open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bob Dylan: The Complete Album Collection Vol. One

***The Complete Album Collection Vol. One*** er ein plateboks av Bob Dylan på 47 plater gjeve ut 4. november 2013. Det inneheld 35 album som kom ut mellom 1962 og 2012, seks konsertalbum og eit samlealbum som var unik for samlinga, *[[Bob Dylan: The Complete Album Collection Vol. One#Side Tracks|Side Tracks]]*, som inneheld songar som var gjevne ut før, men ikkje på dei vanlege studioalbuma. 

## Innhald
Dette var første gongen albumet *[[Dylan av Bob Dylan (1973)|Dylan]]* kom ut på CD i Nord-Amerika. Fjorten av albuma var blitt nymastra for utgjevinga. Samlinga kom òg med ei bok med omfattande notat om kvart album av Clinton Heylin og ein ny introduksjon av Bill Flanagan.

*The Bob Dylan Complete Album Collection Vol. One* kom òg ut på ein avgrensa munnspelforma USB med all musikken i både MP3 og FLAC-format, og ei digital utgåve av boka. 

## ''Side Tracks''

Alle songar skrivne av Bob Dylan, utanom der anna er nemnd.

### Plate 1

### Plate to

## Manglande songar
Trass i kor omfattande samlinga er, er det framleis fleire songar som manglar frå samlinga: 
* «Corrina, Corrina» (B-side-versjon)
* «Just Like Tom Thumb's Blues (live in Liverpool)» (B-side-versjon)
* «If You Gotta Go, Go Now» (nederlandsk singelutgåve)
* «Spanish is the Loving Tongue» (B-side-versjon)
* «George Jackson» (storbandversjon)
* «Rita May»
* «Trouble in Mind»
* «Let It Be Me» (Euroeisk B-side-versjon)
* «Angel Flying Too Close to the Ground»
* «Band of the Hand»
* «Shelter from the Storm» (alternativ versjon frå Jerry Maguire-albumet)
* «Most Likely You Go Your Way And I'll Go Mine (Mark Ronson Remix)» 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bob Dylan: The Complete Album Collection Vol. One|Bob Dylan: The Complete Album Collection Vol. One]]» frå ,  den 21. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The 50th Anniversary Collection 1963

***The 50th Anniversary Collection 1963*** er den andre samlinga til Bob Dylan som Sony Music gav ut for å hindre at innspelingane hans hamna i offentleg eige i Europa. Det kom berre ut på vinyl i november 2013, og berre 100 eksemplar vart gjeven ut.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The 50th Anniversary Collection 1963|The 50th Anniversary Collection 1963]]» frå ,  den 21. desember 2018.*
Sekkdyr

**Sekkdyr**, **sjøpungar** eller **ascidiar** (Ascidiacea) er ein klasse botnlevande kappedyr. Til skilnad frå visse andre kappedyr har sekkdyr berre ryggstreng under larvestadiet. 78 artar er kjende frå dei norske sjøområda.

Vaksne sekkdyr sit feste til havnbotnen gjennom stein, skjel, tang og tare. Nokre kan vera nedgravde i sand- eller gjørmebotn. Nokre artar, som i slekta kolonisekkdyr (*Botryllus*), dannar koloniar.

Sekkdyr i norske sjøområde inkluderer parallellogramsekkdyr (*Corella parallelogramma*), grønsekkdyr (*Ciona intestinalis*), schlossersekkdyr (*Botryllus schlosserei*), og  stikkelsbærsekkdyr (*Dendrodoa grossularia*).

## Kjelder
Douglas Bay Horse Tramway

**Douglas Bay Horse Tramway** er ei hestesporvogn som fungerer som offentleg transportmiddel i Douglas, hovudstaden på Isle of Man. Ho har eit rutenett som går frå den sørlege terminalen ved Victoria-piren til den nordre terminalen ved Derby Castle. Dette er ei strekning på om lag tre km som stort sett går langs sjøfronten. Sporvidda er 914 mm, og ruta er dobbeltspora mesteparten av strekninga.

Hestesporvegen vart teken i bruk i 1876 og har, bortsett frå ei kort tid under andre verdskrigen, vore i trafikk etter det. Sidan 1927 har sporvegen berre vore brukt i sommerhalvåret. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Douglas hestesporvei|Douglas hestesporvei]]» frå ,  den 22. desember 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Douglas Bay Tramway

*Man i Store norske leksikon
The 50th Anniversary Collection 1964

***The 50th Anniversary Collection 1964*** er den tredje Bob Dylan-samlinga gjeven ut av Sony Music for å hindre at innspelingane hamna i offentleg eige i Europa. Samlinga kom ut på vinyl i desember 2014 og berre tusen eksemplar av den ni plater store samlinga vart produsert.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The 50th Anniversary Collection 1964|The 50th Anniversary Collection 1964]]» frå ,  den 22. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966

***The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966*** er den tiande utgjevinga i Bob Dylan Bootleg Series, utgjeve på Legacy Records i november 2015. Albumet består av innspelingar som stort sett ikkje var gjevne ut før frå 1965 og 1966 av demoinnspelingar og unytta opptak frå innspelingane av albuma *[[Bringing It All Back Home]]*, *[[Highway 61 Revisited]]* og *[[Blonde on Blonde]]*. Det vart gjeve ut tre forskjellige utgåver av samlinga samstundes: ei dobbeltutgåve med høgdepunkta frå samlinga, ei luksusutgåve på seks plater og ei samlarutgåve som berre var til sals ein kort periode på den offisielle nettsida til Dylan med heile 18 plater og ni vinylsinglar i mono. Desse gjenskapte dei originale singlane som vart gjevne ut frå denne tida. Samlarutgåva, eller *Collector's Edition*, var unik sidan han inkluderte «...kvar einaste note som vart spelt inn i 1965 og 1966, kvart einaste alternative opptak og alternative tekst.»

Tittelen på samlinga, «The Cutting Edge», er eit uttrykk om å vere i fronten av ei rørsle, og vert brukt ironisk av Dylan i sjølvbiografien sin frå 2004, **', då han skreiv om musikkmiljøet seint i 1950- og tidleg i 1960-åra.



