open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aurdal kyrkje

**Aurdal kyrkje** ligg i Nord-Aurdal kommune i Innlandet fylke. Kyrkja er oppført i 1735–37 av byggmeistar Svend Tråseth, og er ei lafta krosskyrkje med plass til 320 personar.

Aurdal kyrkjesokn er prostesete for Valdres prosti.

## Bakgrunnsstoff
* Aurdal menighet
* Aurdal kirke i Norges kirker 
* 
* 
* Heimeside for Aurdal kyrkje
Vertsbyar for Junior Eurovision Song Contest

**Vertsbyar for Junior Eurovision Song Contest** gjev oversyn over byar som har arrangert  Junior Eurovision Song Contest.

## Sjå òg
* Vertsbyar for Eurovision Song Contest
Confide in Me: The Irresistible Kylie

***Confide in Me: The Irresistible Kylie*** er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue. Albumet vart utgjeve 16. juli 2007 i Storbritannia, og inneheld alle songane frå *[[Kylie Minogue av Kylie Minogue|Kylie Minogue]]* (1994) og *[[Impossible Princess]]* (1997) og dessutan sjeldne songar og B-sider.

## Sporliste

## Bakgrunnsstoff
*''Confide in Me: The Irresistible Kylie'' på Allmusic
Nasjonalidrettar

**Nasjonalidrettar** er idrettar rekna som nasjonalsymbol ved at dei verker spesielt samlande på ein nasjon eller har ein særskild plass i kulturen deira.

## Offisielle nasjonalidrettar
Fylgjande land har offisielle nasjonalidrettar. Det treng likevel ikkje tyde på at idrettane er dei mest utøvde eller populære åt dei respektive landa.

*Argentina: , polo-liknande spel, nasjonalidrett sidan 1953
*Bangladesh: Kabaddi, ein kampidrett for lag, nasjonalidrett sidan 1972
*Chile: , nasjonalidrett sidan 1962
*Colombia: Tejo, eit spel der ein kastar metallskiver mot mål, nasjonalidrett sidan 2000
*Canada: , sommar-nasjonalidrett, ishockey, vinter-nasjonalidrett, båe sidan 1994
* India: Landhockey
*Mexico: , ein rodeoaktigsport, nasjonalidrett sidan 1933
*Sri Lanka: Volleyball, nasjonalidrett sidan 1991
*Uruguay: *Destrezas criollas*, nasjonalidrett sidan 2006

## Ålment godtekne nasjonalidrettar
Idrettar ålment rekna som nasjonalsymbol.

* Afghanistan: Buzkashi
* Anguilla: Yachtlaup
* Argentina: Fotball
* Antigua og Barbuda: Cricket
* Barbados: Cricket
* Bermuda: Cricket
* Bhutan: Bogeskyting
* Brasil: Fotball
* Kina (FRK): Bordtennis
* Colombia: Fotball
* Cuba: Baseball
* Den dominikanske republikken: Baseball
* England: Fotball
* Finland: Pesäpallo
* Grenada: Cricket
* Guyana: Cricket
* Island: Glíma
* India: Cricket
* Irland: Gæliske spel
* Jamaica: Cricket
* Latvia: Basketball (sommar), ishockey (vinter)
* Litauen: Basketball
* New Zealand: Rugby union
* Noreg: Langrenn
* Pakistan: Landhockey
* Papua Ny-Guinea: Rugby league
* Peru: Paleta Frontón
* Skottland: Golf
* Slovenia: Alpin skiidrett
* Sverige: Langrenn
* Thailand: Muay thai
* USA: Baseball
* Wales: Rugby union

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:National sport|National sport]]» frå ,  den 28. mai 2011.*  
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:sv:Nationalsport|Nationalsport]]» frå ,  den 28. mai 2011.*
Mixes av Kylie Minogue

***Mixes*** er eit remiksalbum av den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve av Deconstruction Records 3. august 1998 i Storbritannia. Albumet vart først utgjeve på vinyl, og vart seinare gjeve ut på CD som eit dobbelalbum på grunn av høg etterspurnad. *Mixes* debuterte på 63. plass på den britiske albumlista, og låg på lista i ei veke.

## Sporliste
;CD 1
#«Too Far» (Brothers in Rhythm Mix) – 10:21
#«Too Far» (Junior Vasquez Mix) – 11:44
#«Some Kind of Bliss» (Quivver Mix) – 8:39
#«Breathe» (Tee's Freeze Mix) – 6:59
#«Breathe» (Sash! Club Mix) – 5:20

;CD 2
#«Breathe» (Nalin & Kane Remix) – 10:11
#«Did It Again» (Trouser Enthusiasts' Goddess of Contortion Mix) – 10:22
#«Did It Again» (Razor'n Go Mix) – 11:21
#«Too Far» (Brothers in Rhythm Dub Mix) – 8:31

## Bakgrunnsstoff
*''Mixes'' på Allmusic
Canada i Ny-Frankrike

**Canada** var namnet på ein fransk koloni som ein gong strekte seg langs Saint Lawrence-elva. Dei andre koloniane i Ny-Frankrike var Acadia, Louisiana og Newfoundland. Canada, som var den mest utvikla kolonien i Ny-Frankrike, var delt inn i tre distrikt, kvar med sitt eige styre: *[[Quebec|Québec]]*, *[[Trois-Rivières]]* og *[[Montreal|Montréal]]*. Guvernøren i distriktet *Québec* var òg generalguvernør i heile Ny-Frankrike.

Sidan Canada var meir utvikla enn dei andre koloniane, vert ofte omgrepet «Canada» og «Ny-Frankrike» nytta om ein annan. Etter Paris-traktaten i 1763, då Frankrike avstod Canada og koloniane deira til Storbritannia, fekk kolonien namnet provinsen Quebec.

## Bandlagt eigedom
Ei folketeljing i 1740 synte at det budde kring 44&nbsp;000 kolonistar i St. Lawrence-dalen, dei fleste av dei fødd i Canada. Av desse budde 18&nbsp;000 i *Québec*, 4&nbsp;000 i *Trois-Rivières* og 22&nbsp;000 i *Montréal*. Dei fleste budde på landsbygda, og byane Quebec hadde 4600 innbyggjarar, Trois-Rivières hadde 378 og Montreal hadde 4200 innbyggjarar. I tillegg hadde Île Royale 4&nbsp;000 innbyggjarar (1500 i Louisbourg) og Île Saint-Jean 500 innbyggjarar. Acadia hadde 8&nbsp;000 innbyggjarar.

