The Chantels

**The Chantels** var den andre afroamerikanske jentegruppa som fekk nasjonal suksess i USA, etter The Bobbettes. Gruppa vart skipa tidleg i 1950-åra av studiner som gjekk på St. Anthony of Padua School i The Bronx. Dei originale fem medlemmane var Arlene Smith (førstestemme), Sonia Goring Wilson (fødd Millicent Goring), Renée Minus White, Jackie Landry Jackson og Lois Harris. Dei tok namnet sitt frå ein konkurrerande skule, St. Frances de Chantal.

## Karriere
I 1957 hadde The Chantels, som då var på high school, sunge i grupper i fleire år. I motsetnad til somme svarte grupper som var basert på gospel, var kvintetten påverka av klassisk musikk og latinske salmar. Førstevokalisten Arlene Smith hadde tatt songtimar og sunge klassisk song i Carnegie Hall då ho var 12. Ho skreiv både tekst og musikk. Jentene vart oppdaga av Richard Barrett, førstevokalisten i The Valentines, og innan sommaren 1957 fekk dei kontrakt med End Records, eigd av George Goldner. Den første singelen deira var «He's Gone» (Pop #71) i august 1957, skriven av Arlene Smith. Den andre singelen deira kom i desember 1957, «Maybe», og vart ein hit (15. plassen på ''Billboard'' Hot 100; andreplassen R & B-lista) i januar 1958. Singelen selde over ein million eksemplar og dei fekk gullplate. Dei neste utgjevingane var mindre populære men End gav ut eit album kalla *We Are the Chantels*. Det originale omslaget hadde eit bilete av gruppa. Albumet vart raskt trekt attende og sendt ut på ny med eit nytt bilete av tok kvite tenåringar som valde ut ein song, og tittelen vart korta ned til *The Chantels*.

Gruppa var droppa av End i 1959 og Arlene Smith starta ein solokarriere. Harris slutta for å studere. Det året vart Chantel-singlane leia av Richard Barrett gjevne ut på End-etiketten Gone. I 1960 erstatta Annette Smith (som ikkje er i slekt med Arlene) Arlene Smith. Som kvartett flytta gruppa til Carlton Records, der dei hadde sin andre store hit med «Look in My Eyes» (#14 pop, #6 R&B). Andre utgjevingar på Carlton gjorde det ikkje så bra. Ein song var «Well I Told You,» eit svar til Ray Charles-songen «Hit the Road, Jack». Eit Carlton-album kom ut i 1962 og heitte *The Chantels on Tour*, men inneheldt ingen konsertopptak og berre sju songar som faktisk var innspelte av ruppa. Dei andre tre songane var av Gus Backus, Chris Montez og Little Anthony & The Imperials. For å utnytte suksessen til «Look in My Eyes», sette End saman eit album kalla *There's Our Song Again*, ei samling av tidlegare innspelte songar.

The Chantels byta plateselskap eit par gonger til. Sjølv om besetninga endra seg gjennom 1960-åra, var dei faste medlemmane i gruppa Jackie Landry, Sonia Goring og Renee Minus. Denne besetninga, i tillegg til Arlene Smith, spelte inn ein enkelt singel for RCA i 1970. Smith fronta ei ny gruppe kalla Chantels i 1970-åra med den komande discodivaen Carol Douglas og den tidlegare Gems-vokalisten Louise Bethune (som òg vart medlem i The Crystals i 1970-åra).  Smith forsette med solokarrieren sin. I 1995 kom det originale Chantels saman att og hyrte Noemi (Ami) Ortiz som førstesongar.

The Chantels vart innlemma i Vocal Group Hall of Fame i 2002. I 2001 vart dei nominerte til å innlemmast i Rock and Roll Hall of Fame, men fekk ikkje nok stemmer til å innlemmast før i 2010.

## Diskografi

### Album
**We Are The Chantels* (1958, End)
**There's Our Song Again* (1961, End)
**The Chantels On Tour* (1962, Carlton)

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Chantels|The Chantels]]» frå ,  den 21. februar 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*The Chantels
*History of Rock om The Chantels
*Maybe: My Memoirs