open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Steve Perry

**Stephen Ray Perry** () er ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. Han er mest kjend som frontmann og songar i rockebandet Journey i den mest populære perioden deira frå 1977 til 1987, og igjen frå 1995 til 1998. Perry har òg hatt sukses som soloartist, først mellom midten av 80-talet og midten av 90-talet, og sporadiske konsertar etter 2000. 

Røysta til Perry har fått ros hos andre musikarar og i musikalske publikasjonar. Han vart kalla «The Voice» av Jon Bon Jovi. *[[Rolling Stone]]* rangerte han som den 76. beste vokalisten gjennom tidene. Perry er innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Journey den 7. april 2017.

## Diskografi

### Album
#### Solo

#### Samlealbum
**Perry's Coming* (1995)
**[[Greatest Hits + Five Unreleased]]* (1998)
**Playlist: The Very Best of Steve Perry* (2009)
**Oh Sherrie: The Best of Steve Perry* (2010)

#### EP-ar
**Silver Bells* (2019)

#### Med Journey
**[[Infinity av Journey|Infinity]]* (1978)
**[[Evolution av Journey|Evolution]]* (1979)
**[[Departure av Journey|Departure]]* (1980)
**[[Escape av Journey|Escape]]* (1981)
**[[Frontiers av Journey|Frontiers]]* (1983)
**[[Raised on Radio]]* (1986)
**[[Trial by Fire av Journey|Trial by Fire]]* (1996)

### Solosinglar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Perry|Steve Perry]]» frå ,  den 27. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Andy Turner

**Andrew Steven Malcolm Turner** (), kjend som **Andy Turner**, er ein engelsk tidlegare friidrettsutøvar som vart europameister på 110 meter hekk i 2010 og fekk bronse i øvinga både ved EM 2006 og VM 2011.

## Aktiv
I mars 2006 kom Turner på tredjeplassen på korthekken under samveldeleikane i Melbourne, same plassen kom han på ved europameisterskapen i Göteborg i august. To månader føre Göteborg-EM sette han personbeste med 13,38 sekund i eit stemne i Kassel. I forsøksløpet under Friidretts-EM 2007 i Osaka sette Turner personleg rekord med 13,27 sekund, men rauk ut or tevlinga i semifinalane etter eit løp på 13,38.

År 2010 vann Turner gullmedaljen på 110 meter hekk både ved europameisterskapen i Barcelona, og under samveldeleikane i New Delhi. I Barcelona gjorde han årsbeste med tida 13,28. Den 30. juni 2011 sette Turner livsrekord på 110 meter hekk med 13,22 sekund ved eit DL-stemne i Lausanne. Seinare i 2011-sesongen kneip han bronsemedaljen under verdsmeisterskapen i Dageu, på same moderate tid som fjerdemann i løpet, David Oliver frå USA.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 2004 i Aten: Utslått i forsøket (13,75=nr 36)
*EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 13,52
*VM 2007 i Osaka: Utslått i semifinalane (13,38=nr 11)
*OL 2008 i Beijing: Utslått i kvartfinalane (13,53=nr 17)
*VM 2009 i Berlin: Utslått i forsøket (13,73=nr 32)
*EM 2010 i Barcelona: Gullmedalje – 13,28, framom Garfield Darien (13,34)
*VM 2011 i Daegu: Bronsemedalje – 13,44
*OL 2012 i London: Utslått i semifinalane (13,42=nr 13)
*EM 2014 i Zürich: Utslått i semifinalane (13,58=nr 14)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andy Turner (hurdler)|Andy Turner (hurdler)]]» frå ,  den 28. mai 2020.*
KV «Bison»

**KV «Bison»** er eit skip som vart bygd i 2014 som ankerhandteringfartøy.

Det blei leigd inn av Kystvakta frå Boa Offshore for fem år frå byrjinga av 2020, saman med KV «Jarl».

Fartøyet har eit mannskap på 14 sivile/militære per skift, og ei vernepliktig besetning på til saman 18.

## Tekniske data

* Type: AHTS/ROV
* Klasse: DNV-GL 1A1 Ice 1C Tug Supply Vessel Oilrec SF E0 Fire fighter -I+II Dynpos- AUTR Clean Design Naut- OSV COMF-V(3) C(3) T- MON BIS DK(+) HL (2.8)
* AH Winch: 600 t/500 t/500 t
* BP: 267 t
* Undervassdrone (*ROV*): Oceaneering Magnum work ROV Tophat TMS 3,000 m max working depth

## Kjelder
Evolution av Journey

***Evolution*** er det femte studioalbumet av den amerikanske rockegruppa Journey. Albumet kom ut i mars 1979 på Columbia Records, og var det første albumet deira med trommeslagaren Steve Smith.

Det var det mest suksessrike albumet deira til då, og selde tre millionar eksemplar i USA med ein 20. plass på *Billboard 200*. Igjen var det Roy Thomas Baker (mest kjend for samarbeidet med Queen) som var produsent, men trommeslagaren Aynsley Dunbar var byta ut med Steve Smith, tidlegare i bandet til Ronnie Montrose.

*Evolution* inneheld den første hitsingelen deira, «Lovin', Touchin', Squeezin'», som var inspirert av den klassiske Sam Cooke-hitten, «Nothin' Can Change This Love» og nådde 16. plassen på singellista i USA. Den originale solovokalisten Gregg Rolie song på «Just the Same Way» i lag med Steve Perry.

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Steve Perry – solovokal
* Neal Schon – elektrisk og akustisk gitar, korvokal og gitarsynthesizer
* Gregg Rolie – klaverinstrument, korvokal og solovokal (8) vokal
* Ross Valory – bassgitar, korvokal, basspedalar
* Steve Smith – trommer, perkusjon, korvokal

;Produksjon
* Roy Thomas Baker – produsent, miksing
* Geoff Workman, George Tutko – lydteknikar

## Salslister
 

;Album

;Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Evolution (Journey album)|Evolution (Journey album)]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lovin', Touchin', Squeezin'

«**Lovin', Touchin', Squeezin**'» er ein song av den amerikanske rockegruppa Journey, gjeve ut på singel i 1979 frå albumet *[[Evolution av Journey|Evolution]]*. Det vart den første topp 40-hitten til Journey i USA då songen nådde 16. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i november det året. Utafor USA nådde«Lovin', Touchin', Squeezin'» 12. plassen i Canada og 37. plassen i New Zealand.

## Andre versjonar
*«Lovin', Touchin', Squeezin'» vart spelt av det progressive metal-bandet Dream Theater på EP-en deira *[[A Change of Seasons]]*, i 1995.

## Musikkvideo
I juli 1979 vart det laga ein musikkvideo til songen. Denne vart regissert av Bruce Gowers, mest kjend for videoane sine for Queen, Michael Jackson og Prince.

## Medverkande
*Steve Perry – solovokal
*Neal Schon – gitar, korvokal
*Gregg Rolie – klaverinstrument, korvokal
*Ross Valory – bassgitar, korvokal
*Steve Smith – trommer, korvokal

### Andre medverkande
*Greg Werner – korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lovin&#39;, Touchin&#39;, Squeezin&#39;|Lovin&#39;, Touchin&#39;, Squeezin&#39;]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Departure av Journey

***Departure*** er det sjette studioalbumet av det amerikanske rockebandet Journey. Det kom ut 29. februar 1980 på Columbia Records.

*Departure* var det bestseljande Journeyalbumet til då og det var første gongen dei nådde topp 10 på ''Billboard'' 200-lista, med ein åttandeplass. Albumet inneheld «Any Way You Want It», den første singelen på albumet, som nådde 23. plassen på singellista.

Albumet hadde ein skarpare lyd, delvis takka vere at songane vart spelte inn «live i studio». Bandet drog til studioet The Automatt i San Francisco med 19 songar, og gav til slutt ut 12 av dei.

*Departure* var det siste fulle studioalbumet med det opphavlege medlemmet  Gregg Rolie, og den nest siste innspelinga hans med bandet. Dei siste bidraga hans kom ut på *[[Dream, After Dream]]*, eit filmmusikkalbum til ein japansk film med same namn, som òg kom ut i 1980. Rolie var blitt lei turnélivet og valde å slutte i bandet etter å ha vore med å finne sin eigen erstattar, Jonathan Cain, som då hadde spelt i The Babys. Rolie song solovokal på ein av songane på *Departure*, balladen «Someday Soon».

I 1986 gav Columbia ut *Departure* på CD i USA og Europa. Albumet vart ommastra i 1996. BMG/Columbia gav ut ei ny ommastra utgåve av *Departure* igjen i 2006, og la til bonusspora «Natural Thing» og «Little Girl».

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
*Steve Perry - solovokal
*Neal Schon - gitar, solovokal på spor 4, korvokal
*Gregg Rolie - klaverinstrument, munnspel, solovokal på spor 3, korvokal
*Ross Valory - bassgitar, korvokal
*Steve Smith - trommer, perkusjon, korvokal

;Produksjon
*Geoff Workman - produsent, lydteknikar, miksing
*Kevin Elson - produsent
*Ken Kessie - lydteknikar
*Jim Welch - kunstnarisk leiar

## Salslister
 

;Album

;Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Departure (Journey album)|Departure (Journey album)]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Any Way You Want It

«**Any Way You Want It**» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey. Han kom ut i februar 1980 som den første singelen frå det sjette studioalbumet deira, *[[Departure av Journey|Departure]]*. Han var skriven av songaren Steve Perry og gitaristen Neal Schon, og nådde 23. plassen på US ''Billboard'' Hot 100-lista. 

Songen er med på alle dei fire konsertalbuma til bandet (*[[Captured av Journey|Captured]]*, *[[Greatest Hits Live av Journey|Greatest Hits Live]]*, *[[Live in Houston 1981: The Escape Tour]]* og *[[Revelation av Journey|Revelation]]* på DVD).

Musikkvideoen var regissert av Kim Paul Friedman og hadde premiere i mars 1980. 

## Medverkande
*Steve Perry – solovokal
*Neal Schon – solo- & rytmegitar, korvokal
*Ross Valory – bassgitar, korvokal
*Gregg Rolie – mellotron, orgel, korvokal
*Steve Smith – trommer

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Any Way You Want It|Any Way You Want It]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*«Any Way You Want It»
*«Any Way You Want It» (United States Access)
*
Geoff Workman

**Geoff Workman** () var ein engelsk plateprodusent og lydteknikar, mest kjend som produsent og lydteknikar på album av The Cars, Queen, Journey, Foreigner, Drivin N Cryin, Toto, Mötley Crüe og Twisted Sister. Seint i 1970-åra var han lydteknikar på fleire album i lag med Roy Thomas Baker, før han i 1980-åra vart fulltids-produsent. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geoff Workman|Geoff Workman]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Dream, After Dream

***Dream, After Dream*** er eit filmmusikkalbum av det amerikanske rockebandet Journey for den japanske fantasifilmen *Yume, Yume No Ato* regissert av motedesigneren Kenzo Takada. Albumet kom ut i desember 1980 på Columbia Records og var det sjuande albumet deira. Filmusikken overskugga sjølve filmen og var eit kraftig steg til sides frå arenarocken bandet hadde spelt på dei tre førre albuma sine. Her gjekk dei attende til dei progressive rockerøtene sine og baserte seg på kompleks, musikalsk dugleik og instrumentalar. 

*Dream, After Dream* har tre spor med vokal av ni spor i alt, «Destiny», «Sand Castles» og «Little Girl». «Little Girl» kom seinare ut som B-side til singelen «Open Arms» og var med på samleplata *[[Time 3|Time<sup>3</sup>]]*. Han var òg bonusspor på 2006-utgåva av *[[Departure av Journey|Departure]]* og 2011-utgåva av *[[Greatest Hits 2 av Journey|Greatest Hits 2]]*. «Destiny» er den lengste songen bandet spelte inn. 

Det var det siste albumet med det opphavlege medlemmet Gregg Rolie.

## Mottaking

AllMusic skreiv om albumet at det var «eit av dei mest oversedde albuma i katalogen til Journey. *Dream, After Dream* er eit fint døme på kor undervurderte Journey var som musikarar og kan tilrådast for fans av bandet.» Dave Marsh, som var ein ivrig motstandar av bandet, var enno meir entusiastisk og skildra albumet som «det beste bandet spelte inn i 1980-åra».

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
*Steve Perry – solovokal, produsent
*Neal Schon – gitar, vokal, produsent
*Gregg Rolie – klaverinstrument, piano, munnspel, vokal, produsent
*Ross Valory – bassgitar, vokal, produsent
*Steve Smith – trommer, perkusjon, produsent

;Andre medverkande
*Eiji Arai, Yasuo Hirauchi, Tadataka Nakazawa, Sumio Okada - trombone
*Toshio Araki, Yoshikazu Kishi, Kenji Yoshida, Takatoki Yoshioka - trompet
*Takashi Fukumori, Hachiro Ohmatsu, Kiyoshi Ohsawa, Masatsugu Shinozaki - fiolin
*Hiroto Kawamura, Kazuo Okamoto - cello
*Masayuki Yamashiro - horn
*Strykarar og horn arrangerte og dirigerte av Matthew A. Schon

;Produksjon
*Kevin Elson - produsent, lydteknikar, miksing
*Akira Fukada, Geoff Workman - lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dream After Dream|Dream After Dream]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Morozov

**Morozov** kan visa til:

* månekrateret Morozov
* etternamnet Morozov, personar med etternamnet *Morozov*
:*Evgeny Morozov, kviterussisk-amerikansk forfattar
:* Jevgenij Morozov (fødd 1929), sovjetisk roar
Yevgeny Morozov

**Yevgeny Morozov** kan visa til:

* Jevgenij Morozov (fødd 1929), sovjetisk roar
*Evgeny Morozov, kviterussisk forfattar
* Yawhen Marozaw, kviterussisk fotballspelar
Captured av Journey

***Captured*** er det første konsertalbumet til Journey. Det vart spelt inn under Departure-turneen deira og kom ut 30. januar 1981 på Columbia Records. Albumet nådde niandeplassen på ''Billboard'' 200-lista og selte to millionar eksemplar. 

Spor 1 til 4 var henta frå konserten deira i The Forum i Montreal i Canada den 8. august 1980. Spor 5 & 6 var frå konserten deira mot slutten av turneen i Koseinenkin Hall i Shinjyuku i Tokyo i Japan den 13. oktober 1980 og spor 7 til 16 kom frå to konsertar i Cobo Hall i Detroit den 4. og 5. august 1980. Songen «Dixie Highway» var ikkje tidlegare spelt inn for noko studioalbum av Journey. Til slutt på albumet vart det plassert eit studioopptak av songen «The Party's Over (Hopelessly in Love)», som kom ut på singel. 

I notata i omslaget var albumet dedisert til AC/DC-songaren Bon Scott, som omkom i februar 1980. 

Dette var det siste Journey-albumet med klaverspelaren og grunnleggjaren Gregg Rolie.

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
*Steve Perry - solovokal
*Neal Schon - gitar, vokal
*Gregg Rolie - klaverinstrument, vokal
*Ross Valory - bass, vokal
*Steve Smith - trommer, perkusjon

;Andre medverkande
*Stevie «Keys» Roseman - akustisk piano og klaverinstrument på «The Party's Over (Hopelessly in Love)»

;Produksjon
*Kevin Elson - produsent, lydteknikar, miksing
*Clifford Bonnell, Daniel Aumais, Guy Charbonneau, Akira Fukuda, Tom Suzuki - assisterande lydteknikarar
*Wally Buck - assisterande lydteknikar for studioinnspeling
*Bob Ludwig - mastering

## Salslister
 

;Album

;Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Captured (Journey album)|Captured (Journey album)]]» frå ,  den 28. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Torvhund

**Torvhund**, eller **torvmosehund**, (*Canis lupus palustris*, *Canis familiaris palustris*), av og til òg kalla **torvspitz**, var ein prehistorisk tamhund som av type var særs like dagens nordlege spisshundtypar og pariahhundar. Han er no utdøydd.

Det er gjort arkeologiske funn av torvhundar over store delar av Europa, Asia og Nord-Afrika. Slike funn er som oftast gjort på eller like ved buplassar som er daterte til oldtida. Det første funnet vart gjord i eit såkalla pælebygningskulturlag i Tirol. Typen har difor òg gått under namnet *pælebygningsspiss*. I Noreg er funnet av den kring 2000-3700 år gamle varangerhunden det eldste beviset vi har for tamhundar her i landet.

Ein trur at torvhunden har livnært seg som pariahhund i byrjinga, men seinare meir og meir som ein hund ått av mennesket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Torvhund|Torvhund]]» frå ,  den 29. mai 2020.*
Europacupfinalen i 2001

**Europacupfinalen** i fotball i 2001 vart spelt mellom Bayern München og Valencia på stadionet San Siro.

Det tyske laget vann 5-4 etter straffekonk.

Spelarne var m.a. John Carew.
Lucyna Langer-Kałek

**Lucyna Langer-Kałek** () er ein polsk tidlegare hekkeløpar som vart europameister på 100 meter hekk i 1982 og tok bronsen i øvinga under Sommar-OL 1980.

## Aktiv
Langer sprang under 13 sekundar på korthekken fyrste gongen i 1978, tid 12,89. Året etter forbetra ho seg til 12,62, ei tid oppnådd då ho sigra i øvinga ved universiaden i Mexico-byen. Då landskvinna Grażyna Rabsztyn den 13. juni 1980 sette verdsrekord med 12,36 sekund, fylgde Langer opp med 12,44, ei tid som plasserte henne på andreplassen på verdsstatistikken. Under dei olympiske sommarleikane i Moskva nokre veker seinare tok ho bronsen i øvinga, med tida 12,65 kom ho i mål to hundredels sekund attom Johanna Klier og eitt hundredels sekund framom Kerstin Knabe, begge utøvarane representerte Aust-Tyskland.

Som Lucyna Langer-Kałek vann ho i 1982 EM-gull på 100 meter hekk i Aten. Vinnartida på 12,45 sekund var den nest beste i verda det året, einast Jordanka Donkova frå Bulgaria, som tok sølvmedaljen i EM, presterte betre med sine 12,44. Vinteren 1984 triumferte Langer-Kałek på 60 meter hekk ved hall-EM i Göteborg etter eit løp på 7,96 sekund. Den 19. august 1984 forbetra ho livsrekorden sin på 100 meter hekk til 12.43 sekund ved eit stemne i Hannover, årsbeste i verda gjennom OL-sesongen. Ettersom Polen boikotta sommarleikane i Los Angeles deltok Langer-Kałek ikkje der.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1978 i Praha: Nr 5 på 100 m hekk – 12,98
*OL 1980 i Moskva: Bronsemedalje på 100 m hekk – 12,65. Nr 7 i 4 x 100 m stafett (44,49) 
*EM 1982 i Aten: Gullmedalje på 100 m hekk – 12,45, framom Jordanka Donkova (12,54)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Lucyna Kałek|Lucyna Kałek]]» frå ,  den 29. mai 2020.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lucyna Kałek|Lucyna Kałek]]» frå ,  den 29. mai 2020.*
Det vietnamesiske herrelandslaget i fotball

**Vietnam sitt herrelandslag i fotball** er det mannlege landslaget i fotball for Vietnam. Det representerer landet i internasjonale fotballturneringar, og vert regulert av Liên Đoàn Bóng Đá Việt Nam. Landslaget spelte sin fyrste internasjonale kamp som Vietnam i 1991, og deltok i sin fyrste meisterskap i 1991.

## Resultat i internasjonale turneringar
*Resultata som er vist under er berre turneringar der Vietnam har delteke. Turneringar dei ikkje har tatt del i er ikkje førte opp.*

### Asiameisterskapen
*     2007: 8.-plass
*  2019: 8.-plass
*  2024: 22.-plass

### Asialeikane
*  1998: 17.-plass

### AFF-meisterskapen

*  1996: 3.-plass
*  1998: 2.-plass
*  2000: 4.-plass
*   2002: 3.-plass
*   2004: 6.-plass

*   2007: 3.-plass
*   2008: 1.-plass
*   2010: 3.-plass
*   2012: 6.-plass
*   2014: 3.-plass

*   2016: 3.-plass
* **Søraust-Asia** 2018: 1.-plass
*  2020: 3.-plass
* **Søraust-Asia** 2022: 2.-plass

## Sjå òg
* Det vietnamesiske kvinnelandslaget i fotball

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside  
* Profil hos FIFA
* Profil hos AFC
Armstrong Whitworth

**Sir W G Armstrong Whitworth & Co Ltd** var eit større britisk produksjonsføretak i byrjinga av 1900-talet. Det hadde hovudkvarter i Elswick i Newcastle, og laga bilar, fly, lokomotiv, skip og våpen.

Føretaket blei stifta av William Armstrong i 1847, og blei gjennom fusjonar etterkvart til **Armstrong Mitchell** og  **Armstrong Whitworth**. I 1927 fusjonerte det med Vickers Limited til **[[Vickers-Armstrongs]]**, med bil- og fly-verksemda kjøpt opp av J D Siddeley.

## Historie
I 1847 skipa ingeniøren William George Armstrong ein verkstad ved Elswick i  Newcastle. Dei laga hydraulisk maskineri, kranar og bruer, og etterkvart også artilleri, der særleg Armstrong-kanonen som den britiske hæren brukte under Krimkrigen er velkjend. I 1882 blei selskapet slått saman med selskapet til skipsbyggjaren Charles Mitchell og fekk namnet  **Armstrong Mitchell & Company**. På denne tida strekte verkstaden seg over over ei *[[mile]]* (ca.&nbsp;2&nbsp;km) langs breidden av elva Tyne.

Armstrong Mitchell fusjonerte igjen med ingeniørføretaket til Joseph Whitworth i 1897. Selskapet utvida til å laga bilar og lastebilar i 1902, og skipa ei avdeling for luftfartøyi 1913. Denne blei til dotterselskapet Armstrong Whitworth Aircraft i 1920.

I 1927 fusjonerte føretaket med Vickers Limited til Vickers-Armstrongs.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Armstrong Whitworth|Armstrong Whitworth]]» frå ,  den 31. mai 2020.*
Blyth

**Blyth** kan visa til:

;Folk
* etternamnet Blyth
* baron Blyth, ein britisk tittel
* sjå også Blythe

;Stader
:Australia
* Småbyen Blyth i Sør-Australia
:Canada
* Landsbyen Blyth i Ontario
:Storbritannia
* Byen Blyth i Northumberland
* Landsbyen Blyth i Nottinghamshire
* Elva Blyth i Northumberland
* Elva Blyth i Suffolk
Akhaltsikhe

**Akhaltsikhe** ( , bokstaveleg tyding 'nyborg'; tidlegare kalla **Lomsia**) er ein liten by sørvest i Georgia. Han er regionshovudstad for Samtskhe-Dzjavakheti. Byen ligg ved begge breidder av Potskhovi, ei lita elv som skil gamlebyen i nord frå den nyare busetjinga i sør.

I gamlebyen ligg den store Rabatiborga, som blei bygd av osmanarane rundt ein moské, og ei kyrkje vigd den heilage Marine.
I åsane i nærleiken ligg Sapara-klosteret frå 900- til 1300-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Akhaltsikhe|Akhaltsikhe]]» frå ,  den 31. mai 2020.*

## Bakgrunnsstoff

*
Osurgeti

**Osurgeti** (georgisk , uttala ) er ein by sørvest i Georgia. Han er regionshovudstad for Guria. Byen er eit regionalt senter for te- og hasselnøttproduksjon. Han var tidlegare kjend som **Makharadze**, kalla opp etter Filipp Makharadze.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ozurgeti|Ozurgeti]]» frå ,  den 31. mai 2020.*
Genever

**Genever** (òg kjend som **jenever**, **hollandsk gin** eller **Dutch Gin**) er ein nederlandsk alkoholdrikk laga av brennevin av korn (hovudsakleg bygg), som får ein eigen karakteristikk ved tilsetting av einebær og andre smakstoff ved siste destillasjon. Genever er kjend som nasjonalbrennevinet til Nederland.

## Historie
Mykje tyder at på sør-italienske munkar allereie på 1000-talet laga ein slag einebærsprit, medan andre hevdar at den første geneveren blei produsert i Flandern på 1300-talet. 
På denne tida trudde ein at all sprit var medisin mot plager som pest, og sprit med einebær skulle visstnok ha ekstra god effekt.
Ein nederlandsk doktor kalla Sylvius har, truleg noko feilaktig, fått æra for å ha oppfunne genever i 1572. Han skulle i utgangspunktet laga eit uttrekk av einebær for å kurera nyresjukdomar. Men i 1655 (83 år seinare) var kommersiell produksjon i gang med eit heilt anna føremål.

## Framstilling
Genever har vore laga sidan 1600-talet. Framstillinga liknar på den til whisky. Kornet ein skal bruka blir spreidd utover eit golv og tilsett vatn for å starta spiring. Spiringa blir avbroten ved at varm luft tørkar kornet. Kornet blir deretter mole og blanda med noko rug, mais og varmt vann. 
Høgkvalitets-genever må innehalda 5 % eller meir av malta bygg.
Det er denne blandinga som blir gjæra og ender opp som ei alkoholsvak væske, som nokon ofte forbind med øl. Denne alkoholsvake væska blir destillert 2-3 gonger i pot stills til ein maltvin med lågt alkoholinnhald.

Denne maltvina vert tilsett einebær og andre smakstoff før siste destillering.
Enkelte produsentar av genever kan ha opptil 20 ulike løynlege ingrediensar i sina oppskrifter.

I tillegg til einebær og koriander finn ein smakstilsetninger av botaniske ingrediensar, urter og krydder som blant anna kvann, kardemomme, sitrusskal og anis.

Dette destillatet har vanlegvis ein alkoholstyrke på ca. 50 %, noko som er ganske svakt. Grunna den svake alkoholstyrken får ein eit sluttprodukt som er særs fyldig og maltprega.

## Kvalitetar
Det finst to typar genever. 
Den eine typen heiter *Jonge* eller «ung». Han er laga av maks 15 % maltvin og maks 10 g sukker per liter, men er tilsett eit nøytralt brennevin slik at karakteren er mykje lettare. Denne typen er ufarga.

Den andre typen blir kalla *Oude* eller «gammal», og har  2–3 års lagring på eikefat bak seg i tillegg til ein spesiell produksjonsprosess. Denne kvaliteten inneheld minst 15 % maltvin og maks 20 g sukker per liter. Han har lysebrun farge.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Genever|Genever]]» frå ,  den 31. mai 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
;Genevemerke
* Bols Corenwyn
* Bokma
* Hooghoudt
* Ketel1
* Olifant
* Boomsma
Vatlestraumen

**Vatlestraumen** er ein del av hovudleia i innseglinga til Bergen frå sør, nærare bestemt passasjen mellom Bjorøyna i Øygarden kommune og fastlandet ved Hilleren og Håkonshella i Bergen kommune. Farleia mellom Litlesotra og fastlandet på Bergen-sida er delt i to her; Kobbaleia går på den andre sida av Bjorøyna. Farvatnet i Vatlestraumen er breiare enn i Kobbaleia, og også betre oppmerka med sektorlys. Begge løpa er nautisk krevjande på grunn av topografien, krav til fleire store kursendringar innan eit kort tidsrom og den store trafikktettleiken i og rundt farvatnet av både større og mindre fartøy. I tillegg er straumpåverkningane sterke og til dels uføreseielege. Straumen følgjer ikkje alltid retningen til sundet, og kan i blant setja mot Revskolten lykt. Ettersom store fartøy er i konstant svingkondisjon i den eine eller andre retningen når dei går gjennom Vatlestraumen, er det uforsvarleg for to større fartøy å møta kvarandre her. Derfor er det alminneleg praksis at større fartøy varslar på VHF-kanal 16 om tidspunktet dei vil passera gjennom Vatlestraumen.

*Den norske los*, gjeven ut av Sjøkartverket, omtalar Vatlestraumen slik:

:*Vatlestraumen vender tidevannsstrømmen ved HW og LW. Den går N-over med stigende og S-over med fallende vann. På det sterkeste går strømmen flere knop og mange virvler oppstår til sjenanse for mindre fartøyer. Markerte bakevjer under land. Der blir krapp strømsjø når vind og tidevann går motsatt vei.*

Den 19. januar 2004 gjekk MS «Rocknes» på ei grunne rett ved Revskolten lykt i Vatlestraumen. Skipet forliste og 18 menneske døydde. Det blei gjort nokre mellombelse tiltak i etterkant av ulykka, og sommaren 2012 blei grunna sprengd ned til 14 meters djupne. Seilingsleden som tidligere var 220 meter på det smaleste, er nå 250 meter bred med denne dybden.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vatlestraumen|Vatlestraumen]]» frå ,  den 31. mai 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
* Bergen byleksikon på nett, om Vatlestraumen
FA-cupfinalen i fotball 1991

**FA-cupturneringa i fotball 1991** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 18. mai 1991. Framfor 80&nbsp;000 tilskodarar sikra London-laget Tottenham Hotspur seg klubbens åttande FA-pokal etter siger 2-1 mot Nottingham Forest.

Målvakta til Tottenham, Erik Thorstvedt, vart då den fyrste norske fotballspelaren som vann ein FA-pokal.

### Kampen
Forsvarsspelaren Stuart Pearce sende Nottingham Forest i leiinga i det 16. minutt, då han skåra på frispark gjennom eit hol i forsvarsmuren til Tottenham. Etter ein halvtimes spel fekk Tottenham straffespark, ei dårleg plassert straffe som Nottingham-målvakta Mark Crossley stoppa. Ti minutt stod det uavgjort 1-1 etter Paul Stewart skåra med eit skot frå 10-11 meters hald i motsett hjørne. Kampen gjekk til ekstraomgangar og vart avgjort då ein av forsvarsspelarane til Nottingham Forest skalla ballen i vinkelen i eige mål i det 94. minutt, hardt pressa av ein Tottenham-spelar. 

**Tottenham** sitt vinnarlag bestod av: Erik Thorstvedt, Pat Van Den Hauwe, Steve Sedgley, Gary Mabbutt (kaptein), Justin Edinburgh, Paul Allen, David Howells, Paul Gascoigne, Vinny Samways, Paul Stewart, Gary Lineker. Gascoigne gjekk av bana allereie i det 17. minutt etter å ha skada seg, inn kom Nayim. 81 minutt ut i finalen måtte Samways vike plass for Paul Walsh.

**Nottingham Forest** mønstra: Mark Crossley, Gary Charles, Stuart Pearce (kaptein), Des Walker, Steve Chettle, Roy Keane, Gary Crosby, Garry Parker, Nigel Clough, Lee Glover og Ian Woan. Midtvegs i annen omgang kom Steve Hodge innpå for Ian Woan og tre minutt ut i annen ekstraomgang kom Brian Laws innpå for Lee Glover.

Dommaren heitte Roger Milford

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1991 FA Cup Final|1991 FA Cup Final]]» frå ,  den 8. september 2020.*
Det svenske herrelandslaget i fotball

**Det svenske herrelandslaget i fotball** er det nasjonale fotballaget i Sverige, og blir administrert av Sveriges fotballforbund. Det svenske fotballforbundet blei stifta i 1904, og det blei også medlem av FIFA i 1904 som ein av dei åtte opphavlege medlemmene. Nasjonalstadion for Sverige er Friends Arena i Solna. Laget speler tradisjonelt i gule overdelar og blå bukser. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sveriges herrelandslag i fotball|Sveriges herrelandslag i fotball]]» frå ,  den 13. august 2020.*
Det estiske herrelandslaget i fotball

**Det estiske herrelandslaget i fotball** er det nasjonale fotballaget til Estland, og blir administrert av fotballforbundet i Estland. Det estiske fotballforbundet blei stifta i 1921, og blei medlem av FIFA i 1923. Landet har aldri kvalifisert seg til noko VM-sluttspill. Nasjonalstadion er Lilleküla eller A. Le Coq Arena i Tallinn.

## Kjelder
Det engelske herrelandslaget i fotball

**Det engelske herrelandslaget i fotball** er det nasjonale fotballaget til England. Det blir administrert av Englands fotballforbund (FA). Det engelske fotballforbundet blei stifta under eit møte i London i 1863, der også reglane for fotball blei  nedteikna. 
Landslagssjefen er Gareth Southgate (2024).

## Sjå òg
* Det engelske kvinnelandslaget i fotball
* Det britiske herrelandslaget i fotball
* Det britiske kvinnelandslaget i fotball

## Kjelder
Port Talbot

**Port Talbot** er ein by og kommune (*community*) sør i Wales.  Han ligg i Neath Port Talbot, der han er administrasjonsby, 11 km aust for Swansea på andre sida av Swansea Bay. I 2011 hadde han eit folketal på 37&nbsp;276. Staden er kjend for Port Talbot Steelworks, eit av dei største stålverka i verda. Føretaket har vore i drift sidan 1901, men har vore truga av stenging i ei årrekkje.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Port Talbot|Port Talbot]]» frå ,  den 31. mai 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Gravebier

**Gravebier** (Andrenidae) er ein familie av bier. Familien har nærare 3000 artar og er kjend frå alle verdsdelane. I Noreg er det kjent 41 artar frå familien, dei fleste sandbier (*Andrena*), men òg to sumarbier (*Panurgus*) og bringebærbia (*Panurginus romani*).

Gravebier kan skiljast frå andre bier ved at dei har stutt og kvass tunge, at dei har to loddrette saumar under kvart antennefeste, og at hoene har ei matt fordjuping (fovea) innanfor augo. Familien vert delt inn i fire underfamiliar. Alle gravebier har reir i bakken og femnar mellom anna om mange av artane som flyg tidleg på våren for å henta pollen og nektar frå selje og vier.

## Kjelder
*
Sandbier

**Sandbier** (*Andrena*) er ei slekt av gravebier. I Noreg finst det 38 artar av sandbier, og sandbieslekta er ei av tre slekter gravebie som er kjende i landet.

## Kjelder
* «Gravebier»- Artsdatabanken
Det japanske herrelandslaget i fotball

**Det japanske herrelandslaget i fotball** er det nasjonale fotballaget til Japan. Landslaget blir administrert av det japanske fotballforbundet, som blei stifta i 1921, og blei medlem av FIFA i 1929. 

Landslagssjefen er Hajime Moriyasu (2020).

## Sjå òg
* Det japanske kvinnelandslaget i fotball

## Kjelder
Det tyske herrelandslaget i fotball

**Det tyske herrelandslaget i fotball** er det nasjonale fotballaget til Tyskland. Det blir også kalla *Die Mannschaft* (mannskapet), 
Laget blir administrert av Deutscher Fußball-Bund (DFB), som blei stifta i 1900, og blei medlem av FIFA i 1904. Lag frå området for dagens Tyskland deltok frå 1950 som høvesvis Vest-Tyskland, Saarland og Aust-Tyskland (eller DDR). Republikken Saarland bestod frå 1947 til 1956, og Aust-Tyskland frå 1949 til 1990. Dagens Tyskland (Vest-Tyskland) blei grunnlagt i 1949. Av dei tre landslaga lukkast Vest-Tyskland å kvalifisere seg til alle verdsmeisterskap, medan Aust-Tyskland berre deltok i 1974.

Den tyske landslagssjefen er Joachim Löw (2020).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tysklands herrelandslag i fotball|Tysklands herrelandslag i fotball]]» frå ,  den 10. september 2020.*
Det rumenske herrelandslaget i fotball

**Det rumenske herrelandslaget i fotball** vert leia av Mirel Rǎdoi (2020).

## Noverande spelarar

Følgjande spelar på landslaget

*Ciprian Tătărușanu, nummer 12, målvakt (sommaren 2020)

Silviu Lung Jr., nummer 1 (andre kvartal 2020)

Florin Niță (2. kvartal 2020)

Romario Benzar

Alin Toșca

Nicușor Bancu

Ionuț Nedelcearu

Adrian Rus

Iulian Cristea

Vasile Mogoș

Andrei Burcă

Nicolae Stanciu

Ciprian Deac

Răzvan Marin

Constantin Budescu

Alexandru Mitriță

Ianis Hagi

Tudor Băluță

Alexandru Cicâldău

Florinel Coman

Dan Nistor

Claudiu Keșerü

George Pușcaș

Denis Alibec

Dette avsnittet vart sist endra i mai 2020.
Lufttorpedo

Ein **lufttorpedo** er eit marinevåpen, ein torpedo, som eit luftfartøy - eit fly eller helikopter - slepp i vatnet, før våpenet driv seg sjølv framover mot målet. Det vart først nytta i første verdskrigen, og mykje under andre verdskrigen. Våpenet er framleis i avgrensa bruk. Lufttorpedoar er generelt mindre og lettare enn torpedoar avfyrte frå ubåtar eller frå land. 

Historisk vart «lufttorpedo» nytta om flygebomber og pilotlause droner nytta som våpen, som i dag vert kalla kryssarrakettar. I dag vert omgrepet hovudsakleg nytta om vassborne torpedoar sleppte frå lufta. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aerial torpedo|Aerial torpedo]]» frå ,  den 31. mai 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Det bulgarske herrelandslaget i fotball

**Det bulgarske herrelandslaget i fotball** er det nasjonale fotballaget til Bulgaria, og dette landslaget blir administrert av det bulgarske fotballforbundet. Det bulgarske fotballforbundet blei skipa i 1923, og dei blei medlem av FIFA i 1924. Landet har delteke i sju VM-sluttspel. Nasjonalstadion er Vasil Levski nasjonalstadion i Sofia.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
*  Nettsida til det bulgarske fotballforbundet
*  FIFAs profil om Bulgaria
*  Oversikt over bulgarske spelarar som har flest landskampar og landslagsmål (RSSSF)
Det skotske herrelandslaget i fotball

**Det skotske herrelandslaget i fotball** vert leia av Steve Clarke (2020).

## Noverande spelarar

Følgjande spelar på landslaget

*David Marshall, nummer 1, målvakt (sommaren 2020)

Jon McLaughlin (andre kvartal 2020)

Craig MacGillivray, nr. 21, målvakt (2. kvartal 2020)

Scott McKenna

Stephen O'Donnell

Liam Palmer

Michael Devlin

Greg Taylor

Declan Gallagher

Ryan Porteous

John McGinn

Stuart Armstrong

Callum McGregor

Ryan Christie

Kenny McLean

Graeme Shinnie

Ryan Jack

John Fleck

Steven Naismith

James Forrest

Oliver Burke

Oli McBurnie

Lewis Morgan

Eamonn Brophy

Dette avsnittet vart sist endra i juni 2020.

## Sjå òg
* Det skotske kvinnelandslaget i fotball
* Det britiske herrelandslaget i fotball
* Det britiske kvinnelandslaget i fotball

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettside
* Profil hos FIFA
* Profil hos UEFA
DS «Onega»

**DS «Onega»** (kallesignal LDPB) var eit dampskip bygt i 1924 som passasjer- og lasteskip for Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab, som var dels eigd av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS). Skipet var systerskipet til , som vart levert same tid. 
 
Skipet er kalla opp etter hamnebyen og elva Onega.

## Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og kosta 850&nbsp;000 kroner då det vart levert i august 1924 Skipet vart sjøsett den 17. juli 1924. Medan den fru Kollanthy, kona til ein russisk minister på vitjing i Noreg, døypte «Vaga» to dagar før ved Laksevåg, vart sjøsetjinga av «Onega» gjort utan nokon seremoni. 
12. august vart det utført ein prøvetur med skipet, og det gjekk like etter til Haugesund for å laste sild til Arkhangelsk. Skipet gjekk så inn i ruta mellom Kvitsjøen og Arkhangelsk, og England. På vinterstid, då istilhøva var for harde i nord, gjekk skipet i trampfart, mellom anna til Middelhavet. 
 
Den 18. mai 1926 segla «Onega» frå Honningsvåg til Kings Bay på Svalbard for å ta ombord materiale som tilhøyrde polekspedisjonen til Roald Amundsen etter flyginga med luftskipet «Norge». Det dreidde seg om 1200 tonn gods og eit mannskap på 32 mann, som vart sett i land i Noreg. Lasta vart ført til Italia. 
 
9. juni 1926 var «Onega» på veg opp Porsgrunnselva, då det måtte vike for ein taubåt på veg ned elva. «Onega» kom på tvers av elva i den sterke straumen og med stor fart rende det inn i Porsgrunn brygge. Ein lekter låg mellom brygga og skipet, og vart knust og gjorde at brygga ikkje fekk skade. «Onega» kunne halde fram turen opp elva til Menstad. 
   
Seint i september 1926 låg «Onega» og lasta tungt maskineri ombord i Trondheim. Blant maskingodset skulle ein ha ombord eit åtte tonn tungt tannhjul. Kranen klarte løftet, men då hjulet var kome rett over lasteluka brast brått slingsen som heldt hjulet, og det raste rett ned i botnen av lasterommet. Styrmannen ombord kom seg så vidt unna det fallende hjulet, men propelltunnellen vart klemt heilt flat og toppen av aktertanken vart øydelagd. Skaden må ha blitt reparert kjapt, for nokre dagar seinare var skipet komen til Honningsvåg på veg til Arkhangelsk.

I mars 1928 vart Det Norsk-Russiske Dampskibsselskab oppløyst og dei åtte skipa i flåten vart fordelt mellom BDS og Sovtorgflot, den sovjetiske handelsflåten, ved loddtrekning. «Onega» hamna då hos sovjetarane. 

22. april 1945 vart skipet torpedert av den tyske ubåten «U-997» i Barentshavet, på reise frå Kirkenes til Murmansk i konvoien PK9. Skipet sokk. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1624 brt, 929 nrt og lasteevna var 2325 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 3173&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Bergen Mekaniske Verksted. 
Oppgjeven yting var 600 iHk (indikerte hestekrefter) og 161 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Sumarbier

**Sumarbier** (*Panurgus*) er ei slekt gravebier. To artar i slekta finst i Noreg: sandsumarbie (*Panurgus banksianus*) og skogsumarbie (*Panurgus calcaratus*).

## Kjelder
* «Gravebier»- Artsdatabanken
DS «Kovda»

**DS «Kovda»** (kallesignal LDSR) var eit dampskip bygt i 1924 som lasteskip for Det norsk-russiske Dampskibsselskab. Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) var deleigar i dette selskapet, men eigde og drifta skipet. 

Skipet er kalla opp etter elva Kovda på Kolahalvøya. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Bergen Mekaniske Verksted i Bergen og vart levert i desember 1924.
27. november 1924 vart skipet sjøsett utan noko høgtidleg seremoni. Den første prøveturen vart utført 20. desember 1924. Den første turen til «Kovda» gjekk til Hamburg, der det ankom 28. desember 1924, og vidare for turen til Middelhavet. Skipet skulle inn i trelastfarta til Kvitsjøen, men måtte vente til istilhøva var betre utpå våren 1925. Når det ikkje var i Russlandsfarta var skipet i trampfart. I mai 1925 var skipet første gongen i Arkhangelsk og lasta for London.

I mars 1928 vart Det norsk-russiske Dampskibsselskab oppløyst og dei åtte skipa i reiarlaget vart fordelt ved loddtrekning mellom BDS og den sovjetiske handelsflåten kalla Sovtorgflot. Skipet fekk ny registreringshamn i Vladivostok. Den vidare lagnaden til skipet er ikkje kjend, og i 1960 var skipet utgått av registeret til Lloyds. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;687 brt, 987 nrt og lasteevna var 2&nbsp;415 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 3&nbsp;348&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Bergen Mekaniske Verksted. Oppgjeven yting var 800 iHk (indikerte hestekrefter) og 163 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder

*Mange av ruteskildringane er henta frå søk i arkivet til Bergens Tidende under små, korte notisar kalla «Skibsefterretninger».
Bringebærbier

**Bringebærbier** (*Panurginus*) er ei slekt gravebier. Bringebærbia (*Panurginus romani*) er den einaste arten i slekta som er kjend frå Noreg.

## Kjelder
* «Gravebier»- Artsdatabanken
Bringebærbie

**Bringebærbie** (*Panurginus romani*) er ei gravebie i slekta bringebærbier. Bia er knytt til bringebær og er særmerkt skinande svart. Hannane har ljose teikningar i andletet.

I Noreg har arten ei uvanleg utbreiing. Han er vanleg i Trøndelag, men sjeldan på Austlandet der han mellom anna finst i Gudbrandsdalen.

## Kjelder
* 
;Referansar
Who's Crying Now

«**Who's Crying Now**» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey. Han vart skriven av Jonathan Cain og Steve Perry og utgjeven i 1981 som den første singelen frå *[[Escape av Journey|Escape]]*. Songen nådde fjerdeplassen på både ''Billboard'' Hot 100 og Mainstream Rock Tracks-listene i USA. Songen nådde 46. plassen på UK Singles Chart, som var den beste plasseringa deira i Storbritannia til då fram til han vart slått av «Don't Stop Believin'» då denne vart populær på nytt i 2009. 

*[[Billboard Magazine]]* meinte «Who's Crying Now» var «ein av dei sterkaste og mest elegante av songane til Journey» og «ein av dei mest appellerande kjærleikssongane i 1981».

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Andre versjonar
Randy Crawford spelte inn ein soul-aktig versjon av songen i 1992 på albumet hennar *Through the Eyes of Love*.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Who&#39;s Crying Now|Who&#39;s Crying Now]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Jonathan Cain

**Jonathan Leonard Friga** (), med scenenamnet **Jonathan Cain**, er ein USA-amerikansk musikar, songar og låtskrivar, mest kjend som kalverspelar i Journey. Han har òg arbeidd med The Babys og Bad English. Cain vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame som medlem av Journey den 7. april 2017.

## Solodiskografi
* *«Til It's Time To Say Goodbye»/«Ladies' Night» (1975) October Records [OCT 1001-AS(BS)].
* *Windy City Breakdown* (1977) Bearsville/Wounded Bird Records.
* *Back to the Innocence* (1995) [[Intersound Records]].
* *Piano with a View* (1995) Higher Octave Records.
* *Body Language* (1997) Higher Octave Records.
* *For a Lifetime* (1998) Higher Octave Records.
* *Namaste* (2001) Wildhorse Records.
* *Anthology* (2001) One Way Records.
* *Animated Movie Love Songs* (2002) One Way Records.
* *Bare Bones* (2004) AAO Records.
* *Where I Live* (2006) AAO Records.
* *What God Wants to Hear* (2016) Identity Records.
* *Unsung Noel* (2017)
* *More Like Jesus*  (2019)
* *Piano Worship*  (2020)

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Jonathan Cain» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:''
Frontiers av Journey

***Frontiers*** er det åttande studioalbumet av det amerikanske rockebandet Journey, gjeve ut i februar 1983 på Columbia Records. Dette var det siste albumet deira med bassisten Ross Valory før *[[Trial by Fire av Journey|Trial by Fire]]* i 1996.

Albumet nådde andreplassen på den amerikanske ''Billboard'' 200-lista og inneheldt fire topp 40-singlar: «After the Fall» (nr. 23), «Send Her My Love» (nr. 23), «Faithfully» (nr. 12) og «Separate Ways (Worlds Apart)» (nr. 8), og ein rockeradiohit i «Chain Reaction». Albumet oppnådde sidan seks gonger platinaplate i USA.

Etter ein diskusjon med representanten til Journey for plateselskapet, Michael Dillbeck, vart to songar som var meint for albumet fjerna frå den endelege utgåva, «Ask the Lonely» og «Only the Young». Desse to spora vart erstatta av «Back Talk» og «Troubled Child». «Ask the Lonely» vart så nytta i filmen *[[albumet Two of a Kind|Two of a Kind]]*. «Only the Young» klatra inn på topp 10 på singellista to år seinare då han var med i filmen *[[Vision Quest]]*.

Bandet spelte inn ein song kalla «All That Really Matters» med klaverspelaren Jonathan Cain på solovokal. Denne kom først ut i 1992 i plateboksen «Time3». 

*Frontiers* vart det bestseljande albumet deira i Storbritannia, og han nådde sjetteplassen på UK Albums Chart i 1983.

## Mottaking

I 2005 vart *Frontiers* rangert på 363. plassen i magasinet *Rock Hard* si bok kalla *The 500 Greatest Rock & Metal Albums of All Time*.

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
*Steve Perry - solovokal
*Neal Schon - sologitar, korvokal
*Jonathan Cain - klaverinstrument, rytmegitar, korvokal
*Ross Valory - bassgitar, korvokal
*Steve Smith - trommer, perkusjon, korvokal

;Andre musikarar
*Randy Jackson - bassgitar på «After the Fall»

;Produksjon
*Mike Stone - produsent, lydteknikar, miksing
*Kevin Elson - produsent, miksing
*Wally Buck - assisterande lydteknikar
*Bob Ludwig - mastering

## Salslister
 

;Album

;Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Frontiers (album)|Frontiers (album)]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Separate Ways (Worlds Apart)

**«Separate Ways (Worlds Apart)»** er ein song av Journey for albumet deira *[[Frontiers av Journey|Frontiers]]* frå 1983. Han vart gjeven ut på singel 5. januar 1983. Singelen låg seks veker i rad på åttandeplassen på ''Billboard'' Hot 100-lista, og fire veker på toppen av Top Tracks-lista.

For å få songen vist på MTV filma bandet den første konseptvideoen sin. Det vart på mange måtar ei vanskeleg oppleving og resultatet er blitt kalla ein av dei verste vidoane gjennom tidene.

Songen vart nytta i Disney-filmen ** (2010), oppfølgjaren til den Oscar-nominerte filmen *[[Tron]]*, og vart òg nytta i videospelet *[[videospelet Journey (1983)|Journey]]* av Midway Games i 1983. Songen vart nytta som ringetone av rollefiguren Carl Allen, hovudpersonen i komedien *[[filmen Yes Man|Yes Man]]* (2008).

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Separate Ways (Worlds Apart)|Separate Ways (Worlds Apart)]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Send Her My Love

**«Send Her My Love»** er ein song frå 1983 av det amerikanske rockebandet Journey. Songen kom ut i september det året som den fjerde singelen deira frå albumet *[[Frontiers av Journey|Frontiers]]*. Songen var ein ballade skriven av Jonathan Cain og Steve Perry og nådde 23. plassen på den amerikanske poplista i november.

## Salslister

## Medverkande
*Steve Perry - solovokal
*Neal Schon - gitar, vokal
*Ross Valory - bass, vokal
*Jonathan Cain - klaverinstrument, vokal 
*Steve Smith - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Send Her My Love|Send Her My Love]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
After the Fall av Journey

«**After the Fall**» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey. Han er skriven av Jonathan Cain og Steve Perry og var den tredje singelen deira frå albumet *[[Frontiers av Journey|Frontiers]]* i 1983.

Songen nådde 23. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista, og var den 11. topp 40-singelen deira og den niande topp 25-singelen. Singelen låg i alt 12 veker inne på lista. Songen nådde òg 30. plassen på Mainstream Rock-lista.

Songen vart nytta i filmen *[[Risky Business]]* frå 1983 med Tom Cruise og Rebecca De Mornay.

## Medverkande
*Steve Perry–solovokal
*Neal Schon–gitar, korvokal
*Jonathan Cain-klaverinstrument, korvokal
*Steve Smith–trommer, perkusjon
*Ross Valory–bassgitar, korvokal

## Andre medverkande
*Randy Jackson–bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:After the Fall (song)|After the Fall (song)]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Doolin

**Doolin** (irsk *Dúlainn*) er ein landsby ved atlanterhavskysten i County Clare i Irland. Nabobyen er Lisdoonvarna. Doolin er eit velkjent senter for irsk folkemusikk, med konsertar kvar kveld i pubane her.

I området rundt landsbyen finst fleire stader av arkeologisk interesse, mange kan daterast tilbake til jernalderen og tidlegare. Borgene Doonagore Castle og Ballinalacken Castle ligg også i området.

Doolin er ein av tre stader som har ferjesamband med Aranøyane, dei to andre er Galway og landsbyen Rossaveal på nordsida av Galwaybukta. Øyane er synlege frå Doolin. Moherklippene ligg også i nærleiken. Doolin ligg i det sørvestlege hjørnet av Burren-området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Doolin|Doolin]]» frå ,  den 1. juni 2020.*