open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barkholt

**Barkholt** er den tekniske nemninga på ein hudplanke som er tjukkare enn dei tilliggjande plankane i bordkledinga på skroget til eit sjøfarty. Hudplanken er gjerne plassert i fribordet der skipet er breiast i tverrsnittet, og har eksistert sidan antikken for over 2000 år sidan. 

Eit av dei første bevisa på bruk av barkholt som forsterkning av skroget, er sett på ein vase frå 500-talet fvt.som viser eit lite gresk handelsskip. Barkholtet fungerer dels som sliteflate når fartøyet ligg fortøydd mot kai eller bolverk. Det første arkeologiske beviset på dette er frå Kyrenia-vraket som har vorte datert til ca. 300 fvt. På den intakte bordkledinga var den tolvte bordgangen eit barkholt over dobbelt så tjukk som gjennomsnittet.

Balkholtet kom med kravellbygginga til Skandinavia, mellom anna i Noreg der nemninga vart nytta for éin eller ei rad kraftige plankar eller bjelkar brukt som ytterkledning på skipssida rett ut for eller like under eit dekk. I norske kjelder støtta ein på både enkelte og dobbelte barkholt, som truleg går på den aktuelle tjukkleiken.I det dansk-norske trelastforordninga den 2. september 1628 var det forholdsavgjort på 6-8 tommar i tjukkleik og 15 tommar i breidde på eit barkholt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Barkholt|Barkholt]]» frå ,  den 15. mai 2020.*
Spant

**Spant** er avstivingar, tverrstivarar, av huda i eit skip eller fly, men kan òg brukast i andre konstruksjonar.  Ei tynn plate avstiva med spant er normalt lettare og krev mindre byggemateriale enn om plata åleine skulle vera tjukk nok til å bera si eiga vekt og eventuelle ytre laster.

Historisk har treskip vorte bygd ved at ein først hogg til og la på plass kjølen. Deretter sette ein opp stamnene og spanta for å danna dei loddrette linjene til skipsskroget. Utanpå spanta kledde ein eit plankelag som vart huda på skipet. Hudplankane ligg i dag nesten alltid kant i kant, og denne byggemåten vert kalla i så fall for kravellteknikk. Dette gjev ein konstruksjon med tverskipsspant og er i dag vanlegast i mindre skip. I moderne, store skip kan ein òg velja langskipsspant.  

Spanta kan gå i heile lengda elle høgda på skipet, men vil med jamne mellomrom kvile på bjelkar som går på tvers av spanta og tek opp kreftene som verkar i desse.

Både små og store trebåter i Nord-Europa er ofte bygd i skalbyggingsteknikk, som oftast klinkbygd (borda overlappar kvarandre litt langs kantane). Eit slikt samanhengande skal er så sterkt at tverrstivarane kan verta gjort ganske spinkle. Dei vert sett inn i båtane etter at borda er sette på plass, og vert kalla helst band i staden for spant. Både vikingskip og alle norske robåttypar (t.d. oselvar) er klinkbygde, og utstyrte med band i staden for spant. 

For småbåtar i plast og fiberglas er spantkonstruksjonar ikkje så vanleg.  Der gjev formstøyping og sjølvberande konstruksjonar langt på veg spanta overflødige.

## Sjå òg
* Band

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Spant|Spant]]» frå ,  den 15. mai 2020.*
Dønvigs bøye

**Dønvigs bøye** var ein livbåt konstruert av den norske kapteinen Jørgen M. Dønvig frå Skåtøy. Konstruksjonen var av stål og rund som ei kule, med ein diameter på 2,7 meter. Kula var òg utstyrt med segl og ror. Dønvig opplevde å miste både kona og barna sine i eit forlis med barken «Dictator» i 1891. 

Livbøyen var rekna for 16-20 personar og vann bronsemedaljen ved verdsutstillinga i Paris i 1900. Livbøya vart testa fleire gonger ved ei stand på Jylland i 1903 og midt i Nordsjøen i 1906. 

## Sjå òg
* Ole Brude

## Kjelder
Dollbord

Eit **dollbord** er på eit treskip ein solid plankegang som ligg oppå dekket heilt ute i borde (altså langs skipssidene) og omgir øvre endar av spanta. På mindre båtar, særleg snekker, syner dollbord til den smale strimmelen av dekk på kvar side.

## Kjelder
Skipsdekk

**Dekk** (av nedertysk *deck,* av *decken*, «dekke») er ei permanent avdekking over eit skrog eller rom på eit sjøfartøy. Større fartøy kan ha eit eller fleire gjennomgåande dekk. Hovuddekket, som er det øvre dekket, er som regel meir kraftig dimensjonert for å gje fartøyet ein rigid basis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dekk (skip)|Dekk (skip)]]» frå ,  den 15. mai 2020.*
Diagonalbygd båt

Ein **diagonalbygd båt** er ein båt der bordkledinga er lagt i to lag med ein viss vinkel i forhold til kvarandre. Det ytre laget er oftast på langs som kravellbygging, det indre ca. 45 grader på dette. Mellom laga blir det ofte lagt seglduk for at det skal verte tett. Tidlegare vart dette nytta på mindre marinefartøy.

## Kjelder
Esing

**Esing** er ei litt tjukk list på langs på kvar side ved eller nesten oppe ved overkanten i ein robåt.  Han er tjukkast på midten, og vert noko tynnare mot endane like ved eller heilt ute ved stamnane. På det tjukkaste kan han i tverrsnitt variera mellom 3x3 cm til 10x10 cm etter båtstorleiken.  Men tverrsnittet er sjeldan kvadratisk; som oftast er esinga tjukkast øvst, og har ei smalare underside. Ofte er ein eller fleire av vinklane i tverrsnittet heller ikkje rette.

På nesten alle robåtar nord for Bergen ligg esinga på nest øvste bordkant.  Åfjordsbåtane har derimot ikkje slik indre esing, men derimot ei litt tjukk list på utsida av øvste bordkant; denne lista heiter «esseng».  På Nordlandsbåtar bygt etter kring 1930 er òg esinga utelate, og på ein del heilt nye Sognebåtar er det lagt inn ei tynn teaklist, nærast som pynt, der ein vanleg esing skulle ha lege.

På båtar sør for Bergen ligg esinga langs øvste bordkant, og austom Lindesnes kallast han gjerne for «rip» (ei rip – ripa).  Austom Lindesnes kan esinga òg verta så låg og brei at han byrjar å likna på eit vaterbord.  

