open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bolgradbreen

**Bolgradbreen** er ein 7,4&nbsp;km lang og 5,7&nbsp;km brei isbre på vestsida av dei sørlege Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som ligg sør for Brookbreen og nord for Sirmabreen. Han drenerer vest-sørvestover frå Mount Allen, Mount Liptak og Mount Southwick og flyt sør for Krusha Peak og saman med Benderbreen.

Isbreen er kalla opp etter den bulgarske høgskulen Bolgrad, som var eit stort bulgarsk utdanningssenter i Ukraina oppretta i 1858.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister.  Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data  på engelsk)
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Bulburbreen

**Bulburbreen** er ein isbre sør og sentralt på Thurston Island. Han flyt sør langs vestsida av Boker Rocks ut i O'Dowd Cove. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter E.R. Bulbur, ein fotograf i den austlege gruppa under U.S. Navy Operasjon Highjump, som tok flyfoto av Thurston Island og nærliggande kyststrok, 1946–47.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bulburbreen|Bulburbreen]]» frå ,  den 16. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Careybreen

**Careybreen** er ein isbre på austsida av Miller Peak i sørenden av Sentinel Range i Ellsworth Mountains, som flyt søraust til Minnesotabreen. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant David W. Carey, pilot i U.S. Navy-skvadron VX-6, som omkom då eit P2V Neptune-fly styrta ved McMurdo Sound i oktober 1956.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carey Glacier|Carey Glacier]]» frå ,  den 16. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Crème brûlée

**Crème brûlée** (fransk for 'brent krem') er ein dessertpudding laga av eggeplomme, sukker, fløyte og smakt til med vanilje eller ei anna tilsetjing, som kaffi, kanel eller lakris. 

## Tillaging
Ein lager crème brûlée ved å koka opp fløyte (og eventuelt mjølk) og blanda med vanilje og eventuelt sukker før ein piskar inn eggeplomma. Puddingen blir typisk laga i eldfaste porsjonsskåler eller koppar. Desse blir steikte i omn på nokså låg varme, gjerne i vassbad, og avkjølt. Til slutt «brenn» ein sukker oppå. Dette kan gjerast i ein grill, med gassbrennar eller flambering.

Crème brûlée blir ofte servert lunken eller ved romtemperatur. Han er ein vanleg dessert på restaurantar, og blir også seld som ferdigmat.

## Historie

Den eldste kjende omtalen av retten er i François Massialot si kokebok frå 1691. Det franske namnet blei brukt i den engelske omsetjing av denne boka, men 1731-utgåva av Massialot si *Cuisinier roial et bourgeois* brukte namnet *«crème anglaise»* ('engelsk krem') på same oppskrifta. På 1700-talet var desserten kjend som *«burnt cream»* på engelsk.

## Sjå òg
*Crema catalana
*Karamellpudding

## Bakgrunnsstoff

**Oppskrifter**
*Oppskrift ved dinmat.ni
*Oppskrift ved nrk.no
*Oppskrift  ved matkilden.no
*Crème brûlée med multer, nrk.no
*Kanelbrûlée med appelsin, tine.no
*Crème Brulée med solbær , matogdrikke.no

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crème brûlée|Crème brûlée]]» frå ,  den 16. desember 2013.*  
 

*Piano Crème Brûlée , tine.no
*Ek gårdspakkeri , spesialitet.no
Benderbreen

**Benderbreen** er ein isbre som flyt frå Mount Atkinson og Mount Craddock og sørover mellom Chaplin Peak og Krusha Peak ut i Nimitzbreen sør i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Han får is frå dei venstre sidebreane Severinghausbreen, Brookbreen og Bolgradbreen.

Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (2006) etter professor Michael L. Bender ved Princeton University. Han dreiv paleoklimatisk forsking frå 1984 basert på klimaendringar i mellomistida og den globale karbonsyklusen. 

## Kjelder
* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
*
Coxbreen

**Coxbreen** er ein liten isbre like aust for Rochraybreen på Thurston Island, som flyt sør til Abbotisen i Peacock Sound. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy-skvadron VX-6 i januar 1960, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jerry G. Cox i U.S. Navy som var ein helikopterpilot ombord på USS «Burton Island» og flydde over Thurston Island i februar 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cox Glacier|Cox Glacier]]» frå ,  den 16. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Craftbreen

**Craftbreen** er ein dalbre kring 5&nbsp;nautiske mil lang og som ligg vest for Hendersin Knob på Thurston Island og flyt sør to Abbotisen i Peacock Sound. Han vart først skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter fenrik Charles Craft i U.S. Navy som var ein helikopterpilot på USS «Glacier» og som utforska Thurston Island frå lufta i februar 1960.

## Kjelder
Crosswellbreen

**Crosswellbreen** er ein isbre 10&nbsp;nautiske mil lang, som flyt nord-nordaust frå Mount Shinn og ut i Ellenbreen, sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Han vart først kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter oberst Horace A. Crosswell i United States Air Force, leiaren for C-124 Globemaster sine flydropp under opprettinga av forskingsstasjonen på Sørpolen i 1956–57.

## Kjelder
Daterbreen

**Daterbreen** er ein bratt dalbre i Antarktis, 26,5&nbsp;km lang og frå 1 til 4,5&nbsp;km brei, som flyt nordaust i eit svingete løp frå austsida av Vinson Massif til Rutfordstraumen som grensar til austsida av Sentinel Range i Ellsworth Mountains. I den nedre enden av Daterbreen fylt han saman med fronten av Ellenbreen, og dei to flyt vidare frå Sentinel Range som ein straum like nord for Flowers Hills.

Isbreen vart oppdaga i U.S. Navy-skvadron VX-6 på flyfotograferingsturane den 14–15. desember 1959, og kartlagt frå desse fotografia av US Geological Survey. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry M. Dater, ein historikar i staben til prosjektleiar for U.S. Naval Support Force i Antarktis.

## Sjå òg
* isbrear i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dater Glacier|Dater Glacier]]» frå ,  den 16. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Deadmondbreen

**Deadmondbreen** er ein isbre kring 6&nbsp;nautiske mil lang, som flyt frå austsida av Evans Peninsula på Thurston Island ut i Cadwaladerfjorden. Han vart oppdaga i U.S. Navy sin ekspedisjon i Bellingshausenhavet i februar 1960, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant Robert B. Deadmond, nestkommanderande på USS «Burton Island», som deltok på denne ekspedisjonen.

