María Corina Machado

**María Corina Machado Parisca** () er ein venezuelansk politikar og industriingeniør som for tida er opposisjonsleiar i Venezuela. Ho sat som vald medlem av Venezuelas nasjonalforsamling frå 2011 til 2014.

Machado gjekk inn i politikken i 2002 som grunnleggar og leiar for røystemonitoreringsgruppa Súmate, saman med Alejandro Plaz. Ho er nasjonal koordinator for det politiske partiet Vente Venezuela. I 2018 vart ho nemnd som ei av BBC sine «100 Women». I 2025 vart ho òg kåra til ei av dei 100 mest innflytelsesrike personane i verda av *[[Bladet Time|Time Magazine]]*. Machado vert rekna som ein leiande figur i den venezuelanske opposisjonen; regjeringa til  har forbode Machado å forlate landet. 

Machado var kandidat i , men tapte opposisjonsnominasjonen mot . Under protestane i Venezuela i 2014 var ho ein av hovudfigurane bak organiseringa av demonstrasjonane mot Maduro-regimet.  I 2019, under presidentkrisa i Venezuela, kunngjorde ho at ho ville stille til val på nytt dersom den omstridde interimspresidenten Juan Guaidó lukkast i å utlyse val; Guaidó lykkast likevel ikkje med dette. 

Ho var førehandskandidat for Vente Venezuela i primærvala til , men vart den 30. juni 2023 frådømd retten til å stille til val i 15 år av Riksrevisjonen i Venezuela. Avgjersla vart stadfesta av Venezuelas høgsterett i januar 2024. Etter å ha vunne primærvala, vart Machado erklært som opposisjonen sin kandidat til presidentvalet i 2024, men ho vart erstatta av Corina Yoris den 22. mars 2024. Yoris fekk ikkje registrere kandidaturet sitt, og vart mellombels erstatta av Edmundo González Urrutia.

Den 1. august 2024 publiserte Machado eit brev i *[[The Wall Street Journal]]*, der ho opplyste at ho hadde gått i skjul «av frykt for livet mitt, fridommen min og fridommen til landsmennene mine, frå diktaturet til ».

I 2025 vart Machado tildelt Nobels fredspris «for det utrettelege arbeidet sitt for å fremje demokratiske rettar for det venezuelanske folket og for kampen sin for ei rettferdig og fredeleg overgang frå diktatur til demokrati».
Ho vart kåra til ei av BBC sine «100 Women» i 2018, og var på lista over *[[Bladet Time|Time Magazine]]* sine 100 mest innverknadsrike personar i 2025.
I 2024 mottok Machado Václav Havel-prisen for menneskerettar og Sakharovprisen (delt med González), for å representere venezuelanarar i kampen for demokrati.

## Bakgrunn
Machado vart fødd i Caracas i Venezuela den 7. oktober 1967. Ho er etterkomar etter den 3. markisen av Toro, Sebastián José Antonio Rodríguez del Toro y Ascanio (1739–1787), og er den eldste av dei fire døtrene til psykologen Corina Parisca (f. 1940) og stålforretningsmannen Henrique Machado Zuloaga (1930–2023), som var nevø av Armando Zuloaga – drepen i eit opprør mot den venezuelanske diktatoren . Ho er òg tippoldebarn av , tipptipptantebarn av , og grandniese av .

Machado har ein grad i industriell ingeniørvitskap frå Universidad Católica Andrés Bello og ein mastergrad i finans frå Instituto de Estudios Superiores de Administración (IESA) i Caracas. I 2009 deltok ho òg i Yale University sitt «World Fellows Program».

I 1992 starta Machado – som er mor til tre barn – Fundación Atenea (Atenea-stiftinga), ein organisasjon som brukar private donasjonar til å ta seg av foreldrelause og utsette gateborn i Caracas. Ho var òg styreleiar i Opportunitas-stiftinga. Etter å ha arbeidd i bilindustrien i Valencia, flytta ho til Caracas i 1993. På grunn av rolla si i Súmate, trekte ho seg frå stiftinga for å unngå at ho skulle bli politisert.

## Súmate

Organisasjonen Súmate vart grunnlagd etter eit spontant møte mellom Machado og Alejandro Plaz i lobbyen på eit hotell i 2001, der dei delte uro for kva retning Venezuela var på veg mot. Machado sa: «Noko klikka. Eg fekk ei uroleg kjensle av at eg ikkje kunne bli verande heime og sjå landet bli polarisert og falle saman ... Vi måtte halde fast ved den demokratiske valprosessen, men endre kursen – gje venezuelanarane høve til å telja oss sjølve, for å dempa spenningane før dei bygde seg opp. Det handla om å velja stemmesetlar framfor kuler.»

