open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bershawn Jackson

**Bershawn Jackson** () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Miami som vart verdsmeister på 400 meter hekk i 2005 og i tillegg var me å vinne VM-gull i 4 x 400 m stafett både i 2009 og 2011.

## Aktiv
Jackson sette personleg rekord i 400 meter hekk med tida 47,86 sekundar i eit stemne i Monaco i september 2004. Året etter gjorde han sitt livs beste løp på langhekken då han vann øvinga under VM i friidrett 2005 i Helsinki, klokka inn på 47,30. I den neste verdsmeisterskapen i 2007 rauk han ut i semifinalane, der han tom for krefter snubla i den siste hekken.

Under Sommar-OL 2008 i Beijing tok Jackson bronsen på 400 meter hekk, einast landsmennene Angelo Taylor og Kerron Clement sprang fortare. Også frå VM i Berlin året etter reiste Jackson heim med bronse frå hekkeløpet, etter han slo fjerdemann med 0,03 sekund. I den same meisterskapen sprang han også ein etappe då USA kvalifiserte seg til finalen i 4 x 400 m stafett, men vart vraka frå finalemannskapet som seinare vann ein suveren siger. Under verdsmeisterskapen 2011 derimot fekk Jackson springe den andre etappen på USA sitt vinnarlag på den lange stafetten, VM-tittelen vart sikra med eit halvt sekunds margin til Sør-Afrika sitt mannskap. Dei andre stafettløparane til USA var då Greg Nixon, Angelo Taylor og LaShawn Merritt.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris: Diskvalifisert i forsøket på langhekken
*VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje  på langhekken – 47,30, framom James Carter (47,43)
*VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane på langhekken (48,95 =nr 10)
*OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje  på langhekken – 48,06
*VM 2009 i Berlin: Bronsemedalje  på langhekken – 48,23
*VM 2011 i Daegu: Gullmedalje  i 4 x 400 m stafett
*VM 2013 i Moskva: Utslått i semifinalane på langhekken (braut =nr 23)
*VM 2015 i Beijing: Utslått i forsøket på langhekken (50,14 =nr 34)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bershawn Jackson|Bershawn Jackson]]» frå ,  den 20. juli 2018.*  
 
*Track & Field
Spådom

Å **spå** handlar om å forutseie, profetere eller varsle hendingar i framtida.
Det finst fleire metoder til dette, til dømes bruk av spelkort, kaffigrums og krystallkuler.
Dette er ingen vitskap, men vert sett på som pseudovitskap av forskarar. 

## Sjå òg
* Draumetyding
* Framtida
* Horoskop
* Kiromanti
* Stjernetyding
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Spådom|Spådom]]» frå ,  den 20. juli 2018.*
Moses Tanui

**Moses Kiptarbet Tanui** () er ein kenyansk langdistanseløpar frå Nandi fylke i det vestlege av Kenya som i 1991 var verdsmeister på 10&nbsp;000 meter og to år seinare tok VM-sølv på same distansen.

Tanui vart nummer to på 10&nbsp;000 m og nummer tre på 5&nbsp;000 m ved afrikameisterskapen 1989 i Lagos. Året etter kom han på andreplass i terrengløp-VM i franske Aix-les-Bains. Ved friidretts-VM 1991 i Tokyo vann han gullmedaljen på 10&nbsp;000 meter etter å ha slått landsmannen Richard Chelimo med sju tidels sekund i sluttspurten. To år seinare mista Tanui under VM-milløpet i Stuttgart den eine skoen ei runde før mål, etter kontakt mellom han og Haile Gebrselassie frå Etiopia. Gebrselassie vann løpet, men berre halvsekundet framom Tanui. Knappe to veker etter sprang Tanui sitt livs snøggaste 10&nbsp;000-meter då han i Brussel den 3. september 1993 vart klokka i mål på tida 27.18,3.

Den 3. april 1993 vart Tanui den fyrste som fullførte ein halvmaraton på under timen, sluttida på eit løp i Milano vart 59.47. Både i 1996 og 1998 vann han Boston Marathon og i 2002 Wien maraton. Sitt aller fortaste maratonløp på 2.06.16 presterte han då vart andremann i Chicago Marathon i 1999.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Nr 8 på 10&nbsp;000 m – 27.47,2
*VM 1991 i Tokyo: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 27.38,7, framom Richard Chelimo (27.39,4)
*OL 1992 i Barcelona: Nr 8 på 10&nbsp;000 m – 28,27,1
*VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje på 10&nbsp;000 m – 27.46,5, bakom Haile Gebrselassie (27.46,0)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moses Tanui|Moses Tanui]]» frå ,  den 20. juli 2018.*
Forlegning

**Forlegning** (frå lågtysk, av forleggje) er ein innkvarteringsstad for militære einingar. 

Troppane kan forleggjast i kvarter (i hus), leir (brakker, hytter eller solide telt) eller bivuakk (med eller utan telt).

Nemninga «forlegning» kan også visa til innkvarteringsstader for ikkje-militære, som arbeidsstyrkar, i korte eller lengre periodar.

## Referansar
Río de la Plata

**Río de la Plata** er ei havbukt eller eit estuar danna av elvene Uruguay og Paraná. Ho ligg mellom Uruguay og Argentina. Ho renn ut i Atlanterhavet, der ho danna eit traktforma innskjering i den søraustlege kystlinja til Sør-Amerika.

Ulike geografar kan rekna Río de la Plata som ei elv, eit estuar, ei bukt eller eit randhav. Om ho er rekna som ei elv er ho den vidast i verda, med ei maksimumsbreidd på rundt 220 km.

Río de la Plata blei oppdaga for europearane av sjømannen Juan Díaz de Solís i 1516. Ho blei kalla  Río de la Plata (*Sølvelva*) på grunn av dei rike sølvførekomstane oppover langs elva.

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Río de la Plata|Río de la Plata]]» frå  og «[[:nb:Río de la Plata|Río de la Plata]]» frå ,  den 21. juli 2018.*  

## Bakgrunnsstoff
Siegrun Siegl

**Siegrun Siegl**, fødd **Thon**, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Apolda i Thüringen som i 1976 vart olympisk meister i femkamp og elles tevla på internasjonalt toppnivå i lengdehopp. Ho representerte Aust-Tyskland.

Siegrun Thon sanka 4&nbsp;584 poeng og vart nummer fire i femkamptevlinga ved Friidretts-EM 1974. Sesongen etter vart ho austtysk meister i femkamp. I Dresden den 19. mai 1976 sette ho med eit lengdehopp på 6,99 meter ny verdsrekord. Vel to månader seinare under dei olympiske sommarleikane i Montreal måtte ho nøye seg med fjerdeplassen i lengdetevlinga. Derimot vann ho gullmedaljen i femkampen, etter ein drabeleg strid mot landskvinnene Christine Laser og Burglinde Pollak. Både Siegl og Laser sanka 4&nbsp;745 poeng, Pollak 4&nbsp;740. Avgjerande for gullstriden mellom Sigel og Laser vart at Siegl hadde flest poeng av dei to i tre av dei fem øvingane; høvesvis hekkeløpet, lengdehopp og 200 meter, slik at Laser måtte nøye seg med sølvmedaljen. Siegl presterte serien 13,31 sekundar - 12,92 meter - 1,74 m - 6,49 m - 23,09 sekundar.

