open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mertzbreen

**Mertzbreen** er ein isbre med mange bresprekkar på George V Coast i Aust-Antarktis. Han strekkjer seg nordover og ut i Sørishavet som *Mertz bretunge*. Han er kalla opp etter den sveitsiske oppdagaren Xavier Mertz. 

**Mertz-Ninnis Valley** er ein undersjøisk dal som er kalla opp i samband med Mertzbreen og Ninnisbreen.

## Geografi

Mertzbreen er kring 70 km lang og 30 km brei. Han når sjøen ved enden av ein 60&nbsp;km lang fjord der han held fram som ei stor bretunge ut mellom Cape De la Motte/Buchanan Bay i vest og Cape Hurley/Fisher Bay i aust, utover i Sørishavet. Mertz bretunge er om lag 80&nbsp;km lang totalt, og stikk kring  lang in total hence it protrudes kring 20–25&nbsp;km ut i havet. Han er kring 40&nbsp;km brei. Breen leverer kring 10 til 12 gigatonn med is per år til fjorden og tunga rykker kring 1&nbsp;km per år ned fjorden og ut i havet. 

## Historie
Isbreen vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav han etter Xavier Mertz, eit ekspedisjonsmedlem som mista livet den 7. januar 1913. Leivningane etter Mertz ligg truleg framleis i breen som han er kalla opp etter, nokre kilometer nærmare Sørishavet enn staden der han vart gravlagd i isen av Mawson.

### Kalving i 2010

I februar 2010 braut kring halve bretunga av, eit stykke som var kring 78 km langt og 33-39 km breitt. Dette skjedde kring 12. eller 13. februar langs to eksisterande sprekker på kvar side av tunga. Hendinga vart delvis skapt då det store Isfjell B-9B kolliderte med tunga. Isfjell B-9B var 97&nbsp;km lang og 30&nbsp;km brei og ein rest av Isfjell B-9 som braut laus frå Rossisen i 1987 og har i nyare tid losna frå Ninnis Bank aust for tunga, der han hadde sete fast i 18 år.

Det nydanna isfjellet fekk namnet Isfjell C-28, fordi det var det 28. store isfjellet som braut laus frå Antarktis i kvadranten som vender mot Australia sidan 1976. Isfjellet er 400 meter høgt og har eit areal på 25,5&nbsp;km² og veg kring 860 milliardar tonn. I følgje den australske geologen Neal Young, skjer ei slik hending ein gong kvart 50 til 100 år. Det vil ta kring 70 år for istunga å flytte seg ut at til den gamle enden av tunga.

## Sjå òg
* Isstraum
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis
* Petermannbreen
* Wilkins Sound

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mertz Glacier|Mertz Glacier]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Möllerstraumen

**Möllerstraumen** er ein isstraum i Antarktis som flyt nord-nordaust og ut i Ronneisen vest for Foundationstraumen. Isskiljet går langs Rambo Nunataks. Isen vart skissert frå U.S. Landsat-bilete og kalla opp etter Dietrich Möller, ein tysk ingeniør, professor og direktør i Institute for Land Survey ved Det tekniske universitetet i Braunschweig frå 1972. Han var ansvarleg for det geodetiske arbeidet ved Filchner Station på Ronneisen i 1979-80.

Möllerisen drenerer eit område på 66&nbsp;000&nbsp;km² av Den vestantarktiske innlandsisen.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Ninnisbreen

**Ninnisbreen** er ein stor isbre med mange bresprekkar og haugar, som flyt bratt ned frå det høge platået til sjøen i ein vid dal, ved George V Coast i Antarktis. Han vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav han etter Belgrave Edward Sutton Ninnis, som mista livet på ein sledetur under ekspedisjonen den 14. desember 1912 då han fall gjennom ein bresprekk i isbreen. 

Utover i sjøen strekkjer Ninnis bretunge seg. I 1962 strekte denne seg 50 km utover i sjøen. 
## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Patuxentstraumen

**Patuxentstraumen** er ein brei isstraum i Antarktis mellom Patuxent Range og Pecora Escarpment i Pensacola Mountains, som flyt nordvestover til den øvre delen av Foundationstraumen. Han vart kartlagd av U.S. Geological Survey (USGS) frå landmålingar og U.S. Navy (USN) sine flyfoto frå 1956-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter plasseringa nær Patuxent Range.

## Sjå òg

* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Raynerbreen

**Raynerbreen** er ein markant isbre, som er 15&nbsp;km brei, og som flyt nord til kysten av Enderby Land like vest for Condon Hills. Han vart oppdaga i oktober 1956 av skvadronleiar D. Leckie under ein flytur for ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i eit Beaver-fly og vart namngjeven av ANCA etter J.M. Rayner, direktør i Bureau of Mineral Resources i Australian Department of National Development.

## Sjå òg
* Isstraum
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Rutfordstraumen

**Rutfordstraumen** er ein stor isstraum i Antarktis, som er kring 290&nbsp;km lang og over 25&nbsp;km brei, og som flyt søraustover mellom Sentinel Range i Ellsworth Mountains og Fletcher ishaug og inn i sørvestlege delar av Ronneisen. Han vart namngjeven av US-ACAN etter geologen Robert Hoxie Rutford, eit medlem på fleire ekspedisjonar for USARP til Antarktis og leiaren for gruppa frå University of Minnesota til Ellsworth Mountains 1963-1964. Rutford var direktør i polaravdelinga til National Science Foundation i tida 1975-1977.

Isstraumen ligg i eit djupt søkk som er ei forkasting mellom Ellsworth Mountains og Fletcher Promontory. På grunn av plasseringa til isstraumen kan han ha vore stabil i fleire millionar år. Undersida av isstraumen går ned til 2000 meter under havnivå. Derfor er det eit vertikalt fall mellom botnen av isstraumen og høgda på Ellsworth Mountains på over 7&nbsp;km over ein avstand på berre 40&nbsp;km. Ved den øvre enden av isstraum (over land) har isen ein tjukkleik på 3100&nbsp;meter, medan han i midtre delar av 2300&nbsp;m. Straumen når den største snøggleiken på kring 400&nbsp;meter per år kring 40&nbsp;km innover frå der isen møter Ronneisen og byrjar å flyte utover i sjøen.

