open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
You See Me Crying

«**You See Me Crying**» er ein powerballade av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han kom ut i 1975 som det siste sporet på gjennombrotsalbumet deira, *[[Toys in the Attic]]*. Ein kortare miks av songen vart gjeven ut som den tredje singelen frå albumet i november 1975, men gjekk ikkje inn på hitlista. 

## Innspeling
Songen er ein kompleks pianoballade og vart tungt orkestrert. Aerosmith og produsenten Jack Douglas henta inn eit symfoniorkester til songen, som vart dirigert av Mike Mainieri. Sjølve songen vart skriven av vokalisten Steven Tyler og den eksterne samarbeidspartnaren Don Solomon.  Nokre av bandmedlemmene vart frustrerte over songen, som tok lang tid å fullføra, på grunn av dei mange komplekse tromme- og gitarpartia. På grunn av det komplekse arrangementet med piano og orkester speler Aerosmith sjeldan songen live.

Plateselskapet til bandet, Columbia Records, var likevel svært imponert over songen og innspelingsprosessen.  Bruce Lundvall, dåverande president i Columbia, kom inn på innspelinga av *Toys* då bandet jobba med songen og noterte: «De har noko utruleg på gang her. Eg kom nettopp frå ei Herbie Hancock-innspeling og dette er mykje kjekkare».

Brad Whitford spelte sologitar på songen, i staden for den vanlege sologitaristen deira Joe Perry.

## Mottaking
*[[Cash Box]]* kalla songen «ein rockeballade som garantert vil gi knutar på platespelaren» og at «heavy metal-entusiastar vil setja pris på den storstilte produksjonen då Aerosmith høyrast ut som fem store symfoniorkester som alle speler ulike songar.» *Ultimate Classic Rock*-kritikaren Chad Childers rangerte han som den tiande beste songen til Aerosmith på 1970-talet, og sa at Tyler viser «ei evne for rockballader som ville tena han godt i dei kommande tiåra.»

## Framføringsnotat
Den endelege versjonen av songen vart teken frå opptak 12, 14 og 15, og singelversjonen av songen vart redigert ned til 3:00.

Han har berre vorte framført live éin gong, 26. juni 2009, i Jones Beach Theater i Wantagh i New York under Aerosmith/ZZ Top-turneen.

Medan Aerosmith planla Back in the Saddle-turneen og spelte inn albumet *[[Done with Mirrors]]* i løpet av 1984, spelte DJ Mark Parenteau frå Boston songen. Tyler likte songen så godt at han foreslo at gruppa hans skulle spela inn ein coverversjon, berre for å bli fortald av Perry: «Det er *oss*, din kødd.» Tyler leid av minneproblem på den tida på grunn av tung narkotikabruk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You See Me Crying|You See Me Crying]]» frå ,  den 8. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Geislingen an der Steige

**Geislingen an der Steige** er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 28&nbsp;290 ibuarar og dekker eit flatemål på 75,8 km². Byen, som høyrer til Landkreis Göppingen, ligg på ei slette mellom åsar, 464 meter over havet. Frå Geislingen er det 27 km austover til Ulm og 50 km nordover til Stuttgart.

WMF, ein produsent av metallvarer, er den suverent største sysselsetjaren i Geislingen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geislingen an der Steige|Geislingen an der Steige]]» frå ,  den 9. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Eislingen/Fils

**Eislingen/Fils** er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 21&nbsp;329 ibuarar og dekker eit flatemål på 16,4 km². Byen Eislingen ligg 336 meter over havet ved elva Fils. Kommunen høyrer til Landkreis Göppingen og er granne med bykommunen Göppingen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Eislingen/Fils|Eislingen/Fils]]» frå ,  den 9. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Ebersbach an der Fils

**Ebersbach an der Fils** er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen, som høyrer til Landkreis Göppingen, har 15&nbsp;531 ibuarar og dekker eit flatemål på 26,3 km². Ebersbach ligg 32 km austsøraust om storbyen Stuttgart.

Elva Fils renn gjennom kommunen frå aust mot vest.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ebersbach an der Fils|Ebersbach an der Fils]]» frå ,  den 9. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Uhingen

**Uhingen** er ein by og ein kommune aust i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen har 14&nbsp;439 ibuarar og dekker eit flatemål på 24,8 km². Uhingen høyrer til Landkreis Göppingen.

Allgaier Werke, ein produsent av bildelar og tidlegare av traktorar, har hovudkontor i Uhingen.
  
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Uhingen|Uhingen]]» frå ,  den 9. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Big Ten Inch Record

«**Big Ten Inch Record**», òg kjend som «Big Ten-Inch (Record of the Blues)», er ein rhythm and blues-song skriven av Fred Weismantel. Han vart først spelt inn i 1952 av Bull Moose Jackson og gitt ut av King Records. Songen vart seinare spelt inn av Aerosmith og gitt ut som ein del av albumet *[[Toys in the Attic]]* frå 1975. Han har vorte vurdert som ein av dei beste dobbelttydige songane gjennom tidene.

## Versjonar
### Bull Moose Jackson
Originalversjonen av songen vart framført av Bull Moose Jackson. Han vart gitt ut i 1952 på King Records som plate 4580. Jackson vart akkompagnert på innspelinga av Tiny Bradshaw's Orchestra. Songen vart ingen hit, truleg fordi han var «for antydande» og «radiostasjonane ville ikkje spela han».

Jackson slutta å opptre i 1960-åra og jobba som matserveringsarbeidar i Washington, D.C.. På 1980-talet vart populariteten hans gjenoppliva etter at eit band i Pennsylvania, The Flashcats, byrja å spela «Big Ten Inch Record» på konsertane sine og inviterte Jackson til å opptre med dei.

Jackson sin versjon av songen har vorte nyutgjeve på fleire samleplater, inkludert *Badman Jackson That's Me* (1991), *Ride, Daddy, Ride and Other Songs of Love* (1991), *Risque Blues: The King Anthology* (2002), *The Very Best of Bull Moose Jackson: Big Ten-Inch Record* (2004), og *The Bull Moose Jackson Collection 1945–55* (2013).

### Aerosmith
Rockebandet Aerosmith spelte inn songen på albumet *[[Toys in the Attic]]* frå 1975. Innspelinga var den andre coversongen til Aerosmith av rhythm and blues-låtar frå tidlege i 1950-åra, etter å ha covra «Train Kept A-rollin'» på albumet *[[Get Your Wings]]* frå 1974.

