open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Parelius Berntsen

**Parelius Hjalmar Bang Berntsen** () var ein norsk arbeidar og stortingsrepresentant frå Fauske som var tingmann frå Nordland og for Arbeidarpartiet i tida 1945-65.

Berntsen var son til ein gruvearbeidar. Sjølv arbeidde han på gard til han var 20 år gammal. Frå 1930 byrja han å arbeide i Mofjell gruver i Rana. Medan han jobba i Mofjell-gruvene  engasjerte han seg i gruvearbeidarforeininga, og frå 1930 var han med i styret i Rana faglege utval, frå 1935 som formann. Han var også ei tid formann i Nord-Rana Arbeiderparti. Frå 1937 til 1941 var han varaordførar i Nord-Rana herad, og etter krigen var han medlem av formannskapet i kommunen til 1951.

Etter åtte år i gruva byrja Berntsen i 1939 å arbeide ved veg- og jarnbaneanlegg. Under andre verdskrigen arbeidde han på lageret til Rana samvirkelag. Samstundes deltok han i illegalt arbeid.

Berntsen vart vald inn på Stortinget i 1945 og var stortingsrepresentant i  fem periodar. Han var fyrst medlem i Veg- og jarnbanekomiteen, frå 1950 til -57 kalla Samferdslekomiteen. Sidan 1958 var han medlem i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen til han forlet Stortinget i 1965.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Volders

**Volders** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 32,1 km² og i kring 4&nbsp;400 ibuarar. 

Småbyen Volders ligg 558 meter over havet, 15 km aust om Innsbruck på sørsida av elva Inn. Innsjøen Volderer See ligg ved inngangen til landsbyen. Til kommunen høyrer også grendene Großvolderberg og Kleinvolderberg, begge er i dalsida ovanom småbyen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Tirol|Tirol]]» frå ,  den 29. oktober 2016.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Volders|Volders]]» frå , og «[[:de:|Volders]]» frå  den 25. november 2016.*
Apocalypse Please

**Apocalypse Please** er ein song av det engelske alternativ rockebandet Muse, frå det tredje studioalbumet deira *[[Absolution]]*. Den er skriven av hovudvokalisten og gitaristen i bandet, Matthew Bellamy. Ein live-versjon av songen blei given ut som digitalt nedlastbar den 23. august 2004. Songen kom på topp ti lista til UK Official Download Chart.

Songen blei mellom anna spelt i Noreg då Muse hadde konsert på Fornebu Arena 9. juni 2016.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Apocalypse Please|Apocalypse Please]]» frå ,  den 30. oktober 2016.*
Johannes Olsen

**Johannes Olai Olsen** (), til dagleg **Johs. Olsen**, var ein norsk fiskar og politikar frå Måsøy som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1945-65 og var formann i Norges Fiskarlag 1951-55.

Far til Johs. Olsen var fiskar, gardbrukar og handelsmann Ole Johannessen i Ryggefjord i Måsøy herad. Olsen dreiv sjølv fiske frå 1908 til 1945. Han var aktiv i utviklinga av utstyr, fiskebruk og produkt og vart i 1929 tildelt diplom og medalje av Selskabet for de norske Fiskeriers Fremme. Olsen stod i fremste rekke i organisasjonsarbeidet og var nestformann 1934-40 i Finnmark Fiskarlag, styreformann 1938-51 i Norges Råfisklag og formann 1951-55 i Norges Fiskarlag.

Olsen var ordførar i Måsøy heradskommune frå 1928 til 1940. Under andre verdskrigen var han i 1941 eitt av 100 gislar den tyske okkupasjonsmakta tok i Troms og Finnmark, og han sat fange på Grini i omkring fire månader. Etter verdskrigen var han atter ordførar 1945-46. 

I 1945 vart Olsen vald inn på Stortinget frå Finnmark. Med attval dei fire neste stortingsvala vart han verande stortingsrepresentant til hausten 1965. På Tinget var han heile tida medlem av Sjøfarts- og fiskerikomitéen, formann i komitéen frå nyår 1958 til 1965.

Han var far til Trygve Olsen, fiskeriminister i Korvald-regjeringa, og  Birger Olsen, nestformann i Norges Fiskarlag.

## Kjelder
*
Tjukknebbterne

**Tjukknebbterne** (*Phaetusa simplex*) er ein vassfugl i måsefamilien. Ho er monotypisk i den biologiske slekta *Phaetusa*. Dette er ei stor terne med uvanleg kraftig nebb i høve til hovudet. Utbreiingsområdet er hovudsakleg innlandet på Det søramerikanske kontinentet, aust for Andes. Arten er knytt til dei store flodene og ternene lever dessutan på kysten og øyane utanfor. Dei er standfuglar som kan streife utanom hekketida.

## Skildring

Artsnamnet tjukknebbterne er skildrande, både det tunge nebbet og beina til denne arten har klår, lys gulfarge. Dei har svart hette som blir bleikare utanfor hekketida. Oversida er mørkare grå enn mange andre terner og i flukt er oversida av vengene mørk brune ytst, på primærfjørene, medan armsvingfjørene er kontrastfullt lyse, som gjev eit karakteristisk mønster. Halen er relativt kort. 

Tjukknebbterna er rundt 40 centimeter i kroppslengd med kroppsvekt på typisk rundt 220-240 gram.

Leveområdet for denne ternearten er Sør-Amerika aust for Andes, dette dekker heilt eller delvis alle land på kontinentet unntatt Chile, men mest sjeldan i austre Ecuador. Dei streifar til øyar i Karibia, og det har vore registrert hekking i Trinidad og Tobago. I regelen hekkar dei berre i innlandet ved elver eller innsjøar der dei kan hauste av fisk, og dei er vanlege i Amazonasbassenget og Orinoco. Typisk er hekkeplassen på elvebankar, derfor er hekkinga sårbar for flaum. Kullet er på to til tre egg. Når fuglane ikkje hekkar kan dei førekomme ved kystar. Føda er hovudsakleg fisk på opptil 12 centimeter i lengd som dei fangar ved stupdukking frå opptil 11 meters høgd. Dei kan òg beite med å flyge rett over vassflata, jamvel slik som saksenebbar gjer med å flyge lågt med nebbet ned i vassflata. Insekt inngår òg i dietten.

Eit grovt bestandsestimat er 10&nbsp;000-25&nbsp;000 individ. BirdLife International/IUCN klassifiserer arten som livskraftig.

