open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jet av Wings

«**Jet**» er ein song av Paul McCartney and Wings frå albumet *[[Band on the Run]]* i 1973. Det var den første singelen frå albumet. Tittelen var inspirert av den kolsvarte (*jet black* på engelsk) labradoren til McCartney. Namnet på hunden var òg Jet. 

Songen nådde sjuandeplassen på både den britiske og amerikanske singellista den 30. mars 1974, og gjekk inn på lista i fleire land i Europa. Han har sidan kome ut på mange samlealbum og er ein av dei mest kjende songane til gruppa. 

Medan det meste av *Band on the Run* vart spelt inn i Lagos i Nigeria, vart heile «Jet» spelt inn i EMI Studios i London etter gruppa kom heim att.

Songen er oppført i boka til Dave Marsh over dei 1001 beste singlane gjennom tidene, som nummer 793. 

Det australske rockebandet Jet er kalla opp etter songen.

## Medverkande
*Paul McCartney – solovokal, gitar, bassgitar, trommer
*Linda McCartney – korvokal, klaverinstrument
*Denny Laine – korvokal, gitar
*Howie Casey – saksofon

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
*Det skotske glamrockbandet Iron Virgin gav ut ein versjon i 1974 på singel. 
*Boston-bandet Big Dipper gav ut ein versjon på singel i 1989. 
*California-bandet Jellyfish spelte songen og gav han ut som bonusspor for albumet *[[Bellybutton]]*.
*Foo Fighters spelte inn ein versjon i februar 2000 som skulle nyttast for eit hyllestalbum til Paul McCartney, men albumet vart aldri noko av. Sidan har dei spelt songen på fleire av konsertane sine 
*J-Pop-trioen Shonen Knife' spelte songen i 2008 på albumet deira *[[Super Group]]*. 
*Robin Zander og Rick Nielsen frå Cheap Trick spelte songen i 2014 på albumet *[[The Art of McCartney]]*.

## Sampling
*«Jet» vart sampla på songen «Self Made» på Maybach Music Group-albumet *[[Self Made Vol. 1]]*.
*«Jet» vart sampla på songen «He Don't Get a Thing» av Hostyle Gospel på albumet *Five Star Generals*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jet (song)|Jet (song)]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Mrs. Vandebilt

«**Mrs. Vandebilt**» er ein song av Paul McCartney and Wings frå albumet *[[Band on the Run]]*. Songen vart ikkje gjeven ut på singel i verken USA eller Storbritannia, men kom ut i resten av Europa og i Australia.

Howie Casey spelar ein saksofonsolo på songen.

Det meste av songen vart spelt inn i Lagos i Nigeria og fullført i London.  

## Konsertutgåver
McCartney hadde ikkje spelt songen på konsertar før ein gratiskonsert 14. juni 2008 i Kiev i Ukraina, etter at songen fekk mange stemmer i ei internettundersøking om kva songar han skulle spele. McCartney har òg seinare spelt songen. 

## Samplingar
*Forskjellige element frå songen, som «ho, hey ho», vart sampla på «Ho' Is Short for Honey» av 88-Keys i 2008 på albumet *[[The Death of Adam]]*.
*«Ho hey»-ropa vart nytta av  The Lumineers på hitten deira «Ho Hey» i 2012.

## Medverkande
*Paul McCartney &ndash; solovokal, bassgitar, trommer, gitar
*Linda McCartney &ndash; elektrisk piano, korvokal
*Denny Laine &ndash; gitar, korvokal
*Howie Casey &ndash; saksofon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mrs. Vandebilt|Mrs. Vandebilt]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Helen Wheels

«**Helen Wheels**» er ein song av Paul McCartney og Wings. Songen er kalla opp etter Land Roveren til Paul og Linda McCartney, som dei kalla «Helen Wheels».

## Utgjeving
Songen vart gjeven ut på singel før *[[Band on the Run]]*, men var ikkje med på den britiske utgåva av albumet. Men visedirektøren i Capitol Records, Al Coury, overtydde McCartney om å ta med songen på den amerikanske utgåva. Songen nådde tiandeplassen i USA den 12. januar 1974 og 12. plassen på singellista i Storbritannia.

## Andre versjonar
Songen vart spelt av Def Leppard på albumet *[[The Art of McCartney]]* i 2014.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Helen Wheels|Helen Wheels]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Howie Casey

**Howard William Casey** () er ein britisk rhythm and blues- og rockesaksofonist. Han vart kjend tidleg i 1960-åra som medlem av Derry and the Seniors, det første rock and roll-bandet frå Liverpool som spelte på klubbar i tyskland. Seinare var han leiar for **Howie Casey and the Seniors**, det første Liverpool-bandet som spelte inn eit album. I 1970-åra spelte han på fleire album og turnere med Paul McCartney og Wings, blant andre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Howie Casey|Howie Casey]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Remi Kabaka

**Aderemi «Remi» Kabaka** er ein nigeriansk-ghanesisk afrorock- og avantgarde-trommeslagar. Han spelte dei første trommerytmmane som skapte afrorock-stilen i band som Ginger Baker's Airforce, The Rolling Stones, Steve Winwood sitt Traffic og Paul McCartney sitt *[[Band on the Run]]*. Han arbeidde òg med John Martyn, Hugh Masekela, Paul Simon og Jim Capaldi, og var viktig i afrojazz-miljøet i 1970-åra.

## Bakgrunn
Kabaka blei fødd i Ghana som son av nigerianske jorubaforeldre. Han blei introdusert for nigerianske handtrommer då han var fire-fem år gammal.

## Karriere
Han flytta til Storbritannia i 1958. Her var han aktiv som studiomusikar i 1960- og 1970-åra. 

I 1969 var han med på å skipa gruppa Ginger Baker’s Air Force med Ginger Baker. Han verka også med Steve Winwood i trioen *Third World*. Seinare leia han eit afrofunk-band kalla  *Shakatu*. 

Han var med på å skipa musikkgruppa Osibisa i 1968/69, men var ikkje fast medlem i gruppa frå byrjinga. Mellom 1977 og 1980 var han fast med i Osibisa.

Kabaka komponerte filmmusikken for den brasiliansk-ghanesiske spelefilmen *A Deusa negra* eller *Black Goddess* av Ola Balogun.

Han spelte på album av Paul McCartney (*[[Band on the Run]]*), Twins Seven Seven,  Jim Capaldi (*Short Cut Draw Blood*) og Paul Simon (*[[The Rhythm of the Saints]]*). Han var også i studio med John Martyn og Hugh Masekela. 
Han fortsette å arbeide med Winwood, McCartney og Mick Jagger gjennom 1970-åra. Han arbeidde òg med John Martyn, Hugh Masekela på *[[Rhythm of the Saints]]* av Paul Simon, og *[[Short Cut Draw Blood]]* av Jim Capaldi. 

