open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stortinget i 1814

**Stortinget i 1814**, **Omframstortinget i 1814** var fyrste gong det norske Stortinget kom saman etter at Riksforsamlinga på Eidsvoll hadde vedteke Grunnlova. Det var eit «omfram» storting av di det kom saman til ei anna tid enn Grunnlova føresetje. 

Stortinget kom saman i Oslo katedralskole i Kristiania 7. oktober 1814 som følgje av Mossekonvensjonen, kor det vart fastsett at den svenske kongen skulle drøfte med det norske Stortinget om ein union mellom Noreg og Sverige på grunnlag av Eidsvoll-grunnlova. 

Oppgåva til Stortinget var å revidere grunnlova slik at ho kunne virke i ein union med Sverige og å velje den svenske kong Karl II til norsk konge etter at Kristian Fredrik hadde abdisert. Stortinget avslutta revisjonen av grunnlova og valde Karl II til norsk konge 4. november 1814. Stortinget blei oppløyst 26. november. 

## Bakgrunnsstoff
* Grunnloven av 17. mai 1814 i Nasjonalbiblioteket
* Grunnloven av 4. november 1814 i Nasjonalbiblioteket
* Stortinget høsten 1814 frå Eidsvoll 1814
* Eidsvoll og Grunnloven 1814 frå Stortinget
Tallak Lindstøl

**Tallak Olsen Lindstøl** () var ein norsk lærar, bankmann, lensmann, statistikar, forfattar og stortingsrepresentant frå Venstre. Han var òg ordførar i Søndeled herredsstyre. Han var son av Ole Torjeson Lindstøl, som òg var stortingsrepresentant.Tallak Lindstøl er særleg kjend for sine stortingsbiografiar. 

Tallak Lindstøl vart seminarist frå Holt seminar i 1877. Han var lærar åra 1877-81 og ved Risør folkeskule i 1883. Tida 1883-93 arbeidde han som kopist i Statistisk sentralbyrå. Frå 1893 var han kasserar i Søndeled Sparebank, frå 1900 også lensmann i Søndeled.

Han var medlem av heradsstyret i Søndeled frå 1896, dei fyrste fem åra var han ordførar. Lindstøl var stortingsmann for Venstre og Nedenes amt 1900-03 og for Holt krins 1910-15. I den fyrste valperioden var han medlem av vegkomiteen, 1910-12 av budsjettkomiteen, nestformann i same 1913-15. I siste valperioden var han også medlem av valkomiteen.

Lindstøl gav ut fleire arbeid bygt over statistisk materiale, mest kjende er hans oversikter over stortingsrepresentantane 1814-92 og 1814-1914. Elles skreiv han om fleire ulike historiske tilhøve.

Han døydde i Søndeled av «hjerneslag» i 1925.

## Bibliografi
* *Mandtallet 1701*
* *Stortingsrepræsentanter 1814-92* 
* *Stamtavler østre Nedenes* (1882)
* *Den første kommunalstatistik for 1901* (1902) 
* *Statistisk haandbok om Nedenes amt 1891-1902* (1905)
* *Stortinget og statsrådet 1814-1914* (1914) 
Bibliografiliste iflg. Norsk samfunnsvitenskapelig datatjeneste

## Kjelder

*Tallak Lindstøl:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
----
* *Denne artikkelen bygger på «[[:no:Tallak Olsen Lindstøl|Tallak Olsen Lindstøl]]» frå , den 17. november 2012 [http://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Tallak_Olsen_Lindst%C3%B8l&oldid=11370886 revisjon 11370886]* 

; Referansar 

 

## Bakgrunnsstoff
*
Henderson Island i Antarktis

**Henderson Island** er ei isdekt øy som ligg 14&nbsp;km søraust for Masson Island i Shackleton isbrem. Ho er 14 km lang og 240 meter over havet. Henderson Island vart oppdaga i august 1912 av det vestlege arbeidslaget i Australian Antarctic Expedition under Sir Douglas Mawson og vart namngjeven av han etter professor G. C. Henderson i Adelaide, eit medlem av Australian Antarctic Expedition rådgjevande komite.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henderson Island (Shackleton Ice Shelf)|Henderson Island (Shackleton Ice Shelf)]]» frå ,  den 17. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Honkala Island

**Honkala Island** er ei klipperik øy på søraustsida av Burnett Island i Swain Islands i Antarktis. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og observert av personell på Wilkes Station som landmålte Swain Islands i 1957 under Carl R. Eklund. Ho vart namngjeven av Eklund etter Rudolf A. Honkala, sjefsmeteorolog med mannskapet som overvintra ved Wilkes Stations under Det internasjonale geofysiske året.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Inexpressible Island

**Inexpressible Island** er ei klipperik øy i Terra Nova Bay i Antarktis.

## Historie
Terra Nova-ekspedisjonen til Robert Falcon Scott (1910-1913) bestod av fleire grupper. Ein av dei, den nordlege gruppa, var leia av Victor Campbell, og vart ikkje med Scott til det indre av kontinentet, men overvintra ved Cape Adare. I 1912 byrja denne gruppa på seks mann i alt den lange reisa heimover og sette av stad mot Cape Evans (via Hut Point).  Dei vart derimot verande att ved Evans Coves med sledeprovisjonar for seks veker for å fullføre det geologiske arbeidet dei var meint å gjere. Då arbeidet var utført hadde dei att rasjonar for kring fire veker, sidan dei ikkje rekna med at skipet ville ha noko problem med å hente dei seinare i februar. Men «Terra Nova» nådde ikkje fram på grunn av tung pakkis. Då dei ikkje fekk kontakt med skipet vart denne nordlege arbeidsgruppa tvungen til å overvintra i Antarktisk nok ein vinter. Dei grov ut ei 4 meter lang og 3 meter brei snøhole i isen på ei øy kalla «Inexpressible Island» der dei overvintra under særs harde vilkår. For å overleve jakta dei nokre få sel og pingvinar. 

