open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mount Katsufrakis

**Mount Katsufrakis** er eit utstikkande fjell på austsida av Markham Plateau i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John P. Katsufrakis, ein radioforskar US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen 1963–64, og Byrd-stasjonen 1964–65 og 1965-66.
 
## Kjelder
Mount Kendrick

**Mount Kendrick** er eit massivt, isdekt fjell, 3610 moh, som ragar over austsida av Nilsen Plateau ved toppen av Bartlettbreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein H.E. Kendrick, operasjonsoffiser i offisersstaben til U.S. Naval Support Force i Antarktis under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1967.
 
## Kjelder
Mount Kenney

**Mount Kenney** er eit spisst fjell  (2030&nbsp;moh) i Cathedral Peaks, som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) aust for Shackletonbreen og 10 nautiske mil (18&nbsp;km) nordvest for Mount Wade i Kronprins Olavfjella. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter førsteløytnant Leroy S. Kenney i United States Marine Corps Reserve (USMCR), som var helikopter- og flypilot i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Deep Freeze.
 
## Kjelder
United States Marine Corps Reserve

**Marine Forces Reserve** (**MARFORRES** eller **MFR**) (òg kalla **United States Marine Corps Reserve** (**USMCR**) og **U.S. Marine Corps Forces Reserve**) er reservestyrken til United States Marine Corps. Det er den største avdelinga av U.S. Marine Corps.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:United States Marine Corps Reserve|United States Marine Corps Reserve]]» frå ,  den 9. april 2013.* 
 

## Bakgrunnsstoff

*
Kenyon Peaks

**Kenyon Peaks** er ei lita gruppe basaltiske fjelltoppar 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nordvest for Storm Peak i Marshall Mountains. Det vart namngjeve av gruppa frå Ohio State University til Queen Alexandra Range (1966–67) etter D. Kenyon King, som var feltassistent i gruppa.
 
## Kjelder
Mount Kenyon

**Mount Kenyon** er eit fjell, 2260 moh, som ligg 1 nautisk mil (19&nbsp;km) nordvest for Shenk Peak i nordlege delar av Cumulus Hills. Det vart namngjeve av F. Alton Wade, leiaren for Texas Tech Shackleton Glacier Expedition for US Antarctic Research Program (USARP) (1962–1963) etter Kenyon College i Gambier i Ohio, som var alma mater for han.
 
## Kjelder
Kessler Peak

**Kessler Peak** er eit kjenneleg kjegleforma fjell (2180&nbsp;moh) i Queen Alexandra Range, som ligg ved austsida av Lennox-Kingbreen, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) vest-sørvest for Mount Rotolante. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Charles L. Kessler i U.S. Navy som var direktør for Selective Service System i Virginia. Kessler var matros under Byrd-ekspedisjonen (1928–30) og vitja Antarktis igjen i 1962 og 1965.
 
## Kjelder
Selective Service System

**Selective Service System** (**SSS**) er ein amerikansk føderal etat som administrerer militære verneplikt i landet, kalla *Selective Service* («seleksjonsteneste»). Systemet inneberer at alle menn mellom 18 og 26 år må registrere seg hos SSS for å gje styresmaktene oversikt over kven som er tilgjengeleg for teneste om det oppstår ein naudsituasjon.

USA avskaffa verneplikta i 1973, men opprettheld *Selective Service* som eit høve for å gjeninnføre vernplikt om det skulle bryte ut krig eller forsvaret av andre grunner treng rask utviding. Ei gjeninnføring av verneplikta må bli vedteke av Kongressen i lovform, men *Selective Service* inneberer at styremaktene snøgt kan gjennomføre innkalling &ndash; prinsipielt i form av eit lotteri &ndash; om ein slik situasjon skulle oppstå. Sist gang ein hadde verneplikt i USA, under Vietnamkrigen, vart lotteriet utført ved at ein trekte ut datoar, og innkalla dei vernepliktige som var fødd på desse datoane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Selective Service System|Selective Service System]]» frå ,  den 9. april 2013.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Hanson-formasjonen

**Hanson-formasjonen** er ein av to store steinformasjonar i Antarktis som inneheld fossil av dinosaurar. Den andre er Santa Marta-formasjonen frå seint i krittida. Ein har så langt berre funne ei handfull artar frå mesozoikum og dei fleste er ikkje gravne ut. Formasjonen er ein del av Victoria Group i Dei transantarktiske fjella, og ligg nedanom Prebble-formasjonen og oppom Falla-formasjonen.

## Fauna
Dei første dinosaurane som vart oppdaga i Hanson-formasjonen var predatoren *[[Cryolophosaurus]]* i 1991. Funnet vart formelt skildra i 1994. I lag med desse dinosaurane fann ein fossilerte tre, noko som synte at det hadde vokse planter på overflata av Antarktis før kontinentet dreiv sørover. I tillegg vart det funne tritylodontar, planteetande pattedyrliknande reptil og pterosaurar store som kråker. Ei overrasking var at ein fann restar av prosauropodar, som ein ofte har funne på andre kontinentet, men då berre fram til den tidlege juratida. Beinfragmenta ein har funne i Hanson-formasjonen vart derimot daterte til midten av juratida, som er millionar av år seinare. I 2004 oppdaga paleontologar restane av ein stor sauropod som ikkje er formelt skildra enno. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hanson Formation|Hanson Formation]]» frå ,  den 9. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Kinsey

**Mount Kinsey** er eit fjell, 3110 moh, ved austenden av Beardmorebreen, som ligg 5 nautiske mil (9 km) sørvest for Ranfurly Point i Supporters Range. Det vart namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907-09) etter J.J. Kinsey frå Christchurch, som hjelpte ekspedisjonen på New Zealand.

## Kjelder
Kip Peak

**Kip Peak** er ein fjelltopp med ei høgd opp mot over 3000 moh, 3&nbsp;km nordaust for Tempest Peak på ein rygg som går nordaustover i Queen Alexandra Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1995 etter Christopher A. (Kip) Miller, ein geolog frå Ohio State University, som utførte feltundersøkingar i området, 1990-91.

## Kjelder
Fabio Bollini

**Fabio Bollini** () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for S.S. Murata og Det sanmarinske herrelandslaget i fotball.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fabio Bollini|Fabio Bollini]]» frå ,  den 9. april 2013.*
Mount Kirkpatrick

**Mount Kirkpatrick** er eit høgt, generelt isfritt fjell i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det ligg 8&nbsp;km vest for Mount Dickerson og er det høgaste punktet i både Queen Alexandra Range og Dei transantarktiske fjella. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09), og kalla opp etter ein forretningsmann frå Glasgow som var av dei første til å støtte ekspedisjonen. *Mount Kilpatrick* er eit alternativt namn på fjellet.

