open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kongshavn videregående skole

**Konghavn videregående skole** er ein offentleg vidaregåande skule i bydel Gamle Oslo i Oslo. Han vart etablert i bygget til den gamle Sjømannsskolen i Ekebergskråninga, og opna offisielt 15. august 2013. Nordstrand vidaregåande skule med ca. 45 tilsette og utdanningstilbod for ca. 300 elevar vart relokalisert til denne nye skulen.

## Bakgrunn
Skulen har eit breitt fagtilbod innan utdanningsprogram for studiespesialisering med særleg vekt på realfag og økonomiske fag. Frå 2015/2016 tilbyr skulen òg breiddeidrett som programfag. Entreprenørskap og føretaksutvikling er eit viktig satsingsområde for skulen. Skulen arrangerer òg kvart år ein stor, internasjonal gründercamp med deltaking frå Tyskland og Slovenia. På gründercampen får elevane relle oppdrag for reelle oppdragsgjevarar som EoN Ruhgas, Möllergruppa, Dell og Ekebergparken.

Kvart år deler skulen ut Ekebergparkens pris til ein elev som har utmerkt seg både fagleg og sosialt og som lever opp til verdiane til skulen; open, trygg, triveleg, ambisiøs, inkluderande og respekterande.

Skulen har vidareført prosjektet Vg2 i Berlin som vart etablert av Nordstrand vgs i 2008. Det er eit tilbod der elevar i Osloskulen kan ta heile Vg2 studiespesialisering ved eit gymnas i Berlin. Dei får støtte av ein norsk kontaktlærar som bur i Berlin heile året og norske «skuggelærarar» som følgjer opp elevane med besøk i Berlin 4-8 gonger i året. Elevane følgjer både norske og tyske læreplanar og får karakterar og har eksamen som om dei går på skule i Noreg. Per 2016 har meir enn 100 elevar gjennomført Vg2 i Berlin.

## Kongshavnrevyen
Meir enn halvparten av elevane til skulen deltek i revyen som vert spelt i januar kvart år. Den første Kongshavnrevyen i 2013 fekk namnet *Blanke Ark* og i 2014 vart han følgd opp med revyen Studer, Prester, Regjer. I 2015/2016 fekk *No står ikkje verda tel påske* karakterane 5 og 6 i Aftenposten og Nordstrand Blad.

## Rektorar

* Jan Ljøner (2013-2016, frå Nordstrand vidaregåande skule, til Gamlebyen skule)
* Knut Jørgen Kopperud (2016-)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Kongshavn videregående skole|Kongshavn videregående skole]]» frå ,  den 7. juli 2021.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Holtet i Oslo

**Holtet** er ein av grunnkretsane i Oslo og er eit senter i den tidlegare bydelen Ekeberg-Bekkelaget, no innlemma i Bydel Nordstrand. Det vert rekna som sentrum i strøket Bekkelaget. Området er eit trafikknutepunkt, der Ekebergbanen kryssar Kongsveien, og der Kongsveien møter Ekebergveien og Raschs veg. Her ligg òg Bekkelaget skule samt Holtet vidaregåande skule. I området er det òg ein del verksemder, mellom anna dagligvarebutikkar med delikatessar, blomar, klede, jernvarer, elektrisk, kafé, storkiosk og gatekjøkken.

Området har namnet sitt etter Holtet gard, som låg vest for dagens senter. Gardens våningshus er bygt i nybarokk/jugendstil, og står i Holtveien 9 . Huset vart frå 1924 nytta som direktørbustad for Ekebergbanen, og vert i dag brukt som eldresenter/grendehus.

Lenger nord i området, nærare Brannfjell skule, ligg Holtet hageby, som faktisk ligg på grunn som har tilhøyrt Ekeberg og ikkje Holtet gard. Denne hagebyen består av 180 bustadar fordelt over 59 hus, bygde for Fagforeningenes Kooperative Bustad og Byggelag i 1925–31.

## Referansar
Hatfield and the North av Hatfield and the North

***Hatfield and the North*** er debutalbumet til det engelske Canterbury scene-bandet Hatfield and the North, utgjeve i februar 1974.

I spesialutgåva til magasina Q & Mojo kalla *Pink Floyd & The Story of Prog Rock*, vart albumet plassert på 34. plassen på lista deira over «40 kosmiske rockealbum».

## Innhald

Dei to bonusspora frå 1987 var A- og B-sider på ein singel frå 1974, tidlegare gjevne ut på samleplata *Afters* frå 1980. 

## Medverkande
*Phil Miller – elektrisk gitar (spor 2–14), akustisk gitar (spor 6)
*Dave Stewart – Fender Rhodes elektrisk piano (spor 1–8, 10–15), Hammondorgel (spor 3–5, 7–9, 12–14), Hohner Pianet (spor 1, 5, 7, 9, 13–15), piano (spor 2–5, 8, 9), tonegenerator (spor 5, 7–9, 12), Minimoog (spor 9)
*Richard Sinclair – bassgitar (spor 2–14), vokal (spor 2, 4, 6, 8, 10–12)
*Pip Pyle – trommer (spor 2–9, 11–14), perkusjon (spor 4, 7, 9), lydeffektar (spor 7–9, 11)

### Gjesteartistar
*Robert Wyatt – vokal (4)
*Barbara Gaskin – vokal (5)
*Amanda Parsons – vokal (5)
*Ann Rosenthal – vokal (5) 
*Geoff Leigh – tenorsaksofon (5), fløyte (5 & 13)
*Didier Malherbe – tenorsaksofon (7) (ikkje oppført)
*Jeremy Baines – pixiephone (5), fløyte (13)
*Cyrille Ayers – vokal (8)
*Sam Ellidge – røyst (7)

## Plateomslag

Plateomslaget på den originale vinylutgåva vart designa av Laurie Lewis. Fram- og baksida dannar i lag eit panoramabilete av Reykjavík, der himmelen på høgresida er slått saman med ein transparent av ei freske frå 1400- eller 1500-talet i Orvietokatedralen av Luca Signorelli, «Dei fordømde».

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hatfield and the North (album)|Hatfield and the North (album)]]» frå ,  den 12. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ekebergsletta

**Ekebergsletta** er eit område som ligg på Ekebergplatået i Oslo. Ekebergsletta vert primært nytta til idrett og er del av Oslos største parkområde, som òg omfattar Brannfjell, Ballsletta og Ekebergskogen.

Sletta var opphavleg jorde til Ekeberggårdane, hovudsakleg til Stamhuset Ekeberg, men òg til Vesle Ekeberg gard. På 1600-talet vart den delen av Ekebergveien som går tvers over sletta sett av til bygging etter lovbod frå Christian IV. Vegen kom i 1703 inn under definisjonen *den Frederikshaldske Kongeveg*.

I den nordre delen av sletta ligg Stamhuset Ekeberg og Ekeberg Camping. Vidare mot aust ligg Ekeberg hageby, Vesle Ekeberg, Ekeberg skule, Brannfjell, Brannfjell skule, KFUM-Hallen, Ekeberghallen og EKT Rideskole før ein er tilbake på campingplassen.

