open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Deed Is Done

***The Deed Is Done*** er det sjette studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1984. Dette er det første Molly Hatchet-albumet med berre to gitaristar, etter at Steve Holland var blitt erstatta av klaverspelaren John Galvin. I tillegg var trommeslagaren Bruce Crump komen attende i bandet. Stilen på albumet skil seg frå southern rock-stilen dei hadde spelt tidlegare. Her gjekk dei mot ein meir kommersiell og radiovenleg hardrock. 

## Innhald
	

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Danny Joe Brown - vokal
*Dave Hlubek - gitar
*Duane Roland - gitar
*John Galvin - klaverinstrument
*Riff West - bass
*Bruce Crump - trommer

;Andre medverkande
*Jimi Jamison, Tom DeLuca, Steve Bassett, Terry Manning - korvokal
*Jim Horn - saksofon

;Produksjon
*Terry Manning - produsent, lydteknikar, miksing
*Andy de Ganahl, Dana Cornock - assisterande lydteknikarar
*Bob Ludwig - mastering i Masterdisk i New York
*Ezra Tucker - plateomslag

## Salslister
 

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Deed Is Done|The Deed Is Done]]» frå ,  den 23. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jimi Jamison

**Jimmy Wayne Jamison** () var ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar. Han var mest kjend som Jimi Jamison, og var frontmann i ulike band som Target, Cobra og rockebandet Survivor frå 1984 til 1989, der han spelte på kjenningsmelodien til *[[The Karate Kid]]* «The Moment of Truth» og «Burning Heart» frå *[[Rocky IV]]*, i tillegg til andre hittar som «I Can't Hold Back», «High On You», «The Search is Over» og «Is This Love». Jamison er òg kjend for å ha vore medlåtskrivar og artist på kjenningsmelodien til TV-serien *[[Baywatch]]*, «I'm Always Here».

Gjennom karrieren sin skreiv Jamison songen «I'm a Fighter» av Van Zant, vart kalla «det fjerde medlemmet» i ZZ Top av Billy Gibbons, og arbeidde med artistar som Joe Walsh, Eric Gales, Degarmo & Key, Krokus, Whitney Wolanin, Bobby Kimball, Fred Zahl, Indicco og mange fleire.

## Diskografi
Med Survivor

Solo

Andre band

Andre grupper/samarbeid

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jimi Jamison|Jimi Jamison]]» frå ,  den 23. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* [ Allmusic] – Jimi Jamison biography
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Banite

**Banite** (bulgarsk Баните) er ein landsby og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar 20 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 301&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 3&nbsp;302 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 755 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
No Guts...No Glory av Molly Hatchet

***No Guts...No Glory*** er det femte studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1983. Den originale vokalisten Danny Joe Brown kom attende i bandet for denne innspelinga. Bandet hadde fått ny rytmeseksjon som bestod av bassisten Riff West (tidlegare i White Witch) og trommeslagaren Barry Borden (tidlegare i Mother's Finest). Det er det einaste albumet til Molly Hatchet som ikkje har eit episk plateomslag med fantasy-tema. Fotografiet til albumet vart visstnok teken i Six Gun Territory, ein no nedlagd temapark i Silver Springs i Florida. 

Albumet inneheld den populære songen «Fall of the Peacemakers», med referansar til John Lennon. Under turneen for å marknadsføre albumet, slutta gitaristen Steve Holland i bandet og vart erstatta av klaverspelaren John Galvin.  

«What's It Gonna Take», skriven av Gary O'Connor, vart òg spelt inn av bandet Fast Forward på albumet deira *[[Living in Fiction]]* i 1984.

## Mottaking

Mark Mehler i *Record* oppsummerte albumet som eit «hovudsakleg rutineprega album med hardcore southern rock («Sweet Dixie», «Ain't Even Close») og streit poprock («What Does it Matter?», «Kinda Like Love»). ... Bruken av klaverinstrument gjev ein fin variasjon, men det er særs lite her me ikkje har høyrd mange gonger før, gjort mykje betre.» 

AllMusic-skribenten Michael B. Smith roste Molly Hatchet for å ha gått «attende til ein kraftfull stil som var så dominerande på debutplata» og samanlikna det med «dei beste Lynyrd Skynyrd-platene» og til ein «hardrock liknande Mountain eller tidleg Grand Funk Railroad». Han meinte at Barry Borden hadde tilført gruppa ekstra kraft. 

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Danny Joe Brown - vokal
*Dave Hlubek - gitar, assisterande produsent
*Steve Holland - gitar
*Duane Roland - gitar, assisterande  produsent
*Riff West - bass
*Barry «B.B.» Borden - trommer

;Andre medverkande
*Dru Lombar - ekstra gitar på spor 8 og 9
*Scott Shelly - ekstra gitar på spor 6
*Jai Winding - klaverinstrument
*John Galvin - piano

;Produksjon
*Tom Werman - produsent 
*Gary Ladinsky - lydteknikar, miksing
*Bill Vermillion, Bill Hutchison - assisterande lydteknikarar
*George Marino - mastering i Sterling Sound i New York

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No Guts...No Glory (Molly Hatchet album)|No Guts...No Glory (Molly Hatchet album)]]» frå ,  den 23. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Skeise-VM 1960 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1960 for menn** vart avvikla i Davos i Sveits helga 6. og 7. februar 1960. 41 utøvarar deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.

Boris Stenin frå Sovjetunionen vart verdsmeister, nærare tre tidspoeng føre andremann. Stenin fekk bestetid på 1500-meteren, medan landsmennene Jevgenij Grisjin og Valerij Kotov gjekk fortast av alle på høvesvis 500 meter og 5&nbsp;000 meter. Nederlendaren Jan Pesman vann 10&nbsp;000-meteren.

## Skeise-VM 1960



Dato: 6./7. februar 1960

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1960|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1960]]» frå ,  den 23. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 8. februar 1960
Devin

**Devin** (bulgarsk Девин) er ein by og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Devin og 15 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 574&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 9&nbsp;765 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 5&nbsp;613 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Lightning Strikes Twice

***Lightning Strikes Twice*** er det sjuande studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1989. Etter dette albumet var det igjen store utskiftingar i bandet. Det var det siste albumet med den originale songaren Danny Joe Brown, gitaristen Duane Roland og den originale trommeslagaren Bruce Crump.

