open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Moffettbreen

**Moffettbreen** er ein sidebre, som er 24&nbsp;km lang, og som flyt aust frå Rawson Plateau og ut i Amundsenbreen like sør for Mount Benjamin i Dronning Maudfjella. Han vart oppdaga av Richard E. Byrd på flyturen hans til Sørpolen den 28. og 29. november 1929, og vart namngjeven av han etter kontreadmiral William A. Moffett i U.S. Navy som var første leiar av Bureau of Aeronautics i marinen Navy.

## Kjelder
Montgomeriebreen

**Montgomeriebreen** er ein smal sidebre, som er 19&nbsp;km lang, og som flyt nord langs vestsida av Hampton Ridge i Queen Alexandra Range og ut i Lennox-Kingbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) etter John Montgomerie, som var assisterande landmålar i gruppa.

## Kjelder
Moodybreen

**Moodybreen** er ein isbre mellom Martin Ridge og Adams Mountains i Queen Alexandra Range, som flyt sør og ut i Berwickbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter anleggselektrikar P.R. Moody i U.S. Navy som var ved McMurdo-basen vinteren 1963.

## Kjelder
Mortonbreen

**Mortonbreen** er ein isbre som er 28&nbsp;km lang, og som flyt ned austover frå Holland Range mellom Vaughan Promontory og Lewis Ridge til Rossisen. Han vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kapteinløytnant John A. Morton, som var øvstkommanderande i U.S. Navy-skvadron VX-6 avdeling ALFA, som overvintra ved McMurdo-basen i 1964.

## Kjelder
Mulockbreen

**Mulockbreen** i Antarktis er ein isbre med mange bresprekkar som flyt ut i Rossisen 40&nbsp;km sør for Skeltonbreen i Ross Dependency.

Han vart namngjeven av NZAPC i samband med Mulockfjorden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mulock Glacier|Mulock Glacier]]» frå ,  den 22. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Muckbreen

**Muckbreen** er ein isbre mellom Campbell Cliffs og Sullivan Ridge i Dronning Maudfjella. Han hovudsakleg flyt nordover frå Husky Heights og så austover rundt nordenden av Sullivan Ridge og ut i Ramseybreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter major James B. Muck i USA i U.S. Army Aviation Detachment som assisterte Texas Tech Shackleton Glacier Expedition i området, 1964-65.

## Kjelder
Nimrodbreen

**Nimrodbreen** er ein stor isbre som er kring 135&nbsp;km lang, og som flyt frå polarplatået og nordover gjennom Dei transantarktiske fjella mellom Geologists og Miller Range, så nordaust mellom Churchill Mountains og Queen Elizabeth Range og til slutt ut i Shackletonfjorden og Rossisen mellom Cape Wilson og Lyttelton.

Han vart fotografert frå lufta av USN Operasjon Highjump i 1946-47. Namnet vart gjeve av US-ACAN i samband med Shackletonfjorden og «Nimrod», skipet til den britiske antarktisekspeidsjonen (1907–09) under Ernest Shackleton.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
*
Norwaybreen

**Norwaybreen** er ein Antarktis sidebre som er kring 19&nbsp;km lang, og som flyt ned polarplatået like vest for Mount Prestrud og nordaust og ut i Amundsenbreen mellom Mount Bjaaland og Mount Hassel i Dronning Maudfjella. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med dei mange namna i området etter medlemmar av den norske ekspedisjonen til Amundsen i 1910-12.

## Kjelder
Nottarpbreen

**Nottarpbreen** er ein liten isbre som flyt austover og ut i Lowerybreen like sør for Mount Damm i Queen Elizabeth Range. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Klemens J. Nottarp som var glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) på Rossisen i 1962–63 og 1965-66.

## Kjelder
Nurserybreen

**Nurserybreen** er ein isbre som er kring 37&nbsp;km lang, og som flyt søraust langs vestsida av Darley Hills og ut i Rossisen like sør for Cape Parr. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1959–60) fordi det var på denne breen at eit kull med trekkhundar vart fødde. 

## Kjelder
Osickibreen

**Osickibreen** er ein smal isbre i ein djup dal like sør for Mount Deakin i Commonwealth Range, som flyt vest og ut i Beardmorebreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kenneth J. Osicki, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1963.

## Kjelder
Otagobreen

**Otagobreen** er ein isbre som er kring 37 km lang og som flyt nordaustsida av Mount Markham og munnar ut i Nimrodbreen like aust for Svaton Peaks. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter University of Otago på New Zealand.

## Kjelder
Perezbreen

**Perezbreen** er ein isbre, som er 19&nbsp;km lang, og som flyt nordaust frå Mount Brennan i Hughes Range til Rossisen aust for Giovinco forlandsbre. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter fenrik Richard Perez i U.S. Navy som var i skvadron VX-6 med Antarctic Support Activity, som deltok i USN Operasjon Deepfreeze 1964 og overvintra ved McMurdo-basen i 1961.

## Kjelder
Poulterbreen

**Poulterbreen** er ein isbre i Antarktis kring 290 km frå Sørpolen i ei høgd på kring 2600 meter over havet. Han flyt aust frå Det antarktiske platået forbi Rawson Mountains i Dronning Maudfjella og ut i Scottbreen. Han vart oppdaga på Byrd-ekspedisjonen II Geology Party under Quinn Blackburn. Han vart namngjeven av Admiral Richard Byrd for Thomas Poulter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Poulter Glacier|Poulter Glacier]]» frå ,  den 22. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Prebblebreen

**Prebblebreen** er ein isbre som er 17 km lang, og som flyt vestover frå Mount Kirkpatrick i Queen Alexandra Range og ut i Walcott Neve nord for Fremouw Peak. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter Michael Prebble som assisterte gruppa med førebuingar og trening. 

## Kjelder
Prince of Wales-breen

**Prince of Wales-breen** er ein isbre i Queen Elizabeth Range, som hovudsakleg flyt nord for kring 18 km mellom Hochstein og Kohmyr Ridge ut i Hamiltonbreen. Han vart namngjeven av den nordlege geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter Prins Charles av Wales, den eldste sonen til Elizabeth II av Storbritannia.

