open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1965

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1965** fann stad på Wembley stadion i London 19. mai 1965, framfor 97&nbsp;974 tilskodarar. London-laget West Ham United vann finalen, den 5. i sitt slag, med siffera 2-0 over vesttyske 1860 München.

### Kampen

Etter ein mållaus fyrste omgang vart kampen avgjort vel midtvegs i den andre. Fyrst spelte Ronnie Boyce fri høgrevengen Alan Sealey, som skåra frå kort hald i det 70. minutt, og allereie to minuttar seinare la same karen på til 2-0 etter at 1860-målvakta ikkje klarte å fange eit innlegg frå Bobby Moore.

István Zsolt frå Ungarn dømde kampen.

### Laga
**West Ham** stilte fylgjande 11, alle saman englendarar; Jim Standen, Joe Kirkup, Ken Brown, Bobby Moore (kaptein), Jack Burkett, Martin Peters, Ronnie Boyce, Brian Dear, Alan Sealey, Geoff Hurst og John Sissons.

**1860 München** mønstra; Petar Radenković, Manfred Wagner, Hans Reich, Wilfried Kohlars, Stevan Bena, Otto Luttrop, Alfred Heiß, Hans Küppers, Rudi Brunnenmeier (kaptein), Peter Grosser og Hans Rebele.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1965 European Cup Winners' Cup Final|1965 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1984

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1984** fann stad på St. Jakob-stadion i Basel 16. mai 1984, framfor 60&nbsp;000 tilskodarar. Juventus frå Torino vann finalen, den 24. i sitt slag, med siffera 2-1 over FC Porto.

### Kampen

Beniamino Vignola sende Juventus framom i det 12. minuttet, medan António Sousa utlikna for Porto i det 29. minuttet. Zbigniew Boniek sette inn Juventus sitt sigersmål i det 41. minuttet.

Adolf Prokop frå Aust-Tyskland dømde kampen.

### Laga
**Juventus**-vinnarane var: Stefano Tacconi, Claudio Gentile, Sergio Brio, Gaetano Scirea (kaptein), Antonio Cabrini, Massimo Bonini, Beniamino Vignola, Michel Platini, Marco Tardelli, Paolo Rossi og Zbigniew Boniek. Straks før slutt kom Nicola Caricola inn i staden for Vignola.

**FC Porto** mønstra fylgjande mannskap: Zé Beto, João Domingos Pinto, António Lima Pereira, Eurico Gomes, Eduardo Luís, António Frasco, António Sousa, Jaime Pacheco, Jaime Magalhães, Fernando Gomes (kaptein) og Vermelhinho. Magalhães gjekk av bana i det 64. minuttet, inn kom Mickey Walsh, i det 82. minuttet erstatta José Alberto Costa venstrebacken Eduardo Luís.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1984 European Cup Winners' Cup Final|1984 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1979

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1979** fann stad på St. Jakob-stadion i Basel 16. mai 1979, framfor 58&nbsp;000 tilskodarar. Etter 120 minuttars spel vann FC Barcelona finalen, den 19. i sitt slag, med 4 mål mot Fortuna Düsseldorf sine 3 mål.

### Kampen

Tente Sánchez gav Barcelona leiinga i det 5. minutt, allereie tre minuttar seinare utlikna Thomas Allofs til 1-1. I det 34. minutt sende Juan Manuel Asensi det spanske laget i føringa att, sju minuttar etter utlikna Wolfgang Seel til 2-2. Etter ein mållaus 2. omgang tok Barcelona føringa for tredje gang mot slutten av 1. ekstraomgang ved Carles Rexach. I det 111. minutt la lagkameraten Hans Krankl på til 4-2 og det hjelpte då lite at Wolfgang Seel gjorde sitt andre mål for dagen tre minuttar seinare. Barcelona-kaptein Asensi kunne heve vinnarpokalen etter sigerssiffera 4-3.

Károly Palotai frå Ungarn dømde oppgjeret.

### Laga
**FC Barcelona** sitt vinnarlag bestod av: Pedro Artola, Rafael Zuviría, Migueli Bianquetti, Quique Costas, José Albaladejo, Johan Neeskens, Juan Manuel Asensi (kaptein), Tente Sánchez, Carles Rexach, Hans Krankl og Francisco Carrasco. Antonio de la Cruz avløyste Albalajedo i det 57. minutt og Francisco Martínez midstoppar Costas i det 66.

**Fortuna Düsseldorf**-mannskapet: Jörg Daniel, Heiner Baltes, Gerd Zewe (kaptein), Gerd Zimmermann, Egon Köhnen, Dieter Brei, Hubert Schmitz, Rudi Bommer, Thomas Allofs, Klaus Allofs og Wolfgang Seel. Midtstoppar Zimmermann vart skadd allereie i det 4. minutt og erstatta av Flemming Lund. Midtvegs vart også Brei bytta ut, inn kom Josef Weikl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1979 European Cup Winners' Cup Final|1979 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
Fortuna Düsseldorf

**Düsseldorfer Turn- und Sportverein Fortuna 1895 e.V** er ein tysk fotballklubb heimehøyrande i Düsseldorf i delstaten Nordrhein-Westfalen, skipa 5. mai 1895. Fortuna spelar heimekampane på Esprit Arena, eit stadion med plass til 54&nbsp;600 tilskodarar. Laget spelar i kvite og raude drakter. Fortuna vart seriemeistrar i 1933, tapte finalen i Cupvinnarcupen 1979 og vann den vesttyske cupfinalen i 1979 og 1980. Etter 1997 har ikkje klubben delte i Bundesligaen.

### Soge
Fortuna vann seriefinalen 1933 mot Schalke 04. Også i 1936 spelte laget seriefinale, ein kamp som enda med Fortuna-tap. Sameleis gjekk det året etter då Fortuna nådde cupfinalen for fyrste gong. Eit sterkt Fortuna-mannskap deltok i den vesttyske cupfinalen 1957, 1958 og 1962, men alle kampane enda med tap for laget frå Düsseldorf. Tidenes beste Fortuna-lag spelte åra 1978-80 tre nasjonale cupfinalar på rad. Den fyrste enda med endå eit finaletap, men både i 1979 og 1980 kunne Fortuna-kapteinen hev den vesttyske cupokalen. Den 16. mai 1979 spelte Fortuna finale i cupvinnarcupen mot FC Barcelona i Basel, eit oppgjer der det etter 120 minuttar stod 4-3 til Barcelona på måltavla. Etter nedrykk frå Bundesliga i 1987 gjorde Fortuna lite av seg i tysk fotball og sidan siste nedrykk frå toppserien i 1997 har laget spelt på nivå to eller tre i seriesystemet.

Angrepsspelaren Klaus Allofs er den beste fotballspelaren som har opptredd i Fortuna-drakta. Norske Håvard Nielsen har spelt på Fortuna sidan 2017.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fortuna Düsseldorf|Fortuna Düsseldorf]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
MIMAROPA

**MIMAROPA** er ein region på Filippinane som omfattar fleire øyar sør og sørvest for hovudøya Luzon. Namnet er danna frå førstestavingane til provinsane i regionen:  '''Mi'''ndoro (delt inn i Occidental Mindoro og Oriental Mindoro), '''Ma'''rinduque, '''Ro'''mblon and '''Pa'''lawan. 