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Danny Joe Brown - vokal, munnspel
*Bobby Ingram - akustisk gitar og rytmegitar, korvokal
*Duane Roland - sologitar, akustisk gitar og rytmegitar, korvokal, assisterande produsent
*John Galvin - klaverinstrument, synthesizer, korvokal
*Riff West - bass, korvokal
*Bruce Crump - trommer, korvokal

;Andre medverkande
*Amy Martin, Carol Becker Rizzo, Randy Nichols, Sara Moore - korvokal

;Produksjon
*Pat Armstrong - produsent, miksing
*Andy DeGanahl - produsent, lydteknikar, miksing
*Bill Smith, Jeff Heisey, Mike Chadbourne, Scott Taylor, Wayne Cloughley - assisterande lydteknikarar
*George Marino - mastering i Sterling Sound, New York
*Ezra Tucker - illustrasjon

## Salslister
### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lightning Strikes Twice (album)|Lightning Strikes Twice (album)]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Verdscupen i langrenn 1996/Menn

**Verdscupen i langrenn for menn i 1996-sesongen** omfatta 16 individuelle tevlingar og 6 stafettar. Tevlingane tok til 26. november 1995 og vart avslutta 16. mars 1996. Dei 16 individuelle renna bestod av tre tevlingar over 10 kilometer, sju over 15 km, tre tremiler og to femmiler, samt eit sprintrenn over 1,15 km. Sprintrennet var den aller fyrste tevlinga på distansen i verdscupen. Ei tevling der norske Tor Arne Hetland slo tyske Peter Schlickenrider i finalen.

Renna fann stad i Vuokatti og Lahti (2) i Finland]], Gällivare og Falun (2) i Sverige, Davos (2) i Sveits, Brusson og Santa Caterina (2) i Italia, Štrbské Pleso i Slovakia, Nové Město na Moravě (2) i Tsjekkia, Seefeld (2) i Austerrike, Reit im Winkl i Tyskland, Kavgolovo i Russland, Trondheim (2) og Oslo (2) i Noreg.

Norske Bjørn Dæhlie forsvarte topplassen og sikra seg sin fjerde FIS-pokal. Han og andremann Vladimir Smirnov frå Kasakhstan vann begge seks renn. Nordmennene Erling Jevne og Tor Arne Hetland gjekk til topps i kvar si tevling, også russiske Aleksej Prokurorov og finske Jari Isometsä vann ei tevling kvar.

## Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1995–96 FIS Cross-Country World Cup|1995–96 FIS Cross-Country World Cup]]» frå ,  den 23. desember 2020.*
Silent Reign of Heroes

***Silent Reign of Heroes*** er det niande studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut 16. juni 1998.

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Phil McCormack – solovokal, munnspel
*Bobby Ingram – gitar, akustisk gitar, slidegitar, korvokal, produsent
*Bryan Bassett – gitar, akustisk gitar, korvokal
*John Galvin – klaverinstrument, programmering
*Andy McKinney – bass, korvokal
*Mac Crawford – trommer, perkusjon, korvokal

;Andre medverkande
*Tim Donovan - ekstra klaverinstrument, digital sampling
*Rolf Köhler, Victoria Miles, Linda Fields, Pam MacBeth - korvokal

;Produksjon
*Kalle Trapp – lydteknikar
*Charlie Bauerfeind - miksing
*Rainer Hänsel - leiande produsent, miksing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Silent Reign of Heroes|Silent Reign of Heroes]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kingdom of XII

***Kingdom of XII*** er det tiande studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 2000 på det tyske selskapet SPV. Det kom ut på ny i USA i 2001 på CMC International, ei avdeling under Sanctuary Records Group.

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Phil McCormack – solovokal, munnspel
*Bobby Ingram – gitar, akustisk gitar, slidegitar, korvokal, produsent
*Bryan Bassett – gitar
*John Galvin – klaverinstrument, korvokal
*Andy McKinney – bass, korvokal
*Sean Shannon – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Russ Maxwell – gitar
*Tim Donovan – klaverinstrument
*Charlie Daniels – fele
*Rolf Köhler – korvokal

;Produksjon
* Nikolo Kotzev – lydteknikar, miksing, mastering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kingdom of XII|Kingdom of XII]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Warriors of the Rainbow Bridge

***Warriors of the Rainbow Bridge*** er det ellevte studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut 24. mai 2005, to månader etter den tidlegare songaren deira Danny Joe Brown døydde av lungebetennelse. I januar 2005 inviterte gitaristen Bobby Ingram Dave Hlubek, ein av dei originale, tre gitaristane, til å bli med att i Molly Hatchet og vart då det einaste orignale medlemmet som var att i bandet og som speler på albumet. 

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Phil McCormack – solovokal, munnspel
*Bobby Ingram – gitar, akustisk gitar, korvokal, produsent, miksing
*Dave Hlubek – gitar, korvokal
*John Galvin – klaverinstrument, piano, programmering
*Tim Lindsey – bass, korvokal
*Shawn Beamer – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Rich DelFalvo – klaverinstrument, piano

;Production
* Nikolo Kotzev – lydteknikar, miksing
* Rainer Hänsel – miksing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Warriors of the Rainbow Bridge|Warriors of the Rainbow Bridge]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Southern Rock Masters

***Southern Rock Masters*** er eit coveralbum av det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut 15. april 2008. Det inneheld coverversjonar av songar av ei rekkje artistar innan southern rock og hardrock.

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Phil McCormack – solo- og korvokal
*Bobby Ingram – gotar, akustisk gitar, slidegitar, korvokal, produsent og miksing
*Dave Hlubek – gitar
*John Galvin – klaverinstrument, korvokal
*Tim Lindsey – bass, korvokal
*Shawn Beamer – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Charlie Daniels – solovokal på «Free Bird»

;Produksjon
*Paul Lapinski – lydteknikar, miksing, mastering
*Scott Fravala, Daryl Pheeneger – lydteknikarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Southern Rock Masters|Southern Rock Masters]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Justice av Molly Hatchet

***Justice*** er det tolvte studioalbumet til amerikanske southern rock-band Molly Hatchet, gjeve ut i 2010.

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Phil McCormack – solovokal
*Bobby Ingram – gitar, akustisk gitar, korvokal, produsent, miksing
*Dave Hlubek – gitar
*John Galvin – klaverinstrument, orgel, programmering
*Tim Lindsey – bass, korvokal
*Shawn Beamer – trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Tina Lux, Michael Bormann, Anke Renner, Abigail Thompson – korvokal

;Produksjon
*Tommy Newton – lydteknikar, miksing, mastering
*John Bettis, Scott Fravala, Daryl Pheeneger, Claus Kramer – lydteknikarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Justice (Molly Hatchet song)|Justice (Molly Hatchet song)]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Regrinding the Axes

***Regrinding the Axes*** er det trettande og siste studioalbumet til det amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet. 