Seinare busette han seg i Santa Monica i USA. I 2003 spelte han med The Rolling Stones då dei turnerte på den amerikanske vestkysten. I 2013 tok han del i ein konsert i samband med fødselsdagsfeiring for Nelson Mandela.

Sonen til Kabaka, Remi Kabaka jr., er ein britisk perkusjonist som har spelt med Damon Albarn og Gorillaz.

## Diskografi
*1973: *Aiye-Keta* (Island Records, som Third World med Steve Winwood og Abdul Lasisi Amao)
* 1977: *Son of Africa* (Island)
* 1980: *Roots Funkadelia*  (Polydor)
* 1983: *Great Nation* (R.A.K.)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Remi Kabaka|Remi Kabaka]]» frå ,  den 19. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Donkey Kong Country: Tropical Freeze

***Donkey Kong Country: Tropical Freeze*** er eit plattformspel utvikla av Retro Studios og utgjeve av Nintendo. Spelet blei utgjeve til Wii U i februar 2014 og er ein oppfølgjar til *[[Donkey Kong Country Returns]]* frå 2010. Ei utvida utgåve av spelet blei utgjeven til Nintendo Switch i mai 2018.

*Tropical Freeze* byggjer på dei same spelemekanikkane som dei tidlegare spela i *Donkey Kong Country*-serien. Spelet handlar om Donkey Kong og hans allierte som kjempar mot vikingstammen Snowmads og må reise gjennom seks ulike øyar. Spelaren styrer Donkey Kong, som kan få hjelp frå ein følgjesvein, som anten gjev Donkey Kong nye evnar eller som kan kontrollerast individuelt av ein annan spelar.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Harstad Innebandyklubb

**Harstad Innebandyklubb** er ein innebandyklubb frå Harstad. Klubben vart stifta 11. november 1992 under namnet *Heggen Oilers.* I 1995 bytta han namn til Harstad Innebandyklubb.  Klubben rykte i sesongen 2004-2005 opp i eliteserien for herrar som som første nordnorske lag.  

Klubben har 3 herrelag og eit damelag, eit U16-lag, eit U14-lag og eit U9-lag. Klubben rykte ned frå Eliteserien til 2.divisjon 2016/2017-sesongen.

## Kjelder






**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Harstad Innebandyklubb|Harstad Innebandyklubb]]» frå ,  den 16. juni 2018.*
Palawanbrillefugl

**Palawanbrillefugl** (*Zosterornis hypogrammicus*)  er ein sporvefugl som er endemisk for oppstykka avgrensa høgtliggande skogsområde på øya Palawan på Filippinane. Han er medlem av den biologiske slekta *[[Zosterornis]]* av totalt fem liknande brillefuglartar. Heile gruppa er endemisk for Filippinane.

## Skildring
Dette er ein relativt stor brillefugl, ca. 14-15 centimeter i kroppslengd. Fjørdrakta til vaksne fuglar er generelt olivengrøn på oversida og undersida er olivengul med mørke striper i lengderetninga. Eit stort felt på sida av hovudet frå nebbet bakover og ned mot nakken er mellomgrått. Kjønna er like.

Habitatet til denne arten er eviggrøn, høgtliggande skog frå 1000 moh. til over 2000 meter på den sørlege delen av Palawan. Føda er både insekt og vegetabilsk materiale. Dei plukkar insekt frå blader i alle høgder i trea, men mest oppe i trekroner. Dei beitar parvis eller i små grupper.

Palawanbrillefuglar er rekna som vanlege i det litle utbreiingsområdet sitt. Populasjonen er ikkje estimert, men er trudd å vere stabil. Arten var tidlegre klassifisert som sårbar, no nedgradert til globalt nær truga.

### Oppdaginga
I august 1961 kom eit dansk ekspedisjonsskip til Palawan og biologane ombord slo leir i ei høgd på 1100 moh. på fjellet Mataling. Eit eksemplar av denne fuglen vart funne og levert til den danske ornitologen Finn Salomonsen som skildra *Zosterornis hypogrammicus* som ein ny art for vitskapen. Den artspesifikke namnedelen *hypogrammicus* kjem frå gresk 'hupo' og 'grammikos' og refererer til den streka undersida.

## Kjelder
*
* Collar, N. & Robson, C. (2018) *[http://www.hbw.com/node/59421 Palawan Striped-Babbler (Zosterornis hypogrammicus)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 20. mai 2018

;Referansar
Finn Salomonsen

**Finn Salomonsen** () var ein dansk ornitolog. Han er best kjent for studiar av fuglefaunaen på Grønland.

Interessa hans for Grønland tok til som 16 åring, på tur til Upernavik med Eiler Lehn Schiøler. Han blei utdanna i zoologi i 1932 og blei zoologisk tilsynsførar i  reservat under det danske Naturfredningsrådet, og seinare tilsett hos Zoologisk Museum ved Universitetet i København. Han arbeidde bl.a. med fugletrekk. Under andre verdskrigen flykta han med familie sin til Sverige.

Salomonsen sine arbeidsresultat inkluderer vitskaplege publikasjonar og han var forfattar eller medforfattar på 19 bøker. Bortset frå forskinga på Grønland og i arktis var han på Filippinane (1951-1952) og Bismarckarkipelet i Ny-Guinea i 1962. Han var redaktør av *Dansk Ornithologisk Forenings Tidsskrift* frå 1942 til 1961.

Finn Salomonsen var far til den danske songarinna Sanne Salomonsen, født 1955.

## Verk
* Peter Freuchen og Finn Salomonsen, *The Arctic Year*, G.P. Putnam's Sons, New York, 1958

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Finn Salomonsen|Finn Salomonsen]]» frå ,  den 20. mai 2018.*  

;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
* Finn Salomonsen i Dansk biografisk leksikon - denstoredanske.dk
* Finn Salomonsen - macgregor-sadolin.com
Friedrich Schelling

**Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling** () var ein tysk filosof knytt til romantikken, fødd i Leonberg i det dåverande hertugdømet Württemberg.

I filosofihistoria vert Schilling ofte rekna som mellomsteget i utviklinga av den tyske idealismen, plassert mellom Johann Gottlieb Fichte, læremeisteren hans i unge år, og Georg Wilhelm Friedrich Hegel, hans medelev og tidlegare venn, seinare rival.

