open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luzryggen

**Luzryggen** er ei fjellkjede i Dronning Maud Land. Ho er 26&nbsp;km lang og omfattar Petrellfjellet og Snøbjørga, og ligg like aust for Gablenzfjella i Mühlig-Hofmannfjella. Dei vart oppdaga av  Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla opp etter handelsdirektøren i Deutsche Lufthansa.
 
## Kjelder
Midtre Petermannkjeda

**Midtre Petermannkjeda** (tysk *Mittlere Petermannkette*) er ei av Petermannkjedene som strekkjer seg 31&nbsp;km frå nord til sør frå Johnsonhorna til Store Svarthorn i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, og ho fekk dette namnet av dei etter den midtre plasseringa nord i Petermannkjedene.

## Kjelder
Holtedahlfjella

**Holtedahlfjella** (tysk *Kurzegebirge*) er ei fjellkjede av hovudsakleg nakne fjelltoppar, ryggar og fjell i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Fjella strekkjer seg kring 37&nbsp;km og er fjellkjeda er 11&nbsp;km brei. Fjella står mellom Drygalskifjella i vest og Kurzefjella og Conradfjella i aust.

Holtedahlfjella vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto tekne under Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, som namngav dei Kurzegebirge etter leiaren for marinedivisjonen i det tidlegare Marineleitung (Det tyske Admiralitetet). Dei vart kartlagde på ny av Norsk Polarinstitutt frå landmålingar og flyfoto teken av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. 

## Kjelder
Mühlig-Hofmannfjella

**Mühlig-Hofmannfjella** (tysk *Mühlig-Hofmann-Gebirge*) er ei stor fjellkjede som strekkjer seg 104&nbsp;km mellom Gjelsvikfjella og Orvinfjella i Dronning Maud Land i Aust-Antarktis. Det massive  Kyrkjeskipet er det høgaste fjellet med ei høgd på 3085&nbsp;moh.

Mühlig-Hofmannfjella vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938-1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter divisjonsdirektøren i Det tyske luftforsvarsdepartementet. Dei vart kartlagde på ny av den norske antarktisekspedisjonen, 1956-1960.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mühlig-Hofmann Mountains|Mühlig-Hofmann Mountains]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*


## Bakgrunnsstoff
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Nikolayevfjella

**Nikolayevfjella** er ei fjellkjede mellom Austre Skorvebreen og Lundebreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Ho vart kartlagd av Norsk Polarinstitutt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen, 1956-60. Dei vart òg kartlagde av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og kalla opp etter Andrijan G. Nikolajev, ein sovjetisk astronaut.

## Kjelder
Nordvestøya

**Nordvestøya** er ei lita, fråskild fjellkjede som minnar om ei øy heilt nord i Humboldtfjella i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938–39, og namngjeve *Nordwestliche Insel*. 

## Kjelder
Orvinfjella

**Orvinfjella** er ei stor fjellkjede i Dronning Maud Land. Ho strekkjer seg om lag 105&nbsp;km mellom Wohlthatmassivet og Mühlig-Hofmannfjella. Det massive Sandeggtind i Conradfjella er det høgaste fjellet i fjellkjeda med ei høgd på 3055&nbsp;moh.

Kjeda vart først fotografert frå lufta og grovt kartlagd av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938-1939), leia av kaptein Alfred Ritscher. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto under Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956-60) og kalla opp etter Anders K. Orvin, direktør i Norsk Polarinstitutt frå 1958 til 1959.

## Fjellkjeder
Av mindre fjellkjeder i Orvinfjella, finn ein frå aust til vest: 
* Conradfjella
* Dallmannfjellet
* Drygalskifjella
* Filchnerfjella
* Holtedahlfjella
* Kurzefjella
* Sjtsjerbakovkjeda

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Orvin Mountains|Orvin Mountains]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*


## Bakgrunnsstoff
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Payerfjella

**Payerfjella** (tysk *Payergruppe*) er ei gruppe spreidde fjell som strekkjer seg kring 37&nbsp;km frå nord til sør, 15&nbsp;km aust for Weyprechtfjella. Ho utgjer den austlege halvdelen av Hoelfjella sentralt i  Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Julius Payer, ein austerriksk polfarar, som i lag med Karl Weyprecht oppdaga Franz Josef Land i 1873.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Payer Mountains|Payer Mountains]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*


## Bakgrunnsstoff
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Petermannkjedene

**Petermannkjedene** (tysk *Petermannketten*) er ei gruppe fjellkjeder aust for Humboldtfjella i det sentrale Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Kjedene omfattar Austre Petermannkjeda, Midtre Petermannkjeda, Westliche Petermann, Søre Petermannkjeda og Pieckryggen. 

Desse fjellkjedene vart oppdaga og kartlagde frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, som namngav dei etter August Petermann.

## Kjelder
Pieckryggen

**Pieckryggen** er ei kort fjellkjede nedanfor Zwieselhøgda, på austsida av Humboldtsøkket i Petermannkjedene i Wohlthatmassivet i Antarktis.

Fjellkjeda vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Ho vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Fjellkjeda vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61. og kalla opp etter Wilhelm Pieck, den første kommunistpresidenten i Aust-Tyskland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pieck Range|Pieck Range]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Preuschoffryggen

**Preuschoffryggen** er ei fjellkjede like vest for Langfloget i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Namnet *Preuschoffrücken* vart nytta om det generelle området av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, etter Franz Preuschoff.

Fjellet er kalla opp etter Lars Hochlin, sambandsmann og hundeførar under den norske antarktisekspedisjonen, 1956-58. 

## Kjelder
Prince de Ligne-fjella

**Prince de Ligne-fjella** er ei lita gruppe fjell opp mot 2285 moh. som ligg 18&nbsp;km nord for Belgicafjella. Dei vart oppdaga av ein belgisk ekspedisjon i 1957–58 under Gaston de Gerlache, som namngav dei etter prins Antoine de Ligne, som var pilot og fotograf på ekspedisjonen.

