open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Monica Valen

**Grethe Monica Eikild Valen** () er ein norsk tidlegare syklist frå Skien som i 1994 vart verdsmeister i landevegssykling.

Valen vart norsk meister i sykling ti gongar i perioden 1992-2000. Ho sigra i fem fellesstartar, tre temporitt og to gateritt. Under verdsmeisterskapen i landevegssykling 1994 i Agrigento i Italia vann ho spurten om gullmedaljen i kvinnene sin fellesstart over 86 km. For den prestasjonen vart ho tildelt Morgenbladets gullmedalje. Ho var medlem i Grenland SK.

Valen var i nokre år gift med Svein Inge Valvik.

## Kjelder
*Store norske leksikon
Hovland kyrkje

**Hovland kyrkje** stod ved gardane Hovland vestre og østre (gnr. 60 og 62) i Lunner kommune kommune i Akershus fylke. Allereie på 1500-tallet var kyrkja ute av bruk: I Povel Huitfeldt si stiftsbok  vert det fortald at kyrkjegodset er lagt under Lunner kyrkje og inventaret overført til Hamar domkyrkje. Jens Nilssøn (1594) stadfestar at «der giøris ingen tieniste.» Så seint som i 1822 melder Jens Kraft at det finst restar etter kyrkja.

## Kjelder
* 
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland (Riksantikvaren, 2015), s. 78
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hovland kirke|Hovland kirke]]» frå ,  den 21. september 2020.*  
 

## Fotnotar
Margaretakyrkja i Borgund

**Margaretakyrkja** var ei kyrkje i Borgundkaupangen i mellomalderen. Kyrkja låg nær sjøen på eit nes ved Klokkarsundet.

Kyrkja og presten er omtala i 1309. I Aslak Bolts jordebok (1432) er det ikkje ført jordegods for kyrkja. I 1587 er kyrkja omtala som øyde.

Dette var ei steinkyrkje med marmorkvader. Skipet var rektangulært, men ikkje noko separat kor lot seg påvise ved ei utgraving i 1912. Stein frå ruinen vart brukt til å utvide *Peterskyrkja* (dagens Borgund kyrkje) i 1632. Resten av ruinen er i dag synleg eit par hundre meter aust-søraust for Borgund kyrkje.

## Kjelder
* St. Margarets kirke — Borgund  på nettstaden «Middelalder på Sunnmøre»

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Margaretakirken (Borgund)|Margaretakirken (Borgund)]]» frå ,  den 21. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
*
Kristkyrkja i Borgund

**Kristkyrkja** var ei kyrkje i Borgundkaupangen i mellomalderen. Eldste omtalen av kyrkja og presten er frå 1309. Det går fram av omtalen i Aslak Bolts jordebok (1432) at kyrkja allereie låg øyde. Ein trur at det er ruinen av denne kyrkja som i 1880 er omtala å liggje like nedanfor prestegardslåven, søraust for noverande Borgund kyrkje, men at ho er borte no. Staden er ikkje arkeologisk undersøkt.

Kyrkja skal ha vore ei steinkyrkje frå andre halvdelen av 1100-talet, med rektangulært skip og kvadratisk kor, utvendig kledd med marmorkvader.

Nemninga kristkyrkje vert ofte nytta om domkyrkjer med biskop, men eksistensen av eit eventuelt kortvarig bispedøme på Sunnmøre synest ikkje eintydig påvist.

## Kjelder
* Kristkirken — Borgund  på nettstaden «Middelalder på Sunnmøre»

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kristkirken (Borgund)|Kristkirken (Borgund)]]» frå ,  den 21. september 2020.*  
 

## Fotnotar


 



## Bakgrunnsstoff
* Kristkirken kirkested i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
* Borgund-kaupangen ved Kata-vågen i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
Kunqu

**Kunqu** (kinesisk skrift 昆曲, pinyin kūnqǔ; Wade-Giles: *k'un-ch'ü*, «Kun-melodiar») er den eldste kinesisk opera-forma  som framleis blir framført. Ho har ei historie som går attende til 1400-talet til regionen Wu, og blir sagt å ha røter i byen Kunshan, mellom Suzhou og Shanghai. Lengjer tilbake i historia er hi inspirert av songdramaforma nanxi.

Frå 1500-talet og inn på 1700-talet var kunqu heilt dominerande innan den kinesiske operaverda. Forma blir sett på som forløparen til ei rekkje nyare operaformer, som Pekingopera.

Kunqu mista raskt populariteten sin mot slutten av Qing-dynastiet, og rundt 1930 var forma så godt som forsvunnen. I dei følgjande åra blei ho likevel gjennoppliva av enkelte intellektuelle og pekingoperautøvarar. Ho blir framleis framført ei rekkje stadar i Kina.

I nyare tid har kunqu blitt framført profesjonelt i sju byar i Fastlands-Kina: Beijing,  Shanghai, Suzhou, Nanjing, Chenzhou, Yongjia/Wenzhou og Hangzhou, og dessutan i Taipei på Taiwan. Ikkje-profesjonelle operaselskap som praktiserer kunqu finst ei rekkje andre stadar.

I 2001 blei kunqu utsett av UNESCO som den første immaterielle verdsarv frå Kina, då ho blei skriven inn på UNESCO si liste over Meisterverk i munnleg og immateriell kulturarv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kunqu|Kunqu]]» frå ,  den 21. september 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

* China.org.cn: Die Kunqu-Oper
* Kunqu in ihrem Ursprungsort Kunshan
* The Development of Kunqu Opera
* The Innovation of Kunshanqiang by Wei Liangfu and others
* Kunqu, or Kunshanqiang
* UNESCO online: Neueinträge auf der UNESCO-Liste des immateriellen Kulturerbes
Ginkgo-slekta

**Ginkgo-slekta** (*Ginkgo*) er ei planteslekt med berre ein nolevande art, tempeltre, som opphavleg stammar frå Kina, men er blitt relativt utbreidd som hagetre. Det er funne ei lang rekkje fossil av *Ginkgo*. Fleire av dei minner ganske mykje om den nolevande arten, slik at den nolevande arten er blitt omtalt som eit «levande fossil».

## Fossilhistorie
Dei første Ginkgo-fossila ein kjenner til er frå slutten av oldtida til jorda, permtida for omlag 270 millionar år sidan. Dei var ei artsrik og viktig plantegruppe i mellomtida til jorda (mesozoikum), særleg i juratida. For rundt 140 millionar år sidan, i overgangen mellom jura og krit, var fleire artar av slekta utbreidde på den nordlege halvkula. Ved enden av pliocen for rundt 1 million år sidan var alle artar utdøydde bortsett frå den nolevande.

Det er funne avtrykk av ginkgo-blad i lag frå krit og tertiær på Svalbard. Det finst også slektningar av ginkgo i lag frå jura på Andøya.