Særleg interesse vekte Schellings tankar om natur. Han såg naturen som uttrykk for det åndelege i ulike utviklingssteg. I levande vesen stig tilværet til stendig høgare bevisstheit, hevda han, inntil det når det høgste bevisstheitsliv i det sjølverkjennande mennesket. «Naturen er den synlege ånd, ånda den usynlege natur». Schellings filosofi er open for tolking, då den tilsynelatande heile tida var i endring.
 
Schellings naturfilosofi har vorte kritisert for sin tendens til analogi og mangel på empirisk orientering. Interessa for Schellings filosofi minka etter Hegels idear vart kjende, men meir indirekte spela Schellings tankar likevel sterkt inn i det romantiske kunstsynet. Nokre seinare filosofar, så som Martin Heidegger og Slavoj Žižek, har sett på Schellings arbeid med nye auge.

Schelling døydde i Bad Ragaz i Sveits.

## Kjelder
*Store norske leksikon
Dvergmoskusdyr

**Dvergmoskusdyr** (Tragulidae) eller **musehjortar** er ein pattedyrfamilie av jortedyr. Han omfattar små, sky dyr som lever i tropiske skoger i Afrika, India og Søraust-Asia. Den største arten i gruppa er vassmoskusdyr (*Hyemoschus aquaticus*), med ei skulderhøgd på rundt 35 cm. Den minste er malayisk vassmoskusdyr (*Tragulus javanicus*) som med ei skulderhøgd på 30 cm er det minste hovdyret i verda.

## Taksonomi
Tidlegare delte ein dei nolevande dvergmoskusdyra inn i berre fire artar. I 2004 blei *T. nigricans* og *T. versicolor* skilde ut frå *T. napu*, medan *T. kanchil* og *T. williamsoni* blei skilde frå *T. javanicus*. I 2005 blei *M. indica* og *M. kathygre* skilde frå *M. meminna*. Dermed har ein i dag 10 nolevande artar fordelt på tre slekter:

* **Familien Tragulidae**
** Slekta *[[Hyemoschus]]*
*** vassmoskusdyr, *Hyemoschus aquaticus*
** Slekta *[[Moschiola]]*
*** *[[Moschiola indica]]*
*** meminna, *Moschiola meminna*
*** *[[Moschiola kathygre]]*
** Slekta *[[Tragulus]]*
*** malayisk vassmoskusdyr, *Tragulus javanicus*
*** kanchil, *Tragulus kanchil*
*** napu, *Tragulus napu*
*** pilandok, *Tragulus nigricans*
*** *[[Tragulus versicolor]]*
*** *[[Tragulus williamsoni]]*

## Kjelder

 
 


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dvergmoskusdyr|Dvergmoskusdyr]]» frå , og «[[:en:Chevrotain|Chevrotain]]» frå  den 20. mai 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Calamianøyane

**Calamianøyane** (spansk *Islas de Calamianes*, filippinsk *Kapuluang Calamián*) er ei øygruppe i den filippinske provinsen Palawan. Gruppa omfattar øyane Busuanga, Coron, Culion og fleire mindre øyar.
Den største byen i øygruppa, Coron, ligg på Busuanga.

## Historie
Calamianøyane var tidlegare del av det spanske imperiet som *Provincia de Calamianes*. Under den amerikanske okkupasjonen av Filippinane (1898-1948) blei denne provinsen oppløyst og administrert saman med øya Paragua som den nye Palawan-provinsen.

## Natur
På Calauit og Coron er det etablert naturreservat.

Calamiansvinehjort er ein endemisk, sterkt truga art som finst på øygruppa. 

## Øyar

* Busuanga
* Coronøya
* Culion
* Calauit
* Malcapuya

* Banana Island
* Pass Island
* Calumbuyan 
* *fleire mindre øyar*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Calamian Islands|Calamian Islands]]» frå ,  den 20. mai 2018.*  
 

### Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
Rhythm Tengoku

***Rhythm Tengoku*** er eit rytmespel utvikla og utgjeve av Nintendo. Spelet blei utgjeve i Japan i august 2006 til Game Boy Advance og var det siste spelet Nintendo utvikla til plattforma. Det har fått tre oppfølgjarar: *[[Rhythm Paradise]]* til Nintendo DS, *[[Beat the Beat: Rhythm Paradise]]* til Wii og *[[Rhythm Paradise Megamix]]* til Nintendo 3DS.

Spelemekanikkane i *Rhythm Tengoku* fokuserer på å gje spelaren informasjon i form av lydsignal istaden for visuelle vitringar. Spelet har ei samling av etappar med ulike rytmar, spelemekanikkar og tema. Spelaren følgjer rytmen frå start til slutt og får tildelt ein poengsum basert på prestasjonen gjennom etappen. 

Gruppa som utvikla spelet tok dansekurs for å utvikle eit kollektivt medvett om rytme, etter tilråding frå komponisten Tsunku. Ein av etappane har ein lauk med eit andlet som spelaren skal nappe hår frå i takt med musikken. Etappen skulle opphavleg ha eit ekte andlet, men det blei sett på som «litt for drygt». Mange av etappane er basert på japansk kultur, mellom anna samuraiar, ninjaer, fyrverkeri og festivalen o-bon. Det har vore trekt parallellar mellom *Rhythm Tengoku* og *WarioWare*-serien frå den same utviklaren.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad (på japansk)
Feliciano Rivilla

**Feliciano Muñoz Rivilla** () var ein spansk fotballspelar frå Ávila som vart europameister 1964 med Spania og vann Cupvinnarcupen 1962 og den spanske ligaen 1966 med Atlético Madrid.

### Klubbspel
Frå 1953 til -58 spelte Rivilla for det meste andredivisjonsfotball med Murcia, Plus Ultra og Rayo Vallecano. I september 1958 debuterte han på toppserielaget Atlético Madrid. Tidlegare spelte Rivilla i offensive roller, men i Atlético Madrid vart han snart høgreback, ein posisjon han hadde til han la opp i 1968. Både i 1960 og 1961 var han med å vinne den spanske cupen. I 1962 deltok han då Atlético Madrid gjekk til topps i cupvinnarcupen etter siger 3-0 over Fiorentina, også då laget hans tapte cupvinnarcupfinalen mot Tottenham Hotspur året etter var han på plass. Våren 1965 vart han spansk cupmeister for tredje gong. Rivillas siste store triumf med Atlético Madrid var då laget toppa den nasjonale ligaen i 1966.

