open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luxor

**Luxor**, (arabisk: أَلْأُقْصُر - *Al 'Uqṣur*), er ein by langs austbreidda av Nilen i Egypt og hovudstad i guvernementet Luxor. 

Luxor ligg på same staden som den egyptiske oldtidsbyen Theben. Namnet Luxor tyder «borgene», og kjem av dei veldige ruinane etter Theben som finst her. Luxor er særleg kjend for Kongedalen og Dronningdalen som hyser mange store graver etter herskarane av det gamle Egypt. I nærleiken av Luxor ligg også ruinane etter templet etter dronning Hatshepsut, Karnak-templet, minnetemplet etter farao Ramses II og minnetemplet etter farao Ramses III. Ruinane etter Theben ligg på UNESCO si verdsarvliste.

## Kjelde

* , *henta inn 27. april 2012.*
Holstein

**Holstein** eller **Holsten** (dansk *Holsten*, uttalt med lang e, høgtysk *Holstein*, nedertysk *Holsteen*) er eit område i Nord-Tyskland, i delstaten Schleswig-Holstein.

Holstein var opphavleg eit grevskap, men vart frå 1474 eit hertugdømme som ein del av det tysk-romerske riket. 
Valet av hertug eller greve skjedde på landstinga som vart haldne ved Bornhøved. Folkeforsamlingane på landstinga utvikla seg til stenderforsamlingar, kalla landdagar.

I 1460 lukkast det Kristian I å bli vald til regjerande fyrste i både det danske hertugdømmet Slesvig og det tyske Holstein, det vil seie at hertugdømma kom i personalunion med Danmark og Noreg. Men då Kristian I døydde, vart regjeringsmakta igjen delt. Broren hans, Fredrik, vart vald til regjerande hertug saman med kong Hans. Det førte til delinga i 1490, som fekk konsekvensar for Sønderjylland. Fellesregjeringa opphøyrde i Slesvig etter 1713, då den gottorpske del av Slesvig kom inn under kongen, Frederik IV.

Som hertug av Holstein var den dansk-norske kongen vasall under det tyske riket. Dette vart oppløyst i 1806 og Holstein vart ein del av det danske monarkiet. Frå 1815 var det samtidig ein del av det tyske forbundet. I 1848 braut det ut eit ope opprør, som vart slått ned i treårskrigen. Forsøk på å innføre ein fellesforfatning for kongeriket Danmark og hertugdømmet Slesvig vart stoppa, sidan stenderforsamlingane i Holstein og Slesvig var tyskdominerte. Dei ynskte ei samanslutning av Schleswig og Holstein til ein stat. Austerrike og Preussen støtta stenderforsamlingane, og erobra hertugdømma i 1864. Schleswig og Holstein vart i 1867 sameint til provinsen Schleswig-Holstein og innlema i kongeriket Preussen. Nordslesvig vart i 1920 igjen dansk etter folkeavstemminga om Slesvig. Det øvrige Schleswig-Holstein vart frå 1946 ein eigen tysk delstat.
Hurghada

**Hurghada** (arabisk الغردقة, *El Ġardaqa*) er ein by i Egypt. Byen ligg på vestkysten av Raudehavet og er hovudstaden i guvernementet Al-Bahr al-Ahmar. Hurghada lever hovudsakleg av turisme.

## Næringsliv

Dei store turistattraksjonane i byen er strendene langs Raudehavet og korallreva. Her finst også gode høve til snorkling og dykking. Ikkje langt frå Hurghada-kysten ligg det fleire koralløyar. Nord, aust og sør for byen er det hovudsakleg ørken, og byen har då også eit varmt ørkenklima.

I Hurghada finst det i dag ei rekkje hotell, og hotella eig størsteparten av strendene langs kysten. I tillegg finst her kjøpesenter, basargater og internasjonal flyplass. Byen har vegsamband nordover mot Kairo og Suez og sørover mot grensa til Sudan. Ferjesamband mellom Hurghada og Sharm el-Sheikh, samt mellom Hurghada og Sinaihalvøya.

## Kjelder

*

## Fotnotar
Dressurkøyring

**Dressurkøyring** er ei grein innan hestesport. I dressurkøyring skal ekvipasjen syne fram eit dressurprogram med voltar, temposkifte, holdt, rygging med meir. Banen i dressurkøyring er på 40x80 meter. Det vert konkurrert på fleire nivå alt etter graden av samling og kor vanskeleg programmet er. Poengskalaen går frå 1 til 10, der 10 er best og 5 er godkjend. Det vert lagt vekt på rørslene til hesten, harmoni, at hesten er smidig og ikkje tung i rørslene og at hesten søkjer framover. Det vert også lagt vekt på at ryttaren er dyktig og har stil og presisjon. Heilskap og stil hos ekvipasjen vert også vurdert. Ekvipasjen med høgast poengsum vinn klassa.

## Bakgrunnsstoff
*Om køyring på nettsidene til Norges rytterforbund, henta 28.04.2012
Langfang

**Langfang** (kinesisk: 廊坊; pinyin: *Lángfáng*) er eit byprefektur i provinsen Hebei i Kina. Prefekturet har eit areal på 6&nbsp;429 km² og eit folketal på  om lag 4,13 millionar i 2010. Vel 700&nbsp;000 menneske budde i sjølve byen. Langfang grensar til byprovinsane Beijing i nord og Tianjin i aust.

Byprefekturet Langfang omfattar to distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*), fem fylke (县 *xiàn*) og eitt autonomt fylke.

### Næring
Byen har ein utvikla maskinindustri, elektronikk-, tekstil- og bygningsindustri. I prefekturet er det stor produksjon av matvarer og medisinar.

### Samferdsle
Snøggtogruta Beijing-Shanghai har stoppestad her. Byen er også stoppestad for Jinghubana som strekker seg frå Beijing til Shanghai via Tianjin, Jinan i Shandong, Nanjing og Suzhou, og for Jinghabana som strekker seg frå Beijing til Harbin via Tianjin, Tangshan, Shenyang og Changchun.

Kinas riksveg 104 og Kinas riksveg 105 går begge gjennom Langfang. Dei te til i Beijing, går sørover og deler seg etter Dezhou. Riksveg 104 held fram til Jinan i Shandong, Xuzhou, Nanjing, Hangzhou, Wenzhou og endar i Fuzhou, medan 105 går til Jining i Shandong, Shangqiu, Jiujiang, Nanchang og Guangzhou, og endar opp i Zhuhai.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Langfang|Langfang]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Langfang|Langfang]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Giza

**Giza** (arabisk الجيزة, *al-Ğīzah*), er ein by i Egypt, sørvest for Kairo. Giza ligg ved vestbreidda av Nilen og er hovudstad i guvernementet Al Jizah. I dag er Giza samanvoksen med Kairo og ein del av storbyområdet.

Giza er særleg kjend for dei tre store Pyramidane ved Giza. Den største av desse er Kheopspyramiden, som opphavleg var 146,5 meter høg. Dei andre to er Khafrepyramiden og Menkaurepyramiden. Giza er også kjend for den store sfinksen i Giza, og mangfaldige turistar vitjar difor Giza kvar dag. I det moderne Giza ligg også Universitetet i Kairo og ein zoologisk hage.

