open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Armand Carlsen

**Armand Henning Carlsen** () var ein norsk skøyteløpar frå Oslo. Han representerte Oslo Skøiteklub.

## Karriere

Armand Carlsen representerte Noreg i skøyteløp frå 1925 til 1935. Han deltok i i alt 15 EM og VM, og fekk inga dårlegare plassering enn nr. 12. Under VM i 1927 vann han bronse.

Ei veke før OL 1928 deltok han i VM i Davos i Sveits. Her sette han ny verdsrekord på 10 000 meter med tida 17.17,4. Med dette sletta han gamlerekorden til Oscar Mathisen frå 1913. Rekorden til Carlsen skulle bli ståande i 10 år og 1 dag, til Ivar Ballangrud sletta han i 1938, også i Davos.

Carlsen deltok i Vinter-OL 1928 i St. Moritz, og fekk her ein femteplass på 5000 meter som beste plassering. Han vann 10.000 meter i NM same året. Carlsen vann også 10.000 meter under VM i 1934.

Armand Carlsen var også ein dyktig banesyklist, og fekk sylv i NM i banesykling i 1928. I 1929 vart han tildelt Egebergs ærespris for sin innsats innan både sykkel- og skøytesporten.

Armand Carlsen var president i Norges Skøyteforbund 1956–61. Sonen, Armand Carlsen, jr. har også vore skøyteløpar samt idrettsleiar, og barnebarnet Øystein Carlsen som m.a. deltok under vinter-OL 1994, har tevla for same skøyteklubben som bestefaren.

## Kjelder
* *Bokmålswikipedia om Armand Carlsen, henta inn 9. desember 2011.*
* , henta inn 9. desember 2011.

## Fotnotar
Arne Larsen

**Arne Larsen** () var ein norsk langrennar og friidrettsmann kjend som  **Koppang-Larsen**. Han var busett på Hamar og jernbanemann av yrke.

Arne Larsen deltok saman med Ragnar Ringstad, Olav Økern og Lars Bergendahl på det norske stafettlaget på 4 x 10 km som tok sylv under VM i 1938 i Lahtis.

Individuelt vann Larsen NM-sylv på 5 000 m og 10 000 m løp i 1938 og 1939, og han tok NM-bronse i terrengløp i 1937 og 1938. Som friidrettsutøvar representerte Larsen idrettslaga Hamar IL i 1937 og Ottestad IL frå 1938. I 1939 blei han tildelt Egebergs Ærespris for innsatsen sin innan skisport og friidrett.

## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:no:Arne Larsen (langrennsløper)|Arne Larsen (langrennsløper)]]» frå ,  den 9. desember 2011.*  
 

; Referansar
Arne Kjell Larsen

**Arne Kjell Larsen** () er ein norsk tidlegare kombinertløpar frå Asker. Verdsmeister i øvinga i 1962. Han var medlem i Heggedal Idrettslag.

## Karriere
Larsen deltok under Vinter-OL 1960 i Squaw Valley, men tok ingen medaljar her. Under Ski-VM 1962 i Zakopane i Polen vart han verdsmeister i kombinert. Same året vann han i kombinert i Svenska skidspelen og dessutan vart han noregsmeister både i kombinert og i skihopp. Den litt uvanlege skihoppstilen til Larsen var med armane strekte framover i svevet, lik dei tyske Helmut Recknagel og Max Bolkart.

Arne Larsen er den einaste kombinertløparen som har vorte noregsmeister i spesialhopp.

Arne Kjell Larsen tok del i Vinter-OL 1964 i Innsbruck, men tok ingen medaljar heim frå dette OL-et heller. Men same året vann han i kombinert i Lahtispelen. Han vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1965, og har i tillegg to kongepokalar.

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1959: Nr 8 i kombinert på Gjøvik
*Ski-NM 1960: Sølvmedalje i kombinert i Nedre Eiker og nr 5 i hopp
*Ski-NM 1961: Sølvmedalje i kombinert  og nr 4 i hopp
*Ski-NM 1962: Gullmedalje i kombinert og i skihopp i Skien
*Ski-NM 1963: Sølvmedalje i kombinert i Rælingen
*Ski-NM 1964: Bronsemedalje i kombinert på Voss
*Ski-NM 1965: Gullmedalje i kombinert
*Ski-NM 1966: Nr 6 i kombinert 
*Ski-NM 1967: Nr 5 i kombinert 

På sida av skikarrieren var Larsen bakar og dreiv Heggedal Bakeri.

## Kjelder
* *Bokmålswikipedia om Arne Larsen, henta inn 9. desember 2011.*
* , skrive av Rolf Bryhn, henta inn 9. desember 2011.
Arne Bakker

**Arne «Bakker'n» Bakker** () var ein norsk fotball- bandy- og ishockeyspelar frå Bærum.

## Karriere

I åtte år spelte Bakker forsvar for Asker Skiklubb i eliteserien, der han spelte i 99 kampar og skåra 10 mål. Han spelte også svært lenge for det norske herrelandslaget i fotball, med heile 54 kampar.

Som bandyspelar spelte Bakker først for Asker, og deretter for Stabæk Bandy, der han vann kongepokalen i 1952. Under vinter-OL 1952 i Oslo, der bandy var demonstrasjonsgrein, spelte Bakker på det norske OL-landslaget. Med tre deltakande lag kom Noreg her på andreplass, bakom Sverige og framom Finland. Bakker spelte i NM i bandy i 1952, 1953 og 1955. 

I ishockey spelte han også på norsk proffnivå, der han spelte for Stabæk og Jar. Etter at han gav seg som idrettsutøvar, vart han fotballtrenar; fyrst for Asker sitt A-lag, seinare for Stabæk Fotball.

I 1961 vart han tildelt Egebergs Ærespris. Han er så langt den einaste som har vunne prisen for både bandy og fotball.

## Kjelder
* Arne Bakker i Budstikkas store Asker- og Bærumleksikon

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arne Bakker|Arne Bakker]]» frå ,  den 9. desember 2011.*
Rare Masters

***Rare Masters*** er eit album av Elton John som kom ut i 1992. Samlealbumet inneheld B-sider og studioopptak spelt inn mellom 1968 og 1975, og er den einaste staden ein kan finne filmmusikken til filmen *[[filmen Friends (1971)|Friends]]* frå 1971  på CD. 

Då katalogen til Elton John frå 1969 til 1975 vart remastra og gjeven ut i 1995, vart mange av desse songane gjevne ut på desse albuma òg, i remastra form. 
  
## Innhald
### Disc one

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rare Masters|Rare Masters]]» frå ,  den 9. desember 2011.*
Can You Feel the Love Tonight

«**Can You Feel the Love Tonight**» er ein song av Elton John frå Disney-filmen *[[The Lion King]]* frå 1994, med tekst av Tim Rice.

