open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Telegraph Road av Dire Straits

«**Telegraph Road**» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits og skriven av Mark Knopfler. Han finst på albumet *[[Love over Gold]]* frå 1982. Med ei lengd på over 14 minuttar vert han sjeldan spelt på radio, men har likevel vore høgt akta i løpet av åra.

Han vart først spelt på konsert under opningskonserten av den australske delen av *[[Making Movies]]*-turneen deira (Perth Entertainment Centre, 22. mars 1981) som ekstranummer. Songen har sidan vore fast på Dire Straits-konsertar og mange Mark Knopfler-konsertar, og er ein stor favoritt hos fansen.

Bandet spelte ein litt kortare versjon av songen for konsertalbumet ** frå 1984 og ein remiksa versjon av denne framføringa finst på samlealbumet *[[albumet Money for Nothing|Money for Nothing]]* frå 1988. Den originale studioversjonen finst som første spor på *[[The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]*.
## Tolking
Inspirert av ein busstur, skreiv Knopfler teksten om endringar i landutvikling over ein periode på fleire tiår langs Telegraph Road i forstadane av Detroit i Michigan. I dei seinare versa fokuserer Knopfler på ein mann som kjempar med arbeidsløyse etter at byen bygd rundt telegrafvegen har blitt like aude og naken slik det var før byen vart bygd.

I eit intervju på RockLine frå 1983 sa Knopfler: «eg køyrte faktisk den vegen og eg las i ei bok på den tida kalla *[[Markens Grøde]]* [av Knut Hamsun], og eg la berre dei to saman. Eg køyrte denne Telegraph Road... og han fortsette og fortsette berre i det uendelege, det er det dei kallar lineær utvikling. Og eg byrja å tenke, eg lurte på korleis vegen var då det starta, kva han først var. Og det er slik teksten kom til, eg berre sette boka saman med staden eg var på, ein turnébuss».

## Komposisjon
Songen startar med eit roleg crescendo som varier i nesten to minuttar, før hovudtemaet i songen startar. Etter det første verset, vert hovudtemaet spelt igjen, etterfølgd av det andre verset. Etter ein gitarsolo, roar songen ned i eit kort mellomspel til eit roleg pianoparti, som minnar om intruoe, etterfølgd av ein langsam gitarsolo. Dei to siste versa følgjer så, med hovudtemaet mellom seg. Hovudtemaet vert spelt ein siste gong etterfølgd av ein noko raskare gitarsolo som varer kring fem minuttar.

## Medverkande
* Mark Knopfler – vokal, elektrisk gitar og resonatorgitar
* John Illsley – bassgitar
* Hal Lindes – elektrisk gitar
* Alan Clark – piano og klaverinstrument
* Pick Withers – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Telegraph Road av Dire Straits|Telegraph Road av Dire Straits]]» frå ,  den 20. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Private Investigations

«**Private Investigations**»  er ein song av Dire Straits frå albumet *[[Love Over Gold]]* i 1982.  Han vart ikkje gjeven ut på singel i USA, men nådde andreplassen på singellista i Storbritannia (trass i lengda), og vart ein av dei største hittane deira i heimlandet. Songen finst òg på samleplatene *[[albumet Money for Nothing|Money for Nothing]]* og *[[Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits]]*, og er tittelsporet på ei nyare samleplate, *[[The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]* frå 2005.

Songen byrjar med ein skummel, djup, synthesizer, og glir over i eit langsamt pianoarrangement som akkompagnerer ein klassisk gitar, etterfølgd av fleire talte vers. 

Etter versa opnar songen opp i ein langsam, bassdriven rytme, med ein skingrande elektriske gitarakkordar mot slutten, før eit gradvis diminuendo med eit lengre samspel mellom Mark Knopfler sin akustisk gitar og marimba spelt av Mike Mainieri.   

På DVDen *[[Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits]]* seier Mark Knopfler om songen: «Han handlar berre om private undersøkingar (private investigations) «Kva har du på slutten av dagen» - Ikkje noko meir enn det du starta med..». 

Songen vart endra av Mark Knopfler til filmmusikken til filmen *[[filmen Comfort and Joy (1984)|Comfort and Joy]]* av Bill Forsyth i 1984, der du kan høyre songen i forskjellige bitar i forskjellige scener. 

Riffet i songen vart nytta i ein reklame for BT Group i 1994.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Private Investigations|Private Investigations]]» frå ,  den 20. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Industrial Disease

«**Industrial Disease**» er ein song av det britiske rockebandet Dire Straits skriven av Mark Knopfler. Songen vart gjeven ut på albumet *[[Love over Gold]]* i 1982.

Songen vart gjeven ut som singel i USA og som ei sjeldan B-side til «Private Investigations» på kassett i Storbritannia. B-sida til den amerikanske versjonen av «Industrial Disease» var «Solid Rock» frå det førre albumet til Dire Straits, *[[Making Movies]]*.

## Tyding
Songen ser på nedgangen i britisk produksjonsindustri tidleg i 1980-åra, og fokuserer på streik, depresjon og dysfunksjonalitet. Til dømes, det absurde i mediadrivne sjukdomar vert lagt ut i et segment av songen som skildrar forteljaren som vitjar eit legekontor for behandling av hans «Industrial Disease».

Referansen til «Brewer's Droop» som ein medisinsk tilstand er ein intern spøk, som syner både til effekten alkohol har på libidoen og til bandet med sasme namn som Mark Knopfler spelte i før han starta *Dire Straits*.

			

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Industrial Disease|Industrial Disease]]» frå ,  den 20. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Hal Lindes

**Hal Andrew Lindes** () er ein engelsk-amerikansk gitarist og filmmusikkomponist. 

I 1979 spelte han gitar med rockegruppa Darling. Dei fekk kontrakt med Charisma Records og gav ut singelen «Do You Wanna» og albumet *Put It Down To Experience* same året. I 1980 byrja han innspelinga av eit soloalbum med produsent Al Kooper, i lag med Herbie Flowers på bass og John Bradbury (frå The Specials) på trommer. Prosjektet stoppa opp halvvegs då Lindes vart invitert av Mark Knopfler til å bli med i det britiske rockebandet Dire Straits.

## Dire Straits (1980-1985)
Lindes vart fulltidsmedlem av Dire Straits i slutten av 1980, medan bandet var på turné med det tredje albumet sitt, *[[Making Movies]]*. Under den fem år lange perioden med bandet voks Dire Straits frå å spele små klubbar til utselde stadion. Han var med på det neste albumet deira, *[[Love Over Gold]]* i 1982 og EPen *[[ExtendedancEPlay]]* i 1983.

I tida med Mark Knopfler var han òg involvert i å skrive musikk til David Puttnam-filmen *[[Local Hero]]* frå 1983. Det var då han oppdaga at han ønskte å halde fram å skrive filmmusikk. Lindes turnerte med Dire Straits på verdsturneen deira i 1983 og var med på konsertalbumet **. Tidleg i 1985, medan Dire Straits spelte inn *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers In Arms]]*, slutta Lindes i Dire Straits for å bli filmmusikkomponist på fulltid.

