open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vicki Brown

**Vicki Brown** () var ein engelsk pop-, rock- og klassisk songar.  Ho var medlem av både The Vernons Girls og The Breakaways. Brown var den første kona til songaren og musikaren Joe Brown og mor til songaren Sam Brown.

## Arbeid som korvokalist
**[[Muswell Hillbillies]]* - The Kinks (1971)
**[[Messin']]* – Manfred Mann's Earth Band (1973)
**[[Caravan and the New Symphonia]]* – Caravan (1974)
**[[Sneakin' Sally Through the Alley]]* – Robert Palmer (1974)
**[[Another Time, Another Place av Bryan Ferry|Another Time, Another Place]]* – Bryan Ferry (1974)
**[[Rampant]]* – Nazareth (1974)
**[[Tomorrow Belongs to Me av SAHB|Tomorrow Belongs to Me]]* – Sensational Alex Harvey Band (1975)
**[[filmen Tommy (1975)|Tommy]]* – filmmusikk (1975)
**[[Hair of the Dog]]* – Nazareth (1975)
**[[Pressure Drop]]* – Robert Palmer (1975)
**[[Come on Over av Olivia Newton-John|Come on Over]]* – Olivia Newton-John (1976)
**[[Let's Stick Together]]* – Bryan Ferry (1976)
**[[Better by Far]]* – Caravan (1977)
**[[Playmates]]* - Small Faces
**[[Survivor av Eric Burdon|Survivor]]* – Eric Burdon (1977)
**[[A Single Man]]* – Elton John (1978)
*«Part-Time Love» – Elton John (1978 singel)
*«I Don't Care» – Elton John (1978 singel)
**[[Chappo]]* – Roger Chapman (1979)
*«Here Comes That Sound Again» – Love De-Luxe (1979 singel)
**[[Gone Troppo]]* – George Harrison (1982)
**[[Before I Forget]]* – Jon Lord (1982)
**[[Cinema av Elaine Paige|Cinema]]* – Elaine Paige (1984)
**[[About Face]]* – David Gilmour (1984)
**[[Cloud Nine av George Harrison|Cloud Nine]]* – George Harrison (1987)
**[[Miracle av Willy DeVille|Miracle]]* - Willy DeVille (1987)
**[[Radio K.A.O.S.]]* – Roger Waters (1987)
*«You Boyz Make Big Noize» – Slade (1987 singel)
**[[Stop! av Sam Brown|Stop!]]* – Sam Brown (1988)

## Solodiskografi
**From The Inside* (1977)
**Vicki Brown* (1987)
**Lady of Time* (1989) – RCA Victor
**About Love and Life* (1990)
**The Collection* (1993)
**Look at Me* (1999)
**Forever* (2001)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vicki Brown (singer)|Vicki Brown (singer)]]» frå ,  den 27. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
Danny Street

**Danny Street**  (fødd **Joseph Wilson Drysdale** ) var ein skotsk songar, studiomusikar og storbandvokalist. 

## Biografi
Frå november 1962 tok han namnet Danny Street, og var vokalist for Johnny Howard Band, som ofte var å høyre på *[[Easy Beat (BBC Radio)|Easy Beat]]* på BBC radio. Han slutta i dette bandet i 1969 og som soloartist song han ofte med BBC Radio Orchestra, dirigert av Malcolm Lockyer.

Danny Street vart skildra som den britiske Jack Jones. Han var ofte å høyre på BBC Radio-programmet *[[Big Band Special]]*, som byrja å gå i 1979. 

Sidan var han medlem av Cliff Adams Singers som song på *[[Sing Something Simple]]* for BBC Radio 2 i 14 år. Han var òg korvokalist på TV-program som *[[The Two Ronnies]]*, *[[The Val Doonican Show]]* og *[[The Des O'Connor Show]]*.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danny Street|Danny Street]]» frå ,  den 27. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Geoff Richardson

**Peter Geoffrey Richardson** () er ein engelsk bratsjist og multiinstrumentalist. Han er mest kjend for arbeidet sitt med Caravan, Murray Head og Penguin Cafe Orchestra.

## Biografi
Richardson var opphavleg kunststudent og vart med i bandet Spirogyra i 1972, men bandet vart oppløyst etter kort tid og han gjekk inn i Caravan på bratsj. I midten av 1970-åra byrja han å spele som studiomusikar, mellom andre for Kevin Ayers, Café Jacques, Penguin Cafe Orchestra og The Buzzcocks. Han slutta i Caravan i 1978, men kom attande i 1980, og spelte på *[[The Album av Caravan|The Album]]*.

Seinare i karrieren turnerte han med Murray Head, Penguin Cafe Orchestra og Bob Geldof. Han har òg arbeidd med Murray Head i studio, som *Between Us* (1979), *Innocence* (1993) og *Pipe Dreams* (1996). Han gav ut eit soloalbum, *Viola Mon Amour*, i 1993, etterfølgd av tre album med det tidlegare Caravan-medlemmet Jim Leverton, *Follow Your Heart* (1995),  *Poor Man's Rich Man* (2000) og *The End of The Pier Show* (2006).

Han har framleis vore aktiv i Caravan opp gjennom åra og fullførte ein kort turné med dei i 2011.

## Diskografi

## Filmar
* 2015: *[[Romantic Warriors III: Canterbury Tales]]* (DVD)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geoff Richardson|Geoff Richardson]]» frå ,  den 27. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mike Wedgwood

**Mike Wedgwood** () er ein engelsk bassist og songar.  

Wedgwood vart med i bandet The Overlanders i 1968 etter dei gav ut den største hitten sin, ein versjon av Beatles-songen «Michelle», og vart verande med dei til 1971.

Etter ei tid med Arthur's Mother i 1971–72, gjekk han inn i Curved Air i 1972, og spelte på det tredje albumet deira, *[[Phantasmagoria av Curved Air|Phantasmagoria]]*. Då bandet vart oppløyst, vart han verande med Sonja Kristina og var med å skipe ei ny utgåve av bandet. Dei spelte inn *[[Air Cut]]* (og fire spor som kom ut i 1990 på *[[Lovechild av Curved Air|Lovechild]]*) før dei vart oppløyste i 1973.

Etter å ha spelt i bandet til Kiki Dee på Yellow Brick Road-turneen til Elton John i England, og spelt på Elton-songen «Hard Luck Story», vart han med i Caravan, i 1974 og var med dei fram til 1976, og spelte på albuma *[[Live at Fairfield Halls, 1974]]* (gjeve ut på Decca i 2002), *[[Cunning Stunts]]* og *[[Blind Dog at St. Dunstans]]*.

Han arbeidde med Gordon Haskell frå 1993 til 1995.

