Jessie Buckley

**Jessie Buckley** () er ein irsk skodespelar og songar. Ho har vunne fleire prisar, mellom anna ein Oscar, ein BAFTA-pris, ein Actor Award, ein Golden Globe og ein Olivier Award.

Buckley byrja skodespelarkarrieren sin i 2008 som deltakar i BBC-talentshowet *I'd Do Anything*,  der ho kom på andreplass. Ho er utdanna ved RADA og gjorde sine første opptredenar på skjermen i BBC-seriar som *War & Peace* (2016) og *Taboo* (2017). Buckley debuterte på film med hovudrolla i *Beast* (2017), etterfølgt av gjennombrotsrolla hennar som ein aspirerande countrysongar i musikalfilmen *Wild Rose* (2018); for den siste fekk ho ei nominasjon til BAFTA-prisen for beste kvinnelege hovudrolle.

Karrieren til Buckley utvikla seg vidare med hovudroller i filmar som I'm *Thinking of Ending Things* (2020), *Men* (2022), *Women Talking* (2022) og *Wicked Little Letters* (2023). For rolla si som ei plaga mor i det psykologiske dramaet *The Lost Daughter* (2021) fekk ho nominasjonar til BAFTA-prisen for beste kvinnelege birolle og til Oscar for beste kvinnelege birolle. Ho fekk endå større merksemd for tolkinga si av  i periodedramaet *Hamnet* (2025), og vann då ein Golden Globe, ein BAFTA-pris, ein Actor Award og ein Oscar for beste kvinnelege hovudrolle.

På fjernsyn har Buckley hatt roller i HBO-miniserien *Chernobyl* (2019) og i sesong fire av *Fargo* (2020). På teaterscena vann ho Laurence Olivier-prisen for beste kvinnelege rolle i ein musikal for tolkinga si av Sally Bowles i ei West End-oppsetjing av musikalen *Cabaret* i 2021. I 2022 gav ho ut samarbeidsalbumet *For All Our Days That Tear the Heart* saman med Bernard Butler, som vart kortlista til Mercury Prize 2022.
## Tidleg liv og utdanning
Jessie Buckley vart fødd 28. desember 1989 i Killarney i grevskapet Kerry, som dotter av Marina (fødd Cassidy) og Tim Buckley. Ho har ein yngre bror og tre yngre systrer. Ho er oldebarnet til den irske republikanske aktivisten Madge Clifford.

Buckley gjekk på Ursuline Secondary School, ein katolsk jenteskule i Thurles i grevskapet Tipperary, der mora hennar arbeider som songpedagog, og der Buckley sjølv medverka i fleire skuleframsyningar. På skulen spelte ho fleire mannsroller, mellom anna hovudrolla Tony i musikalen *[[West Side Story]]* og Freddie Trumper i *Chess*. Ho nådde grad åtte i piano, klarinett og harpe ved Royal Irish Academy of Music og var medlem av Tipperary Millennium Orchestra. Ho deltok òg på sommarverkstader med Association of Irish Musical Societies (AIMS) for å utvikle song- og skodespelartalentet sitt. Der vart ho oppdaga som eit stort talent og oppmoda om å søkje dramaskule i London. Like før ho gjekk på audition til *I'd Do Anything*, fekk ho avslag frå to dramaskular, mellom anna frå ein av dei dagen før den første auditionen hennar til programmet.

Buckley studerte ved Royal Academy of Dramatic Art (RADA) og tok eksamen der i januar 2013.

## Karriere
### 2008–2015: ''I'd Do Anything'' og teaterproduksjonar
Buckley byrja karrieren sin som deltakar i *I'd Do Anything*, eit talentshow som gjekk ut på å finne ei ny og ukjend hovudrolle til å spele Nancy i West End-oppsetjinga frå 2009 av den britiske musikalen *Oliver!*. Ho nådde finalen 31. mai 2008 og kom på andreplass bak Jodie Prenger.

