open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asbel Kiprop

**Asbel Kipruto Kiprop** () er ein kenyansk mellomdistanseløpar, olympisk meister og verdsmeister på 1500 meter - distansen han oftast tevlar i. Hans personlege bestetid på 1500 meter er 3,27.72 (Monaco, 2013).

Gjennombrotet til Kiprop kom i 2007, då han vann gull i terrengløp under junior-VM, vann gull på 1500 meter under dei panafrikanske leikane og debuterte i VM i friidrett 2007 i Osaka, der han kom på fjerdeplass på 1500 meter.

Asbel Kiprop OL-debuterte i sommar-OL 2008 i Beijing, og sprang heilt inn til ein andreplass på 1500 meter, bak Rashid Ramzi frå Bahrain. Då Ramzi seinare testa positivt for doping, vart OL-gullet gitt til Kiprop. Dette gjorde at Kiprop blei den yngste olympiske meisteren på 1500 meter nokonsinne. Asbel Kiprop vart verdsmeister i VM i friidrett 2011 i Daegu med tida 3,35.69. To år seinare vart han igjen verdsmeister under VM i friidrett 2013 i Moskva, der norske Henrik Ingebrigtsen kom på ein åttandeplass.

Asbel Kiprop deltok også i Sommar-OL 2012 i London, men kom ikkje lenger enn til tolvteplass i finaleløpet. Ingebrigtsen sprang derimot inn til femteplass og sette ny norsk rekord på 1500 m.

## Kjelder

### Fotnotar
Skien kyrkje

**Skien kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1894 i Skien kommune i Telemark.

Skien har hatt kyrkje sidan mellomalderen, og den førre kyrkja, som var frå 1783, brann i den store bybrannen i 1886. Dagens kyrkje vart teikna av Hagbarth Schytte-Berg, som vann ein arkitektkonkurranse.

Skien kyrkje er ei monumental kyrkje som ein lett kan ta for å vere domkyrkje, men ho er «berre» prostikyrkje. Forma er som ein latinsk kross, og kyrkja kan seiest å vere eit utstillingsvindauge for norsk fasade- og dekorstein. Dette er ikkje uproblematisk. Det har vore naudsynt å restaurere fasaden ei rekkje gonger, og det har òg vore problem med fundamenteringa.

Næraste kyrkjegard er Lie kyrkjegard, om lagt hundre meter nordvest for kyrkja.

## Kjelder

* 
* 
* 
* Skien kyrkjelege fellesråd
* Kirkesøk

## Bakgrunnsstoff

* 
*
Bertrand randis

**Bertrand randis** er ein randis er kring 20&nbsp;km lang og frå 3 til 9&nbsp;km brei, og som ligg mellom Rymill Bay og Mikkelsen Bay på Fallières Coast i Graham Land.

Bertrand randis grensar på søraustsida til Pavie Ridge og på nordaustside til Black Thumb. Han vart kartlagt i 1936 av British Graham Land Expedition under John Riddoch Rymill, og kartlagt på ny i 1948–1949 av Falkland Islands Dependencies Survey. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Kenneth J. Bertrand (1910–1978), som var geografiprofessor ved The Catholic University of America i Washington, D.C. Han var geomorfolog og historikar som skreiv om Antarktis. Han var medlem av United States Advisory Committee on Antarctic Names (1947–1973), og styreleiar 1962–1973. Hans *Americans in Antarctica, 1775–1948*, som kom ut i 1971, er eit av dei grundigaste og mest autorative forteljinga om dei amerikanske engasjementa i Antarktis.

## Kjelder
Randis

Ein **randis** eller **ispiedmont** er is som dekkjer ei lågtliggande kyststripe med fjell bakom.

## Sjå òg
*Forlandsbre
*Isbrem

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ice piedmont|Ice piedmont]]» frå ,  den 26. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**The Crossing of Antarctica* av sir Vivian Fuchs og sir Edmund Hillary (Glossary, side. 296) Cassell, London, 1958
Forster randis

**Forster randis** er ein randis som ligg på landsida av Wordieisen, langs vestkysten av Den antarktiske halvøya. Han oppstår der Airy-, Seller-, Fleming- og Prospectbreen flyt saman og er kring 40&nbsp;km lang frå nord til sør og kring 18 km brei. 

Isen vart først kartlagt frå bakken av British Graham Land Expedition i 1936–37, og igjen i større detalj av Peter D. Forster og P. Gibbs frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1958. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Forster, ein landmålar på Stonington Island i 1958 og ved Horseshoe Island i 1960.

## Kjelder
Fuchs randis

**Fuchs randis** er ein randis som er 130&nbsp;km lang og som strekkjer seg frå nordaust til sørvest langs heile vestkysten av Adelaide Island. Han vart først kartlagt i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot og namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) etter sir Vivian E. Fuchs, som var FIDS sin sjef og geolog på Stonington Island i 1948–49.

## Kjelder
Gavin randis

**Gavin randis** er ein randis på Trinityhalvøya i Antarktis, kring 10&nbsp;km lang og mellom 5 og 11&nbsp;km brei og som strekkjer seg frå Charcot Bay til Russell West-breen. Han vart kartlagt frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Christopher B. Gavin-Robinson, ein pilot for Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57).

## Kjelder
Getman randis

**Getman randis** er ein randis mellom Reichle Mesa og Three Slice Nunatak ved austenden av Joerg Peninsula ved Bowman Coast i Antarktis. Isen vart utforska frå bakken og fotografert frå lufta av United States Antarctic Service i 1939–41, Ronne Antarctic Research Expedition i 1947–48, og vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1946–48. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1977 etter offiser Robert T. Getman i United States Coast Guard, som var nestkommanderande på USCGC «Southwind» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze i 1969.

## Kjelder
Marr randis

**Marr randis** er ein stor randis som dekkjer nordvestre halvdelen av Île Anvers i Antarktiske Arkipel. Isen vart truleg først oppdaga av den tyske ekspedisjonen under Dallmann, 1873–74, og vart først grovt kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1903–05, og den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, begge under Charcot. Isen vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter James W.S. Marr, som var ein britisk marinebiolog, og den første leiaren frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1943–45, og leiaren for basen i nærleiken ved Port Lockroy. Marr var òg eit medlem av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson i 1929–31, og Shackleton-ekspedisjonen i 1921-22.