Den nordlege gruppa hadde lagt eit forsyningsdepot ved Hells Gate-morenen på Inexpressible Island i tilfelle «Terra Nova» ikkje skulle klare å nå fram til dei. Depotet bestod hovudsakleg av forsyningar og utstyr laste på ein slede. Sjølv om dei hadde dette depotet vart vinteren i isgrotta og ei delvis steinhytte særs dårleg. Mennene leid av frostskadar, svolt, dysenteri og dei avskyelege vindane på øya. Skipslegen George Murray Levick sa: 

Mennene starta på heimreisa mot Hut Point den 30. september 1912, kring 350 km ned kysten, der dei mellom anna kryssa Drygalski-bretunga. Browning var særs sjuk og Dickason nesten invalidisert av dysenteri. Dei nådde fram til Hut Point den 5. november.

Staden der isgrotta ligg på Inexpressible Island  er verna av Antarctic Heritage Trust og Antarktistraktaten.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
*Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 17. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Antarktis Historic Sites
*Historic Huts in the Antarktis from the Heroic era (International Polar Heritage Committee)
Hippo Island

**Hippo Island** er ei bratt, klipperik øy, som stigg opp av Shackleton isbrem i Antarktis 1,5&nbsp;nautiske mil nord for Delay Point. Ho vart oppdaga av den vestlege arbeidsgruppa i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911–14, som namngav ho etter den flodhest-liknande forma.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Meholmane

**Meholmane** eller **Jocelyn Islands** er ei øygruppe som ligg mellom Flatøyholmane og Rouse Islands i den austlege delen av Holmevika i Mac. Robertson Land i Antarktis. Øyane vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936-37, og namngjeven **Meholmane**. Dei fekk det engelske namnet i 1960 av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) etter Jocelyn Terry, som i mange år sendte nyhende og meldingar til Antarktis frå Radio Australia.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jocelyn Islands|Jocelyn Islands]]» frå ,  den 17. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kartografov Island

**Kartografov Island** er ei lita kystøy som ligg vest i munningen til Harald Bay i Oates Land i Antarktis. Ho vart fotografert til U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1957–58) og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1959). Øya vart namngjeven Ostrov Kartografov (Kartograføya) av den sovjetiske ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Khmara Island

**Khmara Island** er ei lita øy som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Haswell Island i Queen Mary Coast. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Ho vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1956 og kalla opp etter I.F. Khmara.

## Sjå òg
*Antarktiske og subantarktiske øyar
Latady Island

**Latady Island** er ei låg, isdekt øy utanfor Antarktis. Ho er kring 60 km lang og nesten 40 km brei, og ligg 72&nbsp;km sør for Charcot Island og vest for Aleksanderøya og har eit aredal på 3300&nbsp;km². Øya vart omtrentleg posisjonert, observert og skildra frå lufta av sir Hubert Wilkins i 1929, men han såg ikkje at det var ei øy. Latady Island vart først fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE), 1947-1948 og kartlagd frå desse bilete av Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1960. Latady Island vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter William R. Latady, ein flyfotograf og navigatør under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE).

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder
Jagarane

**Jagarane** er ei gruppe småøyar som ligg like utanfor Cape Boothby i Enderby Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeven av dei. På engelsk heiter øyane Jagar Islands, etter tilråding frå Australian Antarctic Names and Medals Committee, og dette er namnet som vert nytta i dag.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Lautaro Island

**Lautaro Island** er ei øy som ligg like vest for Lemaire Island i Gerlachesundet. Ho vart truleg oppdaga av Belgica-ekspedisjonen (1897-99) under Gerlache. Ho vart namngjeven av Den chilenske antarktisekspedisjonen (1948-49) etter «Lautaro», eit av dei chilenske ekspedisjonsskipa i området det året. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Leningradøya

**Leningradøya** er ei isdekt øy som ligg inst i Leningradbukta vest i Lazarevisen i Dronning Maud Land. Øya stig nesten 100 meter over isbremmen. Isbremmen ligg kring heile øya utan om nordsida. Ho vart oppdaga og kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (SovAE) i 1961, og namngjeven av at ho ligg i Leningradbukta.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leningradskiy Island|Leningradskiy Island]]» frå ,  den 17. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Lewis Island

**Lewis Island** er ei lita klipperik øy på austsida av innløpet til Davis Bay. Ho vart skissert frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946&ndash;47) og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter James B. Lewis, som var sjøkadett på sluppen «Peacock» under U.S. Exploring Expedition (1838&ndash;42) under Charles Wilkes.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lewis Island|Lewis Island]]» frå ,  den 17. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Lilienthal Island

**Lilienthal Island** er ei av Donovan Islands, som ligg like nord for Glasgal Island i Vincennes Bay. Øya vart kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47. Ho vart namngjeven av Carl R. Eklund etter Billie R. Lilienthal i U.S. Navy som var flyfotograf ved Wilkes Station i 1957.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Lyddan Island

**Lyddan Island** er i røynda ein ishaug i Antarktis, der ein berggrunn under havnivå gjer at det vart denna ein iskuppel. Om all isen smelta ville øya ha lagt under vatn.  Ho ligg heilt sørvest i Riiser-Larsenisen, og skil denne frå Brunt isbrem, kring 30 km utanfor Kronprinsesse Märtha Kyst. Øya er kring 70 km lang og har tre smalar armar forma som ein trekløver. Ho vart oppdaga og kartlagd av W.R. MacDonald den 5. november 1967, under ein flytur over kysten. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert H. Lyddan, Chief Topographic Engineer i US Geological Survey (USGS), som har vore aktiv i planlegging og oversyn over kartleggingsoperasjonar i Antarktis sidan 1950-åra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lyddan Island|Lyddan Island]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
McMahon Islands

**McMahon Islands** er to små, klipperik øyar, 800&nbsp;m nord for Thala Hills i Enderby Land. Øyane, som er kring 60&nbsp;moh, er skilde av eit smalt sund. Dei vart kartlagde frå flyfoto teken under Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956 og vitja av ANARE («Thala Dan») i februar i 1961. Ho vart namngjeven av ANCA etter F.P. McMahon, forsyningsoffiser i Antarctic Division i Melbourne, og nestkommanderande under Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) (Thala Dan), 1960-61,

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:McMahon Islands|McMahon Islands]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ski-VM 1993

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1993** vart arrangert i perioden 19. til 28. februar 1993 i Falun i Sverige. 15 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen.

