open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adjø av Anita Thallaug og Beate Brevik

**«Adjø»** er ein singel av Anita Thallaug og Beate Brevik, gjeven ut i 1963. Songen er skriven av Sigurd Jansen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1963
«Adjø» deltok i Melodi Grand Prix 1963, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1963 i London i Storbritannia. Songen vart framført på norsk av Anita Thallaug med eit lite orkester, og så på nytt av Beate Brevik med eit stort orkester. Bidraget enda på femte- og sisteplass med 40 poeng.

## Fotnotar
Spiral av Elisabeth Granneman og Arne Bendiksen

**«Spiral»** er ein singel av Elisabeth Granneman og Arne Bendiksen, gjeven ut i 1964. Songen er skriven av Sigurd Jansen og Egil Hagen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1964
«Spiral» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Elisabeth Granneman med eit lite orkester, og så på nytt av Arne Bendiksen med eit stort orkester. Bidraget vann med 61 poeng.

### Eurovision Song Contest 1964

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1964 fekk «Spiral» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1964. Arne Bendiksen framførte songen på norsk, og enda på åttandeplass med seks poeng; fem frå Danmark og eitt frå Finland. Karsten Andersen var dirigent. 

## Fotnotar
God gammel firkantet vals

**«God gammel firkantet vals»** er ein song av Wenche Myhre og Elisabeth Granneman frå 1964. Songen var skriven av Einar Schanke og Alfred Næss.

«God gammel firkantet vals» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Wenche Myhre med eit lite orkester, og så på nytt av Elisabeth Granneman med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 60 poeng.

## Fotnotar
La meg være ung

**«La meg være ung»** (bokmåk for *La meg vere ung*) er ein singel av Odd Børre & The Cannons og Wenche Myhre, gjeven ut i 1964. Songen er skriven av Arne Bendiksen.

Myhre gav ut ein tysk versjon av songen kalla «Laß' mich, wie ich bin». Den tyske teksten er skriven av Kurt Hertha. Den norske versjonen lå 15 veker på VG-lista i 1964; fem av dei på fyrsteplass. Singelen vart tildelt Den Norske Sølvplate 1964.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1964
«La meg være ung» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Odd Børre & The Cannons med eit lite orkester, og så på nytt av Wenche Myhre med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med 57 poeng.

## Fotnotar
Ingen sol finner vei (til min gate)

**«Ingen sol finner vei (til min gate)»** er ein song av Inger Jacobsen og Jan Høiland, gjeven ut i 1964. Songen vart skriven av Karl Westby og Egil Hagen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1964
«Ingen sol finner vei (til min gate)» deltok i Melodi Grand Prix 1964, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1964 i København i Danmark. Songen vart framført på norsk av Inger Jacobsen med eit lite orkester, og så på nytt av Jan Høiland med eit stort orkester. Bidraget enda på femte- og sisteplass med 38 poeng.

## Fotnotar
Blodrips

**Blodrips** (*Ribes sanguineum*) er ein lauvfellande busk i ripsfamilien som kjem frå Nord-Amerika. Han har bær som kan etast, men blir hovudsakleg dyrka som prydbusk på grunn av dei iaugefallande, klaseforma blomane sine som typisk er rosa.

Blodripsbusken kan bli 1-3 meter høg. Han har krokete greiner med raudbrun bork. Blada sit motsett på greinene og er 26-6 cm breie. Dei har som regel fem flikar og er grøne på oversida og lysare og meir hårete på undersida. Også nye skot er hårete.

Blodrips blomstrar typisk i april-mai. Blomane sit i klasar med 10-20 eller fleire blomar i kvar. Dei er som regel rosa, men fargen kan variera frå raudt til kvitt i ulike typar. Frukta er blåsvarte runde bær med ei lengd på 7-9 mm, og kjem i juni-juli. Bæra kan etast, men er ikkje rekna som svært tiltalande. Dei blei brukt til mat av fleire nordvestamerikanske urfolk.

Planten stammar frå vestlege kystområde av Nord-Amerika, dagens British Columbia, Washington, Oregon, Idaho og California i USA og Canada.
Han er hardfør til USDA-sonene 6-8.

Blodrips blei teken i bruk som dyrka plante av den britiske botanikaren David Douglas på 1800-talet. Det finst fleire variantar med ulike fargar på blomane. 

## Kjelder

*«Ribes sanguineum (red-flowering currant)» , *Native Plant Propagation Guidelines: shrubs*, Garry Oak Ecosystems Recovery Team Society.
*«Ribes sanguineum», Rainy Side Gardeners
*«Blodrips» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.

## Bakgrunnsstoff
Den andre wienerskulen

**Den andre wienerskulen** (tysk ) viser til ein komponistkrins rundt Arnold Schönberg som verka i Wien tidleg på 1900-talet. Retninga er også blitt kalla **Schönberg-skulen**. Skulen har hatt stor tyding for moderne vestleg kunstmusikk. Opphavleg laga komponistar i skulen musikk med seinromantisk utvida tonalitet men følgde Schönberg si utvikling til ein atonal ekspresjonisme utan tonalt senter og seinare utvikla til tolvtonesystemet. Teknikken blei vidareutvikla av elevane hans, særleg Alban Berg og Anton Webern.

Schönberg byrja undervisa i Wien i 1903, og heldt sporadisk fram til 1925. Både Berg og Webern byrja studera under han allereie i 1904, og danna den inste kjerna i skulen som etterkvart skulle få ei rekkje tilhengjarar. Sjølv om teknikkane representerte ei radikal fornying for publikum, rekna den andre wienerskulen seg som del av ein obroten wienerklassisistisk tradisjon som var blitt vidareført av komponistar som Johannes Brahms og Gustav Mahler. Fellespunkta med desse føregangarane var buk av motiv og tema i variasjonsformer. Slik sett skilde den andre wienerskulen seg frå den andre store strøyminga i samtidsmusikken, nyklassisismen, der ein tok klar avstand frå alle tradisjonar frå romantikken. Gruppa blei oppløyst på 1930-talet. Dei viktigaste grunnane til dette var at Adolf Hitler kom til makta i Tyskland i 1933, slik at Schönberg blei tvinga til å dra i eksil i USA, og at Alban Berg døydde i 1935. Idéane til gruppa fekk stor innverknad på nye komponistar etter andre verdskrigen.

I tillegg til Schönberg, Berg og Webern var elevar som kan knytast til retninga Ernst Krenek,  Heinrich Jalowetz, Erwin Stein og Egon Wellesz i første runde og seinare Eduard Steuermann, Hanns Eisler, Roberto Gerhard, Norbert von Hannenheim, Rudolf Kolisch, Paul A. Pisk, Karl Rankl, Josef Rufer, Nikos Skalkottas, Viktor Ullmann og Winfried Zillig. Alle studentane følgde ikkje Schönberg i tolvtoneteknikken og den totale kromatismen. Svogeren til Schönberg, Alexander Zemlinsky, blir tidvis rekna til skulen, sjølv om han aldri var elev av Schönberg og heller ikkje forkasta tradisjonell tonalitet. Ein del seinare elevar av Schönberg i Berlin, som Zillig, Gerhard, Hannenheim og Skalkottas, og nokre elevar av hans elevar, som Hans Erich Apostel under Berg og René Leibowitz, Leopold Spinner og Ludwig Zenk  under Webern, er tidvis også tekne med i retninga. Derimot reknar ein sjeldan med Schönberg sine elevar i USA frå 1933, som John Cage, Leon Kirchner og Gerald Strang.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Second Viennese School|Second Viennese School]]» frå , og «[[:sv:Andra Wienskolan|Andra Wienskolan]]» frå  den 18. juni 2014.*
Ar-Raqqah-distriktet

**Ar-Raqqah-distriktet** (arabisk الرقّة, *Ar Raqqa*) er eit distrikt (mantiqah) i Ar-Raqqah guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 506&nbsp;306. Senteret i distriktet er byen Ar-Raqqah.

## Inndelingar
Distriktet Ar-Raqqah er delt inn i fire underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Ar-Raqqah nahiyah (ناحية الرقّة): folketal 338&nbsp;773.
*Al-Sabkhah nahiyah (ناحية السبخة): folketal 18&nbsp;106
*Al-Karamah nahiyah (ناحية الكرامة): folketal 74&nbsp;429.
*Maadan nahiyah (ناحية معدان): folketal 42&nbsp;652.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ar-Raqqah District|Ar-Raqqah District]]» frå ,  den 19. juni 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
EM i fotball 1976

**Europameisterskapen i fotball 1976** var den femte europameisterskapen i fotball. Meisterskapen vart avvikla i Jugoslavia med fire deltakarland i tida 16. til 20. juni 1976. Omframt vertsnasjonen Jugoslavia hadde Nederland, Tsjekkoslovakia og Vest-Tyskland kvalifisert seg til sluttspelet gjennom gruppekampar og kvartfinalar i tida hausten 1974-våren 1976.

32 land deltok i kvalifiseringa, fordelt på åtte grupper. Dei åtte gruppevinnarane møttest til heime-/bortekamp i kvartfinalane i april og mai 1976. Til liks med dei føregåande meisterskapane vart vertsnasjonen avgjort etter forhandlingar mellom dei fire som hadde kvalifisert seg til semifinale-spel.

Tsjekkoslovakia vann den fyrste semifinalen med 3-1 over Nederland etter ekstraomgangar. Dagen etter slo Vest-Tyskland vertsnasjonen 4-2 i Beograd, også då etter 30 ekstra minuttar. Nederland tok så bronsemedalje etter 3-1 over Jugoslavia.

### Finalen

Finalen mellom Tsjekkoslovakia og Vest-Tyskland fann stad på Raude Stjerne-stadion i Beograd. 
Midtspissen Ján Švehlík sende Tsjekkoslovakia i leiinga i det 8. minutt, medan midtbanespelaren Karol Dobiaš la på til 2-0 etter 25 minuttar. Tre minuttar seinare reduserte Dieter Müller 1-2. I sluttsekunda av ordinær tid utlikna Bernd Hölzenbein til 2-2 for Vest-Tyskland. Ekstraomgangane vart mållause. Etter at Uli Hoeness sette Vest-Tysklands fjerde straffe over tverliggaren, avgjorde Antonín Panenka ved å sette Tsjekkoslovakias femte strake i buret. 30&nbsp;800 tilskodarar var til stades på tribunane.

**Tsjekkoslovakia** sitt vinnarlag bestod av: Ivo Viktor, Anton Ondruš, Ján Pivarník, Koloman Gögh, Jozef Čapkovič, Karol Dobiaš, Jozef Móder, Antonín Panenka, Marián Masný, Ján Švehlík og Zdeněk Nehoda. Ladislav Jurkemik kom inn då Švehlík gjekk ut i det 80. minutt og František Veselý spelte ekstraomgangane i staden for Dobiaš.

**Vest-Tyskland** stilte med: Sepp Maier, Franz Beckenbauer, Berti Vogts, Georg Schwarzenbeck, Bernard Dietz, Herbert Wimmer, Rainer Bonhof, Erich Beer, Uli Hoeneß, Dieter Müller og Bernd Hölzenbein. Wimmer vart teken av bana i pausen, Heinz Flohe kom inn. Beer vart i det 80. minutt erstatta av Hans Bongartz.

30&nbsp;800 tilskodarar såg kampen, som vart leia av den italienske dommaren Sergio Gonella.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:EM i fotball 1976|EM i fotball 1976]]» frå ,  den 19. juni 2014.*
Willy Rasmussen

**Willy Lorang Rasmussen** () var ein norsk friidrettsutøvar frå Kongsberg. Han spesialiserte seg i spydkast og var etter tur medlem av  Bergkameratene og IK Tjalve. Rasmussen vart norsk meister i spydkast i 1958, 1959, 1961 og 1965. I 1961 vart han også nordisk meister i øvinga. Hans aller lengste kast oppnådde han på Bislett stadion i august 1961, då spydet landa på 84,18 meter.

## Aktiv
Rasmussen sette personleg rekord med 76,48 meter på Bislett stadion i juli 1958, slått av det norske spydesset Egil Danielsen med vel ein meter. I august vart Rasmussen norsk meister i spydkast, Danielsen vart skadd i fyrste kast og braut av tevlinga. Begge kvalifiserte seg i september månad til finalen under EM i Stockholm. Rasmussen vart der nummer 12 på moderate 68,63 m, medan Danielsen tok sølvmedaljen i meisterskapen.

I 1959-sesongen vart Rasmussen noregsmeister etter ein tett duell med Egil Danielsen, der begge stod for sterke prestasjonar. To år seinare tok han sitt tredje NM-gull med stor margin til andremann. Han vart også nordisk meister i øvinga i Oslo. Same sesongen slengde han spydet 84,18 meter og sette ein personleg rekord som låg nær verdstoppen.

Rasmussen deltok for Noreg i alle dei internasjonale meisterskapane i tida 1958 til -64. Etter tolvteplassen under europameisterskapen i 1958, fekk to år seinare han si beste plassering då han vart nummer fem i dei olympiske leikane i Roma. I 1962 kom han på niandeplass under EM i friidrett i Beograd, medan han ikkje lukkast å kvalifisere seg til OL-finalen i Tokyo 1964.

I 1964 vart Rasmussen sett i skuggen av landsmannen Terje Pedersen som forbetra verdsrekorden i spydkast to gongar. Under NM var Rasmussen likevel nær å ta gullmedaljen, då han var berre 14 cm bakom same Pedersen. Rasmussen heldt fram å sanke NM-medaljar i spydkast, den 12 kom i 1969. Samlinga av NM-medljar bestod då av 4 gull, 5 sølv og tre bronser.

