open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Skarvmåse

**Skarvmåse** (*Larus belcheri*) er ein sjøfugl i måsefamilien (Laridae) som lever langs stillehavskysten av Sør-Amerika. Han blei tidlegare rekna for å inkludere den svært like argentinamåse som ein underart, men denne arten held til på atlanterhavskysten av Sør-Amerika og blir no rekna som *Larus atlanticus*.

Namnet på denne fuglen heidrar den britiske oppdagaren Sir Edward Belcher, som utførte kartleggingsarbeid langs stillehavskysten av Sør-Amerika.

### Skildring

Skarvmåsen blir om lag 49&nbsp;cm lang. Hannen og hoa ser like ut. I hekketida har den vaksne fuglen kvitt hovud, svært lys grå hals og underside, mørk gråsvart rygg og overside. Halen er kvit med eit breitt svart band nært enden og ei kvit bakkant. Dekkfjøra på vengene og svingfjøra er svarte, medan dei mindre svingfjøra er mørkegrå med kvite tupper. Auga er svarte, nebbet er gult med ein tydeleg raud og svart tupp, og føtene er gule. Utanfor hekketida blir hovudet mørkebrunt med ei kvit ring rundt auget. Ungfuglar har brunflekkete fjørdrakt og oppnår full vaksen fjørdrakt i løpet av det tredje leveåret.

Skarvmåsen kan forvekslast med den noko større taremåse (*Larus dominicanus*), men taremåsen har ei lita kvit tupp på dei elles svarte vengene og manglar det svarte bandet på halen som skarvmåsen har.

### Utbreding og habitat
Skarvmåsen finst langs stillehavskysten av Sør-Amerika. Utbreiingsområdet strekkjer seg frå nordlege Peru til nordlege Chile, i område påverka av Perustraumen. Habitatet inkluderer steinete strender, bukter og øyar utanfor kysten. Han kan trekke fleire kilometer ut på havet for å finne mat, men et òg på steinete strender ved fjøre sjø. Arten er ikkje trekkfugl.

### Økologi
Skarvmåsen er altetande og ein åtseletar. Han et fisk, krabbar, blautdyr og åtsel, og i hekkesesongen òg egg og ungar av sjøfuglar. Han blir ofte sett saman med guanoskarvar, som han plagar til dei gulpar opp føda si, som han deretter et.

Hekkesesongen startar i desember, og fuglane hekkar i små koloniar på opptil 100 par. Reiret er ei grunn grop i sanden eller mellom steinar nært flodmålet.

Kullet består vanlegvis av tre egg, som i snitt måler 65 × 45&nbsp;mm og er lyse med mørkegrøne flekker.

### Status
Den totale populasjonen av skarvmåsen er estimert til under 10 000 individ, med eit utbreiingsområde på rundt 280 000&nbsp;km². Forfølginga av denne fuglen frå menneske har avtatt, og populasjonen ser ut til å vere aukande. Trass i den relativt låge populasjonsstorleiken og det avgrensa utbreiingsområdet, reknar Verdas naturvernunion (IUCN) arten som «livskraftig» (LC).

## Kjelder

**Første versjon av denne artikkelen var baset på «[[:en:Belcher's gull|Belcher's gull]]» frå , den 31. januar 2025*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Christmassule

**Christmassule** (*Papasula abbotti*) er ein sjeldan og sterkt truga sjøfugl i sulefamilien (Sulidae). Det einaste kjende hekkeområdet for arten er Christmasøya, ei øy på 135 km² i Indiahavet. Christmassula held seg i havområda kring denne øya året rundt.  

## Skildring
Christmassula blir om lag 79 cm lang og veg 1,4-1,7 kg. Ho har ei svart og kvit fjørdrakt. Auga er svarte. Nebbet er lysgrått hos hannfuglar, medan hoer har rosa nebb med svart tupp. Hovudet, nakken og store delar av undersida er kvite. Dei svarte dekkfjørene på oversida av vengene har kvite flekker.  

Christmassula hekkar i den tropiske regnskogen på Christmasøya, hovudsakleg på høgplatå og vestsida av øya. 

### Trugsmål
IUCN klassifiserer christmassula som sterkt truga (EN). Då arten først blei oppdaga av den amerikanske ornitologen William Louis Abbott i 1892 på Assumptionøya i den vestlege delen av Indiahavet, hadde ho eit større utbreiingsområde enn i dag. På Assumptionøya døydde arten ut på 1920- eller 1930-talet som følgje av avskoging og fosfatutvinning. Fossilfunn frå Rodrigues og Marshalløyane tyder på at ho tidlegare òg fanst på desse øyane.

Frå 1965 til 1987 var gruvedrift det største trugsmålet mot arten på Christmasøya. Hekketrea blei hogde ned, og utvinninga etterlet store område utan vegetasjon. I 1988 øydela ein syklon ein tredjedel av hekkebestanden. På 1990-talet førte òg den invaderande maurarten *Anoplolepis gracilipes* til ein kraftig nedgang i bestanden, då ho drap mange ungar. Eit siste estimat av populasjonen er frå år 2000, og er på ca. 9000 individ inkludert ungfuglar. Ein trur trenden er stabil.  

## Kjelder

**Første versjon av denne artikkelen var delvis baset på «[[:en:Graufußtölpel|Graufußtölpel]]» frå , den 1. februar 2025*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff

*
Ski-NM 2024

**Noregsmeisterskapen på ski 2024** i nordiske greiner vart avvikla med ein del langrennstevlingar på Beitostølen i tida 21.–24. februar og med skihopping, kombinertrenn og ytterlegare langrennstevlingar på Lillehammer 19.–24. mars.

