open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alf Ramsey

**Sir Alfred («Alf») Ernest Ramsey** () var ein engelsk fotballspelar og fotballtrenar, best kjend for å ha vunne gull som engelsk landslagstrenar i fotball-VM 1966. Som aktiv spelar var han ein dugande høgreback, og vart mellom anna engelsk ligameister med Tottenham Hotspur sesongen 1950/51. I perioden 1948-1953 spelte Ramsey til saman 32 landskampar for det engelske landslaget. 

I 1963 vart han tilsett som landslagstrenar for England etter Walter Winterbottom. Trass i låge forventingar motiverte han laget fram til siger i verdsmeisterskapen i fotball i 1966, etter å ha vunne 4–2 over Vest-Tyskland i finalen. Han vart slegen til riddar i 1967, og heldt fram som trenar for landslaget til 1973. 

## Kjelder
*.

## Fotnotar
Recurring Dreams av Tangerine Dream

***Recurring Dreams*** er det 67. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i desember 2019.

## Bakgrunn
I 2014 ønskte leiaren i Tangerine Dream, Edgar Froese, å dirigere bandet i ei ny musikalsk retning, den såkalla *Quantum Years*-perioden. Frose døydde derimot i januar 2015, så det vart opp til dei attverande medlemmane å fullføre visjonen til Froese. Dei tre medlemmane spelte inn musikk av Tangerine Dream som var laga og gjeve ut frå den tida dei sjølv ikkje var med i bandet. 

Plateomslaget er basert på eit kunstverk laga av Froese, og redigert av enkja hans, Bianca Froese-Acqyuye.
 
## Innhald

## Medverkande
*Thorsten Quaeschning – klaverinstrument
* Ulrich Schnauss – klaverinstrument
*Hoshiko Yamane – elektrisk fiolin

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Recurring dreams|Recurring dreams]]» frå ,  den 24. juli 2020.*
Quantum Gate

***Quantum Gate*** er det 154. fjerde albumet totalt og 66. studioalbumet til det tyske electronicabandet Tangerine Dream. Det er det første fulle studioalbumet sidan grunnleggjaren Edgar Froese døydde i 2015, og er i stor grad basert på musikalske idear og skisser som Froese etterlet seg. 

Albumet gav gruppa meir pressemerksemd enn dei hadde hatt sidan *[[Optical Race]]* i 1988, på grunn av fornya interesse i gruppa etter at Froese døydde. 
 			
Ein av komposisjonane, «Genesis of Precious Thoughts», var alt gjeven ut på *[[Quantum Key]]* som ei slags førehandsvising av dette albumet, og ein annan, «Proton Bonfire», som i seg sjølv var ei omarbeida utgåve av «Electron Bonfire» frå *Quantum Key*, var framført på konsertar sidan 2016 og gjeve ut på *[[Live at the Philharmony Szczecin - Poland 2016]]*. Dei andre sju spora er heilt nye.  

## Innhald
Alle komposisjonar av Edgar Froese, Thorsten Quaeschning og Ulrich Schnauss, utanom der andre er nemnde.

## Medverkande
*Edgar Froese - synthesizer, gitar
*Thorsten Quaeschning - musikalsk leiar, synthesizer, gitar, steeltrommer, bassgitar
*Ulrich Schnauss - synthesizer, sequencer
*Hoshiko Yamane - fiolin (spor 3, 6, 7, 8, 9)

## Kjelder
Quantum Key

***Quantum Key*** er det 149. albumet totalt og det 64. studioalbumet til den tyske electronicagruppa Tangerine Dream, utgjeve i november 2015.

Dette er den niande plata i ein serie omtalt som «cupdiscs», der lengda er kring 40 minutt, som er typisk for lengda på ei LP-plate. Platene kom i eit enkelt pappomslag i staden for det vanlege CD-omslaget i plast. Så langt består serien av 11 plater. 

*Quantum Key* er det første albumet med musikk spelt inn etter at Edgar Froese døydde i januar 2015. Likevel er dei første tre av dei fire spora på albumet skriven av Edgar Froese, medan det siste er komponert av Thorsten Quaeschning og Ulrich Schnauss. Froese er òg oppført som musikar, dermed kan det vere at bandet alt arbeidde på desse komposisjonane då Froese uventa døydde, eller at dei er baserte på skisser han let att etter seg. Hoshiko Yamane spelar fiolin på alle dei fire spora. 

Produsent på plata er manageren til bandet og enkja etter Froese, Bianca Froese-Acquaye. 

## Innhald

## Medverkande
**Tangerine Dream**
*Edgar Froesesynthesizer, gitar 
*Thorsten Quaeschningmusikalsk leiar, synthesizer, gitar, steel-trommer, bassgitar
*Ulrich Schnausssynthesizer, sequencer
*Hoshiko Yamanefiolin

**Teknisk**
*Bianca Froese-Acquayeplateprodusent
*Birgir Jón Birgissonmastering
*Katja Zerullprinting
*Ian Laidlawbandfotografi

## Kjelder
Jorden rundt på 6 steg

***Jorden rundt på 6 steg*** er ein norsk reality-serie som har gått på NRK1 sidan 2018. Konseptet til programmet er å finna ut om teorien «Six Degrees of Seperation», ein teori som seier at alle på kloden er forbundne gjennom seks kjennskapar, faktisk stemmer. Detta vert gjort ved å senda seks par til nokre av dei mest aude stadane i verda. Ved startpunktet til reisa finn para ein invitasjon frå ein verdskjend person. Så må para finna ein tilfeldig startperson i dette området og frå den personen forsøkje å kopla seg til kjendisen gjennom maks seks kjennskapar. Para har berre ei veke på seg til å gjennomføra oppdraget.

Serien er basert på eit svensk konsept som har gått på Kanal 5 sidan 2015.

Serien vann i kategorien *beste reality* under Gullruten 2019 og *beste regi underholdning* (Jens Bull) under Gullruten 2020. I tillegg var serien nominert til Gullruten 2020 i kategoriane *beste reality* og fagprisen *beste foto enkamera underholdning* (Cato Johansen og Fahil Anweri).

## Sesong 1 (2018)

## Sesong 2 (2019)

## Referansar


## Bakgrunnsstoff

* 
* Jorden rundt på 6 steg på TheMovieDB.org
Pathumwan

**Pathumwan** eller **Pathum Wan** er eit distrikt i Bangkok i Thailand. Det dekkjer 8,37 km² har kring 52&nbsp;000 innbyggjarar.

## Historie

Kong Mongkut, som herska frå 1851–1868, gav ordre om å bygge eit lite lystslott på staden. Dette var Pathumwan-slottet eller ‘Lotus-slottet’. Han fekk også bygd buddhisttempelet Wat Pathum Wanaram like ved. 

Sra Pathum-slottet (‘Lotusdamslottet’) vart bygt ferdig i 1916, på tomta til prins Mahidol Adulyadej.

Siam Center-kjøpesenteret opna i 1973, og er det eldste i området.

