open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Slaget ved Elixheim

**Slaget ved Elixheim**, 18. juli 1705, òg kjend som **passasjen av Brabant-linjene** var eit slag i den spanske arvefølgjekrigen. Hertugen av Marlborough klarte å bryte gjennom dei franske linjene i Brabant, ein boge med forsvarsverk som strekte seg i ein 110 km lang boge frå Antwerpen til Namur.  Sjølv om han ikkje klarte å vinne ein avgjerande siger, var passasjen og den påfølgjande raseringa av linjene kritiske for den allierte sigeren i Ramillies året etter.

## Opptakt
Tidleg i felttogsesongen prøvde Marlborough å starte ein invasjon av Frankrike opp Moselledalen. Forsøket vart stoppa av mangel på forsyningar og glimrande franske forsvarsstillingar føre Sierck, og Marlborough og armeen hans vart kalla attende tilbake av den nederlandske statsgeneralen då marskalk Villeroi gjekk til åtak og tok festninga Huy og truga Liege. Han skunda seg attende til Nederlanda (og tvinga Villeroi til å trekkje seg bak forsvaret sitt), Marlborough tok attende Huy, og planla å bryte gjennom linjene for å bringe Villeroi ut i slag.

## Gjennombrot
Kvelden den 17. juli sendte Marlborough nederlandske soldatar under marskalk Overkirk i eit skinnåtak sørover mot Namur, og trekte Villeroi og 40&nbsp;000 mann etter seg. I løpet av natta marsjerte han med sine eigne engelske og skotske soldatar nordover til den vesle landsbyen Eliksem (*Elixheim*), og der braut han gjennom linjene utan motstand. Tidleg dagen etter, då mennene til Overkirk gjorde motmarsj nordover for å møte Marlborough, gjekk ein fransk avdeling til åtak på den vesle styrken allierte soldatar som var trekt opp vest for linjene, vendt sørover. Etter eit kort, men intenst kavalerislag, der Marlborough ofte var personleg involvert, vart dei driven bort og Villeroi trekte armeen sin vestover til andre sida av elva Dyle.

## Etterverknad
Marlborough kunne ikkje følgje etter franskmennene den dagen sidan mennene var utslitne etter å ha marsjert heile natta og så kjempa eit intenst slag, men håpte likevel å få Villeroi ut i slag. Han vart frustrert under manøvrande vest for linjene i månadane som fløgde etter gjennombrotet. Eit siste forsøk vart gjort tidleg i august ved hjelp av forsyningsvogner slik at han ikkje var avhengig av kommunikasjonslinjene. Han klarte å tvinge armeen til Villeroi til å stå nær Waterloo, men fekk ikkje til noko slag etter at det vart lagt ned veto av dei nederlandske kommandantane, mellom anna Slangenburg. Hertugen måtte nøye seg med å erobre festninga Leau og jamne Brabant-linjene mellom denne byen og Maas med jorda.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Battle of Elixheim|Battle of Elixheim]]» frå ,  den 24. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Anders Jørgensen Veum

**Anders Jørgensen Veum** () var ein norsk lærar, telegrafist, gardbrukar, ordførar og stortingsmann frå Fyresdal.

Veum var son til ein gardbrukar. Sjølv vart han seminarist frå Kviteseid i 1852 og frå Holt i 1855. Han praktiserte som lærar i eit par års tid. År 1857 avla han telegrafisteksamen i Brevik. Frå då av var han telegrafist i Arendal, deretter var han telegrafstyrar i Risør og frå 1859 hadde han same stillinga på Gjøvik. Han kjøpte i 1861 og dreiv eit gardsbruk i Vardal fram til 1873, då kjøpte han garden Jølsen ved Lillestrøm og busette seg der i 1874. Etter å ha budd i Ullensaker eit par år, slo han seg i 1897 ned i Kristiania. I hovudstaden eigde han fleire bygardar. Han flytta i 1903 vidare til eigedomen Tanum i Brunlanes, eit bruk han hadde kjøpt same året.

Veum var medlem av heradsstyret i Vardal, ordførar i tolv år. Han representerte Kristians amt på Stortinget frå 1877 til -82. Perioden 1877-79 var han sekretær i budsjettkomiteen, 1880-82 var han sekretær i næringskomite nr 2.

Veum døydde i Brunlanes i 1932.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Christen Nielsen

**Christen Adolf Heide Nielsen** () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Vik i Nordland. Han var medlem av Venstre. Sivert Nielsen var far hans.

Nielsen var gardbrukar. Han var i mange år ordførar i Vik og forlikskommissær. I 1892 var han medlem av lappekommisjonen.

Nielsen var 4. representant frå Nordlands amt til Stortinget 1892-94. Dessutan møtte han som varamann på Stortinget heile 1889-sesjonen, i 1897 frå 12. juli og 1900 frå 31. mai. I 1889 var han medlem av næringskomite nr 1, 1892-94 av vegkomiteen, medan han i 1897 og 1900 var medlem av Lagtinget, 1897 også av justiskomiteen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Karl August Nærum

**Karl August Nærum** () var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Gjerpen i Telemark. Han representerte Venstre.

Nærum var son til ein fargar. Han gjekk først landbruksskule, vart sidan student i 1867. År 1878 vart han cand. jur., deretter fullmektig hos sakførar i Drammen og hos sorenskrivaren i Midt-Gudbrandsdal. Frå 1881 var han lensmann i Orkdal til han i 1897 vart fut same staden. Sidan 1900 var han sorenskrivar i Gauldal, med adresse Melhus. Nærum var i Orkdal medlem av heradsstyre og forlikskommisjon, og skulestyreformann. Både i Orkdal og i Melhus var han direktør i sparebank.

Nærum representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget 1892-94 og 1898-1900. I den mellomliggande perioden, 1895-97, møtte han fleire gonger i 1896 og -97 i eigenskap av 1. varamann. Han var medlem 1892-94 av Lagtinget og næringskomite nr 2, 1893-94 av valkomiteen, 1897 av justiskomiteen, og 1898-1900 av næringskomite nr 1. Frå 19. april 1900 var han permittert.

Han døydde i Trondheim i 1911.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Hans Odberg

**Hans Mathias Odberg** () var ein norsk garvar, gardbrukar, næringsdrivar og stortingsmann frå Hedrum i Vestfold. Han representerte Venstre.

Odberg var son til ein gardbrukar. Han gjekk i garvarlære og dreiv garvar forretning i Larvik i tida 1867-80. I 1880 slo han seg ned som gardbrukar på Håvaldsrød i Brunlanes, der han også starta såpefabrikk. Åtte år seinare tok han over farsgarden Odberg og busette seg der. På Odberg dreiv han trevarefabrikk. Han var medlem av heradsstyret i Brunlanes, og seinare i Hedrum.

