open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kollikvativ nekrose

**Kollikvativ nekrose** eller **likvefaksjonsnekrose**, også kalla *blautgjerande nekrose*, er ein form for nekrose der cellevev blir omgjord til flytande og viskøs masse. Det er ofte tilknytt fokalinfeksjon med bakteriar eller sopp. Ved kollikvativ nekrose blir cella fullstendig oppeten av hydrolytiske enzym. Dette resulterer i ein mjuk og omslutta lesjon av puss og væskerestar, der særleg daude leukocyttar (kvite blodceller) ligg att som eit kremete, gult puss. Kollikvativ nekrose er vanlegvis assosiert med formasjon av abscessar, og dei finst ofte i sentralnervesystemet.

## Kollikvativ nekrose i hjernen
Hypoksisk celledød i sentralnervesystemet kan føra til kollikvativ nekrose. Utskiljing av fordøyingsenzym set fart i ein prosess der lysosom omset cellevev til puss. Tap av vevsarkitektur fører til at vevet kan blautgjerast. Det aktuelle området er mjukt, har eit blautt midtstykke og er rikt på nekrotisk celleavfall. Seinare vil det formast eit cysterom. Cysterommet inneheld nekrotisk celleavfall og makrofagar fylt med fagocyttert materiale. Cysteveggen i hjernen er forma av prolifererande kapillærar, betennelsesceller og gliose (prolifererande gliaceller). Abscesshòler andre stader i sentralnervesystemet har ein cystevegg som er forma av prolifererande fibroblastar.

## Kollikvativ nekrose i lungene
Likvefaktiv nekrose kan også oppstå i lungene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Liquefactive necrosis|Liquefactive necrosis]]» frå ,  den 13. januar 2015.*
The Princess Bride av Mark Knopfler

***The Princess Bride*** er eit filmmusikkalbum av den britiske songar-låtskrivaren og gitaristen Mark Knopfler, gjeve ut den 12. november 1987 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA. Albumet inneheld musikk skriven for filmen *[[filmen The Princess Bride|The Princess Bride]]* i 1987, regissert av Rob Reiner. Albumet inneheld songen «Storybook Love», skriven og framført av Willy DeVille og arrangert av Mark Knopfler. I 1988 vart songen nominert til Oscarprisen for beste song. 

## Bakgrunn
På kommentatorsporet til spesialutgåva på DVD, sa regissøren Rob Reiner at det berre var Mark Knopfler frå Dire Straits som kunne skape musikk som fanga den lunefulle, men likevel romantiske stemninga i filmen. Reiner var fan av Knopfler, men kjende han ikkje før dei arbeidde i lag på filmen. Han sendte manuset til han med håp om at han ville gå med på å skrive musikk til filmen. Knopfler gjekk med på dette så lenge Reiner ein eller annan stad i filmen tok med Coral Sea-capen han hadde på seg som Marty DiBergi i filmen *[[This is Spinal Tap]]*. Reiner fekk ikkje tak i den originale capsen, men fekk tak i ein som likna. Seinare sa Knopfler at han berre spøkte om hatten.

## Kritikk

I meldinga si for AllMusic gav Johnny Loftus albumet fire og ei halv av fem stjerner, og hylla Knopfler for at han klarte å fange dei forskjellige dramatiske elementa i filmen i musikken sin.

## Innhald

## Medverkande
;Musikk
* Mark Knopfler – gitarar
* Guy Fletcher – klaverinstrument
* Willy DeVille – vokal

;Produksjon
* Mark Knopfler – produsent
* Bill Schnee – miksing
* Marc De Sisto – lydteknikar
* Bob Ludwig – mastering
* Steve Jackson – lydteknikar, miksing («Storybook Love»)
* Deborah Feingold – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Princess Bride (album)|The Princess Bride (album)]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''The Princess Bride'' på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
*
Flowcytometri

**Flowcytometri** er eit omgrepp innan bioteknologi for ein laserbasert, biofysisk teknologi som blir brukt for å telje og sortere celler, og for å oppdage biomarkørar og utvikle protein. Dette blir gjort ved å suspendere celler i ein straum av væske og føre dei rundt med eit elektronisk registreringsapparat. Teknikken opnar for samstundes multiparameteranalyse av dei fysiske og kjemiske kjenneteikna ved opp til tusen partiklar per sekund.

Flowcytometri (sjå òg cytometri) er rutinemessig brukt i diagnosen av sjukdommar, særleg blodkreft, men har òg bruksområde i grunnforsking, klinisk praksis og kliniske studiar. Ein vanleg variasjon er å sortere partiklane etter eigenskapar, for derved å rense populasjonar av interesse.

## Sjå òg
* cellesyklusanalyse
* coulterteljar
* dielektroforese
* cytometri

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Flow cytometry|Flow cytometry]]» frå ,  den 13. januar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Transfusjonsmedisin

**Transfusjonsmedisin** er ei grein i medisinen som er opptatt av transfusjon av blod og andre blodkomponentar. Blodbanken er den delen av eit klinisk laboratorie der medisinske teknologar handsamar og distribuerer blodprodukt under tilsyn av ein medisinsk direktør, ofte ein sertifisert patolog eller transfusjonsmedisinar.

## Sjå òg
* Arnault Tzanck, fransk lege og pionér i blodoverføring
* blodoverføring
* blodbank
* blodtype
* xenotransplantasjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Transfusion medicine|Transfusion medicine]]» frå ,  den 13. januar 2015.*  
 
### Bakgrunnsstoff
* Store norske leksikon — artiklar i kategorien *transfusjonsmedisin*.
* Utviklinga av immunologi og transfusjonsmedisin etter 1980 *Tidsskrift for Den norske legeforening*.
Willy DeVille

**Willy DeVille** () var ein amerikansk songar og låtskrivar. Gjennom den 35 år lange karrieren sin, først med bandet Mink DeVille (1974–1986) og seinare sitt eige band, skapte Deville originale songar med røter i tradisjonelle amerikanske musikkartar. Han arbeidde med artistar innan mange sjangrar, som Jack Nitzsche, Doc Pomus, Dr. John, Mark Knopfler, Allen Toussaint og Eddie Bo. I musikken til DeVille kan ein høyre latinske rytmar, bluesriff, doo-wop, cajunmusikk, litt fransk cabaret, og ekko frå tidleg 60-talssoul.

Mink DeVille var husband på CBGB, ein historisk nattklubb i New York City, der punkrock vart fødd i midten av 1970-åra. DeVille var med på å definere Brill Building-stilen på ny. I 1987 vart songen hans «Storybook Love» nominert til Oscarprisen. Etter han flytta til New Orleans i 1988, var han med på å setje i gang roots revival innan klassisk New Orleans R&B. Dei sjelfulle tekstane hans og utforskinga av latinske rytmar og stilar, var med på å definere ein ny musikkstil som stundom vert kalla «Spanish-Americana».

