open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Not About Us

«**Not About Us**» er ein song av det britiske rockebandet Genesis frå 1997 på albumet *[[...Calling All Stations...]]*. Det var den tredje og siste singelen frå albumet. Singelen nådde 66. plass på singellista i Storbitannia og 81. plass i Tyskland. Det var den siste singelen til bandet med Ray Wilson som vokalist.

## Musikkvideo
Det vart laga ein musikkvideo for singelen. Heile bandet var med i videoen utanom Nir Zidkyahu som hadde slutta i Genesis for andre prosjekt. 

## Innhald
***Not About Us** CD1
# «Not About Us» (radio edit) - 4:04
# «Anything Now» (Non-Album Track) - 6:58
# «Sign Your Life Away» (Non-Album Track) - 4:44
# «Run Out of Time» (Non-Album Track) - 6:07
*Tota lengd: 21:53

***Not About Us** CD2
# «Not About Us» - 4:38
# «Dancing with the Moonlight Knight» (akustisk)
# «Not About Us» (akustisk)
# «Follow You Follow Me» (akustisk)

## Medverkande
*Tony Banks: klaverinstrument
*Mike Rutherford: gitar, bass
*Ray Wilson: vokal
*Nir Z: trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Not About Us|Not About Us]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Turn It On Again: The Hits

***Turn It On Again: The Hits*** er eit samlealbum av det britiske bandet Genesis. Albumet vart først gjeve ut som eit enkelt album den 26. oktober 1999 av Virgin Records i England og av Atlantic Records i USA. 

I 2007 vart ei dobbelplateutgåve kalla *The Tour Edition* gjeve ut for å marknadsføre Turn It on Again-turneen. Alle songane utanom «The Carpet Crawlers 1999» vart miksa på nytt av Nick Davis. I tillegg inneheld albumet fleire songar frå alle albuma i katalogen til bandet (utanom *[[From Genesis to Revelation]]*). I tillegg til dobbel-CDen vart det gjeve ut ein versjon med to CDar og to DVDar, som inkluderte DVDane *[[The Video Show]]* og *[[When in Rome 2007|When in Rome]]*.

Sjølv om dei fleste songane er frå Phil Collins-tida i bandet (1976–1992), strekkjer samlinga seg attende til «I Know What I Like (In Your Wardrobe)» frå *[[Selling England by the Pound]]* i 1973, den einaste songen frå Peter Gabriel-åra. Ei nyinnspeling av «The Carpet Crawlers» med Gabriel, Collins og Steve Hackett som vart spelt inn i 1999, er derimot òg med på albumet. 

Då det kom ut nådde det fjerdeplassen på den britiske albumlista og 65. plass i USA, der ho selde til gullplate. 

Den doble utgåva frå 2007 vart òg populær og nådde 5. plass på den britiske albumlista. 

Dei sju bokstavane i Genesis-logoen på omslaget er henta frå forskjellige plateomslmag opp gjennom åra. Desse er: 
*«G» frå *[[...And Then There Were Three...]]*
*«E» frå *[[We Can't Dance]]*
*«N» frå *[[Calling All Stations]]*
*«E» frå *[[The Lamb Lies Down On Broadway]]*
*«S» frå *[[Duke av Genesis|Duke]]*
*«I» frå *[[Genesis av Genesis|Genesis]]*
*«S» frå *[[Invisible Touch]]*

## Innhald
### Originalalbum

### ''The Tour Edition''
#### Disc 1

#### Disc 2

## Lister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Turn It On Again: The Hits|Turn It On Again: The Hits]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Platinum Collection av Genesis

***Platinum Collection*** er ein plateboks av det britiske rockebandet Genesis. Det kom ut i 2004 i Storbritannia og eit år seinare i USA. 

Det består av tre plater som dekkjer heile karrieren til Genesis frå perioden med Peter Gabriel og Anthony Phillips, gjennom perioden med Phil Collins som frontmann til dei siste innspelingane med Ray Wilson som songar. Som med *[[Genesis Archive 1967–75]]* frå 1998 er det meste i samlinga stort sett sett opp i motsett kronologisk rekkefølgje (utanom at tittelsporet på *[[...Calling All Stations...]]*' kjem til slutt på den første plata). Dei fleste songane på albumet vart miksa på nytt av Nick Davis.

Albumet inneheld songar frå alle studioalbuma deira (utanom debutplata *[[From Genesis to Revelation]]*) frå *[[Trespass]]* i 1970 til *[[...Calling All Stations...]]* i 1997. Då det kom ut nådde albumet 21. plass på den britiske albumlista og 100. plass i USA. 
     

## Innhald
### Disk ein

### Disk to

### Disk tre

## Lister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Platinum Collection (Genesis album)|Platinum Collection (Genesis album)]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Live over Europe 2007

***Live over Europe 2007*** er det sjette konsertalbumet til det britiske bandet Genesis spelt inn under Turn It on Again: The Tour i 2007. Det kom ut i Nord-Amerika på Atlantic Records den 20. november 2007, og i Europa på Virgin Records den 26. november 2007.

## Innhald
### Disk 1

### Disk 2

## Medverkande
*Phil Collins – solovokal, perkusjon, trommer
*Tony Banks – klaverinstrument, korvokal
*Mike Rutherford – bass, 12-strengsgitar, gitar, korvokal

**Andre musikarar**
*Daryl Stuermer – gitar, bass, korvokal
*Chester Thompson – perkusjon, trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live over Europe 2007|Live over Europe 2007]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Svartstylteløpar

**Svartstylteløpar** (*Himantopus novaezelandiae*, maori kakī) er ein av dei seks stylteløparartane som er medlem av avosettfamilien, Haematopodidae. Han er kritisk trua og endemisk for New Zealand og finst som hekkefugl i avgrensa område sentralt på Sørøya, somme òg på Nordøya utanom hekketida.