## Langrenn, menn
### 10 km fristil



Dato: 22. februar
Stad: Beitostølen

### 10 km klassisk stil



Dato: 22. mars
Stad: Lillehammer

### 20 km skibyte



Dato: 24. februar
Stad: Beitostølen

### 50 km



Dato: 23. mars
Stad: Lillehammer

### Sprint klassisk



Dato: 23. februar
Stad: Beitostølen

### 3 x 10 km stafett



Dato: 25. februar
Stad: Beitostølen

## Langrenn, kvinner
### 5 km fristil



Dato: 22. mars
Stad: Lillehammer

### 10 km fristil



Dato: 22. februar
Stad: Beitostølen

### 30 km fristil



Dato: 23. mars
Stad: Lillehammer

### Sprint klassisk stil



Dato: 22. februar
Stad: Beitostølen

### 3 x 5 km stafett



Dato: 25. februar
Stad: Beitostølen

## Kombinert, menn
### Normalbakke/10 km



Dato: 21. mars
Stad: Lillehammer

## Kombinert, kvinner
### Normalbakke/5 km



Dato: 21. mars
Stad: Lillehammer

## Skihopping, menn
### Storbakke



Dato: 19. mars
Stad: Lillehammer

## Kjelder
*skiforbundet.no
*Skiforbundet.no
*skiforbundet.no
*skiforbundet.no
*skiforundet.no
*skiforundet.no
*skiforundet.no
*skiforundet.no
*skiforundet.no
*skiforundet.no
*skiforundet.no
Koprivnica

**Koprivnica** er ein tettstad og ein bykommune i Kroatia og fylkeshovudstad i fylket Koprivnica-Križevci.

## Folketal
Dei største busetnadene i kommunen ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Starigrad

**Starigrad** er ein tettstad i bykommunen Koprivnica i Koprivnica-Križevci fylke i Kroatia.

## Folketal
Ved dei siste folketeljingane var folketalet:

## Kjelder
### Referansar
Hornhjelm

**Hornhjelm** er ein hjelm med utsmykkingar forma som horn. Slike hjelmar er kjende frå nokre av kulturane frå fortida, og var eit statussymbol eller hadde seremoniell betydning.

## Historie

I Danmark fann ein i 1942 to hornhjelmar i Viksø på Nord-Sjælland. Dei er frå bronsealderen, kanskje så tidleg som 800 f.Kr. Slike hjelmar er også kjende frå keltarane, der nokre arkeologiske funn skriv seg frå omkring 100 f.kr. Dette gjeld «Waterloo-hjelmen» (*Waterloo Bridge Helmet*), ein seremoniell keltisk hornhjelm av bronse frå ca. 150–50 f.Kr. Denne blei funnen  i Themsen i London i 1868.

Det finst kunstgjenstandar frå jernalderen, altså før vikingtida, som viser avbildingar av slike hjelmar. Dette kjenner ein mellom anna frå England og på ei relieffplate frå Gundestrupkjelen, ein keltisk offerkjele i sølv frå 300 f.Kr.–300 e. Kr. som blei funnen i Nord-Jylland i 1891. Bruken av hornhjelmar kan ha vore utbreidd i Europa inn i høgmellomalderen og endå seinare. Frå seinmellomalderen kjenner ein ei rekkje forseggjorde hovudplagg, nokre av dei med horn. Dette gjeld mellom anna stridshjelmar påsett dekorative hjelmteikn.

### Hornhjelmar som vikinghjelmar
I populærkulturen blir koniske stridshjelmar med dyrehorn vanlegvis forbundet med vikingtida i Skandinavia. Moderne framstillingar av vikingar må nok i høg grad reknast som eit produkt av romantiske framstillingar frå 1800-talet. Vikingane nytta sannsynleg oftare luer og andre hovudplagg enn hjelmar. Ofte får ein høyra at vikinghjelmar med horn er rein fantasi. Nokre historikarar ser likevel ikkje bort frå at enkelte kan ha hatt hornhjelmar, sjølv om skikken ikkje kan dokumenterast med funn eller kjelder frå vikingtida. 

Ei forklaring på førestillinga om vikinghjelmar med horn blir knytt til urframføringa av Richard Wagner sin opera Nibelungens ring på 1870-talet. Kostymesjefen til framsyninga, Carl Emil Doepler, skal ha henta inspirasjon frå andre sceneoppsetningar med historiske motiv og frå germansk og anna kunsthandverk i museum. I stykket utstyrte han dei vonde rollefigurane med hornhjelmar medan dei gode heltane fekk hjelmar pynta med venger av fjører. Bilde frå oppsetjingane skal sidan ha blitt spreidde vidt omkring,  og kjeglehjelmar med kuhorn har sidan 1800-talet blei eit kraftfullt symbol på vikingar og vikingtid som er kjent i store delar av verda.

## Galleri

Fil:Leif_Ericson_on_the_shore_of_Vinland.gif|«Leiv Eriksson i Vinland». Fantasifull framstilling frå 1908 av viking med uhistorisk hornhjelm. Legg også merke til den frie tolkinga av vikingskipet i bakgrunnen.
Fil:Siegfried_and_the_Twilight_of_the_Gods_p_138.jpg|Arthur Rackham si tolking av ein scene frå *[[Götterdämmerung]]* i Wagner sin opera *[[Der Ring des Nibelungen|Nibelungens ring]]*; iIllustratøren gjentar kostymedesignet med uhistorisk hornhjelm. Teikning publisert i 1911.
Fil:KHM_Wien_B_74_-_Great_helm_of_Albert_von_Prankh,_14th_century,_front.jpg|Tønnehjelm frå 1300-talet med dekorhorn som hjelmteikn nytta som gravhjelm for austerrikaren Albert von Pranckh. Stilen er typisk for Den tyske riddarordenen.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Hornhjelm|Hornhjelm]]» frå ,  den 31. januar 2025.*
Humboldtpelikan

**Humboldtpelikan** (*Pelecanus thagus*) er ein meget stor sjøfugl og medlem av pelikanfamilien. Han lever på vestkysten av Sør-Amerika og hekkar i lause koloniar frå om lag 33,5 grader sør i sentrale Chile til Piura i nordlege Peru. Han kan òg bli observert som ein streiffugl i sørlege Chile og Ecuador. Tidlegare blei han rekna som ein underart av brunpelikan (*Pelecanus occidentalis*).  

## Skildring
Desse fuglane er mørke i fargen med ei kvit stripe som går frå nebbrota over panna opp til issen og ned langs sidene av halsen. Dei har lange, tufsa fjører på toppen av hovudet. Ungfuglar får full moden drakt etter to år. Humboldtpelikan er monaleg større enn brunpelikanen, med ei vekt frå om lag 5 til 7 kg, ei kroppslengd på 137 til 152 cm og eit vengespenn på om lag 228 cm. Sammenlikna med brunpelikanen har han òg proporsjonalt lengre fjørtufsar på hovudet og skil seg ut med ulik farge på strupeposen, nebbet, skulderfjøra og dei største dekkfjøra på vengene. 

### Hekking
Hovudsesongen for hekking skjer frå september til mars. Kullet består vanlegvis av to eller tre egg. Egga blir ruga i omtrent 4 til 5 veker, og ungar blir sytte for i rundt 3 månader. Hekking skjer i store koloniar ved kysten.  

