open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Life in a Day

***Life in a Day*** er debutalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds, gjeve ut i april 1979 på Zoom.

Det nådde 30. plassen på UK Albums Chart. Tittelsporet og «Chelsea Girl» kom ut på singlar.

## Utgjeving og mottaking
*Life in a Day* låg seks veker inne på den britiske albumlista og nådde 30. plassen der. Tittelsporet kom ut 12. mai som den første singelen til Simple Minds og nådde 62. plassen på den britiske singellista, der han låg inne i to veker. Den neste singelen, «Chelsea Girl», gjekk ikkje inn på lista i det heile. Det var ei hyllest til Nico- og Andy Warhol-filmen *[[Chelsea Girls]]*, og var ein populær konsertsong for bandet.

Andy Kellman i AllMusic rangerte dette Simple Minds-albumet lågast av dei fem første utgjevingane deira, og skreiv at dei etterlikna Magazine og Roxy Music. Han rangerte «Someone» som det beste sporet på plata. *[[NME]]*-skribenten Tony Stewart roste tekstane og arrangementet, men meinte albumet var openbert inspirert av 70-talsmusikk. Han rangerte «Murder Story» som det beste sporet på albumet. Sjølv om han skreiv at albumet var overprodusert og undergrov stilen til bandet, vurderte han albumet som bra.

I eit intervju i 2012 angra frontmannen i bandet, Jim Kerr, at produksjonen på albumet hadde ført til at songane på albumet mangla «gneisten» som var ein del av konsertframføringane deira, og skildra kjenslene hans om albumet som «bittersøtt». Han hugsa at dei på den tida «køyrde opp til Skottland, og nokon gav meg ein kassett med *[[Unknown Pleasures]]* av Joy Division... og eg tenkte at me hadde fullstendig mislukkast».

## Innhald

## Medverkande
*Jim Kerr – solovokal
*Charles Burchill – gitar, fiolin, vokal
*Derek Forbes – bass, vokal
*Brian McGee – trommer, perkusjon, vokal
*Michael MacNeil – klaverinstrument, vokal
*John Leckie – plateprodusent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Life in a Day|Life in a Day]]» frå ,  den 6. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Jim Kerr

**James Kerr** () er ein skotsk songar og låtskrivar, og mangeårig frontmann i rockebandet Simple Minds. Han oppnådde fem førsteplassar på albumlista i Storbritannia med bandet, og ein singel på toppen av lista i 1989 med «Belfast Child». Han gav ut det første soloalbumet sitt, *[[Lostboy! AKA Jim Kerr]]*, den 27. mai 2010. Røysta til Kerr er blitt skildra som «den rike barytonrøysta til David Bowie blanda med fløyelsrøysta til Bryan Ferry».

## Diskografi
:Sjå òg diskografien til Simple Minds. 

### Soloalbum
* *[[Lostboy! AKA Jim Kerr]]* (2010)

### Solosinglar
* «Shadowland» (2010)
* «Refugee» (2010)
* «She Fell In Love With Silence» (2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jim Kerr|Jim Kerr]]» frå ,  den 6. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Penny Black Music  Interview with Jim Kerr, May 2010
Charlie Burchill

**Charles Burchill** () er ein skotsk musikar og komponist, mest kjend som gitarist i Simple Minds, som han var med å skipe i slutten av 1970-åra.

I tillegg til gitar, har Burchill spelt fiolin og saksofon på dei tre første studioalbuma til bandet, og tok over det meste av klaverinstrumentspelinga etter 1989 då Mick MacNeil slutta i bandet. Burchill er i lag med frontmannen Jim Kerr dei einaste originale medlemmane att i Simple Minds, som framleis er aktive. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charlie Burchill|Charlie Burchill]]» frå ,  den 6. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Charlie Burchill på Discogs
*simpleminds.com - Offisiell nettstad
Brian McGee

**Brian McGee** () er ein skotsk trommeslagar som spelte i forskjellige band som Simple Minds og Endgames. Broren hans Owen, har under sitt eige namn, Owen Paul, hatt ein hitsingel med ein versjon av Marshall Crenshaw-songen *You're [[My Favorite Waste of Time]]*.

McGee møtte den framtidige Simple Minds-frontmannen Jim Kerr då dei begge gjekk på ungdomsskulen i lag, og vart med han og andre vener (gitaristen Charlie Burchill og bassisten Tony Donald) frå den same skulen i bandet Biba-Rom! kring midten av 1970-åra, medan dei framleis var på skulen. I 1977 skipa dei punkbandet Johnny and the Self Abusers, som endra namn til Simple Minds. Han var med på albuma *[[Life in a Day]]*, *[[Real to Real Cacophony]]*, *[[Empires and Dance]]* og *[[Sons and Fascination/Sister Feelings Call|Sons and Fascination]]*. I september 1981 slutta han i Simple Minds etter å ha blitt trøytt av all turneringa og livet i bandet.

Han vart sidan med i gruppa Endgames. Etter to album vart bandet oppløyst i 1985. På den tida gjekk han saman med den tidlegare kollegaen i Simple Minds, Derek Forbes, i gruppa Propaganda, der han var fram til 1995. I 2009 skipa begge desse bandet Ex-Simple Minds eller XSM.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brian McGee|Brian McGee]]» frå ,  den 6. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Brian McGee på Simple Minds.org
* Discogs: Brian McGee
Elias Berdal

**Elias Petersson Berdal** () var ein norsk forsikringsdirektør, lærar og målmann. Berdal var direktør i Forsikringsselskapet Andvake frå 1919 til 1954, og gjorde ein stor innsats for samfunn og målsak.

Berdal voks opp i Tafjord på Sunnmøre som den eldste i ein barneflokk på sytten. Berdal tok mellomskule på Voss medan foreldra budde i Tysnes, og examen artium i Bergen i 1902. Seinare gjekk han på Krigsskulen før han tok andreeksamen i dåverande Kristiania i 1904 og eksamen ved Elverum lærarskule 1905. Berdal vart så lærar, fyrst ved framhaldsskulen i Alvdal og sidan på Lillehammer. Her vart han forsikringsagent for Andvake i Gudbrandsdalen til laget gjekk inn i 1915. Då laget starta opp att i 1917 byrja Berdal som underdirektør, før han i 1919 steig opp til direktør. Berdal vart sitjande i denne stillinga fram til 1954, og i direktørperioden hans synte rekneskapen overskot kvart einaste år.

Andvake voks seg stort ved å spara, godt hjelpt av den kostnadsmedvitne drifta Berdal stod for. Midt på 1950-talet hadde Andvake ein trygdesum på om lag 150 mill. kr. Ti år seinare hadde denne vokse til 370 mill. kr. I 1920 fekk han skipa eit avdelingskontor på Island under leiing av Helgi Valtýsson. Andvake nytta berre nynorsk i Noreg, og nytta norske seiemåtar og nemningar som seinare har kome i vanleg norsk bruk. Grunna denne innsatsen vart ord som «søknad» for «andragelse» eller «ansøkning» vanleg også på bokmål.

