open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sterling Heights

**Sterling Heights** er ein by sørvest i delstaten Michigan i USA med over 134&nbsp;000 ibuarar. Byen er  forstad til storbyen Detroit, ei 30 kilometer nord om midtbyen i Detroit. Nett som grannebyen Warren høyrer Sterling Heights til Macomb County.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sterling Heights, Michigan|Sterling Heights, Michigan]]» frå ,  den 30. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Warren i Michigan

**Warren** er ein by sørvest i delstaten Michigan i USA med 139&nbsp;387 ibuarar. Han høyrer til Macomb County og er den største forstaden til storbyen Detroit.

Både United States Army og bilfirmaet General Motors har store avdelingar plassert i Warren, også annan forsking innom bildustrien held til i byen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Warren, Michigan|Warren, Michigan]]» frå ,  den 30. april 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Verdsmeisterskapen i orientering 2010

**Verdsmeisterskapen i orientering 2010**, den 27. i sitt slag, vart avvikla i Trondheim dagane frå 7. til 15. august. På programmet stod seks individuelle tevlingar og to stafettar, likt fordelt menn og kvinner. Deltakarane kom frå 42 land. Det var tredje gongen orienterings-VM fann stad i Noreg, den førre i 1997.

Noreg og Sveits vann høvesvis åtte og sju medaljar. Sveits tok tre gull, to sølv og to bronsar, medan dei norske utøvarane sikra seg to gull-, fire sølv- og to bronsemedaljar.   

## Menn
### Klassisk-distanse





### Mellomdistanse





### Kort-distanse





### Stafett





## Kvinner
### Klassisk-distanse





### Mellomdistanse





### Kort-distanse





### Stafett





## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Orientierungslauf-Weltmeisterschaften 2010|Orientierungslauf-Weltmeisterschaften 2010]]» frå ,  den 21. mai 2023.*  

*Dagsavisen 13. august 2010
*Dagsavisen 16. august 2010
Eriekanalen

**Eriekanalen** er ein aust-vest-gåande kanal i delstaten New York i USA som knyter i hop Hudsonelva og Eriesjøen. Kanalen vart bygt ferdig i 1825 og var den fyrste seglbare vassvegen mellom Atlanthavet og dei store innsjøane i Nord-Amerika. Kanalen reduserte kostnadene med å transportere menneske og varer forbi Appalachane. Kanalen førte til at busettinga i Great Lakes-regionen og utvidinga vestover av USA tok seg kraftig opp i tiår etter. Delstaten New York fekk eit økonomisk oppsving som gjorde delstaten til den mektigaste i heile landet. Kanalen har vorte kalla 'Nasjonens fyrste motorveg'.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Erie Canal|Erie Canal]]» frå ,  den 1. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
Bellevue i Washington

**Bellevue** er ein by i Eastside-regionen i King County i delstaten Washington i USA. Byen, som ligg på austbreidda av Lake Washington, i luftlinje einast 5-6 kilometer frå sentrum i Seattle, har over 150&nbsp;000 ibuarar. Bellevue er i gagnet ein forstad til storbyen Seattle.

Bellevue har vore i kraftig vekst dei siste tiåra. Før og etter lavkonjunkturen i 2008 har sentrumsområdet vore i snøgg endring og mange høghus vorte bygt.

Lastebilprodusenten Paccar, teleoperatøren T-mobile US og videospel-produsenten Valve har alle hovudkontor i Bellevue. Teknologiselskapet Amazon.com vart grunnlagt her i 1994.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bellevue, Washington|Bellevue, Washington]]» frå ,  den 2. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Vancouver i Washington

**Vancouver** er ein by sørvest i delstaten Washington i USA. Byen er fylkessete i Clark County. Med sine 190&nbsp;915 ibuarar er Vancouver den fjerde mest folkerike byen i delstaten Washington. Byen ligg på nordbreidda av Columbiaelva, grenseelva mellom delstatane Washington og Oregon. Tvers over elva ligg Portland, hovudstaden i Oregon. Vancouver vert av den grunn rekna som forstad til Portland.

Byen Vancouver vart grunnlagt i 1825 rundt Fort Vancouver, basert på pelshandel. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vancouver, Washington|Vancouver, Washington]]» frå ,  den 2. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Springfield i Massachusetts

**Springfield** er ein by sørvest i delstaten Massachusetts i USA med 155&nbsp;929 ibuarar i 2020. Byen er fylkessete i Hampden County og ligg i eit storbyområde med ikring 700&nbsp;000 fastbuande. Springfield ligg på austbreidda av Connecticut-elva, 39 kilometer nord om Hartford, hovudstaden i Connecticut, på vestbreidda av elva.

## Historie
Springfield vart grunnlagt i 1636. Under den amerikanske revolusjonen vart Springfield utpeika til å hyse staten USA sitt våpendepot, grunna den sentrale plasseringa til byen. Der laga ein dei såkalla Springfield-riflene, våpenet som soldatane i unionist-hæren nytta under borgarkrigen i USA. Våpendepotet Springfield Armory vart nedlagt i 1968 og er i dag museum. Museet hyser verdas største samling av historiske amerikanske skytevåpen.

I dag er byen den økonomiske hovudstaden i denne delen av Massachusetts.

Den fyrste amerikanske ordboka, den fyrste USA-amerikanske gassdrivne bilen og den fyrste maskinelle dreiebenken med utskiftbare delar, såg alle dagens lys i Springfield. I 1891 vart idretten korgball skapt i Springfield. Bokforlaget Merriam-Webster har hatt hovudkontor i byen sidan det vart grunnlagt i 1831.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Springfield, Massachusetts|Springfield, Massachusetts]]» frå ,  den 1. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Lowell

**Lowell** er ein by nordaust i delstaten Massachusetts i USA med 115&nbsp;000 ibuarar i 2020. Byen er eitt av to fylkessete i det folkerike Middlesex County.

Lowell vart grunnlagt i 1826. Byen vert rekna som ein av opphavsstadene til den USA-amerikanske industrien gjennom si sentrale rolle i utviklinga av klede og tekstilar. Dei mange tekstilfabrikkane er lenge sidan nedlagt, men mange av dei historiske produksjonsstadene er bevart.

Målaren James Whistler og skodespelaren Bette Davis var begge frå Lowell.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lowell, Massachusetts|Lowell, Massachusetts]]» frå ,  den 1. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Columbiaelva

**Columbiaelva** er ei 2&nbsp;000 kilomter lang elv nordvest i Nord-Amerika. Elva har kjelder i Rocky Mountains i Britisk Columbia i Canada. Ho renn mot nordvest og deretter sørover inn i den USA-amerikanske delstaten Washington, vender deretter vestover der ho dannar mesteparten av grensa mellom Washington og delstaten Oregon før ho renn ut i Stillehavet.