Det er ei omarbeidd utgåve av albumet *[[Southern Rock Masters]]* som kom i 2008. «Free Bird» (Lynyrd Skynyrd), «Back In the USSR» (The Beatles) og «Yesterday» (The Beatles) var sett inn i staden for «Desperado» (The Eagles). Tre originale konsertopptak som hadde vore bonusspor vart erstatta av «Get In The Game» (frå albumet deira *[[Warriors of the Rainbow Bridge]]* frå 2005), den instrumentale parten av «Layla» (Derek & The Dominos av Eric Clapton) og eit konsertopptak av «Dreams I'll Never See» (Allman Brothers Band). 

## Innhald

## Medverkande
### Bandmedlemmar
*Phil McCormack – solo- og korvokal
*Bobby Ingram – gitar, akustisk gitar, slidegitar, korvokal, produsent, miksing
*Dave Hlubek – gitar
*John Galvin – klaverinstrument, korvokal
*Tim Lindsey – bass, korvokal
*Shawn Beamer – trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Charlie Daniels - solovokal på «Free Bird»

### Production
*Paul Lapinski - lydteknikar, miksing, mastering
*Scott Fravala, Daryl Pheeneger - lydteknikarar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Regrinding the Axes|Regrinding the Axes]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Devil's Canyon

***Devil's Canyon*** er det åttande studioalbumet til den amerikanske southern rock-bandet Molly Hatchet, gjeve ut i 1996. Albumet vart spelt inn sju år etter *[[Lightning Strikes Twice]]*, og berre Danny Joe Brown var att av den originale besetninga. Under innspelinga av albumet, måtte Brown gje seg på grunn av dårleg helse, og vart erstatta av Phil McCormack, som song inn resten av songane.

Plateomslaget vart måla av den britiske kunstnaren Paul Raymond Gregory.

## Innhald

## Medverkande
;Molly Hatchet
*Danny Joe Brown - solovokal (oppført, men syng ikkje på albumet)
*Phil McCormack – solovokal
*Bobby Ingram – guitars, slidegitar, korvokal, produsent
*Bryan Bassett – guitars, akustisk gitar, korvokal
*John Galvin – klaverinstrument, orkesterarrangement
*Andy McKinney – bass, korvokal
*Mac Crawford – trommer, perkusjon, korvokal, kne-klasking

;Andre medverkande
*Rolf Köhler - ekstra korvokal
*Mickey Barker - ekstra perkusjon

;Produksjon
*Kalle Trapp – produsent, lydteknikar, miksing 
*Rainer Hänsel - leiande produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Devil&#39;s Canyon|Devil&#39;s Canyon]]» frå ,  den 24. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lahti-renna 1981

**Dei årlege internasjonale skirenna i [[Lahti]] 1981** vart avvikla dagane frå 5. til 9. mars 1981. Barbara Petzold frå Aust-Tyskland sigra i begge langrenns-tevlingane for kvinner. Norske Oddvar Brå vann 15-kilometeren, som talde med i verdscupen i langrenn, det gjorde ikkje femmila der sveitsaren Konrad Hallenbarter var best. Hubert Schwarz frå Vest-Tyskland vann kombinertrennet, før Jari Puikkonen syrgde for finsk triumf i hoppbakken.

## Menn
### 15 km





### 50 km





### Kombinert





### Hopprenn, storbakke





## Kvinner
### 5 km





### 10 km





## Kjelder
**Sportsboken 81-82*. Dreyer Bok Stavanger. 1981.
Dospat i Smoljan

**Dospat** (bulgarsk Доспат) er ein by og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Dospat og sju andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 284&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 7&nbsp;510 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 2&nbsp;027 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Startsevo

**Startsevo** (bulgarsk Старцево) er ein landsby i kommunen Zlatograd i provinsen Smoljan i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;946 innbyggjarar.

## Referansar
Tsjepintsi i Rudozem

**Tsjepintsi** (bulgarsk Чепинци) er ein landsby i kommunen Rudozem i provinsen Smoljan i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 1&nbsp;849 innbyggjarar.

## Referansar
Smoljan

**Smoljan** (bulgarsk Смолян) er ein by og ein kommune i provinsen Smoljan i Bulgaria, og er hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byen Smoljan og 85 andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 847&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 33&nbsp;688 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 25&nbsp;555 innbyggjarar.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Nordkjosbotn videregående skole / Gárgána joatkkaskuvla

**Nordkjosbotn videregående skole / Gárgána joatkkaskuvla** er ein vidaregåande skole i Nordkjosbotn i Balsfjord kommune i Troms. Troms fylkeskommune står som drivar og eigar av skolen. Skolen har hovudsakleg elevar frå Balsfjord, Storfjord og Lyngen, men også elevar frå både Finnmark og Nordland, spesielt gjeld dette VG2 og VG3 automatisering.

Skolen blei starta opp i 1983 med mekaniske fag. Heile skolen stod klar til bruk hausten 1985, og hadde da følgjande studieretningar:

* AF (allmennfag)
* HK (handel og kontor)
* HH (hushaldningsfag)
* HI (handverk og industri)

## Fagtilbod
Skolen har i dag følgjande fagtilbod:

* VG1, VG2 og VG3 studiespesialisering
* VG1 Helse- og oppvekstfag
* VG2 Helsearbeidarfag
* VG1 Teknikk og industriell produksjon
* VG1 Elektrofag
* VG2 og VG3 Automatisering

I tillegg har skolen tilrettelagt undervisning for funksjonshemma elevar.

Skolen har i dag eit lite hybelhus like i nærleiken for elevar som bur langt unna skolen.

## Skolens hovudmål
Nordkjosbotn videregående skole ønsker å vere ein ressurs for vidaregåande opplæring i kommunane Balsfjord, Storfjord og Lyngen. Skolen sitt mål er gode faglege resultat og høg kvalitet på alt arbeid. For å oppnå dette satsar vi på ansvarsavklaring, samarbeid, trivsel og tryggleik.

## Bakgrunnsstoff

* Nordkjosbotn videregående skole
* Balsfjord kommune
Glattsypute

**Glattsypute** (*Porania pulvillus*) er ei sjøstjerne i ordenen Valvatida. Oversida er sleip og raud på let, men har òg avlange og gulvorne glasblærer. Arten har heller stutte armar og vert opptil ca. 15 centimeter i diameter.

Glattsypute lever på djupner på kring , truleg ned mot 1 000 meter. Ho er funnen langs norskekysten opp til og med Troms, ved Shetland, Færøyane, Skottland, i den russiske delen av Arktis, i Biscayabukta og i Mexicogolfen.

