open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Duncan Peninsula

**Duncan Peninsula** er ei isdekt halvøy i Antarktis som er 30&nbsp;nautiske mil lang. Ho ligg på austsida av Carney Island, langs kysten av Marie Byrd Land. Øya vart kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter admiral Donald B. Duncan i U.S. Navy, som var visegeneralinspektør for sjøforsvaret under admiral Robert Carney i løpet av Det internasjonale geofysiske året 1957–58.

## Kjelder
Guest Peninsula

**Guest Peninsula** er ei snødekt halvøy, kring 70 km lang, mellom Sulzberger isbrem og Block Bay nordvest idelen av Marie Byrd Land i Antarktis. Mitchell Peak, ligg på halvøya, og vart oppdaga først av  Byrd-ekspedisjonen i 1929. Halvøya vart skissert og kartlagd som «Guest Island» av United States Antarctic Service Expedition i 1940. Ho vart registrert som ei halvøy av U.S. Geological Survey kartografar frå flyfoto teken under U.S. Navy, 1962–65. Ho er kalla opp etter Amy Guest, som var bidragsytar til den andre Byrd-ekspedisjonen, 1933-35.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60° S 
* Scientific Committee on Antarctic Research
* Territorial claims in Antarktis

## Kjelder
Gurnon Peninsula

**Gurnon Peninsula** er ei heilt isdekt halvøy 10&nbsp;nautiske mil lang, mellom Parkbreen og Bunnerbreen i den nordaustlege delen av Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Ho vart først kartlagd av United States Geological Survey frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant P.J. Gurnon i U.S. Navy som var ein flygar i Antarktis under Operasjon Deep Freeze 1965–67.

## Kjelder
Hanessian Foreland

**Hanessian Foreland** er ei relativt låg, snødekt halvøy, over 20&nbsp;nautiske mil lang og 10&nbsp;nautiske mil brei, på kysten av Marie Byrd Land i Antarktis. Ho strekkjer seg ut mellom Siniff Bay og vestenden av Getz isbrem. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi frå U.S. Navy, 1959–65, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter John Hanessian, Jr. (1925–74) frå George Washington University i Washington, D.C., som var ekspert på statsvitskap og internasjonale oppgåver. Han deltok under planlegginga av den amerikanske delen av Det internasjonale geofysiske året i Antarktis.

## Kjelder
Murray Foreland

**Murray Foreland** er ei høg isdekt halvøy, 20 nautiske mil (37&nbsp;km) lang og 10 nautiske mil (18&nbsp;km) brei, som dannar den nordvestleg armen av Martin Peninsula på kysten av Marie Byrd Land. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Grover E. Murray, ein amerikansk geolog som var styremedlem i National Science Foundation (1964-), og sidan direktør i Texas Tech University i Lubbock i Texas (1966–76).

## Kjelder
Scott Peninsula

**Scott Peninsula** er ei isdekt halvøy, 17 nautiske mil (31&nbsp;km) lang, som strekkjer seg frå kysten av Marie Byrd Land og ut i Getz isbrem mot vestenden av Wright Island. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-66. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter oberstløytnant Thomas Scott, USA, som assisterte under starten av U.S. Navy Operasjon Deepfreeze under Det internasjonale geofysiske året.

## Kjelder
Slichter Foreland

**Slichter Foreland** er ei høg, isdekt halvøy, 15 nautiske mil (28&nbsp;km) lang og 10 nautiske mil (18&nbsp;km) brei, og dannar nordaustsida av Martin Peninsula på kysten av Marie Byrd Land. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i januar 1947. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Louis B. Slichter, fysikkprofessor ved University of California, Los Angeles, som hadde vore involvert i planlegginga av den vitskaplege planen for South Pole Station og som lærte opp fleire geofysikarar som deltok i prosjekta i Antarktis.

## Kjelder
Spaulding Peninsula

**Spaulding Peninsula** er ei låg isdekt halvøy vest for Martin Peninsula, som strekkjer seg 7 nautiske mil (13&nbsp;km) ut i Getz isbrem mellom Brennanfjorden og Sweenyfjorden på Bakutis Coast i Marie Byrd Land. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar and flyfotografi av U.S. Navy, 1959-67. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 1977 etter Richard L. Spaulding i US Navy, som var lagleiar for fallskjermsredningstroppen under Operasjon Deep Freeze 1977, og han utførte sitt 1000. hopp i karrieren over Sørpolen.

## Kjelder
Bennett Dome

**Bennett Dome** er ei avrunda snødekt halvøy på sørsida av Beethoven Peninsula på Aleksanderøya i Antarktis. Ho har ei høgd på 460 meter over havet mellom Weberfjorden og Boccherinifjorden. Ho vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition i 1947 og grovt kartlagd frå fotografert av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Ho vart grundig kartlagd av United States Geological Survey frå flyfotografi tekne av U.S. Navy teken 1967–68 og frå Landsat-bilete frå 1972–73 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joseph E. Bennett, leiaren for Polar Coordination and Information Section i National Science Foundation, 1976–86. Bennett Dome er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Kjelder
Derocher Peninsula

**Derocher Peninsula** er ei snødekt halvøy mellom Brahmsfjorden og Mendelssohnfjorden på nordsida av Beethoven Peninsula på Aleksanderøya i Antarktis. Ho vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, og kartlagd frå bilete av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1960. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Paul J. Derocher i U.S. Navy som var befalshavande i Antarktis Development Squadron Six (VXE-6), mai 1985 til mai 1986. Derocher Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Sjå òg
* Eroica Peninsula
* Harris Peninsula
* Pesce Peninsula

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derocher Peninsula|Derocher Peninsula]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eroica Peninsula

**Eroica Peninsula** er ei isdekt halvøy som ligg nord for Beethoven Peninsula og Mendelssohnfjorden vest i Aleksanderøya i Antarktis. Enden av halvøya er Kosar Point, heilt vest på halvøya. Ho vart kartlagd frå trimetrogonfotografi teken under Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, og frå kartlegging av Falkland Islands Dependencies Survey, 1948–50. Ho vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter ''Eroica''-symfonien til Beethoven, i samband med Beethoven Peninsula. Eroica Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Sjå òg

* Derocher Peninsula
* Harris Peninsula
* Shostakovich Peninsula

## Kjelder
Harris Peninsula

**Harris Peninsula** er ei brei snødekt halvøy nedanfor Mount Lee, mellom Verdifjorden og Brahmsfjorden på nordsida av Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Ho vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, og kartlagd frå bilete av D. Searle av Falkland Islands Dependencies Survey, 1960. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Michael J. Harris i U.S. Navy som var befalshavande i skvadron VXE-6, frå mai 1982 til mai 1983.

