open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sagene

**Sagene** er eit strok på båe sider av Akerselva i Sagene bydel i Oslo. Stroket Sagene, som har gjeve namn til bydelen Sagene, har fått sitt namn etter sagbruka som låg attmed fossane i Akerselva i dette området i si tid.

Frå midten av 1800-talet vart dei mange store og små fossefalla i Akerselva energikjelda for fleire industriverksemder, mellom anna tekstilfabrikkar, og Sagene vart dominert av fabrikkbygningar og av bustadsområde for industriarbeidarar. På siste halvparten av 1900-talet vart mesteparten av industrien langs Akerselva lagd ned, og fabrikkbygningane anten teke i bruk til andre føremål eller rivne og erstatta av nybygg. Men på Sagene er teke vare på fleire store fabrikkbygningar og innslag av anna gamalt bygningsmiljø, mellom anna bygningane kring tunet på det gamle gardsbruket Vøienvolden gård.

Arbeidermuseet, ei avdeling av Oslo Museum som særleg tek for seg det tidlegare industrimiljøet langsetter Akerselva, ligg på Sagene, i Sagveien på vestsida av Beierbrua over Akerselva. Industriarbeidarmiljøet i denne luten av Oslo er skildra skjønnlitterært av forfattaren Oskar Braaten, som sjølv budde på Sagene. Særleg er han namngjeten for skildringane av livet til dei såkalla *fabrikkjentene*, dei kvinnene og jentene som hadde sitt arbeid på dei store kvinnearbeidsplassane som tekstilfabrikkane i dette området var i si tid.

## Litteratur
*Moland, Tallak. 2011. *Historien om Akerselva* : *gjennom de siste 400 år*. Oslo:  Christiania forlag. ISBN 978-82-997321-1-6 

## Bakgrunnsstoff
*Internettsidene til Sagene Torshov Historielag. 
*Internettsidene til Bydel Sagene.
Vøienvolden gård

**Vøienvolden gård** i Maridalsveien 120 på Sagene i Oslo er det løkkeanlegget (gardsbruket) i byen som er mest komplett og best teke vare på, med bygningar frå seint på 1700-talet og tidleg på 1800-talet, dels med tilbygg frå 1900-talet, og med ein eigedom på nesten åtte mål. Gardsbygningane ligg i firkant rundt tunet, med tilkomst gjennom ei gjennomkøyring i den lange løebygningen mot nord. Både bygningane og den firkanta forma på tunet skriv seg i hovudsak frå slutten av 1700-talet; eit kart frå 1795 syner løe, hovudhus og bryggerhus. Stabburet, ein potetkjellar og ei smie kom til på 1800-talet. Ikring bygningane er det ein hage med fleire sers gamle og høge tre.

Garden, som vart freda i 1941, ligg fritt til på ei høgde med utsyn mot sør. I grannelaget ligg det eldre trehus og dessutan bustadblokker i mur frå 1900-talet.

Opphavleg var Vøienvolden ei løkke i den luten av Bymarka som var skilt ut frå  i Aker. Ved eit kongeleg brev i 1629 vart fem gardar avsett til bymark for borgarane i byen, det vil seie beitemark og løkker til korndyrking, for byen hadde ikkje hatt bymark etter at kong Christian IV flytta Oslo i 1624 og kalla han for Christiania. I 1683 gav magistraten løyve til at «et stykke eng på byens mark», Vøienvolden med 47-48 mål jord, vart overdrege til rådmann Johan Pettersen Bergmand. Løkka vart ikkje bunde til ein eigedom i sjølve byen, som elles var det vanlege. I 1708 var Vøienvolden selt på auksjon til kjøpmann Wilhelm Cornix, som gjorde store utbetringar, bygde nye hus og laga til hage med dammar og inngjerding. Etter at han døydde i 1721, vart løkka ein vanleg bondegard.

Eigar av Vøienvolden er Fortidsminneforeningen, som driv garden som eit museum og senter for bygningsvern, og  dessutan leigar ut kontor i bygningane. Oslo- og Akerhusavdelinga av Fortidsminneforeningen har òg kontor her.

Garden vart gjeve til Fortidsminneforeningen i 1954 for å verte eit «østkantens museum» i samsvar med testamentet til den dåverande eigaren, fabrikkeigar Sverre Udnæs og enka etter han, Ingrid. Det fylgde med ein grunnkapital for å trygge drifta av museet, og dessutan nokre møbel. Før garden vart opna for ålmenta som museum i 1960, vart det gjort ymse restaureringsarbeid.

## Bakgrunnsstoff
*Om Vøienvolden i kulturminnesok.no
Brystvorte

**Brystvorte** (medisinsk nemning *papilla mammae*) er framspring på brysta til menneske med ein mørkare farge enn huda rundt. Dei dannar utløp for mjølkegangane hjå kvinner, og blir brukt til diing. Rundt brystvorta ligg ein hudsone med mørkt pigment, *areola mammae*, som inneheld ein krans av store talgkjertlar.

Tilsvarande strukturar på andre pattedyr kan kallast patte, sugevorte eller spene.

## Kjelder

*
*Holck, Per. «Bryster» (5. februar 2014), *Store medisinske leksikon*. Henta 7. mai 2014.
Løkkekiosken

**Løkkekiosken** (og kalla **Rakettkiosken**) er ein kiosk i Tromsø, teikna av byggmeister J.R. Erlandsen og oppført i 1911.

Det var den gong 18 år gamle Margit Løkke som fekk løyve til å sette opp kiosken. Først søkte ho om å få plassere han på Fridtjof Nansens plass, men justerte seinare søknaden og ba om å få plassere kiosken på Stortorget. Søknaden vart innvilga, og med plasseringa følgde vilkåret at kommunen skulle disponere to av veggane på kiosken til oppslag. I tillegg måtte ho som alle andre som lånte grunn av kommunen betale 25 kroner per år i kioskavgift til kommunen.

I Kulturminneåret 2009 utpeikte Riksantikvaren Løkkekiosken i Tromsø som eit nasjonalt viktig kulturminne. Den 27. november 2009 vart Løkkekiosken freda i samband med Kulturminneårets avslutningsarrangement i Tromsø.

## Kjelder

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Løkkekiosken|Løkkekiosken]]» frå ,  den 7. mai 2014.*  


## Bakgrunnsstoff
*Informasjon om Løkkekiosken på Digitalt fortalt
*
Ringebu Folkehøgskule

**Ringebu Folkehøgskule** er ein frilynt folkehøgskule som ligg i Ringebu i Innlandet fylke. Skulen vart grunnlagd i 1876, og har plass til 75 elevar i året. Skulen er driven av Oppland fylke og skuleanlegget er eigd av Stiftelsen Ringebu Folkehøgskule.