## Kjelder
* 
;Referansar
Thorleif Homme

**Thorleif Homme** () var ein norsk prest, teolog og målmann.

Homme var son av ein husmann. Etter konfirmasjonen arbeidde han mellom anna som sauegjetar og gardsgut, og frå 1871 til 1873 gjekk han på Kviteseid seminar. Ved eksamen fekk han merknaden: «Berettiget til fortrinlige forhåbninger». Våren etter greidd eksamen reiste han til Sambandsstatane og vart innrullert ved Luther College i Decorah same hausten. Han vart verande der fram til 1878, då han tok eksamen. Same året tok han til ved presteskulen åt Den Norske Synode. Etter tri år der fekk han vitnemål på at han kunne taka imot prestekall.

I åra etterpå arbeidde han som huslærar hjå norske prestar i Sambandsstatane, var lærar på ein amerikansk ungdomsskule i eitt år og studerte eitt år ved University of Wisconsin–Madison. Sumaren 1887 vende han attende til Noreg for å studera ved Universitetet i Oslo, og tok teologisk og praktisk eksamen i høvesvis 1890 og 1891. I åra fram til 1908 var han så styrar ved amtsskulen i Herefoss, før han i oktober 1908 flytta til Røldal, der han hadde vorte utnemnd til sokneprest.

Homme var den fyrste presten som preika på landsmål i Røldal stavkyrkje, og vart tilmed vald til fyrste formann då Røldal mållag vart skipa. Dette skapte mykje strid og usemje i bygda. Meiningsmotstandarane hans hevda at han frå preikestolen skal ha sagt at «djevelen brukte rigsmaalet for at hindre at kristendommen skulde komme inn i hjertene». Sjølv meinte Homme at det fyrst og fremst var eldre og barnlause folk i bygda som motarbeidde han og landsmålet. Homme laut tola mange åtak frå riksmålsfolk i denne tida; frå Oslo kom skuleinspektør Johan M. Platou og Alfred Eriksen for å tala til fordel for riksmålet. På hi sida fekk Homme støtte hjå ungdomar, midaldra folk og mange av lærarane i Røldal.

Homme verka i Røldal fram til 1913, då han bygde seg hus i Hornnes i Setesdalen og tok avskil som prest «fordi han avvek fra kirkens lære». Homme var ein aktiv skribent i aviser og tidsskrift, og skreiv fleire bøker. Han døydde av slag i 1936 og vart gravlagd ved Hornnes kyrkje.

## Kjelder
*Dalen, A. & Dalen, K. (1960). *Røldal bygdebok*. Røldal: Røldal kommune.

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff

*«Thorleif O. Homme»  på Setesdalswiki
Al-Udeid flystasjon

**Al-Udeid flystasjon** er ein flystasjon i Qatar der mellom anna amerikanske styrkar er stasjonerte. USA har kring 10 000 personell utstasjonerte på flystasjonen, som er den største landet har i regionen.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
Shelterdekk

Eit **shelterdekk** er eit skipsdekk som ligg over hovuddekket til skipet. Opphavleg hadde det som føremål å verne mot vêr og vind og *shelter* kjem frå det engelske ordet for «ly» eller «vern». Det har som regel dårlegare styrke enn resten av skipet og er ikkje nødvendigvis heilt lukka. 

Skipstypen **shelterdekkar** er eit lasteskip med to dekk. Shelterdekket inngår då ikkje i bruttotonnasjen til skipet. 

## Kjelder
Blindpassasjer

Ein **blindpassasjer** er ei nemning på ein person som i løyndom reiser med eit transportmiddel, som eit skip, fly, tog, lastebil eller buss. 

Stundom er føremålet å kome seg frå ein plass til ein annan utan å betale for transporten. I andre tilfelle er målet å kome seg inn i eit land utan å ha lovleg visum først eller andre løyve. Blindpassasjerar skil seg frå menneskesmugling ved at blindpassasjeren må halde seg skjult for dei som er ansvarleg for transportmiddelet, som ein lastebilsjåfør, skipsmannskap eller liknande. 

Tusenvis av blindpassasjerar har reist over sjø eller land dei siste hundreåra. Eit fåtal har prøvd seg som blindpassasjerar på fly, og mange som har vore blindpassasjerar har døydd under forsøket, særskild under lange flyturar. Typiske skjulestadar er lasterom, rom der bagasje vert teke vare på eller i hjulbrønnen på flyet. 

Ulike land, lovar og selskap handsamar blindpassasjerar ulikt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stowaway|Stowaway]]» frå ,  den 26. desember 2020.*
Linfrø

**Linfrø** er frøet frå veksten lin som på grunn av det høge innhaldet av kostfiber og omega-3-feittsyrer (som òg finst i fisk) m.a. vert nytta i musli og baking. Ved kaldpressing til matolje vert det ei olje som vert rådt til å blandast med andre oljer pga. smaken.

Linfrø inneheld òg cyanogene glykosid, så for stor mengder er ikkje bra. Mattilsynet rår maksimum 1-2 spiseskjeiar linfrø om dagen. 

I folkemedisinen vert linfrø sett på å vera bra som kur mot forstopping.

Mange gjev hestane sine linfrø. For at dette ikkje skal forgifta hesten skal linfrøet kokast og det overflødige vatnet hellast av. I handelen finst linfrøpellets og linfrøkake, som er klar til bruk. 

## Sjå òg
* Linolje

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Linfrø|Linfrø]]» frå ,  den 26. desember 2020.*
Culcitopsis borealis

***Culcitopsis borealis*** er ei sjøstjerne i ordenen Valvatida. Ho liknar ei tjukk pute og er nesten femkanta på form. Ho vert kring 20 centimeter i diameter og er funnen på *[[Lophelia]]*-rev og på sand med skjelsand på djupner mellom 110 og 1 170 meter Det er uvisst kva arten et.

*C. borealis* vart funnen fyrste gongen utanfor Shetland i juni 1905 under ei ferd med det tyske skipet Poseidon.

Aust i  Atlanterhavet er *C. borealis* funnen ved norskekysten ved Troms og Nordmøre, ved Færøyane og sørover til Skottland, England, Portugal og Marokko. Vest i Atlanterhavet er arten funnen frå New Foundland og Georges Bank til New York.

## Kjelder
*
Hamburg-Amerikalinja

**Hamburg-Amerikalinja** var eit reiarlag skipa 27. mai 1847 i Hamburg i Tyskland under namnet *Hamburg-Amerikanische Packetfahrt-Actien-Gesellschaft* (forkorta *HAPAG*)

Hamburg-Amerikalinjen var på eit tidspunkt både det største reiarlaget i Tyskland og i verda. Reiarlaget nytta hurtige dampskip, seinare òg motorskip, til frakt av stykkgods og emigrantar frå Europa til USA, i byrjing tyske emigrantar, men seinare særleg emigrantar frå Aust-Europa. 