Ved sidan av arbeidet i Andvake var Berdal aktiv i målrørsla. Han var i fleire år medlem av styret til Noregs Mållag, og sat 15 år i styret til Det Norske Teatret (tri av dei som formann). Frå 1923-1965 var han formann i styret for Hulda Garborgs stipendfond, og var medlem av Norsk Måldyrkingslag frå 1937. Han var elles ein aktiv instruktør og formann i både turn- og skyttarlag. Frå 1939 var Berdal direksjonsmedlem i Noregs Bank, men fekk i 1942 sparken til føremon for Fritz Jenssen, den nazistiske ordføraren i Oslo.

For sitt langvarige samarbeid med Island vart Berdal utnemnd til Riddar av Islands falk.

## Kjelder
*Grepstad, O. (1999). Berdal, Elias. I *Norsk biografisk leksikon* (Bind 1 : Abel-Bruusgaard, s. 242-43). Oslo: Kunnskapsforlaget.
*Kleiva, I. (1976). Berdal, Elias. I I. Kleiva (Red.), *Norddal bygdebøker. band 4: Grunn og gror: kultursoge* (s. 377-78). Norddal: Norddal sogenemnd.

## Fotnotar
Mick MacNeil

**Norman Michael MacNeil** () er ein skotsk låtskrivar og klaverspelar. Han er mest kjend som tidlegare medlem i gruppa Simple Minds. Han kom med i gruppa i 1978 og slutta i 1990. 

I 1997 gav han ut albumet *People, Places, Things* på sitt eige selskap, Mixrecords. Han var òg klaverspelar i bandet Fourgoodmen og spelte med eit sameina Visage.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mick MacNeil|Mick MacNeil]]» frå ,  den 6. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
John Leckie

**John William Leckie** () er ein engelsk plateprodusent og lydteknikar. Han har mellom anna produsert Magazine sitt *[[Real Life av Magazine|Real Life]]* (1978), XTC sitt *[[White Music]]* (1978), Dukes of Stratosphear sitt *[[25 O'Clock]]* (1985), The Stone Roses sitt *[[The Stone Roses av The Stone Roses|The Stone Roses]]* (1989), Radiohead sitt *[[The Bends]]* (1995), Muse sitt *[[Origin of Symmetry]]* (2001) og The Levellers sitt *[[We the Collective]]* (2018).

Leckie byrja karrieren i Abbey Road Studios i 1970 som lydbandoperatør og vart seinare lydteknikar og produsent der.

## Produksjonsarbeid

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Leckie|John Leckie]]» frå ,  den 6. september 2020.*
NM i sykling 1992 på landeveg

**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1992** for menn vart avvikla 27. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.

## Menn, 183 km





**Noregsmeisterskapen i landevegssykling 1992** for kvinner vart avvikla i Lærdal fredag 26. juni.

## Kvinner, 82 km





## Kjelder
**Sportsboken 92-93*. Sportsboken As/VG. 1992.
Austkysten av USA

**Austkysten av USA** eller **Austkysten** (engelsk *East Coast*) er kystlinja der den austlege delen av USA møter Atlanterhavet. 14 av delstatar i USA har kystlinje mot Atlanterhavet. Frå nord til sør gjeld dette Maine, New Hampshire, Massachusetts, Rhode Island, Connecticut, New York, New Jersey, Delaware, Maryland, Virginia, Nord-Carolina, Sør-Carolina, Georgia og Florida. I tillegg ligg Pennsylvania langs Delaware-estuaret. Connecticut har heller inga direkte kystlinje med Atlanterhavet, sidan han ligg langs sundet Long Island Sound. 

Fleire øyar og halvøyar ligg langs austkysten av USA. I delstaten Massachusetts ligg halvøya Cape Cod. Lenger sør ligg øya Long Island i New York. Mellom Long Island og delstatane Connecticut og Rhode Island ligg sunda Long Island Sound og Block Island Sound. Mellom delstatane Delaware og New Jersey ligg den store bukta Delawarebukta. Den større Chesapeakebukta ligg mellom Virginia og Maryland. Mellom desse to buktene ligg Delmarvahalvøya. Heilt søraust i USA, mellom Atlanterhavet og Mexicogolfen, ligg Floridahalvøya som utgjer størsteparten av delstaten Florida.

Austkysten er det folkerikaste kystområdet i USA. I 2010 hadde statane med kystlinje mot aust eit samla estimert folketal på  (36 % av heile folketalet i landet). 
New York er både den største byen i USA og det største storbyområdet langs Austkysten. 

## Sjå òg

* Vestkysten av USA
* Golfkysten

## Kjelder


----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:USAs østkyst|USAs østkyst]]» frå  og «[[:en:East Coast of the United States|East Coast of the United States]]» frå , den 7. september 2020.*
NM i sykling 1992 i tempo

**Noregsmeisterskapen i sykling 1992 i temporitt** for menn vart avvikla med individuell tevling 23. juni og lagtempo 25. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.

## Menn
### 50 km temporitt





### 70 km lagtempo





**Noregsmeisterskapen i sykling 1992 i temporitt** for kvinner vart avvikla 24. juni i Lærdal i Sogn og Fjordane.

## Kvinner, 30 km





## Kjelder
**Sportsboken 92-93*. Sportsboken As/VG. 1992.
Real to Real Cacophony

***Real to Real Cacophony*** (stundom feilaktig kalla ***Reel to Real Cacophony***) er det andre studioalbumet til det skotske rockebandet Simple Minds. Det kom ut i november 1979 på selskapa Zoom og Arista.

## Innspeling
*Real to Real Cacophony* vart spelt inn og miksa i løpet av fem veker i Rockfield Studios. I følgje produsenten John Leckie hadde bandet berre fire songar («Premonition», «Factory», «Calling Your Name» og «Changeling») før innspelinga og resten av albumet vart skriven medan dei var i studio.

## Utgjeving
*Real to Real Cacophony* gjekk ikkje inn på albumlista, og det gjorde ikkje den einaste singelen frå albumet heller, «Changeling».

Nyutgjevinga på Virgin Records i 2002/2003 kalla feilaktig albumet *Reel to Real Cacophony*, og opningssporet «Reel to Real». Den feilaktige stavinga stod òg trykt i diskografien på innsida av dei ommastra utgåvene av Simple Minds-platene som kom desse åra. Seinare utgåver har kome ut med korrekt tittel på album og tittelspor. 

## Mottaking

*Real to Real Cacophony* har generelt fått god kritikk i musikkpressa. *[[Sounds]]*-skribenten John Gill skreiv: «*Real To Real Cacophony* syner stor - og modig - progresjon. Det fangar nokre av sjokkeffektane av avantgarde, noko av den kjenslemessige krafta til band som The Pop Group, men held likevel det beste av Minds stramt og treffande. Arkiver under imponerande.»

