open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Skodespelet Boris Godunov

***Boris Godunov*** er eit drama av Aleksandr Pusjkin utgjeve i 1831.
Det har namn etter Boris Godunov, som var tsar i Russland frå 1598 til 1605.
Handlinga er lagt til den store urotida. Stykket består av 25 scener, hovudsakleg på blankvers.

Pusjkin skreiv stykket i 1824 og 1825, men fekk det fyrst gjeve ut i 1831. Det var eit stykke eigna for opplesing, og blei fyrst uroppført i 1870.
Sensurstyresmaktene godkjende det ikkje for framføring før i 1866. Stykket blei urframført 17. september 1870 på Mariinskij-teateret i St. Petersburg av personell frå Aleksandrinskijteateret. Den opphavlege, usensurerte teksten til Pusjkin blei første gong oppført 12. april 2007 på Princeton University i USA i engelsk omsetjing. 

Pusjkin var inspirert av historikaren Nikolaj Karamzin og verka til William Shakespeare. Stykket hans har to plan - eit historisk og eit psykologisk, som særleg tek for seg den tragiske skuldkjensla til tsaren.

## Handling

Handlinga i stykket byrjar i Moskva 20. februar 1598. Den unge prinsen Dimitrij Ivanovitsj, som var tronarving, er nettopp død under mistenkelege omstende. Boris Godunov er mistenkt for å stå bak dødsfallet. Han nektar fyrst å ta imot krona, men endar opp med å godta henne, på oppfordring frå dei adelege, prestane og folket.

Handlinga flytter seg til klosteret Tsjudovo i 1603, der ein gammal munk og læresveinen hans, Gregorij, diskuterer. Sistnemnde vil flykta til Polen, og har til hensikt å framstilla seg sjølv som Dimitrij, den myrda prinsen. Han er nær ved å bli arrestert på eit vertshus, men klarer å kryssa grensa.

I Polen prøver bedragaren fyrst å flykta, men bestemmer seg for å spela rolla si til slutten for å vinna hjartet til Marina, ei vakker polsk kvinne. Han  marsjerer mot Moskva for å gjera krav på trona. Opprøraren, dei polske allierte og dei tyske leigesoldatane hans overvinn fyrst russiske troppar nær Novgorod i 1604.

Tsar Boris Godunov gjenvinn snart fordelen, men sigeren hans er til ingen nytte, for han døyr med eitt. Dimitrij bedragaren blir tsar, medan familien til Boris blir myrda. I siste delen av tragedien prøver ein gut å få fram ein jubel for den nye tsaren, men folket, forferda over drapet på kona og sonen til den avdøde tsaren, er stille.

## Avleidde verk

Operaen Boris Godunov av Modest Musorgskij byggjer på skodespelet. 

Filmen *[[Boris Godounov (1986)|Boris Godounov]]* regissert av Sergej Bondartsjuk kom ut i 1986.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Boris Godunov (drama)|Boris Godunov (drama)]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*  

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Boris Godounov (Pouchkine)|Boris Godounov (Pouchkine)]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*  
 
## Litteratur

* Martin Schulze: *Alexander S. Puschkin: Boris Godunow – Dichtung und Wirklichkeit.* Ullstein Buch Nr. 5006. Ullstein, Frankfurt/Main 1963.
* Chester Dunning, Caryl Emerson, Sergei Fomichev og Lidiia Lotman: *The Uncensored Boris Godunov: The Case for Pushkin's Original Comedy, with Annotated Text and Translation*, Wisconsin Center for Pushkin Studies, . Omsetjing av russiske tekstar ved Antony Wood.
Operaen Boris Godunov

**Boris Godunov** er ein opera av Modest Musorgskij. Han var den einaste operaen Musorgskij fullførte, og er rekna som meisterverket hans. Verket tek for seg konflikten mellom Boris Godunov, som var  tsar frå 1598 til 1605, og rivalen hans falske Dmitrij (herska frå 1605 til 1606). Den russiske librettoen blei skriven av komponisten, og bygde på Aleksandr Pusjkin sitt drama frå 1825, *[[skodespelet Boris Godunov|Boris Godunov]]*. Den reviderte versjonen frå 1872 bygde òg på Nikolaj Karamzin si 'Historia til den russiske staten' og Ivan Tsjudjakov si 'Mellomalderens Russland' (1867).

Musorgskij skreiv første versjon i åra 1868–1870. Versjonen, som var på fire atter og sju scener, blei forkasta av teaterleiinga i St. Petersburg. På bakgrunn av den uvanlege ekspressiviteten til musikken, ein nymotens «klumpa» instrumentering og fråvere av musikalsk form, rekna dei den som amatørmessig. Dei etterlyste òg ei leiande kvinnerolle. 

I 1872 gjorde Musorgskij ferdig den versjonen som er mest kjent. Dei største endringane er ein prolog og tre nye scener som gav rom for rolla Marina Mniszech. Denne versjonen blei uroppført 27. januar etter juliansk tidsrekning (8. februar etter gregorinaks tidsrekning) 1874 i Mariinskij-teateret i St. Petersburg. Etter 25 framføringar han teken av plakaten, av openberre politiske grunnar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boris Godunov (opera)|Boris Godunov (opera)]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Abraham, G., *Essays on Russian and East European Music*, Oxford: Clarendon Press, 1985
* Brown, D. Abraham, G., "Mikhail Glinka" and "Modest Musorgsky" in *The New Grove: Russian Masters 1*, New York: W. W. Norton & Co. (1986)
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Boris Godunov (opera)|Boris Godunov (opera)]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*  

## Litteratur

* Rolf Fath: *Reclams Opernführer*. Stuttgart 2002 ISBN 3-15-010511-0.
* David Lloyd-Jones: *Zum Schicksal der Boris-Komposition*. I Heinz-Klaus Metzger, Rainer Riehn (red.): *Modest Musorgskij – Aspekte des Opernwerks* i Musik-Konzepte 21. Forlaget edition text + kritik, München 1981, ISBN 3-88377-093-0, s. 45–68.
* Clemens Wolthens: *Oper und Operette* Wien, Tosa 1967.
* András Batta (med Sigrid Neef og  Matthias Heilmann): *Opera - Komponisten, Werke, Interpreten*, forlaget h.f. ullmann  ISBN 9783833120480

## Bakgrunnsstoff
Sijti Jarnge

**Sijti Jarnge** er eit samisk kultur-og utviklingssenter i Hattfjelldal, med arbeidsoppgåver innanfor sørsamisk historie og kultur i Indre Helgeland. Senteret held kurs og seminar, og utgjev bøker.