## Kjelder
Rabotbreen

**Rabotbreen** er ein isbre i Queen Elizabeth Range, som flyt vestover frå Mount Rabot mellom Mount Counts og Bartrum Plateau og ut i Marshbreen. Han vart namngjeven i samband med Mount Rabot av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1961-62.

## Kjelder
Ramseybreen

**Ramseybreen** er ein isbre som er kring 80&nbsp;km lang, og går frå Bush Mountains nær kanten av polarplatået og nord til Rossisen aust for Den Hartog Peak. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) på Flight C den 29. februar-1. mars 1940, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN), etter forslag frå Richard E. Byrd, etter admiral DeWitt C. Ramsey i U.S. Navy som var nestkommanderande for marineoperasjonane under U.S. Navy Operasjon Highjump i 1946-47.

## Kjelder
Rowlandbreen

**Rowlandbreen** er ein isbre på nordsida av Frigate Range, som flyt aust og ut i Lowerybreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert W. Rowland, glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1962–63 og 1963-64.
 
## Kjelder
Ruecroftbreen

**Ruecroftbreen** er ein isbre i Ross Dependency kalla opp etter George Ruecroft i US Geological Survey (USGS), ein kartografteknikar som var spesialist på kartlegging av Antarktis. 
 
## Kjelder
Rutgersbreen

**Rutgersbreen** er ein bratt isbre på vestsida av Royal Society Range i Ross Dependency i Antarktis. Rutgersbreen flyt sørvest frå Johns Hopkins Ridge og Mount Rucker og ut i Skeltonbreen. Abbott Spur skil den lågare enden av Rutgersbreen frå Allisonbreen.

Rutgersbreen vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto teken av US Navy. Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Rutgers University i New Brunswick i New Jersey, som har sendt forskarar til Antarktis, og i samband med Johns Hopkins Ridge og Carletonbreen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rutgers Glacier|Rutgers Glacier]]» frå ,  den 22. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rutkowskibreen

**Rutkowskibreen** er ein isbre som drenerer den nordlege delen av Dominion Range aust for Mount Mills. Han flyt nordaustover og ut i Meyer Desert der han endar utan å nå Beardmorebreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Richard L. Rutkowski, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1962.
 
## Kjelder
Frammuseet

**Frammuseet** er eit museum på Bygdøy i Oslo med polarskipet «Fram» som hovudattraksjon. Museet skildrar dei historiske norske polferdene og dei tre polfararane Fridtjof Nansen, Otto Sverdrup og Roald Amundsen.

«Gjøa» er òg stilt ut ved museet.

Museet opna 20. mai 1936. Arkitekt for bygget var Bjarne Tøien.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*
Leonídio

**Leonídio** (gresk Λεωνίδιο) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Leonídio inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Sør-Kynouría og er hovudsete i kommunen.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Leonídio 5&nbsp;315&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 3&nbsp;737&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Roebreen

**Roebreen** er ein sidebre, som er 18 km lang, og som flyt nordvest gjennom Tapley Mountains og ut i Scottbreen like sør for Mount Durham. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Derrell M. Roe som var ved McMurdo-basen i 1963-64 og 1964-65 og var stasjonsingeniør der vinteren 1966.
 
## Kjelder
Robb-breen

**Robb-breen** er ein isbre som er kring 70&nbsp;km lang, og som flyt frå Clarkson Peak nord langs austsida av Softbed Ridges til Rossisen ved Cape Goldie. Han vart namngjeven av ekspedisjonen etter Murray Robb, leiaren for geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1959–60), som kryssa denne breen for å nå Lowerybreen.
 
## Kjelder
Gimsøy kyrkje i Skien

**Gimsøy kyrkje** er ei langkyrkje i Skien kommune i Telemark.

Kyrkja hadde ei altartavle måla av Finn Krafft, men i 1972 vart ho bytta ut med glasmåleri i apsisvindauga i koret.

Kyrkjegarden vart teken i bruk i 1919, altså litt før kyrkja. På kyrkjegarden står eit bårehus

## Kjelder
* 
* 
* Skien kyrkjelege fellesråd
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Kilebygda kyrkje

**Kilebygda kyrkje** er ei åttekantkyrkje frå 1859 i Skien kommune i Telemark.

Kyrkja vart oppført av byggmeister Gunnar Kongerød etter ei typeteikning av Christian H. Grosch.

Kyrkjegarden vart teken i bruk saman med kyrkja, men grunnen eignar seg ikkje særskilt godt til gravplass. I 1883 vart ny kyrkjegard ved Rognsbru, litt lengre sør, teken i bruk. Sidan er det fylt på jord ved kyrkja, og begge kyrkjegardane er i bruk i dag. Eit kombinert bårehus og servicebygg vart oppført i 1954.

## Kjelder
* 
* 
* Skien kyrkjelege fellesråd
* 

## Bakgrunnsstoff
* Solumkirkene 
*
Sanctuarybreen

**Sanctuarybreen** er ein isbre som er nesten heilt omringa av Gothic Mountains. Han flyt vest mellom Outlook Peak og Organ Pipe Peaks og ut i Scottbreen. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1960-64. Det skildrande namnet vart foreslått av Edmund Stump, leiaren for ei geologgruppe frå US Antarctic Research Program (USARP)-Arizona State University som oppretta ein baseleir på breen breen i januar 1981,

## Kjelder
Sargentbreen

**Sargentbreen** er ein sidebre, som flyt søraust frå Herbert Range og ut i Axel Heiberg-breen like søraust for Bell Peak. Han vart truleg oppdaga av polgruppa til Roald Amundsen i 1911. Breen vart kartlagt på Byrd-ekspedisjonen i 1928-30. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Howard H. Sargent III som studerte ionosfæren ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1964.

## Kjelder
Schuttbreen

**Schuttbreen** er ein isbre på Hillary Coast i Ross Dependency. Han flyt sør og saman med Upper Staircase i Skeltonbreen nær Stepaside Spur. Han er kalla opp etter John Schutt frå det geologiske instituttet ved University of Pittsburgh. Han var medlem av gruppa frå United States Antarctic Program (USAP) som leita etter meteorittar i Victoria Land i sju feltsesongar, 1981-92.