Som oftast stoppar esinga ved rengene (sjå rang), men på enkelte båtar på Sørvestlandet og på Sør-Austlandet går esingane heilt til stamnane.  Ved kvar stamn står det i så fall gjerne ein liten nauvrang som bind esingane saman.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Esing|Esing]]» frå ,  den 15. mai 2020.*
Kystfart

**Kystfart** syner til skipsfart innanriks, typisk langs kysten av eit land, på elvar, kanalar og innsjøar. Dette vert òg omtalt som liten kystfart. 

For å drive persontransport i rute må ein ha løyve frå fylkeskommunen etter samferdselslova av 4. juni 1976 eller, for riksferjer frå samferdselsdepartementet. Elles er kystfart (transport utanfor rute) ope for alle skip, òg utanlandske. 

Omgrepet *stor kystfart* vert nytta om fart i svenske, danske og tyske farvatn aust for ei linje Lindesnes–vestmunninga av Limfjorden, til ei linje Karlskrona–Świnoujście.

## Kjelder
Frankfurter Allgemeine Zeitung

**Frankfurter Allgemeine Zeitung** er ei tysk dagsavis som blir utgjeven i Frankfurt am Main. Ho er rekna som ei av dei leiande og mest viktige avisene i Tyskland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Frankfurter Allgemeine Zeitung|Frankfurter Allgemeine Zeitung]]» frå ,  den 15. mai 2020.*
Brad Delp

**Bradley Edward Delp** () var ein USA-amerikansk songar og låtskrivar, mest kjend som solovokalist i rockebanda Boston og RTZ.

## Biografi
I 1969 introduserte gitaristen Barry Goudreau Delp for Tom Scholz, som såg etter ein songar til demoinnspelingane sine. Etter kvart skipa Scholz det kortvarige bandet Mother's Milk (1973–74), med Delp og Goudreau. Mother's Milk utvikla seg etter kvart til Boston, og dei gav ut debutalbumet sitt (spelt inn 1975) i august 1976. Delp song all solo- og korvokal på albumet. Debutalbumet selde meir enn 20 millionar eksemplar og gav rockestandarar som «More Than a Feeling», «Foreplay/Long Time» og «Peace of Mind». Delp var medlåtskrivar på «Smokin'» i lag med Scholz, og skreiv avslutningssporet på albumet, «Let Me Take You Home Tonight». Delp song òg på det neste Boston-albumet, *[[Don't Look Back av Boston|Don't Look Back]]*, i august 1978. 

Etter dei to første Boston-albuma song Delp vokal på debutalbumet til Barry Goudreau i 1980. Perfeksjonismen til Scholz og eit søksmål frå platesselskapet gjorde at det neste Boston-albumet ikkje kom ut før i 1986, då *[[Third Stage]]* kom ut. Delp var medlåtskrivar på songane «Cool the Engines» og «Can'tcha Say (You Believe in Me)/Still in Love» for albumet. 

I 1991 skipa Delp og Goudreau bandet RTZ. Etter at Boston gav ut albumet *[[Walk On av Boston|Walk On]]* i 1994 med Fran Cosmo på vokal, kom Delp og Boston saman att for ein større turné, og Delp fortsette å syngje på fleire album og prosjekt med Boston. 

9. mars 2007 døydde Delp ved sjølvmord. 

## Diskografi
### med Boston
**[[Boston av Boston|Boston]]* (1976)
**[[Don't Look Back av Boston|Don't Look Back]]* (1978)
**[[Third Stage]]* (1986)
**[[Corporate America av Boston|Corporate America]]* (2002)
**[[Life, Love & Hope]]* (2013)

### med Barry Goudreau
**[[Barry Goudreau av Barry Goudreau|Barry Goudreau]]* (1980)

### med Orion the Hunter
**[[Orion the Hunter av Orion the Hunter|Orion the Hunter]]* (1984)

### med RTZ
**[[Return to Zero av RTZ|Return to Zero]]* (1991)
**[[Lost av RTZ|Lost]]* (1998)
* *Lost and Found* (2004)

### med Delp and Goudreau
**[[Delp and Goudreau]]* (2003)
*«Rockin' Away» (2007)

### med Mark «Guitar» Miller
**Whatcha Gonna Do!* (2008)

### Gjesteartist
*Bruce Arnold - *Orpheus Again* (2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brad Delp|Brad Delp]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

* 
* 
* Brad Delp Foundation
Tom Scholz

**Donald Thomas Scholz** () er ein USA-amerikansk rockemusikar, låtskrivar, oppfinnar, lydteknikar og filantrop, mest kjend som skipar og fast medlem av gruppa Boston.  

Han kom inn i musikkindustrien på ein uvanleg måte. Han var ein MIT-utdanna ingeniør med interesse for musikk og designa sitt eige platestudio i kjellaren i huset sitt for å spele inn sin eigen musikk. Det første Boston-albumet vart hovudsakleg spelt inn i kjellarstudioet, ofte med apparat han designa og fann opp sjølv. Etter den første suksessen til bandet, skipa han Scholz Research & Development, Inc. for å utvikle og marknadsføre sine eigne oppfinningar, mange under merket Rockman. Han er blitt skildra av AllMusic som «ein notorisk 'ikkje-rock n' roll'-person som aldri likte å vere i rampelyset som artist», og som føretrekte  å konsentrere seg heilt om musikk, produksjon og finne opp nytt elektronisk utstyr. I nyare år har han brukte mykje av pengane og tida si på veldedig arbeid.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tom Scholz|Tom Scholz]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Tom Scholz på Boston si offisiell nettside
Barry Goudreau

**Barry Goudreau** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som ein av dei originale gitaristane i rockebandet Boston.

På slutten av 1960-åra møtte Goudreau Tom Scholz og arbeidde med han og Brad Delp så tidleg som i 1969 på ei samling demoinnspelingar. Seinare omarbeidde Scholz desse songane og ein del av dei vart spelte inn som det særs suksessrike debutalbumet til Boston frå 1976. 

Scholz var ikkje interessert i å bruke nokre av songane til Goudreau på det andre Boston-albumet, og Goudreau gav ut det første soloalbumet sitt *[[Barry Goudreau av Barry Goudreau|Barry Goudreau]]*, i lag med Brad Delp og Fran Cosmo (Cosmo vart medlem av Boston i 1991) på vokal, og Sib Hashian på trommer. 

I 1984 skipa Goudreau bandet Orion The Hunter og gav ut ei plate. Denne gongen var Fran Cosmo solovokalist, medan Delp var korvokalist. 

I 1990 skipa Goudreau bandet RTZ (Return to Zero) i lag med Delp, som då slutta i Boston. 

I 1997 var Goudreau med Lisa Guyer Band på albumet *Gypsy Girl* og i 2000 på albumet *Leap of Faith*.

Goudreau og Delp gav ut ei plate i 2003 som Delp and Goudreau. 

Goudreau var medlem av Ernie and the Automatics. Etter Delp døydde i 2007, gav dei andre medlemmane i RTZ ut songen «Set The Songbird Free».