#### Linjer ved skulen:
*ART, foto, sølv og keramikk
*ART & Travel
*Frikjøring Kvitfjell
*Reiseliv
*Sport og villmark - gopro
*Bc Jibbing Hafjell-Kvitfjell

## Bakgrunnsstoff
*Ringebu Folkehøgskule – Offisiell nettside
Herman Bagger

**Herman Bagger** () var en dansk-norsk gardbrukar, journalist og stortingsmann som var ein iherdig talsmann for bonde-interessene i Noreg.

Bagger var frå Lemvig i Jylland, son til ein distriktskirurg. Etter å ha arbeidd som handelsbetjent frå 1815 til -20, tok han dansk juridisk embetseksamen og vart i 1821 fullmektig hos ein prokurator i København. I 1824 tok han artium ved universitetet i København, to år seinare flytta han til Noreg og var huslærar. 1828-29 var han lærar ved Drammen skule. I 1829 kjøpte han garden Follaug i Gjerpen. Han flytta i 1842 vidare til Skien og tok handelsborgarskap i byen. I 1843 starta han opp avisa Correspondenten i Skien, der han fram til 1874 jamt og samt tala for bøndenes syn og interesser. Etter over tretti år som journalist i Skien budde han så i Langesund til 1880. Siste tida levde han i Porsgrunn.

Bagger vart den fyrste ordføraren i Gjerpen. Han representerte Bratsbergs amt på Stortinget i 1839, og Skien by i 1848, 1851, 1854, 1862-63 og 1868-69, samt på omframtstortinget i 1864. I 1839 var han medlem av traktatkomiteen og veglovskomiteen, i 1848 sekretær i desisjonskomiteen og i justiskomite nr 3, samt medlem av adressekomiteen. Han var så formann i desisjonskomiteen i 1851 og medlem av trykkekomiteen, i 1854 av tollkomiteen og vegskattkomiteen. Bagger var i 1862-63 tilbake i trykkekomiteen, attåt konstitusjonskomiteen. På omframttinget 1864 sat han i komiteen om Schelde-tollen, medan han i 1869 var medlem av konstitusjonskomiteen og Lagtinget.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Ólymbos Karpáthou

**Ólymbos** (gresk Όλυμπος) er ein landsby og tidlegare kommune på den nordlege delen av øya Kárpathos i periferieininga Kárpathos-Kásos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Ólymbos inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kárpathos.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Ólymbos 530&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 200&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Fry

**Fry** (gresk Φρυ) er ein landsby på øya Kásos i øygruppa Dodekanesane i Egearhavet. Fry er hovudsete i kommunen Kásos i periferieininga Kárpathos-Kásos i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas.

## Referansar
Ana Néri

**Ana Justina Ferreira Néri** eller **Nery** () var ein brasiliansk sjukepleiepioner. Ho er best kjend for det frivillige arbeidet ho gjorde under Trippelalliansekrigen.
Néri var samtidig med Florence Nightingale, og har mange likskapar med den britiske sjukepleiepioneren. Begge kom frå gode familiar, hadde eigne middel, og brukte desse til å utvikla sjukepleien under krigar.

## Bakgrunn
Ana Néri var fødd i landbyen Cachoeira de Paraguaçu i Bahia som dotter av José Ferreira de Jesus og kona hans Luísa Maria das Virgens. Ho gifta seg 23 år gammal med marinekommandanten (Navy Commander) Isidoro Antônio Néri. Ektemannen var ofte ute og sigla, og Ana Néri blei van til å ta seg av hus og heim. Då ho blei enkje 29 år gammal hadde ho eineansvar for sønene deira Justiniano, Isidoro og Pedro Antônio. Justiniano og Isidoro blei legar, medan Pedro Antônio gjekk inn i den brasilianske hæren som kadett.

### Sjukepleie
I 1865 blei Brasil del av trippelalliansen med Argentina og Uruguay i  Trippelalliansekrigen mot Paraguay. Alle sønene og begge brørne hennar, Manuel Jerônimo og Joaquim Maurício, blei kalla inn til militærteneste. I staden for å venta heime åleine, skreiv Ana Néri brev til Bahia-guvernøren Manuel Pinho de Sousa Dantas og tilbaud å pleia skadde trippelalliansesoldatar under heile krigen.

Seinare same året forlét Ana Néri Bahia for første gongen i livet sitt. Ho gav assistanse til det vesle, dårleg utstyrte helsekorpset i hæren. I Corrientes arbeidde ho på eit sjukehus drive av nonner, og tok seg av over 6&nbsp;000 innlagde soldatar. Kort tid seinare pleia ho skadde i Salto, Humaitá, Curupaiti og Asunción.

Ana Néri hadde arva eigne middel, og brukte desse til å skipa ein sjukeheim i den paraguayanske hovudstaden, som var kringsett og okkupert av den brasilianske hæren. Her arbeidde ho fram til krigen tok slutt, og innførte hygienestandardar og dei midla som var i bruk i helsepleie på denne tida. I løpet av krigen mista ho sonen Justiniano og ein nevø i slag.

## Ære og ettermæle
I 1870 vende Ana Néri tilbake til Brasil, der ho fekk fleire æresutmerkingar. Keisar Pedro II gav henne ein livslang pensjon, som ho brukte til å utdanna fire foreldelause born ho hadde teke med seg tilbake frå Paraguay. Ana Néri døydde i 1880 i Rio de Janeiro. 

Ana Néri er rekna som den første sjukepleiaren i Brasil. I 1926 blei den første offisielle sjukepleieskulen i landet kalla opp etter henne av Carlos Chagas.
I 1938 blei 12. mai, dødsdagen til Florence Nightingale, utnemnd til sjukepleiardagen av Getúlio Vargas. Dagen er følgd av ei veke til ære for helsepersonell fram til 20. mai, dødsdagen til Néri.
2. desember 2009 blei Néri teken med i 'Boka av faderlandsheltar' av president José Alencar, med planar om å leggja namnet hennar til minnesmerket «Panteon for faderlandet og fridommen», utforma som ei bok av  Oscar Niemeyer, i Brasília. 

Eit portrett av Néri, måla av Victor Meirelles, er hengd på ein framståande plass i rådhuset i Salvador i Bahia. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ana Néri|Ana Néri]]» frå ,  den 8. mai 2014.*
Piraja

**Piraja** er ei fellesnemning for fleire søramerikanske ferskvassfiskar i karpelaks-familien med markerte, skarpe tenner. Dei er normalt frå 15 til 25 centimeter lange. Navnet «piraja» kjem via spansk *piraña* eller portugisisk *piranha* frå tupi-guarani der *pirá* betyr 'fisk' og *sanha* eller *ranha* betyr 'tann'.