==Innhald på dobbeltutåva==




==Innhald på luksusutgåva==











* **†*' <small>Tidlegare utgjeven.</small>

==Innhald på Collector's edition==




































==Medverkande==
*[[Bob Dylan]] — [[vokal]], [[gitar]], [[piano]], [[munnspel]]
*[[Mike Bloomfield]], [[Al Gorgoni]], [[John Hammond jr.]], [[Jerry Kennedy]], [[Bruce Langhorne]], [[Charlie McCoy]], [[Wayne Moss]], [[Kenny Rankin]], [[Robbie Robertson]] — gitar
*[[Joe South]] — gitar, [[bassgitar|bass]]
*[[Paul Griffin]]— piano, [[elektrisk piano]], [[orgel]]
*[[Al Kooper]] — orgel, elektrisk piano, [[celeste]]
*Frank Owens — piano, elektrisk piano
*[[Richard Manuel]], [[Hargus «Pig» Robbins]] — piano
*[[Garth Hudson]] — orgel
*[[John Sebastian]] — bass, munnspel
*John Boone, [[Harvey Brooks]], [[Rick Danko]], Joseph Macho jr., [[Russ Savakus]], Henry Strzelecki — bass
*[[Kenny Buttrey]], [[Bobby Gregg]], [[Levon Helm]], Sandy Konikoff, [[Sam Lay]] — [[trommer]]
*Angeline Butler — [[korvokal]] <small>på «If You Gotta Go, Go Now»</small>

==Salslister==
===Vekeslister===


===Årsliste===


==Sjå òg==
**Bringing It All Back Home*
**Highway 61 Revisited*
**Blonde on Blonde*

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966» frå ,  den 22. desember 2018.''
Mayday

**Mayday** er eit internasjonalt nødsignal for skip og luftfartøy som blir brukt over radiotelefoni. Det er avleidd av det franske uttrykket *m'aidez!*, 'hjelp meg!'. Bruken blei vedteken i 1948.

Bruken av ordet oppstod i 1923, då ein radiooffiser ved Croydon lufthamn i London blei beden om å finna eit ord som kunne uttrykka nød og var lettå forstå av alle flygarar og bakketeneste i ein nødsituasjon. På denne tida føregjekk mykje av flytraffiken mellom Croydon og  Le Bourget lufthamn i Paris. Offiseren, Frederick Stanley Mockford, føreslo uttrykket «mayday» frå det franske ** ei kortform av *venez m'aider* (‘kom og hjelp meg’). 

Før ein tok i bruk «mayday» var morsesignalet SOS eit tilsvarande nødsignal. I 1927 tok International Radiotelegraph Convention i Washington i bruk stemmesignalet «mayday» i staden for SOS.

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Mayday|Mayday]]» frå ,  den 31. desember 2018.*
Carl Edvard Aas

**Carl Edvard Aas** () var ein norsk kontorist og stortingsmann frå Røros.

Aas var son til ein byggmeister og proviantskrivar. Sjølv arbeidde han frå ung alder på kontoret til Røros koparverk, frå 1840 til 1871 var han hytteskrivar ved Eidet-hytta (gruva). I om lag 20 år var han ordførar i Holtålen og Ålen, dessutan var han forlikskommissær.

Aas representerte Søndre Trondhjems amt på stortinget 1859-60, Stortinget 1862-63 og på omframtstortinget 1864. Han var frå 1859 til -63 medlem i Næringskomite nr 1, medan han i 1864 var med i komiteen om senking av innsjøen Øyeren.

Siste leveåra budde Aas i Singsås.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Kappedyr

**Kappedyr** (Tunicata) er ei underrekkje av sjølevande ryggstrengdyr. Dei er omgjevne av ei kappe danna av cellulose og protein som kan veksa med individet og som ikkje trengst skiftast. Kappedyra vert rekna for å vera dei næraste slektningane til ryggradsdyra, og dei to gruppene skal ha hatt eit sams opphav som skilde lag med lansettfiskane.

Kappedyr har hjarto, og retninga på blodstraumen skifter periodisk. Kappedyr er dei einaste dyra som kan laga cellulose. Genet for enzymet som lagar cellulosen, cellulosesyntase, kan dei ha ervt frå ein annan mikroorganisme gjennom horisontal genoverføring.

Kappedyra vert delte inn i tre klassar:

* Larvesekkdyr (Appendicularia)
* Sekkdyr (Ascidiacea)
* Salpar (Thaliacea)

## Kjelder
The 1966 Live Recordings

***The 1966 Live Recordings*** er ei samling av konsertopptak fordelt på 36 CD-plater frå verdsturneen til Bob Dylan i 1966. Plateboksen kom ut på Legacy Records i november 2016. Det inneheld alle kjende innspelingar frå turneen, inkludert publikumsopptak. Det meste av samlinga var ikkje utgjeven før og somme av lydbanda har heller aldri vore i sirkulasjon.

## Bakgrunn
*The 1966 Live Recordings* vart gjeven ut for å hindre at innspelingane kom i offentleg eige i Europa, på liknande vis som *[[The 50th Anniversary Collection]]* (1962), *[[The 50th Anniversary Collection 1963]]* og *[[The 50th Anniversary Collection 1964]]*. Studioopptaka frå 1965 og 1966 vart gjeven ut på *[[The Bootleg Series Vol. 12: The Cutting Edge 1965–1966|The Bootleg Series Vol. 12]]* (der konsertopptaka frå 1965 vart mogelege å laste ned for dei som kjøpte Samlarutgåva).

## Marknadsføring
Samlinga vart annonsert 27. september 2016, og songen «Tell Me, Momma» vart neste dag lagt ut på YouTube,  og utgjevinga kom i lag med ein 12 minuttar lang dokumentar.

## Andre utgjevingar
Konserten frå Manchester (plate 19 og 20) var alt gjeven ut i 1998 som ein del av *[[The Bootleg Series Vol. 4: Bob Dylan Live 1966, The «Royal Albert Hall» Concert|The Bootleg Series Vol. 4]]*. Ein konsert frå plateboksen (London, 26. mai 1966 - plate 28 og 29) vart gjeven ut separat i november 2016 under tittelen *The Real Royal Albert Hall 1966 Concert*. I tillegg vart konserten 13. april 1966 i Sydney (plate 1 og 2) gjeven ut berre i Australia som ein avgrensa dobbel-LP med tittelen *Live in Sydney 1966*.

## Mottaking

*The 1966 Live Recordings* har i dag ein score på 93&nbsp;% på MetaCritic. Jesse Jarnow frå Pitchfork sa «Ein klassisk turné frå start til slutt. Den einaste bakdelen med samlinga er meir formatet enn musikk» og hylla dei flotte framføringane, men klaga litt på at det var den same setlista som vart spelt kvar gong.

## Innhald
Alle songar skrivne av Bob Dylan, utanom «Baby, Let Me Follow You Down».

Alle spora er i mono, utanom CBS Records-innspelingane (plate 17, 19, 20, 28, 29, 30 og 31) som er i stereo.

## Musikars
* Bob Dylan: akustisk gitar, elektrisk gitar, munnspel, piano, solovokal
* Robbie Robertson: elektrisk gitar
* Rick Danko: bass, korvokal
* Garth Hudson: orgel
* Richard Manuel: piano
* Mickey Jones: trommer
* Sandy Konikoff: trommer (før 26. mars 1966)

Musikarar frå Olof Bjorner.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The 1966 Live Recordings|The 1966 Live Recordings]]» frå ,  den 22. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
NM i alpine greiner 1999

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1999** fann stad på Oppdal i Sør-Trøndelag fylke og i Narvik i Nordland fylke dagane 19.-24. mars 1999.