Hamburg-Amerikalinjen mista heile flåten sin to gonger, som eit resultat av første- og andre verdskrigen. I 1970 fusjonerte selskapet med Norddeutscher Lloyd frå Bremen og vert i dag drive under namnet Hapag-Lloyd.

## Nokre kjende overfartar

* I 1858 sokk linjeskipet SS «Austria» og 449 drukna.
* I 1900, 1901 og 1903 vann linjeskipet SS «Deutschland» Atlanterhavets blå band
* SS «Kaiser Wilhelm II» vann Atlanterhavets blå band i 1904.
* I 1906 vart SS «Prinzessin Victoria Luise» øydelagt av brann utanfor kysten av Jamaica, men ingen liv gjekk tapt.
* I 1912 vart linjeskipet SS «Amerika» det første skipet til å åtvara RMS «Titanic» om isfjell.
* I 1939 klarte ikkje linjeskipet SS «St. Louis» å finna ei hamn på Cuba, i USA eller i Canada som ville ta imot 950 jødiske flyktningar og måtte gjera vendereis til Europa.
* I 1940 hamna stykkgodsskipet MS «Seattle» frå HAPAG den 9. aprilen 1940 i krysseld mellom Odderøya fort og tyske krigsskip, oppført av den tyske lette kryssaren «Karlsruhe» , vart skoten i brann og sokk i Korsvikfjorden, men ingen liv gjekk tapt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hamburg-Amerikalinjen|Hamburg-Amerikalinjen]]» frå ,  den 26. desember 2020.* 

## Bakgrunnsstoff

* Flåten (tysk)
* The history of the Hamburg-America Line
* Historic photos of Hoboken and Hamburg America Line ports
* Passasjerlister frå Hamburg-Amerika Linie
Effoa

**Finska Ångfartygs Aktiebolag** (forkorta *FÅA*, finsk *Suomen Höyrylaiva Osakeyhtiö*, forkorta *SHO*) var eit finsk reiarlag skipa i 1883 av kaptein Lars Krogius. På både finsk og svensk vert selskapet vanlegvis berre kalla FÅA. I 1976 endra føretaket namn til **Effoa**, ei fonetisk staving av forkortinga FÅA.

Reiarlaget var med å skipe konsortiet Silja Line. I 1975 skipa FÅA Finncarriers i lag med Finnlines som eit felles frakteselskap. Samstundes gav FÅA opp passasjertrafikken mellom Finland og Tyskland, og skipa som vart brukte i ruta vart selde til Finnlines. I 1980-åra vart både Finncarriers og Finnlines dotterselskap av Effoa. I 1989 valde Effoa å gje opp frakterutene sine og partane av Finnlines vart overførte til eigarane av Effoa. Effoa stoppa verksemda som eit sjølvstendig føretak i 1990 då frakteoperasjoane vart spalta ut til å skipe eit sjølvstendig Finnlines, medan passasjerdrifta vart slått saman med Johnson Line (den andre partnaren i Silja Line på den tida) for å skipe EffJohn.

I 1945 var FÅA det første reiarlaget etter andre verdskrigen som starta opp att passasjertrafikk mellom Helsinki og Stockholm, med hjelp av . Same skipet var òg det første som byrja passasjertrafikk mellom Helsinki og Tallinn etter andre verdskrigen i 1965.

## Skip

*  (1899–57) — Passasjerskip som hovudsakleg gjekk ruta Hanko – København – Hull.
*  (1925–30) — Søkkt då «Arcturus» kolliderte med det i tåke.
*  (1927–67) — Starta opp att Helsinki – Stockholm og Helsinki – Tallinn etter andre verdskrigen. Opphogd 1969. 
*  (1964–80) — Seinare casinocruiseskipet «Palm Beach Princess». Opphogd 2011.
*  (1967–76) — Det første moderne bil- og passasjerferja til Effoa. Opphogd 2009.
*  (1972–78) — Første skipet som starta trafikk mellom Helsinki og Stockholm året rundt. Opphogd i 2004.
* MS «Finlandia» (1981–90) — Største cruiseferje på den tida. Seinare «Queen of Scandinavia» av DFDS Seaways.
*  (1986–90) — Kjøpt av Enso-Gutzeit. Den lengste og raskaste cruiseferja i si tid, og framleis den raskaste i 2008.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Effoa|Effoa]]» frå ,  den 27. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Crichton-Vulcan

**Crichton-Vulcan** er eit tidlegare skipsverft i Åbo i Finland, som ein gong danna hjørnesteinen i finsk skipsverftsindustri. Skipsverftet er mest kjend for kystvaktskipa og ubåtane som vart produserte der for andre verdskrigen.

Det vart til då to verft vart slått saman i 1924, AB Crichton på vestsida av Aura å og AB Vulcan på austsida.

Skipsbygginga på verftet dabba gradvis av etter 1976, etter at eit nytt verft vart bygd i forstaden Perno. Det siste skipet som vart bygd frå byrjinga til slutt på verftet var MS «Rosella» som vart levert i 1979.

Det gamle verftet vart overteken av **Turku Repair Yard** og brukt til skipsreparasjonar fram til 2004, då dette òg flytta til den nærliggande byen Naantali. Skipsverftet på Auraelva i Åbo låg så brakt ei stund og vart utsett for vandalisme. Staden vert i dag omgjort til eit finare bustadstrøk. Nedrivinga av dei gamle bygningane byrja i 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crichton-Vulcan|Crichton-Vulcan]]» frå ,  den 27. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Rederi AB Svea

**Stockholms Rederi AB Svea** (opphavleg **Sveabolaget**, og ofte berre kalla **Rederi AB Svea** eller berre **Svea**) var eit svensk reiarlag skipa i 1870-åra.
Det opererte eit breitt utval av skip som frakta gods og passasjerar rundt om i verda, hovudsakleg konsentrert om trafikk i Austersjøen og Nordsjøen og var eit av dei største svenske reiarlaga i si tid. Rederi AB Svea var ein av grunnleggjarane av Silja Line, og dreiv skipa under namna Skandinavisk Linjetrafik, Scandinvian Ferry Lines, Linjebuss og Trave Line. Det hadde òg eit finsk dotterselskap (*Oy Svea Ab*) og eit anna dotterselskap med base i Nederland. I 1981 vart Svea slått saman til Johnson Line og slutta å operere som eit sjølvstendig føretak.