I 2026 fortalde Buckley at ho følte seg «brutalisert» og «objektifisert» under programmet på grunn av kommentarar ho fekk frå dommarane. Dei utsette henne for kroppsskam ved å kome med ubehagelege vitsar om utsjånaden hennar framfor kamera, og sende til og med den då 17 år gamle Buckley til ein slags «femininitetsskule» i eitt av programma. I eit intervju med *Vogue UK* sa Buckley: «Eg håpar verkeleg at ei kvinne på 15, 17 eller kva alder det måtte vere aldri må bli brutalisert slik som det som skjedde i det programmet. Men eg forstod det ikkje fullt ut den gongen. Eg berre kjende det, og det var vanskeleg.»

Den 26. august 2008 opptredde Buckley i Denny Street i Tralee i grevskapet Kerry for RTÉ Radio 1. Ho følgde dette opp med ei opptreden på ein veldedigheitskonsert i grevskapet Tipperary. 14. september 2008 opptredde ho på ein utandørskonsert i Hyde Park i London i samband med feiringa av bursdagen til Andrew Lloyd Webber. Ho framførte ein soloversjon av «I Don't Know How to Love Him» frå *Jesus Christ Superstar*, og song «Light at the End of the Tunnel» frå *Starlight Express* saman med dei andre *I'd Do Anything*-finalistane Keisha Amponsa-Banson, Niamh Perry og Rachel Tucker, i tillegg til finalistane frå *Any Dream Will Do*: Daniel Boys, Lewis Bradley, Ben James-Ellis og Keith Jack. Den 18. september 2008 opptredde ho saman med Aoife Mulholland og RTÉ Concert Orchestra på eit nytt arrangement arrangert av Lloyd Webber i National Concert Hall i Dublin. 

Buckley fekk tilbod om å vere understudy for rolla som Nancy, men takka nei til fordel for ei anna produksjon. 10. oktober 2008 vart det kunngjort at Buckley skulle gjere Off-West End-debuten sin i ei ny oppsetjing av Stephen Sondheim-musikalen *A Little Night Music*. Ho spelte rolla som Anne Egerman ved Menier Chocolate Factory, eit friteater i London, i perioden 22. november 2008 til 8. mars 2009. Ho medverka i oppsetjinga saman med Maureen Lipman og Hannah Waddingham, og stykket vart regissert av Trevor Nunn. 

I 2009 deltok ho på ein julekonsert saman med Maria Friedman, Cantabile og Tim Rice, og i februar 2010 opptredde ho saman med Daniel Boys (og *Night Music*-medspelaren Kelly Price) i ei rekkje Valentinsdagskonsertar med musikaltema.

Etter at ho vart uteksaminert frå RADA i januar 2013, arbeidde ho ved Shakespeare’s Globe i sommarsesongen 2013. Der spelte ho Miranda i *The Tempest*, og dessutan songaren Arabella Hunt og Kate i Samuel Adamson-stykket *Gabriel*. I september 2013 stod Buckley på scena mot  i Michael Grandage si West End-oppsetjing av *Henry V* ved Noël Coward Theatre. Ho spelte òg Perdita i teaterkompaniet til Kenneth Branagh si oppsetjing av *The Winter’s Tale*, som vart sett opp ved Garrick Theatre i London i november 2015 og direktestrauma til kinoar over heile verda 4. desember 2015.
### 2016–2019: Gjennombrot på skjermen

Etter ei episodisk rolle i krimserien *Endeavour* spelte Buckley Marya Bolkonskaya i BBC si nye dramatisering av *War and Peace* (2016). Ho fekk ros for tolkinga si; Viv Groskop i *[[The Guardian]]* peikte på rolla hennar som eit høgdepunkt i episode to og skreiv at ho spelar den tilsynelatande enkle og fromme figuren «vakkert».

Buckley heldt fram TV-karrieren med ei hovudrolle i dramaserien *Taboo* (2017), der Tom Hardy hadde hovudrolla. Ho spelte òg Honor Martin i BBC One-dramaet *The Last Post* (2017), og Marian Halcombe i den femdelte TV-adaptasjonen av Wilkie Collins-romanen *The Woman in White* (2018).