### Medaljar i norske meisterskap
* 1957: Sølv – 67,62 m, bakom Egil Danielsen (72,09 m)
* 1958: Gull – 71,33 m, framom Einar Røberg (65,84 m)
* 1959: Gull – 77,96 m, framom Egil Danielsen (75,98 m)
* 1960: Sølv – 68,47 m, bakom Terje Pedersen (74,18 m)
* 1961: Gull – 79,37 m, framom Bjørn Selvik (70,37 m)
* 1962: Sølv – 72,35 m, bakom Terje Pedersen (74,09 m)
* 1963: Bronse – 72,18 m
* 1964: Sølv – 78,81 m, bakom Terje Pedersen (78,95 m)
* 1965: Gull – 77,70 m, framom Harald Lorentzen (73,92 m)
* 1967: Bronse – 73,66 m
* 1968: Sølv – 76,86 m, bakom Arve Os (77,34 m)
* 1969: Bronse – 68,46 m

### Plasseringar i internasjonale meisterskap
* EM 1958 i Stockholm: Nr 12 – 68,63 m
* OL 1960 i Roma: Nr 5 – 78,36 m
* Nordisk meisterskap 1961 i Oslo: Gullmedalje – 79, 16 m
* EM 1962 i Beograd: Nr 9 – 74,25 m
* OL 1964 i Tokyo: Utslått i kvalifiseringa (68,43 m – nr 20)
* Nordisk meisterskap 1965: Sølvmedalje – 80,72 m
* EM 1966 i Budapest: Utslått i kvalifiseringa (døde kast)

## Kjelder
* Friidrett.no
Punktum

**Punktum** (**.**) er eit skriftteikn som markerer slutten av ein heil setning, noko som i tale gjerne samsvar med ein lengre stopp. Ein kan også bruka teiknet for å markera ei forkorting.

Tre punktum etter kvarandre (...) dannar ein ellipse.

## Kjelder
*Punktum (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.

## Bakgrunnsstoff

* Punktum, Språkrådet (sprakrad.no)
* Punktum, Korrekturavdelingen (korrekturavdelingen.no)
Odd Mæhlum

**Odd Mæhlum** () var ein friidrettsutøvar frå Hamar, som konkurrerte i spydkast og var medlem av Hamar Idrettslag. Han var Noregs beste i øvinga dei fyrste åra etter 2. verdskrigen og vann fire strake NM-titlar.

## Aktiv
Mæhlum vart noregsmeister i spydkast i perioden 1946 til 1949. I 1946 deltok han også i EM i friidrett 1946 i Oslo, der han enda på fjerdeplassen med eit kast på 66,37 meter. Han deltok under Sommar-OL 1948 i London, og kom på femteplass etter eit lengstekast på 65,32 meter.

Hans besterekord i spydkast var på 69,08 meter og vart sett i september 1947 i Vikersund.

### Medaljar i norske meisterskap
* 1946: Gullmedalje – 67,87 m, framom Michael Salomonsen (61,95 m)
* 1947: Gullmedalje – 66,30 m, framom Einar Røberg (62,63 m)
* 1948: Gullmedalje – 61,57 m, framom Einar Røberg (61,07 m)
* 1949: Gullmedalje - 62,46 m, framom Gunnar Strøm (57,81 m)
* 1950: Sølvmedalje – 59,50 m, bakom Einar Røberg (61,84 m)
* 1951: Sølvmedalje – 61,29 m, bakom Einar Røberg (63,45 m)

## Kjelder
* Friidrett.no
Adjø (fleirtyding)

**Adjø** eller **Adieu** kan syne til: 

* Adjø, ei avskjedshelsing. 
* Adjø av Anita Thallaug og Beate Brevik, ein Melodi Grand Prix-song frå 1963
* Adieu av Jahn Teigen, song frå 1982
* Adieu av Cœur de pirate, ein song frå frå 2011.
Dino Baggio

**Dino Baggio** () er ein italiensk tidlegare fotballspelar frå Camposampiero i Veneto-regionen. Baggio var med på å vinne UEFA-cupen tre gongar, ein gong med Juventus og to gongar med Parma FC. I tida 1991 til -99 spelte han 60 landskampar for Italia, høgdepunktet kom då han og landslaget vann VM-sølv i 1994. Han var kjend som ein taklingssterk, defensiv midtbanespelar.

## Karriere
### Klubbspel
Våren 1990 debuterte Baggio for Torino, som då var i ferd med å rykke opp frå Serie B. Han spelte for klubben i Serie A i 1990/91-sesongen, den neste sesongen spelte han for Inter. Frå sommaren 1992 spelte han for Juventus i to sesongar, den fyrste av dei to sesongane vart avslutta med siger i UEFA-cupen.

Sine beste år som fotballspelar hadde han i Parma FC. Gjennom seks sesongar fekk han med seg to triumfar i UEFA-cupen, 1995 og 1999, i 1999 vart det også nasjonalt cupgull. Ferda gjekk i 2000 vidare til SS Lazio der han spelte i tre sesongar. Etter minimalt med speletid i den siste sesongen, reiste han sommaren 2003 til den engelske klubben Blackburn Rovers. Halvvegs i fyrste sesongen flytta han tilbake til heimlandet, der han fullførte siste halvdel av 2004-sesongen med AC Ancona. Sommaren 2005 gjekk han til US Triestina i Serie B, men braut kontrakta etter tre seriekampar og la fotballskoa på hylla, etter ein konflikt med trenaren Pietro Vierchowod.

### Landslagsspel
Baggio debuterte på Italia sitt landslag den 21. desember 1991, då det i ein EM-kvalifiseringskamp vart heimesiger 2-0 over Kypros. I 1992 var han sentral då Italia vann EM for ungdomslandslag, og han spelte same året på OL-laget under sommarleikane i Barcelona. Gjennom 1993 skåra han tre mål for Italia i kvalifiseringskampar til VM 1994. Under sjølve VM-sluttspelet i USA skåra han kampens einaste mål då Italia slo Noreg 1-0 i gruppespelet, og han gav Italia leiinga i kvartfinalen mot Spania, der namnebror Roberto Baggio vart kampvinnar med sitt 2-1-mål like før slutt. I finalen mot Brasil vart Dino Baggio bytta ut i det 95. minutt, Italia tapte kampen etter straffesparktevling. Han var med til EM 1996 i England, men spelte berre ein kamp. Derimot spelte han alle kampane då Italia tok seg til kvartfinalen i fotball-VM 1998. Han spelte sin 60. og siste landskamp i Lecce i november 1999, der det vart 1-3-tap for Belgia. Alle dei sju landslagsmåla hans kom i åra 1993 og 1994. 

### Merittar
*VM-sølv 1994 for Italia
*Vinnar av UEFA-cupen 1993 med Juventus 
*Vinnar av UEFA-cupen 1995 og 1999 med AC Parma
*Italiensk cupmeister 1999 med AC Parma

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dino Baggio|Dino Baggio]]» frå ,  den 20. juni 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Rune Nilsen

**Rune Nilsen** () var ein norsk friidrettsutøvar. Nilsen gjorde det best i tresteghopp, men deltok også i lengdehopp. I tidsrommet 1946-52 vann han seks av sju NM-titlar i tresteghopp, i 1949 vart han elles dobbeltmeister då han også sigra i lengdehopp. Han representerte IF Tønsberg-Kameratene og seinare IL i BUL.