Súmate leia ein underskriftskampanje for folkerøystinga i 2004 om å tilbakekalla president Hugo Chávez. Etter folkerøystinga vart medlemmer av Súmate, inkludert Machado, skulda for landssvik og konspirasjon etter artikkel 132 i straffelova, for å ha motteke økonomisk støtte frå den amerikanske organisasjonen National Endowment for Democracy (NED). 

Ein talsperson for det amerikanske utanriksdepartementet sa at rettsforfølginga av ho var «ein del av president Hugo Chávez sin kampanje ... som hadde som mål å skremma medlemmer av sivilsamfunnet og hindra dei i å utøva sine demokratiske rettar.» Dei strafferettslege skuldingane førte til fordømming frå Human Rights Watch og fleire demokrativerksemder, den USA-amerikanske ambassaden i Venezuela, og ein koalisjon av verdsleiarar. Machado anerkjente støtta Chávez hadde frå delar av folket, og sa: «Vi må anerkjenne det positive som er vorte gjort», men meinte samstundes at presidenten var «i aukande grad intolerant».

Machado og Plaz vart inviterte til å møte representantar frå nasjonalforsamlinga i august 2006 for å delta i ei gransking av Súmate si finansiering, men vart nekta tilgang til høyringa, trass i at dei hevda å ha motteke to brev som oppmoda dei til å møte. Ho vart òg skulda for landssvik for å ha signert Carmona-dekretet under kuppforsøket i 2002, då ho feilaktig fekk beskjed om å skrive namnet sitt på det ho trudde var ei besøksliste i presidentpalasset. Rettsprosessen vart stansa i februar 2006 og har sidan vorte utsett på ubestemt tid – i praksis avvist.

## Presidentkandidatur i 2011
I 2011 lanserte Machado sitt kandidatur til presidentvalet i 2012. *[[Los Angeles Times]]* nemnde ho som ein mogleg kandidat, og Michael Shifter uttalte at ho var ein framtidig presidentkandidat «som kan formidle ein visjon for eit Venezuela etter Chávez, som kan appellere til nok støttespelarar av Chávez.» Ifølgje *[[Financial Times]]* vart Machado kalla «det nye andletet til opposisjonen ... Til og med president Hugo Chávez har snakka om å møte ho i presidentvalet i 2012.»

Den 13. januar 2012, under den årlege tala til nasjonen som Chávez heldt for nasjonalforsamlinga, utfordra Machado han om mangelen på basisvarer, kriminalitet og nasjonaliseringa av nøkkelindustriar. Ho sa:
«Korleis kan du seie at du vernar om privat eigedom, når du har ekspropriert småbedrifter; å ekspropriere utan å betale er tjuveri.»
Vinnaren av primærvalet i 2012 for å vere opposisjonen sin kandidat mot Chávez i presidentvalet i oktober, vart Henrique Capriles Radonski. Ifølgje  erkjente Machado nederlaget før resultata vart offentleggjorde, og sa at ho ville støtte Capriles aktivt.

## Nasjonalforsamlinga
### Kandidatur

I februar 2010 trekte Machado seg frå Súmate, og kunngjorde kandidaturet sitt til den venezuelanske nasjonalforsamlinga. Ho representerte delstaten Miranda, for kommunane Chacao, Baruta, El Hatillo og soknet Leoncio Martínez i Sucre. Ho var medlem av partiet Rettferd Først (Primero Justicia), ein del av Den demokratiske einskapspakta (Mesa de la Unidad Democrática – MUD), som stod i opposisjon til Chávez sitt parti, Det sameinte sosialistpartiet i Venezuela (Partido Socialista Unido de Venezuela – PSUV).
Då ho kunngjorde kandidaturet sitt, sa Machado at venezuelanarane er gode, heiderlege og frie menneske som ikkje ønskjer å leva med vald og hat. Ho lova å forsvara retten til å tenkja fritt og leva utan frykt.
I april 2010 vann Machado primærvalet. Ho førte ein aktiv valkamp i «slumområde som tidlegare vart rekna som trygge Chávez-bastionar», der ho prøvde å «nytta seg av dei mange innanrikspolitiske problema, som omfattande valdskriminalitet, straumbrot i enkelte område, alvorleg bustadmangel og ein inflasjon på 30 prosent».

Machado klaga over at MUD-kandidatar møtte «det ho kalla ein regjeringsstyrt propagandamaskin som produserer innslag som gjer narr av Chávez sine kritikarar, har talkshow dominert av regjeringsvennlege kandidatar og sender alle presidentens talar». Ho måtte driva valkamp med mindre midlar, då ho «sleit med å overtyda støttespelarar og næringslivsleiarar om å bidra økonomisk, sidan dei frykta represaliar frå regjeringa og Chávez-vennlege aktoratar». Ifølgje *The Economist* seier grunnlova i Venezuela at «regjeringsrepresentantar, inkludert presidenten, er forbodne å nytta stillinga si for å fremja ein politisk tendens. Men valmyndigheita, som har fire chavistar og berre éin opposisjonell i styret, meiner likevel det er tillate.»