## Artar
*†*[[Ginkgo adiantoides]]*
*†*[[Ginkgo apodes]]*
**[[Ginkgo biloba]]*
*†*[[Ginkgo cranei]]*
*†*[[Ginkgo digitata]]*
*†*[[Ginkgo dissecta]]*
*†*[[Ginkgo gardneri]]*
*†*[[Ginkgo ginkgoidea]]*
*†*[[Ginkgo huolinhensis]]*
*†*[[Ginkgo huttonii]]*
*†*[[Ginkgo yimaensis]]*

## Galleri

Ginkgo biloba leaf 01.jpg|Fossil av *Ginkgo biloba*-blad, 49 millionar år gammalt.
Ginkgo dissecta SR 96-08-01.JPG|Fossil av *Ginkgo dissecta*-blad
Ginkgo gardeneri.jpg|Fossil av *Ginkgo gardneri*-blad
Ginkgoites huttoni img1.jpg|Fossil av *Ginkgo huttonii*-blad
Ginkgo parasingularis - Swedish Museum of Natural History - Stockholm, Sweden - DSC00681.JPG|*Ginkgo parasingularis*-blad


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Tempeltræ-slægten|Tempeltræ-slægten]]» frå ,  den 22. september 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Matthew Birir

**Matthew Kiprotich Birir** () er ein kenyansk tidlegare hekkeløpar som i 1992 vart olympisk meister i 3000 meter hinder.

Birir sette juniorverdsrekord i 3000 m hinder i 1991. Under Sommar-OL 1992 stod medaljestriden på hinderløpet til sist mellom tre kenyanarar, Birir vann etter å ført løpet dei siste par rundane. 
I verdsmeisterskapen 1993 hamna Birir på fjerdeplassen då to landsmenn og italienaren Alessandro Lambruschini slo han i spurten. Tre år seinare vart Biri på ny fjerdemann i hinderløpet då dei olympiske sommarleikane 1996 fann stad i Atlanta. Atter måtte han sjå to landsmenn og Lambruschini føre seg på resultatlista, men då utan å vere på høgde før oppløpet.

Birir sin personlege rekord på 8.08,1 kom ved eit GP-stemne i Roma 8. juli 1995, der han vart nummer tre bakom to landsmenn.

### Medalje og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 8.08,5, framom Patrick Sang (8.09,5)
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 4 – 8.09,4
*OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 8.17,1

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Matthew Birir|Matthew Birir]]» frå ,  den 22. september 2020.*
Kristin Sundsteigen

**Kristin Sundsteigen** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Kvinnherad som vart noregsmeister i kulestøyt åtte år i rad 2009-16.

Sundsteigen var i barneåra medlem av IL Trio. Åra 2007-09 var ho medlem av Stord Idrettslag, sesongar der ho vann medalje i kulestøyt, sølv i 2007, bronse i 2008 og gull i 2009. Perioden 2010-15 sikra ho seg samtlege kule-gull i noregsmiesterskap som representant for Tyrving. Då ho i 2016 vart norsk meister i kulestøyt for åttande gong i rad, var ho medlem i Ask Idrettslag.

Sundsteigen sette personleg rekord i kulestøyting med 15,41 meter då ho vart noregsmeister 2013 i Tønsberg. Ho dreiv òg med sleggjekasting, ei øving der ho nådde 52,82 m ved eit stemne på Fana stadion i Bergen 7. juni 2009.

## Kjelder
*friidrett.no
Kordillerane

**Kordillerane** er ein serie av fjellkjeder som dannar «ryggraden» langs dei vestlege delane av Nord-Amerika, Mellom-Amerika og Sør-Amerika. I nokre høve har omgrepet berre vore brukt om den søramerikanske delen, Andesfjella, åleine. 

Ein kan òg følgja kjeda vidare i ei søraustleg retning langs Sør-Georgiaryggen til fjella i Graham Land på Antarktishalvøya.

Fjellkjeden dannar den austlege halvparten av den vulkanske bogen som utgjer Eldringen i Stillehavet. 

## Inndeling

### Nord-Amerika

* Dei nordamerikanske Kordillerane

### Mellom-Amerika

* Dei sentralamerikanske Kordillerane

### Sør-Amerika

* Andes

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kordillerene|Kordillerene]]» frå ,  den 22. september 2020.*
Hjartdal stavkyrkje

**Hjartdal stavkyrkje** eller **Holmskyrkja** vart riven då dagens Hjartdal kyrkje vart oppført. Medan dagens kyrkje står på nordsida av Holmsvegen, stod stavkyrkja på eit nes ved Hjartdøla på sørsida, der kyrkjegarden ligg. Båe delar er på grunn frå garden Holm (gnr. 12), der det stod ein prestegard fram til 1860.

Ein trur at stavkyrkja vart oppført på 1200-tallet, men eldste kjende omtale er frå 1413 eller 1414. Omtalen gjeld presten, som òg er omtala som prest i Hjartdal 14. juni 1422 og 15. januar 1423. Eit forhøyr på kirkegarden etter eit drap er skildra 12. januar 1424. Kyrkjesoknet er elles nemnt i 1477 og kyrkja ei rekkje gonger, t.d. i 1485, 1493, 1499, 1507, 1520, 1522, 1536, 1547 og 1555. Jens Nilssøn omtalar i si visitasbok «hoffuit kircken vdj Hiertdall som kallis Holms kircke oc er en trækircke, der er smucke stoler oc predickestoll och nyt lofft nedre vdj kirkcen». Dette forklarar Lorentz Dietrichson som at ein på den tida hadde lagd himling under takstolane i skipet, medan koret derimot vart anteke å framleis ha open himling. Dietrichson siterer vidare frå ein synfaringsrapport frå 1668 som seier at kyrkja var «af Stolper och Planker opbygt med tjuffue Skruv omkring samt Svaller thrindtomkring, alle tækt med Spaan ligesom Taget». Dei tjue skruvane (gavlane) vert tekne til inntekt for at kyrkja var treskipa.

Omstenda omkring rivinga synest å vere ukjende, men det skjedde etter alle solemerke omkring den tida då dagens kyrkje vart oppført i 1808–09. Den eine klokka i dagens kyrkje skal vere frå 1450, og ein døypefont frå Hjartdal er i Norsk Folkemuseum. Elles synest lite å vere bevart av gjenstandar frå stavkyrkja.

## Kjelder
* 
* 
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2015), s. 78–79

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hjartdal stavkirke|Hjartdal stavkirke]]» frå ,  den 22. september 2020.*  
 

## Fotnotar


1493
1499
1507
1520
1522
1536
1547
1555



## Bakgrunnsstoff
*
Bilden kyrkje

**Bilden kyrkje** stod ved garden Østre Bilden (gnr. 111) i Tingelstad i Gran kommune i Innlandet fylke. Ein trur at kyrkja var frå mellomalderen, men eldste bevarte skriftlege vitnesbyrd er i Povel Huitfeldt si stiftsbok, som omtalar «Bildenne Annexa» under Nikolaikyrkja, hovudkyrkja i Gran. Av Jens Nilssøn sin visitasrapport fra 1590-talet går det fram at kyrkja er ute av bruk, og at ho er av tre. Det siste gjer det nærliggjande å tru at det dreidde seg om ei stavkyrkje, noko Lorentz Dietrichson gjorde i sitt verk om stavkyrkjer. I 1732 var kyrkja forsvunnen, men i 1627 hadde doktor Peder Alfsøn besøkt den øyde kyrkja og laga ei teikning av antependiet, som i tillegg til illustrasjonar hadde ei runeinnskrift. Antependiet vart meldt forsvunne i 1743, og Alfsøn si teikning er einaste kjende illustrasjon av ein gjenstand frå kyrkja. Teikninga inngår i Den arnamagnæanske samling.

