open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hans Leganger Reusch

**Hans Leganger Reusch** () var ein norsk målar. 

Han var elev ved Det Kongelige Danske Kunstakademi og J.C. Dahl i Dresden, og var sterkt påverka av den siste. Reusch hadde likevel større tyding ved arbeidet sitt for norsk kunstliv enn som utøvande kunstnar. Han var direktør for Bergens tegneskole.

Han var gift med målaren Anna Sophie Lootz (1820–1879). Dei var foreldra til geologen Hans Reusch (1852–1922).

## Måleri (utval)

Fil:Fra omegnen av Dresden.jpg|*Fra omegnen av Dresden*, ca. 1829
Fil:Hans Leganger Reusch - Bondhusbreen.jpg|*Bondhusbreen*
Fil:Hans Leganger Reusch - Bjørka.jpg|*Bjørka*, 1845
Fil:Hans Leganger Reusch - Baldersteinen på Leikanger i Sogn.jpg|*[[Baldersteinen]]*
Fil:Fra Fortun i Luster.jpg|*Fra Fortun i [[Luster]]*


## Referansar


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hans Leganger Reusch|Hans Leganger Reusch]]» frå ,  den 18. september 2020.*
Lakris

**Lakris** (*extractum glycyrrhiza*) er eit svart eller brunt etande stoff som ein trekk ut frå rota av lakrisplanten.
Namnet kjem av det greske *glykyrrhiza* som tyder «søt rot».

Lakris blir brukt både som smaksstoff, særleg i godteri, men òg i til dømes snus, og ifølgje Felleskatalogen som slimløysande substans i naturlækjemiddel tradisjonelt brukt i folkemedisinen ved forbigåande hoste og katarr i øvre luftvegar. Lakrismikstur (*mixtura solvens*) kan nyttast ved forkjøling og lakrisrotpulver (lakrispulver) som mildt avføringsmiddel. 

Salmiakklakris er ein smaksvariant som blir brukt i godteri.

Lakrisprodukt utforma på ulike måtar kan ha namn som lakrisbåt, (t.d. Skipper Lakrisbåtar) lakrissnor eller lakrispipe.

## Lakris-forgifting
Lakrisrotekstrakt blir brukt for å handsama mageproblem og anna. På den andre side kan dei som et mykje lakris ofte, bli forgifta og få problem med hjartet. Ved slikt inntak kan ein få meir av stresshormonet kortisol i blodet, noko som gjev høgt blodtrykk og hovudverk. Forgifting kan òg gje muskelveikskap, kvalme og alvorlege forstyrringa i hjarterytmen på grunn av kaliummagel. Store mengder som blir sett til livs ved einskildtilfelle fører berre til diaré. Lakris kan òg senka testosteronnivået.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lakris|Lakris]]» frå ,  den 18. september 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Kyrkjebygda

**Kyrkjebygda** er kommune- og administrasjonssenter i Åseral kommune i Agder fylke. 

I Kyrkjebygda er det blant anna bank, daglegvarehandel med post, kafé, byggshop, snøscooter/ATV-butikk og bensinstasjon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kyrkjebygda|Kyrkjebygda]]» frå ,  den 19. september 2020.*
Mona Holm

**Mona Christine Holm** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Kolvereid i Nord-Trøndelag som utmerkte seg i sleggjekasting. Ho vart norsk meister i øvinga ni år i rad, 2004-12. Holm var medlem i Norna/Salhus og seinare IK Tjalve.

## Aktiv
Holm kom på andreplass i sleggjetevlinga for kvinner i NM 2002 og 2003. Frå 2004 til 2012 var ho Noregs suverent beste i øvinga og vann samtlege sleggje-gull i desse ni åra. Ho vart tildelt kongepokalen for vinnarkastet under NM i friidrett 2007 og på ny under NM i friidrett 20011 i Byrkjelo. Under meisterskapen i Byrkjelo den 13. august smekka ho til med heile 70,43 meter, gjeldande norsk rekord til 2019-sesongen.

Holm deltok i EM i friidrett 2006, VM i friidrett 2007, EM i friidrett 2010, VM i friidrett 2011 og EM i friidrett 2012, utan nokon gong å kvalifisere seg til finale.

Elles var Holm ein habil diskoskastar som sikra seg bronsemedaljen i øvinga under NM 2004 og NM 2010.

### Norske rekordar

### Personlege rekordar

### Medaljar i noregsmeisterskap

## Kjelder
*friidrett.no
Patos

**Patos** er ein by og ein kommune i regionen Fier i Albania. Kommunen ligg i den sørlege delen av landet, aust for Fier.

Kommunen vart oppretta gjennom ei admininistrasjonsreform i 2014, ved at den tidlegare bykommunen Patos vart slått saman med landkommunane Zharrëz og Ruzhdie. Dei tidlegare kommunane inngår no som kommunaleiningar i den nye storkommunen. Kommunen har hovudsete i Patos.

## Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var dei tidlegare by- og landkommunane ein del av distriktet Fier. Den dåverande bykommunen omfatta sjølve byen Patos og busetnadene:
*Kuqar
*Dukas
*Rërës
*Margëlliç
*Rusinjë
*Griz
*Banaj

## Folketal

## Referansar
Austad stavkyrkje i Bygland

**Austad stavkyrkje** stod ved garden Austad søndre (gnr. 14), der Austad gamle kyrkjegard framleis ligg. Ein trur at stavkyrkja vart oppført rundt 1200. Ei «ecclesia de Audestar» er omtala i dei pavelege nuntienes rekneskapsbøker (1327), men prest for kyrkja er ikkje omtala i mellomalderen. Likevel vil ein lokal tradisjon ha det til at det var prestegard på Breiland, 3–400 meter søraust for kyrkjegarden. I ein synfaringsrapport frå 1628 er kyrkja skildra som sterkt forfallen, og i 1666 er det snakk om at ho bør byggjast om. Stavkyrkja skal ha blitt avløyst av ei lita langkyrkje i tømmer i 1668. Denne kyrkja vart riven, og dagens kyrkje vart oppført lengre nordvest og på den andre sida av Otra og innvigd i 1880. På den gamle kyrkjegarden der stavkyrkja stod, vart det oppført eit klokketårn i 1933.

## Stavkyrkjeportal
To portalplankar fra stavkyrkja vart overførte til tømmerkyrkja på 1600-tallet og seinare til Oldsaksamlinga. Då skal dei ha vore «i afkappet og forhugget tilstand sammenslaaede til en dør». Motiva i utskjeringane er, som t.d. på portalane frå Hylestad og Vegusdal, frå Volsungesaga, men Austadportalen konsentrerer seg om siste delen av segnkrinsen og skildrar lagnaden til Hogne og Gunnar. Elles har portalen ornament av telemarkstypen med vertikalt oppstigande dyrehovud.

## Fotnotar


 



## Kjelder
* 
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Aust-Agder fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 50

## Bakgrunnsstoff
*
Undheim kyrkje

**Undheim kyrkje** eller **Undheimkyrkja** (opphaveleg **Undheim kapell**) er ei kyrkje i Time kommune i Rogaland fylke som vart innvigd 9. desember 2001. Kyrkja avløyste eit kapell frå 1921 som brann ned 10. juli 1998. Byggverket frå 1921 var i tre og hadde 260 sitjeplassar.