Josefina Skerk er dagleg leiar. Ideen til senteret oppstod i 1972, og ein plan for senteret vart vedteke i 1976. Byggearbeida byrja i 1982, etter teikningar av arkitekt Kjell Borgen i Oslo, inspirert av kåte-forma. Senteret vart innvigd i 1987. 

I Hattfjelldal ligg òg Gaske-Nøørjen Saemienskovle, Sameskulen for Midt-Noreg, etablert i 1951.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sijti Jarnge|Sijti Jarnge]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*  
 
## Bakgrunnsstoff

*
Torstein Knutsson Røyne

**Torstein Knutsson Røyne d.y.** () var ein norsk spelemann frå Valdres. Han er ein av dei eldste spelemennene ein kjenner frå Valdres, og ein viktig opphavsperson i valdresspelet.    

Torstein Knutsson Røyne d. y. var tredje barnet til Knut Torsteinsson Røyne og Ingrid Torsteinsdtr. Hegge. 

Ein gong var Torstein i Sør-Aurdal på sylvsmedarbeid. Då budde han på garden Langedrag. Mannen her åtte ei gamal trondefele, arbeid av Trond Isaksson Flatabø. Denne fela syntest Røynin var uvanleg god. Då han var ferdig med sylvsmedarbeidet, spør han mannen: 

:«Ko vil du ha før fela di, om du vil selja ho?» «Ja, skulde e selja, laut e ha 24 dalar,» svara mannen. Røynin tok opp 24 dalar og gav han. Så var det tilstått, det. Men mannen anka rade på at han hadde selt fela.

Då Røynin var død, vart fela seld og kom på handel. Til slutt kom ho til Amerika, der ho vart vølt av Jøger Quale. 

J. O. Quale, St. Paul, Minn, skreiv i brev 11/12 1958: 
:«Jeg har fela efter Røyna. Det er en Trondefele, arbeidet av Trond Isaksen Flatebø og er noget eldre enn Garlistuten.» Han fekk ho såleis: Som alt skrive, hadde Nils Belgum teke Teigstol-fele, og som òg heitte Røynis-fela, med seg til Amerika i 1870. Ein dag i 1925 tok Quale med seg sonen sin og fór dit Nils hadde butt. Han fann fram til to eldre mannfolk av ætti til Nils. Dei hadde fela, og Quale fekk kjøpt ho og sette ho i stand. I fela står: Trond Isaksen Flatabø 1756.10 

Om Torstein K. Røyne skreiv J O. Quale i brev 18/8 -64 dette: 

:I Slidre og V. hadde Røynin eit stort ord som folk i desse bygdene omtala Røynin mest som ein gud i felespel, fullt på høgd med Jørn Hilme. Røynin hadde eit ferespel, som skulle vera svært vrangt å spela. 

## Kjelder

*Valdres Bygdebok nr. 6.
Nyplatonismen, det guddomlege arbeid

***Nyplatonismen, det guddomlege arbeid*** er ei bok i bokklubben sin serie Verdens Hellige Skrifter, redigert av Ingemund T. Askeland og utgjeven i 2010. Boka inneheld tekstar frå nyplatonismen, slik han stod fram frå 200-500-talet. Tekstutvalet er gjort for å «gje eit visst innsyn i grunnleggjande trekk ved filosofien samstundes som det er lagt vekt på å presentere nyansane i den religiøse tenkinga».

Nyplatonismen var ei filosofisk-religiøs retning som oppstod i seinantikken på 200-talet. Han sameinar element frå nypythagoreisme, filosofien til Platon og orientalsk utløysingslære. Sjølve *omgrepet*nyplatonisme vart fyrst innført i nyare tid for å identifisere og skilja ut denne platonske tradisjonen som vart initiert av Plotin og i sin heidenske form varte fram til 500-talet.

Nyplatonikarane oppfatta kosmos som eit hierarkisk ordna system av verekategoriar med grader av fullkommenskap, heilt ned til materien, det vonde prinsipp. Gud kan berre erkjennast i ekstasen, som er den høgaste erkjenningsformen. Deretter kjem intuisjonen og i tredje rekke den vanlege logiske tenkinga. Den lågaste kunnskapsformen er den sansane gjev oss.

## Innhald
Boka har fem hovudavsnitt, der det siste er størst og omfattar halve boka. Dei lengste enkelttekstane er *[[Dei kaldeiske orakla]]* og *[[Om mysteria]]* av Jamblikos.

* Grunnleggjande filosofi
** Tekstar av Plotin (frå *[[Enneadane]]*), Porfyrios og Proklos
* Einskap og mangfald
** Tekstar av Proklos og Damaskios
* Platon og den guddommelege filosofi
** Proklos: *Innleiing til Platonsk teologi*
* Om gudenamn og gudebilete
** Tekstar av Proklos og Porfyrios
* Tanke eller tru: teurgi og den filosofiske gudekulten
** *De kaldeiske orakla*, Proklos' *Om det heilage handverket*, Jamblikos' *Om mysteria*, og andre tekstar av Profyrios, Proklos og keisar Julian

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nyplatonismen, det guddomlege arbeid|Nyplatonismen, det guddomlege arbeid]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*  
 

## Bibliografi

* *Nyplatonismen, det guddomlege arbeid*. Utval og innleiande essay ved Ingemund T. Askeland.  Bokklubben, 2010. LVI, 449 sider. (Verdens Hellige Skrifter; 61). ISBN 978-82-525-7139-4
Nobody's Fool av Slade

«**Nobody's Fool**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1976 som den tredje og siste singelen frå det sjette studioalbumet deira *[[Nobody's Fools]]*. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Singelen kom ut i april 1976 men klarte ikkje å nå topp 50 på singellista i Storbritannia, men klarte å nå tredjeplassen på BMRB's UK Breakers-lista.

Som albumet *Nobody's Fools* var tittelsporet eit forsøk frå Slade på å gjere ein meir «amerikansk» soul/pop-stil i eit forsøk på å slå igjennom i Amerika. Lea hadde opphavleg tenkt seg «Nobody's Fool» som ein tjue minuttar lang ekstravagant song, men bandet vart sidan samde om å kutte han ned til ei normal lengd. Tasha Thomas song korvokal på songen. 

B-sida til singelen var albumsporet «L.A. Jinx» i Europa, medan «When the Chips Are Down» vart vald ut i B-sida. I Brasil vart «Nobody's Fool» gjeven ut som ein firespors EP i lag med «Let's Call It Quits», «In for a Penny» og «Can You Just Imagine».

Det vart filma ein musikkvideo til songen i St. Johns Wood Studios i London av produksjonsselskapet Trilion Video. Han vart regissert av Bruce Gowers, som laga videoen til Queen-songen «Bohemian Rhapsody» året før. Trass i at det var den mest komplekse videoen til Slade til då, vart han berre vist ein gong i Storbritannia på Sally James sitt London Weekend Television-show *Saturday Scene*.