## Kjelder
* 
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland (Riksantikvaren, 2015), s. 84

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bilden kirke|Bilden kirke]]» frå ,  den 22. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
*
NM i sykling 1997 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1997 i temporitt** for menn vart avvikla med individuell tevling 22. juni og lagtempo 24. juni på Hallingby i Ringerike kommune.

## Menn
### 50 km temporitt





### 70 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1997 i temporitt** for kvinner vart avvikla med individuell tevling sundag 22. juni på Hallingby.

## Kvinner, 30 km





## Kjelder
**Sportsboken 97-98*. Chr. Schibsteds Forlag. 1997.
Paradise and Lunch

***Paradise and Lunch*** er det fjerde studioalbumet til den amerikanske rootsrock-musikaren Ry Cooder, gjeve ut den 8. juni 1974 på Reprise Records. Albumet består av coverversjonar av jazz-, blues og folk-standardar og obskure songar spelte inn i Warner Brothers Studios. Det siste sporet, «Ditty Wah Ditty», er ein duett mellom Cooder og jazzpianisten Earl «Fatha» Hines. Albumet vart produsert av Russ Titelman og Lenny Waronker. Albumet nådde 167. plassen på Billboard 200-lista i USA.

Albumet inneheld ein versjon av bluesartisten Washington Phillips sin «The Tattler» som stikk seg ut på grunn av gitarspelinga. Songen vart sidan spelt inn av Linda Ronstadt i 1976 på albumet hennar *[[Hasten Down the Wind]]* og av David Soul på albumet *Playing to an Audience of One*. I 1990 kom albumet ut på CD, medan ei ommastra utgåve kom ut i 2007. Albumet vart ommastra på nytt og gjeven ut på høgoppløyseleg SACD i 2017.

Allmusic skreiv om albumet: «Ry Cooder forstår at ein bra song er ein bra song, sjølv om han er skriven før Depresjonen eller sist veke. Samstundes er han ikkje redd for å utforske nye vegar og mogelegheiter for materialet. Som på det tre førre albuma hans, er Paradise and Lunch fylt opp av skattar som vert ein del av verda der æraer og stilartar smeltar saman utan at det høyrest tvungen eller konstruert ut. Albumet avsluttar med ein heilt nedstrippa versjon av «Ditty Wah Ditty», i ein duett for akustisk gitar og piano, spelt av jazzlegenda Earl 'Fatha' Hines. Her får begge musikarane nok av rom til å syne kor dyktige dei er på instrumenta sine, og resultatet er ikkje noko mindre enn fantastisk. Albumet er eklektisk, intelligent og gjennomført underhaldande og er framleis meisterverket til Ry Cooder.»

## Innhald

## Medverkande
*Ry Cooder - gitar, mandolin, vokal
*Milt Holland – trommer, perkusjon
*Jim Keltner – trommer
*Russ Titelman, Chris Ethridge – elektrisk bass
*Ronnie Barron – piano, orgel
*Red Callender, John Duke – bass
*Plas Johnson – altsaksofon
*Oscar Brashear – kornett
*Bobby King, Gene Mumford, Bill Johnson, George McCurn, Walter Cook, Richard Jones, Russ Titelman, Karl Russell – vokal
*Earl Hines - piano på «Ditty Wah Ditty»
*George Bohanon - blåsararrangement
*Nick DeCaro - strykararrangement
*Susan Titelman (kona til Ry Cooder og systera til Russ Titelman) – måleri på omslaget og fotografi

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paradise and Lunch|Paradise and Lunch]]» frå ,  den 22. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
George McCurn

**George McCurn** () var ein USA-amerikansk bassongar som byrja å syngje gospel, før han byta til pop i 1960-åra. Han hadde ein hit i 1963 med I'm Just a Country Boy».

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George McCurn|George McCurn]]» frå ,  den 22. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ginkgoales

**Ginkgoales** er ein planteorden av nakenfrøingar som berre inneheld ein enkelt nolevande art: Tempeltreet (*Ginkgo biloba*). Slektstreeet til dei nakenfrøa plantane har vore relativt godt forstått lengje, men systematikken over familienivå har vore varierande. Sidan divisjonar, klassar og ordenar har ulike fastsette endingar i botanikk, viser både **Ginkgopsida** eller **Ginkgoopsida** (klasse) og **Ginkgophyta** (divisjon) til den same gruppa.

## Utvikling
Gruppa omfattar fem familiar. Dei hadde den største artsrikdommen sin frå siste halvdel av jura til tidleg krit. Dei var særleg utbreidde i Asia, der det fanst tre familiar. Av desse er det berre tempeltrefamilien som enno har levande representantar.

Ginkgoales er rekna som nære slektningar av dei dekkfrøa plantane. Familien Schmeissneriaceae har frø der griffelen veks igjen etter befrukting, tilsvarande situasjonen hjå dekkfrøa plantar. Det er tvil om Schmeissneriaceae tilhøyrer ginkgoane i det heile, eller om Ginkgoales er ei parafyletisk gruppe.

## Familiar
Inndelinga i familiar hjå ginkgoar er usikker. I dei fleste tilfelle har ein berre blad å gå på, og i nokre tilfelle frukter.

* Ginkgoaceae (tempeltrefamilien)
* † Karkeniaceae
* † Umaltolepidiaceae
* † Yimaiaceae
* † Schmeissneriaceae
* usikker tilhøyre:
** slekta † *Sphenobaiera*

## Galleri av ginkgo-fossil
 
Fil:Ginkgo biloba leaf 01.jpg|Eit 6,7 cm høgt *Ginkgo* biloba-blad, med bitemerke etter insekt. Klondike-fjellformasjonen i Washington. Eocen, 49 millionar år gammalt
Fil:Ginkgo biloba 01 SR 87-36-02 A.jpg|Eit 7 cm breitt *Ginkgo biloba*-blad. Klondike-fjellformasjonen, Washington. Eocen, 49 millionar år gammalt
Fil:Ginkgo biloba MacAbee BC.jpg|*Ginkgo* biloba-blad frå MacAbee, British Columbia, Canada. Eocen
Fil:Ginkgo huttoni.jpg|Fossil av *Ginkgoites huttoni*. Biletet frå Naturalis Museum i Leyden i Nederland.
Fil:Gingkoites huttoni 1.jpg|Blad av *Ginkgoites huttoni* frå Scarborough i England. Midtre jura, ca. 165 millionar år gamle


## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ginkgoales|Ginkgoales]]» frå ,  den 22. september 2020.*
Chicken Skin Music

***Chicken Skin Music*** er det femte studioalbumet til den amerikanske rootsrock-artisten Ry Cooder, gjeve ut i 1976 på Reprise.