Songen fekk blanda meldingar. Ein kritikar spådde at han ville vera «den einaste Aerosmith-songen gamle historikarar og seriøse tenåringar vil spela om 100 år frå no av.» På den andre sida kalla Mark Simmons i *The Austin American-Statesman* det «låg humor» og meinte at «dobbelttydninga 'Big Ten Inch' blir fortent slapp.» Got me the strangest womanBelieve it, this chick's no cinchBut I really get her goin'When I take out my Big Ten InchRecord of the band that plays the blues

I «The History of Rock & Roll» kalla Ed Ward songen «eit meisterverk av dobbelttying og timing. » Sjølv om songteksten er skriven i form av ein «utvida seksuell metafor», har han vorte sitert som ein del av ein trend mot meir «open seksualitet» i rhythm and blues-musikken tidleg på 1950-talet. 

I 2014 rangerte *[[nettsida Salon|Salon]]* Aerosmith sin «Big Ten Inch Record» som ein av dei 19 beste dobbelttydige songane gjennom tidene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Big Ten Inch Record|Big Ten Inch Record]]» frå ,  den 8. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brighton Dome

**Brighton Dome**, lokalt berre kalla **The Dome**, er eit teater- og konserthus i Brighton i England. Huset opna dørene i 1867, men har historie tilbake til 1803. I dag har Brighton Dome ein konsertsal, eit studioteater og ein historisk kornbørs. Alle tre salane er knytta til det nærliggjande Royal Pavilion via ein underjordisk tunnel.

## Bakgrunn
Brighton Dome blei bygd på bestilling frå dåverande prins Georg IV i 1803. Prinsen fekk arkitekt William Porden til å teikne eit stort kuppelforma bygg som skulle fungere som stall for hestane hans, samt ein kornbørs. Stallen hadde plass til 44 hestar og kuskane deira. Taket var ein stor kuppel – en dome – med diameter på 24 meter og høgde på 20 meter. Bygninga kosta  pund, og stallen blei opna i 1808.

I 1850 selde dronning Victoria, niesa til Georg IV, eigedommen til Brighton by, og stallen fungerte som kavaleribrakker frå 1856 til 1864. Etter dette blei innsida fullstendig bygd om og opna 24. juni 1867 som ein konsert- og møtesal med plass til 2500 menneske. I 1867 blei også ridehuset pussa opp og gjort om til ein kornbørs. Det blei handat korn i bygget kvar torsdag fram til desember 1914, då bygninga blei gjort om til eit militærsjukehus og seinare til ein rulleskeisebane. 

Ein ny omfattande runde med oppussing skjedde i 1934 og 1935, og konsertsalen blei bygd om til slik han ser ut i dag. Salen har plass til 2100 publikummarar. Domen fekk også eit nytt pipeorgel, eit av dei mest kjente særtrekka til bygget.

## Bruk
Brighton Dome er eit av dei største og mest kjende musikk- og teaterbygget i Sør-England. Årleg vert det arrangert over 600 konsertar, teater- og danseframsyningar, bokbad, filmar og skodespel her. I tillegg husar domen den årlege Brighton Festival.

I 1974 blei Eurovision Song Contest arrangert i Brighton Dome, der Sverige og ABBA vann tevlinga med «Waterloo».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Brighton Dome|Brighton Dome]]» frå ,  den 9. mai 2022.*
Institut national des sciences appliquées de Toulouse

**Institut national des sciences appliquées de Toulouse** (INSA Toulouse) er eit teknisk universitet i Toulouse i Frankrike, og er ein av dei 204 franske ingeniørskular som er akkrediterte til å utskriva ei ingeniørgrad. Skulen vart grunnlagd i 1963 som ein medlem av INSA-gruppa, og er ein grunnleggjande medlem av *[[Université Fédérale Toulouse Midi-Pyrénées|Université de Toulouse]]*. Alumninettverket inkluderer over 17 000 alumnar frå INSA Toulouse.

= Utdanning =

#### Opptak
Opptak kan gjerast basert på fleire måtar; vitnemål, intervju eller fullførte grader i første, andre, tredje eller fjerde år.

INSA Toulouse rekrutterer også toppidrettsutøvarar, musikarar, dansarar, skodespelarar og kandidatar med funksjonshemmingar, som har opptak regulerte av spesielle føresegner.

#### Pre-oritenteringer
Ved INSA Toulouse, etter eit første år med felles undervisning, må studentane velja mellom fire pre-orientingar for dei tre neste semestera:     

* *Ingénierie chimique, biochimique et environnementale* (ICBE), «Kjemi, biokjemi og miljøteknikk»
* *Ingénierie de la construction* (IC), «Byggjeteknikk»
* *Ingénierie des matériaux, composants et systèmes* (IMACS), «Materiale, komponentar og system»
* *Modélisation, informatique, communication* (MIC), «Modellering, databehandling og kommunikasjon»

#### Spesialiseringar
Dei fire pre-orienteringene gir tilgang, frå 6. semester, til følgjande spesialiseringar:

## Studentliv
INSA Toulouse har Studentsamskipnaden *Amicale des Élèves de l'INSA de Toulouse* med 82 klubbar: tekniske, kulturelle, friluftslivs- eller solidaritetsforeiningar. Kvart år, i mai, gjer den årlege festivalen til skulen, 100 Tours de l'INSA, det mogleg for alle klubbar og foreiningar å møtast i to dagar med festar. Sidan september 2000 har *Les Enfoiros* frå INSA, med både studentar og lærarar frå INSA Toulouse bestemt seg for å engasjera seg i å hjelpa Restos du Cœur-foreningen (fr), ein ideell organisasjon som deler ut mat til trengande. Det blir m.a. halde mange konsertar på campusen til INSA, og arrangert fleire aksjonar i løpet av året for å samla inn pengar, mat og klede.  

#### Bar P'tit Kawa og Boom
P'tit Kawa er den studentdrivne baren på campus. Her blir det servert varm drikke til lunsj, og i lokala finst diverse spel. Kvar onsdag vert det også halde temakveldar. 

Før alle feriane blir arrangert såkalla Boom-kveldar, også med diverse tema. Desse kveldane er større arrangement med diskjockey og stort dansegolv.
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Institut national des sciences appliquées de Toulouse|Institut national des sciences appliquées de Toulouse]]» frå ,  den 10. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Cary

**Cary** er ein by i fylka Wake og Chatham nordaust i delstaten Nord-Carolina i USA. Byen har kringom 175&nbsp;000 ibuarar og ligg berre få kilometer vest om storbyen Raleigh. Cary er såleis del av eit storbyområde med 1,45 millionar ibuarar.

Byen Cary vart grunnlagt i 1750 og innlemma i delstaten i 1871.