## Langrenn menn
### 10 km klassisk stil



**Dato**: Måndag 22. februar 1993

### 15 km jaktstart



**Dato**: Onsdag 24. februar 1993

### 30 km klassisk stil



**Dato**: Laurdag 20. februar 1993

### 50 km fristil



**Dato**: Søndag 28. februar 1993

### 4 x 10 km stafett



**Dato**: Fredag 26. februar 1993

## Langrenn kvinner
### 5 km klassisk stil



**Dato**: Søndag 21. februar 1993

### 15 km jaktstart



**Dato**: Tysdag 23. februar 1993

### 15 km klassisk stil



**Dato**: Fredag 19. februar 1993

### 30 km fristil



**Dato**: Laurdag 27. februar 1993

### 4 x 5 km stafett



**Dato**: Fredag 26. februar 1993

## Kombinert menn
### Kombinert (normalbakke K90/15 km)



**Dato**: Torsdag 18. februar 1993 

### Lag (normalbakke K90/3x5 km)



**Dato**: Torsdag 25. februar 1993 

## Skihopping menn
### Normalbakke K90



**Dato**: 27. februar 1993 

### Storbakke K120



**Dato**: 21. februar 1993 

### Lag storbakke K120



**Dato**: 23. februar 1993 

## Medaljestatistikk




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nordische Skiweltmeisterschaft 1993|Nordische Skiweltmeisterschaft 1993]]» frå ,  den 18. november 2012.*
Ski-VM 1974

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1974** vart arrangert i perioden 16. til 24. februar 1974 i Falun i Sverige. 10 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen.

## Langrenn menn
### 15 kilometer



**Dato**: Tysdag 19. februar
Magne Myrmo vert den siste på treski som vinn eit internasjonalt meisterskap. Glassfiber var i ferd med å overta som skimateriale.


### 30 km



**Dato**: Søndag 17. februar



### 50 km



**Dato**: Søndag 24. februar



### 4 x 10 km stafett



**Dato**: Torsdag 21. februar



## Langrenn kvinner
### 5 km



**Dato**: Måndag 18. februar



### 10 km



**Dato**: Onsdag 20. februar



### 4 x 5 km stafett



**Dato**: Lørdag 23. februar



## Kombinert
### Normalbakke/15 km



**Dato**: 17.-18. februar



## Skihopping
### Normalbakke K70



**Dato**: Søndag 16. februar



### Storbakke K90



**Dato**: Laurdag 23. februar




## Medaljestatistikk







## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ski-VM 1974|Ski-VM 1974]]» frå ,  den 18. november 2012.*
Ski-VM 1954

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1954** vart arrangert i perioden 13. til 21. februar 1954 i Falun i Sverige. Langrennsøvingane vart avvikla på Lugnet, medan kombinert og spesielt hopprenn vart avvikla i Källviksbacken, fem kilometer sør for bykjerna i Falun.

Åtte tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen. Nye øvingar i meisterskapen var 15&nbsp;km og 30&nbsp;km langrenn, den fyrste i staden for 18&nbsp;km, samt 3x5&nbsp;km stafett for kvinner.

## Langrenn menn
### 15 km



**Dato**: 17. februar



### 30 km



**Dato**: 14. februar



### 50 km



**Dato**: 21. februar



### 4 x 10 km stafett



**Dato**: 20. februar



## Langrenn kvinner
### 10 km



**Dato**: 21. februar



### 3 × 5 km stafett



**Dato**: 17. februar



## Kombinert
### Hopp/15 km



**Dato**: 16./17. februar



## Skihopping



**Dato**: 14. februar



## Medaljestatistikk






## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ski-VM 1954|Ski-VM 1954]]» frå ,  den 18. november 2012.*  
*SVT: Filmavisklipp om VM 1954 (15. februar 1954)
*SVT: Filmavisklipp frå 30 km langrenn og hopprennet (14. februar 1954)
Ski-VM 1985

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1985** vart arrangert i perioden 16. – 27. januar 1985 i Seefeld i forbundslandet Tirol i Austerrike. 13 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen, ni av dei for menn og fire for kvinner.

## Langrenn menn
### 15 km klassisk



**Dato**: Tysdag 22. januar 1985 



### 30 km klassisk



**Dato**: Fredag 18. januar 1985 



### 50 km klassisk stil



**Dato**: Søndag 27. januar 1985 



### 4 x 10 km stafett



**Dato**: Torsdag 24. januar 1985 



## Langrenn kvinner
### 5 km klassisk stil



**Dato**: Måndag 21. januar 1985 



### 10 km klassisk stil



**Dato**:  Laurdag 19. januar 1985 



### 20 km klassisk stil



**Dato**: Laurdag 26. januar 1985 



### 4 x 5 km stafett



**Dato**: Tysdag 22. januar 1985 



## Kombinert
### Normalbakke/15 km)



**Dato**: Laurdag 19. januar 1985 



### Lag (Normalbakke/3x10 km)



**Dato**: Fredag 25. januar 1985 



## Skihopping
### Normalbakke



**Dato**: Laurdag 26. januar 1985 



### Storbakke K109



**Dato**: Søndag 20. januar 1985 



### Lag storbakke K109



**Dato**: Tysdag 22. januar 1985 



## Medaljestatistikk







## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ski-VM 1985|Ski-VM 1985]]» frå ,  den 18. november 2012.*
Ski-VM 1984

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1984** vart arrangert 26. februar 1984 i Engelberg i Sveits, og 17. mars 1984 i Rovaniemi i Finland. På kvar av stadane vart det avvikla ei øving; i Engelberg var det skihopping for lag, medan det i Rovaniemi gjaldt lagtevling for kombinert. Verdsmeisterskapa i desse øvingane kom i stand då øvingane ikkje hadde fått plass i programmet for Vinter-OL 1984 i Sarajevo.