## Kjelder

* , henta inn 28. april 2012.

## Bakgrunnsstoff
Suez

**Suez** (arabisk السويس, *as Suwais*), er ein egyptisk hamneby som ligg inst i Suezbukta nord i Raudehavet. Suez er hovudstaden i guvernementet As Suways. Byen er kjend for Suezkanalen som knyter Raudehavet saman med Middelhavet. Kanalen tek til ved Suez og munnar ut i Middelhavet ved Port Said.

I Suez finst det mykje industri, m.a. oljeraffineri, sementfabrikk og kunstgjødselsfabrikk. Frå Suez er det ferjesamband til Jidda i Saudi-Arabia, og byen er difor viktig for muslimar på pilgrimsferd til Mekka. Jernbanen knyter Suez saman med Kairo, Ismaïlia og Port Said.

## Kjelder
* , henta inn 28. april 2012.
Zhangjiakou

**Zhangjiakou** (forenkla kinesisk: 张家口; tradisjonell kinesisk: 張家口; pinyin: *Zhāngjiākǒu*) er eit byprefektur i provinsen Hebei i Kina. Prefekturet har eit areal på 38&nbsp;829 km² og 4&nbsp;345&nbsp;491 innbyggjarar i 2010. 473&nbsp;189 menneske budde i sjølve byen. Zhangjiakou grensar mot provinsane Indre Mongolia i nord, og Shanxi i vest.

Byprefekturet Zhangjiakou omfattar fire distrikt (区 *qū*) og 13 fylke (县 *xiàn*).

### Historie
Zhangjiakou var i hundrevis av år ein militær forpost for Beijing. Av den grunn vart den kinesiske muren her bygt dobbel, med ein ytre mur og ein indre mur til vern mot mongolar og andre angrepshærar.

### Næring
Området rundt og særleg vestfor Zhangjiakou er rikt på kol og jarnmalm, og er grunnlaget stor jarn- og stålindustri. Energiprodusentane Zhangjiakou kolkraftverk og Xiahuayuan kolkraftverk leverer elektrisitet til kraftnettet i Beijing-Tianjin-Tangshan-området. Ein av Kinas største vinprodusentar held til i Shacheng i fylket Huailai.

### Samferdsle
Kinas riksveg 110 går gjennom området. Han tek til i Beijing og passerer gjennom Zhangjiakou, Jining i Ulaan Chab, Hohhot og Baotou til han endar i Yinchuan i den autonome regionen Ningxia. Også Kinas riksveg 207 går gjennom prefekturet. Denne viktige trafikkåra tek til i Xilinhot i Indre Mongolia og strekker seg sørover til ho endar i Hai'an i Xuwen, ein by som ligg i Xuwen fylke sør på[Leizhouhalvøya i provinsen Guangdong.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Zhangjiakou|Zhangjiakou]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zhangjiakou|Zhangjiakou]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Maratonkøyring

**Maratonkøyring** er ein hestesport der ein ekvipasje med ein, to eller fire hestar køyrer etappar i ulike gangartar. Farten vert tilpassa til maksimums- og minimumstider. Maratonkøyring har ein del med krevjande hinder som vassgraver, bratte bakkar, skarpe svingar, grinder og slalåm mellom kjegler eller tre. Om ein ekvipasje ikkje klarar hinder, køyrer i feil rekkjefylgje eller feil gangart, får han feilpoeng. Den ekvipasjen som har færrast feilpoeng vinn klassa.

Ein hest som skal hevde seg i maratonkøyring må ha god kondisjon, og vere uthaldande og sterk. Det er også avgjerande at hesten har god psyke og er lett å snu.

## Bakgrunnsstoff
*Om køyring på nettsidene til Norges rytterforbund, henta 28.04.2012
Cangzhou

**Cangzhou** (forenkla kinesisk: 沧州; tradisjonell kinesisk: 滄州; pinyin: *Cāngzhōu*) er eit byprefektur i provinsen Hebei i Kina, ved Gulehavet. Prefekturet har eit areal på 13&nbsp;419 km² og 7&nbsp;134&nbsp;053 innbyggjarar i 2010. 514&nbsp;074 menneske budde i sjølve byen. Cangzhou grensar til provinsen Shandong i sør, og til byprovinsen Tianjin i nord.

Byprefekturet Cangzhou omfattar to distrikt (区 *qū*), fire byfylke (市 *shì*), ni fylke (县 *xiàn*) og eitt autonomt fylke.

### Historie
Cangzhou er kjend for ei gamal støypejarnsstatue som framstiller ei løve. Statuen vart laga i år 953, under Song-dynastiet.

### Næring
Administrasjonsbyen Cangzhou er sterkt industrialisert. Mykje av byprefekturet elles har store jordbruksområde, i Kina kjende for sine kinesiske jujubær og Ya-pærer. Også eit stort oljefelt ligg i prefekturet.

### Samferdsle
Snøggtoget på Beijing-Shanghai-ruta har stoppestad i Cangzhou. Også den viktige jarnbanelinja Jinghubana har stoppestad her.

Kinas riksveg 104 og Kinas riksveg 105 går begge gjennom Cangzhou. Dei tek til i Beijing, fører sørover og deler seg etter Dezhou. Riksvei 104 held fram til Jinan i Shandong, vidare til Xuzhou, Nanjing, Hangzhou og Wenzhou før han endar i Fuzhou, medan riksveg 105 fører til Jining i Shandong, Shangqiu, Jiujiang, Nanchang og Guangzhou og endar opp i Zhuhai. Også Kinas riksveg 307 passerer gjennom prefekturet. Han tek til i Qikou i Hebei og fører gjennom provinsane Shanxi og Shaanxi til Yinchuan i den autonome regionen Ningxia Hui.

Cangzhou har ei stor fiskerihamn og kolutskipingshamna Huanghua.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cangzhou|Cangzhou]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cangzhou|Cangzhou]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Sommarpalasset i Chengde

**Sommarpalasset i Chengde** (kinesisk skrift 避暑山庄, pinyin *Bìshǔ Shānzhuāng*, bokstaveleg ‘Fjellvilla for å unngå varmen’, mandsjuisk *Halhūn be jailara gurung*) er eit stort kompleks av keisarpalass og hagar som ligg i byen Chengde i Hebei-provinsen i Kina, kring 250 kilometer nordaust for hovudstaden Beijing. Anlegget omfattar hagar og bygningar i eit harmonisk landskap av vatn, skog og beitelandskap. Det blei bygd i tida frå 1703 og 1792, under Qing-dynastiet, og viser tilbake til sluttfasen av det kinesiske føydalsamfunnet. Sommarpalasset blei teke med på UNESCO si verdsarvliste i 1994.

## Stad og soge
Palassområdet dekker eit areal på ca. 5,6 kvadratkilometer og er det største keisarlege parkkomplekset i Kina. Fire femdelar av området er berggrunn, resten er sletter og vatn. Heile parkområdet er omkransa av ein ca. 10 kilometer lang steinmur.

