open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marianne Werner

**Marianne Werner** () var ein tysk friidrettsutøvar frå Dülmen i Nordrhein-Westfalen. Ho vart europameister for Vest-Tyskland i kulestøyt i 1954 og tok OL-medaljar i same øvinga både i 1952 og 1956.

## Aktiv
Werner deltok internasjonalt både i kulestøyt og i diskoskasting. Under dei olympiske leikane i Helsingfors i 1952 fekk ho sølvmedaljen i kulestøyt og vart nummer ni diskostevlinga. Ho kom så på femteplassen i kule i EM i friidrett 1954, og på ellevteplass i diskos.

Under Sommar-OL 1956 i Melbourne sikra Werner seg bronsemedaljen i kuleøvinga med eit støyt på 15,61 meter, i diskos vart ho nummer ti. Endeleg vann ho ein gullmedalje då ho i Stockholm i 1958 under friidretts-EM tok leiinga i kuletevlinga med 15,57 m i fjerde omgang og la på til vinnarresultatet 15,74 i femte omgangen. Dermed viste ho sin mangeårige konkurrent Tamara Tysjkevitsj frå Sovjetunionen til sølvplass på 15,54 m.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Marianne Werner|Marianne Werner]]» frå ,  den 5. september 2014.*
Ajía Varvára i Iráklio

**Ajía Varvára** (gresk Αγία Βαρβάρα) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Ajía Varvára inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Ajía Varvára 4&nbsp;241&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde &nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Thelma Hopkins

**Thelma Elizabeth Hopkins** () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar fødd i Kingston upon Hull som vart europameister i høgdehopp i 1954.

## Aktiv
Hopkins, som voks opp i Belfast og tevla for Nord-Irland i samveldeleikane, deltok både i høgdehopp og lengdehopp. Under sommarleikane 1952 i Helsingfors vart ho nummer fire i høgdetevlinga. To år seinare vann ho gullmedaljen i høgdehopp i friidretts-EM 1954 i Bern, etter å ha gått over 1,67 m som einaste deltakar. 

Den 5. mai 1956 sette Hopkins ny verdsrekord i høgdehopp med 1,74 meter i Belfast, dermed sletta ho den nærpå to år gamle rekorden til Aleksandra Tsjudina frå Sovjetunionen. Rekorden til Hopkins stod i berre ti veker. Den 14. juli 1956 sette Iolanda Balaș frå Romania ny verdsrekord i Bucureşti.

Hopkins fekk ein sølvmedalje under dei olympiske sommarleikane i Melbourne hausten 1956, ein sølvmedalje ho delte med Maria Pisareva frå Sovjetunionen. Med 1,67 m var dei sjansjelause mot Mildred McDaniel frå USA som sette ny verdsrekord med 1,76 meter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Thelma Hopkins|Thelma Hopkins]]» frå ,  den 5. september 2014.*
Heaven and Hell av Vangelis

***Heaven and Hell*** er det femte studioalbumet til den greske musikaren Vangelis, gjeve ut i 1975. Det vart kjent då «Movement 3» vart nytta som kjenningsmelodi TV-dokumentaren **'. ''Heaven and Hell'' var det første albumet Vangelis skreiv og spelte inn i hans eige [[Nemo Studios]] i [[London]], studioet han nytta mellom 1975 og 1987.

==Oversyn==
Albumet har [[klassisk musikk|klassisk]] overtonar. Vangelis gjekk attende til ein klassisk stil ti år seinare på ''[[Mask av Vangelis|Mask]]'' (1985). Vangelis nyttar kor i delar av musikken i lag med elektroniske bølgjer av lyd, noko han òg gjorde på ''[[1492: Conquest of Paradise av Vangelis|1492: Conquest of Paradise]]'' og ''[[Mythodea]]''. Vangelis hadde no gått bort frå den progressive rocken og dette var albumet der han etablerte seg sjølv som ein av dei fremste innan elektronisk musikk og new age.

Albumet markerer første gongen Vangelis og [[Jon Anderson]] samarbeidde, der Anderson syng på «So Long Ago, So Clear». Dei tok opp att samarbeidet nokre år seinare for eit heilt album. Songen vart gjeven ut som singel i USA med «Heaven and Hell Theme» som B-side.

==Utgjeving==
''Heaven and Hell'' nådde 31. plassen på den britiske albumlista i januar 1976.

Av Allmusic fekk albumet nesten full score med 4,5 av 5 stjerner. Steven McDonald skreiv: «Dei som er van med den seinare og lettare synthesizermusikken til Vangelis, er kanskje ikkje klar for dette mørke, torande albumet. Det inneheld massar av gotiske kor og ei musikalsk skildring av alle plagene til dei fordømde, med ein imponerande bruk av strykar-drivne skrik. Likevel er dette glimrande verket noko som ikkje bør mangle i ei Vangelis-samling»

«Movement 3» vart nytta som kjenningsmelodi i den populære fjernsynsserien til [[Carl Sagan]] kalla **'. Denne har ei melodilinje som minner om «Chariots of Fire».

## Innhald

### CD-versjonen

### LP-versjonen
Dei eldre LP-utgåvene hadde fleire detaljar i sporlista

### Italiensk LP-utgåve
Den italienske utgåva hadde enno ei alternativ inndeling av plata, med andre namn på kvart spor. 

«So Long Ago, So Clear» er oppført i plateomslaga som eit eige spor i alle utgåver som er gjevne ut.

## Medverkande
*Vangelis - synthesizer, Bösendorfer flygel, perkusjon, arrangement
*Jon Anderson - vokal på «So Long Ago, So Clear»
*Vana Veroutis - vokal på «12 O'Clock»
*English Chamber Choir, dirigert av Guy Protheroe

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Heaven and Hell (Vangelis album)|Heaven and Hell (Vangelis album)]]» frå ,  den 5. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *

## Bakgrunnsstoff
* Dennis Lodewijks' Elsewhere
Entends-tu les chiens aboyer ?

***Entends-tu les chiens aboyer?*** eller ***Can You Hear the Dogs Barking?*** eller ***Ignacio*** er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis, gjeve ut i 1975. Albumet er gjeve ut med tre forskjellige titlar, men ingen av dei nyttar den korrekte filmtittelen som er *No Oyes Ladrar los Perros?*. Platene med dei forskjellige titlane hadde òg forskjellig plateomslag. 

Musikken var laga for ein meksikansk film med same namn av Francois Reichenbach og var det siste Vangelis spelte inn i Paris før han flytta til London og oppretta sitt eige studio der. 

Det finst to forskjellige versjonar av albumet. Halvvegs gjennom albumet er det ein særs hurtig song, som opptrer samstundes med ein marerittscene i filmen, og det finst to forskjellige miksar av denne songen på forskjellige utgåver av albumet. Albumet er ikkje inndelt i forskjellige spor. Somme CD-utgåver har to spor, medan andre berre har eitt einaste 39 minuttar langt spor. 

## Innhald

## Medverkande
* Vangelis - synthesizer, orgel, perkusjon

## Kjelder
* Vangelis Movements
* Vangelis Collector
Words av F.R. David

«**Words**» er ein song av F.R. David frå 1982. Han vart ein stor hit og singelen selde åtte millionar eksemplar verda over. Han nådde andreplassen på den britiske singellista våren 1983. Songen vart opphavleg berre gjeven ut i Frankrike og Monaco vinteren 1981, men vart sidan gjeven ut i resten av Europa. I 1983 vart han gjeven ut i Amerika og Storbritannia og nådde toppen av singellista i Tyskland, Sveits, Sverige, Austerrike og Noreg. Han gjekk òg heilt til topps i Sør-Afrika og låg 25 veker på lista der. 

Dei første eksemplar av både albumet og singelen skriv at songen er skriven av Robert Fitoussi, som er det verkelege namnet til F.R. David, aleine. Alle seinare utgåver skriv at musikken er skriven av Fitoussi og teksten av Marty Kupersmith & Louis S. Yaguda.

I 2000-åra gav David ut ein franskspråkleg duoversjon av songen med songaren Winda kalla «Words, j'aime ces mots». F.R. David og Winda spelte òg inn ein engelsk versjon som duo.

## Andre versjonar
* Det britiske popbandet The Tremeloes spelte inn songen som singel på CBS i 1983. Versjonen deira vart mykje spelt på radio i Storbritannia, men missa så vidt topp 75 i heimlandet då originalversjonen byrja å klatre på listene i staden. 
*Den spanske songaren Soraya Arnelas spelte inn ein versjon av *Words* i 2007 for albumet *La Dolce Vita*. Denne vart gjeven ut som singel og nådde sjetteplassen i Spania. 

## Innhald
; 7" singel
# «Words» — 3:31
# «Dolce Vita» av Ryan Paris — 3:59

; 12" maxi
# «Words» — 3:31
# «When the Sun Goes Down» — 3:00

## Lister
### Originalversjon

### Words (Remix '97)

### Words '99

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Words (F. R. David song)|Words (F. R. David song)]]» frå ,  den 5. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Svetlana Ulmasova

**Svetlana Viktorovna Ulmasova** () var ein sovjetisk langdistanseløper frå Basjkortostan. Ho vart europameister på 3000 meter både i 1978 og 1982. 

## Aktiv
Ulmasova vann gullmedaljen i friidretts-EM 1978 i Praha etter eit løp på 8.33,2. Ho forsvarte  EM-tittelen fire år seinare i Aten, med tida 8.30,2 slo ho sølvvinnaren med seks sekundar. Vel ein månad føre meisterskapen i Aten forbetra ho verdsrekorden på 3000 m til 8.26,7, dermed sletta ho den seks år gamle rekorden til Ljudmila Bragina. Verdsrekorden stod i to år.

Under verdsmeisterskapen i friidrett 1983 i Helsingfors vart Ulmasova nummer fire, mindre enn sekundet bakom vinnaren Mary Decker frå USA.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Swetlana Ulmassowa|Swetlana Ulmassowa]]» frå ,  den 5. september 2014.*
Jérjeri

**Jérjeri** (gresk Γέργερη) er ein landsby i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Jérjeri var hovudsete i den tidlegare kommunen Roúvas, som frå 2011 inngår som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

## Referansar
Gorgolaínis

**Gorgolaínis** (gresk Γοργολαΐνης) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Gorgolaínis inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Iráklio.

## Referansar
Kajsa Bergqvist

**Kajsa Margareta Bergqvist** () er ein svensk tidlegare friidrettsutøvar frå Sollentuna. Ho spesialiserte seg på høgdehopp, og vart europameister i 2002 og verdsmeister i 2005. Elles vann ho fire bronsemedaljar i ulike VM, OL og EM i tida 2000-06. Bergqvist er 175 cm høg og vog 59 kg då ho var aktiv.

## Aktiv
Bergqvist melde seg for alvor på i verdseliten i høgdehopp under VM i friidrett 1997. Ho vart nummer fem i meisterskapstevlinga, som vart vunnen av norske Hanne Haugland. To år seinare kom Bergqvist på delt fjerdeplass i VM, saman med to andre utøvarar.

Sitt store internasjonale gjennombrot fekk ho under dei olympiske leikane i Sydney i 2000, Bergqvist vann bronsemedaljen. Etter å vunne verdsmeisterskapen innandørs i 2001, tok ho ein ny bronsemedalje under VM i friidrett 2001 i Edmonton.

Gjennom 2002-sesongen deltok ho i 17 tevlingar og vann 14 av dei. Høgdepunktet kom då ho vart europameister i München, der ho vann med heile seks centimeters margin. Året etter sette ho personleg rekord med 2,06 m den 26. juli 2003 under ei høgdehopp-tevling i i Eberstadt. Ein månad seinare kopierte ho i Paris medaljefangsten frå førre VM og tok ein ny VM-bronse. Heile OL-sesongen 2004 gjekk ho skadd.

I 2005-sesongen kom ho sterkt tilbake og opplevde sin største triumf under friidretts-VM i Helsingfors. Her vann ho gullmedaljen med 2,02 m, hennar beste meisterskapsresultat. For denne prestasjonen vart ho tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje.

Den 4. februar 2006 hoppa Bergqvist 2,08 meter innandørs i Arnstadt. Dermed forbetra ho tyske Heike Henkel sin innandørs verdsrekord med ein centimeter. Om sommaren same året var ho største favoritten under europameisterskapen 2006 i Göteborg, men etter ein finale med mange gode prestasjonar var det belgiske Tia Hellebaut som overraskande vann gullet, Bergqvist kom på bronseplassen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1997 i Aten: Nr 5 – 1,93 m
*VM 1999 i Sevilla: Nr 4 – 1,96 m
*OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 1,99 m
*VM 2001 i Edmonton: Bronsemedalje – 1,97 m
*EM 2002 i München: Gullmedalje – 1,98 m, framom Marina Kuptsova (1,92 m)
*VM i 2003 i Paris: Bronsemedalje – 2,00 m
*VM i 2005 i Helsingfors: Gullmedalje – 2,02 m, framom Chaunte Howard (2,00 m)
*EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje – 2,01 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kajsa Bergqvist|Kajsa Bergqvist]]» frå ,  den 6. september 2014.*
Mary Rand

**Mary Denise Rand**, fødd *Bignal* (), er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Wells i Somerset. Ho vart olympisk meister i lengdehopp i 1964 og vart dermed den fyrste britiske kvinna som vann OL-gull i friidrett.

## Aktiv
Rand deltok både i hekkeløp og lengdehopp under sommar-OL 1960 i Roma. Ho vart nummer ni i lengde, og kom på fjerdeplass på 80 meter hekk med tida 11,1 sekundar, eitt tidels sekund bak bronsevinnaren. I friidretts-EM 1962 i Beograd tok ho bronsen i lengde med eit hopp på 6,22 m.

Under dei olympiske leikane 1964 i Tokyo sprang Rand på det britiske stafettlaget som tok bronse på 4 x 100 m stafett. I femkampen plasserte ho seg mellom dei sovjetiske deltakarane Irina Press og Galina Bystrova og fekk sølvmedalje. Ho sette så verdsrekord med 6,76 m i lengdehopp og vart olympisk meister framom polske Irena Kirszenstein på sølvplass og Tatjana Sjtsjelkanova frå Sovjetunionen som fekk bronsen.

Rand vann lengdetevlinga under samveldeleikane 1966 i Kingston på Jamaica med 6,36 meter. Same sesongen vart ho nummer fire i femkamp i EM i friidrett 1966 i Budapest. Ho la opp i 1968.

Frå 1969 til 1992 var ho gift med den USA-amerikanske tikjemparen Bill Toomey. Ho er i dag USA-amerikansk statsborgar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mary Rand|Mary Rand]]» frå ,  den 6. september 2014.*
Colette Besson

**Colette Besson** () var ein fransk sprintar 
frå Saint-Georges-de-Didonne som vart olympisk meister på 400 meter i 1968.

## Aktiv
Besson overraska stort på 400 meter under dei olympiske sommarleikane 1968 i Mexico-byen. Med en gode tida 52,0 tok ho gullmedaljen framom favorittane Lillian Board frå Storbritannia (52,1)og Natalja Petsjonkina frå Sovjetunionen (52,2).

Året etter fekk Besson sølv på same distansen i europameisterskapen 1969 i Aten, slått på målstreken av landskvinna Nicole Duclos. Sølvmedalje fekk ho også i 4 × 400 m stafett, der ho som ankerkvinne vart slått i spurten av Lillian Board. Seinare klarde ikkje Besson å hevde seg i internasjonale tevlingar og la opp i 1977.

Ho døydde i La Rochelle av kreft.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Colette Besson|Colette Besson]]» frå ,  den 6. september 2014.*
Kiwano

**Kiwano**  (*Cucumis metuliferus*) er ei frukt som stammar frå dei afrikanske tropane. Ho veks på ein eittårig slyngplante i agurkslekta.

Kiwanofrukta er avlang med ei lengd på rundt 13 cm. Ho har grønt- eller gulfarga skal med hornaktige taggar. 
Fruktkjøtet er saftig og grønt med fleire flate frø, og har konsistens liknande det til ein agurk. 
Smaken er forfriskande og er blitt samanlikna med banan og lime, agurk og squash eller banan, agurk og sitron.
Ein kan eta frukta rå, som ho er, eller i ein salat eller cocktail. Som regel tek ein ut fruktkjøtet, men også skalet kan etast.

Kiwano er rikt på A-, B- og C-vitamin og på mineral som kalsium, kalium, magnesium og fosfor. Under tørketida i Kalahari er kiwano og frukta til *[[Acanthosicyos naudinianus]]* dei einaste vasskjeldene.

Frukta er ein tradisjonell afrikansk matplante som også er blitt dyrka i USA, Chile, Australia, New Zealand og Israel.
I Zimbabwe blir kiwano kalla *gaka* eller *gakachika*. Andre engelske namn er *horned melon fruit* eller *African horned cucumber*.


Cucumis metuliferus, a, Pietersburg.jpg|Mognande kiwanofrukt i Pietersburg i Sør-Afrika.
African Horned Cucumber (4663169534).jpg|Kiwano kan etast med skal.
File:2015-02-01 Kiwano Cucumis metuliferus anagoria.JPG|Kiwano


## Kjelder

*«Kiwano (Horned Cucumber) - Seed» , spaldingbulb.co.uk

* 
http://www.spaldingbulb.co.uk/product/kiwano-horned-cucumber-/?channel_code=986&product_code=66399491&cb=1409824817964 

----
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Cucumis metuliferus|Cucumis metuliferus]]» frå ,  den 6. september 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
La fête sauvage

***La fête sauvage*** er eit filmmusikkalbum av den greske musikaren Vangelis (som Vangelis Papathanassiou på somme utgjevingar), for ein dyredokumentar av Frédéric Rossif frå 1975.

## Oversyn
Albumet vart spelt inn berre tre månader etter ''Heaven and Hell'' i 1975. Samanlikna med det meir elektroniske og ambiente *[[L'Apocalypse des animaux]]* og det meir melodiske og «klassiske» Vangelis-albumet *[[Opéra sauvage]]* er *La Fête sauvage* meir basert på verdsmusikk. Den første delen av albumet blandar elektronica, perkusjon, dyrelydar og stammesong. Den andre delen flyttar seg inn meir vanleg Vangelis-territorium med frodige, elektroniske lydlandskap og melodiar. 

Songen og perkusjonen vart utført av gjestemusikarar som vart invitert til studioet til Vangelis. 

Det vart gjeve ut ein singel frå albumet, «Thème d'amour», med B-sida «Générique». , (EMI/Pathe Marconi Frankrike).

Dokumentaren inneheld meir musikk en det som finst på albumet, noko som var vanleg for filmmusikkalbuma til Vangelis, men vokalen frå Vana Veroutis er ikkje nytta i dokumentaren. 

## Innhald

## Medverkande
Musikk komponert, arrangert og produsert av Vangelis Papathanassiou.
Lydteknikar: Keith Spencer Allen
Andre medverkande er:
*D. A. Adams King Potato
*Lofty Amao
*Idris Baba
*Ben Da Doo
*E. Lord Eric
*Lartey Ottoo
*Paul Jeffery
*Vana Veroutis (vokal)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:La Fête sauvage|La Fête sauvage]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Albumet på 'Vangelis Movements'
* Filmen på 'Vangelis Movements'
* Albumet på 'Vangelis Collector'
* Filmen på 'Vangelis Collector'
* 'Elsewhere' album releases
* 'Soundtrack Collector'
* 'ProgArchives'-melding -  
* 'IMDB' om filmen -
Sara Simeoni

**Sara Simeoni** () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar som tevla internasjonalt i høgdehopp. Ho vart europameister i øvinga i 1978 og olympisk meister i 1980. Simeoni gjorde sitt livs beste høgdehopp då ho vann EM-gullet på 2,01 meter.

## Aktiv
Simeoni fekk sitt gjennombrot då ho tok bronsemedaljen i EM 1974 i Roma. Under sommar-OL 1976 i Montreal fekk ho sølvmedaljen, Rosemarie Ackermann frå Aust-Tyskland tok gullet. I 1978-sesongen revansjerte ho seg på de austtyske utøvaren. Fyrst sette ho verdsrekord med 2,01 m i Brescia, og i friidretts-EM 1978 i Praha tok ho gullmedaljen då ho tangerte sin eigen verdsrekord. 

Under dei olympiske leikane i Moskva i 1980 vann Simeoni gullmedaljen, der ho var åleine om å svinge seg over 1,97 m. To år seinare fekk ho ein bronsemedalje etter høgde-tevlinga i europameisterskapen i Aten, tyske Ulrike Meyfarth kopierte då Simeoni sin prestasjon frå førre EM ved å vinne EM-tittelen på ny verdsrekord, 2,02 meter.

Simeoni deltok i sitt tredje sommar-OL i Los Angeles i 1984. Her fekk ho sitt andre OL-sølv, atter vart Meyfarth vinnar av gulllmedaljen. I europameisterskapen 1986 lukkast ikkje Simeoni å kvalifisere seg til finalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sara Simeoni|Sara Simeoni]]» frå ,  den 6. september 2014.*
Spiral av Vangelis

***Spiral*** er eit studioalbum av den greske musikaren Vangelis frå 1977. Plateomslaget vart laga av Vangelis sjølv.

Songen «To the Unknown Man» vart gjeven ut som singel med «To the Unknown Man Part 2» som B-side. Sjølv om denne har same namn, så er det ein heilt annan song.

## Innhald

Spor 3 har undertittelen «(inspired by the Dervish dancer who by his whirling realises the spiralling of the universe)».

## Instrumentering
Albumet er instrumentalt, utanom den handsama vokalen til Vangelis på «Ballad» (ein av få høve der ein kan høyre stemma hans på eit album). Vangelis speler synthesizer, sequencer, elektrisk piano, trommer og perkusjon. Det er det første albumet der Vangelis speler på ein Yamaha CS-80 synthesizer, som han nytta mykje på seinare album.

## Stil
*Spiral* er eit futuristisk album og Vangelis nyttar mykje synthesizerteknologien som fanst på denne tida. Albumet er truleg det mest sequencer-baserte han laga i karrieren sin. Kvart stykke har sin særeigen stil.

«Spiral» byggjer på ein arpeggio-akkord som går frå den eine til den andre kanalen i stereo, og gjev lyttaren ei spiralkjensle. Stykket heldt fram med sequencer-pulsar og synthane til Vangelis.

«Ballad» er eit roleg stykke, som byggjer på elektrisk orgel, munnspel (truleg ein synthesizer lyd) og stemma til Vangelis gjennom filter og klang. Han byggjer seg opp med synth-brass og pauker, før han går attende til munnspel.

«Dervish D» er i følgje plateomslaget «inspirert av ein Dervish-dansar som ved å spinne rundt forstår det spiraliserande universet». Musikalsk er det lite som minnar om denne mellomaldermusikken. Det vert nytta ein arpeggio mer perkusjon og synthesizermelodi.

«To the Unknown Man» er eit stykke i tre delar. Han starta minimalistisk med ein langsam puls-sekvens og ein enkel, gitarliknande elodi. Styrkarar kjem inn og stykket utviklar seg til å bli marsj-liknande i andre delen. I den tredje delen har melodien nesten heilt forsvunne og erstatta av ein rockerytme og orgelakkordar.

«3+3» er bygd opp av tredelar. Han består av tre delar, og takten er anten 3/4 eller 6/8, medan ein utførleg 12/8-puls går gjennom heile stykket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spiral (Vangelis album)|Spiral (Vangelis album)]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 'Elsewhere' webpage entry
Ljudmila Kondratjeva

**Ljudmila Kondratjeva** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Sjakhty som tevla for Sovjetunionen på sprintdistansane. Ho van to gullmedaljar i EM 1978 og OL-gull på 200 meter i 1980. 

### Aktiv
Kondratjeva fekk sitt store gjennombrot i europameisterskapen 1978 i Praha. Ho vart europameister på 200 meter, framom austtyske Marlies Göhr. To dagar etter ho vann gull på 200 m, sprang Kondratjeva tredjeetappen for Sovjetunionen sitt vinnarlag i 4x100 meter stafett.

Like før OL 1980 på heimebane i Moskva sprang ho 100 m på 10,87 sekundar, betre enn den offisielle verdsrekorden. I OL-finalen på 100 m lukkast ho å ta gullmedaljen med minst mogleg margin, tida 11,06, mot Marlies Göhrs 11,07. Ein skade hindra henne i å delta på 200 meter og i stafett.

Kondratjeva var tilbake i eit stort meisterskap i Seoul i 1988. I sommarleikane var slått ut av 100 meter i semfinalane, men fekk ein bronsemedalje på kortstafetten med Sovjetunionen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Ljudmila Andrejewna Kondratjewa|Ljudmila Andrejewna Kondratjewa]]» frå ,  den 6. september 2014.*  
 
*
Beaubourg av Vangelis

***Beaubourg*** er eit album av den greske musikaren Vangelis frå 1978. Det er heilt synthesizer-basert og særs eksperimentelt, basert på eksperimentelle improvisasjonar. I lag med *[[Hypothesis av Vangelis|Hypothesis]]* (spelt inn i 1971 og uoffisielt gjeve ut i 1978) vert det ofte rekna som eit av dei minst tilgjengelege verka til Vangelis. *[[Invisible Connections]]* (1985) vert ofte òg rekna med i denne kategorien, basert på eksperimentell klassisk musikk.

Albumet er meint å reflektere livet i bydelen Beaubourg i Paris, der Vangelis budde tidleg i 1970-åra. *Beaubourg* er ein musikalsk representasjon av Centre Pompidou i Paris.

Musikken på albumet vart framført med ein eller fleire Yamaha CS-80 og ringmodulator, som han brukar mykje.

Plateomslaget er laga av Vangelis sjølv. Lydteknikar på albumet var Keith Spencer-Allen, som var assistert av Marlis Duncklau.

Allmusic skreiv om albumet at det var «i beste fall vanskeleg å lytte til».

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Beaubourg (album)|Beaubourg (album)]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 'Vangelis Movements'
* Intervju i 1979
* 'Elsewhere'
Tatjana Providokhina

**Tatjana Providokhina** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar frå Leningrad som tevla for Sovjetunionen på mellomdistansane. Ho vart europameister på 800 meter i 1978 og tok OL-bronse på same distansen i 1980.