### Landslagsspel
Rivilla fekk sin landslagsdebut sommaren 1960. Han deltok i Fotball-VM 1962 i Chile og spelte EM-finalen mot Sovjetunionen i 1964, ein kamp som enda med spansk EM-tittel. Rivilla var med i VM-troppa 1966, men spelte sin 26. og aller siste landskamp allereie i 1965, utan nokon gong å kome på skåringslista.

### Merittar
*Europameister: 1964 med Spania
*Vinnar av cupvinnarcupen: 1962 med  Atlético Madrid
*Tapande finalist i cupvinnarcupen: 1963 med Atlético Madrid
*Spansk cupmeister: 1960, 1961 og 1965 med Atlético Madrid
*Spansk seriemeister: 1966 med  Atlético Madrid

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Feliciano Rivilla|Feliciano Rivilla]]» frå ,  den 20. mai 2018.*
Sigurd Nome

**Sigurd Nome** () var ein norsk skulptør frå Øyslebø i Vest-Agder. Teologen John Nome var ein eldre bror.

Nome var frå 1935 til -37 elev hos Wilhelm Rasmussen. Sidan forma han i 1945 «Rormannen» til Oslo rådhus i granitt, bronsearbeida «Gardisten» (1947) i Husebyleiren i Oslo og krigsminnesmerket «Viljen til fred og frihet» (1948) i Mandal. Statuetten «Lyrikeren» i terrakotta frå 1949 er i Nasjonalgalleriet i Oslo. I 1971 vart statuen hans av Hans Nielsen Hauge reist i Uranienborgparken i Oslo. Ei samling Nome-skulpturar er utstilt på Høgtun Kultursenter i Marnardal kommune.

Nome nytta vekselvis både stein, terrakotta og bronse i arbeida sine. Han prøvde seg òg fram med sement og laga i det materialet nokre hageskulpturar av born og dyr.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
*Norsk kunstnerleksikon
Bon

**Bon** eller **BON**  kan visa til:

;Kultur
* O-bon, ei japansk høgtid
* Bön (bon, bøn), ein tibetansk religiøs tradisjon
* Bon Iver, amerikansk band grunnlagd av Justin Vernon
* Bon Jovi, band frå New Jersey i USA

;Personnamn
* Bon Scott (1946–1980), britisk/australsk musikar frå bandet AC/DC
* Jon Bon Jovi (John Francis Bongiovi, f. 1962), amerikansk musikar
* Slektsnamnet Bon 

;Stader
* Cap Bon, ei halvøy i Tunisia
* Flamingo International Airport, Bonaire i Dei nederlandske Antillanee (IATA-kode *BON*)
* Bon i Iran, fleire stader i Iran
* Bon Homme County i Sør-Dakota i USA
 
; Anna
* *Bon* tyder 'god, godt' eller 'bra' på fransk, kjend frå uttrykk som bongbong, bonjour, bon appétit og bon voyage.
* Valutaen bon (av fransk *bon pour*, 'god for') er tidlegare blitt brukt som vekslemynt 

## Sjå òg
* Bøn 
* Bonn
Calamiansvinehjort

**Calamiansvinehjort** (*Axis calamianensis*) er ein hjorteart som berre lever på Calamianøyane i Palawan-provinsen på Filippinane.

Dyra har ei lengd på mellom 105 og 115 centimeter og ei mankehøgd på mellom 60 og 75 centimeter. Vekta ligg på mellom 36 og 50 kg. 

Pelsen har brun grunnferge. Pelsen til  hannane blir mørkare med alder. Til forskjell frå den nærskylde svinehjorten har han aldri flekkar. Den korte, buskete halen har kvit underside. Lemmane er høvesvis lange og ofte mørkare enn resten av kroppen. Berre hannane har horn, som kan ha opptil tre takkar.

Calamiansvinehjort lever i skogar og er nattaktive. Om dagen kviler dei i tett underskog. Den viktigaste føda deira er lauv, skot og kvistar.

Fostertida er rundt 180 dagar. Ei ho får som regel ein unge og ein sjeldan gong tvillingar. Etter rundt  6 månader slutter ungdyret å dia og etter 8-12 månader er det kjønnsmoge.

Arten har eit svært avgrensa utbreiingsområde på berre 1500 km². Han er også truga av jakt, forstyrring av leveområdet og av innførte artar. 

Heile populasjonen ligg truleg på rundt 900 individ, og IUCN rekner arten som sterkt truga. Den største populasjonen lever i ein viltpark på øya Calauit, medan mindre flokkar finst på øyane Busuanga og Culion.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Calamian deer|Calamian deer]]» frå , og «[[:sv:Calamianhjort|Calamianhjort]]» frå  den 20. mai 2018.*  
*** oppgav desse kjeldene:*
* Ronald M. Nowak: *Walker's Mammals of the World*. The Johns Hopkins University Press, Baltimore 1999, .

## Bakgrunnsstoff
* Calamiansvinehjort ved ultimateungulate.com
Geoff Emerick

**Geoffrey Emerick** () er ein engelsk lydteknikar. Han arbeidde med The Beatles på albumet deira *[[Revolver av The Beatles|Revolver]]*, *[[Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]*, *[[The Beatles av The Beatles|The Beatles]]* og *[[Abbey Road]]*.

## Biografi
Emerick byrja å arbeide som assisterande lydteknikar hos EMI bere 15 år gammal, og arbeidde i starten med ein annan assistent, Richard Langham, som igjen arbeidde for Norman Smith, som produserte den første innspelinga til The Beatles same dagen som dei byrja å assistere han. Han var derfor til stades då The Beatles spelte inn «Love Me Do», den første hitsingelen deira. Han arbeidde òg for andre artistar, som Judy Garland og The Hollies og vart etter kvart lydteknikar i 1966 då han arbeidde på Manfred Mann-singelen *[[Pretty Flamingo]]*, som gjekk til topps i Storbritannia. 

Emerick vart etter kvart første-lydteknikar for The Beatles, då Smith tok over som produsent. Det første albumet Emerick arbeidde på med The Beatles var *[[Revolver av The Beatles|Revolver]]*.  «Tomorrow Never Knows» var den første songen han arbeidde på. Det var Emerik som fekk John Lennon til å syngje gjennom ein Leslie-høgtalar på songen og setje mikrofonane tett på trommene til Starr, noko EMI Studios tidlegare aldri gjorde..  Emerick slutta som lydteknikar for bandet under innspelinga av *[[The Beatles av The Beatles|The Beatles]]* (òg kjend som «White Album») den 16. juli 1968, då han var lei av den stadige krangling mellom bandmedlemmane. Han kom attende til Beatles på *[[Abbey Road]]*. Emerick fekk Grammyprisen for beste lydteknikar på *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band* og *Abbey Road*.

