open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Telephone Call

«**The Telephone Call**» (tysk: «**Der Telefon-Anruf**») er ein song frå 1986 av den tyske electronica-gruppa Kraftwerk frå albumet deira *[[Electric Café]]*. «The Telephone Call» vart gjeven ut som singel i 1987 og gjekk til tops på Dance-lista i USA i to veker. I Storbritannia nådde singelen 89. plass. Songen var den einaste av Kraftwerk med Karl Bartos på vokal.

Versjonane av songen på singelen vart miksa av François Kevorkian.

I 2009 vart *Electric Café* gjeve ut i nymastra utgåve utan 12"-versjonen, men med 7"-versjonen i staden. 

## Innhald
### Tysk 7"-singel
# Der Telefon-Anruf (Remix) - 3:49
# The Telephone Call (Remix) - 3:49

### Tysk 12"-singel
# Der Telefon-Anruf (Remix) - 8:16	
# House Phone - 4:54
# The Telephone Call (Remix) - 3:49

### UK 7"-singel
# The Telephone Call (Remix) - 3:49
# Der Telefon-Anruf (Remix) - 3:49

### UK 12"-singel
# The Telephone Call (Remix) - 8:16
# House Phone - 4:55
# Der Telefon-Anruf (Remix) - 3:55

## Musikkvideo

I musikkvideoen til songen kan eins jå kvar av bandmedlemmane som svarer ein telefon. Ein kan ikkje sjå nokon av bandet synge, utanom ein silhuett der er uklårt kven er. 

## Lister

## Kjelder

#"Joel Whitburn's, Hot Dance/Disco: 1974–2003», 2004
Røykomn

**Røykomn** er ein eldstad for oppvarming av ei røykstove. Dei står som regel i hjørnet av rommet og er oppmura av gråstein og leir. Opninga ut mot rommet er som oftast like brei som brennkammeret innanfor. Røykomnen har ikkje skorstein eller pipe, men slepper røyken fritt ut i opphaldsrommet og vidare ut i friluft via ljore i taket.

I Noreg blei røykomnen fyrst vanleg i byane, blant anna Bergen. Ifølge Arne Lie Christensen var mangel på brensle ein del av forklaringa på innføring av røykomn: Desse omnane magasinerer varmen slik det ofte var tilstrekkelig å fyra opp to gongar om dagen. På 1600- og 1700-talet blei røykomnen vanleg på bygdene på Vestlandet. Christensen meiner avskoging av Vestlandet etter innføring av oppgangssag og stor trelasteksport kan vera ein del av forklaringa.

## Seinare utvikling
På siste halvdel av 1800-talet blei røykomnane etterkvart erstatta med blant anna støpyejernsomnar. Nokre røykomnar fekk skorstein og blei ombygde til det som er kalla *kåpeomn*.

Røykstovene var i bruk så lenge at nokre av dei siste kunne flyttast til dei fyrste friluftsmusea på byrjinga av 1900-talet i autentisk stand.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Røykovn|Røykovn]]» frå ,  den 14. november 2023.*  

## Litteratur
* Christensen, Arne Lie. «Det vrengte huset». Samtiden (5/6). 1996.
* Visted, Kristofer og Stigum, Hilmar. «Vår gamle bondekultur». Bd. 1 s. 73-77. Oslo 1951.
* Vreim, Halvor. «Norsk trearkitektur». Oslo: Gyldendal. 1947.
* Lund, W. «En røgstue paa Nordmøre». Tidskrift for norsk bondekultur 1906, s. 189–192
* Munksgaard, Jan Henrik. «Byggeskikkene - litt av hvert av mange sorter. Møre og Romsdal», redigert av Pio Larsen. Oslo: Gyldendal, 1977.
* Skogfinsk museum: «Byggeskikken på Finnskogen».
*Lund, Wilhelm. «Ildsteder og belysningsmidler paa Nordmøre». Aarsberetning for 1910. Foreningen til norske fortidsmindesmærkers bevaring. Kristiania. 1911, s. 141 -167.
Tour de France Soundtracks

***Tour de France Soundtracks*** er det tiande studioalbumet til den tyske electronica-gruppa Kraftwerk. Det kom ut i august 2003. Albumet vart gjeve ut att i oktober 2009 som ***Tour de France***. Albumet vart spet inn for å feire 100-årsjubileet til det første *[[Tour de France]]*-rittet, men vart ikkje gjeve ut tidsnok til rittet det året. Det inneheld singelen deira frå 1983 med same namn, og plateomslaget er nesten identisk omslaget til singelen. Utgjevinga skapte høg forventning, sidan det var 17 år sidan det førre studioalbumet med nye songar frå bandet etter *[[Electric Café]]* i 1986. 

Albumet hadde ikkje ein eigen tysk- og engelskspråkleg versjon, slik dei hadde gjort før, men hadde berre ein versjon med ei blanding av fransk-tysk og engelsk. Tekstane vart skrivne av Ralf Hütter og Maxime Schmitt. 

Albumet vart spelt inn i Kling Klang studio, som dei eig sjølv, og som ligg i Düsseldorf i Tyskland. Hütter og Schneider arbeidde med Fritz Hilpert og Henning Schmitz. Dette firemannsbandet la så ut på ein omfattande turne i 2004. På denne turneen spelte dei musikken frå fire datamaskiner. I 2005 gav Kraftwerk ut *[[Minimum-Maximum]]*, som var ei separat utgjeving av audio og video frå songane frå turneen. 

## Innhald

## Medverkande
* Ralf Hütter – vokal, synthesizerprogram, sequencing
* Florian Schneider – vokal, synthesizerprogram, sequencing
* Fritz Hilpert – synthesizerprogram, elektronisk perkusjon, lydteknikar
* Henning Schmitz – synthesizerprogram, elektronisk perkusjon

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*''Tour de France Soundtracks'' reklame for albumet frå Astralwerks US
Songen Tour de France

«**Tour de France**» er ein song av Kraftwerk. Han vart først gjeve ut som singel i juni 1983 og nådde då 22. plassen på den britiske singellista. Han er kjend for bruken av sampla stemmer og mekaniske lydar frå syklar nytta som rytme. Musikken er skriven av Ralf Hütter, Florian Schneider og Karl Bartos med tekst av Ralf Hütter og Maxime Schmitt, ein franskmann som kjende bandet. Melodien verkar å nytte ein del av opninga til Paul Hindemith sin *Sonate for Fløyte og Piano* (“Heiter Bewegt”). 

For Kraftwerk var «Tour De France» eit steg til sides for den teknologiske tonen på dei to førre albuma, *[[Die Mensch-Maschine]]* og *[[Computer World]]*. I staden var songen ei hyllest til sykling, som bandet var særs interessert i. Både Ralf Hütter og Fritz Hilpert frå den noverande besetninga av bandet har delteke i sykkelritt. 

Songen skulle opphavleg gjevast ut på albumet *[[Techno Pop]]*, eit album det ikkje vart noko av. Singelen vart gjeven ut på 7" og 12" vinyl, og det er gjeve ut mange miksar av songen. 

Songen vart nytta i filmen *[[Breakin']]* frå 1984. 

Ein nyinnspelt versjon av songen vart gjeve ut i 2003 for albumet *[[Tour de France Soundtracks]]*.

## Innhald

## Lister

## Kjelder
Yijing

***Yijing*** ('Forvandlingsboka', også kjend som *I Ching*) eller *Zhouyi* ('Løyndomsboka') er ein av dei eldste klassiske kinesiske tekstane.  Nøyaktig alder på verket er ukjend, men tradisjonen plasserer byrjinga til boka på 2000- eller 1000-talet f.Kr.   Det eldste manuskriptet som er funne er eit ufullstendig verk frå Krigande statar-tida (475–221 f.Kr.)

*Yijing* er bygd opp som ei spådomsbok kring 64 heksagram med ulikt mønster. Etter kvart heksagram kjem ein kort tekst. Boka kunne brukast ved at ein ved hjelp av ulike framgangsmåtar valde eit heksagram og teksten som høyrde til. Dette kryptiske svaret måtte tolkast av ein ekspert.

I tillegg til den opphavlege teksten finst også dei såkalla «ti vengene», filosofiske og  moralske kommentarar tilskrivne Konfutse, men truleg sett saman på 200–100-talet f.Kr. Desse kommentarane har lagt grunnen for seinare forståing av *Yijing*, men legg djupare filosofiske og moralske tankar i teksten enn det han truleg var meint å ha.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Ching|I Ching]]» frå ,  den 4. april 2013.*  

## Bakgrunnsstoff
Minimum-Maximum

***Minimum-Maximum*** er det første offisielle konsertalbumet av Kraftwerk, gjeve ut i juni 2005, nesten 35 år etter gruppa heldt den første konserten sin. Det består av to CD-plater og inneheld songar frå verdsturneen deira i 2004 med konsertar i Warszawa, Moskva, Berlin, London, Budapest, Tallinn, Riga, Tokyo og San Francisco.

Som mange av studioalbuma deira, vart *Minimum-Maximum* gjeve ut i to språkversjonar: tysk og engelsk. Men av dei 23 songane på albumet var det berre innspelingane av «The Model», «Radioactivity», «Trans-Europe Express»/«Metal on Metal», «Computer World», «Pocket Calculator» og «The Robots» som finst i forskjellige versjonar. Albumtittelen, som er ein del av teksten til «Elektro Kardiogramm» (som berre finst på den engelskspråklege versjonen), er den same for både den tyske og engelske versjonen. 

Albumet vart òg gjeve ut som ein dobbel DVD med kringlyd i desember 2005. 

Songen «Planet of Visions», er ein omarbeidd versjon av songen «Expo 2000», basert på ein miks frå 2001 av Underground Resistance.

*Minimum-Maximum* vart nominert til ein Grammy-pris for beste electronica/dance-album i 2006. 

## Innhald

### Engelsk versjon

#### Disk ein

#### Disk to

### Tysk versjon

#### Side ein

#### Side to

## Medverkande
* Ralf Hütter – vokal, synthesizerar, 
* Florian Schneider – vokal, synthesizerar
* Fritz Hilpert – synthesizerar, 
* Henning Schmitz – synthesizerar

## Kjelder
}}
Düsseldorf-skulen i elektronisk musikk

**Düsseldorf-skulen i elektronisk musikk**, eller berre **Düsseldorf-skulen**, var ei utvikling i elektronisk musikk i 1970-åra, forma av Düsseldorf-baserte artistar som Kraftwerk, Cluster, Can og Neu!. Stilen er karakterisert av synthesizermelodiar og rytmiske basslinjer og markante trommer. Dei fleste verka er instrumentale og vokal vert berre nytta til ein viss grad. Omgrepet vert stundom nytta som ein motsetnad til den samtidige rørsla kalla Berlin-skulen i elektronisk musikk.

## Tidleg musikk
Dei tidlege verka til Kraftwerk og Can skil seg frå den seinare, meir suksessrike perioden. Album som *[[Kraftwerk av Kraftwerk|Kraftwerk]]* og *[[Kraftwerk 2]]* er særs eksperimentelle med harde trommer, eletrisk fiolin og manipulert, elektrisk fløyte. 

## Hovudperioden
Dei store albuma, som har gjort denne stilen kjend er Kraftwerk-albuma *[[Autobahn av Kraftwerk|Autobahn]]* og *[[The Man-Machine]]*, som har definert sjangeren. Songar som «The Robots» frå *The Man-Machine* i 1978 og «Home Computer» frå *[[Computer World]]* 1981 gjekk bort frå tidlegare retningar i elektronisk musikk. 

## Düsseldorf-skulen i dag
Av dei originale banda er det berre Kraftwerk som framleis er aktive. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Düsseldorf School of electronic music|Düsseldorf School of electronic music]]» frå ,  den 5. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Encyclopedia of Electronic Music
* Kraftwerk
Slektskapsord i uralske språk

Språkformene i tabellen er desse:

* **samisk** er representert av nordsamisk (i Konrad Nielsen sin ortografi),  s = sørsamisk, 
* i **mordvinsk**-kolonnen er e = ersia-mordvinsk og m = moksja-mordvinsk,
* i **ugrisk**-kolonnen er m = mansi, k = khanti
* i **samojedisk**-kolonnen er n = nenetsisk og s = selkupisk

Orda er skrive med det finsk-ugriske fonetiske alfabetet. Skrivemåten er litt forenkla, av tekniske grunnar, særleg for dei ugriske og samojediske orda. I udmurtisk og komi representerer bokstaven  **ı** ein urunda midtre vokal,  **ë** representerer ein runda midtre vokal (der det finsk-ugriske fonetiske alfabetet har *i* og *e* med open boge under).
The Mix

***The Mix*** er eit remixalbum av Kraftwerk frå 1991. Det inneheld nyinnspelte versjonar av eit utval av songane deira som opphavleg vart gjevne ut på albuma frå *[[Autobahn av Kraftwerk|Autobahn]]* til *[[Electric Café]]*. Hütter sa i intervju at han rekna *The Mix* som eit slags konsertalbum, sidan det fanga resultat av stadige digitale improvisasjonar frå bandet i studioet deira Kling Klang. Bandet tok til scenen igjen i 1990, etter ein ni år lang pause frå turnélivet. Dei fleste av songane i setlista deira hadde vorte kraftig omarrangert og likna songane på dette albumet. 

Bandet har forklart at dei ikkje ønskte å gje ut eit vanleg samlealbum. Samstundes var dei i ferd med å byggje om studioet sitt frå analogt til ditigtalt, der dei lagra dei originale lydbanda på datamaskinar. Sidan bandet ikkje hadde spelt inn nye songar før dei skulle ut på turné, så ønskte ikkje Ralf Hütter at Kraftwerk skulle høyrast utdatert ut. 

Albumet fekk blanda kritikk då det kom ut. Mange var skuffa over at dei ikkje hadde skrive nye songar, og produksjonen av dei nyinnspelte songane var heller ikkje særleg nyskapande, noko Kraftwerk tidlegare hadde vore kjend for. *The Mix* vart skapt fullstendig digitalt, men på ei tid då teknologien for dette enno ikkje var heilt ferdigutvikla, så lyttarane fann mange av songane noko sterile samanlikna med dei analoge elektroniske instrumenta dei nytta på dei tidlegare versjonane. 