## Laghopping i storbakke
26. februar 1984


Stad: Engelberg, Sveits


## Kombinert lag (hopp og 3 x 10 km)
17. mars 1984


Stad: Rovaniemi, Finland


## Kjelder
* Sportsboken 1984/85

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ski-VM 1984|Ski-VM 1984]]» frå ,  den 18. november 2012.*
'n Beetje

**«'n Beetje»** (nederlandsk for *Litt*), kjend som **«Een beetje»** (nederlandsk for *Litt*) i samband med Eurovision Song Contest, var det nederlandske bidraget i Eurovision Song Contest 1959, framført på nederlandsk av Teddy Scholten.

## Nationaal Songfestival 1959
17. februar 1959 deltok songen i Nationaal Songfestival 1959, den nederlandske uttakinga til Eurovision Song Contest 1959 i Cannes i Frankrike. «Een beetje» vart framført to gonger av to ulike songarar; Teddy Scholten og John de Mol. Scholten vann tevlinga med 235 poeng, og slo «De regen» som ho òg framførte i tevlinga.

## Eurovision Song Contest 1959
I Eurovision Song Contest 1959 starta songen som nummer fem i finalen, etter Monaco med «Mon ami Pierrot» av Jacques Pills og før Vest-Tyskland med «Heute Abend wollen wir tanzen geh'n» av Alice og Ellen Kessler. Bidraget fekk sju poeng frå Italia, fire poeng frå Frankrike, tre poeng frå Austerrike og Belgia, to poeng frå Vest-Tyskland og eitt poeng frå Monaco og Storbritannia. Nederland fekk til saman 21 poeng og vann av totalt elleve bidrag. I tillegg til at Nederland fekk framføre vinnarbidraget att, fekk andre- og tredjeplassen, høvesvis Storbritannia og Frankrike, framføre sine bidrag på nytt. Det er den fyrste og førebels siste gongen det har vorte gjort.

## Andre versjonar av Teddy Scholten
Scholten har òg spelt inn songen på tysk, fransk, italiensk og svensk. Ho song òg ein engelsk versjon på britisk fjernsyn.

* Tysk: *Sei ehrlich*
* Fransk: *Un p'tit peu*
* Italiensk: *Un poco*
* Svensk: *Om våren*
* Engelsk: *The Moment*

## «Een Beetje» av John de Mol

John de Mol framførte òg «Een beetje» i Nationaal Songfestival 1959, men tapte over Scholten som fekk framføre songen i Eurovision Song Contest 1959.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:&#39;n Beetje|&#39;n Beetje]]» frå ,  den 18. november 2012.*  
* 
*
Ski-VM 1970

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1970** vart arrangert i perioden 14. til 22. februar 1970 i Štrbské Pleso i Slovakia. 10 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen.

## Langrenn menn
### 15 km



**Dato**: 17. februar



### 30 km



**Dato**: 16. februar



### 50 km



**Dato**: 20. februar



### 4 x 10 km stafett



**Dato**: 22. februar



## Langrenn kvinner
### 5 km



**Dato**: 17. februar



### 10 km



**Dato**: 16. februar



### 3 x 5 km stafett



**Dato**: 22. februar



## Kombinert
### Normalbakke/15 km)



**Dato**: 14. februar



## Skihopping
### Normalbakke K90



**Dato**: 14. februar




### Storbakke K120



**Dato**: 21. februar




## Medaljestatistikk
Ski-VM 1950

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 1950** vart arrangert i perioden 1. til 6. februar 1950 i Lake Placid i delstaten New York i USA. Fem tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen, alle for menn. Grunna snømangel i Lake Placid vart alle langrennstevlingane avvikla i Rumford.

## Langrenn
### 18 km



**Dato**: 3. februar



### 50 km



**Dato**: 5. februar



### 4 x 10 km stafett



**Dato**: 6. februar



## Kombinert
### Hopp / 18 km



**Dato**: 1. februar



## Skihopping



**Dato**: 5. februar



## Medaljestatistikk







## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ski-VM 1950|Ski-VM 1950]]» frå ,  den 18. november 2012.*
Arne Bystøl

**Arne Bystøl** () er ein norsk tidlegare kombinertrennar frå Vossestrand i Hordaland. Han representerte Idrettslaget Eldar. Lars Bystøl er brorsonen hans.

## Karriere
Bystøl deltok i VM på ski i 1974 der han kom på femteplass og vart beste nordmann i kombinert. Same året vann han NM-sølv i Selbu og vart nummer tre i Holmenkollen, begge tevlingane vart vunne av Tom Sandberg. Bystøl deltok for Noreg i 1976 i Innsbruck, men enda på 27. plass i kombinerttevlinga. Han la då opp ved sesongslutt.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1973: Nr 11 i Holmenkollen
*1974: Nr 5 i ski-VM i Falun. Nr 3 i Holmenkollen.
*1975: Nr 5 i Holmenkollen

### Medaljar og besteplasseringar i noregmeiserskap
*Ski-NM 1972: Nr 5 i Trondheim
*Ski-NM 1973: Nr 8 på Lillehammer
*Ski-NM 1974: Sølvmedalje i Selbu
*Ski-NM 1975: Bronsemedalje i Rælingen
*Ski-NM 1976: Nr 4 på Fåvang

## Kjelder og bakgrunnsstoff
* *Sportsboken*, aktuelle årgangar
*Arne Bystøl i fis-ski.com
La, la, la

**«La, la, la»** var det spanske bidraget i Eurovision Song Contest 1968, framført på spansk av Massiel.

## Eurovision Song Contest 1968
I Eurovision Song Contest 1968 i London i Storbritannia starta songen som nummer fem i finalen, etter Irland med «Chance of a Lifetime» av Pat McGeegan og før Vest-Tyskland med «Ein Hoch der Liebe» av Wencke Myhre. Bidraget fekk seks poeng frå Vest-Tyskland, fire poeng frå Portugal, Monaco og Frankrike, tre poeng frå Finland og Italia, to poeng frå Austerrike og eitt poeng frå Luxembourg, Noreg og Irland. Spania fekk til saman 29 poeng og vann av totalt 17 bidrag.

Opphavleg skulle Joan Manuel Serrat framføre bidraget i Eurovision Song Contest, men kravet hans om å få syngje på katalansk var ein fornærming mot regimet til den spanske diktatoren Francisco Franco. Serrat vart dimed bytta ut med Massiel som framførte bidraget på spansk.

## Andre versjonar
Massiel gav ut songen på fire språk; spansk, italiensk, tysk og engelsk. Seinare covra den italienske songaren Mina songen i fjernsynsserien *[[Canzonissima]]*. Songen har òg vorte covra av den finske songaren Carola. Musikkgruppa Saint Etienne covra ein anna versjon av songen, gjeve ut på albumet *[[A Song for Eurotrash]]* med engelsk tekst som ikkje er lik originalen, som refererar til mannen ho dater i staden for dei tinga ho er takksam for. Den mestselde innspelinga nokonsinne var coverversjonen til den portugisiske songaren Amália Rodrigues, framført på spansk. Den var òg sunge på tyrkisk av den tyrkiske songaren Alpay.

* Spansk: *La, la, la*
* Italiensk: *La, la, la*
* Tysk: *La, la, la*
* Engelsk: *La, la, la (He Gives Me Love)*

## Kjelder

## Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Morgan Island

**Morgan Island** er ei lita øy som er den største øya i ei øygruppe som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) aust for Cape Bidlingmaier, utanfor nordsida av Heardøya. Øygruppa vart kartlagd over «Morgan Bay» på eit kart frå 1860 av kaptein H.C. Chester, ein amerikansk selfangar, og «Morgan Islands» var med på eit kart frå 1874. Ho vart kartlagd i 1948 av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions), som avgrensa namnet Morgan til den største øya i gruppa.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Nelly Island

**Nelly Island** er den største og austlegaste av Frazier Islands, som ligg i Vincennes Bay. Frazier Islands vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947. Nelly Island vart vitja den 21. januar 1956 av eit arbeidslag frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) som oppretta ein astronomisk kontrollstasjon der. Ho fekk dette namnet av ANARE fordi det var fleire kjempestormfuglar som hekkar på øya, som heiter *giant petrell* eller *nelly* på engelsk.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nelly Island|Nelly Island]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Nelson Rock

**Nelson Rock** er ei avsidesliggande øy, som i røynda er ein liten holme 5&nbsp;km nord for Williams Rocks, utanfor kysten av Mac. Robertson Land i Holmevika. Ho vart kartlagd av Robert G. Dovers frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1954. Nelson Rock vart namngjeven av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter Robert Nelson, som var vêrobservatør ved Mawson Station i 1962, og som assisterte med trianguleringa av Nelson Rock og reisinga av eit landemerke på øya.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Nelson Rock|Nelson Rock]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Neptune's Window

**Neptune's Window** er ei smal kløft mellom to høge klipper, like aust for Whalers Bay på søraustsida av Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane. Ho fekk dette namnet av kapteinløytnant D.N. Penfold i Royal Navy, etter kartlegginga hans av Deceptionøya i 1948-49, fordi ein lett kunne observere vêr- og istilhøva i innløpet til Neptunes Bellows frå denne kløfta.

## Kjelder
Ongulkalven

**Ongulkalven** er ei øy som ligg 1,5&nbsp;km vest for Ongul i Lützow-Holmbukta. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37 og namngjeven av dei. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Petermann Island

**Petermann Island** er ei lita øy like utanfor vestsida av Den antarktiske halvøya i Antarktis og like sør for Booth Island og Lemaire Channel. Ho er 2&nbsp;km lang, og har den sørlegaste kolonien med bøylepingvinar i verda, i tillegg til mange adeliepingvinar.

Øya vart oppdaga av ein tysk ekspedisjon i 1873-74, som namngav ho etter geografen August Petermann. Den franske antarktisekspedisjonen 1908-10 overvintra ombord på skipet «Pourquoi-Pas?» i ei vik på søraustsida av øya, som dei kalla Port Circumcision fordi ho vart oppdaga 1. januar 1909, den tradisjonelle dagen for Jesu omskjering (*circumcision* på fransk).

Ekspedisjonen bygde hytter i vika, men desse er i dag borte, og berre ein varde står att, i tillegg til ei redningshytte bygt av Argentina i 1955, og ein kross til minne om tre medlemmar av British Antarctic Survey som døydde i 1982 i eit forsøk på å krysse havisen frå Faraday Station til Petermann.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Petermann Island|Petermann Island]]» frå ,  den 18. november 2012.*
Mariner Islands

**Mariner Islands** er ei gruppe klipperik øyar og skjer som utgjer den nordlege, sentrale gruppa i Highjump Archipelago, og grensar til Edisto Channel i vest, Gossard Channel i sør og Remenchusbreen i aust. Dei vart kartlagde frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) til minne om oppdaginga av eit stort isfritt område i vestenden av Knox Coast av mannskapet på eit sjøfly av typen PBM-Martin Mariner. Under fotograferinga av denne kysten i januar 1947, landa flyet i ei av buktene ved Bunger Hills og tok bilete frå bakken og henta inn vassprøvar. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Pobeda isøy

**Pobeda isøy** er ei isøy i Mawsonhavet. Ho ligg 160&nbsp;km utanfor kysten av Queen Mary Land i Australsk Antarktis i Aust-Antarktis. Denne øya, som berre eksisterer i periodar, vert danna når enorme isfjell går på grunn her. 