## Fossilfunn på Mount Kirkpatrick
Eit av dei viktigaste fossilfunna i Antarktis er gjort på Mount Kirkpatrick i Hanson-formasjonen. Fordi Antarktis brukte å vere varmare hadde kontinentet tidlegare ein tett bar- og konglepalmeskog, og fordi alle kontinenta tidlegare hang saman i eit enormt superkontinent kalla Pangaea, var dyrelivet i Antarktis i nær slektskap med funn gjort andre stader i verda. Mellom anna er det funne fossil av fleire dinosaurar her. 

## Sjå òg
* Fossile funnstader 
* Paper (Smith, N.D. and Pol, D. 2007) on ''Glacialisaurus hammeri''

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Kirkpatrick|Mount Kirkpatrick]]» frå ,  den 9. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Kolp

**Mount Kolp** er ei stort sett isfritt kystfjell, 1010 moh, som ligg 7 nautiske mil (13&nbsp;km) vest-nordvest for Cape Laird, langs vestsida av Rossbarrieren. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter oberstløytnant H.R. Kolp i United States Marine Corps (USMC), som var nestkommanderande i U.S. Navy-skvadron VX-6 i Antarktis under Operasjon Deepfreeze I (1955–56).

## Kjelder
Mount Koob

**Mount Koob** er det høgaste fjellet (1600&nbsp;moh.) i Mayer Crags i Dronning Maudfjella, som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nordvest for Mount Ferguson. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Derry D. Koob, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1964-65 og 1965-66.

## Kjelder
Kooyman Peak

**Kooyman Peak** er eit fjell i Antarktis på 1630 moh. som ligg på ryggen like sør for Dorrerbreen i Queen Elizabeth Range. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gerald L. Kooyman, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen, 1961–62, 1963–64 og 1964-65.

## Kjelder
Marigot

**Marigot** er hovudstad på den karibiske øya Saint-Martin, som høyrer til Frankrike. Byen har ca. 5&nbsp;700 innbyggjarar.
Giorgio Crescentini

**Giorgio Crescentini** () er ein tidlegare regentkaptein av San Marino og mangeårig leiar for den sanmarinske fotballføderasjonen, Federazione Sammarinese Giuoco Calcio. Han sat i stillinga i 32 år.

## Liv
Giorgio Crescentini blei fødd i San Marino. Han gjekk ut frå Urbino sportshøgskule i 1973, og spelte fooball i både heimlandet og Italia. Han blei fyrst medlem av den sanmarinske fotballføderasjonen i 1977, og var visepresident frå 1982 til 1985 før han blei president i 1985. Crescentini blei kapteinregent av San Marino den 1. april 1984, og sat i stillinga med Gloriana Ranocchini til 1. oktober 1984.

Crescentini var fotballpresident i 32 år. Han annonserte at han kom til å trekka seg ved slutten av året i 2015. Han blei etterfølgd av Marco Tura i 2017.
I 2019 blei han utnemnd til æresmedlem.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Giorgio Crescentini|Giorgio Crescentini]]» frå ,  den 23. april 2024.*
ByeAlex

**Alex Márta** (), kjend som **ByeAlex**, er ein ungarsk journalist og songar. Han har òg ein grad i filosofi. 

## Eurovision Song Contest 2013
Etter sigeren i A Dal 2013 vart det klart at ByeAlex skulle representere Ungarn i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige med songen «Kedvesem». Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia, Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifiserte til finalen, måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Ungarn vart tildelt ein plass i den andre semifinalen 16. mai 2013 i Malmö Arena.

### Semifinale 1
Songen skal starte som nummer 12, etter Armenia med «Lonely Planet» av Dorians og før Noreg med «I Feed You My Love» av Margaret Berger.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:ByeAlex|ByeAlex]]» frå ,  den 9. april 2013.*
Velika Ivanča-massakren

**Velika Ivanča-massakren** fann stad 9. april 2013 i landsbyen Velika Ivanča i Serbia. 14 menneske, inkludert gjerningspersonen, døydde og éin, kona til gjerningsmannen, vart skadd. Politiet identifiserte gjerningspersonen som 60 år gamle Ljubiša Bogdanović, ein slektning av fleire av offera. Bogdanović døydde 11. april 2013 av di han vart skadd under massakren. Massakren var den dødelegaste i landet sidan Jugoslavia-krigane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Velika Ivanča shooting|Velika Ivanča shooting]]» frå ,  den 9. april 2013.*  
 

## Fotnotar
Mount Korsch

**Mount Korsch** er eit pyramideforma fjell, med ei høgd opp mot kring 4&nbsp;000 meter, nordvest på Markham Plateau i Queen Elizabeth Range, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) vest for Mount Markham. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1988 etter geologen Russell J. Korsch, som i lag med E. Stump og D. Egerton, klatra til og geologisk kartla toppen den 3. desember 1985 for US Antarctic Research Program (USARP). Korsch var fleire år i Antarktis i 1980-åra. 

## Kjelder
BookCrossing

**BookCrossing** går ut på at ei bok blir lagt igjen kor som helst på offentlege stadar slik at andre kan finne bøkene, og lese dei. Når ein person finn ei slik bok, skal ho registrerast på Internett, og på den måten er det mogleg å følgje vandringa til boka, sjå kvar ho har vore og kva andre meiner om henne.

Bøker kan leggjast att absolutt overalt der det er mogleg å finne dei, frå parkbenker og venterom til bananhylla i ein Kiwi-butikk. Den mest kjende systemet for å gi frå seg bøker på denne måten er via nettstaden BookCrossing.com som per mai 2010 hadde over 850 000 medlemmer over heila verda. Ron Hornbaker fekk ideen for det som i dag heiter BookCrossing i mars 2001. Den 17. april 2001 lanserte Hornbaker nettstaden BookCrossing.com, som no har ekspandert over heile verda. Innan april 2003 hadde nettstadet over 113 000 medlemmer, og i 2004 blei ordet *bookcrossing* inkludert i Concise Oxford Dictionary.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Michele Marani

**Michele Marani** () er ein sanmarinsk fotballspelar. Han spelar for S.S. Pennarossa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Michele Marani|Michele Marani]]» frå ,  den 9. april 2013.*
Kranz Peak

**Kranz Peak** er eit fjell på 2680 moh., som ligg 6 nautiske mil (11&nbsp;km) nordvest for Mount Przywitowski, mellom toppen av Holdsworth- og Bartlettbreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Arthur C. Kranz, meteorologi i U.S. Naval Support Force i Antarktis under U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1966 og 1967.