Chávez vart skulda for å ha brote valkampreglane ved å nytta statlege fjernsynskanalar til å «skjella ut motstandarane og rosa venene sine» under valkampen. Han nekta for å ha brote lova, og antyda at det einaste medlemmen i det nasjonale valrådet som ikkje støtta Chávez – og som tok opp saka – kunne bli straffa for å ha kome med skuldingane. Ifølgje ein journalist frå Associated Press har det venezuelanske valrådet «i fleire år ignorert lovene som forbyr presidenten og andre valde embetsmenn frå å delta aktivt i valkamp for kandidatar. Chávez … har truga med rettslege skritt mot Vicente Díaz, det einaste medlemmen i valrådet som har kritisert den omfattande bruken hans av statlege medium i forkant av valet.»
Machado sa: «Mens vi besøker veljarar og går frå hus til hus, vert regjeringspartiet sin valkamp tredd ned over hovudet på folk gjennom fjernsynstalar.» Då den statlege fjernsynskanalen intervjua Machado, synte dei bilete frå møtet hennar i Det ovale kontoret i 2005 med George W. Bush, som ein Associated Press-reportar skildra som «Chávez sin mangeårige erkefiende». Ho sa: «Vi har ein valkamp leia av PSUV med store ressursar – som vi veit er offentlege midlar – sjølv om grunnlova forbyr det.» PSUV hadde fordel av hyppige *cadenas nacionales* (Chávez-talane som alle venezuelanske TV-kanalar var pålagde å sende), medan «hovudkanalen til staten sende ein jamn straum av valmøte og reklame med Chávez sine kandidatar i raude klede». Då Machado vart intervjua av den statlege kanalen, vart intervjuet «brått kutta», og sendinga vart «skifta til eit valmøte der Chávez tala til eit teater fullt av tilhengjarar».

### Valet
Machado vann valet til Nasjonalforsamlinga den 25. september 2010, som den kandidaten med flest røyster i heile landet. Ho og partifellen Enrique Mendoza, som også var kandidat for Rettferd Først i Miranda, var dei «to med flest røyster nasjonalt». Machado sa at presidenten «gjorde ein stor feil ved å gjera valet til ei folkerøysting om seg sjølv … Dette er eit klart signal om at venezuelanarane ikkje vil ha ei autoritær regjering, ei militarisert regjering, ei sentralstyrt regjering – og ei regjering som vil gjera Venezuela om til Cuba … Ein ny fase startar i dag, og vi har teke eit stort steg mot dagen då demokratiske verdiar, fridom, rettferd og godt styresett skal råda.» Ho la til: «Vi har no legitimiteten frå folket si røyst. Vi er folkets representantar.» Til slutt konkluderte ho: «Det er heilt klart. Venezuela sa nei til kommunisme etter kubansk modell.»

### Fjerning
Den 21. mars 2014 møtte Machado som alternativ utsending på vegner av Panama i Organisasjonen av amerikanske statar (OAS), midt under dei omfattande protestane i Venezuela, for å tala om situasjonen i landet.  Ifølgje *[[The Wall Street Journal]]* hevda «pro-Maduro-parlamentarar, som dominerer Nasjonalforsamlinga», at hennar deltaking i OAS var i strid med Venezuelas grunnlov, og fjerna ho frå Nasjonalforsamlinga. Machado svarte med å skulda Diosdado Cabello (president i Nasjonalforsamlinga) for å driva eit «diktatur i Nasjonalforsamlinga», og hevda at fjerninga hennar var ulovleg.

## Protestar og aktivisme i 2014

Machado var ein av leiarane for opposisjonsdemonstrasjonane mot  under protestane i 2014. Den nasjonale forsamlinga bad 18. mars 2014 om ei strafferettsleg etterforsking av Machado for brotsverk, inkludert landssvik, grunna hennar deltaking i dei regjeringskritiske protestane. Machado svara på skuldingane med å seie: «I eit diktatur, jo svakare regimet er, desto hardare vert undertrykkinga.» Etter at ho vart fjerna frå nasjonalforsamlinga 21. mars 2014, starta Machado og støttespelarane hennar ein marsj 1. april 2014 mot sentrum av Caracas i protest mot utkastinga hennar. Machado forsøkte å vende tilbake til setet sitt i forsamlinga, men demonstrantane vart hindra av nasjonalgarden, som brukte tåregass for å spreie dei.

