Superstition

«**Superstition**» er ein song av den amerikanske songaren Stevie Wonder. Han kom ut som den første singelen frå albumet *[[Talking Book]]* (1972) på Tamla. Teksten i songen omhandlar hovudsakleg overtru (*superstition* på engelsk), og dei negative følgjene overtru kan føre til.

Songen gjekk til topps i USA og nådde toppen av soul-lista. Songen var den første førsteplassen til Wonder sidan «Signed, Sealed, Delivered, I'm Yours» og toppa ''Billboard'' Hot 100 i 1973. I Storbritannia nådde singelen 11. plassen på singellista i februar 1973. I november 2004 rangerte *[[Rolling Stone]]* songen på 74. plassen på lista si over dei 500 beste songane gjennom tidene.

## Låtskriving og innspeling

Jeff Beck likte godt musikken til Wonder, og Wonder fekk nyss i dette før han spelte inn *Talking Book*.  Sjølv om han på dette tidspunktet praktisk talt spelte alle instrumenta på songane sine sjølv, ønskte Wonder likevel å la andre gitaristar spele på platene sine, og han likte ideen om eit samarbeid med Beck. Beck spelte på albumet mot at Wonder skulle skrive ein song til han.

I mellom albuminnspelinga kom Beck opp med opningstrommene. Då Wonder høyrde trommene bad han Beck improvisere over dette. Wonder enda opp med å improvisere det meste av songen, inkludert riffet. I tillegg til opningsrytmen skapte Beck og Wonder den første demoen av songen seinare den dagen.

Då teksten, arrangementet, produksjonen og innspelinga av songen var klar, let Wonder Beck få spele inn «Superstition» som ein del av avtalen deira. Opphavleg skulle Beck gje ut sin versjon først, med den nye powertrioen sin Beck, Bogert & Appice. Men då debutalbumet deira vart forseinka, og Motown-sjefen Berry Gordy meinte at «Superstition» hadde potensialet for å bli ein stor hit, enda Wonder opp med å gje ut songen som den første singelen frå *Talking Book*, fleire månader før Beck sin versjon.

På Wonder si innspeling vart opningsrytmen spelt av Wonder på eit trommesett som Scott Mathews skaffa ved Record Plant i Hollywood. Det funky clavinet-riffet riff vart spelt på ein Hohner Clavinet model C, Moog synthesizer-bass, og vokalen vart framført av Wonder. I tillegg inneheld innspelinga trompet og tenorsaksofon, spelt av høvesvis Steve Madaio og Trevor Laurence.

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Salstrofé

## Andre innspelingar

Wonder framført ein live-i-studio-versjon av «Superstition» på *[[Sesame Street]]* i 1973, episode 514. Denne versjonen kom sidan ut på *Songs from the Street: 35 Years in Music*.

Jeff Beck spelte inn sin versjon av songen med powertrioen Beck, Bogert & Appice. Dette kom ut på sjølvoppkalla debutalbumet deira. Det inneheld berre to vers og skil seg frå Stevie Wonder-versjonen.

Stevie Ray Vaughan spelte inn eit konsertopptak av songen i 1986 som kom ut på singel frå albumet hans *[[Live Alive]]*. Det vart òg laga musikkvideo til singelen, som syner mange overtruiske element, mellom anna ein svart katt. Videoen vert avslutta med eit klipp der Wonder held den svarte katten. Wonder og Vaughan framførte songen i lag i 1989 på MTV-programmet *Stevie Wonder: Characters*.

Det britiske reggaebandet UB40 spelte songen for Eddie Murphy-filmen *[[Vampire In Brooklyn]]* i 1985. Raven-Symoné spelte «Superstition» for filmen *[[filmen The Haunted Mansion|The Haunted Mansion]]* i 2003.

Wonder sin versjon er òg nytta i andre filmar, som John Carpenter-skrekkfilmen *[[filmen The Thing (1982)|The Thing]]*, og i ein av opningscenene av *[[filmen I, Robot|I, Robot]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Superstition (song)|Superstition (song)]]» frå ,  den 5. juli 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*