Songen vart ein hitt og nådde 14. plass i Storbritannia og 4. plass i USA. I Frankrike gjekk songen heilt til topps. 

I filmen vart songen framført av Kristle Edwards, Joseph Williams, Sally Dworsky, Nathan Lane og Ernie Sabella, medan Elton John sjølv spelar songen under rulleteksten. I 1994 vann songen Oscarprisen og Golden Globe for beste song. Elton John vann òg Grammyprisen for beste mannlege popvokal med songen. 

I 2003 vart ein ny miks av songen gjeven ut på spesialutgåva av filmmusikkalbumet, igjen sungen av Elton John. 

## Medverkande
* Elton John: Piano, Vokal
* Davey Johnstone: Gitar, korvokal
* Chuck Sabo: Trommer
* Phil Spalding: Bass, korvokal
* Guy Babylon: Klaverinstrument
* Kiki Dee: Korvokal
* Rick Astley: Korvokal
* Gary Barlow: Korvokal

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er Patricia Paay, Dannii Minogue, Hank Marvin, John Barrowman, S Club, Sara Paxton, Joe McElderry, Elliott Yamin, Nina, Helene Fischer, Toše Proeski og Brian Wilson.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Can You Feel the Love Tonight|Can You Feel the Love Tonight]]» frå ,  den 9. desember 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*  (official upload by DisneyMusicVEVO)
Amboltprisen

**Amboltprisen** er ein norsk litteraturpris som vert delt ut annakvart år av Venelaget Olav H. Hauge. Prisen er på 10 000 kroner og ein kunstnarleg utforma ambolt som er laga av bilethoggaren Leif Gjerme. Amboltprisen skal gå til ein person som har gjort mykje for å gjere Hauge si dikting kjent.

Utdelinga av Amboltprisen finn stad under Poesifestivalen i Ulvik.

## Liste over prismottakarar

* 2000: Idar Stegane
* 2002: Ola E. Bø
* 2004: Jan Erik Vold
* 2006: Erling Lægreid
* 2008: Robert Bly
* 2010: Arne Skjerven
* 2012: Bodil Cappelen
* 2016: Klaus Anders
* 2018: Ole Karlsen
* 2021: Kathrine J. Hanson
* 2022: Einar Økland 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amboltprisen|Amboltprisen]]» frå ,  den 9. desember 2011.*  

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Venelaget Olav H. Hauge
Chartbusters Go Pop

***Chartbusters Go Pop*** (med undertittel *20 Legendary Covers from 1969/70 as sung by Elton John*) er eit samlealbum med coverversjonar sungen av Elton John.

Innspelingane er frå tida før Elton John slo igjennom. Dei er henta frå fleire billige samleplater med hitsongar under merkenamn som *[[plateserien Top of the Pops|Top of the Pops]]*, *Chartbusters* og *Hot Hits*.  Desse vart gjevne ut av lågbudsjettsselskap som Music for Pleasure og inneheldt nyinnspelingar av nye eller nylege hittar. Mange av dei vart kopierte tone for tone av namnlause artistar som høyrdest ut som originalartisten. Som så mange som arbeidde som studiomusikarar på denne tida, arbeide John som vokalist på desse albuma. 

Innspelingane vart gjort billig og seld i store mengder fram til ein i 1972 fekk samleplater med originale artistar på selskap som K-Tel. Ålmenta føretrekte openbert dei originale innspelingane og perioden med billige coversamlingar to raskt slutt. Dette albumet samlar songane som John medverka på i 1969 og 1970. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chartbusters Go Pop|Chartbusters Go Pop]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Circle of Life

«**Circle of Life**» er ein song frå Disney-filmen *[[The Lion King]]* frå 1994, komponert av Elton John med tekst av Tim Rice. Songen vart sungen av Carmen Twillie og Lebo M i filmen som opningssong og Elton John song òg ein popversjon i lag med London Community Gospel Choir. John-versjonen vart gjeven ut på singel og det vart laga ein musikkvideo av han. Songen vart nominert til Oscarprisen for beste song i lag med to andre songar frå *The Lion King*: «Can You Feel the Love Tonight» og «Hakuna Matata».«Can You Feel the Love Tonight» vann prisen.
Singelen nådde 11. plass i Storrbitannia og 18. plass i USA. 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Circle of Life|Circle of Life]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''Lion King'' Circle of Life Lyrics
*  (official upload by DisneyMusicVEVO)
Made in England av Elton John

***Made in England*** er det 25. studioalbumet til den engelske musikaren Elton John. Det kom ut i 1995 og var produsert av Elton John og Greg Penny, det første sidan *[[Leather Jackets]]* utan Chris Thomas. Det var tileigna kjærasten og den framtidige partnaren til John, David Furnish. Det var òg til minne om Denis Gauthier og Peter Williams. Det var det siste albumet til John til no med den faste perkusjonisten hans Ray Cooper. Bob Birch vart på denne tida den faste bassisten til John.

Singelen «Believe» nådde 15. plass i Storbritannia og 13. plass i USA, og var den einaste store hitten frå albumet.

## Innhald

## Medverkande

**Musikarar**
*Elton John – piano, klaverinstrument, harmonium, solo- og korvokal, strykearrangement (9)
*Guy Babylon – klaverinstrument, programmering, korvokal (8), strykearrangement (9)
*Bob Birch – bassgitar, korvokal (8)
*Teddy Borowiecki – trekkspel (6)
*Paul Brennan – Sekkepipe og fløyte (6)
*Paul Buckmaster – orkesterarrangement og dirigent (spor: 1, 3, 4, 6)
*Paul Carrack – Hammondorgel (9)
*Ray Cooper – perkusjon
*Dermont Crehan – fiolinsolo (6)
*Davey Johnstone – gitar, mandolin, banjo, korvokal (8)
*George Martin – stryke- og valthornarrangement (7), dirigent (7)
*Charlie Morgan – trommer
*Gavyn Wright – orkesterleiar (6), dirigent (9)
*The London Session Orchestra – orkester (spor: 1, 3, 4, 6, 7, 9)

**Produksjon**
*Elton John – produsent
*Greg Penny – produsent, miksing
*Jon Ingoldsby – lydteknikar, miksing
*Andy Strange – assisterande lydteknikar
*Chris Bellman – mastering
*Adrian Collee – studiokoordinering
*Steve Brown – albumkoordinering
* Pete Mills – trommer og gitarteknikar
*Bill Harrison – perkusjonsteknikar
* Greg Gorman – fotografi
*Wherefore Art? – design
*John Reid – management

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Made in England (Elton John album)|Made in England (Elton John album)]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Believe av Elton John

«**Believe**» er ein song av Elton John og den første singelen frå albumet *[[Made in England av Elton John|Made in England]]* som kom ut i februar 1995. Singelen gjekk til topps på singellista i Canada. I USA vart singelen den femtande førsteplassen hans på Adult Contemporary-lista og nådde 13. plass på Billboard Hot 100 I Europa vart songen ein hitt i Sveits, Storbritannia, Frankrike og Belgia, og vart òg ein moderat suksess i fleire andre land. Konsertopptaka på B-sida vart spelte inn i Greek Theatre i Los Angeles.

