open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Real Me

«**The Real Me**» er ein song skriven av Pete Townshend for The Who. Songen er gjeven ut på den andre rockeoperaen deira, *[[Quadrophenia]]* i 1973. Songen er den andre songen på albumet og omhandlar guten Jimmy, ein ung engelsk Mod med fire forskjellige personlegheiter. Songen skildrar korleis han prøver å takle dei forskjellige personlegheitane og finne «den verkelege seg» («the real me»).

John Entwistle spelar imponerande bass på songen. I følgje eit intervju frå 1996 vart bassen spelt inn på første forsøk. Entwistle hevdar at han «berre tulla litt» på bassen under den første innspelinga, men dei andre i bandet likte det så godt at dei nytta denne innspelinga i den endelege utgåva av songen.

«The Real Me» var òg i filmutgåva av *[[Quadrophenia]]* frå 1979, og i filmmusikkalbumet som følgde. Denne utgåva hadde eit nytt basspor og ein ny slutt.

Townshend har alltid kalla songen «Can You See the Real Me», i staden for den kortare tittelen.

Bandet spelte ikkje songen på fleire år etter at John Entwistle døydde i 2002, men starta å spele han igjen i 2007 med Pino Palladino på bass, dog med ein mindre utprega bassgang enn i originalen.

## Medverkande

* Roger Daltrey &ndash; solovokal
* Pete Townshend &ndash; gitar
* John Entwistle &ndash; bass, blåseinstrument
* Keith Moon &ndash; trommer

## Andre versjonar

Songen er òg spelt av W.A.S.P. i 1989, som laga ein eigen musikkvideo til han, samt Pearl Jam under ein konserthyllest til The Who på VH1 i 2008.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Real Me (The Who song)|The Real Me (The Who song)]]» frå , den 4. juli 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Robert Bylot

**Robert Bylot** var ein britisk oppdagar som levde på byrjinga av det 1600-talet. I perioden 1610-16 var han med på fire sjøferder til Arktis. Han var av lågare stand, men makta å avansere til skipskaptein i den kongelege britiske marinen.

## Sjøferdene
Bylot var fyrstestyrmann på Henry Hudson sitt skip *Discovery* på Hudsons 1610-11-ekspedisjon til det som i dag er kjent som Hudsonbukta. Våren 1611 ynskte Hudson å halde fram med ekspedisjonen, medan mannskapet ville returnere heim. Usemje mellom kapteinen (Hudson) og medlemer av mannskapet enda med at Bylot vart fråteken sin rang. Sidan kom det til mytteri og Hudson, sonen hans og fleire sjømenn vart sett om bord i ein open båt. Ved hjelp av sine evner som navigatør makta Bylot å føre skipet trygt heim frå Arktis. Etter heimkoma til England vart Bylot rettsforfylgd for mytteri, men frikjend.

Bylot returnerte til Hudsonbukta i 1612 med Sir Thomas Button. Ekspedisjonen overvintra ved munningen av Nelsonelva, og våren 1613 heldt dei fram mot nord. Skipa kom så langt nord som 65° nordleg breidd, før dei la kursen heim til England.

I 1615 vart Bylot hyra av Muscovy Company til å finne Nordvestpassasjen som kaptein på *Discovery*. Under denne sjøreisa prova Bylot at Hudsonsundet ikkje kunne vere skipsrute til Asia.

Muscovy Company hyra Bylot også året etter, for å halde fram søket etter Nordvestpassasjen. På denne turen hadde han assistanse frå losen William Baffin. Bylot-Baffin-sjøferda kartla det som i dag heiter Baffinbukta. Sjøferda oppdaga elles både Smithsundet og Lancastersundet. Gjennom det siste skulle ein tre hundreår seinare finne Nordvestpassasjen. Bylot nådde heilt nord til 77° 45' nord, så langt nord skulle ingen europear nå før 236 år seinare.

Kartografane i England festa ikkje tru til Bylot og Baffins verk i Baffinbukta. Så seint som i 1812 viste kart over området berre til stiplalinjer; med kommentaren *Baffinbukta etter W. Baffin i 1616, i dag ikkje tiltrudd*. Då John Ross kom til området i 1821, viste karta etter Bylot-Baffinsjøferda seg å vere mykje nøyaktige.

Den britske offentlegheita gav all æra for oppdaginga til Baffin, Bylot vart rett og slett oversett. Historikaren Farley Mowat har opna for to forklaringar til dette. Ein grunn kan vere at Bylot kom frå eit lågare lag i det standsorienterte engelske samfunnet enn Baffin, andre grunnen kan vere hans medverknad i mytteriet under Hudsonekspedisjonen.

Bylotøya i kanadisk Arktis er oppkalla etter han.


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robert Bylot|Robert Bylot]]» frå , den 4. juli 2009.*
Suzuka Circuit

**Suzuka International Racing Course** (japansk skrift 鈴鹿サーキット) eller **Suzuka Circuit** er ei resarbane i Suzuka, Japan. Det er ein av dei eldste og mest kjende resarbanane i japan og vart designa av John Hugenholtz i 1963 som testbane for bilprodusenten Honda. Bana er forma nokolunde som eit åtte-tal og kryssar seg sjølv med ei bru. Banedesignet er utfordrande og gjev mange moglegheiter for forbikøyringar.

Suzuka circuit er ein av dei eldste banene i formel 1 sirkuset som framleis vert køyrd, men vart fjerna frå kalenderen i 2007- og 2008-sesongen og erstatta av Fuji Speedway, som er eig av Honda sin erkerival Toyota Motor Corporation. Suzuka kom derimot attende i 2009 sesongen.

Suzuka Circuit var i mange år vert for den japanske VM-runden i MotoGP, men etter dødsfallet til den tidlegare verdsmeisteren Daijiro Kato i 2003 har japanske Grand Prix runden vorte arrangert på andre baner istaden.

## Bakgrunnsstoff
* Suzuka Circuit
* Suzuka Circuit Historie og statistikk
Næremstindane

**Næremstindane**, er eit 1164 m høgt fjell sørvest for Tresfjorden i Vestnes kommune. Toppen kan nåast nordfrå, men også rett opp den bratte fjellsida frå Kjersemdalen søraust for fjellet.
Slip Kid

«**Slip Kid**» er ein song av The Who frå albumet deira *[[The Who by Numbers]]* i 1975. Han vart gjeven ut som singel i USA i 1976. «Slip Kid» var skriven av Pete Townshend for rockeoperaen hans *[[Lifehouse]]*. Ein demo av songen vart gjeven ut på *[[The Lifehouse Chronicles]]*. «Slip Kid» vart òg gjeven ut på samlealbuma *[[The Story of The Who]]* (1976), *[[Hooligans av The Who|Hooligans]]* (1981) og *[[30 Years of Maximum R&B]]* (1994).

Songen vart spelt nokre gongar på konsertar i Europa og Amerika i 1976 før han ikkje vart spelt igjen før 2008. 

Slip Kid er òg namnet på eit hyllestband til The Who, danna av Gary Cherone frå Extreme og Van Halen.