DeVille døydde av bukspyttkjertelkreft den 6. august 2009 på eit sjukehus i New York, 58 år gammal. Sjølv om den kommersielle suksessen hans har stige og falle gjennom åra, har ettermælet hans som låtskrivar påverka mange andre musikarar, som Mark Knopfler og Peter Wolf.

## Diskografi
*Med [[Mink DeVille]]:*
* 1977: *[[Cabretta]]* (i Europa); *[[Cabretta|Mink Deville]]* (i USA)  (Capitol)
* 1978: *[[Return to Magenta]]* (Capitol)
* 1980: *[[Le Chat Bleu]]* (Capitol)
* 1981: *[[Coup de Grâce av Mink DeVille|Coup de Grâce]]* (Atlantic)
* 1983: *[[Where Angels Fear to Tread av Mink DeVille|Where Angels Fear to Tread]]* (Atlantic)
* 1985: *[[Sportin' Life av Mink DeVille|Sportin' Life]]* (Polydor)

*Som Willy DeVille:*
* 1987: *[[Miracle av Willy DeVille|Miracle]]* (Polydor)
* 1990: *[[Victory Mixture]]* (Sky Ranch) 1990 (Orleans Records)
* 1992: *[[Backstreets of Desire]]* (Fnac Music) (Rhino, 1994)
* 1993: *[[Willy DeVille Live]]* (Fnac Music)
* 1995: *[[Big Easy Fantasy]]* (New Rose)
* 1995: *[[Loup Garou]]* (EastWest) (Discovery, 1996)
* 1999: *[[Horse of a Different Color av Willy DeVille|Horse of a Different Color]]* (EastWest)
* 2002: *[[Acoustic Trio Live in Berlin]]* (Eagle)
* 2004: *[[Crow Jane Alley]]* (Eagle)
* 2008: *[[Pistola]]* (Eagle)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Willy DeVille|Willy DeVille]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* 
* «Willy DeVille, Whose Creativity and Influence Outgrew the New York Punk Scene" - Minneord i *The Guardian*
Last Exit to Brooklyn av Mark Knopfler

***Last Exit to Brooklyn*** er eit filmmusikkalbum av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut 3. oktober 1989 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA. Albumet inneheld musikk skriven for filmen *[[filmen Last Exit to Brooklyn|Last Exit to Brooklyn]]* i 1989, produsert av Bernd Eichinger og regissert av Uli Edel.

## Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav William Ruhlmann albumet tre av fem stjerner, og kalla det Knopfler sitt «mest ambisiøse og fullendte filmmusikk». Ruhlmann skreiv at i motsetnad til dei tre første filmmusikkalbuma til Knopfler, høyrtes ikkje musikken for *Last Exit to Brooklyn* «ut som unytta opptak frå Dire Straits-innspelingar, men i staden som eit fullt orkestrert musikkstykke».

## Innhald

## Medverkande
;Musikk
* Guy Fletcher – klaverinstrument
* David Nolan – fiolin (4)
* Irvine Arditti – fiolin (9)

;Produksjon
* Mark Knopfler – produsent
* Bill Schnee – miksing
* Don Cobb – digital redigering
* Denny Purcell – remastering
* Jonathan Russell – remasteringsassistant

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Last Exit to Brooklyn (album)|Last Exit to Brooklyn (album)]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''Last Exit to Brooklyn'' på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
*
The Notting Hillbillies

**The Notting Hillbillies** var eit countryrockprosjekt danna av Steve Phillips og Brendan Croker med Mark Knopfler, som då var sologitarist og songar i Dire Straits, og bandkollegaen til Knopfler Guy Fletcher. Dei gav berre ut eitt album, *[[Missing...Presumed Having a Good Time]],* gjeve ut på Vertigo i Storbritannia (Warner Bros. i USA) i 1990. The Notting Hillbillies har kome saman att fleire gonger for konsertar. I mai 1997 heldt the Hillbillies 11 konsertar i Storbritannia. 

## Bandmedlemmar
*Mark Knopfler: gitar, vokal
*Guy Fletcher: klaverinstrument, vokal
*Steve Phillips: gitar, vokal
*Brendan Croker: gitar, vokal
*Ed Bicknell: trommer - erstatta av Danny Cummings for dei fire konsertane i 2002
*Marcus Cliffe: bass
*Chris White: saksofon
*Paul Franklin: pedalsteelgitar (studioalbum og turneen i 1990)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Notting Hillbillies|The Notting Hillbillies]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Steve Phillips

**Steve Phillips** () er ein engelsk blues- og countrymusikar. Han er hovudsakleg kjend som gitarist i musikkgruppa Notting Hillbillies i lag med frontmannen i Dire Straits Mark Knopfler og Brendan Croker.

## Diskografi
*The Best Of Steve Phillips (1987)
*Steel-Rail Blues (1990)
*Missing...Presumed Having a Good Time (1990) [med The Notting Hillbillies]
*Been A Long Time Gone (1995)
*Just Pickin' (1996)
*Every One A Gem (2000)
*Solo (2005)
*Live at the Grosvenor (aka The Grosvenor Sessions) (spelt inn 2007, gjeve ut i 2012)
*North Country Blues (2013)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Phillips (musician)|Steve Phillips (musician)]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Brendan Croker

**Brendan Croker** () er ein musikar frå Leeds som har spelt inn album som soloartist og stundom med bandet The Five O'Clock Shadows. Han var òg medlem av The Notting Hillbillies. Seint i 1980-åra var han medlem i The Mekons og fulltidsmedlem i Sally Timms and the Drifting Cowgirls.

Han har spelt i lag med Eric Clapton, Tanita Tikaram, Mark Knopfler, Kevin Coyne og Chet Atkins.

## Album
* *Central Station Hotel* (1985)
* *A Close Shave* (1986)
* *Boat Trips in The Bay* (1987)
* *On The Big Hill* (1988) - filmmusikk
* *Brendan Croker and The 5 O'Clock Shadows* (1989)
* *Country Blues Guitar* (1990) - instrumental
* *The Great Indoors* (1991)
* *Time Off* (1992)
* *Made in Europe* (1993)
* *Redneck State of The Art* (1995)
* *The Kershaw Sessions* (1995)
* *Three Chord Lovesongs* (1996)
* *Not Just A Hillbilly... More Like a Best of Brendan Croker* (2000)
* *Life Is Almost Wonderful*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brendan Croker|Brendan Croker]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Nettstad
* [ Brendan Croker] på Allmusic
Ed Bicknell

**Ed Bicknell** ( er ein britisk trommeslagar og manager.

Han arbeidde i tidlege år for Jess Conrad og sidan progrockband som Wishbone Ash. Då Dire Straits fekk platekontrakt i 1977 vart Bicknell manageren deira og heldt fram å vere manager for Mark Knopfler som soloartist i fleire år etter Dire Straits vart oppløyst i 1995.

Han spelte trommer i The Notting Hillbillies danna i 1990 av Mark Knopfler. Dei spelte inn eitt album, *[[Missing...Presumed Having a Good Time]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ed Bicknell|Ed Bicknell]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Official biography
Marcus Cliffe

**Marcus Cliffe** () er ein engelsk musikar, i dag bassist i The Manfreds, eit gjenforeiningsband av 60-talsgruppa Manfred Mann (utan Manfred Mann sjølv). Han har òg arbeidd med mellom andre Brendan Croker, Mark Knopfler, Eric Clapton og Rod Stewart. Marcus er òg medlem av jazztrioen PBD i lag med Mike Hugg

## Bakgrunnsstoff
*PBD Jazz Trio
Missing...Presumed Having a Good Time

***Missing...Presumed Having a Good Time*** er eit studioalbum av The Notting Hillbillies, gjeve ut 6. mars 1990 av Vertigo Records internasjonalt, og av Warner Bros. Records i USA.

## Mottaking

I meldinga si for AllMusic, gav Tom Demalon albumet fire av fem stjerner og kalla albumet «eit lågmeldt, moro gjennomgang av hovudsakleg tradisjonelle bluesbaserte songar med ei handfulle originalar». Demalon skreiv òg:

Demalon konkluderte med at *Missing...Presumed Having a Good Time* er ei «deilig plate som ikkje blir for lenge».

## Innhald

## Medverkande
;Musikk
* Mark Knopfler – gitar, vokal
* Guy Fletcher – klaverinstrument, vokal
* Brendan Croker – gitar, vokal
* Steve Phillips – gitar, vokal
* Paul Franklin – pedalsteelgitar

;Produksjon
* Mark Knopfler – produsent
* Guy Fletcher – produsent
* Bill Schnee – lydteknikar
* Brian Aris – fotografi
* Ron Eve – teknikar

## Lister

### Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Missing...Presumed Having a Good Time|Missing...Presumed Having a Good Time]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''Missing...Presumed Having a Good Time'' på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
Irvine Arditti

**Irvine Arditti** () er ein britisk fiolinist.

## Biografi
Arditti studerte ved Royal Academy of Music frå han var 16 år gammal, i lag med Clarence Myerscough og Manoug Parikian. Han kom inn i London Symphony Orchestra i 1976 og etter to år, 25 år gammal, vart han medkonsertmeister. Han slutta i orkesteret i 1980 for å bruke meir tid på Arditti Quartet, som han hadde danna då han var student.

Arditti har gjeve verdspremierar på fleire store verk som er spesifikt skriven for han, som Iannis Xenakis sitt *Dox Orkh* og Toshio Hosokawa sitt *Landscape III,* begge for fiolin og orkester, i tillegg til *Terrain* av Brian Ferneyhough, *Riti Neurali* og *Body Electric* av Luca Francesconi, *Vernal Showers* av James Dillon, *Scena* av Jonathan Harvey, *Vita Nova* av Brice Pauset og *Aspiration* av Roger Reynolds og Salvatore Sciarrino sin *Le Stagioni Artificiali* alle for fiolin og ensemble. 
Han har òg skrive mange soloverk sjølv.

Han har spelt med mange kjende orkester og ensemble som Bayerische Rundfunk, BBC Symphony, Berlin Radio Symphony, Royal Concertgebouw, Junge Deutsche Philharmonie, Munich Philharmonic, Orchestre National de Paris, Het Residentie den Hague, Rotterdam Philharmonic, Asko Ensemble, Ensemble Contrechamps, London Sinfonietta, Nieuw Ensemble, Nouvel Ensemble Modern, Oslo Sinfonietta og Schoenberg Ensemble.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Irvine Arditti|Irvine Arditti]]» frå ,  den 13. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sparebankstiftelsen DNB

**Sparebankstiftelsen DNB**, opphavleg **Sparebankstiftelsen DnB NOR**, er ei norsk stifting som er den største i landet i sitt slag. Stiftinga har som føremål å halde fram med tradisjonen frå sparebankane om å dele ut middel til ålmennyttige føremål frå avkastinga av finansverksemda.

Sparebankstiftelsen DNB eig om lag ti prosent av finanskonsernet DNB, og er med dette (per 2011) den nest største aksjonæren i dette konsernet etter den norske staten. Stiftinga er òg medlem i den ideelle foreininga *[[Store norske leksikon|Foreningen Store norske leksikon]]*, som driv nettleksikonet snl.no.

## Historie
Stiftinga vart skipa i 2002 i samband med at ein part av selskapet Gjensidige NOR vart omdanna til aksjeselskapet Gjensidige NOR ASA, og i 2003 fusjonerte med Den norske Bank (DnB) til finanskonsernet DnB NOR. Etter at DnB Nor slo saman verksemda i DnB NOR Bank, Postbanken og Vital  i 2011 og endra namnet til DNB, fekk Sparebankstiftelsen DNB NOR sitt noverande namn.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
DNB

**DNB Bank ASA** (ASA tyder allmennaksjeselskap), eller **DNB**, er den største banken eller finanskonsernet i  Noreg, og nest største i Norden etter den svenske banken Nordea. Hovudkontoret for DNB ligg i Bjørvika i Oslo. 

Konsernet var skipa 4. desember 2003 ved at Den norske Bank (DnB) og Gjensidige NOR vart slege saman. Den norske Bank (DnB) hadde vorte skipa i 1990 ved at Den norske Creditbank med hovudkontor i Oslo og Bergen Bank med hovudkontor i Bergen vart slege saman. DnB kjøpte i 1996 Vital Forsikring, og 1. desember 1999 vart Postbanken fusjonert inn i DnB. I 2011 fekk konsernet det noverande namnet DNB. Dei største aksjonærane er den norske staten (34 prosent) og Sparebankstiftelsen DNB (10 prosent). 

DNB-aksjen er notert på Oslo Børs, der konsernet er mellom dei største selskapa.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sjømatallergi

**Sjømatallergi** eller **skaldyrallergi** er ein form for matallergi med uvanleg immunrespons på eitt eller fleire protein som finst i sjømat.

Hypersensitivitet til proteina som finst i skaldyr, skjellfisk eller krepsdyr valdar hyperreaksjon i immunsystemet og kan føre til alvorlege kroppslege symptom, deriblant anafylaksi. *Asthma and Allergy Foundation of America* reknar med at storparten av vaksne og barn med matallergi også har sjømatallergi. Sjømatallergi oppstår i hovudsak (men ikkje utelukkande) hjå barn.

Allergiske reaksjonar treng ikkje naudsynleg å oppstå ved inntak av allergene substansar, men kan også oppstå ved eksponering for dampen av kokt sjømat, eller ved førebuing og handtering av sjømat.

## Behandling
Sjømatallergi blir oftast behandla med eksklusjonsdiett og årvakenheit rundt mat som kan innehalda skaldyr, fiskeingrediensar, fiskeoljer og liknande. Den mest alvorlege sjømatallergien kan valda ein allergisk reaksjon kjent som anafylaksi. Dette er eit medisinsk naudhøve som krev beinveges tilsyn. Den vanlege behandlinga av anafylaksi er med adrenalin.

## Sjå òg
* allergi
* type I hypersensitivitet
* liste over allergiar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Seafood allergy|Seafood allergy]]» frå ,  den 14. januar 2015.*  
 
:*Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Norges Astma- og Allergiforbund (NAAF)
* Astma og allergi Helsenorge.no
* Hva er allergi?  Norsk helseinformatikk, *nhi.no*
Karimatasundet

**Karimatasundet** er eit sund som bind saman Sørkinahavet med Javasjøen. Aust i sundet ligg Karimataøyane. 

Saman med Bangka- og Gasparsundet er Karimatasundet ein del av skipsleia mellom Sørkinahavet med Javasjøen. Sundet ligg mellom dei indonesiske øyane Sumatra og Borneo. Det er 150 km breidt på det smalaste, målt frå Borneo til øya Belitung utanfor Sumatra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Karimata Strait|Karimata Strait]]» frå ,  den 14. januar 2015.*
Anders Ellingsen Seljeset

**Anders Ellingsen Seljeset** () var ein norsk folkesongar frå Seljeset i Hornindal i Sogn og Fjordane. Anders Ellingsen Seljeset var son av folkesongaren Elling A. Seljeset, og far til Elling A. Seljeset junior.  

## Bakgrunnsstogff
* Lydopptak av Anders Ellingsen Seljeset kan du høyre her. Opptaka er gjort av Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane, musikkavdelinga.
Australsk kelpie

**Australsk kelpie** er ein hunderase som vert brukt som gjetarhund. Til forskjell frå australsk gjetarhund stammar han frå Australia, og ætter særleg frå skotske colliar. Kelpie er blitt spesielt utvikla til gjeting, og har i oppgåve å gjeta husdyr. Australsk kelpie blir i dag brukt ei rekkje stader i verda til å samla og vakta flokkar av sau, geit og storfe. Ein skil mellom arbeidshundar som blir avla for gjetareigenskapane sine, og utstillingshundar som blir avla for utsjånaden.

## Kjelder
Bergamasco

**Bergamasco** er ein stor hunderase som stammar frå provinsen Bergamo i Lombardia-området i Italia, der han tradisjonelt vart brukt som gardshund og voktarhund for kveg og sau.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Australsk gjetarhund

**Australsk gjetarhund**, også kalla «aussie», er ein hunderase som vert brukt som gjetarhund. Hunderasen er ein gjetarhund med sterke gjete- og vaktinstinkt. Han stammar frå USA, der han blei kalla «australsk» fordi han blei mykje brukt av baskiske gjetarar som var komne frå Australia. Hunden blei kjend for allmugen gjennom rodeoførestillingar og opptredenar på film fjernsyn.

## Kjelder
Borzoi

**Borzoi** eller **russisk ulvehund** er ein mynde med lang pels som stammar frå Russland. Borzoi var opphavleg avla som vakt- og jakthundar, men er no ofte heller selskapshundar.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Elling A. Seljeset

**Elling Andreas Andersson Seljeset** () var ein gardbrukar og folkesongar frå Seljeset i Hornindal i Sogn og Fjordane. I tillegg dreiv han som ljåsmed og navresmed.

Seljeset samla og formidla kveding frå Hornindal. Han hadde songtradisjon frå foreldra, Anders Ellingssen Seljeset (1836-1857)?? og Synneve Andersdatter Vinsrygg Seljeset (1830-1886). Ein viktig læremeister for Elling A. Seljeset var Anders R. Nygard (1830–1906), som også var syskenbarnet til far hans. Farmor til Elling A. Seljeset var spelekvinna Samuline Seljeset. 

Elling A. Seljeset song i mange ulike samankomstar, mellom anna gravferder og bryllaup. NRK gjorde lydopptak av Seljeset i 1939, og desse opptaka blei mellom anna sende i radioprogrammet *[[Folkemusikkhalvtimen]]* ved Rolf Myklebust i 1961.

Elling A. Seljeset og kona Ivrine Pedersdotter fekk 12 born, mellom andre Anders Ellingsen Seljeset og Marta Seljeset Frøland. Elling A. Seljeset var farfar til folkemusikaren Elling Seljeset den yngre. 

## Kjelder
*«Folkemusikarar frå Hornindal», NRK.no
*Folketeljinga 1891
*Folketeljinga 1920
*Fjordingen 11. mai 1951
Penicillinallergi

**Penicillinallergi** er ein lækjemiddelrelatert attåtverknad som oppstår ved bruk av penicillin.

Vanlege attåtverknadar (≥1 % av pasientar) ved bruk av penicillin er diaré, hypersensitivitet, kvalme, utslett, nevrotoksisitet, elveblest og superinfeksjon (inkludert candidiasis). Uvanlege attåtverknadar (0,1-1 %) inkluderer feber, oppkast, erytem, eksem, angioødem, anfall (særleg hjå personar med epilepsi) og pseudomembranøs kolitt.

Smerte og betennelse rundt injeksjonsstaden er vanleg for parenteralt administrert benzatinbenzylpenicillin, benzylpenicillin og, i mindre grad, prokainbenzylpenicillin.

Penicillin er den høgst rapporterte allergien. Mindre enn 20 % av alle pasientar som trur dei har penicillinallergi er eigentleg allergiske; penicillin er likevel den vanlegaste årsaka til alvorlege lækjemiddelreaksjonar. Det oppstår ein immunologisk reaksjon mot *Streptolysin S*, eit toksin sloppe ut av visse daude bakteriar, som kan føre til fatale kardiale synkopar.

Allergiske reaksjonar mot β-laktam-antibiotika kan oppstå hjå bortimot 1 % av pasientar. Den allergiske reaksjonen er ein type I hypersensitivitet. Anafylaksi oppstår hjå kring 0,01 % av pasientar. Tidlegare rekna ein med at det var bortimot 10 % kryssfølsemd mellom penicillin-derivat, cefalosporiner og karbapenemer, sidan desse deler ein felles β-laktam-ring. Nyare forsking viser likevel inga kryssfølsemd for andregenerasjonscefalosporiner eller nyare typar. Nyare forsking har vist at ein viktig funksjon ved bestemminga av immunologiske reaksjonar er likskapen mellom sidekjeda i fyrstegenerasjonscefalosporiner og penicillin, i staden for β-laktam-strukturen dei delar.

## Sjå òg
* type I hypersensitivitet
* lækjemiddelallergi
* betalaktamase
* lækjemiddelintoleranse
* matallergi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Penicillin drug reaction|Penicillin drug reaction]]» frå ,  den 14. januar 2015.*  
 
:*<small>Wikipedia på engelsk oppgav desse kjeldene:</small>*
Bewildered

«**Bewildered**» er ein popsong skriven i 1936 av Teddy Powell og Leonard Whitcup. Han vart ein hit i 1938 for Tommy Dorsey and His Orchestra, og vart òg spelt inn av Mildred Bailey same året. Songen vart spelt inn fleire gonger seint i 1940-åra, då i to forskjellige versjonar, av Red Miller Trio og Amos Milburn, og desse ndådde toppen av R&B-lista i 1948. Begge desse versjonane skil seg frå den originale publiserte melodien og inspirerte seinare innspelingar. «Bewildered» vart sidan spelt inn av mange andre R&B-artistar, som Billy Eckstine and The Ink Spots, som nådde ein fjerdeplass på R&B-lista og 27. plass på poplista. Eit tiår seinare vart han spelt inn av Mickey & Sylvia, igjen med ein annan melodi, som likna på innspelinga til Red Miller Trio. «Bewildered» vart òg spelt i 1990 av The Notting Hillbillies på albumet deira *[[Missing...Presumed Having a Good Time]]*

## James Brown and The Famous Flames-versjonen

James Brown and The Famous Flames spelte inn «Bewildered» i 1959. Den doo-wop-aktige utgåva minna om Amos Milburn-versjonen, med ein kraftig triol-kjensle og ein kraftfull melismetisk vokallinje. Han vart først gjeven ut som eit spor på Brown-albumet *[[Think! av James Brown|Think!]]* i 1960. Året etter vart han gjeven ut som singel, og nådde då Topp 10 på R&B-lista og vart den adnre singelen til Brown (etter «Think») som nådde Topp 40 på pop-lista.

«Bewildered» vart spelt mykje på konsertane til Brown gjennom karrieren hans. Han var med i ein medley på gjennombrotsalbumet hans *[[Live at the Apollo av James Brown|Live at the Apollo]]* og finst på fleire seinare konsertalbum, som *[[Revolution of the Mind: Recorded Live at the Apollo, Vol. III]]* (1971) og *[[Love, Power, Peace]]* (1992). Han spelte òg inn nye studioversjonar for album, som *Prisoner of Love* (1963) og *[[albumet Sex Machine|Sex Machine]]* (1970).

### Medverkande
* James Brown - solovokal

*and The Famous Flames:*
* Bobby Byrd - vokal, piano
* Bobby Bennett - vokal
* «Baby Lloyd» Stallworth - vokal
* Johnny Terry - vokal
* Willie Johnson - vokal

*with the James Brown Band:*
* George Dorsey - altsaksofon
* J.C. Davis - tenorsaksofon
* Bobby Roach - gitar
* Bernard Odum - bass
* Nat Kendrick - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bewildered|Bewildered]]» frå ,  den 14. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

 

## Bakgrunnsstoff
*
Neck and Neck

***Neck and Neck*** er eit samarbeidsalbum av den amerikanske gitaristen Chet Atkins og den britiske songaren og gitaristen Mark Knopfler, gjve ut 9. oktober 1990 av Columbia Records. «Poor Boy Blues» vart gjeven ut som singel, og i 1991 vann albumet Grammy-prisen for beste countrysamarbedi med vokal. Det same året vann «So Soft Your Goodbye» ein Grammy-pris for beste countryinstrumental.

Atkins spelte opphavleg inn «Yakety Axe», ein parodi av Boots' Randolph sin «Yakety Sax», i 1965 på albumet *[[More of That Guitar Country]]*. Denne nye innspelinga er med tekst og eit nytt arrangement som vart skriven av Merle Travis. Atkins har òg tidlegare spelt inn «I'll See You in My Dreams» på eit album med Merle Travis.

## Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav Stephen Thomas Erlewine albumet fire av fem stjerner og kalla det «det mest fokusert og utan tvil mest gjevande innspelinga Atkins har gjeve ut».  Erlewine peika på innverkanden Knopfler hadde hatt på albumet med den legendariske gitaristen: 

## Innhald

## Medverkande
;Musikk
* Chet Atkins – gitar, vokal
* Mark Knopfler – gitar, vokal
* Larrie Londin – trommer
* Guy Fletcher – trommer, bass, klaverinstrument
* Edgar Meyer – bass
* Steve Wariner – bass
* Mark O'Connor – fele, mandolin
* Paul Franklin – steelgitar, pedabro, dobro, 
* Floyd Cramer – piano (spor 6)
* Vince Gill – korvokal

;Produksjon
* Mark Knopfler – produsent
* Mike Poston – lydteknikar
* Guy Fletcher – lydteknikar
* Vanelle – assisterande lydteknikar
* Ron Eve – assisterande lydteknikar
* Bill Schnee – mikslydteknikar
* Doug Sax – mastering på The Mastering Lab i Los Angeles
* Alan Yoshida – mastering på The Mastering Lab i Los Angeles
* Deborah Feingold – fotografi

## Lister

### Album

### Singlar

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Neck and Neck|Neck and Neck]]» frå ,  den 14. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* ''Neck and Neck'' på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
* «I'll See You in My Dreams»
VM i alpine greiner 1989

Den **30. verdsmeisterskapen i alpine greiner** vart avvikla i tida 29. januar til 13. februar 1989 i Vail i delstaten Colorado i USA.

## Menn
### Slalåm



Dato: 12. februar 
Løypelengd: 480 m, høgdeskilnad: 207 m


### Storslalåm



Dato: 9. februar 
Løypelengd: 1450 m, høgdeskilnad: 372 m


### Super-G



Dato: 8. februar 
Løypelengd: 2234 m, høgdeskilnad: 598 m


### Utfor



Dato: 6. februar 
Løypelengd: 3480 m, høgdeskilnad: 853 m


### Kombinasjon



Dato: 3. februar (utfor) 30. januar (slalåm)
Utfor: Løypelengd: 3339 m, høgdeskilnad: 801 m
Slalåm: Høgdeskilnad: 180 m


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 7. februar 
Løypelengd: 480 m, høgdeskilnad: 180 m


### Storslalåm



Dato: 11. februar 
Løypelengd: 1400 m, høgdeskilnad: 338 m


### Super-G



Dato: 8. februar 
Løypelengd: 1671 m, høgdeskilnad: 478 m


### Utfor



Dato: 5. februar 
Løypelengd: 2591 m, høgdeskilnad: 667 m


### Kombinasjon



Dato: 29. januar (slalåm)2. februar (utfor) 
Slalåm: Høgdeskilnad: 159 m
Utfor: Løypelengd: 2234 m, høgdeskilnad: 598 m


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpine Skiweltmeisterschaft 1989|Alpine Skiweltmeisterschaft 1989]]» frå ,  den 14. januar 2015.*
Günther Mader

**Günther Mader** () er ein austerriksk tidlegare alpin skirennar frå Matrei am Brenner i Tirol som vart nummer to i verdscupen i alpine greiner både i 1995 og 1996. I tida 1987-97 sikra han seg seks VM-medaljar og ein OL-medalje; seks i bronse og ein i sølv.

## Aktiv
Gjennom tolv sesongar, 1986 til 1997, vann Mader 14 renn i verdscupen. Han vann, som ein av få utøvarar, verdscuptevlingar i alle fem øvingane. Flest sigrar tok han, seks i talet, i super-G. Men det var FIS-pokalen 1990 i storslalåm og ein kombinasjonspokal han opplevde som sine største triumfar.

Mader vann sølvmedaljen i slalåm ved VM i alpine greiner 1987 i Crans-Montana, einast Frank Wörndl frå Vest-Tyskland rann fortare. I same meisterskapen tok Mader den fyrste av tre strake VM-bronsar i kombinasjon, den fjerde kom i VM 1996. Tidlegare hadde han vunne bronsemedaljen i utfor under Vinter-OL 1992 i Albertville, og seinare tok han ein bronsemedalje også i super-G, då i VM i alpine greiner 1997.

Straks etter sesongslutt våren 1998 vart Mader råka av eit hjerneslag. Etter langvarig opptrening tok han seg arbeid for eit skiutstyrsfirma.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Günther Mader|Günther Mader]]» frå ,  den 14. januar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
There'll Be Some Changes Made

«**There'll Be Some Changes Made**» er ein popsong med musikk av Benton Overstreet og tekst av Billy Higgins, publisert i 1921. Songen er ein jazzstandard det er gjort mange innspelingar av. 

Chet Atkins og Mark Knopfler spelte inn ein parodiversjon av songen i 1990 med referansar til Dire Straits-songen «Money for Nothing», særleg linja «Money for nothin' and chicks for free».

## Referansar i popkulturen
* I filmen *[[filmen Slaughterhouse-Five|Slaughterhouse-Five]]*, syng ein kvartett songen då flyet Billy Pilgrim reiser i kjem ut av kontroll og styrtar. 
* Barbara Feldon syng songen i ein episode av *[[Get Smart]]* frå 1966 kalla «Casablanca».
* Ann Reinking syng songen til Roy Scheider i ein av fantasisekvensane på sjukehuset i filmen All That Jazz i 1979, regissert av Bob Fosse. 
* I 2012 var versjonen til Kathy Brier nytta i ein episode i sesong 3 av Boardwalk Empire.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:There&#39;ll Be Some Changes Made|There&#39;ll Be Some Changes Made]]» frå ,  den 15. januar 2015 og 15. desember 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I'll See You in My Dreams

«**I'll See You in My Dreams**» er ein populær song skriven av Isham Jones med tekst av Gus Kahn, først publisert i 1924. Han vart opphavleg spelt inn av Isham Jones and the Ray Miller Orchestra, og låg 16 veker inne på salslista i USA i 1925, sju av dei på toppen av lista.

Songen vart vald som tittelsongen for filmen *[[filmen I'll See You in My Dreams (1951)|I'll See You in My Dreams]]*, ein musikalsk biografi om Kahn. Populære innspelingar vart gjort av mange leiande artistar, som Marion Harris (1924), Cliff Edwards, Louis Armstrong, Pat Boone, Doris Day, Ella Fitzgerald, Mario Lanza, Tony Martin, Anita O'Day, The Platters, Ezio Pinza, Sue Raney, Jerry Lee Lewis (1958, instrumental) og Andy Williams.  Ein «Texas Swing»-versjon av songen vart spelt inn av Bob Wills and his Texas Playboys.

Songen vart òg spelt av Django Reinhardt og Quintette du Hot Club de France, og inspirerte Merle Travis til å spele han inn som ein gitarinstrumental. Mange andre gitaristar, som Chet Atkins og [Thom Bresh] følgde etter Merle.

Songen vart nytta i filmen *[[filmen Kitty Foyle|Kitty Foyle]]* i 1940, som Ginger Rogers vann sin einaste Oscarpris for for beste kvinnelege birolle. Han vart spelt av Mario Lanza på hans *Coca-Cola Show* i 1951-2.

Andre som har spelt inn songen er mellom anna The Bachelors, Ron Goodwin and His Orchestra, the Pearls, Eddie Cochran, Mark Knopfler og Chet Atkins, Joe Brown, Moonspell, Ingrid Michaelson og Melinda Schneider.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;ll See You in My Dreams|I&#39;ll See You in My Dreams]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Fidesz

**Fidesz – Ungarsk borgarunionen** (ungarsk *Fidesz – Magyar Polgári Szövetség*) er eit nasjonalkonservativt og kristelegdemokratisk parti i Ungarn. Partileiaren Viktor Orbán er sidan 2010 statsminister i Ungarn.

## Soge
Partiet blei skipa den 30. mars 1988 som eit anti-kommunistisk parti med mål om å tettare integrera Ungarn med resten av Europa, særleg innan økonomi.

Fidesz var frå byrjinga eit liberalt ungdomsparti, tilslutta den liberale internasjonalen. Frå 1994 la partiet seg på ei meir konservativ linje. Fidesz var i ein periode medlem av det europeiske folkepartiet (EPP).

Fidesz var med i ein regjeringskoalisjon frå 1998 til 2002. Partiet tapte valet i 2002 og 2006, men oppnådde heile 52,3 prosent av røystene ved valet i 2010 og heile 263 mandat (av 386) i parlamentet (Országgyűlés). Fidesz hadde dermed to tredjedels majoritet i parlamentet og kan såleis på eiga hand endre konstitusjonen for landet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Fidesz - Ungerska medborgarunionen|Fidesz - Ungerska medborgarunionen]]» frå ,  den 15. januar 2015.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Den norske Creditbank

**Den norske Creditbank** (**DnC**) var ein norsk forretningsbank som vart skipa 1. oktober 1857 med hovudkontor i Oslo (Christiania), og etter ymse fusjonar danna mykje av grunnlaget for den noverande finansinstitusjonen DNB ASA.

På 1960- og 1970-talet kjøpte eller slo Den norske Creditbank seg saman med mange lokale og regionale banker i Noreg, inklusive  Odda By- og Bygdebank (1964), Porsgrunds Ørebank (1964), Røkens Bank (1964), Oplandske Kreditbank (1966), Horten og Omegns Privatbank (1970), Privatbanken i Sandefjord (1970), Østfold Privatbank (1970), Finnmarkens Privatbank (1973), Haugesunds Forretningsbank (1973) og Opplandsbanken (1980). I april 1990 vart Den norske Creditbank og Bergen Bank slegne saman som Den norske Bank, som seinare vart til DNB ASA.

Bygningen som hysa hovudkontoret til Den norske Creditbank vart oppført 1923–26 etter teikningar av arkitekt Kristian Biong saman med arkitektane Carl Michalsen, Einar Smith og Eystein Michalsen. Kristian Biong fekk i 1928 Houens fonds diplom for denne bygningen.
## Litteratur
*Einar Lie: *Den norske Creditbank 1982-1990. En storbank i vekst og krise.* Universitetsforlaget 1998. ISBN 82-00-12754-0
Chet Atkins

**Chester Burton «Chet» Atkins** () var ein amerikansk gitarist, stundom songar og plateprodusent. I lag med Owen Bradley, skapte ein glattare countrystil som vart kjend som Nashville sound, som var medverkande til at country vart populært hos pop-publikummet.

Den plukkande gitarstilen til Atkins var inspirert av Merle Travis. Andre store inspirasjonskjelder var Django Reinhardt, George Barnes, Les Paul og seinare Jerry Reed. Stilen hans førte til fans og beundrarar både innafor og utafor countrymiljøet, både i USA og internasjonalt. Atkins produserte plater for The Browns, Hank Snow, Porter Wagoner, Norma Jean, Dolly Parton, Dottie West, Perry Como, Elvis Presley, The Everly Brothers, Eddy Arnold, Don Gibson, Jim Reeves, Jerry Reed, Skeeter Davis, Waylon Jennings og mange andre.

Atkins fekk i alt 14 Grammy-prisar, i tillegg til Grammy Lifetime Achievement Award, ni prisar som årets instrumentalartist hos Country Music Association, og han vart innlemma i Rock & Roll Hall of Fame, Country Music Hall of Fame and Museum og Musicians Hall of Fame and Museum. I november 2011 rangerte musikkmagasinet Rolling Stone Atkins som den 21. beste gitaristen gjennom tidene.

### Påverknad

I Noreg er Øystein Sunde, Claes Neeb og Lars Håvard Haugen blant kjende gitaristar som har lete seg påverka av Atkins.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chet Atkins|Chet Atkins]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
*Chet Atkins hos  Country Music Hall of Fame 
*[ Allmusic entry for Chet Atkins]
*
Bergens Privatbank

**Bergens Privatbank** var ein norsk forretningsbank som var skipa i 1855 i Bergen, og som i 1975 vart slegen saman med Bergens Kreditbank (skipa 1928 som avløysing av den tidlegare Bergens Kreditbank frå 1876) til Bergen Bank. Denne banken var tredje største banken i Noreg då han i 1990 vart slege saman med Den norske Creditbank (DnC) til Den norske Bank (DnB), som med tida vart til den noverande DNB.

## Kjelder
Larrie Londin

**Ralph Gallant**, betre kjend under scenenamnet **Larrie Londin** (), var ein USA-amerikansk trommeslagar og studiomusikar.

Han vart i tidleg alder medlem av The Headliners, i lag med broren Lonnie på bass, og vart det første kvite bandet som fekk kontrakt med Motown. Hos Motown byrja Lodin ein karriere som studiomusikarar og spelte på innspelingar av The Supremes, Marvin Gaye, The Temptations og Jr. Walker & the All Stars.  Etter perioden hos Motown spelte Londin i bandet i fjernsynsshowet til Tennessee Ernie Ford. Han flytta til Nashville i 1969 og vart ein av dei fremste studiotrommeslagarane der.  

Londin arbeidde med Elvis Presley både i studio og på konsertar, mellom anna dei to siste konsertane Elvis heldt før han døydde. Andre artistar han spelte med var The Cherry Bombs for Rodney Crowell, Emmylou Harris, Diana Ross, The Supremes, The Temptations, The Four Tops, Martha Reeves, The Vandellas, Smokey Robinson, Joe Tex, Wilson Pickett, Lionel Richie, Jerry Lee Lewis, Boots Randolph, Charlie Pride, Randy Travis, Porter Wagoner, Dolly Parton, B.B. King, Albert Lee, Larry Carlton, Lee Ritenour, England Dan & John Ford Coley, Bobby Bare, Merle Haggard, Hank Snow, Jerry Reed, Rosanne Cash, Al Green, Don Francisco, Dan Fogelberg, Reba McEntire, KT Oslin, Vince Gill, Ricky Skaggs, Hank Williams jr., Chet Atkins, Ronnie Milsap, Dan Hill, Fosterchild, Journey og Steve Perry. I åra før han døydde var han i studio og turnerte med the Everly Brothers.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Larrie Londin|Larrie Londin]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Steve Wariner

**Steven Noel «Steve» Wariner** () er ein USA-amerikansk countrysongar, låtskrivar og gitarist. Han har gjeve ut 18 studioalbum, inkludert seks for MCA Records, og tre kvar på RCA Nashville, Arista Records og Capitol Nashville. Han har òg gjeve ut meir enn femti singlar som har nådd countrylista i USA, inkludert ti førsteplassar: «All Roads Lead to You», «Some Fools Never Learn», «You Can Dream of Me», «Life's Highway», «Small Town Girl», «The Weekend», «Lynda», «Where Did I Go Wrong», «I Got Dreams» og «What If I Said», ein duett med Anita Cochran frå albumet hennar *[[Back to You av Anita Cochran|Back to You]]*. Tre av studioalbuma hans har seld til gull i USA for 500&nbsp;000 selde eksemplar i USA.

I tillegg til å skrive dei fleste av sine eigne songar, har Wariner skrive songar for mange andre artistar, mellom anna store hittar for Clint Black og Garth Brooks, og singlar for Bryan White og Keith Urban. Andre artistar han har arbeidd med er mellom andre Nicolette Larson, Glen Campbell, Mark O'Connor, Asleep at the Wheel og Brad Paisley. Wariner har vunne fire Grammy-prisar. Wariner vart medlem av Grand Ole Opry i 1996 og vart innlemma i Music City Walk of Fame i Nashville i 2008, og Kentucky Music Hall of Fame i 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Wariner|Steve Wariner]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell fanside
* Biografi på Grand Ole Opry 
* Tom Redmond - Working with Chet Atkins - eit intervju med Steve Wariner
VM i alpine greiner 1987

Den **29. verdsmeisterskapen i alpine greiner** vart avvikla i tida 27. januar til 8. februar 1987 i Crans-Montana i kantonen Valais i Sveits.

For fyrste gong vart det tevla i ti øvingar. Super-G-øvinga stod på VM-programmet for fyrste gong, den kom i tillegg til dei tradisjonelle øvingane; slalåm, storslalåm og utfor, samt den alpine kombinasjonen.

Sveitsaren Pirmin Zurbriggen vann to gullmedaljar og like mange sølvmedaljar, også hans landskvinner Maria Walliser og Erika Hess vann to gullmedaljar. I alt stakk Sveits av garde med åtte av dei ti gullmedaljane som vart utdelt i meisterskapen.

## Menn
### Slalåm



Dato: 8. februar 
Høgdeskilnad: 217 m


### Storslalåm



Dato: 4. februar 
Høgdeskilnad: 389 m


### Super-G



Dato: 2. februar 
Løypelengd: 1553 m, høgdeskilnad: 514 m


### Utfor



Dato: 31. januar 
Løypelengd: 3670 m, høgdeskilnad: 981 m


### Kombinasjon



Dato: 27. januar (slalåm), 1. februar (utfor) 
Utfor: Løypelengd: 3070 m, høgdeskilnad: 825 m
Slalåm: Høgdeskilnad: 189 m


## Kvinner
### Slalåm



Dato: 7. februar 
Høgdeskilnad: 175 m


### Storslalåm



Dato: 5. februar 
Høgdeskilnad: 349 m


### Super-G



Dato: 3. februar 
Løypelengd: 1435 m, høgdeskilnad: 459 m


### Utfor



Dato: 1. februar 
Løypelengd: 2550 m, høgdeskilnad: 665 m


### Kombinasjon



Dato: 29. januar (slalåm), 30. januar (utfor) 
Utfor: Løypelengd: 2032 m, høgdeskilnad: 571 m
Slalåm: 151 m


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alpine Skiweltmeisterschaft 1987|Alpine Skiweltmeisterschaft 1987]]» frå ,  den 15. januar 2015.*
Floyd Cramer

**Floyd Cramer** () var ein amerikansk pianist som var ein av skaparane av «Nashville sound» innan country. Han var kjend for «slip note»-stilen sin, der ein falsk tone glir over på den korrekte tonen. Stilen vart typisk for den poporienterte Nashville-stilen innan country seint i 1950- og tidleg i 1960-åra. 

## Biografi
Etter ein barndom i Arkansas, flytta Cramer attende til Louisiana, der han var fødd i 1951. Han byrja å dukke opp på radioprogrammet The Louisiana Hayride, der han spelte i lag med artistar som Jim Reeves, Faron Young, Webb Pierce og, på debuten hans, Elvis Presley.

Cramer spelte inn nokre få solosinglar i 1953, men det viktigaste arbeidet hans tidleg i 1950-åra var som studiomusikar, der han først møtte Chet Atkins, som oppfordra han til å flytte til Nashville, noko han gjorde i 1955. Han vart då med Atkins som huspianist ved RCA Records og byrja å utvikle det som etter kvart vart rekna som Nashville sound, ein stil som tok bort element knytte til tradisjonell country og honky tonk til fordel for ein meir polert stil, som høvde for pop-publikumet. Med Atkins som produsent, byrja Cramer å perfeksjonere den unike stilen sin, med ein metode som ikkje er ulik gitar-plukking, der han slår ein tangent og så glir fingeren over på den neste, noko som skapar ein blå, einsam stil. Under Atkins, spelte Cramer på hundrevis av innspelingar, inkludert mange for Presley, som «Heartbreak Hotel».

I 1957 gav Cramer ut den første soloplata si, *[[That Honky-Tonk Piano]]*, og året etter fekk han ein liten pophit med «Flip, Flop and Bop». Sidan solokarrieren hans kom i andre rekkje etter studioarbeidet hans, spelte han berre sporadisk musikk inn på eiga hand, men i 1960 fekk han ein stor country- og pophit med den sjølvskrivne instrumentalen «Last Date». Oppfølgjaren, ein cover av Bob Wills sin «San Antonio Rose», nådde topp 10 på begge listene. Han gav òg album mellom 1960 og 1962, med *[[Hello Blues]]*, etterfølgd av *[[Last Date]]* og *[[I Remember Hank Williams]]*.

Frå 1965 til 1974 gav Cramer kvart år ut eit *Class Of...*-album, ei samling av dei største hittane det året, spelt i hans eigen stil. I 1971 slo han seg saman med Atkins og saksofonisten Boots Randolph for albumet *[[Chet, Floyd and Boots]]*. I 1977 utforska Cramer moderne teknologi, og på albumet *[[Keyboard Kick Band]]*, spelte han fleire instrument, mellom anna ein synthesizer. I 1980 fekk han den siste store hitten sin, ein innspeling av kjenningsmelodien til fjernsynsserien *[[fjernsynsserien Dallas|Dallas]]*. Det skjedde lite på 80-talet, men i 1988 gav Cramer ut tre album, *Country Gold*, *Just Me and My Piano!* og *Special Songs of Love*. 

## Diskografi

### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Floyd Cramer|Floyd Cramer]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Rockhall.com
* Spaceagepop.com
* 
* Country Music Hall of Fame and Museum
Screenplaying

***Screenplaying*** er ei samleplate av den britiske musikaren Mark Knopfler, gjeve ut 9. november 1993 av Vertigo Records internasjonalt og Warner Bros. Records i USA. Albumet inneheld songar som tidlegare var gjeven ut på filmmusikkalbuma *[[Cal av Mark Knopfler|Cal]]* (1984), *[[Last Exit to Brooklyn av Mark Knopfler|Last Exit to Brooklyn]]* (1989), *[[The Princess Bride av Mark Knopfler|The Princess Bride]]* (1987) og *[[Local Hero av Mark Knopfler|Local Hero]]* (1983).

## Mottaking

I meldinga si for AllMusic gav William Ruhlmann albumet fire og ei halv av fem stjerner, og skreiv, «Musikken minnar om dei rolegare delane av Dire Straits-songar: melodiske, lyriske og rørande».

## Innhald

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Screenplaying|Screenplaying]]» frå ,  den 15. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* ''Screenplaying'' på den offisielle heimesida til Mark Knopfler
* 
* 
* 
*