## Format
;7"-singel
#«Nobody's Fool» - 3:50
#«L.A. Jinx» - 3:57

;7"-singel (Amerikansk utgåve)
#«Nobody's Fool (Edit)» - 3:15
#«When the Chips are Down» - 4:16

;7"-singel (Amerikansk promoutgåve)
#«Nobody's Fool (Edit) (Mono)» - 3:15
#«Nobody's Fool (Edit) (Stereo)» - 3:15

;7"-singel (Brasiliansk EP-utgåve)
#«Nobody's Fool» - 3:50
#«Let's Call It Quits» - 3:30
#«In for a Penny» - 3:35
#«Can You Just Imagine» - 3:32

## Andre versjonar
I 1977 spelte Light Fantastic inn ein versjon av songen for albumet *Sensational*.
I 1979 spelte Jim Lea inn sin eigen versjon av songen med broren Frank som ein del av sideprosjektet The Dummies. Denne versjonen av songen dukka ikkje opp før i 1992, då han vart inkludert på *[[A Day in the Life of the Dummies]]*, eit album som samla The Dummies sine innspelingar.

## Salslister

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, gitar
*Dave Hill - sologitar, korvokal
*Jim Lea - bass, piano, korvokal
*Don Powell - trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent
*Tasha Thomas - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nobody's Fool (Slade song)|Nobody's Fool (Slade song)]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Let's Call It Quits

«**Let's Call It Quits**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1976 som den andre singelen frå det sjette studioalbumet deira *[[Nobody's Fools]]*. Songen var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Han nådde 11. plassen på den britiske singellista og låg sju veker inne på lista. Det vart den siste topp 20-singelen til Slade i Storbritannia dei neste fem åra. Som føregangaren sin nådde han 11.-plassen på lista.

Bandet vart saksøkt av den amerikanske musikaren Allen Toussaint sidan han meinte songen var for lik hans eigen «Brickyard Blues» frå 1973. Lea påstod han aldri hadde høyrt songen, men bandet kom til semje utafor retten og gjekk med på å gje Toussaint halvparten av honorara for songen som låtskrivar. I eit fanklubbintervju frå 1986 sa Lea: «Me hadde eit søksmål mot oss for 'Let's Call It Quits' fordi han høyrdest ut som ein song kalla 'Brickyard Blues', ein song eg aldri har høyrt verken før eller sidan.»

B-sida til singelen var «When the Chips Are Down», ein song som var eksklusiv for singelen og som seinare kom ut på samleplata *[[B-Sides av Slade|B-Sides]]* i 2007.

Det vart filma ein musikkvideo til singelen, der bandet speler songen i eit rom med svarte og kvite ruter på golvet som er omgjeve av speglar. I Storbritannia framførte bandet songen på TV-showa *[[TV-serien Supersonic|Supersonic]]* og *[[Jim'll Fix It]]*.

## Innhald
;7"-singel
#«Let's Call It Quits» - 3:30
#«When the Chips are Down» - 4:16

## Salslister

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, gitar
*Dave Hill - sologitar, korvokal
*Jim Lea - bass, korvokal
*Don Powell - trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Let&#39;s Call It Quits|Let&#39;s Call It Quits]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
In for a Penny

«**In for a Penny**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1975 som den første singelen frå det sjette studioalbumet deira *[[Nobody's Fools]]*. Songen var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Songen nådde 11. plassen på den britiske singellista og låg inne på lista i åtte veker.

Songen har den lengste gitarsoloen på ein Slade-singel, framført av gitaristen Dave Hill. Like før den andre gitarsoloen på songen, roper Holder linja «Ee, they got a band», som var ein referanse til ein britisk TV-reklame der ei kvinne feilaktig trur at ein gjeng gangsterar med fiolinkassar er ei musikkgruppe. 

B-sida til singelen «Can You Just Imagine» var eksklusiv for singelen og kom seinare ut på samleplata *[[B-Sides av Slade|B-Sides]]* i 2007.

Det vart ikkje laga musikkvideo for å marknadsføre songen, men bandet framførte songen på TV-showa *[[Top of the Pops]]* og *Supersonic*. 

## Innhald
;7"-singel
#«In For a Penny» - 3:34
#«Can You Just Imagine» - 3:31

## Salslister

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, gitar
*Dave Hill - sologitar, korvokal
*Jim Lea - bass, trekkspel, korvokal
*Don Powell - trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In for a Penny|In for a Penny]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tasha Thomas

**Tasha Thomas** () var ein USA-amerikansk songar-låtskrivar og skodespelar, kjend for rolla hennar som Aunt Em i den originale Broadway-produksjonen av *[[The Wiz]]*.  Thomas fekk òg ein hitsingel med «Shoot Me (With Your Love)» frå albumet *Midnight Rendezvous* i 1979. 

I 1972 song Thomas korvokal i lag med songaren Ellie Greenwich for debutalbumet til Jim Croce, *[[You Don't Mess Around With Jim]]*. Ho song òg på Slade-albumet *[[Nobody's Fools]]* frå 1976 og i 1977 på Kiss-albumet *[[Love Gun]]*, som ein av «KISSettes».

Thomas døydde av kreft i 1984, 39 år gammal.

## Diskografi
### Album
**The Wiz* (Atlantic Records, ASIN: B000V6AS46)
**Midnight Rendezvous* (Atlantic Records, ATLANTIC SD 19223 1)

### Singlar
*«Rock-A-Bye, Baby» (2011)
*«Shoot Me (With Your Love)» – U.S. No. 91 Pop, No. 25 R&B; UK No. 59
*«Hot Buttered Boogie»
*«Street Fever»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tasha Thomas|Tasha Thomas]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Piet Keizer

**Peter Johannes Keizer**, kjend som **Piet Keizer**, () var ein nederlandsk fotballspelar frå Amsterdam. Han var angrepsspelar og med om å vinne europacupen tre år i rad med Ajax, i 1974 fekk han VM-sølv med Nederland i VM i fotball.

### Klubbspel
Keizer var ein av Nederlands absolutt beste fotballspelarar i 1960-åra og på tidleg 1970-tal. Han fekk sin debut med topplaget Ajax Amsterdam i 1961. Som ytre venstre fekk han eit særleg lyft då den brilliante Johan Cruijff kom inn i laget. Fagbladet France Football har peika på den offensive styrken til Keizer, Cruijff og Sjaak Swart i perioden 1964-73. Bladet heldt angrepstrioen fram som den mest revolusjonerande av dei seks ypparste angrepstrioane i verda etter andre verdskrigen.