## Kjelder
Cugnot randis

**Cugnot randis** er ein randis på Trinityhalvøya i Antarktis. Han er kring 10&nbsp;km lang og mellom 3 og 6&nbsp;nautiske mil brei og strekkjer seg frå Russell East-breen til Eyrie Bay og grensar på landsida til Louis Philippe Plateau. Randisen vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1960–61), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Joseph Cugnot, ein fransk militæringeniør som bygde det første fullskala kjøretøyet som gjekk for eiga maskin (damp) i 1769.

## Kjelder
Mercator randis

**Mercator randis** er ein slak randis ved enden av Mobiloilfjorden, danna der Gibbs-, Lammers-, Cole- og Weyerhaeuserbreen flyt saman aust i Graham Land. Isen vart først fotografert frå lufta av Lincoln Ellsworth i november 1935, og vart kartlagt frå desse bileta av W.L.G. Joerg som den nedre enden av eit «stort dalsøkk» langs kysten. Han vart oppdaga frå bakken av Finn Rønne og C.R. Eklund frå United States Antarctic Service (USAS), 1939–41, som òg tok flyfoto av isen. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i desember 1958 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Gerardus Mercator (1512–94), den flamske matematikaren og geografen som er opphavet til kartprojeksjonen med hans namn frå 1568.

## Kjelder
Widmark randis

**Widmark randis** er ein randis mellom Holtedahl og Darbel Bay på vestkysten av Graham Land i Antarktis. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57 og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Isen vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Erik J. Widmark (1850–1909), ein svensk oftalmolog som forska på årsaka til og behandlinga av snøblinde.

## Kjelder
Wormald randis

**Wormald randis** er ein randis som dekkjer den austlege delen av Wright Peninsula ved Adelaide Island i Antarktis, mellom Rothera Point og Sighing Peak. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1961–62, og av British Antarctic Survey (BAS) frå 1976. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter Steven Wormald, ein vêrobservatør i BAS ved Adelaidestasjonen i 1969–70, assistent ved Stonington Island i 1970–71; sjef for same stasjonen i 1973 og feltleiar ved Rothera  i 1974-77.

## Kjelder
Wright randis

**Wright randis** er ein randis som strekkjer seg vestover frå Lanchester Bay langs vestkysten av Graham Land. Han vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1955-57 og kartlagt frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Isen vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Wilbur Wright (1867–1912) og broren hans Orville Wright (1871–1948), amerikanske flyteknikarar som utførte den første kontrollerte flyginga i ein maskin som var tyngre enn luft, den 17. desember 1903. 

## Kjelder
Znepole randis

**Znepole randis** er ein randis som strekkjer seg 13&nbsp;km frå nordvest til søraust og 7,5&nbsp;km brei på Trinityhalvøya i Graham Land i Antarktis. Det ligg sør for Victorybreen og nordaust for Dreatinbreen, og grensar til Kondofrey Heights i nord og 5,2&nbsp;km lang smal klipperik rygg med Mount Bradley i vest, som flyt søraustover til Prince Gustav Channel i Weddellhavet.

Fjellet er kalla opp etter regionen Znepole vest i Bulgaria

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Bongrain randis

**Bongrain randis** er ein randis, som er 50&nbsp;km lang frå nordaust til sørvest og 22&nbsp;km brei på det breiaste, og dekkjer nordvestkysten på Aleksanderøya. Mount Bayonne ligg i aust og Cape Vostok ligg sørvest for Bongrain randis. Han vart oppdaga frå avstand og grovt kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, (FrAE) under Jean-Baptiste Charcot og sidan fotografert frå lufta av British Graham Land Expedition den 15. august 1936, og grovt kartlagt frå desse bileta. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1954 etter Maurice Bongrain, som var landmålar med FrAE og ansvarleg for det første kartet over denne kysten.

## Sjå òg
* Mozart randis
* Handel randis

## Kjelder
Dee randis

**Dee randis** er ein randis mellom Pavie Ridge og munningen av Clarkebreen på austsida av Mikkelsen Bay på vestkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart kartlagt frå bakken av British Graham Land Expedition i 1936–37, og av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948–50. Han vart fotografert av Ronne Antarctic Research Expedition i november 1947, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John Dee, ein engelsk matematikar som lærte bort navigasjonsmetodar i 30i ein periode då sjøfarten og utforskinga av jorda tok til for fullt (1527-1608,1609).

## Kjelder
Orel Ice Fringe

**Orel Ice Fringe** er ei stripe kystis på grensa til sørsida av Errera Channel mellom Beneden Head og Porro Bluff, på vestkysten av Graham Land. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto tekne av Hunting Aerosurveys Ltd. i 1956-57 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter Eduard von Orel (1877–1941), ein austerriksk landmålar som i 1905 designa den første steroeautografen for å plotte kart direkte frå horisontale fotografi. 

## Kjelder
Stefan randis

**Stefan randis** er ein liten randis heilt nordvest på Pernik Peninsula ved Loubet Coast i Graham Land, på kysten mellom Cape Rey og Holdfast Point. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57) og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Josef Stefan (1835–1893), ein austerriksk fysikar som i 1889 laga ein teori om varmestraumen i eit frysande islag og var den første som rekna ut kor raske sjøisen fraus til i Arktis.

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Geelan randis

**Geelan randis** er ein randis som utgjer nordenden av Rothschild Island, utanfor kysten av Antarktis. Etter landmålingar av British Antarctic Survey i 1975–77, vart han namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter [atrick John Michael Geelan, som var sekretær i Permanent Committee on Geographical Names i 1955–79, eit medlem av UK-APC frå 1955, og styreleiar av UK-APC frå 1992.

## Kjelder
Handel randis

**Handel randis** er ein stor randis som ligg nord og vest for Colbert Mountains, mellom Haydnfjorden og Schubertfjorden på den vestlege og sentrale kysten på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart truleg først sett frå lufta av United States Antarctic Service i 1940, men ikkje kartlagd som ein eigen is, og vart først kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne Antarctic Research Expedition i 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Isen vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Georg Friederich Händel, den tyske komponisten.

