open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aubergine

**Aubergine**, **eggfrukt** eller **eggplante** (*Solanum melongena*) er ein plante i søtvierslekta med frukter som blir brukte som grønsak.
Han er i slekt med tomat og potet, men blei til forskjell frå desse først dyrka i Asia. I 2018 blei 87&nbsp;% av alle auberginar i verda dyrka i Kina og India.

Planten blei opphavleg domestisert frå den ville søtvierplanten *[[Solanum incanum|S. incanum]]*, truleg i to ulike domestiseringar, ei i Sør-Asia og ei i Aust-Asia. Det finst to liknande, nærskylde matplantar, *[[Solanum aethiopicum|S. aethiopicum]]* og *[[Solanum macrocarpon|S. macrocarpon]]*, som særleg er blitt dyrka i Afrika.

## Skildring

Aubergine-planten er fleirårig, men blir ofte dyrka som eittårig. Han dannar ein forgreina busk som kan bli opptil 2 meter høg.
Han har ei lang pålerot. Blada er store og lett flika.
Stilkar og blad har tett hårdekke og stilkane kan også ha torner.

Blomane er typisk lilla og ein sjeldan gong kvite.
Hermafrodittiske blomar med ein diameter på 3-4 cm sit vanlegvis einsleg på ein 1-3 cm lang stilk. På same blomestand kan det også sitja mindre hannblomar.

Frukta er botanisk sett eit bær. Ho har eit skinande skal, og kan ha ulike fargar, former og storleikar.
Ein aubergine kan vera rund, pæreforma eller avlang som ein agurk.
Skalet kan vera mørkelilla til svart på farge, men lyselilla, kvite, raude og gule former finst òg. Nokre variantar har striper.
På ville plantar har frukta ein diameter på under 3 cm, men dyrka variantar kan vera mykje større, med breidde på 2-20 cm og lengder på 2-30 cm.
Inni er fruktkjøtet lyst med ein svampaktig, tørr konsistens. Det har langsgåande rader med små kjerner. 

## Bruk
Aubergine blir som regel eten kokt, steikt eller grilla, men nokre asiatiske kultivarar blir etne rå.

Aubergine er ein viktig ingrediens i rettar som levantinsk baba ganoush, gresk moussaka, italiensk parmigiana og fransk ratatouille. I India er aubergine kjend som kongen av grønsaker og blir brukt i karri, dal og most til stuing.
Han kan serverast i lag med kjøt eller i staden for kjøt i vegetarisk og vegansk mat.

100 gram aubergine inneheld ca. 4 mg vitamin C, 240 mg kalium, 2,3 g kostfiber, 92 % vatn og 74 kJ tilført energi.

## Produksjon

I 2020 blei det produsert 57 millionar tonn aubergine. Den største prodsent var Kina med 65 % av totalen, følgd av India med 23 %.

## Galleri

Aubergine-Varianten.JPG|Strippete, lilla og kvit aubergine
Egg plant.JPG|Kvite auberginar
Eggplant in a plate.jpg|'Listada de Gandia'
Hook-spiral Orient Charm eggplant 2017 B2.jpg|'Orient Charm'
3 x Orient Express eggplant 2017 A1.jpg|'Orient Express'
Orissa (solanum melongena) - Aubergine jaune.JPG|'Orissa'
3 x Ratna eggplant 2017 A1.jpg|'Ratna'
Terung Tua.jpg|'Tango'


## Kjelder
Olav Lysne

**Olav Lysne** () er ein norsk informatikar. Han leier seksjonen for nettverk og distribuerte system ved Simula Research Laboratory. Han er òg professor ved Universitetet i Oslo, der han leier den strategiske forskingsgruppa ConSeRNS.

Lysne tok hovudfag i informatikk i 1988 og doktorgrad i 1991. Han er leiar for Center for Resilient Networks and Communication (CRNA) som forskar på tryggleik, robustheit og yting i nettverk og system, til identitets- og tillitshandtering, sikkerheitsbrukarvenlegheit, og dessutan formell verifisering av tryggleiksprotokollar og system. CRNA er finansiert av Samferdsledepartementet, og består av seksjon for kommunikasjonssystem ved Simula Research Laboratory, Simula@UiB ved Universitetet i Bergen og forskingsgruppa ConSeRNS ved Universitetet i Oslo.

Olav Lysne har særleg forska på korleis nettverksarkitektur har innverknad på yting, tenestekvalitet og oppetid i datanettverk. Spesielt har resultat knytt til målingar av robustheit i dei norske telenetta skapt debatt i telekom-bransjen. I 2015 spelte han ei sentral rolle i å klargjera i kva grad Aftenposten sine funn av falske basestasjonar i Oslo var reelle. 

I 2014 og 2015 var Lysne var leiar for «Lysneutvalget» - eit regjeringsoppnemnt utval som kartla samfunnet sin digitale sårbarheit og føreslo informasjonstryggleikstiltak. I 2016 vart Lysne II-utvalet nedsett. Dette utvalet fekk i oppgåve å greia ut behovet for digital grensekontroll i Noreg. 

## Referansar




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Olav Lysne|Olav Lysne]]» frå ,  den 25. juni 2017.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* 
*
Vita Pavlysj

**Vita Pavlysj**, fullt namn **Viktorija Anatolivna Pavlysj**, () er ein ukrainsk tidlegare kulestøytar frå Kharkiv. Ho vart europameister i øvinga i 1994 og 1998. Etter å ha vorte dopingdømd for andre gong i 2004 vart Pavlysj nekta å delta i friidrett for all framtid. 

## Aktiv
Pavlysj gjekk heilt til topps i EM 1994, 12 cm framom tyske Astrid Kumbernuss. Tre år seinare var rollene omsnudd under VM 1997 i Athen. Kumbernuss støytte fem cm lengre enn Pavlysj i deira respektive bestestøyt, dei to var elles i ei klasse for seg. Ved friidretts-EM 1998 i Budapest den 20. august 1998 var Pavlysj fullstendig suveren, med sitt livs lengste støyt på 21,69 meter hadde ho ein sigersmargin på nesten to meter til sølvvinnaren.

Både i 2001 og 2003 tok Pavlysj bronsen i kulestøyt i friidretts-VM. I det mellomliggjande 2002 sikra ho seg sølvmedaljen i europameisterskapen.