Nedbørsfeltet til Columbiaelva er kring 670&nbsp;000 km². Ho er den fjerde største elva i USA målt i vassmegnd. Største sideelva er Snake River.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Columbia River|Columbia River]]» frå ,  den 2. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
Egil Olsen (1948-2018)

**Egil Olsen** () var ein norsk fotballspelar frå Drammen. Han var midtbanespelar på Strømsgodset-laget som i 1969 sigra i NM-finalen og som året etter vann både seriemeisterskapen og noregsmeisterskapen. Olsen fekk i 1970–71 landskampar for Noreg.

## Karriere
### Klubbspel
Olsen spelte i 1965 og 1966 på IF Sparta, eit lag frå Lierstranda, i 5. divisjon. Han utmerkte seg elles på det norske juniorlandslaget og var frå 1967 aktiv i det nyopprykte toppserielaget Strømsgodset IF. 2. november 1969 skåra han det fyrste målet då laget frå Drammen vann finale-omkampen i Noregsmeisterskapen i fotball for menn 1969 mot Fredrikstad FK med 5 mål mot 3. Året etter bidrog han til at Strømsgodset gjekk til topps i 1. divisjon og slo Lyn med 4–2 i cupfinalen. Sesongane 1972 og 1973 var Olsen Skeid-spelar, eit lag midt på 1. divisjons-tabellen. Deretter var han atter Strømsgodset-spelar i 1974 og 1975, før han til sist var i sjå i Oslo BK si drakt i ein av dei lågaste divisjonane i seriesystemet.

### Landslagsspel
20. juli 1970 fekk Olsen sin landslagsdebut for Noreg. Saman med klubbkameratane Tor Alsaker-Nøstdahl og Steinar Pettersen var han i Reykjavik med på å vinne 2–0 over Island. Haustsesongen 1971 spelte Olsen tre til landskampar.

### Merittar
*Noregsmeister: 1969 og 1970 med Strømsgodset IF
*Seriemeister: 1970 med Strømsgodset IF

## Kjelder
*Egil Olsen, international football player ved eu-football.info
Steinar Johannessen

**Håkon Steinar Engh Johannessen** () var ein norsk fotballspelar frå Lillehammer. Han var angrepsspelar, fekk 2 landskampar for Noreg.

## Karriere
### Klubbspel
Johannessen spelte åra 1954-58 på Fremad-laget frå heimbyen. I 1959 melde han seg inn i SK Frigg og var aktiv for Oslo-laget til 1966. Hausten 1965 var han med då Frigg tapte NM-finalen, etter to uavgjort-kampar sigra byrival IK Skeid 2–1 i den andre omkampen.

### Landslagsspel
Johannessen deltok i 2 av Noregs landskampar. 17. juni 1959 møtte landslaget Luxemburg på Ullevaal stadion, der vart han skadd og måtte bytast ut allereie etter 5 minutt. Knapt eit år seinare fekk han noko meir speletid då det vart tap 0–3 mot Danmark i København.

### Merittar
*Finaletap i noregsmeisterskapen: 1965 med SK Frigg

## Kjelder
*Norway vs Luxembourg, 17 June 1959 ved eu-football.info
Johannes Vold

**Johannes Vold** () er ein tidlegare fotballspelar frå Vigrestad i Rogaland. Han var angrepsspelar, seriemeister 1972 og 1973 med Viking Fotballklubb.

## Karriere
### Klubbspel
Vold melde seg inn i Bryne FK hausten 1961. Fram til 1970 var han aktiv i fyrst 3. divisjon og frå 1965 i 2. divisjon. Både i 1968 og 1969 var han toppskårar i avdeling A. Åra 1971-73 var han Viking-spelar. Etter seriebronse i 1971 var han med om å vinne 1. divisjon i 1972 og 1973. Med høvesvis 15 og 11 nettkjenningar var han sesongane 1972 og -73 laget sin toppskårar i serien. Vold avslutta si tid som aktiv med spel for tredjedivisjonslaget Vigrestad IK i åra 1974 til -76. 

### Landslagsspel
Vold spelte 3 landskampar i juni og juli 1973. Etter 1–1 mot Irland på Ullevaal stadion 6. juni 1973, vart det tap mot Danmark i København. Den 25. juli skåra han det fyrste målet då Nord-Korea vart slått 3–0 på Brann stadion i Bergen, Tor Egil Johansen og Svein Kvia skåra dei hine måla.

### Merittar
*Seriemeister 1972 og 1973 med Viking
*Seriebronse 1971 med Viking

## Kjelder
*eu-football
Jack in the Box av Clodagh Rodgers

**«Jack in the Box»** ('troll i eske') er ein britisk popsong frå 1971. Songen vart skriven av John Worsley, mens David Myers skreiv teksten. Songen vart framført av den nordirske songaren Clodagh Rodgers, og var det britiske bidraget i Eurovision Song Contest 1971, der han enda på ein fjerdeplass.

## Om songen
20. februar 1971 framførte Clodagh Rodgers seks songar i den nasjonale britiske finalen, *A Song for Europe*, som vart sendt i BBC1-serien *It's Cliff Richard*.

Rodgers vart vald av BBC til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 1971, blant anna i eit forsøk i å lette spenninga mellom protestantane og katolikkane i Nord-Irland Rodgers var sjølv frå Nord-Irland, som på denne tida var prega av eit valdeleg og anstrengd forhold mellom dei religiøse gruppene. Den internasjonale finalen skulle dessutan haldast i Dublin i Irland, og BBC frykta at den britiske representanten ville bli utsett for protestaksjonar. Rodgers har seinare hevda at ho mottok drapstrugslar frå IRA dersom ho representerte Storbritannia i Eurovision Song Contest.

På grunn av streik i det britiske postverket røysta regionale juryar i den britiske finalen, og dei valde «Jack in the Box» som vinnar av den britiske finalen. Songen vart dimed det britiske bidraget til den internasjonale finalen 1971. Eurovision Song Contest 1971 var det fyrste året der kringkastarane måtte produsere førehandsvisningsvideoar til tevlinga. BBC brukte opptak frå den nasjonale finalen *It's Cliff Richard*.

### I Eurovision Song Contest
I Dublin vart «Jack in the Box» framført som det niande bidraget laurdag 3. april 1971, etter Monique Melsen frå Luxembourg med «Pomme, pomme, pomme», og før Lily Castel og Jacques Raymond frå Belgia med «Goeiemorgen, Morgen». Under framsyninga var Rodgers kledd i rosa, rysjete topp og paljett-hotpants.

I avrøystinga fekk «Jack in the Box» 98 poeng, og enda på fjerdeplass av 18 deltakarar.

### Teksten
Songen uttrykkjer songaren sine sterke kjensler overfor ein mann som behandlar ho som eit leiketøy, derav samanlikninga med eit troll i eske. Dersom han gjengjelder kjærleiken hennar, kjem ho til å sprette av glede – som eit troll i eske.

