open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Smøråsvegen

**Smøråsvegen** er ein veg i Fana i Bergen kommune. Vegen går frå Apeltunvegen på Apeltun og austover til Smørås. Den første delen av vegen er ein del av fylkesveg 181. Vegen er 2,5 km lang. 

Namnet vart vedteke i 1950. 

## Knutepunkt
* Fv181 Apeltunvegen
* Arm sørvestover (200 m)
* Arm søraustover (50 m)
* Avkjørsel Apeltunlien
* Avkjørsel Apeltunhaugene
* Arm nordover (70 m)
* Avkjørsel Nøttveitlia
* Arm nordaustover (110 m)
* Avkjørsel Nøttveitvegen. Fylkesvegen endar her, etter vel ein kilometer. 
* Arm nordvestover (70 m)
* Arm sørover (60 m)
* Avkjørsel Ekerstølsvegen
* Arm nordover (70 m)
* Arm sørover (130 m)
* Avkjørsel Steintrævegen
* Arm sørvestover (100 m)
* Arm sørover (60 m)
* Endepunkt

## Kjelder
*
Delstaten Guerrero

**Guerrero** er ein delstat i Mexico som ligg i den sørlege delen av landet. Hovudstaten er Chilpancingo og største byen er Acapulco. Han grensar til Puebla, Delstaten México og Morelos i nord, Oaxaca i aust, Stillehavet i sør, og Michoacán i vest. 

Delstaten har namn etter Vicente Guerrero, frigjeringshelt og republikken Mexicos andre president.

Turisme er ei viktig næring i delstaten.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Substantivbøying i grenlandsmålet

**Substantivbøyinga i [[grenlandsmålet]]** liknar sterkt på substantivbøyinga i nynorsk. Substantiva blir bøygde etter fleire ulike mønster, og genuset avgjer kva mønster som er vanlegast.
#### Hankjønn
Substantiv i genuset hankjønn blir bøygde etter tre hovudmønster, M1, M2 og M3; M1 er det mest produktive:
* M1: 
** **¹boːt – ¹boːten – ²boːtær – ²boːtane** 'båt'
** **²moːte – ²moːten – ²moːtær – ²moːtane** 'måte'
** **²læːrær – ²læːræɳ – ²læːrerær – ²læːrerane** 'lærar'
** **¹vinter – ¹vinteɳ – ¹vintrær – ¹vintrane** 'vinter'
* M2:
** **¹jest – ¹jesten – ¹jester – ²jestene** 'gjest'
** **²kʉnde – ²kʉnden – ²kʉnder – ²kʉndene** 'kunde'.
* M3:
** **¹fuːt – ¹fuːten – ¹føtær – ¹føtane** 'fot'
** **²bune – ²bunen – ¹bønær – ¹bønane** 'bonde'

#### Hokjønn
Substantiv i genuset hankjønn blir bøygde etter tre hovudmønster, F1, F2 og F3; F1 er det mest produktive:
* F1:
** **¹skoːɽ – ¹skoːɽa – ²skoːɽer – ²skoːɽene** 'skål'
** **²jente – ²jenta – ²jenter – ²jentene** 'jente'
* F2:
** **¹ræim – ¹ræima – ²ræimær – ²ræimane** 'reim'
** **²çæriŋ – ²çæriŋa – ²çæriŋær – ²çæriŋane** 'kjerring'
* F3:
** **¹tan – ¹tana – ¹tenær – ¹tenane** 'tann'
** **¹gɽuː – ¹gɽuːa – ¹gɽøːær – ¹gɽøːane** 'glo'
#### Inkjekjønn
Substantiv i genuset hankjønn blir bøygde etter to hovudmønster, N1, N2; N1 er det mest produktive ved sterke substantiv og N2 det einaste mønsteret ved linne substantiv:
* N1:
** **¹fjel – ¹fjele – ¹fjel – ¹fjela** 'fjell'
* N2:
** **¹hʉːs – ¹hʉːse – ²hʉːser – ²hʉːsene** 'hus'
** **²epɽe – ²epɽe – ²epɽer – ²epɽene** 'eple'
I eldre grenlandsmål hadde ein inkjekjønnsord med vokalveksling (Dalene 1953):
* N1x:
** **¹boːn – ¹boːne – ¹buːn – ¹buːna** 'barn'

## Bibliografi
* Dalene, Halvor 1953. *Lydverket i solumsmålet.* (Skrifter frå Norsk Maalførearkiv ved Sigurd Kolsrud.) Oslo.
Sand kyrkje

**Sand kyrkje** er namnet på fleire kyrkjer:

* Sand kyrkje i Vesterålen &ndash; på Strønstad i Hadsel kommune i Nordland
* Sand kyrkje i Nord-Odal &ndash; på Sand i Nord-Odal kommune i Hedmark
* Sand kyrkje i Ryfylke &ndash; på Sand i Suldal kommune i Rogaland
Verbbøying i grenlandsmålet

**Verbbøyinga i [[grenlandsmålet]]** fylgjer i hovudsak dei same prinsippa som i nynorsk.
Verba i grenlandsmålet kan delast i **[[lint verb|linne]] verb** og **[[sterkt verb|sterke]] verb**. Linne verb endar på ei trykkveik staving i preteritum, sterke verb endar på ei trykksterk staving i preteritum.
#### Linne verb
Dei linne verba blir bøygde etter tre hovudmønster, LV1, LV2 og LV3, der LV1 er mest produktiv og LV3 minst produktiv. Fire bøyingsformer blir oppgjevne: infinitiv, presens indikativ, preteritum indikativ og perfektum partisipp:
* LV1:
** **²kaste – ²kastær – ²kasta – ²kasta** 'kaste'
** **²trʉːe – ²trʉːær – ²trʉːa – ²trʉːa** 'truge'
* LV2:
** **²byge – ²byger – ²bygde – ¹bygd** 'byggje'
** **²trøke – ²trøker – ²trøkte – ¹trøkt** 'trykkje'
* LV3:
** **²kreːve – ¹kreːver – ¹krevde – ¹krevd** 'krevje'
** **²leːse – ¹leːser – ²leste – ¹lest** 'lese'
** **¹trʉː – ¹trʉːr – ²trʉde – ¹trʉd** 'tru'
Ei stor undergruppe er LV12, i hovudsak gamle LV1-verb som har fått alternativ LV2-bøying i preteritum indikativ og perfektum partisipp:
* LV12:
** **²ruːpe – ²ruːpær – ²ruːpa ~ ²rupte – ²ruːpa ~ ¹rupt** 'rope'
** **²liːke – ²liːkær – ²liːka ~ ²likte – ²liːka ~ ¹likt** 'like'

#### Sterke verb
Dei sterke verba kan delast inn i fire grupper, SV1, SV2, SV3 og SV4. Fram til mellomkrigstida fanst òg ei klårt definert femte gruppe, SV5, som seinare har fått linn bøying. Dei tre fyrste er til ein viss grad produktive, medan SV4 er ei restgruppe med mange undergrupper, der det her berre vil bli nemnt nokre få døme. Når to alternative former er nemnde før og etter ein skråstrek (/), er den fyrste yngst og den andre eldst; dei gamle formene gjekk av bruk i sentrale område i mellomkrigstida.
* SV1:
** **¹skriːve – ¹skriːver – ¹skræiv – ²skriːvi** 'skrive'
** **¹vriː – ¹vriːr – ¹vræi – ¹vrid** 'vri'
* SV2:
** **²ʃyːte – ¹ʃyːter – ¹ʃøyt – ²ʃyːti** 'skyte'
** **¹fɽyː / ²fɽyːe – ¹fɽyːr / ¹fɽyːer – ¹fɽøy / ¹fɽæʉ – ¹fɽyd / ²fɽyːi** 'spy'
* SV3:
** **²stike – ¹stiker – ¹stak – ²stiki / ²stuki** 'stikke'
** **²syŋe – ¹syŋer – ¹saŋ – ²syŋi / ²suŋi** 'syngje'
** **²dete – ¹deter – ¹dat – ²deti / ²duti** 'dette'
** **²fine – ¹finer – ¹fant – ²fini / ²funi** 'finne'
* SV4:
** **²soːve – ¹soːver – ¹soːv – ²soːvi** 'sove'
** **¹taː – ¹taːr – ¹tuk – ¹tat** 'ta'
** **²lige – ¹liger – ¹loː / ¹luː – ²ligi / ²lugi** 'liggje'
* SV5:
** **²bæːre – ¹bæːrer – ²bæːʈe / ¹baːr – ¹bæːʈ / ²buːri** 'bere'
** **²ʃæːre – ¹ʃæːrer – ²ʃæːʈe / ¹skaːr – ¹ʃæːʈ / ²skuːri** 'skjere'
** **²stæːɽe – ¹stæːɽer – ²stæːʈe / ¹staːɽ – ¹stæːʈ / ²stuːɽi** 'stele'
Adjektivbøying i grenlandsmålet

**Adjektivbøyinga i [[grenlandsmålet]]** er om lag som i nynorsk.

## Gradbøying
Gradbøyinga fylgjer to hovudmønster, A1 og A2, der berre det fyrste er produktivt:

* A1:
** **¹bræi – ²bræiære – ²bræiast** 'brei'
** **²tiːli – ²tiːliære – ²tiːliast** 'tidleg'
* A2:
** **¹uŋ – ¹yŋre – ¹yŋst** 'ung'
I tillegg finst det perifrastiske mønsteret A3, som blir nytta ved relativt lange adjektiv:
* A3:
** **iri¹teːrans – ¹meːr iri¹teːrans – ¹mest iri¹teːrans** 'irriterande'

## Anna adjektivbøying
### Bøying av positivformer
Positiv-formene av adjektiva blir i varierande grad bøygde i desse grammatiske kategoriane:
* **[[Numerus]]** eller tal: eintal og fleirtal.
* **[[Definitet]]** eller bestemtheit: ubunden (eller ubestemt) og bunden (eller bestemt).
* **[[Genus]]** eller grammatisk kjønn: maskulinum (hankjønn), femininum (hokjønn) og nøytrum (inkjekjønn).
Louise

**Louise** er eit kvinnenamn avleidd av Louis. **Lovise** er ein nordisk og **Luise** ein tysk måte å skriva namnet på. Begge formene av namnet har namnedag den 25. august i Noreg, då Louise og nærskylde Lovisa også har svensk namnedag. 

Louis er ei fransk form av Ludvig som opphavleg er sett saman av gammalhøgtysk *hluth*, 'kjend', og *wig*, 'strid'.

På norsk har namnet gjerne tre stavingar, medan e-en er stum på fransk og engelsk slik at det berre får to stavingar. 

## Namneberarar
* Louise av Mecklenburg-Strelitz (1776–1810), dronning av Preussen
* Lovise Heggen (1893–1975), norsk lærar og politikar
* Louise Michel (1830–1905), fransk anarkist
* Louise av Danmark (1851–1926) svenskfødd dronning av Danmark, kongemor
* Louise Mountbatten (1889–1965), tyskfødd dronning av Sverige
* Louise Bourgeois (f. 1911), fransk kunstnar
* Louise Dahm Hedemark (f. 1938), norsk kunstnar
* Prinsesse Märtha Louise (f. 1971), norsk prinsesse
* Louise Redknapp (f. 1974), engelsk songar

## Annan bruk
* Lovisenberg er eit område i Oslo.
Ten Little Indians

«**Ten Little Indians**» er ein song skriven av Brian Wilson og Gary Usher for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Songen vart gjeven ut i 1962 på albumet deira *[[Surfin' Safari]]*. Songen var den andre singelen frå albumet og den lågaste listeplasseringa deira i USA (49. plass) før «Bluebirds over the Mountain» i 1968. 

### Medverkande
* Mike Love - vokal
* David Marks - gitar
* Brian Wilson - bassgitar, vokal
* Carl Wilson - gitar, vokal
* Dennis Wilson - trommer

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ten Little Indians (Beach Boys song)|Ten Little Indians (Beach Boys song)]]» frå , den 25. august 2009.*
Waikaremoanasjøen

**Waikaremoanasjøen** er ein innsjø i nasjonalparken Te Urewera National Park på Nordøya på New Zealand, 60 km nordvest for Wairoa og 80&nbsp;km sørvest for Gisborne. Han har eit overflatemål på 54 km². Omsett frå maori tyder Waikaremoana *«Sjøen med krusingar i vatnet»*.

Innsjøen ligg i hjarta av området til iwien Ngāi Tūhoe. Den vesle busetnaden Āniwaniwa og Waikaremoana Motor Camp ligg ved breiddene til sjøen, ved riksvegen *New Zealand State Highway 38* (som går frå Wai-O-Tapu via Murupara til Wairoa), og bind innsjøen til vegsambanda sentralt på Nordøya, mellom anna til Rotorua og Gisborne. Det newzealandske Miljøverndepartementet (Department of Conservation) har eit kontor i Aniwaniwa. Fleire fottur-ruter startar her, mellom anna ein kort spasertur til Aniwaniwa Falls.

Waikaremoanasjøen er ein fritidsstad for folk som fiskar i sjøen, går turar og og er med på andre fritidsaktivitetar. Lake Waikaremoana Track, ein av dei kjende fotturane «Great Walks» på New Zealand, er ein tre til fire dagars tur som går om lag halvveges kring innsjøen. Ein kan gå turen individuelt, eller i ei gruppe med leiar. Der ligg hytter på rad langs ruta, her må ein tinga plass på førehand. Camping er tillate innanfor 500 meters fråstand frå stien.

Talet på dei som vitjar området vert halde noko nede på grunn av grusvegen som må brukast for å nå fram. Den vesle Waikareitisjøen ligg fire km mot nordaust.

## Geografi og naturhistorie
Waikaremoana er den djupaste innsjøen på Nordøya, 256 m djup, og overflata ligg 600 moh. Han vart danna for om lag 2 200 år sidan då ei stor mengd sandstein rasa ned frå Ngamoko Range og blokkerte elva som til då hadde runne ned gjennom dalen. Andre geografiske kjennemerke er Panekiri Bluff og Puketukutukuhalvøya, der det er oppretta eit senter for å ta vare på kiwifuglar. Sjøen, som ligg omkransa av fjell som er kledde med naturleg skog som aldri har vore hoggen, vert sett på som den mest tiltrekkjande innsjøen på Nordøya. Mange innfødde fugleartar som er sjeldne i andre delar av Nordøya, kan ein treffa på i dette området. Eit program for å halda nede bestanden av revekusu *(possum, Trichosurus vulpecula)* vert halde i gang i området for å verna om skogen. Der er talrike planteartar i underskogen til skogsområda i nedslagsfelta, til dømes *Crown Fern* *([[Blechnum discolor]])* I alle fall sidan tidleg på 1900-talet har blautdyr på botnen av sjøen vore granska av Colenso og andre.

## Sjå òg
* Lake Waikaremoana Great Walk

## Panorama

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Waikaremoana|Lake Waikaremoana]]» frå , den 25. august 2009.* 
* C. Michael Hogan. 2009. ''Crown Fern: Blechnum discolor'', Globaltwitcher.com, ed. N. Stromberg
* New Zealand Department of conservation. 2009. Te Urewera National Park
* Royal Society of New Zealand. 1905. *Transactions of the Royal Society of New Zealand*, v. 1-76; v. 77, pts. 1-5; v. 78-88

## Bakgrunnsstoff
* Waikaremoanaside frå Wairoa District Council 
* Waikaremoana Track. Side frå Miljøverndepartementet
* Fotografi av Waikaremoana og ruta
* Live-aboard fishing tours on the lake
Surfin' USA

***Surfin' USA*** er det andre albumet til The Beach Boys og kom ut tidleg i 1963. Albumet vart gjeven ut på Capitol Records og vvar det andre der Nick Venet var tilskriven som produsent.

*Surfin' USA* nådde andreplass på lista i USA og låg 78 veker på lista. Han nådde 17. plass i Storbritannia seint i 1965. *Surfin' USA* finst i dag på CD i lag med *[[Surfin' Safari]]*, samt bonusspor frå denne perioden.

## Soge
*Surfin' USA* er kjend for tittelsporet som vart gjennombrotet deira, for låtskrivinga til Brian Wilson og vokalarrangementet. Den meir fyldige vokalen fekk dei ved å ta dobbelsporopptak av vokalen og fekk slik den unike stilen til The Beach Boys. Som med *[[Surfin' Safari]]* er det spekulert i at sjølv om Nick Venet offisielt står oppført som produsent, var det i røynda Brian Wilson som gjorde denne jobben. 

Ein spesiell ting ved albumet er at fem av tolv songar er surfeinstrumentalar. «Stoked» var den første av mange instrumentalar som Brian Wilson skulle komponere for The Beach Boys dei komande åra. I tillegg inneheld plata instrumentalen «Surf Jam» som var den første songen den 16 år gamle Carl Wilson skreiv.

Tittelsporet på albumet er den mest kjende songen her frå. Andre songar på albumet var «Farmer's Daughter», den første av mange songar der Brian Wilson syng solovokal i falsett. 

Tittelsporet «Surfin' USA» vart den første store hitten til The Beach Boys i USA og førte albumet til gullplate og ei Topp 10-plassering. Då albumet kom ut på nytt i 1965 i Storbritannia, nådde det 17. plass her. Sjølv om songen er tilskriven Brian Wilson er han ein direkte kopi av Chuck Berry sin «Sweet Little Sixteen». Trugel om søksmål gjorde at Berry vart tilskriven heile songen.

Songen står på lista til The Rock and Roll Hall of Fame si liste over dei 500 songane som forma rock and roll. 

## Innhald

## Medverkande
* Brian Wilson - vokal, bass, klaverinstrument, celeste, klokkespel,
* Mike Love - vokal, saksofon
* Dennis Wilson - vokal, trommer
* Carl Wilson - vokal, sologitar
* David Marks - rytmegitar

## Teknisk
* Nick Venet - produsent

## Salslister
;Album

;Singlar

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå , den 25. august 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
* *Surfin' Safari*/*Surfin' USA* CD-heftet, David Leaf, c.1990.
* «The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys and the Southern California Experience», Timothy White, c. 1994.
* «Wouldn't It Be Nice - My Own Story», Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
* «Top Pop Singles 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
* «Top Pop albums 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
* http://www.Allmusic.com
** «The Lost Beach Boy», Jon Stebbins og David Marks, 2008


## Bakgrunnsstoff
* Greg Panfile sin musikalske analyse av «Lonely Sea» 
* Tekstane til ''Surfin' USA''
Surfer Girl

***Surfer Girl*** er det tredje studioalbumet til The Beach Boys og det andre albumet deira som kom ut i 1963. Dette var det første albumet til The Beach Boys der Brian Wilson står som produsent.

*Surfer Girl* nådde 7. plass i USA og låg på lista her i 56 veker. I Storbritannia vart albumet gjeve ut på ny våren 1967 og nådde då 13. plass her. *Surfer Girl* finst i dag på CD i lag med *[[Shut Down Volume 2]]* og bonusspor frå denne tida, inkludert ei tyskspråkleg utgåve av «In my Room».

## Soge
Tittelsporet, som nådde 7. plass på singellista i USA, var den første Brian Wilson skreiv, 19 år gammal, med «When You Wish Upon A Star» som mal. Songen var ein ballade og var eit risikabelt val som singel, men kvaliteten som låg i songen gjorde han likevel til ein kommersiell suksess. B-sida på singelen, «Little Deuce Coupe», var den mest suksessrike B-sida til The Beach Boys og nådde 15. plass i USA. Dei opphald slik òg tradisjonen deira med å setje ein surfesong på A-sida og ein bilsong på B-sida. Syster til Mike Love, Maureen, spelte harpe på «Catch a Wave», medan «The Surfer Moon» var den første Beach Boys-songen med strykearrangement. «In My Room» var truleg den første personlege songen Brian Wilson skreiv og omhandla ein stad ein kan trekke seg tilbake til og slappe av frå mas og jag.

Albumet selde til gull i USA.

## Innhald

## Medverkande
;The Beach Boys
*Al Jardine – kor og harmonivokal; bassgitar; handklapping
*Mike Love – solovokal, kor- og harmonivokal; handklapping
*David Marks – rytmegitar; handklapping
*Brian Wilson – solo-, kor- og harmonivokal; bassgitar; piano, orgel; handklapping
*Carl Wilson – kor- og harmonivokal; sologitar, bassgitar; handklapping
*Dennis Wilson – solo-, kor- og harmonivokal; trommer, handklapping

;Andre musikarar og produksjon
*Hal Blaine – trommer, perkusjon
*Steve Douglas – tenorsaksofon
*Maureen Love – harpe

## Salslister
;Album

;Singlar

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Surfer Girl|Surfer Girl]]» frå , den 25. august 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** *Surfer Girl*/*Shut Down Volume 2* CD-hefte, David Leaf, c.1990.
** «The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys and the Southern California Experience», Timothy White, c. 1994.
** «Wouldn't It Be Nice - My Own Story», Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
** «Top Pop Singles 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
** «Top Pop albums 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
** Allmusic.com

## Bakgrunnsstoff
* Greg Panfile sin musikalske analyse av «Surfer Girl» 
* Greg Panfile sin musikalske analyse av «In My Room» 
* Tekstar til ''Surfer Girl''
Songen Little Deuce Coupe

«**Little Deuce Coupe**» er ein song skriven av Brian Wilson og Roger Christian. Songen kom først ut som B-side på The Beach Boys sin «Surfer Girl» i 1963. Han kom òg ut på albuma *[[Surfer Girl]]* og *[[Little Deuce Coupe]]* same året. 

«Surfer Girl» nådde 7. plass på Billboard Hot 100, medan «Little Deuce Coupe» vart nådde 15. plass, som var den høgaste plasseringa ei av B-sidene til The Beach Boys nådde. 

Bandet nytta korte bitar av songen for å introdusere bandmedlemmene under konsertar i 1963, før dei starta på sjølve songen. 

## Komposisjon
Musikken vart skriven av Brian Wilson og teksten av den lokale radioprataren Roger Christian. Songen er ein typisk bilsong av The Beach Boys, som dei hadde fleire av i tillegg til surfesongane. Bilen det er snakk om er ein Ford Model B frå 1932 som vart kalla «deuce coupe». 

## Innspeling
Songen vart spelt inn ved Western Studios den 12. juni 1963 på same dag som innspelinga av «Surfer Girl». Dette var den første innspelinga der Brian Wilson offisielt var produsent, samt den siste før Al Jardine kom tilbake i bandet. 

### Musikarar
* Mike Love - solovokal
* David Marks - gitar
* Brian Wilson - bassgitar, piano, vokal
* Carl Wilson - sologitar, vokal
* Dennis Wilson - trommer, vokal

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Deuce Coupe (song)|Little Deuce Coupe (song)]]» frå , den 25. august 2009.*
In My Room

«**In My Room**» er ein song skriven av Brian Wilson og Gary Usher for det amerikanske popbandet The Beach Boys. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Surfer Girl]]* 1963. Seinare same året kom han ut som B-side til singelen «Be True to Your School». Singelen nådde sjetteplass i USA. Ei utgåva av songen av Sagittarius, bandet til Usher, nådde 86. plass i 1969. 

## Låtskrivinga

Gary Usher skreiv delar av teksten i lag med Brian Wilson, medan Wilson skreiv heile melodien. 

Brian Wilson har forklart at det er ei soge bak songen. Då han og brørne Dennis og Carl budde i Hawthorne som born, søv dei alle i same rom. Ein kveld song han songen «Ivory Tower» til dei og dei likte det. Eit par veker seinare lærte han dei å synge harmonivokalar til songen. Dei song denne songen kveld etter kveld, og gav dei ro. Då dei spelte inn «In My Room» var det berre Dennis, Carl og Brian på førsteverset. I følgje Brian høyrdest dei akkurat ut som dei gjorde på soverommet sitt alle dei kveldane.

## Musikarar
* Brian Wilson: solovokal, bass
* Mike Love: korvokal, solovokal (mellomspel)
* Carl Wilson: korvokal, gitar
* Dennis Wilson: korvokal, trommer
* Al Jardine: korvokal
* David Marks: gitar

## Ettermæle
«In My Room» låg på Billboard Top 100 i 11 veker og nådde 23. plass i 1963. Musikkmagasinet Rolling Stone plasserte songen på 212. plass på lista deira over dei 500 største songane gjennom tidene i 2010. 
David Crosby frå The Byrds og Crosby, Stills & Nash (and Young) har fortalt at han er stor tilhengjar av songen, og at då han høyrde songen første gongen så ville ha gje opp med musikk fordi han aldri kom til å klare å gjere det same. Han song nettopp denne songen på ei hyllest konsert til Brian Wilson i lag med Jimmy Webb og Carly Simon. John Cale valde ut songen på radioprogrammet Desert Island Discs.

## Bakgrunnsstoff
* Greg Panfile sin musikalske analyse av «In My Room»

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:In My Room|In My Room]]» frå , den 25. august 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Little Deuce Coupe

***Little Deuce Coupe*** er det fjerde albumet til The Beach Boys og det tredje dei gav ut i 1963. Albumet var nesten ikkje meint å kome ut då det kom og vart raske spelt inn og sett saman av Brian Wilson som prøvde å verne bandet sitt. 

*Little Deuce Coupe* nådde fjerdeplass i USA og låg på lista der i 46 veker. *Little Deuce Coupe* finst i dag på CD i lag med *[[All Summer Long]]*, samt bonusspor frå denne perioden. 

## Produksjon

Sommaren 1963 sette Capitol Records saman ei «hot rod»-samling kalla *Shut Down*, som inkluderte The Beach Boys-songane «Shut Down» og «409», utan løyve frå bandet. Brian Wilson gjorde så raskt klar fleire songar han hadde arbeidd på (hovudsakleg i lag med radioprataren Roger Christian) og bandet spelte inn songane og gav dei ut som *Little Deuce Coupe*, utruleg nok berre ein månad etter førre album, *[[Surfer Girl]]* kom ut. Åtte av songane var nye, medan «Little Deuce Coupe», «Our Car Club», «Shut Down» og «409» hadde vore gjevne ut på dei tre førre albuma. 

Sjølv om det var ein sjanse å gje ut to plater så tett etter kvarandre, vart *Little Deuce Coupe* ein stor hit og nådde fjerdeplass i USA, samt selde til platina her. Sidan dei fleste songane omhandla bilar (bortsett frå «Be True to Your School», sjølv om også denne nemner køyring), har *Little Deuce Coupe* vorte kalla eit av dei tidlegaste døma på konseptalbum innan rock. 

Sjølv om albumet vart spelt inn så raskt, var kvaliteten høg. Songane til Brian Wilson og arrangementa deira vart stadig meir trollbindande og komplekse, særleg «No-Go Showboat» og «Custom Machine».

Etter at plata vart spelt inn, spelte Brian Wilson inn «Be True to Your School» på ny for singelutgåva. Singelen vart ein ny hit som nådde Topp 10. 

Dette var det siste Beach Boys-albumet med rytmegitarist David Marks. Det opphavlege medlemmet Al Jardine kom tilbake til bandet under innspelinga og Marks forlet bandet kort tid etter. 

Ein *[[Deuce Coupe]]* er ein Ford Model B Coupe frå 1932 (*deuce* («to») står for året han kom ut). Dette var den definitive hot-rod-bilen. 

## Innhald

## Medverkande

**The Beach Boys**

*Al Jardine – harmonivokal og korvokal; bassgitar
*Mike Love – solo-, harmoni- og korvokal; saksofon
*David Marks – harmoni- og korvokal; rytmegitar
*Brian Wilson – solo-, harmoni- og korvokal; piano, bassgitar
*Carl Wilson – harmoni- og korvokal; sologitar
*Dennis Wilson – harmoni- og korvokal; trommer

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Deuce Coupe|Little Deuce Coupe]]» frå , den 25. august 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** *Little Deuce Coupe*/*All Summer Long* CD booklet notes, David Leaf, c.1990.
** «The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys and the Southern California Experience», Timothy White, c. 1994.
** «Wouldn't It Be Nice - My Own Story», Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
** «Top Pop Singles 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
** «Top Pop albums 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
** Allmusic.com

## Bakgrunnsstoff
* Tekstar til ''Little Deuce Coupe''
Even

**Even** er eit norsk mannsnamn avleidd av Eivind. Det har namnedag den 26. august.

## Avleiing og liknande namn
Even er ei yngre from av Eivind, som er sett saman av norrønt *auja*, 'hell, gåve', og urnordisk *winduR*, 'vinnar'.
Det liknande engelske namnet Ewan, Ewen eller Euan er ikkje knytt til Even, men har keltisk opphav.

## Bruk
Namnet var i vanleg bruk frå 1400-talet. Det var mykje brukt på 1700-talet og først på 1800-talet. Bruken voks igjen ved slutten av 1900-talet. I 2009 var det 5&nbsp;689 norske menn som heitte Even.

## Namneberarar
* Even Christophersen Ulving (1863–1952), norsk kunstmålar 
* Even Hovdhaugen (f. 21. juni 1941), norsk språkforskar
* Even Ruud (f. 1947), norsk professor i musikkterapi
* Even Attramadal (f. 1962), norsk kunsntar
* Even Johansen, (f. 1970), norsk musikar kjend som «Magnet»
* Even Benestad (f. 1974), norsk filmregissør
* Tor Even Svanes (f. 1978), norsk forfattar
* Even Hovland (f. 1989), norsk fotballspelar

## Annan bruk
Namnet går igjen i songen «Sjarmør Even» av Alf Prøysen.

Ein finn også namnet Even i nokre norske stadnamn: Evenes kommune i Nordland og Evenskjer i Troms.

## Kjelder

*
Be True to Your School

«**Be True to Your School**» er ein song av The Beach Boys. Albumutgåva av denne songen vart spelt inn 2. september 1963 og kom ut på *[[Little Deuce Coupe]]* og seinare på *[[albumet Endless Summer|Endless Summer]]*.

Songen inneheld kampsongen til University of Wisconsin, «On Wisconsin», men truleg er det ei hyllest til Hawthorne High School, som har ein kampsong med same melodi som «On Wisconsin», som Al Jardine forklarte i dokumentaren *The Beach Boys: An American Band.* (1984) Wilson-brørne og Al Jardine hadde alle gått på denne skulen. 

Songen vart skriven av Brian Wilson og Mike Love og vart først spelt inn under innspelinga av *[[Little Deuce Coupe]]*. Seinare spelte dei inn ein annan versjon som vart gjeve ut på singel. Albumversjonen, som var den første, vart spelt inn i ein høgare toneart og i eit seinare tempo enn singelutgåva. Den andre utgåva inneheld òg forskjellige heiagjeng-rop. 

På B-sida av singelen var «In My Room» av Brian Wilson og Gary Usher. Singelen kom ut som Capitol 5069 og nådde sjetteplassen i USA. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Be True to Your School|Be True to Your School]]» frå , den 25. august 2009.*
Little Saint Nick

«**Little Saint Nick**» er ein julesong skriven av Brian Wilson og Mike Love og framført av The Beach Boys. Han vart først gjeven ut som singel i desember 1963, og nådde nummer tre på julelistene. Ei nyinnspeling av songen kom ut på *[[The Beach Boys' Christmas album]]* i 1963. Songen låner rytme og struktur frå hitten deira «Little Deuce Coupe» frå 1963. 

Songen er ei lettlyndt skildring av den amerikanske julenissen og sleda hans, som i songen blir kalla «vesle Saint Nick». Songen vert stundom feilaktig kalla «Run Run Reindeer» på grunn av teksten i mellomspelet. 

«Little Saint Nick» har vorte spelt inn fleire gonger av andre artistar, mellom anna John Denver and the Muppets (1979), Hanson (1997), Sugar Ray (2001) og McFly (2004). Songen er òg nytta i ein Coca-Cola-reklame. I 2005 spelte Brian Wilson songen inn på nytt for juleplata si *[[What I Really Want for Christmas]]*. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Saint Nick|Little Saint Nick]]» frå , den 25. august 2009.*
Shut Down Volume 2

***Shut Down Volume 2*** er det femte studioalbumet til The Beach Boys og det første av fire album av bandet frå 1964. «Volume 2» i tittelen syner til ei hot rod-samling kalla *Shut Down* gjeven ut av plateselskapet deira Capitol Records i 1963. Denne samleplata inneheldt «409» og «Shut Down», men var ikkje eit Beach Boys-album.

*Shut Down Volume 2* nådde 13. plass i USA og låg på lista i 38 veker. I dag finst *Shut Down Volume 2* på CD i lag med *[[Surfer Girl]]*, samt bonusspor frå perioden.

## Soge

Albumet vart spelt inn medan «Beatlemania» nådde Amerika (og som snart skulle påverke bandleiaren Brian Wilson og karieremåla til The Beach Boys) og *Shut Down Volume 2* var meint å sementere bandet som det største bandet i Amerika. I staden vart invasjonen til The Beatles så overveldande at albumet berre nådde 13. plass (men selde etter kvart til gullplate).

Noko av årsaka til dette ligg nok i at tre av spora vert rekna som fyllmateriale for å fylle opp eit heilt album. Høgdepunkta på albumet er likevel nokre av dei mest kjende songane til Beach Boys så langt i karrieren deira med «Fun, Fun, Fun», «Don't Worry Baby», «The Warmth of the Sun» og ei utgåve av Frankie Lymon sin «Why Do Fools Fall In Love». «Pom, Pom Play Girl» var første gong Carl Wilson offisielt song solovokal på ein Beach Boys-song.

*Shut Down Volume 2* vart marknadsført som ei «hot rod»-samling etter forgjengaren *[[Little Deuce Coupe]]* hadde gjort det så bra, men The Beach Boys klarte ikkje å halde seg like gjennomført til dette temaet denne gongen, og Brian Wilson var i ferd med å finne nye tema å skrive songar om.

## Innhald

## Medverkande
;The Beach Boys
*Al Jardine – harmonivokal og korvokal, bassgitar, rytmegitar
*Mike Love – solo-, harmon- og korvokal
*Brian Wilson – solo-, harmoni- og korvokal, bassgitar, piano
*Carl Wilson – solo-, harmoni- og korvokal, sologitar
*Dennis Wilson – solo-, harmoni- og korvokal, trommer

## Salslister
;Album

;Singlar

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shut Down Volume 2|Shut Down Volume 2]]» frå , den 25. august 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
** *Surfer Girl*/*Shut Down Volume 2* CD-hefte, David Leaf, c.1990.
** «The Nearest Faraway Place: Brian Wilson, The Beach Boys and the Southern California Experience», Timothy White, c. 1994.
** «Wouldn't It Be Nice - My Own Story», Brian Wilson og Todd Gold, c. 1991.
** «Top Pop Singles 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
** «Top Pop albums 1955-2001», Joel Whitburn, c. 2002.
** Allmusic.com

## Bakgrunnsstoff
* Tekstane til ''Shut Down Volume 2''
Why Do Fools Fall In Love

**«Why Do Fools Fall in Love»** er ein song som først vart ein hit for rock and roll-bandet Frankie Lymon & The Teenagers i 1956. Singelen nådde førsteplassen på R&B-lista i USA og sjetteplassen på pop-lista. I Storbritannia gjekk singelen heilt til førsteplassen på singellista. Songen er rangert på 307. plass på lista til musikkmagasinet *[[Rolling Stone]]* over dei 500 største songane gjennom tidene.

Songen gjorde Frankie Lymon til ein rock and roll-pioner i ein alder av berre 13 år.

## Låtskriving

Seint i 1955 spelte The Teenagers (som då kalla seg sjølv The Premiers) ein song som heitte «Why do Birds Sing So Gay?» for George Goldner, som var plateprodusent og eigar av Gee Records. Jimmy Merchant, tenorsongaren i bandet, hadde skrive songen basert ei setning i på eit kjærleiksbrev til ein leigebuar i huset til bassist Sherman Garnes. Merchant skreiv ein song som Herman Santiago skulle synge, medan den lyse stemma til Frankie Lymon skulle vere harmoni. Under prøvespelinga for Godlner, foreslo han at Lymon skulle ta over vokalen. Frankie Lymon la seinare om melodien slik at han passa til si eiga stemme.

Tidlege vinylutgåve av singelen hadde Frankie Lymon, Herman Santiago og Jimmy Merchant som låtskrivarar av songen, medan seinare utgjevingar tilskreiv songen til Lymon og plateprodusenten George Goldner. Goldner vart seinare bytta ut med Morris Levy då Levy kjøpte Goldner sin del i Gee Records, the Teenagers. Etter ein lenger rettssak vart songen igjen tilskriven til Herman Santiago og Jimmy Merchant i desember 1992. Fire år seinare, i 1966, vart dette omgjort fordi Santiago og Merchant hadde brukt så lang tid før dei tok saka til retten og songen vart igjen tilskriven Lymon og Levy.

## Andre utgåver
Songen vart nytta som B-side for Beach Boys-singelen «Fun, Fun, Fun», som nådde femteplass på Billboard Hot 100 i 1964.

Diana Ross gav ut ein versjon av songen i 1981 som nådde sjuande plass på lista i USA og fjerdeplass i Storbritannia..

*Why Do Fools Fall in Love* har òg vorte spelt av fleire andre artistar som Kenny Rankin, Gale Storm, Marion Ryan, Alma Cogan, Young Son, Voices of Theory, Frankie Valli and the Four Seasons og Joni Mitchell.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Why Do Fools Fall in Love (song)|Why Do Fools Fall in Love (song)]]» frå , den 25. august 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Asil

**Asil** er ein indisk, gamal tung hønserase som kanskje har eksistert i 4000 år. 

Asil er ein kamphønerase, og den er ogso ein av dei eldste. I India blir det drive oppdrett av rasen fordi den har stridslyst, og der kan det enno haldast hanekampar. Den har behalde aggressiviteten, og det gjer at ein må halde hanane skilde frå kvarandre fordi dei elles ville slåst til den eine er nedkjempa. Rasen er inga storverpar, men den er ein god og påliteleg rugar og mor. Hoa er flink med kjuklingar, og passar godt på dei. Asil er tam og tillitsfull. Den viser lite aggressivitet i samband med menneske. Rasen finst som dverg. Egga er kremgule til brune, og veg 40 gram (30 gram for dverg). Hanen veg 2,5 kg, og høna veg 2 kg. For dverg veg hanen 700 gram og høna 600 gram.

## Fargar
* Kvit
* Svart
* Svart/kvitflekka
* Viltfarga
* Blå/sølvhalsa
* Trefarga
* Raudsadla
* Fasanbrun
Jærhøns

**Jærhøns** er den einaste attlevande norske landrasen av høns. Rasen stammar frå Jæren, og vart redda frå utrydding ein gong på starten av 1900-talet. Jærhøns er i dag bevart ved Genbanken for fjørfe ved Hvam Vidaregående Skule, og er i tillegg ein populær hobbyrase. 

## Kjenneteikn ved jærhøns

Jærhøns høyrer til dei lette hønserasane. Hanen veg omtrent 2 kg og høna veg omtrent 1,75 kg. Fjørdrakten finst i to variantar: Mørke Jærhøns (MJ) og Ljose Jærhøns (LJ). Begge variantane har ljosebrune fjør rundt hals og hovud, med mørk skifergrå stripa eller spragla fjørdrakt på rygg, bryst, venger og halefjør. Forskjellen er at MJ er stripa skifergrå og mørkegrå på dunet på bak-/undersida av kroppen, medan LJ har ljosebrun dun på denne staden. Hanane er hovudsakleg kvite i fjørdrakten i begge variantar, med noko brunt på ryggen hjå hanar av MJ. 

Skalfarga på egga er kvit hjå LJ, og kremfarga hjå MJ. Egga veg om lag 55 gram (lågare eggvekt for unge høns; høgare for eldre høns) - altso relativt store egg i førhald til kroppsvekten. Jærhøns har kjønnsvisande tjukklingar som dagsgamle og dei byrjar å verpe ved om lag 5 månaders alder, og verpar rundt 160 egg i året.

## Åtferd og instinktar

Jærhøns er ei kvikk og årvaken rase. Dei er ofte nervøse rundt menneske, og det er vanskeleg å få dei handtamme (i motsetnad til dverghøns og mellomtunge rasar). Jærhøns er svært ivrig fôrsøkjande, og i sumarhalvåret kan dei finne mesteparten av sin eigen føde sjølv. Dei verpar imidlertid mykje betre om dei får tilskot av heilkorn, f eks havre og kveite, eventuelt havre og bygg. I vinterhalvåret bør dei få kraftfôr med vitamin og mineraltilskot. 

Instinktet for ruging er heilt bortfalt i dagens jærhøns; det vart sannsynleg avla bort ein gong i fyrste halvdel av 1900-talet.

Likt andre lette hønserasar er jærhøns flinke til å fly. Jærhøns tek seg lett opp på vaglar to meter over bakken. Ei skremt høne kan ta 10 til 20 meters horisontal flukt. Det er med andre ord ein kostbar rase å gjerde inn, samanlikna med til dømes dverghøns eller mellomtunge rasar.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jærhøns|Jærhøns]]» frå , den 26. august 2009.* 
 

## Bakgrunnsstoff
Barnevelder

**Barnevelder** er ein tung hønserase som stammar frå byen Barneveld i provinsen Gelderland i Nederland. 

Barnevelder er blant anna avla fram av Rhode Island red (R.I.R.), Wyandottar og fleire store asiatiske kamphøns. Den vart avla fram på 1900-talet for å legge svært brune egg. Den er ein god verpar, men den har inga utprega rugelyst. Egga har tjukt skal, og dette gjer at kjuklingane har vanskeleg for å kome ut. 

Rasen kan vere kamplysten, og trivst difor ikkje under småe forhold. Dei er flinke til å leite etter mat, lette å avle opp, og dei veks forholdsvis raskt. Iblant kan fjørutviklinga kome seint. Dei byrjar å verpe når dei er om lag 6-7 månadar gamle. Dei er hardføre og toler kulde godt.

Dvergvarianten stammar også frå Nederland. Egga er mørkebrune med brune flekkar, og dei veg om lag 60 gram for store høns, og 40 gram for dverg. Hanen veg 3,5 kg, og høna veg 2,5 kg. For dverg veg hanen 1,1 kg og høna 1 kg.

## Fargar
* Kvit
* Svart
* Dobbelrandteikna
* Blå/dobbelrandteikna
* Rapphønsfarga
* Blå/rapphønsfarga
* Mørkebrun
Høns

**Høns** eller **tamhøns** (*Gallus gallus domesticus*) er ein tamfugl i fasanfamilien. Høns blei domestisert frå den asiatiske jungelhøna for minst 5000 år sidan. Dei blir hovudsakleg haldne for egg og kjøt, men kan også vera til nytte, pryd og underhaldning. Høns finst i mange fargar og storleikar, og kan vera dekte av fjør eller dun. Dei lever i flokkar og er altetarar. Me skil mellom hohøns, høne, og hannhøns, hane. Unghøns er kjende som kyllingar. Kapun er ein kastrert unghane.

## Historie

Det er funne spor etter hønsebein frå rundt 6000-4000 f.Kr. i Yangshao og Peiligan i Kina, og frå rundt 3000-2000 f.Kr. i Harappa og Mohenjo-Daro i noverande Pakistan. Høns spreidde seg seinare til store delar av verda. Dei blei truleg haldne i Noreg før vikingtida.

## Sjå òg
* Hønesortar

## Kjelder
* 

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Høns|Høns]]» frå , den 26. august 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene: *
*** 
 

## Bakgrunnsstoff
Wyandotthøns

**Wyandott** er ei tung hønerase som stammar frå USA.

Wyandott er oppkalla etter indianarstamma med same namn og vart kjent på 1880-talet. Det er ein kombinasjonsrase som er ein god eggleggjar og gode kjøtdyr. Dvergvarianten vart framavla i Tyskland, Nederland og Storbritannia. Egga veg 55-60 gram for stor og 35 gram for dverg. Eggfarga er rosa til brun. Hanen veg 3,8 kg og høna veg 3,1 kg. Når det gjeld dvergvarianten veg hanen 1,2 kg og høna veg 1 kg. Det er den hønserasa som har flest godkjente fargar, 29 stk.

## Fargar
* Kvit
* Svart
* Gul
* Blå
* Raud
* Tverrstripa
* Gul/tverrstripa
* Raud/tverrstripa
* Ljos/columbia
* Ljoseblå/columbia
* Lumbia
* Gul/columbia
* Gul/blå/columbia
* Svart/kvitflekka
* Legbarfarga
* Gullhalsa
* Svart/gullhalsa
* Sølvhalsa
* Svart/sølvhalsa
* Oransje
* Rapphønsfarga
* Brunbanda
* Sølvteikna
* Sølvranda
* Gullranda
* Blå/gullranda
* Kvit/gullranda
* Trefarga
* Lakefarga
* Bjørkefarga

## Bakgrunnsstoff
Roald

**Roald** er eit mannsnamn av norrønt opphav. Det har norsk namnedag den 27. august. Roald er også brukt som slektsnamn.

Det norrøne *Hróaldr* er sett saman av *hróðr*, 'ry, ære', og *valdr*, 'herskar'.

## Namneberarar
* Roald Amundsen (1872–1928), norsk polfarar
* Roald Larsen (1898–1959), norsk skøyteløpar
* Roald Dahl (1916–1990), norsk-britisk forfattar
* Roald Aas (f. 1928), norsk skøyteløpar
* Roald Hoffmann (f. 1937), polsk-amerikansk kjemikar og nobelprisvinnar
* Roald Helgheim (f. 1942), norsk journalist
* Roald G. Bergsaker (f. 1942), norsk fylkespolitikar
* Roald Kyllingstad (f. 1942), norsk kunstnar
* Roald Jensen (f. 1943-1987), «Kniksen», norsk fotballspelar
* Roald Tellnes (f. 1946), norsk kunstnar
* Roald Bruun-Hanssen (f. 1962), norsk fotballeiar

### Etternamn
* Severin Roald (1858–1898), norsk skodespelar 
* Olaf Leon Roald (f. 1952), norsk kunstnar

## Stadnamn
* Roald i Giske
* Tidlegare Roald kommune
* Roaldsøy i Stavanger

## Kjelder


* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Roald|Roald]]» frå , den 26. august 2009.*
Peder Elibert Tonning

**Peder Elibert Tonning** () var ein norsk forretningsmann og konsul. Han var fødd i Ålesund der han starta eiga forretning for sal av fisk og sild. I 1874 flytte han, av helsemessige grunnar, til Santander i Spania. Her var han med på å grunnlegge fiskeimportfirmaet Velasco & Tonning, som importerte fiskeprodukt, særleg klippfisk og rogn frå Noreg. Seinare vart firmanamnet endra til E. Tonning.

Tonning drog kvart år til Noreg på kombinert forretningsreise og ferie. Han var eigar av Hotel Union Øye frå då det vart bygt i 1891 og fram til 1913. Mykje av formuen sin testamenterte han til Ålesund Gamleheim og Ålesund Fiskerimuseum. Ålesund Museum som då hadde teke over drifta av fiskerimuseet fekk på denne måten tilført kapital som sikra drift og investeringar i mange år. 

Tonning vart i 1898 utnemnd til norsk-svensk visekonsul i Santander. Frå 1906 var han ulønna norsk visekonsul. Det heldt han fram med til i 1917. Same året vart han utnemnd til riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden.

## Kjelder
* Einar Knudsen: *ÅLESUND MUSEUM GJENNOM 30 ÅR 1903 - 1933* Ålesund museum 1934
Joralf Gjerstad

**Joralf Gjerstad** () var ein healer som det vart hevda var synsk og hadde «varme hender». Gjerstad var frå Snåsa i Nord-Trøndelag. Han var kjend som «**Snåsamannen**», eller lokalt som «Snåsakaill'n». 

## Liv og virke
Gjerstad vart fødd inn i enkle kår og fekk berre fem års skulegang. Han har sidan arbeidd i landbruket og 16 år som kyrkjetenar i Den norske kyrkja. Gjerstad har fortald at han alt som barn skjønte at han hadde evner utanom det vanlege. Han hevda at evna til å vere synsk låg i slekta hans og denne evna til å sjå var sterk hjå han sjølv. I tillegg meinte han å kunne kurere folk. Han fortalde vidare at han lenge prøvde å skyve vekk evnene, som tidvis var tunge å leve med. Men som 21 år gammal soldat i Tysklandsbrigaden vart han spådd av ei eldre kvinne han tilfeldig møtte at han ville verte kjend over heile Noreg gjennom å hjelpe folk. Sidan behandla han tusenvis av menneske gratis gjennom femti år – og han skal ha lækt mange av dei med dei varme hendene sine og gjennom at han skal vere diagnostiserande synsk.

### Heider
Joralf Gjerstad fekk Kongens fortenestmedalje i sølv i 2001. Hausten 2006 sende NRK ein eigenprodusent dokumentarfilm om han med tittelen *Kjenner du varmen?*.

Hausten 2008 gav Ingar Sletten Kolloen ut biografien *Snåsamannen*. Boka vart ein bestseljar etter få veker.

### Kritikk
Verksemda til Gjerstad har vorte kritisert, mellom anna av legar. Medisinprofessoren Tor K. Larsen skreiv til dømes i eit avisinnleg at Joralf Gjerstad «har lurt tusenvis avnordmenn trill rundt», sjølv om han «visstnok ikkje [har] skodd seg økonomisk på kvakksalveriet sitt». Larsen meintee også at «det at Snåsamannen ikkje vil la seg teste er truleg eit uttrykk for at han er klar over at han driv med humbug».

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

* «Trollmannen fra Snåsa » av Odd Ragnar Myhr hjå *Byavisa Trondheim* (19. februar 2008).
* «Snåsamannen i 50 000» av Kaja Korsvold på Aftenposten.no (18. november 2008).
Mahiahalvøya

**Mahiahalvøya** er ei halvøy på austkysten til Nordøya på New Zealand mellom byane Napier og Gisborne. Den største busetnaden er Mahia Beach.

## Geografi
Halvøya er 21,7 km lang og 11,3 km brei, og stig til 397 moh. på det høgaste punktet ved Rahuimokairoa. Mahia var opphavleg ei øy der ein sandbanke opp gjennom tidene batt henne saman med Nordøya. Kvalar strandar ofte på grunnane som sanden byggjer opp. 

Dei første kvalfangarane hadde ein fangststasjon på garden «Kini Kini» som låg i ly av Long Point på vestkysten til halvøya. Waikawa var namnet Kahungunu gav ei lita øy utanfor sørspissen til Mahia, då han kom hit for å sjå etter ferskt drikkevatn, men berre fann saltvatn. Waikawa tyder 'bittert vatn'. På Waikawa ligg ei umanna fyrlykt.

## Kultur
Området er ein populær badestad, og den viktigaste næringa her er turisme. Sauehald og kvegdrift er enno viktig for lokalsamfunnet. Mahia er kjend for god tilgang til surfing, dykking, fotturar, fiske og rugby. Mange turistar bur i Napier, Hastings eller Wairoa og dreg på dagsturar til Mahia.

I ei maorilegende vert det fortalt at Whatonga, som kom til New Zealand på leiting etter bestefar sin, Toi, slo seg til på Mahia. Samfunnet her er enno for ein stor del ei blanding av maoriar og europearar. Den lokale maori-iwien (stammen) er kjend som Ngāti Rongomaiwahine.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mahia Peninsula|Mahia Peninsula]]» frå , den 26. august 2009.* 
 

; Referansar
Mammons Regimente og Plutonis Herredømme

**«Mammons Regimente og Plutonis Herredømme»** er ei vise på 30 vers, skriven av Petter Dass. Bladet med tittelen og dei fem første versa av songen er gått tapt. Tittelen er likevel kjend frå eit gammalt handskrift med oversikt over 127 viser av Petter Dass. Visa vart første gong trykt i A.E. Erichsens *[[Dassianna]]* (1891). Handskriftet Erichsen brukte for denne trykkinga, er no ukjent.

Visa osar av vreide over den makta Mammon og Plutos har i verda. Det er dei som betalar for seg, som vert tilsett i gode stillingar, ikkje dei som kan noko, får vi høyre. Pengar og gull kan gjere deg til prest eller prost, dei kan til og med gje deg doktorgrad og anna du måtte mangle. 

I visa fortel forfattaren at han aldri vil at sønene sine skal underordne seg eit slikt regiment. I staden skal dei lære seg fiske eller sjømannskap og leve av ærleg arbeid. 

Bakgrunnen for at visa vart skriven, var at Jonas Leth, ein kjøpmannsson frå Trondheim, i 1679 vart utnemnd til prest i Vefsn. Petter Dass kjende seg forbigått, han hadde lenge arbeidd som huskapellan i nabosoknet Nesna, for lita løn, og meinte seg vere ein opplagt kandidat til den ledige stillinga. 

Sidan tittelbladet er tapt, er meloditilvisinga ikkje kjend. Men songen er skriven på same versemålet som «Allenest Gud i Himmerik». Ola Bremnes har sidan skriven ein eigen tone til songen.

## Kjelder:
* Petter Dass: *Viser og Rim* Utgitt ved Didrik Arup Seip 1934

### Fotnotar
Cabo de Tres Forcas

**Cabo de Tres Forcas** (spansk; fransk *Cap des Trois Fourches*; arabisk *Ras Tleta Madari*, tyder «neset ved dei tre skiljevegane» på alle tre språk) er eit nes på ved kysten av Middelhavet i Marokko. 

Det kuperte neset strekkjer ut i Middelhavet i Nord-Afrika aust for Rif og Gibraltar. I fleire hundreår var neset eit landemerke for sjøfolk og ein fare for skip i Alboranhavet. Neset er ein del av Marokko, men austkysten av neset ligg under Spania og den sjølvstyrte byen Melilla. Dei marokkanske styresmaktene har motsett seg den spanske suvereniteten og sjølvstyret til byen. Dei spanske styresmaktene har omringa byen med gjerde og stengsler for å hindre smugling og ukontrollert innvandring. 

26. august 1923 gjekk det spanske slagskipet «España» på grunn og forliste ved neset. 

## Bakgrunnsstoff
* Cabo de Tres Forcas på Wikimapia
* Fyret på Cabo de Tres Forcas (spansk) 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Tres Forcas|Cape Tres Forcas]]» frå , den 26. august 2009.*
Vehicle Assembly Building

**Vehicle Assembly Building** er namnet på ein større bygning ved John F. Kennedy Space Center i Florida. Bygningen fungerer som monteringshall for dei amerikanske romferjene og vart innvigd i 1966 for apollo-programmet. Den gongen var namnet VERTICAL Assembly Building, ettersom bygningen vart bygd for å kunne montere månerakettane ståande. Då romferjeprogrammet tok over, forandra ein namnet på byggningen, sjølv om romferjene og vert montert i oppreist stilling.

Vehicle Assembly Building er den største ein-etasjes bygningen i verda. Dei fire dørene tek tre kvarter å opne heilt. Den 21. januar 2000 vart Vehicle Assembly Building inlemma i National Register of Historic Places. Når romferjeprogrammet vert pensjonert i 2010, er planen å nytte Vehicle Assembly Building til det komande Constellation-programmet.
Saksenebbar

__NOTOC__ 

**Saksenebbar** *Rynchops*, er biologisk slekt av tre artar terneliknande fuglar i måsefamilien, Laridae. Slekta består av amerikasaksenebb, afrikasaksenebb og indiasaksenebb, funnen i tropisk og subtropisk Amerika, Afrika og Sør-Asia høvesvis. 

Dette er dei einaste fugleartane med ei særprega ulik lengd mellom overnebb og undernebb, kor undernebbet er lengst. Denne frapperande tilpassinga tillèt saksenebbane å fiske på ein eineståande måte. Dei flyg lågt og fort over vatnet med undernebbet ned i overflata klar til å lukke nebbet over småfisk som ikkje kjem seg unna. Dette er dei einaste fuglane kjent for å ha pupillar som snevrar seg i ein vertikal spalte. Saksenebbar flokkar seg i lufta og kviler ved elvebankar og på kystnære sandbankar. 

Saksenebbar legg 3-6 egg på sandstrender. Hoa rugar egga. På grunn av at artane har avgrensa hekkehabitat er dei sårbare for uroingar på hekkestadene. Ein art, indiasaksenebb, er lista som sårbar av IUCN grunna dette, samt av øydelegging og nedbrytning av innsjøar og elvar kor fuglane plar finne føde.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger dels på «[[:en:Skimmer|Skimmer]]» frå , den 27. august 2009', han viste til følgjande kjelder'
** Mariano-Jelicich, R; Favero, M. and Silva, M.P. (Februar 2003). *Fish Prey of the Black Skimmer Rynchops Niger at Mar Chiquita, Buenos Aires Province, Argentina*. Marine Ornithology 31: 199-202. Lese 27. august 2009.
** Fusco, P.J. *Connecticut Wildlife, Spectacular and Intriguing - The Black Skimmer * Connecticut Department of Environment Protection Bureau of Natural Resources - Wildlife Division. Mai-Juni 2006. Lese 27. august 2009.
** Zusi, R. L., Bridge, D., *On the Slit Pupil of the Black Skimmer (Rynchops niger) '' Journal of Field Ornithology, Volume 52, Number 4, side 338 (1981)] Lese 27. august 2009
** BirdLife International (2007) Species factsheet: Rynchops albicollis Lese 27. august 2009 frå http://www.birdlife.org 

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar av saksenebbar hos Internet Bird Collection