Ein av dei første radiokringkasting-stasjonane i Thailand, Saladaeng Station, låg på hjørnet av Witthayu-vegen (kjend som «Wireless Road») og Rama 4-vegen. 

Lumphini-stadionet flytta verksemda si, thaiboksing, frå stadionet på Rama 4-vegen, og stadionet hadde sin siste kamp der i 2014.

## Næringsliv

Distriktet har ei rekkje kjøpesenter, Siam Center, Siam Paragon, MBK Center kjend som *mah boon krong*,  Bonanza Mall, CentralWorld (tidlegare World Trade Center), BigC Ratchadamri, Narayana Phan, Gaysorn, Central Chit Lom og Siam Discovery Center.

## Administrasjonseininger

Underdistrikta (*[[khwaeng]]*) er

## Galleri

Siamsquare-skytrain.jpg|Ratchaprasong-knutepunktet med Erawan-heilagdommen til høgre
Erawan_statue_restored.jpg|Erawan-heilagdommen eller San Thao Maha Phrom ('heilagdommen til vårherre Brahma den store') 
Six_o'clock_at_Bangkok_Railway_Station.jpg|Hua Lamphong-jernbanestasjonen 
DStv_dish_at_Ratchadamri_Station.jpg|Sathani Ratchadamri ('Ratchadamri-stasjonen')
Chulalongkorn_University_Auditorium_High_View.JPG|Chulalongkon Mahawitthayalai ('Chulangkon-universitetet')



## Referansar
Werner von Moltke

**Werner Konrad von Moltke** ( var ein tysk friidrettsutøvar og idrettsleiar. Han vart europameister i tikamp i 1966. Perioden 1989-97 var han visepresident i Deutschen Leichtathletik-Verbandes (Det tyske friidrettsforbundet) og deretter 1997-2012 president i Deutschen Volleyball-Verbands (Volleyballforbundet). Werner von Moltke ætta frå den mektige adelsslekta Moltke. 

## Aktiv
Werner von Moltke vart vesttysk meister i tikamp åra 1958, 1966 og 1968. Under europameisterskapen 1962 vann han sølvmedaljen – slått med fattige fire poeng av den dåverande verdsrekordhaldaren, sovjetiske Vasilij Dmitrijevitsj Kuznetsov.

Ved europameisterskapen 1966 i Budapest sigra Moltke og fekk landsmennene Jörg Mattheis og Horst Beyer med seg på sigerspallen. Same året presterte han sitt livs beste tikamp som etter den tids tabellar gav 7&nbsp;961 poeng, etter dagens målestokk 7&nbsp;849 poeng.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1962 i Beograd: Sølvmedalje – 8&nbsp;022 poeng, bakom Vasilij D. Kuznetsov (8&nbsp;026 p)
*EM 1966 i Budapest: Gullmedalje – 7&nbsp;740 poeng, framom Jörg Mattheis (7&nbsp;614 p) 
*OL 1968 i Mexico-byen: Braut etter to øvingar

### Idrettsleiar
Moltke var frå 1966 til 1991 ansvarleg for idrettspolitikken til sportsutstyr-produsenten Adidas. Samstundes dreiv han i lang tid ei sportsforretning i Nieder-Olm der han budde og døydde, 83 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Werner von Moltke|Werner von Moltke]]» frå ,  den 25. juli 2020.*
Sylvia Kibet

**Sylvia Jebiwott Kibet** () er ein tidlegare langdistanseløpar frå Kenya. Ho vann i 2009 VM-sølv på 5&nbsp;000 meter, ein prestasjon ho gjentok to år seinare.

## Aktiv
Kibet enda på fjerdeplassen på 5&nbsp;000-meteren under VM 2007 i Osaka, slått med fattige 0,05 sekund av landskvinna Priscah Cherono, og på ny under dei olympiske leikane i Bei Jing året etter. Også då ho i Bislett Games 2009 sette personbeste på halvmila med 14.37,7 vart Kibet nummer fire. Under verdsmeisterskapen i Berlin to månader seinare sprang ho inn til sølv på spesialdistansen, slått av landskvinna Vivian Cheruiyot. 23. mai 2010 forbetra Kibet i Shanghai den personlege rekorden til 14,31,9, enno ein gong kom ho på fjerdeplass. På 5&nbsp;000 meter under VM 2011 vart det dacapo på forrige VM; Cheruiyot tok gull og Kibet sølv.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2007 i Osaka: Nr 4 – 14.59,26
*OL 2008 i Beijing: Nr 4 – 15.44,9.  Endra til nr 3 og bronsemedalje i 2017 da Elvan Abeylegesse mista medaljen på grunn av doping.
*VM 2009 i Berlin: Sølvmedalje – 14.58,3, bakom Vivian Cheruiyot (14.57,9)
*VM 2011 i Daegu: Sølvmedalje – 14.56,2, bakom Vivian Cheruiyot (14.55,3)

## Referansar

 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sylvia Jebiwott Kibet|Sylvia Jebiwott Kibet]]» frå ,  den 25. juli 2020.*
Regentar av Polen

Fram til 1795 ble Polen, eller i det minste landets kjerne, styrt på forskjellige tider enten av *książę* (hertug; prins – ca. 960-1025, 1032–1076, 1079–1295, 1296–1300 og 1306–1320) eller *król* (konge – 1025–1031, 1076–1079, 1295–1296, 1300–1306 og 1320–1795). Dei viktigaste dynastia var det piastiske og det jagellonske dynastiet. Monarkane var ofte også herskarar over nabolandene, eller dei var hertugar rekrutterte frå utanlandske dynasti. Det polske sjølvstendet ende med den tredje delinga av Polen i 1795. Den franske keisaren Napoleon I oppretta Hertugdømet Warszawa i 1807 og den russiske tsaren var polsk konge i Kongress-Polen. Fullt polsk sjølvstende blei først gjenoppretta i 1918 då landet blei gjort til ein republikk. 

## Liste

## [[Hertugdømet Warszawa]]

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Liste over Polens herskere|Liste over Polens herskere]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
***''Poland'' på Rulers.org
Ole Bernt Skarstein

**Ole Bernt Skarstein** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar, fødd i Tromsø. Han vart i 1965 nordisk meister på 100 meter, og vann elles i perioden 1964-69 fire NM-gull på 100 meter og to på 200 meter. Skarstein var medlem av Stålkameratene og hadde personbeste 10.5 sekund på 100 m og 21,1, sekund på 200 m.

## Kjelder
*Kunnskapsforlaget idrettsleksikon
Maria Zakharova

**Maria Vladimirovna Zakharova** () er ein russisk journalist og diplomat. Sidan 10. august 2015 har ho vore direktør for Avdeling for informasjon- og presse  ved det russiske utanriksdepartementet i Moskva og er ofte talskvinne i utanrikssaker.

## Biografi
Maria Zakharova kjem frå ein diplomatfamilie. Ho voks opp i Beijing, der foreldra hennar arbeidde. I 1998 gjekk ho ut frå Fakultet for internasjonal informasjon ved Moskvas statlege institutt for internasjonal politikk. Etter at ho hadde fullført universitsgraden sin tok til å arbeida ved utanriksdepartementet, men var samstundes redaktør for tidsskriftet Diplomatitcheskiy vestnik (Diplomatisk revue). Frå 2005 til 2008 var ho pressesekretær ved den permanente staben til Russland ved Dei sameinte nasjonane i New York. I perioden 2008 til 2011 hadde ho fleire sentrale stillingar ved utanriksdepartementet. Frå 2011 til 2015 var ho visedirektør ved Avdeling for informasjon- og presse ved utanriksdepartementet. Den 10. august 2015 vart ho utnemnt til direktør for denne avdelinga, og vart den fyrste kvinna som har hatt denne stillinga. I 2016 vart ho av BBC plassert på lista av 100 eksepsjonell kvinner .

## Referansar
Berghumle

**Berghumle** (*Bombus monticola*) er ei humle som lever i fjellet og i fjellskogen. Ho dominerer i lågalpin sone der ho ofte er den vanlegaste humlearten. Ho kan av og til finnast i låglandet, særskilt om våren og tidleg på sumaren. Berghumla er særs vanskeleg å skilja frå lapphumler som ikkje har gule hår på bakkroppen.

Berghumla finst i Fennoskandia og austover til Kolahalvøya, i Storbritannia, Alpane, Pyreneane, i Italia og på Balkan. Utbreiinga i Noreg er dårleg kjend, men DNA-strekkoding tyder at ho er vanleg i heile fjellkjeda frå Hardangervidda i sør til Pasvik og Lakselv i nord.

## Kjelder
* 
;Referansar
Faust av Faust

***Faust*** er debutalbumet til det tyske rockebandet Faust. Det vart spelt inn live den 21. september 1971 og gjeve ut seinare same året på Polydor Records. Sjølv om det aldri selde godt, fekk *Faust* mykje god omtale i musikkpressa. 

## Bakgrunn
I 1971 gjekk Polydor inn i ein avtale med Uwe Nettelbeck om å setje saman eit band som kunne konkurrere med artistar som The Rolling Stones, The Kinks og Small Faces. Før dei gav ut debutplata, sende Faust lydbanda til Polydor med alt frå studioeksperiment til innspelingar av folk som vaska opp.

Den originale LP-plata kom ut på klår vinyl. 

## Utgjeving og mottaking

AllMusic-skribenten Archie Patterson roste albumet deira og skreiv at «Innverknaden til Faust kan ikkje overvurderast. Debutalbumet deira var eit revolusjonerande steg framover i utviklinga av 'rock'». Han gav albumet fire og ei halv av fem stjerner og konkluderte med at «fantasinivået er svimlande, konseptet er heilt unikt og det er i tillegg morosamt å lytte til.»

## Innhald

## Medverkande

;Faust
*Werner «Zappi» Diermaier&nbsp;– trommer
*Hans Joachim Irmler&nbsp;– orgel
*Arnulf Meifert&nbsp;– trommer
*Jean-Hervé Péron&nbsp;– bassgitar
*Rudolf Sosna&nbsp;– gitar, klaverinstrument
*Gunter Wüsthoff&nbsp;– synthesiser, saksofon

;Teknisk
*Kurt Graupner&nbsp;– lydteknikar
*Andy Hertel&nbsp;– illustrasjon
*Uwe Nettelbeck&nbsp;– produsent, design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Faust (album)|Faust (album)]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Werner «Zappi» Diermaier

**Werner «Zappi» Diermaier**  er ein tysk trommeslagar, mest kjend som ein av dei grunnleggjande medlemmane i krautrockbandet Faust. Diermaier har vore med Faust heile vegen og har spelt på alle av dei over 30 albuma deira. 

## Utvald diskografi
;Med Faust
**[[Faust av Faust|Faust]]* (1971)
**[[Faust So Far]]* (1972)
**[[The Faust Tapes]]* (1973)
**[[Faust IV]]* (1973)
**[[Outside the Dream Syndicate]]* (1973) – samarbeid med Tony Conrad
**The Last LP* (1988) – òg kalla *The Faust Party Album*
**Faust Concerts, Volume 1: Live in Hamburg, 1990* (1994)
**Faust Concerts, Volume 2: Live in London, 1992* (1994)
**Rien* (1995)
**You Know FaUSt* (1996)
**Edinburgh 1997 [live]* (1997)
**Ravvivando* (1999)
**Land of Ukko & Rauni [live]* (2000)
**Patchwork* (2002)
**Outside the Dream Syndicate – Alive* (2005) – samarbeid med Tony Conrad

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Werner «Zappi» Diermaier|Werner «Zappi» Diermaier]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Faust So Far

***Faust So Far*** er det andre studioalbumet til den tyske krautrockgruppa Faust, utgjeve i 1972. Det har ein meir kommersiell stil enn debutplata og består av ni separate spor, som kvar har ein særprega stil eller tema. 

## Innhald

## Medverkande
*Werner «Zappi» Diermaier – trommer, perkusjon
*Hans Joachim Irmler – orgel
*Jean-Hervé Péron – vokal, bassgitar
*Rudolf Sosna – vokal, elektrisk gitar, klaverinstrument
*Gunter Wüsthoff – synthesizer, saksofon

### Teknisk
*Kurt Graupner – lydteknikar
*Uwe Nettelbeck – produsent, albumdesign
*Edda Kochl – printing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Faust So Far|Faust So Far]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Faust Tapes

***The Faust Tapes*** er det tredje studioalbumet til den tyske krautrockgruppa Faust, utgjeve in 1973. Albumet selde godt i Storbritannia, kring 60&nbsp;000 eksemplar, hovudsakleg på grunn av eit marknadsføringstriks av Virgin Records, som sette prisen ned til prisen av ein singel. Dette eksponerte plata for eit britisk publikum, men hindra at albumet fekk gå inn på albumlista. 

Recommended Records gav ut albumet på LP i 1980, og på CD i 1996 og 2001. 

*The Faust Tapes* består av segment av songar vove inn i kvarandre i delar spreidd ut over dei to LP-sidene.

## Bakgrunn
Det førre selskapet til Faust var Polydor Tyskland, og då dei klaga over at det andre albumet til Faust, *[[Faust So Far]]* (1972), ikkje var kommersielt nok, signerte produsenten til gruppa, Uwe Nettelbeck, ein kontrakt med Virgin Records i London i staden. Ein del av avtalen mellom Nettelbeck og Virgin var at han skulle gje Virgin lydbanda han hadde med musikk Faust hadde arbeidd på sidan *So Far* «heilt gratis», og at Virgin skulle gje ut ei plate med så låg pris som mogeleg. Resultatet var *The Faust Tapes*, eit heilt album, som vart selt til 49 pence.

## Ettermæle

I 1998 sette *[[magmasinet The Wire|The Wire]]* albumet *The Faust Tapes* på lista si kalla «Hundre plater som sette verda i brann (medan ingen høyrde etter)».

## Innhald
### LP-utgåva

### CD-utgåva frå 2001

## Medverkande

### Faust

*Werner «Zappi» Diermaier – trommer
*Hans Joachim Irmler – orgel
*Arnulf Meifert – trommer
*Jean-Hervé Péron – bassgitar, vokal på «J'ai Mal Aux Dents», «Der Baum» & «Chère Chambre»
*Rudolf Sosna – gitar, klaverinstrument, vokal på «Flashback Caruso» & «Stretch Out Time»
*Gunter Wüsthoff – synthesiser, saksofon

### Produksjon
*Kurt Graupner – lydteknikar
*Uwe Nettelbeck – produsent, plateomslag, vokal på «Exercise – With Voices»

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Faust Tapes|The Faust Tapes]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Outside the Dream Syndicate

***Outside the Dream Syndicate*** er det fjerde studioalbumet til den tyske krautrock-gruppa Faust, gjeve ut i eit samarbeid med den amerikanske avantgarde-komponisten Tony Conrad. Det var den første og einaste utgjevinga til Conrad på mange år, og er eit av dei mest kjende verka hans. Det er vert rekna som ein klassikar innan minimalist- og bordunmusikk. Pitchfork skreiv «for ei stund på *Outside the Dream Syndicate* gløymer ein kva som faktisk rører på seg og kva som står i ro.»

Den originale plata bestod av to komposisjonar på 26-27 minuttar kvar. Albumet vart digitalt ommastra i 1993 og gjeve ut på CD av Table of the Elements med eit ekstra 20 minuttar langt bonusspor, som ikkje var gjeven ut før. 

## Bakgrunn
I midten av 1960-åra var Tony Conrad medlem av The Dream Syndicate, ei amerikansk gruppe som spelte eksperimentell musikk og bordunmusikk.

I New York City møtte Conrad ein filmskapar frå Hamburg i Tyskland, som fortalte om ein produsent han kjende i Hamburg, som var interessert i musikken til Conrad. Conrad flydde til Hamburg, der han møtte Uwe Nettelbeck, produsenten til Faust. Nettelbeck tok Conrad til eit gammalt skulebygg, der Faus hadde spelt inn musikk, og inviterte han til å spele inn ei plate med bandet, «utafor» gruppa til Conrad, The Dream Syndicate (og derav tittelen på albumet).

I 1995 kom Conrad og Faust saman att for å spele ein 50 minuttar lang versjon av stykket «From the Side of Man and Womankind». Konserten kom til slutt ut i 2005 på albumet *[[Outside the Dream Syndicate Alive]]*.

I 2015 samarbeidde dei for siste gongen, for ein konsert på festivalen Berlin Atonal, som var siste konserten til Conrad før han døydde i april 2016. 

## Innhald
Alle spora er skrivne av Tony Conrad.

## Medverkande
*Tony Conrad – fiolin
*Werner «Zappi» Diermaier – trommer
*Jean-Hervé Péron – bassgitar
*Rudolf Sosna – gitar og klaverinstrument

;Teknisk
*Kurt Graupner – lydteknikar
*Uwe Nettelbeck – produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Outside the Dream Syndicate|Outside the Dream Syndicate]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tony Conrad

**Anthony Schmalz** «**Tony**» **Conrad** ()  var ein USA-amerikansk avantgarde videokunstnar, eksperimentell filmskapar, musikar, komponist, lydartist, lærar og forfattar. Han var aktiv innan forskjellige media sidan tidleg i 1960-åra, og var ein pioner innan både strukturell film og bordunmusikk. Han spelte og samarbeidde med mange forskjellige artistar gjennom karrieren, hovudsakleg i New York i 1960-åra i den eksperimentelle musikkgruppa Theatre of Eternal Music.

## Delvis diskografi
* *[[Outside the Dream Syndicate]]* (med Faust) (Caroline, 1973)
* *Slapping Pythagoras* (Table of the Elements, 1995)
* *The Japanese Room at La Pagode / May* (delt med Gastr del Sol) (Table of the Elements, 1995)
* *Four Violins (1964)* (Table of the Elements, 1996)
* *Early Minimalism Volume One* (Table of the Elements, 1997)
* *[[Day_of_Niagara|Inside the Dream Syndicate Volume I: Day of Niagara]]* (med John Cale, Angus MacLise, La Monte Young og Marian Zazeela) (Table of the Elements, [innspelt 1965] 2000)
* *Fantastic Glissando* (Table of the Elements, 2003)
* *[[Joan of Arc av Table of the Elements|Joan of Arc]]* (Table of the Elements, [innspelt 1968] 2006)
* *An Aural Symbiotic Mystery* (med Charlemagne Palestine) (Sub Rosa, 2006)
* *Taking Issue* (med Genesis Breyer P-Orridge) (Dais Records, 2009)
* *XXX Macarena* (med Jutta Koether og John Miller) (From the Nursery and Primary Information, 2010)
* *Ten Years Alive on the Infinite Plain* (Superior Viaduct, 2017)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Conrad|Tony Conrad]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Uwe Nettelbeck

**Uwe Nettelbeck** () var ein tysk plateprodusent, journalist og filmkritikar. Han er mest kjend som skapar av og produsent for det tyske krautrockbandet Faust som var med å endre tysk rock tidleg i 1970-åra. Han var òg ein av dei leiande filmkritikarane i Tyskland i 1960-åra.

Nettelbeck var gift med forfattaren, filmprodusenten og skodespelarinna Petra Nettelbeck, og far til filmregissøren og manusforfattaren Sandra Nettelbeck.

## Diskografi
Dette er eit utval av album Uwe Nettelbeck produserte. Datoane syner til året dei vart produsert. 
*Faust: *[[Faust av Faust|Faust]]* (1971)
*Anthony Moore: *Pieces From the Cloudland Ballroom* (1971)
*Anthony Moore: *Secrets of the Blue Bag* (1972)
*Slapp Happy: *[[Sort Of]]* (1972)
*Faust: *[[Faust So Far]]* (1972)
*Slapp Happy: *[[Acnalbasac Noom]]* (1973)
*Faust: *[[The Faust Tapes]]* (1973)
*Faust: *[[Faust IV]]* (1973)
*Faust med Tony Conrad: *[[Outside the Dream Syndicate]]* (1973)
*Faust: *Munich and Elsewhere* (1986)
*Tony Conrad: *Outside the Dream Syndicate (30-årsjubileeumsutgåve)* (2002)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Uwe Nettelbeck|Uwe Nettelbeck]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Faust IV

***Faust IV*** er det fjerde studioalbumet til den tyske krautrockgruppa Faust, utgjeve i 1973. Albumet er inkludert i boka *[[1001 Albums You Must Hear Before You Die]]*, der det er omtalt som ein «krautrock-klassikar». Dette var det siste albumet av den første inkarnasjonen av bandet, før dei kom attende i 1994 med *[[Rien av Faust|Rien]]* og ei anna besetning.

## Innspeling
Albumet vart spelt inn i The Manor Studio i England. Sidan innspelingane tok for lang tid, gjekk produsenten Uwe Nettelbeck for å utfylle albumet med materiale dei alt hadde spelt inn tidlegare i Wümme i Bremen i Tyskland. Desse tillegga er mellom andre «Krautrock» (tidlegare sendt på radioprogrammet til John Peel) og «It's a Bit of a Pain» (tidlegare gjeven ut på singel i Tyskland).

## Musikk
Opningssporet, «Krautrock», er ein bordun-basert instrumental med trommer som kjem inn etter sju minutt, medan seinare spor, som «The Sad Skinhead» og «Jennifer» er meir konvensjonelle songar.  Avslutningssporet, «It's a Bit of a Pain», kombinerer begge stilane, og nyttar støy på refrenget. På eit stadium seint i songen, etter refrenget, kan ein høyre ei kvinnestemme som snakkar svensk. Sporet «Just A Second» fekk undertittelen «starts like that!» på CD-utgåvene. Spornummereringa på den originale CD-utgåva var ikkje rett. 

## Innhald

## Medverkande
*Werner «Zappi» Diermaier – trommer
*Hans Joachim Irmler – orgel
*Jean-Hervé Péron – vokal, bass
*Rudolf Sosna – vokal, gitar, klaverinstrument
*Gunter Wüsthoff – synthesizer, saksofon

### Teknisk
*Kurt Graupner – lydteknikar
*Uwe Nettelbeck – produsent, plateomslag
*Gunter Wüsthoff – plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Faust IV|Faust IV]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
OGAE Second Chance Contest 2006

**OGAE Second Chance Contest 2006** (**OGAE SCC 2006**) var den tjuande gongen OGAE Second Chance Contest vart arrangert. Tevlinga vart halden i Stockholm i Sverige, etter at Sverige vann tevlinga i 2005, med songen «Alcastar» av Alcazar.

For å kunne deltake i OGAE Second Chance Contest 2006, måtte ein ha delteke i ein av dei nasjonale finalane i Eurovision Song Contest 2006; men om eit bidrag hadde vunne ein nasjonal finale, kunne ikkje bidraget deltake i OGAE Second Chance Contest.

Nitten land deltok i tevlinga. Ukraina deltok for fyrste gong i OGAE Second Chance Contest, medan Polen og Portugal returnerte til tevlinga. Austerrike, Bosnia-Hercegovina, Estland, Frankrike, Latvia, Spania og Tyrkia, som deltok i 2005, deltok ikkje i 2006-utgåva av OGAE Second Chance Contest.

Slovenia vann OGAE Second Chance Contest for fyrste gong, med songen «Mandoline» av Saša Lendero.

## Bidraga

## Sjå òg
* Eurovision Song Contest 2006
* Junior Eurovision Song Contest 2006

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:OGAE Second Chance Contest 2006|OGAE Second Chance Contest 2006]]» frå ,  den 25. juli 2020.*
Leevan Sands

**Leevan Sands** () er ein bahamansk tresteghoppar frå Nassau. Han vann bronsemedaljen i øvinga i VM 2003 og i OL 2008.

## Aktiv
Våren 2002 sette Sands personleg rekord med eit tresteghopp på 17,50 meter under eit stemne i Odessa i delstaten Texas i USA. Han vart tredjemann i øvinga i så vel samveldeleikane 2002 i Manchester, som under verdsmeisterskapen 2003 i Paris/Saint-Denis. I VM 2005 vart Sands nummer fire, ein centimeter bak bronsemedaljør Marian Oprea frå Romania.

Under OL-finalen 2008 presterte Sands i tredje omgang sitt livs lengste tresteghopp på 17,59 meter. Med det hoppet vann han bronsen, 8&nbsp;cm bak Nelson Évora og 3&nbsp;cm bak Phillips Idowu. I dei komande store meisterskapane enda han som nummer 4 i VM 2009, nummer 7 i VM 2011 og nummer fem i OL 2012.

### Doping
I februar 2006 testa Sands positivt på middelet levometamfetamin og vart straffa med seks månaders utestenging frå idretten grunna brot på doping-vedtektene.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 2003 i Paris: Bronsemedalje – 17,26 m
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (16,35 m=nr 27)
*VM 2005 i Helsinki: Nr 4 – 17,39 m
*VM 2007 i Osaka: Utslått i kvalifiseringa (16,53 m=nr 21)
*OL 2008 i Beijing: Bronsemedalje – 17,59 m
*VM 2009 i Berlin: Nr 4 – 17,32 m
*VM 2011 i Daegu: Nr 7 – 17,21 m
*OL 2012 i London: Nr 5 – 17,19 m
*VM 2015 i Beijing: Nr 10 – 16,88 m
*OL 2016 i Rio de Janeiro: Utslått i kvalifiseringa (16,53 m=nr 18)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Leevan Sands|Leevan Sands]]» frå ,  den 26. juli 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Dusit

**Dusit** kan visa til:

## Stadar
*Dusit-distriktet, eit distrikt i Bangkok
*Dusit-slottet
*Dusit-underdistriktet i Bangkok i Dusit-distriktet
*Dusit-underdistriktet i Nakhon Si Thammarat, i Tham Phannara-distriktet

## Anna
*det fjerde himmelnivået i buddhistisk kosmologi
*Dusit International, eit konsern med hovudkvarter i Thailand
*Suan Dusit University, i blant kalla «Dusit», tidlegare kjent som Suan Dusit Rajabhat University og del av Rajabhat University
*Chut Thai Dusit, ein type kjole som kan vera del av den thailandske nasjonaldrakta
Oto Grigalka

**Oto Janovitsj Grigalka** () var ein latvisk friidrettsutøvar som tevla for Sovjetunionen. Han deltok både i kulestøyting og diskoskasting.

## Aktiv
Grigalka tok bronsemedaljen i kulestøyt ved europameisterskapen 1950. Under dei olympiske leikane 1952 i Helsinki enda han på fjerdeplass i kulestøyt og sjetteplass i diskoskast. I eit stemne på den same bana i slutten av juni 1954 sette han personleg rekord i kulestøyt med 17,20 meter. To månader seinare vann han sølv i øvinga ved EM i Bern, klart slått av storfavoritten Jíři Skobla. Under Sommar-OL 1956 vart Grigalka femtemann i diskoskast.

Grigalka var sovjetmeister i kulestøyt tre år i rad, 1952-54, og fire år i rad i diskoskast, 1953-56. Tidleg i oktober 1958 forbetra han i Kharkov den sovjetiske rekorden i diskoskasting til 56,94 meter. 

Grigalka var gift med Marija Pisareva, høgdehopparen som vann OL-sølv i 1956. Han døydde i ein landsby i Madona kommune i heimlandet Latvia.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1950 i Brussel: Bronsemedalje i kule – 15,14 m
*OL 1952 i Helsinki: Nr 4 i kule – 16,78 m og nr 6 i diskos – 50,71 m 
*EM 1954 i Bern: Sølvmedalje i kule – 16,69 m og nr 6 i diskos – 50,60 m 
*OL 1956 i Melbourne:  Nr 5 i diskos – 52,37 m 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oto Grigalka|Oto Grigalka]]» frå ,  den 26. juli 2020.*  
 

## Notar
Elektronisk rock

**Elektronisk rock** er ein musikksjanger som omfattar ein kombinasjon av rock og elektronisk musikk, med instrument som ein typisk finn innanfor begge sjangrane. Stilen oppstod seint i 1960-åra, då rockeband som The United States of America, White Noise og Gong byrja å nytte elektroniske instrument i rocken sin. Andre artistar som var tidleg ute med å blande synthesizerar og musique concrète-teknikkar med rockeinstrumentering var mellom andre Silver Apples, Fifty Foot Hose, Syrinx, Lothar and the Hand People, Beaver & Krause og Tonto's Expanding Head Band. 

I 1970-åra dukka tyske «krautrock-band» som Neu!, Kraftwerk, Can og Ash Ra Tempel opp og utforska grensene til rocken ved å bruke elektroniske instrument. Sidan seint i 2000-åra har elektronisk rock vorte stadig meir populært. Elektroniske rockeartistar blandar vanlegvis element frå andre musikkstilar, som punkrock, industriell rock, hip hop, techno og synth-pop, som har skapt ei rekkje undersjangrar som indietronica, dance-punk og electroclash. 

## Sjå òg
* Electropop
* Dance-rock

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elektronisk rock|Elektronisk rock]]» frå ,  den 25. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diskografien til Van der Graaf Generator

Dette er ein diskografi for det engelske bandet Van der Graaf Generator.

## Studioalbum

## Konsertalbum

## Singlar

## Videoar

## Samlealbum

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Van der Graaf Generator discography|Van der Graaf Generator discography]]» frå ,  den 26. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Robert Sæther

**Robert Johansson Sæther** () var ein norsk skulemann og politikar frå Valsøyfjord på Nordmøre. Mangeårig ordførar i Kristiansund og stortingsmann 1937-45 frå kjøpstadene i Møre og Romsdal og for Høgre. 

Sæther var son til ein gardbrukar. Sjølv tok han eksamen ved Elverum lærerskole i 1895 og var lærar i Surnadal frå 1896 til 1903. Etter eksamen frå Statens gymnastikkskole i 1903 underviste han på skular i Kristiansund. Skuleinspektør i byen frå 1920 til 1944, då han vart avsett av okkupasjonsmakta.

Sæther var medlem av Kristiansund bystyre 1911–45, bortsett frå perioden 1923-25. Han var ordførar 1917–19 og 1926–34. Politisk engasjerte han seg fyrst i partiet Venstre, hausten 1918 kandidat ved stortingsvalet. Noko etter 1920 melde han seg inn i partiet Høgre, truleg grunna i at han ikkje nådde opp ved ny nominasjon.

Gjennom stortingsvalet 1936 fekk Sæther det tredje siste mandatet frå kjøpstadene Ålesund, Molde og Kristiansund. På Stortinget vart han medlem i Kyrkje- og skulekomitéen.

## Kjelder
*
Flaskeskip

**Flaskeskip** eller **flaskeskute** er ein naturtru modell av ein båt (som regel eit seglskip), som er plassert inni ei glasflaske. Skipet er som regel vesentleg større enn diameteren på opninga til flaska.

## Teknikk
Skipet blir bygd utanfor flaska på ein slik måte at det kan foldast saman og førast gjennom flasketuten. Ein kan bruka ulike teknikkar for å gjera skuten samanleggbar. Til dømes kan master og rær vera hengsla, og trådar gå gjennom maste og skrog. Vel inne i flasken blir skipet folda ut til full storleik. Dette gjer ein ved å trekkja i trådarne som er forbunde med mastene, og dessutan ved bruk av heimelaga verktøy for å justera segl, lima fast trådar, kutta trådar osb. 

Havet i flaska kan vera vindaugskitt som er farga med knust fargekrit eller oljemåling.

## Flaskeskuter i Noreg
Kløckers Hus i Arendal har ei utstilling av flaskeskip som omfattar 655 flasker, alle bygde av Kjell Birkeland (f. 1938). Birkeland oppgjev å ha bygd over 4 000 flaskeskuter i løpet av livet.

«Den norske Flaskeskuteforening av 1978» blei oppretta i 1978, men eksisterer ikkje lenger.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Flaskeskute|Flaskeskute]]» frå ,  den 26. juli 2020.*  
 
## Litteratur

* Jorfald, Øivind S., *Bygging av Flaskeskuter*, Schibsted, Oslo, 1981, ISBN 82-516-0873-2
Dusit Thani

**Dusit Thani** kan visa til

*Prosjektet Dusit Thani, ein ikkje-realisert plan om å byggje ein by kalla Dusit Thani
* Dusit Thani College, ein privat høgskole i Bangkok som tilhøyrer Dusit International
* Dusit Thani Public Company Limited, også kjend som Dusit International, eit firma med hovudkvarter i Thailand
:*Dusit Thani, fleire hotell i Thailand
::*Dusit Thani Bangkok, eit hotell i Bangkok
:*Dusit Thani LakeView Cairo, eit hotell i Egypt
:*Dusit Thani Guam Resort, eit hotell på Guam
:*Dusit Thani, fleire hotell i Dei sameinte arabiske emirata
:*Dusit Thani, fleire hotell på Filippinane
:*Dusit Thani, fleire hotell i Kina
:*Dusit Thani Maldives, eit hotell på Maldivane
:*Dusit Thani Laguna Singapore, eit hotell som skal opna i Singapore (2020)
Keith Ellis

**Keith Ian Ellis** () var ein engelsk bassist. Han var fødd i Matlock i Derbyshire. Han er mest kjend som medlem av The Koobas, The Misunderstood og Juicy Lucy. Han var òg medlem av Van der Graaf Generator frå 1968 til 1969. Ellis arbeidde med Mike Patto og Ollie Halsall i bandet Boxer frå 1975 til seint i 1976 då den originale besetninga vart oppløyst.

Ellis døydde i Darmstadt i Tyskland i 1978 medan han var på turné med Iron Butterfly. Dødsårsaka er ukjend, men journalist Ralph Heibutzki skreiv i 2011 i *[[Ugly Things]]* at det var eit overdosedødsfall. Han etterlet seg enkja, Deborah.

Songen «Not For Keith» på albumet *[[pH7 av Peter Hammill|pH7]]* av Peter Hammill, (1979) var ei hyllest til Ellis.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Keith Ellis|Keith Ellis]]» frå ,  den 26. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Judge Smith

**Christopher John Judge Smith** (fødd juli 1948) er ein engelsk  låtskrivar, forfattar, komponist og artist, som var med å skipe det progressive rockebandet  Van der Graaf Generator. Han arbeidde is tarten under namnet Chris Judge Smith, før han sidan 1994 berre har kalla seg Judge Smith. Etter Van der Graaf Generator har han skrive songar, musikalar og operaer, og frå tidleg i 1990-åra har han gjeve ut ei rekkje soloplater, inkludert tre «Songstories».

## Diskografi
**Democrazy* (ei samling innspelingar frå 1968–1977, 1991)
**Dome Of Discovery* (1993)
**[[Curly's Airships]]* (songstory, dobbelplate, 2000)
**[[The Full English av Judge Smith|The Full English]]* (2005)
**Live in Italy 2005* (DVD, 2006)
**The Vesica Massage* (2006)
**The Light of the World* (CD-singel, 2007, som The Tribal Elders)
**Long-Range Audio Device* (2008, som L-RAD)
**[[The Climber (album)|The Climber]]* (songstory, 2010)
**[[Orfeas (Judge Smith album)|Orfeas]]* (songstory, 2011)
**Zoot Suit* (2013)
**Requiem Mass* (2016)
**Towers Open Fire* (2020, med Brakeman)

## Bibliografi
*«The Universe Next Door – Book One of the Judex Trilogy» (2013)
*«The Vibrating Spirit – Book Two of the Judex Trilogy» (2014)
*«The Universe is Made of Voices – The replacement of the previous two books with additional material, restructuring the original planned trilogy into one book» (2017)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Judge Smith|Judge Smith]]» frå ,  den 26. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Aerosol Grey Machine

***The Aerosol Grey Machine*** er debutplata til det engelske progressive rockebandet Van der Graaf Generator. Det kom ut i 1969 på Mercury.

## Bakgrunn

Albumet var opphavleg tenkt som eit soloalbum av songaren og låtskrivaren i bandet, Peter Hammill. Då bandet signerte med Charisma Records kom det i stand ein avtale der *The Aerosol Grey Machine* skulle gjevast ut under namnet Van der Graaf Generator, mot at Mercury Records frigav Hammill frå den tidlegare kontrakten sin med dei.

## Utgjeving

*The Aerosol Grey Machine* kom ut i september 1969 på Mercury, og berre i USA. Ei tidleg utgåve inneheldt songen «Giant Squid», men det var ein feilproduksjon. På plateomslaget stod det «Necromancer» i staden, og seinare trykk av plata har den korrekte «Necromancer». 

Albumet kom ut på CD i 1997 på det tyske selskapet Repertoire Records, med same innhald som originalplata og med den første singelen deira som bonusspor. I 1997 gav selskapet til Peter Hammill, FIE! Records, ut plata på ny med ei ny rekkjefølgje og med «Giant Squid» i tilelgg til ein tidlegare ikkje utgjeven versjon av «Ferret and Featherbird» som bonusspor. Det var ingen forklaringar kvifor spora vart integrerti albumet og ikkje berre sett inn som bonusspor til slutt. 

## Mottaking

Steven McDonald på AllMusic kalla albumet «Ei rå, energisk plate som stundom gjer lite for å syne talentet til den unge Hammill» men «det har likevel fine augneblink som syner fram til mogelegheitene på framtidige utgjevingar».

## Innhald

## Medverkande
;Van der Graaf Generator
* Peter Hammill – solovokal, akustisk gitar
* Hugh Banton – Farfisa-orgel, korvokal, piano, perkusjon
* Keith Ellis – bass
* Guy Evans – trommer, perkusjon

; Andre medverkande

* Jeff Peach – fløyte på «Running Back»
* Chris Judge Smith – slide-saksofon og harmonivokal på «People You Were Going To», korvokal på «Firebrand»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Aerosol Grey Machine|The Aerosol Grey Machine]]» frå ,  den 26. juli 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sony α7

**Sony α7** er eit spegellaust systemkamera lansert 16. oktober 2013 av Sony. Det har ei CMOS-biletbrikke i 35 mm-format med ei oppløysing på 24,3 megapikslar. I lag med α7R er det det fyrste spegellause systemkameraet for forbrukarar med 35 millimeter-sensor.

Kameraet kan ta 5 bilete per sekund. Det kan òg ta opp video med ei oppløysing på 1920 × 1080 pikslar og ein biletfrekvens på 60 bilete per sekund.

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Produktside
NM i friidrett 2011

**Noregsmeisterskapen i friidrett 2011**, hovudmeisterskapen, vart avvikla på Byrkjelo i Gloppen kommune dagane 12.  til 14. august 2011 og vart arrangert av Breimsbygda Idrettslag.

Kongepokalane vart tildelt Mona Holm som sette nordisk rekord i sleggjekasting og til spjutkastaren Andreas Thorkildsen.

## Menn
### 100 meter





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 10&nbsp;000 m





### 110 m hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast





## Kvinner
### 100 m





### 200 m





### 400 m





### 800 m





### 1500 m





### 5&nbsp;000 m





### 100 meter hekk





### 400 m hekk





### 3&nbsp;000 m hinder





### Høgdehopp





### Stavhopp





### Lengdehopp





### Tresteghopp





### Kulestøyt





### Diskoskast





### Sleggjekast





### Spjutkast




## Kjelder
*Dagsavisen 15. august 2011
Borkebåt

**Borkebåt** er ein leikebåt laga av eit stykke bork, ofte for hand når han skal brukast. Ein borkebåt er som regel ein enkel konstruksjon med skrog av furubork, mast av til dømes ein pinne og eit segl av papir, tøy eller eit passande blad. Det finst ikkje ein bestemt utsjånad for ein borkebåt, og utforminga kan variera. 

## Sjå òg
*Bladbåt
*Papirbåt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Barkbåt|Barkbåt]]» frå ,  den 26. juli 2020.*
Leslie Djhone

**Leslie Djhone** () er ein ivoriansk-fransk tidlegare friidrettsutøvar frå Abidjan. Han vann i 2003 VM-gull og i 2006 EM-gull i 4 x 400 meter stafett, dessutan tok han ein individuell bronsemedalje på 400 meter ved EM 2006.

## Aktiv
Djhone, som vart fransk statsborgar i 1998, sprang fyrsteetappen for den franske laget som tok bronsen i 4 x 400 meter stafett i EM 2002. Under verdsmeisterskapen 2003 på fransk jord kom han på fjerdeplassen på 400 meter, tre hundredels sekund bakom bronsevinnaren. Fem dagar seinare ytte han sitt til at Frankrike kom i mål som nummer 2 på stafetten, ein prestasjon som året etter vart lønt med gullmedalje då det kom for ein dag at ein av USA sine løparar skulle ha vore stengt ute. 

Dei neste åra kvalifiserte Djhone seg til finalen på 400 meter både under OL 2004 og OL 2008, EM 2006 og EM 2010, samt VM 2007 og VM 2009. Høgst opp på resultatlista kom han i Göteborg-EM 2006, der han tok bronsemedaljen på 400 m og vann gull på stafetten. Beste løpa gjorde han likevel i Osaka-VM 2007, då han i semifinalen sette fransk rekord med tida 44,46 sekund, før han i finalen vart femtemann på 44,59.