## Skip

*  (1953–73)
*  (1966–69)
*  (1970–84)
*  (1975–81)
*  (1981)

## Bakgrunnsstoff
Faroe Ship

**P/F Faroe Ship** (tidlegare *Skipafelagið Føroyar*) er eit færøysk reiarlag med base på Tórshavn på Færøyane. Selskapet er eit dotterselskap i Eimskip-gruppa.

Faroe Ship vart grunnlagt i 1919 som Skipafelagið Føroyar. Føretaket fusjonerte med Eimskip 1. juli 2004 og fekk namnet Faroe Ship. I 2007 vart alle aktivitetane til Heri Thomsen, Farmaleiðir og Faroe Ship slått saman under namnet Faroe Ship. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Faroe Ship|Faroe Ship]]» frå ,  den 27. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Handball-NM 2000/01 for kvinner

**Noregsmeisterskapen i handball 2000/01** for kvinner vart vunne av Bækkelagets Sportsklub etter finalesiger 26 – 20 over Nordstrand Idrettsforening.

### Finalen
Finalen vart avvikla i Oslo Spektrum laurdag 28. april 2001 framfor 3&nbsp;117 tilskodarar. Bækkelaget tok føringa tidleg i oppgjeret og leia 13 – 8 ved pause. I den andre omgangen kontrollerte Bækkelaget kampen inn til seksmålssiger.

Meisterlaget **Bækkelaget** stilte med Cecilie Leganger i mål, målskårarar var Ausra Fridrikas (7), Mette Ruud Johansen (4), Sorina Teodorovic (4), Hanne Halèn (3), Siv Heim Sæbøe (3), Lene Tønnesen (3) og Lise M. Larssen (2). 

**Nordstrand** sine mål kom frå Anette Hovind Johansen (5), Monica Sandve (4), Else Marthe Sørlie (4), Kari Anne Eid (2), Erika Polozova (2), Hæge Fagerhus (2) og Randi Gustad (1).

Dommarane straffa Bækkelaget med tre 2-minuttutvisingar og Nordstrand med ei.

## Kjelder
Dagsavisen 29. april 2001
DS «Jessica» (1908)

**DS «Jessica»** var eit dampskip bygt i 1908 som lasteskip for Adolph Kirsten i Hamburg i Tyskland. 

Etter andre verdskrigen vart skipet overlate til Direktoratet for fiendtlig eiendom og den norske staten vart eigar. Det vart då omdøypt **«Varnes»** og vart disponert av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). I 1947 vart skipet tilbakelevert til Adolph Kirsten i Hamburg og det fekk attende namnet sitt «Jessica». 

## Historie
Skipet vart bygt ved Flensburger Schiffbau Ges. i Flensburg i Tyskland og vart levert i oktober 1908.

I august 1914 tok den keisarlege tyske marinen over skipet under første verdskrigen og det fekk mellombels namnet «Munitionsschiffe», før det i november same året vart levert attende til Adolph Kirsten. I desember 1928 vart skip selt til Hamburg Rhein Linie, eigd av Hamburg-Amerikalinja. Det hamna attende hos Adolph Kirsten i oktober 1934. 

I oktober 1945 tok den norske staten under Direktoratet for fiendtlig eiendom over skipet og gav det namnet **«Varnes»**. Skipet hadde behov for reparasjonar før det kunne nyttast, og i mars 1946 vart Det Bergenske Dampskibsselskab disponent for skipet for eitt år. Den første turen gjekk frå Fredrikstad til Kristiansand og vidare til Calais og Bordeaux i Frankrike, før det vende til Bergen 27. april og vidare til Nord-Noreg i mai. På turen attende frå Nord-Noreg gjekk det til Tyskland med saltsild. Ein ny tur gjekk frå Trøndelag til Tyskland med trelast, før det i august gjekk til Gent i Belgia. På hausten gjekk det stort sett langs norskekysten, mellom anna med sement frå Brevik, før det seint i oktober gjekk til London. Ein tur nordover i desember 1946 vart forseinka eit døgn fordi byssesjefen ikkje kom ombord. I januar 1947 gjekk skipet til Frankrike og var innom Le Havre og Nantes. 17. februar 1947 var skipet attende i Bergen for å losse av alt utstyr som tilhøyrde BDS, før det gjekk vidare til Trondheim for å gå ut av BDS og leverast attende til dei tyske eigarane. 
 
Staten tok igjen over skipet og i april same året vart det levert attende til Adolph Kirsten, som gav skipet attende det gamle namnet sitt, «Jessica». 

Skipet vart opphøgd i september 1953 i Hamburg. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;047 brt, 601 nrt og lasteevna var 1&nbsp;750 dødvekttonn. Hovudmaskinen var ein trippel 3-sylindra dampmaskin, levert av Flensburg SBG. Oppgjeven yting var 116 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder

*Mange av ruteskildringane er henta frå søk i arkivet til Bergens Tidende under små, korte notisar kalla «Skipsetterretninger» eller «Havnen».
Krysserakett

**Krysserakettar** eller **kryssarrakettar** er flygande missil. Til skilnad frå ballistiske missil er dei heile tida innanfor jordatmosfæren og nyttar motoren for framdrift mesteparten av ferda mot målet. Dei flyr òg lågt over terrenget slik at dei er vanskelegare å sjå på radar og infraraude sensorar.

Tyske V-1 var den første praktiske krysseraketten.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
New England Shipbuilding Corporation

**New England Shipbuilding Corporation** var eit skipsverft i byen South Portland i Maine i USA. Verftet oppstod som to separate verft, **Todd-Bath Iron Shipbuilding Corporation** og **South Portland Shipbuilding Corporation**, som vart skipa i høvesvis 1940 og 1941 for å møte etterspurnaden etter skip som andre verdskrigen skapte. Dei to verfta vart slått saman i 1943 og held så fram å produsere skip som East Yard og West Yard under New England Shipbuilding Corporation. New England Shipbuilding var det 97. mest verdifulle føretaket i USA for militærproduksjon. Begge verfta vart nedlagde etter krigen.

Dei to verfta bygde 266 skip: 54 i East Yard og 112 i West Yard. Dei første 30 East Yard-skipa var Oceanskip, ein klasse lasteskip bygde for Storbritannia. Alle dei andre skipa var Libertyskip og var bygde for United States Maritime Commission. Blant dei var DS «Jeremiah O'Brien», som er eit Libertyskip bevart som museumsskip i San Francisco. I motsetnad til mange museumsskip er det framleis sjødyktig og gjer ofte turar på San Francisco Bay.

Fem av dei britiske Oceanskipa, bygg 19–24 «Ocean Wayfarer», «Ocean Stranger», «Ocean Traveller», «Ocean Seaman» og «Ocean Gallant», vart sjøsette i lag med to jagarar  og , og Libertyskipet  samstundes under ei massesjøsetjing den 16. august 1942. Dette var ny rekord i talet på sjøsetjingar.