Songen vart brukt i fleire av sketsjane i Monty Python's Flying Circus-episoden *Cycling Tour*. Der trur ein skadd bilist at han er Clodagh Rodgers. Songen vart også spela på radioen under ei scene i Frankrike, og på slutten av episoden dansar to monster til songen i ein Terry Gilliam-animasjon.

## Utgjevingar
Clodagh Rodgers gav ut «Jack in the Box» på singelen RCA Victor 74-16066 i 1971. Singelen var arrangert og vart dirigert av Johnny Anthey.

### Norsk versjon
Arne Bendiksen har skrive ein norsk tekst. Den norske tittelen er «Sim-sala-bim». Kirsti Sparboe gav den ut på singlen Triola TN 610 i 1971.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jack in the Box (sang)|Jack in the Box (sang)]]» frå ,  den 2. mai 2023.*
Carsten Bachke

**Carsten Anders Bachke** () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Moss som vart seriemeister i 1987 med Moss Fotballklubb. Han deltok i 6 landskampar. Bachke var angrepsspelar med fart som sin største styrke.

## Karriere
### Klubbspel
Bachke var i 1981 med på å rykke opp frå 6. divisjon med Ekholt BK. Han var aktiv i laget fram til og med 1984. Frå 1985 til -90 var han vengspelar i Moss FK, eit lag som i 1987 overraska med å vinne 1. divisjon. I den avgjerande seriefinalen borte mot Molde FK, 11. oktober 1987, skåra han det fyrste målet då Moss sigra 2–0.  Åra 1991-92 spelte han for Rapid på nivå 4, men frå 1993 var han atter å sjå i Ekholt-drakt. Han la bort fotballskorne i 1997.
  
### Landslagsspel
I tida frå 12. august 1987 til 28. juli 1988 deltok Bachke i 6 landskampar. Han var innbytar i 4 av kampane. Haustsesongen 1987 spelte han 3 kvalifiseringskampar til Sommar-OL 1988. Vårsesongen 1988 opna med to mållause vennskapskampar, før han endeleg, i sin 6. og siste landskamp fekk oppleve å sjå ein landslagskollega skåre. Den 28. juli gav Jan Åge Fjørtoft Noreg leiinga før Brasil utlikna til sluttresultatet 1–1. Bachke fekk vere med ute Ullevaal-bana dei siste 10 minutta av den historiske sigeren.

### Merittar
*Seriemeister: 1987 med Moss FK
 
## Kjelder
*eu-football
*Moss Dagblad 12. oktober 1987
Beg, Steal or Borrow

**«Beg, Steal or Borrow»** ('tigge, stele eller låne') er ein britisk popsong som var det britiske bidraget i Eurovision Song Contest 1972. Songen vart framført på engelsk av popgruppa The New Seekers. Melodi og tekst var skrivne av Tony Cole, Steve Wolfe og Graeme Hall. Songen enda på andreplass i Eurovision Song Contest, og vart ein hit i delar av Europa etter tevlinga. I Noreg toppa songen VG-lista i åtte veker, og er blant dei mest suksessrike Eurovision-bidraga i Noreg, målt ut frå VG-lista.

## Om songen
«Beg, Steal or Borrow» vender seg til ein tidlegare kjærast. Dei to elskande skulle vere saman og at det kunne bli naudsynleg å «tigge, stele eller låne» («beg, steal or borrow») for «Eg bringer deg kjærleik» («I'll bring you love»). Det er ein kjærleikssong.

I Eurovision Song Contest vart «Beg, Steal or Borrow» framført som det femte bidraget om kvelden 23. mars 1972, etter spanske Jaime Morey med «Amanece», og før Noregs Grethe Kausland og Benny Borg med «Småting».

Då avrøystinga var ferdig, hadde «Beg, Steal or Borrow» fått 114 poeng og fekk ein andreplass blant atten deltakarar.

The New Seekers spela også inn «Beg, Steal or Borrow» på single. Produsent var David Mackay.

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Beg, Steal or Borrow|Beg, Steal or Borrow]]» frå , den 3. mai 2023.*
Martin Kjølholdt

**Johan Martin Kjølholdt** () var ein norsk fotballspelar frå Tune i Østfold. Han var angrepsspelar for Sarpsborg FK i tida 1955-68. I 1964 deltok han då SFK tapte NM-finalen mot Rosenborg BK. Han fekk 2 kampar i landslagsdrakta.

## Karriere
### Klubbspel
Kjølholdt spelte på Sarpsborg Fotballklubb sitt lag i 14 sesongar frå 1955 til 1968. Både i 1964 og 1965 la klubben beslag på tredjeplassen i 1. divisjon, Kjølholdt var toppskårar for laget begge sesongane. Hausten 1964 tok SFK seg finalen i noregsmeisterskapen. På Ullevaal stadion reduserte han på straffespark til 1–2 i sluttminutta, noko som også vart sluttresultatet i oppgjeret mot Rosenborg. Sesongane 1969-71 var Kjølholdt aktiv i 6. og 5. divisjon med Råde Idrettslag.

### Landslagsspel
Kjølholdt fekk sin landslagsdebut i Helsinki 8. august 1965, ein kamp som enda med heimesiger 4–0. Same året den 31. oktober kom han inn mot Sverige i Solna og spelte 15 minutt i det som vart hans siste landskamp. 

### Merittar
*Bronse i seriemeisterskapen: 1964 og 1965 med Sarpsborg FK
*Cupfinalist: 1964 med Sarpsborg FK 

## Kjelder
*eu-football
Hestmakrell

Hestmakrell (*Trachurus trachurus*) er utbreidd i det nordaustlege  Atlanterhavet. Det vert fiska på tre bestandar: vestleg, sørleg og nordsjøbestanden.

Dei har ulike gyteområde: vest av Dei britiske øyane og Irland, utanfor Portugal og Spania og i sørlege del av Nordsjøen.

Oppvekst- og beiteområde er i det sørlege Norskehavet og i Nordsjøen. I desse området foregår og det norske fiskeriet etter arten. Oppfiska kvantum varierer sterkt frå år til år. Det er inga kvote å fiske på i 2023, fordi bestanden dette året er under kritisk gytebestandsnivå.

Hestmakrellen vert òg kalla **taggmakrell**, fordi han har 70–80 tagga skjell langs sidelinja. Han kan verte 40 cm lang, og veg opp til 1,6 kg.

Det er ein god matfisk, som særleg vert sett pris på i Asia.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
*
Kai Sjøberg

**Kai Sjøberg** () var ein friidrettsutøvar og fotballspelar frå Eidsvoll i Akershus. Han vart norsk meister på 400 meter hekk i 1956 og cupmeister 1963 og 1965, samt seriemeister 1966 med fotballaget Skeid. På fotballbana var han senterløpar med hovudspel som sin fremste styrke.