Isøya oppstår og forsvinn i periodar. Ho oppstår av enorme isfjell som kalvar frå Denmanbreen som ligg aust i Shackleton isbrem. Isfjellet driv nordvestover til det går på grunn nord for isbremmen. Isfjellet kan bli liggande her i tiår eller meir, fram til isen smeltar nok til at han bryt laus. Det driv så vidare ut mot det opne havet og smeltar. 

Pobeda isøy har varierande storleik, men er ofte opp mot 70&nbsp;km lang og 36&nbsp;km brei med eit areal på 1500&nbsp;km². Å kalle dette ei øy er i teknisk sett feil, sidan det i røynda berre er eit grunnstøytt isfjell med nesten vertikale sider og ein flat topp. 

Dei fysiske lovene seier at 11 % av eit isfjell vil ligge over vassnivået (i saltvatn), medan resten ligg under overflata. I tilfellet med Pobeda isøy, der den flate overflata ligg kring 27 meter over havet, tyder dette at djupna til isfjellet går ned til kring 216 meter under havnivå og at den samla høgda er kring 243 meter. Havet her er kring 216 meter djupt. 

## Historie
Isøya vart første gong observert av US Exploring Expedition, leia av Charles Wilkes, i februar 1840. Øya hindra han i å reise vestover rundt kysten av Antarktis og han kalla ho derfor *Termination Land*.

Douglas Mawson kalla øya *Termination Ice Tongue* då han møtte ho under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen i 1911-1913. Øya var heilt borte då han kom attende til same staden under BANZARE 1929-31. 

Ein sovjetisk ekspedisjon kom over øya i 1960 og gav ho nytt namn, denne gongen *Pobeda Ice Island*, etter den sovjetiske sigeren over aksemaktene under den store fedrelandskrigen. Pobeda tyder siger på russisk. Dei oppretta til og med ein mellombels forskingsstasjon på øya. Pobeda forsvann ein gong i 1970-åra, men vart erstatta av eit nytt isfjell som kalva i 1985. Denne isøya forsvann i 2003 eller 2004. I dag er det ikkje noko isøy på staden. 

## Pobeda Canyon
Kring 200&nbsp;km nord for Pobeda Ice Island ligg *Pobeda Canyon*, ei djuphavsgrop som fekk dette namnet i 1956 av A. P. Lizitsin http://ngdc.noaa.gov/mgg/gebco/SCUFN15REP.pdf . Ho ligg mellom  og .

## Sjå òg
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 
* Thwaites Iceberg Tongue

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pobeda Ice Island|Pobeda Ice Island]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Bernard Stonehouse: *Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans*. Wiley, Chichester/Hoboken 2002, ISBN 0-471-98665-8, S. 200 http://books.google.de/books?id=6uFd1mICC98C&pg=PA378&dq=Encyclopedia+of+Antarktis&sig=_K6JEn_RMgFikX8jVm5D_k-mZfY#PPA200.M1


## Bakgrunnsstoff
* Satelittbilete av området
* Pobeda Station
* Oversyn
Poryadin Island

**Poryadin Island** er ei øy som ligg 1&nbsp;km sør for Haswell Island i Haswell Islands. Ho vart oppdaga og kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911-1914. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956, og kalla opp etter Ya. Porjadin, navigatør på skipet «Vostok» under Bellingshausenekspedisjonen i 1819-21.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Proclamation Island

**Proclamation Island** er ei lita klipperik øy 4,5&nbsp;km vest for Cape Batterbee og like aust for Aagaardøyane. Ho vart oppdaga av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE), leia av Mawson, 1929–1931, og fekke dette namnet fordi området vart kunngjort (*proclamation* på engelsk) på toppen av øya den 13. januar 1930 for den britiske krona. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Stroiteley Islands

**Stroiteley Islands** er ei rekkje på kring fire småøyar i den sørlege delen av Haswell Islands. Dei ligg frå nrod til sør nær fastlandet, 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) vest for Mabus Point. Dei vart kartlagded av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Dei vart fotografert på ny Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og nedteikna på karta deira som Ostrova Stroiteley. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Taylor Islands

**Taylor Islands** er ei gruppe klipperik øyar og skjer som ligg ved vestsida av Edisto istunge og markerer vestenden av Highjump Archipelago. Dei vart kartlagde frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter Richard Spence Taylor, som var landmålar med U.S. Navy Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar frå Wilhelm II Coast til Budd Coast i januar–februar 1948.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Tokarev Island

**Tokarev Island** er nokre småøyar i Haswell Islands, som ligg 200 meter vest for Gorev Island. Dei vart oppdaga og først kartlagde av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson. Dei vart fotograferte Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og kalla opp etter Aleksej K. Tokarev (1915–57), som var biolog på ekspedisjonen og døydde på veg attende frå Antarktis. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Tyulen'i Islands

**Tyuleni Islands** er ei gruppe på tre særs små øyar i sørlege delen av Haswell Islands i Antarktis, kring 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) utanfor fastlandet og 1,2 nautiske mil (2,2&nbsp;km) vest for Mabus Point. Øyane ligg frå aust til vest og like vest for Stroiteley Islands. Dei vart kartlagde av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Dei vart fotograferte på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og kalla Ostrova Tyulen'i (Seløyane).