Palassområdet kan grovt delast i to, den eine delen der regjeringsapparatet arbeidde og budde, den andre delen til nyting og fest. Som i andre kinesiske parkar vert kvart enkelt byggverk tillagt ei særleg rolle. Såleis har kvart av dei 72 utsynspunkta sitt eige særeigne namn. Mellom byggverka er ein 70 meter høg pagode, ein av dei høgste i Kina.

Det fyrste palasset vart reist i 1703, på ordre frå Qing-keisaren Kangxi. Siste utvidinga vart fullført i 1792. Begge keisarane Kangxi og Qianlong tok mot lokale tenestemenn og offiserar her, gjekk på jakt med dei og heldt piknik saman. Saman med mongolske fyrstar såg ein på hesteløp, bryting eller lytta til mongolsk musikk. Slik pleia ein tilhøvet mellom den kinesiske sentralmakta og mongolske, kasakhiske, uighurske og khalkhasiske stammeleiarar. Utlendingar vart berre unntaksvis invitert.

Sommarpalasset i Chengde er sidan 1961 på lista over Folkerepublikken Kina sine monumentminne, og frå 1994 på UNESCO si verdsarvliste.

## Kjelder

*Mountain Resort and its Outlying Temples, Chengde ved unesco.org
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sommerpalast (Chengde)|Sommerpalast (Chengde)]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Chengde Mountain Resort|Chengde Mountain Resort]]» frå ,  den 28. april 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Athena av Danmark

**Athena** () er prinsesse av Danmark, grevinne av Monpezat og dotter av prins Joachim av Danmark og prinsesse Marie av Danmark. Ho er nummer ti i arvefølgja til den danske trona.

Prinsessa vart fødd 24. januar 2012 på Rigshospitalet i København.  Ho vart døypt i Møgeltønder kyrkje den 20. mai 2012. 

## Titlar, tiltaleformer, ordenar og våpenskjold

*Frå 24. januar 2012: *Hendes Højhed* Prinsesse Athena til Danmark, komtesse af Monpezat.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Athena til Danmark|Athena til Danmark]]» frå ,  den 20. mai 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hengshui

**Hengshui** (kinesisk: 衡水; pinyin: *Héngshuǐ*) er eit byprefektur i provinsen Hebei i Kina. Prefekturet, som i søraust grensar til provinsen Shandong, har eit areal på 8&nbsp;815 km² og 4&nbsp;340&nbsp;773 innbyggjarar i 2010. 460&nbsp;240 menneske budde i sjølve byen.

Byprefekturet Hengshui omfattar eitt distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og åtte fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Prefekturet er eit av dei mest grøderike jordbruksområda i Nord-Kina. Hengfeng kolkraftverk ligg her.

### Samferdsle
Jarnbanesambandet Jingjiubana har stoppestad på si ferd frå Beijing til Kowloon i Hongkong. Denne linja strekker seg gjennom byar og provinsar som Heze, Shangqiu, Xinzhou, Jiujiang, Nanchang, Heyuan, Huizhou i Guangdong og Shenzhen. Også snøggtoget Qingdao-Taiyuan har stoppestad i Hengshui.

Kinas riksveg 106 går gjennom området. Han går frå Beijing og er innom mellom andre Puyang i Henan, Kaifeng, Ezhou og Shaoguan på sin veg sør til Guangzhou i Sør-Kina.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hengshui|Hengshui]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hengshui|Hengshui]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Chengde

**Chengde** (kinesisk: 承德; pinyin: *Chéngdé*) er eit byprefektur i provinsen Hebei i Kina. Prefekturet har eit areal på 39&nbsp;519 km² og eit folketal på om lag 3,7 millionar i 2009. Chengde grensar mot Liaoning i nordaust og Indre Mongolia i nordvest.

Byprefekturet Chengde omfattar to distrikt (区 *qū*), eitt gruvedistrikt (矿区 *kuàngqū*), fem byfylke (市 *shì*), tre fylke (县 *xiàn*).

### Historie
Chengde ligg 180 km nordaust for den kinesiske hovudstaden Beijing. Staden er mest kjend som sommarresidens for keisarane under Qing-dynastiet. Keisarpalassa vart reist frå 1700-talet og framover.

### Samferdsle
Kinas riksveg 101 går gjennom området. Han tek til i Beijing og fører via Chengde til Shenyang i Liaoning-provinsen. Chengde har direkte jarnbanesamband til den kinesiske hovudstaden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Chengde|Chengde]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chengde|Chengde]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Lishui i Zhejiang

**Lishui** (kinesisk: 丽水市, pinyin: *Líshuǐ Shì*) er eit byprefektur sør i provinsen Zhejiang i Kina, med grense i sørvest mot provinsen Fujian. Prefekturet har eit areal på 17&nbsp;298 km², folketalet er sist berekna til 2,51 millionar. Om lag 1&nbsp;423&nbsp;600 menneske budde i sjølve byen.

Byprefekturet Lishui omfattar eitt distrikt (区 *qū*), eitt byfylke (市 *shì*), seks fylke (县 *xiàn*) og eitt autonomt fylke.

### Næring
69% av Lishui er dekt med skog, og tømmerdrift er ei hovudnæring. Vasskraft-produksjon og gruvedrift er dei andre hovudnæringane i prefekturet.

### Samferdsle
Kinas riksveg 330 går gjennom området. Vegen fører nordvestover frå Wenzhou i Zhejiang til Shouchang i Jiande i same provinsen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lishui|Lishui]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lishui|Lishui]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Baicheng

**Baicheng** (kinesisk skrift 白城, pinyin *Báichéng*) er eit byprefektur i provinsen Jilin i Kina. Prefekturet har eit areal på 25&nbsp;683 km², folketalet er sist berekna til 2,03 millionar. Baicheng grensar til provinsane Indre Mongolia i vest og nord, og til Heilongjiang i nordaust og aust.

Byprefekturet Baicheng omfattar eitt distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og to fylke (县 *xiàn*).

### Historie
Dagens Baicheng var busett av ulike nomadiske stammer fram til 1800-talet. Frå då støtta Qing-dynastiet innvandring av han-kinesarar, men jordbruk var forbode fram til 1902. Området vart viktigare då jarnvegen mellom Qiqihar og Siping vart lagt gjennom Baicheng. To nye jarnvegar vart bygt i 1930-åra, noko som gjorde Baicheng til eit nav i samferdsla.

### Næring
Tekstilindustrien er ein berebjelke i økonomien. Landbruket er konsentrert om soyabønner, oljevekstar og om saueavl.

### Samferdsle
Riksveg 302 i Kina fører gjennom området. Han går frå Hunchun i provinsen Jilin til Ulanhot i Indre Mongolia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Baicheng|Baicheng]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Baicheng|Baicheng]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Jilin i Jilin

**Jilin** (kinesisk skrift 吉林, pinyin *Jílín*) er eit byprefektur i provinsen med same namn i Kina, med grense i nord mot provinsen Heilongjiang. Prefekturet Jilin har eit areal på 27&nbsp;722 km² og 4&nbsp;414&nbsp;681 innbyggjarar i 2010. Av sesse budde 1&nbsp;975&nbsp;803 menneske i storbyområdet.