## Diskografi

### med Boston
* *[[Boston av Boston|Boston]]* (1976)
* *[[Don't Look Back av Boston|Don't Look Back]]* (1978)
* Greatest Hits (1997)

### Solo
* *[[Barry Goudreau av Barry Goudreau|Barry Goudreau]]* (1980)

### med Orion The Hunter
* *[[Orion the Hunter av Orion the Hunter|Orion the Hunter]]* (1984)

### med RTZ
* *[[Return to Zero av RTZ|Return to Zero]]* (1991)
* *[[Lost av RTZ|Lost]]* (1998)
* *Lost and Found* (2004)
* Set The Songbird Free ... (single) (2007)

### med Brad Delp
* *[[Delp and Goudreau]]* (2003)
* *Rockin' Away (singel)* (2007)

### med Ernie and the Automatics
* *Live at The Real Blues Festival* (2006)
* *Low Expectations* (2009)

### med Barry Goudreau's Engine Room
* *Full Steam Ahead* (2017)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barry Goudreau|Barry Goudreau]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Fran Sheehan

**Fran Sheehan** () er ein amerikansk rockemusikar, mest kjend som bassist i ei tidleg utgåve av rockebandet Boston.

Sheehan var den mest erfarne musikaren i den originale besetninga av Boston. Sheehan slutta i bandet under innspelinga for det tredje Boston-albumet, *[[Third Stage]]* tidleg i 1980-åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fran Sheehan|Fran Sheehan]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sib Hashian

**John Thomas** «**Sib**» **Hashian** () var ein armensk-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i rockebandet Boston.

Hashian vart motvillig vald av Boston-grunnleggjaren og bandleiaren Tom Scholz i 1975 for å erstatte originaltrommisen Jim Masdea. Hashian var med på dei tidlege innspelingane for det tredje Boston-albumet, *[[Third Stage]]*, men vart seinare erstatta då Masdea kom attende.

Hashian døydde 22. mars 2017 då han kollapsa under ein konsert på eit cruiseskip.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sib Hashian|Sib Hashian]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
*
*
Guri Melby

**Guri Melby** () er ein norsk politikar og leiar for Venstre. Ho var kunnskaps- og integreringsminister i Erna Solberg si regjering frå 13. mars 2020 til 14. oktober 2021.

Melby var byråd for miljø- og samferdsle i Oslo frå 2013 til 2015. Etter kommunevalet i 2015 vart ho gruppeleiar for Venstre i Oslo (2015–2018) og nestleiar i samferdsle- og miljøkomiteen i Oslo bystyre. Ho var fast møtande vararepresentant på Stortinget medan Trine Skei Grande satt i regjering, og var finanspolitisk talsperson for Venstre.

## Bakgrunn og virke
Melby var fødd i Orkdal. Ho var medlem av Orkdal kommunestyre 1999–2007 og medlem av Trondheim bystyre 2007–2011. Ho var Venstre sitt 1. kandidat til Stortinget frå Sør-Trøndelag ved vala i 2005 og 2009, og 3. kandidat i Oslo i 2013 og 2017. I perioden 2013–2017 og 2017–2021 var ho 1. vararepresentant for Trine Skei Grande og Ola Elvestuen. Melby har vore medlem av Venstre sitt landsstyre sidan 2008, medlem av sentralstyret sidan 2010 og leiar i programkomiteen til partiet framfor stortingsvalet i 2013 og stortingsvalet 2021. Melby var medlem av eit regjeringsoppnemnt utval som skulle utreie trus- og livssynspolitikken 2010–2013. Ho har òg bakgrunn frå Unge Venstre, der ho sat i sentralstyret i fleire periodar.  

Melby har mastergrad i nordisk frå Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet frå 2007. Melby si masteroppgåve handla om dialektbruken i TV-programmet *[[Team Antonsen]]*. Ho vart høgskolelektor ved Høgskolen i Oslo og Akershus sidan høsten 2012. Før dette var ho lærar ved Høgskolen i Sør-Trøndelag 2008–2011, rådgjevar ved Nasjonalt senter for skriveopplæring og skriveforskning 2010–2011 og rådgjevar i Kunnskapsdepartementet 2011–2012. 

Då Ola Elvestuen vart vald inn på Stortinget i 2013 tok Melby over som Byråd for miljø- og samferdsle i Oslo. Frå 15. oktober 2013 til oktober 2015 var ho byråd for samferdsle og miljø i Oslo. I oktober 2014 vart ho nominert på førsteplass på Venstre si valliste i Oslo framfor bystyrevalet i 2015. Som byråd for miljø- og samferdsle hadde ho ansvar for utbygginga av kollektivtrafikken i Oslo og kjøp av nye trikkar til byen. Ho hadde òg ansvaret for sykkelsatsinga i Oslo.  

I perioden mellom tida som byråd og stortingsrepresentant var Melby gruppeleiar for Venstre i Oslo bystyret og nestleiar i samferdsle- og miljøkomiteen.   

Frå 1. januar 2016 til mars 2018 var ho styreleiar i Språkrådet.

Då Venstre gjekk inn i Regjeringa Solberg 17. januar 2018, tok Melby over som stortingsrepresentant for statsråd Skei Grande. Ho var tidlegare kunnskapspolitisk talsperson, og satt i Stortingets Utdannings - og forskningskomiteé, men gjekk i januar 2020 inn i Stortingets finanskomité og vart finanspolitisk talsperson for Venstre.

## Stortingskomitear

* 2018–2020 medlem av Utdannings - og forskningskomiteen ved Stortinget
* 2020–2020 medlem av Stortingets finanskomité

## Regjering
13. mars 2020 overtok Melby som kunnskaps- og integreringsminister i Solberg-regjeringa etter at Trine Skei Grande gjekk av som statsråd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Guri Melby|Guri Melby]]» frå ,  den 16. mai 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

* 
*
Foreplay/Long Time

«**Foreplay/Long Time**» er ein song skriven av Tom Scholz og framført av det amerikanske rockebandet Boston på det sjølvoppkalla debutalbumet. Songen var òg gjeven ut som den andre singelen frå albumet, på Epic Records i 1976. Han kombinerer ein instrumental introduksjon kalla «Foreplay» med hovudsongen «Long Time». «Long Time» nådde 22. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i veka som enda 5. mars 1977. I Canada nådde songen niandeplassen på singellista. Instrumentalen «Foreplay» vart gjeven ut som B-side til den neste singelen deira, «Peace of Mind», som kom ut i april.

I eit intervju for *Best of Boston* sa Scholz at «Foreplay» var den første songen han spelte inn, og han gjorde dette på ein tosporsopptakar i kjellaren sin. Scholz sa òg at det var det første musikkstykket han skreiv, og at han skreiv det heilt attende i 1969.