## Kjelder
Dronning Fabiolafjella

**Dronning Fabiolafjella** er ei gruppe fjell i Antarktis. Fjella strekkjer seg over 48&nbsp;km og består hovudsakleg av sju mindre massiv frå nord tils ør og som dannar ein delvis barriere for isstraumane innanfor. Fjella ligg kring 140&nbsp;km sørvest for botnen av Lützow-Holmbukta. Fjella vart oppdaga og fotografert frå fly under Belgica-ekspedisjonen i 1960 under Guido Derom den 8. oktober 1960. og namngjeve med løyve av kongen etter dronning Fabiola de Mora y Aragón, då ho gifta seg med kong Baudouin av Belgia. I november-desember 1960 vart fjella vitja av eit lag under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–1962, som gjorde geomorforlogiske og geologiske undersøkingar. Dei nytta namnet «Yamato Sanmyaku». Highest massif is Mount Fukushima (2,470 m).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Queen Fabiola Mountains|Queen Fabiola Mountains]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brattskarvet

**Brattskarvet** er ei fjellkjede nord i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Ho omfattar Brattskarvet, Vendeholten og Tverrveggen. Fjellkjeda vart oppdaga av Den tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla *Paulsen Gebirge* opp etter Karl-Heinz Paulsen, oseanograf på ekspedisjonen.

## Kjelder
Regulakjeda

**Regulakjeda** er ei rekkje fjelltoppar sørvest på Ahlmannryggen vest i Dronning Maud Land. Ho består av Flårjuven, Aurhø, Hornet og Snøhetta. Ho er kalla opp etter Herbert Regula som var sjefsmeteorolog under Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) leia av Alfred Ritscher som vitja dette området. 
 
## Kjelder
Dei russiske fjella

**Dei russiske fjella** er ei spreidd gruppe fjell og nunatakar mellom Hoelfjella og Sør-Rondane i Dronning Maud Land. Gruppa vart kartlagde frå flyfoto tekne av den norske antarktisekspedisjonen desember 1958-januar 1959. Gruppa vart observert same sommaren av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, visstnok etter å ha gått i land ved Lazarev Station i mars 1959, og namngjeve *Gory Russkije*.

## Kjelder
Sjtsjerbakovkjeda

**Sjtsjerbakovkjeda** er ei fjellkjede i Antartkits som går 30 km frå nord til sør like aust for Dallmannfjellet der ho utgjer austenden av Orvinfjella i Dronning Maud Land. Ho vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938-39. Ho vart også kartlagd frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61. Fjellkjeda var kalla opp etter den sovjetiske forskaren D.I. Sjtsjerbakov (d. 1966).

## Kjelder
Vestfjella

**Vestfjella** (tysk *Kraulberge*) er ei fjellkjede og nunatakar som strekkjer seg om lag 110 km nordaustover frå Veststraumen vest i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter kaptein Otto Kraul, is-los på ekspedisjonen. På norsk nyttar ein  **Kraulfjella** om den nordlege delen av Vestfjella.

Den svenske forskingsstasjonen Wasa og den finske forskningsstasjonen Aboa ligg 150 meter frå kvarandre på nunataken Basen i Vestfjella.

## Kjelder
H.U. Sverdrupfjella

**H. U. Sverdrupfjella** er ei fjellrekkje like vest for the Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land i Aust-Antarktis. Ho er kring 80 km lang og Hamartind er det høgaste fjellet i fjellkjeda på 2855&nbsp;moh.

Fjellkjeda vart først fotografert frå lufta og grovt kartlagd av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen 1938–1939. Ho vart kartlagd i detalj av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto tekne av Maudheimekspedisjonen (NBSAE), og igjen seinare av ein ny norsk ekspedisjon. Fjellkjeda er kalla opp etter Harald Sverdrup, styreleiar for den norske komiteen under Maudheimekspedisjonen.

Av fjell i fjellkjeda finn ein Alanpiggen, Barkleyfjella, Brattskarvet, Fuglefjellet, Gburekfjella, Hamartind, Isingen, Joungane, Jutulrøra, Kvithø, Kvithovden, Kvitkjolen, Kvitsvodene, Heddenberget, Kvitskarvet, Krügerfjellet, Roerkulten, Nupskåpa, Oppkuven, Brattskarvet, Rogstadbreen, Rømlingane, Salknappen, Snarbynuten, Sørhausane, Storjoen, Straumsvola, Tverrveggen, Tvora og Vendeholten.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sverdrup Mountains|Sverdrup Mountains]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Thälmannfjella

**Thälmannfjella** er ei fjellkjede i Mühlig-Hofmannfjella mellom Flogeken og Vestre Skorvebreen i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagde av Norsk Polarinstitutt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen, 1956-60. Dei vart òg kartlagde av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1961 og kalla opp etter Ernst Thälmann, ein tysk kommunistleiar i 1920-åra.

## Kjelder
Sør-Rondane

**Sør-Rondane** er ei fjellrekkje mellom Dronning Fabiolafjella og Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land. Ho er kring 160 km lang med toppar opp mot 3400 moh. Dei vart oppdaga og fotografert frå lufta av medlemmar av Lars Christensen-ekspedisjonen den 6. februar 1937, og kalla opp etter Rondane i Noreg. Fjella were kartlagde i større detalj i 1957 av norske kartografar som arbeidde med flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

## Kjelder
Weyprechtfjella

**Weyprechtfjella** (tysk *Weyprechtberge*) er ei lita gruppe fjell kring 15 km vest for Payerfjella, og ho utgjer den vestlege halvdelen av Hoelfjella i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Karl Weyprecht, ein austerriksk polfarar som i lag med Julius Payer oppdaga Franz Josef Land i 1873 og som sette i gang ein ekspedisjon under det første Internasjoanle polaråret i 1882-83.

## Kjelder
Wohlthatmassivet

**Wohlthatmassivet** (tysk *Wohlthatmassiv*) er ei stor gruppe fjell like aust for Orvinfjella i Fimbulheimen sentralt i Dronning Maud Land. Det består av Humboldtfjella, Petermannkjedene og  Gruberfjella. Det vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter rikskanslar Helmuth C.H. Wohlthat, som var med på organiseringa av ekspedisjonen.