### Næring
Humboldtpelikan et fleire ulike fiskeartar. I motsetning til brunpelikanen stuper han aldri frå stor høgd for å fange byttet sitt, men stupdukkar heller frå lågare høgd eller fangar fisk medan han sym på vassoverflata. I nokre tilfelle kan han òg ta andre byttedyr, som ungar av knoppskarv, humboldtdukkpetrell, ørkenmåse og til og med ungar av sin eigen art. Han et òg pelagiske artar som ansjos. I dei nordlege delane av Perustraumen livnærer han seg nesten utelukkande av ein art, den peruanske ansjovetaen.  

Fuglane finn føda si i område med oppvelling av kaldt vatn og held seg langs Perustraumen.

## Galleri

Chilepelikan 2.JPG|
Pelicano peruano - Pelecanus thagus4.jpg|
Pelicanos (114518295).jpeg|


## Kjelder

**Første versjon av denne artikkelen var baset på «[[:en:Peruvian pelican|Peruvian pelican]]» frå , den 31. januar 2025*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Europameisterskapen på skeiser 1970/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1970** for kvinner fann stad i Heerenveen i Nederland laurdag 31. januar og sundag 1. februar 1970. Meisterskapen var den fyrste i sitt slag. 25 utøvarar frå 8 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg. Dei norske utøvarane var Lisbeth Berg, Jorunn Bergland, Kirsti Biermann, Inger Karset og Sigrid Sundby. Deltakarane elles kom frå Finland, Frankrike, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Nina Statkevitsj frå Sovjetunionen vart europameister, nær eitt tidspoeng føre arrangørlandets Stien Kaiser. Statkevitsj stod for bestetida på 1500 meter, medan landskvinna Ljudmila J. Titova vann dei to kortaste distansane. På 3&nbsp;000-meter sigra Ans Schut frå Nederland.

## Skeise-EM 1970



Dato: 31. januar/1. februar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder
*Arbeiderbladet 2. februar 1970
**Alt om skøyter 1971*. A/S Sportsmanden,
Argentinamåse

**Argentinamåse** (*Larus atlanticus*) er ein måseart som  hekkar i eit avgrensa område langs atlanterhavskysten i Argentina.  Utanom hekketida kan han streife frå sørlegaste Brasil til sørlegaste Chubut i Argentina. Tidlegare vart han rekna som ein underart av den svært like skarvmåsen (*Larus belcheri*).  På grunn av eit avgrensa hekkeområde og trugsmål frå tap av leveområde, er han vurdert som «nær truga» (NT) av IUCN.

## Skildring

Argentinamåsen er ein stor måse med kvitt hovud, hals, overgump, bryst og buksider. Ryggen og vengene er svarte, med ei kvit bakkant på vengene. Stjerten er kvit med eit breitt svart band bakerst. Nebbet er gult med eit svart band og raud spiss. Auga er brune med ei raud augering, medan beina og føtene er matt gule. Måsen måler mellom 50 og 60 cm i lengd og har eit vengespenn på 130 til 140 cm. Hannane er noko større enn hoene. Ungfuglane har svart hovud og brunleg fjørdrakt. I vinterdrakt får dei vaksne fuglane eit svartaktig hovud og ei kvit augering. 

### Utbreiing

Argentinamåsen finst langs atlanterhavskysten i Argentina, Uruguay og Sør-Brasil. Han hekkar i eit svært avgrensa område mellom 38,49° og 45,11°S, der om lag to tredelar av populasjonen hekkar i estuaret til Bahia Blanca-elva lengst sør i Buenos Aires-provinsen. Reira blir plasserte på bakken like over høgvasslinja, på låge øyar og holmar. Utanom hekketida kan ein finne han langs steinete kystar, i hamner, på strender, ved kystlagunar, i brakkvatn og estuar.

### Åtferd

I hekketida lever argentinamåsen hovudsakleg av krabbar, som han plukkar frå den eksponerte stranda eller havbotnen medan han går eller sym, eller ved å dukke under overflata i grunt vatn. 

Utanom hekketida supplerer han kosthaldet med muslingar og børsteormar. Han kan også ete insekt, sniglar, fisk og fiskeavfall, og blir stundom observert ved kloakkutslepp og søppelfyllingar.

### Hekking

Hekkesesongen startar i september og oktober. Argentinamåsen er monogam og hekkar i tette koloniar. Reiret blir bygd på berg, sand eller grus og er vanlegvis fora med vegetasjon, men kan også innehalde tang, fjører, skjel eller fiskebein. Hoa legg to eller tre olivenbrune egg med brune flekkar, og ruginga varer om lag 30 dagar. Ungane blir flygedyktige mellom november og januar, avhengig av kvar kolonien er lokalisert.

## Trugsmål
Trugsmåla er mange former for menneskeleg aktivitet inkludert sportsfiske, turisme, eggsanking, utslepp og ureining frå oljeraffineri og frå annan industri. Den totale populasjonen er rekna til ca. 15&nbsp;000 vaksne individ og det finst ikkje prov på at han minkar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen er dels ei omsetting av «[[:en:Olrog's gull|Olrog's gull]]» frå , den 2. februar 2025*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Starigrad (fleirtyding)

**Starigrad** eller **Stari grad** ('gamlebyen') kan visa til:

#### Bosnia-Hercegovina
* Stari Grad, Sarajevo, ein kommune i kantonen Sarajevo i Bosnia

#### Kroatia
* Starigrad i Zadar, ein kommune i Zadar fylke
** Starigrad-Paklenica, ein tettstad i Starigrad kommune
* Starigrad i Lika-Senj, ein tettstad nær Senj
* Starigrad, ein tettstad nær Koprivnica
* Starigrad festning, eit festningsverk nær Omiš
* Stari Grad på Hvar, ein by nord på øya Hvar i Dalmatia
* Stari Grad-sletta, eit kulturlandskap på verdsarvlista til UNESCO

#### Serbia
* Stari Grad i Beograd, ein bydelskommune i den serbiske hovudstaden Beograd
* Stari Grad i Kragujevac var ein bydelskommune i Kragujevac

#### Slovenia
* Stari Grad i Makole, ein busetnad i kommunen Makole

## Sjå òg
* Stalingrad (fleirtyding)
* Novigrad (fleirtyding)
Europameisterskapen på skeiser 1971/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1971** for kvinner fann stad i Leningrad i Sovjetunionen sundag 31. januar og måndag 1. februar. Meisterskapen var den 2. i sitt slag. 28 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei fire frå Noreg. Dei norske utøvarane var Lisbeth Berg, Kirsti Biermann, Inger Karset og Sigrid Sundby. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Nederland, Polen, Romania, Sovjetunionen, Sverige, Tsjekkoslovakia, Ungarn og Vest-Tyskland.

Tittelforsvarar Nina Statkevitsj frå Sovjetunionen vart meister ny,, framom landskvinnene Ljudmila J. Titova og Kapitolina Serjogina. Som året før stod Statkevitsj for bestetida på 1500 meter, medan Titova vann dei to kortaste distansane. På 3&nbsp;000-meter sigra Sejogina.

## Skeise-EM 1971



Dato: 31. januar/1. februar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder

*Arbeiderbladet 2. februar 1971
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1971|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1971]]» frå ,  den 7. februar 2025.*
Europameisterskapen på skeiser 1972/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1972** for kvinner fann stad i Inzell i Vest-Tyskland helga 15. og 16 januar. Meisterskapen var den 3. i sitt slag. 25 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Lisbeth Berg, Kirsti Biermann og Sigrid Sundby. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Belgia, Finland, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Atje Keulen-Deelstra frå Nederland vart europameister, framom tittelforsvarar Nina Statkevitsj frå Sovjetunionen. Keulen-Deelstra sigra på 1500 meter, Statkevitsj på 3&nbsp;000 meter. Sovjetiske Ljudmila J. Titova vann dei to kortaste distansane, nett som ho hadde gjort dei to tidlegare europameisterskapane.

## Skeise-EM 1972



Dato: 15.–16. januar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder
*Arbeiderbladet 17. januar 1972
Europameisterskapen på skeiser 1973/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1973** for kvinner vart avvikla på Brandbu i dåverande Oppland fylke helga 10. og 11. februar. Meisterskapen var den 4. i rekka. 24 utøvarar frå 8 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Lisbeth Berg, Cecilie Funnemark og Sigrid Sundby. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Tittelforsvarar Atje Keulen-Deelstra frå Nederland vart meister på, over tre tidspoeng føre landskvinna Trijnie Rep. Keulen-Deelstra vann også dei tre kortaste distanseløpa, medan landskvinna Sippie Tigchelaar fekk bestetid av alle på den avsluttande 3&nbsp;000-meteren.

## Skeise-EM 1973



Dato: 10.–11. februar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder
**Alt om skøyter 1974*.
*Arbeiderbladet 12. februar 1973
Molve

**Molve** er ein tettstad og ein landkommune i fylket Koprivnica-Križevci i Kroatia.

## Folketal
Busetnadene i kommunen ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Europameisterskapen på skeiser 1974/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1974** for kvinner fann stad i Alma Ata i dåverande Sovjetunionen helga 2. og 3. februar. Meisterskapen var den 5. i rekka. 25 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei to frå Noreg. Dei norske utøvarane var Lisbeth Berg (som fall på 500 meter og braut) og Sigrid Sundby. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sveits, Sverige, Ungarn og Vest-Tyskland.

Tittelforsvarar Atje Keulen-Deelstra frå Nederland vart europameister for tredje gong i rad. Ho vann også dei tre kortaste distanseløpa, medan andreplasserte Nina Statkevitsj frå Sovjetunionen sigra på den avsluttande 3&nbsp;000-meteren.

## Skeise-EM 1974



Dato: 2.–3. februar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder
*Arbeiderbladet 4. februar 1974
Abilene

**Abilene** kan visa til:

* Abilene, eit distrikt i Syria i oldtida
* Abilene i Alberta
* Abilene i Georgia
* Abilene i Kansas
* Abilene i Texas
* Abilene i Virginia
Kulvert

Ein **kulvert** (av fransk ‘kanal, rennestein’ ) er ein nedgraven tunnel laga for gjennomføring av til dømes vatn, trafikk, tekniske installasjonar eller kombinasjonar av desse. Kulvertar kan også reknast som små bruer.

Ein lagar ein kulvert ved at å grava ei open grøft som blir bygd inn og seinare dekt til att. Til blir tunnelar gravne, sprengde eller fullprofilbora gjennom terrenget. Dei fleste kulvertane blir i dag bygde i betong, gjerne som prefabrikkerte betongelement. Nokre kulvertar er laga av korrugerte stålrøyr som blir fylt over med lausmassar. På jernbanen var det i si tid vanleg å byggja kulvertar av hogd stein.

Dei fleste kulvertar er relativt små konstruksjonar. Ein typisk kulvert er ein undergang under ein veg og er laga for at kryssande trafikk skal kunna passera under vegen. Større kulvertar blir mest bygde i bymessige strøk der sjølve vegen blir lagd i kulvert over ei lengre strekning for å spara nærmiljøet for støy og anna ureining frå trafikken. I slike tilfelle kan ein nytta arealet oppå kulvertlokket til formål som vegar, plassar, ein park eller til å plassera bygningar på. Kulvertar blir også brukte til å laga viltovergangar, mellom anna er det brukt kulvertar på Gardermobanen for å skapa trygg overgang for elg. Dette er gjort ved at det er bygd opp ein kunstig haug som ein har laga tunnel gjennom. Vidare er det vanleg med kulvertsamband mellom bygningar på større bygningsmessige anlegg, som industrianlegg, sjukehus og kontorkompleks.

Små kulvertar som leier vatn gjennom vegar eller jernbanefyllingar blir kalla stikkrenner.

## Norsk klassifisering
I det norske dataformatet SOSI 4.0 blir stikkrenner klassifiserte som gjennomløp med lysopning (diameter) mindre enn 1 meter, medan kulvertar blir klassifiserte som gjennomløp med diameter mellom 1 og 2,5 meter. Gjennomløp med diameter over 2,5 meter blir klassifiserte som bruer. I daglegtale skil ein likevel ikkje skarpt mellom dei ulike omgrepa.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Kulvert|Kulvert]]» frå ,  den 4. februar 2025.*
Abilene i oldtida

**Abilene** (**Abilênê**) eller **Abila** var ei slette og eit distrikt i Koilesyria i oldtida. Hovudbyen var Abila Lysaniou (Abilan de tên Lusaniou). Dei nøyaktige grensene til området er uklare, men det synest å ha omfatta austhellinga av Antilibanon-fjella og å ha omfatta område sør og søraust av Damaskus heilt fram til Galilea, Batanea og Trakonitis. Ruinane etter hovudstaden Abila finn ein ved elva Barada, nær byen Souk Wadi Barada.

Abilene er nemnt i Lukasevangeliet, der det er nytta til å tidfesta kva tid Johannes døyparen byrja å preika. Ifølgje Flavius Josephus var Abilene eit eige itureisk kongedømme fram til år 37. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Abilene (bibelsk)|Abilene (bibelsk)]]» frå ,  den 3. februar 2025.*  

## Bakgrunnsstoff

* Smith, William (1854): «Abilene» i: *Dictionary of Greek and Roman Geography*, London
Europameisterskapen på skeiser 1981/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1981** for kvinner fann stad i Heerenveen i Nederland laurdag 17. og sundag 18. januar 1981. Meisterskapen var den 6. i rekka, 7 år etter den førre europameisterskapen for kvinner. 26 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei to frå Noreg. Dei norske utøvarane var Bjørg Eva Jensen og Ann-Mari Tollefsen. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Storbritannia, Sveits, Sverige og Vest-Tyskland.

Natalja Petrusjova frå Sovjetunionen vart europameister etter å ha sigra på alle dei tre kortaste distansane. På den avsluttande 3&nbsp;000-meteren vann austtyske Gabi Schönbrunn.

## Skeise-EM 1981

Dato: 17.–18. januar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder

*Arbeiderbladet 19. januar 1981
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1981|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1981]]» frå ,  den 4. februar 2025.*
Thomond

**Thomond** (irsk *Tuadh Mumhan*, Nord-Munster) er eit historisk kongedøme i Irland, og er i dag eit uoffisielt namn på eit område.

## Historisk tyding
Historisk viser Thomond til eit av dei mange kongedøma som fanst på den irske øya før den normanniske invasjonen. Desse små kongedøma hadde ikkje faste grenser, og var i regelen lik påverknadsområdet for den dominerande klanen. Frå 800-talet var det Dal gCais som dominerte dette området. Nemninga «konge av Thomond» (*ri Tuad Mumu*) er først kjent brukt om Cennetig mac Lorcan på midten av 900-talet. Området var kjerneområdet for Dal gCais, og dei kjende kongane Brian Boru, Donnchad mac Briain, Toirdelbach ua Briain og Muirchertach Ua Briain herska over Munster og store delar av Irland herfrå. På 1100-talet blei Munster delt i kongedømma Thomond og Desmond, og frå no av og til 1500-talet var «konge av Thomond» ein offisiell tittel som gjekk i arv innan O'Brian-dynastiet.

## Moderne tid
Området i Irland som i dag blir knytt til namnet Thomond består av grevskapet Limerick, den nordlege delen av grevskapet Tipperary og den austlege delen av grevskapet Clare, altså i praksis det meste av den nordlege delen av Munster. 

Namnet blir brukt av fleire føretak og organisasjonar som held til i, eller har tilknyting til, denne regionen. Som døme kan nemnast Thomond College of Education, ein utdanningsinstitusjon for lærarar (no slått saman med University of Limerick), eller arenaen Thomond Park, der rugbylaget Munster speler heimekampane sine.  I fleire hundreår var Thomondbrua den einaste brua I byen Limerick over elva Shannon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Thomond|Thomond]]» frå ,  den 4. februar 2025.*
Europameisterskapen på skeiser 1982/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1982** for kvinner fann stad i Heerenveen i Nederland helga 23. og 24. januar. Meisterskapen var den 7. i rekka av europameisterskap for kvinner. 24 utøvarar frå 8 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Mona Iversen, Bjørg Eva Jensen og Turid Lillehagen. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Nederland, Sovjetunionen, Sveits, Sverige og Vest-Tyskland.

Natalja Petrusjova frå Sovjetunionen vart europameister etter å ha sigra på alle dei tre kortaste distansane. På den avsluttande 3&nbsp;000-meteren vann andreplasserte, austtyske Karin Enke.

## Skeise-EM 1982


Dato: 23.–24. januar

### 500 m




### 1500 m




### 1000 m




### 3&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1982|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1982]]» frå ,  den 4. februar 2025.*  

*Arbeiderbladet 25. januar 1982
Europameisterskapen på skeiser 1983/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1983** for kvinner fann stad i Heerenveen i Nederland helga 22. og 23. januar. Meisterskapen var den 8. i rekka av europameisterskap for kvinner. 28 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Edel Therese Høiseth, Bjørg Eva Jensen og Turid Lillehagen. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sveits, Sverige og Vest-Tyskland.

Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland vart europameister etter å ha sigra på dei to lengste distansane. Landskvinna Karin Enke vann dei to kortaste distanseløpa og vart nummer 2 i meisterskapen.

## Skeise-EM 1983

Dato: 22.–23. januar

### 500 m




### 3&nbsp;000 m




### 1500 m




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1983|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1983]]» frå ,  den 4. februar 2025.*
Verdscuprenna i alpine greiner 1968 i Hakadal

**Verdscuprenna i alpine greiner 1968 i Hakadal** vart avvikla laurdag 24. februar i Varingskollen i Hakadal i Akershus fylke. Renna omfatta to storslalåm-tevlingar, ei for kvinner og ei for menn. Verdscuprenna var dei aller fyrste i sitt slag som fann stad i Noreg. Dagen etter arrangerte ein verdscuprenn i slalåm i Kirkerudbakken i Bærum.

## Menn
### Storslalåm



Dato: 24. februar


## Kvinner
### Storslalåm



Dato: 24. februar


## Kjelder
*Arbeiderbladet 26. februar 1968
Bjelovar

**Bjelovar** (ungarsk *Belovár*, tysk *Bellowar*, tsjekkisk *Bělovar*, latin *Bellovarium*) er ein tettstad og ein bykommune i Kroatia og fylkeshovudstad i fylket Bjelovar-Bilogora.

## Folketal
Dei største busetnadene i kommunen ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Europameisterskapen på skeiser 1984/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1984** for kvinner fann stad i Alma Ata i dåverande Sovjetunionen helga 14. og 15. januar. Meisterskapen var den 9. i rekka av europameisterskap for kvinner. 26 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Edel Therese Høiseth, Bjørg Eva Jensen og Minna Nystedt. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige, Ungarn og Vest-Tyskland.

Gabi Schönbrunn frå Aust-Tyskland vart europameister etter å ha sigra på dei to lengste distansane. Nummer 2 og 3 i meisterskapen, dei sovjetiske utøvarane Valentina Lalenkova og Olga Plesjkova, sigra på høvesvis 500 meter og 1500 meter.

## Skeise-EM 1984

Dato: 14.–15. januar

### 500 m




### 3&nbsp;000 m




### 1500 m




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder
**Sportsboken 84-85*. Sportsboken As. Stavanger 1984.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1984|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1984]]» frå ,  den 5. februar 2025.*
Wall of Feminism

***Wall of Feminism*** er eit prosjekt i regi av Feministhuset i Trondheim. Veggen er i  i Trondheim. Veggen består pr. 2024 av 74 portrett av historiske kvinner med tilknyting til Trondheim. Frå nettstaden til prosjektet:

«Trondheimshistorien er full av barske kvinner som bryter ut av trange rom og staker ny kurs. Men i byens skulpturpark, i floraen av gate- og veinavn finner vi få spor etter dem. Wall of feminism er [...] fargerike portretter av historiske kvinner med tilknytning til Trondheim, for å synliggjøre kvinners bidrag i krig- og fredstid: I samfunnsliv, kunst og kultur.»

*Wall of Feminism* vart avduka i Trondheim 8. mai 2021 i Krambugata/Olavshallen. Han inneheldt då 30 portrett. Initiativtakarar, utviklarar og forfattarar er  og Halldis Nergård. Nye kvinner vart innlemma i galleriet i 2022, 2023 og 2024.

Portretta på veggen er digitale teikningar i storleiken 30 x 30 cm, utførte av Trond Rømo, medan Roger Aasegg er designar for sjølve portrettveggen.

I tillegg til den *fysiske* *Wall of Feminism* er kvinnene grundigare presenterte på nettsida til prosjektet.

Rusten og Nergård tok også initiativ til kvinnehistoriske vandringar i Trondheim, som vert gjennomførte i regi av Feministhuset. Rutene går til sentrale stader i livet til dei enkelte av de portretterte kvinnene.

## Oversyn over dei portretterte kvinnene
*Alle portretta er teikna av Trond Rømo, om ikkje anna er opplyst*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wall of Feminism|Wall of Feminism]]» frå , den 4. februar 2025.*
Damphreux-Lugnez

**Damphreux-Lugnez** er ein kommune i distriktet Porrentruy i kantonen Jura i Sveits.

## Historie
Prosessen med å slå saman dei to kommunane Damphreux og Lugnez byrja i februar 2020 med opprettinga av ein kommisjon som hadde i oppgåve å utarbeida ein fusjonsavtale. Resultata blei presenterte på informasjonsmøte i mai og november 2021. Kantonregjeringa godkjende denne avtalen i desember 2021, og han blei presentert til folka i dei to kommunane 13. februar 2022. Avtalen blei vedteken i Damphreux med 81 til 21 stemmer (stemmedeltaking 70 prosent) og i Lugnez med 81 til 24 stemmer (stemmedeltaking 72 prosent).

1. januar 2023 blei dei tidlegare kommunane Damphreux og Lugnez samla til den nye kommunen Damphroux-Lugnez.

## Transport
Kommunen ligg ved to regionale vegar. Den eine fører frå Porrentruy gjennom Coeuve og Damphreux til Frankrike, den andre har gatenummer 246.1 og går gjennom kommunen på aksen Montignez-Beurnevesin. Ei bussrute frå Porrentruy til Beurnevésin gjer at dei to busetnadane i kommunen, Damphreux og Lugnez, er tilslutta offentleg transport.

## Kultur
Damphreux er del av eit katolsk kyrkjesokn i lag med Lugnez. Soknekyrkja Saints-Ferréol-et-Ferjeux er rekna som morkyrkja til Ajoie, sidan ho blei bygd på 1000-talet og er den eldste i regionen. Det noverande kyrkjebygget er frå 1867, og er del av den sveitsiske lista over kulturminne av regional tyding.

I ein dal søraust for landsbyane ligg *Étangs de Damphreux*, to tidlegare fiskedammar.

## Galleri

Wachtposten nahe der Grenze bei einer Kapelle - CH-BAR - 3238424.tif|Grensevakter i Lugnez under fyrste verdskrigen.
ETH-BIB-Damphreux, Lugnez-LBS H1-013515.tif|Luftfoto frå 1950.
2016-Lugnez.jpg|Hus i Lugnez.
Pisciculture.JPG|Vatn i Damphreux-Lugnez


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Damphreux-Lugnez|Damphreux-Lugnez]]» frå ,  den 5. februar 2025.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Europameisterskapen på skeiser 1985/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1985** for kvinner fann stad i Groningen i Nederland helga 12. og 13. januar. Meisterskapen var den 10. i rekka av europameisterskap for kvinner. 26 utøvarar frå 9 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Edel Therese Høiseth, Minna Nystedt og Marie Tollefsen. Deltakarane elles kom frå Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland vart europameister framom Yvonne van Gennip frå Nederland. Mitscherlich vann 500-meteren, medan Gennip sigra både 3&nbsp;000 og 5&nbsp;000 meter. På 1500 meter gjekk nederlandske Ria Visser fortare enn alle hine.

## Skeise-EM 1985


Dato: 12.–13. januar. 

### 500 m




### 3&nbsp;000 m




### 1500 m




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1985|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1985]]» frå ,  den 5. februar 2025.*
Verdscuprenna i alpine greiner 1968 i Bærum

**Verdscuprenna i alpine greiner 1968 i Bærum** vart avvikla sundag 25. februar i Kirkerudbakken i Bærum i Akershus fylke. Renna omfatta to slalåm-tevlingar, ei for kvinner og ei for menn. Verdscuprenna var dei andre i sitt slag stad i Noreg. Dagen i førevegen arrangerte ein verdscuprenn i storslalåm i Hakadal.

## Menn
### Slalåm



Dato: 25. februar


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 25. februar


## Kjelder
*Arbeiderbladet 26. februar 1968
Quincy Jones

**Quincy Delight Jones** () var ein USA-amerikansk plateprodusent, trompetist, orkesterleiar, komponist og arrangør.

Jones, som var frå Chicago, byrja som jazzarrangør og orkesterdirigent, seinare arbeidde han som filmkomponist og produsent for pop-songarar. Han vart særleg kjent som mangeårig produsent for Michael Jackson. Han produserte også musikk for mange andre songarar og musikarar, mellom dei Frank Sinatra, Ray Charles, Count Basie, Donna Summer, Will Smith og Nana Mouskouri.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Quincy Jones|Quincy Jones]]» frå ,  den 5. februar 2025.*
Daruvar

**Daruvar** (ungarsk *Daruvár*, tysk *Daruwar*, serbisk Дарувар, latin *Aquae Balissae*) er ein tettstad og ein bykommune i fylket Bjelovar-Bilogora i Kroatia.

## Folketal
Dei største busetnadene i kommunen ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Europameisterskapen på skeiser 1986/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1986** for kvinner fann stad på Geithus i Buskerud helga 11. og 12. januar. Meisterskapen var den 11. i rekka av europameisterskap for kvinner. 27 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei to frå Noreg. Dei norske utøvarane var Hanne Eriksson og Edel Therese Høiseth. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Jugoslavia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Tittelforsvarar Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland vart europameister på ny, som året før framom Yvonne van Gennip frå Nederland. Mitscherlich sigra på dei to lengste distansane, medan Gennip vann 1500-meteren. På 500 meter gjekk Edel Therese Høiseth fortast av alle.

## Skeise-EM 1986

Dato: 11.–12. januar

### 500 m




### 3&nbsp;000 m




### 1500 m




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1986|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1986]]» frå ,  den 5. februar 2025.*  

*Arbeiderbladet 13. januar 1986
Kostanjevac

**Kostanjevac** kan vere:
* Kostanjevac i Berek, ein busetnad i landkommunen Berek i fylket Bjelovar-Bilogora i Kroatia
* Kostanjevac i Žumberak, ein busetnad i landkommunen Žumberak i Zagreb fylke i Kroatia
Sokolovac

**Sokolovac** kan vere:
* Sokolovac i Dežanovac, ein busetnad i landkommunen Dežanovac i fylket Bjelovar-Bilogora i Kroatia
* Sokolovac i Koprivnica-Križevci, ein landkommune i fylket Koprivnica-Križevci i Kroatia
Feministhuset i Trondheim

**Feministhuset i Trondheim** opna i 2020, som det fyrste permanente feministhuset i Noreg. I mars 2016 opna fungerande ordførar  eit POP-UP feministhus i eit tidlegere butikklokale i  i byen. Huset var ope i 19 dagar med eit variert program. Produsent var . Ho hadde då i mange år vore ein av dei viktigaste pådrivarane for å få eit eige feministhus i Trondheim og såg dette prosjektet som eit uttrykk for at kvinnekampen var på opptur: «Utgangspunktet for feministhuset er at vi mener det går fryktelig sakte, blant annet når det gjelder vold mot kvinner. I tillegg mener vi det er viktig å skape en arena der kvinner får mulighet til å vise seg fram». 

Etter at POP-UP feministhuset hadde atteroppstått i mars kvart år i perioden 2016–2019, løyva Trondheim bystyre 300 000 kroner til etablering av eit permanent feministhus. Bakgrunnen for huset var at feministorganisasjonane i Trondheim ønskte å ha eit felles, fysisk rom. Feministhuset har blant anna som formål å kommunisere utetter kva feminisme faktisk er.

Feministhuset i Trondheim blei formelt skipa 15. januar 2020. Like etter opninga måtte huset stengje på grunn koronapandemien, men hausten 2021 tok aktiviteten seg opp. Feministhuset vil vidareføre engasjementet frå POPUP Feministhus, og vere ein stad for kvinneorganisasjonar og feministar av alle slag, organiserte og uorganiserte. Huset er finansiert av Trondheim kommune, leigeinntekter og medlemskap i Feministhuset. Leigetakarar i 2024 var Trondhjem Sanitetsforening, , Kvinnefronten Trondheim, , Kvinnegruppa Ottar Trøndelag, Midtbyen Husflidslag, Kvinneligaen for Fred og Fridom Trondheim, 8. marskomiteen og .

Kvar av organisasjoane som er leigetakarar i feministhuset har eigne arrangement. I tillegg har dei felles prosjekt og arrangement. Døme er *[[Wall of Feminism]]*, skrivesirklar, kvinnehistoriske vandringar og Kvinnetekstivalen.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Feministhuset i Trondheim|Feministhuset i Trondheim]]» frå , den 5. februar 2025.*
Keltisk kunst

**Keltisk kunst** er assosiert med keltarar; ulike folkegrupper som snakka keltiske språk i europeisk forhistorie fram til moderne tid, og til kunst framstilt i oldtida som av folk ein ikkje kjenner språket til, men med kultur og stilistiske trekk som var samanliknbare med keltiske folk.

Keltisk kunst er eit vanskeleg omgrep å definera, då det omfattar ein svært lang tidsperiode over eit stort geografisk område og mange kulturar. Generelt bruker arkeologar omgrepet «keltisk» til å omtala europeisk kultur i jernalderen frå rundt år 1000 fvt. og frametter til Romarriket erobra størstedelen av kulturområdet, og kunsthistorikarar byrjar typisk å tala om «keltisk kunst» frå La Tène-perioden (omkring 500 til 100 f.v.t) og frametter. «Tidleg keltisk kunst» er eit anna omgrep som blir brukt om denne perioden, som i Storbritannia strekker seg til rundt år 150 evt. Den tidlege mellomalderkunsten i Storbritannia og Irland, der Book of Kells og andre meisterverk blei laga, er det som oftast blir forbunde med «keltisk kunst» i den engelsk-talande delen av verda, i tillegg til insulær kunst. Dette er den best kjende delen, men det dekkjer ikkje heile den keltiske kunsten frå tidleg mellomalder, som òg omfattar piktisk kunst i Skotland.

Keltisk kunst er typisk ornamentert, unngår rette linjer og nyttar berre av og til symmetri. Keltisk kunst har ei rekkje ulike stilartar som viser innverknad frå andre kulturar i knute-kunsten deira, spiralar, nøkkelmønster, bokstavar, dyrebilde, planteformer og menneskefigurar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Keltisk kunst|Keltisk kunst]]» frå ,  den 5. februar 2025.*  
;Bibliografi
* Megaw, Ruth and Vincent, «Celtic Art», Oxford Art Online, vitja 7. oktober 2010

## Bakgrunnsstoff
Primorje-Gorski Kotar

**Primorje-Gorski Kotar** (kroatisk *Primorsko-goranska županija*) er eit fylke i Kroatia. Fylkeshovudstaden er Rijeka. Primorje-Gorski Kotar hadde 265&nbsp;419 innbyggjarar i 2021.

## Administrativ inndeling
Primorje-Gorski Kotar har 14&nbsp;bykommunar og 22&nbsp;landkommunar

### Bykommunar
* Rijeka (fylkeshovudstad)
* Bakar
* Čabar
* Cres
* Crikvenica
* Delnice
* Kastav
* Kraljevica
* Krk
* Mali Lošinj
* Novi Vinodolski
* Opatija
* Rab
* Vrbovsko

### Landkommunar
* Baška
* Brod Moravice
* Čavle
* Dobrinj
* Fužine
* Jelenje
* Klana
* Kostrena
* Lokve
* Lopar
* Lovran
* Malinska-Dubašnica
* Matulji
* Mošćenička Draga
* Mrkopalj
* Omišalj
* Punat
* Ravna Gora
* Skrad
* Vinodol
* Viškovo
* Vrbnik

## Folketal

### Byar og tettstader
Dei største busetnadene i fylket ved dei siste folketeljingane var:

### Busette øyar
Folketalet på dei busette øyane i fylket ved dei siste folketeljingane var:

## Merknader

## Kjelder
### Referansar





## Bakgrunnsstoff

*
Europameisterskapen på skeiser 1987/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1987** for kvinner fann stad i Groningen i Nederland helga 17. og 18. januar. Meisterskapen var den 12. i rekka av europameisterskap for kvinner. 28 utøvarar frå 10 land deltok i meisterskapen, av dei to frå Noreg. Dei norske utøvarane var Edel Therese Høiseth og Minna Nystedt. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Jugoslavia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Tittelforsvarar Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland vart europameister på tredje året i rad, nett som dei to føregåande åra kom Yvonne van Gennip frå Nederland på andreplass. Mitscherlich vann alle fire distanseløpa.