Trass i at han forlet White Album-innspelingane var Emerick gode ven av The Beatles, særleg Paul McCartney, som inviterte Emerick til å slutta EMI og komme og arbeide for selskapet deira, Apple Corps i 1969. I tillegg til å vere lydteknikar, hadde Emerick oversyn over bygginga av The Beatles sitt Apple Studio.

Etter Beatles vart oppløyst i 1970, fortsette Emerick å arbeide med McCartney og var lydteknikar på albuma hans som *[[Band on the Run]]*, som gav Emerick nok ein Grammy, *[[London Town av Wings|London Town]]* og *[[Flaming Pie]]*. 

Emerick har òg arbeidd med Elvis Costello (på *[[Imperial Bedroom]]* og *[[All This Useless Beauty]]*), Badfinger, Art Garfunkel, America, Jeff Beck, Gino Vannelli, Supertramp, Cheap Trick, Nazareth, Chris Bell, Split Enz, Trevor Rabin, Nick Heyward, Big Country, Gentle Giant, Mahavishnu Orchestra og Ultravox. Han var òg lydteknikar for Robin Trower sitt *[[Bridge of Sighs]]*, debutalbumet til Stealers Wheel, med singelen «Stuck in the Middle With You» og The Zombies sitt *[[Odessey and Oracle]]* med «Time of the Season».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geoff Emerick|Geoff Emerick]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Betong-distriktet

**Betong** (, uttalt ; malayisk ) er eit distrikt lengst sør i Yala-fylket i Thailand.

Distriktet har ein grenseovergang til Perak-staten i Malaysia.

## Turisme
I 2017 hadde distriktet 800&nbsp;000 turistar frå Thailand og andre land. Dei brukte rundt 3 milliarder baht, i følgje Bangkok Post.

## Kjelder
Cuyoøyane

**Cuyoøyane** er ei øygruppe på rundt 45 øyar nordaust for Palawan på Filippinane. Ho ligg sør for Mindoro og mellom Nord-Palawan og Panay. Den største øya er Cuyo med eit areal på 57 km² og ei lengd på rundt 14 km. Dei 45 øyane og holmane har til saman eit areal på 130 km².. 
Til saman 45&nbsp;718 menneske bur på Cuyoøyane.

Cuyoøyane er vidare delt inn i to grupper: Quiniluban-gruppa i nord og Cuyo-gruppa i sør. På dei sørlege øyane ligg dei tre sentera Cuyo, Agutaya og Magsaysay.

Geologisk sett er øyane knytte til hovudøya Palawan. Dei ligg ved vestenden av den vulkanske Luzon-bogen. Cuyo-øya er vulkansk. Dei nordlege Quiniluban-øyane ser ut til å vera opphøgde atollar, men høgdene til nokre av fjelltoppane der tyder på vulkansk løfting. Mange andre øyar i gruppa er fullstendig av korallopphav.

Cuyo er delt inn i tre kommunar: 
*Cuyo (sør og vest)
*Magsaysay (aust)
*Agutaya (nord)

Nokre av dei største øyane i øygruppa er:

*Quiniluban
*Pamalican
*Manamoc

*Agutaya
*Cuyo

## Galleri

PamalicanAfterLiftOff.jpg|Pamalican frå lufta.
Agutaya and Oco.jpg|Agutaya med den vesle Oco-øya i framgrunnen.
ManamocIsland.JPG|Manamoc som ligg nordvest i øygruppa.
ManamocBoats.JPG |Båt på Manamoc.
ManamocChurch.JPG|Kyrkje på Manamoc.


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cuyo Archipelago|Cuyo Archipelago]]» frå ,  den 20. mai 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Junior's Farm

«**Junior's Farm**» er ein song skriven av Paul og Linda McCartney og framført av Wings. Singelen nådde tredjeplassen i USA. Songen kom ikkje ut på noko album.

## Innspeling og utgjeving
Songen vart spelt inn med Ernie Winfrey som lydteknikar i Soundshop Studios i Nashville i 1974. Medan den var i Nashville, budde bandet på garden Lebanon i Tennessee. Garden høyrte til Curly Putman jr., og dette er opphavet til namnet på songen. Dette var den første gitarsoloen som Jimmy McCulloch spelte inn for Wings.

Songen fortsette suksessen til McCartney og Wings etter albumet *[[Band on the Run]]* album. It made number 4 in the US, number 16 on the Storbritannia charts, and was a notable hit elsewhere.

Dette var den siste utgjevinga til McCartney på Apple Records før han fekk solokontrakt med Capitol Records i mai 1975. 

## Medverkande
*Paul McCartney — vokal, bass, korvokal
*Linda McCartney — klaverinstrument, korvokal
*Denny Laine — gitar, korvokal
*Jimmy McCulloch – gitar, korvokal
*Geoff Britton – trommer

## Musikkvideo
Musikkvideoen til «Junior's Farm» syner Paul McCartney som spelar ein Kay elektrisk bassgitar.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
I 1994 vart «Junior's Farm» spelt inn av Lee Harvey Oswald Band på albumet deira *A Taste of Prison*.

I 1996 vart «Junior's Farm» spelt av Galactic Cowboys på EP-en *[[Feel the Rage]]*.

I 2014 vart «Junior's Farm» spelt av Steve Miller på albumet *[[The Art of McCartney]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Junior&#39;s Farm|Junior&#39;s Farm]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Listen to What the Man Said

«**Listen to What the Man Said**» er ein song av Wings frå 1975 på albumet *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]*. Det nye medlemmet Joe English spelte trommer, i tillegg til gjestemusikarane Dave Mason på gitar og Tom Scott på sopransaksofon. Singelen gjekk til topps på ''Billboard'' Hot 100-lista i USA og på *[[magasinet RPM|RPM]]*-lista i Canada. Songen nådde òg sjetteplassen i Storbritannia og Topp 10 i Noreg og New Zealand, og Topp 20 i Nederland. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million eksemplar selde eksemplar.