Regionen blei skipa 17. mai 2002 då regionen Søre Tagalog blei delt opp i CALABARZON og MIMAROPA.

Ved folketeljinga i 2010 hadde regionen eit folketal på 2&nbsp;744&nbsp;671 på ei flatevidd av 27&nbsp;456 km². 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:MIMAROPA|MIMAROPA]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1967

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1967** fann stad på Bystadion i Nürnberg i dåverande Vest-Tyskland den 31. mai 1967, framfor 69&nbsp;480 tilskodarar. Etter ekstraomgangar sikra vesttyske Bayern München seg meisterpokalen med siger 1-0 over Rangers FC frå Glasgow. Finalen var den 7. i sitt slag og det var andre gongen det skotske tapte ein cupvinnarcupfinale.
 
### Kampen

I ein sjansefattig kamp makta ingen av laga å skåre i ordinær tid. Fyrst då Bayerns midtbanespelar Franz Roth lobba over Rangers-målvakta i det 109. minutt vart det nettsus. Og fleire mål kom ikkje.

Concetto Lo Bello frå Italia dømde kampen.

### Laga
**Bayern München** sitt vinnarlag bestod av: Sepp Maier, Hans Nowak, Werner Olk (kaptein), Franz Beckenbauer, Peter Kupferschmidt, Franz Roth, Dieter Koulmann, Rudolf Nafziger, Rainer Ohlhauser, Gerd Müller og Dieter Brenninger.

**Rangers FC** mønstra fylgjande mannskap: Norrie Martin, Kai Johansen, Ronnie McKinnon, John Greig (kaptein), David Provan, Sandy Jardine, Dave Smith, Willie Henderson, Roger Hynd, Alex Smith og Willie Johnston.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1967 European Cup Winners' Cup Final|1967 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1977

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1977** fann stad på Olympisch Stadion i Amsterdam 11. mai 1977, framfor 65&nbsp;000 tilskodarar. vesttyske Hamburger SV vann finalen, den 17. i sitt slag, med siffera 2-0 mot tittelforsvarar RSC Anderlecht frå Brussel.

### Kampen

Etter ein mållaus fyrste omgang tok det over halvtimen av den andre før det vart endring i målprotokollen. Hamburg vart då tildelt straffespark og venstrevengen Georg Volkert netta sikkert. Ti minuttar seinare la den sentrale midtbanespelaren Felix Magath på til sluttresultatet 2-0.

Engelendaren Pat Partridge dømde kampen.

### Laga
**Hamburg** sitt vinnarlag bestod av: Rudi Kargus, Manfred Kaltz, Hans-Jürgen Ripp, Peter Nogly (kaptein), Peter Hidien, Caspar Memering, Felix Magath, Ferdinand Keller, Arno Steffenhagen, Willi Reimann og Georg Volkert, alle saman vesttyskarar.

**Anderlecht** mønstra fylgande mannskap: Jan Ruitewr, Gilbert Van Binst, Erwin Vandendaele (kaptein), Jean Thissen, Hugo Broos, Jean Dockx, Ludo Coeck, Arie Haan, François Van der Elst, Peter Ressel og Rob Rensenbrink.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1977 European Cup Winners' Cup Final|1977 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 7. mai 2018.*
Bang Bang av Iggy Pop

«**Bang Bang**» er ein song skriven av Iggy Pop og Ivan Kral i 1981 for Iggy Pop-albumet *[[Party av Iggy Pop|Party]]*. Han vart gjeven ut på singel og nådde 35. plassen på Billboard Club Play-lista. Han skreiv «Bang Bang» sidan Arista ønskte ein singel og han lovde dei eit kommersielt album. Han ønskte opphavleg Phil Spector eller Mike Chapman til å produsere songen. I staden for vart den kjende låtskrivaren Tommy Boyce henta inn. Iggy Pop hevda han fekk ideen til songen då han leste «The Right Stuff» i ein lokal bokhandel. 

## Medverkande
* Iggy Pop – vokal
* Ivan Kral – gitar, klaverinstrument
* Rob Duprey – gitar
* Michael Page – bass
* Douglas Bowne – trommer
* Jimmy Whizner – arrangemens

## David Bowie-versjonen

David Bowie spelte inn songen for albumet *[[Never Let Me Down]]* i 1987 og eit konsertopptak av songen, med Peter Frampton på gitar, vart gjeven ut på singel.

### Innhald

### Salslister

## Bakgrunnsstoff
* 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bang Bang (Iggy Pop song)|Bang Bang (Iggy Pop song)]]» frå ,  den 7. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bokbål

Eit **bokbål** er ein seremoni eller aksjon der bøker vert brente, ofte som ein politisk eller religiøs handling eller ytring. Bokbål kan òg vera uttrykk for meiningssensur i diktatur eller gjennomførast som eit anslag mot «moralsk forfall», «vestleg ytringsfridom» eller andre ikkje-ønskelege tendensar og meiningar. Brenning av bøker gjev i vår tid særleg assosiasjonar til nasjonalsosialistiske bokbål i Hitler-Tyskland.

Offentleg brenning av bøker vert òg kalla autodafé, oppkalla etter den spanske og portugisiske inkvisisjonen sin seremonielle «troshandlinger» , offentlege domsavseiingar og avrettingar av kjettarar, som vart gjort fram til 1700-talet.

## Bokbål i historia (utval)

* 212 f.Kr.: Keisar Qin Shi Huangdi av Kina brann historie- og filosofibøker
* 10. mai 1933: Nasjonalsosialistenes bokbrenning på Opernplatz i Berlin då blant andre bøkar av Heinrich Mann, Erich Maria Remarque, Karl Marx, Heinrich Heine, Ernst Bloch, Erich Kästner, Hans Bötticher og Sigmund Freud vart brunne.
* Januar 2002: Amerikanske kristne oppfordrar til bokbål av barnebøkene om Harry Pottar.
* I 2010 fekk den amerikanske pastoren og islam-kritikaren Terry Jones stor mediemerksemd då han truga med å brenna 200 eksemplar av Koranen i ei markering av terroråtaka 11. september 2001. Planane vakte internasjonale protestar og opptøyar med fleire dødsfall. 20. mars 2011 og 28. april 2012 gjennomførte han Koran-brenningar, og fleire titals personar vart drepne i dei valdelege protestane som oppstod i visse muslimske grupper etterpå.
* 22. februar 2012 brann amerikanske soldatar ved Bagram Air Base i Afghanistan fleire islamske skrifter, mellom dei eksemplar av Koranen, som del av ein opprydding. Hendinga førte til internasjonale protestar og over 40 dødsfall.

## Bokbål i Noreg
I 1997 brann Olav Torheims humoristiske mediastunt «Volda Militante Målungdom» skolebøker på bokmål i protest mot bokmålsdominansen i samfunnet. 