## Aktiv
Nilsen vart nummer fire i tresteghopp under EM i friidrett 1950, og nummer fem i lengdehopp. To år seinare kom han på femteplassen i finalen i tresteghopp i sommar-OL i Helsingfors, då han gjorde sitt livs lengste tresteghopp på  15,13 meter.

Han vart norsk meister i tresteghopp både i 1946 og 1947. I 1948 fekk han sølv i tresteg, slått av den 36-årige veteranen Eugen Haugland som hadde hatt sine beste friidrettsår på 1930-talet. Under NM 1949 vart Nilsen dobbelmeister då han også tok NM-gullet i lengdehopp. Han var nær ved å kopiere bragda i 1950, mangla fire centimeter på gullet i lengdehopp. I juni 1950 hadde han prestert sitt aller lengste lengdehopp, på Bislett stadion landa han på 7,12 meter. Nilsen vart noregsmeister i tresteghopp også i 1951 og 1952, i 1952 tok han elles si fjerde og siste NM-medalje i lengdehopp. Også etter OL-året høyrde han til noregseliten i tresteghopp, og fekk med seg medaljar frå NM 1954 og 1955. Til saman vann han sju gullmedaljar, tre sølv- og like mange bronsemedaljar i NM-tevlingar.

### Medaljar i norske meisterskap
* 1946: Gull i tresteg – 14,12 m, framom Einar Sæther (13,87), bronse i lengdehopp – 6,80 m
* 1947: Gull i tresteg – 14,40 m, framom Petter Solemdal (13,79)
* 1948: Sølv i tresteg – 14,29 m,bakom Eugen Haugland (14,52 m)
* 1949: Gull i lengdehopp – 7,06 m, framom Jens Smith (6,83 m), og gull i tresteghopp – 14,22 m, framom Kaare Strøm (14,12 m) 
* 1950: Gull i tresteg – 14,58 m, framom Odd B. Giving (14,21 m) og sølv i lengde – 6,89 m, bakom Bjørn Langbakke (6,92 m) 
* 1951: Gull i tresteg – 14,50 m, framom Jakob Rypdal (14,17 m)
* 1952: Gull i tresteg – 14,67 m, framom Olaf Aas (13,98 m), og bronse i lengdehopp – 6,79 m
* 1954: Sølv i tresteg – 14,12 m, bakom Jakob Rypdal (14,35 m)
* 1955: Bronse i tresteg – 13,98 m

## Kjelder
*friidrett.no
Gallipoli i Italia

**Gallipoli** er ein hamneby og ein kommune i provinsen Lecce i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 20&nbsp;000 ibuarar (2012) og eit areal på 40,4 km².

Hamnebyen Gallipoli ligg ved Tarantobukta. Han består av gamlebyen, bygt på ei kalksteinsøy, og den nye byen, bygt på fastlandet. Næringslivet er i fyrste rekke basert på fiskeri og turisme.

Byen vart grunnlagd av greske nybyggjarar som Kallipolis, og var såleis del av Magna Graecia. Romarriket erobra byen i 266 f.Kr., på 1000-talet e.Kr. vart han normannisk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Gallipoli (Apulien)|Gallipoli (Apulien)]]» frå ,  den 21. juni 2014.*
Galatina

**Galatina** er ein by og ein kommune i provinsen Lecce i regionen Puglia i Italia. Kommunen har 27&nbsp;000 ibuarar (2012) og dekker eit areal på 81 km².

Galatina ligg 21 km sør for provinshovudstaden Lecce. Staden fekk byrettar i 1793.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Galatina|Galatina]]» frå ,  den 21. juni 2014.*
Zuckerhütl

**Zuckerhütl** er ein 3&nbsp;507 meter over havet høg fjelltopp i Stubaieralpane i Tirol i Austerrike, nær grensa mot Italia. Zuckerhütl (=Sukkertoppen) er det høgste fjellet i Stubaieralpane.

Den tyske klatrepioneren Joseph Anton Specht og fjellføraren Alois Panzer kleiv i 1863 til topps som dei fyrste menneska.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zuckerhütl|Zuckerhütl]]» frå ,  den 21. juni 2014.*
Hochfeiler

**Hochfeiler** er ein 3&nbsp;509 meter over havet høg fjelltopp i Zillertalalpane, på grensa mellom forbundslandet Tirol i Austerrike og provinsen Bolzano (Sør-Tyrol) i Italia. Fjellet er det høgste i fjellkjeda.

Fyrstebestiginga vart gjort sommaren 1865 av Paul Grohmann i fylgje med fjellførarane Georg Samer og Peter Fuchs.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hochfeiler|Hochfeiler]]» frå ,  den 21. juni 2014.*
Al-Tabqah-distriktet

**Al-Tabqah** (arabisk منطقة الطبقة, *Manṭiqat Aṯ Ṭabaqah*) er eit distrikt (mantiqah) i Ar-Raqqah guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 159&nbsp;840. Senteret i distriktet er byen Al-Tabqah.

## Inndelingar
Distriktet Al-Tabqah er delt inn i tre underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Tabqah nahiyah (ناحية الطبقة): folketal 69&nbsp;425.
*Al-Mansurah nahiyah (ناحية المنصورة): folketal 58&nbsp;727
*Al-Jarniyah nahiyah (ناحية الجرنية): folketal 31&nbsp;688.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Thawrah District|Al-Thawrah District]]» frå ,  den 21. juni 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Tabqah

**Al-Tabqah** (arabisk الطبقة, *Aṭ Tabqah*) er ein by i Ar-Raqqah guvernement (Syria), kring 55 km vest for ar-Raqqah. Tabqadammen, som demmer opp Eufrat og skapar Assadsjøen, vart bygd nær al-Thawrah. Byen hadde eit folketal på 69&nbsp;425 i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Thawrah|Al-Thawrah]]» frå ,  den 21. juni 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Med lokk og lur

**«Med lokk og lur»** er ein song av Nora Brockstedt og Grynet Molvig frå 1965. Songen er skriven av Toralf Tollefsen og Jul Hansen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1965
«Med lokk og lur» deltok i Melodi Grand Prix 1965, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1965 i Napoli i Italia. Songen vart framført på norsk av Nora Brockstedt med eit lite orkester, og så på nytt av Grynet Molvig med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 5 104 røyster.

## Fotnotar
Karusell av Kirsti Sparboe

**«Karusell»** er ein singel av Kirsti Sparboe, gjeven ut i 1965. Songen er skriven av Jolly Kramer-Johansen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1965
«Karusell» deltok i Melodi Grand Prix 1965, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1965 i Napoli i Italia. Songen vart framført på norsk av Kirsti Sparboe med eit lite orkester, og så på nytt med eit stort orkester. Bidraget vann med 9 886 røyster. Opphavleg skulle kvart bidrag vorte framført av to ulike artistar, men Wenche Myhre trekte seg frå tevlinga og Sparboe framførte dimed songen to gonger.

### Eurovision Song Contest 1965

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1965 fekk «Karusell» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1965. Kirsti Sparboe framførte songen på norsk. Han enda på 13. plassen med eit poeng, frå Austerrike. Øivind Bergh var dirigent.