Etter eit lengre skadeavbrot satsa Siegl einast i lengdehopp. I 1979 vann ho øvinga i innandørs-EM med eit hopp på 6,70 meter. Året etter vart ho austtysk meister i lengdehopp, medan ho under sommarleikane 1980 i Moskva enda på femteplassen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1974 i Roma: Nr 5 i femkamp – 4&nbsp;584 pong
*OL 1976 i Montreal: Gullmedalje i femkamp  - 4&nbsp;745 poeng og nr 4 i lengdehopp – 6,59 m
*OL 1980 i Moskva: Nr 5 i lengdehopp – 6,87 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Siegrun Siegl|Siegrun Siegl]]» frå ,  den 20. juli 2018.*  
 
*
Niurka Montalvo

**Niurka Montalvo** () er ein kubansk-spansk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Habana, som vart verdsmeister 1999 i lengdehopp då ho representerte Spania. Ho deltok også i tresteghopp.

## Aktiv
Montalvo fekk sin internasjonale seniordebut 25 år gammal under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart. Her enda ho opp med fjerdeplassen i tresteghopp, ein centimeter bak bronsevinnar Iva Prandzjeva frå Bulgaria. Året etter sette Montalvo den 24. juni 1994 i heimbyen Habana personleg rekord i tresteg med eit hopp som målte 14,60 meter.

I mars 1995 vann Montalvo ein suveren siger i lengdehopp ved dei panamerikanske leikane i Mar del Plata med eit hopp på 6,89 m. Fleire månader seinare kneip ho sølvmedaljen ved friidretts-VM i Göteborg, med sitt bestehopp på 6,86 m enda ho 12 cm bakom gullvinnar Fiona May som representerte Italia, men 3 cm framom russiske Irina Musjailova.

Montalvo gifta seg spansk i 1999 og tevla sidan for Spania. Sommaren 1999 gjorde ho sitt livs beste lengdehopp då verdsmeisterskapen fann stad i Sevilla. Montalvo låg på andreplassen etter Fiona May gjennom dei fem fyrste omgangane. Før siste omgangen leia May med 6,94 m mot Montalvos 6,88 m. I den sjette og siste omgangen smelte Montalvo til med 7,06 meter, noko May ikkje makta tukte.

Montalvo stod over Sommar-OL 2000 i Sydney, etter som friidrettsforbundet på Cuba nekta henne å representere Spania. Året etter kneip ho bronsemedaljen i lengdetevlinga ved VM 2001 i Edmonton, klart slått av May og russiske Tatjana Kotova.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 i tresteghopp – 14,22 m
*VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje i lengdehopp – 6,86 m. Utslått i tresteghopp (11,40 m =nr 31)
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i lengdehopp (6,48 m=nr 18)
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje i lengdehopp – 7,06 m, framom Fiona May (6,94 m)
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje i lengdehopp – 6,88 m
*EM 2006 i Göteborg: Nr 7 i lengdehopp – 6,50 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Niurka Montalvo|Niurka Montalvo]]» frå ,  den 21. juli 2018.*  
 
*IAAF
*
Bert Cameron

**Bertland Cameron** () er ein jamaicansk tidlegare friidrettsutøvar frå Spanish Town som i 1983 vart den fyrste verdsmeister på 400 meter.

## Aktiv
Cameron vann 400 m i samveldeleikane 1982 i Brisbane med tida 45,89 sekundar. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, som fann stad i Helsinki i august 1983, sprang han inn til gullmedalje på spesialdistansen framom to utøvarar frå USA. I Sommar-OL 1984 kvalifiserte han seg til finalen med eit løp på 45,10 sekundar, men ein skade gjorde at han ikkje møtte til finaleløpet.

VM-finalen på 400 m i 1987 måtte Cameron sjå frå tribuneplass, før han i 4 x 400 m stafett sprang Jamaica inn til sjetteplass. Under dei olympiske sommarleikane 1988 i Seoul sette Cameron i semifinalane sin endelege personlege rekord på 44,50 sekundar. I finalen vart han klokka inn på 44,94 og til sjetteplass. Sidan i leikane spurta han på ankeretappen i 4 x 400 m stafett forbi Tysklands Ralf Lübke og sikra det jamaicanske laget sølv i øvinga.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Utslått i kvartfinalane på 400 m (47,31 =nr 26)
*VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m – 45,05, framom Michael Franks (45,22)
*OL 1984 i Los Angeles: Stilte ikkje i finalen på 400 m – nr 8
*VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane på 400 m (45,19 =nr 10) 
*OL 1988 i Seoul: Nr 6 på 400 m – 44,94. Sølv i 4 x 400 m stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bert Cameron|Bert Cameron]]» frå ,  den 21. juli 2018.*
Christopher Kosgei

**Christopher Kosgei** () er ein kenyansk tidlegare friidrettsutøvar som i 1999 vart verdsmeister på 3&nbsp;000 meter hinder, fire år etter han vann VM-sølv i same øvinga. Han er ein  eldre bror til verdsrekordhaldaren Stephen Cherono (Saif Saaeed Shaheen).

Kosgei vekte åtgaum då han berrføtt vann sølvmedaljen på 3&nbsp;000 meter hinder under verdsmeisterskapen 1995 i Göteborg. Med sluttida 8.09,3 kom han i mål vel fem sekundar bak landsmannen Moses Kiptanui, men over tre sekundar føre bronsevinnaren frå Saudi-Arabia. Dei neste sesongane sleit han med skade og var nær ved å legge opp. Hausten 1998 vart han overtala til å fylgje  treningsprogrammet til italienaren Renato Canova.

Gjennom 1999-sesongen deltok Kosgei i heile 14 tevlingar. Den 11. august sette han personleg rekord i hinderøvinga med 8.05,4 i Zürich. Tolv dagar seinare vann han innspurten i finalen på 3&nbsp;000 meter hinder under VM i friidrett 1999 i Sevilla, sluttida 8.11,7 var 0,3 sekund betre enn det landsmannen Wilson Boit Kipketer presterte.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christopher Koskei|Christopher Koskei]]» frå ,  den 21. juli 2018.*
Aleine heime

***Aleine heime*** er eit musikkalbum av Odd Nordstoga. Det vart utgjeve 11. november 2016 av Universal Music AS, Norway. Albumet er ei samlig av tidlegare songar av Odd Nordstoga, i tillegg til andre songar, og er spelt inn i heimestudioet hans.

## Spor

## Medverkande
* Odd Nordstoga – song, gitar, banjo, produsent

## Referansar
Roy Cochran

**Roy Cochran**, fullt namn **LeRoy Braxton Cochran**, () var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar, fødd i Richton i delstaten Mississippi, som vart olympisk meister på 400 meter hekk i 1948, der han også vann OL-gull i 4 x 400 meter stafett.