Harris Peninsula is ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Kjelder
Monteverdi Peninsula

**Monteverdi Peninsula** er ei stor isdekt halvøy som ligg mellom Bach isbrem og George VI Sound, og den sørlegaste delen av Aleksanderøya i Antarktis. Nordsida av Monteverdi Peninsula er omgjeven av Bach isbrem, ein stor isbrem mellom Monteverdi Peninsula frå Beethoven Peninsula. Fauréfjorden ligg på sørsida av halvøya, fylt av is som kjem frå nærliggande George VI isbrem og George VI Sound. Sørsida av halvøya vart først sett og kartlagd av Finn Rønne og Carl Eklund i United States Antarctic Service, 1939–41, som reiste langs George VI Sound. Ho vart kartlagd frå flyfotografi tekne av Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey, 1948-50. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter den italienske komponisten Claudio Monteverdi, 1568-1643. Monteverdi Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Sjå òg

* Beethoven Peninsula
* Derocher Peninsula
* Eroica Peninsula

## Kjelder
Pesce Peninsula

**Pesce Peninsula** er ei brei snødekt halvøy som ligg mellom Rameaufjorden og Verdifjorden på nordsida av Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Dykeman Point er det einaste neset på Pesce Peninsula heilt nord på halvøya. Ho vart fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, og kartlagd frå bilete av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), 1960. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Victor L. Pesce i U.S. Navy som var befalshavande, U.S. Navy Antarctic Development Squadron Six (VXE-6), frå mai 1980 til mai 1981. Pesce Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Sjå òg

* Beethoven Peninsula
* Harris Peninsula
* Monteverdi Peninsula

## Kjelder
Shostakovich Peninsula

**Shostakovich Peninsula** er ei isdekt halvøy som ligg nord for Stravinskyfjorden og strekkjer seg ut i Bach isbrem sør på Aleksanderøya i Antarktis. Halvøya vart først kartlagd av Directorate of Overseas Surveys frå satellittbilete av Antarktis frå U.S. National Aeronautics og Space Administration i samarbeid med U.S. Geological Survey. Ho vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee etter Dmitrij Sjostakovitsj, ein russisk komponist (1906-1975). Shostakovich Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

## Sjå òg

* Derocher Peninsula
* Harris Peninsula
* Pesce Peninsula

## Kjelder
Beethoven Peninsula

**Beethoven Peninsula** er ei fura, isdekt halvøy på sørvestdelen av Aleksanderøya, som ligg utanfor sørvestsida av Den antarktiske halvøya. Ho er 100 km lang og 100 km på det breiaste. Langs sørsida av halvøya ligg  Bach isbrem, medan Wilkins isbrem ligg langs nordsida. Mendelssohnfjorden, Brahmsfjorden og Verdifjorden trengjer seg inn på halvøya. Bach isbrem, Rossini Point og Berlioz Point ligg i nærleiken, ved Ronne Entrance frå Sørishavet. Beethoven Peninsula er ei av åtte halvøyar på Aleksanderøya.

Halvøya vart først sett og fotografert frå lufta i 1940 av U.S. Antarctic Service, som laga det første kartet over den sørvestlege delen av Aleksanderøya. Ho vart kartlagd på ny og fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, og kartlagde på ny frå foto av RARE av Derek J.H. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960. Ho vart namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee etter  komponisten Ludwig van Beethoven.

## Sjå òg
* Derocher Peninsula
* Shostakovich Peninsula
* Monteverdi Peninsula

## Kjelder

* *National Geographic Atlas av World*, 7th Edition.
*
Bowman Peninsula

**Bowman Peninsula** er ei halvøy, 40 km lang og 24 km brei, mellom Nantucketfjorden og Gardnerfjorden på austkysten av Palmer Land. Halvøya er isdekt og smalar nin mot sør, før ho endar ved Cape Adams. Ho vart oppdaga av Ronne Antarctic Research Expedition, 1947–48, under Finn Rønne, som namngav ho etter Isaiah Bowman.

## Kjelder
*
Condor Peninsula

**Condor Peninsula** er ei fjellrik, isdekt halvøya, 30&nbsp;nautiske mil lang og 10 til 15&nbsp;nautiske mil brei, mellom Odomfjorden og Hiltonfjorden på austkysten av Palmer Land. Halvøya vart oppdaga og fotografert frå lufta i løpet av United States Antarctic Service (USAS) sin flytur med «Condor» den 30. desember 1940 frå East Base med Black, Snow, Perce, Carroll og Dyer ombord. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter det dobbelmotora Curtiss-Wright Condor som gjorde fleire fotografiturar over Den antarktiske halvøya, George VI Sound, Aleksanderøya, Charcot Island og Bellingshausenhavet. Halvøya vart kartlagd i detalj av United States Geological Survey i 1974.

## Kjelder
Dodson Peninsula

**Dodson Peninsula** er ei isdekt halvøy, 40&nbsp;nautiske mil lang, sør for Hansenfjorden på Orville Coast i Palmer Land i Antarktis. Ho vart oppdaga av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), 1947–48, under Finn Rønne, og vart namngjeven av han etter kaptein Harry L. Dodson i U.S. Navy som var direktør American Antarctic Society (som organiserte RARE), and etter sonen hans Robert H.T. Dodson, som var assisterande geolog, landmålar og leiande hundesledeførar med RARE.

## Kjelder
Eielson Peninsula

**Eielson Peninsula** er ei kupert, hovudsakleg snødekt halvøy, 20&nbsp;nautiske mil lang frå aust til vest og i snitt 10&nbsp;nautiske mil brei, og som ligg mellom Smithfjorden og Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land. Den klipperike nordveggen på denne halvøya er truleg det sir Hubert Wilkins såg og kalla «Cape Eielson» under flyturen hans den 20. desember 1928, frå ei stilling over Stefansson Strait. Muren er kjenneleg på flyfoto av halvøya teken av medlemmar av United States Antarctic Service i 1940. Halvøya er kalla opp etter Carl B. Eielson, pilot under flyturen til Wilkins i 1928.