## Kjelder
Shackletonbreen

**Shackletonbreen** er ein stor isbre i Antarktis, over 100&nbsp;km lang og frå 8 til 16&nbsp;km brei, som stig ned frå polarplatået frå nærleiken av Roberts Massif og flyt nord gjennom Dronning Maudfjella og ut i Rossisen mellom Mount Speed og Waldron Spurs. Roberts Massif er ei merkverdig snøfritt fjellmassiv som strekkjer seg opp til 2700 moh og kring 1,5&nbsp;km² i flatevidd. Det vart vitja av den sørlege gruppa frå New Zealand GSAE (1961–62), som namngav massivet etter A.R. Roberts, sjef ved Scott-basen for 1961-62.

Isbreen vart oppdaga av USAS (1939–41) og vart namngjeven av US-SCAN etter sir Ernest Shackleton, ein britiske polfararS.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
*
*
Bed

**Bed** er eit stykke jord som er sett til side for å så eller planta i. **Seng** viser til bed av større lengd. Ein kan ha bed i hagar, parkar og gravstader og ved vegar, plassar og anlegg.

Bed kan ha ei regelmessig utforming, som runding eller rektangel, eller meir uregelmessig, og det kan ha ulike storleikar. Kanten av bedet kan markerast med kantar av til dømes tre, stein, små hekkar, graskant eller ei mindre skarp grense. I tillegg til plantar kan ein også plassera ulike dekorasjonar i bed, som stein, skulpturar, hagenissar eller springvatn.

Det finst mange ulike typar bed. Dei kan ha namn etter funksjon, som såbed, der jorda er tilreidd for å så i, plantebed eller prydbed. Bed kan ha namn etter korleis jorda eller landforma i dei er, som steinbed, fjellbed eller høgbed, eller etter hovudplantetypen ein har i dei, som blomsterbed, staudebed eller urtebed.


Parterre1.JPG|Uplanta parterre med fire bed.
Stoke Park Gardens - geograph.org.uk - 385282.jpg|Formelt planta bed med stemorsblomar.
Dahlia Border in summer splendour. - geograph.org.uk - 287291.jpg|Langt blomsterbed (seng) med georginer.
Vegetable sculture at Ellerslie Flower Show.jpg|Bed med grønsakskulptur og -dekorasjonar frå ei plantemesse..


## Kjelder

*Bed (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Henta 17. desember 2013.

## Bakgrunnsstoff

*Staudebed  ved hasselforsgarden.no
*«Lag ditt eget staudebed» , viivilla.no
*Opphøyde bed, jeanetteshage.com
Kappbeltet

**Kappbeltet** er ei fjellkjede lengst sørvest i Sør-Afrika. Fjellkjeda går frå Cape Town i vest til Cederbergfjella i nordvest og Port Elizabeth i aust.

Kappfjella består av bratte og kantete kvartsittoppar. Den høgaste toppen i Kappbeltet er Seweweekspoortpiek (Seven Weeks Defile Peak) på 2325 moh. Table Mountain består av kvartsitt.

Kappbeltet består av sandstein og leirskifer, som vart avsett i eit elvedelta i ordovicium. I karbontida vart sedimenta folda i samband med danninga av Pangea.

## Kjelder
* Askheim, Svein. (2009, 20. september). Kappbeltet. I Store norske leksikon. Henta 23. januar 2014 frå http://snl.no/Kappbeltet.
Shanklinbreen

**Shanklinbreen** er ein isbre i Hughes Range i Antarktis, som flyt søraust frå Mount Waterman og ut i Muckbreen 8&nbsp;km vest for Ramseybreen.

Isbreen vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David M. Shanklin i U.S. Army Aviation Detachment som assisterte Texas Tech Shackleton Glacier Expedition i 1964-65.

## Kjelder
*
Skeltonbreen

**Skeltonbreen** er ein stor isbre som flyt frå polarplatået og ut i Rossisen ved Skeltonfjorden på Hillary Coast, sør for Victoria Land i Antarktis.

## Oppdaging og namngjeving
Han vart kalla opp etter Skeltonfjorden av gruppa frå New Zealand under CTAE i 1956-58. Isbreen vart i 1957 vald som rute frå Rossisen til polarplatået av gruppa frå New Zealand til støtte for hovudekspedisjonen leia av Vivian Fuchs i forsøket på å verte dei første som kryssa kontinentet. Allisonbreen fell ned frå vestsida av Royal Society Range og ut i Skeltonbreen.
Han vart òg ein del av 2400&nbsp;km og fire månadar lange ruta under kryssinga av Victoria Land 1959-1960, der ekspedisjonen drog opp Skeltonbreen frå Rossisen for å gå djupt inn i Victoria Land for første gongen til den franske kryssinga av Adelie Land nær Dumont d'Urville-stasjonen på George V Coast, og så til Dei transantarktiske fjella i nærleiken av USARP Mountains.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skelton Glacier|Skelton Glacier]]» frå ,  den 23. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
Shellbreen

**Shellbreen** er ein vestlege arm av iskalotten på Mount Bird. Han fell bratt ned i ein dal nord for Trachyte Hill og Harrison Bluff i midten av det isfrie området på den nedre vestsida av Mount Bird på Ross Island. Han vart kartlagd og fekk namn av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1958–59, på grunn av skjel dei fann i morenene. 

## Kjelder
Snakeskinbreen

**Snakeskinbreen** er ein sidebre, som er 28 km lang, og som flyt nordvest og ut i Keltiebreen ved austsida av Supporters Range. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961-62) etter det flekkete mønsteret av is og snø på overflata. *Snakeskin* tyder «slangeskinn». 

## Kjelder
Socksbreen

**Socksbreen** er ein liten isbre som flyt ned austsida av Queen Alexandra Range like nord for Owen Hills og ut i vestsida av Beardmorebreen. Han vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og kalla opp etter ein av ponninane som vart tekne med på veg til Sørpolen. Socks var den siste ponnien som overlevde reisa og fall ned i ein bresprekk den 7. desember 1908, på Beardmorebreen nær Socksbreen.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Socks Glacier|Socks Glacier]]» frå ,  den 23. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Somerobreen

**Somerobreen** er ein sidebre som er 13&nbsp;km lang, og som flyt nordvest frå Mount Fairweather og ut i Liv-breen like sør for vestenden av Duncan Mountains. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter George N. Somero, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1963-64, and vinteren 1965.

