open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Lonesome Crowded West

**The Lonesome Crowded West** er det anddre albumet til det amerikanske rockebandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut på Up Records 18. november 1997.

## Sporliste
### CD
# Teeth Like God's Shoeshine (6:53)
# Heart Cooks Brain (4:03)
# Convenient Parking (4:08)
# Lounge (Closing Time) (7:03)
# Jesus Christ Was an Only Child (2:36)
# Doin' the Cockroach (4:18)
# Cowboy Dan (6:14)
# Trailer Trash (5:49)
# Out of Gas (2:31)
# Long Distance Drunk (3:42)
# Shit Luck (2:22)
# Truckers Atlas (10:57)
# Polar Opposites (3:29)
# Bankrupt on Selling (2:53)
# Styrofoam Boots/It's All Nice on Ice, Alright (6:53)
### Vinyl
#### Side 1
# Teeth Like God's Shoeshine (6:53)
# Heart Cooks Brain (4:03)
# Convenient Parking (4:08)
# Baby Blue Sedan (4:04)
#### Side 2
# Jesus Christ Was an Only Child (2:36)
# Doin' the Cockroach (4:18)
# Cowboy Dan (6:14)
# Trailer Trash (5:49)
#### Side 3
# Out of Gas (2:31)
# Long Distance Drunk (3:42)
# Shit Luck (2:22)
# Truckers Atlas (10:57)
#### Side 4
# Polar Opposites (3:29)
# Bankrupt on Selling (2:53)
# Lounge (Closing Time) (7:03)
# Styrofoam Boots/It's All Nice on Ice, Alright (6:53)
The Moon & Antarctica

**The Moon & Antarctica** er det tredje albumet til det amerikanske rockebandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut på Epic Records 13. juni 2000. Tittelen kjem frå opningsscena i filmen Blade Runner der hovudpersonen les ei avis der overskrifta er «Farming the Oceans, the Moon and Antarctica».

## Sporliste
# 3rd Planet (3:59)
# Gravity Rides Everything (4:19)
# Dark Center of the Universe (5:04)
# Perfect Disguise (2:43)
# Tiny Cities Made of Ashes (3:44)
# A Different City (3:10)
# The Cold Part (5:03)
# Alone Down There (2:24)
# The Stars Are Projectors (8:46)
# Wild Packs of Family Dogs (1:45)
# Paper Thin Walls (3:01)
# I Came as a Rat (3:48)
# Lives (3:19)
# Life Like Weeds (6:30)
# What People Are Made Of (2:14)

**Bonusspor på 2004-utgåva**
# 3rd Planet (BBC Radio Edit) (4:00)
# Perfect Disguise (2:59)
# Custom Concern (Instrumental) (1:59)
# Tiny Cities Made of Ashes (3:08)
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Moon & Antarctica|The Moon & Antarctica]]» frå  den 28. juli 2016.*
Good News for People Who Love Bad News

**Good News for People Who Love Bad News** er eit album av det amerikanske rockebandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut på Epic Records 6. april 2004.

## Sporliste
# Horn Intro (0:09)
# The World at Large (4:32)
# Float On (3:28)
# Ocean Breathes Salty (3:49)
# Dig Your Grave (0:13)
# Bury Me with It (3:49)
# Dance Hall (2:57)
# Bukowski (4:14)
# This Devil's Workday (2:19)
# The View (4:13)
# Satin in a Coffin (2:35)
# Interlude (Milo)(0:58)
# Blame It on the Tetons (5:25)
# Black Cadillacs (2:43)
# One Chance (3:04)
# The Good Times Are Killing Me (4:16)
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Good News for People Who Love Bad News|Good News for People Who Love Bad News]]» frå  den 28. juli 2016.*
Strangers to Ourselves

**Strangers to Ourselves** er eit album av det amerikanske rockebandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut på Epic Records 17. mars 2015.

## Sporliste
### CD
# Strangers to Ourselves (3:24)
# Lampshades on Fire (3:08)
# Shit in Your Cut (4:44)
# Pistol (A. Cunanan, Miami, FL. 1996) (3:42)
# Ansel (2:56)
# The Ground Walks, with Time in a Box (6:12)
# Coyotes (3:31)
# Pups to Dust (3:31)
# Sugar Boats (4:03)
# Wicked Campaign (3:34)
# Be Brave (3:31)
# God Is an Indian and You're an Asshole (1:17)
# The Tortoise and the Tourist (3:41)
# The Best Room (4:25)
# Of Course We Know (5:24)
### Vinyl
#### Side 1
# Strangers to Ourselves (3:24)
# Lampshades on Fire (3:08)
# Shit in Your Cut (4:44)
# Pistol (A. Cunanan, Miami, FL. 1996) (3:42)
#### Side 2
# Ansel (2:56)
# The Ground Walks, with Time in a Box (6:12)
# Coyotes (3:31)
# God Is an Indian and You're an Asshole (1:17)
#### Side 3
# Sugar Boats (4:03)
# Wicked Campaign (3:34)
# Be Brave (3:31)
# Pups to Dust (3:31)
#### Side 4
# The Tortoise and the Tourist (3:41)
# The Best Room (4:25)
# Of Course We Know (5:24)
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We Were Dead Before the Ship Even Sank|We Were Dead Before the Ship Even Sank]]» frå  den 28. juli 2016.*
We Were Dead Before the Ship Even Sank

**We Were Dead Before the Ship Even Sank** er eit album av det amerikanske rockebandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut på Epic Records 20. mars 2007.
## Sporliste
# March into the Sea (3:30)
# Dashboard (4:06)
# Fire It Up (4:34)
# Florida (2:57)
# Parting of the Sensory (5:34)
# Missed the Boat (4:24)
# We've Got Everything (3:40)
# Fly Trapped in a Jar (4:29)
# Education (3:56)
# Little Motel (4:44)
# Steam Engenius (4:26)
# Spitting Venom (8:27)
# People as Places as People (3:42)
# Invisible (3:59)

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:We Were Dead Before the Ship Even Sank|We Were Dead Before the Ship Even Sank]]» frå  den 28. juli 2016.*
Wang Junxia

**Wang Junxia** () er ein kinesisk tidlegare  langdistanseløpar frå Jiaohe i Jilin-provinsen, som nokre sesongar midt i 1990-åra dominerte på langdistansane i friidrett. Ho vart verdsmeister på 10&nbsp;000 meter i 1993 og olympisk meister på 5&nbsp;000 m i 1996.

## Aktiv
Wang vann 10&nbsp;000 meter under junior-VM 1992 i Seoul på tida 32.29,9, framom etopiske Gete Wami. Same året kom ho på andreplass i junior-klassa i terrengløp-VM, etter britiske Paula Radcliffe.

