open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adelaide Island

**Adelaide Island**, **Isla Adelaida** eller **Isla Belgrano** er ei stor, stort sett isdekt øy i Antarktis som er 120 km lang og 32 km brei. Ho ligg på nordsida av Marguerite Bay utanfor vestkysten av Den antarktiske halvøya. Øya høyrer til Argentinsk, Britisk og Chilensk Antarktis.

Adelaide Island vart oppdaga i 1832 av ein britiske ekspedisjon under John Biscoe. Øya vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen (1908–1910) under Jean-Baptiste Charcot. 

Opphavet til namnet på øya er ukjend. British Antarctic Survey sine kjelder skriv at Charcot kalla øya «Adelie Land» etter dei mange adeliepingvinane som levde langs kysten (pingvinane er igjen kalla opp etter kona til Dumont d'Urville). Dette vart igjen omgjort til Adelaide Island av British Graham Land Expedition (1934–37). Det er òg foreslått at øya vart namngjeven av Biscoe sjølv etter dronning Adelaide av Storbritannia.

Det ligg to basar på øya. Den gamle Adelaide Island-basen (òg kjend som Base T) vart oppretta her av Falkland Islands Dependent Survey (FIDS), som vart til British Antarctic Survey. Basen vart lagt ned på grunn av ein ustabil skiveg og operasjonane vart flytta til den nye Rothera Station i 1976 / 1977, og denne basen er framleis i drift i dag. Den gamle BAS-basen vart overført til Chile i 1984, og fekk namnet Teniente Luis Carvajal Villaroel-basen. Stasjonen vart då berre nytta om sommaren av chilenarane. Skivegen og rampen opp til stasjonen frå platået har derimot vorte så ustabil at Det chilenske luftforsvaret (FACh) har stoppa all aktivitet her. Den chilenske marinen har vitja stasjonen nest kvar sommar for å sikre at han vert vedlikehalde. BAS-tilsette har òg vitja stasjonen om vinteren, fordi det er lettare å nå fram då. 

Sidan øya har vore busett i ganske lang tid er øya godt kartlagd etter antarktisk standard. 

## Sjå òg
* BAS
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Bakgrunnsstoff
* BAS Mapping Catalogue
* Bilete ved BAS
British Antarctic Survey

**British Antarctic Survey** (**BAS**) er ein statleg, britisk forskingsorganisasjon som har ansvaret for over halvparten av forskingsverksemda til Storbritannia i og rundt Antarktis. BAS er ein del av Natural Environment Research Council (NERC) og har hovudkontor i Cambridge.

BAS har 400 tilsette og hadde for budsjettåret 2011-2012 48 millionar pund til disposisjon for verksemda si.

BAS har tre forskningsstasjoner i Britisk Antarktis og to på Sør-Georgia:

;Britisk Antarktis:
*Rothera Research Station på Adelaide Island
*Halley Research Station på Brunt Ice Shelf
*Signy Research Station på Signy Island

;Sør-Georgia:
*King Edward Point forskingsstasjon på King Edward Point 
*Birdøya forskingsstasjon på Birdøya

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:British Antarctic Survey|British Antarctic Survey]]» frå ,  den 18. oktober 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Bas

**Bas**, frå lågtysk eller nederlandsk, «husfar», «herre» er ein arbeidsformann eller leiar. Bas går att i dei samansette orda notbas, skyttarbas, osb. 

## Referansar
Amiot Islands

**Amiot Islands** er to grupper øyar og skjer, Ward Islands og Cumbers Reef, som ligg 9&nbsp;nautiske mil vest for Cape Adriasola ved Adelaide Island i Antarktis. Dei vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og ho vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter A. Amiot, teknisk direktør i French Montevideo Co i Montevideo i Uruguay, som reparerte skipet «Pourquoi-Pas». Øyane vart meir nøyaktig kartlagd av British Royal Navy Hydrographic Survey Unit i 1963.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Biggs Island

**Biggs Island** er ei lita øy som ligg heilt aust i Henkes Islands, utanfor sørenden av Adelaide Island. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter Thomas Biggs frå Falklandsøyane, ein styrmann på «John Biscoe» som vart nytta av Royal Navy Hydrographic Survey Unit for å kartlegge øya i 1963.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Biggs Island|Biggs Island]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Brockhamp Islands

**Brockhamp Islands** er to småøyar i Laubeuf Fjord, som ligg 3&nbsp;nautiske mil sørvest for Mothes Point ved Adelaide Island. Dei vart kartlagde av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå flyfoto frå Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48, og landmålingar gjort av FIDS, 1948–50. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Bernhard Brockhamp, ein tysk glasiolog som i lag med H. Mothes gjorde dei første seismiske undersøkingane av ein isbre i Austerrike i 1926.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Islotes Chatos

**Islotes Chatos** er ei gruppe småøyar og skjer som ligg sør for Cape Adriasola ved Adelaide Island. Namnet tyder ‘flatøyane’ og vart gjeve av Den argentinske antarktisekspedisjonen 1952–53.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Islotes Chatos|Islotes Chatos]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Avian Island

**Avian Island**  er ei øy som er 1,2 km lang og 40 meter høg, og som ligg like utanfor sørtuppen av Adelaide Island i Antarktis. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908&ndash;10, under Jean-Baptiste Charcot. I 1948 vart ho vitja av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav dette namnet til øya på grunn av dei mange forskjellige fuglane her. *Avian* er eit engelsk ord for fugl. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Avian Island|Avian Island]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Crouch Island