Som på tidlegare album viskar Cooder ut dei geografiske og musikalske grensene mellom songane han speler. Han presenterer «Stand By Me» som ein gospelsong med eit norteño-arrangement eller spelar countrypopsongen til Jim Reeves, «He'll Have to Go», med ein bolerorytme med samspel mellom trekkspelet til Flaco Jimenez og altsaksofonen til Pat Rizzo. Albumet opnar og avsluttar med songar av Leadbelly, og består elles av ei samling songar som varierer frå gamle trubadur/medisinshow-nummer i «I Got Mine» til R&B i «Smack Dab in the Middle». Cooder skriv i notata i plateomslaget at han forstår samanhengen mellom desse tilsynelatande forskjellige stilartane. 

## Innhald

## Medverkande
Kjelder:

### Musikarar

*Ry Cooder – bajo sexto, mandola, flaskehalsgitar, knappetrekkspel, elektrisk gitar, tiple, Hawaii-gitar, vokal
*George Bohanon – hornarrangement, barytonhorn
*Oscar Brashear – kornett
*Red Callender – kontrabass
*Chris Ethridge – bassgitar
*Terry Evans – vokal
*Cliff Givens – vokal
*Laurence Fishburne - vokal
*Hugo Gonzales – bajo sexto
*Milt Holland – perkusjon, trommer
*Atta Isaacs – akustisk gitar
*Fred Jackson Jr. – tenorsaksofon
*Flaco Jiménez – trekkspel
*Herman E. Johnson – vokal
*Jim Keltner – trommer
*Bobby King – vokal
*Henry Ojeda – bass
*Gabby Pahinui – steelgitar, vokal
*Benny Powell – trombone
*Pat Rizzo – altsaksofon
*Russ Titelman – bajo sexto, vokal

### Teknisk
*Ry Cooder – produsent
*Judy Maizel, Trudy Portch - produksjonskoordinasjon
*Lee Herschberg - lydteknikar, miksing
*Lloyd Cruft -  lydteknikar
*Bobby Hata, John Neal - assisterande lydteknikarar
*Chet Himes, John Ingle - lydteknikar
*Kenny Price - albumcover, design og måleri
*Susan Titelman - fotografi
*Noel Newbolt - produksjonsassistanse

## Singlar
*«He'll Have To Go» / «The Bourgeois Blues», Reprise: K 14457 (Storbritannia)
*«Goodnight Irene» / «Chloe», Reprise: K REP14473 (Nederland)

## Salslister
### Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chicken Skin Music|Chicken Skin Music]]» frå ,  den 22. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Terry Evans

**Terry Evans** () var ein USA-amerikansk R&B-, blues- og soulsongar, gitarist og låtskrivar. Han arbeidd med mange musikarar som Ry Cooder, Bobby King, John Fogerty, Eric Clapton, Joan Armatrading, John Lee Hooker, Boz Scaggs, Maria Muldaur og Hans Theessink. Cooder sa at han alltid syntest at Evans var ein betre «frontmann.»

Frå 1994 og fram til han døydde, gav Evans ut sju soloalbum, mellom andre *Blues for Thought* (1994) *Come to the River* (1997) og *Fire in the Feeling* (2005). Karrieren til Evans var inspirert av Elmore James, Little Walter, Albert King og B.B. King. Songane han skreiv er spelt inn av Pops Staples og Louis Jordan.

## Diskografi
### Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terry Evans (musician)|Terry Evans (musician)]]» frå ,  den 22. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Leland Isaacs sr.

**Leland «Atta» Isaacs Sr.** () var ein gitarist frå Hawaii, kjend for å spele slack-key-gitar med ein open C-dur-stemming («Atta's C,» C-G-E-G-C-E), og for arbeidet hans med Gabby Pahinui.

Han arbeidde òg med Ry Cooder. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leland Isaacs Sr.|Leland Isaacs Sr.]]» frå ,  den 22. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* https://web.archive.org/web/20110104034631/http://www.dancingcat.com/skbook1-history.php
Bobby King

**Bobby King** () er ein amerikansk gospel-, R&B- og soulsongar. Han skipa ein duo med Terry Evans tidleg i 1970-åra.  Sidan 1973 har King sunge på dei fleste Ry Cooder-albuma. Han var òg leiande korvokalist i bandet til Bruce Springsteen på turneen hans i 1992-1993. Duoen har òg sunge for Bob Dylan, John Fogerty, Harrison Kerle og Boz Scaggs.

King gav ut to soloalbum, *Bobby King* (1981) og *Love in the Fire* (1984), og to album med Terry Evans, *Live and Let Live!* (1988) og *Rhythm, Blues, Soul & Grooves* (1990). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bobby King|Bobby King]]» frå ,  den 22. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Flaco Jiménez

**Leonardo «Flaco» Jiménez** () er ein USA-amerikansk trekkspelspelar og songar frå San Antonio i Texas, innan musikkstilane norteño, Tex Mex og tejano-musikk.

Jiménez byrja å spele sju år saman saman med faren Santiago Jiménez sr., som var ein pioner innan *[[conjunto]]*-musikk, og byrja å spele inn musikk femten år gammal som medlem av Los Caminantes. I 1960-åra byrja han å arbeide med Doug Sahm. Flaco reiste så til New York City og arbeidde med Dr. John, David Lindley, Peter Rowan, Ry Cooder og Bob Dylan. Han spelte med Cooder på albumet *[[Chicken Skin Music]]* og med Rolling Stones på *[[Voodoo Lounge]].* 

Jiménez vann Grammyprisen i 1986 for *[[Ay te dejo en San Antonio y más!|Ay Te Dejo en San Antonio]]*, ein av faren sin songar. Han var òg medlem av Tejano-fusion-gruppa Texas Tornados, med Augie Meyers, Doug Sahm og Freddy Fender. The Texas Tornados vann ein Grammypris i 1990, og Jiménez vann sin eigen i 1996 for albumet *[[Flaco Jiménez av Flaco Jiménez|Flaco Jiménez]]* i kategorien beste meksikansk-amerikanske innspeling. I 199 fekk han enno ein Grammypris for beste tejano-innspeling for *[[Said and Done]]* (gjeve ut av Barbed Wire Records) og ein for beste meksikansk-amerikanske innspeling som ein del av supergruppa Los Super Seven.

Broren Santiago Jiménez jr., er òg ein dugande trekkspelspelar og har spelt inn mykje musikk. 