Midt ute på sletta ligg Park og Idretts utstyrområde. Her låg tidlegare plassen *Smedstua*. Mellom 1931 og 1967 gjekk det trikk tvers over Ekebergsletta, og Simensbråtenlinja hadde haldeplass på *Smedstua*. Endehaldeplassen var på Simensbråten, like ved Ekeberg skule.

Like ved Ekeberg skule ser ein framleis restane av ankringsmasten som luftskipet Noreg vart ankra opp i, når det var på veg mot Nordpolen.

Ekeberg skule er sekretariat for Norway Cup. Ekebergsletta er òg hovudarena for Norway Cup.
Ishockey-VM 1975

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1975** vart arrangert i Vest-Tyskland i tida frå 3. til 19. april 1975, fordelt på Düsseldorf og München. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Tittelforsvarar Sovjetunionen vart verdsmeister etter å ha vunne alle kampane. Tsjekkoslovakia sikra seg sølvplassen og Sverige kneip tredjeplassen.

## Tabell

### Sovjetunionens meisterlag
Målvakter: Vladislav Tretjak, Viktor Krivolapov 
Forsvarar: Valerij Vasiljev, Vladimir Lutsjenko, Jurij Ljapkin, Gennadij Tsygankov, Jurij Fjodorov, Jurij Tjurin, Aleksandr Filipov 
Løparar: Boris Mikhajlov, Valerij Kharlamov, Aleksandr Maltsev, Vladimir V. Petrov, Aleksandr Jakusjev, Vladimir Sjadrin, Vjatsjeslav Anisin, Jurij Lebedev, Viktor Sjalimov, Sergej Kapustin, Vladimir Vikulov.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1975|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1975]]» frå ,  den 13. november 2019.*
Aleksandr Maltsev

**Aleksandr Nikolajevitsj Maltsev** () er ein russisk tidlegare ishockeyspelar frå landsbyen Setkovskij i Kirov oblast. I tida 1969-83 vann han ni VM-gull og to OL-gull for Sovjetunionen.

Venstrevengen Maltsev danna i 1970-åra, saman med Vladimir V. Petrov og Boris Mikhajlov, ei berømt fyrsterekke på Sovjetunionen sitt landslag i ishockey. Han vart verdsmeister fyrste gongen i 1969, 14 år seinare var han med om å vinne sin niande VM-tittel. Maltsev vart olympisk meister under Vinter-OL 1972 og Vinter-OL 1976.

Maltsev spelte på Dynamo Moskva frå 1967 til 1984. Gjennom 17 sesongar skåra han 329 mål på 530 kampar. Hans einaste nasjonale triumf kom då Dynamo i 1972 vann den sovjetiske ishockeycupen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alexander Nikolajewitsch Malzew|Alexander Nikolajewitsch Malzew]]» frå ,  den 13. november 2019.*
Viken fylke

**Viken** var ein norsk fylkeskommune som oppstod frå 1. januar 2020 som følgje av tvangssamanslåinga av fylka Østfold, Akershus og Buskerud. Dessutan vart kommunane Jevnaker og Lunner i det tidlegare Oppland fylke del av det nye Viken fylke i samband med kommunereforma 1. januar 2020, i samsvar med ynske frå dei to kommunane. Heilt frå 1838 hadde desse kommunane vore ein del av Oppland fylke, tidlegare Kristians amt. Fylka Oppland og Hedmark vart slegne saman til Innlandet fylke med verknad frå same dato. Svelvik kommune i det tidligare Vestfold fylke vart likeeins ein part av Viken fylke ved at kommunen vart slege saman med kommunane Nedre Eiker og Drammen i det tidlegare Buskerud fylke til den nye Drammen kommune frå same dato.

Opprettinga av fylket Viken har vore kontroversiell. Etter kommune- og fylkestingsvalet i 2019 består fleirtalskoalisjonen i fylkestinget av parti som stemte mot regionreforma ved stortingsbehandlinga. Koalisjonen har vedteke å be Stortinget om å oppløyse Viken etter valet i 2021, og at fylka Buskerud, Østfold og Akershus skal opprettast att.

## Kommunar

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Senja kommune

**Senja kommune** er ein kommune i Troms fylke. Kommunen vart til frå 1. januar 2020, ved samanslåing av kommunane Berg, Lenvik, Torsken og Tranøy, og omfattar øya Senja, nokre mindre omliggande øyar og eit stykke av fastlandet mellom Gisundet og Malangen. Finnsnes på fastlandet er største tettstaden og administrasjonssenteret i den nye kommunen. Tettstader på øya Senja er Gryllefjord, Torsken, Senjahopen, Vangsvik, Silsand, Gibostad og Husøy.

Skipinga av Senja kommune begynte i 2016 med at dei Høgrestyrte kommunane Lenvik og Tranøy avgjorde å slå seg saman til ein kommune i 2020. I Berg kommunestyre vart det fleirtal for å slutte seg til ei framtidig avgjerd av Stortinget, i samband med ei nasjonal kommunereform, medan Torsken ønskte å halde fram som eigen kommune. I 2017 kom eit stortingsvedtak om å slå dei fire kommunane sammen til nye Senja kommune.

Ved kommunestyre- og fylkestingsvalet i 2019 vart det for første gong valt representantar til kommunestyret i Senja kommune. Tom-Rune Eliseussen frå Senterpartiet fekk ordførarvervet.

## Folk frå Senja
*Ottar Brox (f. 1932), politikar, sosiolog, sivilagronom (Torsken)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Delstatshovudstader i USA

**Delstatshovudstader  i USA** er eit oversyn over hovudstaden i alle delstatar i USA.

## Liste

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liste over delstatshovedsteder i USA|Liste over delstatshovedsteder i USA]]» frå ,  den 13. november 2019.*
Ishockey-VM 1976

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1976** vart arrangert i Katowice i Polen i tida frå 8. til 25. april 1976. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer i eit gruppespel. Deretter møttest dei fire beste laga på nytt i eitt innbyrdes sluttspel i kampen om VM-tittelen, medan dei fire laga med færrast poeng møttest til spel om plassane 5 til 8. Alle laga tok med seg poenga i gruppespelet til sluttspelet.

Tsjekkoslovakia var suverent best og vart verdsmeister for andre gong. Sovjetunionen sikra seg sølvplassen og Sverige kom på bronseplassen.