## Medverkande
*Roger Daltrey — solovokal
*Pete Townshend — elektrisk gitar, korvokal
*John Entwistle — bassgitar, korvokal
*Keith Moon — trommer
*Nicky Hopkins — piano
*Ikkje oppført — perkusjon

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slip Kid|Slip Kid]]» frå , den 4. juli 2009.*
Vänern

**Vänern** er den største innsjøen i Sverige med eit areal på 5&nbsp;650 kvadratkilometer og eit volum på 153&nbsp;km³. I Europa er det han tredje største innsjøen etter Ladoga og Onega, og den 29. største i verda. Vänern ligg mellom landskapa Västergötland, Dalsland og Värmland.

Han ligg 44 meter over havet. Vänern er 106 meter på det djupaste medan gjennomsnittsdjupna er 27 meter. Innsjøen vert delt inn i to basseng: *Värmlandssjön* og *Dalbosjön*. Vatnet strøymer ut i Kattegat gjennom Göta älv. Vänern vert fylt på av fleire elvar: i nord av Klarälven, som heiter Trysilelva på norsk side og frå sør av vassdraga Tidan og Lidan. 

Bakgrunnen til namnet Vänern er ikkje heilt klar. I kjelder frå 1100-talet vart innsjøen kalla *Vænir*, noko som anten svarer til det *von*, noko ein voner skal skje, eller til ordet *ven*, vakker.

Følgjande byar ligg langs Vänern: Vänersborg, Lidköping, Mariestad, Kristinehamn, Karlstad, Säffle og Åmål.

Vänern er ein del av Göta kanal og er knytt med Nordsjøen/Skagerrak ved Göteborg gjennom Göta älv på den sørvestlege sida, og med innsjøen Vättern ved Karlsborg via Göta kanal.

Lurö skjergard, som ligg sør for Värmlandsnäs, er den største ferskvass-skjergarden i Europa.

Vänern er særs fiskerik, med 35 ulike fiskeartar, og eigen laksestamme.

## Byar kring Vänern
* Karlstad
* Kristinehamn
* Lidköping 
* Vänersborg
* Åmål
Squeeze Box

«**Squeeze Box**» er ein song av The Who frå albumet* [[The Who by Numbers]]* frå 1975. «Squeezebox» er eit engelsk slanguttrykk for trekkspel og liknande instrument. Songen inneheld seksuelle antydingar.

«Squeeze Box» er skriven av Pete Townshend og var opphavleg meint for ei fjernsynssending i 1974.

## Salslister
### Vekeslister
;The Who

;Freddy Fender

### Årslister

## Medverkande
*Roger Daltrey – solovokal
*Pete Townshend – gitar, banjo, korvokal
*John Entwistle – bass, korvokal
*Keith Moon – trommer
## Andre utgåver

Songen er spelt av 
* Laura Branigan på albumet hennar *[[Branigan 2]]* frå 1983.
* Dei engelske trekkspelarane John Kirkpatrick og Chris Parkinson på albumet *Sultans of Squeeze*.
* Poison spelte ei utgåve av songen ogg av han ut som singel og på albumet *[[Hollyweird]]* i 2002. 
* McBride & the Ride spelte songen på *[[Amarillo Sky]]* i 2002.
* Songen vart spelt av Tenacious D på VH1 Rock Honors: The Who.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Squeeze Box (song)|Squeeze Box (song)]]» frå , den 4. juli 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Who Are You

«**Who Are You**» er ein song av Pete Townshend og tittelsporet på The Who-albumet *[[Who Are You]]* frå 1978, det siste albumet som trommeslagar Keith Moon var med på før han døydde i september 1978. Songen vart gjeven ut som ei dobbel A-side i lag med John Entwistle sin «Had Enough». Songen vart den største hitten til bandet i USA og nådde 14. plass. 

## Tekst
Albumutgåva inkluderte eit ekstra vers samanlikna med den langt kortare singelutgåva. I tillegg finst ei «tapt vers»-utgåva av songen på 1996-utgåva av albumet. Denne inneheld eit heilt anna andreverds: «I used to check my reflection / Jumping with my cheap guitar / I must have lost my direction, cause I ended up a superstar/ One night I was in the boardroom/ Affected by the human race/ You can learn from my mistakes, but you're posing in the glass again».

Songen er uvanleg fordi Roger Daltrey tydleg syng ordet «fuck», men at songen likevel har vorte mykje spelt usensurert på radio.

## Tolking
I dokumentaren *Amazing Journey: The Story of The Who* fortel Sex Pistols-gitaristen Steve Jones om eit møte med ein full Pete Townshend som ropar «Who are you?! Who are you?!» til bandet. 

I CD-heftet til 1996-utgåva av albumet seier Matt Resnicoff at det ikkje er nok spørsmålsteikn i tittelen og at dette kan tyde på at tittelen ikkje er eit spørsmål, men ytringa «The Who are you», altså «Du er The Who». 

## Video
Det vart filma ein video til songen den 9. mai 1978. Opphavleg skulle The Who berre mime til songen med Roger Daltrey på live vokal, men dei valde òg å spele inn at gitarane, korvokalen, trommene og pianoet på ny. Berre bassen til John Entwistle og synthesizeren er intakt frå originalutgåva. Denne videoen vart seinare gjeven ut på *[[filmen The Kids Are Alright|The Kids Are Alright]]*-dokumentaren. Videoen syner òg den dårlege helsa Keith Moon var i og han er tydeleg overvektig. 

## Salslister

## Medverkande
### The Who
*Roger Daltrey - solovokal, perkusjon
*Pete Townshend - elektrisk gitar, akustisk gitar, korvokal, synthesizer
*John Entwistle - bassgitar, korvokal, synthesizer
*Keith Moon - trommer, perkusjon

### Andre medverkande
*Rod Argent - piano
*Andy Fairweather-Low - korvokal

## Ettermæle
Songen har vorte ein av dei mest populære songane til The Who og har vorte spelt på konsertar som Live 8 og på The Concert for New York City. Han vart nytta som kjenningsmelodi for CBS-serien **. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Who Are You (song)|Who Are You (song)]]» frå , den 4. juli 2009.*
Face Dances

***Face Dances*** er det niande studioalbumet til det engelske rockebandet The Who. Det kom ut i 1981 på Warner Bros. Records i USA og Polydor Records i Storbritannia. Det var det første albumet utan Keith Moon og med Kenney Jones på trommer. Albumet vart òg det første til bandet på Warner Bros.

Albumet fekk lunken mottaking hos enkelte kritikarar, men Roger Daltrey har uttalt at han likte dette albumet. Andre kritikarar, mellom anna *[[Boston Globe]]*, skreiv i april 1981 at det var det beste Who-albumet sidan *[[Quadrophenia]]* i 1973. 

Albumet nådde fjerdeplassen på Billboardlista i USA og andreplassen på den britiske lista. 

Albumet syner måleri av kvart medlem, målt av fleire britiske målarar. 

I 1997 vart albumet gjeve ut på ny av MCA Records med tre tidlegare unytta spor og to konsertopptak.