### Doping
I 1999 mista Pavlysj gullmedaljen ho fekk tildelt i innandørs-VM, etter å ha testa positivt på det forbodne stoffet stanozolol. Ho vart samstundes nekta starte i friidrettstevlingar dei neste to åra. Nær fem år etter ho vart dopingdømd, vann ho kuleøvinga også i Innandørs-VM 2004, men vart atter ein gong hekta for bruk av dopingmiddel. Ho vart då stengd ute frå friidrett på livstid.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje – 19,61 m, framom Astrid Kumbernuss (19,43 m)
*VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 17,97 m
*OL 1996 i Atlanta: Nr 4 – 19,30 m
*VM 1997 i Aten: Sølvmedalje – 20,66 m, bak Kumbernuss (20,71 m)
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje – 21,69 m, framom Irina Korzjanenko (19,69 m)
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 19,41 m
*EM 2002 i München: Sølvmedalje – 20,02 m, bak Korzjanenko (20,64 m)
*VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 20,08 m, bak Nadzeja Ostaptsjuk (20,12  m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vita Pavlysh|Vita Pavlysh]]» frå ,  den 25. juni 2017.*  
 
*
Øystein Elgarøy (fødd 1972)

**Øystein Elgarøy** () er ein norsk astrofysikar. Han har sidan 2005 vore professor ved Universitetet i Oslo, Institutt for teoretisk astrofysikk. Faren Øystein Elgarøy var professor same stad.

Elgarøy fekk i 2004 Fridtjof Nansens belønning for yngre forskere for studiar innanfor kjernefysikk og astrofysikk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Øystein Elgarøy (født 1972)|Øystein Elgarøy (født 1972)]]» frå ,  den 25. juni 2017.*  
;Referansar
Tony Brown

**Tony Brown** () er ein amerikansk plateprodusent og pianist, hovudsakleg innan country. Han var tidlegare medlem av The Stamps Quartet og akkompagnerte Emmylou Harris, og sidan slutten av 1980-åra har Brown hovudsakleg arbeidd som produsent. Han er kjend for produksjonsarbeidet med Reba McEntire, Vince Gill og George Strait.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Brown (record producer)|Tony Brown (record producer)]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Southern Gospel-historie: Tony Brown
*[ Biografi]
T-R-O-U-B-L-E

«**T-R-O-U-B-L-E**» er ein song skriven av Jerry Chesnut og spelt inn av Elvis Presley i 1975. Det er ein annan song enn «Trouble», ein song Presley først spelte inn i 1958.

## Bakgrunn og låtskriving
Jerry Chesnut skreiv songen i 1975, inspirert av songaren og pianisten Little David Wilkins. Han sa at då han skreiv tittelen, tenkte han på ei kvinne som kom inn døra og skapte trøbbel. Han sa at han stava fram orda «trouble», så «alone» og «looking», og fann ut at dei rimde på kvarandre når dei vart stava.

## Lister

## Travis Tritt-versjonen

Songen vart spelt inn i 1992 av den amerikanske countrysongaren Travis Tritt. Det var den tredje singelen frå albumet same namn. Singelen nådde 13. plassen på countrysingellista i USA og 17. plassen i Canada. 

Musikkvideoen vart regissert av Jack Cole. Her ser ein Tritt syngje songen på scenen føre eit stort publikum. Seinare hoppar han ut i publikum for å leite etter ei jente. 

### Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:T-R-O-U-B-L-E (song)|T-R-O-U-B-L-E (song)]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
And I Love You So

«**And I Love You So**» er ein song av visesongaren og gitaristen Don McLean som kom ut i 1970 på debutalbumet hans, ''Tapestry''. Songen er sidan blitt spelt inn av mange andre artistar og vart ein hit i 1973 for songaren Perry Como på albumet hans med same namn, *[[And I Love You So av Perry Como|And I Love You So]]*.

Como sin versjon nådde 29. plassen på ''Billboard'' Hot 100, den siste av dei mange populære innspelingane hans, datert attende til 1943, som nådde topp 40. Songen låg òg ei veke på toppen av easy listening-lista i 1973. I Storbritannia klatra songen heilt til tredjeplassen på UK Singles Chart i 1973 og åg 31 veker inne på lista, lenger enn nokre av dei andre songane hans. 

## Andre innspelingar
Songen vart spelt inn av Elvis Presley i RCA studio C i Hollywood i California, den 11. mars 1975. Songen kom ut på albumet hans, *[[Today av Elvis Presley|Today]]*, og Presley spelte songen på nesten alle konsertane sine fram til han døydde. Harry Connick jr. tok med songen i 2009 på albumet *[[Your Songs]]*. Sergio Franchi spelte inn denne songen i 1976 på albumet *20 Magnificent Songs.* 

I 1999 spelte Glen Campbell inn songen på albumet sitt *[[My Hits and Love Songs]]*.

Roch Voisine spelte inn songen på albumet hans *[[Americana av Roch Voisine|Americana]]* i 2008.

Andre artistar som har spelt inn songen er Rick Astley, Shirley Bassey, Glen Campbell, Bobby Goldsboro, Tom T. Hall, Emmylou Harris, Engelbert Humperdinck, Howard Keel, Johnny Mathis, Nana Mouskouri, Jim Nabors, Helen Reddy og Bobby Vinton.

Claude François spelte ein franskspråkleg versjon, «Et je t'aime tellement» i 1977.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:And I Love You So (song)|And I Love You So (song)]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Shake a Hand

«**Shake a Hand**» er ein song frå 1953 skriven av trompetisten og bandleiaren Joe Morris og opphavleg framført av Faye Adams. Denne versjonen låg på toppen av R&B-lista i ni veker. Songen har ei sterk gospelkjensle og omhandlar ein ny kjæraste som kjem med lovnader. «Just give me a chance, I'll take care of everything.»

## Andre versjonar
*Red Foley (#6 country, 1953)
*Johnnie Ray (1956)
*Pat Boone (på albumet *Pat* i 1957)
*Little Richard, the Mike Pedicin Quintet (#71 pop, 1958)
*LaVern Baker (#13 R&B, 1960)
*Jackie Wilson og Linda Hopkins (#21 R&B, #42 pop, 1963) 
*Freddie Scott (i 1967 på albumet *Are You Lonely for Me;*)
*Magic Sam (1968, på det posthume albumet *Give me Time* frå 1993)
*Elvis Presley (i 1975 på albumet *[[Today av Elvis Presley|Today]]*)
*Lou Ann Barton (i 1989 på albumet *[[Read My Lips av Lou Ann Barton|Read My Lips]]*)
*Paul McCartney (i 1999 på albumet *[[Run Devil Run av Paul McCartney|Run Devil Run]]*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shake a Hand|Shake a Hand]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fairytale av Pointer Sisters

**«Fairytale»** er ein song av The Pointer Sisters frå mai 1974. Songen kom ut på albumet *[[That's a Plenty av Pointer Sisters|That's a Plenty]]* og vart skriven av gruppemedlemmane Anita Pointer og Bonnie Pointer. «Fairytale» vart den andre av tre hittar på topp 40 skriven av The Pointer Sisters i den originale utgåva av bandet, som kvartett. Anita Pointer song solovokal på alle desse tre hittane.