## Skildring
Vaksne svartstylteløparar har ei komplett svart fjørdrakt med noko grønskin, nebbet er òg svart, medan beina er raude og særs lange. Juvenile fuglar har først ei fjørdrakt med kvit framdel av kroppen, hals og hovud. Dei har ein svart flekk rundt auget og nakken er grå. Ungfuglar har dessutan bleik raudfarge på beina. Denne arten er ca. 40 centimeter lang med kroppssvekt på rundt 220 gram.

Dietten består av insekt, dei tar døgnfluger, vårfluger og andre virvellause dyr i vatn. Dei kan supplere med blautdyr og fisk og andre insekt som buksymjarar, Corixidae.

Ein finn hekkande svartstylteløparen avgrensa til Waitaki Valley og i Mackenzie-basenget i Mackenzie District, ein del av indre, sørlege Canterbury. Hekkehabitata er elvesider og små innsjøar, ofte på øyar i innsjøar og nokre gonger i myrområde. Hekkeområdet og overvintringsområdet er mykje det same, men nokre fuglar kan trekke mot estuar på austkysten om vinteren og andre trekker opp til Kaipara og Kawhia Harbour på vestsida av Nordøya.

Svartstylteløparpar hekkar einslege i sitt eiget territorium. Reira er laga av grus eller småstein. Kullet er typisk 4 egg. Begge foreldra tar del i reirbygging og ruging, rugetida er rundt 25 dagar og ungane kan flyge etter ca. 40 dagar. Dei fleste er 3 år når dei blir hekkefuglar, og det eldste kjente individet av fritt levande svartstylteløpar blei over 19 år.

Etter intenst vernearbeid frå 1981 var det totalt over 200 fritt levande individ i august 2009, inklusive 80 utslepte fuglar som var alte opp i fangenskap. Populasjonen er trudd å vere aukande. Svartstylteløparen blei nesten utrydda på grunn av innførte predatorar, drenering av våtmark og dambygging til vasskraftutbygging. Hybridisering med den langt meir talrike arten australstylteløpar er eit anna trugsmål.

## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
* BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3103 Himantopus novaezelandiae] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 22. oktober 2012

### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Videoar, bilete og lydopptak av Svartstylteløparar hos Internet Bird Collection 
* Gerard Hutching. *[http://www.teara.govt.nz/en/wading-birds/3 Wading birds - Stilts]*, Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand, updated 2-Mar-09
Ola Stavseng

**Ola Stavseng** () er ein norsk bilethoggar. Han arbeider i eit klassisk figurativt formspråk, i tradisjonelle material som leire, gips, tre, terracotta, bronse, granitt og marmor. I yrket som biletkunstnar er han plassert både i tradisjonen av internasjonal europeisk - og norsk kunst. 

Stavseng har statuar ståande i mellom anna Stordal, Ålesund, Sykkylven, Hareid, Fosnavåg, Brattvåg, Rauma, Sunndalsøra.

Han utfører utsmykkingsoppdrag, minnesmerke, portrett og frie arbeid, utført av rundskulptur eller relieff. Frå 1970 har arbeida hans vorte presenterte i utstillingar i inn- og utland og innkjøpt til ulike private og offentlege kunstsamlingar i Noreg og andre land. Sidan 1974 har han også i periodar gjeve undervisning innan kunstfag som skulptur og teikning på ulike nivå; kunsthøgskule, kunstfagskule og ungdomsskule.

Han er son av Ole Gustav Stavseng.

## Utdanning
Stavseng har kunstutdanning frå Noreg, Sverige og Italia. Han budde og arbeidde i Italia periodane 1976–1980 og 1983-1993. Sidan har han vore busett i heimbygda Stordal.

Dei fyrste studieåra gjekk i stor grad med til å orientere seg innan ulike modernistiske formspråk etter som desse kom til å prege samtidskunsten. Ved mange års opphald i Roma og Toscana vart han godt kjend med gresk og italiensk biletkunst, ikkje minst ved flittige besøk i kyrkjer og kunstmuseum. Her kunne han m.a. studere på nært hald store kunstverk frå italiensk renessanse.

Han fekk også teke til seg av kunnskap og innsikt i handdverk og teknikk i det sterke fagmiljøet som ein enno finn i m.a. bronsestøyperi og marmorstudio i Carrara og Pietrasanta.

Etter to år ved Scuola Del Marmo i Carrara, gav eit vidare opphald i det sterke fagmiljøet her og i Pietrasanta og også stort utbytte. I bronsestøyperiet Tommasi fekk han særs nyttig praksis takka vere stor velvilje frå støypemeister Massimo Del Chiaro. Arbeid ved støyperi og Versliese og Mariani gav også rik erfaring. I verkstaden til m.a. Jacopo og Ricardo Giannoni, fekk han verdifull forståing for utføring av skulptur i marmor.

## Kjelder
* www.olastavseng.no
Heggedal

**Heggedal** er ein tettstad sør i Asker kommune i Akershus. Staden ligg ved eit større vatn, Gjellumvannet, og gjennom staden renn elva Skithegga. 