Pirajaer lever i elver i Sør-Amerika. Hovudsakleg finst fiskane i Amazonas og i elver i Guyana og Paraguay. Arten *[[Pygocentrus piraya]]* lever i elva Rio São Fransisco i Brasil. Dei lever stort sett av frø og plantemateriale, og som predatorar og åtseletarar på insekt og andre fisk.  

Nokre av fiskane kan gå til åtak på menneske. Dei har eit ufortent rykte på seg for å vera menneskeetarar, sjølv om visse territorielle artar kan angripa badande menneske for å forsvara territoriet sitt, særleg når vasstanden er låg.

Vandrehistorier om piraja seier at nokre av dei (*Pygocentrus nattereri*) kan eta alt kjøtet av eit stort dyr, som kveg eller menneske, på nokre sekund.
 Den amerikanske presidenten Theodore Roosevelt skildra fisken som særs blodtørstig og farleg etter å ha vitja Brasil i 1913, og vore vitne til at fiskar som var blitt fanga i eit lite område i fleire dagar av lokale fiskarar beit sund i ei ku som blei dytta oppi vatnet.

Ei anna vandrehistorie frå Brasil fortel at fiskane stimer raskt gjennom elvene og går til åtak på det første kveget som går i vatnet, slik at resten av bølingen kan gå trygt over. Denne åtferda blei funnen å ikkje stemma av forsking utført av Helder Queiroz og Anne Magurran i *[[Biology Letters]]*.

Piraja som blodtørstige fiskar er blitt skildra i fleire filmar, som James Bond-filmen *You Only Live Twice* frå 1967, *Piranha* frå 1978, *Piranha II: The Spawning* frå 1981 og *Piranha 3D* frå 2010.

## Seks piraja-slekter
**[[Pygocentrus]]* (ekte pirajaer) med 3 ulike artar: *[[Pygocentrus cariba]]*, *[[Pygocentrus nattereri]]* og *[[Pygocentrus piraya]]*.
**[[Serrasalmus]]* (pirambebaer) har meir enn 20 artar.
**[[Pristobrycon]]*, 5 artar
**[[Pygopristis]]*
**[[Catoprion]]*
**[[Citharinus]]*

## Kjelder

*«Piraja» (14. juni 2012), *Store norske leksikon*. Henta 9. mai 2014.
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Piraya|Piraya]]» frå , og «[[:en:Piranha|Piranha]]» frå  den 9. mai 2014.*  

## Bakgrunnsstoff
* Tree of Life: Characiformes Besøkt 28. september 2007
*piranha-info.com
*Studie: Pirayaer er ikke utelukkende kjøttetende
Kuben videregående skole

**Kuben videregående skole** er ein kombinert vidaregåande skule på Økern i Bydel Bjerke i Oslo. Skulen opna august 2013 og er den største vidaregåande skulen i Oslo med rundt 1&nbsp;750 elevar (per 2025). Skulen er del av Kuben yrkesarena og er samlokalisert med delar av Fagskolen Oslo.

Kuben er Oslo kommune si storsatsing på yrkesfagleg utdanning. Skolen har utvikla utdanningsmodellar som eksempelvis dobbeltkompetanseløpet Yrkes- og studiekompetanse, robotikklinja og informatikklinja. Skolen har også et ei avdeling for studiespesialiserande utdanning, plassert i nabobygget BiKuben.

## Utdanningstilbod

Kuben tilbyr heile sju forskjellige utdanningsprogram, med ei rekke programområde:
* Studiespesialisering (6 parallellar)
* Bygg- og anleggsteknikk, med Vg2 tømrar, røyrleggar og Klima, energi og miljøteknikk (KEM, taktekkar eller blekkslagar), i tillegg til det fireårige dobbeltkompetansetilbodet yrkes- og studiekompetanse.
* Elektrofag, med Vg2 automatisering, data og elektronikk, elenergi, kulde- og varmepumpeteknikk, i tillegg til Vg3 automatiseringsfaget og dataelektronikarfaget. 
* Teknikk og industriell produksjon, med Vg2 bilskade, lakk og karosseri og bilmekanikar, lette køyretøy
* Helse- og oppvekstfag med Vg2 barne- og ungdomsarbeider, aktivitør og helsearbeiderfag, i tillegg til det fireårige dobbeltkompetansetilbodet yrkes- og studiekompetanse. 
* Informasjonsteknologi og medieprodukajson, med Vg2 IT-drift, IT-produksjon og Medieproduksjon

## Historie
Tidleg på 2000-talet utarbeida Utdanningsetaten i Oslo planar for ei nysatsing på fag- og yrkesopplæring, då under namnet *Risløkka kompetansesenter for yrkesfag*. Bydelsutvalget i bydel Bjerke bestemte den 10. mars 2011 at namnet på skulen skulle vere Kuben videregående skole, og kompetansesenteret fekk namnet Kuben yrkesarena. Hausten 2013 stod skulen klar for oppstart. Fyrste rektor ved skulen er den tidlegare friidrettsutøvaren Kjell Ove Hauge.

## Galleri

Fil:2013-07 Kuben tak3.jpg|Skuleplassen ligg på takterrassa med utgang frå 4. etasje. 
Fil:2013-07 BiKuben.jpg|BiKuben i Kabelgaten 24. 
Fil:2013-11 Kuben Ullevål.JPG|Avdeling Ullevål held til i bygga til nedlagde Sogn videregående skole. 
Fil:2013-05 Kuben02.jpg| Nordveggen til Kuben, mot Østre Aker vei. Merk spegelbilete av logoen til nabobygget, Quality Hotel 33, i vindauget. 
Fil:2013-05 Kuben05.jpg| Foajè og kantina ved hovudinngangen. 


## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
* byggenytt.no presenterer Kuben yrkesarena i bilder
Al-Bukamal-distriktet

**Al-Bukamal-distriktet** (arabisk **منطقة أبو كمال**) er eit distrikt (mantiqah) i Deir ez-Zor guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde distrikt eit folketal på 265&nbsp;142. Det administrative senteret i distriktet er byen Abu Kamal.

## Inndelingar
Distriktet Abu Kamal er delt inn i fire underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Abu Kamal nahiyah (ناحية البوكمال): folketal 92&nbsp;031.
*Hajin nahiyah (ناحية هجين): folketal 97&nbsp;870.
*Al-Jalaa nahiyah (ناحية الجلاء): folketal 29&nbsp;255.
*Al-Susah nahiyah (ناحية السوسة): folketal 45&nbsp;986.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abu Kamal District|Abu Kamal District]]» frå ,  den 9. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Abu Kamal

**Abu Kamal** eller **al-Bukamal** er ein by aust i Syria ved Eufrat nær grensa til Irak. Eufrat deler Abu Kamal i to område: Shamiyya (som høyrer til Levanten) og Jazira (som høyrer til Mesopotamia) Al-Jazira, eit sletteområde som består av det nordaustlege Syria og nordvestlege Irak, og som skil seg markant frå Den syriske ørkenen og den nedre, lågare delen av det sentrale Mesopotamia. Abu Kamal er eit økonomisk blømande jordbruksområde med kvegdrift, og dyrking av korn og bomull. Her ligg òg den historiske staden Dura-Europos og det gamle kongedømet Mari.