Byprefekturet Jilin omfattar fire distrikt (区 *qū*), fire byfylke (市 *shì*) og eitt fylke (县 *xiàn*).

### Historie
Jilin vart grunnlagt som garnisonsby under Qing-dynastiet i 1673. I 1913 fekk byen jarnbanesamband til Changchun.

Under det japanske styret mellom 1931 og 1945 vart bygt mykje tungindustri.

### Næring
Jilin ligg ved elva Songhua, og har elvehamn. Byen er eit jarnbaneknutepunkt i området, og er eit handels- og industrisenter. Her er stor kjemisk industri og cellulose- og papirfabrikkar. Elles er det oljeproduksjon og -raffineri, og framstilling av kunstgjødsel, sement, tømmer og sukker.

### Samferdsle
Kinas riksveg 202 fører gjennom området. Han tek til i Heihe i provinsen Heilongjiang, passerer gjennom Harbin og Shenyang, og endar i Dalian ved Gulehavet. Også Kinas riksveg 302 fører gjennom området. Han går frå Hunchun i provinsen Jilin til Ulanhot i Indre Mongolia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jilin i Jilin|Jilin i Jilin]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jilin City|Jilin City]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Presisjonskøyring

**Presisjonskøyring** innan hestesport er ei konkurransegrein der ein ekvipasje med vogn må gjennom ei bane med hinder og portar markert med kjegler som har tennisballar på toppen. Dersom ballen ramlar ned får ekvipasjen feilpoeng. Andre hinder kan til dømes vere vassgroper eller små bruer ein skal køyre over. Breidda på hindringane kan variere. Feilpoeng og tidsbruk avgjer kven som vinn.

## Bakgrunnsstoff
*Om køyring på nettsidene til Norges rytterforbund, henta 28.04.2012
Tonghua

**Tonghua** (kinesisk skrift 通化, pinyin *Tōnghuà*) er eit byprefektur i provinsen Jilin i Kina I sør-søraust grensar Tonghua mot Nord-Korea og i vest-sørvest mot provinsen Liaoning. Prefekturet har eit areal på 15&nbsp;698 km² og 2&nbsp;325&nbsp;242 innbyggjarar i 2010. 506&nbsp;877 menneske budde i sjølve byen.

Byprefekturet Tonghua omfattar to distrikt (区 *qū*), to byfylke (市 *shì*) og tre fylke (县 *xiàn*).

## Samferdsle
Riksveg 201 i Kina fører gjennom området. Han tek til i Hegang i provinsen Heilongjiang og går via mellom andre Mudanjiang og Dandong sør til Liaodong-halvøya til Lüshunkou/Dalian. Også Kinas riksveg 303 fører gjennom området. Han går frå Ji'an i Jilin til Xilinhot i Indre Mongolia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tonghua|Tonghua]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tonghua|Tonghua]]» frå ,  den 28. april 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Songyuan

**Songyuan** (kinesisk skrift 松原, pinyin *Sōngyuán*) er eit byprefektur i provinsen Jilin i Kina. Prefekturet har eit areal på 20&nbsp;159 km², folketalet er sist berekna til 2,9 millionar. Songyuan grensar i nord til provinsen Heilongjiang og i sørvest til Indre Mongolia.

Byprefekturet Songyuan omfattar eit distrikt (区 *qū*), tre fylke (县 *xiàn*) og eit autonomt fylke.

### Historie
Byen Songyuan voks fram i byrjinga av 1900-talet, i åmotet mellom dei to elvane Songhua og Nen.

### Næring
Eit av dei største oljefelta i Kina ligg i byprefekturet. Det vert dyrka mykje mais og gras her. 

### Samferdsle
Songyuan er eit knutepunkt for samferdsla i denne delen av Nordaust-Kina. Fem jarnvegar går gjennom byprefekturet og seks nasjonale eller regionale hovudvegar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Songyuan|Songyuan]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Songyuan|Songyuan]]» frå ,  den 28. april 2012.*
Butare

**Butare** er ein brunalge som veks på eksponerte stader langs delar av norskekysten.

## Utsjånad
Butaren kan verte fleire meter lang. Til skilnad frå sukkertaren som og har eit blad, er bladet tynt og har ei tydeleg midtribbe. Ofte splittar bladet seg på tvers inn til midtribba. Stilkpartiet nedst er fleirårig, men bladet er eittårig.

## Utbreiing
Planta finst i Europa i Frankrike, dei britiske øyane, Nederland, Helgoland, Noreg og vestover på Færøyane, Island, Grønland, Labrador og sørover til  Massachusetts. Butaren finst og i Alaska.

## Bruk
Taren kan etast, både rå og kokt, og er brukt som mat langs nordlegaste delen av Atlanterhavet, spesielt på Grønland, Island, i Skottland og Irland.

Det var før vanleg å skjera taren til å gjeva til feet når det var fôrmangel etter vinteren.

## Førekomst i Noreg
I Noreg finst butaren på Vestlandet og nordover til Nord-Noreg.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alaria esculenta|Alaria esculenta]]» frå ,  den 28. april 2012.*  
* *Floraen i farger 2*, Arne Pedersen og Jørgen Vasshaug, H. Aschehoug & Co. (W. Nygaard).
Baishan

**Baishan** (kinesisk skrift 白山, pinyin *Báishān*) er eit byprefektur i provinsen Jilin i Kina, som i sør og søraust grensar mot Nord-Korea. Prefekturet har eit areal på 17&nbsp;485 km², folketalet er sist berekna til 1,3 millionar.

Byprefekturet Baishan omfattar to distrikt (区 *qū*), eitt byfylke (市 *shì*), to fylke (县 *xiàn*) og eitt autonomt fylke.

## Samferdsle
Riksveg 201 i Kina fører gjennom området. Han tek til i Hegang i provinsen Heilongjiang og går via mellom andre Mudanjiang og Dandong sør til Liaodong-halvøya til Lüshunkou/Dalian.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Baishan|Baishan]]» frå ,  den 28. april 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Glückstadt

**Glückstadt** (dansk *Lykstad*) er ein by sør i den tyske delstaten Schleswig-Holstein. Han ligg i Holstein ved møtepunktet mellom nedre Elbe (Unterelbe) og bielva Rhin. Byen ligg rundt 36 km nordvest for Altona og 45 km nordvest for Hamburg, og er i dag del av storbyområdet Hamburg (*Metropolregion Hamburg*). Ved utgangen av 2010 hadde Glückstadt 11&nbsp;498 innbyggjarar.

Byen blei grunnlagt som Lykstad av den dansk-norske kongen Kristian IV i 1617, som fekk myrområdet langs elva drenert. Han lova innflyttarar skattefritak og religionsfridom. Målet var å danna ein konkurrent til Hamburg, som var ein fri keisarby lengre oppe langs elva. Lykstad skulle vera ein uinntakeleg festning- og hamneby. Befestninga blei fullført i 1620. Slottet er i dag gjort om til museum. Glückstadt var del av Danmark fram til landet tapte Slesvig og Holstein i Den dansk-tyske krigen i 1864.