## Filmmusikk (1985 til i dag)

Hal Lindes har skrive musikk for mange filmar og vunne fleire prisar, mellom anna Royal Television Society Award for den BAFTA-nominerte filmen *[[Reckless]]* og ein TRIC-pris for beste kjenningsmelodi. Lindes er mest kjend for å ha skrive musikken til *[[filmen The Boys Are Back|The Boys Are Back]]*, ein Miramax-film regissert av Scott Hicks med Clive Owen i ei av rollene.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hal Lindes|Hal Lindes]]» frå ,  den 20. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*
ExtendedancEPlay

***ExtendedancEPlay*** er ein EP av det britiske rockebandet Dire Straits. Han vart gjeven ut den 10. januar 1983 av Vertigo Records internasjonalt og av Warner Bros. Records i USA. Plata inneheld tre spor på den internasjonale versjonen og fire på den amerikanske versjonen, med songen «Badges, Posters, Stickers, T-Shirts» i tillegg, eit unytta spor frå innspelinga av *[[Love over Gold|Love Over Gold]]*. EPen vert ofte kalla *Twisting by the Pool*, etter hitten og den første songen på plata.

EPen består berre av livlege songar innan rock and roll, jazz og swing. Han har ingen songar med rolegare tempo som Dire Straits hadde vore kjend for. Utgjevinga er den første med trommeslagaren Terry Williams, som tok over etter trommeslagaren Pick Withers som slutta i gruppa i august 1982.

## Innhald

## Medverkande
;Musikk
* Mark Knopfler – vokal, sologitar
* Hal Lindes – rytmegitar, korvokal
* Alan Clark – piano, Hammondorgel, synthesizer
* John Illsley – bass, korvokal
* Terry Williams – trommer (1,3,4)
* Pick Withers – trommer (2)
* Mel Collins – saksofon (3)
;Production
* Mark Knopfler – produsent
* John Etchells – lydteknikar

## Lister
### EP

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:ExtendedancEPlay|ExtendedancEPlay]]» frå ,  den 20. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Twisting by the Pool

«**Twisting by the Pool**» er ein rockesong frå 1983 av Dire Straits frå *[[ExtendedancEPlay]]*. Han vart gjeven ut som singel i 1983, og nådde 14. plassen på UK Singles Chart og 83. plassen på den amerikanske ''Billboard'' Top Rock Tracks chart.

William Ruhlmann frå AllMusic hylla songen og kalla han «det næraste ein kjem livsglad rock & roll frå dette tilsynelatande humørlause bandet».

## Lister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Twisting by the Pool|Twisting by the Pool]]» frå ,  den 20. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tommy Mandel

**Tommy Mandel** () er ein klaverspelar som er mest kjend for å ha spelt i bandet til Bryan Adams, frå 1981 til 1998, frå og med *[[You Want It You Got It]]*.

Like før han vart med i bandet til Bryan Adams, gav Mandel ut ein solo EP.

Han har òg spelt med Dire Straits og andre artistar.

## Diskografi
### Solo
**Tommy Mandel* EP (1981)

### med Bryan Adams
**[[You Want It You Got It]]*
**[[Cuts Like a Knife]]*
**[[Reckless av Bryan Adams|Reckless]]*
**[[Into the Fire av Bryan Adams|Into The Fire]]*
**[[Live! Live! Live! av Bryan Adams|Live! Live! Live!]]*
**[[Waking Up the Neighbours]]*
**[[So Far So Good av Bryan Adams|So Far So Good]]*
**[[The Best of Me av Bryan Adams|The Best of Me]]*
**[[Anthology av Bryan Adams|Anthology 1980-2005]]*

### med Dire Straits
***

### med Ian Hunter-Mick Ronson Band
**[[Welcome to the Club av Ian Hunter|Welcome to the Club]]*
**[[Short Back 'n' Sides]]*
**[[All of the Good Ones Are Taken]]*
**[[Yui Orta]]*

### med Clash
**[[Combat Rock]]*

### med Bon Jovi
**[[7800 Fahrenheit]]*

### med David Johansen
**[[In Style av David Johansen|In Style]]*
**[[Here Comes the Night av David Johansen|Here Comes the Night]]*

### med Peter Wolf
**[[Come as You Are av Peter Wolf|Come As you Are]]*

### med Little Steven
**[[Freedom – No Compromise]]*

### med Nils Lofgren
**[[Flip (album)|Flip]]*

### med B-52s
**[[Cosmic Thing]]*

### med John Waite
**[[Mask of Smiles]]*
**[[Rover's Return av John Waite|Rover's Return]]*

### med Cyndi Lauper
**[[A Night to Remember av Cyndi Lauper|A Night to Remember]]*

### med Pretenders
**[[Get Close]]*

### Andre
*"Tina Turner'
*"Live at CBGB's (the Miamis)»
*"Shannon»
*"Los Tres»
*"Holidelic (Everett Bradley)»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tommy Mandel|Tommy Mandel]]» frå ,  den 21. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Konstantinos Kenteris

**Konstantios Kenteris** () er ein gresk tidlegare friidrettsutøvar frå Mytilíni. Sesongane 2000-02 vart han høvesvis olympisk meister, verdsmeister og europameister på 200 meter. I 2004 vart han utestengd for brot på dopingreglementet.

## Aktiv
Kenteris var ein av dei store sensasjonane under OL 2000 i Sydney. Han  hadde ingenting spesielt å vise til før meisterskapen. Med eit framifrå 200 meter-løp og ein sterk finish vann han OL-gull på tida 20,09, briten Darren Campbell tok sølv på 20,14 sekundar medan Ato Boldon frå Trinidad og Tobago fekk bronsen på 20,20. 

Kenteris viste seg på ny som verdas beste 200-meterløpar ved å vinne VM 2001 i Edmonton på tida 20,04, med Christopher Williams frå Jamaica på sølvplass og Shawn Crawford og Kim Collins på delt bronseplass. Under EM 2002 i München vann Kenteris ein overlegen siger. Vinnartida på 19,85 sekundar var meisterskapsrekord og den aller beste tida av ein europear på ei låglandsbane.

Til Sommar-OL 2004 i Aten var Kenteris eit av arrangørlandet sine største gullhåp. Kenteris og sprintkollega Ekaterini Thanou møtte ikkje til dopingkontroll etter det som vart sagt å vere ei motorsykkelulykke. Bileta av Kenteris på sjukehuset førte til mistanke om at ulykka var ein bløff, målet var å unngå dopingkontrollen. Fjernsynsbileta viste ein sengeliggande Kenteris med løpsskoa på, eit høgst uvanleg syn for pasientar på sjukehus. Kenteris og Thanou fekk ikkje delta i Aten-OL. Han vart seinare utestengd for brot på dopingreglane, og kom aldri tilbake på friidrettsbanen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1999 i Sevilla: Utslått i kvartfinalane på 200 m
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 200 m – 20,09, framom Darren Campbell (20,14)
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 200 m – 20,04, framom Christopher Williams (20,20)
*EM 2002 i München: Gullmedalje på 200 m – 19,85, framom Francis Obikwelu (20,21)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Konstantinos Kenteris|Konstantinos Kenteris]]» frå ,  den 21. oktober 2014.*
Casablanca

**Casablanca** (spansk for 'kvitt hus', arabisk الدارالبيضاء, *Dar al-Baida*) er ein by ved middelhavskysten av Marokko. Han er den største byen i landet, og ligg rundt 10 mil sørvest for hovudstaden Rabat. 

