open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Filmen Caligula

***Caligula*** er ein kontroversiell italiensk/USA-amerikansk spelefilm frå 1979, regissert av italienaren Tinto Brass. *Caligula* handlar om den romerske keisaren med same namn og korleis karrieren hans stig oppover for så å styrta i grus. *Caligula* var den fyrste filmen som brukte kjende skodespelarar og samtidig pornografiske scener, og er framleis bannlyst i fleire land. I hovudrollene speler Malcolm McDowell, Teresa Ann Savoy, Helen Mirren, Peter O'Toole og John Gielgud. 

## Handling

Caligula (McDowell) skal ta over den romerske trona etter den halvgalne, syfilissjuke keisar Tiberius (O'Toole) som bur på øya Capri. Han får beskjed om å melda seg på øya, og vil helst ikkje dra, men systera Drusilla (Savoy) overtyder han likevel. 

Etter at ein nær ven av keisar Tiberius tek livet sitt, får keisaren slag. Dermed prøver Caligula og hjelparen Macro å framskunda keisarskiftet. Dei snik seg inn i soverommet til Tiberius for at Caligula skal ta livet av han, men det blir Macro som til slutt må gjera ugjerninga. 

Som keisar gjer Caligula systera Drusilla til sin like, og vil gifta seg med henne, men ho nektar. Han ligg med kvinna Caesonia (Helen Mirren), men då det blir klårt at ho er gravid med hans barn, blir Caligula alvorleg sjuk. Drusilla pleier han til han kjem til krefter att. Nett då føder Caesonia ein arving til han; eit jentebarn som han kallar Julia Drusilla. Caligula bestemmer seg no for å gifta seg med Caesonia. Under bryllaupsfesten kollapsar Drusilla av same sjukdommen som han sjølv hadde, og Caligula må sjå henne døy. Caligula sørgjer på grensa til galenskap, fell i djup depresjon og sit ei stund i fengsel før han proklamerer seg sjølv som gud og går til ei rekkje absurde åtak på senatorane fordi han hatar dei. Filmen endar i djup tragedie for Caligula og hans nærmaste.  

Filmen inneheld musikk av Sergej Prokofjev, Aram Khatsjaturjan og Bruno Nicolai. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Caligula (film)|Caligula (film)]]» frå ,  den 28. august 2012.*
Istid 2

**Istid 2** (engelsk *Ice Age: The Meltdown*) er ein USA-amerikansk 3D-animasjonsfilm frå 2006. Filmen er nummer to i Istid-serien, og dyra frå Istid lever no i ei verd der isen smeltar. Dei må no leggja ut på vandring for å unngå å bli tekne av storflaum.

## Kjelder
Transitivitet

**Transitivitet** viser i språkvitskap til at eit verb tek eit direkte objekt. Eit verb som tek eit direkte objekt, er såleis eit transitivt verb, t.d. *kaste* i ei setning som *Ho kastar ballen*, der *ballen* er det direkte objektet. Transitive verb står i motsetnad til intransitive verb, som ikkje tek direkte objekt. Verb som tek eitt objekt, blir kalla monotransitive, medan verb som tek to objekt, t.d. *gje*, blir kalla ditransitive (*Ho gav dei ballen*). Omgrepet transitiv kjem frå latin *transire* 'overføre' og viser til at noko blir overført frå ein deltakar til ein annan i den handlinga verbet uttrykker. Til dømes skjer det ei overføring av kraft mellom *ho* og *ballen* i *Ho kastar ballen*. Overføringa skjer typisk frå ein deltakar med den semantiske rolla agens til ein deltakar med den semantiske rolla patiens, og overføringa har typisk ein verknad på patiens-deltakaren. Eit vanleg kriterium for å rekne eit verb som transitivt er at det direkte objektet kan bli subjekt i ei tilsvarande passivsetning, t.d. svarar den aktive setninga *Ho kastar ballen* til den passive setninga *Ballen blir kasta (av henne)*. Transitivitet er nærskyldt med omgrep som valens og subkategorisering, men refererer berre til direkte objekt, og ikkje til andre typar av verbkomplement.

## Transitivitet knytt til setningar
Tradisjonelt blir transitivitet rekna som ein eigenskap ved verb, men transitivitet har òg vorte knytt til setningar som heilskap. Hopper & Thompson (1980) dekomponerte transitivitet i ulike komponentar og tok til orde for at transitivitet er eit graduelt fenomen knytt til setningar. I deira transitivitetsomgrep svarar høg og låg grad av transitivitet til høg og låg grad av følgjande komponentar:

* **Deltakarar** (to eller fleire deltakarar gjev høg grad av transitivitet, éin deltakar gjev låg grad)
* **Rørsle** (*kinesis*, større grad av rørsle gjev høgare grad av transitivitet)
* **Aspekt** (teliske prosessar er meir transitive enn ateliske)
* **Punktualitet** (punktuelle prosessar er meir transitive enn ikkje-punktuelle)
* **Viljekraft** (*volitionality*, viljestyrte prosessar er meir transitive enn ikkje-viljestyrte)
* **Polaritet** (*affirmation*, positive setningar er meir transitive enn negerte)
* **Modus** (modusen realis er meir transitiv enn modusen irrealis)
* **Agentivitet** (høgt handlingspotensiale hjå subjektet gjev høg grad av transitivitet)
* **Verknad på objektet** (større grad av verknad på objektet gjev høgare grad av transitivitet)
* **Individualisering av objektet** (meir individualisert objekt gjev høgare grad av transitivitet)

## Referansar
*Hopper, Paul & Sandra A Thompson. 1980. Transitivity in grammar and discourse. *Language* 56(2), 251-299.
Kvithalsflekkskarv

**Kvithalsflekkskarv** (*Phalacrocorax punctatus*) er ein medlem av  skarvfamilien og endemisk for New Zealand.

Kvithalsflekkskarvar er ca. 70 centimeter i gjennomsnittleg lengd og veg om lag 1,2 kilogram. Dei skil seg frå andre typiske skarveartar med slank kroppsform og gjennomgåande lyse farger, der lys brungrått er dominerande farge. Fjørene på rygg og venger har små, markerte svarte flekker. I hekkedrakta har dei framoverbøygd dobbel fjørtopp. Hale, overgump og undergump og området frå tarsen og opp er svart. Dei har ei brei, klår, kvit stripe på kvar side av halsen og opp til oversida av auget. Den nakne huda i andletet er i grønt. Ikkje-hekkedrakta manglar fjørtoppane, undersida blir bleikare og den kvite stripa langs halsen er smalare og utydeleg. Nebbet er alltid brunt og føtene gule. Ungfuglar har bleikare farger i fjørdrakta og manglar heilt den kvite stripa på halsen.