## Kjelder
Mount Krebs

**Mount Krebs** er eit markant fjell i Antarktis på 1630&nbsp;moh. som ligg oppom den sentrale delen av hovudryggen i Lillie Range, 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nord for Mount Daniel ved foten av Kronprins Olavfjella. Det vart oppdaga av den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58) under A.P. Crary, og vart namngjeve av han etter offiser Manson Krebs i U.S. Navy som var helikopter- og flypilot i U.S. Navy Squadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze.

## Kjelder
Mount Kristensen

**Mount Kristensen** er eit fjell, 3460 moh, som ligg på vestsida av Nilsen Plateau 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) søraust for Lindstrom Peak i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1967 etter H. Kristensen, ein ingeniør på skuta «Fram» under ekspedisjonen til Roald Amundsen i 1910-12. Namnet er til minne om namnet Amundsen gav eit fjell i området i 1911, Mount H. Kristensen.

## Kjelder
Mount Kurlak

**Mount Kurlak** er eit isdekt fjell 5 km søraust for Mount Bell i Queen Alexandra Range i Antarktis. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant William B. Kurlak i US Navy som var flykaptein i løpet av USN Operasjon Deep Freeze, 1964.

## Kjelder
* Australian Antarctic Data Centre
Lamping Peak

**Lamping Peak** er eit fjell som ligg mellom Prebble- og Wyckoffbreen i vestsida av Queen Alexandra Range. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John T. Lamping, ein geomagnetikar i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1961.
 
## Kjelder
Layman Peak

**Layman Peak** er ein fjelltopp, 2560 moh, som ligg 3 nautiske mil (6&nbsp;km) aust for Mount Bellows og 4 nautisk mil (7&nbsp;km) nord for McIntyre Promontory i Dronning Maudfjella. Det vart oppdaga og fotografert av U.S. Antarctic Service (USAS) på Flight C den 29. februar-1. mars 1940, og kartlagd av A.P. Crary i 1957-58. Det vart namngjeve av Crary etter Frank Layman, ein mekanikar som deltok på den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957–58) og Victoria Land Traverse Party (1958–59).

## Kjelder
Lee Peak

**Lee Peak** er eit fjell langs vestsida av Scottbreen, 3 nautiske mil (6&nbsp;km) nord for Mount Denauro i Dronning Maudfjella. Det vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-64. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Frank P. Lee, ein fotograf på flyturar i Antarktis i løpet av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze 1965, 1966 og 1967.
 
## Kjelder
Levi Peak

**Levi Peak** er eit fjell på 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordvest for Mount Stanley, ved vestkanten of Grindley Plateau. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Gene S. Levi, ein meteorolog ved Hallett-stasjonen, vinteren 1963, og sommaren 1964-65.
 
## Kjelder
Lindsay Peak

**Lindsay Peak** er eit basaltisk fjell, 3210 moh, som ligg 4 nautiske mil (7&nbsp;km) vest-nordvest for Blizzard Peak i Marshall Mountains. Det vart namngjeve av gruppa frå Ohio State University til Queen Alexandra Range (1966–67) etter John Lindsay, ein geolog i gruppa.
 
## Kjelder
Kutschin Peak

**Kutschin Peak** er eit markant fjell på 2360 m på vestsida av Nilsen Plateau, som ligg 6 nautiske mil (11&nbsp;km) sør for Mount Kristensen, ved austsida av Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter A. Kutstsjin, som var matros på «Fram» under ekspedisjonen til Roald Amundsen i 1910-12.

## Kjelder
Mount Kyffin

**Mount Kyffin** er eit markant, raudfarga fjell i Antarktis på 1670 moh. Det har ein 4 nautiske mil (7&nbsp;km) lang utstikkar i nord og ligg heilt nord i Commonwealth Range og stig stupbratt opp frå austsida av Beardmorebreen.

Det blei oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter Evan Kyffin-Thomas, ein av eigarane av South Australian Register, ei avis i Adelaide. Kyffin-Thomas reiste i lag med Ernest Shackleton på reisa hans frå England.

## Kjelder
Lindstrom Peak

**Lindstrom Peak** er eit fjell i Antarktis på 2640 moh., som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) nordvest for Mount Kristensen på vestsida av Nilsen Plateau i Dronning Maudfjella. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Adolf Henrik Lindstrøm, som var kokk for landgruppa ved Framheim under ekspedisjonen til Roald Amundsen i 1910-12. Amundsen gav eit uidentifisert fjell i området namn etter Lindstrøm og ACAN ønskte å halde på dette historiske namnet.

## Kjelder
Mount Lockwood

**Mount Lockwood** er eit utstikkande fjell i Antarktis som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) sør for Mount Bell langs austsida av Grindley Plateau i Queen Alexandra Range. Fjellet vart undersøkt av den sørlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62). Det vart namngjeve av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) etter dr. C.B. Lockwood frå St. Bartholomew Hospital, der dr. E.S. Marshall på dem britiske antarktisekspedisjonen tidlegare hadde arbeidd.

## Kjelder
Longstaff Peaks

**Longstaff Peaks** er ei rekkje høge fjelltoppar som ligg like vest for Davidsonbreen nord i sentrale område av Holland Range. Det vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen (1901–04), og namngjeve *Mount Longstaff* etter Llewellyn W. Longstaff, den viktigaste bidragsytaren til ekspedisjonen. Det skildrande namnet vart endra av New Zealand Antarctic Place-Names Committee (NZ-APC).

## Kjelder
Lowe Peak

**Lowe Peak** er eit fjell i Antarktis med ei høgd opp mot 1060 moh, 5&nbsp;km sørvest for Mount Kolp, ved nordvestenden av Nash Range. Det vart namngjeve etter P. A. Lowe, eit medlem av gruppa som overvintra ved Cape Hallett i 1961 som teknikar på det geomagnetiske prosjektet. 

## Kjelder
Mount Lysaght

**Mount Lysaght** er eit fjell, 3755 moh, som ligg 1,5 nautiske mil (3&nbsp;km) nord for Mount Markham nord i Queen Elizabeth Range. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen, 1907-09.
 
