open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hans Peter L'orange

**Hans Peter L'orange** () var ein norsk hærmann, fødd i Herøy på Sunnmøre.

Lorange vart premierløytnant i 1865. Etter han steig i gradane, underviste han i topografi og landmæling ved Krigsskolen i mange år. Han vart forfremja til oberst i 1891 og generalmajor i 1894, då han samstundes vart utnemnd til sjef for generalstaben. Frå 1897 til 1903 var han kommanderande general i Noreg, frå 1899 som generalløytnant. Saman med generalkrigskommissær Jens Bratlie var han leiande bak førearbeida for hærordninga av 1909. 

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957.
*Hans Peter L'orange i *Store norske leksikon*
Kari Brattset Dale

**Kari Skaar Brattset Dale** () er ein norsk handballspelar frå Varteig i Sarpsborg, som vann sølvmedalje med Noreg i Handball-VM 2017. Ho er linjespelar, sidan sommaren 2018 aktiv i Györ frå Ungarn. Kari Brattset Dale var i 2020 ein sentral spelar på det norske landslaget som vann EM-gull. Perioden 2016-24 deltok ho i 132 landskampar og skåra 345 mål.

### Klubbspel
Brattset Dale spelte 2007-11 på Sarpsborg IL, 2011-14 på Fredrikstad BK, 2014-16 på Glassverket IF og 2016-18 på IK Våg. Brattset Dale vart norsk seriemeister 2018 med Våg Vipers.

### Landslagsspel
Brattset fekk sin landslagdebut mot Romania 13. mars 2016. Ho fekk ikkje plass i troppa til Sommar-OL 2016. Sidan 2017 har ho vore med i alle meisterskapsturneringar til 2024, frårekna Handball-EM 2022 grunna barnefødsel. I denne perioden sanka ho VM-sølv 2017, EM-gull 2019, OL-bronse og VM-gull i 2021, VM-sølv i 2023 og olympisk gullmedalje i 2024. I Paris-OL 2024 vart ho elles kåra til turneringas beste linjespelar.

### Merittar landslag
*VM 2017: Sølvmedalje etter 21–23 mot Frankrike
*EM 2018: Nr 5 etter 38–29 mot Sverige
*VM 2019: Nr 4 etter 28–33 mot Russland
*EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
*OL i 2021: Bronsemedalje etter 36–19 mot Sverige
*VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike
*VM 2023: Sølvmedalje etter 28–31 mot Frankrike
*OL 2024: Gullmedalje etter 29–21 mot Frankrike
*EM 2024: Gullmedalje etter 31–23 mot Danmark

## Kjelder
* NIF-profil
Marit Røsberg Jacobsen

**Marit Røsberg Jacobsen** () er ein norsk handballspelar frå Narvik som vart europameister 2020, verdsmeister 2021 og olympisk meister 2024 med Noregs kvinnelandslag. Ho er høgre kantspelar, sidan sommaren 2018 aktiv i Esbjerg frå Danmark. Åra 2016-24 deltok Jacobsen i 113 landskampar og skåra 196 mål.

### Klubbspel
Jacobsen flytta til Trondheim, og spelte ein sesong på Charlottenlund SK. Deretter var ho Selbu-spelar i tre år, før ho i tida 2014-18 var aktiv i Byåsen Idrettslag.

### Landslagsspel
Jacobsen debuterte 1. juni 2016 i ein bortekamp mot Belarus. Åra 2017-21 var ho med på Noregs lag i alle meisterskapsturneringane. Ho fekk med seg ein sølvmedalje i VM 2017 og vann gull i EM 2020. Året 2021 vann ho OL-bronse og VM-gull. Korkje til EM 2022 eller VM 2023 fekk ho plass i Noregs tropp. Derimot deltok ho Sommar-OL 2024 i Paris, der det vart ein suveren siger over arrangørlandet i finalen. 

### Merittar landslag
*VM 2017: Sølvmedalje etter 21–23 mot Frankrike
*EM 2018: Nr 5 etter 38–29 mot Sverige
*VM 2019: Nr 4 etter 28–33 mot Russland
*EM 2020: Gullmedalje etter 22–20 mot Frankrike
*OL i 2021: Bronsemedalje etter 36–19 mot Sverige
*VM 2021: Gullmedalje etter 29–22 mot Frankrike
*OL 2024: Gullmedalje etter 29–21 mot Frankrike
*EM 2024: Gullmedalje etter 31–23 mot Danmark

## Kjelder
* NHF
Scarlet Rivera

**Scarlet Rivera** () er ein USA-amerikansk fiolinist. Ho er mest kjend for samarbeidet med Bob Dylan, særleg på albumet *[[Desire av Bob Dylan|Desire]]* og som ein del av Rolling Thunder Revue.

Dylan skal ha oppdaga Rivera før øvinga hans for Rolling Thunder Revue-turneen i 1975. Etter ei øving med ho, inviterte Dylan ho med på turneen. Rivera har sidan gjeve ut musikk på eiga hand, ofte innan forskjellige stilartar. Ho har òg spelt med Tracy Chapman, Indigo Girls, Kori Linae Carothers, Keb Mo og andre.  

## Diskografi
* *Scarlet Rivera* (Warner Bros., 1977)
* *Scarlet Fever* (Warner Bros., 1978)
* *Celtic Dreams* (Bci/Eclipse Music, 1998)
* *Celtic Myst* (Bci/Eclipse Music, 1998)
* *Behind the Crimson Veil* – Scarlet Rivera and Tommy Eyre (Bci/Eclipse Music, 1999)
* *Celtic Spirit* (Bci/Eclipse Music, 1998)
* *Classic Christmas* 
* *Voice of the Animals* (Scarlet Rivera, 2000)
* *Journey with an Angel* (Echo Sonic, 2003)
* *Magical Christmas* (Bci/Eclipse Music, 2004)
* *A New Map of the World* (DISCONFORME SPAIN, 2004) by Ritual (Uruguay)

### Med Bob Dylan
* *[[The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991|Bootleg Series, Vol. 1–3]]* (ca. 1975–1976) (Columbia)
* *[[The Bootleg Series Vol. 5: Bob Dylan Live 1975, The Rolling Thunder Revue]]* (1975) (Columbia)
* *[[Desire av Bob Dylan|Desire]]* (1975) (Columbia)
* *[[Hard Rain]]* (1976)

### Med Peter Maffay
* *[[Sonne in der Nacht]] - 1. Diese Sucht die Leben heißt* (LP, CD, video, DVD, 1984) (WEA Musik)

### Med Dee Dee Bridgewater
* *[[Just Family]]* (Elektra, 1977)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scarlet Rivera|Scarlet Rivera]]» frå ,  den 29. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Nettsida til Rivera
Howard Wyeth

**Howard Pyle Wyeth** (), òg kjend som **Howie Wyeth**, var ein USA-amerikansk trommeslagar og pianist. Wyeth er mest kjend for arbeidet med saksofonisten James Moody, rockabillysongaren Robert Gordon, gitaristen Link Wray, songaren Don Covay og visesongaren Christine Lavin. Han spelte òg trommer for Bob Dylan. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Howard Wyeth|Howard Wyeth]]» frå ,  den 29. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rob Stoner

**Robert David Rothstein** (), betre kjend som **Rob Stoner**, er ein USA-amerikansk multi-instrumentalist.

Stoner starta karrieren sin med forskjellige artistar i New York City, og spelte mellom anna på Don McLean-songen «American Pie». I 1973 byrja han ein solokarriere. I 1975 fekk han jobben som bandleiar og bassist i bandet til Bob Dylan, og spelte med Dylan på Rolling Thunder Revue-turneen. Han song og spelte på fleire Dylan-innspelingar. 

