open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Honningbarna

**Honningbarna** er eit norsk rock/punk/hardcore band frå Kristiansand. Dei er kjend for norskspråklege tekstar med politiske tema. På scena er dei kjende for at kvart medlem har ei eiga drakt, i tillegg til eit forrykande liveshow der medlemmane like gjerne befinn seg blant publikum som på scena. Valberg sin bruk av cello er òg eit kjenneteikn som gjer at dei skil seg ut frå andre band i tilsvarande sjanger.

Noko anna som skil Honningbarna frå andre band er haldningane deira til eigne konsertar. Dei spelar gjerne ein ekstra konsert tidlegare på kvelden for personar under atten år. Dei inntek heller aldri alkohol før og under konserten. Eit av krava deira til arrangøren er at summen som normalt ville gått til alkohol til bandet i staden skal gå til eit veldedig formål.

Medlemma i gruppa er: 
* Edvard Haraldsen Valberg (vokal og cello)
* Christoffer Trædal (gitar og koring)
* Simen Følstad Nilsens (gitar)
* Nils Jørgen Nilsen (trommer og koring)
* Lars Anfrido Emmelthun (bass og koring)

Trommeslagaren Anders Eikås omkom i ei bilulukke 31. januar 2012. Eikås vart erstatta av Nils Jørgen Nilsen som fyrst kom inn som reservetrommeslagar før han etterkvart vart offisielt medlem. 

## Diskografi

* 2010: *Honningbarna EP*
* 2011: *La alarmane gå*
* 2013: *Verden er enkel*
* 2015: *Opp De Nye Blanke*

## Utmerkingar

* Honningbarna vann Årets Urørt i 2011.
* I 2012 vann Honningbarna Spellemannprisen 2011 i klassen rock.
## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Årets Urørt
Baudouin I av Belgia

**Kong Baudouin I av Belgia** () var konge av Belgia frå 1951 til 1993. Han var eldste son til kong Leopold III, og mora hans var prinsesse Astrid av Sverige. Det nederlandske namnet hans er Boudewijn, medan Baudouin er det franske, som er mest brukt utanfor Belgia.

Baudouin blei konge då faren abdiserte den 16. juli 1951.

Han gifta seg 15. desember 1960 med Doña Fabiola Fernanda Maria de las Victorias Antonia Adelaïda Mora y Aragon, ein tidlegare sjukepleiar og barnebokforfattar. Han og dronninga fekk ingen born.

Kong Baudouin var ein svært religiøs mann. Då det belgiske parlamentet vedtok ein lov for abort, nekta han å underskrive (den kongelege underskrifta er eigentleg rekna som ein formalitet). Det enda med at regjeringa den 4. april 1990 erklærte han ueigna til å styre, og alle regjeringsmedlemene underteikna lova. Dagen etter erklærte dei han eigna til å styre att.

Kong Baudouin I blei etterfølgd av den yngre broren Albert II som konge.

Baudouin blei i 1960 tildelt storkors med kjede av St. Olavs Orden.
Samsvarsbøying

**Samsvarsbøying** eller **kongruensbøying** er det forholdet at eit ord vert bøygt i samsvar med kjønn, tal, binding og kasus hos eit anna ord. 

Norsk har samsvarsbøying for adjektiv og perfektum partisipp av verb. 

## Samsvarsbøying av adjektiv
Som mønster for vanleg samsvarsbøying i norsk kan ein sjå på orda *stor* og *liten*, der *stor *følgjer eit typisk mønster, mens *liten* følgjer eit avvikande mønster.

*Ein *stor* gut – ein *liten* gut
*Ei *stor* jente – ei *lita* jente
*Eit *stort* barn – eit *lite* barn
*Den *store* jenta – den *litle* (eller vesle) jenta
*Fleire *store* gutar – fleire *små* gutar

## Samsvarsbøying av perfektum partisipp
Svake og sterke verb har ulike endingar i perfektum partisipp, og dei vert derfor bøygde etter ulike mønster. Verba har samsvarbøying etter verba *vere, verte* og *bli*:

*Protokollen er *kjøpt* – protokollen er *seld* – protokollen er *skriven*
*Boka er *kjøpt* – boka er *seld* – boka er *skriven* 
*Brevet er *kjøpt* – brevet er *selt* – brevet er *skrive*
*Den *kjøpte boka* – den *selde* boka – den *skrivne* boka
*Mange *kjøpte* bøker – mange *selde* bøker – mange *skrivne* bøker

Bokmål har ikkje full samsvarsbøying av verb. Klassisk nynorsk hadde eigne former for sterke hokjønnsord. Etter rettskrivinga av 2012 har nynorsk obligatorisk samsvarsbøying av sterke verb, valfri samsvarsbøying av svake verb. Korte partisippformer av sterke verb, som *blitt*, *fått*, *gitt*, *sett*, *tatt*, skal ikkje ha samsvarsbøying.

## Kjelder
*Olav T. Beito *Nynorsk grammatikk*  Det Norske Samlaget 1986 ISBN 82-521-2801-7
*Norsk Språkråd
Kongruens

**Kongruens** tyder «samsvar».

Det vert nytta innan fleire område av matematikken og i grammatikk: 

*Kongruens i geometri
*Kongruens i talteori
*Kongruens i grammatikk vert nytta i samband med samsvarsbøying.
Partille

**Partille** er ein svensk tettstad og centralort i Partille kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. Partille er ein del av tettstaden Göteborg. Gjennom Partille går motorvegen Europaveg 20 på strekninga mellom Gøteborg og Stockholm, og dessutan den sterkt trafikkerte hovudjarnbanelina mellom Gøteborg og Stockholm, Västra stambanan, der stasjonsbygningen på Partille stasjon danna modell for fleire andre svenske stasjonsbygningar i si tid.

Partille har vakse fram kring Partille kyrkje, ei steinkyrkje frå 1200-talet, og Partille herregard, som ligg i nærleiken av kyrkja og er kjend allereie i kjelder frå mellomalderen. I det området av Partille som vert kalla Paradiset, tidlegare Partille villastad, ligg det einebustader i nasjonalromantisk stil. Elles er tettstaden dominert av eit stort kjøpesenter, Allum.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Partille kommun
Öckerö

**Öckerö** er ei øy og ein svensk by og centralort i Öckerö kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2010 hadde byen  innbyggjarar. 

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Öckerö kommun

## Kjelder
Skärhamn

**Skärhamn** er ein svensk by og centralort i Tjörns kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Tjörns kommun
Kungshamn

**Kungshamn** er ein svensk tettstad og centralort i Sotenäs kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. 

Kungshamn ligg på ei halvøy på den svenske vestkyst nord for Lysekil.