Roy Cochran vart AAU-meister på 440 yards hekk i 1939 med den sterke tida 51,9 sekundar. Under den andre verdskrigen gjorde han krigsteneste i Stillehavet, etter krigen studerte han fysiologi ved University of Southern California.

OL-sesongen 1948 vann Cochran dei nasjonale OL-uttaka på langhekken på tida 51,7 og han vart også for andre gong USA-meister.  Under sommarleikane i London sprang han inn til ein suveren gullmedalje på 400 meter hekk, med tida 51,1 sekundar slo han sølvvinnaren Duncan White med heile sju tidels sekund. Ei veke seinare vann han OL-gull nummer to då han tok seg av den tredje etappen for USA i 4 x 400 meter stafett, saman med Arthur Harnden, Cliff Bourland og ankermann Mal Whitfield viste Cochran det franske laget til andreplass, over fire sekundar bak.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roy Cochran|Roy Cochran]]» frå ,  den 22. juli 2018.*
Johan Hareide

**Johan Einarsson Hareide** () var ein norsk næringsdrivar og Høgre-politikar frå Hareid, son til Einar Hareide og far til Einar Johan Hareide.
 
Hareide var ei tid disponent i fiskebåtreiarlaget Johan E. Hareide, samstundes var han i fleire år formann i Aalesunds Rederiforening. I 1960-åra var han leiar for det norske bistandsprosjektet i Kerala i India ei 3-4 år. Frå 1968 til 1984 var han disponent ved skipsverftet Hjørungavaag Verksted i Hjørungavåg, ei industribedrift som i hans leiartid ekspanderte mykje.

Toårsperioden 1988-89 var Hareide ordførar i Hareid kommune, vald på ei Høgre-liste.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johan Hareide|Johan Hareide]]» frå ,  den 22. juli 2018.*
Christopher Leegaard

**Christopher Blom Leegaard** () var ein norsk lege frå Larvik, den fyrste nordmann med spesialistutdanning i nevrologi. Han var ein av dei aller fyrste som oppfatta poliomyelitt som ein smittsam sjukdom.

### Liv og gjerning
Leegaard var son til ein distrikslege og tok sjølv medisinsk embetseksamen i 1876. 1877–79 var han tilsett lege ved jarnbaneanlegget omkring Larvik, samstundes som han dreiv privatpraksis. Hausten 1880 fekk han jobb som reservelege ved Rikshospitalet i Kristiania. 1883–84 sette han seg meir inn i nevrologi og elektroterapi ved tyske og fransk institusjonar, og tok i 1884 den medisinske doktorgraden med arbeidet *Studier i Hjernens almindelige Pathologi*. Frå 1885 styrte han avdelinga for elektroterapi ved Rikshospitalet.

Frå 1891 var Leegaard amtslege for Kristiania og frå 1895 overlege ved Rikshospitalet si avdeling for nervesjukdomar. Året etter vart han utnemnd til professor i nevrologi. Han viste stor interesse for korleis elektrisitetkunne verke på nervesystemet. Elles forska han på kva utslag infeksjonar kunne ha, særleg kva gjaldt poliomyelitt, ein sjukdom han tidleg oppfatta som smittsam. Han vann internasjonalt ry for sine pionerarbeid på feltet, så som *Beretning om en epidemi af poliomyelitis anterior acuta i Bratsberg amt aar 1899*, presentert i 1901, og etter omfattande undersøkingar det større arbeidet *Kliniske og epidemiologiske undersøgelser over den akute poliomyelit i Norge med særlig hensyn til dens forekomst i 1905*, lagt fram i 1909.

Leegaard var medlem av Den rettsmedisinske kommisjonen av 1900 og frå 1901 i Kontrollkommisjonen for Gaustad asyl.

År 1911 vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden for sitt vitskaplege arbeid.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christopher Leegaard|Christopher Leegaard]]» frå ,  den 22. juli 2018.*
Carl Værnet

**Carl Peter Værnet** () var ein dansk lege som utførte eksperiment ved Buchenwald konsentrasjonsleir under andre verdskrigen. Han utførte ulike eksperiment der han injiserte hormonar i menn sine testiklar for å prøva å «kurera» homofili. Værnet rapporterte til Gestaposjefen, Heinrich Himmler.

Etter krigen blei Værnet arrestert i Danmark og sikta for krigsbrotsverk. 12. november 1945 fekk han hjarteproblem, og rekna for som sjuk til å stå for retten. Det er seinare sådd tvil ved om han verkeleg hadde slike helseproblem. Sjølv om passet hans var blitt inndrage, fekk han det tilbake slik at han kunne dra til Sverige for å få E-vitaminbehandling. I staden flykta han til Brasil og deretter Argentina, der han budde i mange år under sitt eige namn og fortsette hormonforsking si. Danmark prøvde aldri å få han utlevert.

## Kjelder
Lola Alvarez Bravo

**Lola Alvarez Bravo** () var ein meksikansk fotograf.

Ho var den fyrste kvinnelige fotografen med utstilling på kunsthallen for mexicansk, bildande kunst, Salón de la Plástica Mexicana.

*[[New York Times]]*-bilaget «Lens» skreiv at ho kunne rangerast «*among Mexico’s most celebrated photographers, having done portraits of fellow artists and intellectuals as well as work among the indigenous and poor, whom she portrayed with a sense of compassion and social criticism*».

Ho var gift med fotografen Manuel Álvarez Bravo.

## Utstilliager
**México en la* V*ida, en la* D*anza, en la uerte* i 1953. Salón de la Plástica Mexicana.

Verk av Bravo var stilte ut ved Preus museum i Horten i 2018.

## Referansar
Handball-EM 2018 for kvinner

**Europameisterskapen i handball 2018** for kvinner, den 13. i rekka, vil bli avvikla i tida 29. november til 16. desember 2018 i Frankrike. 16 land vil deltake i turneringa. Frankrike sikra seg europameisterpokalen for fyrste gong då laget vann finalen 24&ndash;21 mot Russland. Nederland sikra seg bronsemedaljen då dei slo Romania 24&ndash;20 i bronsefinalen.

## Innleiande runde
### Gruppe A



-----

------

--------

### Gruppe B



-----

-------

--------

### Gruppe C



--------

--------

---------

### Gruppe D



--------

--------

--------

## Hovudrunden
### Gruppe 1



-----

-------

--------

-------

### Gruppe 2



-----

-------

--------

--------

## Sluttspelet
### Kampen om 5.-plass

### Semifinalar

----

### Bronsefinale

### Finale

## Plassering og statistikk

### Sluttplassering

### All-starlag
All-starlaget vart presentert 16. desember 2018:

Kjelde: EHF

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Håndball-EM 2018 for kvinner|Håndball-EM 2018 for kvinner]]» frå ,  den 22. juli 2018.*
Jeff av Jeff Beck

***Jeff*** er det niande studioalbumet til gitaristen Jeff Beck, gjeve ut 5. august 2003 på Epic Records. Albumet nådde 92. plassen på den franske albumlista og 122. plassen på den amerikanske ''Billboard'' 200. «Plan B» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental i 2004.

## Innhald

## Medverkande

*Jeff Beck – gitar, miksing (spor 13), produksjon (spor 12)
*Saffron – vokal (spor 3)
*Andy Wright – vokal (spor 3), lydteknikar (spor 3–5, 11–13), produksjon (spor 3–5, 11, 12)
*Ronni Ancona – vokal (spor 4)
*Nancy Sorrell – vokal (spor 6, 7, 11)
*Apollo 440 – vokal (spor 6), lydteknikar (spor 6, 7), produksjon (spor 6, 7)
*Baylen Leonard – vokal (spor 7)
*The Beeched Boys – vokal (spor 7)
*Me One – vokal (spor 10), miksing (spor 10), produksjon (spor 10)
*Wil Malone – orkestrering arrangement (spor 4, 12)
*London Session Orchestra – orkestrering (spor 12, 13)
* Steve Barney – trommer (spor 2, 3, 4, 5, 8, 11)
*Dean Garcia – lydteknikar (spor 1, 9), miksing (spor 1, 9), produksjon (spor 1, 9)
*Dave Bloor – lydteknikar (spor 3–5, 11, 13)
*James Brown – lydteknikar (spor 3–5, 11)
*Jamie Maher – lydteknikar (spor 10), miksing (spor 10)
*John Hudson – assisterande lydteknikar (spor 4, 13), assisterande miksing (spor 13)
*Ferg Peterkin – assisterande lydteknikar (spor 3–5, 11–13)
*Ashley Krajewski – assisterande lydteknikar (spor 6, 7)
*David Torn – miksing (spor 2, 8), produksjon (spor 2, 8)
*Michael Barbiero – miksing (spor 3–5, 11–13)
*Howard Gray – miksing (spor 6, 7)
*Tony Hymas – miksing (spor 13)

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeff (album)|Jeff (album)]]» frå ,  den 23. juli 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*In Review: Jeff Beck «Jeff» på Guitar Nine Records
Loud Hailer

***Loud Hailer*** er det 11. studioalbumet til gitaristen Jeff Beck, gjeve ut den 15. juli 2016 på Atco Records. Beck har med seg to kvinnelege samarbeidspartnarar på albumet i vokalisten Rosie Bones og gitaristen Carmen Vandenberg.

## Innhald

## Musikarar
*Jeff Beck – elektrisk gitar
*Carmen Vandenberg – elektrisk gitar 
*Rosie Bones – vokal
*Davide Sollazzi – trommer
*Giovanni Pallotti – bass

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Loud Hailer|Loud Hailer]]» frå ,  den 23. juli 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hanna Melnytsjenko

**Hanna Anatolijivna Kasjanova**, fødd **Melnytsjenko**, () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Tblisi i Georgia, som i 2013 vart verdsmeister i sjukamp i Moskva der ho sette personleg rekord med 6&nbsp;586 poeng.

## Aktiv
Melnytsjenko vart i juli 2003 ukrainsk meister i sjukamp med til saman 5&nbsp;523 poeng. Tre år seinare overskreid ho 6&nbsp;000-poengsgrensa for fyrste gong då ho i ei tevling i Arles i 2006 sanka 6&nbsp;055 poeng. Året etter forbetra ho under Europacupen i Stettin sitt personbeste til 6&nbsp;143 poeng. I juli 2008 i Kiev auka ho poengskåren til 6&nbsp;348 poeng. Sommaren 2009 kom ho på andreplassen ved mangekampstemnet i Götzis, etter å ha oppnådd 6&nbsp;445 poeng. Nesten like mange poeng, 6&nbsp;414, klarte ho då ho vart nummer seks i VM i Berlin.

Melnytsjenko enda på tiandeplassen i sjukampen under Sommar-OL 2012 i London. Etter å ha vorte nummer tre i femkampen ved innandørs-EM 2013 i i mars med 4&nbsp;604 poeng, gjorde ho under verdsmeisterskapen i Moskva i august 2013 sitt livs beste sjukampserie. Med 6&nbsp;586 poeng gjekk ho overraskande nok heilt til topps i tevlinga og vart tildelt gullmedaljen, 56 poeng føre kanadiske Brianne Theisen-Eaton.

Sidan 2014 er ho gift med den ukrainske mangekjemparen Oleksij Kasjanov.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2006 i Göteborg: Nr 16 – 5&nbsp;942 poeng
*VM 2007 i Osaka: Braut etter fyrste øvinga
*OL 2008 i Beijing: Nr 14 – 6&nbsp;165 poeng
*VM 2009 i Berlin: Nr 6 – 6&nbsp;414 poeng
*EM 2010 i Barcelona: Braut etter fem øvingar
*OL 2012 i London: Nr 10 – 6&nbsp;392 poeng
*VM 2013 i Moskva: Gullmedalje – 6&nbsp;586 poeng, framom Brianne Theisen-Eaton (6&nbsp;530 poeng)
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Nr 25 – 5&nbsp;951 poeng

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hanna Kasjanowa|Hanna Kasjanowa]]» frå ,  den 24. juli 2021.*
Xing Huina

**Xing Huina** () er ein kinesisk tidlegare langdistanseløpar som i 2004 vart olympisk meister på 10&nbsp;000 meter under Sommar-OL i Aten.

Xing sette juniorverdsrekord på 10&nbsp;000 m då ho VM-debuterte i Paris i 2003, den gode tida 30.31,5 heldt likevel
ikkje til betre enn ein sjuandeplass i løpet. Ho deltok også på 5&nbsp;000 meter, men var eit godt stykke unna å kvalifisere seg til finalen. Under Sommar-OL 2004 i Aten vart Xing nummer ni på 5&nbsp;000 meter. Fire dagar seinare overraska ho med å vinne den olympiske gullmedaljen på 10&nbsp;000 meter framfor tre løparar frå Etiopia, hundre meter frå mål spurta ho forbi sølvvinnar Ejegayehu Dibaba og sette personleg rekord med 30.24,3.

I Friidretts-VM 2005 i Helsinki vart Xing nummer fire i milløpet, sekundet bak bronsevinnarar Ejegayehu Dibaba. Ei veke etter gjorde Xing livs fortaste 5&nbsp;000 meter, med tida 14.43,6 enda ho på femteplassen i 5&nbsp;000-meterløpet under den same verdsmeisterskapen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris: Nr 7 på 10000 m – 30.31,5. Utslått på 5000 m (15.13,5 =nr 22)
*OL 2004 i Aten: Gullmedalje på 10000 m – 30.24,3, framom Ejegayehu Dibaba (30.24,9): Nr 9 på 5000 m – 15.07,4
*VM 2005 i Helsinki: Nr 4 på 10000 m – 30.27,1, nr 5 på 5000 m – 14.43,6

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Xing Huina|Xing Huina]]» frå ,  den 23. juli 2018.*
Charlie Jenkins

**Charlie Jenkins**, fullt namn **Charles Lamont Jenkins**, () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar som i 1956 vart olympisk meister på 400 meter og i 4 x 400 m stafett.