Ein alternativ miks av songen finst på Epic Records-promoplata *It's a Knockout*. 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Medverkande
### Foreplay
* Tom Scholz – Hammondorgel, clavinet, sologitar
* Sib Hashian – trommer
* Barry Goudreau – rytmegitar
* Fran Sheehan – bass

### Long Time
* Tom Scholz – akustisk rytmegitar, orgel, clavinet, bass
* Brad Delp – vokal
* Sib Hashian – trommer
* Barry Goudreau – sologitar og elektrisk rytmegitar

## Andre versjonar
* Rascal Flatts spelte inn ein versjon av «Foreplay/Long Time» på konsertane sine og gav han ut på albumet *Rascal Flatts LIVE*.
*Phish heldt ein konsert i Great Woods i Mansfield i Massachusetts der dei opna med «Foreplay/Long Time». 
*Jay Sekulow Band spelte inn ein versjon av «Foreplay/Long Time» og posta songen på Facebook-sida til bandet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foreplay/Long Time|Foreplay/Long Time]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
John Boylan

**John Patrick Boylan II** () er ein USA-amerikansk plateprodusent og låtskrivar.

I lag med broren Terence spelte han inn eit album som Appletree Theatre seint i 1960-åra.  Etter ein kort periode i gruppa Hamilton Streetcar, byrja Boylan å arbeide som produsent. og arbeidde med Ricky Nelson, The Association, The Dillards, Presenceog andre. Han var òg manager for Linda Ronstadt, og introduserte henne til ei då ukjend gruppe musikarar som akkompagnerte ho i 1971 og som seinare vart Eagles.

Etter å ha arbeidd med Pure Prairie League og Commander Cody tidleg i 1970-åra, fekk han stor suksess som produsent for det  første albumet til Boston. Selskapet til gruppa Epic Records løna han med å tilby han stillinga som visedirektør i selskapet, der han var i eit tiår. I denne tida var han òg produsent for fleire andre artistar, som Charlie Daniels, Mickey Gilley og Little River Band. I 1986 slutta han for å skipe sitt eige selskap, Great Eastern Music. Eit av dei første prosjekta hans der var å produsere albumet *[[The Simpsons Sing the Blues]]*.

Boylan nye lidenskap var å produsere barnemusikk, som resulterte i album av The Chipmunks og Muppets. I 1999 vann han Grammy-prisen for beste barnealbum med *[[Elmopalooza]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Boylan|John Boylan]]» frå ,  den 15. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mossø

**Mossø** ved Skanderborg er den fjerde største innsjøen i Danmark og den nest største i Jylland, etter Stadil Fjord. Han er ein del av Gudenåsystemet. Sjøen har ei lengd på om lag 10 km og ei breidd på knapt 2 km. Han har eit overflateareal på ca. 16,9 km² og ei maksimal djupne på 22 meter. Innsjøen og områda kring vart freda i 1977.

Mossø blei danna under den siste istida, altså for om lag 10&nbsp;000 år sidan. Djupnemessig er Mossø delt i to basseng – eit lite og grunt i vest og eit stort og særs djupt i aust. Dei to bassenga er skilde av ein grunn tange, som frå Emborg Odde strekker seg nesten heilt over til sørsida. Mossø renn ut i Gudenå nær Klostermølle i vestenden av vatnet.

Sjøen er omgitt av skog, eng og åkerland. På somme stader er det store røyrskogar og myrområde langs breiddene av sjøen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Mossø|Mossø]]» frå ,  den 16. mai 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Om Mossø, frå Naturstyrelsen (dansk)
Tange

Ein **tange** er ein topografisk eller geografisk formasjon, ein spiss av landet som stikk ut i eit vann. Det dreier seg oftast om eit langt nes eller odde. 

Som stadsnamn, gjerne i samansette ord, blir ofte den bundne forma «tangen» nytta, for eksempel Tangen i Stange kommune i Hedmark, eller i samansett form, som Revtangen i Klepp kommune. 

Omgrepet blir òg nytta om ein del av ein kniv, ostehøvel eller eit anna jern som blir festa til eit handtak eller eit skaft. Tangen utgjer då ein lang, smal del av kniven, bak sjølve knivbladet. Det blir banka inn i skaftet, og denne delen av kniven vert kalla tange. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tange|Tange]]» frå ,  den 16. mai 2020.*
NM i friidrett 1949

**Noregsmeisterskapen i friidrett 1949**, hovudmeisterskapen, fann stad i høvesvis i Oslo, for menn, og i Bergen, for kvinner. Alle øvingane vart avvikla helga 20.-21. august 1949, med unnatak for 10&nbsp;000-meteren. Friidrettskrinsane i Akershus og Oslo arrangerte meisterskapen på Bislett stadion, medan Idrettslaget Norrøna tok seg av arrangementet på Skansemyren idrettsplass i Bergen. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner. 

Martin Stokken vart tildelt den store kongepokalen for sigerløpet på 5&nbsp;000 meter. Kirsti Jordet fekk den vesle kongepokalen for noregsrekord i høgdehopp.

## Menn
### 100 m





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### 1000 meter stafett





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 60 meter





### 100 m





### 200 m





### 80 m hekk





### Høgdehopp





### Lengdehopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Spjutkast





## Kjelder
*Bergens Arbeiderblad 22. august 1949
Third Stage

***Third Stage*** er det tredje studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Boston, gjeve ut 23. september 1986 på MCA Records. Det vart spelt inn i studioet til musikaren Tom Scholz, Hideaway Studio, over ein seks år lang stressande periode «mellom flaumar og straumbrot». Scholz og Brad Delp, vokalisten i gruppa, var dei einaste medlemmane som var att i gruppa frå originalbesetninga. Tekstane på albumet omhandlar tema som aldring og om å arbeide seg gjennom forskjellige stadium i livet sitt. Den første singelen frå albumet, «Amanda», vart ein stor hitt som gjekk til topps på singellista i USA og vart ein av dei mest kjende songane til gruppa. Sjølve albumet selde til 4x platinaplate i USA.

## Bakgrunn og innspeling
Etter å ha vunne eit søksmål frå Epic Records, byta Scholz selskap til MCA. Det første sporet på albumet, «Amanda», vart i røynda skriven i 1980 (då Boston byrja på albumet) og vart den einaste singelen deira som nådde toppen av listene. Han låg to veker på toppen av den amerikanske Billboard-lista i november 1986. Han vart følgd opp av ein ny hitsingel, We're Ready», som nådde niandeplassen. Singlane «Cool the Engines» og «Can'tcha Say (You Believe in Me)/Still in Love» vart òg mykje spelt på radio, og førstnemnde nådde fjerdeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Mainstream Rock-lista, medan sistnemnde nådde 20. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i 1987. «Can'tcha Say» er den siste hitsingelen til Boston.