Seinare roste AllMusic albumet og skildra det som «der Simple Minds våga seg ut over evna til å etterlikne inspirasjonskjeldene sin og byrje å manipulere dei i staden, nådelaust skubbe dei rundt og forme dei til morosame objekt som eit barn former ein klump modelleire til noko». Dei kalla det «ein bragd som er på nivå med andre post-punk-milepålar frå 1979 som *[[Metal Box]]*, *[[154 av Wire|154]]*, *[[Entertainment!]]* og *[[Unknown Pleasures]]*». Bob Stanley skreiv i *[[Record Collector]]*: «*Real To Real Cacophony* burde hyllast som ein eineståande sterk overgang mellom post-punk og synth-pop, men skuggen av 'Belfast Child' tårnar over rykte deira.»

## Innhald

## Medverkande
**Simple Minds**
* Jim Kerr – vokal
* Charles Burchill – gitar, fiolin, saksofon
* Derek Forbes – bassgitar
* Brian McGee – trommer, perkusjon
* Michael MacNeil – klaverinstrument

**Technical**
* John Leckie – arrangement, innspeling, miksing
* Graphyk – grafikk
* Sheila Rock – fotografi
* Trevor Rodgers – fotografi
* Paul Henry – innpakning
* Mariella Sometimes – lydbandoperatør

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Real to Real Cacophony|Real to Real Cacophony]]» frå ,  den 7. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Koppangen

**Koppangen** (nordsamisk **Gohppi**) er ei bygd i Lyngen kommune i Troms fylke. Ho ligg på vestsida av fjorden Lyngen og rundt 17 kilometer nord for kommunesenteret Lyngseidet, langs Fv311.

Bygda ligg utsett til for naturfenomenet jøkulhlaup, som er ein plutseleg flaum frå ein isbre. Dette kan oppstå når demninga for bredemte sjøar brest. Dette skjer frå tid til annan ved dei bredemte sjøane i kanten av Koppangsbreen, og er vanskeleg å varsla.

## Namna ''Gohppi'' og ''Koppangen''

Bygda har namnet sitt frå bukta ho ligg med, som heiter *Gohppi* på nordsamisk. Ordet er også eit substantiv som betyr ‘bukt’. Thor Frette har i ein artikkel frå 1986 vist at både namnet «Koppangen» og det på sundet «Kjølmangen» litt lenger ut i fjorden er danna på same vis, i dette tilfelle frå det opphavleg samiske namnet *Čoalbmi*, som betyr ‘sund’: Eit opphavleg samisk nam blir lånt inn i norsk, og får etter analogi frå fjordnamn lenger sør eit suffiks *-angen*, som dermed blir identifisert som fjord, trong vik eller til og med eit sund også for dei som ikkje forstår meininga med førsteleddet i namnet.

## Referansar


## Litteratur

* Frette, Thor 1986: Noen synspunkter på -anger (-angen). Årbok.

----

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Koppangen|Koppangen]]» frå ,  den 7. september 2020.*
Sjølvmordsåtak

Eit **sjølvmordåtak** er eit åtak mot eit militært eller sivilt mål der åtakaren vil drepa andre medan han veit at han truleg sjølv vil døy under aksjonen. 

Sjølvmordåtak er blitt utførte med bilar fylt med eksplosiv, passasjerfly med store mengder brensle og av personar som ber klede eller belte fylt med eksplosiv. Slike åtak blir ofte utført mot mange menneske som er samla i transportmiddel som bussar, fly og undergrunnstog eller på marknader. Bakgrunnen for slike åtak er ofte politisk og/eller religiøs.

Sjølvmordsåtak har funne stad gjennom heile historia. Japanske kamikazepilotar under andre verdskrigen er eit kjend døme. Det moderne fenomenet oppstod i 1980-åra. Etter  åtaket på MNF i Beirut i 1983, som drap 300 og førte til at amerikanske og franske troppar trekte seg ut av Libanon, har taktikken spreidd seg til grupper som Den tamilske tigrane på Sri Lanka og islamistiske gruppe som Hamas.

Talet på sjølvmordsåtak har vokse mykje i seinare år; frå under fem om året i 1980-åra til 180 om året i byrjinga av 2000-åra og til 460 i 2005. Det er særleg militære og sivile mål på Sri Lanka, israelske mål i Israel og sidan den USA-leidde invasjonen av Irak i 2003 irakarar som er blitt hardt ramma av sjølvmordsåtak. Eit av dei valdsamaste sjølvmordsåtaka i nyare tid føregjekk den 11. september 2001, då terroristar med tilknyting til Al-Qaida flaug to fly inn i World Trade Center  i New York og drap seg sjølv og 3 038 andre.

Eksplosjonane i Stockholm den 11. desember 2010 var etter alt å dømma det første sjølvmordsåtaket i Norden.

Nokre forskarar meiner at depresjon hjå gjerningsmannen spelar ei rolle i eit sjølvmordsåtak; det vil seie at det primære målet med slike åtak er sjølvmord.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Selvmordsangreb|Selvmordsangreb]]» frå ,  den 7. september 2020.*
Empires and Dance

***Empires and Dance*** er det tredje studioalbumet til det skotske new wave-bandet Simple Minds, gjeve ut den 12. september 1980 på plateselskapet Arista.

## Innspeling og utgjeving
*Empires and Dance* vart spelt inn i Wales med Rolling Stones mobile. Songane var inspirerte av opplevingane bandet hadde på turné i Europa.

Sjølv om albumet gjorde det betre enn føregangaren (*Real to Real Cacophony*), nådde berre *Empires and Dance* 41. plassen på UK Albums Chart. I følgje AllMusic kom dette hovudsakleg av at plateselskapet Arista berre gav ut få parti om gongen, før kvart parti vart utseld. Dette gjorde at albumet var nokså vanskeleg å få tak i.

Opningssporet «I Travel» kom ut på singel i 1980, men gjekk ikkje inn på singellista. «Celebrate» var den andre singelen og var populær blant fansen, men kom først ut etter at Simple Minds hadde forlate selskapet. Dermed selde singelen dårleg. Biletdisk-utgåva på 7-tommar er ein av dei største samlarobjekta til bandet. 

Etter dette albumet kom ut, flytta Simple Minds til Virgin Records, der dei fekk langt større suksess. Arista prøvde å utnytte suksessen deira med å gje ut singelen «I Travel» på nytt i 1982, i lag med samlealbumet *Celebration*. I 1983 gav Virgin ut «I Travel» på 12" samstundes med at selskapet fekk heile katalogen til bandet på Arista. Ingen av desse utgåvene gjekk inn på lista heller. 

## Mottaking

*Empires and Dance* har blitt særs godt motteke i musikkpressa. 

*[[NME]]*-skribenten Paul Morley kalla det «ei rar, uroleg plate». I ei positiv melding la han vekt på opningssporet «I Travel» som ein av «dei beste disco-rock-songane» og «den fantastiske» «This Fear of Gods» som «noko av det mest imponerande dei har laga til no». Morley konkluderte: «Simple Minds har gått sine eigne vegar, melodramatisk og likevel modernistisk. Ein autentisk, ny musikk. Eg dansar så raskt eg kan.»  AllMusic skildra albumet som ein «post-punk/dance-klassikar».