## Kjelder
Foster Peninsula

**Foster Peninsula** er ei høg isdekt halvøy mellom Palmerfjorden og Lamplughfjorden på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Theodore D. Foster, ein oseanograf i United States Antarctic Research Program under International Weddell Sea Expedition i 1969. Han var leiar for laget som undersøkte Weddellhavet 1972–73 og 1974–75.

## Kjelder
Imshaug Peninsula

**Imshaug Peninsula** er ei brei, snødekt halvøy ved sørsida av Lehrkefjorden på austkysten av Palmer Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey i 1974, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Henry A. Imshaug, ein biolog i United States Antarctic Research Program under det biosystematiske studiet av subantarktisk planteliv på Juan Fernández Islands, 1965–66;  Falklandsøyane, 1967–68; Chiloé-øyane, 1969; Campbell Island 1969–70 og Kerguelen 1970–71,

## Kjelder
Kemp Peninsula

**Kemp Peninsula** er ei forreven, isdekt halvøy 42&nbsp;km lang og 8 til 19&nbsp;km brei. Halvøya stig opp til 305&nbsp;moh og stikk ut mellom Masonfjorden og Mossmanfjorden, på austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga frå lufta i desember 1940 av medlemmar av U.S. Antarctic Service (USAS), som på den tida fotograferte alt utanom nordenden. I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE), medan Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartlaga ho frå bakken. 

Kemp Peninsula vart namngjeven av FIDS etter Stanley W. Kemp, som var ein britisk marinbiolog og oseanograf, som var den første forskingsleiaren i Discovery Investigations, 1924–36, og direktør i Plymouth Marine Laboratory, 1936-45.

## Kjelder
Kvinge Peninsula

**Kvinge Peninsula** er ei snødekt halvøy ved nordsida av Palmerfjorden som endar ved Cape Bryant, på austkysten av Palmer Land. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) i 1974. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Thor Kvinge, ein norske oseanograf frå Universitetet i Bergen. Kvinge var tilsett ved Christian Michelsens Institutt (etter 1992 Christian Michelsen Research) og deltok under International Weddell Sea Oceanographic Expeditions, 1968, 1969 og 1973.
  
## Kjelder
Merz Peninsula

**Merz Peninsula** er ei forreven, isdekt halvøy, kring 24&nbsp;km lang og i snitt 40&nbsp;km brei, mellom Hiltonfjorden og Violantefjorden på austkysten av Palmer Land. Ho vart oppdaga og fotografert frå lufta i desember 1940 av U.S. Antarctic Service (USAS). I 1947 vart det fotografert frå lufta av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) under Ronne, som i lag med Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartlagd frå bakken.

Merz Peninsula vart namngjeven av FIDS for Alfred Merz, 1880–1925, ein kjend austerriksk oseanograf og den første leiaren for den tyske ekspedisjonen på «Meteor», 1925-26.

## Kjelder
Piggott Peninsula

**Piggott Peninsula** er ei brei snødekt halvøy mellom New Bedfordfjorden og Wrightfjorden på Lassiter Coast i Palmer Land, som grensar i vest til Bryanbreen og Swannbreen. Halvøya vart først sett frå lufta og fotografert av United States Antarctic Service (USAS) den 30. desember 1940. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi av U.S. Navy, 1961-67. Ho vart namngjeve av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1985 etter William R. Piggott, ein britisk forskar på ionsfæren og leiar for Atmospheric Sciences Division i British Antarctic Survey (BAS), 1973-79.

## Kjelder
Prehn Peninsula

**Prehn Peninsula** er ei hovudsakleg isdekt halvøy, 32&nbsp;km lang og 16&nbsp;km brei, mellom Hansen- og Gardnerfjorden på austkysten og nær botnen av Den antarktiske halvøya. Ho vart oppdaga frå lufta av RARE, 1947-48. Ho vart kartlagd av USGS frå landmålingar og US Navy flyfoto, 1961-67. Ho vart namngjeve av US-ACAN etter løytnant Frederick A. Prehn, som var pilot i US Navy under fotograferinga av Pensacola Mountains og Aleksanderøya under Operasjon Deep Freeze 1967 og 1968.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prehn Peninsula|Prehn Peninsula]]» frå ,  den 6. januar 2013.*  
 }
Rydberg Peninsula

**Rydberg Peninsula** er ei brei, isdekt halvøy, 48 km lang, mellom Fladerer Bay og Carrollfjorden i Palmer Land. Rydberg Peninsula vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-1966. Rydberg Peninsula vart namngjeven av United States Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Sven Rydberg, som var kaptein på USNS «Eltanin» på turar til Antarktis februar 1962 til juni 1963.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rydberg Peninsula|Rydberg Peninsula]]» frå ,  den 6. januar 2013.*
Smith Peninsula

**Smith Peninsula** er ei isdekt, halvøy 46&nbsp;km lang og 18&nbsp;km brei, som strekkjer seg austover mellom Keller- og Nantucketfjorden på austkysten av Palmer Land. Halvøya vart fotografert frå lufta i desember 1940 av medlemmar av United States Antarctic Service (USAS), og i 1947 av medlemmar av Ronne Antarctic Research Expedition (RARE) under Ronne, som i lag med Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) kartla ho frå bakken. Ho vart namngjeve av Rønne etter Walter Smith, førstestyrmann og navigatør under ekspedisjonen under Ronne.

## Kjelder
Snyder Peninsula

**Snyder Peninsula** er ei høg, isdekt halvøy på sørsida av Lamplughfjorden som endar ved Cape Howard, på austkysten av Palmer Land. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey (USGS) i 1974. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kontreadmiral Joseph E. Snyder som var offiser for Assistant Secretary av Navy for Research and Development 1967-69.

## Kjelder
Courbethalvøya

**Courbethalvøya** eller **Péninsule Courbet** er ei stor halvøy nordaust på hovudøya, Grande Terre, i den subantarktisk øygruppa Kerguelen sør i Indiahavet. På sørkysten av halvøya ligg den franske forskingsstasjon Port-aux-Français, den einaste permanente busetnaden på øygruppa. Tidlegare låg det eit observatorium på Molloy, 10&nbsp;km vest for Port-aux-Francaer langs nordkysten av Morbihanbukta, oppretta 7. september 1874 av ein amerikansk ekspedisjon leia av G. P. Ryan for å observere Venuspassasjen i 1874.