## Karriere
### Friidrett
Sjøberg var medlem av Oslo-laget Torodd IF då han tevla i toppen av norsk friidrett. Han spesialiserte seg i 400 meter hekkeløp, der han i åra frå 1954 til 1959 sikra seg fem NM-medaljar i øvinga. Omframt gullmedalje i 1956, vann han to sølvmedaljar og like mange bronsemedaljar. Tidsmessig forbetra han seg frå 55,0 sekund i 1954 til 54,6 i 1955. 1956-sesongen Sjøberg landets bestemann på langhekken, flytta sitt personbeste fire gongar, sist til 53,1 på Bislett stadion den 10. oktober. Under noregsmeisterskapen i Stavanger slo han andremann med 1,6 sekund. 1. september 1957 vann han øvinga i landskamp mot DDR i Leipzig på årsbeste 53,4. I august 1958 forbetra seg fyrst til 52,9 i landskamp mot Romania, for så å verte klokka inn på 52,6 den 25. august. Trass i at han då presterte livsbeste, måtte han oftare sjå ryggen på den nye norske langhekks-einaren, Jan Gulbrandsen. År 1959 deltok Sjøberg i NM, men satsinga på friidrett var over.

### Fotball
År 1960 spelte Sjøberg fotball på laget til Hugin i divisjon 4. Frå 1961 til 1970 var han aktiv for IK Skeid, eit lag som i denne perioden var eitt av Noregs beste fotballag. År 1963 enda Oslo-laget på tredjeplass i 1. divisjon. Sesongen vart avslutta med cupfinale mot Fredrikstad FK på Ullevaal stadion. Her utlikna Sjøberg til 1–1 før spisskollega Pål Sæthrang avgjorde kampen til 2–1 i andre ekstraomgang. To år seinare måtte det tre finalekampar til før Skeid-spelarane kunne heve kongepokalen. Sjøberg bidrog med ei skåring i den fyrste finalekampen på Ullevaal stadion. I 1966 vart Skeid seriemeister for fyrste og siste gong. Saman med målvakta Kjell Kaspersen, stopparen Frank Olafsen, midtbanespelaren Trygve Bornø og spissmakkar Pål Sæthrang, utgjorde Skjøberg ryggrada i meisterlaget.

Sjøberg slutta i Skeid i 1970. Sidan var han aktiv for andredivisjonslaget Eidsvold Turn åra mellom 1972 og 1974. Etter den tid spelte han i tre sesongar med Eidsvold IF i 5. disvisjon.

I sin landslagsdebut i fotball, på Lerkendal stadion 27. mai 1965, la Sjøberg på til 3–2 då Noreg slo Luxemburg 4–2 i ein kvalifiseringskamp til Fotball-VM 1966. Tre veker seinare var han med på den historiske 3–0-sigeren over Jugoslavia på Ullevaal stadion. I hans landskamp nummer 3 og 4, høvesvis mot Frankrike på heimebane hausten 1965, og mot Portugal på bortebane i november 1967, vart det eittmålstap.

## Merittar
*Noregsmeister: 1963 og 1965 med IK Skeid
*Seriemeister: 1966 med IK Skeid
*Sølv i seriemeisterskapen: 1967 med IK Skeid
*Bronse i seriemeisterskapen: 1963 med IK Skeid

## Kjelder

*Kai Sjøberg i eu-football.
Pål Sæthrang

**Pål Carsten Sæthrang** () var ein fotballspelar frå Oslo som spelte i angrepet til fotballklubben Skeid frå 1963 til 1969. Han var med å vinne cupfinalen i 1963 og i 1965, i 1966 vart han seriemeister. Sæthrang deltok i 6 landskampar i tida mellom 1967 og 1969.   

## Karriere
### Klubbspel
Etter å ha vorte norsk juniormeister med IK Skeid i 1962, var Sæthrang toppskårar då Skeid i 1963-sesongen enda på tredjeplass i 1. divisjon. Sesongen vart avslutta med cupfinale mot Fredrikstad FK på Ullevaal stadion. I det 118. minutt skåra Sæthrang og syrgde for Skeid-triumf 2–1. To år seinare skåra han det andre målet då Skeid vann 2–1 over SK Frigg i NM-finalen 1965. I 1966 vart Skeid seriemeister for fyrste og siste gong. Med sine 10 nettkjenningar var Sæthrang var meisterlaget sin toppskårar.

Etter beinbrot i april 1970 valde Sæthrang å spele på Kvik Halden sitt lag i 3. og 4 divisjon dei to komande åra. Frå 1973 skulle han på ny vere Skeid-spelar, men vedvarande skade-plager gjorde at han la opp.

### Landslagsspel
Sæthrang debuterte på det norske landslaget 24. september 1967. På Ullevaal stadion skåra Danmarks Erik Dyreborg fem gongar i løpet av 25 minutt, utan at Noregs mannskap makta skåra på 90 minutt. Det skulle gå nesten to år før Sæthrangs neste landskamp. Hausten 1969 spelte han 5 landskampar. 21. september skåra han sitt einaste landslagsmål då Noreg slo nettopp Danmark 2–0 på Ullevaal stadion.

## Merittar
*Noregsmeister: 1963 og 1965 med IK Skeid
*Seriemeister: 1966 med IK Skeid
*Sølv i seriemeisterskapen: 1967 med IK Skeid
*Bronse i seriemeisterskapen: 1963 med IK Skeid

## Kjelder

*Pål Sæthrang i eu-football
Det britiske herrelandslaget i handball

**Storbritannia sitt herrelandslag i handball** er det mannlege landslaget i handball for Storbritannia. Det representerer landet i internasjonale handballturneringar, og vert regulert av British Handball Association. Landslaget kvalifiserte seg til sin fyrste store internasjonale meisterskap i 2012, då London arrangerte Sommar-OL.

## Resultat i internasjonale turneringar
*Resultata som er vist under er berre turneringar der Storbritannia har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.*

### Olympiske leikar
*  2012: 12.-plass

### IHF Emerging Nations Championship
*  2015: 9.-plass
*  2017: 11.-plass
*  2019: 5.-plass
*  2023: 4.-plass

## Sjå òg
* Storbritannia sitt kvinnelandslag i handball

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
* Profil hos EHF
* Profil hos IHF
Ardabil

**Ardabil** (persisk اردبیل -دارالارشاد; òg kjend som **Ardebil**; eldgammalt namn *Artavil*) er ein historisk by i det nordvestlige Iran. Namnet Ardabil kjem frå det zarathustriske *Artavil*, som tyder ‘heilag stad’. Ardabil er hovudby for Ardabil-provinsen. Han har kring 340 000 innbyggjarar, og fleirtalet er etniske aserbajdsjanarar.

