open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hovdehytta

**Hovdehytta** er ei privat turisthytte i Bykle kommune i Agder, ved Hartevatnet vest for riksveg 9 ved Hovden.

Hytta ligg 770 moh. og er den eldste turiststaden på Hovden. Ho var opphavleg bygd i 1913, og er seinare utvida fleire gonger. I 2001 vart hytta bygd om og totalrenovert. Hovdehytta har tidlegare høyrd til Kristiansand og Opplands Turistforening.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Nettsidene til Hovdehytta
Ishaug

Ein **ishaug** er eit tydeleg høgdedrag i ein elles heilt flat isbrem, typisk kuppelforma med ei høgd på 100 til 200 meter over isbremmen omkring. Ein ishaug oppstår der isbremmen tek ned i ein grunnare del av havbotnen. Om grunna stikk opp over havnivå vert det derimot definert som ei øy. Isbremmen flyt over grunna og dekkjer denne heilt med is, og dannar slik ein ishaug. Spenninga i isen fører til at det oppstår bresprekker kring ishaugen.

Ei øy som ligg innanfor og er heilt dekt av ein isbrem kan òg sjå nøyaktig ut som ein ishaug. Det må utførlege målingar til for å skilje desse to geografiske landformene. 

Sjølv ishaugar typisk ligg inne i eit isbremområde, kan dei delvis vende ut mot det opne havet. Ishaugane finst berre i isbremmane i Antarktis, hovudsakleg Ronneisen. Dei største ishaugane er opp mot 200 km lange og 50 km breie og dekkjer 10&nbsp;000&nbsp;km². Somme ishaugar vert feilaktig kaklar øyar, men det finst òg nokre isdekte øyar i isbremmane som vert kalla ishaugar. 

Ishaugar, gruppert etter isbremmar, med klokka frå Aust-Antarktis og rundt:
***[[Bruntisen]]**
**McDonald Ice Rumples

***[[Lambert Glacier]]**
**Budd Ice Rumples

***[[Shackletonisen]]**
**Green ishaug (den nordlegaste ishaugen, ved 66°21'S)
**Harrisson ishaug

***[[Rossisen]]**
**Crary ishaug (den sørlegaste ishaugen, ved 82°56'S)

***[[Crossonisen]]**
**Davis ishaug

***[[Bachisen]]**
**Burgess ishaug
**Dvořák ishaug
**Ives ishaug

***[[George VI-isen]]**
**Martin ishaug

***[[Wilkinsisen]]**
**Petrie ishaug
**Schaus ishaug
**Vere ishaug

***[[Wordieisen]]**
**Coker ishaug
**Linchpin ishaug
**Miller ishaug
**Napier ishaug
**Reynolds ishaug
**Wade ishaug

***[[Müllerisen]]**
**Humphreys ishaug

***[[Riiser-Larsenisen]]**
**Lyddan Island
**Bawden ishaug
**Gipps ishaug
**Tharp ishaug

***[[Filchner-Ronneisen]]**
**Berkner Island
**Korff ishaug
**Henry ishaug
**Fowler ishaug
**Skytrain ishaug
**Doake Ice Rumples
**Dott ishaug
**Fletcher ishaug
**Hemmen ishaug
**Kealey ishaug
**Kershaw Ice Rumples

Henry og Korff ishaug er dei største ishaugane med areal på kring 1 500 til 1 600&nbsp;km².

## Bakgrunnsstoff
*Definisjon
Helmer Osslund

**Jonas Helmer Osslund**, opphavleg **Åslund**, () var ein svensk målar frå Tuna i Medelpad. Han er særleg kjend for sine verk prega av hans møte med Lapplands fjellmassiv og dei storslåtte villmarksviddene i flammande haustfargar. Desse bileta danna grunnen for Osslund sitt ry som "Norrlands konstnärlige upptäckare".

### Liv og gjerning
Helmer Åslund fór som ung til USA for å verte ingeniør. Der endra han etternamn til Osslund. 21 år gammal byrja han måle og var tida 1889-94 tilsett som dekoratør ved Gustavbergs porslinsfabrik ved Stockholm. Fabrikken kosta i 1890 på han ei studiereise til Paris og London. Han byrja så å studere målarkunst ved Académie Colarossi i Paris våren 1894. Han var den einaste svensken som studerte hos Paul Gauguin, og tok etter franskmannen sitt symbolistisk samla syn på fargar og form, noko Osslund nytta i sine landskaps- og portrettmåleri, samt modellstudiar. Heimkomen i Sverige voks fram den dynamisk uttrykksfulle landskapskunsten som vart kjennemerket hans.

Det var først i 1898 han byrja måle norrlendsk natur. Osslund oppheldt seg då fleire månader på målarvandringar i de norrlendske øydemarkane, turar som han gjentok ofte dei neste tiåra. Gauguin hadde lært han å måle på smørpapir, noko som var billegare og lettare å handtere enn vanleg lerret når han var på vandring.

Hans ekspressive måleri ligg nær modernismen og kom til å påverke mellom andre Leander Engström, ikkje minst etter den unge Engström i 1907 fekk fylgje med Osslund på ein målartur i lappmarka. Måleria *Före Stormen*, *Midsommar Nuolja* (1922) og *Höstafton vid Nordingrå* er døme på Osslund sin kunst. Lenge var han oversedd, fyrst i alderdomen vart han til fulle verdsett av publikum.

Våren 1906 hadde Osslund ei stor utstilling i rådhuset i Gävle. Ein som omgåande vart interessert i Osslund sin ekspressive kunst, alle dei norrlendske haustmotiva i brennande fargar, var lærfabrikanten Emil Matton, som då kjøpte tre måleri. Året etter stilte Osslund ut på ny i Gävle og Matton bestilte då ein serie på fire måleri, kalla *Årstiderna*. Eitt av måleria i serien, *Hösten*, er i dag Osslunds mest kjende verk.

## Notar

## Kjelder
**Den svenska målarkonstens historia*. 2001

## Bakgrunnsstoff
Finsehytta

**Finsehytta** er ei turisthytte i Ulvik herad i Vestland. Hytta ligg ved Finse stasjon på Bergensbanen, 1222 moh., og høyrer til Den Norske Turistforening (DNT).