## Kjelder
Dobbratzbreen

**Dobbratzbreen** er ein brei sidebre som drenerer den sørlege delen av White Escarpment og flyt nordaust mellom Watlack Hills og Webers Peaks ut i Splettstoesserbreen i Heritage Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå University of Minnesota i 1963–64 etter major Joseph Dobbratz, ein pilot i United States Marine Corps som assisterte gruppa.

## Kjelder
Cookebreen

**Cookebreen** er ein isbre kring 6&nbsp;nautiske mil lang som flyt nord frå nordenden av Fletcher Peninsula. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kirsten Cooke Healey i US Geological Survey (USGS), som var spesialist på datagrafikk frå midten av 1990-åra og framover for USGS-prosjekt som komplierte satelittbiletekart over brear i Antarktis.

## Kjelder
Chavezbreen

**Chavezbreen** er ein isbre kring 10&nbsp;nautiske mil lang som flyt sør frå Canisteo Peninsula ut i Cranton Bay. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Pat Chavez i US Geological Survey (USGS), medleiaren for USGS-laget som kompilerte 1&nbsp;5&nbsp;000&nbsp;000-skala Advanced Very High Resolution Radiometer-kart over Antarktis i 1990-åra.

## Kjelder
Donnellanbreen

**Donnellanbreen** er ein bratt dalbre som får is frå dei nærliggande Opalchenie Peak og Fukushima Peak på Vinson Plateau, topplatået i Vinson Massif i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Isbreen flyt vest-sørvestover frå Opalchenie Peak langs nordsida av Mount Slaughter ut i Nimitzbreen. 

Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2006 etter Andrea Donnellan frå Satellite Geodesy and Geodynamics Systems Group ved Jet Propulsion Laboratory i California Institute of Technology, som frå midten av 1990-åra var involvert i forskingsprosjekt der ein nytta GPS i studiet av korleis jordskorpa vart derformert i Sør-California og i Antarktis.

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Dramabreen

**Dramabreen** (bulgarsk *ледник Драма*, ‘Lednik Drama’) er ein 10&nbsp;km lang og 1,5&nbsp;km brein isbre på austsida av dei sørlege Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som ligg nord for Careybreen, aust for aust-nordaustryggen av Mount Landolt og søraust for Kornickerbreen. Han drenerer aust-nordaustover og flyt saman med Rutfordstraumen nordaust for Long Peak.

Isbreen er kalla opp etter busetnaden Drama søraust i Bulgaria.

## Kjelder

* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Moelvkonglomerat

**Moelvkonglomerat** er ein bergart i form av eit morenekonglomerat eller tillitt frå sein prekambrium. Han er ein del av Hedmarkgruppa. Bergarten er kalla opp etter Moelv i Ringsaker, men er utbreidd over store delar av det søraustlege Noreg, og tilstøytande område i Sverige. 

## Kjelder
*Moelvkonglomerat. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/moelvkonglomerat.
Mofett

**Mofett** er ei gassutstrøyming frå hol eller sprekker i jorda i samband med vulkansk aktivitet. Gassen består hovudsakleg av karbondioksid og temperaturen er låg. Karbondioksidet er tyngre enn luft og vil samle seg i dalsøkk og fordjupningar i terrenget. Då gassen er fargelaus og utan lukt og smak, kan mofetter vere reine dødsfeller for menneske og dyr, som i Hundegrotta ved Napoli.

## Sjå òg
*Fumarole

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
Molasse

**Molasse** er sandsteinar, skiferar og konglomerat avsett føre stigande fjellkjeder, danna på eit seint stadium av foldinga, då det topografiske relieffet var kraftig. Han vert mest nytta om slike avsetningar i Alpane, men òg i vidare tyding om liknande danningar frå eldre fjellkjeder, mellom anna om dei sensiluriske og devonske avleiringane i Den kaledonske fjellkjeda i Noreg.

## Kjelder
*Molasse. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/molasse.
Dadaisme

**Dadaisme** var ei kulturell rørsle driven fram av ein del målarar og forfattarar i tida frå straks føre fyrste verdskrigen til særleg 1930-talet. Aktørane, dadaistane uttrykte seg gjennom biletkunst, litteratur, teater og grafisk design, og dessutan gjennom manifest, offentlege markeringar, demonstrasjonar og publikasjonar.

## Soge
Dadaismen var ein samfunnskritisk reaksjon mot dei etablerte kulturelle og sosiale miljøa i Frankrike, Sveits og Tyskland i tida etter 1910 og under fyrste verdskrigen. Retninga henta idear og førestillingar frå nihilismen og praktiserte eit anti-estetisk kunst- og kultursyn. Viktige tildriv for dadaist-kunstnarane var ein open forakt for det borgarlege samfunnet og den gru som krig(en) vekte. Dadaistane baserte sine gjerningar på planlagt irrasjonell åtferd, anarki og kynisme, og avviste alle reglar for skjønnheit og sosial organisasjon.

I USA etablerte ein krins av dadaistar seg rundt galleriet til fotografen Alfred Stieglitz og i atelieret til ekteparet Louise og Walter Arensberg i New York. Man Ray og tilreisande europearar som Francis Picabia og Marcel Duchamp var sentrale aktørar i det nordamerikanske dadaist-miljøet. Mange av dadaistane samarbeidde med og let seg inspirere av dei nærslekta surrealist-miljøa.

André Breton, Francis Picabia, Marcel Duchamp, Man Ray, Tristan Tzara, Max Ernst, Guillaume Apollinaire og Kurt Schwitters var sentrale namn innanfor dadaismen.

Dadaisme har påverka andre og seinare avantgardistiske og samfunnskritiske rørsler.  Her kan ein nemne kunstmiljø som fluxus-rørsla, amerikansk popkunst og situasjonismen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dadaisme|Dadaisme]]» frå ,  den 16. desember 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
William Orpen

**William Newenham Montague Orpen** () var ein irsk-britisk kunstmålar fødd i Stillorgan i County Dublin. Han er særleg påakta som portrettmålar.