Wedgwood bur i dag i Danmark og arbeidar som soloartist. Han eig og driv Wedgwood Studio i Silkeborg.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike Wedgwood|Mike Wedgwood]]» frå ,  den 27. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside
Kai Øverland

**Kai Øverland** () var ein norsk røyrleggjar, fagforeiningsleiar og politikar frå Trondheim. Han representerte Sosialistisk Valforbund på Stortinget frå 1973 til han døydde.

Øverland var son til ein glasmeister. Sjølv arbeidde han som røyrleggjar frå 1947 til 1969, der han var han tilsett som oppmålar ved Rørleggernes Forening i Trondheim.

Øverland melde seg inn i Sosialistisk Folkeparti då partiet vart skipa i 1961. Han var sentral for partiet i Sør-Trøndelag, landsstyremedlem i SF fram til 1968. Valperiodane 1968-71 og 1972-75 var han medlem i formannskapet for Trondheim. Lokalt var han elles styremedlem 1964-71 i Trondheim Sporvei, 1968–73 i Trondheim Trafikkselskap og 1972–73 i Trondheim og Omegn Boligbyggelag.

Øverland engasjerte seg mykje i kampen mot norsk medlemskap i EEC. Frå hausten 1973 var han stortingsrepresentant for Sør-Trøndelag og Sosialistisk Valforbund, eit samarbeid mellom Sosialistisk Folkeparti, Norges Kommunistiske Parti og andre venstreorienterte. På Stortinget var han medlem i Kommunal- og miljøvernkomiteen.

Aud Gustad tok over plassen hans i Stortinget.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
René van de Kerkhof

**Reinier Lambertus van de Kerkhof**, nemnd **René van de Kerkhof**, () er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar, særleg kjend for sine år som vengspelar i PSV Eindhoven og på Nederlands landslag. Også tvillingbroren Willy van de Kerkhof var landslagsspelar.

### Klubbspel
Kerkhof spelte 1970-73 på FC Twente. Dei neste ti sesongane fram til 1983 gjorde han teneste i PSV Eindhoven, der han perioden 1974-78 var med på å vinne den nasjonale cupturneringa to gongar og seriemeisterskapen tre gongar. Dei suksessrike åra vart avslutta med triumf i UEFA-cupen 1978. Frå 1983 til han la opp i 1989 var Kerkhof aktiv i Hellas, Hong Kong og for klubbar på lågare nivå i heimlandet.

### Landslagsspel
Kerkhof fekk sin landslagsdebut i mars 1973. Han var med i VM-troppa 1974, spelte einast den andre omgangen i VM-finalen, ein kamp Nederland tapte 1-2 mot Vest-Tyskland. Under Fotball-VM 1978 i Argentina hadde han og broren Willy meir sentrale roller då Nederland på ny spelte seg til VM-finale og som sist tapte for arrangørlandet. Kerkhof deltok i 47 landskampar, den siste i september 1982. Han skåra fem mål for Nederland.
### Merittar
*Vinnar av UEFA-cupen: 1978 med PSV Eindhoven
*Nederlandsk seriemeister: 1975, 1976, 1978 med PSV Eindhoven
*Nederlandsk cupmeister: 1974 og 1976 med PSV Eindhoven
*VM-sølv: 1974 og 1978 for Nederland
*EM-bronse: 1976 for Nederland

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:René van de Kerkhof|René van de Kerkhof]]» frå ,  den 28. oktober 2019.*  
 
*eu-football
Cunning Stunts

***Cunning Stunts*** er det sjette studioalbumet til det progressive rockebandet Caravan, gjeve ut 25. juli 1975. Det var det første albumet deira med bassisten, vokalisten og låtskrivaren Mike Wedgwood. Tittelen på albumet er bakvendtsnakk for «Stunning Cunts». 

## Mottaking

AllMusic skildra albumet som «eit solid, variert og interessant album med mykje karakter.»

## Innhald
;Side ein

;Side to

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – elektrisk gitar og akustisk gitar, vokal
* Dave Sinclair – klaverinstrument, strykearrangement på «No Backstage Pass», blåsararrangement på «Ben Karratt Rides Again» og «Sneaking out the Bare»
* Geoffery Richardson – bratsj, elektrisk gitar, tverrfløyte, fløyte, nattskiftfløyte
* Mike Wedgwood – bassgitar, conga, vokal, Moog-blåsarar på «Stuck in a Hole», strykearrangement på «Lover» og «No Backstage Pass»
* Richard Coughlan – trommer

;Andre medverkande
* Jimmy Hastings – blåsearrangement på «Ben Karratt Rides Again» og «Sneaking out the Bare»
* Dave Hitchcock – produsent

## Salslister
I USA nådde albumet 124. plassen på *Billboard* 200-lista i 1975.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cunning Stunts|Cunning Stunts]]» frå ,  den 27. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mattersburg

**Mattersburg** er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 28,2 km² og nærare 7&nbsp;500 ibuarar. Byen ligg 256 meter over havet.

Næringsmiddelprodusenten Felix held til i Mattersburg.
 
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Mattersburg|Mattersburg]]» frå ,  den 28. oktober 2019.*
Maskespel

**Maskespel** var ein type lyrisk-dramatiske festspel som blei oppført ved hoff i Europa på 1500- og 1600-talet. Dei omfatta stort sceneutstyr, musikk, dans og deklamasjon. Seinare blei sjangeren avløyst av opera.

## Kjelder
John G. Perry

**John G. Perry** () er ein britisk bassist og songar.

## Biografi
Det første bandet til Perry var Gringo, som gav ut eit album i 1971. Etter ein kort periode som turnémusikar for  Spreadeagle vart Perry spurt om å bli med i Caravan, som Gringo hadde turnert med i Storbritannia. Han var i Caravan i 1973 og 1974 og spelte inn eitt studioalbum med dei, *[[For Girls Who Grow Plump in the Night]]* (1973), og eit konsertalbum, *[[Caravan and the New Symphonia]]* (1974). 

Han slutta i Caravan for å bli med i det nye bandet Quantum Jump, leia av klaverspelaren og vokalisten Rupert Hine. I 1976 gav Perry ut det første soloalbumet sitt, *Sunset Wading*., i lag med Geoff Richardson (Caravan) på bratsj og fløyte, Rupert Hine på klaverinstrument og produksjon, Michael Giles på trommer, Morris Pert på perkusjon og to medlemmar frå det italienske jazzrockbandet Nova. Albumet fekk god kritikk og selde moderat. Den same besetninga spelte inn oppfølgjaren *Seabird*, men det tok 15 år før dette kom ut. 

Utover i 1970-åra samarbeidde han med Gordon Giltrap og Anthony Phillips på fleire studioalbum, og spelte på album av Kevin Ayers og Curved Air.

I 1978 gjekk han saman med Mick Rogers (ex-Manfred Mann's Earth Band), Clive Bunker (ex-Jethro Tull/Steve Hillage) og Jack Lancaster (ex-Blodwyn Pig) og skipa Aviator, som gav ut eit par album. 

Tidleg i 1980-åra turnerte han med Sally Oldfield og er med på eit av konsertalbuma hennar. Han sltta så å turnere for å konsentrere seg om arkivmusikk. 

## Diskografi
* *Gringo* (Gringo, 1971)
* *Solid Ground* (Dave Elliott, 1973)
* *[[For Girls Who Grow Plump in the Night]]* (Caravan, 1973)
* *[[Caravan and the New Symphonia]]* (Caravan, 1974)
* *[[The Confessions of Dr. Dream and Other Stories]]* (Kevin Ayers, 1974)
* *[[Midnight Wire]]* (Curved Air, 1975)
* *Sunset Wading* (John G. Perry, 1976)
* *[[Visionary av Gordon Giltrap|Visionary]]* (Gordon Giltrap, 1976)
* *[[Flyaway av Nutshell|Flyaway]]* (Nutshell, 1977)
* *[[Perilous Journey]]* (Gordon Giltrap, 1977)
* *[[Round the Back]]* (Café Jacques, 1977)
* *[[Progress av Michael Giles|Progress]]* (Michael Giles, 1978)
* *Fear of the Dark* (Gordon Giltrap, 1978)
* *[[Wise After the Event]]* (Anthony Phillips, 1978)
* *[[International av Café Jacques|International]]* (Café Jacques, 1978)
* *[[Lone Ranger]]* (Quantum Jump, 1976 UK no 1)
* *[[Sides av Anthony Phillips|Sides]]* (Anthony Phillips, 1979)
* *[[Aviator av Aviator|Aviator]]* (Aviator, 1979)
* *Turbulence* (Aviator, 1980)
* *[[The Virgin av Adrian Snell|The Virgin]]* (Adrian Snell, 1981)
* *[[Daybreak av Paul Field|Daybreak]]* (Paul Field, 1983)
* *Seabird* (John G. Perry, 1995)
* *[[Songs for Oblivion Fishermen]]* (Caravan, 1998)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John G. Perry|John G. Perry]]» frå ,  den 27. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diokletian av Romarriket

**Gaius Aurelius Valerius Diocletianus** (), fødd **Diocles**, var romersk keisar som **Diokletian** frå november 284 til 1. mai 305. Diokletian avslutta perioden kjend som krisa i det tredje hundreåret (235-284). Han etablerte eit autokratisk regjeringssystem, og var ansvarleg for å leggja grunnarbeidet for den andre fasen i historia til Romarriket, kjend som dominatet. Diokletian gjenreiste keisarriket, og reformene hans la i stor grad grunnlaget for at Romarriket skulle overleva i fleire hundreår etter han.

## Bakgrunn
Diokletian var fødd i Dalmatia som Diocles eller Diocles Valerius. Han skal ha vore son av ein skrivar eller ein frigjeven slave. Han gjorde karriere som hærførar under Probus, og blei seinare romersk konsul.

## Keisar
Då keisar Numerian døydde i 284 utropte offiserane hans Diokletian til ny keisar. I 285 vann han herredømet over heule Romarriket etter å ha sigra over broren tilNumerianus, Carinus. Kort tid seinare delte han regjeringsmakta med ein medkeiser (augustus), Maximianus, og i 293 utnemnde dei kvar ein underkeisar (caesar), Galerius og Constantius Chlorus. Denne styreforma blei kalla tetrarkiet (firemannsvelde).

Deretter gjennomførte Diokletian ei stor provinsreform der riket blei delt inn i nye og mindre provinsar, med auka sivilt byråkrati, medan den militære administrasjonen blei samla i 12 store område (diokesar). Den øvste inndelinga var fire riksdelar, der kvar keisar styrte sjølvstendig. Diokletian fjekk sjølv austedelen med Nikomedeia, Maximianus fekk Italia og Afrika med Milano, Galerius fekk Illyricum og Hellas med Sirmium og Constantius fekk vestdelen med Trier (eller York) som hovudstad. Det borgarlege styret av landet blei helt skild frå det militære. Det romerske senatet tapte tydinga si fullstendig, og Roma blei tilsidesett for Milano.

I 303 byrja Diokletian ei planmessige kristenforfølging over heile riket. Kyrkjer blei stengde, heilage skrifter brende og kristne blei tvinga til å utføra heidenske ofringar. Mange kristne blei drepne, men forfølgingane stogga ikkje framgangen til  kristendommen.

I 305 sa Diokletian og Maximianus frå seg regjeringsmakta, dei to underkeisarane rykka opp til overkeisarar og det blei vald nye underkeisarar. Diokletian levde ut livet i Spalatum i Dalmatia (noverande Split i Kroatia), men opplevde at tronfølgjesystemet hans rakna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Diokletian|Diokletian]]» frå ,  den 28. oktober 2019.*  
 


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Diocletion|Diocletion]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
 
* Potter, David S. *The Roman Empire at Bay: AD 180–395*. New York: Routledge, 2005. Hardcover  Paperback
Blind Dog at St. Dunstans

***Blind Dog at St. Dunstans*** er det sjuande studioalbumet til Canterbury scene-bandet Caravan, utgjeve 23. april 1976.

Albumet har ein lettare stil enn dei tidlegare utgjevingane til Caravan, og syner eit skifte mot kortare og meir popaktige songar. Dette kom av at Pye Hastings dominerte meir på albumet. Han skreiv og song åtte av ni songar. I tillegg erstatta Jan Schelhaas Dave Sinclair på klaverinstrument, og dei gjekk bort frå lange, orgelbaserte instrumentalar mot meir piano og synthesizer.

Både tittelen og plateomslaget har fleire element som er knytte til Canterbury. St. Dunstan var erkebiskop i Canterbury. 

## Mottaking

AllMusic skildra albumet som «ei stor vending til det verre» og sa at albumet var skadeleg for karrieren til Caravan.

## Innhald
Alle songar av Pye Hastings, utanom der andre er nemnde. 

;Side ein

;Side to

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – vokal (spor 1, 3-9); elektrisk og akustisk gitar
* Geoffrey Richardson – bratsj, elektrisk gitar, tverrfløyte, nattskiftfløyte
* Jan Schelhaas – klaverinstrument
* Mike Wedgwood – vokal (spor 2); bassgitar, conga
* Richard Coughlan – trommer

;Andre medverkande
* Jimmy Hastings – fløyte, altsaksofon, tenorsaksofon, klarinett
* David Hitchcock – produsent
* Chanter Sisters – korvokalist, korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blind Dog at St. Dunstans|Blind Dog at St. Dunstans]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jan Schelhaas

**Jan Russell Schelhaas** () er ein engelsk musikar, mest kjend som klaverspelar i Caravan og Camel.

Schelhaas byrja karrieren sin på bass for fleire band i Liverpool, som soulbandet Bernie & the Buzz Band i 1968 før han slo seg til ved klaverinstrument i softrockbandet National Head Band i 1970 med Neil Ford på gitar og det framtidige Uriah Heep-medlemmet Lee Kerslake på trommer. Dei gav ut albumet *Albert One* i 1971, produsert av Yes-produsenten Eddie Offord, men utan suksess. Neste stopp for Schelhaas var bandet til Gary Moore og innspelinga av albumet *[[Grinding Stone]]* frå 1973. Etter denne innspelinga forlet han Moore og spelte inn soloprosjekt, inkludert ei orgelinnspeling for Thin Lizzy i 1973 på *[[Vagabonds of the Western World]]*.

I juli 1975 vart Schelhaas spurt om å spele klaverinstrument i bandet Caravan etter Dave Sinclair slutta. Jan Schelhaas turnerte verda rundt med dei og spelte inn tre album: *[[Blind Dog at St. Dunstans]]* (1976), *[[Better by Far]]* (1977) og *[[Cool Water]]*, som først kom ut i 1994. Sommaren 1978 hadde Caravan ein pause og Schelhaas aksepterte eit tilbod om å bli med i Camel på verdsturneen deira for albumet *[[Breathless av Camel|Breathless]]* (1978). På denne tida bestod bandet òg av syskenborna Richard Sinclair (bass & vokal) og Dave Sinclair (klaverinstrument) som han alt hadde spelt med i Caravan.

Schelhaas arbeidde med Camel fram til 1981, då han medverka til *[[I Can See Your House from Here]]* frå 1979 og albumet *[[Nude av Camel|Nude]]* frå 1981.

I 2002 vart Schelhaas igjen spurt om å bli med i Caravan då Dave Sinclair slutta på grunn av musikalske skilnader. Han spelte inn *[[The Unauthorized Breakfast Item]]* med dei same året, i tillegg til ein turné. Sjølv om det var ein pause i bandet frå 2005 til 2010, vart Schelhaas med på det siste albumet deira, *[[Paradise Filter]]* i 2013.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jan Schelhaas|Jan Schelhaas]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Better by Far

***Better by Far*** er det åttande studioalbumet til Canterbury scene-band Caravan.

## Innhald
Alle songar skrivne av Pye Hastings, utanom der andre er nemnde.

;Side ein

;Side to

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – vokal, gitar
* Geoff Richardson – bratsj, gitar, fløyte, sitar, mandolin, vokal
* Jan Schelhaas – klaverinstrument, korvokal
* Dek Messecar – bass, korvokal
* Richard Coughlan – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
* Vicki Brown – vokal på «Give Me More»
* Fiona Hibbert – harpe på «Man in a Car»
* Tony Visconti – blokkfløyte på «The Last Unicorn»; elektrisk kontrabass på «Man in a Car»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Better by Far|Better by Far]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Album av Caravan

***The Album*** er det niande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1980. Det vart spelt inn i Farmyard Studios i Little Chalfont i Bucks, i juli 1980.

## Innhald
;Side ein

;Side to

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – vokal,  gitar
* Geoff Richardson – gitar, bratsj, fløyte, vokal
* Dave Sinclair – orgel, piano, elektrisk piano, synthesizer
* Dek Messecar – bassgitar, vokal
* Richard Coughlan – trommer

;Andre medverkande
* Stephen W. Tayler – lydteknikar, miksing
* Ian Morais – lydteknikar, miksing
* Terry King – produksjonskoordinator

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Album (Caravan album)|The Album (Caravan album)]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Back to Front

***Back to Front*** er det tiande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1982. Den originale besetninga med Richard Coughlan, Pye Hastings, Richard Sinclair og David Sinclair spelte alle på albumet for første gongen sidan *[[In the Land of Grey and Pink]]* i 1971. Det var òg det siste albumet med denne besetninga. 

## Innhald
;Side ein

;Side to

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – solovokal (spor A2, B2-4), gitar; gitarsolo (spor B4)
* Dave Sinclair – piano, orgel, Minimoog og Prophet-synthesizer; solovokal (spor B1)
* Richard Sinclair – solovokal (spor A1, A3 & A4), bassgitar; gitarsolo opå «A.A. Man» (spor A3)
* Richard Coughlan – trommer og perkusjon; talt vokal (spor B4)

;Andre medverkande
* Saksofonsoloar av Mel Collins
* Innspelt av Graeme Quinton-Jones og Jeremy Darby

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Back to Front (Caravan album)|Back to Front (Caravan album)]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cool Water

***Cool Water*** er det ellevte studioalbumet til Caravan, utgjeve i 1994. Det er ei samling av eldre innspelingar, inkludert eit skrinlagd album som var meint å kome ut i 1978. 

## Innhald
Alle songane er skrivne av Pye Hastings.

## Medverkande
* Pye Hastings – akustisk gitar, gitar, arrangement, vokal
* Jimmy Hastings – saksofon (spor 1-7)
* Jan Schelhaas – orgel, piano, klaverinstrument, Minimoog (spor 1-7)
* Rod Edwards – klaverinstrument (spor 8-11)
* Richard Sinclair – bassgitar (spor 1-7)
* John Gustafson – bass (spor 8-11)
* Richard Coughlan – trommer, perkusjon (spor 1-7)
* Ian Mosley – trommer (spor 8-11)
* Innspelt av John Burns og Maurice Haylett

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cool Water (album)|Cool Water (album)]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Unauthorized Breakfast Item

***The Unauthorized Breakfast Item*** er det trettande studioalbumet til Caravan, utgjeve i 2003.

## Innhald
Alle songar av Pye Hastings, utanom «Nowhere to Hide» (Dave Sinclair), «Linders Field» (Doug Boyle) og «For Richard... Live in Quebec City» (Richard Coughlan, Pye Hastings, Dave Sinclair and Richard Sinclair).

## Medverkande
* Pye Hastings – vokal, gitar
* Jan Schelhaas – klaverinstrument, korvokal
* Doug Boyle – sologitar
* Geoffrey Richardson – bratsj, banjo, ukulele, akustisk gitar, korvokal
* Jim Leverton – bass, vokal, korvokal
* Richard Coughlan – trommer

;Andre medverkande
* Jimmy Hastings – tenor- og sopransaksofon, fløyte
* David Sinclair – klaverinstrument på «Nowhere to Hide»
* Simon Bentall – perkusjon
* Ralph Cross – ekstra perkusjon på «The Unauthorised Breakfast Item»

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Unauthorized Breakfast Item|The Unauthorized Breakfast Item]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Chomsky-normalform

Innan formelle språk er eit kontekstfritt språk sagt å vera på **Chomsky-normalform** om det har dei følgjande produksjonsreglane

: *A* → *BC*,   eller
: A → *a*,   eller
: *S* → ε

Her er A, B og C ikkje-terminalsymbol og a er eit terminalsymbol. S er startsymbolet og ε er den tomme strengen. Korkje B eller C kan vera startsymbolet og den tredje produksjonregelen kan berre vera med om den tomme strengen er i det gjevne kontekstfrie språket. 

Kvart og eit kontekstfritt språk kan ved å følgja eit sett med reglar verta til gjort om til Chomsky-normalform og kvart og eit språk gjeve på Chomsky-normalform er eit kontekstfritt språk. 

## Bruksområde
Å få eit språk på Chomsky-normalform er ofte brukt som eit preprosesseringssteg i fleire algoritmar. Kontekstfrie språk er viktige innanfor mellom anna kompilatorteknikk. Det vert enklare å jobba med kontekstfrie språk når alle kontekstfrie språk kan omformast til denne forma.  

## Litteratur

* Michael Sipser (1997). Introduction to the Theory of Computation. PWS Publishing. .  *(side 98–101 seksjon 2.1: context-free grammars. Side 156.)*
The Battle of Hastings

***The Battle of Hastings*** er det tolvte studioalbumet til Canterbury scene-bandet Caravan, utgjeve i 1995.

## Innhald

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – vokal, akustisk & elektrisk gitar, Leslie gitar, trekkspel, harmonivokal
* Geoff Richardson – bratsj, fiolin, klarinett, akustisk & elektrisk gitar, mandolin, trekkspel, tamburin, blåsarar, kalimba, shaker, forsterkarar, harmonivokal
* Dave Sinclair – klaverinstrument, harmonivokal
* Jim Leverton – bassgitar, vokal, harmonivokal
* Richard Coughlan – trommer

;Andre medverkande
* Jimmy Hastings – fløyte, pikkolofløyte fløyte, altfløyte, bass fløyte, klarinett, sopransaksofon, tenorsaksofon

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Battle of Hastings (album)|The Battle of Hastings (album)]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Live at the Fairfield Halls, 1974

***Live at the Fairfield Halls, 1974*** er eit konsertalbum av Caravan. Det vart først gjeve ut i Storbritannia i 2002, men det meste av albumet vart gjeve ut som ei dobbel vinylplate i Frankrike og Tyskland kalla ***The Best of Caravan «Live»*** i 1980. Denne utgåva r no særs sjeldan og var berre tilgjengeleg i tre år. Dette konsertopptaket var første gongen Mike Wedgwood spelte bass for bandet. 

## Innhald

## Medverkande
;Caravan
* Pye Hastings – gitar, solovokal
* David Sinclair – Hammondorgel, elektrisk piano, synthesizer
* Geoffrey Richardson – bratsj
* Mike Wedgwood – bass, korvokal
* Richard Coughlan – trommer

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live at the Fairfield Halls, 1974|Live at the Fairfield Halls, 1974]]» frå ,  den 28. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wim Rijsbergen

**Wim Rijsbergen**, fullt namn **Wilhelmus Gerardus Rijsbergen**, () er ein nederlandsk tidlegare fotballspelar og -trenar frå Leiden i Zuid-Holland. Forsvarsspelaren vann VM-sølv i 1974 og 1978 med Nederland, og var i 1974 også med om å vinne UEFA-cupen med Feyenoord.

### Klubbspel
Rijsbergen byrja profflivet med ein sesong i PEC Zwolle på nivå to i seriesystemet. Frå 1971 til 1978 spele han på topplaget Feyenoord, ein klubb som våren 1974 vann seriemeisterskapen og sigra i UEFA-cupen. I den andre og avgjerande UEFA-cupfinalen skåra Rijsbergen det fyrste målet då Tottenham Hotspur vart slått 2-0, eitt av få mål han skåra i heile si karriere. Etter ein sesong i franske SC Bastia, var han 1979-83 aktiv i New York Cosmos i USA. Han avslutta profftida med ein sesong i Helmond og to i FC Utrecht.

### Landslagsspel
Rijsbergen fekk sin landslagsdebut ei veke før VM i fotball 1974. Han imponerte så mykje at han fekk plass i fyrsteellevaren og spelte alle Nederlands kampar i meisterskapen, ein meisterskap som enda med finaletap mot arrangørlandet Vest-Tyskland. To år seinare var han òg med då Nederland tapte EM-semifinalen mot Tsjekkoslovakia i Zagreb.  Landslagstida tok slutt under Fotball-VM 1978 i Argentina. Han spelte kampane i gruppespelet, men vart vraka og kom ikkje på bana i finalekampane. Rijsbergen deltok i 28 av Nederlands landskampar, skåra eitt mål.

### Merittar
*Vinnar av UEFA-cupen: 1974 med Feyenoord
*Nederlandsk seriemeister: 1974 med Feyenoord
*VM-sølv: 1974 og 1978 for Nederland
*EM-bronse: 1976 for Nederland

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Wim Rijsbergen|Wim Rijsbergen]]» frå ,  den 29. oktober 2019.*  
 
*eu-football
Jennersdorf

**Jennersdorf** er ein by og ein kommune i distriktet med same namn i forbundslandet Burgenland i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 37,9 km² og i kring 4&nbsp;100 ibuarar. Småbyen Jennersdorf ligg 242 meter over havet.

I kommunen finst eit varierte næringsliv med produskjon av tekstilar, lærvarer, matvarer, byggevarer, elektronikk.
 
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jennersdorf|Jennersdorf]]» frå ,  den 29. oktober 2019.*
Sigrun Høgetveit Berg

**Sigrun Høgetveit Berg** () er ein norsk historikar som er professor i eldre historie på Institutt for arkeologi, historie, religionsvitenskap og teologi ved Universitetet i Tromsø – Noregs arktiske universitet.

Berg er oppvaksen i Ål i Hallingdal. Ho Berg tok doktorgrad i historie i 2014 på avhandlinga *Trondenes kannikgjeld – makt og rikdom gjennom seinmellomalder og reformasjon*. Ho arbeider med kyrkjehistorie i seinmellomalder og tidleg nytid, og eldre nordnorsk historie. Berg er leiar for den tverrfaglege forskingsgruppa «Creating the New North». 

Sigrun Høgetveit Berg har skrive boka *Reformasjonen* (2017) og har redigert fleire publikasjonar knytte til prosjektet «The Protracted Reformation in Northern Norway (2014–2017)».

## Bibliografi (utval)
**Reformasjonen* (2017)
**"It's all about inheritance" – on gender, Sámi, Bourdieu and other important categories in Lars Ivar Hansen's research* (2017)
**The Protracted Reformation in Northern Norway. Vol. 2: Towards a Protestant North* (2016)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Pushdownautomat

Ein **pushdownautomat** er ein type automat med ein stakk. Det kan tenkjast på som ei utviding av ei tilstandsmaskin ved at ein for kvar overgang mellom tilstandane har høvet til å manipulera ein stakk. Ein deterministisk pushdownautomat kan kjenna att alle deterministisk kontekstfrie språk, medan ein ikkje-deterministisk pushdownautomat kan kjenna att alle kontekstfrie språk.

Deterministiske pushdownautomatar er ofte brukt i design av parsarar. Generelt er kontekstfrie språk og pushdownautomatar viktige innanfor kompilatorteknikk.

