open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wings over America

***Wings over America*** er eit trippelt konsertalbum av Wings, gjeve ut i desember 1976. Opptaka til albumet vart gjort under den amerikanske delen av Wings Over the World-turneen deira i 1975-1976. Albumet nådde åttandeplassen på UK Albums Chart og gjekk heilt til topps på den amerikanske ''Billboard'' Top LPs & Tape-lista, som det siste i ei rekkje på fem Wings-album som klarte dette.

I tillegg til fleire av McCartney sine hittar med Wings, inneheld albumet fem Beatles-songar: «Yesterday», «Lady Madonna», «I've Just Seen a Face», «Blackbird» og «The Long and Winding Road». Plateomslaget vart designa av Hipgnosis og syner eit fly med døra open. *Wings over America* vart nymastra og gjeve ut på ny i mai 2013.

*Wings over America* selde ove fire millionar eksemplar i USA aleine. Albumet var det første triple albumet som nådde toppen av albumlista der og det fekk god kritikk. «Maybe I'm Amazed» kom ut som singel den 4. februar 1977, og nådde 10. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i USA og 28. plassen i Storbritannia.

I 1984 kom albumet ut på dobbel-CD på Columbia.

## Innhald

### 2013-utgåva
*Wings over America* kom ut i fleire utgåver i 2013:
***Standardutgåve** 2-CD; det originale albumet med 28 spor
***Nymastra vinyl** 3-LP-versjon av standardutgåva
***Luksusutgåve** 3-CD/1-DVD; det originale albumet, ei bonusplate, ein DVD med TV-dokumentaren *Wings Over the World*, ei bok på 112 sider, ei fotografibok på 60 sider, ei skissebok på 80 sider og tilgang til å laste alt ned digitalt. 

Ingen av desse vart gjevne ut før, spelt inn på Cow Palace i San Francisco.

## Medverkande
*Paul McCartney – solo- og korvokal, bass, akustisk gitar, piano, klaverinstrument
*Linda McCartney – piano, klaverinstrument, korvokal, perkusjon
*Denny Laine – elektrisk og akustisk gitar, bass, korvokal, piano, klaverinstrument, perkusjon, munnspel, solovokal på «Spirits of Ancient Egypt», «Richard Cory,» «Time to Hide» og «Go Now», harmonivokal på «Picasso's Last Words (Drink to Me)»
*Jimmy McCulloch – elektrisk og akustisk gitar, bass, korvokal, solovokal på «Medicine Jar»
*Joe English – trommer, perkusjon, korvokal
*Tony Dorsey – trombone, perkusjon
*Howie Casey – saksofon, perkusjon
*Steve Howard – trompet, flygelhorn, perkusjon
*Thaddeus Richard – saksofon, klarinett, tverrfløyte, perkusjon

## Salslister

### Vekeslister

### Vekeslister (nyutgjeving)

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wings over America|Wings over America]]» frå ,  den 21. mai 2018.*
Live and Let Die av Wings

«**Live and Let Die**» er kjenningsmelodien til James Bond-filmen *[[filmen Live and Let Die|Live and Let Die]]* frå 1973, skriven av Paul og Linda McCartney og framført av bandet til Paul McCartney, Wings. Det var ein av dei mest suksessrike singlane til bandet og ein av dei mest sukessrike James Bond-songane fram til då. Songen nådde andreplassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100-lista og niandeplassen på UK Singles Chart.

Songen vart tinga og skriven spesifikt for filmen og tilskriven Paul og Linda McCartney, medan den tidlegare Beatles-produsenten George Martin, produserte både songen og arrangerte orkesterpartiet. Songen er blitt spelt av mange andre band sidan, som Guns N' Roses. Både McCartney- og Guns N' Roses-versjonen vart nominerte til Grammy-prisen. I 2012 fekk McCartney Million-Air-prisen frå Broadcast Music, Inc. (BMI), for meir enn fire millionar framføringar av songen i USA.

## Innspeling

Wings spelte inn «Live and Let Die» under innspelinga av albumet *[[Red Rose Speedway]]*, i oktober 1972. Songen vart spelt inn i A.I.R. Studios, med Ray Cooper på perkusjon.

## Utgjeving
«Live and Let Die» vart gjeven ut i samband med eit fjernsynsprogram i 1973 om Paul McCartney, som gjekk 16. april 1973 i USA og 10. mai i Storbritannia. Her kan ein sjå McCartney og Wings framføre songen i studio, i lag med klipp av filmen som kom på kino den 27. juni.

Singelen nådde andreplassen i USA og niandeplassen i Storbritannia. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million selde eksemplar.

Etter 11. september-åtaka hamna songen på lista til Clear Channel over songar som ikkje høvde seg å spele på radio.

## Medverkande
*Paul McCartney – solovokal, piano
*Linda McCartney – korvokal, klaverinstrument
*Henry McCullough – sologitar
*Denny Laine – korvokal, bassgitar
*Denny Seiwell – trommer
*Ray Cooper – perkusjon
*George Martin – orkesterarrangement

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Guns N' Roses-versjonen

«**Live and Let Die**» vart gjeven ut som den andre singelen frå *[[Use Your Illusion I]]*. Det vart laga ein musikkvideo i november 1991 der bandet spelar live på scenen og syner gamle bilete. Videoen vart laga kort tid før Izzy Stradlin slutta, og det er den siste videoen han er med i. Songen nådde 20. plassen på Mainstream Rock-lista. Songen vart nominert til beste hardrock song under Grammyprisutdelinga i 1993.

### Salslister
;Vekeslister

;Årslister

### Innhald
# «Live and Let Die» – 2:59
# «Live and Let Die»  – 3:37
# «Shadow of Your Love»  – 2:50

### Medverkande
**Guns N' Roses**
* Axl Rose – solovokal, klaverinstrument, programmering, korvokal
* Slash – sologitar, 6-strengsbass
* Izzy Stradlin – rytmegitar
* Duff McKagan – bass
* Matt Sorum – trommer
* Dizzy Reed – piano
**Andre medverkande**
* Shannon Hoon – korvokal
* Johann Langlie – programmering
* Jon Thautwein – horn
* Matthew McKagan – horn
* Rachel West – horn
* Robert Clark – horn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Live and Let Die (song)|Live and Let Die (song)]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Girls' School av Wings

«**Girls' School**» er ein song av Wings gjeven ut i 1977. Songen vart skriven og produsert av Paul McCartney under den første innspelinga til *[[London Town av Wings|London Town]]* og kom ut som ei dobbel A-side i lag med «Mull of Kintyre». Slik vart han den einaste singelen til bandet som nådde toppen av den britiske singellista, og låg ni veker på toppen av lista i desemberr 1977 og januar 1978. I Storbritannia var «Mull of Kintyre» ein langt meir populær song, medan det var «Girls' School» som vart mest populær i USA, der han nådde 33. plassen på ''Billboard'' Hot 100 og 34. plassen i Canada.