Etter berre tre veker på salslista klatra *Third Stage* til topps på ''Billboard'' 200, der det låg i fire veker. Det var det første CD-formaterte albumet som selde til gullplate (500&nbsp;000 eksemplar) i USA. Det selde òg til gullplate i LP-formatet. Totalt sett selde albumet til 4x platinaplate.

Albumet var det først Boston-albumet med elektroniske trommer, det første med songar som ikkje var skriven av verken Scholz eller Brad Delp, det første Boston-albumet utan originalmedlemmane Barry Goudreau, Sib Hashian og Fran Sheehan (sjølv om Hashian og Sheehan var med i det tidlege stadiet av innspelinga og Sheehan var oppført som låtskrivar). Trommeslagaren Jim Masdea speler trommer på det meste av albumet . Det var òg det første albumet til Boston, der dei brukte ein Rockman gitarprosessor, som Scholz fann opp. Det er ingen orkesterlydar eller synthesizer på albumet. 

## Innhald

## Medverkande
*Brad Delp – solo- og harmonivokal
*Tom Scholz – gitar, orgel, piano, bassgitar, trommer, perkusjon
*Jim Masdea – trommer, perkusjon
*Sib Hashian – trommer, perkusjon
*Gary Pihl – gitar på «I Think I Like It»

## Salslister

### Album

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Third Stage|Third Stage]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Amanda av Boston

«**Amanda**» er ein powerballade av rockebandet Boston, skriven av Tom Scholz. Songen var den første singelen frå det tredje albumet deira, *[[Third Stage]]*, i 1986, seks år etter songen vart spelt inn. 

Sjølv om songen ikkje hadde ein musikkvideo, vart «Amanda» den største hitten deira i USA og Canada. I USA gjekk songen til topps på ''Billboard'' Hot 100 i november 1986, den einaste songen deira som klarte dette, og han låg tre veker på toppen av Mainstream Rock-lista i oktober same året. Singelen nådde toppen av *[[magasinet RPM|RPM]]* sine Top Singles og Adult Contemporary-lister i Canada.

Dette var den første offisielle singelen til bandet sidan 1978 og kom ut på MCA Records. 12-strengsgitaren på songen vert spelt av Scholz.

## Salslsiter

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Amanda (Boston song)|Amanda (Boston song)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
We're Ready

**«We're Ready»** er ein song skriven av Tom Scholz og først gjeven ut av Boston på albumet *[[Third Stage]]* (1986).  I desember 1986 kom songen ut på singel frå albumet, som ein oppfølgjar til den store hitten deira, «Amanda.»  «We're Ready» nådde niandeplassen på ''Billboard'' Hot 100 og andreplassen på Billboard's Mainstream Rock-lista. *[[Billboard Magazine]]* kåra òg songen til den 24. beste rockesongen for 1987, ein plass føre ein annan song frå *Third Stage*, «Cool the Engines.» Songen nådde òg 12. plassen på *[[magasinet Cashbox|Cashbox]]*-lista. I Canada nådde songen topp 25 på *[[magasinet RPM|RPM]]*-lista.

Allmusic-kritikaren Vik Iyengar skreiv at «We're Ready» er ein av songane på *Third Stage* som «fungerer på alle sylindrar» og «høyrest veldig bra ut.»  

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We&#39;re Ready|We&#39;re Ready]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Can'tcha Say (You Believe in Me)

**«Can'tcha Say (You Believe in Me)»**, òg kjend som **«Can'tcha Say (You Believe in Me)/Still in Love»** eller berre **«Can'tcha Say»**, er ein song skriven av Tom Scholz og gjeven ut av Boston i 1986 på albumet deira *[[Third Stage]]*. Det var den tredje singelen deira frå albumet og han nådde 20. plassen på ''Billboard'' Hot 100. Det vart den siste topp 40-hitten deira i USA. Songen nådde òg sjuandeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Mainstream Rock-lista og 27. plassen på *[[magasinet Cashbox|Cashbox]]*-lista. I Canada nådde songen 88. plassen på singellista.

Sjølv om songen ikkje kom ut før i 1986, spelte Boston inn «Can'tcha Say (You Believe in Me)» over 1981, 1982 og 1983.  

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Can&#39;tcha Say (You Believe in Me)|Can&#39;tcha Say (You Believe in Me)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Don't Look Back av Boston

***Don't Look Back*** er det andre studioalbumet til den  amerikanske rock band Boston, gjeve ut i 1978 på Epic Records. Albumet gjekk til topps på albumlista i USA og nådde niandeplassen på Storbritannia. Tittelsporet er ein av dei største hittane til bandet, og nådde fjerdeplassen i 1978 på ''Billboard'' Hot 100. Albumet selde fire millionar eksemplar dei første måandane etter det kom ut og har fått 7x platinaplate av RIAA i USA.

Dette albumet markerte òg starten på ein rettsstrid mellom bandet og plateselskapet, Epic. Gitaristen, produsenten og hovudlåtskrivaren Tom Scholz hevda at sjefane i Epic pressa han og bandet til å gje ut albumet før dei meinte det var ferdig. Han sa òg at albumet var «latterleg kort. Det trengde ein song til». Det neste albumet deira, *[[Third Stage]]*, kom ikkje ut før etter åtte år, då bandet og selskapet hadde gått kvar sin veg etter ei rettssak som Boston til sjuande og sist vann.

Dei to åra mellom debutalbumet og *Don't Look Back* er den kortaste tida mellom to Boston-album til no.

## Innspeling
*Don't Look Back* vart spelt inn i 1977 og 1978 i studioet til Scholz, Hideaway Studio, utanom pianoet til «A Man I'll Never Be», som vart spelt inn med lydteknikaren Dave Butler i Northern Studio i Maynard i Massachusetts.

## Utgjeving
*Don't Look Back* skulle opphavleg ha tittelen *Arrival*, men Boston oppdaga at ABBA alt hadde gjeve ut eit album med det namnet, så *Don't Look Back* vart vald ut i staden. Albumet vart feilaktig oppført som *Arrival* i omslaget til kassettutgåva på den tida.

*[[magasinet Billboard|Billboard]]* skildra albumet som «ei like bra utgjeving [som debutalbumet] som vidare syner kor bra gruppa er til å spele hardrock med ein søt, melodisk base». Ken Emerson i *[[Rolling Stone]]* sa at albumet stadfesta stilen til bandet frå debutplata, men var mindre pretensiøst enn Bruce Springsteen-albumet *[[Darkness on the Edge of Town]]* frå 1978.