## Historie
Anita Pointer har fortalt at ho skreiv denne kjærleiksbrotssongen frå personleg erfaring. Før ho vart kjend me The Pointer Sisters, hadde ho skrive reklamar for radio og ho vart kjæraste med ein DJ frå stasjonen KSAN. Han var alt gift. «Han laug til meg og då eg fann ut at han var gift kom songen til meg». «Fairytale» vart skriven medan The Pointer Sisters var på ein av dei første turneane sine, i lag med Dave Mason.

«Fairytale» var ein heilt annan type song enn det som var vanleg for The Pointer Sisters. Songen hadde ein smak av country og vart derfor ikkje vald ut som den første singelen deira. I juni 1974 kom «Fairytale» ut på singel og vart spelt på ein del countrystasjonar. Systrene fekk framføre «Fairytale» på Grand Ole Opry, som den første afroamerikanske vokalgruppa som spelte der. «Fairytale» bådde til slutt 39. plassen på countrysingel-lista i USA, men klatra til 13. plassen på poplista. I Australia nådde singelen 21. plassen og i Canada 42. plassen.

The Pointer Sister vann Grammy-prisen med «Fairytale» for beste countrysong av ein duo eller ei gruppe i 1974. Ei anna ære var då songen vart spelt inn av Elvis Presley den 10. mars 1975 for eit av albuma hans.

## Medverkande
*Solovokal av Anita Pointer
*Korvokal av The Pointer Sisters: Ruth Pointer, Bonnie Pointer og June Pointer
*Produsert av David Rubinson og skriven av Anita og Bonnie Pointer

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fairytale (Pointer Sisters song)|Fairytale (Pointer Sisters song)]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Today av Elvis Presley

***Today*** er eit studioalbum av den amerikanske musikaren Elvis Presley som vart gjeve ut 7. mai 1975 av RCA Records. *Today* vart spelt inn i RCA sitt Studio C i Hollywood i Los Angeles, 10.-12. mars 1975 og var siste gongen Presley var i studio. Den førre innspelinga hans i Studio C i Hollywood i var 1972, då han spelte inn gullplatene «Burning Love» og «Separate Ways». Denne gongen var Elvis 40 år gammal. Han hadde med seg den dåverande kjærasten Sheila Ryan. På FTD-utgåva av albumet frå 2005 bad Presley Sheila om «å kome opp her, la meg syngje til deg» på det første opptaket av Don McLean sin «And I Love You So». Han fortsette å spele «And I Love You So» og «Fairytale» på konsertane sine fram til han døydde. På scenen omtalte han ofte «Fairytale» som livssoga si. 

*Today* innheld ein ny rockelåt, «T-R-O-U-B-L-E», som vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og gjekk inn på Topp 40 i USA. «Bringin' It Back» var den andre singelen i USA. Albumet inneheld songar av Perry Como, Tom Jones, The Pointer Sisters, Billy Swan, Faye Adams, The Statler Brothers og Charlie Rich. 

«Green, Green Grass of Home» vart gjeven ut på singel i Storbritannia, der han nådde Topp 30, og vart òg spelt på radio i USA. Presley høyrte songen i 1967 då han køyrde med bussen sin attende til Memphis etter å ha laga ein film. Han høyrte den nye singelen til Tom Jones, «Green Green Grass of Home» for første gongen og elska han. Han fekk sin såkalla «Memphis Mafia» til å ringje den lokale radiostasjonen for å få dei til å spele songen om att og om att. Åtte år seinare spelte han inn sin eigen versjon. 

## Innhald
### Originalutgåve

 

### Follow That Dream-utgåva
  
 
## Medverkande

* Elvis Presley - solovokal
* James Burton - gitar
* David Briggs - klaverinstrument
* Buddy Spicher - fele
* Chip Young - gitar
* Millie Kirkham - korvokal
* Johnny Christopher - gitar

* Weldon Myrick - steelgitar
* Norbert Putnam - bass
* Mike Leech - bass
* Mary Holladay - korvokal
* Tony Brown - klaverinstrument
* Ginger Holladay - korvokal

* Duke Bardwell - bass
* Ronnie Tutt - trommer
* Charlie Hodge - gitar, harmonivokal
* Glen Hardin - klaverinstrument
* Jimmy Gordon - klaverinstrument
* Lea Berinati - korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Today (Elvis Presley album)|Today (Elvis Presley album)]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*APL1-1039 Today på The Elvis Presley Record Research Database
*APD1-1039 Today på The Elvis Presley Record Research Database
Schizosaccharomyces pombe

***Schizosaccharomyces pombe*** er ein gjærsopp som økslar seg ved fisjon.

*S. pombe* var den sjette eukaryoten som fekk heile genomet sitt sekvensert, etter mellom anna mennesket. Sekvenseringa var på 13,8 megabasar og vart publisert i 2002. *S. pombe* har tre kromosom og eit mitokondriegenom på 20 kilobasar.

## Kjelder
*
OLIG2

**OLIG2** eller **oligodendrocytt-transkripsjonsfaktor 2** er ein basisk heliks-lykkje-heliks (bHLH)-hovudtranskripsjonsfaktor og repressor som styrer utviklinga av oligodendrocyttar. Til liks med OLIG1 dannar han sterke homodimerar og veike heterodimerar med bHLH-proteina E12 og E47. OLIG2 dannar òg kompleks med bHLH-transkripsjonsfaktoren neurogenin 2.

OLIG2-genet finst hjå pattedyr, krypdyr, fuglar, amfibium, ekte beinfiskar og bruskfiskar. Det er ukjent om OLIG2 og andre OLIG-protein finst hjå kjevelause fiskar.

## Kjelder
Elvis: A Legendary Performer Volume 2

***Elvis: A Legendary Performer Volume 2*** er eit samlealbum av Elvis Presley. Som med , som kom i 1974, var samlinga ei blanding av tidlegare utgjevingar og songar som ikkje tidlegare var gjevne ut. 

På denne plata gav RCA Records ut «Harbor Lights»  for første gong, ein ballade Presley spelte inn under den første innspelinga si for Sun Records i juli 1954. Dette markerte første gongen sidan 1965 og albumet *[[Elvis for Everyone]]* med Sun-innspelinga «Tomorrow Night» at RCA gav ut «nye» songar frå arkiva til Sun Records. Andre songar som ikkje var gjevne ut før var eit alternativt opptak frå 1956 av «I Want You, I Need You, I Love You», fleire opptak frå TV-sendinga på NBC 1968, songen «A Cane and a High Starched Collar» frå filmen *[[Flaming Star]]* i 1960 og eit alternativt opptak av «Such a Night» frå 1960. Her var òg nokre tidlegare intervju som ikkje var gjevne ut før. Albumet selde til gullplate 25. oktober 1977 og platina og dobbelt platina 15. juli 1999 av RIAA.