Keizer vann seks seriemeisterpokalar og fem nasjonale cup-titlar for Ajax. Frå 1971 til 1973 sigra han og laget årleg i europacupen for serievinnarar. Han spelte 365 kampar for laget.

### Landslagsspel
Keizer deltok frå 1962 til 1974 i 34 landskampar for Nederland. Han skåra 11 landslagsmål. Under VM i fotball 1974 var han innbytar einast i kampen mot Sverige, hans siste i landslagstrøya.

### Merittar
*VM-sølv: 1974 med Nederland
*Vinnar av Europacupen: 1971, 1972, 1973 for Ajax Amsterdam
*Seriemeister: 1966, 1967, 1968, 1970, 1972, 1973 for Ajax Amsterdam (6)
*Nasjonal cupmeister: 1961, 1967, 1970, 1971, 1972 for Ajax Amsterdam

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Piet Keizer|Piet Keizer]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*  
*eu-football
Verdsmeisterskapen i symjing 1986

**Verdsmeisterskapen i symjing 1986**, den femte i rekka, vart avvikla i Madrid i Spania i tida 13. til 23. august.

## Menn
### 50 meter fri




### 100 meter fri




### 200 m fri




### 400 m fri




### 1500 m fri




### 100 meter rygg




### 200 m rygg




### 100 meter bryst




### 200 m bryst




### 100 meter butterfly




### 200 m butterfly




### 200 m medley




### 400 m medley




### 4 x 100 m fri




### 4 x 200 m fri




### 4 x 100 m medley




## Kvinner
### 100 meter fri




### 200 meter fri




### 400 meter fri




### 800 meter fri




### 100 meter rygg




### 200 meter rygg




### 100 meter bryst




### 200 meter bryst




### 100 meter butterfly




### 200 meter butterfly




### 200 meter medley




### 400 meter medley




### 4 x 100 meter fri




### 4 x 200 m fri




### 4 x 100 m medley




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Swimming at the 1986 World Aquatics Championships|Swimming at the 1986 World Aquatics Championships]]» frå ,  den 13. oktober 2021.*
Maskorama (sesong 1)

**Den fyrste sesongen av ''[[Maskorama]]*** hadde premiere på [[NRK1]] 7. november [[2020]]. Programleiar for den fyrste sesongen var [[Silje Nordnes]]. I «detektivpanelet» sat [[Jan Thomas]], [[Marion Ravn]] og [[Nicolay Ramm]]. [[Kjell A. Nordström (stylist)|Kjell A. Nordstrøm]] hadde ansvaret for kostyma i den fyrste sesongen av *Maskorama*.

Sesongen vart vunne av songaren og musikalartisten [[Ulrikke Brandstorp]] som «Trollet», med programleiaren [[Markus Bailey]] som «Elgen» på andreplass og youtubar [[Herman Dahl]] som «Vikingen» på tredjeplass.

== Detektivpanel og programleiar ==
Programleiar for fyrste sesong var [[Silje Nordnes]], mens stylisten [[Jan Thomas]], artisten [[Marion Ravn]] og programleiaren og komikaren [[Nicolay Ramm]] sat i «detektivpanelet».

== Deltakarar ==






== Episodar ==
===Veke 1 (7. november)===


===Veke 2 (14. november)===


===Veke 3 (21. november)===


===Veke 4 (28. november)===



===Veke 5 (5. desember)===



===Finale (12. desember)===
* *'Gruppeframsyning:*' «The Greatest Show» frå filmen *The Greatest Showman*.





== Kjelder==


**Denne artikkelen bygger på «Maskorama» frå ,  den 13. oktober 2021.''
Burning in the Heat of Love

**«Burning in the Heat of Love»** er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1977 som ein singel utan album. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Songen gjekk ikkje inn på den britiske singellista. 

Singelen kom ut i april 1977, mindre enn ein månad etter albumet *[[Whatever Happened to Slade]]* kom ut. Songen var blitt spelt inn i mars, og kom ut før bandet starta turneen sin i Storbritannia i mai. 

B-sida til singelen var «Ready Steady Kids», som var eksklusiv for singelen og som seinare kom ut på samlealbumet *[[B-Sides av Slade|B-Sides]]* i 2007.

## Format
;7"-singel
#«Burning in the Heat of Love» - 3:50
#«Ready Steady Kids» - 3:57

## Andre versjonar
*I løpet av 1979-80 ville Jim Lea spela inn sin eigen versjon av songen med broren Frank som ein del av sideprosjektet The Dummies. Denne versjonen av songen, berre kreditert 'Jim Lea', kom først ut i 1985 på den britiske/tyske samleplata for ymse artistar kalla *Metal Killers Kollection*. Versjonen vart seinare gjeven ut på *A Day in the Life of the Dummies* frå 1992, som samla innspelingane deira.
*I 1983 gav det britiske heavy metal-bandet Girlschool ut sin eigen versjon av songen på dei fjerde studioalbuma deira *[[Play Dirty]]*. Heile albumet vart produsert av Holder og Lea, og ein annan Slade-cover, «High and Dry», vart òg med på albumet. Girlschool gav ut sin versjon på singel i januar 1984, men han gjekk ikkje inn på singellista.

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, gitar
*Dave Hill - sologitar, korvokal
*Jim Lea - bass, korvokal
*Don Powell - trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burning in the Heat of Love|Burning in the Heat of Love]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rock 'n' Roll Bolero

«**Rock 'n' Roll Bolero**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1978 som ein singel utan album. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea. Songen nådde ikkje den britiske singellista.

Lea spelte elektrisk fiolin på songen for første gongen sidan Slade-singelen «Coz I Luv You» frå 1971. Songen vart spelt inn i juni 1978 og hadde arbeidstittelen «I've Been Rejected». I juli spelte bandet inn songen på ny som «Rock 'n' Roll Bolero» i Portland Studios i London. 

B-sida til songen var «It's Alright Buy Me», som var eksklusiv for singelen og som seinare kom ut på samlealbumet *[[B-Sides av Slade|B-Sides]]* i 2007. I Frankrike var A- og B-sidene byta om og «It's Alright Buy Me» vart A-sida.

## Format
;7"-singel
#«Rock 'n' Roll Bolero» - 4:04
#«It's Alright Buy Me» - 3:20

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, rytmegitar, produsent
*Dave Hill - sologitar, korvokal, produsent
*Jim Lea - elektrisk fiolin, bass, korvokal, produsent
*Don Powell - trommer, produsent

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent på «It's Alright Buy Me»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock &#39;n&#39; Roll Bolero|Rock &#39;n&#39; Roll Bolero]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slade Alive, Vol. 2

***Slade Alive, Vol. 2*** er det andre konsertalbumet til det britiske rockebandet Slade. Det kom ut 27. oktober 1978 og gjekk ikkje inn på salslista. Det fekk tittel som oppfølgjar til det kritikarroste og bestseljande albumet *[[Slade Alive!]]* frå 1972. Innhaldet på *Slade Alive, Vol. 2* var opptak frå haustturneen til bandet i 1976 i Amerika og våren 1977 i Storbritannia. Albumet vart produsert av Chas Chandler.