## Etymologi
I osmansk tid vart Abu Kamal kalla *Kışla*, som lokalt vart uttalt «qashla», som igjen er eit tyrkisk ord for 'militær forlegning'. Namnet «Qashla» er framleis kjend som eit anna namn på staden. Namnet «Al-Bukamal» (arabisk البوكمال) tyder 'familien Kamal', og Kamal var eit folk som budde der, medan namnet Abu Kamal tyder 'faren til Kamal'.

## Historie
I romartida var Abu Kamal, som ein del av Mesopotamia, ein viktig handelsstasjon mellom Romarriket og India. Han vart erobra av Zenobia og vart ein del av kongedømet Palmyra.

Tidleg i islamsk tid vart styret av Jazira ofte delt med Armenia. Under Mu'awiyah (guvernøren av Syria som seinare grunnla Umayyade-kalifatet), vart styret av al-Jazira ein del av styret av Syria.

På 1600-talet var Abukamal eller Ebukemal setet for ein osmansk sanjak i Eyaletet Ar Ruha, som i dag er Sanliurfa. Det var eit kaza-senter i Zor Mutasarrıflığı (Distriktet Zor), som hadde senter i Deyrizor før det osmanske styret enda i 1918.

Frankrike okkuperte Abu Kamal i lag med Dair Azzour i 1921 og sette ein stor garnison her. I 1946 vart han ein del av det sjølvstendige Syria. Stillinga til regionen ved grensa til Syria og Irak, særleg etter den amerikanske invasjonen av Irak, har gjort byen til eit viktig handels- og politisk senter. 

### Amerikansk åtak
Måndag 27. oktober 2008 utførte fire USA-amerikanske helikopter eit raid mot landsbyen Sukkariyeh i Abu Kamal. Dette var det første kjende raidet til USA i Syria. Meldingar rapporterte om at minst sju menneske hadde mista livet, fire av dem barn. Abu Kamal ligg nær Qaim, ein grenseovergang for irakiske opprørarar og åstad for Operasjon Steel Curtain i november 2005.
Den syriske utanriksministeren Walid Muallem sa då at «Drap på sivile er i følgje folkeretten ei terroristhandling.»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abu Kamal|Abu Kamal]]» frå ,  den 9. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Abu Kamal
Hajin

**Hajin** (arabisk هجين, òg skrive **Hajeen**) er ein liten by aust i Syria i Deir ez-Zor guvernement, ved Eufrat, sør for Deir ez-Zor. Av stader i nærleiken finn ein al-Abbas i vest, al-Ramadi i sør og Kharayij i nord. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Hajin eit folketal på 37&nbsp;935 i 2004. Han er det administrative senteret i ein *[[nahiyah]]* («underdistrikt») i Abu Kamal-distriktet. Hajin nahiyah består av fire byar som i lag har eit samla folketal på 97&nbsp;970 i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hajin|Hajin]]» frå ,  den 9. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mayadin-distriktet

**Mayadin-distriktet** (arabisk **منطقة الميادين**) er eit distrikt (mantiqah) i Deir ez-Zor guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 247&nbsp;171. Det administrative senteret i distriktet er byen Mayadin.

## Inndelingar
Distriktet Mayadin er delt inn i tre underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Mayadin nahiyah (ناحية الميادين): folketal 86&nbsp;091.
*Diban nahiyah (ناحية ذيبان): folketal 65&nbsp;079.
*Al-Asharah nahiyah (ناحية عشارة): folketal 96&nbsp;001.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mayadin District|Mayadin District]]» frå ,  den 9. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grøne studentar

**Grøne Studentar**, forkorta GS, er studentorganisasjonen til Miljøpartiet Dei Grøne. Formålet med organisasjonen er å bidra til debatt ut frå eit grønt student- og forskingsperspektiv, samt å spreia grønt engasjement på lærestadar for høgare utdanning.
Fjellnandu

**Fjellnandu** (*Rhea pennata*)  er ein strutsefugl utan flygeevne og den minste av dei to nolevande nanduartane. Han finst i høgare område av sørvestre Sør-Amerika frå Altiplano i nord og til Patagonia i sør.

## Skildring
Oppreist er fjellnanduar 90–100&nbsp;cm høge. Kroppslengda på vaksne individ er 92–100&nbsp;cm og dei veg frå 15 til over 28&nbsp;kg. Som dei fleste strutsefuglar, det har eit lite hovud og lite nebb, sistnemnde måler mellom 6,2 og 9,2&nbsp;cm. Beina og halsen er lange. Nanduar har relativt større venger enn andre strutsefuglar, slik at dei spring spesielt godt. Det kan nå opp i fart på 60&nbsp;km/t, på det viset kan dei slipper vekk frå åtak av rovdyr. Dei skarpe klørne på tærne er òg effektive våpen. Fjørene liknar strutsefjører ved at dei manglar dei små krokane som låser saman den glatte overflata på dei ytre fjørene på flygande fuglar. Fjørdrakta deira er brun og kvitflekt, og den øvre delen av tarsen er fjørkledd. Tarsen er 28–32&nbsp;cm lang og har 18 horisontale plater framføre.

Fjellnanduar er hovudsakleg planteetarar, men i tillegg står smådyr som øgler, biller og grashopper på menyen. Hovuddietten er sett saman av frukt frå kaktus, og dessutan beitar dei gras og buskar. Dette er vanlegvis rolege fuglar, unntatt når dei som ungfuglar plystrar vemodig, og når hannar gjev ein blomstrande læte på jakt etter ein make.

Hannane av denne arten blir aggressive når dei rugar egga. Difor legg hoene dei siste egga i kullet nær reiret, snarare enn i det. Hannen flyttar dei fleste av slike egg inn i reiret, men nokon blir verande utanfor, der dei rotnar og tiltrekkjer seg fluger. Hannen, og seinare ungane, et av desse flugene. Rugetida er frå 30 til 44 dagar, fleire hoer kan legge egg i eit reir, og talet på egg i eit reir kan variere mellom 5 og 55. Egga er 87–126&nbsp;mm og er grønaktig gule. Ungfuglar mognar ved treårsalderen. Utanfor hekkesesongen er fjellnanduane ganske omgjengelege, og lever i grupper på 5-30 fuglar av begge kjønn og ei rekkje ulike aldrar.