## Menn
### Slalåm



Dato: 23. mars
Stad: Narvik 


### Storslalåm



Dato: 24. mars
Stad: Narvik 


### Vidlåm (Super-g)



Dato: 22. mars
Stad: Oppdal 


### Utfor



Dato: 20. mars
Stad: Oppdal 


### Kombinasjon





## Kvinner
### Slalåm



Dato: 23. mars
Stad: Narvik 


### Storslalåm



Dato: 24. mars
Stad: Narvik 


### Vidlåm (Super-g)



Dato: 22. mars
Stad: Oppdal 


### Utfor



Dato: 19. mars
Stad: Oppdal 


### Kombinasjon





## Kjelder
**Sportsboken 1999*. Chr. Schibsteds Forlag. 1999.
Filmavisen

***Filmavisen***, eigenleg ***Norsk filmrevy***, òg omtalt som ***Norsk ukerevy*** og ***Ukerevyen***, var ein vekentleg nyhendebulletin som gjekk som forfilm på norske kinoar i perioden 1941–63.

## Historikk

Alt frå 1929 hadde Oslo Kinematografar produsert ei lokal utgåve, og under okkupasjonen, frå 1941, vart produksjonen, i propagandaøyemed, utvida og riksdekkande. Produksjonen låg under Norsk Film A/S, som då var under tysk kontroll og fekk betydelege budsjettmiddel til dette arbeidet. Det var i denne tida eit effektivt distribusjonsnett vart utvikla, og utstyr av høg teknisk kvalitet vart skaffa. Allereie 8. mai 1945 tok norske pressefolk over produksjonen. Enkelte av dem kom direkte frå tysk fangenskap. *Filmavisa* gjekk kvar torsdag fram til 1963, då dei fleste medarbeiderne gjekk over til NRK og det daglege nyhendeprogrammet *[[Dagsrevyen]]*.

*Filmavisa* gjekk som forfilm på dei fleste kinoar, spesielt viss hovudfilmen var ein norsk spelefilm. Elles hadde Filmavisa sin faste kino i Oslo, Palassteateret der *Filmavisa* fram til 1963 vart sett saman med andre aktuelle filmar til ein éin-times tilstelling. Publikum kunne koma og gå under tilstellinga.

*Filmavisa* var i årane etter andre verdskrig ein viktig reiskap innan både folkeopplysning, opiniondanning og nasjonsbygging. Innslaga dreidde seg om alt frå nasjonale hendingar og reportasjar frå ulike landsdelar, til praktiske råd om hushald og hygiene. Innhaldet la vekt på folkeliv og natur, konge og fedreland, men òg modernisering og framsteg.

## Registrert i Noregs dokumentarv
*Filmavisa* vart i 2012 innlemma i kulturarvregisteret *[[Noregs dokumentarv]]*, eit register over nokon av dei viktigaste dokumenta i norsk historie. Registeret er ei nasjonal utgåve av UNESCOS Verdsminne-program (*Memory of the World*), som skal bidra til å verna og gjera tilgjengelig verda si dokumentarv, og framstå som menneskja si kollektive kulturarv.

## Tilgjengeleg i NRKs arkiv
Heile *Filmavisa* vart tilgjengeleg i NRKs nett-TV frå sommaren 2016.

## Kjelder
*https://snl.no/filmavis Filmavis i Store norske leksikon
::*Denne artikkel bygger på [[:nb:Filmavisen]] frå bokmålsutgåva av Wikipedia 28. april 2017*

## Referansar


## Kjelder

* Nasjonalbibliotekets nominasjon til ''Noregs dokumentarv''

## Bakgrunnsstoff

* Filmavisa på nrk.no
* ''Filmavisa'' 22. feb. 1943: «1. Korleis ein Ukerevy vert til»
Black Hornet Nano

**Black Hornet Nano** *(PD-100 PRS)* er ein militær mikrodrone laga av det norske selskapet Prox Dynamics AS. Dronen veg 17 gram og er utforma med tanke på overvakning og 
rekognosering (PRS) for bakketroppar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Black Hornet Nano|Black Hornet Nano]]» frå ,  den 23. desember 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* ProxDynamics.com PD-100 Black Hornet PRS - Produktbeskrivelse (arkivert versjon)
NM i alpine greiner 1979

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1979** vart avvikla dagane 17.-18. februar og 17. mars 1979. Tevlingane i slalåm og storslalåm fann stad i Hakadal i Akershus, utforrenna i Narvik i Nordland.
 
## Menn
### Slalåm



Dato: 17. februar
Stad: Hakadal


### Storslalåm



Dato: 18. februar
Stad: Hakadal


### Utforrenn



Dato: 17. mars
Stad: Narvik


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 17. februar
Stad: Hakadal


### Storslalåm



Dato: 18. februar
Stad: Hakadal


### Utforrenn



Dato: 17. mars
Stad: Narvik


## Kjelder
**Sportsboken 79-80*. Dreyer Bok Stavanger. 1979.
Atlantic Council

**Atlantic Council** er ei amerikansk tankesmie i kategorien internasjonal politikk. Tankesmia vart grunnlagt i 1961, og skulle vere eit forum vestlege intelektuelle leiarar og politikarar. Det finst ti regionale senter relatert til internasjonal tryggleik og global økonomisk framgang. Hovudkvarteret er i Washington, D.C.. Tankesmia er medlem av Atlantic Treaty Association.

## Historie
Under grunnlegginga vart det sagt at siktemålet med tankesmia var å fremje samarbeidet mellom USA og Europa som byrja etter Andre verdskrigen. Arbeidet har mellom anna gått ut på å publisere meiningsmålingar om kva europearar og amerikanarar tykkjer om transatlantisk og internasjonalt samarbeid. Fokuset var på frihandel og økonomi.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atlantic Council|Atlantic Council]]» frå ,  den 3. januar 2019.*  


## Bakgrunnsstoff

*
FA-cupfinalen i fotball 2016

**FA-cupfinalen i fotball 2016** fann stad på Wembley stadion i London 21. mai 2016, med 88&nbsp;619 tilskodarar på tribunane. Etter 120 minuttars spel kunne kapteinen på Manchester United heve pokalen, då laget frå Manchester hadde sigra med 2-1 mot London-laget Crystal Palace FC.

### Kampen
Crystal Palace tok leiinga då innbytaren Jason Puncheon frå skrått hald dunka ballen forbi United-målvakta i det 78. minutt. Tre minuttar seinare utlikna Juan Mata med ein markkrypar frå 8-9 meter, som gjekk via ein Palace-forsvarar. Oppgjeret vart avgjort til Manchester United sin fordel etter 110 minuttars spel. Jesse Lingard ekspederte då ei Palace-klarering i nettet med ein susar av eit volleyskot.

Chris Smalling frå Manchester United vart utvist heilt på tampen av fyrste ekstraomgang, etter to gule kort.

**Manchester United** stilte med: David de Gea, Antonio Valencia, Chris Smalling, Daley Blind, Marcos Rojo, Michael Carrick, Wayne Rooney (kaptein), Juan Mata, Marouane Fellaini, Anthony Martial og Marcus Rashford. Om lag midtvegs i den 2. omgangen vart fyrst Rojo og så Rashford erstatta av høvesvis Matteo Darmian og Ashley Young, medan Jesse Lingard spelte ekstraomgangane i staden for Mata. 