Bygningen vart opphavleg oppført som prøveanstalt for flymotorar av tyskarane under den andre verdskrigen. Han vart teken over av DNT etter krigen og innreidd til turisthytte 1947–48, utvida og modernisert i 1952, 1961 og 1976. Hytta har personell i tidsrommet mars–mai og juli–september. På Finsehytta vert det arrangert brekurs om sommaren.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Finsehytta hjå DNT
Biscuit Step

**Biscuit Step** er ein liten trinn-liknande haug i Tuckerbreen oppom samløpet med Trafalgarbreen i Victoria Land. Det er særs mange bresprekker i den nordlege halvdelen, men det er ei god rute med slak helling i sørenden. Kjeks (biscuit på engelsk) var ein viktig del av rasjonane på New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition, 1957–58, som namngav isen. Ein liten kasse med kjeks vart sett igjen nær haugen for å brukast på veg attende ned breen. 

## Kjelder
*
Burgess ishaug

**Burgess ishaug** er ein liten ishaug som ligg i Wilkinsisen, utanfor vestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt frå lufta under ein flytur med radioekkolodd av British Antarctic Survey den 11. februar 1967 og seinare nøyaktig plassert på kartet frå U.S. Landsat-bilete i februar 1979. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1980 etter løytnant Robert William Burgess, ein pilot i Royal Air Force som var kaptein på Twin Otter-flyet på denne flyturen.

## Sjå òg
* Petrie ishaugar
* Martin ishaug

## Kjelder
*
Crary ishaug

**Crary ishaug** er ein ishaug i Antarktis sør i sentrale delar av Rossisen. Han er med ei plassering ved 82°56'S den sørlegaste ishaugen. Isen vart undersøkt av USARP-prosjektet på Rossisen i 1970-åra. Namnet vart nytta av folk frå USARP og kalla opp etter Albert P. Crary (1911–87), ein amerikansk geofysikar.

## Bakgrunnsstoff
*Bilete av Crary ishaug
Davis ishaug

**Davis ishaug** er ein ishaug, 7,5&nbsp;km lang, nær enden av Smithbreen, 15&nbsp;km søraust for Mayo Peak på Bear Peninsula på Walgreen Coast i Marie Byrd Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1966 og frå Landsat-bilete frå 1972–73. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter offiser Arthur R. Davis i US Navy, forsyningsoffiser under Operasjon Deep Freeze i 1975–76 og 1976–77.

## Kjelder
Dott ishaug

**Dott ishaug** er ein halvøyliknande ishaug utanfor Barrett Nunataks, som er kring 40&nbsp;km lang og som strekkjer seg austover frå Heritage Range i Ellsworth Mountains og endar ved Constellationfjorden ved sørvestkanten av Ronneisen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Robert H. Dott, ein geolog i United States Antarctic Research Program og amerikansk representant ved Bernardo O'Higgins-basen, sommaren 1961-62.

## Kjelder
Dvorák ishaug

**Dvorák ishaug** er ein ishaug som er 19&nbsp;km lang, og som ligg oppom isen i Mendelssohnfjorden sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart først kartlagt, frå flyfoto tekne under Ronne Antarctic Research Expedition i 1947–48, av D. Searle frå Falkland Islands Dependencies Survey i 1960 og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Antonín Dvorák, den tsjekkiske komponisten. (1841-1904).

## Sjå òg

* Martin ishaug
* Petrie ishaugar

## Kjelder
Fletcher ishaug

**Fletcher ishaug** eller **Fletcher Promontory** er ein stor ishaug, 160&nbsp;km lang og 65&nbsp;km brei, ved sørvestsida av Ronneisen i Antarktis. Haugen er heilt dekt av is og stig opp mellom Rutfordstraumen og Carlsonfjorden. Ishaugen vart observert, fotografert og grovt skissert av løytnant Ronald F. Carlson i US Navy under flyturen med eit C-130-fly 14.-15. desember 1961 frå McMurdo Sound til området i nærleiken og attende. Han vart kartlagt i detalj av U.S. Geological Survey frå Landsat-bilete frå 1973–74 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Joseph O. Fletcher, direktør i Office of Polar Programs i National Science Foundation i 1971–74.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis

## Kjelder
Fowler ishaug

**Fowler ishaug** er ein særs stor ishaug i Antarktis mellom Evansstraumen og Carlsonfjorden, sørvest i Ronneisen. Ishaugen verkar å vere heilt dekt av is utanom Haag Nunataks, som stikk opp av overflata i nordvest. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå Landsat-bilete frå 1973–74 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Alfred N. Fowler i U.S. Navy som var offiser av U.S. Naval Support Force i Antarktis, 1972–74.

## Kjelder
William Bouguereau

**William Adolphe Bouguereau** () var ein fransk akademisk målar og tradisjonalist. I hans realistiske sjangermåleri nytta han seg av mytologiske tema med moderne tolkingar av klassiske emne, med særleg vekt på kvinnekroppen.

Bouguereau var fødd i ein handelsfamilie i La Rochelle. I ungdomsåra fekk han gjennom ein onkel interesse for religion og gresk mytologi. Særleg vart Bouguereau fascinert av den greske mytologien, og fekk etterkvart overtalt faren om å la han verte kunstmålar. 

Booguereau laga måleri over ulike tema, frå storslåtte mytologiske komposisjonar til meir naturalistiske avbildingar av fattige kvinner og barn. Han laga minst 822 ferdige måleri. Målarstilen hans forandra seg svært lite gjennom livet.

Bouguereau fekk mykje merksemd og var ein populær målar, særleg i Frankrike og USA. Han mottok talrike prisar og fekk mykje heider, og selde bilete til høge prisar. Ettersom han var den vesentlegaste salong-målaren i sin generasjon, vart han håna av den impresjonistiske avantgarden.


File:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - Italian Girl Drawing Water (1871).jpg|*Italiensk kvinne*, 1871
Fil:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - Homer and his Guide (1874).jpg| *Homer og fylgjesveinen hans*, 1874 
File:L'Aurore by William-Adolphe Bouguereau - BMA.jpg|*Aurora, [[dagning]]*
File:William-Adolphe Bouguereau The Virgin With Angels.jpg|*[[Vår frue]] og [[englar]]*


## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:nb:William Bouguereau|William Bouguereau]]» frå ,  den 28. januar 2014.*
Harrisson ishaugar

**Harrisson ishaugar** er ein lokal ishaug, 22&nbsp;km vest-sørvest for Henderson Island i Antarktis, der Shackletonisen glir over ei grunne på havbotnen. Isen vart oppdaga av det austlege sledelaget under Den australasiatiske antarktisekspedisjonen (1911–14) under Douglas Mawson, som namngav usen etter Charles T. Harrisson, ein biolog på ekspedisjonen.