Den nye kyrkja vart flytta noko lengre nord samstundes som ho vart lagd i nord/sør-retning med inngang frå sør. Kyrkja er teikna av Signatur Arkitekter (seinare fusjonert inn i Link Arkitektur). Det er 300 sitjeplassar i kyrkjesalen og 40 på galleriet. Kyrkja har førebels eit elektronisk orgel. Taket vart tekt om i 2018.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Undheim kirke|Undheim kirke]]» frå ,  den 20. september 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kyrkjesøk
* Nettstaden til kyrkja

## Fotnotar
Vaterland småkyrkje

**Vaterland småkyrkje** eller **Vaterlandskyrkja** låg i Vognmannsgata 25 på Vaterland i Oslo. Dette var den første småkyrkja i Oslo, og ho var distriktskyrkje under Jakob kyrkjelyd.

Kyrkja vart oppført etter teikningar av Heinrich Jürgensen og vart innvigd 22. desember 1899. Ein kyrkjelydssal i tilknyting til kyrkjesalen kunne stengjast av med skuvedører. Kjellaren hadde rom til mindre møte, barnehage og speidergrupper. Vaterlandskyrkja skulle vere open alle dagane i uka og skulle vere utgangspunkt for å løyse praktiske og sosiale problem i området. Kyrkja vart pussa opp i 1949 før ho vart riven i 1960 som ein del av saneringa av Vaterland.


Vaterland småkirke OB.Ø56 1565.jpg|Sett frå den andre kanten
Vaterland småkirke, interiør, alterring, alter, altertavle, prekestol, benker Eberh. B. Oppi c1930–1940 OMU OB.Z20701.jpg|Altarveggen i Vaterland småkyrkje
Vaterland småkirke, rivningsarbeid Leif Ørnelund 1960-03-31 OMU OB.Ø60-1275e.jpg|Under rivinga i 1960
Vaterland småkirke OB.Ø60 1275b.jpg|Under rivinga i 1960


## Kjelder
* Vaterland småkirke i Oslo byleksikon

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vaterland småkirke|Vaterland småkirke]]» frå ,  den 20. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
*
NM i sykling 1996 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1996 i temporitt** for menn vart avvikla med individuell tevling 23. juni i Tønsberg og lagtempo 25. juni i Horten.

## Menn
### 50 km temporitt





### 70 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1996 i temporitt** for kvinner vart avvikla med individuell tevling sundag 23. juni i Tønsberg i Vestfold.

## Kvinner, 30 km





## Kjelder
*Arbeiderbladet 24. juni 1996
*Arbeiderbladet 26. juni 1996
Levan

**Levan** er ein tidlegare landkommune i regionen Fier i Albania. Etter ei admininistrasjonsreform i 2014 inngår han som ei kommunaleining i kommunen Fier.

## Tidlegare administrativ inndeling
Fram til år 2000 var Levan ein del av distriktet Fier. Den dåverande landkommunen omfatta busetnadene:
*Levan
*Ferras
*Peshtan i Madh
*Peshtan i Vogël
*Shtyllas
*Bishan
*Bashkim
*Boçovë
*Martinë
*Pishë Poro
*Qarr

## Folketal

## Referansar
NM i sykling 1996 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1996** for menn vart avvikla sundag 30. juni i Horten i Vestfold.

## Menn, 199 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1996** for kvinner vart avvikla om føremiddagen sundag 30. juni i Horten.

## Kvinner, 76 km





## Kjelder
*Tønsbergs Blad 1. juli 1996
Lårdal stavkyrkje

**Lårdal stavkyrkje** stod, som dagens kyrkje, på grunnen til prestegarden Eik (gnr. 21), men ved prestegardstunet, om lag 170–180 meter lengre sør. Soknet og presten er nemnde i 1396 og i 1424. Lårdal prestegjeld («Laur dall preeste gield») er omtala i 1547, men prestegjeldet må altså ha eksistert ei god stund tidlegare. I Jens Nilssøn sin visitasrapport går det fram at kyrkja ligg sør for prestegarden, og Eik-namnet (eller «Eg») vert òg nytta. Soknet vert kalla «Lauerdall» (altså Lårdal) og har tre anneks i Eidsborg, Høydalsmo og Øyfjell.

Kyrkja skal i likhet med Eidsborg ha vore ei einskipa stavkyrkje, og i 1662 vart det meld at taket var «ganske vanmægtigt» og svalene rundtom «ganske unyttige og forladne». Bekymringsmeldingane vart gjentekne i 1668 etter at naudsynte vølingar ikke var utførte. Kyrkja vart riven i 1684 og erstatta med ei ny tømmerkyrkje på same staden. Denne vart avløyst av dagens kyrkje lengre nord i 1832. Den gamle kyrkjegarden skal vere jamna med jorda.

## Gjenstandar frå stavkyrkja
Eit krusifiks frå stavkyrkja er sendt inn til Oldsaksamlinga. Det er stilt ut i mellomalderustillinga i Kulturhistorisk museum. Ifølgje kyrkjeleksikonet har dessutan dagens kyrkje kalk og disk frå 1583, truleg overførte frå stavkyrkja i si tid. I kyrkja skal det òg finnast panelbord med figurmåleri daterte til 1300-talet.

## Kjelder
* 
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lårdal stavkirke|Lårdal stavkirke]]» frå ,  den 20. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
*
Melum stavkyrkje

**Melum stavkyrkje** stod som dagens Melum kyrkje på Mælum (gnr. 70), men i dag er gardstunet eit stykkje unna kyrkja. Soknet («Medalheims sokn») er nemnt i 1354 i samband med eit drap. Biskop Eystein omtalar prestbol til kyrkja i si jordebok (1398). Same staden går det fram at kyrkja  er vigsla til Sankt Laurentius. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1570) går det fram at Melum er anneks til Solum, og dette vert stadfesta i Jens Nilssøn si visitasskilding.

Ein synfaringsrapport frå 1663 omtalar eit skip med plankar mellom stolpar og kledd med delar (bord). Det har tårn (takryttar), men dette og sjølve det spontekte taket er brøstfeldig. Svalar omtalast, og det går fram at kyrkja har fått eit tømra kor med takstein (av tegl). Ved ei synfaring i 1668 går det fram at heile taket har tegltekke. Kyrkja vart seld på den store kyrkjeauksjonen. Så vart ho riven då soknet fekk ny kyrkje i 1728.

## Gjenstandar frå stavkyrkja
Ei av klokkene i dagens kyrkje er frå 1200-tallet og er overført frå stavkyrkja. I Telemark Museum i Brekkeparken i Skien er ein prekestol og ein døypefont frå stavkyrkja.

## Kjelder
* 
* 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
* 
* 
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2015), s. 11–12
Isabelle Pedersen

**Isabelle Sandstedt Pedersen** () er ein norsk friidrettsutøvar frå Bergen som særleg utmerkte seg i 100 meter hekk, ei øving der ho i tida 2011-19 vann sju gull i noregesmeisterskap. I 2012 vart noregsmeister i lengdehopp. Pedersen var medlem i IL Norna-Salhus til 2014, sidan representerte ho IL i BUL.