## Kjelder
Steagallbreen

**Steagallbreen** er ein sidebre, som er 28&nbsp;km lang, og flyt ned austsida av Rawson Plateau mellom Mount Alice Gade og Mount Deardorff og nord og ut i Bowmanbreen i Dronning Maudfjella. Han vart først kartlagt på Byrd-ekspedisjonen i 1928-30. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jack Steagall, ein meteorolog, Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1961.

## Kjelder
Strombreen

**Strombreen** er ein bratt dalbre som flyt nordaust frå nordsida av Mount Fridtjof Nansen til den inste delen av Rossisen med Duncan Mountains i nordvest og Herbert Range i  søraust. Isbreen fekk namnet sitt frå «Strom Camp» nær foten, som vart nytta i desember 1929 av eit geologisk lag under Byrd-ekspedisjonen leia av Gould. Strom Camp vart namngjeven av gruppa etter Sverre Stræm, førstestyrmann på skipet «City of New York», som låg til sjøs den vinteren og assisterte ekspedisjonen. 

## Kjelder
Stucklessbreen

**Stucklessbreen** er ein brei isbre sørvest på Black Island på Ross Archipelago. Han flyt sørvest mellom Rowe Nunataks og Cape Beck til Moraine Strait i McMurdoisen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) (1999) etter John S. Stuckless ved det geologiske instituttet ved Northern Illinois University, DeKalb (seinare U.S. Geological Survey), som i fleire sesongar frå 1972–73 forska på geokjemien i dei vulkanske bergartane i McMurdo og henta prøvar frå fleire stader på Ross Island og McMurdo Dry Valleys.

## Kjelder
Swinfordbreen

**Swinfordbreen** er ein sidebre, som er 11&nbsp;km lang, og som flyt søraust mellom Mount Holloway og Marshall Mountains og ut i Beardmorebreen. Han vart oppdaga av den britiske antarktiskekspedisjonen (1907–09) og vart namngjeven av Shackleton etter den eldste sonen hans, Raymond Swinford. Kartet til den britiske antarktisekspeidsjonen (1910–13) og somme påfølgjande kart, har flytta posisjonen til Swinfordbreen og Berwickbreen. Sistnemnte ligg 22&nbsp;km nordaustover. 

## Kjelder
Tatebreen

**Tatebreen** er ein sidebre på sørsida av Thomas Spur, som flyt aust og flyt saman med Moffettbreen like aust for utstikkaren der dei to breane møter den større Amundsenbreen i Dronning Maudfjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960-64. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Robert Tate, ein geomagnetikar og seismolog ved Amundsen-Scott-stasjonen vinteren 1964.

## Kjelder
Souchezbreen

**Souchezbreen** er ein sidebre som er kring 31&nbsp;km lang, og som flyt frå Mount Crockett sør langs austsida av Faulkner Escarpment og så søraust og parallelt til sørvestsida av Hays Mountains. Han munnar ut i Bartlettbreen like sør for Mount Dietz i Dronning Maudfjella. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Roland A. Souchez, som var involvert i geologiske studiar ved McMurdo-basen i løpet av sesongen i 1965-66.

## Kjelder
Starshotbreen

**Starshotbreen** er ein isbre som er 90&nbsp;km lang, og som flyt frå polarplatået austover gjennom Churchill Mountains, så nord langs vestsida av Surveyors Range og ut i Rossisen sør for Cape Parr. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1960–61) fordi området vart kartlagt ved hjelp av stjerneobservasjonar. 

## Kjelder
Tillitebreen

**Tillitebreen** er ein sidebre som flyt nordvest frå Pagoda Peak i Queen Alexandra Range og saman med Lennox-Kingbreen nord for Fairchild Peak. Han fekk dette namnet av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE) (1961–62) fordi han inneheld frambrot av gammal morene (tillitt), noko som indikerer isbredanning i eldre paleozoikum.

## Kjelder
Trepidationbreen

**Trepidationbreen** er ein liten isbre som munnar ut i austsida av Skeltonbreen mellom Moraine Bluff og Red Dike Bluff. Namnet vart nytta av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956-58) og syner til eit forsøk i 1957 på å lande eit fly på den den særs brotne isen ved foten av breen. 

## Kjelder
Zaneveldbreen

**Zaneveldbreen** er ein brei sidebre, som flyt frå polarplatået nordvest mellom Roberts Massif og Cumulus Hills og ut i den øvre delen av Shackletonbreen. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Jacques S. Zaneveld, ein biolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1963-64 og 1964-65, som var ombord på USS «Glacier», januar-mars 1965.

## Kjelder
Tranterbreen

**Tranterbreen** er ein isbre nord i Queen Elizabeth Range, som flyt ut i Nimrodbreen mellom Mount Chivers og Mount Boman. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå tellurometermålingar og flyfoto, 1960-62. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David L. Tranter, glasiolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Roosevelt Island i 1962-63.

## Kjelder
Upper Staircase

**Upper Staircase** er den øvre, austlege delen av Skeltonbreen, like nord for The Landing, som munnar ut i Skelton Neve i Hillary Coast-området i Ross Dependency. Han vart kartlagt i 1957 av gruppa frå New Zealand under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition (1956–58) og fekk dette namnet på grunn av avtrappeeffekten her på veg opp til polarplatået.

## Kjelder
Vaughanbreen

**Vaughanbreen** er ein sidebre, som er 19&nbsp;km lang, og som flyt austover frå Mount Vaughan og ut i Scottbreen like sør for Taylor Ridge i Hays Mountains i Dronning Maudfjella. Han vart kartlagt av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1960–64, og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i samband med Mount Vaughan.

