open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hey Girl av Freddie Scott

«**Hey Girl**» er ein song skriven og komponert av Gerry Goffin og Carole King. Han vart først ein populær topp 10-hit på *[[Billboard Hot 100|Billboard]]* Hot 100 i august 1963 då han vart spelt inn av Freddie Scott. Donny Osmond tok songen attende på topp 10 av *Billboard*-lista med sin versjon i 1971.

## Salslister
Scott-versjonen nådde tiandeplassen på både *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot 100 pop-lista og R&B-lista.

## Donny Osmond-versjonen

Donny Osmond gav ut ein versjon av denne songen 6. november 1971. Han nådde niandeplassen på *Billboard* Hot 100 den 15. januar 1972. Songen selde til gullplate hos RIAA den 28. juli 1972.

### Salslister

### Salstrofé

### Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hey Girl (Freddie Scott song)|Hey Girl (Freddie Scott song)]]» frå ,  den 24. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Inge Valen

**Inge Magnar Valen** () er ein tidlegare fotballspelar og idrettsleiar frå Stavanger. Han vart seriemeister med Viking Fotballklubb åra 1972-75 og sesongen 1979. Valen, som var midtbanespelar, vart i 1979 også cupmeister.

### Klubbspel
Valen spelte på 3. divisjonslaget Sportsklubben Jarl frå 1968 til 70. Han melde seg så inn i Viking FK og fekk etterkvart fast plass i fyrsteellevaren. I fire sesongar på rad, 1972, 1973, 1974, 1975, gjekk Viking FK til topps i 1. divisjon. Hausten 1974 spelte Viking seg fram til NM-finale på Ullevål stadion, ein kamp som Skeid vann med 3 mot 1. I sin siste sesong med Viking, 1979-sesongen, vann Stavanger-laget og Valen både 1. divisjon og den norske meisterskapen i fotball. 21. oktober 1979 deltok Valen i sin siste Viking-kamp, cupfinalen mot SK Haugar enda med siger 2–1 til Viking.

### Landslagsspel
Valen spelte 2 landskampar i august 1974. Begge kampane enda med norske 1–2-tap, fyrst mot Sverige og ei veke etter mot Finland.

### Merittar
*Seriemeister: 1972, 1973, 1974, 1975 og 1979 for Viking FK
*Noregsmeister: 1979 for Viking FK

## Ymse
Komikaren Kristian Valen er son hans.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Inge Valen|Inge Valen]]» frå ,  den 25. mai 2022.*  
 
*eu-fotball
NM i symjing 2004

**Noregsmeisterskapen i symjing 2004** vart avvikla i Tøyenbadet i Oslo dagane frå 8. til 11. juli. Meisterskapen omfatta 34 individuelle tevlingar og 6 stafettar, likt fordelt på menn og kvinner.

Kongepokalane vart tildelt Aleksander Dale Oen frå Vestkantsvømmerne for vinnartida på 100 meter fri og Sara Nordenstam frå Lambertseter SK for sigeren i 400 meter medley.

## Menn
### 50 meter fri





### 100 meter fri





### 200 m fri





### 400 m fri





### 1500 m fri





### 50 meter rygg





### 100 m rygg





### 200 m rygg





### 50 meter bryst





### 100 m bryst





### 200 m bryst





### 50 meter butterfly





### 100 m butterfly





### 200 m butterfly





### 200 meter medley





### 400 m medley





## Kvinner
### 50 meter fri





### 100 meter fri





### 200 m fri





### 400 m fri





### 800 m fri





### 50 meter rygg





### 100 m rygg





### 200 m rygg





### 50 meter bryst





### 100 m bryst





### 200 m bryst





### 50 meter butterfly





### 100 m butterfly





### 200 m butterfly





### 200 meter medley





### 400 m medley





## Kjelder
*Dagsavisen 9. juli 2004
*Bergensavisen 10. juli 2004
*Dagsavisen 11. juli 2004
*Dagsavisen 12. juli 2004
Vidar Hansen

**Vidar Hansen** () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Askim i Østfold. Han spelte vanlegvis veng. 

## Karriere
### Klubbspel
Hansen spelte fram til 1976 for tredjedivisjonslaget Askim IF. År 1977 var han andredivisjonsspelar i Fredrikstad FK. Perioden 1978-80 gjorde han teneste i topplaget Lillestrøm SK. Med dette laget vann han kongepokal hausten 1978, han skåra begge måla då det vart siger 2-1 i cupfinalen mot SK Brann. To år seinare tapte Lillestrøm og Hansen NM-finalen. Gjennom tre sesongar deltok Hansen i 57 av LSK sine seriekampar. Åra 1981-84 og 1986-87 spelte han på ny for Fredrikstad FK. Hausten 1984 skåra Hansen eitt av måla då NM-finalen mellom FFK og Viking FK enda uavgjort 3-3 i fyrste kamp. Omkampen enda med siger til FFK. År 1985 og sesongane 1988-89 var Hansen aktiv i lokalt fotball nivå med høvesvis Ørje og Kråkerøy.

### Landslagsspel
Hansen debuterte på landslaget som innbytar 26. oktober 1979. Så måtte han vente til han 12. mai 1982 fekk eit nytt innhopp på landslaget, fem veker seinare spelte han heile kampen då Noreg slo Danmark 2–1 på Ullevål stadion. Perioden mai 1983 – mai 1984 deltok han i 9 landskampar, dei aller fleste OL-kvalifiseringskampar. Han skåra ikkje i nokon av dei 12 landskampane.

### Merittar
*Noregsmeister: 1978 med Lillestrøm SK, 1984 med Fredrikstad FK

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:it:Vidar Hansen|Vidar Hansen]]» frå ,  den 25. mai 2022.*  
*eu-football
Ina Lange

**Ina Blenda Augusta Lange**, fødd  *Forstén* () var ein finlandssvensk pianist og forfattar. Ho nytta pseudonymet **Daniel Sten**.  

## Liv
Lange var fødd i Helsingfors. Foreldra hennar var assessoren Johan August Forstén (1815-1881) og Augusta Vilhelmina Danielsson (1820-1878). Ho hadde to sysken. I 1876 gifta ho seg med operasongaren Algot Lange (1850-1904). Saman fekk dei sonen Åke Mortimer Lange, seinare kjend som oppdagingsreisaren Algot Lange, i 1884. Dei skilde seg 1898.

Lange fekk privatundervising heime og studerte deretter ved Julie Reyers höhere Töchterschule i Berlin frå 1870 til 1871. Ho fekk opplæring av pianisten Carl Tausig og fortsette studia ved musikkonservatoriet i Moskva, blant anna under Nikolaj Rubinstein og Pjotr Tsjajkovskij. 

I 1875 var ho på turné i Stockholm, der ho blei kjend med August Strindberg. Strindberg fridde til Lange sjølv om ho var trulova med vennen hans Algot Lange, og det oppstod eit trekantdrama. Lange presenterte seinare Siri von Essen for Strindberg, som han blei gift med. Algot Lange opptrer i Strindberg sin roman *Röda rummet*, medan Ina Lange opptrer i *Han och hon* og *En dåres försvarstal*.