## Miljø
### Geografi
Courbethalvøya er relativt flat og består hovudsakleg av avsetningar frå isbrear. På austsida er ikkje høgda høgare enn 200 meter over havet, medan vestsida er meir kupert med høgder opp mot 500 moh. Ho inneheld mange myrer, men i dei indre områda er det meir tørt og med lite vegetasjon. Halvøya er kring 55&nbsp;km lang og kring 10&nbsp;km brei i vest og meir enn 20&nbsp;km brei lenger aust. Sørkysten av halvøya dannar nordsida av Morbihanbukta. På søraustsida ligg Norwegian Bay. Det austlegaste neset på halvøya, og på Grande Terre, er Cape Ratmanoff, og nord på dette neset ligg Marlysjøen. Litt lenger nord ligg Cape Digby, som er nordaustenden på halvøya. Det nordlegaste punktet på halvøya er Cape Cotter.

### Viktig fugleområde
Mykje av halvøya har av BirdLife International status som viktig fugleområde (IBA) på grunn av dei mange fuglane som hekkar her, særleg sjøfuglar. Minst 22 artar hekkar her. Tre store koloniar med kongepingvinar finst på nordvestkysten, med i alt 172&nbsp;400 par. Det er fleire gulltoppingvinkoloniar langs nordkysten. Det indre av området er viktig for den største populasjonen av kerguelenand. Det finst kring 300 par vandrealbatrossar og opp til 800 par nordkjempepetrellar. Her finst òg mykje hekkande bøylepingvinar, kerguelenskarv, maskeslirenebb, sørhavsjo, kerguelen- og sørhavsterne, og taremåser.

Her finst òg den største ynglestaden for sørleg elefantsel i øygruppa med 43&nbsp;782 hoer i 1997. På halvøyar er det òg ein ynglande koloni med antarktisk pelssel.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Courbethalvøya|Courbethalvøya]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Péninsule Jeanne d'Arc

**Péninsule Jeanne d'Arc**, òg kalla **Presqu'île Jeanne d'Arc** (Jeanne d'Arc-halvøya) er ei halvøy på Grande Terre, hovudøya i den subantarktiske øygruppa Kerguelen i det sørlege Indiahavet.

## Skildring
Halvøya dekkjer det søraustlege hjørnet av Grande Terre, som er knytt via den 350&nbsp;meter breie Haulage des Swains i nordvest til resten av øya. Ho er kring 38&nbsp;km lang frå vest til aust og 12&nbsp;km brei. Ved Port Jeanne d'Arc ligg ein nedlagd, norsk kvalfangststasjon ved vestenden av nordkysten som i dag er verna.

## Viktig fugleområde
Sørkysten av halvøya har status som eit 120&nbsp;km2 stort viktig fugleområde (IBA) av BirdLife International på grunn av dei mange hekkande sjøfuglar. Det består hovudsakleg av klipper som stig bratt frå kysten til ei høgd på over 800&nbsp;moh i aust. Utanom Canyon des Sourcils Noirs ved austenden av halvøya, som ofte vert vitja av forskarar som observerer svartbrynalbatrossar, er det sjeldan menneske her.

Mindt 21 hekkande fugleartar er observerte og mellom anna finst her 3000 par klippehopparpingvinar, 2500 par bøylepingvinar og 130 000 par gulltoppingvin. Den einaste bestanden av sotalbatrossar på Kerguelen finst berre ved Canyon des Sourcils Noirs, i lag med 1300 par svartbrynalbatrossa. Andre hekkande fuglar er nordkjempepetrellar, kerguelenterner gråalbatrossar, kvithakepetrellar og kerguelenskarv.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Péninsule Jeanne d&#39;Arc|Péninsule Jeanne d&#39;Arc]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Laurenshalvøya

**Laurenshalvøya** er ei kupert halvøy nedanfor fleire isdekte toppar. Ho dannar den nordvestlege delen av Heardøya i det sørlege Indiahavet. Namnet vart nytta av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) etter kartlegginga deira i 1948. Namnet kjem frå det tidlegare Cape Laurens, som vart nytta om neset heilt nordvest på denne halvøya etter den amerikanske barken Laurens som under kaptein Franklin F. Smith, vitja Heardøya i 1855-56 og starta selfangstoperasjonane her. 

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Laurenshalvøya og nordvestkysten av Heardøya
* map of Heardøya and McDonaldøyar med alle store terrengdetaljar 

## Kjelder
Péninsule Loranchet

**Péninsule Loranchet**, òg kalla **Presqu'île Loranchet** eller **Loranchethalvøya** er ei halvøy på Grande Terre, hovudøya i den subantarktisk øygruppa Kerguelen i det sørlege Indiahavet.

## Skildring
Halvøya dekkjer det nord-vestlege hjørnet av Grande Terre og er kalla opp etter Jean Loranchet, førstestyrmann på Raymond Rallier du Baty under den andre kartlegginsekspedisjonen til Kerguelen i 1913. Ho har eit kupert, fjellrikt indre med høgder over 500 moh og ei kystlinje med bratte klipper og fleire fjordar. Ho er kring 50&nbsp;km lang med ei breidde på 20&nbsp;km. Som det meste av Grande Terre finst her fleire innførte artar som kattar, rotter og kaninar. Halvøya vert sjeldan vitja av menneske.

## Viktig fugleområde
Nordenden av halvøya og den nordlegaste delen av Grande Terre, som strekkjer seg nordover frå botnen av Baie de la Dauphine, har status som viktig fugleområde (IBA) av BirdLife International på grunn av hekkande sjøfuglar. Her finst minst 23 fugleartar, mellom anna 250 000 par gulltoppingvinar ytst på halvøya, 5 400 par klippehopparpingvinar og ein liten koloni på 400 par svartbrynalbatrossar. Flekkpetrellar og kerguelenskarv hekkar i klippene. Andre fuglar her er gråalbatrossar, kerguelenterner og kerguelenand. Antarktisk pelssel og sørleg elefantsel ynglar her.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Péninsule Loranchet|Péninsule Loranchet]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Péninsule Rallier du Baty

**Péninsule Rallier du Baty** eller **Presqu'ile Rallier du Baty** er ei halvøy på Grande Terre, hovudøya i den subantarktiske øygruppa Kerguelen i det sørlege Indiahavet. Ho dekkjer den sørvestlege delen av øya og er kring 35&nbsp;km lang og 25&nbsp;km på det breiaste. Ho er kalla opp etter Raymond Rallier du Baty, ein fransk sjømann som kartla øygruppa tidleg på 1900-talet. Îles Boynes det sørlegaste landområdet til Frankrike, om ein ser bort frå Adélie Land i Antarktis, ligg 30&nbsp;km sør for enden av halvøya.