## Innhald

## Medverkande
**The Who**
*Roger Daltrey – solovokal
*Pete Townshend – gitar, klaverinstrument, korvokal, solovokal on «I Like Nightmares», «Somebody Saved Me» og «How Can You Do It Alone»
*John Entwistle – bass, korvokal, solovokal på «The Quiet One»
*Kenney Jones – trommer

**Andre medverkande**
*John «Rabbit» Bundrick – klaverinstrument

**Produksjon**
*Allen Blazek – lydteknikar
*Chris Charlesworth – leiande produsent
*Bill Curbishley –leiande produsent
*Greg Fulginiti – mastering
*Ted Jensen i Sterling Sound, NYC – mastering
*Bob Ludwig – ommastering
*Jimmy Patterson – assisterande lydteknikar
*Teri Reed – assisterande lydteknikar
*Robert Rosenberg – leiande produsent
*Bill Szymczyk – produsent, lydteknikar
*Jon Walls – AIR Studios, lydteknikar

## Salslister
;Album

;Singlar

### Salstrofé og salstal

}

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Face Dances|Face Dances]]» frå , den 4. juli 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** www.thewho.net. ''Face Dances Liner Notes'' . 
** www.allmusic.com ''Face Dances Credits''.
You Better You Bet

«**You Better You Bet**» er ein song skriven av Pete Townshend for The Who og albumet *[[Face Dances]]* frå 1981. 

Songen var den siste singelen av The Who som nådde Topp 20 i USA med ein 18. plass den 21. mars 1981. Songen var òg den siste til bandet som nådde Topp 10 i Storbritannia med ein niandeplass. 

Det vart laga ein musikkvideo til songen i svartkvitt med bandet og John Bundrick som spelar songen på scenen. Det var den fjerde videoen som vart spelt dagen MTV starta 1. august 1981.

Songen er sungen av Roger Daltrey, men inneheld korvokal av Townshend og bassist John Entwistle. 

Songen har ein referanse til både T.Rex og The Who-albumet *[[Who's Next]]* frå 1971 med linja «*I drunk myself blind to the sound of old T.Rex... and Who's Next*» 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:You Better You Bet|You Better You Bet]]» frå , den 4. juli 2009.*
Coahuila

**Coahuila** er ein delstat i den nordlege delen av Mexico. Andre namn for Coahuila er * Coahuila de Zaragoza*. Den har sams grense med Nuevo León, Zacatecas, San Luis Potosí, Durango og Chihuahua. Delstaten ligg ved elva Rio Grande og grensar til den amerikanske delstaten Texas.

Hovudstad og administrasjonsstad er Saltillo. Med eit flatevidd på 151 595 km² er Coahuila den tredje største delstaten i Mexico.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Raudflamingo

**Raudflamingo** (*Phoenicopterus ruber*) er ein av dei seks artane som utgjer slekta *Phoenicopterus*,  einaste slekta i flamingofamilien, *Phoenicopteridae*.  Raudflamingoen hekkar på Galapagosøyane, ved kysten av Colombia og Venezuela med øyane utanfor, på Yucatán-halvøya i Mexico, og i det nordlege Karibia inklusive øyane Bahamas, Hispaniola, Cuba og Turks- og Caicosøyane. I Florida har det vore gjort mange observasjonar av denne fuglen, dei fleste er rekna for å vere rømlingar frå parkar. Raudflamingo er nasjonalfugl på Bahamas.

Raudflamingoen har kroppslengd på 120-140 cm, hannar veg ca. 2,8 kg og hoer ca. 2,2 kg. Artsnamnet kjem av at mykje av fjørdrakta har rosa farge. Den rosenraude farga skil raudflamingoen frå den mykje bleikare rosenflamingoen, *P. roseus*. Vengdekkfjørene er raude, og dei primære og sekundære svingfjørene er svarte. Nebbet er rosa og kvitt med avgrensa svart spiss, og beina er heilt rosa. Lyden frå raudflamingoen er som tuting frå gjæser.

Til likskap med dei næraste slektningane føretrekk raudflamingoar habitat med salthaldige laguner, mudderbankar eller grunne innsjøar med ferskvatn eller brakkvatn. Som andre flamingoar, får dei eit kalkkvitt egg i kullet, det skjer mellom mai og august. Ruginga tar frå 28 til 32 dagar, begge foreldra har omsut for ungane i ein periode på opp til 6 år då dei vert kjønnsmodne. Forventa levetid er ca. 40 år, det er av det lengste blant fuglar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Raudflamingo|Raudflamingo]]» frå ,  den 5. juli 2009.*  
  
### Bakgrunnsstoff
It's Hard

***It's Hard*** er det tiande studioalbumet til det engelske rockebandet The Who. Det er det siste Who-albumet med bassisten John Entwistle og trommeslagar Kenney Jones, samt det siste Who-albumet på Warner Bros. Records i USA. Det kom ut i 1982 på Polydor i Storbritannia og nådde 11. plass her. I USA nådde det åttande plass.

## Historie
Det finst to ulike syn på *It's Hard*. Enkelte meiner at albumet var inspirert av det harde politiske klimaet tidleg i 1980-åra, medan andre berre ser på albumet som eitt The Who måtte gje ut for å oppfylle kontrakten sin med det amerikanske plateselskapet. Albumet fekk òg delt mottaking i musikkpressa, enkelte gav det dårleg kritikk, medan det fekk fem av fem stjerner i musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]*.

Den første songen «Athena» er ein av dei få songane som vart godt motteken på albumet. Denne songen vart gjeven ut som singel og nådde 28. plass på den amerikanske singellista. I seinare år har songen «Eminence Front» vorte trekt fram som ein av dei mest kritikarroste i songkatalogen til bandet.

Albumomslaget vart utforma av Graham Hughes, og syner ein ung gut som speler eit arkadespel, ein referanse til rockeoperaen *[[Tommy av The Who|Tommy]]*, der hovudkarakteren spelar flipparspel. Townshend kritiserte albumet kort tid etter det kom ut.

I 1997 gav MCA ut ei nymastra utgåve av albumet med nye miksar av «Athena» og «Eminence Front».

## Innhald

Bonusspor på 1997-utgåva av albumet var fire konsertopptak frå Toronto den 17. desember 1982.

## Medverkande
### The Who
*Roger Daltrey&nbsp;– solovokal, rytmegitar, korvokal på «Eminence Front» og «One at a Time»
*Pete Townshend&nbsp;– sologitar, korvokal, solovokal på «Eminence Front», felles solovokal på «Athena» og «Cooks County»
*John Entwistle&nbsp;– bass, korvokal, solovokal på «One at a Time»
*Kenney Jones&nbsp;– trommer

### Andre medverkande
*Andy Fairweather Low&nbsp;– rytmegitar på «It's Your Turn»
*Tim Gorman&nbsp;– klaverinstrument

### Produksjon
*Jon Astley&nbsp;– leiande produsent
*Chris Charlesworth&nbsp;– leiande produsent
*Bill Curbishley&nbsp;– leiande produsent
*Greg Fulginiti&nbsp;– mastering
*Glyn Johns&nbsp;– produsent, lydteknikar
*Doug Sax – mastering
*Bob Ludwig&nbsp;– ommastering
*Robert Rosenberg – leiande produsent
*Richard Evans&nbsp;– design
*Graham Hughes&nbsp;– fotografi

## Salslister

### Vekeslister

## Salstrofé

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:It&#39;s Hard|It&#39;s Hard]]» frå , den 4. juli 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** www.thewho.net. It's Hard Liner Notes . Accessed on February 18, 2005.
** www.allmusic.com. It's Hard album Credits. Accessed on February 18, 2005.
Keisarpingvin

**Keisarpingvin** (*Aptenodytes forsteri*) er den største og tyngste av alle nolevande pingvinartar og er endemisk for Antarktis. Kjønna er mykje like i fjørdrakt og storleik, ca. 122 cm i høgd og med vekt frå 22 til 37 kg. Ryggsida er svart og med klår overgang til den kvite buksida. Brystet er bleikgult og han har lysegule øyreflekker. Han er ein straumlinjeforma kropp utan flygeevne, men vengene er forma som flate, stive luffar vel egna for symjing og marint levevis.

Fisk gjer ut for storparten av dietten, som òg kan inkludere krepsdyr som kril og blekksprutar. Det er observert at keisarpingvinar gjer dukk ned til djupner på over 500 meter og kan vere under vatn i opptil 18 minutt. Dei har mange tilpassingar for å meistre dette, inkludert eit uvanleg strukturert hemoglobin som gjev dei god funksjonsevne med lågt oksygennivå, solid skjelett som avgrensar trykkskilnadsskadar, *barotrauma*, og evna til å redusere stoffskiftet og stenge av uvesentlege organfunksjonar.

Keisarpingvinar er kanskje mest kjente for det årlege vandringsmønsteret vaksne fuglar gjer for å skaffe føde til avkommet. Dette er einaste pingvinarten som hekkar i den antarktiske vinteren, dei vandrar 50-120 km over isen og samlar seg i hekkekoloniar som kan innehalde tusenvis av individ. Hofuglen legg eitt egg og vandrar deretter til havet for å beite. I mellomtida rugar hannfuglen. Seinare vekslar foreldra mellom omsorg for ungen i kolonien og matauke til havs. Levetida er typisk 20 år i naturen, men observasjonar tyder på at enkelte individ kan oppnå 50 år i levealder.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Emperor Penguin|Emperor Penguin]]» frå ,  den 5. juli 2009.*  
 
## Bakgrunnsstoff
Skarlaksflugeskvett

**Skarlaksflugeskvett** (*Petroica boodang*) er ein raudbrysta flugeskvett, vanleg i Australia. Arten lever på Det australske kontinentet og nærliggjande øyar, inkludert Tasmania. Schodde og Mason splitta arten i to i 1999, og den originale samlinga av Gmelin frå Norfolkøya heldt fram med det spesifikke namnet *[[Petroica multicolor|multicolor]]* og er no kjent med det engelske namnet 'Pacific Robin' ein art som lever frå Norfolkøya til Samoa.

Som andre artar av flugeskvettfamilien er skarlaksflugeskvetten ein tettvaksen sporvefugl med stort hovud. Dei varierer i storleik frå 12 til 13,5 cm i lengd og veg mellom 12 og 14 gram. Fjørdrakta syner kjønnsdimorfisme. Hannar har svart hovud, rygg og hale, svarte og kvite venger, raudt bryst og kvit panne, buk, undergump og kroppsside. Hofuglen har liknande fargemønster, men i meir avdempa farger. Ungfuglar liknar hofuglen, utan raudt på brystet. 

Utbreiingsområdet er Australia frå sør Queensland til sentrale Sør-Australia, Tasmania og sørvestre Vest-Australia. 
Dei er vanlegvis standfuglar, men somme populasjonar på fastlandet gjer mindre lokale flyttingar haust og vinter, anten til meir opne habitat eller til lågare høgder, også urbane område. Skarlaksflugeskvett er mest vanleg i lauvskog av eukalyptus frå havnivå opp til 1000 m, særleg i opne habitat med grassletter og buskar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skarlaksflugeskvett|Skarlaksflugeskvett]]» frå ,  den 5. juli 2009.*  

----
* BirdLife International. 2017. *[https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2017-1.RLTS.T22735719A112749310.en Petroica boodang]*. The IUCN Red List of Threatened Species 2017: e.T22735719A112749310. Henta 22. juni 2022
* Syvertsen, P. O., Ree, V., Hansen, O. B., Syvertsen, Ø., Bergan, M., Kvam, H., Viker, M. & Axelsen, T. 2008. *Virksomheten til Norsk navnekomité for fugl (NNKF) 1990-2008. Norske navn på verdens fugler.* Norsk Ornitologisk Forening sin nettstad (publisert 22.5.2008)

### Fotnotar
Bylotøya

**Bylotøya** ligg utfor nordenden av Baffinøya i Nunavut-territoriet i Canada, på i kring 71 grader nordleg breidd. Ho har ei flatevidd på 11067 km².

Øya er den største i verda som aldri har hatt fast busetnad. Men inuittar frå Pond Inlet og andre stader reiser nokså jamleg til Bylotøya. I jaktsesongen nyttar inuittar ein leir sørvest for Camp Graham Moore.

Fjella på Bylotøya er del av Byam Martinfjella, som høyrer til Baffinfjella i den arktiske cordilleraen. Angilaaqfjellet (1951 moh) er det høgste, andre høge fjelltoppar er Malikfjellet, Mount St. Hans og Mount Thule. Stupbratte berg langs kystlina er danna av prekambrisk dolomittstein. Om lag halve øya er dekt av is. Fleire av bretungene kalvar i sjøen.

Sirmilik nasjonalpark dekker mest heile øya. I dei stupbratte fjellsidene finst store koloniar av polarlomvi (over 300000), snøgås (100000) og krykkje. Aust på øya er eit område utpeika til reservat for flyttfugl; Bylot Island Migratory Bird Sanctuary. Over 50 ulike fugleartar er observert. Øyas strender mot Lancastersundet i nord er ein yngleplass for isbjørn. Kvitkval, grønlandskval, grønlandssel og ringsel er tidvis oppunder kysten.

Øya er oppkalla etter den britiske oppdagaren Robert Bylot.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:de:Bylot-Insel|Bylot-Insel]]» frå , den 5. juli 2009.*
Langfredagsjordskjelvet i Alaska

**Langfredagsjordskjelvet i Alaska** (eng. *Good Friday Earthquake* eller *Great Alaska Earthquake*) var eit jordskjelv som fann stad i Alaska den 27. mars 1964, og var det kraftigaste jordskjelvet i USA i historisk tid. Skjelvet hadde ein styrke på 9,2 på Richterskalaen med episenter i Prince William-sundet. Det tok livet av 131 menneske, dei fleste drukna som følgje av flodbølgja jordskjelvet skapte. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Langfredagsjordskjelvet i Alaska|Langfredagsjordskjelvet i Alaska]]» frå , den 5. juli 2009.*
Zelda

: *Sjå òg dataspelserien [[The Legend of Zelda-serien|The Legend of Zelda]].*

**Zelda** er eit kvinnenamn, frå Jiddisch som tyder *kvinneleg krigar*. Det kan også vera ein variant eller eit tilnamn av det germanske Griselda, som tyder *mørk strid*.
Athena av The Who

«**Athena**» er ein song skriven av Pete Townshend og spelt inn av The Who. Han er opningssporet på det siste studioalbumet deira på 25 år, *[[It's Hard]]* frå 1982. Songen vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og oppnådde moderat suksess med ein 28. plass på Billboard Hot 100 i USA. Han vart likevel spelt ein god del på radio her. I Storbritannia nådde han 40. plass. I lag med den andre singelen, «Eminence Front», var «Athena» ein av to spor på albumet som vart godt motteke, medan resten av albumet ikkje vert så høgt verdsett av kritikarar og tilhengjarar. 

Pete Townshend skreiv songen etter eit møte med skodespelarinna Theresa Russell. Han vart forelska i ho, men ho ville ikkje ha han. Songen omhandlar dette. I denne samanhengen vart songen ein del av historia i *[[The Lifehouse Chronicles]]* som kom ut mykje seinare. Townshend endra tittelen på songen til «Athena» for å skjule kva songen verkeleg handla om. 
  
Trass i at songen var den første singelen frå albumet og vart spelt ein del på radio, spelte The Who berre «Athena» om lag 10 gonger på 1982-turneen og har ikkje spelt han på konsertar sidan. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Athena av The Who|Athena av The Who]]» frå ,  den 8. oktober 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Eminence Front

«**Eminence Front**» er ein song av The Who frå albumet *[[It's Hard]]* frå 1982. Han er skriven og sungen av Pete Townshend og er den sjette songen på albumet. Songen vart gjeven ut som den andre singelen frå albumet og nådde 68. plass på Billboard Hot 100 i USA. Han er den einaste songen frå albumet som bandet har halde fram med å spele på konsertar etter turneen som følgde albumet. Vokalist Roger Daltrey har vore kritisk til albumet, men har skildra «Eminence Front» som den einaste songen han følte var verdig å gje ut. 

## Inspirasjon og innspeling
Teksten omhandlar ein fest der folk ignorerer problema sine og prøver å gøyme seg bak ein fasade, «eminence front» («høg fasade»). 

Tidleg i songen er det ein forskyving av rytmen, som enkelte meiner er ein feil i vokalen der Daltrey og Townshend syng tittelen med litt forskjellig timing. Feilen vart redigert og retta opp i utgåva som finst på 1997-utgåva av albumet. Det vart laga ein video til songen, spelt inn under ei øving i Landover i Maryland, under den amerikanske delen av turneen i 1982. Videoen vart mykje spelt på MTV då han kom ut. 

Den originale miksen av songen plasserte vokalen til Townshend i den høgre lydkanalen, på liknande måte som på «Athena» der vokalen til Daltrey var plassert i den venstre. Begge desse vart miksa på ny for 1997-utgåva av albumet og vokalen vart her sentrert. 

Det var meininga å gje «Eminence Front» ut på singel i Storbritannia av Polydor Records i 1982, men dette vart aldri noko av. 

Songen er ein del av musikken til videospelet *[[Grand Theft Auto: San Andreas]]*. Det finst òg ei utgåva som kan lastast ned til videospelet *[[Rock Band]]*.

CBS hadde planlagt å nytte songen som kjenningsmelodi til ein London-basert serie av den populære *[[CSI]]*-serien, men fjernsynsserien vart aldri noko av. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eminence Front|Eminence Front]]» frå , den 5. juli 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Teksten
Torgrim

**Torgrim** er eit mannsnamn av norrønt oppav. Det norrøne *Þórgrimr* er sett saman av gudenamnet Tor og *[[grim|grímr]]*, truleg 'hjelm' eller 'hjelmkledd'. Torgrim har namnedag den 6. juli.

## Namneberarar
* Torgrim M. Kleppen (1849-1920), norsk politikar og bonde
* Torgrim Castberg (1874-1928), norsk fiolinist
* Torgrim Sollid (f. 1942), norsk musikar
* Torgrim Eggen (f. 1958), norsk forfattar og musikar
* Torgrim Øyre (f. 1977), norsk metallmusikar

## Kjelder
*
Torgunn

**Torgunn** er eit kvinnenamn av norrønt oppav. Det norrøne *Þórgunnr, * er sett saman av gudenamnet Tor og *[[gunn]]r* eller *guðr*, 'kamp, strid', truleg med tolkinga valkyrje. Torgunn har namnedag den 6. juli.

Ein finn namnet Torgunn i fleire norrøne soger.

Torgunn Vesetesdotter frå Bornholm er nemnd som mor til den danske sogehelten Vagn Åkesson som levde på 900-talet.
Torgunna Vagnsdatter var mor til Bodil Thrugotsdotter, ei dansk dronning som levde på 1000-talet.

## Kjelder
*
Endless Wire

***Endless Wire*** er det ellevte albumet til det engelske rockebandet The Who, gjeve ut 30. oktober 2006. Det var det første studioalbumet deira på 24 år etter *[[It's Hard]]* i 1982. Albumet skulle opphavleg ut våren 2005 med arbeidstittelen *WHO2*. *Endless Wire* debuterte på sjuandeplass på Billboard lista i USA og niandeplassen i Storbritannia. Delar av albumet hadde vore spelt på turneen deira i 2006-2007. Dei fleste songane frå albumet vart nytta i rockemusikalen *[[The Boy Who Heard Music]]* som hadde premiere i juli 2007. 

## Historie og komposisjon
21. mars 2005 annonserte Pete Townshend at det nye albumet kom til å verte utsett. I 2006 drog The Who på turneen med ein del av songane frå det komande albumet. Townshend annonserte på heimesida si at delar av albumet, ein miniopera kalla *The Glass Household* danna kjernen i albumet og var basert på romanen hans *The Boy Who Heard Music*. 

Ei kortare utgåve av operaen vart gjeven ut sommaren 2006. Dette var ein EP kalla *[[Wire & Glass]]*. 

3. oktober 2006 vart songen «It's Not Enough» frå det komande albumet gjort tilgjengeleg på iTunes. Det same vart «Tea & Theatre». 14. oktober 2006 lanserte Polydor ei nettside for albumet. Her kunne ein høyre, men ikkje laste ned, delar av albumet. 

*Endless Wire* gjekk inn på sjuandeplassen på *[[Billboard 200]]* og selde 81&nbsp;000 eksemplar den første veka.

## Innhald

## Medverkande
;The Who
* Roger Daltrey&nbsp;– vokal
* Pete Townshend&nbsp;– gitarar, vokal, bassgitar, trommer, piano, tangentinstrument, fiolin, banjo, mandolin, trommemaskin

;Andre
* Lawrence Ball&nbsp;– elektronisk musikk på «Fragments»
* Ellen Blair&nbsp;– bratsj på «Trilby's Piano»
* John «Rabbit» Bundrick&nbsp;– Hammondorgel, korvokal
* Jolyon Dixon&nbsp;– akustisk gitar på «It's Not Enough»
* Rachel Fuller&nbsp;– tangentinstrument på «It's Not Enough», orkestrering på «Trilby's Piano»
* Peter Huntington&nbsp;– trommer
* Gill Morley&nbsp;– fiolin på «Trilby's Piano»
* Vicky Matthews&nbsp;– cello på «Trilby's Piano»
* Billy Nicholls&nbsp;– korvokal
* Pino Palladino&nbsp;– bassgitar
* Stuart Ross&nbsp;– bassgitar på «It's Not Enough»
* Zak Starkey&nbsp;– trommer på «Black Widow's Eyes»
* Simon Townshend&nbsp;– korvokal, gitar
* Brian Wright&nbsp;– fiolin på «Trilby's Piano»

## Salslister

«It's Not Enough» nådde 37. plassen på den amerikanske *Billboard* Mainstream Rock Tracks-lista, med B-sida «Black Widow's Eyes».

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Endless Wire (The Who album)|Endless Wire (The Who album)]]» frå , den 5. juli 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Streaming av "It's Not Enough", "Tea & Theatre", "Black Widow Eyes" og "Man in a Purple Dress" 
* Pete Townshend snakkar om ''Endless Wire'' 
* Song for song
Fonologi i prærie-cree-språket

Denne framstillinga av **[[fonologi]]en i [[prærie-cree-språket]]** beskriv stavings-struktur, vokalar, konsonantar og konsonant-grupper.

## Stavingsstruktur
Prærie-cree har desse seks stavings-typane, der C = einskild-konsonant, V = kort eller lang vokal:

Stavingstype 1 og 2, som manglar opptakt, finst berre i framlyd (dvs. fremst i ord), slik at vokalane i to stavingar som fylgjer rett etter einannen, alltid er skilde med éin eller to konsonantar. Stavingstype 5 og 8, med to konsonantar i koda, finst berre i utlyd (dvs. i slutten av ord). Her er nokre døme på ulike stavings-typar, der stavingsgrenser er markerte med eit punktum:
* V.CVC **a.tim** 'hund'
* CV.CVC.CVC **pi.mih.kān** 'pemmikan'
* V.CVCC **a.misk** 'bever'
* VC.CCV.CVC **os.pwā.kan** 'pipe'
* CCVC.CV.CVC **kwah.ko.tēw** 'det står i brann'
## Vokalar
Prærie-cree har tre korte og fire lange vokal-fonem; vokallengd er markert ortografisk med ein makron over vokal-symbolet:
* **Vokalar**

Av di det ikkje finst nokon kort **e**, er det vanleg å utelate makronen på **ē**. I denne artikkelen tek vi makronen med også på **ē**.

## Konsonantar
Språket har ti konsonant-fonem, som her er attgjevne ortografisk:
* **Konsonantar**

Plosivane og affrikatane **p t c k** er stemde mellom vokalar og mellom ein vokal og ein halvvokal, og ustemde elles. **C** blir uttala [ʧ] eller [ʦ] når han er ustemd og [ʤ] eller [ʣ] når han er stemd, som vist i desse døma:

## Konsonantgrupper
Kristian Lofthus

**Kristian Jenssøn Lofthus** (død 1797) var ein framståande bonde frå Lillesand i Nedenes amt, i dag Aust-Agder. Han vart ståande som hovudmannen bak *Lofthusreisinga*.

Lofthus vart offentleg kjend i 1786, då han som ung bonde hadde teke over farsgarden Lofthus i Vestre Moland. På denne tida vart han vald av sambygdingane som sendemann til kongen i København, for å klage inn ei skattlegging av allmenta i amtet som dei meinte var svært urettvis. Forutan skattlegginga galdt klagen kjøpmennene i dei kringliggjande byane, som dreiv ei monopolverksemd som gjekk ut over næringane i bygdene innanfor. Det var lagt store avgifter på innføringa av korn, og mykje av pengane gjekk til kjøpmennene i Kristiansand og Arendal. Resultatet var at bøndene lenger inne i landet vart påført store gjeldsbyrder.

Lofthus vart send til kongen med ein skriftleg klage på vegner av bøndene, men for å føre saka så riktig som mogleg, gjorde han eit grundig førearbeid og reiste omkring i heile amtet for å samle klagemål. Med tida førte dette han i konflikt med embetsmennene, som åtvara mot han. Arbeidet til Lofthus førte etterkvart til folkereising og væpning. Prestane tok til å åtvare mot han frå preikestolane, og andre embetsmenn byrja å spreie pamflettar mot han, og skulde han for å drive politisk arbeid til fordel for Sverige.

Etterkvart som konflikten vart hardare, prøvde myndigheitene å arrestere Lofthus, men bøndene stilte opp for han. Han vart etterkvart likevel gripen, og send til Frederiksvern, og deretter til Drøbak. Med tida vart han sett i forvaring på Akershus festning. Dei som greip Lofthus fekk kongeleg påskjøning, medan Lofthus fekk straffarbeid på livstid. Han døydde etter ti års fangenskap på festninga. Lofthus-saka vart handsama av juristen Enevold Falsen, far til Eidsvoldsmannen Christian Magnus Falsen.

Patriotar i samtida var ikkje seine om å hylle Kristian Lofthus som ein martyr for bøndene si sak, og Lofthus-saka vart ein nasjonal symbolsak i åra som følgde fram mot 1814.

Resultatet av opprøret som Kristian Lofthus leidde var ikkje så stort. Bøndene vart i utgangspunktet høyrd, men dei viktigaste punkta i klagesakene vart ikkje gjennomføre. Hans Smith, som var både sorenskrivar og eigar av Frolands verk, heldt embetet, men måtte seie frå seg løna for embetet. Verket heldt også rett på kolleveransar til låge prisar, sjølv om dei vart justert noko.

I eit personleg brev til ein ætting i Fjære finn ein ein av dei fyrste kjende tankar mellom norske bønder om at Noreg kunne fungere som ein eigen stat.

Det er usikkert om Lofthus eigentleg var bonde. Han var også skipsreiar. Det var Lofthus si skute som vart nytta til København for å levere klagane til kongen. For å vere reiar kravde ein på den tida borgartilhøyring i ein kjøpstad eller ein by, men dette er ikkje dokumentert.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kristian Lofthus|Kristian Lofthus]]» frå , den 5. juli 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
***Henrik Wergeland: *for Menigmand* nr 10, 1836.''

## Bakgrunnsstoff
* Nettutstilling om Kristian Jensen Lofthus på Arkivverkets nettsider
* Arkiv etter Kristian Lofthus på Arkivportalen
Aga på Bømlo

**Aga** er ei øy i Bømlo kommune som fram til 1995 høyrte til Fitjar kommune. På øya ligg garden Aga, som òg omfattar ei samling øyar som ligg vest for Nyleio, mellom Ålforo, Bømlalandet og Vedøy i sør og Brendøyosen i nord. 

Garden er ikkje særleg gammal og var opphavleg ein husmannsplass under Fitjargarden. Garden vart sjølvstendig då Ole Michelsen Tosche selde Fitjargarden i 1755. 

Det er funne ei krossforma steinhakke frå steinalderen på Aga. 