Sentrale Casablanca hadde rundt 3,4 millionar innbyggjarar ved folketeljinga i 2014, medan storbyområdet (den administrative regionen Grand Casablanca) hadde rundt 4,3 millionar innbyggjarar. Casablanca er eit økonomisk og kommunikasjonssenter i Marokko. Mange verksemder har hovudkontor her, og byen er det viktigaste industriområdet i landet. Hamna i Casablanca er ei av dei største kunstige hamnene i verda, og den største hamna i Nord-Afrika. Ho er også heimehamn for den kongelege marokkanske flåten.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Casablanca|Casablanca]]» frå , den 18. september 2017.*  


## Bakgrunnsstoff

*
So Far Away av Dire Straits

«**So Far Away**» er ein rockesong frå 1985 av Dire Straits. Han vart gjeven ut på albumet *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]*. Han vart den fjerde hitten til bandet på topp 20 i USA, med ein 19. plass. Den originale studioversjonen av songen finst på samleplata *[[The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]* frå 2005.

## Singel

«So Far Away» var den første singelen frå *Brothers in Arms* i Europa og kom ut den 8. april 1985. Songen nådde 20. plass i Storbritannia, fjerdeplassen i Storbritannia, sjetteplassen i Sveits, sjuandeplassen i Sverige og 33. plassen i Italia. Singelen vart òg gjeven ut i Australia, og nådde der 22. plass.

Etter songen klatra til 29. plass på Billboard Hot Mainstream Rock Tracks i 1985, vart «So Far Away» gjeven ut seinare det året som den tredje singelen frå albumet i Nord-Amerika, og ndåde tredjeplassen på Hot Adult Contemporary Tracks-lista og 19. plass på Billboard Hot 100.

## B-side

Den europeiske utgåva frå 1985 hadde eit anna spor frå *Brothers in Arms* som B-side, «Walk of Life». Denne songen vart sidan gjeven ut som den fjerde offisielle singelen frå albumet Europa (den andre i Nord-Amerika) seint i 1985 og nådde sjuandeplassen på Hot 100 og andreplassen i Storbritannia, den høgaste plasseringa dei nådde i heimlandet. 7"-versjonen av «So Far Away» var ei forkorta utgåve, medan 12" var den fulle versjonen frå CD-utgåva. Han vert stundom feilaktig kalla ein "extended mix".

I USA var B-sida for singelen «If I Had You», frå Dire Straits-EPen *[[ExtendedancEPlay]]* frå 1983. I Canada vart ein avgrensa dobbel vinylutgåve med den fulle versjonen «So Far Away» gjeve ut i lag med konsertopptak av «Going Home» og «Sultans of Swing», instrumentaldelen av «Why Worry» og eit Mark Knopfler solospor, «Fear and Hatred».

## Konsertversjon

Ein av songane på Mark Knopfler-albumet *[[Real Live Roadrunning]]* frå 2006 er ein duettversjon av «So Far Away» med den amerikanske countrysongaren Emmylou Harris.

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:So Far Away (Dire Straits song)|So Far Away (Dire Straits song)]]» frå ,  den 22. oktober 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Einar Breidsvoll

**Einar Breidsvoll** () var ein norsk redaktør, språkkonsulent og ordlistemann. Han vart fødd i Chicago i Sambandsstatane og voks opp i Heradsbygda i Elverum. I 1907 tok han realartium ved Otto Anderssens skule i Kristiania. Seinare studerte han realfag ved Universitetet.

Som student vart Breidsvoll med i Bondeungdomslaget og Studentmållaget, i sistnemnde som formann både i 1911 og 1913. Seinare gav han ut jubileumsskrifter for båe desse laga. I haustsemesteret 1923 var han nestformann i «målstyret» til Kåre Fostervoll i Studentersamfundet.

I 1913 fekk han jobb som journalist i Den 17de Mai. I 1917 vart han redaksjonssekretær, og i 1927 vart han redaktør. Den stillinga heldt han til bladet gjekk inn i 1935. Deretter styrte han det venstrepolitiske vekebladet Noreg frå 1937 til krigsutbrotet i 1940. 

Alt frå 1910-talet, da han mellom anna sette om biologibøkene for gymnaset til nynorsk vart han nytta til ymse slags konsulent- og forlagsarbeid for nynorske bøker. Frå 1917 var han varamedlem i styret i Det Norske Samlaget, vanleg styremedlem til 1936, formann til 1949 og så varamedlem att til 1959.

I 1934 tok professor Knut Liestøl han med i revisjonen av rettskrivingsframlegget for nynorsk. Breidsvoll gav seg sjølv noko av æra for at kløyvd infinitiv og supinum på i vart hovudformer i den endelege normalen. I 1938 gav Liestøl og han ut ei nynorsk ordliste på Samlaget. Han sette seinare opp ei ny utgåve i 1959 i samarbeid med Alf Hellevik. 

Frå 1934 var han fast rettleiar i målbruk ved Det norske Teatret. Han var dessutan språkmedarbeidar ved filminnspelingar, ved Riksteatret, ved NRK og på Stortinget. 

## Kjelder
* «Einar Breidsvoll» i Allkunne innhenta 22. oktober 2014
*
Setesdalssuppe

**Setesdalssuppe** er tradisjonsmat frå Setesdal. Hovudingrediensen er turka, røykt sauekjøt, i tillegg til diverse grønsakar. Det er vanleg å ha med gule erter og byggryn. Vert bruka ved ulike høve som 17. mai og bygdetilstelningar. Det er ein viktig del av Setesdal sin tradisjon og identitet.
Valdres Folkemuseum

**Valdres Folkemuseum** er eit museum, stifta i 1901, som ligg på Storøya utanfor Fagernes i Nord-Aurdal kommune i Innlandet. Museet ligg på ein liten bergrygg som stikk ut i Strandefjorden. Nær inngangen ligg det større gardsbygningar frå dei forskjellige Valdreskommunane. Lengre inn på området har museet bygd opp eit fullstendig gardstun, ein husmannsplass og eit stølsområde.

Museet har 95 hus og anlegg, rundt 20&nbsp;000 gjenstandar, og er det fjerde største friluftsmuseet i Noreg.

Alle gjenstandar i museet er originalgjenstander og har vorte samla frå garder og stader i området. 

Saman med Bagn Bygdesamling og Bautahaugen Samlinger vart museet i 2006 ein del av Valdresmusea.
Fra 2008 driftar Valdresmusea også Norsk institutt for bunad og folkedrakt. Instituttet har administrasjon og dokumentajonssenter i kjellaren på Valdres Folkemuseum, og bunadutstillinga finst i museet sine utstillingslokale.

## Historie
Den dåverande skolestyraren ved Oppland jordbruksskole på Storhove, Nils K. Ødegård, var den som først lanserte tanken om eit eige museum i Valdres. Etter at han kom med forslaget i avisa «Samhold» 17. desember 1900, vart det kalla inn til møte på Fagernes 10. mars 1901. Der vart det vedteke å arbeide for å få til eit museum, og det vart valt ein frå kvart av dei seks herreda til å forestå saken.

For å få inn kapital til stiftinga av museet vart det sendt ut lister der interessentar kunne melde seg på, men då styret kom saman 6. april var det komme inn lite midlar. Det vart vedteke å gjennomføre ein ny runde med trykte innsamlingslister, men styret såg svart på moglegheitene til å få til eit museum.

Ola E. Bøe starta på eiga hand å kjøpe inn gjenstandar til museet, og saman med Knut O. Alfstad som var formann i styret hadde dei snart kjøpt inn fleire hundre gjenstandar. Ei større samling vart kjøpt av kjøpmann og antikvitetshandlar Jon Hoel som heldt til på Vangsnes i Vang. Ei anna større samling kom frå Louise Bang som heldt til på Bagn i Sør-Aurdal. Etter nokon år kjøpte dei deretter Handeloftet 1906. I 1909 var samlinga komme opp i 600 enkeltgjenstandar.

## Litteratur
* *Valdres folkemuseum*, Valdres trykkeri, Fagernes, 1962

## Bakgrunnsstoff

* Offisiell nettstad 
* Museene i Valdres 
* Kulturnett om Valdres Folkemuseum
A zori zdes' tikhie

**A zori zdes' tihkie** (russisk А зори здесь тихие, engelsk *The dawns here are quiet*, 'Daggrya her er stille') er ein sovjetisk film frå 1972. Han vart regissert av Stanislav Rostotskij og er basert på ei barnebok av Boris Vasiljev frå 1969. Filmen var og er særs populær i Russland, og var oscarkandidaten frå Sovjetsamveldet i 1972.

Filmen handlar om ein tropp kvinnelege luftvernsoldatar og deira mannlege overordna, og handlinga gjeng føre seg i Karelen sommaren 1942 under andre verdskrigen. Filmen er i to delar, i fyrste del møter ein soldatane ved hovudkvarteret der oppgåva er å forsvare eit depot. Sett vekk frå nattlege raid frå den tyske fienden er stemninga god, og handlinga krinsar mest kring systerskapen mellom kvinnene. Mot slutten av del ein vert fem av soldatane valde ut til å leite opp og uskadleggjere to tyske soldatar på rekognisering. Del to handlar om dei fem kvinnene og deira mannlege overordna som kjempar mot det som syner seg å vera ein overlegen fiende i skogen. Det dei trudde var to tyske soldatar er ein tropp på 16 soldatar på sabotasjeaksjon. Ein etter ein vert kvinnene drepne, og til slutt er det berre den overordna mannen som overlever - og ber vidare minnet om hendingane i skogen.

## Kjelder
Colbie Caillat

**Colbie Caillat** () er ein amerikansk pop-songar, låtskriver og gitarist frå Malibu i California. Ho er kjend for songen «Bubbly» frå debutalbumet *Coco* (2007).

Far hennar, Ken Caillat, var med-produsent på Fleetwood Mac-albuma *[[Rumours]]* og *[[Tusk av Fleetwood Mac|Tusk]]*.
Hasenöhrl

**Hasenöhrl** (italiensk *l'Orecchia di Lepre*)  er ein 3&nbsp;257 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane, i provinsen Bolzano i Italia.

Både mot nordaust, sør og vest strekker seg frå toppen markante fjellryggar, delvis gåande for folk. Då toppen er lett å nå frå Vinschgau-dalen i nord og frå Ultental i sør, er Hasenöhrl eit ynda turmål med vid utsikt. Fleire ruter langs fjellryggane fører til topps. På seinvinteren og våren er Hasenöhrl eit mål for turgårar på ski.

Den fyrste dokumenterte toppturen på Hasenöhrl fann stad så seint som 17. august 1895 då fjellklivaren Alexander Burckhardt frå Erfurt tok turen åleine. Han gjekk opp langs vestryggen. Sidan fjelltoppen er rimeleg lett å klive, er det grunn til å tru at han vart besøkt lenge før 1895.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hasenöhrl (Ortler-Alpen)|Hasenöhrl (Ortler-Alpen)]]» frå ,  den 22. oktober 2014.*
Operaen Eugen Onegin

**Eugen Onegin** (russisk Евгений Онегин) er ein opera i tre akter av Pjotr Tsjajkovskij, basert på verseromanen med same namn av Aleksandr Pusjkin. Librettoen blei skrive av komponisten sjølv i samband med Konstantin Sjilovskij. Operaen blei komponert 1877-78 og hadde urframføring i Moskva 29. mars 1879. 

Operaen blei godt mottatt i Russland, men blei sett på som ein russisk kuriositet i mange av dei europeiske byane. Den første framføringa utanfor Russland var i Praha i 1888, nesten 10 år etter at operaen blei urframført. Denne framføringa blei dirigert av Tsjakovskij sjølv. Seinare spreidde operaen seg vidare, og no blir han jamleg sett opp. *Eugen Onegin* er ein av dei mest kjente russiske operaane.

## Roller
* Larina - mezzosopran
* Tatjana - sopran
* Olga - alt
* Filippjevna - mezzosopran
* Lenskij - tenor
* Eugen Onegin - baryton
* Prins Gremin - bass
* Triquet - tenor
* Saretskij - bass
* Ein kommandør - bass
* Guillot, Onegins kammertenar - Talerolle

## Referansar
* *Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Eugene Onegin (opera)|Eugene Onegin (opera)]]» frå ,  den 22. oktober 2014.*

## Bakgrunnsstoff
Amund Sjøbrend

**Amund Martin Sjøbrend** () er ein norsk tidlegare skøyteløpar frå Sør-Odal. Han vart norsk meister i 1974 og både europameister og verdsmeister i 1981-sesongen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amund Sjøbrend|Amund Sjøbrend]]» frå ,  den 23. oktober 2014.*
Monte Cevedale

**Monte Cevedale** (tysk *Zufallspitze*) er ein fjelltopp på 3&nbsp;769 meter over havet i Ortleralpane. På sørtoppen (3&nbsp;757 moh) av fjellet møtest dei tre italienske provinsane Trento, Bolzano og Sondrio. Monte Cevedale er det høgste fjellet i Trento-provinsen.

Monte Cevedale er det høgste skitur-fjellet i Ortleralpane, ettersom ein under gunstige tilhøve kan gå til topps med ski. Turen er rimeleg grei, men går alle stader over isbrear og det krevst at ein er merksam på bresprekker.

Julius Peyer, fjellføraren Johann Pinggera og J. Reinstadler var dei fyrste menneska på Monte Cevedale den 7. september 1865.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Monte Cevedale|Monte Cevedale]]» frå ,  den 23. oktober 2014.*
Luis de Góngora

**Luis de Góngora y Argote** () var ein spansk lyrikar og dramatikar under barokken, fødd og død i Córdoba. Han var opphavsmann og viktigaste representanten for stilretninga *culteranismo*, ein stil sterkt prega av metaforar og til dels snirklete formuleringar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Luis de Góngora|Luis de Góngora]]» frå ,  den 23. oktober 2014.*
Carmen

***Carmen*** er ein fransk opera i fire akter, som er skrive av Georges Bizet. Librettoen blei skriven av Henri Meilhac og Ludovic Halévy basert på historia med same namn av Prosper Mérimée. 

Operaen hadde premiere på Opéra-Comique i Paris 3. mars 1875. Eit år etter blei den karakterisert som ein umoralsk og overflatisk fiasko, men er no den fjerde mest spelte operaen i USA og eitt av dei mest populære operastykka i verda med flest oppsettingar og oppføringar. Særleg *Habanera*-arien frå første akt og *Toréador*-arien frå andre akt er nokre av dei best kjende operapartia i verda.

Bizet døydde etter den 33. oppføringa av operaen, så han fekk ikkje med seg suksessen som *Carmen* kom til å ha i det neste tiåret. 

Operaen går føre seg i Sør-Spania, og handlar om den naive soldaten Don José som forelskar seg i sigøynarkvinna Carmen. Don José gjer det slutt med ungdomskjæresten sin og forsømmer dei militære pliktene sine, før Carmen forlet han til fordel for den glamorøse tyrefektaren Escamillo. Don José drep henne i eit sjalusianfall. Skildringane av umoral, fattigdom, lovbrot og at hovudpersonen døydde gjorde operaen kontroversiell i samtida. 

## Roller
 

*Carmen - Mezzosopran
*Don José - Tenor
*Escamillo - Baryton
*Micaëla – Sopran
*Mercedès – Mezzosopran
*Fransquita – Sopran
*Zuniga – Bass
*Moralés – Baryton
*Lilias Pastia – Talerolle

## Kjelder

*Denne artikkelen byggjer på «*[[:no:Carmen|Carmen]]*» frå  den 22. oktober 2014.

## Bakgrunnsstoff
Siri Nordby

**Siri Kristine Nordby** () er ein norsk tidlegare fotballspelar som spelte sytten sesongar, 1996-2012, og over 300 kampar for Røa Idrettslag. Ho og Kristine Edner bidrog mykje til at Røa både vart, og vart verande ein toppklubb i norsk kvinnefotball. Nordby, som fekk EM-sølv med Noreg i 2005, spelte 43 landskampar i tida 2004-11.

### Klubbspel
Nordby starta spele for Øvrevoll Ballklubb, men bytta til Røa i 1996. Sidan spelte ho i alle år for Røa, bortsett frå ein periode då ho var med på fotballaget til University of South Florida i USA. Dei fyrste åra, då Røa klatra opp gjennom seriesystemet, var ho angrepsspelar med stor suksess.

Etter ho i 2001 kom heim frå USA vart Nordby ein stadig viktigare spelar for Røa. Ho utvikla seg som spelar, frå 2004 på midtstopparplass. Saman med stopparkollega Marit Fiane Christensen la ho grunnen for Røa sitt sikre forsvarsspel. Allereie i sin fyrste sesong som midtstoppar var Nordby med på å vinne både serien og cupen for Røa. I cupfinalen 2004 skåra ho det fyrste målet.

Frå 2009 var Nordby kaptein i Røa. I 2010-sesongen var ho heilt avgjerande for kontinuiteten i klubben, ettersom Kristine Edner, Marit Fiane Christensen og Marie Knutsen var gravide mesteparten av sesongen og Lene Mykjåland var i USA. Røa lukkast å vinne sølv i serien og gå heilt til topp i cupspelet. I 2011 markerte Nordby seg mellom anna med presise frispark då Røa vart seriemeister.

### Landslagsspel
Nordby debuterte for Noreg den 24. juli 2004 i ein kamp mot Tyskland. Ho var med i den norske troppen som tok seg til finalen under fotball-EM 2005, men fekk lite speletid i sluttspelet i England.

Fyrst i 2007 erobra Nordby ein fast landslagsplass. I 2008 var ho med då Noreg vart nummer fire i fotball-VM i Kina. Ho skåra sitt fyrste landslagsmål 3. mai 2008 mot Israel i sin 34. kamp for landslaget. Sidan skåra ho på straffe trøstemålet i kvartfinalen mot Brasil under sommar-OL 2008 i Beijing.

I oktober 2008 erklærte Nordby og fire andre Røa-spelarar; Marie Knutsen, Guro Knutsen, Lene Mykjåland og Marit Fiane Christensen, offentleg at dei var ferdig med landslaget. Dei uttrykte misnøye med landslagsleiinga. Bjarne Berntsen var då landslagssjef. Sidan fekk Nordby eit innbyte i ein privatlandskamp mot Finland i 2011.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Siri Nordby|Siri Nordby]]» frå ,  den 23. oktober 2014.*
MS «Midhordland» (1981)

**MS «Midhordland»**, i dag «Akgünler II», er eit motorskip levert frå Westamarin i Mandal i november 1981 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskibsselskab og gjekk inn i ruta mellom Bergen og Sunnhordland. Alt året etter, i 1982, vart båten omdøypt «Midthordland» etter store protestar på det opphavlege namnet. Frå 1982 til april 1994 gjekk båten i Haugesundsruta, Haugesund - Kopervik - Føresvik - Stavanger. 

Båten vart seld i mai 1994 til Nornholmerpilen AB i Malmö i Sverige og omdøypt «Delfinen». Ho gjekk då i ruta København - Rönne. Same året vart båten seld til Köpenhavnspilen AB i Malmö, og vart sett inn i ruta mellom Malmö og København.  

5. juni 2002 fekk båten tyrkiske eigarar då han vart seld til Akgünler Isletmeleri Sti. Ltd. i Mersin i Tyrkia. Båten gjekk i ruta Girne - Alanya. Registreringshavna vart endra til ukjend flagg. I 2011 er båten framleis i fart.

## Kjelder
* Skipet.no
* Norsk hurtigbåthistorie
MS «Karmsund»

**MS «Karmsund»** er ein pallebåt som i februar 1979 vart levert for Dampskibsselskabet Veritas i Haugesund. 

I 1982 vart båten innkjøpt av HSD Shipping A/S, men vart i 1985 selt til K/S A/S Veritas-Ruten (HSD, Bergen). I august 1987 vart båten forlenga og ommålt. 

I juli 1990 vart båten seld til K/S Tananger A/S (Rederiet Harald Sætre AS) i Bergen og i juni 2005 vart registreringshamna endra til Bridgetown i Barbados. 

1. august 2010 vart båten seld til Skipafelagid Nor Lines Sp/f i Torshavn (Nor Lines Rederi AS, Bergen) på Færøyane. I 2011 er båten framleis i fart. 

## Kjelder
* Skipet.no
* Karmsund på Balticline.fi 

## Bakgrunnsstoff
* «Karmsund» på marinetraffic.com
Windows 10

**Windows 10**, tidlegare kjent under kodenamnet «Threshold», er eit operativsystem frå Microsoft. Det er etterfølgjaren til Windows 8.1.

## Kjeldetilvisingar
MS «Folla» (1982)

**MS «Hardangerfjord»**, i dag **«Folla»**, er ein godsrutebåt levert frå Th. Hellesøy Skipsbyggeri i Løfallstrand i november 1982 til Hardanger Sunnhordlandske Dampskipsselskap (HSD). 

I april 1994 vart båten seld til A/S Namsos Trafikkselskap i Namsos og omdøypt «Folla». I august 1996 vart skipet ommålt. I februar 2002 vart skipet seld til Folla Sjøtransport AS i Rørvik/Namsos. 

I 2014 er båten framleis i fart.

## Kjelder
* Skipet.no

## Bakgrunnsstoff
* «Folla» på marinetraffic.com
Nordfjord sorenskriveri

**Nordfjord sorenskriveri** omfatta nordre delen av Sogn og Fjordane fylke. Det vart etablert i 1592. Den 01.01.2002 skifta sorenskriveriet namn til Nordfjord Tingrett. Vart så lagt ned 01.01.2005 då Nordfjord vart innlemma i Fjordane Tingrett.

Sorenskrivaren i Nordfjord skal ha vore busett på Apalset i Gloppen fram til ca. 1700. Etter den tid har han for det meste halde til på Eid.

## Arkiv
Arkivet etter Nordfjord Sorenskriveri er avlevert til Statsarkivet i Bergen. Det eldste materialet i sorenskrivar-arkivet går tilbake til 1641.

## Sorenskrivarar
* Morten Torbensen - 1592, 1595
* Torgels Jensen - 1606, 1608
* Mauritz Jensen - 1612-1632
* Jens Madsen - 1639
* Iver Anchers - 1640-1653
* Søren Christensen Wittrup - 1653-1669
* Baltzer Sørensen - 1669-1682
* Peder Kaatte - 1682-1689
* Jacob Henrichsen - 1689-1700
* Peder Clausen Paust - 1700-1710
* Povel Schonevig - 1711-
* Lars Stub - 1741-
* Johan Daniel Stub - 1762-1802
* Nils Nilsen Vogt - 1803-1809
* Jørgen Herman Vogt - 1809-1813
* Gudbrand Aamot - 1813-1824
* Niels Raanæs Schioldager - 1824-1845
* Wilhelm Huitfeldt - 1845-1860
* Peter Severin Jacob Daae - 1860-1871
* Ole Jørgensen Richter - 1872-1876
* Hans Ramshardt Koefoed - 1877-1896
* Christen Faye von Krogh - 1896-1902
* Ivar Valdemar Brøgger - 1902-1909
* Ivar Andreas Nordang - 1909-1918
* Anton Peter Sparre - 1918-1926
* Johannes Stenersen - 1926-1936
* Søren Caspersen - 1936-1946
* Lars Anton Danielsen - 1947-1952
* Wilhelm Wahr Faret - 1952-1977
* Rolf Utengen - 1977-1982
* Einar Tofte - 1982-1986
* Gunnar Steintveit - 1987-2004
Sunnfjord sorenskriveri

**Sunnfjord sorenskriveri** var eit av fire sorenskrivarembete i Sogn og Fjordane fylke. Embetet vart oppretta i 1625 og bestod då av skipreida Askvoll, Ytre Dale, Indre Dale, Førde, Jølster og Brandsø. 

Ved kongeleg resolusjon av 9. juni 1821 vart Svanø birkedommerembete (oppretta 1685) ein del av sorenskriveriet. Ved kongelig resolusjon av 20. november 1869 vart Bremanger prestegjeld skilt ut frå Brandsø tinglag for å utgjere eit eiget, Bremanger tinglag.

Ved kongeleg resolusjon av 2. september 1899, med verknad frå 1. januar 1901, vart Førde tinglag delt i to; Førde og Naustdal.

Ved kongeleg resolusjon av 22. juni 1922 vart handelsregisterforretningane i ladestaden Florø frå 1. juli same år lagt til Sunnfjord sorenskriveri. 

I 2002 skifta embetet namn til Sunnfjord tingrett. Frå 1. januar 2005 vart Sunnfjord tingrett slått saman med Nordfjord sorenskriveri og dei vestre kommunane i Ytre Sogn sorenskriveri til Fjordane tingrett. 

Sorenskrivaren i Sunnfjord haldt til i Førde frå 1852, men hadde òg sete der i perioden 1727-1745. Han har og hatt tilhald på Fure, Dale og i Åfjorden. 

## Sorenskrivarar
* 1625: Peder Jørgensen
* 1636-1649: Laurits Michelsen
* 1649-1651: Peder Lauritsen Horsens
* 1651-1656: Jørgen Poss
* 1656-1669: Hans Clausen
* 1670-1708: Christian Hansen Rue
* 1708-1727: Hans Schwartskopf
* 1727-1745: Ouden Widerø
* 1745-1762: Jacob Mathiasen Ravn
* 1762-1793: Hans Arentz
* 1793-1798: Andreas Rogert
* 1798-1803: Iver Christian Aarøe
* 1803-1805: Ludvig Rennord
* 1807-1808: Eiler Hagerup Schiøtz
* 1808-1852: Nils Landmark
* 1852-1879: Christen Chr.sen Elster
* 1880-1899: Fredrik Martin B. Steen
* 1900-1903: Christian Fredrik B. Steen 
* 1903-1918: Ernst Georg Wolff Moss
* 1918-1920: Kristen Simonsen
* 1920-1930: Tarald Andreas Lundevall
* 1930-1936: Øyvind Johan N. Myrdahl
* 1936-1945: Fridtjof Krogh
* 1946-1968: Einar Magnus Stavang
* 1968-1980: Torjus A. Lundevall
* 1980-2007: Bjarte Eikeset
* 2007-: Terje Mowatt

## Arkivet
Arkivet til Sunnfjord sorenskriveri er avlevert til Statsarkivet i Bergen, og strekker seg frå 1663 og fram til ca. 1980. I arkivet kan ein mellom anna finne materiale vedrørande tinglysing, skifte, rettargang, firma- og handelsregistrering og auksjonar. 

## Bakgrunnsstoff
* Fjordane tingrett

## Kjelder
* Arkivkatalog, Sunnfjord sorenskriveri, Statsarkivet i Bergen
* Næss, Hans Eyvind Næss (red.). F*or rett og rettferdighet i 400 år - sorenskriverne i Norge 1591-1991.* 1991. Stavanger.
Corno dei Tre Signori

**Corno dei Tre Signori** er ein 3&nbsp;360 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane, på grensa mellom provinsane Bolzano og Lombardia. Elvane Oglio og Noce har utspring her.

Fjellet ligg aust for Gaviapasset og var fram til 1860-åra eit strategisk viktig punkt. Namnet Corno dei Tre Signori, norsk *Hornet til dei tre herrane*, fekk fjelltoppen på 1800-talet då grensa mellom republikkane Venezia og Graubünden og erkebispedømmet Trient møttest her.

Corno dei Tre Signori har ei symmetrisk form, med markante eggar i alle fire himmelretningane. Frå Gaviapasset er fjelltoppen eit enkelt og greitt turmål.

Fjelltoppen vart kliven fyrste gongen den 11. august 1876 av P. Damiani, G. Duina og F. Gamba over skardet Bocchetta Corno dei Tre Signori og vidare opp langs søregga. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Corno dei Tre Signori|Corno dei Tre Signori]]» frå ,  den 24. oktober 2014.*
Fotball-EM 2005

**Europameisterskapen i fotball for kvinner 2005** vart avvikla i grevskapa Lancashire og Cheshire i England i tidsrommet 5.–19. juni 2005. Finalen vart spelt på Ewood Park i Blackburn. Tyskland vart europameister for fjerde gong på rad.

### Sluttspelet
Turneringa omfatta åtte landslag som var delt inn i to grupper som kvar spelte ein innbyrdes kamp. Sverige vann gruppe A med fem poeng, framfor Finland og Danmark, begge fire poeng, vertsnasjonen England fekk tre poeng. Finland fekk semifinaleplass då laget hadde slått Danmark i innbyrdes oppgjer. Tyskland vann alle kampane i gruppe B og gjekk vidare med ni poeng. Noreg og Frankrike tok begge fire poeng, her gjekk Noreg vidare på betre målskilnad, etter dei to landa hadde spelt 1-1 i gruppespelet. Italia enda sist i gruppe B med tre strake tap.

Semfinalane gjekk av stabelen 15. og 16. juni i høvesvis Preston og Warrington. Tyskland slo Finland 4-1 i den fyrste semifinalen. Den andre gjekk til ekstraomgangar og vart avgjort då Solveig Gulbrandsen gjorde sitt andre mål for dagen i det 109. minutt, dermed sigra Noreg med 3-2.

### Finalen
Finaledagen var 21&nbsp;105 tilskodarar til stades på finalearenaen i Blackburn. Dei fekk sjå Tyskland ta leiinga 2-1 til pause, etter to raske tyske mål midtvegs i omgangen, før Dagny Mellgren reduserte for Noreg i det 41. minutt. I andre omgangen la den tyske lagkapteinen Birgit Prinz på til sluttresultatet 3-1.

Det **tyske** meisterlaget bestod av: Silke Rottenberg, Steffi Jones, Sandra Minnert, Ariane Hingst, Renate Lingor, Britta Carlson, Conny Pohlers, Kerstin Garefrekes, Inka Grings, Birgit Prinz og Anja Mittag, med innbytarane Petra Wimbersky, Sandra Smisek, Sarah Günther.

**Noregs** sølvkvinner var; Bente Nordby, lagkaptein Ane Stangeland, Gunhild Følstad, Ingvild Stensland, Marit Fiane Christensen, Marianne Paulsen, Trine Rønning, Solveig Gulbrandsen, Lise Klaveness, Dagny Mellgren og Stine Frantzen. Isabell Herlovsen, Marie Knutsen og Kristin Bjerke kom alle innpå i 2. omgang.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:UEFA Women's Euro 2005|UEFA Women's Euro 2005]]» frå ,  den 23. oktober 2014.*
Zufrittspitze

**Zufrittspitze** (italiensk *Gioveretto*) er ein 3&nbsp;439 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane i provinsen Bolzano i Italia. 

Frå toppen går det i alle fire himmelretningane markante, delvis gåande eggar. Mot vest ser fjellet ut som ein symmetrisk steinpyramide, som då det er rimeleg greitt å nå frå fjellhytta Grünseehütte, ofte får besøk om sommaren.

Zufrittspitze vart nådd fyrste gongen 9. august 1868. Kartografen og alpeforskaren Julius Payer, fjellføraren Johann Pinggera frå Sulden og to «namnlause» berarar tok seg til topps via Zufrittjoch og søregga. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Zufrittspitze|Zufrittspitze]]» frå ,  den 24. oktober 2014.*
Hintere Eggenspitze

**Hintere Eggenspitze** (italiensk *Cima Sternai*) er ein 3&nbsp;443 meter over havet høg fjelltopp i Ortleralpane, på grensa mellom provinsane Bolzano og Trento.

Frå fjelltoppen strekker markante eggar seg i fleire retningar. Mot aust ser fjellet ut som ein symmetrisk stein- og ispyramide. Om sommaren vert toppen ofte besøkt då han lett å nå frå fjellhytta Höchster Hütte. Vinterstida leier fleire slitsame skitur-ruter til topps på tinden.

Hintere Eggenspitze vart besøkt fyrste gongen den 30. juli 1868 av kartografen og alpeforskaren Julius Payer og fjellføraren Johann Pinggera frå Sulden. Dei kleiv opp vestveggen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Hintere Eggenspitze|Hintere Eggenspitze]]» frå ,  den 24. oktober 2014.*
Villabate

**Villabate** er ein by og ein kommune i provinsen Palermo i regionen Sicilia i Italia. Kommunen har 20&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 3,83 km².

Villabate ligg 10 km aust for Palermo. Dei fleste ibuarane arbeider i hovudsak i landbruket, med dyrking av sitrusfrukt og andre fruktslag, samt handel. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Villabate|Villabate]]» frå ,  den 24. oktober 2014.*
Misilmeri

**Misilmeri** er ein by og ein kommune i provinsen Palermo i regionen Sicilia i Italia. Kommunen har ikring 29&nbsp;000 ibuarar og dekker ei flatevidd på 69 km². Byen ligg 129 meter over havet.

Misilmeri ligg 20 km søraust for Palermo. Folk arbeider i hovudsak i landbruket og i industrien. 

Byen voks fram då arabarar rådde i området, for meir enn 1000 år sidan. Dagens by vart grunnlagd på ny i 1540 av Francesco Del Bosco frå adelsætta Ventimiglia. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Misilmeri|Misilmeri]]» frå ,  den 24. oktober 2014.*
Gulskuldermaursmett

**Gulskuldermaursmett** (*Euchrepomis sharpei*) er ein sporvefugl i maurfuglfamilien, endemisk for yungas, dei vil seie den austlege fjellsida av Andes i delar av departementa La Paz og Cochabamba i Bolivia, og dessutan i umiddelbart tilstøytande delar av Puno-regionen og Cuzco-regionen i Peru. Arten blir sjelden observert, men kan vere  oversett til ei viss grad. Storleiken på populasjonen har vore estimert til 1500-7000 individ, med oppstykka utbreiing.

## Kjelder

*BirdLife International (2014) Species factsheet: *[http://www.birdlife.org/datazone/species/factsheet/22701656 Euchrepomis sharpei] *. Henta frå http://www.birdlife.org den 25. oktober 2014.
Euchrepomis

__NOTOC__
***Euchrepomis*** er namnet på ei ny biologisk slekt av maursmettar som det er gjort framlegg om. Fuglane er medlemmer av maurfuglfamilien, Thamnophilidae. Leveområdet er frå Costa Rica i nord til Bolivia i sør.

*Euchrepomis* vart første gongen tatt med i Clementslista i august 2013, ved at dei fire medlemmene blei splitta ut frå slekta *[[Terenura]]*.

## Artslista
***Euchrepomis*** i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.     
* Rustgumpmaursmett, *Euchrepomis callinota*, Rufous-rumped Antwren, LC, Sclater, 1855
* Raudskuldermaursmett, *Euchrepomis humeralis*, Chestnut-shouldered Antwren, LC, Sclater & Salvin, 1880
* Gulskuldermaursmett, *Euchrepomis sharpei*, Yellow-rumped Antwren, EN, Berlepsch, 1901
* Raudryggmaursmett, *Euchrepomis spodioptila*, Ash-winged Antwren, LC, Sclater & Salvin, 1881

## Kjelder
* Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B.L. Sullivan, and C. L. Wood (august 2013), *[http://www.birds.cornell.edu/clementschecklist/updates-and-corrections-august-2013/ Updates and Corrections – August 2013, The Clements checklist of birds of the world: Version 6.8,]* Cornell Lab of Ornithology
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Kongshamn

**Kongshamn** kan syna til:

* Kongshamn ved Arendal
* Kongshamn ved Bergen
* Kongshamn ved Moss
* Kongshavn i Oslo
Spice Girls

**Spice Girls** var ei britisk jentegruppe skipa i 1994. Bandet spelte dansepop og hadde fem medlemmar, kvar med sitt kallenamn: Melanie Brown («Scary Spice»), Melanie Chisholm («Sporty Spice»), Emma Bunton («Baby Spice»), Geri Halliwell («Ginger Spice»), og Victoria Beckham («Posh Spice»). Spice Girls skreiv kontrakt med plateselskapet Virgin Records og gav ut debutsingelen «Wannabe» i 1996. Singelen nådde førsteplassen på topplistene i meir enn 30 land og bidrog til å etablere gruppa som eit globalt fenomen. Debutalbumet deira, *[[Spice av Spice Girls|Spice]]*, blei selt i meir enn 30 millionar eksemplar i heile verda, og var det bestseljande albumet av ei kvinneleg gruppe i musikkhistoria. Det andre albumet deira, *[[Spiceworld]]*, blei selt i meir enn 20 millionar eksemplar. Totalt har dei selt over 100 millionar plater i heile verda, noko som gjer dei til den mestseljande kvinnelege musikkgruppa nokon sinne, ei av dei mestseljande popgruppene nokon sinne, og det største britiske pop-fenomenet sidan Beatlemania.

## Diskografi
**[[Spice av Spice Girls|Spice]]* (1996)
**[[Spiceworld]]* (1997)
**[[Forever av Spice Girls|Forever]]* (2000)
**[[Greatest Hits av Spice Girls|Spice Girls: Greatest Hits]]* (2007)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Spice Girls|Spice Girls]]» frå ,  den 25. oktober 2014.*  
 
** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*Den offisielle nettsida til Spice Girls
Brottbergkall

**Brottbergkall** (*Cinclodes taczanowskii*) er ein sporvefugl i omnfuglfamilien.

Brottbergkallen er ein bergkall på 21&nbsp;cm og kroppsvekt på rundt 63 gram. Fjørdrakta er gjennomgåande mørk brun, men strupeområdet lysare gråbrunt.

Denne fuglen er endemisk for Peru og lever utelukkande i sjøkanten.  Han føretrekker å beite på smådyr i fjæresona der bølgene slår over stein og berg med algar.

Arten er vurdert som livskraftig med stabil populasjon.

## Kjelder

*BirdLife International (2014) Species factsheet: *[http://neotropical.birds.cornell.edu/portal/species/overview?p_p_spp=327741 Cinclodes taczanowskii]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 26. oktober 2014.
* Schulenberg, Thomas S., and Guy M. Kirwan. 2013. *[http://neotropical.birds.cornell.edu/portal/species/overview?p_p_spp=327101 Long-tailed Cinclodes (Cinclodes pabsti)]*, Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; henta den 26. oktober 2014
* Schulenberg, T., Stotz, D. Lane, D., O'Neill, J, & Parker, T. *Birds of Peru*. Christopher Helm, London. (2007) ISBN 978-0-7136-8673-9


## Bakgrunnsstoff
* Bilete av brottbergkall, Flickr.com
Stjertbergkall

**Stjertbergkall** (*Cinclodes pabsti*) er ein sporvefugl i omnfuglfamilien som lever i søraustlege Brasil.

Stjertbergkallen er ein bergkall på 21–22&nbsp;cm med relativt langt nebb. Undersida er lys gråbrun, oversida mørkare. Strupeområdet er lyst og han har ei markert lys augebrynstripe.  Stjerten er lang og mørk brun. Lætet er ei langvarig trille som aukar i styrke.

Denne fuglen er endemisk for eit avgrensa og område i delstatane Santa Catarina og Rio Grande do Sul i sørlegste Brasil. Habitatet for arten er variert, nær vatn på opne område.

Arten er vurdert som nær truga, populasjonen er ikkje estimert, men er trudd å vere minkande. Habitatet blir øydelagt av skogplanting på grasmarker, turisme, gruvedrift og husdyrhald.

## Kjelder

* 

## Bakgrunnsstoff

* Bilete av stjertbergkall, Flickr.com
Snøbergkall

**Snøbergkall** (*Cinclodes palliatus*) er ein sterkt truga art av sporvefuglar i omnfuglfamilien.

Snøbergkallen er den klårt største bergkallen, 23-25 centimeter i kroppslengd, han skil seg òg frå andre bergkallar med kvit underside frå strupe til undergump. Brystet er markant breitt, og reint kvitt, oversida er brunraud. Oversida av hovudet er i grått og halen er mørk brun. Vaksne fuglar veg i området 99 til 109 gram. Lætet er snøgt skravlande 'pipipi'-trille, det kan bli eit akselererande og høgt 'wi-wi-wi-wi-wi...'.

Denne fuglen er endemisk for sentrale Peru, eit særs avgrensa og høgtliggande område i Junín-regionen, 4400-5000 moh.
Habitatet er knytt til myrer og våtmarker med *Distichia* polsterplantar.

Populasjonen er trudd å ligge mellom 50 og 250 modne individ og er minkande. Arten er truga av øydelegging av habitat, inkludert gruvedrift i leveområdet.

## Kjelder
*BirdLife International (2024) Species factsheet: *[http://datazone.birdlife.org/species/factsheet/white-bellied-cinclodes-cinclodes-palliatus Cinclodes palliatus]*. Henta frå http://www.birdlife.org den 1. april 2024.
* Schulenberg, T. S. og G. M. Kirwan (2020). *White-bellied Cinclodes (Cinclodes palliatus)*, version 1.0. I Birds of the World (T. S. Schulenberg, red.) Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.whbcin1.01
* Schulenberg, T., Stotz, D. Lane, D., O'Neill, J, & Parker, T. *Birds of Peru*. Christopher Helm, London. (2007) ISBN 978-0-7136-8673-9

## Bakgrunnsstoff