## Kjelder
*Gochfeld, M., Burger, J., Kirwan, G.M. & Garcia, E.F.J. (2016)  *[http://www.hbw.com/node/54048 Large-billed Tern (Phaetusa simplex)]* In: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2016). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 30. oktober 2016
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Erling Fredriksfryd

**Erling Fredriksfryd** {() var ein norsk skulemann og politikar frå Idd i Østfold. Han representerte partiet Høgre på Stortinget frå 1945 til 1965.

Bondeguten Fredriksfryd vart student i 1924 og tok eksamen ved lærarskule to år seinare. Han underviste så ved Horten folkeskole til 1933, samstundes med at han var journalist i avisa Gjengangeren frå 1926 til 1930. I 1933 fekk han seg lærarstilling i Halden og flytta dit.

Fredriksfryd vart i 1945 vald inn i bystyret i Halden og same hausten vald til å representere kjøpstadene i Østfold og Akershus fylke på Stortinget. Med fire påfølgjande attval vart han verande på Stortinget fram til 1965, frå 1954 vald inn frå valkrinsen Østfold. Høgre-representanten Fredriksfryd var den fyrste fireårsperioden, 1945-49, sekretær i Kyrkje- og skulekomiteen. Deretter var han i to periodar medlem i Militærkomiteen, før han i tida 1958-65 var formann i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Han var elles sekretær i Odelstinget tolv sesjonar, 1950-61.

Etter han gjekk ut av Stortinget hausten 1965 var Fredriksfryd skuledirektør i Østfold fram til 1975.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Christian Erlandsen

**Christian Erlandsen** () var ein norsk psykiater og politikar frå Oslo som representerte Hedmark fylke og partiet Høgre på Stortinget frå 1977 til 1985.

Far til Erlandsen var ingeniør. Sjølv studerte han medisin frå 1944, og vart utdanna cand.med. i København i 1952. Frå 1955 til 1958 var han lege ved Sanderud sykehus på Ottestad i Hedmark. I tida 1958-62 dreiv han allmennpraksis i Stange herad. Han engasjerte seg i politikken og var medlem i Stange kommunestyre 1964-77 og 1987-95.

Etter å ha utdanna seg til spesialist i psykiatri i 1963, vart Erlandsen same året på ny tilsett ved Sanderud sykehus. Frå 1969 til 1977 var han overlege på sjukehuset, eit tiår seinare var han sjeflege i to periodar på til saman fem år. I mellomtida var han stortingsrepresentant 1977-85 frå Hedmark, heile tida som medlem av Sosialkomiteen, sekretær i komiteen i den siste fireårsperioden. Valperioden 1989-93 møtte han elles nokre veker på Tinget som varamann.

Erlandsen var 1985-87 avdelingsdirektør i Helsedirektoratet og 1989-91 fylkespsykiater i Hedmark og Oppland.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Aksen i nervesystemet

**Aksen i nervesystemet** viser til retninga for sentralnervesystemet i kroppen. Hjå dyr som går på alle fire følgjer aksen ei enkel anterior til posterior (fram til bak) linje. Hjå oppreiste dyr, som menneske, blir aksen bøygd under fosterutviklinga. Forståinga av opphavet til aksen under fosterutviklinga kan hjelpa til med å forstå strukturen i den utvaksne hjernen og ryggmergen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Neuraxis|Neuraxis]]» frå ,  den 30. oktober 2016.*
Bilateria

**Bilateria** eller **tosidig symmetriske dyr** er dyr som er symmetriske rundt ein midtakse. Kroppen deira har ein klar fram- og bakende og ei over- og underside. Høgre og venstre side av kroppen dannar spegelbilde av kvarande, sjølv om desse ikkje nødvendigvis er heilt fullstendige, til dømes i høve til indre organ. 

Dei fleste ekte fleircella dyr høyrer til gruppa Bilateria, med berre Radiata utanfor.
Gruppa blir delt inn i to hovudgreiner; Protostomia, som omfattar dei fleste virvellause dyr, og Deuterostomia, som  mellom anna omfattar pigghudar og ryggstrengdyr.

## Kjelder
Harald Samuelsberg

**Harald Nicolai Samuelsberg** () var ein norsk byråkrat og politikar frå Loppa i Finnmark. Han representerte Finnmark fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget i tida 1958-69.

Samuelsberg var son til ein gardbrukar. Etter ein vinter på folkehøgskule (ungdomsskule),  arbeidde han frå 1928 som både fiskar, vegarbeidar, lærarvikar og fabrikkarbeidar. I tida 1936-41 var han tilsett i Fiskerioppsynet i Finnmark under vinter- og vårtorskefisket, og elles lensmannsbetjent i Lebesby frå 1939 til -40. Samuelsberg fekk i 1941 styrarjobben ved Feitsildfiskernes salgslag sitt kontor i Øksfjord, ei stilling han hadde til 1964. Frå 1948 til -65 dreiv han farsgarden i Øksfjordbotn

Samuelsberg var medlem av kommunestyret i Loppa periodane 1937–40 og 1947–67, ordførar 1960-61 og varaordførar 1962-63. Frå 1957 til -67 var han formann i Finnmark fylkes skulestyre, og i tida 1964-80 var han formann i Norsk sameråd.

Hausten 1957 vart Samuelsberg vald til å representere Finnmark på Stortinget. I tre etterfølgjande fireårsbolkar hadde han sete på Tinget og var medlem i Militærkomiteen fram til 5. mai 1960, då han vart flytta over i Kyrkje- og undervisningskomiteen. Etter meir enn fem sesjonar i den komiteen, sat han dei fire siste sesjonane, 1965-69, i Sosialkomiteen.

Etter han forlet Stortinget i 1969 var Samuelsberg kontorsjef i Hasvik kommune frå 1970 til -74.

## Kjelder
*
DnaA

**DnaA** er eit protein som er viktig for byrjinga av DNA-replikasjon i bakteriar. Dessutan regulerer det både seg sjølv og fleire andre gen.

DnaA bind seg til ein 9 basepar lang DNA-sekvens med konsensus TT(A/T)TNCACA i oriC (staden på kromosomet der replikasjonen byrjar) kalla *DnaA-boks*, og mogeleggjer kan henda at helikasen DnaB (i kompleks med helikaselastaren DnaC) kan binda seg til DNA i området.

## Kjelder
Harry Klippenvåg

**Harry Johan Olai Klippenvåg** () var ein norsk handelsmann og politikar fødd i Lurøy, som representerte Finnmark fylke og Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1950 til 1969.

Klippenvåg var son til ein bygningsmann. Femten år gammal tok han til å arbeide på sagbruk. Året etter byrja han arbeide som bod i Kirkenes samvirkelag, deretter var han handelsbetjent i samvirkelaget til 1940. Perioden 1941-47 var han styrar av Jakobsnes samvirkelag, og sidan eitt år forretningsførar i Sør-Varanger kommunale kraftforsyning.