I 1955 vart Jenkins AAU-meister på 440 yards. Ved dei USA-amerikanske uttaka til Sommar-OL 1956 kom han på tredjeplassen på distansen, klart slått av verdsrekordhaldar Lou Jones som vann uttaksløpet.

Under dei olympiske sommarleikane i Melbourne vart Jenkins berre nummer tre i sitt kvartfinaleheat på 400 m, men imponerte stort med siger og bestetid 46,1 sekundar (46,19) i semifinalane. I finalen sprang han i mål på tida 46,7 og vann framfor tyske Karl-Friedrich Haas som fekk notert 46,8 i sluttid. To dagar seinare tok Jenkins seg av den tredje etappen for USA sitt lag som vann 4 x 400 m stafett med stor margin til Australia på andreplass. Dei andre på laget var Lou Jones, Jesse Mashburn og ankermann Tom Courtney.

Sonen Chip Jenkins deltok under Sommar-OL 1992 på USA sitt lag i kvalifiseringa til finalen 4 x 400 m stafett, men vart vraka til finalemannskapet. Han vert likevel rekna som olympisk gullmedaljevinnar. Det var fyrste gongen far og son
stod som olympiske meistrar i same øving.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charles Jenkins|Charles Jenkins]]» frå ,  den 23. juli 2018.*  
 
*
Emotion & Commotion

***Emotion & Commotion*** er det tiande studioalbumet til gitaristen Jeff Beck, gjeve ut i april 2010 på ATCO Records. I tillegg til vokal av artistar som Joss Stone, Imelda May og Olivia Safe, nyttar Beck eit 64-mann stort orkester på fleire spor, og har teke med fleire coverlåtar av velkjende songar som «Over the Rainbow», «Corpus Christi Carol», «Lilac Wine» og andre songar innan rock og klassisk musikk.

## Salslister
Albumet debuterte på 11. plassen på ''Billboard'' 200 i USA med eit sal på 26&nbsp;000 den første veka. Dette var den høgaste debutplasseringa til Beck i den 45 år lange karrieren hans. Albumet hadde seld 123&nbsp;000 eksemplar i USA i juli 2016.

Albumet nådde 11. plassen i Storbritannia og debuterte på niandeplassen i Canada. I Japan gjekk albumet rett inn på toppen av den internasjonale albumlista. I Australia nådde albumet 49. plassen, den første gongen Beck var inne på denne lista sidan *Guitar Shop* i 1989. Songen «Nessun dorma» vann Grammyprisen for beste popinstrumental. 

## Innhald

## Salslister
**Album**

## Medverkande
*Jeff Beck – elektrisk gitar
*Joss Stone – vokal (spor 5, 9)
*Imelda May – vokal (spor 7, 11)
*Olivia Safe – vokal (spor 6, 10)
*Jason Rebello – klaverinstrument
*Pete Murray – klaverinstrument, orkesterarrangement
*Vinnie Colaiuta – trommer, perkusjon (spor 3, 6, 9)
*Clive Deamer – trommer
*Earl Harvin – trommer
*Alessia Mattalia – trommer
*Luís Jardim – perkusjon
*Chris Bruce – bassgitar
*Pino Palladino – bassgitar
*Tal Wilkenfeld – bassgitar
;Technical
*Steve Lipson – produksjon
*Trevor Horn – leiande produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Emotion &#38; Commotion|Emotion &#38; Commotion]]» frå ,  den 23. juli 2018.*
Handball-VM 2001 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 2001 for menn** vart avvikla i dagane frå 23. januar til 4. februar 2001 i Frankrike. Til saman 24 land deltok i turneringa. Vertslandet Frankrike vann VM-gull for andre gong etter finalesiger 28-25 etter ekstraomgang mot Sverige.

## Gruppespelet
### Gruppe A



------------

---------

-----------

-----------

------------

### Gruppe B



-------------

----------

----------

-----------

---------------

### Gruppe C



----------

-----------

-----------

---------

--------

### Gruppe D



----------

----------

---------

-----------

--------

## Sluttspelet
### Åttandedelsfinalar

### Kvartfinalar

### Plasseringskamper 5. - 8. plass

;Kamp om 7. plass

;Kamp om 5. plass

### Semifinalar

### Bronsefinale

### Finale

Ved pause i finalen leia heimelaget 12–11. Utover i andre omgang fylgde laga kvarandre og etter ordinær tid stod det 22–22 på måltavla. I ekstraomgangane hadde Frankrike det mest effektive mannskapet som etter å ha vunne 28–25 kunne ta imot gullmedaljane.

**Frankrike** sine mål kom frå Jérôme Fernandez 8, Patrick Cazal 6, Grégory Anquetil og Jackson Richardson 3 kvar, medan Joël Abati, Bertrand Gille, Andrej Golić og Daniel Narcisse stod alle saman for kvar sine 2 nettkjenningar. Bruno Martini og Thierry Omeyer var målvakter.
**Sverige** sin toppskårar Stefan Lövgren fann vegen til nettmauskane 8 gongar, han vart elles kåra til turneringas beste spelar. Dei hine svenske målskyttarane heitte Magnus Andersson, Magnus Wislander, Ljubomir Vranjes, Jonas Ermelind, Christian Ericsson og Martin Frändesjö, i målet stod Peter Gentzel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:fr:Championnat du monde masculin de handball 2001|Championnat du monde masculin de handball 2001]]» frå ,  den 17. oktober 2023.*
Olympus SP-590 Ultra Zoom

**Olympus SP-590 Ultra Zoom** (avstytt **SP-590UZ**) er eit digitalt superzoom-kamera laga av Olympus og sleppt i 2009. Det har ein CCD-sensor på 12 megapikslar ( pikslar). Brennvidda er 4,6 millimeter på det minste og 119,6 på det meste, noko som gjev kameraet 26x optisk zoom. Blendaropet er 2,8 ved vidvinkel og 5,0 ved telefoto.

Til skilnad frå føregjengarane SP-570UZ og SP-565UZ stør ikkje SP-590UZ RAW-format.

## Kjelder
Demningsamanbrotet i Laos i 2018

**Demningsamanbrotet i Laos i 2018** fann stad då ein demning i vasskraftprosjektet Xe-Pian Xe-Namnoy, som var under konstruksjon i Champasak-fylket i Laos, den 23. juli 2018. Kollapsen førte til utbreidd øydelegging og heimløyse blant innbuarar i naboprovinsen Attapeu. 25. september var 40 menneske erklærte som døde, minst 98 til var sakna (kanskje så mange som 1100 menneske til), og 6600 andre var blitt nøydde til å forlata heimane sine.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2018 Laos dam collapse|2018 Laos dam collapse]]» frå ,  den 31. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Dmitri Markov

**Dmitri Markov** () er ein kviterussisk-australsk tidlegare stavhoppar, fødd i Vitebsk i dåverande Sovjetunionen, som i 2001 vart verdsmeister i stavhopp, to år etter han tok VM-sølv i øvinga.