## Viktig fugleområde
Den vestlege halvdelen av halvøya ar av BirdLife International fått status som viktig fugleområde (IBA) på grunn av dei mange hekkande sjøfuglane med minst 31 forskjellige artar. Området grensar til Cookbreen i sør og aust og til Arête Jérémine og hovudryggen på halvøya. Sidan ho er isolert av elvar og isbrear, er dette den einaste staden på Grande Terre der ein ikkje finn kattar og rotter, medan ein finn nokre kaninar heilt nord. Landskapet er åslendt og stort sett utan vegetasjon. Det finst getermisk aktivitet i området med ventilar som slepp ut damp og gass. Dei isdekte fjella er gjennomskore av bredalar. Staden vert sjeldan vitja folk.

Her finst pengvinar, med 10 000 par av austleg klippehopparpingvin, opp til 3000 par bøylepingvinar, 60 000 par kongepingvinar og over ein halv millionar par gulltoppingvinar. Kolonien på 750 par vandrealbatrossar er den største i Kerguelen. Det er den einaste hekkestaden i øygruppa for sørkjempepetrellar. Her finst òg kvithovudpetrell, smalnebbkvalfugl og antarktiskvalfuglar og kortnebbdukkpetrell og smalnebbdukkpetrell. Andre fuglar her er kerguelenand, kerguelenskarv, maskeslirenebb og kerguelenterne.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Péninsule Rallier du Baty|Péninsule Rallier du Baty]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Presqu'île Ronarc'h

**Ronarchhalvøya** eller **Presqu'île Ronarc'h** er ei halvøy søraust på hovudøya i Kerguelen, ei subantarktisk øygruppe i Frankrike i det sørlege Indiahavet. Ho er landfast via ei smal landstripe tilei anna halvøy, Presqu'île Jeanne d'Arc i sørvest, som er nesten dobbelt så stor. 

Ronarchhalvøya dannar sørsida av Golfe du Morbihan i Kerguelen. På nordsida ligg Courbethalvøya og Prince de Galles Peninsula. Ronarchhalvøya og Prince de Galles Peninsula er skilde av eit lite sund kalla Royal Passage.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Presqu&#39;île Ronarc&#39;h|Presqu&#39;île Ronarc&#39;h]]» frå ,  den 6. januar 2013.*
Thatcher Peninsula

**Thatcher Peninsula** er ei fjellrik halvøy nord i det sentrale Sør-Georgia som endar i nord med Maineset, mellom Cumberland West Bay i vest og Cumberland East Bay og Morenefjorden i aust. Ho grensar i sørvest og sør til Lyellbreen og Hambergbreen. Ved King Edward Cove på austsida av halvøya ligg British Antarctic Survey (BAS) sin stasjon i Grytviken og den nedlagde kvalstasjonen med same namn. 

Thatcher Peninsula vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1991, etter forslag frå Royal Geographical Society etter Margaret Thatcher, statsminister i Storbritannia, 1979-1990. Ho vart skildra av Sir Vivian Fuchs, som ein viktig person i historia til Sør-Georgia og for rolla hennar i Falklandskrigen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thatcher Peninsula|Thatcher Peninsula]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Adare Peninsula

**Adare Peninsula**, stundom kalla **Cape Adare Peninsula**, er ei høg isdekt halvøy i Antarktis som er 65 km lang. Ho ligg i den nordaustlege delen av Victoria Land, og går sør frå Cape Adare til Cape Roget. Halvøya er rekna som det sørlegaste punktet på Borchgrevink Coast, kalla opp etter Carsten Borchgrevink (1864-1934). Ho vart namngjeven av New Zealand Antarctic Place-Names Committee etter det nærliggande Cape Adare.

## Kjelder
Anderson Peninsula

**Anderson Peninsula** er ei låg isdekt halvøy, 11 km lang, som endar ved Belousov Point. Ho ligg mellom Gillett isbrem og Suvorovbreen på kysten av Wilson Hills of Antarktis. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960&ndash;64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant (seinare kaptein) Richard E. Anderson, som var offiser ved McMurdo Sound i løpet av Operasjon Deep Freeze I og II. Han overvintra i McMurdo-området i 1957.

## Kjelder
*
Austnes i Antarktis

**Austnes** er ei kort, brei, isdekt halvøy på søraustenden av Edward VIII Plateau og nordsida av innløpet til Edward VIII Bay; Cape Gotley markerer enden av halvøy. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen i januar&ndash;februar 1937 og namngjeven av dei. 

## Kjelder
*
Sørjo

**Sørjo** (*Stercorarius maccormicki*) er ein sjøfugl i jofamilien. Han hekkar på fastlandet av Antarktis og på øyar utanfor. Sørjoen er ein langdistansetrekkfugl som trekker til nordlege Stillehavet, Nord-Atlanteren og nordlege Indiahavet, han har vore observert så langt nord som utanfor Grønland og Alaska. 

## Skildring

Sørjoane er ein stor og kraftig bygd jo, har ei kroppslengd på 59 centimeter og kroppssvekt på 1275 til 1475 gram for hannar høvesvis hofuglar. Fjørdrakta kan variere frå bleikbrun til mørkebrun, alle har iaugefallande kvite «blink» på over og undersida av vengen. Den mørke morfen er sjokoladebrun over det heile, med tydeleg gult område i nakken. Den mørke fasen kan ha lysare brunt på rygg, hale og venger og kan ha kvite flekker på nebbrota. Den lyse fasen er lys askegråbrun over heile hovudet og undersida, med gulleg nakke og brun overside. Vengene er breie. Det kraftige nebbet er nedbøygd i enden, men stuttare enn nebbet til sørhavsjo. Sørjoen er mindre enn sørhavsjo og marginalt større enn storjo.