I 2005 brann den unge Høgre-politikaren Harald Victor Hove ein nynorskordliste i protest mot obligatorisk opplæring i sidemål på skulen. Brenninga vart filma for bruk i ein reklamefilm på internett, men vart ikkje publisert på grunn av mykje negativ medieoppslag.

I mars 2006 brann komikeren Otto Jespersen fleire bøker i Ålesund for eit innslag i fjernsynsprogrammet Rikets røst. Innslaget var blant anna ein protest mot Jantelovens sterke stilling i Ålesund. Han brann blant anna Aksel Sandemose si bok *[[En flyktning krysser sitt spor]]*, bøker av Ari Behn og Märtha Louise, falske tusenlappar og Bibelen. Ordføraren i Ålesund, Arve Tonnig, var òg med på bokbålet, men reagerte då Bibelen skulle brennast. Jespersen reiv då ut Det gamle testamentet og heiv det på bålet. Jespersen har òg uttrykt at han hadde lyst til å brenna Koranen, men hadde problem med å få tak i ei utgåve.

## Sjå òg
* Inkvisisjonen
* *[[Fahrenheit 451]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bokbål|Bokbål]]» frå ,  den 8. mai 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Autodafe omtalt i ''Nordisk familjebok'' utgjeve 1876-1899.
* https://www.ba.no/politikk/nazi-valgkamp/s/1-41-1696068
NM i friidrett 1958

**Noregsmeisterskapen i friidrett 1958**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Trondheim stadion dagane 1.-3. august 1958. Arrangørar var Friidrettskrinsane i Sør-Trøndelag. Meisterskapen omfatta 19 tevlingar for menn og 10 for kvinner.

Eilif Fredriksen vart tildelt kongepokal for vinnarhoppet i tresteggropa og Unn Thorvaldsen for norsk rekord i spjutkasting.  

## Menn
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### 1000 meter stafett





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 100 m





### 200 m





### 800 m





### 80 m hekk





### Høgdehopp





### Lengdehopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Spjutkast





## Kjelder
*Arbeiderbladet 2. august 1958
*Arbeiderbladet 4. august 1958
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1998

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1998** fann stad på Råsunda stadion i Stockholm 13. mai 1998, framfor 30&nbsp;216 tilskodarar. London-laget Chelsea FC vann finalen, den 39. i sitt slag, med siffera 1-0 over VfB Stuttgart. Triumfen var den andre til Chelsea FC i cupvinnarcupen, den fyrste kom i 1971.

### Kampen

Kampens einaste mål vart sett inn av Gianfranco Zola, som straks etter han vart bytta inn skåra på ein halvvolley i det 71. minutt. Chelsea-spelaren Dan Petrescu vart utvist det 85. minutt og Stuttgart-spelaren Gerhard Poschner fór same vegen i sluttsekundane.

Stefano Braschi frå Italia dømde kampen.

### Laga
**Chelsea** sitt vinnarlag bestod av: Ed de Goey, Steve Clarke, Frank Lebœuf, Michael Duberry, Danny Granville, Dan Petrescu, Dennis Wise (kaptein), Gustavo Poyet, Roberto Di Matteo, Gianluca Vialli og Tore André Flo. Flo gjekk av bana etter 70 minuttar, inn kom Gianfranco Zola, medan Poyet ti minuttar seinare overlet plassen sin til Eddie Newton. 

**Stuttgart** mønstra fylgjande mannskap: Frank Wohlfahrt, Thomas Schneider, Murat Yakin, Thomas Berthold, Marco Haber, Zvonimir Soldo, Gerhard Poschner, Matthias Hagner, Krasimir Balakov, Jonathan Akpoborie og kaptein Fredri Bobic. Utover i 2. omgang gjekk Schneider, Haber og Hagner av bana etter 54, 74 og 78 minuttars spel, inn kom i rekkefylgje Jochen Endreß, Kristijan Đorđević og Sreto Ristić.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1998 UEFA Cup Winners' Cup Final|1998 UEFA Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 8. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1992

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1992** fann stad på Estádio da Luz i Lisboa 6. mai 1992, framfor 16&nbsp;000 tilskodarar. Werder Bremen vann finalen, den 32. i sitt slag, med siffera 2-0 over AS Monaco.

### Kampen

Klaus Allofs sende Werder opp i leiing 1-0 fem minuttar før pause. Wynton Rufer la på til 2-0 ti minuttar ut i den andre omgangen, fleire mål kom ikkje.

Pietro d'Elia frå Italia dømde kampen.

### Laga
**Werder Bremen** sitt vinnarlag bestod av: Jürgen Rollmann, Thomas Wolter, Rune Bratseth, Ulrich Borowka, Manfred Bockenfeld, Dieter Eilts, Frank Neubarth, Miroslav Votava, Marco Bode, Wynton Rufer og Klaus Allofs.

**Monaco** mønstra mannskapet: Jean-Luc Ettori (kaptein), Roger Mendy, Luc Sonor, Emmanuel Petit, Patrick Valéry, Jérôme Gnako, Marcel Dib, Rui Barros, Gérald Passi, Youssouf Fofana og George Weah. Benjamin Clément og Youri Djorkaeff vart bytta inn etter 60. og 63. minuttar, ut gjekk Fofana og Petit.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1992 European Cup Winners' Cup Final|1992 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 8. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1978

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1978** fann stad på Parc des Princes i Paris 3. mai 1978, framfor 48&nbsp;679 tilskodarar. RSC Anderlecht frå Brussel vann finalen, den 18. i sitt slag, med sluttsiffera 4-0 over Austria Wien.

### Kampen

Anderlecht-kapteinen Rob Rensenbrink sette inn i 1-0 i det 13. minutt og la på til 2-0 i det 44. minutt. Allereie før pausesignalet lydde auka backen Gilbert Van Binst til 3-0 og same mann fastsette sluttresultatet til 4-0 i det 82. minutt.

Heinz Aldiger frå Vest-Tyskland dømde kampen.

### Laga
**Anderlecht** sitt vinnarlag bestod av: Nico de Bree, Gilbert Van Binst, Hugo Broos, Johnny Dusbaba, Jean Thissen, Arie Haan, Ludo Coeck, Frank Vercauteren, François Van der Elst, Benny Nielsen og Rob Rensenbrink (kaptein). Jean Dockx tok Vercauteren sin plass fire minuttar før slutt.

**Austria Wien** stilte med: Hubert Baumgartner, Robert Sara (kaptein), Erich Obermayer, Josef Sara, Ernst Baumeister, Karl Daxbacher, Herbert Prohaska, Felix Gasselich, Thomas Parits, Hans Pirkner og Julio Morales. Daxbacher og Morales gjekk av bana i det 60. og 74. minutt, inn kom fyrst Alberto Martínez og sidan Fritz Drazan.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1978 European Cup Winners' Cup Final|1978 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 9. mai 2018.*
Fotballdivisjonen T1

Fotballdivisjonen **T1** (thai ไทยลีก 1, engelsk *Thai League 1*) er toppserien i thailandsk fotball for menn.

Buriram United F.C. er meistrane i 2018.