Glückstadt er stasjon på jernbanelinja mellom Itzehoe og Elmshorn. Han har ferjesamband over Elbe til Altendorf/Wischhafen. Byen er med i turistruta Deutsche Fährstraße og sykkelruta Elberadweg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Glückstadt|Glückstadt]]» frå , og «[[:en:|Glückstadt]]» frå  den 29. april 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Det utdanningsvitenskapelige fakultetet ved Universitetet i Oslo

**Det utdanningsvitenskapelige fakultet**, òg kalla **UV-fakultetet** eller **UV**, er eit av åtte fakultet ved Universitetet i Oslo. Fakultetet driv fleirfagleg forsking og tilbyr utdanning i fagområde som har å gjere med skole, pedagogikk, spesialpedagogikk og utdanning. Fakultetet er delt opp i einingane Institutt for lærerutdanning og skoleforskning (ILS), Institutt for spesialpedagogikk (ISP), Pedagogisk forskningsinstitutt (PFI) og senteret InterMedia. Administrasjonen og einingane knytt til fakultetet held til i Helga Engs hus på Blindern, bortsett frå ILS som held til i Fysikkbygningen like ved.

## Historie
Fakultetet blei oppretta 1. januar 1996, då tre institutt og eit senter blei samla i eit felles fakultet. Verksemda innanfor fagfeltet til fakultetet har likevel ein mykje lengre tradisjon ved Universitetet i Oslo. I 1907 blei Pedagogisk seminar etablert. Dette utvikla seg seinare til Institutt for lærerutdanning og skoleforskning. Pedagogisk forskingsinstitutt blei grunnlagt i 1938, då Helga Eng blei utnemnd til den første professoren i pedagogikk. Institutt for spesialpedagogikk har opphav i Statens spesiallærerhøgskole. Denne var frå starten i 1961 ein sjølvstendig institusjon, og blei først i 1990 underlagt Universitetet i Oslo. Senteret InterMedia blei etablert i 1998.

## Bakgrunnsstoff
*Nettsidene til fakultetet
Dzikow-forbundet

**Dzikow-forbundet** (polsk *konfederacja dzikowska*) var ein militær organisasjon skipa i 1734 i Dzików (i dag ein forstad til Tarnobrzeg) av støttespelarane til Stanisław I Leszczyński under den polske arvefølgjekrigen, leia av Adam Tarło.  

Parolen til forbundet var: «Kjemp med Sachsen og Russland for politisk sjølvstende frå Det polsk-litauiske samveldet og utfør politiske reformer.» 

Forbundet vart slått. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dzików Confederation|Dzików Confederation]]» frå ,  den 29. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Zamki polskie (polsk)
Adam Tarło

**Adam Tarło** () var ein polsk adelsmann (szlachcic).  Tarło var voivode i Lublin voivodskap frå 1736 og starost av Jasło. 

Under den polske arvefølgjekrigen støtta han Stanisław I Leszczyński og var kommandant for partisanane i Dzików-forbundet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Adam Tarło|Adam Tarło]]» frå ,  den 29. april 2012.*
Kristianopel

**Kristianopel** er ein tettstad i Karlskrona kommun i Blekinge län. Han ligg på ei sandete kystslette ved kysten av Austersjøen.

Kristianopel blei grunnlagd i 1599 som Christianopel av kong Kristian IV av Danmark, nær den tidlegare byen Avskær. Han blei bygd etter tidsmoderne tankar om byplanlegging, og var den første renessansebyen i Norden. Som festningsby var han ein del av det dansk-norske forsvaret mot Sverige, og gjekk inn i rekkja Akershus, Bohus, Varberg, Halmstad, Lagaholm, Christianstad og Christianopel. 

Byen blei teken 25. juni 1611 av kronprins Gustav Adolf under Kalmekrigen, og lagt i grus. Ei ny kyrkje, Heliga Trefaldighetskyrkan, blei reist i åra 1618–1624. Christianopel fekk bystatus i 1622, og mista statusen i 1677, då han blei teken av svenskane under Den skånske krigen. Kristianopel blei mindre viktig som festningsby etter at Blekinge blei svensk ved freden i Roskilde i 1658. Kristianopel tapte terreng til Karlshamn. 

Den 25. september 1676, under Den skånske krigen, blei Christianopel teken av danske styrkar og gjort til viktig støttepunkt for dei såkalla «snapphanane». Byen blei teken attende den 22. februar 1677. Festningsverka blei raserte og innbyggjarane flytta til Ronneby, Växjö og Karlshamn. I 1678 blei det gjeve ordre om at alle hus skulle jamnast med jorda. 

Kristianopel var fram til utgangen av 1951 ein municipalköping i Kristianopels landskommun, som blei del av Jämjö i 1952. Denne blei del av Karlskrona kommun i 1974.

## Sjå òg
Andre tidlegare byar i Blekinge:
* Avaskär
* Elleholm
* Lyckå

## Bakgrunnsstoff
* En hemsida om Kristianopel
* Kristianopels hembygdsförening
* Kristianopels historia
* Kristianopel - Karlskrona kommun 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Kristianopel|Kristianopel]]» frå ,  den 29. april 2012.*
Institutt for pedagogikk

**Institutt for pedagogikk** (tidlegare Pedagogisk forkningsinstitutt) er eit institutt ved Det utdanningsvitenskapelige fakultetet ved Universitetet i Oslo. Instituttet forskar og tilbyr utdanning innanfor det pedagogiske fagfeltet. 

## Utdanningstilbod
Pedagogisk forskningsinstitutt tilbyr både bachelorprogram og masterprogram.

I tillegg er fleire doktorgradsstipendiatar knytte til instituttet.

## Sjå òg
* Det utdanningsvitenskapelige fakultetet ved Universitetet i Oslo
* Universitetet i Oslo

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Suezbukta

**Suezbukta** er ei om lag 300 km lang bukt som leier mot nord-nordvest i den nordlege delen av Raudehavet. Suezbukta leier inn til Suezkanalen og byen Suez i Egypt. 

Bukta vart truleg forma av at dei afrikanske og indiske kontinentalplatene flytter seg vekk frå kvarandre. Slik har Suezbukta samanheng med Riftdalen som går gjennom Afrika. I Suezbukta ligg det meir enn 120 olje- og gassfelt, m.a. *Gemsafeltet*.

## Kjelde

*
Səbinə Babayeva

**Səbinə Babayeva** () er ein aserbajdsjansk songar.

Babayeva er utdanna ved Asaf Zeynally College of Music og har delteke i ei rekkje songtevlinga både i heimlandet og utlandet. I Aserbajdsjan er ho kjend som songaren av «Roya Kimi», kjenningsmelodien til den aserbajdsjanske fjernsynsserien *[[Bəyaz həyat]]* frå 2003. Ho har delteke i alle dei aserbajdsjanske uttakingane til Eurovision Song Contest frå landet debuterte i 2008 til 2012. I 2011 enda ho på tredjeplass.