## Tabell 1-4

## Tabell 5-8

### Tsjekkoslovakia sitt meisterlag
Målvakter: Jiří Holeček, Vladimír Dzurilla 
Forsvarar: Oldřich Macháč, František Pospíšil, Jiří Bubla, Milan Kajkl, Milan Chalupa, Miroslav Dvořák, František Kaberle 
Løparar: Vladimír Martinec] Jiří Novák, Bohuslav Šťastný, Marián Šťastný, Ivan Hlinka, Jiří Holík, Eduard Novák, Milan Nový, Jaroslav Pouzar, František Černík, Peter Šťastný

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1976|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1976]]» frå ,  den 14. november 2019.*
Skraperudtjern

**Skraperudtjern** er eit vatn i Østmarka i Oslo rett ved Skullerud skule i bustadsstrøka Bogerud og Skullerud.

Vatnet er ca. 400 meter langt og 12 meter djupt. Det er omgjeve av bratte åsar i vest og i aust, og har ei stor grasslette i nordenden av vatnet. Vatnet kjem ned åsen i nord, via Ljanselva som går igjennom Skraperudtjern på veg frå Lutvann via Nøklevann til Bunnefjorden. Skraperudtjern er ein populær badeplass om sommaren, og har ei flytebryggje i nordenden.

## Sjå òg

* Liste over innsjøar i Oslo

## Referansar




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skraperudtjern|Skraperudtjern]]» frå ,  den 13. november 2019.*
Peter Šťastný

**Peter Šťastný** () er ein slovakisk tidlegare ishockeyspelar og politikar frå Bratislava. Han var verdsmeister i ishockey i 1976 og 1977 med Tsjekkoslovakia. Perioden 2004-14 var han medlem i europaparlamentet.

### Idrett
Šťastný spelte 1975-80 på Slovan Bratislava, der han i 1979 vart tsjekkoslovakisk meister, einaste pokalen han vann som klubbspelar. Frå 1980 var han aktiv i National Hockey League i Nord-Amerika, fyrst med Quebec Nordiques til 1989, deretter 1990-93 i New Jersey Devils. Han avslutta 1993-95 med St. Louis Blues.

Šťastný vann VM-gull med Tsjekkoslovakia sitt landslag i ishockey i 1976 og i 1977. Sidan deltok han i VM 1978 og 1979 og i Vinter-OL 1980 i Lake Placid. Under Vinter-OL 1994 på Lillehammer representerte han Slovakia, og året etter var han med det slovakiske landslaget som vann B-VM i ishockey.

### Politikk
I 2004 vart Šťastný vald til å representere Slovakia og kristelegdemokratane (SDKU) ved europaparlamentet, attvald i 2009.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Peter Šťastný|Peter Šťastný]]» frå ,  den 13. november 2019.*
Olga Boznańska

**Olga Helena Karolina Boznańska** () var ein polsk målar frå Krakow som vert rekna til stilretninga postimpresjonismen. Ho er framom alt kjend som portrettmålar. Boznańska var ein av pionerane i kultur-rørsla Ung-Polen. Ho levde mange tiår i Paris og døydde der.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Olga Boznańska|Olga Boznańska]]» frå ,  den 13. november 2019.*
Verdscupen i alpine greiner 1979/Kvinner

**Verdscupen i alpine greiner for kvinner i 1979**-sesongen tok til 9. desember 1978 i Piancavallo i Italia og vart avslutta 20. mars 1979 i Furano i Japan. Turneringa omfatta 22 renn og 26 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 8 slalåmrenn, 7 storslalåmrenn, 7 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Annemarie Moser-Pröll frå Austerrike kneip FIS-premien som beste poengplukkar i verdscuptevlingane framom Hanni Wenzel frå Liechtenstein. Irene Epple frå Vest-Tyskland vart nummer tre.

## Samanlagt

### Slalåm

### Storslalåm

### Utfor

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpiner Skiweltcup 1978/79|Alpiner Skiweltcup 1978/79]]» frå ,  den 14. november 2019.*
Seediq

**Seediq** (også kalla **truku** eller **taroko** etter ei av dialektgruppene) er eit austronesisk språk som blir brukt av seediq- og trukufolk  på Taiwan. 
Språket har 19 konsonantar og 5 vokalar, og blir skrive med det latinske alfabetet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Truku (språk)|Truku (språk)]]» frå ,  den 14. november 2019.*
Verdscupen i alpine greiner 1979/Menn

**Verdscupen i alpine greiner for menn i 1979**-sesongen tok til 9. desember 1978 i Schladming i Austerrike og vart avslutta 20. mars 1980 i Furano i Japan. Turneringa omfatta 29 renn og 33 tevlingar. Tevlingane fordelte seg på 10 slalåmrenn, 10 storslalåmrenn, 9 utforrenn og 4 kombinasjonstevlingar, dei siste baserte på allereie avvikla enkeltrenn.

Peter Lüscher frå Sveits vann FIS-pokalen. Leonhard Stock frå Italia tok andreplassen og Phil Mahre frå USA kneip tredjeplassen i den totale verdscup-turneringa.

## Samanlagt

### Slalåm

### Storslalåm

### Utfor

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpiner Skiweltcup 1978/79|Alpiner Skiweltcup 1978/79]]» frå ,  den 14. november 2019.*
Gullhesten filmfestival i Taipei

**Gullhesten filmfestival i Taipei** (kinesisk 台北金馬影展, pinyin Táiběi Jīnmǎ Yǐngzhǎn) er ein filmfestival og prisutdeling som blir halden årleg på Taiwan. Prisen blei grunnlagd i 1962 av Informasjonsdepartementet på Taiwan. Prisutdelinga føregår vanlegvis i november eller desember i Taipei, men seremonien har også føregått andre stader på øya.

Pristildelinga er Taiwan sitt svar på Oscar-prisen. Prisen kan gå til kinesiskspråklege filmar frå Taiwan, Hongkong, Folkerepublikken Kina eller andre stader. Han er ein av fire store kineiske filmprisar, saman med Hong Kong-filmprisen, Gullhaneprisen og Hundre blomar-prisen. Han er også ein av dei større årlege prisane delte ut på Taiwan, i lag med Gullklokke-prisen for fjernsynsproduksjonar og Gullmelodi-prisen for musikk.

## Historie
Gullhest-prisen blei skipa i mai 1962 gjennom den taiwanske loven 'Mandarin-filmprisreguleringa av 1962'. Namnet *Gullhesten* () kjem frå namna til dei taiwanske øyane Kinmen () og Matsu ().

Pristildelinga blei skipa for å støtta den kinesiskspråklege filmindustrien og anerkjenna framifrå kinesiskspråklege filmar og filmskaparar. Ho er også meint å presentera framifrå filmar til eit taiwansk publikum.

Sidan 1996 har filmar frå Folkerepublikken Kina vore tilletne i utdelinga. Slike filmar og filmskaparar har vunne fleire prisar, som Jiang Wen sin *In the Heat of the Sun* i 1996, Xia Yu som beste mannlege skodespelar i 1996, Joan Chen sin *Xiu Xiu: The Sent Down Girl* i 1999,  Qin Hailu som beste kvinnelege skodespelar i 2001 og Lu Chuan for *Kekexili: Mountain Patrol* i 2004.