## Medverkande
*Paul McCartney — vokal, bass, gitar, klaverinstrument, perkusjon
*Linda McCartney — klaverinstrument, korvokal, perkusjon
*Denny Laine – vokal, gitar, perkusjon
*Jimmy McCulloch – gitar
*Joe English – trommer, perkusjon
*Dave Mason – gitar
*Tom Scott – saksofon

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
*Songen vart spelt (som «L.T.W.T.M.S.») av indiepopbandet The Trouble med Sweeney i 2004 på EP-en *Fishtown Briefcase*.
*Det tidlegare Wings-medlemmet Laurence Juber spelte inn songen i 2005 på albumet hans *One Wing*, trass i at han ikkje var medlem av bandet då songen vart spelt inn og gjeven ut.
*Det tidlegare Wings-medlemmet Denny Laine spelte inn «Listen to What the Man Said» i 1996 på albumet sitt *Wings at the Sound of Denny Laine*.
*I 2008 spelte Freedy Johnston denne songen på albumet sitt *[[My Favourite Waste of Time]]*.
*Refrenget frå songen vrat nytta i 2003 på dance-singelen «Just The Way You Are» av den italienske dance-gruppa Milky.
*Owl City spelte «Listen to What the Man Said» på hyllestalbumet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Listen to What the Man Said|Listen to What the Man Said]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Lyrics of this song
Letting Go av Wings

«**Letting Go**» er ein song av Paul og Linda McCartney som først vart gjeven ut av Wings i 1975 på albumet deira *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]*. Songen vart miksa og gjeven ut på singel 4. oktober 1975 i USA og 18. oktober 1975 i Storbritannia. Songen nådde 41. plassen i Storbritannia og 39. plassen i USA.

## Innspeling
Songen vart spelt inn seint i 1974 i Abbey Road Studios, før bandet drog til New Orleans for å spele inn det meste av *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]*. Det er ein av berre tre songar på albumet med trommeslagaren Geoff Britton, som berre var i gruppa ei kort stund før han slutta.

## Andre versjonar
«Letting Go» er blitt spelt av Ian Mitchell på albumet *Garage Band Tribute To the Beatles*.

I 2014 vart songen spelt av Heart på *[[The Art of McCartney]]*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Letting Go av Wings|Letting Go av Wings]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Venus and Mars/Rock Show

«**Venus and Mars/Rock Show**» er ein medley av to songar skrivne av Paul og Linda McCartney og opphavleg spelt inn av Wings som dei to første songane på albumet *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]*. Singelen kom ut i USA 27. oktober 1975 og i Storbritannia den 28. november 1975. B-sida var «Magneto and Titanium Man», ein annan song frå albumet. Singelen er mykje kortare enn albumversjonen, kring tre minuttar, medan albumversjonen er nesten sju minuttar lang.  «Venus and Mars/Rock Show» nådde 12. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i USA, men nådde ikkje singellista i Storbritannia. 

## Medverkande
«Venus and Mars»
*Paul McCartney – solovokal, bassgitar, akustisk gitar, piano, fingercymbal
*Linda McCartney – piano
*Denny Laine – moog synthesizer, akustisk gitar, sitar
*Jimmy McCulloch – elektrisk gitar, 12-strengsgitar
*Joe English – trommer
*Tony Dorsey – klarinett

«Rock Show»
*Paul McCartney – solovokal, bassgitar, Mellotron M400, synthesizer, handbjølle
*Linda McCartney – harmonivokal, Hammond B-3 orgel, Moog synthesizer, handbjølle
*Denny Laine – elektrisk gitar, harmonivokal, handbjølle
*Jimmy McCulloch – akustisk gitar, Moog synthesizer, elektrisk gitar, handbjølle
*Joe English – trommer
*Kenneth «Afro» Williams – congatrommer
*Allen Toussaint – piano

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Venus and Mars/Rock Show|Venus and Mars/Rock Show]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Paul McCartney - Venus and Mars at Graham Calkin's Beatles Pages.
Jimmy McCulloch

**James McCulloch** () var ein britisk musikar og låtskrivar, mest kjend for å spele sologitar og bass, som medlem av Paul McCartney sitt Wings frå 1974 til 1977. McCulloch var medlem av det psykedeliske bandet One in a Million frå Glasgow, Thunderclap Newman og Stone the Crows. 

McCulloch spelte på mange andre album, som John Entwistle sitt *[[Whistle Rymes]]* i 1972, og som sologitarist i lag med Peter Frampton på «Apron Strings» og *I Feel Better*. McCulloch spelte òg gitar på Roger Daltrey sitt *[[One of the Boys av Roger Daltrey|One of the Boys]]* som kom ut i 1977. McCulloch var ein ven av The Who og medlem av bandet Thunderclap Newman, som vart skapt og produsert av mentoren hans, Pete Townshend. 11 år gammal fekk han òg gitartimar hos The Shadows-gitaristen Hank Marvin. Broren hans er trommeslagaren Jack McCulloch.

Den 27. september 1979 vart McCulloch funnen død av broren i leilegheita si i Maida Vale i London. Ein obduksjon synte at han døydde av hjartesvikt på grunn av morfin- og alkoholforgifting. Han vart berre 26 år gammal, men var aldri kjend for misbruke narkotika.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimmy McCulloch|Jimmy McCulloch]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
NM i friidrett 1954

**Noregsmeisterskapen i friidrett 1954**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Sarpsborg stadion i Sarpsborg dagane 13.-15. august 1954. Østfold Friidrettskrins og Sarpsborg Idrettslag var arrangørar av ein meisterskap som omfatta 19 tevlingar for menn og 11 for kvinner.

Audun Boysen fekk kongepokal for sitt 1500-meterløp og Anne Lise Thoresen for sitt løp på 100 meter.

## Menn
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### 1000 meter stafett





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 100 m





### 200 m





### 80 m hekk





### Høgdehopp





### Lengdehopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Spjutkast





## Kjelder
*Arbeiderbladet 14.8.1954
*Arbeiderbladet 16.8.1954
Joe English

**Joe English** () er ein USA-amerikansk musikar, vokalist og låtskrivar, som i 1970-åra spelte trommer i Paul McCartney sitt Wings og i den progressive jazzgruppa Sea Level.

English svarte på ei annonse for prøvespeling i eit band tidleg i 1975. Det viste seg å vere Wings og han fekk jobben og spelte første gongen på albumet *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]*. I september 1977 lengta han heim til Macon i Georgia, og slutta i bandet. Heime i Macon byrja han å spele med Chuck Leavell i bandet Sea Level. 

Etter å ha sett lyset som kristen skipa han Joe English Band, der han var songar og trommis. Dei turnerte verda over og spelte med andre kjende kristne band, som Petra, DeGarmo & Key, Mylon LeFevre og Servant. I 1990-åra fekk han problem med ankelen og slutta i musikkindustrien. 