## Medverkande
*Paul McCartney – bass, solovokal, perkusjon, gitar, piano, klaverinstrument
*Linda McCartney – piano, perkusjon, vokal
*Denny Laine – gitar, perkusjon, vokal
*Jimmy McCulloch – gitar, korvokal
*Joe English – trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Girls&#39; School av Wings|Girls&#39; School av Wings]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:
* *Guinness Book of British Hit Singles'' - 14th Edition -
Thrillington

***Thrillington*** er eit album frå 1977 av Paul McCartney, under pseudonymet Percy «Thrills» Thrillington. Heile albumet består av instrumentale versjonar av songane frå Paul og Linda McCartney sitt album *[[Ram av Paul McCartney|Ram]]* frå 1971.

## Historie
Albumet vart spelt inn i juni 1971 - med McCartney som produsent - og var meint å kome ut kort tid etter. Arrangøren Richard Anthony Hewson vart spurt om å orkestrere albumet før *Ram* hadde kome ut. Då Paul og Linda valde å skipe Wings, vart albumet lagt på hylla.

I førebuinga av *Thrillington*, fann McCartney opp Percy Thrillington, og laga annonsar i forskjellige musikktidsskrift i Storbritannia for å skape blest rundt Thrillington.

Albumet kom ut i april 1977 og namnet til McCartney vart berre nemnt i omslaget som ein ven av Percy. *Thrillington* gjekk stort sett under radaren då det kom ut, men fekk ei melding i magasinet *[[Rolling Stone]]*. Det vart raskt kjend at det var McCartney som arbeidde under eit pseudonym og albumet vart eit samlarobjekt. McCartney innrømde rolla si for journalisten Peter Palmiere på ein pressekonferanse i Los Angeles den 27. november 1989 under verdsturneen hans.

## Innhald

## Medverkande
### Musikarar
*Richard Hewson – dirigent
*Vic Flick – gitar
*Herbie Flowers – bassgitar
*Steve Gray – piano 
*Clem Cattini – trommer
*Jim Lawless – perkusjon
*Chris Karan – guica
* Medlemmar av Swingle Singers og The Mike Sammes Singers, leia av Mike Sammes – korvokal

### Produksjon
*Percy «Thrills» Thrillington – produsent
*Richard Hewson – arrangør
*Tony Clark – lydteknikar
*Hipgnosis – plateomslag
*Jeff Cummings – plateomslag
*Clint Harrigan – notat i omslaget
*Phil Smee – design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thrillington|Thrillington]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
With a Little Luck

«**With a Little Luck**» er ein song av bandet Wings frå 1978 på albumet *[[London Town av Wings|London Town]]*.

Songen vart skriven i Skottland og vart oppfølgjaren til den store hitsingelen deira, «Mull of Kintyre» .

Songen var spelt inn i mai 1977 ombord på båten «Fair Carol» på Jomfruøyane i samband med innspelinga av albumet, som då hadde arbeidstittelen *Water Wings*.

Singelen kom ut i mars 1978 som den første singelen frå albumet og gjekk til topps i USA og femteplassen i Storbritannia.

B-sida til singelen var to korte songar, «Backward Traveller»/«Cuff Link», som òg er på albumet.

Musikkvideoen til songen vart regissert av Michael Lindsay-Hogg.

## Medverkande
*Paul McCartney — vokal, bassgitar, synthesizer, klaverinstrument
*Linda McCartney — klaverinstrument, korvokal
*Denny Laine — klaverinstrument, korvokal
*Joe English — trommer (truleg)

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:With a Little Luck|With a Little Luck]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
I've Had Enough av Wings

«**I've Had Enough**» er ein song av Wings frå 1978 på albumet *[[London Town av Wings|London Town]]*. Songen kom ut på singel og nådde 25. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista i USA, 24. plassen i Canada og 42. plassen i Storbritannia.  I Nederland nådde singelen 13. plassen.

## Innspeling
Songen vart skriven og sungen av Paul McCartney. Musikken og eit improvisert refreng vart spelt inn ombord på båten «Fair Carol» på Jomfruøyane før Wings-gitaristen Jimmy McCulloch og trommeslagaren Joe English slutta. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I've Had Enough (Wings song)|I've Had Enough (Wings song)]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen London Town

«**London Town**» er tittel- og opningssporet på Wings-albumet *[[London Town av Wings|London Town]]* frå 1978. Songen vart gjeven ut som den tredje og siste singelen frå albumet. 

## Soge
Songen vart skriven av Paul McCartney og Denny Laine i Perth i Australia seint i 1975 under verdsturneen deira. Paul McCartney syng solovokal, medan Linda McCartney og Laine syng korvokal. Songen nådde 39. plassen på ''Billboard'' Hot 100-lista, 43. plassen i Canada og 60. plassen i Storbritannia.
«London Town» nådde òg 17. plassen på den amerikanske Easy Listening-lista.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Songen London Town|Songen London Town]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Old Siam, Sir

«**Old Siam, Sir**» er ein hardrocksong av Wings frå 1979 på albumet *[[Back to the Egg]]*. Han vart gjeven ut på singel i Storbritannia og nådde 35. plassen der. B-sida var ein annan song frå albumet, «Spin it On». «Old Siam, Sir» var òg B-sida til den amerikanske singelen «Arrow Through Me». 

## Innspeling
Wings-trommeslagaren Steve Holley, som spelte klaverinstrument då dei var i studio, fann ein akkordsekvens som til slutt vart nytta på denne songen. Paul McCartney og gitaristen Denny Laine spelte seinare inn ein instrumental demo av songen kalla «Super Big Heatwave».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Old Siam, Sir|Old Siam, Sir]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Getting Closer

«**Getting Closer**» er ein rockelåt frå det engelsk-amerikanske rockebandet Wings, bandet til Paul McCartney etter The Beatles. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Back to the Egg]]*.

Trass i at han kom ut i 1979, skreiv Paul McCartney «Getting Closer» i 1974. Han henta songen fram att for *Back to the Egg* og omgjode han frå ein langsam song til ein «drivande rockelåt».

Som dei fleste songane frå *Back to the Egg* har «Getting Closer» ein smak av punk og new wave. Forfattaren og skribenten i *[[magasinet Mojo|Mojo]]* Tom Doyle skildra songen som ein «power-pop»-song som minna om det engelske bandet Squeeze.