## ''Pays d'en Haut''
*Pays d'en Haut* (dei øvre landa) var underlagt Canada, eit enormt område nord og vest for Montreal, som dekte heile Dei store sjøane og strekte seg så langt inn i Nord-Amerika som franskmennene hadde utforska. Nord for Dei store sjøane, vart ein misjon, ''Sainte-Marie'' blant huronane, oppretta i 1639. Etter at Huron-reservatet vart øydelagd i 1649, øydela franskmennene sjølv misjonsstasjonen og forlet området. I det som i dag er Ontario og dei vestlege præriane, vart det bygd forskjellige handelsstasjonar og fort, som Fort ''Kaministiquia'' (1679), Fort Frontenac (1673), Fort St. Pierre (1731), Fort St. Charles (1732) og Fort ''Rouillé'' (1750).

Den einaste franske busetnaden i *Pays d'en Haut* var sør for Dei store sjøane, rundt Fort ''Pontchartrain du Détroit'' (1701), Fort ''Michilimackinac'' (1715), Fort ''Niagara'' (1678) og Fort ''Carillon'' (1755).  Denne delen av *Pays d'en Haut*, kalla *Pays des Illinois* (Illinois-landa), vart etter kvart annektert av Louisiana kring 1717.  

I dag syner omgrepet *[[Les Pays-d'en-Haut Regional County Municipality i Quebec|Les Pays-d'en-Haut]]* til kommunar i Laurentides-regionen i Quebec, nord for Montreal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Canada (New France)|Canada (New France)]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Provinsen Massachusetts Bay

**Provinsen Massachusetts Bay** var ein kronkoloni organisert 7. oktober 1691 i Nord-Amerika av William og Maria, dei samanslutta monarkane av England og Skottland. Kontrakten vart innført 14. mai 1692 og inkluderte Massachusetts Bay-kolonien, kolonien Plymouth, Martha's Vineyard, Nantucket, Provinsen Maine og det som no er Nova Scotia. (Nova Scotia vart skilt ut i 1696 og vart provinsen Nova Scotia i 1713). Provinsen New Hampshire fekk sjølvstendet sitt frå Massachusetts Bay då provinsen Massachusetts Bay vart oppretta.

Frå 1691 reknast vanlegvis historia til provinsen Massachusetts Bay som identisk med Massachusetts. «William og Maria-kontrakten» frå 1691 fekk éitt tillegg av kong George I sin «forklarande kontrakt» som ekspanderte dei opphavlege rettane som vart gjeve kolonien. Provinsen Massachusetts Bay eksisterte til omtrent 7. oktober 1774 då domstolane i Massachusetts oppretta ein provinsiell kongress som svar til den tettande kontrollen til trona, og som eit føregåande vedtak til opprøret i den amerikanske sjølvstendekrigen. Konstitusjonen eller styreforma for *Commonwealth of Massachusetts* vart vedteke i Cambridge i oktober 1779 og adoptert av delegatane ni månader seinare i juni 1780 til å tre i kraft «den siste onsdagen i komande oktober».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Provinsen Massachusetts Bay|Provinsen Massachusetts Bay]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Provinsen New Hampshire

**Provinsen New Hampshire** i Britisk Amerika var produktet av fleire engelske landkontraktar datert frå 1623 til 1680, og i mykje av kolonihistoria til kolonien var han underlagt Massachusetts-kolonien og leiarskapen i Boston.

Dei første busetjingane til kolonien var Little Harbor, Dover, Portsmouth og Exeter. Busetjinga i Exeter vart grunnlagt i 1638 av John Wheelright, ein disippel av Anne Hutchinson. Desse stadene vart samde om å bli sameint i 1639 og i 1641 gjekk dei med på å slutte seg til Massachusetts-kolonien. Kongen skilde New Hampshire ut i 1679 (som del av maktovertakinga til kong Karl II), samla han med Massachusetts igjen i 1699 og separerte han for siste gongen i 1691, då han vart den kongelege provinsen New Hampshire.

New Hampshire fekk ikkje eigen koloniguvernør før i 1741.

Det omstridde territoriet som vart tildelt New Hampshire (New Hampshire framsette krav på det, ein dommar gav det til New York), vart seinare staten Vermont.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Provinsen New Hampshire|Provinsen New Hampshire]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Provinsen New York

**Provinsen New York** (1664–1775) var ein britisk kronkoloni som opphavleg omfatta det som i dag er dei USA-amerikanske statane New York, New Jersey, Delaware og Vermont, i tillegg til delar av Connecticut, Massachusetts og Maine, og det austlege Pennsylvania. Det meste av dette landområdet vart raskt kvittert av krona og gav området som i dag er delstaten New York.  

Provinsen kom til då *Provincie [[Ny-Nederland|Nieuw-Nederland]]* overgav seg og vart avstått av Dei sameinte Nederlanda til kongedømet England i 1664. Provinsen vart kalla opp etter Jakob, hertugen av York, bror til Karl II av England, kort tid etter. Territoriet var ein av Dei midtre koloniane, og vart først styrt direkte frå England.  

New York-kongressen av lokale representantar erklærte seg sjølvstendige den 22. mai 1775, først omtalt som «staten New York» i 1776, og ratifisert i New York-konstiusjonen i 1777. Sjølv om britane heldt New York City under den amerikanske sjølvstendekrigen som militær- og politisk base under operasjonane deira i Nord-Amerika, og ein britisk guvernør teknisk sett sat med embetet, vart det meste av den tidlegare kolonien halden av patriotane. Dei britiske krava på New York enda med Paris-traktaten i 1783.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Province of New York|Province of New York]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Den store freden i Montreal

**Den store freden i Montreal** var ein fredsavtale mellom Ny-Frankrike og 40 First Nations i Nord-Amerika. Han vart signert den 4. august 1701 av Louis-Hector de Callière, guvernør i Ny-Frankrike, og 1300 representantar frå dei 40 indianarstammene nordaust i Nord-Amerika. Avtalen enda ein 100 år lang krig mellom irokesarane, som var allierte med engelskmennene, og franskmennene, som var allierte med huronar og algonquianar. Det medførte 16 år med fredelege forhold og handel før krigen starta igjen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Great Peace of Montreal|Great Peace of Montreal]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Alfred A. Cave *The French and Indian War* 2004 Greenwood Press ISBN 031332168X
* Atherton, William. ''Montreal, 1535-1914''
* Eccles, W. J. ''Biography of Denonville'' at DCB
Omleiringa av St. Augustine i 1702

**Omleiringa av St. Augustine** var ein del av Dronning Anne-krigen i november og desember 1702.  Engelske styrkar frå provinsen Carolina og deira indianske allierte, kommandert av guvernøren i Carolina, James Moore, mot den spanske kolonifestninga Castillo de San Marcos i St. Augustine i Spansk Florida.

Etter å ha øydelagd spanske kystsamfunn nord for St. Augustine kom styrkane til Moore fram til St. Augustine den 10. november og byrja omleiringa. Den spanske guvernøren Joseph de Zúñiga y Zérda hadde fått nok tid på seg til å trekkje sivile og matforsyningar inn i festninga og sende melding til nærliggande spanske og franske samfunn om støtte. Dei engelske kanonane gjorde lite skade på festningsmurane, og dette fekk guvernør Moore til å sende ei melding til Jamaica for å få større kanonar. Spanjolane si bøn om hjelp var ein suksess og ein flåte vart send frå Havanna i Cuba. Soldatane gjekk i land den 29. desember og Moore avslutta kringsetjinga dagen etter. Han vart tvungen til å brenne mange av båtane sine før han vendte attende til Charles Town i skam. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Siege of St. Augustine (1702)|Siege of St. Augustine (1702)]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Charles Town-toktet

**Charles Town-toktet** (september 1706) var eit fransk-spansk forsøk under kaptein Jacques Fefebvre på å ta hovudstaden i den engelske provinsen Carolina, Charles Town under Dronning Anne-krigen (som var den nordamerikanske delen av den spanske arvefølgjekrigen).

Det vart hovudsakleg organisert og betalt for av franskmennene og starta frå Havanna i Cuba og ekspedisjonen nådde Charles Town tidleg i september 1706 etter å ha gjort eit stopp i St. Augustine for å hente forsterkingar. Eit kort møte med ein sjørøvar gjorde at «Brilliant», eit av dei seks skipa i toktet, kom bort frå dei andre. Soldatane gjekk i land nær Charles Town og vart raskt driven bort av ein milits sendt ut av guvernør Nathaniel Johnson då meldingane kom om at flåten var på veg til området. Ein improvisert flotilje kommandert av oberst William Rhett klarte å kapre «Brillant», som nådde fram etter dei fem andre skipa alt hadde segla bort i nederlag.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Charles Town expedition|Charles Town expedition]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Omleiringa av Port Royal i 1707

**Omleiringa av Port Royal** i 1707 var to separate forsøk av engelske kolonistar frå New England på å erobre Acadia (som i dag omtrent utgjer dei kanadiske provinsane Nova Scotia og New Brunswick) ved å erobre hovudstaden Port Royal (i dag Annapolis Royal) under Dronning Anne-krigen. Begge forsøka vart gjort av militssoldatar frå kolonien og var leia av menn som ikkje hadde erfaring med omleiringar. Festninga i Port Royal klarte lett å stå imot begge forsøka, med støtte frå akadiske og indianske militssoldatar utanfor fortet.

Den første omleiringa starta den 6. juni 1707 og varte 11 dagar. Den engelske obersten John March klarte å opprette stillinga nær fortet i Port Royal, men ingeniørane hans hevda at dei naudsynte kanonane ikkje kunne setjast i land, og styrken trekte seg attende etter usemjer i krigsrådet. Den andre omleiringa byrja den 22. augsut og klarte aldri å sikre ein god leir på grunn av godt, organisert forsvar av den akadiske guvernøren Daniel d'Auger de Subercase.

Omleiringsforsøket var rekna som ein katastrofe i Boston og kommandantane vart håna då dei kom attende. Port Royal vart erobra i 1710 av ein større styrke som inkluderte soldatar frå den britiske hæren. Dette markerte slutten på det franske styret på halvøyområdet av Acadia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Siege of Port Royal (1707)|Siege of Port Royal (1707)]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Quebec-toktet

**Quebec-toktet** eller **Walker-toktet til Quebec** var eit britisk forsøk på å angripe Québec i 1711 i Dronning Anne-krigen, den nordamerikanske delen av den spanske arvefølgjekrigen. Det mislukkast etter eit skipsforlis i Saint Lawrence-elva den 22. august 1711, då sju transportskip og eit lagerskip forliste og 850 soldatar drukna. Katastrofen var på denne tida ei av dei mest alvorlege sjøulukkene i britisk historie.

Toktet var planlagt av administrasjonen til Robert Harley, og basert på planar som opphavleg var lagt fram i 1708. Harley ønskte å utføre toktet som ein del av ei større endring i britisk militærpoiltikk, der dei skulle legge vekt på styrken deira til sjøs. Kommandantane for toktet, admiral Hovenden Walker og brigadegeneral John Hill, vart valde ut frå den politiske ståstaden deira og sambanda deira til krona, og planane vart haldne hemmelege sjølv for admiralitetet. Trass i løyndomen klarte franske agentar å finne ut kva britiane planla og åtvare styresmaktene i Québec.

Toktet var venta å få alle forsyningar frå Boston, hovudstaden i provinsen Massachusetts Bay, men byen var ikkje førebudd då dei kom fram og styresmaktene måtte skrape saman forsyningar for tre månader. Admiral Walker hadde òg vanskar med å få tak i erfarne rormenn og nøyaktige sjøkart for å segle i farvatnet i nedre delen av Saint Lawrence. Toktet nådde Saint Lawrence-bukta utan vanskar, men tåke, vanskelege straumforhold og sterk vind gjorde at flåten dreiv mot nordsida av Saint Lawrence nær ein stad som i dag heiter Pointe-aux-Anglais, der skipa forliste. Etter katastrofen avbraut Walker toktet og reiste attende til England. Sjølv om toktet var mislukka, heldt Harley fram å realisere «*blue water*»-politikken sin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Quebec Expedition|Quebec Expedition]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Hovenden Walker

Sir **Hovenden Walker** (1656 eller 1666&ndash;1725 eller 1728) var ein britisk marineoffiser. Han er mest kjend for å ha leia eit mislukka toktet i 1711 mot Quebec City, som då var hovudstad i Ny-Frankrike. 

## Karriere
Walker studerte ved Trinity College i Dublin i 1678, men gjorde seg ikkje ferdig og gjekk inn i Den britiske marinen. Han vitja truleg Nord-Amerika i 1686, og nådde Boston ombord på fregatten HMS «Dartmouth». 