## Diskografi

### Studioalbum
**El Rey De Texas*, 1975, D.L.B. Records
**A Mis Amigos Cariñosamente*, 1976, D.L.B. Records
**Clavelito Clavelito*, 1977, D.L.B. Records
**El Principe Del Acordeón *, 1977, D.L.B. Records
**Flaco Jiménez Y Su Conjunto*, 1977, Arhoolie Records
**Flaco's Amigos*, 1988, Arhoolie Records
**San Antonio Soul*, 1991, Rounder Records
**Partners*, 1992, Warner Bros. Records
**[[Flaco Jiménez av Flaco Jiménez|Flaco Jiménez]]*, 1994, Arista Records
**Buena Suerte Senorita*, 1996, Arista Records
**Said and Done*, 1998, Virgin Records
**Arriba el Norte*, 1998, Sound Records
**Sleepytown*, 2002, Back Porch Records
**Squeeze Box King*, 2003, Compadre Records
**Ya Volvi De La Guerra*, 2009, Fiesta Records
**Entre Humo y Botellas*, 2009, Rounder Records
**Flaco & Max: Legends & Legacies*, 2014, Smithsonian Folkways Recordings

### Konsertalbum
**One Night at Joey's (Live)*, 1999, Sony Records

### Singlar

### Gjestesinglar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flaco Jiménez|Flaco Jiménez]]» frå ,  den 22. september 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*Interview with Flaco Jiménez, 28. mai 1986, University of Texas at San Antonio: Institute of Texan Cultures: Oral History Collections, UA 15.01, University of Texas at San Antonio Libraries Special Collections.
NM i sykling 1998 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1998 i temporitt** for menn vart avvikla med individuell tevling 7. juli i  og lagtempo 9. juli på Nærbø i Hå kommune.

## Menn
### 50 km temporitt





### 70 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1998 i temporitt** for kvinner vart avvikla med individuell tevling tysdag 7. juli på Nærbø.

## Kvinner, 30 km





## Kjelder
**Sportsboken 98-99*. Chr. Schibsteds Forlag. 1998.
NM i sykling 1998 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1998** for menn vart avvikla sundag 12. juli på Nærbø i Hå kommune.

## Menn, 200 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1998** for kvinner vart avvikla sundag 12. juli på Nærbø i Rogaland.

## Kvinner, 80 km





## Kjelder
**Sportsboken 98-99*. Chr. Schibsteds Forlag. 1998.
Yantra

**Yantra** er eit geometrisk diagram som kan brukast innan utøving av indiske religionar, særleg tantrisk hinduisme. Det kan brukast som hjelpemiddel til meditasjon, som symbol på ein guddom eller som dekorasjon, til dømes av tempelgolv. Eit yantra-mønster viser kosmogoni frå eit senter som står for det absolutte eller guddommeleg og utover til den materielle verda. Det er ein visuell representasjon av eit mantra, eit ord eller kort uttrykk ein kan meditera over. Ofte har yantra-diagram korta frømantra, *bīja*, skrive ned i seg.

Yantra kan minna om ein maṇḍala, men skil seg mellom anna ved at dei også kan vera eit tredimensjonelle objekt laga av stein eller metall.

## Galleri

File:Sri_Yantra_copper2.jpg|Sri Yantra gravert i kopar 
File:SriYantra construct.svg|Sri Yantra-diagram med alternative fargar
File:Ashtamatrika yantra.jpg|Ashta matruka-yantra
File:Tripura-bhairavi yantra color.jpg|Tripurabhairava-yantra


## Kjelder
Sjal

**Sjal** (frå persisk  *shāl*) er eit klede som ein kan ha på seg laust over skuldrene, armane og eventuelt hovudet.
Det er eit enkelt klesstykke som kan vera forma som eit meir eller mindre avlangt rektangel, eit kvadrat som ein kan bretta til ein trekant, ha trekantform frå byrjinga av eller ha andre former.

Sjal blei opphavleg brukte i Asia, der dei blei brukt som del av mannsdrakter i India og Persia. Dei blei etterkvart importert til Europa, der dei blei moteplagg for kvinner. På slutten av 1700-talet byrja ein også å laga sjal i Europa. 

## Kjelder
Gabby Pahinui

**Philip Kunia «Gabby» Pahinui** () var ein USA-amerikansk giatrist og songar frå Hawaii, som spelte slack-key-gitar og song hawaiisk musikk.

Sjølv om Pahinui er ein dugande steelgitarist, er han mest kjend for den tradisjonelle hawaiiske slack-key-gitarstilen, der strengande er stemd slik ein kan spele akkordar med opne strengar. I 1946 spelte «Gabby» inn den første innspelinga si, «Hi'ilawe,» for Bell Records. 

Gabby spelte med mange kjende band og musikarar gjennom tida, som Andy Cummings, Lena Machado og Ray Kinney.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gabby Pahinui|Gabby Pahinui]]» frå ,  den 23. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pat Rizzo

**Pat Rizzo** () var ein amerikansk saksofonist og fløytist som er mest kjend for arbeidet sitt i funkbandet Sly and the Family Stone.

Rizzo byrja å spele i 1960-åra med The Cufflinks, før han byrja å spele saksofon og fløyte i Sly and the Family Stone. Han skulle opphavleg erstatte det opphavlege medlemmet Jerry Martini, som hamna i ein krangel med Sly Stone, men både Martini og Rizzo vart verande i bandet og vart gode vener. Han erstatta seinare Charles Miller i War. I denne tida spelte han òg med Tito Puente og Frank Sinatra.

Rizzo spelte på Ry Cooder-albumet *[[Chicken Skin Music]]* i 1976, konsertalbumet *[[Show Time av Ry Cooder|Show Time]]* i 1977 og albumet *[[Jazz av Ry Cooder|Jazz]]* i 1978 og han akkompagnerte Cooder på europaturneen hans i 1977.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pat Rizzo|Pat Rizzo]]» frå ,  den 23. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NM i sykling 1999 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1999** for menn vart avvikla sundag 4. juli i Tønsberg i Vestfold.

## Menn, 202 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1999** for kvinner vart avvikla laurdag 3. juli i Tønsberg.

## Kvinner, 80 km





## Kjelder
**Sportsboken 1999*. Chr. Schibsteds Forlag. 1999.
NM i sykling 1999 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1999 i temporitt** for menn vart avvikla med individuell tevling 29. juni  og lagtempo 1. juli i Tønsberg.

## Menn
### 50 km temporitt





### 70 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1999 i temporitt** for kvinner vart avvikla med individuell tevling tysdag 29. juni.

## Kvinner, 30 km





## Kjelder
**Sportsboken 1999*. Chr. Schibsteds Forlag. 1999.
*Rogalands Avis 2. juli 1999
Jazz av Ry Cooder

***Jazz*** er det sjette studioalbumet til Ry Cooder, produsert av Joseph Byrd og Ry Cooder og gjeve ut på Warner Bros. Records i 1978. 

På dette albumet hyllar Cooder somme av dei tidlegaste melodiane og meistrane innan jazz, frå slutten av 1800-talet til såkalla «coon songs» tidleg på 1900-talet, til ragtime og den «spanske» musikken til Jelly Roll Morton, og den sofistikerte musikken til kornettisten Bix Beiderbecke. Den einaste artisten representerte på albumet som levde då albumet kom ut var den bahamiske gitaristen Joseph Spence.

Allmusic skreiv om albumet: «Tidlegare hadde vanlegvis platene til Cooder minst ein fot i rock and roll, og Jazz kan stundom mangle noko av den elden og har nesten ei akademisk tilnærming. Det er likevel nok begeistring i den intrikate musikken og den vakre, flytande spelinga til Cooder tilgjev dei høflege framføringane på somme av songane.» 