Odberg var 4. representant frå Jarlsberg og Larviks amt på Stortinget 1892-94. Han var 1892 medlem av gasje- og pensjonskomiteen, 1893-94 av budsjettkomiteen.

I 1910 slo han seg ned i Kristiania.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Herman Aarsrud

**Herman Hanssen Aarsrud** () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Løten i Hedmark. Han representerte Venstre.

Aarsrud var son til ein gardbrukar. Han vart dimittert frå Asker seminar i 1861 og var 1862-69 lærar i Våler i Hedmark. Åra 1870-74 var han lærar ved Lillestrøm bruksskule. Sidan var han gardbrukar på Nordre Våler tilbake i Hedmark, og i 19 år styrar av Våler Handelsforretning.

Han var ordførar i Våler 1879-1904 og forlikskommissær 1883-1905. Vidare var han amtsrevisor 1885-1902 og medlem av amtsutvalet 1889-1903.

Aarsrud var 1. varamann til Stortinget for Hedemarkens amt 1889-91. Etter Eivind Torp døydde møtte han i 1891-sesjonen. Dei tre neste stortingsperiodane var han fast representant frå amtet. Han var medlem av jarnbanekoimteen 1891-1894 og av justiskomiteen 1895-1900. I den siste valperioden var han sekretær for den sitstnemnde komiteen, då han òg var medlem av Lagtinget. 

Aarsrud, som i lang tid skreiv seg for Herman Aars, men som i 1896 av høgsterett vart frådømt retten til å nytte namnet, døydde i Våler i 1927.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Johan Lauritz Rasch

**Johan Lauritz Rasch** () var ein sakførar, embetsmann og stortingsmann frå Kristiania.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Rasch var son til ein hamnefut. Han vart student i 1848 og cand. jur. i 1852. Deretter var han i fire år fullmektig hos sakførar i heimbyen. Frå 1856 arbeidde han i Fredrikshald (Halden), fram til 1876 som overrettssakførar, sidan som byfut 1876–1881. Åra 1881–1890 var han amtmann i Smaalenene. 

### Karriere
Han var ordførar i Fredrikshald frå 1865 til 1881. Elles var han styremedlem av Fredrikshalds bankkontor 1881–1887 og ei tid styreformann i Dalslandsbanen.

Rasch var Fredrikshald sin representant på Stortinget 1871–1873, 1880–1882 og på omframstortinget 1882. I den fyrste perioden var han sekretær i Stortinget og medlem av justiskomite nr 2, i den andre var han medlem av justiskomiteen.

Rasch døydde i Kristiania i 1901.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Ole Lützow-Holm

**Ole Arntzen Lützow-Holm** () var ein norsk lærar, prest og stortingsmann frå Risør. Han var medlem av Høgre. Peter Holm var far hans.

Lützow-Holm vart student frå Aars og Voss skole i Kristiania i 1871 og cand. theol. i 1878. Han var lærar ved middelskulen på Kongsvinger 1875-76 og ved privatskular i Kristiania 1879-80. Tida 1880-92 var han sokneprest i Nesseby, 1892-1910 i Risør. Frå 1911 til -26 var han prest ved Akershus landsfengsel og ved «Landsfengslet for kvinner», dessutan var han kasserar for «Akershus stifts geistlege enkekasse». Han arbeidde mykje med misjonsarbeid for omstreifarar.

I Nesseby var han 1881-92 varaordførar og skulestyreformann, medan han i Risør var medlem av heradsstyret 1893-1910 og skulestyreformann 1894-1910.

Lützow-Holm representerte Finmarkens amt på Stortinget frå 1886 til 1894. Han var medlem av jarnbanekomiteen 1886-88 og av vegkomiteen 1889-94. Tida 1898-1903 var han Risør sin representant på Stortinget, heile tida medlem av budsjettkomiteen. Dessutan var han medlem av valkomiteen 1898 og 1900-03. I 1903 var han med i deputasjonen som Stortinget sende til opninga av Ofotbanen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
* *Norsk Allkunnebok. VIII. bandet*. 1957
Tussa Nett AS

**Tussa Nett** er eit tidlegare norsk føretak skipa i 1996 og fusjonert med Tafjord Kraftnett til Mørenett 1. januar 2014.

Det eigde og dreiv eit energiforsyningsnett med om lag 3 400 km linjer og kablar, 1 462 nettstasjonar og 19 transformatorstasjonar. Selskapet hadde konsesjon i kommunane Hornindal, Volda, Ørsta, Vanylven, Sande, Herøy, Ulstein og Hareid. Regionalnettet dekte i tillegg kommunane Sykkylven og Stranda. Tussa Nett hadde om lag 27 578 kundar i distribusjonsnettet. 

Tussa Nett var organisert i seksjonar med ansvar for nettforvalting, drift, vedlikehald, utbygging, entreprenørtenester og tenester som mellom anna måling, avrekning, nettinformasjon og nettovervaking. Tussa Nett hadde 115 tilsette per 31.12.2010. Tussa Nett hadde hovudkontor i Dragsund i Herøy kommune, og avdelingar i Hornindal, Fiskåbygd og Hovden. 

Tussa Nett vart utskilt som eige selskap i Tussakonsernet for å ivareta oppgåver knytte til nettmonopolet. Samstundes hadde selskapet fokus på å utvikle nye og framtidsretta engasjement, tufta på eigen kjernekompetanse rundt infrastruktur og energi. Tussa Nett dreiv òg med breibandsutbygging, lysanlegg, kraftstasjonsutbygging, høgspentinstallasjonar, overvaking- og verdisikring og klima- og energirådgjeving. Selskapet satsa også på installasjon, og eigde 100 % av aksjane i selskapa Ose & Aarseth AS i Ørsta og Rud Elektro AS i Ulsteinvik. I tillegg tilbaud det installasjonstenester i Hornindal og Vanylven med eigne tilsette i Tussa Nett.

## Kjelder

*Tussanett
Ose & Aarseth AS

**Ose & Aarseth** er ein elektroentreprenør på om lag 40 tilsette, som tilbyd tenester innan installasjon, automasjon, tele og data. Firmaet vart etablert i 1950, og vart i 2004 eit heileigd dotterselskap til Tussakonsernet. Ose & Aarseth har kontor i Ørsta.

## Kjelder
* Tussa
* Ose & Aarseth
Vartdal kraftverk

**Vartdal kraftverk** ligg på Vartdal i Ørsta kommune. Utbygginga omfattar utnyttinga av Risaskarfallet. Vartdal kraftverk har ei fallhøgd på 392 m og har i dag ein normalkapasitet på 3,5 GWh pr. år. Vatnet kjem frå Risaskarvatnet, Litlevatnet og Svartevatna. Nedslagsfeltet er 4,4 km².

Dei første planane om kraftverk på Vartdal kom opp i 1911. I 1918 gjorde kommunestyret det første vedtaket om utbygging av Risaskarelva. Endeleg vedtak vart gjort 26. mars 1932. Bygging av verket tok året etter. Dei dårlege økonomiske tidene på 1920-talet, var ein av dei viktigaste grunnane til utsetjinga. Samstundes som verket vart bygd, vart det oppsett linjenett. Det vart strekt linjer til Nøre Vartdal og Barstadvik. 

Det vart sett spenning på linjenettet 8. september 1934. Verket ytte 405 kW (550 hk). Driftsspenninga var 10&nbsp;000 volt. Heile anlegget kosta 130&nbsp;000 kroner. Av dette kosta sjølve verket 90&nbsp;000 kroner. Det var utført meir enn 20&nbsp;000 timar frivillig arbeid. Desse timane vart betalt med reduksjon i energiprisen i ettertid. Dei første åra var energiprisen 100 kroner for ein kilowatt i eit år (11,4 øre per kWh).

I samband med kommunesamanslåinga mellom Vartdal kommune og Ørsta kommune 1. januar 1964, vart Vartdal kommunale kraftverk ei avdeling under Ørsta kommunale elektrisitetsverk, som då vart eigar av Vartdal kraftverk. Kraftverket vart skadd av brann i 1973, og var ute av drift til 1977. Då hadde Sørumsand Verksted AS leigd verket og sett det i stand. I 1981 overtok Ørsta Energiverk på ny kraftstverket. 

## Kjelder
* Tussa
* Norges vassdrags- og energidirektorat
Rud Elektro AS

**Rud Elektro** vart etablert i 1991, og vart eit heileigd dotterselskap av Tussa i 2009. Rud Elektro har om lag 30 tilsette, og leverer elektrotekniske installasjonar til bustader, maritime anlegg og industri- og næringsbygg. Rud Elektro leverer også ulike svakstrauminstallasjonar, og driv service og vedlikehald av eksisterande anlegg. Rud Elektro har kontor i Ulsteinvik. 

## Kjelder
* Tussa
* Rud Elektro
Fallhøgd

**Fallhøgde** er den loddrette avstanden (høgdeskilnaden) mellom vassnivået i inntak og avløp for eit vasskraftverk.

Dei kraftverka med høgst fallhøgde som vi finn i Noreg er på over 1000 meter.

* Jostedal Kraftverk (1186 m)
* Lang-Sima Kraftverk (1158 m)
* Nytt Tyin Kraftverk (1050 m)
* Sy-Sima Kraftverk (905 m)
* Nye Bjølvo kraftverk (880 m)
* Mauranger kraftverk (855 m)
* Tysso 2 (735 m)
* Austerkrokfossen (256 m)
* Søre Mardalsfossen (250 m)
* Storhoggfossen (210 m)
* Glutrefossen (171 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Fallhøyde|Fallhøyde]]» frå ,  den 24. mai 2011.*
Terje Aarset

**Terje Inge Aarset** () er ein norsk filolog som er professor i norsk språk ved Høgskulen i Volda.

Aarset er fødd i Årsetdalen på Vartdal i Ørsta kommune. Han tok examen artium i Volda i 1966, og lærareksamen på same stad i 1968. Han tok hovudfag i nordisk på Universitetet i Trondheim i 1974, og han har også universitetsutdanning i tysk. I 2009 gav han ut praktverket *[[Den nynorske songskatten]]*, som av lesarane til Dag og Tid vart kåra til årets nynorskbok same året.

Terje Aarset har teke initiativet til å gi ut fleire eldre bøker på nytt. Han har mellom anna vore medredaktør til nyutgåver av skrifter av Ivar Aasen. Han har skrive bibliografiar og samla bakgrunnsstoff til biografiar og diktsamlingar av andre forfattarar. Han skriv og artiklar i aviser, særleg om forfattarar, dikt og songar.

## Bibliografi
### Utgjeve åleine
* *[[Den nynorske songskatten]]* (2009)

### Saman med andre
* Ivar Aasen:* Ordbok over det norske Folkesprog*. Ny utgåve saman med Kristoffer Kruken (2000)

### Bibliografiar og opplysningar
* Steinar Buset: *Eg ser ei dagrand-.* Dikt og prosa i utval. (1980) Bibliografi s. 55-62
* Arnt Eikremsvik: *Det høyrest sus av vengjeslag*. (1983) Redigert saman med Heidi Eikremsvik. Bibliografi, ordforklaring med meir s. 75-88

## Bakgrunnsstoff
Stortingsrepresentantar 1889-1891

**Stortingsrepresentantar 1889-1891** er ei liste over stortingsrepresentantane i valperioden frå 1889 til 1891. Stortinget hadde totalt 114 representantar, fordelt med 49 til Høgre, 37 til Venstre, 24 til Det Moderate Venstre. Fire representantar manglar partitlknyting.

## Landkrinsar
### Smaalenenes Amt

### Akershus Amt

### Hedemarkens Amt

### Kristians Amt

### Buskerud Amt

### Jarlsberg og Larviks amt

### Bratsberg Amt

### Nedenes amt

### Lister og Mandal amt

### Stavanger amt

### Søndre Bergenhus Amt

### Nordre Bergenhus Amt

### Romsdals Amt

### Søndre Trondhjems Amt

### Nordre Trondhjems Amt

### Nordlands Amt

### Tromsø Amt

### Finmarkens Amt

## Bykrinsar

### Fredrikshald

### Sarpsborg

### Fredrikstad

### Moss og Drøbak

### Kristiania, Hønefoss og Kongsvinger

### Lillehammer, Hamar og Gjøvik

### Drammen

### Kongsberg

### Holmestrand

### Tønsberg

### Larvik og Sandefjord

### Brevik

### Porsgrund

### Skien

### Kragerø

### Østerrisør

### Arendal og Grimstad

### Kristiansand

### Flekkefjord

### Stavanger og Haugesund

### Bergen

### Aalesund og Molde

### Kristiansund

### Trondhjem og Levanger

### Tromsø og Bodø

### Hammerfest, Vardø og Vadsø

## Bakgrunnsstoff
*Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste
Karl Enger

**Karl Albert Enger** () var ein norsk embetsmann og stortingmann frå Kristiania. Han var medlem av Høgre.

Enger var son til ein urmakar. Sjølv vart han student i 1856 og cand. jur. i 1863. Frå 1864 var han assistent og fullmektig ved Christiania Politikammer. Han var politimeister i Tromsø 1873-81 og byfut i Porsgrunn frå 1881 til -95. Sidan var han sorenskrivar i Follo.

Enger var medlem av bystyret i Tromsø 1875-81, og ordførar i Drøbak. Perioden 1889-91 representerte han Porsgrunn på Stortinget. Han var medlem av gasje- og pensjonskomiteen, frå 10. mars 1890 var han også medlem av Lagtinget.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Omajademoskeen

**Omajademoskeen** eller **Den store moskeen** i Damaskus er ein moské som stod ferdig i 715. Han er ein av dei største og eldste moskeane i verda, og er rekna blant dei heilagaste bygningane i islam. I moskeen finst grava til sultanen Saladin og relikviar av Johannes døyparen.

Moskeen blei reist av omajadeherskarar etter at dei grunnla kalifatet sitt med hovudsete i Damaskus. Omajademoskeen er bygd på staden der det tidlegare stod ei kristen Johanneskyrkje, reist av keisar Theodosius og sonen hans på 300-talet. Kyrkja igjen blei bygd på tomta etter eit gammalt tempel til Jupiter og før det den semittiske guden Hadad. 

I 2003 blei Omajademoskeen og området rundt renovert. 15. mars 2011 blei moskeen åstad for den første større protesten mot Assad-regimet i Syria då 40-50 vitjande ropte demokrati-slagord utanfor moskeområdet.

## Kjelder

*
* *Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Umayyadmoskén|Umayyadmoskén]]» frå ,  den 24. mai 2011.*  
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Umayyad Mosque|Umayyad Mosque]]» frå ,  den 24. mai 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Solvogna frå Trundholm

**Solvogna frå Trundholm** (dansk *Solvognen*) er den arkeologiske nemninga på ein bronseskulptur frå bronsealderen av ein hest som dreg ei vertikal skive som symboliserer sola, montert på seks hjul for å kunne dragast på eit vis som illuderer solas ferd gjennom døgeret. Vogna er tidfesta til om lag 1400 før Kr., og vert tolka som ein gjenstand som har vore nytta i ei eller anna form for religiøs kult.

Vogna er eit myrfunn frå myra Trundholm Mose i Odsherred kommune i Nordvest-Sjælland, og ein reknar med at ho har vorte lagt i myra som eit offer til maktene. Vogna vart funne 7. september 1902, då Trundholm Mose vart pløgd for fyrste gong for oppdyrking. Finnaren, Frederik Willumsen, tok vogna med seg heim i den trua at dette berre var eit gamalt leiketøy, som han deretter gav til sonen sin. I 1998 vart fleire fragment av dei seks skadde hjula på vogna funne på same staden i myra ved hjelp av metalldetektor.

Solskiva og hesten er støypte og hole inni, og det er festa ringar til både hesten og solskiva som ein reknar med at det har vore drege snorer gjennom. Den elegante spiralornamentikken som pryder solskiva vitnar om at vogna er av nordiske opphav. Stilen med dei kompliserte spiralane kan samanliknast med funn frå Nord-Sjælland av beltesmykke for kvinner, som til dømes ei belteplate frå Langstrup, og ein har difor grunn til å tru at Solvogna er laga i det distriktet ho vart funne i.

Saman med helleristingsmotiv og bilete på barberknivar av bronse frå bronsealderen, gjer solvogna det klart at sola stod sentralt i mytologien og kulten i denne tida. Sola på solvogna har ei side som er dekt med gull og ei side utan gull. Då den gylte sida er synleg når ein køyrer vogna i solas retning frå venstre mot høgre, kan ein rekne med at denne sida markerer solas ferd over himmelen om dagen. Den andre sida, som vert synleg om vogna køyrast frå høgre mot venstre, er den mørke nattsida av sola, og retninga frå høgre mot venstre markerer solas ferd under jorda om natta fram til staden kvar ho skal stå opp att neste morgon. Slik kan vogna køyrast fram og attende for å illustrere den ferda sola gjer i eit døger.

Solvogna er det einaste funnet i sitt slag, men ein reknar med at det har vore fleire slike vogner i bruk. Fragment av ei gylt solskive som er funne i ein gravhaug i Jægersborg Hegn, Nord-Sjælland, er kan hende solskiva frå ei solvogn?

## Kulturkanonen
Solvogna er teken opp i Danmarks kulturkanon under kategorien biletkunst.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Solvogna på nettsida til Nationalmuseet i Danmark.
Fylkesveg 7008

**Fylkesveg 7008** går mellom Surdalen og Leira bru i Snåsa kommune. Vegen er 5,3 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 326 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Surdalen
*  Leira bru

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7010

**Fylkesveg 7010** går mellom Skjelbred og Ågård i Lierne kommune. Vegen er 3,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 341 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Skjelbred
* Endepunkt Ågård

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7014

**Fylkesveg 7014** går mellom Vollheim og Ingjelsvatnet i Lierne kommune. Vegen er 10,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 345 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Vollheim
* Endepunkt Ingjelsvatnet

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7016

**Fylkesveg 7016** går mellom Røyrvik i Røyrvik kommune og Seterhaug i Lierne kommune. Vegen er 34,6 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 346 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Røyrvik,  til riksgrensa ved Vallervatn (23,8 km) →  Gäddede (Sverige)

* Limingen
*  Seterhaug

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 346

**Fylkesveg 346** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 346 i Hedmark
*Fylkesveg 346 i Hordaland
*Fylkesveg 346 i Nord-Trøndelag
*Fylkesveg 346 i Oppland
Fylkesveg 7018

**Fylkesveg 7018** går mellom Jule og Berglia i Lierne kommune. Vegen er 14,8 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 348 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Jule
* Endepunkt Berglia

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7022

**Fylkesveg 7022** går mellom Hovd og Namsvatn i Røyrvik kommune. Vegen er 13,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 361 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Hovd
* Endepunkt Namsvatn

## Bakgrunnsstoff
Grong Gruber

**Grong Gruber A/S** er eit tidlegare norsk gruveselskap skipa i 1969 av Elkem, Sulitjelma Gruber, A/S Sydvaranger og Årdal og Sunndal Verk. Det opna i 1972 drifta på Joma-førekomsten i Røyrvik i Nord-Trøndelag med produksjon av kopar- og sinkkonsentrat basert på svovelkismalm. Same type malm vart frå 1993 også produsert frå den nærliggjande Gjersvik-førekomsten. Geologisk høyrer førekomstane til gruppa av kaledonske kismalmar. Grong Gruber vart i 1987 innlemma i Norsulfid A/S, eigd av finske Outokumpu, som vart lagt ned i 1998. Totalproduksjonen var på kring 11 millionar tonn råmalm som gav om lag 150 000 tonn kopar og 125 000 tonn sink i konsentrat; svovelkisen vart ikkje gjort bruk av. Utskipinga var over Namsos.

Allereie i 1912 vart eit tidlegare selskap, A/S Grong Gruber, oppretta for å utnytte svovelkisforekomstene i Joma, som vart oppdaga i 1911. Drifta vart i 1918 teken over av Staten, og selskapet skifta i 1957 namn til A/S Joma Bergverk, og vart lagt ned i 1969.

## Sjå òg
* Grongfeltet

## Kjelder
Grongfeltet

**Grongfeltet** er eit område med bergverksverksemd på kisførekomstar (kopar og sink) i kommunane Røyrvik og Namsskogan i Nord-Trøndelag. Gruvedrifta femner Grong Gruber i Joma (lagt ned i 1998), Skorovas Gruber (lagt ned i 1984) i tillegg til fleire mindre førekomstar som Gjersvik, Skiftesmyr, Kirma og Finnbur. Gjennom eit tillegg til bergverksloven hadde Staten 1918–75 einerett til alle førekomstar i Grongfeltet innanfor eit 80 km langt og 20 km breitt område.

## Sjå òg
* Grong Gruber

## Kjelder
Fylkesveg 7028

**Fylkesveg 7028** går mellom Namsskogan og Finnvollan i Namsskogan kommune. Vegen er 6,9 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 374 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Namsskogan
*  Nordlandsbanen
*  Finnvollan

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 374 (fleirtyding)

**Fylkesveg 374** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 374 i Hordaland, no Fylkesveg 5434
*Fylkesveg 374 i Nord-Trøndelag, no Fylkesveg 7028
*Fylkesveg 374 i Rogaland
Fylkesveg 7032

**Fylkesveg 7032** går mellom Medjå og Dun bru i Grong kommune. Vegen er 1,3 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 392 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Medjå
*  Dunabrua (ca. 60 m)
*  Dun bru

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7034

**Fylkesveg 7034** går mellom Vie og Valskrå i Grong kommune. Vegen er 1,1 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 395 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Vie
* Arm til  Vie (39 m)
*  Skottleiken bru (100 m)
*  Valskrå

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7036

**Fylkesveg 7036** går mellom Gartland og Elstad bru i Grong kommune. Vegen er 1,5 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 397 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Gartland
* Kommunal veg frå Elstad bru til Elstad (1,2 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 397

**Fylkesveg 397** finst i fleire fylke i Noreg:

*Fylkesveg 397 i Hordaland
*Fylkesveg 397 i Møre og Romsdal
*Fylkesveg 397 i Nord-Trøndelag, no Fylkesveg 7036
*Fylkesveg 397 i Oppland, no Fylkesveg 2580
Impossible Remixes

***Impossible Remixes*** er eit remixalbum av den australske songaren Kylie Minogue, gjeve ut av Mushroom Records den 10. august 1998 i Australia. Albumet inneheld remixar av songar frå Minogues sjette studioalbum *[[Impossible Princess]]* (1997). I motsetnad til remixalbumet *[[Mixes av Kylie Minogue|Mixes]]* (1998) inneheld *Impossible Remixes* ein remix av «Breathe» som ikkje er med på den britiske utgjevinga.

## Sporliste
;CD 1
#«Too Far» (Brothers in Rhythm Mix) – 10:21
#«Breathe» (TNT Club Mix) – 6:45
#«Did It Again» (Trouser Enthusiasts' Goddess of Contortion Mix) – 10:22
#«Breathe» (Tee's Freeze Mix) – 6:59
#«Some Kind of Bliss» (Quivver Mix) – 8:39

;CD 2
#«Too Far» (Junior Vasquez Mix) – 11:44
#«Did It Again» (Razor n Go Mix) – 11:21
#«Breathe» (Sash! Club Mix) – 5:20
#«Too Far» (Brothers in Rhythm Dub Mix) – 8:31
#«Breathe» (Nalin & Kane Mix) – 10:11

## Bakgrunnsstoff
*''Impossible Remixes'' på Allmusic
Artist Collection av Kylie Minogue

***Artist Collection*** er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue. Det vart utgjeve av BMG International den 20. september 2004 i Storbritannia. Albumet inneheld songar frå *[[Kylie Minogue av Kylie Minogue|Kylie Minogue]]* (1994) og *[[Impossible Princess]]* (1997), og dessutan sjeldne songar og B-sider. Albumet vart òg utgjeve på DVD. 

## Sporliste

## DVD-utgjeving
#«Where Is the Feeling?» (Musikkvideo)
#«Confide in Me» (Musikkvideo)
#«Put Yourself in My Place» (Musikkvideo)
#«Did It Again» (Musikkvideo)
#«Some Kind of Bliss» (Musikkvideo)
#«Breathe» (Musikkvideo)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Den offisielle heimeside for Kylie Minogue
Filip av Orléans

**Filip av Orléans** () var ein fransk prins som var son av Filip av Frankrike, hertug av Orléans, ''Monsieur'' og nevø av Ludvig XIV. Han virka som regent for Ludvig XV i tida då Ludvig var mindreårig frå 1715 til 1723.

Filip gifta seg med kusina si Françoise Marie de Bourbon, ''Mademoiselle de Blois'' 9. januar 1692. Ho var dotter av Ludvig XIV og Madame de Montespan og den yngste legitime dottera (*légitimée de France*) til Ludvig. Filip og Françoise-Marie fekk åtte barn.

Han vart ofte historisk omtalt som *le Régent*.

## Barn
;Ektefødde
#Marie Isabella d'Orléans (17. desember 1693-17. oktober 1694), døydde som barn
#Marie Louise Élisabeth d'Orléans (20. august 1695-21. juli 1719). Gift med Charles av Frankrike, hertug av Berry, hadde ingen barn som vaks opp.
#Louise Adélaïde d'Orléans (13. august 1698-10. februar 1743). Døydde ugift som abedisse av Chelles.
#Charlotte Aglaé d'Orléans (20. oktober 1700-19. januar 1761). Gift med Francesco III d'Este, hertug av Modena, hadde barn som vaks opp.
#Louis d'Orléans, hertug av Orléans (4. august 1703-4. februar 1752). Gift med markgrevinne Johanna av Baden-Baden, hadde barn som vaks opp.
#Louise Élisabeth d'Orléans (11. desember 1709-16. juni 1742). Gift med Ludvig I av Spania, hadde ingen barn som vaks opp.
#Philippine Élisabeth d'Orléans (18. desember 1714-21. mai 1734). Trulova med infante Carlos av Spania, hadde ingen barn som vaks opp.
#Louise Diane d'Orléans (27. juni 1716-26. september 1736). Gift med  Louis François de Bourbon, hadde barn som vaks opp.

;Uektefødde
Philippe fekk fleire barn utanfor ekteskap. Han vedkjende seg fire av dei:

*Med Léonore N, portier ved Palais-Royal:
#N, bâtarde d'Orléans (fødd ca. 1688), gift med Henri de Charency
*Med Florence Pellegrin, kalla la Florence, dansar ved Operaen:
#Charles de Saint-Albin, kalla l'Abbé d'Orléans, erkebiskop av Cambrai, legitimert i 1706 (1698-1764)
*Med Marie-Louise Madeleine Victorine Le Bel de La Bussière, kalla comtesse d'Argenton, madame d'Argenton eller mademoiselle de Séry (1684–1748), adelskvinne som var hoffdame for hertugmpora av Orléans, dotter av Daniel Le Bel de La Bussière og kona Anne de Masparant:
#Jean Philippe, kalla le Chevalier d'Orléans (28. august 1702-16. juni 1748)
*Med Christine Antoinette *Charlotte* Desmares]] (1682–1753), skodespelar (*[[tragedienne]]*) ved Théâtre-Français som blei måla av  Jean-Baptiste Santerre, dotter av skodespelarane Nicolas Desmares og Anne d'Ennebault:
#Philippe Angélique de Froissy (1702–15. oktober 1785)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Philippe II, Duke of Orléans|Philippe II, Duke of Orléans]]» frå ,  den 14. november 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Landbruksregisteret

**Landbruksregisteret** er eit  norsk register som gir informasjon om ressursgrunnlag, lokalisering og eigartilhøve på landbrukseigedommane i Noreg. 
Registeret er eit kunderegister for Landbruksdirektoratet. Tidlegare vart det forvalta av Statens landbruksforvalting.

Landbruksregisteret vart oppretta i 1990. Frå januar 2000 fekk Statens landbruksforvalting ansvaret for landbruksregisteret. Det byggjer på eldre register som matrikkelen av 1886 og jordregisteret som vart ført av «Jorddirektoratets avdeling for jordregistrering» frå 1959. 

Registeret vert hovudsakleg oppdatert frå Brønnøysundregistera, Statens kartverk og Skattedirektoratet.

## Kjelder

*Landbruksregisteret (daud lenkje)
*Jordregisteret (daud lenkje)
Fylkesveg 7002

**Fylkesveg 7002** går mellom Breide og Steinkjer i Snåsa kommune. Vegen er 14,3 km lang

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 322 i Nord-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

*  Breide
* Endepunkt Steinkjer i Snåsa

## Bakgrunnsstoff
Tussa IKT AS

**Tussa IKT AS** er eit heileigd dotterselskap av Tussa Kraft AS. Tussa IKT AS produserer og sel kommunikasjonsprodukt og IT-tenester. Tussa IKT AS sitt breibandsnett dekkjer heile søre Sunnmøre, og selskapet har ei offensiv fibersatsing mot privatmarknaden og bedriftsmarknaden. Parallelt med dette blir det satsa sterkt på IT-tenester til næringslivet, primært i Møre og Romsdal og Sogn og Fjordane. Tussa IKT AS har hovudkontor i Hovdebygda i Ørsta, og avdelingar i Ålesund, Åndalsnes og Stryn. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* tussa.no, nettstaden til Tussa
Tussa-24 AS

**Tussa-24 AS** er eit norsk selskap som verker som sals- og marknadsselskap for Tussakonsernet, skipa i 2001. Det driv med service-, marknads- og salstenester for om lag 32 000 kundar. Tussa-24 AS yter salstenester både i bedriftsmarknaden og i privatmarknaden. 

Tussa-24 AS er eit dotterselskap som er heileigd av morselskapet Tussa Kraft AS. Selskapet har hovudkontor i Dragsund i Herøy kommune, og hadde 27 tilsette i desember 2010. Selskapet er delt inn i seksjonar for marknad, sal og ettermarknad. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Tussa
Enøk-senteret AS

**Enøk-senteret AS** er eit kompetansesenter innan klima, energi og energirelaterte område. Hovudprodukta er informasjon og rådgjeving til energibrukar innan bygg, anlegg og transport. Enøk-senteret har hovudkontor i Ørsta med avdelingskontor i Ålesund, og hadde 31.12.2016 sju tilsette.

På 1990-talet vart det etablert til saman 17 enøk-senter kring i fylka i Noreg. Endra økonomiske føresetnadar gjorde at dei fleste av desse vart nedlagde. Enøk-senteret AS i Ørsta gjekk gjennom ei omstilling, og arbeider no med energiøkonomisering over heile landet. Selskapet er eigd av Nordplan.

## Kjelder
* Tussa
* enøk-senteret.no
## Fotnotar
Det andorranske riksvåpenet

**Det andorranske riksvåpenet** vart godkjent i 1969 og er sett saman av eit skjold som er delt i fire felt.

Dei fire felta representerer høvesvis byen Seo de Urgel i Spania (i raudt ein gull mitra med sølvkant), byen Foix i Frankrike (i gull tre raude søyler), kongedømet Aragón (i gull fire raude søyler), og den franske provinsen Béarn (i gull to gåande raude oksar).

Under skjoldet står nasjonaldevisa til Andorra: «Virtus Unita Fortior». Sett om frå *[[latin]]*: «Sameina dyd er sterkare». 

Utforming av av våpenet byggjer på tradisjonar attende til 1150.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andorras riksvåpen|Andorras riksvåpen]]» frå ,  den 25. mai 2011.*
Det andorranske flagget

**Det [[andorra]]nske flagget** vart ført inn i 1866. Det erstatta eit tidlegare tofarga flagg i raudt og gult. Det noverande flagget vert av somme attribuert til Napoleon III av Frankrike. 

Flagget er sett saman av ein vertikalt delt trikolor med blått felt mot stonga, gult i midten og raudt ytst, med det andorranske riksvåpenet i sentrum.

Det skal vere tilfeldig at det andorranske flagget er meir eller mindre identisk med flagga til Moldova, Romania og Tsjad.

## Sjå òg
*Det andorranske riksvåpenet

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andorras flagg|Andorras flagg]]» frå ,  den 25. mai 2011.*
Det aserbajdsjanske flagget

**Det [[aserbajdsjan]]ske flagget** er sett saman av tre horisontale linjer i fargane blå, raud og grøn rekna ovanfrå, med ein kvit halvmåne og ei åttetagga stjerne midt på den raude linja. Dei åtte taggane på stjerna representerer dei åtte greinene av det tyrkiske folket, og tyrkarane er også symboliserte ved den blå fargen. Den grøne fargen representerer islam, og den raude står for framgang og utvikling. Flagget vart offisielt teke i bruk 5. februar 1991. Eit liknande flagg var også i bruk seint på 1910-talet, fram til Aserbajdsjan vart annektert av Sovjetunionen.

Under Sovjet-perioden hadde Aserbajdsjan fire ulike flagg. I perioden 1921–1937 eit raudt flagg med dei kyrilliske bokstavane *ССРА* (*SSRA*) i gull i det øvre venstre hjørnet. Deretter fekk flagget hammar og sigd, og bokstavane vart bytte til *AzSSR* skrivne med latinske bokstavar. I 1940 vart dei latinske bokstavane bytte ut med dei kyrilliske *АзССР* (*AzSSR*).  Den siste utgåva av flagget vart vedteken 7. oktober 1952 og var raud med ei tynn blå stripe nedst. Bokstavane vart fjerna, og i staden vart omrisset av ei stjerne plassert over hammaren og sigden.

Den nest høgaste flaggstonga i verda står i Baku, hovudstaden i Aserbajdsjan. På flaggstonga heng verdas største flagg. Flaggstonga er 162 meter høg, medan flagget måler 70 x 35 meter og veg 350 kg. 

## Sjå òg
* Det aserbajdsjanske riksvåpenet

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aserbajdsjans flagg|Aserbajdsjans flagg]]» frå ,  den 25. mai 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Det aserbajdsjanske riksvåpenet

**Det [[aserbajdsjan]]ske riksvåpenet** vart godkjent i si noverande form 1992. Den demokratiske republikken Aserbaijdsjan hadde eit liknande riksvåpen frå 1918 til oppløysinga i 1920. Våpenet er sirkulært og har ein raud flamme som sentralmotiv over eit stort sylv oktagram Rub el Hizb (۞) med gull ramme. Mellom kvar av spissane i den store stjerna er det mindre gull oktagrammar.

Flammesymbolet spelar på tydinga av namnet til landet: «Landet åt den evige elden». Bakgrunnsfargane er dei same som i nasjonalflagget. Under våpenet ligg ei eikegrein og eit kveiteaks.

## Våpenet åt Sovjetrepublikken

Riksvåpenet åt den sosialistiske sovjetrepublikken Aserbajdsjan vart vedteke 1937, og er forma etter mønster av det sovjetiske riksvåpenet. Det viser ein oljeboringsrigg, ein soloppgang, hammar og sigd og ei raud stjerne. Våpenet er omkransa av kveiteaks og bomullsplantar og har øvst eit band med teksten "Proletarar i alle land, samein dykk!" i russisk og aserbajdsjansk: **Бүтүн өлкəлəрин пролетарлары, бирлəшин!** og **Bütün ölkələrin proletarları, birləşin!**.

Lenger ned har bandet teksten «Den sosialistiske sovjetrepublikken Aserbajdsjan» på russisk og azeri.

## Sjå òg
*Det aserbajdsjanske flagget 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Aserbajdsjans riksvåpen|Aserbajdsjans riksvåpen]]» frå ,  den 25. mai 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
António Luís de Sousa

**António Luís de Sousa, 4. greve av Prado og 2. marki av Minas** () var ein portugisisk general og generalguvernør i Portugal.

Han var son av Dom Francisco, den første Marquês das Minas og den andre kona hans, D. Eufrásia Filipa de Lima.

Frå ung alder var han meint for ein militærkarriere. 14 år gammal var han til stades i lag med faren i slaget ved Elvas-linjene. Året etter kjempa han mot spanjolane nord i Minho, og vart ein general i 1665 etter erobringa av Guarda.

Etter freden i Lisboa vart han militær guvernør i Minho i fråvær av faren, som vart send som ambassadør til Roma. Han tok tittelen Marquês das Minas då faren døydde i 1674.

Mellom 1684 og 1687 var han generalguvernør i Brasil. Han måtte gjenopprette freden etter vanstyret til føregangarane hans, og vart konfrontert med ein alvorleg epidemi i provinsen Bahia.

I 1687 vendte han attende til Portugal og vart utpeikt som krigsrådgjevar.

## Den spanske arvefølgjekrigen
Då den spanske arvefølgjekrigen (1702&ndash;1715) braut ut, støtta kong Peter II av Portugal først Frankrike, men den 16. mai 1703 signerte Portugal og Storbritannia Methuen-traktaten, som gjorde portugisarane og engelskmennene til allierte. De Sousa vart send til grensa for å førebu den portugisiske armeen for krig, men i 1704 var det den fransk-spanske styrken som gjekk til åtak først. Invasjonen vart stoppa på grunn av mangel frå støtte frå Madrid, og dei allierte invasjonane av Barcelona og Gibraltar, i tillegg til motstanden organisert av Sousa (som vann eit mindre slag nær Monsanto).

I oktober 1704 vart den første invasjonen av Spania sett i gang under Henri de Massue, 1. jarl av Galway og markien av Minas. Målet var å erobre Badajoz og slik opne ein andre front for å støtte Peterborough i Catalonia.  Forholdet mellom dei to allierte kommandantane var derimot dårleg, og det same vart samhandlinga. Det var derfor ikkje vanskeleg for den erfarne franske kommandanten de Tessé å drive attende invasjonen.

I 1706 vart de Tessé slått nær Barcelona og det vart tydeleg at grensa til Portugal var uverna. Minas nytta høvet og marsjerte heile vegen til Madrid, og gjekk forbi Badajoz. Den tøffaste motstanden møtte han i Alcántara, der garnisonen på 4200 stod imot i fem dagar før dei kapitulerte. Armeen til hertugen av Berwick var i nærleiken, men var ikkje sterk nok til å risikere eit slag.

Den 28. juni 1706 gjekk den portugisiske armeen inn i Madrid og erkehertug Karl vart erklært konge av Spania. Det vart derimot snart klart at dei allierte i Madrid var særs isolert. Folkesetnaden var fiendtleg innstilt og hertugen av Berwick avskjerte kommunikasjonslinjene til Portugal og Aragon. Dei valde derfor å forlate Madrid og slå seg saman med dei allierte styrkane i Valencia. Hertugen av Berwick venta på dei og påførte dei eit knusande nederlag i slaget ved Almansa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:António Luís de Sousa, 2nd Marquis of Minas|António Luís de Sousa, 2nd Marquis of Minas]]» frå ,  den 25. mai 2011.*
Elling Wold

**Elling Eriksson Wold** () var ein norsk gardbrukar og stortingsmann frå Sør-Aurdal i Oppland. Han representerte Venstre.

Wold var son til ein gardbrukar. Han tok sjølv over farsgarden i 1868 og dreiv han vidare til han skøytte han over på son sin. Wold var medlem av heradsstyret i Sør-Aurdal frå 1868 til -99, og på ny 1904-07. Ordførar var han periodane 1870-81, 1883-91, 1893-98 og 1904-07. Han var valmann frå 1869 til skipnaden vart avvikla etter stortingsvalet i 1903. Frå 1876 til -99 var han forlikskommissær, heldt fram i ombodet frå 1903. Kasserar i sparebank 1868-79 og styrar av Bagn spareforening 1876-82. Åra 1902-03 var han medlem av representantskapet i Noregs Bank.

Wold representerte Kristians amt på Stortinget frå 1892 til 1903 og Valdres krins perioden 1906-09. Han møtte første gongen på Stortinget den 12. mars 1888, som varamann og i staden for Walter Scott Dahl. På tinget fekk han sete i justiskomiteen. Som fast representant frå 1894 var han på alle stortinga medlem av budsjettkomiteen, sekretær 1898-1903 og 1906-09. Elles var han med i Lagtinget 1895-1903 og 1906-09, som sekretær dei to siste valbolkane. Også medlem av komiteen om manntalslova 1898-1900, av valkomiteen 1900-03 og 1908-09. I 1903 var han med i deputasjonen Stortinget sende til opninga av Ofotbanen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Det saudiarabiske riksvåpenet

**Det saudiarabiske riksvåpenet** er eit emblem med ei grøn daddelpalme over to kryssa krumsablar. 
Det har hatt si noverande utforming sidan 1950, og er skildra i grunnloven av 1992, §4.

Palma og sablane har vore brukt som statssymbol i Saudi-Arabia sidan 1930-talet. Palma står for landbruk og oasar i ørkenen. Dei to sablane kan symbolisera unionen av Hijaz og Nedsjd. Ibn Saud av Saudi-Arabia kalla seg frå 1926 «konge av Hijaz, Nedsjd og kringliggjande område». 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Saudi-Arabias riksvåpen|Saudi-Arabias riksvåpen]]» frå ,  den 25. mai 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Arnt J. Einum

**Arnt Jonsson Einum** () var ein norsk gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Horg i Sør-Trøndelag. Han representerte Venstre.

Einum var son til ein gardbrukar. Han tok over farsgarden i 1876 og var i tillegg lensmann i Horg frå 1900. Frå 1882 til 1900 var han ordførar i Horg, eit tid var han medlem av amtsutvalet og han var med i amtsskulestyret. Forlikskommissær 1892-1909 og revisor for overformynderiet 1898-1909. Styreformann i den lokale sparebanken frå 1885

Einum representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget frå 1892 til -97. Han var heile tida medlem av gasje- og pensjonskomiteen, 1895-97 også av Lagtinget.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Periferieininga Øyane

**Periferieininga Øyane** (gresk Περιφερειακή Ενότητα Νήσων, *Periferiakí enótita Níson*) er ei av dei åtte&nbsp;periferieiningane i&nbsp;periferien Attikí. Ho vart oppretta ved den administrative reforma i 2010, og&nbsp;var tidlegare ein del av prefekturet Pireus.

Periferieininga er sett saman av kommunane (nummer på kartet)
*Salamína (10)
*Angístri (2)
*Éjina (3)
*Póros (9)
*Trizinía-Méthana (12)
*Ýdra (13)
*Spétses (11)
*Kýthira (6)

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i periferieininga er:

## Referansar
Nils Nilsen Enge

**Nils Nilsen Enge** () var ein lærar, gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Birkenes i Aust-Agder.

Enge var lærar i heimbygda i ni år, og frå 1840 lærar og kyrkjesongar i Eide. Frå 1848 var han gardbrukar på Enge i Eide. Han var lensmann i Eide frå 1849 og frå 1861 til 1883 i Sande i Vestfold. Frå 1883 budde han i Drammen der han var oppteken av bankverksemd. Under tida i Eide var han medlem av heradsstyret og forlikskommissær.

Enge var stortingsrepresentant for Nedenes og Robygdelagets amt 1848-60 og for Jarlsberg og Larviks amt 1862-73 og 1877-82. Han var medlem, sekretær og formann i ei rekke komitear. Mellom anna var han sekretær i 1848 for adressekomiteen, i 1851 for trykkekomiteen, i 1854, 1857 og 1859-60 for justiskomite nr 2. Heile tida frå 1857 til 1869 var han sekretær for Stortinget, men på omframstortinget 1864 møtte han i berre to dagar. Han var også sekretær for komiteen om fordelinga av representantar i 1857, for fullmaktskomiteen 1859-60, 1862-63, 1865-71, for valkomiteen 1862-63, 1865-71, og for jarnbanekomiteen 1871-73. Perioden 1880-82 og på omframstortinget 1882 var han president i Lagtinget, 1880-82 formann i vegkomiteen.

Enge var elles medlem av fleire statsoppnemnde kommisjonar. I 1858 av den kongelege kommisjon om skysslova, 1860 om jurylova, 1869 av skattelova, 1879 om leiglendingsskipnaden, og 1884 om Noregs Bank 1884. År 1859 var han med i departementskomiteen om tilhøvet mellom grunnlova og jurylova. Også medlem av den parlamentariske skattekommisjonen av 1877.

Enge døydde i Drammen i 1886.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Hans Christian Jahnsen

**Hans Christian Jahnsen** () var ein norsk skipsbyggjar, gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Tjølling.

Jahnsen var son til ein leiglendingsbonde. Sjølv lærde han seg til skipsbyggjar på Hortens Verft, der han var skipsbyggmeister frå 1850 til 1872. Samstundes var han gardbrukar på Kaupang i Tjølling. Frå 1873 var han lensmann i Tjølling.

Jahnsen var medlem av heradsstyret i Tjølling i mange år, ei tid som ordførar. Han var forlikskommissær frå 1874 og valmann seks gonger. Perioden 1880-82 var han 2. representant frå Jarlsberg og Larviks amt på Stortinget og 1882 på omframstortinget. På tinget var medlem av justiskomiteen.

Jahnsen døydde på garden sin i Tjølling i 1901.

## Kjelde
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914