**Crouch Island** er den nest største øya i Henkes Islands, utanfor sørenden av Adelaide Island. Ho vart kartlagd av Royal Navy Hydrographic Survey Unit, 1962–63, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Alan Crouch, ein assistent frå British Antarctic Survey ved Adelaide station, 1961–62, og ein av dei første som overvintra på Adelaide Island.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crouch Island|Crouch Island]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Îles Dion

**Îles Dion** er ei gruppe småøyar og skjer som ligg i den nordlege delen av Marguerite Bay, 6 nm sørvest for Cape Alexandra ved Adelaide Island. Dei vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter marki Jules-Albert de Dion, som donerte tre motorsledar og selskapet hans De Dion-Bouton produserte utstyr til ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Embassy Islands

**Embassy Islands** er to småøyar, vest for Îles Dion, som ligg 7&nbsp;nautiske mil sør for Adelaide Island. Îles Dion vart først oppdaga og grovt kartlagd i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Desse øyane vart kartlagde i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey og kalla «Embassy Rock» av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av plasseringa i nærleiken av Emperor Island. I 1963 fann British Royal Navy Hydrographic Survey Unit ut at det var to øyar, ikkje ei enkel øy slik ein hadde trudd tidlegare.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Esplin Islands

**Esplin Islands** er ei truppe på to småøyar og skjer som ligg nordaust for Box Reef, utanfor sørenden av Adelaide Island. Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter fenrik Christopher J. Esplin Jones i Royal Navy, som av med i Royal Navy Hydrographic Survey Unit som kartla denne gruppa i 1962–63.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Ginger Islands

**Ginger Islands** er ei øygruppe som ligg vest for Cape Alexandra, utanfor sørenden av Adelaide Island i Antarktis. Dei største øyane har ein raudaktig farge når ho er snøfri. 

Dei vart kartlagde av Royal Navy Hydrographic Survey Unit, 1962-63, og namngjevne av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Kenneth Ginger, ansvarleg for karta til Det britiske marinedepartementet over Antarktis i mange år frå 1958.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ginger Islands|Ginger Islands]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Îlots de Guébriant

**Îlots de Guébriant** er to småøyar vest for Den antarktiske halvøya, nord i Marguerite Bay, som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) søraust for Cape Alexandra, det søraustlege neset på Adelaide Island. Dei vart oppdaga under Den franske antarktisekspedisjonen 1908–1910 under Jean-Baptiste Charcot og vart namngjeven av han etter Jean Budes de Guébriant, som var ein fransk katolsk misjonær som reiste til Kina.

Øyane vart kartlagde av Falklands Islands Dependencies Survey (FIDS, føregjengaren til British Antarctic Survey) i 1948. Dei vart kartlagde på ny av Royal Navy Hydrographic Survey Unit i 1963.

Begge øyane er langstrekte og strekkjer seg frå nordaust til sørvest. Den mindre (nordlegaste) av dei to er kring 500 meter lang og 200 meter brei og det høgaste punktet er 92 meter over havet. Den sørlege øya er om lag like brei men er kring 1100 meter lang og mykje lågare. Mellom øyane ligg eit kring 200 meter breitt sund. Om sommaren vert dei nesten isfrie. Kring 1 km sørvest for øyane ligg Mission Rock, som òg er kalla opp etter misjonæren de Guébriant. 

Argentina, Chile og Storbritannia har alle gjort krav på Îlots de Guébriant som ein del av kravområdet deira i Antarktis. 

På klåre dagar kan ein sjå Îlots de Guébriant frå Rothera forskingsstasjon, ein avstand på kring 28&nbsp;km.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guebriant Islands|Guebriant Islands]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Henkes Islands

**Henkes Islands** er ei gruppe småøyar og skjer som strekkjer seg over 2&nbsp;nautiske mil og som ligg 1&nbsp;nautiske mil sørvest for Avian Island, nær sørenden av Adelaide Island i Antarktis. Dei vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter ein av dei norske direktørane i Magellan Whaling Company i Punta Arenas. Charcot nytta namnet på spreidde skjer og øyar mellom Cape Adriasola og Cape Alexandra, og namnet vart sidan avgrensa til denne øygruppa av UK Antarctic Place-Names Committee etter ei kartlegging av British Antarctic Survey i 1961 og British Royal Navy Hydrographic Survey i 1963.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Jenny Island

**Jenny Island** eller **Isla Juanita** er ei klipperik øy i Antarktis som ligg 3 nautiske mil aust for Cape Alexandra, søraustneset på  Adelaide Island, nord i Marguerite Bay. Øya er 3,5 km lang og er 500 meter på det høgaste. Jenny Island vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen (1908-1910) under Jean-Baptiste Charcot og vart namngjeven av han etter kona til fenrik Maurice Bongrain i den franske marinen, som var med på ekspedisjonen. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jenny Island (Marguerite Bay)|Jenny Island (Marguerite Bay)]]» frå ,  den 18. oktober 2012.*
Lagoon Island

**Lagoon Island** er den nordlegaste av Leonie Islands, som ligg i innløpet til Ryder Bay ved søraustsida av Adelaide Island. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot. Øya vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill i februar 1936 og fekk dette namnet fordi det ligg ein lagune på vestsida av øya. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Leonie Island