«Getting Closer» kom ut med B-sida «Spin It On» i USA i juni 1979 som den første singelen der frå *Back to the Egg*. Singelen nådde 20. plassen på *[[Billboard Hot 100]]*-lista og nådde same plass på *[[magasinet Cashbox|Cashbox]]*-lista og 22. plassen på *[[Record World]]*-lista. Den første singelen i Storbritannia var «Old Siam, Sir», men kom ut i Storbritannia i august 1979. Der vart han marknadsført som ei dobbel A-side med «Baby's Request», men selde dårleg og nådde berre 60. plassen.

Det vart laga musikkvideoar til fleire av songane på albumet, inkludert «Getting Closer». 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Getting Closer|Getting Closer]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Svinehjortar

**Svinehjortar** (*Axis*) er ei biologisk slekt av hjortedyr (Cervidae) som lever i Sør- og Søraust-Asia. 

Svinehjortane har kroppslengder på mellom 1,1 og 1,75 meter og skulderhøgder på 60–100 cm. Dei veg frå 27 til 110 kg.
Halen er relativt lang, 13 til 38 cm, og buskete med ei kvit underside.
Pelsfargen til alle dyra er raudbrun. Dei har kvit strupe og underside, og i nokre høve kvite prikkar.

Hannane har gevir med opptil tre takkar. Gevira er særmerkte ved at dei bøyer seg bakover mot ryggen og deretter framover att. Dei kan ha to gaffeltakkar i enden og ein mindre takk lengre nede.

Fostertid for alle artane ligg på rundt 220–230 dagar, og dei får som regel berre ein unge.

## Artar
Slekta er delt inn i fem artar:
:* aksishjort eller chital (*Axis axis*)
**Axis porcinus*-gruppa, som også blir kalla underslekta *Hyelaphus* (føreslått som eiga slekt av nokre biologar) 
** indokinasvinehjort (*Axis annamiticus*)
** svinehjort (*Axis porcinus*)
** Kuhls hjort eller baweansk svinehjort (*Axis kuhlii*)
** calamiansvinehjort eller filippinsk svinehjort (*Axis calamianensis*)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Axishirsche|Axishirsche]]» frå ,  den 21. mai 2018.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Arrow Through Me

**«Arrow Through Me»** er ein R&B-song av Wings, som kom ut i 1979 på albumet deira *[[Back to the Egg]]*.

«Arrow Through Me» var meir pop- enn rock-aktig, som dei fleste songane på *Back to the Egg*. Songen kom ut som den andre singelen frå albumet i USA og nådde 29. plassen på singellista der. B-sida var «Old Siam, Sir», som vart gjeven ut som ein eigen singel i Storbritannia. 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arrow Through Me|Arrow Through Me]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rockestra Theme

«**Rockestra Theme**» er ein song av Wings frå 1979 på det siste studioalbumet deira, *[[Back to the Egg]]*. Songen vart gjeven ut som den fjerde og siste singelen frå albumet. Singelen kom berre ut i Frankrike. 

## Innspeling
Songen vart spelt inn 3. oktober 1978 i Abbey Road Studios av eit stjernelag av musikarar som fekk namnet «Rockestra», sjølv om songen teknisk sett er tilskriven Wings. 

Av musikarar som spelte på songen (og på «So Glad To See You Here», som òg er på *[[Back to the Egg]]*, finn ein Denny Laine, Laurence Juber, David Gilmour, Hank Marvin, Pete Townshend (gitar), Steve Holley, John Bonham, Kenney Jones (trommer), Paul McCartney (piano, bass), John Paul Jones, Ronnie Lane, Bruce Thomas (bass), Gary Brooker, Linda McCartney, Tony Ashton (klaverinstrument), Speedy Acquaye, Tony Carr, Ray Cooper, Morris Pert (perkusjon), Howie Casey, Tony Dorsey, Steve Howard og Thaddeus Richard (blåsarar).

Ein person som eigentleg skulle delta i supergruppa var Jeff Beck. Etter McCartney spurte om han ville vere med, sette Beck som krav at han ville ha vetomakt over sine eigne gitarparti, og McCartney droppa å ta han med.

I eit intervju i 2001 på VH1 sa McCartney at Keith Moon var meint å delta i «Rockestra», men døydde ein månad før innspelinga fann stad. Kenney Jones, som erstatta Moon på trommer i The Who, var med i staden. I boka *Paul McCartney: Recording Sessions (1969-2013)* sa Wings-trommisen Steve Holley at opplevinga var «skremande».

«Rockestra Theme» vann Grammyprisen for beste rockeinstrumental. Songen vart nytta som kjenningsmelodi for ymse idrettsprogram. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rockestra Theme|Rockestra Theme]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Goodnight Tonight

«**Goodnight Tonight**» er ein song av bandet Wings med ein discoaktig til og ein gitarsolo i flamenco-stil. Singelen nådde femteplassen i både Storbritannia og USA i 1979. 

## Innspeling
«Goodnight Tonight» byrja som eit instrumentalt spor McCartney hadde spelt inn i 1978. Han trengde ein singel for Wings til albumet *[[Back to the Egg]]* og tok ut dette sporet som Wings så gjorde ferdig. Laine og Juber la til elektrisk gitar, medan Holley la til perkusjon. Heile bandet song med på refrenget. Sidan songen var over sju minuttar lang, måtte ein korte han ned for singelen, medan den fulle versjonen kom ut på 12"-versjonen av singelen. Det vart laga ein musikkvideo dder Wings spelar songen i kostyme frå 1930-åra. 

## Utgjeving
Songen kom ikkje ut på albumet *[[Back to the Egg]]*, og kom seinare ut på samlealbuma *[[All the Best!]]* (1987), ** (2001) og *[[Pure McCartney av Paul McCartney|Pure McCartney]]* (2016). 7"-versjonen vart gjeven ut som bonusspor på CD-utgåva av *[[McCartney II]]* i 1993 som ein del av The Paul McCartney Collection.  B-sida til singelen var «Daytime Nighttime Suffering». Ein lengre versjon av songen kom ut digitalt på iTunes-utgåva av *Back to the Egg*.

## Salslister
«Goodnight Tonight» vart ein internasjonal hit og nådde femteplassen på både ''Billboard'' Hot 100 i USA og UK Singles Chart. John Lennon, sa seinare at han ikkje likte songen, men syns bassen til McCartney på songen var bra. Singelen selde til gullplate i USA for over ein million selde eksemplar.

## Innhald
;7"-singel (R 6023)
# «Goodnight Tonight» - 4:15
# «Daytime Nighttime Suffering» - 3:19

;12"-singel (12 YR 6023)
# «Goodnight Tonight» (Long Version) - 7:15
# «Daytime Nighttime Suffering» - 3:19

## Medverkande

* Paul McCartney - solovokal, akustisk og elektrisk sologitar, bass, trommer
* Linda McCartney - harmoni- og korvokal, klaverinstrument
* Denny Laine - korvokal, sologitar
* Laurence Juber - korvokal, sologitar
* Steve Holley - korvokal, perkusjon

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Goodnight Tonight|Goodnight Tonight]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wings Greatest

***Wings Greatest*** er eit samlealbum frå 1978 av Wings og det åttande albumet totalt. Det er det første samlealbumet som dekka karrieren til McCartney etter The Beatles vart oppløyst.

Hipgnosis stod for design av plateomslaget.

## Innhald
 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wings Greatest|Wings Greatest]]» frå ,  den 21. mai 2018.*
August Fleischer

**August Fleischer** () var ein norsk jarnbaneingeniør, fødd i Bergen. Han stod i fremste rekke i norsk jarnbanevesen heilt frå 1860-åra og fram mot den fyrste verdskrigen. Både som teknisk fagmann og som administrator gjorde han ein stor og viktig innsats. Han var òg ein aktiv foreiningsmann og mellom initiativtakarane til organiseringa av norske ingeniørar og arkitektar.

### Liv og gjerning
Fleischer var son til ein seinare generalløytnant. I tida 1859-62 utdann han seg til bygningsingeniør ved den polytekniske høgskulen i Karlsruhe i Tyskland. Han fekk arbeid i Statens vegvesen, men allereie i 1863 gjekk han over til jarnbanevesenet, der han skulle kome til å arbeide det meste av sitt yrkesaktive liv. Fram 1871 jobba han som assistentingeniør ved bygginga av Randsfjordbanen, Drammensbanen og Kongsbergbanen.

1871 reiste Fleischer til Sverige, der han var anleggsstyrar for kontraktørfirmaet Sandel & Wessel under bygginga av privatbanen Hallsberg-Motala-Mjällby. År 1874 kom han attende til Noreg og tok del i planlegginga og bygginga av ei rekkje av dei nye jarnbanane som vart bygde på denne tida. Sin viktigaste innsats la han ned ved bygginga av Smaalensbanen (Østfoldbanen), fyrst som avdelingsingeniør og frå 1879 som overingeniør.

Perioden 1883-90 var Fleischer brannsjef i Kristiania. Han gjekk så attende til NSB, og som overingeniør arbeidde han etter rokes ved Solørbanen, Hamar-Selbanen og Hell-Sunnanbanen. I 1897 vart han utnemnd til banedirektør, ei stilling han hadde fram til 1910. Under denne perioden vart Bergensbanen bygd. I dette storverket i norsk jarnbanebygging spelte han ei aktiv rolle både som øvste administrator og som ingeniør, der han var med på å utforme dei tekniske løysingane.

1910-12 var Fleischer fungerande generaldirektør for statsbanane. Der etter var han eit par år kontrollerande ingeniør ved Holmenkollbanen i Kristiania.

Fleischer var i 1874 ein av stiftarane av Den Norske Ingeniør- og Arkitektforening (NIAF),  og var ein aktiv foreiningsmann heilt til sine siste leveår. Han var formann i foreininga ein periode i midten av 1880-åra, dessutan ein periode formann i Fellesstyret mellom NIAF og Den Polytekniske Forening. I 1899 vart han utnemnd til æresmedlem i NIAF. Han var formann i den norske avdelinga av det nordiske Järnvägsmannaselskapet 1910–12.

## Kjelder
*Norsk biografisk leksikon
Coming Up av Paul McCartney

«**Coming Up**» er ein song skriven og framført av Paul McCartney. Han er opningssporet på soloalbumet *[[McCartney II]]* frå 1980. 

Snøggleiken på vokalen er justert opp med ein vari-speed-lydbandmaskin. McCartney spelte alle instrumenta sjølv, men song i lag med kona Linda McCartney.

I Storbritannia nådde songen andreplassen på singellista. I USA og Canada vart ein konsertversjon spelt av Paul McCartney and Wings (gjeve ut som B-sida til singelen) ein større suksess. 

«Coming Up» er òg kjend for musikkvideoen, der Paul McCartney spelar ti forskjellige roller og Linda McCartney spelar to. 

Somme meiner at songen (og andre songar på albumet) har ei minimalistisk og syntetisk kjensle.

## Innhald
;7" single (R 6035)
# «Coming Up» – 3:49
# «Coming Up» (Live at Glasgow) – 3:51
#* Framført av Paul McCartney & Wings
# «Lunch Box/Odd Sox» – 3:54
#* Framført av Paul McCartney & Wings

## Medverkande

### Soloversjonen
* Paul McCartney – solovokal, klaverinstrument, gitar, bass, trommer
* Linda McCartney – korvokal

### Konsertversjonen
* Paul McCartney – solovokal, bass
* Linda McCartney – klaverinstrument, vokal
* Denny Laine – gitar, vokal
* Laurence Juber – gitar
* Steve Holley – trommer
* Tony Dorsey – trombone
* Thaddeus Richard – saksofon
* Howie Casey – saksofon
* Steve Howard – trompet

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Coming Up (song)|Coming Up (song)]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Waterfalls av Paul McCartney

«**Waterfalls**» er ein ballade av Paul McCartney frå den første soloplata hans etter Wings, *[[McCartney II]]*. Songen har ein enkel stil, der McCartney spelar eit Fender Rhodes elektrisk piano og ein synthesizer, medan han syng. Songen kom ut på singel med «Check My Machine» som B-side og nådde niandeplassen på singellista i Storbritannia. I USA vart han den første singelen hans som ikkje gjekk inn på ''Billboard'' Hot 100, og nådde der berre 106. plassen.  I 2013 rangerte *[[Rolling Stone]]* songen som den 25. beste Paul McCartney-songen etter Beatles.

Då McCartney ein gong vart spurt om kva singel han hadde ønskt skulle fått meir suksess, så svarte han «Det er fleire faktisk. 'Waterfalls' syns eg er fin.» Han sa òg at TLC-singelen «Waterfalls» har element frå songen hans.

## Medverkande
* Paul McCartney – vokal, elektrisk piano, klaverinstrument og akustisk gitarsolo

## Andre versjonar
Sloan spelte inn ein kjappare versjon av songen på hyllestalbumet *Listen To What The Man Said*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Waterfalls (Paul McCartney song)|Waterfalls (Paul McCartney song)]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Temporary Secretary

«**Temporary Secretary**» er ein song av Paul McCartney frå 1980 på albumet hans *[[McCartney II]]*. I 2013 rangerte *[[Rolling Stone]]* songen som den 36. beste McCartney-songen etter Beatles og kalla det ein «kultfavoritt» og «ein merkeleg, fengande electropop-gullkorn, om ein noko tvilsam fyr som prøver å hyre ein vikarierande sekretær». I 2014 vart «Temporary Secretary» rangert som den 167. beste songen gjennom tidene av kritikarane i magasinet *[[NME]]*. Dei skildra han som «ustabil electropop som høyrdest like mykje ut som han var føre si tid som han var utdatert.»

«Temporary Secretary» kom ut som den tredje singelen frå albumet, og berre på 12-tommar, i lag med den ti minuttar lange «Secret Friend» som B-sida. Singelen var avgrensa til 25&nbsp;000 eksemplar, og gjekk derfor ikkje inn på lista nokon stad. Songen vart først framført på scenen tretti år seinare i O2 Arena i London den 23. mai 2015.

## Innhald
;12"-singel (12 R 6039)
# «Temporary Secretary» — 3:13
# «Secret Friend» — 10:30

## Medverkande
*Paul McCartney — vokal, gitar, bass, klaverinstrument, trommer

## Andre versjonar
* 2005 — Den meksikanske gruppa Los Fancy Free på albumet *Out of Place* 
* 2011 — Det tyske jentebandet Damenkapelle på albumet *Damenkapelle (aus München)*. 
* 2015 — Darkstar og Hayden Thorpe (frå Wild Beasts

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Temporary Secretary|Temporary Secretary]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Steve Holley

**Stephen Jeffrey Holley** () er ein engelsk trommeslagar. Han var medlem av rockebandet Wings frå august 1978 til april 1981.

I løpet av karrieren frå tidleg i 1970-åra har han spelt med mange artistar som studiomusikar, som Paul McCartney, Elton John, Kiki Dee, G.T. Moore & The Reggae Guitars, Joe Cocker, Ian Hunter, Julian Lennon, Dar Williams, Richard Barone, Ben E. King og Chuck Berry. I 1978, kort tid etter han hadde spelt på Elton John-singelen «Ego», førte eit tilfeldig møte på ein pub i heimsbyen Staines med Denny Laine til at han vart invitert med i Wings. Holley var seinare medlem av Jules Shear sitt band, Reckless Sleepers.

Steve har turnert i fleire år med Ian Hunter som medlem av Ian Hunter's Rant Band.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Holley|Steve Holley]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Slektsnamnet Bon

**Bon** kan vera eit slektsnamn i ulike kulturar.

I britisk samanheng kan det vera ein variant av Bone, også skrive Bonn. Dette kan igjen koma frå det engelske ordet for bein (knokkel), eller frå gammalfransk *bon*, 'god'.

På fransk kan namnet stamma frå latinsk Bonus, som tyder 'god', etter den heilage Bonus, eller frå eit (ironisk) kallenamn etter fransk *bon*, 'god'. Avleidde namn er Bonet, Bonin, Bonnot, Dubon, Lebon og engelske Boone. *Bon* er også del av namn som Bonaventure, Bondurant, Bonenfant, Bonjour, Bonhomme, Bonnamy, Bonvalet og Bonvillain.

På ungarsk kan det vera ei kortform for Bonifác (latin Bonifatius).

## Namneberarar
* Anna Bon (f. 1739), russisk-italiensk komponist og songar
* Joseph Le Bon (1765-1795), fransk politikar
* Bartolomeo Bon, italiensk bilethoggar og arkitekt
* Bhakti Hridaya Bon, indisk guru
* François Bon, fransk forfattar
* Louis André Bon, fransk general
* Marcel Bon, fransk soppforskar
* Michel Bon, fransk forretningsmann og politikar
* Naftali Bon (1945–2018), kenyansk løpar
* Simon Bon (1904–1987), nederlandsk roar
* Piet Bon (f. 1946), nederlandsk roar, son av Simon Bon
* Léon van Bon (f. 1972), nederlandsk landevegssyklist
* Jon Bon Jovi, amerikansk songar i Bon Jovi

## Sjå òg
*Bon

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bon (surname)|Bon (surname)]]» frå ,  den 22. mai 2018.*
Bon i Iran

**Bon i Iran** (persisk skrift ) kan visa til:

## Bushehr-provinsen
* Bon Ahmadun, ein landsby i Deylam fylke
* Bon Bid, ein landsby i Dashti fylke

## Hormozgan-provinsen
* Bon Dar, Bandar Abbas, ein landsby i Bandar Abbas fylke
* Bon Gahar, ein landsby i Hajjiabad fylke
* Bon-e Garekh, ein landsby i Bashagard fylke
* Bon Kuh, ein landsby i Bandar Lengeh fylke
* Bon Shahr, ein landsby i Minab fylke

## Ilam-provinsen
* Bon Baba Jan, ein landsby i Darreh Shahr fylke
* Bon Vaz, ein landsby i Ilam fylke

## Isfahan-provinsen
* Bon Rud distrikt, ei administrativ eining i Isfahan fylke

## Kerman-provinsen
* Bon-e Derriz, ein landsby i Anbarabad fylke
* Bon-e Gelu, ein landsby i Anbarabad fylke
* Bon-e Navizan, ein landsby i Anbarabad fylke

## Khuzestan-provinsen
* Bon Ajam, ein landsby i Haftgel fylke
* Bon-e Dab, ein landsby i Lali fylke
* Bon Gazalah Fatruni, ein landsby i Dezful fylke
* Bon Honi, ein landsby i Andimeshk fylke
* Bon Konar, ein landsby i Izeh fylke
* Bon Rashid, ein landsby i Ramhormoz fylke
* Bon Shovar, ein landsby i Bagh-e Malek fylke

## Lorestan-provinsen
* Bon Abbas, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Abbas Gol Bag Mir, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Karreh-ye Imanqoli, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Karreh-ye Kohzadvand, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Keshkeh, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Lar, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Mazraeh, ein landsby i Dowreh fylke
* Bon Pahneh, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Tang, ein landsby i Aligudarz fylke
* Bon Tuman 1, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Tuman 2, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Tuman 3, ein landsby i Pol-e Dokhtar fylke
* Bon Vizeh, ein landsby i Borujerd fylke

## Markazi-provinsen
* Bon Chenar, ein landsby i Ashtian fylke
* Bon Darkhtan, ein landsby i Tafresh fylke
* Bon-e Gonbad, ein landsby i Shazand fylke
* Bon Nesa, ein landsby i Tafresh fylke

## Qazvin-provinsen
* Bon Zohreh, ein landsby i Qazvin fylke

## Razavi Khorasan
* Bon Jakh, ein landsby i Sabzevar fylke

## Semnan-provinsen
* Bon-e Kuh, Semnan, ein landsby i Garmsar fylke

## South Khorasan-provinsen
* Bon Khunik, ein landsby i Qaen fylke
Ebony and Ivory

«**Ebony and Ivory**» er ein song frå 1982 av Paul McCartney og Stevie Wonder. Songen kom ut på singel 29. mars 1982 og månaden etter på McCartney-albumet *[[Tug of War]]*. Songen omhandla raselikskap og gjekk til topps både i Storbritannia og i USA. I 2013 rangerte Billboard Magazine songen på 69. plassen på lista si over tidenes hittar på ''Billboard'' Hot 100-lista.

## Bakgrunn
På det enklaste nivået handlar songen om dei svarte (ebony) og kvite (ivory) tangentane på eit piano, men omhandlar òg integrering og raseharmoni på eit djupare, menneskeleg nivå. Det som inspirerte McCartney for tittelen var då Spike Milligan sa «svarte tangentar, kvite tangentar, for å skape harmoni må dei spele i lag, folkens!». Talemåten er mykje eldre og vart popularisert av James Aggrey i 1920-åra, men har vore i bruk sidan minst 1840-åra.

McCartney skreiv songen aleine og han vart framført live i studio av McCartney og Wonder, men dei arbeidde til forskjellige tider. Dei spelte heller ikkje inn musikkvideoen i lag samstundes, fordi dei var opptekne og ikkje fekk planane til å gå i hop (som McCartney forklarer i kommentarane for DVD-boksen *[[The McCartney Years]]* ).

Det vart òg laga ein musikkvideo for soloversjonen av songen.

B-sida til singelen var songen «Rainclouds», skriven av Paul McCartney og Denny Laine, sjølv om dei første utgåvene av singelen berre trykte namnet til McCartney.

Uttrykket «Keyboard, Oh Lord! Why Don't We?» vart nytta som tittelen på det tredje albumet til det norske stoner rock-bandet Thulsa Doom.

«Ebony and Ivory» vart forbode i Sør-Afrika av South African Broadcasting Corporation under apartheid-tida, den einaste solosongen til McCartney som vart forboden. Den offisielle årsaka var at Stevie Wonder tok i mot Oscarprisen i 1984 for beste song «til ære for Nelson Mandela».

## Innhald
;7"-singel (R 6054)
# «Ebony and Ivory» – 3:41
# «Rainclouds» – 3:47

;12"-singel (12R 6054)
# «Ebony and Ivory» – 3:41
# «Rainclouds» – 3:47
# «Ebony and Ivory» (soloversjon) – 3:41

## Medverkande
*Paul McCartney – vokal, bassgitar, gitar, piano, synthesiser, vocoder, perkusjon, korvokal
*Stevie Wonder – vokal, elektrisk piano, synthesiser, trommer, perkusjon, korvokal

## Salslister

### Vekesliste

### Årslister

### Liste for alle tider

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ebony and Ivory|Ebony and Ivory]]» frå ,  den 22. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Tug of War

«**Tug of War**» er tittelsporet på albumet *[[Tug of War]]* frå 1982 av Paul McCartney.

Singelen nådde 53. plassen i Storbritannia og 52. plassen i USA.

## Medverkande
*Paul McCartney – solo- og korvokal, akustisk gitar, bass, trommer, elektrisk gitar, synthesizer
*Linda McCartney – korvokal
*Eric Stewart – korvokal, elektrisk gitar
*Denny Laine – elektrisk gitar
*Campbell Maloney – skarptromme
*Kenneth Sillito – orkesterarrangement

## Innhald
;7"-singel
# «Tug Of War»
# «Get It» (med Carl Perkins)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tug of War (Paul McCartney song)|Tug of War (Paul McCartney song)]]» frå ,  den 22. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pygmespissmus

**Pygmespissmus** (*Suncus etruscus*) er ein art i spissmusfamilien. Pygmespissmusa er rekna som verdas minste pattedyr etter masse. I snitt veg ho berre .

## Skildring
Pygmespissmusa har raudleg gråbrun pelsfarge på oversida og er bleikgrå på undersida. Hovudet er relativt stort og har prominente utståande øyre, medan snuten er lang, fleksibel og har mange følsomme vêrhår. Om vinteren blir pelsen tettare, og om kroppstemperaturen går under  kan arten hibernera midlertidig.

Spissmusa måler normalt  utan hale, som i seg sjølv gjerne måler . Vekta utgjer cirka  (i snitt ). Til samanlikning veg det minste pattedyret i Noreg, dvergspissmusa (*Sorex minutus*), omtrent det dobbelte (, i snitt cirka ).

Arten har svært høgt stoffskifte og må eta det dobbelte av si eiga vekt kvart døgn. Hjartet slår  i sekundet ( i minuttet). I praksis må pygmespissmusa fanga og ete 20–30 insekt eller liknande dagleg.

Som andre spissmus lever arten stort sett åleine, men i paringstida kan hoa og hannen leva saman gjennom drektigheitstida på cirka 27–28 dagar og medan ungane er avhengige (i cirka 3–4 veker). Storleiken på kullet er normalt  ungar. I fangenskap kan pygmespissmus leva i opp mot , men vilt sørger gjerne ugler for at dyra ikkje blir gamle nok til å døy ein naturleg død. Pygmespissmusa er elles utsett for predasjon frå kattar, øgler, slangar, fugler og ei rekkje andre dyr.

## Leveområde
Arten finst stort sett mellom 10° og 40°N på tvers av Eurasia. Dette omfattar det sørlege Europa (frå sør i Portugal, Spania og Frankrike) og nordlege Afrika, Vesleasia og Midtausten og videre austover gjennom delar av sørlege Asia, sør for Himalaya (inkludert Malaysia). Det finst også nokre koloniar av pygmespissmus i Nigeria.

## Inndeling
Inndelinga følgjer Menon (2014).

* Soricidae, spissmusfamilien
** Crocidurinae, kvittannspissmus
*** *[[Suncus]]*
**** *[[pygméspissmus|S. etruscus]]*, pygmespissmus
***** *S. e. micronyx*
***** *S. e. nitidofulva*
***** *S. e. nudipes*
***** *S. e. perrotteti*
***** *S. e. pygmaeoides*

## Kjelder




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pygméspissmus|Pygméspissmus]]» frå ,  den 22. mai 2018.*
NM i symjing 1969

**Noregsmeisterskapen i symjing 1969** vart avvikla i Frognerbadet i Oslo i dagane frå 1. til 3. august 1969. Meisterskapen omfatta 25 individuelle tevlingar, 13 for menn og 12 for kvinner, dessutan tre stafettar, to for menn og ein med kvinner.

Kongepokalane vart tildelt Tone Brændvik frå Trondheim Svømme- og Livredningsklubb og stuparen Frank V. Johnson frå Tønsberg Svømmeklubb.

## Menn
### 100 meter fri




### 200 m fri




### 400 m fri




### 1500 m fri




### 100 meter rygg




### 200 m rygg




### 100 meter bryst




### 200 m bryst




### 100 meter butterfly




### 200 m butterfly




### 400 meter medley




### Sviktstup




### Kunststup




## Kvinner
### 100 meter fri




### 200 m fri




### 400 m fri




### 800 m fri




### 100 m rygg




### 200 m rygg




### 100 m bryst




### 200 m bryst




### 100 m butterfly




### 400 m medley




### Sviktstup




### Kunststup




## Kjelder
*Arbeiderbladet 2.8.1969
*Arbeiderbladet 4.8.1969
Viktor Markin

**Viktor Fjodorovitsj Markin** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Novosibirsk som representerte Sovjetunionen. Han vart olympisk meister på 400 meter i 1980 og vann også gull i 4 x 400 m stafett under dei same leikane, så vel som i VM i friidrett 1983.

## Aktiv
Markin sette personleg rekord på 400 meter med tida 46,96 sekundar i Sotsji den 27. mai 1980. Vel to månader seinare, i byrjinga av juli månad, forbetra han bestetida si med over halvtanna sekund til 45,34 i eit stemne på Leinin-stadion i Moskva. Under dei olympiskesommarleikane på den same arenaen i slutten av same månaden tok han seg greitt til finalen på 400 m. I finalen den 30. juli opna han i moderat tempo og låg i byrjinga av oppløpssida ei tre meter bak mannen i tet, austtyskaren Frank Schaffer. Etter ein formidabel spurt vann Markin gullmedaljen og sette samstundes ny europarekord med tida 44,60 sekundar. Sølvmedaljen kneip australiaren Rick Mitchell, hårfint framom Frank Schaffer. To dagar etter tok Markin ein ny gullmedalje då han på ankeretappen sprang det sovjetiske laget i 4 x 400 m stafett inn til siger, knappe to tidels sekund føre Aust-Tyskland. Remigijus Valiulis, Mikhail Linge og Nikolaj Tsjernetskik tok seg av dei tidlegare etappane for Sovjetunionen. 

Etter Moskva-leikane konsentrerte Markin seg om medisinstudiar. Han deltok i 1982 i europameisterskapen i Aten og fekk med seg heim bronsemedaljar både på 400 m og på den lange stafetten, i den individuelle tevlinga kom han 0,01 sekund bakom sølvvinnaren. Under den fyrste verdsmeisterskapen i friidrett, som fann stad i Helsinki i august 1983, vart Markin slått ut i semifinalane på 400 meter med minst mogleg margin. Han og USA-amerikanske Sunder Nix fekk same tid i den andre og siste semifinalen, 45,73, men Nix vart dømd framom og kapra den siste finaleplassen som fjerdemann i heatet. Derimot lukkast Markin som ankermann å springe Sovjetunionen, som elles bestod av Sergej Lovatsjov, Aljaksandr Trosjtsjila og Nikolaj Tsjernetskik, inn til eit nytt meisterskapsgull i 4 x 400 stafett.

Markin la opp etter Sovjetunionen valde å boikotte Sommar-OL 1984 i Los Angeles.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje på 400 m – 44, 60, framom Rick Mitchell (44,84) og gull på 4 x 400 m stafett
*EM 1982 i Aten: Bronsemedaljar på 400 m – 45,30, og 4 x 400 m stafett
*VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje på 4 x 400 m stafett, utslått i semifinalane på 400 m (45,73 =nr 9)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Viktor Markin|Viktor Markin]]» frå ,  den 22. mai 2018.*  
 
*
Take It Away av Paul McCartney

«**Take It Away**» er ein song av Paul McCartney frå 1982 på albumet *[[Tug of War]]*. Singelen låg seksten veker på ''Billboard'' Hot 100-lista og nådde 10. plassen. Han nådde 15. plassen i Storbritannia. Musikkvideoen var regissert av John Makenzie, og vart filma i lag med den tidlegare Beatles-trommeslagaren Ringo Starr og produsenten George Martin, som begge deltok på innspelinga av songen, i tillegg til skodespelaren John Hurt.

## Innhald
;7"-singel
# «Take It Away» – 3:59
# «I'll Give You a Ring» – 3:05

;12"-singel (klår gul vinyl i Japan, svart alle andre stader)
# «Take It Away» – 3:59
# «I'll Give You a Ring» – 3:05
# «Dress Me Up as a Robber» – 2:40

## Medverkande
*Paul McCartney – solo- og korvokal, piano, bass, akustisk gitar
*Linda McCartney – korvokal
*Eric Stewart – korvokal, gitar
*Ringo Starr – trommer
*Steve Gadd – trommer, perkusjon
*George Martin – elektrisk piano

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Take It Away (Paul McCartney song)|Take It Away (Paul McCartney song)]]» frå ,  den 22. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Laurence Juber

**Laurence Juber** () er ein engelsk gitarist. Han vart mest kjend som sologitarist i Wings frå 1978 til 1981, men har sidan utmerkt seg sologitarist med fingerstil og som studiomusikar.

Tidleg i karrieren spelte han som studiomusikar og spelte inn eit album med Charles Aznavour, *[[Je n'ai pas vu le temps passer...]]*, som vart eit av dei bestseljande albuma til Aznavour. Juber spelte òg James Bond-temanet for filmen *[[filmen The Spy Who Loved Me|The Spy Who Loved Me]]*.

I 1978 fekk han tilbodet om å bli med Paul McCartney i bandet Wings. Han spelte på albumet *[[Back to the Egg]]* (1979), og den påfølgjande turneen. Etter Wings vart oppløyst tidleg i 1981, flytta Juber til USA. Her spelte han som studiomusikar, mellom anna på musikk for mange fjernsynsseriar som *[[Happy Days]]*, *[[Family Ties]]* , «Home Improvement» og «7th Heaven». Han spelte gitar på Belinda Carlisle sin «Mad About You», Eric Carmen sin «Make Me Lose Control» og «Time of My Life» og «She's Like The Wind» frå filmmusikken til «Dirty Dancing».

## Diskografi
*1982: *[[Standard Time av Laurence Juber|Standard Time]]*
*1990: *[[Solo Flight av Laurence Juber|Solo Flight]]*
*1993: *Naked Guitar*
*1995: *LJ*
*1997: *Winter Guitar*
*1997: *[[Groovemasters]]* (med Preston Reed)
*1998: *Mosaic*
*1999: *Altered Reality*
*2000: *LJ Plays the Beatles*
*2000: *The Collection*
*2001: *Different Times*
*2003: *Guitarist*
*2004: *[[Henry Mancini: Pink Guitar]]*
*2005: *One Wing*
*2006: *I've Got the World on Six Strings*
*2007: *PCH*
*2008: *Pop Goes Guitar*
*2009: *Wooden Horses*
*2010: *LJ Plays the Beatles Vol.2*
*2011: *Children of the Harvest*
*2012: *Soul of Light*
*2013: *Catch LJ Live!*
*2013: *Under an Indigo Sky*
*2015: *Fingerboard Road*
*2016: *Holidays & Hollynights*
*2017: *LJ Can't Stop Playing The Beatles!*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Laurence Juber|Laurence Juber]]» frå ,  den 21. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*Offisiell nettstad
Say Say Say

«**Say Say Say**» er ein song skriven og framført av Paul McCartney og Michael Jackson, gjeven ut i 1983. Songen vart produsert av George Martin for McCartney-albumet *[[Pipes of Peace]]*. Han vart spelt inn under innspelinga av *[[Tug of War]]*, eit år før «The Girl Is Mine» kom ut, som var den første duetten til duoen frå albumet til Jackson, *[[Thriller av Michael Jackson|Thriller]]* (1982).