*Legendary Performer*-serien fortsette med **, som kom ut i 1979, to år etter Presley døydde. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elvis: A Legendary Performer Volume 2|Elvis: A Legendary Performer Volume 2]]» frå ,  den 25. juni 2017.*
Regjeringa Knudsen I

**Regjeringa Knudsen I**, **Gunnar Knudsen si første regjering** var ei norsk regjering som sat frå 19. mars 1908 til 2. februar 1910. Regjeringa vart utnemnd i statsråd 18. mars 1908 samstundes med at Regjeringa Løvland vart innvilga avskjed. 

Regjeringa var ei mindretalsregjering gått ut frå Venstre med støtte frå Arbeiderdemokratene. Ho søkte avskjed 27. januar 1910,  dette vart innvilga i statsråd 1. februar og regjeringsskiftet fann stad 2. februar, da Regjeringa Konow tiltredde.

Statssekretær (regjeringsråd) Nils Otto Hesselberg var konstituert statsråd fleire gonger hausten 1909.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunnar Knudsens første regjering|Gunnar Knudsens første regjering]]» frå ,  den 25. juni 2017, revisjon [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunnar_Knudsens_f%C3%B8rste_regjering&oldid=14686106 14686106]*  
 

### Fotnotar
Harbor Lights

«**Harbor Lights**» er ein populær song av Hugh Williams (pseudonym for Will Grosz) med tekst av Jimmy Kennedy. Denne songen vart opphavleg sungen av Frances Langford i 1937, og vart gjeven ut igjen i 1950.

## Versjonar
Songen er blitt spelt av mange artistar, og artistar med versjonar på salslistene er Sammy Kaye, Guy Lombardo, Bing Crosby, Ray Anthony, Ralph Flanagan, Elvis Presley, The Platters (åttandeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista i 1960) og Ken Griffin. Andre versjonar vart spelt inn av The Ink Spots, Lawrence Welk, Willie Nelson, Jerry Lee Lewis, Vera Lynn, Clyde McPhatter, Arthur Tracy og Jon Rauhouse. Ein polsk versjon kalla «Portowe światła», med tekst av Herold (pseudonym for Henryk Szpilman), vart spelt inn i 1938 av Mieczysław Fogg (gjeven ut som Syrena Electro 2035), kort tid etter andre verdskrigen av Tadeusz Miller, og av Irena Santor i 1966.

Den bestseljande versjonen vart spelt inn av Sammy Kaye orchestra. Denne gjekk først inn på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista 1. september 1950 og låg der i 25 veker, mellom anna nådde han toppen av lista.

Guy Lombardo orchestra spelte inn songen 24. august 1950 for Decca Records. Denne låg 20 veker på *Billboard*-lista frå 6. oktober 1950 og nådde andreplassen.

Bing Crosby spelte inn songen 5. september 1950 for Decca Records. Denne låg 11 veker på *Billboard*-lista frå 3. november 1950 og nådde tiandeplassen.

Ray Anthony orchestra spelte inn songen for Capitol Records. B-sida var «Nevertheless». Denne versjonen gjekk inn på *Billboard*-lista 20. oktober 1950, låg der i 15 veker i alt og nådde ein 15. plass.

Ralph Flanagan gav ut ein versjon for RCA Victor Records. Denne låg fem veker på *Billboard*-lista frå 27. oktober 1950 og nådde 27. plassen.

Ken Griffin spelte inn songen for Columbia Records. Denne vrsjonen låg ei veke på *Billboard*-lista frå 20. oktober 1950, med ein 27. plass.

Marco T. y Los Gatos Montañeros gav ut ein versjon av songen 14. september 1987.

Songen vart spelt inn av Pat Boone i 1957 på albumet *[[Howdy! av Pat Boone|Howdy!]]*

Rudy Vallée spelte inn ein versjon av songen i 1937.

I seinare år spelte Ace Cannon inn ein instrumental versjon i 1994 for albumet *Entertainer*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harbor Lights|Harbor Lights]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Sun Sessions

***The Sun Sessions*** er eit samlealbum av Elvis Presley med innspelingar i Sun Studios i 1954 og 1955. Det vart gjeve ut av RCA Records i 1976, og vart òg gjeve ut som ***The Sun Collection*** i Storbritannia året før. Teksten i omslaget er skriven av Roy Carr frå New Musical Express.

## Albumet
Albumet inneheld dei fleste songane Presley spelte inn i Sun Studio hos Sam Phillips. Phillips signerte Presley etter å ha høyrt ein song han hadde spelt inn for mora på bursdagen sin. Albumet inneheld «That's All Right», som er ein av kandidatane til «den første rock and roll-songen.»

Elvis spelte inn meir enn 20 songar i Sun Studio, inkludert somme private innspelingar. Av desse er 15 med på albumet. 

Songane som manglar er:
*«Harbor Lights»
*«Tomorrow Night»
*«When It Rains It Really Pours»
*«I Got a Woman» (lydband tapt)
*«Satisfied» (lydband tapt)
*Dei tidlegare private innspelingane

I 1987 gav RCA ut «The Complete Sun Sessions» som inneheld 16 originale songar i tillegg til «Harbor Lights», «Tomorrow Night», «When It Rains It Really Pours», i tillegg til tre alternative opptak av «I Love You Because» og seks alternative opptak «I'm Left, You're Right, She's Gone (My Baby's Gone)».

*The Sun Sessions* kom ut i mars 1976 og nådde 76. plassen på poplista og andreplassen på countrylista. 

Singelen «Baby, Let's Play House» i lag med «I'm Left, You're Right, She's Gone» nådde femteplassen på countrylista i 1955. 

## Innhald
   

## Medverkande
*Elvis Presley - vokal, akustisk gitar, piano on «Trying to Get to You»
*Scotty Moore - elektrisk gitar
*Bill Black - kontrabass
*Jimmie Lott - trommer på «I'm Left, You're Right, She's Gone» (feilaktig oppgjeve som D.J. Fontana)
*Johnny Bernero - trommer på «I Forgot to Remember to Forget» og «Trying to Get to You» (feilaktig oppgjeve som D.J. Fontana)

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Sun Sessions|The Sun Sessions]]» frå ,  den 25. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Nygotikk

**Nygotikk** er ei stilretning innanfor arkitekturen som tek utgangspunkt i eller er inspirert av den gotiske arkitekturen frå mellomalderen. Nygotikken kan seiast å vere opptakten til historismen, og oppstod som resultat av den veksande interessa på 1700-talet for byggekunsten i mellomalderen, næra av ei bølgje av skjønnlitteratur som la handlinga til mellomalderen. Nygotikken kan ha arta seg som beinveges kopiering av gotisk stilelement, eller meir som ein inspirasjon som ikkje gjev seg så utprega utslag. Nygotikkens blømingsperiode i Noreg var på siste halvparten av 1800-talet.
Hurt av Roy Hamilton

«**Hurt**» er ein song frå 1954 av Jimmie Crane og Al Jacobs. «Hurt» vart først framført av Roy Hamilton, og versjonen hans nådde åttaneplassen på R&B Best Seller-lista og låg i alt sju veker inne på lista. Songen vert rekna som ein signaturlåt for Timi Yuro, som nådde fjerdeplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* pop-lista i 1961. Juice Newton sin versjon frå 1985 gjekk til topps på countrylista.