Lange debuterte som forfattarar i 1884 med *Bland ödebygder och skär*, og følgde han opp året etter med romanen *Sämre folk*. Denne var dedikert tll Anne Charlotte Leffler. Fyrst skreiv ho under pseudonymet Daniel Sten, men seinare skreiv ho under sitt eige namn.

Frå 1885 var Lange kammerpianist ved danske hoffet. Mellom 1912 og 1919 gav ho ut fleire populære musikhistoriske verk. Frå 1913 var ho busett i Malmö. Ho heldt òg forelesingar i musikkhistorie i København og Sør-Sverige.

## Bibliografi

### Skjønnlitteratur

* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Anna

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ina Lange|Ina Lange]]» frå ,  den 25. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 
* Heggestad, Eva (1991). Fången och fri: 1880-talets svenska kvinnliga författare om hemmet, yrkeslivet och konstnärskapet. Uppsala: Avd. för litteratursociologi vid Litteraturvetenskapliga institutionen, Univ. Libris 7746142. ISBN 91-85178-19-5
* 

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff

* Holmström, Roger (2005). ”Under berättelsens yta: Ina Lange”. Att ge röst : omvärld och identitet i några nyländska folklivsberättelser / (2005):  sid. 24-44.  Libris 9933737
* 
* ”Lange, Ina”. Biografiskt lexikon för Finland. Helsingfors: Svenska litteratursällskapet i Finland. 2008–2011.
Ina Claire

**Ina Claire**, opphavleg *Ina Fagan* () var ein amerikansk skodespelar.

Ina Claire var fødd i Washington, D.C. Ho opptredde som komikar i revyar som syttenåring, og filmdebuterte i 1915. Ho medverka på scene i *Ziegfeld Follies* både i 1915 og 1916, og var frå 1919 til 1921 med i skodespelet *The Gold Diggers*. På 1920-talet var ho ei stor stjerne på Broadway. I 1929 vende tilbake ho til filmen.  Ho var med i nokre filmar til, men hadde sine store suksessar på scenen. Ho trekte seg tilbake i 1954.

Ina Claire var gift tre gonger. Det andre ekteskapet hennar (1929–1931) var med filmidolet John Gilbert.

## Filmar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Ina Claire|Ina Claire]]» frå , og «[[:en:|Ina Claire]]» frå  den 25. mai 2022.*
Speeding Time

***Speeding Time*** er eit studioalbum av den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1983. Det var det trettande albumet hennar på 14 år. *Speeding Time* fekk dårleg kritikk og var det første albume thennar som ikkje gjekk inn på albumlista i USA. Etter dette allbumet gav ikkje King ut eit nytt album på seks år.

## Innhald

## Medverkande
* Carole King – solovokal, korvokal, piano, synthesizer
* Robbie Kondor – synthesizer, programmering (2, 3, 5, 6, 7, 9, 10), munnspel solo (7)
* Rob Meurer – synthesizer, programmering (1, 4, 8)
* Danny Kortchmar, Lee Ritenour – gitar
* Bob Glaub – bassgitar
* Steve Meador – trommer (1, 4)
* Russ Kunkel – trommer (2, 3, 5–10)
* Bobbye Hall – perkusjon
* Plas Johnson – tenorsaksofon solo (3)
* Sherry Goffin Kondor – mot-solovokal (9)

## Produksjon
* Produsent – Lou Adler
* Lydteknikar og miksing av Paul Brown i Amigo Studios (North Hollywood, CA).
* Mastering av Bobby Hata i Amigo Studios.
* Albumdesign – Peter Corriston
* Foto på framsida – Jim Shea
* Designfoto – Brian Hagiwara

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Speeding Time|Speeding Time]]» frå ,  den 25. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
One to One av Carole King

***One to One*** er det 12. studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1982. Det er òg namnet på ein tilhøyrande konsertvideo, som til no berre har vore tilgjengeleg på VHS og Laser Disc. 

Videoen *One to One*' inneheld kommentarar av Carole King og konsertopptak av songar frå *One to One*, i tillegg til somme av dei mest kjende songane hennar. 

Den første singelen frå albumet, «One to One», nådde 45. plassen på *Billboard*'s Hot 100 i 1982.

## Innhald
Alle songar av Carole King, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
* Carole King – solovokal, korvokal (1, 2, 4), akustisk piano (1, 2, 4-7, 9, 10), Wurlitzer elektrisk piano (2), Fender Rhodes elektrisk piano (10)
* Reese Wynans – akustisk piano (1, 3, 8), Fender Rhodes elektrisk piano (1, 4-7), Hammondorgel (2, 9), synthesizer (4)
* Robert McEntee – akustisk gitar (1, 5), elektrisk gitar (2-5, 7, 8), korvokal (2, 3, 5), slidegitar (8)
* Eric Johnson – elektrisk gitar (1, 3, 4, 5, 7), Fender Rhodes elektrisk piano (7)
* Danny Kortchmar – elektrisk gitar solo (2), elektrisk gitar (9)
* Charles Larkey – bassgitar (1-9)
* Steve Meador – trommer (1-9)
* Christopher Dennis – perkusjon (1-5, 7), tamburin (6), geitebjølle (8)
* George Bohanon – blåsearrangement (2, 3)
* John Mills – barytonsaksofon (2, 3)
* Richard Hardy – tenorsaksofon (2, 3), fløyte (5), altsaksofon (7)
* Donald Knaub – bass trombone (2, 3)
* Michael Mordecai – trombone (2, 3)
* Raymond Crisara – trompet (2, 3)
* Scott McIntosh – trompet (2, 3)
* Bill Ginn – strykearrangement (10)
* Leonard Posner – konsertmeister (10)
* Ted Herring – cello (10)
* Delta Holl – cello (10)
* Sallie Banks – bratsj (10)
* Shirley Blair – bratsj (10)
* Stepen Edwards – bratsj (10)
* Lucia Woodroff – bratsj (10)
* Michael Fizzell – fiolin (10)
* Marylynn Fletcher – fiolin (10)
* Dorothy Goodenough – fiolin (10)
* Georgeann Nero – fiolin (10)
* Nancy Nicoles – fiolin (10)
* Douglas Tabony – fiolin (10)
* Betty Whitlock – fiolin (10)
* Mark Hallman – korvokal (1-6), akustisk gitar (8), strykearrangement (10)
* Debbie James – korvokal (5)
* Louise Goffin – korvokal (6, 9)
* Sherry Goffin – korvokal (6)

## Produksjon
* Produsentar – Carole King og Mark Hallman
* Produksjonskoordinering – Gayle Goff
* Lydteknikar – Chet Himes 
* Ekstra og assisterande lydteknikar – James Tuttle
* Assisterande lydteknikar på spor 4 & 10 – Tom Cummings
* Mastering av Bobby Hata i Amigo Studios (Burbank, CA).
* Rettleiing – Michael Brovsky og Witt Stewart
* Kunstnarisk leiar og design – Dick Reeves og John Wilson, assistert av Bill Maye.
* Fotografi – Jim McGuire

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:One to One (Carole King album)|One to One (Carole King album)]]» frå ,  den 25. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eric Johnson

**Eric Johnson** () er ein USA-amerikansk gitarist, vokalist, komponist og multi-instrumentalist. Albumet hans frå 1990, *[[Ah Via Musicom]]*, selde til platinaplate i USA, og singelen «Cliffs of Dover» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental. 