## Kjelder
Rubycon av Tangerine Dream

***Rubycon*** er det sjette studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i 1975. Det vert ofte trekt fram som eit av dei beste albuma deira. *Rubycon* utforskar vidare den analoge sekvenserbaserte stilen innan Berlin-skulen dei hadde starta med på tittelsporet frå *[[Phaedra]]*.

Sjølv om det ikkje selde like bra som *Phaedra*, nådde *Rubycon* høgare opp på den britiske salslista med ein 10. plass.

## Musikk
Albumet består av to lange spor, som kvar er over 17 minuttar lange. «Rubycon, Part One» utgjer A-sida av plata og «ebbar og flyt gjennom tette bølgjer av ekko og Mellotron-kor, medan primitive sequencer-linjer bobler til overflata». B-sida «Rubycon, Part Two», «opnar på ein vedunderleg stemningsskapande måte» før «synthesizer-arpeggioar kjem attende for å drive det heile vidare».

## Mottaking

Tom Moon tok med *Rubycon* i boka si *[[1,000 Recordings to Hear Before You Die]]* frå 2008 og sa: «Denne seglande lydvisjonen, som stadig utfoldar seg, men som aldri heilt når fram, har blitt etterlikna i det uendelege sidan 1975. Men på ein eller annan måte har ikkje ovundrarane klart å fange openheita og den fjerne stordomen til Tangerine Dream.»

I boka *Digital Gothic: A Critical Discography of Tangerine Dream* frå 1997 hylla journalisten Paul Stump albumet og skreiv: «*Rubycon* er rett og slett ei forbetring av føregangaren—men teken til det ypparste, og demonstrerer atdei meistrar primitiv teknologi på ein fantastisk dristig og uthaldande måte med rein kunstnarisk visjon. Det er truleg det beste albumet bandet laga…»

## Turné
Etter albumet kom ut vart Moog synthesizeren til Christopher Franke øydelagd under transport og Franke sjølv mista nesten livet då han fekk elektrisk støyt.

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese - mellotron, gitar og VCS 3 synthesizer på «Rubycon, Part One» ; orgel, mellotron, gitar, gong og VCS 3 synththesizer på «Rubycon, Part Two»
* Christopher Franke - dobbel Moog synthesizer, Synthi A, orgel, modifisert Elka-orgel og handsama piano på «Rubycon, Part One» ; dobbel Moog synthesizer, gong, Synthi A og orgel på «Rubycon, Part Two»
* Peter Baumann - orgel, EMS Synthi A, elektrisk piano (Fender Rhodes) og handsama piano på «Rubycon, Part One» ; elektrisk piano (Fender Rhodes), orgel, EMS Synthi A, røyst og ARP 2600 på «Rubycon, Part Two»
;Teknisk
* Monique Froese – fotografi
* Mick Glossop – lydteknikar
* Roland Paulick  – teknisk assistent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rubycon (album)|Rubycon (album)]]» frå ,  den 8. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ricochet av Tangerine Dream

***Ricochet*** er det sjuande albumet og det første konsertalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Albumet kom ut i 1975. Det består av to lange komposisjonar miksa frå opptak frå konsertar i England og Frankrike hausten 1975. Stilen er mykje lik dei andre platene dei gav ut på Virgin Records i denne perioden, med stor vekt på synthesizerar og sekvenserar til å skape eit tett ambient lydlandskap. På *Ricochet* vert det nytta meir perkusjon og elektrisk gitar enn på dei førre albuma *[[Phaedra]]* og *[[Rubycon av Tangerine Dream|Rubycon]]*, på grensa til elektronisk rock. Den største innovasjonen på albumet er bruken av komplekse rytmar i fleire lag, noko som varsla om retninga bandet tok i 1980-åra, men òg trance-musikk og likande sjangrar innan elektronisk dansemusikk.

Mykje av råmaterialet for *Ricochet*, særleg del 2, vart spelt inn i Fairfield Halls i Croydon i London, under konserten deira der i oktober 1975. Den originale, uredigerte versjonen av opptaket kan høyrast i sett 3 av *The Bootleg Box Set Vol. 1*. Kvar dei andre opptaka vart henta frå har det så langt ikkje vore mogeleg å finne ut av. 

Etter at både *Phaedra* og *Rubycon* hadde nådd Topp 20 på albumlista i Storbritannia, gjorde *Ricochet* det mindre bra, og låg berre fire veker inne på salslista med ein 40. plass som høgaste plassering. I nyare tid har derimot *Ricochet* vorte trekt fram som eit av dei mest populære Tangerine Dream-albuma.

## Innhald

## Medverkande
* Peter Baumann – klaverinstrument
* Chris Franke – klaverinstrument, trommer
* Edgar Froese – klaverinstrument, gitar

## Singlar
To singlar vart gjevne ut i Frankrike og Australia med utdrag frå albumet:
* «Ricochet (Part I)» – «Ricochet (Part II)»
* «Excerpt From Ricochet»

## Kjelder
Mount Llano

**Mount Llano** er eit fjell (1930&nbsp;moh) ved foten av Kronprins Olavfjella på Antarktis, som ligg 6 nautiske mil (11 km) nordaust for Mount Wade. Det vart kartlagd av den amerikanske kryssinga av Rossbarrieren (1957-58) under A.P. Crary og kalla opp etter George A. Llano, ein amerikansk biolog og ekspert på lav. Han var prosjektleiar for den biologiske og medisinske avdelinga til polaravdelinga hos National Science Foundation 1960-77 og var fleire år i Antarktis frå 1957-58.

## Kjelder
Mount Lloyd

**Mount Lloyd** er eit fjell (3210&nbsp;moh) i Holland Range, som ligg nord for toppen av Hewittbreen, 7 nautiske mil (13 km) nord for Mount Miller. Det vart oppdaga og namngjeven av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907-09).

## Kjelder
Stratosfear

***Stratosfear*** er det åttande albumet og det sjuande studioalbumet til av den tyske gruppa Tangerine Dream. 

Plata nådde 39. plassen på albumlista i Storbritannia og låg inne på lista i fire veker og selde etter kvart til sølvplate for 60&nbsp;000&nbsp;eksemplar.

## Innspeling
Nick Mason frå Pink Floyd laga den originale miksen av *Stratosfear* i april 1976 i Hansa by the Wall. På grunn av krangling mellom Tangerine Dream og Virgin vart denne miksen skrinlagd.