## Formell skildring
Ein pushdownautomat (PDA) er formelt definert som eit 7-tuppel.

Skildringa av han er gjeven etter korleis formelle språk generelt vert skildra. \Gamma^{*} er mengda av strengene over alfabetet \Gamma og \varepsilon er den tomme strengen.

M=(Q,\  \Sigma,\  \Gamma,\  \delta, \ q_{0},\ Z, \ F)

* \, Q  er ei endelig mengde av *tilstandar* i automaten
* \,\Sigma er ei endelig mengde som vert kalla *inputalfabetet*
* \,\Gamma er ei endelig mengde som vert kalla *stakkalfabetet*
* \,\delta er ei endelig delmengde av Q \times  (\Sigma \cup\{\varepsilon\})  \times \Gamma \times Q \times \Gamma^* , *overgangsrelasjonen*.
* \,q_{0}\in\, Q  er *starttilstanden*
* \ Z\in\,\Gamma er dei initielle *stakksymbola*
* F\subseteq Q er ei mengde av alle dei *aksepterande tilstandane*. Ho er ei delmengde av alle tilstandane for automaten.

## Litteratur

* Michael Sipser (1997). Introduction to the Theory of Computation. PWS Publishing. .  Seksjon 2.2: Pushdown Automata, ss.&nbsp;101&#x2013;114.
Aos Sí

**Aos Sí** (irsk uttale [iːs ˈʃiː]; eldre form *aes sídhe* [eːs ˈʃiːə], skotsk *sìth*) er ei gruppe overnaturlege vesen i irsk og skotsk mytologi som kan liknast med alvar eller underjordiske. Dei er blitt kalla forfedrar, naturånder eller guddommar.
Aos Sí og verda deira er omtalte i det irske mellomalderverket *[[Lebor Gabála Érenn]]*.

Dei skal halda til under jorda i alvehaugar (*fairy mounds*), over vesthavet, eller i ei usynleg verd som finst parallelt med den til menneskja. *Aos sí* er ei omskriving som tyder 'haugfolket'. På moderne irsk blir folket også kalla *daoine sídhe*  som har same tyding; i skotsk tradisjon er dei *daoine sìth*. 
Dei er også blitt kalla berre *sídhe* (som tyder 'haugar'), til dømes av innverknadsrike forfattarar som W.B. Yeats.

## Kjelder





**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aos Sí|Aos Sí]]» frå ,  den 29. oktober 2019.*
DSB

**DSB** kan visa til:

* Direktoratet for samfunnstryggleik og beredskap, eit norsk direktorat
* Danske Statsbaner, eit dansk statleg togselskap
* Språkkode for nedersorbisk *(dolnoserbski)*, eit vestslavisk minoritetsspråk
* Dobbelttrådbrot, ein type DNA-skade
* Digital signalbehandling og bildeanalyse, ei forskingsgruppe ved Institutt for Informatikk ved Universitetet i Oslo
* *Dsb*, ein kode for temperert kontinentalklima i Köppen sin klimaklassifikasjon
Høyrespel

**Høyrespel** er dramatikk laga ved hjelp av lyd, og er særleg blitt brukt i radio. 

Utgangspunktet er ein dramatisk tekst som kan vera spesialskriven for radiomediet eller tilrettelagd frå eit sceneskodespel. På grunnlag av denne teksten vil ein regissør og ein lyddesignar saman med skodespelarar spela inn replikkar og eventuelt lydeffektar. Deretter følgjer ein periode med redigering der det blir lagt til klangar, lydkulisser og spesialeffektar. 

Høyrespel er dyr radio men billig dramatikk. Dei er enklare å produsere enn både teater og film. Høyrespelet kombinerer dei litterære kvalitetane til teateret med klippehastigheiten frå film. I tillegg har høyrespel-mediet moglegheiter som film og teater ikkje har, ikkje minst i utforskinga av parallelle tids- og røyndomslag.

I Noreg har særleg NRK Radioteatret produsert høyrespel.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hørespill|Hørespill]]» frå ,  den 29. oktober 2019.*  
 

## Bakgrunnsstoff

; Norske høyrespel

* Kriminalhørespill og serier i Radioteatret 1951-2004
* Kriminalhørespill i Radioteatret 1952-2005
* NRKS P2-teatrets hørespillarkiv 1930-2001
* Førjulshørespillet "Koks i lasten" fra 5080-Bloggen

; Utanlandske høyrespel

* ''Radiospil'' i Danmarks Radio
* ''Radioteatern'' i Sveriges Radio
* Dagens program på den britiske hørespillkanalen BBC Radio 7
Kontekstfritt språk

Eit **kontekstfritt språk** er språket generert av ein kontekstfri grammatikk.

Innanføre programmeringsspråk har kontekstfrie språk ei rekkje bruksområde. Dei fleste aritmetiske uttrykk er genererte av kontekstfrie grammatikkar. Innanføre kompilatorteknikk er teorien om kontekstfrie språk òg viktig.

I chomskyhierarkiet er kontekstfrie språk omtalt som dei formelle språka som genererer ein type 2 grammatikk.

## Døme
Eit døme er språket L = \{a^nb^n:n\geq1\}. Dette språket er generert av grammatikken S\to aSb ~|~ ab. Det er akseptert av einpushdownautomat definert vedM=(\{q_0,q_1,q_f\}, \{a,b\}, \{a,z\}, \delta, q_0, z, \{q_f\}) der \delta er definert som:

\delta(q_0, a, z) = (q_0, az)

\delta(q_0, a, a) = (q_0, aa)

\delta(q_0, b, a) = (q_1, \varepsilon)

\delta(q_1, b, a) = (q_1, \varepsilon)

## Eigenskapar
Kontekstfrie språk er lukka under følgjande operasjonar. Det vil altså seia at for to kontekstfrie språk L og P, så vil resultatet av operasjonen framleis vera eit kontekstfritt språk.

* Kleenestjerna av L
* Reverseringa av L
* Unionen av L og P
* Konkateneringa av L og P
* Biletet under ein homomorfisme (eller ein invers homomorfisme)
* Det sirkulæret skifta av språket

Kontekstfrie språk er altså ikkje lukka under komplement og snitt.

## Sjå òg

* Chomsky normalform
* Pushdownautomat
* Pumpelemmaet for kontekstfrie språk

## Litteratur

* Sipser, M. (1996), *Introduction to the Theory of Computation*, PWS Publishing Co.
* Kozen, D.C. (1997), *Automata and Computability*, Springer.
Rikkyouniversitetet

**Rikkyouniversitetet** (立教大学, *Rikkyou Daigaku*), eller St. Paul's University som det heiter på engelsk. er eit japansk kristent universitet i Ikebukuro i Toshima i Tokyo. Det vart skipa i 1883 av ein misjonær frå den anglikanske amerikanske episkopalkyrkja med amerikanske skular som førebilete. Skulen fekk universitetsstatus i 1907. Universitetet har også hatt tilhald i Niiza i Saitama prefektur sidan 1958.

Universitetet er internasjonalt orientert og er med i mange internasjonale program og prosjekt. Rikkyo har kontakt med fleire enn 140 utanlandske utdanningsinstitusjonar for utveksling av lærarar, studentar og prosjektsamarbeid. Universitetet tek i mot fleire enn 700 utanlandske studentar. Rikkyo har ca 20.000 studentar og ca 2.700 fagleg og administrativt tilsette. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Rikkyouniversitetet|Rikkyouniversitetet]]» frå ,  den 30. oktober 2019.*
Erotiske folkeeventyr

***Erotiske folkeeventyr*** er ei samling erotiske eventyr samla inn i Noreg på 1800-talet, og gjevne ut for første gong på Universitetsforlaget i 1977 med Oddbjørg Høgseth som redaktør.

Samlinga består av munnlege forteljingar med erotisk innhald som var blitt skrivne ned av blant anna Peter Chr. Asbjørnsen, Jørgen Moe, Moltke Moe, Rasmus Løland og Knut Nauthella på 1800-talet. Dei aller fleste av desse hadde ikkje vore gjevne ut før.

## Form og innhald
Som med andre folkeeventyr er dette munnlege forteljingar som er blitt skrivne ned. Til skilnad frå folkeeventyra som blei gjevnet ut under nasjonalromantikken, er eventyra her gjevne ut som dei blei nedteiknna. Språket ligg derfor nærare talemålet i dåtida, og i forma har eventyra færre gjentakinga og andre tilpassingar som blei gjort i eventyrutgjevingane på 1800-talet.

Innan eventyrklassifisering vil dei fleste av eventyra kunna kallast skjemteeventyr, altså underhaldsningseventyr som gjerne harselerer med folk sin dumskap eller lyter. Hovudpersonene i forteljingane er gjerne vellystige menn eller kvinner, ektepar som ikkje held seg til vedtatte normer og reglar, og prestar med ein annan seksualmoral enn det som er venta av ein prest. Språk og innhald er direkte og seksuelt, med titlar som «Kukken og skosålen», «Jenten som skulle akte mødommen sin» og «Det romfitta slaget».

## Samanheng med andre folkeeventyr

Nokre av desse forteljingane blei gjevne ut på tysk i 1888, men utover det blei dei verande upubliserte fram til *Erotiske folkeeventyr* kom ut i 1977. Tolv av forteljingane, som blei samla inn av Asbjørnsen og Moe, kom ut i det tyske tidsskriftet *[[Kryptadia]]* i 1883.

Nokre av dei erotiske eventyra blei samla inn av Asbjørnsen og Moe samtidig som dei samla inn eventyra som kom ut som *[[Norske Folkeeventyr]]* i 1840-åra, men desse grovare forteljingane passa ikkje inn i den nasjonalromantiske førsstillinga om den norske folkesjela. I manus finn ein kommentarer frå Asbjørnsen og Moe om dei erotiske folkeeventyra som «svinsk, ubrugeligt og obscønt».

Det erotiske har også opphavleg hatt ein større plass i mange folkeeventyr enn i dei versjonene som ende opp med å bli trykka. Til dømes kan ein i Asbjørnsen sine notat til eventyret «Prinsessen som ingen kunne målbinde» sjå at der prinsessa svarer «Det er varmere i glohaugen» som svar på at «Det var da godt og varmt her» i den første utgjvinga, seier ho i den opphavleg nedteikninga «Det er varmere i Ræva mi».

## Mottaking
Då samlinga kom ut i 1977 blei ho ein salssuksess, med 40 000 eksemplar selde på kort tid. I etterkant er ho blitt gjeven ut i nye opplag med jamne mellomrom, siste gong i 1996.

Utgjevinga frå 1977 har ei rekkje burleske illustrasjonar av Finn Graff, Morten M. Kristiansen, Hans Normann Dahl og Rune Johan Andersson.

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Erotiske folkeeventyr|Erotiske folkeeventyr]]» frå ,  den 31. oktober 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* ''Erotiske folkeeventyr'' hos Nasjonalbiblioteket
Pumpelemmaet for kontekstfrie språk

I teorien om formelle språk er **pumpelemmaet for kontekstfrie språk** eit lemma som skildrar ein fundamental eigenskap for kontekstfrie språk. Lemmaet er ei generalisering av pumpelemmaet for regulære språk.

Lemmaet vert ofte nytta for å føra eit motseiingsbevis for at eit formelt språk ikkje er kontekstfritt. Det kan ikkje nyttast til å bevisa at eit formelt språk faktisk er kontekstfritt.

## Formell definisjon
Viss eit språk L er kontekstfritt eksisterer det ei pumpelengde som er større enn éin sånn at kvar og ein streng s i språket som er lengre enn pumpelengda kan delast inn i følgjande streng s=uvwxy der u, v, w, x og y er substrengar. Vidare må dei følgjande krava vera oppfylte for at det skal vera eit kontekstfritt språk

: 1. |vwx| ≤ *p*,
: 2. |vx| ≥ 1, og
: 3. uv*<sup>n</sup>*wxny er i *L* for kvar og ein n ≥ 0.

## Uformell forklaring av definisjonen
Om ein følgjer den formelle definisjonen vert det sagt at v og x vert gjentekne eit vilkårlig tal gongar i strengen og utgjer pumpinga av strengen. Alle kontekstfrie språk har denne eigenskapen, viss ikkje er ikkje det formelle språket eit kontekstfritt språk. Endelege språk oppfyller pumpelemmaet ved å la pumpelengda vera den maksimale strenglengda i språket pluss éin. Pluss éin følgjer frå prinsippet om at det skal kunne pumpast, altså at det er ein substreng som skal kunne repeterast eit vilkårlig tal gongar.

## Litteratur

* Michael Sipser (1997). Introduction to the Theory of Computation. PWS Publishing. .  Seksjon 1.4: Nonregular Languages, ss.&nbsp;77–83. Seksjon 2.3: Non-context-free Languages, ss.&nbsp;115–119..
Følgesvennen

**«Følgesvennen»** er eit norsk undereventyr utforma av Peter Christen Asbjørnsen på grunnlag av fleire oppskrifter.  Det blei trykt i *[[Norske Folkeeventyr]]* (1841-1844) og i *Norsk Illustrert Folkekalender* i 1855. Eventyret har Aarne-Thompson-klassifikasjonen AT507A. Det er kjend frå rundt 20 norske oppskrifter, og finst i fleire utgåver i Europa og Asia.

Eventyret handlar om ein bondegut som dreg ut i verda for å finna ei kongsdotter han har drømt om. På vegen får han følgje av ein mystisk skikkelse. Denne følgjesvenen hjelper han gjennom dei harde prøvingane han må gjennom for å vinna kongsdottera. Følgjesvenen viser seg å vera ein dauding guten har løyst ut av ei isblokk og gjeve ei kristen gravferd.

## Sjå òg
*Tobits bok

## Kjelder



**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Følgesvennen|Følgesvennen]]» frå ,  den 30. oktober 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* «Følgesvennen» ved Runeberg.org
Enaresamisk syntaks

**Enaresamisk syntaks** er eit oversyn over setningslæra til enaresamisk.
Enaresamisk er eit SVO-språk. Syntaksen har store fellestrekk med finsk, og med nordsamisk snakka i Finland.

## Nominalfraser
Enaresamiske nominalfraser har strukturen

* (possessor) (kvantor) (adjektiv*) substantiv

Possessoren står i genitiv. Viss frasen inneheld ein kvantor (som
t.d. talord) står substantivet i partitiv. Adjektivet står som
regel i ei eiga attributtform. Fleire av stammetypene for adjektiv
kongruerer likevel i kasus med substantivet. Her skil enaresamisk seg
frå nordsamisk, der berre adjektivet *buorre* "god", kongruerer med
substantivet.

## Adposisjonsfraser
Enaresamisk har ca. 12 preposisjonar og	ca. 10 gonger så mange postposisjonar,	

## Verbfraser

## Setningsstruktur

## Litteratur

* Nelson, Diane 200x: Case and adverbials in Inari Sami and Finnish. In Peter Svenonius (ed) Proceedings of the 19th Scandinavian Conference of Linguistics. Nordlyd.
* Nelson, Diane & Toivonen, Ida (2003) Counting and the grammar: Case and Numerals in Inari Sami. In Nelson & Foulkes (2000) Leeds Working Papers in Linguistics & Phonetics 8. In Nelson & Manninen (eds) Generative Approaches to Finnic and Saami Linguistics, CSLI.
* Toivonen, Ida. 2002. The relationship between agreement and grammatical functions in Inari Sami and Finnish
* Toivonen, Ida 2007. Microvariation in Inari Saami. In: Jussi Ylikoski and Ante Aikio, eds., Sámit, sánit, sátnehámit. Riepmočála Pekka Sammallahti miessemánu 21. beaivve 2007. Mémoires de la Société Finno-Ougrienne 253. Helsinki. 363-374
* Toivonen, Ida 2007. Verbal agreement in Inari Saami. In: Ida Toivonen and Diane Nelson, eds., Saami Linguistics, CILT 288, 227-258. John Benjamins.
* Toivonen, Ida og Petter Morottaja 2017. Some notes on Inari Saami syntax and morphology. pdf
Posts korrespondanseproblem

**Posts korrespondanseproblem** er eit uavgjerbart beslutningsproblem innanføre informatikken og matematikken introdusert av Emil Post i 1946. Sagt på ein annan måte, det finst inga turingmaskin som vert sagt å avgjera problemet. Det verta ofte nytta i bevis for om eit problem er uavgjerbart eller ikkje, då det er enklare å jobba med enn andre uavgjerbare beslutningsproblem som til dømes stoppeproblemet.

## Definisjon
Det finst fleire ulike definisjonar på problemet. Ein måte å sjå det på er følgjande.

La dataen for problemet vera to lister  \alpha_{1}, \ldots, \alpha_{N} og  \beta_{1}, \ldots, \beta_{N} av ord over alfabetet A der A inneheld minst to symbol. Ei løsning for dette problemet er ein sekvens av indeksar  (i_k)_{1 \le k \le K} der  K \ge 1 og   1 \le i_k \le N for alle k, sånn at

\alpha_{i_1} \ldots \alpha_{i_K} = \beta_{i_1} \ldots \beta_{i_K}.

Posts korrespondanseproblem er å finna ut om ei slik løysing eksisterer i det heile.

## Døme
For dei to listene

Vil ei løysing for dette problemet vera sekvensen (3,2,3,1) ettersom

\alpha_3 \alpha_2 \alpha_3 \alpha_1 = bba + ab + bba + a = bbaabbbaa = bb + aa + bb + baa = \beta_{3} \beta_{2} \beta_{3} \beta_{1}.

Vidare vil alle repetisjonar av sekvensen òg vera ei løysing.

Ein annan enklare måte er òg å sjå på dette som dominobrikker.   

Løsninga kan dermed òg visualiserast enklare på følgjande måte, der strengen sett sammen av dei øvste grønne delane av dominobrikka er lik strengen sett sammen av dei nedste blå delane av dominobrikka. 

*i<sub>1</sub> = 3*

*i<sub>2</sub> = 2*

*i<sub>3</sub> = 3*

*i<sub>4</sub> = 1*

## Litteratur

* Michael Sipser (2005). "A Simple Undecidable Problem". *Introduction to the Theory of Computation* (2nd eid.). Thomson Course Technology. side. 199–205. ISBN 0-534-95097-3.
* E. L. Post (1946). "A variant of a recursively unsolvable problem" (PDF). *Bull. Amer. Math. Soc*. 52.
Rabah Madjer

**Mustapha Rabah Madjer** () er ein algerisk fotballtrenar og tidlegare -spelar. Han var ein briljant teknikar som særleg vert hugsa for sitt hælspark-mål i europacupfinalen 1987, då FC Porto vann 2-1 over Bayern München. Angrepsspelaren vart i 1990 afrikameister med Algerie.

### Klubbspel
Madjer spelte på Hussein Dey i heimlandet frå 1975 til 1983. Deretter var han Racing Paris-spelar i halvtanna år. Etter ein halv sesong i Tours, gjekk Madjer sommaren 1985 over til FC Porto, der han hadde ei avgjerande rolle då klubben vann Europacupen 1987. Seint i andre omgang utlikna han til 1-1 med eit hælspark-mål. Fire minuttar seinare spelte han fram lagkamerat Jury som skåra sigersmålet for Porto. Same året vart Madjer kåra til Årets fotballsspelar i Afrika.

I juli 1988 vart Madjer overført til Valencia CF. Allereie eit par månader ut i sesongen vende han tilbake til Porto, der han på ny viste seg som ein verdfull spelar. År 1990 var han benkeslitar og i 1992 la han opp som spelar etter eit kort opphald i Qatar SC.

### Landslagsspel
Madjer spelte 87 landskampar for Algerie. Han utmerkte seg under verdsmeisterskapen i fotball 1982, deltok også i VM 1986. I 1990 var lagets bestemann då Algerie slo vertslandet Nigeria med 1-0 i finalen i afrikameisterskapen.

### Merittar
*Vinnar av Europacupen: 1987 med FC Porto
*Afrikameister: 1990 for Algerie
*Portugisisk seriemeister: 1986, 1988, 1990 med FC Porto
*Portugisisk cupmeister: 1988, 1991 med FC Porto

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rabah Madjer|Rabah Madjer]]» frå ,  den 30. oktober 2019.*