## Namn
Ein er ikkje sikker på opphavet til namnet. Ein teori er at namnet kan kome av «agg», som tyder noko «kvasst». Det er fleire nes som stikk fram på Aga, så denne tydinga kan passe. Ein anna teori er at namnet kan kome av «agi», som tyder «beite», og at Fitjargarden såleis har nytta øya som beite i gammal tid. 

Gardsnamnet har vore skrive mykje likt opp gjennom åra. Variantar er Age i 1756 og Agøen i 1801. Namnet vert i dag skrive Aga og er likt med daglegnamnet. 

## Historie
Aga låg under Fitjargarden, som var eigd av Ole Michelsen Tosche fram til 1755. Han selde til gjestgjevaren i Folderøyhamn. Øyana Aga, Vedøyo og Øsparøyo kom då under Føyen skipreide i 1784, men høyrde framleis til Fitjar kyrkjesokn. Seinare gjekk garden tilbake til Jonas Tosche, son til Ole Michelsen Tosche, som igjen selde tilbake til gjestgjevaren i Folderøyhamn. Utover 1800-talet har bruka på garden stort sett vore i sjølveige. I 1867 kom garden tilbake til Fitjar herad i lag med Vedøyo, medan Øsparøyo vart verande under Bømlo. 

**Folketalsutvikling**

## Andre øyar
Agasystra er ei lita øy som ligg nordom Aga og som høyrer til garden Aga. Namnet har vore særs lite brukt i Noreg og må tyde «syster til Aga». Opphavleg var Agasystra eit plass under Aga. 

Orrøya, Brennholmen, Ospøya med Farholmen og Jørgensholmen, Klakksøyane og Grunnasundsholmen har òg bruk som ligg under Aga.

## Kjelder

*
Sisimiut

**Sisimiut** (dansk *Holsteinsborg*) er ein by på vestkysten av Grønland. Byen hadde 5965 innbyggarar i 2007, og er Grønlands nest største by. Han er etter ei kommunereform frå 2009 innlemma i Qeqqata kommune. Hamna er den nordlegaste i Grønland som er isfri i vinterhalvåret.

## Geografi
Sisimiut ligg 66°55' nord og 53°40' vest på vestkysten av Grønland, 42 km nord for polarsirkelen. Byen ligg som dei fleste byane på Vest-Grønland på ei halvøy vest for innlandsisen. Nordaust for byen hevar det 784 meter høge fjellet Nasaasaaq ('Kyllinghetta') seg.

## Økonomi
Sisimiut er ein av dei økonomisk mest utvikla grønlandske byane, med hamn og moderne produksjonsanlegg. Viktigaste næringa er fiskeri drive med kutterar og trålarar. Fangstane vert vidareforedla og eksporterte til Danmark og andre skandinaviske land, og til Storbritannia. Fiske av reker, krabbe, torsk, laks og kveite tel mest i rekneskapen. Dessutan føregår fangst av kvalross og sel, og jakt på reinsdyr og moskusokse. Sisimiut er i dei siste tiåra utvikla til ein turiststad, det finst fleire hotell i byen.

## Historie
Spor etter Saqqaqkulturen i form av busetjingar er funne i området. Staden låg lagleg til for jakt og fiske. Inuittane slo seg ned på staden for ei kring tusen år sidan.

På 1600-talet tok europeiske kvalfangarar det isfrie Sisimiut i bruk som base. Europearane bytta til seg pels og selkjøt frå inuittane, mot knivar, perler, nåler og sytråd. Danske interesser bygde i 1724 ein handelsstasjon i Sisimiut. Denne vart nedbrend av nederlandske kvalfangarar, som kjende seg truga i kampen om ressursane.

Danskar grunnla kolonien Holsteinsborg i 1767, som basert på kvalfangst snøgt utvikla seg. Fleire 1700-talsbygningar står framleis. Ein koppeepidemi braut ut i 1801 og kosta om kring 400 innbyggarar livet. Byen voks seg likevel større utover i det 19. hundreåret.

Kvalfangsten vart det slutt på kring 1900, og ein la meir og meir vekt på fiskeri og etter kvart fiskeindustri. Byen fekk ein fiskeforedlingsfabrikk og ei hamn som kunne take mot større fartøy.

1960-åra var ei turbulent periode i Sisimiuts nyare historie. Byen voks kraftig grunna tilflytting frå bygdene og auka barnetal. Byen vart Grønlands nest største med opp mot 5000 innbyggarar. Kaianlegg, vegar og bustader kom opp i stort tempo. Fangstfamiliane flytta inn i dei nyoppførte betongblokkene, store sosiale problem følgde i kjølvatnet.

Knud Rasmussens Højskole vart opna i Sisimiut i 1962. Denne Grønlands første folkehøgskule har hatt innverknad på kulturutviklinga i heile Grønland.

### Infrastruktur
Flyplassen i byen har ei kort landingsbane som berre eignar seg for mindre fly. For å flyge inn og ut må ein derfor mellomlande ved nærliggande Kangerlussuaq flyplass. Innanlands rutefly går til mellom anna Nuuk.

Om sommaren trafikkerer ein passasjerbåt byane langs vestkysten. Båten har anløp i Sisimiut fleire gonger i veka. På vinteren er hundespann ein viktig transportmåte, først og fremst til busetjingane lengre nord.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:da:Sisimiut|Sisimiut]]» frå , den 5. juli 2009.*
Delstaten Chihuahua

**Chihuahua** er ein delstat i den nordlege delen av Mexico. Han er òg den største delstaten med eit flatevidd på 244 938 km². Chihuahua grensar till USA i nord, Coahuila i aust, Sinaloa og Durango i sør, og Sonora i vest.

Chihuahua er hovudstaden og den største byen er Ciudad Juárez. Delstaten har om lag 3 241 444 innbyggjarjar.

Delstaten har kallenamnet *El Estado grande* (‘Den store delstaten’).

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Breivik på Fitjar

**Breivik** er ein gard i Fitjar kommune, like nordom Fitjar sentrum. Garden grensar til Fitjarfjella i aust, sjølve Fitjar i sør, Fitjarvikjo i vest og Årskog i nord. 

Garden er ikkje gammal og var opphavleg ein husmannsplass under Fitjar. Første gong han er nemnd som sjølvstendig gard var i 1723.

## Namn
Garden har fått namn etter vika som garden ligg ved. Namnet har vorte skrive Breuig i 1657, Bellvigen i 1701, Brevig i 1723, Breivigen i 1756, Bredvigen i 1801, Breviig i 1802, Bredvig i 1816, Bredvik i 1838, Breivik i 1890 som òg er skriveforma i dag. Daglegnamnet er Breivikjo.

## Historie
Gravrøysa Rossneset ligg i Breivik. Ho er ti meter i diameter og ein meter høg. Her er funne leirkrukker med brende bein, samt to steinøkser. Det er truleg ikkje folk som har budd i Breivik som ligg gravlagd her. 

Breivik hadde same eigarar som Vodl fram til 1755 då eigaren av Fitjargarden, Ole Michelsen Tosche, selde Breivik til brukaren, Gjert Wichmann. Brukarane har seinare vore sjølveigarar. 

Den første brukaren ein kjenner til i Breivik var Lars, nemnd i 1657. 

Fitjar Betongindustri heldt lenge til i Breivik. 

## Kjelder
*
Bukkholmen

**Bukkholmen** er ei lita øy i Fitjar kommune. Ho ligg mellom Engesund i søraust, Ivarsøy i sør, Siglo i vest og holmane ut mot Selbjørnsfjorden i nord. 

Garden er ikkje gammal og var opphavleg ein husmannsplass under Siglo som eigarane av Fitjargarden bygsla bort. Den første brukaren her dukka opp mot slutten av 1700-talet. I 1838 vart Bukkholmen eigen gard. Den første sjølveigaren var Mikkel Sørensen som kjøpte garden på auksjon i 1825. Han var brukar her og garden har seinare vore eigd av brukarane. 

Garden har fått namn etter holmen han ligg, som vart nytta som beite for bukkar. Namnet har alltid vore skrive på same måten og daglegnamnet er lik skrivemåten

## Folketalsutvikling

## Geografi
Bukkholmen har eit areal på 14 hektar. Ho er kring 600 meter lang og kring 400 meter brei. 

## Kjelder

*
Pokémon Snap

***Pokémon Snap*** er eit videospel fyrst gjeve ut for Nintendo 64, og seinare for Virtual Console på Wii. Spelet er ein del av Pokémon-serien, og vart fyrste gong gjeve ut i Europa 15. september i 1999. Utgåva på Virtual Console er det fyrste som har vorte brigda sidan den opphavlege utgjevinga; på Virtual Console kan ein sende bilete ein har teke til oppslagstavla på konsollen. Dessutan vart standardnamnet til hovudpersonen brigda frå Todd til Todd Snap, og pokémonen Jynx fekk leten lilla i staden for den opphavelege svarte. Spelet har 63 av dei 151 opphavlege pokémonane.

## Ramma til spelet
Spelet handlar om ein pokémonfotograf som heiter Todd Snap. Han vert henta til ei øy av Professor Oak, som treng høgkvalitetsbilete for å stø dei vitskaplege oppdagingane han har gjort. Øya har fleire vêrlag, som Todd granskar med ein særeigen farkost.

## Oppbygginga til spelet
I spelet kan ein ikkje røra seg fritt, men langs ei rute som er fastsett på førehand. Medan ein rører seg langs denne ruta, skal ein taka bilete av ymse Pokémon-ar som syner seg. Ein kan ta opp til 60 bilete på ein tur, og når turen er ferdig dømer Professor Oak eitt av bileta som ein vel. Dette dømer han ut frå fleire haldepunkt, til dømes storleik og haldning på Pokémon-en, og anna.

Spelet har sju forskjellige banar: strand, tunnel, vulkan, elv, hole, dal, og ei spesialbane oppe i skyene. Med tida kan ein oppdage mykje nytt i banane, til dømes nye ruter, Pokémon-ar, eller nye vis å få ein høg poengsum på.

Det er fleire hjelpemiddel ein kan nytta for å få betre bilete. Ein kan nytta eple, som drar til seg Pokémon-ar, spesielle ballar, som kan slå ut, tvinga fram, eller få ein Pokémon til å te seg annleis, pokéfløyte, som vekkjer sovande pokémonar, og ein kan auka snøggleiken til farkosten.
Melchior Falch

**Melchior Michaelsen Falch** () var ein norsk embetsmann, forfattar og godseigar frå Øvre Amla i Kaupanger i dagens Sogndal kommune i Sogn og Fjordane. Han var sorenskrivar på Sunnmøre i 25 år og frå 1778 hadde han også tittelen kanselliråd.

## Familie og utdanning
Foreldra var Michael Melchiorson Falch og Mette Marie Heiberg (1699-1766). Han var frå 19. mars 1753 gift med Anna Sophie Bitsch. Falch var gift andre gong med (i 1756) med Margrethe Christine Hagerup (1732–1795), dotter til biskop Eiler Hagerup d.e. (1685–1743) og søskenbarn av presten Hans Strøm. Forretningsmannen Hans Holtermann var gift med Ingeborg Catharine Hagerup, ei litt eldre søster.

Falch fekk borna Anna Sophie Falch (1759–1830), Michael Melchiorsen Falch (1762–), Hans Christian Falch (1764–), Melchior Falch (1768–1849) og Cathrine Marie Helene Harboe Falch (1770–1854, gift med Hans Knagenhjelm Daae). 

Falch avla juridisk embetseksamen i København i 1747.

## Karriere
Falch kosta bygging av Seminarium Fredericianum i Bergen, ei godtgjerd for dette fekk han då han i 1754 fekk embete som sorenskrivar på Sunnmøre. Han tok sete i største prestegjeldet på Sunnmøre: Borgund. Falch kjøpte der i 1759 matrikkelgarden Djupvik (i dagens Sula kommune) og dreiv det fram til eit mønsterbruk. Hans Strøm skriv at Falch på få år auka årleg kornproduksjon frå 15 til 50 tønner.

2. november 1773 stod Falch i spissen då ein av landets første ideelle organisasjonar vart stifta, eit landbruksselskap kalla *Syndmøre Practiske Landhuusholdnings-Selskab*. Hans Strøm og andre prestar deltok òg i skipinga. Selskapet hadde til føremål å arbeide for næringsutvikling, særleg i jordbruket. Det skulle skje gjennom opplysning, som å dele ut småskrifter og premiere (2-4 riksdalar) bønder som sette i gang tiltak for å betre produksjonen. Foreininga vart danna etter mønster frå eit *Landhuusholdnings­selskab* i Danmark (etablert i 1769), og tilsvarande organisasjonar i andre europeiske land. Selskapet stagnerte då Falch og Strøm forlet Sunnmøre i 1779.

Falch var ein aktiv skribent og skreiv fleire mindre avhandlingar om økonomiske emne. Frå 1769 var han medlem av Det Kongelige Norske Videnskabers Selskab i Trondheim. Han var også medlem av Det kongelige Danske Landhuusholdningsselskab.

Etter far sin arva Falch Heiberg-godset i Øvre Amla. Medan han var sorenskrivar (1754-79) leigde ha ut eigedomen. Han flytta tilbake til godset då han slutta som sorenskrivar og dreiv dette til han døydde.

## Bibliografi
* *Afhandling om Fiskerierne i Norge, i Særdeleshed om de søndmørske, og Fiske-Grundene uden for Landet.* Det Kongelige Danske Landhuusholdningsselskab, 1790.
* *Om Torske Vaar-Fiskeriet paa Sundmøer. Det Kongelige Danske Landhuusholdningsselskab*, 1788.
* *Beregning over hvad Træ-Materialier Søndmør aarlig behøver*, Det Kongelige norske videnskabers selskab, 1784.
* *Om Fyrre- og Gran-Skovene i Norge*, Det Kongelige norske videnskabers selskab, 1784.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Melchior Falch|Melchior Falch]]» frå , den 5. juli 2009.* 
* Gravminner i Norge