## Rekordar

* Hongkong-skodespelaren Tony Leung Chiu-wai har vunne flest prisar for beste mannlege skodespelar. Han vann denne prisen ved den 31., 40. og 41. tildelinga for roller i *Chungking Express*, *Infernal Affairs* og *Lust, Caution*. 
* Hongkong-skodespelaren Maggie Cheung har vunne flest prisar for beste kvinnelege skodespelar. Ho vann denne prisen ved den 26., 28., 34. og 37. tildelinga for roller i *Full Moon in New York*, *Center Stage*, *Comrades: Almost a Love Story* og *In the Mood for Love*.
* Den taiwanske skodespealren Loretta Yang vann prisen for beste kvinnelege skodespelar ved den 21. og den 22. tildelinga. Ho var den fyrste som vann denne prisen i to år på rad.
* Hongkong-skodespelaren Jackie Chan  vann prisen for beste mannlege skodespelar ved den 29. og 30. tildelinga. Han var den første som vann denne prisen i to år på rad.
* Den kinseiske regissøren og skodespelaren Joan Chen er den fyrste personen som har vunne prisar i to ulike kategoriar, beste regissør (i 1998 for *Xiu Xiu: The Sent Down Girl*) og beste kvinnelege skodespelar.
* I 2015 blei den taiwanske skodespelaren Karena Lam den fyrste personen til å vinna tre ulike skodespelarprisar: Beste kvinnelege skodespelar, beste kvinnelege birolle og beste nykomar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Golden Horse Film Festival and Awards|Golden Horse Film Festival and Awards]]» frå ,  den 14. november 2019.*
František Pospíšil

**František Pospíšil** () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Unhošť som vart verdsmeister 1972, 1976, 1977 med Tsjekkoslovakia. Perioden 1968-77 vann han ein medalje i samtlege 12 VM- og OL-turneringar.

Forsvarsspelaren Pospíšil var frå 1966 til 1979 aktiv i Kladno, ein klubb som vann den tsjekkoslovakiske ishockeyserien fire år i rad, 1975-78. Han spelte fast på Tsjekkoslovakia sitt landslag i ishockey frå 1967 og dei neste ti sesongane. Høgdepunktet kom då han og lagkameratane gjekk til topps i Ishockey-VM 1972 på heimebane. Sidan var han sterkt delaktig då Tsjekkoslovakia sigra i verdsmeisterskapane 1976 og 1977. Alle tre gongane Tsjekkoslovakia vann VM-turneringa kom Pospíšil med på "All Star Team".

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:František Pospíšil|František Pospíšil]]» frå ,  den 14. november 2019.*
Ulsrudvatnet

**Ulsrudvatnet** er ein innsjø i Østmarka i Oslo kommune, mellom Ulsrud og Nøklevann. Vatnet har eit lite nedslagsfelt utan særleg store bekkar. Det drenerer via ein bekk til Østensjøvannet som er lagd i røyr frå der han forsvinn under General Ruges veg.

Ulsrudvatnet er eit populært badevatn, og fekk eigen badeplass på midten av 1930-talet av Oslo og Aker kommunar.

Vatnet har òg godkjend bålplass.

## Referansar




## Bakgrunnsstoff
* «Er dette Noregs varmaste badevatn?», *Nettavisa* 04.07 .08
* Skiforeningen, markadatabasen om Ulsrudvann
* Djupnkart, NVE
Ishockey-VM 1977

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1977** vart arrangert i Wien i Austerrike i tida frå 21. april til 8. mai 1977. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei åtte deltakarlanda møttest til innbyrdes oppgjer i eit gruppespel. Deretter møttest dei fire beste laga på nytt i eitt innbyrdes sluttspel i kampen om VM-tittelen, medan dei fire laga med færrast poeng møttest til spel om plassane 5 til 8. Alle laga tok med seg poenga i gruppespelet til sluttspelet. 

Tittelforsvarar Tsjekkoslovakia forsvarte meistertittelen. Sverige kneip sølvplassen framom Sovjetunionen.

## Tabell 1-4

## Tabell 5-8

### Tsjekkoslovakia sitt meisterlag
Målvakter: Jiří Holeček, Vladimír Dzurilla 
Forsvarar: Oldřich Macháč, František Pospíšil, Jiří Bubla, Milan Kajkl, Milan Chalupa, Miroslav Dvořák, František Kaberle 
Løparar: Vladimír Martinec] Jiří Novák, Bohuslav Ebermann, Marián Šťastný, Ivan Hlinka, Jiří Holík, Eduard Novák, Milan Nový, Jaroslav Pouzar, Peter Šťastný, Vincent Lukáč

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1977|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1977]]» frå ,  den 14. november 2019.*
The Rotters' Club

***The Rotters' Club*** er det andre studioalbumet til det engelske Canterbury scene-bandet Hatfield and the North, gjeve ut i mars 1975. Det var òg delvis inspirasjonen til romanen med same namn av av Jonathan Coe.

## Innhald

## Medverkande
* Phil Miller – gitar
* Dave Stewart – Fender Rhodes elektrisk piano, Hammondorgel, Minimoog, akustisk piano, tonegenerator
* Richard Sinclair – bassgitar, solovokal; gitar (7)
* Pip Pyle – trommer
* Jimmy Hastings – saksofon (5 & 9), fløyte (6–8 & 9)
* Barbara Gaskin, Amanda Parsons, Ann Rosenthal – korvokal (6 & 9)
* Tim Hodgkinson – klarinett (3 & 5)
* Lindsay Cooper – fagott (3 & 5)
* Mont Campbell – valthorn (3 & 4)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Rotters&#39; Club|The Rotters&#39; Club]]» frå ,  den 14. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dirk Campbell

**Hugo Martin Montgomery «Dirk» Campbell**, tidlegare kjend som **Mont Campbell** (), er ein britisk multiinstrumentalist, komponist og energiselskapdirektør. 

Han var opphavleg medlem av progressive rockegrupper som Egg og National Health, men gav sidan heilt med rockemusikk for å spele folkemusikk, og i stadig aukande grad ikkje-vestleg musikk. Opphavleg var han bassist, men spelte sidan ei rekkje instrumental, og særskild blåseinstrument frå rundt om i verda. Han har òg undervist i eldre musikk.

Parallelt til arbeidet som musikarar er Campbell direktør i det alternative energiføretaket Ovesco.

## Diskografi

### Solo
* *Music from a Round Tower* (Resurgence RES-120-CD, 1996) UK
* *Music from a Round Tower* (East Side Digital ESD 81212, 1997) US
* *Music from a Walled Garden* (MFA-02, 2009 – dist. Burning Shed) Worldwide.

### Med World Wind Band (Dirk Campbell og Jan Hendrickse)
* *Safar* (Hermes Records, 2006)

### Med Uriel
* *Arzachel* (Evolution, 1969)
* *Arzachel Collectors Edition* (Egg Archive CD69-7201, November 2007 – dist. Burning Shed)

### Med Egg
* *[[Egg av Egg|Egg]]* (Deram POCD-1843, Mars 1970)
* *[[The Polite Force]]* (Deram POCD-1844, February 1971)
* *[[The Civil Surface]]* (Virgin VJD-5026, 1974)
* *The Metronomical Society* (Egg Archive CD69-7202, November 2007 – dist. Burning Shed)

### Med National Health
* *National Health Complete* (East Side Digital ESD 80402/412, 1990)
* *Missing Pieces* (East Side Digital ESD 81172, 1996)

### Med andre
* Slapp Happy / Henry Cow *Desperate Straights* (Virgin, 1974) [valthorn]
* Hatfield and the North *[[The Rotters' Club]]* (Virgin, 1975) [valthorn]
* *Romantic Warriors III: Canterbury Tales* (Zeitgeist Media, DVD, 2015)

## Filmar
* 2015: *[[Romantic Warriors III: Canterbury Tales]]* (DVD)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mont Campbell|Mont Campbell]]» frå ,  den 14. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside
National Health

**National Health** var ei engelsk progressiv rockegruppe frå Canterbury scene. Ho vart skipa i 1975 og bestod av medlemmane frå klaverspelaren Dave Stewart sitt band, Hatfield and the North og Alan Gowen sitt Gilgamesh, inkludert gitaristane Phil Miller og Phil Lee og bassisten Mont Campbell som originale medlemmar. Bandet vart kalla opp etter Stewart sine National Health-briller. Bill Bruford (tidlegare i Yes og King Crimson) var den første tromeslagaren, men vart etter kort tid erstatta av Pip Pyle. Campbell vart erstatta av Neil Murray og så John Greaves. Alan Gowen slutta å spele med gruppa etter det første albumet deira, men kom attende for den siste turneen deira då han erstatta Dave Stewart som slutta etter det andre albumet. Gitaristen Phil Miller var det einaste medlemmet i National Health som var med heile vegen. 

Besetninga endra seg ofte, dei turnerte mykje og gav ut det første albumet sitt, *[[National Health av National Health|National Health]]* i 1978. Sjølv om det vart skapt medan punkrock slo gjennom for fullt, er albumet prega av lange, hovudsakleg instrumentale stykke. Den andre plata deira, *[[Of Queues and Cures]]*, med Peter Blegvad (resitasjon på «Squarer for Maud») og Georgie Born (cello), vert rekna som ein av dei beste platene gjennom tidene på nettsida Gnosis. Etter Gown døydde i mai 1981, kom Stewart attende i gruppa for å spele inn *D.S. Al Coda*, ei samling av komposisjonar av Gowen, som stort sett ikkje var spelte inn før. 

Introen til National Health sin «Binoculars» vart sampla av det amerikanske rockebandet Deftones på *Black Moon*.

## Diskografi
### Studioalbum
* *[[National Health av National Health|National Health]]* (1978)
* *[[Of Queues and Cures]]* (1978)
* *[[D.S. Al Coda]]* (1982)

## Filmar
* 2015: *[[Romantic Warriors III: Canterbury Tales]]* (DVD)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:National Health|National Health]]» frå ,  den 14. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*National Health på Progarchives
Sør-Elvåga

**Sør-Elvåga** er eit vatn i Austmarka på grensa mellom Oslo og Lørenskog kommunar. Vatnet gjev drikkeforsyningar til delar av det søraustre Oslo.

Etter at Nord-Elvåga vart demd opp med 9 meter i 1964, vart Sør-Elvåga hengjande saman med Nord-Elvåga og heva 4 meter. Det oppdemde vassmagasinet inngår i drikkevassforsyninga til Oslo. Det er difor ikkje tillate å bada i denne delen av Elvåga.

Vatnet er regulert 14 meter. Grensa mellom Oslo og Akershus går midt langs Nord- og Sør-Elvåga. Vatnet har avløpet gjennom Ellingsrudelva via Fjellhammarelva til Nitelva ved Lillestrøm.

Etter at vatnet var demt opp er den største djupna i Sør-Elvåga 23 meter. Vatnet med strandlinje vart ekspropriert i 1947 for å bidra til Oslos vassforsyning. Fleire busetnadar rundt vatnet vart rivne før oppdemming og desse tomtene står til dels under vatn.

Namnet kjem truleg av «el» i tydinga «kald byge» eller «vind» (terrengformasjonen fører til kalde trekk frå nord), og våg i tydinga vik. «Elivågar» i Edda går ein ut i frå er Elvåga og var ifølgje Hymeskvadet og Vaftrudnismål to kalde innsjøar på grensa mellom landet til jotnane og menneska.

## Sjå òg

* Liste over innsjøar i Oslo

## Referansar


## Bakgrunnsstoff

* Skiforeningen, Markadatabasen om Sør-Elvåga
Alan Gowen

**Alan Gowen** () var ein fusion/progressiv rock-klaverspelar, mest kjend som medlem av Gilgamesh og National Health.

## Historie
Gowen vart fødd i North Hampstead i London. Han vart medlem av Assagai i 1971 før han skipa Sunship i 1972 med Jamie Muir (trommer, òg from Assagai) og Laurie Baker (bass). Bandet inkluderte òg Allan Holdsworth på gitar.

Han skipa Gilgamesh i 1973 og byrja eit samarbeid med Hatfield and the North, som til slutt førte til at National Health vart skipa med Hatfield and the North-klaverspelaren Dave Stewart i 1975. Gowen slutta i National Health i 1977, men kom attende ei kort stund for innspelinga av det førte albumet deira. 

I 1978 skipa Gowen Soft Heap med Elton Dean, Hugh Hopper og Pip Pyle. Med Dave Sheen som erstattar for Pyle, turnerte bandet som Soft Head sommaren 1978. Han spelte òg inn eit andre album med Gilgamesh det året. 

Gowen vart med att i National Health i 1979-1980 og spelte samstundes i Soft Heap på denne tida. *Before a Word is Said* (1981) vart spelt inn med Richard Sinclair (bass, ei kort stund i Gilgamesh), Phil Miller (gitar, frå National Health) og Trevor Tomkins (trommer, frå Gilgamesh), var det siste albumet Gowen spelte inn før han døydde av leukemi i 1981.

## Diskografi
*1975 Gilgamesh - *Gilgamesh*
*1978 National Health - *[[National Health av National Health|National Health]]*
*1978 Soft Head - *Rogue Element*
*1978 Gilgamesh - *Another Fine Tune You've Got Me Into*
*1979 Soft Heap - *Soft Heap*
*1980 Hugh Hopper & Alan Gowen - *Two Rainbows Daily* (CD reissue includes one half of 1980 live recording with Nigel Morris)
*1981 Alan Gowen, Phil Miller, Richard Sinclair, Trevor Tomkins - *Before A Word Is Said*
*1982 National Health - *D.S. al Coda* (hyllest til Gowen med hans komposisjonar)
*1995 National Health - *Missing Pieces* (innspelinga frå 1975-6)
*1996 Alan Gowen & Hugh Hopper - *[[Bracknell]]-[[Bresse]] Improvisations* (duoinnspeling frå 1978)
*2000 Gilgamesh - *Arriving Twice* (innspelingar frå 1973-5)
*2001 National Health - *Playtime* (innspelingar frå 1979)
*2008 Soft Heap - *Al Dente* (konsertopptak frå 1978)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alan Gowen|Alan Gowen]]» frå ,  den 14. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Calyx on Alan Gowen
Ishockey-VM 1972

**Verdsmeisterskapen i ishockey 1972** vart arrangert i Praha i Tsjekkoslovakia i tida frå 7. til 22. april 1972. Meisterskapen vart avvikla som ein seriemeisterskap der dei seks deltakarlanda møttest i doble innbyrdes oppgjer. Arrangørlandet Tsjekkoslovakia vart verdsmeister for aller fyrste gong. Sovjetunionen fekk sølv og Sverige bronse.

## Tabell

### Tsjekkoslovakia sitt meisterlag
Målvakter: Jiří Holeček, Vladimír Dzurilla 
Forsvarar: Oldřich Macháč, František Pospíšil, Jiří Bubla, Josef Horešovský, Milan Kužela, Rudolf Tajcnár, Vladimír Bednář 
Løparar: Jan Klapáč, Jaroslav Holík, Jiří Holík, Jiří Kochta, Václav Nedomanský, Július Haas, Vladimír Martinec, Ivan Hlinka, Bohuslav Šťastný, Josef Paleček, Richard Farda 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1972|Världsmästerskapet i ishockey för herrar 1972]]» frå ,  den 15. november 2019.*
Jiří Holeček

**Jiří Holeček** () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Praha som vart verdsmeister 1972, 1976, 1977 med Tsjekkoslovakia. I tida 1966-78 var han elles med om å vinne fem VM-sølv, OL-sølv, OL-bronse og VM-bronse.

Holeček var målvakt på Tsjekkoslovakia sitt landslag frå 1966 til -78, ein periode der han sikra seg elleve VM-/OL-medaljar. Høgdepunktet var då laget gjekk til topps i Ishockey-VM 1972 i heimbyen hans. Sidan var han sterkt delaktig då Tsjekkoslovakia sigra i verdsmeisterskapen 1976. Han fekk målvaktsplassen på "All Star Team" i fem ulike verdsmeisterskap.

Holeček spelte på Košice frå 1963 til -73. Sidan var han aktiv i Sparta Praha til 1978, då han flytta til Vest-Tyskland. Der var han 70 München-seplar i to sesongar og ein sesong i Essen-West.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Jiří Holeček|Jiří Holeček]]» frå ,  den 15. november 2019.*  
 
*
Walt Disney Animation Studios

**Walt Disney Animation Studios**, nokre gonger forkorta til **Disney Animation**, er eit amerikansk animasjonsstudio som lagar animerte kort- og langfilar for The Walt Disney Company. Det vart grunnlagt 16. oktober 1923 av brørne Walt Disney og Roy O. Disney og opererer som ei underavdeling av Walt Disney Studios.

Studioet har hovudkvarter i Roy E. Disney Animation Building på Walt Disney Studios-tomta i Burbank, California. Det har sidan det vart grunnlagt produsert fleire langfilmar, frå 1937-filmen *[[Snow White and the Seven Dwarfs]]* til *[[Frozen 2]]* i 2019, i tillegg til hundrevis av kortfilmar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Walt Disney Pictures

**Walt Disney Pictures**, marknadsført berre som **Disney** sidan 2011, er eit amerikansk filmstudio og underselskap av Walt Disney Studios, som vidare er eigs av The Walt Disney Company. Underselskapet er ein hovudprodusent av spelefilmar innan Walt Disney Studios-avdelinga, og er lokalisert på Walt Disney Studios i Burbank, California. Studioet tok sitt noverande namn i 1983. 

I dag er Walt Disney Pictures, saman med andre avdelingar under Walt Disney Studios, sett på som ein av dei fem store filmstudioa i Hollywood. Filmar produserte av Walt Disney Animation Studios og Pixar Animation Studios er òg utgjevne under denne merkevara.

## Bakgrunnsstoff
Frozen Fever

***Frozen Fever*** (norsk tittel *Frostfeber*) er ein dataanimert kortfilm frå 2015, produsert av Walt Disney Animation Studios og utgjeve av Walt Disney Pictures. Han er basert på spelefilmen *[[Frozen]]* (*Frost*) frå 2013, og fortel historia om fødselsdagsfeiringa til Anna, stelt til av Elsa med hjelp frå Kristoffer, Svein og Olaf. Chris Buck og Jennifer Lee var på ny regissørar, med stemmeskodespelarane Kristen Bell, Idina Menzel, Jonathan Groff og Josh Gad i dei same rollene som i den første filmen.

Produksjonen av *Frozen Fever* byrja i juni 2014 og tok seks månader å fullføre. Filmen debuterte 13. marsk 2015 på kinoar saman med spelefilmen *Cinderella*. Han fekk positiv mottaking frå kritikarar, i tillegg til ros for den nye songen «Making Today a Perfect Day» av Kristen Anderson-Lopez og Robert Lopez.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Olaf's Frozen Adventure

***Olaf's Frozen Adventure*** (norsk: *Olafs frosne eventyr*) er ein dataanimert kortfilm frå 2017, produsert av Walt Disney Animation Studios og utgjeve av Walt Disney Pictures. Han regissert av Kevin Deters og Stevie Wermers, som tidlegare har regissert dei juletematiserte *Prep & Landing*-kortfilmane. 

Filmen har stemmeskodespelarane Josh Gad, Kristen Bell, Idina Menzel og Jonathan Groff i dei same rollene som i 2013-filmen *[[Frozen]]*. Han hadde premiere på kinoar i ein avgrensa periode, føre framsyning av Pixar-filmen *[[Coco]]* den 22. november 2017, og debuterte på fjernsyn på kanalen ABC den 14. desember 2017.

## Bakgrunnsstoff
*
Of Queues and Cures

***Of Queues and Cures*** er det andre studioalbumet til progrock- og jazzfusiongruppa National Health, ein av dei siste representantane for Canterbury scene. Albumet kom ut i desember 1978. 

## Innhald

## Medverkande
*Dave Stewart - orgel og elektrisk piano (spor 1-5, 7), piano (spor 1-3, 7), minimoog (spor 3-5, 7)
*Phil Miller - elektrisk gitar (spor 1-5, 7)
*John Greaves - bass (spor 1-5, 7), piano (spor 3), synging (spor 5)
*Pip Pyle - trommer (spor 1-5, 7), perkusjon (spor 3), klapping (spor 3)

**Med:**
*Selwyn Baptiste - Steeltrommer (spor 2)
*Rick Biddulph - bass på 6, bass & orgelsolo (spor 4)
*Peter Blegvad - talte ord (spor 3)
*Georgie Born - cello (spor 1, 3, 5, 7)
*Jimmy Hastings - klarinett (spor 3, 5), bassklarinett (spor 3), fløyte (spor 5)
*Phil Minton - trompet (spor 1, 5)
*Paul Nieman - trombone (spor 1, 5)
*Keith Thompson - obo (spor 3, 5)

;Teknisk
*Mike Dunne - lydteknikar, produsent
*Brian Gaylor - lydteknikar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Of Queues and Cures|Of Queues and Cures]]» frå ,  den 15. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Let It Go

**«Let It Go»** er ein song frå 2013-filmen *[[Frozen]]*, som er skriven og komponert av Kristen Anderson-Lopez og Robert Lopez. Idina Menzel syng songen i originalutgåva av filmen, i stemmerolla si som dronning Elsa. Anderson-Lopez og Lopez komponerte òg ein singelversjon, med kortare songtekst og bakgrunnskor, som var framført av Demi Lovato i byrjinga av rulleteksten til filmen. Ein musikkvideo vart seinare utgjeven for denne versjonen.