Namnet har staden etter garden Heggedal, som òg har gjeve namn til jarnbanestasjonen Heggedal på Drammensbanen, som hadde  mykje å seie for at Heggedal utvikla seg til ein industristad på slutten av 1800-talet. Mellom anna vart det då skipa til meieri, kraftverk, den seinare så vidgjetne Sætre kjeksfabrikk på garden Sætre, ein fyrstikkfabrikk og seinare ein ullvarefabrikk. Verksemdene vart med tida flytta ut or bygda eller lagde ned, og bygningen til ullvarefabrikken er no mellom anna gjort om til lokale for kunstfagskule og verkstader for kunstnarar.

Etter at Drammensbanen vart lagd om mellom Asker stasjon og Drammen, er Heggedal stasjon vorte ein stasjon på Spikkestadbanen (Røykenbanen).
Jan van der Heyden

**Jan van der Heyden** () var ein hollandsk målar i den nederlandske gullalderen. 

Han arbeidde òg som oppfinnar og ingeniør, og vert rekna som oppfinnaren av moderne brannslokkingsteknikk. I 1672 fann han opp brannslange. Han konstruerte også den første brannsprøyta som både kunne suga og trykka vatn.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
Tadpole Island

**Tadpole Island** er ei øy like nord for Ferin Head, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Øya vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 og namnet skildra forma til øya sett frå lufta. *Tadpole* er «rumpetroll» på engelsk. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Terra Firma Islands

**Terra Firma Islands** er ei lita øygruppe som ligg 8 nautiske mil (15&nbsp;km) nord for Cape Berteaux, utanfor vestkysten av Graham Land i Vest-Antarktis. Ho vart grovt kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) i 1936. Namnet «Terra Firma Island» vart nytta om den største øya (Alamode Island), fordi eit depotlaget til BGLE slo leir her etter at havisen braut opp. Sidan vart namnet Terra Firma Islands nytta om heile gruppa. 

Terra Firma Islands er det sørlegaste punktet i verda der det veks gras (antarktisk hårgras) og blomar (antarktisk perleurt) naturleg.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terra Firma Islands|Terra Firma Islands]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tonkin Island

**Tonkin Island** er ei smal, isdekt øy som ligg 11 nautiske mil (20&nbsp;km) søraust for Choyce Point på Bowman Coast i Larsen isbrem. Øya er merkt med isfrie fjelltoppar i kvar ende. Øya vart oppdaga og fotografert frå lufta av U.S. Antarctic Service (USAS) i 1940. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1947 og kalla opp etter John E. Tonkin, assistent i FIDS ved Stonington Island, 1945–47. Ho vart kalla Lewis Island av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) etter at det vart teke fleire flyfoto i 1947. Namna Isla Mateo de Toro Zambrano og Isla Riquelme, syner til nordlege og sørlege delar av denne øya, vist som to øyar på eit chilensk kart frå 1947.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Tot Island

**Tot Island**  er ei lita øy som ligg like nord for nordaustenden av Lahille Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho fekk dette namnet av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi øya er særs lita. *Tot* tyder «pjokk» eller liknande på engelsk. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Trepassey Island

**Trepassey Island** er ei lita klipperik øy 0,6 nautiske mil (1,1&nbsp;km) søraust for Stonington Island i Neny Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Fleire øyar vart grovt kartlagde i området av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, og av U.S. Antarctic Service (USAS), 1939-41. Dei vart kartlagde igjen i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og kalla opp etter M.V. «Trepassey», skipet som vart nytta av FIDS då dei oppretta ein base på Stonington Island i 1946.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Triad Islands

**Triad Islands** er ei gruppe på tre småøyar som ligg 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) aust for Chavez Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 og namnet skildrar at det er tre øyar i gruppa.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Trigonia Island

**Trigonia Island** er ei lita øy like utanfor sørenden av Beer Island, som ligg 8 nautiske mil (15&nbsp;km) vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Trout Island

**Trout Island** er ei øy like aust for Salmon Island i Fish Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill, 1934-37. Ho fekk dette namnet (Aureøya) av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 fordi ho er ei av Fish Islands (Fiskeøyane).

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Turnabout Island

**Turnabout Island** er ei snødekt øy i Saffery Islands, som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) sørvest for Black Head, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill. Ho fekk dette namnet fordi ho var staden ein hundesledetur under BGLE snudde i august 1935, då dei møtte ope farvatn sørvest for øya. *Turnabout* er engelsk for «å snu om». 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Vagrant Island

**Vagrant Island** er den nordlegaste av to øyar like vest for Rambler Island i Bragg Islands, som ligg i Crystal Sound kring 7,5 nautiske mil (14&nbsp;km) nord for Cape Rey i Graham Land. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Namnet kjem av nærleiken til Rambler Island. *Rambler* tyder «vandrar» eller «omstreifar» på engelsk, og *vagrant* tyder «landstrykar». 

## Sjå òg
*Antarktiske og subantarktiske øyar
 
## Kjelder
Upper Island

**Upper Island** er ei smal øy ved nordsida av Mutton Cove i Antartkis, som ligg mellom Cliff og Harp Island og 13&nbsp;km vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land.  Øya vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under John Rymill.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Useful Island

**Useful Island** er ei antarktisk øy 3&nbsp;km vest for Rongé Island med ei rekkje skjer mellom, som ligg i Gerlachesundet utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Adrien de Gerlache. Namnet var med på eit kart basert på ei landmåling frå 1927 av mannskap frå Discovery Investigations på RRS «Discovery».