## Aktiv
16 år gammal kneip Pedersen sølvmedaljen i 100 meter hekk under NM i friidrett 2008, langt bak den suverene landseinaren i øvinga, Christina Vukicevic. Tre år seinare vart Pedersen norsk meister på korthekken for fyrste gong. Året etter braut Pedersen hekkefinalen i NM, derimot sigra ho i lengdetevlinga. Frå 2013 til 2016 sprang Pedersen årleg inn til gullmedalje i 100 meter hekk i noregsmeisterskapen. Under NM i friidrett 2015 sette ho personleg rekord med 12,88 sekund og vart tildelt kongepokalen for prestasjonen.

Både i VM i friidrett 2015 og VM i friidrett 2017 enda Pedersen på niandeplassen i 100 meter hekk. I 2015 fekk ho sluttida 12,86 i semfinalen og i 2017 12,87 sekund, i det siste høvet ein hundredels sekund for seint til å få finaleplass. Gjennom 2017-sesongen forbetra ho sitt personbeste på hekk til 12,83 og så 12,75 sekund.

Pedersen slo den norske rekorden i 100 meter hekk 22. juli 2018 ved eit DL-stemne i London. Tida 12,72 sekund var ei rekordforbetring på 0,02 sekund. I august rauk ho ut or korthekktevlinga i Friidretts-EM med 14. beste tid, ei veke seinare vann ho sitt sjette hekke-gull i NM, på nøyaktig same tid som i EM: 13,04 sekund. I 2019 vart Pedersen noregsmeister på 100 meter hekk for sjuande gong.

Pedersen sin personlege rekord i lengdehopp er 6,14 meter, oppnådd 2013. Hennar personbeste på 100 meter og 200 m lyder på 11,83 og 23,79 sekund, den fyrste er frå då ho vann bronsen på distansen i NM 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Isabelle Pedersen|Isabelle Pedersen]]» frå ,  den 20. september 2020.*  
 
*minfriidrettsstatistikk
*friidrett.no

## Bakgrunnsstoff
*
Bo Breigan

**Bo Henrik Breigan** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Fredrikstad. Han vart norsk meister på 800 meter i 1977 og 1983, på 400 meter hekk i 1980, 1989 og 1990 og på 400 meter i 1985. Breigan var medlem i Fredikstad IF til  1985, sidan representerte han etter tur IK Tjalve, Eidsvåg IL, TIF Minerva og Sportsklubben Vidar. 

## Aktiv
Breigan spurta inn til gullmedalje på 800 meter i NM 1977 etter eit løp i lågt tempo. Nokre veker etter meisterskapen gjorde han personbeste med 1.50,3. Sesongen etter forbetra han den personlege rekorden til 1.49,5 under ein landskamp i Barcelona. I 1979 flytta han rekorden sin på distansen til 1.49,21, same året som han sette personleg rekord på 400 meter med 47,78 sekund. 18. juli 1979 sette Breigan norsk rekord på 400 meter hekk med 51,71 sekund elektronisk måling, Jan Gulbrandsen si manuelle rekordtid frå 1964 var på 51,5 sekund. 30. juli 1980 forbetra Breigan hekkerekorden til 51,21 sekund i København. Få veker etter vann han NM-gull på langhekken og sølv på 400 m.

I juni 1981 flytta Breigan dei personlege rekordane på 400 m og 800 m til 47,56 og 1.47,35, begge tidene årsbeste i Noreg. Sommaren 1983 vart han norsk meister på 800 m i Trondheim. Han deltok VM i friidrett 1983 der han vart slått ut i kvalifiseringa, tida 1.49,53 heldt til 40. plass. Om hausten sette han personbeste på 400 m med 47,43 sekund då han sigra  i eit stemne i Stockholm.

I mai 1984 var Breigan nær ved å forbetre noregsrekorden på 400 m hekk då han vart klokka inn til 51,23 på Bislett stadion i Oslo. Seinare i same sesongen kom Petter Hesselberg til å slette noregsrekorden i øvinga. Sjølv forbetra Breigan sin personlege rekord på 400 m til 47,17, årsbeste i Noreg.

Breigan sprang to 800-meterar i juni 1985 og gjorde personbeste i begge løpa. Fyrst til 1.47,12 og veka etter til 1.46,21. Han vart norsk meister på 400 m, før han 28. august 1985 i Koblenz presterte sitt livs beste 800 m på tida 1.46,08, mindre enn to tidels sekund bak Audun Boysen sin då 30 år gamle noregsrekord. Under EM i friidrett 1986 i Stuttgart vart Breigan slått ut i kvalifiseringa på 800 m med 23. beste tid, 1.49,78.

I 1988 enda Breigan opp med to sølvmedaljar i noregsmeisterskapen. Dei neste to åra vart han noregsmeister på langhekken, i 1989 med sterke 51,25 sekund. Under NM i friidrett 1991 tok han sitt sjette NM-sølv, tidlegare hadde han vunne seks NM-gull og ei einsleg bronsemedalje.  

Breigan deltok i 23 av Noregs landskampar i friidrett.

## Kjelder
*friidrett,no
Grete Etholm

**Grete Etholm** () er ein norsk friidrettsutøvar frå Notodden som vart norsk meister i diskoskasting 17 år i rad frå 2001 til 2017. Ho vart tildelt kongepokalen under NM i friidrett 2004 i Florø. Etholm sin personlege rekord i diskoskast er 59,48 meter, oppnådd i 2003. Ho tevla også i kulestøyt, ei øving der ho gjorde personbeste med 13,40 m i 2004, same året som ho fekk NM-sølv i øvinga.

Etholm var medlem i Sportsklubben Snøgg, seinare IK Tjalve.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grete Etholm|Grete Etholm]]» frå ,  den 20. september 2020.*
Ry Cooder av Ry Cooder

***Ry Cooder*** er debutalbumet til den amerikanske rootsrock-musikaren Ry Cooder, gjeve ut i 1970.

Cooder var alt ein erfaren musikar i ein alder av 22 år då han steig ut av skuggen bak artistar han hadde spelt med som Jackie DeShannon, Taj Mahal, The Rolling Stones og Captain Beefheart, og fekk sin eigen platekonrakt med Warner Brothers i 1969. Debutalbumet hans kom ut året etter med ei blanding av blues, folk, rock & roll og pop, filtrert gjennom hans eigen intrikate og synkoperte gitar. Van Dyke Parks og Lenny Waronker var produsentar på innspelinga. 

Ti av elleve spor på albumet er coversongar av songar heilt attende til 1920-åra av artistar som Woody Guthrie, Blind Blake, Sleepy John Estes og Leadbelly, i tillegg til nyare songar som ein song av Randy Newman. 