## Distribusjon og habitat

Fjellnanduar lever i område med opent kratt på graslettene i frå Patagonia i sør til Altiplano i nord, gjennom  Argentina, Bolivia, Chile og Peru. Alle underartane føretrekker grassletter, buskvegetasjon og myrer. Medan nominatforma trivst best under 1500 moh., vil dei andre underartane vanlegvis leve i høgder frå 3000-4500 moh., men lokalt ned til 1500 m  i sør.

Fjellnandu har tidlegare vore kalla «Darwins nandu», etter Charles Darwin som observerte arten under reisa med HMS «Beagle» frå 1831 til 1836. Det opphavlege vitskaplege namnet var *Rhea darwinii*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Darwin's Rhea|Darwin's Rhea]]» frå ,  den 9. mai 2014.*  
  


### Referansar
*BirdLife International (2014) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3 Rhea pennata] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 9. mai 2014.
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
Sondre Stordalen

**Sondre Stordalen** () er ein norsk musikar og pedagog frå Siljan i Telemark.  Han er utdanna frå Leeds College of Music med graden Ba (Hons) Jazz Studies.
Mayadin

**Mayadin** (arabisk ميادين) er ein by aust i Syria. Eufrat flyt gjennom byen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mayadin|Mayadin]]» frå ,  den 10. mai 2014.*
Deir ez-Zor-distriktet

**Deir ez-Zor-distriktet** (arabisk **منطقة دير الزور**) er eit distrikt (mantiqah) i Deir ez-Zor guvernement i Syria. I 2004 hadde distriktet eit folketal på 492&nbsp;434. Det administrative senteret i distriktet er byen Deir ez-Zor.

## Inndelingar
Distriktet Deir ez-Zor er delt inn i sju underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Deir ez-Zor nahiyah (ناحية دير الزور): folketal 239&nbsp;196.
*Al-Kasrah nahiyah (ناحية الكسرة): folketal 63&nbsp;226.
*Al-Busayrah nahiyah (ناحية البصيرة): folketal 40&nbsp;236.
*Al-Muhasan nahiyah (ناحية الموحسن): folketal 35&nbsp;113.
*Al-Tabni nahiyah (ناحيةالتبني): folketal 48&nbsp;393.
*Khasham nahiyah (ناحية خشام): folketal 28&nbsp;718.
*Al-Sur nahiyah (ناحية الصور): folketal 37&nbsp;552.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deir ez-Zor District|Deir ez-Zor District]]» frå ,  den 10. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
As-Suqaylabiyah-distriktet

**Al-Suqaylabiyah-distriktet** (arabisk السقيلبية) er eit distrikt (mantiqah) i Hama guvernement i Syria. I 2004 hadde  distriktet eit folketal på 240&nbsp;091. Det administrative senteret i distriktet er byen Al-Suqaylabiyah.

## Inndelingar
Distriktet Hama er delt inn i fem underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Al-Suqaylabiyah nahiyah (ناحية السقيلبية): folketal 49&nbsp;686.
*Tell Salhab nahiyah (ناحية تلسلحب): folketal 38&nbsp;783.
*Al-Ziyarah nahiyah: (ناحية الزيارة) folketal 38&nbsp;872.
*Shathah nahiyah: (ناحية شطحة) folketal 25&nbsp;273.
*Qalaat al-Madiq nahiyah: (ناحية قلعة المضيق) folketal 85&nbsp;597.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Suqaylabiyah District|Al-Suqaylabiyah District]]» frå ,  den 10. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Suqaylabiyah

**Al-Suqaylabiyah** (arabisk السقيلبيه) er ein gresk-ortodoks, kristen by i Syria som administrativt høyrer til Hama guvernement. Al-Suqaylabiyah ligg på ei høgd 220 meter over havet. I følgje ei folketeljing i 2004 har byen 17&nbsp;313 innbyggjarar.

## Historie
Namnet går attende til den antikke Seleucia ad Belum, ein by som grekarane grunnla og som låg nesten på same staden. Staden vart fråflytta i mellomalderen og folkesett att i byrjinga av 1800-talet. I 1860 gjekk lokale beduinar til åtak på al-Suqaylabiyah.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Suqaylabiyah|Al-Suqaylabiyah]]» frå ,  den 10. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Tell Salhab

**Tell Salhab** (arabisk تل سلحب, òg skrive **Tal Selhab**) er ein by nord i Syria i Hama guvernement, som ligg 48 km nordvest for Hama. Han ligg heilt sør på Ghabsletta og på vestbreidda av Orontes. Av stader i nærleiken finn ein Nahr al-Bared, Asharnah og al-Suqaylabiyah i nord, Deir Shamil og Deir Mama i sør, Tremseh, Mhardeh og Halfaya i aust. 

I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde Tell Salhab eit folketal på 15&nbsp;454 i 2004. Han er òg senter i ein *[[nahiyah]]* («underdistrikt»), som er ein del av Al-Suqaylabiyah-distriktet. Dette består av 18 stader med eit samla folketal på 38&nbsp;783 i 2004. Tidleg i 1960-åra hadde byen kring 700 innbyggjarar. Innbyggjarane er hovudsakleg alawittar. 

Byen var det tradisjonelle setet i klanen Junaydi, som ofte leia alawittar-forbundet Kalbiyya. I 1978 vart eit 5&nbsp;200 m² sukkerraffineri bygt i Tell Salhab til ein kostnad på $50 millionar. Raffineriet bestod av ein sukkerroesilo, eit vaskeanlegg, ei presse og tørkeanlegg, og eit vassreservoar.

## Arkeologiske funn
Nær Tell Salhab ligg *Tell 'Acharneh*, ein stor haug som ein trur kan vere staden byen Tunip låg i antikken. Det vart før borgarkrigen drive utgravingar på staden. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tell Salhab|Tell Salhab]]» frå ,  den 11. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Ziyarah

**Al-Ziyarah** (arabisk الزيارة, òg skrive **Zeyareh**) er ein by nord i Syria i Hama guvernement, 75 kilometer nordvest for Hama. Han ligg på Ghabsletta, ved austbreidda av Orontes. Av stader i nærleiken finn ein Qarqur 7 kilometer mot nord, Sirmaniyah i nordvest, Qastun i aust og Farikah, Khirbet al-Arus og al-Amqiyah Tahta i sør. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå, hadde al-Ziyarah eit folketal på 3&nbsp;541 i 2004. Han er òg senter for eit *[[nahiyah]]* («underdistrikt»), ein del av Al-Suqaylabiyah-distriktet, som består av 25 stader med eit samla folketal på 38&nbsp;872 i 2004.

## Historie
Al-Ziyarah er identifisert som den arameisk byen «Ziara» frå antikken, som var ein del av kongedømet Hamath.

Namnet *al-Ziyarah* er arabisk for «vitjingsplass». Al-Ziyarah har fått namnet frå ein heilagdom med to kuplar som ligg i byen. Domen er kvit og omgjeve av eiketre. Frå her har ein utsyn over sletta kring byen og Nusayriyahfjella.