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Vieugue Island

**Vieugue Island** er ei øy i Antarktis ved vestsida av Grandidier Channel, som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) nordvest for Duchaylard Island og 12 nautiske mil (22&nbsp;km) vest-nordvest for Cape Garcia, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Charcot etter Monsieur Vieugue, ein fransk embetsmann i Buenos Aires.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Weertman Island

**Weertman Island** er den største og sørlegaste av Bennett Islands, som ligg i Hanusse Bay. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) (1947–48) og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (FIDASE) (1956–57), og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Johannes Weertman, amerikanske metallurgist som studerte isbrestraumar. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Wollan Island

**Wollan Island** er ei kuppelforma, isdekt øy med iaugefallande klipper på nordvestsida, som ligg 1&nbsp;nautisk mil (1,9&nbsp;km) nord for Davidson Island i Crystal Sound. Ho vart kartlagd frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) (1958–59). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Ernest O. Wollan, amerikanske fysikar som studerte isstrukturen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Wyatt Island

**Wyatt Island** er ei øy og som ligg 2&nbsp;nautiske mil (3,7&nbsp;km) sør for Day Island nær midten av Laubeuf Fjord, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition (BGLE) under Rymill som nytta det provisoriske namnet South Island. Øya vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven på ny etter viseadmiral Sir Arthur G.N. Wyatt, hydrograf i marinen 1945-1950.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Wyck Island

**Wyck Island** er ei lita øy som ligg nær vestsida av Brooklyn Island aust i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og etter anbefaling frå ekspedisjonslegen Frederick A. Cook, etter ære R.A. Van Wyck, den første borgarmeisteren i New York. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Brattøy

**Brattøy** eller **Abrupt Island** er ei øy i Antarktis som ligg 2,5&nbsp;km aust for Langøy, aust for Øygarden og Edward VIII Bay. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Det norske namnet vart omsett av ANCA etter ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954 som kartla området. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Thorshavn-ekspedisjonane

**Thorshavn-ekspedisjonane** var fem norske antarktisekspedisjonar som vart gjennomført i perioden 1931–1937. Ekspedisjonane vart sende for å utforske kvalførekomstar i Sørishavet og kartlegge kysten av det antarktiske kontinentet, hovudsakleg frå fly. Ekspedisjonane nytta motortankaren «Thorshavn», som òg har gjeve namn til ekspedisjonane og var finansiert av kvalfangstpioneren Lars Christensen. Thorshavn-ekspedisjonane var ei vidareføring av Norvegia-ekspedisjonane (1927–1931), òg dei finansiert av Christensen.

Alle ekspedisjonane var leia av Lars Christensen sjølv med Klarius Mikkelsen som kaptein. 

## Den første Thorshavn-ekspedisjonen (1930/1931)
Dei oppdaga mellom anna Cape Darnley. Klarius Mikkelsen gjekk med HVB «Torlyn» i land i sørenden av MacKenzie Bay og namngav området Lars Christensen Land. Dette heiter i dag Lars Christensen Coast. 

## Den andre Thorshavn-ekspedisjonen (1932/33)
Ei tremannsgruppe med Hjalmar Riiser-Larsen skulle prøve å køyre med hundesledar langs iskanten frå Enderby Land til Weddellhavet.

## Den tredje Thorshavn-ekspedisjonen (1933/34)
Under denne ekspedisjonen segla dei rundt det antarktiske kontinentet og det vart gjort flygingar over Lars Christensen Coast og Mac. Robertson Land. Prinsesse Astrid Kyst vart under flyturane oppdaga frå lufta. 

## Thorshavn-ekspedisjonen 1934/35
Under denne ekspedisjonen vart Ingrid Christensen Coast oppdaga og eit lag gjekk i land på Vestfold Hills den 20. februar 1935.

## Den fjerde Thorshavn-ekspedisjonen (1936/37)
Under den siste av desse ekspedisjonane vart kysten fotografert frå Vestbarrieren til Proclamation Island. Prins Harald Kyst vart oppdaga og fotografert frå fly. 4. februar 1937 gjorde Noreg krav på dette området. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Thorshavn-ekspedisjonene|Thorshavn-ekspedisjonene]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Thorshavn III Norsk Polarhistorie
* Thorshavn IV Norsk Polarhistorie
Lars Christensen

**Lars Christensen** () var ein norsk kvalfangstreiar og konsul. Han utrusta ni vitskaplege ekspedisjonar til Antarktis og deltok sjølv på fire av dei.

Christensen byrja som skipsreiar i Sandefjord i 1907 og vart frå 1909 aktiv i norsk kvalfangst. Frå 1920 sat han i leiinga for A/S Thor Dahl, og dessutan fleire andre kvalfangstselskap og Framnæs Mekaniske Værksted.

Christensen finansierte mellom anna dei fire Norvegia-ekspedisjonane med selfangaren «Norvegia» i tidsperioden 1927-31. Den første ekspedisjonen annekterte Bouvetøya for Noreg 1. desember 1927. Selfangaren «Norvegia» var moderskip for den første flyginga inn over Antarktis, segla heile Antarktika rundt og kom heim til Noreg 15. mai 1931.Lars Christensen finansiert, og leia dei fire Thorshavn-ekspedisjonane.

Under andre verdskrigen var Christensen i seks år finansråd ved den norske ambassaden i Washington i USA og medlem av rådet i Nortraship.

I 1917 vart han utnemnd til Kommandør av Dannebrogordenen. Han vart i 1931 utnemnd til Riddar av St. Olavs Orden og i 1944 fekk han Kommandørkrossen med Stjerne av St. Olavs orden. I tillegg var han Kommandør av Vasaordenen og den franske Æreslegionen. Han hadde Haakon VIIs Frihetskors, Gunnerusmedaljen, Det Kongelige Norske Videnskabers Selskabs gullmedalje og American Geographical Society sin Livingstonemedalje.

Christensen var æresdoktor ved St. Olaf College i Minnesota og æresmedlem i Det Norske Geografiske Selskab og i Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim. Han er æresborgar av Granby i Quebec, Canada.

Christensen donerte mellom anna Hvalfangstmuseet til Sandefjord by og finansierte Sjøfartsmuseet i Oslo.

Fleire stader i Antarktis er kalla opp etter han, blant anna:
* Lars Christensen-toppen på Peter I. Øy
* Lars Christensen Land, òg kjent som Mac. Robertson Land
* Lars Christensen Coast i australsk sektor
* Christensenbreen på Bouvetøya 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lars Christensen|Lars Christensen]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 

## Bakgrunnsstoff
* Norskpolarhistorie.no: Side om Lars Christensen
* Lardex.no: Konsul Lars Christensen in memoriam . Skrive av lektor Joh. N. Tønnesen i *Norsk Hvalfangst-Tidende*
Utøy i Antarktis

**Utøy** eller **Achernar Island**er ei øy som ligg 1,5&nbsp;km vest for Sørøya i Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37). Gruppa vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954. Øy vart av ANCA dei namngjeven etter stjerna etter stjerna Achernar, som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Australian National Antarctic Research Expeditions

**Australian National Antarctic Research Expeditions** (**ANARE**) er det historiske namnet på Australian Antarctic Program (AAp), som vert administrert av Australia og Australian Antarctic Division (AAD).

Namnet ANARE fall ut av bruk tidleg i 2000-åra. Australia har lenge vore aktive i Antarktis, heilt sidan Douglas Mawson og hans Australasian Antarctic Expedition var der i 1911. I tillegg var Australia med på British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), som vart utført i 1929-1931. Australian National Antarctic Research Expeditions vart oppretta i 1947 med ekspedisjonar til Macquarie Island og Heard Island. I 1948 vart Australian Antarctic Division (AAD) oppretta for å styre ekspedisjonsprosjektet. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Australian National Antarctic Research Expeditions|Australian National Antarctic Research Expeditions]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Tim Bowden, *The Silence Calling: Australians in Antarctica 1947-97: the ANARE Jubilee History* (St Leonards: Allen & Unwin, 1997).


## Bakgrunnsstoff
*Australian Antarctic Division
*ANARE Club
Meøya

**Meøya** eller **Alphard Island** er ei øy som ligg nord for Sørøya i Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Ho vart først vitja av eit lag frå Australian National Antarctic Research Expeditions leia av R. Dovers i 1954 og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee etter stjerna Alphard, som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
*Cartography

## Kjelder
Australian Antarctic Names and Medals Committee

**Australian Antarctic Names and Medals Committee**, forkorta **AANMC**, vart oppretta som eit rådgjevande organ for australske styresmakter for namn i Australsk Antarktis og det subantarktiske området i Heard- og McDonaldøyane. Komiteen nominerer òg personar til Australian Antarctic Medal.

Medlemmane i komiteen vert utpeikte av ministeren eller parlamentssekretæren som er ansvarleg for saker i Antarktis. Komiteen vart opphavleg skipa i 1952 som **Antarctic Names Committee of Australia** og endra namn til det noverande i 1982.

## Sjå òg
*Australian Antarctic Division
*SCAR Composite Gazetteer of Antarctica

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Australian Antarctic Names and Medals Committee|Australian Antarctic Names and Medals Committee]]» frå ,  den 23. oktober 2012.*

## Bakgrunnsstoff
*AAD si nettside
*
Borgøy i Antarktis

**Borgøy**  er ei øy i austlege delen av Øygarden i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei..

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Broka

**Broka** er ei klipperik øy med ei stor vik på nordsida som ligg 2&nbsp;nautiske mil nord for Law Promontory og 1&nbsp;nautisk mil vest for Havstein. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Dei gav ho dette namnet (buksene) fordi forma på øya likna på eit par bukser.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Depot Island

**Depot Island** er ei lita øy i Øygarden i Antarktis, som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) nord for vestenden av Sørøya. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og ho fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee fordi det vart oppretta eit depot der av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1956.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Depot Island|Depot Island]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Foldøya

**Foldøya** er ei øy nord for Ives Tongue, som i lag med mindre øyar lenger sør, skil Stefansson Bay i vest frå William Scoresby Bay i aust. Øya vart oppdaga av Discovery Investigations på RSS «William Scoresby» i februar 1936, som kartla ho som ein del av fastlandet. Norske kartografar fann ut at det var ei øy og gav ho namnet sitt. Kartlegginga vart gjort frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen in januar-februar 1937. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fold Island|Fold Island]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Havstein

**Havstein** er ei klipperik øy som ligg 1,5&nbsp;nautiske mil nord for Law Promontory og 1&nbsp;nautisk mil aust for Broka i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og dei gav ho namnet sitt, truleg på grunn av dei mange klippene og at ho ligg ut mot storhavet.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Karmøy i Antarktis

**Karmøy** er ei øy utanfor kysten av Antarktis. Ho ligg 1,5 km søraust for Sørøya. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjeven av dei. Gruppa vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Kjølen (fleirtyding)

**Kjølen** har fleire tydingar: 

*Kjølen, grensefjella som er ein del av dei skandinaviske fjella.
*Kjølen i Lesja, eit fjell i Reinheimen. 
*Kjølen i Antarktis eller Keel Island, er ei øy i Antarktis
*Stjernebiletet Kjølen på den sørlege himmelhalvkula
Kjølen i Antarktis