Byen er kjend for silke- og teppetradisjonen sin. Eldgamle Ardabil-teppe blir rekna som nokre av dei beste klassiske persiske teppa. Ardabil er òg kjend for å vera sete for det heilage gravmælet over sjeik Safi al-Din, grunnleggjaren av Safavide-dynastiet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Ardabil|Ardabil]]» frå ,  den 5. mai 2023.*
Olav Nysæter

**Olav Nysæter** () er ein norsk tidlegare fotballspelar. Han var angrepsspelar og toppskårar i 1. divisjon i 1983 med Kongsvinger IL.

### Klubbspel
Åra 1973 og -74 spelte Nysæter på femtedivisjonslaget Vaaler. Sidan var han aktiv på Flisa IL sitt lag, ein divisjon høgre i seriesystemet. Frå 1980 spelte han for Kongsvinger IL, ein fotballklubb som i 1982 vann 2. divisjon A. I klubbens fyrste sesong i norsk toppdivisjon skåra Nysæter 14 mål og vart toppskårar i serien. Han la opp i 1987.

### Landslagsspel
Nysæter var med i 2 landskampar, begge kvalifiseringskampar til Sommar-OL 1984. Kampane fann stad i Poznan i Polen den 9. november 1983 og i Potsdam i dåverande Aust-Tyskland tre dagar seinare. Begge enda med norsk 0–1-tap.

### Merittar
*Bronse i seriemeisterskapen: 1986 og 1987 med Kongsvinger IL

## Kjelder
*Olav Nysæter, international football player ved eu-football.info
Walking the Dog

«**Walking the Dog**» (eller «**Walkin' the Dog**») er ein song skriven og framført av Rufus Thomas. Han vart gitt ut i 1963 på albumet hans *[[albumet Walking the Dog|Walking the Dog]]*. Det var signaturhitten hans og den største hitten hans, då han nådde tiandeplassen på ''Billboard'' Hot 100 i desember 1963 og vart verande på Hot 100 i 14 veker..

## Bakgrunn
Rufus Thomas-versjonen byrjar med å sitera dei første 14 tonane av bryllaupsmarsjen til Mendelssohn frå «Ein midtsumarnatts draum». Denne versjonen er kjend for at Rufus plystrar og roper på hunden sin for å gå tur med han. Teksten har referansar til barnerim, spesielt «Miss Mary Mack».

## Dennison-innspelinga
Den einaste hit-versjonen i Storbritannia var av The Dennisons, som nådde 36. plassen på UK Singles chart i 1964 med sin versjon..

## Utgivingar
Songen vart spelt inn fleire månader seinare av The Rolling Stones i 1964. I motsetning til dei fleste Stones-innspelingane har songen harmonivokal på refrenget eine og åleine av Brian Jones (dei fleste tidlege Stones-låtane har Jones og Bill Wyman på korvokal, med Keith Richards som erstattar dei to ikkje lenge etter), noko som gjer innspelinga av songen unik i katalogen deira.

Mange andre artistar har spelt inn songen, mellom anna Aerosmith, Johnny Rivers, John Cale, Georgie Fame and the Blue Flames, Roger Daltrey, Green Day, Hans Theessink, Flamin' Groovies, The Kingsmen, The Sonics, The Lincolns, Ace Cannon, Jackie Shane, The Trashmen, Luv'd Ones, Bob Paisley and the Southern Grass og Ratt. Han vart av og til framført live av Grateful Dead i 1966, 1970 og på midten av åttitalet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walking the Dog|Walking the Dog]]» frå ,  den 5. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brad Whitford

**Bradley Ernest Whitford** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som rytmegitarist i hardrockbandet Aerosmith. I 2001 vart han i lag med bandet Rock and Roll Hall of Fame. Han har òg arbeidd som låtskrivar for gruppa og var medlåtskrivar på songar som «Last Child» i 1976.

## Gjesteartist
*Whitford dukkar opp i *[[Guitar Hero: Aerosmith]]* som gitaristen. Han er òg ein spelebar karakter.
*I 2011 gjorde Whitford ei gjesteframferd på A&E-programmet *[[Storage Wars]]* i episoden «Hang 'Em High Desert» saman med samlaren Barry Weiss som vurderte to gamle gitarar og ein forsterkar.
*I 2012 bidrog Whitford til Joe Bonamassa-albumet *[[Driving Towards the Daylight]]* på fleire spor.
*I 2019 gjorde Whitford ein opptreden, saman med sonen Graham, i ein episode av American Pickers der Mike og Frank finn den originale Aerosmith-bilen (sesong 20, episode 8).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brad Whitford|Brad Whitford]]» frå ,  den 5. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Forskingsetikk

**Forskingsetikk** handlar om dei etiske prinsippa forskarar må halda seg til ved utføring av vitskapleg aktivitet. Det omfattar mellom anna planlegging og gjennomføring av eksperiment på menneske og dyr, lovregulering av genetisk forsking og bioteknologi og dessutan førebygging av forskingsjuks og plagiering innan forsking. 

## Omsyn
Deltakarane i forskingsprosjekt skal vera friviljug og som regel med skriftleg samtykke. Det skal også vera anonymitet og teieplikt for alt sagt og gjort av deltakarane i forskingsprosjektet. Forskinga skal også vera objektiv og nøytral (utan å vinkla forskinga).

## Grunnlag
Forskingsetikken innan medisinsk forsking er basert på  Nürnbergkodeksen (utvikla i samband med Legeprosessen i 1947) og Helsinkideklarasjonen frå 1964. 

### Norske lover
I Noreg er forskingsetikken regulert igjennom Lov om organisering av forskningsetisk arbeid (forskningsetikkloven), og Lov om medisinsk og helsefaglig forsking (helseforskningsloven). Desse lovene vert forvalta av Dei nasjonale forskingsetiske komiteane og De regionale komiteer for medisinsk og helsefaglig forskingsetikk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Forskningsetikk|Forskningsetikk]]» frå ,  den 6. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
* De nasjonale forskningsetiske komiteene
Skiferolje

**Skiferolje** er olje som finst i skifer. Ho kan vinnast ut med hydraulisk oppsprekking, same måten som skifergass vert utvinna på. Skiferolje vert rekna med i kategorien ukonvensjonell olje og gass.

Skiferolje er ikkje det same som olje utvunne frå oljeskifer, noko som krev ein annan utvinningsmetode.

## Kjelder
*
Tom Hamilton

**Thomas William Hamilton** () er ein USA-amerikansk musikar og låtskrivar som sidan starten har vore bassist i hardrockbandet Aerosmith. 

Hamilton har ofte vore medlåtskrivar på songar for Aerosmith, inkludert to av dei største suksessane deira: «Sweet Emotion» (1975) og «Janie's Got a Gun» (1989). Hamilton speler òg stundom gitar (t.d. «Uncle Salty», «Sick as a Dog»), syng korvokal (t.d. «Love in an Elevator») og ein sjeldan gong solovokal («Up On the Mountain»). I 2001 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Aerosmith. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tom Hamilton (musician)|Tom Hamilton (musician)]]» frå ,  den 6. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
Joey Kramer

**Joseph Michael Kramer** () er ein USA-amerikansk musikar, mest kjend som trommeslagar i hardrockbandet Aerosmith, som vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2001.