## Diskografi

**Med [[Wings|Paul McCartney & Wings]]**

* *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]* (1975)
* *[[Wings at the Speed of Sound]]* (1976)
* *[[Wings over America]]* (1976)
* *[[London Town av Wings|London Town]]* (1978)

**Med [[musikkgruppa Kingfish|Kingfish]]**
* *[[Trident av Kingfish|Trident]]* (1978)

**Med [[Sea Level]]**
* *[[On the Edge av Sea Level|On the Edge]]* (1978, Capricorn)
* *Long Walk on a Short Pier* (1979, Capricorn)
* *Ball Room* (1980), Arista)
* *Best of Sea Level* (1997, Capricorn)

**Med Joe English Band**

* *Lights in the World* (1980)
* *Held Accountable* (1982)
* *Press On* (1983)
* *Live* (1984)
* *What You Need* (1985)
* *The Best Is Yet to Come* (1985)
* *Back to Basics: English 101* (1988)
* *Lights in the World / Held Accountable* (1991)

**Compassion All Star Band**

* *One by One* (1988)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joe English|Joe English]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Geoff Britton

**Geoffrey Britton** () er ein engelsk trommeslagar som er mest kjend for å ha spelt med Paul McCartney & Wings frå august 1974 til januar 1975 og var med på *[[Venus and Mars av Wings|Venus and Mars]]* album.

Britton var ein av dei originale medlemmane i det progressive rockbandet East of Eden som vart skipa i Bristol i 1967.  Han vart verande i bandet til tidleg i 1970 og spelte på albumet *Snafu*. Han vart så med i The Wild Angels. Etter å ha slutta i Wings tidleg i 1975 vart Britton medlem av Manfred Mann's Earth Band frå 1978 til 1979, og spelte på *[[Angel Station]]*. I 1977 var han i supergruppa Rough Diamond, og tidleg i 1980-åra spelte han i powerpop-gruppa The Keys.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geoff Britton|Geoff Britton]]» frå ,  den 20. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dave Mason

**David Thomas «Dave» Mason** () er ein engelsk songar-låtskrivar og gitarist frå Worcester, som vart kjend med rockebandet Traffic. GJennom karrieren har Mason spelt med mange kjende pop- og rockeartistar som Paul McCartney, George Harrison, The Rolling Stones, Jimi Hendrix, Eric Clapton, Michael Jackson, David Crosby, Graham Nash, Steve Winwood, Fleetwood Mac, Delaney & Bonnie, Leon Russell og Cass Elliot. Ein av dei mest kjende songane til Mason er «Feelin' Alright» av Traffic i 1968 og seinare spelt av mange andre artistar, som Joe Cocker, som fekk ein hit med songen i 1969. For Traffic skreiv han òg «Hole in My Shoe», ein psykedelisk popsong som vart ein hit. «We Just Disagree» vart spelt inn av Mason i 1977 og vart ein hit for Mason som soloartist.

I 2004 vart Mason innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Traffic.

## Diskografi

### Solo
*1970: *[[Alone Together av Dave Mason|Alone Together]]*
*1971: *[[Dave Mason & Cass Elliot]]*
*1972: *[[Headkeeper]]*
*1973: *[[It's Like You Never Left]]*
*1974: *[[Dave Mason av Dave Mason|Dave Mason]]*
*1975: *[[Split Coconut]]*
*1977: *[[Let It Flow av Dave Mason|Let It Flow]]*
*1978: *Mariposa de Oro*
*1980: *[[Old Crest on a New Wave]]*
*1987: *Two Hearts*
*1987: *Some Assembly Required*
*2008: *26 Letters - 12 Notes*
*2014: *[[Future's Past]]*

### Live
*1973: *[[Dave Mason Is Alive]]*
*1976: *[[Certified Live]]*
*1999: *Live: The 40,000 Headmen Tour* *(med Jim Capaldi)*
*2002: *Live at Perkins Palace*
*2002: *Live at Sunrise Theatre*
*2007:  *Dave Mason Live at XM Satellite Radio*
*2015: *Traffic Jam*

### Traffic
*Sjå [[Traffic]]*

### Studioarbeid
*1968: *[[Electric Ladyland]]* - Jimi Hendrix

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*Offisiell nettstad
Christine Bøe Jensen

**Christine Bøe Jensen** () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Hammerfest som vart olympisk meister med Noreg under Sommar-OL 2000 i Sydney.

Jensen spelte på Tromsø-laget Fløya til 1998, deretter i Grand frå Bodø i to sesongar. Åra 2001-03 var ho aktiv i Kolbotn IL. Etter den tid spelte ho på lågare serienivå med oslolaga Manglerud-Star og Vålerenga.

I OL-sesongen 2000 og i 2001 deltok Jensen i 17 landskampar for Noreg og skåra to mål. Ho var innbytar i OL-finalen i Sydney, der Noreg sigra med 3-2 over USA på såkalla «Golden Goal».

### Merittar
*Olympisk meister: 2000 med Noreg
*Seriemeister: 2002 med Kolbotn IL

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christine Bøe Jensen|Christine Bøe Jensen]]» frå ,  den 20. mai 2018.*
Zosterornis

__NOTOC__
***Zosterornis*** er ei biologisk slekt med fem artar av sporvefuglar i brillefuglfamilien, Zosteropidae. Slekta er endemisk for Filippinane.

## Skildring
*Zosterornis*-brillefuglar er 13-15 centimeter i kroppslengd, har ei olivenfarga overside og kremgul til gul underside. Hos fire av artane er undersida streka. To av artane har kvit ring rundt augo, «brille». Dette er dei to artane på øya Luzon, rustmaskebrillefugl og luzonbrillefugl. Dei andre tre artane er isolerte på kvar si øy, høvesvis Panay, Negros og Palawan.

Habitat for desse artane er skog, gjerne over 1000 moh., men luzonbrillefuglane lever under 1000 moh. Føda er ei blanding av vegetabilsk og animalsk og kan inkludere insekt, edderkoppar, frø og små frukt eller bær.

Arten negrosbrillefugl er klassifisert som sterkt truga av IUCN fordi han lever på eit særs avgrensa område på øya der avskoging pågår. Populasjonen er estimert til mellom 600 og 1700 individ.

Tre av dei fem artane blei skildra første gongen i siste halvleiken av 1900-talet, panaybrillefugl så seint som i 1990.

