open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Furnessøyane

**Furnessøyane** eller **Islands of Furness** er ei øygruppe sørvest og aust for Furnesshalvøya i England. Dei er den tredje største øygruppa i England, men er generelt små, berre totalt 12,99&nbsp;km². Walney Island er den åttande største øya i England. Av øyane er berre Walney Island, Barrow Island, Roa Island og Piel Island busette. Totalt bur det kring 15&nbsp;000 innbyggjarar på øyane, og 20&nbsp;% av dei i Borough of Barrow-in-Furness. Dei er den største øygruppa mellom Anglesey i Wales og Firth of Clyde i Skottland.

Dei største øyane er: 

*Walney Island - 13&nbsp;000 innbyggjarar (av busetnader finn ein Biggar, North Scale, North Walney og Vickerstown)
*Barrow Island - 2606 innbyggjarar 
*Sheep Island - ingen innbyggjarar
*Roa Island - Kring 100 innbyggjarar. 
*Piel Island - Kring 10 innbyggjarar. 
*Foulney Island - ingen innbyggjarar. 
*Chapel Island - ingen innbyggjarar. 

I tillegg til desse finn ein småøyane Dova Haw og Headin Haw i Walneykanalen, medan gamle Ramsey Island i lag med Barrow Island er ein del av hamnesystemet.
Beachcomber  The Furness and South Cumbria Beach Clean Group.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Islands of Furness|Islands of Furness]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Barrow Island i England

**Barrow Island** er ei utbygd øy som utgjer ein del av byen Barrow-in-Furness i England. Øya ligg mellom Walney Island og fastlandet, like sør for sentrum av byen. Ho hadde ved folketeljinga i 2001 2606 innbyggjarar. 

Sidan 1800-talet har øya vore landfast, sidan delar av sundet då vart fylt ut for industrielle føremål. 

Øya er heimstad for Barrow skipsverft, som framleis er av dei største i Storbritannia, berre overgått av verftet i Govan i Glasgow. Øya og sundet mellom verftet og fastlandet utgjer òg ein stor del av dokk- og hamnesystemet Barrow Docks.
Bygland kyrkjebygd

**Bygland kyrkjebygd**, eller **Bygland**, er ein tettstad og administrasjonssenteret i Bygland kommune i Agder fylke. Tettstaden ligg i Setesdalen ved utløpet av Kvålsåna, på austbreidda og nær den nørdre enden av Byglandsfjorden, og har .

På Bygland ligg Bygland oppvekstsenter, Byglandshallen, KVS Bygland (privat vidaregåande skule), barne- og ungdomsskule, Bygland museum, Glashytta i Setesdal, Byglandsheimen (alders- og sjukeheim), Bygland folkebibliotek, bensinstasjon og butikkar. Sentralt i bygda står Bygland kyrkje, ei krosskyrkje frå 1838.

Riksveg 9 (Kristiansand–Haukeligrend) passerer Bygland sentrum nede ved fjorden. Frå sentrum går Jordalsvegen austover til gardane Lidi, Jordalsbø og Skreland.

## Kjelder
Chapel Island

**Chapel Island** er ei kalksteinsøy i Leven-estuaraet i Morecambe Bay i England, om lag 1 km frå kysten ved Bardsea i området Ulverston Sands. Øya høyrer til Furnessøyane i grevskapet Cumbria og det historiske området Lancashire. Øya er om lag 400 meter lang og om lag 100 meter brei med eit areal på 3 hektar. 

Chapel Island vart kalla Harlesyde Isle i 1593 og fekk det noverande namnet sitt i 1795. På 1300-talet bygde cisterciensarmunkar frå Conishead kloster i nærleiken eit kapell på øya for å tene reisande og fiskarar i området. Det er ingenting att av dette kapellet i dag, men Thomas West skreiv at ruinane framleis var synlege i 1774. I 1821 bygde derimot oberst Thomas Richard Gale Braddyll noko som skulle likne ruinar av kapellet på øya. Desse er framleis synlege og vert stundom feilaktig rekna som dei opphavlege. 

Det finst flotte strender på Chapel Island og bortsett frå eit lite området lengst nord er ho neste overgrodd av bjørnebær. Ein kan gå til øya ved lågvatn, men Morecambe Bay er berykta for kvikksand og som regel renn Ulverston-kanalen mellom øya og fastlandet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chapel Island|Chapel Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** A Story of the Growth of Ulverston, av Dorothy Ashburner. Utgjeve 1993.
Foulney Island

**Foulney Island** er ei låg, grass- og gruskledd øy søraust for Roa Island, utanfor sørenden av Furnesshalvøya i Cumbria i England. Foulney Island er ei av Furnessøyane i Morecambe Bay, nord i England. Øya høyrer til Barrow-in-Furness og har eit areal på 16 hektar. Ho heitte tidlegare *Fowle Island*.

Øya er landfast via ein grus- og steinbanke bygd i victoriatida som vern mot tidvatnet. På det høgaste er øya berre 3 meter over høgvatn. Når tidvatnet har maksimalt utslag kan nesten heile øya ligge under vatn ved flo sjø. Det er ikkje fast busetnad på øya. 

Foulney er eit stort fuglereservat og har status som Site of Special Scientific Interest (SSSI, stad av særleg vitskapleg interesse). Om sommaren passar ein oppsynsmann på øya og det er ikkje lov for publikum å gå nær hekkeområda. Av fuglar på øya finn ein splitterne, dvergterne, raudnebbterne, makrellterne, rosenterne (sjeldan), tjeld, sandlo, heilo, tundralo, ringgås, siland, toppdukkar, svartand, raudstilk,heipiplerke, ærfugl, myrsnipe, polarsnipe, sandløpar, storspove, småspove og andre spovar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foulney Island|Foulney Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***Lost Lancashire* av A.L.Evans (ISBN 1-85284-052-8).
Zantman's Rock

**Zantman's Rock** er ei øy 55 km vest for Land's End i Cornwall og 10 km frå Scillyøyane i England. Ho ligg 3 km nord for Bishop Rock og mellom Zantman og Bishop Rock ligg Crim Rocks. Zantman's Rock har vore åstad for minst eitt skipsforlis, «Susanna» den 14. august 1913. Vraket ligg framleis på sørvestsida av Zantman's Rock.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zantman&#39;s Rock|Zantman&#39;s Rock]]» frå ,  den 26. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
* Zantman's Rock på Z-Places
Piel Island

**Piel Island** er ei øy som ligg 1 km utanfor sørenden av Furnesshalvøya i Cumbria i England. Ho er ei av Furnessøyane nord i England og er kjend for Piel Castle som ligg her.

Øya er eigd av innbyggjarane i Barrow-in-Furness, som ligg på fastlandet på andre sida av Pielsundet. Piel har eit areal på kring 20 hektar. Normalt er dei einaste innbyggjarane på øya verten på Ship Inn og familien hans. 

## Historie

I mellomalderen vart Piel kalla Fowdray (eller Fouldrey). Dette namnet kom av det norrøne *fouder*, som tyder «fôr» og *ay* eller *oy* som tyder øy. I 1127 gav kong Stefan øya til munkane frå Savignac for at dei skulle bygge eit kloster. Då Savignac var tein del av cisterciensarordenen seinare på 1100-talet kom øya under det nærliggande Furness kloster. Tidleg på 1200-talet nytta cisterciensarane Piel som ein tilfluktsstad og bygde eit lager for oppbevaring av korn, vin og ull. Nokre av varene vart frakta til Irland. Munkane bygde festningsverk på øya, først eit tretårn med ei grøft og palisadar rundt, og så i 1327 bygde dei eit motte-and-bailey-fort. Denne strukturen var på denne tida den største i sitt slag i Nordvest-England. Ho vart truleg bygd som eit befesta lagerhus for å verne det mot sjørøvarar og andre tjuvar, men ser òg ut til å ha husa tollmennene i bukta, for det var omfattande smugling i området på denne tida, og klosteret var kjend for å ha vore involvert. I 1423 vart til og med abbeden i Furness skulda for å ha smugla ull ut av landet. Då klostera vart nedlagde i 1537 kom Piel Island og borga her inn under kongen. Festninga vart forsterka då den spanske armadaen herja, men frå den tid og fram til den engelske borgarkrigen skjedde det ikkje noko på øya. Under borgarkrigen var festninga ein skanse for parlamentarikarane. 

Piel Island vart ein viktig handelsstasjon på 1700-talet og tollmennene oppheldt seg her permanent. På andre halvdel av 1700-talet utvikla det seg ein jernmalmhandel på Furnesshalvøya og dette var viktig for den lokale økonomien i området. 

Piel Island vart etter kvart ein av eigedomane til hertugen av Buccleuch. Han gav ho til folket i Barrow-in-Furness i 1920 som eit minnesmerke over den første verdskrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Piel Island|Piel Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***Barrow and District* av Fred Barnes, Barrow-in-Furness Corporation, Barrow-in-Furness (Lancashire) 1968


## Bakgrunnsstoff
Møllebakken skole

**Møllebakken skole** er ein privat grunnskule i Bergen som vert driven med statstøtte og er eigd av Sjuandedags Adventistsamfunnet (SDA). 

## Historie

Skulen vart etablert i 1951 under namnet «Adventkirken skole». Dei fyrste 20 åra vart den drive i ein leigegard i Sigurds gate i Bergen sentrum, før skulen vart flytta til kyrkjelyden sitt lokale på Kronstad i 1975, slik at den vart liggjande i tett tilknyting til kyrkjebygget til SDA. Midt på 1990-talet skifta skulen namn til «Adventkirkens grunnskole». Dette namnet vart ståande fram til 2008, då skulen skifta namn til Møllebakken skole, grunngjeve med at skulen ligg ovanfor Møllendal.

## Tilknyting

SDA er eit kyrkjesamfunn med fokus på utdanning og helsearbeid over store delar av verda. SDA Norge driv 10 grunnskular og ein vidaregåande skule, i Moss, Oslo, Sandefjord, Mjøndalen, Hønefoss, Sauar, Stavanger, Bergen, Trondheim og Tromsø.

## Bakgrunnsstoff
* Møllebakken skoles heimesider
* SDA i Norge
Roa Island

**Roa Island** er ei øy om lag 1 km sør for landsbyen Rampside utanfor sørenden av Furnesshalvøya i  Cumbria i England. Ho er ei av Furnessøyane heilt nord i Englnad og har ein storleik på kring 3 hektar. Roa Island ligg inn under kommunen Barrow-in-Furness og har kring 100 innbyggjarar. Dette gjer ho til den 16. mest folkerike øya i England. 

I 1847 vart det bygd ei vegfylling frå fastlandet til øya, slik at det vart mogeleg å ta seg tørrskodd over til øya. Samstundes vart det bygd ein kai som tok imot dampskip som segla til Fleetwood. Kaien vart knytt til Furness-banen til Kirkby via Furness kloster og nytta vegfyllinga. 

## Bilete

Fil:Roaisland 01.jpg|Redningsbåtstasjonen på Roa Island
Fil:View-to-Piel-island.jpg|Utsyn frå Roa Island til Piel Island
Fil:Causeway_to_Roa_Island.jpg|Vegfyllinga til Roa Island
Fil:Roa_Island_02.jpg|Landsbyen på Roa Island


## Bakgrunnsstoff
* Barrow RNLI

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roa Island|Roa Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.*
Sheep Island i England

**Sheep Island** er ei graskledd øy på rundt 6 hektar, like utanfor Walney Island og Snab Point i Furnessøyane. Ho høyrer til kommunen Barrow-in-Furness i Cumbria nordvest i England. 

Det er mogeleg å gå til fots over til øya ved lågvatn frå både Walney og Piel Island, ein avstand på kring 1,5 km. Øya er ikkje busett. Mellom 1892 og 1922 låg det eit lite isolert sjukehus på øya, men det vart sjeldan brukt. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sheep Island (England)|Sheep Island (England)]]» frå ,  den 26. januar 2010.*
Walney Island

**Walney Island** eller **Isle of Walney** er den åttande største øya i England. Ho ligg i Irskesjøen, vest for Furnesshalvøya i det nordvestlege England. Fram til 1974 var både øya og halvøya ein del av Lancashire, men i dag høyrer dei til Cumbria. Øya høyrer til kommunen Barrow-in-Furness og er landfast via Walney Bridge, som vart bygd i 1908.

Ho har i dag kring 13&nbsp;000 innbyggjarar og har vore busett i minst 3000 år. Namnet Walney kjem frå det norrøne «valna ey», som tyder «den britiske øya». Namnet vart gjeven av vikingane som busette seg her. Landsbyen Biggar Village har vore busett sidan minst 1000-talet og vart nemnd i Domesday Book som Hougenai. Dette namnet kjem av det norrøne *haugr* som tyder haug.

Øya er 18&nbsp;km lang og 1,5&nbsp;km på det breiaste, med eit areal på 13&nbsp;km². Det er fire grunnskular på øya og ein golfbane. Øya har òg ein liten flyplass.