Toyota er sponsor for divisjonen, som òg er kalla **Toyota Thai League**.

## Kjelder
Après

***Après*** er det 17. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop. 

## Bakgrunn
Heile albumet består av coverversjonar av kjende songar, fleire av dei på fransk, og det kom ut 9. mai 2012 på Thousand Mile Inc etter at albumet vart avvist av Virgin EMI Records. Pop sa at selskapet hans «føretrekte at eg skulle spele inn eit rockealbum med populære pønkarar» og at «Dei tenkte at dei ikkje kom til å tene pengar på det, og at fansen ikkje ville like det»

Då Bill Flanagan spurte Bob Dylan om han hadde høyrt nokre gode plater idet siste, svarte han *Après*.

Plateomslaget refererer til rollefiguren *La Conscience* spelt av Iggy Pop i den franske filmen *L'Étoile du jour* av Sophie Blondy.

## Innhald

## Medverkande
*Iggy Pop - vokal
*Hal Cragin - gitar (spor 1-9), bassgitar, piano (spor 3-5, 7, 8), vokal (spor 9)
*Steven Ulrich - elektrisk gitar (spor 1, 2)
*Danny Blume - akustisk gitar (spor 1, 2), elektrisk gitar (spor 9)
*Jerry Zaslavsky - orgel (spor 1, 2)
*Jon Cowherd - piano (spor 10)
*Ben Perowsky (spor 5, 9), Jerry Marotta (spor 4, 7), Kevin Hupp (spor 1-3) - trommer, perkusjon
*Jainardo Batista - perkusjon (spor 1, 2)
*Aaron Halva - tres (spor 1, 2)
*Lucie Amié (spor 1, 5), Sarah Fimm (spor 1, 2, 9) - korvokal
*Tim Ouimette - blåsearrangement (spor 5, 8), blåsarar (spor 5), trombone (spor 8)
*Lulu Gainsbourg - blåsearrangement (spor 2)
;Teknisk
*Hal Cragin - produsent, lydteknikar, miksing
*Andy Tommasi - anna produksjon, lydteknikar
*Guillaume le Grontec, Sophie Blondy - fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Après|Après]]» frå ,  den 9. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*
La Javanaise

**«La javanaise»** er ein song skriven av Serge Gainsbourg, opphavleg for Juliette Gréco, og både ho og Gainsbourg sjølv spelte inn songen i 1963. 

Ein sommarkveld i 1962 høyrde Gréco og Gainsbourg på musikk og drakk champagne i lag. Dagen etter sende han ho «La javanaise». Gainsbourg spelte inn sin versjon i januar 1963 i Studio Fontana i London og singelen kom ut i mars same året. Greco gav ut sin versjon i mai. 

## Filmmusikk
* Madeleine Peyroux framførte songen i 2017 i filmen *[[The Shape of Water]]*, regissert av Guillermo del Toro.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:La Javanaise|La Javanaise]]» frå ,  den 9. mai 2018.*
Post Pop Depression

***Post Pop Depression*** er det 18. studioalbumet til den amerikanske rockesongaren Iggy Pop, gjeve ut den 18. mars 2016, av Loma Vista Recordings. Det var produsert av Josh Homme frå Queens of the Stone Age og vart spelt inn i løyndom i lag med Dean Fertita frå Queens of the Stone Age og trommeslagaren Matt Helders frå Arctic Monkeys.

## Bakgrunn og innspeling
Pop og Homme byrja å arbeide på albumet i januar 2015. Dei sendte litt songtekstar til kvarandre og tre månader seinare vart dei samde om å dra i studio.

Albumet består av ni songar og vart spelt inn mellom 12. januar og 9. mars 2015 i Rancho De La Luna i Joshua Tree i California, i løpet av to veker, og ei anna veke i Pink Duck Studios i Burbank i California. Pop og Homme betalte sjølv for innspelinga. Dean Fertita spelte gitar og klaverinstrument, medan Matt Helders spelte trommer. Homme har sagt at førebuinga av *Post Pop Depression* var ein av tinga som hjelpte med etterverkanden etter åtaket i november 2015 i Bataclan.

Albumet kom ut 18. mars 2016. Pop og Homme var då alt i gang med ein turné for å marknadsføre albumet, og følgde opp med konsertar i Europa i mai 2016 I tillegg til Pop og Homme, hadde dei med seg Fertita, Helders, Matt Sweeney på bassgitar og Troy Van Leeuwen på gitar.

Dei debuterte med songen «Gardenia» på *[[The Late Show with Stephen Colbert]]* den 9. mai 2018. Songen nådde 26. plassen på Adult Alternative Songs-lista. Albumet debuterte på 17. plassen på Billboard 200 og vart det best plasserte Iggy Pop-albumet i USA. Det gjekk òg høgt på albumet andre stader i verda.

## Mottaking

*Post Pop Depression* fekk stort sett positive meldingar frå kritikarane. På Metacritic fekk albumet 79 av 100, basert på 33 meldingar, noko som indikerer at mange av dei var positive til albumet.

I desember 2016 vart albumet nominert til Grammyprisen i kategorien «Best Alternative Music Album».

### Lovord

## Innhald

## Medverkande
* Iggy Pop — vokal, akustisk gitar
* Josh Homme — vokal, gitar, bass, piano, synthesizer, mellotron, produsent, perkusjon
* Dean Fertita — gitar, piano, synthesizer, bassgitar
* Matt Helders — trommer, perkusjon, shaker, korvokal

## Salslister

### Salstal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Post Pop Depression|Post Pop Depression]]» frå ,  den 9. mai 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1990

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1990** fann stad på Nya Ullevi i Göteborg 9. mai 1990, framfor 20&nbsp;103 tilskodarar. Sampdoria frå Genova vann finalen, den 30. i sitt slag, etter ekstraomgangar med 2 mål mot 0 for RSC Anderlecht frå Brussel.

### Kampen

Etter 90 mållause minuttar gjekk oppgjeret til ekstraomgangar. På tampen av den fyrste ekstraomgangen, i det 105. minutt, syrgde Gianluca Vialli for italiensk nettsus. Tre minuttar ut i den andre ekstraomgangen stod det 2-0 på måltavla etter at same Vialli fekk nettkjenning nummer to.

### Laga
**Sampdoria** sitt vinnarlag bestod av: Gianluca Pagliuca, Moreno Mannini, Pietro Vierchowod, Luca Pellegrini (kaptein), Amedeo Carboni, Giuseppe Dossena, Fausto Pari, Srečko Katanec, Giovanni Invernizzi, Gianluca Vialli og Roberto Mancini. Attilio Lombardo fekk plassen til Invernizzi i det 55. minutt og Fausto Salano spelte begge ekstraomgangane i staden for Katanec.

**Anderlecht** sitt mannskap var: Filip De Wilde, Georges Grün (kaptein), Stephen Keshi, Wim Kooiman, Guy Marchoul, Patrick Vervoort, Charly Musonda, Milan Janković, Arnór Guðjohnsen, Marc Degryse og Marc van der Linden. Degryse og Janković måtte vike plass for Luc Nilis og Luís Oliveira etter høvesvis 102 og 105 minuttars kamp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1990 European Cup Winners' Cup Final|1990 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 9. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1966

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1966** fann stad på Hampden Park i Glasgow 5. mai 1966, framfor 41&nbsp;657 tilskodarar. Vesttyske Borussia Dortmund vann finalen, den 6. i sitt slag, med siffera 2-1 over Liverpool FC.

### Kampen

Etter ein mållaus fyrste omgang sende Sigfried Held Borussia i føringa i det 61. minutt, Roger Hunt utlikna leiinga sju minuttar seinare. Fleire mål kom ikkje i ordinær tid og det vart fyrst i det 107. minutt Reinhard Libuda vart matchvinnar for Borussia med eit langskot frå 30 meter.

Pierre Schwinte frå Frankrike dømde kampen.

### Laga
**Borussia Dortmund** sitt vinnarlag var: Hans Tilkowski, Gerhard Cyliax, Wolfgang Paul (kaptein), Rudi Assauer, Theodor Redder, Dieter Kurrat, Wilhelm Sturm, Reinhard Libuda, Aki Schmidt, Sigfried Held og Lothar Emmerich.

**Liverpool** mønstra: Tommy Lawrence, Chris Lawler, Ron Yeats (kaptein), Gerry Byrne, Gordon Milne, Willie Stevenson, Peter Thompson, Roger Hunt, Ian St John, Tommy Smith og Ian Callaghan.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1966 European Cup Winners' Cup Final|1966 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 9. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1970** fann stad på Praterstadion i Wien 29. april 1970, framfor 7&nbsp;968 tilskodarar. Manchester City vann finalen, den 10. i sitt slag, med siffera 2-1 mot polske Górnik Zabrze.

### Kampen
Neil Young gav Manchester City leiinga i det 12. minutt etter ein retur frå Górnik-målvakta. I det 43. minutt la Francis Lee på til 2-0 på eit straffespark. Stanisław Oślizło reduserte til 1-2 midtvegs i den andre omgangen, noko som vart sluttresultatet.

Paul Schiller frå Austerrike dømde kampen.

### Laga
**Manchester City** sitt vinnarlag bestod av: Joe Corrigan, Tony Book (kaptein), Tommy Booth, George Heslop, Glyn Pardoe, Mike Doyle, Alan Oakes, Tony Towers, Colin Bell, Francis Lee og Neil Young. Doyle vart skadd midt i den fyrste omgangen og vart erstatta av Ian Bowyer.

**Górnik Zabrze** mønstra: Hubert Kostka, Jerzy Gorgoń, Stefan Florenski, Stanisław Oślizło (kaptein), Alfred Olek, Henryk Latocha, Erwin Wilczek, Zygfryd Szołtysik, Jan Banaś, Włodzimierz Lubański og Władysław Szaryński. Hubert Skowronek og Alojzy Deja fekk sjansen frå det 75. og 85. minutt, ut gjekk Wliczek og så Florenski.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1970 European Cup Winners' Cup Final|1970 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 10. mai 2018.*
Saint Mary Parish på Jamaica

**Saint Mary Parish** er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sør på øya. Det grensar til Portland Parish i aust, Saint Andrew i sør, Saint Catherine i sørvest og Saint Ann i vest. I nord har det kyst mot Det karibiske havet.
 
Administrasjonssenteret i fylket er hamnebyen Port Maria. Andre større busetnader er Annotto Bay, Oracabessa og Highgate.

Viktige jordbruksprodukt i fylket er banan, sitrusfrukt, sukker, pimento, kakako, kaffi og kokos, som kan gje kokosnøtter og kopra.

## Kjende folk frå Saint Mary
* James Beckford (f. 1975), friidrettsutøvar
* Admiral Tibet (f. 1960), dancehall-songar 
* Esther Anderson, filmskapar og skodespelar
* Aleen Bailey (f. 1980), friidrettsutøvar og olympisk medaljevinnar 
* Capleton (f. 1967), reggae- og dancehallartist
* Noël Coward, britisk dramatikar som døydde her i 1973
* Stephen deRoux, fotballspelar (Montreal Impact)
* Clancy Eccles, ska and reggae singer
* Andy Hamilton (1918–2012), jazzsaxofonist og komponist
* Beres Hammond (f. 1955), reggaesongar
* Lisa Hanna (f. 1975), minister, parlamentsmedlem og venleiksdronning
* Perry Henzell (1936–2006), filmregissør
* Ini Kamoze (f. 1957), reggaesongar
* Kiddus I (f. 1944), reggaesongar og musikar
* Lady Saw (f. 1972), dj og reggaesongar
* Beverly McDonald (f. 1970), friidrettsutøvar og olympisk medaljevinnar 
* Danny McFarlane (f. 1972), friidrettsutøvar og olympisk medaljevinnar 
* Count Prince Miller (f. 1935), skodespelar og musikar
* Ninjaman (f. 1966), dancehall-dj og skodespelar
* Georgianna Robertson (f. 1972), modell og skodespelar
* Tanya Stephens (f. 1973), reggaesongar
* Richard Von White (f. 1951), biletkunstnar

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Saint Mary Parish, Jamaica|Saint Mary Parish, Jamaica]]» frå ,  den 10. mai 2018.*  

## Bakgrunnsstoff
Poprock

**Poprock** (òg skrive **pop/rock**) er rock med større vekt på profesjonell låtskriving og innspelingshandverket og mindre vekt på haldning. Stilen oppstod i 1950-åra som eit alternativt til rock and roll, tidleg poprock var påverka av rock and roll-rytmen, arrangementa og stilen (og stundom doo-wop). Stilen kan reknast som ein eigen sjanger, og ikkje berre musikk som overlappar med pop og rock. Nedsetjande kommentarar om poprock legg ofte vekt på at det er glatt, kommersielt og mindre mindre autentisk enn rock.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pop rock|Pop rock]]» frå ,  den 10. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1974

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1974** fann stad på Stadion Feijenoord i Rotterdam 8. mai 1974, framfor 4&nbsp;641 tilskodarar. FC Magdeburg vann finalen, den 14. i sitt slag, med siffera 2-0 over AC Milan.

### Kampen

Eit sjølvmål i det 42. minutt gav Magdeburg leiinga til pause. I den andre omgangen la Wolfgang Seguin på til 2-0, utan at Milan makta pynte på sluttresultatet.

Arie van Gemert frå Nederland dømde kampen.

### Laga
**Magdeburg** sitt vinnarlag bestod av: Ulrich Schulze, Detlef Enge, Manfred Zapf (kaptein), Helmut Gaube, Wolfgang Abraham, Jürgen Pommerenke, Wolfgang Seguin, Axel Tyll, Detlef Raugust, Jürgen Sparwasser og Martin Hoffmann.