**Leonie Island** er den største og vestlegaste av Leonie Islands. Ho er 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) i diameter og 455 meter over havet og ligg ved innløpet til Ryder Bay langs søraustsida av Adelaide Island. Ho vart oppdaga og namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Leonie Islands

**Leonie Islands** er ei gruppe småøyar som ligg i innløpet til Ryder Bay langs søraustsida av Adelaide Island. Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot, 1908–10, oppdaga desse øyane og gav namnet Leonie til den største av dei. British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934–37, brukte dette namnet på heile gruppa. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Killingbeck Island

**Killingbeck Island** er ei lita øy som ligg aust for Rothera Point, utanfor søraustkysten av Adelaide Island. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1964 for John B. Killingbeck i British Antarctic Survey (BAS) glasiolog i 1960-63.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Koechlin Island

**Koechlin Island** er ei øy utanfor nordaustkysten av Adelaide Island, kring 4,5 nautiske mil (8&nbsp;km) sør for Sillard Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57). Øya vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Rene Koechlin, ein sveitsisk glasiolog og forfattar av *Les glaciers et leur mechanisme*, 1944.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Rocca Islands

**Rocca Islands** er ei gruppe småøyar og skjer 3 nautiske mil (6&nbsp;km) aust for Avian Island, utanfor sørenden av Adelaide Island. Dei vart oppaga i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen og vart namngjeven av Charcot etter Monsieur Rocca, ein person dei kjende i Punta Arenas. Ho vart kartlagd på ny av British Royal Navy Hydrographic Survey Unit i 1963.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Sillard Islands

**Sillard Islands**  er ei gruppe små, isdekte øyar som ligg nær Cape Mascart, nordaustneset på Adelaide Island. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Charcot, og kalla opp etter direktør Sillard i French Montevideo Co i Montevideo i Uruguay. Selskapet hans reparerte skipet til Charcot, «Pourquoi Pas».

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Islote Solitario

**Islote Solitario** er ei lita øy som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) sør for Îlots de Guébriant, utanfor sørenden av Adelaide Island i Antarktis. Namnet finst på argentinske kart frå 1957 og syner til at øya ligg for seg sjølv. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Sorge Island

**Sorge Island** er ei øy som ligg like sør for The Gullet i Barlas Channel, like aust for Adelaide Island. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) frå landmålingar og flyfot, 1948-59. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ernst F.W. Sorge, ein tysk glasiolog som gjorde dei første seismiske undersøkingane av isen på Grønland 1929–31, og utvikla ein teori om samanpressing av firn.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Preston Island

**Preston Island**  er den største av Henkes Islands, som ligg utanfor sørenden av Adelaide Island. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1963 for Frank Preston i British Antarctic Survey (BAS) som var sjef og landmålar på Adelaide station, 1961–62, og medlem av dei første som overvintra på øya. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Limpet Island

**Limpet Island** er den sørlegaste av Leonie Islands, som ligg i innløpet til Ryder Bay, like utanfor søraustkysten av Adelaide Island. Leonie Islands vart oppdaga og først grovt landmålt i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Charcot. Limpet Island vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og ho fekk dette namnet av dei på grunn av dei mange albogeskjela ein fann der (*limpet* engelsk for albogeskjel)

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Webb Island

**Webb Island** er ei klipperik øy i Antarktis, som er 1,5&nbsp;nautiske mil (2,8&nbsp;km) lang og som ligg i Laubeuf Fjord kring 3&nbsp;nautiske mil (6&nbsp;km) sør for innløpet til Stonehouse Bay, nær Adelaide Island. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean Baptiste Charcot, 1908–10, og vart namngjeven av han etter kaptein (seinare admiral) Richard C. Webb i Royal Navy, kommanderande offiser på ein engelsk kryssar i argentinsk farvatn på den tida. 

 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Ward Islands

**Ward Islands** er ei gruppe på to småøyar og skjera kring sør i Amiot Islands, utanfor sørvestdelen av Adelaide Island. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Herbert G.V. Ward, maskinsjef på RRS «John Biscoe», 1948–1962, som vart nytta av Royal Navy Hydrographic Survey Unit under kartlegginga av denne gruppa i 1963.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Jean-Baptiste Charcot

**Jean-Baptiste Étienne Auguste Charcot** () var ein fransk lege og polfarar.

Charcot var sjef for nerveklinikken ved La Salpêtrière-hospitalet ved det medisinske fakultetet i Paris og var tilsett ved Pasteurinstituttet.

Han leia den franske antarktisekspedisjonen som i perioden 1903–1905 utforska vestkysten av Graham Land med skonnerten «Français». Ekspedisjonen nådde Adelaide Island i 1905 og fotograferte Antarktiske Arkipel og Loubet Coast.

På ein ny ekspedisjon frå 1908 til 1910 med barken «Pourquoi-Pas?» utforska han Bellingshausenhavet og Amundsenhavet og oppdaga Loubet Land, Marguerite Bay og øya Charcotøya, som han kalla opp til ære for far sin.

Frå 1925 til 1936 forska han i austre Grønland og Svalbard.