Ei nymastra utgåve av albumet kom ut på EMI Records, Mute Records og Astralwerks Records hausten 2009. 

## Innhald
### Engelsk utgåve

* «Homecomputer» inneheld òg element frå «It's More Fun to Compute»
* «Musique Non Stop» inneheld òg element frå «Boing Boom Tschak»

### Tysk utgåve

## Medverkande
* Ralf Hütter – stemme, vocoder, synclavier
* Florian Schneider – vocoder, talesynthesizer
* Fritz Hilpert – miksing

## Kjelder
Birgit Õigemeel

**Birgit Sarrap** () er ein estisk songar.Ho  representerte Estland i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö med bidraget «Et uus saaks alguse».

## Biografi

Birgit Õigemeel vart fyrst kjend då ho vann *Eesti otsib superstaari*, ein estisk variant av Idol i 2007. Dette var fyrste sesongen av *Eesti otsib superstaari*. Sidan då har Birgit Õigemeel gjeve ut tre album og ei lang rekkje singlar. I 2008 deltok ho i den nasjonale Eurovision-finalen med songen *«365 Days»* og enda på tredjeplass av ti bidrag. Vinnarsongen dette året vart den komiske *«Leto Svet»* av Kreisiraadio, som deltok i Eurovision Song Contest 2008 i Beograd. Under Eesti laul 2012 song ho *«You're Not Alone»* med gruppa *Violina*, men enda då på sjuaande plass. Vinnaren vart Ott Lepland med «Kuula», som representerte Estland i 2012 i Baku.

I 2013 kom ho til superfinalen i *Eesti Laul* med balladen «Et uus saaks alguse». Den andre superfinalisten var Grete Paia med *«Päästke noored hinged»*, men «Et uus saaks alguse» fekk såvidt meir enn 50 % av stemmene og vart dermed Estland sitt bidrag i Malmö. Songen er skriven av Mihkel Mattisen og Silvia Soro.

## Diskografi

* *Birgit Õigemeel* (2008)
* *Ilus aeg* (2008)
* *Teineteisel pool* (2009)
**Uus algus* (2013)
* *V* (2018)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Birgit Õigemeel|Birgit Õigemeel]]» frå ,  den 5. april 2013.*  
* Engelsk wikipedia: Estonia in the Eurovision Song Contest 2008
* Engelsk wikipedia: Estonia in the Eurovision Song Contest 2012

### Fotnotar
Fartsgrenser i Noreg

**Fartsgrensene i Noreg** er 80 kilometer i timen utanfor tettbygde strok og 50 km i timen i tettbygde strok. Reglane gjeld ferdsel med køyretøy på veg eller område som er ope for alminneleg trafikk med motorvogn. Særskilte fartsgrenser er vist med forbodsskilt, og går frå 10 km i timen til 110 km i timen. Før 2000 var høgeste lovlege fart 90 km i timen på norske vegar. Med skilt i Noreg som viser *[[gatetun]]* er det pålagt å køyre i «gangfart». Køyretøy over 3,500 kg og køyretøy med tilhengar har fartsgrense 80 km i timen også der det er vist høgare fartsgrense med skilt.

## Historie
Noreg har hatt generelle fartsgrenser på heile vegnettet sidan 1912. Grensene vart gradvis justert oppover til 1965 (Samferdselsdepartementet, St meld 72, 1977-78). Etter 1965 er høvet til å fastsette spesielle fartsgrenser for enkelte vegtypar eller vegstrekningar gradvis utvida. 

## Straffereaksjonar
### Bøter
**Når fartsgrensa er 60 km/t eller lavare**

**Når fartsgrensen er 70 km/t eller høgare**

### Inndraging av førarkort

### Fengsel eller samfunnsstraff
Vegleiande normer for påstand om samfunnsstraff og fengsel i brev frå Riksadvokaten til alle Politimestrar og Statsadvokatar, dagsett oktober 2007:

På motorvegar (*Motorveg kl A*) blir førerkortet kversett først ved 41 km over lovleg fart.

Retningslinene gjeld dersom det ikkje er spesielle formildande eller skjerpande
omstende. Andre og strengare avgjersler kan skje, jfr Høyesterettsdommar i tilsvarande saker.

## Kjelder
Margaret Berger

**Margaret Berger** () er ei norsk songarinne frå Hitra. Ho representerer Noreg i Eurovision Song Contest 2013 med elektronikalåta «I Feed You My Love».

I 2004 vart Margaret Berger kjend då ho kom på andreplass i andre sesong av Idol. Vinnaren det året vart Kjartan Salvesen, men Berger gav same året ut si fyrste plate, *Chameleon*. Songen «Lifetime Guarantee» frå albumet vann i Spellemannprisen 2004 i klassa for beste musikkvideo. Oppfylgjaralbumet hennar kom ut i 2006 med tittelen *Pretty Scary, Silver Fairy*.

Bidraget hennar til Melodi Grand Prix 2013 vart skrive av svenske Karin Park og duoen MachoPsycho (Noreg/Sverige). Under finalen vann ho ein klår siger med 102 032 røyster. Til samanlikning fekk andreplassen, «Bombo» av Adelén, 59 414 røyster.

## Eurovision
### ''Eurovision Song Contest 2015''
Saman med Jan Thomas Holmlund, Anita Halmøy Wisløff, Marianne Jemtegård og Sverre Vedal sat Berger i den norske juryen som utgjorde 50 prosent av dei norske røystene i *[[Eurovision Song Contest 2015]]* i Wien i Austerrike.

## Kjelder
*, forfattar: Anne Marit Godal.

### Fotnotar
Hanna från Arlöv

«**Hanna från Arlöv**» er ein proggsong frå 1974 av den svenske gruppa Nationalteatern frå albumet *[[Livet är en fest]]*, skriven av Ulf Dageby og sungen av Maria Grahn.

Songen handlar om ei ung jente som har sommarjobb på eit vaskeri, og som er songen si forteljarstemme. På vaskeriet treffer ho «Hanna från Arlöv», ein kollega som vert skildra som ei «kärring», «tant på femti år» og «kommunist». Hanna, som mellom anna er opprørd over vaskerisjefens «profit», organiserer i songen ein ulovleg streik i protest mot at dei ikkje har noko vifte på vaskeriet sjølv om det er svært heitt («fyrtio grader varmt») der. Streiken fører til at vaskeriet får ei vifte, om enn ei lita og ynkeleg ei, men protesten i seg sjølv imponerer den unge jenta som fortel at «jag lärde mej att fajtas».

Songen har fleire gonger vorte brukt som symbol i svensk politisk retorikk.
Den norske gruppa Amtmandens døtre spelte inn ein norskspråkleg versjon av songen med tittelen «Anna fra Kløfta» i 1975. 

## Bakgrunn
Songteksten var inspirert av eit intervju med den då 51-årige vaskeriarbeidaren Hanna i KFML(r)-avisa *[[Proletären]]* i byrjinga av valkampen føre Riksdagsvalet i 1973, der ho blant anna klaga over at det var uuthaldeleg heitt på vaskeriet ho arbeidde på i Arlöv utanfor Malmö.

I 1996 fann avisa *[[Sydsvenskan]]* fram til røyndas Hanna, som heitte Hanna Löv, og intervjua henne. I intervjuet kom det fram at Hanna var svært stolt over å ha vore inspirasjonskjelde til songen, men at det var ikkje var så mykje av det i songen som stemde overeins med hennar liv. Hanna Löv gjekk bort i 2005.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Hanna från Arlöv|Hanna från Arlöv]]» frå ,  den 5. april 2013.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
Neu! av Neu!

***Neu!*** er debutalbumet til krautrockbandet Neu!.

Det vart spelt inn i desember 1971 ved Windrose-Dumont-Time Studios i Hamburg i Tyskland, og miksa ved Star-Musik Studio i Hamburg. Det kom ut i 1972 på Brain Records. I 2001 vart albumet gjeve ut på CD på Grönland Records med lisens til Astralwerks i USA. Dette var den første innspelinga til Rother & Dinger etter at dei slutta i Kraftwerk i 1971. Dei heldt fram å arbeide med Conny Plank, som hadde produsert innspelingane til Kraftwerk.

## Historie
Etter å ha slutta i Kraftwerk, gjekk Rother og Dinger raskt i gang med innspelinga til det som skulle bli *Neu!*. Bandet vart døypt «Neu!» av Dinger (Rother hadde vore i mot namnet og føretrekte eit meir «organisk» namn) og skapte ein pop-art-aktig logo med namnet i store bokstava: *NEU!* 

Paret arbeidde i Star Studios i Hamburg med krautrockprodusenten Konrad «Conny» Plank, som Dinger hadde gjort med Kraftwerk. Dinger skildra Conny som ein «meklar» mellom dei ofte ulike musikalske retningane dei to bandmedlemmane tok. Bandet reserverte studioet fire dagar seint i 1971, og dei første to dagane var lite produktive, fram til Dinger tok med seg kotoen sin, og ein særs handsama versjon av instrumentet kan høyrast på «Negativland», den første av seks spor til albumet som vart spelt inn. 

Det var under desse innspelingane at Dinger første gong spelte den kjende «motorik-rytmen». To av songane på albumet, «Hallogallo» og «Negativland», vert framført med denne Motorik-rytmen. Motorik er ein gjentakande trommerytme i 4/4-takt og berre få avbrot, kanskje mest tydeleg på «Hallogallo». Dinger hevdar han aldri kalla rytmen motorik sjølv, og føretrekte heller «lange gerade» («lang rettstrekning») eller «endlose gerade» («endelaus rettstrekning»). Han endra seinare «namnet» på rytmen til «Apache-rytme». 

## Mottaking

Neu! selde bra for å vere eit undergrunnsalbum då det kom ut, og i følgje Dinger selde det kring 30&nbsp;000 eksemplar. 

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Michael Rother – gitar, bassgitar
* Klaus Dinger – koto, trommer, gitar

;Andre medverkande
* Konrad «Conny» Plank – produsent, lydteknikar

## Kjelder
Neu! 2

***Neu! 2*** er det andre studioalbumet til krautrockbandet Neu!. Det vart seplt inn i januar 1973 ved Windrose-Dumont-Time Studios i Hamburg i Tyskland, miksa i februar 1973 i same studio og gjeve ut seinare i 1973 på Brain Records.  Det vart offisielt gjeve ut på CD første gong på Astralwerks i mai 2001. Piratkopiar fanst på CD i 1990-åra. 

## Oversyn
Dette albumet fokuserte vidare på den klassiske krautrock-stilen til Neu! med den 11 minuttar lange «Für immer» som eit særleg godt døme stilen deira, med ein tilsynelatande endelaus framoverdriven rytme spelt av Dinger (den såkala motorik-rytmen) og den lagvise gitaren til Rother med flytainde linjer og eintonige harmoniske strukturar. 

Side to av plata var særs uventa på den tida. Neu! hadde rett og slett gått tom for pengar og hadde ikkje råd til å spele inn nok songar for albumet. Side to består derfor utelukkande av forskjellige manipulerte versjonar av singelen «Neuschnee/Super», spelt av på forskjellig snøggleik eller ved at dei øydela kassettbandet. Kritikarane på denne tida avskreiv dette som eit billig triks. Sjølv om eksperimentet i røynda var naudsynt og eit desperat trekk, så høvde det godt inn i pop art-estetikken til Neu! Dinger har sidan sagt at side to av dette albumet er eit tidleg døme på remixing. 

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Michael Rother&nbsp;– gitar, bassgitar, klaverinstrument, zither, perkusjon, elektronikk, bandopptakar
* Klaus Dinger&nbsp;– shamisen (japansk banjo), 11-strengsgitar, trommer, perkusjon, Farfisa elektrisk piano, vokal, elektronikk, bandopptakar

;Andre medverkande
* Konrad «Conny» Plank&nbsp;– produsent, lydteknikar
* Hans Lampe&nbsp;– lydteknikar

## Kjelder
Motorik

**Motorik** er eit omgrep skapt av musikkjournalistar for å skildre ein 4/4-rytme som krautrockband som Neu! og Kraftwerk nytta. Ordet «Motorik» tyder motorikk på tysk, men opphavet i denne tydinga kan syne til det engelske «motoric» eller motorisk, eller ein kombinasjon av «motor» og det tyske «Musik». 

Namnet kjem truleg frå den repeterande, men likevel framoverretta rytmekjensla, som har vorte samanlikna med det å køyre på ein motorveg. Motorik-rytmen vert til dømes nytta i ein del av Kraftwerk-stykket «Autobahn», ein song som hylla akkurat dette. The Velvet Underground vert ofte nemnd som ei inspirasjonskjelde for krautrocken og trommestilen til Moe Tucker har ofte vorte skildra som motorik-aktig.

Motorik-rytmen går i 4/4-takt i eit moderat tempo. Mønsteret vert repetert i kvar takt gjennom heile songen og ofte vert ein splash- eller ein crash-cymbal slått på i byrjinga av eit vers eller refreng. 

Det grunnleggande mønsteret er:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Motorik|Motorik]]» frå ,  den 6. april 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Solørbanen

**Solørbanen** går frå Kongsvinger til Elverum. Banen var ferdig 4. desember 1910. Strekninga Kongsvinger&ndash;Flisa vart opna i 1893. Sidan persontrafikken på banen vart lagt ned på starten av 1990-talet går det no berre godstog, for det meste med tømmer og flis. Banen er 94&nbsp;km lang og ikkje er elektrifisert. 
Ved Haslemoen finn ein landets nest lengste rette strekning med jernbanespor.

## Historikk
Trondheimstoget over Røros har blitt kjørt på Solørbanen; dagtoget gjekk her i periodane 1943&ndash;1946 og 1986&ndash;1989. I tida 1986&ndash;1991 gjekk òg natttoget her.

Etter damplokomotiva vart borte, vart NSB type 86 nytta i persontrafikken.

Viktige stoppestader var Kirkenær, Flisa og Braskereidfoss. 

## Tømmerterminalar
Solørbanen har to operative tømmerterminalar. Den eine ligg på Vestmo like sør for Elverum og den andre ligg på Braskereidfoss. Tidlegare var det ein terminal på Brandval.

## Framtidsplanar
Solørbanen er viktig for transport av tømmer til Sverige. I Nasjonal transportplan 2018-2029 er banen foreslått elektrifisert. Det er òg planlagt tilsving til Kongsvingerbanen ved Kongsvinger og tilsving til Rørosbanen ved Elverum. Begge desse er foreslått for å kunne ha gjennomgåande tog. Planleggingsprosessen for tilsvinget ved Elverum vart starta i 2019.

## Linjekart

}

|}

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Solørbanen|Solørbanen]]» frå ,  den 7. april 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Bane Nor si side om Solørbanen
* Stasjonsdatabasen - Solørbanen
* Nebysamlingene om Flisa–Elverum 
* Nebysamlingene om Kongsvinger–Flisa
3. serierunde i Tippeligaen 2013

**3. serierunde i Tippeligaen 2013** starta med ein kamp fredag 5. april, då Odd møtte Vålerenga klokka 18.00. Runden heldt fram laurdag 6. april med to kampar og vart avslutta med fire kampar på søndag 7. april, då mellom anna  slo  på bortebane med 4-0. 



## Fakta

## Kjelder
* fotball.no
Neu! '75

***Neu! '75*** er det tredje studioalbumet til krautrockbandet Neu!.

Det vart spelt inn og miksa i studioet til Conny Plank mellom desember 1974 og januar 1975. Det vart gjeve ut i 1975 av Brain Records, og offisielt gjeve ut på CD i mai 2001 av Astralwerks i USA og Grönland Records i Europa. 

## Oversyn
Dette var det første albumet til Neu! etter nokre års pause. I mellomtida hadde Michael Rother arbeidd med Cluster i krautrock-gruppa Harmonia.

Samstundes hadde Klaus Dinger gått i ein meir aggressiv rockeretning, medan Rother spelte meir ambient musikk. På grunn av dette gjorde dei eit kompromiss, der side ein vart spelt inn i gammal Neu!-stil, som ein duett med Dinger på trommer. På side to byta Dinger til gitar og solovokal, og hadde med seg broen Thomas og Hans Lampe som begge spelte trommer samstundes. 

Reultatet vart i røynda eit delt album, med ein noko melodisk første halvdel og ei dristig, ukonvensjonell andreside. På begge sidene vart det nytta klaverinstrument og fase-effektar. Rockesongen til Dinger, «Hero» , var ein inspirasjon for mange musikarar på denne tida, som John Lydon frå  Sex Pistols. Denne songen har sidan vorte rekna som proto-punk. David Bowie syner til albumet på hans *[["Heroes"]]*. Bandet Negativland (kalla opp etter ein song på det første albumet) kalla plateselskapet sitt opp etter songen «Seeland».

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Michael Rother&nbsp;– gitar, klaverinstrument, vokal
* Klaus Dinger&nbsp;– trommer (side 1), gitar (side 2), vokal (side 2)
* Thomas Dinger&nbsp;– trommer (side 2)
* Hans Lampe&nbsp;– trommer (side 2)

;Andre medverkande
* Konrad «Conny» Plank&nbsp;– produsent, lydteknikar

## Kjelder
Hans Torgersen Vestby

**Hans Torgersen Vestby** () var ein norsk gardbrukar frå Vestby i Strømmen, kjent for i 1895 å ha konstruert og bygd den fyrste norskproduserte bilen. Dette kan ha vore det fyrste køyretøyet med stempelmotorar med innvendig forbrenning konstruert i Norden. 

 

Fleire kjelder siterer ein artikkel i Aftenposten den 24/10-1895, der det stod at bilen vart driven av ein *petroleumsmotor* og at han i tillegg til føraren hadde plass til fire passasjerar. Passasjerane sat i ein kupé, medan føraren sat framom kupéen. Ordet *bil* fanst ikkje på denne tida og Vestby kalla køyretøyet eit *landeveislokomotiv*. Farten vart oppgjeven til 2 mil per time (20 km/t).

## Kjelder
Romedal kyrkje

**Romedal kyrkje** er ei langkyrkje frå 1887 i Stange kommune i Innlandet. Kyrkja ligg i Hamar domprosti, som er underordna Hamar bispedømme. Kyrkja vart vigsla 23. november 1887 av biskop Arnoldus Hille. Bygningen har 440 sitjeplassar.

## Bakgrunnsstoff
* Arne Bretten m.fl., *Romedal kirke 100 år*, 1987.
* 
* 
* Romedal kyrkjelyd
Rødenes

**Rødenes** er ei bygd og ein tidlegare kommune i Østfold. Bygda Rødenes høyrer til Marker kommune og ligg på begge sider av Rødenessjøen, eit vatn i Haldenvassdraget, tettast er busetnaden på austsida av vatnet. Heradet dekte ei flatevidd på 208 km², med 1&nbsp;395 ibuarar i 1950.

Rødenes er ei skogbygd med låge åsar, den høgste er Lysingvasshøgda på 306 moh. Tre fjerdedelar av landarealet er skogkledd. Her er mange myrar og om lag 130 småvatn. Berggrunnen er grunnfjellsgneis, jorda består mest av mager og sandblanda leire. 

Folketalet i Rødenes var 1&nbsp;378 i 1900, gjekk ned til 1&nbsp;257 i 1920 for så å stige til ein topp i 1950. Då Rødenes og Øymark i 1964 vart til den nye kommunen Marker, hadde Rødenes 1&nbsp;314 ibuarar. I 1950 var 971 av ibuarane sysselsett i jord- og skogbruk, 402 personar i andre yrke. 

Rødenes vart herja i fleire av krigane med Sverige, særleg i 1716. Fram til 1901 femna Rødenes også om Rømskog.

## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
Paul Irgens

**Paul Henningsen Irgens** () var ein norsk mekanikar, oppfinnar og instrumentmakar. Han var fødd på ein gard i i Os i Østerdalen. Irgens er kjend for at han så tidleg som i 1880 konstruerte og bygde ein forgassarmotor som han monterte i ein båt og for at han same året konstruerte ein automobil med forgassarmotor. I følgje P. Greetland hadde ikkje Irgens råd til å bygga bilen før på slutten av 1890-talet. Derimot gjorde han ferdig motoren monterte han i ein båt i 1880. Han nytta sjølv denne båten i fleire år.

## Automobil
I 1895 flytta Irgens til Bergen, der han heldt fram med å konstruera sjølvkjørande vogner. Saman med slektningen sin, Jacob Irgens, konstruerte han ein bil med ein liggande einsylindra motor. Bilen hadde kraftoverføring med trinnlaus utveksling, ved at svinghjulet på motoren hadde kontant med ei forskyvbar friksjonsskive. Det finst eit bilete av Irgens i ein open bil utanfor vognfabrikken til Jakob Irgens frå 1898, men det er uklart om dette er bilen han konstruerte. 

## Omnibuss
I 1899 bygde han ein dampdriven «motoromnibuss» med framhjulsdrift. At Irgens nytta dampmaskin hang saman med at det forgassarmotorane på denne tida ikkje var kraftige nok til å driva eit så stort køyretøy. At vogna hadde framhjulsdrift tyder på at Irgens var ein framsynt mann. I fylgje ein reportasje i Bergens tidende den 28/9-1899 hadde bussen plass til 20 passasjerar, 16-18 av desse var sitteplassar. Farten var rundt 15 km/t og under ein prøvetur i Bergen gjekk bussen opp Musébakken i Bergen, som har ei stigning på 1/7, med 14 passasjerar ombord. Spilldamp vart ført rundt i bussen for å varma han opp om vinteren. Dette må difor ha vore ein av dei fyrste cupévarmar. Bussen vart seld til Trondhjems omnibusselskab, men planane om å setta han i trafikk møtte mange byråkratiske hindringar og det er ikkje kjent at han vart sett i regulær rutetrafikk. 

## Kjelder
Rogne

**Rogne** er ei bygd på austsida av Volbufjorden i Øystre Slidre kommune i Innlandet. I 1950 hadde det 222,4  km² store kyrkjesoknet Rogne 1&nbsp;248 ibuarar. Rogne kyrkje er frå 1857.

Aust for Rogne ligg Valdres Skiferbrot, eit brot som har vore i drift i over 250 år. Eit minnesmerke over skiferarbeidarane i bygda, forma av bilethoggaren Gunnar Rørhus, er reist i Rogne. Riksveg 51 går gjennom Rogne.

## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
Neu! 4

***Neu! 4*** er det fjerde og siste studioalbumet til det tyske krautrockbandet Neu!. Det vart revidert og gjeve ut på nytt som ***Neu '86*** i 2010.

## Innspeling
Det vart spelt inn og miksa mellom oktober 1985 og april 1986 ved Grundfunk Studio i Düsseldorf i Tyskland, ved Dinerland-Lilienthal Studio i Düsseldorf og Michael Rother Studio i Forst. Dette var første gongen Michael Rother og Klaus Dinger gjekk i studio lag sidan 1975. Innspelinga vart derimot ikkje gjort ferdig og det planlagde albumet vart lagt på hylla. 

## Utgjeving
I 1990-åra vart dei tre første Neu!-albuma tilgjengeleg som piratkopierte CDar på Germanofon Records. Musikken på desse ulovleg produserte platene var henta frå vinyl-utgåver av albuma, men selskapet klarte å få platene i stort sal. I følgje Micahel Rother gav Dinger ut *Neu! 4* «i eit desperat forsøk» seint i 1995 for å stoppe dei piratkopierte platene. Rother var i mot at *Neu! 4* skulle kome ut. Det kom ut på japanske Captain Trip Records, utan at Rother visste om det. Dette skapte stor splid mellom dei tidlegare to bandkollegaene. 

## ''Neu! '86''
Tidleg i 2010 annonserte Rother at han hadde kome til semje med arvingen til Dinger (Dinger døydde i 2008), Miki Yui, om å remastra albumet og gje det ut på ny som *Neu! '86*.

Det nye albumet har fleire av dei same songane som den første utgjevinga, men nokre få nye eller remixa spor. Kritikarar har sagt at den nye versjonen verkar overprodusert. 

## Innhald
### ''Neu! 4'' (1995)

### ''Neu! '86'' (2010)

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Michael Rother – Fairlight, synthesizer, gitar, bass, stemme, programmering
* Klaus Dinger – stemme, gitar, OB8, miks, trommer, perkusjon, programmering

;Andre medverkande
* Gigi – trommer på «Fly Dutch II» and «Good Life"
* Konrad – bass på «Fly Dutch II» and «Good Life"
* Jochen – stemme på «La Bomba"
* Brigit – stemme på «La Bomba"
* Michael Grund – lydteknikar

## Kjelder
Popol Vuh

**Popol Vuh** eller **Popol Wuj** (moderne k’iche’ []) er ei samling av mytologiske forteljingar og kongelege stamtavler frå det mayiske postklassiske quichériket Q'umarkaj, som låg i høglandet til det noverande Guatemala. Verket inneheld mellom anna den mayiske skapingssoga, gudesoger og forteljinga om dei to tvillingheltane Hunahpu og Xbalanqué. Opphavet og historia til quichéfolket og kongerekkja deira fram til 1550 er òg med. Namnet «Popol Vuh» kan omsetjast som 'boka åt rådet', 'boka åt felleskapet' eller meir bokstaveleg 'boka åt folket'.

*Popol Vuh* er eit viktig dokument til førkolumbisk mayamytologi og kultur. Teksten blei opphavleg skriven ned på k’iche’ med spanske (latinske) bokstavar mellom 1554 og 1558. Denne boka blei funnen først på 1700-talet av soknepresten Francisco Ximénez (eller Jiménez), som både kopierte den opphavlege teksten og omsette han til spansk. K’iche’teksten hans gjekk tapt, men den spanske blei teken vare på.

## Norske utgåver
* *Popol vuh*. Omsett av Christian Rugstad; innleiande essay av John Ødemark. Bokklubbene, 2003. LXX, 165 s. (Verdens hellige skrifter; 20). Omsett etter ei engelsk utgåve. ISBN 82-525-5187-4

## Bakgrunnsstoff
* Faksimile av det eldste kjente manuskriptet på quiché og spansk  hjå Ohio State University Libraries.
* Engelsk omsetjing av Popul Vuh hos Metareligion
* Den opphavlege teksten på k'iche' omsett til engelsk linje for linje av Allen J. Christenson

## Kjelder

*«Popol Vuh» (2011). Encyclopædia Britannica, Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite.  Chicago: Encyclopædia Britannica


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Popol Vuh|Popol Vuh]]» frå ,  den 6. april 2013.*
Rossland

**Rossland** er ei bygd og ein tettstad på øya Holsnøy i Alver kommune i Vestland.  Riksveg 564 er ferdsleåra til resten av øya og med fastlandet. Til Bergen er det 32 kilometer sjøveg i sørvestleg retning. Rossland skule er ein kombinert barne- og ungdomsskule.

Fram til 1964 høyrde Rossland til den tidlegare kommunen Herdla. Postadressa er 5917 Rossland.

## Kjelder
Ryfoss

**Ryfoss** er ei bygd i Vang kommune i Innlandet fylke. Ho er 34 kilometer nordvest for Fagernes i Valdres. Høre stavkyrkje ligg to kilometer nord for bygdesenteret i Ryfoss.

## Kjelder
**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1960
Reinli

**Reinli** er ei bygd i Sør-Aurdal kommune i Innlandet fylke. Bygda, som ligg 85 kilometer vest for Gjøvik, hadde 551 ibuarar i 1951. Inst i bygda ligg krinsen Stavedalen, som tidvis vert omtala som ei eiga bygd. Stavedalen og områda ved Søndre og Nordre Fjellstølen er i dag mykje utbygde hytteområde.

Næringslivet omfattar jord- og skogbruk, trevarefabrikk, matbutikk, overnatting og hytteleige på *Nordre Fjellstølen* i turistsesongen.

Reinli har direkte vegsamband gjennom Europaveg 16 og Bagn og gjennom Fylkesveg 220 nordover langs vestsida av Begna gjennom Liagrenda til Sundvoll.

Reinli stavkyrkje ligg i bygda.

## Kjelder

**Norsk Allkunnebok*. IX. Bandet. 1959
Hen stasjon

**Hen stasjon** er ein nedlagd jernbanestasjon på Randsfjordbanen ved Hen på Ringerike i Buskerud. Stasjonen vart oppført etter teikningar av Georg Andreas Bull med namnet *Heen*. Det var ein jernbanestasjon for ekspedering av tog, reisande og gods då Randsfjordbanen mellom Drammen og Randsfjorden stod ferdig i 1868. I 1894 fekk namnet stavemåten *Hen*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hen stasjon|Hen stasjon]]» frå ,  den 18. mai 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Normalspor

**Normalspor** definerer ein avstand, sporvidda, mellom dei to skjenestrengane på eit jarnbanespor, T-banespor eller trikkespor på 1435 millimeter, tilsvarande 4' 8 1/2". Spor med større sporvidd enn dette blir kalla breispor, medan spor med mindre sporvidd blir kalla smalspor. Tidlegare nytta ein i Noreg omgrepet *bredspor* òg om det som i dag blir kalla normalspor, fordi smalspora jernbanar lenge var det normale her i landet.

Normalspor er den mest brukte sporvidda i verda, spesielt i Nord-Amerika og Europa, med unnatak av Spania, Portugal, Irland, Finland og landa i det tidlegare Sovjetunionen.

## Bakgrunn
Opphavet til denne standard sporvidda kjem frå George Stephenson då han bygde banen Stockton & Darlington Railway i England i 1825. Då brukte han ei breidde på 4' 8" fordi han var kjent med denne breidda frå gruvebanen «Willington Way» nær Newcastle. Seinare bygde Stephenson verdas første jernbane mellom Liverpool og Manchester, men då utvida han breidda med ein halv tomme, truleg for å gi litt meir spelerom for hjulflensane.

## Kjelder
*snl.no: Sporvidde

## Sjå òg
*Kombinert spor
Treskjenespor

**Jernbane med kombinert sporvidd** eller **treskjenespor** er jernbanespor som gjer det mogleg for tog med ulike sporvidder å køyre på det same sporet, slik at ein slepp å legge separate spor for kvar sporvidd ved sidan av kvarandre. Dermed er slike spor både plass- og økonomivenlege. Den vanlegaste typen av jernbanespor med fleire sporvidder er treskjenespor, der dei to ytre skjenene gir breiare sporvidd medan ei av dei ytre skjenene og den indre skjena gir ei smalare sporvidd. Dermed er ein av de tre skjenene den same for all trafikk. (Denne ordninga må ikkje forvekslast med ei elektrisk tredjeskjene (straumskjene).)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:3-skinnespor|3-skinnespor]]» frå ,  den 13. mai 2013.*
Molde domkyrkje

**Molde domkyrkje** er ei kyrkje i Molde, som vart innvigd i 1957 og har sidan 1983 vore domkyrkje for Møre bispedømme. Bygget er ei toskipa langkyrkje i mur (armert betong). Kyrkerommet er 65 meter langt, 25 meter høgt og har 900 sittjeplassar. Det 50 meter høge tårnet er frittståande med urverk og klokkespel. Altertavla er laga av Stinius Fredriksen.

Molde domkyrkje er døme på kyrkjebygg frå gjenreisinga etter andre verdskrigen då arktitekuren var knytt til den tradisjonelle langkyrkjeforma, men med nye materialar som armert betong. Bodø domkyrkje er eit anna døme.

## Historie

Dette er det fjerde kyrkjebygget på denne staden i Molde, litt lenger sør enn dei tidlegare bygga. Til 1900 fungerte grunnen rundt kyrkja som gravplass for byen. Den første kyrkja var ei tømra krosskyrkje reist i 1661&ndash;62. Ho vart riven og ei ny sett opp i om lag same stil i 1841&ndash;42. 17. mai 1885 brann kyrkja ned, kanskje på grunn av eit skot med saluttkanon. Ei ny langkyrkje i tre var ferdig i 1887, men brann då Molde vart utsett for kraftig tysk bombing under andre verdskrigen. Berre altertavla, Axel Enders «Oppstandelsen», og ein trekross vart redda. Altertavla står i dag ved nordveggen i den nye kyrkja.

Dagens kyrkjebygg vart utforma av Finn Bryn etter ein arkitektkonkurranse, og bygginga tok til åtte år etter frigjeringa. Grunnsteinen vart lagt ned 18. juni 1953 og 8. desember 1957 vart den nye kyrkja innvigd.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Finn Bryn

**Finn Bryn** () var ein norsk arkitekt. Han vart uteksaminert frå Noregs tekniske høgskole i 1916 og byrja å arbeide for Georg Greve i Bergen frem til 1917, der han gjekk over til å arbeide under Arnstein Arneberg fram til 1922. I 1921 teikna han sommarhuset ved Bergensleden for Wesenberg. I 1922 var Bryn med på å skipe arkitektkontoret Finn Bryn og Johan Ellefsen i Oslo. I 1939 fekk Finn Bryn oppdrag å teikne Noregs paviljong til verdsutstillinga i New York, og året etter hadde han eigen praksis i Oslo.

Bryn er mellom anna kjend for universitetsbygg på Blindern i Oslo, Aftenpostens hus og Molde domkyrkje. Saman med mellom anna Bernt C. Lange og Håkon Christie var han involvert i restaureringa av Ringsaker kyrkje på 1960-talet. Bryn vart tildelt St. Olavs Orden i 1971.

## Litteratur
*
Ringsaker kyrkje

**Ringsaker kyrkje** er ei steinkyrkje med både krossform og basilikaform i Ringsaker kommune i Innlandet. Kyrkja stod ferdig  kring midten av 1100-åra og er vigd til Heilag Olav. Tverrskipa  vart lagt til og koret utvida i gotikk på 1200-talet, tårnspiret (64 m)  vart reist i 1694. Stilistisk er kyrkja i slekt med Gamle Aker kyrkje, Nikolaikyrkja på Gran og den gamle domkyrkja på Hamar. Stilidealet var Hallvardskatedralen som låg nordaust for torget i Gamlebyen i Oslo.

Ronald Fangen er gravlagd ved Ringsaker kyrkje.

## Bygget
Byggverket er i kalkstein og har 400 godkjende plassar (Kyrkjebyggdatabasen oppgjev 300 plassar). Kyrkja er prostesete i Ringsaker prosti og soknekyrkje for Ringsaker.

Tårnspiret når 64 meter over bakken og er bygd av Iver Helmen frå Gran i 1694. Det var ei viktig pilegrimskyrkje fram til reformasjonen då pilegrimsvandringane tok slutt. I nyare tid er den ofte vitja av vår tids pilegrimsvandrarar og andre turistar. Den er kjent for god akustikk og det er mange konsertar med klassisk kyrkjemusikk - kyrkja blir også brukt til innspelingar. 

Ringsaker kirke 66205 F05.jpg|Mot koret
Ringsaker kirke alterskap.jpg|Altarskåp frå ca. 1520
Døpefonten i Ringsaker kirke.JPG|Døypefont av Lars Borg (1704)
Dåpshus fra Ringsaker NF.1941-0148.jpg|Dåpshus frå RIngsaker kyrkje, no på Norsk Folkemuseum
Skipet i Ringsaker kirke.JPG|Det gamle orgelet på vestgalleriet, som no er fjerna
Fresker i Rudshøgda kirke.jpg|Veggmåleri


## Kjelder
* Ekroll, Øystein, Stige, Morten, Havran, Jiri, *Middelalder i stein* bind 1 i serien **Kirker i Norge**, Oslo 2000, ISBN 82-91399-09-3
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* 
* 

## Fotnotar
Flora i Stjørdal

**Flora**, eller **Floren**, er ei bygd i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Flora ligg mellom Hegra og Meråker. Ein person som bur der vert kalla *florbygg*.

Bygda sitt sentrum, Flornes, ligg på nordsida av Stjørdalselva, og har samband med Europaveg 14 på nordsida gjennom Fylkesveg 27 og Flornes bru. Det er elles og vegsamband til Vigdenes i Forradalen. På Flornes finst mellom anna Floren kapell, Flora oppvekstsenter (med Flormo skole), campingplass og daglegvarebutikk. Elevane ved Flormo skole soknar til Hegra ungdomsskole for vidare skulegang.

Flornes stasjon på Meråkerbanen vart opna som Floren stasjon 17. oktober 1881, skifta namn til Flora stasjon i april 1921, og til Flornes stasjon 1. januar 1924. Stasjonen har vore  utan folk på vakt sidan 1. mars 1971.

Bruk av «Flora» som bygda sitt namn vart godkjend av Statens kartverk i 1968. Flora utgjer grunnkrinsane Floren nordre og Floren søndre i delområde Hegra, og dei hadde til saman 272 innbyggjarar ved folke- og bustadteljinga i 1990. «Floren» er opphavleg dativsform av «Flora».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Flora (Stjørdal)|Flora (Stjørdal)]]» frå ,  den 6. april 2013.*
Jernbaneferje

Ei **jernbaneferje** er ei ferje som fraktar tog over vatn der det er for langt eller for djupt for ei bru.

Noregs einaste jerbaneferje gjekk over Tinnsjøen og knytte Tinnosbanen til Rjukanbanen. Ho vart oppretta i 1909 og lagt ned i 1991.
I tillegg vart det frakta godsvogner på sambandet Kristiansand-Hirtshals.

I Danmark har det vore fleire jernbaneferjer. Alle innanlands er no erstatta av bruer og tunnelar under vatn.
Luftkost

**Luftkost** er eit verktøy nytta for å måla bilete. Arbeidsprinsippet er det same som for sprøytepistolar nytta for å lakkera bilar. Målinga vert tilført gjennom eit røyr omslutta av eit anna røyr med større diameter som det vert blese luft gjennom. Når lyftstraumen passerer gjennom dysa søkk trykket og det strøymer måling ut gjennom opningen på det indre røyret og blandar seg med lufta. Storleiken på målingdråpane vert regulert ved å justera posisjonen til dysa.
Planovergang

Ein **planovergang** er ein stad der ei jernbane eller sporveg kryssar ein offentleg eller privat veg i same plan. 

Ved planovergangar kan det skje alvorlege ulykker. I tillegg sinkar dei vegtrafikken der mange tog passerer i løpet av dagen. Ved usikra planovergangar kan toga passere i opptil 130 km/t. Er overgangen sikra med bom kan toga passere med opptil maks 160 km/t i Noreg). Ved bygging og utbetring av jernbanar og tunnelbanar søkjer ein derfor å unngå dei. Der dette ikkje er mogleg eller ein vurderer det som ulønsamt, er det ved offentleg veg påbode å sikre dei med bommar, lys og/eller lydsignal. I tillegg kan ein betre sikta ved f.eks. å rydde vekk buskar og kratt, evt. legge om vegen. Før-og-etter-undersøkingar tyder på at automatiske bommar gir best sikring. Men nærare 90 % av planovergangane i Noreg (3426 av 3751 i 2007) er på privat veg, og dei aller fleste av desse (3259 i 2007) har ei uvakta grind eller inga sikring. Årleg blir det lagt ned ca. 100 planovergangar i Noreg. i starten 2013 var det 3142 planovergangar på banar der det går regelmessig trafikk. Totalt var det om lag 3539 overgangar.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Planovergang|Planovergang]]» frå ,  den 5. mai 2013.*
Landevegslokomotiv

**Landevegslokomotiv** er eit namn som vart nytta om sjølvgåande vogner (bilar) før ordet *automobil* vart teke i bruk. Hans Torgersen Vestby til dømes kalla automobilen sin for «landeveislokomotiv».

Tidlege, eksperimentelle dampvogner til bruk på vegar, som Richard Trevithick sin Puffing Devil, blei gjerne kalla landevegslokomotiv ().

## Sjå òg
*Lokomobil
## Bakgrunnsstoff
* Treff på «landeveislokomotiv» i digitaliserte bøker og aviser i Nasjonalbiblioteket
Bonnie Tyler

**Bonnie Tyler** () er ein britisk popsongar. Ho er kjend for den særprega hese stemma si som ho fekk etter å ha fjerna nokre knutar på stemmebanda. Ho har vunne fleire prisar og har mellom annna vorte nominert til Grammy-prisen tre gonger.

## Hits

Bonnie Tyler gav ut sin fyrste singel i 1975. I 1976 gav ho ut hit-en «Lost in France», og ho platedebuterte med *The World Starts Tonight* i 1977. Året etter kom ho ut med slageren «It's a Heartache» som vart populær både i Noreg og mange andre land. Suksessen til Bonnie Tyler heldt fram utover 1980-åra, då ho gav ut den kanskje aller mest kjende songen hennar, «Total Eclipse of the Heart» i 1983. Andre hits ho har hatt er «Bitterblue»,  «Fool's Lullaby» og «Sally Comes Around». Tyler sin suksess avtok noko utover 1990-åra, men ho har gjeve ut studioalbum heilt fram til i dag. Albumet *Rocks and Honey* frå 2013 har vorte hennar sekstande studioalbum.

## Eurovision

Den sjuande mars vart det kunngjort at Bonnie Tyler vart sendt for å representera Storbritannia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö. Tyler vart utvald av ein intern BBC-jury, slik Engelbert Humperdinck vart utvald på same måten til Eurovision i Baku året før. Bonnie Tyler vil då framføra balladen «Believe in Me» i ein alder av 61 år.

## Liste over studioalbum

* *The World Starts Tonight* (1977)
* *Natural Force* (1978)
* *Diamond Cut* (1979)
* *Goodbye to the Island* (1981)
* *Faster Than the Speed of Night* (1983)
* *Secret Dreams and Forbidden Fire* (1986)
* *Hide Your Heart* (1988)
* *Bitterblue* (1991)
* *Angel Heart* (1992)
* *Silhouette in Red* (1993)
* *Free Spirit* (1995)
* *All in One Voice* (1999)
* *Heart Strings* (2003)
* *Simply Believe* (2004)
* *Wings* (2005)
* *Rocks and Honey* (2013)

## Kjelder

, *forfattar: Jon Vidar Bergan.*
* Diskografien er henta frå Engelsk Wikipedia, 6. april 2013.
Popol Vuh (fleirtyding)

**Popol Vuh** har fleire tydingar: 

* Popol Vuh, ei samling mytologiske forteljingar.
* Popol Vuh frå Tyskland, eit tysk krautrockband. 
* Popol Vuh frå Noreg, eit norsk progrockband. Bandet skifta seinare namn til Popol Ace.