## Karriere
Providokhina vann 800 meter i EM i friidrett 1978 i Praha, med uvanleg knapp margin. Ho fekk notert sluttida 1.55,80, medan landsmannen Nadezjda Olisarenko fekk sølvmedaljen, notert til 1.55,82. I same meisterskapen på 4x400 meter stafett sprang dei to kvinnene kvar sin etappe for Sovjetunionen sitt sølvvinnande lag, som kom i mål vel ein sekund bak Aust-Tyskland. 

Under sommar-OL 1980 i Moskva revansjerte Olisarenko seg på 800-meteren og vann ein klar siger framom landskvinnene Olga Minejeva og bronsevinnar Providokhina.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tatyana Providokhina|Tatyana Providokhina]]» frå ,  den 6. september 2014.*
China av Vangelis

***China*** er eit musikkalbum frå 1979 av den greske musikaren Vangelis. Sjølv om han aldri hadde vore i Kina, nytta han kinesiske instrument og komposisjonsstilar på dette konseptalbumet. Det var det første albumet Vangelis gav ut for Polydor Records.

Albumet vart spelt inn i ein veldig produktiv periode i karrieren til Vangelis, der han utforska elektro-akustisk komponering. Vangelis nyttar eit arsenal av synthesizerar og skapar lydeffektar, som damplokomotiv på «Chung Kuo», og forskjellige lydar som minnar om Kina på alle spora. 

Songen «The Long March» vart gjeven ut på singel. B-sida var ein annan versjon av songen kalla «The Long March (Part II)». Dette var albumversjonen med tekst i tillegg. Teksten vart skriven og sungen av Orleons Infant School Twickenham. 

Filmregissøren Ridley Scott ntyta eit draumeaktig, atmosfærisk klipp frå «The Little Fete» som musikk for reklamefilmen hans «Share the Fantasy» for Chanel No. 5 i 1979. Filmen syner ei kvinne som ligg ved sidan av eit symjebasseng og gjekk på amerikansk fjernsyn til godt ut i 1980-åra. Scott bestilte sidan musikk av Vangelis til filmen *[[Blade Runner]]* i 1982. Under opningsseremonien til Expo 2010 i Shanghai, vart «The Dragon» nytta. 

## Innhald

## Medverkande
* Vangelis - synthesizerar, trommemaskin, elektrisk piano («The Tao of Love»), piano («The Long March», «The Plum Blossom», «Himalaya»), forskjellige kinesiske fløyter og strengeinstrument. 
* Michel Ripoche - fiolin på «The Plum Blossom»
* Yeung Hak-Fun og Koon Fook Man - forteljing på «The Little Fete».

*Lydteknikarar: Keith Spencer-Allen, Raphael Preston og Andy Hendriksen
*Plateomslag: Vangelis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:China (album)|China (album)]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''China'' på Vangelis Movements
Roúvas

**Roúvas** (gresk Κόφινας) er ein tidlegare kommune i periferieininga Iráklio i periferien Kreta i Hellas. Roúvas inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Górtyna.

## Referansar
Johanna Klier

**Johanna Klier**, fødd **Johanna Schaller**, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Artern i Thüringen som tevla for Aust-Tyskland på 100 meter hekk. Ho vart olympisk meister i øvinga i 1976 og europameister i 1978.

## Aktiv
Johanna Schaller vann gullmedaljen på 100 meter hekk under sommar-OL 1976 i Montreal. Med tida 12,77 slo ho sølvmedaljøren Tatjana Anisimova med eitt hundredels sekund og bronsekvinna Natalja Lebedeva  med tre hundredels sekund.

Som Johanna Klier vann ho EM-gull på korthekken i Praha i 1978. Ho vart klokka inn på 12,62 sekundar, atter med Anisimova på sølvplass, då med 12,67. To år seinare kom Klier i mål til sølvmedalje på 12,63 sekundar under sommarleikane i Moskva, Vera Komisova frå Sovjetunionen vart olympiameister mde 12,56.

Ho vart austtysk meister på 100 meter hekk i 1976, 1977, 1978 og 1980.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Johanna Klier|Johanna Klier]]» frå ,  den 6. september 2014.*
Odes

***Odes*** er eit album av greske folkesongar av Irene Papas og Vangelis. Alle songane er tradisjonelle, utanom to som er originale songar av Vangelis. Det vart spelt inn i Nemo Studios i London 1979, og heile albumet er framført og produsert av Vangelis, i tillegg til eit 5-mannskor på opningssporet, og solovokalen til Irene Papas. Albumet vart først berre gjeve ut i Hellas. 

Noko av musikken på *Odes* vart nytta som filmmusikk i filmen *Russicum* i 1989. Eit spor frå *Odes* vart òg nytta i eit anna arrangement under OL-flammeseremonien i Aten i 1988. 

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Odes (album)|Odes (album)]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*tekst in English 
*tekst in Greek
Opéra sauvage

***Opéra sauvage*** er eit album frå 1979 av den greske musikaren Vangelis. Musikken på albumet er laga for naturdokumentaren med same namn av den franske filmskaparen Frédéric Rossif. Plateomslaget er laga av Vangelis sjølv.

Vangelis produserte dette albumet i løpet av den elektro-akustiske perioden sin, som var ein av dei mest produktive i karrieren hans. *Opéra Sauvage* minner meir om den klassiske stilen hans enn den tidlegare musikken han laga for same regissør, som *[[L'Apocalypse des animaux]]* og *[[La fête sauvage]]*. 

Dokumentarserien bestod av 21 episodar og nesten all musikken i serien var laga av Vangelis. Det vart nytta meir musikk i serien enn det som hamna på albumet. 

Albumet nådde 42. plassen på Billboard Top 200 i USA og låg i alt 39 veker på lista. 

## Musikk
«Hymne», «L'Enfant», «Mouettes» og «Irlande» byggjer på forholdsvis enkle tema som vert utvikla instrumentalt. «Rêve» er, som tittelen indikerer, eit draumeaktig, roleg stykke. «Chromatique» har ei kromatisk instrumentallinje med akkordar på akustisk gitar. «Flamants roses» består av fleire delar, frå langsam til livleg, og endar i ein bluesaktig finale. Jon Anderson spelar harpe på songen. 

## Innhald

## Medverkande
* Vangelis - synthesizerar, piano, elektrisk piano, trommer, perkusjon, xylofon og akustisk gitar («Chromatique»). 
* Jon Anderson - harpe på «Flamants roses».

Lydteknikar: Keith Spencer-Allen, assistert av Marlis Duncklau og Raphael Preston.

## Anna
«L'Enfant» vart nytta i filmen *[[filmen The Year of Living Dangerously|The Year of Living Dangerously]]* av Peter Weir.

«Hymne» vart nytta i ein fjernsynsreklmae for Barilla pasta i Italia i 1980-åra. I USA vart melodien igjen nytta i vinreklamar av Ernest & Julio Gallo.

Regissøren Hugh Hudson hadde tenkt å nytte «L'Enfant», som han likte særs godt, i opninga av den første scenen på stranda i filmen *[[Chariots of Fire]]*. Men Vangelis overtalte han til å la han komponere ny musikk og laga det kjende temaet til filmen. Regissøren nytta i staden «L'Enfant» in ein scene der eit marsjband spelar songen.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Opéra sauvage|Opéra sauvage]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bsharri

**Bsharri** (òg skrive *Becharre*, *Bcharre*, *Bsharre*; arabisk بْشَرِّيْ) er ein by som ligg kring 1500 meter over havet i Kadishadalen nord i Libanon. Han ligg i Bsharri distrikt i Nord guvernement.

Bsharri er den einaste byen som har att Guds seder, libanonsederskog frå antikken. Han er fødestaden til den kjende diktaren, målaren og bilethoggaren Khalil Gibran som har eit museum i byen.

## Historie
Namnet «Bsharri» (بشرّي) finst i fønikiske språk og tyder «Huset Ishtar», Ishtar var ei gudinne som fønikarane dyrka før kristendomen kom til området. 

Bsharri var ein fønikisk busetnad i antikken. Maronittiske kristne som flykta forfølgjing søkte tilflut i fjellområda på 600-talet. Kadishadalen, nedanfor byen, vart eit andeleg senter for den maronittiske kyrkja. Byen vart kalla Buissera av krossfararane.

I motsetnad til andre delar av Libanon, var arameisk talespråk i Bsharri til godt inn på 1800-talet. Innbyggjarane i Bsharri har derfor ein særeigen aksent når dei snakkar arabisk.

Under den libanesiske borgarkrigen (1975&ndash;1990) var Bsharri ein bastion for kristne mot dei første palestinarane og syrarane. Mange av dei unge i byen vart med i Falangistpartiet i starten av borgarkrigen. I 1986 vart Samir Geagea frå Bsharri leiaren for dei kristne libanesiske styrkane (LF). Mange LF-militante kom frå byen under borgarkrigen.

## Geografi

### Klima
Bsharri har eit kontinentalt middelhavsklima (*Csb/Dsb* etter Köppen si klimaklassifisering), med tørre og milde somrar og kalde, snørike vintrar. Temperaturen om sommaren kan gå over 30&nbsp;°C nokre få gonger i året. Om vinteren kan temperaturen falle til -15&nbsp;°C. Kraftig snøfall skjer kvart år og snødjupner på over to meter kan oppstå.

## Galleri

Fil:Bsharri - Apple Trees (Autumn).jpg|Epletre i Bsharri på hausten
Fil:Bsharri - Cemetery.jpg|Bsharri frå nær gravplassen
Fil:Bsharri - Walnut Trees (Winter).jpg|Valnøttre om vinteren
Fil:Bsharri - Alcohol Extraction ('Arak).jpg|Arakdestillering
Fil:Bsharri - Winter.jpg|Bsharri om vinteren


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bsharri|Bsharri]]» frå ,  den 6. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Bål

**Bål** (norrønt *bál*) er ein haug av brennbart materiale, typisk ved, som er sett i eld. Ein kan tenna bål for ulike praktiske og symbolske føremål, som å gje lys og varme, tilreia mat, feira ei høgtid eller brenna noko.

## Bålbrenning i Noreg

I Noreg er bålbrenning gjerne ein del av ritualet rundt midtsommarfesten, ei kristen høgtid til minne om døyparen Johannes som også har heidenske røter. Sankthans er 24. juni, medan sankthansaftan med bålbrenning blir feira 23. juni.

I tidsrommet 15. april–15. september er det forbode å gjera opp eld i eller nær skogmark utan løyve frå kommunen. Kommunestyret sjølv kan fravika dette gjennom lokal forskrift dersom lokale forhold tilseier det.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bål|Bål]]» frå ,  den 7. september 2014.*  
 
*

## Bakgrunnsstoff
Igor Ter-Ovanesjan

**Igor Aramovitsj Ter-Ovanesjan** () er ein sovjet-russisk tidlegare friidrettsutøvar av armensk opphav, fødd i Kiev, som representerte Sovjetunionen. Frå slutten av 1950-åra var han i 15 år ein av dei aller beste lengdehopparane i verda. Han vart europameister både i 1958, 1961 og 1969 og fekk to OL-bronsar og to EM-sølv. Ter-Ovanesjan vart tolv gongar sovjetisk meister i lengdehopp. Han sette ein verdsrekord og ein europarekord, og var den fyrste europearen som hoppa over åtte meter. Elleve gongar forbetra han den sovjetiske rekorden i lengdehopp.

## Aktiv
Ter-Ovanesjan sette sovjetisk rekord i lengdehopp med 7,74 m då han i 1957 vann sin fyrste nasjonale tittel. Året etter vart han europameister i Stockholm med ein margin til andremann på 14 centimeter. Under sommar-OL 1960 i Roma sette han ny europarekord med 8,04 meter og fekk bronsemedaljen, verdsrekordhaldaren Ralph Boston frå USA vann med 8,12 m.

Ter-Ovanesjan forsvarte EM-tittelen i 1962, då han under meisterskapen i Beograd var heilt suveren med 8,19 m, dei to andre medaljevinnarene stoppa på 7,85 m. Tidlegare i sesongen, 10. juli 1962, hadde han sett verdsrekord med eit hopp på 8,31 meter i Jerevan. Under dei olympiske leikane i Tokyo i 1964 fekk han som i førre OL ein bronsemedalje, og var som sist åtte centimeter bakom gullvinnaren, som noko overraskande vart Lynn Davies frå Storbritannia.

To år etter Tokyo-OL lukkast ikkje Ter-Ovanesjan å ta sin tredje strake EM-tittel, på ny vart han slått av Davies og måtte sjølv ta til takke med sølv. Ter-Ovanesjan hadde elles det beste lengdehoppet i verda i både 1966- og 1967-sesongen. Sin endelege personlege rekord sette han då han i oktober 1967 tangerte verdsrekorden på 8,35 meter i prøveleikane i Mexico-byen. Frå olympiaden i Mexico-byen i 1968 måtte derimtot Ter-Ovanesjan for fyrste gong reise medaljelaus heim, trass eit lengstehopp på 8,12 m vart han nummer fire.
 
I 1969 presterte Ter-Ovansjan for fjerde gong det årleg lengste lengdehoppet i verda. Med 8,17 m i finalen under europameistersakpen i Aten revansjerte hans seg mot Lynn Davies, som tok sølvmedaljen. To år seinare var Ter-Ovanesjan nær ved å vinne sitt fjerde EM-gull, men i ei tevling utan dei store lengdene enda han ein centimter bakom gullmedaljøren Max Klauß frå Aust-Tyskland. Ter-Ovanesjan la opp etter OL-sesongen 1972.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1956 i Melbourne: Utslått i kvalifiseringa (tre daude hopp) 
*EM 1958 i Stockholm: Gullmedalje – 7,81 m, framom Kazimierz Kropidłowski (7,67 m)
*OL 1960 i Roma: Bronsemedalje – 8,04 m 
*EM 1962 i Beograd: Gullmedalje – 8,19 m, framom Rainer Stenius (7,85 m)
*OL 1964 i Tokyo: Bronsemedalje – 7,99 m
*EM 1966 i Budapest: Sølvmedalje – 7,88 m, etter Lynn Davies (7,98 m)
*OL 1968 i Mexico by: Nr. 4 – 8,12 m
*EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 8,17 m, framom Lynn Davies (8,07 m)
*EM 1971 i Helsingfors: Sølvmedalje – 7,91 m, etter Max Klauß (7,92 m)
*OL 1972 i München:Utslått i kvalifiseringa (7,77 m - nr 13) 

Han vart europameister innandørs i 1966 og 1969.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Igor Ter-Owanesjan|Igor Ter-Owanesjan]]» frå ,  den 7. september 2014.*
Robert Emmijan

**Robert Emmijan** () er ein armensk tidlegare lengdehoppar, fødd i Leninakan i Armenske SSR i Sovjetunionen, som representerte Sovjetunionen og, frå 1992, Armenia. Han vart europameister i lengdehopp under EM 1986 i Stuttgart, og tok VM-sølv i 1987. Emmijan er eigar (2014) av europarekorden på 8,86 m.

## Aktiv
Vinteren 1986 vann Emmijan lengdehopp-tevlinga i innandørs-EM i Madrid med 8,32 m. Gjennom sommarsesongen 1986 viste han ved fleire høve at han var den beste lengdehopparen i Europa. Den 6. juli sette han europarekord med 8,61 meter i eit stemne i Moskva. Han vann så gullmedaljen under friidretts-EM i Stuttgart på ny meisterskapsrekord; 8,41 m.

I 1987 tok Emmijan sølvmedaljen i verdsmeisterskapen i Roma etter eit hopp som målte 8,53 m, Carl Lewis frå USA vann gull med 8,67 m, medan hans landsmann Larry Myricks fekk bronse med 8,33 m. Tidlegare i sesongen, 22. mai 1987, hadde Emmijan hoppa heile 8,86 m på høgfjellsbana Tsachkadzor i Armenia, berre fire cm kortare enn den då 19 år gamle verdsrekorden til Bob Beamon. Resultatet er framleis europarekord i 2014.

Under sommar-OL 1988 i Seoul skada Emmijan seg i kvalifiseringa. Nokre månader seinare vart heimen hans i Gjumri lagd i ruinar under jordskjelvet i Spitak 1988. Far hans omkom i jordskjelvet. Hendinga kom til å prege Emmijan i åra etter, og han nådde aldri sidan ein finale i dei store meisterskapane. 

Etter at Sovjetunionen vart oppløyst konkurrerte Emmijan frå 1992 for Armenia, mellom anna i VM i Göteborg. Han slutta konkurrere i 1997.

Emmijan bur i Frankrike.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Gullmedalje – 8,32 m
*VM 1987 i Roma: Sølvmedalje – 8,53 m, bakom Carl Lewis (8,67 m)
*OL 1988 i Seoul: Skadd i kvalifiseringa
*VM 1995 i Göteborg: Nr 11 – 7,77 m
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i kvalifiseringa (7,76 m - nr 28)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Robert Emmijan|Robert Emmijan]]» frå ,  den 7. september 2014.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robert Emmiyan|Robert Emmiyan]]» frå ,  den 7. september 2014.*  
 
*
Stefka Kostadinova

**Stefka Kostadinova** () er ein bulgarsk tidlegare høgdehoppar frå Plovdiv. Ho sette verdsrekord i høgdehopp med 2,09 meter då ho vart verdsmeister i Roma i 1987. Rekorden er framleis gjeldande i 2014. Kostadinova vann gullmedaljen i høgdehopp i EM 1986, VM 1987 og 1995, samt OL 1996. 

### Aktiv
Kostadinova hoppa over 2,00 meter for fyrste gong i 1984. Ho tok steget opp i verdstoppen i høgdehopp vintersesongen 1985, ho vann då både EM og VM innandørs. Sommaren 1986 tangerte ho verdsrekorden til landskvinna Ljudmila Andonova med 2,07, allereie seks dagar seinare forbetra ho rekorden til 2,08 m. I slutten av august 1986 vart ho europameister i Stuttgart med 2,00 m, sju cm over dei andre medaljevinnarane.

I finalen i høgdehopp for kvinner under verdsmeisterskapen i Roma dem 30. august 1987 sette Kostadinova verdsrekord med 2,09 m, ein rekord som har vorte ståande. Tamara Bykova frå Sovjetunionen tok sølvet med 2,04 m. Under sommar-OL 1988 i Seoul stoppa Kostadinova på 2,01 m og fekk sølv, Louise Ritter frå USA vann OL-gullet med 2,03 m.

Kostadinova var ikkje i gammal form då ho deltok i sommarleikane i Barcelona i 1992, der ho enda på fjerdeplass med 1,94 m. Ved verdsmeisterskapen i Göteborg i august 1995 lukkast Kostadinova som den einaste å ta seg over 2,01 m og ho tok dermed sin andre VM-tittel, åtte år etter den fyrste.  
 
Under dei olympiske leikane i Atlanta i 1996 svinga seg over 2,05 m, ny olympisk rekord og olympisk meister. Sommaren 1997 vart ho skadd, og trass i operasjonar, kom ho ikkje tilbake på bana.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Stefka Kostadinowa|Stefka Kostadinowa]]» frå ,  den 7. september 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Natalja Lisovskaja

**Natalja Benediktovna Lisovskaja** () er ein sovjetisk-russisk friidrettsutøvar som tevla i kulestøyt for Sovjetunionen. Ho dominerte kuleøvinga i siste halvpart av 1980-talet med VM-gull 1987 og OL-gull i 1988 som høgdepunkt. Under eit stemne i Moskva i 1987 sette ho med 22,63 m dagens (2014) gjeldande verdsrekord.

### Aktiv
Lisovskaja sette verdsrekord med 22,63 m i Moskva den 7. juni 1987, ein rekord ingen sidan har vore i nærleiken av. Nokre veker seinare vart ho verdsmeister i kulestøyt i Roma. Med eit støyt på 21,24 m slo ho austtyske Kathrin Neimke med tre små centimeter. Året etter vart Lisovskaja olympisk meister i Seoul på suverent vis. Med 22,24 m var ho godt over meteren lenger enn dei andre medaljevinnarane, Kathrin Neimke og kinesiske Li Meisu.

Både under europameisterskapen 1990 og i verdsmeisterskapen 1991 tok Lisovskaja sølvmedaljar i kuletevlinga. Astrid Kumbernuss vart europameister med 20,38 m, mot Lisovskaja 20,06 m, med VM-gullet vart vunne av Huang Zhihong frå Kina med 20,83 m mot Lisovskajas 20,29 m. Ved VM i friidrett 1993 vart Lisovskaja nummer fem  med 20,02 m.

Lisovskaja er gift med sleggjekastaren Jurij Sedykh. Paret har vore busett i Paris i Frankrike sidan fyrste halvdel av 1990-åra.

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Natalja Benediktowna Lissowskaja|Natalja Benediktowna Lissowskaja]]» frå ,  den 7. september 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
See You Later

***See You Later*** er eit album frå 1980 av den greske musikaren Vangelis. Det bryt ganske kraftig med stilen han hadde nytta i 1970-åra og baserer seg mykje meir på vokal og er meir eksperimentelt. 

Det endelege albumet var ikkje heilt slikt Vangelis hadde tenkt seg det. Det vart trykka ein åtte song lang test-LP som var slik albumet var meint å vere. Det finst to songar på denne test-LPen som ikkje kom med på det endelege albumet, «Fertilization» og «Neighbors Above». Ein tredje song, «My Love», vart gjeven ut som singel med «Domestic Logic 1» som B-side i fleire land. Den åtte songar lange versjonen av plata vart trekt attended, og den seks songar lange plata vart gjeven ut i staden, utan tre av songane, og med «See You Later» som ny song. 

## Innhald

Ei sjeldan irsk utgåve av *See You Later* var trykt med ei anna sporliste.  Ei testplate med åtte spor vart trykt av albumet. Dette inneheld nokre få andre songar. 

## Medverkande
* Vangelis: synthesizer, elektrisk piano, flygel og trommer. Roland CR-5000 trommemaskin. 
* Michel Ripoche - fiolin på spor 4. 
* Jon Anderson - vokal (spor 5 og 6)
* Peter Marsh - vokal spor 1
* Krisma - vokal på spor 5
* Cherry Vanilla - stemme på spor 4

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:See You Later|See You Later]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Tekstar 
* Albumet på Vangelis Collector
Aleksandr Averbukh

**Aleksandr Averbukh** () er ein russisk-israelsk tidlegare stavhoppar, fødd i Irkutsk i dåverande Sovjetunionen. Han vann gullmedaljen både under EM 2002 i München og EM 2006 i Göteborg. I tillegg har han vunne sølvmedalje under VM 2001 i Edmonton, samt ein bronsemedalje under VM 1999 i Sevilla. Averbukhs personlege rekord på 5,93 m vart sett i 2003. Han konkurrerte for Israel frå 1999, tidlegare for Russland.

## Aktiv
Til liks med faren var Averbukh tikjempar, han presterte 8084 poeng i 1997. Under europameisterskapen innandørs i 1998 deltok han for Russland i mangekampen og vart nummer seks.

Han utvandra så til Israel og vart israelsk statsborgar 3. august 1999. Straks etter deltok han for landet i VM i friidrett 1999 i Sevilla, der han vann bronsemedaljen med 5,80 m. I 2000-sesongen vart han europameister i stavhopp innandørs, og nummer ti i same øvinga under sommarleikane i Sydney. Året etter vann han stavhopptevlinga i universiaden. Same sesongen tok han sølvmedaljen under friidretts-VM i Edmonton, bakom Dmitri Markov som representerte Australia. Både Markov og Averbukh var ferske utvandrarar frå Russland. 

Averbukh nådde toppen då han vann gullmedaljen i stavhopp i EM 2002 i München. Han var då åleine om å ta seg over 5,85 m. I 2003 sette han med 5,93 meter personleg bestenotering, i 2014 framleis israelsk rekord. Under dei olympiske sommarleikane i Aten i 2004 enda han på åttandeplass.

Trass i at han stoppa på 5,70 m i EM-tevlinga 2006 i Göteborg lukkast han å forsvare EM-tittelen frå 2002. Under verdsmeisterskapen i Osaka i 2007 kom han derimot på sjuandeplass, endå om han då tok seg over 5,81 m.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1999 i Sevilla: Bronsemedalje – 5,80 m
*OL 2000 i Sydney: Nr 10 – 5,50 m
*VM 2001 i Edmonton: Sølvmedalje – 5,85 m, bakom Dmitri Markov (6,05 m)
*EM 2002 i München: Gullmedalje – 5.85 m, framom Lars Börgeling (5,80 m)
*VM i 2003 i Paris: Uplassert
*OL 2004 i Athen: Nr 8 – 5,65 m
*EM 2006 i Göteborg: Gullmedalje – 5,70 m, framom to sølvvinnarar (5,65 m)
*VM 2007 i Osaka: Nr 7 – 5,81 m
*OL 2008 i Beijing: Utslått i kvalifiseringa (5,45 m) 

## Merknadar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alexander Awerbuch|Alexander Awerbuch]]» frå ,  den 7. september 2014.*
Short Stories av Jon and Vangelis

***Short Stories*** er debutalbumet til Jon and Vangelis, eit samarbeidsprosjekt mellom Jon Anderson fråprogrockbandet Yes og den greske elektronisk musikk-pionereen  Evangelos Papathanassiou. Dette var ikkje første gongen dei samarbeidde i lag. Vangelis hadde prøvespelt som erstattar for Rick Wakeman i Yes i 1974, men rolla vart gjeven til Patrick Moraz. I 1975 song Jon Anderson på «So Long Ago So Clear» frå *[[Heaven and Hell av Vangelis|Heaven and Hell]]*.

## Innhald

## CD
CD-utgåva listar opp åtte spor, der fire av spora er slått saman. 

## Medverkande
*Jon Anderson: Vokal
*Vangelis: Klaverinstrument, synthesizerar, piano, elektronikk
*Raphael Preston: Akustisk gitar

## Produksjon
*Produsert av Vangelis
*Lydteknikar: Raphael Preston
*Mastering: Hitoshi Takiguchi

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Short Stories (Jon and Vangelis album)|Short Stories (Jon and Vangelis album)]]» frå ,  den 7. september 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*