I mai 2014 la regjeringsrepresentant Jorge Rodríguez fram skuldingar om ein konspirasjon blant opposisjonspolitikarar og embetsfolk, inkludert Machado, for å styrte Maduro-regimet. Som bevis presenterte venezuelanske styresmakter påståtte e-postar sendt gjennom Google frå både Machado og Pedro Mario Burelli. Burelli hevda at e-postane var forfalska av Etterretningstenesta SEBIN, og la fram det han hevda var dei opphavlege e-postane.
I juni 2014 vart Machado, saman med Burelli, Diego Arria og Ricardo Koesling, kalla inn til avhøyr av riksadvokat Luisa Ortega Díaz.
Arrestordrar vart utferda 11. juni 2014. Burelli hyra det USA-baserte cybertryggleiksfirmaet Kivu for å analysere dei påståtte e-postane. Kivu konkluderte med at det ikkje fanst bevis for at det hadde vore e-postutvekslingar mellom Burelli sine Google-kontoar og dei påståtte mottakarane. Dei meinte vidare at e-postane frå styresmaktene hadde tydelege teikn på manipulasjon, og at venezuelanske tenestemenn hadde brukt forfalska e-postar for å skulde regimemotstandarar for å planleggje å drepe president Nicolás Maduro.

I november 2014 kunngjorde styresmaktene at Machado formelt skulle verte tiltalt 3. desember 2014. Machado og fleire andre hevda at skuldingane var falske og eit forsøk frå regjeringa på å avleie merksemda frå dei økonomiske problema i landet og frå meiningsmålingar som viste at Maduro hadde ei rekordlåg oppslutning på 30 %.
Mellom 2014 og 2021 arbeidde Machado som programleiar på radiostasjonen Radio Caracas Radio, der ho leia eit vekentleg timeslangt talkshow og program for politisk analyse kalla *Contigo: Con María Corina Machado*.

## Seinare politisk karriere
Den 1. februar 2019 kunngjorde Machado at ho ville stille som presidentkandidat dersom Juan Guaidó utlyste val, som følgje av den venezuelanske presidentkrisa i 2019. Til det neste presidentvalet i Venezuela vart Machado rekna som ein leiande opposisjonskandidat. I eit intervju om valet insisterte Machado på at ho ikkje var interessert i opposisjonen sitt primærval, og sa: «Målet mitt er å få Maduro vekk og kunne slå regimet ved å bruke all kraft.» Ho hevda: «Det finst berre to alternativ her ... Vi vinn med eit overveldande fleirtal, eller så stel Maduro valet.»
Ifølgje leiaren for meiningsmålingsinstituttet Delphos, Félix Seijas, «Opposisjonen slik vi kjende ho finst ikkje lenger, og det opnar for at ho kan få støtte utover den radikale basen sin», då han forklarte den auka støtta hennar. Den 30. juni 2023 vart ho frådømd retten til å ha offentlege verv i 15 år av regjeringa, grunna rolla hennar i anti-regjeringsprotestar.

### Primærvalet til presidentvalet 2023
Den 14. august 2022 stadfesta Machado at ho ville delta i primærvalet til presidentkandidaturet for Den eineplattforma (Unitary Platform) i 2023. Under primærvalkampen stilte Machado seg imot teknisk bistand frå det nasjonale valrådet (CNE), og hevda at CNE er del av eit «kriminelt system». Ho forsvarte òg ei tilbakevending til manuell stemmegjeving. Den 15. mars 2023 starta ho offisielt valturneen sin i landet, i delstaten Mérida.
Gjennom førebuingane til kampanjen heldt Machado fram kritikken sin mot den tradisjonelle opposisjonsleiinga, særleg partia Demokratisk Aksjon, Rettferd Først, Ei Ny Tid og Folkeviljen. Ho gjorde det klart at ho var villig til å forhandla fram ei løysing for å få til ein overgang frå chavismen.

Den 30. juni 2023 vart Machado frådømd retten til å ha offentlege verv i 15 år av riksrevisoren i Venezuela, etter førespurnad frå politikaren José Brito. Riksrevisoren knytte ho til påståtte lovbrot begått av Juan Guaidó, og skulda henne for å ha støtta sanksjonar under den venezuelanske krisa.
Analytikarar meinte skuldingane var lite truverdige, sidan ho verken var medlem av den opposisjonsdominerte nasjonalforsamlinga frå 2015 (på grunn av ei tidlegare frådømming frå riksrevisjonen), eller hadde hatt noko embete i Guaidó si mellombelse regjering.
Dei sameinte nasjonane (SN), Organisasjonen av amerikanske statar (OAS), Den europeiske unionen (EU) og ei rekkje land fordømde frådømminga. Europaparlamentet kalla utestenginga «vilkårleg og politisk motivert», medan nyheitsbyrået *Associated Press* peika på at det er ein vanleg taktikk frå regjeringa å utestengja opposisjonspolitikarar frå val.