### Liv og gjerning

Orpen var son til ein irsk advokat. Han studerte fyrst i Dublin og vidareførte studiane på Slade School of Fine Art i London. Orpen fekk sin fyrste pris i 1899 med det allegoriske måleriet *Play Scene from Hamlet*. I 1902 opna han eit atelier i London saman med Augustus John.

Ros frå John Singer Sargent og andre gjorde at Orpen med åra vart ein av dei mest etterspurde portrettmålarane i London. Han laga elles fleire eksperimentelle sjølvportrett, ofte med dramatiske framsyningar. Samstundes måla han mange verk med impresjonistiske motiv. Regelmessig reiste han til Irland for å arbeide der. Måleria hans frå denne perioden vert rekna til den irske renessansen, ei kulturell oppblomstring i fødelandet i byrjinga av 1900-talet. Etter påskeoppstanden i 1916, som han oppfatta som landsforræderi, sette han aldri sidan sin fot i Irland.

Under fyrste verdskrigen var Orpen tilsett som offisiell krigsmålar, knytt til den militære avdelinga  'War-Artist-Project'. I 1917 reiste han langs vestfronten i Frankrike og måla dei sjokkerande slagmarkane, men også offisielle portrett av offiserar og politikarar. Etter krigen var han i 1919 til stades som kunstnar ved underteikninga av freden i Versailles, der han laga eit stort lerretsmåleri.

Orpen vart sterkt gripen av det han hadde sett under verdskrigen. Han gav ut ei minnebok, og heldt fram med å måle bilete med krigsmotiv. Eitt av måleria, *Til ein ukjend britisk soldat drepen i Frankrike*, vart møtt med sterk kritikk i pressa. Han fjerna då frå måleriet to forkomne soldatar ståande ved ei likkiste, og Imperial War Museum kjøpte inn verket i 1927.

Orpen døydde i London i 1931. Gjennom livet måla han meir enn 600 portrett.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:William Orpen|William Orpen]]» frå ,  den 16. desember 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Driscollbreen

**Driscollbreen** er ein isbre i Antarktis som er 13 nautiske mil (24&nbsp;km) lang i Heritage Range, og flyt søraust mellom Collier Hills og Buchanan Hills og ut i Unionbreen. Han vart kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Jerome M. Driscoll, ein administrerande offiser i U.S. Navy-skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1965.

## Kjelder
Ellenbreen

**Ellenbreen** er ein isbre sentralt i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Han flyt frå austsida av Mount Anderson og Long Gables og flyt generelt søraustover i 5&nbsp;km til Barnes Ridge, der han flyt ut av fjellkjeda og inn i den søroverflytande Rutfordstraumen.

Han vart først kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter oberstløytnant Cicero J. Ellen i U.S. Air Force, som kommanderte dei mange flyoperasjonane då Amundsen-Scott-stasjonen vart oppretta via flydropp i 1956–57.

## Sjå òg
* isbrear i Antarktis

## Kjelder
Maskehornramnar

**Maskehornramnar** er ei biologisk slekt *Bucorvus* i hornfuglfamilien med to nolevande artar. Slekta er endemisk for Afrika sør for Sahara. Blåmaskehornramn finst i eit belte frå Senegal aust til Etiopia, medan raudmaskehornramn lever på dei sørlege og austlege delane av kontinentet.

Maskehornramnar er store fuglar, dei vaksne rundt ein meter høge. I motsetnad til andre hornfuglar er begge artar av maskehornramnar bakkelevande, og dei lever av insekt, slangar, andre fuglar, amfibium og jamvel skilpadder. Dei er blant fuglane med lengst levealder.

Ein forhistorisk maskehornramn, *Bucorvus brailloni*, er skildra frå fossile bein i Marokko, noko som tyder på at slekta var mykje meir utbreidd eller distribuert annleis før kvartæristidene.

## Artslista

***Bucorvus*** i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå september 2012 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
*Blåmaskehornramn, *Bucorvus abyssinicus*, Abyssinian Ground-Hornbill
*Raudmaskehornramn, *Bucorvus leadbeateri*, Southern Ground-Hornbill

Birdlife International har klassifisert begge artane som sårbare, VU, på den internasjonale raudlista per 2025.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bucorvidae|Bucorvidae]]» frå ,  den 16. desember 2013.*  

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Macadamia

***Macadamia*** er ei planteslekt frå Aust-Australia. Frøa frå nokre av artane blir etne som makadamianøtter.
Slekta er kalla opp etter John Macadam, ein australsk vitskapsmann som var kollega av Ferdinand von Mueller, som først skildra henne botanisk.

Slekta omfattar fire artar. Tidlegare rekna ein med fleire artar som no er blitt skilde ut til slekta *[[Lasjia]]*. To av desse veks på Sulawesi i Indonesia og tre i Australia. Desse tre siste er framleis kjende som makadamiatre i daglegtale.

*Macadamia*-artar dannar eviggrøne tre som kan nå høgder frå 2 til 12 meter. Dei har blomar med ei lengd på 10-15 mm som varierer i farge frå kvit til rosa til lilla.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Macadamia|Macadamia]]» frå ,  den 16. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*Mueller, F.J.H. von (1857) Account of some New Australian Plants. Transactions of the Philosophical Institute of Victoria 2: 72 Type: Macadamia ternifolia F.Muell.
Makadamianøtter

**Makadamianøtter** eller **macadamianøtter** er oljerike frø frå to artar i den australske planteslekta *[[Macadamia]]*,  *Macadamia integrifolia* og *Macadamia tetraphylla*. Nøttene kan etast rå eller rista. I Australia er dei også kjend som *[[Queensland]] nuts*. Makadamianøtter kan etast åleine, men blir også mykje brukt i baking og i lag med sjokolade.

Nøttene er den einaste innfødde matvara frå Australia som blir dyrka kommersielt i andre land.
Ein dyrker makadamianøtter i det opphavlege vekstområdet i nordaustlege Australia, men også i andre varme strøk, som Sør-Afrika, Kenya, Karibia,  Brasil, Bolivia, USA og Israel.


Awwwwww NUTS.jpg|Eteklare nøtter
Macadamia Tarts, Europa Cakes, Acland St, St Kilda, Melbourne, Australia.jpg|Makadamia-terter
Schoko Macadamia.JPG|Makadamiasjokolade


## Kjelder

*Makadamianøtter (23. januar 2013), *Store norske leksikon*. Henta 16. desember 2013.
*Queensland Nuts (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Henta 16. desember 2013.
Moler

**Moler** er ein kvitgrå jordart i tertiæravleiringar i Danmark. Han er danna av skal frå kiselalgar (diatomear). Han er av eocen alder og finst særleg i Limfjordstraktene. I avsetninga finst ei mengd tynne lag av vulkansk oske frå ein vulkan som låg ute i Nordsjøen. Molar blir brukt til produksjon av lette teglstein.

## Kjelder
*
Muslingkalk

**Muslingkalk** er eit geologisk lag og syner til den mellomste hovedavdelinga av triassystemet i Tyskland og tilgrensande område. Lagrekka består av kalkstein og dolomitt med mektigheit på ca. 300 meter med lag av steinsalt og gips. 

Han er rik på fossil, mellom anna av sjølilja *Encrinus*.

## Kjelder
*Muslingkalk. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/muslingkalk.
Nedre Glomsjø

**Nedre Glomsjø** er ein tidlegare innsjø på Austlandet i Noreg, og var ein bredemd innsjø. Innsjøen låg mellom iskanten sør for Alvdal og vasskiljet mot Trøndelag, der han hadde utløp gjennom Rugledalen. Innsjøen var større enn Mjøsa

For kring 9200 år sidan brast isen og 100 kubikkilometer vatn fløymde i løpet av berre nokre få veker ut av innsjøen mot Rendalen. Det var under denne hendinga at Jutulhogget vart grove ut. Isfjell, grus og sand vart vaska bort av dei enorme vassmengdene frå den sørlege brekanten, som då låg nær Elverum. Langs Glomma, i området sør for Elverum, vart det avsett store mengder sandterrassar. Då flaumvatnet raste gjennom Østerdalen var flaumbølgja 40 meter høg. Det meste av vatnet svinga vestover og skapte storflaum på Romerike. 

## Kjelder
* Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Nedre Glomsjø. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Nedre_glomsj%C3%B8.
Den norske kontinentalsokkelen

**Den norske kontinentalsokkelen** strekkjer seg 200 nautiske mil ut frå kysten, og i områda i Nordsjøen som grensar mot den britiske, danske og svenske kontinentalsokkelen følgjer grensa den såkalla medianlinja eller midtlinja, som er ei linje der alle punkt ligg like langt frå dei ulike landa sine grunnlinjer for sjøterritoriet si utrekning. Desse grensene er nærare presistert i avtalar med Storbritannia, Danmark og Sverige frå 1960-åra. 

Sommaren 2001 vart det utført ein ekspedisjon i Nordishavet som viste at kontinentalsokkelen til Noreg rundt Svalbard, som følgje av Havrettskonvensjonen av 1996, strekte seg så langt nord som til 84° 30' N. Dette er kring 50 nautiske mil nord for 200-mils grensa og den økonomiske sonen. I følgje tilrådinga frå Havrettskommisjonen som vart vedteken 27. mars 2009, dekkjer den norske kontinentalsokkelen utanfor 200 nautisk mil utanfor Fastlands-Noreg, Svalbard og Jan Mayen eit område på kring 235&nbsp;000 kvadratkilometer. I enkelte område går norsk sokkel heilt ned til 3000-4000 meters djupne i Norskehavet. 

## Geologi
Den norske kontinentalsokkelen består av grunne bankar på 50-300 m havdjup som er fråskilt av grøfter på 150-550 m havdjup. Norskerenna er den største av desse grøftene. Grunnfjellet langs kysten av fastlands-Noreg strekkjer seg 10-40 km vestanfor dei ytste øyane. Berggrunnen blir gradvis yngre utover frå kysten og består vesentleg av sedimentære bergartar som er avsett seinare enn triastida. Utanfor Egga finst ein tjukk lagpakke av glasifluvialt materiale som vart avsett under og etter istida.

### Olje og gass

Nesten overalt i berggrunnen under den norske kontinentalsokkelen finst sedimentære bergartar, oftast med fleire tusen meters tjukkleik. Produksjon av olje og gass føregår i Nordsjøen, Norskehavet og i Barentshavet.

Ved årsskiftet 2008/09 var 61 petroleumsfelt i produksjon på norsk kontinentalsokkel, 51 i Nordsjøen, 9 i Norskehavet og eitt i Barentshavet. Til saman har desse felta produsert 5,1 mrd. Sm³ petroleum (2009).

På 2000-talet vart Goliatfeltet og Johan Castberg-feltet funne i nordlege delen av Norskehavet, og i januar 2012 vart Barentshavet erklært som ein ny olje/gass-provins på norsk sokkel.

## Kjelder
*Bryhni, Inge. (2013, 26. mars). Norges kontinentalsokkel. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Norges_kontinentalsokkel.
*Askheim, Svein. (2012, 1. oktober). Norgeskontinentalsokkels geologi. I Store norske leksikon. Henta 10. februar 2014 frå http://snl.no/Norges_kontinentalsokkels_geologi. 
* Regjeringa om kontinentalsokkelen
Nefelinsyenitt

**Nefelinsyenitt** er ein magmatisk bergart som hovudsakleg består av alkalifeltspat og nefelin. Dette svarar til foyaitt og plagifoyaitt etter nyare nomenklatur.

Fleire typar nefelinsyenitt opptrer i Oslofeltet som lardalitt, foyaitt og ditroitt.

## Bergverksdrift

;Noreg
På Stjernøya ved utløpet av Altafjorden har det vore utvinning av nefelinsyenitt sidan 1961. Eigarar har vore bl.a. Elkem-Spigerverket, North Cape Minerals og (per 2018) Sibelco (eller Sibelco Nordic). 

## Kjelder
Havnivåendring

**Havnivåendringar** syner til korleis det midla havnivået endrar seg med tid. For tida aukar havnivået med kring 3&nbsp;mm/år på global basis. I følgje National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA), «er dette vesentleg raskare enn den midla havnivåauken over fleire av dei tusen siste åra» og veksten kan vere aukande. Denne auken i havnivået verda over kan potensielt råke menneske som lever i kystområde og på øyar og naturleg miljø (marine økosystem). Mellom 1870 og 2004 har det globalt midla havnivået auka med 19,5 cm. Frå 1950 til 2009 har målingar synt ein årleg auke i havnivået på 1,7 ± 0,3&nbsp;mm per år, medan satellittdata har synt ein auke på 3,3 ± 0,4&nbsp;mm per år frå 1993 til 2009, ein raskare auke enn tidlegare estimert. Det er uklårt om denne auken syner til ein auke i ein underliggande langvarig trend.