Johnson er mest kjend for dugleiken på elektrisk gitar, men speler òg mykje akustisk, lapsteel, resonator og bassgitar, i tillegg til piano og song. Han speler innan mange sjangrar, som rock, blues, jazzfusion, soul, folk, new-age, klassisk musikk og country. Magasinet *[[Guitar Player]]* har kalla han «ein av dei mest resepekterte gitaristane på denne planeten.»

## Diskografi
* *[[Tones av Eric Johnson|Tones]]* (1986)
* *[[Ah Via Musicom]]* (1990)
* *[[Venus Isle]]* (1996)
* *[[Seven Worlds]]* (1998)
* *[[Souvenir av Eric Johnson|Souvenir]]* (2002)
* *[[Bloom av Eric Johnson|Bloom]]* (2005)
* *[[Up Close av Eric Johnson|Up Close]]* (2010)
* *[[Eclectic (Eric Johnson and Mike Stern album)|Eclectic]]* (2014)
* * EJ *(2016)
* * Collage *(2017)
**EJ Vol. II* (2020)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eric Johnson (guitarist, born 1954)|Eric Johnson (guitarist, born 1954)]]» frå ,  den 25. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Steve Finnan

**Stephen John Finnan**, kjend som **Steve Finnan**, () er ein irsk tidlegare fotballspelar frå Limerick. Han var sideback i Liverpool FC-mannskapa som vann meisterligaen 2005 og FA-cupen 2006.

## Karriere
### Klubbspel
Finnan fekk i 1995 kontrakt med Birmingham City. Allereie i mars 1996 gjekk turen vidare til Notts County.I november 1998 vart han mot 300&nbsp;000 pund overført til Fulham FC, ein klubb han bidrog til at i 2001 rykte opp i den engelske toppserien. Etter to gode sesongar i toppserien, flytta han sommaren 2003 til Liverpool FC mot ein overgangssum på fem millionar euro.

I sin fyrste Liverpool-sesong var Finnan plaga av skadar. Vårsesongen 2005 måtte han og Liverpool tole tap i ligacupfinalen mot Chelsea FC. Tre månader seinare var AC Milan motstandar i meisterliga-finalen. På stillinga 0–3 gjekk ein skadd Finnan av bana, men lagkameratane makta utlikne til 3–3 og vinne straffetevlinga. I mai 2006 vann Liverpool og Finnan finalen i FA-cupen på liknande vis. Etter at Liverpool utlikna til 3–3 mot West Ham United i plusstida av ordinær tid, sigra Liverpool i straffetevlinga. Derimot tapte Finnan og Liverpool meisterliga-finalen 2007 mot AC Milan.

2008/9-sesongen var Finnan benkeslitar i spanske Espanyol. Sesongen etter gjorde han teneste i Portsmouth FC. Han spelte sin aller siste kamp då laget tapte FA-cupfinalen 2010 mot Chelsea.

### Landslagsspel
Finnan debuterte mot Hellas 26. april 2000. Han deltok i alle Irlands fire kampar under Fotball-VM 2002. Finnan spelte sin 53. og siste landskamp i Podgorica 10. september 2008. Han noterte seg for i alt 2 landslagsmål.

### Merittar
*Vinnar av meisterligaen: 2005 for Liverpool FC
*Vinnar av FA-cupen: 2006 for Liverpool FC

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Finnan|Steve Finnan]]» frå ,  den 26. mai 2022.*  
*eu-football
Nordisk meisterskap i sykling 1979

**Nordisk meisterskap i sykling 1979** vart avvikla ved Tampere i Finland frå 3. til 5. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner, 60 km





## Kjelder
**Sportsboken 79-80*. Dreyer Bok Stavanger. 1979.
City Streets av Carole King

***City Streets*** er det 14. studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i 1989. Det var hennar første album på seks år og vart produsert i lag med Rudy Guess, som støtta ho som gitarist i seinare år. 

Eric Clapton speler gitarsoloen på tittelsporet. Denne vart gjeven ut på singel og vart ein topp 20-hitt på den amerikanske *Billboard* Adult Contemporary-lista. Clapton spelte òg gitar på «Ain't That the Way». Ein annan gjestemusikar er Branford Marsalis, som spelte saksofon på «Midnight Flyer».

Før ho laga comebackalbumet hadde King fokusert på skodespelarkarrieren. «I Can't Stop Thinking About You» er eit samarbeid med skodespelaren Paul Hipp, som spelte i lag med ho i off-Broadway-showet *A Minor Incident* i 1988. «Midnight Flyer» og «Someone Who Believes in You» vart skriven i lag med den tidlegare ektemannen og låtskrivarpartnaren hennar Gerry Goffin. Sistnemnde vart opphavleg skriven for Air Supply-songaren Russell Hitchcock. Tolkinga hans vart først gjeve ut på det sjølvoppkalla soloalbumet hans i 1987, og han spelte inn songen på ny for Air Supply-albumet *[[The Earth Is...]]*, fire år seinare. Han vart òg spelt inn av Martha Wash i 1993 på soloalbumet hennar. 

Som andre album ho gav ut i 1980-åra fekk *City Streets* middels kritikk og selde dårleg. Det nådde berre 111. plassen på *Billboard* albumlista i USA. 

## Innhald

## Medverkande
* Carole King – solovokal, korvokal (1-4, 6-8), synthesizer (1-3), rytmegitar (2), akustisk piano (3, 7), klaverinstrument (4, 6, 8-10), Hammondorgel (7)
* Robbie Kondor – synthesizer (2, 4, 6, 9, 10), akustisk piano (5), Hammondorgel (6, 8)
* Teddy Andreadis – akustisk piano (6)
* Eric Clapton – sologitar (1), gitar (7)
* Rudy Guess – rytmegitar (1, 2), sologitar (2), gitar (3, 4, 6, 8, 9), elektrisk gitar (5), mandolin (8)
* Mark Bosch – akustisk gitar (5), elektrisk gitar (5)
* Paul Hipp – akustisk gitar (5), korvokal (5)
* Wayne Pedzwater – bass (1, 2, 5-10)
* Seth Glassman – bass (3, 4)
* Steve Ferrone – trommer (1, 3, 6, 7, 9)
* Max Weinberg – trommer (2)
* Omar Hakim – trommer (5, 8), cymbal (10)
* Jimmy Bralower – tamburin (1, 8), kubjølle (2), pauker (3), elektroniske trommer (4), perkusjon (4)
* Sammy Figueroa – perkusjon (3, 6, 7, 9, 10)
* Michael Brecker – saksofon (1)
* Jimmy Roberts – saksofon (5)
* Branford Marsalis – saksofon (8)
* Nick Lane – trombone (5)
* Jimmy Zavala – munnspel (8)
* Richard Hardy – fløyte (10)
* Heidi Berg – korvokal (9)
* Angela Capell – korvokal (9)
* Kacey Cisyk – korvokal (9)
* Sherry Goffin – korvokal (9)