Rutfordstraumen varierer i snøggleik med så mykje som 20 % annakvar veke som følgje av tidvasskrefter.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Scottbreen i Dei transantarktiske fjella

**Scottbreen** er ein stor isbre, som er 190&nbsp;km lang og som drenerer Den austantarktiske innlandsisen gjennom Dronning Maudfjella til Rossisen. Scottbreen er ein av fleire store brear som flyt gjennom Dei transantarktiske fjella, med Amundsenbreen i vest og Leverett- og Reedybreane i aust.

## Geografi
Scottbreen startar på Polarplatået i nærleiken av D'Angelo Bluff og Mount Howe og flyt ned mellom Nilsen Plateau og fjellet ved Watson Escarpment og ut i Rossisen like vest for Tapley Mountains.

Tapley Mountains, Watson Escarpment, Mount Blackburn og La Gorce Mountains grensar mot Scottbreen i aust, medan Karo Hills, Hays Mountains, Faulkner Escarpment og Rawson Mountains ligg langs vestkanten. 

## Historie
Scottbreen vart oppdaga i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Laurence Gould. The Scottbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter den britiske polfararen Robert Falcon Scott, som aldri såg Scottbreen, men i staden klatra opp Beardmorebreen i vestleg rute til Sørpolen i 1911-12.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Shimizustraumen

**Shimizustraumen** er ein isstraum i Horlick Mountains, som drenerer vest-nordvest frå området mellom Wisconsin Range og Long Hills til sørsida av Horlickstraumen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1959-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Hiromu Shimizu, som var glasiolog ved Byrd-stasjonen vinteren 1961. Seinare var han professor ved Instituttet for lågtemperaturfysikk på Hokkaido i Japan.

## Kjelder
Smithbreen

**Smithbreen** er ein slak isbre i Antarktis, som er over 160 km lang, og som flyt frå Toney Mountain og aust-nordaustover til Amundsenhavet. Ein nordleg sidebre er Kohlerbreen flyt til Dotsonisen, men hovudstraumen flyt til sjøen mellom Bear Peninsula og Mount Murphy, som endar ved Crossonisen.

Han vart kartlagt av USGS frå landmålingar og USN sine flyfoto 1959–65. Han vart namngjeven av US-ACAN etter Philip M. Smith (Smith Bluffs) som var nestleiar ved Office of Polar Programs ved National Science Foundation, som i perioden 1956–71 deltok på mange ekspedisjonar til Antarktis.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Tottenbreen

**Tottenbreen** er ein stor isbre som er kring 65&nbsp;km lang og 30&nbsp;km brei og ligg utanfor Budd Coast i Wilkes Land i den australske delen av Antarktis. Han flyt nordaustover frå innlandsisen, men svingar nordvestover ved kysten der han endar i ei kjend tunge like aust for Cape Waldron. Han vart først kartlagd frå flyfoto tekne av USN Operasjon Highjump (1946–47) og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George M. Totten, som var sjøkadett på USS «Vincennes» under United States Exploring Expedition (1838–42), og som assisterte løytnant Charles Wilkes med å rette opp i landmålingsdata dei hadde henta inn på ekspedisjonen.

Forskarar som studerer effektane av global oppvarming meiner at inntrenging av sjøvatn i området kan destabilisere ein stor del av Den austantarktiske innlandsisen.

**Totten bretunge** er ei markant isbretunge som strekkjer seg utover i sjøen frå Tottenbreen. Ho vart skissert ned frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og vart namngjeven av US-ACAN i samband med Tottenbreen.

## Sjå òg
* Isstraum
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis
* Mertzbreen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Totten Glacier|Totten Glacier]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Van der Veenstraumen

**Van der Veenstraumen** , tidlegare **Ice Stream B1**, er ein stor søraustleg sidebre til Whillansstraumen i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Cornelis J. «Kees» van der Veen ved Byrd Polar Research Center og Departments of Geological Sciences and Geography ved Ohio State University. Han var ein teoretisk glasiolog og samarbeidde med Ian Whillans, 1986–2001, på mange rapportar om dynamikken til Den vestantarktiske innlandsisen, inkludert tidlegare Ice Stream B, som no er Whillansstraumen.

## Sjå òg

* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Walcott North Stream

**Walcott North-straumen** er ein isstraum som flyt frå på nordsida av Walcottbreen til Walcott Lake. Han er kalla opp etter Walcottbreen.

## Kjelder
Whillansstraumen

**Whillansstraumen** er ein isstraum i Den vestantarktiske innlandsisen, tidlegare kalla **Ice Stream B**. Han fekk nytt namn i 2001 etter glasiolog ved Ohio State University, dr. Ian Whillans.

## Nyare forsking
Whillansstraumen er ein av fleire store, rasktflytande isstraumar som strøymer ut frå Den vestantarktiske innlandsisen og ut i Rossisen. Det vert forska mykje på isstraumen. Mellom anna trur forskarane at ein subglasial innsjø under isen  er med på å få isen til å flyte raskare etter kvart som innsjøen periodevis fyllast og tømmast. 

Andre forskarar, òg finansierte av National Science Foundation, rapporterte 5. juni 2008 i journalen *Nature* at seismologiske data og GPS-data synete at Whillansstraumen sender ut to seismiske bølgjer kvar dag, kvar tilsvarande eit jordskjelv med momentmagnitude på 7. Forskinga syner at elvar av is flyttar seg ein halvmeter i løpet av ti minutt, og så er i ro i 12 timar, så flyttar dei seg enno ein halvmeter.Kvar gong han flyttar seg, vert det sendt ut seismiske bølgjer som vert registrerte av seismografar kring Antarktis og til og med så langt borte som Australia, meir enn 6400 km unna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Whillands Ice Stream|Whillands Ice Stream]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
*[http://igloo.gsfc.nasa.gov/wais/articles/acan.html Antarctic Glaciologists Honored by ACAN] 
*
Wiesnetstraumen

**Wiesnetstraumen** er ein isstraum som er kring 30&nbsp;km lang og som flyt inn i Venableisen vest for Allison Peninsula. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Donald R. Wiesnet ved National Oceanic and Atmospheric Administration, ein pioner frå 1970-åra til 1980-åra i bruk av fjernmålignar for kartlegging av Antarktisk og den første til å bruke polarbanesatellittar til å kartlegge heile kontinentet. 