## Bakgrunn
Då Slade kom attende frå USA seint i 1976, fann dei at den britiske musikkindustrien hadde endra seg mykje frå då dei drog heimefrå i 1975 i eit forsøk på å slå gjennom på den amerikanske marknaden. Punkrock hadde eksplodert og blitt den dominerande krafta i ungdomskulturen og musikkpressa. Trass i at Slade hadde rykte som eit bra, høgenergisk band i sine dagar, var dei i dette miljøet blitt irrelevant. Likevel var dei klare på at dei nov ar blitt eit betre konsertband og nekta å kaste inn handkledet. Albumet deira *[[Whatever Happened to Slade]]* i 1977 selde dårleg og på vårturneen deira i Storbritannia klarte dei ikkje lenger å fylle store arenaer. 

I 1978 sleit bandet med mangel på kommersiell suksess. Trass i at dei fylde mindre spelestader selde platene deira nesten ikkje. Sidan dei ikkje lenger gav ut ny musikk på Polydor Records men i staden brukte selskapet til manageren Chas Chandler, Barn Records, vart singlar som «Burning in the Heat of Love», «Give Us a Goal», «Rock 'n' Roll Bolero» og «Ginny, Ginny» alle mislykka på listene. I håp om at konsertryktet deira skulle skaffe dei sukess, gav bandet ut *Slade Alive, Vol. 2* i oktober 1978. Men det selde heller ikkje bra, og Slade vart først populære att etter at dei spelte på Readingfestivalen i 1980.

## Mottaking

Då albumet kom ut skildra *[[Record Mirror]]* det som eit «verdig, om ikkje akkurat essensielt kjøp, og kanskje nok til å få gruppa attende på rett kjøl». Dei la til: «Slade er eigentleg eit liveband, uansett kvar gode platene deira er, kjem dei aldri til å matcha kvarandre. Alt dei nokosinne vil vera er plastsuvenirar frå eit flott liveshow.» *Superpop* følte at albumet fanga «akkurat det [som] eigentleg føregjekk» med bandet den gongen, og la til at albumet var ein «fin liten pakke».

AllMusic sa: «*Slade Alive, Vol. 2*  kokar, som alt av Slade på konsert. Albumet er utmerkt, både når det gjeld yting og lydkvalitet. Dei gjorde òg ein god jobb med å velja materiale til denne plata. Ein fin balanse av klassikarar og nyare materiale som eigentleg ikkje hadde vorte høyrt før. Slade har på dette tidspunktet utvikla seg til eit fullverdig heavy metal-band medan ho beheldt alt som gjorde dei bra i utgangspunktet.»

## Innhald
Alle songar skrivne av Noddy Holder og Jim Lea utanom «My Baby Left Me» av Arthur Crudup.

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, rytmegitar
*Dave Hill - sologitar, korvokal
*Jim Lea - bass, korvokal
*Don Powell - trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent
*Alwyn Clayden - design (cover)
*Alex Agor - fotografi
*Alan Goldberg - scenelys

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slade Alive, Vol. 2|Slade Alive, Vol. 2]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gypsy Roadhog

«**Gypsy Roadhog**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1977 som den einaste singelen frå det syttande studioalbumet deira, *[[Whatever Happened to Slade]]*. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Chas Chandler. Singelen nådde 48. plassen på den britiske singellista.

Etter at dei hadde framført songen på barne-TV-showet *[[Blue Peter]]* kom det klagar på teksten i songen, og BBC fjerna songen frå spelelista si. Songen nådde dermed ikkje høgare enn 48. plassen på singellista og låg berre to veker inne på lista. Då *Whatever Happened to Slade* kom ut i mars gjekk det ikkje inn på albumlista i det heile.

Songen handlar om ein kokainlangar i Amerika, men var i følgje Holder ein anti-dop-song. Singelen var den første til Slade som kom ut på Barn, eit selskap eigd av manageren deira, Chas Chandler. B-sida til singelen var «Forest Full of Needles», som var eksklusiv for singelen og som seinare kom ut på samleplata *[[B-Sides av Slade|B-Sides]]* i 2007.

Bandet framførte songen på *[[Top of the Pops]]*, *[[TV-serien Supersonic|Supersonic]]* og *[[Blue Peter]]*. 

## Innhald
;7"-singel
#«Gypsy Roadhog» - 3:20
#«Forest Full of Needles» - 3:30

## Salslister

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder - solovokal, rytmegitar
*Dave Hill - sologitar, korvokal
*Jim Lea - bass, korvokal
*Don Powell - trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gypsy Roadhog|Gypsy Roadhog]]» frå ,  den 13. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ski-NM 2001

**Noregsmeisterskapen på ski 2001** i nordiske greiner omfatta 17 tevlingar, 12 for menn og 6 for kvinner. Meisterskapen vart avvikla over fleire bolkar i tida frå 18. januar til 1. april. Tevlingane fann stad i Steinkjer og Sprova, storbakkerennet i Trondheim.

## Langrenn menn
### 10 km klassisk




### 15 km jaktstart




### 30 km fellesstart klassisk




### 50 km fristil



Stad: Steinkjer
Dato: 1. april

### Sprint/utslagstevling




### 3 x 10 km stafett



Stad: Vang

## Kvinner
### 5 km fristil




### 10 km jaktstart




### 15 km fellesstart klassisk




### 30 km fristil




### Sprint/utslagstevling




### 3 x 5 km stafett



Stad: Steinkjer

## Kombinert
### Normal




## Hopprenn
### Normalbakke




### Storbakke



Stad: Granåsen i Trondheim

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ski-NM 2001|Ski-NM 2001]]» frå ,  den 14. oktober 2021.*  

*Dagsavisen 22. januar 2001
Tonje Brenna

**Tonje Brenna** () er ein norsk politikar for Arbeidarpartiet som har vore parlamentarisk leiar for partigruppa på Stortinget sidan september 2025. Ho var kunnskapsminister i Regjeringa Støre frå 2021 til 2023, og arbeids- og inkluderingsminister frå 2023 til 2025. Ho har vore fylkesrådsleiar i Viken fylke frå 2020.

## Karriere
Brenna var medlem i Akershus fylkesting frå 2007 til 2019, vald for Arbeidarpartiet. Mellom 2010 og 2012 arbeidde ho som generalsekretær i Arbeidarane si ungdomsfylking. I perioden mellom 2012 og 2013 var ho politisk rådgjevar i Justis- og beredskapsdepartementet og ved Statsministerens kontor. Hausten 2019 var ho Arbeidarpartoet sin fyrstekandidat til fylkestingvalet i Viken fylke. Fylkestinget valde henne til å leie fylkesrådet.