## Fotnotar
Lørdagstripp

**«Lørdagstripp»** er ein song av Wenche Myhre og Kirsti Sparboe frå 1966. Songen er skriven av Ivar Børsum og Bjørn Hornmoen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1966
«Lørdagstripp» deltok i Melodi Grand Prix 1966, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1966 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Wenche Myhre med eit lite orkester, og så på nytt av Kirsti Sparboe med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med seks poeng.

## Fotnotar
Festspillene i Nord-Norge

**Festspillene i Nord-Norge** (FINN) er eit årleg kulturarrangement i Harstad i Noreg. Festspela føregår i juni, vanlegvis ei veke rundt midtsommar, og blei første gong haldne i 1965. 
Dei har som føremål å styrka kunst- og kulturlivet i Nord-Noreg, og omfattar til dømes konsertar, teater- og filmførestillingar og kunstutstillingar og seminar. I tillegg til hovudfestspela held ein pgså Nordnorsk Ungdomskulturfestival og Barnas Festspill. Det blir også laga arrangement utanfor Harstad, og turnéverksemd i landsdelen. 

## Utvalde profilar
Festpillene i Nord-Norge har fleire år utnemnd ein festspelkomponist, mellom anna Terje Rypdal (1988), Synne Skouen (1990), Olav Anton Thommessen (1996) og Anneli Drecker (2002). Fleire festspelprofilar har også vore musikarar, som Mari Boine (1996), Kari Bremnes (1998) og kulturutøvarar som dekkjer fleire kunstuttrykk, som Nils-Aslak Valkeapää (1991) og Ketil Bjørnstad. Elles har ein vald utøvarar av mange ulike former for kultur, som 
dansaren Solveig Leinan Hermo (1989),  forfattaren Lars Saabye Christensen (1997), skodespelaren Bjørn Sundquist (1999) og kunstkompaniet Pikene på broen (2007).

## Tilskiping
Festspillene i Nord-Norge blir arrangerte av ei stifting med same namn. Noverande direktør er Tone Winje (2014).

**Direktørar**
* 1965–1966 Kåre Ystanes
* 1966–1969 Paul A Ramm
* 1969-1977 Rolf Vestvik
* 1977-1984 Arvid Matheussen
* 1984–1991 Bjørn Hulleberg
* 1991–1996 Ola Bruun
* 1996–2001 Tove Karoline Knutsen
* 2001–2002 Inger Anne Utvåg
* 2002–2003 Erik M Bugge
* 2003–2011 Birger Carlsen
* 2011– Tone Winje

## Kjelder

*«Festspillene i Nord Norge» (9. desember 2012), *Store norske leksikon*. 
*Direktører, festspillnn.no
*Tidligere Festspillkomponister, festspillnn.no
*Tidligere Festspillkunstnere, Festspillutstillere og Festspillprofiler, festspillnn.no

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Intet er nytt under solen

**«Intet er nytt under solen»** er ein singel av Åse Kleveland og Grynet Molvig, gjeven ut i 1966. Songen er skriven av Arne Bendiksen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1966
«Intet er nytt under solen» deltok i Melodi Grand Prix 1966, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1966 i Luxembourg i Luxembourg. Songen vart framført på norsk av Åse Kleveland med eit lite orkester, og så på nytt av Grynet Molvig med eit stort orkester. Bidraget vann med 22 poeng.

### Eurovision Song Contest 1966

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1965 fekk «Karusell» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1965. Åse Kleveland framførtte songen på norsk, og enda på tredjeplass med 15 poeng; fem frå Italia, tre frå Austerrike, Sverige og Spania og eitt frå Vest-Tyskland. Øivind Bergh var dirigent. Dette var det beste norske bidraget fram til Bobbysocks vann med «La det swinge» i 1985.

## Fotnotar
Adjø

**Adjø** er ei avskjedshelsing som kjem frå fransk *adieu* (*à Dieu*), 'til Gud'. Det kan brukast som interjeksjon («adjø!») eller vera eit substantiv som viser til avskjed eller denne helsinga. I mange samanhengar kan det verka som eit svært formelt eller arkaisk ord. Ein variant av adjø, «adjøs», som på moderne norsk og dansk er rekna som ei svært uformell helsing, kjem truleg frå den spanske forma av ordet, *adios*.

## Ordsoge

Dei eldste forma av ordet er gammalfranske *adeu* frå slutten av 1100-talet. Fram til og med 1800-talet var det ei vanleg avksjedshelsing - i nokre sørfranske dialektar også ei helsing ein kunne bruka når ein møtte nokon. På 1900-talet byrja helsinga bli erstatta av avskjedshelsingar som «au revoir», og «adieu» fekk ein meir høgtideleg tone knytt til endelege, langvarige eller kjensletunge avskjedar. 

Ordet er lånt inn til fleire andre språk. Det er kjend i mellomengelsk allereie frå 1300-talet. Det har gradvis blitt mindre brukt og blitt det mest formelle avskjedordet også på engelsk.

På tysk var «adieu» eit utbreidd avskjedsord på byrjinga av 1900-talet, men blei utsett for propaganda som framandord frå fienden då Tyskland kjempa mot Frankrike i første verdskrigen. Avleidde former som *Ade, Ädi, Tschö* og *Tschüs* er framleis i bruk i fleire dialektar.

## Bruk i kulturen

«Adieu» er tittelen på ei novelle av Honoré de Balzac frå 1830 og ei av Guy de Maupassant frå 1884.

«Adjø» eller «Adieu» er tittel for fleire songar, som songen Adjø frå 1963, framført av Anita Thallaug og Beate Brevik, «Adieu» frå 1982 av Jahn Teigen og Anita Skorgan og «Adieu» av Cœur de pirate frå 2011.

«Adieu mes amours» er ein chanson frå 1400-talet som særleg er kjend frå ein komposisjon av Josquin des Prez frå rundt 1480. 

Ludwig van Beethoven sin Pianosonate No. 26 i E-dur, Op. 81a frå  1809-1810, er også kjend som *Les Adieux*. Sonaten har tre satsar som alle har avskjedstitlar: «Das Lebewohl», «Abwesenheit», «Das Wiedersehen».

«Adieu für Wolfgang Sebastian Meyer» er ein komposisjon av Karlheinz Stockhausen frå 1966.

## Biletdøme

Julius Caesar Ibbetson - A Married Sailor's Adieu - Google Art Project.jpg|* A Married Sailor's Adieu* (ca. 1800) av Julius Caesar Ibbetson.
Edmund Blair Leighton - Adieu.jpg|*Adieu* (1901) av Edmund Blair Leighton.
Grün - Adieu, Cocottes.jpg|«Adieu, Cocottes» (1903) av Jules-Alexandre Grün.
PostcardNewYearsResolutionGossipSlangEtcCirca1909.jpg|Kort med nyttårsforsett frå rundt 1909 som bruker «adieu» til å prøva ta endeleg avskjed med dårlege vanar: «To Gossip, Slang and Cuss words / I'll bid a last "Adieu"».