## Skeise-EM 1987

Dato: 17.–18. januar

### 500 m




### 3&nbsp;000 m




### 1500 m




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1987|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1987]]» frå ,  den 6. februar 2025.*
Europameisterskapen på skeiser 1988/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1988** for kvinner fann stad på Kongsberg i Noreg helga 16. og 17. januar. Meisterskapen var den 13. i rekka av europameisterskap for kvinner. 25 utøvarar frå 11 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var Bjørg Eva Jensen, Minna Nystedt og Else Ragni Yttredal. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Frankrike, Italia, Jugoslavia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige og Vest-Tyskland.

Andrea Mitscherlich frå Aust-Tyskland vart europameister på fjerde året i rad. Som året før vann ho alle fire distanseløpa. Landskvinna Gunda Kleemann kom på andreplass og nederlandske Yvonne van Gennip på tredjeplass.

## Skeise-EM 1988

Dato: 16.–17. januar

### 500 m




### 3&nbsp;000 m




### 1500 m




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1988|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1988]]» frå ,  den 6. februar 2025.*
Europameisterskapen på skeiser 1989/Kvinner

**Europameisterskapen på skeiser 1989** for kvinner fann stad i Berlin i dåverande Vest-Tyskland helga 14. og 15. januar. Meisterskapen var den 14. i rekka av europameisterskap for kvinner. 27 utøvarar frå 12 land deltok i meisterskapen, av dei tre frå Noreg. Dei norske utøvarane var  Minna Nystedt, Marie Tollefsen og Else Ragni Yttredal. Deltakarane elles kom frå Austerrike, Aust-Tyskland, Finland, Italia, Nederland, Polen, Sovjetunionen, Sverige, Tsjekkoslovakia, Ungarn og Vest-Tyskland.

Gunda Kleemann frå Aust-Tyskland vart europameister, etter å ha vunne dei tre lengste distansane. Herma Meijer frå Nederland gjekk fortast av alle deltakarane på 500 meter.

## Skeise-EM 1989

Dato: 14.–15. januar

### 500 meter




### 3&nbsp;000 m




### 1500 meter




### 5&nbsp;000 m




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1989|Europees kampioenschap schaatsen vrouwen 1989]]» frå ,  den 6. februar 2025.*
Argentinadoradito

**Argentinadoradito** (*Pseudocolopteryx dinelliana*) er ein nær truga art i fugleslekta av doraditoar, underfamilien Elaeniinae i tyrannfamilien (Tyrannidae). Han hekkar i Argentina og trekker til Paraguay, nokre kanskje litt inn i Bolivia og Brasil.  

Arten sitt spesifikke epitet *dinelliana* heidrar den argentinske biologen Luis Dinelli.  

## Skildring

Argentinadoradito er om lag 11 cm lang. Kjønna har i stor grad lik fjørdrakt, men hoa er mattare enn hannen. Vaksne fuglar har eit hovud som er mest gult oliven, med raudbrune nyansar på issen, rundt nebbet og på kinnet. Oversida er guloliven, medan vengene er gråoliven med tynne, lysebrune kantar på svingfjørene og vengdekkfjørene; dei siste dannar to svake vengestrek. Stjerten er brunoliven. Hannen sin strupe og underside er klårgul, medan hoa si underside er mattare gul. Begge kjønn har mørkebrune auge, eit smalt, svart nebb som liknar det på parulaer, og svartgrå bein og føter.  

### Utbreiing og habitat

Argentinadoradito hekkar i dei argentinske provinsane Córdoba, Santiago del Estero og tidlegare også i Tucumán. Han trekker nordover om vinteren til nordlege Argentina, vestlege Paraguay, sørlege Bolivia og moglegvis sørlege Brasil. Han kan vere ein standfugl i den nordlegaste delen av hekkeområdet sitt. Arten lever i takrøyrbelte, grasmyrer og i busklandskap nær vatn, opp til 500 meter over havet.  

### Åtferd

Diett hos argentinadoradito er ikkje detaljert skildra, men han et insekt og edderkoppar. Han søkjer føde i tett sumpvegetasjon.  

Hekkesesongen varer frå september til april. Reiret er ei djup skål laga av plantedelar og edderkopp-eggsekker, festa til myrgras og starr eller i ei grein i ein busk i sumplandskapet. Kullet inneheld tre egg. Rugetid, ungar si utvikling og foreldra si omsorg er ikkje godt dokumentert.  

Songen til argentinadoradito er ein «mjuk, men klangfull 'redek-redek-redidek' eller 'zeik-zeik'».  

## Status

IUCN vurderte først argentinadoradito som sårbar i 1994, men har sidan 2004 klassifisert han som nær truga. Arten er sjeldan til lokalt vanleg i sitt avgrensa leveområde, og populasjonen, estimert til mellom 6700 og 20 000 vaksne individ, er truleg minkande. «Kanalisering kan påverke våtmarkene i Bañados del Río Dulce og Laguna de Mar Chiquita, og det skjer også andre endringar i våtmarkene i utbreiingsområdet hans. I dei tørrare savanneområda der han lever, står han under press frå jordbruksutviding, særleg for storfehald.» Arten lever i nokre offentlege og private verneområde.

## Kjelder

**Første versjon av denne artikkelen var ei omsetjing av «[[:en:Dinelli's doradito|Dinelli's doradito]]» frå , den 6. februar 2025*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Bakar i Kroatia

**Bakar** (ungarsk *Szádrév*, italiensk *Buccari*) er ein tettstad og ein bykommune i fylket Primorje-Gorski Kotar i Kroatia.

## Folketal
Dei største busetnadene i kommunen ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Hreljin

**Hreljin** er ein tettstad i bykommunen Bakar i fylket Primorje-Gorski Kotar i Kroatia.

## Folketal
Folketalet i tettstaden ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar