open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Glenn Davis

**Glenn Ashby Davis** () frå Follansbee i Vest-Virginia i USA, var ein USA-amerikansk friidrettsutøvar som spesialistere seg på 400 m hekk. Han vann til saman tre gullmedaljar under sommar-OL 1956 i Melbourne og sommar-OL 1960 i Roma. Frå 1950 var han for det meste busett i Barberton i delstaten Ohio, der han også døydde.

## Aktiv
Under uttaket til sommar-OL i 1956 sette Davis verdsrekord på 400 meter hekk med tida 49,5, og vart dermed den fyrste som sprang distansen på under 50 sekundar. I olympiaden i Melbourne, seint i 1956, levde han opp til favorittstempelet og tok gull på 400 meter hekk med tida 50,1, sju tidelar føre landsmannen Silas Southern som hadde imponert i semifinalane med tida 50,1 og heatsiger over Davis.

I 1958 forbetra Davis sin eigen verdsrekord til 49,2 sekundar under ei tevling på Nepstadion i Budapest. Same sesongen imponerte han med å springe 100 meter på 10,3, verdsrekorden var då 10,1, og 400 meter flatt på 45,5, noko som plasserte han på andreplassen på rekordlista over 400-meterløparar.

Fire år etter triumfen i Melbourne tok Davis nytt OL-gull under Roma-OL, då på tida 49,3. Under leikane avslutta han si tid som friidrettutøvar med å springe tredjeetappen på USAs vinnarlag på 4x400 m stafett, saman med Jack Yerman, Earl Young og Otis Davis.

I 1960 og -61 spela Glenn Davis i to sesongar amerikansk fotball for Detroit Lions. Etter nokre år som trenar for universitetslag, slo han seg ned i heimbyen Barberton, der han var lærar og trenar.

### OL-medaljar
*1956  Melbourne -  **Gull** 400 meter hekk 
*1960  Roma -  **Gull** 400 meter hekk 
*1960  Roma -  **Gull** 4 x 400 meter stafett 

## Bakgrunnsstoff
*Om Davis i Washington Post

## Kjelder
**Friidrott 61*, Hälsingborg, 1961

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glenn Davis (athlete)|Glenn Davis (athlete)]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Laurent Fignon

**Laurent Fignon** () var ein fransk syklist frå Paris. Han vann Tour de France to gongar, 1983 og 1984, og Giro d'Italia i 1989. I juni 2009 vart det kjent han var kreftsjuk, og han fortalde at han hadde brukt kortison og amfetamin i si tid som syklist.

## Notar

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Laurent Fignon|Laurent Fignon]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Pavel Koltsjin

**Pavel Konstantinovitsj Koltsjin** () var ein russisk langrennsløpar som konkurrerte for Sovjetunionen. Han vann åtte OL og VM-medaljar i tida mellom 1956 og 1964, hans einaste gullmedalje kom på 4x10 km stafett under vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo.  

## Aktiv
Koltsjin. som var frå Jaroslavl, debuterte i dei store internasjonale meisterskapane med ein 10. plass på 30 km under Ski-VM 1954 i Falun. To år seinare vann han bronsemedaljen på same distansen under OL 1956 i Cortina, var då over minuttet bak både olympiameisteren Veikko Hakulinen og den svenske sølvvinnaren Sixten Jernberg. Tre dagar seinare, 30. januar 1956, tok han ein ny bronse, då berre tre sekundar bak Jernberg som fekk eit nytt sølv, men over halvminuttet bak gullvinnaren Hallgeir Brenden. Etter å ha vorte nummer seks på femmila, gjekk Koltsjin andreetappen på Sovjets sigrande stafettlag. Saman med Fjodor Terentjev, Nikolaj Anikin og Vladimir Kuzin gjekk han Sovjet inn til gull på tida 2.15,30; 1.01 minutt føre sølvlaget frå Finland. 

Koltsjin markerte seg stort også under Ski-VM 1958 i Lahti. Her vann han tre sølvmedaljar på høvesvis 15 km, 30 km og 4x10 km stafett. I tur og orden måtte han gje tapt for finnane Kalevi Hämäläinen på 30 km og Veikko Hakulinen på 15 km, og til sist Sveriges firemannslag på stafetten. Seinare i 1958-sesongen vann Koltsjin både 15 og 50 km under Holmenkollrenna. 

Både under ski-VM 1962 i Zakopane og vinter-OL 1964 i Innsbruck var Koltsjin med i Sovjet-mannskapa som ved begge høva vann bronsemedaljar.

Koltsjin vart tildelt Holmenkollmedaljen i 1963, saman med kona Alevtina Koltsjina, Astrid Sandvik og Torbjørn Yggeseth.

Koltsjin døydde i Otepää i Estland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pavel Koltsjin|Pavel Koltsjin]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Holmenkollvinnarar sidan 1892
*Vinnarar av Holmenkollmedaljen
*FIS-profil 
*
Vladimir Kuzin

**Vladimir Semjonovitsj Kuzin**  (russisk *Владимир Семёнович Кузин*) () frå Lampozjnja i Arkhangelsk oblast var ein russisk langrennsløpar som representerte Sovjetunionen. Han vart verdsmeister både på tremila og femmila under Ski-VM 1954 i Falun. Under OL 1956 i Cortina d'Ampezzo gjekk han på fjerdeetappen Sovjetunionen inn til olympisk gull på 4x10 km stafett.

## Aktiv
Langrennsløparar frå Sovjetunionen hadde ikkje tevla mot nordiske utøvarar før verdsmeisterskapen i Falun i februar 1954. På opningsdistansen tok finske langrennarar alle tre medaljane, med Sovjets Fedor Terentjev på fjeredeplass og Vladimir Kuzin på 10. plass. To dagar seinare gjekk Kuzin heilt til topps på 30 km, med tida 1.50.25 slo han verdsmeisteren frå 15 km, Veikko Hakulinen, med 26 sekundar. Nye to dagar seinare, og det var endå tettare mellom dei to. Men enno ein gong gjekk Kuzin ut som sigerherre, på tida 3.02.58, medan Hakulinen kom i mål på 3.03.06. På 4x10 km gjekk dei to løparane ankeretappane for sine respektive nasjonar, men her såg Kuzin aldri noko til Hakulinen som gjekk Finland inn til gullmedalje, Sovjet på sølvplassen var over to minuttar bak.

Også under vinter-OL 1956 gjekk Kuzin ankeretappen for Sovjetunionen, og Hakulinen for Finland. Då var rollene omsnudd, Sovjet vann gull eitt minutt føre Finland. Saman med Kuzin gjekk Fedor Terentjev, Pavel Koltsjin og Nikolaj Anikin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vladimir Kuzin|Vladimir Kuzin]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Skogbrannane i Colorado sommaren 2012

**Skogbrannane i Colorado sommaren 2012** er ei rekkje ulike skogbrannar som fann stad i Colorado i USA i juni og juli 2012. I juni vart minst 34 500 innbyggjarar evakuerte. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:2012 Colorado wildfires|2012 Colorado wildfires]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Are Nakkim

**Are Nakkim** () er ein tidlegare friidrettsutøvar som representerte Moss Idrettslag. Han vann sølvmedaljen på 10000 meter i EM i friidrett 1990, og vart noregsmeister åtte gongar på til saman fire ulike distansar. Kjellaug Nakkim var mor hans, og journalisten Kyrre Nakkim ein yngre bror.

## Aktiv
Nakkim var Noregs beste langdistanseløpar frå midt på 1980-talet til inn i 1990-åra. Mellom 1984 og 1990 tok han åtte gull-, tre sølv- og tre bronsemedaljar i ulike NM-tevlingar, alt frå 1500 m til 10000 m og 3000 m hinder. Alle desse åra vart han noregsmeister, med unnatak for 1987 då han vart fråløpt av Truls Nygård både på 5000 m og 10000 m, samt spurtslått av Roger Gjøvaag i hinderløypa.

På 10000-meteren under EM i friidrett 1990 i Split spurtslo Nakkim italienaren Stefano Mei og spaniaren Antonio Prieto, og kom inn til sølvmedalje med tida 28.04,0, den suverene vinnaren Salvatore Antibo frå Italia klarte han ikkje å fylgje.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: Sølvmedalje på 10000 m

### Medaljar norske meisterskap
*1984: Gull på 10000 m og bronse på 3000 m hinder
*1985: Gull på 3000 m hinder og bronse på 5000 m
*1986: Gull både på 3000 m hinder og på 5000 m
*1987: Sølv både på 5000 m, 10000 m og 3000 m hinder
*1988: Gull på 5000 m
*1989: Gull på 5000 m og bronse på 1500 m
*1990: Gull både på 1500 m og på 5000 m 

Nakkim sette norsk rekord på 10000 meter med 27.32,52 meter under Bislett Games den 14. juli 1990, ein rekord som er gjeldande i 2012.

### Personlege rekordar

## Kjelder
**Sporstboken*, aktuelle årgangar
Georg Andersen

**Georg Arnfinn Andersen** () er ein norsk politimann og tidlegare kulestøytar og diskoskastar frå Arendal. Han vann bronsemedaljen i kulestøyt under EM i friidrett 1990. Mellom 1987 og 1995 vart han fire gongar noregsmeister i kulestøyt, både i 1988 og 1990 fekk han kongepokalen for beste prestasjon under meisterskapen. I sine år som friidrettsutøvar representerte han både Idrettsklubben Grane, Idrettsklubben Tjalve og Urædd. Han er far til friidrettsutøvaren Stian Andersen.

## Aktiv
Andersen deltok i fleire internasjonale meisterskap frå 1986 av. Etter gode plasseringar i innandørsmeisterskap, tok han bronsemedaljen under EM i friidrett i Split på seinsommaren 1990. Med eit kast på 20,71 m var han nær sitt toppnivå og kunne lite gjere med austtyskarane Ulf Timmermann og Oliver-Sven Buder.

Under VM i friidrett 1991 i Tokyo vart Andersen tildelt sølvmedaljen i kulestøyt, men mista medaljen då han testa positivt for doping. Den positive testen på anabole steriodar kom etter ei prøve han gav over ein måned før VM-tevlingane i Tokyo.

Han gjorde comeback etter at utestenginga var over og kvalifiserte seg til VM i Göteborg i 1995, men makta ikkje kvalfisere seg til finalen. Etter 1996-sesongen la han opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986: Nr 10 i kulestøyt
*OL 1988: Nr 10 i kulestøyt
*EM 1990: Bronsemedalje i kulestøyt
*VM 1991: Diskvalifisert frå sølvplass i kulestøyr
*EM 1995: Utslått i kvalifiseringa

### Medaljar norske meisterskap
*1983: Bronse i diskos
*1984: Bronse både i kule og i diskos
*1985: Sølv i diskos
*1986: Sølv i diskos og bronse i kule
*1987: Gull i kule og bronse i diskos
*1988: Gull i kule; kongepokal for vinnarstøytet på 20,63 m
*1989: Sølv i kule
*1990: Gull i kule; kongepokal for vinnarstøytet på 20,80 m
*1995: Gull i kule

Sin personlege rekord i kulestøyt på 20,86 meter sette Andersen i Malmö i 1990, men innandørs har han støytt 20,98 m. Hans pers i diskoskast er på 62,10 meter og frå 1986.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Georg Andersen|Georg Andersen]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Smedholmen i Fitjar

**Smedholmen** eller **Kjeholmen** er ein holme i Fitjarøyane i Fitjar kommune. Holmen ligg nordvest for Fitjar sentrum, aust for Engesund i Lambholmosen med Teløyno i nordvest og Fodno i nordaust og Stora Eldøy i sør. 

Opphavleg høyrte holmen til Vestbøstad, som truleg brukte holmen til beite for kje. Garden på holmen er ikkje gamal og vart truleg rydda på siste halvdelen av 1600-talet. Han vart skuldsett som sjølvstendig gard i 1723. 

Garden var husmannsplass under Vestbøstad til 1723, og høyrte derfor til Lysekloster i Os til 1875, då brukaren kjøpte garden av buet til godseigar Formann. Seinare har brukarane vore sjølvstendige fram til dei i 1975 selde garden til Fitjar kommune, som same året selde ho vidare til Staten. 

## Geografi
Øya har eit areal på 0,23 km² og har ei grov hesteskoform med ei vik som vender ut mot nordaust. Øya er 750 meter lang frå sørvest til nordaust og litt over 500 meter brei på det breiaste. Sjølve garden ligg på vestsida av øya. 

Det høgaste punktet på øya er 24 meter over havet. 

## Namn
Gardsnamnet har ikkje endra seg stort og vart i 1701 skrive Kidholmen, i 1732 Kieholmen, i 1745 Kiholmen og sidan 1890 som Kjeholmen. Garden vert òg kalla Smeholmen, Smedholmen eller Smedaholmen etter Peder Olai Olsen, som var smed her på byrjinga av 1800-talet. 

## Folketalsutvikling

## Kjelder
*
EM i friidrett 1990

**Europameisterskapen i friidrett 1990** vart avvikla i Split frå 26. august til 2. september 1990. Gjennom meisterskapen vart det tevla i 24 øvingar for menn og 19 for kvinner.

Frankrike sitt lag på 4x100 meter stafett for menn sette ny verdsrekord med tida 37,79 sekundar. Storbritannia sitt lag på 4x400 meter stafett for menn sprang inn på ny europarekord, 2.58,22.

Under denne meisterskapen deltok for siste gong to tyske nasjonslag. Ein månad før den tyske gjenforeininga representerte idrettsfolk DDR for aller siste gong i ein internasjonal meisterskap.

Noreg kom på delt 14. plass i medaljekampen med ein sølv og ein bronse. Dei norske medaljevinnarane var:
* Are Nakkim: Sølv på 10&nbsp;000 m (28.04,0)
* Georg Andersen Bronse i kulestøyt (20,71 m)

## Menn
### 100 meter




Dato: 28. august
Vind: +2,2 m/s


### 200 m




Dato: 30. august
Vind: 0,0 m/s


### 400 m




Dato: 30. august


### 800 m




Dato: 29. august


### 1500 m




Dato: 1. september


### 5000 m




Dato: 1. september


### 10&nbsp;000 m




Dato: 27. august


### Maraton




Dato: 1. september


### 110 meter hekk




Dato: 31. august
Vind: +0,2 m/s


### 400 m hekk




Dato: 29. august


### 3000 meter hinder




Dato: 30. august


### 4 × 100 meter stafett




Dato: 1. september


### 4 × 400 m stafett




Dato: 1. september


### 20 km kappgang




Dato: 28. august


### 50 km kappgang




Dato: 31. august


### Høgdehopp




Dato: 1. september


### Stavhopp




Dato: 30. august


### Lengdehopp



Dato: 30. august

Borut Bilač vart etter ein (feilaktig) dopingprøve forbigåande diskvalifisert. Han fekk att bronsemedaljen i 1991.



### Tresteghopp




Dato: 31. august


### Kulestøyt




Dato: 29. august


### Diskoskast




Dato: 1. september


### Sleggjekast




Dato: 31. august


### Spydkast




Dato: 28. august


### Tikamp




Dato: 28./29. august
Poengverdi frå 1985


## Kvinner
### 100 meter




Dato: 28. august
Vind: +1,8 m/s


### 200 m




Dato: 30. august
Vind: +0,3 m/s


### 400 m




Dato: 29. august


### 800 m




Dato: 29. august


### 1500 m




Dato: 1. september


### 3000 m




Dato: 29. august


### 10&nbsp;000 m




Dato: 31. august


### Maraton




Dato: 27. august


### 100 meter hekk




Dato: 30. august
Vind: -0,9 m/s


### 400 m hekk




Dato: 31. august


### 4 × 100 meter stafett




Dato: 31. august


### 4 × 400 m stafett




Dato: 31. august


### 10 km kappgang




Dato: 29. august


### Høgdehopp




Dato: 31. august


### Lengdehopp




Dato: 28. august


### Kulestøyt




Dato: 27. august


### Diskoskast




Dato: 29. august


### Spydkast




Dato: 30. august


### Sjukamp



Dato: 30./31. august
Poengverdi frå 1980


## Medaljetabell

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Leichtathletik-Europameisterschaften 1990|Leichtathletik-Europameisterschaften 1990]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Margrethe Renstrøm

**Margrethe Renstrøm** () er ein norsk friidrettsutøvar som hoppar lengde for idrettsklubben Tjalve. Margrethe Renstrøm er opphavleg frå Søgne, men bur i Oslo og er utdanna fysioterapeut frå Høgskolen i Oslo. Ho hoppa for Søgne Idrettslag før ho gjekk over til IK Tjalve i 2005.

Renstrøm har noregsrekorden i lengdehopp med 6,68 meter, sett i Barcelona under EM i friidrett 2010. Ho slo då sin eigen rekord på 6,64 frå Noregsmeisterskapen i 2009, der ho igjen utraderte den 41 år gamle norske rekorden til Berit Berthelsen på 6,56 meter frå Bislett Stadion den 10. september 1968.

Under EM i friidrett 2012 i Helsingfors tok ho bronsemedalje med resultatet 6,67, 14&nbsp;cm bak vinnaren Éloyse Lesueur. Renstrøm skulle også delta i Sommar-OL 2012 i London, men på grunn av ein skade i høgrefoten måtte ho trekkja seg berre minutt før lengdekvalifiseringa skulle ta til.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Margrethe Renstrøm|Margrethe Renstrøm]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
 

### Fotnotar
Ezinne Okparaebo

**Ezinne Okparaebo** () er ein norsk friidrettsutøvar. Ho kom til Noreg som niåring og er oppvaksen på Ammerud i Oslo. Okparaebo spring for IL i BUL.

Ezinne Okparaebo har noregsrekorden for både 100 meter og 200 meter for kvinner. Ho har teke gull på 100 meter i alle NM frå 2005 til 2011, samanhengjande. I tillegg tok ho gull på 100 meter under junior-EM 2007. Ho deltok på sommar-OL 2008 i Beijing og skal også delta på sommar-OL 2012 i London.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ezinne Okparaebo|Ezinne Okparaebo]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Ida Marcussen

**Ida Marcussen** () er ein norsk friidrettsutøvar frå Kristiansand. Marcussen har noregsrekorden i sjukamp, sett i Osaka i 2007. Ho representerte tidlegare Kristiansand IF, men tevlar no for IK Våg frå Vågsbygd.

## Resultat

Marcussen har fleire medaljar frå NM i friidrett 2005-2008 i øvingane kulestøyt, lengehopp og spydkast, inkludert gull i spydkast under NM 2008. Under junior-VM i friidrett 2005 i Kaunas deltok ho som sjukjempar og kom på sjetteplass. Året etter forsøkte ho på nytt under junior-VM i friidrett i Beijing, og denne gongen vann ho sølvmedaljen. I 2007 tok ho noregsrekorden i mangekamp i VM i friidrett 2007 i Osaka med 6226 poeng. Dette heldt til ein ellevteplass.

I 2008 deltok ho som sjukjempar i Sommar-OL 2008 i Beijing, og enda på 21. plass. Elles har ho delteke som sjukjempar i VM i friidrett 2009 i Paris, EM i friidrett 2010 i Barcelona, VM i friidrett 2011 i Daegu og EM i friidrett 2012 i Helsingfors. Ho deltok også i sjukamp under Sommar-OL 2012 i London. Her enda ho på ein 28. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ida Marcussen|Ida Marcussen]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
 

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
*
Eivind Henriksen

**Eivind Prestegård Henriksen** () er ein norsk sleggjekastar frå Oslo. Han vann sølvmedaljen i øvinga under dei olympiske sommarleikane i 2021. Året etter sikra han seg bronsemedaljen i sleggjekastinga både ved verdsmeisterskapen og i europameisterskapen. Henriksen er medlem i IK Tjalve og norsk rekordhaldar i sleggjekasting med 81,58 meter. Tidlegare har han også kasta diskos.

## Aktiv
Henriksen har fleire medaljar i sleggje og diskos frå NM i friidrett 2007-2011. Han deltok i sleggjekast under EM i friidrett 2012 i Helsingfors og fekk også delta under Sommar-OL 2012 i London. I London-OL kasta han 74,62 meter og enda på ein  13. plass.

Under EM i friidrett 2018 i Berlin vart han nummer fem, og forbetra norgesrekorden  til 76,86 meter. Seinare same året flytte han rekorden til 78,25 meter.

Henriksen kom på sjetteplass i VM i friidrett 2019 i Doha med eit lengste kast på 77,38 meter.

Han deltok i sleggje under Sommar-OL 2020 i Tokyo. Der tok han ein overraskande sølvmedalje. Han oppnådde 81,58 meter, og vart med det første norske sleggjekastar over 80 meter. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2010 i Barcelona: Nr 22 – 69,98 m
*VM 2011 i Daegu: Nr 24 – 71,27 m
*EM 2012 i Helsinki: Nr 14 – 72,54 m
*OL 2012 i London: Nr 14 – 74,62 m
*EM 2014 i Zürich: Nr 17 – 72,31 m
*EM 2016 i Amsterdam: Nr 16 – 71,93 m
*EM 2018 i Berlin: Nr 5 – 76,86 m
*VM 2019 i Doha: Nr 6 – 77,38 m
*OL i 2021 i Tokyo: Sølvmedalje – 81,58
*VM 2022 i Eugene: Bronsemedalje – 80,87 m
*EM 2022 i München: Bronsemedalje – 79,45 m
*VM 2023 i Budapest: Nr 7 – 77,06 m
*EM 2024 i Roma: Nr 7 –76,51 m
*OL 2024 i Paris: Nr 4 – 79,19 m
*VM 2025 i Tokyo: Nr 9 – 76,47 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Eivind Henriksen|Eivind Henriksen]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
 

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
*
Ingvild Snildal

**Ingvild Nicoline Nerdrum Snildal** () er ein norsk symjar. Ho tevlar for Asker svømmeklubb.

Ho deltok i sommar-OL 2008 i Beijing og skal delta under sommar-OL 2012 i London. Under Idrettsgallaen 2010 vart ho kåra til *Årets gjennombrudd*. I 2012 vann ho EM-gull på 100 meter butterfly.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ingvild Snildal|Ingvild Snildal]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Smørkrisa i Noreg

**Smørkrisa i Noreg** starta seint i 2011 då det var akutt mangel på smør og prisstigning på smør på tvers av marknader i Noreg. Mangelen vart skulda høge prisar og bestandane til butikkane av smør rann ut berre minutt etter levering. Ifylgje den danske avisa *[[B.T.]]* vart Noreg ramma av «smør-panik» (*smørpanikk*) som fylgje av smørmangelen.

## Kjelder

### Fotnotar
Vladimir Vukicevic

**Vladimir Vukicevic** () er ein norsk friidrettsutøvar som spesialiserer seg på 110 meter hekk. 

Vladimir er ein yngre bror av Christina Vukicevic og er oppvaksen i Drøbak og Bærum. Far deira, Petar Vukicevic er fem gonger jugoslavisk meister i 110 meter hekk og deltok i sommar-OL 1980 i Moskva. Vladimir Vukicevic har juniorrekorden for 110 meter hekk i Noreg; 14,03. Han sette rekorden den 10. august 2010 i Göteborg.

Vladimir Vukicevic har elles teke gull på NM i friidrett i 2009 og 2010. Under junior-VM 2010 i Canada tok han sølv på 13,59 i motvind på 2,4 m/s. Han deltok også på U23-EM i 2011 og på EM i friidrett 2012 i Helsingfors.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vladimir Vukicevic|Vladimir Vukicevic]]» frå ,  den 21. juli 2012.*
Christina Vukicevic

**Ljubica Christina Vukicevic** () er ein norsk friidrettsutøvar. 
Christina Vukicevic tevlar for Ski Idrettslag og spesialiserer seg i 100 meter hekk.
## Personleg
Ho har serbisk far, men er oppvaksen i Drøbak og Bærum. Far hennar, Petar Vukicevic, er fem gonger jugoslavisk meister på 110 meter hekk og deltok i sommar-OL 1980 og er også trenar for Christina. Bror hennar, Vladimir Vukicevic, er også hekkeløpar. Christina Vukicevic var lenge sambuar med spydkastaren Andreas Thorkildsen, men dei gjorde det slutt i 2011. Ho er no kjæraste med fotballspelaren Vadim Demidov.

## Idrett

Ho har teke gull på denne distansen under alle NM i friidrett frå 2004 til 2010. I tillegg har ho bak seg eit gull frå ungdoms-OL i Paris 2003, sølv frå junior-EM i Kaunas i 2005, sølv frå junior-VM i Beijing 2006 samt to medaljar frå U23-EM, sølv i Debrecen 2007 og gull i Kaunas 2009. Alle desse medaljane er tekne på 100 meter hekk.

Vukicevic deltok under sommar-OL 2008 i Beijing og skulle delta på nytt under sommar-OL 2012 i London. Men på grunn av ein skadeprega sesong valde Vukicevic å trekkja seg frå OL den 30. juli.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Christina Vukicevic|Christina Vukicevic]]» frå ,  den 21. juli 2012.*  
 

### Fotnotar
Cyanid

**Cyanid** er salt frå den svake syra hydrogencyanid og inneheld cyanid-ionet, CN–. 
Omgrepet **cyanid** blir nytta om kjemiske sambindingar som inneheld cyano-gruppa C≡N; eit karbonatom bunde til eit nitrogenatom gjennom ei trippelbinding. Organiske sambindingar som har cyanid som si funksjonelle gruppe blir kalla nitrilar.
Det viktigaste saltet er natriumcyanid (NaCN), som mellom anna blir nytta til å utvinne gull og sølv frå mineral. Det skjer ved at cyanid kan danne kompleks med tungmetall. Likevel er kaliumcyanid (KCN) betre kjent som gift. 

Sambindingar som kan frigi cyanid-ionet CN- kan vere ekstremt giftige, sjølv om mange cyanidsambindingar ikkje er spesielt giftige. Giftigheita er avhengig av kva for sambinding det er snakk om. Menneske som har pusta inn, ete eller fått cyanidsalt (eks natriumcyanid) gjennom huda kan merke følgande symptom på få minutt:

* rastløyse
* svimmelheit
* kvalme
* hovudpine og raskare hjarteslag

Cyanidforgifting kan vera livsfarleg, avhengig av kor stor mengde av giftstoffet personen har vorte utsett for. Å puste inn cyanidgass (blåsyre, HCN) forårsakar størst skade, men å svelge cyanid kan òg vere veldig giftig. Cyanidgass er farlegast i stengte inneområde, der gassen blir halden i høg konsentrasjon. Cyanidgass forsvinn fort i opne område, og gjer han derfor mindre skadeleg utandørs, men cyanid *kan* føre til døden ved for stort inntak.
Cyanid reagerer med saltsyra i magen vår og blir då til hydrogencyanid. Kaliumcyanid er ei enzymgift som blokkerer fordøyinga. 0,15 g kaliumcyanid er nok til å ta livet av eit menneske.

Cyanid vart mykje nytta under andre verdskrigen, særleg under jødeutryddingane, men òg i sluttfasen, då mange nazistar tok sine eigne liv. I dag blir cyanid framleis nytta til avrettingar.

## Sjå òg
* Hydrogencyanid
Moskusurtfamilien

**Moskusurtfamilien** (Adoxaceae) er ein plantefamilie i ordenen Dipsacales. Til familien klassifiserer ein 5 slekter i følge APG-klassifieringa. Til saman er det rundt 200 artar.

Plantane er utbreidd i nordlege, tempererte område og fjell i tropane, men berre sporadisk i Afrika. Familien omfattar tre, buskar eller urter med motsette blad som har tanna bladrand. Samansette blad finst, men dei er ikkje vanlege i familien. Blomstrane er samla i skjermaktige blomsterstandar som rommer mange, små, femtalige blomstrar. Fruktene er steinfrukter.

## Slekter
* *[[Adoxa]]* - Moskusurtslekta
* *[[Sambucus]]* - Hylleslekta
* *[[Sinadoxa]]*
* *[[Tetradoxa]]*
* *[[Viburnum]]* - Krossvedslekta

## Bakgrunnsstoff
Moskusurtslekta

**Moskusurtslekta** (*Adoxa*) er ei planteslekt i moskusurtfamilien. Slekta har to artar. Ein av dei, moskusurt, veks i Noreg.

## Art

* *[[Adoxa moschatellina]]* L. - moskusurt
**[[Adoxa xizangensis]]* G.Yao	

## Bakgrunnsstoff
Østjylland

**Østjylland** er den austlege delen av halvøya Jylland med Aarhus som den største byen.

Østjylland har aldri vore ein administrativ region. Området er tradisjonelt avgrensa mot nord av Mariager Fjord og mot sør av Kolding Fjord eller grensa til Sønderjylland. Andre grenser er meir uklare. Grensa mot Vestjylland går tradisjonelt ned gjennom Jylland langs hovedvej 13, tidlegare hærvejen, og den jyske højderyg, der den omtrent følger grensa mellom dialektene østjysk og vestjysk.

Østjylland overlappar delvis med dei nyare omgrepa Midtjylland og Sydjylland. Nokre oppfattar såleis Silkeborg (og især Viborg) som Midtjylland, andre som Østjylland eller som begge delar. Mot sør vil langt dei fleste rekne Horsens til Østjylland, medan Vejle og Kolding kan bli rekna til Øst- og/eller Sydjylland.

Endeleg kan ein i geografisk forstand tale om ein østjysk landskapsform og købstadstype, som strekker seg frå Hobro til Egernførde og Kiel.

Det tidlegare Århus Amt, omtrent svarande til Århus Stift, var identisk med dekningsområdet for TV 2/Østjylland og Østjyllands Radio frå DR.

## Kommunar
Kommunar i dekkingsområdet for TV 2/Østjylland og Østjyllands Radio.

## Byregion Østjylland

I Landsplanredegørelsen for 2006 frå Miljøministeriet stod det:

:*Østjylland er ved at udvikle sig til et sammenhængende område med stor befolkningstilvækst og arbejdsdeling mellem byerne i bybåndet, der strækker sig fra Kolding til Randers. Ja, man kan endda på sigt se konturerne af en ny millionby i Danmark.*

Dette vart grunnlaget for at omgrepa *Den Østjyske Millionby*, *Byregion Østjylland* og *Det østjyske bybånd* vart skapt. Kommunane i området danna ei styringsgruppe og stod i 2008 bak «Vision Østjylland», der Aarhus vart omtalt som ein by med svake teikn på verdsbystatus i likskap med f.eks. Antwerpen, Glasgow, St. Petersborg og Torino.

Infrastrukturkommissionen hadde i sin rapport òg fokus på området og samanlikna den noverande situasjonen i Østjylland med situasjonen i hovedstadsområdet før den første fingerplan.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Befolkningsopgørelser i Region Midtjylland
* http://www.trafikdage.dk/doks/endeligtpaper/tdpaper107.pdf 
* http://jp.dk/indland/aar/article1226851.ece
Clare Bice

**Clare Bice** () var ein kanadisk kunstnar, kurator, og barnebokforfattar og 
-illustratør.

Bice vart fødd i Durham i Ontario og voks opp i London i Ontario. Han tok ein Bachelor of Arts-grad i historie og engelsk ved University of Western Ontario i 1928. Frå 1930 til 1932 studerte han ved Art Students League of New York og Grand Central School of Art i New York. Hans kunstnarlege arbeid inkluderer landskaps-, portrett- og stillebenmåleri. Frå 1940 til 1972 var han kurator ved  Williams Memorial Art Gallery and Museum (no Museum London).

Han skreiv og illustrerte fem barnebøker:
* *Jory's Cove* (1941)
* *Across Canada: Stories of Canadian Children* (1949)
* *The Great Island* (1954)
* *A Dog for Davie's Hill* (1956)
* *Hurricane Treasure* (1965).

Bice illustrerte seks bøker av den kanadiske forfattaren Catherine Anthony Clark (1892–1977): *The Golden Pine Cone* (1950), *The Sun Horse* (1951), *The One-Wing Dragon* (1955), *The Silver Man* (1958), *The Diamond Feather* (1962), og *The Hunter and the Medicine Man* (1966).

Clare Bice var medlem av Ontario Society of Artists som er Canadas eldste framleis eksisterande "art society" - kunstforeining. Frå 1967 til 1970 var han president i Royal Canadian Academy of Arts.

I 1973 vart Clare Bice tildelt Order of Canada «for his contribution to the fine arts as painter, author-illustrator and gallery director».

## Omsett til norsk
* *Canada rundt - Forteljingar om kanadiske gutar og gjenter*, omsett av Eli Oftedal, Det norske samlaget, Oslo 1951.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Clare Bice at Museum London 
* Clare Bice på Bibsys
Koparand

**Koparand** (*Anas chlorotis*) er ei grasand i *[[Anas]]*-slekta som lever på nokre få og små lokalitetar på New Zealand. Artsnamnet på maori er **Pāteke**. Tidlegare var bronseand, *Anas aucklandica*, og campbelland, *Anas nesiotis*, rekna som konspesifikke med koparand. Bronseand som lever på Aucklandøyane og campbelland på Campbelløyane, er begge utan flygeevne.

## Skildring
Koparanda er i gjennomsnitt ca. 48 centimeter i kroppslengd og veg ca. 500–600 gram. Hofuglen er koparbrun, hannfuglen i praktdrakt har grønglansa hovud, ein uklår, smal kvit ring rundt halsen og er noko mørkare på ryggen enn på kroppssidene. Begge har kvit augering og viser eit grønt vengespegl, *speculum* i flukt.

Koparanda har habitat i estuar, lagunar og bekkar som påverkast av tidevatn, og i anna sumpar og våte område. Ho beitar i skumring og nattemørke på marine virveldyr og andre virveldyr i vatn.

## Utbreiing
Hekking førekjem på fastlandet så vel som på øyar i Fiordland, på austkysten av Northland, spesielt på Great Barrier Island. Dei legg oftast egg i perioden juni til oktober, kvart kull er typisk 5 egg. Den lengst kjente levetida for ei koparand er over seks år.

Storleiken på populasjonen har gått mykje tilbake, tidlegare var dei vanlege i våte område over heile landet. Nedgangen skjedde truleg på grunn av drenering av våtmark og av innførsel av hundar og kattar. Grunna vernetiltak er trenden snudd. Populasjonen er no estimert til 1900 individ (2012) og er aukande.

## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (rev. utg.), Viking, 2005

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Oppkuven

**Oppkuven** (704 moh.) er ein kolle som ligg aust for Gyrihaugen og Lauvlia på Krokskogen i Nordmarka, i Ringerike kommune. Oppkuven er den høgaste toppen på Krokskogen, og ein av dei høgaste i heile marka. Oppkuven høyrer til Oppkuven-Smeddalen naturreservat.
For å komme til Oppkuven er det best å gå frå Heggelia. For å kunne komme til Heggelia kan ein gå eller sykle frå Damtjern eller gå eller gå på ski frå Lauvlia.
Frå Oppkuven er det god utsikt der du kan sjå over heile Nordmarka, Oslo, Norefjell og Ringkollen. 

På Oppkuven finn ein eit av Noregs eldste grantre, Gamla på Oppkuven.
Det vart undersøkt i 2003 og vart då estimert til å vere 458 år gamalt.

## Kjelder
Oppkuven-Smeddalen naturreservat

**Oppkuven-Smeddalen naturreservat** (4&nbsp;105&nbsp;dekar) er ein lite påverka grenselokalitet for subalpin barskog) vart oppretta 23. juni 1995 og ligg på Krokskogen i Ringerike kommune. Oppkuven (704 moh.) er ein av dei høgaste toppane i Nordmarka med vid utsikt i ulike himmelretningar. Toppartiet er småkupert med kollar, myrdrag og småvatn. Smeddalen skjær inn i Oppkuven-massivet som ein trong sprekkedal frå aust-nordaust. Skogbildet er dominert av storvokse, gammal gran. Området utgjer eit vakkert og eigenarta skoglandskap i Nordmarka. Dei botaniske verneverdiane er særs høge i Markasammenheng.

Den såkalla Gamla på Oppkuven er eit av Noregs eldste levande grantre, rekna med å vere heile 458 år gammal i 2003. Då ho vart oppdaga i 1994 trudde ein at treet kunne vere Nordens eldste gran (Rolstad et al. 1996), men så fann M. Niklasson og T. Zielonka ei eldre gran i Vilhelmina i Nord-Sverige som ein reknar med er heile 587 år (ref. Svensk Botanisk Tidskrift, 1999, vol 93, s. 287-293). I Rollag finst det dessutan eit par grantre  som òg er eldre, den såkalla *Minneskleivgrana* (ca. 479 år) og *Dyrenatten-grana* (ca. 473 år). På Oppkuven finn ein òg *Smaltjernsgrana* (ca. 425 år) og *Gjelleråsen-grana* (ca. 411 år).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Oppkuven-Smeddalen naturreservat|Oppkuven-Smeddalen naturreservat]]» frå ,  den 22. juli 2012.*  
 
* Direktoratet for naturforvaltning, faktaark
Gyrihaugen

**Gyrihaugen** (682 moh.) er ein kolle som ligg vest for Lauvlia på Krokskogen i Nordmarka, og aust for Steinsfjorden i Ringerike kommune. Gyrihaugen er godt synleg frå store delar Ringerike kommune og Hole kommune. Kollen er ein av dei høgaste toppane på Krokskogen. Frå sjølve toppen er det vid utsikt der ein mellom anna kan sjå Oslofjorden, Gaustatoppen, Blefjell og Norefjell.

Opp frå austsida av Steinsfjorden går det ein blåmerka sti til toppen via Mørkegånga. Sjølve Mørkegånga er eit trangt og mørkt gjel med stupbratte veggar. Inne i sjølve renna er det ein stålvaier til å halde seg i, då det fleire stader er nokre bratte opptak. 

Gyrihaugen har fleire gonger vore kjentmannspost på Krokskogen, seinast i 1998 – 2000. 

På 1950-talet oppretta Forsvaret ein mikrobølgeradiosendar på toppen som ledd i det å skape eit militært radionett over heile landet. Etter kvart har det komme til fleire militære installasjonar.

Geologisk sett så er sjølve toppen og platået rundt danna av harde permiske basaltar. Desse ligg som eit dekke over mykje eldre og mjukare skiferlag. Overgangen mellom desse laga blir lett synleg i form av den bratte kanten som åsrekka dannar mot vest.

## Bakgrunnsstoff
*Bilde av Gyrihaugen og omtale på siden www.kjentmannsmerket.org 
*Gyrihaugen i Markadatabasen 
*Utsikt frå Gyrihaugen
*FFIs historie nr 4, Radiostasjoner
Nordmarka (fleirtyding)

**Nordmarka** er eit vanleg stadnamn og ein finn det i dei fleste fylke i Noreg. Det kan såleis vere:

* Nordmarka, stort skogsområde nord for Oslo
* Nordmarka (Vestre Aker), gate i Oslo
* Nordmarka i Surnadal
* Nordmarka skole på Bjørnholt 
* Nordmarka vidde på Svalbard
Ivarsøy

**Ivarsøy** er ei øy i Fitjar kommune i Fitjarøyane, vest for sjølve Fitjar sentrum. 

Garden på øya er truleg den eldste i Fitjarøyane. Her er ikkje gjort nokre fornfunn som tidfestar garden, men ein har funne ei steinøks og ei hakke av grønstein.

## Geografi
Ivarsøy ligg med Engesund, Gloppholmen og Litla Eldøy i aust, Hjelmen i søraust, Straumøy i sørvest, Ålforo, Avløypet og Langøy i vest og Siglo i nord. 

Øya har eit areal på 3,2 km², er 4,2 km lang og kring 1,3 km på det breiaste. 

Det høgaste punktet på øya er Storhaugen på 75 meter over havet. Det ligg tre større vatn på øya, Ivarsøyvatnet, Botnavatnet og Sætravågsvatnet. 

## Namn
Første delen av namnet kjem av mannsnamnet Ivar. Namnet har gjennom hundreåra vorte skrive forskjellige, frå Iffuersøen i 1597, Yffuersøen i 1605, Iffuersøennn i 1610, Iffrsøenn i 1611, Iffersenn i 1612, Iffersøen i 1630, Ifuersøen i 1668, Iversøyen i 1701, Iversøen i 1715, Ivarsøen i 1890. Namnet vert no skriven Ivarsøy, som òg er slektsnamnet frå staden.

Namnet vart første gongen nemnd i dokument i 1597. 

## Historie
Ivarsøy høyrde truleg til Fitjargarden i gamal tid, så kongen var då eigar. Ein gong i mellomalderen vart Allehelgensgodset og Utstein klostergodset slått i saman til eit len. I 1670- og 1680-åra kjøpte gjestgjevaren i Engesund Ivarsøy med Engesund og garden vart driven av gjestgjevarane ei tid, frå 1772 til 1776 då brukarane kjøpte. Seinare har brukarane vore sjølveigarar. 

Gjestgivarstaden Engesund låg under Ivarsøy. Garden hadde ei kvern, og frå Litlavatnet på øya til Ivarsøyvågen var vassføringa nok til ei flaumkvern. Jorda var ring og tungbrukt, men var bra til kornavl. 

I følgje segna budde den første mannen i Ivarsøy, Ivar, i Gulluro, som ligg før ein kjem inn på Ivarsøyvågen frå Fitjar på sørsida. Her er de tein del murar etter hus. Segna seier at Ivar drukna i Ivarsøyvatnet. 

## Folketalsutvikling

## Kjelder

*
Bærumsmarka

**Bærumsmarka** er eit område som er avgrensa av det tettbygde området i Bærum i sør, Sørkedalen i aust, Lommedalen i vest og Krokskogen i nord.

Bærumsmarka blir rekna som ein del av Oslomarka. Geologisk høyrer området til Oslofeltet, og Bærumsmarka fell omtrent saman med Bærumskalderaen.

I 1985 vart foreininga Bærumsmarkas Venner skipa. Foreininga arbeider for å ta vare på Bærumsmarka og hindre framtidig utbygging og for å fremme bruken av Bærumsmarka. 

Elver i Bærumsmarka: 
Sandvikselva, Lomma, Isielva.

## Referansar

*Trygve Christensen: *Bærumsmarka før og nå*. Eige forlag Oslo 1999. ISBN 82 992916 2 3

## Bakgrunnsstoff

* Skiforeningens presentasjon av Bærumsmarka i Markadatabasen 
* Trygve Christensen: *Bærumsmarka*. Gyldendal Oslo 1988. ISBN 82-05-17714-7
Øerne

**Øerne** kan visa til:

; Stadnamn
* Øerne i Ebeltoft Sogn – ein busetnad i Ebeltoft Sogn i Syddjurs Kommune
* Øerne i Tikøb Sogn – ein busetnad i Tikøb Sogn i Helsingør Kommune

; Annan definisjon
* *Øerne*: Folkesette øyar i Danmark generelt. 
* *Sjælland og øerne*: Sjælland, Møn, Lolland-Falster og Bornholm
* *Fyn og øerne*: Fyn, Langeland, Tåsinge, Ærø og dei andre øyane i Det Sydfynske Øhav

; Sjå òg
* Østifterne
Date with IKEA

**«Date with IKEA»** (engelsk for *Date med [[IKEA]]*) er ein song av den amerikanske musikkgruppa Pavement. Songen er med på albumet *[[Brighten the Corners]]* frå 1997.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Date with IKEA|Date with IKEA]]» frå ,  den 22. juli 2010.*  
 

### Fotnotar
Innavl

**Innavl** er genetisk skylde individ av ein art som økslar seg, eller sjølvmjøling hjå planter. Individ som er skylde deler gjerne mykje av det genetiske arvematerialet, slik at avkom av dei vil syna liten genetisk variasjon. Dette aukar sannsynet for at avkomet arvar to lyteberande recessive allel frå foreldra, slik at lyte som kan henda ikkje var verksame i foreldra vert verksame i avkomet. Ålment sett fører innnavl til nedgang i vekstkraft, leveevne og grøderikdom.

Mange dyr har utvikla åtferd for å minska innavl, til dømes ved at eitt av kjønna dreg lengre bort frå fødestaden enn det hitt. Ofte dreg hannane hjå pattedyr bort, medan det ofte er hoene som dreg bort hjå fuglar. Dessutan har mange høgre planter mekanismar for å hindra sjølvmjøling.

Innavl over lengre tid fører til at dei lyteberande recessive allela vert luka bort til ein slik grad at lokal innavl ikkje lenger er skadeleg i seg sjølv, eller mindre skadeleg enn det kunne ha vore. Dette kan henda ved det ein kallar genetiske flaskehalsar, der populasjonen av ein art vert redusert til eit kritisk steg. Ein slik nedgang råka til dømes gepardane under siste istida, og gepardar har framleis i dag særskilt låg genetisk variasjon.

I husdyr- og plantebetring vert det drive systematisk med innavl mellom utvalde individ for å reindyrka ynskte eigenskapar.

## Kjelder
*
Bærumsmarkas Venner

**Bærumsmarkas Venner** var ei norsk foreining oppretta i 1985 for å verne Bærumsmarka mot utbygging. I tillegg arbeidede foreininga med kulturminnervern, vedlikehald av stinettet og høyringsuttalingar med omsyn til offentlege og private inngrep i marka. Foreininga blei lagt ned i 2013 då det blei vedtatt å overføre midlane til Bærum Turlag, der nokr av oppgåvene skulle vidareførast.

Lokalhistorikaren Trygve Christensen var den første leiren av Bærumsmarkas Venner. Frå 2004 var Stig O. Kapskarmo leiar og i 2010 blei Yngve Trulsrud Vethe Ludvigsen leiar.

## Kjelder
Ringkollen

**Ringkollen** er eit populært hytte- og friluftsområde som ligg på Krokskogen og høyrer til Ringerike kommune. Toppen av Ringkollen blir kalla *[[Ringkolltoppen]]* (702 moh.). Området Ringkollen er ikkje presist definert, men jamnast reknar ein med det kringliggande området frå Jaklefoss og inn til Øyangen. Ein kan nå Ringkollen med bil via ein bomveg. Vinterstid blir det òg sett opp rutebuss dit frå Hønefoss.

Tidlegare var Ringkollen eit seterområde.

Ringkollen er populært både sommar og vinter. Sentralt ligg ein stor parkeringsplass og like ved ligg Ringkollstua, eit hoppanlegg (k5, 10, 17, 27 og 40), eit lite alpinanlegg og eit lite sportskapell. Om vinteren er Ringkollen eit populært utgangspunkt for skiturar inn i Nordmarka. Om sommaren er det eit populært utgangspunkt for fotturar og sykkelturar i det same området. Mange av småvatna har dessutan populære bade- og fiskeplassar. Sidan Ringkollen ligg forholdsvis høgt, har området stabile snøtilhøve om vinteren, og ein kan ofte stå på ski til i slutten av april månad.

Merk at Ringkollen ikkje er ein del av Krokskogen.

## Kjelder
* Ringerike 1977
* Turistforeninga 

## Sjå òg
* Ringkolltoppen
* Ringkollen kapell
* Ringkollen Skiklubb
Ringkolltoppen

**Ringkolltoppen** er toppen på Ringkollen og ligg nordvest i Nordmarka i Ringerike kommune. Toppen er på 701,2 moh. og er ei av dei fem høgdene i Nordmarka som er over 700 m.

På toppen hadde Luftforsvaret ein peilestasjon etter krigen. I tillegg var det oppført ei ulovleg hytte og ikkje minst vart det frakta eit fly, Vampirjager, opp på toppen der det stod på ein sokkel.

Det utsikt over Tyrifjorden og Randsfjorden. På klåre dagar kan ein sjå heilt til Valdres, Norefjell, Gaustatoppen og i sjeldne tilfelle Hallingskarvet.

## Kjelder
* Øyangen vel
* Skiforeninga
* Osloguide
Hisøy kyrkje

**Hisøy kyrkje** ligg på Hisøy i Arendal kommune i Agder og er soknekyrkje for Hisøy sokn.

Dette er ei krosskyrkje i empire frå 1849 som vart oppført etter teikningar av Gustav Adolph Lammers.
Kyrkja er i tømmer og har 500 plassar. Ho har aksialt plassert tårn med to kyrkjeklokker frå Sundsvall i Sverige. Dei er frå 1849 og har innskrifta «Hiisøe Kirke 1849» og «Gjuten af A.P. Linderberg i Sundsvald».

Altartavla er måla av Christen Brun frå Bergen og har motivet «Jesus i Getsemane». Ho er frå 1861. Både preikestolen og døypefonten er i tre frå 1849 og er skåre av Torkildsen. Orgelet er relativt nytt, frå 1982, og kjem frå Bruno Christensen.

Kyrkja har eit votivskip frå 1860, etter tradisjonen er dette fregatten Himalaya. Votivskipet er i verkelegheita kjøpt frå utlandet i 1860 og er ein klipparmodell.

## Kjelder
* 
* 
* Kirkeskip, Hisøy kirke frå DigitaltMuseum

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Vivendi Games

**Vivendi Games**, tidlegare kjend som **Vivendi Universal Games**, var behaldningsselskapet for Sierra Entertainment og Blizzard Entertainment.

Vivendi Games vart skipa som *Vivendi Universal Games* etter at *Vivendi* kjøpte *Universal Studios* på byrjinga av 2000-talet. Før dette var *Vivendi Universal Games* kjend som **Universal Interactive Studios**. 

Kjende spel av *Viviendi Games* er mellom anna *Crash Bandicoot*, *Spyro the Dragon*, *King's Quest* og *Space Quest*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vivendi Games|Vivendi Games]]» frå ,  den 22. juli 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Ringkollstua

**Ringkollstua** er ei turisthytte og ein serveringsstad på Ringkollen i Nordmarka, i Ringerike kommune. Dagens hytte vart bygd i 1993 og ligg 600 moh. og står på Statens grunn.

## Gamle Ringkollstua
*Gamle Ringkollstua* vart bygd i 1895, og stod der Ringkollen kapell står i dag. Bygginga var ei følgje av etableringa av *Hønefoss og Omegn Turistforening* i 1893. Foreininga kjøpte tomta i 1894, på det som heitte «Germundboseter» og året etter vart den første hytta sett opp. Det offisielle namnet var «Ringkollen Turisthotell», men ho gjekk under namnet «Turisten». Bygninga vart bygd ut i fleire omgangar, og vart etter kvart både ein overnattingsstad og kafé. I 1949 kjøpte Skiforeninga Ringkollstua.

## Brann og gjenoppbygging
Hausten 1970 brann Ringkollstua ned til grunnen. Først i 1976 vart branntomta rydda, og det vart etter kvart bestemt å byggje eit kapell på branntomta. Ringkollen kapell vart bygd i 1982, men den nye Ringkollstua vart ikkje bygd før i 1993, der ho står i dag.

## Dagens situasjon
Ringkollstua er eigd av Ringkollstua AS. Dei hadde òg ansvaret for drifta. Våren [20]varsla styret i driftsselskapet at dei måtte leggje ned drifta, fordi det ikkje var råd å drive lønsamt. Dei stengde difor 1. juni 2007.

For å kunne drive lønsamt ønskte styret å byggje ut med inntil sju nye hytter, for å kunne handtere overnattingsgjester, og dimed andre typar arrangement. Dagens reguleringsplan tillèt ikkje slik utbygging. Ringerike kommune sende ut eit framlegg til ny reguleringsplan for Ringkollen til høyring [2. mai 2007, eit framlegg både Buskerud Fylkeskommune og Miljøverndepartementet har kome med innseiingar på. Kommunestyret vedtok til trass for innseiingane 21. juni 2007 ein ny reguleringsplan for Ringkollen, der dei opnar for utbygging av Ringkollstua. Dette vedtaket har Fylkeskommunen levert innseiing på til Miljøverndepartementet, noko dei fekk støtte for i februar 2008.

Ringkollstua var stengd i heile 2008. Det vert søkt andre løysingar, m.a. i samarbeid med Miljøverndepartementet, for å tryggje drifta vidare. Miljøvernminister Erik Solheim stadfesta 15. februar òg at Miljøverndepartementet ønskte at Ringkollstua skulle oppretthaldast som eit tilbod for ålmenta.

I 2009 vart det lagt fram nye planar for utbygging der ein vil byggje eit tilbygg med 40 sengeplassar.
Frå 2009 til 2012 dreiv Grand hotel på Hønfoss Ringkollstua, men våren 2012 sa verksemda opp driftsavtala. Nye drivarar tok over i 2012.
I 2012 opna Miljøverndepartementet for overnatting på Ringkollstua.

## Kjelder

* Romerike 1977
----
* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ringkollstua|Ringkollstua]]» frå , den 22. juli 2012.* 

## Bakgrunnsstoff
* Bilder av Ringkollen Turisthotell hos Byarkivet, Oslo kommune
* Ringkollstua
Disney Interactive Studios

**Disney Interactive Studios** var eit verdsomspennande amerikansk videospelselskap. Selskapet gav ut og distribuerte multi-plattformspel.

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Disney Interactive Studios|Disney Interactive Studios]]» frå ,  den 22. juli 2012.*
Monocytt

**Monocytt** er ein type kvit blodlekam. Desse blodlekamane har til jobb å ete opp daudt vev og bakteriar som ikkje er velkomne i kroppen. Cellene er kjenneteikna av ei stor bønneforma cellekjerne. Dei utgjer mellom tre og åtte prosent av dei kvite blodlekamane.

Monocyttar speler også ei svært viktig rolle i immunforsvaret ved at dei «dirigerer» den fyrste responsen kroppen har på ein infeksjon. Som mange andre kvite blodceller blir monocyttar danna i beinmergen frå stamceller. Dei sirkulerer i blodstraumen i 1-3 dagar før dei går inn i vevet.  Rundt halvparten av monocyttane blir lagra i milten. 

## Kjelder

* monocytter i Store norske leksikon. 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Monocytt|Monocytt]]» frå ,  den 23. juli 2012.*  
  

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monocyte|Monocyte]]» frå ,  den 25. august 2012.*
Fiat 128

**Fiat 128** er ein bilmodell frå den italienske bilprodusenten Fiat og som blei produsert mellom 1969 og 1985. Modellen blei introdusert som erstattar for Fiat 1100. Han blei kåra til Årets Bil i Europa for 1970.

Fiat 128 var ved lanseringa ein avansert bilmodell. Han var blant dei fyrste personbilane med forhjulstrekk og tversmontert motor. Det var ikkje noko gjennombrot i seg sjølv, når mellom anna Mini var tidlegare ute med eit tilsvarande oppsett, men Fiat 128 hadde i tillegg drivakslar i ulik lengde, noko som gjorde det mogleg å plassere motor og girkasse side om side, eit oppsett som sidan har vore svært populært i små bilmodellar.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fiat 128|Fiat 128]]» frå ,  den 23. juli 2012.*
Wonderland

**Wonderland AS** er ein norsk senge- og madrassprodusent som marknadsfører produkta under merkevara Wonderland. Bedrifta er arbeidsplass for om lag 100 tilsette, og har hovudkontor på Åndalsnes i Møre og Romsdal, der også produksjonen skjer.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Wonderland|Wonderland]]» frå , den 23. juli 2012.*
Per Nørgård

**Per Nørgård** () er ein dansk komponist. Nørgård har ein stor musikalsk produksjon, og er opphavsmann til meir enn 300 forskjellige verk med samla speletid på over 90 timar. Blant verka finn ein åtte symfoniar, to fiolinkonsertar, éin pianokonsert, ei rekke korverk, samt kammermusikk. Den tredje symfonien blir rekna som eit hovudverk i dansk musikk og er derfor tatt opp i Danmarks kulturkanon. Den sjette symfonien blei uroppført i 1999 like før tusenårsskiftet, medan den sjuande blei uroppført i det då nyopna DR Koncerthuset 29. januar 2009. Nørgård har i tillegg komponert fleire operaer, blant dei er *Labyrinten* (1963), *Gilgamesh* (1972) og *Siddharta* (1983).

Per Nørgård har mottatt Lilie Boulanger-prisen (1957), Carl Nielsen-legatet (1969, 2001), Nordisk Råds musikkpris (1974), Henrik Steffens-prisen (1988), og Léonie Sonnings musikkpris (1996). I 2006 fekk han også ein av den klassiske musikkens største prisar, Sibeliusprisen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Per Nørgård|Per Nørgård]]» frå ,  den 22. juli 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Per Nørgård