## Eurovision Song Contest 2012
Səbinə Babayeva deltok i Milli seçim turu, den aserbajdsjanske uttakinga til Eurovision Song Contest 2012. Frå runde nummer sju gjekk ho vidare til semifinalen, derfrå gjekk ho vidare til finalen og vann. Dimed vart ho vald som representant for Aserbajdsjan.

Etter sigeren vart songen, «When the Music Dies», vald ut internt. Sidan Ell & Nikki vann Eurovision Song Contest 2011 for Aserbajdsjan, vert tevlinga arrangert i Baku og vertslandet vart dimed direktekvalifisert til Eurovision-finalen.

Babayeva starta som nummer 13 i finalen. Til slutt enda ho på fjerdeplass med 150 poeng.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sabina Babayeva|Sabina Babayeva]]» frå ,  den 29. april 2012.*  
 
**Poengsum er henta frå eurovision.tv den 27. mai 2012.*
Christianshavn

**Christianshavn** er eit kvarter i København og ein del av bydelen Indre By. Han har rundt  innbyggjarar (2006). Christianshavn ligg på øya Amager, skild frå det sentrale København av sundet Inderhavnen og med tilgang frå sentrum via Knippelsbro. Mot sør og aust er bydelen skild frå resten av Amager av dei tolv bastionane og vollgrava Stadsgraven frå 1692 og mot Indre By av Københavns Havn. Fristaden Christiania er ein del av Christianshavn.

## Historie

Christianshavn var opphavleg ein eigen kjøpstad oppretta som festningsby av Kristian IV i 1617&ndash;1623 etter planar av Johan Semp. Han blei bygd på eit myrområde på Amager ovanfor Slotsholmen. Staden var først meint som bustadsområde for nederlandske innvandrarr og deretter som garnisons- eller båtmannsby. Han ende opp som ein vanleg kjøpmanns- og handverkarby.

Byen blei anlagt etter mønster av nederlandsk renessanse og blei forbunde med København via Knippelsbro. Store tomter blei stukne ut og torg, kanal og gater blei anlagde etter ein rettvinkla, symmetrisk byplan. Staden blei omgjeven av graver og vollar med bastionar. Det tok likevel lang tid før byen for alvor blei bygd ut.  Christianshavn blei innlemma i København i 1675 som Christianshavns Kvarter. 

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christianshavn|Christianshavn]]» frå ,  den 29. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
TBA

**TBA** (forkorting for engelsk *To be announced*, *To be ascertained*, *To be arranged*, *To be added* eller *To be advised*) er ei forkorting som syner at ein dato ikkje var sett då forkortinga vart nytta. På norsk kan uttrykk som «ubestemd» eller «ikkje kjend» verte nytta.

## Kjelder
Tarnobrzeg

**Tarnobrzeg** er ein by sør i Polen ved elva Wisła.

## Sjå òg
* Dzikow-forbundet

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Bab el-Mandeb

**Bab-el-Mandeb** (arabisk باب المندب, «Tåreporten») eller **Mandebsundet** er sundet som knyter saman Raudehavet med Adenbukta og Indiahavet. Sundet ligg mellom kysten av Jemen på austsida og kysten av Eritrea og Djibouti på vestsida. Sør for sundet ligg Somalia.

Aust i sundet, nær kysten av Jemen ligg den jemenittiske øya Perim. Perim deler sundet i eit austleg og eit vestleg laup: det austlege er 3&nbsp;km, det vestlege 20&nbsp;km breitt. Sørvest i sundet, utanfor kysten av Djibouti ved overgangen til Adenbukta, ligg Sawabi-øyane. Denne øygruppa høyrer til Djibouti.

## Namn

Namnet på sundet kjem frå faren det var å segle gjennom det, eller i følgje ei arabisk segn frå dei mange som drukna her under eit jordskjelv som skilde Etiopia og Arabia.

## Geografi
Bab-el-Mandeb er det strategiske kuntepunktet mellom Indiahavet og Middelhavet via Raudehavet og Suezkanalen. I 2006 vart de testimert at 3,3 millionar fat olje passerte gjennom sundet kvar dag, av ein total på 43 millionar fat som vert flytta av tankskip kvar dag.

Avstaden over sundet er kring 30&nbsp;km frå Ras Menheli i Jemen til Ras Siyyan i Djibouti. Øya Perim deler sundet i to kanalar, der den austlege heiter Bab Iskender (Aleksandersundet) og er 3&nbsp;km breitt og 30 m djupt, medan det vestlege, eller Dact-el-Mayun, har ei breidde på kring 25&nbsp;km og ei djupne på 310 meter. Nær kysten av Djibouti ligg ei mindre øygruppe kalla «Dei sju brørne». Det går ein overflate straum innover i den austlege kanalen, men ein kraftig straum utover i den vestlege.

## Historie
I følgje Ut frå Afrika-hypotesen kan Bab-el-Mandeb truleg ha vore den første staden der moderne menneske flytta ut av Afrika for kring 60&nbsp;000 år sidan. Ein trur at havnivået på denne tida var lågare enn i dag, og at sundet var grunnare eller delvis tørr, slik at folk kunne komme seg over til sørkysten av Asia.

I følgje den etiopiske ortodokse Tewahedo-kyrkja drog semittiske Ge'ez-talande inn i Afrika kring 1900 fvt, omtrent samstundes som den hebraiske patriarken Jakob. Kongedømet Aksum var ei stormakt på Afrikas horn. Dette strekte seg over sundet med erobringa av Himjar, kort tid før islam oppstod.

Storbritannia tok øya Perim i 1799 på vegner av Britisk India. Dei sikra seg øya på nytt i 1857 og reiste eit fyr der i 1861, og brukte det til å kontrollere Raudehavet og handelsruta gjennom Suezkanalen.

Den 22. februar 2008 avdekte eit selskap eigd av Tarek bin Laden planar om byggje ei bru kalla Horn-brua over sundet, og knyte Jemen til Djibouti. Middle East Development LLC har sendt ut ei melding om å byggje brua som kryssar Raudehavet og som i så fall blir den lengste i verda. Prosjektet har blitt tilskrive ingeniørselskapet COWI i samarbeid med arkitektfirmaet Dissing+Weitling, begge frå Danmark. Det er uvisst når brua eventuelt blir bygd og vil stå ferdig.

## Underregion
Bab-el-Mandeb er ein underregion i Den arabiske ligaen, som omfattar Djibouti, Jemen og Somalia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bab el-Mandeb|Bab el-Mandeb]]» frå ,  den 28. mai 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* .
* .
* 

## Bakgrunnsstoff
Asbjørn Rydland

**Asbjørn Rydland** () er ein norsk forfattar frå Seim i Lindås. 

Han debuterte i 2010 med fantasyromanen *Drakeguten*. Boka er fyrste del av ein planlagd ungdomsbokserie på fem romanar om stallguten Koll. Andre boka i serien, *Med eld i hjartet*, kom i 2011. For henne fekk Rydland Nynorsk barnelitteraturpris av Noregs Mållag. I grunngjevinga sa juryen at Rydland hadde skapt ei god og spennande forteljing for ungdom, og «Gjennom eit poetisk språk skildrar han store mytologiar og små detaljar som til saman skaper eit levande og truverdig fantasiunivers.» 