Allmusic skreiv om albumet: Det er eit morosamt samspel mellom slidegitaren til Cooder, saloonpianoet til Van Dyke Parks og gatehjørnetromminga som skapar eit stykke som er både laust og ledig og sofistikert. Om «Available Space» er den mest leikne augneblinken på albumet, er siste sporet, «Dark Is the Night» det mogsette med den nakne, akustiske slidegitaren til Cooder som trekk ut kvart einaste gram av det sørgmodige meisterverket til Blind Willie Johnson.»

## Innhald

## Medverkande
### Musikarar
*Van Dyke Parks - piano
*Ry Cooder - gitar, vokal, mandolin, bassgitar
*Chris Ethridge (ikkje oppført i plateomslaget) - bassgitar
*Richie Hayward (ikkje oppført i plateomslaget) - trommer
*Roy Estrada (ikkje oppført i plateomslaget) - bassgitar
*Milt Holland (ikkje oppført i plateomslaget) - trommer, perkusjon
*John Barbata (ikkje oppført i plateomslaget) - trommer 
*Max Bennett (ikkje oppført i plateomslaget) - bassgitar
*Bobby Bruce (ikkje oppført i plateomslaget) - fiolin
*Gloria Jones - korvokal

## Produksjon
*Van Dyke Parks - produsent; arrangør på «One Meat Ball»
*Lenny Waronker - produsent
*Judy Betz - produksjonsassistent
*Lee Herschberg - lydteknikar, miksing
*Doug Botnick - lydteknikar
*Thaddeus James Lowe - lydteknikar
*Rudy Hill - lydteknikar
*Bob Kovach - lydteknikar
*Kirby Johnson - dirigent, orkestrering

## Andre
*Frank Bez - foto av Airstream-vogna
*Susan Titelman - foto av Cooder på baksida av omslaget
*Ed Thrasher - for kunstnarisk leiar

## Salsliste

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ry Cooder (album)|Ry Cooder (album)]]» frå ,  den 20. september 2020.*
Do Re Mi av Woody Guthrie

«**Do Re Mi**» er ei folkevise av den amerikanske låtskrivaren Woody Guthrie. Songen omhandlar opplevingane til Dust Bowl-migrantar då dei kom til California. Han er kjend for å ha to gitarpartar, begge spelte inn av Guthrie.

Songen kom ut i 1940 på albumet hans *[[Dust Bowl Ballads]]*. Songen tar form som ei åtvaring til komande migrantar om å halde seg der dei er. Bakgrunnen for åtvaringa var at det alt var så mange migrantar, og ikkje nok pengar eller arbeid tilgjengeleg til at den harde og dyre reisa kom til å bli verdt det. 

«Do Re Mi» vart sidan spelt av Cisco Houston, Ry Cooder på det sjølvoppkalla debutalbumet hans i 1971, av Nanci Griffith i 1993 på albumet hennar *[[Other Voices, Other Rooms av Nanci Griffith|Other Voices, Other Rooms]]* (duett med Guy Clark), av Ani DiFranco på EP-en hennar *[[Swing Set]]* i 2000 og på hyllestalbumet til Woody Guthrie, *[['Til We Outnumber Em]]*, av Dave Alvin på albumet *[[Interstate City]]*, av Bob Dylan i dokumentarfilmen *[[filmen The People Speak|The People Speak]]* i 2009, og av Dan Crary på albumet *Flatpicking Guitar*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Do Re Mi (Woody Guthrie song)|Do Re Mi (Woody Guthrie song)]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Tekst på den offisielle nettsida til Guthrie
How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?

«**How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?**» er ei amerikansk folkevise, spelt inn første gongen 4. desember 1929 i New York City. Han vart skriven, komponert og framført av Blind Alfred Reed, som akkompagnerte seg sjølv på fiolin. Songen fortel om den harde tida under Den store depresjonen. Songen vert rekna some it tidleg døme på ein protestsong. I 2020 vart songen lagt til Grammy Hall of Fame.


:*There was once a time when everything was cheap.*
:*But now prices almost puts a man to sleep.*
:*When we pay our grocery bill,*
:*We just feel like making our will.*
:*Tell me how can a poor man stand such times and live?*


## Andre versjonar
* The New Lost City Ramblers i 1959 på albumet deira *Songs from the Depression*.
* Ry Cooder i 1970 på debutalbumet *[[Ry Cooder av Ry Cooder|Ry Cooder]]*. Denne versjonen skyflar om på versa i forhold til originalen til Reed. 
* Bobby Doyle i 1973 på albumet hans *Nine Songs*.
* Paul Millns i 1980-åra i København med Peter Thorup på gitar.
* Del Lords i 1984 på debutalbumet *[[Frontier Days]]*. 
* Eric Burdon i 1985 på konsertalbumet *[[That's Live]]*.
* The Blues Band i 1993 på albumet deira *Homage*.
* David Lindley akkompagnert av Hani Naser i 1995 på albumet *Official Bootleg #2: Live All Over the Place*. 
* Boxcar Satan i 2003 på albumet deira *Upstanding and Indigent*. 
* Bruce Springsteen i 2006 på Seeger Sessions Band Tour, og så for albumet *[[We Shall Overcome: The Seeger Sessions - American Land Edition]]* i 2006. 
* Murray Head Trio i 2009 på albumet deira *Blues & Beyond*.
* UB40 i 2013 på albumet deira *[[Getting Over the Storm]]*. 
* Dave Kelly i 2015 på samlealbumet *Solo Performances Live in Tyskland 1986 to 1989*.
* Joe Bonamassa i 2017 på albumet hans *Live at Carnegie Hall - An Acoustic Evening*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?|How Can a Poor Man Stand Such Times and Live?]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Elisabeth Slettum

**Elisabeth Slettum** () er ein norsk friidrettsutøvar frå Stavanger som i perioden 2005-19 vann 8 gullmedaljar i noregsmeisterskap på 200 meter. Åra frå 2003 til 2019 sanka ho også NM-medaljar på 100 meter og i 400 meter hekk, til saman har ho vunne 13 NM-medaljar på 200 meter, 6 på 100 meter og i 2019 sølv i 400 meter hekk. Slettum sine personbeste er høvesvis 11,73 sekund på 100 meter, 23,48 på 200 m, 54,35 på 400 m og 57,51 på 400 m hekk. Ho er medlem i Idrettslaget Skjalg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elisabeth Slettum|Elisabeth Slettum]]» frå ,  den 20. september 2020.*
Helgen stavkyrkje

**Helgen stavkyrkje** stod som dagens Helgen kyrkje på Helgen vestre (gnr. 54). Kyrkja var vigsla til Olav den heilage den 2. februar i eit ukjent år, men ein trur at stavkyrkja vart oppført før år 1200. Det er ført prestbol til kyrkja i jordeboka til Biskop Eystein (1398), og soknet er nemnt i 1429 og 1477. Av Povel Huitfeldt si stiftsbok (1575) går det fram at Helgen er anneks til Holla, og dette vert bekrefta av Jens Nilssøn i samband med ein bispevisitas i 1598.

I ein synfaringsrapport frå 1666 vert det sagt at kyrkja er ei «Trækirke, bygget af Stolper med planker». Ho skal då ha hatt tårn, og den eine sida av kortaket skal ha vore tekt med spon og den andre med tegl. Det ser ut til at det var planar om å tekkje heile taket med teglstein. Lite anna synast kjent om stavkyrka sin utsjånad, og ein trur at kyrkja vart riven då dagens kyrkje vart oppført i 1735.

## Gjenstandar frå stavkyrkja
Eit krusifiks frå 1200-talet er overført til dagens kyrkje, og det same gjeld to klokker frå ca. 1200. Av gjenstandar frå etter reformasjonen må ein gå ut frå at ei altarbok frå 1664 og ei salmebok frå 1699 har kome den same vegen. Eit par ljosestakar av ukjend alder, men i ein stil som var utbredt på 1500- og 1600-talet, er å finne i kyrkjekunstutstillinga på Norsk Folkemuseum. Enkelte andre gjenstandar vert knytta til stavkyrkja utan at alderen synest dokumentert. Dette gjeld ein døypefont (der kummen med treutskjeringar er eldst, medan foten er nyare), kalk og disk, messingstakar o.a.

## Kjelder
* 
* 
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Helgen stavkirke|Helgen stavkirke]]» frå ,  den 20. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
*
Hey Tonight

«**Hey Tonight**» er ein song av det amerikanske rockebandet Creedence Clearwater Revival frå albumet *[[Pendulum av Creedence Clearwater Revival|Pendulum]]*. Han vart gjeven ut på som ei dobbel-A-side i lag med ein annan song frå same albumet, «Have You Ever Seen the Rain?». Singelen nådde åttandeplassen på ''Billboard'' Hot 100, men gjekk ikkje inn på lista i Storbritannia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hey Tonight|Hey Tonight]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Van Dyke Parks

**Van Dyke Parks** () er ein USA-amerikansk musikar, låtskrivar, arrangør og plateprodusent som har komponert musikk for film og fjernsyn. Han er kjend for albumet sitt *[[Song Cycle av Van Dyke Parks|Song Cycle]]* frå 1967 og for å ha skrive tekstar til det uferdige Beach Boys-albumet *[[Smile av Beach Boys|Smile]]*. I tillegg har han produsert og arrangert album for Randy Newman, Harry Nilsson, Phil Ochs, Little Feat, Happy End, Ry Cooder og Joanna Newsom. Parks har òg arbeidd med artistar som Syd Straw, Ringo Starr, U2, Grizzly Bear, Inara George, Kimbra, Suzy Williams og Silverchair.

## Diskografi
;Studioalbum
* *[[Song Cycle av Van Dyke Parks|Song Cycle]]* (1967)
* *[[Discover America]]* (1972)
* *[[Clang of the Yankee Reaper]]* (1975)
* *[[Jump! av Van Dyke Parks|Jump!]]* (1984)
* *[[Tokyo Rose av Van Dyke Parks|Tokyo Rose]]* (1989)
* *Fisherman & His Wife* (1991)
* *[[Orange Crate Art]]* (1995) (med Brian Wilson)
* *[[Songs Cycled]]* (2013)
;Konsertalbum
* *[[Moonlighting: Live at the Ash Grove]]* (1998)
;Samlealbum
* *Idiosyncratic Path: Best Of Van Dyke Parks* (1996)
* *Arrangements: Volume 1* (2011)
* *Super Chief: Music For The Silver Screen* (2013)

## Filmar

:

### Fjernsyn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Van Dyke Parks|Van Dyke Parks]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Richie Hayward

**Richard «Richie» Hayward** () var ein USA-amerikansk trommeslagar, mest kjend som opphavleg medlem og trommeslagar i bandet Little Feat. Han spelte òg med fleire andre band og arbeidde som studiomusikar. Hayward var òg med vener i somme skodespelarroller på fjernsyn, som ein episode av F Troop.

Andre artistar Hayward har arbeidd med utover Little Feat er mellom andre Joan Armatrading, Delaney Bramlett, Kim Carnes, Eric Clapton, Ry Cooder, James Cotton, The Doobie Brothers, Bob Dylan, Peter Frampton, Buddy Guy, Arlo Guthrie, Al Kooper, Jonny Lang, Barbra Streisand, Eric Lynn, Nils Lofgren, Taj Mahal, Coco Montoya,  Robert Palmer, Van Dyke Parks, Robert Plant, Paul Rodgers, Linda Ronstadt, Bob Seger, Carly Simon, Nancy Sinatra, Stephen Stills, Tom Waits, John Cale, Warren Zevon, Warren Haynes, Jimmy Herring og Helen Watson. 

Hayward døydde 12. august 2010 av komplikasjonar knytt til leverkreft. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richie Hayward|Richie Hayward]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lenny Waronker

**Lenny Waronker** () er ein USA-amerikansk musikkprodusent og musikkdirektør. Som direktør i Warner Bros. Records, og seinare meddirektør i DreamWorks Records, er Waronker kjend for engasjementet sitt for artistane og trua si på at «musikk, ikkje pengar, er framleis nummer ein.»

## Utvald diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lenny Waronker|Lenny Waronker]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Line Kloster

**Line Kloster** () er ein norsk friidrettsutøvar frå Asker. Ho vart tildelt kongepokalen under NM i friidrett 2016 og er (2024) norsk rekordhaldar i 400 meter hekk. Kloster er medlem i Sportsklubben Vidar.

### Aktiv
Kloster vart norsk dobbeltmeister på 200 meter og 400 m i 2012 og 2013, samt på 200 m og 400 meter hekk i 2018. Dessutan vann ho NM-gull på 400 meter i 2016 og i 100 meter hekk i 2017. Med tida 23,21 sekund var ho 2018-22 norsk rekordhaldar 200 meter. 3. juli 2022 i La Chaux-de-Fonds sette ho norsk rekord i 400 m hekk med 53,91 sekund. Under EM i friidrett 2024 enda Kloster på sjetteplass i 400 meter hekk. 

### Personbeste
*100 meter: 11,35 – 6. juli 2023, Jessheim
*200 meter: 23,03 – 11. september 2022, Zagreb
*400 meter: 51,93 – 25. mai 2022, Huelva
*100 m hekk: 13,54 – 31. juli 2016, Askøy
*400 m hekk: 53,91 – 3. juli 2022, La Chaux-de-Fonds

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Line Kloster|Line Kloster]]» frå ,  den 20. september 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Into the Purple Valley

***Into the Purple Valley*** er det andre studioalbumet til den amerikanske rootsrock-musikaren Ry Cooder, gjeve ut i 1972. 

Hovudfokuset på albumet er musikk om og frå tida kring Dust Bowl, og kva som skjedde i Amerika på den tida, både samfunnsmessig og musikalsk. Albumet består berre av coversongar av artistar som Woody Guthrie og Leadbelly. 

Allmusic skreiv i meldinga si at det syner Cooder si «leksikonkunne om musikk frå denne tida, kombinert med ei instinktiv kjensle for songane. Fenomenal er det skildrande ordet for å skildre spelinga hans, om det er på gitar, hawaii-gitar, mandolin eller andre uvanlege instrument han fann. Dette er eit must for dei som elskar virtuos musikk, autentiske omarbeideingar frå ein æra, eller rett og slett berre god musikk.»

Plateomslaget vart kåra til det 12. beste gjennom tidene på lista til musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]*.

## Innhald

(Merk: «Billy the Kid» vart i røynda komponert av Woody Guthrie, og «Taxes on the Farmer Feeds Us All» av Fiddlin' John Carson.)

## Medverkande
*Ry Cooder – gitar, mandolin, vokal
*Van Dyke Parks – klaverinstrument
*Gloria Jones – vokal
*Claudia Lennear – vokal
*George Bohanon – blåsarar
*John Craviotta – trommer
*Joe Lane Davis – blåsarar
*Jim Dickinson – piano
*Chris Ethridge – bass
*Milt Holland – perkusjon
*Jerry Jumonville – saksofon
*Fritz Richmond – vaskebaljebass
*Donna Washburn – vokal
*Donna Weiss – vokal
*Ike Williams – blåsarar

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Into the Purple Valley|Into the Purple Valley]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
George Bohanon

**George Roland Bohanon jr.** () er ein USA-amerikansk jazztrombonist og studiomusikar frå Detroit i Michigan.

Tidleg i 1960-åra spelte han i Detroit's Workshop Jazz ensemble med Johnny Griffith, Paula Greer, David Hamilton, Lefty Edwards og Herbie Williams. Etter å ha spelt på fleire Motown-innspelingar, i lag med leiande musikarar som Hank Cosby frå Funk Brothers, flytta han til California.

I 1962 erstatta han Garnett Brown i Chico Hamilton Quintet. I 1963 og 1964 spelte han inn to album for den mislukka Motown-jazzetiketten Workshop.

I 1971 vart han medlem av Ernie Wilkins Orchestra, og spelte i lag med trombonisten Benny Powell, som akkompagnerte Sarah Vaughan på albumet hennar *[[A Time in My Life]]*.

Mellom 1984 og 1993 spelte han i orkestera som akkompagnerte Frank Sinatra.

## Diskografi
* 1963: *Boss: Bossa Nova* (Workshop Jazz)

**Med [[Musikkgruppa Karma frå USA|Karma]]**
* *Celebration* (Horizon/A&M, 1976)
* *For Everybody* (Horizon/A&M, 1977)

## Som sidemann
* 1966: *[[The Dealer av Chico Hamilton|The Dealer]]*, Chico Hamilton (Impulse!)
* 1971: *[[A Time in My Life]]*, Sarah Vaughan (Mainstream)
* 1972: *[[Woga]]*, Charles Kynard (Mainstream)
* 1973: *[[Your Mama Don't Dance av CHarles Kynard|Your Mama Don't Dance]]*, Charles Kynard (Mainstream)
* 1974: *[[Northern Windows]]*, Hampton Hawes (Prestige)
* 1974: *Live'n Well*, Bert Myrick (Strata)
* 1974: *[[Slow Dancer]]*, Boz Scaggs (Columbia Records)
* 1975: *[[Stratosonic Nuances]]*, Blue Mitchell (RCA)
* 1975: *[[Black Miracle]]*, Joe Henderson (Milestone)
*1975: Places and Spaces, Donald Byrd (Blue Note)
* 1976: *[[Everybody Come On Out]]*, Stanley Turrentine (Fantasy)
* 1976: *[[School Days av Stanley Clarke|School Days]]*, Stanley Clarke
* 1978: *[[Jazz av Ry Cooder|Jazz]]*, Ry Cooder
* 1978: *[[Herb Alpert / Hugh Masekela]]* (Horizon, 1978)
* 1979: *[[We're the Best of Friends]]*, Natalie Cole og Peabo Bryson
*1992: *[[GRP All-Star Big Band av GRP All-Star Big Band|GRP All-Star Big Band]]* (GRP)
*1992: *[[Dave Grusin Presents GRP All-Star Big Band Live!]]*
*1995: *[[All Blues av GRP All-Star Big Band|All Blues]]*
* 1997: *[[Theme for Monterey]]*, Gerald Wilson Orchestra
* 1998: *[[12 Songs of Christmas av Etta James|12 Songs of Christmas]]*, Etta James (Private Music)
* 2005: *[[Christmas Songs av Diana Krall|Christmas Songs]]*, Diana Krall

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Bohanon|George Bohanon]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Jerry Jumonville

**Jerome Noel «Jerry» Jumonville** () var ein USA-amerikansk jazz-, rhythm and blues- og rock and roll-saksofonist, arrangør og  komponist.

Jumonville kom frå Carrollton-delen av New Orleans, men var busett i Los Angeles gjennom det meste av 1960-åra og fram til 1980-åra, der han arbeidde mykje som studiomusikar, før han reiste heim til heimbyen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jerry Jumonville|Jerry Jumonville]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fritz Richmond

**John B. «Fritz» Richmond** () var ein amerikansk musikar og lydteknikar. Richmond var kjend for å spele vaskebaljebass og krukke.

På desse uvanlege instrumenta spelte Richmond med artistar som Jackson Browne («Walking Slow»), Loudon Wainwright III, Maria Muldaur, Geoff Muldaur, Tom Rush, Ry Cooder, Norman Greenbaum og The Grateful Dead.

Richmond arbeidde òg som lydteknikar for mange artistar, hovudsakleg på Elektra Records for artistar som The Doors,, Warren Zevon, Bonnie Raitt og Jackson Browne.

Richmond var òg ein viktig person i moten til motkulturen i California i 1960-åra. Både Roger McGuinn og John Sebastian har gjeve Richmond æra for å ha introdusert «bestemorbrillene» tidleg i 1960-åra. Richmond skal òg ha kome opp med namnet for bandet The Lovin' Spoonful.

Richmond døydde i Portland i Oregon av lungekreft den 20. november 2005. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fritz Richmond|Fritz Richmond]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Solum stavkyrkje

**Solum stavkyrkje** var forgjengaren til dagens Solum kyrkje og stod i likhet med denne kyrkja på grunnen til prestegarden (gnr. 3). Kyrkja var vigsla til Døyparen Johannes, og Lorentz Dietrichson kallar kyrkja «Johannes den døbers kirke i Solum».

Kyrkja er omtala i 1349 og 1370. Helgendedikasjonen går fram av Biskop Eystein si jordebok, og Povel Huitfeldt syner i si stiftsbok (1575) at Solum er hovudkrykja i prestegjeldet med fleire anneks. Jens Nilssøn omtalar kyrkja i si visitasbok. Ein synfaringsrapport skildrar skipet som eit stavbygg med stolpar og plankar imellom og tekt med spon. Koret var derimot tekt med teglstein, og Lorentz Dietrichson held det for sannsynleg at kyrkja då hadde fått eit lafta kor. Kyrkja skal ha vore mørk med berre eitt vindauge i vest. Moglegvis kom det lafta koret til i 1580, for i kyrkja skal det i ei årrekkje ha lege ein tømmerstokk med ei latinsk innskrift som i ei jubileumsbok frå 1966 er attgjeven slik: «Til den guddommelige dyrkelses forherligelse og den hellige religions gavn er denne bygning oppført år 1580 etter Kristi fødsel.»

Stavkyrkja vart som andre kyrkjer seld på auksjon i 1720-åra. I 1765 vart ho seld igjen, denne gongen til amtmann Frederik Georg Adeler. Like etterpå vart ho riven, og dagens kyrkje vart oppført.

## Gjenstandar frå stavkyrkja
Ei mellomalderklokke er overført til dagens kyrkje, og ein firkanta døypefont i stein frå 1200-talet vart sendt til Oldsaksamlinga i 1870. Ein kristusfigur frå eit krusifiks skal vere å finne i Nordiska museet i Stockholm. Ifølgje jubileumsboka er dessutan ein alterkalk frå mellomalderen, og nokre messingljosestakar er truleg også det.

Av etterreformatorisk inventar er ikkje minst den barokke preikestolen frå 1674, som framleis vert brukt i dagens kyrkje. Mellom andre gjenstandar som er nemnde i jubileumsboka, er ei benkedør frå 1674, eit krosssfestingsbilete over korboga (1710), tre måleri i våpenhuset (1700), ein bibel (1699) og — i prestegarden — kalk, disk og oblatøskje i sølv.

## Kjelder
* 
* 
* 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 9–10
* 
*
Donna Weiss

**Donna Terry Weiss** er ein USA-amerikansk songar og låtskrivar. Ho var gjesteartist på Joe Cocker-albumet *[[Mad Dogs and Englishmen]]* og komponerte songen «Bette Davis Eyes» i 1974 i lag med Jackie DeShannon.

## Diskografi

**Singlar**
*«I'm Only Human / Bonafide Love Me» (Atco 45-6688) (1969)
*«One Night a Week / That Kind of Woman» (Atco 45-6730) (1970)

**Som korvokalist**
*Joe Cocker – *[[Mad Dogs & Englishmen]]* (1970)
*Al Kooper – *[[New York City (You're A Woman)]]* (1971)
*Priscilla Jones – *Gypsy Queen* (1971)
*Rita Coolidge – *[[Rita Coolidge av Rita Coolidge|Rita Coolidge]]* (1971)
*Sandy Szigeti – *America's Sweetheart* (1971)
*Ry Cooder – *[[Into the Purple Valley]]* (1972)
*Rita Coolidge – *[[The Lady's Not for Sale]]* (1972)
*Hoyt Axton – *Less Than The Song* (1972)
*Bob Dylan – *[[Pat Garrett & Billy the Kid av Bob Dylan|Pat Garrett & Billy the Kid]]* (1973)
*Brenda Patterson – *Brenda Patterson* (1973)
*Sharon Cash – *Sharon Cash* (1973)
*Rita Coolidge – *[[Fall into Spring]]* (1974)
*Kim Carnes – *[[Light House av Kim Carnes|Light House]]* (1986)
*Kim Carnes – *[[Checkin' Out the Ghosts]]* (1991)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Donna Weiss|Donna Weiss]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Boomer's Story

***Boomer's Story*** er det tredje studioalbumet til den amerikanske rootsrock-musikaren Ry Cooder, gjeve ut i 1972.

Cooder held fram den arkeologiske utgravinga av musikk frå ei eldre tid. Som på dei førre innspelingane hans, ser han ikkje berre attende til dei gamle meistrane, som blueslegenda Sleepy John Estes, låtskrivaren Dan Penn og Skip James, men òg til gamle, ukjende amerikanske folkeviser og bluessongar. Både tittelsporet og Lawrence Wilson sin «Crow Black Chicken», er datert attende til 1920-åra. Randy Newman spelar piano på den jingoistiske «Rally 'Round the Flag». 

Allmusic skreiv om albumet: «Cooder er ofte kritisert for å ikkje akkurat ha ei dominerande røyst, og tar eit skritt bort frå mikrofonen på fire av ti spor på albumet - tre instrumentalar og ein med Sleepy John Estes på hans eigen 'President Kennedy'. Og sjølv om alle instrumentalane her er fine utgåver av flotte melodiar, er det 'Dark End of the Street' som verkeleg står fram. Her forstår Cooder at det einaste i arsenalet hans som kan yte den definitive versjonen til James Carr rettferd er hans eigen angerfulle slidegitar. Utan eit einaste ord klarar han å formilde den same skamma og djupe angeren som i teksten til Dan Penn/Chips Moman-klassikaren.»

## Innhald

## Medverkande
* Ry Cooder - gitar, mandolin, flaskehalsgitar, vokal
* Tommy McClure - bass
* Charles Lawing - klarinett
* Jim Keltner, Roger Hawkins - trommer
* Sleepy John Estes - gitar, vokal på «President Kennedy» (innspelt i Collierville i Tennessee)
* Gene Finney - munnspel
* George Bohanon - horn
* Milt Holland - perkusjon
* Randy Newman - piano på «Rally 'Round the Flag» 
* Jim Dickinson - piano, bass, vokal
* Dan Penn - vokal

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boomer&#39;s Story|Boomer&#39;s Story]]» frå ,  den 20. september 2020.*
Sleepy John Estes

**John Adam Estes** () kjend som **Sleepy John Estes**, var ein USA-amerikansk bluesgitarist, låtskrivar og vokalist. 

Estes mista synet på høgre auga då ein ven kasta ein stein på han. 19 år gammal byrja han å spele profesjonelt, ofte i lag med Hammie Nixon på munnspel og James «Yank» Rachell, ein gitarist og mandolinist. Estes spelte av og på med begge desse musikarane dei neste femti åra. Estes gjorde den første innspelinga si i 1929 i Memphis i Tennessee for Victor Records. Han spelte inn songane «Drop Down Mama» og «Someday Baby Blues» med Nixon i 1935. Han arbeidde seinare med Son Bonds og Charlie Pickett. Seinare spelte han òg inn for Decca Records og Bluebird Records før andre verdskrigen. Han var attende i studio i Sun Studio i Memphis i 1952, og spelte inn «Runnin' Around» og «Rats in My Kitchen», men var elles lite aktiv i 1940- og 1950-åra. 

Estes døydde av slag då han førebudde ein europeisk turné 5. juni 1977 i heimen sin i Brownsville i Tennessee. 

I 1991 vart Estes innlemma i Blues Hall of Fame.

## Album
* *Sleepy John Estes, 1929–1940* (RBF Records)
* *Complete Recorded Works 1929–1941*, vols. 1 and 2 (Document)
* *I Ain't Gonna Be Worried No More 1929–1941* (Yazoo)
* *The Legend of Sleepy John Estes* (Delmark, 1963)
* *Broke and Hungry (Ragged and Dirty, Too)* (Delmark, 1964)
* *Electric Sleep* (Delmark, 1968)
* *Brownsville Blues* (Delmark, 1965)
* *Down South Blues* (Delmark)
* *Sleepy John Estes in Europe* (Delmark, 1999)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sleepy John Estes|Sleepy John Estes]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Dan Penn

**Dan Penn** () er ein amerikansk låtskrivar, songar, musikar og plateprodusent, som var medlåtskrivar på mange soul-hittar i 1960-åra, som «The Dark End of the Street» og «Do Right Woman, Do Right Man» med Chips Moman og «Cry Like a Baby» med Spooner Oldham. Penn var òg produsent på innspelinga av mange hittar, som «The Letter» av The Box Tops. Han har blitt skildra som ein white soul og blue-eyed soul-songar. Penn har gjeve ut relativt få plater med sin eigen vokal, og har føretrekt å vere relativt anonym som låtskrivar og produsent i staden.

