Good Vibrations

«**Good Vibrations**» er ein song av The Beach Boys skriven og produsert av Brian Wilson, med tekst av Wilson og Mike Love.

Singelen vart gjeven ut 10. oktober 1966 med «Let's Go Away For Awhile» som B-side og vart den tredje førsteplassen til bandet i USA etter «I Get Around» og «Help Me, Rhonda». Han vart òg den første singelen deira som nådde førsteplassen i Storbritannia. I Noreg nådde songen andreplass, bak «No Milk Today» av Herman's Hermits. Songen vart spelt inn under innspelinga av *[[Pet Sounds]]*, men kom ikkje med her og vart i staden gjeven ut som ein frittståande singel. Seinare kom songen ut på albumet *[[Smiley Smile]]*, elleve månader etter singelen kom ut.

I songen er det nytta instrument som er uvanlege for ein popsong, mellom anna ein tydeleg cello og theremin. Songen er plassert på sjetteplass på lista til musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* over dei 500 største songane gjennom tidene. Songen er òg på lista til Rock and Roll Hall of Fame over dei 500 songane som forma rock and roll.

## Komposisjon
Wilson har fortalt om korleis songen kom til i sjølvbiografien frå 1995, *I Just Wasn't Made for These Times*. Då han var barn skal mor hans ha sagt til hans at hundar kan føle «vibrasjonar» frå folk, slik at hunden bjeffar på folk med «dårlege vibrasjonar» («bad vibrations»). Wilson gjorde dette om til ein generell ide om vibrasjonar og utvikla ein ide om at folk kunne gjere det same med kjensler.

### Tekst
Wilson fekk først hjelp av tekstforfattaren frå *Pet Sounds*, Tony Asher, for å hjelpe seg med å setje ideen ned på papiret. Like etter dei møttest spurte Wilson den nye låtskrivarpartnaren sin Van Dyke Parks om å skrive tekst til songen, men han ville ikkje.

Mike Love frå Beach Boys kom med den endelege utgåva av teksten i august 1966.

Då Wilson spelte inn «Good Vibrations» for 2004-utgåva av *[[Smile av Brian Wilson|Smile]]* foreslo kona hans, Melinda, at han skulle nytta den opphavlege teksten skriven av Tony Asher. Av teksten til Mike Love heldt han opningslinja, «I, I love the colorful clothes she wears» og refrenget, «I'm pickin' up good vibrations, she's giving me excitations ...»

## Innspeling
Songen vart komponert under innspelinga av Pet Sounds med original tekst av Tony Asher. Wilson spelte inn songen i seksjonar i forskjellige studio for å fange lydane han høyrde inni seg. Han nytta seg av den lagvise produksjonsmetoden han hadde starta å nytte på *Pet Sounds* og brukte månader på å setje songen i saman.

Det første akkompagnementet til songen vart spelt inn 17. februar 1966. Då vart han skildra som *#1 Untitled* (eller som *Good, Good, Good Vibrations*), men på lydbandet kan ein tydeleg høyre Brian Wilson sei «Good Vibrations, første opptak». Etter 26 opptak hadde dei ein grov monomiks. Dei la på rettleiande vokal på sporet dagen etter. 25. februar la Wilson frå seg songen for å arbeide med resten av *Pet Sounds* og kom tilbake til songen 24. mai 1966 fram til 18. juni. Dei forskjellige seksjonane av songen vart klipt saman på same måte som The Beatles sine seinare «Strawberry Fields Forever» og «A Day in the Life», som i følgje Paul McCartney begge var inspirert av Brian Wilson.

Den spesielle høge elektriske tonen ein kan høyre på refrenget og mot slutten av songen er skapt av ein theremin, spelt av Paul Tanner og først nytta av Wilson på songen «I Just Wasn't Made for These Times».

Produksjonen av songen skal visstnok ha gått over 17 innspelingsdagar i fire forskjellige platestudio med over 90 timar lydband og ein total kostnad på $50&nbsp;000.

David Leaf, forfattar av biografien *The Beach Boys and The California Myth* skriv om songen at det ikkje er noko anna enn perfeksjon her og at songen var eit stort teknologisk gjennombrot som synte at det var mogeleg å gjere kva som helst i eit studio.

## Album
Wilson og tekstforfattar Van Dyke Parks var inspirert av dei positive tilbakemeldingane på *Pet Sounds* og eit ønske om å toppe det nylege utgjevne Beatles-albumet *[[Revolver av The Beatles|Revolver]]*, og la ut på *[[Smile av The Beach Boys|Smile]]*-prosjektet. Dette skulle vere eit heilt album der dei nytta seg av låtskrivingsmetoden og produskjonsteknikkane dei hadde nytta på «Good Vibrations». Albumet kom aldri ut då Wilson glei inn i depresjon, narkotikamisbruk og paranoia. Fleire spor vart redda frå innspelingane og spelt inn att i kraftig forenkla utgåver for *[[Smiley Smile]]*, der «Good Vibrations» først gong kom på eit album.

I 2004 spelte Brian Wilson inn Smile til særs god kritikk. Ei nyinnspeling av «Good Vibrations» var òg ein del av dette albumet og vart gjeven ut som singel før albumet kom.

## Musikarar
* Hal Blaine - trommer, perkusjon
* Jimmy Bond - kontrabass
* Glen Campbell - gitar
* Al de Lory - spikerpiano
* Jesse Ehrlich - cello
* Jim Gordon - trommer
* Al Jardine - vokal
* Bruce Johnston - vokal
* Carol Kaye - bassgitar
* Larry Knechtel - Hammondorgel
* Mike Love - solovokal (refreng, mellomspel)
* Tommy Morgan - munnspel
* Ray Pohlman - bassgitar
* Don Randi - cembalo
* Lyle Ritz - kontrabass
* Paul Tanner - theremin
* Brian Wilson - solovokal (falsett, refreng, mellomspel)
* Carl Wilson - solovokal (vers), bassgitar, perkusjon
* Dennis Wilson - vokal, hammondorgel

## Salslister

### Vekeslister
;Original release

;1976-utgåva

;Todd Rundgren-versjonen (1976)

### Årslister

## Ettermæle
Både *[[New Musical Express]]* og *[[Melody Maker]]* var positive då singelen kom ut. Ikkje alle var like positive og Pete Townshend frå The Who skal ha sagt at det var truleg ein bra song, men at han måtte spele han mange gonger for å høyre kva dei song om. Han frykta at det no skulle komme ein haug med overproduserte songar.

The Beach Boys vart nominert til ein Grammy-pris for beste vokalgruppe for «Good Vibrations» og songen vart til slutt innlemma i Grammy Hall of Fame i 1994. Songen ligg ofte høgt på lister over dei største songane gjennom tidene. og hamna mellom anna på førsteplass på Mojo Top 100 Records of All Time i 1997. *[[Rolling Stone]]* har rangert songen som den sjette beste gjennom tidene. Songen kom på 24. plass på lista til RIAA og NEA over «Hundreårets songar». «Good Vibrations» er for tida rangert på fjerdeplassen på acclaimedmusic.net si samling av kritikarlister over dei største songane gjennom tidene.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Good Vibrations|Good Vibrations]]» frå , den 11. september 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** Badman, Keith *The Beach Boys, The Definitive Diary of America's Greatest Band on Stage og in the Studio*, Backbeat Books, (ISBN 0-87930-818-4)

## Bakgrunnsstoff
* Greg Panfile sin musikalske analyse av «Good Vibrations» 
* Liste over kritikarlisteer som inneheld «Good Vibrations»
* Sound on Sound om arrangementet på «Good Vibrations»
* BBC Radio 2: «Good Vibrations»