Brenna var ein av dei som overlevde terroraksjonen på Utøya 22. juli 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tonje Brenna|Tonje Brenna]]» frå ,  den 14. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Diiriye Guure

**Diiriye Guure** (1860-1920) var konge av Darawiish i noverande Khatumo/Nugaal frå 1895 og til han døydde. Han stod for unionen mellom 'Iid og Nugaal, og var den første dhulbahantemonarken som herska som konge av Darawiish. Som konge eller klanleiar (*garaad*) ettersøkte britiske kolonistyresmakter han for å melda seg utan vilkår.

## Fotnotar
Wheels Ain't Coming Down

«**Wheels Ain't Coming Down**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeve ut i 1979 som opningssporet på det åttande studioalbumet deira *[[Return to Base]]*. Songen var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Slade. I 1981 kom songen ut att på ny på det neste albumet deira, *[[We'll Bring the House Down]]* og kom ut som den andre singelen frå dette albumet i mars. Han nådde då 60. plassen på den britiske singellista.

Songen kom òg ut på EP-en *[[Six of the Best av Slade|Six of the Best]]* i 1980, som ikkje gjekk inn på salslista. 

«Wheels Ain't Coming Down» fortel ei soge om ei nær døden-oppleving Holder og Lea hadde på ei flyreise til Los Angeles. Hjula på flyet kom ikkje ned og flyet måtte kræsjlande.

B-sida til singelen var «Not Tonight Josephine», som tidlegare hadde vore B-side på singelen «Sign of the Times» i 1979.

Det vart filma ein musikkvideo til songen, men han vart ikkje vist då singelen kom ut. Han var regissert av Eric Boliski. Videoen vart filma ettermiddagen 10. mars 1981 i Southampton Gaumont, før bandet skulle halde konsert der på kvelden.

## Innhald
;7"-singel
#«Wheels Ain't Coming Down» – 3:37
#«Not Tonight Josephine» – 3:03

## Salslister

## Medverkande
*Noddy Holder – solovokal, rytmegitar, produsent, arrangør
*Dave Hill – sologitar, korvokal, produsent, arrangør
*Jim Lea – bass, korvokal, produsent, arrangør
*Don Powell – trommer, produsent, arrangør

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wheels Ain&#39;t Coming Down|Wheels Ain&#39;t Coming Down]]» frå ,  den 14. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ginny, Ginny

«**Ginny, Ginny**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeve ut i 1979 som den første singelen frå det åttande studioalbumet deira *[[Return to Base]]*. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og var produsert av Slade sjølv. Songen gjekk ikkje inn på den britiske singellista. 

«Ginny, Ginny» hadde opphavleg hatt titlane «Jeanie» og «Ginny Come and Get It While You Can» før bandet fann den endelege tittelen. I Storbritannia kom singelen ut på gulfarga vinyl i håp om at han ville selje meir. Songen vart seinare gjeven ut som B-side til singelen «I'm a Rocker», som berre kom ut i Belgia.

## Format
;7"-singel
#«Ginny Ginny» - 3:50
#«Dizzy Mama» - 3:57

## Andre versjonar
*I 1979-80 spelte Jim Lea inn sin eigen versjon av, «Jeanie, Jeanie», i lag med broren Frank som ein del av sideprosjektet The Dummies. Denne versjonen av songen kom ikkje ut før i 1992, då han kom ut på *[[A Day in the Life of the Dummies]]*, ei samling av innspelingane til The Dummies.

## Medverkande
*Noddy Holder - solovokal, gitar, produsent
*Dave Hill - sologitar, korvokal, produsent
*Jim Lea - bass, korvokal, produsent
*Don Powell - trommer, produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ginny, Ginny|Ginny, Ginny]]» frå ,  den 14. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slade Smashes!

***Slade Smashes*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Slade. Det kom ut 1. november 1980 og nådde 21. plassen på den britiske albumlista. Albumet kom ut på Polydor etter at interessa for bandet vart blitt fornya etter ein suksessrik konsert på Readingfestivalen i 1980, som erstattar for Ozzy Osbourne. Albumet inneheld dei fleste av dei største hittane deira frå tidleg og midten av 1970-åra, og tre av singlane deira frå tida etter 1977. Samlinga og det neste studioalbumet *[[We'll Bring the House Down]]*, sikra comebacket deira i Storbritannia og Europa. 

Samlinga vart sett saman av Polydor utan at bandet var involvert. I følgje fanklubben til Slade brukte Polydor 250&nbsp;000 britiske pund på å marknadsføre *Slade Smashes!*. Albumet vart ein suksess i Storbritannia og nådde 21. plassen der og selde til gullplate i desember for 200&nbsp;000 selte eksemplar.

I eit fanklubbintervju i 1980 sa solovokalisten Noddy Holder om samlinga: «Det var ikkje Readingfestivalen som var årsaka til at albumet kom ut – dei hadde alt planar om å gje ut albumet før me gjorde den konserten. I eit intervju i 1980 i *Sounds* sa Holder vidare: «Denne samlinga vil gå heim hos fansen, ein sjanse å få alle hittane på ei plate. Men me relaterer oss ikkje til desse på same måten som før. Slike me spelar dei no er heilt lik som på plata uansett.» før albumet kom ut var ikkje lenger nokre av singlane deira i sal, utanom «Merry Xmas Everybody».

I desember 1984 selde gitaristen Dave Hill siitt eige eksemplar av gullplata til *Slade Smashes!* til veldedige føremål. Plata gjekk for 385 pund og vart vist på det britiske TV-showet *Saturday Starship*.

## Mottaking

Då det kom ut skreiv *[[Record Mirror]]*: «Songar som 'Mama Weer All Crazee Now', 'Cum on Feel the Noize', 'Take Me Bak 'Ome', 'Gudbuy T'Jane' og andre på denne samlinga dekkjer tida då Slade og platekjøparane hadde tettast band. Dei som forstod krafta til Slade vil alt ha dei fleste av desse songane i samlinga si. Dei som berre nyleg har funne ut av det vil sjå på dette som ei nyttig, men til sjuande og siste ikkje-tilfredstillande minne om glede og overfloda til Birmingham-kvartetten. Dei som enno ikkje har innsett det kan starte her og så nytte høve til å 'feel the noize' for første gongen.» *[[Sounds]]* skildra albumet som ein «mektig, kjøttfull og spretten samling av tjue tidlause Slade-favorittar». Dei la til: «Denne samlinga er den perfekte påminninga om herlegheita som var, blanda med heftig rock og allsong-pop i ei suveren feiring av upretensiøse gode stunder. Dei er alle her, dei bøllete feilfrie listetoppane.»