Før 1960 var *nahiyah* al-Ziyarah ein del av Idlib guvernement, før det vart ein del av Hama guvernement. I 1970 bestod ein gjennomsnittleg hushaldning i al-Ziyarah av nesten ni personar. Eit prosjekt for kunstig vatning som dekte 17&nbsp;400 hektar i al-Ziyarah-området vart sett i gang i 1990. Prosjektet stod ferdig med bygginga av Zeyzoundammen i 1995. Den 4. juni 2002 kollapsa dammen og skapte storflaum i området. I fem byar, mellom anna al-Ziyarah, vart hundrevis av bustadhus anten øydelagde eller fekk store skadar, noko som fekk dei syriske styresmaktene til å be om internasjonal hjelp. I alt mista ti personar livet. Fem av dei, to kvinner, to born og ein tilsett ved dammen, budde i al-Ziyarah.

Den 5. november 2012, under den syriske borgarkrigen, eksploderte ei bilbombe utanfor eit statleg utviklingsbyrå i al-Ziyarah. Statleg media hevda at to personar omkom og 10 vart skadde, medan aktivistar på den andre sida hevda at 50 syriske soldatar og statlege militssoldatar omkom.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Ziyarah|Al-Ziyarah]]» frå ,  den 11. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
Shathah

**Shathah** (arabisk شطحة التحتا, *šaṭḥat at-taḥta*) er ein by nordvest i Syria i Hama guvernement, nordvest for Hama. Av stader i nærleiken finn ein Slinfah i nordvest, Nabl al-Khatib og Farikah i nord, al-Huwash i nordaust, Huwayjat al-Sallah i søraust, Inab i sør og Ayn al-Tineh i vest. I følgje Syrisk statistisk sentralbyrå (CBS), hadde Shathah eit folketal på 8&nbsp;076 i 2004. Han er det administrative senteret og den største byen i Shathah al-Tahta *[[nahiyah]]* («underdistrikt») som består av 12 stader med eit samla folketal på 25&nbsp;273 i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shathah|Shathah]]» frå ,  den 11. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Geijer

**Geijer** var eit norsk bilmerke, produsert i rundt 25 eksemplar 1923-1930 av selskapet C. Geijer & Co.s Bilfabrik A/S. Adressa var St. Halvards gate 35-39 i Kristiania/Oslo.

A/S C. Geijer & Co vart grunnlagt av svenske Carl Axel Geijer i Kristiania i 1869 for å drive engroshandel med jarn og andre metall. Firmaet byrja etter kvart med å produsere gjerde og portar og seinare bildelar og bilar.

I 1908 grunnla Carl Axel Geijer dotterselskapet Den Norske Jernsengfabrik A/S. Firmaet produserte ståltrådgjerde, piggtråd og portar, og var blant Noregs leiande i bransjen. I tillegg til å selje gjerdematerialar gjennom forhandlarar over heile landet leverte firmaet ferdig oppsette gjerde til både offentlege og private kundar. 

I 1918 byrja firmaet òg å produsere bil- og busskarosseri og reservedelar til bilar. I 1923 bytte det namn til C. Geijer & Co.s Bilfabrik AS og starta arbeidet med å lage ein eigen bilmodell. Den første prototypen vart presentert i slutten av 1923.

Motoren var ein amerikansk, firesylindra frå firmaet Hershell-Spillmann, med 34 hestekrefter. Girkassen var frå Mechanics Machine Co., med tre gir framover og revers. Bilen hadde berre bremsar på bakhjula. Teknisk var han bygd om lag som amerikanske bilar frå den tida, men han var noko tyngre og kraftigare.

Fabrikken bygde rundt fem bilar av denne typen 1923-1926. Dei fleste vart nytta som drosjer i Kristiania/Oslo. Bilproduksjonen var liten, men produksjonen av busskarosseri var betydeleg. Mellom 1921 og 1930 skal fabrikken ha produsert om lag 300 busskarosseri.

Hausten 1926 presenterte Geijer ein ny og forbetra bilmodell på utstillinga «Noregs Varemesse» i Oslo. Bilen var utstyrt med ein sekssylindra motor frå det amerikanske selskapet Lycoming og hadde hydrauliske bremsar på alle fire hjula, noko som var uvanleg moderne i 1926. I 1928 vart òg ein modell med åttesylindra Lycoming-motor vist fram på ei bilutstilling på Frogner stadion. Det skal ha vorte produsert 25 bilar med Lycoming-motorar mellom 1926 og 1930.

Produksjonen av bilar og busskarosseri vart stansa våren 1930, då Oslo kommune eksproprierte ein del av tomta til fabrikken i St. Halvards gate 35–39. Fabrikken gjekk tilbake til produksjon av gjerde og portar, som kravde mindre plass. Bilproduksjonen vart aldri særskilt lønnsam. Det var vanskeleg å konkurrere med amerikanske bilar med høge produksjonstal og lågare prisar.

Ifølgje arkiva til Vegdirektoratet vart det registrert 24 Geijer i Noreg. Når ein legg til prototypen frå 1923, vart det dermed sannsynlegvis produsert 25 bilar i alt. Det er uvisst om det enno finst komplette Geijer-bilar, men det finst nokre delar hos veteranbilentusiastar.

## Kjelder
*Industrimuseum.no

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Geijer|Geijer]]» frå ,  den 11. mai 2014.*
Bharatiya Janata-partiet

**Bharatiya Janata-partiet** (engelsk *Bharatiya Janata Party*, BJP, 'Indias folkeparti') er eit politisk parti i India. Det blei stifta i 1980 og blei i løpet av 1990-åra blitt det andre store nasjonale partiet i indisk politikk, ved sidan av Kongresspartiet. Partiet er knytt til høgresida og hindutva, «hindunasjonalisme». Partisymbolet er ein lotusblom.

BJP blei grunnlagd i 1980 som ein etterfølgjar til Bharatiya Jana Sangh. Det voks kraftig, og blei det nest største partiet ved valet i 1991. Ved valet til Lok Sabha i 1996 gjekk BJP sterkt fram og blei det største partiet i underhuset, utan å få fleirtal åleine. Partiet danna regjering under Atal Bihari Vajpayee, men klarte ikkje å mønstra fleirtal og måtte gå av etter tretten dagar. Etter nyval i 1998 danna Vajpayee på nytt regjering i ein koalisjon kalla National Democratic Alliance. Denne tapte fleirtal i 1999, men kom styrkt tilbake etter nyval og blei sitjande heile valperioden ut, til 2004. Partiet har deretter vore i opposisjon på riksplan.