## Kjelder
*«adjø», *Ordbog over det danske Sprog*
*«adjø» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.
*«adjø»  i Nynorskordboka og Bokmålsordboka.
*Friedrich Kluge, bearbeitet von Elmar Seebold: Etymologisches Wörterbuch der deutschen Sprache. 25., durchgesehene und erweiterte Auflage. Walter de Gruyter, Berlin/Boston 2011, ISBN 978-3-11-022364-4, DNB 1012311937. Oppgjeve av Tysk Wikipedia.

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:de:Adieu|Adieu]]» frå ,  den 19. juni 2014.*
Shake av Laila Granum og Bente Aaseth

**«Shake»** er ein singel av Laila Granum og Bente Aaseth (His Master's Voice AL&nbsp;6146), gjeven ut i 1967. Songen er skriven av Arne Hagen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1967
«Shake» deltok i Melodi Grand Prix 1967, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1967 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på norsk og engelsk av Laila Granum med eit lite orkester, og så på nytt av Bente Aaseth med eit stort orkester. Bidraget enda på andreplass med 14 poeng; tre frå Stavanger, Kristiansand og Fredrikstad og eitt frå Tromsø, Bodø, Trondheim, Bergen og Hamar.

## Fotnotar
Jeg vet om en gutt/jente

**«Jeg vet om en gutt»** eller **«Jeg vet om en jente»** er ein singel av Randi & Torill (His Master's Voice AL&nbsp;6146) og Vestlandsduoen (Nor-Disc NOR&nbsp;146), gjeven ut i 1967. Vestlandsduoen var Kari & Ivar Medaas. Songen er skriven av Arne Bendiksen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1967
«Jeg vet om en gutt/jente» deltok i Melodi Grand Prix 1967, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1967 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på norsk av Randi & Torill med eit lite orkester, og hadde då tittelen «Jeg vet om en gutt», og så på nytt av Vestlandsduoen ( Kari Medaas & Ivar Medaas) med eit stort orkester, då med tittelen «Jeg vet om en jente». Bidraget enda på femte- og sisteplass med eitt poeng; frå Trondheim.

## Fotnotar
Veslefrikk av Karin Krog og Per Asplin

**«Veslefrikk»** er ein song av Karin Krog og Per Asplin frå 1967. Songen er skriven av Olav Lystrup og Kjellaug Lystrup.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1967
«Veslefrikk» deltok i Melodi Grand Prix 1967, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1967 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på norsk av Karin Krog med eit lite orkester, og så på nytt av Per Asplin med eit stort orkester. Bidraget enda på fjerdeplass med fem poeng; to frå Tromsø og eitt frå Bergen, Stavanger og Hamar.

## Fotnotar
Dukkemann

**«Dukkemann»** er ein song av Torill Ravnaas og Kirsti Sparboe, gjeven ut i 1967. Songen er skriven av Tor Hultin og Ola B. Johannessen. 

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1967
«Dukkemann» deltok i Melodi Grand Prix 1967, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1967 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på norsk av Torill Ravnaas med eit lite orkester, og så på nytt av Kirsti Sparboe med eit stort orkester. Bidraget vann med 24 poeng; fem frå Ålesund, tre frå Bergen, Hamar og Oslo, to frå Tromsø, Bodø, Kristiansand og Fredrikstad og eitt frå Trondheim og Stavanger.

### Eurovision Song Contest 1967

Etter sigeren i Melodi Grand Prix 1967 fekk «Dukkemann» representere Noreg i Eurovision Song Contest 1967. Kirsti Sparboe framførte songen på norsk, og enda på 14. plass med to poeng; eitt frå Nederland og eitt frå Sverige. Øivind Bergh var dirigent. 

## Fotnotar
Harold Raeburn

**Harold Andrew Raeburn** () var ein britisk-skotsk fjellklatrar og bryggar, fødd og død i Edinburgh.

Raeburn, som var ungkar heile livet, klatra mange ruter på Ben Nevis åra 1896-1901. Frå 1902 klatra han i både Alpane og i Noreg. I juli 1903 var han mellom dei fyrste kjende bestigarane av Sætretindane og Grøtdalstindane i Sunnmørsalpane. Somrane 1913 og 1914 var han med på ekspedsisjonar som nådde toppen av fire av dei største fjella i Kaukasus. I 1920 var han med ein ekspedisjon til Kantjendjunga, og året etter leia han eit klatrelag som undersøkte tilhøve for å bestige Mount Everest. Her vart han alvorleg sjuk og leid av dårleg helse til han døydde.

Attåt fjellkliving dreiv Raeburn med seglsport og var ein framifrå ornitolog.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harold Raeburn|Harold Raeburn]]» frå ,  den 22. juni 2014.*
Henrik Lund

**Henrik Louis Lund** () var ein norsk målar fødd i Bergen, kjend for sine portrettmåleri i impresjonistisk stil.

## Liv og gjerning

Etter ei tid som sjømann var Lund i 1899 elev hos Harriet Backer og debuterte same året. I 1903 studerte han vidare hos Johan Nordhagen. Åra 1904 til -09 var Lund busett i København, der han fekk sitt gjennombrot som målar. Han fekk i stand fleire utstillingar, mellom anna ei Berlin i 1908. Med statsstipend budde han i Paris i 1905 og på ny 1920-21. Ved fleire høve oppheldt han seg i USA, der systera Signe Lund var busett. I 1915 stilte han ut eigne verk i USA, og måla portrett av Theodore Roosevelt, Thomas Edison og Charles W. Eliot. Han turnerte i fleire land i Europa, saman med Olaf Bull, og portretterte Eleonora Duse, H.G. Wells og Benito Mussolini. Lund var ven med Knut Hamsun og laga fleire portrett av Hamsun.

Frå 1907 teikna Lund for Hans Jæger sitt anarkistiske tidsskrift, *Korsaren*. Lund hadde valspråket «Ingen dag uten en hyggelig aften».

Dampskipet «D/S Henrik Lund» (1916), eigd av Bergens-reiarlaget Willy Gilbert og søkkt av tyske ubåtar utanfor Kapp Hatteras i USA i 1918, var oppkalla etter målaren.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henrik Lund|Henrik Lund]]» frå ,  den 22. juni 2014.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Arne Durban

**Arne Durban** () var ein norsk bilethoggar frå Kragerø som forma i ein naturalistisk stil. Han er særleg kjend for sine mjuke skulpturar av kvinner, barn og dyr og ei lang rekke portrettbyster.

Durban studerte møbeldesign ved Statens håndverks- og kunstindustriskole i Oslo og åra 1933-36 skulptur på Kunstakademiet under Wilhelm Rasmussen. Han debuterte på Høstutstillinga i 1933.

Durban, som var busett i Oslo, utførte ei rekke offentlege arbeid. Han er representert med verk i 30 norske byar, først og fremst bronseskulpturar, men også utsmykkingar hogd i granitt, til dømes ved Oslo Rådhus. I mange år var han kunstkritikar i Morgenbladet. Han skreiv fleire bøker om biletkunst og kunstnarar, mellom andre om ei om Kaare Espolin Johnson som kom ut i 1979.