Songen presenterer ei utfrosen dronning Elsa, som forlèt kongedømmet sitt når den ukontrollerbare evna hennar til å skape is er oppdaga av innbyggjarane. Oppe i fjella og vekke frå ålmenta, innser Elsa at ho ikkje lenger treng å gøyme krafta si, og ho frigjer seg sjølv frå tyglane ho måtte halde ut med sidan barndommen. Ho frydar seg over å kunne bruke magien sin fritt, å kunne gi slepp ("let it go"). Utan denne hindringa verkar ho å ha meir kontroll over eigne krefter, og skapar ein levande snømann og eit praktfullt ispalass for seg sjølv i bu i. Songen inkluderer også at ho kastar frå seg hanskane, som foreldra gav henne for å kue kreftene sine, og tek av seg tiaraen og hiv han vekk, før ho like etter slår ut håret og legg om til den fletta hårstilen sin.

«Let It Go» nådde topp fem på Billboard Hot 100, og vann både Oscar for beste originale song i 2014 og Grammy Award for Best Song Written for Visual Media i 2015. Songen selte 10,9&nbsp;millionar kopiar i 2014, og vart dermed årets femte mestseljande song.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
*  (på den offisielle kanalen til Disney UK)
National Health av National Health

***National Health*** er debutalbumet til progrock- og jazzfusiongruppa National Health, ein av dei siste representantane for Canterbury scene. Sjølv om det vart skapt då punken slo gjennom for fullt, er albumet prega av lange, utførlege og stort sett instrumentale komposisjonar som kombinerer element av prog og jazz. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil Miller – elektrisk gitar
*Dave Stewart – akustisk piano, elektrisk piano, orgel (spor 1, 2, 4, 5), Clavinet (spor 3)
*Pip Pyle – trommer, klokkespel (spor 2, 5), pixiphone (spor 5), gong (spor 1), kubjølle (spor 1), tamburin (spor 1), finger cymbalar (spor 2), shakers (spor 2), bjølle (spor 2)
*Neil Murray – bandlaus bassgitar
*med*
*Alan Gowen – akustisk piano (spor 2, 5), elektrisk piano, moog synthesizer
*Jimmy Hastings – fløyte (spor 1–3, 5), klarinett (spor 3, 4), bass klarinett (spor 1)
*John Mitchell – perkusjon (spor 1), güiro (spor 2), treblokk (spor 2), conga (spor 3)
*Amanda Parsons – vokal (spor 1, 2, 4, 5)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:National Health (album)|National Health (album)]]» frå ,  den 14. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Þ

**Thorn** (stor **Þ**, liten **þ**) er ein bokstav frå norrønt og gammalengelsk som har opphav i runeskrift. Han er framleis i bruk i islandsk med IPA lydverdien /θ/ (ustemd 'th'); i norsk blir denne lyden ofte gjeve att som *þ* i lydskrift.  På islandsk kan eit ord aldri slutta med *þ*.

I mange moderne samanhenger transkriberer ein vanlegvis bokstaven som *th*.

I engelsk er bokstaven falenn ut av bruk, men finst i stilisert brukt der ein let bokstaven «Y» ta plassen til *th*, som når ein skriv «ye» i staden for «the».

## Sjå òg
* Edd (Ð, ð) 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Þ|Þ]]» frå ,  den 15. november 2019.*
Handball-EM 1998 for kvinner

**Europameisterskapen i handball 1998 for kvinner**, den 3. i rekka, vart avvikla i tida 11. til 20. desember 1998 i Nederland. Noreg vart europameister for aller fyrste gong etter finalesiger 24 – 16 over  Danmark. Ungarn sikra seg bronsemedalje. 12 land var kvalifisert og deltok i turneringa.

### Turneringa
Meisterskapen vart arrangert med gruppespel à seks lag i to grupper. Deretter var det semifinalar med dei to beste laga i avdelingane, og til sist bronsefinale og finale. Turneringskampane fann stad i Amsterdam og 's-Hertogenbosch.

### Semifinalane
* Austerrike – Danmark 24 – 35
* Noreg – Ungarn 28 – 14

### Finalen
Finalen fann stad i Amsterdam framom 3&nbsp;600 tilskodarar. Noregs lag tok kommandoen frå start. Gjennom framifrå forsvarsspel og kvikke angrep leia dei norske kvinnene 13 – 7 ved pause. Andreomgangen heldt fram i same sporet, så ved full tid hadde Noreg auka til ein åttemålssiger. På eit noko ujamt norsk lag utmerkte målvakta Heidi Tjugum og Else Marthe Sørlie seg med «fabelaktig» spel, meinte Dagsavisen.

Det historiske norske mannskapet bestod av målvaktene Cecilie Leganger og Heidi Tjugum, målskårarane Else Marthe Sørlie (7), Kjersti Grini (5),  Trine Haltvik (3), Mia Hundvin (3), Mette Davidsen (2), Ann Cathrin Eriksen (2), Tonje Larsen (1), Sahra Hausmann (1). Elisabeth Hilmo og Janne Tuven sat på benken i finalen, medan Jeanette Nilsen, Camilla Carstens og Siv Heim Sæbøe deltok i gruppespelkampar.

Tonje Kjærgaard og Karen Brødsgaard vart danske toppskårarar, kvar med tre nettkjenningar.

Vlado Pendic frå Serbia og Radomir Majstorovic frå Montenegro dømde finalekampen.

## Kjelder
*Dagsavisen 21.desember 1998
Skøyenputten

**Skøyenputten** er ein innsjø i Østmarka i Oslo. Han ligg like austom markagrensa og busetnaden på Oppsal, og vest for Solbergvann.

Innsjøen har eit areal på 0,0072 km² og ligg 198 moh. Namnet kjem frå Skøyen-gardane.

## Referansar
Katten i Oslo

**Katten** er ei kommunal badestrand ved Bunnefjorden i Bydel Nordstrand i Oslo. Området er skjerma og barnevennleg og har svaberg og grasbakkar i tillegg til toalett, dusj, kran med drikkevatn og kiosk. Stranda har stupebrett, badetrapp, bord og benkar. Eit nytt toalett- og servicebygg vart bygt ferdig i 2009.

Det er dårleg med parkering i nærleiken av stranda, men det er busshaldeplass på Mosseveien rett ved, og gangsti ned til Katten frå Ljan jernbanestasjon.