## Innhald

## Salslister

## Medverkande
;Slade
*Noddy Holder – solovokal, rytmegitar
*Dave Hill – sologitar, korvokal
*Jim Lea – bass, piano, fiolin, korvokal
*Don Powell – trommer

;Andre medverkande
*Chas Chandler - produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slade Smashes!|Slade Smashes!]]» frå ,  den 14. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Verdsmeisterskapen i symjing 1991

**Verdsmeisterskapen i symjing 1991**, den sjette i rekka, vart avvikla i Perth i Australia i tida 3. til 13. januar.

## Menn
### 50 meter fri




### 100 meter fri





### 200 m fri





### 400 m fri





### 1500 m fri





### 100 meter rygg





### 200 m rygg





### 100 meter bryst





### 200 m bryst





### 100 meter butterfly





### 200 m butterfly





### 200 m medley





### 400 m medley





### 4 x 100 m fri





### 4 x 200 m fri





### 4 x 100 m medley





## Kvinner
### 100 meter fri





### 200 meter fri





### 400 meter fri





### 800 meter fri





### 100 meter rygg





### 200 meter rygg





### 100 meter bryst





### 200 meter bryst





### 100 meter butterfly





### 200 meter butterfly





### 200 meter medley





### 400 meter medley





### 4 x 100 m fri





### 4 x 200 m fri





### 4 x 100 m medley





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Swimming at the 1991 World Aquatics Championships|Swimming at the 1991 World Aquatics Championships]]» frå ,  den 15. oktober 2021.*
Mainburg

**Mainburg** er ein by og kommune i Landkreis Kelheim i delstaten Bayern i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 61,6 km² og 15&nbsp;000 ibuarar. Mainburg ligg 422 meter over havet, ved elva Abens.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mainburg|Mainburg]]» frå ,  den 15. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Byen Regen

**Regen** er ein by og kommune i Landkreis Regen i delstaten Bayern i Tyskland. Kommunen har ei flatevidd på 65,2 km² og i kring 11&nbsp;000 ibuarar. Regen ligg 530 meter over havet i Bayerischer Wald.

Elva Regen renn gjennom byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Regen (Stadt)|Regen (Stadt)]]» frå ,  den 15. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Støre-regjeringa

**Regjeringa Støre** er regjeringa i Noreg frå 14. oktober 2021, med statsminister Jonas Gahr Støre som regjeringssjef. Ho er ei mindretalsregjering og er samansett av Arbeidarpartiet (Ap) og Senterpartiet (Sp). Medrekna statsminister Gahr Støre bestod regjeringa opphavleg av 19 statsrådar: 11 frå Arbeidarpartiet og 8 frå Senterpartiet. Den 16. oktober 2023 vart regjeringa utvida med ein ekstra ministerpost: Digitaliserings- og forvaltningsminister, denne ministerposten gjekk til Arbeidarpartiet.

Totalt sju regjeringsmedlemer har måtte gå av som fylgje av ulike personlege skandalar.

I slutten av januar 2025 trekte Senterpartiet seg ut av regjering etter ei usemje mellom Sp og Ap om implementeringa av tre EU-direktiv. Åtte statsrådar vart bytt ut, og regjeringa vart ei mindretalsregjering beståande av berre Arbeidarpartiet.

## Samansetnad

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jonas Gahr Støres regjering|Jonas Gahr Støres regjering]]» frå , den 15. oktober 2021, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Jonas_Gahr_St%C3%B8res_regjering&oldid=21933651 21933651].*
Mapledurwell

**Mapledurwell** er ein landsby i Hampshire i England som ligg søraust for Basingstoke. Namnet «Mapledurwell» tyder 'lønnetrekjelde'.

## Historie

Staden er nemnd i Domesday Book, der Anschill heldt landet for Edvard vedkjennaren. Frå 1086 blei det eigedommen til Hugh de Port som eit *Great Manor* som dekte sokna Newnham, Up Nately og Andwell. Eigedommen blei tapt av Adam de Port i 1172, etter at kongen gav han til Alan Basset. Han blei overført til Hugh de Despenser i 1306, som blei hengd av dronning Isabel i 1326. Eigedommen blei gjeven tilbake til familien Despenser i 1337, og blei verande i deira eige i to hundreår. 

Kyrkja St Mary er dekt med flint, og stammar frå 1200-talet og 1400-talet. Ho blei restaurert på 1800-talet, og er ein verna bygning.

I 1528 gav William Frost av Avington han til Corpus Christi College i Oxford, som var den viktigaste landeigaren fram til 1839. Denne lange eigarskapsperioden gjorde at små leigebruk forstette å vera den vanleg landbruksmetoden her, og inngjerding av landet - *enclosure* - fann stad relativt seint. På grimm av dette har området halde på eit ope landskap og gamle buktande vegar. 

Opninga Basingstoke-kanalen i 1778, som gjekk gjennom norddelen av Up Nately, og utvidinga av mursteinsverk i nærleiken førte til mange industrijobbar i området.

Mapledurwell er del av eit *[[civil parish]]* (kommune) som heiter Mapledurwell and Up Nately.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 15. oktober 2021.*  

## Bakgrunnsstoff

*John Hare, Jean Morrin og Stan Wright *The Victoria History of Hampshire: Mapledurwell* Institute of Historical Research, 2012
Khokhloma

**Khokhloma** (;  uttalt [xəxlɐˈma]) eller  **khokhlomamåling** (,  *khokhlomskaya rospis*) er ei form for russisk folkekunst der ein måler ornamenterte blomar, blad og bær på treprodukt. Ofte kan ein også framstilla eldfuglen frå russisk folkeminne. 

Ein bruker typisk ein kombinasjon av raud, svart og gull til å måla i khokhlomastil. Vanlegvis nytter ein raud, svart, grønt, gult og oransje på ein gullbakgrunn. Effekten av dette på utstyr og møblar kan vera at det verker tyngre og meir metallisk. 

## Historie

Målestilen har namn etter landsbyen Khokhloma () i Koverninskij distrikt i  Nizjnij Novgorod oblast i Volga-regionen, der han fyrst blei kjend på andre halvdel av 1600-talet.

Handverket oppstod blant gammaltruande som søkte tilflukt i skogane etter å ha flykta frå forfølging. Før dette hadde lokale folk laga husgeråd av mjuke trevyrke. Blant dei religiøse flyktningane var det ikonmålarar som lærte opp lokale handverkarar i dei særskilde teknikkane med å måla tre gyllent utan å bruka ekte gull.