BJP under Vajpayee førte ein liberal økonomisk politikk og landet som heilskap opplevde sterk økonomisk vekst. India utførte atomprøvesprengingane Pokhran-II i 1998, men betra seinare det spente tilhøvet til Pakistan. Partiet var likevel knytt til indre strid mellom religiøse grupper som blussa opp på 1990-talet med Ayodhya-konflikten og såg fleire dødelege opptøyar. Narendra Modi, som var øvsteminister for delstaten Gujarat under opptøyane der i 2002, blei vald som statsministerkandidat for partiet ved valet i 2014.

## Kjelder

*Kristiansen, Knut & Filseth, Gunnar. Indias samtidshistorie (30. desember 2013), *Store norske leksikon*. Henta 11. mai 2014.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Det indiske kommunistpartiet (marxistisk)

**Det indiske kommunistpartiet (marxistisk)** (engelsk *Communist Party of India (Marxist)*, *CPI(M)* eller *CPM*; hindi  *Bhārat kī Kamyunisṭ Pārṭī (Mārksvādī)*) er eit   marxist-leninistisk politisk parti i India. Partiet finst i fleire delar av landet, men har hovudbasen sin i Vest-Bengal og Tripura nordaust i landet og Kerala i sørvest. Prakash Karat har vore partileiar sidan 2005.

Det indiske kommunistpartiet (marxistisk) blei danna som eit utbrytarparti frå det indiske kommunistpartiet (CPI) i 1964. Splittinga kom av motsetningar i partiet mellom ein fraksjon som ville ha gode band til det regjerande Kongresspartiet og Sovjetunionen på den eine sida, og ein annan som meinte dette svekka klassekampen og ville nærma seg det kinesiske kommunistpartiet i staden, trass i krigen mellom India og Kina i 1962. Den sistnemnde gruppa danna CPI(M) «for å forsvare dei vitskaplege og revolusjonære grunntankane til marxist-leninismen og bruken av han i dei konkrete indiske tilhøva». I 2011 oppgav partiet ein medlemsmasse på over 10 millionar.

Partiet vann 16 sete ved valet til Lok Sabha (det indiske underhuset) i 2009, og hadde i same periode 11 medlemmer i Rajya Sabha (overhuset). Partiet leiar delstaten Tripura som medlem av Left Front, og har hatt lange periodar ved makta i Vest-Bengal i same allianse, og i Kerala som del av Left Democratic Front. 

Fleire andre parti er blitt danna som utbrytarar frå CPI(M), mellom anna CPI(ML) (som igjen danna grunnlag for Communist Party of India (Marxist-Leninist) Liberation), Marxist Communist Party of India, Marxist Coordination Committee i Jharkhand, Janathipathiya Samrakshana Samithy, Communist Marxist Party og BTR-EMS-AKG Janakeeya Samskarika Vedi i Kerala, Party of Democratic Socialism i Vest-Bengal, People's Democratic Front i Tripura, Ram Pasla-gruppa i Punjab og Orissa Communist Party i Orissa.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Communist Party of India (Marxist)|Communist Party of India (Marxist)]]» frå ,  den 11. mai 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad
Hama-distriktet

**Hama-distriktet** (arabisk منطقة حماة) er eit distrikt (mantiqah) i Hama guvernement i Syria. I folketeljinga i 2004 hadde det eit folketal på 644&nbsp;445. Senteret i distriktet er byen Hama.

## Inndelingar
Distriktet Hama er delt inn i fire underdistrikt eller Nāḥiyas (folketala er frå folketeljinga i 2004):
*Hama nahiyah (ناحية حماة): folketal 467&nbsp;254.
*Suran nahiyah (ناحية صوران): folketal 90&nbsp;654.
*Hirbnafsah nahiyah: (ناحية حربنفسه) folketal 54&nbsp;592.
*Al-Hamraa nahiyah: (ناحية الحمراء) folketal 32&nbsp;604.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hama District|Hama District]]» frå ,  den 11. mai 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ioulída

**Ioulída** (gresk Ιουλίδα) er ein by på øya Kéa i øygruppa Kykladane i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas og hovudsete i kommunen Kéa i periferieininga Kéa-Kýthnos.

## Referansar
Matthias Conrad Peterson

**Matthias Conrad Peterson** () var ein danskfødd kjøpmann og pressemann som virka i Trondheim. Han er kjent som den første som feira grunnlovsdagen 17. mai offentleg.

Peterson var son av ein skomakar og vaks opp i enkle kår. I 1782 kom han med skip til Trondheim og 
her blei han resten av livet. I starten arbeidde han ved ymse handelsverksemder fram han i 1818 fekk eige handelsløyve. Peterson tok aktivt del i forretningslivet i Trondheim; han var initiativtakar til byens børsliv og fekk plats i direksjonen i Noregs Bank da den vart stifta i 1816. I tillegg leverte han stadig artiklar til *[[Adresseavisen]]*. Han blei tilsett som redaktør i avisa i 1795.

## 17. mai-feiring
I 1815 tok Peterson initiativ til feiring av 17. mai i Trondheim. Han ville gjere 17. mai til ein stor nasjonal festdag. I 1824 skreiv han i *Adresseavisen*: 
:«Hvor viktig maa ikke Anledningen til saadan en aarlig Fest blive for den tilvoxende Ungdom!» 
I 1826 gjekk tusenvis i tog frå Ilevollen i Trondheim, og toget vart òg eit høgdepunkt i feiringa i 1827.

## Kjelder
Iraklídes

**Iraklídes** (gresk Ηρακλείδες) er ein tidlegare kommune på øya Kos i øygruppa Dodekanesane i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas. Iraklídes inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Kos i periferieininga Kos.

## Referansar
Sea of Flags

**«Sea of Flags»** er ein singel av Jessica Mauboy, gjeven ut 8. mai 2014. Songen er skriven av Jessica Mauboy, Ilan Kidron og Stuart Crichton.

## Eurovision
### Eurovision Song Contest 2014
26. mars 2014 vart det annonsert at Jessica Mauboy var vald ut av Special Broadcasting Service til å «representere» Australia i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark. Dette var ein gjesteopptreden, og ei gåve til det australske folket som lenge har fulgt med på Eurovision Song Contest. Tittelen på songen, «Sea of Flags», vart presentert 6. mai 2014 av Auspop. Mauboy framførte songen i den andre semifinalen 8. mai 2014 som ein del av det australske pausenummeret, og vart dimed den fyrste ikkje-europeiske soloartisten som deltok i eit pausenummer i Eurovision Song Contest. I showet deltok mellom anna ein astronaut med eit tosidig australsk og aboriginalsk flagg, som avslutta showet med å seie: «Eitt lite steg for Europa, eitt stort sprang for Australia!» «Sea of Flags» vart gjeven ut på iTunes like etter framføringa, både i Australia og Europa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sea of Flags|Sea of Flags]]» frå ,  den 12. mai 2014.*  
 

; Fotnotar
Apollonía

**Apollonía** (gresk Απολλωνία) er ein landsby på øya Sífnos i øygruppa Kykladane i periferien Dei sørlege egeiske øyane i Hellas og hovudsete i kommunen Sífnos i periferieininga Mílos.