## Innhald

## Medverkande
* Charlie Burchill – gitar, saksofon
* Derek Forbes – bassgitar, bandlaus bassgitar
* Jim Kerr – vokal
* Mick MacNeil – klaverinstrument
* Brian McGee – trommer

**Technical**

* John Leckie – produsent, lydteknikar
* Simon Heyworth – mastering
* Hugh Jones – lydteknikar
* Coward – fotografi
* Ruetz – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Empires and Dance|Empires and Dance]]» frå ,  den 7. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Derek Forbes

**Derek Forbes** () er ein skotsk bassist, vokalist og stundom gitarist. Han var medlem av det skotske bandet Simple Minds frå 1978 og fram til like etter hitten deira «Don't You (Forget About Me)» i 1985.

Han var først medlem av det skotske pønkebandet Subs, før han erstatta Tony Donald som bassist for Simple Minds i 1978. Han var attende i bandet i tre år frå 1995 til 1998. Andre artistar Forbes har samarbeidd med er Iggy Pop, Kirsty MacColl og Peter Gabriel.

Etter Simple Minds spelte Forbes i ei rekkje andre band, som Propaganda (Tyskland), Oblivion Dust (Japan), Spear of Destiny, 10:51 og The Alarm. Han spelte òg i Fourgoodmen, ei skotsk supergruppe, mellom 2005-2007 og skipa XSM med andre medlemmar frå det originale Simple Minds. 

Forbes vart røysta fram som beste bassisten i verda i 1982 og beste internasjonale bassist i ei undersøking i Australia. I 2009 vart Forbes kåra til den beste skotske bassisten gjennom tidene av lesarane av *Dear Scotland*. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derek Forbes|Derek Forbes]]» frå ,  den 6. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
FA-cupfinalen i fotball 1967

**FA-cupturneringa i fotball 1967** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 20. mai 1967. 100&nbsp;000 tilskodarar såg London-laget Tottenham Hotspur vinne klubbens femte FA-pokal, etter å ha sigra med 2-1 over byrival Chelsea FC.

### Kampen
Høgrevengen Jimmy Robertson gav Tottenham leiinga med ein markkrypar i det 40. minutt. Midtvegs i andre omgang la Frank Saul på til 2-0 på ei pasning frå same Robertson. Bobby Tambling reduserte til 1-2 for Chelsea på ei heading seks minutt føre full tid.

**Tottenham** stilte med: målvakta Pat Jennings, forsvarsrekka Joe Kinnear, Mike England, kapteinen Dave Mackay og Cyril Knowles, sentralt på midtbana spelte Alan Mullery og Terry Venables, medan angrepsrekka bestod av Jimmy Robertson, Jimmy Greaves, Alan Gilzean og Frank Saul. 

**Chelsea** stilte med: Peter Bonetti, Allan Harris, Eddie McCreadie, John Hollins, Marvin Hinton, Ron Harris (kaptein), Charlie Cooke, Tommy Baldwin, Tony Hateley, Bobby Tambling og John Boyle.

Ken Dagnall dømde kampen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1967 FA Cup Final|1967 FA Cup Final]]» frå ,  den 8. september 2020.*
Deco

**Anderson Luis de Souza** (), kjend under kallenamnet **Deco**, er ein brasiliansk-portugisisk tidlegare fotballspelar. Han vann UEFA-cupen 2003 og Meisterligaen 2004 med FC Porto og Meisterligaen 2006 med FC Barcelona. I 2004 fekk han EM-sølv med Portugals landslag.

## Karriere
### Klubbspel
Deco flytta til Portugal i 1997. I mars 1999 fekk han kontrakt med FC Porto, der han fekk ei sentral rolle i det offensive spelet til eit ungt mannskap. Han var dei neste åra med om å vinne serien i 1999, 2003 og 2004, samt tre nasjonale cupmeisterskap. Våren 2003 vann Porto 3-2 over Celtic FC i UEFA-cupfinalen i fotball 2003. Eitt år seinare skåra Deco det andre målet då Porto slo AS Monaco 3-0 i meisterligafinalen 2004 i Gelsenkirchen. Han fekk elles prisen som finalens bestemann.

Sommaren 2004 vart Deco overført til FC Barcelona mot 15 millionar euro. Med det spanske storlaget vart han seriemeister i 2005 og 2006. Han fekk sølvballen 2004 i kåringa av beste fotballspelaren i Europa og vart kåra til årets spelar 2006 i Barcelona. 17. mai 2006 spelte han heile kampen då FC Barcelona sigra med 2-1 over Arsenal FC frå London i meisterligafinalen på Stade de France i Paris.

Etter fire år i spansk klubbfotball gjekk Deco sommaren 2008 over til engelske Chelsea FC mot 10 millionar euro. Delvis plaga med skadar, og elles svakare form, fekk han ikkje plass i troppene som sigra i FA-cupen 2009 og 2010. Derimot fekk han nok kampar til å vinne ligapokal med Chelsea FC i 2010.

I august 2010 skreiv Deco kontrakt med brasilianske Fluminense FC. Han la opp i 2013.

### Landslagsspel
Anderson Souza fekk portugisisk statsborgarskap i 2002. Han fekk sin debut på Portugals landslag 29. mars 2003 som innbytar i ein vennskapskamp mot Brasil. Kampen enda 2-1 til heimelaget, etter Deco 82 minutt ut i oppgjeret skåra Portugals andre mål og vart matchvinnar. Under Fotball-EM 2004 i Portugal deltok han i alle Portugals kampar, men måtte måtte tole tap 0-1 mot Hellas i finalen. Deco spelte òg på Portugals lag som tapte bronsefinalen under VM i fotball 2006 mot arrangørlandet Tyskland med 1-3. Også i EM i fotball 2008 hadde Deco plass i startellevarane til Portugal kampar. I verdsmeisterskapen 2010 vart han bytta ut i lagets opningskamp mot Elfenbeinskysten, hans 75. og siste i Portugal-drakta. Deco skåra fem landslagsmål.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deco|Deco]]» frå ,  den 8. september 2020.*  
*eu-football
Pat Jennings

**Patrick Anthony Jennings** () er ei nordirsk tidlegare fotballmålvakt. Han spelte 119 landskampar for Nord-Irland over ein periode på 22 år. Jennings deltok i over 1000 kampar på toppnivå.

## Aktiv
### Klubbspel
Jennings vakta målet til tredjedivisjonslaget Watford FC i 1963/64-sesongen. Sommaren 1964 vart han overført til Tottenham Hotspur mot 27&nbsp;000 pund. Dei neste 13 åra var han målvakt i 591 obligatoriske klubbkampar for London-laget. Han var med om å vinne FA-cupen 1967, ligacupen 1971, UEFA-cupen 1972 og ligacupen 1973. 