## Kjelder
Derwael ishaug

**Derwael ishaug** er ein 40&nbsp;km lang og 5&nbsp;km brei og kring 400 meter høg ishaug i isbremmen utanfor Prinsesse Ragnhild Kyst i Antarktis. Han ligg 70&nbsp;km aust for Breidvika nord i delar av Roi Baudouinisen, like før Vest-Ragnhildbreen. Han er kalla opp etter geodesist frå den belgiske antarktiskekspedisjonen Jean-Jacques Derwael.

## Kjelder
Doake Ice Rumples

**Doake Ice Rumples** er eit område med uroa is i Ronneisen, strekkjer seg om lag 10&nbsp;km frå nordvest til søraust mellom Korff ishaug og Henry ishaug. Han vart først vitja og delvis kartlagt av eit geofysisk lag frå den amerikanske Ellsworth-basen 1957–58, leia av Edward Thiel og vart vidare kartlagd frå U.S. Landsat-bilete frå 1974 og frå radioekkolodd av British Antarctic Survey (BAS) i 1981. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Christopher S.M. Doake, ein erfaren glasiolog i BAS, som forska på morfologien og dynamikken i Ronneisen.

## Kjelder
Gipps ishaug

**Gipps ishaug** er ei omtrent elliptisk ishaug som er 19&nbsp;km lang og som grensar til isklipper på alle sider. Han ligg ved kanten av Larsenisen kring 10&nbsp;km nordaust for Hearst Island. Isen vart oppdaga av William R. MacDonald frå United States Geological Survey (USGS), 18. desember 1966, på eit fotografisk kartleggingsoppdrag av området ombord på eit Super Constellation-fly frå U.S. Navy skvadron VXE-6. Ishaugen vart først kartlagt frå desse bileta av USGS. Namnet vart foreslått av UK Antarctic Place-Names Committee etter Derek R. Gipps, nestkommanderande i British Antarctic Survey i 1961–73.

## Kjelder
Green ishaugar

**Green ishaugar** er ein lokal ishaug i Antarktis, 9&nbsp;km aust for Henderson Island, der Shackletonisen glir over ei grunne på havbotnen. Isen vart kartlagt av G.D. Blodgett (1955) frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump (1946–47) og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Duane L. Green, ein sambandsmann og protokollførar i U.S. Navy Operasjon Windmill som oppretta astronomiske kontrollstasjonar langs Wilhelm II, Knox og Budd Coast i januar og februar, 1948.

## Kjelder
Hemmen ishaug

**Hemmen ishaug** er ein ishaug som er 11,5&nbsp;km lang og 2 til 4&nbsp;km brei, med eit estimert areal på 55 km2, 17&nbsp;km nordvest for Berkner Island i Ronneisen i Antarktis. Isen vart første gong nedteikna på eit kart laga ved Ellsworth-basen i 1957 av kaptein Finn Rønne i U.S. Navy Reserve. Ishaugen vart så kartlagt av satellittbilete frå U.S. Earth Resources Technology. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter George E. Hemmen, administrasjonssekretær i Scientific Committee on Antarctic Research i 1972. Han tente i Falkland Islands Dependencies Survey som vêrobservatør ved Admiralty Bay i 1952–53, og som baseleiar ved Deceptionøya i 1953–54 og med Royal Society antarktisekspedisjonen i 1956.

## Kjelder
Henry ishaug

**Henry ishaug** er ei pyramideforma ishaug som er kring 110&nbsp;km lang mellom Korff ishaug og den sørlege delen Berkner Island i Ronneisen i Antarktis. Han vart først vitja av amerikanske geofysikarar under Det internasjonale geofysiske året frå Ellsworth-basen i 1957–58 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Clifford D. Henry av Military Sealift Command, ein erfaren amerikansk kaptein som styrte . Henry døydde ombord på skipet sitt 16. februar 1975 på veg heim frå den 14. reisa til Antarktis for U.S. Antarctic Research Program.

## Kjelder
Ives ishaug

**Ives ishaug** er ein ishaug kring 1,5&nbsp;km lang ved enden av Weberfjorden, ein isfyllt fjord som ligg mellom Bennett Dome og Berlioz Point på Beethoven Peninsula, sørvest på Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967–68 og Landsat-bilete frå 1972–73. I samband med at stadnamn i området vart kalla opp etter komponistar, vart han namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles Ives, ein amerikansk komponist.

## Sjå òg
* Dvorák ishaug
* Petrie ishaugar

## Kjelder
Kealey ishaug

**Kealey ishaug** er ein ishaug, 70&nbsp;km lang og 28&nbsp;km brei, og dannar den vestlege grena av den større Fowler ishaug. Han ligg like nord for samløpet mellom Talutisfjorden og Carlsonfjorden, ved sørvestsida av Ronneisen. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå imagery provided by NASA Earth Resources Technology Satellite (ERTS-1), 1973-74. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Gerald P. Kealey i U.S. Navy som var militærlege ved Sørpolstasjonen i 1971,
 
## Kjelder
Kershaw Ice Rumples

**Kershaw Ice Rumples** er eit stort område med uroa is mellom Fletcher ishaug og Korff ishaug, sørvest i Ronneisen. Isen vart flyfotografert av U.S. Navy i 1960-åra og fotografert av NASA Earth Resources Technology Satellite (ERTS-1), 1973-74. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter John E.G. Kershaw, ein pilot i British Antarctic Survey (BAS), 1974-75.
 
## Kjelder
Korff ishaug

**Korff ishaug** er ein ishaug, 130&nbsp;km lang og 35 km brei og som ligg 80&nbsp;km aust-nordaust for Skytrain ishaug sørvest i Ronneisen. Han vart oppdaga av gruppa som kryssa Ellsworth Land i 1957–58 og vart namngjeven av gruppa etter Serge A. Korff, visestyreleiar i rådet for kosmisk stråling i U.S. National Committee, 1957-59.