«Don't Look Back», «A Man I'll Never Be» og «Feelin' Satisfied» vart alle gjevne ut på singlar og nådde høvesvis fjerde, 31. og 46. plassen på *Billboard* Hot 100.

## Innhald
Alle songar skrivne av Tom Scholz, utanom «Party», skriven i lag med Brad Delp, og «Used to Bad News», skriven av Delp.

## Medverkande
*I følgje plateomslaget*
*Brad Delp – solo- og harmonivokal
*Tom Scholz – sologitar, rytmegitar, bassgitar, orgel, piano, perkusjon, produsent, lydteknikar, arrangør, digital ommastering, konept for plateomslag
*Barry Goudreau – sologitar, slidegitar, rytmegitar  på «Don't Look Back», «The Journey», «Used to Bad News» og «Don't Be Afraid» 
*Fran Sheehan – bassgitar, perkusjon  på «Don't Look Back» 
*Sib Hashian – trommer, perkusjon

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don't Look Back (Boston album)|Don't Look Back (Boston album)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Don't Look Back av Boston

«**Don't Look Back**» er ein song skriven av Tom Scholz og spelt inn av Boston i 1978 som tittelsporet til det andre albumet deira, *[[Don't Look Back av Boston|Don't Look Back]]*. Singelen nådde fjerdeplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100, og vart ein av dei største hittane deira.

## Innspeling
Sjølv om det er den første songen på albumet, var «Don't Look Back» ein av dei siste songane som vart skrivne og innspelt for albumet. I følgje Scholz «var det ein av dei tinga som berre klikka på plass. Eg laga ikkje ein gong ein demo for songen. Eg kom opp med akkordane, melodien og arrangementet og spelte det rett inn på masterlydbandet.»  Brad Delp song all vokal, både solo og korvokal.  I følgje Scholz, speler Fran Sheehan berre nokre få linjer med bass på songen og Barry Goudreau spelte sologitaren i introen og avslutninga. Scholz sa han gjorde meir enn 60 redigeringar på trommesporet til Sib Hashian for å få det slik han ønskte det.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Don't Look Back (Boston song)|Don't Look Back (Boston song)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Forbodstida

**Forbodstida** viser til tidsrom i ulike land då det var forbode å omsetja alkoholhaldige drikkevarer. Dei fleste slike forbod blei innførte i perioden frå rundt 1915 og fem år framover. I Noreg varte brennevinsforbodet frå 1916 til 1927.

## Forbodstid i enkelte nasjonar

* **[[USA]]** 1920–1933: Alle drikkevarer med høgare alkoholinnhald enn 0,5 %
* **[[Finland]]** 1919–1932: Alle drikkevarer med høgare alkoholinnhald enn 2,5 %.
* **[[Færøyane]]** 1907–1992: Alle alkoholhaldige drikkevarer. Opning for rasjonert import til privat bruk frå Danmark frå 1928.
* **[[Island]]** 1915–1935: Alle alkoholhaldige drikkevarer. Sterkøl (over 2,25 %) forbode til 1989.
* **[[Noreg]]** 1916–1927: Brennevinsforbodet blei innført frå 1916, og blei innskjerpa av Hetvinsforbudet 1917–1923. Avskaffinga av forbodet er det einaste dømet i norsk historie på tilsidesetting av ein lov vedteken ved folkerøysting.
* **[[Russland]]** 1914–1925: Forbod mot visse alkoholhaldige drikkevarer.

I Sverige (som hadde innført monopol på omsetnad av sprit og vin i 1919) blei det gjort ei folkerøysting om forbod den 27. august 1922. Dette var òg den første folkerøystinga i Sverige. Valdeltakinga var 55,1 %. 51 % av alle stemmane blei avgitte mot forbod (63 % av desse var menn, 37 % var kvinner). Etter folkerøystinga blei likevel motboka innført som ei permanent ordning for heile Sverige fram til 1955.

### ''The Volstead Act''

Den mest berømte (og beryktede) tida baserte seg på vedtaket om *The Volstead act* i USA i 1919. Loven hadde  namn etter den som fremja han, juristen Andrew John Volstead (1860-1947), som var barn av eit norsk emigrantpar. 

Ifølgje forslagsstillaren var føremålet med loven:

* *å redusera [[kriminalitet]] og [[korrupsjon]].*
* *å løysa sosiale problem.*
* *å redusera offentlege utgifter til fengsel og fattighus.*
* *å forbetra helse- og hygienetilhøve.*

Loven blei gjeldande frå 16. januar 1920, og innførte forbod mot produksjon, transport og omsetnad av drikkevarer med høgare alkoholinnhald enn 0,5%. 

Loven førte til ei valdsam oppbløming av kriminalitet basert på smugling og illegal produksjon (*moonshine*). I denne tida blei dessutan Cuba, under president Gerardo Machado, ein fristad frå loven, og øya opplevde ein nærast eksplosiv vekst av nye hotell og kasino. På halvøya Varadero oppretta den amerikanske mafialeiaren Al Capone eit senter for smugling. 

Loven blei oppheva i 1933.

## Statlege monopolutsal
I fem nordiske land førte forbodstida til skipinga av statlege monopolutsal for drikkevarer med alkoholinnhald  over ein viss prosentsats. 

* Noreg (Vinmonopolet – 1922)
* Sverige (Systembolaget – innføring av *Motboken* i staden for forbod i 1919, erstatta ved skipinga av Systembolaget i 1955)
* Finland (Alko – 1932)
* Island (Vínbúð – 1922).
* Færøyane (Rúsdrekkasøla Landsins – 1992)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Forbudstiden|Forbudstiden]]» frå ,  den 16. mai 2020.*
Gary Pihl

**Gary O. Pihl** () er ein USA-amerikansk gitarist, mest kjend for å ha spelt med Sammy Hagar og som medlem i bandet Boston.

Frå heimestudioet sitt arbeidde Pihl med eit band som etter kvart kom til å bli kalla Night Ranger. Dei spelte inn demoar for dei to første albuma sine (*[[Dawn Patrol av Night Ranger|Dawn Patrol]]* og *[[Midnight Madness av Night Ranger|Midnight Madness]]*). 

Han spelte òg med fleire andre band og artistar, som Day Blindness, Crossfire, Stark Raving Mad og Alliance. Phil slutta i Stark Raving Mad for å bli med i bandet til Sammy Hagar. I 1980-åra vart Pihl medlem av Boston. 

## Diskografi

### med Day Blindness
* *Day Blindness* (1969)

### med FOX
* *San Francisco Session* (1970)

### med Sammy Hagar
* *[[Musical Chairs av Sammy Hagar|Musical Chairs]]* (1977)
* *[[All Night Long av Sammy Hagar|All Night Long]]* (1978)
* *[[Street Machine av Sammy Hagar|Street Machine]]* (1979)
* *[[Danger Zone av Sammy Hagar|Danger Zone]]* (1980)
* *[[All Night Long av Sammy Hagar|Loud & Clear]]* (1980)
* *[[Standing Hampton]]* (1981)
* *[[Three Lock Box]]* (1982)
* *[[Live 1980 av Sammy Hagar|Live 1980]]* (1983)
* *[[VOA av Sammy Hagar|VOA]]* (1984)

### med Boston
* *[[Third Stage]]* (1986)
* *[[Walk On av Boston|Walk On]]* (1994)
* *[[Greatest Hits av Boston|Greatest Hits]]* (1997)
* *[[Corporate America av Boston|Corporate America]]* (2002)
* *[[Life, Love & Hope]]* (2013)

### med Alliance
* *Alliance* (1997)
* *Missing Piece* (1999)
* *Road To Heaven* (2008)

### med Color Three
* *Paint By Number* (2013)

### med All 41
* *The World's Best Hope* (2017)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gary Pihl|Gary Pihl]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Walk On av Boston

***Walk On*** er det fjerde studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Boston, gjeve ut den 7. juni 1994 av MCA Records. Det er det einaste albumet utan vokalisten Brad Delp, som kom inn att i albumet på den påfølgjande turneen for albumet. 

## Historie
Etter suksessen med albumet *[[Third Stage]]* i 1986, byrja bandet å planlegge ein oppfølgjar og byrja å skrive songar i 1988. Men på grunn av aukande krangling og usemjer mellom gitariste og leiaren i bandet, Tom Scholz og songaren Brad Delp, slutta Delp i 1989 for å bli med i eit band i lag med den tidlegare Boston-gitaristen Barry Goudreau, kalla RTZ. Kort tid etter vart Fran Cosmo henta inn og introdusert som den nye songaren i bandet. Delp kom attende til Boston for å hjelpe til med å skrive songar og song solovokal på den påfølgjande *Walk On Tour*, men song ikkje på sjølve albumet. Delp og Cosmo song begge på det neste Boston-albumet, *[[Corporate America av Boston|Corporate America]]*.

Etter det kom ut nådde *Walk On* sjuandeplassen på ''Billboard'' 200 og gav ein hit, «I Need Your Love». Albumet selde til platinaplate i USA den 8. september 1994.

Dei siste åtte sidene av plateomslaget vart kalla «Walk On — Against Violence and Cruelty», og omhandla å forhindre vald i heimen og dyremishandling med kontaktinformasjon til mange organisasjonar, som National Coalition Against Domestic Violence og Humane Society. 

## Innhald

* spor 4, 5, 6 og 7 er alle del av ein lang song («Walk On Medley»), men hadde forskjellige spor på CD-plata. 
* «Walkin' at Night» og «Get Organ-ized» er instrumentalar.
* «Magdalene» vart opphavleg skriven av Pennsylvania-bandet Hybrid Ice.

## Medverkande

* Tom Scholz – gitar, bass, trommer, piano, orgel, klaverinstrument, clavinet, klapping, produsent, lydteknikar, arrangør, «moral støtte og snop»
*Fran Cosmo – solovokal
* Gary Pihl – gitar, klapping, assisterande lydteknikar
* David Sikes – bassgitar, korvokal, assisterande lydteknikar
* Doug Huffman – trommer
* Matt Belyea – klapping
* Bob Cedro – rytmegitar, spesialeffektar, klapping
* Tommy Funderburk – korvokal
* Sean Olsen - klapping, rytmegitar, fløyte
* Ted Jensen – mastering
* Ron Larson – design, illustrasjonar
* Andy Engel –&nbsp;konsept for plateomslaget

## Salslister

**Singlar**

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walk On (Boston album)|Walk On (Boston album)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fran Cosmo

**Francis Cosmo Migliaccio** (), kjend som **Fran Cosmo**, er ein amerikansk musikar, mest kjend som tidlegare songar i gruppene Boston og Orion the Hunter.

Cosmo song på gitaristen det første soloalbumet til Barry Goudreau i 1980, før han vart med Goudreau i bandet Orion the Hunter i 1983.  Orion the Hunter gav ut eit album i 1984. I 1994 var Cosmo den einaste songaren på Boston-albumet *[[Walk On av Boston|Walk On]]*. Då Brad Delp kom attende til Boston for den påfølgkjande turneen, delte dei to vokaljobben. 

Cosmo gav ut det første albumet sitt i 2006, kalla *Alien*.

## Discography

### med Barry Goudreau
* *[[Barry Goudreau av Barry Goudreau|Barry Goudreau]]* (1980)

### med Orion the Hunter
* *[[Orion the Hunter]]* (1984)

### med Boston
* *[[Walk On av Boston|Walk On]]* (1994)
* *[[Greatest Hits av Boston|Greatest Hits]]* (1997)
* *[[Corporate America av Boston|Corporate America]]* (2002)

### med Cosmo
* *Alien* (2006)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fran Cosmo|Fran Cosmo]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* The World Classic Rockers offisiell nettstad
Rømer

**Rømer** er drikkekar til vin og brennevin, i seinare tid helst brukt som kvitvinglas. Rømeren har buka klokke på ein sylinder- eller trompetforma stett. Rømerar er gjerne laga i glas, men også i metall. Forma ser ut til å ha utvikla seg i Rhinområdet på 1400-talet. 

I løpet av 1600-talet lærte ein å laga vassklart glas, men rømeren blei framleis laga i farga glas. Han vart svært populær i store delar av Nord-Europa og blei laga i store mengder i Holland på 1600-talet. På slutten av 1500-talet byrjar gullsmedane å laga rømerar av sølv. Desse blei populære på 1600-talet, men gjekk av moten tidleg på 1700-talet.

Rømerar av glas er gjerne laga heilt eller delvis av grønt eller brunt materiale, og dei er ofte dekorerte med knoppar eller rosettar. Rømerar rommar gjerne frå 0,10 til 0,3 liter, men eldre rømerar kan òg vera større.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rømer (drikkekar)|Rømer (drikkekar)]]» frå ,  den 16. mai 2020.*  
 
## Litteratur

* Norheim, Per Terje (1997): *Norske sølvbegre.* *Gullsmedkunst i 300 år fra 1550 – 1850.* Oslo. ISBN 82-512-0524-7
* Polak, Ada (1974): *Gamle vinglass.* Oslo. ISBN 82-7003-005-8
* Østby, Jon Birger (1983): Nomenklatur for drikkestell, med tegninger av Torill Sand. Oslo

## Bakgrunnsstoff

* Rømerar i glas ved DigitaltMuseum
* Rørmer-beger ved DigitaltMuseum
Varaskål

**Varaskål**, òg kalla **åbryskål**, **åbrukopp** og **nopebolle**, er eit drikkekar av tre med hol som ein kan sjå igjennom medan ein drikk. Dei fleste verna varaskåler er datert til 1700- og 1800-talet. Dei er runde med holet plassert i midten. Det finst òg varaskåler som er uregelmessige i forma. Dei er gjerne umåla og laga av knutar (utvekstar på tre).