Den 26. oktober 2023, etter å ha vunne primærvalet, vart Machado offisielt proklamert som samlande presidentkandidat for opposisjonen av den nasjonale primærkommisjonen.
I januar 2024 stadfesta høgsterett i Venezuela 15-års frådømminga, og grunngav det med at ho var involvert i «korrupsjonsplottet orkestrert av den sjølverklærte presidenten Juan Guaidó». Ifølgje retten hadde dette ført til ein «kriminell blokade av den bolivarianske republikken Venezuela, så vel som den skamlause fråtakinga av føretaka og rikdommen til det venezuelanske folket i utlandet, i samspel med korrupte regjeringar.»
Machado peikte då ut Corina Yoris som sin kandidat i hennar stad. Yoris fekk likevel ikkje registrere seg som kandidat, og Edmundo González Urrutia vart seinare vald som erstattaren hennar.

### Valet i 2024 og etterverknader
Sjølv om Machado ikkje var presidentkandidaten ved presidentvalet i Venezuela i 2024, heldt ho fram som leiaren for opposisjonen mot chavismen gjennom heile valprosessen. Den store støtta som kandidaten Edmundo González fekk i fleire meiningsmålingar, skuldast i stor grad den oppslutninga Machado gav han.
Når det gjeld rolla Machado kunne få i ei eventuell regjering leia av González Urrutia, skreiv *The Telegraph* at: «Dersom opposisjonen vinn, er det venta at fru Machado i praksis blir leiaren for ei regjering som formelt blir leia av herr González.»
Avisa samanlikna den massive folkerørsla rundt Machado med Hugo Chávez sin veg til makta i 1998, med tanke på den «gløden» ho skapte hos folket i ein situasjon prega av politisk krise og systematisk forfall.

Den 4. juli starta Machado og González offisielt valkampen, saman med andre opposisjonsleiarar. Arrangementet, som var planlagt som ein bilkaravane frå Chacaíto til El Marqués, utvikla seg til eit protesttog der titusenvis av menneske deltok.
*[[The New York Times]]* skildra Machado som «ein energisk tidlegare parlamentsrepresentant, med bodskapen om å bringe venezuelanarane heim att ved å gjenreise demokratiet og få økonomien på fote igjen».

Etter at regjeringa i Venezuela kunngjorde falske valresultat, utvikla det seg ei nasjonal og internasjonal politisk krise.
Den 1. august publiserte Machado eit ope brev i *[[The Wall Street Journal]]*, der ho skreiv at ho hadde gått i dekning «i frykt for livet mitt, fridomen min, og for liva og fridomen til landsmenn under diktaturet til Nicolás Maduro».
I brevet la ho fram det ho hevda var bevis frå røysteteljingar som viste at opposisjonen hadde vunne valet. Ho hevda at Maduro hadde kasta ut valobservatørar frå vallokala, medan desse «verna røystesetlane med livet som innsats gjennom heile natta etter valet».
Den 9. januar 2025 forsøkte regjeringsstyrkar å arrestere Machado etter eit folkemøte i Chacao i Caracas, der ho dukka opp offentleg for første gong etter tre månader i skjul. Ifølgje rapportar skal regjeringsstyrkane ha «brutalt stoppa» bilen hennar og skote mot motorsyklane i følgjet hennar.

Etter at Nicolás Maduro vart pågripen av USA-amerikanske styrkar 3. januar 2026, oppmoda opposisjonsleiar Machado Edmundo González, som opposisjonen hevdar vann presidentvalet i 2024, om å ta over presidentembetet. Han svara at han var «klar til å byggje nasjonen vår opp att», og at dei komande timane ville bli «avgjerande».
### Etter USAs intervensjon i Venezuela i 2026
Etter at USA tok  til fange og visepresident  tok over som mellombels president, har fleire amerikanske lovgjevarar teke til orde for at den venezuelanske opposisjonen bør overta makta, med Machado i spissen. USAs president Donald Trump har vore avvisande til Machado, medan USAs utanriksminister Marco Rubio har uttalt seg positivt om ho, men samstundes sagt at det var for tidleg med ein slik overgang, sidan fleirtalet av leiarane i den venezuelanske opposisjonen for tida er utanfor landet.
Den 12. januar heldt Machado eit uvarsla møte med pave Leo XIV i Vatikanet. Ifølgje ei fråsegn delt på X (tidlegare Twitter) av partiet hennar, Vente Venezuela, dreia samtalen seg om å be paven om hjelp til å arbeide for lauslating av alle politiske fangar i Venezuela. Machado møtte òg statssekretær kardinal .