**Milan** stilte med: Pierluigi Pizzaballa, Angelo Anquiletti, Enrico Lanzi, Karl-Heinz Schnellinger, Giuseppe Sabadini, Aldo Maldera, Romeo Benetti, Gianni Rivera (kaptein), Carlo Tresoldi, Alberto Bigon og Franco Bergamaschi. Bergamaschi spelte ein time før han måtte vike for Alessandro Turini.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1974 European Cup Winners' Cup Final|1974 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 10. mai 2018.*
Manchester Parish

**Manchester Parish** er eit parish (tilsvarande fylke) på Jamaica som ligg sør på øya. Det grensar til Clarendon Parish i aust, Trelawny i nord og Saint Elizabeth i vest. I sør har det kyst mot Det karibiske havet.
 
Administrasjonssenteret i fylket er byen Mandeville, den einaste fylkeshovudstaden som ikkje ligg ved kysten eller ei større elv. Andre større busetnader er 
Christiana, Porus og Williamsfield.

Fylket er fjellendt, og Mandeville på 626 moh. har historisk vore rekna som ein helsebringande stad å vitja.
Til forskjell frå andre jordbruksområde i landet blir det ikkje driven storstilt sukkerproduksjon her, men ein dyker avlingar som banan, potet, ingefær, pimento, kaffi og sitrusfrukter. Manchester er særleg kjend for appelsiner og ortanique, sistnemnde er ei kryssing mellom appelsin og tangerin (mandarin).

## Kjende folk frå Manchester

* Donovan Bailey, olympisk sprintar
* Annastasia Baker, jamaikansk-britisk songar og låtskrivar av gospel, R&B og soul
* Kemoy Campbell, langdistanseløpar
* Nesta Carter, friidrettsutøvar
* Alexander Worthy Clerk, moravisk misjonær til Gullkysten, noverande Ghana
* Ce' Cile, musikar
* Charmaine Crooks, olympisk friidrettsutøvar
* Ijahman Levi, reggaemusikar
* Norman Manley (d. 1969), ein av dei sju jamaikanske nasjonalheltane
* Winston McAnuff, reggaemusikar
* Lovel Palmer, fotballspelar
* Sheryl Lee Ralph, songar og skodespelar
* Garnett Silk, reggaemusikar
* Sherone Simpson, friidrettsutøvar
* Elaine Thompson, friidrettsutøvar
* Christopher Williams, friidrettsutøvar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1989

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1989** fann stad på Wankdorf stadion i Bern 10. mai 1989, framfor 42&nbsp;707 tilskodarar. FC Barcelona vann finalen, den 29. i sitt slag, med siffera 2-0 over Sampdoria frå Genova.

### Kampen
Julio Salinas gav Barcelona leiinga allereie i det 4. minutt. Sidan vart det ikkje mål før innbyttaren Luis López Rekarte la på til 2-0 i det 80. minutt.

Englendaren George Courtney dømde kampen.

### Laga
**FC Barcelona** sitt vinnarlag bestod av: Andoni Zubizarreta, Urbano Ortega, José Ramón Alexanko (kaptein), Aloísio Pires Alves, Luis Milla, Eusebio Sacristán, Guillermo Amor, Roberto Fernández, Gary Lineker, Julio Salinas og Txiki Begiristain. I det 60. minutt gjekk Milla ut, inn kom Miquel Soler. 14 minuttar seinare vart så Begiristain bytta ut med Luis López Rekarte.

**Sampdoria** stilte med: Gianluca Pagliuca, Moreno Mannini, Marco Lanna, Luca Pellegrini (kaptein), Giuseppe Dossena, Toninho Cerezo, Fausto Pari, Fausto Salsano, Víctor Muñoz, Gianluca Vialli og Roberto Mancini. Ei skadd Mannini gjekk av bana i det 27. minutt, inn kom Stefano Pellegrini. I det 49. minutt kom Fulvio Bonomi inn i staden for Luca Pellegrini.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1989 European Cup Winners' Cup Final|1989 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 10. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1995

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1995** fann stad på Parc des Princes i Paris 10. mai 1995, framfor 42&nbsp;424 tilskodarar. Real Zaragoza vann finalen, den 35. i sitt slag, med sluttsiffera 2-1 mot tittelforsvarar Arsenal FC frå London. Finalekampen gjekk til ekstraomgangar og vart avgjort med ei fabelaktig skåring frå langt hald i kampens siste sekundar.

### Kampen

Kampen var mållaus til det 68. minutt då Juan Esnáider sende Real Zaragoza i føringa. Ni minuttar seinare utlikna John Hartson og syrgde for laga stod likt då ordinær tid var ute. I ekstraomgangane kom ikkje mål før Nayim Amar i det 120. minutt frå 40 meters hald lobba over Arsenal-målvakta og vart matchvinnar.

Piero Ceccarini frå Italia dømde kampen.

### Laga
**Real Zaragoza** sitt vinnarlag bestod av: Andoni Cedrún, Alberto Belsué, Fernando Cáceres, Xavi Aguado, Jesús Solana, Miguel Pardeza, Santiago Aragón, Nayim Amar, Gustavo Poyet, Francisco Higuera og Juan Esnáider. Higuera gjekk av bana i det 68. minutt, inn kom Jesús García Sanjuán som på si side måtte vike for Geli de Juana i det 114. minutt.

**Arsenal**-mannskapet var: David Seaman, Lee Dixon, Tony Adams (kaptein), Andy Lininghan, Nigel Winterburn, Ray Parlour, Martin Keown, Stefan Schwarz, Paul Merson, Ian Wright og John Hartson. I pausen vart Keown bytta ut med David Hillier og straks etter pause vart Winterburn skadd og erstatta med Steve Morrow.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1995 UEFA Cup Winners' Cup Final|1995 UEFA Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 10. mai 2018.*
Wales i Junior Eurovision Song Contest

**[[Wales]]** debuterte i Junior Eurovision Song Contest 2018 i Minsk i Kviterussland med songen «Perta», framført på walisisk av Manw. Bidraget vart valt gjennom den nasjonale uttakinga Chwilio am seren, arrangert av den walisiske kringkasteren S4C.

Wales har tidlegare delteke i Junior Eurovision Song Contest som ein del av Storbritannia mellom 2003 og 2005, der den britiske kringkastaren ITV hadde ansvaret for deltakinga. I 2008 viste den walisiske kringkastaren S4C interesse i å delta i tevlinga, men valde å ikkje delta.

## Bidrag i Junior Eurovision Song Contest

## Røystgjeving

## Galleri

Fil:JESC 2018 partisipants. Manw (Wales).jpg|Manw i Minsk (2018)
Fil:Erin Mai 2019.jpg|Erin Mai i Gliwice (2019)


## Sjå òg
* Wales i Eurovision Song Contest
* Storbritannia i Eurovision Song Contest
* Storbritannia i Junior Eurovision Song Contest

## Fotnotar
Mikrobryggeri

**Mikrobryggeri** er eit bryggeri der myke av produksjonen gjeng føre seg som eit handverk. Mikrobryggeria er lite automatiserte og industrialiserte og øl produseres i små mengder. Kvart bryggeri har sine eigne spesialiteter til sals. 