Året 1993 var Wang sitt magiske år. Fyrst vann ho gull vid Asia-meisterskapen på 10&nbsp;000 meter med tida 34.19.3. Den 21. august vann ho gullmedaljen milløpet meter under Stuttgart-VM med tida 30.49,3, ny meisterskapsrekord. Under dei kinesiske idrettsleikane 1993 slo Wang tre verdsrekordar. Den 8. september vann ho 10&nbsp;000 meter med tida 29.31,7, ei tid som var ufattelege 42 sekundar snøggare enn Ingrid Kristiansen sin verdsrekord. Den 11. deltok Wang på 1 500 meter og enda på andreplass med tida 3.51.9, slått av Qu Yunxia. Endå om ho vart nummer to, sprang ho fortare enn den tidlegare verdsrekorden til Tatjana Kazankina. Dagen etter, den 12. september, sprang Wang 3&nbsp;000 meter. I den fyrste semifinalen sette Zhang Linli ny verdsrekord med vel eit halvt sekund til 8.22,0, ein rekord som stod i mindre enn ein time før Wang i sin semifinale sprang på 8.12,1. Dagen etter i finalen sprengde ho sin ferske verdsrekord då ho vart klokka inn på 8.06,1, ei tid ingen sidan har vore i nærleiken av.

I 1995 braut Wang med trenaren Ma Junren, mannen som stod bak triumfane til dei kvinnelege mellom- langdistanseløparane frå Kina. Wang sitt siste meisterskap vart sommarleikane 1996, der ho vann gullmedaljen på 5&nbsp;000 meter etter å ha lagt Kenyas Pauline Konga 3,6
sekundar bak seg på sisterunda. Fem dagar seinare fekk ho sølvmedaljen på 10 000 meter, slått med eit lite sekund i spurten av Fernanda Ribeiro frå Portugal.

I 2016 vart det offentleggjort eit brev frå 1995 der Junxia vedgjekk at ho mot si vilje blei dopa av treneraren sin.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m - 30.49,3, framom Zhong Huandi (31.12,5)
*OL 1996 i Atlanta: Gull på 5&nbsp;000 m - 14.59,8, sølv på 10&nbsp;000 m – 31.02,5

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wang Junxia|Wang Junxia]]» frå ,  den 28. juli 2016.*  
 

 

*
Blue Cadet-3, Do You Connect?

**Blue Cadet-3, Do You Connect?** er Modest Mouse sin fyrste EP. Den vart gjeven ut på K Records i 1994. Det vart opphavleg pressa om lag 300 kopiar Alle spora på denne EP-en er tilgjengelege på Sad Sappy Sucker.

## Sporliste
# Blue Cadet-3, Do You Connect? (1:09)
# Dukes Up (2:24)
# Woodgrain (0:30)
# It Always Rains on a Picnic (3:01)
# 5,4,3,2,1… Lisp Off (0:30)
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blue Cadet-3, Do You Connect?|Blue Cadet-3, Do You Connect?]]» frå  den 28. juli 2016. Den engelske artikkelen oppgav denne kjelda:*
I'm Going Slightly Mad

«**I'm Going Slightly Mad**» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Songen er skriven av Freddie Mercury, og vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]* i 1991. Teksten og den tilhøyrande videoen syner songen som lunefull, humoristisk og munter. Songen inneheld ein slidegitarsolo av Brian May. Bassen til John Deacon er stemnt ned til ein låg H.

Singelomslaget er inspirert av ein illustrasjon av Grandville (i lag med dei andre frå albumet).

## Video
Den tilhøyrande videoen - som alle andre videoar frå *Innuendo* — var regissert av Rudi Dolezal og Rossacher frå DoRo Productions, og vart filma i februar 1991 i Limehouse Studios og syner bandet kledde ut med ein absurd oppførsel. Gitarist Brian May er kledd ut som ein pingvin,) trommeslagaren Roger Taylor har ein kokande tekjele på hovudet og syklar på ein trehjulsykkel medan Mercury snik seg inn på han og jagar etter han. John Deacon, bassisten var kledd ut som ein hoffnarr. Mercury har ein bananklase på hovudet (og syng mellom anna linja «I think I'm a banana tree»).

«I'm Going Slightly Mad» er den siste Queen-videoen med kunstnariske innspel frå Mercury. Sjølv om han var særs sjuk på denne tida på grunn av HIV-viruset som tok livet av han mindre enn eitt år seinare, var han særs mobil og uttrykksfull i videoen til «I'm Going Slightly Mad». Men utsjånaden hans var skral og han hadde på store mengder sminke for å gøyme flekkar i andletet og eit ekstra lag med klede for å skjule vekttapet sitt. Dette gjorde dei ikkje i «These Are the Days of Our Lives», den siste videoen Mercury nokon gong filma (i mai 1991), der han nesten ikkje rører seg, og han var enno dårlegare. Begge desse videoane vart filma i svartkvitt.

## Medverkande
*Freddie Mercury - solo- og korvokal, klaverinstrument, piano, sampler
*Brian May - elektrisk gitar, slidegitar
*Roger Taylor - trommer, maracas, chimes
*John Deacon - bassgitar

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;m Going Slightly Mad|I&#39;m Going Slightly Mad]]» frå ,  den 28. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Tekst på den offisielle nettsida til Queen
Baron von Bullshit Rides Again

**Baron von Bullshit Rides Again** er eit bootleg-livealbum av indie rock-bandet Modest Mouse. Etter kvart vart CD-en offisielt utgjeve av bandet.

## Sporliste
# 3rd Planet (5:25)
# Never Ending Math Equation (3:38)
# Wild Packs of Family Dogs (1:59)
# Broke (3:36)
# Paper Thin Walls (4:51)
# I Came as a Rat (6:24)
# Doin' the Cockroach (7:30)
# Bankrupt on Selling (3:04)
# Interstate 8 (4:01)
# The Good Times Are Killing Me (5:00)
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baron von Bullshit Rides Again|Baron von Bullshit Rides Again]]» frå  den 28. juli 2016. Den engelske artikkelen oppgav desse kjeldene:*
Alberto Juantorena

**Alberto Juantorena Danger** () er ein kubansk tidlegare friidrettsutøvar frå Santiago de Cuba. Under Sommar-OL 1976 i Montréal vart Juantorena den fyrste utøvaren til å verte olympisk meister både på 400 meter og 800 meter i dei same leikane. Hans personlege rekordar er 44,26 sekundar på 400 m og 1.43,44 på 800 m.

## Aktiv
Juantorena spelte basketball i sine yngre år, men vart så overtalt til å begynne med springing. Eitt år etter han satsa for fullt på friidrett, kom Juantorena til semifinalen på 400 meter i OL 1972 i München. I 1973 vann han 400-meteren i universiaden i Moskva på kubansk rekord, 45,4 sekundar. Året etter forbetra han den nasjonale rekorden ved fleire høve, dei to siste gongane i Italia 2. og 4. juli, til høvesvis 44,9 i Milano og 44,7 i Torino, den beste 400-metertida i verda i 1974-sesongen. Han fekk sølv på 400 m i dei panamerikanske leikane 1975.

Fyrst i 1976 byrja Juantorena å satse seriøst på 800 meter, men dei færraste rekna han med i favorittsjiktet på den distansen i under Sommar-OL i Montreal. Men han vann sin semifinale greitt og i finalen leia han feltet gjennom det meste av løpet. Han vann gullet på ny verdsrekord, 1.43,50, framom belgiaren Ivo Van Damme, som med sine 1.43,86 også kom under den gamle verdsrekorden. Tre dagar seinare presterte Juantorena nok eit praktløp då han vann 400 meter på tida 44,26, sølvvinnar Fred Newhouse frå USA fekk notert 44,40.

Den 21. august 1977 forbetra Juantorena sin eigen verdsrekord på 800 meter til 1.43,44 då han vann med ein sigersmargin på over to sekundar under universiaden i Sofia. Kort etterpå vann han atter ein gong begge spesialdistansane 400 m og 800 m då finalane i verdscupen fann stad i Düsseldorf i Vest-Tyskland.

Juantorena nådde aldri sidan opp på nivået han hadde i 1976 og 1977. Han kom på fjerdeplass på 400 meter under Sommar-OL 1980 i Moskva. I VM 1983 pådrog han seg ein stygg ankelskade då han trakka på lista i semifinalen på 800 meter. 

Han la opp i 1984.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1972 i München: Utslått i semifinalane på 400 (nr 11 – 46,07)
*OL 1976 i Montreal: Gullmedaljar på 400 m – 44,26, og 800 m – 1.43,50
*OL 1980 i Moskva: Nr 4 på 400 m – 45,09
*VM 1983 i Helsinki: Utslått i semifinalane på 800 m (nr 24)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alberto Juantorena|Alberto Juantorena]]» frå ,  den 28. juli 2016.*
Albumet Interstate 8

**Interstate 8** er den andre EP-en til indie rock-bandet Modest Mouse. Den vart gjeven ut av Up Records 6. august 1996 og trykka opp att i 2015 og gjeven ut på Glacial Pace. 

«Interstate 8», «All Night Diner» og «Sleepwalking» vart seinare gjevne ut på Building Nothing Out of Something. Studioopptaka av «Tundra/Desert», «Novocain Stain» og «Beach Side Property» finst på det fyrste studioalbumet deira, This Is a Long Drive for Someone with Nothing to Think About.

## Sporliste
# Interstate 8 (4:39)
# All Night Diner (4:44)
# Sleepwalking (Couples Only Dance Prom Night) (3:23)
# Tundra/Desert (5:24)
# Edit the Sad Parts (9:33)
Live In Sunburst, Montana

 Beach Side Property (6:08)
 Buttons to Push the Buttons (2:25)
 Novocain Stain (3:29)
 Broke (2:56)
 Whenever You Breathe Out, I Breathe In (Positive/Negative) (4:23)
 Edit the Sad Parts (7:00)

Spor 6-11 er berre lista som «Live in Sunburst, Montana», som er demoar spela inn i garasja til Isaac Brock i Washington.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Interstate 8 (album)|Interstate 8 (album)]]» frå  den 28. juli 2016.*
Oleg Pashinin

**Oleg Pashinin** () er ein tidlegare usbekisk fotballspelar.

## Statistikk

## Kjelder
*National Football Teams
*
Edvaldo Oliveira Chaves

**Edvaldo Oliveira Chaves** () er ein tidlegare brasiliansk fotballspelar.

## Statistikk

## Kjelder
*National Football Teams
*
*
Jeff Bezos

**Jeff Bezos** () er ein amerikansk forretningsmann. Han har grunnlagt selskapa Amazon.com og Blue Origin og vart i juli 2016 rekna som den tredje rikaste personen i verda med ein formue estimert til å vera på 65,3 milliardar dollar. I 2013 kjøpte han avisa *[[The Washington Post]]*.

## Kjelder
Andromeda

**Andromeda** var i gresk mytologi ein figur som var lenkja til ei klippe for å etast av eit sjømonster. Ho blei redda av Persevs som ho seinare gifta seg med. 

## Soge

Andromeda var dotter av Kefevs og Kassiopeia, konge og dronning av det fønikiske kongedømet Etiopia. Kassiopeia hadde skrytt av å vera like vakker som nereidane, og fekk hemnen til Poseidon over seg. Sjøguden sende ein flaum og eit sjømonster som drap både menneske og dyr. Orakelet i Ammon sa at det ikkje ville finnast hjelp før kongen utsette dottera si Andromeda for monsteret, og difor blei ho lenkja til ei klippe ved kysten.

Då Persevs kom tilbake etter å ha drepe gorgona Medusa fann han Andromeda. Persevs drap monstret, sette henne fri og gifta seg med henne, sjølv om ho var lova til Finevs. I bryllaupet fann det stad ein krangel mellom rivalane, og Finevs blei gjort om til ein stein då han fekk sjå hovudet til gorgona.

Andromeda følgde mannen sin til Tiryns i Argos. Persevs og Andromeda hadde seks søner (perseidane, som har gjeve namn til meteorittsvermen *Perseidane*): Perses, Alkaios, Helevs, Mestor, Sthenelos og Elektryon. Dei hadde òg dottera Gorgofone. Etterkomarane deira herska over Mykene frå Elektryon til Evrystevs. Etter sistnemnde fekk Atrevs kongedømmet. Ifølgje denne mytologien er Persevs stamfar til persarane.

Etter at Andromeda døydde blei ho plassert blant stjernebileta i den nordlege stjernehimmelen av Atene, nær Persevs og Kassiopeia. Dette er kjend som stjernebiletet Andromeda. Dei antikke dramatikarane Sofokles og Evripides (og i nyare tider Pierre Corneille) gjorde forteljinga til emnet i tragediar. Forteljinga er òg visualisert i talrike antikke og seinare kunstverk.

## Namn
*Andromeda* er den latiniserte forma av det greske Ανδρομέδη (Andromedē). Tydinga av namnet er «å tenkja på ein mann» frå ανδρας (*andros*) «av mann», sett saman med μηδομαι (*mēdomai*), «å tenkja, å opptakast av» .

Andromeda har gjeve namn til stjernebiletet Andromeda, Andromedagalaksen, meteorsvermen Andromedidane og fjellet Mount Andromeda på Sør-Sandwichøyane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andromeda (mytologi)|Andromeda (mytologi)]]» frå ,  den 29. juli 2016.*  

## Litteratur
* Pseudo-Apollodorus: *Bibliotheke* II, iv, s. 3-5
* Ovid: *Metamorfoses* IV, s. 668-764.
* Edith Hamilton: *Mythology*, del tre, s. 204-207
Headlong

«**Headlong**» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Han vart gjeven ut som den tredje singelen frå Queen-albumet *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]* frå 1991. 

Songen vart skriven av Queen-gitaristen Brian May, som hadde tenkt å spele inn songen for det då komande soloalbumet sitt *[[Back to the Light]]* (1992). Då han høyrte Queen-songaren Freddie Mercury syngje songen, lét han «Headlong» bli ein Queen-song i staden. 

Songen var den første singelen som vart gjeven ut i USA under Queen sin kontrakt med Hollywood Records den 14. januar 1991, men vart ikkje gjeven ut i Storbritannia før fire månader seinare (den første singelen i Storbritannia var «Innuendo», som Hollywood etter kvart gav ut i USA som promosingel for radio). Songen gjekk inn på Hot Mainstream Rock Tracks-lista i USA på ein tredjeplass. Linja «And you're rushin' headlong» frå refrenget er til ein viss grad henta frå andre verset av «Breakthru», ein singel frå det førre Queen-albumet *[[The Miracle av Queen|The Miracle]]*, som inneheld tekstlinja «I wanna rush headlong into this ecstasy».

Omslaget til CD-singlane var inspirert av Grandville-illustrasjonar. 

## Musikkvideo
Musikkvideoen for «Headlong» var ein av dei siste videoane Queen filma med Freddie Mercury, som døydde seinare på året av AIDS. Videoen vart faktisk filma før dei filma videoen til «I'm Going Slightly Mad», som vart gjeven ut som den andre singelen i Storbritannia. I videoen framfører Queen songen blanda inn med klipp av bandet som arbeider i studio. Versjonen av songen i videoen inneheld ein ekstra kort del før det andre refrenget som ikkje finst på nokre av audioutgåvene av songen. 

Videoen vart filma seint i 1990 i Metropolis Studios i London. Det er òg den siste fargevideoen av Freddie Mercury, som døydde av AIDS-viruset den 24. november året etter. Den neste videoen, «I'm Going Slightly Mad», vart filma i februar 1991 i svartkvit.

Som alle dei andre videoane på *Innuendo*, vart videoen for «Headlong» regissert av det austerrikske regissør-teamet DoRo, som består av Rudi Dolezal og Hannes Rossacher. Dei hadde laga alle videoane til Queen sidan singelen «Friends Will Be Friends» i 1986.

## Medverkande
*Freddie Mercury - solo- og korvokal
*Brian May - elektrisk gitar, piano, klaverinstrument, trommeprogrammering, korvokal
*Roger Taylor - trommer, korvokal
*John Deacon - bassgitar

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Headlong (song)|Headlong (song)]]» frå ,  den 29. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
#
Fjæra kapell

**Fjæra kapell** er ei langkyrkje frå 1913 i Etne kommune, Hordaland fylke. Bygget er i tre og har 150 sitjeplassar. Akitekt for kapellet var Hartvig Sverdrup Eckhoff.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Anne Marta Hoff: Fjæra kapell i «Norges kirker»
* Kyrkjer og kapell i Etne , s. 10
* 
* 
*
I Can't Live with You

«**I Can't Live with You**» er ein song av den britiske rockegruppa Queen frå 1991 på albumet *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]*. Songen vart gjeven ut på singel av Hollywood Records i USA, der han nådde 28. plassen på Mainstream Rock Chart.

Songen var skriven av Brian May, men er tilskriven alle dei fire Queen-medlemmane på albumet. «I Can't Live with You» vart opphavleg skriven for eit soloalbum av May. Han gav songen til bandet sidan alle dei tre medlemmane likte han så godt. Trommene vart programmerte på synth av May, medan produsenten David Richards la til nokre klaverlydar.

For singelutgjevinga remiksa den amerikanske produsenten Brian Malouf det originale albumsporet. Remiksen vart kalla «I Can't Live with You (Malouf Mix)». Trass i at det berre er oppført eitt spor på omslaget til promosingelen, er den det andre sporet «I Can't Live with You (Malouf Mix Edit)».

Malouf-miksen nyttar eit noko anna vokalspor av Freddie Mercury, høgare og tettare harmonispor, og omprogrammerte synth-trommer. Ein alternativ versjon av songen finst på samlealbumet *[[Queen Rocks]]* frå 1997, kalla «'97 Rocks Retake». Det var sagt at denne var meir slik May og Taylor hadde sett for seg at songen skulle vere. 

Songen var av dei siste som Freddie Mercury spelte inn, då han døydde innan eitt år etter albumet kom ut. 

## Innhald
;CD-singel
#«I Can't Live With You (Malouf Mix)»
#«I Can't Live With You (Malouf Mix Edit)»

## Lister

## Medverkande
*Freddie Mercury - solo- og korvokal
*Brian May - elektrisk gitar, klaverinstrument, trommeprogrammering, korvokal
*Roger Taylor - trommer, korvokal
*John Deacon - bassgitar
*David Richards - klaverinstrument, klaver-programmering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Can&#39;t Live with You|I Can&#39;t Live with You]]» frå ,  den 29. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Tekst på den offisielle nettsida til Queen (frå *[[Queen Rocks]]*)
Ride the Wild Wind

«**Ride the Wild Wind**» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Songen vart skriven av Roger Taylor og sungen av Freddie Mercury og vart opphavleg gjeve ut på det fjortande studioalbumet deira *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]* i 1991. Songen vart gjeve ut på singel i Polen, der han gjekk til topps på salslista.

Songen vart skriven av Taylor, som spelte inn ein demoversjon med sin eigen vokal. Den endelege versjonen vart sungen av Mercury. Songen er ein slags oppfølgjar til Taylor-songen «I'm in Love with My Car» frå *[[A Night at the Opera av Queen|A Night at the Opera]]*, som fokuserer på lidenskapen til Taylor for billøp og bilar. Songen minnar mykje om The Smiths-songen «Shakespeare's Sister», og skapte ei kjensle av fart. 

## Lister

## Medverkande
*Freddie Mercury - solovokal, klaverinstrument
*Brian May - elektrisk gitar
*Roger Taylor - solovokal, trommer, klaverinstrument
*John Deacon - bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ride the Wild Wind|Ride the Wild Wind]]» frå ,  den 29. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Delilah av Queen

«**Delilah**» er ein song av det britiske rockebandet Queen. Songen er skriven og sungen av Freddie Mercury og vart opphavleg gjeven ut på det fjortande studioalbumet til *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]* i 1991. Songen vart gjeven ut på singel den 14. desember 1991, men berre i Thailand.

## Komposisjon
«Delilah» er ein song som Mercury skreiv om favorittkatten sin, som heitte Delilah. Det var ein av dei første songane som var ferdig for albumet. Brian May spelte inn soloen i songen med ein talk box. Roger Taylor likte visstnok ikkje songen og måtte overtydast av Mercury for at songen skulle kome med på albumet. 

## Medverkande
*Freddie Mercury – solo- og korvokal, piano, klaverinstrument, trommeprogrammering
*Brian May – gitar
*John Deacon – bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Delilah (Queen song)|Delilah (Queen song)]]» frå ,  den 29. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Svelthette

**Svelthette** (*Mycena oligophylla*) er ein særs liten hettesopp (hatt 0,7–2,3 mm på tvers) som veks djupt nede i tuver av knappsiv. Ho er so langt berre funnen på typestaden på Tjøme i Vestfold, der ho vart samla regelmessig i fleire år. Ho er funnen om hausten, ofte i lag med sivsokkelhette og stundom saman med lutvranghette.

Svelthette liknar påfallande mykje på vranghetter og kan lett takast for å vera ein art i denne slekta, men svelthette har derimot amyloide sporar.

## Kjelder

*
Transiting Exoplanet Survey Satellite

**Transiting Exoplanet Survey Satellite** (**TESS**) er eit NASA-romteleskop. Det har som mål å opppdaga jordliknande eksoplanetar kring stjerner på avstandar på opptil hundrevis av lysår. Det vart skote opp 19. april 2018 frå Cape Canaveral Air Force Station av ein Falcon 9-rakett.

## Kjelder
George Cohen

**George Reginald Cohen** () var ein engelsk fotballspelar frå London, verdsmeister for England i 1966.

## Karriere
Cohen fekk kontrakt med Fulham FC i 1956 og var aktiv i London-klubben til han la opp i 1969. Gjennom alle desse åra spelte han 459 klubbkampar og skåra seks mål, så å seie alltid på høgrebacken. Han debuterte på det engelske landslaget 6. mai 1964 då Uruguay vitja Wembley stadion og måtte reise vidare med tap 1-2. Dei neste tre åra var Cohen fast på Englands høgreback. Under fotball-VM 1966 på engelske heimebaner spelte han alle kampane, også finalen då Vest-Tyskland vart slått på Wembley med 4-2 etter ekstraomgangar. Den 22. november 1967 spelte han sin 37. og siste landskamp, utan nokon gong å ha funne vegen til nettmauskane.

### Merittar
*Verdsmeister 1996 med England

## Kjelder
*George Reginald Cohen i eu-football.info

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Cohen|George Cohen]]» frå ,  den 30. juli 2016.*
Jackie Charlton

**John Charlton** (), kjend som **Jack** eller **Jackie Charlton**, var ein engelsk fotballspelar og -trenar frå Ashington i Storbritannia. Han vart verdsmeister for England i 1966, og både seriemeister, FA-cupvinnar, ligacupvinnar og to gongar Messebycup-vinnar med Leeds United. Han deltok i 629 ligakampar, fleire enn nokon annan Leeds-spelar, og skåra 70 mål. Bobby Charlton er bror hans.

## Spelar
### Klubbspel
Jackie Charlton debuterte på Leeds United 25. april 1953, men det var fyrst hausten 1955, etter å ha gjennomført militærtenesta, han vart Leeds-spelar på rett. Dei neste 18 sesongane var han fast midtstoppar på laget, som fram til 1964 var eit ordinært klubblag i vekselvis 2. og 1. divisjon. I 1965 kom Leeds på andreplass i serien og tapte finalen i FA-cupen mot Liverpool FC etter ekstraomgangar. Også i 1966 vart Leeds serietoar, og i 1967 tapte laget finalekampane mot Dinamo Zagreb i Messebycupen. Året etter, i 1968, kunne Charlton for fyrste gong heve ein vinnarpokal då Leeds i byrjinga av mars sigra med 1-0 over Arsenal FC i ligacupen. Seks månader vann han pokal nummer to då Leeds heldt Ferencvaros til 0-0 på bortebane i Budapest i den andre og siste finalekampen i Messebycupen, heime vann Leeds 1-0.

Eit høgdepunkt for Charlton og Leeds var ligameisterskapen 1969, då laget sette poengrekord for 1. divisjon med 67 av 84 moglege poeng, og vann med heile seks poengs margin til Liverpool FC. Dei neste tre sesongane hamna Leeds på andreplass i ligaen, både i 1971 og 1972 enda laget eitt poeng bak ligameisterlaget. I 1970 måtte Leeds også sjå seg slått i FA-cupfinalen, medan laget i 1971 sigra i Messebycupen og i 1972 i FA-cupen.

### Landslagsspel
Charlton debuterte på det engelske landslaget i april 1965, ein månad før han fylte 30 år. Han spelte alle kampane under fotball-VM 1966 på heimebaner, som enda med VM-tittel etter siger 4-2 mot Vest-Tyskland på Wembley stadion. Åra 1967-68 spelte han berre tre landskampar, men deltok i fleire kampar. Han var med i troppa til VM i fotball 1970 i Mexico, der han fekk  vere med på 1-0 over Tsjekkoslovakia, hans 35. og siste landskamp. Seks gongar i landslagsdrakta fekk han nettkjenning.

### Merittar
*Ligameister: 1969 med Leeds United
*Vinnar av FA-cupen: 1972 med Leeds United
*Vinnar av messebycupen: 1968 og 1971 med Leeds United
*Vinnar av ligacupen: 1968 med Leeds United
*Finalist i FA-cupen: 1965, 1970 med Leeds United

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jack Charlton|Jack Charlton]]» frå ,  den 30. juli 2016.*  
----
*eu-football
Roger Hunt

**Roger Hunt** () er ein engelsk tidlegare fotballsspelar som vart verdsmeister med England i 1966, ligameister 1964 og 1966 med Liverpool FC og vinnar av FA-cupen 1965.

### Klubbspel
Midtspissen Hunt debuterte på Liverpool FC i september 1959 og skåra 245 ligamål på 404 kampar dei neste ti åra. Einast Ian Rush har skåra fleire mål for Liverpool. Hunt vart toppskårar då Liverpool vann ligaen 1964 og atter i 1966, og han var fyrste målskårar då Liverpool vanne med 2-1 over Leeds United i FA-cupfinalen 1965.

I desember 1969 vart han overført til Bolton Wanderers i 2. divisjon. Fram til han la opp i 1972 spelte han 76 kamapar og skåra 24 for klubben.

### Landslagsspel
Hunt fekk sin debut på det engelske landslaget i 1962, men det var fyrst frå 1964 han var i fremte rekke når dei 11 utvalde skulde takast ut. Han spelte alle seks kampane då England vann verdsmeisterskapen 1966 på heimebaner, og skåra tre av England sine fire mål i gruppespelet. Hunt var også med då England vann 2-0 over Sovjetunionen i bornsefinalen under fotball-EM 1968 i Italia. Han spelte sin 34. og siste landskamp 15. januar 1969. Til saman skåra han 18 mål for England, fire av dei då England hausten 1964 slo heimelaget USA 10-0 i ein vennskapskamp.

## Kjelder

*eu-football
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roger Hunt|Roger Hunt]]» frå ,  den 30. juli 2016.*
Nobby Stiles

**Norbert Peter Stiles** (), kjend som **Nobby Stiles**, var ein engelsk fotballspelar frå Manchester som vart verdsmeister 1966 med England, europacupvinnar 1968, ligameister 1965 og 1967, alt med Manchester United.

## Aktiv
### Klubbspel
Stiles debuterte på Manchester United hausten 1960 og fekk snøgt plass i ei defensiv rolle på midtbana. Dei neste elleve sesongane spelte han 311 ligakampar og skåra 17 mål for United. Han var vraka då Manchester United vann FA-cupen 1963 med 3-2 over Leicester City. Då United vann ligaen i 1965, og på ny i 1967, deltok han i nesten alle seriekampane. Han var med då Manchester United den 29. mai 1968 vart det fyrste engelske laget som vann Europacupen, etter siger over Benfica frå Lisboa. Ved sesongslutt i mai 1971 vart Stiles overført til andredivisjonslaget Middlesbrough for 20&nbsp;000 pund. Etter to sesongar i Nord-England avslutta han med to sesongar, 1973-75, i Preston North End.

### Landslagsspel
Stiles debuterte på det engelske landslaget 10. april 1965, samstundes med Jackie Charlton og Barry Bridges, då England og Skottland spelte uavgjort 2-2- på Wembley stadion. Dei neste to åra var han fast på Englands lag. Den 23. februar 1966 skåra han det einaste målet i kampen, og han einaste landslagsmål, då Vest-Tyskland vitja Wembley, fem månader før dei same to landslaga møttest til VM-finale på same bana. Under fotball-VM 1966 på heimebane spelte han alle seks kampane og vart framheva for innsatsen i både semifinalen mot Portugal, og i finalen mot Vest-Tyskland, som vart slått med 4-2 etter ekstraomgangar. Etter våren 1967 fekk Stiles få kampar i landslagsdrakta, men tok del då England vann bronse i fotball-EM 1968 i Italia med 2-0 over Sovjetunionen. Han var med i troppa til VM i fotball 1970 i Mexico, utan å kome på bana. I april 1970 hadde han allereie gjort unna sin siste landskamp, den 28. i rekka, som i debutkampen eit uavgjort-oppgjer mot Skottland.

### Merittar
*Verdsmeister: 1966 med England
*Ligameister: 1965 og 1967 med Manchester United
*Vinnar av europacupen: 1968 med Manchester United
*EM-bronse 1968: med England

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nobby Stiles|Nobby Stiles]]» frå ,  den 30. juli 2016.*
Made in Heaven av Freddie Mercury

«**Made in Heaven**» er ein song av Freddie Mercury frå albumet *[[Mr. Bad Guy]]* frå 1985. Songen vart noko korta ned og gjeve ut som den tredje singelen frå albumet, med «She Blows Hot and Cold», som B-sida, skildra på plateomslaget som «ein heilt ny song». Singelen nådde 57. plassen på den britiske singellista.

Etter at Mercury døydde, gav songen tittelen på Queen-albumet *[[Made in Heaven]]* frå 1995. Denne songen og «I Was Born to Love You», vart begge spelt inn på ny for albumet, men med den tidlegare vokalen til Mercury. 

## Medverkande
Originalversjonen
*Freddie Mercury - solovokal, piano, synthesiser
*Fred Mandel - piano, synthesiser, gitar
*Paul Vincent - sologitar
*Curt Cress - trommer
*Stephan Wissnet - bassgitar, Fairlight CMI
*Reinhold Mack - Fairlight CMI

Queen-versjonen
*Freddie Mercury - solovokal, piano, klaverinstrument
*Brian May - sologitar
*Roger Taylor - trommer, perkusjon
*John Deacon - bassgitar

## Utgjeving
Singelen kom ut i 7" og 12" format. 

;7" singel

7"-singelen vart gjeve ut på ei forma biletplate.

;12" singel

## Musikkvideo
Videoen til songen vart filma av David Mallet, som tidlegare hadde laga videoen til «I Was Born to Love You», og fem andre Queen-songar. Det vart bygd ein kopi av Royal Opera House i eit lager i Nord-London, der Mercury ønskte å gjenskape ein scene frå Igor Stravinskij sitt *[[Vårofferet]]* og Dante sin *[[Inferno av Dante|Inferno]]*. Det mest merkverdige elementet er truleg ei 67 fot høg roterande kule, som songaren står på i siste delen av videoen. Kostymet som Mercury har på seg i musikkvideoen liknar på kostymet han hadde i musikkvideoen til Queen-songen «Radio Ga Ga».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Made in Heaven (song)|Made in Heaven (song)]]» frå ,  den 30. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Tekst på den offisielle nettsida til Queen
Siri Klokkerstuen

**Siri Klokkerstuen** () er ein norsk lokalpolitikar for Arbeidarpartiet. Ho var ordførar i Etne kommune i Hordaland frå 2015 til 2019. I perioden 2009—13 var ho sjette vararepresentant til Stortinget for Arbeidarpartiet i Hordaland. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Siri Klokkerstuen|Siri Klokkerstuen]]» frå , den 30. juli 2016, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Siri_Klokkerstuen&oldid=15496090 revisjon 15496090]*
Stian Herøy

**Stian Herøy** () er ein norsk lokalpolitikar for Høgre. Han er ordførar i Fedje kommune i Hordaland frå valet i 2015.

## Kjelder
Per Lerøy

**Per Lerøy** () er ein norsk lokalpolitikar  for Arbeidarpartiet. Han er ordførar i Austrheim kommune i Hordaland frå valet i 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Per Lerøy|Per Lerøy]]» frå , den 30. juli 2016, [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Per_Ler%C3%B8y&oldid=15763357 revisjon 15763357]*
Let Me Live

«**Let Me Live**» er ein song av Queen frå albumet *[[Made in Heaven]]*. Freddie Mercury, Roger Taylor og Brian May syng alle solovokal på songen, der Mercury syng første verset, Taylor syng andre verset og mellomspelet, og May syng siste verset. I refrenga syng alle tre, i lag med eit kor. Dette gjev songen ein gospelliknande stil som minnar om singelen «Somebody to Love» frå 1976. Singelen nådde niandeplassen på den britiske singellista. 

## Historie
Freddie Mercury sa i eit intervju at denne songen opphavleg vart spelt inn med Rod Stewart i 1983. Det gjekk rykte om at songen var meint for Queen-albumet *[[The Works av Queen|The Works]]* i 1984. Ein del av teksten måtte endrast på grunn av opphavsrettproblem, på grunn av ei linje frå «Piece of My Heart». Dei første meksikanske og nederlandske trykka av albumet hadde med den originale versjonen. 

## Innhald
### CD-versjon

### Alternativ versjon

## Medverkande
Queen
*Freddie Mercury - solovokal, piano
*Brian May - solo- og korvokal, elektrisk gitar, orgel
*Roger Taylor - solo- og korvokal, trommer, perkusjon
*John Deacon - bassgitar

Andre musikarar
*Rebecca Leigh-White - korvokal
*Gary Martin - korvokal
*Catherine Porter - korvokal
*Miriam Stockley - korvokal

## Alternativ versjon
**Made in Heaven* – The Film's Edit (0:29) (berre på DVD-en på 'Song Select'-skjermen)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Let Me Live|Let Me Live]]» frå ,  den 30. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
* Tekst på den offisielle nettsida til Queen
Mother Love

«**Mother Love**» er ein song av Queen frå 1995 på albumet *[[Made in Heaven]]*, gjeven ut etter Freddie Mercury døydde i 1991. Han var skriven av Brian May og Mercury. Songen er den aller siste Mercury spelte inn, i mai 1991, seks månader før han døydde.

## Detaljar
«Mother Love» var den siste songen skriven i lag av Mercury og Brian May og det var aller siste gongen Mercury song i studio. Vokalen til Mercury vart spelt inn mellom 13. og 16. mai 1991, etter innspelinga av *[[Innuendo av Queen|Innuendo]]*. Under innspelinga, før dei nådde det siste verset, sa Mercury til May at han måtte kvile seg litt, men at han skulle kome attende og avslutte songen. Han kom aldri attende, og May måtte syngje det siste verset. 

På slutten av songen kan ein høyre ein sample frå eit konsertopptak frå den kjende konserten til Queen på Wembley Stadium, og ein sample frå introen av studioversjonen av «One Vision» og «Tie Your Mother Down». 

Mot slutten av songen finst òg eit par sekundar langt klipp av alle songane Queen spelte inn, sett i saman av særs korte klipp. 

Songen har òg ein sample av ein versjon av «Goin' Back», ein song skriven av Carole King og Gerry Goffin, som Mercury song i 1972. Versjonen vart gjeven ut som B-sida til «I Can Hear Music», ein song av Ronettes som Larry Lurex spelte inn og gav ut kort tid før debutalbumet til Queen kom ut. Mot slutten av songen kan ein høyre eit spedbarn som gret. 

## Medverkande
*Freddie Mercury - solovokal, trommemaskin
*Brian May - solovokal, gitarar, klaverinstrument
*Roger Taylor - trommer
*John Deacon - bassgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mother Love (Queen song)|Mother Love (Queen song)]]» frå ,  den 30. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
I Was Born to Love You

«**I Was Born to Love You**» er ein song frå 1985 av Freddie Mercury, gjeven ut på singel og på albumet *[[Mr. Bad Guy]]*. Etter Mercury døydde omarbeidde Queen denne songen for albumet deira *[[Made in Heaven]]* i 1995. Dei heldt vokalen til Mercury, men spelte om att alle instrumentalpartia, og omgjorde songen frå ein discolåt til ein hardrocklåt.

Songen vart spelt på konsert første gongen i 2005 av Queen + Paul Rodgers i Japan. Brian May og Roger Taylor framførte songen akustisk. Songen vart òg framført av Queen + Adam Lambert i Sør-Korea og Japan.

Queen-versjonen frå *Made In Heaven* nyttar ein sample av den improviserte vokalen til Mercury frå «A Kind of Magic» frå albumet med same namn og frå «Living On My Own» frå albumet *Mr. Bad Guy*.

## Musikkvideo
Det vart laga ein video for den originale Mercury-versjonen, regissert av David Mallet og filma i det no øydelagde Limehouse Studios i London. Mercury syng songen føre ein vegg av speglar, og spring så gjennom eit hus med ei ukjend kvinne (Debbie Ash), før han dansar på eit podium.

Videoen for *Made in Heaven*-versjonen vart regissert av Richard Heslop for British Film Institute, og vart inkludert på *Made In Heaven: The Films*. Han syner innbyggjarar frå sosialbustader, og folk av alle seksuelle retningar. Ein ser par som kyssar, barn som leiker og tenåringar som stel og øydelegg ein bil. Videoen nyttar den forkorta utgåva som finst på vinylutgåva av albumet.

## I andre media
Songen er blitt brutk i fleire fjernsynsreklamar, hovudsakleg i Japan. Den originale versjonen med Mercury vart nytta i ein japansk sminkereklame i 1980-åra. Queen-versjonen vart gjeven ut på singel i Japan i februar 1996 etter at songen var blitt nytta i ein TV-reklame for Kirin Ichiban Shibori, eit spritmerke i landet produsert av Kirin Brewery Company. Singelen vart den første Queen-songen som gjekk inn på den japanske singellista sidan «Teo Torriatte (Let Us Cling Together)», i 1977.

I 2004 vart Queen-versjonen av songen nytta som kjenningsmelodi for den japanske dramaserien *Pride*.

## Andre versjonar
Ein versjon av songen, basert på Queen-utgåva, er nytta i fjerde nivået på Nintendo DS-spelet *[[Elite Beat Agents]]*.

Ein eurodance-versjon av songen vart spelt inn av gutebandet Worlds Apart.

Songen finst i ein episode av serien *Pretty Guardian Sailor Moon*.