Området vart rekognosert og fotografert frå lufta av den femte indiske antarktisekspedisjonen (nov. 1985-mars 1986) og ein tre månader midlertidig sommarleir vart oppretta der. Området vart vitja på ny av ein seinare indisk antarktisekspedisjon.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wohlthat Mountains|Wohlthat Mountains]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Vestre Petermannkjeda

**Vestre Petermannkjeda** (tysk *Westliche Petermannkette*) er ei av Petermannkjedene i Antarktis og strekkjer seg 30&nbsp;km frå nord til sør, frå Hansenhovden til Aurdalen i Wohlthatfjella i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga og kartlagde frå flyfoto av Den tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, og fekk dette namnet på grunn av den vestlege plasseringa i Petermannkjedene.

## Kjelder
Royal Society Range

**Royal Society Range** er ei majestetisk fjellkjede i Victoria Land i Antarktis. Det høgaste fjellet i fjellkjeda er Mount Lister på 4025&nbsp;moh. Mount Lister ligg langs på vestkysten av McMurdo Sound mellom Koettlitz-, Skelton- og Ferrarbreen. Andre terrengdetaljar her er Allisonbreen, som ligg på vestsida av Royal Society Range og møter Skeltonbreen.

Fjellkjeda vart truleg oppdaga av kaptein James Clark Ross i 1841.

Fjellkjeda vart utforska av Discovery-ekspedisjonen (BrNAE) under Robert Falcon Scott, som namngav fjellkjeda etter Royal Society og mange av medlemmane vart nytta som namn på fjelltoppane i kjeda. Mount Lister vart til dømes kalla opp etter Lord Joseph Lister, president i Royal Society i 1895-1900. Royal Society støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Royal Society Range|Royal Society Range]]» frå ,  den 26. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Åse Lilleskare Faugstad

**Åse Marie Lilleskare Faugstad** () er ein norsk forfattar, omsetjar og lektor frå Dalekvam.

Faugstad er cand.mag. frå Universitetet i Bergen, med engelsk, nordisk og allmenn litteraturvitskap i fagkrinsen. Ho har arbeidd som lærar og lektor, mellom anna ved Voss gymnas og Gimle gymnas i Bergen. Ho debuterte som forfattar i 1966 med diktsamlinga *Ved mitt altar* og har sidan gjeve ut ei rekkje diktsamlingar, ei novellesamling og fleire gjendiktingar frå engelsk. 

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
* 
* 
*
*

### Gjendiktingar - eit utval
*
### Omsetjingar - eit utval
*
## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Åse Lilleskare Faugstad digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* 
* Om Åse Lilleskare Faugstad på nettstaden til Oversetterforeningen 
* Om Åse Lilleskare Faugstad på nettstaden til Bergen Offentlige Bibliotek 
* Utgjevingar av Åse Lilleskare Faugstad i Oria
Ayodhya

**Ayodhya**  er ein by i delstaten Uttar Pradesh i India, 555 km aust for Delhi. Byen har ei lang historie og er rekna som heimbyen til guden Rama. I nyare tid har byen vore sentral i konfliktar mellom indiske muslimar og hindunasjonalistar, etter at sistnemnde reiv ein moské frå 1600-talet, *Babri Masjid*, for å gje plass til eit hindutempel på staden som er rekna som fødestaden til Rama.

Den tidlegare hovudstaden i Thailand, Ayutthaya, er kalla opp etter Ayodha på grunn av stillinga til byen i Ramayana-eposet.

## Bakgrunnsstoff
*Goel, S. R. (2009). Hindu temples, what happened to them. New Delhi: Voice of India.
*Narain, Harsh (1993). The Ayodhya temple-mosque dispute: Focus on Muslim sources. Delhi: Penman Publishers. 
*Elst, K. (2002). Ayodhya: The case against the temple. New Delhi: Voice of India.
*Jain, Meenakshi (2013). Rama and Ayodhya. Delhi:Aryan Books International.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ayodhya|Ayodhya]]» frå ,  den 27. februar 2013.*
Eldor Bråthen

**Eldor Bråthen** () er ein norsk lyrikar, lokalhistorisk forfattar og lærar.

Bråthen arbeidde mellom anna som skogsarbeidar før han vart lærar i Hedalen i Valdres. Han debuterte som forfattar med diktsamlinga *Tømmerstokktankar* i 1978. Han har sidan skrive fleire lokalhistoriske bøker med tema frå Hedalen.

## Bøker
* 1978 &ndash; *Tømmerstokktankar* &ndash; Diktsamling
* 1998 &ndash; *"Alt av aand vil op og fram" : små glimt fra de første 100 år av Hedalen ungdomslags historie 1898-1998* &ndash; Lagshistorie
* 2002 &ndash; *Bautahaugen : samlingssted i Hedalen gjennom 100 år : 1902-2002* &ndash; Lokalhistorie
* 2007 &ndash; *Vassfarbrøtningen : om tømmerfløting (brøtning) i Hedalen, Hedalsvassfaret og Øvre Ådal* &ndash; Lokalhistorie
* 2008 &ndash; *Skog- og skogeierlag i Sør-Aurdal - 100 år : 1908-2008* &ndash; Lagshistorie
* 2011 &ndash; *Fekjær : i psykiatriens tjeneste gjennom generasjoner*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Eldor Bråthen digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar av Eldor Bråthen i BIBSYS Ask
Grorudbanen

**Grorudbanen** er ei av linjene i T-banenettet i Oslo. Banen skil lag på Tøyen T-banestasjon med dei andre T-banelinjene gjennom fellestunnelen gjennom Oslo sentrum, og går via Carl Berners plass T-banestasjon, Økern og gjennom dei tettfolka områda langs nordsida av Groruddalen fram til Vestli T-banestasjon, som er endestasjonen ikkje langt frå fylkesgrensa mot Akershus. Banen vart bygd som T-bane, og stod ferdig mellom Tøyen og Grorud 16. oktober 1966, frå Grorud via Romsås til Rommen 3. mai 1974, frå Rommen til Stovner 18. august 1974, og frå Stovner til Vestli 21. desember 1975. Det er lagt til rette for at banen kan lengjast nordover, inn i Akershus fylke, men det ligg ikkje føre konkrete planar for når det eventuelt skal gjerast.