## Artslista
***Zosterornis*** i rekkjefølgje etter EBird/Clements Checklist v2017 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:

* Rustmaskebrillefugl, *Zosterornis whiteheadi*, Chestnut-faced Babbler, Ogilvie-Grant, 1894, (LC)

* Luzonbrillefugl, *Zosterornis striatus*, Luzon Striped-Babbler, Ogilvie-Grant, 1894, (NT)

* Panaybrillefugl, *Zosterornis latistriatus*, Panay Striped-Babbler, Gonzales & Kennedy, 1990, (NT)

* Negrosbrillefugl, *Zosterornis nigrorum*, Negros Striped-Babbler, Rand & Rabor, 1952, (EN)

* Palawanbrillefugl, *Zosterornis hypogrammicus*, Palawan Striped-Babbler, Salomonsen, 1961, (NT)
 
## Kjelder
;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Bill Foulkes

**William Anthony Foulkes**, kjend som **Bill Foulkes**, () var ein engelsk fotballspelar, som nokre sesongar på 1980-talet var trenar på fleire norske fotballag. Han var midtstoppar på Manchester United i 17 sesongar, og var med å vinne Europacupen 1968, fire ligameisterskap og ein FA-cupfinale.

Foulkes debuterte på Manchester United desember 1952. Etter han tok rom i fyrstellevaren til United, fekk han sin debut på England sitt landslag mot Nord-Irland 2. november 1954, fleire landskampar fekk han ikkje. Både i 1956 og 1957 var han med å sikre siger for Manchester United i den engelske ligaen.

Foulkes kom frå München-ulukka i februar 1958 med lettare skadar og var på bana att allereie då United spelte sin fyrste kamp etter ulukka. Manchester United-trenar Matt Busby bygde etterkvart opp eit nytt storlag, eit lag Foulkes vann FA-cupen 1963 med. Våren 1965 vart han ligameister for tredje gong og to år etter for fjerde gong. Den 29. mai 1968 var han på plass i midtforsvaret då Manchester United vann 4-1 over Benfica i Europacup-finalen. Saman med Bobby Charlton var han då den einaste att av 1958-mannskapet. Foulkes spelte sin 566. og siste ligakamp i august 1969. Han skåra einast 7 ligamål, 4 av dei kom i triumfsesongen 1966/67.

I tida mellom 1981 og 1988 var Foulkes sysselsett som trenar for norske fotballag, etter tur IL Bryn, Steinkjer Fotballklubb, Lillestrøm Sportsklubb og Viking Fotballklubb, utan nemnande suksess.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bill Foulkes|Bill Foulkes]]» frå ,  den 21. mai 2018.*
Snare

**Snare** er ein fangstreiskap for å ta småvilt og fuglar. Ei snare er laga av ei renneløkke, ofte av hestetagl eller tynn metalltråd, som er festa til ei grein eller liknande, og sett opp der viltet er forventa å passea. Viltet får hovudet, men ikkje kroppen gjennom snara. Når det prøver å gjera seg sjølv fritt stramar det  renneløkka, og viltet blir kvelt. 

Fangstforma har svært gamle røter, men er no forboden i Noreg. Det kan finnast unntak for rypefangst i bygder der snarefangst har tradisjon og økonomisk tyding for bygda.

## Kjelder
*
Raphaël Varane

**Raphaël Xavier Varane** () er ein fransk fotballspelar frå Lille som sidan 2011 har spelt på Real Madrid. Med den spanske storklubben har han vunne tre meisterliga-titlar, to spanske ligameisterskap og ein spansk cupfinale. Midtstopparen hadde per 1.5.2018 delteke i 41 landskampar for Frankrike.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Raphaël Varane|Raphaël Varane]]» frå ,  den 21. mai 2018.*  
*eu-football
David Alaba

**David Olatukunbo Alaba** () er ein austerriksk fotballspelar frå Wien som sidan 2009 har vore knytt til Bayern München. Med storlaget frå München vann han Meisterligaen 2013 og har elles vunne bundesligaen seks år på rad, 2013-18, samt DFB-pokalen tre gongar. Alaba har sidan landslagsdebuten på Austerrike i oktober 2009 spelt 60 landskampar og skåra to mål.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:David Alaba|David Alaba]]» frå ,  den 21. mai 2018.*
Let 'Em In

«**Let 'Em In**» er ein song av Wings frå 1976 på albumet *[[Wings at the Speed of Sound]]*. Han vart skriven og sungen av Paul McCartney og nådde andreplassen i Storbritannia og tredjeplassen på poplista i USA, medan han gjekk heilt til topps på easy listening-lista. I Canada nådde songen tredjeplassen. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million selde eksemplar. Songen finst òg på samlealbumet til McCartney frå 1987, *[[All the Best!]]*. Ein demoversjon av songen, med Denny Laine på solovokal, vart gjeven ut som bonusspor på seinare utgåver av *[[Wings at the Speed of Sound]]*.

Songen byrjar med ein vibrafon, som spelr dei første åtte tonane frå Westminster Quarters, før rytmen byrjar. Teksten nemner fleire kjende folk, i tillegg til tanta til McCartney, in, og broren hans Michael og broren til Linda McCartney John. Phil og Don Everly (kjende som Everly Brothers) er nemnt i lag med Martin Luther. Uncle Ernie er nemnd, som var rollefiguren Ringo Starr song i London Symphony Orchestra sin versjon av The Who sitt *[[Tommy av London Symphony Orchestra|Tommy]]*. «Let 'Em In» har ein falsk uttoning.

## Utgjeving
Songen kom ut på ein 7" singel verda over, utanom i Frankrike der han kom på ein 12", der begge sidene var merkte «Special Disco Mix».

## Innhald
; 7"-singel (R 6015)
# «Let 'Em In» – 5:08
# «Beware My Love» – 6:05

; 12"-singel (2C 052-98.062 y)
# «Let 'Em In» (Special Disco Mix) – 5:08
# «Beware My Love» (Special Disco Mix) – 6:05

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
* Songen vart spelt i 1977 av Billy Paul, som i namnelista nemnde ei rekkje kjende afroamerikanske personar som Malcolm X og Louis Armstrong. Denne versjonen nådde 26. plassen på den britiske singellita.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Let &#39;Em In|Let &#39;Em In]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Hn/Våpn

: *Sjå òg [[heraldiske våpen|heraldiske våpn]]*

**Våpn** er innbunadar som hev som hovudbruksmåte å øydeleggja menneske, dyr eller fysiske mål. Våpn kan nyttast til åtak, forsvar eller berre som trugsmål. Våpn er og vortne samleemne.

Ein kann deilda våpn inn i gruppor ut ifrå bruksumråde eller slag. Dei tvæ hovudgruppone er våpn hovudsakleg meinte for militære fyremål og våpn meinte for veiding. Undergruppor av våpn etter slag er blankvåpn, det vil segja ulike former for sogelege våpnslag som sverd, øks og spjut, og notidige skjotevåpn som rifla og maskinbyrsa.