Etter utgjevinga i oktober 1983, vart «Say Say Say» den sjuande Topp 10-hitten til Jackson det året. Han gjekk til topps i USA, Canada, Noreg, Sverige og fleire andre land, og nådde andreplassen i Storbritannia. I 2013 rangerte magasinet *[[magasinet Billboard|Billboard]]* songen på 41. plassen over dei 100 største hitsinglane gjennom tidene på ''Billboard'' Hot 100.

Singlen selde til gullplate i USA i desember 1983 for ein million selde eksemplar. Singelen vart marknadsført med ein musikkvideo regissert av Bob Giraldi. Videoen vart filma i Santa Ynez-dalen i California med Linda McCartney, La Toya Jackson og Giraldi. Videoen baserer seg på to bedragarar kalla «Mac and Jack» (spelt av McCartney og Jackson).

## Medverkande
*Paul McCartney – gitar, klaverinstrument, perkusjon, vokal
*Michael Jackson – vokal, perkusjon
*Chris Hammer Smith – munnspel
*David Williams – rytmegitar
*Nathan Watts – bass
*Bill Wolfer – klaverinstrument
*Linda McCartney, Eric Stewart – korvokal
*Ricky Lawson – trommer
*Jerry Hey, Ernie Watts, Gary E. Grant, Gary Herbig – blåseinstrument

## Innhald
*;Britisk 7"
#«Say Say Say» (med Michael Jackson) – 3:55
#«Ode to a Koala Bear» – 3:45

*;Amerikansk 12"
#«Say Say Say» (spesialversjon) (med Michael Jackson) – 5:40
#«Say Say Say (Instrumental)» (med Michael Jackson) – 7:00
#«Ode to a Koala Bear» – 3:45

*;Digital strøyming  
#«Say Say Say» (radio edit / 2015 remix) (med Michael Jackson) – 3:41

*;Digital nedlasting - via paulmccartney.com
#«Say Say Say» (radio edit instrumental / 2015 remix) (med Michael Jackson) - 3:41

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

### Tiårsliste

### Tidenes liste

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Say Say Say|Say Say Say]]» frå ,  den 22. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*George, Nelson (2004). *[[Michael Jackson: The Ultimate Collection]]* booklet. Sony BMG.
Songen Pipes of Peace

«**Pipes of Peace**» er ein song skriven av Paul McCartney, som først kom ut på albumet med same namn den 31. oktober 1983. Han vart òg gjeven ut på singel den 5. desember 1983 og låg to veker på toppen av den britiske singellista. Songen gjekk òg til topps på den irske singellista.

## Innspeling og utgjeving
Grunnsporet vart spelt inn 10. september 1982 i A.I.R. Studios, medan orkesteret vart spelt inn seinare. 

I USA vart «Pipes of Peace» gjeven ut som B-side, og den britiske B-sida «So Bad» vart gjeven ut som A-sida.  «So Bad» nådde 23. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Hot 100.
«So Bad» nådde òg 11. plassen på den kanadiske RPM-lista. 

McCartney hadde tidlegare hatt sytten førsteplassar på den britiske singellista som medlem av The Beatles, ein som medlem av Wings («Mull of Kintyre»), og ein med Stevie Wonder («Ebony and Ivory»), men dette var den første og einaste han fekk som soloartist. Han deltok seinare på fem veldedige singlar som nådde toppen av lista: Band Aid (1984), Ferry Aid (1987), Ferry Cross the Mersey (1989), Band Aid 20 (2004) og The Justice Collective (2012). 

Det vart filma ein musikkvideo til songen i Chobham Common i Surrey, som synte den kjende julevåpenkvila i 1914 mellom britiske og tyske soldatar. Videoen vart regissert av Hugh Symonds med over 100 statistar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pipes of Peace (song)|Pipes of Peace (song)]]» frå ,  den 22. mai 2018.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Helene Urdland Karlsen

**Helene Urdland Karlsen** () er språkvitar og målkvinne frå Voss. Frå 2015 har ho vore forlagsredaktør hos Cappelen Damm der ho jobbar med revidering av Norsk ordbok. Ho vaks opp på Voss og tok mastergrad i norsk språk og litteratur i 2011 på Universitetet i Bergen. Ho har òg studert tysk på Universitetet i Oslo. Etter studiane hennar hadde ho ulike verv og jobbar før ho i 2013 fekk jobb i Språkrådet som redaktør for Nynorskordboka. Etter kort tid har ho teke på seg oppgåva som éin av redaktørane i Norsk Ordbok.

Karlsen har vore aktiv i målrørsla, både i Norsk Målungdom og Noregs Mållag. Under studietida revitaliserte ho i 2009 Studentmållaget i Bergen saman med Ida Haugum. Ho har òg fungert som sentralstyrevara i Norsk Målungdom i ei årrekke. I 2014 til 2015 var ho leiar for Oslo mållag. I dag sit ho i styret til Noregs Mållag.

I 2014 var ho ein av redaktørane for den faglitterære boka *Frå A til Å – veneskrift til Dagfinn Worren på 70-årsdagen 28. desember 2014*, saman med Olaf Almenningen, Lars S. Vikør, Åse Wetås og Oddrun Grønvik. Ho var òg redaktør, saman med Lars S. Vikør og Åse Wetås, for festskriftet *Livet er æve og evig er ordet. Norsk Ordbok 1930–2016*, som kom ut i samband med sluttføringa av Norsk Ordbok.

## Bibliografi
**Ein studie av Arne Garborg som litterær kritikar: Intertekstuell analyse og diskusjon av Henrik Ibsens «Keiser og Galilæer»*. 2011. Masteroppgåve. Universitetet i Bergen
*«Mellom standpunkt: Garborgs debut som kritikar». *[[Syn og Segn]]* 1/2013, attgjeven i *[[Mål & Makt]]* 2013, nr. 3/4
### Som redaktør
**Frå A til Å – veneskrift til Dagfinn Worren på 70-årsdagen 28. desember 2014* 2014. Oslo: Novus forlag
**Livet er æve og evig er ordet. Norsk Ordbok 1930–2016* 2016. Oslo: Samlaget
**Norsk ordbok: bokmål* 2018. Oslo: Cappelen Damm
## Kjelder