## Andre versjonar

*I 1961 gjekk Timi Yuro sin versjon av «Hurt» opp til fjerdeplassen på ''Billboard'' Hot 100, andreplassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Easy Listening-lista og 22. plassen på R&B-lista.
*I 1964 spelte Little Anthony and the Imperials inn ein versjon på albumet deira «Goin' Out Of My Head». Denne versjonen vart ein liten hit og nådde 51. plassen på *Billboard* Hot 100, to år seinare (1966).
*I 1964, Alain Barriere - «Ma vie» (fransk versjon).
*I 1967, Dalida - «A qui»; (Hurt).
*I 1967 fekk den italienske songaren Fausto Leali ein personleg triumf med ein lokal versjon kalla «A chi» som vart den bestseljande singelen i Italia det året. 
*I 1973 gav Bobby Vinton ut ein versjon av «Hurt». Vinton sin versjon gjekk til topps i Flamsk Belgia, og tredjeplassen i Nederland, og 40. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Easy Listening-lista. Songen kom ut i 1974 på albumet hans *[[With Love av Bobby Vinton|With Love]]*.
*I 1976 spelte Elvis Presley inn songen. Presley sin versjon nådde 28. plassen på *Billboard* Hot 100, og sjuandeplassen på *Billboard* Easy Listening-lista, sjetteplassen på *Billboard* Hot Country Singles-lista, og 37. plassen UK Singles Chart.
*I 1976 spelte The Manhattans inn songen for albumet *[[The Manhattans av The Manhattans|The Manhattans]]*. Versjonen deira nådde 10. plassen på *Billboard* R&B-lista og fjerdeplassen på den britiske singellista.
*I 1981 spelte Carly Simon inn songen for *[[Torch av Carly Simon|Torch]]* og vart gjeven ut som den einaste singelen frå albumet. 
*I 1986 fekk Juice Newton den tredje countryhitten sin på toppen av lista me sin versjon av «Hurt.»
*I 2003 song den italienske songaren Francesco De Gregori «A chi», ein versjon av «Hurt» på albumet *Mix*.
*I 2015 spelte Patrizio Buanne inn songen i ein italiensk-engelsk versjon kalla «A Chi (Hurt)» for albumet hans *[[Viva la Dolce Vita]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hurt (Roy Hamilton song)|Hurt (Roy Hamilton song)]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee

***From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee*** er eit album av Elvis Presley, gjeve ut i 1976 på RCA Records. Det vert ofte mistolka som eit konsertabum sidan det står på omslaget at songane vart «spelte inn live». Sjølv om dette er sant, vart songane spelte inn live i eit platestudio heime hos Presley, i Graceland, og ikkje føre eit publikum. To songar som vart spelte inn under innspelinga, «Moody Blue» og «She Thinks I Still Care», vart gjevne ut året etter på det siste albumet hans, *[[Moody Blue]]*. *From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee* var det fjerde albumet til Presley som gjekk til topps på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* si country-liste dei siste fire åra.

«Hurt» vart gjeven ut på singel og nådde topp 10 på både country- og adult contemporary-lista, medan «For the Heart» stoppa på 45. plassen på countrylista. Sistnemnde nådde så vidt topp 30 på poplista. Begge songane gjekk igjen inn på countrylista i 1980-åra – «For the Heart» vart den første singelen til The Judds i 1983, medan Juice Newton tok sin versjon av «Hurt» til topps i 1986.

*From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee* selde til gullplate den 10. oktober 1977 hos RIAA. I 2000 vart songane på albumet lagt til *[[Moody Blue]]* som ei utvida utgåve av det sistenemnde albumet. I 2012 vart ei utvida utgåve av sjølve *From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee* gjeven ut på Follow That Dream.

## Innhald

### Original LP-utgåve

 

### CD-utgåve frå 2002
  

### Follow That Dream-utgåva frå 2012

## Salstrofé

## Medverkande
*Elvis Presley - vokal, gitarar, bass på «Blue Eyes Crying In The Rain» 
*J.D. Sumner & The Stamps, Kathy Westmoreland, Myrna Smith - korvokal 
*Bergen White - strykar- & blåsearrangement 
*James Burton - sologitar 
*John Wilkinson - rytmegitar 
*Jerry Scheff - bass 
*David Briggs - klaverinstrument 
*Ronnie Tutt - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee|From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Rareelvispresley.com
Blue Eyes Crying in the Rain

«**Blue Eyes Crying in the Rain**» er ein song skriven av låtskrivar Fred Rose. Songen vart først framført av Roy Acuff, og sidan av Willie Nelson for albumet hans *[[Red Headed Stranger]]* i 1975. Både songen og albumet vart ikoniske i countryhistoria, og vart det store gjennombrotet til Nelson som songar og plateartist. Så langt i karrieren hadde han hovudsakleg hatt suksess som låtskrivar for andre artistar. 

## Songhistorie
«Blue Eyes Crying in the Rain» vart spelt inn i 1947 av Acuff, så av Hank Williams i 1951 for Mother's Best Flour Hour. Andre tidlege innspelingar av songen vart gjort av Donn Reynolds (MGM-singel - juni 1957), Ferlin Husky (albumet *Ferlin's Favorites* - november 1959), Slim Whitman (album *Country Favorites* - 1959), Gene Vincent (spelt inn 15. oktober 1958 for *Crazy Times!* -1960), Bill Anderson (albumet *...Sings Country Heart Songs* - 15. januar 1962), John D. Loudermilk (albumet *Country Love Songs Plain and Simply Sung* - august 1968), og Conway Twitty (album *Hello Darlin' * - juni 1970).

Versjonen til Willie Nelson, spelt inn i 1975 for konseptalbumet *[[Red Headed Stranger]]*, som omhandla ein predikant på rømmen etter å ha drepe kona si, vart hylla av countryhistorikaren Bill Malone som «eit godt døme på rein, spartansk countrymusikk, med eit enkelt arrangement som kunne ha kome rett frå 1940-åra.» *[[Rolling Stone]]* merka seg at songen vart levert med Nelson sin «jazz-aktige frasering» og var «hjartet på *Red Headed Stranger*.»

## Salssuksess og ettermæle
Før suksessen med «Blue Eyes Crying in the Rain», hadde Nelson hovudsakleg hatt mest suksess som låtskrivar, med songar som «Crazy» (Patsy Cline) og «Hello Walls» (Faron Young). Som artist hadde Nelson berre hatt hittar på topp 10 på countrylista to gonger. Det skjedde i 1962, ein gong som soloartist («Touch Me») og igjen som ein del av duett med Shirley Collie («Willingly»). Sidan den gong gjekk det 13 år før Nelson igjen fekk ein topp 10-hit. 

I oktober 1975 vart songen den første førsteplassen til Nelson som songar, og på slutten av året var songen den tredje mest populære i 1975 på *Billboard* Hot Country Singles-lista. I tillegg vart songen ein del spelt på radio og nådde 21. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

I 2004 sette *[[Rolling Stone]]* «Blue Eyes Crying in the Rain» på 302. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene. I 2010 vart han flytta ned til 309. plassen. 

## Lister

## Seinare versjonar
*Elvis Presley spelte inn «Blue Eyes Crying in the Rain» på Graceland den 7. februar 1976. Dette var den siste kjende songen Elvis Presley song (ved pianoet i Graceland) før han vart funnen død 16. august 1977.
*Ken Kincaid, ein songar frå New Zealand, spelte inn ein versjon for B-sida til singelen «Cindy» i 1982.
*Linda Good sin versjon av songen vart gjeven ut på samlealbumet *Sony/ATV Nashville Classic Covers, Vol.1* (2008).
*UB40 spelte inn songen i 2013 på albumet *[[Getting Over the Storm]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue Eyes Crying in the Rain|Blue Eyes Crying in the Rain]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
The Last Farewell

**«The Last Farewell»** er ein song frå 1971 av den britisk-kenyanske visesongaren Roger Whittaker. Whittaker leia eit radioshow i Storbritannia i 1971, der han vart akkompagnert av fullt orkester med arrangement av Zack Lawrence. Whittaker sa at han «fekk ein ide der eg inviterte lyttarane til å sende inn dikt eller tekstar og at skulle lage songar av dei. Me fekk ein million svar, og eg gjorde ein kvar veke i eit halvt år». Ron A. Webster, ein sølvsmed frå Birmingham i England, sende Whittaker eit dikt kalla «The Last Farewell», og denne vart vald ut for radioshowet. Songen vart sidan spelt inn og gjeven ut i 1971 på albumet *[[New World in the Morning]]* (*A Special Kind of Man* i USA og Canada). Sjølv om songen ikkje gjekk inn på salslistene då, er det ein av mindre enn førti singlar som har seld meir enn 10 millionar (eller meir) singlar verda over.

## Popularitet
I følgje Whittaker skal kona til ein programsjef for ein radiostasjon i Atlanta i Georgia ha vore på reise i Canada og høyrt den då fire år gamle Whittaker-songen på radio i 1975. Då ho kom heim til USA, bad ho mannen sin spele songen på stasjonen. Etter han hadde spelt songen eit par gonger, byrja lyttarane å ringe inn for å finne ut meir om songen og songaren, og kort tid etter klatra «The Last Farewell» på listene. Singelen gjekk inn topp 20 på ''Billboard'' Hot 100, på ein 19. plass i juni 1975, den einaste singelen til Whittaker som klarte å kome inn på Hot 100. Songen gjekk òg til topps på *Billboard* adult contemporary-lista. Responsen i Amerika førte til at singelen fekk suksess i andre delar av verda òg, som i Storbritannia, der han no klatra til andreplassen på UK Singles Chart. Han vart halde frå førsteplassen i Storbritannia av Rod Stewart sin «Sailing». «The Last Farewell» nådde toppen av salslistene i 11 andre land og skal ha selt kring 11 millionar eksemplar verda over, og det er blitt den best jende Whittaker-songen.

«The Last Farewell» opnar med ein valthornsolo som vart arrangert av Lawrence for den første framføringa i radioshowet. Whittaker har sagt at den klassisk-aktige starten på songen er det som har gjeve songen appell.

## Andre versjonar
Songen har sidan blitt spelt av mange andre artistar. I 1976 spelte Elvis Presley inn «The Last Farewell» på albumet sitt *[[From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee]]*. Denne versjonen vart gjeven ut som ein posthum singel i Storbritannia i 1984, der han nådde 48. plassen i desember.

Ein versjon som gjekk inn på den britiske singellista var ein versjon med The Marine Band of HMS Ark Royal, like før hangarskipet vart teke ut av drift av Royal Navy i desember 1978. Denne nådde 41. plassen i januar 1979.

Gitaristen Chet Atkins spelte inn ein instrumentalversjon i 1986 på albumet *[[Street Dreams av Chet Atkins|Street Dreams]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Last Farewell|The Last Farewell]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Had a Dream (For the Heart)

«**Had a Dream (For the Heart)**» er ein song skriven av Dennis Linde. Han vart først spelt inn av Elvis Presley som «For the Heart» i 1976 på albumet *[[From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee]]*. Presley sin versjon vart gjeven ut som B-sida til singelen «Hurt», og denne klatra til 45. plassen på Hot Country Songs-lista det året.

The Judds spelte inn songen og gav han ut som debutsingelen sin i desember 1983, frå albumet *[[Wynonna & Naomi]]*. Songen nådde 17. plassen på same liste.

## Lister

### Elvis Presley

### The Judds

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Had a Dream (For the Heart)|Had a Dream (For the Heart)]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
I'll Never Fall in Love Again av Lonnie Donegan

«**I'll Never Fall in Love Again**» er ein song skriven av Lonnie Donegan og Jimmy Currie, og først gjeven ut av Donegan som singel i 1962. Tom Jones fekk stor suksess med songen i 1967 med ein andreplass på UK Singles Chart. I USA nådde songen berre 49. plassen på Hot 100 og 28. plassen på Adult Contemporary-lista.

Som ein oppfølgjar til Jones-songen «Love Me Tonight», vart «I'll Never Fall in Love Again» gjeven ut på ny i i 1969 i USA og nådde då sjetteplassen på Hot 100 og toppen av Adult Contemporary-lista.

Songen vart òg spelt inn av Elvis Presley på albumet *[[From Elvis Presley Boulevard, Memphis, Tennessee]]* i 1976.

Han vart spelt inn av Richard Marx (B-side til «The Way She Loves Me»), Timi Yuro (*Something Bad on My Mind* album, 1968) og Lena Martell. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I'll Never Fall in Love Again (Lonnie Donegan song)|I'll Never Fall in Love Again (Lonnie Donegan song)]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Welcome to My World av Elvis Presley

***Welcome to My World*** er eit samlealbum av Elvis Presley som kom ut på RCA Records tidleg i 1977, berre månader før han døydde. I følgje *Elvis: The Illustrated Record* av Roy Carr og Mick Farren, hadde alle utanom eitt spor vore gjevne ut før. Denne eine songen er «I Can't Stop Loving You», som vart spelt inn ein ettermiddag i Madison Square Garden den 10. juni 1972. Resten av denne konserten vart gjeven ut i 1990-åra som *[[An Afternoon in the Garden]]*. *Welcome to My World* selde til gullplate 30. september 1977 og platina 14. januar 1983 hos RIAA. Eit spor, *[[Your Cheatin' Heart]]*, gjekk 19 år attende. 

## Innhald
 
## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Welcome to My World (Elvis Presley album)|Welcome to My World (Elvis Presley album)]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*APL1-2274 Welcome to My World på The Elvis Presley Record Research Database
Fotball-EM 1987

**Europameisterskapen i fotball 1987** var den andre europameisterskapen i fotball for kvinner. Noregs lag vart europameister på heimebane.

Meisterskapen vart avvikla dagane 11.-14. juni 1987 i Oslo, Moss og Drammen. Dei fire deltakarlanda Noreg, tittelforsvarar Sverige, England og Italia var kvalifiserte som gruppevinnarar gjennom EM-kvalifiseringa 1984-86. I semifinalane vann Noreg 2-0 over Italia på Ullevaal stadion etter mål av Trude Stendal og Heidi Støre, medan Sverige i Moss sikra finalebillett med siger 3-2 over England etter ekstraomgangar. To dagar seinare tok Italia bronsemedalje ved å vinne 2-1 mot England i Drammen.  

Finalen mellom Noreg og Sverige fann stad på Ullevaal stadion i Oslo den 14. juni framfor 8&nbsp;470 tilskodarar. Dei såg at midtspiss Trude Stendal gav Noreg leiinga i det 28. minutt og at ho la på til 2-0 i det 72. minutt. Sverige reduserte omgåande til 1-2 ved Lena Videkull, men meir nettsus vart det ikkje.

**Noregs** meisterlag bestod av: Janne Andreassen, Toril Hoch-Nielsen, Liv Strædet, Bjørg Storhaug, Mariann Mortensen, Ellen Scheel, Tone Haugen, Heidi Støre, Trude Stendal, Gunn Nyborg og Kari Nielsen. Hege Ludvigsen tok plassen til Nielsen frå det 78. minutt. Erling Hokstad var norsk landslagssjef.

Dommar var Eero Aho frå Finland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1987|Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1987]]» frå ,  den 26. juni 2017.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1987 European Competition for Women's Football|1987 European Competition for Women's Football]]» frå ,  den 26. juni 2017.*
Martin Buvik

**Martin Buvik** () var ein norsk politikar frå Trondenes i Troms som representerte partiet Høgre på Stortinget frå 1965 til 1977 og var fylkesmann i Troms 1977-90.

Buvik var son til ein gardbrukar og fiskar. Etter middelskuleeksamen 1939 arbeidde han frå 1942 til -47 som folkeskulelærar i Skånland og Evenes. Sidan var han i to år distriktssekretær i Unge Høgre, medan han i tida 1948-65 var fylkessekretær for Troms Høgre. Han budde i Tromsøysund og var med i kommunestyret der i to periodar frå 1956. Etter kommunesamanslåing var han medlem i bystyret i Tromsø.

Frå hausten 1965 var Buvik stortingsrepresentant frå Troms. Med attval i 1969 og 1973 vart han verande på Stortinget i tre valperiodar. Den fyrste fireårsbolken var han medlem i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Sidan var han tre sesjonar, 1969-72, med i Kommunalkomiteen og der etter i Kommunal- og miljøvernkomiteen 1972-77.

Buvik kunne i 1977 trekke sitt kandidatur til stortingsvalet då han allereie var utnemnd til fylkesmann i Troms, eit embete han hadde til 1990. Samstundes var han 1977-89 styreformann i Oljedirektoratet, 1980-87 leiar i Reindriftsstyret og 1986-92 formann i Norsk-finsk kulturfond. Åra 1984-86 og 1987-89 var han leiar av to ulike såkalla kommuneinndelingsutval. Frå 1990 til -92 var han både medlem i Forsvarskommisjonen av 1990 og leiar av Utvalet til å vurdere den sivile beredskapen.

## Kjelder
* Stortingsbiografi
Little Darlin'

«**Little Darlin**'» er ein amerikansk rockesong gjort kjend av The Diamonds.

## The Gladiolas-versjonen
Songen vart skriven av Maurice Williams med både melodi og doo-wop-akkompagnement som legg kraftig vekt på ein claves-rytme. Han vart først spelt inn for Excello Records i januar 1957 og kort tid etter som ein rhythm-and-blues-song av Williams si R&B-gruppe, The Gladiolas. Songen er kjend for eit talt vers av songaren («My Darlin' I need you...»).  The Gladiolas, med Williams, kom frå Lancaster i Sør-Carolina, der dei hadde vore i lag sidan skulen. The Gladiolas-versjonen nådde 11. plassen på R&B-lista i april 1957, men kom berre så vidt inn på Hot 100. I 1959 vart gruppa til Williams «Maurice Williams and The Zodiacs» med ein rock 'n roll-R&B-hit «Stay.»

## The Diamonds-versjonen
The Diamonds-versjonen kom ut ein månad seinare. The Diamonds var frå Canada  og nådde andreplassen på ''Billboard'' Hot 100, der han låg i åtte veker. *Billboard* rangerte denne versjonen på tredjeplassen for heile 1957. 
 
## Andre versjonar
Songen vart seinare spelt inn av Elvis Presley for det siste albumet hans, *[[Moody Blue]]* (1977).
Rock-and-roll-revival-gruppa Sha Na Na framførte «Little Darlin'» på Woodstock-festivalen i 1969. 

* The Rocky Fellers - eit guteband frå Filippinane klarte å få ein hit med songen Billboard Hot 100-lista i 1960
* Joan Baez framførte ein parodiversjon på konsertane sine tidleg i 1960-åra. Eit opptak kom ut i 1983 på albumet *Very Early Joan*.
* The Chevrons
* Classics IV
* The Four Seasons
* The Monkees framførte songen på TV-sendinga *[[33⅓ Revolutions Per Monkee]]* i 1969.
* Victor Wood spelte inn denne songen på albumet hans *Knock on Wood*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Darlin&#39;|Little Darlin&#39;]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Øyacup

**Øyacup** er ei fotballturnering for seniorlag som blir spelt på Nordøyane i Haram kommune og Harøy i Sandøy kommune i Møre og Romsdal. Fjørtoft TIL, Harøy IL, HaNo FK og Lepsøy IL rullerer på å arrangere turneringa. Turneringa blir som regel spelt første helga etter at vårsesongen er over. Den blei arrangert for første gong i 1985. I byrjinga var turneringa berre for herrelag. Seinare vart det og eiga klasse for damelag.