Våren 2011 sigra Djhone på 400 m ved innandørs-EM i Paris.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 2002 i München: Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett (3.02,7)
*VM 2003 i Paris: Nr 4 på 400 m – 44,83. Gull i 4 x 400 m stafett (2.58,9), saman med Naman Keïta, Stéphane Diagana og Marc Raquil
*OL 2004 i Aten: Nr 7 på 400 m – 44,94
*VM 2005 i Helsinki: Nr 6 i 4 x 400 m stafett (3.03,1). Utslått i forsøket på 400 m (46,57=nr 34) 
*EM 2006 i Göteborg: Bronsemedalje på 400 m – 45,40. Gull i 4 x 400 m stafett (3.01,1), saman med Ydrissa M’Barke, Naman Keïta og Marc Raquil
*VM 2007 i Osaka: Nr 5 på 400 – 44,59
*OL 2008 i Beijing: Nr 5 på 400 – 45,11
*VM 2009 i Berlin: Nr 8 på 400 – 45,90 og nr 7 i 4 x 400 m stafett (3.02,6)
*EM 2010 i Barcelona: Nr 6 på 400 – 45,30 og nr 6 i 4 x 300 m stafett (3.03,8)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leslie Djhone|Leslie Djhone]]» frå ,  den 27. juli 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Birutė Kalėdienė

**Birutė Kalėdienė**, fødd **Zalogaitytė**, () er ein litauisk tidlegare spydkastar som tevla for Sovjetunionen. Ho vann sølvmedaljen i øvinga ved europameisterskapen 1958 og bronsemedaljen under Sommar-OL 1960.

Birutė Zalogaitytė kneip andreplassen ved EM 1958 der Dana Zátopková var i ei klasse for seg. Eit par månader seinare, 30. november 1958 i Tblisi, sette Zalogaitytė verdsrekord med eit kast på 57,49 meter. Under dei olympiske sommarleikane 1960 vann ho bronsen, medan ho fire år seinare måtte nøye seg med ein fjerdeplass i Sommar-OL i Tokyo.

Ho var sovjetmeister i spydkast 1958, 1959 og 1960.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1958 i Stockholm: Sølvmedalje - 51,30 m, bakom Dana Zátopková (56,02 m)
*OL 1960 i Roma: Bronsemedalje - 53,45 m
*OL 1964 i Tokyo: Nr 4 - 56,31 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Birutė Kalėdienė|Birutė Kalėdienė]]» frå ,  den 27. juli 2020.*  
 
*
United States Statutes at Large

***United States Statutes at Large*** er den offisielle, permanente samlinga av lovar, vedtak og resolusjonar vedtekne av Kongressen. Samlinga blir gjeven ut og nummerert etter kvar kongressesjon som ein kompilasjon av enkeltvedtaka i sesjonen.

Utgjevinga av *United States Statutes at Large* tok til i 1845 av det private forlaget Little, Brown and Company, med heimel i ein kongressresolusjon. I 1874 overførte Kongressen utgjevinga til det offentlege organet Government Printing Office. Den praktiske publiseringa blir i dag utført av National Archives and Records Administration.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:United States Statutes at Large|United States Statutes at Large]]» frå ,  den 27. juli 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Government Printing Office
Qi (fleirtyding)

**Qi**, **QI** eller **Q.I.** kan visa til

;Tidlegare statar
* Qi i Henan (杞; 1500-talet fvt.–445 fvt.), ein reststat etter Xia-dynastiet
* Staten Qi (齊; 1046–221 fvt.) i Shandong under Zhou-dynastiet
* Kongedømmet Qi under Han-dynastiet (齊; 206–110 fvt.) 
* Sørlege Qi (齊; 479–502) 
* Nordlege Qi (齊; 550–577) 

;Stadar i notida
* Qixian i Kaifeng i Henan i Kina
* Qixian i Hebi i Henan i Kina
* Qixian i Shanxi i Jinzhong i Shanxi i Kina

;Anna
*Qi i kinesisk filosofi
Wei

**Wei** eller **WEI** kan visa til:

## Statar
* Wey-dynastiet (衛, 1040–209 fvt.)
* Wei-dynastiet (魏, 403–225 fvt.)
* Cao Wei (曹魏, 220–265) i Kina
* Ran Wei (冉魏, 350–352)
* Nordlege Wei (北魏, 386–535), ein stat i Kina som seinare vart splitta i
:*Vestlege Wei (西魏, 535–557)
:*Austlege Wei (東魏, 534–550)
:* Wei (Dingling) (魏, 388–392)

## Stadar
*Wei-elva i Kina

*WEI, IATA-kode for Weipa lufthamn
Sui

**Sui** eller **SUI** kan visa til:

## Stadar

* Suixian i Henan i Kina
* Suixian i Hubei i vestlege Suizhou i Hubei i Kina
* Suizhou i Hubei i Kina, tidlegare Sui fylke
* Sui i Bhiwani i Haryana i India
* Sui i Rajasthan i India
* Sui i Balochistan i Pakistan
* Sui-gassfeltet ved Sui i Balochistan
* Suisun–Fairfield, togstasjon med Amtrak-koden SUI
* Sveits har internasjonal landkode SUI hjå den olympiske komiteen og FIFA

## Anna
* Sui-dynastiet som herska i Kina frå 500-talet
* Språket sui, tai-kadai-språk tala av suifolk
* Suifolk eller shuifolk, folkegruppe i Guangxi og Yunnan i Kina
* Sui generis, latin for ‘i sitt slag’, omgrep brukt i ulike fagområde
* Sui iuris, latin for ‘i sin eigen rett’, omgrep brukt i rettsvitskap
* State University of Iowa, SUI, det offisielle namnet på *University of Iowa*
Bladbåt

**Bladbåt**, **lauvbåt** eller **sivbåt** er ein leikebåt laga av eit enkelt blad som er bretta til ei båtform. Slike båtar er kjende frå mange kulturar, og kan lagast av blad frå ulike plantar. Store, lange blad frå siv som takrøyr, bambus eller sverdlilje kan brukast.

## Tilverking

Vanlegvis lager ein bladbåtar på dette viset:
# Brettar over endane av bladet
# Riv bladet på begge sider av midtvena 
# Stikk dei rivne delane inn i kvarandre for å danna baug og stamn
# Brettar eit segl og stikk den borterste enden inn i stamnen

## Namn på ulike språk
* Engelsk: *leaf boat*, 'bladbåt'
* Finsk: *kaislavene*, 'sivbåt'
* Tysk: *Schilfblattboot*, 'sivbladbåt'
* Japansk: *竹葉舟* 'bambusbladbåt' eller *笹の葉舟*, 'sasabladbåt'
* Kinesisk: , 'bambusbladbåt' 
* Skotsk-gælisk: *bàta-siolastair*, 'irisbåt'
* Spansk: *barco de hoja de caña*, 'sivbladbåt'
* Svensk: *vassbåt*, 'sivbåt'

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leaf boat|Leaf boat]]» frå ,  den 26. juli 2020.*  
 
## Sjå òg
*Borkebåt
*Sivbåt
*Papyrusbåt
*Totora