## Kjelder
Wyckoffbreen

**Wyckoffbreen** er ein isbre, som er 11&nbsp;km lang, og som flyt vestover frå Grindley Plateau i Queen Alexandra Range, like nord for Lamping Peak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Kent A. Wyckoff, ein meteorolog i US Antarctic Research Program (USARP) ved Hallett-stasjonen i 1963.

## Kjelder
Yeatsbreen

**Yeatsbreen** er ein sidebre som er kring 13&nbsp;km lang, og som flyt vestover frå nordsida av Mount Finley og ut i Shackletonbreen like nord for Lockhart Ridge i Dronning Maudfjella. Han vart namngjeven av F. Alton Wade, leiaren for Texas Tech Shackleton Glacier Expedition (1962–63 og 1964–65), etter Vestal L. Yeats, som arbeidde ved Texas Technological College (no Texas Tech University) og deltok på begge ekspedisjonane.

## Kjelder
Zotikovbreen

**Zotikovbreen** er ein sidebre, som er 13&nbsp;km lang, og som flyt nordaust frå Mount Fisher i Kronprins Olavfjella og ut i Liv-breen like aust for Hardiman Peak. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Igor A. Zotikov, ein sovjetisk utvekslingsforskar til US Antarctic Research Program (USARP) ved McMurdo-basen i 1965.

## Kjelder
Austinbreen

**Austinbreen** er ein isbre som flyt nord til Beckmannfjorden i Bay of Isles, på nordkysten av Sør-Georgia. Namnet vart først nytta på eit kart frå 1931 av Admiralitetet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Austin Glacier|Austin Glacier]]» frå ,  den 23. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Den aserbajdsjanske sosialistiske sovjetrepublikken

**Den aserbajdsjanske sosialistiske sovjetrepublikken** eller **Aserbajdsjansk SSR** var ein sovjetrepublikk i Sovjetunionen. 

## Før sovjettida

Aserbajdsjan var ein del av det russiske keisardømet frå 1806-1917, men etter Oktoberrevolusjonen i 1917 proklamerte Aserbajdsjan i med Armenia og Georgia ein del av den kortvarige Transkaukasiske demokratiske sambandsrepublikken. Då republikken vart oppløyst i 28. mai 1918, erklærte Aserbajdsjan sjølvstende som Den demokratiske republikken Aserbajdsjan (ADR). ADR var den førte moderne republikken i den muslimske verda.

I mars 1920 var det opplagt av Sovjet-Russland kom til å gå til åtak mot Baku. Vladimir Lenin sa at invasjonen var berettiga sidan Sovjet-Russland ikkje kunne overleve utan olja frå Baku. Sjølvstendet til Aserbajdsjan varte berre 23 månader før den raude armeen invaderte landet og oppretta Den aserbajdsjanske sosialistiske sovjetrepublikken den 28. april 1920. Mesteparten av det nyoppretta aserbajdsjanske forsvaret var oppteken av å slå ned eit opprør av armenarar i Karabakh, men aserbajsjanarane overgav seg ikkje lett. Så mange som 20 000 aserbajdsjanske soldatar døydde i motstanden mot den russiske gjenerobringa

## Sovjetrepublikk

13. oktober 1921 signerte sovjetrepublikkane Russland, Aserbajdsjan, Armenia og Georgia ein avtale med Tyrkia kalla Kars-traktaten. Det tidlegare sjølvstendige Nakhitsjevan SSR vart ein sjølvstendig ASSR som ein del av Aserbajdsjan SSR med Kars-traktaten. Armenia fekk derimot regionen Zangezur og Tyrkia gav attende Gyumri (då kjend som Aleksandropol).

Frå 1922 vart Aserbajdsjan ein del av den transkaukasiske sosialistiske sovjetrepublikken. Denne vart oppløyst i 1936 og delt inn i den aserbajdsjanske, den armenske og den georgiske sosialistiske sovjetrepublikken i 1936. Aserbajdsjansk SSR fekk no utbetra infrastruktur, utdanningssystem og industri som fylgje av statushevinga. Men som fylgje av at jordbruket skulle gjerast kollektivt, vart fleire tusen armenske bønder deportert frå 1930-åra og utover. Aserbajdsjansk SSR vart aldri okkupert under andre verdskrigen.

## Nytt sjølvstende
Etter *[[glasnost]]*, som vart starta av Mikhail Gorbatsjov, auka sivil uro og etniske stridar i forskjellige området av Sovjetunionen, mellom anna Nagorno-Karabakh, ein region i Aserbajdsjan SSR. Uroa i Aserbajdsjan som oppstod då Moskva ikkje gjorde noko i denne alt opphissa konflikten, førte til rop om sjølvstende og lausriving, noko som enda med Svart januar i Baku. Seint i 1990 fjerna Øvste sovjet i Aserbajsjan SSR orda «sovjetisk sosialistisk» frå namnet sitt og tok flagget til Den demokratiske republikken Aserbajdsjan som sitt eige statsflagg. Den 18. oktober 1991 godtok øvsterådet i Aserbajdsjan sjølvstendeerklæringa som vart stadfesta av ei landsdekkane folkeavstemming i desember 1991, då Sovjetunionen vart offisielt oppløyst.
Den aserbajdsjanske sosialistiske sovjetrepublikken tok slutt hausten 1991. 

## Kjelder

*  *av Alf Schønhardt, Trond Smith-Meyer og Gunnar Filseth. Henta inn 26. august 2012.*

### Fotnotar
Wahlbreen

**Wahlbreen** er ein isbre i Antarktis som er 18 km lang, og som flyt nordvest frå Grindley Plateau og ut i øvre Lennox-Kingbreen vest for Mount Mackellar. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Bruno W. Wahl, ein tysk-amerikansk fysikar og rakettforskar. I 1961-1962 overvintra dr. Wahl ved McMurdo-basen i lag med fire menn frå marinen for å måle nivåa til Van Allen-beltet for romprogrammet til USA. Han var den første tyskaren som nokon gong vitja Sørpolen. 