## Politiske synspunkt
Machado er motstandar av chavismen og har vore ueinig med andre delar av den venezuelanske opposisjonen. I 2011 dreiv ho valkamp som forkjempar for «folkekapitalisme». Machado støttar privatisering av statlege verksemder i Venezuela, inkludert oljeselskapet PDVSA. Ho har støtta internasjonale sanksjonar under Venezuela-krisa, og har tatt til orde for utanlandsk intervensjon for å fjerne Maduro på humanitært grunnlag. I 2023 stilte ho som kandidat i den opposisjonelle presidentnominasjonen. Maduro-regimet nekta ho deretter å stille til val. Ho vart den viktigaste drivkrafta bak hovudkandidaten for opposisjonen, Edmundo González, som fekk lov til å stille av Maduro-regimet.

### Innanrikspolitikk
I 2011 dreiv Machado valkamp som forkjempar for «folkeleg kapitalisme» og uttala: «For å slå det chavistiske sosialismen må vi leggje fram betre idear som kan inspirere millionar av venezuelanarar.» Machado støttar privatisering av statlege verksemder i Venezuela, mellom anna oljeselskapet PDVSA.

I 2023 stilte ho som kandidat i opposisjonen sitt presidentval i primærvala. Maduro-regimet nekta ho seinare å stille til val. Ho vart deretter den viktigaste pådrivaren for den fremste opposisjonskandidaten, Edmundo González Urrutia, som fekk løyve til å delta av Maduro-regimet. 

I mai 2023 tok Machado til orde for forbod mot attval til politiske verv, sa at ho støtta likekjønna ekteskap, gav si støtte til legalisering av medisinsk cannabis og oppmoda til ein nasjonal debatt om lovlegheita av abort i tilfelle der mors liv er i fare eller ved valdtekt. I eit intervju i 2024 snakka Machado om å gjere utdanning tilgjengeleg for alle venezuelanarar og om å reformere rettsvesenet i landet.

Machado har sagt at ho beundrar, og ho har vorte samanlikna med, den britiske statsministeren Margaret Thatcher. I 2025, då ho deltok digitalt på Fortune Global Forum 2025, tok ho til orde for omfattande privatisering i Venezuela. Ho hevda at meir enn 500 selskap kunne privatiserast, noko som ville representere ein estimert økonomisk moglegheit på 1,7 billionar amerikanske dollar.

### Utanrikspolitikk
Machado er openbert antikommunist og er ein av underskrivarane av *Madrid-charteret* frå 2020. I februar 2025 tala Machado på eit møte i regi av Patriots for Europe i Madrid. Ho kalla  sin siger i presidentvalet i Argentina i 2023 ein triumf i kampen for «endring» og «fridom» i Latin-Amerika, og sa at dei politiske prosjekta deira hadde ein felles raud tråd i den «grunnleggjande rolla til fridomen» som Milei forkynner.
Machado er òg tilhengjar av USAs president Donald Trump, som ho i 2025 skildra som ein «visjonær» når det gjeld motstanden hans mot Maduro-regjeringa i Venezuela. Kritikk mot Machado har kome frå enkelte venezuelanarar som meiner ho ikkje har teke kraftig nok avstand frå deporteringa av venezuelanarar under den andre Trump-administrasjonen. 

Etter at ho vann Nobels fredspris i 2025, uttala Machado at Trump «utan tvil fortener» å vinne prisen i 2026, sidan «så mange konfliktar har vorte løyste eller avverga på berre ni månader». Etter at Trump i 2025 sende marinen til Karibia, rosa Machado Trump-administrasjonen. Ein av rådgjevarane hennar sa til *The New York Times* at ho har koordinert med Trump-administrasjonen, og at ho har ein plan for dei første hundre timane etter at Maduro vert styrta.

I oktober 2025 spurde den britiske journalisten Mishal Husain Machado om Trump sine utsegner om moglege bakkeinvasjonar mot mål i Venezuela. Machado svara at ho meiner «auken i press og den eskaleringa som no skjer, er den einaste måten å tvinge Maduro til å forstå at tida er inne for å gå», og for at dei som støttar han skal innsjå at «dette er den siste sjansen til å leggje til rette for ein fredeleg og ordna overgang». Ifølgje *The Hill* legg ho «ansvaret for dødsfall som følgje av amerikanske luftåtak direkte på skuldrene til … Maduro». Ho uttala: «I årevis bad vi det internasjonale samfunnet om å kutte inntektskjeldene som kjem frå narkotikahandel og annan kriminell verksemd … Endeleg skjer dette.» Ho la til: «Han [Maduro], og resten av narkokartella som sit med makta i Venezuela, bør stanse denne verksemda for å hindre fleire dødsfall.»