Programvarefirmaet SAS Institute, som har hovudkontoret sitt i Cary, er største sysselsetjaren i byen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cary, North Carolina|Cary, North Carolina]]» frå ,  den 10. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Fayetteville

**Fayetteville** er ein by søraust i delstaten Nord-Carolina i USA. Byen har 208&nbsp;000 ibuarar og er fylkessete i Cumberland County.

Militærbasen Fort Bragg/Fort Liberty, som tilhøyrer United States Army, ligg nordvest om Fayetteville.

Byen vart grunnlagt i 1783.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fayetteville, North Carolina|Fayetteville, North Carolina]]» frå ,  den 10. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Grande Rochère

**Grande Rochère** er ein fjelltopp i Wallis-Alpane, på nordsida av Aostadalen i Italia. Toppen er den høgste mellom fjellskaret Ferret og Store St. Bernhard-passet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Grande Rochère|Grande Rochère]]» frå ,  den 10. mai 2023.*
6899 til eg dør

***6899 til eg dør*** er ein underhaldande norsk dokumentarserie frå 2023 om artisten Kjartan Lauritzen, mindre kjent som Per Áki Sigurdsson Kvikne, som impulskjøper eit hotell i barndomsbygda Balestrand.

Per kjøper Balestrand hotell saman med kjærasten sin Randi Sognnæs Aamot og storebroren sin Theodor Sigurdsson Kvikne, og dei har som mål å gjere den idylliske, men litt kjedelege heimbygda ved Sognefjorden attraktiv for unge. 

Utfordringa er at hotellet opnar samtidig som Per skal ut på sin viktigaste turné nokon sinne, dei har planar om å lage ein stor musikkfestival i hotellhagen og i tillegg eig og driv dei esportklubben 777 Esport som dei håpar skal vinne Telialigaen. Dei unge hotelleigarane får raskt kjenne på det store ansvaret og den enorme jobben dei har tatt på seg.

Serien handlar om kjærleik, venskap, musikk og å satse mykje for å fylgje draumen.

Serien er utvikla og produsert av NRK Vest og hadde premiere 9. mai 2023.

## Tittelen
Tittelen til programmet viser til ein av Kjartan Lauritzen sine låtar «6899/punk brother/telefon» og verselinja «6899 til eg dør Balestrand er for all tid det eg blør alt det som eg ville før, det er det eg gjer no, store draumar kom til meg på SFO.»

## Episodar

## Episodeskildringar

### «Gå Kjartan»
Hotellet som Kjartan, kjærasten og broren har kjøpt treng eit lag maling, for å seie det mildt. Synd at Kjartan ikkje er så praktisk, då.

### «Få det på»
Hotellet står på hovudet, Kjartan har sagt ja til spelejobb, og no kjem dei første gjestane. Heldiggrisen Randi. 

### «Million»
Theodor har tre fulltidsjobbar, Randi må seie hadet til tannlegejobben og Per blir trivselsminister.

### «Drift»
Opningsfest og kvardag – og verdens mest motvillige bartender; Kjartan Eau de Vie Lauritzen.

### «La meg vere i fred»
Kjartan skal snart ut på sin største turné. Han må berre lage litt ny musikk og drive hotellet og seg sjølv til vanvidd først. 

### «Superhelt»
Kjartan bur på jobben, som han ikkje skal jobbe på. Der ser han på Randi som jobbar dag og natt. Sikkert bra for forholdet.

### «Fredag»
Balestrand er ikkje kult. Skal det bli det, må festivalen i hotellhagen bli ein suksess. Men har nokon av dei laga festival før? Nei.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 6899 til eg dør hos NRK TV
* Ny NRK-serie: «Hjelp, Kjartan Lauritzen har kjøpt hotell!». Artikkel i Bergens Tidende.
Einar Bruno Larsen

**Einar Bruno Larsen** () var ein norsk fotball- og ishockeyspelar frå Oslo. Både i fotball og ishockey spelte han i løparrekka.

## Karriere
### Ishockey
Larsen spelte på Vålerengen sitt ishockeylag i periodane 1959-67 og 1972-75. Han vart noregsmeister sju gongar og seriemeister seks år i rad. I 1963 vart Larsen tildelt gullpucken som årets spelar. Han deltok i 60 VM- og OL-kampar i ishockey, mellom anna under Vinter-OL 1964 i Innsbruck.

### Fotball
Larsen debuterte i 1957. Våren 1961 kneip Vålerengen andreplassen i avdeling A av Hovudserien. I bronsefinalen slo laget byrival Lyn 6–4. Høgdepunktet på fotballbana kom då Vålerengen i 1965 gjekk til topps i 1. divisjon, klubbens fyrste store triumf på fotballbana. Med 10 nettkjenningar vart Larsen toppskårar for meisterlaget, som mellom andre bestod av Leif Eriksen, Nils Arne Eggen og Arild Mathisen. Han slutta med fotball då Vålerengen i 1968 enda på sisteplassen i 1. divisjon.

Larsen spelte 3 landskampar for Noreg. Etter 2–1 over Island på Ullevål stadion i ein kvalifiseringskamp til Sommar-OL 1960 den 21. august 1959, vart det i mai 1960 tap mot Danmark i København. Den 1. juli 1964 vart han, på Brann stadion i Bergen, matchvinnar då Noreg vann med 3 mål mot Sveits sine 2.

### Merittar
#### Ishockey
*Noregsmeister: 1960, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967 og 1971 med Vålerengen IF
*Seriemeister: 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967 med Vålerengen IF
#### Fotball
*Seriemeister: 1965 med Vålerengen IF

## Kjelder
*eu-football
Mont Néry

**Mont Néry**, også nemnt Becca Frudiera, er ein fjelltopp på austsida av Aostadalen i Italia. Toppen er den høgste i dette området av Wallis-Alpane.

Hausten 1873 klatra tre karar til topps som dei fyrste, mellom dei presten Amé Gorret.

 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mont Néry|Mont Néry]]» frå ,  den 10. mai 2023.*
Marion Kirkland Reid

**Marion Kirkland Reid** (1815-1902) var ein skotsk feministisk forfattar som særleg er kjend for verket *A Plea for Woman*, fyrste gjeve ut i 1843.  *A Plea for Woman* blei fyrst gjeve ut i Edinburgh i 1843 av William Tait, og så i USA i 1847, 1848, 1851 og 1852 som *Woman, her Education and Influence* under namnet of Mrs. Hugo Reid. Ho var medlem av Ladies National Association for the Repeal of the Contagious Diseases Acts.