Sørjoane hekkar sirkumpolart på Antarktis og nærliggjande øyar, særleg i området ved Rosshavet, og dei er tiltrekte av koloniar av andre sjøfuglar. Store hekkekoloniar av sørjoar finn ein mellom anna på Cape Adare, Cape Bird, Possession Islands og Cape Crozier. 

Trekkmønstret til sørjoane er lite kjente. I ein studie der forskarar nytta sporingsutstyr på 58 fuglar som hekka på King George Island, Sør-Shetlandsøyane, over tre sesongar, fann dei at eit fleirtal av fuglane trekte til Nord-Atlanteren, eit mindretal til nordlege Stillehavet og to individ heldt seg på den sørlege halvkula.

Når sørjoane lever til havs beitar dei på fiskestimar, utanfor Japan lever dei mykje som kleptoparasittar på lirer. I hekkesesongen er hovudføda fisk som *[[Pleuragramma antarcticum]]* (antarktissølvfisk), fugleegg og fugleungar av pingvinar og petrellar, og dei kan ete på åtsel og menneskeleg avfall om dei finn det. 

Dei er sterkt aggressive mot inntrengjarar under hekkinga. Reira er ei forsenking i bakken der hoa legg 2 egg. Klekkinga skjer etter ca. 30 dagar og ungane får mat av foreldra til dei kan flyge etter ca. 7-8 veker og vidare i fleire veker etter det igjen. Dei er 6-9 år når dei blir hekkefuglar, hofuglar yngst, og sørjoar kan ha forventa levealder på så mykje som 35 år. 

Arten er ikkje trua, og bestanden er estimert til ca. 10&nbsp;000-20&nbsp;000 individ (1983), og er trudd å vere stabil.

## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005 
* BirdLife International (2013) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3199 Stercorarius maccormicki] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 6. januar 2013.

### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* 

*
Bjerkøodden

**Bjerkøodden** er ei brei isdekt halvøy i Antarktis, og dannar vestkysten av MacKenzie Bay. Norske kvalbåtar utforska området i januar og februar 1931, og namngav neset på enden av halvøya etter harpunskyttaren Reidar Bjerkø på kvalbåten «Bouvet II», som skisserte denne kysten frå dekk den 19. januar. Sidan sir Douglas Mawson truleg såg dette neset frå lang avstand så tidleg som 26. desember 1929, det australske namnet på Cape Darnley har vore nytta på neset, medan det norske namnet har vorte nytta om halvøya.

## Kjelder

*
Booth Peninsula

**Booth Peninsula** er ei klipperik halvøy, 4&nbsp;nautiske mil lang og 1&nbsp;nautisk mil brei i Antarktis, som stikk west frå kysten 3&nbsp;nautiske mil sørvest for Remenchusbreen. Ho vart kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter George H. Booth, som var flymannskap under Operasjon Highjump på sjøflyet som landa i området og tok fly- og bakkefoto av dette isfrie området.

## Kjelder
Breidneset

**Breidneset** er ei klipperik halvøy, 13&nbsp;nautiske mil lang og,5&nbsp;nautiske mil brei, mellom Ellisfjorden og Langnesfjorden i Vestfold Hills. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og namngjeve «Breidneset».

## Kjelder
Brown Peninsula

**Brown Peninsula** er ei nesten isfri halvøy, 10&nbsp;nautiske mil lang og 4&nbsp;nautiske mil brei, som stig opp over Rossisen nordover frå Mount Discovery, som ho er knytt til via eit smalt eid. Ho vart oppdaga av Discovery-ekspedisjonen, som namngav ho «Brown Island» på grunn av fargen og den øyliknande forma. Sidan ho er ei halvøy, vart namnet endra.

## Kjelder
Browning Peninsula

**Browning Peninsula** er ei klipperik halvøy i Antarktis som er 6,5&nbsp;km lang og ligg mellom Penney Bay og Eyres Bay ved sørenden av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto tekne av U.S. Navy Operasjon Highjump og Operasjon Windmill i 1947 og 1948. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Charles L. Browning i US Navy, officer ved Operasjon Windmill og seinare leiar for Task Force 43, logistikkdelen av U.S. Navy Operasjon Deep Freeze, 1955–56.

## Kjelder

*
Buell Peninsula

**Buell Peninsula** er ei isdekt halvøy som endar ved Cape Williams, mellom nedre delen av Lilliebreen, Georgebreen og Zykovbreen, ved nordvestenden av Anare Mountains. Halvøya er 28 km lang og 15 km brei. Ho vart fotografert frå U.S. Navy i løpet av Operasjon Highjump, 1946–47, og igjen i 1960–62. Ho vart kartlagd av United States Geological Survey i 1962–63 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant (seinare kapteinløytnant) Kenneth R. Buell, ein navigatør for skvadron VX-6 i Antarktis i 1965–66 og 1966–67.

## Kjelder
Clark Peninsula

**Clark Peninsula** er ei klipperik halvøy i Antarktis somer 3&nbsp;km lang og 3&nbsp;km brei, og ligg ved nordsida av Newcomb Bay på Budd Coast. Ho vart først kartlagd frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947 og og trudd å vere ei øy. Mannskap frå Wilkes Station oppdaga i 1957 at det var ei halvøy. Ho vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein John E. Clark i U.S. Navy som var kaptein på USS «Currituck» under U.S. Navy Operasjon Highjump.

## Kjelder
*
Countess Peninsula

**Countess Peninsula** er ei klipperik halvøy, 1,5&nbsp;nautiske mil lang og 0,5&nbsp;nautiske mil brei, som stikk vest frå kysten mellom Booth Peninsula og foten av Bunger Hills. Ho vart kartlagd frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47. Halvøya vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Julian Countess, som var flymmanskap under Operasjon Highjump D.E. Bunger som tok bakke- og flyfoto av dette isfrie området.

## Kjelder
Daniell Peninsula

**Daniell Peninsula** er ei stor halvøy mellom Cape Daniell og Cape Jones på kysten av Victoria Land. Ho består av ein langstrekt basaltkuppel liknande Adare Peninsula og Hallett Peninsula og har ei høgd på kring 2000 meter over havet. Ho er delvis skild frå Victory Mountains av Whitehallbreen, som er flytande i den nedre delen, men er knytt til desse fjella i høgare landskap i nærleiken av Mount Prior. Ho vart namngjeve av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, etter Cape Daniell.

