfestivalene]]» frå ,  den 14. september 2024.*
Seto leelo

**Seto leelo** er ein songtradisjon som blir boren av den finsk-ugriske folkegruppa . Songforma *leelo* er polyfon. Songen blir innleia av ein forsongar, som regel ei kvinne. Deretter blir strofa til forsongaren fleirstemt av ei større gruppe songarar, som vanlegvis også består av kvinner.

Tradisjonen er særleg sterk sør-aust i  i Estland og i det tilgrensande Petsjory-distriktet i Russland. I 2009 blei seto leelo ført opp på UNESCO si liste over viktig immateriell kulturarv.

Språket til setuane, setukesisk, kan bli forstått av estarar også ellers i landet. Setuane sjølv omtaler setukesisk som språk, medan andre kallar det for målføre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Seto leelo|Seto leelo]]» frå ,  den 14. september 2024.*
Cupfinalen i fotball 2000/Menn

**Cupfinalen i fotball 2000** var den 93. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball for menn. Odds Ballklubb frå Skien vart noregsmeister for tolvte gong, 69 år etter den forrige triumfen, då laget vann 2–1 over Viking Fotballklubb frå Stavanger. Finalekampen vart spelt 29. oktober 2000 på Ullevaal stadion i Oslo framfor 24&nbsp;864 tilskodarar. Frode Kvam frå Strindheim IL dømde kampen. 

### Kampen
Viking tok leiinga straks før pause, sidebacken Bjørn Dahl sleiva ballen inn ved stolperota. Odd utlikna då Viking-stopparen Hannu Tihinen beina ballen i eige nett i det 65. minutt. Ingen fleire mål kom i ordinær tid. Etter ein mållaus fyrste ekstraomgang, kom danske Christian Flindt-Bjerg innpå og vart matchvinnar med ei fin skåring då kampen var 106 minutt gammal.

### Laga
**Odd**-heltane omfatta Erik Holtan, Alexander Aas, Jan Frode Nornes, Bård Borgersen, Ronny Deila, Morten Fevang, Erik Pedersen, Sami Mahlio, Espen Hoff, Kim Larsen og Thomas Røed. Anders Rambekk kom i spel etter den ordinære pausen, ut gjekk Nornes. Sidan fekk Tor Gunnar Johnsen plassen til Hoff i det 75. minutt, og danske Christian Flindt-Bjerg spelte 2. ekstraomgang i staden for Fevang.

**Viking** valde å mønstre Lars Gaute Bø, Bjørn Dahl, Hannu Tihinen, Audun Helgason, Thomas Pereira, Morten Berre, Bjørn Berland, Bjarte Aarsheim, Erik Fuglestad, Erik Nevland, Ríkharður Daðason. Berland vart skadd og Gunnar Aase kom på bana i det 27. minutt, åtte før ekstraomgangane var over tok Jørgen Tengesdal plassen hans. Nevland steig av etter 74 minutt, Tom Sanne kom innpå.

## Kjelder
*Dagsavisen Arbeiderbladet 30. oktober 2000
Cupfinalen i fotball 1998/Menn

**Cupfinalen i fotball 1998** var den 93. finalen i rekka av norske meisterskap i fotball for menn. Stabæk Idrettsforening vart noregsmeister for fyrste gong då laget vann 3–1 over Rosenborg Ballklubb frå Trondheim. Finalekampen vart spelt 1. november 1998 på Ullevaal stadion i Oslo framfor 23&nbsp;251 tilskodarar. Rune Pedersen frå Sportsklubben Sprint-Jeløy dømde kampen. Det var fyrste gongen Stabæk IF spelte NM-finale i fotball. 

### Kampen
Islendingen Helgi Sigurdsson sende Stabæk i leiing i det 6. minutt. Sigurd Rushfeldt utlikna til 1–1 i det 65. minutt. Med uavgjort etter ordinær tid, måtte ekstraomgangar til for å kåre ein vinnar. Stabæk-innbytaren Thomas Finstad skåra etter 8 minutt i fyrste ekstraomgang, og førnemnde Helgi la på til sluttsiffera 3–1 heilt i byrjinga av andre ekstraomgang.

### Laga
Stabæk sitt historiske mannskap bestod av Frode Olsen, Inge Andre Olsen, John Arvid Skistad, André Flem, Christian Holter, Martin Andresen, Jesper Jansson, Tommy Svindal Larsen, Tommy Stenersen, Petter Belsvik, Helgi Sigurdsson. Thomas Finstad spelte ekstraomgangane i staden for Stenersen. Heilt på tampen av andre ekstraomgang entra Niclas Svensson og Andreas Hauger Ullevaal-matta.

Rosenborg-laget omfatta Jørn Jamtfall, Christer Basma, Bjørn Otto Bragstad, Erik Hoftun, André Bergdølmo, Roar Strand, Bent Skammelsrud, Runar Berg, Børge Hernes, Sigurd Rushfeldt, Jahn Ivar Jakobsen. Innbytarane [Tore André Dahlum]], Fredrik Winsnes og Jan Derek Sørensen kom etter tur i spel, ut gjekk Hernes (60.), Strand (82.) og Jakobsen (102.).

## Kjelder
**Sportsboken 98-99*. Chr. Schibsteds Forlag. 1998.
Resnik

**Resnik** (kyrillisk Ресник) er ein distriktsby i kommunen Bijelo Polje i Nordregionen i Montenegro. Ved folketeljinga i 2011 hadde Bijela 2&nbsp;967&nbsp;innbyggjarar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Resnik, Montenegro|Resnik, Montenegro]]» frå  15. september 2024.* 

;Referansar