Buckley gjorde filmdebuten sin som Moll Huntford i den psykologiske thrilleren *Beast* (2018). Ho spelte deretter i countrymusikkdramaet *Wild Rose* (2018), noko som gav henne høve til å framføre musikk frå filmen på Glastonburyfestivalen. Det offisielle lydsporet frå filmen nådde førsteplassen på UK Country Albums Chart. Filmen fekk gode kritikkar, og Buckley si tolking gav henne ei nominasjon til BAFTA-prisen for beste kvinnelege hovudrolle ved den 73. British Academy Film Awards.

I 2019 spelte Buckley Lyudmila Ignatenko i den historiske miniserien *Chernobyl*, produsert av HBO og Sky UK, som handlar om Tsjernobylulukka i 1986 og oppryddingsarbeidet etterpå. Den femdelte serien fekk svært gode kritikkar og vart nominert til 19 prisar ved den 71. Primetime Emmy Awards. Same året medverka Buckley òg i det biografiske dramaet *Judy*, basert på livet til den amerikanske skodespelaren Judy Garland.

### 2020–i dag: Aukande gjennombrot og internasjonal merksemd

I 2020 hadde Buckley fire filmar på kino eller strøyming: *Dolittle*, regissert av Stephen Gaghan; *The Courier*, regissert av Dominic Cooke; *Misbehaviour*, regissert av Philippa Lowthorpe; og den surrealistiske psykologiske thrilleren *I'm Thinking of Ending Things*, regissert av Charlie Kaufman for Netflix. Tolkinga hennar i den siste fekk stor ros frå kritikarar og gav henne ei nominasjon til prisen for beste skodespelar ved den 30. Gotham Independent Film Awards. Same året hadde Buckley ei hovudrolle i den fjerde sesongen av FX-serien Fargo, ein svart komedie-krimserie, der ho spelte sjukepleiaren Oraetta. maiflower.

I 2021 spelte Buckley den yngre versjonen av Leda Caruso i  sin regidebut *The Lost Daughter*, medan  spelte den eldre versjonen av figuren. Filmen fekk avgrensa kinolansering i USA 17. desember 2021 før han vart tilgjengeleg på Netflix seinare same månad. Filmen fekk svært gode kritikkar. Kritikaren Ty Burr meinte at Buckley var ei «openberring» i filmen. For rolla vann ho Gotham Independent Film Award for framifrå birolle og vart nominert til BAFTA-prisen for beste kvinnelege birolle. Ho fekk òg si første Oscar-nominasjon, for beste kvinnelege birolle, ved den 94. Oscar-utdelinga.

Buckley vart kontakta av Eddie Redmayne for å spele mot han som Sally Bowles i ei ny oppsetjing av musikalen *Cabaret*. Ho tok rolla svært seriøst og heldt streng tausheit på dagtid for å verne stemma si til åtte framsyningar i veka. Produksjonen hadde premiere i West End i november 2021 og fekk strålande kritikkar. Oppsetjinga vann prisen for beste musikaloppsetjing, medan Buckley sjølv vann prisen for beste kvinnelege rolle ved Olivier Awards i 2022. Kritikaren David Benedict i *Variety* skreiv at Buckley spelte Bowles «med forbløffande intensitet», medan Nick Curtis i *Evening Standard* skildra henne som «eit kraftsenter av kjensler».

Den 15. april 2022 gav Buckley og den tidlegare Suede-gitaristen Bernard Butler ut «The Eagle & The Dove», den første singelen frå samarbeidsalbumet deira. *Albumet For All Our Days That Tear the Heart* vart gjeve ut 17. juni 2022. Det debuterte på 23.-plass på den britiske albumlista og vart kortlista til Mercury Prize 2022.

