open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Forskingsstasjonar i Antarktis

Fleire nasjonar har permanente **[[forskingsstasjon]]ar** i Antarktis og desse bassane er spreidde over store område. I motsetnad til basane i Arktis er stasjonane i Antarktis anten bygde på fjell eller is som ikkje flyttar på seg. 

Mange av stasjonane er bemanna året rundt og kring 30 land (2006), som alle har skrive under på Antarktistraktaten, driv sommarstasjonar eller heilårsstasjonar på kontinentet. 
Talet på personar som driv og assisterer forskinga på kontinentet og dei nærliggande øyane varierer frå kring 4&nbsp;000 om sommaren til 1&nbsp;000 om vinteren. I tillegg til desse permanente stasjonane finst det kring 30 feltleirar som vert oppretta kvar sommar for særskilde forskingsprosjekt.

## Forskingsstasjonar

:*** Har sommartid.

## Sjå òg
*Antarktiske feltleirar
*Demografi i Antarktis
*Antarktiskekspedisjonar
*Transport i Antarktis
*Overvintringssyndromet
*Drivande isstasjonar (i Arktis)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Research stations in Antarctica|Research stations in Antarctica]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Research stations 
*COMNAP Mai Antarktis Facilities
Belgrano II-basen

**Belgrano II** er ein argentinsk forskingsstasjonen i Antarktis.

## Historie
Den første Belgrano-stasjonen vart grunnlagd i 1955 av general Hernan Pujato, som i fleire år var den sørlegaste basen. Den 5. februar 1979 erstatta *Belgrano II* den første basen. Ein tredje base, *Belgrano III* var i drift frå 1980 til 1984, men den andre er den einaste som framleis er i drift og som er den sørlegaste permanent argentinsk basen på kontinentet. 

Han høyrer til det argentinske forsvaret, som alle argentinsk basar i Antarktis, men vert driven av det sivile byrået Instituto Antartico Argentino. I 2010 var det 19 mann på basen, med to meteorologar, tre sivile forskarar og resten personell frå Den argentinske hæren som ansvaret for å drive basen.

## Skildring
På grunn av breiddegraden han ligg på er midnattssol og mørketida fire månader lang. Temperaturen varierer normalt mellom -5 og -48 ºC.

## Sjå òg
*Argentinsk Antarktis

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Belgrano II Base|Belgrano II Base]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**Delvis basert på ei omsetjing frå Spansk Wikipedia.*
*Council Of Managers Of National Antarctic Programs 


## Bakgrunnsstoff
*Belgrano II på nettsida til Den argentinske hæren
* Offisiell nettside om Direccion National del Antartico
* Belgrano II-basen (Fundaciòn Marambio)
* COMNAP
Bellingshausen-stasjonen

**Bellingshausen-stasjonen** er ein russisk (tidlegare sovjetisk) stasjon i Antarktis ved Collins Harbour på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han vart ein av dei første stasjonane oppretta av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen i 1968. Her ligg Treeiningskyrkja, den einaste permanent drivne ortodokse kyrkja i Antarktis.

Stasjonen er knytt saman med dårlege vegar til stasjonar i nærleiken: chilenske Base Presidente Eduardo Frei Montalva, kinesiske Great Wall-stasjonen og uruguayanske Artigasbasen.

Den antarktiske halvøya og dei nærliggande øyane er rekna for å ha det mildaste klimaet i Antarktis. Middeltemperaturen ved stasjonen er i den kaldaste månaden (august) -6,8 °С og +1,1 °С i februar, den varmaste. 

## Bilete av Bellingshausen

Fil:Antarctica, pollution, environment, Russia, Bellingshausen 3.JPG|Bilete på Bellingshausen
Fil:Antarctica, pollution, environment, Russia, Bellingshausen 2.JPG|Rustne tønner ligg kring heile basen. 
Fil:Antarctica, pollution, environment, Russia, Bellingshausen 5.JPG|Beltevogner
Fil:Antarctica, pollution, environment, Russia, Bellingshausen 6.JPG|Utandørs lager med Eduardo Frei-basen (Chile) i bakgrunnen
Fil:Antarctica, pollution, environment, Russia, Bellingshausen 7.JPG|Lager på stranda. Bakom er ferja til Eduardo Frei-basen (Chile) 
Fil:2005-02-25 Trinity Church at Bellingshaussen.jpg|Treiningskyrkja ved Bellingshausen
Fil:2005-02-25 Inside Trinity Church.jpg|Inne i Treiningskyrkja


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bellingshausen Station|Bellingshausen Station]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* US Antarctic Inspection Team 2006: Report of Inspections under Article VII av Antarktistraktaten and Article 14 av Protocol on Environmental Protection. March 21, 2007 
* Den offisielle nettsida til Arktisk og antarktisk forskingsinstitutt 
* AARI om Bellingshausen-stasjonen
* COMNAP
Bharathi-basen

**Bharati** (devanagari भारती)  er ein stasjon i Antarktis driven av India. Det er den tredje forskingsstasjonen til India i Antarktis og er ein av to aktive stasjonar i dag, i tillegg til Maitri-stasjonen. Den førte forskingsstasjonen til India, Dakshin Gangotri, er i dag nytta som forsyningsbase. Stasjonen ligg i Larsemannfjella ved 69°S, 76°E. Stasjonen stod ferdig i 2012. Forskinga til Bharati-stasjonen fokuserer på oseanografi og geologi. Det vil òg vere forsking på å forstå den geologiske historia til det indiske subkontinentet. 

Rådata frå Bharati vert sendt via ein høgsnøggleikssatellit til NRSC (National Remote Sensing Centre) i Hyderabad for bilethandsaming. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bharathi (research station)|Bharathi (research station)]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Olena Petrova

**Olena Jurijivna Petrova** () er ein ukrainsk tidlegare skiskyttar, fødd i Moskva i Sovjetunionen/Russland. Ho vann ein olympisk sølvmedalje i under Vinter-OL 1998 i Nagano, samt fire VM-sølv og seks VM-bronsar. Petrova lukkast aldri å stå øvst på sigerspallen etter ei stor internasjonal tevling.

## Aktiv
Petrova debuterte i verdscupen i skiskyting i 1992 med ein 11. plass på 15 km. Ho overraska stort i VM 1996, der ho kapra bronsemedaljen på 15 km og fekk ein ny VM-bronse med Ukraina sitt stafettlag på 4 x 7,5 km. I tillegg vann ho ein sølvmedalje i lagtevlinga i same verdsmeisterskapen. Under vinter-OL 1998 overraska ho på nytt og fekk OL-sølv på 15 km, 17,8 sekundar bakom den olympiske meisteren på distansen, Jekaterina Dafovska frå Bulgaria.

Det var fyrst i 1999-sesongen at Petrova kom på pallen i eit ordinært verdscuprenn. Ho vart då nummer to i ei tevling i Pokljuka, og enda på sjuandeplassen i verdscupen i skiskyting 1999.  På tampen av same sesongen tok ho VM-sølv på fellesstarten over 12,5 km, ei tre sekundar bak landsmannen Olena Zubrilova.

Med feilfri skyting fekk Petrova VM-sølv på sprinten i 2003, medan ho året etter tok ein bronsemedalje på 15 km i VM i Oberhof. Fram til 2006 var Petrova fast på Ukraina sitt stafettlag i dei store meisterskapane, og var såleis med på å vinne VM-bronsar i 2000 og 2001, og VM-sølv i 2003.

Ho la opp i 2008.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
* VM i skiskyting 1996 i Ruhpolding: Bronse på 15 km, sølv i lagtevlinga, bronse på stafetten
* VM i skiskyting 1997 i Osrblie: Nr 10 på 15 km
* Skiskyting under Vinter-OL 1998 i Nagano: Sølvmedalje på 15 km
* VM i skiskyting 1999 i Oslo: Sølvmedalje på fellesstarten, nr 4 på 15 km
* VM i skiskyting 2000 i Oslo: Nr 7 på 15 km, bronsemedalje på stafetten
* VM i skiskyting 2001 i Pokljuka: Nr 4 på 15 km, bronsemedalje på stafetten
* VM i skiskyting 2003 i Khanty-Mansijsk: Sølvmedalje både på 7,5 km og på stafetten
* VM i skiskyting 2004 i Oberhof: Bronsemedalje på 15 km
* VM i skiskyting 2007 i Antholz: Nr 13 på fellesstarten

## Merknadar

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

## Bakgrunnsstoff
*
Arturo Prat-basen

**Arturo Prat-basen** er ein chilensk forskingsstasjon i Antarktis som ligg ved Iquique Cove på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han opna 6. februar 1947 og er den eldste chilenske stasjonen i Antarktis. Fram til 1. mars 2006 vart han driven av Den chilenske marinen, før han vart avlevert til styret i Magallanes and Antártica Chilena-regionen. Fram til februar 2004 var han ein permanent base, men vart sidan den gong berre nytta om sommaren for studiar av ionosfæren og meteorologi. Basen er kalla opp etter kaptein Arturo Prat, ein chilensk marineoffiser.

## Bakgrunnsstoff
Offisiell nettstad for det chilenske antarktisinstituttet 
Offisiell nettstad til Den chilenske marinen 
* COMNAP
Carlini-stasjonen

**Carlini-stasjonen**, tidlegare kalla **Jubany-stasjonen**, er ein argentinsk, permanent base, først oppretta i 1953 på 25 de Mayo Island (King George Island) i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis. Han vart kalla opp etter den argentinsk piloten José Isidro Jubany, men fekk nytt namn i mars 2012, Carlini, etter den argentinske forskaren Alejandro Ricardo Carlini.

## Skildring
Stasjonen ligg nær basane til Uruguay, Chile, Sør-Korea, Russland, Kina og Polen og like ved ein koloni på meir enn 16&nbsp;000 pingvinar og 650 sjøløver. Han kan ta imot 60 personar og vinteren er det kring 20 personar som held til her. 

Stasjonen vart reist i 1982, og har 15 bygningar, to laboratorium og ein kino. For å kome seg hit mår ein fly frå Ushuaia til Base Marambio og så nokre dagar med båt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carlini-stasjonen|Carlini-stasjonen]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*  History av base
* Official website Direccion Nacional del Antartico
*  Fundaciòn Marambio Jubany Base
* Council of Managers of National Antarctic Program
Casey-stasjonen

**Casey-stasjonen** er ein permanent base i Antarktis driven av Australian Antarctic Division (AAD) som ligg ved Vincennes Bay i Australsk Antarktis.

## Historie
Casey ligg nær den no fråflytta Wilkes-stasjonen oppretta av USA under Det internasjonale geofysiske året (IGY) i 1957/8. Basen vart kalla opp etter Richard Casey.

Australia tok over Wilkes etter det internasjonale geofysiske året, men dei amerikanske bygningane var ikkje mogeleg å bruke fordi isen hadde bygd seg opp kring dei. Australia bygde den første Casey-basen like ovanom, på sørsida av Newcomb Bay seint i 1960-åra. Desse bygngingane var eit unikt forsøk på å unngå isproblemet ved å heve bygningane på stylter, slik at vinden kunne blse under bygningane. I tillegg vart bygningane knytte saman med ein bølgjeblikktunnel. Dette håpte ein skulle hindre snøen i å bygge seg opp år for år, medan personellet kunne flytte seg mellom bygningane utan å gå ut i friluft. Det fungerte ei tid. 

Den noverande Casey-stasjonen («Red Shed») vart bygt seint i 1980-åra. Bygningen vart prefabrikkert i Hobart på Tasmania av Contas Pty Ltd, og frakta til Antarktis. Den store bygnignen vart først teken i bruk i 1988. 

## Flystriper
Casey er eit viktig transportknutepunkt for det australske forskingsprogrammet i Antarktis med flyruter til frå Hobart til Wilkins ice runway, 5&nbsp;km inn for Casey-stasjonen. Det første flyet som landa her var eit Airbus A319 den 9. desember 2007.

Dem mindre **Casey Station Skiway** ligg 8&nbsp;km aust for stasjonen og opna 30. desember 2004.

## Klima
Casey-stasjonen har eit arktisk klima:




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Casey Station|Casey Station]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* AAD Casey-stasjonen page
* Casey-stasjonen webcam
* A Year i Antarktis (1972)
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map 

## Sjå òg
Brown Bay
Comandante Ferraz-basen

**Comandante Ferraz-basen** (portugisisk *Estação Antártica Comandante Ferraz*) er ein permanent antarktisk forskingsstasjon kalla opp etter offiseren i den brasilianske marinen, Luís Antônio de Carvalho Ferraz, som vitja Antarktis mange gonger med britiske forskarar og overtydde regjeringa si om å opprette eit eige brasiliansk forskingsprosjekt i Antarktis. 

Basen ligg i Admiralty Bay på King George Island, nær tuppen av Den antarktiske halvøya, 130&nbsp;km frå Sør-Amerika. Stasjon kom i drift frå 6. februar 1984 og består av modular ført til Antarktis med skipet «Barão de Teffé» (H-42 og fleire andre brasiliansk marineskip. Han kan huse opp til kring 60 personar, inkludert forskarar, teknikarar og støttepersonell, militære og sivile. 

## Historie
Comandante Ferraz-basen vart bygd på same stad som den gamle britiske «Base G», og dei forvitra trestrukturane frå den gamle basen står i sterk kontrast til dei lysegrøne og oransje metalliske strukturane i den brasilianske basen. Oppom basen ligg ein liten gravplass med fem krossar. Fire av dei er til minne om britar frå British Antarctic Survey (BAS), mellom anna ein baseleiar som forsvann på sjøen, og ein brasiliansk radiotelegrafist som døydde av hjarteattakk i 1990.

Den 25. februar 2012 vart det brann i maskinrommet som husar generatorane til stasjonen, og 70% av stasjonen vart øydelagd i brannen. To brasilianske soldatar mista livet i brannen, medan ein tredje vart skadd. Det tok kring to år bygge stasjonen opp att.

## Klima
Sidan alle månadane av året har ein middeltemperatur under 10 °C, har Comandante Ferraz-stasjonen eit tundra-klima (Köppen **ET**). Årsmiddeltemperaturen på stasjonen er kring -2,8°C.





## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Official website Projeto de Meteorologia Antàrtica
* Official website Programa Antàrtico Brasilero 
*Comandante Ferraz brasiliansk Base webcam
*COMNAP Antarktis Facilities Map
Criosfera 1

**Criosfera 1** er ei brasiliansk forskingsstasjon for innsamling av atmosfæriske målingar for Det brasilianske instituttet for romforsking (INPE) for Det brasilianske antarktisprogrammet (PROANTAR).

Han vart innvigd den 12. januar 2012 og ligg på Unionbreen, på platået vest i Antarktis, 670&nbsp;km frå Sørpolen og 2500&nbsp;km sør for Comandante Ferraz-basen.

Ekspedisjonen som plasserte modulen som basen består av vart koordinert av Universidade Federal do Rio Grande do Sul (UFRGS) leia av professor Jefferson Cardia Simões. 

Målet er å få heilautomatisk målingar inne på det antarktiske kontinentet. Målingane vert sende via satellitt til maskinar i Brasil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Criosfera 1|Criosfera 1]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Bakhun

**Bakhun**, også kalla *bakhon, bak, hon* eller **hun**, er det ytste stykket av trestokkar som er blitt saga opp til plank og bord. Det har derfor berre ei skoren side, medan den andre kan vera borkdekt. Bakhun er eit biprodukt ved trelastproduksjon, men har ei rekkje bruksområde.

Bakhun er billigare enn kjerneved, men skjørare. Det kan brukast som byggjemateriale til enkle bygg og skigardar, til trefiberplater og sponplater, kutta opp til flis som mellom anna kan brukast av cellulosefabrikkar og til bioenergi, eller som ved.

Tidlegare brukte ein gjerne bakhun til å byggja skur, kassar, skore til lekter eller stavar til tønner og liknande. Det har også mellom anna vore brukt til å driva dampsager. 


Guananditorao.JPG|Bakhun av guanandi (*Calophyllum brasiliense*)
Guanandilogs.jpg

## Bakgrunnsstoff
*Gjerdebakhon  ved Kampå sag

## Kjelder

*Bakhun (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 15. mars 2014
* 
* 
*Lund, Gunnar. «Vellyket forsøk med lokal flis» 
* 
*Åserud, Rikke. «Gjerde med tradisjoner» , hus&bolig 3-2011
Camp Academia

**Camp Academia** (Lager Akademiya) er ein leir på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis, kalla opp etter Det bulgarske vitskapsakademiet som sette i gang den bulgarske forskinga i Antarktis. Leiren har vore i drift sidan sommaren 2004/05. Sidan 2004 har sommarpostkontoret her Tangra 1091 vore det sørlegaste postkontoret i det bulgarske postvesenet. 

Camp Academia ligg i øvre Huronbreen i Wörner Gap-området, 541 meter over havet, nordvest for forberga av Zograf Peak, sentralt i Tangra Mountains. Staden har tilkomst via ei 11-12,5&nbsp;km lang rute frå den bulgarske basen St. Kliment Ohridski og den spansk basee Juan Carlos I. Frå Camp Academia har ein tilkomst vidare til hovudfjella i Tangra Mountains i sør. Camp Academia var baseleir for den bulgarske landmålingsekspedisjonen Tangra 2004/05 frå 3. desember 2004 til 2. januar 2005. 

Camp Academia ligg 3,6&nbsp;km aust for Orpheus Gate, 5,5&nbsp;km aust-søraust for Rezen Saddle, 3,2&nbsp;km sør-søraust for Omurtag Pass, 4&nbsp;km sørvest for Pirdop Gate, 1,68&nbsp;km vest for Lozen Saddle, 7,1&nbsp;km vest for Karnobat Pass og 2,68&nbsp;km nord-nordvest for Catalunyan Saddle.

## Sjå òg
* Tangra Mountains
* St. Kliment Ohridski-basen
* Tangra 2004/05
* Feltleirar i Antarktis

## Kjelder
* L.L. Ivanov, Livingston Island: Tangra Mountains, Komini Peak, west slope new rock route; Lyaskovets Peak, first ascent; Zograf Peak, first ascent; Vidin Heights, Melnik Peak, Melnik Ridge, first ascent, *The American Alpine Journal *, 2005, 312-315.
* Livingston Island, *Climb Magazine*, Issue 14, Kettering, UK, April 2006, 89-91,
* Ivanov, L.L. *Bulgaria i Antarktis. Sør-Shetlandsøyane*. Sofia: Manfred Wörner Foundation, 2009. 16 pp., with a folded map. ISBN 978-954-92032-7-1

## Bakgrunnsstoff
* Tangra 2004/05. Arkivert nettside.
* Tangra - Camp Academia. Arkivert nettside.
* Tangra 1091 postkontor. Arkivert nettside.
* Das südlichste Postamt Bulgariens - Tangra 1091 (på tysk). Arkivert nettside.
* Den bulgarske antarktiske stadnamnkommisjonen
* Den spanske antarktisbasen Juan Carlos I  (på spansk)
;Litteratur
* Gildea, D. ''Mountaineering in Antarctica: complete guide: Travel guide.'' Primento and Editions Nevicata, 2015. ISBN 978-2-51103-136-0
* Ivanov, L. General Geography and History of Livingston Island. In: *Bulgarian Antarctic Research: A Synthesis*. Eds. C. Pimpirev and N. Chipev. Sofia: St. Kliment Ohridski University Press, 2015. pp. 17-28. ISBN 978-954-07-3939-7
* 14 November 2004: Tangra. ''Discovering Antarctica Timeline''. Discovery Channel UK website, 2012.
Hun

**Hun** kan visa til:
* bakhun, avkappa sidestykke av tre
* bjørnunge
* hunar eller hunarar, nomadefolk frå Sentral-Asia
Davis-stasjonen

**Davis-stasjonen** er ein permanent base i Antarktis driven av Australian Antarctic Division (AAD). Han er den største forskingsstasjonrn til Australia og ligg ved kysten av Cooperation-havet i Princess Elizabeth Land (Ingrid Christensen Kyst) og er eit isfritt område (antarktisk oase) i Antarktis kalla Vestfold Hills.

## Historie
Kysten der Davis-stasjonen no ligg vart første gong sett den 9. februar 1931, under den andre British Australian and New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) ombord på «Discovery». Sir Douglas Mawson og Stuart Campbell såg kontinentet frå eit sjøfly og namngav det høge landet mot søraust Princess Elizabeth Land.

Den første som steig i land her var den norske kvalbåtkapteinen Klarius Mikkelsen på «Thorshavn» i 1935. Mikkelsen kalla åsane opp etter Vestfold i Noreg, som han meinte likna.

Varden som nordmennene reiste her vart funnen av medlemmar av Australian National Antarctic Research Expeditions (ANARE) i 1960, men gjekk tapt i mange år før han igjen vart funnen i 1995.

I januar 1957 leita eit lag frå ANARE leia av Phillip Law etter ei høvande stad for stasjonen. Dette viste seg å vere vanskeleg fordi det var få gode ankerplassar og dei hadde lite ferskvatn att. Etter to dagars leiting, valde dei til slutt å setje stasjonen på eit lite platå oppom ei svart sandstrand. Lossinga starta og 13. januar 1957 vart det halde ein liten seremoni som offisielt opna den nye stasjonen. Han fekk namnet Davis til ære for kaptein John King Davis.

Davis vart lagt ned for ein kort periode den 25. januar 1965 for ei ombygging av Casey-stasjonen. Han vart opna på ny 15. februar 1969 og har vore i kontinuerleg drift sidan den gong. Dei små hyttene som stasjonen opphavleg bestod av forfall seint i 1970- og tidleg i 1980-åra og stasjonen vart ombygd.

Davis har vorte den største stasjonen til Australia i Antarktis og det vert forska på mange felt.

## Klima
Davis-stasjonen har eit arktisk klima:

## Bakgrunnsstoff
* AAD Davis-stasjonen page
* Davis-stasjonen webcam
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map
ECARE

**ECARE**, spansk akronym for **Estación Científica Antártica Ruperto Elichiribehety**, er ein uruguayansk sommarstasjon oppretta av Det uruguayanske antarktisinstituttet den 22. desember 1997 på Den antarktiske halvøya.

ECARE ligg i Hut Cove, søraust for Hope Bay og nordaust på Den antarktiske halvøya, like ved den argentinske Esperanza-basen. Stasjonen kan ta imot sju personar og vert nytta til å forske på det omliggande området. Hanv ar tidlegare ein britisk stasjon kalla Trinity House. 

Stasjonen er kalla opp etter Ruperto Elichiribehety, ein uruguayansk marineløytnant som i 1916 leia ein uruguayansk ekspedisjon for å redde Shackleton-Rowett-ekspedisjonen som var stranda på Elefantøya. 

## Bakgrunnsstoff
* Den 2007 ROU 4 Artigas, Uruguayan ship supporting ECARE 
* A Cristy Trembly report on her visit to Artigas and ECARE bases i 2000.
European Project for Ice Coring in Antarctica

**Europaan Project for Ice Coring in Antarctica (EPICA)** er eit internasjonalt, europeisk prosjekt for å bore djupe iskjernar i Antarktis. Hovudmålet er å få fullstendig dokumentasjon av dei klimatiske og atmosfæriske tilhøva som er arkivert i den antarktiske isen ved å bore og analysere iskjerneprøvar og samanlikne dei med prøvane tekne på Grønland. Undersøkinga av desse prøvene gjev informasjon om korleis klimaet har variert.

Europaan Science Foundation EPICA (1996–2005) dreiv boreprosjekt ved to stader i Antarktis: Concordia-stasjonen ved Dome C og Kohnen-stasjonen.

I 2008 fekk prosjektet Descartesprisen for forsking.

## Sjå òg
* Dome C
* Concordia-stasjonen
* Vostok-stasjonen
* Kohnen-stasjonen
* Valkyrjedomen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:European Project for Ice Coring in Antarctica|European Project for Ice Coring in Antarctica]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* EPICA hos Europaan Science Foundation
* as PDF
Framheim

**Framheim** var namnet på basen til Roald Amundsen ved Hvalbukta på Rossisen i Antarktis under ekspedisjonen til Sørpolen. Han vart nytta mellom januar 1911 og februar 1912.

## Hytte og telt
Hytta vart bygd i seksjonar av ein snikkarmeister, Jørgen Stubberud og reist heime hos Amundsen i Noreg, så skrudd frå kvarandre for å fraktast til Antarktis på «Fram». Under bygginga av Noreg fortalte Amundsen at hytta var meint for observasjonar, noko som passa bra med dei tilsynelatande planane hans om å nå Nordpolen.

Hytta var ein av dei første prefabrikkerte strukturane som vart flytta til Antarktis og hadde eit spisebord som kunne hevast opp under taket når det ikkje var i bruk. Hytta målte fem gonger fire meter, og veggane bestod av fire lag av trebord med papp mellom for isolering.

I løpet av den lange antarktiske vinteren bygde Amundsen og medlemmane på ekspedisjonen eit nettverk av verkstader og lager, inkludert eit dampbadrom, grave ut i isen kring hytta. I dette komplekset førebudde mennene seg på den komande reisa til Sørpolen.

Amundsen gjekk bort frå dei tradisjonelle kvite telta og gjekk i staden for telt av svart stoff. Dette var for å absorbere den vesle solinnstrålinga som skein på teltet. I tillegg ville telta vere lettare å sjå i snøen og svart ville vere meir behageleg for augo innimellom alt det kvite. Dei pyramideforma telta var utstyrt med ein enkel stokk, som vart festa til ein av sledane under reisa, slik at ein ikkje trengde teltpluggar og kunne setje opp teltet raskt og enkelt. Teltet hadde òg eit innsydd golv, som var ein innovasjon fleire år føre si tid.

## Utstyr

Ved Framheim vart utstyret til Amundsen heile tida oppgradert, sidan han stort sett var misnøgd med det vanlege polarutstyet. Sledane vart betra ved å kutte ned på ramer og meier, og dei vart 60% lettare, utan at den totale styrken deira vart redusert.

Amundsen forma spesielle sledekassar for mat og utstyr som var permanent festa til sledane. Kassane hadde lokk som lett kunne opnast med vottar på. Dette reduserte faren for frostskadar under lossinga av sledane. Kassane vart òg høvla ned i løpet av vinteren for å redusere vekta deira. Amundsen hadde berre med seg fire mattypar: pemmikan (laga med hans eiga oppskrift), sjokolade, mjølkepulver og kjeks, men denne dietten vart utvida med sel- og pingvinkjøt lagra i forsyningsdepot på barrieren og ferskt hundekjøt frå hundar dei valde ut under reisa. Dette ferske, vitaminrike kjøtet hindra skjørbuk.

## Sjå òg
* Scott's Hut
* Polheim

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Framheim|Framheim]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
*Roald Amundsen skreiv om ekspedisjonen i *Sørpolen* publisert i to bind i 1912–1913.
* Huntford, Roland (1979) *Scott and Amundsen* (Hodder & Stoughton Ltd) ISBN 978-0-340-19565-9
* Huntford, Roland (1999) *The Last Place on Earth* (Modern Library Exploration) ISBN 978-0-375-75474-6
Cámara-basen

**Cámara Base** er ein sommarstasjon driven av Argentina og opna i 1953. Han ligg på Half Moon Island i McFarlane Strait utanfor austkysten av Smith Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.

## Kjelder
* Information on the Argentinian Antarctic Bases. Argentinian Antarcric Institute.
* Isla Media Luna: Guía para sitios que reciben visitantes.  Secretaría del Tratado Antártico.
González Videla-basen

**González Videla-basen** var ein chilensk forskingsstasjon på det antarktiske fastlandet ved Waterboat Point i Paradise Bay, kalla opp etter den chilenske president Gabriel González Videla, som i 1940-åra vart den første statsleiaren som vitja Antarktis. Stasjonen var aktiv frå 1951–58 og ei kort stund tidleg i 1980-åra. Han er no ein «inaktiv» base, med brense og fyrsiningslager i bygningar for krisesituasjonar, eller i tilfelle basen vert nytta att i framtida. Han vert stundom vitja om sommaren av grupper frå Chile og turistar.

På nordsida av stasjon står eit skilt som syner at dette er Waterboat Point og ein offisiell historisk stad under Antarktistraktaten.

To menn overvintra her i eitt år og ein dag i 1921-1922. Dei to mennene, Thomas Bagshawe og M.C. Lester, var ein del av British Imperial Expedition, men prosjektet deira, der dei mellom anna skulle fly fleire fly til Sørpolen, vart skrinlagd. Likevel valde dei å vere her heile vinteren og søkte ly i ein gammal kvalbåt dei fann her. Bagshawe skreiv i løpet av året den første vitskaplege studien av hekkinga til pingvinar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:González Videla Antarctic Base|González Videla Antarctic Base]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* *Antarctica*. Sydney: Reader's Digest, 1985, pp.&nbsp;230–231,
* Lonely Planet, *Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit*, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996.
* Stewart, Andrew, *[[Antarktis]]: An [[Encyclopedia]]*. London: McFarland and Co., 1990 (2 volumes), pp.&nbsp;394, 1080.
* U.S. National Science Foundation, *Geographic Names of Antarctica*, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980.

## Bakgrunnsstoff
* Official website Det chilenske antarktiske instituttet 
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map
Rafína-Pikérmi

**Rafína-Pikérmi** (gresk Ραφήνα-Πικέρμι) er ein kommune på austsida av halvøya Attikí i Hellas, nordaust for Aten. Han høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Rafína
* Pikérmi
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

## Byar og tettstader
Byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Rafína

**Rafína** (gresk Ραφήνα) er ein landsby og ein tidlegare kommune aust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Rafína-Pikérmi i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí og hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Rafína 14&nbsp;620&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 13&nbsp;371&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Roskva Koritzinsky

**Roskva Koritzinsky** () er ein norsk forfattar. Ho debuterte i 2013 med novellesamlinga *Her inne et sted*, som ho vart nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris for. I tillegg mottok ho Aschehougs debutantstipend for samlinga. 

Koritzinsky er oppvaksen i Fredrikstad og har ein bachelorgrad i sosialantropologi.

## Bøker
* 2013 &ndash; *Her inne et sted* &ndash; Novellesamling
* 2015 – *Flammen og mørket* – Roman

## Prisar og utmerkingar
* Nominert til Nordisk Råds litteraturpris 2018
* Aschehougs debutantpris 2013 for *Her inne et sted*
* Nominert til Norlis debutantpris 2013 for *Her inne et sted*
* Nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris 2013 for *Her inne et sted*
* Nominert til NATT&DAG-prisen (tidl. Osloprisen) 2013 for *Her inne et sted*

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Presentasjon av Roskva Koritzinsky  på nettstaden til Aschehoug
* Margunn Vikingstad: «Gjennom kjøtet» i *Morgenbladet*, 2. august 2013
* Audun Enger: «Roskva : Roskva Koritzinsky er månedens debutant» i *Vinduet*, 9. oktober 2013
Jinnah-stasjonen

**Jinnah-stasjonen** **(JAS)** er ein forskingsstasjon i Antarktis driven av Pakistan.
Han ligg i nærleiken av Sør-Rondane i Dronning Maud Land i Aust-Antarktis.

## Skildring og historie

Pakistan signerte Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) i 1991. Det antarktiske forskingprosjektet vart sett i gang av forskarar frå Det nasjonale oseanografiinstituttet, med full støtte frå departementet for vitskap og teknologi i den pakistanske regjeringa. Prosjektet vart leia av den pakistanske marinen som tok seg av all transporten under prosjektet. I 1991 vart Jinnah-stasjonen oppretta. Pakistan har to sommarstasjonar og ein vêrstasjon i nærleiken av Sør-Rondane. 

Anlegget vart raskt utvida av NIO. Rådgjevarar frå det pakistanske vitskapsdepartmenetet vitja ofte området. I 2001 vart basen knytt til Badr-B-satellitten, seom sender digitale bilete av regionen til hovudkvarteret til NIO. I 2002 vitja forskarar frå SUPARCO basen, der dei sette opp ein avansert superdatamaskin som vart driven av NIO og SUPARCO. I 2005 vart det bygd ei lita flystripe og eit kontrollrom for å overvake flygingar til og frå Pakistan. 

Pakistan og USA samarbeider ofte om forskinga i området. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jinnah-stasjonen|Jinnah-stasjonen]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***Pakistan & Antarktis - Polar Conservation


## Bakgrunnsstoff
* Det nasjonale oseanografiinstituttet i Antarktis
Halley-stasjonen

**Halley-stasjonen** er ein stasjon driven av British Antarctic Survey på Bruntisen som flyt på Weddellhavet i Antarktis. Stasjonen vert nytta til å studere jordatmosfæren. Målingar frå Halley førte til at ozonholet vart oppdaga i 1985.

## Historie
Halley vart opna i 1956, for Det internasjonale geofysiske året i 1957-58, av ein ekspedisjonen frå Royal Society. Bukta der ekspedisjonen valde å setje opp basen vart namngjeven Halley Bay, etter astronomen Edmond Halley. Namnet vart endra til Halley i 1977 sidan den opphavlege bukta hadde forsvunne etter endringa i isbremmen.

## Bygningen
Det har vore fem Halley-basar så langt. Dei første fire vart alle gravlagd i snøen som samla seg opp og knust av isen, slik at dei ikkje lenger vart mogeleg å nytte. Forskjellige konstruksjonsmetodar er prøvd ut, frå uverna trehytter til ståltunnelar. Halley V har hovudbygningane bygde på stålplattformer som vert heva kvart år over overflata.

Ein arkitektkonkurranse vart utlyst av RIBA Competitions og British Antarctic Survey i juni 2004 for eit nytt design for Halley VI. Mange deltok og i juli 2005 vart vinnaren kåra, Faber Maunsell and Hugh Broughton Architects. Strukturen er heva opp på stålbein for å hindre snøoppsamling, men i motsetnad til Halley V har beina ski, som gjer at ein kan flytte bygningane på snøen.

Halley VI vart bygd i Cape Town i Sør-Afrika av eit sørafrikanske konsortium. Dei første seksjonane vart frakta til Antarktis i desember 2007 og han stod ferdig i desember 2011.

På grunn av ein stor sprekk i isen som truge med å avskjera stasjonen frå hovudisen avgjorde British Antarctic Survey at dei skulle flytta Halley VI til ein ny stad sommaren 2016-2017. 
Basen blei flytta 23&nbsp;km lengre inn frå sprekka.

Ein ny sprekk oppdaga 31. oktober 2016 førte til vidare uro, og BAS annonserte at dei ville evakuera staben sin frå staden i mars 2017 og halda dei unna gjennom den antarktiske vinteren.

## Miljø
Temperaturane stig sjeldan over 0&nbsp;°C på Halley, og temperaturar kring -10&nbsp;°C er vanlege på solrike sommardagar. Om vinteren er temperaturen typisk under -20&nbsp;°C men stundom ned til kring -55&nbsp;°C.

Vinden bles hovudsakleg frå aust og kraftig vind fører ofte til snøfokk som reduserer sikta til nokre få meter.

## Skildring
Om vinteren held vanlegvis 15 personar til på basen. Gruppa er vanlegvis isolert frå omverda frå slutten av februar til dei første flya når fram tidleg i november. Om sommaren, frå seint i desember til seint i februar, er det opp til 70 personar på basen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Halley Research Station|Halley Research Station]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* British Antarctic Survey
* BAS om Halley-stasjonen 
* COMNAP
Victoria Kielland

**Victoria Kielland** () er ein norsk forfattar og teatervitar. Ho debuterte i 2013 med kortprosasamlinga *I lyngen*, som ho vart nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris for.

Kielland er opphavleg frå Fredrikstad og er busett i Oslo. Ho har studert ved Høgskulen i Telemark (Forfattarstudiet i Bø) og Universitetet i Tromsø (Forfattarstudiet ved Kunstakademiet i Tromsø) og har ein mastergrad i teatervitskap frå Universitetet i København. Kielland er ein av initiativtakarane til skrivekollektivet A.K.R.O.N.Y.M.

## Bøker
* 2013 &ndash; *I lyngen* &ndash; kortprosa, Kolon 
* 2016 &ndash; *Dammyr* &ndash; roman, No Comprendo Press
* 2021 &ndash; *Mine menn*  &ndash; roman, No Comprendo Press

## Prisar og utmerkingar
* Nominert til Tarjei Vesaas' debutantpris 2013 for *I lyngen*
* Nominert til Ungdommens kritikerpris 2016 for *Dammyr*
* Bokhandelens forfatterstipend (hovudstipend) 2017 for *Dammyr*
*Stig Sæterbakkens minnepris 2021

## Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Presentasjon av Victoria Kielland på nettstaden til Kolon forlag
* Carina Beddari: «Kroppslig landskap» i Morgenbladet 3. oktober 2013
* Om romanen ''Mine menn'' Nettstaden til No Comprendo Press
Juan Carlos I-basen

**Juan Carlos I-basen** er ein stasjon kalla opp etter kongen av Spania, Juan Carlos I (spansk *Base Antártica Española Juan Carlos Primero*), og er ein sesongbasert stasjon (november til mars) driven av Spania. Basen opna i januar 1988. Han ligg på Hurd Peninsula på Livingston Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis.

Basen ligg på kysten av Española Cove i South Bay, nord i forberga av Mount Reina Sofía og 2,7&nbsp;km sør-sørvest for den bulgarske basen St. Kliment Ohridski. Dei to basane har samband via ei 5,5&nbsp;km lang rute over Johnsonsbreen, Charrua Gap, Contellbreen og Krum Rock.

## Sjå òg
* Livingston Island
* Camp Byers

## Kjelder
* Ivanov, L. General Geography and History of Livingston Island. In: *Bulgarian Antarctic Research: A Synthesis*. Eds. C. Pimpirev and N. Chipev. Sofia: St. Kliment Ohridski University Press, 2015. pp. 17-28. ISBN 978-954-07-3939-7

## Bakgrunnsstoff
* Marine Technology Unit: Juan Carlos I 
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map
King Sejong-stasjonen

**King Sejong-stasjonen** er ein forskingsstasjon driven av Sør-Korea kalla opp etter kong Sejong den store av Joseon. Han opna 17. februar 1988 og består av 11 bygningar og to observatorium på Barton Peninsula (King George Island). Området har eit relativt mildt klima og det er derfor eit rikt, ynglande dyreliv her om sommaren. Om sommaren kan stasjonen ta imot opp til 90 personar frå Koreansk polarinstitutt og gjesteforskarar frå andre institutt. Om vinteren er det att 17 ingeniørar og forskarar som held drifta av stasjonen i gang og rutinemessig samlar inn data (vêr, sjø), men hovudfoksuet deira er å spore generelle endringar i naturen. Forskarar frå Korea samarbeider med andre institutt i Antarktis og deltar i fleire forskingsprosjekt. 

Stasjonen får vanlegvis forsyningar kvart år frå RV «Onnuri» og ofte av fly som landar ved den argentinske Carlini-stasjonen eller den chilenske Eduardo Frei-basen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King Sejong Station|King Sejong Station]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
#http://www.kopri.re.kr/English_Web/index.aspx
#http://pdf.comnap.aq/comnap/comnap.nsf/P/StationsByName/KRking 

## Bakgrunnsstoff
* Koreansk polarinstitutt
* COMNAP
Law-Racoviță-Negoiță-stasjonen

**Law-Racoviță-Negoiță-stasjonen** (rumensk *Stația Law-Racoviță-Negoiță*), tidlegare kalla **Law-Racoviță-stasjonen**, er den første permanente rumenske forskingsstasjonen i Antarktis, kalla opp etter den rumenske oppdagaren Emil Racoviță (og seinare òg forskaren Teodor Negoiță) og innvigd 13. januar 2006. Stasjonen vart opphavleg bygd av Australia i 1986 og så gjeven til Romania. Stasjonen ligg i Princess Elizabeth Land i Larsemannfjella, 2 km frå den kinesiske Zhongshan-stasjonen og den russiske Progress-stasjonen.

Law-Racoviță-Negoiță-stasjonen ligg på ei klippe kring 3 km frå Ingrid Christensen Kyst. Ein kjem til stasjonen med helikopter frå Davis-stasjonen, kring 80 km nordaust, eller over land frå Zhongshan- eller Progress II-stasjonen.

## Historie

I 1986 bygde Australia Law-stasjonen for polarforsking om sommaren. Teodor Negoiță prøvde å danna ein rumensk base i Antarktis frå 1997. Etter fleire år med forhandlingar med medlemslanda i Antarktistraktaten fekk rumenarane løyve til å nytte den tidlegare australske basen. Den 20. februar 2006 vart stasjonen offisielt gjeven til Romania frå Australia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Law-Racovita Station|Law-Racovita Station]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 

## Bakgrunnsstoff
* Institutul Român de Cercetări Polare - Stația Law-Racoviță 
*  Maria Bărbulescu, «Cercetătorul Teodor Negoiţă pleacă spre unica baza românească di Antarktis", *[[Gândul]]*, August 12, 2005
* COMNAP
Leningradskaja-stasjonen

**Leningradskaja-stasjonen** var ein sovjetisk stasjon i Antarktis på nordkysten av Victoria Land ved Oates Coast). Han vart opna den 25. februar 1971 av medlemmar av Den 15. sovjetiske antarktisekspedisjonen. Stasjonen vart lukka i 1991. Medan han var i drift vart det drive forsking på meteorologi, jordmagnetisme, oseanografi og glasiologi.

I februar 2006 annonserte leiaren for Valerij Lukin, sjefen for den russisk antarktisekspedisjonen at det var planar om å opne fleire tidlegare lukka stasjonar, mellom anna denne. 

## Sjå òg
* Den sovjetiske antarktisekspedisjonen

## Bakgrunnsstoff
* Arktisk og antarktisk forskingsinstitutt 
* AARI om Leningradskaja-basen
* COMNAP
Macquarie Island-stasjonen

**Macquariestasjonen**, stundom berre forkorta til *Macca*, er ein permanent australsk forskingsbase på den subantarktiske Macquarieøya, som ligg kring halvvegs mellom Australia og Antarktis. Stasjonen ligg ved foten av Wireless Hill, mellom to bukter på eidet nord på øya. 

## Historie
Stasjonen vart opna i 1911 av Douglas Mawson då gruppa hans oppretta ein base for å sende radiomeldingar frå Antarktis til Hobart. Frå 1948 nytta Australian National Antarctic Research Expeditions til forskingsføremål. Han vert no driven av Australian Antarctic Division. Forskinga på øya fokuserer på biologi, geovitskapar, meteorologi, og korleis menneske påverkar miljøet. Fuglar som hekkar på Macquarieøya er ein viktig del av forskinga. 

## Sjå òg
*Australsk Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Macquarie Island-stasjonen|Macquarie Island-stasjonen]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Macquarieøya på AAD
SS «Fredensborg»

**SS «Fredensborg»** var ein fregatt og eit slaveskip bygt i København i 1752 eller 1753. Skipet forliste utafor Arendal 1. desember 1768. Det var bygt for eit dansk handelskompani og gjorde fleire turar i den såkalla trekanthandelen.

Skipet vart funne av dykkarar i 1974.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Machu Picchu-basen

**Machu Picchu-basen** er ein peruansk forskingsstasjon i Antarktis, oppretta for å drive forsking i Antarktis på geologi, klimatologi og biologi. Meir spesifikt er hovudmålet å studere den geologiske fortida til kontinentet, potensielle sjøressursar, vindstyrkar, luftforureining og korleis dyr tilpassar seg kalde miljø. Basen er kalla opp etter den kjende verdsarvstaden Machu Picchu.

Machu Picchu-basen ligg på King George Island i Admiralty Bay, og utfører årlege forskingsekspedisjonar til Antarktis. Basen forskar mellom anna på krill og potensialet dette har som ei alternativ matkjelde for menneske. 

I 1976 gjorde Geographical Society of Lima krav på ein sektor i Antarktis mellom lengdegradane 81°20' W (svarar til Punta Pariñas) og 75°40' W (svarar til Rinconada South Beach). Kravet har aldri blitt offisielt anerkjent som eit kravområde i Antarktis. Peru signerte på Antarktistraktaten i 1981. I 1989, då Machu Picchu-basen vart skipa, fekk lander status som rådgjevande medlem i Antarktistraktaten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Machu Picchu-basen|Machu Picchu-basen]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Official website INANPE Instituto Antàrtico Peruano
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map
Maitri

**Maitri** er den andre permanente stasjonen til India i Antarktis. Han vart bygd og stod ferdig i 1989, kort tid før den første stasjonen Dakshin Gangotri vart gravlagd i is og fråflytta i 1990–91. Maitri ligg i eit snøfritt fjellområde kalla Schirmacheroasen i Dronning Maud Land. 

## Anlegg
Stasjonen har moderne fasilitetar til å utføre forsking innan forskjellige område, som biologi, geovitskapar, glasiologi, atmosfæriske vitskapar, meteorologi, ingeniørfag i kalde miljø, kommunikasjon, fysiologi og medisin. Han har ein kapasitet til å ta imot 25 menneske om vinteren. Ferskvatn får basen frå Tannvatnet, som ligg føre Maitri.

## Sjå òg
*Dakshin Gangotri

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Maitri|Maitri]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* National Centre for Antarctic & Ocean Research (NCAOR) 
* COMNAP
Maldonado-basen

**Maldonado-basen**, òg kalla *Pedro Vicente Maldonado-basen*, er ein ecuadorsk forskingsbase i Antarktis som ligg ved Guayaquil Bay på Greenwich Island i Sør-Shetlandsøyane i Antarktis og som opna i 1990. Området vart ofte vitja tidleg på 1800-talet av engelske og amerikanske selfangarar som opererte frå nærliggande Clothier Harbour.

Basen er kalla opp etter den spansk-amerikanske astronom, topografen og geografen Pedro Vicente Maldonado (1704–1748) som var fødd i Riobamba, i dagens Ecuador.

Basen ligg 560 m sør-sørvest for Orión Point, 990 m sørvest for Spark Point, 1,16&nbsp;km nord-nordvest for Serrano Point og 2,56&nbsp;km aust-søraust for Agüedo Point.

## Kjelder
* SCAR Composite Antarctic Gazetteer.
* Essy Santana and Jean Dumont. Granulometry of pebble beach ridges in Fort Williams Point, Greenwich Island, Den antarktiske halvøya; a possible result frå holocen climate fluctuations. U.S. Geological Survey and The National Academies; USGS OF-2007-1047, Short Research Paper 027, 2007.

## Bakgrunnsstoff
* Programa Antártico Venezolano .
Maudheim

**Maudheim** var ein overvintringsstasjon på Kronprinsesse Märtha Kyst i Dronning Maud Land, Antarktis. Stasjonen vart nytta av ein norsk-britisk-svensk ekspedisjon i 1949-52, den første internasjonale forskingsekspedisjonen til Antarktis. Maudheimstasjonen bestod av to hus, eit lager, radioanlegg med antenne og diverse meteorologiske installasjonar og låg åå isbremmen Quarisen.

Deltakarane i ekspedisjonen fekk Maudheimmedaljen, ei spesialutgåve av Kongens fortenstmedalje i sølv. 

Maudheim vart vitja av ein norsk antarktisekspedisjon åtte år seinare. Stasjonen var då heilt dekt av is. Berre to meter av det ti meter høge meteorologiske tårnet stakk opp av isen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Maudheim|Maudheim]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Litteratur
*
Mawson-stasjonen

**Mawson-stasjonen** er ein av tre permanente australske basar i Australsk Antarktis i Aust-Antarktis. Han er kalla opp etter polfarararen sir Douglas Mawson og vert driven av Australian Antarctic Division (AAD). Han vart opna i 1954 og er den eldste australske stasjonen i Antarktis og den eldste permanent busette staden i Antarktis stasjon sør for Den antarktiske polarsirkelen.

## Føremål
Mawson-stasjonen er ein base for forskingsprosjekt som omfattar underjordiske detektorar for kosmisk stråling, forskjellige langvarige studiar innan meteorologi, aeronomi og jordmagnetisme, i tillegg til pågåande studiar i bevaringsbiologi, særleg på dei nærliggande hekkestadane for keisarpingvinar og adeliepingvinar.

Mawson-stasjonen husar kring 20 personar om vinteren og opp til 60 om sommaren. Han er den einaste stasjonen i Antarktis som nytta vindturbinar til over 70 % av energibehovet, og sparar slik over 600&nbsp;000 liter diesel i året. Området er tilgjengeleg til sjøs i ein kort periode om sommaren, mellom februar og mars.

## Historie
I 1946 gav utanriksminister H.V. Evatt støtte til Douglas Mawson om å opprette ein permanent australsk base i Antarktis. Det gjekk sju år før eit høvande skip, «Kista Dan», kunne leigast inn til å setje opp anlegget sør på kontinentet.

Staden vart vald ut i 1953 av Phillip Law, den første direktøren i AAD, som baserte seg på flyfoto tekne under den amerikanske Operasjon Highjump (OpHjp) i 1946-1947. Han valde ei stor naturleg hamn (Horseshoe Harbour) og dei isfrie klippene for å bygje bygningane. Stasjonen vart bygd i løpet av 1954. Somme små prefabrikkerte hyttar vart nytta dei første åra, men desse vart etter kvart erstatta av modulbaserte bygg med stålramer under ei stor ombygging i 1970-åra.

## Geografi
Mawson-stasjonen ligg  i Holmevika i Mac. Robertson Land i Aust-Antarktis. Han ligg eit område som Mawson gjorde krav på som britisk territorium og som seinare vart Australsk Antarktis.

I nærleiken ligg Framnesfjella, som dannar eit dramatisk bakteppe ved Mawson-stasjonen. Framnesfjella vart namngjeven i 1930-åra av den norske skipsreiaren Lars Christensen.

Lenger i nordvest ligg Napier Mountains, som først vart vitja av eit landmålingslag frå ANARE frå Mawson-stasjonen i 1960.

## Klima
Mawson-stasjonen har eit arktisk klima:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mawson Station|Mawson Station]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Australian Antarctic Division
* Australian Antarctic Division om Mawson-stasjonen
* Webkamera i Mawson-stasjonen
* Resstaurering av Biscoe Hut, ein av dei originale bygningane frå 1954
* COMNAP
Molodjozjnaja-stasjonen

**Molodjozjnaja** (russisk Молодёжная) var ein sovjetisk stasjon i Aust-Antarktis. 

Molodjozjnaja-stasjonen ligg i Thala Hills, 500-600 meter inn frå kysten på sørsida av Alasheyev Bight i Kosmonauthavet, 42 meter over havet. Området kring stasjonen er dstort sett dekt av klipperike ryggar skild av snødekte søkk og innsjøar. Sjøen nr stasjonen er dekt av pakkis det meste av året, opp til 100 km ut frå kysten om vinteren. Vegen til toppen av den massive austantarktiske innlandsisen (Dome A) byrjar 1,5-2,0&nbsp;km frå kysten. Kheisbreen ligg i 15&nbsp;km aust for stasjonen og Campbellbreen er omtrent like langt unna mot sørvest.

## Klima
Middeltemperaturen varierer frå −19 °C i dei kaldaste månadane (juli-august) til kring 0 °C i januar.

## Historie
Han vart opna i februar 1962 og vart nytta til å sende opp meteorologiske sonderakettar. Mellom 25. mai 1969 og 26. desember 1990 vart 1104 M-100-rakettar skotne opp frå Molodjozjnaja-stasjonen. Den 28. februar 1979 vart MMR06-modellen skoten opp frå Molodjozjnaja. Midlane for meteorologisk forsking gjekk nedover i 1980-åra og utsendingane av M-100 tok brått slutt i 1990, og stasjoenn vart lagt ned. 

Det har sidan 2006 vore snakk om å opne stasjonen opp att. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Molodyozhnaya Station (Antarctica)|Molodyozhnaya Station (Antarctica)]]» frå ,  den 16. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Sjå òg
*Antarktiskekspedisjonar
*Stasjonar i Antarktis
*Den sovjetiske antarktisekspedisjonen

## Bakgrunnsstoff
* Arktisk og antarktisk forskingsinstitutt 
* Moledezhnaya på Encyclopedia Astronautica
* AARI om Molodjozjnaja-stasjonen
* COMNAP
Anávyssos

**Anávyssos** (gresk Ανάβυσσος) er ein tettstad og ein tidlegare kommune søraust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Saronikós i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Anávyssos 6&nbsp;180&nbsp;innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

## Referansar