## Sjå òg
* Bongrain randis
* Mozart randis

## Kjelder
Heirtzler randis

**Heirtzler randis** er eit relativt lågt, pyramideforma isområde som strekkjer seg over kring 13&nbsp;km, på vestsida av Violantefjorden og nord for Maurybreen på Black Coast i Palmer Land i Antarktis. Isen vart oppdaga og fotografert frå lufta av United States Antarctic Service den 30. desember 1940, og vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1966–69. I samband med at fleire namn i området er kalla opp etter forskarar på kontinentaldrift, vart han namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter James R. Heirtzler, ein amerikansk fysikar. Heirtzler var forskar ved Columbia University og Lamont–Doherty Geological Observatory i 1960–64,  og seniorforskar 1964–67. Han var seniorforskar ved Woods Hole Oceanographic Institute i 1969–86 og geofysikar og sjef for den geofysiske avdelinga ved NASA Goddard Space Flight Center frå 1986.

## Kjelder
Hughes randis

**Hughes randis** er ein randis mellom Cordinibreen og Smithfjorden på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Terence J. Hughes, ein glasiolog i United States Antarctic Research Program ved Deceptionøya og McMurdo Sound i 1970–71, og på Deceptionøya, 1973–74.

## Kjelder
Mozart randis

**Mozart randis** er ein randis som er 110&nbsp;km lang frå nordvest til søraust og 28&nbsp;km brei på det breiaste, på vestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) i 1947, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791), den kjende austerrikske komponisten. Somme landformer i området er kalla opp i samband med Mozart randis, som Figaro Nunatak.

## Sjå òg
* Bongrain randis
* Handel randis

## Kjelder
Warren randis

**Warren randis** er ein randis på Rymill Coast i Palmer Land, som ligg vest for Traverse Mountains og i nord og sør grensar til Terminus Nunatak og Rileybreen, sistnemnde vart ein gong rekna med i denne randisen. Isen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1966, og kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1970-73. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1978 etter Douglas E. Warren, direktør i Overseas Surveys i 1968–80. 

## Kjelder
Roberts randis

**Roberts randis** er ein stor randis, som er 37&nbsp;km lang frå nord til sør og 28&nbsp;km brei, og som ligg nord og nordvest for Mount Calais og dekkjer det meste av det nordaustlege hjørnet på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart oppdaga frå avstand og grovt kartlagt av Den franske antarktisekspedisjonen i 1908–10, under Charcot. Han vart fotografert frå lufta av British Graham Land Expedition (BGLE) den 15. august 1936, og grovt kartlagt frå desse bileta. Han vart då namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1955 etter Brian B. Roberts (1912–78), ein britisk ornitolog, polarspesialist og ein leiande person i utvikla av nomenklatur i Antarktis. Han var ornitolog i BGLE frå  1934–37; og så sekretær i UK Antarctic Place-names Committee, 1945-74. Kring seks nunatakar ligg innanfor Roberts forlandsbre. Desse er Hengist Nunatak (ein eigen nunatak) og Horsa Nunataks (ei gruppe på fem nunatakar). Begge av desse er kalla opp etter saksiske kongar i England på 400-talet.

## Sjå òg
* Handel randis
* Mozart randis

## Kjelder
Wagner randis

**Wagner randis** er ein randis, 17&nbsp;km lang frå nordvest til søraust og 7&nbsp;km brei, og ligg på sørvestdelen av Rothschild Island. Han vart sett og fotografert frå lufta av United States Antarctic Service (USAS), 1939-41, og kartlagt frå flyfoto tekne av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Richard Wagner (1813–1883), ein tysk komponist.

## Kjelder
Dei franske og indianske krigane

**Dei franske og indianske krigane** (engelsk ) er eit namn brukt i USA om ei rekkje krigar om herredøme i Nord-Amerika for europeiske kolonimakter. På fransk er krigane kjende som *Guerres intercoloniales*, 'interkolonialkrigane'. På den eine sida stod England (som etterkvart blei Storbritannia) og på den andre sida Frankrike, tidvis med støtte frå Spania. Begge sider hadde også innfødde allierte. Krigane reflekterte konfliktar i Europa, og enda om lag samtidig med dei. Den siste av dei fire konfliktane som blei utkjempa er kjend som Den franske og indianske krigen i eintal.

## Oversyn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Fransk-indianska krigen|Fransk-indianska krigen]]» frå ,  den 26. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

**French and Indian Wars på Engelsk Wikipedia
Harestua stasjon

**Harestua stasjon** var ein jarnbanestasjon på Gjøvikbanen i Lunner kommune i Akershus fylke, nedlagd 9. desember 2012. Stasjonen hadde namnet *Harestuen stoppested* då han opna i 1901, men fekk i 1910 status som stasjon, og i 1921 vart namnet endra frå *Harestuen* til *Harestua*. Stasjonen vart fjernstyrt i 1972, heilt automatisert i 1980, og i desember 2012 erstatta av Furumo haldeplass, som i 2013 fekk namnet Harestua haldeplass.

Den tidlegare Harestua stasjon er no berre eit kryssingsspor som har fått namnet Monsrud kryssingsspor.

## Bakgrunnsstoff
*Jernbaneverket om nye Harestua haldeplass og nedlagde Harestua stasjon
*Norsk Jernbaneklubb om Harestua (no nedlagde) stasjon
Miljøproblem

**Miljøproblem** viser til ulike prosessar som kan påverka eit miljø negativt. Ofte viser nemninga til problem som kjem av menneskeleg aktivitet. Miljøvern handler ofte om å ta opp og prøva handsama ulike miljøproblem.

Miljøet kan påverkast av mange ulike typar menneskeleg aktivitet, som skogrydding, jordbruk, jakt og fiske, bygging, vareproduksjon og transport. Påverknaden kan føra til problem i atmosfæren, som sur nedbør, nedbryting av ozonlaget eller global oppvarming, i hav og vassdrag som ved utslepp av miljøgifter, ei stor mengd næringsstoff og liknande, og i jorda til dømes gjennom erosjon eller salinisering.

## Bakgrunnsstoff
*Miljøproblemer , miljofakta.no
*Globala och lokala miljöproblem , miun.se
*Många olika miljöproblem , havet.nu
Almirante Ice Fringe

**Almirante Ice Fringe** er ein smal randis på grensa til sørvestsida av Andvord Bay på Danco Coast i Graham Land i Antarktis. Han vart namngjeven av den polske antarktisekspedisjonen, kring 1995, etter Almirante Brown-basen på nærliggande Coughtrey Peninsula ved Paradise Harbor.

## Kjelder
*
Cruchley randis

**Cruchley randis** er ein randis mellom austenden av Powell Island og åsrekkja frå nord til sør, som strekkjer seg 29&nbsp;km nordover frå John Peaks i Sør-Orknøyane. Isen fekk namn forholdsvis nyleg av UK Antarctic Place-Names Committee i 1987, men kjem historisk frå kartet til James Weddell frå 1825 der Powell Island var kartlagt som to øyar, og den sørlege hadde namnet «Cruchley's Island».

## Kjelder
Davis randis

**Davis randis** er ein randis som er kring 19&nbsp;km lang og 7,5&nbsp;km brei, og ligg langs nordsida av Missen Ridge på nordkysten av Victoria Land. Namnet *Cape Davis*, etter John E. Davis, som var førstestyrmann på «Terror», vart gjeve til eit nes like i nærleiken av kaptein James C. Ross i 1841. Sidan det ikkje finst noko nes her, overførte Advisory Committee on Antarctic Names og New Zealand Antarctic Place-Names Committee namnet «Davis» til denne randisen.

## Kjelder
Eady randis

**Eady randis** er ein randis som ligg sør for Mount Discovery og Minna Bluff, og sørsida flyt saman med Rossisen i Antarktis. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfoto, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1963 etter kaptein Jack A. Eady i U.S. Navy som var stabssjef for øvstkommandernade i U.S. Naval Support Force i Antarktis, frå juli 1959 til april 1962.

## Kjelder
Accept

**Accept** er eit tungmetallband frå Solingen i Tyskland. Dei platedebuterte i 1979 med albumet *Accept*, men slo igjennom internasjonalt først med den femte plata, *[[Balls to the Wall]]* (1983) i utgjevingsåret og året etter. *Restless and Wild* frå 1982 blir rekna som stilskapande for sjangeren speed metal, særleg i kraft av opningslåta «Fast as a Shark».

=Historie=
## 1968-1978
Dirkschneider starta Band X saman med Michael Wagener i 1968. Gruppenamnet vart endra til Accept i 1971. Wagener slutta i 1971, og har sidan gjort karriere som plateprodusent. Over dei neste åra var det mange utskiftingar i bandet fram til debuten.

## 1979-1986
Accept gav ut sju plater med songaren Udo Dirkschneider før han forlet bandet for det nye bandet U.D.O.. Gitaristen Jörg Fischer forlet samtidig bandet.

## 1987-1989
Bandet gjekk først ut med Rob Armitage frå engelske Baby Tuckoo som ny vokalist. Før den nye plata kom var det likevel amerikanske David Reece som var frontfigur i Accept. Den nye plata, *Eat the Heat*, tok ei meir kommersiell retning enn bandet hadde hatt til da. Accept blei oppløyst for første gong i slutten av 1989.

## 1993-1996 og 2005
Dirkschneider returnerte til Accept og var med på tre plater i åra 1993-1996, men så vart bandet blei oppløyst att like etter utgjevinga av *Predator* i 1996. Dei spelte på festivalar i 2005, men det var meldt på førehand at ei plateutgjeving ikkje var aktuelt. 

## Frå 2010
Med *Blood of the Nations* i 2010 var Accept tilbake med enda ein amerikanar som vokalist, denne gongen Mark Tornillo frå T.T. Quick. Oppfølgjaren *Stalingrad* kom i 2012. 17. juli 2014 kjem tredje plate med Tornillo på vokal, *Blind Rage*.

=Diskografi=
Wolf Hoffmann (gitar) og Peter Baltes (bass) er kreditert på alle utgjevingane.

Dirkschneider er vokalist på utgjevingane 1979-1986 og 1993-1996. Reece er vokalist på *Eat the Heat*, og Tornillo på utgjevingane sidan 2010.

Stefan Kaufmann er trommeslagar på utgjevingane 1980-1994. På *Accept* var det Frank Friedrich. På *Predator* er ingen trommeslagar kreditert som bandmedlem. Stefan Schwarzmann er kreditert på utgjevingane sidan 2010.

Jörg Fischer var gitarist på utgjevingane 1979-1981 og 1985-1986 ved sida av Hoffmann. Herman Frank er kreditert på *Restless and Wild* og *Balls to the Wall*, samt utgjevingane sidan 2010. På *Eat the Heat* er Jim Stacey kreditert. På utgjevingane 1993-1996 er berre Hoffmann kreditert.

## Studioalbum
* *Accept* (1979)
* *I'm a Rebel* (1980)
* *Breaker* (1981)
* *Restless and Wild* (1982)
* *Balls to the Wall* (1983)
* *Metal Heart* (1985)
* *Russian Roulette* (1986)
* *Eat the Heat* (1989)
* *Objection Overruled* (1993)
* *Death Row* (1994)
* *Predator* (1996)
* *Blood of the Nations* (2010)
* *Stalingrad* (2012)
* *Blind Rage* (2014)
* *The Rise of Chaos* (2017)
* *Too Mean to Die* (2021)
* *Humanoid* (2024)

## Konsertalbum
* *Kaizoku-ban* (mini-LP innspelt og utgjeven 1985)
* *Staying a Life* (dobbelt-LP innspelt 1985 og utgjeven 1990)
* *All Areas – Worldwide* (dobbel CD innspelt 1993 og 1994, utgjeven 1997)

=Referansar=
Ford randis

**Ford randis** er ein stor randis som ligg nord for Dufek Massif og Forrestal Range mellom den lågare enden av Foundationstraumen og Support Force-breen i Pensacola Mountains i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Arthur B. Ford, ein geolog i United States Geological Survey (USGS). Han var nestleiar (med Peter F. Bermel) for gruppa frå USGS i Thiel Mountains i 1960–61 (leiar 1961–62), og gjorde feltarbeid ved Lassiter Coast i 1970–71. Han leia geologane i Pensacola Mountains i 1965–66, 1973–74, 1976–77, og 1978–79.

## Kjelder
Gawn randis

**Gawn randis** er ein randis og snøslette som dekkjer kysten mellom Darwinbreen og Byrdbreen i Antarktis. Han vart namngjeven av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) etter J.E. Gawn, ein radiooperatør ved Scott-basen som arbeidde tett med feltgruppene.