## Production
* Produsentar – Carole King og Rudy Guess 
* Leiande produsent – Tom Whalley
* Innspelt og miksa av James Farber i Skyline Studios (New York, NY).
* Andre lydteknikar – Eugene «UE» Nastasi
* Mastering av Greg Calbi i Sterling Sound (New York, NY).
* Kunstnarisk leiar – Tommy Steele
* Design – Jeffrey Fey
* Fotografi – Caroline Grayshock

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:City Streets (album)|City Streets (album)]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
OGAE Second Chance Contest 2022

**OGAE Second Chance Contest 2022** (**OGAE SCC 2022**) var den trettisjette gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Noreg, etter at Noreg vann tevlinga i 2021 med songen «Monument» av KEiiNO.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2022, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2022; men om ein hadde vunne ein nasjonal finale fekk ein ikkje delta. Ukraina hadde opphavleg valt Alina Pasj og songen «Shadows of Forgotten Ancestors» til å representere landet i tevlinga, men sidan bidraget hadde vunne den nasjonale finalen, måtte dei velje eit anna bidrag. Ukraina valde til slutt Roxolana og songen «Girls» til å representere landet i denne utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Tjuesju land deltok i OGAE Second Chance Contest 2022. Armenia, Australia, Irland, Island, Israel, Kroatia, Latvia, Malta, Polen, San Marino (for OGAE Rest of the World), Serbia, Slovenia, Tsjekkia, Tyskland og Ukraina returnerte til tevlinga. Russland, som deltok i 2021, deltok ikkje i 2022-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

## Bidrag

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2022
* Junior Eurovision Song Contest 2022

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2022|OGAE Second Chance Contest 2022]]» frå ,  den 26. mai 2022.*
Paul Hipp

**Paul Hipp** () er ein USA-amerikansk skodespelar, songar, låtskrivar og filmskapar.

Hipp starta karrieren i off-Broadway-showet *Rockabilly Road* på West Bank Theater i New York City i 1987. Han vart då oppdaga av regissøren Abel Ferrara, og vart ein av dei faste skodespelarane i filmane hans i lag med ei gruppe skodespelarar som Christopher Walken, Harvey Keitel og Willem Dafoe. 

## Diskografi
**Blog of War* (2008)
**The Remote Distance* (2015)
**Sometimes I'm Rudy* (2017)

## Filmar

### Film

### Fjernsyn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Hipp|Paul Hipp]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Wayne Pedzwater

**Wayne Pedzwater** () var ein USA-amerikansk bassist.

Pedzwater samarbeidde med mange kjende artistar, som Buddy Rich, John Lennon, Michael Jackson, Jewel, The Honeydrippers, Simon and Garfunkel, Carly Simon, Bette Midler, Carole King, Billy Cobham, Mike Francis og Yoko Ono.

Han var òg medlem av Blood, Sweat & Tears.

Pedzwater døydde 17. mars 2005 av magekreft.

## Utvald diskografi

* *The Dream 1973-2011* med Michael Franks (2012)
* *King of Pop* med Michael Jackson (2008) 
* *Blood on the Dance Floor/Invincible* med Michael Jackson (2006)
* *Mile 23* med  Dana Edelman (2005)
* *Greatest Dance Hits* Sugar Beats (2004)
* *A Woman's Love* med Vaneese Thomas (2003)
* *Different Road* med Rhonda Stisi (2003)
* *Making Good Noise* med ttom Chapin (2003)
* *Final Fantasy: The Spirits Within [Original Motion Picture Soundtrack]* med Elliot Goldenthal (2001)
* *Great Big Fun for the Very Little One* med Tom Chapin
* *Car Tunes* Sugar Beats (2000)
* *Live In Rome* med Billy Cobham (2000)
* *Grail: The Rock Musical of the Future* med Bob Christianson (2000)
* *This Pretty Planet* med Tom Chapin (2000)
* *Joy: A Holiday Collection* med Jewel (1999)
* *And Then Some* med Dan Wilensky (1998)
* *I'm an Animal: Songs of Earth as Animals See It* med Sarah Weeks (1998)
* *In My Hometown* med Tom Chapin (1998)
* *Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix* med Michael Jackson (1997)
* *Helium* med John Forster (1997)
* *Imago* med Lorenza Ponce (1997)
* *Medicine 4 My Pain* med Lynden David Hall (1996)
* *Around the World & Back Again* med Tom Chapin (1996)
* *HIStory - Past, Present And Future - Book I* med Michael Jackson (1995) 
* *By Design* med Billy Cobham (1992)
* *City Streets* med Carole King (1989) 
* *Share My Dream* med Gerry Niewood (1985) 
* *Lifetime Guarantee* med Michael Jackson (1983)

## Kjelder
 
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wayne Pedzwater|Wayne Pedzwater]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Max Weinberg

**Max Weinberg** () er ein USA-amerikansk trommeslagar og fjernsynspersonlegdom, mest kjend som mangeårig trommeslagar for Bruce Springsteen sitt E Street Band og som bandleiar for Conan O'Brien på *[[Late Night with Conan O'Brien]]* og *[[The Tonight Show with Conan O'Brien]]*. Han er far til trommeslagar i Slipknot, Jay Weinberg.

Weinberg voks opp i forstadane til New Jersey og byrja å spele trommer i ung alder. Han gjekk på college for å bli advokat, men fekk det store gjennombrotet sitt i musikk i 1974, då han prøvespelte som trommeslagar for Springsteen og fekk jobben. Weinberg vart verande med Springsteen fram til han oppløyste gruppa i 1989. Weinberg brukte så fleire år å vurderte ein karriere innan jus, og eit yrke innan forretningssida ved musikkindustrien før han kom fram til at han framleis ynskte å spele trommer. 