Dommaren heitte Mark Clattenburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2016 FA Cup Final|2016 FA Cup Final]]» frå ,  den 23. desember 2018.*
Antonio Valencia

**Luis Antonio Valencia Mosquera** () er ein ecuadoriansk tidlegare fotballspelar som var  aktiv i den engelske fotballklubben Manchester United FC frå 2009 til 2019. Han var vanlegvis sideback og spelte frå landslagsdebuten i 2004 spelt 99 landskampar for Ecuador og skåra 11 mål. Med Manchester United vart han ligameister to gongar, og vann FA-cupen 2016 og europaligaen 2017.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antonio Valencia|Antonio Valencia]]» frå ,  den 23. desember 2018.*
The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks

***The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks*** er ei samleplate av Bob Dylan og den tolvte utgjevinga i *Bootleg Series*, gjeven ut på Legacy Records den 2. november 2018. Samlinga fokuserer på innspelingar Dylan gjorde i september og desember 1974 for albumet *[[Blood on the Tracks]]*, som kom ut i 1975. Samlinga kom ut både på ein enkel CD og ei 6-CD stor luksusutgåve.

Den 20. september 2018, i samband med at samlinga vart annonsert, gav Dylan ut eit alternativ opptak av songen «If You See Her, Say Hello».

## Innhald

### Standardutgåva

### Luksusutgåva
Dagen før lukusuutgåva kom ut, kom dei ei melding på den offisielle nettsida til Bo Dylan om at ein feil gjorde at fire sider frå CD-heftet mangla. Det var mogeleg å laste ned ein PDF med dei manglande sidene..

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks|The Bootleg Series Vol. 14: More Blood, More Tracks]]» frå ,  den 23. desember 2018.*
Booker T. & the M.G.'s

**Booker T. & the M.G.'s** er eit amerikansk instrumentalt R&B og soul-band som blei skipa i 1962 i Memphis i Tennessee av Booker T. Jones (orgel, piano), Steve Cropper (gitar), Lewie Steinberg (bass) og Al Jackson jr. (trommer). I 1965 blei Steinberg erstatta med Donald «Duck» Dunn, som var med i bandet til han døydde i 2012. Ein av dei best kjende låtane til gruppa er «Green Onions» frå 1962.

Bokstavane M.G. i bandnamnet er ifølgje den offisielle forklaringa ei forkorting for *Memphis Group*. Ei anna forklaring er at bokstavane er henta frå bilmerket MG.

Booker T. & the M.G's blei valde inn i Rockens æresgalleri i 1992.

## Historie
På 1960-talet var gruppa tonegjevande innan utviklinga av soul-sjangrane southern soul og Memphis-soul. Dei var husband for plateselskapet Stax Records og spelte på ei rekkje av utgjevingane til selskapet, saman med mellom anna  Wilson Pickett, Otis Redding og Bill Withers. Av kjende låtar gruppa har spelt på er mellom anna «Walking the Dog», «Hold On, I'm Comin'», «Soul Man», «Who's Making Love», «I've Been Loving You Too Long (To Stop Now)» og «Try a Little Tenderness». Gruppa har også hatt fleire hitlåtar under sitt eige namn, til dømes «Green Onions», «Time Is Tight», «Hip-Hug Her» og «Hang 'Em High». 

I 1970 spelte dei inn albumet *McLemore Avenue*, ein instrumentalversjon av The Beatles-albumet *[[albumet Abbey Road|Abbey Road]]*. Booker T. & the M.G.'s gav sitt album namn etter gata der Stax Records hadde adresse. Bandet laga også sin eigen Beatles-inspirerte versjon av albumcoveret, med bandmedlemmene som kryssa gata.

Booker T. Jones slutta i gruppa hausten 1970, og ikkje lenge etter forlét også Steve Cropper henne. Dunne og Jackson endra bandnamnet til The MG's, og fortsette saman med Bobby Manuel og Carson Whitsett. I 1973 gav The MG's ut eit sjølvtitulert album, men gruppa blei snart oppløyst på grunn av manglande suksess. I september 1975 var Dunne, Jones, Cropper og Jackson i seriøse diskusjonar om å gjenforeina det «gamle» bandet, men desse planane fekk ein brå stopp då Jackson blei drepen 1. oktober 1975.  

Bandet starta opp på nytt med Dunn, Cropper og Jones med Willie Hall på trommer, før også The MG's blei oppløyst i 1977. Medlemmane i gruppa har sidan spelt saman ei rekkje gonger, før dei blei einige om ei ny gjenforeining i 1994. Sidan har dei nytta ei rekkje trommeslagarar, mellom anna Anton Fig, Steve Jordan og Steve Potts.  

På 1990- og 2000-talet spelte gruppa med artistar som Bob Dylan, Stevie Wonder, Johnny Cash, Eric Clapton og Neil Young.

## Diskografi
*1962: *Green Onions*
*1965: *Soul Dressing*
*1966: *And Now!*
*1966: *In the Christmas Spirit*
*1967: *Hip Hug-Her*
*1968: *Back to Back* (konsertalbum)
*1968: *Doin' Our Thing*
*1968: *Soul Limbo*
*1969: *Uptight* (soundtrack)
*1969: *The Booker T Set*
*1970: *McLemore Avenue*
*1971: *Melting Pot*
*1973: *The MG's* (utgitt som The MG's)
*1977: *Universal Language*
*1994: *That's The Way It Should Be*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Booker T. &#38; the M.G.&#39;s|Booker T. &#38; the M.G.&#39;s]]» frå ,  den 24. desember 2018.*
Larvesekkdyr

**Larvesekkdyr** eller **halesekkdyr** (Appendicularia) er ein klasse av frittsymjande kappedyr. Dei er minst av alle kappedyra og har oftast ein lekam med ei lengd på , og ein hale som er 6-7 gonger so lang. Dei økslar seg kjønna.

Symjehalen til larvesekkdyr er avstiva av ryggstrengen og har sterke musklar og ein nervestreng på ryggsida. Larvesekkdyr skil seg frå sekkdyr og salpar ved at dei vaksne individa liknar på dei unge individa.

Larvesekkdyr nyttar eit hus av cellulose og protein med opningar til å fanga småe organismar som det et. Dette huset vert jamleg bytt ut. Husa til dei fleste artane har diametrar på .

Kjempelarvesekkdyr i slekta *[[Bathochordaeus]]* er stort sett ein storleiksorden større enn dei fleste andre larvesekkdyr og kan ha totale lengder på . Husa deira kan vera større enn 1 meter i den største dimensjonen.

Truleg finst det kring ti artar av larvesekkdyr i norske sjøområde.