Det er to hovudfaktorar som har medverka til auken i havnivå. Den første er varmeutviding: når havvatnet vert varma opp, utvidar det seg. Den andre er tilførsel av smeltevatn frå landbasert is, som har smelta raskare dei siste 100 åra enn tidlegare. 

Havnivåauken er ein av fleire bevis som støttar synet på global oppvarming. Det globale samfunnet av klimaforskarar stadfestar at det er særs truleg at menneskskapt oppvarming har medverka til auken i havnivå som er observert siste halvdel av 1900-talet.

Havnivå er venta å halde fram å auke i fleire hundreår. I 2007 estimerte SN sitt klimapanel (IPCC) at havnivået vil auke frå 18 til 59 cm i løpet av 2000-talet, men «desse tala inkluderer ikkje uvissa i positive klimapådrag frå klima-karbon-syklusen og heller ikkje den fulle effekten av endringar i isstraumane». Nyare estimat av US National Research Council (2010) indikerer ein mogeleg auke i havnivået i løpet 2000-talet på mellom 56 og 200 cm. 

På ein tidsskala frå hundreår til tusenår kan smelting av dei store iskalottane føre til enno høgare havnivå. Delvis avising av Grønlandsisen og mogelegeins isen i Vest-Antarktis, kan medverke til 4 til 6 meter auka havnivå.

Eit forskarlag leia av Veerabhadran Ramanathan på Scripps Institution of Oceanography har foreslått at ein rask måte å stoppe den noverande auken på er å kutte utslepp av kortliva klimaoppvarmarar som metan og sot.

## Sjå òg
* Karbonsyklus
* Global oppvarming
* Vassyklus

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Current sea level rise|Current sea level rise]]» frå ,  den 17. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*  (pb: ).
*  (pb: ).
*  (pb: ).
* .
*  (pb: ).
*  (pb: ).
*  (pb: ).



## Bakgrunnsstoff
* Technical Considerations for Use of Geospatial Data in Sea Level Change Mapping and Assessment  NOAA Technical Report NOS 2010–01
* Incorporating Sea Level Change Scenarios at the Local Level  Outlines eight steps a community can take to develop site-appropriate scenarios
*''East Coast faces faster sea level rise; Cities from North Carolina to Massachusetts see waters rising more rapidly'' July 28, 2012; Vol.182 #2 (p.&nbsp;17) Science News
Nodul

**Nodul** (frå latin *nodulus*, diminutiv av *nodus*) tyder 'knute' og kan visa til:

* **[[Knoll i geologi|Nodul i geologi]]**, mineral eller mineralaggregat forma som ein rund, oval eller uregelmessig klump
* **[[Nodul i medisin]]**, liten knute i eller under huda
* **[[Rotnodul]]**, knollforma utvekst på røter som inneheld nitrogenfikserande bakteriar
* '''Nodul i metallurgi
Noritt

**Noritt** er ein magmatisk bergart. Han er ein hypersthenførande varietet av gabbro og finst fleire stader i det norske grunnfjellet. Ofte er nikkelmalm knytt til noritt.

Noritt har fått namnet sitt etter Noreg og -itt. 

## Kjelder
*Noritt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/noritt.
Oslo-essexitt

**Oslo-essexitt** er eit samleomgrep for mørke, gabbroide magmabergartar frå permtida frå Oslofeltet. Han opptrer som sirkulære intrusjonar, som ofte er tydeleg markert i landskapet, til dømes Brandbukampen og Ullernåsen.

## Kjelder
*Oslo-essexitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/Oslo-essexitt.
Obduksjon i geologi

Ein **obduksjon** er i geologien ei innskyving av havbotnskorpe i og ovanpå randa av eit kontinent. Dette kan skje under ein orogenese, ei fjellkjedefolding, der store jordplater støyter saman. 

## Kjelder
*Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Obduksjon: geologi. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/obduksjon%2Fgeologi.
Ofiolitt

**Ofiolitt** er eit samleomgrep på ei gruppe basiske magmatiske bergartar som er karakteristiske for alpine fjellkjeder, men som opphavleg er danna på eller under havbotn. Desse omfattar basalt (gjerne som putelava), gabbro, tettstilte diabasganger og peridotitt, dessutan bergartar som er oppstått av desse ved seinare metamorf påverknad, der det blir danna grøne mineral som serpentinitt, kloritt og epidot.

I Noreg har Den kaledonske fjellkjeda ei rekkje førekomstar av ofiolittar, til dømes på Karmøy, Gullfjellet ved Bergen, i Sør-Trøndelag og på Leka.

## Kjelder
*Ofiolitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013.

## Bakgrunnsstoff
*Ophiolittar i Japan
*Josephine Ophiolite, Klamath Mountains.
Ofittisk struktur

Ein **ofittisk struktur** er ein mikrostruktur i basaltiske bergartar. Dei er karakteriserte ved regelmessige lister av plagioklas som sit inne i større pyroksenkrystall.

## Kjelder
*Ofittisk Struktur. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/ofittisk_struktur.
Oljesand

**Oljesand**, **bituminøs sand** eller **tjøresand** er sand eller sandstein som inneheld hydrokarbon i form av seig råolje, tjøre eller bitumen. Oljesandførekomstane er truleg danna ved delvis fordamping og oksidasjon av vanlege petroleumsførekomstar. 

Dei grunne oljesandførekomstane kan brytast i dagbrot der ein fjernar overflatelaget, og hydrokarbona utvinnast så ved oppvarming (oftast med damp) eller ved hjelp av løysemidlar. For størstedelen av førekomstane som ligg djupare under overflata, vil ein kunne injisere varm vassdamp og lette oljer ned i det produktive laget, slik at olje og flytande bitumen kan pumpast opp på staden.