## Aktiv
Våren 1996 vann EM innandørs med eit hopp på 5,85 meter. Eit lite halvår seinare vart han sjettemann ved ei olympiske sommarleikane 1996, etter å ha svinga seg over 5,86 meter, alle tre medaljevinnarane gjekk over 5,92 m, best av dei vart franskmannen Jean Galfione.

Våren 1999 fekk Markov australsk statsborgarskap, kona hans hadde flytta til Australia i 1997. I verdsmeisterskapen 1999 i  Sevilla tok han med sluttresultatet 5,90 meter sølvmedaljen bak Maksim Tarasov, som tok seg over 6,02 meter. Alle tre medaljørane i tevlinga hadde lært stavhopping i Sovjetunionen, men alle tre budde i 1999 utanfor den fortidige staten. Verdsmeister Tarasov frå Jaroslavl representerte framleis Russland, men budde frå 1992 i Budapest, medan vinnaren av bronsemedaljen, Aleksandr Averbukh frå Irkutsk, var israelsk statsborgar.

Under Sommar-OL 2000 i Sydney delte Markov femteplassen saman med ein annan ny-australiar, Viktor Chistiakov. Dei tok seg over 5,80 meter, medan dei fire beste i tevlinga alle klarte 5,90 meter. Markov sparte eit forsøk til 5,96 m, noko som hadde halde til gullmedalje, den gjekk i staden til Nick Hysong frå USA.

Størst suksess hadde Markov ved VM 2001 den 9. august 2001 i Edmonton. Han trong tre forsøk på starthøgda si, 5,75 meter. Han stod over 5,85 m, ei høgde fire andre utøvarar tok seg over. Markov klarte 5,90 meter i fyrste forsøk, dei fire andre reiv, tre av dei i alle sine forsøk. Markov tok seg også over 5,95 m i fyrste forsøk, medan Aleksandr Averbukh, som sparte sine siste forsøk, reiv begge gongane på 5,95 m. Der etter la Markov lista på 6,05 meter og sette personleg rekord i sitt andre forsøk på den olympiske rekordhøgda.

Markov enda på fjerdeplassen ved VM 2003. Med 5,85 meter stoppa han på same høgda som sølvinnar Okkert Brits frå Sør-Afrika og bronsemedaljør, svensken Patrik Kristiansson, italienaren Giuseppe Gibilisco vart verdsmeister så han tok seg over 5,90 meter. Tre år seinare vart Markov i Samveldeleikane 2006 nummer to i stavhopp med 5,60 m, 20 cm under det landsmannen Steve Hooker makta.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (5,40 m =nr 19)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 6 – 5,86 m
*VM 1999 i Sevilla: Sølvmedalje – 5,90 m, bakom Maksim Tarasov (6,02 m)
*OL 2000 i Sydney: Nr 5 – 5,80 m
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 6,05 m, framom Aleksandr Averbukh (5,85 m)
*VM 2003 i Paris: Nr 4 – 5,85 m
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (5,50 m =nr 22)
*VM 2005 i Helsinki: Nr 11

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dmitri Markov|Dmitri Markov]]» frå ,  den 24. juli 2018.*  
 
*
Aleksandr Menkov

**Aleksandr Aleksandrovitsj Menkov** () er ein russisk friidrettsutøvar frå Minusinsk som i 2013 vart verdsmeister i lengdehopp.

Menkov sette i juni 2009 i Kemerovo personleg rekord i lengdehopp med eit hopp på 8,16 meter, ein månad før han vann lengdetevlinga ved junior-EM 2009. To år seinare forbetra han sin personbeste fleire gongar, sist til 8,28 m i greske Kalamáta, og etablerte seg i verdseliten i øvinga. I september tok han med 8,19 m sjetteplassen i lengde-finalen då VM i friidrett 2011 fann stad i Daegu i Sør-Korea. OL-sesongen 2012 flytta han den personlege rekorden til 8,29 m i eit stemne Brussel, men mislukkast i dei olympiske leikane i London.

Under verdsmeisterskapen 2013 på russisk jord presterte Menkov over evne i finalen, med eit bestehopp på  8,56 meter vann han ein suveren siger i lengdetevlinga. Ved dei neste verdsmeisterskapane vart han sjettemann i 2015 og fjerdemann i 2017, i den siste tevlinga hamna han fem cm bak bronsevinnaren.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2009 i Berlin: Utslått i kvalifiseringa (7,72 m =nr 32)
*VM 2011 i Daegu: Nr 6 – 8,19 m
*OL 2012 i London: Nr 11 – 7,78 m
*VM 2013 i Moskva: Gullmedalje – 8,56 m, framom Ignisious Gaisah (8,29 m)
*EM 2014 i Zürich: Utslått i kvalifiseringa (7,78 m =nr 13)
*VM 2015 i Beijing: Nr 6 – 8,02 m
*VM 2017 i London: Nr 4 – 8,27 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alexander Alexandrowitsch Menkow|Alexander Alexandrowitsch Menkow]]» frå ,  den 24. juli 2018.*
Stefano Baldini

**Stefano Baldini** () er ein italiensk tidlegare langdistanseløpar frå Castelnovo di Sotto i Provinsen Reggio Emilia. Han vart olympisk meister 2004 i maratonløp under Sommar-OL i Aten og europameister på same distansen både i 1998 og 2006. Ved verdsmeisterskapane 2001 og 2003 sprang han begge gongane inn til bronsemedalje i maraton.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1994 i Helsinki: Nr 20 på 10&nbsp;000 m – 28.41,8
*VM 1995 i Göteborg: Nr 18 på 10&nbsp;000 m – 28.08,3
*OL 1996 i Atlanta: Nr 18 på 10&nbsp;000 m – 29.07,7
*VM 1997 i Aten: Nr 9 på 10&nbsp;000 m – 28.11,9
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje i maraton – 2.12.01, framom Danilo Goffi (2.12.11)
*OL 2000 i Sydney: Braut maraton
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje i maraton – 2.13.18
*EM 2002 i München: Nr 4 på 10&nbsp;000 m – 27.50,9
*VM 2003 i Paris: Bronsemedalje i maraton – 2.09.14
*OL 2004 i Aten: Gullmedalje i maraton – 2.10.25, framom Mebrahtom Keflezighi (2.11.29)
*VM 2005 i Helsinki: Braut maraton
*EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje i maraton – 2.11.32, framom Viktor Röthlin (2.11.50)
*OL 2008 i Beijing: Nr 12 i maraton – 2.13.25
*EM 2010 i Barcelona: Braut maraton
Flire

**Flire** eller sørv (*Blicca bjoerkna*) er ein fiskeart i karpefamilien. Han liknar på brasme, men har større auge i høve til hovudet. Bukfinnane og brystfinnane er raudlege. Fisken blir opptil 35&nbsp;cm lang og 2&nbsp;kg tung.

Den største flira som er teken med sportsfiskereiskapar i Noreg var på 1,160 kg. Rekorden blei sett i Bråtevannet i 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Flire|Flire]]» frå ,  den 24. juli 2018.*  
 



## Litteratur
*
Calling Time

***Calling Time*** er det fjerde studioalbumet til Basshunter og vart utgjeve den 13. mai 2013. 

## Innhald

**Bonus tracks**

## Lister

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettstaden til Basshunter
Nils Erik Flakstad

**Nils Erik Flakstad** () var ein norsk jurist og næringsdrivar som i åra 1922-27 representerte partiet Høgre på Stortinget. Han vart kjend som leiar av høyringane i Lagtinget kring riksrettssaka mot Regjeringa Abraham Berge. Flakstad var far til bilethoggaren Nils Flakstad og dotterson til Nils Jønsberg.

Nils Erik Flakstad var fødd i Åmot og voks opp der, så lenge far hans dreiv gardsbruk og landhandel i bygda. Utpå 1890-talet slo far hans seg ned i Hamar og dreiv handel der. Sjølv studerte han rettsvitskap og vart cand.jur. i 1899. Der etter arbeidde han hos sorenskrivaren i Moss i to år, før han så dreiv sakførarar-praksis i Hamar frå 1902. Frå 1911 til 1931 var han banksjef i Hamar Sparebank, tida 1921 til -31 også administrerande direktør for Hamar bryggeri.

Flakstad var i to periodar, 1919-22 og 1928-31, medlem i Hamar bystyre. Hausten 1921 vart han vald inn på Stortinget frå kjøpstadene i Hedmark og Oppland fylke, attvald i 1924. Alle seks åra på Stortinget var han medlem i Næringskomite nr 2. I 1926 og 1927 var Flakstad lagtingspresident og såleis leiar av riksretten i saka mot Abraham Berge, statsminister hadde vore, og medlemer i regjeringa hans. År 1927 deltok Flakstad elles på den interparlamentariske kongressen i Paris.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Kamé

**Kamé** eller **kame** (frå italiensk *cam(m)eo*) er ein type gravering i relieff, det vil seia eit opphøgd bilde. Vanlegvis har relieffet ein annan farge enn bakgrunnen. Kamé blir brukt til smykke, signetringar og ulike pyntegenstandar.

Ein kan laga kaméar av til dømes edelsteinar som onyks, jade eller agat, eller i skjel. Ein kan også laga kamear av glas eller keramikk, som i jaspergods.

Intaglio er eit innskore mønster som dermed er ein motsett teknikk av kamé-

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Kamé|Kamé]]» frå ,  den 24. juli 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Altmünster

**Altmünster** er ein kommune (Marktgemeinde) i Distriktet Gmunden i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 78,8 km² og i kring 9&nbsp;800 ibuarar. Byen Altmünster med sine 4&nbsp;500 ibuarar ligg 442 meter over havet, ved vestbreidda av innsjøen Traunsee. Kommunen elles omfattar den store landsbyen (Kastralgemeinde) Neukirchen fire kilometer vest om byen, tre mindre landsbyar og fem grender. 48% av flatevidda er skog- og 35% landbruksareal.

Turisme er hovudnæring i kommunen, elles pendlar mange til arbeid i byane Gmunden og Vöcklabruck.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Altmünster|Altmünster]]» frå ,  den 25. juli 2018.*
Ebensee am Traunsee

**Ebensee am Traunsee** er ein kommune (Marktgemeinde) i Distriktet Gmunden i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 194,7 km² og i kring 7&nbsp;700 ibuarar.

Byen Ebensee med sine 4&nbsp;100 ibuarar ligg 443 meter over havet, ved sørenden av innsjøen Traunsee. Kommunen elles omfattar tre landsbyar og seks grender. Heile 64% av kommunen er skogdekt.

Saltutvinning og -produksjon har i hundrevis av år vore viktigaste næringskjelde i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ebensee am Traunsee|Ebensee am Traunsee]]» frå ,  den 25. juli 2018.*
Kasakhstan i Junior Eurovision Song Contest

**[[Kasakhstan]]** debuterte i Junior Eurovision Song Contest 2018 i Minsk i Kviterussland. Det var fyrste gongen Kasakstan deltok i ei Eurovision-tevling. Det fyrste bidraget deira var «Özinge sen», framført på kasakhisk og engelsk av Danelija Tölesjova. Bidraget vart valt gjennom ei nasjonal uttaking, arrangert av den kasakhiske kringkastaren Khabar Agency.

## Bidrag i Junior Eurovision Song Contest

## Røystehistorikk

## Galleri

File:JESC 2018 partisipants. Daneliya Tuleshova (Kazakhstan) (3).jpg|Danelïja Tölesjova i Minsk i 2018.
File:Erżan Maksim.jpg|Jerzjan Maksim framfører «Armanyngnan Qalma» under Junior Eurovision Song Contest i Gliwice 2019.
File:Beknur Alinur kz jesc2021.jpg|Älinur Khamzïn og Beknur Zjänibeknuly framfører «Jertegi älemi» under Junior Eurovision Song Contest i Paris 2021.
|Qaraqat Basjanova framfører «Forever» under Junior Eurovision Song Contest i 2020.


## Kjelder

## Bakgrunnstoff
* Kasakhstan i Junior Eurovision Song Contest
Xe-Pian Xe-Namnoy

**Xe-Pian Xe-Namnoy** (engelsk, Xe-Pian Xe-Namnoy dam) er eit laotisk vasskraftverk med som vart operativ i 2019. Det er knytt til elvane  og  (eller *Xe Namnoy*). Anlegget ligg delvis i Champasak-fylket og delvis i Attapeu-fylket; demningane ligg i Champasak.  

## Historie
Bygginga starta i februar 2013. Byggherren var aksjeselskapet Xe-Pian Xe-Namnoy Power. Prosjektet skule produsera 480 Megawatt.

Den 23. juli 2018 braut ei av demningene i anlegget saman med tap av fleire menneskeliv.

Kraftverket vart operativt 6. desember 2019.

## Tekniske data

Demningar i anlegget:
* Xe-Namnoi-demninga: – høgd 73,7 m, lengd 1600 m, nedslagsfelt 522 km²; volumet på vassmagasinet er 1,043 milliardar kubikkmeter. Ho er ein  steinfyllingsdam (eng*elsk Clay Core Rock Fill Dam*).
* Xe-Pian-demninga: høgd 48 m, lengd 1307 m, nedslagsfelt 217 km², vassmagasinvolum 28,72 millionar kubikkmeter. Ho er ein steinfyllingsdam kombinert med gravitasjonsdemning i betong.
*Houay Makchanh-demninga: nedslagsfelt 81 km²

## Referansar
Det antiguanske flagget

**Det antiguanske flagget** blei teke i bruk som nasjonalflagg for Antigua og Barbuda den 27. februar 1967, då den karibiske øystaten fekk sjølvstyre. Flagget blei ikkje endra då landet fekk sjølvstende i 1981.

Flagget blei utforma av kunstnaren Reginald Samuel. Han vann ei tevling om å utforma flagget sim hadde over 600 lokale deltakarar.

Resultatet var eit raudt flagg med ein omvend trekant som peiker mot botnen av flagget og er farga med tre vassrette stiper av svart, lyseblått og kvitt. Ei sol stig opp frå det svarte bandet. 

Den oppgåande sola står for byrjinga av ein ny tidsalder, og for klimaet på Antigua og Barbuda. Svart symboliserer det afrikanske opphavet til folket og for jorda, blått står for håp og havet, raudt for energien til folk som verker for si eiga framtid.
Fargane gult, blått og kvitt (frå sola og ned) står for sol, sjø og sand. 
V-forma er eit symbol for siger (*victory*).

Det offisielle marineflagget blir brukt av den nasjonale kystvakta. Det består av eit kvitt felt, ein raud kross og statsflagget i kanton.

## Galleri

File:Flag of Antigua and Barbuda (1956–1962).svg|Flagget til Antigua og Barbuda, 1956–62
File:Colonial ensigns of Antigua and Barbuda (1962-1967).svg|Flagget til Antigua og Barbuda, 1962–67
File:Flag of the Governor of Antigua and Barbuda (1956–1967).svg|Flagget til guvernøren av Antigua og Barbuda 1956–81, før landet fekk sjølvstende.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flag of Antigua and Barbuda|Flag of Antigua and Barbuda]]» frå ,  den 25. juli 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*Antigua and Barbuda ved Flags of the World
*Antigua and Barbuda - Colonial Flags (1956-1967) ved Flags of the World
Kanton i heraldikk

**Kanton** er i heraldikk ei nemning for ein heroldfigur som utgjer eit kvadratisk felt plassert i det øvre heraldisk høgre hjørnet av våpenskjoldet. Ein kanton er tydeleg mindre enn ei kvadrert inndeling, og tilsvarar vanlegvis ein niandedel av skjoldet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kanton (heraldikk)|Kanton (heraldikk)]]» frå ,  den 25. juli 2018.*
Laakirchen

**Laakirchen** er ein by og ein kommune i Distriktet Gmunden i forbundslandet Oberösterreich i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 32,5 km² og i kring 9&nbsp;800 ibuarar. Byen Laakirchen med sine vel 4&nbsp;100 ibuarar ligg 441 meter over havet. Kommunen elles omfattar tre landsbyar, Oberwis, Stötten og Lindach, og sju grender.

To papirfabrikkar og fire metall- og maskinprodusentar er største arbeidsplassane i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Laakirchen|Laakirchen]]» frå ,  den 25. juli 2018.*
Gelindo Bordin

**Gelindo Bordin** () er ein italiensk tidlegare langdistanseløpar frå Longare i Vicenza-provinsen, som i 1988 vart olympisk meister i maratonløping og både i 1986 og 1990 vart europameister på den same distansen. I 1987 tok han bronsemedaljen i maraton under verdsmeisterskapen i Roma og våren 1990 vann han Boston Marathon med tida 2.08.19, hans beste tid på distansen noko gong.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 2.10.54, framom Orlando Pizzolato (2.10.57)
*VM 1987 i Roma: Bronsemedalje – 2.12.40
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 2.10.32, framom Douglas Wakiihuri (2.10.47)
*EM 1990 i Split: Gullmedalje – 2.14.02, framom Gianni Poli (2.14.55)
*VM 1991 i Tokyo: Nr 8 - 2.17,03
*OL 1992 i Barcelona: Braut maratonløpet

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gelindo Bordin|Gelindo Bordin]]» frå ,  den 25. juli 2018.*
Stiftung Stadtmuseum Berlin

**Stiftung Stadtmuseum Berlin** er ei stifting som eig og driv fleire museum knytt til kultur og historie i Berlin. Stiftinga blei grunnlagd i 1995. 

## Museum

* Märkisches Museum
* Ephraim-Palais
* Nikolaikirche
* Knoblauch-huset
* Sammlung Kindheit und Jugend
* Schloss Friedrichsfelde
* Naturwissenschaftliche Sammlung
* Museumsdorf Düppel
* Freilichtmuseum Domäne Dahlem
* Grünauer Wassersportmuseum
* Sportmuseum Berlin

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stiftung Stadtmuseum Berlin|Stiftung Stadtmuseum Berlin]]» frå ,  den 26. juli 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Ljudmila Galkina

**Ljudmila Ivanovna Galkina** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Saratov som i 1997 vart verdsmeister i lengdehopp under VM i Aten, etter å ha utført sitt livs lengste godkjende hopp på 7,05 meter. 

Galkina vart med sine 6,74 m nummer fem i verdsmeisterskapen 1993, to centimeter bak den danske bronsemedaljøren Renata Nielsen. Våren 1995 vann Galkina lengdetevlinga då innandørs-VM fann stad Barcelona, vinnarhoppet på 6,95 m var hennar lengste hopp til dess.

Under verdsmeisterskapen 1997 i Aten låg Galkina etter tre finaleomgangar på tredjeplass med eit bestehopp på 6,89 m, greske Niki Xanthou leia med 6,93 m framfor Italias Fiona May med 6,91 m. I den fjerde omgangen gjorde Galkina sitt livs lengste hopp i godkjend vind, 7,05 mete, noko som gav henne gullmedaljen framfor Xanathou, som i same omgangen auka til 6,94 m.

I 1998 landa Galkina på 7,06 m i lengdetevlinga ved EM i Budapest, i litt for sterk medvind til at det kunne godkjennast som personbeste. Prestasjonen førte likevel til at ho vann bronsen i meisterskapen, gullet tok tyske Heike Drechsler og sølvet Fiona May. Året etter enda Galkina på fjerdeplassen under Friidretts-VM i Sevilla, 6,82 meter var ein centimeter for kort samanlikna med bestehoppet til bronsevinnar Marion Jones frå USA.

Galkina tok seg til finalen i fleire av dei store utandørsmeisterskapane i åra fram til 2003, utan å kunne gjere seg gjeldande i medaljestriden. Derimot fekk ho ein bronsemedalje i innandørs-EM 2002 ved å hoppe 6,68 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 5 – 6,74 m
*VM 1995 i Göteborg: Utslått i kvalifiseringa (6,49 m =nr 17)
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (-)
*VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 7,05 m, framom Niki Xanthou (6,94 m)
*EM 1998 i Budapest: Bronsemedalje – 7,06 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 6,82 m
*OL 2000 i Sydney: Nr 8 – 6,56 m
*VM 2001 i Edmonton:Nr 8 – 6,70 m
*VM 2003 i Paris: Nr 10 – 6,45 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ljudmila Iwanowna Galkina|Ljudmila Iwanowna Galkina]]» frå ,  den 26. juli 2018.*