## Liv og virke
Reid var dotter av James Kirkland, ein kjøpmann i Glasgow, og Janet Finlay.

Ho gifta seg med Hugo Reid 8. januar 1839.  Reid var ein progressiv pedagog frå Edinburgh.

Marion var den einaste skotske kvinna til stades ved World Anti-Slavery Convention i London i juni 1840, der ho og andre britiske tilskodarar, mellom anna Anne Knight, var vitne til at amerikanske kvinnelege utsendingar blei nekta å ta del i konvensjonen. Det fann stad ein stor debatt, og Kirkland møtte leiaren for den amerikanske kvinnedelegasjonen, Lucretia Mott. Denne hendinga, og ein artikkel om  "Women's rights and duties" i *Edinburgh Review* frå 1841, kan ha inspirert Kirkland si bok *A Plea for Women*, som ho skreiv i 1843. Anne Knight sende eit eksemplar til Lucretia Mott og anbefalte henne varmt, og boka fekk stor innverknad i Nord-Amerika. *A Plea for Women* er truleg det fyrste verket frå Storbritannai eller USA som la vekt på å oppnå både sivile og politiske rettar for kvinner. Boka var særleg viktig dei fyrste åra av kampanjen for røysterett for kvinner i USA. 

Hugo hadde undervisingspostar i Liverpool og Nottingham, før han blei rekstor ved Dalhousie College i Halifax i Nova Scotia, ei stilling han hadde frå 1855 til 1860. Marion drog truleg med han til Canada. Etter at familien vende tilbake til Storbritannia budde dei i Marylebone i London, som var adressa Marion oppgav då ho skreiv under på eit opprop om røysterett for kvinner gjeve til parlamentet i 1866. Etter at Hugo døydde i 1872, budde ho hjå den einaste dottera si, Jessie, i Shepherd's Bush.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Marion Kirkland Reid|Marion Kirkland Reid]]» frå ,  den 10. mai 2023.*
Wembley Conference Centre

**Wembley Conference Centre** var eit konferansesenter som låg i Wembley Park i London og eksisterte frå 1977 til 2006.

## Bakgrunn
Utover i 1970-åra dukka fleire moderne fleirbruksarenaar opp i dei største byane i England. Blant dei var Wembley Conference Centre, som blei teikna av Richard Seifert for selskapet British Electric Traction Company. Arbeidet med bygginga starta i mai 1973, og senteret blei opna av Edward, hertugen av Kent, den 31. januar 1977. Hovudsalen, kalla Grand Hall, hadde plass til 2500 publikummarar. Eurovision Song Contest 1977 var eit av dei første store arrangementa som blei halde i senteret.

Konferansesenteret var del av eit større utviklingsprosjekt i området. Ved sida av senteret opna Greenwich Rooms and Elvin House, ein futuristisk, triangelforma kontorbygning på 722 kvadratmeter, og Wembley Exhibition Centre.

Opninga av konferansesenteret og utstillingshallen auka talet besøkande til Wembley Park, og den nærliggjande togstasjonen, Wembley Hill, blei døypt om til Wembley Complex i mai 1978. I 1987 blei stasjonen døypt om til Wembley Stadium.

Då Wembley Stadium og områda rundt stadionet skulle byggjast om i 2006, blei konferansesenteret rive for å gje plass til utbygginga.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wembley Conference Centre|Wembley Conference Centre]]» frå ,  den 10. mai 2023.*
Jo Tessem

**Jo Stuen Tessem** () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Brekstad i Sør-Trøndelag. Han var både angreps- og midtbanespelar. Ein treårsperiode frå 2001 aksla han den norske landslagsdrakta 9 gongar. Tessem har utvandra til Storbritannia.

## Karriere
### Klubbspel
Tessem spelte frå 1989 fjerdedivisjons-fotball med Opphaug IL (seinare Ørland BK). Etter 14 seriemål i 1993-sesongen flytta han til Oslo for å gå politiskule. Han melde seg inn i Lyn, som då spelte på nivå 2 i seriesystemet. I sin fyrste sesong med Lyn tok han og laget seg til NM-finalen 1994, der vart tap mot Molde FK. Med 15 seriemål vart Tessem lagets toppskårar då Lyn i 1996 vann avdeling A på nivå 2 og to seg til spel i eliteserien. Etter Lyn rykte ned att i 1997, valde Tessem å spele for Molde FK i 1998 og 1999. Begge sesongane vann han seriesølv med Molde, han fekk og erfaring med spel i meisterligaen.

Frå november 1999 til 2003 gjorde Tessem teneste i engelske Southampton FC. 17. mai 2003 deltok han i FA-cupfinalen som innbytar, ein kamp som enda med siger 1–0 til Arsenal FC. Våren 2004 spelte han på Lyn, hausten 2004 for engelske Millwall FC. Sidan var han atter Lyn-spelar åra 2005-07. I 2005 la laget beslag på tredjeplassen i eliteserien, Tessem og Jan Derek Sørensen skåra begge 8 mål og var laget sine toppskårarar i serien. Våren 2008 var Tessem aktiv for AFC Bournemouth.

### Landslagsspel
I tida 28. februar 2001 til 18. februar 2004 deltok Tessem i 9 av Noregs landskampar. Pussig nok fann både debuten og avskjeden stad på Windsor Park i Belfast, to vennskapskampar som begge enda med store norske sigrar. Tessem skåra ikkje for Noreg.

### Merittar
*Sølv i eliteserien: 1998 og 1999 med Molde FK
*Bronse i eliteserien: 2005 med Lyn
*Finaletap i noregsmeisterskapen: 1994 med Lyn
*Finaletap i FA-cupen: 2003 med Southampton 

## Kjelder
*Jo Tessem, international football player ved eu-football.info
Achern

**Achern** er ein by og ein kommune med kringom 26&nbsp;000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 65,2 km² vid. Achern ligg om lag 18 kilometer sørvest om Baden-Baden og 19 kilometer nordaust om Offenburg. Byen er handelssenter for dei omkringliggjande kommunane.

Ein stor stålrøyrs-produsent og eit større metallsag-firma har begge hovudkontor i Achern.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Achern|Achern]]» frå ,  den 11. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Oberkirch i Baden-Württemberg

**Oberkirch** er ein by og ein kommune med kringom 20&nbsp;000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 69,1 km² vid. I luftlinje ligg Oberkich om lag 10 kilometer nordaust om Offenburg.

Papierfabrik August Koehler og maskindel-leverandøren Progress-Werk Oberkirch har begge hovudkontor i Oberkirch. Også vin- og fruktdyrking er viktige næringar i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Oberkirch (Baden)|Oberkirch (Baden)]]» frå ,  den 11. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Gengenbach

**Gengenbach** er ein by og ein kommune med kringom 11&nbsp;000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 61,9 km² vid. Gengenbach ligg i nedre del av Kinzigtal i Schwarzwald, få kilometer søraust om Offenburg. 

Vindyrking er ei viktig næring i kommunen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Gengenbach|Gengenbach]]» frå ,  den 11. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Rheinau i Baden-Württemberg

**Rheinau** er ein by og ein kommune med over 11&nbsp;000 ibuarar vest i forbundslandet Baden-Württemberg i Tyskland. Kommunen høyrer til Ortenaukreis og er 73,5 km² vid.

Rheinau ligg langs austsida av Rhinen, som her er grenseelv mot Frankrike.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Rheinau (Baden)|Rheinau (Baden)]]» frå ,  den 11. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Intermedio

**Intermedio** eller **intermezzo** var i den italienske renessansen ei framsyning, gjerne med dans, som blei framført som mellomakt i skodespel oppført for å feira særskilde hendingar ved hoffet. I byar som Firenze og Ferrara var bryllaupet til herskarfamiliane (eller liknande statlege arrangement) det vanlegaste høvet til å ha storslåtte intermediar. Dei best dokumenterte blei oppførte under bryllaupsfestane til Medici-familien: I 1589 finansierte storhertugen av Toscana ikkje mindre enn 18 festivalbøker og andre trykksaker i samband med bryllaupet til Ferdinando de' Medici og Christina av Lorraine.

Blømingstida til forma var seint på 1500-talet, men det blei skrive og framført intermediar frå seint 1400-tal og gjennom heile 1600-talet. Etter 1600 gjekk forma inn i operaen, eventuelt som mellomspel. I nokre samanhengar kunne ein framleis òg bruka intermediar i skodespel.

## Liknande former utanfor Italia
I Frankrike utvikla det seg ei liknande form på same tid som i Italia. Den franske forma blei kalla *intermède*, og var meir basert på dans enn den italienske. 

Engelsk ''masque'' har mange likskapar med italiensk intermedio, men opphavet var ikkje meint som «fyll» mellom aktene. 

Intermezzoet i opera seria frå 1700-talet viser trekk frå renessanseforma, og var korte komiske mellomspel som var plasserte mellom aktene i dei elles «heroiske» seria-verka.

Den nordtyske kyrkjemusikk-komponisten Thomas Selle fletta fleirkorige motettar som han kalla *Intermedien* inn mellom bibelhistoriene i pasjonane sine for å oppsummera og kommentera forteljingane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Intermedio|Intermedio]]» frå ,  den 11. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* 
* Artikkelen «Intermedio», i *[[The New Grove Dictionary of Music and Musicians]]*, red. Stanley Sadie.  20 bind.  London, Macmillan Publishers Ltd., 1980.  ISBN 1-56159-174-2
* Reed, Sue Welsh & Wallace, Richard (red.), *Italian Etchers of the Renaissance and Baroque*, 1989, Museum of Fine Arts, Boston, ISBN 0-87846-306-2 eller 304-4 (paperback)

## Litteratur
* Warren Kirkendale, *Emilio De' Cavalieri Gentiluomo Romano*, (Florence, 2001).
* Alois Nagler, *Theatre Festivals of the Medicis 1539-1637*, 1964, Yale UP
* *The New Harvard Dictionary of Music*, red. Don Randel.  Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 1986.  ISBN 0-674-61525-5
* Reed, Sue Welsh & Wallace, Richard (red.), *Italian Etchers of the Renaissance and Baroque*, 1989, Museum of Fine Arts, Boston, ISBN 0-87846-306-2 eller 304-4 (paperback)
* James Saslow: *The Medici Wedding of 1589*, Yale University Press, 1996
Last Child

«**Last Child**» er ein song av det amerikanske rockebandet Aerosmith. Han vart skriven av Steven Tyler og Brad Whitford og gitt ut som første singel frå albumet *[[Rocks av Aerosmith|Rocks]]* i 1976. Han nådde 21. plassen på Billboard Hot 100, ein av ei rekkje hittar for bandet på midten av 1970-talet.

## Struktur
Songen er eit av dei mest kjende bidraga Brad Whitford skreiv for bandet. «Brad skreiv, 'Take me back to sweet Tallahassee, home sweet home...'» mintest Tyler. «Same kva han la i 'Last Child', er det augneblinken hans. Han kan ta det, og det er hans, for alltid.»

## Mottaking
*[[Cash Box]]* sa at «det er rett i sporet: ein grei rockelåt med eit glatt, rytmeorientert arrangement.»

Lenge etter utgivinga blir «Last Child» jamleg spelt på rockeradio og er ofte ein del av konsertsettlista. På konsert er det ofte hovudinnslaget til Whitford, der Tyler introduserer han med noko som «Brad Whitford, kva har du å visa for deg sjølv?» eller «Kva har du i ermet?». Whitford gjer ofte litt av ein intro før han speler opningstonane til songen.

Sjølv om det ofte var grunn til å tru at gitarsoloen som vart høyrd på studioinnspelinga vart spelt av Joe Perry, vart det opphavleg ryktet at han vart spelt av ein ukjend (innleigd) gitarist. Under framferda si som gjest på *[[That Metal Show]]* i 2012 uttalte Whitford at han faktisk skreiv og framførte soloen sjølv.

«Last Child» har vorte gjenutgitt på samlingar som *[[Aerosmith's Greatest Hits]]*, *[[O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits]]* og *[[Devil's Got a New Disguise: The Very Best of Aerosmith|Devil's Got a New Disguise]]* og dessutan konsertalbuma som *[[Live! Bootleg av Aerosmith|Live! Bootleg]]*, *[[Classics Live II]]* og *[[A Little South of Sanity]]*.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Last Child|Last Child]]» frå ,  den 11. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Home Tonight

«**Home Tonight**» er ein powerballade av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Songen var skriven av frontmannen Steven Tyler og avsluttar albumet *[[Rocks av Aerosmith|Rocks]]* frå 1976. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå *Rocks* og nådde 71. plassen på ''Billboard'' Hot 100.

*[[Cash Box]]* sa at «den mjuke, nesten balladeaktige vokalen har mykje appell, og det hardare mellomspelet ser ut til å passa akkurat.»

## Bakgrunn og utgiving
«Home Tonight» vart berre skriven av vokalisten Steven Tyler og produsert av Aerosmith og Jack Douglas.

«Home Tonight» vart gitt ut som den andre singelen frå *Rocks* den 27. august 1976, med «Pandora's Box» (ein song frå albumet *Get Your Wings* frå 1974) som B-side. Bandet håpa at singelen ville påverka hitlistene på same måte som 1973-låten deira «Dream On». «Home Tonight» nådde likevel berre nummer 71 på ''Billboard'' Hot 100 i 1976.

*[[Record World]]* sa at songen «har ein skarp heavy metal-kant, men formidlar samtidig ein mild smak av pop.»

## Konsertversjonar
På seinare konsertar framførte Tyler av og til eit segment av «Home Tonight» som ein konsertintro til «Dream On». Dette er for å understreka forholdet mellom dei to songane.

## I andre medium
«Home Tonight» er ein av dei to temasongane framførte av Aerosmith i videospelet *[[Dead or Alive 3]]* for Xbox laga av Team Ninja. Han blir spelt under den utvida/fullstendige rulleteksten.

## Ettermæle
På VH1-programmet *[[That Metal Show]]* med Eddie Trunk erklærte panelet songen på toppen av lista deira over dei fem beste powerballadane gjennom tidene.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Home Tonight|Home Tonight]]» frå ,  den 11. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ernie Cefalu

**Ernie Cefalu** () er ein amerikansk kunstnar som i dag arbeidar med base i Los Angeles. han er kjend for design av plateomslag for musikkalbum.

Cefalu gjekk på California College of Arts and Crafts (no California College of the Arts) og vart uteksaminert i 1969 med utmerking. Kort tid etter starta Cefalu karrieren sin på Madison Avenue hos Carolini Advertising, der hans første oppdrag var å laga kampanjen og grafikken for International Paper sitt nasjonale salsmøte i 1970. Løysinga hans tok form av ein forseggjord, premiert musikalproduksjon utanfor Broadway, *Dolls Alive*. I byrjinga av 1970 vart Cefalu kunstnarisk leiar hos Norman Levit Advertising, der han skapte albumet *[[Jesus Christ Superstar]]* og Angels i ein byråkonkurranse med Decca Records-kontrakt som premie.

## OriginalAlbumCoverArt.com
Cefalu har samla ein stor, privateigd samling av originale albumomslag og musikkrelaterte illustrasjonar. Denne samlinga består av over 260 signerte, originale kunstverk, som blir presenterte på www.originalalbumcoverart.com, og inneheld tidlegare utilgjengelege arbeid av illustratørane Drew Struzan, Bill Garland, Joe Petagno, Carl Ramsey, Ingrid Haenke, Joe Garnet og mange andre.

## Andre kjende verk
* Iron Butterfly, *[[Scorching Beauty]]*
* Earth Wind & Fire, *[[Open Our Eyes]]*
* Black Sabbath, *[[Sabbath, Bloody Sabbath]]*
* Jefferson Airplane, *[[Baron Von Tollbooth & the Chrome Nun]]*
* Alice Cooper, *[[Greatest Hits av Alice Cooper|Greatest Hits]]*
* Alice Cooper, *[[Welcome To My Nightmare]]*
* Tony Orlando and Dawn, *To Be With You*
* Aerosmith, *[[Toys in the Attic]]*
* Aerosmith, *[[Rocks av Aerosmith|Rocks]]*
* West, Bruce and Laing, *[[Whatever Turns You On av West, Bruce and Laing|Whatever Turns You On]]*
* Alice Cooper, *[[Billion Dollar Babies]]*
* Black Oak Arkansas, *Early Times*
* Melanie, *Live At Carnegie Hall*
* Alice Cooper, *Alice At The Palace Poster*
* David Bowie, Serious Moonlight Tour-logo
* Modern Jazz Quartet, *In Memoriam*
* Canned Heat *[[One More River to Cross av Canned Heat|One More River to Cross]]*
* The Bee Gees *[[Main Course]]*
* Burton Cummings *[[Above the Ground]]*
* Alice Cooper, *Old School Box Set*
* Alice Cooper, *Welcome 2 My Nightmare*
* The Guess Who, *Artificial Paradise*
* Lou Reed, *[[Berlin av Lou Reed|Berlin]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ernie Cefalu|Ernie Cefalu]]» frå ,  den 11. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* originalalbumcoverart.com
Handelsmesse

**Handelsmesse**, **industrimesse** eller **varemesse** er ei mellombels utstilling der føretak frå ein industrisektor sel, viser fram produkt og tenester og bygger nettverk med forretningspartnerar. 

Varemesser består generelt av tre aktørar: Varemesseselskap som arrangerer messene, leigar ut utstillingsareal, organiserer praktiske gjeremål og liknande; utstillarar, som leiger eit areal der dei bygger ein utstillingsstand og presenterer produkta sine; og besøkande som vitjer messa i tida arrangementet varer. I tillegg til utstillingane kan det òg arrangerast konferansar, seminar og møte under messa, der industrien kan diskutera trendar og utvalde tema. Internasjonale varemesser kan vera ei viktig plattform for selskap som ønsker å eksportera til utlandet. I Noreg hjelper mellom anna Innovasjon Norge og Norsk-tysk Handelskammer norske eksportbedrifter med deltaking på varemesser i utlandet. Lokale styresmakter eig ofte ein del av varemesseselskapa med føremål om å stimulera handel i regionen sin.

Varemesser har opphavet sitt frå den klassiske marknaden i mellomalderen. Byane Köln, Leipzig og Hannover var viktige kryssingspunkt for handelsruter, og her oppstod dei fyrste varemessene. På slutten av 1800-talet fram til 1920 var messene kjende som dei store verdsutstillingane der alle slags oppfiningar blei presentert. Den moderne messa er spesifisert til berre ein industriell sektor eller sal, og har sidan 1950 vore ein viktig metode for eksport i land som Tyskland og USA.

Stiftinga Norges Varemesse er med anlegget sitt i Lillestrøm den mest sentrale messehallutleiaren og arrangøren av messer i Noreg. Anlegget husar i tillegg til messer og utstillingar òg eit stort tal kongressar, konferansar, bankettar, konsertar og andre tilstellingar.

## Kjente messer

* Aqua Nor
* Bygg Reis Deg
* CeBit
* Den Tekniske Messen/Industridagene
* Eliaden
* GENUS
* Nor-Fishing
* Nor-Shipping
* Reiseliv
* Sjøen for alle
* IWA OutdoorClassics

## Kjelder

* Kirchgeorg, M., Giese,W., Dornscheidt, W., and Stoeck, N., (2005), *Trade Show Management:Planning,Implementing and Controlling of Trade Shows, Conventions and Events*, Gabler Verlag, Wiesbaden

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Varemesse|Varemesse]]» frå ,  den 12. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

* Noregs Varemesse
* Innovasjon Norge
* Norsk-tysk Handelskammer
* Nor-Shipping
* Reiseliv
* Bygg Reis Deg
Songen Draw the Line

«**Draw the Line**» er ein song av amerikanske hardrockband Aerosmith. Han var skriven av Steven Tyler og Joe Perry, og kom ut i 1977 som den første singelen (og tittelsporet) frå albumet *[[Draw the Line av Aerosmith|Draw the Line]]*. Han nådde 42. plassen ''Billboard'' Hot 100. Songen kom ut på albumet deira *[[Aerosmith's Greatest Hits|Greatest Hits]]*.

## Komposisjon
Låten inneheld mange av dei typiske tinga Aerosmith er kjende for, inkludert den sterke rytmiske etterslaget toø Tom Hamilton og Joey Kramer, saman med samspelet mellom gitaristane Joe Perry og Brad Whitford. Songen roar seg ned før han byggjer seg opp til eit klimaks med det karakteristiske skriket til Steven Tyler.

## Konsertversjonar
På scenen er likevel hovudfokuset på gitaristen Joe Perry, som speler ein lengre gitarsolo før klimaksen til songen, og fordi han på songen nyttar ei open stemming på gitaren, kan han utføre ulike triks. Mellom anna legg han gitaren på golvet og slår på han med skjorta, og trommeslagaren Joey Kramer slår ein rytme over strengene med trommestikkene. Songen dukkar opp som eit skjult spor på *[[Live! Bootleg]]*.

På nyare turnear har han òg vore kjend for å bruka ein Theremin i ein lengre solo i songen, ofte liknande slik Jimmy Page gjorde  i stordomstida til Led Zeppelin. Bandet følgjer ofte opp med ein kort snutt av Led Zeppelin-songen «Whole Lotta Love» før dei vender tilbake til songen.

## B-sida

«Bright Light Fright», sunge av Joe Perry, òg frå *Draw The Line*-albumet dukkar opp som B-sida på dei fleste versjonane av singelen.  Ein seinare Columbia «Hall Of Fame»-singel parar «Draw The Line» med «Chip Away the Stone», ein frittståande singel frå 1978 som ikkje vart gitt ut på LP før Gems i 1988.

## Andre versjonar
Thrash metal-bandet Testament spelte inn ein versjon av «Draw the Line» til ein samleplate, noko som gjorde han til den andre Aerosmith-låten dei har covra, den første var «Nobody's Fault».

Jeff Keith, Tommy Skeoch, Tony Levin og Eric Singer spelte inn songen til hyllestalbumetet *Not the Same Old Song and Dance* (Eagle Records, 1999).

Ein stereo-remix finst på *[[Pandora's Box av Aerosmith|Pandora's Box]]* og samleplata *[[O, Yeah! Ultimate Aerosmith Hits]]*.

Pearl Jam framførte ein versjon av songen for første gong på showet sitt 5. august 2016 på Fenway Park i Boston.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Draw the Line (Aerosmith song)|Draw the Line (Aerosmith song)]]» frå ,  den 12. mai 2023.*
Get It Up av Aerosmith

«**Get It Up**» er ein song av det amerikanske hardrockband Aerosmith, skriven av songaren Steven Tyler og gitaristen Joe Perry. Karen Lawrence frå bandet L.A. Jets syng på refrenget. Songen kom ut i 1978 som den tredje og siste singelen frå albumet deira *[[Draw the Line av Aerosmith|Draw the Line]]*. Singelen inkluderte òg «Milk Cow Blues» som B-side. Han nådde ikkje opp på singellistene. Det vert nytta slidegitar på songen og han hadde ein referanse til neste spor på albumet, «Bright Light Fright». Songen vart spelt av og til av bandet under Aerosmith Express Tour frå 1977 til 1978 som støtte for albumet *Draw the Line*.

## Mottaking
I ei 1979-utgåve av *[[Rolling Stone]]* kommenterte den dåverande manageren til Aerosmith, David Krebs, tilstanden til den kommersielle framferda til bandet og sa «...essensen i tekstane til Aerosmith...har alltid vore ein positiv, macho seksualitet...*Draw the Line* var ikkje slik. Kjenner du songen 'Get It Up'? Teksten seier eigentleg: 'Kan ikkje få den opp. Ungdom som er stein og har seksuelle forhold ønsker ikkje å høyre at dei 'ikkje kan få han opp.'« *[[Billboard Magazine]]* uttalte at «den kraftlada heavy metal-lyden til Aerosmith fungerer godt her». *[[Cash Box]]* sa at «det dominerande gitararbeidet glir og gnurar», og at songen har eit «god knagg». I ei retrospektiv melding for Ultimate Classic Rock, siterte Sterling Whitaker songen som eit døme på ein *Draw the Line*-låt som «burde ha vore bra, men ikkje heilt var det», og sa at han «inneheldt viktige element av den klassiske Aerosmith-sounden, men på ein eller annan måte ikkje tok fyr.» Biografen Richard Bienstock kalla det ei «haltande funk-økt».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Get It Up (Aerosmith song)|Get It Up (Aerosmith song)]]» frå ,  den 12. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Kings and Queens av Aerosmith

«**Kings and Queens**» er ein song av det amerikanske hardrockbandet Aerosmith. Han vart skriven av Steven Tyler, Brad Whitford, Tom Hamilton, Joey Kramer og Jack Douglas, produsenten deira, som hjelpte dei å skrive mange av songane på *Draw the Line*. Douglas spelte òg mandolin i songen. Songen dukka først opp på albumet *[[Draw the Line av Aerosmith|Draw the Line]]* i desember 1977 og vart gitt ut som singel 21. februar 1978. Songen vart òg brukt som B-side til Aerosmith-versjonen av The Beatles-songen «Come Together», gitt ut for å promotera filmen *[[filmen Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band|Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band]]* og filmmusikkalbumet.

## Tekst
Steven Tyler sa om «Kings and Queens» i platenotata til *[[Pandora's Box av Aerosmith|Pandora's Box]]*:

## Mottaking
*[[Cash Box]]* sa at han har «ein stor produksjon, drivande beat og cymbalarbeid, stram vokal, gitarar og eit piano-bass mellomspel.» *[[Record World]]* sa at «refleksjonane til Steve Tyler over europeisk historie gir ein fornøyeleg hardrock-singel.»

