open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sakhnin

**Sakhnin** (arabisk سخنين, hebraisk סַחְ'נִין eller  *Sikhnin*) er ein by i Israel i Nord distrikt. Han ligg i Nedre Galilea, kring 23&nbsp;km aust for Akko. Sakhnin vart erklært ein by i 1995. Folketalet er 25&nbsp;100 og dei fleste er arabarar, hovudsakleg muslimar med ein større kristen minoritet.
Sakhnin er heimstad til den største gruppa sufimuslimar i Israel, kring 80 personar. 

## Geografi
Sakhnin er bygd over tre høgder og ligg i ein dal omgjeve av fjell, det høgaste på 602 meter over havet. Landskapet er landleg og nesten heilt dekt av oliven- og fikenlundar, i tillegg til kratt av oregano og sesam.

## Historie

Det har vore busetnad ved Sakhnin i 3&nbsp;500 år og han vart først nemnt i 1479 fvt. av Thutmose II frå Det gamle Egypt, då han var nemnt som eit senter for produksjon av indigo. Sargon II nemner òg byen som *Suginin*.

Han vart nemnt som Sogane, ein festningsby i 66 evt., av Josefus. Det er funne ruinar av søyler og cisterner på staden frå antikken. Ei cisterne, grave ut nær moskéen i gamlebyen, avdekte bitar av keramikk datert til første til 400-talet evt.

På 1100-talet var han ein av casales (landsbyar) som høyrte til Den tyske riddarordenen, ein krossfararorden.

### Osmansk tid
I 1596 var Sakhnin omtalt i osmanske skatteregister som ein del av Akka *[[nahiya]]* i Tabariyya *[[liwa]]*. Han hadde då 66 muslimske hushaldningar og 8 ungkarar. Det vart betalt skatt for kveite, bygg, oliven, bomull og ei vassmølle.

I 1859 estimerte den britiske konsulen Rogers at folketalet var 1100, medan Victor Guérin i 1875 fann 700 innbyggjarar, både muslimar gresk-ortodokse og skismatiske grekarar.

### Det britiske mandatet
I ei folketeljing i 1922 av dei britiske styresmaktene i Palestinamandatet, hadde han 1575 innbyggjarar, 1367 muslimar og 208 kristne. og i 1931 hadde talet auka til 1891 med 1688 muslimar, 202 kristne og éin jøde i totalt 400 hus. I 1945 hadde Saknin 2600 innbyggjarar. 

### Staten Israel
Under Den arabisk-israelske krigen i 1948 overgav Sakhnin seg til israelske styrkar den 18. juli 1948 under Operasjon Dekel, men vart erobra attende av arabiske styrkar kort tid etter. Han fall til slutt utan kamp under Operasjon Hiram, 29–31. oktober 1948. Mange av innbyggjararane flykta nordover, men somme vart verande att og vart utviste av dei israelske soldatane. Byen vart verande i unntakstilstand i 1966.

## Idrett
I 2003 vart fotballklubben Bnei Sakhnin ein av dei første arabiske laga til å spele i israelsk eliteserie. Året etter vann klubben den israelske cupen, og vart det første arabiske laget som klarte dette. Dei deltok så i UEFA-cupen sesongen etter, der dei tapte mot Newcastle United. Sidan 2005 har laget spelt på Doha stadion, betalt av dei israelske styresmaktene og Qatar. Stadionet har ein kapasitet på 5&nbsp;000.

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sakhnin|Sakhnin]]» frå ,  den 17. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*[http://www.eretz.com/NEW/article/sachnin.html 'Not quite Zurich'] Eretz magazine
*
 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Tamra

**Tamra** (arabisk طمرة, hebraisk טַמְרָה eller תַמְרָה) er ein arabisk by i Nord distrikt i Israel i Nedre Galilea, 5&nbsp;km nord for byen Shefa-'Amr og kring 20&nbsp;km aust for Akko. Namnet Tamra tyder daddelpalme på arabisk. Det er eit vanleg bynamn gjennom den arabiske verda.

## Historie
Tamra vart erobra av israelske styrkar frå Den arabiske frigjeringshæren og den syriske hæren i den arabisk-israelske krigen i 1948 som ein del av Operasjon Dekel. Den 20. mai 1948 vart den sivile folkesetnaden evakuert etter ordre frå arabiske irregulære styrkar. I følgje Benny Morris var det frykta at landsbyen skulle overgje seg til Yishuv. Byen voks raskt dei første åra på grunn av mange palestinske flyktningar som flytta hit frå øydelagde landsbyar som al-Birwa eller al-Damun. Store jordbruksområde kring byen vart konfiskert av israelske styresmakter og gjeve til gardskollektiv og nærliggande jødiske busetnader som Mitzpe Aviv. Tamra fekk lokal kommunestatus i 1956 og bystatus i 1996.

Byen er kjend for det store meieriet «Rajeb-Tamra», som har ein viss del av meierimarknaden i Israel, særleg i den arabiske sektoren. 

## Demografi
I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde byen på slutten av 2007 eit folketal på 27&nbsp;300. I 2001 bestod byen nesten utelukkande av arabarar (99,6% muslimar), utan noko signifikant jødisk folkesetnad. 

## Idrett
Fotballaget i byen er Hapoel Bnei Tamra og spelar i dag i Liga Artzit, det tredje nivået i israelsk fotball. Mindre klubbar er Hapoel Tamra og Maccabi Tamra, som spelar i Liga Bet, det femte nivået. 

## Sjå òg
* Arabiske stader i Israel

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tamra|Tamra]]» frå ,  den 17. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Abu Fana, Mohammed  (2009):  Tamra Final Report  *Hadashot Arkheologiyot – Excavations and Surveys i Israel*, No. 121. 
*Kommunen Tamra (Israel) 
*The Condition of the palestinsk Minority Exposed By New Book Reilly Vinall



## Bakgrunnsstoff
*Susan Nathan: Ein israelske jøde i ein muslimsk by 
*Velkomen til Tamra
Vera Krepkina

**Vera Samojlovna Krepkina** () var ein russisk friidrettsutøvar frå Kotelnitsj i Russland, som tevla internasjonalt i lengdehopp og sprint for Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister i lengdehopp i 1960 og vann to EM-gull 4 x 100 meter stafett; 1954 og 1958.

## Aktiv
Vera Kalasjnikova debuterte internasjonalt under dei olympiske leikane 1952 i Helsingfors. Ho vart slått ut i semifinalane på 100 meter, før ho og lagvenninnene vart nummer fire i 4 x 100 meter stafett med tida 46,3 sekundar.

Ved europameisterskapen i Bern i 1954 tok Krepkina, Rimma Ultikina, Marija Itkina og Irina Turova europameistrar på tida 45,8. Til liks med 1952-olympiaden vart Krekina under sommarleikane 1956 i Melbourne slått ut på 100 m i semfinalane. Sameleis vart Sovjetunionen og Krekpina nummer fire på stafetten på 45,6 sekundar.