## Kjelder
Martin ishaug

**Martin ishaug** er ein ishaug, 11&nbsp;km lang og 6&nbsp;km brei, i George VI-isen og George VI Sound, 19&nbsp;km sørvest for Kirwanfjorden, utanfor austkysten av Aleksanderøya og vestkysten av Palmer Land. Han vart kartlagt som ein ishaug frå U.S. Landsat-bilete frå januar 1973. Han vart namngjeven i 1977 av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter sir David Martin (1914–76), administrasjonssekretær i Royal Society i 1947–76, som hadde ei leiande rolle i å organisere Royal Society-ekspedisjonen i Det internasjonale geofysiske året i 1956-58.

## Sjå òg

* Dvorák ishaug
* Petrie ishaugar

## Kjelder
Petrie ishaugar

**Petrie ishaugar** er ei gruppe ishaugar som strekkjer seg frå nord til sør i Wilkinsisen, vest for Aleksanderøya i Antarktis. Dei vart sett frå lufta under ein flytur for British Antarctic Survey (BAS) der det vart nytta radioekkolodd kring Aleksanderøya, 11. februar 1967 og seinare nøyaktig plassert på kartet frå U.S. Landsat-bilete. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1980 etter David L. Petrie, BAS og Scott Polar Research Institute (SPRI) elektrikar kring 1966-70, som var med på flyturen. 

## Sjå òg

* Dvorák ishaug
* Ives ishaug
* Martin ishaug

## Kjelder
Schaus ishaugar

**Schaus ishaugar** er ei gruppe små ishaugar i Wilkinsisen, som strekkjer seg aust-vest like utanfor nordsida av Eroica Peninsula, som ligg utanfor sørvestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1967-68 og frå Landsatbilete teken 1972-73. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter offiser Richard Schaus i US Navy, i Division of Polar Programs i National Science Foundation (NSF), der han var flyprosjektleiar 1979-80.

## Sjå òg

* Dvorák ishaug
* Martin ishaug
* Petrie ishaugar

## Kjelder
Vere ishaug

**Vere ishaug** er ein liten ishaug som ligg i Wilkinsisen utanfor vestkysten av Aleksanderøya i Antarktis. Han vart grovt kartlagt frå lufta av British Antarctic Survey på ein flytur med radioekkolodd den 1. februar 1967 og seinare nøyaktig plassert på kartet frå U.S. Landsat-bilete frå februar 1979. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1980 etter løytnant Robert P. Vere i RAF som var andrestyrmann på Twin Otter-flyet som vart nytta under flyturen. 

## Sjå òg

* Dvorák ishaug
* Martin ishaug
* Petrie ishaugar

## Kjelder
Saronikós i Korint

**Saronikós** (gresk  Σαρωνικός) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Saronikós inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Korint.

## Referansar
Skytrain ishaug

**Skytrain ishaug** er ein stor, flataktig og halvøyliknande ishaug som strekkjer seg kring 80 km frå nærleiken av Meyer Hills i Heritage Range austover til Ronneisen i Antarktis. 

Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto frå USN, 1961–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter eit LC-47 Douglas Skytrain-fly, og mykje nytta til å frakte forsyningar til felten i Antarktis frå og med USN Operasjon Highjump i 1946–47 til seint i 1960-åra.

## Sjå òg
*Korff ishaug

## Kjelder
Tharp ishaug

**Tharp ishaug** er ein ishaug, kring 1,3 nautiske mil (2,4&nbsp;km) lang, ved isfronten (1966) av Larsenisen, 28&nbsp;km aust for Cape Fanning på Merz Peninsula i Black Coast. Ishaugen vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå flyfotografi teken av U.S. Navy 1966-69. I samband med at fleire namn i området er kalla opp etter oseanografar, vart det namngjeve av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1977 etter Marie Tharp, ein amerikansk maringeolog og oseanograf frå Lamont-Doherty Geological Observatory i Columbia University i New York.

## Kjelder
Athíkia

**Athíkia** (gresk  Αθίκια) er ein distriktsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Athíkia var hovudsete i den tidlegare kommunen Saronikós, som no er ei kommunaleining i kommunen Korint.

## Referansar
Hortebrekka

**Hortebrekka** er ein isbakke med mange bresprekker som markerer austkanten av Horteriset, like vest for Weyprechtfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39) og vart kartlagt og namngjeven av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Jøkulfallet

**Jøkulfallet** er ein bratt isskråning på nordsida av Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land i Antarktis. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av Den sjette norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Kyrkjebakken i Dronning Maud Land

**Kyrkjebakken** er ein isbakke på vestsida av Jøkulkyrkja i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60).

## Kjelder
Ottehallet

**Ottehallet** er ein isbakke mellom Straumsvola og Brekkeristein i H.U. Sverdrupfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59 og namngjeven av dei.

## Kjelder
Rimebrekka

**Rimebrekka** er ein isbakke med mange bresprekker 7&nbsp;km sør for Rimekalvane i Weyprechtfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei. 
 
## Kjelder
Bakhallet

**Bakhallet** er ein isbakke mellom Terningskarvet og Brugda i Gjelsvikfjella i Dronning Maud Land. Han vart fotografert frå lufta av Den tredje tyske antarktisekspedisjonen (1938–39), vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52) og av den norske ekspedisjonen 1958–59
.

## Kjelder
*
Breidsvellet

**Breidsvellet** er ein bratt isskråning på austsida av Jøkulskarvet i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og frå flyfoto av Maudheimekspedisjonen (1949–52).

## Kjelder
*
Skorvehallet

**Skorvehallet** er ei snødekt bakke med mange klippeframspring, som ligg like vest for Kurzefjella i Orvinfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå flyfoto og landmålingar av den norske antarktisekspedisjonen i 1956–60 og namngjeve Skorvehallet.

## Kjelder
Swithinbankhallet

**Swithinbankhallet** er ein halvsirkelforma isbakke, kring 46&nbsp;km lang, mellom Hallgrenskarvet og Newmayer Cliffs i Kirwanveggen i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og flyfoto av den norske ekspedisjonen 1958–59. Det er kalla opp etter Charles W. Swithinbank, som var glasiolog i NBSAE.

## Kjelder
Tussebrekka

**Tussebrekka** er ein hovudsakleg isdekt isskråning, kring 11&nbsp;km lang, ved sørvestsida av enden av Lundebreen i Mühlig-Hofmannfjella i Dronning Maud Land. Han vart kartlagd av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av den norske antarktisekspedisjonen (1956–60) og namngjeven av dei.