Rydland er busett i Oslo. 

## Bøker
### Drakeguten-serien
* 2010 &ndash; *Drakeguten* &ndash; fantasyroman
* 2011 &ndash; *Med eld i hjartet* &ndash; fantasyroman
* 2012 &ndash; *Mørkemanaren* &ndash; fantasyroman
* 2014 &ndash; *Kampen om Kervad* &ndash; fantasyroman

## Prisar
* 2012 &ndash; Målprisen til Alversund Mållag
* 2012 &ndash; Nynorsk barnelitteraturpris for *Med eld i hjartet*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Utgjevingar av Asbjørn Rydland i BIBSYS Ask
Idar Ulstein

**Idar Lars Ulstein** () var ein norsk bedriftsleiar og skipsingeniør fødd i Ulsteinvik i Ulstein. Han var son av Martin Ulstein (1893–1948) som grunnla Ulstein Mekaniske Verksted (seinare Ulstein Group) i 1917 og Inga Ulstein, fødd Knivsflå, (8. desember 1897-27. juli 1978), som var mangeårig styreleiar i bedrifta etter Martin sin død.  

Ulstein var utdanna sivilingeniør ved skipsbyggarlinja ved Norges Tekniske Høgskole (noverande NTNU) i Trondheim. Han kom for fullt inn i Ulstein Group etter fullført utdanning i 1962, og var bedriftsleiar fram til han gjekk av som konsernsjef i 1997. Han gjekk deretter inn som styreleiar i konsernet, fram til 2011.  

Under hans leiing fekk bedrifta Farmands Pris for framifrå bedriftsleiing for 1983, og han blei nokre år seinare kåra til ein av dei femten beste bedriftsleiarar i Skandinavia av det svenske *Veckans Affärer.* I 1988 gikk han inn for å redde den konkurstruga Sunnmørsbanken.  Han fekk Produktprisen 1992, som vart overrekt av Finn Kristensen på eit møte i Polyteknisk Forening. Han blei etterfølgd som konsernsjef i Ulsteingruppa i 1997 av Bård Mikkelsen. I 1997 gjekk firmaet på børsen og i 1999 blei nærmare 90% av selskapet, med unntak av skipsbyggingsaktiviteten, kjøpt opp av britiske Vickers, som nokre månader etter blei kjøpt av Rolls-Royce.  

Ulstein Group blei reetablert og er i dag framleis ei familiebedrift med aktivitetar innan skipsdesign, skipsbygging og systemløysingar. Idar Ulstein sin son, Tore Ulstein, er styreleiar. 

Familieselskapet Ulsmo vart etablert i 1985, og skal drive industri- og næringsutvikling og formuesforvalting gjennom investeringar i maritim, finans og eiendom. Selskapet blir leia av Idar Ulstein si dotter, Ingerid Ulstein, og systera hennar, Gunvor Ulstein, er styreleiar. 

Idar Ulstein var også mangeårig formann i Skipsbyggerienes Landsforening og Bergens Mekaniske Verksted, medlem i Norges Eksportråd, styremedlem for Mekaniske Verksteders Landsforening, Norges Industriforbund og Den Norske Creditbank, og medlem av rådet til Det Norske Veritas og representantskapsmedlem i Norges Hypotekforening for Næringslivet.

Idar Ulstein vart i 1994 utnemnd til Ridder 1. klasse av St. Olavs Orden for «forteneste av norsk industri».  

Redningsselskapet sitt redningfartøy RS 158 «Idar Ulstein» har namn etter Idar Ulstein. Ein stor del av kostnadane med redningskøyta vart donert av Ulstein Group.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Lenkje til Ulstein Group si heimeside
* Utdrag frå Ulstein Groups 90-års historiebok, utgjeven i 2007.
Annie M.G. Schmidt

**Anna Maria Geertruida Schmidt**, kjend som **Annie M.G. Schmidt**, () var ein nederlandsk forfattar.

## Eurovision Song Contest 1956
Ho skreiv teksten til den fyrste songen som vart framført i Eurovision Song Contest, «De vogels van Holland». Det var òg det fyrste bidraget til Nederland og det fyrste bidraget med nederlandsk tekst. Ein veit ikkje kva for plass bidraget enda på av di det ikkje vart gjeve nokre poeng og berre vinnaren vart offentleggjord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Annie M. G. Schmidt|Annie M. G. Schmidt]]» frå ,  den 30. april 2012.*
Géo Voumard

**Géo Voumard** () var ein sveitsisk jazzpianist og komponist.

## Eurovision Song Contest
### Lugano 1956
Saman med Émile Gardaz skreiv han eit av dei to sveitsiske bidraga i Eurovision Song Contest 1956 i Lugano, «Refrain». Songen heit opphavleg «Refrains» og vart framført av Lys Assia og Quinteta Radiosa i Concours Eurovision 1956, den sveitsiske uttakinga. Bidraget vart berre framført av Lys Assia i den fyrste utgåva av Eurovision Song Contest, og før tevlinga endra ein tittelen på «Refrains» til «Refrain». Bidraget vart utropt som vinnar, men det er ukjend kor mange røyster bidraget fekk.

### Frankfurt am Main 1957
I 1957 skreiv han òg det sveitsiske bidraget saman med Émile Gardaz. Songen, som heit «L'enfant que j'étais», vart framført av Lys Assia i Concours Eurovision 1957, den sveitsiske uttakinga til Eurovision Song Contest 1957. Bidraget enda på åttandeplass av totalt ti bidrag med fem poeng: to frå Danmark og eitt frå Luxembourg, Italia og Vest-Tyskland.

## Kjelder
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Géo Voumard|Géo Voumard]]» frå ,  den 30. april 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eurovision Song Contest 1957|Eurovision Song Contest 1957]]» frå ,  den 30. april 2012.*
Ein fin liten blome

**«Ein fin liten blome»** er ein salme omsett frå svensk av Anders Hovden i 1927. Ein reknar med at den svenske teksten *Det växte en blomma* er skriven av Johan Alfred Blomberg. Han var offiser i Frelsesarmeen i Sverige. Sidan flytte han til USA. I Norsk Salmebok finn ein salmen på nr. 492, under avsnittet *Tryggleik og glede*. Melodien vart laga av Bjørn Eidsvåg i 1969. I Sverige vert melodien som i Noreg er kjend som «Min båt er så liten», oftast brukt.

## Kjelder

* Stig Wernø Holter i *Nytt norsk salmeleksikon* Trondheim 2011
* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ein fin liten blome|Ein fin liten blome]]» frå , den 29. april 2012.*
Tiransundet

**Tiransundet** (arabisk مضيق تيران, *Maḍīq Tīrān*) er dei smale sunda mellom Sinaihalvøya og Den arabiske halvøya i innlaupet til Akababukta frå Raudehavet. Avstanden mellom dei to halvøyane er kring 13 km. Tiransundet er kalla opp etter Tiran som ligg i innløpet 5-6 km frå Sinai, der Multinational Force and Observers har ein observasjonspost for å overvake at Egypt opprettheld trygg sjøfart i sunda slik det vart avtalt i den israelsk-egyptiske fredsavtalen.