I august 1977 vart Jennings overført til byrival Arsenal FC, eit lag som sigra i FA-cupen 1979 med 3-2 over Manchester United, men elles gjekk på finaletap i FA-cupen 1978, FA-cupen 1980 og Cupvinnarcupen 1980. 26. februar 1983 vart han den fyrste spelaren i engelsk fotball med 1000 offisielle kampar. Han la opp i 1986.

### Landslagsspel
Jennings landslagsdebuterte 15. april 1964 då Nord-Irland på bortebane vann 3-2 over Wales. Han spelte alle fire kampane til Nord-Irland under VM i fotball 1982 og alle tre kampane i Fotball-VM 1986. I sin aller siste fotballkamp, 12. juni 1986 i Guadalajara mot Brasil, måtte Jennings hente ballen or nettmauskane tre gongar, hans eigne landslagskameratar makta ikkje skåre.

### Merittar
*Vinnar av UEFA-cupen: 1972 med Tottenham
*Vinnar av FA-cupen: 1967 med Tottenham og 1979 med Arsenal FC
*Vinnar av den engelske ligacupen: 1971 og 1973 med Tottenham
*Vinnar av den britiske meisterskapen: 1980 og 1984 for Nord-Irland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pat Jennings|Pat Jennings]]» frå ,  den 8. september 2020.*  
*eu-football
FA-cupfinalen i fotball 1981

**FA-cupturneringa i fotball 1981**, den 100. i sitt slag, vart avslutta med finale på Wembley stadion i London og utkjempa mellom Tottenham Hotspur og Manchester City. Då laga spelte uavgjort 1-1 laurdag 9. mai 1981 måtte det omkamp til på same arenaen den 14. mai. Framfor 92&nbsp;000 tilskodarar sikra London-laget Tottenham Hotspur seg då klubbens sjette FA-pokal med siffera 3-2.

### Kampane
Laudagskampen sende Tommy Hutchison Manchester City i føringa då det var spelt i 30 minutt. I det 79. minutt skåra Manchester City i eige mål. Fleire mål kom ikkje, heller ikkje i ekstraomgangane.

Omkampen torsdag 14. mai opna Tottenhan-spelaren Ricardo Villa skåringsprotokollen i det 8. minutt, allereie tre minutt seinare bringa Steve MacKenzie tilbake balansen i målstillinga. Fem minutt ut i andre omgang skåra Kevin Reeves for Manchester City på straffespark. I det 70. minutt utlikna Garth Crooks for Tottenham. Seks minutt seinare avgjorde Ricard Villa pokalstriden då han dribla seg forbi fire Manchester City-spelarar før han plasserte ballen i målet bak City-målvakta.

**Tottenham**-mannskapet bestod av: Milija Aleksic, Chris Hughton, Paul Miller, Graham Roberts, Steve Perryman (kaptein), Ricardo Villa, Osvaldo Ardiles, Glenn Hoddle, Tony Galvin, Steve Archibald, Garth Crooks, Garry Brooke.

**Manchester City** mønstra: Joe Corrigan, Ray Ranson, Bobby McDonald, Paul Power (kaptein), Tommy Caton, Dave Bennett, Garry Gow, Steve MacKenzie, Tommy Hutchison, Kevin Reeves. I den fyrste kampen kom Tony Henry inn i det 105 minutt for McKenzie og i den avgjerande kampen kom Dennis Tueart inn i det 79. minutt for McDonald.

Keith Hackett dømde begge finalekampane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1981 FA Cup Final|1981 FA Cup Final]]» frå ,  den 8. september 2020.*
FA-cupfinalen i fotball 1982

**FA-cupturneringa i fotball 1982** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London og utkjempa mellom tittelforsvararen Tottenham Hotspur og byrivalen Queens Park Rangers. Då laga spelte uavgjort 1-1 laurdag 22. mai 1982 måtte det omkamp til på same arenaen den 27. mai. Framfor 100&nbsp;000 tilskodarar vann Tottenham Hotspur då klubbens sjuande FA-pokal etter siger 1-0.

## Kampane
Laudagskampen var mållaus til ut i 2. ekstraomgang. Glenn Hoddle sende Tottenham framom i det 110. minutt, fem minutt etter utlikna Terry Fenwick for QPR.

I omkampen på torsdagen 27. mai skåra Glenn på straffespark allereie i det 6. minutt. Fleire mål kom ikkje, dermed kunne Tottenham-kapteinen Steve Perryman lyfte FA-trofeet for andre året i rad.

**Tottenham**-mannskapet bestod av: Ray Clemence, Chris Hughton, Paul Miller, Graham Roberts, Steve Perryman (kaptein), Paul Price, Micky Hazard, Glenn Hoddle, Tony Galvin, Steve Archibald, Garth Crooks, Garry Brooke.

I den avgjerande kampen bestod **Queens Park Rangers**-mannskapet av: Peter Hucker, Terry Fenwick, Ian Gillard, Gary Waddock, Bob Hazell, Warren Neill, Tony Currie (kaptein), Mike Flanagan, Gary Micklewhite, Simon Stainrod og John Gregory. Steve Burke kom inn i 84. minutt for Micklewhite.

Clive White dømde begge finaleoppgjera.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1982 FA Cup Final|1982 FA Cup Final]]» frå ,  den 8. september 2020.*
Øyfjell stavkyrkje

**Øyfjell stavkyrkje** er ifølgje Lorentz Dietrichson nemnd berre to gongar i mellomalderen: 25. august 1401 og i 1453. Kyrkja er omtala av Jens Nilssøn, som visiterte ho i 1595 og fortel at det vart ble halde gudsteneste åtte gongar i året. Samme stad går det fram at kyrkja var anneks til Lårdal, noko som varte ved til 1859, då Øyfjell vart lagd til Rauland. I 1662 skal det ha vore behov for vøling. Ein synfaringsrapport frå 1668 skildrar ei stavkyrkje omgjeven av svalgangar, og det let til at kyrkja er i brukbar stand. Stavkyrkja vart riven i 1826, og ny kyrkje (dagens) vart innvigd i 1833.

## Stavkyrkjeportal
Ein portal frå stavkyrkja er bevart i Oldsaksamlinga. Dietrichson seier om portalutskjeringane at dei «tilhører Telemarkstypen, er brede, næsten raa, men kraftige og klare, dog vidner forskjellige merker om, at de tilhører en sen tid.» Dominans av plantemotiv, proporsjonar og det Dietrichson oppfattar som lågare kunstnerisk verd, vert teke til inntekt for dette synet, og Dietrichson meiner portalen stammar frå «betydelig længer ned i tiden» enn den tidfestinga til ca. 1200 som Nicolay Nicolaysen hadde forsøkt seg på tentativt. Roar Hauglid verdset handverket høgare og daterer portalen til midten av 1200-talet. Han meiner same person må stå bak arbeid i m.a. Vinje stavkyrkje og Uvdal stavkyrkje.

I tillegg er det bevart ein gjennombroten planke frå korskillet.

## Kjelder
* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 127–128
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Øyfjell stavkirke|Øyfjell stavkirke]]» frå ,  den 8. september 2020.*  
 

## Fotnotar




## Bakgrunnsstoff
*
Hakastein kyrkje

**Hakastein kyrkje** var ei mellomalderkyrkje under Gimsøy kloster ved Skien i Telemark. Kyrkja er første gong omtala i eit manuskript frå 1354.

I byrjinga av 2000-talet vart det ved Faret i Skien avdekka stolpehol og andre funn som kan ha samband med kyrkja. Dateringar syner at den første kyrkja på staden vart bygd mellom 1010 og 1040, noko som gjer området til ein av dei eldste daterte kyrkjestadene i Noreg. Stein som er funne aust for koret til dei første kyrkjebygga, kan tyde på at det òg har vore ei tredje kyrkje her.

Rundt stolpekyrkjene vart det registrert ein kristen gravplass, der to av gravene er daterte til første halvdelen av 900-talet. I mai 2015 opna Hakastein kulturpark på utgravingsområdet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hakastein kirke|Hakastein kirke]]» frå ,  den 8. september 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Aust-Sámos

**Aust-Sámos** (gresk Ανατολική Σάμος, *Anatolikí Sámos*) er ein kommune i periferieininga Sámos i periferien Dei nordlege egeiske øyane i Hellas. Aust-Sámos omfattar den austlege delen av øya Sámos.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2019 ved at ein delte opp den tidlegare kommunen Sámos. Han omfattar desse kommunaleiningane som fram til 2011 hadde vore eigne kommunar.
* Vathý
* Pythagório

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

Småøyar i kommunen:
* Samiopoúla (0)
* Ájos Nikólaos (0)
* Diapórti (0)
* Kasonísi (0)
* Makróniso (0)
* Prasonísi (0)
* Strongyló (0)

## Referansar
Ken Lockie

**Ken Lockie** (fødd 1956) er ein engelsk songar-låtskrivar og produsent, mest kjend som den kreative krafta bak det engelske new wave-bandet Cowboys International og som stundom samarbeidspartnar med John Lydon i Public Image Ltd.

## Diskografi

### Cowboys International
**Studioalbum**
* 1979 *[[The Original Sin av Cowboys International|The Original Sin]]*
* 2004 *[[The Backwards Life of Romeo]]*

### Solo
**Studioalbum**
*1981 *[[The Impossible]]*

**Singlar**
* 1981 «Dance House»
* 1981 «Today»

### Samarbeid
* 1979 «Radio 4» av Public Image Ltd; klaverinstrument
* 1981 *[[Sons and Fascination/Sister Feelings Call]]* av Simple Minds; korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ken Lockie|Ken Lockie]]» frå ,  den 8. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tuddal stavkyrkje

Namnet **Tuddal stavkyrkje** kan nyttast om to kyrkjer. Kyrkjestaden er ved Øverland (gnr./bnr. 105/1), men Jan Brendalsmo meiner at Tuddal kan ha vore namnet på opphavsgarden då det først vart oppført kyrkje. «Kirkian j Tuthdale» brann i 1369 eller like før, og ein kar kalla Kjetil Karlsson, som skal ha tent ljos i ein kove ved kyrkja den dagen, vart frikjend av biskopen for brannstifting.

Lorentz Dietrichson kallar kyrkja som vart oppført etter brannen, «Tuddals yngre kirke», og han trur at ho vart oppført rundt 1370. Denne kyrkja vert av Nicolay Nicolaysen omtala som «den oprindelige kirke» og skal ifølgje ein synfaringssrapport frå 1668 ha vore «en stavbygning med svalgang og mange skruv om og lig Vinjes». Andre skildringar av stavkyrkja finst ikkje. Dei nærare omstenda omkring rivinga synast ukjende, men ein trur at kyrkja vart riven kort tid før dagens kyrkje vart oppført.

## Gjenstandar frå stavkyrkja
Eit par portalplankar frå stavkyrkja er bevarte. Desse var seg ifølgje Dietrichson å finne på ein lokal gard fram til 1870-åra, men skal så ha funne vegen til Nordiska museet i Stockholm. Dietrichson har ikkje høge tankar om treskurden: «...og udskjæringerne er forfærdelig slette. De frembyder kun et og samme motiv: et ensforrnigt, stadig gjentaget plantemotiv [...] Det hele maa betegnes som vor middelalderske træskjærerkunsts dybeste forfald, der saaledes kan betegnes ved tiden kort efter den sorte død omkring 1370.»

Elles finst eit beslag og ein lås frå stavkyrkja.


Tuddal stavkirkeportal B.jpg|Nærbilete av kapitelløve på den eine portalplanken. 
Beslag fra Tuddal stavkirke.jpg|Beslag frå stavkyrkja i Tuddal. 
Lås fra Tuddal stavkirke (UNIMUS).jpg|Lås frå stavkyrkja. 


## Kjelder

* Jan Brendalsmo: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 80–81
* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Tuddal stavkirke|Tuddal stavkirke]]» frå ,  den 9. september 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
* 

## Fotnotar
Gransherad stavkyrkje

**Gransherad stavkyrkje** var ei stavkyrkje i Gransherad i Notodden kommune i Telemark. Ho vart riven i 1849, etter at dagens Gransherad kyrkje stod klar.

Stavkyrkja er omtala i 1369, og ho skal ha vore vigsla til Olav den heilage. At det dreide seg om ei stavkyrkje, skal gå fram av ein synfaringsrapport frå 1668, og kyrkja skal ha vore av samme type som Sauland stavkyrkje, ei einskipa kyrkje med omgang og ei rekkje gavlar. Lorentz Dietrichson antydar i sitt stavkyrkjeverk at kyrkja i Gransherad var av ein sein type utan ornament av drakehovud. Derimot hadde ho «staaende, kronede karyatider paa stolperne», noko som går fram av bevarte portalplankar i Oldsaksamlinga. Desse er krona av ein løvefigur (venstre planke) og to bjørnar.

Frå stavkyrkja er elles bevart ein kross og eit kristushovud. Siste messe i kyrkja vart halde 11. august 1849. Deretter vart kyrkja riven 20.–21. august.

## Endå ei stavkyrkje?
Ein tradisjon vil ha det til at det i si tid stod ei stavkyrkje også ved Grandås, nær eit gamalt gudehov ved garden Håve. Det skal vere merkje å sjå etter kyrkja, og i 1940 vart det planta eit eiketre der inngangen skal ha vore. Krossen som er omtala over, kan tenkast å stamme frå denne kyrkja, som skal ha forfalle etter Svartedauden.

## Kjelder
* 
* 
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gransherad stavkirke|Gransherad stavkirke]]» frå ,  den 9. september 2020.*  

## Bakgrunnsstoff
* Brendalsmo, Jan: Kildegjennomgang: Middelalderske kirkesteder i Telemark (Riksantikvaren, 2016), s. 32–33
* 

## Fotnotar
Edel Leverås

**Edel Leverås** (), gift **Serigstad**, er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar som åra 1956-63 vart noregsmeister fem gongar i kulestøyt, fire gongar i diskoskast og i 1956 den siste norske meister i slengballkasting. Ho var medlem i Frol Idrettslag.

## Aktiv
Leverås sette 29. juli 1956 norsk rekord i kulestøyt med 11,79 meter på Skatval. Tre veker seinare  vann ho gullmedaljen i øvinga under NM i friidrett 1956, der ho òg sikra seg det siste NM-gullet i slengballkasting og fekk bronsen i diskoskastinga. Åra 1957, 1958 og 1960 vart Leverås dobbeltmeister i noregsmeisterskapen. Elles vann ho NM-gull i kulestøyt i 1961 og diskoskast i 1963. 

I åra fram til 1961 forbetra Leverås noregsrekorden i kulestøyt heile 11 gongar, frå 12,08 m i 1957 til sist 13,24 meter i 1961. Under NM i friidrett 1958 i Trondheim kasta Leverås diskosen 40,42 m og sletta dermed den seks år gamle noregsrekorden til Kirsti Jordet. Seinare forbetra Leverås rekorden ytterlegare fire gongar, sist til 42,29 meter då ho vann bronsemedaljen i diskoskast under Nordisk meisterskap i friidrett 1961 på Bislett stadion i Oslo den 31. juli 1961. Den noregsrekorden gjaldt til 1968, noregsrekorden hennar i kulestøyt fall i 1964.

## Kjelder
*friidrett.no
FA-cupfinalen i fotball 1972

**FA-cupturneringa i fotball 1972** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 6. mai 1972. 100&nbsp;000 tilskodarar såg Leeds United sine 11 utvalde spelarar vinne klubbens aller fyrste FA-pokal etter siger 1-0 mot tittelforsvarar Arsenal FC frå London.

### Kampen
Leeds-angriparen Allan Clarke avgjorde kampen då han skalla ballen i mål frå 13-14 meters hald i det 53. minutt.

**Leeds United** sitt historiske mannskap bestod av: David Harvey, Paul Reaney, Paul Madeley, Billy Bremner (kaptein), Jack Charlton, Norman Hunter, Peter Lorimer, Allan Clarke, Mick Jones, Johnny Giles og Eddie Gray.

**Arsenal** mønstra: Geoff Barnett, Pat Rice, Bob McNab, Peter Storey, Frank McLintock (kaptein), Peter Simpson, George Armstrong, Alan Ball, Charlie George, John Radford og George Graham. Ray Kennedy kom inn i staden for John Radford i det 75. minutt

Dommaren heitte David Smith.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1972 FA Cup Final|1972 FA Cup Final]]» frå ,  den 9. september 2020.*
Love Song av Simple Minds

«**Love Song**» er ein song av det skotske bandet Simple Minds. Han kom ut på singel på Virgin Records i august 1981, ein månad før utgjevinga av albumet *[[Sons and Fascination/Sister Feelings Call|Sons and Fascination]].* B-sida er ein instrumental versjon av «This Earth That You Walk Upon», som seinare kom ut på albumet med nyinnspelt vokal. Trass i eit klistremerke på 12"-versjonen av singelen som lovde ein «lengre versjon», består alle 12"-versjonane berre av albumverjsonen av songen. 

Songen er visstnok ei hyllest til det nære bandet mellom Europa og Amerika. Stilen på songen markerte eit skifte bort den tidlegare eksperimentelle fasen til bandet, mot ein meir tilgjengeleg og kommersiell rock.

«Love Song» vart den første singelen til Simple Mind som gjekk inn på den britiske topp 50-lista, då han klarte å nå 47. plassen. Songen vart ein større suksess i Sverige og Australia der han nådde topp 20. 

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Love Song (Simple Minds song)|Love Song (Simple Minds song)]]» frå ,  den 8. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
FA-cupfinalen i fotball 1978

**FA-cupturneringa i fotball 1978** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 6. mai 1978. 100&nbsp;000 tilskodarar såg Ipswich Town sine 12 utvalde spelarar vinne klubbens aller fyrste FA-pokal etter siger 1-0 mot London-laget Arsenal FC.

### Kampen
Midtbanespelaren Roger Osborne vart matchvinnar for Ipswich då han i det 77. minutt skaut ein returball frå Arsenal-forsvaret forbi Pat Jennings i Arsenal-målburet.

**Ipswich** sitt historiske vinnarlag bestod: Paul Cooper, George Burley, Allan Hunter, Kevin Beattie, Mick Mills (kaptein), Roger Osborne, Brian Talbot, John Wark, Paul Mariner, David Geddis, Clive Woods, og innbytaren Mick Lambert som fekk Osborne sin plass straks etter han skåra sigersmålet.

**Arsenal** sitt lag bestod av: Pat Jennings, Pat Rice (kaptein), Sammy Nelson, David Price, David O'Leary, Willie Young, Liam Brady, Alan Sunderland, Malcolm Macdonald, Frank Stapleton og Alan Hudson. Graham Rix kom inn for Liam Brady i det 65. minutt.

Domaren heitte Derek Nippard

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1978 FA Cup Final|1978 FA Cup Final]]» frå ,  den 9. september 2020.*
FA-cupfinalen i fotball 1973

**FA-cupturneringa i fotball 1973** vart avslutta med finale på Wembley stadion i London 5. mai 1973. 100&nbsp;000 tilskodarar såg Sunderland AFC vinne klubbens einaste trofe etter 2. verdskrigen, då laget sensasjonelt sigra 1-0 mot tittelforsvarar Leeds United. Leeds-mannskapet i fyrste halvpart av 1970-åra heldt europeisk toppnivå og var store favorittar mot Sunderland, ein klubb som spelte i engelsk 2. divisjon.

### Kampen
Ian Porterfield vart matchvinnar for Sunderland då han skaut over Leeds-målvakta frå 10-11 meters hald i det 32. minutt. Midtvegs i andre omgangen stod Sunderland-målvakta Jimmy Montgomery for ei redning det gjekk gjetord om, eit skot frå Leeds-spelaren Peter Lorimer slo han i tverrliggaren og ut.

**Sunderland** sitt vinnarlag: Jimmy Montgomery. Dick Malone, Dave Watson, Richie Pitt, Ron Guthrie, Bobby Kerr, Micky Horswill, Ian Porterfield, Billy Hughes, Vic Halom, Dennis Tueart.

**Leeds** sitt lag bestod av: David Harvey, Paul Reaney, Trevor Cherry, Billy Bremner (kaptein), Paul Madeley, Norman Hunter, Peter Lorimer, Allan Clarke, Mick Jones, Johnny Giles og Eddie Gray. Terry Yorath kom inn i det 75. minutt for Eddie Gray. 