## Salslister

## På konsert
Songen var eit fast innslag på Aerosmith-konsertar på slutten av 1970- og byrjinga av 1980-talet, og var med på albumet *[[Classics Live!]]*. Denne versjonen vart òg inkludert på *[[Pandora's Box av Aerosmith|Pandora's Box]]*. Bandet tok songen tilbake på settlista under konsertar i Providence i Rhode Island og Anaheim i California i 2005 og 2006 på Rockin' the Joint-turneen, og i São Paulo i Brasil og Sölvesborg i Sverige i 2010 på Cocked, Locked, Ready to Rock-turneen. Han vart spelt under Jones Beach-konserten i 2014. 

## Andre versjonar
Songen vart inkludert på albuma *[[Aerosmith's Greatest Hits]]* i 1980 og *[[Greatest Hits 1973-1988]]* i 2004, men vart mykje redigert, med mange av gitarpartia fjerna. Denne redigerte versjonen høyrest nokre gonger på radio, sjølv om mange rockestasjonar speler den fulle versjonen.

«Kings and Queens» er ein masterlåt i spelet *[[Guitar Hero: Aerosmith]]* og kan låsast opp ved å slå den siste songen, «Train Kept A-rollin».

Glenn Hughes spelte inn ein versjon av songen i 2011

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kings and Queens (Aerosmith song)|Kings and Queens (Aerosmith song)]]» frå ,  den 12. mai 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arild Hermstad

**Arild Hermstad** () er ein norsk politikar for Miljøpartiet Dei Grøne (MDG). Sidan den 26. november 2022 har han vore leiar for MDG.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Hermstad har hovudfag i samfunnsgeografi ved Universitetet i Bergen og to åra studiar økonomi ved Norges handelshøyskole.

Han er busett i Oslo med kone og to born.

### Karriere
Hermstad har arbeidd i bank, som brigadekoordinator i Latin-Amerika, med lokalt miljøarbeid i Bergen og i Raftostiftinga. Hermstad var leiar for Framtiden i våre hender frå 2001 til 2017, og styreleiar i Syklistenes Landsforening frå 2013 til 2018.  

I perioden mellom 2018 og 2020 var Hermstad den nasjonale talspersonen til MDG saman med Une Bastholm. Han vart valt til nestleiar i partiet på landsmøtet den 25. april 2020. Frå 2. januar 2020 til 9. mars 2021 var han vikarierande byråd i Oslo, dels for miljø og samferdsle, dels for byutviking.

Ved stortingsvalet 2017 og stortingsvalet 2021 var han  fyrstekandidat i Hordaland for MDG.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Arild Hermstad|Arild Hermstad]]» frå ,  den 12. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
Stamford i Connecticut

**Stamford** er ein by i Fairfield County i delstaten Connecticut i USA. Byen ligg ved Long Island-sundet, 55 kilometer nordaust om New York City. Byen vart grunnlagt i 1641 og har 135&nbsp;000 ibuarar.

Ei rekke store forretningsselskap har hovudkontor i Stamford. Flest tilsette har telekommunikasjons- og massemedieselskapet Charter Communications med 100&nbsp;000, og lydelektronikk-selskapet Harman International med 30&nbsp;000.

Byen er kalla opp etter Stamford i Lincolnshire.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Stamford, Connecticut|Stamford, Connecticut]]» frå ,  den 13. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Waterbury

**Waterbury** er ein by i New Haven County i delstaten Connecticut i USA. Byen, som har 114&nbsp;000 ibuarar, ligg ved elva Naugatuck, 53&nbsp;km sørvest om Hartford og 124&nbsp;km nordaust om New York City. 
Fyrste halvdelen av 1900-talet var Waterbury ein blomstrande industriby, særleg kjent for framstilling av messingvarer og Timex-klokker. Gjennom 1970-80-åra gjekk mange arbeidsplassar tapt, utkonkurrert av asiatiske varer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waterbury, Connecticut|Waterbury, Connecticut]]» frå ,  den 13. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Paterson

**Paterson** er, med sine 160&nbsp;000 ibuarar, den mest folkerike byen og fylkesetet i Passaic County i delstaten New Jersey i USA.

Paterson var dominerande innom silkeproduksjonen i USA den siste halvdelen av 1800-talet. Sidan andre halvdel av 1900-åra har innvandrarar frå Latin-Amerika, Tyrkia, den arabiske verda og Sør-Asia sett sitt preg på staden. Målt etter folketal er Paterson ein av byane i USA med flest muslimar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paterson, New Jersey|Paterson, New Jersey]]» frå , den 13. mai 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Andreas Lund

**Torkjell Andreas Lund** () er ein norsk tidlegare fotballspelar frå Kristiansand. Han var midtspiss og ein av dei flittigaste målskårarane i norsk fotball i åra fram mot 2000. I den norske eliteserien skåra han 55 mål på 99 kampar, dessutan stod han for 4 nettkjenningar på 8 landskampar.

## Karriere
### Klubbspel
Lund var frå 1992 til -94 aktiv i Vigør, eit lag på nivå 4 i seriesystemet. Etter to sesongar, 37 kampar og 13 skåringar, for IK Start vart han hausten 1996 overført til Molde Fotballklubb mot 1,25 millionar kroner. Frå 1997 til og med 1999 skåra han 42 mål på 62 kampar for Molde. Hausten 1999 møtte laget Real Mallorca til kvalifiseringskamp til meisterligaen. På bortebane utlikna Lund til 1–1 og sikra Molde plass i meisterligaen. I denne skåra Lund tre mål mot Olympiakos Pireus, eitt i Hellas og to i Molde, utan det sikra avansement.

I februar 2000 vart Lund overført til engelske Wimbledon FC, mot 2,8 millionar engelske pund. Etter eit mislukka opphald i England, som enda med nedrykk for klubben, vende Lund tilbake til Molde FK. Langvarig, alvorleg kneskade gjorde at han spelte sin siste kamp våren 2001.

### Landslagsspel
I tida 20. mai 1999 til 4. februar 2000 deltok Lund i åtte landskampar. Han var innbytar i dei sju fyrste og vart bytta ut i den åttande og siste. Noregs lag vann fem av desse kampane, og tapte berre mot Tyskland. I debutkampen skåra Lund eitt av Noregs seks mål mot Jamaica, i den neste kampen vart han kampvinnar då Noreg slo Litauen 1–0. 2. februar 2000 skåra Lund to av måla då Danmark vart slått 4–2 i Spania.

### Merittar
*Sølv i eliteserien: 1998 og 1999 med Molde FK

## Kjelder

*eu-football
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andreas Lund|Andreas Lund]]» frå ,  den 13. mai 2023.*