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Verblyud Island

**Verblyud Island** er ei isdekt øy som stig 200 meter opp over den kringliggande isbremmen, heilt aust i Lazarevisen langs kysten av Dronning Maud Land. Ho vart først kartlagd av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (SovAE) i 1961 og kalla **Kupol Verblyud** (Kamelkuppelen).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Verblyud Island|Verblyud Island]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Vicars Island

**Vicars Island** er ei lita isdekt øy kring 2 nautiske mil (3.7&nbsp;km) utanfor kysten av Enderby Land. Ho vart oppdaga den 12. januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson. Han namngav ho etter eit australsk tekstilselskap som gav tekstilar til uniformene til ekspedisjonen. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Vkhodnoy Island

**Vkhodnoy Island** er ei lita øy i Haswell Islands, som ligg 1&nbsp;km sørvest for Tokarev Island og 1,4 nautiske mil (2,6&nbsp;km) nordvest for Mabus Point. Ho vart kartlagd av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47). Ho vart fotografert av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1956) og nedteikna på karta deira som Ostrov Vkhodnoy (Inngangsøya), visstnok fordi ho ligg langs skipsruta til Mabus Point og Mirnyy Station.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Wyche Island

**Wyche Island** er ei lita øy like sør for vestenden av Burnett Island i Swain Islands. Denne regionen vart fotografert frå lufta av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1956), og den sovjetiske ekspedisjonen (1956). Øya vart landmålt i 1957 av C.R. Eklund. Han namngav ho etter flyfotografen Paul A. Wyche i U.S. Navy, som heldt seg ved Wilkes Station i 1957.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wyche Island|Wyche Island]]» frå ,  den 18. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Terra Nova Islands

**Terra Nova Islands** er ei nokre småøyar som ligg utanfor Oates Coast i Aust-Antarktis, kring 14 nautiske mil (26&nbsp;km) nord for Williamson Head i Somovhavet. Dei vart observert frå «Magga Dan» den 8. mars 1961, under ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) leia av Phillip Law. Dei vart namngjevne av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA) etter ekspedisjonsskipet til Terra Nova-ekspedisjonen, 1910–13, «Terra Nova», som opererte i dette området

**Terra Nova Canyon** () er ei undersjøisk grop kalla opp etter øyane ho ligg nær. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Zykov Island

**Zykov Island** er ei lita øy som ligg mellom Fulmar Island og Buromskiy Island i Haswell Islands. Ho vart oppdaga og først kartlagd av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, 1911-14. Ho vart kartlagd på ny av den sovjetiske ekspedisjonen i 1956, og kalla opp etter Ye. Zykov, ein studentnavigatør som mista livet i Antarktis i 1957.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Masson Island

**Masson Island** eller **Mission Island** er ei isdekt øy som ligg 14&nbsp;km nordvest for Henderson Island i Shackleton isbrem. Ho er kring 27&nbsp;km lang og har ei høgd på 465 meter over havet, og ligg vest i Mawsonhavet. Ho vart oppdaga i februar 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Sir Douglas Mawson, som namngav ho etter professor Sir David Orme Masson i Melbourne, som var medlem i Den australasiatiske antarktisekspedisjonen sin rådgjevande komite.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S 
* SCAR
* kravområde i Antarktis
Candlemas Islands

**Candlemas Islands** er ei gruppe aude øyar i den nordlege delen av Sør-Sandwichøyane. Øyene vert administrert av det britiske oversjøiske territoriet Sør-Georgia og Sør-Sandwichøyane. 

Candlemas Islands består av øyane Candlemas Island og Vindication Island, i tillegg til fleire holmar. 

Candlemas Islands var toppdaga 2. februar 1775 av ein britisk ekspedisjon leia av James Cook, og har fått namnet sitt frå kyrkjedagen same dag, kyndelsmesse (engelsk *Candlemas*).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Candlemas Islands|Candlemas Islands]]» frå ,  den 19. november 2012.*
Alert Cove

**Alert Cove** er ei lita vik som ligg sør for Kaninneset i Husvik i Strømnesfjorden, på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av Discovery Investigations (DI) i 1928 og er kalla opp etter «Alert», motorbåten nytta av DI.

## Kjelder
*
Barber Cove

**Barber Cove** er ei lita vik med mange skjer som ligg mellom Bluff Point og Craigie Point, aust i Right Whale Bay ved Sør-Georgia. Namnet **Scott Bay**, som har ukjend opphav, vart nytta om vika på eit kart frå 1930 laga av Discovery Investigations. Ho vart kalla Barber Cove av UK Antarctic Place-Names Committee i 1963 etter korporal John M. Barber på HMS «Owen», som kartla området i 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barber Cove|Barber Cove]]» frå ,  den 19. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brandt Cove

**Brandt Cove** er ei vik på sørsida av Drygalskifjorden i Sør-Georgia, 1&nbsp;nautisk mil nord for botnen av Larsen Harbour. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Karl Brandt, ein amerikansk økonom og professor i jordbruksøkonomi ved  Stanford University i California; forfattar av *Whale Oil: An Economic Analysis*.

## Kjelder
Cairns Cove

**Cairns Cove** er ei lita vik på vestsida av Right Whale Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven **Haste Cove** av Discovery Investigations i 1930. men etter at namnet vart godkjent, vart det trekt attende av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959. Etter ei sjømåling frå HMS «Owen», 1960–61, vart vika kalla opp etter kvartermeister Peter T. Cairns i Royal Navy, som deltok under oppmålinga. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cairns Cove|Cairns Cove]]» frå ,  den 19. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cobblers Cove

**Cobblers Cove** er ei lita vik med ein ankerplass 0.5&nbsp;nautiske mil vest for innløpet til Godthul, langs nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven **Pleasant Cove** av eit lag frå Discovery Investigations i 1929, men dette namnet var ikkje i bruk lokalt. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at vika av kval- og selfangarar vart kalla «Skomaker Hullet» (cobbler's cove), fordi ho først vart vitja i tjukk tåke av ein norsk skyttar som ein gong hadde vore skomakar. Det engelske namnet på vika er det godkjende namnet.

## Kjelder
Burnet Cove

**Burnet Cove** er ei vik i Antarktis som ligg 0,5&nbsp;nautiske mil sørvest for Maineset, på austsida av Maiviken i Cumberland Bay i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Otto Nordenskjöld; ho vart kartlagd på ny i 1929 av eit lag frå Discovery Investigations, og i 1951 av Falkland Islands Dependencies Survey. Namnet Burnet, gjeven av UK Antarctic Place-Names Committee, er det engelske namnet på ei planta gråkryp, som er vanleg i dette området.