## Kjelder

*
Atlantic Treaty Association

**Atlantic Treaty Association** (**ATA**) er ein paraplyorganisasjon som skal dra saman politiske og militære leiarar, akademikarar og diplomatar som støttar NATO. ATA er likevel ein sjølvstendig organisasjon. ATA blei skipa 18. juni 1954.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atlantic Treaty Association|Atlantic Treaty Association]]» frå ,  den 24. desember 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Stockholms blodbad

**Stockholms blodbad** var dei mange avrettingane som fann stad i Stockholm den 8. og 9. november 1520. Hendingane blei sette i gang like etter kroninga av Kristian II, som etter blodbadet blei kjend som «Kristian Tyrann» i Sverige.
Gjestene ved kroningsfesten blei tilkalla til eit møte på slottet. Erkebiskop Gustav Trolle sitt krav om økonomisk kompensasjon for blant anna rivinga  av Almarestäkets borg førte til eit spørsmal om den tidlegare riksforstandaren Sten Sture den yngre og tilhengjarane hans hadde gjort seg skuldige i kjetteri. Med bakgrunn i kyrkjerett blei nær 100 personar avretta dei følgjande dagane. Blant dei avretta fanst mange frå aristokratiet som hadde støtta Sturepartiet i åra før.

## Kjelder




**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Stockholms blodbad|Stockholms blodbad]]» frå ,  den 6. november 2019.*  
 oppgav desse kjeldene:
*
Husbåt

**Husbåt** er eit fartøy med overbygg som kan fungera som bustad. Slike fartøy er ofte bygde for komfort, med mindre krav til framdrift og sjøførleik. Ofte ligg husbåtar permanent til kai. Dei kan også brukast til reiser i samband med ulike næringsvegar, eller til turisme. 

I Aust- og Søraust-Asia finst eigne bydelar med husbåtar. Moderne husbåtar som permanent bustad finst også i til dømes Nederland.

## Galleri

A houseboat (in Russia) (1600).jpg|Husbåt i Russland rundt 1600
Native houseboat, Suva, Fiji (NYPL Hades-2359181-4043537).jpg|Husbåt frå Suva i Fiji
HongKongBoats.png|Husbåtar i Hong Kong i 1970
P1170175 (6713795515).jpg|Kinesisk husforma husbåt
Amsterdam Woonbootmuseum 2.jpg|Amsterdam Woonbootmuseum, husbåtmuseet i Amsterdam i ein husbåt.
Amsterdam Woonbootmuseum Innen 04.jpg|Interiør frå husbåtmuseet i Amsterdam 
Classic House Boat 3.jpg|Husbåt i Kerala
House boat fascia.jpg|Interiør frå husbåt i Kerala
Cabane flottante 01.jpg|Husbåt med veranda i Frankrike
Husbåt - Ystad-2018.jpg|Husbåten Cornelia i Ystad 2018.


## Kjelder
I'm a Loser

«**I'm a Loser**» er ein song av The Beatles, opphavleg gjeven ut på *[[Beatles for Sale]]* i Storbritannia, og seinare på *[[Beatles '65]]* i USA. Han vart skriven av John Lennon (men tilskriven Lennon–McCartney), og vart rekna som ei A-side fram til Lennon skreiv «I Feel Fine».

I følgje musikkskribenten Richie Unterberger fortel teksten ei soge om ei romantisk avvising, men er òg ein av dei første Beatles-songane som «ser utover kjærleiken», som «det hyklerske ved å ta på seg eit lukkeleg andlet når verda rundt det fell saman».

## Komposisjon
I 1980 sa Lennon at songen var «meg i Dylan-tida mi». Country og Bob Dylan danna grunnlaget for songen. Unterberger sa songen var «kjend for å vere kanskje den første Beatles-songen som var direkte inspirert av Dylan, og dermed nærma visesong og rock seg før folkrocken eksploderte året etter.» Musikkforskaren Alan Pollack sa at songen hadde «ei kraftigare blanding av viseelement enn noko Beatles hadde laga til då». 

## Innspeling og utgjeving
The Beatles spelte inn songen den 14. august 1964, same dag som «Mr. Moonlight» og «Leave My Kitten Alone». Songen vart spelt inn på åtte forsøk.

Songen kom ut fire månader seinare, men før det vart han send på BBC Radio den 17. november, i lag med tre andre songar frå *[[Beatles for Sale]]* og «I Feel Fine»/«She's a Woman»-singelen.

Han vart òg framført før han kom ut 4. desember 1964. 

## Medverkande
*John Lennon – solovokal, munnspel, akustisk rytmegitar
*Paul McCartney – harmonivokal, bassgitar
*George Harrison – sologitar
*Ringo Starr – trommer, tamburin
:Personell ifølgje Ian MacDonald

## Andre versjonar
Marianne Faithfull spelte inn songen i 1965 på debutalbumet. Vince Guaraldi spelte inn songen på *[[Live at El Matador]]* i 1966 med Bola Sete. Dennis Tufano og Carl Giammarese spelte denne songen på albumet *Tufano & Giammarese* tidleg i 1970-åra. I 2004 spelte The Punkles ein versjon av songen på albumet *Pistol*. Sum 41 og Eels har framført songen på konsertane sine, og sistnemnde gav han ut på *Sixteen Tons (Ten Songs)*. Doug Kershaw spelte inn songen i 1977 på albumet hans *Flip, Flop, and Fly*. The Buckinghams spelte inn songen i 1997 på albumet deira *Places in Five*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;m a Loser|I&#39;m a Loser]]» frå ,  den 25. desember 2018.*  
 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff

*
Dylan går elektrisk

**Dylan går elektrisk** syner til ei hending i musikkhistoria då Bob Dylan gjekk frå å spele akustisk visesong til elektrisk rockemusikk, noko som var særs kontroversielt i det amerikanske visemiljøet då det skjedde. I 1965 var Dylan den leiande låtskrivaren i det amerikanske visemiljøet.

I mars 1965 gav Dylan ut det femte albumet sitt, *[[Bringing It All Back Home]]*. På den første sida av dette albumet vert Dylan akkompagnert av eit elektrisk band, medan han på side to berre akkompagnerer seg sjølv på akustisk gitar. Den 20. juli 1965 gav Dylan ut singelen «Like a Rolling Stone» i ein rockestil. Den 25. juli 1965 spelte Dylan den første elektriske konserten sin på Newport Folk Festival i lag med gitaristen Mike Bloomfield og Barry Goldberg frå Paul Butterfield Blues Band. Delar av publikum byrja å bua mot Dylan og leiande personar i viserørsla, som Irwin Silber og Ewan MacColl, kritiserte Dylan for å forlate den politiske låtskrivinga og i staden spele med eit elektrisk band. 

I 1963 og 1964 hadde Dylan spelt på Newport Folk Festival til stor suksess i visemiljøet. I 1965 byrja han med tre akustiske songar. Dylan tok ei sponant avgjersle om at han i løpet av konserten skulle spele med eit elektrisk akkompagnement. Dylan var blitt irritert over nokre merknader som festivalleiaren Alan Lomax hadde kome med då han introduserte Paul Butterfield Blues Band tidlegare på festivalen. Dylan tenkte då at om dei ønskte å halde elektriske instrument borte frå festivalen, så skulle han vise dei. Det finst filmklipp av Dylan si framføring på denne Newport-festivalen både i *[[filmen Festival (1967)|Festival]]* (1967), *[[No Direction Home]]* (2005) og *[[filmen The Other Side of the Mirror|The Other Side of the Mirror: Bob Dylan Live at the Newport Folk Festival 1963–1965]]* (2007). 

Soga seier at publikum bua på Dylan fordi han spelte elektrisk musikk, medan andre har meint at dei bua fordi lyden var for dårleg og Dylan berre spelte eit fåtal songar før han forlet scenen. Uansett fortsette publikum å bue på Dylan på konsertane hans i 1965 og 1966. Ein av dei mest kjende hendingane er frå Manchester i Storbritannia der eit medlem av publikum roper ut «Judas!» like før Dylan skal spele «Like a Rolling Stone». Dylan svarar «Eg trur ikkje på deg, du er ein løgnar» før han snur seg til bandet og seier «spel jævlig høgt!». Denne hendingar kom med på konsertalbumet *[[The Bootleg Series Vol. 4: Bob Dylan Live 1966, The "Royal Albert Hall" Concert|Live 1966: The "Royal Albert Hall" Concert]]* i 1998. 

## Sjå òg
* *[[Highway 61 Revisited]]*
* *[[Blonde on Blonde]]*
* Folkrock

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Electric Dylan controversy|Electric Dylan controversy]]» frå ,  den 25. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 


## Bakgrunnsstoff
* Guardian.co.uk: "Bob Dylan's return to the scene of the crime", 2. august 2002
Sausalito

**Sausalito** er ein by i Marin County i San Francisco Bay Area. Han ligg nær den nordlege sida av Golden Gate-brua, 13 km sør-søraust for San Rafael.

Ved folketelljinga i 2010 hadde byen  innbyggjarar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sausalito i California|Sausalito i California]]» frå ,  den 25. desember 2018.*  
 
## Bakgrunnsstoff
*
Sten Sture den yngre

**Sten Sture den yngre**, eigentleg **Sten Svantesson Sture**, (fødd 1493, død 3. februar 1520) var ein svensk riddar og riksforstandar 1512–1520.

## Bakgrunn
Han var son av Svana Nilsson (Sture) av ætten Natt och Dag og hans hustru Iliana Gädda. Sten Svantesson vart slått til riddar av kong Hans av Danmark ved dennes kroning i Stockholm i 1497, altså som barn.

Allereie i tenåra leidde Sten med framgang militære oppdrag i kampen til faren mot kong Hans.

## Karriere
Ved farens død i 1512 overtok han dennes slottslen og fekk allmuen på sin side. Med folk i ryggen utmanøvrerte han kandidaten til riksrådet i riksforstandervalget, Erik Arvidsson Trolle. Trolle vart faktisk formelt valt, men valet vart sett til side og Trolle fekk aldri nyte posisjonen, noko Sten derimot gjorde.

Han tok namnet Sture og kalla seg så Sten Sture (den yngre) og freista å etterstrebe den tidlegare politikken til Sturepartiet - ein allianse med allmuen, arbeidarar og byborgare mot aristokratiet. 

Etter at han fekk avsett leiaren til opposisjonen, erkebiskop Gustav Trolle (son av Erik Arvidsson Trolle), og tok initiativet til riksdagsbeslutningen om riving av Gustav Trolles borg, Stäket. For detta vart han og hans tilhengarar bannlyste av Paven, noko som igjen førte til hendinga Stockholms blodbad.

Den nye unionkongen Christian II freista både i 1517 og i 1518 å invadera Sverige, men vart stoppa i nærleiken av Stockholm i slaget vid Brännkyrka (1518). I januar 1520 kom danskane tilbake til Sverige. Leia av Otte Krumpen rei dei over grensa og inn i Vestergøtland der Sten Sture hadde stilt opp 10 000 mann ved den nordlege breidda av innsjøen Åsunden. Den 19. januar møttest hærane i slaget på Åsunden vid Bogesund. Det aller første skotet frå ein kanon traff og såra Sten Sture hardt, det eine kne vart knust. Då leiaren til svenskane gjekk overende, braut det ut forvirring og den svenske hæren flykta.

Sten Sture vart køyrt med slede til Strängnäs, men døydde den 3. februar på innsjøen Mälarens is under transporten tilbake til Stockholm.

I samanheng med Stockholms blodbad vart Sten Sturas lik grave opp og brunne med dei andre på Stortorget. Hans gravstein står endå på Katarina kyrkjegard på Södermalm.

Han vart gift den 16. november 1511 i Stockholm med Kristina Nilsdotter Gyllenstierna (1494–1559)
Snaefell Mountain Railway

**Snaefell Mountain Railway** er ei elektrisk jarnbane på Man, stifta i 1895. Ho går mellom landsbyen Laxey og toppen av Snaefell, det einaste fjellet på Man. I Laxey har jarnbana samband med Manx Electric Railway (MER), som går vidare til hovudstaden Douglas. Fjelljarnbana er åtte km lang, har ei sporvidd på 1&nbsp;067&nbsp;mm og nyttar systemet *Fell Incline Railway System* for å bremsa i bratte strekningar. Jarnbana er elektrifisert med kontaktleidning på 550 volt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Snaefell Mountain Railway|Snaefell Mountain Railway]]» frå ,  den 25. desember 2018.*
Junior Eurovision Song Contest 2019

**Junior Eurovision Song Contest 2019 (JESC 2019)** var den 17. gongen Junior Eurovision Song Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Arena Gliwice i Gliwice i Polen, etter at Roksana Węgiel vann tevlinga i 2018 med songen «Anyone I Want To Be». Dette var fyrste gongen Polen arrangerte Junior Eurovision Song Contest. Finalen vert arrangert 24. november 2019.

Nitten land deltok i tevlinga. Spania vende tilbake til tevlinga, etter å ha sist deltatt i 2006.

Ida Nowakowska, Aleksander Sikora og vinnar av Junior Eurovision Song Contest 2018, Roksana Węgiel, var programleiarar for tevlinga.

Polen vann tevlinga for andre gong, med songen «Superhero», sungen av Wiktoria Gabor. Dette var også fyrste gongen at eitt land har vunnet tevlinga to år på rad.

## Arrangørland
Junior Eurovision Song Contest 2019 vart arrangert i Polen, etter at Polen vann i 2018 med songen «Anyone I Want to Be», sungen av Roksana Węgiel. Dette var fyrste gongen Polen arrangerte tevlinga.

### Arena
Konkurransen vart arrangert i Arena Gliwice, ein idretts- og konsertarena i Gliwice som har ein kapasitet på 17 178 tilskodarar. Hallen vart opna i mai 2018, og er rekna som ein av dei største idrettshallane i Polen.

## Deltakande land
Følgjande land deltok i Junior Eurovision Song Contest i 2019.

## Røystegjeving

* **INR**: Poeng frå røystegjevinga på internett.