I 1993 fekk Weinberg rolla som bandleiar for The Max Weinberg 7 for *Late Night with Conan O'Brien*. Weinberg sin trommedriven jump blues-stil og den komiske rolla hans blomstra i lag med showet og gav han ein ny karriere. I 1999 starta Springsteen opp att E Street Band for ei rekkje turnerar og album. Weinberg kom fram til ei ordning som let han spele med både O'Brien og Springsteen. I 2009 flytta Weinberg til det kortvarige *Tonight Show with Conan O'Brien* som leiar for Max Weinberg and The Tonight Show Band. Etter dette slutta byrja han å turnere med sine eigne band, og i 2010 vart han ikkje valt til å følgje O'Brien til det nye showet *[[talkshowet Conan|Conan]]*. Weinberg har halde fram å spele med Springsteen, og i 2014 vart han innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av bandet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Max Weinberg|Max Weinberg]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
*
Robbie Kondor

**Robbie Kondor** er ein USA-amerikansk komponist, studiomusikar og arrangør. Han har arbeid som komponist på *[[The Significant Other]]*, *[[Ball In The House]]*, *[[Sally Jessy Raphael]]*, *[[filmen Happiness (1998|Happiness]]* (1998), *[[The Suburbans]]* (1999), *[[Forever Fabulous]]* (1999), *[[Drawing Angel]]* (2001), *[[Series 7: The Contenders]]* (2001), *[[filmen Home Delivery|Home Delivery]]* (2004) og *[[Equality U]]* (2008). Han har arbeidd som produsent for *[[filmen The Sum of All Fears|The Sum of All Fears]]* (2002), og som arrangør på *[[filmen Beaches (1988)|Beaches]]* (1988). 

Han har spelt klaverinstrument og vore arrangør på album av Eric Clapton, Aretha Franklin, Barbra Streisand, Billy Joel, Whitney Houston, Bee Gees og fleire andre. 

Han var bandleiar og annonsør for *Hot Properties* i 1985, og deltok i husbandet på dei fem TV-sendingane *[[Pavarotti and Friends]]* frå 1998 til 2002. Han var vikar for Paul Shaffer på  *[[Late Show with David Letterman]]* i to episodar i 1994 og 2003. 

I 2010 var Kondor med Troubadour Reunion Tour i lag med James Taylor og Carole King.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robbie Kondor|Robbie Kondor]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
Kacey Cisyk

**Kvitka** **«Kasey»** **Cisyk** () var ein USA-amerikansk sopran og operasongar, som fekk suksess innan fire sjangrar: popmusikk, klassisk opera, ukrainsk folkemusikk og reklamejinglar for radio og TV-reklamar. 

Cisyk spelte inn sin versjon av «You Light Up My Life» for filmen med same namn (Oscar- og Golden Globe i 1978), song jinglane «Have you driven a Ford lately?» og «You deserve a break today!» og gav ut to kritikarroste album med ukrainske songar. 

## Diskografi

### Soloalbum
**Kvitka, Songs of Ukraine* 1980
**[[Kvitka, Two Colors]]* 1989

### Medverkande

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kacey Cisyk|Kacey Cisyk]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Colour of Your Dreams

***Colour of Your Dreams*** er det 15. studioalbumet til den amerikanske musikaren Carole King, gjeve ut i mars 1993. Albumet inneheld «Now and Forever», ein Grammy-nominert song som var med i filmen *[[A League of Their Own]]*.

## Innhald
Alle songar skrivne og komponerte av Carole King, utanom der andre er nemnde.
	

## Salslister

## Medverkande
*Carole King – akustisk gitar, klaverinstrument, Hammondorgel, piano, synthesizer, solovokal, korvokal
*Ted Andreadis – Hammondorgel, klaverinstrument
*Robbie Kondor – synthesizer
*Rudy Guess – akustisk gitar, elektrisk gitar
*Slash – sologitar
*J.J. Holiday – akustisk gitar, slidegitar
*John Humphrey – bassgitar
*Jerry Angel, Danny Carey, Chris Frazier – trommer
*Lynn Coulter – trommer, perkusjon
*Danny Pelfrey – altsaksofon, korvokal
*Jim Avery – valthorn
*Linda Lee Lawley – korvokal
*Leata Galloway – korvokal

## Produksjon
*Carole King & Rudy Guess – produsentar, miksing
*Rudy Guess – lydteknikar
*John Bennett – lydteknikar
*Larry Mah – lydteknikar
*Evren Göknar – lydteknikar
*Bernie Grundman – mastering
*Malcolm Pollack – miksing
*Kosh – kunstnarisk leiar, design
*Robert Blakeman – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Colour of Your Dreams|Colour of Your Dreams]]» frå ,  den 26. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nordisk meisterskap i sykling 1978

**Nordisk meisterskap i sykling 1978** vart avvikla ved Sandnes i Rogaland frå 28. til 30. juli.

## Menn, 180 km





### 100 km lagtempo





## Kvinner, 60 km





## Kjelder
**Sportsboken 78-79*. Dreyer Bok Stavanger. 1978.
Nordisk meisterskap i sykling 1976

**Nordisk meisterskap i sykling 1976** vart avvikla ved Borås i Sverige frå 2. til 4. juli.

## Menn
### 175 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 76*. Dreyerbok Stavanger. 1976.
Thorleif Andresen

**Thorleif Steinar Andresen** () er ein norsk tidlegare syklist frå Enebakk som vart til delt kongepokalen i 1964, 1969 og 1971. Han vann ei rekke med norske meisterskap i tida 1963-79. Han sigra 1971 i Telemark rundt, 1974 i Tyrifjorden rundt og 1975 i Rheinland-Pfalz rundt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Thorleif Andresen|Thorleif Andresen]]» frå ,  den 27. mai 2022.*
Per Digerud

**Per Digerud** () var ein norsk syklist og boksar frå Oslo.

Digerud vart noregsmeister i fellesstart 1960, 1961 og 1964. Perioden 1955-62 sanka han 6 gullmedaljar i temporitt.

I 1955 vann han NM-finalen i boksing, lett mellomvekt.

Per Digerud var far til Geir Digerud.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Per Digerud|Per Digerud]]» frå ,  den 27. mai 2022.*
Tore Milsett

**Tore Milsett** () er ein norsk tidlegare syklist frå Lørenskog i Akershus. Han vart noregsmeister i fellesstart 1967 og 1968.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tore Milsett|Tore Milsett]]» frå ,  den 27. mai 2022.*
Aero Filmfestival

**Aero Filmfestival** er ein filmfestival som har blitt arrangert på Kjeller i Lillestrøm sidan 2018. Mange av filmane blir synte fram på utekino på Kjeller flyplass. Ofte er det norsk premiere for dei filmane som blir viste. Festivalen vart starta av Åshild Samseth og Knut Åshammer.

## Filmar
*2018: Roald Amundsen og Lincoln Ellsworths flyveekspedisjon
*2018: Hovudfilm: *Top gun*
*2019: Point of No Return
*2019: Luftskipet Norges flukt over polhavet
*2019: First Man
*2019: Hovudfilm: *Vinden stiger*

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Andris A. Dahle

**Andris A. Dahle** () var ein norsk hardingfelespelar frå Øystre Slidre i Valdres.

Han vidareførte hardingfeletradisjon etter bestefaren Ivar Ringestad (1825-1995) og Ola G. Okshovd (1872-1960). Med denne tradisjonen gav han høvesvis ut platene *Portrett av ein spelemann* (1983) og *Gofalåtten* (1993).