Songen vart spelt inn av rockeartisten Andrew W.K. og gjeven ut i Japan i februar 2011.

## Medverkande
;Original
*Freddie Mercury – solovokal, piano, synthesizer
*Fred Mandel – piano, synthesizer, gitar
*Paul Vincent – sologitar
*Curt Cress – trommer
*Stephan Wissnet – bassgitar, Fairlight CMI
*Reinhold Mack – Fairlight CMI

;Queen-versjonen
*Freddie Mercury - solo- og korvokal, piano, klaverinstrument
*Brian May - elektrisk gitar, klaverinstrument
*Roger Taylor - trommer, perkusjon
*John Deacon - bassgitar

## Lister
;Freddie Mercury-versjonen

;Queen-versjonen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Was Born to Love You|I Was Born to Love You]]» frå ,  den 30. juli 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Tekst på den offisielle nettsida til Queen
Svetlana Masterkova

**Svetlana Aleksandrovna Masterkova** () er ein russisk tidlegare friidrettsutøvar som vart olympisk meister både på 800 meter og 1500 m i 1996, europameister 1998 og verdsmeister 1999 på 1500 meter.

## Aktiv
Masterkova, som var frå Atsjinsk i Sibir, fekk sitt gjennombrot då ho i 1991 vart sovjetmeister på 800 meter. Ho tok seg same året til finalen på 800 meter i Tokyo-VM, men enda på åttande og sisteplass.

Dei neste sesongane hadde ho lite suksess, med andreplassar på 800 m i innandørs-VM 1993 og i verdscupen same året, som det beste. Ho sleit tidvis med skadar, og ho fødde ei dotter i 1994.

Våren 1996 vart Masterkova nummer tre på 800 m i innandørs-EM i Stockholm. Same året byrja ho å delta også på 1500 meter, og i den russiske friidrettsmeisterskapen vann ho både 800 m og 1500 m. Ho vart likevel ikkje rekna med mellom favorittane på 800 m under Sommar-OL i Atlanta, der ein forventa eit oppgjer mellom Maria Mutola og Ana Fidelia Quirot. Masterkova tok leiinga frå start, og heldt sidan alle konkurrentane bak seg til målstreken var passert, Quirot vart nummer to, 0,38 sekund bak. Fem dagar seinare vann Masterkova også gullmedaljen på 1500 m etter same oppskrifta, sju tidels sekund føre Gabriela Szabo. Dermed hadde ho kopiert Tatjana Kazankina sin dobbeltriumf på dei same distansane, tjue år tidlegare.

Masterkova deltok i VM 1997, men ein akhilles-skade førte til at ho braut forsøka på 1500 meter. Derimot toppa ho ein stor 1998-sesong med siger på 1500 m under europameisterskapen. I 1999 deltok ho på ny på begge mellomdistansane i verdsmeisterskapen. På 800 m måtte ho sjå Ludmila Formanová, 1.56,68, og Maria Mutola, 1.56,72, eit par tidels sekund framfor seg, men på 1500 meter vann ho med romsleg margin, 0,82 sekund, til Regina Jacobs frå USA. Året etter var Masterkova på plass i Sydney-OL, der ho braut sitt 1500-meterheat.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Nr 8 på 800 m – 2.02,9
*OL 1996 i Atlanta: Gull på 800 m – 1.57,73, og 1500 m – 4.00,8
*VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane på 1500 m (nr 24 – 4.22,7)
*EM 1998 i Budapest: Gullmedalje på 1500 m – 4.11,9, framom Carla Sacramento (4.12,6)
*VM 1999 i Sevilla: Gull på 1500 m – 3.59,5, bronse på 800 m – 1.56,93
*OL 2000 i Sydney: Braut forsøket på 1500 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Svetlana Masterkova|Svetlana Masterkova]]» frå ,  den 31. juli 2016.*
Allen Johnson

**Allen Kenneth Johnson** () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå Washington, D.C., som spesialiserte seg på 110 meter hekk. Han vart verdsmeister i øvinga fire gongar i tida 1995-2003, og olympisk meister i 1996.

## Aktiv
Johnson vann 60 meter hekk ved innandørs-VM 1995 i Barcelona på tida 7,47. Seinare same året sette han personleg rekord med 12,98 sekundar på 110 m hekk, og vart så verdsmeister på 110 m hekk då han i Göteborg sprang på 13,00. Året etter vann han gullmedaljen i same øvinga under sommarleikane i Atlanta på ny olympisk rekord, 12,95. Elles i OL-sesongen forbetra han den personlege rekorden til 12,92 sekundar, ein hundredels sekund bak Colin Jackson sin verdsrekord, ei tid han oppnådde både i Atlanta i juni (før OL) og i Brussel i august.

Under VM 1997 i Aten forsvarte Johnson meistertittelen på 110 meter hekk då han vann på tida 12,93. Dei neste sesongane vart han utan medaljar, i 1999 vart slått ut i kvartfinalane i Sevilla-VM og i dei olympiske leikane 2000 i Sydney enda han på fjerdeplass.

I 2001 tok Johnson sitt tredje VM-gull på 110 meter hekk, 0,03 sekund føre Anier García frå Cuba. To år seinare vann Johnson 60 meter hekk i innandørs-VM i Birmingham, ein prestasjon han kopierte i Budapest i 2004. Sommaren 2003 forsvarte Johnson ein VM-tittel på 110 m hekk for andre gong, vinnartida 13,12 sekundar var den svakaste han vann eit VM-gull med.

Under Sommar-OL 2004 i Aten snubla Johnson i ein hekk under kvartfinalen og braut tevlinga. Ved verdsmeisterskapen i Helsinki i 2005 fekk han bronsemedaljen, med tida 13,10 kom han inn tett bakom Ladji Doucouré på 13,07 og Liu Xiang på 13,08. Hausten 2006 sprang han for ellevte gong under 13 sekundar på 110 m hekk, då han i Aten vart klokka inn på 12,96 sekundar. Johnsons siste meisterskap var innandørs-VM 2008 i Valencia, der han vart andremann på 60 m hekk etter Liu.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 13,00, framom Tony Jarrett (13,04)
*OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 12,95, framom Mark Crear (13,09)
*VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 12,93, framom Colin Jackson (13,05)
*OL 2000 i Sydney: Nr 4 – 13,23
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje – 13,04, framom Anier García (13,07)
*VM 2003 i Paris: Gullmedalje – 13,12, framom Terrence Trammell (13,20)
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvartfinalane (nr 30)
*VM 2005 i Helsinki: Bronsemedalje – 13,10

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allen Johnson|Allen Johnson]]» frå ,  den 31. juli 2016.*