## Kjelder
*
Davis Peninsula

**Davis Peninsula** er ei langstrekt isdekt halvøy, 3&nbsp;nautiske mil brei, mellom Reidbreen og Northcliffebreen. Ho vart oppdaga i november 1912 av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Mawson, som namngav ho etter kaptein John King Davis.

## Kjelder
Djupvikneset

**Djupvikneset** er ei låg, isdekt halvøya mellom Djupvika og Havsbotn langs sørvestsida av Lützow-Holmbukta i Dronning Maud Land i Antarktis. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og namngjeve av dei i samband med Djupvika i nærleiken.

## Kjelder
King Edward VII Land

**King Edward VII Land** eller **King Edward VII Peninsula** er ei stor, isdekt halvøy heilt nordvest i Marie Byrd Land i Antarktis. Halvøya stikk ut i Rosshavet mellom Sulzberger Bay og nordausthjørnet av Rossisen og er ein del av Ross Dependency. Edward VII Peninsula grensar til Rossisen i sørvest, Okuma Bay i vest, og i aust til Sulzberger Bay og Saunders Coast. Heil nordvest på halvøya ligg Cape Colbeck. 

Vestkysten av halvøya heiter Shirase Coast. I nord og aust ligg Swinburne isbrem. Edward VII Peninsula vart oppdaga den 30. januar 1902, av Discovery-ekspedisjonen (BrNAE) (1901–1904) under Robert Falcon Scott, som namngav ho King Edward VII Land etter den britiske kongen Edvard VII av Storbritannia. Kysten vart vidare utforska av Nimrod-ekspedisjonen under Ernest Shackleton i 1908-09, og dei første som gjekk i land på halvøya var eit lag frå Den japanske antarktisekspedisjonen leia av Shirase Nobu i 1912. Regionen was omdøypt «Edward VII Peninsula» etter at det vart avgjort at ho var ei halvøy av Byrd-ekspedisjonen (1933–1935) og United States Antarctic Service (USAS) Expedition (1939–1941).

Det meste av halvøya ligg innanfor Ross Dependency, som er kravområdet til New Zealand.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King Edward VII Land|King Edward VII Land]]» frå ,  den 6. januar 2013.*
Furse Peninsula

**Furse Peninsula** er ei halvøy aust på Gibbs Island, aust for The Spit i Sør-Shetlandsøyane. Namnet «lita øy» vart nytta av kaptein George Powell i 1822, med omsyn til heile øya, men har sidan vorte nytta om berre denne halvøya. Ho vart namngjeven i 1980 av UK Antarctic Place-Names Committee etter offiser John R. Furse i Royal Navy, som leia Joint Services Expedition til Elefantøya 1976–77.

## Kjelder
Gauntlet Ridge

**Gauntlet Ridge** er ei  hovudsakleg isdekt halvøy med flat topp mellom Nascentbreen og Ridgewaybreen der desse endar i Lady Newnes Bay i Victoria Land i Antarktis. Namnet vart gjeve av New Zealand Antarctic Place-Names Committee i 1966.

## Kjelder
Hallett Peninsula

**Hallett Peninsula** er ei trekanta, kuppelforma halvøy, 20&nbsp;nautiske mil lang, med 1500 meter høge klipper på austsida og 300 meter høge klipper på vestsida. Ho strekkjer seg frå Cape Hallett til Cape Wheatstone og er landfast via eit smalt eid mellom Tuckerbreen og Edistofjorden. Det fekk dette namnet av New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, fordi Hallett Station på Seabee Hook vart oppretta ved nordenden av halvøya.

## Kjelder
Hut Point Peninsula

**Hut Point Peninsula** er ei lang halvøy, frå 2 til 4,5&nbsp;km brei og 24 km lang, som stikk sørvestover frå Mount Erebus på Ross Island i Antarktis.

Discovery-ekspedisjonen (1901–04) under Robert Falcon Scott bygde ei hytte on på **Hut Point**, eit lite nes som ligg 1,5&nbsp;km nordaust for Cape Armitage, ved sørenden av halvøya. Medlemmar av Terra Nova-ekspedisjonen, under Scott, overvintra på Cape Evans og nytta ofte denne hytta under reisene sine, slik at neset og halvøya fekk namnet Hut Point Peninsula (Hytteneset).

McMurdo-basen (USA) og Scott-basen (NZ) er antarktiske forskingsstasjonar som ligg på Hut Point Peninsula.

Fleire stader på Hut Point, som minnekrossen for George T. Vince og lagringshytta for ekspedisjonane til Scott er verna under Antarktistraktaten.

## Kjelder
Jacobs Peninsula

**Jacobs Peninsula** er ei massiv halvøy, 8&nbsp;km lang og 4,5&nbsp;km brei, som strekkjer seg aust frå Nash Range til Rossisen i Antarktis. Halvøya har ei høgd på over 800 meter over havet og er isdekt utanom enkelte klippeframspring langs kanten, som Cape May heilt nordaust på halvøya. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Stanley S. Jacobs, ein oseanograf ved Columbia University sitt Lamont–Doherty Earth Observatory, som utførte fysiske og kjemiske observasjonar i Sørishavet, mellom anna i Rosshavet 1963–2000.

## Kjelder
Jetty Peninsula

**Jetty Peninsula** er ei langstrekt og bratt halvøy med nesten flat topp som strekkjer seg nordover frå like aust for Beaver Lake og kring 50 km ut i Amery isbrem. Ho vart oppdaga frå Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1956. Ho vart namngjeve av ANCA fordi ho likna på ein molo (*jetty* på engelsk).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jetty Peninsula|Jetty Peninsula]]» frå ,  den 6. januar 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kiev Peninsula

**Kiev Peninsula** (ukrainsk *півострів Київ*, ‘Pivostriv Kyiv’) er ei stort sett isdekt, oval halvøy som stikk 35 km nordvestover frå vestsida av Graham Land på Den antarktiske halvøya. Ho grensar til Flandres Bay i nordaust og Beascochea Bay i sørvest. Ho er skild frå Wilhelm Archipelago i nordvest av Lemaire Channel og Penola Strait. Lengst nord på halvøya deler Cape Renard Graham Coast i sørvest frå Danco Coast i nordaust.

Halvøya er kalla opp etter hovudstaden i Ukraina i samband med den ukrainske antarktisbasen Vernadskyj som ligg på nærliggande IÎles Galindez.