## Bakgrunnsstoff
*Andris A. Dahle ved digitalmuseum.no
*Bilde av Andris A. Dahle ved digitalmuseum.no
Nordisk meisterskap i sykling 1975

**Nordisk meisterskap i sykling 1975** vart avvikla ved Turku i Finland frå 8. til 10. august.

## Menn
### 192 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kjelder
**Sportsboken 75*. Dreyerbok Stavanger. 1975.
Nordisk meisterskap i sykling 1980

**Nordisk meisterskap i sykling 1980** vart avvikla ved Falun i Sverige frå 4. til 6. juli.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner, 60 km





## Kjelder
*Glåmdalen 5. juli 1980
*Oppland Arbeiderblad 7. juli 1980
Nordisk meisterskap i sykling 1981

**Nordisk meisterskap i sykling 1980** vart avvikla ved Odense i Danmark frå 31. juli til 2. august.

## Menn
### 180 km fellesstart





### 100 km lagtempo





## Kvinner, 55 km





## Kjelder
**Sportsboken 81-82*. Dreyer Bok Stavanger. 1981.
John Humphrey

**John Michael Humphrey** er ein bassist som har turnert med gitaristen Scott Henderson sidan 1998, i lag med trommeslagaren Kirk Covington, som ein trio. I lag spelte dei inn *[[Well To The Bone]]* i 2003.  Humphrey har òg vore tilsett som bass-instruktør for Musician Institute i Hollywood.

Humphrey og Scott Henderson hadde tidlegare spelt i lag i gruppa til Jean-Luc Ponty under «Fables»-turneen i 1986.			

Frå 1990 til 1995 spelte Humphrey bass for Carole King. Han spelte med ho i 1992 på albumet hennar *The Colour of Your Dreams*, og i 1994 på *[[In Concert av Carole King|In Concert]]*, og han deltok i PBC-videoproduksjonen *Carole King, In Concert*.

Humphrey har tidlegare turnert som medlem av gruppa Savoy Brown, han spelte med dei i 1981 på albuma deira *Rock'n'Roll Warriors* and *Greatest Hits Live*.

Humphrey har tre brør som òg er profesjonelle musikarar: skodespelaren Mark Humphrey speler trommer, Paul Humphrey speler klaverinstrument og gitar og Andy Humphrey er ein gitarist.  Paul og Andy er òg songarar og låtskrivarar. 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Danny Carey

**Daniel Edwin Carey** () er ein USA-amerikansk musikar og låtskrivar. Han er trommeslagaren for det amerikanske rockebandet Tool. Han har òg bidratt til album av artistar som Zaum, Green Jellö, Pigface, Skinny Puppy, Adrian Belew, Carole King, Collide, Meat Puppets, Lusk og The Melvins.

Han vart rangert blant dei 100 beste trommeslagarane gjennom tidene av magasinet *[[Rolling Stone]]*, der han fekk 26. plassen i 2016, og vert ofte vurdert på liknande lister av andre magasin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danny Carey|Danny Carey]]» frå ,  den 28. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside
*
Ole Kristian Silseth

**Ole Kristian Silseth** () er ein norsk tidlegare syklist frå Molde.

Silseth sigra i Tyrifjorden rundt 1979 og Roserittet 1980. Han vart i 1982 norsk meister i så vel tempo som fellesstart. Same sommaren vann han fellesstarten under den nordiske meisterskapen i Horten. Sidan var han fram til og med 1984 profesjonell syklist i to ulike italienske lag. Han deltok i Tour de France 1983 og Giro d'Italia 1984.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ole Kristian Silseth|Ole Kristian Silseth]]» frå ,  den 28. mai 2022.*
Love Makes the World

***Love Makes the World*** er det 16. studioalbumet til Carole King, gjeve ut i 2001. Det vart distribuert av Koch Records og var det første ho gav ut på hennar eige Rockingale Records. Dette er så langt det siste albumet ho har gjeve ut med nytt materiale. 

Under utgjevinga av albumet dukka King opp i ei rekkje TV-reklamar for Gap, der dottera Louise Goffin framførte «So Far Away» og King sjølv framførte «Love Makes the World».

## Innhald

## Luksusutgåva
8. mai 2007 kom det doble *Love Makes the World: Deluxe Edition* ut. Den første plata inneheld alle songane på *Love Makes the World* og den andre plata inneheld bonusspor og videoar. 

### Deluxe Edition sporliste

Disc 2: Enhanced Bonus Disc:
Lydspor:

Videospor:
#«Love Makes the World» – musikkvideo
#«Safe Again» – musikkvideoo
#Behind-the-Scenes 
#Videointervju med Carole King

## Medverkande
*Carole King – piano, vokal, korvokal, vokal- og strykearrangement
*Kenny «Babyface» Edmonds – klaverinstrument, korvokal, vokalarrangement, gitar, trommer, programmering
*David Foster –  piano, klaverinstrument
*Randy Waldman – klaverinstrument, programmering
*Paul Brady – piano, elektrisk piano, korvokal, vokalarrangement
*C.J. Vanston – piano, programmering, sporarrangement
*Steve Hamilton, Dean Parks – akustisk gitar, elektrisk gitar
*Gary Burr – akustisk gitar, korvokal, vokalarrangement
*Michael Landau, Rudy Guess – gitar, elektrisk gitar
*Rusty Anderson, Paul Jackson Jr. – elektrisk gitar
*Greg Wells – gitar, trommer
*Charlie Larkey – akustisk bass, bass
*Nathan East, Armand Sabal-Lecco – bass
*Russ Kunkel – trommer
*Michael Fisher, Duke Mushroom – perkusjon
*David Boruff – saksofon
*Jim Thatcher – valthorn
*Barbara Northcutt – obo
*David Shostac – fløyte
*Endre Granat, Julie Ann Gigante, Jacqueline Brand, Miran Kojian, Rafael Rishik, Amy Hershberger – fiolin
*Brian Dembow, David Walther – bratsj
*John Walz, Armen Ksajikian – cello
*Dan Woods – korvokal
*Simon Franglen, Dave Schommer, Lester Mendez – programmering
*Michael McCoy – trommeprogrammering
*Wynton Marsalis – trompet på «I Wasn't Gonna Fallin' Love»
*Celine Dion – vokal, korvokal på «The Reason»
*k.d. lang – vokal på «An Uncommon Love»
*Steven Tyler – korvokal på «Monday Without You»
*Mark Hudson – korvokal, vokalarrangement

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Makes the World|Love Makes the World]]» frå ,  den 28. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Babyface

**Kenneth Brian Edmonds** (), betre kjend under scenenamnet **Babyface**, er ein USA-amerikansk musikar, songar, låtskrivar og plateprodusent. Han har skrive og produsert over 26 songar som har nådd toppen av R&B-lista i USA og har vunne 12 Grammyprisar. Han vart rangert på 20. plass av *[[NME]]* på lista deira over dei 50 beste produsentane gjennom tidene. 