*Stratosfear* kombinerer dei akustiske og elektroniske inspirasjonskjeldene til Tangerine Dream tettare enn dei hadde gjort før. Til dømes kan ein på siste sporet, «Invisible Limits» høyre ein djup piano/fløytemelodi med ein meir romantisk smak enn dei tidlegare syntetiske komposisjonane. Det var det siste studioalbumet til Peter Baumann med gruppa.

Det markerer byrjinga på ei ny retning for bandet, der dei gjekk bort frå den kompromisslause eksperimenteringa med synthesizerar frå tidleg i 1970-åra mot ein meir melodisk stil, ein trend dei heldt fram med på *[[Force Majeure av Tangerine Dream|Force Majeure]]* i 1979. Tittelsporet «Stratosfear» er mykje spelt på konsertane deira og har vorte miksa på ny for mange andre album. 

## Mottaking
I *[[Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies]]* (1981) skreiv Robert Christgau «Eg respekterer synthesizerteksturane deira i teorien, men desse karane burde overlate tilgjengelegheita til Kraftwerk. Når dei programmerer i mottekne semiklassiske melodiar og set den automatiske trommemaskinen til 'bouncy swing,' er resultatet lydsporet til ei reiseskildring i rommet du ikkje har lyst til å sjå.»

## Innhald

## Medverkande
* Christopher Franke&nbsp;– Moog synthesizer, orgel, perkusjon, mellotron, cembalo
* Edgar Froese&nbsp;– mellotron, Moog synthesizer, 12- og 6-strengsgitar, flygel, bassgitar, munnspel
* Peter Baumann&nbsp;– Moog synthesizer, Project elektronisk trommemaskin, Fender Rhodes, mellotron

## Singlar
* «Stratosfear»&nbsp;– «The Big Sleep In Search Of Hades»

## Kjelder
Christopher Franke

**Christopher Franke** () er ein tysk musikar og komponist. Frå 1971 til 1988 var han medlem av electronicabandet Tangerine Dream. Han var først trommeslagar i The Agitation, seinare kalla Agitation Free, før han gjekk over til å hovudsakleg spele klaverinstrument og synthesizerar etter kvart som gruppa gjekk bort frå opphavet med psykedelisk rock. Han var truleg ikkje den første musikaren til å nytte ein analog sekvenser, men var truleg den første til å nytte eit slikt instrumentet på scene under ein konsert, og la rytmegrunnlaget for klassiske musikkstykke av Tangerine Dream og heile Berlin-skulen.

Etter at han slutta i gruppa starta han plateselskapet Sonic Images som baserer seg på New Age-musikk. Han har laga fleire soloalbum og mykje filmmusikk.  

## Solodiskografi

* *Pacific Coast Highway* (1991)
* *[[filmen Universal Soldier (1992)|Universal Soldier]]* (1992)
* *London Concert* (1992)
* *New Music for Films Vol. 1* (1993)
* *Raven* (1994)
* *[[Night of the Running Man]]* (1995)
* *[[Babylon 5]]* (1995)
* *Klemania* (1993)
* *[[Perry Rhodan]] - Pax Terra* (1996)
* *The Celestine Prophecy* (1996)
* *Tenchi the Movie: [[Tenchi Muyo! in Love]]* (1996; rereleased in 2002)
* *Enchanting Nature* (1996)
* *Babylon 5, volume 2: Messages from Earth* (1997)
* *[[Babylon 5: In the Beginning]]* (1997)
* *[[Babylon 5: Thirdspace]]* (1997)
* *[[Pacific Blue]]* (1997)
* *Transformation of Mind* (1997)
* *[[Babylon 5: River of Souls]]* (1997)
* *Epic* (1999)
* *Babylon 5: Episodic CDs - 24 CDs x 30 minutes per CD* (1997–2000)
* *New Music for Films Vol. 2* (2000)
* *The Calling* (2000)
* *The Best of Babylon 5* (2001)
* *Music for Films Vol. 3* (2003) CD-R
* *[[What the Bleep Do We Know!?]]* (2004)
* *Ludwig² - Das Musical* (2005)
* *[[Babylon 5: The Lost Tales]]* (2007)

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Sonic Images
* 
*
Peter Baumann

**Peter Baumann** () er ein tysk musikar og var lenge eit medlem av den tyske electronicagruppa Tangerine Dream i lag med Edgar Froese og Christopher Franke. Han var medlem av bandet frå 1971 og fram til 1977. Baumann spelte inn det første soloalbumet sitt i 1976, medan han framleis var på turné med bandet, og starta sin eigen solokarriere i 1977.

Tidleg i 2000-åra studerte Baumann vitskap og filosofi.

## Diskografi
### Album
* *Romance '76* (1976) (LP)
* *Trans Harmonic Nights* (1979) (LP)
* *Repeat Repeat* (1981) (LP)
* *Strangers In The Night* (1983) (LP)
* *Phase by Phase: A Retrospective '76 - '81* (1996) (CD)

### EP
* *Bicentennial Present* (7" single) (1976)
* *Biking Up The Strand* (7" single) (1979)
* *Realtimes* (7" single) (1981)
* *Daytime Logic (Extended Dance Mix)* (12" single) (1981)

### Hidden baumann
* *Welcome to Joyland* (som Leda) (1978)
* *Grosses Wasser* (medprodusent på eit album av Cluster) (1979)
* *The Russians are Coming* (12"-singel med Conrad Schnitzler) (1984)
* *Blue Room* (promokassett med Paul Haslinger & John Baxter) (1991)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter Baumann|Peter Baumann]]» frå ,  den 9. april 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Sorcerer av Tangerine Dream

***Sorcerer*** er det niande albumet og det første filmmusikkalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det inneheld musikk for filmen *[[filmen Sorcerer|Sorcerer]]*. Det nådde 25. plassen på den britiske albumlista og vart det tredje mest selde albumet til bandet i Storbritannia. 

## Bakgrunn
Etter ein europeisk turné i 1976 byrja Tangerine Dream å arbeide på musikk for William Friedkin, regissøren av *[[The French Connection]]* og *[[Eksorsisten]]*. *Sorcerer* var ei nyinnspeling av Clouzot sin *The Wages of Fear* frå 1953 om ein risikabel lastebiltransport. William Friedkin hadde ønskt å lage ein film kring kva musikk Tangerine Dream kunne klare å skape.