Namnet «varaskål» reflekterer at ein skal kunna halda auge med verten eller andre gjester i laget medan ein drikk frå henne. Om slike bollar skriv Magnus Brostrup Landstad: «Paa denne maade kunde ein vare sig for et, svigagtig hug eller deslige, hvilket man derimod ikke kunde naar man sat med en alminneleg stor ølbolle for uden. En sørgelig erfaring havde vel ogsaa her været læremester.»

Slike bollar har òg vore kalla åbryskål, åbrukopp eller nopebolle. Åbru tyder skinnsjuk eller sjalu og med åbruskålen kunne ein halda auge med kjærasten eller ektefellen medan ein drakk. Nemninga nopebolle finn ein på den avbilda bollen frå Telemark. Her heiter den i ei innskrift: 

:*Drik af NoPe BolDen Min Ven*
:*Jev Dig Tid og Rom*
:*Herfor Du se Dig om*
:*Her stor min NoPe Bolles alder 1753.*

Ordet «nopen» kan tyda 'knipen' eller 'gjerrig', og nemninga «nopebolle» kan ha samanheng med at denne bolletypen ser stor ut, men rommar lite øl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Varaskål|Varaskål]]» frå ,  den 16. mai 2020.*  
 
## Litteratur

* Gjærder, Per. 1975. Norsk drikkekar av tre. Bergen – Oslo – Tromsø
* Drikkekar, artikkel i Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder, bd. 3, 1958. Oslo
* Landstad, M. B. 1853. Norske Folkeviser. Christiania.
* Midttun, Gisle. 1921. Drikkekar fra landet i 16- og 1700årene. Scous Bryggeri. Mindeskrift til Hundreaarsjubilæet. Kristiania
* Østby, Jon Birger. 1983. Nomenklatur for drikkestell med tegninger av Torill Sand. Oslo

## Bakgrunnsstoff

* Varaskål på DigitaltMuseum
Vangar

**Vangar** er eit drikkekar eller kar av tre til å setja bort mjølk i. Dei fleste vangarar som er att er frå 1700- og 1800-talet, men slike kar kunne vera i bruk, særleg til mjølk, i fleire bygder eit stykke ut på 1900-talet. EIn vangar har form som ein bolle eller skål med to symmetriske øyre. Øyro kan vera smale eller breie. Vangarar som er brukte til øl eller små vangarar brukte til brennevin har gjerne måla eller utskoren dekor, medan vangarar som er brukte til mjølk gjerne er trekvite eller måla einsfarga utvendig. Synonym er hankeskål, vangar, vengebolle, vengeskål, vingefat, ølvengje og øyreskål. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vangar|Vangar]]» frå ,  den 16. mai 2020.*  
 
## Litteratur

* Gjærder, Per (1975): *Norsk drikkekar av tre*. Bergen – Oslo – Tromsø. ISBN 82-00-02229-3
* Østby, Jon Birger (1983): *Nomenklatur for drikkestell*, med tegninger av Torill Sand. Oslo

## Bakgrunnsstoff

* Vangar på DigitaltMuseum
Corporate America av Boston

***Corporate America*** er det femte studioalbumet til det amerikanske hardrockbandet Boston, gjeve ut i 2002. Dei fleste utgåve av albumet inneheld eit konsertopptak av «Livin' for You». Den originale versjonen av «Livin' for You» kom frå det førre albumet til Boston, *[[Walk On av Boston|Walk On]]* (1994).

Albumet introduserte både Anton Cosmo og Kimberley Dahme som bandmedlemmar og låtskrivarar. Dette var òg det siste Boston-albumet med solovokalisten og opphavleg medlem Brad Delp, som tok livet sitt i 2007. Det var òg det siste albumet deira med Fran Cosmo.

Albumet selde 32&nbsp;000 eksemplar den første veka det kom ut og nådde 42. plassen på Billboard 200 i USA. I 2013 hadde albumet selt over 500&nbsp;000 eksemplar i USA. Albumet vart trekt frå alle digitale marknader av Tom Scholz på grunn av ein strid med plateselskapet Artemis.

Ein instrumental, «Crystal Love», som på Internett ofte er omtalt som eit bonusspor frå *Corporate America* er i røynda ein song av den sørkoreanske gitaristen Lee Hyun Suk frå albumet *3* i 1995.

## Innhald

## Medverkande
*Tom Scholz – gitar, bassgitar, klaverinstrument, trommer, vokal på 6, 8, 9
*Brad Delp – vokal på 1, 3, 5, 8, korvokal på 2  
*Fran Cosmo – vokal på 2, 3, 6, 7, 10
*Beth Cohen – vokal på 9
*Charlie Farren – vokal på 9
*Gary Pihl – gitar, klaverinstrument
*Anthony Cosmo – gitar, vokal på 2, 6
*Kimberley Dahme – vokal på 3, 4, 6, 9; gitar på 4
*David Sikes – bassgitar
*Curly Smith – trommer
*Julia Van Daam – røyst på 1
*Bill Ryan – røyst på 3
*Charlie Farren – vokal
*Beth Cohen – fløyte, vokal
*Bill Carman – bassgitar
*Tom Moonan – trommer, perkusjon
*Frank Talarico – perkusjonsloop
*Sean Tierney – klaverinstrument

## Produksjon
*Lydteknikar: Dietmar Schmidt
*Lydteknikar: Bob Acquaviva
*Mastering: Dr. Toby Mountain
*Produsent/lydteknikar: Fran Cosmo/Anthony Cosmo («Stare Out Your Window», «Turn It Off» og «Cryin'»)
*Redigering: Adam Ayan, Daniel Chase, Steve Churchyard, Adrian Hernandez, Matt Knobel, Carl Nappa, Gary Pihl, Bill Ryan
*Digital overføring: Adam Ayan, Daniel Chase, Steve Churchyard, Adrian Hernandez, Matt Knobel, Carl Nappa, Gary Pihl, Bill Ryan
*Kunstnarisk leiar: Tom Scholz
*Fotografi: Ron Pownall
*Biletredigering: Gary Pihl

## Salslister

«I Had a Good Time» nådde 30. plassen på Billboard Heritage Rock Chart den 11. november 2002.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Corporate America (album)|Corporate America (album)]]» frå ,  den 16. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*