Walker vart forfremma til kaptein kring 1692. I 1701 vart han med i flåten under sir George Rooke i Cadiz, og kort tid etter, som commodore, tok han kommando over ei avdeling som deltok i åtak på Guadeloupe og Martinique, begge mislukka. Nederlaget øydela ikkje karrieren hans, og i 1706 var han med i å heve omleiringa av Barcelona. To år seinare vart han utpeikt til kommandant for skvadronen utanfor Dunkerque. 

I mars 1711 vart Walker forfremma til flaggoffiser og vart òg slått til riddar. Same året vart han øvstkommanderande for eit tokt med mål om å erobre Ny-Frankrike. Han skulle angripe Quebec i kombinasjon med ein felttog på land, leia av Francis Nicholson. Då toktet nådde Saint Lawrence-elva vart dei råka av dårlege vêrforhold og forliste på nordsida av elva. Over 800 mann mista livet i forliset og toktet vart avbroten. 

Walker kom attende til London i oktober 1711, men vart ikkje klandra for det mislukka toktet. I 1712 kommanderte han ein skvadron nær Jamaica. Han kom attende til England eit år seinare. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hovenden Walker|Hovenden Walker]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Port Royal i Nova Scotia

**Port Royal** (i dag Annapolis Royal) var ein gong hovudstaden i Acadia og er i dag eit lite landleg samfunn på vestsida av den kanadiske provinsen Nova Scotia. Først låg Port Royal på nordsida av Annapolis Basin i Nova Scotia, der det i dag er reist ein rekonstruksjon av den originale busetjinga i Port-Royal.  Etter at staden vart øydelagd (1613), vart Port Royal bygd opp att på sørsida. Britane gav staden namnet Annapolis Royal etter at dei erobra Acadia (1710). 

Port Royal vart grunnlagd av Pierre Dugua, Sieur de Mons og Samuel de Champlain i 1605. Landsbyen var den første permanente europeiske busetnaden nord for St. Augustine i Florida. (to år seinare, hadde engelskmennene grunnlagd sin første permanente busetnad i Jamestown i Virginia.)  Om lag 75 år etter at Port Royal vart grunnlagd, migrerte akadiarane frå hovudstaden og oppretta det som vart ein andre store akadisk busetnader før utkastinga av akadiarane: Grand Pré, Chignecto, Cobequid og Pisiguit. 

Før Halifax vart grunnlagd i 1749, var Port Royal/Annapolis Royal hovudstad i Acadia og seinare Nova Scotia i det meste av dei førre 150 åra. I løpet av den tida prøvde britane seks gonger å erobre Acadia med å ta hovudstaden. Dei klarte omsider å slå franskmennene i omleiringa av Port Royal i 1710. Dei neste 50 åra prøvde franskmennene og deira allierte å ta attende hovudstaden utan å lukkast. 

Inkludert raidet som skjedde under den amerikanske sjølvstendekrigen, opplevde Port Royal/Annapolis Royal totalt 13 åtak, meir enn nokon annan stad i Nord-Amerika. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Port Royal, Nova Scotia|Port Royal, Nova Scotia]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Omleiringa av Port Royal i 1710

**Omleiringa av Port Royal** (5. til 13. oktober 1710), òg kjend som **erobringa av Acadia**, vart utført av britiske soldatar og provinsstyrkar under Francis Nicholson mot ein fransk garnison i Acadia kommandert av Daniel d'Auger de Subercase, i den acadiske hovudstaden Port Royal. Den vellukka britiske omleiringa markerte byrjinga på den permanente britiske kontrollen over halvøy-området av Acadia, som dei gav namnet Nova Scotia, og det var første gongen britane tok og klarte å halde på ein fransk koloni. Etter at franskmennene overgav seg okkuperte britane fortet i hovudstaden og feire at dei hadde erobra ei av dei største festningane i Europa. Dei gav staden det nye namnet Annapolis Royal.

Omleiringa var det tredje forsøket til britane under Dronning Anne-krigen på å erobre den akadiske hovudstaden, og det fekk store følgjer for dei neste 50 åra. Erobringa var eit nøkkelelement i forhandlingane mellom Frankrike og Storbritannia i 1711-1713 om saker i Nord-Amerika. Det førte til at den nye kolonien Nova Scotia vart oppretta, og førte til stor uro om lagnaden til både akadiarane og mi'kmaq-folket, som framleis budde i Acadia.

Erobringa av Acadia var eit særs viktig element i historia til dei kanadiske statane - det skjedde før britane erobra Louisbourg og Quebec, og varsla slutten for den franske makta i Nord-Amerika meir generelt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Siege of Port Royal (1710)|Siege of Port Royal (1710)]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
*
*
María Isabel

**María Isabel López Rodríguez**, kjend som **María Isabel** () er ein spansk songar. Ho representerte Spania i Junior Eurovision Song Contest 2004, og kom på 1. plass.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:María Isabel|María Isabel]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Slaget ved St. John's

**Slaget ved St. John's** var eit slag ved St. John's på Newfoundland der franskmennene erobra den britiske kolonien Newfoundland, den  under Dronning Anne-krigen. Ein blanda og brokete styrke på 164 menn leia av Joseph de Monbeton de Brouillan de Saint-Ovide, løytnant for Philippe Pastour de Costebelle, den franske guvernøren i Plaisance, klarte raskt å ta den britiske garnisonen i St. John's, og tok kring 500 fangar.

Costebelle, som hadde for få ressursar til å halde St. John's, øydela festningsverka og forlet staden i april 1709. Han vart seinare gjenerobra av britane. Dei franske koloniutpostane på Newfoundland vart fråreiste etter Frankrike avstod kontrollen over øya til Storbritannia i 1713 med freden i Utrecht. Dei fleste franske nybyggjarane vart flytta til Île-Royale, som i dag heiter Cape Breton Island.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Battle of St. John's|Battle of St. John's]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Pothier, Bernard. Biography of St. Ovide
* Prowse, Daniel Woodley. ''A history of Newfoundland: from the English, colonial, and foreign records''
* Quinn, D.B. Biography of Thomas Lloyd
* Salagnac, Georges Cerbelaud. Biography of Costebelle
New School for Social Research

**The New School for Social Research** var eit universitet i New York, grunnlagt i 1919 av ei gruppe intellektuelle pasifistar. Somme av desse hadde undervist ved Columbia University, men fekk ikkje halde fram der på grunn av pasifismen sin. 

Det er (2006) i alt 1&nbsp;628 studentar ved *New School*, opp til doktorgradsnivå. Skulepengane var det same året US$ 19&nbsp;810, som er relativt lite i amerikansk samanheng for eit universitet på så høgt fagleg nivå.

Rektor sidan 2000 er den tidlegare demokratiske senatoren Robert Kerrey.

Blant grunnleggjarane var Charles Beard, den norsk-ætta Thorstein Veblen, James Harvey Robinson, Wesley Clair Mitchell, John Dewey og Alvin Johnson. Seinare kom fleire andre til som lærarar,  mellom dei Aron Gurwitch, Albert Salomon, Alfred Schütz, Karl Löwith, Marie Jahoda, Hannah Arendt, Hans Jonas, antropologen Claude Lévi-Strauss, språkforskaren Roman Jakobson og Henri Bonnet. Den norske sosiologen Arvid Brodersen var òg her ein lang periode (1949-1974) etter Den andre verdskrigen. I denne perioden var skulen eit senter for fenomenologi i USA. 

Då det kom mange intellektuelle til USA i mellomkrigstida og under Den andre verdskrigen, gjekk skulen òg under namnet *eksiluniversitetet*, og han vart særleg særleg kjend for sitt fakultet for politikk og sosialvitskap.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til New School for Social Research

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:no:The New School for Social Research|The New School for Social Research]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Asiento

**Asiento** var ein avtale mellom Spania og andre land som gav dei andre landa løyve til å selje folk som slavar i dei spanske koloniane mellom 1543 og 1834. I britisk historie refererer dette vanlegvis til ein avtale mellom Spania og Storbritannia frå 1713 som omhandla tilgangen til afrikanske slavar for dei spanske territoria i Amerika. Den britiske regjeringa gav desse rettane til Sørhavskompaniet.  

Avtalen vart først gjeven til republikken Genova og Portugal, vart avtalen i 1701 gjeven av Filip V av Spania til det franske Guinea-selskapet (som på denne tida òg vart kalla «Asiento-selskapet»). Ved freden i Utrecht i 1713 fekk England og det engelske Sørhavskompaniet (South Sea Company) monopol på denne handelen dei neste 30 åra. Det mest merkverdige i denne Asiento-avtalen var at selskapet saman med 4800 slavar årleg kunne sende eit «Asiento-skip» med 500 tonn varer til same stad der slavane vart innført. På denne måten mjukna det harde kommersielle monopolet Spania heldt fast på i koloniane sine, og gjennom omfattande smugling klarte England ytterlegare å auke handelssambandet sitt med dei spanske koloniane. Dette førte alt i 1739, før dei 30 åra var over, til krig mellom England og Spania, krigen om øyra til Jenkins. Ved freden i Aachen i 1748 gjeldt Asiento-avtalen enno i fire år for Sørhavskompaniet, men i 1750 gjekk avtalen ut mot at Spania betalte ei erstatning på 100&nbsp;000 pund. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Asiento|Asiento]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Dino Jelusić

**Dino Jelusić** () er ein kroatisk songar og låtskrivar. Han representerte Kroatia i Junior Eurovision Song Contest 2003, og kom på 1. plass.

## Kjelde

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dino Jelusić|Dino Jelusić]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Rupert's Land

**Rupert's Land**, stundom kalla «Prince Rupert's Land», var eit territorium i Britisk Nord-Amerika som bestod av nedslagsfeltet til Hudsonbukta som var nominelt eigd av Hudson's Bay Company i 200 år frå 1670 til 1870, sjølv om det budde mange innfødde grupper i same området og som ønskte suverenitet i området. Rupert's Land ligg i dag hovudsakleg i Canada, men ein liten del finst i dag òg i USA. Det vart kalla opp etter prins Rupert av Rhinen, ein nevø av Karl I og den første guvernøren i Hudson's Bay Company.

Områda som høyrte til Rupert's Land omfatatr heile Manitoba, det meste av Saskatchewan, det sørlege Alberta, det sørlege Nunavut, nordlege delar av Ontario og Quebec, i tillegg til delar av Minnesota og Nord-Dakota og nokre små område av Montana og Sør-Dakota.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rupert&#39;s Land|Rupert&#39;s Land]]» frå ,  den 29. mai 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Spansk Geldern

**Øvre Geldern** eller **Spanske Geldern** var ein av fire delar av det keisarlege Hertugdømet Geldern. I den nederlandske revolusjonen var det det einaste fjerdedelen som ikkje lausriven frå Habsburgmonarkiet og vart ein del av Dei sameinte Nederlanda, men vart verande under spansk styre under åttiårskrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Upper Guelders|Upper Guelders]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Rolf Åge Berg

**Rolf Åge Berg** () i Stjørdal er ein tidlegare skihoppar og hopptrenar frå Vassbygda i Stjørdal kommune i Nord-Trøndelag. Han representerte Idrettslaget Stjørdals-Blink og treningsgruppa Trønderhopp.

## Karriere
Berg var med på det norske hopplandslaget frå 1983, og debuterte i verdscupen den 30. desember 1983. Han vann NM i stor bakke i 1984, og kom på 2. plass i normalbakken. Berg kom på 5. plass i normal bakke under vinter-OL 1984 i Sarajevo.

1986-sesongen vart hans beste og hans siste som skihoppar. Han kom på tredjeplass i Bischofshofen under den tysk-austerrikske hoppveka den 6. januar 1986, og vart nummer fem samanlagt i hoppveka. 19. februar vann han verdscuprennet i St. Moritz i Sveits, hans einaste verdscupsiger. Under NM i 1986 vann han sølvmedaljen i både stor bakke og normal bakke.

Under VM i skiflyging 1986 i Kulm mista Berg kontrollen over skia etter sterkt luftpress ovanfrå. Han vart frakta til sjukehus med hjerneskaking, skamslått skulder og brot på korsbandet i det venstre kneet. Etter fallet vart han erklært 12 prosent invalid, og slutta som aktiv skihoppar. Trass i at han ikkje kunne fullføre sesongen, vart han nummer åtte i den totale verdscupen. 

Berg har seinare vore trenar, jamnast i Trønderhopp, men også trenar for mellom andre Espen Bredesen og Vegard Sklett, samt landslagstrenar i midten av 1990-åra.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1983: Nr 8 i Holmenkollen
*1984: Nr 5 i normalbakken i OL Sarajevo. Nr 5 i Holmenkollen
*1985: Nr 4 i Örnsköldsvik
*1986: Siger i St. Moritz, ein andreplass og ein tredjeplass

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1982: Nr 12 i storbakken på Rena
*Ski-NM 1983: Nr 9 i normalbakken i Mo i Rana
*Ski-NM 1984: Gullmedalje storbakken i Meldal, sølvmedalje i normalbakken på Kongsberg
*Ski-NM 1985: Nr 6 både i normalbakken i Bardu og i storbakken i Bærum
*Ski-NM 1986: Sølvmedalje både i normalbakken på Vang og i storbakken i Oslo
*Ski-NM 1987: Nr 5 i normalbakken i Sprova
*Ski-NM 1988: Nr 11 i storbakken på Rena

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
*Rolf Åge Berg i olympedia.org
Jean Alaux

**Jean Alaux**, kalla «*le Romain*» («romaren») () var ein fransk historiemålar og direktør i Det franske akademiet i Roma frå 1846 til 1852.

## Galleri

Villars a Denain1.jpg|Jean Alaux, *[[Slaget ved Denain]]* (1839)
Alaux - The Baptism of Clovis.jpg|Dåpen til Clovis (1825)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jean Alaux|Jean Alaux]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Måleri av Alaux (Insecula)
Spanske monarkar

Dette er ei liste over **spanske monarkar**, det vil seie herskarar over eit samla Spania.

Føregangarar til det spanske monarkiet var:
* Kongedømet til visigotarane
* Cordoba-kalifatet
* Kongedømmet Aragon
* Kongedømmet Castilla og Leon
* Kongedømmet Navarra

Ferdinand II av Aragon og Isabella I av Castilla regjerte gjennom personalunionen sin dei to kongedøma saman. Ferdinand la og under seg den søre delen av Navarra. Etter Isabella døydde overtok dottera hennar Joanna trona, men Ferdinand fortsette som regent fordi Joanna var sinnsjuk. Sonen til Joanna, Karl (seinare tysk-romersk keisar), etterfylgde henne. Då Ferdinand døydde i 1516 overtok han òg Aragon. I 1580, under sonen til Karl I, Filip II av Spania, vart òg Portugal innlema i kongedømmet. Med dette vart heile Den iberiske halvøya sameint under ein konge og namnet på riket vart forandra til Spania. Portugal vart igjen sjølvstendig i 1640, men namnet Spania vart enno brukt om unionen mellom Castilla og Aragon.

## Huset Habsburg
Det er vanleg å rekne Karl I som den første kongen av Spania, sjølv om sonen Filip var den første til å bruke tittelen. (Nummereringa av monarkane held fram etter den kastiljanske linja.)

* Karl I: 23. januar 1516–16. januar 1556
* Filip II: 16. januar 1556–13. september 1598
* Filip III: 13. september 1598–31. mars 1621
* Filip IV: 31. mars 1621–17. september 1665
* Karl II: 17. september 1665–1. november 1700

## Huset Bourbon
* Filip V: 16. november 1700–14. januar 1724
* Ludvig I: 14. januar–31. august 1724
* Filip V (gjeninnsett): 6. september 1724–9. juli 1746
* Ferdinand VI: 9. juli 1746–10. august 1759
* Karl III: 10. august 1759–14. desember 1788
* Karl IV: 14. desember 1788–19. mars 1808
* Ferdinand VII: 19. mars 1808–6. mai 1808

## Huset Bonaparte
* Joseph Bonaparte: 6. juni 1808–11. desember 1813

## Huset Bourbon
* Ferdinand VII (gjeninnsett): 11. desember 1813–29. september 1833
* Isabella II: 29. september 1833–30. september 1868

### Interregnum
* 1868–1871

## Huset Savoie
* Amadeus I: 2. januar 1871–11. februar 1873

### Den første republikken
* Den første spanske republikken: 1873–1874

## Huset Bourbon
* Alfonso XII 29. desember 1874–25. november 1885
* Alfonso XIII: 17. mai 1886–14. april 1931

### Den andre republikken
* Den andre spanske republikken 1931–1939
* Francisco Franco (diktator): 1939–1975

## Huset Bourbon
* Juan Carlos I: 22. november 1975–19. juni 2014
* Felipe VI: 19. juni 2014 –
Nueva Planta-påboda

**Nueva Planta-påboda** (spansk ) var ei rekkje påbod som vart signerte mellom 1707 og 1716 av Filip V&mdash;den første Bourbon-kongen i Spania&mdash;under og kort tid den spanske arvefølgjekrigen var over, som han vann. 

Han nytta fødelandet Frankrike som modell for ein sentralisert stat og undertrykte institusjonar, privilegia og gamle *[[fueros]]* i nesten alle områda som tidlegare var ein del av Krona Aragon (Aragon, Catalonia, Valencia, og Balearane). Påboda bestemte at alle områda i Krona Aragon, utanom Arandalen, skule styrast under lovene til Castilla («*dei mest prisverdige i heile universet*» i følgje påbodet frå 1707) og innlemma desse regionane i eit nytt, og nesten uniformt styrt, sentralisert Spania. Andre historiske område som Navarra og Baskarland, som støtta Filip V under krigen, fekk halde på dei gamle lovene sine. 

Lovene var den første gjennomføringa av Spania som ein sentralisert stat og var meint både som eit moderniserande element, på linje med ander europeiske land der monarkane stadig fekk meir makt, og som ei straff for områda som hadde kjempa mot Filip V i arvefølgjekrigen. Dei øvste embetsmennene vart utpeikte direkte frå Madrid, byen til kongen, og dei fleste institusjonane i desse områda vart nedlagde. Kastiljansk var det einaste offentlege språket og erstatta latinsk, katalansk og andre spanske språk.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nueva Planta decrees|Nueva Planta decrees]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Basert på den spanske versjonen av artikkelen på Spansk Wikipedia frå januar 2006.
Huset Stuart

**Huset Stuart** eller **Stewart** var eit skotsk, og seinare britisk, fyrstehus av normannisk opphav. Namnet stammar frå den gamle skotske tittelen *High Steward*. Maria Stuart tok i bruk den franske skrivemåten *Stuart* då ho budde i Frankrike.

Huset Stuart herska i Skottland i 336 år, frå 1371 til 1707. Etter at Elisabeth I av England, den siste monarken frå huset Tudor, døydde, kom huset Stuart på trona òg i England og Irland, og styrde dei tre kongerika i personalunion mellom 1603 og 1707. I denne perioden kalla herskarane av huset Stuart seg for kongar og dronningar av Storbritannia, sjølv om ein stat med dette namnet endå ikkje eksisterte. Dronning Anne var den første monarken som herska over eit sameint Storbritannia, frå 1707 til ho døydde i 1714. Etter ho døydde vart huset Stuart etterfølgd av huset Hannover på trona. 

## Regentar

### Skotske monarkar

### Skotske, engelske og irske monarkar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Huset Stuart|Huset Stuart]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Bek

**Bek** er eit reststoff som vert att etter destillasjon av ulike organiske stoff. Ein får ulike typar bek alt etter kva som vert destillert. Ein  kan til dømes få  tretjørebek, steinkolbek eller petroleumbek.

Tretjørebek vert brukt når ein kalfatrar nata i huda eller på dekk av eit fartøy. 

Bekatråd som har vorte brukt av skomakarar er og beka med tretjørebek. Bek til dette bruk kan ein lage ved å koke inn tretjøre, og setje til sauetalg. For kvar liter tjøre ein kokar, set ein til 100-150 gram talg. Tjøren må innkokast til om lag ein tredel før talga vert tilsett.

## Kjelde
**Norsk Allkunnebok I*. 1948
*Lars Longva: Tjørebrenning på Pollmoen i *Syft og Skaut. Jula 98* Sykkylven 1998.
Francisco Castillo Fajardo

**Francisco Castillo Fajardo, 2. marki av Villadarias** () var ein spansk general. 

I 1693 mislukkast han i å forsvare Charleroi mot franskmennene, men i 1698 klarte han å forsvare Oran mot tyrkarane. I 1702 vart han generalkaptein i Andalucia og klarte å forsvare Cadiz mot ein britisk-nederlandsk flåte under George Rooke i slaget ved Cádiz i 1702 under den spanske arvefølgjekrigen. I 1704 kommanderte han styrken som invaderte Portugal og erobra Castelo de Vide og Marvão. Dei to neste åra prøvde han å ta attende Gibraltar frå britane, før han vart erstatta den 8. februar 1705 av den franske marskalken de Tessé, som gav opp omleiringa og trekte seg attende. I 1710 var han kommandant for armeen som tapte slaget ved Almenar. Etter dette slaget vart han erstatta av Marquis de Bay. Han vart generalkaptein i Valencia i 1713. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Francisco Castillo Fajardo, Marquis of Villadarias|Francisco Castillo Fajardo, Marquis of Villadarias]]» frå ,  den 29. mai 2011.*
Hans Olav Sørensen

**Hans Olav Sørensen** () i Selbu) er ein norsk tidlegare skihoppar som var medlem av IL Mebonden.

Han slo gjennom i 1964-sesongen. I den tysk-austerrikske hoppveka 1963/64 kom han på 5. plass i Oberstdorf, og vart nummer 10 samanlagt. I Vinter-OL 1964 vart han nummer 8 i normalbakken. Seinare i sesongen vann han bronsemedaljen under noregsmeisterskapen på Voss, siste året det vart tevla i ein bakke i NM.

I NM 1966 tok han sølvmedalje i storbakken og bronsemedalje i normalbakken i 1966, begge på Rena. Bjørn Wirkola var klar vinnar i begge renna, Sørensen kom 0,1 poeng bak Toralf Engan i normalbakken. Tidlegare i sesongen kom han på sjuandeplass samanlagt i den tysk-austerrikske hoppveka. Han fekk plass i den norske troppen til ski-VM i Oslo, der han vart nummer 26 i storbakken.

### Besteplasseringar i internasjonale meisterskap og renn
*1964: Nr 8 i OL Innsbruck. Nr 5 i Bischofshofen, nr 6 i Kiruna 
*1966: Nr 7 i Bischofshofen

### Medaljar og besteplasseringar i noregsmeisterskap
*Ski-NM 1961: Nr 9 i Trondheim
*Ski-NM 1963: Nr 8 i Rælingen
*Ski-NM 1964: Bronsemedalje på Voss
*Ski-NM 1965: Nr 4 i storbakken i Bærum
*Ski-NM 1966: Sølvmedalje i stor bakke og bronsemedalje i normal bakke, begge på Rena
*Ski-NM 1967: Nr 6 i storbakken på Voss

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar
Louis François de Boufflers

**Louis François, Duc de Boufflers, Comte de Cagny** () var ein fransk marskalk.

## Liv og virke
Han gjekk inn i militærteneste i 1663 i omleiringa av Marsal, og vart oberst for ein dragonskvadron i 1669. I erobringa av Lorraine (1670) tente han under marskalk de Créqui. I Holland tente han under Henri de la Tour d'Auvergne, Vicomte de Turenne, og utmerkte seg over med dugleik og mot, go då Turenne vart drepen av ei kanonkule i 1675, kommanderte han baktroppen under tilbaketrekkinga til den franske armeen. Han var alt ein brigadegeneral og i 1677 vart han *[[maréchal de camp]]*.

Han tente gjennom fleire felttog på denne tida og vart stadig forfremma og i 1681 vart han generalløytnant. Han kommanderte den franske armeen ved Moselle, som opna niårkrsigen med ei rekkje sigrar. Den 15. oktober 1688 tok han den viktige festninga Mainz, *Aureum caput regni*,  med 20&nbsp;000 soldatar, før han leia eit korps til Sambre, og forsterka François Henri de Montmorency, Duc de Luxembourg kvelden før slaget ved Fleurus (1690).

I 1691 var han generalløyntant direkte under kongen sjølv, og under omleiringa av Mons vart han skadd i eit åtak på byen. Han var til stades med kongen under omleiringa av Namur i 1692, og tok del i sigeren ved Steinkirk. for tenestene sine vart han i 1692 forfremma til fransk marskalk og i 1694 vart han hertug.

I 1694 vart han utpeikt til guvernør i Franske Flandern og i byen Lille. Han vart sjølv omleira i Namur i 1695, og overgav seg først etter å ha tapt 8&nbsp;000 av 13&nbsp;000 mann. Han deltok i konferansen som enda krigen med freden i Ryswick.

Under den neste krigen, den spanske arvefølgjekrigen, då Lille var truga med omleiring av John Churchill, 1. hertug av Marlborough og prins Eugène av Savoie, vart Boufflers utpeikt som kommandant, og klarte å stå imot i tre månader.

Han vart æra og løna av kongen for forsvaret sitt av Lille, der han gjekk av som sigerherre. Sjølv fienden sette så stor pris på forsvaret hans at han fekk lov å diktere sine eigne vilkår i kapituleringa. I 1708 vart han fransk adeleg. I 1709 var truga av invasjon, tilbaud Boufflers seg å tene under hans underordna Claude-Louis-Hector de Villars, og var med han i slaget ved Malplaquet. Her synte han stor dugleik, og etter Villars vart skadd leia han tilbaketrekkinga til den franske armeen utan å tape verken kanonar eller fangar. Han døydde i Fontainebleau den 22. august 1711.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Louis François, duc de Boufflers|Louis François, duc de Boufflers]]» frå ,  den 29. mai 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Barney & Friends

***Barney & Friends*** er ein amerikansk fjernsynsserie for barn. Hovudpersonane er Barney, ein antropomorf lilla Tyrannosaurus rex, og dinosaurvenene hans. Dei blir òg vitja av menneske, både barn og vaksne kjendisar. *Barney* blei til som ein serie videoar i 1987, og blei frå 1992 produsert og send av PBS. *[[Barney]]* blei raskt populær, og hadde etter ein sesong rundt 5 millionar sjåarar, nesten like mange som rivalen *[[Sesame Street]]*. Bøker og leiketøy frå serien blei lanserte og gjorde det godt.
Serien fekk også kritikk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Barney-nettstad
* Offisiell nettside frå Hit Entertainment 
* ''Barney & Friends''  på PBS Kids (USA)
* ''Barney & Friends'' på PBS Kids Sprout (USA)
*
Fylkesveg 6302

**Fylkesveg 6302** går mellom Strand og Sandviksberget i Osen kommune. Vegen er 757 meter lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 4 i Sør-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Strand, kommunal veg til Sundholmen (0,4 km)
*Endepunkt Sandviksberget

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 7 i Sør-Trøndelag

:*Sjå òg [[fylkesveg 7 (fleirtyding)]]*.
**Fylkesveg 7 i Sør-Trøndelag** går i Osen kommune mellom fylkesgrensene ved Gråhammeren og Vontfjellet. Vegen er 4,1 km lang.

## Kommunar og knutepunkt

*Endepunkt fylkesgrensa ved Gråhammeren →  (Nord-Trøndelag) til  Fjell i Flatanger kommune
*Endepunkt fylkesgrensa ved Vontfjellet →  (Nord-Trøndelag) til  Bøle i Flatanger kommune

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6310

**Fylkesveg 6310** går mellom Roan og Utro i Åfjord kommune. Vegen er 2,4 km lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 11 i Sør-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Roan
*Kommunal veg frå Utro til Eian (1,2 km)

## Bakgrunnsstoff
Fylkesveg 6316

**Fylkesveg 6316** går mellom Hongsand og Hongsand kai i Roan kommune. Vegen er 258 meter lang.

Før Trøndelag fylke vart oppretta 1. januar 2018 var vegen kjennetegna som Fylkesveg 17 i Sør-Trøndelag.

## Kommunar og knutepunkt

* Hongsand
*Kommunal veg frå Hongsand kai til Purkholmen (0,3 km)

## Bakgrunnsstoff
Edmund Husserl

**Edmund Husserl** () var ein tsjekkisk matematikar og filosof, grunnleggjar av fenomenologien, ei av dei viktigaste filosofiske retningane i det 20. hundreåret. 

Husserl var fødd i Proßnitz i Mähren.
Han skreiv først ei doktoravhandling om matematikk der han diskuterte psykologiske forklaringar på matematikken. Han innsåg til slutt at han var på veg i feil retning og at matematikken måtte vere ein ideell vitskap. Ideell tyder at kunnskapen er tidlaus, t.d. at vi har ei førestilling om kva ein trekant er uavhengig av konkrete trekantar i kvardagen (store og små, laga av mange ulike material). Denne tankegangen overførte han på logikk og seinare på sosial- og humanvitskapane sitt grunnlag. Dette var fenomenologien, læra om korleis ting naturleg står fram for oss. Fenomenologi tyder då lære (logos) om fenomena («fainomenon» på gresk tyder «det som ovrar seg» eller syner seg for oss).  Det som viser seg for oss er alt som kjem til oss gjennom sanseapparatet og heile kroppen, og Husserl avgrensa det ikkje berre til synet, men brukte ofte synsmetaforar for å forklare filosofien sin. 

I tida frå hundreårsskiftet skriv han då sitt første store verk om desse teoriane og gav det ut i «Logiske undersøkingar» (ty. Logische Untersuchungen). Han gav seinare ikkje ut så mange bøker, men skreiv desto meir. Då han døydde vart det funne over 40 000 stenografiske ark etter han. 

Husserl var lærar på fleire tyske universitet, men vart til slutt professor i filosofi i Universitetet i Freiburg (i Breisgau). På grunn av jødeforfølgingane i Tyskland i  1930-åra vart han stroken av lista over professorar ved universitetet (han var då pensjonist), noko som førte til at han ikkje kunne bruke biblioteket, og han fekk òg publikasjonsforbod og vart tvangsflytta frå huset sitt over i eit mindre husvære. Han døydde før dei systematiske utryddinga av jødane, og familien fekk hjelp til å flykte. 

Husserl hadde fleire kjende studentar, den mest kjende er utan tvil Martin Heidegger som følgde etter Husserl i filosofiprofessoratet. Husserl og Heidegger var for det meste samde, men Heidegger utvikla fenomenologien i ei anna retning enn Husserl, det som seinare vart kalla eksistensialismen. Eksistensialismen er ei retning innan både filosofien og litteraturen. 

Manuskripta etter han vart berga av ein belgisk fransiskanarmunk og forskar, Leo van Breda, som fekk smugla dei til Berlin og vidare frå Berlin til Belgia med diplomatpost og gøymd i eit kloster i Leuven, og det vart skipa eit Husserl-arkiv og studiesenter der. Etter krigen vart dei sakte, men sikkert publisert i skriftserien Husserliana, og publiseringa vart i hovudsak gjort ferdig på 1990-talet med over 40 store bind. 

Det er (2011) ikkje skriven ein bibliografi om Husserl. 

## Kjelder
* Zahavi, D. (2001). Husserls fænomenologi. Ny, revideret udgave. Gyldendal, København.
* Husserliana-serien * [http://www.hiw.kuleuven.be/hiw/eng/husserl/Husserliana.php Husserliana: Edmund Husserl Gesammelte Werke]  (Kritische edition)*. Auf Grund des Nachlasses veröffentlicht vom Husserl-Archiv Leuven. Nijhoff, Den Haag 1950 ff., no utgjeven av: Springer, Berlin 2008: 42 bind.