## Kjelder
Giovinco randis

**Giovinco randis** er ein randis, som er 19&nbsp;km brei, mellom Canyonbreen og Perezbreen, og som gradvis heller ned nord til Rossisen i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter F.A. Giovinco, kaptein på USNS «Private John R. Towle» under U.S. Navy Operasjon Deep Freeze 1965.

## Kjelder
Sitat

**Sitat** (frå latin *citatum*, av *citare*, 'kalle fram') er ei ordrett attgjeving av noko som er blitt sagt eller skrive tidlegare. Ofte er sitatet ein kortare del av ei utsegn eller eit stykke. Den siterte utsegna kan markerast i skrift med sitatteikn, kolon eller liknande og ein referanse til opphavsperson og kjelde. I munnleg sitering kan ein markera sitat med formuleringar som «Cicero sa...», «farmor seier alltid...», «...sa presten», «som det står i...» og så bortetter. Nokre sitat blir oppattekne så ofte at dei går inn i språket som ordtak, og blir då gjerne brukte utan å visa til opphav.

Sitat blir nytta på ei rekkje område, som i daglegtale, talar, foredrag, intervju, reportasjar, artiklar og bøker. Sitat kan også inngå som del av arkitektur, biletkunst eller i drama- eller musikkstykke. Sitering kan vera eit viktig verkemiddel som gjev tyngde til det ein seier ved å støtta seg på andre. Sitat kan også fungera som dekorasjon eller som tankevekkjar.
På fleire område finst det reglar for korleis ein kan bruka sitat. Både innan akadamisk skriving og ved skaping av andsverk må ein oppgje kjelde for sitat for å unngå plagiat.

Ei sitatsamling blir ofte kalla «bevingede ord». Ei større, systematisk ordna samling av sitat blir kalla sitatleksikon.

## Sjå òg
*Aforisme
*Diktat
*Epigram
*Klisjé

**Bruk av sitat**
*Ibsen Sitat

## Bakgrunnsstoff

### På norsk
*Wikifrasar, Wikimedia-sitatsamling på nynorsk
*Abakaus – søkbare sitat, ordtak, visdomsord og gullkorn
*Bevingede ord, ord, ordtak, munnhell og sitat
*Siterte sitater (ordtak.no) - over 12 000 søkbare sitat og ordtak.
*Eit utval norske ordtak etter Ivar Aasen 

### På andre språk
*Wikiquote, Wikimedia-sitatsamling på engelsk
*Norske og utanlandske ordspråk

## Kjelder

*Citat, *Ordbog over det danske Sprog* (bind 3, 1921)
*
*«Sitat» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkele henta 27. januar 2014.
Hellehallet

**Hellehallet** er ein stor randis langs kysten av Dronning Maud Land i Antarktis, som ligg aust for Jutulstraumen og nord for Mühlig-Hofmannfjella. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59. Han vart kalla opp etter Sigurd Helle, leiaren for den norske ekspedisjonen 1957 til Dronning Maud Land.

## Kjelder
Hamilton randis

**Hamilton randis** er ein randis, 15&nbsp;km brei, aust for Wyatt Hill på Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–66, og vart namngjeven i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert Hamilton, ein meteorolog ved University of California, Davis, som var forskingssjef for United States Antarctic Research Program ved Sørpolstasjonen, vinteren 1975.

## Kjelder
Kooperatsiya randis

**Kooperatsiya randis** er ein randis ved sørvestsida av Yermak Point på vestkysten av Rennick Bay i Antarktis. Området vart fotografert i 1958 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen som gav namnet «Zaliv Kooperatsiya» til vestdelen av Rennick Bay. Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) har halde det tidlegare namnet Rennick Bay. For historia si skuld er namnet Kooperatsiya nytta om randisen. Han er kalla opp etter «Kooperatsija», ekspedisjonsskipet som Den sovjetiske antarktisekspedisjonen nytta i 1958.

## Kjelder
Phelps Promontory

**Phelps Promontory** er ein stor randis heilt nord på Varna Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis nord for Zhelyava Hill. Han er omringa av fleire lågtliggande og bratte nes. Isen stig slakt opp sørover til ei høgd på kring 180 meter over havet. Han er kalla opp etter Edmond Malcolm Stuart Phelps (f. 1928), som var kaptein på RRS «John Biscoe», 1972-1991 (førstestyrmann i 1966–72; andrestyrmann i 1964–66), som assisterte dr. J.L. Smellie og dr. M.R.A. Thomson, to geologar i British Antarctic Survey, med landmålingar i området i 1974-75.

## Kjelder
Stuhlinger randis

**Stuhlinger randis** er ein randis i Antarktis som er kring 19&nbsp;km lang og brei, på kysten like nord for Bowers Mountains og mellom den lågare enden av Gannutz- og Barberbreen. Han vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1968 etter Ernst Stuhlinger i National Aeronautics and Space Administration som var medlem av U.S. National Science Foundation sitt råd for dei antarktiske prosjekta til USA. 

## Kjelder
Røldal skisenter

**Røldal skisenter** er eit skisenter som ligg i Håradalen i Ullensvang i Vestland. Anlegget har 6 skiheisar, 12 nedfartar og ein terrengpark. Det høgste trekket ligg på 1284 moh., med utsyn over Røldalsvatnet og fjellheimen omkring.

Røldal skisenter vart opna i 1977. Familien Bratteteig tok over anlegget i 1992 og stod for utviklinga fram til 2007. I dag er eigarar av anlegget Håradalen Utvikling og Otium.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Den austantarktiske innlandsisen

**Den austantarktiske iskappa**, **innlandsisen** eller **iskalotten** er ein av to store innlandsisar i Antarktis og den største på heile planeten. Innlandsisen ligg mellom 45 °V og 168 °E og er langt større i areal og masse enn Den vestantarktiske innlandsisen. Dei transantarktiske fjella skil dei to innlandsisane. Den austantarktiske innlandsisen kviler på ein stor landmasse, i motsetnad til Den vestantarktiske innlandsisen, som hovudsakleg ligg på berggrunn under havnivå. Den austantarktiske innlandsisen består av den tjukkaste isen i Antarktis og er på det tjukkaste 4&nbsp;800 meter tjukk. Meir kjend er innlandsisen for at Sørpolen ligg her. 

Det er 29 kjende fjell i Aust-Antarktis som når ei høgd på over 2000 meter over havet. 

## Endringar i ismasse
Det noverande internasjonale fokuset på global oppvarming har gjort at smeltinga av dei polare innlandsisane har fått mykje merksemd. Ein studie basert på gravitasjonsendringar i Den austantarktiske innlandsisen indikerer at isen mistar masse med ein rate på 57 milliardar tonn is per år og at den samle antarktiske innlandsisen (inkludert Den vestantarktiske innlandsisen og kystområda) mistar masse med ein rate på 152 kubikkilometer (ca. 139 milliardar tonn) per år.

## Temperaturendringar
Avkjøling i Aust-Antarktis i 1980-åra og 1990-åra har delvis oppheva oppvarminga av innlandsisen i Vest-Antarktis, som har blitt meir enn 0,1 °C/tiår dei siste 50 åra. Den samla temperaturendringa for heile Antarktis er òg positiv med meir enn 0,05 °C/tiår sidan 1957.

## Territorialkrav

Mange land har gjort krav på delar av Antarktis. Innanfor Den austantarktiske innlandsisen har Storbritannia, Frankrike, Noreg, Australia, Chile og Argentina alle sine kravområda (stundom overlappande). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:East Antarctic Ice Sheet|East Antarctic Ice Sheet]]» frå ,  den 27. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tromøy kyrkje

**Tromøy kyrkje** er ei krosskyrkje på Tromøy i Arendal kommune i Agder.

Kyrkja er frå mellomalderen, truleg frå 1100-talet. Eldst er steinkyrkjedelen i vest. Kyrkja vart forlenga mot aust i gotisk tid. I 1748–51 vart ho utvida til krosskyrkje med nye delar av tre under leiing av Ole Nielsen Weierholt, og veggene vart gjort høgre. Kyrkja fekk tårn i 1753, men det vart rive fire år seinare. Koret er i sør. Jørgen Schultz dekorerte (måla) kyrkja innvendig i 1758.

## Kjelder
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Kunsthistorie.com
* Agderkultur 
* AAKS – Maskene på Tromøy kirke
* 

## Fotnotar
Kremena randis

**Kremena randis** er ein randis på Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis som flyt på søraustsida av Imeon Range sør for Organa Peak. Han flyt søraustover og ut i Osmar Strait.

Isen er kalla opp etter busetnadane Kremena nordaust i Bulgaria og Øvre og Nedre Kremena nordvest i Bulgaria.

## Kjelder

* Kremena forlandsbre. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Maumee randis

**Maumee randis** er ein randis ved enden av Kohlerbreen, aust for Jenkins Heights på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1965-67. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter USNS «Maumee», eit tankskip som tente ved McMurdo-basen frå 1970 til 1985. Då bygginga av drivstofftankar ved McMurdo-basen var ferdig i 1970, erstatta Maumee tidlegare mindre tankskip og leverte på ei enkel reise drivstoff for eit heilt år. 

## Kjelder
45. vestlege meridianen

**45. vestlege meridianen** er ein lengdegrad som strekkjer seg frå Nordpolen over Nordishavet, Grønland, Atlanterhavet, Sør-Amerika, Sørishavet og Antarktis til Sørpolen. 

I Grønland definerer meridianen grensa mellom kommunane Qaasuitsup og Qeqqata på eine sida og Sermersooq på den andre, i tillegg til Nordaust-Grønland nasjonalpark.

Den 45. vestlege meridianen dannar ein storsirkel med 135. austlege meridianen.

## Frå pol til pol
Frå Nordpolen og sørover til Sørpolen passerer den 45. vestlege meridianen gjennom: S

:

## Sjå òg
*44. vestlege meridianen
*46. vestlege meridianen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:45th meridian west|45th meridian west]]» frå ,  den 27. januar 2014.*
Gaustad kapell

**Gaustad kapell** er eit kapell i Hustadvika kommune i Møre og Romsdal. Kapellet vart innvigd 17. juni 2001. Ei stifting står for drifta.

## Kjelder

* Hustadvika kyrkjelege fellesråd
* Eide kyrkjelyd
Langøy kapell

**Langøy kapell** er ei langkyrkje av tre på Langøya i Averøy kommune i Møre og Romsdal.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* Bilete frå kapellet
*
Herre kyrkje

**Herre kyrkje** er ei langkyrkje i Bamble kommune i Telemark.

Kyrkja vart teikna av Haldor Børve, oppført av byggmeister Thowsen og innvigd 1. november 1905. Fram til 1997 vart ho titulert som kapell.

Det kom kyrkjegard på staden i 1898. I dag er det to atskilte kyrkjegardsstykkje.

## Kjelder
* 
* 
* 
* 
* Bamble kyrkjelege fellesråd 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Skåtøy kyrkje

**Skåtøy kyrkje** er ei langkyrkje frå 1862 i Kragerø kommune i Telemark. Kyrkja er stor — om lag 800 sitjeplassar — og kom til i et tid då det budde meir folk på øyene utanfor Kragerø enn i dag.

## Kjelder

* Kragerø kyrkjelege fellesråd 
* 
* Kyrkjesøk 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Kvitfjellet i Ringebu

**Kvitfjellet** er eit fjell i Ringebu kommune i Innlandet. Fjellet ligg på vestsida av Gudbrandsdalen om lag 50 km nord for Lillehammer.

Kvittfjell er 1044 moh. Fjellet er bygd ut med hytter, hotell og alpinanlegg.

## Kjelder
3. austlege meridianen

**3. meridianen aust for [[nullmeridianen]]** er ei lengdegradslinje eller meridian som strekkjer seg frå Nordpolen over Nordishavet, Atlanterhavet, Europa, Afrika, Sørishavet og Antarktis til Sørpolen.

Den 3. austlege meridianen dannar ein storsirkel med den 177. vestlege meridianen.

## Frå pol til pol
Frå og med Nordpolen og sørover til Sørpolen, passerer den 3. austlege meridianen gjennom:

:

## Sjå òg
*2. austlege meridianen
*4. austlege meridianen
Fondsbu

**Fondsbu** er ei turisthytte i Jotunheimen som ligg 1065 moh. Hytta ligg i Eidsbugarden i Vang kommune i Oppland, ved enden av fylkesveg 252.

Hytta er eigd av Den Norske Turistforening (DNT), har 100 senger og personell i sesongen. Utanom sesongen kan ein tinge fast opphald hjå styret.

Fondsbu vart oppført i 1932 under namnet «Den glade vandrer», og var då ein del av Eidsbugarden Hotell. Hytta opna som DNT-hytte i 1993.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Liomseter

**Liomseter** er ei turisthytte i Gausdal kommune i Innlandet. Hytta ligg nordvest for Ormtjernkampen nasjonalpark, om lag 915 moh.

Hytta høyrer til Den Norske Turistforening (DNT).

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Liomseter hjå DNT
Fannaråkhytta

**Fannaråkhytta** er ei turisthytte i Luster kommune i Vestland. Hytta ligg på toppen av Fannaråki, og er den høgst liggjande turisthytta i Noreg på 2065&nbsp;m.o.h. Her er 32 sengeplassar og hytta er berre open frå siste helga i juni til siste i august/fyrste i september. Hytta er eigd av Den Norske Turistforening (DNT).

Fannaråkhytta består av to hytter, ein stall, utedo og proviantbu. Den fyrste hytta vart bygd i 1926 i samarbeid med Vervarslinga på Vestlandet. Ho hadde to rom, eitt av dei med to køyer for turistar. I åra 1933–34 bygde DNT ei eiga hytte samtidig som Vervarslinga utvida si hytte. Den gamle vêrstasjonen, som var bemanna året rundt fram til 1978, vert no brukt til overnatting, medan den opphavlege turistforeningshytta vert brukt til opphaldsrom og servering. I rekordåret 2008 hadde Fannaråkhytta 1800 overnattingar.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Nettsidene til Fannaråkhytta
Vélo-Vókha

**Vélo-Vókha** (gresk Βέλο-Βόχα) er ein kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Vélo-Vókha ligg ut mot Korintbukta vest for Korint.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Vélo
* Vókha
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Zevgolatió

**Zevgolatió** (gresk Ζευγολατειό) er ein distriktsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas og hovudsete i kommunen Vélo-Vókha.

## Referansar
Koparbeltet

**Koparbeltet** er den største sedimentære koparførekomsten i verda og finst i eit område på 10&nbsp;000-12&nbsp;000 km² i Zambia og Kongo.

Koparførekomsten har gjeve namnet Copperbelt til ein provins i sentrale Zambia, som har ei rekkje kopargruver rundt byane Ndola, Kitwe, Chingola, Luanshya og Mufulirametamorfose i geologi.

Koparutvinninga byrja for over 1000 år sidan og vart utført av slavar fram til 1903. I Zambia vart den første britiske gruva etableret ved Ndola i 1909 då jarnbana frå Cape Town nådde dit.

Koparmalmen opptrer som chalcocitt, bornitt, chalcopyritt og pyritt. Malmen inneheld òg kobolt-, nikkel-, bly- og uranhaldige mineral. Dessutan finst oksida cupritt, azuritt og malakitt. Malmen opptrer i sandstein, konglomerat og organisk skifer. Truleg vart malmen danna i tropiske laguner med mykje organisk material og oppkonsentrert ved forkastingsaktivitet og metamorfose.

## Kjelder
* Askheim, Svein. (12. juli 2009). Kobberbeltet. I Store norske leksikon. Henta 28. januar 2014.
Kongobassenget

**Kongobassenget** er eit sedimentasjonsbasseng som stort sett dekker Kongo. Bassenget omfattar Kongoelva og nedbørsområdet til elva. Kongoelva får øvst tilsig frå Det etiopiske høglandet med blant anna elvane Zambesi, Uele og Ubangi. I midtre delar av Kongoelva får ho tilsig frå Lualabaelva. Kongoelva renn ut i Guineabukta i Atlanterhavet. Kongobassenget er bevokst med tropisk regnskog.

## Kjelder
* Askheim, Svein. (16. desember 2013). Kongobassenget. I Store norske leksikon. Henta 28. januar 2014.
Ådneram

**Ådneram** er ei turisthytte i Sirdal kommune i Agder. Hytta ligg nordaust for Ortevatn øvst i Sirdalen, 570 moh. Det er to hytter med totalt 61 sengeplassar.

Den største hytta vart bygd i 1964, og er open for teneste i påsken og blir elles leigd ut til grupper. Hytta høyrer til Stavanger Turistforening.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Ådneram
Østerbø

**Østerbø** er eit område øvst i Aurlandsdalen i Aurland kommune i Vestland. Her ligg to turisthytter ved fylkesveg 50, Østerbø Fjellstove og Østerbø Turisthytte.

Østerbø Fjellstove har 176 senger og Østerbø Turisthytte har 100 senger. Begge hyttene høyrer til Den Norske Turistforening. Hyttene var opphavleg gardar, som på grunn av vanskeleg tilkomst fekk ha ein eigen kyrkjegard. I dag finst kyrkjegarden framleis.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Østerbø Turisthytte
Gondolbane

**Gondolbane** er ei taubane som nytter gondolar, altså kabinar i form av heilt innelukka rom, for å transportere personar eller gods. Dei fleste taubanene som frakter turister opp på fjelltoppar og til andre uvegsame stadar av interesse, er laga som gondolbaner, til dømes Ulriksbanen i Bergen og Hangursbanen på Voss.

## Sjå òg
*Taubane
Vélo

**Vélo** (gresk Βέλο) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Vélo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Vélo-Vókha.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Vélo 7&nbsp;727&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 2&nbsp;879&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Bawden ishaug

**Bawden ishaug** er ein ishaug, 15&nbsp;km lang og 3,5&nbsp;km brei, nær kanten av Larsenisen, 41&nbsp;nautiske mil aust-søraust for Cape Alexander i Graham Land. Isen, som består av meir enn ein ishaug, vart kartlagt på ein ein flytur for British Antarctic Survey (BAS) der det vart nytta radioekkolyd frå Adelaide Island i februar 1975 og han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1985 etter John Bawden, som var med BAS frå 1971 og sidan rekneskapsansvarleg, 1973–78.

## Kjelder
Coker ishaug

**Coker ishaug** er ei lita ishaug i Wordieisen, 11&nbsp;km vest-nordvest for Triune Peaks på Fallières Coast. Han vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition i 1947–48 og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1958. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Walter B. Coker i U.S. Navy som var radioman, Palmer-stasjonen vinteren 1969.

## Kjelder
Humphreys ishaug

**Humphreys ishaug** er ein ishaug i Mullerisen i sørvestlege part of Lallemandfjorden ved Loubet Coast i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition i 1956–57 og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey i 1956–59. I samband med at stadnamn i området vart kalla opp etter glasiologar, vart isen namngjeven «Humphreys Hill» av UK Antarctic Place-Names Committee etter William J. Humphreys, ein amerikansk meteorolog og spesialisert på effektane av is i atmosfæren. Humphreys skreiv i lag med W.A. Bentley (som Bentley Crag er kalla opp etter) *Snow Crystals*, New York, 1931.

## Kjelder
Linchpin ishaug

**Linchpin ishaug** er ein liten ishaug nordaust for Miller ishaug, som ligg nær isfronten av Wordieisen ved Fallières Coast. Isen vart kartlagt frå U.S. Landsat-bilete, 1974-79. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi han spelar ei viktig rolle i oppretthalde posisjonen til isfronten, som ein observerte i 1979. *Linchpin* er eit engelsk ord for akselpinne. 
 
## Kjelder
Miller ishaug

**Miller ishaug** er ein ishaug som er nesten 3,5&nbsp;km lang og 2&nbsp;km brei ved isfronten (1974) til Wordieisen, 16 nautiske mil (30&nbsp;km) vest-nordvest for Triune Peaks, sør i Marguerite Bay. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1948–49 og  fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1966. Han vart namngjeven i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard Miller, ein sambandsmann i U.S. Navy ved Palmer-stasjonen i vinteren 1968.

## Kjelder
Napier ishaug

**Napier ishaug** er ein ishaug sørvest i Wordieisen, vest på Den antarktiske halvøya, 22&nbsp;km nordvest for Mount Balfour. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i november 1958. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter John Napier (1550–1617), ein skotsk matematikar som fann opp logaritmar og publiserte dei første tabellane i 1614.

## Kjelder
Reynolds ishaug

**Reynolds ishaug** er ein liten ishaug som ligg 6&nbsp;km søraust for Wade ishaug i Wordieisen på Fallières Coast. Ishaugen vart kartlagt frå U.S. Landsat-bilete, 1974-79. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1987 etter John M. Reynolds ein glasiolog i British Antarctic Survey (BAS) i 1978–83, som studerte kalvinga frå Wordieisen frå Landsatbilete.
 
## Kjelder
Wade ishaug

**Wade ishaug** er ein liten ishaug i Wordieisen, 15&nbsp;km nordvest for Triune Peaks på Fallières Coast. Han vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48 og kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1958. Han vart namngjeven i 1977 av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George W. Wade jr., ein skipselektrikar i U.S. Navy ved Palmer-stasjonen, vinteren 1970.

## Kjelder
Øvrebø kyrkje

**Øvrebø kyrkje** er ei krosskyrkje frå 1800 i Vennesla kommune i Agder som avløyste ei eldre kyrkje.

Sakristiet i aust er frå 1841–42, og i 1843 vart kyrkja måla utvendig. Ho vart restaurert i 1926 og 1951–52.

## Kjelder
* 
* Øvrebø historielag
* Vennesla kyrkjelege fellesråd 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 

## Fotnotar
Søm kyrkje

**Søm kyrkje** er ei arbeidskyrkje i Kristiansand kommune i Agder.

Arkitektane Arild Lauvland og Arne Åland har samarbeidd tett med kunstnaren Kjell Nupen, som har laga glasmåleri til kyrkja. Prosjektet er kalla «Frå mørkre til lys». Som altartavle fungerer ei 1,8 meter brei biletfrise som strekker seg opp i taket og heilt bak i kyrkjesalen. Til saman har kyrkja om lag 80 kvadratmeter med glaskunst.

Kyrkjesalen kan koplast saman med kyrkjetorget utanfor, og bygningskomplekset husar òg ei lita kyrkjestove, eit kapell, aktivitetsrom, kontor mm. I kyrkjestova er ein biletvev laga av Else Marie Jakobsen.

Det er ikkje kyrkjegard på staden. Ein nyttar kyrkjegarden ved Randesund kyrkje.

## Kjelder

* 
* Randesund kyrkjelyd 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Kristiansand domkyrkje

**Kristiansand domkyrkje** er ei krosskyrkje i Kristiansand kommune i Agder.

Dette er den fjerde kyrkja på staden. Den førre rauk med i bybrannen i 1880. I 1934-35 vart interiøret restaurert under leiing av Arnstein Arneberg. Det var òg ei gjennomgripande restaurering i 1959–60 der det vart gjort om på nokre av endringane til Arneberg. Kyrkja fekk nytt orgel i 2013.

Det er ikkje kyrkjegard attmed domkyrkja. Kristiansand kyrkjegard er nokre hundre meter unna, og elles nytter ein den store kyrkjegarden ved Oddernes  kapell og kremtorium.

## Bilete frå domkyrkja

Fil:Kristiansand domkyrkje interioer 2.jpg|Interiør
Fil:Kristiansand domkyrkje preikestol.jpg|Preikestol
Fil:Kristiansand domkyrkje orgelet..jpg|Det gamle orgelet (Paul Ott, 1966) 
Fil: Kristiansand domkirke, Vest-Agder - Riksantikvaren-T150 01 0346.jpg|Domkyrkja som brann i 1880


## Kjelder
* Agderkultur 
* Kristiansand domkirke 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Kristiansand.as

## Fotnotar
Æan

**Æan** er ei privat turisthytte i Hol kommune i Buskerud. Hytta ligg på Hardangervidda, ved nordvestenden av Ossjøen, 1000 moh.

Hytta ligg om lag 20&nbsp;km sørvest for Dagali og har 20 senger.

## Kjelder
*
Ássos-Lékheo

**Ássos-Lékheo** (gresk  Άσσος-Λέχαιο) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Ássos-Lékheo inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Korint.

## Referansar
Perijáli

**Perijáli** (gresk  Περιγιάλι) er ein distriktsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Perijáli var hovudsete i den tidlegare kommunen Ássos-Lékheo, som no er ei kommunaleining i kommunen Korint.

## Referansar