Frå 1947 til -55 var Klippenvåg ordførar i Sør-Varanger. Etter stortingsvalet 1949 representerte han Finnmark og Arbeidarpartiet på Tinget. Den fyrste fireårsperioden var han med i Utanriks- og konstitusjonskomiteen, som sekretær  i sesjonane 1952 og -53. Frå 1954 var han medlem i Kommunalkomiteen til hausten 1965. Han vart så sekretær i Skog-, vassdrags- og industrikomiteen, ein komite som frå hausten 1967 bar namnet Industrikomiteen.

Etter Klippenvåg gav seg på Stortinget hausten 1969, var han sekretær og konsulent i Riksrevisjonen til 1978.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
NSF

**NSF** kan visa til:

* Norges speiderforbund, sameining for norske speidarar
* Norsk Syndikalistisk Forbund, ei norsk anarkosyndikalistisk gruppe
* National Science Foundation, eit offentleg organ i USA
I Gotta Know

«**I Gotta Know**» er ein song spelt inn av Cliff Richard i september 1959 og Elvis Presley den 4. april 1960. Paul Evans skreiv musikken, medan Matt Williams skreiv teksten. Songen vart spelt inn av Elvis Presley som B-sida til «Are You Lonesome Tonight?», men nådde likevel 14. plassen på listene. Lydteknikaren på innspelinga til Presley var Nashville sound-pioneren Bill Porter. Singelen med «I Gotta Know» som B-side vart ein av dei mestseljande singlane i 1960 og låg seks veker på toppen av *Billboard* og nådde tredjeplassen på R&B-lista.

«I Gotta Know» er ein kjærleikssong i G-dur som er skildra som ein «mild rockelåt».  Songen går i ein doo-wop-rytem og bluesstil, med akkordar frå G til C til D7. 

## Versjonar
*1959: Cliff Richard og The Shadows
*1960: Elvis Presley med The Jordanaires
*1962: Bobby Vee and The Crickets
*1975: Rupert
*1978: Øivind «King Kong» Johannesen
*1978: Freddie Starr
*1998: Face to Face
*2003: Terry Buchwald
*2007: Terry Mike Jeffrey
*2010: Svenne Hedlund
*2011: Kevin Löhr
*2011: Johnny Earl and Jive Street

Ein franskspråkleg versjon kalla «Je t'aime trop» vart omsett av Jacques Dambrois og Eddy Mitchell. Denne vart framørt av Les Chaussettes Noires i mars 1961.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Gotta Know|I Gotta Know]]» frå ,  den 31. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Paul Evans om å skrive for Elvis
Demetylase

**Demetylasar** er enzym som fjernar metylgrupper frå andre biomolekyl.

Demetylasar verkar mellom anna på histon, og er gjennom dette med på å regulera gen i organismar. I samband med dette er dei vortne knytte til sjukdomar hjå menneske, mellom anna til nevrlogiske sjukdomar og kreft.

## Kjelder
*
Ola Olsen

**Ola Olsen** () var ein  norsk funksjonær og politikar frå Finnås (Bømlo) i Hordaland. Han var 1954-61 stortingsrepresentant frå Hordaland, vald for Kristeleg Folkeparti.

Far hans var bøkker og emissær. Sjølv gjekk han Framnes ungdomsskule i Hardanger 1909/10 og var sidan kontorsjef ved Wichmann motorfabrikk frå 1911 til 1954.

I 1913 stifta Olsen fråhaldslaget Losje Wichmann og seinare var han styremedlem i Hordaland IOGT. Åra 1918-24 var han formann i Bremnes Misjonsforeining, eit lag tilslutta Det norske misjonsselskap. Han var også formann i Bremnes Helselag og i Den indre sjømannsmisjon sitt lokallag på Bremnes. Tida 1951-60 var han landsstyremedlem i Den indre sjømannsmisjon.

Olsen var med i Bremnes heradsstyre 1928-31. Hausten 1953 vart han vald til å representere Hordaland fylke og Kristeleg Folkeparti på Stortinget. Han vart attvald fire år seinare, og var begge fireårsperiodane medlem i Militærkomiteen.

Olsen vart heidra med fleire utmerkingar. Etter andre verdskrigen tok han for sin innsats i krigsåra imot den britiske «The Kings Medal for Courage in the cause of Freedom». I 1950 vart han tildelt Norges Vels medalje for arbeidet som kontorsjef ved Wichmann motorfabrikk og i 1964 vanka Kongens fortenstemedalje i gull på han.

Olsen skreiv jubileumsboka *Wichmann Motorfabrikk A.L. 1903-1953* og ein artikkel «Glimt frå okkupasjonsåra», i *Sunnhordland Årbok 1965*.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
A Mess of Blues

«**A Mess Of Blues**» er ein song skriven av Doc Pomus og Mort Shuman og opphavleg spelt inn av Elvis Presley for RCA Records i 1960. Songen nådde 32. plassen på den amerikanske singellista og andreplassen på den britiske. 

## Status Quo-versjonen

«A Mess Of Blues» vart gjeven ut på singel av den britiske rockegruppa Status Quo i 1983. Han vart inkludert på albumet *[[Back to Back av Status Quo|Back to Back]]*.

### Innhald
#### 7"
# «A Mess Of Blues» (D Pomus/M Shuman) (3.22)
# «Big Man» (Lancaster/Green) (3.40)

#### 12"
# «A Mess Of Blues» (Extended version) (D Pomus/M Shuman) (4.48)
# «Big Man» (Lancaster/Green) (3.40)
# «Young Pretender» (Rossi/Frost) (3.32)

### Lister

## Versjonar

Songen vart omsett til fransk av Pierre Saka og Mort Shuman som «C'est tout comme». Denne vart framført av Les Chaussettes Noires i november 1961. Ein dansk versjon vart omsett og framført av Bamse i 1976 som «Masser af busser». Kari Peitsamo omsette og framførte ein finskspråkleg versjon av songen kalla «Jäljelle jää vain blues».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Mess of Blues|A Mess of Blues]]» frå ,  den 31. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
It's Now or Never

«**It's Now or Never**» er ein ballade spelt inn av Elvis Presley og publisert av Gladys Music, songforlaget til Elvis Presley, i 1960. Det var ein av to populære songar basert på den italienske songen «'O Sole mio» (musikken av Eduardo di Capua). Den andre er «There's No Tomorrow», spelt inn av den amerikanske songaren Tony Martin i 1949, som var inspirasjon for Presley sin versjon. Teksten var skriven av Aaron Schroeder og Wally Gold. Singelen er den nest mestseljande singelen til Presley og ein av dei bestseljande singlane gjennom tidene.