Isbreen ligg 5630&nbsp;km sør for Sydney i Australia, og 678&nbsp;km sør for McMurdo-basen.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Wahlbreen Station
* Wahlbreen Research
Vandamentbreen

**Vandamentbreen** er ein austoverflytande isbre, som er 11&nbsp;km lang, og som flyt aust i sentrale delar av Dominion Range. Isbreen ligg like sør for Koskibreen, som han flyt parallelt til, og endar 3,5 km nordvest for Safety Spur. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Charles H. Vandament, ein forskar på ionosfæren i US Antarctic Research Program (USARP) ved Amundsen-Scott-stasjonen i 1962.

## Kjelder
Stenó

**Stenó** (gresk Στενό) er ein landsby i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Stenó var hovudsete i den tidlegare kommunen Korýthio, som no er ei kommunaleining i kommunen Trípoli.

## Referansar
Levídi

**Levídi** (gresk Λεβίδι) er ein landsby og tidlegare kommune i periferieininga Arkadía i periferien Peloponnes i Hellas. Levídi inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Trípoli.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Levídi 2&nbsp;755&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 920&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Kulturhistorisk leksikon

**Kulturhistorisk leksikon** er eit digitalt leksikon med over 1900 kulturhistoriske artiklar frå Sogn og Fjordane. 

I Kulturhistorisk leksikon finn ein artiklar om materielle og immaterielle kulturminne, historiske hendingar, arkivsaker, kyrkjer, personar og anna. Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane står bak tenesta, men artikkelforfattarane er frå heile fylket og har ulik bakgrunn. Kvar artikkel inneheld tekst, foto og kjeldereferansar. 

## Kjelder
* Kulturhistorisk leksikon
Per Håland

**Per Håland** () var ein norsk journalist og redaktør. 
## Bakgrunn
Per Håland kom frå Høyanger i Sogn og Fjordane. Foreldra var Andreas Gullakson Håland (1889-1963) og Sofie Persdotter Øyra (1891-1951). Per fekk i 1932 påvist infeksjon i beinet. Han vart operert for ostiomylit, og var i mange år liggjande sjuk.
Håland gifta seg i 1952 med Ingrid Idstad.

## Journalist og redaktør
Si fyrste journalistiske erfaring fekk Håland mot slutten av 1930-talet som korrespondent for Sogn og Fjordane og freelancar for *[[Høyanger Avis]]*. 1947 fekk han jobben som redaktør i *[[Fjordabladet]]* i Nordfjord. Deretter gjekk karrierevegen vidare til *[[VG]]* (1948-1951). Seinare vart han redaktør i *[[Vest Agder]]* (1951-1952) og etter det politisk redaktør i *[[Varden]]* (1952-1954).

Men det var fyrst og fremst som redaktør i *[[Gula Tidend]]* i Bergen, der han vart tilsett i 1954, at Per skaffa seg eit namn  som bladmann. I vel 25 år styrte han denne tradisjonsrike nynorskavisa, ofte i blest og hardt vêr. Med ein sylskarp penn fekk Per snøgt eit namn som bladstyrar, og Gula Tidend vart lagt merke til utover den tradisjonelle lesarkrinsen.

## Andre interesseområde
Håland hadde ei glødande interesse for teater. Det er blitt hevda at han melde fleire premierar på Det Norske Teatret enn nokon annan kritikar. I tillegg var han ein av initiativtakarane til det som skulle bli Hordaland Teater.

Per Håland hadde òg eit sterkt engasjement for nynorsksaka og ungdomslagsarbeid. I tillegg var han aktiv i politikken. Nokre år fungerte han til dømes som fylkessekretær for Venstre i Sogn og Fjordane.

## Bibliografi
* * 75 år : eit liv i strid for fridom og norskdom, bygdenorsk kulturarv og norsk bondereising på fullnorsk målgrunn*, 1979, Gula Tidend, Bergen

## Kjelder
### Arkiv
*SFF-2004011 Håland, Per (arkivkatalog på Arkivportalen)
### Referansar

----

## Bakgrunnsstoff
* Grepstad, Ottar. *Viljen til språk : ei nynorsk kulturhistorie* . - Oslo. : Samlaget , 2006 - 317 s.
* Per Håland (SNL)
* Per Håland (NRK fylkesleksikon)
Brannvakta

**Brannvakta** eller **Brannvakten** ligg i Karl Johans gate 11 ved Oslo domkyrkje og er bygd i tilknyting til Basarane som omkransar arealet attmed austparten av domkyrkja. Brannvakta er reist i upussa raud tegl  i nyromantisk stil i åra 1854–1856. Arkitekt var Christian H. Grosch som òg har teikna Basarane.

Tidlegare var det gravlund rundt domkyrkja med fire gravkapell ut mot det som fekk namnet Karl Johans gate i 1852, akkurat denne korte strekninga blei kalla Kirkebakken.Brannvakta blei bygd der familiane Collett og Leuch hadde hatt kapell. Dei gravlagde vart flytta til krypten i kyrkja og brannvesenet nytta kapellet til sprøytehus.

Brannkorpset på 35 mann og ein overbrannmeister flytta inn på 1860-talet. I 1861 vart det oppretta eit yrkesbrannkorps, inntil da var det eit reint borgarkorps og alle borgarar hadde plikt til å gjere teneste. 

Brannvakta var hovudbrannstasjon i Oslo fram til 1939. 

Fram til 1902 hadde brannkorpset utkikkspunkt på døgnbasis frå tårnet i domkyrkja. Tårnet på Brannvakta vart nytta til å tørke vasslangane.

Lokala blir no nytta som sokneprestkontor for prestane ved domkyrkja. Bygninga er freda.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Knut Are Tvedt (red): *[[Oslo byleksikon]]*, Kunnskapsforlaget 2010, ISBN 978-82-573-1760-7
Bygard

Ein **bygard** er ein større bygning i ein by eller ein bygning som er typisk for urban busetnad i urbane strøk. Bygardar inneheld typisk leilegheitar som husstandar kan eiga eller leiga. Husbanken definerer bygard eller leigegard som samanhengjande blokker som ofte er del av eit kvartal eller ein karré.

## Sjå òg
*Gråbeingard

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Emilia Mitiku

**Hanna Emilia Rydberg-Mitiku**, kjend som **Emilia** () er ein svensk pop- og soulsongar. Hitsingelen hennar «Big Big World» frå 1998 nådde førsteplassen på hitlistene i fleire land.