Han var son av nevrologen Jean-Martin Charcot.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:|nb:]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Jean-Baptiste Charcot: *Le «Pourquoi pas?» dans l'Antarctique 1908-1910*, Arthaud, Paris, 1996, ISBN 2-7003-1088-8 
* Robert K. Headland: ''Chronological List of Antarctic Expeditions and Related Historical Events'', 1989, ISBN 0521309034


## Bakgrunnsstoff

*  Jean-Baptiste Charcot. south-pole.com
Rayman Legends

***Rayman Legends*** er eit plattformspel som er utvikla av Ubisoft Montpellier og gjeve ut av Ubisoft. Det er det femte spelet i Rayman-serien og ein direkte oppfølgjar til *[[Rayman Origins]]* frå 2011. Det kom ut på Microsoft Windows og spelkonsollane PlayStation 3, Wii U og Xbox 360 den 30. august i Europa og 3. september i Nord-Amerika. Utgåva til PlayStation Vita vart noko forsinka og kom ut 13. september 2013 i Europa. Spelet kom i 2014 ut på PlayStation 4 og Xbox One. Ei utgåve av spelet kjem på Nintendo Switch i 2017.

## Spelmekanikkar
*Rayman Legends* bygger på spelmekanikkane frå *Rayman Origins*, der opp til fire spelarar kan delta samtidig på fleire ulike banar. Det er også mogleg å kontrollere ein grøn fe på enkelte banar, der han kan manipulere omgjevnadene slik at dei andre figurane lettare kan kome seg fram. På Wii U og PlayStation Vita kan ein kontrollere feen med peikeskjerm, på dei andre utgåvene flytter feen seg automatisk og ein trykkjer på ein knapp på kontrollen for å påverke omgjevnadene.

Spelet har over 120 banar, inkludert 40 oppussa banar frå *Rayman Origins*, som kan låsast opp gjennom å finne lykkekuppongar i spelet. I tillegg er det ulike nettbaserte konkurransar som varer ein dag eller ei veke, der spelarar kan vinne premiar dersom dei slår rekorden til andre. Eit lokalt fotballspel, Kung Foot, følgjer også med.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Ronne Antarctic Research Expedition

**Ronne Antarctic Research Expedition** (**RARE**) var ein ekspedisjon til Antarktis i 1947-48 som utforska området rundt Den antarktiske halvøya. Norsk-amerikanaren Finn Rønne leia RARE, den siste privatfinansierte amerikanske forskingsekspedisjonen. Ekspedisjonen hadde base på Stonington Island og utforska og kartla den siste ukjende kyststrekning på jorda og fastslo at Weddellhavet ikkje var forbunde med Rosshavet. Ekspedisjonen tilbakela 5 800 kilometer på ski og hundesledar – meir enn nokre andre i historia. Det vart òg gjort rekognoseringsturar og omfattande fotografering frå fly.

Hustrua til Rønne, Edith deltok som historikar og nyhendekorresponent for North American Newspaper Alliance. Ho og hustrua til sjefspiloten, Jennie Darlington, var dei første kvinnene som overvintra i Antarktis.

## Sjå òg
*Antarktisekspedisjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ronne Antarctic Research Expedition|Ronne Antarctic Research Expedition]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Litteratur
*Rønne, Finn (1950) *Erobring i Antarktis – Historien om Rønne-ekspedisjonen 1946-1948*, Oslo, Gyldendal (oversatt av Jakob R. Sverdrup)

## Bakgrunnsstoff
*Ekspedisjonskart south-pole.com
Rayman Origins

***Rayman Origins*** er eit plattformspel utvikla og utgjeve av Ubisoft på PlayStation 3, Wii, Xbox 360, PlayStation Vita, Nintendo 3DS og Microsoft Windows. Spelet kom ut 15. november 2011 i Nord-Amerika og 25. november 2011 i Europa på PlayStation 3, Xbox 360 og Wii. Det vart seinare gjeve ut på PlayStation Vita, Microsoft Windows og Nintendo 3DS. Handlinga i spelet fylgjer Rayman og vener medan dei slåst mot vonde fiendar som har teke over verda dei bur i. Ein oppfylgjar til spelet, *[[Rayman Legends]]*, kom ut i 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rayman Origins|Rayman Origins]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
British Graham Land Expedition

**British Graham Land Expedition** (**BGLE**) var ein forskingsekspedisjon til Graham Land i Antarktis som vart gjennomført i perioden 1934–1937. Under leiing av John Riddoch Rymill var ekspedisjonen to år i Antarktis. BGLE utnytta ein kombinasjon av tradisjonelle og moderne utforskingsmetodar og nytta både hundesledar, motorsledar og eit éinmotorsfly (de Havilland Fox Moth) for å kome seg fram. Reisa til Antarktis føregjekk med den eldre, tremasta seglskuta «Penola», som hadde ein upåliteleg hjelpemotor. Ekstra forsyningar vart frakta med skipet «Discovery II».

Ekspedisjonen var ein av dei siste privatfinansierte antarktiskekspedisjonane; berre ein liten del av utgiftene vart dekt av britiske styresmakter. Sjølv om ekspedisjonen hadde eit veldig lite budsjett, var det vitskaplege utbyttet vellukka. 1600 kilometer av kysten av Antarktishalvøya vart flyfotografert og kartlagt, og det vart fastslått at Graham Land var ei halvøy, ikkje eit arkipel. Sledeparti nådde 72° sørleg breidde ved George VI Sound. Observasjonar og undersøkingar innan meteorologi, tidvatn, geologi, glasiologi og biologi inngjekk i det vitskaplege arbeidet.