**Kjølen** eller **Keel Island** er ei øy som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Foldøya på austsida av Stefansson Bay, utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart òg observert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Den omsette forma av namnet er godkjend av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Kringla i Antarktis

**Kringla** eller **Kring Islands** er ei gruppe på to øyar og mange skjer som ligg ved austsida av Bell Bay langs kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd som ei øy av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og kalla Kringla. ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) sine flyfoto frå 1959 synte at dette var meir enn ei øy. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Krokøy i Antarktis

**Krokøy** er den største øya i den antarktiske øygruppa som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Brattøy og 6 nautiske mil (11&nbsp;km) vest for breen Skotviktangen. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei etter forma si.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjeldder
Langøy i Antarktis

**Langøy** er ei øy som ligg halvvegs mellom Brattøy og Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho er kalla opp etter den lite kjende australske oppdagaren Pierce Lang.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Utvikgalten

**Utvikgalten** eller **Martin Island** er ei lita øy nord i Edward VIII Bay, like utanfor sørkysten av Edward VIII Plateau. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart kartlagd på ny av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) i 1958 etter A.R. Martin, ein offiser som leia eit ANARE-lag på Macquarieøya i 1948.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
McCarthy Island i Kemp Land

**McCarthy Island** er ei øy som ligg like nordaust for Foldøya, utanfor kysten av Kemp Land. Ho vart kartlagd som ein del av Foldøya av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Ho vart identifisert som ei eiga øy av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1961 og vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter W.R. McCarthy, ein australsk petrologist, som skildra fleire hundre prøvar samla inn frå Antarktisk av geologane i ANARE. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Øygarden i Antarktis

**Øygarden** er ei gruppe klipperike øyar som strekkjer seg kring 18 km frå aust til vest og som ligg i den sørlege delen av innløpet til Edward VIII Bay. Dei vart først oppdaga i februar 1936 av Discovery Investigations på RSS «William Scoresby», og rekna av dei som ein del av fastlandet. Dei vart kartlagde som øyar av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar-februar 1937, og namngjevne av dei.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Øygarden Group|Øygarden Group]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Patricia Islands

**Patricia Islands** er tre småøyar i Antarktis som ligg 15 nautiske mil (28&nbsp;km) sørvest for Austnes vest i Edward VIII Bay. Dei vart oppdaga og namngjevne i februar 1936 av DI på RSS «William Scoresby». Øyane vart kartlagde i større detalj av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37. Dei vart vitja av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) under R.G. Dovers i 1954.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Utskjera

**Utskjera** eller **Rigel Skerries** er ei rekkje øyar og skjer nordvest i Øygarden, som ligg sør i innløpet til Edward VIII Bay. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjevne av dei. Gruppa vart først vitja under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954 og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter stjerna Rigel som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken.
Sørøya i Antarktis

**Sørøya** eller **Shaula Island** er ei øy som ligg 1,5&nbsp;km aust for Utøy i Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Øya vart først vitja av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1954 og fekk nytt namn av dei etter stjerna Shaula som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Nordøyane i Antarktis

**Nordøyane** eller **Sirius Islands** er ei rekkje øyar nord i Øygarden i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken av Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Dei vart først vitja av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1954 og fekk nytt namn av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter stjerna Sirius som vart nytta som fiksstjerne i nærleiken. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Tillett Islands

**Tillett Islands** er ei gruppe små, noko spreidde øyar som ligg 5 nautiske mil (9&nbsp;km) nordaust for Cape Wilkins. Dei vart oppdaga og namngjevne i februar 1936 av DI på RSS «William Scoresby».

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Tverrholmen

**Tverrholmen** eller **Transverse Island** er ei øy mellom Foldøya og Kjølen på austsida av Stefansson Bay, utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Ho vart observert av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956. Den omsette forma av namnet er tilrådd av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) og er godkjend av dei.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Andersen Island

**Andersen Island** er ei øy 4&nbsp;nautiske mil vest for Thorgautøya i Robinson Group i Antarktis. Ho vart kartlagd av the British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition under Douglas Mawson i februar 1931. Øya vart òg kartlagd frå kvalbåten «Thorgaut» om lag på same tid. Ho vart kalla opp etter kaptein Lars Andersen på kvalbåten «Falk» som hadde gjeve kol til «Discovery».

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Auster Islands

**Auster Islands** er ei gruppe småøyar nordaust i Robinson Group, located 9&nbsp;km nord for Cape Daly i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) og flyfoto 1959&ndash;66, og ho fekk dette namnet av Australian Antarctic Names and Medals Committee på grunn av nærleiken til Auster rookery, og fordi laga som vitja hekkestaden hadde leir på denne øya. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Auster Islands|Auster Islands]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Oljemåleri

**Oljemåleri** er ein måleteknikk der ein bruker olje som bindemiddel mellom pigmenta. Den vanlegaste olja brukt til å laga målinga er linolje, medan ein bruker terpentin eller liknande til å tynna henne. Ein kan måla på ulike underlag, som lerret, tre, kartong eller papir. Det ferdige måleriet blir beskytta av ein ferniss av harpiks.

Oljemåleri er har særleg hatt ein framtredande plass i vestleg biletkunst frå 1400-talet. Overgangen byrja med tidleg nederlandsk måleri, og  i løpet av renessansen fortrengde oljemåling nesten heilt eggtempera i store delar av Europa. Opphavleg framstilte ein målinga for hand, ved å blanda pulver av naturlege pigment og olje. Frå 1850-talet av blei det også laga syntetiske pigment, og målinga blei også selt i tuber.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

*oljemaleri i *Store norske leksikon*. 