Seint i 1950-åra, medan han var stasjonert i Tyskland med U.S. Army, høyrde Presley innspelinga til Martin. I følgje *[[The New York Times]]*, som siterte frå boka *Behind The Hits* frå 1986, «fortalte han om ideen til musikkforleggjaren sin, Freddy Bienstock, som vitja han i Tyskland... Mr. Bienstock, som ofte fann låtskrivarar til Presley, drog attende til kontoret sitt i New York, der han fann låtskrivarane, [Aaron] Schroeder og Wally Gold, dei einaste som var på kontoret den dagen. Dei to skriv teksten på ein halvtime. Songen selde meir enn 20 millionar plater og gjekk til topps i mange land verda over og var den bestseljande singelen til Presley... ein song dei skreiv ferdig på 20-30 minutt til vart den største songen i karrieren deira.»

I 1960 gjekk «It's Now or Never» til topps i USA, og låg på førsteplassen i fem veker. I Storbritannia låg han åtte veker på toppen i 1960 og nok ei veke i 2005, då singelen kom ut på ny. Han nådde òg toppen av listene i mange andre land, og selde i overkant av 25 millionar eksemplar verda over. Den britiske utgjevinga vart forseinka ei stund fordi ein måtte ordne opp i opphavsrettane først, og det vart eit stort førehandssal på singelen som gjorde at han gjekk rett inn på toppen av den britiske singellista, noko som var særs sjeldan på den tida. «It's Now or Never» nådde sjuandeplassen på R&B-lista.

Ein konsertversjon i lag med «'O Sole mio» finst på konsertalbumet *[[Elvis in Concert]]* i 1977. «'O Sole mio» vart sungn av tenoren Sherrill Nielson.

Tidleg i 2005 vart songen gjeven ut på ny i lag med andre singlar av Presley i Storbritannia. Han gjekk då igjen til topps på UK Singles Chart den 5. februar 2005. Songen er òg nytta i miniserien *[[miniserien Elvis|Elvis]]*.

## Lister og salstrofé

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## John Schneider-versjonen

Den amerikanske countryartisten og skodespelaren John Schneider gav i 1981 ut ein versjon av songen som debutsingelen sin. Songen kom òg ut på debutalbumet hans, *Now or Never*. Schneider sin versjon nådde topp 5 på *[[magasinet Billboard|Billboard]]* Hot Country Singles-lista og 14. plassen på *Billboard* Hot 100.

### Lister

## Andre versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:It&#39;s Now or Never|It&#39;s Now or Never]]» frå ,  den 31. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ragnvald Gundersen

**Ragnvald Marensius Gundersen** () var ein norsk politikar frå Glemmen som representerte Arbeidarpartiet på Stortinget frå 1945 til 1953.

Gundersen var medlem i bystyret i Fredrikstad periodane 1932-24 og 1937-40. Frå 1945 til 1965 var han ordførar i Fredrikstad, deretter varaordførar 1966-71. Fireårsperioden 1964-67 var han også fylkesvaraordførar, for så å verte fylkesordførar i perioden 1968–71. Han avslutta kommunalpolitikken som bystyremedlem i Fredrikstad 1972–75.

Etter Nils Hønsvald vart statsråd 10. januar 1948 møtte Gundersen på Stortinget resten av tingperioden 1945-49 som representant for kjøpstadene i Østfold og Akershus, og var sekretær i Universitets- og fagskulekomiteen. På Stortinget 1950-53 møtte han frå same valkrinsen, men då med fast plass. Heile den fireårsperioden var han medlem i Militærkomiteen. Ved stortingsvalet 1953 nådde han ikkje opp.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Al Khor

**Al Khor** (arabisk الخور), òg skrive **Al Khawr**, er ein kommune i staten Qatar. Det arabiske namnet *Al Khawr* tyder bukt. Al-Khor by ligg på nordaustkysten av Qatar, kring 50 kilometer frå hovudstaden Doha og vert rekna som ein av dei store byane i Qatar.

Al Khor vart styrt av Al Muhannadi-stamma før sjølvstendet til Qatar i 1971 og vert det framleis. Ein trur at Al Muhannadi-stamma som bur i Al Khawr, oppstod seint på 1800-talet og bestod av sju beduinfamiliar. I dag er dei fleste innbyggjarane i Al-Khawr frå denne stamma. I forhold til turisme er byen kjend for strandhotellet Al-Sultan, eit palass som vart omgjort til hotell, og for dei mange moderne og historiske moskéar. Hovudnæringa i byen er fiske. Den største fotballklubben i byen er Al-Khor SC, som spelar på Al-Khor SC stadion.

## Al Khor by

Byen Al Khor ligg 50 kilometer frå sentrum av Doha og mange innbyggjarar her dreg til Al Khor på helgetur. Byen ligg på austkysten, nord for Doha og var tidlegare kjend som eit senter for perleindustrien. Her er òg ei hamn med fiskebåtar og småfartøy. Byen har flotte strender og historiske tårn.

## Skildring
Namnet Al Khor tyder «havbukt», og bukta i Al-Khor er ei av dei største i Qatar. Bukta ligg på austkysten av Qatar-halvøya . Gjennom åra har bukta vore karakterisert av den enkle og vakre naturen, sjøen, stranda og ørkenen. 

Gass- og oljeselskap held til i industriområdet Ras Lafan nær Al Khor by og Al Thakhira. Kommunen har teke ansvar for  gjere Al Khor rein og miljøvennleg. 

## Administrasjon
Al Khor kommunen vart skipa i 1972 og styrer byen Al Khor i tillegg til andre busetnader i kommunen. Al Khor kommune er delt inn i følgjande administrative soner:

## Utvikling
I dag er han rekna som ein av dei største byane i Qatar med alle moderne tenester som skular, klubbar og General Shamal sjukehus. Eit av dei største olje- og gassanlegga verda ligg i Al-Khor, med Qatar Company for Natural Liquefied Gas, Ras Lafan Company for Natural Liquefied Gas og mange andre petrokjemiske selskap, raffineri, avsaltingsverk og anna. Kvart selskap har ei miljøavdeling for å ivareta miljøet i området. 