## Kjelder
Support Force-breen

**Support Force-breen** er ein stor isbre i Pensacola Mountains, som flyt nordover mellom Forrestal Range og Argentina Range til Filchner-Ronne-isen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av US Navy, 1956-66. Han vart namngjeven av US-ACAN etter U.S. Naval Support Force Antarctica, som støtta United States Antarctic Program med logistikk i denne perioden.

## Sjå òg
* Isstraum
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Thwaitesbreen

**Thwaitesbreen** er ein uvanleg brei og rask isbre i Antarktis som flyt ut i Pine Island Bay i Amundsenhavet, aust for Mount Murphy på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Overflatesnøggleiken er meir enn 2 km/år nær midtlinja og den raskaste flytande isen ligg mellom 50 og 100 km aust for Mount Murphy. Han vart namngjeven av ACAN  etter Fredrik T. Thwaites, ein glasiolog, geomorfologist og professor emeritus ved University of Wisconsin–Madison. Thwaitsbreen har vorte nøye overvaka på grunn av potensialet for at han kan medverke til auka havnivå i verda. 

I lag med Pine Island-breen er Thwaitesbreen skildra som ein del av eit «svakt underlag» i Den vestantarktiske innlandsisen fordi det verkar å vere stor fare for at dei trekkjer seg attende. Denne hypotesen er basert på både teoretiske studiar av stabilieten til marine innlandsisar og nyare observasjonar av store endringar hos begge desse isbreane. I nyare år har snøggleiken til isstraumane auka kraftig, overflata har vorte lågare og staden der dei tar ned i botnen har trekt seg attende.

I 2011 vart det samla inn geofysiske data under flyturar over Thwaitesbreen av forskarar ved at Columbia University’s Lamont-Doherty Earth Observatory som synte ein 700 meter høg rygg som er med på å ankre fast breen og som faktisk har vore med på å hindre ytterlegare auke i brefarten. Studien synte at kunnskap om topografien på havbotnen er viktig i å føresei korleis desse isbreane vil oppføre seg i framtida.

## Thwaites bretunge

**Thwaites bretunge** eller **Thwaites istunge**  er kring 50 km brei og stadig kortare på grunn av iskalving. Han vart første gong skissert frå flyfoto under Operasjon Highjump i januar 1947.

Den 15. mars 2002 rapporterte National Ice Center at eit isfjell kalla **B-22** braut laus frå istunga. Dette isfjellet var kring 85 km langt og 65 km breitt, med eit areal på kring 5&nbsp;490 km². I 2003 hadde B-22 brote sundt i fem stykke, og B-22A var framleis i nærleiken av tunga, medan dei mindre bitane hadde drive lenger vest. 

## Thwaites isfjelltunge

**Thwaites isfjelltunge** var ei stor isfjelltunge som sat fast i Amundsenhavet, kring 32 km nordaust for Bear Peninsula. Isfjellet var kring 112 km lang og 32 km brei og i januar 1966 låg han berre 5 km nord for Thwaites bretunge. Han bestod av isfjell som hadde brote laus frå **Thwaites istunge** og gjekk på grunn. Han vart skissert av USGS frå flyfoto samla under Operasjon Highjump og Operasjon Deepfreeze. Han vart først observert i 1930-åra, en reiv seg til slutt laus frå istunga og braut opp i mindre bitar seint i 1980-åra.

## Kjelder
Williamsstraumen

**Williamsstraumen** er ein isstraum som er kring 25 km lang og som flyt inn i Venableisen like aust for Fletcher Peninsula. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard S. Williams, Jr., ein erfaren geolog i United States Geological Survey (USGS) ved Woods Hole i Massachusetts, som nytta undersøkingar frå fly og satellittar av geomorfe prosessar og svingingar i isbreane på global basis, særskild på Island og i Antarktis. 

## Kjelder
Boyd Escarpment

**Boyd Escarpment** er ein stein- og snøskrent som strekkjer seg 19&nbsp;km nordaustover frå Wujek Ridge og omfattar Bennett Spur, Cox Nunatak og Rankine Rock i Dufek Massif i Pensacolafjella. Han vart namngjeven i 1979 av Advisory Committee on Antarctic Names etter Walter W. Boyd jr., ein amerikansk glasiolog under Det internasjonale geofysiske året som overvintra ved Little America i 1957. Han var geolog for US Geological Survey i tre somrar i Pensacolafjella, 1962–66.

## Kjelder
Franko Escarpment

**Franko Escarpment** er ein stort sett snødekt skrent som går nord-sør for 7,5&nbsp;km og dannar nordaustkanten av Lexington Table i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 1979 etter Stephen J. Franko frå National Science Foundation som var ansvarleg for alle kontraktane i samband med US Antarctic Research Program.

## Kjelder
Hodge Escarpment

**Hodge Escarpment** er ein skrent nordaust i Henderson Bluff på nordvestsida av Lexington Table i Forrestal Range i Pensacolafjella i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Steven M. Hodge, ein geofysikar i US Geological Survey, som arbeidde i Dufek Massif og Forrestal Range, 1978–79.

## Kjelder
Pecora Escarpment

**Pecora Escarpment** er ein ujamn skrent, 13&nbsp;km lang og som ligg 65&nbsp;km sørvest for Patuxent Range og merkerer dei sørlegaste eksponerte fjella i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Han vart namngjeven av Dwight Schmidt, ein geolog i Pensacolafjella, 1962–66, etter William T. Pecora, den åttande direktøren i U.S. Geological Survey i 1965-71.

## Kjelder
Torbert Escarpment

**Torbert Escarpment** er ein skrent, 28&nbsp;km lang, som markerer vestenden av Median snømark i Neptune Range i Pensacolafjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Mount Torbert, ein markant fjelltopp langs kanten. 

## Kjelder
Justvik kyrkje

**Justvik kyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 1996 i Kristiansand kommune i Agder.

Kyrkja vart teikna av byarkitekt Ernst Aukland, oppført av byggmeister T. Roland og innvigd 22. desember 1996. Bygget er forblenda med gul teglstein. Peter Sutton laga glasmåleri til kyrkja i 1999.

Det er ikkje kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* Kirkenorge.no 
*
Lund kyrkje i Kristiansand

**Lund kyrkje** er ei arbeidskyrkje i Kristiansand kommune i Agder.

I 1958 vart eit tidlegare tysk feltlasarett ombygd etter planar av arkitekt Alv Erikstad, og resultatet vart teke i bruk som interimskyrkje. Kyrkja brann i 1985, men ei fløy med m.a. kontor vart redda.