Då produksjonen var på det høgaste var det 30&nbsp;000 folk tilsette på verftet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:New England Shipbuilding Corporation|New England Shipbuilding Corporation]]» frå ,  den 27. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vikafjellet

**Vikafjellet** kan syna til:

* Vikafjellet i Aure

* Vikafjellet i Narvik

* Vikafjellet i Sveio

* Vikafjellet i Vanylven

* Vikafjellet i Vik

* Vikafjellet i Åfjord
Koks

**Koks** er brensel som vert framstelt ved tørrdestillasjon av steinkol. Koks vert produsert i koksomnar, der steinkol vert varma opp utan lufttilførsel, og flyktige bestanddelar i kolet vert drive ut og vert nytta til andre føremål.

Historisk har koks hatt ein viktig funksjon som brensel i byar og tettstader, og som energiberar og ingrediens i ei rekkje industrielle prosessar. Koks gjev lite røyk ved forbrenning, og var eit naudsynt alternativ der ein av miljøomsyn forbaud bruk av kol i bykjernen.

I vesten vert nytta koks no i hovudsak til jarn-og stålproduksjon, der koksen fungerer som reduksjonsmiddel for å trekkja oksygenet ut av jernmalmen. Sidan koks er hardare enn steinkol, så toler han betre vekta av jernmalmen i masomnen og sikrar naudsynt gassgjennomstrøyming for reduksjonsprosessen.

Produksjonen av koks gjev ei rekkje biprodukt, som hydrokarbon og svovel. Knytte til seg koksverka vart det difor bygt gassverk, som produserte lysgass til oppvarming, koking og belysning.

Koks vert enno nytta som brensel i hushald, men den høge forbrenningstemperaturen krev spesialbygde omnar med steinforing for å hindra nedsmelting av jarnet i sjølve omnen. Sidan koks består av nesten rein karbon, er der lite oske og slagg som vert attende.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Koks|Koks]]» frå ,  den 27. desember 2020.*  
 
* *Energiteknik Del 1*, Upplaga 3:4, Henrik Alvarez
Händel-Werke-Verzeichnis

**Händel-Werke-Verzeichnis** (HWV) er den mest brukte katalogen over verka til Georg Friedrich Händel. Han er ordna tematisk og blei utarbeidd mellom 1978 og 1986 av Bernd Baselt og presentert i *Händel-Jahrbuch* (*HJb*) som *Verzeichnis der Werke Georg Friedrich Händels*.

Seinare er det gjort korrektur og lagt til nokre utvidingar, men den opphavlege nummereringa er stort sett intakt.

Den tematiske katalogen viser opningstaktene for kvart verk og gjev omfangsrik informasjon om originalmanuskript, tidlege trykk osb.

Det finst tidlegare forteikningar, blant anna av John Mainwaring (London 1760), Charles Burney (London 1785), W. S. Rockstro (London 1883), W. C. Smith (*HJb* 1956), A. C. Bell (1972).

Merk til at det er hol og uregelmessegheiter i HWV-systemet, så tabellen over bør berre reknast som rettleiande.

HWV-systemet kan ikkje brukast til å utleia at Händel komponerte akkurat 612 verk. Kombinasjonen a unummererte verk, tapte verk, verk som er feilaktig tilskrivne Händel, spuriøse verk, variantar (eksempelvis  HWV 251 a-d), grupperte verk (t.d. HWV 229 1-7) og arrangement (t.d. HWV 482 1-4) gjer det umogleg å avgjera det eksakte talet på verk Händel komponerte.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Händel-Werke-Verzeichnis|Händel-Werke-Verzeichnis]]» frå ,  den 28. desember 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

*  Verkfortegnelse valgfritt sortert på HWV-nummer, opustall, tilblivelsesår, tittel og musikksjanger
* Katalog etter HWV (av Brad Leissa)
Skeise-VM 1959 for menn

**Verdsmeisterskapen på skeiser 1959 for menn** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo helga 14. og 15. februar 1959. 45 utøvarar frå 14 land deltok i meisterskapen, av dei fem frå Noreg.

Juhani Järvinen frå Finland vart verdsmeister framom landsmannen Toivo Salonen. Sistnemnde vann 1500-meteren, medan Gennadij Voronin frå Sovjetunionen gjekk fortast av alle på 500 meter, Jan Pesman frå Nederland vann 5&nbsp;000 m og norske Knut Johannesen 10&nbsp;000 m.

## Skeise-VM 1959



Dato: 14./15. februar 1959

### 500 meter




### 5&nbsp;000 meter




### 1500 meter




### 10&nbsp;000 meter




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1959|Wereldkampioenschap schaatsen allround mannen 1959]]» frå ,  den 28. desember 2020.*  

*Arbeiderbladet 16. februar 1959
Anton i Bulgaria

**Anton** (bulgarsk Антон) er ein landsby og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar berre landsbyen Anton.

Kommunen har eit areal på 76&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 1&nbsp;464 innbyggjarar.

Den einaste busetnaden i kommunen er:

## Referansar
Bozjurisjte

**Bozjurisjte** (bulgarsk Божурище) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Bozjurisjte og ni andre busetnader.

Kommunen har eit areal på 143&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 9&nbsp;463 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 5&nbsp;826 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til hovudstaden Sofia.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Eriksbergs Mekaniska Verkstad

**Eriksbergs Mekaniska Verkstad AB** var eit svensk skipsverft som var i drift frå 1853 til 1979 i Göteborg.

## Historie
Selskapet vart skipa i 1853 av Christian Barchman som støyperiet Ericsbergs metall och tackjerns-gjuteri. I tillegg til støyperiet vart det utført mekanisk arbeid og reparasjonar av forskjellige typar, og etter kort tid vart det òg bygt mindre båtar og dampanlegg. I 1873 leverte verftet det første skipet, , og vendte seg i aukande grad til skipsbygging. Frå 1876 fungerte verftet som Eriksbergs Mekaniska Verkstad AB. I 1915 overtok Göteborg-reiaren Axel Broström (Svenska Amerika Linien) fleirtalet av aksjane i verftet.