Chris Franke fortalte: «William Friedkin hadde høyrt musikken vår i Los Angeles. Han ringe oss og sa han likte det, at det var nyskapande og nytt, og at han ønskte å lage ein film med det. Han var interessert i å ha musikken spelt for skodespelarane på settet. Me kjende oss særs sjølvstendig frå alt dette sidan musikken vart skapt av oss i eit rom i Berlin, med ein åttesporsopptakar og eit manus.»

Edgar Froese sa seinare: «*Sorcerer*-albumet vart spelt inn på ein gammal åttespors Ampex-opptakar i Berlin. Det var ein av fire maskinar som stod i Abbey Road Studios i London, som vart selt etter Beatles-tida. Me hadde leigd ein gammal kino og laga eit lite studio der. Moog-en var særs nyttig, og på dette stadiet var me blitt ganske kyndige på instrumentet. Me brukte òg eit Fender Rhodes-piano, gitarar og til og med ein Revox-lydbandmaskin som forseinkingsapparat.»

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese – Fender Stratocaster & Gibson Les Paul Custom gitarar, Mellotron Mark V, Steinway piano, Oberheim Polyphonic Synthesizer, ARP Omni string synthesizer, PPG Synthesizer, modifisert Moog synthesizer.
* Christopher Franke – Moog modular synthesizer, Projekt Elektronik sekvenser, Computerstudio Digital Sequencer, Mellotron, ARP Pro Soloist synthesizer, Elka String Synthesizer, Oberheim-sekvenser.
* Peter Baumann – Projekt Elektronik Modular Synthesizer, Projekt Elektronik Sequencer, Fender Rhodes Piano, ARP Pro Soloist synthesizer, Mellotron.

## Kjelder
Tangram av Tangerine Dream

***Tangram*** er det 13. albumet og det tiande studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i mai 1980. Det vart det femte bestseljande albumet deira i Storbritannia med ein 36. plass på albumlista.

## Oversyn
I 1979 møtte Edgar Froese Johannes Schmoelling, som vart med i Tangerine Dream og gruppa vart igjen ein trio. Denne besetninga kom av mange fans til å bli rekna som den sterkaste besetninga i historia til bandet. Det første nye prosjektet til denne besetninga var *Tangram*. Tittelen kom frå eit særs gammalt, kinesisk puslespel og kom ut våren 1980. Det vart spelt inn i det nye studioet til Chris Franke, Polygon i Berlin, og var delt i to delar som kvar tok opp si plateside. Kvar av dei to delane inneheld mange satsar, der somme er rytmiske og somme atmosfæriske. Musikken er blitt skildra som varmare og nesten symfoniske samanlikna med tidlegare Tangerine Dream-album. *Tangram* kom ut ved vendepunktet mellom to musikalske periodar med blikk attende på tida med dei «lange klassiske sekvenserane» og eit blikk framover mot kortare new age-musikk. 

Ei tidleg konsertutgåve i Berlin (spelt inn i januar 1980 og dokumentert på *[[Pergamon av Tangerine Dream|Quichotte]]*, seinare kalla *Pergamon*) inneheld passasjar som minnar om *Tangram*.

Schmoelling sa i 1994: «Før eg kom inn i bandet, følte eg at musikken til Tangerine Dream i hovudsak var bygd på sekvenser-sløyfer, meir eller mindre i ein toneart, utan harmoniske endringar og lange improvisasjonar. Då eg kom inn, prøvde me ei blanding med meir strukturerte element med meir jazzorienterte akkordar, komponerte melodiar og synthesizersoloar som likna på rock.»

Plateomslaget var laga av Monique Froese, kona til Edgard. 

## Innhald

## Medverkande
; Musikarar
* Edgar Froese — klaverinstrument, gitar
* Christopher Franke — klaverinstrument, elektronisk perkusjon
* Johannes Schmoelling - klaverinstrument

## Kjelder
Exit av Tangerine Dream

***Exit*** er det sekstande albumet og 11. studioalbumet av det tyske electronicabandet Tangerine Dream. 

*Exit* nådde 43. plassen på albumlista i Storbritannia og låg inne på lista i fem veker. 

## Musikk
*Exit* inneheld seks spor som vart skapt med det som då var det nyaste utstyret, inkludert Fairlight Computer Instrument. I følgje Edgar Froese bygde bandet alt kring eit MCI-miksebord, fordi dei måtte ha alle instrumenta i nærleiken. Dei brukte ikkje så mange akustiske instrument, og dei trengde ikkje ein lydteknikar. Dei tre musikarane hadde berre alt kring seg, slik dei hadde på scenen. 

På det første sporet kan ein høyre ei skodespelarinne frå Berlin som snakkar på russisk og nemner kontinenta på jorda og ber om å slutte trugselen om «avgrensa» atomkrig, som var ein potensiell fare på denne tida under den kalde krigen då albumet kom ut. Froese var veldig mot kjernevåpen og fekk organisert utsendinga av fleire tusen eksemplar av *Exit* til forskjellige maktpersonar, kunstnarar og vanlege folk i Russland. Kort tid før *Exit* kom ut hadde Tangerine Dream spelt ein spesialkonsert for nedrusting utafor Riksdagen i Vest-Berlin føre eit publikum på kring 100&nbsp;000 personar. 

Sporet «Choronzon» var nytta som kjenningsmelodi for det ungarske, politiske TV-showet *Panoráma*. «Remote Viewing» er med i videospelet *[[Grand Theft Auto IV]]* frå 2008 på radiostasjonen The Journey. Tittelsporet er nytta i sjette episoden av første sesongen av Netflix-serien *[[Stranger Things]]*, og eit remiksa utdrag, kalla «No Future (Get Off the Babysitter)», vart nytta i filmen *[[filmen Risky Business|Risky Business]]* frå 1984.

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese – komponist, musikar, produsent
* Christopher Franke – komponist, musikar, produsent
* Johannes Schmoelling – komponist, musikar
* Monica Froese – plateomslag

## Kjelder
White Eagle av Tangerine Dream

**White Eagle** er det 17. albumet totalt og det 12. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream. Det nådde 57. plass på den britiske albumlista og låg inne på lista i fem veker. 

Sporet «Mojave Plan» var blitt framført på konsert for første gongen med Eberhard Schoener og orkester for «Classic Rock Night» i München den 9. desember 1981. Edgar Froese og Chris Franke var òg med på klaverinstrument ei kort tid for det siste sporet, «Time Square» av Eberhard Schoener, og «Give Peace a Chance».

Tittelsporet vart miksa på ny og vart kjenningsmelodien for den tyske fjernsynsserien *[[Tatort]]* med den tyske tittelen «Das Mädchen auf der Treppe».

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Christopher Franke
* Johannes Schmoelling

## Kjelder
Hyperborea av Tangerine Dream

***Hyperborea*** er det nittande albumet og det 13. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det var det siste offisielle albumet dei gav ut på Virgin Records. Det låg to veker inne på den britiske albumlista og nådde ein 45. plass. 

Albumet vart spelt inn i august 1983. 
På songen «No Man's Land» vert det nytta mykje sitar. Det vert òg nytta sitar på «Cinnamon Road», men i mindre grad enn på førre song. Det lengste sporet på albumet, «Sphinx Lightning», er innom alle stilartar Tangerine Dream hadde vore borti dei ti siste åra. 

Tittelen på albumet referer til Hyperborea, eit mytisk, idyllisk land i den greske antikken, som visstnok låg langt nord for Thraki der det vart hevda at sola skein 24 timar om dagen. 

I eit intervju med Mark Prendergast i januar 1994 sa Johannes Schmoelling: «Som *[[Logos Live]]* var Hyperborea prega av ein ny generasjon digitale synthesizerar og samplingsteknologi. Me klare å memorisere lydane og bruke mykje sampla trommelydar. Me fann opp nye rytmestrukturar ved å bruke ein spesiell arpeggiatorteknikk. Tittelen «No Man's Land» var inspirert av filmen *[[filmen Gandhi|Gandhi]]* og det glimrande lydsporet.»

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese
* Christopher Franke
* Johannes Schmoelling

## Kjelder
Le Parc av Tangerine Dream

***Le Parc*** er det 26. albumet og det 14. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut i mai 1985.

## Historie
*Le Parc* var det siste albumet til Tangerine Dream med Johannes Schmoelling. Han slutta i bandet i oktober 1985. Sjølv om Tangerine Dream hadde gjeve ut filmmusikkalbum tidlegare med kortare spor, var dette eit vendepunkt i karrieren deira, då dei lange instrumentalane var bytta ut med ni kortare spor. Det lengste sporet er berre så vidt over seks minutt. Edgar Froese sa i intervju med Jonathan Miller: «Tangerine Dream er som å puste - dei første 12-13 åra pusta me ut og det neste tiåret pusta me inn. Det enkle koneptet er innsida og utsida av verda. Det er meir komplisert når du går på innsida, men pusting tyder den naturlege sida ved å puste, det er innsida og ikkje rom-aktig. Det er ikkje makrokosmos, det er mikrokosmos.» Bandet hadde med seg tre gjestemusikarar på albumet, inkludert Clare Torry, som song med Pink Floyd attende i 1973. 

Kvart spor på albumet er inspirert av ein særskild park ein stad i verda. Tittelsporet «Le Parc» vart nytta som kjenningsmelodi for den kortvarige amerikanske fjernsynsserien *[[Street Hawk]]*. Det vart laga ein video for «Tiergarten». «Central Park» vart nytta som opningsmelodi i filmen *Diamond Ninja Force* regissert av Godfrey Ho.

## Innhald

## Medverkande
* Christopher Franke
* Edgar Froese
* Johannes Schmoelling

;Gjesteartistar
* Clare Torry – vokal på «Yellowstone Park»
* Katja Brauneis – vokal på «Zen Garden»
* Robert Kastler – trompet på «Bois de Boulogne»
* Christian Gstettner – programmering
* Steffan Hartmann – programmering

;Teknisk
* Monica Froese – design

## Kjelder
Green Desert

***Green Desert*** er det 27. albumet og det 15. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i januar 1986. Musikken vart spelt inn i Berlin i 1973, i ein periode då Peter Baumann hadde reist frå Tyskland til Nepal og India. Sjølv om albumet ikkje kom ut på den tida, var det denne innspelinga som fekk Tangerine Dream ein platekontrakt hos Virgin Records då dei høyrde opptaka. 

Gruppa hadde nyleg fått nytt utstyr, mellom anna ein Minimoog, ein phaser, og ein EKO ComputeRhythm trommemaskin, som kunne førehandsprogrammerast og/eller endrast undervegs medan han spelte. Chris Franke rekna dei seks interne lydane som «ganske elendige», men på grunn av fleksibilteten som  sekvensator, kunne han seinare endrast til å kontrollere eksterne lydkjelder. Denne rytmiske effekten vart nytta på fleire av dei seinare albuma til Tangerine Dream. 

Det var nok materiale på for eit nytt album, men sidan Baumann ikkje hadde vore med på innspelingane, vart dei samde om å setje dei til sides. Då Baumann kom attende frå reisa si, vart ikkje *Green Desert* fullført. I staden gjekk dei i gang med *[[Phaedra]]*. I 1984 henta Froese fram att dei gamle opptaka og omarbeidde det til eit heilt album, med noko nyinnspelingar og heile albumet miksa på ny. Albumet var inkludert i ein boks med seks plater kalla *In the Beginning*. Sidan kom albumet ut som sjølvstendig album. 

Edgar Froese sa i 1986: «Det finst bokstavleg talt hundrevis av timar med Tangerine Dream-musikk som ikkje er utgjeven. Me eig tre studio i Tyskland, og når me ikkje turnerer arbeider me i desse ti timar om dagen. Me må lage musikk. Me klarar ikkje stoppe. *Green Desert* burde ha kome ut før *Phaedra*. Me hadde akkurat fått den første analoge sequencer-en vår og byrja å leike oss med den, men så fekk med eit tilbod frå Virgin Records om å bruke deira Manor Studios i 1973, så me skrinla opptaka og byrja på nytt.»

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese - synthesizer, gitar, klaverinstrument
* Christopher Franke - trommer, perkusjon, trommemaskin, synthesizer

**Andre medverkande**
* Pete Beaulieu – lydteknikar
* Mark Weinberg – design

## Kjelder
Encore av Tangerine Dream

***Encore: Tangerine Dream Live*** er eit konsertalbum av det tyske electronicabandet Tangerine Dream frå 1977. Opptaka vart hovudsakleg gjort på den særs suksessfulle turneen deira i USA i 1977. 

## Bakgrunn
Våren 1977 drog Tangerine Dream på to utselde turnear i USA. I oktober 1977 gav dei ut det doble *Encore* med fire lange spor spelte inn under desse turenane. Noko av musikken var basert på tema frå *[[Ricochet av Tangerine Dream|Ricochet]]*, *[[Stratosfear]]* og *[[Sorcerer av Tangerine Dream|Sorcerer]]*. Titlane «Coldwater Canyon» (inkludert den lengste gitarsoloen av Edgar Froese som bandet gav ut) og «Cherokee Lane» kjem frå vegar i Coldwater Canyon nær Los Angeles, der Tangerine Dream budde medan dei turnerte. 

*Encore* vert ofte rekna som det definitive konsertalbumet med Tangerine Dream av fansen deira, og det var det siste spelte inn med Peter Baumann, for etter ein konsert i Denver, under den andre halvdelen av turneen deira, informerte han Edgar Froese og Chris Franke om at privatlivet hans ikkje lenger let han vere fulltidsmedlem av Tangerine Dream. I november 1977 slutta Peter Baumann for godt og fortsette å arbeide som soloartist og produsent. Han bygde sitt eige studio i Berlin, før han sidan flytta til New York. 

Edgar Froese sa i 1985: «Det er eit stykke her, «Monolight», som syner dei klassiske tilnærmingane våre. Me høyrer ofte på klassisk musikk og kjenner oss særs nær Bach på grunn av kontrapunkta, bruken av sekvensar og meisterverka han skreiv med tanke på basslinjer. Jack Bruce sa at Bach var den beste bassisten gjennom tidende, og det er eg heilt samd i.» 

## Innhald

## Medverkande
* Peter Baumann – Projeckt Elektronik-sekvenser, Fender Rhodes, EMS Vocoder, Mellotron M400, ELKA Rhapsody 610, ARP Pro Soloist, Mellophonium, produsent, lydteknikar, mastering, miksking
* Christopher Franke – Projeckt Elektronik-sekvender, Computerstudio digital sekvenser, Oberheim OB-1, ELKA Rhapsody 610, elektronisk perkusjon, ARP Pro Soloist, Oberheim-sekvenser, Moog modular synthesizer, Mellotron M400, produsent, lydteknikar, mellotron, sekvens-laging, mastering
* Edgar Froese – gitar, Moog modular synthesizer, Mellotron Mark V, Steinway flygel, Oberheim Four Voice, ARP Omni, Palm Products GmbH 1020, Projeckt Elektronik-sekvenser, Mellophonium, produsent, lydteknikar, mellotron, mastering

## Kjelder
Force Majeure av Tangerine Dream

***Force Majeure*** er det 12. albumet og niande studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, utgjeve i februar 1979. Det kom opphavleg ut på gjennomsiktig vinyl. Etter *[[Stratosfear]]* vart stilen på det albumet her utvikla vidare av Tangerine Dream mot ein meir melodisk stil dei skulle bruke mykje i 1980-åra. Til dømes er «Cloudburst Flight» meir som progressiv rock enn det bandet laga i 1970-åra innan Berlin-skulen.

Forvrenginga ein kan høyre i bass-sekvensen på «Thru Metamorphic Rocks» kom av ein utbrent transistor i miksepulten. Då bandet høyrte resultatet valde dei å la det vere slik.

Remixa utdrag av «Force Majeure» kalla «Lana» og av «Cloudburst Flight» kalla «Guido the Killer Pimp» vart nytta i filmen *[[Risky Business]]* medan eit remixa utdrag av «Thru Metamorphic Rocks» kalla «Igneous» vart nytta i *[[filmen Thief|Thief]]*. Ein kraftig remixa versjon av framført på konsert i 2003 og seinare gjeve ut som «Meta Morph Magic» på albumet *[[DM 4]]*.

Etter at Steve Jolliffe hadde slutta i gruppa, spelte Edgar Froese og Chris Franke inn albumet på eiga hand i Berlin sommaren 1978. Klaus Krüger spelte igjen trommer, men slutta i bandet etter innspelinga. Edgar Froese sa i eit intervju med Neumusik i 1980: «Me brukte sju veker på innspelinga i eit godt studio midt på sommaren. Det var ei god kjensle, ein god atmosfære og ingenting å krangle om. Klaus Krüger slutta for å bli med Iggy Pop i New York, men utanom det kom me fram til å utelate trommene fordi det var så mange problem med det.»

*Force Majeure* var det fjerde bestseljande albumet til Tangerine Dream i Storbritannia. Det nådde 26. plass på albumlista og låg sju veker inne på lista.

## Innhald

## Medverkande
* Edgar Froese – klaverinstrument, elektrisk & akustisk gitarar, effektar
* Christopher Franke – klaverinstrument, sekvenserar
* Klaus Krieger – trommer & perkusjon
* Eduard Meyer – cello

## Teknisk
* Produsert og miksa av Christopher Franke, Edgar Froese
* Lydteinkar – Eduard Meyer
* Måleri og design – Monica Froese.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* "Force Majeure" på discogs
Underwater Sunlight

***Underwater Sunlight*** er det 29. albumet og det 16. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream, gjeve ut sommaren 1986.

*Underwater Sunlight* var første gongen Paul Haslinger spelte med Tangerine Dream. Han hadde bakgrunn frå klassisk musikk og det kan høyrast på albumet i form av at songane er langt meir strukturerte enn tidlegare.

*Underwater Sunlight* låg ei veke på den britiske albumlista med ein 97. plass som høgaste plassering.

## Bakgrunn
Kort tid etter Johannes Schmoelling hadde slutta i Tangerine Dream, tilrådde vener av Edgar Froese ein klaverspelar som var aktiv i jazzmiljøet i Wien, Paul Haslinger. Han var berre 23 år gammal då Froese inviterte han til eit studio i Wien i lag med Chris Franke. Først virka det ikkje sannsynleg at Hasligner, som var ein funkjazz-pianist, skulle kunne erstatte Schmoelling, sidan det var så musikalsk forskjellig frå det Haslinger dreiv med til vanleg. Haslinger var derimot vant til å arbeide hardt og Froese og Franke var tålmodige, og han deltok på ein turné i Storbritannia og USA våren 1986. Då turneen var over vart Haslinger fast medlem i bandet for dei neste fire åra. Det første albumet han deltok på var *Underwater Sunlight*.

## Innhald

## Medverkande
* Christopher Franke - Synthesizer, elektronisk perkusjon
* Edgar Froese - Synthesizer, gitar
* Paul Haslinger - Synthesizer, flygel, gitar
* Christian Gstettner - dataprogrammering
* Monica Froese - plateomslag

## Kjelder