Øya er sagt å vere den mest vindfulle staden i det engelske låglandet. Nyleg vart det bygd ein vindmøllepark i havet, 7&nbsp;km vest for øya. Parken består av 30 vindturbinar på 3 MW kvar og med ei høgd på 90 meter. Parken kom i drift i september 2006. Det er planar om å utvide parken med ytterlegare 100 vindturbinar.

Dei fem største landsbyane på øya er: 
*Biggar
*North Scale
*North Walney
*South Walney
*Vickerstown

## Bakgrunnsstoff
*Walney Isle i ord og bilete
*Nettsida til Walney Island 
*Informasjon om kystartilleriet på øya
*Walney fugleobservatorium 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Walney Island|Walney Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Canvey Island

**Canvey Island** er ei øy i Themsen-estuaret i Essex i England. Ho er 18,45&nbsp;km² stor og har 37&nbsp;479 innbyggjarar.). Øya er eit eige verdsleg sokn. Mellom øya og fastlandet går eit nettverk av småelvar. Øya er gjenvunne land og ligg under havnivå. Ho er derfor utsett for flaum i periodar med særleg høg vasstand, men har likevel vore bsuett sidan romarane invaderte Storbritannia. 

Øya var stort sett jordbruksland fram til 1900-talet, då ho vart den raskast veksande badestaden i Storbritannia mellom 1911-1951. Nordsjøflaumen i 1953 tok 58 menneskeliv på øya og førte til at 13&nbsp;000 vart evakuerte. Canvey er i dag verna av eit 24 km langt dike. 

Canvey er òg tilknytt petrokjemisk industri. Øya var første staden i verda som mottok LNG-gass, som vart lagra her. 

## Bakgrunnsstoff
* Canvey Views
* The Canvey Community Archive

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canvey Island|Canvey Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hønefoss kyrkje (1862–2010)

**Hønefoss kyrkje** var ei langkyrkje frå 1862 i Ringerike kommune, Viken. Kyrkja brann ned til grunnen 26. januar 2010.

Kyrkjetomta ligg midt i Hønefoss, som er kommunesentrum i Ringerike kommune. Kyrkja er prostesete i Ringerike prosti og har eigen gravlund, gravkapell, krematorium og eit moderne forsamlingslokale kalla «Kirkestua».

## Bygningshistorie

Da Hønefoss fekk bystatus i 1852, vart det viktig å arbeide for at byen skulle få si eiga kyrkje. Til å begynne med var det ein viss debatt om ein skulle ha ei kyrkje av stein eller tre, men av økonomiske grunnar valde ein ei trekyrkje. I 1858 vart den kjende kyrkjearkitekten Christian Heinrich Grosch engasjert til å teikne kyrkja, som han gjorde i første delen av 1859. Kyrkja vart vigsla 10. desember 1862. Eit nytt kapell til kyrkja vart vigsla 21. juli 1894.

Kyrkja vart ombygd i  åra 1950-1952. I mange år var ho kvitmåla, som er den vanlegaste kyrkjefargen i Noreg,  men i 1998 vart ho måla i dei opphavlege fargane att.

### Brann
To år før det planlagde 150-årsjubileet til Hønefoss kyrkje, den 26. januar 2010, oppstod det brann i kyrkja. Frå brannen blei varsla gjekk det ti minutt til bygningen var overtent. Kyrkja brann ned til grunnen.
Berre døypefatet og noko av kyrkjesølvet vart redda frå kyrkja. Årsaka til brannen var feil på det tekniske anlegget.

Ei ny kyrkje stod ferdig i 2017 og vart vigsla 10. desember.

## Konstruksjon
Kyrkja var bygd som ei einskipa langkyrkje av tre med saltak. Skipet hadde vesttårn og kor i same breidde som skipet. I vesttårnet hang det to kyrkjeklokker, begge støypte av A. O. Holte på Toten. Skipet hadde dessutan vestportal og ein utradisjonell nordportal.

## Interiør
Kyrkja fekk orgel frå ho var ny. Dette vart bygd av orgelbyggjar A. Gomnæs. Gomnæsorgelet vart skifta ut med eit nytt orgel frå J. H. Jørgensen i 1889. Det nye orgelet hadde 10 stemmer og 459 piper. I 1940 vart orgelet igjen bytt ut med eit nytt, som hadde 22 stemmer og 1359 piper. Dette orgelet vart restaurert i 1998.

## Galleri

Honefoss church 2006-2-28 north.jpg|Hønefoss kyrkje
The organ of Hønefoss Church.JPG|Orgelet i Hønefoss kyrkje, bygd av J. H. Jørgensen, Oslo, i 1940 og gitt som gåve av Hønefoss Sparebank
HFSchurchonfire048.jpg|Hønefoss kyrkje brenn 
File:Oskealter.jpg|Altar bygd av restane av Hønefoss kirke. Hella på toppen er ei helle som låg utanfor inngangen til kyrkja. Trestokkane er frå den gamle kyrkja. Altaret står på tomta der den gamle kyrkja stod.


## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hønefoss kirke|Hønefoss kirke]]» frå , den 26. januar 2010.* 

## Bakgrunnsstoff
* Den norske kyrkja på Ringerike
* Hønefoss menighet om kyrkja 
*
Cobmarsh Island

**Cobmarsh Island** er ei øy som ligg utanfor Mersea Island i Essex i England.

Cobmarsh Island ligg utanfor seglsportsenteret West Mersea, og det går mange seglasar rundt øya. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cobmarsh Island|Cobmarsh Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*The Mersea Island Community
Havengore Island

**Havengore Island** er ei låg, myrlendt øy i Essex i England. Ho er landfast via bruer til fastlandet og til New England Island og vidare til Foulness. Søraustsida vender ut mot Nordsjøen og langs sørvestsida er det bygd dike.

Øya har aldri hatt mange innbyggjarar og no står eit fåtal bygningar langs den einaste vegen på øya. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Havengore Island|Havengore Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*Historia til Havengore Island (arkivert nettside)
Cindery Island

**Cindery Island** er ei øy ved munningen til Brightlingsea Creek (utanfor byen Brightlingsea) på austkysten av England i grevskapet Essex.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cindery Island|Cindery Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.*
Foulness

**Foulness** er ei øy utanfor austkysten av Essex i England. Mellom øya og fastlandet går ei smal elv. Øya hadde 212 innbyggjarar i folketeljinga i 2001, og dei fleste bur i Churchend og Courtsend nord på Foulness. Øya har ei kyrkje, ein butikk og postkontor. Namnet kjem av orda *fowl*, som tyder 'fuglevilt', og *ness*, som tyder 'nes'.

Foulness er hovudsakleg jordbruksland og er verna frå havet av eit dike. På sjøsida av dika er det eit vidstrekt marskland med mykje vadefugl, mellom anna klyde. Dette området er ein ramsarstad, og ein kan derfor berre dra til øya om ein har fått spesiell løyve til det. 

Sidan 1926 har øya vore landfast via fleire bruer. Under nordsjøflaumen i 1953 vart nesten heile øya lagt under vatn og to menneske mista livet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foulness|Foulness]]» frå ,  den 26. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
* Informasjon om Foulness
Lower Horse

**Lower Horse** er ei lita øy utanfor kysten av England i Themsen-estuaret mellom Canvey Island og Stanford-le-Hope. Ho består hovudsakleg av marskland og er ei av fleire øyar som braut sundt frå kysten i mellomalderen.

Øya er ein del av Thurrock sameinte styresmakt og grensa mot Essex går mellom øya og Canvey Island.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lower Horse|Lower Horse]]» frå ,  den 26. januar 2010.*
Mersea Island

**Mersea Island** (tidlegare **Mersey Island**) er den austlegaste busette øya i Storbritannia, og ligg like utanfor kysten av Essex i England, 14 km søraust fro Colchester. Ho ligg i estuaret til elvane Blackwater og Colne og har eit areal på kring 18 km². Namnet 'Mersea' kjem frå det gammalengelske *meresig* som tyder «øya i sjøen». 

Øya har kring 11&nbsp;000 innbyggjarar. Ho er landfast via ei vegfylling, kalla The Strood. Vegen vert vanlegvis lagt under vatn når det er springflo. Øya ligg nær Ray Island. Det er to busetnader på øya, den vesle byen West Mersea og landsbyen East Mersea, og ei lita grend ved Barrow Hill nord for West Mersea. 

Hovudnæringa på Mersea er jordbruk, fiske (mellom anna østers) og industri knytt til båtliv.
Øya har sine eigne aviser, Newsround og Mersea Island Courier. 

## Bakgrunnsstoff
*http://www.west-mersea.co.uk
*http://www.mersea-island.com
*Webkamera frå Mersea Island og The Strood

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mersea Island|Mersea Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
***
Nomadisk husdyrhald

**Nomadisk husdyrhald** er ein levemåte der ein held husdyr som ein flyttar mellom ulike område. Dyreeigarane dyrkar ikkje jorda, men driv flokkane sine til nye beite, til dømes vinter- og sommarbeite. Dei tek vare på dyra og gjer nytte av produkt frå dei. 

I dag driv ein hovudsakleg med nomadisk husdyrhald i marginale område, til dømes arktiske strøk, fjell, stepper, ørken og halvørken, som har særs tørt eller kaldt klima. Levemåten krev store område og kan føra til konflikt med fastbuande. På den andre sida kan husdyrnomadar også ha gode tilhøve med fastbuande, eller sjølv vera delvis fastbuande. 

Husdyrnomadar kan ha flokkar med éin eller ulike typar dyr. Vanlegvis held ein flokklevande hovdyr (til dømes geiter, hestar, kamelar og storfe). I tillegg kan ein ha hjelpedyr som hund til å gjeta dei.

## Historie

Ein teori som oppstod i opplysingstida var at nomadisk husdyrhald var eit mellomtrinn på utviklinga frå jakt og sanking til fastbuande jordbrukssamfunn. No reknar ein gjerne med at nomadisk husdyrhald oppstod etter at jordbruket oppstod og ein domestiserte dyr. Nomadisk husdyrhald kan derimot gjerne vera ei form for spesialisering som utvikla seg vekk frå spesialiseringa til dei som blei bufaste.

Til tider har nomadiske grupper vokse seg store og mektige, og danna rike som Skytia, Mongolriket, Hunarriket og Det osmanske riket.

## Område med nomadisk husdyrhald

(Lista er ikkje fullstendig)
*Andes (alpakka, lama)
*Nordkalotten (reinsdyr, sjå reindrift)
*Sahel (esel, geit,  kamel, kyr)
*Sentral-Asia (hest, jak, kamel, sau)

## Sjå og
*Setring

## Kjelder
*
New England Island

**New England Island** er ei folketom øy i Essex i England. Det går ein veg over øya med bruer til Foulness og fastlandet via Havengore Island.

Tidlegare vart ho nytta som beitemark for sau og ho er verna frå havet ved hjelp av dike. Øya har tilhøyrd Forsvarsdepartementet i Storbritannia sidan 1915. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:New England Island|New England Island]]» frå ,  den 26. januar 2010.*
USS «George Washington»

**USS «George Washington»** er namnet til ei rekkje militære fartøy innan United States Navy (USN). 

* USS «George Washington» (1798): Slupp

* USS «George Washington» (ID-3018): opphavleg bygd i Tyskland. Internert i USA under fyrste verdskrigen og seinare teke som krigsbytte.

* USS «George Washington» (SSBN-598): Undervassbåt sjøsett i 1959. I teneste fram til 1985.

* USS «George Washington» (CVN-73): Hangarskip av Nimitz-klassa. Sjøsett i 1992. I aktiv teneste per 2010.
Kajakk

**Kajakk** (av kalaallisut *qajaq*) er eit lite fartøy med dekk som vert padla med ei dobbel padleåre. Padlaren sit i ei opning i dekket som vert kalla sitjebrønnen, og denne har ofte eit spruttrekk som hindrar at det kjem inn vatn i kajakken. Storleiken på sitjebrønnen varierer – medan havkajakkar har god plass til føtene inne i skroget, har dei mindre flattvasskajakkane, som er bygde for fart, ikkje komfort og stabilitet, svært avgrensa plass, noko som medfører at padlaren ikkje kan sitje i kajakken med utstrekte føter. Den mest vanlege kajakktype er til éin person, men det finst utgåver med både to og fire roarar.

Kajakkar er oftast laga av glasfiber, karbonfiber eller kevlar, men finst også i utgåver laga i tre, ofte dekte av eit lag glasfiber som vert gjord gjennomsiktig under lamineringa. I sjeldne tilfelle er kajakken berre laga av tre. Ein del av dei meir hardføre havkajakkane vert dessutan laga i rein plast.

Opphavleg var ein *qajaq* ein fangstbåt frå dei arktiske områda i Nord-Amerika og på Grønland. *Qajaq* tyder «mannebåt» eller «jegerbåt». Tilsvarande fanst det ein «kvinnebåt» som ein kalla *umiaq*. *[[Baidarka]]* er ein liknande båt for 2–3 personar frå Aleutane i Alaska som fyrst og fremst vart brukt til transport.

## Kjelder
*«Kajakk» på Wikipedia på bokmål og riksmål, innhenta 27. januar 2010.
*«Kajak» på Wikipedia på dansk, innhenta 27. januar 2010.

## Bakgrunnsstoff
* Norges padleforbund
* Qajak.no
* Kajakknett.no
* Magasinet padling
Kristin Kajander

**Kristin Kajander** () er ein norsk skodespelar. Ho har hatt ei rekkje roller ved ulike teater, i tillegg til at ho har hatt roller i både film og fjernsyn.

Ho er utdanna ved Statens Teaterhøgskole (1984). Frå 1986 til 1991 var ho tilsett ved Den Nationale Scene i Bergen. Der spela ho mellom anna hovudrolla i det omdiskuterte Norvald Tveit-stykket *I Satans vald*, Nina i *Måken* av Anton Tsjekhov og Rebekka West i *Rosmersholm* av Ibsen. Vidare arbeidde ho frå 1992 til 1993 ved Nationaltheatret, og spela mellom anna i fleire Ibsen-stykke, som Eline i *Fru Inger til Østråt*, Regine i *Gengangere* og Anitra i *Peer Gynt*. Sommaren 1994 var ho med på den store framsyninga *[[Bibel ’94]]* i Helsingfors, om kvinnene i *[[Bibelen]]*. Sidan då har ho arbeidd frilans ved ulike teater. I tillegg har ho vore med som skodespelar og songar på to bestillingsverk av Lars Saabye Christensen og Ole Henrik Giørtz for Jazzfestivalen i Molde.

Filmgjennombrotet hennar kom med hovudrolla i Sølve Skagen-suksessen *[[Hard asfalt]]* (1986). Ho hadde også hovudrolla i *Brun Bitter* (1987), og har elles spela i filmar som *Ballen i øyet* (2000) og *[[Jeg er Dina]]* (2002).

## Filmografi

### Fjernsynsroller

## Kjelder
*«Kajander, Kristin» ved Rogaland Teater, innhenta 27. januar 2010.
*«Kristin Kajander» av Trond Olav Svendsen hjå Store norske leksikon, innhenta 27. januar 2010.
*«Kristin Kajander» på IMDb.com, innhenta 27. januar 2010.
*«Kristin Kajander» på Filmfront.no, innhenta 27. januar 2010.
USS «George Washington» (CVN-73)

**USS «George Washington»** (CVN-73) er eit hangarskip av Nimitz-klassa. Skipet er kalla opp etter George Washington, som vart den første presidenten i USA. Skipet vart sjøsett i 1990 og er framleis i aktiv teneste. I august 2017 gjekk skipet inn i ein fireårig overhaling av brenselsystemet (Refueling and Complex Overhaul, RCOH), med forventa avslutting i august 2021.

## Kjelder
USS «Abraham Lincoln» (CVN-72)

**USS «Abraham Lincoln»** (CVN-72) er eit amerikansk hangarskip i Nimitz-klassa med heimebase i San Diego i California. Det er det andre skipet til å bli kalla opp etter den tidlegare presidenten Abraham Lincoln og vart sett i teneste 11. november 1989.

## Kjelder
USS «Constellation» (CV-64)

**USS «Constellation**» var eit amerikansk hangarskip i Kitty Hawk-klassa. Skipet vart sett i teneste den 27. oktober 1961 og har mellom anna gjennomføyrd oppdrag i forbinding med Vietnamkrigen, Operasjon Enduring Freedom og Operasjon Iraqi Freedom.

USS «Constellation» vart teke ut av teneste i 2003, etter 41 års teneste.

## Merknadar
Bykle kyrkjebygd

**Bykle kyrkjebygd**, eller berre **Bykle**, er ein tettstad og administrasjonssenteret i Bykle kommune i Agder fylke med .

Tettstaden har ein grunnskule, bibliotek, symjehall og idrettsplass. Her er også to bygdetun.
__NOTOC__
## Sjå òg
* Tettstader i Aust-Agder

## Kjelder
* 

## Bakgrunnsstoff
* Nettsidene til Bykle kommune
Henry J. Kaiser

**Henry John Kaiser** () var ein USA-amerikansk industrimann som vart kjend far til skipsbygginga i USA. Kaiser starta som entreprenør ved veganlegg og baserte verksemda si på arbeidssparande maskiner og transportmiddel. Han etablerte Kaiser Shipyard som bygde libertyskip under den andre verdkrigen, og deretter starta han Kaiser Aluminum og Kaiser Steel. Kaiser organiserte også Kaiser Permanente, som gav helsetenester til dei tilsette og familiane deira. Namnet «Permanente» kjem frå bekken som rann gjennom området til sementfabrikken hans i California.

Han etablerte Kaiser-Frazer saman med Joe Frazer i 1945, etterfølgt av Kaiser Motors. Desse bilprodusentane vart kjende for trygge bilar. Kaiser var i tillegg involvert i store byggjeprosjekt som kultursenter og demningar, og han investerte i eigedom. For å gje vekk noko av rikdommen sin, oppretta han velgjerdsorganisasjonen Kaiser Family Foundation.

## Kjelder
*«Henry J. Kaiser» på Wikipedia på engelsk, innhenta 26. januar 2010.
*«Henry John Kaiser», innhenta 26. januar 2010 (lisensiert under CC-BY-SA).

## Bakgrunnsstoff
* Henry J. Kaiser Family Foundation
* Detaljert biografi
* Historia til Kaiser Aluminum
* Det siste libertyskipet til Kaiser  (video)
* «Henry J.'s Pink Hawaii », artikkel i Time Magazine frå 24. oktober 1960
* Biletsamling om Henry J. Kaiser hjå The Bancroft Library
USS «Ronald Reagan» (CVN-76)

**USS «Ronald Reagan»** (CVN-76) er eit amerikansk hangarskip i Nimitz-klassa som har heimebase på marineflybasen North Island i California.
Skipet er kalla opp etter den tidlegare presidenten i USA Ronald Reagan.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til USS «Ronald Reagan»
Westland District

**Westland District** er eit av tre distrikt i regionen West Coast på Sørøya på New Zealand. Folketalet er 8 840.

## Geografi
Westland District består av ei lang og tynn stripe land mellom fjellkjeda Søralpane og Tasmanhavet. Dei lægreliggjande områda nær kysten er ei blanding av beitemarker og temperert regnskog. Den austlege delen av distriktet er bratt og fjell-lendt. Mange mindre elver renn ned frå fjella.

Den sørlege delen av distriktet er kjend for isbreane Franz Josef og Fox.

Westland er ein av dei mest sparsamt busette delane av landet, med ei flatevidd på 11 880,19 km², og eit folketal på 8 403 menneske ved folketeljinga i 2006. Omkring 45 % av innbyggjarane bur i Hokitika (3500). Dei resterande 55 % bur i mindre busetnadar, som til dømes Ross, Franz Josef og Haast, eller på landsbygda.

I nord dannar elva Taramakau River, den største i distriktet, grensa mot Grey District. Fjellrekkja Søralpane markerer den austlege grensa. Ei kort grense mot sør går mellom Westland og Fiordland, som ligg i Southland District. Det går ingen vegar over denne grensa.

## Økonomi

I dei tidlege åra av busetnad i Westland var gull ei viktig vare, og fekk skjerparar til å strøyma inn i området. Etter at det vart slutt på gullet, gjekk dei som vart verande over til beitedrift. Til skilnad frå dei nordlegare delane av West Coast har ikkje Westland hatt drift av kolgruver. I seinare år har turisme vorte ein stadig viktigare næringsveg.

## Historie

Westland var opphavleg ein del av Canterbury Province, administrert frå Christchurch på austkysten. Den eksplosjonsarta folketilveksten som følgje av gullrushet, saman med vanskar med reiser og kommunikasjon over Søralpane, førte først til danninga av eit særskilt «Westland County», seinare til den formelle separasjonen av Westland frå Canterbury for å danna den kortvarige Westland Province (1873 - 1876). Westland Province omfatta også den noverande sørlege delen av Grey District med provinsgrensa ved elvene Grey og Arnold. Greymouth låg i Westland Province, Cobden på den nordlege elvebreidda til Grey River, i Nelson Province .

Etter at ordninga med provinsstyre vart avskaffa i 1876, vart eit nytt Westland County danna innanfor grovt sett dei dei same grensene som den gamle provinsen. Om lag på denne tida tok folketalet til å gå attende, sett i høve til resten av landet, ettersom dei lettast tilgjengelege gullførekomstane byrja å tømmast, og tilhøva elles var langt frå gunstige for jordbruk. Lokalstyresmaktene gjorde omlandet til Greymouth på båe sider av Grey River om til Greymouth Borough og Grey County, og til slutt til Grey District, som inneheld delar av båe dei historiske provinsane.

Westland, som ei lokalstyrt eining, kom stort sett intakt ut av lokalstyrereformene på 1980- og -90talet, berre med endringa frå eit County til eit Distrikt med tillegg av busetnaden Hokitika.

I seinare år har folketalet byrja å auka snøggare på grunn av at «livsstilstilreisande» flytter inn i distriktet.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Westland District|Westland District]]» frå ,  den 27. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell heimeside til Westland District Council
Osea Island

**Osea Island** er ei busett øy i Blackwater-estuaret i Essex i Aust-England. Ho er om lag 1,6 km² stor og er knytt til nordbreidda av elva via ei fylling som vert lagt under vatn ved flo. 

Northey Island ligg om lag ein kilometer mot vest og Mersea Island ligg om lag 8 km mot nordaust. 

Under den første verdskrigen låg det ein motortorpedobåtbase på Osea Island og 2000 mann var stasjonerte der. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Osea Island|Osea Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Historia til Osea Island
USS «George H.W. Bush» (CVN-77)

**USS «George H.W. Bush»** (CVN-77) er det tiande og siste hangarskipet i Nimitz-klassa.
Skipet er kalla opp etter den tidlegare presidenten George H.W. Bush, som var pilot i den amerikanske marinen under andre verdskrigen.

## Litteratur

* 

## Bakgrunnsstoff

*  USS «George H.W. Bush» si offisielle nettstad
USS «Dwight D. Eisenhower» (CVN-69)

**USS «Dwight D. Eisenhower»** er det andre skipet i Nimitz-klassa til den amerikanske marinen. Skipet er kalla opp etter den amerikanske presidenten Dwight D. Eisenhower. USS «Dwight D. Eisenhower» erstatta det eldre skipet USS «Franklin D. Roosevelt».

## Litteratur

*
USS «Theodore Roosevelt» (CVN-71)

**USS «Theodore Roosevelt»** er det fjerde hangarskipet i Nimitz-klassa i den amerikanske marinen. Skipet er oppkalla etter den amerikanske presidenten Theodore Roosevelt.

## Tidlegare skipssjefar
*Brett Crozier (-2020)

## Kjelder

## Litteratur

*
USS «Harry S. Truman» (CVN-75)

**USS** «**Harry S. Truman**» er nummer åtte i serien av store hangarskip (Nimitz-klassa) til den amerikanske marinen. Skipet er kalla opp etter Harry S. Truman, den trettitredje presidenten til USA. Kjølen vart strekt ved «Newport News Shipbuilding» den 29. november 1993, og vart døpt den 7. september 1996

USS «Harry S. Truman» var flaggskipet i den amerikanske marinen si innsatsstyrke for å gjenvinne lov og orden i områda etter herjingane åt Orkanen Katrina.

## Litteratur

*
Søralpane

**Søralpane** (engelsk *Southern Alps*) er ei fjellkjede som går langsetter vestsida på Sørøya på New Zealand. Ho lagar eit naturleg skilje langs heile Sørøya. Nemninga «Søralpane» gjeld i dei fleste samanhengar heile fjellkjeda, sjølv om separate namn vert bruka på mange av dei mindre kjedene som dannar delar av henne.

Aoraki/Mount Cook er det høgaste punktet på 3 754 moh. Det er 16 andre toppar i denne kjeda som når opp over 3 000 meter i høgde. Ein stor del av fjelkjeda er teken vare på som del av ulike nasjonalparkar, dei mest kjende er Westland National Park, Mount Aspiring National Park og Aoraki/Mount Cook National Park. I følgje ei undersøking seint på 1970-talet fanst det over 3000 isbrear større enn eit hektar i Søralpane. Den største av desse, Tasmanbreen, er 29 km lang.

Søralpane fekk namnet sitt av kaptein James Cook den 23. mars 1770, som skreiv om den «enorme høgda» deira. Dei hadde tidlegare vore omtala av Abel Tasman i 1642, og hans omtale har ofte vorten omsett med «land som er høgt løfta opp».

Søralpane ligg langs grensa til ei geologisk jordskorpeplate, ein del av «eldringen i Stillehavet», med Stillehavsplata i søraust, som skuvar seg vestover og kolliderer med den nordgåande Indo-Australske plata i nordvest. Gjennom dei siste 45 millionar åra har samanstøyten skuva opp ei 20 km tjukk steinmengde frå Stillehavsplata og danna alpane, men mykje av dette er erodert bort. Oppløftinga har vore snøggast i dei siste fem millionar åra, fjella held enno i dag på å heva seg gjennom tektonisk trykk, og fører til jordskjelv langs forkastingssona Alpine Fault. Trass i den betydelege landhevinga er det meste av den relative rørsla langs Alpine Fault sidevegs, ikkje vertikal.

På grunn av at Søralpane er orienterte på tvers av dei vanlegaste, vestlege vindane, dannar fjellkjeda framifrå tilhøve for seglflyging. Byen Omarama, som ligg i le av fjella, er internasjonalt kjend for desse gode tilhøva. Vindane frå vest dannar også eit vêrmønster kjent som *[[Nor'west arch]]*, der fuktig luft vert skuva opp over fjella, og dannar ein boge av skyer på ein elles blå himmel. Dette vêrmønsteret er ofte synleg om sommaren over Canterbury og North Otago. 'Nor'wester' er ein fønvind på linje med Chinookvinden i Canada, der fjellkjeder som støyter mot fuktige vindar tvingar lufta opp, slik at ho vert avkjølt og fuktigheita kondenserer til regn. Dette gir varme og tørre vindar i lufta som kjem ned att i le av  fjella.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Southern Alps|Southern Alps]]» frå , den 27. januar 2010.*
Potton Island

**Potton Island** er ei tynt folkesett øy vest for Foulness i Essex i England.  Ho er landfast via ei bru og ein veg som fører til Great Wakering.

I motsetnad til andre nærliggande øyar, som var tidlegare marskland, har Potton Island vore busett sidan yngre steinalder. Det låg fleire gardar på øya fram til ho vart råka av flaum i 1884, og øya vart fråreist. Øya vart drenert att i 1940-åra, og i 1955 vart ho omgjort til beitemarker. 

## Bakgrunnsstoff
*Bilete av hus på øya

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Potton Island|Potton Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*
Northey Island

**Northey Island** er ei øy i estuaret til River Blackwater i Essex i England., Ho er knytt til den sørlege breidda av elva via ei vegfylling som er under vatn ved høgvatn. Øya ligg om lag 2 km aust for Maldon i Essex og 2 km vest for Osea Island.

Heile øya og delar av breidda nær vegfyllinga er no eit naturreservat.  Øya er ikkje busett bortsett frå oppsynsmannen som passar på reservatet. 

Ein meiner at slaget ved Maldon i 991 fann stad på den sørlege breidda, nær øya. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Northey Island|Northey Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*
Evangelistsymbol

**Evangelistsymbol** er særskilde symbol som frå gamalt av har vore nytta i den kristne biletkunsten for kvar av dei fire evangelistane (apostlane) Matteus, Markus, Lukas og Johannes.

Symbolet for evangelisten Matteus er eit menneske, eller eit menneske med venger (eigentleg ikkje ein engel, slik det ofte vert sagt). For evangelisten Markus er symbolet ei løve, eller ei løve med venger, for evangelisten Lukas ein okse, eller ein okse med venger, for evangelisten Johannes ei ørn. Desse symbola finn ein både i mellomalderkyrkjer og moderne kyrkjer, anten som symbol knytt til ei biletframstilling eller ein skulptur av vedkomande evangelist, eller symbolet som einaste representant for evangelisten. Ei samling av dei fire symbola kan soleis stå for alle dei fire evangelistane og evangelia etter dei.

File:Monument Ferry de Beauvoir Amiens 280808 10.jpg|Matteus - menneske med venger
File:Monument Ferry de Beauvoir Amiens 280808 07.jpg|Markus - løve med venger
File:Monument Ferry de Beauvoir Amiens 280808 09.jpg|Lukas - okse med venger
File:Monument Ferry de Beauvoir Amiens 280808 08.jpg|Johannes - ørn


Desse symbola har vore bruka sidan 400-talet, og kan knytast til dei fire skapningane det vert fortalt om i Openberringa kapittel 4:

:*Og i midten, rundt trona, var det fire skapningar. Dei hadde fullt av auge framme og bak.  Den første skapningen var lik ei løve, den andre var lik ein okse, den tredje hadde andlet som eit menneske, og den fjerde var lik ei flygande ørn.*

Matteus er identifisert som mennesket, sidan han opnar sitt evangelium med å fortelje om Jesu menneskelege slektsregister. Markus vert knytt til løva, sidan evengeliet hans opnar med ei forteljing frå ein ørken, og løva er eit ørkendyr.  Lukas opnar sitt evangelium med forteljinga om Sakarja som ofrar i tempelet, og oksen var eit offerdyr.  Johannes opnar sitt evangelium med å opphøgje Jesus og fortelje om hans evige guddom, slik vert han knytt til ørna. 

Evangelistane var alt på 300-talet symbolisert ved dei fire elvane i Paradiset, og dei har vore framstilt som fire bokruller eller fire opne bøker.

## Kjelder

*Ragnar Skottene *Kristne symboler* Verbum (2002) ISBN 82-543-0918-3

## Bakgrunnsstoff
Two Tree Island

**Two Tree Island** er ei øy nordaust for Canvey Island og sørvest for Leigh-on-Sea i Essex i England. Ho er landsfast ved Leigh via ei bru. 

Øya vart drenert frå Themsen-estuaret på 1700-talet og nytta som beitemarker fram til 1910, då det vart bygd eit kloakkreinseanlegg her. Frå 1936 vart heile øya nytta som fyllplass. Dette vart seinare redusert til ein liten del av øya i 1974. Den austlege halvdelen av øya er i dag eit naturreservat drive av Essex Wildlife Trust og den vestlege halvdelen er ein park. 

Under den andre verdskrigen trefte ein V-2 rakett like utanfor dika på Two Tree Island.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Two Tree Island|Two Tree Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*Essex Wildlife Trust om Two Tree Island
Wallasea Island

**Wallasea Island** er ei øy i Essex i England. Ho grenser i nord til River Crouch, i søraust til River Roach og i vest til Paglesham Pool og den smale Paglesham Creek.

Mykje av øya er jordbruksland og kveite er hovudavlinga. Det ligg ein liten busetnad på vestsida med veg til fastlandet og ein liten campingplass og ei hamn. Det går båt til Burnham-on-Crouch.