## Kjelder
Nordstrand bad

**Nordstrand bad** på Nordstrand i Oslo er ein offentleg badeplass med ei badebryggje, eiga sandstrand og gangveg langs sjøen. Badeplassen ligg 200 meter sør for brua over til Ulvøya, med ein bratt asfaltert gangveg ned frå Mosseveien.

Nordstrand Vel passar på - og godtgjer elevane ved Nordstrand skule for å passa på området.

## Historie
Nordstrand bad vart bygt kring 1890. Badet skulle mellom anna brukast av pasientane på sanatoriet Fageraas, men det vart òg bygt ein restaurant i samband med badet. Restauranten brann i 1914. Nordstrand bad hadde stortida si etter 1899. Då vart det utvida med teatersal, konsertsal, festivitetslokale, kjeglebane og rutsjebane. Badet hadde si eiga bryggje og heile sommaren var det dampskipssamband med byen fleire gongar om dagen.

## Kjelder

* LaStå nr 1/2005, Riksantikvaren
Reagens og reaktant

**Reagensmiddel** (eller *reagens*) er stoff eller blandingar som ein bruker for å gi ein bestemt kjemisk reaksjon, eller for å sjå om ein reaksjon skjer, ofte med mål om å påvisa eit stoff (*påvisningsreagens*). Reagenset blir ofte oppløyst i væske (*reagensløysning*), gjerne i reagensrøyr, og kan sjølv vera i væskeform (*reagensvæske*).

**Reaktantar** kallar ein dei stoffa som blir forbrukte i reaksjonen. Sjølv om løysingsmiddel og katalysatorar deltek i kjemiske reaksjonar, blir dei vanlegvis ikkje rekna som reaktantar, fordi dei ikkje blir forbrukte.

I organisk kjemi bruker ein både *organiske* og *uorganiske reagens*, eller blandingar, for å gi ein bestemt reaksjon eller kjemisk transformasjon. Vanlege reagens har ofte namn etter dei som først beskreiv reaksjonen, som collinsreagens, fehlingreagens, fentonreagens, grignardreagens, millonreagens, schweizerreagens og tollensreagens.

I analytisk kjemi bruker ein *analysereagens* til påvisning av eit eller fleire stoff (f.eks. ved fargereaksjon), eller til å måle stoffkonsentrasjonen i løysninga (f.eks. ved kolorimetri).

I biokjemi blir reaktantane (f.eks. enzym) ofte kalla substrat.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reagent|Reagent]]» frå ,  den 15. november 2019.*  
 
* 
*
John Greaves

**John Greaves** () er ein britisk bassgitarist og komponist som var medlem av Henry Cow og som har samarbeidd med Peter Blegvad. Han var òg medlem av National Health og Soft Heap, og har spelt inn fleire soloalbum, som *Accident* (1982), *Parrot Fashions* (1984), *The Caretaker* (2001) og *Greaves Verlaine* (2008).

## Diskografi
* 1977 – *[[Kew. Rhone.]]* (Virgin) (med Peter Blegvad og Lisa Herman)
* 1982 – *Accident* (Europa)
* 1984 – *Parrot Fashions* (Europa)
* 1991 – *La Petite Bouteille de Linge* (La Lichère)
* 1991 – *greaves, cunningham* (Eva) (med David Cunningham)
* 1995 – *Unearthed* (Sub Rosa) (med Peter Blegvad)
* 1995 – *Songs* (Resurgence)
* 2001 – *The Caretaker* (Blueprint)
* 2001 – *On the Street Where You Live* (Blueprint) (med Marcel Ballot og Patrice Meyer)
* 2003 – *The Trouble With Happiness* (Harmonia Mundi)
* 2004 – *Chansons* (Harmonia Mundi) (med Elise Caron)
* 2005 – *Tambien 1–7* (Resurgence)
* 2008 – *Greaves Verlaine* (ZigZag Territoires/Harmonia Mundi)
* 2012 – *Greaves Verlaine 2* (Cristal/Harmonia Mundi)
* 2015 – *Verlaine Gisant* (Signature/France Musique)
* 2015 – *Piacenza* (Dark Companion)
* 2018 – *Life Size* (Manticore)

### Band
**Med [[Henry Cow]]**
* 1973 *[[Legend av Henry Cow|Legend]]* (Virgin)
* 1974 *[[Unrest av Henry Cow|Unrest]]* (Virgin)
* 1975 *[[In Praise of Learning]]* (Virgin)
* 1975 *[[Desperate Straights]]* (Virgin)
* 1976 *[[Concerts av Henry Cow|Concerts]]* (Compendium/Caroline)
* 2009 *[[The 40th Anniversary Henry Cow Box Set]]* (Recommended)

**Med [[The Lodge]]**
* 1987 *Smell of a Friend* (Antilles)

**Med [[National Health]]**
* 1978 *[[Of Queues and Cures]]* (Charly)
* 1982 *[[D.S. Al Coda]]* (Europa)
* 2001 *Play Time (live 1979)* (Cuneiform)

**Med [[Pip Pyle]] og [[Philippe Marcel Iung]]**
* 2001 *The Pig Part* (Blueprint)

### Som gjest
**Med [[Peter Blegvad]]**
* 1983 *The Naked Shakespeare* (Virgin)
* 1985 *Knights Like This* (Virgin)
* 1988 *Downtime* (Recommended)
* 1995 *Just Woke Up* (Recommended)
* 1998 *Hangman's Hill* (Recommended)

**Med [[Catherine Delaunay]]**
* 2011 *Sois Patient Car Le Loup* (Les Neuf Filles de Zeus)

**Med [[Sophia Domancich]]**
* 1991 *Funerals* (Gimini Music)
* 2010 *Snakes and Ladders* (Cristal/Harmonia Mundi)

**Med [[Julien Lourau]]**
* 2005 *Fire And Forget* (Label Bleu)

**Med [[Michael Mantler]]**
* 1987 *Live* (Watt/ECM)
* 1997 *The School of Understanding* (Watt/ECM)

**Med [[Michael Nyman Band]]**
* 1985 *[[The Kiss and Other Movements]]* (EG)

**Med [[Pip Pyle]]**
* 1998 *Seven Year Itch* (Voiceprint)

**Med [[Silvain Vanot]]**
* 2009 *Bethesda* (Coopérative Music/Pias)

**Med [[Robert Wyatt]]**
* 1975 *[[Ruth Is Stranger Than Richard]]* (Virgin)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Greaves (musician)|John Greaves (musician)]]» frå ,  den 15. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Cutler, Chris, ed. (2009). *The Road: Volumes 1–5* (book from *The 40th Anniversary Henry Cow Box Set*). Recommended Records.

 

## Bakgrunnsstoff
*Heimeside.
Selwyn Baptiste

**Selwyn Baptiste** () var ein trinidadisk pioner som introduserte steeltrommer for Storbritannia, og skipa det andre steelbandet i landet i 1967, og som organiserte Notting Hill Carnival i London. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Selwyn Baptiste|Selwyn Baptiste]]» frå ,  den 15. november 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*