Kvithalsflekkskarvar hekkar på eit lite utval av stader langs kysten av både Nordøya og Sørøya. Dette inkluderer Haurakigolfen og Wellington Harbour på Nordøya. Dei hekkar dessutan i Marlborough-sundet og sørover kysten til Banks Peninsula. Vidare frå North Otago ned til The Catlins på søraustre hjørne av Sørøya. På vestkysten av Sørøya, i Foveaux-sundet og rundt Stewart Island/Rakiura er hekkeplassane meir spreidde.

Denne skarvarten dannar både små og store koloniar, frå 10 til 700 par, men deler ikkje kolonien med andre skarveartar. Hekketida varierer mykje med hekkelokaliteten, samla sett er det så og seie året rundt. Kvithalsflekkskarvar legg typisk tre egg i kullet, rugetida er i gjennomsnitt 31 dagar og ungane treng ytterlegare mellom 57 og 71, typisk 62 dagar til dei er flygedyktige. Dei kan nå levealder på 10 år.

Utanom hekkesesongen kan dei trekkje over lange strekningar langs kysten for å søkje føde, opp til 500 kilometer er registrert for ein ringmerkt ungfugl. Beitande kvithalsflekkskarvar kan danne flokkar på opp til 2000 individ. Dei beitar på djupt vatn opp til 15 kilometer frå land.

Føda består hovudsakleg av opp til 15 centimeter lange fiskar og marine virvellause dyr, dette inkluderer små sovekutlingar, morider, brisling og blekksprutar. Mest vanleg varer dukka i 30 sekund med pausar på 15 sekund, men dei kan vere under vatn i 70 sekund.

IUCN reknar denne arten som livskraftig. Populasjonen er estimert til 10&nbsp;000-50&nbsp;000 hekkande par og er truleg aukande.

## Kjelder

*Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
*BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3699 Phalacrocorax punctatus] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 28. august 2012

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av kvithalsflekkskarvar hos Internet Bird Collection
Bronseskarv

**Bronseskarv** (*Phalacrocorax chalconotus*) er ein sjeldan skarveart som er endemisk for New Zealand, han har utbreiing avgrensa til kysten lengst søraust på Sørøya og rundt Stewart Island/Rakiura.

Bronseskarvar er ca. 68 centimeter i lengd og veg om lag 2,5 kilogram. Det finst to fargeformer, morfar, ei bronsefarga form og ei svartkvit form. Desse formene lever saman og kryssar, men bronsefarga individ dominerer i nord og svartkvite i sørlege delen av utbreiingsområdet. Den svartkvite forma liknar fjørdrakta åt vorteskarv, med kvit underside frå strupen til undergumpen og svart overside med kvitt band på vengen. Den bronsefarga forma er mørk brun til svart med grøn og blå metallglans. Felles for begge er lyseraude bein, naken, oransje hudfold ved nedre del av nebbrota, naken lilla hud i andletet. I hekketida får dei ein lang, svart fjørtopp på framhovudet og spreidde, utydelege kvite striper på hovudet. 
Ungfuglar har lysare brunt i staden for svart og brunt med mindre farger i andletet.

Hekkeområdet strekkjer seg frå North Otago, Otago-halvøya i nord, sørover langs kysten til Foveaux-sundet mellom Sørøya og Stewart Island/Rakiura og rundt Stewart Island. Hekkeperioden er frå august til mars, dei hekkar i koloniar nær sjøkanten.

Føda består av fisken *Gobiomorphus cotidianus* av sovekutlingar og flyndrer, og fleire former for marine virvellause dyr som blekksprutar og krabbar. Dei kan fangste opp til 15 kilometer frå land og dukke ned til 30 meter.

Verdspopulasjonen var estimert til 5000-8000 individ inklusive ungfuglar i 1994, og er vurdert å vere minkande.

## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
* BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3690 Phalacrocorax chalconotus] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 28. august 2012

### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Videoar, bilete og lydopptak av bronseskarvar hos Internet Bird Collection
Vorteskarv

**Vorteskarv** (*Phalacrocorax carunculatus*) er ein særs sjeldan skarveart som er endemisk for New Zealand.

Vorteskarvar er ca. 76 centimeter i lengd og veg om lag 2,5 kilogram. Fjørdrakta er i svart, med kvit underside frå strupen til undergumpen, og kvite flekker på vengfjørene som utgjer eit kvitt band på vengen når fuglen sit. Beina er lyseraude og auga har blå augering. Over nebbrota er det ein gul til oransje, naken hudflekk, og strupe og andlet får ein raud hudpose i hekketida.

Einaste hekkestaden i verda er nokre små øyar i Marlborough Sounds mellom Nordøya og Sørøya på New Zealand.
 
Vorteskarvar hekkar i koloniar og bygg reir få meter over havoverflata. Dei legg lyseblå egg i mai til juni, normalt to egg i kullet, men eit eller tre egg førekjem. Som andre skarvar er dei fisketarar, men kan òg ta kreps og krabbe. Dei dukkar ned til 20-40 metters djupne, og kan vere under vatn opp til 1,5 minutt, typisk 45 sekund.

Verdspopulasjonen var estimert til 350-1500 individ i 2002, og er stabil.

## Kjelder

* Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
* BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3689 Phalacrocorax carunculatus]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 28. august 2012
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

* Videoar, bilete og lydopptak av vorteskarvar hos Internet Bird Collection
Australskarv

**Australskarv** (*Phalacrocorax varius*) er ein stor medlem av  skarvfamilien med utbreiing avgrensa til Australia og New Zealand.

Australskarvar er ca. 81 centimeter i gjennomsnittleg lengd og veg om lag 2 kilogram. Oversida er glansfull, svart, ansikt og heile undersida frå hals til undergump er kvit, men beina og ei stripe frå beina opp til oversida er i svart. Auga er grøne med blå augering og framføre auga er det ein brungul, naken hudflekk. Ungfuglar har brun overside og er brunflekkete. 

Australskarvar hekkar i det meste av kystområda av Australia, dei finst òg i innlandet av Australia der et ikkje er for tørt. På New Zealand hekkar dei meir spreidd, hovudområda er Kaipara Harbour og Hokianga Harbour på nordvestre Nordøya, dessutan spreidd på austkysten av Nordøya. På Sørøya hekkar dei i nordaustre kystområde frå Tasman Bay til Banks Peninsula, ved delar av Stewart Island/Rakiura og Fiordland. Ein finn òg hekkande australskarvar i store innsjøar.
 
Denne skarvarten er kolonihekkar og hekkar gjerne saman med andre artar som kortnebbskarv og storskarv. Hekketida er så og seie året rundt. Føda består hovudsakleg av 6 til 15 cm lange fiskar, det inkluderer flyndrer og ålar. Dei er gode dukkarar, kan vere under vatn i opp til 225 sekund og gå ned til 20 meter, mest vanleg varer dukka i 20-30 sekund med pausar på 5-10 sekund.

IUCN reknar ikkje denne arten som trua.

## Kjelder

*Barrie Heather og Hugh Robertson, *The Field Guide to the Birds of New Zealand* (revised edition), Viking, 2005
*BirdLife International (2012) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/speciesfactsheet.php?id=3677 Phalacrocorax varius] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 28. august 2012
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff

*Ecopains d'abord Cormorant varied Artikkel på fransk. Henta 28. august 2012
* Videoar, bilete og lydopptak av australskarvar hos Internet Bird Collection
Gjødning

**Gjødning** eller **gjødsel** er materiale ein kan tilføra plantar for å gje dei fleire næringsemne enn det dei veks i allereie. Gjødningen kan blandast i jorda, slik at plantene kan take næringsemna opp gjennom røtene, eller han kan sprøytast over  plantene for at dei skal take opp næringsemna gjennom bladverket.

Gjødsel kan vera organisk, det vil seia at han inneheld organisk materiale og er karbonbasert, eller uorganisk, det vil seia at han inneheld enkle ikkje-organiske kjemiske stoff. Ein skil ofte også mellom naturgjødsel, som blir laga av naturmateriale som ekskrement eller urin, av kompost eller torv, og kunstgjødsel, som blir framstilt industrielt.

Gjødsel inneheld vanlegvis hovudnæringsstoff (nitrogen, kalium og fosfor), sekundære plantenæringsstoff (kalsium,  svovel og magnesium) og sporstoff (mikronæringsstoff) (bor, klor, kopar, jern, molybden og sink). Ein skil mellom gjødning og jordforbetringsmiddel, som skal gjera jorda meir eigna å veksa i for plantar.

## Sjå òg
*Guano
*Land frå husdyr
*Kunstgjødsel

## Kjelder

*
*
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gjødsel|Gjødsel]]» frå ,  den 27. september 2016.*
Snåsningen

***Snåsningen*** er ei lokalavis som vert  utgjeven på Snåsa i Trøndelag fylke. Snåsningen kjem ut ein gong i veka, kvar onsdag, men ikkje om sommaren. Avisa vart starta i 1995 av Lothar Viem og seld til Trønder-Avisa i september 2010. Avisa har jamleg artiklar på sørsamisk.

## Opplag
Stadfesta netto opplagstal frå Norsk Opplagskontroll og Landslaget for Lokalaviser.
*2004: 1&nbsp;682
*2005: 1&nbsp;663
*2006: 1&nbsp;633
*2007: 1&nbsp;635
*2008: 1&nbsp;647
*2009: 1&nbsp;610
*2010: 1&nbsp;575
*2011: 1&nbsp;611

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Snåsningen
Elektromagnetisk induksjon

**Elektromagnetisk induksjon** er eit fenomen der det i ein elektrisk krins oppstår elektrisk spenning når ein endrar magnetfeltet omslutta av krinsen eller ved å flytte på krinsen i eit magnetfelt. Elektromagnetisk induksjon knyter dermed saman elektrisitet og magnetisme og er særs viktig innan fleire bruksområde, som i generatorar, transformatorar og elektroniske komponentar.  Prinsippet vart oppdaga av Michael Faraday i 1831.

Formelen for indusert spenning i ein elektrisk leiar med éi vinding i eit magnetfelt er gjeven ved Faradays induksjonslov
: \mathcal{E} = -{{d\Phi_B} \over dt}
der \mathcal{E} er elektromotorisk spenning (ems) og &Phi;B er magnetisk fluks.

Dette betyr i praksis at elektrisk spenning vil oppstå i ein elektrisk leiar dersom den magnetiske fluksen gjennom leiaren vert endra. Om leiaren er slutta vil han danne ein krins og det vil gå straum igjennom denne på grunn av den induserte spenninga. Storleiken på straumen er avhengig av resistansen til krinsen i samsvar med Ohms lov. Dette gjeld sjølv om sjølve styrken på magnetfeltet vert endra, eller om sjølve leiaren til dømes roterer i magnetfeltet, og på den måten endrar den magnetiske fluksen gjennom leiaren.

Induksjonsprinsippet ligg til grunn for dei fleste elektriske apparat, og er òg årsaka til at straum kan produserast ved hjelp av generatorer.

## Døme

Ein spole med éin vinding og med radius 0,20 meter roterer i eit homogent magnetfelt med styrken 2,0 tesla. Spolen byrjar å rotere i det arealvektoren står 0° på feltlinjene, og vert dreidd opp slik at arealvektoren står 90° på feltlinjene. Det vil sei at spolen startar med å stå slik at arealvektoren er parallell med feltet og at han vert vippa til han er vinkelrett på magnetfeltet, slik at ingen feltlinjer går gjennom spolen. Det tar 0,20 sekunder å rotere spolen.

Først må ein rekne ut endringa i den magnetiske fluksen gjennom spolen. Endringa i magnetisk fluks finn ein ved å subtrahere fluksetter frå fluksfør. Formelen for magnetisk fluks er 
: \ \Phi = AB \cos \theta 
der A er arealet av spolen, B er styrken på magnetfeltet og \ \theta er vinkelen mellom arealvektoren og feltlinjene til magnetfeltet.

Cosinus til 90° er 0, så fluksetter må vere lik 0. Når ingen feltlinjer går gjennom spolen, er den magnetiske fluksen gjennom han lik null.

Me reknar ut fluksfør:
:\ \Phi = 3,14\cdot (0,20~m)^2 \cdot\ 2~T = 0,25 ~Wb
Endring i fluks blir dermed 0,25 Wb.

Indusert spenning blir då 
: \mathcal{E} = -{{0,25~Wb} \over 0,20 ~s} = -1,25~ V 

*Det vil induserast ein spenning på -1,25 [[Volt]] i spolen.* Det negative forteiknet viser retninga til den induserte straumen, sjå Lenz-lova. Om leiaren er lukka vil det gå ein straum gjennom han og dette er òg korleis induksjon vert utnytta i generatorar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elektromagnetisk induksjon|Elektromagnetisk induksjon]]» frå ,  den 28. august 2012.*
Klaus Wolfermann

**Klaus Wolfermann** () var ein tysk  friidrettsutøvar frå Altdorf bei Nürnberg som tevla i spydkast. Han vart olympiameister i øvinga under OL 1972 i München, og var tysk meister seks år på rad; 1969-74. Wolfermann var medlem SV Gendorf.