## Liv og karriere
Rydberg sin far er den etiopiske songaren . Mora hennar, Malena Rydberg, er svensk. Som elev gjekk ho på Adolf Fredriks musikkskola i Stockholm.

Rydberg vart oppdaga i 1996 av Lars Anderson, son til , som var manager for ABBA. I dei første åra av karrieren brukte ho berre namnet Emilia, men i seinare tid har ho byrja å opptre under namnet Emilia Mitiku, med etternamnet til far sin.

I 2009 deltok Rydberg i Melodifestivalen, den svenske nasjonale uttakinga til Eurovision Song Contest, med songen «You're My World». Ho gjekk direkte vidare frå sin delfinale, men enda på niande plass i finalen. Same året gav ho ut albumet *My World*. Singelen hennar «Teardrops» vart sendt til radiostasjonar 2. juni 2009. Duetten hennar med Ákos Dobrády, «Side By Side» (Szerelemre hangolva), vart spela inn både på ungarsk og engelsk og gjeve ut same året.

Rydberg spelte inn ein coverversjon av Rihanna sin «We Found Love» under ein studiosesjon i Stockholm, som vart lagt ut på YouTube. Den 25. juni 2012 gav ho ut singelen «Lost Inside».

I 2021 vart Rydberg med i den reine kvinnegruppa Super Fëmmes, saman med Therese Grankvist, Denise Lopez, Mia Shotte, Josefine Willers og Emilia sjølv. I april 2022 gav bandet ut debutsingelen sin – ein coverversjon av Rozalla sin hit frå 1991, «Everybody’s Free».

## Diskografi
### Album
**Big Big World* (1999) 
**Emilia* (2000) 
**Små ord av kärlek* (2007)
**My World* (2009)
**I Belong to You* (2012)

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Emilia Mitiku|Emilia Mitiku]]» frå ,  den 31. oktober 2025.*
Baluster

**Baluster** (frå latin (etter gresk) *balaustium*, 'granatepleblome', gjennom fransk *balustre*) er ein vertikal stolpe i eit rekkverk eller på eit møbel. Fleire balustrar med ei handlist som saman dannar eit rekkverk til trapp, terrasse, gesims og liknande blir kalla balustrade. Balustrar er typisk laga av stein, treverk eller metall, men kan også vera av andre materiale.

Balustrane oppstod som miniatyrsøylar og blei laga slik i mellomalderen og tidlegrenessansen, men blei etterkvart gjevne utbuktande former med fasongar som flasker eller kuler. Seinare er dei blitt laga i mange ulike former, både avrunda, med skarpe kantar, med utskjeringar og liknande.

## Biletdøme

Doost Marble Factory in Herat-4.jpg|Marmorbalustrar ved ein fabrikk i Herat.
Baluster, rotscheck.jpg|Balustrar i eit trappegelender ved Nasjonalmuseet i Praha.
Treppengeländer.JPG|Trebalustrar i eit trappegelender.
Angkor-Wat Balustres.jpg|Balustrar i Angkor Wat.
WLA vanda baroque baluster.jpg|Barokk smijernsbaluster.
Italian - Tazza with Carved Relief of Birds and Bunches of Grapes - Walters 27396.jpg|Renessansefat (*tazza*) på baluster.
Sellette basse.JPG|Krakk med balusterbein
Full length portrait of young lady in white skirt, standing by baluster section. Tintype, ninth plate.jpg|Balustrar som dekorativt element i eit fotografi frå rundt 1870.


## Kjelder

*Baluster (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 24. januar 2014.
*
*«Baluster», *Nordisk familjebok* (Uggleupplagan. 2. Armatoler - Bergsund), runeberg.org

## Bakgrunnsstoff
Barybreen

**Barybreen** er ein isbre som flyt vest og ut i Jacobsen Bight på Sør-Georgia, sør for Christophersenbreen. Isbreen skjer gjennom den lengste sedimentøre rekkja på øya, frå Christophersenbreen til Cape Darnley. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1982 etter Thomas de Bary, ein av dei første direktørane i Compañía Argentina de Pesca frå 1904.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bary Glacier|Bary Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bertrabbreen

**Bertrabbreen** er ein liten isbre ved enden av Gold Harbour, ved austenden av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av Den andre tyske antarktisekspedisjonen i 1911–12, under Wilhelm Filchner, og vart namngjeven av han etter general von Bertrab, sjefskvartermeister i den tyske generalstaben og sjefslandmålar, som leia ekspedisjonen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bertrab Glacier|Bertrab Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Bogenbreen

**Bogenbreen** er ein liten isbre på nordsida av Drygalskifjorden mellom Trendall Crag og Hamilton Bay, ved søraustenden av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1979 etter Arne Bogen, ein norske selfangar som arbeidde på Sør-Georgia etter 1950. Han var kaptein på selskuta «Albatross» og stasjonsformann i Grytviken.

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Briggsbreen

**Briggsbreen** er ein isbre mellom Mount Worsley og The Trident sentralt på Sør-Georgia, som flyt nordvest og ut i Murray snømark. Han vart kartlagd som ein isbre som flyt ut i enden av Possession Bay i 1929 av kapteinløytnant John M. Chaplin i Royal Navy (1888–1977). Chaplin var landmålar ombord på RRS «Discovery» under Discovery Oceanographic Expedition i 1925–1927, og vart seinare sjef for den hydrografiske undersøkinga på Sør-Georgia, 1928–30.

Briggsbreen vart kalla opp etter matrosen A.C. Briggs, på RRS «Discovery» i 1925–27 og eit medlem av landmålingsgruppa til Chaplin i 1928–30. I løpet av South Georgia Survey i 1955–1956 vart det komplekse isbre- og snømarkområdet sør for Possession Bay for første gong kartlagd i detalj, og Briggsbreen vart plassert på kartet på ny.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Briggs Glacier|Briggs Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Brøggerbreen

**Brøggerbreen** er ein isbre som er 13&nbsp;km lang, og som flyt vestover i sørlege delen av Undine South Harbour på sørkysten av Sør-Georgia. Namnet finst på eit kart av professor Olaf Holtedahl, ein norsk geolog som undersøkte Sør-Georgia i 1928, og er truleg kalla opp etter professor Waldemar Brøgger, ein norsk geolog og mineralog som var stortingsrepresentant 1900–09.