## Galleri

Al Khor Archaeological Tower 02.JPG|Nærbilete av Al Khor-tårnet
Mangrove island at Dakhira, Qatar.JPG|Mangroveøy ved Al Thakhira i Qatar
AlKhorIslandScenery.jpg|Vegetasjon på Al Khor-øya.
Dakhira Beach, Qatar.JPG|Al Thakhira-stranda i Qatar



## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Khor|Al Khor]]» frå ,  den 31. oktober 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pete Drake

**Roddis Franklin «Pete» Drake** () var ein USA-amerikansk plateprodusent og pedalsteelgitarist basert i Nashville.

Drake var ein av dei mest ettertrakta studiomusikarane i 1960-åra og spelte på mange hittar som Lynn Anderson sin «Rose Garden», Charlie Rich sin «Behind Closed Doors» Bob Dylan sin «Lay Lady Lay» og Tammy Wynette sin «Stand by Your Man». 

## Karriere
Drake var fødd i Augusta i Georgia i 1932, som son av ein predikant i pinserørsla. I 1950 drog han til Nashville, høyrde Jerry Byrd på Grand Ole Opry og vart inspirert til å kjøpe ein steelgitar. Seinare i 1950-åra var han med å starte countrybandet Sons of the South i Atlanta i Georgia, i lag med fleire framtidige countrystjerner som Jerry Reed, Doug Kershaw, Roger Miller, Jack Greene og Joe South.

I 1959 flytta han til Nashville og vart med i The Nashville A-Team. Han spelte på turenar med Don Gibson, Marty Robbins og fleire andre. I 1964 fekk han ein internasjonal hit med sin «Talking Steel Guitar» på albumet *[[Still av Pete Drake|Still]]*.

Drake spelte på dei tre albuma som Bob Dylan spelte inn i Nashville, inkludert *[[Nashville Skyline]]*, og på Joan Baez sitt *[[David's Album]]*. Han arbeidde òg med George Harrison på *[[All Things Must Pass]]*, og produserte Ringo Starr på *[[Beaucoups of Blues]]* i 1970.

Drake produserte album for mange andre musikarar og grunnla Stop Records og First Generation Records. Han vart innlemma i Country Music Hall of Fame's Walkway of Stars i 1970, Steel Guitar Hall of Fame i 1987 og Georgia Music Hall of Fame i 2010.

Drake byrja å utvikle emfysem etter 40 år med røyking og helsa hans vart dårleg etter 1985. Han døydde av sjukdommen i 1988, berre 55 år gammal. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pete Drake|Pete Drake]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Wooden Heart

«**Wooden Heart**» er ein song mest kjend i ein versjon med Elvis Presley frå 1960 i filmen *[[G.I. Blues]]*. Songen vart ein hit for Presley i Storbritannia der han låg seks veker på toppen av den britiske singellista i mars og april 1961. Songen vart ikkje gjeven ut på singel i USA før i november 1964, der han var B-sida til «Blue Christmas». Presley framførte songen live under Dinner Show-konserten på Hilton Hotel i Las Vegas i 1975, og ei innspeling av dette finst på konsertalbumet *Dinner At Eight*.

Ein versjon av Joe Dowell nådde toppen av den amerikanske singellista i slutten av august 1961,. Dowell-versjonen låg òg tre veker på toppen av Easy Listening-lista.

«Wooden Heart» vart skriven av Fred Wise, Ben Weisman, Kay Twomey og den tyske bandleiaren Bert Kaempfert, og var basert på ei tysk folkevise av Friedrich Silcher, «Muss i denn», frå Remsdalen i Württemberg sørvest i Tyskland. «Wooden Heart» inneheld fleire linjer frå den originale folkevisa. Marlene Dietrich spelte inn ein versjon av songen ein gong før 1958, før Presley, men i den originale tyske versjonen. Denne kom ut som B-sida til ein versjon i 1959 av singelen «Lili Marlene», for Philips og Columbia Records. Elvis Presley-versjonen vart publisert av Gladys Music, songforlaget til Elvis Presley. Bobby Vinton spelte inn sin versjon i 1975 med ein tekst omsett til polsk.

Elvis Presley-versjonen inneheld to parti på tysk, den første er dei fire første linjene av «Muss i' denn zum Städtele hinaus», medan den andre delen kjem mot slutten og er basert på ei omsetjing av den engelske versjonen (og derfor ikkje den originale tyske teksten).

## Andre versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wooden Heart|Wooden Heart]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Elvis News Network – ''G.I. Blues''
*
In My Father's House

**«In My Father's House»** er ein gospelsong av The Blackwood Brothers frå 1954. Det var den eine av to songar, i lag med «I Have But One Goal», som gruppa spelte inn mellom 1953 og 1956. Elvis Presley spelte inn songen i RCA Studios den 30. oktober 1960 og gav han ut på albumet *[[His Hand in Mine]]*. Jimmy Blackwood var frontsongar i Blackwoods, men det var Jake Hess, som var frontmann i The Statemen, som var ei stor inspirasjonskjelde for Elvis. Vresjonen som Elvis spelte inn er langsam. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:In My Father&#39;s House|In My Father&#39;s House]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Milky White Way

**«Milky White Way»** er ein gospelsong skriven av Landers Coleman, som var songar i ein kvartett. Songen selde over ein million eksemplar i 1947 då CBS Trumpeteers, ein svart kvartett frå Baltimore, spelte inn songen. Seint i 1940-åra hadde CBS Trumpeteers eit populært morgonshow på radio og «Milky White Way» var kjenningsmelodien deira. Elvis Presley spelte inn ein versjon av songen i slutten av oktober 1960 og gav han ut på albumet *[[His Hand in Mine]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Milky White Way|Milky White Way]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Pocketful of Rainbows

«**Pocketful of Rainbows**» er ein song av Elvis Presley frå 1960 på albumet *[[G.I. Blues]]*. Songen er skriven av Fred Wise og Ben Weisman.

## Informasjon
Songen vart spelt inn 6. mai 1960 i RCA Victor sitt studio i Hollywood for filmen *[[filmen G.I. Blues|G.I. Blues]]*.

I filmversjonen kan ein sjå Juliet Prowse (som mima til Loulie Jean Norman sin vokal) syngje i lag med Elvis i ei kabelvogn i den vesle, tyske turistbyen Rüdesheim am Rhein. 

## Andre versjonar
*1961: Deane Hawley
*1964: Terry Stafford
*1966 : Jan & Dean
*1967 : Colin Cook
*1986: Ray Condo and His Hardrock Goners
*1991: Johnny Earl
*1992: The Cliffters
*1993: YMO (på japansk)
*2000: Tom Green
*2003: Darrel Higham and The Enforcers
*2004: Preslisa
*2006: Jimmy Breedlove
*2009: The Bobcats
*2013: Steven Pitman

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pocketful of Rainbows|Pocketful of Rainbows]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
His Hand in Mine

***His Hand in Mine*** er det 12. studioalbumet til Elvis Presley, gjeve ut på RCA Victor Records i mono og stereo i november 1960. Det var det første av tre gospelalbum som Presley gav ut i levetida si. Innspelinga fann stad 30. og 31. oktober 1960 i RCA Studio B i Nashville i Tennessee. Det nådde 13. plassen på Top Pop Albums-lista og selde til gullplate 9. april 1969 og platinaplate den 27. mars 1992 hos Recording Industry Association of America.