### 12 poeng frå dei nasjonale juryane

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2019

## Fotnotar
Lawra Somby

**Lawra Westerfjell Somby** () er ein norsk samisk joikar og poet. Han er mest kjend som éin av dei to frontfigurane i bandet Adjágas. Han har samarbeida med bandet Turdus Musicus, og har hatt ei hovudrolle i stykket Samisk Rebell i den Samiska Teatern.

Lawra Somby har både sørsamisk og nordsamisk bakgrunn. Mor hans, Nanni Mari Westerfjeld, kjem frå Namsskogan i Nord-Trøndelag. Far hans, Ánde Somby, er frå Sirma i Tana.

## Kjelder
**Denne artikkelen byggjer på [[:nb:Lawra Somby|Lawra Somby]] frå  den 26.12.2018.*
Los Nevados nasjonalpark

**Los Nevados nasjonalpark** (spansk ) er ein nasjonalpark som ligg i den sentrale fjellkjeda av Andes i Colombia. Parken inkluderer den nordlege vulkangruppa av fleire stratovulkanar, med Nevado del Ruiz og Nevado del Tolima som dei høgste, begge strekker seg over 5000 moh.

Dette er i grenseområdet mellom fire departement, dei rørde er departementa Caldas, Quindío, Risaralda og Tolima. Totalt gjev 11 kommunar areal til parken, inkludert noko areal i storbykommunen Pereira.

## Geologi
Iserosjon har forma landskapet i parken over 3000 moh. Resultata er synlege som U-dalar med morenar. Ekstrusive magmatiske bergartar er dominerande over 3500 moh. på den austlege sida, og over 2200 moh. på den vestlege. Otún-sjøen ligg i eit krater av ein utdøydd vulkan innanfor parken.

## Nedslagsfelta
Det verna området er viktig for regionen på grunn av dei mange vasskjeldene med utspring i parken. Mindre isbrear ved dei tre vulkanane, Nevado del Ruiz, Nevado de Santa Isabel og Nevado del Tolima bidreg med smeltevatn til elver i dei to store nedslagsfelta i regionen. Elvene Gualí, Lagunilla, Recio, Totare og Coello leverer til Magdalenaelva, og dei attverande fire, Chinchiná, Campoalegre, Otún og Quindío leverer vatn til Cauca. Parken gjev vassforsyning til meir enn 2 millionar menneske i regionen, til kaffiplantasjar og til dei fleste ris- og bomullsplantasjar i Tolima-departementet. Otún-våtmarkssystemet, som ligg i parken, vart erklært eit internasjonalt viktig våtmarksområde etter Ramsar-konvensjonen.

## Flora og fauna
Parken består av ulike økosystem som varierer med høgdnivået. Dei nedre områda av parken er ei blanding av skog som er typisk for Andes, samt våtmarksområde. Dei høgare områda av parken består av páramo og superpáramo økosystem. Páramo består av grassletter, torvmyr, kratt, sumpar og laguner og opptek 80 % av arealet til parken. Superpáramo frå ca. 4500 moh. og høgare, er eit måneliknande landskap med berg, oske og sparsam vegetasjon.

Området er heimstad for 1250 artar av karplantar, 200 mosar, 300 lavartar og 180 makroskopiske soppar. På dei nedre fjellsidene og i dalane er vokspalmar dominerande. Den øvre andesskogen har tre som veks opptil 30 meter i høgd.

Fuglefaunaen inkluderer blåkronemotmot, guløyreparakitt, olivenmaskepapegøye, rustgrimeparakitt, andeskondor, umbramaurpitta og stivhaleand. Okerhjelmkolibri er endemisk for eit avgrensa område i og rundt nasjonalparken. Pattedyr inkluderer andestapir, brillebjørn, andespudu, (*Pudu mephistophiles*), tigerkatt, (*Felis tigrina*), puma og ein pungrotteart.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Los Nevados National Natural Park|Los Nevados National Natural Park]]» frå ,  den 26. desember 2018.*  
*** oppgav desse kjeldene:*
::*
::*
;Referansar
NM i alpine greiner 1971

**Noregsmeisterskapen i alpine greiner 1971** vart avvikla på Voss i Hordaland dagane 5.-7. mars 1971. Kongepokalen vart tildelt Toril Førland. 

## Menn
### Slalåm





### Storslalåm





### Utfor





### Kombinasjon





## Kvinner
### Slalåm





### Storslalåm





### Utfor





### Kombinasjon





## Kjelder
*Sportsboken 1971*. Norsk kunstforlag. Oslo 1971.
FA-cupfinalen i fotball 2004

**FA-cupfinalen i fotball 2004** fann stad på Millenium stadion i Cardiff 22. mai 2004, med 71&nbsp;350 tilskodarar på tribunane. Manchester United sikra seg pokalen etter å ha vunne med 3-0 over London-laget Millwall FC.

### Kampen
Manchester United tok leiinga ved Cristiano Ronaldo i det 44. minutt. I den andre omgangen auka Ruud van Nistelrooij til 2-0 på eit straffespark i det 65. minutt, same mann fastsette sluttresultatet til 3-0 i det 81. minutt. 

**Manchester United** stilte med: Tim Howard, Gary Neville, Wes Brown, Mikaël Silvestre, John O’Shea, Darren Fletcher, Roy Keane, Paul Scholes, Cristiano Ronaldo, Ruud van Nistelrooij og Ryan Giggs. Sju minuttar før kampen var over, vart Howard, Fletcher og Cristiano Ronaldo tekne av bana, inn kom målvakta Roy Carroll, Nicky Butt og Ole Gunnar Solskjær.

Dommaren heitte Jeff Winter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2004 FA Cup Final|2004 FA Cup Final]]» frå ,  den 20. januar 2019.*
Darren Fletcher

**Darren Barr Fletcher** () er ein skotsk fotballspelar som var med om å vinne ei rad store fotballturneringar gjennom sine 12 år med Manchester United. Midtbanespelaren er sidan 2017 Stoke City-spelar. Fletcher deltok i 80 landskampar for Skottland i tida 2003-17.

## Aktiv
### Klubbspel
Fletcher fekk sin debut i Manchester United i mars 2003. Han var jamt og samt å sjå i fyrsteellevaren i åra fram til 2011, sidan fekk han færre kampar, heilt til dess han skreiv kontrakt med ligakollega West Bromwich Albion i februar 2015. Her var han fast på fyrstelaget i to og ein halv sesong. Sommaren 2017 skifta han over til Stoke City, ein klubb som rykte ned til nivå to ved sesongslutt i 2018.

### Landslagsspel
Fletcher sin landslagdebut fann stad på Ullevål stadion i Oslo den 20. august 2003, som innbytar. I vennskapskampen makta korkje Noreg eller Skottland finn vegen til nettmauskane. Fram til oktober 2017 spelte Fletcher 80 landskampar for Skottland og skåra 5 landslagsmål. Han var lagkaptein 35 gongar, laget makta aldri å kvalifisere seg til ei stor landslagsturnering i hans speletid.