Vinterkvarter den første sesongen vart etablert på den vesle øya Winter Island i øygruppa Argentine Islands. Ei gruppe på ni menn overvintra i ei hytte som vart oppført på øya, medan sju menn overvintra ombord i ekspedisjonsfartøyet «Penola». Vinteren 1936 var ni mann på Barry Island, medan «Penola» segla til Falklandsøyane og Sør-Georgia for ornitologiske undersøkingar.

Alle dei seksten medlemmane som overvintra mottok Polarmedaljen. Éin av deltakarane på BGLE, Brian Birley Roberts, medverka seinare til å utarbeide Antarktistraktaten.

## Sjå òg
*Antarktisekspedisjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:British Graham Land Expedition|British Graham Land Expedition]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Skildring av ekspedisjonen Scott Polar Research Institute
Jules Dumont d'Urville

**Jules Sébastien César Dumont d'Urville** () var ein fransk oppdagar, marineoffiser og kontreadmiral på 1800-talet. Han utforska sørlege og vestlege delar av Stillehavet, Australia, New Zealand og Antarktis. Som botanikar og kartograf sette han merke etter seg og har gjeve namn til fleire sjøvekster, planter og kratt og stader som D'Urville Island.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dumont d&#39;Urville|Dumont d&#39;Urville]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
UK Antarctic Place-Names Committee

**UK Antarctic Place-Names Committee** (eller **UK-APC**) er eit offentleg utval Storbritannia som er ein del av Foreign and Commonwealth Office og som er ansvarleg for å anbefale namn for geografiske stader i Britisk Antarktis (BAT)og Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane (SGSSI). Slike namn vert formelt godkjend av kommisærane for dei to områda og publisert i BAT Gazetteer og SGSSI Gazetteer som vert opprettheldt av komiteen. Namna vert så publiserte i det internasjonale Composite Gazetteer of Antarctica som vert vedlikehalde av SCAR.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:UK Antarctic Place-Names Committee|UK Antarctic Place-Names Committee]]» frå ,  den 18. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* UK-APC
Bates Island

**Bates Island** er ei smal øy som er nær 3&nbsp;nautiske mil lang og som ligg 3 nautiske mil aust for Jurva Point på Renaud Island i Biscoe Islands. Ho vart først kartlagd nøyaktig av argentinske styresmakter i 1957, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Charles C. Bates, ein amerikanske oseanograf som har spesialisert seg på havisstudiar.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Bazett Island

**Bazett Island** er ei lita øy like sør for vestenden av Krogh Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto under Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Henry C. Bazett (1885–1950), ein amerikansk fysiolog og pioner innan studiet av korleis mennesket reagerer på forskjellige temperaturar. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bazett Island|Bazett Island]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bedford Island

**Bedford Island** er ei øy kring 1&nbsp;nautiske mil lang og som ligg ved sørenden av Barcroft Islands i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Thomas Bedford, ein engelsk fysikar som spesialiserte seg på målingar av det fysiske miljøet menneske lever i.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Belding Island

**Belding Island** er ei øy som er 3&nbsp;nautiske mil lang og som ligg vest for sørenden av Watkins Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Harwood S. Belding, ein amerikanske fysiolog som var leiar for Climatic Research Laboratory i Department of the Army i Lawrence i Massachusetts, og som sette i gang ei omfattande forsking på klede i kaldt klima.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Bernal Islands

**Bernal Islands** er ei gruppe på fire snødekte øyar og mange skjer som ligg i Crystal Sound, kring 10&nbsp;nautiske mil aust for sørenden av Lavoisier Island i Biscoe Islands. Dei vart kartlagde frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1958–59) og frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (1947–48), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter John D. Bernal, ein britisk fysikar som i lag med Sir Ralph Fowler skreiv ein klassisk artikkel om strukturen av is, som indikerte korleis hydrogenatoma låg, i 1933.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Büdel Islands

**Büdel Islands** er ei øygruppe som ligg mellom Laktionov Island og Schule Island, utanfor austsida av Renaud Island i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig kartlagd av argentinske styresmakter i 1957 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 for Julius Büdel, ein tysk spesialist på havis. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Büdel Islands|Büdel Islands]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Adolph Islands

**Adolph Islands** er ei gruppe småøyar og skjer nordvest for Watkins Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto under Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956&ndash;57). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter amerikanske Edward F. Adolph, professor i fysiologi ved University of Rochester, 1948&ndash;60, sp, spesialiserte seg på korleis menneske reagerer på kulde. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Barcroft Islands

**Barcroft Islands** er ei gruppe småøyar og skjer som strekkjer seg over 5 nm og som ligg nær sør for Watkins Island i Biscoe Islands. Dei vart kartlagde frå flyfoto under Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter sir Joseph Barcroft, ein pioner innan forsking på dei fysiologiske verknadane av stor høgd og kulde. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barcroft Islands|Barcroft Islands]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Clements Island

**Clements Island** er ei øy som er 1&nbsp;nautiske mil lang og som ligg like sør for Rabot Island i Biscoe Islands. Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, gav ho namnet **Ile Clements Markham** etter Sir Clements Markham, president i Royal Geographical Society, 1893–1905. Charcot nytta dette namnet om ei øy som ikkje var ferdig kartlagd nordaust for Renaud Island, i det som i dag er Pitt Islands. Det noverande namnet er basert på eit kart av British Graham Land Expedition, 1934–37, som kartla området meir nøyaktig. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Decazes Island

**Decazes Island** er ei øy som er 0,5 nm lang og som ligg 1,5 nm sørvest for Belding Island heilt sørvest i Biscoe Islands. Øya er ei av dei største av mange små øyar og skjer som ligg langs nordsida av Matha Strait. Området i nærleiken vart kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, som nytta namnet «Pointe Decazes» om sørenden av øya. Seinare har dette namnet vorte nytta om heile øya.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Decazes Island|Decazes Island]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cornet Island

**Cornet Island** er ei øy som ligg 1,5&nbsp;nautiske mil nordaust for Milnes Island langs vestsida av Grandidier Channel i Biscoe Islands. Ho vart først kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37. Namnet vart gjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter forma øya har frå lufta.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
DuBois Island

**DuBois Island** er ei av Biscoe Islands, som ligg 1 nautisk mil (2&nbsp;km) vest for Krogh Island nær sørenden av øyane. Ho vart kartlagd frå flyfoto under Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Eugene F. DuBois, ein amerikanske fysiolog som speisaliserte seg på målingar av stoffskiftet og kroppstemperatur hos mennesket.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Fizkin Island

**Fizkin Island** er ei øy som ligg 2,5&nbsp;nautiske mil søraust for Pickwick Island i Pitt Islands i Biscoe Islands. Ho var med på eit argentinsk kart frå 1957, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Horatio Fizkin ein figur i Charles Dickens sin *[[The Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Guile Island

**Guile Island** er ei øy som ligg 1&nbsp;nautiske mil sørvest for Duchaylard Island i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37, og ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 fordi at sjølv om det ser ut til at det er mange landgangsplassar på denne øya, så er det mange grunner som gjer det farleg å nærme seg seg øya, så ein må derfor bruke list (engelsk *guile*) for å kome seg i land.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Songen Abacab

«**Abacab**» er ein song av det britiske rockebandet Genesis, som kom ut 14. august 1981 som singel. Songen er skriven av Tony Banks, Phil Collins og Mike Rutherford, og vart gjeven ut på Genesis-albumet med same namn. Songen var den andre singelen frå albumet i USA og nådde 26. plassen på Billboard Hot 100 tidleg i 1982. Han låg inne på Topp 40 i 6 veker. Han nådde 9. plassen i Storbritannia.

Tittelen er henta frå stukturen til ein tidlegare versjon av songen. Gitarist Mike Rutherford forklarte i eit intervju at dei kalla dei forskjellige delane av songen A, B og C og at på eit tidspunkt, når dei forskjellige delane var sett saman, så vart dette A-B-A-C-A-B. Rutherford sa vidare at songen ikkje lenger følgde dette formatet. 

Songen vart mykje spelt på Abacab-turneen til bandet i 1981 og kom ut på *[[Three Sides Live]]* i 1982. Han vart òg spelt på konsertar utover i 1980-åra. 

## Salslister

## Medverkande
*Phil Collins – solo- og korvokal, trommer, perkusjon
*Tony Banks – klaverinstrument
*Mike Rutherford – elektrisk gitar, basspedalar
*EWF blåsarar (ikkje tilskriven) – lydar frå blåseinstrument 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abacab (song)|Abacab (song)]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
No Reply at All

«**No Reply at All**» er ein song av det britiske bandet Genesis, frå albumet deira *[[Abacab]].* 

## Struktur
Det vert mykje blåsarar på songen, slik Phil Collins hadde gjort på solosongen «I Missed Again», som vart spelt inn omtrent samstundes. Blåsarane vart arrangerte av Tom Tom 84 (Thomas Washington som arrangerte for Earth, Wind & Fire) og spelt av musikarane i det bandet. Songen tar eit steg i retning popmusikken som Genesis laga mykje av i 80-åra, men inneheld òg element frå fortida deira med komplekse, melodiske bassriff og synthesizer.

Songen vart gjeven ut som den første singelen frå *Abacab* i USA og nådde Topp 30 hausten 1981. 

Songen vart framført live av Phish som ei hyllest til Genesis under innsetjingsseremonien i Rock and Roll Hall of Fame 2010. 

## Musikkvideo
Musikkvideoen består berre av bandet. Kamera går kring bandet medan dei spelar delane sine på ei øving. 

## Medverkande

* Phil Collins: trommer, solo- og korvokal
* Tony Banks: Yamaha CP-70 elektrisk piano, Prophet 5
* Mike Rutherford: elektrisk gitar og bass 
* Phenix Horns: blåsarar

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No Reply at All|No Reply at All]]» frå ,  den 18. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Keep It Dark

«**Keep It Dark**» er ein song av det britiske bandet Genesis frå albumet *[[Abacab]]* i 1981 og som 23. oktober 1981 vart gjeven ut som singel i Europa. Han nådde 33. plass på UK Singles Chart.

Songen er ein lett rockesong som skildrar ein mann som vert bortført av romvesen og teken til ei lys, lukkeleg verd. Når han kjem attende føler han seg nøydd til å lyge om hending (halde det mørkt, keep it dark) og i staden hevde at han vart kidnappa av tjuvar som ville ha pengane hans. Teksten fokuserer på ironien med at ei makaber løgn er meir truverdig enn ei lukkeleg sanning. 

Songstrukturen er uvanleg og rytmen er i 3/2-takt, med ein særeigen synkopert rytmegitar. Songaren Phil Collins syng somme linjer av songen i falsett.

## Andre versjonar
*Progrockbandet World Trade spelte inn ein versjon av songen for hyllestalbumet til Genesis, *Supper's Ready* i 1996.
*I 2007 spelte sonen til Phil Collins, Simon, inn sin eigen versjon av songen som ei hyllest til at det var 40 år sidan Genesis starta. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Keep It Dark|Keep It Dark]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Man on the Corner

«**Man on the Corner**» er ein song av det britiske bandet Genesis frå albumet Abacab frå 1981. Songen vart gjeven ut som singel den 5. mars 1982 og er skriven av Phil Collins. Singelen nådde 41. plass på UK Singles Chart.

## Teksten
Teksten skildrar ein mann som plar å stå på eit gatehjørne og rope til dei som går forbi. I følgje radioprogrammet In the Studio with Redbeard (som omhandla innspelinga av *Abacab*), er det den første songen Collins skreiv om heimløyse og kor motvillige samfunnet er til å hjelpe dei heimlause. Med berre ein enkel trommemaskinrytme har songen ein musikalsk mørk tone. Nær slutten av 1980-åra skreiv Collins igjen ein song om heimløyse med songen «Another Day in Paradise». På songen vert det nytta ein Roland TR-808-trommemaskin, før det vert byta til vanlege trommer under mellomspelet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Man on the Corner|Man on the Corner]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Foote Islands

**Foote Islands** er ei lita gruppe snødekte øyar og fleire skjer, ligg 12&nbsp;nautiske mil søraust for Cape Leblond på Lavoisier Island i Crystal Sound. Dei vart kartlagde frå flyfoto under  Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (1947–48) og landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Brian L.H. Foote, ein radiomekanikar ved Arthur Harbour (1957) og ein landmålar ved Detaille Island (1958), som gjorde landmålingar i områda kring Crystal Sound.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Garde Islands

**Garde Islands** er ei lita øygruppe som ligg 5&nbsp;nautiske mil vest-nordvest for Lively Point, utanfor sørvestsida av Renaud Island i Biscoe Islands. Dei vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957, og ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Vilhelm Garde, ein dansk oseanograf som i 1899 starta eit internasjoanlt prosjekt med å kartlegge havis i Arktis.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
PlayStation Vita

er ein handhalden spelkonsoll produsert og marknadsført av Sony Computer Entertainment. Han er oppfylgjaren til PlayStation Portable og vart lansert 17. desember 2011 i Japan og andre delar av Asia og i Europa, Nord-Amerika, Sør-Amerika og Singapore den 22.februar 2012.

Skjermen er på fem tommar AMOLED, og oppløysninga på skjermen er 960x544. Både skjermen og baksida av konsollen vil vera følsame for berøring. PlayStation Vita har 3G, WIFI, NFC, GPS og Bluetooth. Han har også innebygd mikrofo, to kamera og batterilevetid på om lag 3 til 5 timar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:PlayStation Vita|PlayStation Vita]]» frå ,  den 18. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell norsk nettstad for PlayStation Vita
Heap Island

**Heap Island** er ei øy utanfor søraustkysten av Île Renaud i Biscoe Islands i Graham Coast i Antarktis, mellom Jurva Point og Bates Island. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1985 etter John A. Heap, ein havisspesialist i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1955–62, som arbeidde i Antarktis med FIDS, 1955–56, med Commonwealth Trans-Antarctic Expedition, 1956–57, og med US Antarctic Research Program, 1962–63, og som seinare var leiar for Polar Regions Section ved Foreign and Commonwealth Office, og medlem av UK-APC frå 1976.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Hennessy Islands

**Hennessy Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 4&nbsp;nautiske mil søraust for Jurva Point, søraustenden av Île Renaud i Biscoe Islands i Antarktis. Dei strekkjer seg over 2&nbsp;nautiske mil. Hovudøya i gruppa vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Gruppa vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Jack Hennessy (1885–1954), fullmektig skipsinspektør for Meteorological Office, 1940–54, som samla inn og publiserte data om havisobservasjonar i antartkisk farvatn 1902–53.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Holmes Island

**Holmes Island** er ei øy som er 1,5 nm lang og som ligg sør for Vieugue Island i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37, og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Bryan Holmes, ein landmålar i Falkland Islands Dependencies Survey vedProspect Point i 1957.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Malmö Arena

**Malmö Arena** ein innandørs fleirbruksarena i Malmö i Sverige, og heimearena til ishockeylaget Malmö Redhawks. I tillegg til å arrangere kampane til Malmö Redhawks, vert arenaen òg nytta til handball, innebandy, konsertar og andre hendingar. Han har òg arrangert innandørs friidrett. Arenaen er eigd av Parkfast og designa av Mats Matson frå MM Matsson Konsult, Hannu Helkiö frå Pöyry Architects og Gert Wingårdh frå Wingårdh arkitektkontor. Namneretten til arenaen tilhøyrer Malmö kommun i ein tiårskontrakt skipa i 2007.

Med ein kapasitet på 13&nbsp;000 for idrettsarrangement og 15&nbsp;000 for konsertar er Malmö Arena den nest største innandørsarenaen i Sverige, etter Globen i Stockholm. Rekorden for størst publikum på ein konsert er 11&nbsp;300, då Lady Gaga heldt konsert 19. november 2010. På ein ishockeykamp er rekorden 13&nbsp;247, då Malmö Redhawks spelte mot Leksands IF 12. november 2008. Bygginga av arenaen starta 10. januar 2007, og han opna 6. november 2008.  Arenaen kosta 750 millionar svenske kroner. Han ligg om lag 80 meter frå Hyllie station, der det går jarnbane og buss til Malmö centralstation, København lufthamn, Kastrup og Københavns Hovedbanegård.

Malmö Arena arrangerte Eurovision Song Contest 2013 14., 16. og 18. mai 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Malmö Arena|Malmö Arena]]» frå ,  den 18. oktober 2012.*
Horvath Island

**Horvath Island** er ei lita øy like nord for Watkins Island i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stephen M. Horvath, ein amerikansk fysiolog som speisliaserte seg på det ytre sirkulasjonssystemet i mennesket i ekstreme klima.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Irving Island

**Irving Island** er ei lita øy nordaust i Barcroft Islands i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57), og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Laurence Irving, ein amerikansk fysiolog som spesialiserte seg på effektane av polare miljø.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Jingle Island

**Jingle Island** er ei øy som er 1,5 nautiske mil lang og som ligg 1 nautisk mil nordaust for Weller Island i Pitt Islands i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Alfred Jingle, ein skodespelar i Charles Dickens sin roman *[[The Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Jinks Island

**Jinks Island** er ei øy som ligg 5 nautiske mil nord for Pickwick Island i Pitt Islands i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart vist på eit argentinsk kart i 1957 og namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Mr. Jinks, ein figur i Charles Dickens-romanen *[[The Pickwick Papers]]*.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Karelin Islands

**Karelin Islands** er ei øygruppe som strekkjer seg over 3 nautiske mil (6&nbsp;km) og som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) søraust for Tula Point på Renaud Island i Biscoe Islands i Antarktis. Ho vart først nøyaktig plassert på eit argentinsk kart frå 1957. Ho er namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Dmitrij Karelin (1913–1953), ein sovjetisk meteorolog og pioner innan forsking på havisregistrering og varsling. 

## Sjå òg
*Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Krogh Island

**Krogh Island** er ei øy som er kring 5 nautiske mil (9&nbsp;km) lang vest for sørdelen av Lavoisier Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57) og namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter August Krogh (1874–1949), ein dansk fysiolog som spesialiserte seg på kapilærårer og stoffskiftet til menneske i kalde klima. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Lacuna Island

**Lacuna Island** er ei lita øy som ligg 8 nautiske mil (15&nbsp;km) aust for Tula Point, nordenden av Renaud Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd frå flyfoto av Hunting Aerosurveys Ltd., 1956-57, og vart namngjeven slik av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi øya ligg i ein lakune (eit hol) i den vertikale lufta flyfotoet vart teken i 1956-57.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Laktionov Island

**Laktionov Island** er ei subantarktisk øy som er 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) lang og som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nordaust for Jurva Point på Île Renaud i Biscoe Islands. Ho vart først nøyaktig vist på eit argentinsk kart frå 1957. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Aleksandr F. Laktionov (d. 1965), ein sovjetisk spesialist på havis i Arktisk og antarktisk forskingsinstitutt i Leningrad, 1927-65.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Lavoisier Island

**Lavoisier Island** er ei øy 29 km lang og 8 km brei øy som ligg mellom Rabot og Watkins Island i Biscoe Islands. Ho vert kalla *Isla Serrano* av Chile og *isla Mitre* av Argentina.

Ho vart først kartlagd av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903-05, under Jean-Baptiste Charcot, og kalla  «Ile Nansen» etter Fridtjof Nansen. For å unngå forveksling med Isla Nansen Sur i Wilhelmina Bay, råda UK-APC i 1960 at øya vart gjeve nytt namn, kalla opp etter Antoine Lavoisier, ein fransk kjemikar som var ein pioner innan studiet på stoffskifte.

## Sjå òg
* Antarktiske øyar sør for 60 °S

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lavoisier Island|Lavoisier Island]]» frå ,  den 19. oktober 2012.*
Levy Island

**Levy Island** er ei isolert, snødekt øy i Crystal Sound, kring 7,5 nautiske mil (14&nbsp;km) aust for Gagge Point på Lavoisier Island. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) og landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Ho vart namngjeven i 1957 av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Henri H. Levy, ein amerikansk fysikalsk kjemikar som i lag med S.W. Peterson fann plasseringa til hydrogenatom i is ved hjelp av nøytrondiffraksjon.

## Sjå òg
*Antarktiske og subantarktiske øyar
Martin Islands

**Martin Islands** er ei øygruppe og skjer som strekkjer seg over 5 nautiske mil (9&nbsp;km) og som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) aust for nordenden av Île Renaud og 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) vest for Vieugue Island i Grandidier Channel i Antarktis. Ei øygruppe nord for «Pitt Island» vart grovt kartlagd og kalla Martin Islands etter kaptein Martin i Den argentinske marinen, av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Charcot. Flyfoto har vist at det ein trudde var ei stor øy kalla Pitt, i røynda er ei gruppe småøyar. Sidan dei ligg i ei gruppe utan noko logisk deling mellom seg, vart det tidlegare namnet Pitt endra til Pitt Islands og nytta om alle øyane nord for Île Renaud. Namnet Martin Islands vart overført til gruppa som no er skildra for å bevare namnet til Charcot i området. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Milnes Island

**Milnes Island** er ei øy som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nord for Woolpack Island i Biscoe Islands. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter korporal Arthur R. Milnes i Royal Navy, som var med i British Naval Hydrographic Survey Units i området i 1956-57 og 1957-58.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar