The Boomtown Rats

**The Boomtown Rats** er ei irsk rockegruppa som blei skipa i Dublin i 1975. Mellom 1977 og 1985 hadde ho ei rad irske og britiske hittar som «Like Clockwork», «Rat Trap», «I Don't Like Mondays» og «Banana Republic». Den opphavlege besetninga omfatta seks musikarar; fem frå Dún Laoghaire i County Dublin; Gerry Cott (rytmegitar), Simon Crowe (trommer), Johnnie Fingers (keyboard), Bob Geldof (vokal) og Garry Roberts (hovudgitar), pluss syskenbarnet til Fingers, Pete Briquette (bass). The Boomtown Rats blei oppløyst i 1986, men kom saman att i 2013, utan Fingers eller Cott. Garry Roberts døydde i 2022. Kjennskapen til gruppa er blitt overskugga av velgjerdsarbeidet til frontmannen Bob Geldof.

## Historie

### Opphav
Gruppa blei danna i 1975. Fem av dei seks medlemmene kom frå Dún Laoghaire. Pete Briquette var opphavleg frå Ballyjamesduff i County Cavan. Geldof var fyrst manager for bandet, men tok over som vokalist etter Garry Roberts. Gruppa heitte opphavleg The Nightlife Thugs, men bytte namn til The Boomtown Rats.  Geldof hadde teke namnet frå ein gjeng Woody Guthrie hadde vore med i som gut, nemnd i Guthrie sin sjølvbiografi *Bound for Glory*.

Sommaren 1976 heldt gruppa den fyrste konserten sin i Storbritannia, og dessutan i Amsterdam og Groningen i Nederland. Medlemmane flytta til London der dei skreiv kontrakt med Ensign Records seinare same året. Dei gav ut den fyrste singelen sin, «Lookin' After No. 1», i august 1977 etter eit år med turné, inkludert som supportband for Tom Petty. Han nådde Topp 40 i UK Singles Chart, der han nådde 11. plass. Dei gav ut det fyrste albumet sitt, *The Boomtown Rats*, månaden etter, og inkluderte ein annan singel, «Mary of the 4th Form», som nådde 15. plassen i desember. Musikkjournalisten Martin C. Strong kommenterte: «Geldof sin lunefulle karisma hjelpte til med å gje bandet ein særskild identitet.»

### Suksess
Bandet byrja i lag med produsenten Mutt Lange å spela inn neste album, *A Tonic for the Troops* (1978). I mai nådde den fyrste singelen frå dette, «She's So Modern», 12. plassen på den britiske topplista. Ein turné rundt Storbritannia kulminerte med ein filma konsert på Hammersmith Odeon. Den andre singelen, «Like Clockwork», nådde Topp ti i Storbritannia med 6. plassen i juli. Albumet kom ut kort tid etter. I byrjinga av november blei den tredje singelen, «Rat Trap», den fyrste rockelåten av eit irsk band som nådde fyrsteplassen på den britiske topplista. «Rat Trap» var òg den fyrste new wave-låten til å nå fyrsteplassen. Den amerikanske versjonen av albumet (med eit lite anna utval av låtar) kom ut året etter på Columbia Records.

Gruppa gjekk tilbake til studio med Lange for å produsere eit oppfølgjaralbum i 1979, medan ho la ut på ein amerikansk turné til støtte for albumet med moderat suksess. Singelen «I Don't Like Mondays» blei gjeven ut i juli, og nådde òg fyrsteplassen i Storbritannia. Songen var skriven som respons på ei skuleskyting i California. Han nådde Topp ti-lista i heile verda, men ikkje i USA. Han var likevel den einaste songen av gruppa som nådde ''Billboard'' Hot 100 i USA og blei inkludert på det tredje albumet, *The Fine Art of Surfacing*, som kom ut i november det året. Albumet inneheld òg «Diamond Smiles» og den neste Topp 10-hitten i Storbritannia, «Someone's Looking at You».

I desember 1980 kom «Banana Republic» ut. Dette var den siste Topp 10-hitten til gruppa, og nådde 3. plassen. Dette neste året kom også det neste studioalbumet til Boomtown Rats ut, *Mondo Bongo*, som var produsert av Tony Visconti. Ein annan singel, «Elephant's Graveyard (Guilty)», gjekk inn på 26. plassen, medan tittellåten kom ut i USA utan stor suksess. Under den etterfølgjande turnéen bestemte Gerry Cott seg for å forlate gruppa, som heldt fram som ein kvartett. I desember 1981 enda singelen «Never in a Million Years» opp på 62. plassen på dei britiske hittlistene.

Det femte albumet til gruppa, *V Deep*, som blei produsert av Visconti, kom ut i februar 1982. Den andre singelen frå albumet, «House on Fire», nådde 24. plassen på den britiske singellista. Ein tredje, «Charmed Lives», kom ikkje inn på lista. I USA blei albumet opphavleg avvist av det amerikanske plateselskapet, som i staden gav ut ein EP med fire songar som heitte *The Boomtown Rats*, med fire låtar frå *V Deep*. Albumet blei til slutt gjeve ut i USA i slutten av 1982. Same året var Geldof med i filmen *[[Pink Floyd The Wall|Pink Floyd - The Wall]]* regissert av Alan Parker.

Eit oppfølgjaralbum med tittelen *In The Long Grass* blei spelt inn i 1983, men blei opphavleg avvist av plateselskapet. I 1984 turnerte gruppa på universitet etter at dei ikkje kunne finansiera garantien som var nødvendig for å booka større konserthus. *In The Long Grass* blei endeleg utgjeven i Storbritannia i mai 1984, men gjekk ikkje inn på topplista. To singlar frå albumet, «Tonight» og «Drag Me Down», kom såvidt inn på  den britiske singellista, men to andre singlar, «Dave» og «A Hold of Me», kom ikkje inn.

The Boomtown Rats sitt engasjement med Band Aid (som alle medlemmane spelte på) auka profilen til gruppa att igjen, og i januar 1985 blei ein revidert versjon av *In the Long Grass* til slutt gjeven ut i USA. Albumet kom inn på den amerikanske albumlista på 188. plassen, men dei tilhøyrande singlane kom ikkje ein på topplistene eller på radio. Gruppa spelte seinare på Live Aid-konserten.

«Dave», ein singel frå den originale utgåva av *In the Long Grass*, blei spelt inn att som «Rain» for det amerikanske markedet. Songen handla om saksofonisten David McHale, ein venn frå skulen som hadde hatt samanbrot etter at kjærasten hans blei funnen død i eit offentleg toalett ved sida av ein tom heroinpose.

### Oppløysing
Etter Live Aid blei gruppa sett på pause medan Geldof fokuserte på Band Aid Trust. Den siste gongen gruppa opptredde var på Self Aid, ein konsert i mai 1986 på RDS i Dublin, halden for å auka medvitet om arbeidsløyse i Irland. 

Etter at bandet var oppløyst, byrja Geldof ein solokarriere der han heldt fram å samarbeida med Pete Briquette.

Garry Roberts skreiv songar for Kirsty MacColl før han forlet musikkbransjen.

Fingers blei ein suksessrik plateprodusent i Japan, og blei òg ein del av det japanske bandet Greengate. Simon Crowe blei med i det vestirske keltiske instrumentalbandet Jiggerypipery.

I 2005 blei albuma til gruppa remastra og gjenutgjevne, i lag med ei best of-samling og to DVD-ar. Briquette mixa konsert-DVD-en og Francesco Cameli miksa ekstraspora i Sphere Studios i London.

Bob Geldof, Gary Roberts, Pete Briquette og Simon Crowe kom saman att som The Boomtown Rats i 2013, saman med Alan Dunn (eit langvarig medlem av Geldof sitt band) på keyboard og Darren Beale (som spelte med Roberts & Crowe i The Rats) på gitar. I juni 2013 blei det kunngjort at bandet ville leggja ut på ein turné i Irland og Storbritannia med eit nytt samlealbum, *Back to Boomtown: Classic Rats Hits*. Gruppa spelte på Brentwood Festival i 2016, der Geldof skapte kontrovers ved å kritisera publikum. I april 2017 gjekk bandet tilbake til studio for å spela inn nytt materiale til det fyrste studioalbumet sitt sidan *In the Long Grass* i 1984. I mars 2020 gav ho ut eit nytt album, *Citizens of Boomtown*, og ein singel, «Trash Glam Baby».

## Medlemmar

Fil:Bob_Geldof_3115.jpg|Geldof
Fil:The_Boomtown_rats_Garry_Roberts_3098.jpg|Roberts and Dunn
Fil:The_Boomtown_Rats_Peter_Briquette_3251_(15094842179).jpg|Briquette, Crowe og Beale


## Diskografi

### Studioalbum

* *The Boomtown Rats* (1977)
* *A Tonic for the Troops* (1978)
* *The Fine Art of Surfacing* (1979)
* *Mondo Bongo* (1981)
* *V Deep* (1982)
* *In the Long Grass* (1984)
* *Citizens of Boomtown* (2020)

## Kjelder



**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Boomtown Rats|The Boomtown Rats]]» frå ,  den 22. august 2025.*  

## Bakgrunnsstoff

* Boomtown Rats History