Etter Dylan spelte han med ei rekkje andre artistar som Chris Spedding, Link Wray, Robert Gordon, Chuck Berry og Joni Mitchell.

## Diskografi
*1980 – *Patriotic Duty* – MCA Records – (MCA-5118)
*1983 – *If You Want It Enough* – Sun Records – (Sun 1031)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rob Stoner|Rob Stoner]]» frå ,  den 29. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ronee Blakley

**Ronee Sue Blakley** () er ein USA-amerikansk skodespelar, visesongar, komponit, produsent og regissør. Ho er kanskje mest kjend som skodespelar. Den mest kjende rolla hennar var som den oppdikta countrystjerna Barbara Jean i Robert Altman-filmen *[[filmen Nashville|Nashville]]* frå 1975, som ho vann ein National Board of Review-pris for beste siderolle, og vart nominert til Oscarprisen. Ho hadde òg ei rolle i *[[A Nightmare on Elm Street]]* (1984).

I 1970-åra gav ho ut fleire album og song i lag med Linda Ronstadt, Bob Dylan, Leonard Cohen og Hoyt Axton.
 
## Verk

### Diskografi
**Ronee Blakley* (1972) – Elektra 
**Nashville* Soundtrack – MCA
**Welcome* (1975) – Warner Bros. 
**I Played It for You* (2007) – RBPI (CDBaby.com)
**Freespeak* (2008 – RBPI (CDBaby.com)
**Lightning Over Water* Soundtrack (2008) – RBPI (CDBaby.com)
**Ronee Blakley Live at the Mint* (2008)  – RBPI
**River Nile* (2009) - RBPI
**Grief Holes* (2009) - RB[O
**Live at the Bitter End* (2011) -RBPI
**Djerassi Collection* (2012) - RBPI

### Film
**Wilbur and the Baby Factory* (1970)
**[[filmen Nashville|Nashville]]* (1975) som Barbara Jean
**Mannikin* (1977, Short) som Simone Maglore
**Three Dangerous Ladies* (1977) som Simone (segmentet «The Mannikin»)
**[[The Private Files of J. Edgar Hoover]]* (1977) som Carrie DeWitt
**[[Renaldo and Clara]]* (1978) som Mrs. Dylan
**[[The Driver]]* (1978) som The Connection
**[[She Came to the Valley]]* (1979) som Willy Westall
**[[Good Luck, Miss Wyckoff]]* (1979) som Betsy
**[[The Baltimore Bullet]]* (1980) som Carolina Red
**[[Lightning Over Water]]* (1980, Documentary) som Herself
**[[A Nightmare on Elm Street]]* (1984) som Marge Thompson
**[[Cinématon]]* (1985)
**[[A Return to Salem's Lot]]* (1987) som Sally
**Student Confidential* (1987) som Jenny Selden
**[[filmen Someone to Love (1987)|Someone to Love]]* (1987) som Attendee
**Murder by Numbers* (1990) som Faith (siste filmrolle)

### Fjernsyn
**Desperate Women* (1978)
**Vega$* (1 episode, 1978) 
**Ladies in Waiting* (1979)
**The Love Boat* (1 episode, 1979) : Doc's Ex' Change/Gift, The/Making the Grade (1979)
**Beyond Westworld* (1 episode, 1980) : Sound of Terror (1980)
**The Oklahoma City Dolls* (1981)
**Highway to Heaven*  (1 episode, 1984) : Song of the Wild West (1984)
**Trapper John, M.D.* (1 episode, 1985) : So Little, Gone (1985)
**Tales from the Darkside* (1 episode, 1985) : The False Prophet (1985)
**[[ABC Afterschool Special]]* Sherman (1 episode, 1987) : Divorced Kids' Blues (1987)
**Hotel* (1 episode, 1988) : Double Take (1988) TV episode

### Komponist
**Welcome Home, Soldier Boys* (1972)
**Nashville* (1975)
**Lightning Over Water* (1980)
**Docu Drama* (1984)

### Filmmusikk
**Nashville* (1975) 
**Renaldo and Clara* (1978) 

### Regissør og produsent
**Docu Drama* (1984)
**Of One Blood* (2012)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ronee Blakley|Ronee Blakley]]» frå ,  den 29. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*Offisiell nettstad
Steven Soles

**Steven Soles** er ein amerikansk visesongar, plateprodusent og gitarist.

Han var òg kjend som **J. Steven Soles** og vart spurt av Bob Dylan om han ville bli med på Rolling Thunder Revue-turneen i 1975-1976. Han deltok òg på Dylan-albuma *[[Desire av Bob Dylan|Desire]]* og *[[Street-Legal]]* og den påfølgjande turneen, inkludert konsertalbumet *[[Bob Dylan at Budokan]]*. Då turneen var over skia Soles og to andre medlemmar frå bandet til Dylan, T-Bone Burnett og David Mansfield, bandet The Alpha Band.

Steven Soles har sidan gjeve ut to soloalbum, *The Promise* i 1980 og *Walk By Love* i 1982. 

Soles arbeidde òg sidan med Dylan, Burnett, The Washington Squares, Bob Neuwirth, Steve Poltz, Peter Case, Elvis Costello, Roger McGuinn, Don McLean, The Monkees, The 77s, Olivia Newton-John, Roy Orbison, Tonio K, Victoria Williams, Steve Scott og andre. Han spelte på den fjernsynssendte konserten *[[Roy Orbison and Friends, A Black and White Night]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steven Soles|Steven Soles]]» frå ,  den 29. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Andrzej Gmitruk

**Andrzej Gmitruk** () var ein polsk boksetrenar og boksepromotor. 
## Biografi
Gmitruk byrja som juniortrenar i 1975. To år seinare tek han over bokseklubben Legia Warszawa som vann det polske lagmeisterskapet i boksing fem gonger. Han trena to av bronsemedaljevinnarane i OL 1980 i Moskva, Kazimierz Szczerba og Krzysztof Kosedowski. I 1981 og 1983 vart Gmitruk kåra til årets boksetrenar av avisa *BOKS.* I 1983 overtok han som trenar for det polske landslaget. Under ALTE i 1988 i Seoul vann fire av bokserne han trena bronsemedaljar: Andrzej Gołota, Henryk Petrich, Jan Dydak og Janusz Zarenkiewicz. I åra 1988–1998 jobba han i Noreg som boksetrenar og sportssjef i Norges Bokseforbund. Han trena Ole Klemetsen til OL i 1992 og Jørn Johnson til OL i 1996. Etter 1998 var Gmitruk trenar og promotor for profesjonelle boksarar. 2012–2018 var han ekspertkommentator for boksing ved Polsat Sport.