## Innhald
Presley hadde heile livet ein stor kjærleik for kyrkjemusikk, og brukte ofte denne musikken til å øve og varme opp før konsertar og i byrjinga av innspelingar. Presley hadde tidlegare gjeve ut EP-en *[[Peace in the Valley (EP)|Peace in the Valley]]*, med gospelsongar, og ønskte no å spele inn eit heilt album. Dette passa bra med planane til manageren til Presley, Colonel Tom Parker, som ønskte å styre klienten sin mot eit meir familievenleg image og samstundes setje i gang filmkarrieren til Presley i Hollywood.

Alle songane for *His Hand In Mine* vart spelte inn i løpet av ei fjorten timar lang innspeling. Songane «Surrender» og «Crying in the Chapel» vart spelte inn under innspelinga, men kom berre ut på singlar. «Surrender» vart den første singelen hans i 1961 og toppa lista, men «Crying in the Chapel» vart først gjeven ut i april 1965, og nådde då tredjeplassen på lista. Presley spelte seinare inn att «Swing Down Sweet Chariot» (mmå ikkje forvekslast med den populære «Swing Low, Sweet Chariot») for filmen *[[filmen The Trouble with Girls|The Trouble with Girls]]* i 1969.

Dette albumet vart gjeve ut på ny på vinyl av RCA i 1976. Dette har eit heilt anna omslag og har heller ikkje alle dei same songane som originalplata.

Den 11. mars 2008 gav RCA ut ein nymastra versjon av albumet på CD, med fire bonusspor som hadde vore med på EP-en *[[Peace in the Valley (EP)|Peace in the Valley]]* i 1957 og som seinare kom ut på *[[Elvis' Christmas Album]]*. 

Songen «In My Father's House» vart arrangert og tilpassa av Elvis Presley og publisert av Elvis Presley Music.

## Medverkande
* Elvis Presley – vokal og akustisk gitar (på «Milky White Way»)
* The Jordanaires – korvokal
* Boots Randolph – saksofon
* Scotty Moore – elektrisk gitar
* Hank Garland – akustisk gitar
* Floyd Cramer – piano
* Bob Moore – kontrabass
* D.J. Fontana, Buddy Harman – trommer

## Innhald

### Originalutgåve

### Bonusspor på nyutgjevinga frå 2008

### Nyutgjeving på ''Follow That Dream'' i 2008

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:His Hand in Mine|His Hand in Mine]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Elvis Presley sin diskografi
*LPM-2328 His Hand in Mine Guide på The Elvis Presley Record Research Database
Joshua Fit the Battle of Jericho

«**Joshua Fit the Battle of Jericho**» (òg kalla «**Joshua Fought the Battle of Jericho**» eller «**Joshua Fit de Battle of Jericho**») er ein kjend negro spiritual.

Ein trur at songen vart skriven av slavar på første halvdel av 1800-talet. Somme referansar indikerer at Jay Roberts tok opphavsrett på songen i 1865. Den første innspelinga vart gjort av Harrod's Jubilee Singers for Paramount Records No. 12116 i 1922. Seinare innspelingar vart gjort av Paul Robeson (1925), Mahalia Jackson (1958), Clara Ward og Hugh Laurie (2011) og mange fleire.

Ralph Flanagan spelte inn ein alternativ versjon kalla «Joshua». Ralph Flanagan and His Orchestra spelte inn songen i New York City den 1. mars 1950.

Teksten handlar om Bibelsoga om slaget ved Jeriko, der Josva leia israelittane mot Kanaan (Josva 6:15-21). Men som mange andre spirituals så kan teksten òg handle om å rømme frå slaveriet, som linja «And the walls came tumblin' down.» Den livlege melodien og rytmen gav òg energi og inspirasjon.

## Versjonar

Ein finsk versjon omsett av Bosse Österberg vart framført som «Kello yhdeksän» av Anki, Bosse & Robert i 1964. Ein tyskspråkleg versjon, framleis med tittelen «Joshua Fit The Battle Of Jericho» vart omsett av Irma Holder, Werner Dies, Howard Carpendale, Joachim Horn-Bernges og Dieter Weidenfeld og framført av Howard Carpendale mit dem Golden Gate Quartet i 1984. Ein nederlandsk versjon, med tittelen «Joshua (The Battle of Jericho)» vart omsett av Jean Kluger og Hannie Buenen og framført av Will Tura i 1999.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Joshua Fit the Battle of Jericho|Joshua Fit the Battle of Jericho]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Tekst
Swing Down Sweet Chariot

**«Swing Down Sweet Chariot»** er ein tradisjonell negro spiritual og ein humoristisk variant av «Swing Low, Sweet Chariot».

Songen vart gjort populær av Golden Gate Quartet i 1940-åra og han vart spelt inn av Elvis Presley i 1960 for albumet *[[His Hand in Mine]]* og sidan spelt inn att i 1969 for filmen *[[filmen The Trouble with Girls|The Trouble with Girls]]*. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Swing Down Sweet Chariot|Swing Down Sweet Chariot]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
 

## Bakgrunnsstoff
*Tekst
*(Video) Swing Down Sweet Chariot sungen av Golden Gate Quartet
Mansion Over the Hilltop

**«Mansion Over the Hilltop»** er ein Southern Gospel-song skriven av Ira Stanphill. Han er mest kjend i ein versjon av Elvis Presley på albumet *[[His Hand in Mine]]* frå 1960. Songen vart først spelt inn i 1951 med Jimmie Davis og The Anita Kerr Singers.

## Versjonar
*1951: Jimmie Davis med The Anita Kerr Singers
*1951: The Jordanaires
*1951: George Morgan
*1952: Blackwood Bros. Quartet
*1953: Red Foley
*1957: Faron Young med The Anita Kerr Singers
*1960: Elvis Presley med The Jordanaires
*1992: Ricky Van Shelton
*2002: Kent Lundberg & One Way Brothers
*2002: Stephen Ackles
*2003: George Jones med Vestal Goodman
*2004: Terry Mike Jeffrey
*2007: Bob Petermann

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mansion Over the Hilltop|Mansion Over the Hilltop]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Elvis

**Elvis** er eit opphavleg engelskspråkleg mannsnamn 
Det er særleg blitt kjend gjennom songaren Elvis Presley.

## Opphav
Namnet er ei anglisering av namnet til den irske helgenen Ailbe av Emly. Tydinga av dette namnet er usikker, det kan ha blitt forstått i mellomalderen som ei avleiing av irsk *ail*, 'stein'. 