Tregjenstandar, typisk dekketøy, blei vanlegvis grunna med mørtelav leire, linolje og tinnpulver (i nyare tid bruker ein aluminium). Eit blomemotiv blei måla oppå dette med pensel. Etter dette blei gjenstandane dekte med linolje (i nyare tid erstatta av syntetisk olje) og hardna i omn ved høge temperaturar. I khokhlomastil nyttar ein to hovudteknikkar for å måla, den såkalla overflatiske teknikken (raud og svart farge over den gylne) og bakgrunnsteknikken (eit gyllent siluettaktig design over ein farga bakgrunn).

Fyrst blei khokhloma kjend i Austen, og handverket blei laga for indiske og persiske markndar. Gjennom ei utstilling i Paris på slutten av 1800-t-alet blei stilen ogå kjend i vesten. Tidleg på 1900-talet verka det som om stilen var i ferd med å forsvinna, men  han blei gjenoppliva i sovjettida. Khokhlomahandverkarar danna  artel i 1920- og dei tidlege 1930-åra. På 1960-talet blei det bygd ein sovjetisk fabrikk kalla 'Khokhloma-målaren' nær landsbyen Khokhloma, og det blei skipa eit industrilag  'Khokhloma-måling' i byen Semjonov. Desse to produksjonsstadene blei senter for khokhlomamåling i Russia, og lager dekkjetøy, reiskapar (mest skeier), møblar, suvenirar og liknande.

Khokhlomamuseet blei opn i fabrikken i Semjonov i 1972. Her kan ein mellom anna sjå ei kjempestor khokhlomaskei som er 2 meters og 67&nbsp;cm lang, og ei skål på ein og ein halv meter.

## Galleri

Fil:Nischni Nowgorod PD 2010 070.JPG|Khokhloma-produksjon
Fil:Khokhloma Hochloma 20090814 02.JPG|Khokhloma-varer
Fil:Nischni Nowgorod PD 2010 072.JPG|Stor khokhlomaskei


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Khokhloma|Khokhloma]]» frå ,  den 15. oktober 2021.*
Stasjonar på metroen i Baku

**Stasjonar på metroen i Baku** er ei liste over alle operative stasjonar på metroen i Baku. Tunnelbane-nettverket har 27 stasjonar.

## Stasjonar

## Kjelder
Songen We'll Bring the House Down

«**We'll Bring The House Down**» er ein song av det britiske rockebandet Slade, gjeven ut i 1981 som den første singelen frå det niande studioalbumet deira *[[We'll Bring the House Down]]*. Han var skriven av solovokalisten Noddy Holder og bassisten Jim Lea, og produsert av Slade. Dette var den første singelen deira som nådde topp 40 i Storbritannia sidan 1977, då songen nådde tiandeplassen. Han vart liggande på lista i ni veker.

I Storbritannia og Irland var B-sida på songen «Hold on to Your Hats». I andre område var B-sida «Wheels Ain't Coming Down». Begge desse songane kom ut på albumet *[[Return to Base]]* i 1979 og igjen på albumet *We'll Bring the House Down*.

Det vart filma ein musikkvideo til songen, regissert av Eric Boliski. Han vart filma før og under konserten deira i Gaumont i Ipswich den 17. januar 1981.

I Storbritannia spelte songen på musikkshowet *[[Top of the Pops]]* og ITV-showet *Moondogs*. I Tyskland spelte dei songen på TV-showet *Musikladen*. 

## Format
;7"-singel (britisk utgåve)
#«We'll Bring the House Down» – 3:32
#«Hold on to Your Hats» – 2:33

;7"-singel
#«We'll Bring the House Down» – 3:32
#«Wheels Ain't Coming Down» – 3:36

## Andre versjonar
* I 1990 gav Lea ut sin eigen versjon av songen som ein singel under pseudonymet The Clout. Versjonen sampla ropa frå originalversjonen til Slade og vart spelt inn med den tidlegare Shakatak-songaren Jackie Rawe.

## Salslister

## Medverkande
*Noddy Holder - solovokal, gitar, produsent, arrangør
*Dave Hill - sologitar, korvokal, produsent, arrangør
*Jim Lea - bass, korvokal, produsent, arrangør
*Don Powell - trommer, produsent, arrangør

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We'll Bring The House Down (song)|We'll Bring The House Down (song)]]» frå ,  den 15. oktober 2021.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Technicolour

**«Technicolour»** er ein popsong frå 2021 framført av den australske artisten Montaigne. Songen vart gjeven ut 5. mars 2021 og var det australske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam i Nederland. Songen vart slått ut i semifinalen, og dette var fyrste gongen Australia ikkje nådde ein Eurovision-finale. Men songen skreiv Eurovision-historie, sidan det var det fyrste bidraget som ikkje vart framført direkte på scena i Eurovision Song Contest. På grunn av koronaviruspandemien kunne ikkje Montaigne reise frå Australia til Rotterdam for å opptre. Arrangørane viste eit førehandsinnspelt reserveopptak av framsyninga i staden. 

## Om songen
Montaigne skulle ha representert Australia i Eurovision Song Contest 2020 med «Don't Break Me», etter å ha vunne songtevlinga *[[Eurovision – Australia Decides]]* i Gold Coast i Australia laurdag 8. februar 2020. Då Eurovision vart avlyst på grunn av koronaviruspandemien, vedtok den australske kringkastaren SBS at Montaigne i staden skulle få representere Australia i tevlinga i 2021, men med ein annan song.

4. mars 2021 kunngjorde Montaigne at hun skulle deltake med «Technicolour», og låten vart sloppen for nedlastning og strøyming dagen etter. Artisten sjølv sa at songen var skriven spesielt for tevlinga, og inneheldt kjensler og elementer som passa perfekt for Eurovision Song Contest. 

### Eurovision Song Contest
Songen var det australske bidraget til Eurovision Song Contest 2021 i Rotterdam Ahoy og deltok i den fyrste semifinalen tysdag 18. mai 2021. På grunn av pandemien var ikkje Montaigne på plass i Rotterdam for å opptre. I staden viste arrangørane eit reserveopptak av framsyninga, som vart spelt inn i Australia i mars, og sjåarane røysta ut frå opptaket. Dette var fyrste gongen i Eurovision Song Contest si historie at eit bidrag ikkje vart framført direkte frå scena. 

I semifinalen enda «Technicolour» som nummer 14 av 16 med 28 poeng. sidan det berre var dei ti beste som kvalifiserte seg til finalen laurdag 22. mai, vart Australia slått ut i semifinalen. Dette var fyrste gongen sidan debuten i 2015 at Australia ikkje kvalifiserte seg til ein Eurovision-finale.  

## Listeplasseringar
  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Technicolour|Technicolour]]» frå ,  den 16. oktober 2021.*