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oil painting|Oil painting]]» frå ,  den 23. oktober 2012.*
Mam

**Mam** er eit språk som blir snakka av ca. 500&nbsp;000 medlemmar av mamfolket i det vestlege høglandet i Guatemala. Språket høyrer til mayaspråkfamilien.

Mam kan bli delt inn i minst tre dialektgrupper: nordleg, sørleg og sentral. Dialektane er gjensidig forståelege.

## Litteratur
*
* England, Nora C. (1983). *A grammar of Mam, a Mayan language*. Austin: University of Texas Press.
* Perez, Eduardo B'aayil y Jiménez O. Ajb'ee (1997) *Ttxoolil Qyool Mam: Gramática dei Referencia Mam*. Guatemala: Editorial CHOLSAMAJ.

## Bakgrunnsstoff
*
*Mam-spansk ordliste 

## Kjelder

* Omsett frå Wikipedia på bokmål, innhenta tysdag  23. oktober 2012, klokka 22:19.
Knud Baade

**Knud Baade**, **Knud Andreassen Baade** ()  var ein norsk kunstmålar som særleg er kjend for sine landskapsmåleri og marine motiv. 

Baade var elev av I.C. Dahl og budde i Tyskland størstedelen av sitt kunstnarliv.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
Spisshalesnipe

**Spisshalesnipe** (*Calidris acuminata*) er ein vadefugl i snipefamilien. Arten hekkar i nordaustre Sibir og trekker til Ny-Guinea og Australia.

Spisshalesnipa måler 17-21 cm centimeter, og veg 60 gram. Ho er ei brunspetta snipe med raudbrun krone, mørk øyestripe, kvit augebryn og kvit augering. Undersida er kvit, beina gulgrøne og nebbet er gråbrunt med grønleg base og svakt det er nedbøygd. I hekkedrakt er oversida farga med nøttebrunt og gulbrune fjørkanter, brystet er oransjebeige. Brystet og kroppsidene er kraftig svartflekka. Ikkje-hekkedrakt er utan svarte flekker på strupe bryst og sider, og drakta har blassare farger. Ungfuglar er meir raudlege enn vaksne utan hekkedrakt. 

Spisshalesnipa er ein sterk trekkfugl, hekkar i Sibir, mellom elvane Lena og Kolyma, og trekker til Australia, Ny-Guinea, nokre få til New Zealand, Vanuatu, Fiji og Ny-Caledonia. Utanom hekketida beitar og kviler spisshalesniper i flokkar saman med andre vadefuglartar ved ferskvass og saltvasslaguner. Spisshalesnipa er ein sjeldan streiffugl til Vest-Europa.

Populasjonen er estimert til ca. 100&nbsp;000 hekkande par i Sibir, (2009) og er stabil.

## Kjelder
* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Raudstrupesnipe

**Raudstrupesnipe** (*Calidris ruficollis*) er ein vadefugl i snipefamilien som hekkar på begge sider av Beringsundet i Arktis og trekker til Søraust-Asia og Australasia på den nordlege vinteren.

Denne arten er blant dei minste vadefuglane, svært lik dvergsnipe, *Calidris minuta*, som ein gong var trudd å vere same arten. Raudstrupesnipa har mørkt nebb og mørke bein utan antyding til symjehud, og har raske rørsler. Ho skil seg frå dvergsnipe ved at raudstrupesnipa har *litt* kortare nebb og bein og er litt lengre i kroppsforma. Raudstrupesnipa måler 13-17 centimeter, har vengespenn på 28-37 cm og veg 21-51 gram. 

Hekkedrakta er mursteinraud på det meste av hovudet, nakken og strupen, den raudoransje strupen og øvre bryst er ustreka, kanta med mørke flekker nedanfor, og nokre kan vise ein svak kvit V på ryggen. Elles kvit underside som andre *Calidris*-sniper. Utanon hekkesesongen har vaksne fuglar kvit panne og augebryn, oversida med nakke og krone har bleikgråe fjør med brunstikk, fjørene er lysare mot kantane. Juvenile fuglar har meir kontrastar i oversida av fjørdrakta og svakare kvite linjer nedover ryggen enn relative deira. ropet er eit håst 'štít'.

Raudstrupesnipe er ein sterk trekkfugl, hekkar i Sibir, frå Tajmyrhalvøya til Beringsundet, og i nordvestre Alaska. Utanom hekkesesongen held dei seg i Søraust-Asia og Australasia, så langt sør som Tasmania og New Zealand. Dei er sjeldne streiffuglar til Vest-Europa. Det er vanleg at dei dannar store flokkar, òg saman med andre små *Calidris*-vadarar, til dømes saman med spisshalesniper og tundrasniper utanom hekketida. På New Zealand beitar dei i mindre einartsflokkar eller saman med skeivnebblo og nyzealandbeltelo. 

Hekkehabitatet er tundra, der beitar dei på våtmark og mjuk gjørme, hovudsakleg lokaliserer dei føda med synet. Habitatet utanom hekking er mudderbankar og gjørmete innsjøarbredder der dei beitar hovudsakleg insekt og andre smådyr.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Red-necked Stint|Red-necked Stint]]» frå , den 23. oktober 2012.* 
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3046 Calidris ruficollis]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 23. oktober 2012.
Giellatekno

**Giellatekno**, Senter for samisk språkteknologi ved UiT Noregs arktiske universitet, har som mål å forske på og utvikle språkteknologiske program for samiske og andre sirkumpolare språk. Mykje av det språkteknologiske arbeidet senteret gjer gjer dei i samarbeid med Divvun-gruppa.