Dommaren heitte Ken Burns.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1973 FA Cup Final|1973 FA Cup Final]]» frå ,  den 9. september 2020.*
Someone Somewhere in Summertime

«**Someone Somewhere In Summertime**» er ein song av Simple Minds, gjeven ut som den tredje singelen frå albumet *[[New Gold Dream (81–82–83–84)]]* i november 1982. Han gjorde det langt dårlegare på UK Singles Chart enn dei to førre singlane deira, og nådde 36. plassen på lista. Det låg inne på lista i fem veker. Likevel har songen blitt ein konsertfavoritt og rekna som ein av dei mest populære songane på albumet.

Songen nådde 19. plassen på den irske singellista.

Mel Gaynor spelte trommer på songen, medan Kenny Hyslop og Mike Ogletree spelte trommer på resten av albumet. Det vart ikkje laga musikkvideo for denne songen, sidan bandet var i gang med førebuingane for ein komande turné i Storbritannia.

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Someone Somewhere in Summertime|Someone Somewhere in Summertime]]» frå ,  den 9. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Promised You a Miracle

«**Promised You a Miracle**» er ein song frå 1982 av det skotske bandet Simple Minds og vart gjeven ut som den første singelen frå det femte studioalbumet deira, *[[New Gold Dream (81–82–83–84)]]*. Det var den første hitten deira i Storbritannia, og nådde 13. plassen på UK Singles Chart og låg 11 veker inne på lista. Dei tidlegare ni singlane i Storbritannia var ikkje gått inn på topp 40-lista sjølv om somme hadde gjort det godt i Skottland. 

Det var den einaste songen på albumet der Kenny Hyslop spelte trommer. Mike Ogletree og Mel Gaynor spelte på dei åtte andre spora. 

Songen utløyste ein lengre periode med kommersiell suksess for bandet, som gav dei 21 hitsinglar i heimlandet på rad, opp til og inkludert «Glitterball» i 1998 frå albumet *[[Neapolis av Simple Minds|Neapolis]]*. Det gjorde òg at dei fekk spele på det britiske musikkshowet *[[Top of the Pops]]* for første gongen.

Musikkvideoen var regissert av Steve Barron. Eit konsertopptak frå albumet *[[Live in the City of Light]]* kom ut i 1987.

«Promised You a Miracle» er ein kombinasjon av «djup elektronisk rytme» frå klaverinstrumentet til Mick MacNeil og eit «behendig riff» av Charlie Burchill på gitar. Songen var inspirert av funkbandet som trommeslagaren Kenny Hyslop hadde spelt på lydband. Det var av Jim Kerr rekna som den første «reine popsongen» skriven av bandet. 

## Salslister

## Innhald

### 7"-singel
* Virgin VS 448
#«Promised You a Miracle» - 3:59
#«Theme for Great Cities» - 5:50

### 12"-singel
* Virgin VS 488-12
#«Promised You a Miracle» (Extended) - 4:49
#«Themes for Great Cities» - 5:50
#«Seeing Out the Angel» (Instrumental) - 6:32

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Promised You a Miracle|Promised You a Miracle]]» frå ,  den 9. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Glittering Prize

«**Glittering Prize**» er ein song frå 1982 av det skotske rockebandet Simple Minds. Han vart gjeven ut som den andre singelen frå det femte studioalbumet *[[New Gold Dream]]*, som kom ut same året.

Songen nådde 16. plassen i Storbritannia, men vart ein større suksess i Australia, New Zealand og Noreg, der han nådde topp 10. 

Eit samlealbum av Simple Minds frå 1992 er kalla opp etter songen, kalla *[[Glittering Prize 81/92]]*,

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Glittering Prize|Glittering Prize]]» frå ,  den 9. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Mel Gaynor

**Mel George Gaynor** () er ein engelsk musikar. Han er mest kjend som trommeslagar i rockebandet Simple Minds i mange år. Gaynor hadde far frå Jamaica og afro-brasiliansk mor. 

Etter å ha slutta i Samson, der han spelte i lag med Bruce Dickinson, vart Gaynor med i Simple Minds i 1982. Han spelte først med bandet som studiomusikar på *[[New Gold Dream (81-82-83-84)]]* og kom inn i bandet permanent på den påfølgjande turneen, då han erstatta Mike Ogletree. Utanom ein perioden borten frå bandet på 1990-talet, spelte han trommer i Simple Minds fram ti 2017. 

I tillegg til Simple Minds, har Gaynor spelt med andre artistar som Elton John, Lou Reed, Tina Turner, Meat Loaf, Mango, Kirsty MacColl, The Associates, Orange Juice, Peter Gabriel, The Pretenders, Prljavo kazalište, Gary Moore, Jackson Browne, Little Steven, Brian May, The Nolans, Goldie, Robert Palmer, Joan Armatrading og Light of the World.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mel Gaynor|Mel Gaynor]]» frå ,  den 9. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Mike Ogletree

**Mike Ogletree** () er ein skotsk trommeslagar og gitarist. Han var med å skipe det skotske rockebandet Café Jacques, men er mest kjend for arbeidet sitt i new wave-banda Fiction Factory og Simple Minds. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mike Ogletree|Mike Ogletree]]» frå ,  den 9. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kenny Hyslop

**Kenneth John 'Kenny' Hyslop** () er ein skotsk trommeslagar.

Han vart med i bandet Salvation i lag med Midge Ure, som seinare vart bandet Slik og etter Ure slutta skipa somme av dei attverande medlemmane bandet Zones. Han spelte òg med The Skids. I 1981 vart han med i Simple Minds, då han erstatta Brian McGee. Han var med på innspelinga av mellom anna hitsingelen «Promised You A Miracle» og var med i musikkvideoen til «Sweat in Bullet» og «Love Song» frå *[[Sons and Fascination/Sister Feelings Call|Sons And Fascination]]*, som han ikkje spelte på.  Etter at han slutta i Simple Minds i 1982, skipa Hyslop Set the Tone med bassisten Bobby Paterson. Sidan skipa han gruppa One O'Clock Gang.

Han skreiv songar for Les McKeown og turnerte òg med Midge Ure i 1985. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kenny Hyslop|Kenny Hyslop]]» frå ,  den 9. september 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Kenny Hyslop's drum lessons website
Up on the Catwalk

«**Up on the Catwalk**» er ein song av det skotske rockelabumet Simple Minds. Det vart gjeve ut som den tredje singelen frå det sjette studioalbumet deira, *[[Sparkle in the Rain]]*. Singelen kom ut i mars 1984 og klatra til 27. plassen på UK Singles Chart. Han låg på lista i fem veker, som var lengre enn den førre singelen, «Speed Your Love to Me».

## Innhald

### 7"-singel
* Virgin VS 661

1. «Up on the Catwalk» (edit) - 4:04
2. «A Brass Band in Africa» - 5:10

### 12"-singel
* Virgin VS 661-12

1. «Up on the Catwalk» (Extended Mix) - 7:34
2. «A Brass Band in Africa Chimes» - 9:22

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Up on the Catwalk|Up on the Catwalk]]» frå ,  den 9. september 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*