## Kjelder

* Bulgarsk antarktisk stadnamnregister. Antarctic Place-names Commission. (detaljar på bulgarsk, grunnleggande data in English)
* Kiev Peninsula. SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Olsen Nauen Klokkestøperi

**Olsen Nauen Klokkestøperi AS**, tidlegare **O. Olsen & Søn's Klokkestøperi**, har frå om lag 1915 vore det einaste klokkestøyperiet i Noreg. Klokkestøyperiet vart skipa i 1844 av smeden Ole Olsen på Nauen Gård på Barkåker i Tønsberg, der verksemda har halde til i heile si tid, og vert i dag drive av den sjette generasjonen av klokkestøyparar.

Verksemda lager og monterer reinstemde kyrkjeklokker og klokkespel av klokkebronse (ei legering av kopar og tinn) for både offentlege og private oppdragsgjevarar, og dessutan andre typar klokker av støypt bronse, som til dømes skipsklokker, gardsklokker og andre små klokker. På Nauen Gård er det skipa til eit klokkemuseum som er tilgjengeleg etter avtale.

Ei mengd norske kyrkjer og offentlege bygningar har klokker eller klokkespel frå dette klokkestøyperiet. Såleis er klokkespela i Oslo rådhus, Kongsberg kyrkje, Oslo domkyrkje, Sem rådhus i Tønsberg og Trefoldighet kyrkje i Arendal støypte hjå Olsen Nauen Klokkestøyperi.

## Bakgrunnsstoff
* Internettsidene til Olsen Nauen Klokkestøperi AS
*Om Nauen Gård og klokkestøyparane der i bygdeboka for Sem og Slagen.
Krylov Peninsula

**Krylov Peninsula** er ei isdekt halvøy vest for Lauritzen Bay på Oates Coast. Ho vart fotografert av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47), Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1957–58) og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1959). Ho vart namngjeve av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen etter den sovjetiske matematikaren og skipsarkitekten Aleksej Krylov (1863–1945).

## Kjelder
Kvarsnes

**Kvarsnes** er ei kjenneleg, klippedominert halvøy som stikk ut på sørsida av Edward VIII Bay like vest for Øygarden. Ho vart kartlagd av norske kartografar frå flyfoto teken under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, som namngav det Kvarsnes.

## Kjelder
Langneset

**Langneset** er eit lita, klipperik halvøy, 9 nautiske mil (17&nbsp;km) lang, og den nordlegaste av tre halvøyar i Vestfold Hills. Namnet vart gjeve under Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) som kartla halvøya frå flyfoto.
 
## Kjelder
Martin Peninsula

**Martin Peninsula** er ei halvøy mellom Getz isbrem og Dotson isbrem på kysten av Marie Byrd Land. Ho er kring 96&nbsp;km lang og 32&nbsp;km brei og er isdekt utanom nokre få klipper langs kysten. Ytst på halvøya ligg Jacobsen Head.

Ho vart kartlagd frå flyfoto teken av USN Operasjon Highjump i januar 1947. Ho vart namngjeve av US-ACAN etter oberst Lawrence Martin, som var ein amerikansk geograf og ekspert på utforskinga av Antarktis. Han var medlem av US-SCAN, 1943-46.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Martin Peninsula|Martin Peninsula]]» frå ,  den 6. januar 2013.*
Mawson Peninsula

**Mawson Peninsula** er ei høg (455 moh.), smal, isdekt halvøy på George V Coast, på vestsida av Slava isbrem. Ho strekkjer seg 50 km mot nordvest og vart fotografert frå lufta av USN Operasjon Highjump, 1946-47. Phillip Law frå ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) flydde langs halvøya til nordenden i februar 1959 og skisserte og fotograferte halvøya. Ho vart namngjeven av ANCA etter sir Douglas Mawson.

**Cape Hudson** er det nordlege neset på Mawson Peninsula. Det vart oppdaga land her i området den 19. januar 1840 av løytnant William L. Hudson ombord på USS «Peacock» under United States Exploring Expedition (1838–42) leia av Charles Wilkes, som gav landet namnet Cape Hudson. Ein analyse av B.P. Lambert og P.G. Law av kart frå USEE og bilete tekne under USN Operasjon Highjump (1946–47) og ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) (1959), foreslå at det var det nordlege neset på Mawson Peninsula som var Wilkes sitt Cape Hudson.

## Kjelder
Melba Peninsula

**Melba Peninsula** er ei brei, isdekt halvøy i Antarktis som ligg mellom Reidbreen og Bay of Winds, føre Shackleton isbrem. Ho vart oppdaga av Den australasiatiske antarktisekspedisjonen under Douglas Mawson, 1911–14, som namngav ho etter songaren Nellie Melba frå Melbourne, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Kjelder
Mitchell Peninsula

**Mitchell Peninsula** er ei klipperik halvøy, 2,5 nautiske mil (4,6&nbsp;km) lang og 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) brei, som ligg mellom O'Brien Bay og Sparkes Bay ved austsida av Windmill Islands. Ho vart først kartlagd frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i februar 1947 og trudd vere ei øy som via ei bratt snøfonn hang saman med den kontinentale isen på Budd Coast. Namnet vart endra til halvøy was av mannskapet på Wilkes Station i 1957. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Ray A. Mitchell i U.S. Navy som var kaptein på USS Cacapon, eit tankskip for den vestlege arbeidsgruppa til U.S. Navy Operasjon Highjump 1946-47.

## Kjelder
Mulehalvøya

**Mulehalvøya** er ei forriven, klipperik halvøy mellom Ellisfjorden og Krokfjorden i den sørlege delen av Vestfold Hills i Antarktis. Ho vart kartlagd frå flyfoto tekne av Lars Christensen-ekspedisjonen (1936–37) og kalla Breidnesmulen av norske kartografar. Mulehalvøya er ei tilpassing av det opphavlege namnet gjeve av Australian Antarctic Names and Medals Committee (ANCA).

## Kjelder
Nicholson Peninsula

**Nicholson Peninsula** er ei brei, isdekt halvøy kring 15 nautiske mil (28&nbsp;km) lang, mellom Couzens Bay og Mattersonfjorden på vestsida av Rossisen. Ho vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein M.W. Nicholson i U.S. Navy som var stabssjef under Operasjon Deepfreeze 1964.

## Kjelder