open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Brounovkollen

**Brounovkollen** er eit fjell i Antarktis på 2370 moh. som står 1,5&nbsp;nautiske mil sør for Kibal'cictoppen i Payerfjella i Dronning Maud Land. Det vart først kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt frå flyfoto og frå landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60 og igjen på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla opp etter P.I. Brounov, ein sovjetisk geograf.

## Kjelder
Byvågåsane

**Byvågåsane** er tre låge fjelltoppar ved austkysten av Byvågen på austsida av Lützow-Holmbukta i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37, og vart namngjevne i samband med Byvågen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Byvågåsane Peaks|Byvågåsane Peaks]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Mørkenatten

**Mørkenatten** er ein fjelltopp på 2515 moh. i Antarktis som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Chervov Peak i Sjtsjerbakovkjeda i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Fjellet vart kartlagt av nordmenn frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen 1956-60.

## Kjelder
Chervov Peak

**Chervov Peak** er ein fjelltopp i Antarktis på 2550 moh. som ligg 1&nbsp;nautisk mil nord for Mørkenatten i Sjtsjerbakovkjeda i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Det vart grovt kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Det vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla opp etter den sovjetiske geologen Je. I. Tsjervov. Norsk Polarinstitutt reknar Chervov Peak som ein del av Mørkenatten, og det har derfor ikkje eit eige norsk namn.

## Kjelder
Langskallane

**Langskallane** er eit fjell i Antarktis på 350 moh. som ragar over nordenden av Langhovde på kysten av Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto tekne under Lars Christensen-ekspedisjonen, 1936–37. Det vart òg kartlagt av Den japanske antarktisekspedisjonen, 1957–62, og namngjeve «Chōtō-san» (Langskallane) i samband med namnet Langhovde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Chōtō|Mount Chōtō]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Mont Collard

**Mont Collard ** er eit fjell med ei høgd opp mot 2350 moh., som står 3,5&nbsp;nautiske mil sør for Perovfjellet heilt sør i Belgicafjella. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, under G. de Gerlache og vart namngjeve av han etter Leo Collard, ein belgisk minister.

## Kjelder
Cumulusfjellet

**Cumulusfjellet** er eit fjell på 2335&nbsp;moh. i Antarktis som ligg like nord for Høgsenga i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cumulus Mountain|Cumulus Mountain]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Dallmannfjellet

**Dallmannfjellet** er eit bratt fjell på 2485&nbsp;moh. som ligg 11,5&nbsp;km aust for den nordlege delen av Conradfjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Eduard Dallmann, ein tysk kvalfangstkaptein som utforska vestkysten av Den antarktiske halvøya i 1873–1874. Dallmann var den første personen som segla under tysk flagg i antarktiske farvatn.

## Sjå òg
* Fjell i Dronning Maud Land

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Dallmann|Mount Dallmann]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
*
Dalsnuten i Antarktis

**Dalsnuten** er eit fjell som stig opp av isen i den nordaustlege delen av Raudbergdalen like nord for Jøkulskarvet i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dalsnuten Peak|Dalsnuten Peak]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*
Hansenhovden

**Hansenhovden** er eit fjell på 1895&nbsp;moh. som står 1&nbsp;nautisk mil nord for Kåreseten og like nordvest for Daykovaya Peak heilt nord i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Antarktis. Det vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, og kalla opp etter Kåre Hansen, ein meteorolog med den norske ekspedisjonen i 1958–59.

## Kjelder
Daykovaya Peak

**Daykovaya Peak** er eit markant fjell, 1995&nbsp;moh., som ligg mellom Hansenhovden og Kåreseten i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60 og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61. Sovjetarane namngav det *Gora Dajkovaja* (Gangberget).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Daykovaya Peak|Daykovaya Peak]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Mont DeBreuck

**Mont DeBreuck** er det nordlegaste fjellmassivet i Dronning Fabiolafjella. Fjellet er hovudsakleg isfritt og har ei høgd på kring 2&nbsp;000 moh. Det vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Den andre Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, som namngav det etter William DeBreuck, ein glasiolog og observatør ombord på det belgiske flyet som fjellet vart oppdaga frå.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount DeBreuck|Mount DeBreuck]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deildenapen

**Deildenapen** er eit breitt fjellmassiv med ei høgd opp mot 2050 moh. som dannar austveggen av Deildedalen i Austre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet. Det vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Deildenapen|Mount Deildenapen]]» frå ,  den 16. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fritz Hilpert

**Friedrich «Fritz» Hilpert** () er ein tysk musikar som er medlem av electro-popgruppa  Kraftwerk.

## Bakgrunn
Fritz Hilpert studerte trompet og perkusjon ved Musisches Max-Reger-Gymmnasium i Tyskland, fram til 1976. Han spelte òg trommer i fleire band på den tida. Frå 1978 studerte han lydteknikk ved Musikhochschule Rheinland og FH Düsseldorf. I 1986 var han ingeniørkvalifisert (tysk ekvivalent til Master of Science) i audio- og biletteknologi. 

Han arbeidde som lydteknikar med fleire tyske band som New-Wave-bandet Din A Testbild før han kom i kontakt med Kraftwerk i 1987.

I tillegg til studioarbeid erstatta han Wolfgang Flür på konsertane til Kraftwerk då dei turnerte i 1990, og han var lydteknikar på albumet The Mix, som kom 1991.