Krepkina kom i mål på same tid som britiske Heather Young i finaleløpet på 100 m i EM i friidrett 1958 i Stockholm. Begge vart klokka inn på 11,7 sekundar, Young fekk gullmedaljen, Krepkina sølvet. Avslutningsdagen i Stockholm sprang Krepkina startetappen for Sovjetunionen sitt sigrande lag. Saman med Linda Kepp, Nina Poljakova og Valentina Maslovskaja vann ho sitt andre stafettgull på tida 45,3, ny europarekord.

Også under OL 1960 i Roma rauk Krepkina ut i semifinalane på 100 meter, og ho vart for tredje gong nummer fire i stafettløpet med Sovjetunionen. Mellom desse to øvingane nådde ho høgda i sine år som aktiv. Kort før leikane hadde Hildrun Claus frå Aust-Tyskland med eit hopp på 6,40 m, avløyst olympiameisteren Elżbieta Krzesińska frå Polen som verdsrekordhaldar. Claus stoppa i Roma på 6,21 m og vart nummer tre, bakom Krzesińska på 6,27 m. Krepkina smelte til med 6,37 i fjerde omgang, og sikra seg gullmedaljen.

Krepkina var sovjetmeister på 100 m i 1952, 1957 og 1958. Ho vann sovjetmeisterskapen på 200 m i 1952, men tok aldri nasjonal medalje i lengdehopp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Vera Krepkina|Vera Krepkina]]» frå ,  den 17. oktober 2014.*
Zdzisław Krzyszkowiak

**Zdzisław Ludwik Krzyszkowiak** () var ein polsk friidrettsutøvar som tevla på langdistansane og i hinderløp. Han vart olympisk meister på 3000 meter hinder i 1960, to år etter han tok EM-gull både på 5000 m og 10000 m i 1958.

## Aktiv
Krzyszkowiak vart lagd merke då han i kvalifiseringsløpet til finalen på 3000 meter hinder under sommar-OL 1956 i Melbourne vart nummer fen i sitt heat, og dermed syrgde for at den regjerande olympiameisteren, Horace Ashenfelter frå USA, vart slått ut. Krzyszkowiak braut finaleløpet og vart dermed nummer ti.

Under friidretts-EM 1958 i Stockholm vann han både 5000 og 10&nbsp;000 meter. Våren 1960 sette Krzyszkowiak ny verdsrekord på 3000 meter hinder med tida 8.31,4. To månader seinare, under OL 1960 i Roma, vann han gullmedaljen i hinderløpet, einast Nikolaj Sokolov frå Sovjetunionen klarde å halde fylgje inn på oppløpssida. Fem dagar etter hinderløpet vart Krzyszkowiak nummer sju på 10&nbsp;000 meter. 

Sommaren 1961 forbetra Krzyszkowiak verdsrekorden på 3000 m hinder til 8.30,4 under eit løp i småbyen Wałcz. Han la opp i 1963, etter å ha vorte polsk meister 13 gongar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zdzisław Krzyszkowiak|Zdzisław Krzyszkowiak]]» frå ,  den 17. oktober 2014.*
Yokneam

**Yokneam Illit** (hebraisk יָקְנְעָם עילית, òg *Yoqne'am Illit* og *Jokneam Illit*) er ein by i eit åslendt område av Nedre Galilea ved foten av Karmelberget med utsyn over Jezreeldalen, 21&nbsp;km frå Haifa og 80&nbsp;km frå Tel Aviv. Yokneam er eit senter for høgteknologi i Israel med over 100 høgteknologiselskap. 
 
Yokneam Illit vart grunnlagd i 1950 og vart ein lokal kommune i 1967. Bystatus fekk han i 2007. Byen ligg ved to av dei store hovudvegane i landet – hovudveg 70 og hovudveg 6 – med rask tilkomst til det sentrale, nordlege og sørlege Israel. I følgje Israelsk statistisk sentralbyrå, hadde Yokneam Ill eit folketal på 19&nbsp;524 innbyggjarar på slutten av 2011.

## Historie
Yokneam finst i lista av 119 byar som den egyptiske faraoen Thutmose III erobra etter sigeren i slaget ved Megiddo i 1468fvt. Yokneam er nemnt i Bibelen som ein levittisk by der Sebulon-stamma budde (Josva 12:1, 12:22, 19:10-11, 21:34). Han ligg nær Megiddo (Armageddon). Lrossfararane kalla Yokneam «Cain Mons» eller «Kainfjellet» for å halde på tradisjonen om at Kain, som av Adam (1. Mos 4: 23-24), vart drepen på denne staden. Yokneam var busett gjennom persisk hellenistisk, romersk/bysantinsk, arabisk, i krossfarartida, under mamelukkane og i osmansk tid.

Ved Yokneam låg ein palestinsk landsby kalla Qira, som vart avfolka i samband med den arabisk–israelske krigen i 1948.

Yokneam Moshava vart grunnlagd i 1935. I juli 1950 vart det sett opp ein teltleir (Maabara) for å ta i mot 250 nye immigrantfamiliar og han var ein del av Yokneam Moshava fram til 1967. I starten av 1952 vart 400 familiar til plasserte i teltleiren. Fram til slutten av 1951, flytta 285 av familiane frå teltleiren og inn i permanente hus på ein ås oppom Yokneam Moshava.

I 1964 hadde Yokneam 4&nbsp;300 innbyggjarar og i 1967 vart Yokneam delt inn i to lokale kommunar (Yokneam og Yokneam Illit).

## Venskapsbyar
Yokneam Illit er venskapsby med:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Yokneam|Yokneam]]» frå ,  den 17. oktober 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
*Partnership 2000 Yokneam-Megiddo
*Offisiell nettstad
Almak

**Gamma Andromedae** (Gamma And, γ And, γ Andromedae) er den tredje lysaste stjerna stjernebiletet Andromeda. Ho er òg kjend med det tradisjonelle namnet **Almach** (òg skrive *Almaach*, *Almaack*, *Almak*, *Almaak* eller *Alamak*).

I 1778 oppdaga Johann Tobias Mayer at γ Andromedae var ei dobbeltstjerne. I eit lite teleskop ser ho ut som ei lys, gyllengul stjerne (**γ<sup>1</sup> Andromedae**) ved sidan av ei dimmare, indigoblå stjerne (**γ<sup>2</sup> Andromedae**), med ein avstand på kring 10 bogesekund. Ho vert ofte rekna som ei vakker dobbeltstjerne av stjernekikkarar på grunn av denne fargekontrasten. Det vart seinare oppdaga at γ2 Andromedae igjen er eit tredobbelt stjernesystem. Det som ser ut som ei enkel stjerne med det nakne auga er eit firedobbelt stjernesystem som ligg kring 350 lysår frå jorda.

## γ<sup>1</sup> Andromedae
γ1&nbsp;Andromedae er ei lyssterk kjempestjerne med spektralklasse K3IIb. Ho har ein tilsynelatande storleiksklasse på kring 2,26.

## γ<sup>2</sup> Andromedae

γ2 Andromedae, med ein samla tilsynelatande storleiksklasse på 4,84, er 9,6 bogesekund unna γ1 Andromedae med ein posisjonsvinkel på 63 grader. I oktober 1842 fann Wilhelm Struve ut at γ2 Andromedae sjølv var ei dobbeltstjerne, der dei to komponentane var skilde av mindre enn eitt bogesekund. Komponentane er eit objekt med ein tilsynelatande storleiksklasse 5,5, γ Andromedae B, og type-A hovudseriestjerne med tilsynelatande storleiksklasse 6,3, γ Andromedae C.  Dei har eit krinslaup som varer kring 64 år.  Spektrogram teken frå 1957 til 1959 avslørte at γ Andromedae B igjen var ei dobbeltstjerne som bestod av to type-B hovudseriestjerner som krinsa rundt kvarandre med ein periode på 2,67 dagar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Almach|Almach]]» frå ,  den 17. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Almaak (Gamma Andromedae) at *The Internet Encyclopedia of Science*
* Image ALMACH
*
Almagest

***Almagest*** er hovudverket til astronomen Klaudios Ptolemaios frå Alexandria frå 100-talet og den viktigaste kjelda til kunnskapen vår om astronomisk forsking i antikken. Tittelen kjem frå arabarane, som oversette verket i 827. Det opphavlege greske namn var *Megále syntaxis* (Det store systemet), megále vart seinare til megíste (største) som, med den arabiske artikkelen føre vart forvanska til *Al mágisti*. Verket består av i alt 12 bøker som omhandlar forskjellige tema. 

Verket handlar om den tilsynelatande rørsla til stjernene og planetane og var akseptert i meir enn tolv hundre år fram til Kopernikus.

### Kosmos i følgje Ptolemaios

Kosmologien i *Almagest* består av fem hovudpunkt, kvart av dei er eit eige kapittel i Bok 1. 

* Himmelen er sfærisk og flyttar seg som ein sfære. 
* Jorda er ein sfære. 
* Jorda er i sentrum av kosmos. 
* Jorda, i forhold til fiksstjerner, har ikkje noko storleik og må handsamast som eit matematisk punkt.
* Jorda flyttar seg ikkje. 

## Kjelder
*Almagest. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 13. august 2014 frå http://snl.no/Almagest.

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Almagest|Almagest]]» frå ,  den 17. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* University of Vienna: Almagestum (1515) PDF
Dietmar Mögenburg

**Dietmar Mögenburg** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leverkusen som tevla i høgdehopp for Vest-Tyskland, og til sist for Tyskland. Han vart europameister i 1982 og olympisk meister i 1984. Mögenburg er 2,01 m høg og vog 79 kg då han var aktiv, hans personlege rekordar er 2,36 m utandørs og 2,39 m innandørs. Han bur i dag med den norske kona si i Bærum.

### Aktiv
Mögenburg tangerte verdsrekorden 28. mai 1980 med eit hopp på 2,35 m, dagen etter at polakken Jacek Wszoła hadde sett ny verdsrekord på same høgda. Rekorden stod i to månader til 1. august 1980, då austtyske Gerd Wessig hoppa ein centimeter høgre under sommar-OL i Moskva.

I europameisterskapen 1982 vann Mögenburg gullmedaljen då han var åleine om å klare 2,30 m. Året etter kom han på delt fjerdeplass under VM i friidrett 1983, på same høgda som bronsevinnar Zhu Jianhua frå Kina.

Mögenburg vann OL-gull i Los Angeles 1984 med eit hopp på 2,35 m. Han var den einaste som klarde høgda, svenske Patrik Sjöberg mislukkast og fekk sølv på 2,33 m. Vinteren 1985 gjorde han sitt livs høgste hopp då han sette innandørs verdsrekord med 2,39 m.

Perioden 1986-90 var Mögenburg medaljekandidat i alle dei store meisterskapane. Både i EM 1986 og VM 1987 vart han nummer fire i høgdehopp, medan han vart nummer seks i OL 1988 og EM 1990. I alle desse fire tevlingane opplevde han rive på den høgda som kunne gitt han medalje, to eller tre centimeter over hans eige sluttresultat.

Frå 1980 til -89 vann Mögenburg høgdetevlinga i innandørs-EM heile fem gongar. Han vart vesttysk meister i høgdehopp 1980-85 og 1987-90.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1982 i Aten: Gullmedalje – 2,30 m, framom Janusz Trzepizur (2,27 m)
*VM 1983 i Helsingfors: Nr 4 – 2,29 m, delt med Igor Paklin
*OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje 2,35 m, framom Patrik Sjöberg (2,33 m)
*EM 1986 i Stuttgart: Nr 4 – 2,28 m
*VM 1987 i Roma: Nr 4 – 2,35 m
*OL 1988 i Seoul: Nr 6 – 2,34 m
*EM 1990 i Split: Nr 6 – 2,31 m
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa – 2,15 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Dietmar Mögenburg|Dietmar Mögenburg]]» frå ,  den 18. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
DS «Tyrifjord»

**DS «Tyrifjord»** var eit norsk dampskip. 19. september 1944 vart skipet, saman med DS «Lynx», angripen av 28 bombefly frå dei allierte utanfor Stavenes i Askvoll i Sogn og Fjordane. Ingen på skipet omkom i angrepet. 22. september 1944 vart skipet slepa til Askvoll der det forliste.

## Fotnotar
Artur Partyka

**Artur Jerzy Partyka** () er ein polsk tidlegare friidrettsutøvar frå Stalowa Wola som tevla i høgdehopp. Han vart europameister i øvinga i 1998, etter tidlegare å ha vunne to VM-sølv, eitt OL-sølv og eitt EM-sølv, samt ein OL-bronse og ein VM-bronse. Partyka tok medalje i sju store, internasjonale meisterskap på rad; 1992-98.

## Aktiv
Partyka fekk ein sølvmedalje i innandørs-VM 1991 med eit hopp på 2,37 m. Same året deltok han i VM i friidrett 1991 i Tokyo og vart nummer 12. Han deltok så i OL 1992 i Barcelona og hoppa 2,34 m, eit resultat som heldt til delt bronsemedalje med Hollis Conway og Tim Forsyth.

I VM 1993 hoppa Partyka 2,37 m og tok sølvmedaljen bak Javier Sotomayor som tok seg over 2,40 m. Også i EM 1994 fekk han sølv, då med 2,33 m, to centimeter lågare enn gullvinnaren, nordmannen Steinar Hoen.

I VM 1995 i Göteborg tok Partyka endå ein medalje, då vart det bronse med 2,35 m, to centimeter under Troy Kemp og Sotomayor. Året etter vart det sølv i OL i Atlanta, gullmedaljen gjekk til USA-amerikanaren Charles Austin som svinga seg over 2,39 m. I same sesongen sette Partyka personleg rekord på 2,38 m i eit stemne i den tyske byen Eberstadt. Under VM 1997 i Aten tok han ein ny sølvmedalje, atter fann han sin overmann i Sotomayor.

Partykas siste internasjonale meisterskap vart EM 1998 i Budapest. For fyrste og einaste gong vann han gullmedaljen. Han var ein av to mann som klarde 2,34 m. 

Han vart polsk meister 12 gongar på rad, 1989-2000.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (2,19 m)
*EM 1990 i Split: Nr 11 – 2,24 m 
*VM 1991 i Tokyo: Nr 12 – 2,24 m
*OL 1992 i Barcelona: Bronsemedalje – 2,34 m, delt med to andre utøvarar
*VM 1993 i Stuttgart: Sølvmedalje – 2,37 m, bakom Javier Sotomayor (2,40 m)
*EM 1994 i Helsingfors: Sølvmedalje – 2,33 m, bakom Steinar Hoen (2,35 m)
*VM 1995 i Göteborg: Bronsemedalje – 2,35 m, framom Steinar Hoen og Steve Smith (2,35 m)
*OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje – 2,37 m, bakom Charles Austin (2,39 m)
*VM 1997 i Aten:  Sølvmedalje – 2,35 m, bakom Javier Sotomayor (2,37 m) 
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 2,34 m, framom Dalton Grant (2,34 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Artur Partyka|Artur Partyka]]» frå ,  den 18. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*  Offisiell nettstad (polsk)
Ulf Timmermann

**Ulf Timmermann** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Berlin som vart olympisk meister i kulestøyt i 1988 og europameister i same øvinga i 1990. Han tevla for Aust-Tyskland fram til 1991, i 1992 for eit samla Tyskland.

## Aktiv

I 1983 i Helsingfors tok Timmermann sølvmedaljen i kulestøyt under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, han fann sin overmann i polske Edward Sarul. Den 22. september 1985 forbetra Timmermann verdsrekorden til landsmannen Udo Beyer med 40 centimeter til 22,62 meter under eit stemne i Aust-Berlin. Året etter fekk han sølvmedaljen i EM, ved det høvet var det sveitsaren Werner Günthör som var hans overmann.

Den 22. mai 1988 vart Timmermann den fyrste i verda som støytte seniorkula over 23 meter. Rekordstøytet målte 23,06 m og var ei rekordbetring på 15 cm i høve til Alessandro Andrei sin gamle verdsrekord. Timmermann levde opp til favorittposisjonen då det vart tevla om kulemedaljane under OL 1988 i Seoul. Med eit bestestøyt på 22,47 m innfridde han favorittstempelet, han slo andremann Randy Barnes frå USA med einast åtte centimeter.

Trass i nokså moderate 21,32 m vann Timmermann gullmedaljen i kulestøyt under EM i friidrett 1990. Med seg på sigerspallen fekk han landsmannen Oliver-Sven Buder på sølvplass. 

Timmermann vart austtysk meister i kulestøyt 1988-90, og tysk meister i 1992. Etter å ha vorte nummer fem under Barcelona-leikane i 1992, la Timmermann opp som aktiv kulestøytar.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1983 i Helsingfors: Sølvmedalje – 21,16 m, bakom Edward Sarul (21,39 m)
*EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 21,84 m, bakom Werner Günthör (22,22 m)
*VM 1987 i Roma: Nr 5 – 21,35 m
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 22,47 m, framom Randy Barnes (22,39 m)
*EM 1990 i Split: Gullmedalje – 21,32 m, framom Oliver-Sven Buder (21,01 m)
*OL 1992 i Barcelona: Nr 5 – 20,49 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ulf Timmermann|Ulf Timmermann]]» frå ,  den 18. oktober 2014.*
Holevik skule

**Holevik skule** var ein skule i Askvoll kommune frå 1916 til 1956. Han ligg i Holevik, nær Stavenes, ytst i Stongfjorden. Skulen er i dag museum og er ått av Kystmuseet i Florø. Inne er det no plassert utstyr frå Den andre verdskrigen; mellom anna eit hakekrossflagg, ei flyvengje og andre flydelar, sjøkart, radioar og ein straumaggregator brukt på Stavenes av agentane. I tillegg står pultane framleis att frå tiden då bygget vart brukt som skule. 

## Fotnotar
Ladji Doucouré

**Ladji Doucouré** () er ein fransk friidrettsutøvar frå Juvisy-sur-Orge i  Essonne-departementet som har tevla internasjonalt i hekkeløp og sprint. Han vann VM-gull på 110 meter hekk og i 4x100 m stafett i 2005.

## Aktiv
Doucouré debuterte i VM i friidrett 2003, der han rauk ut i semifinalane som den beste av dei som ikkje kvalifiserte seg til finalen. I 2004 sette han fransk rekord på korthekken med 13,18 sekundar då han vann den franske meisterskapen. Han forbetra rekorden til 13,06 i ein semifinale under dei olympiske leikane i Aten i 2004. Med beste tid av alle utøvarane før finalen, var han favoritt til OL-gullet. I finalen leia han til han snubla i siste hekken, kom så i mål som sistemann i feltet.

I 2005 forbetra han sin franske rekord til 13,02 under eit såkalla Golden League-stemne i Paris. Den 15. juli same sesongem forsvarte han sin franske meistertittel på 110 meter hekk. Vinnartida på 12,97 sekundar var fransk rekord og den beste i verda i 2005-sesongen. Ein månad seinare vart han i Helsingfors verdsmeister med eit løp på 13,07 sekundar, ein hundredels sekund føre kinesaren Liu Xiang og tre hundredels sekund føre Allen Johnson frå USA. Dagen etter hekketriumfen sprang Doucouré startetappen då Ronald Pognon, Eddy De Lépine og Lueyi Dovy fylgde opp og syrgde for at Frankrike vann VM-gull på 4 x 100 m stafett, to hundedels sekund framom Trinidad og Tobago.

Doucouré opplevde under friidretts-VM 2007 det same han var ute for i VM 2003, han rauk ut i semfinalane med ein utslagsmargin på eitt hundredels sekund. Året etter vart han nummer fire i OL-finalen på 110 m hekk i Beijing. Med tida 13,24 sekundar var han sju og seks hundredels sekund bak dei to USA-amerikanarane som tok sølv og bronse, men over tre tidels sekund bak den suverene vinnaren, Dayron Robles frå Cuba.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM i 2005 i Paris: Utslått i semifinalane (13,54 =nr 9) 
*OL 2004 i Aten: Nr 8 – 13,76
*VM i 2005 i Helsingfors: Gullmedaljar 110 m hekk – 13,07, samt 4x100 m stafett – 38,08
*EM 2006 i Göteborg: Utslått i semifinalane (13,87 =nr 12) 
*VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (13,36 =nr 9) 
*OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 13,24, bakom David Oliver (13,18)
*EM 2010 i Barcelona: Utslått i semifinalane (13,80 =nr 10) 
*OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (13,75 =nr 22)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ladji Doucouré|Ladji Doucouré]]» frå ,  den 18. oktober 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Sverige i Junior Eurovision Song Contest

**Sverige** debuterte i Junior Eurovision Song Contest i 2003 i København, Danmark med songen «Stoppa Mig», framført på svensk av gruppa The Honeypies. Bidraga vert valde ut gjennom ei nasjonal finale, med unntak av i perioden 2009 til 2011, då bidraga vart valde internt. 

## Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

## Røystgjeving

## Sjå òg
* Sverige i Eurovision Song Contest

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sweden in the Junior Eurovision Song Contest|Sweden in the Junior Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 18. oktober 2014.*
Reflekterande basseng

**Reflekterande basseng**, òg kalla *vasspegel*, er ein konstruksjon som ofte vert nytta ved minnesmerke. Det består typisk av eit grunt basseng med vatn som vanlegvis er stilleståande. Eit reflekterande basseng er gjerne meint å skapa høgtid og refleksjon.  

Reflekterande basseng stammar frå persiske hagar. Dei kan vera så små som eit fuglebad og så store som ein open plass.

Nokre kjende refleksjonsbasseng er:
* The King Center i Atlanta, Georgia til minne om Martin Luther King jr.
* Oklahoma City National Memorial, åstad for Oklahoma City bombing
* Mellom Lincoln Memorial og Washington Monument i Washington, DC
* Ved University of Notre Dame, under Hesburgh Library of Christ the Teacher.

## Galleri
 
File:TajMahalbyAmalMongia.jpg|Reflekterande basseng ved Taj Mahal i Agra i India
Image:Spain Andalusia Granada BW 2015-10-25 17-22-07.jpg|Reflekterande basseng i Patio de los Arrayanes, Alhambra i Granada, Spania 
Image:Temple_at_Epcot_China_in_reflecting_pool.JPG|Reflekterande basseng ved den kinesiske paviljongen i Epcot, Disneyworld i Florida 
File:Kinkakuji Golden Pavilion.jpg|Reflekterande basseng ved buddhisttemplet Kinkaku-ji i Kyoto, Japan


 
Chehel Sotoun 2.JPG|Reflekterande basseng i ein persisk hage i Chehel Sotoun i Iran
ReflectionPool UWA gobeirne.jpg|Reflekterande basseng ved University of Western Australia
ChristchurchArtsCentrePond gobeirne.jpg|Reflekterande basseng framfor Christchurch Arts Centre, i Christchurch i New Zealand
Palacio do Planalto from Pixabay.jpg|Reflekterande basseng ved Palácio do Planalto, den modernistiske brasilianske hovudstaden Brasília 


 
Reflecting pool.jpg|Reflekterande basseng mellom Lincoln Memorial og Washington Monument i Washington, D.C.. 
USA_09562_Boston_Luca_Galuzzi_2007.jpg|Reflekterande basseng ved Christian Science Church i Boston i Massachusetts
Hermann Park Texas.jpg|Reflekterande basseng i Hermann Park i Houston i Texas
12.6.11BerryBerensonPanelN-76ByLuigiNovi5.jpg|The North Reflecting Pool ved National September 11 Memorial and Museum i skumringa ved World Trade Center i New York


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Reflekterende basseng|Reflekterende basseng]]» frå , og «[[:en:Reflecting pool|Reflecting pool]]» frå  den 18. oktober 2014.*
Ukraina i Junior Eurovision Song Contest

**Ukraina** debuterte i **[[Junior Eurovision Song Contest]]** i 2006 i Bucureşti i Romania  med songen «Khloptsjyk rock 'n' roll», framført på ukrainsk av Nazar Sljusartsjuk. Bidraga vert valde gjennom ein nasjonal finale, arrangert av den ukrainske kringkastaren Natsionalna Telekompanija Ukraïny.

I 2012 vann dei for fyrste gong med songen «Nebo», sungen av Anastasija Petrik.

Ukraina har arrangert tevlinga to gongar. I 2009 vart tevlinga arrangert i Kyivskyi Palats Sportu i Kyiv. I 2013 vart tevlinga arrangert i Natsionalnyi palats mystetstv «Ukrajina» i Kyiv.

## Bidraga i Junior Eurovision Song Contest

## Røystehistorikk

## Galleri

File:Anastasiya Petryk (Ukraine, winner of JESC 2012).jpg|Anastasija Petrik, vinnar av Junior Eurovision Song Contest 2012
File:JESC 2013 (Ukraine) Sofia Tarasova at rehearsal 1.jpg|Sofia Tarasova i Kiev 2013
File:Anna Trincher at stage of JESC 2015 (2).jpg|Anna Trincher i Sofia 2015
File:JESC 2016 Sofia Rol (Ukraine) (3).jpg|Sofija Rol i Valletta 2016
File:Darina Krasnowecka at JESC 2018.jpg|Daryna Krasnovetska i Minsk 2018
File:Olena ua jesc2021.jpg|Olena Usenko i Paris 2022

## Vertskap

## Sjå òg
* Ukraina i Eurovision Song Contest

## Kjelder
* Ukraina i Junior Eurovision Song Contest

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ukraine in the Junior Eurovision Song Contest|Ukraine in the Junior Eurovision Song Contest]]» frå ,  den 18. oktober 2014.*
Alpedalen

**Alpedalen** eller **Vallis Alpes** (latin) er ein dal på månen som kryssar Alpane. Han strekkjer seg 166&nbsp;km frå Mare Imbrium, og aust-nordaustover til kanten av Mare Frigoris. Dalen er smal i begge endar og er kring 10&nbsp;km brei i den midtre delen. .

Dalen vart oppdaga i 1727 av Francesco Bianchini.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vallis Alpes|Vallis Alpes]]» frå ,  den 19. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Alpane på månen

**Alpane** eller **Montes Alpes** er ei fjellkjede nord på månen. Ho er kalla opp etter Alpane i Europa.

Fjellkda dannar nordaustsida av månehavet Mare Imbrium. Vest for fjellkjeda er landskapet flatt og nesten utan særpreg, meda austsida er meir kupert og har høgare albedo. Fjellkjeda byrjar ein kraterdiameter nordvest for Cassini, ved Promontorium Agassiz, og strekkjer seg kring 50 km mot nordvest og held fram diskontinuerleg austover til det mørke krateret Plato. I denne siste delen finst eit system av riller kalla Rimae Plato.

Den nordvestlege tredjedelen av fjellkda er skild frå resten av fjella av Vallis Alpes, ein brei riftdal som strekkjr seg frå ei smal kløft i Alpane i nordaust til kanten av Mare Frigoris. Den totale lengda av denne formasjonen er kring 180&nbsp;km, og er på det breiaste 20&nbsp;km.

Det høgaste fjellet ligg Mons Blanc, ein topp med ei høgd på kring 3600 meter. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Montes Alpes|Montes Alpes]]» frå ,  den 19. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
MF «Utstein»

**MF «Eidfjord» seinere «Utstein»** i dag MF «Meløytind», er ei bilferje levert frå Haugesunds Slip i Haugesund i juni 1975 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). 

I mars 1987 vart ferja seld til Det Stavangerske Dampskibsselskab og fekk namnet MF «Utstein». Ferja vart overført til Rogaland Trafikkselskap i november 1991, til Stavangerske AS i januar 2003 og til Tide Sjø 1. januar 2008. I 2011 er ferja framleis i fart. 

## Kjelder
* Skipet.no
* «Utstein» på Fjordfähren (tysk) 

## Bakgrunnsstoff
* «Fjærlandsfjord» på marinetraffic.com
MF «Kvam»

**MF «Kvam»** er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i mai 1977 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) og gjekk inn i ruta Sagvåg-Siggjarvåg mellom Stord og Bømlo. Sidan 2008 har ferja gått i ruta Larsnes-Åram-Voksa-Kvamsøya. 

I 1989 vart det bygd hengedekk og ho kunne då ta 65 personbilar, 15 bilar meir enn tidlegare. 

Ferja har vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

## Rutesamband
* 1977 - 1998: Sagvåg-Siggjarvåg, òg Halhjem-Sandvikvåg
* 1984 og mai 1985 til april 1986: Valevåg-Skjersholmane
* 1998-2001: Skånevik-Matre-Utåker
* 2001-2003: Leirvik-Ranavik-Sunde
* 2003: Skjersholmane-Ranavik-Sunde
* 2003-2006: Reserveferje
* 2006-2007: Jondal-Tørvikbygd
* Sidan 2008: Larsnes-Åram-Voksa-Kvamsøya

## Kjelder
* Skipet.no
* «Kvam» på Fjordfähren (tysk) 

## Bakgrunnsstoff
* «Fjærlandsfjord» på marinetraffic.com
Sagvåg-Siggjarvåg

**Sagvåg-Siggjarvåg** var eit ferjesamband som gjekk mellom Sagvåg i Stord kommune på Stord og Siggjarvåg i Bømlo kommune. Sambandet starta i 1962 og vart lagt ned i 2000 då Trekantsambandet opna. 

Ruta tok over den tidlegare ruta Rubbestadneset - Folderøyhamn - Siggjarvåg - Sagvåg, som vart trafikkert av MS «Aspøy». 

## Ferjer i ruta
* MF «Fusa»: 1962-1969
* MF «Huglo»: 1969-1975
* MF «Lyderhorn»: 1972-1975 (sommarferje)
* MF «Kvam»: 1977-1998
* MF «Ølen»: 1998-2000

## Kjelder
* Fjordfähren in Norwegen (tysk)
MF «Ølen»

**MF «Ølen»** er ei bilferje levert frå Trondhjems mek. Verksted i Trondheim i september 1977 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). 

Ferja har vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

I 1990 vart ferja forlenga med 17 meter og ombygd med hengedekk, og kapasiteten på personbileiningar auka frå 40 til 75. 

## Ferjesamband
* 1977 - Hatvik-Fusa, Sunde-Ranavik-Leirvik og Skjersholmane-Utbjoa
* 1987-1993: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
* 1993-1998: Halhjem-Våge-Bruntveit
* 1998-2000: Sagvåg-Siggjarvåg
* 2001 - november 2007: Krokeide-Hufthammar-Austevollshella (B-ferje)
* Sidan 2008: Reserveferje
* 2007-2010: Jondal-Tørvikbygd (vinterferje)
* 2011, og igjen frå oktober 2012 og i 2014: Skånevik-Matre-Utåker
* 2012 til oktober 2012: Jondal-Tørvikbygd
* 2012-2014: Turistferje i Lysefjorden: Lauvvik-Lysebotn

## Kjelder
* Skipet.no
* «Ølen» på Fjordfähren (tysk) 

## Bakgrunnsstoff
* «Ølen» på marinetraffic.com
Mahisjasura

**Mahisjasura** er i hindumytologi ein demokonge som gudinna Durga sigrer over. Han er som oftast avbilda ved føtene til Durga idet eller liket etter at han blir overvunnen.


Durga Slays Mahisasura.jpg|Durga drep Mahisjasura. Utskjering ved tempel i Mamallapuram.
The goddess durga on her lion kills the demon mahishasura, 1880, kalighat school.jpg|Kalighat-bilde av Durga som vinn over Mahisjasura.
Mahishasur Barisha Sarbojanin 2010 Arnab Dutta.JPG|Mahisjasura-skulptur i Kolkata.
## Bakgrunnsstoff
MS «Bremnes»

**MF «Bremnes»**, i dag **MF «Icebam»** er ei bilferje levert frå Skaalurens Skibsbyggeri i Rosendal i mars 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Båten vart nytta i fraktrute og som lokalbåt i ruta Bergen - Austevoll - Leirvik - Husnes - Sunde i Kvinnherad frå 1978 til mars 1990. 

I april 1990 vart ho seld til Hriseyar-Hreppur på Hrisey i Island og omdøypt «Sæfari». Ho gjekk her i ruta Dalvik-Grimsey, og i periodar mellom Dalvid og Hrísey. Ferja vart ombygd i 1992. 1. juli 1999 tok den islandske staten over ferja. 23. februar 2009 vart ferja seld til Shipriders AB (Marin Mätteknik i Västra Frölunda AB, Göteborg) og registreringshamna vart i mai same året flytta til Göteborg og ho fekk namnet «Icebam». Ferja er framleis i fart i 2011. 

## Kjelder
* Skipet.no
* «Bremnes» på Fjordfähren (tysk)

## Bakgrunnsstoff
* «Fjærlandsfjord» på marinetraffic.com
MF «Os»

**MF «Os»** er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i juni 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal, der ho gjekk fram til 1994. 

I 1988 vart ferja ombygd med hengedekk og i 2007 vart hengedekket fjerna i samband med at ferja vart renovert. Ferja vart ombygd ved Wärtsila på Rubbestadneset. I 2018 vart motoren i bytta ut.

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

## Ferjesamband
* 1978 - 1994: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
* 1983 - 1986: Halhjem-Sandvikvåg
* 1994 - 1995: Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik
* Mai-juni 1996: Sagvåg-Siggjarvåg
* 1996 - juni 1997: Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik
* November 1998 - juni 2000: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
* Juni 2000 - august 2000: Leirvik-Ranavik-Sunde
* 2000 - 2005: Reserveferje Leirvik-Ranvik-Sunde; Kinsarvik-Utne-Kvanndal, Krokeide-Hufthamar, Breistein-Valestrandsfossen
* August 2005 - juni 2006: Halhjem-Våge
* 2006 - 2007: Reserverferje
* Sidan januar 2008: Skjeltene-Lepsøya-Haramsøya 

## Kjelder
* Skipet.no
* «Os» på Fjordfähren (tysk) 

## Bakgrunnsstoff
* «Os» på marinetraffic.com
MF «Kvinnherad»

**MF «Kvinnherad»** er ei bilferje levert frå Bolsønes Verft i Molde i juni 1978 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja gjekk inn i ruta Kinsarvik-Utne-Kvanndal, der ho gjekk fram til 1988, då ho vart sett inn i ruta Løfallstrand-Varaldsøy-Gjermundshamn fram til 2011. 

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

28. februar 2005 braut det ut brann på ferja, som fekk store skadar. Ho vart reparert ved Hellesøy Verft AS i Løfallstrand.

## Ferjesamband
* 1978 - 1988: Kinsarvik-Utne-Kvanndal
* 1988 - 2011: Løfallstrand-Varaldsøy-Gjermundshamn
* 2012: Skånevik-Matre-Utåker

## Kjelder
* Skipet.no
* «Kvinnherad» på Fjordfähren (tysk)

## Bakgrunnsstoff
* «Kvinnherad» på marinetraffic.com
* Kvinnherad i 2012 på Youtube.
MF «Austevoll»

**MF «Austevoll»** er ei bilferje levert frå Båtservice Verft i Mandal i juni 1979 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Det mest av karrieren har ferja gått i ruta Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik. 

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

I 1989 vart ferja utbygd med hengedekk. Hengedekket vart seinare fjerna. 

## Ferjesamband
* 1979 - 2007: (Ranavik-Sunde)-Hodnanes-Nordhuglo-Jektevik, i periodar òg Leirvik-Utbjoa/Leirvik-Valevåg
* 2008-2013: Årvika-Koparneset
* 2014... : Kvamsøy-Voksa-Åram-Larsnes

## Kjelder
* Skipet.no
* «Austevoll» på Fjordfähren (tysk) 

## Bakgrunnsstoff
* «Austevoll» på marinetraffic.com
MF «Hordaland»

**MF «Hordaland»** er ei bilferje levert frå Stord Verft på Stord i juni 1979 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). Ferja var då den største som hadde blitt levert til HSD med ein kapasitet på 85 personbileiningar og ei lengd på nesten 75 meter, og gjekk inn i ruta Sandvikvåg-Halhjem.

Fram til i dag har ferja vore i flåten til HSD, HSD Sjø, Tide Sjø og Norled heile vegen. 

## Ferjesamband
* 1979 - 1986: Sandvikvåg-Halhjem
* 1987-1988 og 1995-2000: Skjersholmane-Valevåg (B-ferje)
*2000-2002: Halhjem-Våge-Bruntveit
* ca. 2002: Reserveferje
* 2002: Molde-Vestnes
* 2003 - 2008: Skjersholmane-Ranavik-Sunde
* 2007 Bruravik-Brimnes
* Mars 2008 - desember 2010: Skjersholmane-Ranavik
* 2011: Jektevik-Nordhuglo-Hodnanes
* 2012: Årsnes-Varaldsøy-Gjermundshamn
* 2014: Jektevik-Nordhuglo-Hodnanes

## Kjelder
* Skipet.no
* «Hordaland» på Fjordfähren (tysk) 

## Bakgrunnsstoff
* «Hordaland» på marinetraffic.com
MS «Haugesund» (1973)

**MS «Haugesund»**, i dag «Millenium Star», er ein hydrofoilbåt levert frå Westermoen Hydrofoil i Mandal i november 1973 til Haugesund Dampskibsselskab. 

I mai 1980 vart båten innkjøpt av Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD) og omdøypt «Tjelden»

Båten vart seld til Rederi AB Göta Lejon (Rederi AB Bohus Line) på Nuku’alofa på Tonga i oktober 1989 og fekk namnet «Lulu Tahi». I 1992 vart han seld til Sealark Shipping Pty. Ltd. på Lae i PNG og vart då omdøypt «Sealark», før han i 1999 vart seld vidare til David & John Whiteley i Sydney i Australia, som gav han namnet «Millenium Star».

I 2011 var båten framleis i fart. 

## Kjelder
* Skipet.no
Marie Knutsen

**Marie Knutsen** () er ein norsk fotballspelar frå Trondheim som deltok for Noreg i både fotball-EM 2005, fotball-VM 2007 og sommar-OL 2008. Perioden 2004-09 spelte ho 55 landskampar for Noreg, med semifinale og tapt bronsefinale under VM 2007 i Kina som toppen. Ho spelte for fleire norske klubbar, mest kjend for sine år i Røa Idrettslag. 

Knutsen er gift og busett i Oslo.

### Klubbspel
Knutsen debuterte på toppnivå med Byåsen i 2000, der ho var med dei to fyrste sesongane laget spelte samanhengande i toppserien. I 2002 gjekk ho over til Trondheims-Ørn, men sat for det meste på benken. Ho flytta då over til byrivalen Kattem, og saman med systera Guro var ho sentral då laget rykte opp i toppserien i 2004. Kattem rykte ned allereie etter den fyrste sesongen.

Knutsen melde då overgang til Røa Idrettslag og i sitt fyrste år med osloklubben vart ho noregsmeister då Røa slo Asker i cupfinalen. Deretter vart ho seriemeister i 2007 og både serie- og cupmeister i 2008. Også i 2009 spelte ho for Røa.

Sommaren 2012, etter å ha vore to og eit halvt år i New York, kom Marie Knutsen tilbake til Røa. Ho debuterte mot gamleklubben Kattem den 22. september 2012, men etter sesongslutt enda ho sine år som aktiv fotballspelar.

### Landslagsspel
Vinteren 2005 fekk Knutsen sin debut for det norske landslaget i ein kamp mot Frankrike under ei turnering i Spania. Under fotball-EM 2005 fekk ho kome inn på banen i finalen mot Tyskland få minuttar før slutt. Kampen enda med tysk siger og norsk sølvmedalje. Etter europameisterskapen fekk Knutsen fast plass på midtbanen for Noreg. Ho var med då Noreg tapte kampen om bronsemedalje ved VM i 2007. Under OL i Beijing spelte  Knutsen samtlege kampar, trass eit nasebrot i oppgjeret mot Japan. 

I oktober 2008 erklærte Marie Knutsen og fire andre Røa-spelarar; systera Guro Knutsen, Lene Mykjåland, Siri Nordby og Marit Fiane Christensen offentleg at dei var ferdig med landslaget. Dei uttrykte misnøye med landslagsleiinga. Bjarne Berntsen var landslagssjef. Sidan fekk ho eitt innbytte for Noreg hausten 2009 då det under Eli Landsem vart 1-0 over Slovakia på heimebane i Skien.

### Merittar
*EM-sølv 2005 for Noreg.
*Noregsmeister: 2006 og 2008 med Røa IL
*Seriemeister: 2007 og 2008 med Røa IL

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marie Knutsen|Marie Knutsen]]» frå ,  den 19. oktober 2014.*
Tunnel of Love av Dire Straits

«**Tunnel of Love**» er ein rockesong frå 1980 av Dire Straits. Han vart gjeven ut på albumet *[[Making Movies]]*, og sidan på konsertalbuma ** og *[[Live at the BBC av Dire Straits|Live at the BBC]]* og på samlealbuma *[[albumet Money for Nothing|Money for Nothing]]*, *[[Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits]]* og *[[The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]*. 

Han nådde berre 54. plassen på UK Singles Chart, den britiske singellista, då han kom ut i oktober 1981, trass i at han er ein av dei mest kjende og populære songane til bandet. Det finst to musikkvideo for songen, ein med Mark Knopfler, John Illsley og Pick Withers som spelar føre ein tom bakgrunn, innimellom bilete og skodespelarar som spelar ut teksten, og den andre med eit større bandarrangement som fortel soga om eit par som rømer frå ei gruppe soldatar som jagar dei frå eit tivoli.

The Spanish City i songen var eit tivoli i Whitley Bay, på kysten av Nordsjøen nordaust for Newcastle upon Tyne, eit togstopp frå Cullercoats, slik det er nemnt i songen. Uttrykket «Rockaway» refererer til Rockaway Beach i New York City, der Rockaways' Playland tivoli ligg. På konsertane i 1980 spelte Dire Straits det sentrale temaet i The Animals sin versjon av «Don't Let Me Be Misunderstood» under ein lengre instrumentalintroduksjon av songen, medan Knopfler snakka om heimbyen til gruppa, Newcastle. Soloen til Knopfler i slutten av songen har blitt hylla av mange i løpet av åra:

*«Gjennom «Tunnel of Love», dramatiserer Mark Knopfler dette møte med å bruke gitaren sin som eit gresk kor. [...] Seinare snakkar Knopfler om å gå aleine mellom «karusellar og bodar», ventar på ein annan kveld og ei anna jente. Han kler stemma si som ein skitten, gammal regnfrakk kring det klingande pianoet til Bittan og den lange gitarsoloen som sluttar songen. På ein måte dannar det stemningsskapande sukket frå gitaren ei sanning som er mykje djupare enn tivoli-som-liv-metaforen har avdekt».*

«Tunnel of Love» er ein av berre tre Dire Straits-songar som ikkje er tilskriven Mark Knopfler aleine (dei to andre er «Money for Nothing» og «What's The Matter Baby?»). Sjølve songen er skriven av Knopfler aleine, men opningsinstrumentale er eit arrangement av «Carousel Waltz» frå Rodgers and Hammerstein-musikalen *[[musikalen Carousel|Carousel]]*.

Songen vert omtalt i romanen *[[So Long, and Thanks for All the Fish]]* av Douglas Adams: «Mark Knopfler har ein særeigen evne til å få eit Schecter Custom Stratocaster til å tute og synge som ein engel ein laurdagskveld, utsliten etter å ha vore god heile veka med trong for ein stiv drink». 

Han vart nytta i filmen *[[An Officer and a Gentleman]]* frå 1982. Songen vert sampla i John Legend-songen «I Love, You Love» i 2008 på albumet *[[Evolver av John Legend|Evolver]]*. Den engelske viseduoen Show of Hands spelte ein versjon av songen i 2011 på albumet *[[Covers 2 av Show of Hands|Covers 2]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tunnel of Love (Dire Straits song)|Tunnel of Love (Dire Straits song)]]» frå ,  den 19. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Skateaway

«**Skateaway**» er ein rockesong frå 1980 av Dire Straits, som handlar om ei kvinne på rulleskøyter som fer gjennom travle bygater medan ho høyrer på ein berbar radio på hovudtelefonane sine. Songen kom ut i 1980 på albumet *[[Making Movies]]* og seinare som singel i 1981. Det vart laga ein musikkvideo til songen som var populær på MTV, med musikaren Jayzik Azikiwe som jenta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skateaway|Skateaway]]» frå ,  den 19. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* 
*
Expresso Love

«**Expresso Love**» er ein song skriven av Mark Knopfler for Dire Straits på det tredje albumet deira, Making Movies i 1980. Det er ein av dei tyngre songane deira med eit forvrengd gitarriff, som vart brukt om att frå ein song dei ikkje brukte, kalla «Making Movies». Eit piano spelar melodien gjennom heile songen. Songen er i røynda ein kjærleikssong. «Expresso Love» refererer til ein tidlegare Dire Straits-song, «Wild West End» frå debutalbumet deira, med linja «Hey mister, you wanna take a walk in the wild west end sometime?»

Songen var ein av fire songar frå *Making Movies* som vart spelt på turneane etter *[[Love over Gold]]* og *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]*, og eit konsertopptak vart gjeven ut på **.

I 1984 vart konsertversjonen frå *Alchemy* gjeven ut som ein singel med Alchemy-utgåva av «Two Young Lovers», og songen vart seinare gjeven ut på B-sida til singelen «The Bug».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Expresso Love|Expresso Love]]» frå ,  den 19. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Jimmy Iovine

**James** «**Jimmy**» **Iovine jr.** () er ein USA-amerikansk entreprenør, plateprodusent og filmprodusent. Han er mest kjend for å ha starta Interscope Records og vore styreleiar i Interscope Geffen A&M. I 2006 danna Iovine Beats Electronics saman med Dr. Dre, eit selskap som produserer lydprodukt og driv ei strøymeteneste for musikk. Selskapet vart kjøpt av Apple for 3 mrd. US-dollar i mai 2014. 

## Biografi
Iovine var fødd i Brooklyn i New York som son av James Iovine sr., ein hamnearbeidar. Som tenåring vart han introdusert for musikkproduksjon etter han møtte ein låtskrivar som fekk han ein jobb som vaskar i eit platestudio. Han byrja som profesjonell studioarbeidar kring 1972. Sidan starten av karrieren har Iovine vore involvert i produksjonen av meir enn 250 album.

Tidleg i 1970-åra vart Iovine lydteknikar, og arbeidde med blant andre John Lennon og Bruce Springsteen. I 1973 var Iovine tilsett ved Record Plant i New York, der han arbeidde med Springsteen på *[[Born to Run]]* og Meat Loaf sitt *[[Bat Out of Hell]]*. Han vart kjend då han produserte Patti Smith sitt *[[Easter av Patti Smith Group|Easter]]*, med hitten «Because the Night». Han produserte òg Tom Petty and the Heartbreakers på *[[Damn the Torpedoes]]*, U2 på *[[Rattle & Hum]]*, *[[Bella Donna av Stevie Nicks|Bella Donna]]* for Stevie Nicks, *[[Making Movies]]* for Dire Straits og *[[Get Close]]* for The Pretenders.

I 1990 starta Iovine Interscope Records, som vart Interscope Geffen A&M etter ei samanslåing i 1999.

I 2002 produserte Iovine Eminem-filmen *[[filmen 8 Mile|8 Mile]]*, som selde for meir enn 240 millionar dollar verda over og vann ein Oscarpris. 

I 2008 starta Iovine i lag med Dr. Dre Beats By Dre, eit firma som lagar hovudtelefonar. På grunn av utforminga av hovudtelefonane og at dei vert selde i lag med smarttelefonar og andre lydsystem, kapra selskapet 40 % av marknaden til hovudtelefonindustrien. 

## Utvald diskografi

## Diskografi

## Filmar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimmy Iovine|Jimmy Iovine]]» frå ,  den 19. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Interscope Geffen A&M 
* Beats By Dre 
* Jimmy Iovine på All Music Guide
Hol i Tjeldsund

**Hol** (nordsamisk ) er ei bygd nordaust på Tjeldøya i Troms. Staden var tidlegare administrasjonssenter i Tjeldsund kommune.
 
Bygda ligg sentralt mellom dei to største tettstadene i kommunen, Ramsund på fastlandet og Kongsvik på Hinnøya. Kommunen er den største arbeidsgjevaren på Hol, i bygda er det elles landbruksdrift og nokre private firma.  Tjeldsund kyrkje frå 1863 ligg på Hol.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hol i Tjeldsund|Hol i Tjeldsund]]» frå ,  den 20. oktober 2014.*