### Merittar
*Engelsk ligameister: 2007, 2008, 2009, 2011 med Manchester United
*Vinnar av FA-cupen: 2004 med Manchester United
*Vinnar av ligacupen: 2010 med Manchester United

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Darren Fletcher|Darren Fletcher]]» frå ,  den 26. desember 2018.*  
 
*eu-football
Terry Melcher

**Terrence Paul Melcher** () var ein USA-amerikansk musikar og plateprodusent, som var med å forme California Sound og folkrockrørsla i 1960-år, særleg under den gryande motkulturtida. Dei mest kjende bidraga hans var å produsere dei to første albuma til The Byrds, *[[Mr. Tambourine Man av The Byrds|Mr. Tambourine Man]]* (1965) og *[[Turn! Turn! Turn! av The Byrds|Turn! Turn! Turn!]]* (1965), i tillegg til dei fleste hittane til Paul Revere & the Raiders og Gentle Soul. Han var òg ei kort stund knytt til Charles Manson, ein låtskrivar og kultleiar som seinare vart dømd for fleire mord. 

Melcher var det einaste barnet til skodespelarinna og songaren Doris Day. Faren var den første ektemannen til Day, Al Jorden, og han vart adpotert av den tredje ektemannen hennar, Martin Melcher. Dei fleste av dei tidlege innspelingane hans var med dei songbaserte surfebanda The Rip Chords og Bruce & Terry. I 1960-åra var Melcher knytt til The Beach Boys og var med å knyte Brian Wilson til *[[Smile av The Beach Boys|Smile]]*-tekstforfattaren Van Dyke Parks. Melcher produserte seinare fleire singlar for The Beach Boys i 1980- og 1990-åra, inkludert «Kokomo» (1988), som toppa den amerikanske singellista. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terry Melcher|Terry Melcher]]» frå ,  den 26. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
*
Ski-NM 1939

**Noregsmeisterskapen på ski 1939 i nordiske greiner** vart avvikla i tida 9.-12. februar i Kristiansand, med Oddersjaa Ski- og Skøyteklubb som arrangør. Hopprennet var avvikla i Tinnheiabakken, der Arnholdt Kongsgård nådde lengst med sine 53 meter i den fyrste av to omgangar.

### 17 km



Dato: 11. februar
Stad: Kristiansand

### 30 km



Dato: 9. februar
Stad: Kristiansand

### Kombinert



Dato: 11.-12. februar
Stad: Kristiansand

### Hopprenn



Dato: 12. februar
Stad: Kristiansand

## Kjelder
*Arbeiderbladet 10. februar 1939
*Arbeiderbladet 13. februar 1939
Handball-VM 2019 for menn

**Verdsmeisterskapen i handball 2019 for menn** vart arrangert i Danmark og Tyskland i dagane frå 10. til 27. januar 2019. Dette var andre gongen Danmark var vertsnasjon og åttande gongen Tyskland var vertsnasjon. Vertslandet Danmark vann VM-gull for fyrste gong etter finalesiger 31&ndash;22 mot Noreg. Tittelforsvarar Frankrike sikra seg bronsen, då dei slo Tyskland 26&ndash;25 i bronsefinalen.

### Finalen
Meisterskapen vart avslutta i Herning i Danmark, framfor 15&nbsp;003 tilskodarar. Det stod 4–4 på resultattavla, før Danmark rykte frå til 9–5. I det 24. minutt gjekk danskane opp i femmåls-leiing 15–10, sidan la dei på til pauseresultatet 18–11. Andreomgangen vart rein plankekøyring for Danmark. Etter å ha vore opp i elleve måls leiing på 26–15, ebba kampen ut på siffera 31–22.

Mikkel Hansen, som vart kåra til meisterskapens beste spelar, vart toppskårar for **Danmark** med sine 7 mål. Dei andre danske skåringane kom frå Morten Toft (5), Rasmus Lauge,  Mads Mensah Larsen, Lasse Svan (4, alle), Magnus Landin, Anders Zachariassen (3, begge) og Nikolaj Øris Nielsen (1). Niklas Landin var målvakt.

**Noreg**s Magnus Jøndal var kampens toppskårar med sine 9 nettkjenningar. Elles skåra Gøran Johannessen og Sander Sagosen kvar sine 3 mål, medan Kristian Bjørnsen og Magnus Rød begge fekk utteljing på 2 av sine fire forsøk, kapteinen Bjarte Myrhol, Harald Reinkind og Petter Øverby alle noterte seg for ei skåring. Henrik Jakobsen, Christian O'Sullivan og Eivind Tangen lukkast ikkje med sine forsøk, Alexander Blonz, Magnus Gullerud og Espen Lie Hansen kom ikkje til avslutning. Torbjørn Bergerud og Espen Christensen vakta målburet.

## Arenaer

## Gruppespelet
### Gruppe A

---------

---------

---------

---------

-------

### Gruppe B

--------

-----

----------

---------

### Gruppe C

-----------

--------------

----------

---------

-------

### Gruppe D

----------

--------

---------

---------

## President's Cup
### Plasseringskampar om 21.- til 24.-plass

----------

;Kamp om 23.-plass

;Kamp om 21.-plass

### Plasseringskampar om 17.- til 20.-plass

----------

;Kamp om 19.-plass

;Kamp om 17.-plass

### Plasseringskampar om 13.- til 16.-plass

----------

;Kamp om 15.-plass

;Kamp om 13.-plass

## Mellomspelet
### Gruppe I

--------------

----------

---------

-------------

### Gruppe II

------------

-----------

----------

-------------

## Sluttspelet
### Kamp om 7.-plass

### Kamp om 5.-plass

### Semifinalar

--------

### Bronsefinale

### Finale

## Sjå òg
* Handball-VM 2019 for kvinner

## Bakgrunnsstoff
* Den offisielle nettsida til Handball-VM 2019 
* Den offisielle nettsida til IHF
*Kamprapport
Hotep Idris Galeta

**Hotep Idris Galeta** () var ein sørafrikansk jazzpianist og lærar. Fødenamnet hans var **Cecil Galeta**, men etter ein lokal skikk vart han i barndommen og som ung mann kalla **Cecil Barnard**, der fornamnet til faren vart nytta som etternamn. 

Etter å ha spelt med somme av dei beste jazzmusikarane i Sør-Afrika i tenåra, drog han i 1961 til Storbritannia som følgje av apartheid. Seinare drog han til USA der han spelte med Herb Alpert, John Handy, Bobby Hutcherson, Elvin Jones, Hugh Masekela, Jackie McLean, Mario Pavone, Joshua Redman og Archie Shepp. Utafor jazz spelte han òg med David Crosby og The Byrds. Etter apartheid kollapsa drog han attende til Sør-Afrika i 1991, der han mellom anna arbeidde som lærar.

Galeta døydde i 2010 etter eit astmaanfall. 

## Diskografi
**Heading Home* (The Sun, 1990)
**[[Malay Tone Poem]]* (Sheer Sound, 2002)
**Med [[John Handy]]**
**[[Hard Work]]* (ABC/Impulse, 1976)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hotep Idris Galeta|Hotep Idris Galeta]]» frå ,  den 27. desember 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene: *