I 2022 spelte Buckley ei nyleg enkje som reiser på ferie til ein landsby på landsbygda i Alex Garland sin folk-horrorfilm *Men*, der ho spelte mot Rory Kinnear. Filmen vart vist på filmfestivalen i Cannes i programdelen Directors’ Fortnight i mai 2022 før han fekk kinopremiere i USA 20. mai 2022, distribuert av A24.

I juni 2021 vart det kunngjort at Buckley skulle spele i filmatiseringa av Miriam Toews-romanen *Women Talking*, regissert av Sarah Polley. Ho spelte saman med Frances McDormand, Rooney Mara, Claire Foy og Ben Whishaw. The film began its limited theatrical release in the United States and Canada on 23. desember 2022. Filmen fekk avgrensa kinolansering i USA og Canada 23. desember 2022.

I juli 2022 vart det òg kunngjort at Buckley skulle spele saman med Olivia Colman, Luke Evans, Jonathan Pryce og Johnny Flynn i *Scrooge: A Christmas Carol*, ein animert versjon av Charles Dickens sin klassiske forteljing, som vart lansert på Netflix i desember 2022.

Buckley vart seinare attforeint med Olivia Colman i komedien *Wicked Little Letters*, regissert av Thea Sharrock. Hovudinnspelinga fann stad i Storbritannia hausten 2022. Same året vart det òg kunngjort at Buckley skulle ta over hovudrolla frå Carey Mulligan i Christos Nikou sin engelskspråklege spelefilmdebut *Fingernails*. Filmen, der ho spelte saman med Riz Ahmed og Jeremy Allen White, vart spelt inn i Toronto seint i 2022. Begge filmane hadde premiere på Toronto International Film Festival i 2023.

I mai 2023 vart det kunngjort at Buckley skulle spele saman med  i  sitt historiske drama *Hamnet*, basert på romanen med same namn. Filmen vart rekna blant dei ti beste filmane i 2025 av American Film Institute og fekk svært gode kritikkar. Tolkinga til Buckley fekk særleg mykje ros. David Fear i *[[Rolling Stone]]* meinte at folk «vil snakke om Jessie Buckley si tolking i årevis», medan Johnny Oleksinski i New York Post skreiv at ho leverer ei rolleprestasjon som «nesten er ufatteleg». For rolla vann Buckley Golden Globe-prisen for beste kvinnelege hovudrolle i ein dramafilm. Ho vann òg Critics’ Choice Movie Award for beste kvinnelege hovudrolle, Actor Award for framifrå prestasjon av ein kvinneleg skodespelar i hovudrolle og BAFTA-prisen for beste kvinnelege hovudrolle. Dermed vart ho den første irske skodespelaren som har vunne prisen for beste kvinnelege hovudrolle ved alle dei fire prisutdelingane. Ho vann òg Oscar for beste kvinnelege hovudrolle, og vart den første irske vinnaren av denne prisen.

Deretter stod ho på scena mot Tim Crouch i ei framsyning av *An Oak Tree* ved Young Vic i London 6. mai 2025.

## Offentleg bilete
Buckley er òg ein jamleg gjest på fjernsyn, der ho stundom viser fram songtalentet sitt. I 2019 opptredde ho på The Late Late Show, der ho framførte Emmylou Harris-songen «Boulder to Birmingham».

Etter hennar historiske Oscar-siger – den første for ei irsk kvinne i kategorien «Beste kvinnelege hovudrolle» – skildra Irlands president  dette som «ein historisk augeblink» og gav Buckley sine «varmaste gratulasjonar», samstundes som ho framheva hennar bidrag til film og teater.
## Privatliv
Frå og med 2022 bur Buckley i Norfolk i England. Ho gifta seg med ektemannen Freddie Sorensen, ein psykisk helsearbeidar og tidlegare TV-produsent, i midten av 2023. I 2025 fekk dei ei dotter.

Buckley er ambassadør for The Matt Talbot Community Trust, ein organisasjon som tilbyr støtte til menneske som er i rehabilitering etter rusmisbruk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jessie Buckley|Jessie Buckley]]» frå , den 16. mars 2026.*