Mellom Carl Berners plass T-banestasjon og Ullevål stadion T-banestasjon på Sognsvannsbanen er det tverrsamband via Sinsen, Storo og Nydalen, slik at det kan køyrast ei ringrute, kalla Ringen, gjennom fellestunnelen gjennom sentrum, Grorudbanen, tverrsambandet og Sognsvannsbanen. Mellom Økern på Grorudbanen og Sinsen på denne T-banelina går T-banelina Lørenbanen med stasjon på Løren, opna våren 2016. 

## Bakgrunnsstoff
* sn.no: Grorudbanen
Svein Eide

**Svein Eide** () er ein norsk lærar og forfattar.

Eide er utdanna lærar og har studert pedagogikk og psykologi ved Universitetet i Trondheim og sosialpsykologi og pedagogisk sosiologi ved University of Minnesota. Han debuterte som forfattar med diktsamlinga *Kjære deg .. kjære meg* på Noregs Boklag i 1978 og har sidan skrive to romanar.

Eide er busett i Odda.

## Bøker
* 1978 &ndash; *Kjære deg .. kjære meg* &ndash; Diktsamling
* 1997 &ndash; *Horisonten like ved* &ndash; Roman
* 1999 &ndash; *I natt har graset vorte grønt* &ndash; Roman

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Bøker av Svein Eide digitalisert hjå Nasjonalbiblioteket
* Utgjevingar av Svein Eide i BIBSYS Ask
Mo kyrkje i Nord-Odal

**Mo kyrkje** er ei kyrkje på Stormoen i Nord-Odal kommune. Den er soknekyrkje for Mo i Odal. Rasmussen reknar bygget som nygotisk.

Dagens kyrkjebygg er ei åttekantkyrkje i tre som blei innvigd 6. desember 1864 av biskop Halvor Folkestad. Kyrkja er bygd etter ein teikning av arkitekt Christian Heinrich Grosch og har 500 plassar.   Altertavla er frå 1880 og er ein kopi av Adolph Tidemands måleri: «Jesu dåp». Originalen er i Trefoldighetskirken i Oslo. Tvillingbrørne Gudbrand og Bernt Morterud laga ramma.

Sør for gardstunet på Stormoen låg det ei tidlegare kyrkje frå 1768. Staden der heiter no Jurmo kyrkjegard etter det gamle namnet på garden (gamalnorsk: *Júgramór*), som igjen har namn etter åa Jura som renn ut i Storsjøen i Odal. Den tidlegare kyrkja vart i 1840 vurdert som «i god stand», men i 1850 «på grunn av trekk og elde, nesten kassabel». Den nye kyrkja var oppført der den står no i 1868. På den gamle kyrkjegarden er det berre graver igjen og steinar som viser kor kyrkja sto. Steinar frå denne kyrkja var brukt i muren på kapellet frå 1931 på den nye kyrkjegarden i Mo.

Truleg er Mo den yngste kyrkjestaden frå mellomalderen i Odalen, men den første kyrkja på Mo stod truleg ferdig før år 1200. Denne kyrkja sto truleg på den gamle kyrkjeplassen og var i katolsk tid vigd til Sankt Mikael. Den vart også omtala som Yngra Mo eller Jugramo.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Hornnes kyrkje

**Hornnes kyrkje** er ei åttekanta kyrkje frå 1828 på Hornnes i Evje og Hornnes kommune kommune, Agder fylke.

Bygget er i tre og har 300 plassar. Interiøret er uvanleg ved at preikestolen står midt i kortrappa framfor alteret.

Planlegginga av ny kyrkje byrja i 1825 då presten sende brev til biskopen med forslag vedlagt teikning. Det er uklart om denne teikninga vart brukt eller om det var departementet som sørga for teikning. Byggearbeidet tok til sommaren 1826.I byggekomiteen for den nye kyrkja sat mellom anna den kjente haugianar og stortingsmann Ole Torgrimson Fennefoss. Sokneprest Poul Brodal Lassen (1795-1885) arbeidde saman med haugianarane og enda opp med eit enkelt ope kyrkjerom med preikestolen i sentrum. Teikninga for Hornnes kyrkje vart laga etter Lars Larsen Forsæths teikning av Klæbu kyrkje frå 1790, men byggmeister Leg Askildsen Hallingskaar følgde ikkje teikninga heilt og bygde dels etter eige hovud. Etter 1825 vart det reist 10 åttekantkyrkjer i de indre bygdene Agder, og Hornnes vart et førebilete for dei andre kyrkjene. Mellom anna er Årdal kyrkje i Bygland oppført etter same teikningar. Truleg er også Hægeland kyrkje utforma etter mønster av Hornnes kyrkje.

## Inventar
Det eldste inventaret i kyrkja er truleg døypefonten i kleberstein som står heilt framme i koret og ikkje er i bruk. Ingen veit kor gamal den er, men ifølgje inventarlistene har den ikkje vore i bruk dei siste 300 åra. Den er frå den tida dåpsborna vart dukka heilt under i vatnet. Døpefatet som er i bruk, er også over 300 år gamalt.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Alamein Range

**Alamein Range** er ei fjellkjede som ligg vest for Canhambreen i Freyberg Mountains i Antarktis. Ho vart namngjeven i samband med lord Bernard Freyberg og Second New Zealand Expeditionary Force under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64.

## Fjell
* **Benoit Peak** er ein fjelltopp som ligg 9 km nord-nordaust for Mount Camelot. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert E. Benoit  som var biolog ved McMurdo-basen, somrane 1966-67 og 1967-68.
* **Mount Camelot** er eit fjell, 2590 moh, som ligg nær midten av Freyberg Mountains og er det høgaste fjellet i gruppa. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1968. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alamein Range|Alamein Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Anare Mountains

**Anare Mountains** er ei stor gruppe av hovudsakleg snødekte fjell og fjellkammar langs nordkysten av Victoria Land i Antarktis. Gruppa grensar i nord og aust til Stillehavet, i vest til Lilliebreen og i sør til Ebbebreen og Dennistounbreen. Kirkbybreen, som er 30 km lang, går frå midten av Anare Mountains og nordvestover til sjøen, 4,5&nbsp;km frå Cape North og like nord for Arthurson Bluff, nord i Victoria Land.