Førekomstane er til dels særs store; dei best kjende er Athabasca Tek Sand i Alberta i Canada, der det er reservar som kan gje minst 1,7 · 1012 fat eller 270 · 109 kubikkmeter utvinnbar råolje, og førekomstane i Venezuela er minst like store. Utnyttinga av tjøresandførekomstane er knytte til store miljømessige problem. Tidlegare var det vanskeleg å konkurrere med vanleg oljeproduksjon på grunn av prisen. Men med dei aukande oljeprisane på slutten av 1900-talet og byrjinga av 2000-talet, vart det mogleg å setje i gang produksjon av olje frå dei store kanadiske førekomstane av tjøresand. I 2011 var produksjonen kome opp i 1,6 millionar fat per dag, noko som utgjorde litt over 50 prosent av den samla produksjonen til Canada av olje. Gjennom oppkjøpet av North American Oil Sands Corporation i 2007, fekk det norske selskapet Statoil tilgjenge til oljesandkonsesjonar på 1&nbsp;100 kvadratkilometer i Canada.

## Bakgrunnsstoff
*Statoil om oljesand i Canada 
* Faktahefte om oljesand i Canada frå CAPP 
* Faktaark om oljesand frå Bellona 
* WWF Norway om tjøresand 

## Kjelder
*Oljesand. (2013, 29. januar). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/oljesand.
Oljeskifer

**Oljeskifer** er eit samleomgrep på finkorna sedimentære bergartar som vil frigjere olje og gass ved hjelp av knusing og destillasjon. Det meste av denne olja finst i så låge konsentrasjonar at berre ein liten del som regel kan utnyttast under realistiske økonomiske vilkår.

Kommersiell utvinning har vore drive i det austlege Estland sidan 1925, der oljeskifer er energikjelda til flere energiverk. Narva-området i Estland har ein estimert reserve på 1,137 billionar tonn. Senteret for skiferoljeindustrien i Estland ligg elles i byen Kiviõli.

Den største kjende førekomsten i verda er Green River Formation i statane Utah, Colorado og Wyoming vest i USA. Andre store kjente førekomstar finst i Australia, Brasil, Canada, Israel, Jordan, Kina og Russland.

## Sjå òg
*Skifergass

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Oljeskifer|Oljeskifer]]» frå ,  den 17. desember 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Artikkel om oljeskifer hos SNL
Onyks

**Onyks** er ein varietet av mineralet kalsedon (dvs. mineralet kvarts). Han er samansett med avvekslande smale svarte og kvite lag, som er skarpt fråskilde, rette og parallelle. Han vert nytta som smykkestein, særleg til kamear. 

## Onyksmarmor
**Onyksmarmor** er ein fint banda og gjennomskinneleg kalkbergart med kvit, gul, brun eller grønleg farge. Han er danna som dryppstein eller ved utfelling frå varmekjelder. Han tek politur og blir nytta som pyntelekam. Han er òg kjent under namn som meksikansk marmor, orientalsk alabast eller berre alabast. I handelen blir han òg brukt den villedende kortforma onyks.

## Sardonyks
**Sardonyks** er ein agat med parallelle raudbrune og kvite band. Han vert nytta som smykkestein. 

## Kjelder

*«Onyks» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 17. desember 2013.
*«Onyksmarmor» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013.
*«Sardonyks» (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.
Oolitt

**Oolitt** (frå gresk for ‘egg’ og -litt) er ein bergart danna av små kuleforma lekamar med  konsentrisk oppbygging. Dei er blitt danna ved kjemisk utfelling om ein kjerne, som eit mineralkorn eller eit skalfragment. Omgrepet blir òg brukt om kvar av dei kuleforma delane av bergarten ('ooidane'). Etter kornstorleiken kan ein kalla oolittiske bergartar rognstein, ertestein og så bortetter. 

Den vanlegaste forma er kalkoolittaer. Desse utgjer oolittiske kalksteinar eller oolittkalk, og finst til dømes i dei yngste ordoviciske laga i Oslofeltete/Asker. Jernoolittar består av jernhydroksid (oftast goethitt) og kan danna lag som har tyding som jernmalm, såkalla minette eller bønnemalm (tysk *Bohnerz*). 

## Kjelder
* Oolitt. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 17. desember 2013.
Oppdalskifer

**Oppdalskifer** er ein type kvartsittskifer som vert brote i Drivdalen sør for Oppdal i Sør-Trøndelag. 

Skiferen oppstod under den kaledonske orogenesen og vart omvandla frå sandsediment til ein særs solid bergart. Han består av kvarts, feltspat og glimmer. Skiferen er lett å spalte på grunn av tynnne lag av parallellstilt glimmer (sericitt) som ligg mellom dei meir kvartsrike laga.

Skiferen vert nytta i skifermurstein, peisar, støttemurar, trappetrinn, golvflis, brotheller, tråkkheller, kledningsheller og liknande. 

## Kjelder
*Bryhni, Inge. (14. februar 2009). Oppdalskifer. I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/oppdalskifer.
Ortocerkalkstein

**Ortocerkalkstein** eller **ortocerkalk** er kalkstein med rette, opptil fleire meter lange skal av utdøydde blekksprutartar (rette nautiloidear som *Endoceras* og meir sjeldan *Orthoceras*) frå nedre del av ordovicium. 

Han er utbreidd i Oslofeltet og fleire stader i Sverige. Ved Oslo er ortocerkalksteinen utvikla som eit tjukt, massivt lag kalla Hukformasjonen mellom svart skifer, og står difor fram som ryggar i terrenget. Han har vore brukt som bygningsstein ved dei fleste mellomalderbygga i Oslo, mellom anna i Hovedøya kloster, Akershus festning og Gamle Aker kyrkje. Han har òg vore brote for kalkbrenning og sementproduksjon.

## Kjelder
*Ortocerkalkstein. (14. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 1. desember 2013 frå http://snl.no/ortocerkalkstein.
Johan Gustaf Sandberg

**Johan Gustaf Sandberg** () var ein svensk målar; professor i teikning ved Kungliga Akademien för de fria konsterna frå 1828, direktør for institusjonen åra 1845–53. Sandberg laga for det meste historiemåleri med motiv or nordisk mytologi og svensk historie.

## Liv og gjerning

Sandberg var frå 1794 elev ved Kungliga Akademien i Stockholm. Seinare i studietida lærde han også musikk og klaverspeling og tente pengar på leksjonar, samt gjennom arbeid på dekorasjons-målarverkstaden ved det kongelege teatret. Han slutta seg med tida til den opposisjonen mot kunstakademiet som hadde sin kjerne i 'Sällskapet för konststudium'. Tvisten med akademiet la seg snart, Sandberg vart medlem i 1821 og professor i 1828.

Hans fremste verk er kalkmåleria med Gustav Vasa i domkyrkja i Uppsala. Måleriet *Gustav Vasa talar til dalkarlarna i Mora* frå 1836 viser eit motiv som han gjentok i domkyrkja. Sandberg laga teikningane til praktverket *Ett år i Sverige* som kom ut i perioden 1827-35, bileta vart graverte under leiing av Christian Didrik Forssell. Mange somrar vitja Sandberg Säfstaholms slott, der han laga målmmeri som skildra folkelivet og folkedrakter.

Sandberg var elles ein framifrå portrettmålar og måla ei mengd portrett. Mellom anna måla han mange av portretta til praktverket *Galleri af utmärkta svenska lärde, vetenskapsidkare och konstnärer* som han gav ut 1835–42.

## Galleri

Detail. Valkyries Riding into Battle, by Johan Gustaf Sandberg. Nationalmusuem, Stockholm, Sweden.jpg|Detalj av *Valkyrior ridande till strid* (1820)
Johan Gustaf Sandberg-Svensk allmoge kring.jpg|*Svensk allmoge kring Gustav I:s stod* (1829)
Frans Mikael Franzén, 1772-1847, Bishop, Poet (Johan Gustaf Sandberg) - Nationalmuseum - 40327.tif|*Porträtt av [[Frans Michael Franzén]]* (1823)
Johan Gustaf Sandberg-greve Fredrik Bogislaus von Schwerin.jpg|*Porträtt av greve [[Fredrik Bogislaus von Schwerin ]]* (1826).
Johan Gustaf Sandberg-Bengt Erland Fogelberg.jpg|*Porträtt av skulptören [[Bengt Erland Fogelberg]]*.
Man_och_kvinna_i_bröllopskläder_från_Vingåker,_Södermanland_-_Nordiska_Museet_-_NMA.0035615.jpg|Par i Vingåkersdräkt. Frå verket *Ett år i Sverige*.
Sven Fredrik Lidman.jpg|Portrett av Sven Lidman
Fem berömda samtida (Johan Gustaf Sandberg) - Nationalmuseum - 16226.tif|Grupporträtt av Johan Olof Wallin, Frans Michael Franzén, Jöns Jakob Berzelius, Erik Gustaf Geijer og Esaias Tegnér.
Fredrika Bremer, 1801-1865 (Johan Gustaf Sandberg) - Nationalmuseum - 40361.tif|Portrett av Fredrika Bremer (1843)


## Kjelder
**Den svenska målarkonstens historia*. 2001

## Bakgrunnsstoff
Carl Johan Fahlcrantz

**Carl Johan Fahlcrantz** () var ein svensk målar frå Stora Tuna i Dalarna, kjend for sine landskapsmåleri i romantisk stil. Fahlcrantz har vorte kalla «det svenska landskapsmåleriets fader».

Han flytta til Stockholm i byrjinga av 1790-talet. Der lærte han å måle av dekorasjonsmålarane ved Kungliga teatern, framfor alle av Louis Belanger som kom frå Frankrike i 1798. Han tok også inntrykk av Elias Martin sin landskapsstil.

Fahlcrantz fekk sitt gjennombrot i 1807 «med sina sublima tolkningar av den nordiske naturen». Han var den fyrste svenske målaren som i all hovudsak sata på landskapsmåling. Bileta hans formidlar «en poetisk stemning i naturen og undvek all upprørande dramatik». Motiva hana skildrar ofte landskap i gyllent lys eller i måneskin. Hans einaste utanlandsreiser gjekk til høvesvis Noreg i 1827 og Danmark i 1829. I Noreg måla han eit kjent motiv av Balestrand. Elles er verk basert på Frithjofs saga mellom hans mest kjende arbeid. Begge dei svensk-norske kongane Karl Johan og Oscar I var mellom dei som bestilte arbeid av Fahlcrantz, noko også tsaren Nikolai I av Russland gjorde. 

Fahlcrantz vart medlem av Kungliga Akademien för de fria konsterna i Stockholm i 1803 og professor i 1815. Norske Thomas Fearnley var ein av elevane hans.

## Kjelder
**Den svenska målarkonstens historia*. 2001
;Notar

## Bakgrunnsstoff
Embreebreen

**Embreebreen** er ein 35 km lang isbre nord i sentrale delar av Sentinel Range i Ellsworth Mountains, som flyt ned austsida av Mount Hale, Mount Davis og Mount Bentley, nordaustsida av Mount Anderson og nordvestsida Probuda Ridge. Vidare flyt han nord-nordaustover og nord for Mount Schmid snur austover og flyt saman med Rutfordstraumen aust for Mount Tegge. Han vart namngjeven av US-ACAN etter  major Henry Embree i USAF, som deltok i opprettinga av Amundsen-Scott-stasjonen i 1956. 

## Kjelder
*http://lima.usgs.gov/antarctic_research_atlas/viewer.htm 
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
Exumbreen

**Exumbreen** er ein liten isbre som flyt nord mellom Hughes Point og Bonnabeau Dome i Jones Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av gruppa frå University of Minnesota som vitja Jones Mountains i 1960–61, og vart namngjeven av gruppa etter Glenn Exum, ein fjellklatrar som trente grupper frå University of Minnesota i fjell- og isklatring i 1960–61 og 1961–62.

## Kjelder
Fendorfbreen

**Fendorfbreen** er ein brei isbre som flyt frå austsida av Gifford Peaks og flyt nord til han flyt saman med Dobbratzbreen i Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kapteinløytnant James E. Fendorf i US Navy, ein pilot med skvadron VX-6 under Operasjon Deep Freeze 1966.

## Kjelder
Flanaganbreen

**Flanaganbreen** er ein isbre i Pioneer Heights i Heritage Range i Antarktis, som drenerer aust frå Thompson Escarpment mellom Gross Hills og Nimbus Hills til han flyt saman med den nedre enden av Unionbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Walter B. Flanagan, ein assisterande vedlikehaldsoffiser i U.S. Navy-skvadron VX-6 ved McMurdo-basen under Operasjon Deep Freeze 1963 og 1964.

## Kjelder
Foleybreen

**Foleybreen** er ein isbre kring 4&nbsp;nautiske mil lang som flyt nord frå vestenden på Thurston Island like aust for Cape Petersen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Kevin M. Foley frå US Geological Survey i Reston i Virginia, som var dataspesialet og ein del av prosjektet som kartla kysten her.

## Kjelder
Frankenfieldbreen

**Frankenfieldbreen** er ein liten isbre i den nordaustlege delen av Noville Peninsula på Thurston Island. Han flyt aust-nordaust til Bellingshausenhavet mellom Mount Feury og Mulroy Island. Isbreen vart først grovt nedteikna frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Chester Frankenfield, ein meteorolog på U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition, som oppretta ein automatisk vêrstasjon på Thurston Island i februar 1960.

## Kjelder
Goffbreen

**Goffbreen** er ein brei isbre som flyt frå Parker Peak til enden av Koetherfjorden på nordsida av Thurston Island i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Robert G. Goff, medpilot på PBM Mariner-flyet i den austlege gruppa under U.S. Navy Operasjon Highjump, som tok flyfoto av Thurston Island og nærliggande kyststrok, 1946–47.

## Kjelder
Gopherbreen

**Gopherbreen** er ein isbre som stig ned frå Christoffersen Heights og som flyt nord mellom Bonnabeau Dome og Anderson Dome i Jones Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt og namngjeven av ei gruppe frå University of Minnesota, 1960–61; «Gopher» er kallenamnet på University of Minnesota og staten.

## Kjelder
Gowanbreen

**Gowanbreen** er ein isbre kring 5&nbsp;nautiske mil lang i Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis, som flyt nord frå nærleiken av Cunningham Peak i Founders Escarpment til han flyt inn i Minnesotabreen like aust for Welcome Nunatak. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Jimmy L. Gowan i U.S. Navy Medical Corps, øvstkommanderande og lege ved Plateau-stasjonen i 1966.

## Kjelder
Grimesbreen

**Grimesbreen** er ein bratt isbre som stig ned frå austsida av Anderson Massif i Heritage Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Paul D. Grimes i US Navy, som leia byggarbeidarane under flyttinga av Williams Air Field ved McMurdo Sound den siste månaden av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze 1965.

## Kjelder
Guerrerobreen

**Guerrerobreen** er ein isbre i Antarktis som er kring 7&nbsp;nautiske mil lang, og flyt frå søraustsida av Mount Havener til sørsida av Taylor Spur, søraust i Sentinel Range i Ellsworth Mountains. Han vart først kartlagd av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John F. Guerrero, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.

## Kjelder
Goodellbreen

**Goodellbreen** er ein isbre kring 5&nbsp;nautiske mil lang som flyt aust og nord frå Fletcher Peninsula ut i Williamsstraumen i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Janice G. Goodell i US Geological Survey i Woods Hole i Massachusetts, eit støttemedlem av for Glacier Studies Project Team frå tidleg 1990-åra og framover.

## Kjelder
Halebreen

**Halebreen** er ein isbre kring 6&nbsp;nautiske mil lang, like aust for Mount Simpson på Thurston Island i Antarktis, og flyt sørvest til Abbotisen i Peacock Sound. Han vart skissert frå flyfoto tekne under U.S. Navy-skvadron VX-6 i januar 1960, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Bill J. Hale i U.S. Navy som var ein helikopterpilot ombord på USS «Burton Island» (AGB-1) som utforska Thurston Island med fly i februar 1960.

## Kjelder
Hansenbreen i Ellsworth Land

**Hansenbreen** er ein sidebre som er 10&nbsp;nautiske mil lang og som flyt nordaust frå Mount Tuck og saman med Daterbreen i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Han vart først kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1957–59, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Herbert L. Hansen, ein meteorolog ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1957.

## Kjelder
Haskellbreen

**Haskellbreen** er ein liten isbre som stig ned frå Christoffersen Heights og flyt vest mellom Prism Ridge og Forbidden Rocks i Jones Mountains i Antarktis. Han vart kartlagt av ei gruppe frå University of Minnesota, 1960–61, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant Hugh B. Haskell i U.S. Navy som var medpilot på den første flyturen den 25. november 1961 frå Byrd-stasjonen for opprette Sky-High Camp (seinare Eights-stasjonen).

## Kjelder
Gildeabreen

**Gildeabreen** er ein isbre som er 10&nbsp;km lang og 5&nbsp;km brei og som flyt sørvestover frå Craddock Massif mellom Mount Slaughter og Mount Atkinson ut i Nimitzbreen i Sentinel Range i Ellsworth Mountains i Antarktis. Den øvre delen av isbre får òg is frå Hammer Col og sørlege Vinson Massif.

Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i 2006 etter Damien Gildea, ein australsk leiar for fleire Omega Foundation-ekspedisjonar til  Sentinel Range og Livingston Island i 2000–07. Han klatra til toppen av Mount Craddock via denne breen i 2005, og rettleia førebuinga av 1:50&nbsp;000-skala kart over Vinson Massif-området for publisering av Omega Foundation i 2006.

## Sjå òg
* isbrear i Antarktis

## Kjelder
Hendersonbreen

**Hendersonbreen** er ein isbre kring 7&nbsp;nautiske mil lang i Enterprise Hills i Heritage Range i Antarktis. Han flyt nordaust frå Schoeck Peak og Hoinkes Peak til han munnar ut i Unionbreen like aust for Mount Rossman. Hendersonbreen vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Felix E. Henderson, ein meteorolog i US Antarctic Research Program ved Eights-stasjonen i 1965.

## Kjelder
Hlubeckbreen

**Hlubeckbreen** er ein isbre 9&nbsp;nautiske mil vest for Longbreen søraust på Thurston Island i Antarktis. Han flyt sør langs austsida av Shelton Head og ut i Abbotisen. Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter flysambandsmannen Vernon R. Hlubeck, som deltok i den austlege gruppa under U.S. Navy Operasjon Highjump, og som tok flyfoto av Thurston Island og nærliggande kystområde, 1946–47.

## Kjelder
Hydebreen

**Hydebreen** er ein kort isbre som flyt aust gjennom Edson Hills og saman med Unionbreen i Heritage Range i Antarktis. Han vart kartlagt av US Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter William H. Hyde, ein forskar på ionosfæren ved Little America V-stasjonen i 1958.

## Kjelder