## Innhald

## Salslister

## Medverkande
*Ry Cooder – gitar, Dobro, vokal, mandolin, tiple, harp 
*Mark Stevens – trommer (spor A1, A2, A4, A5, B4, B6) 
*Harvey Pittel – altsaksofon, klarinett (spor A1, B1, B3, B4) 
*Tom Collier – marimba, vibrafon (spor A4, B1, B3, B4) 
*George Bohanon – barytonhorn (spor A2, A5, B6) 
*Oscar Brashear – kornett  (spor A2, A5, B6) 
*Stuart Brotman – cimbalom (spor A2, A5, B6) 
*Red Callender – tuba (spor A2, A5, B6)
*David Lindley – mandobanjo, mandolin (spor A2, A5, B6) 
*Barbara Starkey – pumpeorgel (spor A2, A5, B6) 
*David Sherr – bass klarinett (spor B1, B3, B4) 
*John Rodby – piano (spor A1, B4)
*Tom Pedrini – bass (spor B1, B3)
*Jimmy Adams – korvokal (spor B4, B5)
*Cliff Givens – korvokal (spor B4, B5)
*Bill Johnson – korvokal (spor B4, B5)
*Simon Pico Payne – korvokal (spor B4, B5)
*Randy Aldcroft – trombone (spor A1)
*Pat Rizzo – altsaksofon (spor A1)
*Mario Guarneri – kornett (spor A1)
*Bill Hood – bass saksofon (spor A1)
*Chuck Domanico – bass (spor A4)
*Earl Hines – piano (spor A4)
*Chuck Berghofer – bass (spor B4)
*Willie Schwartz – klarinett (spor B4)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jazz (Ry Cooder album)|Jazz (Ry Cooder album)]]» frå ,  den 23. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Harvey Pittel

**Harvey Pittel** () er ein USA-amerikansk saksofonist. Før han pensjonerte seg var han professor i saksofon ved University of Texas at Austin Sarah and Ernest Butler School of Music.

Han framførte ein solo i Carnegie Hall i 1973 og vann ein Concert Artists Guild-konkurranse. 

## Diskografi (utval)
* *Orion Sax Quartet - Orion Saxophone Quartet With Special Guest, Harvey Pittel* (Cenataur CRC 2455)
* *Contrasts* (CRS Artists 0686)
* Med Jupiter Symphony: *Live In New York* (Crys- tal Records)
* Med RCC Wind Ensemble: *Shape Shifter* (Sea Breeze Classical Records)
* Med University of Texas Saxophone Ensemble: *Over The Rainbow and Bach Again* (Naxos)
* Med University of Texas Saxophone Ensemble: *Tex Sax Next Generation* (Mark Records 7119)
* Med University of Texas Saxophone Ensemble: *Tex Sax* (Mark Records 2280)
* Harvey Pittel Saxophone Quartet: *It Might As Well Be Spring* (HP Records 0400)
* Med University of Texas Wind Ensemble: *Husa/Maslanka Concertos* (Mark Records 3932)
* Med University of Texas Wind Ensemble: *At Carnegie Hall* (Mark Records 26970)
* *La Linge, La Sonorite, A Tribute to Marcel Mule* (Mark Records 5050)
* Med Louisville Symphony: *Music of Paul Chihara* (New World Records 815)
* Harvey Pittel Saxophone Quartet: *Live In Chicago* (Mark Records 2106)
* Med Jeff Helmer; *Moving Along* (Crystal 655)
* *Bach and Noodles* (Crystal 654)
* Med the New York Philharmonic: *Pictures At An Exhibition* (CBS MK 35165)
* Med Ry Cooder: *Jazz* (Warner Brothers BSK 3197)
* Med Teresa Strata: *Strata Sings Weill* (Nonesuch 9 79131-1 F)
* Harvey Pittel Saxophone Quartet: *A Little Night Music* (@ 1987)
* Harvey Pittel med Louisville Symphony: *Amram Ode to Lord Buckley* (Louisville LS781)
* Harvey Pittel Saxophone Quartet: *Don’t You Remember The Time* (Harojama 9743)
* Harvey Pittel med London Sinfonietta: *Rodby Concerto* (Crystal S500)	
* *Harvey Pittel with Westwood Wind Quintet* – re issued on CD Sextour a vent (Crystal S 353)
* *Harvey Pittel Trio* (Crystal S157)
* *Harvey Pittel Saxophone Quartet* (Crystal S155)
* *Harvey Pittel Plays Music for Alto and Soprano Saxophones* (Crystal S105)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harvey Pittel|Harvey Pittel]]» frå ,  den 23. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grefsenåsen kapell

**Grefsenåsen kapell** stod vest for Lachmanns vei i Oslo frå 1916 til 1959. Kapellet var oppført til jubileumsutstillinga på Frogner, som vart arrangert i perioden 15. mai til 11. oktober 1914, og det gjekk under namnet
«Kirkens hus» så lenge utstillinga varte. Kapellet var teikna av seinare byarkitekt Harald Aars.

Etter at jubileumsutstillinga var over, kjøpte Tøyen småkirkemenighet kapellet og fekk det gjenreist på ei tomt dei eigde i Grefsenåsen. Kapellet vart innvigd 13. august 1916 av biskop Jens Frølich Tandberg.

Kapellet var opent i sommerhalvåret inntil verksemda vart lagt ned og bygningen teke over av Selvaagbygg i 1959. Kapellet vart rive ikkje lenge etter.

## Kjelder

* Geir Tandberg Steigan: Oslo: Grefsenåsen kapell (Arkitekturhistorie.no)
* Oslo byleksikon
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grefsenåsen kapell|Grefsenåsen kapell]]» frå ,  den 23. september 2020.*  
 

## Fotnotar


## Bakgrunnsstoff
*
Tom Collier

**Tom Collier** () er ein USA-amerikansk perkusjonist og vibrafonist, med ein karriere som har dekt meir enn 50 år. Han har spelt mykje som studiomusikar med mange viktige artistar innan jazz, pop og klassisk musikk. Han har òg spelt med si eiga jazzgruppe og gjeve ut fleire soloplater. Han vart tilsett ved University of Washington i 1980.

## Diskografi
* 1979 *Journey Without Maps* (med Northwest Jazz Sextet)
* 1980 *Whistling Midgets* (med Dan Dean)
* 1991 *Pacific Aire*
* 2004 *Mallet Jazz*
* 2005 *Duets* (med Dan Dean)
* 2015 *Across the Bridge* (med Larry Coryell, Bill Frisell, Dan Dean, John Bishop, Ted Poor)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tom Collier|Tom Collier]]» frå ,  den 23. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
Anne Brit Skjæveland Sandberg

**Anne Brit Skjæveland Sandberg** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sandnes. Ho var ein allsidig utøvar som tevla i mangekamp, hekkeløp, høgdehopp og lengdehopp. Skjæveland Sandberg vart noregsmeister 11 gongar: 5 gongar i sjukamp og 3 gongar kvar i 100 meter hekk og lengdehopp. Ho var medlem i Sandnes IL, GSK Sandnes og IF Minerva.