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Sotenäs kommun
Munkedal

**Munkedal** er ein svensk tettstad og centralort i Munkedals kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2011 hadde tettstaden  innbyggjarar. 

Tettstaden ligg 20 km nordvest for Uddevalla. Han er ein industristad med mellom anna treforedling og papirfabrikk.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Munkedals kommun
JAMIC

**Japan Microgravity Center** (**JAMIC**) er ein fasilitet i Kamisunagawa-cho i Hokkaido, der det tidlegare blei eksperimentert på mikrogravitasjon. Eksperimenta gjekk føre seg i ei forlaten kolmine 710 meter under bakken, noko som egna seg godt for eksperimentering på gravitasjon og vektlausheit. JAMIC sitt eksperimentelle systemet utnytta den vertikale gruvesjakta. Der slapp dei ein kapsel ned i fritt fall i ein maksimal hastigheit på 360 km/t, som er raskare enn høghastighetstoget Shinkansen. I 10 sekund kom kapselen opp i ein tilstand kalla mikrogravitasjon.

Luft på overflata går ikkje inn i plassar djupt under bakken, så temperaturen og fukta der held seg konstant. Fleire eksperimentelle fasilitetar i Japan, inkludert JAMIC, tar difor nytte av ideelle underjordiske omgjevnader.

Fasiliteten vart lagt ned i 2000, og fleire organisasjonar på øya slo seg saman for å skape nye organisasjonar som kunne oppretthalde den eksperimentelle forskinga. Resultatet blei Hokkaido Aerospace Science and Technology Incubation Center (HASTIC), med Ryojiro Akiba som president. Tross innsatsen, så lukkast ikkje HASTIC med å overta fasiliteten, men har likevel funne måtar å støtte forskinga i Hokkaido.

## Bakgrunnsstoff
*http://web-japan.org/nipponia/nipponia23/en/feature/feature07.html, Nipponia Quarterly Web Magazine (*Søndag, 15. Desember 2002*)
*http://www.thespacereview.com/article/592/1, The Space Review (*Måndag, 3. April 2006*)
Tanumshede

**Tanumshede** er ein svensk tettstad og centralort i Tanums kommun i Västra Götalands län i landskapet Bohuslän. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. 

Tanumshede ligg midt mellom Oslo og Göteborg, cirka 55 kilometer nordvest for Uddevalla.



Fil:Tanums kyrka.jpg|Tanum kyrkje.
Fil:Tingshuset, Tanumshede.JPG|Tinghuset.
Fil:Sockenmagasinet, Tanumshede.jpg|Soknemagasinet.
Fil:Tanums Gestgifveri.jpg|Tanums gjestgiveri.



## Bakgrunnsstoff
*Kart over Tanumshede
*Om Tanumshede på Tanums kommuns internettside.
Ed i Sverige

**Ed** er ein svensk tettstad og administrasjonssenter i Dals-Eds kommun i Västra Götalands län i landskapet Dalsland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Ed ligg mellom innsjøane Store Le og Lille Le i det nordvestlege Dalsland. Det er eit kjent turiststed frå byrjinga på 1900-talet, med natur og friluftsliv som viktigaste trekkplaster. På staden ligg «Karl XII-stugan». Tradisjonen seier at kongen overnatta her, men i røynda blei stua bygd først femti år etter Karl XII var død. Det er derimot klart at kongen i si tid vitja området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ed i Sverige|Ed i Sverige]]» frå ,  den 30. juni 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Dals-Eds kommun
Vårgårda

**Vårgårda** er ein svensk tettstad som er administrasjonsstad i Vårgårda kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde staden  innbyggjarar. 

## Galleri

Järnvägsparken i Vårgårda, den 16 juni 2006.JPG|Jarnbaneparken i Vårgårda
Bosse Anås Fåglum 01.JPG|Brødrene fåglum-skulpturen av Bosse Anås på Murartorget i Vårgårda


## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Vårgårda kommun
Bollebygd

**Bollebygd** er ein svensk tettstad og centralort i Bollebygds kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. Bollebygd ligg cirka 45 kilometer aust for Göteborg.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Bollebygds kommun
Nödinge-Nol

**Nödinge-Nol** er ein svensk by og centralort i Ale kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2011 hadde byen  innbyggjarar. 

Nödinge-Nol består tre tettstader, Alafors, Nol og Nödinge, som har vokse saman. Kommunehuset ligg i Alafors. Nödinge ligg langs Göta älv, 20 km nord for Göteborg. Tettstaden er danna er ved ei samanvoksing av Nödinge, Nol og Alafors. Nödinge kyrkje er frå 1727 og har eit godt bevart barokkinteriør, mellom anna med altartavle frå 1734.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Ale kommun
Lerum i Sverige

**Lerum** er ein svensk tettstad og centralort i Lerums kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Lerum ligg ved E20 og Västra stambanan aust for Göteborg. I 1987 omkom ni personar og 130 blei skadd ved ei jernbaneulukke då to tog kolliderte på Lerum jernbanestasjon.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Lerums kommun
Grästorp

**Grästorp** er ein svensk tettstad og centralort i Grästorps kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde tettstaden  innbyggjarar. 

Grästorp var mellom 1812 og 1896 tingplass for Åse og Viste kommune. I 1867 fekk staden jernbanestasjon då den private jernbanelinja Uddevalla-Vänersborg-Herrljunga blei opna. Rundt stasjonen voks eit samfunn med kjøpmenn og handverkarar fram.

## Bakgrunnsstoff

*
LIGO Scientific Collaboration

**LIGO Scientific Collaboration** (**LSC**) vart stifta i 1997 og er eit samarbeid mellom meir enn 800 vitskapsmenn verda over. Dei jobbar i hovudsak med å oppdage gravitasjonsbølgjer i dei mest ekstreme forhold og hendingar i universet. Ei slik oppdaging gjev oss moglegheita til å utforske den fundamentale gravitasjonsfysikken grundigare, og me vil samstundes utvide feltet om gravitasjonsbølgjer i fysikken, noko som vil danne grunnlag for eit verktøy i astronomisk forsking. Dei bruker detektorane LIGO, GEO 600 og VIRGO.

LSC driv forskinga si i LIGO observatoria, som er å finne i Hanford i Washington og Livingston i Louisiana, så vel som GEO600 detektoren i Hannover i Tyskland.

## Bakgrunnsstoff
*
Nossebro

**Nossebro** er ein svensk by og centralort i Essunga kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Siste onsdag i kvar månad er det ein stort marknad i Nossebro, *Nossebro marknad*. På torget står den største fungerande saksa i verda som blei brukt for å innvie Storgaten.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Essunga kommun
Robby Krieger

**Robert Alan «Robby» Krieger** () er ein amerikansk rockegitarist og låtskrivar. Han var gitarist i The Doors, og skreiv somme av dei mest kjende songane til bandet, som «Light My Fire», «Love Me Two Times», «Touch Me» og «Love Her Madly». Han var med i bandet frå danninga til gruppa i 1965 til oppløysinga i 1973, to år etter vokalisten Jim Morrison døydde.