## Liv og karriere
Kramer vart fødd i The Bronx, New York City, som son av Doris og Mickey Kramer, ein forretningsmann. Han er jødisk og fekk ein bar mitzvah.   

Tidleg på 1970-talet var Kramer medlem av The Institution, eit banebrytande garasjeband frå New Jersey grunnlagt av Philip Rubin, J. Howard Duff, Richie Lester og Marv Coopersmith. Den 25. november 1970 opna det tidlege Bruce Springsteen-bandet Steel Mill for The Institution på Newark State College.

### Aerosmith
Kramer er kreditert for å vera opphavet til namnet Aerosmith. I sine memoarar avslørte Kramer at han kom på namnet Aerosmith medan han høyrde på Harry Nilsson-albumet *[[Aerial Ballet]]* i 1968, to år før bandet vart danna. Kramer insisterer på at det ikkje er noko samband mellom namnet «Aerosmith» og Sinclair Lewis-romanen *[[Arrowsmith av Sinclair Lewis|Arrowsmith]]*. Kort tid før han vart med i Aerosmith, flytta Kramer til Boston og gjekk på Berklee College of Music og jobba med Chubby & the Turnpikes (seinare kjent som Tavares) saman med Bernie Worrell.

Memoara til Kramer, *Hit Hard: A Story of Hitting Rock Bottom at the Top*, vart gitt ut 30. juni 2009..

Kramer hadde ei gjesteframferd i den 22. sesongen (2010-11) av *[[The Simpsons]]*, i episoden «The Ned-Liest Catch», som ein tidlegare partnar av læraren til Bart, Mrs. Krabappel, som fortalt i episoden «Flaming Moe's» frå tredje sesong. I 2015 gav NECA ut ein «Simpsons-isert» actionfigur av Kramer, så vel som dei andre medlemmene av Aerosmith, som ein del av den fjerde serien i Simpsons 25th Anniversary-samlefigurserie.

## Personleg liv
I 2013 kunngjorde Kramer eit partnarskap med Comfort Foods, Inc. om å brenna, pakka og distribuera den økologiske kaffiserien sin med heile bønner: Rockin' & Roastin' Coffee. I 2015 kunngjorde han eit forretningspartnarskap med Les Otten, den tidlegare viseformannen i Boston Red Sox, for å opna to Joey Kramer's Rockin' & Roastin' Café and Restaurant i Newry i Maine, ved foten av Sunday River Ski Resort; og North Attleborough i Massachusetts Newry-staden stengde i 2016. Lokasjonen i North Attleborough stengde i 2017.

Den andre kona til Kramer, Linda, døydde 22. juni 2022, 55 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joey Kramer|Joey Kramer]]» frå ,  den 6. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
S.O.S. (Too Bad)

«**S.O.S. (Too Bad)**» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han kom ut i 1975 som den tredje singelen frå det andre albumet deira, *[[Get Your Wings]]*.

## Bakgrunn
Låten er skriven av Steven Tyler, og er ein hardrockande song med fokus på sex og snusk, med refrenget «I'm a bad, lonely school boy, and I'm a rat, and it's too bad, can't get me none of that.»  Songen startar med ein raskt trommerytme og eit grunnleggjande gitarriff, deretter bremsar han ned og byggjer seg opp igjen, med Steven Tyler sin raske, kraftige tekst som akkompagnerer. Det lyriske innhaldet i songen og den musikalske stilen er i retning av «blooze», ein tøffare hardrockversjon av bluesmusikk, ofte med tekstar som fokuserer på sex, narkotika og det urbane livet.

«S.O.S. (Too Bad») har vorte skildra som ein proto-pønklåt, med mange element som føregrip pønkrockeksplosjonen, inkludert mørke lyriske tema.

*[[Record World]]* sa «Her kjem [Aerosmiths] hardrock-suverenitet til unnsetning.»

Songen har halde fram med å vere ein fanfavoritt og har vore ein fast del av settlistene på dei seinare turneane til Aerosmith, som Rockin' the Joint Tour og Route of All Evil Tour.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:S.O.S. (Too Bad)|S.O.S. (Too Bad)]]» frå ,  den 6. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arnfinn Engerbakk

**Arnfinn Engerbakk** () er ein tidlegare fotballspelar frå Trysil.
Han var både forsvars- og midtbanespelar i Kongsvinger IL. I 1987 spelte han 4 landskampar for Noreg.

## Karriere
### Klubbspel
Engerbakk var aktiv i Nordre Trysil IL frå 1981. Etter fem sesongar med spel i fjerdedivisjon, melde han overgang til Kongsvinger IL. Han fekk sin fyrstedivisjons-debut 1. mai 1986 som høgreback. Med Kongsvinger kom han og lagkameratane på tredjeplass i 1. divisjon både i hans fyrste og andre sesong. Høgdepunktet kom i 1992, ein sesong laget vart nummer 2 i eliteserien bakom Rosenborg BK. Gjennom tolv sesongar noterte Engerbakk seg for 221 kampar i Kongsvinger-drakta, fleire toppseriekampar enn nokon annan Kongsvinger-spelar. Han la opp i 1997. Frå 1999 til 2002 var han fyrst aktiv på Vinger FK sitt lag på nivå 6 i seriesystemet, og så på andrelaget til Kongsvinger på nivå 4.

### Landslagsspel
Engerbakk spelte fire U21-landskampar. I tida 26. mai til 18. november 1987 deltok han så i fire kvalifiseringskampar til Sommar-OL 1988. Tre av oppgjera enda mållaust, eitt med tap 0–1.
 
### Merittar
*Sølv i seriemeisterskapen: 1992 med Kongsvinger IL
*Bronse i seriemeisterskapen: 1986 og 1987 med Kongsvinger IL

## Kjelder
*Arnfinn Engerbakk, international football player ved eu-football.info
Hagefestival

**Hagefestival** eller **hagemesse** er ein type festival eller handelsmesse som er vigd hagebruk, hagedesign, landskapsutforming og landskapsarkitektur. Det finst lokale regionale, nasjonale og internasjonale hagefestivalar. Den fyrste nasjonale hagefestivalen var truleg den tyske Bundesgartenschau, som fyrst blei halden i 1951. Storbritannia hadde fem nasjonale hagefestivalar i tida 1984–1992.

Bureau International des Expositions (BIE), som blei skipa i 1928, godkjenner offisielle internasjonale utstillingar. Hagebruksmesser kan også godkjennast av International Association of Horticultural Producers (IAHP/AIPH). Ein hagefestival kan rekanst som nasjnal om han er anerkjend av dei nasjonale styresmaktene.

Det finst ei rekkje ulike typar hagefestivalar, både årvisse og eingongshendingar, og av ulik storleik. Ein av dei best kjende er Den internasjonale hagefestivalen (Festival international des jardins/Internasjonal Garden Festival) som blir halden på ein permanent stad ved Chaumont-sur-Loire i Frankrike. Denne festivalen er blitt halden sidan 1992, men er ikkje offisielt anerkjend av BIE. Andre hagefestivalar kan innehalda hagedesign men kalla seg sjølv blomeutstillingar eller *flower shows*, som Chelsea Flower Show, som er blitt halde i London sidan 1912. I 2012 blei også Chelsea Fringe halde i samband med utstillinga, med vekt på uvanlege hagar og hagebruk i London.

## Internasjonale hagefestivalar som er anerkjende av BIE

### Andre hagefestivalar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Garden festival|Garden festival]]» frå ,  den 7. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Andrew C. Theokas *Grounds for Review: The Garden Festival in Urban Planning and Design* (Liverpool University Press, 2004 )
Kunnskapsdagen

**Kunnskapsdagen** (), ofte berre kalla 1. september, er ein dag då skuleåret tradisjonelt byrjar i Russland og mange andre tidlegare sovjetrepublikkar, i tillegg til andre land i den tidlegare Austblokka og i Israel. Det finst unntak, som Romania, der dagen fell på 11. september, det tidlegare Aust-Tyskland, der tidspunktet varierer, og Aserbajdsjan, der dagen fell på 15. september) 

Kunnskapsdagen oppstod i Sovjetunionen, der han blei etablert gjennom eit dekret frå Presidiumet til det øvste sovjetet den 15. juni 1984. Leiaren for Krasnodar skule, Brjukhovetskij Fedor Fedorovitsj, spelte ei viktig rolle i innføringa av den nye feiringa. 

Dagen markerer slutten på sommaren og byrjinga på hausten. Han har ei særskild tyding for nye fyrsteklassingar som den fyrste skuledagen deira. Ofte har dei ei festleg samling denne dagen. På dagen har ein også ei «fyrste klokke» (Первый Звонок), som typisk er ei bjølle som blir ringt av ein ny elev som sit på skuldrene til ein tiandeklassing. Elevar i andre klassar kan byrja skuleåret 1. september eller nokre dagar seinare, vanlegvis utan nokre særskilde feiringar.

I Israel markerer ein også kunnskapsdagen den 1. september, grunna mykje innvandring frå område der han er blitt feira.

Slutten av skuleåret kan markerast som «siste skuleklokkedagen».

## Galleri

1_сентября_-_День_знаний_!.JPG|Frå ei russisk markering av dagen.
Tallinn Knowledge Day 2019.jpg|Markering av kunnskapsdagen med dans i Tallinn i 2019.
Шманьківці, Школа, День знань, 1096.jpg|Kunnskapsdagen i Ukrain i 2020.
Rugsėjo 1-osios eisena (prie Studijų).jpg|Studentar markerer kunnskapsdagen i Litauen.


## Hendingar

### Gisseltakinga i Beslan
På kunnskapsdagen, 1. september 2004, blei alle som var ved Skule nummer 1 i Beslan i Nord-Ossetia i Russland tekne som gislar av den tsjetsjenske terroristgruppa Riyadus-Salikhin. Gisseldramaet i Beslan varte i tre dagar, og enda då russiske tryggleiksstyrkar storma bygningen. 333 av gislane døydde, av dei 186 barn. Handteringa av gisseltakinga frå dei russiske styresmaktene fekk store politiske følgjer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Knowledge Day|Knowledge Day]]» frå ,  den 7. mai 2023.*
Let Me Be the One av The Shadows

**«Let Me Be the One»** (*la meg vere den*) er ein britisk popsong frå 1975 med The Shadows. Melodi og tekst er skriven av Paul Curtis. Songen var Storbritannia sitt bidrag i Eurovision Song Contest 1975, der han enda på ein andreplass.

## Om songen
Den britiske kringkastaren BBC valde The Shadows til å representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 1975 i Stockholm. I den britiske finalen 15. februar 1975 framførte bandet seks låtar, og «Let Me Be the One» vart kåra til vinnar gjennom ei postkortavrøysting. 

I den internasjonale finalen 22. mars 1975, var «Let Me Be the One» det niande bidraget på scena – etter Pepil In Kri frå Jugoslavia, med songen «Dan ljubezni», og før Renato frå Malta, med songen «Singing This Song». I avrøystinga fekk songen 138 poeng og enda på andreplass blant 19 deltakarland. 

The Shadows gav ut «Let Me Be the One» på singelen EMI 2269. Singelen var arrangert og produsert av gruppa sjølv. 

## Listeplasseringar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Let Me Be the One|Let Me Be the One]]» frå , den 7. mai 2023.*
Same Old Song and Dance

«**Same Old Song and Dance**» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith, skriven av songaren Steven Tyler og gitaristen Joe Perry. Han kom ut 19. mars 1974 som den første singelen frå det andre studioalbumet deira, *[[Get Your Wings]]*, og vart ein fast song på rockeradio og setlistene til bandet. 

## Struktur
Songen vart bygd rundt eit riff som Joe Perry kom opp med medan han sat på forsterkaren sin. Steven Tyler kom raskt opp med teksten, som blir sungen synkronisert med hovudriffet. Songen er kjend for den oppmuntrande rytmen sin og dei duellerande gitarane til Perry og Brad Whitford, saman med innlagde blåsarar. Dick Wagner (Alice Cooper, Lou Reed) speler gitarsoloen på *Get Your Wings*-innspelinga. «På 'Same Old Song And Dance' sa eg til dei at me burde ta inn nokre blåsarar for å få fram rhythm and blues-sida deira,» sa produsent Jack Douglas. «Dei hadde definitivt den stilen og lyden allereie. Me fekk Brecker Brothers til å spela på han. Saksofonsoloen er spelt av Michael Brecker.»

## Mottaking
*[[Cash Box]]* kalla den ein «hardrockar av øvste klasse.»*[[Record World]]* sa at det var «ein av årets mest rett-fram-rockarar» og kalla han ein «litterær, spraglete variant av 'Marc Bolan-boogie', rytmisk og lyrisk.»

## Konsertopptak
Songen er framleis ein fanfavoritt og ein fast del av konsertane til bandet. Banda gjer ofte ein utvida jam i løpet av konserten, noko som ofte resulterer i at songen strekkjer seg to minutt over den opphavlege speletida. Denne utvida jammen på slutten av songen blir brukt som eit utstillingsvindauge for bassisten Tom Hamilton. Tyler er òg kjent for å gjera scat-song under desse jammane.

## På andre album
«Same Old Song and Dance» har vore med på Aerosmith-samleplater, inkludert *[[Aerosmith's Greatest Hits|Greatest Hits]]* (1980) (kvar songen er ommastra, 52 sekund av songen er redigert ut og første linje frå eit av versa er endra frå «Got you with your cocaine. .» til «Shady-looking loser...»), *[[Pandora's Box av Aerosmith|Pandora's Box]]* (1991), *[[O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits]]* (2002) og *[[Greatest Hits 1973-1988]]* (2004). Songen finst òg på konsertalbuma *[[Classics Live I and II|Classics Live II]]* (1987), *[[A Little South of Sanity]]* (1998) og *[[Rockin' the Joint]]* (2005), og live-DVD-en *[[videoen You Gotta Move|You Gotta Move]]* (2004).

## I populærkulturen
Sangen er nemnd i episoden «Gaza» i sesong 5 av den amerikanske TV-serien *[[The West Wing]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Same Old Song and Dance|Same Old Song and Dance]]» frå ,  den 6. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Plateprodusenten Jack Douglas

**Jack Douglas** () er ein USA-amerikansk plateprodusent. Han er mest kjend for arbeidet sitt med John Lennon og Yoko Ono, Patti Smith, Cheap Trick, og New York Dolls, blant andre rockeartistar i 1970- og 1980-åra. Han produserte mellom anna tre suksessrike album for Aerosmith.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jack Douglas (record producer)|Jack Douglas (record producer)]]» frå ,  den 7. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gaildorf

**Gaildorf** er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 12&nbsp;268 ibuarar og dekker eit flatemål på 62,6 km². Byen, som høyrer til Landkreis Schwäbisch Hall, ligg ved elva Kocher, 329 meter over havet og 13 kilometer sør om byen Schwäbisch Hall.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Gaildorf|Gaildorf]]» frå ,  den 8. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Leif Eriksen

**Leif Eriksen** () er ein tidlegare fotballspelar og -trenar frå Oslo. Han vart seriemeister med Vålerengen IF I 1965. Tida 1964-68 deltok han i fire av Noregs landskampar. Eriksen var trenar for Vålerengen-laget som vart cupmeister 1980 og seriemeister 1981.

## Karriere
### Klubbspel og trenargjerning
Eriksen var indreløpar i angrep. Etter juniorlagsfotball 1957, spelte han i 1958 seg til fast plass på Vålerengen sitt fotballag i landsdelsserien (nivå 2) Østland Nordre. Laget rykte i 1959 opp i Hovudserien. To år seinare slo Vålerengen byrival Lyn 6–4 i bronsefinalen i Hovudserien. 1963 skåra Eriksen 16 seriemål på 18 kampar og vart toppskårar i 1. divisjon. Høgdepunktet for Eriksen kom då Vålerengen i 1965 gjekk til topps i 1. divisjon, klubbens fyrste store triumf på fotballbana. Einar Bruno Larsen, Nils Arne Eggen og Arild Mathisen var mellom dei andre VIF-triumfatorane.

Etter ein svak 1968-sesong og nedrykk for Vålerengen, forlet Eriksen laget. I 1969 og 1970 var han spelande trenar i Eidsvold Turn, førte laget til opprykk til 2. divisjon. 1971 og -72 var han trenar for Vålerengen, som også rykte opp frå 3. til 2. divisjon. Perioden 1973-78 var han etter tur trenar i Skiold, Jevnaker IF og IK Skeid. Han tok Skeid frå 2. til 1. divisjon. 1979-81 var Eriksen atter VIF-trenar. Han leia laget i siger i Noregsmeisterskapen i fotball for herrar 1980 og i 1981 til klubbens andre triumf i 1. divisjon fotball for menn. Sidan var han Bærum-trenar 1982-84.

### Landslagsspel
Eriksen deltok i 4 landskampar, i tre av dei som innbytar. I debuten mot Irland 13. mai 1964, reduserte han til 1–2 då gjestande Irland vann 4–1 på Ullevaal stadion. Etter to nye landslagstap i juni 1967, fekk han endeleg vere med på ein siger. 18. august 1968 spelte han heile andre omgang då Finland måtte tole eit 1–4 tap.

### Merittar
*Seriemeister: 1965: Vålerengen IF

## Kjelder
*Leif Eriksen, international football player ved eu-football.info
Schwäbisch Hall

**Schwäbisch Hall** er ein by og ein kommune nordaust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 41&nbsp;000 ibuarar og dekker eit flatemål på 104,2 km². Byen ligg 304 meter over havet, om lag 37 km aust om Heilbronn og 60 km nordaust om Stuttgart. Byen er den største i Landkreis Schwäbisch Hall og krinssete.

Byen voks fram i mellomalderen rundt eit saltverk, kjent frå 1156. Gjennom 500 år, frå 1280 til 1802, hadde Hall status som keisarby i det tysk-romerske riket. Schwäbisch Hall er kjent for mynteininga heller, ei eining som har namn etter byen. Både språk og kultur i kommunen er frankisk-påverka.

Bausparkasse Schwäbisch Hall, ei byggjeforeining med over 6 millionar kundar, har hovudkontor i byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Schwäbisch Hall|Schwäbisch Hall]]» frå ,  den 8. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Songen Toys in the Attic

«**Toys in the Attic**» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith, skriven av Steven Tyler og Joe Perry. Det er den første songen og tittelsporet på det tredje albumet deira, *[[Toys in the Attic]]*, som var det bestseljande studioalbumet deira i USA. Han kom ut som B-sida til singelen «You See Me Crying» i 1975.

## Mottaking
*Ultimate Classic Rock*-kritikaren Michael Gallucci rangerte gitar-riffet til Perry i songen som det tiande beste av Aerosmith, og sa òg at Perry sin «heftige solo læt tøffare og sintare enn vanleg. »

## Andre versjonar
Songen finst òg på to av konsertalbuma til bandet, *[[Live! Bootleg av Aerosmith|Live! Bootleg]]* (1978) og *[[Classics Live II]]* (1987). Han kom òg ut som bonusspor på nokre utgåver av den karrierespennande samlinga *[[O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits]]* (2002).

## Coverversjonar
R.E.M. spelte inn ein versjon av songen i 1986 som ei B-side til singelen «Fall on Me». Denne er å finna på *[[Dead Letter Office]]*, der gitaristen Peter Buck seier at songen «...var alltid morosam å spela live.».

Han har òg vorte spelt av The Answer, Black Happy, Metal Church, Warrant, Ratt og Roadsaw.

Stephen Pearcy, Tracii Guns, Phil Soussan og Aynsley Dunbar framførte songen på hyllestalbumet til Aerosmith, *Not the Same Old Song and Dance* (Eagle Records, 1999). Denne versjonen dukka opp igjen på eit sett med tittelen *'Guns Box: Attitude for Destruction*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Toys in the Attic (song)|Toys in the Attic (song)]]» frå ,  den 8. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*