Kyrkja slik ho no står, vart oppført etter teikningar av arkitektane Landsverk og Nordbø og innvigd i 1987. Det er ei arbeidskyrkje som òg husar m.a. sal for kyrkjelyden, slik at kapasiteten kan utvidast ved behov.

Det er ikkje kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* Jubileumsskrift med historie
* Agderkultur 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Lund kyrkjelyd 

## Fotnotar
Washington Escarpment

**Washington Escarpment** er ein stor vestvendt skrent i Neptune Range i Pensacolafjella i Antarktis som strekkjer seg om lag 80&nbsp;km og er enden av fleire vestovergåande fjellryggar. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1956-66 og namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter University of Washington i Seattle. Fleire medlemmar av feltgruppa som vitja Neptune Range i 1963-64 gjekk på dette universitetet.

## Kjelder
Hånes kyrkje

**Hånes kyrkje** er ei arbeidskyrkje frå 1986 i Kristiansand kommune i Agder.

Borgny Svalastog har utsmykka fondveggen og laga tekstiler til kyrkja. Kyrkja fekk nytt orgel i 2010.

Det er ikkje kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* 
* 
* Agderkultur

## Fotnotar
Fagerhaug kyrkje

**Fagerhaug kyrkje** er ei langkyrkje frå 1921 i Oppdal kommune i Trøndelag.

Kyrkja vart oppført som Elim bedehus i 1921 for den lokale baptistkyrkjelyden og vart nytta som bedehus fram til 1928. Deretter vart det nytta til ymse føremål før det vart bygd om i 1958–59 etter teikningar av John Egil Tverdahl og innvigd til kapell. Bygget husar òg kyrkjestove og kjellarstove og vert i dag titulert som kyrkje.

Det er ikkje kyrkjegard på staden.

## Kjelder
* 
* Oppdal kyrkjelege fellesråd 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Rennebu kyrkjelege fellesåd 
*
Rosmarin

**Rosmarin** (*Rosmarinus officinalis*) er ein lyngaktig urteplante i leppeblomfamilien. Han har smale, nåleliknande blad og kvite eller blålige blomsar i fåblomstra klase. 

Rosmarin er ein karakteristisk busk i middelhavslanda, og er vanleg på tørre stader, særleg i garriguevegetasjon og på steppene i Nord-Afrika. 

## Bruk
I oldtida blei rosmarin fletta inn i laurbær- og myrtekransar.

Planten blir brukt medisinsk (*herba rosmarini*) og som krydder. Krydderet passar til kraftige kjøt- og fiskerettar. Av blada kan ein framstilla rosmarinolje gjennom destillasjon med vanndamp. Denne olja har ei gjennomtrengande, kamferliknande lukt og blir både nytta i medisinen som hudirriterande middel, og i parfymeindustrien. 

## Kjelder

*Rosmarin (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 19. januar 2014.

## Bakgrunnsstoff
*Rosmarin ved Urtekilden (rolv.no)
Titran kapell

**Titran kapell** er ei åttekantkyrkje i Frøya kommune i Trøndelag.

Det var kyrkje på staden på 1400-talet, men ho vart lagd ned på 1770-talet. I 1873 vart det oppført eit åttekanta bedehus som dannar kjernen i det noverande kapellet. I 1912 vart bedehuset utvida med våpenhus i vest og kor og sakristi i aust. Det vart innvigd den 12. desember same året.

Kyrkjegarden ved kapellet er lagd ned, men det finst ein nyare kyrkjegard nokre hundre meter unna. Framfor kapellet står eit minnesmerke over Titranulukka i 1899.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* Historier.no
* 
*
Sletta kyrkje

**Sletta kyrkje** er ei arbeidskyrkje nord for Sistranda i Frøya kommune i Trøndelag.

## Tidlegare kyrkjer
Det har stått to kyrkjer på staden før den noverande. Ei langkyrkje av tre vart først oppført på Sula før ho vart flytta til Fast-Frøya og innvigd der den 4. september 1775. I 1884 vart ho avløyst av ei langkyrkje av tre med nærare 1000 sitjeplassar. Denne kyrkja, som vart teikna av Henrik Nissen, var ei av dei største trekyrkjene i landet, men brann ned til grunnen 8. juni 1984.

## Kyrkja av i dag
Sletta kyrkje vart teikna av Odd Østbye og er ei arbeidskyrkje i betong. Kyrkjetomta er den same som før, men plasseringa er litt annleis. Kyrkjesalen kan utvidast til om lag 430 plassar ved at skyvedører opnast. Krusifikset bak altaret er laga av Johan Rokkones etter modell av gamle Frøyakrusifiks.

## Kjelder
* 
* Orkdalsmenighetene

## Bakgrunnsstoff
* 
* Historier.no
* 
*
Andersen Escarpment

**Andersen Escarpment** er ein bratt stein- og snøskrent som ligg sør for Reed Ridge på vestsida av Ford Massif i Thiel Mountains i Antarktis. Namnet vart foreslått av kartograf Peter F. Bermel og geolog Arthur B. Ford, ein av leiarane i gruppa frå US Geological Survey (USGS) som vitja Thiel Mountains, 1960&ndash;61 etter Bjørn G. Andersen, ein norsk professor i geologi og glasiologi ved Universitetet i Oslo, som var eit medlem av 1960&ndash;61 og 1961&ndash;62 av feltgruppene til USGS til Thiel Mountains.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andersen Escarpment|Andersen Escarpment]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Hallaren kyrkje

**Hallaren kyrkje** er ei langkyrkje på Storhallaren i Frøya kommune i Trøndelag fylke.

Kyrkja vart teikna av arkitekt Henrik Nissen, oppført av byggmeister Kristian Hovde og innvigd i 1881. Nokre år seinare vart dei same teikningane brukt til å bygge Sandstad kyrkje på Hitra. Kyrkja vart sett i stand i 1953. Paul Størseth måla då m.a. evangelistbilete på preikestolen og scener frå Jesu liv på galleribrystninga.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Historier.no
* 
*
Bermel Escarpment

**Bermel Escarpment** er ein snø- og steinskrent i Antarktis som er 10&nbsp;km lang. Han strekkjer seg frå foten av Ford Massif til King Peak i Thiel Mountains. Skrenten fell 300 til 400&nbsp;m frå polarplatået til isflata nord for desse fjella. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Peter F. Bermel, ein kartograf with US Geological Survey (USGS). Bermel leia i lag med Arthur B. Ford gruppa frå USGS som vitja Thiel Mountains og som kartla desse fjella i 1960–61. Han var òg leiaren for USGS Topo East og Topo West, 1962–63, då det vart oppretta geodetisk kontroll frå området kring Cape Hallett til Wilson Hills (Topo West) og frå foten av Beardmorebreen til Horlick Mountains (Topo East).

## Sjå òg
* Bermel Peninsula

## Kjelder
Soknedal kyrkje

**Soknedal kyrkje** er ei langkyrkje frå 1933 i Midtre Gauldal kommune i Trøndelag.

Den førre kyrkja brann, og ny kyrkje vart teikna av John Egil Tverdahl og innvigd i 1933. Ho vart måla til 75-årsjubileet i 2008.

## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* 
* 

## Fotnotar
Bennett Escarpment

**Bennett Escarpment** er ein stein- og isskrent som svingar sørvestover for 38&nbsp;km frå Mount Pollard i Prince Charles Mountains. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto under Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956–65 og vart namngjeven av Antarctic Names Committee of Australia etter J.M. Bennett, ein fysikar ved Mawson-stasjonen i 1965.

## Kjelder
Crescent Scarp

**Crescent Scarp** er ein kjenneleg, nordvendt skrent av stein og is, med ei høgd opp mot 1400 moh på sørsida av Flemingbreen nord i Palmer Land. Han vart grovt kartlagt frå bakken av British Graham Land Expedition i 1936-37 og fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service i 1940 og Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947. Han vart kartlagt på ny av Falkland Islands Dependencies Survey i 1958 og namngjeve skildrande.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crescent Scarp|Crescent Scarp]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Davies Escarpment

**Davies Escarpment** er ein austvendt isskrent som er kring 20&nbsp;km lang, sør for Bermel Escarpment i den sørlege delen av Thiel Mountains i Antarktis. Skrenten er heilt utan isfrie. Namnet vart foreslått av Peter F. Bermel og Arthur B. Ford, som i lag leia gruppa frå US Geological Survey (USGS) som vitja Thiel Mountains i 1960–61, etter William E. Davies, ein geologi i USGS ombord på isbrytaren «Atka» i Antarktis i 1954–55 på leit etter stader der det kunne opprettast stasjonar under Det internasjonale geofysiske året.

## Kjelder
Mount Butters

**Mount Butters** er ein snødekt fjelltopp i Antarktis på 2440 meter over havet, med ein skrent heilt på søraustenden av Anderson Heights, mellom Minceybreen i sør og Shackletonbreen i aust. Han vart oppdaga og fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) på flyturane den 16. februar 1947 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Raymond J. Butters,  ein navigatør i United States Marine Corps på Flight 8A.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Butters|Mount Butters]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Dwyer Escarpment

**Dwyer Escarpment** er ein isdekt skrent oppom nordkysten av Victoria Land mellom Cooper Spur og Cape North. Han vart kartlagt av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE ) i 1962, som gav namnet etter L.J. Dwyer, ein tidlegare direktør i Australian Commonwealth Bureau of Meteorology og eit medlem av komiteen som planla ANARE.

## Kjelder
Explora Escarpment

**Explora Escarpment** er ein undersjøisk skrent kalla opp etter det antarktiske forskingsskipet «F.S. Explora». Namnet, foreslått av dr. Heinrich Hinze frå Alfred Wegener institutt for polar og marin forsking i Bremerhaven, som vart godkjend av Advisory Committee on Undersea Features i juni 1997. Noko norsk namn på staden er ikkje godkjend.

## Kjelder
Gale Escarpment

**Gale Escarpment** er ein nordvestvendt skrent av stein og is, som ligg aust for Mount Harding og Wilson Ridge i Grove Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt frå flyfoto, 1956–60, av ANAPL og vart namngjeven av Antarctic Names Committee of Australia etter d'A.T. Gale, som var sjef for Antarctic Mapping Branch, Australian Division of National Mapping, som har medverka mykje til kartlegginga av Antarktis.

## Kjelder
Goettel Escarpment

**Goettel Escarpment** er ein markant skrent ved Dyer Plateau 9&nbsp;km nord for Orion Massif og nær enden av Chapmanbreen i Palmer Land. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Frederick A. Goettel i U.S. Coast Guard, befalshavande på USCGC «Westwind» (WAGB-281), som deltok under bygginga av den nye Palmer-stasjonen, under Operasjon Deep Freeze i 1967.

## Kjelder
Faulkner Escarpment

**Faulkner Escarpment** er ein isdekt skrent i Antarktis som er 55&nbsp;km lang og ligg over 3&nbsp;000 moh. Han går frå nord til sør og dannar austkanten av Nilsen Plateau og Fram Mesa i Dronning Maudfjella. Han vart oppdaga i desember 1934 av geologgruppa frå Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn og vart namngjeven av Richard E. Byrd etter Charles J. Faulkner jr., som var sjefsrådgjevar i Armour and Company frå Chicago, som bidrog til ekspedisjonen.

## Kjelder
Founders Escarpment

**Founders Escarpment** er ein markant skrent som ligg vest for Founders Peaks i Heritage Range i Antarktis og som strekkjer seg frå Minnesotabreen til Splettstoesserbreen. Han vart kalla opp etter den nærliggande Founders Peaks av geolog-gruppa frå University of Minnesota i 1963–64.

## Kjelder
Kirwanveggen

**Kirwanveggen** er ein markant nordvestvendt skrent som ligg sør for Pencksøkket i Dronning Maud Land. Fleire klipper og framspring ligg langs skrenten, med isbrear og bratte isbakkar. Skrenten strekkjer seg kring 150 km frå nordaust til sørvest. Nordenden av skrenten (Neumayerskarvet) vart flyfotografert av Den tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), men karta som vart produsert etter ekspedisjonen syner ikkje skrenten skikkeleg. Skrenten vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto (1958–59) og kalla opp etter Laurence P. Kirwan, direktør i Royal Geographical Society.