## Diskografi

### Studioalbum
* *[[Lovers av Babyface|Lovers]]* (1986)
* *[[Tender Lover]]* (1989)
* *[[For the Cool in You]]* (1993)
* *[[The Day av Babyface|The Day]]* (1996)
* *[[Face2Face av Babyface|Face2Face]]* (2001)
* *[[Grown & Sexy]]* (2005)
* *[[Playlist av Babyface|Playlist]]* (2007)
* *[[Return of the Tender Lover]]* (2015)

### Samarbeidsalbum
* *[[Power and Love]]* med Manchild (1977) 
* *Feel the Phuff* med Manchild (1978) 
* *[[Street Beat av The Deele|Street Beat]]* med The Deele (1983) 
* *[[Material Thangz]]* med The Deele (1985) 
* *[[Eyes of a Stranger av The Deele|Eyes of a Stranger]]* med The Deele (1987) 
* *[[Love, Marriage & Divorce]]* med Toni Braxton (2014)

### Grammyprisar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Babyface (musician)|Babyface (musician)]]» frå ,  den 28. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*
Randy Waldman

**Randy Waldman** () er ein USA-amerikansk pianist, arrangør, komponist og dirigent. I 2019 vann arrangementet til  Waldman av «Spiderman Theme» på albumet hans *Superheroes* Grammyprisen for beste arrangement. Waldman arrangerte Barbra Streisand sin «Somewhere», som òg vann den same Grammyprisen i 1985. Han har vore pianist og dirigent for Streisand i over 35 år og har arbeidd med ei rekkje artistar som Frank Sinatra, Michael Jackson, Whitney Houston, Beyoncé, Ray Charles og Stevie Wonder. Han er òg helikopter- og flypilot og instruktør.

## Utvald diskografi
### Studioalbum

### Låtskrivar og produksjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Randy Waldman|Randy Waldman]]» frå ,  den 28. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Max Verstappen

**Max Emilian Verstappen** () er ein nederlandsk formel 1-førar. Verstappen debuterte i formel 1 i 2015-sesongen for laget Scuderia Toro Rosso. Verstappen køyrde i 2021 for Red Bull Racing.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Sher Shah Suri

**Sher Shah Suri** eller **Sher Shah**, nokre gonger **Sher Khan** (fødd 1472 eller 1486 som **Farid Khan**, død ) var indisk stormogul frå 1540. Han grunnla det kortvarige Suririket, med hovudstad i Sasaram i dagens Bihar. Han introduserte også rupi som valuta. Etter at han døydde ved ei ulukke i 1545 blei han etterfølgd av sonen Islam Shah.

## Liv og virke
Han var son av Hassan Khan Sur, som var fyrste i Sasaram i Bihar. Namnet *Sher Shah* ('Tigerherren') fekk han av nizamen av Bihar, som han var i teneste hjå frå ein ung alder. Dette skal ha kome av at han som ung mann drap ein tiger som plutseleg hoppa på hersakren av Bihar. Under stormogulen Babur var Sher Shah sjølv nizam i dette området. 

Etter at Babur døydde i 1530 erklærte Sher Shah seg sjølvstendig frå mogulriket. Samtidig auka rivaliseringa med sonen til den tidlegare nizamen, som Sher Shah hadde tent, og han blei til slutt angripen av denne sonen i koalisjon med nawaben av Bengal. Dei to herskarane blei overvunne av Sher Shah i slaget ved Surajgarh i 1534. Etter ytterlegare vekst i makt og prestishe overvann Sher Shah til slutt den samla hæren til stormogul Humajun i 1540, og tok over heile riket.

Sher Shah var ein dugeleg administrator, såvel som ein dyktig militær leiar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sher Shah|Sher Shah]]» frå ,  den 28. mai 2022.*  

## Litteratur

* Dr. Hussain Khan, *Sher Shah Suri 1539-1545*, Lahore, Pakistan.
Hans Agerbek

**Hans Agerbek** () var ein dansk salmeforfattar og sokneprest frå Øster Hæsinge på Fyn.

Agerbek var fødd i Skydebjerg prestegard på Fyn. Han blei tidleg foreldrelaus, og budde hjå ein slektning i Øster Hæsinge prestegard. Han gjekk på skule i København, og byrja studera teologi i 1816. Ei tid verka han som huslærar i Gamtofte. I 1822 gjekk han ut som teologisk kandidat, og året etter blei han kapellan for provsten i Vemmelev. I 1827 gifta han seg med godseigardottera Marie Frisenberg, og fekk stillinga som residerande kapellan i Thisted og sokneprest i Skinnerup. Derette følgde stillingar som sokneprest i Bredstrup og Espe og Vantinge på Fyn før han i 1841 vende tilbake til fødesoknet sitt Øster Hæsinge, der han var sokneprest og budde til han han døydde i 1869.

Han er representert i den danske ''Psalmebog for Kirke og Hjem'' med salme nr. 516 «Uforsagt, vaer paa Vagt». Denne er omsett til «Våga dig Dristelig» på svensk. som blir sungen til melodien til salmen «Stilla natt» (Glade jul). Denne salmen var med i tillegget til Roskilde Konvents Psalmebog 1873 og 1890. Salmen kan ha ulike melodiar. Agerbek skreiv òg eit vers i den danske salmen nr. 427 (opphavleg ein del av den føre salmen), som er kjend under namnet «Klokken slår, tiden går»:
:*Klokken slaar*
:*Tiden gaar,*
:*Evigheden os forestaar;*
:*Lad os da bruge den kostbare Tid,*
:*Tjene vor Herre med al vor Flid,*
:*Saa skal vi nok komme hjem!*


## Salmar
* *Uforsagt, vær på vagt!* dikta i 1848. Kvart vers frå 1 til 5 byrjar med same utsegn: «Uforsagt, vær på vagt! Jesus haver det alt fuldbragt.» Det siste, sjette, verset finst omrsett til svensk som  «Klockan slår, tiden går». Det blir sunge til ein melodi komponert av Oluf Ring. Salmen «Våga dig Dristelig» er også blitt tilskriven Agerbek, men truleg på feilaktig grunnlag.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Hans Agerbek|Hans Agerbek]]» frå ,  den 29. mai 2022.*  

## Bakgrunnsstoff
* Agerbek, Hans i Den Danske Salmebog Online
NM i symjing 2005

**Noregsmeisterskapen i symjing 2005** vart avvikla på Hamar i Hedmark dagane frå 7. til 10. juli. Meisterskapen omfatta 34 individuelle tevlingar og 6 stafettar, likt fordelt på menn og kvinner.

Kongepokalane vart tildelt Aleksander Dale Oen frå Vestkantsvømmerne og Anne-Mari Gulbrandsen frå Idrettslaget Varg for deira prestasjonar i 50 meter bryst.