Dei første mikrobryggeria starta i USA i 1970-åra.  Det første mikrobryggeriet i Noreg vart skipa på Jæren i 1989, og fleire mikrobryggeri kom raskt til. Talet på mikrobryggeri i Noreg ligg no på meir enn hundre og talet på øltypar er stort.  Det finst mikrobrygeri frå Lindesnes i sør til Longyearbyen i nord. Øl frå mikrobryggeri er til sals i daglegvarebutikker eller på Vinmonopolet.  Fleire mikrobryggeri har sin eigen pub eller let turister få smake på ølet.

## Kjelder

* Mikrobryggeri i Store norske leksikon
* Norske bryggerier   Bryggeri- og drikkevareforeningen
Songen Friends

«**Friends**» er ein song av Elton John med tekst av Bernie Taupin. Det vart den tredje amerikanske hitten til John og den andre som nådde Topp 40. 

«Friends» vart spelt inn som kjenningsmelodi i filmen «Friends» med Sean Bury. Det var den einaste hitten frå filmen. 

Songen klatra til 34. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100 og 17. plassen på ''Cash Box'' Top 100. På den kanadiske singellista nådde songen 13. plassen. 

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Friends (Elton John song)|Friends (Elton John song)]]» frå ,  den 10. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Stiftelsen Narviksenteret

**Stiftelsen Narviksenteret** (juridisk namn Narviksenteret – nordnorsk stiftelse for historieformidling, menneskerettigheter og fredsbygging) er ei norsk stifting danna i 2009.
Stiftinga har sidan 2014 drive Narvik krigsmuseum.
Ho har 18 tilsette (2018).

## Historie
Narviksenteret ble danna gjennom ein fusjon av institusjon Nord-Norsk fredssenter og stiftinga Nordland røde kors krigsmuseum i Narvik.

## Forsking

Stiftinga har mellom anna drive forsking på fangeleirar i Finnmark frå den andre verdskrigen.

## Kjelder
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1976

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1976** fann stad på Heysel-stadion i Brussel 5. mai 1976, framfor 51&nbsp;296 tilskodarar. RSC Anderlecht frå nettopp Brussel vann finalen, den 16. i sitt slag, med sluttsiffera 4-2 mot West Ham United frå London.

### Kampen

Pat Holland gav London-laget 1-0 i det 28. minutt, Rob Rensenbrink utlikna til 1-1 i det 42. minutt. François Van der Elst sende Anderlecht framom i det 48. minutt. Tjue minuttar seinare utlikna Keith Robson for West Ham, men mål nummer to frå Rensenbrink på straffespark fem minuttar etter og frå Van der Elst i det 88. minutt fastsette resultatet til 4-2 i Anderlecht sin favør.

### Laga
**Anderlecht** sin vinnarlag: Jan Ruiter, Hugo Broos, Gilbert Van Binst (kaptein), Jean Dockx, Ludo Coeck, Arie Haan, Peter Ressel, Rob Rensenbrink og François Van der Elst. Ein skadd Coeck vart etter vel halvtimen bytta ut med Frank Vercauteren.

**West Ham** stilte med: Mervyn Day, Keith Coleman, Billy Bonds (kaptein), Tommy Taylor, Frank Lampard, John McDowell, Pat Holland, Graham Paddon, Trevor Brooking, Billy Jennings og Keith Robson. Lampard vart skadd straks etter pause og Alan Taylor kom inn i staden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1976 European Cup Winners' Cup Final|1976 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 10. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1986

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1986** fann stad på Stade de Gerland i Lyon 2. mai 1986, framfor 39&nbsp;300 tilskodarar. Dynamo Kiev frå dåverande Sovjetunionen vann finalen, den 26. i sitt slag, med siffera 3-0 over Atlético Madrid.

### Kampen
Oleksandr Zavarov gav Dynamo Kiev leiinga i det 5. minutt. Der etter gjekk det 80 minuttars speletid før Oleh Blokhin la på til 2-0 og allereie tre minuttar seinare stod det 3-0 etter at innbyttaren Vadim Jevtusjenko hadde vore frampå.

Franz Wöhrer frå Austerrike dømde kampen.

### Laga
**Dynamo Kiev** sitt vinnarlag: Viktor Tsjanov, Volodimir Bessonov, Serhij Baltatsja, Oleh Kuznetsov, Anatolij Demjanenko (kaptein), Vasilij Rats, Ivan Jaremtsjuk, Pavlo Jakovenko, Oleksandr Zavarov, Igor Belanov og Oleh Blokhin. Baltatsja og Zavarov vart bytta ut i høvesvis det 38. og 70. minutt, inn kom fyrst Andrij Bal og så Vadim Jevtusjenko.

**Atlético Madrid** mønstra: Ubaldo Fillol, Tomás Reñones, Juan Carlos Arteche, Miguel Ángel Ruiz (kaptein), Clemente Villaverde, Julio Prieto, Quique Ramos, Jesús Landáburu, Roberto Marina, Mario Cabrera og Jorge da Silva. Etter 60 minuttars spel tok Quique Setién plassen til Landáburu.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1986 European Cup Winners' Cup Final|1986 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 10. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1988

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1988** fann stad på Meinau-stadion i Strasbourg 11. mai 1988, framfor 39&nbsp;446 tilskodarar. KV Mechelen frå Belgia vann finalen, den 28. i sitt slag, med 1-0 over titteforsvarar Ajax frå Amsterdam.

### Kampen

Ajax-backen Danny Blind vart utvist allereie etter eit kvarters spel. Kampens einaste nettkjenning kom då nederlendaren Piet den Boer i det 53. minutt avgjorde kampen i det belgiske laget sin favør.

Dieter Pauly frå Vest-Tyskland dømde kampen.

### Laga
**KV Mechelen** sitt vinnarlag bestod av: Michel Preud’homme, Koen Sanders, Lei Clijsters (kaptein), Graeme Rutjes, Geert Deferm, Wim Hofkens, Marc Emmers, Erwin Koeman, Pascal De Wilde, Piet den Boer og Eli Ohana. I den andre omgangen vart Paul De Mesmaker bytta inn i det 60. og Paul Theunis i det 73. minutt, ut gjekk fyrst De Wilde og så Hofkens.

**Ajax** stilte med: Stanley Menzo, Danny Blind, Frank Verlaat, Jan Wouters, Peter Larsson, Arnold Mühren, Aron Winter, Arnold Scholten, John van 't Schip (kaptein), John Bosman og Rob Witschge. Kapteinen vart skadd og gjekk ut i det 37. minutt, inn kom Dennis Bergkamp. I det 73. minutt tok Henny Meijer over for Verlaat.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1988 European Cup Winners' Cup Final|1988 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 11. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1983

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1983** fann stad på Nya Ullevi i Göteborg 11. mai 1983, framfor 17&nbsp;804 tilskodarar. Det skotske laget Aberdeen FC vann finalen, den 23. i sitt slag, etter ekstraomgangar med 2 mål mot 1 for spanske Real Madrid.

### Kampen

Eric Black sende Aberdeen i føringa i det 7. minutt, sju minuttar seinare utlikna Juanito Gómez på straffespark. Så gjekk det nesten 100 minuttars spel før det tredje og avgjerande målet kom; i det 112. minutt vart innbytaren John Hewitt matchvinnar for skottane med ei heading.