## Aktiv
### Enkeltøvingar
Skjæveland fekk si fyrste medalje i hovudmeisterskapen i 1981 då ho vart nummer tre i høgdehopp. To år seinare tok ho ein ny NM-bronse, då i 100 m hekk. Så skulle det gå fire år før ho sanka fleire medaljar, i NM i friidrett 1986 vann ho sølv i både 100 m hekk og i høgdehopp. Det same gjorde ho i  noregsmeisterskapen 1987, der ho i tillegg vann gullmedaljen lengdehopp. I NM i friidrett 1988 kneip Skjæveland gullmedaljen på korthekken, i høgdehopp enda ho på tredjeplass, jamhøgt med vinnarane av gull- og sølvmedalje. Året etter vart det gull og sølv i dei same to øvingane ved NM i Stjørdal.

7. juli 1990 presterte Skjæveland sitt livs høgste hopp på 1,85 meter i Handen i Sverige. Under noregsmeisterskapen 1990 i Moss i august månad vann ho fire medaljar: gull i 100 meter hekk, sølv i høgdehopp og sølv i lengdehopp, samt bronse på 400 m hekk. Sidan tok ho i 1991 NM-gull i lengde og sølv på korthekken, medan det i NM 1992 vart sølv i høgde- og bronse i lengdehopp. 

Skjæveland var i sitt livs form sommaren 1992. Etter å ha sett norsk rekord i sjukamp på tampen av mai månad, gjorde ho 9. juni personbeste i lengdehopp med 6,30 meter i Oslo og 20. juni personbeste i 100 meter hekk med 13,43 sekund i Tønsberg. Etter ho gifta seg til etternamnet Sandberg vann ho i 1993 NM-gull i lengdehopp og sølv i 100 m hekk.

### Mangekamp
Skjæveland sette norsk rekord i sjukamp i 1980 med 5&nbsp;025 poeng, ei tevlingsform som frå 1982 erstatta femkamp på meisterskapsprogramma. Ho vart norsk meister i sjukamp åra 1983, 1985, 1986, 1987 og 1990. Den 5. juli 1987 slo Skjæveland den tre år gamle noregsrekorden til Heidi Benserud i sjukamp. Ho sanka då 5&nbsp;525 poeng i eit stemne i Madrid, fire veker seinare flytta ho rekorden til 5&nbsp;540 poeng i Byrkjelo. Over seks veker i mai, juni, juli 1988 forbetra Skjæveland noregsrekorden til 5&nbsp;568 poeng i Øyestad, 5&nbsp;588 poeng i austerrikske Götzis og med eit jafs til 5&nbsp;815 i danske Frederiksberg. Ho heva så rekorden til 5&nbsp;902 poeng i Götzis-stemnet 1990. Same staden 30. og 31. mai 1992 presterte Skjæveland til 6&nbsp;085 poeng. Den noregsrekorden vart ståande til Ida Marcussen sletta den med sine 6&nbsp;226 poeng frå VM i friidrett 2007.

Skjæveland kom på 11. plass i sjukampen ved EM i friidrett 1990 med 5&nbsp;853 poeng og på 22. plass under Sommar-OL 1992 i Barcelona, då med 5&nbsp;869 poeng.

## Kjelder
*friidrett.no
*friidrett.no

## Bakgrunnsstoff
*
NM i sykling 1966 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1966** vart avvikla i Sandnes sundag 7. august med Sandnes Sykleklubb som arrangør.

### 170 km fellesstart





## Kjelder
*Rogalands Avis 8. august 1966
NM i friidrett 2020

**Noregsmeisterskapen i friidrett 2020**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Fana stadion i Bergen kommune dagane 18. til 20. september med idrettslaga IL Bjarg, IL Gneist og Fana Idrettslag som arrangørar. 

Jakob Ingebrigtsen fekk tildelt kongepokal for sitt 1500-meterløp og Amalie Iuel for prestasjonen i 400 meter hekk.

## Menn
### 100 m





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 100 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:NM i friidrett 2020|NM i friidrett 2020]]» frå ,  den 23. september 2020.*
Show Time av Ry Cooder

***Show Time*** er det sjette albumet og det første konsertalbumet til den amerikanske gitaristen Ry Cooder, produsert av Cooder og gjeve ut på Warner Bros. Records i januar 1977.

## Innhald

## Medverkande
*Ry Cooder – elektrisk gitar, vokal, arrangement
*Flaco Jiménez – trekkspel
*Bobby King – vokal
*Terry Evans – vokal
*Eldridge King – vokal
*Pat Rizzo – altsaksofon
*Jesse Ponce – bajo sexto
*Henry «Big Red» Ojeda – bass
*Isaac Garcia – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Show Time av Ry Cooder|Show Time av Ry Cooder]]» frå ,  den 23. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ekte hussopp

**Ekte hussopp** (*Serpula lacrymans*) er ein av soppane som gjev brunråte. Denne arten har stor evne til spreiing og vekst, òg under relativt tørre tilhøve. Å bli kvitt denne soppen krev difor spesielle tiltak. Ved mistanke om ekte hussopp er det tilrådd å ta eit prøvestykke som vert sendt til analyse.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ekte hussopp|Ekte hussopp]]» frå ,  den 24. september 2020.*  
 
## Litteratur
*Mattsson, Johan. 2010. Råtesopp i bygninger. Forekomst, påvisning, vurdering og utbedring 127 sider. ISBN 978-82-91070-14-8

## Bakgrunnsstoff

 (av Arild Sletten)
Tradisjonell kinesisk medisin

**Tradisjonell kinesisk medisin** (TKM, kinesisk skrift 中医 eller 中药学, pinyin *Zhongyi* høvesvis *Zhongyaoxue*) omfattar ei rekkje ulike tradisjonelle medisinske behandlingar som har opphav i Kina. TKM er akseptert som ein fullverdig del av det offisielle helsevesenet i Kina og i Aust-Asia, men er rekna som alternativ behandling i det meste av den vestlege verda. 

TKM inkluderer handsamingar som m.a. kinesisk urtemedisin, akupunktur, kosthaldsterapi og  tuina- og shiatsu-massasje. Qigong og taijiquan er òg nært knytte til TKM. Tradisjonen har ein fleire tusen år lang historie, og er basert på nøye observasjonar av samspelet mellom naturen; kosmos, og menneskekroppen. Blant dei viktigaste underliggende teoriane er filosofien om yin og yang, og qi, dei fem elementa (wu xing), meridiansystemet til kroppen, zang fu, dei seks stadfestingane, dei fire nivåa osb. Moderne TKM blei systematisert på 1950-talet i Folkerepublikken Kina under Mao Zedong.

Ifølgje tradisjonen er yin og yang to motsette, polære kvalitetar som er avhengige av og utfyller kvarandre. Qi er vital energi, og sirkulerer i kroppen i kanalar som blir kalla meridianar. Ein føresetnad for god helse er at det er nok qi i kroppen og at det flyter fritt. Desse hypotesane oppstod før vitskapen hadde kartlagt biologien til mennesket, og innanfor vitskapen er det ikkje gjort funn som tilseier at meridianar eller qi er reelle fenomen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tradisjonell kinesisk medisin|Tradisjonell kinesisk medisin]]» frå ,  den 24. september 2020.*
Ruth Smith

**Ruth Smith Nielsen** () var ein færøysk målar kjend som **Ruth Smith**.

Smith var fødd i Vágur på Suðuroy.