Når det gjeld Israel–Palestina-konflikten, gav Machado uttrykk for solidaritet med Israel etter åtaka 7. oktober. Ho takka Israel for støtta deira til Edmundo González som vald president, og tidlegare til Guaidó som mellombels president. Machado planla å gjenopprette diplomatiske samband med Israel, som vart brotne av president Chávez i 2009 under Gaza-krigen i 2008–2009. I eit innlegg på X (tidlegare Twitter) 17. oktober 2025 skreiv ho at ho hadde ringt statsminister Benjamin Netanyahu for å takke «for dei varme gratulasjonane til det venezuelanske folket med Nobels fredspris 2025», og for å uttrykkje støtte til Israel.
Statsministerkontoret i Israel opplyste at Machado sette pris på våpenkvileavtalen som sikra lauslating av israelske gislar, og at ho støtta Israel sitt arbeid mot Iran, som ho kalla ei trugsel mot begge landa. Kontoret sa òg at Machado generelt støtta Israel sine handlingar og avgjerder under Gaza-krigen og den tilknytte Gaza-offensiven. I eit anna innlegg på X skreiv ho at venezuelanarar veit at det å oppnå fred «krev enormt mot, styrke og moralsk klårleik til å stå opp mot dei totalitære kreftene som står imot oss».
Sjølv om Machado unngjekk å nemne Israel og Gaza direkte, framstilte Israel innlegget hennar som ei støtte til Gaza-offensiven, sidan ho peika ut «det iranske regimet» som «ein sentral støttespelar for Maduro-regimet», og sa at det òg «støttar terrororganisasjonar som Hamas, Hizbollah og Houthiane».

## Mål for vald
Machado har vorte skildra som ei «Stålkvinne» eller «Jarnkvinne». Ifølgje *[[The New York Times]]* ser tilhengjarane hennar på ho som «modig fordi ho blir verande i Venezuela når mange andre politikarar har rømt». Under feiringa av 200-årsjubileet for Venezuelas sjølvstende 5. juli 2011, etter kontroversielle kommentarar ho tidlegare hadde kome med om Venezuelas avhengnad av Cuba og mangel på sjølvstende, vart Machado angripen av ei sint gruppe regjeringssympatisørar. Om lag 50 personar kasta steinar og flasker mot ho. Styresmaktene kom ho til unnsetning, og ein politimann vart skadd då Machado vart evakuert frå området på ein motorsykkel tilhøyrande politiet. Machado takka seinare styresmaktene for å ha forsvart ho, og bad om orsaking for eventuelle skadar dei hadde fått.

Under presidentvalkampen til Machado i 2011 vart ho og følgjet hennar angripne 16. oktober av ei mindre gruppe frå PSUV sitt Motoriserte Front medan dei var i Turmero. Machado og to andre vart skadde. Angriparane gjekk laus på dei med slag, spark og ulike gjenstandar, medan dei ropte: «Dette er chavista-territorium, ingen politisk opposisjon kjem inn her». Under samanstøytane i nasjonalforsamlinga 30. april 2013 vart kamera som dekte møta retta mot taket, og opposisjonsmedlemmar hevda dei vart angripne i eit «bakhaldsåtak frå tilhengjarar av president Nicolás Maduro sitt regime». Machado vart skadd saman med fleire andre folkevalde, og fortalde at ho vart angripen bakfrå, slegen i ansiktet og sparka medan ho låg på golvet – noko som resulterte i eit brote nasebein. Ho kalla hendinga for «eit planlagt, feigt og skammeleg åtak». Maduro kommenterte situasjonen med: «Det som hende i dag i nasjonalforsamlinga – vi er ikkje einige i vald. Dei seier oss, og vi visste, at opposisjonen kom for å provosere fram vald, og det vart eit kraftig basketak, veldig kraftig. Dette må ikkje skje igjen.» Det vart ikkje teke disiplinære tiltak mot nokon av gjerningspersonane etter hendinga.

På eit valmøte 16. november 2013 til støtte for opposisjonen under kommunevala, vart Machado og fleire andre politikarar angripne av regjeringssympatisørar med steinar og fyrverkeri. Etter å ha leia protestar i Bolívar-delstaten 14. mars 2014, vart Machado, biskopen av Ciudad Guayana Mariano Parra, og andre innbyggjarar angripne på flyplassen i Puerto Ordaz. Nasjonalgarden måtte gripe inn for å spreie angriparane. Då Machado var på veg til eit møte i Caricuao 30. juli 2014, vart ho angripen av medlemmer frå colectivos. Køyretøyet hennar vart kraftig skadd – både karosseriet og rutene vart slått med pistolkolbar, stokkar og steinar. Machado kom seg unna og vart ført til møtestaden, medan colectivos følgde etter og braut ned døra før dei forsvann etter konfrontasjonar med innbyggjarar som forsvarte Machado.