Under valet i 2018 stilte Gmitruk som kandidat for partiet Lov og rettferd på regionalt nivå, utan å veljast inn.

Gmitruk omkom heime i Hipolitów i Masoviske voivodskap den 20. november 2018. Måndag 19. november hadde han tent eit lys på terrassen til minne om den avlidne sonen sin. Om natta byrja det å brenna ute på terrassen. Under forsøk på å slokke brannen døydde Gmitruk. Dødsårsaka var akutt sirkulasjons- og respirasjonssvikt. Andrzej Gmitruk vart 67 år gammal. Han etterlét seg kona Agnieszka og ei fem år gammal dotter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andrzej Gmitruk|Andrzej Gmitruk]]» frå ,  den 30. november 2018.*
Masterpieces av Bob Dylan

***Masterpieces*** er eit samlealbum av Bob Dylan, utgjeve 12. mars 1978 på CBS. Det var eit tredobbelt album som kom ut i Japan, Australia og New Zealand i høve turneen hans i 1978. Albumet inneheld stort sett dei mest kjende songane hans gjennom heile karrieren fram til då, i tillegg til eit spor som ikkje var gjeve ut før, ein unik versjon av «Mixed-Up Confusion» frå 1962. Det inneheld òg konsertopptak av «Just Like Tom Thumb's Blues» from Dylan verdsturneen hans i 1966, som først kom ut som B-side til «I Want You» i 1966. *Masterpieces* kom ut på CD i 1991 på Columbia, men er i dag ute av opplag. 

## Innhald
Alle songane er skrivne av Bob Dylan, utanom der andre er nemnde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Masterpieces (Bob Dylan album)|Masterpieces (Bob Dylan album)]]» frå ,  den 30. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Changing of the Guards

«**Changing of the Guards**» er ein song skriven av Bob Dylan, gjeven ut i 1978 på singel og som opningssporet på *[[Street-Legal]]*. Singelen selde dårleg og han nådde ikkje topp 100 i USA. Songen er likevel sidan blitt gjeven ut på fleire samlealbum: *[[Bob Dylan's Greatest Hits Volume 3]]* i 1994 og luksusutgåva av *[[Dylan (2007)|Dylan]]* i 2007.

Ein litt lengre miks av «Changing of the Guards», inkludert ein lengre uttoning, kom ut på utgåver av *Street-Legal* i 1999 og 2003.

Musikalsk er «Changing of the Guards», som mykje av *Street-Legal*, ei ny musikalsk retning for Dylan med kvinnelege korsongarar og ein markant saksofon mellom versa. 

Dylan framførte berre «Changing of the Guards» på den påfølgjande turneen i 1978, ofte som siste song og han vart spelt langt kjappare enn albumversjonen. Songen var derimot ikkje med på konsertalbumet etter turneen, *[[Bob Dylan at Budokan]]*.

## Andre versjonar
«Changing of the Guards» er blitt spelt av:
*Frank Black: *[[All My Ghosts]]* (1998)
*Juice Leskinen: «Vahdinvaihto» single (1999)
*Chris Whitley & Jeff Lang:  *[[Dislocation Blues]]* (2006)
*Patti Smith: *[[Twelve av Patti Smith|Twelve]]* (2007)
*The Gaslight Anthem: *[[Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan]]* (2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Changing of the Guards|Changing of the Guards]]» frå ,  den 30. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Teksten
Baby, Stop Crying

«**Baby, Stop Crying**» er ein song skriven av Bob Dylan. Han kom ut sommaren 1978 på singel og i ein lengre versjon på albumet *[[Street Legal]]*. Han vart framført på den påfølgjande verdsturneen i 1978. Songen nådde 13. plassen i Storbritannia og nådde topp 10 mange stader i Europa, men kom ikkje inn på singellista i USA. 

Som mange av songane på *Street Legal* vert «Baby, Stop Crying» framført med saksofon og ein trio kvinnelege korsongarar. 

## Andre versjonar
*Terrance Simien: *Jam the Jazzfest* (1998)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baby, Stop Crying|Baby, Stop Crying]]» frå ,  den 30. november 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Tekst
Eivind Berggrav

**Eivind Berggrav** ( var ein norsk biskop og kyrkjeleiar fødd i Stavanger.
Han var far til seinare departementsråd ved Statsministerens kontor Dag Berggrav. Eivind Berggrav var gift med Kathrine Seip, syster til Didrik Arup Seip og Hans Seip.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eivind Berggrav|Eivind Berggrav]]» frå ,  den 13. desember 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Biografi ved NRK
* Artikkel i Store norske leksikon
David Mansfield

**David Mansfield** () er ein USA-amerikansk musikar og komponist. 

Bob Dylan bad Mansfield om å bli med på turneen hans i 1975, Rolling Thunder Revue-turneen, og han vart verande i bandet til Dylan til verdsturneen i 1978 var over. 

Etter Revue-turneen var over i 1976 slo Mansfield og to andre medlemmar i bandet til Dylan, T-Bone Burnett og Steven Soles, seg saman og danna The Alpha Band. Bandet gav ut tre album, *The Alpha Band* i 1977, *Spark in the Dark* i 1977 og *The Statue Makers of Hollywood* i 1978. 

Etter The Alpha Band vart oppløyst fortsette Mansfield å arbeide for artistar som Dylan, Burnett, Johnny Cash, Nanci Griffith, Roger McGuinn, Sam Phillips, Mark Heard, The Roches, Edie Brickell, Spinal Tap, Lucinda Williams, Dwight Yoakam, Victoria Williams, Loudon Wainwright III, Willie Nile, Chris Hillman, Herb Pedersen og andre.

Mansfield har komponert musikk for mange filmar og byrja i 1980 med filmen *[[filmen Heaven's Gate|Heaven's Gate]]*.

## Filmar
*1980	*[[filmen Heaven's Gate|Heaven's Gate]]*
*1985	*[[filmen Year of the Dragon|Year of the Dragon]]*
*1986	*[[Club Paradise]]*
*1987	*[[filmen The Sicilian|The Sicilian]]*
*1989	*[[Miss Firecracker]]*
*1990	*[[Desperate Hours]]*
*1991	*[[Late for Dinner]]*
*1993	*[[The Ballad of Little Jo]]*
*1993   *[[Me and Veronica]]*
*1994   **
*1996   *[[Deep Crimson]]*
*1997   *[[filmen Floating|Floating]]*
*1997   *[[Road Ends]]*
*1997	*[[The Apostle]]*
*1998   *[[El evangelio de las maravillas]]*
*1998	*[[Dark Harbor]]*
*1999	*[[filmen Tumbleweeds (1999)|Tumbleweeds]]*
*1999   *[[filmen No One Writes to the Colonel|No One Writes to the Colonel]]*
*2000   *[[filmen Such Is Life (2000)|Such Is Life]]*
*2000   *[[filmen Ropewalk|Ropewalk]]*
*2000	*[[A Good Baby]]*
*2000	*[[Songcatcher]]*
*2002	*[[filmen Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood|Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood]]*
*2003   *[[Flora's Garment Bursting Into Bloom]]*
*2005	*[[filmen Transamerica|Transamerica]]*
*2006	*[[Stephanie Daley]]*
*2006	*[[filmen Diggers (2006)|Diggers]]*
*2006   *[[El carnaval de Sodoma]]*
*2007	*[[Then She Found Me]]*
*2008	*[[filmen The Guitar|The Guitar]]*
*2011	*[[filmen Certainty|Certainty]]*
*2011   *[[The Reasons of the Heart]]*
*2013	*[[The Last Keepers]]*
*2016   *[[filmen Sophie and the Rising Sun|Sophie and the Rising Sun]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:David Mansfield|David Mansfield]]» frå ,  den 30. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*
Alan Pasqua

**Alan Pasqua** () er ein USA-amerikansk jazzpianist, lærar og komponist. Han var med å komponere kjenningsmelodien til *[[CBS Evening News]]*. Han har òg hatt ein lang karriere i pop og rock, mellom anna som medlem, klaverspelar og låtskrivar i hardrockbandet Giant i 1980-åra. Han studerte ved Indiana University og New England Conservatory of Music. Albumet hans *Standards* med trommeslagaren Peter Erskine vart nominert til ein Grammypris. Som studiomusikar har han turnert og spelt inn musikk med Bob Dylan, Cher, Michael Bublé, Eddie Money, Allan Holdsworth, Joe Walsh, Pat Benatar, Rick Springfield, Juice Newton, Prism og Santana.

## Diskografi
* *Milagro* (Postcards, 1994)
* *Dedications* (Postcards, 1995)
* *Lee Ritenour – Alive in L.A.* (GRP, 1997)
* *Russian Peasant* (Blue Forest, 2000)
* *The Music of Eric Von Essen, Vol. 1* (Cryptogramophone, 2000)
* *The Music of Eric von Essen, Vol. 2* (Cryptogramophone, 2001)
* *Latin Jazz* (Yamaha Artists, 2001)
* *Body & Soul* (Video Arts, 2004)
* *My New Old Friend* (Cryptogramophone, 2005)
* *Solo* (Alan Pasqua, 2007)
* *Standards* (Fuzzy, 2007)
* *The Anti-Social Club* (Cryptogramophone, 2007)
* *Blues for Tony* (Moonjune, 2010)
* *Twin Bill: Two Piano Music of Bill Evans* (BFM Jazz, 2011)
* *The Interlochen Concert* (Fuzzy, 2016)

### Som leiar
**Med [[Peter Erskine]], [[Bob Mintzer]], [[Darek Oleszkiewicz]]**
**Standards 2: Movie Music* (Fuzzy Music, 2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alan Pasqua|Alan Pasqua]]» frå ,  den 30. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*
Billy Cross

**Billy Cross** () er ein USA-amerikansk gitarist, songar og produsent. Han har budd i Danmark sidan 1980. Han har vore ein del av dei danske musikkgruppene Delta Cross Band, Cross-Schack-Ostermann og Everybody's Talking.

Som studiomusikar har han spelt med Jobriath, Bob Dylan og Meat Loaf, Robert Gordon og Link Wray.

Som produsent har han arbeidd med artistar som Anne Dorte Michelsen, C.V. Jørgensen, Björn Afzelius, Allan Olsen, Henning Stærk, Søs Fenger, Henrik Strube, Jørn Hoel, Pretty Maids, Johnny Madsen, Lars Lilholt og det danske bandet Dalton. 

## Bibliografi
* *Mit amerikanske køkken*, kokebok (2001)
* *Så langt så godt – et liv med rock*, memoarar (2010)

## Diskografi

### Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Billy Cross|Billy Cross]]» frå ,  den 30. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Carolyn Dennis

**Carolyn Dennis** (), stundom kalla **Carol Dennis** eller **Carol Dennis-Dylan**, er ein USA-amerikansk songar og skodespelar, mest kjend for arbeidet sitt med og ekteskapet med Bob Dylan.

Dennis har òg sunge for Wonderlove, The Carpenters, Kenny Loggins, Bruce Springsteen, og Michael Jackson på **. 

Dennis og Dylan fekk eit barn, Desiree Gabrielle Dennis-Dylan, fødd 31. januar 1986. Dei gifta seg i juni 1986 og skilde seg i oktober 1992. Heile ekteskapet og barnet deira var fullstendig ukjend for både fansen til Dylan og media fram til boka *Down the Highway: The Life of Bob Dylan* av Howard Sounes. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carolyn Dennis|Carolyn Dennis]]» frå ,  den 30. november 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
NM i alpine greiner 1970

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1970** vart avvikla på Oppdal dagane 6.-8. mars 1970. 

## Menn
### Slalåm





### Storslalåm





### Utfor





### Kombinasjon





## Kvinner
### Slalåm





### Storslalåm





### Utfor





### Kombinasjon





## Kjelder
*Sportsboken 1970*. Norsk kunstforlag. Oslo 1970.
Maurice Manificat

**Maurice Manificat** () er ein fransk langrennar frå Sallanches i Frankrike som vann sølvmedaljen på 15 km under Ski-VM 2015. Elles har han sikra seg tre bronsemedaljar i 4 x 10 km stafett og ein bronsemedalje i sprintstafett, høvesvis i OL 2014, VM 2015 og OL 2018 .

### Aktiv
Manificat tok steget opp i verdseliten då han vart tredjemann i 15 km fristil ved eit verdscuprenn i Davos 12. desember 2009. Under dei olympiske leikane 2010 i Vancouver kom han på sjetteplass i same øvinga. Den 6. mars 2010 gjekk Manificat inn til siger på tremila i Lahti, hans fyrste triumf i eit verdscuprenn. Vel to veker etter, vann han ein 15 km lang etappe i verdscupen i Falun. Både i 2011- og 2012-sesongen kleiv Manificat på sigerspallen etter fleire verdscuprenn, utan å kome til topps på pallen. Det gjorde han derimot 16. desember 2012, då han vann 30 km i Canmore. Temmeleg nøyaktig eitt år seinare, den 14. desember 2012, sigra han også på ei tremil i fristil i Davos.

Ved Vinter-OL 2014 i Sotsji gjekk Manificat den andre etappen for det franske laget som tok bronse på 4 x 10 km stafett. Under verdsmeisterskapen 2015 i Falun vann Manificat sølvmedaljen i 15 km fristil, einast Johan Olsson frå arrangørlandet Sverige gjekk fortare. I same meisterskapen kopierte Manificat og lagkameratane OL-prestasjonen i 4 x 10 km stafett og vann ein ny bronsemedalje. Gjennom 2016-sesongen sanka Manificat heile seks pallplassringar. Han vann då 15 km fristil i tsjekkiske Nové Město na Moravě i slutten av januar månad, og var best i ein 15 km lang etappe i verdscupen i Canmore i midten av mars. Tidleg i januar 2017 fekk han bestetid på den 9 km lange avslutingsetappen i Tour de ski.

Den 11. november 2017 var Manificat bestemann i ein 15 km lang verdscup-etappe i finske Ruka. Ein månad seinare, 10. desember 2017, vann han 15 km fristil i Davos, hans hittil siste triumf i eit verdscuprenn. Under dei olympiske vinterleikane i Pyeongchang i 2018 vann Manificat to bronsemedaljar, fyrst i 4 x 10 km stafett og så i lagsprint i fristil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maurice Manificat|Maurice Manificat]]» frå ,  den 1. desember 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Ski-NM 1999

**Noregsmeisterskapen på ski 1999** i nordiske greiner vart avvikla i tida frå 12. januar til 28. mars 1999. Meisterskapen omfatta 15 tevlingar, 10 for menn og 5 for kvinner. Den tok til med hopprenn på Raufoss, deretter med langrennsøvingar på Skrautvål, begge stadene i Oppland. Sidan heldt meisterskapen fram med kombinert på Raufoss, og så skihopping i stor bakke på Rena i Hedmark. I slutten av mars månad var vart noregsmeisterskapen avslutta med dei lengste, attståande langrennsøvingane i Høylandet i Nord-Trøndelag, og med krinstevlinga i kombinert i Rana i Nordland.

## Langrenn menn
### 10 km klassisk



Stad: Skrautvål

### 15 km jaktstart



Stad: Skrautvål

### 30 km fristil



Stad: Skrautvål

### 50 km klassisk



Dato: 26. mars
Stad: Høylandet

### 3 x 10 km stafett



Stad: Skrautvål

## Kvinner
### 5 km klassisk stil



Stad: Skrautvål

### 10 km jaktstart



Stad: Skrautvål

### 15 km fristil



Stad: Skrautvål

### 30 km klassisk



Dato: 26. mars
Stad: Høylandet

### 3 x 5 km stafett



Stad: Skrautvål

## Kombinert



Dato: 12./13. februar
Stad: Raufoss

### Krinstevling



Dato: 28. mars
Stad: Rana

## Hopprenn
### Normalbakke



Dato: 13. januar
Stad: Lønnbergbakken på Raufoss

### Storbakke



Dato: 14. februar
Stad: Rena

### Krinstevling



Dato: 13. januar
Stad: Lønnbergbakken på Raufoss

## Kjelder
**Sportsboken 1999*. Chr. Schibsteds Forlag. 1999.
Eting

**Eting** er inntaket av føde, særleg for å gje ein heterotrof organisme energi for å kunne leve, og for at han kan vekse. Dyr og andre heterotrofe individ må ete for å overleve. Kjøtetande et andre dyr, planteetande et planter og altetande et ei blanding av både plante- og dyremateriale. Sopp fortærer organisk materiale på utsida av lekamane deira, i motsetnad til dyr som meltar maten sin på innsida av kroppen. 

For mennesket er eting ein del av dagleglivet. Nokre individ ønskjer å avgrense næringsinntaket sitt, noko som kan vere resultat av val av livsstil, på grunn av knappe ressursar eller som del av ein diett eller religiøs faste.

## Kjelder
*
Gotta Serve Somebody

«**Gotta Serve Somebody**» er ein song av Bob Dylan frå studioalbumet *[[Slow Train Coming]]* i 1979. Han vann Grammyprisen for beste rockesong av ein mann i 1979. 

## Bakgrunn
Songen vart spelt inn i mai det året i Muscle Shoals Sound Studios i Sheffield i Alabama. B-sida til singelen var «Trouble in Mind», ein song Dylan spelte inn for albumet, men som aldri kom med på den endelege utgåva.

## Mottaking

Sidan dette var den første utgjevinga til Dylan i «gospelperioden» hans vart «Gotta Serve Somebody» møtt med delt kritikk. John Lennon kritiserte songen og gav ut ein parodi kalla «Serve Yourself». Uansett van singelen Grammyprisen for beste rockesong av ein mann i 1979. Dette er den siste hitten Dylan fekk på Hot 100 i USA då han nådde 24. plassen og låg på lista i 12 veker. I 2016 rangerte *[[Rolling Stone]]* songen på 43. plassen på lista si over dei 100 beste Bob Dylan-songane. 

## Andre versjonar
Songen er blitt spelt inn av Mavis Staples, Etta James, Willie Nelson, Nichole Nordeman, Booker T. & the M.G.'s og forskjellige bluesartistar som Tommy Castro.

## I popkulturen
Songen var med i filmen *[[The Ultimate Gift]]*, i ein episode av *[[The Sopranos]]*, og i ein episode av serien *[[TV-serien Billions|Billions]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gotta Serve Somebody|Gotta Serve Somebody]]» frå ,  den 1. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jogging

**Jogging** er ei form for mosjon der ein spring i eit roleg tempo. Meininga er å kome i betre fysisk form, med mindre tyngsel på kroppen enn ved raskt laup men samstundes meir enn ved å spasere.

Jogging kan gjerast over lengre distansar og er ei form for aerob uthaldstrening. I Noreg vart jogging populært i 1970-åra og ein byrja å arrangere mosjonsløp for deltakarar på ulike nivå og aldrar.

## Kjelder
* 
*
Precious Angel

**«Precious Angel»** er ein song skriven av Bob Dylan og ført gjeven ut på albumet hans *[[Slow Train Coming]]* i 1979. Han kom ut på singel i Nederland. 

«Precious Angel» er ein religiøs kjærleikssong.  Under ein konsert i Seattle den 14. januar 1980 hevda Dylan at songen var til kvinna som førte han til kristendomen. Teksten inneheld mange referansar til Bibelen. Temaet i songen verkar å vere henta frå Paulus’ andre brev til korintarane 4:4 til 4:6, der lyset frå Kristus vert sett opp som ein motsats til mørkret til dei som vert ført bak lyset av djevelen.

Musikalsk har «Precious Angel» ein lett reggaestil. Forfattarane Oliver Keys og John Nogowski har særleg trekt fram gitarspelinga til Mark Knopfler på songen.  Musikkritikaren Michael Gray reknar songen som ein av dei beste på *Slow Train Coming*.

«Precious Angel» fint på ei rekkje samlealbum av Bob Dylan, inkludert *[[Dylan (2007)|Dylan]]* og *Playlist: The Very Best of Bob Dylan '70s*. Songen vart spelt på dei fleste konsertane til Dylan i 1979 og 1980, men er ikkje spelt sidan den gongen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Precious Angel|Precious Angel]]» frå ,  den 1. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Trott

**Trott** eller **uthald** er evna til ein organisme å halde iherdig og lenge på med eit arbeid.

## Kjelder
*
Slow Train

**«Slow Train»** er ein song skriven av Bob Dylan som først kom ut i 1979 på albumet hans *[[Slow Train Coming]]*. I USA vart songen gjeven ut som den andre singelen til «Gotta Serve Somebody.» Han vart òg gjeven ut som den første songen frå konsertalbumet til Dylan og Grateful Dead i 1989, *[[Dylan & the Dead]]*. Musikkritikarern Paul Williams har kalla han «den einaste songen [på *Slow Train Coming*] som kan lyttast til om att og om att.»  *[[Rolling Stone]]*-skribenten Jann Wenner kalla han «ikkje noko anna enn den mest modne og inngåande songen til Dylan om Amerika.»

## Låtskriving og innspeling
«Slow Train» oppstod tidlegare enn dei fleste andre songane på *Slow Train Coming*. Han byrja som ein instrumental som Dylan brukte å varme opp med på turneen sin seint i 1978. Ei innspeling av songen med noko tekst finst frå ein lydsjekk den 2. desember 1978 i Nashville, men berre refrenget og eit par linjer frå versa kom med på den endelege innspelinga. Ein studiodemo vart spelt inn i april 1979 og albumversjonen vart spelt inn 3. mai 1979 i Muscle Shoals Sound Studio i Sheffield i Alabama. Dylan hadde tidlegare nytta eit heilag, langsamt tog som symbol i notata i plateomslaget til *[[Highway 61 Revisited]]* i 1965.

## Konsertframføringar
«Slow Train» vart spelt på turneane til Dylan i 1979 og 1980. og igjen i 1987 på turneen hans med Grateful Dead.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slow Train (Bob Dylan song)|Slow Train (Bob Dylan song)]]» frå ,  den 2. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Muscle Shoals Sound Studio

**Muscle Shoals Sound Studio** i 3614 Jackson Highway i Sheffield i Alabama vart skipa i 1969 av fire studiomusikarar kalla The Muscle Shoals Rhythm Section (med kallenamnet The Swampers) som hadde slutta i studiobandet til Rick Hall frå det nærliggande FAME Studios i Muscle Shoals for å skipe sitt eige platestudio. Desse fire var Barry Beckett (klaverinstrument), Roger Hawkins (trommer), Jimmy Johnson (gitar) og David Hood (bass). Gruppa la ned studioet i Jackson Highway i 1979 og flytta det til 1000 Alabama Avenue. Det gamle studioet har sidan stått i National Register of Historic Places sidan juni 2006. Det vart delvis restaurert tidleg i 2000-åra og vart seld til Muscle Shoals Music Foundation i 2013. Denne gruppa restaurerte bygget fullstendig og opna det på ny i januar 2017. Studioet i Alabama Avenue vart lagt ned i 2005 då det vart seld til eit plateselskap.

Artistar som har spelt inn musikk i Muscle Shoals Sound Studio er mellom andre The Rolling Stones, Aretha Franklin, Wilson Pickett, Willie Nelson, Lynyrd Skynyrd, Joe Cocker, Levon Helm, Paul Simon, Bob Seger, Rod Stewart, Tamiko Jones og Cat Stevens. Det sjette albumet til Cher vart kalla *[[3614 Jackson Highway]]* (1969) og vart det uformelle namnet på studioet i 1969. 

## Utvalde innspelingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Muscle Shoals Sound Studio|Muscle Shoals Sound Studio]]» frå ,  den 2. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kommandør T. I. Øgrims plass

**Kommandør T.I. Øgrims plass** er ein plass ved Bernhard Getz' gate i sentrum av Oslo, i kvartalet mellom St. Olavs gate og Keysers gate. Mellom plassen og Akersgata er det ein fotgjengarpassasje med portal gjennom Akersgata 73. Plassen ligg i bydel St. Hanshaugen.

Ved plassen held ei rekkje kyrkjelege, frikyrkjelege og kristne organisasjonar til. Dei vestlege bygningane har adresse Bernhard Getz' gate 3 og har Det Norske Bibelselskap og Kirkens Nødhjelp som eigarar. Blant leigetakarar i garden finst òg organisasjonen Wycliffe, Verbum Forlag, Bevegelsen Korsvei og misjonsorganisasjonen Areopagos sitt hovudkontor i Noreg. Kyrkjelyden til Treeiningskyrkja i Oslo har kontor i 8. etasje av bygningen.

Austom T. I. Øgrims plass ligg òg bygget til Frelsesarmeen med adresse(r) (Akersgata 73/Kommandør T. I. Øgrims plass 4), der m.a. hovudkvarteret og Tempelet korps held til. Ved inngangen til bygningen til bibelselskapet i Bernhard Getz' gate 3 står òg ei byste av biskop Eivind Berggrav, som var formann for Det Norske Bibelselskap i 17 år (1938–55).

Plassen vart oppkalla i 1981 etter Tobias Immanuel Ögrim,som var  kommandør og leiar for Frelsesarmeen i Noreg 1945-1948.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kommandør T. I. Øgrims plass|Kommandør T. I. Øgrims plass]]» frå ,  den 2. desember 2018.*  
 
## Litteratur

*  

## Bakgrunnsstoff

*
Kåre Martinsen

**Kåre Willy Armand Martinsen** () var ein norsk målar frå Oslo.

Martinsen utdanna seg 1928-30 til reklamemålar ved Statens handverks- og kunstindustriskule i Oslo. Tida 1935-39 studerte han ved Statens kunstakademi i Oslo, der han vart mykje påverka av den danske målaren Georg Jacobsen og hans krav om strikte, formelle komposisjonar. Etter studieturar i Frankrike og Italia let Martinsen seg inspirere av den impresjonistiske målarstilen, særleg arbeid av Pierre Bonnard. Måleria til Martinsen utmerker seg ved «ein djup og glødande koloritt». Hans «tidligste arbeider har en noe tung koloritt, men han arbeidet seg etter hvert fram til en lysere, kontrastrik fargeskala». Martinsen måla både figur- og landskapsbilete. Måleriet «Landskap» frå 1949 finst i Nasjonalgalleriet i Oslo.

## Kjelder
*Norsk kunstnerleksikon
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958.
Distriktet Hollabrunn

**Distriktet Hollabrunn** er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 1011 km², med 50&nbsp;000 ibuarar (2018). Byen Hollabrunn er administrasjonssenter for distriktet. I nord grensar distriktet mot Morava i Tsjekkia.

## Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 24 kommunar, av dei 6 bykommunar og 15 såkalla 'Marktgemeide'.

* Alberndorf im Pulkautal
* Göllersdorf
* Grabern
* Guntersdorf
* Hadres
* Hardegg
* Haugsdorf
* Heldenberg
* Hohenwarth-Mühlbach am Manhartsberg
* Hollabrunn
* Mailberg
* Maissau
* Nappersdorf-Kammersdorf
* Pernersdorf
* Pulkau
* Ravelsbach
* Retz
* Retzbach
* Schrattenthal
* Seefeld-Kadolz
* Sitzendorf an der Schmida
* Wullersdorf
* Zellerndorf
* Ziersdorf

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bezirk Hollabrunn|Bezirk Hollabrunn]]» frå ,  den 2. desember 2018.*
Logistikk

**Logistikk** er kunnskapen om å planleggja, administrera og organisera vare- og informasjonsstraum i næringslivet eller militæret. Det handlar om å oppnå høgast mogleg effektivitet gjennom god service og låge omkostninger. Einkvan som arbeider med logistikk kan kallast *logistiker*. Omgrepet «logistikk» har etter kvart glide inn i daglegtale til òg å gjelda planlegging og organisering av private aktivitetar.

## Logistikkutdanning
I dag vert det undervist i logistikk både på vidaregåande skule og høgskular. 

På vidaregåande skule-nivå kan ein utdanna seg til logistikkoperatør (lagerarbeid) og jobbar då med transport av varer. Dette inneber blant anna sikring av last, planlegging, lagring, produksjon og klargjøring for sending av gods.

Høgskulen i Molde, vitskapleg høgskule i logistikk, er nasjonalt knutepunkt for forsking og utdanning innanfor logistikk, Supply Chain Management og transportøkonomi. Høgskulen er den einaste utdanningsinstitusjonen i Noreg som tildeler doktorgrad i logistikk. Handelshøyskolen BI har eit eige institutt for strategi og logistikk. Det er fleire andre høgskular som tilbyr årsstudium og bachelor knytte til logistikk.

Kühne Logistics University i Hamburg (Tyskland) er det einaste universitetet i verda med hovudfokus på forsking og undervising i Supply Chain Management og logistikk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Logistikk|Logistikk]]» frå ,  den 20. september 2018.*
Lars Velsand

**Lars Velsand** () er ein norsk gardbrukar og politikar frå Gran i Oppland. Han representerte Oppland og Senterpartiet på Stortinget i tida 1981-89. 

Velsand studerte til sivilagronom ved Norges Landbrukshøgskule, uteksaminert i 1967. Deretter arbeidde han ved Norges Kjøtt- og Fleskesentral i tre år, 1967-70. Frå 1970 var han gardbrukar på Skirstad i Gran kommune.

Hausten 1981 vart Velsand vald til stortingsrepresentant frå Oppland og for Senterpartiet. Fram til 15. april 1983 var han medlem i Justiskomiteen, deretter var han nestformann i Kommunal- og miljøvernkomiteen til tingperioden var over. Etter attval hausten 1985 var han sekretær i Kommunal- og miljøvernkomiteen dei tre fyrste sesjonane, den siste sesjonen, 1988-89, var han medlem i Finanskomiteen. Han var elles sentralstyremedlem i Senterpartiet frå 1983 til-87. 

Etter han var ferdig på Stortinget, fekk Velsand nye offentlege verv, og han engasjerte seg i politikken. Mellom anna var han leiar 1994-96 for Nei til EU i Oppland fylke og nestleiar 1988-99 i Nei til EU. Av offentlege oppnemningar kan nemnast medlem 1992-93 i Overføringsutvalet, 1994-2001 i Kringkastingsrådet, styremedlem 1995-2000 i Noregs Bank og styremedlem 1998-2000 i Norsk Rikskringkasting.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Man Gave Names to All the Animals

**«Man Gave Names to All the Animals»** er ein song skriven av Bob Dylan som kom ut på albumet *[[Slow Train Coming]]* i 1979 og som singel i somme land i Europa. Han kom òg ut som ein promosingel i USA. Singelen vart ein hit i Frankrike og Belgia. Songen er stundom omtalt som ein av dei verste Dylan skreiv. Ei lesarundersøking i *[[Rolling Stone]]* i 2013 rangerte «Man Gave Names to All the Animals» som den fjerde verste Bob Dylan-songen, bak hitsingelen frå *Slow Train Coming*, «Gotta Serve Somebody» på andreplassen.

Dylan spelte ofte «Man Gave Names to All the Animals» på konsertane sine mellom 1979 og 1981, og igjen på den europeiske turneen i 1987. 

«Man Gave Names to All the Animals» er blitt spelt av mange andre artistar, som Townes Van Zandt, som spelte inn songen i 1993 på albumet hans *[[Roadsongs av Townes van Zandt|Roadsongs]]*. Teksten vart omgjort til ei barnebok i 1999 med illustrasjonar av Scott Menchin. The Singing Kettle spelte denne songen i den andre episoden av den tredje BBC-TV-serien deira. The Wiggles spelte songen på albumet *Furry Tales* i 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Man Gave Names to All the Animals|Man Gave Names to All the Animals]]» frå ,  den 2. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fotballklubben Narvik/Nor

**Fotballklubben Narvik/Nor** var frå 1914 til 1997 ein fotballklubb heimehøyrande i Narvik i Nordland. Narvik/Nor vann den nordnorske cupmeisterskapen i 1929, 1937, 1950 og 1959. Laget spelte i blå trøyer med kvite ermar, samt kvite bukser og blå strømper.

Narvik/Nor kom høgst i det norske seriesystemet i sesongane 1970, 1974 og 1975, då laget deltok i 2. divisjon Nord-Noreg.

Fotballklubben Narvik/Nor vart nedlagt i november 1997, i samband med at klubben vart slått saman med den tidlegare byrivalen Mjølner.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fotballklubben Narvik/Nor|Fotballklubben Narvik/Nor]]» frå ,  den 2. desember 2018.*
Fotballklubben Voss

**Fotballklubben Voss** er eit idrettslag, stifta i 1921, heimehøyrande på Voss i Vestland. Laget er som namnet seier ein rein fotballklubb, med i kring 600 medlemer og aktive avdelingar for begge kjønn. FK Voss spelar i raude trøyer og kvite bukser.
   
FK Voss nådde høgst i seriesystemet sesongane 1975-77, då laget deltok i 3. divisjon Hordaland. Dei seinare åra har mannslaget spelte på nivå fem eller seks i det norske seriesystemet. Kvinnelaget til FK Voss spelte gjennom fleire sesonga sist i 1990-åra på nivå to i seriefotballen, i 1999 vann dei avdelinga si, men lukkast ikkje å kvalifsere seg til toppserien. Voss-kvinnene deltok i 2018 på nivå tre i serien. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fotballklubben Voss|Fotballklubben Voss]]» frå ,  den 2. desember 2018.*
Sportsklubben Hardy

**Sportsklubben Hardy** er eit idrettslag, stifta 10. oktober 1915, heimehøyrande i Bergen. Laget spelte i mørkeblå trøyer og kvite bukser. I 2015 hadde ikkje klubben lag i seriesystemet.

SK Hardy sokna frå starten, til 1960-åra, til bydelen Nygård i Bergen. I 1930-åra var Hardy eit av Bergens og Noregs beste fotballag. 1935-sesongen tok laget seg til semifinalane i noregmeisterskapen. I semifinalen, som vart avvikla på Brann stadion framfor 17&nbsp;000 tilskodarar, måtte Hardy tole tap 0-3 mot Fredrikstad Fotballklubb, den blivande noregsmeisteren. To av Hardy-spelarane spelte året etter på Noregs OL-lag under Sommar-OL 1936, det såkalla Bronselaget som vann 3-2 over Polen i bronsefinalen. Vengen Magdalon Monsen deltok einast i den eine OL-kampen, medan indreløparen Odd Frantzen også var med då Tyskland vart slått 2-0, samt då Noreg tapte 1-2 mot Italia under Fotball-VM 1938 i Frankrike.

Frå sist på 1960-talet svikta rekrutteringa til SK Hardy, og klubben flytta til bydelen Mannsverk. Laget spelte i seriesystemet i lokale Hordalands-avdelingar til 1995, då Hardy trekte seg frå den ordinære seriefotballen. Fram til 2014 deltok likevel klubben i sjuarfotball og oldboys-fotball.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:SK Hardy|SK Hardy]]» frå ,  den 2. desember 2018.*
Emily Brontë

**Emily Jane Brontë** () var ein engelsk forfattar på 1800-talet. Den einaste romanen hennar, *[[Stormfulle høyder]]* (*Wuthering Heights*, 1847) er rekna som ein klassikar innan engelsk litteratur, og er eit godt døme på gotisk litteratur. 

Emily var den femte av dei seks barna til Maria, fødd Branwell (1783-1821), og presten Patrick Brontë (1777–1861). To av systrene døydde som barn i ein tyfusepidemi. Av dei fire syskena som voks opp blei alle dei tre Brontë-systrene kjende forfattarar: Charlotte (1816–55) var den eldste og Anne (1820–49) den yngste. Broren Branwell (1817–48) var kjend som målar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Emily Brontë|Emily Brontë]]» frå ,  den 2. desember 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Emily Brontë i Store norske leksikon
Telegram

**Telegram** (av gresk *tele*, 'fjern', og *gramma*, 'bokstav') er ei skriftleg melding som blir send telegrafisk til mottakren.

Telgram blir sende etter telegramprotokollar fastsette av Den internasjonale telekommunikasjonsunionen.

Telegramtenesta var operativ i 205 land per mai 2011.

## Sjå òg
* Telegrafi
* Brev
* Postadresse
* Telefaks
* E-post
* SMS

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Telegram|Telegram]]» frå ,  den 2. desember 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Det brasilianske postvesenet om telegram
* Det spanske postvesenet om telegram
* Det belgiske teleselskapet om telegram
* Det italienske postvesenet om telegram
* Myths about telegrams
* Spørsmål og svar om telegrammer (på engelsk) 
* TELEGRAM NOT DEAD. STOP.
* Einar Øklands samling av norske festtelegrammer (intervju, kommentarer og bildeeksempler)
* Eksempler på telegrammer fra Riksarkivet
* Norske telegrammer 1854-2001
Elveslette

Ei **elveslette** er ei slette av sand og grus som ei elv har lagt opp, særleg i flaumperiodar når elva bryt ut av leiet sitt, slik at transportevna til vatnet minkar og materiale vil fellast ut på botn.

På ei flat elveslette der elva for det meste fraktar finkorna materiale, vil elva ha ein tendens til å danne meandrar og endre laup under flaum. På stader der elva fraktar grovare materiale som botntransport, til dømes når elva får tilført mykje materiale frå sideelvar med stort fall, kan det oppstå eit forgreina laupsmønster med bankar av grus og stein.

Av di dei fleste elveslettene både i Noreg og andre land ofte er dyrka opp og tett busett, vil ein unngå den naturlege flaumen av elvesletta i flaumperiodar. Det er difor vanleg å halde elva i leiet sitt med demmande konstruksjonar. Slike tiltak kan likevel auke faren for skadeflaum andre stader langs elva utan slike vern.

## Kjelder
*
Heart of Mine av Bob Dylan

**«Heart of Mine»** er ein song av Bob Dylan som kom ut i 1981 på albumet hans *[[Shot of Love]]*. Songen vart spelt inn 15. mai 1981, og kom ut på singel. Singelen nådde åttandeplassen på VG-lista i Noreg. Eit konsertopptak av songen kom ut på *[[Biograph]]* i 1985.

Blant artistar som har spelt songen finn ein Norah Jones, Mountain, Steve Gibbons, Blake Mills, Maria Muldaur og Ulf Lundell.

## Medverkande
* Ringo Starr – Tom-tom-trommer
* Ronnie Wood – Gitar
* Donald «Duck» Dunn – Bass

## Utgjeving
I Europa kom «Heart of Mine» ut på singel i juli 1981 med ei lengd på 3:30 (korta ned frå 4:32 på albumet). B-sida var «Let It Be Me», skriven av M. Curtis, P. Delanoe og G. Becaud. Dylan hadde gjeve ut ein annan versjon av denne songen i 1970 på albumet *[[Self Portrait av Bob Dylan|Self Portrait]]*, men B-sida til «Heart of Mine» var ei nyinnspeling. Singelen nådde åttandeplassen i Noreg og låg seks veker inne på Topp 10.

I USA kom singelen ut i september 1981 med B-sida «The Groom's Still Waiting at the Altar». «The Groom's Still Waiting at the Altar» var ikkje med på den originale utgåva av *Shot of Love*, men kom først ut på *Biograph* i 1985. Seinare vart han derimot lagt til *Shot of Love*.

## Andre versjonar
Norah Jones og Peter Malick spelte inn songen i 2003 på albumet *[[New York City av Norah Jones|New York City]]* og denne vart nytta i filmen *[[Runaway Jury]]* i 2003 under rulleteksten. Mountain spelte songen på albumet deira *[[Masters of War av Mountain|Masters of War]]*, og Steve Gibbons spelte han inn på *Dylan Project 2*. Maria Muldaur gav ut songen på albumet *Heart of Mine: Love Songs of Bob Dylan*, i tillegg til at ho gav ut konsertopptak av songen på *Live in Concert*. Danielle Haim og Blake Mills spelte inn songen på *[[Chimes of Freedom: Songs of Bob Dylan Honoring 50 Years of Amnesty International]]*. Ulf Lundell gav ut ein versjon på svensk kalla «Hjärtat mitt» i 1984 på albumet hans, *Sweethearts*, og eit konsertopptak på *Maria kom tillbaka: Live*.

## Salslister

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heart of Mine av Bob Dylan|Heart of Mine av Bob Dylan]]» frå ,  den 2. desember 2018.*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Unbreakable

***Unbreakable*** er ein amerikansk psykologisk thriller og superheltfilm frå 2000 skriven og regissert av M. Night Shyamalan. Bruce Willis og Samuel L. Jackson speler hovudrollene. Filmen tek for seg kontrastane mellem superheltar og rivalane deira.

Etter fleire år kom ein tematisk oppfølgjar, *[[Split (2016)|Split]]*, ut i 2017 med Willis i ei cameo-rolle. Etter at filmen fekk økonomisk og kritisk suksess byrja Shyamalan straks å arbeida på ein tredje film, *[[Glass (2019)|Glass]]*, som kom ut i 2019.  *Unbreakable* blei dermed den fyrste filmen i ein trilogi.

## Kjelder
Distriktet Horn

**Distriktet Horn** er eit administrativt distrikt (Bezirk) i forbundslandet Niederösterreich i Austerrike. Distriktet dekker ei flatevidd på 784 km², med 31&nbsp;000 ibuarar (2018). Byen Horn er administrasjonssenter for distriktet. I nord grensar distriktet mot Morava i Tsjekkia.

## Kommuneskipnaden
Distriktet omfattar 20 kommunar, av dei 4 bykommunar og 10 såkalla 'Marktgemeide'.

* Altenburg
* Brunn an der Wild
* Burgschleinitz-Kühnring
* Drosendorf-Zissersdorf
* Eggenburg
* Gars am Kamp
* Geras
* Horn
* Irnfritz-Messern
* Japons
* Langau
* Meiseldorf
* Pernegg
* Röhrenbach
* Röschitz
* Rosenburg-Mold
* Sigmundsherberg
* Sankt Bernhard-Frauenhofen
* Straning-Grafenberg
* Weitersfeld

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bezirk Horn|Bezirk Horn]]» frå ,  den 3. desember 2018.*