Han har medverka musikalsk til komposisjonane til Kraftwerk sidan *[[Expo 2000]]* i 1999. Han er tilskriven som medlåtskrivar på dei fleste songane på albumet *[[Tour de France Soundtracks]]*. I lag med Henning Schmitz arbeider han som lydprogramerar og lydteknikar ved Kling Klang studio og styrer nettstsidene Kraftwerk.com og Klingklang.com.
Henning Schmitz

**Henning Schmitz** () er ein tysk musikar som er medlem av det elektroniske/eksperimentelle popbandet Kraftwerk.

## Bakgrunn
Henning Schmitz studerte ved Musikhochschule Rheinland og Fachhochschule Düsseldorf og i 1980 fekk han ingeniærdiplom i audio- og biletteknologi. Frå 1978 arbeidde han med Kraftwerk som lydteknikar og var først omtalt på plateomslaget til *[[Electric Café]]* i 1986, og erstatta seinare det kortvarige medlemmet Fernando Abrantes på konsertane deira frå 1991 og frametter. Han har òg skapt forskjellige musikkstykke og lydeffektar for radioprogram produsert av WDR sidan midten av 1980-åra og arbeider i dag som frilansforelesar ved Robert-Schumann-Institut og stundom produsent for andre artistar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henning Schmitz|Henning Schmitz]]» frå ,  den 16. mars 2013.*
Florian Schneider

**Florian Schneider-Esleben** () var ein tysk musikar som er mest kjend som langvarig medlem av elektronikabandet Kraftwerk. Han var med frå starten av til han slutta i november 2008.

## Karriere
Florian Schneider-Esleben starta Kraftwerk med Ralf Hütter i 1970. Dei møtte kvarandre i 1968 medan dei studerte ved Kunstakademiet i Remscheid, då Robert Schumann Hochschule i Düsseldorf. Dei spelte improvisasjonsmusikk i lag i gruppa Organisation. Før han møtte Hütter, hadde Schneider spelt med Eberhard Kranemann i gruppa Pissoff frå 1967 til 1968. Frå 1968 til  1969 spelte Schneider fløyte med Ralf Hütter på Hammondorgel, Eberhard Kranemann på bass og Paul Lovens på trommer. 

Opphavleg var hovudinstrumentet til Schneider fløyte, som han spelte ved hjelp av elektroniske effektar, som bandekko, ringmodulering, omformarar, fuzz og wah-wah, slik at han kunne nytte fløyta som eit bassinstrument. Han spelte òg fiolin (med same effektar), elektrisk gitar og nytta synthesizerar (både som melodisk instrument og som lydprosessor). Seinare skapte han sitt eige elektroniske fløyteinstrument. Etter albumet *[[Autobahn av Kraftwerk|Autobahn]]* frå 1974, nytta han i langt mindre grad akustiske instrument. 

David Bowie kalla det instrumentale stykket «V-2 Schneider» på  *[[“Heroes”]]* opp etter Schneider, og var særs inspirert av stilen til Kraftwerk på Berlintriologien hans seint i 1970-åra. 

Schneider sa i 1991: «Eg byrja å studere seriøst opp til eit visst nivå, men det vart keisamt. Eg såg meg om etter noko anna og fann ut at fløyta var for avgrensande. Like etter kjøpte eg ein mikrofon, så høgtalarar, så ein ekko, så ein synthesizer. Seinare la eg fram eg fløyta. Det var ein slags prosess.» Sjølv om han ikkje var særskild teknisk dyktig på klaver, og var ein dyktig fløytist, føretrekte han å utløyse synth-lydar gjennom eit klaver på konsertane til gruppa i 1976, 1976 og 1981. Seinare vart synthane utvikla slik at synthspelinga vart mindre teknisk krevjande. 

Schneider konsentrerte seg om lyd-design (i eit intervju i 2005 kalla Hütter han ein «lydfetisjist») og Vocoder/tale-syntese. Mellom anna fann han opp Robovox, ein særeigen del av stilen til Kraftwerk.

Schneider var kjend for sine komiske, gåtefulle intervju, sjølv om han sjeldan gav løyve til å bli intervjua.

## Slutt i Kraftwerk
Schneider spelte ikkje på nokre av konsertane til Kraftwerk i 2008. På scenen vart han erstatta av Stefan Pfaffe, som hadde arbeidd med bandet som videoteknikar. Schneider slutta i Kraftwerk den 21. november 2008. 

## Kjelder
Karl Bartos

**Karl Bartos** () er ein tysk musikar og låtskrivar. Mellom 1975 og 1990 spelte han i lag med Wolfgang Flür elektronisk perkusjon i electronicagruppa Kraftwerk. Han vart opphavleg teken med for å spele på den amerikanske delen av *Autobahn*-turneen. I tillegg til å spele perkusjon, skreiv han musikk for *[[Man-Machine]]*, *[[Computer World]]* og *[[Electric Café]]* og song solovokal på sistnemnde. 

Bartos, som var fødd i Berchtesgaden i Tyskland, forlét gruppa i 1990, visstnok fordi han var frustrert over at det gjekk for treigt då Ralf Hütter og Florian Schneider i aukande grad hadde vorte perfeksjonistar.

I 1992 starta Bartos Elektric Music. Dette nye prosjektet gav ut eit Kraftwerk-liknande album kalla ''Esperanto'' i 1993, og det meir gitarbaserte *[[Electric Music]]* i 1998. I mellom desse to albuma samarbeidde Bartos med Bernard Sumner og Johnny Marr på Electronic sitt *[[Raise the Pressure]]* i 1996 og skreiv songar i lag med Andy McCluskey på både *Esperanto* og Orchestral Manoeuvres in the Dark sitt *Universal*. I 1998 produserte han eit album for det svenske synthpopbandet Mobile Homes. 

I 2003 gav han ut synthpopalbumet *[[Communication av Karl Bartos|Communication]]* under sitt eige namn. I mars 2011 gav han ut *[[Mini-Composer]]*, som var ein applikasjon for iPhone der ein kunne lage musikk. 15. mars 2013 kom albumet *[[Off the Record av Karl Bartos|Off the Record]]*.

## Diskografi
**Med Kraftwerk**
*1975: *[[Radio-Activity]]*
*1977: *[[Trans-Europe Express av Kraftwerk|Trans-Europe Express]]*
*1978: *[[Die Mensch-Maschine]]*
*1981: *[[Computer World]]*
*1983: Tour de France (singel)
*1986: *[[Electric Café]]*
*1991: *[[The Mix]]* (lydprogramming)

**Med Elektric Music <small>(now Elektrisk Music)</small>**
*1992: Afrika Bambaataa and The Soulsonic Force - Planet Rock (Classic Mix)
*1993: *[[Esperanto av Elektric Music|Esperanto]]*
*1998: *[[Elektrisk Music]]*

**Med Electronic**
*1996: *[[Raise the Pressure]]*

**Som Karl Bartos**

*2000: "15 Minutes of Fame" (singel)
*2003: *[[Communication (Karl Bartos album)|Communication]]* (album)
*2004: "Camera Obscura" (singel)
*2013: *[[Off the Record (Karl Bartos album)|Off the Record]]* (album)
**Unreleased**
*1994: 2nd proposed Elektric Music album (Most of the songs were performed at Elektric Music's Virtua Summer Tour in 1994).
*2007: Moebius Redux – Ein Leben in Bildern / Une vie en images / A Life in Pictures (original soundtrack)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Karl Bartos official site
*Karl Bartos Interview (English)
*Karl Bartos Interview (Deutsch)
*Karl Bartos channel at YouTube
Natália Kelly

**Natália Kelly** () er ein austerriksk songar. Ho har amerikansk far og brasiliansk mor. Kelly flytta frå USA til Austerrike da ho var seks år gamal.

## The Voice 2011
I 2011 deltok Kelly i den austerrikske versjonen av *[[The Voice 2011 Austerrike|The Voice]]* og fekk ei platekontrakt frå Alexander Kahr.

## Eurovision Song Contest 2013
Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia, Tyskland, kalla dei fem store og vertslandet Sverige er direktekvalifisert til finalen må kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Austerrike vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Natália Kelly|Natália Kelly]]» frå ,  den 16. mars 2013.*  
 

## Fotnotar
Tippeligaen 2013

**[[Den norske eliteserien i fotball|Tippeligaen]] 2013** er den 23. sesongen av den norske eliteserien i fotball som går under namnet Tippeligaen, og den femte sesongen med 16 deltakande lag. Sesongen starta fredag 15. mars då  tar imot  i Stavanger. 30 og siste runde er søndag 10. november. Regjerande meister er  og dei nyopprykka laga er  og .

Dei to nedste laga rykker ned til 1. divisjon, medan nummer 14 spelar kvalifisering mot laga frå tredje til sjette plass i 1. divisjon om å halde plassen. Vinnande lag går inn i andre kvalifiseringsrunde i Meisterligaen 2014/2015.

* Det første målet denne sesongen vart scora av Mattias Moström for , ti minuttar ut i kampen mot 
* Det første gule kortet denne sesongen vart delt ut til Johan Lædre Bjørdal på Viking, 28 minuttar ut i kampen mot Molde. 
* Det første raude kortet denne sesongen gjekk til Kim André Madsen på , 79 minuttar ut i kampen mot  i andre runde. 
* Det første ekte hattricket denne sesongen vart scora av Abderrazak Hamed-Allah for  i kampen deira mot  den 12. mai i runde 9. 

## Tabell

## Statistikk




## Laga

## Hovudtrenarar

Hovudtrenarar for dei ulike laga ved sesongstart var:

Sist redigert: 12. mars 2013

### Trenarbytte

## Tilskodartal

## Stadion

## Dommarar

Norges Fotballforbund har sett opp desse dommarane for sesongen 2013:



## Målscorarar

## Terminliste















Kjelde: Norges Fotballforbund

## Oversikt/resultat

## Kjelder
Hannah Mancini

**Hannah Mancini** () er ein amerikansk songar.

## EMA 2011
Saman med Sylvain og Mike Vale deltok ho i EMA 2011, den slovenske uttakinga til Eurovision Song Contest 2011 i Düsseldorf i Tyskland, med songen «Ti si tisti». I finalen vart to bidrag røysta vidare til ein superfinale der vinnaren vart røysta fram med telefonrøysting.

### Finalen
Songen starta som nummer åtte, etter «Ladadidej» av April og før «Pravi čas» av Time to Time. Bidraget gjekk ikkje vidare til superfinalen og fekk heller ikkje representere Slovenia i Eurovision Song Contest 2011.

## Eurovision Song Contest 2013
1. februar 2013 annonserte Radiotelevizija Slovenija (RTV SLO) at dei hadde vald Mancini som representant for Slovenia i Eurovision Song Contest 2013 i Malmö i Sverige. 14. februar vart den engelskspråklege songen «Straight Into Love» presentert på ei pressekonferanse. Songen har ho skrive saman med Gregor Zemljic, Erik Margan og Matija Rodic. Sidan berre Frankrike, Italia, Spania, Storbritannia og Tyskland, kalla dei fem store, og vertslandet Sverige var direktekvalifisert til finalen måtte kvart land kvalifisere seg i éin av dei to semifinalane. Slovenia vart tildelt ein plass i den fyrste semifinalen 14. mai 2013 i Malmö Arena.

## Kjelder
{{liminn:omsett|en|dato= 17. mars 2013

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slovenia in the Eurovision Song Contest 2011|Slovenia in the Eurovision Song Contest 2011]]» frå ,  den 17. mars 2013.*  
 

## Fotnotar
Didier Défago

**Didier Défago** () er ein sveitsisk skirennar frå landsbyen Morgins i Troistorrents i kantonen Valais. Défago vart olympisk meister i utfor under vinter-OL 2010 i Vancouver. I tida 2002-11 vann han fire renn i verdscupen i alpine greiner, 14 gongar har han stått på pallen.

## Aktiv
I 1996 vann Défago junior-VM i super-G og fekk sølv i kombinasjonen og bronse i storslalåm. Straks etter debuterte han i verdscupen i alpint i Hafjell med ein 15. plass i storslalåm. 

Défago byrja nærme seg verdseliten i 2000-sesongen då han i to renn kom i mål som sjuandemann. På tampen av 2001-sesongen vart han nummer fire i eit super-G-renn i Kvitfjell, slått av tre austerrikarar. Ganske nøyaktig eitt år seinare fekk han sin fyrste pallplass då han i same super-G-løypa vart nummer to etter Alessandro Fattori frå Italia.

Défagos fyrste verdscupsiger kom 20. desember 2002, i eit super-G-renn i Gherdëina. I 2005-sesongen gjorde han mange gode prestasjonar og kom på sjetteplass samanlagt i verdscupen. Denne plasseringa kopierte han i 2009-sesongen, då han vart nummer tre både i kampen om utforpokalen og om super-G-pokalen av verdscupen. I same sesongen, i januar 2009, tok han sin andre siger då han rann fortast i utforløypa i Wengen.

I VM 2007 i Åre kom Défago på fjerde plass i superkombinasjonen, hans beste meisterskapsplassering til dess, i ei tevling der landsmannen Daniel Albrecht vart verdsmeister. Under OL 2010 opplevde Défago høgdepunktet som aktiv då han vart olympiameister i utforrennet, sju hundredels sekund framom norske Aksel Lund Svindal.

Défago tok sin fjerde og siste siger i verdscupen i eit utforrenn i Bormio romjula 2011.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*2001: Nr 6 i super-G under VM i alpint i St. Anton
*2002: Nr 6 i super-G under vinter-OL i Salt Lake City
*2003: Nr 7 i kombinasjonen under alpin-VM i St. Moritz
*2005: Nr 6 i utfor og 7 i super-G under alpin-VM i Bormio
*2006: Nr 14 i storslalåm under vinter-OL i Torino
*2007: Nr 4 i superkombinasjonen og nr 10 i utfor under alpin-VM i Åre
*2009: Nr 9 i super-G under alpin-VM i Val-d’Isère
*2010: Gullmedalje i utfor under vinter-OL i Vancouver
*2013: Nr 8 i utfor under alpin-VM i Schladming

### Verdscupsigrar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Didier Défago|Didier Défago]]» frå ,  den 17. mars 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Dekefjellet

**Dekefjellet** er eit langstrekt fjell, kring 3&nbsp;nautiske mil lang og nedanfor Kamskajatoppen, som står 1,5&nbsp;nautiske mil vest for Skavlrimen i Weyprechtfjella i Dronning Maud Land. Fjellet er delvis bert og delvis dekt av snø. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Fjellet vart kartlagd på ny frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dekefjellet Mountain|Dekefjellet Mountain]]» frå ,  den 17. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mont Derom

**Mont Derom** er eit fjellmassiv på 2400 moh. som ligg 3&nbsp;km sør for Mount Eyskens i Dronning Fabiolafjella. Det vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom og vart kalla opp etter Derom av Centre National de Recherches Polaires de Belgique.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Derom|Mount Derom]]» frå ,  den 17. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mount Deryugin

**Mount Deryugin** er eit fjell, 2635&nbsp;moh., i Vindegga i Liebknechtfjella i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60 og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, som kalla det opp etter den sovjetiske zoologen K.M. Derjugin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Deryugin|Mount Deryugin]]» frå ,  den 17. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Devoldnuten

**Devoldnuten** er eit fjell på 3280 moh. i Antarktis, mellom Kjelbotnnuten og Pukkelen nær toppen av Byrdbreen i Sør-Rondane. Det vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter Hallvard Devold, som i lag med Hjalmar Riiser-Larsen og Olav Kjelbotn undersøkte Prinsesse Ragnhild Kyst med hundesledar i 1933.

Høyden på 3280 moh. er ikke dokumentert. Etter kart utgitt av Norsk Polarinstitutt i 1988, basert på belgiske trianguleringer, er høyden i overkant av 2400 moh.

## Kjelder
Silvan Zurbriggen

**Silvan Zurbriggen** () er ein sveitsisk tidlegare skirennar frå Brig-Glis i kantonen Valais. Han vann sølvmedaljen i slalåm under verdsmeisterskapen 2003 i St. Moritz, samt bronsemedaljen i den alpine kombinasjonen under Vinter-OL 2010 i Vancouver. Han er ein fjern slektning av Pirmin Zurbriggen.

## Aktiv
Zurbriggen overraska i 2002 med ein sjetteplass i super-G-rennet under vinter-OL i Salt Lake City. Sesongen etter overraska han på ny med å ta sølvmedaljen i slalåm i den alpine verdsmeisterskapen i St. Moritz. Si fyrste pallplassering i verdscupen oppnådde han i Sestriere i desember 2004, der han vart nummer to i eit slalåmrenn.

Frå 2006 satsa Zurbriggen like mykje på utfor som slalåm, noko som viste att i resultatlistene over kombinasjonstevlingane. I denne øvinga fekk han nytte av sine eigenskapar som slalåm- og utforrennar. Etter eit fall i utforløypa i Gherdëina 15. desember 2007, gjekk han skadd resten av sesongen.

I verdscupen i alpint har Zurbiggen sigra i to tevlingar, fyrst i den alpin kombinasjonen i Kitzbühel 25. januar 2009 og så i utfor i Gherdëina 18. desember 2010. Tre gongar har han vorte nummer to i slalåm i verdscuprenn, fyrst i den førnemnde tevlinga i 2004 og så to gongar i 2009/10-sesongen.

Zurbriggen tok bronsemedaljen i kombinasjonen under vinter-OL 2010. Han la opp i 2015.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*2002: Nr 6 i super-G under vinter-OL i Salt Lake City
*2003: Sølvmedalje i slalåm og nr 7 i kombinasjonen under alpin-VM i St. Moritz
*2005: Nr 5 i kombinasjonen og nr 7 i slalåm i alpin-VM i Bormio
*2006: Nr 15 i slalåm under vinter-OL i Torino
*2007: Nr 8 i superkombinasjonen under alpin-VM i Åre
*2009: Nr 4 i superkombinasjonen under alpin-VM i Val-d’Isère
*2010: Bronsemedalje i superkombinasjonen under vinter-OL i Vancouver
*2011: Nr 12 i utfor under alpin-VM i Garmisch-Partenkirchen
*2013: Nr 6 i utfor og nr 7 i superkombinasjonen under alpin-VM i Schladming
*2015: Nr 15 i kombinasjonen under alpin-VM i Beaver Creek

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Silvan Zurbriggen|Silvan Zurbriggen]]» frå ,  den 17. mars 2013.*  
*
Djupedalshausane

**Djupedalshausane** er ei gruppe fjelltoppar mellom toppen av Lundebreen, inst i Djupedalen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Valkyrjedomen

**Dome F**, òg kalla **Dome Fuji** (ドームふじ *Dōmu Fuji*), **Valkyrie Dome** eller **Valkyrjedomen**, ligg aust i Dronning Maud Land. Med ei høgd på 3810 moh. er han det nest høgast punktet eller *iskuppelen* på Det austantarktiske isdekket og dannar eit isskilje. *Dome Fuji-stasjonen*, ein japansk forskingsstasjon, ligg på Valkyrjedomen.

## Oppdaging og namngjeving
**Valkyrjedomen** er ein iskuppel med ei høgd på kring 3700 moh. aust i Dronning Maud Land. I 1963-64 kryssa Den sovjetiske antarktisekspedisjonen norddelen av høgda i ei høgd på 3600 meter over havet. Høgda was skissert av SPRI-NSF-TUD under ekkoloddmåling 1967-79. Det vart namngjeven *Valkyrjedomen* etter valkyrjane i norrøn mytologi.

## Miljø
På grunn av plasseringa på det antarktiske platået og høgda, er Valkyrjedomen ein av dei kaldastane stadane på jorda. Temperaturane stig sjeldan over -30&nbsp;°C om sommaren og kan falle til -80&nbsp;°C om vinteren. Den årlege middeltemperaturen er -54,3&nbsp;°C. Området har klimaet til ein isørken, med særs tørre tilhøve og ein årleg nedbør på berre kring 25 millimeter nedbør i form av vatn. Nedbøren fell utelukkande som iskrystallar.

## Dome Fuji-stasjonen
Dome Fuji-stasjonen (ドームふじ基地 *Dōmu Fuji Kichi*) vart oppretta som «Dome Fuji observasjonsbase»  (ドームふじ観測拠点 *Dōmu Fuji Kansoku Kyoten*) i januar 1995. Namnet vart endra i 2004. Han er ligg kring 1&nbsp;000&nbsp;km frå Showa-basen.

## Glasiologi
Djup iskjerneboring på Valkyrjedomen vart starta i august 1995 og i desember 1996 hadde ein nådd ei djupne på 2503 meter. Denne første iskjernen dekkjer ein periode som går attende 340&nbsp;000 år.

Kjernekvaliteten ved Dome Fuji-stasjonen i Aust-Antarktis er særs høg, sjølv i dei skjøre områda frå 500 til 860 m djupne.

Ei ny djup iskjerneboring vart starta i 2004. Boringa vart utført i løpet av fire påfølgjande somrar, frå 2003/2004 til 2006/2007, og ein nådde ei djupne på 3035,22 meter. Boret hadde då enno ikkje nådd berggrunnen, men ein fann steinpartiklar og frose smeltevatn i den djupaste isen, noko som indikerer at berggrunnen er særs nær botnen av boreholet. Denne kjernen går attende heile 720&nbsp;000 år. Isen i den andre Dome F-kjernen er derfor den nest eldste isen som nokon gong er henta opp, berre bak EPICA Dome C-kjernen.

## Sjå òg
* Asuka-stasjonen
* Mizuho-stasjonen
* Showa-basen
* Dome A (òg kalla *Dome Argus*)
* Dome C (òg kalla *Dome Circe, Dome Charlie* eller *Dome Concordia*)
* Concordia i Antarktis
* EPICA
* Vostok-stasjonen
* Klima i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dome F|Dome F]]» frå ,  den 17. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Dome Fuji Deep Ice Coring Project
* Dome Fuji page av World Data Center (WDC) for Paleoclimatology, contains downloadable data for the first core
* National Institute of Polar Research, Tokyo, Japan
* Institute of Low Temperature Science, Sapporo, Japan
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map
Dufekfjellet

**Dufekfjellet** er eit stort fjell med ei høgd opp mot 2873 moh. som ligg 2&nbsp;nautiske mil sørvest for Mefjell i Sør-Rondane i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne av US Navy i løpet av Operasjon Highjump, 1946–1947, og vart kalla opp etter kontreadmiral George J. Dufek, som var leiar for den austlege gruppa i Operasjon Highjump.

Dufek Coast, Dufek Head og Dufek Massif er òg kalla opp etter Dufek.

## Kjelder
Dugurdspiggen

**Dugurdspiggen** er ein isolert fjelltopp kring 4 nautiske mil (7&nbsp;km) nord for Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Dungane

**Dungane** er to fjelltoppar, 2870 moh, som står 9&nbsp;nautiske mil vest for Dufekfjellet i Sør-Rondane. Dei vart kartlagde av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47.

## Kjelder
Olav Kjelbotn

**Olav Kornelius Kjelbotn**, tidlegare **Kristoffersen** () var ein norsk langrennsløpar som konkurrerte på 1920-talet.

## Idrettskarriere
Kjelbotn vann 30 km i NM 1924 på Voss. Han slo Thorleif Haug som nettopp hadde vunne tre gull i OL 1924 i Chamonix. Han tok den første medaljen til Noreg i eit ski-VM då han vart nummer tre på 50&nbsp;km i VM 1926 i Lathis. I Holmenkollrenna vann han femmila i 1926 og kombinert i 1928.

Kjelbotn var skimakar, og han produserte sin eigen skismørjing, *Kjelbotn Spesial*.

## Grønland og Antarktis

Norges Svalbard- og Ishavsundersøkelser, forløparen til Norsk Polarinstitutt, starta i 1929 med vitskaplege sommerekspedisjonar til Aust-Grønland, og Kjelbotn var med på den første ekspedisjonen frå 1929 til 1931.

I 1932–33 deltok Kjelbotn saman med Hallvard Devold som mannskap på kaptein Hjalmar Riiser-Larsen sin ekspedisjon til Antarktis. Dei skulle gå med hundespann langs kysten frå Enderby Land til Weddellhavet. Isen, der dei hadde lossa alt utstyr for eitt års overvintring, braut opp alt første natta. Dei tre dreiv til havs på eit isflak medan dei fleste hundane dreiv av stad på eit anna isflak og forsvann. Devold og Kjelbotn veksla på å trå på ein ergometersykkel med dynamo som leverte straum til ein liten kortbølgjeradiosendar. Etter vel to døgns dramatisk sykling og morsing, der vind og sjø stadig braut isflaket deira mindre og mindre, fekk dei omsider kontakt med ein norsk kvalbåt og vart redda saman med fire hunder.

## Merittar
*Ski-VM 1926 &ndash; bronse på 50&nbsp;km
*Vinter-OL 1928 &ndash; fjerdeplass på 50&nbsp;km

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Olav Kjelbotn|Olav Kjelbotn]]» frå ,  den 17. mars 2013.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*

## Bakgrunnsstoff
*Profil på FIS-ski.com 
*
*1932-33: Hjalmar Riiser-Larsens egen ekspedisjon til Antarktis, som skulle gå med hundesleder langs kysten fra Enderby Land til Weddellhavet, ble ført av gårde på et isflak og reddet. – Norsk Polarhistorie
Džalil'knausen

**Džalil'knausen**' er eit lite fjell på 2510 moh. i Antarktis. Det ligg i Linnormen i Payerfjella i Dronning Maud Land. Fjellet vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Det vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og kalla opp etter Musa Cälil, ein sovjetisk diktar.

## Kjelder
Hjørnehorna

**Hjørnehorna** er ei rekkje på kring seks fjelltoppar som dannar nordveggen av dalbotnen Grautfatet, nord i dei sentrale Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga og gjeven det skildrande namnet «Eck-Hörner» av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, under Alfred Ritscher.

## Kjelder
Egilnuten

**Egilnuten** er eit fjell p[ 2640 moh. ved austsida av Isingen i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59), og vart kalla opp etter Egil Rogstad, sjefstelegrafist på NBSAE.

## Kjelder
Eidshaugane

**Eidshaugane** er ei gruppe fjelltoppar 1&nbsp;nautisk mil nord for Eidsgavlen i Humboldtfjella i Dronning Maud Land. Dei vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Dei vart kartlagde frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

## Kjelder
Krokberget

**Krokberget** er eit fjell, 1690 moh, som står 3&nbsp;nautiske mil sørvest for Forposten i Lomonosovfjella i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga og grovt kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1958–59, og kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og namngjeve «Gora Ekho» (Ekkofjella) av dei.

## Kjelder
Mont Eyskens

**Mont Eyskens** er eit stort fjell- og ismassiv med ei høgd opp mot 2300 moh. like nord for Mont Derom i Dronning Fabiolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Guido Derom, 7. oktober 1960, og kalla opp etter Albert Eyskens, piloten på eit av to fly som belgarane nytta til å rekognosere området.

## Kjelder
Fasettfjellet

**Fasettfjellet** er eit fjell, 2425&nbsp;moh, som står nord for Flogstallen nordaust i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Fenriskjeften

**Fenriskjeften** er eit stort, bert fjell som liknar ei hårnål, heilt sør i Drygalskifjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60), og på grunn av forma kalla opp etter kjeften til Fenrisulven, ulven i norrøn mytologi.

## Kjelder
Festninga

**Festninga** er eit breitt, isdekt fjell på 2535&nbsp;moh, som står vest for Hochlinfjellet ved vestenden av Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Fidjelandfjellet

**Fidjelandfjellet** er eit fjell på 1630 moh. som står like nordaust for Mehaugen på vestsida av munningen av Byrdbreen i Sør-Rondane i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar i 1957 frå flyfoto tekne under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946–47, og kalla opp etter ein av mekanikarane på Lars Christensen-ekspedisjonen til området i 1936–37, Tom Fidjeland (1910–1999).

## Kjelder
Flånuten

**Flånuten** er eit fjell på 2725 moh som strekkjer seg som eit fjellmassiv mellom Livdebotnen og Vindegghallet i Humboldtfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga og fotografert av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagd av Noreg frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60.

## Kjelder
Flårjuvnutane

**Flårjuvnutane** er ei gruppe små fjelltoppar kring 1&nbsp;nautisk mil vest for Flårjuven på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52).

## Kjelder
Fučíktoppen

**Fučíktoppen** er eit sentralt fjell, 2305&nbsp;moh, i Kvævefjellet i Payerfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga og kartlagt frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), og kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60). Fjellet vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen (1960–61), og kalla opp etter Julius Fučík, ein tsjekkoslovakisk journalist og forfattar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Fučík|Mount Fučík]]» frå ,  den 17. mars 2013.*
Mont Fukushima

**Mont Fukushima** er med ei høgd på 2470 moh., det høgaste fjellmassivet i Dronning Fabiolafjella i Antarktis, som står like nord for Yamatobreen. Fjellmassivet stig 1600 meter over den lokale isflata og har mange tindar. Det vart oppdaga i 1960 av Belgica-ekspedisjonen, under Guido Derom, og vart namngjeven av Derom etter Shin Fukushima, ein geofysikar under ein japansk ekspeidsjon som omkom i ein kraftig snøstorm nær den japanske stasjonen på Aust-Ongul i oktober 1960.

## Sjå òg
* Fjell i Dronning Maud Land

## Kjelder
Futago Yama

**Futago Yama** er eit lite fjell med to toppar, den nordlege på 240 moh. og den sørlege på 245&nbsp;moh., nord i Langhovde i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne under Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62. Namnet Futago-yama (Hutago Yama), tyder «tvillingfjell», og vart gjeve av JARE i 1972.

## Kjelder
Mont Gaston de Gerlache

**Mont Gaston de Gerlache** er det sørlegaste fjellmassivet i Dronning Fabiolafjella i Antarktis. Det er 2400 moh. Det vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen, 1960, under Guido Derom, og vart namngjeve av Derom etter Gaston de Gerlache de Gomery, son av Adrien de Gerlache de Gomery (leiaren for Belgica-ekspedisjonen, 1897–99). Gaston leia Belgica-ekspedisjonen, 1957–58, som gjekk i land på Prinsesse Ragnhild Kyst og bygde Roi Baudouin-stasjonen for å utføre det vitskaplege programmet under Det internasjonale geofysiske året.

## Kjelder
Gavlpiggen

**Gavlpiggen** er eit lågt, isolert fjell 2&nbsp;nautiske mil sørvest for Klakknabben, like nord for Kirwanveggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå ytterlegare flyfoto (1958–59).

## Kjelder
Flogstallen

**Flogstallen** er eit flatt, isdekt fjell med bratte sider like nordaust for Jøkulskarvet i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Friis-Baastadnuten

**Friis-Baastadnuten** er eit isfritt fjell ved sørsida av Frostlendet, som ligg 1&nbsp;nautisk mil søraust for Mana i Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og kalla opp etter kaptein Kåre Friis-Baastad, eit medlem av den norske flyeininga på NBSAE.

## Kjelder
Gburekfjella

**Gburekfjella** er ei gruppe fjell med mellom anna Straumsvola og Jutulrøra, vest i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, og kalla opp etter Leo Gburek, ein geofysikar på ekspedisjonen. Namnet Gburek er her avgrensa til den vestlegaste toppen av dei som fekk namn på kartet til den den tyske ekspedisjonen. Fjella vart sidan detaljert kartlagd av Maudheimekspedisjonen, 1949–52, og seinare norske ekspedisjonar.

## Kjelder
Gessnertind

**Gessnertind** (tysk *Geßnerspitze*) er med ei høgd på 3020&nbsp;moh., det høgaste fjellet i Storkvarvet, som står 3&nbsp;nautiske mil nord for Habermehltoppen nordaust i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter sjefen for det tyske Hansa-Luftbild, eit flyfotograferingsselskap.

## Sjå òg
* Fjell i Dronning Maud Land

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Glopeneset

**Glopeneset** er eit hovudsakleg isdekt fjell ved sørsida av Glopeflya og Orvinfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart først fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

## Kjelder
Gluvrekletten

**Gluvrekletten** er eit fjell på 2200 moh. som ligg mellom Terningskarvet og Nupskammen i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og den norske ekspedisjonen (1958–59) og namngjeve av dei.

## Kjelder
Gneisskolten

**Gneisskolten** er eit fjell på 2930 meter over havet som ligg 8&nbsp;km sørvest for Neustruevfjellet ved sørenden av Søre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga og gjeve det skildrande namnet Gneiskopf (gneis-skolten) av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher.

## Sjå òg
* Fjell i Dronning Maud Land

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR)
Gneistoppen

**Gneistoppen** er eit fjell, 2050 moh., på ryggen mellom Krakken og Sandseten i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Antarktis. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39. Det vart kartlagt frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Det vart kartlagt på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og namngjeve «Gora Gnejsovaja» (gneis-fjellet).

## Kjelder
Göstapiggane

**Göstapiggane** er nokre fjelltoppar nordaust i Liljequisthorga i den sørlege delen av Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59), og vart kalla opp etter Gösta Hjalmar Liljequist, ein svensk meteorolog på NBSAE.

## Kjelder
Søkkhornet

**Søkkhornet** (tysk *Grabenhorn*) er eit prominent horn eller kjegleforma fjell på 2815&nbsp;moh. som ligg ved austsida av Humboldtsøkket i Antarktis. Fjellet ligg sentralt i Pieckryggen i Petermannkjedene i Dronning Maud Land. Det vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen under Ritscher, 1938–39, som namngav det Grabenhorn i samband med Humboldtsøkket. «Graben» er eit omgrep av tysk opphav som vert nytta om ein riftdal eller forkastingsrenne.

## Kjelder
Gråhorna

**Gråhorna** er ei gruppe fjell, 5&nbsp;nautiske mil vest for Store Svarthorn i Vestre Petermannkjeda i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen under Alfred Ritscher, 1938–39, som gav dei namnet «Graue Horner». Fjellet vart kartlagd på ny av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60, som nytta forma Gråhorna. Den norske stavinga er tilrådd av Advisory Committee on Antarctic Names.

## Kjelder
Granittfjellet

**Granittfjellet** er eit fjell, 2880 moh, som står like aust for Skeidshovden i Wohlthatmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart oppdaga og kartlagd frå flyfoto av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen, 1938–39, og kartlagd frå flyfoto og landmålingar av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1956–60. Det vart kartlagd på ny av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen, 1960–61, og vart namngjeven av dei «Gora Granitnaja» (granitt-fjellet).

## Kjelder
Grunehogna

**Grunehogna** er ei gruppe fjelltoppar 2&nbsp;nautiske mil nord for Liljequisthorga, sør på Ahlmannryggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart fotograferte frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og den norske ekspedisjonen (1958–59).

## Kjelder
Grytøyrfjellet

**Grytøyrfjellet** er eit breitt, isdekt fjell, 2695&nbsp;moh, mellom Flogekenbreen og Stuttflogbreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og kalla opp etter B. Grytøyr, ein meteorolog på ekspedisjonen (1956–58).

## Kjelder
Monts Goossens

**Monts Goossens** er eit stort sett bert fjellmassiv, 2200 moh., som ligg like sør for Mont Pierre i Dronning Fabiolafjella i Antarktis. Det vart oppdaga den 7. oktober 1960 av Belgica-ekspedisjonen, under Guido Derom, som namngav det etter Leon Goossens, ein fotograf på rekognoseringsflyturane over området.

## Kjelder
Gordonnuten

**Gordonnuten** er eit fjell heilt nordvest av i Robinheia i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39). Det vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og frå flyfoto av den norske ekspedisjonen (1958–59). Det vart kalla opp etter Robin de Quetterville Gordon, tredjekommanderande og fysikar på NBSAE.

## Kjelder
Gygra

**Gygra** er eit fjell på 1980 moh. som ligg like vest for Risen i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeve av dei.

## Kjelder
Habermehltoppen

**Habermehltoppen** (tysk *Habermehlgipfel*) er ein fjelltopp på 2945&nbsp;moh., 4,5&nbsp;km sør for Gessnertind nordaust i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Fjellet vart oppdaga av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–1939), leia av kaptein Alfred Ritscher, og kalla opp etter Richard Habermehl, direktøren i Deutscher Wetterdienst. Det vart kartlagt på ny frå flyfoto tekne av Den sjette norske antarktisekspedisjonen, 1958–59.

## Kjelder
Hädrichberg

**Hädrichberg** er eit fjell, 2885&nbsp;moh, som ligg aust i Håhellerskarvet i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Namnet «Hädrichberg», etter prokuristen i tidlegare Deutsche Luft Hansa, vart nytta i området av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) under Alfred Ritscher. Samsvaret mellom dette namnet og denne toppen kan vere tilfeldig, men er tilrådd for internasjonal einskap og for å halde på det historiske namnet.

## Kjelder
Hålisrimen

**Hålisrimen** er eit fjell på 2655&nbsp;moh. som ligg 2&nbsp;nautiske mil nordvest for Hålisstonga i Holtedahlfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Hatten i Dronning Maud Land

**Hatten** er eit isolert fjell 6&nbsp;nautiske mil nordvest for Veten, som stikk opp av isen på nordvestsida av Borgmassivet i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og namngjeve Hatten.

## Kjelder
Heddenberget

**Heddenberget** er ein nunatak på 1515 moh. som ligg 1&nbsp;nautisk mil nord for Brattskarvet i H. U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Namnet «Hedden-Berg» etter Karl Hedden, ein sjømann på ekspedisjonen, vart nytta i området av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) under Alfred Ritscher. Samsvaret mellom namnet og denne nunataken kan vere tilfeldig, men er tilrådd for å halde internasjonale einskaplege namn og for å halde på det historiske namnet i området..

## Kjelder
Heitō-zan

**Heitō-zan** er eit flatt fjell på 495&nbsp;moh. ved søraustenden av Langhovde i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto tekne av Den japanske antarktisekspedisjonen (JARE), 1957–62, og namngjeve Heitō-zan (‘Flatfjellet’) av JARE i 1972.

## Kjelder
Hallgrenskarvet

**Hallgrenskarvet** er eit fjell, stort sett isdekt, med ei bratt nordside, 27&nbsp;nautiske mil sørvest for Neumayerskarvet i Kirwanveggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Det vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–1952) og fleire flyfoto 1958–59, og kalla opp etter Stig E. Hallgren, ein fotograf på ekspedisjonen.

## Kjelder
Holtermann

**Holtermann** er ei norsk slekt med opphav i Tyskland. I 1673 innvandra *Henrich Holtermann* (1650–1730) til Noreg og tok borgerskap i Bergen 9. august 1676. To av hans søner var *Carsten Holtermann* (1680–1757), gift med Sara Davidsdtr Faye,; og *Henrik Holtermann* (1683–1728). Carsten tok borgerskap i Bergen 1704 (med yrke skipper), medan broren Henrik/Henrich («kjøbmand») tok borgarskap i Bergen i 1706. 

Henrik Holtermann (1683-1728) fekk borgarskap som kjøpmann i Bergen, men budde på Gamlem og var gift med Meine Stokberg. Det var på denne tida ingen kjøpstad på Sunnmøre, Henrik Holtermann var ein såkalla «uteliggar» ved at han hadde løyve til å ligge ute i distriktet (i såkalla «kræmmerleier») og handle med bøndene der. Henrik Holtermann åtte Brunholmen 1708-1727 (enka Mein Stochberg kjøpte i 1730 Djuvika og flytta dit). Brunholmen var ein liten handelsstad ved «Ålesundet» og vart seinare sentrum i den nye byen Ålesund. Sonen Hans Holtermann etablerte seg som handelsmann same stad. Dottera Anna Bagge Holtermann var gift med handelsmannen Iver Jørgensen Høgh i Vegsund.

## Kjende Holtermann
Mellom kjende medlemmar av slekta finn ein fleire eigarar av Austrått og Rein kloster.
* handelsmannen Hans Holtermann kjøpte Austrått i 1760 og eigedommen vart verande i familien i over 100 år.
*offiseren Reidar Holtermann
*politikaren Christian Holtermann Knudsen 
*arkitekten P.H. Holtermann

## Kjelder
Heksegryta

**Heksegryta** er ei gruppe fjelltoppar mellom Belgen og Tverreggbreen ved Kirwanveggen i Dronning Maud Land i Antarktis. Dei vart kartlagde av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og frå ytterlegare flyfoto 1958–59.

## Kjelder