## Prisar og utmerkingar
I mai 2005 tok den amerikanske presidenten George W. Bush imot Machado i Det ovale kontoret. Etter møtet med Machado og ein samtale om Súmate sine «innsatsar for å verne om integriteten og openheita i Venezuelas valprosess», uttalte ein talsperson frå Det kvite huset at «presidenten uttrykte uro over forsøk på å trakassere og skremme Súmate og leiarane der».
I 2006 vart Machado heidra av *National Review* som «det beste av kvinnelege eigenskapar og dei vanskelege tidene mange kvinner opplever verda over» på ei liste over *Kvinner verda bør kjenne til* i samband med den internasjonale kvinnedagen.

I 2009 vart Machado vald ut som ein av 15 deltakarar – frå 900 søkjarar – til Yale World Fellows Program. Dette programmet ved Yale University har som mål «å byggje eit globalt nettverk av framveksande leiarar og å auke den internasjonale forståinga i verda». I pressemeldinga frå programmet stod det: «Machado dedikerer seg til å forsvare demokratiske institusjonar og sivile rettar gjennom SUMATE, den leiande vaktbikkja for valopenheit i landet.» Machado fullførte programmet seinare.

,  og Machado fekk Cádiz Cortes Ibero-American Freedom Prize i 2015 for sitt «urokkande forsvar av fridom i samfunnet sitt og krava om eit minimum av menneskerettar der, noko som har ført til offentleg fordømming frå styresmaktene, inkludert vilkårleg fengsling og innskrenking av grunnleggande sivile rettar».

I 2018 vart Machado kåra til ei av BBC sine «100 mest innverknadsrike kvinner». I 2019 mottok ho Prize for Freedom frå Liberal International.  
Machado fekk  i 2024 frå Europarådet. Ho var ein av tre finalistar saman med  og . Saman med  fekk ho Sakharovprisen frå Europaparlamentet den 24. oktober 2024 for å «representere folket i Venezuela i kampen for å gjenreise fridom og demokrati».

I april 2025 vart Machado teken med på *[[Bladet Time|Time]]* si liste over dei 100 mest innflytelsesrike personane i verda. Den amerikanske utanriksministeren Marco Rubio skildra ho som ei «personifisering av motstandskraft, uthald og patriotisme».

### Nobels fredspris

Inspira América-stiftinga, leia av Marcell Felipe, gjekk saman med rektorane ved fire amerikanske universitet den 16. august 2024 for å fremje nominasjonen av Machado til Nobels fredspris. Dei trekte fram hennar «utrøyttelege kamp for fred i Venezuela og verda» som «ei rettferdig anerkjenning av ein person som har vigd så å seie heile livet sitt til kampen for fred og frigjeringa» av Venezuela. Den 26. august 2025 støtta den amerikanske utanriksministeren Marco Rubio, senator Rick Scott og kongressmedlemmene Mario Díaz-Balart og María Elvira Salazar nominasjonen hennar. 

Den 10. oktober vart Machado tildelt Nobels fredspris for 2025, «for det utrøyttelege arbeidet sitt for å fremje demokratiske rettar for folket i Venezuela og for kampen sin for å oppnå ei rettferdig og fredfull overgang frå diktatur til demokrati». På X (tidlegare Twitter) dediserte Machado prisen til «det lidande folket i Venezuela» og til «president Trump for hans avgjerande støtte til saka vår».

Machado kunne ikkje kome fram i tide til prisseremonien 10. desember, då den risikable og hemmelege flukta hennar ut av Venezuela gjorde at ho kom fram til Oslo etter seremonien. Dottera hennar, Ana Corina Sosa, tok imot prisen på vegner av mora og heldt takketalen hennar.

Tildelinga av prisen skapte kontrovers, og demonstrantar hevda at Machado oppmoda til krigshissing som kunne legitimere «USA-amerikansk militær intervensjon i strid med folkeretten». På ein pressekonferanse dagen etter seremonien vart ho spurd om ho støtta ein invasjon frå USA. Ho svara at «Venezuela allereie er invadert», og lista opp nærværet av russiske og iranske agentar, colombianske narkotikagrupper og Hamas og Hizbollah som «opererer fritt i samsvar med regimet» og gjer «Venezuela til den kriminelle knutepunktet i Amerika». Ho hevda at «det som held regimet oppe» er finansiering «frå narkotikahandel, frå svarte marknaden for olje, frå våpenhandel og frå menneskehandel. Vi må stanse desse straumane.»

## Privatliv
Machado er skild og har tre barn. Barna hennar bur i utlandet på grunn av drapstruslar i heimlandet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:María Corina Machado|María Corina Machado]]» frå , den 10. oktober 2025.*