## Menn
### 50 meter fri





### 100 meter fri





### 200 m fri





### 400 m fri





### 1500 m fri





### 50 meter rygg





### 100 m rygg





### 200 m rygg





### 50 meter bryst





### 100 m bryst





### 200 m bryst





### 50 meter butterfly





### 100 m butterfly





### 200 m butterfly





### 200 meter medley





### 400 m medley





## Kvinner
### 50 meter fri





### 100 meter fri





### 200 m fri





### 400 m fri





### 800 m fri





### 50 meter rygg





### 100 m rygg





### 200 m rygg





### 50 meter bryst





### 100 m bryst





### 200 m bryst





### 50 meter butterfly





### 100 m butterfly





### 200 m butterfly





### 200 meter medley





### 400 m medley





## Kjelder
*Bergensavisen 8. juli 2005
*Bergensavisen 9. juli 2005
*Bergensavisen 11. juli 2005
Nordisk meisterskap i sykling 1985

**Nordisk meisterskap i landevegssykling 1985** vart avvikla ved Trondheim frå 12. til 14. juli.

## Menn
### 175 km fellesstart




### 100 km lagtempo




## Kvinner
### fellesstart




### 50 km lagtempo




## Kjelder
**Sportsboken 85-86*. Sportsboken As. Stavanger 1985.
Rusty Anderson

**Rusty Anderson** () er ein USA-amerikansk musikar og låtskrivar som er mest kjend for arbeidet sitt som sologitarist for Paul McCartney, men han har òg arbeidd med ei lang rekkje artistar i tillegg til solokarrieren sin.

Han har spelt med artistar som The Police, Van Halen, The Runaways, Quiet Riot, Rick Derringer, Eddie Money, The Motels,  Elton John, Gwen Stefani, Michael Bublé, Cat Stevens, Lana Del Rey, Willie Nelson, Tim McGraw, Carlos Santana, Regina Spektor, Fishbone, Little Richard, og spelte på hitten «Livin’ La Vida Loca» av Ricky Martin.

## Karriere
Anderson byrja spela elektrisk gitar som åtteåring. Då han var 13 skipa han det fyrste bandet sitt, Eulogy, som spelte hardrock og var verksamt i seks år.

Seinare skipa Anderson The Living Daylights, som delte scene med Fishbone og OMD. I denne gruppa var han hovudlåtskrivaren.

I 1993 skipa han i lag med Scott Cutler og Anne Preven, Carla Azar og Paul Bushnell bandet Ednaswap. Bandet var verksamt til 1999, og gav ut fire album på East West og Island Records. Det stod bak songen «Torn», som Natalie Imbruglia fekk ein stor hitt med.

Etter oppløysinga av Ednaswap blei Anderson studiomusikar for ei rekkje artistar. Han spelte med Paul McCartney på albumet *Driving Rain*, som kom ut i 2001. Deretter spelte han på den verdsomspennande turneen knytt til albumet, og har spelt med McCartney i studio og på turnear sidan.

For det første soloalbumet sitt, *[[Undressing Underwater]]*, inviterte Anderson Paul McCartney til å spele bass og resten av McCartney-bandet til å syngje korvokal på solosongen «Hurt Myself». 

I 2013 starta Anderson Rusty bandet Anderson Afternoon i lag med den mangeårige samarbeidspartnaren Todd O'Keefe. Dei to hadde spelt i lag i mange år før dei offisielt danna eit band. Den fyrste singelen til Anderson Afternoon, *Effortless*, kom ut 30. april 2013.

## Diskografi
### Soloalbum
* *[[Undressing Underwater]]* (2005)
* *Born on Earth* (2009)
* *Rusty Anderson Afternoon II* (2014)
* *RAA* (2016)

### Samarbeid

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rusty Anderson|Rusty Anderson]]» frå ,  den 29. mai 2022.* 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Greg Wells

**Greg Wells** er ein Grammy-vinnande kanadisk plateprodusent, multi-instrumentalist, låtskrivar og lydteknikar. Wells har songar på over 130 millionar selte albumeksemplar og strøymetal over ein milliard. Han har arbeidd med Lin-Manuel Miranda, Kid Cudi, Adele, Michael Bublé, Tick, Tick... Boom!, Rufus Wainwright, John Legend, In The Heights*,* Taylor Swift, Jazmine Sullivan, *[[The Greatest Showman: Original Motion Picture Soundtrack]]*, Ryan Tedder, OneRepublic, Ariana Grande, Pharrell Williams, Pink, Theophilus London, Dua Lipa, Keith Urban, Celine Dion, Jake Wesley Rogers, Missy Elliot, MIKA, Twenty One Pilots, Carrie Underwood, Deftones, Katy Perry, Jamie Cullum, Aerosmith, Weezer, Sir George Martin, Quincy Jones, Elton John, Burt Bacharach, Andrew Lloyd Webber og The Count Basie Orchestra.

Wells har hatt eigne artiklar i magasinet *[[Modern Drummer]]* som trommeslagar, som pianist i magasinet *[[magasinet Keyboard|Keyboard]]*, som synthprogrammerar i *[[Electronic Musician]]*, og som låtskrivar i *[[American Songwriter]]* og *[[magasinet Billboard|Billboard]]*, og som produsent, miksar og komponist på omslaget av *[[magasinet Mix|Mix]]* i lag med med Ryan Tedder i 2017.

## Utval av verk
**[[filmen In the Heights |In The Heights]]* - fekk fem Grammy-nominasjonar for miksing av songar for filmen og som medprodusent av albumet i lag med Lin-Manuel Miranda, Alex Lacamoire, and Bill Sherman.
*John Legend – Wells miksa, spelte piano og var medlåtskrivar og medprodusent på songen «Never Break» frå albumet *[[Bigger Love]]*, som vann Grammyprisen for beste R&B-album.
*Adele – «One and Only» på Adele sitt *[[21 av Adele|21]]*, det bestseljande albumet på 2000-talet, og ei av dei bestseljande albuma gjennom tidene. 
**[[The Greatest Showman: Original Motion Picture Soundtrack]]* – Wells vann Grammyprisen i 2019 som produsent og miksing av albumet, som låg på toppen av iTunes-listene i 77 land og som låg på toppen av den britiske albumlista i 28 veker og toppen av den amerikanske albumlista i tre veker. Singelen «This Is Me» vann ein Golden Globe i 2018 og var nominert og framført på Oscarutdelinga same året. Albumet var det bestseljande albumet verda over i 2018. 
*Twenty One Pilots – produserte og miksa det doble platinaalbumet *[[Vessel av Twenty One Pilots|Vessel]]*.
*Taylor Swift – produserte den Golden Globe- og Grammy-nominerte songen «Beautiful Ghosts».
*Timbaland og OneRepublic – produserte den store hitten «Apologize», både den Timbaland-remiksa utgåva som kom ut først, og originalversjonen til OneRepublic.
*Mika – produserte, miksa og spelte elektrisk gitar, trommer, piano og bassgitar på hitten «Grace Kelly» frå albumet *[[Life in Cartoon Motion]]*, som låg sju veker på toppen av den britiske albumlista. 
* Celine Dion - medlåtskrivar på songen «The Reason» frå albumet *[[Let's Talk About Love]]*, som selde 31 millionar eksemplar verda over. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greg Wells|Greg Wells]]» frå ,  den 29. mai 2022.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*