Fjella i området vart oppdaga av kaptein James Clark Ross i 1841. Dei vart fotograferte i løpet av US Navy Operasjon Highjump (1946&ndash;1947) og vart kartlagd av US Geological Survey helikopterlag, 1962&ndash;63. Ho vart namngjeven av eit lag under New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1963&ndash;64, etter Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE), 1962, leia av Phillip Law, som kartla denne delen av kysten.

## Sjå òg
*Prince Charles Mountains

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anare Mountains|Anare Mountains]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arrowhead Range

**Arrowhead Range** er ei fjellkjede like nord for Cosmonautbreen og vest for Aviatorbreen i Southern Cross Mountains i Victoria Land. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64. Namnet vart nytta av Advisory Committee on Antarctic Names og syner til forma på fjellkjeda i austenden. *Arrowhead* er eit engelsk ord for pilspiss.

## Kjelder
Asgard Range

**Asgard Range** er ei fjellkjede i Victoria Land i Antarktis. Ho deler Wright Valley frå Taylorbreen og Taylor Valley, og vart namngjeven av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE) (1958&ndash;59) etter Åsgard, heimen til dei norrøne gudane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Asgard Range|Asgard Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Barker Range

**Barker Range** er ei fjellkjede trending nordvest&ndash;søraust og including Jato Nunatak, Mount Watt, Mount McCarthy og Mount Burton, located ved sørvestsida av Millen Range i Victory Mountains i Victoria Land. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter James Barker, leader at Scott-basen, 1972.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barker Range|Barker Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cartographers Range

**Cartographers Range** er ei ulendt fjellkjede kring 40&nbsp;km lang i Victory Mountains i Victoria Land i Antarktis. Fjellkjeda grensar i nord til Pearl Harborbreen, i aust til Tuckerbreen og i sør til Hearfield- og Trafalgarbreen.

Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kartografane og teknikarane i Special Maps i USGS.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cartographers Range|Cartographers Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Clare Range

**Clare Range** er ei fjellkjede som strekkjer seg vest-sørvest frå Sperm Bluff til Willett Range på sørsida av Mackaybreen i Victoria Land. New Zealand Northern Survey Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) reiste rundt heile fjellkjeda og kalla dei opp etter Clare College i Cambridge i England.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clare Range|Clare Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Concord Mountains

**Concord Mountains** er ei gruppe fjell nordvest i Victoria Land som består av Everett Range, Mirabito Range, King Range, Leitch Massif, East Quartzite Range og West Quartzite Range.

Dei vart kartlagde av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Fjellkjeda vart namngjeve av det nordlege laget under NZGSAE som utforska området, 1963–64, etter den internasjonale harmonien som eksisteret i Antarktis, særleg sidan det var fem nasjonar som deltok på denne ekspedisjonen. *Concord* er eit engelsk ord for samhald. 

## Kjelder
*
Convoy Range

**Convoy Range** er ei brei fjellkjede i Antarktis med ein platåliknande, flat topp. Fjellkjeda strekkjer seg sørover frå Fry Saddle og endar ved Mackaybreen. Ho er bratt på austsida, men heller slakare nedover på vestsida til Cambridgebreen.

New Zealand Northern Survey Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) arbeidde i området i 1957. Fjellkjeda vart namngjeven av dei etter konvoien inn i McMurdo Sound 1956–57. Namna på dei forskjellige fartøya i konvoien vart nytta som namn på enkeltfjell i fjellkjeda. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Convoy Range|Convoy Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Deep Freeze Range

**Deep Freeze Range** er ei ulendt fjellkjede, over 128&nbsp;km lang og kring 16&nbsp;km brei, mellom Priestley- og Campbellbreen i Victoria Land i Antarktis. Ho strekkjer seg frå kanten av polarplatået til Terra Nova Bay. Fjella i den lågare og midtre delen av fjellkjeda vart observert av dei tidlege britiske ekspedisjonane til Rosshavet.

Fjellkjeda vart kartlagd i detalj av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1955-63. Ho vart namngjeven av US-ACAN til ære for støtta U.S. Navy sin Operasjon Deep Freeze i Antarktis i fleire år frå og med 1954.

Av fjell i fjellkjeda finn ein Mount Adamson, Mount Dickason, Mount Hewson, Mount Queensland og Shafer Peak

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deep Freeze Range|Deep Freeze Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
DuBridge Range

**DuBridge Range** er ei fjellkjede i Admiralty Mountains i Antarktis. Ho er 37&nbsp;km lang frå sørvest til nordaust mellom Pitkevitchbreen og Shipleybreen og endar ved nordkysten av Victoria Land like vest for Flat Island. Ho vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og U.S Navy sine flyfoto, 1960–63. og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Lee DuBridge, eit medlem av National Science Board i fleire år og vitskapleg rådgjevar for presidenten av USA, 1969–70.

## Kjelder
Bowers Mountains

**Bowers Mountains** er ei fjellgruppe i Antarktis, kring 145&nbsp;km lang og 56&nbsp;km brei, som grensar til kysten i nord og til Rennick-, Canham-, Black- og Lilliebreen. Sjøsida av fjellgruppa vart oppdaga i februar 1911 frå «Terra Nova», under løytnant Harry L.L. Pennell, og var sidan kalla «Bowers Hills» til ære for Henry Robertson Bowers som forsvann med kaptein Robert Falcon Scott på attenderisa frå Sørpolen i 1912.

Fjella vart fotograferte frå U.S. Navy sine fly i 1946-47 og 1960-62, og vart kartlagde av USGS i 1962-63. Namnet vart endra til Bowers Mountains då USGS kartla fjella, som viste seg å ha toppar opp til nesten 2600 meter over havet. 