## Kjelder
Brunoniabreen

**Brunoniabreen** er ein isbre som flyt aust til enden av Sunsetfjorden i Bay of Isles på Sør-Georgia. Han vart kartlagd i 1912–13 av amerikanske ornitolog og naturforskar Robert Cushman Murphy, som vitja Sør-Georgia ombord på selskuta «Daisy» frå New Bedford i Massachusetts under kaptein Benjamin D. Cleveland. Murphy kalla breen opp etter hans almamater Brown University. «Brunonia» er ei latinisert form av namnet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brunonia Glacier|Brunonia Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Buxtonbreen

**Buxtonbreen** er ein isbre som flyt nordaust mellom Heaneybreen og Cookbreen, på nordkysten av øya på Sør-Georgia, like sør for Mount Skittle. Fronten av Buxtonbreen ligg i Saint Andrews Bay. Buxtonbreen ligg nær Rossbreen, som er ei grusstrand som er att etter at breen trekte seg attende. 

Buxtonbreen vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1987 etter tre medlemmar av Buxton-familien: Major Aubrey Leland Oakes Buxton (Baron Buxton av Alsa), Pamela Mary Birkin (baronesse Buxton av Alsa) og dottera deira Lucinda Catherine (Cindy) Buxton i FRGS som vitja Sør-Georgia i mars 1982.

## Plante- og dyreliv
Det er ein hekkeplass for kongepingvin nær enden av Buxtonbreen ved Saint Andrews Bay. Denne fuglekolonien har meir enn 100&nbsp;000 pingvinar. På grunn av den lange yngletida er kolonien alltid okkupert. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Buxton Glacier|Buxton Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Bilete av Saint Andrews Bay 
*
Christensenbreen i Sør-Georgia

**Christensenbreen** er ein isbre som er 7,5&nbsp;km lang, og som flyt sør til den austlege delen av Newark Bay på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Chr. Fred. Christensen, ein norske skipsingeniør som i lag med skipseigar H.G. Melsom, var den første til å løyse det praktiske problemet med å bygge ein bedding på eit kvalkokeri då «Lancing» vart ombygd i 1925.

## Kjelder
Christophersenbreen

**Christophersenbreen** er ein isbre som er 15&nbsp;km lang, og som flyt vest og ut i Jacobsen Bight på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Pedro Christophersen, ein av dei første direktørane i Compañía Argentina de Pesca som dreiv kvalfangststasjonen i Grytviken i meir enn 50 år frå starten i 1904.

## Kjelder
Claytonbreen

**Claytonbreen** er ein liten isbre som flyt nord langs Murphy Wall og ut i Sunsetfjorden i Bay of Isles på Sør-Georgia. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Roger A.S. Clayton, ein geolog i British Antarctic Survey som arbeidde i området, 1972–74.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clayton Glacier|Clayton Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Cookbreen i Sør-Georgia

**Cookbreen** er ein isbre som flyt nord-nordaustover til Saint Andrews Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av den tyske gruppa under Det internasjonale polaråret basert ved nærliggande Moltke Harbour i 1882–83 etter kaptein James Cook.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cook Glacier (South Georgia)|Cook Glacier (South Georgia)]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Dead End-breen

**Dead End-breen** er ein isbre som flyt aust frå sørenden av Salvesen Range på Sør-Georgia fram til vestsida av Salomonbreen. Han vart kartlagt av South Georgia Survey i perioden 1951–57, og han fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi det ikkje er noko slederute frå enden av denne breen til nordkysten av Drygalskifjorden.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dead End Glacier|Dead End Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Magnus Poulsson

**Magnus Poulsson** () var ein norsk arkitekt. Han er særleg kjend for Oslo Rådhus og Telegrafbygninga i Oslo, begge saman med Arnstein Arneberg. Andre kjende verk er DFDS-garden i Karl Johans gate 1 i Oslo, restauranten på Folkemuseet, Eysteinskyrkja og Bærum rådhus i Sandvika.

Poulsson var utdanna under Herman Major Schirmer ved Den kongelege teiknekole i Kristiania og  Kungliga Tekniska högskolan i Stockholm.

## Utmerkingar i utval
Poulsson fekk Sundts premie i 1916 for ein villa i Frederik Stangs gate 16 i Oslo og Houens fonds diplom i 1925 og 1930 for respektive DFDS-garden og Bærum rådhus. Han mottok St. Olavs Orden i 1950.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Rådhusarkitekten Magnus Poulsson ved Rådhusets forvaltningstjeneste
* 
*
Creanbreen

**Creanbreen** er ein isbre som er 6,5&nbsp;km lang, og som flyt nordvest frå Wilckens Peaks til enden av Antarctic Bay på nordkysten av Sør-Georgia. Han vart kartlagd av South Georgia Survey i perioden 1951–57 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter iren Tom Crean, som var andrestyrmann på «Endurance» under britiske ekspedisjonen under Ernest Shackleton i 1914–16. Crean var med Shackleton og Frank Worsley i «James Caird» frå Elefantøya til King Haakon Bay, Sør-Georgia, og gjekk over land i lag med dei til Strømnes. Denne breen låg langs ruta deira.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crean Glacier|Crean Glacier]]» frå ,  den 24. januar 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Eclipsebreen

**Eclipsebreen** er ein isbre som flyt sørvest og inn i den nordlege delen av Jacobsen Bight på sørkysten av Sør-Georgia. Han fekk dette namnet av britiske South Georgia Survey i 1954–55, leia av George A. Sutton.

## Kjelder
Esmarkbreen i Sør-Georgia

**Esmarkbreen** er ein isbre som flyt vest til Jossac Bight på sørkysten av Sør-Georgia. Han vart namngjeven av norske ekspedisjonen under Olaf Holtedahl i 1927–28, truleg etter Jens Esmark, ein professor i mineralogi ved Universitetet i Kristiania (Oslo).

## Kjelder