Ei vanleg forklaring av opphavet til namnet er at det skal koma frå det gammalengelske *Eall-wīs*, som tyder 'allvis', men dette namnet er ikkje kjend frå angelsaksiske kjelder. Overgangen frå lyden *w* til *v* i moderne engelsk er også lite sannsynleg. Det er mogleg at forklaringa er inspirert av det norrøne mytologiske namnet Alvíss. Andre alternative ordsoger som er blitt føreslått inkluderer at det er eit etternamn avleidd frå Eloise, er ei avleiing av eit etternamn som Elwes, eller at det er knytt til namnet *Alwyn*.

## Bruk

Namnet Elvis var i bruk før det blei gjort kjend av Elvis Presley (1935–1977), til dømes av den amerikanske embetsmannen Elvis Jacob Stahr, Jr. (1916–1998), som var fødd same året som far til Presley, Vernon Elvis Presley. 
Namnet blei likevel mykje meir populært då karrieren til Elvis Presley tok av.

Namnet har rundt 131 brukarar i Noreg.
Det har 1324 brukarar i Sverige.

## Kjende namneberarar
* Elvis Presley (1935–1977), amerikansk songar
*Per Elvis Granberg (1941-1980, opphavleg Per Granberg), norsk songar
* Elvis Costello (f. 1954), britisk songar, som tok artistnamn etter Presley
*Stig Elvis Furset (f. 1967), norsk Elvis-imitator
*Kjell Elvis (f. 1968 som Kjell Henning Bjørnestad), norsk Elvis-imitator
* Elvis Fatović (f. 1971), kroatisk vasspolospelar og -trenar
*Elvis Stojko (f. 1972), canadisk kunstløpar
*Ahyee Aye Elvis (f. 1983), ivoriansk fotballspelar
*Elvis Abbruscato (f. 1981), italiensk fotballspelar

## Annan bruk
* *Elvis! Elvis!* er ei barnebok frå 1973 av Maria Gripe
* «Elvis» er ein song av den norske humortrioen Prima Vera

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Elvis (namn)|Elvis (namn)]]» frå ,  den 1. november 2016.*
I'm Working on a Building

«**I'm Working on a Building**» er ein song frå både negro spiritual og southern gospel-tradisjonen. Songen har blitt ein gospelstandard og er blitt spelt inn mange gonger, av artistar som The Carter Family, Bill Monroe, Elvis Presley, Oak Ridge Boys, B.B. King, og John Fogerty.

## Historie
Ein versjon av songen er tilskriven Lillian Bowles og Winifred O'Hoyle, men songen har eksistert som tradisjonell folkevise lenge før det, truleg med opphav som ein negro spiritual. Ein tidleg versjon av songen vart trykt i boka *Old Songs Hymnal* av Dorothy G. Bolton frå 1929. Det er sagt at songen har ei calypsokjensle, noko som har ført til spekulasjonar om songen kan kome frå Florida eller Karibia.

Songen vart knytt til Southern gospel-musikk då The Carter Family spelte inn songen i 1934 for Bluebird Records. Denne versjonen er oppført med A.P. Carter som opphavsrett. Bill Monroe, som grunnla bluegrass, spelte ofte songen. Ein trur at Carter sin versjon var basert på ein mykje eldre versjon av folkloristen John Wesley Work III og seinare utgjeve i samlinga *American Negro Songs and Spirituals* i 1940.

Blues-legenda B.B. King lærte seg først songen som ung gatemmusikant og spelte ofte songen tidleg i karrieren sin.  John Fogerty spelte inn songen for det første soloprosjektet sitt, *[[The Blue Ridge Rangers]]*.

## Versjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;m Working on a Building|I&#39;m Working on a Building]]» frå ,  den 1. november 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kay Stenshjemmet

**Kay Arne Stenshjemmet** () er ein norsk tidlegare skeiseløpar som vart europameister i firkamp i 1976 og 1980. Han vart fire gongar norsk meister i firkamp; 1976, 1977, 1978 og 1981 og ein gong i sprint, 1976. Stenshjemmet var mange sesongar medlem i Sportsklubben Ceres, seinare i Rælingen Skøyteklubb.

I tillegg til meisterskapstriumfane steig Stenshjemmet på sigerspallen i ei rad internasjonale meisterskap. Han vann sølvmedaljar i europameisterskapane 1977 og 1979, på 1&nbsp;500 meter og 5&nbsp;000 meter under Vinter-OL 1980, og i firkamp-VM 1981. Både i VM i firkamp 1979 og EM 1981 enda han på bronseplassen. Han vann til saman ni distanseløp i internasjonale meisterskap. 

Den 19. mars 1977 sette Stenshjemmet verdsrekord på 5&nbsp;000 meter med 6.56,9 på Medeo-bana i Alma Ata.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kay Stenshjemmet|Kay Stenshjemmet]]» frå ,  den 1. november 2016.*
Åsmund Husabø Eikenes

**Åsmund Husabø Eikenes** () er ein norsk forfattar frå Leikanger i Sogn og Fjordane. Han har ein doktorgrad frå Senter for kreftbiomedisin ved Universitetet i Oslo.

Eikenes fekk Forskerforbundets Hjernekraftpris for 2013 for formidling av celledeling hos bananfluger.

Hausten 2016 gav han ut ei populærvitskapleg bok om hender. Boka heiter *Handboka : alt du vil vite om hendene dine - og litt til*.

## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
## Kjelder
Rum

**Rum** kan visa til:

* Rùm, ei av Hebridane
* Rum Cay, ei øy på Bahamas
* Rum i Austerrike, ein kommune i Tirol
* Rum i Iran, ein landsby i Sør-Khorasan
* Rum i Ungarn, ein landsby i Vas
* Rum River i Minnesota
* Rum-sultanatet, eut seldjuk-tyrkisk sultanat i Anatolia 1077–1307
Familien Bohr

**Bohr** er ein dansk familie med vitskapsfolk, lærde og sportsfolk.

Kjende medlemmer:
* Niels Bohr (1885–1962), fysikar og mottakar av nobelprisen i fysikk i 1922
* Aage Bohr (1922–2009), sonen til Niels, fysikar og mottakar av nobelprisen i fysikk i 1975
* Harald Bohr (1887–1951), matematikar og bror til Niels
* Christian Bohr (1855–1911), fysiolog og far til Niels og Harald

Andre medlemmer:
* Henrik Georg Christian Bohr (1813–1880), skolemeister, far til Christian og farfar til Harald og Niels
* Jenny Bohr (1883–1933), syster til Niels og Harald
* Ellen Adler Bohr (1860–1930), kona til Christian og mor til Harald, Niels og Jenny

Den eldste av Niels sine fem søner, som også heitt Christian, døydde i ei båtulukke i tidleg alder, og ein av hans andre søner døydde av hjernehinnebetennelse. Dei andre levde framgangsrike liv, slik som Aage, som blei ein framståande fysikar, og som i likskap med faren mottok nobelprisen i fysikk. Hans andre søner var lækjaren Hans Henrik, kjemiingeniøren Erik og advokaten Ernest.

To av Aage sine søner, Vilhelm og Tomas Bohr, er akademiske forskarar. Tomas er fysikkprofessor ved Danmarks Tekniske Universitet der han arbeider med væskedynamikk, medan Vilhelm er molekylærbiolog og vart medlem av det norske vitskapsakademiet i 2020. Deira to syskenbarn, Jakob og Henrik Bohr, er også professorar ved Danmarks Tekniske Universitet.


Fil:Christian_Bohr_u016a.jpg|Christian Bohr, far til Niels og Harald
Fil:Aage_Bohr.jpg|Aage Bohr, 1955


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bohr family|Bohr family]]» frå ,  den 2. november 2016.*  
 





## Bakgrunnsstoff
* Niels Bohr Archive
Ard Schenk

**Adrianus Schenk** (), kjend som **Ard Schenk**, er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Anna Palowna. Han vart europameister tre gongar i tida 1966-72, verdsmeister i firkamp tre år på rad (1970-72) og sikra seg tre gullmedaljar under Vinter-OL 1972 i Sapporo. Dessutan vann han to VM-sølv i firkamp, OL-sølv i 1968, EM-sølv 1971, to VM-bronsemedaljar i firkamp og like mange i sprint-VM. Etter han vart profesjonell vann han både EM og VM i firkamp 1973.

Schenk sette 18 verdsrekordar i tida 1966-72. I 1971-sesongen var han den fyrste som gjekk 1500 m på under to minuttar, 1.58,7, og 10&nbsp;000 meter på under 15 minuttar, 14.55,9.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Ard Schenk|Ard Schenk]]» frå ,  den 2. november 2016.*  
 
* 
*  Ard Schenk på www.ISU.html.infostradasports.com
Rintje Ritsma

**Robert Rintje Ritsma** () er ein nederlandsk tidlegare skeiseløpar frå Lemmer. Han vann seks europameisterskap og fire verdsmeisterskap i firkamp. I tida 1992-2003 stod han på pallen etter ni verdsmeisterskap og ti europameisterskap. Ritsma tok til saman seks OL-medaljar i leikane 1994, 1998 og 2006, men vart aldri olympisk meister. Derimot vann han gull på 1500 meter og 5&nbsp;000 m under VM 1997 i enkeltløp.

Frå 1994 til 1999 sette Ritsma to verdsrekordar på 1500 m og like mange i firkamp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Rintje Ritsma|Rintje Ritsma]]» frå ,  den 2. november 2016.*
Eric Flaim

**Eric Joseph Flaim** () er ein USA-amerikansk skeiseløpar frå Pembroke i Massachusetts som vart verdsmeister i firkamp i Alma-Ata i 1988.

I løpet av ein månad vinteren 1988 tok Flaim medalje i olympiske leikar, og i verdsmeisterskapaen i firkamp og i sprint. Det tok til fyrste helga i februar med bronseplass i sprint-VM i West Allis i delstaten Wisconsin i USA. To veker seinare gjekk han inn til sølvmedalje på 1&nbsp;500 meter under Vinter-OL 1988 i Calgary, bak austtyske André Hoffmann. Fjorten dagar etter overraska Flaim stort og kunne stige øvst på sigerspallen då VM i firkamp på Medeo-bana i Alma-Ata var over.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Eric Flaim|Eric Flaim]]» frå ,  den 1. november 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Eric Heiden

**Eric Arthur Heiden** () er ein USA-amerikansk tidlegare skeiseløpar frå i Madison i Wisconsin. Han vann samtlege fem gullmedaljar i skeiseløp for menn under Vinter-OL 1980 i Lake Placid. Heiden vart verdsmeister i firkamp og sprint både i 1977, 1978 og 1979. I 1980 vann han sin fjerde VM-tittel i sprint, men enda på sølvplass i firkamp-VM i Heerenveen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Eric Heiden|Eric Heiden]]» frå ,  den 1. november 2016.*
Odd Lundberg

**Odd Harald Lundberg** () var ein norsk skeiseløpar frå Brandbu i Oppland. Han vart både verdsmeister og norsk meister på skeiser i 1948. Lundberg var medlem i Jaren Idrettslag til 1938, deretter tre år i Brandbu Idrettsforening, perioden 1941-56 i Oslo Idrettslag og frå 1956 til -60 i Oslo Skøiteklub.

### Aktiv
Lundberg kom på tredjeplass under NM 1946 og på andreplass i NM 1947 i Trondheim. Her hadde han beste samanlagtsum, men måtte sjå at Henry Wahl vart noregsmeister med tre distansesigrar, i to av distanseløpa delte han til og med sigeren med Lundberg.

Ved noregsmeisterskapen 1948 i Drammen vann Lundberg ein suveren siger, trass i at han ikkje vart betre enn nummer tre i nokon av enkeltløpa. Under Vinter-OL 1948 i St. Moritz vann han sølvmedaljen på 5000 m, slått med vel tre sekundar av landsmannen Reidar Liaklev, før han dagen etter tok bronsemedaljen på 1500 m. Ei veke seinare enda han på tredjeplass ved EM på Hamar, før han siste helga i februar vart verdsmeister i Helsinki, over eitt tidspoeng framom Johnny Werket frå USA og norske Henry Wahl.

Lundberg vart berre nummer fire i NM 1949 i Tønsberg, men vart beste nordmann på tredjeplass under EM 1949 på Bislett stadion i Oslo. Eitt år seinare syrgde han for dobbeltsiger då Hjalmar Andersen vann sin fyrste internasjonale triumf under europameisterskapen 1950 i Eskilstuna.

Lundberg sette sine endelege personlege rekordar på 5&nbsp;000 m og 10&nbsp;000 m i mars 1958, 40 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Odd Lundberg|Odd Lundberg]]» frå ,  den 2. november 2016.*