## Som låtskrivar
Somme av songane Penn har skrive eller vore med å skrive er mellom andre:
*«I'm Your Puppet» av James & Bobby Purify
*«The Dark End of the Street», spelt inn av James Carr 
*«Do Right Woman, Do Right Man» av Aretha Franklin
*«A Woman Left Lonely», opphavleg spelt inn av Janis Joplin og seinare spelt av Charlie Rich
*«Cry Like a Baby», ein stor hit for The Box Tops i 1968
*«Rainbow Road», spelt inn av Bill Brandon, Percy Sledge og Marshall Chapman
*«Out of Left Field», spelt inn av Percy Sledge og Hank Williams jr.
*«It Tears Me Up», spelt inn av Percy Sledge 
*«Slippin' Around», spelt inn av Clarence Carter and the Detroit Cobras
*«You Left the Water Running», nådde 42. plassen på R&B-lista for Barbara Lynn i 1966, Wilson Pickett, Sam & Dave, Billy Young, òg spelt inn av Otis Redding og gjeve ut posthumt i 1976
*«Sweet Inspiration», som nådde femteplassen i USA for Sweet Inspirations i 1968
*«Long Ago», spelt inn av Bobby Patterson
*«I Hate You», spelt inn av Ronnie Milsap, Bobby Blue Bland og Jerry Lee Lewis
*«Handy» and «Everyday Livin' Days», spelt inn av Merrilee Rush
*«Got a Feelin' for Ya», spelt inn av Kelly Willis
*«I'm Not Through Loving You Yet», spelt inn av Pegi Young (eks-kona til Neil Young) på soloalbumet hennar
*«Like a Road Leading Home», spelt inn av Albert King og Jerry Garcia
*«Nobody's Fool», spelt inn av Alex Chilton
*«Time I Took a Holiday», spelt inn av Nick Lowe
*«Where You Gettin' It», spelt inn av Theryl DeClouet (Galactic)
*«Hillbilly Heart», ein countryhit av Johnny Rodriguez som nådde femteplassen i USA og andreplassen i Canada i 1976
*«Tearjoint», spelt inn av Faron Young, gjeve ut på singel i 1980

## Diskografi
**Nobody's Fool* (1973)
**Do Right Man* (1994)
**Moments From This Theatre* (1999): Konsertopptak (med Spooner Oldham)
**Blue Nite Lounge* (1999)
**Junk Yard Junky* (2008)
**The Fame Recordings* (2012): Samlealbum
**The Complete «Live» Duo Recordings - Dan Penn & Spooner Oldham* (2015)
**Living On Mercy* (2020) Dan Penn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dan Penn|Dan Penn]]» frå ,  den 20. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Grimsting

**Grimsting** er eit honnørord brukt om personar frå Grimstad-slekta frå Hareid kommune. 
Det kan visa til «ein person som er sjøltrygg og ikkje er redd for å stikke seg ut.»

Grimstingar kan vera kjenneteikna med stor kulturinteresse. Mest kjende var dei som korsongarar. Dei har sitt eige kor, Grimstadkoret, der dei som er av slekta og inngifte er med. Folk frå denne slekta er ofte brukte som syttandemaitalarar i nærområdet. Dei er representantar for motkulturane, som stod sterkt på Sunnmøre tidlegare. Johan H. Grimstad starta Hareidstemna, som er ei veke med kultur på Hareid kvar haust. Arne O. Grimstad forfattar og NRK-mann. Han var ivrig debattant på nei-sida i striden om norsk medlemsskap i EU. Arnljot Grimstad har skrive bøker, skodespel, og var ein av stiftarane bak Kongens Ring. Oskar Grimstad har vore stortingsrepresentant for Framstegspartiet i Møre og Romsdal. Leif Arne Grimstad er forfattar. Ivar Grimstad var forfattar og redaktør. 

## Kjelder
Matheuskyrkja i Borgund

**Matheuskyrkja** eller **Mathiaskyrkja** eller **Matteskyrkja** var moglegvis ei kyrkje i Borgundkaupangen i mellomalderen, men ho er ikkje eintydig påvist arkeologisk, og ho kan ha vorte forveksla med Kristkyrkja. *Mattes kirckia* er i Aslak Bolts jordebok (1432) omtala som tidlegare eigar av Dimna i Ulstein, men det går fram at godset er lagt under erkebispesetet, og kyrkja er for øyde å rekne.

Skildringa hos Brendalsmo er svært lik den for Kristkyrkja: ei langkyrkje i stein med rektangulært skip og kvadratisk kor, utvendig kledd med marmorkvader. Øystein Ekroll opererer da òg med berre tre kyrkjer i kaupangen, der ei er i nærleiken av prestegarden. I ein slik kontekst må ein gå ut frå at Mathiaskyrkja og Kristkyrkja viser til same bygget.

## Kjelder
* St. Matthis kirke — Borgund  på nettstaden «Middelalder på Sunnmøre»
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Møre og Romsdal fylke (Riksantikvaren, 2016), s. 19

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Matheuskirken (Borgund)|Matheuskirken (Borgund)]]» frå ,  den 21. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
* Mathiaskirken kirkested i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
* Borgund-kaupangen ved Kata-vågen i kulturminnesok.no, nettstaden til Riksantikvaren
NM i sykling 1997 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1997** for menn vart avvikla sundag 29. juni på Hønefoss i Buskerud.

## Menn, 200 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1997** for kvinner vart avvikla sundag 29. juni på Hønefoss.

## Kvinner, 80 km





## Kjelder
*Bergensavisen 30. juni 1997
Kjos kyrkje

**Kjos kyrkje** stod ved garden Øvre Kjos (gnr. 33) nordvest for Brandbu tettstad i Gran kommune i Innlandet fylke. Soknet er omtala på 1300-talet, men på 1500-talet var kyrkja anneks til Tingelstad. I 1570-åra vert det fortalt at kyrkjegodset til Kjos er lagt under Tingelstad og inventaret overført til Hamar domkyrkje. Jens Nilssøn stadfestar i sin visitasrapport (1594) at kyrkja er ute av bruk. Kallsboka frå 1732 omtalar kyrkja som ei trekirke — truleg ei stavkyrkje — som framleis står, men i 1743 melder sokneprest Hannibal Hammer at kyrkja er borte. Nicolay Nicolaysen hevdar: «Paa Øvre Kjos stod tilforn en kirke eller et kapel af stavverk.» Delar av ein portalplanke vart observert på garden i 1811, men er sidan forsvunnen.

## Kjelder
* 
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Oppland (Riksantikvaren, 2015), s. 87
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kjos kirke|Kjos kirke]]» frå ,  den 21. september 2020.*  
 

## Fotnotar