## Kjelder
Burton Cove

**Burton Cove** er ei lita vik like aust for Pearson Point, sørvestenden av Birdøya i Sør-Georgia. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Robert W. Burton, assistent i British Antarctic Survey under utforskinga av øya i 1971–72.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burton Cove|Burton Cove]]» frå ,  den 19. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*
Greene Peninsula

**Greene Peninsula** er ei fjellendt halvøy mellom Morenefjorden og Cumberland East Bay i Sør-Georgia. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1979 etter Stanley Wilson Greene, ein britisk bryolog som arbeidde i Sør-Georgia frå 1960; med British Antarctic Survey, 1969–74, og Institute of Terrestrial Ecology i Penicuik, frå 1974.

## Kjelder
Diaz Cove

**Diaz Cove** er ei vik med Kupriyanov Islands i munningen, 10&nbsp;nautiske mil nordvest for Cape Disappointment, nær austenden av sørkysten av Sør-Georgia. Vika var kjend for tidlege selfangarar og restane av ei selskute ligg her. Ho vart oppdaga på ny i 1929 av kaptein Johannesen og kalla opp etter skipet hans, «Diaz».

## Kjelder
Johnson Cove

**Johnson Cove** er ei vik mellom Pio Point og Pearson Point på vestsida av Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta i ein losguide frå 1948 frå Det britiske marinedepartementet.

## Kjelder
Joke Cove

**Joke Cove** er ei lita vik som ligg vest for The Knob i Elsehul, nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1931.

## Kjelder
Jordan Cove

**Jordan Cove** er ei lita vik på sørsida av Birdøya, utanfor vestenden av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter David Starr Jordan (1851–1931), som var ein amerikansk naturalist og den første presidenten på Stanford University frå 1891 til 1913. I 1896-97 leia Jordan forvaltinga av pelsselundersøkingar nord i Stillehavet, og vart så ein mektig tilhengjar av internasjonalt vern av pelssel (Arctocephalinae). Pelsselar ynglar på Birdøya, særleg i nærleiken av denne vika. 

## Kjelder
Jumbo Cove

**Jumbo Cove** er ei vik som ligg 0,5 nautiske mil (0,9&nbsp;km) søraust for Busen Point på nordkysten av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd og namngjeven av mannskap på Discovery Investigations i perioden 1926-30.

## Kjelder
Macdonald Cove

**Macdonald Cove** er ei vik på vestsida av halvøya som endar ved Cape Buller på nordkysten av Sør-Georgia. Vika er 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) sør-søraust for Welcomeøyane og det er gjort viktige fossilfunn i området. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1982 etter David I.M. Macdonald, British Antarctic Survey (BAS) som var leiande geolog i feltarbeidet i Sør-Georgia, 1975–76 og 1976-77.
Main Bay

**Main Bay** er ei vik som er den vestlege armen av Jordan Cove langs sørkysten av Birdøya i Sør-Georgia. United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) har funne ut at dette skildrande namnet har vore i lokal bruk sidan minst 1957. 

## Kjelder
Evermann Cove

**Evermann Cove** er ei vik 0.2&nbsp;nautiske mil lang og som ligg like sørvest for Jordan Cove langs sørsida av Birdøya i Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Biological Expedition, 1958–59, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter Barton W. Evermann, som var ein amerikansk zoolog i Bureau of Fisheries, 1891–1914, og spesialist i administrative og rettslege problem knytte til pelsselen.

## Kjelder
Elephant Cove

**Elephant Cove** er ei lita sirkelforma vik som ligg 0.5&nbsp;nautiske mil nord for Klutschak Point langs sørkysten og nær vestenden av Sør-Georgia. Namnet «Elephant Bay», truleg nytta av tidlege selfangarar i Sør-Georgia, vart nedteikna på kartet til den tyske ekspedisjonen under Kohl-Larsen, 1928–29, og eit kart av Discovery Investigations som kartla Sør-Georgia i denne perioden. Cove eller vik vert rekna som eit betre skildrande ledd for denne detaljen, i staden for bay eller bukt.

## Kjelder
Shallop Cove

**Shallop Cove** er ei vik som ligg inst i Queen Maud Bay på sørsida av Sør-Georgia. Ho vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951-57, og fekk dette namnet på grunn av restane av ein sjalupp som vart funnen her av South Georgia Survey i 1956.
Poa Cove

**Poa Cove** er ei lita vik 0.8 nautiske mil (1,5&nbsp;km) sørvest for Maineset i sørausthjørnet av Maiviken i Cumberland Bay i Sør-Georgia. Ho vart grovt kartlagd av  Den svenske antarktisekspedisjonen, 1901–04, under Nordenskjold. Ho vart kartlagd på ny i 1929 av mannskap på Discovery Investigations, og i 1951 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter arten Poa, som er ein grasart som veks nær vika.
Smaaland Cove

**Smaaland Cove** er ei vik som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) vest for Doubtful Bay langs søraustkysten av Sør-Georgia. Namnet Doubtful Bay vart gjeven til denne via av  mannskap på Discovery Investigations i 1927, med namnet Smaaland Bay for bukta som låg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) i aust. South Georgia Survey, 1951–52, rapporterte at begge namna var godt etablerte lokalt, men at dei alltid vart nytta omvendt. For å følgje dei lokale namna vart dei to namna byta om.
Sooty Cove

**Sooty Cove** er ei lita vik like nord for Shoemaker Point langs sørsida av Birdøya i Sør-Georgia. Namnet vart gjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) og kjem frå sotalbatross som hekkar på øya. 

## Kjelder
Whistle Cove

**Whistle Cove** er ei vik som ligg inst i Fortuna Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå Det britiske marinedepartementet i 1931.
Sea Serpent Cove

**Sea Serpent Cove** er ei lita vik 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) søraust for Vulcan Point på vestsida av Candlemas Island i Sør-Sandwichøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1930 av mannskap på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations.
Williams Cove

**Williams Cove** er ei lita vik på nordsida av Larsen Harbor ved søraustenden av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart av Det britiske marinedepartementet frå 1929.