open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Olav J. Myklebust

**Olav Jensson Myklebust** () var ein gardbrukar og stortingsmann frå Kvinnherad. Han representerte Venstre på Stortinget frå 1913 til han døydde i 1938.

Myklebust var son til ein gardbrukar, han voks opp på garden Røysland til 1881. Familien flytta då til odelsgarden på Myklebust. Vintrane 1883/84 og 1884/85 gjekk han i privatskule på Rosendal i Kvinnherad. I 1898 overtok han farsgarden og dreiv denne i fleire tiår. Frå 1904 var han medlem av heradsstyret, varaordførar 1910-13.

Valperiodane mellom 1913 og -21 representerte Myklebust Indre Sunnhordland krins på Stortinget. Fyrste treårsperioden var han medlem av næringskomite nr 2, i dei to neste treårsperiodane nestformann i same. Frå 1922 til han døydde representerte han Hordaland fylke. Tida 1922-30 var han formann i næringskomite nr 2, deretter formann i helsekomiteen til han døydde.

Myklebust var president i Lagtinget 1931-36 og varapresident i Stortinget 1937-38. Elles var han med i ulike spesialkomitear på Stortinget, mellom anna i leiande posisjonar i fullmaktskomiteen. Han var også med i fleire offentlege utval; formann i Tuberkulosenemndi av 1923.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Thore L. Braut

**Thore Larsson Braut** () var ein norsk lærar, gardbrukar og stortingsmann frå Klepp. Han representerte Venstre på Stortinget.

Braut var son til ein gardbrukar på Braut i Klepp. Sjølv tok han sersjanteksamen i 1898, og etter ein ny eksamen to år seinare var han sersjant i saniteten. Etter å ha teke eksamen ved Elverum lærarskule i 1903, var han lærar ved ein amtsskule i to år. I 1906 tok han over farsgarden og vart same året tilsett lærar ved Jæren Folkehøgskule. I 1915 vart han vald til formann i *Norigs Folkehøgskulelærarlag*.

Braut var varaordførar i Klepp frå 1910, deretter ordførar 1913-16. Dei to valbolkane frå 1913 til -18 representerte han einmannskrinsen Jæderen og partiet Venstre på Stortinget. Han var medlem av jarnbanekomiteen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Christian Ødegaard

**Christian Halvorsen Ødegaard** () var ein norsk jarnbanemann, gardbrukar og stortingsmann frå Løten. Han var medlem av Venstre.

Ødegaard var son til ein gardbrukar. Sjølv var han frå 1868 jarnbanearbeidar, åra 1871-73 i USA. Etter han kom heim til Noreg var han dels kontraktør av arbeid ved jarnbanen, og dels oppsynsmann under jarnbanearbeid. Seinare kjøpte han ein gard i Askim og slo seg ned der, i tillegg var han banemeister ved jarnbanen.

Ødegaard var 1900-03 Smaalenenes amt sin 3. representant på Stortinget, der han representerte Venstre og var medlem av tollkomiteen. Han var medlem av heradsstyret i Askim i tjue år, og ordførar i perioden 1905-07.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Oluf Johanssen

**Oluf Christian Johanssen** () var ein norsk bandvevar og -fabrikant frå Trondheim som var stortingsmann for Venstre.

Johanssen var son til ein sjømann. Sjølv vart han utlært til bakar og dreiv eige bakeri i heimbyen frå 1869 til -71. Deretter tok han seg arbeid som bandvevar, eit arbeid han hadde til 1884. Dei neste åra var han medlem av den kongelege arbeidarkommisjonen. I 1889 slo han seg ned i Porsgrunn, der han starta opp Porsgrunns bandfabrikk, som han sidan dreiv til han døydde. Han var elles medlem av formannskapet i Porsgrunn og av riksforsikringa sin appellkommisjon.

Johanssen representerte Porsgrunn på Stortinget 1900-03. Han var medlem av tollkomiteen, bortsett frå oktober 1901 til januar 1902, då han var medlem av sosialkomiteen. Delar av 1901-sesjonen hadde han forfall grunna sjukdom i familien.

Han døydde i Porsgrunn i 1908.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Gustav Baumann

**Gustav Theodor Baumann** () var ein norsk sakførar, embetsmann og stortingsmann frå Fåberg i Oppland. Han var medlem av Venstre.

Baumann var son til ein distriktslege. Sjølv vart han student i 1869 og cand. jur. i 1872. Etter nokre år som fullmektig på sorenskrivarkontor etablerte han i 1877 seg som overrettssakførar på Lillehammer. Frå 1888 til 1901 var han statsadvokat i Nordland og Senja, sidan var han lagmann i Hålogaland.

Baumann var ordførar i Bodin 1899-1901. Perioden 1900-03 var han Nordlands amt sin 4. representant på Stortinget. Han var medlem av Lagtinget og justiskomiteen.

Han døydde i Hammerfest skotårsdagen 1908.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Peter Bakkejord

**Peter Marthinus Pedersson Bakkejord** () var ein norsk fiskar, gardbrukar og stortingsmann frå Ankenes i Nordland. Han var medlem av Venstre.

Bakkejord dreiv fiske i Lofoten og på Finnmarka til kring 1880. Han tok då over farsgarden i Ankenes, dreiv i tillegg som snikkar og tømrar. Han var medlem av heradsstyret i 26 år, i fleire år var han varaordførar. Elles var han medlem av åstadsforlikskommisjonen og i mange år var han rettstolk i samisk og kvensk språk. Han var medlem av bygnings- og reguleringskommisjonen for den nye byen Narvik, åra 1898-1902 var han branndirektør for byen.

Bakkejord var einmannskrinsen Nordre Salten sin representant på Stortinget 1906-12. I begge dei to tingbolkane var han medlem av tollkomiteen, i den siste, 1910-12, også av Lagtinget.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Cape Cornish

**Cape Cornish** er eit nes som dannar nordenden av Buckle Island i Ballenyøyane. Det vart namngjeve av mannskapet på «Discovery II» i 1938 etter A.W. Cornish, som var ein meteorolog i Australian Central Bureau som observatør på «Discovery II» i løpet av 1937–38.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Cornish|Cape Cornish]]» frå ,  den 11. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Ellsworth

**Cape Ellsworth** er eit høgt nes, 290 moh, på nordenden av Young Island i Ballenyøyane. Det vart namngjeve av mannskapet på «Discovery II» i 1936 etter den amerikanske oppdagaren Lincoln Ellsworth. Fartøyet, som henta Ellsworth ved Little America på Rossisen, kartla Ballenøyane i forbifarten på veg attende til Australia.

## Kjelder
Cape Frances

**Cape Frances** er eit nes på austsida av Sturge Island i Ballenyøyane. I 1841 såg kaptein James C. Ross mot Sturge Island frå lang avstand, og trudde han såg tre øyar. Han kalla den midterste Frances Island. Feilen vart oppdaga i 1904 av kaptein Robert F. Scott, som gav dette namnet til dette neset.

## Kjelder
Cape Freeman på Ballenyøyane

**Cape Freeman** er eit nes på nordenden av Sturge Island i Ballenyøyane i Antarktis. Det vart kalla opp etter H. Freeman, kaptein på kutteren «Sabrina», som segla i lag med skonnerten «Eliza Scott», og oppdaga Ballenyøyane i 1839.

## Kjelder
Cape McNab

**Cape McNab** er eit nes (350 m) heilt sør på Buckle Island i Ballenyøyane. Det er kalla opp etter John McNab, som var førstestyrmann på skonnerten Eliza Scott og som skisserte Ballenyøyane då dei vart oppdaga av John Balleny i 1839.

## Kjelder
Kapp Fie

**Kapp Fie** er eit nes heilt søraust på Bouvetøya i Sør-Atlanterhavet. Det vart først grovt kartlagt i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Karl Chun og det vart kartlagt på ny og namngjeve av den norske ekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt, som utforska området frå «Norvegia» under den første Norvegiaekspedisjonen i desember 1927.

## Kjelder
Kapp Lollo

**Kapp Lollo** er eit nes heilt nordaust på Bouvetøya. Det vart først kartlagd i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Karl Chun. Det vart kartlagd på ny og namngjeve i desember 1927 av den første Norvegiaekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt.

## Kjelder
Kapp Meteor

**Kapp Meteor** er eit nes med bratte klipper heilt aust på Bouvetøya. Neset vart grovt kartlagd i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Karl Chun. Det vart kalla opp etter kaptein F. Spiess som vitja Bouvetøya i 1926. Namnet finst på eit britisk kart basert på ei kartlegging i 1930 av mannskapet på Discovery II, men namnet kan vere eldre. 

## Kjelder
Norvegiaodden

**Norvegiaodden** er eit nes på Bouvetøya som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) sør for Kapp Circoncision vest på øya. Det vart først grovt kartlagt frå «Valdivia» i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Karl Chun. Det vart kartlagt på ny i desember 1927 av den første Norvegiaekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt. Det vart namngjeve av Horntvedt etter ekspedisjonsskipet hans, «Norvegia». Bennskjera ligg like vest for odden. 

## Kjelder
Carl Chun

**Carl Friedrich Chun** () var ein tysk marinbiolog.

Chun vart fødd i Höchst, som i dag er ein del av Frankfurt, og studerte zoologi ved Universitet i Leipzig. Han vart professor ved same universitet i 1892. Han tok initiativ til og leia den tyske djuphavsekspedisjonen Valdiviaekspedisjonen som seglte ut frå Hamburg 1. august 1898. Ekspedisjonen kartla områda rundt Bouvetøya, Kerguelen og andre subantarktiske havområde. Ekspedisjonen returnerte til Hamburg 30. april 1899.

Chun var spesialist på blekksprutar og plankton. Han oppdaga og namngav *[[Vampyroteuthis infernalis]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Carl Chun|Carl Chun]]» frå ,  den 11. desember 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Kapp Valdivia

**Kapp Valdivia** er det nordlegaste punktet på Bouvetøya, ei subantarktisk øy underlagt Noreg. Det ligg midt på nordkysten av øya, like nord for Olavtoppen, det høgaste punktet på øya. I vest ligg Kapp Circoncision, og mellom dei ligg ei fem kilometer lang kystlinje kalla Morgenstiernekysten.

Neset er kalla opp etter det tyske ekspedisjonsskipet «Valdivia», som fann den rette posisjonen til Bouvetøya i 1898.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Valdivia|Cape Valdivia]]» frå ,  den 11. desember 2012.*
Catoodden

**Catoodden** er eit nes heilt sørvest på Bouvetøya. Det vart først kartlagd i 1898 av den tyske ekspedisjonen under Karl Chun. Den norske ekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt gjekk i land her frå «Norvegia» under den første Norvegiaekspedisjonen i desember 1927 og dei gav odden namn. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cato Point|Cato Point]]» frå ,  den 11. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
DS «Vesleper»

**«Vesleper»** (1918–33) var ei ishavsskute kjend frå Norvegia-ekspedisjonane. Ho var som systerskipet «Veslekari» konstruert av Christian Jensen for Winge & Co. i Kristiania, og var i si den største ishavsskuta. Ho stod ferdig 27. februar 1919 ved Jacob M. Iversens verft i Son. Ein 290 hk Compound dampmaskin vart montert i Skien, kjenneteiknet var *K 6 K*, endra til *O 6 O* i 1925. Den 114,3 fot lange og 285 brt tunge skuta hadde kosta 1,3 millionar kroner, men låg i nedgangstidene mest i ro ved Blomvåg. 

16. mai 1927 vart skuta seld for 25 000 kroner til Bryde & Dahls Hvalfangerselskap i Sandefjord og omdøypt til **«Norvegia»**. Ho vart brukt i dei fire Norvegia-ekspedisjonane til Antarktis for å finne kval og annektere Bouvetøya. 

16. juni 1931 vart skuta seld til  Elling Aarseth reiarlag i Ålesund og omdøypt til **«Kvitøy»** (*M 3 VD*). Med Isak Remø bak roret vart ho nedskrudd i Vestisen 19. mars 1933, og dei 25 ombord vart redda av «Quest».

Mount Norvegia i Enderby Land er kalla opp etter båten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:DS «Vesleper»|DS «Vesleper»]]» frå ,  den 11. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ola Olstad

**Ola Olstad** () var ein norsk zoolog og polarforskar, og det første menneske som sette sine bein på Peter I Øy i Antarktis.

## Virke

I 1918 vart Olstad tilsett ved Zoologisk museum i Oslo der han først arbeidde i den statlege forsøksverskemda for ferskvassfiskeria under Knut Dahl. Etter eit par år tok han opp studiar over lirypa i Øyer i Gudbrandsdalen, og vart tilknytt Landbruksdepartementet som jaktkonsulent.

Statens viltundersøkelser (Viltforskninga, som i 1974 vart endra til Direktoratet for vilt og ferskvassfisk) vart frå oppstarten i 1936 leia av Olstad. Han var spesielt opptatt av utbreiinga og utnyttinga av elg, rådyr, villrein og bever og gav i 1945 ut boka *Jaktzoologi*. Han arbeidde òg med biologien hos artar som kråke, jordugle og gråtrost.

Olstad deltok i 1927/28 i den første Norvegia-ekspedisjonen til Bouvetøya og Sør-Georgia. Sesongen etter leia han den andre Norvegia-ekspedisjonen til Peter I Øy i Amundsenhavet, utanfor Ellsworth Land i Vest-Antarktis. Olstad var den første i verda som sette bein på den avsidesliggande øya. Olstad gjorde krav på øya for kongeriket Noreg.

Olstadbreen på Peter I Øy og Olstadtoppen på Annenkovøya i Søratlanteren er kalla opp etter han. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ola Olstad|Ola Olstad]]» frå ,  den 11. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Gunnar Isachsen

**Gunnerius Ingvald Isachsen** () var ein norsk offiser og oppdagar. 

Isachsen var frå Drøbak. Han vart premierløytnant i kavaleriet 1891, rittmeister 1899, fekk avskjed som fastlønna offiser 1917 og major i landvernet 1924. Gunnar Isachsen var styrer (og seinare den første direktøren) av Norsk Sjøfartsmuseum frå 1923.

Han var med på Otto Sverdrup sin ekspedisjon med «Fram» 1898-1902 som topograf, og kartla store område av inntil då ukjende øyar nord for Canada. Frå 1903 til 1905 deltok han i fransk militærteneste i Algerie og Paris, og i 1906 og 1907 leia han ekspedisjonar til Svalbard. Desse var utsendt og betalt av fyrst Albert I av Monaco.

I 1909 og 1910 leia han sine eigne statsunderstøtta ekspedisjonar til Spitsbergen, og ved desse ekspedisjonane grunnla han det seinare norske systematiske forskingsarbeidet på Svalbard. Ved handsaming av Spitsbergenspørsmålet på fredskonferansen i Paris 1919 var Gunnar Isachsen den norske regjering si tekniske delegerte.
Gunnar deltok i ekspedisjonar til Aust-Grønland i 1923 og 1924, og var med særskilt oppdrag på kvalfangst i Rosshavet 1926-27, Statens kvalinspektør i Sørishavet 1929-30, leiar av den fjerde Norvegia-ekspedisjonen rundt Antarktika 1930-31.

Han er avbilda på eit norsk frimerke i 2006, i høve 100-årsminnet for utforskinga av Svalbard. 

## Bibliografi
**Reiser på Spitsbergen 1906 og 1907*. (1908)
**Ishavsfolk og ferder*  I: *Det Norske geografiske selskabs aarbok 1916-1919* (1921) (ny utgåve 1997)
**Norske fangstmænds færder til Grønland* (1922) (særtrykk av geografisk selskabs årbok 1919-21)
**Grønland og Grønlandsisen* (1925)
**Jorden rundt efter blåhvalen* (1927)
**En ishavsskippers saga* (1928)

*Fleire artiklar i Vitenskapsselskapet sine skrifter, geografisk selskaps årbok og Sjøfartsmuseets årbøker. Sjå Sambok for 51 treff

*Ole R. Thoresen «Gunnar Isachsen in memoriam». I: *Norsk sjøfartsmuseum 1914-1939*. 1940

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunnar Isachsen|Gunnar Isachsen]]» frå ,  den 11. desember 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
Harald Horntvedt

**Harald Horntvedt** () var ein norsk sjømann og kaptein. 

Han blei fødd i Sandefjord. Horntvedt var kaptein på «Norvegia» og leia Den første Norvegia-ekspedisjonen som gjekk i land på Bouvetøya 1. desember 1927 og gjorde krav på ho for Noreg. Sidan drog ekspedisjonen i havområda nord for Dronning Maud Land, der det vart oppdaga store kvalførekomstar. 

Horntvedtbreen på Bouvetøya er kalla opp etter han. 

## Kjelder

*www.polarhistorie.no/ekspedisjoner/Norvegia%20I
Nils Larsen (1900–1976)

**Nils Larsen** () var ein norsk kaptein og kvalfangar.

Nils Larsen var førstestyrmann på Den første Norvegia-ekspedisjonen som annekterte Bouvetøya for Noreg 1. desember 1927 og Den andre Norvegia-ekspedisjonen som annekterte Peter I Øy 2. februar 1929. Nils Larsen var òg kaptein på Den tredje og Den fjerde Norvegia-ekspedisjonen. Den fjerde Norvegia-ekspedisjonen gjorde ei omsegling av heile Antarktika, kor blant anna kartleggingsarbeidet førte til at Prinsesse Ragnhild Kyst vart oppdaga.

Nils Larsen var første førstestyrmannen på den tredje Thorshavn-ekspedisjonen i Antarktis 1933-34 og kaptein på norske kvalkokeri i Sørishavet. I 1946–47 førte han «Brategg» på Brategg-ekspedisjonen til stillehavssektoren av Antarktis.

Han var gift med Aslaug Marie Larsen (f. 1911, d. 2005).

## Utmerkingar
Larsen mottok Kongens fortenestmedalje i gull i 1931 for innsatsen sin på Norvegia-ekspedisjonane.

Nils Larsenfjellet i Dronning Maud Land, Mount Nils i Enderby Land og Nils Larsenbreen på Peter I Øy er kalla opp etter han.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nils Larsen (kaptein)|Nils Larsen (kaptein)]]» frå ,  den 11. desember 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Nils Larsen i Norsk biografisk leksikon
Morgenstiernekysten

**Morgenstiernekysten** er kyststrekninga mellom Kapp Circoncision og Kapp Valdivia på den norske Bouvetøya i Søratlanteren. Han ligg nordvest på øya, og er vendt mot nord. Han er om lag fire km lang.

Lengst aust på kysten ligg Smalstranda. Frå Olavstoppen like sør for kyststrekninga stupar Eimstupet ned mot kysten. Om lag halvvegs langs kyststrekninga kjem Posadowskybreen ned mot sjøen og i nærleiken av Kapp Circoncision kjem Horntvedtbreen eit stykke ned fjellsida. 

Eit eldre namn på kysten er Morellrevet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Morgenstiernekysten|Morgenstiernekysten]]» frå ,  den 11. desember 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Morgenstiernekysten hos Norsk polarinstitutt
Esmarchkysten

**Esmarchkysten** er ei kyststrekning på vestkysten av Bouvetøya som ligg mellom Kapp Circoncision og Catoodden. Kysten er kalla opp etter Jens Esmark (1763-1839) som var ein norsk mineraolog og professor ved Universitetet i Oslo. Kyststrekninga er kring 6,5 km lang. 

Langs kysten finn ein Nyrøysa og Westwindstranda i nord med Keisarryggen like vestom. Om lag halvvegs langs kysten ligg Norvegiaodden og Bollevika med Bennskjera utanfor og Mosbytoppane oppfor fjellsida. På kvar side av Mosbytoppane går Aagaardbreen i nord og Engelbrechtbreen i sør ned i fjellsida mot sjøen på. Like nord for Catodden går Sjøelefantstranda. 

## Kjelder
* Stadnamn i norske polarområde
Bertel Bertelsen

**Bertel Andreas Bertelsen** () var ein norsk lærar, lensmann og stortingsmann frå Trondenes i Troms. Han representerte Venstre på Stortinget.

Bertelsen var son til ein gardbrukar. Sjølv gjekk han ut frå Tromsø seminar i 1856, og var så dei neste tre åra lærar i heimbygda. Frå 1859 var han lærar i Tromsø. År 1868 flytta han til Hammerfest, der han var vaktmeister ved distriktsfengslet og politibetjent. Frå 1888 var han lensmann i Sør-Varanger, med bustad i Jarfjord.

Bertelsen var 1. representant frå Finmarkens amt på Stortinget 1898-1900. Han var medlem av Lagtinget og av næringskomité nr 1. Grunna sjukdom var han permittert frå 30. mai 1900.

Han døydde i Jarfjord i 1925.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Torstein O. Hus

**Torstein Olsson Hus** () var ein gardbrukar og stortingsmann frå Ullensvang. Han representerte Venstre.

Hus var son til ein gardbrukar og tok i si tid over farsgarden, som han dreiv til han døydde. Han var både ordførar i Ullensvang og forlikskommissær i mange år. Valbolken 1898-1900 var han 4. representant frå Søndre Bergenhus amt på Stortinget, medlem av Lagtinget og vegkomiteen. Bolken 1906-09 var han varamann for Hardanger krins.

Hus døydde på garden sin i 1910.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Nils G. Skilbred

**Nils Gregoriusson Skilbred** () var ein snikkar, gardbrukar og stortingsmann for Venstre, frå Gjerpen i Telemark.

Skilbred var son til ein gardbrukar. Etter å ha gått amtsskulen 1881/82 livnærte han seg som bygningsmann. Åra 1886-94 budde han i Skien, der han var medlem av bystyret og leiar av arbeidarforeiningar. Frå 1894 forpakta han eit bruk på Frogner i heimbygda, eit bruk han kjøpte i 1908. Same året overtok han farsgarden Skjelbred.

Frå 1898 var Skilbred medlem av formannskapet i Gjerpen, ein treårsperiode var han varaordførar. Skilbred representerte Bratsberg amt og partiet Venstre på Stortinget i perioden 1898-1906. Valperioden 1910-12 var han Gjerpen krins sin mann på Stortinget, Både i den føregåande perioden, 1906-09, og dei tre etterfølgjande periodane, 1913-21, var han 1. varamann for same. Han møtte då frå 20. mars 1908 og heile 1909, og så frå 4. februar 1913 til og med 1921. Alle gongane møtte han i staden for Gunnar Knudsen. Skilbred var medlem av justiskomiteen 1898-1906 og 1910-12, og elles medlem av Lagtinget 1900-06 og av valkomiteen 1902-06. Som varamann 1908-09 var han med i sosialkomiteen, 1913-18 sekretær i justiskomite nr 2, og 1919-21 som medlem av skog- og vassdragskomiteen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Johan H. Evju

**Johan Halvorsen Evju** () var ein gardbrukar, bankmann og stortingsmann frå Ytre Sandsvær i Buskerud. Han var medlem av partiet Venstre.

Evju var son til ein gardbrukar. Sjølv var han kasserar i den lokale sparebanken frå 1863 til 1885. Skuleåret 1870-71 gjekk han Sagatun Folkehøyskole. Han tok så over farsgarden Evju, som ligg i bygda Efteløt, i 1872.

Evju var medlem av heradsstyret i Sandsvær og seinare Ytre Sandsvær i 25 år, i ni år var han varaordførar. Han var 4. representant frå Buskeruds amt til Stortinget i perioden 1898-1900. På tinget var han medlem av landbrukskomiteen.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Hans Andersen

**Hans Andersen** () var ein norsk gardbrukar, kontorist og stortingsmann frå Solum i Telemark. Han var medlem av Venstre.

Andersen var son til ein gardbrukar i Mælum sokn. Han var sjølv gardbrukar på Gulset i Gjerpen frå 1852 til -60. Tida 1860-98 var han kontorist i firmaet Hans Cappelen. Andersen var medlem av bystyret i Skien i over 25 år, forlikskommissær var han frå 1891.

Andersen møtte på Stortinget 1893-94 for Skien som varamann for avdøde Paul Koht. Perioden 1895-97 var han fast representant frå same krinsen. I 1893 var han medlem av næringskomite nr 2, 1894-97 av sosialkomiteen. 1894 var han også medlem av kontraktørkomiteen.

Andersen var medlem av eit baptistsamfunn, og var truleg den første dissentaren som tok sete i det norske stortinget. Han døydde i Skien i 1901.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Frakkagjerd

**Frakkagjerd** er ein tettstad og ein grunnkrins i Tysvær kommune i Rogaland. På Frakkagjerd ligg ein barneskule og ein ungdomsskule. Postnummeret til staden er 5563, Førresfjorden. Grunnkrinsnummeret er 11460105.

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
*Tysvær kommune sine heimesider
Kai Anker Møller

**Kai Bisgaard Anker Møller** () var ein godseigar og stortingsmann frå Borge i Østfold, medlem av Venstre. Han var son av Dikka Møller og var gift med Katti Anker Møller og var såleis svigerson til Herman Anker.

Møller var son til eigaren av godset Thorsø i Borge. Han tok sjølv over godset i 1885 og dreiv det vidare. Før han kom så langt vart han i 1877 student frå Christiania katedralskole, og tok i 1880 eksamen på den høgare landbruksskulen på Ås. Høvesvis 1882-83 og 1885 studerte han landbruk i Danmark og i England.

Møller var medlem av heradsstyret i Borge 1887–1907 og på ny i den nyutskilde Torsnes kommune frå 1910. Her var han også ordførar i fem år. Han var skulestyreformann frå 1891 til 1904. Frå 1906 var han formann i Venstre i Smaalenene, då ein ordna styreskipnaden etter dei enkelte einmannskrinsane til stortingsvalet var han formann for Venstre i Glemmen krins. Han var formann i landbruksselskapet i Smaalenene, og for landbruksselskapa sitt felleskjøp frå 1897. I 1906 vart han vald til preses i Selskabet for Norges Vel.