## Kjelder
*
East Quartzite Range

**East Quartzite Range** er ei fjellkjede, 12&nbsp;nautiske mil lang, som utgjer den sørvestlege delen av King Range i Concord Mountains i Antarktis. Ho ligg 9 km aust for West Quartzite Range. Fjellkjeda vart namngjeve av Northern Party under New Zealand Federated Mountain Clubs Antarctic Expedition (NZFMCAE), 1962–63 etter dne særeigne geologiske formasjonen her.

## Kjelder
Eisenhower Range

**Eisenhower Range** er ei fjellkjede, kring 72&nbsp;km lang med ei høgd opp mot 3070 moh. Ho ligg mellom Reeves Névé i vest, Reevesbreen i sør og Priestleybreen i nord og aust i Victoria Land i Antarktis. Fjellkjeda har ein flat topp og heller slakt ned mot Reeves Névé, men er bratt langs Priestleybreen. 

Fjell i denne fjellkjeda er mellom andre Mount Baxter (2430 moh) og Mount Nansen (2740 moh).

Fjellkjeda vart kartlagd i detalj av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av US Navy, 1955-63. Ho vart namngjeve av US-ACAN etter Dwight D. Eisenhower, som var president i USA i 1954, på den tida då U.S. Navy sin Operasjon Deep Freeze vart starta i Antarktis. 

## Kjelder
*
Everett Range

**Everett Range** er ei ulendt, hovudsakleg isdekt fjellkjede som strekkjer seg nesten 100&nbsp;km mellom Greenwellbreen og Ebbebreen nordvest i Victoria Land i Antarktis. Fjell i fjellkjeda omfattar Mount Regina (2080 moh).

Everett Range vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av US Navy i perioden 1960–63. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser William H. Everett i US Navy som var offiser i Antarktis, 1962–63.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Everett Range|Everett Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Findlay Range

**Findlay Range** er ei fjellkjede som ligg parallelt til og vest for Lyttelton Range som strekkjer seg mellom Grigg Peak og Sorensen Peak i Admiralty Mountains i Victoria Land i Antarktis. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter Robert H. Findlay, ein geolog i New Zealand Antarctic Division, Department of Scientific and Industrial Research, og leiar for den geologiske gruppa til New Zealand Antarctic Research Program i området, 1981–82.

## Kjelder
Freyberg Mountains

**Freyberg Mountains** er ei fjellkjede i Victoria Land, som grensar til Rennickbreen, Bowers Mountains, Blackbreen og Evans Neve. Det er kalla opp etter den mest kjende generalen på New Zealand, Lord Bernard Freyberg, av den nordlege gruppa til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64. Fjellet omfattar Alamein Range.

## Fjell
* **Mount Baldwin** er eit fjell 9 km søraust for Smiths Bench i Freyberg Mountains. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter T.T. Baldwin, som var transportspesialist og medlem av US Antarctic Research Program (USARP) sitt Victoria Land Traverse Party som kartla området i 1959-60.
* **Buttress Peak** er ein fjelltopp ved austenden av den sentrale ryggen i Gallipoli Heights. Det skildrande namnet vart foreslått av P.J. Oliver, ein geolog i New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) som studerte fjellet, 1981-82.
* **Mount Jackman** er eit fjell, 1920 moh, som står 14 km sør for Mount Baldwin. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter Warren A. Jackman, fotograf og medlem av USARP Victoria Land Traverse Party som kartla området i 1959-60.
* **Mount Strandtmann** er eit fjell 6 km nord for Smiths Bench. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter Russell W. Strandtmann som var biolog ved McMurdo-basen, somrane 1966-67 og 1967-68.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Freyberg Mountains|Freyberg Mountains]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
Gonville and Caius Range

**Gonville and Caius Range** er ei fjellkjede, 1&nbsp;000 til 1500 moh, mellom Mackaybreen og Debenhambreen i Victoria Land i Antarktis. Ho vart først kartlagd av Terra Nova-ekspedisjonen, under Robert Falcon Scott, og vart kalla opp etter Gonville and Caius College i Cambridge University, alma mater for fleire medlemmar på ekspedisjonen.

## Kjelder
Homerun Range

**Homerun Range** er ei fjellkjede som strekkjer seg 45&nbsp;km nordvestover, aust for Everett Range ved toppen av Ebbe- og Tuckerbreen i Victoria Land i Antarktis.

Namnet kjem frå «Homerun Bluff», eit namn gjeve av den sørlege gruppa til NZFMCAE, 1962-63, som var vendepunktet på turen deira til denne fjellkejda før dei vendte attende til Scott-basen. Heile fjellkjeda vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63.

Fjell i denne fjellkjeda omfattar Mount LeResche (2040 moh) og Mount Shelton (2485 moh).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Homerun Range|Homerun Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Inland Forts

**Inland Forts** er ei rekkje fjell som strekkjer seg mellom Northwest Mountain og Saint Pauls Mountain i Asgard Range i Victoria Land i Antarktis. Taylorbreen ligg i sør. Fjella vart oppdaga og ho fekk dette namnet av Discovery-ekspedisjonen, 1901–04.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Pictures av Inland Forts frå south
Insel Range

**Insel Range** er ei rekkje isfrie, fjell med flate toppar som minnar om øyar mellom McKelvey Valley og Balham Valley i Victoria Land i Antarktis. Fjellkjeda fekk dette namnet av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (1958–59) på grunn av fjella minna om øyar.

## Kjelder
Explorers Range

**Explorers Range** er ei stor fjellkjede i Bowers Mountains i Antarktis som strekkjer seg frå Mount Bruce i nord til Carryer- og McLinbreen i sør. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) etter det nordlege laget til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64, som gjorde topografiske og geologiske undersøkingar av området. Namn på fleire medlemmar i laget er nytta i denne fjellkjeda.