## Aktiv
Wolfermann slo seg inn i verdseliten i spydkast i 1968, då han som best kasta 82,18 meter. Han vart nummer to i den vesttyske meisterskapen bak Hermann Salomon, den beste vesttyske spydkastaren gjennom 1960-talet. Sesongen vart avslutta med OL-tur til Mexico, der han var langt unna å kvalifisere seg til finalen. Året etter, i 1969, vart han vesttysk meister framom førnemnde Salomon. Den store framgangen kom i 1970-sesongen, då han fleire gongar forbetra den vesttyske rekorden, sist til 86,46 m i september månad. Atter vart han vesttysk meister, noko han også vart i 1971. I 1971-sesongen nådde han 86,28 m, noko som gav han ein femteplass på årsstatistikken. Han vart nummer seks i europameisterskapen i Helsingfors.

I juni 1972 sette Wolfermann vesttysk rekord med 86,80 m i landskampen mellom Vest-Tyskland og Sovjetunionen i Augsburg. Han vart likevel klart slått av Jānis Lūsis, som vann med 89,38 m. Wolfermann auka den vesttyske rekorden til 87,20 m den 1. juli, nok ein gong i Augsburg. Midt i august la han på heile tre meter, til 90,40 meter. Likevel var Lūsis den store favoritten til det olympiske spydgullet, ettersom han hadde sett verdsrekord med 93,80 m i Stockholm i juni. Den olympiske spydfinalen i München fann stad 3. september framom eit fullsett stadion, 75&nbsp;000 tilskodarar. Lūsis opna med sterke 88,88 m i fyrste omgangen, og la på til 89,54 m i tredje omgang. Wolfermann låg på andreplassen etter 86,68 i fyrste omgang, og forbetra denne til 88,40 m  i fjerde omgang. I femte omgang smelte han til med til med 90,48 meter, ny olympisk rekord og vesttysk rekord. Lūsis svara i siste omgang med eit kjempekast, men 90,46 m var to cm for kort til å kapre gullmedaljen.

5. mai 1973 sette Wolfermann ny verdsrekord i spydkast med eit kast på 94,08 meter i Leverkusen. Seinare i sesongen vann han spydkast-tevlinga i Europacupen for landslag, der han atter vart Lūsis sin overmann. Han tok elles sin femte strake vesttyske meistertittel, og året etter den sjette. Hans lengste kast i 1974-sesongen målte 88,26 m, berre finnen Hannu Siitonen kasta lenger, og under europameisterskapen i Roma i 1974 vart Wolfermann nummer fem.

I 1975 fekk Wolfermann si andre sølvmedalje i eit vesttysk meisterskap, bak den nye vesttyske meisterkastaren, Michael Wessing. Wolfermann makta ikkje å kvalifisere seg til Vest-Tysklands OL-tropp i 1976 og la opp i 1978.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1968 i Mexico by: Utslått i kvalifiseringa (75,78 m)
*EM 1971 i Helsingfors: Nr 6 – 80,82 m
*OL 1972 i München: Gullmedalje – 90,48 m, framom Jānis Lūsis (90,46 m)
*EM 1974 i Roma: Nr 5 – 83,36 m

## Kjelder

**Friidrott*, aktuelle årgangar. Helsingborg
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Klaus Wolfermann|Klaus Wolfermann]]» frå ,  den 28. august 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Klaus Wolfermann  Olympics Sports Reference
Dainis Kūla

**Dainis Elmarovits Kūla** () er ein latvisk, tidlegare friidrettsutøvar frå Tukums, som tevla i spydkast. Kūla, som representerte Sovjetunionen, vart olympiameister i øvinga i Moskva i 1980. Sin personlege rekord med den gamle spydtypen, 92,06 m, sette han få veker etter Moskva-olympiaden.

## Aktiv
Kūla hadde i forkant av OL 1980 kasta spydet over 90 meter, så han høyrde til det absolutte favorittsjiktet. I kvalifiseringa i Moskva kasta han 85,76 meter, det tredje lengste kastet. Etter andre omgang i finalen leia Wolfgang Hanisch med eit kast på 86,72 m, inntil Kūla tok over leiinga med eit kast på 88,88 m. I fjerde omgang la han på til 91,20, noko som heldt til gullmedalje framom landslagskameraten Aleksandr Makarov på sølvplass.

Under EM 1982 kom Kūla på fjerde plass. Året etter tok han bronse i VM i Helsingfors, to små centimeter bak sølvmedaljevinnaren Tom Petranoff frå USA. Sidan kom han ikkje på Sovjetunionen sine lag til dei store meisterskapane, før han i 1993 kunne delta for heimlandet Latvia.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1980 i Moskva: Gullmedalje – 91,20 m, framom Aleksandr Makarov (89,64 m)
*EM 1982 i Aten: Nr 4 – 87,84 m
*VM 1983 i Helsingfors: Bronsemedalje – 85,58 m,bakom Detlef Michel (89,48 m) og Tom Petranoff (85,60 m)
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i kvalifiseringa (73,18 m)

## Bakgrunnsstoff
*Sports-Reference 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dainis Kūla|Dainis Kūla]]» frå ,  den 28. august 2012.*
Sings the Ballads of the True West

***Sings the Ballads of the True West*** er det 22. albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart gitt ut av Columbia Records i 1965. "Sings the Ballads of the True West" er eit konseptalbum, og inneheld ei rekkje balladar og andre songar som handla om den Ville Vesten og gamle historier frå Sambandstatane. Plata vart gitt ut på ny i 2002, då med to bonusspor.

## Innhald
Songar utan oppgjeven komponist er laga av Cash.

### Bonusspor

## Medverkande
* Johnny Cash - Vokal, gitar
* Luther Perkins - Elgitar
* Norman Blake, Jack Clement - Akustisk gitar
* Bob Johnson - Tolvstrengsgitar, fløyte, banjo, mandocello
* Marshall Grant - Bass
* W.S. Holland, Michael N. Kazak - Trommer
* Bill Pursell - Piano, cembalo
* Charlie McCoy - Munnspel
* Mother Maybelle Carter - Autoharpe
* The Carter Family, The Statler Brothers - Kor

## Listeplassering
**Singlar** - Billboard (Nordamerika)

## Mean as Hell!
I mars 1966 gav Columbia ut ***Mean as Hell! : Ballads From The True West***, ein forkorta versjon av *Sings the Ballads of the True West* (altså, berre ei LP-plate, ikkje to, slik det var originalt).

## Innhald

## Listeplassering
**Album** - Billboard (Nordamerika)

## Kjelder

* Luma Electronic album information for ''Sings the Ballads of the True West'' 
* Luma Electronic album information for ''Mean as Hell'' 

**Denne artikkelen bygger på «[[:Sings the Ballads of the True West]]» frå ,  den 2. mai 2012.*
Everybody Loves a Nut

***Everybody Loves a Nut*** er det 23. albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart gitt ut av Columbia Records i Sambandstatane i 1966. Omslaget var teikna av Jack Davis, ein populær teikneserieskapar.

## Innspeling
"A Cup Of Coffee" vart spelt inn 21. mars 1965. "The One On The Right Is On The Left" vart spelt inn 29. november 1965. Resten av songane vart spelt inn i januar 1966. Alle songane vart spelt inn i Columbia Recording Studio i Nashville i Tennessee.

## Innhald

## Medverkande
* Johnny Cash - Vokal, gitar, munnspel
* Luther Perkins, Norman Blake - Gitar
* Bob Johnson - Gitar, fløyte, banjo
* Marshall Grant - Bass
* W.S. Holland - Trommer
* Bill Pursell - Piano
* Jack Elliott - Jodling
* The Carter Family, The Statler Brothers - Kor

## Listeplassering
**Album** - Billboard (Nordamerika)

**Singlar** - Billboard (Nordamerika)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Everybody Loves a Nut]]» frå ,  den 11. mars 2012.*
Gelibolu

**Gelibolu**, òg kjend som **Gallipoli** (frå gresk Καλλίπολις, *Kallipolis*, «vakker by»), er ein by og eit distrikt i provinsen Çanakkale i Marmararegionen i Aust-Thrakia, den europeiske delen av Tyrkia. Byen ligg heilt sør på Gallipolihalvøya ved sundet Dardanellane, 3 km frå Lapseki på andre sida av sundet. Byen har kring 25 000 innbyggjarar (2010).

Den makedonske byen Kallipolis vart grunnlagd på 400-talet fvt. Byen har ei rik historie som marinebase for forskjellige herskarar. Keisar Justinian I bygde festningsverk i Gallipoli og nokre austromerske ruinar er framleis synleg her. Etter at forsvarsverka i byen vart øydelagde av eit jordskjelv vart han erobar av tyrkarane i 1354 og vart ein del av Det osmanske riket i Europa. 

I 1854 vart Gallipoli okkupert av franske og britiske styrkar under Krimkrigen. Mange soldatar døydde der av kolera og ligg gravlagd på ein lokal gravplass. Bulgararane truga byen under den første balkankrigen. Under den første verdskrigen vart byen åstad for mange slag under Gallipolifelttoget. Byen vart okkupert av grekarar i 1920-1922, men gjeven attende til Tyrkia då den tyrkiske sjølvstendekrigen var over.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gelibolu|Gelibolu]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Erdek

**Erdek** (tidlegare *Artàke*, Αρτάκη gresk) er ein by og eit distrikt i provinsen Balıkesir i Marmararegionen i Tyrkia. Han har kring 20 000 innbyggjarar (2010). Han ligg langs nordsida av Edrekbukta, sør for Marmarahavet og er ein feriestad som er populær hos tyrkarane. Området har kupert og skogkledd terreng. Her er òg olivenlundar som dannar ei av dei største næringane i distriktet. 

Det er båtsamband til Istanbul frå Erdek, ein tur som tek kring to timar. 

Kyzikos er ein kjend arkekologisk stad like søraust for Erdek. 

Erdek marienbase ligg her. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Erdek|Erdek]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Erdek.com
Gazipaşa

**Gazipaşa** er ein by og eit distrikt i provinsen Antalya ved kysten av Middelhavet, sør i Tyrkia, 180&nbsp;km aust for byen Antalya. Gazipaşa er eit roleg, landleg distrikt, kjend for bananar, appelsinar og ein internasjonal lufthamn. Gazipaşa grensar til Alanya i vest, Sarıveliler i nord og Anamur i aust.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Akçakoca

**Akçakoca** er ein by og eit distrikt i provinsen Düzce, i Svartehavsregionen i Tyrkia, ligg om lag 200&nbsp;km aust for Istanbul. Byen er kalla opp etter ein tyrkisk herskar på 1300-talet som erobra området for Det osmanske riket. 

Av turistattraksjonar i distriktet finn ein strender og ruinane av ei lita borg. Det vert dyrka ein del hasselnøtter i området. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Akçakoca|Akçakoca]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* Kommunen si offisielle nettside
Çaycuma

**Çaycuma** er ein by og eit distrikt i provinsen Zonguldak i Svartehavsregionen i Tyrkia. Distriktet har kring 115 000 innbyggjarar, medan sjølve byen har kring 20 000 (2009). Çaycuma er kjend i Tyrkia for yogurten som vert produsert her. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Çaycuma|Çaycuma]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Çeşme

**Çeşme** er ein kystby og det administrative senteret i distriktet med same namn heilt vest i Tyrkia. Han ligg på Karaburunhalvøya og er ein populær feriestad. Byen har kring 20 000 innbyggjarar og ligg 85&nbsp;km. vest for İzmir. Çeşme grensar til Karaburun i nord og Urla i aust, alle i provinsen Izmir. 

I antikken hadde byen namnet *Kysos* (Κύσος). 

Byen er dominert av Çeşmeborga, bygd under regjeringstida til den osmanske sultanen  Bayezid II. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Çeşme|Çeşme]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Çeşme kommune 
*Informasjon om Çeşme 
*Bilete av Çeşme
Kemer

**Kemer** er ein ferieby og eit distrikt i provinsen Antalya ved kysten av Middelhavet i Tyrkia, 40&nbsp;km vest for byen Antalya langs Den tyrkiske rivieraen.

Kemer ligg ved Antalyabukta og har ei 53&nbsp;km lang kystlinje med Taurusfjella bak. Kysten har eit typisk varmt, tørt middelhavsklima. Fram til tidleg i 1980-åra var området eit roleg, landleg distrikt, men i dag er Kemer og kystlandsbyane ein viktig del i turistindustrien i Tyrkia.

Kemer var kalla Eski Köy (*Gammal landsby*) fram til 1916 - 1917, då ein 23&nbsp;km lang steinmur vart bygd for å veren byen frå flaum frå fjellelvane, som var eit stadig problem. Namnet Kemer syner til desse murane.

Fram til 1960-åra var det ikkje vegsamband til Kemer og distriktet var berre tilgjengeleg med båt. Utviklinga i området skaut først fart då vegen kom.

## Klima
Kemer har eit varmt middelhavsklima med særs varme, lange og tørre somrar og kjølige, regnfulle vintrar. Midt på sommaren når temperaturen ofte 40&nbsp;°C.