## Referansar
Rahul Gandhi

**Rahul Gandhi** () er en indisk politikar for Kongresspartiet.

Rahul Gandhi er fødd  i Delhi som son av Rajiv Gandhi og Sonia Gandhi. Han er fjerde generasjon i det indiske Nehru-Gandhi-dynastiet. 

Rahul Gandhi studerte økonomi i Storbritannia og har mastergrad i utviklingsøkonomi frå Trinity College i Cambridge. Etter å ha arbeidd ei tid i London, vende han tilbake til India i 2002.

Gandhi engasjerte seg i politikken for Kongresspartiet i 2004. Han blei innvald til Lok Sabha frå valkrinsen Amethi i Uttar Pradesh, som  tradisjonelt har vore representert av medlemmer frå hans familie. I 2009 vann han gjenval.

Rahul Gandhi blei vald til  generalsekretær i Kongresspartiet i 2007, og i januar 2013 blei han nestleiar i partiet der mora er leiar. Ved valet i India i 2014 fekk han ansvar for valkampen til partiet. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rahul Gandhi|Rahul Gandhi]]» frå ,  den 13. mai 2014.*
Mandráki

**Mandráki** (gresk Μανδράκι) er ein landsby på øya Nísyros i øygruppa Dodekanesane i Hellas og hovudsete i kommunen Nísyros i periferieininga Kos i periferien Dei sørlege egeiske øyane..

## Referansar
Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder

***Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder fra vikingtid til reformasjonstid***,  som ofte  berre vert kalla i stutt form for ***Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder***, var eit nordisk samarbeidsprosjekt som resulterte i eit kulturhistorisk oppslagsverk som var skrive på både norsk, svensk og dansk og kom ut i 22 band i åra frå 1956 til 1978, og i nytt opplag i 1980-1982. På svensk har verket namnet *Kulturhistoriskt lexikon för nordisk medeltid från vikingatid till reformationstid*, og på dansk *Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder fra vikingetid til reformationstid*. 

*Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder* skulle framfor alt vere eit oppslagsverk til bruk på bibliotek, i museum og i arkiv, og tene både til folkeopplysning og som kunnskapskjelde i samband med forsking. Verket inneheld alfabetisk ordna artiklar om ei mengd ulike emne som har med mellomalderen i Norden å gjere, skrive av ein rad høgt kompetente fagfolk innanfor arkeologi, historie, kunsthistorie, filologi og andre fag. Kvar artikkel er signert av forfattaren for artikkelen, og er skrive på forfattarens eige språk når det gjeld norsk, dansk eller svensk, medan dei islandske bidraga vart skrivne på dansk og dei finske bidraga på svensk. Leksikonet har vorte eit ofte nytta referanseverk i forsking og undervisning, og vert då som oftast berre referert til med avstyttingane KLNM eller KLMN. Ved bruk av verket som referansar i vitskapleg samanheng skal det synast til namnet på forfattaren og tittelen på artikkelen, ikkje berre til det aktuelle bandet og sidetalet i *Kulturhistorisk leksikon for nordisk middelalder*.

Styringa av prosjektet var lagt til redaksjonskomitear (presidium) med ein redaktør i brodden frå kvart av landa. Med frå Danmark var Johannes Brøndsted, Bernt Hjejle, Lis Jacobsen, Peter Skautrup og John Danstrup (redaktør), frå Island Kristján Eldjárn, Þorkell Jóhannesson, Magnús Már Lárusson (redaktør) og Ólafur Lárusson, frå Noreg Trygve Knudsen, Hallvard Lie, Johan Schreiner, Didrik Arup Seip og Finn Hødnebø (redaktør), frå Sverige Ingvar Andersson, John Granlund (redaktør), Dag Strömbäck, Bengt Thordeman og Elias Wessén, og frå Finland Gunvor Kerkkonen (redaktør), Aarno Maliniemi og Carl Axel Nordman.

Forlaget i Noreg for bokverket var *Gyldendal* i Oslo, i Danmark forlaget *Rosenkilde og Bagger* i København, som òg stod for nyutgåva i 1980-1982, i Sverige forlaget  *Allhem* i Malmö.

## Kjelder
Ølflaumen i London

**Ølflaumen i London** var ei ulukke som fann stad i St. Giles i London den 16. oktober 1814. 

Flaumen byrja i sekstida om kvelden då ein 22 fot (6,7 m) høg øltank ved Horse Shoe Brewery på Tottenham Court Road, som inneheldt rundt 610&nbsp;000 liter (135&nbsp;000 gallon) porter under lagring, rivna. Hendinga førte til at dei andre tankane i bygningen eksploderte, og over ein million liter øl fløymde ut i gata og oversvømte bygningar i nærleiken.
Flaumen raste ned to husvære like ved bryggeriet, og ein vegg i puben Tavistock Arms. Pubarbeidaren Eleanor Cooper blei fanga under den nedraste veggen. Ho døydde seinare av skadane. George Street og New Street nær bryggeriet blei oversvømde i løpet av kort tid. Ølet fløymde gjennom fleire bygningar, mellom anna inn i fleire fattige kjellarleilegheiter. I alt omkom 9 menneske av flaumen eller skadar dei fekk i han.

Bryggeriselskapet Meux and Company Brewery blei stemna for ulukka, men ho blei dømd til å ha vore eit hendeleg uhell («Act of God») utan nokon ansvarlege.
Selskapet hadde store økonomiske tap på grunn av øltapet, men unngjekk konkurs gjennom å få parlamentet til å betala tilbake avgifta dei allereie hadde betalt for ølet. Ofra for ulukka fekk inga erstatning, men det blei gjort lokale innsamlingar for dei.

Ølflaumen var med på å snu trenden mot å laga stadig større tretankar for lagring av øl. Seinare på 1800-talet laga større bryggeri tankar av sement i staden.

Bryggeriet blei rive i 1922. I dag står Dominion Theatre på deler av tomta. Ein lokal pub, Holborn Whippet, byrja i 2012 å markera hendinga med ein særskild brygga porter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:London Beer Flood|London Beer Flood]]» frå ,  den 13. mai 2014.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* «Beer Flood Claims Nine Souls», Alan Bellows, Damninteresting.com (September 28, 2005)
* «The London Beer Flood of 1814», London Fun Tours 
* «The London Beer Flood of 1814», BBC h2g2