## Bakgrunnsstoff

* Giellatekno si heimeside
Solsbury Hill av Peter Gabriel

«**Solsbury Hill**» er ein song av den engelske musikaren Peter Gabriel, om ei spirituell oppleving på toppen av Solsbury Hill i Somerset i England. Gabriel skreiv songen etter at han slutta i det progressive rockebandet Genesis, der han hadde vore frontmann og songar sidan starten av bandet. Trass i det uttrykksfulle og reine synet på toppen av Solsbury Hill, var det nokre ambivalente kjensler med å vere fri eller å gå solo: «And liberty she pirouette when I think that I am free.» Det var debutsingelen hans. Singelen nådde Topp 20 i Storbritannia og Topp 70 på Billboard Hot 100 i USA.

Songen har vorte nytta i mange filmar, som til dømes *[[Vanilla Sky]]* frå 2001, og *[[filmen In Good Company (2004)|In Good Company]]* frå 2004. Songen er òg spelt inn av mange andre artistar, som moe., Dave Matthews, Erasure, Sarah McLachlan, Saga og Justin Hines.

Songen går i ein 7/4-takt gjennom det meste av songen. Dei to siste taktane i kvart refreng er i 4/4. 

## Innhald
### 7" UK single (1977)
# «Solsbury Hill» – (3:24)
# «Moribund The Burgermeister» – (4:17)

### 7" «Old Gold» single (1982)
# «Solsbury Hill» - (3:26)
# «Games Without Frontiers» - (3:50)

### UK maxi-single (1983, 1988)
# «Solsbury Hill» – (3:24)
# «Moribund The Burgermeister» – (4:17)
# «Solsbury Hill (Full Length Live Version)» – (4:45)

### 7" European single (1990 re-issue)
# «Solsbury Hill» – (4:24)
# «Shaking The Tree» – (5:06)

### 12" UK single (1990 re-issue)
# «Solsbury Hill» – (4:22)
# «Shaking The Tree» – (5:06)
# «Games Without Frontiers (Live)» - (6:06)

### Konsertversjon
### 7" US single (1983)
# «Solsbury Hill (Live)» - (3:58)
# «I Go Swimming (Live)» - (4:29)

### 7" nederlandsk singel (1983)
# «Solsbury Hill (Live)» - (4:41)
# «Kiss Of Life (Live)» - (5:01)

### 7" US single (1983)
# «Solsbury Hill (Live)» - (3:58)
# «Shock The Monkey» - (3:58)

## Erasure-versjonen

«Solsbury Hill» vart spelt inn av den britiske synthpopduoen Erasure i 2003 for albumet deira *[[Other People's Songs]]* og han vart gjeven ut som singel i Storbritannia den 6. januar 2003 og i USA seinare same månad. Han nådde 10. plass på lista i Storbritannia. Songen vart gjort om til ein elektronisk dance-song, som var typisk for stilen til Erasure. Den einaste større endringa i strukturen til songen var at han vart omgjort frå 7/4 til 4/4-takt i refrenget. 

## Andre versjonar

Songen er òg spelt inn av Ruby Isle, Dave Matthews & Friends, Kyte, Scala & Kolacny Brothers, Mercury Rev og Sarah McLachlan. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Solsbury Hill (song)|Solsbury Hill (song)]]» frå ,  den 23. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Béchervaise Island

**Béchervaise Island** er den største av Flatøyholmane i Holmevika i Mac. Robertson Land. Ho er ei av fleire øyar som vart kartlagde som ein del av «Flatøy» av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, men vart sidan funnen å vere ei eiga øy av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1954 og kalla opp etter John Béchervaise, leiaren på Mawson Station i 1955 og 1959.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Béchervaise Island|Béchervaise Island]]» frå ,  den 24. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bertha Island

**Bertha Island** er ei øy 2,5&nbsp;nautiske mil lang og som ligg 1&nbsp;nautisk mil sør for Islay ved austsida av William Scoresby Bay. Ho vart oppdaga og namngjeven i februar 1936 av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Spjotøy i Antarktis

**Spjotøy** eller **Canopus Island** er den sørlege av dei to største øyane i Spjotøyholmane i Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei to øyane vart kartlagde som ei øy av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei. Øya vart kartlagd av Australian National Antarctic Research Expeditions i 1959, og fekk nytt namn av dei etter stjerna Canopus.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canopus Island|Canopus Island]]» frå ,  den 24. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Spjotøyholmane

**Spjotøyholmane** eller **Canopus Islands** er ei gruppe småøyar like nord for Klungholmane i den austlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. Australian National Antarctic Research Expeditions gav dei seinare nytt namn etter stjerna Canopus.

## Sjå òg
* Spjotøy
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canopus Islands|Canopus Islands]]» frå ,  den 24. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Couling Island

**Couling Island** er ei øy 1&nbsp;nautisk mil lang og som ligg 1 nautisk mil nord for Islay i William Scoresby Archipelago. Ho vart oppdaga og namngjeven av mannskapet på RSS «William Scoresby» under Discovery Investigations i februar 1936.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Einstødingane

**Einstødingane** er ei gruppe på tre småøyar, 2&nbsp;nautiske mil nord for Stanton Group utanfor kysten av Mac. Robertson Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjevne av dei.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder