open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
When a Blind Man Cries

«**When a Blind Man Cries**» er ein song av det engelske rockebandet Deep Purple, opphavleg gjeven ut som ei B-side til singelen «Never Before» i 1972. Han vart spelt inn under innspelinga av albumet *[[Machine Head]]* i desember 1971, men kom ikkje med på dette albumet. 

## Konsertutgåver
Sidan gitarist Ritchie Blackmore mislikte «When a Blind Man Cries» spelte aldri bandet songen live medan han var med i bandet, utanom ein gong, den 6. april 1972 i Quebec i Canada, då Blackmore var sjuk og Randy California frå Spirit tok over. Ian Gillan spelte songen på konsertar med Ian Gillan Band i 1970- og 1980-åra. 

Då Joe Satriani erstatta Blackmore i november 1993, vart «When a Blind Man Cries» teken inn på setlista att. Songen har vore ein fast song på konsertane deira sidan, og er med på dei fleste konsertalbuma gjeven ut med Steve Morse.

Etter at Steve Morse kom inn i bandet, vart mykje av songen skriven om, og han varer i dag kring sju minuttar med ein lang gitarsolo av Morse. Originale er berre kring tre minuttar. 

I tillegg har songen vorte gjeven ut på *[[Gillan's Inn]]* av Ian Gillan med den gitarist Jeff Healey.

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Gillan – vokal
*Roger Glover – bassgitar
*Jon Lord – tangentinstrument
*Ian Paice – trommer

## Andre versjonar
I 1999 spelte Richie Sambora frå Bon Jovi som gjestemusikar på eit Stuart Smith-album «Stuart Smith’s Heaven and Earth» på denne songen. 

Gary Barden spelte songen for albumet *[[Rock 'n' Roll My Soul]]* i 2011.

Songen vart òg spelt inn av Axel Rudi Pell for albumet *[[Nasty Reputation]]*.
Når elv skifter leie

***Når elv skifter leie*** er namnet på ei novellesamling skriven av Ingeborg Refling Hagen og utgjeve i 1920. Boka er debuten til Refling Hagen, og vart utgjeven på Steenske forlag. To år etter gjekk ho over til Aschehoug Forlag.

## Noveller

* «Margit», ei skildring av ein familie som lever i små kår på Tangen. Set opp det sosiale skiljet mellom "lesarar" og vanlege bygdefolk.
* «Ben-Oline», historia om ei gamal kjerring som berre har att ei tann. Oline var kjent for å utnytte folk på bygda. Mor til Ingeborg, Johanne Hagen, har ei rolle i novella.
* «Barnet», ei skildring av Signe, som får barn utanfor ekteskap og så tek livet av det. 
* «Ymgjerd», fortel om tre born som er einsame heime, og som ventar på foreldra ein haustkveld i skogbygda.
* «Låne varme», fortel om småjenta Marte som lyt ut ein haustkveld for å hente eld til heimegrua. 
* «Toner» er ei forteljing om Petra, ei seterjente som elska å syngje, og om det harde livet ho fekk. 
* «Anders Husmann» handlar om toradarspelemannen Anders, og om korleis han lyt ta seg av det barnet han fekk med ei gardjente. 
* «Når Elv skifter leie», den lengste novella i samlinga.

Alle desse forteljingane knyter seg tematisk til det gamle bygdemiljøet på Tangen i Hedmark. 

### Tittelnovella

Tittelnovella fortel om husmannsjenta Eli Bøstua, som reiser frå sørbygda til teneste i nordbygda, og vert gift med ein blekkslagar av taterfolket. Saman får dei sonen Bjørn, som syner seg å vera ein villstyring med sterk hug til fridom. Samstundes utviklar han valdelege drag, og tuktar mor si. Dette blir verre etter at faren døyr tidleg, og Eli lyt oppdra guten aleine. Ho rømer med han gong på gong etter at Bjørn gjer seg til uven med folk i dei ulike bygdelaga. Sistpå, når han er vaksen, reiser han ut, og kjem attende med ei ung jente og to born (det yngste blir fødd i stua til Eli). Det syner seg at Beret, ungjenta er sterkt mishandla av Bjørn, og døyr snart etter at vesleguten kjem til verda. Mor til Beret er gardkjerring og krev at borna skal koma heim til garden hennar, og jagar bort Eli, sidan ho får skulda for at dottera er daud. Eli reiser heim, ribba for alt, og ender opp som halvgalen. 

Denne novella vart seinare teken oppatt i Livsfrisen, der Refling Hagen let Eli drøfte med seg sjølv kva slag oppseding Bjørn skulle hatt, og kva som gjekk gale. Hovudpersonen i Livsfrisen, Ingrid, samanstiller Eli Bøstua med Jomfru Maria, og drøftar «to vegar» eit menneske (mannen) kan få: frelse (Kristus), eller øyding, her synleggjort gjennom Elis son Bjørn.
Flávia Alessandra

**Flávia Alessandra Martins da Costa** () er ein brasiliansk skodespelar.

Alessandra blei fødd i Arraial do Cabo.
Novella Margit

**Margit** er ei novelle av Ingeborg Refling Hagen, som opnar debutsamlinga hennar, *[[Når elv skifter leie]]*. 

## Handling

Novella skildrar samlivet mellom Petter Meisbinder (Petter Spelemann), og Margit Nordgarden, og dei utfordringane dei møter i livet. Petter var opphavleg spelemann, og kjent for å ta del i bygdefestar på ymse vis. Mellom anna hadde han vore i slagsmål og drege kniv. Margit var av «læsarom» (Hauge-rørsla), og difor sett ned på av dei andre i bygda. Trass i det ville livet sitt, var det Margit Petter ville ha. For å få ho, lyt han lova å aldri spela til dans meir, aldri drikke og aldri slost. Dette går han med på, og blir sidan heitande «Petter Meisbinder». Etter giftarmålet spelar han for det meste salmetonar og lydarslåttar. 

Saman får dei fire born, men lever i usle kår på plassen Elvebakken. Klimakset i novella kjem når difterien kjem til bygda, og to av borna deira døyr ei natt Margit strevar einsam medan Petter hentar doktor. Margit får ei krise som er svært dramatisk skildra. Men novella tonar ut i nye voner, sjølv om det er tydeleg av Margit er klenhelsa. Siste replikk i boka er «det er våren, Margit. Det er våren som teje.»

## Historisk tilvising

Petter Meisbinder budde og levde livet sitt på Tangen. Han skal ha døydd der i 1915, og kom opphavleg frå Romedal. Ingeborg Refling Hagen skildra eit par ho hadde opplevd som barn. I ei seinare bok kjem det fram at Margit døydde tidleg, og at Petter sat enkjemann i fleire år. Kåra til haugianarane, som ofte vart hundsa av «vanlege bygdefolk», er eit tydeleg emne i forteljinga, og sameleis i skillingsvisa «Tullingen», som handlar om eit av dei borna Petter og Margit miste i difteri-farangen.
Burn av Deep Purple

***Burn*** er det åttande studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple, gjeve ut i februar 1974. Det var det første albumet deira med Mark III-besetninga ed den då ukjende David Coverdale på vokal og Glenn Hughes, frå Trapeze, på bass og vokal.

## Innspeling
Albumet vart spelt inn i Montreux i Sveits, i november 1973 med Rolling Stones Mobile Studio. Med tilsetninga av David Coverdale og Glenn Hughes vart hardrockstilen til Purple meir boogie-orientert, med innslag av soul og funk, noko som skulle bli mykje meir framståande på oppfølgjaralbumet *[[Stormbringer av Deep Purple|Stormbringer]]*.

Hughes deltok i låtskrivinga, men vart ikkje kreditert på grunn av utgåtte kontraktsforpliktingar. 30-årsjubileumsutgåva av albumet inkluderte likevel Hughes i krediteringane for alle spora bortsett frå «Sail Away», «Mistreated», «'A' 200» og bonussporet «Coronarias Redig».

## Utgjeving og mottaking

*Burn* nådde tredjeplassen på UK Albums Chart, niandeplassen på den amerikanske ''Billboard''' 200 og det gjekk til topps i fire europeiske land.

I 2004 vart *Burn* ommastra og gitt ut med bonusspor. «Coronarias Redig» vart spelt inn under innspelinga av *Burn*, men vart berre brukt som B-side på singelen «Might Just Take Your Life» i 1974. Han dukka opp som bonusspor (i remixa form) på jubileumsutgåva. Remix-versjonen av «Burn» frå 2004 vart seinare brukt i *[[Guitar Hero: Warriors of Rock]]*..

I 2005 vart det produsert ein uautorisert dokumentar om albumet som ein del av serien «The Ultimate Critical Review». Den inneheldt eit heilt nytt intervju med Glenn Hughes.

Førstesingelen «Might Just Take Your Life», gitt ut 4. mars, var den første britiske singelen til Deep Purple på to år.

### Ettermæle
I ei retrospektiv melding for AllMusic uttalte Eduardo Rivadavia følgjande: 

## Innhald

## Medverkande
**Deep Purple**
* Ritchie Blackmore – sologitar
* David Coverdale – vokal
* Glenn Hughes – bassgitar, vokal
* Jon Lord – klaverinstrument, synthesizer
* Ian Paice – trommer

**Production**
* Deep Purple – produsent, miksing
* Martin Birch – lydteknikar, miksing
* Tapani Tapanainen – assisterande lydteknikar
* Nesbit, Phipps and Froome – omslag
* Fin Costello – fotografi
* Candle Makers Supplies – stearinlys
* Tony Edwards – leiande produsent (2004-utgåva)
* Matthew Tait – miksing i Metropolis Studios, London (bonusspor)
* Peter Mew – mastering i Abbey Road Studios, London (2004-versjon)

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

## Utmerkingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burn (Deep Purple album)|Burn (Deep Purple album)]]» frå ,  den 12. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Burn

«**Burn**» er ein song av det engelske rockebandet Deep Purple. Han vart gjeven ut på albumet med same namn i 1974, og var den første songen av Mark III-besetninga av bandet. Songen er basert på eit riff lånt frå George Gershwin sin «Fascinating Rhythm».

Songen vart nytta som opningssong på konsertane deira dei neste to åra og tok over for «Highway Star». 

Etter at Deep Purple vart gjenforeint i 1984 vart ikkje songen spelt lenger, sidan Ian Gillan, som David Coverdale hadde erstatta, igjen var vokalist og ikkje ville synge songar frå Coverdale-tida. Bandet spelte «Burn» frå 1989 til 1991, då Gillan ei kort stund var erstatta av Joe Lynn Turner. Då Gillan igjen kom inn i bandet i 1992, nekta han igjen å spele songar frå Coverdale-tida. 

Etter at Deep Purple vart oppløyst danna Coverdale sitt eige band, Whitesnake, som i løpet av åra har hatt med Deep Purple-medlemmar som Jon Lord, Ian Paice og Don Airey. Whitesnake spelte Deep Purple-songar frå Coverdale-tida som «Burn», «Lady Double Dealer», «Lady Luck», «Mistreated», «Might Just Take Your Life», «Soldier of Fortune» og «Stormbringer». Glenn Hughes spelar òg songen ein del på solokonsertane sine, samt med det noverande prosjektet sitt, supergruppa Black Country Communion.

## I andre media
*Songen er nytta i videospelet *[[Guitar Hero: Warriors of Rock]]*.
*Songen er med i filmen *[[Almost Famous]]*.

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt songen er Riot, Mr. Big, Demon Drive, Cactus Jack, Michael Angelo Batio, Soilwork, Jorn Lande, W.A.S.P., Animetal og Yngwie Malmsteen.

## Medverkande
*David Coverdale - vokal
*Glenn Hughes - bass, vokal
*Jon Lord - Hammondorgel
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burn (Deep Purple song)|Burn (Deep Purple song)]]» frå ,  den 3. juni 2012.*
Call of the Wild

«**Call of the Wild**» er ein song av det engelske hardrockbandet Deep Purple. Han kom ut som det tredje sporet på albumet *[[The House of Blue Light]]* frå 1987. Låten vart gitt ut som singel seinare same året, og kom inn på UK Singles Chart som nr. 92.

## Medverkande
*Ian Gillan – vokal
*Ritchie Blackmore – gitar
*Roger Glover – bass
*Jon Lord – klaverinstrument
*Ian Paice – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Call of the Wild (song)|Call of the Wild (song)]]» frå ,  den 14. juli 2023.*
The House of Blue Light

***The House of Blue Light*** er det tolvte studioalbumet av det engelske rockebandet Deep Purple, gjeve ut 16. januar 1987 på Polydor Records. Det var den andre innspelinga med den reformerte Mark II-besetninga og det sjette studioalbumet totalt for denne formasjonen av bandet.

## Innspeling
Albumet vart til gjennom ein svært lang og vanskeleg prosess, som songar Ian Gillan samanlikna med innspelinga av *[[Who Do We Think We Are]]* i Roma. Gillan har notert at anstrengde relasjonar internt i bandet gjekk ut over albumet: «Eg ser tilbake på *House Of Blue Light*, det er nokre gode låtar på den plata, men det er noko som manglar i albumet samla sett. Eg kan ikkje kjenna ånda i dette bandet. Eg kan sjå eller høyra fem profesjonelle som gjer sitt beste, men det er som eit fotballag, det fungerer ikkje. Det er som 11 superstjerner som speler på same bane, men som ikkje er knytt saman med hjartet eller ånda.» Gitaristen Ritchie Blackmore har sagt at mykje av det vart spelt inn på nytt, og innrømte: «Eg trur eg spelte elendig på plata, og eg trur ikkje nokon andre var så begeistra for ho.» Organisten Jon Lord la til: «*House of Blue Light* var eit merkeleg album og vanskeleg å setja saman. Me gjorde den store feilen å prøva å gjera musikken vår aktuell. Me oppdaga at folk ikkje ville at me skulle gjera det.»

Trass i uroa til bandet selde *House of Blue Light* godt. Det nådde tiandeplassen på den britiske hitlista, 34. plassen på *Billboard 200* i USA og topp 10 i seks andre land.

## Marknadsføring
Det vart produsert to musikkvideoar til låtane «Bad Attitude» og «Call of the Wild», begge med medlemmer av bandet.

## Innhald
Merk: Fleire spor på LP- og kassettversjonane er kortare enn på den originale CD-en som vart gitt ut i 1987. CD-remasteren frå 1999 brukte dei originale vinylmasterbanda, noko som betyr at speletida òg er kortare enn på den originale CD-versjonen.

All spor er skrivne av Ritchie Blackmore, Ian Gillan og Roger Glover, utanom der andre er nemnde.

### CD-utgåva frå 1987

### Vinyl-, kassett- og CD-utgåva frå 1999

## Medverkande
;Deep Purple
* Ian Gillan – vokal, munnspel
* Ritchie Blackmore – gitar
* Roger Glover – bass
* Jon Lord – klaverinstrument
* Ian Paice – trommer, perkusjon

;Produksjon
* Produsert av Roger Glover og Deep Purple.
* Innspelt i Playhouse, Stowe, Vermont, med Le Mobile styrt av Guy Charbonneau.
* Produsert av Nick Blagona
* Miksing av Harry Schnitzler i Union Studios i München i Vest-Tyskland
* Mastering av Greg Calbi hos Sterling Sound i New York

## Salslister
 

### Vekeslister

### Årslister

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The House of Blue Light|The House of Blue Light]]» frå ,  den 14. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
The Battle Rages On...

***The Battle Rages On...*** er det fjortande studioalbumet til det engelske hardrockbandet Deep Purple, gjeve ut 19. juli 1993. Det er det siste albumet som vart spelt inn med den klassiske Mark II-besetninga deira, som vart gjenforeina for andre gong (den første gjenforeininga var på *[[Perfect Strangers]]* frå 1984). Sjølv om Mike DiMeo opphavleg vart vald som vokalist for albumet etter at Joe Lynn Turner fekk sparken, kom Ian Gillan etter kvart tilbake til bandet i slutten av 1992 . Han måtte omarbeida mykje av materialet som allereie låg føre, og som var tiltenkt Joe Lynn Turner og DiMeo. Etter at han fekk sparken, innrømde Turner at Ritchie Blackmore omtalte albumet som «The cattle grazes on». Blackmore vart rasande over dei ikkje-melodiske elementa og forlét bandet for godt etter ein konsert 17. november same år i Helsingfors i Finland. Den amerikanske gitaristen Joe Satriani slutta seg til Deep Purple som mellombels erstattar for resten av turneen. Ei handfull arbeidsspor skriven under *The Battle Rages On...*-sesjonane skulle dukka opp på seinare soloutgivingar av Turner under andre låttitlar.

## Innhald

## Medverkande
;Deep Purple
* Ritchie Blackmore – gitar
* Ian Gillan – vokal
* Roger Glover – bass
* Jon Lord – klaverinstrument
* Ian Paice – trommer

;Produksjon
*Produsert av Thom Panunzio og Roger Glover
* Grunnsporet er produsert av Thom Panunzio i Bearsville Studios i delstaten New York (lydteknisk utført av Bill Kennedy, assistert av Mike Reiter).
* Vokal og overdubbingar innspelt i Red Rooster Studios (lydteknisk utført av Hans Gemperle) i Tutzing, Tyskland, og Greg Rike Studios (lydteknisk utført av Jason Corsaro, assistert av Wally Walton og Darren Schneider) i Orlando, Florida.
* Miksa av Pat Regan med Roger Glover hos Sound on Sound Recording (lydteknisk utført av Pat Regan, assistert av John Siket, Devin Emke og Peter Beckeman) i New York, og hos Ambient Recording Company (lydteknisk utført av Pat Regan, assistert av Mark Conese) i Connecticut.
* Mastering av George Marino hos Sterling Sound i New York.

## Salslister
 

;Album

**Singlar**

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Battle Rages On...|The Battle Rages On...]]» frå ,  den 14. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Michael Gambon

**Michael Gambon** () var ein irsk skodespelar.

Michael Gambon er kjend for å spele Albus Humlesnurr i dei seks siste Harry Potter-filmane. Han overtok denne rolla frå Richard Harris, som gjekk bort etter innspelinga av den andre filmen. Elles spelte Gambon mellom anna Philip Marlow i BBC-serien *The Singing Detective* og Jules Maigret i ITV-serien *Maigret* frå 1990-talet. 

## Bakgrunnsstoff
Kasjmiri

**Kasjmiri** er eit språk som blir tala i Kashmir i India og Pakistan av kring 6,9  millionar menneske. 

Det høyrer til dei dardiske språka, men ordtilfanget har hatt sterk påverknad frå persisk. Dialektane tala av hinduar har også teke inn ord frå sanskrit.

Kasjmiri er eit SVO-språk med grunnleggjande ordstilling subjekt-verbal-objekt, og har i tillegg V2-ordstilling som mellom anna også finst på norsk.

Dei eldste litterære tekstane på kasjmiri er frå 1300-talet. Kjende diktarar på språketer Lalla eller Lal Ded, ein shivaittisk mystikar som skreiv *vakh* (tolinja vers) om religiøse erfaringar, Habba Khatun frå 1500-talet, Arnimal frå 1700-talet og Mahmud Gami (ca. 1765–1855).

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Kashmiri  - *UCLA Language Materials Project*, University of California Los Angeles (UCLA).
* kashmiri i *Store Norske Leksikon*
Copenhagen Airport

**«Copenhagen Airport»** (engelsk for *København lufthamn*) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007, framført på dansk og engelsk av Annette Heick. 

## Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Heick fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007. 

## Kjelder

* DR: Copenhagen Airport
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dansk Melodi Grand Prix 2007|Dansk Melodi Grand Prix 2007]]» frå ,  den 4. juni 2012.*
Chaparral

**Chaparral** er eit busk- eller heilandskap av plantesamfunn som ein finn hovudsakleg i den amerikanske delstaten California og den nordlege delen av Californiahalvøya i Mexico. Det er forma av middelhavsklima (milde, fuktige vintrar og varme, tørre somrar) og naturlege brannar. Ein finn både plantar med harde vintergrøne schlerofyllblad som toler sommartørken og mjukblada plantar som feller lauvet i tørkeperiodane i plantesamfunnet Coastal sage scrub, som ein finn i chaparral-biomen.  Chaparral dekker 5&nbsp;% av delstaten California og 3,5&nbsp;% av middelhavsklimaregionen. Namnet kjem frå det spanske ordet *chaparro*, nytta om buskeik.

## Referansar
Jan Steen

**Jan Havickszoon Steen** () var ein nederlandsk sjangermålar frå Leiden. Bileta hans er prega av psykologisk innsikt, humoristisk sans og rik bruk av fargar.

## Liv og gjerning

Steen var fødd i Leiden som son til ein bryggar. I 1646 byrja han studere ved universitetet i heimbyen, men slutta snart med studiane og byrja måle på heiltid. Læremeistrane hans var tyskaren Nic Knupfer og seinare landskapsmålaren Jan van Goyen, med vars dotter Margareta han gifta seg. Ingen av dei to lærarane hadde større innverknad på han, bortsett frå det målingstekniske. I ungdomsverka hans kan ein kan hende spore påverknad frå Jan Molenaer.

År 1649 flytta Steen til Haag, der han budde til 1654. Han flytta då til Delft, der han leigde eit bryggeri. I tida 1661-69 arbeidde han i Haarlem, men fór sidan til fødebyen Leiden der han budde livet ut.  Samtidige dokument viser at han hadde dårleg økonomi, trass i at han var ein flittig og flink målar. Han hadde derfor yrke som bryggar og vertshusvert i tillegg til målinga.

Steen måla bibelske, mytologiske og allegoriske emne, men overført til samtidige, lokale omgjevnader. Av og til måla han også landskap, kyrkjeinteriør, byprospekt og stilleben. Framom alt var han ein sjangermålar og skildra med brei humor og skarp observasjonsevne si tids skikkar og uskikk, det nederlandske folkelivet i sine ulike fasar; den rike borgaren såvel som bonden og tiggaren, scener frå skulen, verkstaden, kjøkkenet, salongen, dåp- og bryllaupsfestar, bilete frå kroa, mellom svirebrør og kortspelarar, i broderleg semje eller bråk dei i mellom, anstendige musikkframføringar i heimen eller mindre anstendige på vertshuset, ved klingande glas og mellom fale servitriser; det vil seie eit ganske omfattande program som han varierte heile tida.

Steens verk er av ujamn kvalitet. Samstundes med utsøkte, noggrant måla måleri med opp til eit trettitals figurar, så livfullt avbilda at dei verkar som portrett, med varmtona lysdunkel (chiaroscuro) og gjerne varme, gule eller raude fargar i kostyma, med ein fargeprakt forsterka av refleksar frå messingkar og forgylte spegelrammer, måla han gjennom all si verksemd klumpete og rå dusinmåleri i grimme fargar.

I dei beste måleria framstår han som den største nederlandske karakterskildraren og humoristen som, ofte på grensa for det passande, med eit sorglaust smil blottar bresten i modellen, på same gong både ein William Hogarth og ein Carl Michael Bellman.

Steen vart gravlagd i heimbyen Leiden den 3. februar 1679.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Jan Steen|Jan Steen]]» frå ,  den 4. juni 2012.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Tintoretto

**Jacopo Comin**, også **Jacopo Robusti**, best kjend som **Tintoretto** () var ein italiensk målar under seinrenessansen som arbeidde i fødebyen Venezia. Han vert rekna som ein av dei fremste representantane for manierismen i italiensk kunst. Kallenamnet *Tintoretto* («veslefargaren») fekk han ettersom han var son til ein *tintore* («fargar»). Sjølv var han far til tre kjende målarar; Marietta Robusti, Domenico Tintoretto og Marco Tintoretto.

## Liv og gjerning

Tintorettos arbeid er tydeleg påverka av Michelangelo og hans svulmande former i avbildinga av menneskekroppen, noko som elles peikar framover mot barokken. Hans uttalte ideal var å «teikne som Michelangelo, måle som Tizian». Tintoretto nådde aldri Tizians og Paolo Veroneses tekniske  kvalitetar som målar, men han kompenserte for dette med visjonær og mystisk-religiøs kraft i bileta sine. Kompositorisk er verka hans storslåtte og perspektivisk ofte komplekse og bisarre.

Tintoretto var den mest manieristiske av meistermålarane under høgrenessansen. Med sine chiaroscuro-effektar spela han ei rolle for Caravaggio og andre barokkmålarar. Eit godt døme på dette er måleriet *Kroppen til helgenen [[Markus]] vert berga* frå omkring 1562.

Tizian var hans største konkurrent om dei store og mest lønsame oppdraga i Venezia, noko som førte til at Tintoretto senka prisane på arbeida sine. Verkstaden til Tintoretto var svært produktiv, innimellom førte det til lågare kvalitetar i verka som han laga. Dei beste arbeida hans vitnar om at han høyrde til manierismens største meistrar og kunne måle seg med Tizian.

Tintorettos mest kjende verk er *Krossfestinga* (1565) og *Nattverden* (1592-94).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tintoretto|Tintoretto]]» frå ,  den 4. juni 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Purpendicular

***Purpendicular*** er det femtande studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple, gjeve ut i 1996. Det er deira første album med gitaristen Steve Morse frå Dixie Dregs, som erstatta Ritchie Blackmore.

## Innspeling
Albumet vart spelt inn på Greg Rike Productions, Orlando i Florida frå februar til oktober 1995 og lydteknisk tilrettelagt av Darren Schneider og Keith Andrews. Det hadde ei meir eksperimentell tilnærming enn tidlegare album. Arrangementet til «The Aviator», nytta eit akustisk folk/country-arrangement som ikkje hadde vore å høyra på tidlegare album av bandet sidan «Anyone's Daughter» frå *[[Fireball]]*. På fleire av låtane, som «», var det mindre klaverspel og meir gitar. Morse introduserte klypeharmonikk i lydbiletet til bandet, som på «Vavoom: Ted the Mechanic» og «Somebody Stole My Guitar». «Sometimes I Feel Like Screaming» og «Vavoom: Ted the Mechanic» heldt fram med å vere faste innslag i Deep Purples-setlista på dei siste turneane.

Til liks med tittelen på det etterfølgjande albumet til bandet, *[[Abandon]]*, er *Purpendicular* eit ordspel, i dette tilfellet basert på namnet til bandet og ordet «Perpendicular».

## Innhald

## Medverkande
;Deep Purple
*Ian Gillan – solovokal, munnspel
*Steve Morse – gitar, korvokal
*Jon Lord – klaverinstrument
*Roger Glover – bass
*Ian Paice – trommer

;Produksjon
*Darren Schneider, Keith Andrews – lydteknikarar, miksing i Parc Studios, Orlando, Florida
*Adam Barber – assisterande lydteknikar
*Greg Calbi – mastering i Masterdisk, New York

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Purpendicular|Purpendicular]]» frå ,  den 14. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Abandon

***Abandon*** er det sekstande studioalbumet til det engelske hardrockbandet Deep Purple, gjeve ut i mai 1998. Det var det andre albumet til Deep Purple med Steve Morse på gitar og det siste albumet med grunnleggjaren Jon Lord før han forlét bandet i 2002.

Albumet vart etterfølgd av ein vellykka verdsturné i 1998/1999 som førte Deep Purple til Australia for første gong på 15 år. I 1999 vart det gitt ut eit konsertalbum og ein DVD *[[Total Abandon: Australia '99]]* spelt inn i Melbourne 20. april 1999.

Albumtittelen er eigentleg eit ordspel frå Ian Gillan&nbsp;- "A Band On"&nbsp;- og albumet vart etterfølgd av *A Band on Tour*. Det inneheldt ei omarbeiding av ein tidlegare innspelt låt - «Bloodsucker» frå *[[Deep Purple in Rock]]* (her stava «Bludsucker»). «Don't Make Me Happy» vart ved ein feil mastra i mono og ikkje endra på albumet, den eine av dei to versjonane av songen som vart gitt ut på ein reklamesingel var mastra i stereo.

## Innhald

## Medverkande
;Deep Purple
* Ian Gillan&nbsp;– vokal
* Steve Morse&nbsp;– gitar
* Jon Lord&nbsp;– klaverinstrument
* Roger Glover&nbsp;– bass
* Ian Paice&nbsp;– trommer

;Produksjon
* Innspilt i Greg Rike Studios, Altamonte Springs, Florida, 1997/1998.
* Produsert av Deep Purple og Roger Glover
* Lydteknisk utført av Darren Schneider
* Ytterligere lydteknikar av Keith Andrews
* Miksa i Platinum Post Studios i Orlando, Florida av Darren Schneider
* Assisterende lydteknikar - Kent Huffnagle saman med Shannon Brady
* Mastra på Masterdisk, New York av Greg Calbi.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abandon (album)|Abandon (album)]]» frå ,  den 15. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Bananas

***Bananas*** er det 17. studioalbumet til det engelske rockebandet Deep Purple, gjeve ut 25. august 2003 via EMI Records og den 7. oktober 2003 via Sanctuary Records i USA. Det er det første albumet med Don Airey på orgel og klaverinstrument, som erstattar grunnleggjaren Jon Lord.

## Oversikt
Albumet vart spelt inn i Los Angeles i januar og februar 2003. Det er òg kjent for å vera det første Deep Purple-albumet med Ian Gillan i front som nyttar seg av annan korvokal enn Gillans eigen (sidan innspelinga av låten «Woman From Tokyo» i Tyskland i 1972, der Jon Lord og Roger Glover song korvokal), med låten «Haunted» med Beth Hart. Albumet inneheld «Contact Lost», eit kort, langsamt instrumentalt rekviem for astronautane på Romferja Columbia, skriven av gitaristen Steve Morse då han høyrde nyheita om Romferja Columbia-katastrofen.

Biletet på albumomslaget vart teke av manageren til bandet Bruce Payne.

*Bananas* gjorde det bra på hitlistene trass i manglande medieeksponering, spesielt i Europa og Sør-Amerika (særleg i Tyskland og Argentina, der han nådde topp 10).

## Upubliserte låtar
Sidan albumet *[[Abandon]]* har Deep Purple framført tre nye låtar på scena. «Long Time Gone» vart debutert sommaren 2000, men vart ikkje teke med på *Bananas*. Ein annan ny song, «Up The Wall», vart spelt på turneen i Storbritannia i 2002 og omarbeidd til «I Got Your Number». Instrumentallåten «Well Dressed Guitar» heldt fram med å vere upublisert fram til neste album, *[[Rapture of the Deep]]* frå 2005.

## Innhald

## Medverkande
;Deep Purple
* Ian Gillan – vokal
* Steve Morse – gitar
* Roger Glover – bass
* Don Airey – klaverinstrument
* Ian Paice – trommer

;Andre medverkande
* Paul Buckmaster – strykearrangement og cello på «Haunted»
* Beth Hart – korvokal på «Haunted»
* Michael Bradford – gitar på «Walk On»

;Produksjon
*Michael Bradford - produsent, lydteknikar
*Chris Wonzer - assisterande lydteknikar
*Andy Vandette - mastering i Masterdisk, New York

## Salslister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bananas (album)|Bananas (album)]]» frå ,  den 17. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Kirurgi

**Kirurgi** er ei grein innan medisin som tek for seg sårbehandling og operasjonar, og læra om skadar og sjukdomsformer som fører til slik behandling. I moderne kirurgi utfører ein kirurg inngrepa. Dette er ein utdanna lege med spesialisering innan kirurgi.

Ein har gjort kirurgiske inngrep sidan steinalderen, og i visse oldtidssamfunn kunne ein utføra kompliserte operasjonar. I Europa hadde ein lite utvikla kirurgi fram til 1800-talet, då ein byrja utviklinga av moderne bedøving, hygiene og antibiotika. Nyare utvikling har gjeve lokalbedøving og medisinske instrument til kikkholskirurgi (artroskopi), der ein kan gå inn i kroppen gjennom ein liten opning og utføra ein operasjon.

## Sjå òg

* Amputasjon
* Thoraxkirurgi
* Nevrokirurgi
* Ortopedisk kirurgi
* Barnekirurgi
* Gastroenterologisk kirurgi
* Karkirurgi
* Kosmetisk kirurgi

## Kjelder

*
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirurgi|Kirurgi]]» frå ,  den 4. juni 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*kirurgi i *Store Norske Leksikon*
Rapture of the Deep

***Rapture of the Deep*** er det 18. studioalbumet til det engelske hardrockbandet Deep Purple, gitt ut i oktober 2005. Det er det fjerde studioalbumet frå Deep Purple sidan Steve Morse slutta seg til bandet i 1994 og det andre med klaverspelaren Don Airey. Albumet vart produsert av Mike Bradford, som òg produserte førre utgivinga til bandet, *[[Bananas av Deep Purple|Bananas]]*.

## Utgjeving og mottaking

Til liks med *Bananas* fekk albumet generelt positive meldingar frå kritikarar og fans. *Rapture of the Deep* er den første utgivinga til Deep Purple i Europa på det tyske plateselskapet Edel Records, medan plata i USA vart gitt ut på Edels underselskap Eagle Records.

Albumet nådde 43. plassen på Billboard Top Independent Albums. I USA selde albumet 2&nbsp;500 eksemplar den første veka. I Storbritannia selde albumet 3&nbsp;500 eksemplar i løpet av den første veka og 1&nbsp;200 eksemplar veka etter. Det nådde òg topp 20 på fleire europeiske hitlister. Tittelsporet «Rapture of the Deep» vart gitt ut som promosingel i 2005.

I sporet «Money Talks» har vokalisten Ian Gillan det største vokalspekteret som er høyrt på nokon Deep Purple-innspeling, med ein dobbeltspora djup bassvokal i brua og eit høgt skrik i avslutninga av songen.

## Innhald
### Standardutgåve
Alle songar skrivne av Ian Gillan, Roger Glover, Steve Morse, Don Airey og Ian Paice, utanom der andre er nemnde

## Medverkande
;Deep Purple
*Ian Gillan – vokal
*Steve Morse – gitar
*Don Airey – klaverinstrument
*Roger Glover – bass
*Ian Paice – trommer

;Produksjon
*Produsert og lydteknisk utført av Michael Bradford
*Innspelt i Chunky Style Studios, Los Angeles, CA, 2005
*Mastering av Andy Van Dette i Masterdisk. New York

## Salslister

## Utmerkingar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rapture of the Deep|Rapture of the Deep]]» frå ,  den 17. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Eyak

**Eyak** er eit utdøydd språk i na-denéfamilien som tradisjonelt blei tala av eyakfolk frå sørleg sentrale Alaska nær munningen av Copper-elva. Mange athabaskiske språk er dei som er nærast i slekt med eyak. Elles har tlingit, eit anna na-denéspråk, teke vare på mange eyaknamn for stader ved kysten av Alaskabukta, ofte saman med ordsoger.

Språket hadde berre nokre hundre talarar då europearar kom til Nord-Amerika, og blei det første av språka til urfolka i Alaska til å døy ut. Den siste morsmålstalaren av eyak var Marie Smith Jones, som var fødd i 1918 og døydde i 2008. Språket er likevel blitt dokumentert av lingvistar, og lært som andrespråk av nokre få entusiastar.

## Bakgrunnsstoff
*Word of the week ved eyakpeople.com

**Litteratur**

*Hund, Andrew. “Eyak.” 2004. Encyclopedia of the Arctic. Taylor and Francis Publications. ISBN 1-57958-436-5
*Krauss, Michael E., ed. 1982. *In Honor of Eyak: The Art of Anna Nelson Harry*. Fairbanks: Alaska Native Language Center. ISBN 0-933769-03-2
*Krauss, Michael E. 2004. Athabaskan tone. Pp.&nbsp;51–136 in Sharon Hargus & Keren Rice (eds) *Athabaskan Prosody*. (Current Issues in Linguistic Theory 269). Amsterdam: John Benjamins. ISBN 90-272-4783-8. Basert på eit upublisert manuskript frå 1979.
*Krauss, Michael E., og Jeff Leer. *Athabaskan, Eyak, and Tlingit Sonorants*. Alaska Native Language Center Research Papers No. 5. Alaska Native Language Center, University of Alaska, P.O. Box 757680, Fairbanks, AK 99775-7680, 1981. ISBN 0-933769-35-0
* *The Economist*, «Marie Smith» (2008). Nekrolog over den siste talaren av eyak.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eyak language|Eyak language]]» frå ,  den 5. juni 2012.*  
*Extinct Alaska Native language interests French student i *Anchorage Daily News*
Made in Europe

***Made in Europe*** er eit konsertalbum av Deep Purple, spelt inn dei siste dagane i 1975 der Ritchie Blackmore var medlem av Deep Purple. Albumet kom ut i 1976 etter at gruppa var oppløyst. 

*Made in Europe* inneheld songar spelte inn 4. april i Graz i Austerrike, 5. april i Saarbrücken i Tyskland og 7. april 1975 i Paris i Frankrike med Rolling Stones Mobile Studio. I følgje teksten i plateomslaget til *[[Mk III: The Final Concerts]]*, var dei fleste songane på albumet spelte inn i Saarbrücken. I tillegg skal denne framførigna ha vorte mykje redigert i studio og/eller overdubba med publikumsstøy og applaus. Ein kan høyre at det vert nytta eit band med applaus på grunn av ein plystrande tilhengjar. 

Songane på albumet er henta frå Deep Purple sine *[[Burn av Deep Purple|Burn]]* og *[[Stormbringer av Deep Purple|Stormbringer]]*.

I 1990 vart albumet remastra og gjeven ut på ny i USA av Metal Blade Records med distribusjon av Warner Bros. Albumet kom ut på ny på Friday Music label i 2007. 

## Innhald

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*David Coverdale - vokal
*Glenn Hughes - bass og vokal
*Jon Lord - Hammondorgel og tangentinstrument
*Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Made in Europe|Made in Europe]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deep Purple in Concert

***Deep Purple in Concert*** er eit konsertalbum av det engelske hardrockbandet Deep Purple av to konsertar spelt inn av BBC for konsertserien deira «In Concert», i 1970 og 1972. Albumet kom først i 1980 i Storbritannia. I 2004 vart albumet gjeven ut på SACD som «Live On The BBC».

Den første plata inneheld konsertopptak frå BBC Studios i London den 19. februar 1970. Bandet steppa inn i siste augneblink for Joe Cocker, som måtte avlyse. DJ John Peel introduserte songane etter kvart som dei spelte dei. Den andre plata er ein konsert frå 9. mars 1972, denne gongen med Mike Harding som DJ. Den sistnemnde innspelinga inneheld den einaste kjende konsertinnspelinga av «Never Before» (som var ein singel på den tida) og ein sjeldan Mark II-versjon av «Maybe I'm a Leo». Desse to songane vart spelt i staden for den vanlege «Child in Time» for å marknadsføre det komande albumet *[[Machine Head]]*, som kom ut i slutten av månaden (mars 1972). 

«Smoke on the Water» (den første konsertframføringa nokon gong) og «Maybe I'm a Leo» vart ikkje med på den originale vinylutgåva i 1980, men vart gjeven ut som singel. 

Lengdene som står oppført på mange av spora på 2001-utgåva er feil. 

## Innhald

### Disk ein: 1970

### Disk to: 1972

## Medverkande
*Ritchie Blackmore - gitar
*Ian Gillan - vokal
*Roger Glover - bass
*Jon Lord - tangentinstrument
*Ian Paice - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deep Purple in Concert|Deep Purple in Concert]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Deep Purple in Concert
Last Concert in Japan

***Last Concert in Japan*** er eit konsertalbum av Deep Purple gjeven ut i mars 1977. Innspelinga er frå den siste japanske konserten til Mark IV-besetninga av bandet med Tommy Bolin. Albumet vart spelt inn 15. desember 1975 i Tokyo Budokan og selde til gullplate i Japan.

Konserten sette ny publikumsrekord for Budokan Hall med om lag 14&nbsp;000 i publikum. Delar av konserten vart òg filma og finst i videoen *[[Rises Over Japan]]*, som berre kom ut i Japan i 1985. 

Innspelinga vart kutta kraftig ned for å passe på ei enkel vinylplate. Heile konserten er nymastra og gjeven ut i sin heilskap på *[[This Time Around: Live in Tokyo]]* i 2001. 2001-utgåva hadde i tillegg langt betre lydkvalitet. 

På det originale plateomslaget stod det at albumet inneheldt ein konsertversjon av «Woman from Tokyo», når dette i røynda berre var ein del av ein kort jam av hovudriffet spelt under ein Jon Lord sine soloar. 

## Innhald

## Medverkande
*Tommy Bolin - gitar, vokal
*David Coverdale - vokal
*Glenn Hughes - bass, vokal
*Jon Lord - tangentinstrument, Hammondorgel, korvokal
*Ian Paice - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Last Concert in Japan|Last Concert in Japan]]» frå ,  den 5. juni 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vegårsheimålet

**Vegårsheimålet** er talemålet i Vegårshei kommune. Det kan likne både på målet som snakkast i Øvre Gjerstad og i Åmli, men au den som snakkast på Holt og på Søndeled. 

## Kjenneteikn ved Vegårsheimålet
I talemålssamanheng kan ein dele Vegårshei i tre delar. Heilt aust i bygda, har dei berre tjukk l, men ikkje skarre-r, sånn som i i Øvrebygda i Gjerstad kommune. Midt i bygda til dømes på Myra, skarrar dei og har tjukk l, som den einaste plassen i Noreg, og i Vestbygda berre skarrar dei utan tjukk l, sånn som i Holt og i Åmli. Vegårsheiingane seier ikkje kort y, men i staden noko som liknar meir på ein ø. Det blir sødd i staden for sydd og bøgd i staden for bygd.

### Om det gamle Vegårsheimålet
Det gamle målet kan minne ein som ikkje er frå Vegårshei eller Gjerstad om dialektane som snakkast i Vest-Telemark og Setesdal. Det er ikkje med uttalen, men med orda. Før i gamal tid snakka folk på Vegårshei meir likt som i Telemark, men har i dei seinare år vore meir likt Agder. 
### Personlege ord
* Dei seier e, me, dikkon, han, ho/hinner, dei. 
* Dei seier du, dikkon, hanses, hoses/hinners, deises,

## Vegårsheiordlista
**Hus og heim**
* Innhus - bustad. Innhusa heime
* Stølpehus - same som stabbur, men at huset står på stolpar
* Stølpe - stolpe
* Bestestaua - stua som berre brukast til best 
* Midvælset - stue som ofte ligg mellom bestestaua og eit kammers
* Loft - soverom oppe. Kjøkkenloft, staueloft, kammersloft
* Øverloft - øvste lofte i innhuset
* Nedstaua og Oppstaua - to gardar som er delt og ligg opp etter kvarandre
* Dønna - Døra
* Vønnøye eller Vinnøye - vindauge
* Svåla - gangen 
* Plassen - husmannsplass
* Tone (eit eldre ord), tona (eit yngre ord) - Tunet
* Timre - lafta hus
* Høybu - bua som stod på heiane under heislåtten
* Bilhus - hus kor bilane stod, garasje
* Vaskehus - hus ved eit vatn, der kor dei vaska klede eller tørka korn

**Arbeid og handarbeid**
* Støllejente - fjøsjente
* Sté se - feste seg i teneste
* Gånj - garn
* Bonning - strikketøy
* Binne - strikke
* Speter - strikkepinnar
* Spetegong - 5 speter i eit
* Å lête - å farge
* På lêt - korleis farge
* Heislåtten - slåtten på heiane
* Heimeslåtten - slåtten heime
* Mole kønn - male korn

**Små ord, uttrykk og setningar**
* Glegg - Nøye
* Porv - vrang, vrien
* Annvint - travelt
* Radi - lettvint
* Ravint - rask
* Ogoskli - forsterka uttrykk (positivt)
* Ense - røre, ta på.
* Ein hente gong - ein sjeldan gong.
* Såmt - ukart, dimt.

**Dyr og insekt**
* Avåt - innpåslitne inseekt, som mygg, hestebrems og fluar.
* Bøyk - Hestebrems/hesteklegg.
* Bøyketida - tida på sumaren då det er mest klegg og fluar.

## Bakgrunnsstoff
* *Det e ogsokli* - Blad frå Vegårshei mållag.
* Magnhild Selås.
It Ain't for the Money

**«It Ain't for the Money»** (engelsk for *Det er ikkje for pengane*) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007. Det vart framført på engelsk av Cammille og DJ Mary.

## Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget enda på tredjeplass i ei tevling på P3 og fekk vere med i den fyrste fyrste semifinalen i Dansk Melodi Grand Prix 2007. Dei gjekk ikkje vidare til finalen og fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007.

## Kjelder
* DR: It Ain't for the Money

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dansk Melodi Grand Prix 2007|Dansk Melodi Grand Prix 2007]]» frå ,  den 5. juni 2012.*
Paparazzi (fleirtyding)

**Paparazzi** kan visa til:

* Paparazzi, fotografar
* «Paparazzi», song av Lady Gaga
* «Paparazzi», song av Girls' Generation
* «Paparazzi», song av Christoffer Brodersen og eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007
Feittsyre

**Feittsyrer** er organiske syrer (karboksylsyrer) som blir framstilte ved feittspalting.

Alle feittsyrer består av ei kjede med karbonatom. I den eine enden av kjeda er det ei karboksylsyregruppe (-COOH), i den andre enden er det ei metylgruppe (-CH3). I metta feittsyrer er kvart karbon i kjeda bunde til to hydrogenatom, utanom karbonatoma ved endane. I umetta feittsyrer er det eitt eller fleire karbonatom som berre har eitt hydrogenatom bunde til seg. Dette er eit resultat av ei dobbeltbinding mellom to karbonatom som ligg attmed kvarandre. 

Feittsyrer som har dobbeltbindingar, har andre kjemiske og fysiske eigenskapar enn feittsyrer med berre enkle bindingar. Umetta feittsyrer har lågare smeltepunkt enn dei metta feittsyrene. Feittstoff med mykje umetta feittsyrer er flytande ved romtemperatur. Linolsyre har atten karbonatom og to dobbeltbindingar. Notasjon for syra blir då 18:2. Kroppen kan stort sett omforme ein type feittsyre til ein annan etter behov.

Feittsyrer kan ha ei eller fleire dobbeltbindingar, og blir høvesvis kalla einumetta og fleirumetta. Fleirumetta feittsyrer blir delt inn i fleire grupper avhengig av kvar dobbeltbindingane ligg på molekylet. Omega-3-feittsyrer har første dobbeltbinding tre karbonatom frå metylenden, og omega-6-feittsyrer har den første dobbeltbindinga seks karbonatom frå metylenden. 

Feittsyrene blir delt inn i to kategoriar; essensielle og ikkje-essensielle. Dei ikkje-essensielle feittsyrene kan kroppen lage sjølv, men dei essensielle må tilførast gjennom kosthaldet. 

Dobbeltbindingane i dei umetta feittsyrene reagerer lett med lufta. Slik oksideringsprosess kan stoppast av oksidantar som C- og E-vitamin.

## Umetta feittsyrer

Ei **umetta feittsyre** har ein eller fleire dobbeltbindingar i molekylstrukturen. Feittsyra kan mettast ved opptak av hydrogenatom.

Feittsyra vert normalt namngjevne einumetta eller fleirumetta avhengig av kor mange dobbeltbindingar feittsyra har.

## Kjelder
Umetta feitt

**Umetta feitt** er feittsyrer som inneheld ei eller fleire dobbeltbindingar mellom to av karbonatoma i karbonkjeda. Umetta feitt finst i fisk, planter og grønsaker, men også i kjøt og animalske matvarer. Umetta feittsyrer gjev mindre kolesterol i blodet enn metta feittsyrer.
Kulisse

**Kulisse** er oppbyggingar i form av måla plater, duk, inventar og andre innretningar på ei teaterscene eller under ei filminnspeling for å gjeve ein illusjon av den staden eller dei omgivnadene som handlinga i teaterstykket eller filmen går føre seg i. Kulissene kan til dømes illudere bygningar, landskap, eit rom, eller vere meir eller mindre fri fantasi. I somme høve vert bruk av kulissar redusert til eit minimum.

På teateret er kulissene vanlegvis laga slik at dei lett kan endrast eller byttast ut under skodespelets gong, ofte ved å kunne heisast opp over scena og senkast ned når det er bruk for dei, og/eller scena kan vere laga som ei dreiescene som kan svingast rundt, slik at den sektoren som syner dei rette kulissene kjem til syne for publikum.

Forfattarar av skodespel eller filmmanuskript vil ofte ha gjeve meir eller mindre klåre tilvisingar i manuskriptet om korleis ei scene skal innrettast med kulissar.
Meaning of Life

**«Meaning of Life»** (engelsk for *Meininga med livet*) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2007, framført av på engelsk av Danni Elmo.

## Dansk Melodi Grand Prix 2007
Bidraget gjekk vidare frå den fyrste semifinalen til finalen i Dansk Melodi Grand Prix 2007 der han ikkje fekk nokre poeng og enda på ein firedelt sjuande- og sisteplass. Elmo fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2007. 

## Kjelder
* DR: Meaning of Life

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dansk Melodi Grand Prix 2007|Dansk Melodi Grand Prix 2007]]» frå ,  den 5. juni 2012.*
Hans-Wilhelm Steinfeld

**Hans-Wilhelm Steinfeld** () er ein norsk journalist og historikar. Han er tilsett ved NRK og har spesialisert seg på austeuropeiske og spesielt russiske tilhøve. Han var korrespondent i Moskva i periodane 1980-1984, 1988-1994, 2000-2003 og igjen frå 2010. Han er særleg kjent for journalistisk arbeid i Sovjetsamveldet og Russland og på grunn av fleire intervju med Mikhail Gorbatsjov, Boris Jeltsin og Nikolai Ryzhkov under kollapsen av Sovjetsamveldet.

## Utgjevingar
* *Bakgrunnen og forutsetningene for kollektiviseringen av det nordkaukasiske kornområdet i Sovjetunionen 1927-1930* (1976)
* *Arven etter Bresjnev* (1982)
* *Istid i Moskva* (1984)
* *Tøvær i øst* (1986)
* *Le, Kamerat* (1987, under pseudonymet G.V. Sjutkin (**G**ans **V**ilgelm **Sj**teinfeld)
* *Nærbilder fra et politisk jordskjelv* (1990)
* *Tilbake til Europa* (1991)
* *Fremover mot fortiden* (1993)
* *Fedrenes arv* (1996) – roman
* *Solsikker på Balkan* (1999)
* *Frihetens bitre tiår* (2001)
* *Hatet i Europa* (2009)

## Prisar

* *Skandinaviska Journalistpriset* (1989)
* Narvesenprisen (1990)
* Cappelenprisen (1990)
* Peer Gynt-prisen (1991)
* *Ærespris Litauens journalistforbund* (1992)
* *Medaljen for 13. januar, Litauen* (1992)

## Kjelder

* *Wikipedia på tysk og bokmål om Hans-Wilhelm Steinfeld, henta inn den 5. juni 2012*.
Sveiser

**Sveiser** er ei norsk yrkesnemning for ein mannleg fjøsrøktar, altså ein person som står for stellet av husdyr, og svarar stort sett til yrkesnemninga budeie når det gjeld kvinner.

Nemninga «sveiser» kjem av *[[sveitsarar|sveitsar]]*, altså folk frå Sveits. Ordet har sitt opphav i at mange sveitsarar kom til Noreg i 1850-åra som lærarar i fjøsstell.
Sveisar

**Sveisar** er ein yrkestittel for folk som har fått godkjent ei fagprøve og fått fagbrev i sveisefaget, og soleis kan arbeide som profesjonell fagarbeidar når det gjeld samanføying av metall ved hjelp av den prosessen som vert kalla sveising.

Nemninga *sveisar* må ikkje forvekslast med nemninga *[[sveiser]]*, som tyder fjøsrøktar.

## Bakgrunnsstoff
Om sveisar på Kunnskapsdepartementets nasjonale fellesportal for utdanning, karrière og læring.

## Sjå òg
Sveising
Take Our Hearts

**«Take Our Hearts»** (engelsk for *Ta hjarta våre*) var eitt av bidraga i Dansk Melodi Grand Prix 2012, framført på engelsk av Jesper Nohrstedt. Songen er med på albumet *[[Albumet Dansk Melodi Grand Prix 2012|Dansk Melodi Grand Prix 2012]]*.

## Dansk Melodi Grand Prix 2012
Bidraget deltok i finalen i Dansk Melodi Grand Prix 2012 der han vart ein av dei tre beste som fekk deltake i ein superfinale. I superfinalen fekk songen tolv poeng frå den norske, russiske og tyske juryen, ti poeng frå den aserbajdsjanske og danske juryen og 46 poeng frå fjernsynssjåarane. Bidraget fekk til saman 102 poeng og enda på andreplass. Nohrstedt fekk dimed ikkje representere Danmark i Eurovision Song Contest 2012.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dansk Melodi Grand Prix 2012dato= 5. juni 2012|Dansk Melodi Grand Prix 2012dato= 5. juni 2012]]» frå ,  den 30. april 2015.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Dansk Melodi Grand Prix 2012dato= 5. juni 2012|Dansk Melodi Grand Prix 2012dato= 5. juni 2012]]» frå ,  den 30. april 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* DR: Take Our Hearts