Arne Durban og kona hans oppretta Nini og Arne Durbans astmafond. Fondet er delvis knytt til Norges Astma- og Allergiforbund (NAAF) og har ein grunnkapital på over tretti millionar kroner.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arne Durban|Arne Durban]]» frå ,  den 22. juni 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Stamn

**Stamn** (frå norrønt *stafn*) er ein båtdel som står opp i baugen eller akterdelen og dannar eit framhald av kjølen. Han er særleg ein viktig struktur i farkostar laga av tre, men finst også på andre typar skip og båtar.

Stamnen kan stå loddrett opp av vatnet eller danna ein spissare vinkel. Han kan ha ulike dekorasjonar, som utskjeringar, gallionsfigurar og anna. Forsseggjorte stamnar har mellom anna verka som statussymbol.

## Forseggjorte stamnar
### Vikingskip

Vikingskip er kjende for høge stamnar både framme og akter. Skipa kunne ha utskoren ornamentikk langs heile stamnen og ned til kjølen, i tillegg til ei utskjering øvst. Særleg drakehovuda på nokre av dei, som kunne symbolisera kongs- eller høvdingstatus, er mykje omtalte, og gjorde at skipa blei omtalte som «drakeskip» eller «drakar». Andre dekorasjonar, som spiralar, er kjende frå skip som Osebergskipet.


Osebergskipet.jpg|Stamn på Osebergskipet.
Construction d'un drakkar a Roskilde.jpg|Stamn sett frå innsida under bygginga av «Havhingsten fra Glendalough», ein rekonstruksjon av vikingskipet Skuledelev 2.


### Apluster
*Apluster* er ei bøygd vifteform som sat i stamnen til nokre båtar i antikken. Forma blei brukt på myntar for å framstilla sjømakt.


Apluster (PSF).png|Apluster


### Kongeleg flåte
Sør- og Søraust-Asia har ein tradisjon for kunstnarisk utførte kongeflåtar som blir brukte ved høgtidelege høve. Desse kan ha stamnar forma som dyr, menneske eller fabelvesen og sirlige dekorasjonar. Kongelege flåtar i Thailand er utstilte i eit nasjonalmuseum ved Bangkok Noi-kanalen i Bangkok, og blir framleis brukte ved viktige høve.


Royal Golden Barge.gif|«Shwe Phaungdawgyi» (ရွှေဖောင်တော်ကြီး), den kongelege gylne flåten, skildra i *An account of an embassy to the [[kongeriket Ava|kingdom of Ava]]* (1795)
Royal Peacock Barge.jpg|Elfenbeinsmodell frå 1800-talet av påfuglflåten til nawaben av Bengal, Siraj-ud Duala (regjerte 1756-57).
King Thibaw's State Barge on the Mandalay Moat.jpg|Kongeflåten til kong Thibaw, den siste kongen av Burma, ved kai i Mandalay. 
Suphannahongsa-docked.jpg|Den thailandske kongeflåten «Suphannahongse».
National Museum of Royal Barges in Bangkok Noi District, Bangkok, Thailand.jpg|Stamnane til tre båtar i det nasjonale kongeflåtemuseet i Thailand.


## Kjelder

*
Rostrum

**Rostrum** er latin for 'nebb, spiss'  eller 'skipssnabel', og viste i antikken til bronsebelagte spissar i forstamnen på krigsskip. Desse kunne brukast som rambukkar, til å laga hol i fiendtlege skip.

Ved sjøslag var det vanleg å ta rostrumen til den overvunne fienden som krigsbytte. Etter slaget ved Antium i 338 f.Kr., der romarane sigra over volskarane, sette dei stamnane frå fiendeskipa opp rundt talarstolen i Forum Romanum. Denne blei seinare kjend som *rostra*, fleirtalsforma av rostrum. I moderne engelsk er «rostrum» framleis eit ord for talarstol. 


Trireme 1.jpg|Modell av romersk trirem med rostrum.
Rostra foro romano.JPG|Restane av rostraen på Forum Romanum i Roma.


## Kjelder

* 
* 
*Steen, Tone. «rostra» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.
Odd Bergh

**Odd Bergh** () var ein norsk friidrettsutøvar, som spesialiserte seg i tresteghopp og lengdehopp og som representerte SK Freidig i Trondheim. Åra 1960-64 vann han seks norske meisterskap i hoppøvingar, fire i lengdehopp og to i tresteghopp. Han vart i 1964 tildelt kongepokalen for sigeren i lengdehopp på 7,40 meter. I tillegg var han med å vinne tre NM-gull i stafett. Sesongen 1962 sette han norsk rekord i tresteghopp med 15,63 meter og vart nummer sju i øvinga i EM i Beograd. Bergh vart bestemann av dei norske utøvarane i EM då han vart nummer sju i tresteghopp.

Bergh gjorde sitt lengste lengdehopp nokon gong då han i 1964 vann sin siste NM-tittel med 7,40 meter.
 
## Aktiv
Bergh sette personleg rekord med 14,62 m under NM 1958 i Trondheim. For bestehoppet fekk han bronsemedaljen, berre slått av favorittane Eilif Fredriksen og Jakob Rypdal. I 1960 tok han sin fyrste NM-tittel då han overraskande gjekk til topps i lengdehopp. Gjennom sesongen imponerte han likevel meir då han sette personleg rekord med 15,19 meter, årsbeste i øvinga i Noreg. Både i 1962 og 1963 vart han dobbelmeister i NM. I 1962 forbetra han elles den 23 år gamle noregsrekorden i tresteghopp med 14 cm til 15,63 m. Ut i september månad 1962 vart han  7,40 m og vart tildelt kongepokalen for beste prestasjon under meisterskapen. Sesongane 1965-68 heldt Bergh fram med å sanke NM-medaljar i lengdehopp og tresteghopp, endå om det vart nokon gullmedalje. I alt vann 16 NM-medaljar (6-5-5) i hoppøvingane i perioden 1958-68.

### Medaljar i norske meisterskap
* 1958: Bronse i tresteghopp – 14,62 m
* 1959: Bronse i tresteghopp – 14,58 m
* 1960: Gull i lengdehopp – 7,01 m, framom Bernt Johannessen (6,78 m)
* 1961: Sølv i tresteghopp – 14,98 m, bakom Martin Jensen (15,35 m)
* 1962: Gull i lengdehopp – 7,13 m framom Harald Pettersen (7,00 m), og tresteghopp – 15,63 m, framom Kjell Bjøntegård (15,16 m)
* 1963: Gull i lengdehopp – 7,28 m, framom Hans J. Flåthen (7,12 m), og tresteghopp – 15,44 m, framom Karl Johan Løwe (15,08 m)
* 1964: Gull i lengdehopp – 7,40 m, framom Øivind Hopland (7,17 m), og sølv i tresteghopp – 15,19 m, bakom Martin Jensen (15,34 m)
* 1965: Sølv i lengdehopp – 7,01 m, bakom Harald Pettersen (7,10 m), og bronse i tresteghopp – 15,27 m
* 1966: Sølv i tresteghopp – 15,33 m, bakom Martin Jensen (15,78 m), og bronse i lengdehopp – 7,12 m
* 1967: Sølv i tresteghopp – 15,58 m, bakom Kjell Artur Paulsen (15,63 m)
* 1968: Bronse i tresteghopp – 15,29 m
  
Berghs personlege rekordar er 15,64 meter i tresteghopp og 7,40 meter i lengdehopp.

## Kjelder
* Friidrett.no
Skitur

**«Skitur»** er ein singel av Torill Støa og Solfrid Heier, gjeven ut i 1967. Songen er skriven av Ivar Børsum og Bjørn Nordmoen.

## Eurovision
### Melodi Grand Prix 1967
«Skitur» deltok i Melodi Grand Prix 1967, den norske uttakinga til Eurovision Song Contest 1967 i Wien i Austerrike. Songen vart framført på norsk av Torill Støa med eit lite orkester, og så på nytt av Solfrid Heier med eit stort orkester. Bidraget enda på tredjeplass med seks poeng; to frå Bodø, Trondheim og Oslo.

## Fotnotar
Ostia

**Ostia** eller **Ostia Antica** ('Gamle Ostia') var hamnebyen til Roma i antikken. Byen låg ved munningen av Tiber, rundt 24 km sørvest for Roma. 

Byen var opphavleg ein militærkoloni forskansa med ein bymur. Keisar Claudius byrja grunnleggja hamna her i år 42, og Nero opna henne i 54. I 100-106 blei så anlegget utvida av keisar Trajan. Ostia var særleg viktig for innførselen av korn til Roma. Det blei reist fleire lagerbygg (*horrea*) her, og fleire større bustadhus (*insulae*). På det meste kan byen ha hatt eit folketal på 50&nbsp;000.

I tidleg kristen tid var Ostia framleis ganske viktig, men då Romarriket blei oppløyst og Tiber endra løp blei byen gradvis fråflytta. Han blei heilt forlaten på 800-talet, også på grunn av arabiske sjøåtak. Hamneverksemda var i stor grad flytt til Portus. I mellomalderen blei stein frå Ostia brukt til å reisa fleire nyare bygg. Ruinane som er igjen i byen er likevel arkeologisk viktige ettersom dei viser romerske nyttebygningar som i stor grad har forsvunne i andre byar.

I dag ligg Ostia om lag 5 km frå kysten. Ostia Lido er ein ny by sørvest for gamle Ostia, og er ein populær badeby som no er del av Roma.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

*Sande, Siri. «Ostia» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ostia Antica|Ostia Antica]]» frå , og «[[:en:Ostia Antica|Ostia Antica]]» frå  den 22. juni 2014.*
FC København

**FC København**, dansk **F.C. København** eller kort **FCK** er ein dansk fotballklubb som held til i København og speler i den danske **Superligaen**. Klubben vart stifta 1. juli 1992, som ei samanslåing av Kjøbenhavns Boldklub og B 1903.

## Merittar

**[[Danmarksmesterskapet i fotball|Danmarksmesterskapet]]**
* Gull (16): 1992–93, 2000–01, 2002–03, 2003–04, 2005–06, 2006–07, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13, 2015–16, 2016–17, 2018–19, 2021/22, 2022/23, 2024/25
* Sølv (6): 1993–94, 2001–02, 2004–05, 2011–12, 2013–14, 2014–15
* Bronse (2): 1998, 2008
**[[Landspokalturneringen]]**
* Gull (9): 1995, 1997, 2004, 2009, 2012, 2015, 2016, 2017, 2023
* Sølv (3): 1998, 2002, 2007
**[[Royal League]]**
* Gull (2): 2005, 2006
* Sølv (1): 2007
** *Klubben kvalifiserte seg for [[Champions League]] for fyrste gång i sesongen 2006-2007*

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Western Sydney Wanderers FC

**Western Sydney Wanderers FC** er ein australsk fotballklubb frå Greater Western Sydney i New South Wales som spelar i toppserien A-League i Australia.
Dei speler heimekampane på Parramatta Stadium
I tillegg til å ha eit toppligalag for menn har die også eit toppserielag for kvinner som spiller i W-league.

## Merittar

***A-League**
:Vinnar (1): 2012-2013
:Nr. 2 (1): 2013-2014

***A-League Finals**
:Nr 2 (2): 2013, 2013

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Heimeside
Þórarinn B. Þorláksson

**Þórarinn Benedikt Þorláksson** () var ein  islandsk målar, den fyrste islendingen som studerte målarkunst i utlandet. Han var også den fyrste målaren som fekk offentleg stønad. Ved sidan av Ásgrímur Jónsson, Jóhannes Kjarval og Jón Stefánsson vert han rekna som pionerane i islandsk målarkunst. Þórarinn måla i hovudsak landskapsbilete.

Þórarinn var nest eldst i ein syskenflokk på 14. Faren, som var prest i Undirfelli í Vatnsdal, døydde då Þórarinn var fem år gammal. Þórarinn lærde å binde bøker og leia ei tid arbeidet på ein verkstad som dreiv med bokbinding. År 1900 fekk han stønad frå Alltinget for å studere kunst i Danmark. Våren 1905 vart han den fyrste islendingen som vart uteksaminert frå kunstakademiet i København. Då han kom tilbake til heimlandet reiste han rundt på Island og måla ulike landskapsmotiv. Seinare stilte han ut verka síne i Glasgow, den fyrste eigenlege måleriutsillinga av ein islandsk kunstnar.

Frå 1916 til -22 var Þórarinn styrar for den nyskipa tekniske skulen i Reykjavik, der han underviste i teikning. Samstundes dreiv han ein bokhandel og gav ut ei avis. 

Þórarinn døydde av eit hjarteåtak på sommarbustaden sín ved Laugarvatn.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Þórarinn B. Þorláksson|Þórarinn B. Þorláksson]]» frå ,  den 22. juni 2014.*
Al-Qutayfah-distriktet

**Al-Qutayfah-distriktet** (arabisk **منطقة القطيفة**) er eit distrikt (mantiqah) i Rif Dimashq guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde distriktet eit folketal på 119&nbsp;283. Senteret i distriktet er byen Al-Qutayfah.

## Inndelingar
Distriktet Al-Qutayfah er delt inn i fire underdistrikt eller nāḥiyaer (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Qutayfah nahiyah (ناحية القطيفة): folketal 44&nbsp;820.
*Jayrud nahiyah (ناحية جيرود): folketal 31&nbsp;821.
*Ma'loula nahiyah (ناحية معلولا): folketal 12&nbsp;192.
*Al-Ruhaybah nahiyah (ناحية الرحيبة): folketal 30&nbsp;450.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Qutayfah District|Al-Qutayfah District]]» frå ,  den 23. juni 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Qutayfah

**Al-Qutayfah** (arabisk ) er ein by sørvest i Syria som administrativt høyrer til Rif Dimashq guvernement og er senteret i al-Qutayfah-distriktet. Han ligg kring 40&nbsp;km aust for Damaskus. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS) hadde al-Qutayfah eit folketal på 26&nbsp;671 i 2004.
Innbyggjarane er hovudsakleg sunnimuslimar.
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Qutayfah|Al-Qutayfah]]» frå ,  den 23. juni 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*