Ho budde i København frå 1930 til 1948, og utdanna seg ved Høyers tegneskole og Malarskulen til kunstakademiet. Ho er blitt omtalt som den betydelegaste færøyske koloristen, og naut stor heider frå læraren sin Aksel Jørgensen. Ho var svært sjølvkritisk i verka sine. 

I 1945 gifta Ruth Smith seg med arkitekten Poul Morell Nielsen. Dei fekk to barn, Leif i 1947 og Louis i 1952. Familien budde i København og i Lemvig ved Limfjorden. I denne perioden måla Smith hovudsakleg bymotiv frå København og landskabsbileter frå den jyske vestkysten. I en overgang i 1947-48 måla ho glas på Holmegaards Glasværk.

I 1949 flytta familien til Færøyane og slo seg ned i Vágur, der Smith måla og teikna folk og nærmiljøet i Vágur og omegn. 
I 1957 flytta dei inn i eit sjølvbygd hus med atelier i den vesle bygda Nes mellem Vágur og Porkeri. Heile vinteren 1957-58 arbeidde Smith hektisk med måleri. 
Ho heldt ei separatutstilling i Tórshavn i 1959. 

Ho døydde 45 år gammal på ein einsam symjetur i Vágsfjørður ved Nes.

Det finst verk av henne i Listasavn Føroya, Ruth Smith savnið i Vágur og i Føroya Banki.

I 2007 blei det halde ei retropektiv utstilling på Listasavn Føroya og på museet for religiøs Kunst i Lemvig.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ruth Smith|Ruth Smith]]» frå  og «[[:da:Ruth Smith|Ruth Smith]]» frå ,   den 24. september 2020.*  
 
## Litteratur

* Dagmar Warming: *Ruth Smith : Lív og verk*. Tórshavn: Listasavn Føroya, 2007 – ISBN 978-99918-987-0-4 (færøysk, 294 s.)
Östra Nyland

**Östra Nyland** (finsk **Itä-Uusimaa**) er eit tidlegare landskap i Finland. Landskapet bestod i åra 1997–2010. Før 1997 tilhøyrde landskapet Nylands län. Den 1. januar 2011 vart Östra Nyland slått saman med landskapet Nyland. Administrasjonssetet i Östra Nyland var Borgå. Östra Nyland grensa til landskapa Nyland, Päijänne-Tavastland og Kymmenedalen.

## Kommunar og regionar
Östra Nyland bestod av sju kommunar der to var byar.

Kommunane i landskapet utgjorde to økonomiske regionar. Nedenstående oversyn viser korleis kommunane fordelte seg på dei to økonomiske regionane. Byane er oppførte med feit skrift.

Begge dei økonomiske regionane er tospråklege. Finsk er majoritetsspråk, men dei svensktalende utgjer ein betydeleg minoritet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Östra Nyland|Östra Nyland]]» frå ,  den 25. september 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* ''Uppslagsverket Finland'', Östra Nyland (arkivert nettside)
* Östra Nyland sitt förbund / Östra Nylands landskapsportal
NM i sykling 1965 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1965** vart avvikla i Trondheim sundag 8. august.

### 170 km fellesstart





## Kjelder
*Drammens Tidende og Buskeruds Blad 9. august 1965
NM i sykling 1963 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1963** vart avvikla i Lørenskog sundag 18. august 1963 med Lørenskog Cykleklubb som arrangør.

### 170 km fellesstart




## Kjelder
*Arbeiderbladet 19. august 1963
Lovisa

**Lovisa** (finsk **Loviisa**) er ein kommune i landskapet Nyland i Finland. Kommunen har ein folkesetnad på 15 694 og eit areal på 882,45 km². Lovisa grensar til kommunane Borgå, Mörskom, Lappträsk, Kouvola, Kotka og Pyttis.

Lovisa er ein tospråkleg kommune med finsk som majoritetsspråk (55 %) og svensk som minoritetsspråk (43 %).

Lovisa vart grunnlagt i 1745 under namnet *Degerby*, men bytte namn til Lovisa i 1752. Den 1. januar 2010 vart kommunane Liljendal, Pernå og Strömfors slått saman med Lovisa.

Finlands første atomkraftverk ligg på Hästholmen utanfor byen. Den første reaktoreininga, *Lovisa 1*, vart teken i bruk i 1977, den andre, *Lovisa 2*, i 1982.

## Venskapsbyar

*  Fjallabyggð (Ólafsfjörður) i Island
*  Haapsalu i Estland
*  Hillerød i Danmark
*  Horten i Noreg
*  Karlskrona i Sverige
*  Paks i Ungarn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lovisa|Lovisa]]» frå ,  den 25. september 2020.*
Namnet Lovisa

**Lovisa** er ei svensk form av kvinnenamnet *Lovise* som er ei norsk og dansk form av Louise, eit opphavleg fransk kvinnenamn danna av mannsnamnet *Louis*, som stammar frå det frankiske Ludvig som på si side kjem frå dei gammalhøgtyske orda *hlod*, «ry», og *wig* «kamp, krig».

Lovisa har namnedag 25. august i Sverige.

## Utbreiing
Lovisa var eit svært vanleg namn i Sverige på midten av 1800-talet.

## Kjende personar med namnet
Personane i lista er ordna kronologisk etter fødselsår.
* Lovisa von Burghausen (1698-1733), svensk kvinne kjend for soga si om å ha vore krigsfange og slacve i Asia i samband med den store nordiske krigen
* Lovisa Ulrika av Preussen (tysk Luise Ulrike, norsk Louise Ulrike, 1720-1782), dronning av Sverige
* Lovisa Concordia Simson (1746-1808), svensk teaterdirektør
* Lovisa Augusti (f. Ester Salomon; 1751/1756–1790), svensk operasongar
* Lovisa Charlotta Malm-Reuterholm (1768–1845), finlandssvensk målar og forfattar
* Maria Lovisa Åhrberg (1801–1881), svensk «sår-läkarinna» (sår-lege)
* Lovisa av Sverige (1851–1926), dronning av Danmark
* Selma Ottilia Lovisa Lagerlöf (1858–1940), svensk forfattar
* Greta Lovisa Gustafsson (1905–1990), svensk-amerikansk skodespelar kjend som Greta Garbo

## Annan bruk av namnet

* Lovisa (Loviisa), finsk kommune
* Hønse-Lovisa, rollefigur i romanen *Ungen* av Oskar Braaten

## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lovisa (navn)|Lovisa (navn)]]» frå ,  den 25. september 2020.*
Tammela

**Tammela** er ein kommune i landskapet Egentliga Tavastland i Finland. Kommunen har cirka 6 600 innbyggjarar og eit areal på 715,13&nbsp;km² der 74,75 km² er vatn. Tammela er ein finskspråkleg kommune som grensar til kommunane Forssa, Tavastehus, Jockis, Högfors, Loppi, Nummi-Pusula, Somero og Urjala.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tammela|Tammela]]» frå ,  den 25. september 2020.*