Møller var 2. representant på Stortinget for Venstre og Smaalenenes amt i perioden 1900-03. Han møtte einast sesjonen 1900-01, dei to siste sesjonane hadde han sjukdomsforfall. På tinget var han medlem av landbrukskomiteen.

## Kjelder

* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Ole Moen

**Ole Moen** () var ein norsk lege og stortingsmann frå Sør-Odal i Hedmark. Han representerte Venstre.

Moen var son til ein gardbrukar. Han vart student i 1883 og cand. med. i 1891. Same året vart han konstituert til distriktslege for indre Sunnmøre, 1892-94 var han koleralege i Kristiansand. Frå 1894 var han distriktslege i Lebesby til han i 1902 vart konstituert distriktslege i Ål i Hallingdal, der han døydde same sommaren.

Moen var 2. representant for Finmarkens amt på Stortinget 1898-1900. Han var 1898-99 medlem av jarnbanekomiteen, 1899-1900 av næringskomite nr 2.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Otira

*For edderkopparten Otira, sjå [[Amaurobiidae]]*.

**Otira** er ein liten busetnad om lag sju km nord for fjellpasset Arthur's Pass sentralt på Sørøya på New Zealand. Han ligg ved den vestlege tilkomsten til passet, på ein rygg mellom elvene Otira og Bealey høgt oppe i Søralpane. Innbyggjartalet i Otira og nærområdet var 87 under folketeljinga i 2006, ein oppgang på 30 frå 2001.

Dette var opphavleg ein skyss-stasjon på vegen mellom regionane Canterbury og West Coast. Jarnvegslinja vart bygd frå Greymouth til Otira, medan sjølve passet vart trafikkert med hesteskyss inntil jarnvegstunnellen, Otira Tunnel opna i 1923. Under anleggstida (1907 - 1923) husa Otira om lag 600 arbeidarar og familiane deira. På 1950-talet hadde sjølve byen eit folketal på kring 350, men dette gjekk ned til 11 i 1988, og steig att, til ein viss grad, til 44 i 2010. 

Bygningsmassen består hovudsakleg av gamle jarnvegshus, mange av desse vart bygde i Hamilton og skipa til Sørøya for å verta bygde opp att på staden. I tillegg til jarnvegsstasjonen er her ein pub, ein brannstasjon og 18 hus, 14 av desse busette i 2010. 

Nær byen ligg to større ingeniørbragder: Otira Tunnel og Otira Viaduct.

## Otiraviadukten
Ovanfor byen ligg Otira Viaduct. Denne vart bygd ferdig i 1999, og spenner over ei strekning på 440 meter med ustabil grunn, og erstattar ein smal svinget og farleg vegstrekning som var utsett for snø- og jordskred og vegstengingar.

## Referansar

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Otira|Otira]]» frå ,  den 11. desember 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*Historikkk om Otira. 
*Otira i dag. 
*Forteljingar om livet i Otira. 
*Foto av signal på jarnvegslinja ved Otira ca. 1926.
Garhwali

**Garhwali** er eit indoiransk språk snakka av garwhalifolk som kjem frå Garhwal i Himalaya i den indiske delstaten Uttarakhand. Mange talarar lever også i andre delar av India, som Himachal Pradesh, Delhi, Haryana, Panjab, Uttar Pradesh og Bihar. 

Garhwali blir tala av mellom 2 og 3 millionar. Det mister talarar, og er rekna som eit sårbart språk av UNESCO.

## Bakgrunnsstoff
*

## Kjelder
*
Mowinckelkysten

**Mowinckelkysten** er ei kyststrekning søraust på Bouvetøya mellom Kapp Fie i sør og Kapp Lollo i nord. 

Kysten er kalla opp etter Johan Ludwig Mowinckel, som var statsminister i Noreg i fleire periodar i 1920- og 1930-åra. 

Litt sør for Kapp Lollo ligg òg Kapp Meteor, som er det austlegaste punktet på Bouvetøya, med Lindsayskjeret. Strekninga frå Kapp Meteor og sørover til Svarthamaren, vert kalla Svartstranda. 

## Kjelder
Victoria Terrasse på Bouvetøya

**Victoria Terrasse** er ei li langs nordaustkysten av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Ho startar ved Kapp Lollo og Mokollen heilt aust på øya, og strekkjer seg langs kysten 3,9 km nordvestover til området der kysten svingar vestover mot Kapp Valdivia. I motsetnad til dei andre kyststrekningane på Bouvetøya har ikkje kysten nedanfor Victoria Terrasse fått eit eige namn. 

Lia har namn etter bygningskomplekset Victoria Terrasse i Oslo.

Ole Høilandstøtta står i havet like utanfor kysten av Victoria Terrasse. 

## Kjelder
Ole Høilandstøtta

**Ole Høilandstøtta** er ei klippe som står i sjøen utanfor Victoria Terrasse på nordaustsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. 

Steinen har fått namn etter Ole Høiland (1797-1848) som var ein kjend norsk tjuv frå garden Høiland i Bjelland kommune i Vest-Agder. 

## Kjelder
Norvegiabåen

**Norvegiabåen** er ei flu, 2 meter under vatn, som ligg utanfor nordkysten av Bouvetøya, kring 500&nbsp;km aust-nordaust for Kapp Circoncision. «Norvegia», skipet under den første Norvegia-ekspedisjonen leia av kaptein Harald Horntvedt, gjekk på skjeret her den 3. desember 1927. Det vart namngjeve etter skipet. 

## Kjelder
Sachsebåane

**Sachsebåane** er ei gruppe fluer som ligg nær nordkysten av Bouvetøya , kring 300 meter søraust for Kapp Valdivia. Dei vart kartlagd og namngjeven  under den første Norvegia-ekspedisjonen, 1927–28, leia av kaptein Harald Horntvedt. Dei er kalla opp etter Walter Sachse, navigatør på det tyske fartøyet som i 1998 klarte å finne den nøyaktige posisjonen til øya. 

## Kjelder
Spiessbåane

**Spiessbåane** er nokre grunner som strekkjer seg opp til 700 meter nordaust for Kapp Lollo ved Bouvetøya. Dei vart først kartlagde i desember 1927 under den første Norvegia-ekspedisjonen leia av kaptein Harald Horntvedt og kalla opp etter kaptein Fritz A. Spiess, leiaren for den tyske ekspedisjonen som vitja Bouvetøya med «Meteor» i 1926.

## Kjelder
Randibåen

**Randibåen** er ei grunne som ligg kring 700 meter søraust for Randibreen ved Vogtkysten på den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Båen har fått namn i samband med Randibreen. 

## Kjelder
*
Selodden på Bouvetøya

**Selodden** er eit nes langs Vogtkysten av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Neset ligg vest på sørkysten av øya, nedanfor Rustadkollen og kring 1 km aust for Catoodden.

## Kjelder
*
Hornrevet

**Hornrevet** er ei grunne som strekkjer seg sørvestover frå Larsøya på sørvestsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. 

## Kjelder
*
Litle-Kari

**Litle-Kari** er eit skjer som ligg 1,2 nautiske mil (2,2&nbsp;km) nordvest for Kapp Lollo utanfor Victoria Terrasse på Bouvetøya. Det vart kartlagd frå skipet «Norvegia» i desember 1927 under den første Norvegia-ekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt. Det vart namngjeve av Horntvedt i samband med Store-Kari som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) nordvestover.
 
## Kjelder
Store-Kari

**Store Kari Rock** er ein holme som ligg 3 meter over havet utanfor nordsida av Bouvetøya. Det ligg 0.8 nautiske mil (1,5&nbsp;km) aust for Kapp Valdivia. Det vart kartlagd frå skipet «Norvegia» i desember 1927 av  under den første Norvegia-ekspedisjonen under kaptein Harald Horntvedt. Det vart namngjeve av Horntvedt i samband med Litle-Kari som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) lenger søraust.

## Kjelder
Larsøya

**Larsøya** er ei lita øy på sørvestkysten av Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Ho har ei utstrekking på om lag 500 meter og skilst frå Catoodden ved Mottesundet.

Øya vart første gongen kartlagt i 1898 av ein tysk ekspedisjon under leiing av Carl Chun. I samband med den første Norvegia-ekspedisjonen vart det gjort ei ilandstiging på Larsøya i desember 1927. Under den andre (1928/29) og tredje (1929/30) Norvegia-ekspedisjonen vart det sett opp to små depothytter på øya.

Øya er namngjeven etter kvalfangstreiaren Lars Christensen, som finansierte Norvegia-ekspedisjonane.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Larsøya|Larsøya]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
***Larsøya Stadnamn i norske polarområde, Norsk Polarinstitutt
***Lars Island i Geographic Names Information System, U.S. Geological Survey
Mottesundet

**Mottesundet** er eit sund som ligg mellom Catoodden på den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren og Larsøya utanfor sørvesthjørnet av Bouvetøya. Sundet er kring 150 meter breitt. 

## Kjelder
*
Skarven ved Bouvetøya

**Skarven** er ein holme som ligg kring 700 meter vest for Kapp Circoncision utanfor det nordvestlege hjørnet av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren

## Kjelder
*
Vogtkysten

**Vogtkysten** er ei 6,5 km lang kyststrekning på sørsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Kysten strekkjer seg mellom Catoodden i vest og Kapp Fie i aust. Store delar av kysten består av bratte fjellsider og isklipper. Av brear som strekkjer seg ned mot kysten her finn ein Christensebreen og Randibreen. Vest på kysten ligg Rustadkollen, Selodden og Moseryggen like nord, medan Nyknausen ligg i aust, nær Kapp Fie. 

Utanfor kysten ligg Randibåen.

## Kjelder
*
Sjøelefantstranda

**Sjøelefantstranda** er ei 300 meter lang strand heilt sørvest på den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda strekkjer seg nordover frå Catoodden og ligg langs den sørlege delen av Esmarchkysten. 

Stranda har fått namn etter sjøelefantane som held til her. 

## Kjelder

*
Selstranda

**Selstranda** er ei lita strand på vestsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda er kring 300 meter lang og strekkjer seg nordover frå Norvegiaodden langs Esmarchkysten. Stranda har fått namn etter selane som held til her.

## Kjelder

*
Nyrøysa

**Nyrøysa** er eit område på nordvestkysten av den norske øya Bouvetøya i Søratlanteren. 

Nyrøysa er den største isfrie staden på øya og vart danna mellom 1955 og 1958 av ei rasmorene. Nyrøysa er ca 700 meter lang og med ei gjennomsnittshøgd på mellom 25 og 40 meter. Overflata er ujamn og består av steinblokker, lavastein og grus. Erosjon har gjort at Nyrøysa har mista 50-100 meter land i perioden 1966-1979, og 6-9 meter forsvann i perioden 1996-1999.

Alle forskingstokt til Bouvetøya i seinare tid har vore basert på Nyrøysa, sidan dette området er den mest tilgjengelege delen av øya. Norsk Polarinstitutt sette i 1996 opp ein feltstasjon på 36m² på i Nyrøysa. 19. oktober 2007 meldte Norsk Polarinstitutt at feltstasjonen var borte. I 2006 var det eit jordskjelv i havet utanfor som vart registrert til 5,5 på Richters skala av European-Mediterranean Seismological Centre i Strasbourg i Frankrike. Ei mogeleg årsak til at feltstasjonen vart borte er at jordskjelvet har svekket barduneringa og fundamenteringa og at ekstreme vinterstormar kan ha blese feltstasjonen på havet. I statsbudsjettet for 2009 var det sett av 8,8 millionar for å sette opp ein ny feltstasjon.

Fem arter av mose, fem lav, ein sopp og 20 algar har vore registrert i Nyrøysa.

Pelsselkolonien i Nyrøysa auka frå ca. 7&nbsp;900 individ til ca. 65&nbsp;000 individ mellom 1990 og 1997. Etter dette har utviklinga stabilisert seg, truleg på grunn av mangel på eigna areal. I same perioden var det ein bestandsnedgang i pingvinkoloniane, der spesielt ringpingvinen er utsett. I 1990 vart det registrert høvesvis 2&nbsp;700 og 5&nbsp;900 ring- og gulltoppingvin. I 1997 var talet redusert til 422 og 4&nbsp;700. Endringane i pingvinbestandane kan ein truleg sjå i samanheng med den store auken i pelsselbestanden, der pelsselen har overtatt territoriet til pingvinane. Pelsselbestanden i heile Antarktis er i vekst, og bestanden synes å ha kome seg etter selfangsten tok slutt.

I perioden frå 1. november til 15. mars skal ferdsel og opphald i Nyrøysaområdet berre skje i samband med miljøovervakingsverksemda godkjent av Norsk Polarinstitutt. I perioden frå 1. november til 1. mai skal luftfartøy halde ein vertikal og horisontal avstand på 500 meter til Nyrøysaområdet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nyrøysa|Nyrøysa]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Westwindstranda

**Westwindstranda** er ei strand på nordvestsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda er kring 1,5 km lang og ligg nedanfor Nyrøysa der vêrstasjonen på øya står.  Stranda ligg heilt nord langs Esmarchkysten.

## Kjelder

*
Smalstranda

**Smalstranda** er ei strand på vestsida av Kapp Valdivia, nord på Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda strekkjer seg kring 700 meter langs Morgenstiernekysten og er særs smal. 

## Kjelder
*
Svartstranda

**Svartstranda** er ei strand på søraustsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Stranda er kring 1,8 km lang og strekkjer langs Mowinckelkysten frå Kapp Meteor og sørover til nær Kapp Fie. Stranda består av svart sand. 

## Kjelder
*
Gjest Baardsenstøtta

**Gjest Baardsenstøtta** er ei klippe som ligg like nord for Kapp Valdivia på nordsida av den norske Bouvetøya i Sør-Atlanteren. Det smale sundet mellom klippa og fastlandet heiter Djevleporten. 

Klippa har fått namn etter Gjest Baardsen (1791-1849), ein norsk meistertjuv frå Sogndalsfjøra i Sogn. 

## Kjelder
*
Cape Annawan

**Cape Annawan** er eit isdekt nes heilt aust på Thurston Island og nordvest for innløpet til Seraph Bay. Det vart oppdaga frå helikopter frå USS Burton Island og av  mannskapet på U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition i februar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter skipet «Annawan» frå USA Expedition i 1829-31, som i lag med «Penguin» segøa vest frå Sør-Shetlandsøyane i februar 1830. Dei heldt ein kurs mellom 62S og 58S og segla så langt som til 103W, nord for dette neset. 

## Kjelder
Cape Braathen

**Cape Braathen** er eit isdekt nes nordvest på Evans Peninsula på Thurston Island. Det vart kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy skvadron VX-6 i januar 1960 og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Christoffer Braathen, skiekspert og hundeførar under Byrd-ekspedisjonen i 1928-30.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Braathen|Cape Braathen]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Davies

**Cape Davies** er eit isdekt nes ved Det strekkjer seg ut Hughes Peninsula på Thurston Island. Det vart først skissert frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter Frank Davies, ein fysikar med Byrd-ekspedisjonen i 1928–30.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Davies|Cape Davies]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Dyer Point

**Dyer Point** er eit isdekt nes like vest for Hughes Peninsula på nordkysten av Thurston Island. Det vart først kartlagd frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter J.N. Dyer, ein radioteknikar med Byrd-ekspedisjonen i 1933–35.

## Kjelder
Eubanks Point

**Eubanks Point** er eit nes med bratte, isdekte skråningar, 2&nbsp;nautiske mil vest-sørvest for toppen av Mount Loweth i Jones Mountains. Det vart kartlagd av University of Minnesota – Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter sersjant Leroy E. Eubanks, som var navigatør med U.S. Navy skvadron VX-6 under flyturane med LC-47 Dakota frå Byrd Station til Eights Coast i november 1961.

## Kjelder
Cape Flying Fish

**Cape Flying Fish** er eit isdekt nes heilt vest på Thurston Island. Det vart oppdaga av kontreadmiral Richard E. Byrd og medlemmar av U.S. Antarctic Service uner ein flytur frå «Bear» i februar 1940. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names etter US Exploring Expedition-skipet «Flying Fish», kommandert av William M. Walker. Dei var i nærleiken av dette neset den 23. mars 1839.

Cape Flying Fish skil Amundsenhavet i vest frå Bellingshausenhavet i aust.

## Kjelder
Greenstone Point

**Greenstone Point** er eit høgt nes langs nordsida av Jones Mountains i Antarktis, like aust for Austin Valley. Det vart kartlagd av University of Minnesota – Jones Mountains Party, 1960–61, og fekk dette namnet av dei på grunn av den grønaktige fargen på berget.

## Kjelder
Hughes Point

**Hughes Point** er eit bratt nes på vestsida av Exumbreen i Jones Mountains i Antarktis. Det vart kartlagt av University of Minnesota Jones Mountains Party, 1960–61, og vart namngjeve av dei etter Wayne B. Hughes, som var assistent ved McMurdo Station, 1960–61.

## Kjelder
Cape LeBlanc

**Cape LeBlanc** er eit isdekt nes heilt nord på Noville Peninsula, som òg er det nordlegaste punktet på Thurston Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter løytnant Ralph P. LeBlanc som var flykaptein under Operasjon Highjump på eit sjøfly som styrta 8 nautiske mil (15&nbsp;km) sør for neset den 30. desember 1946. LeBlanc vart hardt skadd og var blant dei seks av ni ombord som overlevde styrten. Dei vart berga 12. januar 1947 av kapteinløytnant John D. Howell, som landa eit anna sjøfly i ope farvatn utanfor nordvestsida av Noville Peninsula.

## Kjelder
Cape Menzel

**Cape Menzel** er eit høgt nes heilt nord på den elles isdekte Lofgren Peninsula i den nordaustlege delen av Thurston Island. Det vart oppdaga frå helikopter frå USS Burton Island og av mannskapet på U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition i februar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Reinhard W. Menzel, geomagnetist og seismolog ved Eights Station vinteren 1965.

## Kjelder
Orheim Point

**Orheim Point** er eit nes ved enden av Inferno Ridge i Heritage Range i Ellsworth Mountains. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Olav Orheim, ein norsk glasiolog under US Antarctic Research Program (USARP) South Pole-Queen Maud Land Traverse II, 1965-66.

## Kjelder
Cape Petersen

**Cape Petersen** er eit avrunda, isdekt nes på nordsida av Thurston Island, kring 18 nautiske mil (33&nbsp;km) aust-nordaust for Cape Flying Fish. Det vart skissert ned frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Carl O. Petersen, ein radioteknikar under Byrd-ekspedisjonen i 1928-30 og 1933-35.

## Kjelder
Pfrogner Point

**Pfrogner Point** er eit isdekt nes nordvest på Fletcher Peninsula. Det ligg delvis inneslutta i Abbot isbrem. Neset markerer skiljet mellom Eights Coast og Bryan Coast. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Ray L. Pfrogner i US Antarctic Research Program (USARP) som var geomagnetikar og seismolog ved Byrd Station, 1961-62.

## Kjelder
Planck Point

**Planck Point** er ei snødekt, nes langs nordsida av Splettstoesserbreen, 10 nautiske mil (18&nbsp;km) søraust for Landmark Peak i Heritage Range. Det vart namngjeve av University of Minnesota Geological Party som var i området, 1963–64, etter Russell E. Planck, som var mannskap på helikopterturane i området. 

## Kjelder
Rescue Point

**Rescue Point** er eit isdekt nes vest på Noville Peninsula på Thurston Island. Det fekk dette namnet til minne om eit Mariner-sjøfly som styrta på halvøya under U.S. Navy Operasjon Highjump og at seks overlevande vart berga (*rescue* på engelsk) nær dette neset den 12. januar 1947.
 
## Kjelder
Ryan Point

**Ryan Point** er ei eit nes i den isfyllte Morganfjorden ved austenden av Thurston Island. Neset dannar austenden av ein større odde mellom Lofgren Peninsula og Tierney Peninsula. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter A.E. Ryan, som var sjefsfotograf i Eastern Group under U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.
 
## Kjelder
Shelton Head

**Shelton Head** er eit nes 19&nbsp;km vest for Longbreen på sørkysten av Thurston Island. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1960-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter John A. Shelton som var meteorolog ved Byrd Station, 1963-64.

## Kjelder
Urban Point

**Urban Point** er eit spisst nes som ligg 2 nautiske mil (3,7&nbsp;km) aust for enden av Ahrnsbrakbreen på nordsida av Enterprise Hills i Heritage Range i Antarktis. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Verdis D. Urban, som var meteorolog ved Ellsworth Station vinteren 1958.

## Kjelder
Von der Wall Point

**Von der Wall Point** er eit lågt, isdekt nes på sørsida av Thurston Island. Det strekkjer seg ut i Peacock Sound mot nordaustenden av Sherman Island. Det vart skissert ned frå flyfoto teken av U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter J.H. Von der Wall, som var traktorsjåør og mekanikar ved Byrd-ekspedisjonen i 1933-35.

## Kjelder
Cape Waite

**Cape Waite** er eit nes heilt nordvest på King Peninsula, på sørvestsida av innløpet til Peacock Sound. Det vart skissert ned frå flyfoto teken under U.S. Navy Operasjon Highjump i desember 1946. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Amory H. Waite frå Byrd-ekspedisjonen, 1933–35 og seinare U.S. Navy Bellingshausen Sea Expedition 1959-60. Waite undersøkte dei mange flystyrtane i Antarktis og oppdaga at somme radarfrekvensar ikkje vert reflekterte frå isoverflata, men gjekk igjennom til landoverflata og gav falske høgdemålingar. Denne oppdaginga gjorde flyginga tryggare og at ein byrja å bruke radioglasiologi til å kartlegge topografien til landflata under isen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Waite|Cape Waite]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cape Walden

**Cape Walden** er eit isdekt nes nordvest på Evans Peninsula, ved austsida av innløpet til Koetherfjorden på Thurston Island. Det vart skissert ned frå flyfoto teken under U.S. Navy skvadron VX-6 i januar 1960. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter Arthur T. Walden, som var hundeførar og leiaren av laget som drog til Dronning Maudfjella under Byrd-ekspedisjonen i 1928-30.

## Kjelder
Cape Walker

**Cape Walker** er eit isdekt nes på søraustenden av Thurston Island. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter kaptein Edward K. Walker, kaptein på «Canisteo», eit tankskip som deltok i U.S. Navy Operasjon Highjump, 1946-47.

## Kjelder
Ziegler Point

**Ziegler Point** er eit høgt nes eller ein utstikkar på søraustsida av Gross Hills i Heritage Range. Det vart kartlagd av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1961-66. Det vart namngjeve av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter utstyrsoperatøren Ernest L. Ziegler som deltok i Operasjon Deep Freeze 1966 ved McMurdo Station.

## Kjelder
Cape Ann i Enderby Land

**Cape Ann** er eit nes på kysten av Aust-Antarktis, nedanfor **Mount Biscoe** på 700 moh.

Det vart først fotografert frå lufta i desember 1929 i løpet av den første Norvegia-ekspedisjonen leia av oppdagar og flygar Hjalmar Riiser-Larsen. Mindre enn ein månad seinare, fotograferte British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition leia av Douglas Mawson neset frå skipet deira «Discovery» (skipet som Robert Falcon Scott nytta for den første Antarktis-ekspedisjonen sin i 1901-1904). Begge ekspedisjonane konkluderte med at neset og fjellet var det same som John Biscoe såg i februar og mars 1831 under ekspedisjonen hans og som han kalla Cape Ann, truleg etter kona til Biscoe. Mawson foreslo at neset kunne få halde namnet Cape Ann og at fjellet kunne kallast Mount Biscoe.

Fjellet har ein særeigen spiss, svart tind. Posisjonen vart endeleg fastsett av ANARE i 1957.

## Kjelder
Cape Batterbee

**Cape Batterbee** er eit lite, klipperikt nes på kysten heilt nord i Enderby Land. Det ligg 92&nbsp;km nord for Mount Elkins.

## Oppdaging og namngjeving
Cape Batterbee vart oppdaga av BANZARE (1929–31) den 13. januar 1930. Det vart namngjeve av sir Douglas Mawson etter sir Henry Fagg Batterbee, ein assisterande sekretær i Dominions Office i London, under ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Historia til Antarktis
* Antarktiskekspedisjonar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Batterbee|Cape Batterbee]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Australian Antarctic Division
* Australian Antarctic Gazetteer 
* Scientific Committee on Antarctic Research (SCAR) 
* PDF-kart over Australsk Antarktis
* US Geological Survey, Geographic Names Information System (GNIS)
Cape Borley

**Cape Borley** er eit isdekt nes på kysten halvvegs mellom Cape Batterbee og Magnet Bay. Det vart oppdaga i januar 1930 av British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition (BANZARE) under Mawson, som namngav det etter John Oliver Borley, eit medlem av Discovery Committee, som assisterte BANZARE i overtakinga av *[[RRS «Discovery»|«Discovery»]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cape Borley|Cape Borley]]» frå ,  den 12. desember 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cape Close

**Cape Close** er eit nes på kysten av Enderby Land, 30&nbsp;nautiske mil vest for Cape Batterbee. Det vart oppdaga av the British Australian New Zealand Antarctic Research Expedition, 1929–31, under Mawson, som namngav det etter Sir Charles Close, leiaren for Royal Geographical Society, 1927–30.

## Kjelder