Det er mogeleg å gå 13 km rundt nesten heile dika (men ikkje heil). 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wallasea Island|Wallasea Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*
Ray Island

**Ray Island** er ei lita øy nær Mersea Island i Essex i England. Ho har ei grusstrand på nordsida og består av store grassletter. 

The National Trust har hatt oppsyn med øya sidan ho vart kjøpt i 1970. Dei kjøpte øya for å verne om dyrelivet her og la publikum nytte ho som piknikområde. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ray Island|Ray Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*BBC: The Wonderful World of Ray
Pewet Island

**Pewet Island** er ei øy på sørsida av estuaret til River Blackwater i Essex i England.

Pewet Island ligg utanfor grenda Bradwell Waterside. Ho er kjend for funn av gamle saksiske fiskefeller av tømmer. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pewet Island|Pewet Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*  

## Bakgrunnsstoff
*Bilete av fiskefellene
Pewit Island

**Pewit Island** er ei busetnadslaus øy nord for Hamford Water utanfor kysten av Essex i England. Den nærmaste byen er Harwich ligg lenger opp kysten i nord. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pewit Island|Pewit Island]]» frå ,  den 27. januar 2010.*
Brecqhou

**Brecqhou** (eller **Brechou**) er ei av Kanaløyane og ein del av fogdesoknet Guernsey. Ho ligg like vest for Sark og har eit areal på kring 0,8&nbsp;km².

## Namn

Endinga *-hou* er funne i namnet på fleire øyar utanfor Normandie og kjem frå det norrøne namnet på *holme*. *Brekka* tyder ei klippe.

## Geografi

Det går eit særs smalt sund mellom Brecqhou og Sark (Le Goulliot Passage), som i følgje segna berre har vorte kryssa ein gong med båt ved flo sjø. I røynda vert passasjen kryssa med småbåtar og fiskebåtar heile året.

Sidan 1993 har Brecqhou høyrd til brørne David og Frederick Barclay, eigarane av avisa *[[The Daily Telegraph]]*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brecqhou|Brecqhou]]» frå ,  den 27. januar 2010.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** *Le Dicotentin*, Lepelley, Cherbourg 2001, ISBN 2-913920-06-3
** *BBC Pronouncing Dictionary of British Names* (Oxford UP, 1971)
Trond & Trond as

**Trond & Trond as** er eit eventbyrå som hjelper kundane med gjennomføring av ulike arrangement som møte, kurs og kongressar, og som assisterer ved produksjon av konsertar, videofilm eller teater.

Byrået vart etablert i 1992, og vert leia av administrerande direktør Trond Myhre og styreleiar Trond Lie. Det held til i Oslo.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstad
Eventbyrå

**Eventbyrå** er føretak som gjennomfører ulike typar firma-arrangement, ofte med sikte på å skape lagånd i organisasjonen, såkalla teambuilding, eller for å knyte kundane nærare til seg.  Eventbyrå kan òg bli engasjerte for å skape blest om eit firma gjennom opningsseremoniar, produktlanseringar, jubileum og liknande.
Sjømil

**Sjømil** vart tidlegare brukt for å måle avstandar på sjøen, og tilsvarer omtrent 4 nautiske mil. 

Før meterkonvensjonen vart innført i 1875, vart sjømila rekna til 3950 famner, det vil seie 7435 m.  I 1875 vart det bestemt at ei sjømil skulle vere lik ei geografisk mil, som var 1&frasl;15  av ein ekvatorgrad, eller 7421 m. Ei sjømil vart da fire bogeminutt, eller fire kvartmil, kvar på 1855,2 m.  

Sjømila og kvartmila gjekk ut av bruk i 1929, då den internasjonale nautiske mila (nøyaktig lik 1852 m) vart innført. Omgrepet sjømil vart likevel bruka om den nye internasjonale nautiske mila i daglegtale slik at ei sjømil og ei nautisk mil i moderne norsk er synonym og vert bruka om kvarandre. 

## Kjelder

*Sjømil på SNL, fri lisens
Multikøyring

**Multikøyring** (engelsk *multitasking*) gjer det mogeleg for eitt operativsystem å køyra fleire prosessar samstundes. 

Mange datamaskiner kan berre køyra ein (data)tråd om gongen, men dels for å skapa eit inntrykk av det at skjer samstundes, dels for å effektivt utnytta ulike delar av datamaskina, har datamaskina ei kø av aktive prosessar og byter mellom desse titals gonger per sekund eller oftare. Så lenge datamaskina ikkje er overbelasta opplever eit menneske det som at trådane køyrast samstundes. Datamaskiner med fleire prosessorar kan køyra fleire trådar samstundes, men nyttar vanlegvis likevel den her skildra tidsdelte multikøyringa.

## To typar av multikøyring
Det finst to måtar å gå fram for å oppnå multikøyring. Tidsdelt (en: *preemptive*) og samverkande (en: *cooperative*) multikøyring. I samverkande multikøyring overlatar kvar prosess frivillig over prosessoren til ein annan prosess med jamne mellomrom, til dømes sjølv om prosessen enno ventar på noko.

Om datasystemet har tilgang til eit tidsavbrot, det vil seia at ei spesiell rutine kan kallast periodisk, kan tidsdelt multikøyring nyttast. Ei særskild rutine, ei skjemalagring ligg på tidsavbrotet. Skjemalagring vel ut i frå ulike kriterier ut den prosessen som som får litt prosessortid og startar denne. Skjemalagring avbryt so prosessen, for å gje ein annan prossess prosessortid.

Fordelen med tidsdelt multikøyring er at sjølv om ein prosess læs seg, so stoggar ikkje heile systemet. Ved samverkande multikøyring læs ein prosess som køyrer heile systemet.
Dette er ein fordel for mindre kraftige system der resurssane er avgrensa, eller ved spesielle maskinvareoppsett.
Også i realtidssystem, der det vert foretatt determinitisk skjemalagring med garanterte svartider, kan samverkande multikøyring vera ein fordel.

## Eksempel
### Samverkande multikøyring
Eksempel på operativsystem som nyttar seg av samverkande multikøyring;
* Mac OS – Alle versjonar fram til Mac OS X.
* NetWare
* Windows – Alle versjonar fram til og med Windows 3.11.

### Tidsdelt multikøyring
Eksempel på operativsystem som nyttar seg av tidsdelt multikøyring;
* AmigaOS
* Linux
* Mac OS X
* OS/2
* Unix-system
* Windows – Alle versjonar frå og med Windows 95.

## Kjelde
* [Windows Developer Center](http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms684259(VS.85).aspx)