## Kjelder
Kuiper Scarp

**Kuiper Scarp** er ein aust-vestgåande skrent som går langs sørsida av Uranusbreen på austsida av Aleksanderøya i Antarktis. Skrenten vart fotografert av Lincoln Ellsworth, 23. november 1935, under ein flytur over Antarktis og vart kartlagt frå fotografi av W.L.G. Joerg. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i samband med plasseringa nær Uranusbreen etter Gerald P. Kuiper, den amerikanske astronomen som i 1948 oppdaga Miranda, ein av månane til planet Uranus.

## Kjelder
Lachman Crags

**Lachman Crags** er ein skrent som strekkjer seg frå nord til sør for kring 9&nbsp;km, og det høgaste punktet hare i høgd opp mot 645 moh. Han ligg 6&nbsp;km sør-sørvest for Cape Lachman på James Ross Island. Han vart kartlagt av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1945 og kalla opp etter Cape Lachman.

## Kjelder
MacQuarrie Edge

**MacQuarrie Edge** er ein fjellskrent med ei høgd opp mot kring 760 moh. nord i Otter Highlands, vest i Shackletonkjeda i Antarktis. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Alister S. MacQuarrie (1935–1970) i British Antarctic Survey (BAS) som var traktormekanikar ved Halley Station i 1968–69 og som arbeidde i Shackletonkjeda.

## Kjelder
Moulton Escarpment

**Moulton Escarpment** er ein stein- og isskrent, 15&nbsp;km lang, i ein delvis isolert posisjon kring 20&nbsp;km vest for Ford Massif der han dannar den vestlege skuldra av Thiel Mountains. Han vart kartlagt av gruppa frå US Geological Survey (USGS) som vitja Thiel Mountains, 1960-61. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kendall N. Moulton frå  polaravdelinga til National Science Foundation. Som prosjektleiar for feltoperasjonane til NSF vitja Moulton Antarktis mange gonger i åra 1958-77.

## Kjelder
Pettigrew Scarp

**Pettigrew Scarp** er ein skrent som er nesten 1 km lang, sør på Annenkovøya på Sør-Georgia. Han endar i sørvest med ein rygg og i nordaust med tre tindar. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Timothy H. Pettigrew, ein geolog i British Antarctic Survey (BAS) som arbeidde på øya, 1972-73.

## Kjelder
Havola Escarpment

**Havola Escarpment** er ein isolert, snødekt skrent kring 55&nbsp;km nordvest for Thiel Mountains i Antarktis. Skrenten er bogeforma, 30 nautiske mil lang, og vender sørover. Han vart observert og kartlagt av gruppa frå US Antarctic Research Program som kryssa Horlick Mountains, 1958–59 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter major Antero Havola i US Army, som var leiaren for den 700 nautisk mil lange traktorreisa frå Byrd-stasjonen til Amundsen-Scott-stasjonen frå 8. desember 1960 til 11. januar i 1961. Den 25. desember 1960 passerte Havola-gruppa nokre kilometer nord for denne skrenten.

## Kjelder
Jones Escarpment

**Jones Escarpment** er ein krummande skrent som strekkjer seg 19&nbsp;km sørover frå Riddell Nunataks og vender austover, 22&nbsp;km nord-nordvest for Mount Starlight i Mac. Robertson Land. Han vart kartlagd frå landmålingar og flyfoto tekne av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), 1955-65. Han vart namngjeven av Antarctic Names Committee of Australia (ANCA) etter W.K. Jones, ein geofysikar ved Wilkes-stasjonen i 1960.

## Kjelder
Pioneers Escarpment

**Pioneers Escarpment** er ein stort sett snødekt nordvendt skrent, med enkelte utstikkarar, mellom Slessorbreen i nord og Shotton snømark i sør, i Shackletonkjeda. Skrenten vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og vart kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1968-71. Han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi stader langs skrenten er kalla opp etter pionerane som fann opp ting som gjorde det enklare å leve og flytte seg rundt i polare strøk. 

## Kjelder
Poldervaart Edge

**Poldervaart Edge** er ein austvendt skrent med ei høgd opp mot kring 1300 moh som går nordaust til sørvest for 6&nbsp;km i Du Toit Nunataks i Read Mountains i Shackletonkjeda. Han vart fotografert frå lufta av U.S. Navy i 1967 og kartlagt av British Antarctic Survey (BAS), 1968-71. I samband med at stader i området vart namngjevne etter geologar, fekk han namn av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1971 etter professor Arie Poldervaart (1919–64), ein nederlandsk petrolog som er kjend for forskinga på basaltar.

## Kjelder
Thompson Escarpment

**Thompson Escarpment** er ein bratt austvendt skrent, 15&nbsp;km lang, inst på Flanaganbreen i Pioneer Heights i Heritage Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Robert C. Thompson som var operasjonsoffiser i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1965.

## Kjelder
Usas Escarpment

**Usas Escarpment** er ein vidstrekt, men ikkje kontinuerleg nordvendt skrent i Marie Byrd Land i Antarktis. Han er kring 320&nbsp;km lang og som strekkjer seg omtrent vest til aust langs 76. sørlege breiddesirkelen og frå der høgdedraget på snøflata fell mot Ruppert Coast og Hobbs Coast. Plasseringa av skrent en ligg langs nordsida av Flood Range, Ames Range, McCuddin Mountains og dei austlege toppane av Mount Galla, Mount Aldaz og Benes Peak. Skrenten vart observert av medlemmar frå U.S. Antarctic Service i 1939-41 og i dei påfølgjande vitskaplege rapportarne vart han kalla **76th Parallel Escarpment**. Det godkjende namnet er eit akronym for US Antarctic Service.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Usas Escarpment|Usas Escarpment]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Watson Escarpment

**Watson Escarpment** er ein stor skrent i Dronning Maudfjella, som går nordover langs austenden av Scottbreen, så austover til Reedybreen der han snur sørover langs vestsida av isbreen. Stundom bogeforma og nesten 180&nbsp;km lang med ei høgd på 3550&nbsp;moh og 1&nbsp;000 til 1&nbsp;500&nbsp;m over det omliggande terrenget. Dei nordlege og sentrale delane av skrenten vart observert frå eit utkikkspunkt på Supporting Party Mountain og var delvis kartlagt i desember 1929 av geologgruppa frå Byrd-ekspedisjonen under Laurence Gould. Skrenten var nøyare undersøkt i desember 1934 av geologgruppa til Byrd-ekspedisjonen under Quin Blackburn og vart namngjeven av Byrd etter Thomas J. Watson, ein amerikansk leiande forretningsmann som støtta ekspedisjonen økonomisk. Skrenten vart kartlagt i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64.

## Kjelder
White Escarpment

**White Escarpment** er ein skrent vest i Heritage Range i Antarktis som strekkjer seg for 30&nbsp;km mellom toppen av Splettstoesser- og Dobbratzbreen. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota i desse fjella i 1963–64, etter Ronald B. White, ein pilot som flaug for gruppa. 

## Kjelder
Andrews Rocks

**Andrews Rocks** er ei lita gruppe skjer 9&nbsp;km aust for Cape Paryadin på Sør-Georgia. Skjera er berre og vert dekte av bølgjer i grov sjø.  Namnet «Andrews Islands» vart truleg gjeven av kapteinløytnant J.M. Chaplin i Royal Navy, frå RRS «Discovery» under landmålingane av området i 1926. South Georgia Survey i 1955–56, rapporterte at «skjer» eller Rocks er eit meir skildrande namn for denne gruppa.

## Kjelder
Anvil Stacks

**Anvil Stacks** er to kjennelege staurar som ligg like sør for innløpet til Elephant Cove, utanfor sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet **Elephant Bay Islands** kjem frå nærliggande Elephant Cove (tidlegare Elephant Bay), og har vorte nytta lokalt for desse staurane av somme selfangarar på Sør-Georgia. Det skildrande namnet Anvil Stacks, eit mindre tungvint namn, vart foreslått av South Georgia Survey etter kartlegginga deira i 1951&ndash;52.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anvil Stacks|Anvil Stacks]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bar Rocks

**Bar Rocks** er ei gruppe låge skjer som ligg nær enden av Husvik i Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Dei vart kartlagde av mannskap på Discovery Investigations i 1928 og fekk dette namnet av dei, truleg fordi dei hindra fartøy som var på veg inn i hamna.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bar Rocks|Bar Rocks]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Barracouta Rock

**Barracouta Rock** er eit skjer som ligg 700 meter sør for innløpet til Jordan Cove på Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Det vart først kartlagt av personell on HMS «Owen» i 1961 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter ein av motorbåtane som vart nytta under landmålinga.

## Kjelder
Bucentaur Rock

**Bucentaur Rock** er det ytste av tre skjer som ligg like nordaust for Busen Point, på søraustsida av innløpet til Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Namnet **Low Rock** vart gjeve for under ei kartlegging i 1927, men det var alt i bruk andre stader i Antarktis. Etter landmålingane av South Georgia Survey i 1951–52 vart skjeret omdøypt Bucentaur Rock etter kvalkokeriet «Bucentaur», som låg oppankra i Husvik dei første åra kvalstasjonen var i drift frå 1907.

## Sjå òg
* Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bucentaur Rock|Bucentaur Rock]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Camana Rock

**Camana Rock** er eit skjer halvvegs mellom Kelp Point og Harrison Point i den sørlege delen av Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Det vart kartlagt av mannskap på Discovery Investigations under kapteinløytnant J.M. Chaplin i 1927 og 1929 og namngjeve i 1957 av UK Antarctic Place-Names Committee etter seglskuta «Camana», eigd av Tønsberg Hvalfangeri i Husvik, inst i Husvik i Strømnesfjorden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Camana Rock|Camana Rock]]» frå ,  den 29. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Acorn Rock

**Acorn Rock** er eit skjer som stig 20 moh, 0,5 km nordvest for Main Island i Willisøyane på Sør-Georgia. Det skildrande namnet vart nytta under landmålinga frå HMS «Owen» i 1960–61.

## Kjelder
Alert Rock

**Alert Rock** er eit skjer markert av brenningar, som ligg 19&nbsp;km aust-søraust for Barff Point, på austsida av innløpet til Cumberland Bay på Sør-Georgia. Det vart kartlagt i 1929 av eit lag frå Discovery Investigations, som gav det namn etter «Alert», ein liten motorbåt nytta under landmålinga.

## Kjelder
Contrast Rocks

**Contrast Rocks** er ei lita gruppe skjer som ligg 1&nbsp;km aust for Antarctic Point, langs nordkysten av Sør-Georgia. Gruppa vart kartlagt og namngjeven i perioden 1926–30 av eit lag frå Discovery Investigations.

## Kjelder
Discovery Rock

**Discovery Rock** er eit skjer i Strømnesfjorden på Sør-Georgia, som ligg 1,3&nbsp;km nord-nordaust for Ems Rock. Skjeret vart plassert på kartet av eit lag frå Discovery Investigations under kapteinløytnant J.M. Chaplin i Royal Navy, som gjorde landmålingar i Strømnesfjorden i 1927 og 1929. Dei nytta truleg namnet, som sidan vart nytta mykje lokalt.

## Kjelder
Fantome Rock

**Fantome Rock** er eit farleg skjer midt i Bird Sound på Sør-Georgia, som ligg 200 meter sør for Gony Point på Birdøya. Det vart kartlagt av mannskap frå Discovery Investigations på «Discovery» i perioden 1926–30 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter motorkutteren til , nytta i ei kartlegging av området i februar-mars 1961, og som gjekk tapt i grov sjø nær dette skjeret.

## Kjelder
Horror Rock

**Horror Rock** er eit skjer som ligg 6&nbsp;km vest for South West Point ved Annenkovøya på Sør-Georgia. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee frå hendinga då skjeret vart oppdaga av  den 21. februar 1961. Skipet unngjekk så vidt ei grunnstøyting på skjeret i grov sjø og dårleg sikt.

## Kjelder
First Rock

**First Rock** er eit skjer som ligg kring 2&nbsp;km sør-søraust for Brøde Island og 3,5&nbsp;km sør for Cape Disappointment, sørenden av Sør-Georgia. Det er det første (sørlegaste) av ei rekkje på tre skjer som ligg sør for Cape Disappointment oppdaga i 1775 av kaptein James Cook. Det vart namngjeven på grunn av plasseringa av eit lag frå Discovery Investigations som kartla Sør-Georgia i perioden 1926–30.

## Kjelder
Hobart Rock

**Hobart Rock** er eit lågt skjer som ligg ved sørsida av innløpet til King Edward Cove i Cumberland East Bay på Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging av King Edward Cove av mannskapet på HMS «Sappho» i 1906.

## Kjelder
Seaward Rock

**Seaward Rock** er eit skjer like nordaust for Mollyhawk Island, og er det nordlegaste og ytste skjeret i ei øygrupper som ligg sentralt i Bay of Isles på Sør-Georgia. Det vart først kartlagt i 1912-13 av Robert Cushman Murphy, ein amerikansk naturforskar ombord på briggen «Daisy». Det vart truleg namngjeve av mannskap på Discovery Investigations som kartla Bay of Isles i 1929-30.

## Kjelder
Middle Ground Rock

**Middle Ground Rock** er ei grunne som ligg 3&nbsp;km aust for Framnes, midt i innløpet til Strømnesfjorden på Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1952 av Admiralitetet.

## Kjelder
{{liminn:omsett|en|kjelder=
Olsen Rock

**Olsen Rock** er eit skjer som ligg 1&nbsp;km søraust for Cape Paryadin, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Det vart kartlagt av mannskap på Discovery Investigations i 1926-27 og igjen av South Georgia Survey i perioden 1951-57. Det vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Søren Olsen, ein skyttar i South Georgia Whaling Co ved Leith Harbor i 1926–30. 1933–39 og 1945-53.

## Kjelder
Sky Rock

**Sky Rock** er eit lite skjer, 3 meter over havet, som markerer sørenden av Welcomeøyane utanfor nordkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagt og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i 1930.

## Kjelder
Olav Rocks

**Olav Rocks** er ei lita gruppe skjer som ligg 1,1&nbsp;km aust-søraust for Cape Crewe utanfor nordkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagt av mannskap på Discovery Investigations under perioden 1927-30 og fekk dette namnet forsi skjera loser fartøy på veg inn til Prince Olav Harbor. Den feilaktige stavinga «Prince Olaf Rocks»finst på kart av Discovery Investigations og det forkorta namnet er godkjend.

## Kjelder
Boot Rock

**Boot Rock** er ein holme, 30&nbsp;moh, som ligg 200 meter utanfor søraustsida av Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Han vart kartlagt og namngjeven av Discovery Investigations med RRS «Discovery II» i 1930.

## Kjelder
Brothers Rocks

**Brothers Rocks** er ei gruppe skjer med fleire grunner rundt, som ligg kring 2&nbsp;km aust for norddelen av Saunders Island i Sør-Sandwichøyane. Dei vart kartlagte og namngjevne i 1930 av eit lag frå Discovery Investigations på RRS «Discovery II».

## Kjelder
Buddha Rock

**Buddha Rock** er eit skjer, 35 moh, som ligg 500 meter vest for Vindication Island i Sør-Sandwichøyane. Det vart kartlagt og namngjeven i 1930 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations .

## Kjelder
Castor Rock

**Castor Rock** er det nordlege av to store holmar sør for Vindication Island i Sør-Sandwichøyane. Denne holmen, i lag med naboen Pollux Rock, vart namngjeven «Castor og Pollux», etter dioskurane i gresk mytologi, under landmålinga av desse øyane frå RRS «Discovery II» i 1930. I 1971 UK Antarctic Place-Names Committee tilrådde at dei fekk vart sitt namn og kalla då det nordlege Castor Rock og det sørlege Pollux Rock.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Castor Rock|Castor Rock]]» frå ,  den 30. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cook Rock

**Cook Rock** er ein steinboge på 45&nbsp;moh. som ligg like aust for Trousers Rock og 500 meter nordaust for Vindication Island i Sør-Sandwichøyane. Han vart kartlagd i 1930 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RRS «Discovery II» og kalla opp etter kaptein James Cook.

## Kjelder
Freezland Rock

**Freezland Rock** er ei markant spiss klippe, 305&nbsp;moh., 3,5&nbsp;km vest for Bristol Island i Sør-Sandwichøyane. Klippa vart opphavleg kalla «Freezland Peak» av James Cook, etter Samuel Freezland, sjømannen som oppdaga klippa og dermed oppdaga Sør-Sandwichøyane i 1775. På kartet til Cook var klippa teikna som ei øy, og dette vart stadfesta i 1930 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations. Namnet vart då endra for å syne dette.

## Kjelder
Theodor Rock

**Theodor Rock** er eit skjer omtrent halvvegs mellom Annenkovøya og Pickersgilløyane, utanfor sørkysten av Sør-Georgia. Det vart kartlagt av mannskap på Discovery Investigations i 1930 og kalla opp etter Theodor Hansen, skyttar på «Southern Pride», ein norsk kvalbåt nytta under kartlegginga. 

## Kjelder
Waring Rocks

**Waring Rocks** er to spisse klipper som ligg utanfor vestenden av Sør-Georgia, 1&nbsp;km sørvest for Cape Paryadin. Dei vart kartlagde av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations 1963 etter Thomas J. Waring på HMS «Owen», som kartla området i 1961.

## Kjelder
Grindle Rock

**Grindle Rock** er ei markant klippe, 215 meter over havet, som ligg 1,3&nbsp;km vest for Bristol Island i Sør-Sandwichøyane. Ho vart oppdaga av ein britisk ekspedisjon under James Cook i 1775. Han vart kartlagt på ny i 1930 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations  og vart namngjeven av dei etter sir Gilbert E.A. Grindle som var underminister for koloniane.

## Kjelder
Longlow Rock

**Longlow Rock** er eit skjer 2&nbsp;km sør-sørvest for Borley Point og 1&nbsp;km utanfor vestkysten av Montagu Island i Sør-Sandwichøyane. Det vart kartlagt og namngjeve i 1930 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations.

## Kjelder
Pollux Rock

**Pollux Rock** er den sørlege av to klipper sør for Vindication Island i Sør-Sandwichøyane. Denne klippa vart i lag med naboen Castor Rock kalla «Castor and Pollux» under landmålinga av desse øyane frå RRS «Discovery II» i 1930. I 1971 tilrådde UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) at dei fekk kvart sitt namn, og den sørlege vart då Pollux Rock og den nordlege Castor Rock.

## Kjelder
Santa Rock

**Santa Rock** er ein holme, 35 meter over havet, som ligg 3&nbsp;km nord-nordvest for Vindication Island i Sør-Sandwichøyane. Han vart kartlagt og namngjeven i 1930 av mannskap på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations.

## Kjelder