Sanafir ligg aust for Tiran, søraust for det grunne sundet mellom Tiran og Saudi-Arabia, ei øy som høyrer til Saudi-Arabia, men som blir administrert av Egypt. 

Sjøvegen inn til den einaste hamnebyen i Jordan, Aqaba og den einaste hamnebyen til Israel ved Raudehavet, Eilat, går gjennom Tiransunda. 90 % av den israelske olja passerte gjennom Tiransunda. Tiransundet er derfor strategisk viktig for sjøfarten i både Egypt, Jordan, Israel og Saudi-Arabia. Den utløysande faktoren for seksdagarskrigen i 1967 var at Egypt sperra Tiransundet for israelske skip på veg til eller frå Eilat. 

Eit prosjekt for å byggje ei 15 km lang bru over sundet mellom Egypt og Saudi-Arabia er under vurdering av dei egyptiske styresmaktene.

## Sjå òg
* Sanafir
* Tiran

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Tiransundet|Tiransundet]]» frå ,  den 29. desember 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


* 

## Bakgrunnsstoff
Gian Gastone de' Medici

**Gian Gastone de' Medici** eller Giovanni Battista Gastone () var den siste storhertugen av Toscana frå Medici-familien. Han var den andre sonen til Cosimo III de' Medici av Toscana og Marguerite Louise d'Orléans, prinsesse av Frankrike. Syster hans, Anna Maria Luisa de' Medici, kurfyrstinne av Pfalz, gifta han bort til Anna Maria Franziska av Sachsen-Lauenburg, ei rik enke, i 1697. Uheldigvis forakta Gian Gastone kona si, og ho forakta han. Ekteskapet var derfor barnlaust. Sidan storprins Ferdinando, den eldre broren til Gian Gastone, døydde før Cosimo III, var det Gian Gastone som etterfølgde faren som storhertug i 1723.

Regjeringstida hans var prega av at han gjorde om på den ultra-reaksjonære politikken til føregangaren. Mellom anna avskaffa han skatt for fattigare folk, oppheva antisemittisk straffelover og stoppa med offentlege avrettingar. Medici-familien var i mangel på mannlege arvingar. Faren Cosimo III ønskte kurfyrstinna av Pfalz til å overta etter Gian Gastone. Men Spania, Storbritannia, Austerrike og Dei sameinte Nederlanda var imot planen til Cosimo og utpeikte Don Carlos av Spania som arvingen til Gian Gastone. Mor hans, Elisabeth Farnese, var oldebarnet til Margherita de' Medici. Don Carlos overførte seinare kravet sitt til Frans III av Lorraine i samsvar med ei førebuande fredsavtale som vart underskriven i 1738. Frans tok derfor over då Gastone døydde, den 9. juli 1737 og enda eit nesten 300 år langt Medici-styre over Firenze. Den siste tida av regjeringstida si valde Gian Gastone å ligge til sengs og vart teken vare på av omgangskrinsen sin, kalla *Ruspanti*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gian Gastone de' Medici, Grand Duke of Tuscany|Gian Gastone de' Medici, Grand Duke of Tuscany]]» frå ,  den 30. april 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Hale, J.R. (1977). *Florence and the Medici*. London: Orion. ISBN 1-84212-456-0.
*Strathern, Paul (2003). *The Medici: Godfathers of the Renaissance*. London: Vintage. ISBN 978-0-09-952297-3.
*Young, G.F. (1920). *The Medici: Volume II*. London: John Murray.

 

## Bakgrunnsstoff
Taizhou i Jiangsu

**Taizhou** (kinesisk skrift 泰州, pinyin Tàizhōu) er eit byprefektur sentralt i provinsen Jiangsu i Kina. Prefekturet har eit areal på 5&nbsp;794 km² og 4&nbsp;618&nbsp;558 innbyggjarar i 2010. Av desse bur 571&nbsp;516 i storbyen Taizhou, som ligg langs nordbreidda av Chang Jiang.

Byprefekturet Taizhou omfattar to distrikt (区 *qū*) og fire byfylke (市 *shì*).

## Historie
Byen Taizhou har ei over 2&nbsp;100 år lang historie. Byen har heile tida vore eit politisk, økonomisk, kulturelt og kommunikasjons-sentrum i sentrale Jiangsu. Marinen til Folkets frigjeringshær vart danna med utgangspunkt i Taizhou.

## Næringsliv
Taizhou har mange kornmøller og tekstilfabrikkar, stor produksjon av fiskegarn og andre næringar basert på lokalt landbruk.

## Samferdsle
Kinas riksveg 328 fører gjennom området, han går fra Nanjing via Yangzhou til Nantong. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Taizhou (Jiangsu)|Taizhou (Jiangsu)]]» frå ,  den 1. mai 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Taizhou, Jiangsu|Taizhou, Jiangsu]]» frå ,  den 1. mai 2012.*
Suqian

**Suqian** (kinesisk skrift 宿迁; pinyin Sùqiān) er eit byprefektur nordvest i provinsen Jiangsu i Kina, i vest grensar det mot provinsen Anhui. Prefekturet har eit areal på 8&nbsp;555 km². Folketalet vart i 2011 berekna til 4,73 millionar. Av desse bur i kring 615&nbsp;000 i storbyen.

Byprefekturet Suqian omfattar to distrikt (区 *qū*) og tre fylke (县 *xiàn*).

Suqian ligg ved nordbreidda av innsjøen Hongze, og Keisarkanalen renn gjennom byprefekturet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Suqian|Suqian]]» frå ,  den 1. mai 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Suqian|Suqian]]» frå ,  den 1. mai 2012.*
Huai'an

**Huai'an** (kinesisk skrift 淮安; pinyin *Huái'ān*) er eit byprefektur i provinsen Jiangsu i Kina, nordvest for dei sentrale delane av provinsen. I sør grensar Huai'an mot provinsen Anhui. Prefekturet har eit areal på 10&nbsp;132 km² og 4&nbsp;799&nbsp;889 innbyggjarar i 2010. Av desse bur 2&nbsp;494&nbsp;013 i byområde.

Huai'an ligg kring sørbreidda og austbreidda av innsjøen Hongze.

Byprefekturet Hui'an omfattar fire distrikt (区 *qū*) og fire fylke (县 *xiàn*).

## Historie
Qingliangangkulturen oppstod i dette området for rundt 5&nbsp;000 år sidan. Byen Huai'an si historie går over 2&nbsp;200 år tilbake.

Kommunistleiaren Zhou Enlai var frå Huai'an.

## Samferdsle
Riksveg 205 i Kina passerer gjennom området. Han tek til i Shanhaiguan i Hebei og endar opp sør i Shenzhen i provinsen Guangdong. Undervegs fører den innom mellom andre Tangshan, Tianjin, Zibo, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou i Guangdong.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Huai&#39;an|Huai&#39;an]]» frå ,  den 1. mai 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Huai'an|Huai'an]]» frå ,  den 1. mai 2012.*