## Fjell
* **Mount Ford** er eit markant fjell (2580 moh) som ligg 3,5 km nord for Miller Peak og 7 km vest-sørvest for Mount Ashworth. Det vart utforska av det nordlege laget til NZGSAE, 1963-64, og kalla opp etter M.R.J. Ford som overvintra ved Scott-basen og var nestleiar for landmålarane til den nordlege gruppa.
* **Gary Peaks** er to fjelltoppar som utgjer ein del av nordveggen over Sheehanbreen, og ligg 7 km vest-sørvest for Mount Hager. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gary F. Martin i US Navy, som var maskininst ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1965.
* **Mount Glasgow** er eit fjell, 2490 moh, som ligg 7 km nordvest for Mount Webb. Ho vart namngjeven av NZGSAE, 1967-68, for J. Glasgow, feltassistent på ekspedisjonen.
* **Mount Hager** er eit fjell (2420 moh) som ligg 10&nbsp;km vest for Mount Cantello. Det vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-65. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Clarence L. Hager, som var geofysikar ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1967-68.
* **Miller Peak** er ein fjelltopp (2420 moh) som ligg 3 km sør for Mount Ford. Det vart utforska av det nordlege laget til NZGSAE, 1963-64, og kalla opp etter J.H. «Bob» (no Sir J. Holmes) Miller, som leia landmålinga for denne gruppa.
* **Mount Sturm** er eit fjell, 2320 moh, som står like ved enden av Rastorguevbreen. Ho vart namngjeven av den nordlege gruppa av NZGSAE, 1963–64, etter Arnold Sturm, som var geolog på ekspedisjonen.
* **Mount Webb** er eit fjell (2430 moh) som står 7&nbsp;km søraust for Mount Glasgow på vestsida av Edlin Neve. Ho vart namngjeven av NZGSAE, 1967–68, etter William Webb, leiaren for vintergruppa på Scott-basen, 1968.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Explorers Range|Explorers Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*
*
King Range

**King Range** er ei fjellkjede nordvest i Victoria Land i Antarktis som er 22&nbsp;km lang og 8&nbsp;km brei. Fjellkjeda grensar i vest til Rawlebreen og Leitch Massif, i nordvest til Blackbreen og i nordaust og aust til botnen av Lilliebreen. Fjellkjeda dannar ein del av Concord Mountains.

Fjellkjeda vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter offiseren James P. King i US Navy som var meteorolog under operasjon Deep Freeze, 1962-64.

## Kjelder
*
Kirkwood Range

**Kirkwood Range** er ei massive fjellkjede som strekkjer seg langs kysten frå nord til sør mellom Fry- og Mawsonbreen i Victoria Land. På ei låg slette på sjøsida av fjellkjeda ligg Oates forlandsbre. Fjellkjeda vart namngjeven av New Zealand Northern Survey Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956-58) etter kaptein Henry Kirkwood, som var kaptein på forsyningsskipet «Endeavour» i denne perioden.

## Kjelder
Lanterman Range

**Lanterman Range** er ei fjellkjede som er kring 60&nbsp;km lang og 22&nbsp;km brei, og som utgjer sørvestdelen av Bowers Mountains. Ho grensar til Rennick, Sledgers, Black og Canhambreen. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser William Lanterman, aerologisk offiser under Operasjon Deep Freeze, 1959-62.
 
## Kjelder
Lawrence Peaks

**Lawrence Peaks** er ei fjellkjede mellom Seafarerbreen og botnen av Marinerbreen i Antarktis.

Ho vart namngjeven av den nordlege gruppa til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1966–67, etter leiaren for laget, J.E.S.Lawrence.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lawrence Peaks|Lawrence Peaks]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Geological mapping og investigations av rock groups i området av Marinerbreen, North Victoria Land
Mesa Range

**Mesa Range** er ei fjellkjede med flate mesaer i Victoria Land i Antarktis. Ho består av Sheehan, Pain, Tobin og Gair Mesa, ved enden av Rennickbreen i Victoria Land. Det skildrande namnet vart gjeve av det nordlege laget til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1962-63.

## Kjelder
Mountaineer Range

**Mountaineer Range** er ei fjellkjede som ligg mellom Mariner- og Aviatorbreen i Victoria Land i Antarktis. Sjøsida av fjellkjeda vart oppdaga av Ross i 1841, og sidan sett av fleire britiske og amerikanske ekspedisjonar. Ho vart kartlagd frå U.S. Navy-flyfotografi og landmålingar av newzealandske og amerikanske grupper i 1950- og 1960-åra. Ho vart namngjeven av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1958–59, med tanke på bakgrunnen som fjellklatrarar for mange av medlemmane i desse gruppene.

Det høgaste fjellet er Mount Murchison på 3500&nbsp;moh., som er eit sklije mellom Fitzgerald- og Wyldebreen. Det vart oppdaga i januar 1841 av Ross som namngav det etter sir Roderick Impey Murchison, då generalsekretær i British Science Association.

## Fjell
* **Mount Anakiwa** er eit lite fjell (2640 moh.) 6&nbsp;km nord for Mount Supernal. Det vart namngjeve av det nordlege laget til NZGSAE, 1966–67, etter Anakiwa i New Zealand.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mountaineer Range|Mountaineer Range]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mirabito Range

**Mirabito Range** er ei smal fjellkjede mellom den øvre delen av Lilliebreen og Greenwellbreen nord i Victoria Land i Antarktis. Ho er 64&nbsp;km lang og 6&nbsp;km brei, Fjellkjeda er ein del av Concord Mountains.

Fjellkjeda vart kartlagd av USGS frå landmålingar og flyfoto tekne av US Navy, 1960-63. Ho vart namngjeven av US-ACAN etter løytnant John A. Mirabito i US Navy som var meteorolog på fire Deep Freeze-operasjonar, 1955-59.

## Kjelder
*
Morozumi Range

**Morozumi Range** er ei fjellkjede som strekkjer seg 40 km nordvest til søraust og ligg oppom Gressittbreen og Rennickbreen. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-63. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Henry M. Morozumi, ein polarlysforskar ved Amundsen-Scott-stasjonen, 1960, og forskingssjef ved Byrd-stasjonen, 1963.