## Kjelder
Danger Slopes

**Danger Slopes** er ein isbakke like sør for Knob Point på vestsida av Hut Point Peninsula på Ross Island. Den første bakken er særs bratt og endar i vest i eit vertikale fall til Erebus Bay. Han fekk dette namnet av Discovery-ekspedisjonen, fordi matrosen George T. Vince som var med på ekspedisjonen mista livet her i ein snøstorm, då han glei og fall ut i sjøen. 

## Kjelder
*
Jenkins Heights

**Jenkins Heights** er eit breitt, isdekt område på over 500 meter over havet som dekkjer 25 kvadratkilometer, sør for McClintonbreen og vest for Mount Bray on Bakutis Coast i Marie Byrd Land i Antarktis. Høgdene vart kartlagte av United States Geological Survey frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1959–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Charles Jenkins, ein geofysikar i National Oceanic and Atmospheric Administration og forskingssjef ved Sørpolstasjonen i vinteren 1974.

## Kjelder
Lofty Promenade

**Lofty Promenade** er ein isbakke som er 13&nbsp;km lang og 2&nbsp;km brei, aust på Ross Island. Bakken er delvis inneslutta mellom sørenden av Kyle Hills og Guardrail Ridge, og heller aust-søraust frå 2600 moh nær Mount Terror til 200 moh nær Allen Rocks. Isflata er relativt glatt og gjev ei uhindra rute mellom Cape Crozier-området og Mount Terror. Namnet tyder «høg promenade» og bakken vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) i 2000.

## Kjelder
Pemmican Step

**Pemmican Step** er ei trinnliknande bakke i Tuckerbreen oppom samløpet Leanderbreen i Victoria Land. Han har særs mange bresprekkar i den sørlege halvdelen, men det er enkelt å ta seg over nordenden. Han vart namngjeven av geolog-gruppa frå New Zealand Geological Survey Antarctic Expedition (NZGSAE), 1957-58. Pemmikan er ein type konservert kjøt. 

## Kjelder
Pimpirev Ice Wall

**Pimpirev Ice Wall** er ein rett isbakke som går parallelt til og kring 100 meter innover frå nordvestkysten av Emona Harbour på Livingston Island. han ligg kring 50 meter over havet og strekkjer seg frå nordhjørnet i Emona Harbour 3700 meter vest-sørvest. Han er kalla opp etter Christo Pimpirev, leiaren for dei bulgarske ekspedisjonane i 1993/94, 1994/95, 1995/96 og 1996/97, som studerte geologien på Aleksanderøya sommaren 1987/88.

## Kjelder
Tillergone Slope

**Tillergone Slope** er ein isbakke, 1,2 nautiske mil (2,2&nbsp;km) brei, som heller ned frå Flight Deck Neve mellom Dotson Ridge og Flaggship Mountain i Convoy Range i Victoria Land. Namnet vart nytta av ei feltgruppe frå New Zealand Antarctic Research Program (NZARP) til minne om ei hending då ratthuset på ein motorkjelke braut saman i 1989-90. På den tida vart isbreen nytta som veg opp til ein leir ved Flaggship Mountain, og bakken måtte klarast utan styring to gonger.

## Kjelder
Access Slope

**Access Slope** er ein isbakke mellom nordenden av Lindstrom Ridge og Tether Rock i Meteorite Hills i Darwin Mountains i Antarktis. Bakken ligg i vestenden av Circle Icefall i Darwinbreen og verkar å vere den einaste ruta gjennom isfallet. Han vart skildrande namngjeven av gruppa som vitja Darwinbreen under Commonwealth Trans-Antarctic Expedition i 1956&ndash;58, som først klatra ned isbreen.

## Kjelder
Slalåma

**Slålåma** er ein bratt isskråning i nordaustsida av Borga i Borgmassivet i Dronning Maud Land. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av Maudheimekspedisjonen (NBSAE) (1949–52) og namngjeven av dei. 

## Kjelder
Tenéa

**Tenéa** (gresk  Τενέα) er ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Tenéa inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Korint.

## Referansar
Khiliomódi

**Khiliomódi** (gresk  Χιλιομόδι) er ein distriktsby i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Khiliomódi var hovudsete i den tidlegare kommunen Tenéa, som no er ei kommunaleining i kommunen Korint.

## Referansar
Sprongdalshytta

**Sprongdalshytta** er ei sjølvbetent turisthytte i Luster kommune i Vestland. Hytta ligg 1250 m.o.h, øvst i Sprongdalen på grensa til Oppland.

Sprongdalshytta vart oppført av Norges vassdrags- og energidirektorat i 1985 som erstatning for Styggevasshytta, som vart råka av Breheimen-utbygginga. Hytta er eigd av folket i øvre Jostedalen, men vert disponert av Den Norske Turistforening. Sprongdalshytta har 12 sengeplassar.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Sprongdalshytta
Røisheim

**Røisheim** er eit hotell og ein turiststasjon i Lom kommune i Innlandet. Hotellet ligg i Bøverdalen 550 moh., ved fylkesveg 55.

Røisheim har teke imot gjester sidan 1858. Hotellet har vorte eit turistmål, med eit idyllisk tun og gamle freda bygningar frå 1700-talet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Haukeliseter

**Haukeliseter** er ei hyttegrend og ei gamal seter som ligg 998 moh., nordvest i Vinje kommune i Telemark, ved Europaveg 134 like aust for Haukelitunnelen. Haukeliseter fjellstue er den største hytta på setra. Anlegget er eigd av Stavanger Turistforening og har omkring 150 sengeplassar.

Haukeliseter vart bygd og sett i drift som fjellstove av staten i tidsrommet 1866–71. Hytta vart kjøpt av Stavanger Turistforening i 1963 og vart utvida og modernisert. Fjellstova har butikk, matsal med servering av lokal mat, spa og utandørs varmebasseng.

Det er gunstige høve for å gå turar frå Haukeliseter både sommar og vinter, med eit omfattande nettverk av hytter og ruter mot Hardangervidda, Ryfylke og Setesdalsheiane. På Haukeliseter blir det òg arrangert kurs i mellom anna kiting og hundespannkøyring.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* Haukeliseter på UT.no
Trollheimshytta

**Trollheimshytta** er ei turisthytte i Surnadal kommune i Møre og Romsdal. Hytta ligg 540 moh., aust for Snota. Hytta har 80 senger tilgjengelege i sommarsesongen og rundt påsketider. Utanom sesongen er hytta sjølvbetent, og har 26 senger tilgjengelege.

Trollheimshytta er eit populært utgangspunkt for Toppturar til Snota, Trollhøtta og andre nærliggjande toppar. Hytta høyrer til Trondhjems Turistforening (TT) og var den første hytta til denne skipinga som låg i fjellet.

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
* TT om Trollheimshytta
* UT.no om Trollheimshytta
Rondvassbu

**Rondvassbu** (1173 moh.) er ei turisthytte i Sel kommune i Innlandet. Hytta ligg 1173 moh. ved sørenden av Rondvatnet, i hjartet av Rondane nasjonalpark.

Rondvassbu høyrer til Den Norske Turistforening (DNT) og vart oppført i 1903. Hytta er seinare vorte ombygd fleire gonger. Rondvassbu har 128 senger, som er fordelt på 2-sengsrom, 4-sengsrom og sovesalar.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* UT.no om Rondvassbu
Sporeplante

**Sporeplantar** eller **kryptogamar** er eit samleomgrep for landplanter som formeirer seg ved hjelp av sporar, og blir brukt til å skilja landplantar frå frøplantar som nyttar frø. Til forskjell frå frøplantane utgjer ikkje sporeplantane ei naturleg gruppe, ettersom bregnene er nærare i slekt med frøplantar enn med mosane. Omgrepet er derfor lite nytta i botanikk i dag. Nyleg har nokre forfattarar brukt omgrepet berre for å visa til bregnar.

Sporeplantar oppstod i devontida for rundt 400 millionar år sidan, og viktige grupper av sporeplantar voks i grunne innsjøar og elvestrandmiljø. Fossilar av slike devonske sporeplantar finst melloma anna i devonfelta i nordre Andrée Land, heilt nord på Spitsbergen.

Den taksonomiske inndelinga *Cryptogamia* høyrde til i Linné si inndeling av planteriket i 24 klassar. Ho omfatta då alle plantar med skjulte formeiringsorgan, og var inndelt i fire ordenar: Algae (algar), Musci (mosar), Filices (bregnar) og Fungi (sopp). Seinare er Fungi og ein del av Algae blitt skide ut frå planteriket.

Dei naturlege gruppene som høyrer inn under sporeplantane er:

*Bladmosar
*Levermosar
*Nålkapselmosar
*Kråkefotplantar
*Sneller
*Bregneplantar:
**Ormetunger
**Psilotales
**Marattiopsida
**Eigentlege bregnar

## Sjå òg
*karsporeplantar

## Kjelder

*Sporeplanter (21. oktober 2011), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 29. januar 2014.
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sporeplanter|Sporeplanter]]» frå ,  den 29. januar 2014.*
Loutráki-Perakhóra-Áji Theódori

**Loutráki-Perakhóra-Áji Theódori** (gresk Λουτράκι-Περαχώρα-Άγιοι Θεόδωροι) er ein kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Loutráki-Perakhóra-Áji Theódori ligg for det meste nord for Korintkanalen og grensar i nordaust mot periferieininga Vest-Attikí i periferien Attikí. I nord og vest ligg Korintbukta, i søraust Saroniabukta.

## Administrativ inndeling
Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Áji Theódori
* Loutráki-Perakhóra
Dei to tidlegare kommunane er no kommunaleiningar. Frå 2011 hadde kommunen namnet Loutráki-Áji Theódori, men skifta namn til Loutráki-Perakhóra-Áji Theódori i 2014.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Loutráki

**Loutráki** (gresk Λουτράκι) er ein by i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas og hovudsete i kommunen Loutráki-Perakhóra-Áji Theódori.

## Referansar
Áji Theódori

**Áji Theódori** (gresk Άγιοι Θεόδωροι) er ein distriktsby og ein tidlegare kommune i periferieininga Korinthía i periferien Peloponnes i Hellas. Áji Theódori inngår frå 2011 som ei kommunaleining i kommunen Loutráki-Perakhóra-Áji Theódori. Frå 2011 til 2014 hadde den nye kommunen namnet Loutráki-Áji Theódori.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Áji Theódori 4&nbsp;934&nbsp;innbyggjarar. Av desse budde 4&nbsp;913 i tettstaden med same namn.

## Referansar
Fefor høyfjellshotell

**Fefor høyfjellshotell** er eit hotell som ligg i Nord-Fron kommune i Innlandet. Hotellet vart grunnlagt som høgfjellssanatorium i 1891, og vart i 1905 det fyrste norske høgfjellshotellet for vinterturisme. Det er 230 senger på hotellet, og 20 sjølvbetente hytter med 130 senger.

Kongefamilien hadde årlege opphald her i perioden 1907–1914 med Fridtjof Nansen som skilærar. I 1910 dreiv Robert Scott og Tryggve Gran trening med motorsleder her før sørpolsekspedisjonen.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Memurubu

**Memurubu** er ei turisthytte i Lom kommune i Innlandet. Hytta ligg 1008 moh., ved nordbreidda av Gjende i Meurubudalen. Her er 150 sengeplassar.

Memurubu var opphavleg ei steinbu, som vart kjøpt inn av Den Norske Turistforening i 1870. Ei privat turisthytte vart oppført på same stad i 1893 og er seinare utvida. Nybygg stod ferdig i 1993. Den gamle hovudbygningen vart 25. august i 1998 totalskadd i brann, men vart bygd opp att og opna i 2002 med plass til 150 senger.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Vormeli

**Vormeli** er ei turisthytte i Luster kommune i Vestland. Hytta ligg 610 m.o.h. og var opphavleg tre husmannsplassar i Utladalen aust for Hurrungane i Vest-Jotunheimen.

Det vart drive gardsbruk på staden i meir enn 100 år fram til 1868, og seinare har det vore seterbruk her fram til 1946. Staden var heilt avstengd frå omverda om vinteren. Det eine våningshuset er restaurert med bistand frå Norsk Kulturråd og Den Norske Turistforening.

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
* UT.no om Vormeli
Alisonstraumen

**Alisonstraumen** er ein isstraum som er kring 15&nbsp;km lang og som flyt inn i Eltanin Bay sør for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Alison Cook, ein dataspesialist i British Antarctic Survey, ein del av eit samarbeidsprosjekt mellom USA og Storbritannia om å lage kart over glasiologiske endringar og kystendringar i Den antarktiske halvøya seint i 1990-åra og tidleg i 2000-åra.

## Sjå òg
*Isstraum

## Kjelder
Baileystraumen

**Baileystraumen** er ein isstraum nord i Theron Mountains, som flyt vest-sørvest til Filchnerisen. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Jeremy Thomas Bailey (1941&ndash;65), ein glasiolog i British Antarctic Survey som i lag med to kollegaer omkom i ein bresprekk under ein tur innover frå Halley Station den 12. oktober 1965. 

## Kjelder
*
Bergstraumen

**Bergstraumen** er ein isstraum som er kring 55&nbsp;km lang og som flyt ut i Carrollfjorden mellom Rydberg Peninsula og Espenschied Nunatak på English Coast. Han vart kartlagt av United States Geological Survey frå landmålingar og frå flyfoto tekne av U.S. Navy i 1961–66 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter kaptein Harold Berg, ein kaptein på USNS «Eltanin» på turar til Antarktis 1964–65.

## Kjelder
Bindschadlerstraumen

**Bindschadlerstraumen** er ein isstraum mellom Siple Dome og MacAyeal Ice Stream. Han er ein av fleire store isstraumar som flyt frå Marie Byrd Land og ut i Rossisen. Isstraumane vart undersøkt og kartlagt av U.S. Antarctic Research Program i løpet av fleire feltsesongar frå 1983–84 og namngjeve Ice Stream A, B, C, etc., etter plasseringa deira frå sør til nord.

Namnet på denne isstraum vart endra frå **Ice Stream D** av Advisory Committee on Antarctic Names (ACAN) i 2001 eller 2002 til ære for Robert A. Bindschadler frå NASA Goddard Space Flight Center, som forska på Den vestantarktiske innlandsisen inkludert dynamikken i isstraumane i Marie Byrd Land og korleis dei vekselverkar med Rossisen, frå kring 1983 til 1998. I januar 2003 godkjende United States Board on Geographic Names dette namnet. 

## Sjå òg
*Isbrear i Antarktis
*Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
* Antarctic glaciologs Honored by ACAN 
*
Blackwallstraumen

**Blackwallstraumen** er ein lett S-forma isstraum i Antarktis som er kring 440&nbsp;km lang og 22&nbsp;km brei. Han flyt frå kring 1900 meter over havet til 730 meter over havet, der han møter Recoverybreen mellom Argentina Range og Whichaway Nunataks. Han vart kalla opp etter Hugh Blackwall Evans (1874–1975), ein engelskfødd, kanadisk naturforskar på Southern Cross-ekspedisjonen, 1898-1900. leia av Carsten E. Borchgrevink.

## Kjelder
DeVicqbreen

**DeVicqbreen** er ein stor isbre i Antarktis som drenerer området mellom Ames Range og McCuddin Mountains i Marie Byrd Land og flyt nord til Getzisen søraust for Grant Island. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959–65 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter løytnant David C. deVicq i US Navy, ein byggingeniør på den nye Byrd-stasjonen i 1960–61.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Echelmeyerstraumen

**Echelmeyerstraumen**, tidlegare kalla **Ice Stream F**, er ein isstraum i Den vestantarktiske innlandsisen som flyt vest til Shirase Coast nord for MacAyeal Ice Stream og er ein av fleire store isstraumar som flyt frå Marie Byrd Land og ut i Rossisen. Isstraumane vart undersøkt og kartlagt av U.S. Antarctic Research Program i løpet av fleire feltsesongar frå 1983–84 og opphavleg kalla Ice Stream A, B, C, etc., etter plasseringa deira frå sør til nord.

Namnet vart endra frå Ice Stream F av Advisory Committee on Antarctic Names i 2002 etter Keith A. Echelmeyer ved Geofysisk institutt ved University of Alaska, Fairbanks, som studerte isstraumane i Marie Byrd Land 1992–93 og 1994–95, i tillegg til rasktflytande isbrear i Alaska og Grønland. Dr. Echelmeyer var ein student under Barclay Kamb, som Kambstraumen er kalla opp etter.

## Kjelder

*Antarktis glasiologs Honored by ACAN
Evansstraumen

**Evansstraumen** er ein stor isstraum som flyt frå Ellsworth Land, mellom Cape Zumberge og Fowler ishaug og ut i Ronneisen. Millsbreen flyt ved sidan av isstraumen på sørvestsida. Straumen vart registrert den 5. februar 1974 på Landsatbilete. Han vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Stanley Evans, ein britisk fysikar som i 1961 utvikla eit apprat for radioekkolodd av innlandsisar og isbrear frå lufta. Han forska på den øvre atmosfæren ved Bruntisen i 1956–57.

## Kjelder
Ferrignostraumen

**Ferrignostraumen** er ein isstraum på meir enn 10&nbsp;km som flyt ut i Eltanin Bay sørvest for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Jane G. Ferrigno frå United States Geological Survey (USGS). Ferrigno har vore ein spesialist nokre tiår frå 1970-åra i bruk av satellittbilete for isbrestudiar og kartkompilering.

Under breen ligg **Ferrigno Rift**, ein riftdal som er 1,5 km djup, 10 km brei og minst 100 km lang. Riftdalen vart oppdaga ved hjelp av radar som trengde ned i isen under kartlegginga av isbreen i 2010 av ei gruppe frå British Antarctic Survey og University of Aberdeen. Den isfylte riftdalen er knytt til havet og ein trur at han har innverknad på istapet frå Den vestantarktiske innlandsisen.

## Kjelder
Horlickstraumen

**Horlickstraumen** er ein stor isstraum på den jamne isflata nord for hovudmassivet i Horlick Mountains i Antarktis, som flyt vest-sørvestover, parallelt til desse fjella, og ut i den nedre delen av Reedybreen. Han vart kartlagt av U.S. Geological Survey frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960–64 og vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names i samband med Horlick Mountains.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Foundationstraumen

**Foundationstraumen** er ein stor isstraum i Pensacola Mountains i Antarktis. Isstraumen flyt nordover for 240 km langs vestsida av Patuxent Range og Neptune Range og ut i Ronneisen vest for Dufek Massif. United States Geological Survey kartla straumen frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1956–66. Advisory Committee on Antarctic Names namngav straumen etter National Science Foundation, som støtta U.S. Antarctic Research Program i denne perioden.

## Kjelder
Foxstraumen

**Foxstraumen** er ein isstraum kring 11&nbsp;km lang og som flyt inn i Eltanin Bay sørvest for Wirth Peninsula i Antarktis. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names etter Adrian Fox frå British Antarctic Survey, som deltok i eit samarbeidsprosjekt med USA i ei kartlegging av kystendringa og dei glasiologiske tilhøva på Den antarktiske halvøya. Han var aktiv i felten og kartleggingsprosjekt frå tidleg i 1990-åra og frametter.

## Kjelder
Institutestraumen

**Institutestraumen** er ein isstraum som flyt nord og ut i Ronneisen i Antarktis, søraust for Herculesfjorden. Isen vart kryssa av United States Antarctic Research Program (USARP) i 1958–59, og USARP – University of Wisconsin Seismic Party i 1963–64. Han vart skissert av Scott Polar Research Institute – National Science Foundation – Det tekniske universitetet i Danmark sitt radioekkolyd-prosjekt, 1967–79 og i samband med Foundationstraumen og Support Force-breen, kalla opp etter Scott Polar Research Institute i Cambridge i England.

## Kjelder
Jutulstraumen

**Jutulstraumen** er ein stor isbre i Dronning Maud Land i Antarktis, kring 190 km lang og som flyt nordover til Fimbulisen mellom Kirwanveggen, Borgmassivet og Ahlmannryggen i vest og H.U. Sverdrupfjella i aust. Han vart kartlagt av norske kartografar frå landmålingar og flyfoto av NBSAE (1949-52) og flyfoto av norske ekspedisjonen (1958-59) og namngjeve Jutulstraumen. Isstraumen har ein fart på kring 4 meter per dag nær kysten, der han har store bresprekkar.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Kambstraumen

**Kambstraumen** er ein isstraum i Den vestantarktiske innlandsisen, tidlegare kjend som **Ice Stream C**. Han fekk i 2001 nytt namn etter Barclay Kamb, ein amerikansk glasiolog.

## Kjelder
*Antarctic glaciologs Honored by ACAN
Lambertbreen

**Lambertbreen** er ein stor isbre i Aust-Antarktis. Han er kring 100&nbsp;km brei og over 400&nbsp;km lang, og kring 2500 meter djup, og står oppført i Guinness rekordbok som den største isbreen i verda. Han drenerer 8% av innlandsisen i Antarktis aust og sør for Prince Charles Mountains og flyt nordover til Ameryisen.

Denne breen vart skissert og namngjeve i 1952 av den amerikanske geografen John H. Roscoe som gjorde ein detaljert studie av området frå flyfoto tekne under USN Operasjon Highjump i 1946-47. Han gav namnet «Baker Threebreen», og nytta kodenamnet som flyfotograferingsflyet og mannskapet nytta om denne kysten i mars 1947, då breen vart oppdaga. Isbreen vart skildra i Atlasregister nr. 14 om antarktiske namn (U.S. Board on Geographic Names i 1956), men vart ikkje nedteikna på publiserte kart. På grunn av dette vart namnet Lambertbreen, gjeve av ANCA i 1957 etter kartlegginga av området av ANARE (Australian National Antarctic Research Expeditions) i 1956, i staden nytta om denne breen. Han er kalla opp etter Bruce P. Lambert, direktør i National Mapping i det nasjonale departementet for nasjonal utvikling. Han flyt delvis over Lambertgraben og munnar ut i Prydzbukta.

## Fjernmåling
Isbreen er viktig i studiet av klimaendringar fordi særs små endringar i klima kan få store konsekvensar for isstraumen ned denne breen. Dei fleste studiane av Lambertbreen vert gjort med fjernmåling på grunn av dei vanskelege vêrtilhøva i området.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Landbreen

**Landbreen** er ein brei isbre med store bresprekker, som er kring 55 km lang og som flyt ned og ut i Land Bay i Marie Byrd Land i Antarktis. Han vart oppdaga av U.S. Antarctic Service (USAS) (1939–41) og kalla opp etter kontreadmiral Emory S. Land, styreleiar i U.S. Maritime Commission.

## Sjå òg

* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Lidkestraumen

**Lidkestraumen** er ein isstraum kring 46&nbsp;km lang og som flyt nord til Stange Sound, aust for Mount Benkert, på English Coast i Palmer Land. Han vart kartlagt av United States Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfotografi tekne av U.S. Navy i 1961-66. Isstraumen vart først vitja av ei feltgruppe frå USGS i januar 1985. Han vart namngjeven av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter David J. Lidke, ein geologi i USGS, eit medlem av gruppa.
 
## Kjelder
MacAyealstraumen

**MacAyealstraumen** , tidlegare kalla **Ice Stream E**, som flyt vest til samløpet mellom Shirase Coast og Siple Coast mellom Bindschadlerstraumen og Echelmeyerstraumen i Antarktis. Han er ein av fleire store isstraumar som flyt frå Marie Byrd Land og ut i Rossisen. Isstraumane vart undersøkt og kartlagt av mannskap frå USARP i løpet av fleire feltsesongar frå 1983–84 og namngjeve Ice Stream A, B, C, etc., etter plasseringa deira frå sør til nord. Namnet vart endra av US-ACAN i 2002 til ære for Douglas R. MacAyeal frå geofysikkavdelinga ved University of Chicago, Chicago som forska i området kring Rosshavet, inkludert Rossisen, Den vestantarktiske innlandsisen og isstraumane i Marie Byrd Land, 1989-2002.

## Sjå òg
* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder
Mercerstraumen

**Mercerstraumen** , tidlegare kalla **Ice Stream A**, flyt vest til Gould Coast til sør for Whillansstraumen i Antarktis. Han er den sørlegaste av fleire store isstraumar som flyt frå Marie Byrd Land og ut i Rossisen. Isstraumane vart undersøkt og kartlagt av mannskap frå USARP i løpet av fleire feltsesongar frå 1983–84 og namngjeve Ice Stream A, B, C, etc., etter plasseringa deira frå sør til nord. Namnet vart endra av US-ACAN i 2002 til ære for John H. Mercer (1922–87), ein geolog frå Institute of Polar Studies (no Byrd Polar Research Center) ved Ohio State University, som kartla morener oppom Reedybreen og i Ohio Range ved enden av Horlickstraumen, den store sidebreen til Mercerstraumen.

## Sjå òg

* Isbrear i Antarktis
* Isstraumar i Antarktis

## Kjelder