Han vart av *[[Rolling Stone]]* kåra til den 91. beste gitaristen gjennom tidene.

Krieger har dei seinare åra turnert med gruppa *Riders on the Storm* saman med The Doors-kollega Ray Manzarek og The Cult-vokalist Ian Astbury. Gruppa spela på Rockefeller i Oslo 7. januar 2007.

## Diskografi
### The Doors

### Solo
* *[[Robby Krieger & Friends]]* (1977)
* *[[Versions av Robby Krieger|Versions]]* (1983)
* *[[Robby Krieger av Robby Krieger|Robby Krieger]]* (1985)
* *[[No Habla]]* (1989)
* *[[Door Jams]]* (1989)
* *[[Cinematix]]* (2000)
* *[[Singularity]]* (2010)

### The Butts Band
* *[[The Butts Band av The Butts Band|The Butts Band]]* (1974)
* *[[Hear and Now]]* (1975)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robby Krieger|Robby Krieger]]» frå , og «[[:nb:|Robby Krieger]]» frå  den 16. mars 2011.*  

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
* The Doors sin offisielle nettstad
Ray Manzarek

**Raymond Daniel «Ray» Manzarek, Jr.** () var ein amerikansk musikar, songar, plateprodusent, filmmakar, låtskrivar, og klaverspelar i The Doors frå 1965 til 1973, samt The Doors of the 21st Century (seinare kalla Manzarek-Krieger) sidan. 2001. Han var den eldste av dei tidlegare medlemmane i the Doors.

Då han flytta til Los Angeles i 1962 hadde han allereie ei grad i økonomi frå DePaul University i Chicago. I perioden 1962-1965 studerte han filmvitskap ved UCLA, saman med mellom andre Jim Morrison. Etter at studia var ferdig hadde dei planar om å gå kvar sine veg, men møttest tilfeldig og etter at Manzarek hadde bede om å høyre kva Morrison hadde skrive på eiga hand, fekk han høyre ein enkel versjon av «Moonlight Drive», noko som vart byrjinga til The Doors.

Manzarek turnerte dei seinare åra med gruppa Riders on the Storm saman med The Doors-kollega Robby Krieger og The Cult-vokalist Ian Astbury. Gruppa spela på Rockefeller i Oslo 7. januar 2007.

Manzarek døydde på eit sjukehus i Tyskland etter å ha slite med kreft i lang tid. 

## Diskografi
### The Doors

### Solo
* *[[The Golden Scarab]]* (1973)
* *[[The Whole Thing Started With Rock & Roll Now It's Out of Control]]* (1974)
* *[[Carmina Burana av Ray Manzarek|Carmina Burana]]* (1983)
* *[[Love Her Madly]]* (2006)
* *Ballads Before The Rain (med [[Roy Rogers]])* (2008)

### Nite City
* *[[Nite City av Nice City|Nite City]]*  (1977)
* *[[Golden Days Diamond Night]]* (1978)

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ray Manzarek|Ray Manzarek]]» frå , og «[[:nb:|Ray Manzarek]]» frå  den 16. mars 2011.*  


## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
* The Doors si offisielle nettside
* Michael McClure & Ray Manzarek
John Densmore

**John Paul Densmore** () er ein amerikansk musikar og låtskrivar. Han er mest kjend som trommeslagar i rockebandet The Doors. Etter The Doors har han òg arbeidd som dansar og skodespelar, og dessutan produsert teater, danseforestillingar og film.

Då The Doors var operative, vart det avtalt at kvar av medlemmane skulle kunne leggje ned veto mot at musikken til gruppa vart brukt i reklamesamanheng. Densmore nyttar seg av denne retten og sørgjer enno for at dette ikkje skjer, blant anna vart eit tilbod frå Cadillac på 15 millionar dollar for å bruke «Break on Through (to the Other Side)» avvist. Han gav ved eit høve løyve til at Pirelli dekk skulle kunne bruke «Riders of the Storm» berre i Storbritannia, men angra etterpå og gav pengane til veldedige føremål.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Densmore|John Densmore]]» frå , og «[[:nb:|John Densmore]]» frå  den 16. mars 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
*
The Crystal Ship

**«The Crystal Ship»** er ein song av The Doors frå debutalbumet *[[The Doors av The Doors|The Doors]]* i 1967. Han var òg B-side til den store hitsingelen «Light My Fire», som nådde førsteplassen på den amerikanske singellista. Han vert rekna som ein kjærleikssong til den første kjærleiken til Jim Morrison, Mary Werbelow. Som mange av songane til The Doors, har ei skummel, mørk kjensle. 

Inspirasjone for «crystal ship» er ei oljeplattform utanfor Sand's beach i Isla Vista i California.
 
## Medverkande
*Jim Morrison - solovokal
*Robby Krieger - elektrisk gitar
*Ray Manzarek - Vox Continental, piano, klaverbass
*John Densmore - trommer

## Andre versjonar
Av ander artistar som har spelt inn songen finn ein mellom andre: 
* Duran Duran - *[[Thank You av Duran Duran|Thank You]]*
*George Winston - *[[Night Divides the Day - The Music of the Doors]]*
*Chris Whitley - *[[Perfect Day av Chris Whitley|Perfect Day]]* (2000) og *[[On Air av Chris Whitley|On Air]]* (2008)
*The Joyride
*X - *[[The X-Files: The Album]]*
*Joe Perry - *Joe Perry*
*Nicole Atkins - *[[Nicole Atkins Digs Other People's Songs]]*
*Nevermore - *[[The Obsidian Conspiracy]]* (2010)
*The Hot Rats - *[[Turn Ons]]* (2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Crystal Ship|The Crystal Ship]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Mary Werbelow and the lyrics
Back Door Man

«**Back Door Man**» er ein bluessong skriven av Willie Dixon for Howlin' Wolf, gjeven ut av Chess Records som B-side til Wolf sin «Wang Dang Doodle» i 1961. Songen vert rekna som ein klassikar innan Chicagoblues.

## Teksten
I Sørstatane er ein «back-door man» ein som har eit sidesprang med ei gift kvinne, og nyttar bakdøra til å forlate huset før mannen kjem heim. «When everybody trying to sleep, I'm somewhere making my midnight creep. / Every morning the rooster crow, something tell me I got to go / I am a back door man», syng Wolf. Dette er eit tema som går igjen i mange bluessongar. Robert Plant referer til Dixon-songen i Led Zeppelin sin «Whole Lotta Love» (1969): «Shake for me girl, I want to be your back-door man.» 