Eriksbergs genererte store overskot på 1950- og 1960-talet. Hovedsakelig vart det då bygt tankskip, og storleiken på desse auka jamt fram til 1970-åra. I 1963 overtok Eriksbergs halvparten av Uddevallavarvet frå kreditorbankane og i 1970 Lindholmens Verkstad og bygde nye verft for Lisnave og Setenave i Portugal, som leverte store prognoseseksjonar. Deltakinga i Uddevallavarvet vart gjeve attende til den svenske staten i 1971. I 1973 oppgav Eriksbergs reparasjonsverksemda til Götaverken og vart eit rent nybyggsverft. Året etter var 1974 eit rekordår der skip på 821&nbsp;840 daudvekttonn vart levert. Den stadig vanskelegare finansieringa av skipsbygging, aukande konkurranse frå japanske verft og kollapsen i etterspurnaden i tankskip etter oljekrisa i 1973 førte til at den svenske staten overtok majoriteten av Götaverken i 1976 og Eriksbergs Mekaniska Verkstad vart så eit dotterselskap av Götaverken. På slutten av 1970-talet vart Eriksbergs først innlemma i den statlige skipsbyggingskonsernet Svenska Varv i løpet av skipsbyggingskrisa, og verftet vart til slutt stengt våren 1979. Totalt vart det bygt over 600 skip på verftet i løpet av dei 126 åra det var i drift. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eriksbergs Mekaniska Verkstad|Eriksbergs Mekaniska Verkstad]]» frå ,  den 28. desember 2020.*
Vratsjesj

**Vratsjesj** (bulgarsk Врачеш) er ein landsby i kommunen Botevgrad i provinsen Sofia i Bulgaria. Ved folketeljinga i 2021 hadde busetnaden 3&nbsp;434 innbyggjarar.

## Referansar
Gorna Malina

**Gorna Malina** (bulgarsk Горна Малина) er ein landsby og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar 14 busetnader, men ingen byar.

Kommunen har eit areal på 292&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 6&nbsp;175 innbyggjarar, medan sjølve landsbyen hadde 1&nbsp;474 innbyggjarar.

Kommunen inngår i storbyområdet til hovudstaden Sofia.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Referansar
Dolna banja

**Dolna banja** (bulgarsk Долна баня) er ein by og ein kommune i provinsen Sofia i Bulgaria. Kommunen omfattar berre sjølve byen Dolna banja.

Kommunen har eit areal på 68&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 4&nbsp;248 innbyggjarar og sjølve landsbyen 4&nbsp;235 innbyggjarar.

Busetnadane i kommunen er:

## Merknadar

## Referansar
Doug Gray

**Doug Gray** () er ein USA-amerikansk songar. Han var med å skipe The Marshall Tucker Band, der han var solovokalist.

Gray skipa bandet *The New Generation* i lag med skulevenen Tommy Caldwell. I 1968 gav dei ut singelen «Because of Love (It's All Over)». The New Generation smelta sidan saman med eit anna lokalt band, *The Rants*, der mellom andre Toy Caldwell (bror til Tommy) spelte, og det nye bandet vart kalla *Toy Factory*. Fleire av medlemmane, inkludert Gray vart kalla inn i militæret og tente i Vietnamkrigen.

Då militærtenesta var over slo Gray seg saman med Caldwell-brørne att i *Toy Factory*. I 1972 endra dei namn til The Marshall Tucker Band. Gray vart verande i bandet i heile karrieren sin og er det einaste originale medlemmet som framleis spelar i bandet i dag.

Gray song solo på dei fleste av songane deira, med unntak av «Can't You See» som vart sungen av Toy Caldwell. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Doug Gray|Doug Gray]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Marshall Tucker Band av The Marshall Tucker Band

***The Marshall Tucker Band*** er det sjølvoppkalla debutalbumet til det amerikanske rockebandet The Marshall Tucker Band. Det kom ut i april 1973 og vart spelt inn i 1973 i Macon i Georgia i Capricorn Studios.

## Musikkstil
Musikkstilen på albumet er ei blanding av psykedelisk musikk, jamband, jazz, R&B, gospel og folk. Gitaristen og låtskrivaren Toy Caldwell var mykje inspirert av bluegrass og country på songane for debutplata.

Albumet er blitt kategorisert innan countryrock, progressiv rock og Southern rock.

Den første singelen frå albumet, «Can't You See», er musikalsk ei blanding av countryrock og Southern rock. Teksten på «Can't You See» er omtalt som mørk og omhandlar hjartesorg og «ein mann som rømmer så langt bort han kan for å kunne byrje å lækje seg sjølv».

## Mottaking

AllMusic gav albumet fire av fem stjerner. *[[Rolling Stone]]* kalla albumet eit av «50 rockealbum ein kvar countryfan bør ha». Magasinet *Paste* skildra albumet som ein «Southern rock-klassikar».

## Innhald
Alle songane er skrivne av Toy Caldwell.
		
	

## Medverkande
**The Marshall Tucker Band**
*Doug Gray - solovokal, perkusjon
*Toy Caldwell - sologitar, steelgitar, solovokal på «Can't You See,» «Hillbilly Band» og «Ab's Song»
*Tommy Caldwell - bassgitar, korvokal, trommer på «See You Later, I’m Gone»
*George McCorkle - rytmegitar, akustisk gitar, perkusjon
*Paul Riddle - trommer
*Jerry Eubanks - tverrfløyte, altsaksofon, korvokal

**Andre musikarar**
*Paul Hornsby - piano, Fender Rhodes elektrisk piano, Hammondorgel, Moog synthesizer

## Produksjon
*Produsent: Paul Hornsby
*Lydteknikarar: Paul Hornsby, Buddy Thornton
*Albumdesign og illustrasjon: James Flournoy Holmes
*Fotografi: C. Hearon, J. Duckworth i Camera House

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Marshall Tucker Band (album)|The Marshall Tucker Band (album)]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Toy Caldwell

**Toy Talmadge Caldwell jr.** () var ein USA-amerikansk sologitarist og låtskrivar, mest kjend som medlem og viktigaste låtskrivar i gruppa The Marshall Tucker Band. Caldwell var opphavleg medlem i bandet og vart verande med gruppa fram til 1983. I tillegg til rolla som sologitarist, spelte han òg steelgitar i gruppa og song solovokal på ein av dei mest kjende songane deira, «Can't You See.»

Caldwell deltok i Vietnamkrigen i september 1968, men vart skadd og sendt heim. Då han var ferdig i militærtenesta skipa han og fleire vener Toy Factory, som seinare skifta namn til The Marshall Tucker Band. Seinare skipa han Toy Caldwell Band og gav ut eit sjølvoppkalla album i 1992. 

Caldwell døydde i sengja si den 25. februar 1993 i Moore i Sør-Carolina. Dødsårsaka vart oppgjeve til å vere hjartesvikt men han hadde òg spor av kokain i kroppen då han døydde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Toy Caldwell|Toy Caldwell]]» frå ,  den 29. desember 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*