## Kjelder
Olympus Range

**Olympus Range** er ei hovudsakleg isfri fjellkjede i Victoria Land med toppar på over 2000&nbsp;moh., mellom Victoria og McKelvey Valleys i nord og Wright Valley i sør. Ho vart kartlagd av Victoria University of Wellington Antarctic Expedition (VUWAE), 1958–59, og kalla opp etter den mytologiske heimstaden til dei greske gudane. Fjella i fjellkjeda er kalla opp etter figurar i gresk mytologi.

## Kjelder
Posey Range

**Posey Range** er ei fjellkjede aust i Bowers Mountains, som grensar til Smithson, Graveson, Lillie og Champnessbreen. Ho vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-62. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Julian W. Posey, som var meteorolog og forskingssjef ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1959.

## Kjelder
Quartermain Mountains

**Quartermain Mountains** er ei gruppe eksponerte fjell i Antarktis, som strekkjer seg over 30&nbsp;km ved McMurdo Dry Valleys i Victoria Land, sør for Taylorbreen ved Finger Mountain, Mount Detdsley, Mount Feather og Tabular Mountain. Andre fjell i fjellkjeda er Knobhead, Terra Cotta Mountain, New Mountain, Beacon Heights, Pyramid Mountain, Arena Valley, Kennar Valley, Turnabout Valley og fleire dalar og ryggar i Beacon Valley.

Fjella vart vitja av dei britiske ekspedisjonane leia av Robert Falcon Scott (1901-04 og 1910-13) og Ernest Shackleton (1907-09), som gav fleire namn til området. Denne fjellkjeda vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1977 etter Lester Bowden Quartermain, ein antarktisk historikar frå New Zealand.

## Fjell
* **Mount Benninghoff** er eit stort sett isfritt fjell (1965 moh.), 2,8&nbsp;km søraust for Terra Cotta Mountain. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1993 etter William S. Benninghoff (1918-93), som var botanikkprofessor ved University of Michigan, 1957-88, og som vitja Antarktis fleire gonger i 1968, 1976, 1977 og 1989. Han var sidan medlemm av Polar Research Board under National Academy of Sciences, 1966-86.
* **Mount Feather** er eit massivt fjell, 3010 moh., med ein vid, flat topp, heilt sør i Quartermain Mountains. Det er kalla opp etter Thomas A. Feather, sm var båtsmann på «Discovery» i løpet av Discovery-ekspedisjonen (1901-04), som var med Scott på reisa hans vestover i området i 1903.
* **Finger Mountain** er eit langstrekt fjell på 1920 moh. på nordsida av Turnabout Valley. Det fekk dette namnet av Discovery-ekspedisjonen (1901-04) fordi ei lang tunge med doleritt mellom eit sandsteinlag som såg ut som ein finger.
* **Pyramid Mountain** er eit fjell som ser ut som ein pyramide, på 2120&nbsp;moh., mellom Turnabout Valley og munningen av Beacon Valley. Namnet dukka først opp på kart etter Terra Nova-ekspedisjonen (R.F. Scott), 1910-13, men fjellet vart nesten garantert oppdaga under den første ekspedisjonen til Scott, 1901-04.
* **Tabular Mountain** er ei breitt fjell med flat topp, 2740 moh., kring 10&nbsp;km nord-nordvest for Mount Feather. Det skildrande namnet vart gjeve av Discovery-ekspedisjonen, 1901-04.
* **Terra Cotta Mountain** er eit fjell mellom Windy Gully og Knobhead, på sørsida av Taylorbreen. Det skildrande namnet vart nytta av Discovery-ekspedisjonen, 1901-04.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Quartermain Mountains|Quartermain Mountains]]» frå ,  den 27. februar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Millen Range

**Millen Range** er ei markant fjellkjede i Antarktis, vest for Cartographers Range i Victory Mountains. Av fjell i fjellkjeda finn ein Inferno, Omega, Le Couteur, Head, Cirque, Gless, Turret, Crosscut og Mount Aorangi. Ho vart namngjeven av NZFMCAE, 1962–63, etter John M. Millen, leiaren for denne ekspedisjonen.

## Kjelder
Saint Johns Range

**Saint Johns Range** er ei halvmåneforma fjellkjede i Victoria Land som er kring 35&nbsp;km lang. Ho grensar i nord til Cotton-, Miller- og Debenhambreen, og i sør til Victoria Valley og Victoria Upper og Victoria Lower-breen. Ho vart namngjeven av New Zealand Northern Survey Party under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–58, som kartla fjella i fjellkjeda i 1957. Fjellkjeda er kalla opp etter St. Johns College i Cambridge i England, som fleire medlemmar av Terra Nova-ekspedisjonen (1910–13) var tilknytte til då dei skreiv dei vitskaplege rapportane sine etter ekspedisjonen.

## Kjelder
Salamander Range

**Salamander Range** er ei særeigen fjellkjede mellom Canham- og Blackbreen i Freyberg Mountains i Antarktis. Ho vart namngjeven av den nordlege gruppa til New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1963-64, frå kallenamnet som Lord Freyberg fekk av sir Winston Churchill, etter øgla som tåler eld. 

## Kjelder
Saxby Range

**Saxby Range** er ei brei fjellkjede, med toppar opp mot 2450 moh, i Victory Mountains i Victoria Land. Ho grensar til Jutlandbreen, Tuckerbreen, Pearl Harborbreen og Midwaybreen. Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC) i 1982 etter Eric Saxby, som var lagleiar og koordinator for New Zealand under International Northern Victoria Land Project, 1981-82.

## Kjelder
Southern Cross Mountains

**Southern Cross Mountains** er ei fjellkjede i Antarktis som ligg mellom Mariner- og Priestleybreen i Victoria Land. Sjøsida av området vart først sett av Ross i 1841 og seinare ekspedisjonar leia av Borchgrevink, Scott, Shackleton og Byrd. Ho vart nøyaktig kartlagd frå U.S. Navy flyfotografi og landmålingar av New Zealand og USA i 1950- og 1960-åra. Ho vart namngjeven av det nordlege laget til NZGSAE, 1965-66.

## Kjelder
*