Gianfranco Menegali frå Italia dømde kampen.

### Laga
**Aberdeen** sitt vinnarlag: Jim Leighton, Doug Rougvie, Alex McLeish, Willie Miller (kaptein), John McMaster, Neale Cooper, Gordon Strachan, Neil Simpson, Peter Weir, Eric Black og Mark McGhee. Målskårar Black vart bytta ut med komande matchvinnar John Hewitt i det 87. minutt.

**Real Madrid** mønstra: Agustín Rodríguez, Juan José Jiménez, John Metgod, Paco Bonet, José Antonio Camacho, Ángel de los Santos, Ricardo Gallego, Uli Stielike, Isidro Díaz, Juanito Gómez og Santillana Alonso. Isidoro San José spelte ekstraomgangane i staden for Camacho og Pepe Salguero tok plassen til Isidro Díaz frå det 103. minutt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1983 European Cup Winners' Cup Final|1983 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 11. mai 2018.*
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1994

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1994** fann stad i Parken i København 4. mai 1994, framfor 33&nbsp;765 tilskodarar. London-laget Arsenal FC vann finalen, den 34. i sitt slag, med sluttsiffera 1-0 over tittelforsvarar Parma FC.

### Kampen

Alan M. Smith skåra kampens einaste mål på ein volley i det 20. minutt.

Václav Krondl frå Tsjekkia dømde kampen.

### Laga
**Arsenal** sitt vinnarlag bestod av: David Seaman, Lee Dixon, Tony Adams (kaptein), Steve Bould, Nigel Winterburn, Paul Davis, Ian Selley, Steve Morrow, Kevin Campbell, Alan M. Smith og Paul Merson. På tampen av kampen spelte Eddie McGoldrick fem minuttar i staden for Merson.

**Parma** stilte med: Luca Bucci, Antonio Benarrivo, Roberto Sensini, Lorenzo Minotti (kaptein), Luigi Apolloni, Alberto Di Chiara, Tomas Brolin, Gabriele Pin, Massimo Crippa, Gianfranco Zola og Faustino Asprilla. Pin vart skifta ut med Alessandro Melli i det 71. minutt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1994 European Cup Winners' Cup Final|1994 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 11. mai 2018.*
Felehovud

**Felehovud** er nemninga på dei unge skota til bregnar som kan brukast til mat. 
Skota ligg samankrølla i ei spiralform som kan minna om hovudet på ei fele.

Felehovud frå ulike bregnetypar blir brukt til mat, men nokre av dei inneheld ein del giftstoff. Desse må i det minste gjennom varmebehandling før dei kan etast, eller ein lèt dei vera.

## Bregnetypar
Strutseveng (*Matteuccia struthiopteris*) er rekna som ein trygg bregnevariant å eta felehovud frå, og har vore brukt til mat i Nord-Amerika, Japan og Europa.
Ein kan også bruka bregnetypar som geittelg (*[[Dryopteris dilatata]]*) og skogburkne (*[[Athyrium filix-femina]]*).

Felehovud av einstape (*Pteridium aquilinum*) har vore brukt til mat i Japan, Europa og Nord-Amerika, men denne planten inneheld ein del giftstoff - tiaminase, eit enzym som kan gje B-vitaminmangel, prunasin, eit cyanidproduserande glykosid, og ptaquilosid, som kan vera kreftframkallande.
Mange unngår derfor å eta dette bregneslaget i dag, eller et berre små mengder.

## Tilreiing
Ein plukker rundt fem cm av den samanrulla stengelen tidleg om våren. Eventuelle skjel blir fjerna og grønsaken kan så dampast, kokast, steikast eller sauterast. Grønsaken kan også brukast i supper, sausar, gryterettar og på pizza.

Felehovuda held seg ikkje lenge ferske,
men dei kan forvellast og deretter frysast.

## Kjelder
Christianssands Bryggeri

**Christianssands Bryggeri** (forkorta til **CB**) er eit bryggeri i Kristiansand. Bryggeriet produserer pilsnerøl, glutenfritt pilsnerøl, fatøl, lettøl, mineralvatn og brus. Til jul produserer bryggeriet juleøl og julebrus. Bryggeriet vart skipa i 1856 og eit av dei eldste i Noreg.

Vatnet som vert nytta til brygging kjem frå kjeldevatn frå Christian IVs kjelde. Kjelda vart funne med ønskekvist i 1932. Vatnet held jamn temperatur på 9 – 10 grader celsius og er heilt reint.

Christianssands Bryggeri har hatt fleire eigarar. Frå 1859 til 1964 vart bryggeriet eigd i fleire generasjonar av same familie. I 1964 vart det seld til Tou Bryggeri i Stavanger som selde bryggeriet vidare til lokale eigarar og svenske Spendrups. I 1999 vart det kjøpt opp av Hansa Borg Bryggerier.

## Bakgrunnsstoff
* Christianssands Bryggeri på Hansa Borg Bryggeriers heimesider
* Christianssands Bryggeri, produkter
Cupvinnarcupfinalen i fotball 1993

**Cupvinnarcupfinalen i fotball 1993** fann stad på Wembley stadion i London 12. mai 1993, framfor 37&nbsp;393 tilskodarar. Italienske Parma FC vann finalen, den 33. i sitt slag, med siffera 3-1 over Royal Antwerp frå Antwerpen.

### Kampen

Parma-kapteinen Lorenzo Minotti sende laget i føringa i det 9. minutt etter hjørnespark. Allereie to minuttar seinare var laga likt att då Francis Severeyns skaut i mål etter å ha vorte spelt fri. Alessandro Melli heada Parma i føringa att etter ein halvtimes spel. Eit siste mål kom ved Stefano Cuoghi som i det 84. minuytt fastsette resultatet til 3-1.

Karl-Josef Assenmacher frå Tyskland dømde kampen.

### Laga
**Parma FC** sitt vinnarlag var: Marco Ballotta, Antonio Benarrivo, Georges Grün, Lorenzo Minotti (kaptein), Luigi Apolloni, Alberto Di Chiara, Marco Osio, Daniele Zoratto, Stefano Cuoghi, Alessandro Melli og Tomas Brolin. Zoratto måtte gå av bana i det 26. minutt, inn kom Gabriele Pin. I det 75. minutt tok Fauzto Pizzi over for Osio.

**Royal Anterp** mønstra fylgjande mannskap: Stevan Stojanović, Wim Kiekens, Nico Broeckaert, Rudi Taeymans, Rudi Smidts (kaptein), Dragan Jakovljević, Ronny Van Rethy, Hans-Peter Lehnhoff, Didier Segers, Francis Severeyns, Alexandre Czerniatynski. Patrick Van Veirdeghem og Noureddine Moukrim kom innpå etter 50 og 81 minuttars spel, ut gjekk høvesvis Jakovljević og Segers.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1993 European Cup Winners' Cup Final|1993 European Cup Winners' Cup Final]]» frå ,  den 12. mai 2018.*