## Tidlegare vinnarar
### Herreklassa

### Kvinneklassa
Epstein-Barr-virus

**Epstein-Barr-viruset** (**EBV**) eller **menneskeherpesvirus 4** (**HHV-4**) er eit herpesvirus som infiserer meir enn  av folkesetnaden i verda. Viruset kan valda ymse kreftformer, som Hodgkin-sjukdomen og Burkitt-lymfom. Det valdar òg kyssesjuke. EBV-viruset infiserer i hovudsak B-seller og epitelseller, men kan òg infisera naturlege drepeseller, T-seller og seller i glatt muskulatur. EBV-virus kan sitja latent i seller i kroppen, ute av rekkjevidda til immunsystemet, og slik skipa ein livslang infeksjon.

Epstein-Barr-viruset er mellom dei potensielle faktorane som kan bidra til multippel sklerose (MS) med sterkast prov. Over  av alle MS-pasientar mot kring  av kontrollar er vortne infiserte med EBV.

Epstein-Barr-viruset vart oppdaga i 1964 av britiske Anthony Epstein, PhD-studenten hans Yvonne Barr og kollegaen hans Bert Achong. Viruset er namnsett etter to av desse.

## Genom
Viruset har eit dobbelttråda DNA-genom på kring 172 kilobasar, noko som er høvesvis stort for eit virus. Det kodar for kring 85 gen, men genomet varierer ein del frå virusvariant til virusvariant. EBV-viruset vert delt inn i to hovudtypar basert på skilnader i genet for Epstein-Barr-virus-sellekjerneantigen 2 (EBNA-2), nemleg type 1 (EBV1 eller EBV&nbsp;A) og type 2 (EBV2 eller EBV&nbsp;B).

Sekvenseringar av delar av genomet til EBV-viruset vart utgjevne i 1982, og den fyrste heile genomsekvensen i 1984. Alle desse sekvenseringane var av EBV1-varianten B95-8. Den fyrste heile genomsekvensen til eit EBV2-virus vart utgjeven i 2006 og var av varianten AG876.

## Kjelder
1-2-Switch

***1-2-Switch*** er eit selskapsspel som er utvikla av Nintendo til Nintendo Switch. Spelet inneheld 28 minispel som er laga for å visa fram funksjonane til Joy-Con-handkontrollane. Det vart gjeve ut den 3. mars 2017, same dato som Nintendo Switch vart lansert.

*1-2-Switch* gjer aktiv bruk eigenskapane til Joy-Con-handkontrollane, mellom anna registrering av rørsler, vibreringsfunksjonen og IR-kameraet. I spelet blir spelarane oppmoda til å sjå på kvarandre i staden for skjermen og bera seg åt ut ifrå lydeffektane i spelet og reaksjonane til motspelaren.

## Minispel
*1-2-Switch* inneheld 28 ulike minispel derav dei fleste krev to deltakarar. Minispela er:

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Moody Blue av Elvis Presley

«**Moody Blue**» er ein song gjort kjend av Elvis Presley. Songen vart skriven av Mark James, som òg skreiv Presley-songen «Suspicious Minds». «Moody Blue» var den siste førsteplassen Presley fekk medan han levde, då songen toppa *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot Country Singles-lista i februar 1977. «Moody Blue» nådde òg 31. plassen på Hot 100. RCA Records gav òg ut ei særs avgrensa utgåve «Moody Blue» i ein eksperimentell, gjennomsiktig blå vinyl, med «She Thinks I Still Care» som B-side. Seks månader etter at «Moody Blue» toppa lista, var Presley gått bort.

Songen vart spelt inn i februar 1976 i Jungelrommet heime hos Presley i Graceland.
Den einaste gongen Elvis framførte heile songen på konsert var 21. februar 1977 i Charlotte i Nord-Carolina. Han hadde prøvd å framføre songen 20. februar på same stad, men avslørte for publikum at han hadde gløymt teksten. 21. februar hadde han eit tekstark i handa. Begge utgåvene vart gjevne ut på «Follow That Dream»-utgåva av albumet *Moody Blue*.

## Lister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Moody Blue (song)|Moody Blue (song)]]» frå ,  den 26. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Hartvig Munthe

**Hartvig Andreas Munthe** () var ein norsk offiser og ættegranskar, fødd i Elverum. Gerhard, Margrethe og Oscar Munthe var alle saman hans yngre sysken.

Hartvig Munthe gjorde teneste i ingeniørkorpset, oberst og sjef i korpset i 1905. I 1883 og 1888 gav han ut to band *Efterretninger om Familien Munthe i Ældre og nyere tid*, eit pionerarbeid i norsk slektgransking.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Wilhelm Munthe

**Abraham Wilhelm Støren Munthe** () var ein norsk bibliotekmann frå Oslo. Han var far til økonomen Preben Munthe.

Munthe vart utdanna cand.philol. ved universitetet i Kristiania i 1911. Han arbeidde på Universitetsbiblioteket frå 1908, der han var overbibliotekar i tida 1922-53. Elles var han med å skipe Videnskapelige Tjenestemenns Landsforening og Norske Statsbibliotekarers Forening, der han var formann 1920-25. Også formann 1940-46 i Den Norske Turistforening og frå 1952 i Norsk Slektshistorisk Forening.

Munthe gav ut fleire bøker, mellom dei *Statsborgeren og Peder Soelvold* i 1907, *De norsk bibliotekers historie* i 1927, *Litterære falsknerier* i 1942, *Boknåm* i 1943 og *Professor Ludvig Daae* i1944.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wilhelm Munthe|Wilhelm Munthe]]» frå ,  den 26. juni 2017.*
Målaren Ludvig Munthe

**Ludvig Munthe** () var ein norsk målar, fødd i Sogndal.

Munthe studerte i Düsseldorf og vart der buande livet ut. Han «skapte si eiga form og sin eigen koloritt i slekt med det beste» i fransk og belgisk kunst. I Nasjonalgalleriet i Oslo finn ein fleire landskapsbilete frå hans hand, mellom andre *Potetopptaking* frå 1873, og *Kyst om vinteren*, eit måleri som vart tildelt gullmedalje i Paris i 1878.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
It's Easy for You

«**It's Easy for You**» er ein song av Elvis Presley, gjeven ut i 1977 av RCA Records som det siste sporet på det siste studioalbumet til Presley, Moody Blue. Han vart skriven av Andrew Lloyd Webber og Tim Rice. Songen vart produsert av Felton Jarvis.

Songen vart spelt inn i Jungelrommet i Graceland, heimen til Presley. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It&#39;s Easy for You|It&#39;s Easy for You]]» frå ,  den 26. juni 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*