Musikkvideoen var filma i svartkvitt og regissert av Marcus Nispel.

## Medverkande
* Elton John – vokal, piano, klaverinstrument
* Guy Babylon – klaverinstrument, programmering
* Bob Birch – bass
* Paul Buckmaster - orkesterarrangement, dirigent
* Ray Cooper – perkusjon
* Davey Johnstone – gitar
* Charlie Morgan – trommer

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Believe (Elton John song)|Believe (Elton John song)]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Songen Made in England

«**Made in England**» er ein song av Elton John frå albumet hans *[[Made in England av Elton John|Made in England]]* frå 1995. Det er ei sjølvbiografisk soge frå oppveksten hans og delar av livet hans og korleis det er i England.

«Made in England» vert ofte rekna som ei engelsk hyllest, på grunn av den livlege melodien og at «England» vert ropt ut mange gonger mot slutten av songen. Teksten fortel derimot ei heilt anna soge og dei siste linjene oppsummerer det heile: 

:*«But the joke's on you, you never read the song*
:*They all think they know but they all got it wrong»*
:::::Elton John i «Made in England»

På denne måten er songen særs lik Bruce Springsteen sin «Born in the USA» som ofte vert mistolka som ein pro-USA song. 

## Medverkande
* Elton John – vokal, piano, klaverinstrument
* Guy Babylon – klaverinstrument, programmering
* Bob Birch – bass
* Ray Cooper – Perkusjon
* Davey Johnstone – gitarar
* Charlie Morgel – trommer

## Salslister
### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Made in England (song)|Made in England (song)]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
Love Songs av Elton John

***Love Songs*** er eit samlealbum av den britiske musikaren Elton John. Albumet kom ut i november 1995 på Rocket Records og Mercury Records. Albumet vart gjeven ut i Nord-Amerika av MCA Records nesten eitt år etter det kom ut i Europa, i september 1996. Det selde til gullplate i USA i desember same året og hadde i august 2000 seld til trippel platinaplate.

Albumet vart ein stor suksess då det kom ut og toppa albumlistene i tre land, selde til platinaplater i 10 land og multi-platina i seks.

Plata kom òg i lag med ei musikkvideosamling, som opphavleg vart gjeven ut på laserdisc, VHS og VCD.

## Innhald
Alle songar skrivne av Elton John og Bernie Taupin, bortsett frå der andre er nemnde. 
### Europeisk versjon
# "Sacrifice"
# "Candle in the Wind"
# "I Guess That's Why They Call It the Blues"
# "Don't Let the Sun Go Down on Me" [live duett med George Michael]
# "Sorry Seems to Be the Hardest Word"
# "Blue Eyes" (John, Osborne)
# "Daniel"
# "Nikita"
# "Your Song"
# "The One"
# "Someone Saved My Life Tonight"
# "True Love" duett med Kiki Dee (Cole Porter)
# "Can You Feel the Love Tonight" (John, Rice)
# "Circle of Life" (John, Rice)
# "Blessed"
# "Please"
# "Song for Guy" (John)

### Nordamerikansk versjon
# "Can You Feel the Love Tonight" (John, Tim Rice) – 4:02
# "The One" – 5:55
# "Sacrifice" – 5:09
# "Daniel" – 3:55
# "Someone Saved My Life Tonight" – 6:47
# "Your Song" – 4:03
# "Don't Let the Sun Go Down on Me" live duett med George Michael – 5:50
# "Believe" – 4:44
# "Blue Eyes" (John, Gary Osborne) – 3:29
# "Sorry Seems to Be the Hardest Word" – 3:50
# "Blessed" – 5:03
# "Candle in the Wind" [live] – 4:02
# "You Can Make History (Young Again)" – 4:56
# "No Valentines" – 4:11
# "Circle of Life" (John, Rice) – 4:50

## Musikkvideosamling
# "Sacrifice"
# "Candle in the Wind"
# "I Guess That's Why They Call It the Blues"
# "Don't Let the Sun Go Down on Me" [live med George Michael]
# "Sorry Seems to Be the Hardest Word"
# "Blue Eyes"
# "Daniel"
# "Nikita"
# "Your Song"
# "The One"
# "Someone Saved My Life Tonight" (berre Laserdisc og VHS)
# "True Love" (berre Laserdisc og VHS)
# "Can You Feel the Love Tonight"
# "Circle of Life"
# "Blessed"
# "Please" (berre Laserdisc og VHS)
# "Song for Guy"
# "Believe"

## Charts

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Songs (Elton John album)|Love Songs (Elton John album)]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Tekstane til ''Love Songs'' på BernieTaupin.com
The Lion King av Elton John

***The Lion King: Original Motion Picture Soundtrack*** er filmmusikkalbumet til Walt Disney-filmen *[[The Lion King]]* frå 1994. Det inneheld songar frå filmen skriven av Elton John og Tim Rice, og filmmusikk komponert av Hans Zimmer. Elton John spelar sjølv på fleire av songane. Andre artistar som framfører songane er Carmen Twillie, Jason Weaver, Rowan Atkinson, Whoopi Goldberg, Jeremy Irons, Cheech Marin, Jim Cummings, Nathan Lane, Ernie Sabella og Sally Dworsky. Albumet kom ut 13. juli 1994 på og vart spelt inn i USA, Storbritannia og Sør-Afrika. 

Elton John vann Oscarprisen for beste song med «Can You Feel the Love Tonight». 

## Innhald
### Standardutgåve

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Lion King (soundtrack)|The Lion King (soundtrack)]]» frå ,  den 9. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Møkkamann av Plumbo

**«Møkkamann»** er ein song av Plumbo frå det tredje albumet deira, *[[Råkk'n Råll Harry]]* frå 2010. 
Songen blei kåra til «Årets hit» av publikum under Spellemannprisen 2011. I veke 4 i 2012 gjekk «Møkkamann» til topps på VG-lista.

## Opphav
«Møkkamann» er hovudsakleg laga av Lars Erik Blokhus og Glenn Hauger. Henning Hoel Eriksen var med på utviklinga, og står kreditert som produsent.

Fløytetemaet i «Møkkamann» byggjer på ein nederlandsk folketone frå 1735, «Wilgeboompjes», tidlegare spelt inn av Steinar Ofsdal. 

## Listeplasseringar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Møkkamann|Møkkamann]]» frå , den 10. desember 2011.*
Paráfora

**«Paráfora»** (gresk *«Παράφορα»*) er ein song av den greske songaren Sákis Rouvás frå albumet *[[Paráfora av Sákis Rouvás|Paráfora]]*. Han vart utgjeven 15. oktober 2010.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parafora (song)|Parafora (song)]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
Stuttvenger

**Stuttvenger**, *Pnoepyga*, er ei biologisk slekt av fem artar sporvefuglar endemisk for sørlege og søraustlege Asia. Slekta har lenge vore plassert i timalfamilien Timaliidae. Ein DNA-studie i 2009 av fuglar frå familiane Timaliidae og Sylviidae fann inga støtte for plasseringa av *Pnoepyga*-slekta i nokon familie, og forfattarar gav derfor framlegg om å oppføre slekta i ein ny monogenerisk familie, **Pnoepygidae**. Familien har fått det norske namnet stuttvengfamilien, bokmål stuttvingefamilien.
__NOTOC__
Denne litle slekta har ei vid utbreiing i høgtliggjande delar av Sør- og Søraust-Asia. Skjelstuttveng er funnen i fjellområda i Nord-India austover til sørlege Kina og det nordlege Vietnam. Taiwanstuttveng er endemisk for Taiwan, og tilsvarande har nepalstuttveng ei utbreiing avgrensa til hovudsakleg Nepal og litt inn i India. Den mest utbreidde arten er dvergstuttveng, som lever frå Kina og India sørover gjennom Søraust-Asia ut mot Den malaysiske halvøya og Indonesia så langt som til Flores og Timor.

## Artslista
*Pnoepyga* i rekkjefølgje etter eBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:

* Skjelstuttveng, *Pnoepyga albiventer*, Scaly-breasted Cupwing, Hodgson, 1837, (LC)
* Sichuanstuttveng, *Pnoepyga mutica*, Chinese CupwingThayer & Bangs, 1912
* Taiwanstuttveng, *Pnoepyga formosana*, Taiwan Cupwing, Ingram, 1909, (LC)
* Nepalstuttveng, *Pnoepyga immaculata*, Immaculate Cupwing, Martens & Eck, 1991, (LC)
* Dvergstuttveng, *Pnoepyga pusilla*, Pygmy Cupwing, Hodgson, 1845, (LC)
## Kjelder

* *Første versjon av denne artikkelen byggjer på «[[:en:Pnoepyga|Pnoepyga]]» frå , den 10. desember 2011*
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Merkurbergbahn

**Merkurbergbahn**, òg kalla **Merkurbahn**, er ein meterspora kabelbane (kabelbane med sporvidd på ein meter) som går opp på fjellet Merkur i den tyske byen Baden-Baden. Banen har ei lengd på 1192 meter. Høgda mellom den nedre stasjonen, som ligg 287 meter over havet, og den øvre stasjon på 567 meter over havet, elleve meter under den eigenlege toppen av Merkur, er såleis på 370 meter. Minste stigninga er på 23 %, den største stigninga 54 %.

Turen med banen tek om lag fem minutt. 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Merkurbergbahn|Merkurbergbahn]]» frå ,  den 10. desember 2011/3. november 2013.*
Funiculaire de Pau

**Funiculaire de Pau** er ein kabelbane i Pau i Frankrike. Banen opna i 1908 og har vorte renovert to gongar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Standseilbahn Pau|Standseilbahn Pau]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
The Big Picture

***The Big Picture*** er det 26. studioalbumet til den britiske musikaren Elton John. Albumet kom ut i 1997 og inneheld fire singlar: «Live Like Horses» (ein duett med Luciano Pavarotti), «Something About the Way You Look Tonight» (gjeven ut seinare som ei dobbel A-side med «Candle in the Wind 1997»), «Recover Your Soul» og «If the River Can Bend». Albumet heller tungt mot orkester med strykearrangement skriven av Anne Dudley og klaverspelaren Guy Babylon. I 2006 fortalte John at Bernie Taupin, den gode venen og tekstforfattaren hans, at Taupin reknar dette albumet som det dårlegaste dei skreiv i lag, medan John sjølv meiner dette er *[[Leather Jackets]]* frå 1986.

Albumet var tileigna venen til Elton John, den populære motedesignaren Gianni Versace, som vart myrda nokre månader før albumet kom ut. Dette var det siste albumet hans som vart produsert av Chris Thomas, som hadde arbeidd med John nesten kontinuerleg sidan *[[The Fox]]* i 1981.

## Innhald

## Medverkande
*Elton John – piano, orgel, vokal
*Guy Babylon – klaverinstrument
*Bob Birch – bassgitar
*Paul Carrack – orgel på «Something About the Way You Look Tonight»
*Davey Johnstone – gitar
*John Jorgenson – gitar
*Charlie Morgan – trommer, perkusjon
*Matthew Vaughan – klaverinstrument og perkusjon på «I Can't Steer My Heart Clear of You»
*Paul Clarvis – tabla på «Recover Your Soul»
*Carol Kenyon – korvokal på «Long Way from Happiness», «Something About the Way You Look Tonight» og «Recover Your Soul»
*Jackie Rowe – korvokal på «Something About the Way You Look Tonight» og «Recover Your Soul»
*Angel Voices Choir – kor på «Live Like Horses»
*East London Gospel Choir – kor på «If the River Can Bend»

### Produksjon
*Produsert av Chris Thomas
*Orkesterarrangement av Guy Babylon og Anne Dudley
*Innspelt i The Townhouse, London, UK; Air Lyndhurst, London, UK
*Lydteknikar - Pete Lewis
*Assisterande lydteknikarar – Andy Green og Jay Reynolds
*Management – John Reid
*Måleri og fotografi – Julian Schnabel 
*Portrett – Mario Testino

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Big Picture (Elton John album)|The Big Picture (Elton John album)]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Something About the Way You Look Tonight

**«Something About the Way You Look Tonight»** er ein song av Elton John, som kom ut i 1997 som den første singelen frå *[[The Big Picture]]*.  Songen og videoen var til minne om Gianni Versace, som vart myrda same året. 

Singelen vart gjeven ut som ei dobbel A-side med «Candle in the Wind 1997». Denne doble A-sida er ein av færre enn 30 singlar gjennom tidene som har seld minst 10 millionar eksemplar i verda. 

Videoen for songen inneheld skodespelarar frå den britiske TV-serien *[[This Life]]*, samt supermodellane Kate Moss og Sophie Dahl. 

Berre i Storbritannia selde singelen like opp under 5 millionar eksemplar (8x platinaplate), og er den bestseljande singelen i Storbritannia nokon gong. Han låg fem veker på førsteplassen. I USA vart songen rekna som ei dobbel A-side med «Candle in the Wind 1997» og låg 14 veker på førsteplassen på Billboard Hot 100. I Noreg gjekk den doble A-sida rett inn på førsteplassen og vart liggande der i totalt seks veker. På Topp 20 låg singelen i 22 veker. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Something About the Way You Look Tonight|Something About the Way You Look Tonight]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
Tristania

**Tristania** er eit band frå Stavanger som spelar gotisk metal. Musikken byggjer på sjangeren doom metal, med tunge gitarriff og ein meir ethereal-inspirert vokal. Bandet har gjeve ut albuma *Widow's Weeds*, *Midwintertears/Angina*, *Beyond the Veil*, *World of Glass*, *Ashes*, *Illumination* og *Rubicon*. I tillegg til EP-en *Tristania*.

## Diskografi
* 1997: *[[Tristania av Tristania|Tristania]]*
* 1998: *[[Albumet Widow's Weeds|Widow's Weeds]]*
* 1999: *[[Midwintertears/Angina]]*
* 1999: *[[Albumet Beyond the Veil|Beyond the Veil]]*
* 2001: *[[World of Glass]]*
* 2005: *[[Albumet Ashes|Ashes]]*
* 2007: *[[Albumet Illumination|Illumination]]*
* 2010: *[[Albumet Rubicon|Rubicon]]*
* 2013: *[[Albumet Darkest White|Darkest White]]*

## Medlemmar
### Noverande
* Kjetil Nordhus - Mannleg vokal
* Mariangela Demurtas - Kvinneleg vokal
* Anders Høyvik Hidle - Gitarist, death growl
* Ole Vistnes - Bassist og vokal
* Einar Moen - Synth
* Tarald Lie Jr. - Trommeslager
* Gyri S. Losnegaard - Gitarist

### Tidlegare
* Svein Terje Solvang - Gitarist og death growl
* Vibeke Stene - Kvinneleg vokal
* Morten Veland - Mannleg vokal og gitarist
* Kjetil Ingebrethsen - Death growl
* Kenneth Olsson - Trommeslager
* Østen Bergøy - Mannleg vokal
* Rune Østerhus - Bassist

### Gjestemedlemmar
* Ronny Thorsen - Vokalist i *World of Glass*
* Jan Kenneth Barkved - Gjestevokal på 'Beyond The Veil'og 'World of Glass'
* Pete Johanssen - fiolin på 'Widow's Weeds', 'Beyond the Veil' og 'World of Glass'
* Tarald Lie - session trommeslager live 2006 - 
* Frank Roald Hagen - session bassist live 2005-2006

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell hjemmeside
*Tristania på MySpace
1001 egg

**1001 egg** er ei eggsamling med kunstferdige og ekte egg som blei til i samband med 100-årsjubiléet til Norsk Folkemuseum i 1994.

## Bakgrunn
Tårnseilerne tok på seg å laga eit familiearrangement med form av aktivitetar og ei utstilling  til påske i hovudbygningen på Norsk Folkemuseum, med påskeegg som tema. Utstillinga sette publikumsrekord ved Norsk Folkemuseum opningsdagen 27. mars 1994. Dei første egga til samlinga blei laga av medlemmer av Tårnseilerne i 1992-1994. Panduro Hobby og Opplysningskontoret for Egg og Fjærkrekjøtt samt butikken Striestuen var sponsorar av utstillinga.

## Publikasjonar
* 1994: *Eggdekorering*. Opplysningskontoret for Egg og Hvitt Kjøtt og Bates reklamebyrå (32s., opplag ca. 400 000), 
* 1994: *Mal på egg*. Opplysningskontoret for Egg og Hvitt Kjøtt og Bates reklamebyrå (16s., opplag ca. 200 000), 
* 1996: *Pynt egg til jul*. Opplysningskontoret for Egg og Hvitt Kjøtt (opplag ca. 50 000), 
* 1998: *Lag vakre egg*. Cappelen forlag: Tårnseilerne. ISBN 9788202170479 (64 s., opplag 15 000), 
* 2001: *Eggleker og danser* av Reidar Warme. Etnisk forlag.
* 2002: *Egg : vakkert og godt* av Åse Kringlebotn m.fl. Schibsted forlag. ISBN 9788251619035 (opplag 7 000)

Eggbrosjyrane har vorte trykte i fleire opplag og er det største opplaget nokonsinne frå Opplysningskontorene.

## Utstillingskalender
Utstillingane 1001 egg stod utstilt:
* 1994: 27.3-11.4 Norsk Folkemuseum, Hovudbygningen Ref: Torill Kunz
* 1995: 1.4 - 9.4 Det norske teater, foajéen, Oslo og deretter heilårs utstilling ved Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 1996: 14.3-22.3 Det norske teater, foajéen med heilårs utstilling på Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 1997: 22.3-13.4 Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum, Trondheim Ref: Astrid Aasen heilårs Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 1998: Teatersalen, BUL,Rosenkrantz gate, Oslo med heilårsutstilling på Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 1999: 21.3 – 5.4 Nordenfjeldske Kunstindustrimuseum, Trondheim Ref: Jan-Lauritz Opstad, direktør heilårs Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 2000: Grieghallen, Bergen og heilårs utstilling i montrar ved Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 2001: Sølvberget Kulturhus, Stavanger og heilårs Norske Eggsentraler, Prior, Sandaker
* 2002: 16.3-2.4 Hovudbygningen, Norsk Folkemuseum Bygdøy Ref: Erik Rudeng
* 2003: Tøyenmuséene, Universitetet i Oslo Ref: Einar Strømnes
* 2007: Festiviteten, Eidsvoll Ref: Jorunn Mathiesen

### Andre utstillingar:
* 1995: Ved utstillinga *Vikingen i den norske sjel* i Stavanger arkeologiske museum stod det utstilt egg frå samlinga 1001 egg med Snorre-motiv måla av Brynjar Landmark
* 1995: Ved Tårnseilernes Operaball same dag som utstillinga 1001 egg opna, slik at Tårnseilerne hadde leigd heile den norske Opera, den Gamle Logen og foajéen i det norske teater same dagen. 
* 1996: utlån av egg frå samlinga 1001 egg til Opplysningskontoret for egg og hvitt kjøtt

## Fotnotar
RS «Karine Moe»

**RS 65 «Karine Moe»** er ei tidlegare redningsskøyte som vart bygd for Redningsselskapet i 1960 ved Bodø Skipsverft. Fram til 1988 var RS «Karine Moe» i teneste som redningsskøyte og berga 33 personar frå døden, sju båtar frå totalforlis, og gav assistanse til totalt 606 båtar. Skøyta er i dag i privat eige og heimehøyrande i Mandal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:RS «Karine Moe»|RS «Karine Moe»]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
Thomas Gray

**Thomas Gray** () var ein engelsk diktar og professor i historie ved Universitetet i Cambridge. Han blir rekna som ein representant for førromantikken, og var ein viktig inspirasjon for seinare romantiske diktarar i England.

Frå 1739 til 1741 reiste han gjennom Frankrike og Italia saman med Horace Walpole. Opplevingane frå denne reisa skildrar Gray i *Letters, journal of a tour in Italy*. Seinare slo han seg ned i Cambridge, der han livnærte seg som rettslærd. I 1768 blei han utnemnd til professor i nyare historie. Same året blei dikta hans utgjeve samla for fyrste gong, og blei så populære at dei blei trykt i fleire opplag. Særleg kjend er diktet «Elegi skriven på ein landsens kyrkjegard», som kom på prent i eit litterært tidsskrift i London i 1751. Gray hadde byrja på diktet alt i 1742. Diktet nådde snøgt ut til breie lag av folket, og er mellom dei mest lesne i den engelsktalande verda.

Med sine musikalske og elegiske odar og poetiske vektlegging av kjensler og folkeleg daglegliv signaliserte Gray overgangen til romantikken i engelsk litteratur, og påverka sentrale forfattarar som til dømes William Wordsworth.

## Kjelder
* «Etterord» av Johannes Gjerdåker i *Mjølk av Paradis. Engelsk og skotsk lyrikk frå Thomas Gray til John Clare*. Det Norske Samlaget, Oslo 2000.
*  *Denne artikkelen inneheld utdrag frå [[Nordisk familjebok]], eit svensk leksikon gjeve ut mellom 1904 og 1926 som i dag er offentleg eigedom.*

## Fotnotar
The Road to El Dorado av Elton John

***The Road to El Dorado*** var eit filmmusikkalbum av Elton John og tekstforfattar Tim Rice, med bidrag frå Hans Zimmer, for animasjonsfilmen *[[The Road to El Dorado]]*. 

John og Rice hadde tidlegare samarbeidd på filmmusikken til *[[The Lion King av Elton John|The Lion King]]*, ein annan animasjonfilm. Zimmer hadde tidlegare komponert musikken til *[[albumet The Prince of Egypt|The Prince of Egypt]]*. 

Songen «Someday Out Of The Blue» vert spelt under rulleteksten til filmen. 

Backstreet Boys song korvokal på «Friends Never Say Goodbye»,  men vart ikkje tilskriven for dette på grunn av kontraktsproblem. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Road to El Dorado (soundtrack)|The Road to El Dorado (soundtrack)]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Elton John and Tim Rice's Aida

***Elton John and Tim Rice's Aida*** er eit konseptalbum frå 1999 med songar frå musikalen *[[musikalen Aida|Aida]]*, som byrja å gå i 2000.  

Musikken er skriven av Elton John medan Tim Rice har skrive tekstane. I tillegg til Elton John er songane framførte av popstjerner som Sting, LeAnn Rimes, Tina Turner, Angelique Kidjo, Spice Girls, Janet Jackson, Boyz II Men, Shania Twain, Lenny Kravitz, James Taylor, Lulu, Kelly Price og Dru Hill.  I tillegg er skodespelarane frå den komande musikalen Heather Headley og Sherie Rene Scott med på to songar. 

«Written in the Stars» vart gjeven ut som singel og nådde 29. plass på ''Billboard'' Hot 100, og andreplassen på Adult Contemporary-lista. 

## Innhald

## Medverkande

### Andre medverkande

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elton John and Tim Rice's Aida|Elton John and Tim Rice's Aida]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Muse av Elton John

***The Muse*** er eit filmmusikkalbum av Elton John frå august 1999 for filmen *[[filmen The Muse (1999)|The Muse]]*.

Det var det fjerde filmmusikkalbumet hans etter *[[Friends av Elton John|Friends]]* i 1971, *[[The Lion King av Elton John|The Lion King]]* i 1994 og *[[Elton John and Tim Rice's Aida]]*, som kom ut same året. 

Filmmusikken for animasjonsfilmen *[[The Road to El Dorado av Elton John|The Road To El Dorado]]* kom òg ut same året. 

## Innhald
# «Driving Home»
# «Driving to Universal»
# «Driving to Jack's»
# «Walk of Shame»
# «Better Have a Gift»
# «The Wrong Gift»
# «The Aquarium»
# «Are We Laughing»
# «Take a Walk with Me»
# «What Should I Do?»
# «Back to the Aquarium»
# «Steven Redecorates»
# «To the Guesthouse»
# 'The Cookie Factory»
# «Multiple Personality»
# «Sarah Escapes»
# «Back to Paramount»
# «Meet Christine»
# «The Muse»
# «The Muse» [Remixed av Jermaine Dupri]

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Muse (soundtrack)|The Muse (soundtrack)]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
Elton John One Night Only – The Greatest Hits

***Elton John One Night Only – The Greatest Hits*** er eit konsertalbum av Elton John frå 2000. Albumet vart spelt inn 20. og 21. oktober 2000 i Madison Square Garden. Ei utvida utgåve vart òg gjeven ut på DVD. På verdsbasis selde albumet fire millionar eksemplar, medan DVD-en selde fem millionar. 

I USA selde albumet til gullplate i juli 2001. 

## Innhald

## Medverkande
*Elton John – piano, vokal
*Davey Johnstone – gitar, vokal
*John Jorgenson – gitar, mandolin, pedalsteelgitar, saksofon, vokal
*Bob Birch – bassgitar, vokal
*Guy Babylon – klaverinstrument, vokal
*Nigel Olsson – trommer, perkusjon, vokal
*Curt Bisquera – trommer
*John Mahon – perkusjon, vokal
*Michael Healea – perkusjon, 
*Ken Stacey – korvokal, gitar
*Billy Trudel – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elton John One Night Only – The Greatest Hits|Elton John One Night Only – The Greatest Hits]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sinplus

**Sinplus** er ein sveitsisk duo. Duoen består av brørne Ivan og Gabriel Broggini. 

## Die grosse Entscheidungsshow
3. november 2011 deltok dei i uttakinga til den franskspråklege kringkastaren Radio télévision suisse (RTS) med songen «Unbreakable», men gjekk ikkje vidare til finalen i Die grosse Entscheidungsshow. Fem dagar seinare, 8. november, deltok dei i uttakinga til den italienskspråklege kringkastaren Radiotelevisione svizzera di lingua italiana (RSI) og gjekk vidare til finalen. I finalen, som fann stad 10. desember 2011, tevla dei mot mellom anna den fyrste vinnaren av Eurovision Song Contest, Lys Assia. Sinplus vann tevlinga med 17,87 % av røystene og fekk representere Sveits i Eurovision Song Contest 2012.

## Eurovision Song Contest
Sinplus starta som éin av dei ni fyrste i den fyrste semifinalen i Eurovision Song Contest 2012, men gjekk ikkje vidare til finalen.

## Diskografi
### Album
* 2012: *[[Disinformation]]*

### Singlar
* 2011: *Unbreakable*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sinplus|Sinplus]]» frå , den 10. desember 2011.*
Songs from the West Coast

***Songs from the West Coast*** er det 27. studioalbumet av den britiske songaren Elton John og kom ut 1. oktober 2001. Mange kritikarar meinte at John med dette albumet gjekk attende til dei pianobaserte røtene sine. Han samarbeidde igjen med ein av dei faste tekstforfattarane sine, Bernie Taupin. Trommeslagar Nigel Olsson var òg attende i bandet. Ingen av singlane frå albumet gjekk inn på Billboard Hot 100 i USA, som gjorde at 2001 vart det første året for John på 31 år utan ein song på Billboard Hot 100 (30 med minst ein song inne på Topp 40). George Strait tangerte denne rekorden på countrylista i 2011.

Stevie Wonder, som tidlegare hadde arbeidd med Elton John på songane «I Guess That's Why They Call It the Blues» og «That's What Friends Are For», spelte munnspel og clavinet på «Dark Diamond».Patrick Leonard produserte albumet og spelte òg klaverinstrument på fleire songar. Rufus Wainwright syng korvokal på songen «American Triangle», som handlar om Matthew Shepard, ein homofil student som vart brutalt drepen i 1998.

*Songs from the West Coast* fekk god kritikk av kritikarane. Stephen Thomas Erlewine i Allmusic meinte at John hadde laga eit album som høyrdest ut som dei klassiske albuma hans frå byrjinga av 1970-åra.

## Innhald

## Medverkande
*Rusty Anderson: Gitarar, elektrisk gitar, bozouki
*Gary Barlow: Korvokal
*Jay Bellerose: Perkusjon
*Paul Buckmaster: Horn- og strykearrangement, dirigent
*Paul Bushnell: Bass, korvokal
*Matt Chamberlain: Trommer, perkusjon
*David Channing: Akustisk gitar, dobro
*Bruce Gaitsch: Akustisk gitar
*Elton John: Piano, harmonium, vokal
*Davey Johnstone: Akustisk og elektrisk gitarar, mandolin, korvokal
*Kudisan Kai: Korvokal
*Patrick Leonard: Hammond B-3 orgel, mellotron, klaverinstrument
*Nigel Olsson: Trommer, korvokal
*Billy Preston: Elektrisk orgel og Hammond B-3 orgel
*Tata Vega: Korvokal
*Rufus Wainwright: Harmonivokal
*Stevie Wonder: Clavinet, munnspel

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé og salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Songs from the West Coast|Songs from the West Coast]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Greatest Hits 1970–2002

***Greatest Hits 1970–2002*** er ei samleplate av songar frå heile karrieren til Elton John fram til 2002. Albumet kom ut som ei trippelplate og versjonane i USA og Europa var noko forskjellige. 

Albumet låg 67 veker på Billboard 200 i USA og selde til 5 gonger platinaplate i februar 2011. 

Det var det første samlealbumet til Elton John etter at PolyGram, som tidlegare kontrollerte katalogen til John frå tida før 1976, vart seld til Universal Music Group, som kontrollerte katalogen etter 1976. 

## Innhald
### Europeisk utgåve
#### Disk 1

### Disk 2

### Disk 3 - Bonus

## Nordamerikansk utgåve
### Disk 1

### Disk 2

### Disk 3 - Bonus

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greatest Hits 1970–2002|Greatest Hits 1970–2002]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Peachtree Road

***Peachtree Road*** er det 28. studioalbumet av den britiske musikaren Elton John, og kom ut i 2004. Det vart kalla opp etter Peachtree Road, den nordlege delen av Peachtree Street i Atlanta, der ein av dei fire heimane til John ligg. Dette er et einaste av albuma til John der berre han sjølv står oppført som produsent. 

Trass i generelt positive meldingar, gjorde *Peachtree Road* det heller dårleg samanlikna med andre album frå denne tida, og nådde 17. plass i USA og 21. plass i Storbritannia. I USA selde albumet til gullplate i desember 2004. 

Albumet vart gjeve ut på ny i 2005 med tre bonusspor frå *[[Billy Elliot the Musical]]*, samt ein DVD med ni spor frå albumet framført på konsert i Atlanta.

Songen «Electricity» frå musikalen vart gjeven ut som singel i juni 2005 og nådde fjerdeplass i Storbritannia. 

Albumet vart tileigna minnet til Gus og Sheila Dudgeon, som omkom i lag i ei bilulukke.

## Innhald

### Bonus-DVD (2005)
Alle songar spelte inn ved the Tabernacle i Atlanta i november 2004
# «Weight of the World»
# «Porch Swing in Tupelo»
# «Answer in the Sky»
# «Turn the Lights Out When You Leave»
# «My Elusive Drug»
# «They Call Her the Cat»
# «Freaks in Love»
# «All That I'm Allowed (I'm Thankful)»
# «I Can't Keep This from You»

## Medverkande
* Elton John - piano, Rhodes, solo og korvokal
* Davey Johnstone - akustisk, elektrisk, slide, baryton, Leslie og sitar gitarar, dobro, mandolin, korvokal
* Nigel Olsson - trommer, korvokal
* Guy Babylon - Hammond orgel, Rhodes, programmering, instrumentering
* Bob Birch - bass, korvokal
* John Mahon - perkusjon, korvokal
* John Jorgenson - pedalsteelgitar
* L'Tanya Shields - kor
* Alecia Terry - kor
* M. Dennis Sims - kor
* Rosalind McKnight Choir
* Mark Ford - kor
* Terrence Davis - kor
* Todd Honeycutt - kor
* Adam McKnight - kor
* Jimmy Pankow - trombone, hornarrangement
* Lee Loughnane - trompet
* Walter Parazaider - tenorsaksofon
* Larry Klimas - barytonsaksofon
* Martin Tillman - elektrisk cello

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peachtree Road (album)|Peachtree Road (album)]]» frå ,  den 10. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Electricity av Elton John

«**Electricity**» er ein song av Elton John og Lee Hall frå den særs suksessfulle musikalen *[[Billy Elliot the Musical]]*. 

Singelen var den 63. singelen til John som gjekk inn på Topp 40 i Storbritannia og nådde fjerdeplassen som høgaste plassering. Songen vart gjeven ut som bonusspor på den britiske nyutgjevinga av albumet *[[Peachtree Road]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Electricity (Elton John song)|Electricity (Elton John song)]]» frå ,  den 10. desember 2011.*
The Captain & the Kid

***The Captain & the Kid*** er det 29. studioalbumet av den britiske musikaren Elton John, som kom ut i 2006. Det er det andre sjølvbiografiske albumet med tekstforfattar Bernie Taupin og fortsette der *[[Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy]]* frå 1975 tok slutt. *The Captain & the Kid* omhandla hendingar i liva deira sidan dei starta å arbeide saman 30 år tidlegare.

Interscope Records annonserte at dei ikkje kom til å gje ut fysiske singlar frå albumet, sidan det vart lagt vekt på å presentere albumet som ein heilskap. «The Bridge» vart likevel vald ut for radio. Dette er det første albumet av Elton John og Bernie Taupin med Taupin på omslaget i lag med John. Det er det siste studioalbumet til John med Guy Babylon på klaverinstrument. Han døydde få år etterpå.

*The Captain & the Kid* nådde 6. plass i Storbritannia og 18. plass i USA.

## Innhald

## Medverkande
* Elton John – vokal, piano
* Davey Johnstone – gitarar, banjo, mandolin, munnspel, korvokal
* Nigel Olsson – trommer, korvokal
* Guy Babylon – arrangement og klaverinstrument
* Bob Birch – bass, korvokal
* John Mahon – perkusjon, korvokal
* Arthur – «woof-bells»

## Salslister

### Vekeslister

### Salstrofé

### Salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Captain &#38; the Kid|The Captain &#38; the Kid]]» frå ,  den 11. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brumle

***Brumle*** er ein norsk teikneserie som vart skapt av Haaken Chrisensen. Serien fekk plass i Illustrert Familieblad. Der var han å finne i tidsrommet 1935–1958. *Brumle* kom ut som julehefte i åra 1935–1956. Julehefta var frittståande forteljingar i høve til vekebladet. Juleheftet kom ikkje i 1939. 

Hovudfigurane i forteljingane er bjørnungen Brumle, reven Mikkel og, etter kvart, guten Per.

## Kjelder
* Haakon W. Isachen: *Ingen jul uten Juleheftene* Egmont serieforlag 2004
Gavlbåten putt

Ein **putt** er ein flatbotna spegelbåt som er kjend frå om lag 1900. Båttypen finn ein helst i Lyngør. Sidene er to bordgangar høge. Borda er limte saman, og skrudde med messingskruar til ei utvendig list. Framme er borda festa til spunninga i stamnen. Ved hjelp av malar får båten den ønskte fasongen. Etter at akterspegelen er innsett vert botnborda, som ligg på tvers, spikra på. Ei langsgåande kjølribbe forsterkar botnen. Båten har eit par tollepinnar. Putten er om lag tre meter lang og vel ein meter brei.Den flate botnen gjer putten stabil. Han er så stiv at han egnar seg ikkje i sjøgang. Den flate botnen gjer at han er grundtgåande. 

Utviklinga av dei flatbotna båtane er usikker. Ho kan vere påverka frå Danmark og Bohuslän-kysten i Sverige, der det er fleire båttypar med flat botn.

## Kjelder
* Asbjørn Klepp: «Putt» frå Lyngør. Midtsidebåt i *Kysten* nr. 2, 1981
Unbreakable av Sinplus

**«Unbreakable»** var det sveitsiske bidraget i Eurovision Song Contest 2012, framført på engelsk av Sinplus. Songen er med på albumet *[[Disinformation]]*.

## Die grosse Entscheidungsshow
3. november 2011 deltok songen i uttakinga til den franskspråklege kringkastaren Radio télévision suisse (RTS), men gjekk ikkje vidare til finalen i Die grosse Entscheidungsshow. Fem dagar seinare, 8. november, deltok han i uttakinga til den italienskspråklege kringkastaren Radiotelevisione svizzera di lingua italiana (RSI) og gjekk vidare til finalen. I finalen, som fann stad 10. desember 2011, tevla han mot mellom anna den fyrste vinnaren av Eurovision Song Contest, Lys Assia med songen «C'était ma vie». Songen vann tevlinga med 17,87 % av røystene og fekk representere Sveits i Eurovision Song Contest 2012.

## Eurovision Song Contest 2012
Songen starta som nummer sju i den fyrste semifinalen, men gjekk ikkje vidare til finalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Unbreakable (Sinplus song)|Unbreakable (Sinplus song)]]» frå ,  den 11. desember 2011.*
Rocket Man: The Definitive Hits

***Rocket Man: The Definitive Hits*** (kalla ***Rocket Man: Number Ones*** i Nord-Amerika og ***Just Like Belgium: The Definitive Hits*** i Belgia) er eit samlealbum av Elton John med 13 førsteplassar og fleire bonusspor og konsertopptak.  Det kom 17 forskjellige versjonar av albumet forskjellige stader i verda. Alle versjonane inneheldt tittelsporet «Rocket Man (I Think It's Going to Be a Long, Long Time)». Albumet kom ut 25. mars 2007 og feira 60-årsdagen til Elton John. I Storbritannia nådde albumet andreplassen på albumlista og niandeplass i USA. 

## Innhald
### Internasjonal versjon

### Norsk versjon

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rocket Man: The Definitive Hits|Rocket Man: The Definitive Hits]]» frå ,  den 11. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*[ Rocket Man: The Definitive Hits - International version]
*Universal Music - Norwegian version
Gnomeo & Juliet av Elton John

***Gnomeo & Juliet*** er eit filmmusikkalbum av Elton John som kom ut 8. februar 2011, tre dagar før filmen Gnomeo & Juliet hadde premiere. Albumet inneheld musikk av Elton John, Nelly Furtado, Kiki Dee, og eit utval av filmmusikken komponert av Chris s. Bacon og James Newton Howard. Lady Gaga var ikkje med på songen «Hello, Hello» med Elton John på albumet, men dei song duett på songen i filmen. 

## Innhald

## Medverkande
Elton John & band:
*Elton John: Piano, vokal
*Davey Johnstone: Gitarar, korvokal
*Bob Birch: Bass, korvokal
*Nigel Olsson: Trommer, korvokal
*John Mahon: Perkusjon, korvokal
*Guy Babylon og Kim Bullard: Klaverinstrument

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gnomeo & Juliet (soundtrack)|Gnomeo & Juliet (soundtrack)]]» frå ,  den 11. desember 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*