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kemer|Kemer]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Belen i Hatay

**Belen** er ein by og eit distrikt i provinsen Hatay i Middelhavsregionen sør i det sentrale Tyrkia.

Distriktet består av den vesle byen Belen og omkringliggande landsbyar i dei skogkledde fjellsidene av Nurfjella. Den syriske porten er hovudruta gjennom fjella og går til kystbyen İskenderun på andre sida. Fjellovergangen er ein av hovudvegane mellom Anatolia og Midtausten. 

Belen vart ein del av Det osmanske riket i 1516 etter slaget ved Mercidabık. Osmanarane hadde ein vaktstasjon her som overvaka passet. I lag med resten av Hatay vart Belen ein del av Tyrkia i 1939.

## Kjeldes

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Belen, Hatay|Belen, Hatay]]» frå ,  den 29. august 2012.*
Saray i Tekirdağ

**Saray** er ein by og eit distrikt i provinsen Tekirdağ i den europeiske delen av Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. Han ligg 140 meter over havet.

Saray grensar i nord til Vize, i aust til Çatalca, i sør til Çerkezköy og i vest til Çorlu.

Saray ligg 78&nbsp;km nord for Tekirdağ. Området er stort sett flatt og får vatn frå elva Ergene. Fjella Strandzha (*Yıldız Dağları*) starta nordaust i distriktet.

Byen byrja å vekse då den nærliggande byen Edirne vart hovudstad i Det osmanske riket.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Saray, Tekirdağ|Saray, Tekirdağ]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Alaca

**Alaca** er ein av dei største byane i provinsen Çorum i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg 52 km frå byen Çorum, langs vegen frå kysten av Svartehavet til det sentrale Anatolia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar (2010). 

Den gamle hettitisk busetnaden Alacahöyük låg i distriktet Alaca. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alaca|Alaca]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Kommunen si offisielle nettside
Gerede

**Gerede** er ein by og eit distrikt i provinsen Bolu i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han ligg langs hovudvegen mellom Istanbul og Ankara (om lag 150 km frå Ankara). Han har kring 20 000 innbyggjarar (2009), medan distriktet har kring 40 000. Byen ligg 1450 meter over havet. 

Gerede ligg i eit fjellområde med furukledde fjellsider. Klimaet er kaldt og vått, med ein del snø om vinteren. Vegane kring Gerede er ofte plaga med tåke, regn og glatte vegar. 

Gerede vart grunnlagd under Det osmanske riket og vart på 1500-talet vitja av reisaren Evliya Çelebi, som då skildra at byen hadde 1000 hus, 10 moskear og ein militærbase. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gerede|Gerede]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Devrek

**Devrek** er ein by og eit distrikt i provinsen Zonguldak i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han vart grunnlagd som **Hamidiye** i sanjaken Bolu. Devrek vart ein del av provinsen Zonguldak den 14. mai  1920. Devek ligg 86 meter over havet og har kring 20 000 innbyggjarar. 

Devrek er kjend for sin simit, som er eit slags rundstykke med sesamfrø på. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Devrek|Devrek]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Akdağmadeni

**Akdağmadeni** er ein by og eit distrikt i provinsen Yozgat i Sentral-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar, medan distriktet har kring 60 000.<

	

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Akdağmadeni|Akdağmadeni]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* Kommunen si offisielle nettside
Serinyol

**Serinyol** er ein by i det sentrale distriktet Antakya i provinsen Hatay i Tyrkia. Byen har kring 15 000 innbyggjarar (2011). 

Han ligg aust for Nurfjella, som ligg mellom Middelhavet og Amikdalen. Han ligg 18 km nord for Antakya. 

Busetnaden vart grunnlagd på 1800-talet av adyghe-folk som flykta frå Russland. Mellom 1918 og 1938 var han under fransk okkupasjon. 

Hovudnæringane i Serinyol er oliven, bomull, sitrus og grønsaker. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Serinyol|Serinyol]]» frå , den 29. august 2012.*
Şarkışla

**Şarkışla** er ein by i provinsen Sivas i Sentral-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar, medan distriktet har kring 40 000 innbyggjarar. 

Aşık Veysel, ein av dei mest kjende tyrkiske diktarane og folkemusikarane på 1900-talet kom frå denne byen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Şarkışla|Şarkışla]]» frå ,  den 29. august 2012.*
Korkuteli

**Korkuteli** er eit distrikt i provinsen Antalya i Middelhavet i Tyrkia, 56 km nordvest for byen Antalya. I antikken vart byen kalla Isionda, Isindos, Pisinda eller Sinda.

Byen ligg vest i Taurusfjella, ovanom Middelhavet. Hovudnæringa i byen er i dag hovudsakleg fruktdyrking. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Korkuteli|Korkuteli]]» frå ,  den 29. august 2012.*
Oltu

**Oltu**  (georgisk ოლთისი,  *Oltisi*; armensk Ողթիկ, *Voght'ik*; russisk Олти, *Olti*) er ein by og eit distrikt i provinsen Erzurum i Aust-Anatolia i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. 

Olti er første gongen nemnd i skriftlege kjelder på 900-talet, men busetnaden er langt eldre enn det. 

Oltu ligg i Oltudalen, som er ei sideelv til Çoruh-elva, nordaust i Tyrkia. Dalen er omgjeve av høge fjell, mellom anna Akdağ på 3030 moh. Den årlege middeltemperaturen er 10,2 °C.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oltu|Oltu]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Oltu
Çine

**Çine** er ein by og eit distrikt i provinsen Aydın i Egearregionen i Tyrkia, 38 km frå byen Aydın, langs vegen til Muğla. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. 

Byen heitte tidlegare *Kıroba* og er eit landleg distrikt sør i dalen til elva Büyük Menderes, på sørsida av fjellet Madran. Den lokale økonomien er basert på gruvedrift etter kvarts og ametyst, skogbruk og jordbruk. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Çine|Çine]]» frå ,  den 29. august 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Çivril

**Çivril** er ein by og eit distrikt i provinsen Denizli i det indre av Egearregionen i Tyrkia. Han har kring 20 000 innbyggjarar og ligg på ei slette nordaust for byen Denizli. Heile distriktet har kring 60 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Çivril|Çivril]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* kommune of Gürpınar
Paradis

**Paradis** viser til ulike førestillingar om ein lukkeleg stad, ofte knytt til eit liv etter døden.
Ordet blei brukt i greske omsetjingar av Det gamle testamentet om hagen i Eden, staden der dei første menneska opphavleg levde. I jødiske, kristne og muslimske tekstar er ordet brukt om ein stad der dei salige skal opphalda seg etter døden, ofte kjend som Himmelen. Også i andre religionar finst liknande paradisomgrep, som Elysion blant dei gamle grekarane, Dei lukkelege øyane blant keltarar eller Garothman, 'songens hus', blant parsarar.

## Ordsoge

Ordet «paradis» stammar frå norrønt *paradís* som kjem frå latin *paradisus* av gresk parádeisos (παράδεισος). Opphavleg kjem ordet frå gammalpersisk *pairi-daeza*, 'hage, park'.

På semittiske språk finst ordet som *pardesu* på akkadisk, *firdaws* (فردوس) på arabisk,  *pardaysa* (ܦܪܕܝܣܐ) på arameisk og *pardes* på hebraisk.

I overført tyding kan ein også kalla om ein perfekt stad å vera for «eit paradis», til dømes «eit paradis for fugleelskarar» eller «eit sommarparadis». Slike stader eller opplevingar kan også omtalast som «paradisiske».

Ulike stader og levande vesen har fått namn med «paradis» i seg. I Noreg har ein til dømes bydelane Paradis i Bergen og Paradis i Stavanger. Paradiseple er eit anna namn for granateple. Både paradisfisk og paradisfugl er kjende for sine gilde fargar.

## Paradis i kulturen
*[[Paradise Lost]]*, norsk *[[Det tapte paradis]]*, er eit kjent episk dikt frå 1667 av den engelske forfattaren John Milton.

## Sjå òg
*Elysion
*Goloka
*Helvete
*Himmelen
*Den tredje himmelen
*Jannah
*Nirvana
*Edens hage
*Sukhavati
*Svarga
*Utopi
*Valhall

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

*Paradis – Edens hage i Store norske leksikon.
*
Paradis (fleirtyding)

**Paradis** kan visa til:

* Paradis, ein idyllisk, gjerne mytisk stad
** Edens hage, staden der dei første menneska levde ifølge skapingsforteljiga i Bibelen
** Himmelen, ei førestilling om evig, salig liv etter døden
* Paradis i Bergen, eit område i Fana bydel i Bergen
* Paradis i Stavanger, eit område i Stavanger kommune
* Barneleiken paradis, ein tradisjonell hinkeleik

## Etternamn
* Manuel Osborne-Paradis, kanadisk alpinist
* Vanessa Paradis, fransk songar, modell og skodespelar
Göksun

**Göksun** (latinsk *Coxon* eller *Cucusus*) er ein by og eit distrikt i provinsen Kahramanmaraş i Middelhavsregionen i Tyrkia.

Byen har ei gammal historie og var først ein del av Kataonia, så i Kappadokia. 

I 2009 styrta eit helikopter med partileiaren for Det store einingspartiet (BBP) Muhsin Yazıcıoğlu og tre andre partilarar i nærleiken av byen. Alle ombord mista livet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Göksun|Göksun]]» frå ,  den 29. august 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Kommunen si offisielle nettside
Derik

**Derik** (syrisk ܖܪܝܟܐ *Dêrike*) er ein by og eit distrikt i provinsen Mardin i Søraust-Anatolia i Tyrkia. Distriktet grensar til Mazıdağı, Viranşehir og Kızıltepe. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derik, Turkey|Derik, Turkey]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* http://www.derikli.net  
* http://www.derikli.com  
* http://www.derik.bel.tr
Hilvan

**Hilvan** er ein by og eit distrikt i provinsen Şanlıurfa i Tyrkia, 55&nbsp;km frå byen Şanlıurfa. Han har kring 20 000 innbyggjarar, medan distriktet har opp under 40 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hilvan|Hilvan]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Çayeli

**Çayeli** er ein by og eit distrikt i provinsen Rize ved kysten av Svartehavet aust i Tyrkia, 18&nbsp;km aust for byen Rize. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.

Den lokale økonomien er hovudsakleg basert på dyrking av te.

## Bakgrunnsstoff

*  Kommunen
*  Distriktet
İskilip

**İskilip** er ein by og eit distrikt i provinsen Çorum i Tyrkia, på venstrebreidda av elva Kızılırmak, 56 km frå byen Çorum, og 160 km nordaust for Ankara. Han ligg 750 meter over havet og har kring 20 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:İskilip|İskilip]]» frå ,  den 29. august 2012.*
İncirliova

**İncirliova** er ein by og eit distrikt i provinsen Aydın i Egearregionen i Tyrkia, 10 km vest for byen Aydın. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. 

Området har vore busett av mange folk gjennom historia, frå hettittane på 1200-talet fvt. til han vart tyrkisk på 1400-talet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:İncirliova|İncirliova]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kommunen
Hayrabolu

**Hayrabolu** er ein by og eit distrikt i provinsen Tekirdağ i Marmararegionen i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. 

Hayrabolu er ein av dei eldste busetnadane i Thrakia. Han vart i antikken kalla Khariopolis. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hayrabolu|Hayrabolu]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Kommunen si offisielle nettside
Happiness is You

***Happiness Is You*** er det 24. albumet til countryartisten Johnny Cash. Det vart gitt ut av Columbia Records i 1966. Albumet inneheld blant anna "Guess Things Happen That Way", ei ny innspeling av ein av Cash sine aller fyrste songar hjå Sun. Eigentleg skulle LPen ha heitt "That's What You Get For Lovin' Me". Promo-versjonar og tidlege trykk av plata ber denne tittelen på omslaget.

## Innspeling
"No One Will Ever Now" var henta frå ein tidlegare studiosession, 7. juni 1962. "Happy to Be with You" var spelt inn 28. juli 1965. "That's What You Get For Loving Me" (står som "For Lovin' Me" i sporlista) og "Ancient History" 29. oktober 1965. Resten av songane vart spelt inn mellom 29. november og 1. desember 1965. Alle songane vart spelt inn i Columbia Recording Studio i Nashville, Tennessee.

## Innhald

## Medverkande

* Johnny Cash - Vokal, gitar
* Luther Perkins - Elgitar
* Norman Blake - Gitar, dobro
* Bob Johnson - Gitar, fløyte
* Marshall Grant - Bass
* W.S. Holland - Drums
* Bill Pursell - Piano
* Maybelle Carter - Autoharpe
* The Carter Family, The Statler Brothers - Kor

## Listeplassering

**Album** - Billboard (Nordamerika)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Happiness is You]]» frå ,  den 7. februar 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Luma Electronic entry on ''Happiness is You''
Malazgirt

**Malazgirt** (òg skrive **Malâzgird**; armensk Մանազկերտ, *Manazkert*) er ein by i provinsen Muş aust i Tyrkia med kring 20 000 innbyggjarar. 

Byen vart grunnlagd under regjeringstida til Menuas av Urartu (810&ndash;785 f.Kr.). 

Slaget ved Manzikert vart utkjempa nær byen i august 1071 og vart eit av dei mest avgjerande nederlaga til Austromarriket mot seldsjukkane. 

I 1915, før det armenske folkemordet, hadde Manzikert 5000 innbyggjarar, hovudsakleg armenarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Malazgirt|Malazgirt]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diyadin

**Diyadin** (armensk: Տատէոն, **Tatēon**) er eit distrikt i provinsen Ağrı i Tyrkia ved foten av Tendürek, ein av dei høgaste fjella i Aladağlarfjella og ved nordbreidda av Vansjøen. Byen har kring 20 000 innbyggjarar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Diyadin|Diyadin]]» frå ,  den 29. august 2012.*  

 

## Bakgrunnsstoff
* Diyadin
Emirdağ

**Emirdağ** er ein by og eit distrikt i provinsen Afyonkarahisar i Tyrkia, mellom byen Afyon og Eskişehir. Han har kring 20 000 innbyggjarar, medan 40 000 innbyggjarar.

Emirdağfjella ligg ved byen. Regionen er sårbart av jordskjelv. Vêret er særs kaldt om vinteren.

Området har vore busett sidan minst 1437 fvt. då hettittane kom her. Ruinane av den antikke byen Amorium ligg 12&nbsp;km frå Emirdağ.

Mange tyrkiske emigrantar i Belgia og Nederland kom opphavleg frå Emirdağ og dei kringliggande landsbyane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Emirdağ|Emirdağ]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Emirdağ kommune
Alaplı

**Alaplı** er ein by og eit distrikt i provinsen Zonguldak i Svartehavsregionen i Tyrkia. Han er den vestlegaste byen i provinsen og ligg kring 15&nbsp;km sør for Karadeniz Ereğli. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alaplı|Alaplı]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gediz i Kütahya

**Gediz** er ein by og eit distrikt i provinsen Kütahya i Egearregionen i Tyrkia. Byen har kring 20 000 innbyggjarar, medan det bur opp mot 80 000 innbyggjarar.

## Sjå òg
* Jordskjelvet i Gediz i 1970

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bostaniçi|Bostaniçi]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Zjdanovismen

**Zjdanovismen** eller **Zjdanov-doktrinen** i Sovjetunionen var ei streng, kulturell styringslinje som vart utvikla av sekretæren i sentralkommitéen, Andrej Zjdanov, i 1946. 

## Hovudinnhaldet

Doktrinen slo fast at verda var delt inn i to leirar: den imperialistiske leiren med Sambandsstatane i førarstillinga og den demokratiske leiren med Sovjetunionen som leiar. Hovudprinsippet i doktrinen vart ofte oppsummert med den fylgjande utsegna: *«Den einaste konflikten som er mogleg i sovjetisk kultur, er konflikten mellom det gode og det beste.»* Zjdanovismen utvikla seg raskt til å bli ei kulturell styringslinje i unionen. Dette førte til at sovjetiske kunstnarar, forfattarar og høgt utdanna personar måtte retta seg etter partilinja i sine kreative verk. Kunstnarar som ikkje overheldt ynska til regjeringa, risikerte forfylging. Doktrinen var strengast dei fyrste åra, fram til 1952. 

## Konsekvensar

Resolusjonen til Sentralkommitéen frå 1946 var retta mot to litterære magasin, *Leningrad* og *Zvezda*. Blada skulle ha trykt "a-politiske og spissborgarlege" individualistiske verk av satirikaren Mikhail Zosjtsjenko og lyrikaren Anna Akhmatova. Tidlegare hadde nokre litteraturkritikarar og -historikarar blitt strengt åtvara for å ha skrive at russiske klassikarar hadde vorte influert av Jean-Jacques Rousseau, Molière, Lord Byron eller Charles Dickens.

Eit nytt vedtak vart gjort den 10. februar 1948 og markerte byrjinga på den såkalla anti-formalismekampanjen. Kampanjen var formelt retta mot operaen «Den store venskapen» av Vano Muradeli, men signaliserte utstrekt kritikk og forfylging av mange av dei fremste komponistane i Sovjetunionen. Dei best kjende døma på dette er Dmitrij Sjostakovitsj, Sergej Prokofjev og Aram Khatsjaturjan, som vart stempla for å bruka "formalisme" i musikken sin. Ein fylgde opp vedtaket i april ved ein spesialkongress i Komponistunionen der mange av dei som var blitt skulda, vart pressa til å be om offentleg orsaking. Kampanjen vart seinare satirisert over av Sjostakovitsj i stykket *Antiformalist Rajok*. Komponistane vart brakt til heider og vyrde igjen frå det offentlege den 28. mai 1958, etter eit nytt vedtak.

I Folkerepublikken Kina vart Zjdanovismen driven endå lenger enn i Sovjet, under Kulturrevolusjonen på 1960- og 1970-talet.

## Kjelde


**Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Zhdanov Doctrine|Zhdanov Doctrine]]» frå ,  den 28. august 2012.*
Sarayköy

**Sarayköy** er ein by og eit distrikt i provinsen Denizli in Tyrkia, 20 km vest for byen Denizli, på ei slette mellom fjell ved Büyük Menderes. Byen har kring 20 000 innbyggjarar.

Sarayköy ligg i høgda innanfor kysten av Middelhavet og har varme, tørre somrar og kalde vintrar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sarayköy|Sarayköy]]» frå ,  den 29. august 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Thermal Resort & Spa
Jordskjelvet i Gediz i 1970

**Jordskjelvet i Gediz i 1970** var eit jordskjelv med styrke 7,2 M<sub>w</sub> som råka vestlege Tyrkia den 28. mars 1970 kring 23:05 lokal tid.

1&nbsp;086 menneske mista livet og 1&nbsp;260 vart skada, og mange tusen vart heimlause i Gediz, 98 km søraust for Kütahya. Mange menneske mista livet i brannar som starta i velta vedomnar. 

Byen Gediz, som ofte hadde vore råka av både jordskjelv og flaum, vart etter dette flytta 7 km langs vegen mot Uşak og bygt opp under namnet Yeni Gediz (tyder Ny Gediz). 

Gediz var tidlegare råka av store jordskjelv i 1866 og 1896. Den 25. juni 1944 kl. 07:20 vart Gediz råka av eit jordskjelv på 6,0 momentmagnitude som tok livet av 20 menneske og øydela 3500 bygningar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:1970 Gediz earthquake|1970 Gediz earthquake]]» frå ,  den 29. august 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*