## Musikk
Singelen vart spelt inn i Chicago i 1960 av Howlin' Wolf (vokal), Otis Spann (piano), Hubert Sumlin og ein anonym mann (gitar), Willie Dixon (bass) og Fred Below (trommer). Akkordprogressjonen i refrenget på songen liknar det ein finn på Bo Diddley sin «I'm A Man» (1955), John Lee Hooker sin «I'm Mad (Again)» (1957) og Dixon sin eigen «Hoochie Coochie Man» (1954). Dei daterer alle til arbeidssongar sungen under bygginga av jernbanespor.

## Andre versjonar
Songen vart mellom anna spelt av The Doors, som spelte han inn for debutalbumet i 1967. Andre som har spelt songen er Chicken Shack, Blues Project, Shadows of Knight, Bob Weir, Harp Slim & Hosea Leavy, Sam Gopal, T-Model Ford, Quicksilver Messenger Service og Soul Asylum med Iggy Pop under opninga av Rock and Roll Hall of Fame.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Back Door Man|Back Door Man]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Mankehøgd

**Mankehøgd** er høgda til eit dyr, til dømes hest eller hund, målt frå bakken og opp til *manken*, der skulderblada møtest. Mankehøgd blir brukt for å få eit nøyaktig mål. I nokre tilfelle kan mankehøgd vere avgjerande for til dømes kva klasse ein hest kan stille i på eit stemne, eller om ein rasehund kan stillast ut.

## Bakgrunnsstoff
*Mankehøgd hos *[[Store norske leksikon]]*
Paradise Oskar

**Axel Ehnström**, kjend som **Paradise Oskar** () er ein finsk songar, låtskrivar og vinnar av Euroviisut 2011. Namnet Paradise Oskar har han teke frå ein figur i Astrid Lindgren-boka *Rasmus på loffen*.

Paradise Oskar representerte Finland i Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf med songen «Da Da Dam». Songen handlar om ein gut som freistar å redda planeten ved å syngja, og er skriven av Paradise Oskar sjølv. Trass i 12 poeng frå Noreg enda Paradise Oskar på 21. plass i finalen.

## Kjelder

* Svensk Wikipedia om Paradise Oskar, henta inn 11. juli 2011.
Michael von der Heide

**Michael von der Heide** () er ein sveitsisk songar og skodespelar. Han kom på 5. plass i den tyske uttakinga til Eurovision Song Contest 1999 og 17. plass i 2. semifinale i Eurovision Song Contest 2010.
Break on Through (To the Other Side)

«**Break on Through (To the Other Side)**» er ein song av The Doors frå debutalbumet deira *[[The Doors av The Doors|The Doors]]*. Det var den første singelen til bandet og selde heller dårleg samanlikna med seinare hittar, og nådde berre 126. plass i USA. Trass i dette er han ein av signaturlåtane og dei mest populære songane til bandet.

24 år etter den originale amerikanske utgjevinga, vart «Break on Through» ein liten hit i Storbritannia og nådde 64. plass på lista der.

## Oversyn
Songen opnar debutalbumet deira. Elektra Records ønskte songen sensurert og linja «she gets high», som vert repetert i den midtre delen av songen (etter linja «everybody loves my baby»). På den originale albumversjonen og alle andre utgjevingar fram til 1990-åra har ordet «high» sletta og Morrison syng berre «she gets» fire gonger før det siste skriket. Konsertutgåver og nyare utgåver av albumet har heile linja slik han var meint.

## Komposisjon
Songen er skriven i 4/4-takt og er ganske rask. Melodien liknar songen «Stranger Blues» av bluesgitaristen Elmore James.

Stykket startar med ein jazz-aktig trommerytme, liknande opninga på «Soy Califa» av Dexter Gordon spelt av Billy Higgins. John Densmore likte den nye (på denne tida) bossa nova-bølgja som kom frå Brasil, så han valde å nytte dette i songen.  Det kjem så inn eit orgel, liknande introduksjonen på Ray Charles sin «What'd I Say», medan basslinja er typisk basslinjer nytta i bossa nova.

Gitarriffet til Krieger kom opphavleg frå Paul Butterfield-songem «Shake Your Moneymaker». Han endra på nokre tonar, samt rytmen og kom med gitaren for songen.

### Salstrofé

## Medverkande
*Jim Morrison – solovokal
*Ray Manzarek – Vox Continental-orgel, Fender Rhodes-pianobass
*Robby Krieger – elektrisk gitar
*John Densmore – trommer

## Andre utgåver
Stone Temple Pilots spelte songen for hyllestalbumet til The Doors *[[Stoned Immaculate: The Music of The Doors|Stoned Immaculate]]*. Det meksikanske hardrockbandet La Cuca har spelt songen som eit gøymt spor på albumet *[[La Racha]]*.

Då The Doors var med i ein episode av VH1 Storytellers med forskjellige gjesteartistar for Jim Morrison, song vokalist i Stone Temple Pilots, Scott Weiland på «Break on Through».

Det serbiske rockebandet Night Shift spelte songen i 2002 for debutalbumet *[[Undercovers]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Break on Through (To the Other Side)|Break on Through (To the Other Side)]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nakhi

**Nakhi** eller (pinyin etter det kinesiske namnet) **naxi** (forenkla kinesisk 纳西族; tradisjonell kinesisk 納西族; pinyin *nàxī zú*) er eit av 55 minoritetsfolk som lever i Kina. I Kina er det 260&nbsp;000-300&nbsp;000 nakhi.

Dei fleste nakhifolk bor i Yunnan-provinsen i det sørvestlege Kina, ein av dei 25 minoritetane i provinsen. Det blåkledde folket er mellom anna kjend for kvinners leiande rolle i samfunnet, borna høyrde til mora. Senteret for nakhi-kulturen er byen Lijiang, som står på UNESCOs liste over verdas kulturarv. Det har vorte sagt at nakhiane stammar frå tibetanske nomadar.

Nakhifolket sine sjamanar brukar tradisjonelt eit eige biletskriftspråk kalla *donga* (hieroglyfar). Trass i at det er eit relativt enkelt skriftspråk, finst det i dag berre få nakhifolk som kan skrive med det.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nakhi|Nakhi]]» frå , den 17. mars 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff
Tujia

**Tujia** (kinesisk skrift 土家族, pinyin *tǔjiāzú*; endonym *bizika* 毕兹卡) er eit av dei 55 offentleg erkjende minoritetsfolka i Folkerepublikken Kina. Ifølgje folketeljinga i 2000 var det 5,75 millionar tujiaer i Kina, for det meste i Wulingfjella, i provinsane Hunan og Hubei, samt i tilstøytande område.

Tujiakulturen har under heile 1900-talet vore under sterkt press. Folket har i stor grad tilpassa seg den dominerande hankinesiske kulturen. Kanskje berre 20&nbsp;000 til 30&nbsp;000 tujiaer nyttar folkegruppas opphavlege talemål, dei hine talar kinesisk eller miaospråk.

Tujiane er kjende for sine songtradisjonar, si visedikting og for handdansen baishou. Denne selskapsdansen er kjend frå 1500-talet. Han nyttar seg av 70 ulike, rituelle gester som viser til ulike sider ved krigføring, landbruk, jakt, hoffliv og tradisjonelt levesett.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tujia|Tujia]]» frå ,  den 17. mars 2011.*
Sieneke

**Sieneke Ashley Kristel Peeters**, kjend som **Sieneke** () er ein nederlandsk songar. Ho representerte Nederland i Eurovision Song Contest 2010 og kom på 14. plass i den andre semifinalen.
Daniel Diges

**Daniel Diges García** () er ein spansk songar, pianist, komponist og skodespelar. Han representerte Spania i Eurovision Song Contest 2010 og kom på 15. plass. Han fekk framført songen sin to gonger fordi den kjende stuntmannen Jimmy Jump kom opp på scena og øydela framsyninga hans.
Josh Dubovie

**Josh James Dubovie** () er ein britisk songar. Han representerte Storbritannia i Eurovision Song Contest 2010 og kom på 25. plass.
Deutscher Sprachatlas

**Deutscher Sprachatlas** (norsk 'Tysk språkatlas') er namnet på ein forskingsinstitusjon ved universitetet i Marburg og eit dialektatlas over tyske dialektar.

Institusjonen vart skipa som *Sprachatlas des Deutschen Reichs* av lingvisten Georg Wenker (1852-1911) i 1877. I åra fram mot den andre verdskrigen stod han for den mest omfattande dialektundersøkinga nokonsinne. 

Det vart sendt ut spørjeskjema til om lag 50&nbsp;000 stader innanfor det tyske språkområdet. På basis av det samla dialektmaterialet vart det teikna 1&nbsp;668 kart, som på byrjinga av 2000-talet vart digitaliserte og offentleggjorde på internett i prosjektet *Digitaler Wenker-Atlas* (DiWA).

## Bakgrunnsstoff
* Deutscher Sprachatlas' nettstad ved universitetet i Marburg
* Digitaler Wenker-Atlas (DiWA)
Eva Rivas

**Eva Rivas** () er ein russisk-armensk songar. Ho representerte Armenia i Eurovision Song Contest 2010 og kom på 7. plass med songen «Apricot Stone».
Alabama Song

«**Alabama Song**» (òg kjend som «**Whisky Bar**» eller «**Moon over Alabama**» eller «**Moon of Alabama**») vart opphavleg publisert i Bertolt Brecht sin *Hauspostille* (1927). Han vart sett til musikk av Kurt Weill i 1927 for «songspelet» *[[Mahagonny-Songspiel|Mahagonny]]* og igjen nytta i Weill- og Brecht-operaen *[[Rise and Fall of the City of Mahagonny]]* i 1930. I sistnemnde vert han sungen av rolla Jenny og dei prostituerte venene hennar i første akt. Musikalsk inneheld han element av foxtrot, blues og vert sungen av Jenny Corless.

Teksten til «Alabama Song» er i engelsk og vert sungen på engelsk sjølv om den originale operaen er tyskspråkleg. 

## The Doors-versjonen

Songen vart innspelt i 1967 av rockebandet The Doors (tilskriven på albumet som «Alabama Song (Whisky Bar)»). Frontmannen i the Doors, Jim Morrison, endra det andre verset frå :

*Show us the way to the next pretty boy* til *Show me the way to the next little girl*.

I tillegg er eine verset frå originalen, *Show me the way to the next little dollar* fjerna. 

## David Bowie-versjonen

Bowie, som var tilhengjar av Brecht, spelte songen på verdsturneen sin i 1978. Han spelte inn songen i studioet til Tony Visconti etter den europeiske delen av turneen, og gav han i 1980 ut på singel for å oppfylle og ende kontrakten med RCA.

Med uvanlege toneartendringar «verka singelen som eit kalkulert trekk for å forstyrre eit kvart radioprogram der han var heldig nok til bli spelt». Med ein enkel, akustisk versjon av «Space Oddity», innspelt i desember 1979, nådde singelen likevel 23. plass i Storbritannia. Konsertutgåva av songen frå 1978 vart gjeven ut på  *[[Stage av David Bowie|Stage]]*.

Bowie spelte seinare i BBC-utgåva av Brecht sin *[[Baal]]*, og gav ut ein EP med songar frå stykket. Han spelte «Alabama Song» igjen for Sound+Vision-turneen i 1990 og på Heathen-turneen i 2002. 

### Medverkande
** David Bowie: Vokal, Gitar
** Adrian Belew: Gitar
** Carlos Alomar: Gitar
** Simon House: Fiolin
** Sean Mayes: Piano
** Roger Powell: klaverinstrument
** George Murray: Bass
** Dennis Davis: Trommer

## Andre versjonar
Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre: 
*Joe Frazier, of the Chad Mitchell Trio on The Slightly Irreverent Mitchell Trio i 1964
*Dave Van Ronk i 1964 og 1992.
*Jacques Higelin i 1966 (fransk tekst av Boris Vian)
*Les Cruches, i 1967
*Mike Westbrook 
*Bette Midler. 
*Abwärts
*Dalida
*Električni Orgazam
*Nina Simone
*Moni Ovadia
*Ute Lemper
*The Young Gods
*David Johansen
*Marianne Faithfull
*eX-Girl
*Kazik Staszewski
*Dee Dee Bridgewater
*Marilyn Manson
*The Bobs
*Arthur H.
*Max Raabe
*Peter Nordahl Trio
*Cabaret de Pierrot le Fou
*Amy X Neuburg
*The Sextet of Orchestra USA
*Gianluigi Trovesi og Gianni Coscia 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alabama Song|Alabama Song]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***
Buyei

**Buyei** eller **bouyei** (eigennemning *buxqyaix*; 達斡爾族, pinyin *bùyīzú*) er eit av de 55 offentleg erkjende minoritetsfolka i Folkerepublikken Kina. Ifølgje folketeljinga i 2000 var det 2&nbsp;971&nbsp;460 buyei i Kina. 94 % av buyeifolk bydde då i provinsen Guizhou, og elles i Yunnan, Guangdong, Zhejiang og Guangxi.

Buyeifolk er kjend for sine hus. Heile huset, også taket, er bygt av stein. Dei andre stammefolka som lever i og nær deira område, nyttar vanlegvis tre i husbygginga.
  
Einast dialektskilnader skil buyeifolk frå minoritetsfolket zhuang. Den offisielle grensa mellom dei to folka følgjer knivskarpt dei politiske grensene. Dette gjer at vitskapsfolk utanfor Kina stiller spørsmål ved om det er rett å rekne buyei som eit eige minoritetsfolk.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Buyei|Buyei]]» frå , den 17. mars 2011.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* The Bouyei ethnic minority (kinesisk regjeringsside)
Safura Alizadeh

**Safura Alizadeh** (), kjend som **Safura**, er ein aserbajdsjansk songar og saksofonist. Ho representerte Aserbajdsjan i Eurovision Song Contest 2010 og enda på andreplass med 145 poeng i den andre semifinalen og på femteplass med 145 poeng i finalen.
Songen Strange Days

«**Strange Days**» er ein song av The Doors. Han kom ut i 1967 og er opningssporet på albumet med same namn. I følgje ei melding på Allmusic av Tom Maginnis, ser songen ut til å finne songaren Jim Morrison «gruble over tilstanden til det gryande hippiemiljølet og korleis dei vart sett på av ålmenta eller det 'streite' samfunnet.» The Doors vitja New York City og dette inspirerte Jim Morrison til å skrive «Strange Days» og andre songar på *[[Strange Days]]*.

I følgje *[[No One Here Gets Out Alive]]* er «Strange Days» ein av dei første gongane Moog synthesizer vart nytta i rock, spelt av Ray Manzarek. Synthen vart sett opp med hjelp av Paul Beaver.

To musikkvideoar vart laga for songen. Den første synte bilete av bandet bak scenen og på scenen, samt Jim Morrison som køyrer bilen sinn i ei sandhole og hoppar på panseret i frustrasjon. Den andre syner dei same sirkusartistane som på plateomslaget til albumet, som utforskar New York City. Det inneheld òg bilete av andre folk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Strange Days (The Doors song)|Strange Days (The Doors song)]]» frå ,  den 17. mars 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Love Me Two Times

«**Love Me to Times**» er ein song av The Doors. Han var skriven av bandet og kom først ut i 1967 på albumet *[[Strange Days]]*. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet (etter «People Are Strange») og nådde 25. plass på lista i USA.

Ray Manzarek spelte den endelege versjonen av songen på ein clavinet (ei moderne utgåve av klavikord), ikkje ein cembalo.

«Love Me Two Times» vart rekna som litt for vågal for kunne spelast på radio då han kom ut. 

Teksten var skriven av gitarist Robby Krieger. I følgje bandmedlemmane omhandlar songen ein soldat eller sjømann den siste dagen med kjærasten før han fer ut. 

## Medverkande
* Jim Morrison – solovokal
* Robby Krieger – elektrisk gitar
* Ray Manzarek – cembalo
* John Densmore – trommer
* Douglass Lubahn - bassgitar

## Konsertversjonar
*I 1968 drog the Doors på Europaturne og gjorde konsertopptak av songen. Opptaket hamna på samleplata *[[Alive, She Cried]]* i 1983. Denne versjonen hadde ein annan keyboardsolo mellom versa som var langt mindre komplisert enn den første innspelinga. Han hadde òg fleire orgeleffektar enn originalen. 
*I 1972 spelte the Doors songen på konsertar etter at Jim Morrison var død. Som ein trio var det Ray Manzarek som song solovokal (i tillegg til å spele orgel og pianobass).

## Andre versjonar
*«Love Me Two Times» vart spelt inn av Aerosmith for filmmusikken til *[[Air America]]* i 1990, og vart òg spelt av bandet på *[[MTV Unplugged]]*-konserten deira, der songaren Steven Tyler tileigna songen til Jim Morrison. Versjonen deira frå 1990 nådde 27. plass på den amerikanske Mainstream Rock Tracks-lista. Songen vart òg gjeven ut på samlealbumet deira *[[Young Lust: The Aerosmith Anthology]]*.  
*Pianist George Winston spelte songen på albumet *[[Night Divides the Day - The Music of the Doors]]*.
*Joan Jett spelte inn songen og gav han ut på samlealbumet *The Hit List*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Me Two Times|Love Me Two Times]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Madshus

**Madshus** er ein norsk ski- og skiutstyrsprodusent. Verksemda held til på Biri i Gjøvik kommune. Ho produserer langrennski, turski, skisko og anna skiutstyr.

## Historie

Dei første Madshus-skia blei laga av Martin Madshus i 1906 på ein låve i Vardal ved Gjøvik. Produksjonen blei flytta til Lillehammer i 1936 og vidare til Biri i 1972. Fabrikken blei kjøpt av amerikanske K2 Sports Inc i 1988, men skiane blir framleis laga på Biri.

## Kjende brukarar
* Thomas Alsgaard
* Jörgen Brink
* Hilde Gjermundshaug Pedersen
* Halvard Hanevold
* Ole Einar Bjørndalen
* Emil Hegle Svendsen

## Bakgrunnsstoff
* Madshus.no

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Madshus|Madshus]]» frå ,  den 17. mars 2011.*
People Are Strange

**«People Are Strange»** er ein song av The Doors frå det andre albumet deira *[[Strange Days]]* frå 1967. Songen vart gjeven ut på singel i september 1967 og nådde 12. plass på den amerikanske singellista og nådde Topp 10 på Cash Box-lista. Han var skriven av Robby Krieger og Jim Morrison, men tilskriven til heile bandet. 

## Oversyn
I følgje meldinga på Allmusic «reflekterer songen fascinasjonen til gruppa for den teatralske musikken frå europeisk kabaretmusikk.» Songen omhandlar framangjering og det å vere ein framand. Som meldinga føre òg nemner kan Jim Morrison ha skriven songen til både hippiekulturen og til outsiderar generelt, og/eller til brukarar av narkotika som LSD. Songen vart skriven tidleg i 1967 etter at gitarist Robby Krieger og ein deprimert Morrison hadde gått til toppen av Laurel Canyon.  Trommeslagar John Densmore trur songen var ei ytring for «sårbarheita» til Morrison.

## Salslister

## Medverkande
*Jim Morrison – vokal
*Ray Manzarek – klaverinstrument
*Robby Krieger – gitar
*John Densmore – trommer

## Echo & the Bunnymen-utgåva

Den britiske gruppa Echo & the Bunnymen spelte inn ein versjon av «People Are Strange» for filmmusikken til filmen *[[The Lost Boys]]* i1987. Han vart sidan gjeven ut som singel det same året og nådde 29. plass på den britiske singellista i februar 1988. og 13. plass i Irland i 1991. Songen vart produserte av Ray Manzarek frå The Doors. 

#### Salslister

#### Medverkande
*Ian McCulloch – vokal, gitar
*Will Sergeant – sologitar
*Les Pattinson – bass
*Pete de Freitas – trommer

## Andre versjonar
Songen er òg spelt av Twiztid, George Winston, Stina Nordenstam og Tiny Tim.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:People Are Strange|People Are Strange]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elektra Records

**Elektra Records ** er eit amerikansk plateselskap som var verksamt frå 1950 til 2004. Selskapet vart i 2009 gjenoppretta som eit underselskap til Atlantic Records.

## Historie

Elektra Records vart grunnlagt 10. oktober 1950 av Jac Holzman og Paul Rickholt, og konsentrerte seg opphavleg om folkemusikkartistar som Judy Collins. Midt på sekstitalet byrja Elektra òg å gje ut plater i sjangrane rock og psykedelia. Blant deira mest kjende band var The Doors, Love og Incredible String Band. Dei har òg jobba saman med det kjende Heavy Metal-bandet Metallica på blant anna albumet *[[Master of Puppets]]*.

I 1970 vart selskapet selt til Kinney Corporation, som slo det saman med Warner Bros. Records til WEA (Warner-Elektra-Atlantic). Dette konglomeratet vart i 2004 selt vidare til eit nytt konglomerat, og i april same år vart etiketten lagt ned. Fem år seinare vart selskapet gjenoppretta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elektra Records|Elektra Records]]» frå ,  den 17. mars 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Artistar som har gjeve ut plater på Elektra på Engelsk Wikipedia
When the Music's Over

«**When the Music's Over**» er ein song av det amerikanske rockebandet The Doors frå albumet *[[Strange Days]]* frå 1967. Songen er nesten elleve minuttar lang og den tredje lengste songen deira. Ein over 16 minuttar lang versjon finst på konsertalbumet *[[Absolutely Live av The Doors|Absolutely Live]]* frå 1970.

Då bandet opphavleg skulle spele inn songen, møtte ikkje Jim Morrison opp på innspelinga, så bandet spelte han inn med Ray Manzarek på vokal. Morrison møtte opp dagen etter og måtte synge vokalen inn på nytt. 

Songen startar med eit jazz-aktig riff med Ray Manzarek på orgel og John Densmore på trommer. Heilt i starten av songen kan ein høyre Jim Morrison sei «Yeah, come on». Orgelmelodien i starten er nesten heilt identiske musikken som vert nytta i songen «Soul Kitchen» frå det førre albumet. Bandet kjem inn på første verset, som dei repterer, før Morrison så syng refrenget. Ein gitarsolo av Robby Krieger følgjer. Igjen dukkar ein annan song frå det første albumet opp då Morrison syng «Turn out the lights», som òg vert sungen i «End of the Night». Volumet på songen minkar så gradvis og er den roelgaste delen av songen, som varer kring fire minuttar med synginga til Morrison, ein roleg bass frå Manzarek, ein mjuk gitar av Krieger og trommer av Densmore. Songen er nesten heilt stille då den kjende tekstlinja «We want the world and we want it now!» vert ropt ut av alle medlemmane. Ein trommevirvel kjem så før songen skiftar gir og Morrison skrik ut resten av teksten. 

## Andre versjonar
* Det serbiske rockebandet Električni Orgazam spelte inn songen i 1983 for *Les Chanosones Populaires*.
* Sublime nytta orgelintroen i songen «Cisco Kid» på albumet *[[Robbin' the Hood]]*
*Melissa Auf der Maur spelte songen på turneen hennar i 2010. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:When the Music&#39;s Over|When the Music&#39;s Over]]» frå ,  den 17. mars 2011.*
Spanish Caravan

«**Spanish Caravan**» er ein song av The Doors frå albumet *[[Waiting for the Sun]]* som kom ut i 1968. Songen er ein flamenco-song med ein stil kjend som Granadinas. Det første riffet var henta frå *[[Leyenda|Asturias (Leyenda)]]*, eit klassisk musikkstykke av den spanske komponisten Isaac Albeniz (1860-1909). Han låner òg liknande riff frå Malagueña.

Teksten kan vise til romantiske tema om det å leite etter vakkert og rikt land, som var typisk for til dømes George Byron. I «Spanish Caravan» omhandlar ønsket om å reise med ein karavane til Portugal og Andalusia i Spania der «det ventar ein skatt». Transportmetoden indikerer at noko vil hentast attende til Europa frå ein afrikansk ørken. Men det er òg «gallionar tapt til sjøs» nemnd i teksten. 

Songen vart mykje spela på konsertane til The Doors, stundom som ein del av «Celebration of the Lizard».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spanish Caravan|Spanish Caravan]]» frå ,  den 17. mars 2011.*
Five to One

«**Five to One**» er ein song av The Doors frå albumet deira *[[Waiting for the Sun]]* frå 1968. 

## Opphav
«Five to One» skal visstnok vere forholdet mellom kvite og svarte, gamle og unge eller ikkje-marihuanarøykande og marihuanarøykande i USA i 1967. Ei anna vandresoge er at det var forholdet mellom vietnamesiske og amerikanske soldatar i Vietnam. Jim Morrison sa derimot at teksten ikkje var politisk, og dette verkar truleg når ein ser på delar av teksten. 

Morrison var så full då han spelte inn songen, at studiopersonalet måtte sei til han når han skulle byrje å synge. Om du høyrer nøye etter kan du høyre nokon i bakgrunnen som seier «one more», før Morrison startar første verset.

## Konsertutgåver
Songen vart spelt på fleire konsertar, mest kjend i Miami i 1969. Mot slutten av songen sa ein full Morrison at publikum var «idiotar» og «slavar». Kosnerten enda med at Morrison vart tiltalt for «forsøk på å skape eit opprør» blant publikum, noko som førte til at han vart arrestert og seinare dømd for blotting. Hendinga er ein del av filmen The Doors av Oliver Stone.  

## Andre versjonar
Marilyn Manson spele songen inn i studio, medan Velvet Revolver og det russiske bandet Splean har spela songen live. Gitarsoloen på Pearl Jam sin «Alive» var basert på Ace Frehley sin gitarsolo på Kiss-songen «She», som igjen var basert på Robby Krieger sin solo i «Five to One». Kanye West sampla «Five to One» for å skape rytmen for Jay-Z-songen «Takeover på The Blueprint. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Five to One|Five to One]]» frå ,  den 17. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hello, I Love You

«**Hello, I Love You**» er ein song av The Doors frå albumet *[[Waiting for the Sun]]* i 1968. Han vart gjeven ut på singel same året og nådde førsteplassen i USA med over ein million selde eksemplar berre her. Songen vart òg ein hit i Storbritannia, der han nådde 15. plass. 

Songen vart spelt inn så tidleg som i 1965 av The Doors for den første demoinnspelinga deira for Aura Records.

Songen vert stundom kalla «Hello, I Love You (Won't You Tell Me Your Name?)» eller «Hello, I Love You, Won't You Tell Me Your Name?». 

## Påstand om plagiat
I teksten som følgjer boksen The Doors, nektar Robby Krieger for at songen vart stolen frå Ray Davies, som nytta eit liknande riff i Kinks-songen «All Day and All of the Night». I staden sa han at stemninga i songen var teken frå Cream-songen «Sunshine of Your Love».

## Medverkande
* Robby Krieger - gitar
* Jim Morrison - vokal
* Ray Manzarek - Orgel, klaverbass, korvokal
* John Densmore - trommer

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Andre versjonar
Songen er spelt inn av andre artistar som Oleander, Alex Nautical, Buddy Rich, Missing Persons, The Cure, Eurythmics, Rhythmical, Simple Minds, Anal Cunt, Neil Young, Adam Ant, Adam Freeland, Program the Dead, Siouxie Sioux, Kiyoharu og det litauiske rockebandet Antis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hello, I Love You|Hello, I Love You]]» frå ,  den 17. mars 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
The Unknown Soldier

«**The Unknown Soldier**» var den første singelen frå The Doors-albumet *[[Waiting for the Sun]]* i 1968. Det vart laga musikkvideo til songen, som ein av få bandet lagde. 

Songen var reaksjonen til Jim Morrison på Vietnamkrigen og måten konflikten vart vist i amerikanske media på denne tida. Linjer som «Breakfast where the news is read/Television children fed/ unborn living, living dead/bullets strike the helmet's head», omhandlar korleis krigsnyhendene vart presenterte i stovene til vanlege folk. I starten, samt etter halve songen er unnagjort, kjem det mystiske lydar frå orgelet, som skildrar mysteriet kring «den ukjende soldaten».

Midtvegs i songen produserer The Doors lydar som høyrest ut som ei avretting. Det starta med militærtrommer, samt lyden av ein sersjant som held takten, fram til han seier «READY?  HALT, PRESENT ARMS», etterfølgd av rifler som vert ladde, ein lang militær trommevirvel, ein pause og så geværskot. På konsertane pleidde Robby Krieger å peike gitaren mot Morrison som eit gevær, medan trommeslagar John Densmore etterlikna geværskotet med eit hardt slag, der han som regel knekte trommestikka langs kanten av tromma, medan Morrison fall skrikande til bakken. Etter den midtre delen starta versa igjen og songen endar med Morrison si ekstatiske feiring av at krigen er over. 

Singelen vart den fjerde singelen til bandet på Topp 40 i USA, då han nådde 39. plass på Billboard Hot 100. 

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Unknown Soldier (song)|The Unknown Soldier (song)]]» frå ,  den 17. mars 2011.*
Touch Me av The Doors

«**Touch Me**» er ein song av The Doors frå albumet deira *[[The Soft Parade]]* frå 1969. Han var skriven av Robby Krieger, og riffet var inspirert av The Four Seasons sin «C'mon Marianne». Songen er kjend for at det vert nytta mykje blåseinstrument og strykarar (inkludert ein mektig saksofonsolo av Curtis Amy). Det var òg ein av dei mest populære singlane til bandet.

Han vart gjeven ut som singel i desember 1968 og nådde 3. plass på Hot 100 og førsteplassen på *[[magasinet Cashbox|Cashbox]]*-listene i USA. Singelen gjorde det òg godt andre stader og gjekk til topps i Canada og nådde 10. plass i Australia. Singelen gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia.

## Arbeidstitlar
I følgje Bruce Botnick vart songen opphavleg kalla «I'm Gonna Love You» eller «Hit Me». Opningslinja var då «C'mon, hit me, I'm not afraid» er ein referanse til ein person som spelar black jack. Morrison endra visstnok teksten fordi han var redd bøller i publikum ville tru at det var ei oppfordring om å slå han.

Ein av dei mest kjende fjernsynsframferdene til bandet var av «Touch Me» på *[[the Smothers Brothers Comedy Hour]]* i lag med B-sida «Wild Child». Dette vart gjort 6. desember 1968 og synt på lufta den 15. desember. Under framferda kom Jim Morrison inn på feil stad med «C'mon, c'mon» og Robby Krieger spelte med eit svart auge. Krieger sa i fleire intervju etter at Morrison var død at det var Morrison som hadde slått han under ein krangel.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Andre versjonar
Andre artistar som har spela songen er Guess Who og Ian Astbury.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Touch Me (The Doors song)|Touch Me (The Doors song)]]» frå ,  den 18. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Runnin' Blue

«**Runnin' Blue**» er ein song av det amerikanske rockebandet The Doors, det sjuande sporet på albumet deira *[[The Soft Parade]]*. I 1969 nådde han 64. plassen på den amerikanske singellista. 

Robby Krieger deler vokal med Morrison på songen, som ein av få songar før Morrison døydde. 

Han er kjend for introduksjonen av Jim Morrison, ei hyllest til den nyleg avdøde Otis Redding:

Poor Otis, dead and gone
Left me here to sing his song
Pretty little girl with the red dress on
Poor Otis, dead and gone.

Teksten og melodien til denne korte acapella-introen var henta frå Lead Belly-songen «Po' Howard» (eller «Poor Howard» på somme samlingar) der Morrison erstatta 'Howard' med 'Otis'. Stundom vart introduksjonen spelt mot slutten av ein annan Doors-song, «When the Music's Over». Det er andre referansar til Otis Redding-songen «Sitting on the Dock of the Bay» gjennom denne songen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Runnin&#39; Blue|Runnin&#39; Blue]]» frå ,  den 18. mars 2011.*
Markus Henriksen

**Markus Henriksen** () er ein norsk fotballspelar som spelar på landslaget i fotball (2020).

I tida 2010-18 spelte han 45 landskampar for Noreg. Henriksen er offensiv midtbanespelar, sidan 2016 aktiv i engelske Hull City.

Henriksen slo gjennom i Rosenborg, eit lag han spelte på i tida fram til 2012. Frå september 2012 spelte på AZ i nederlandsk toppfotball i nøyaktig fire år. Hausten 2016 gjekk turen til Hull City, lagkaptein frå august 2018.

Henriksen landslagdebuterte borte mot Kroatia i oktober 2010. Han spelte fast på landslaget i 2012 og delar av -13, men frå hausten 2013 var han ute av landslaget i to år. Sidan september 2015 var han jamt med i landslagstroppene, særleg mykje speletid fekk han i 2018-sesongen. Han har pr 31.12.2018 deltek i 45 landskampar og skåra 3 mål.

### Anna
Henriksen var med i Sheep Boys, ei gruppe som deltok i Melodi Grand Prix Junior 2004.

## Kjelder
*eu-football