open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bennett Islands

**Bennett Islands** er ei øygruppe på sørvestsida av Liard Island i Hanusse Bay, som strekkjer seg 10&nbsp;km sørvestover utanfor vestkysten av Graham Land. Øyane vart observert og kartlagde frå lufta i februar 1937 av British Graham Land Expedition under Rymill. Dei vart namngjevne i 1954 av UK Antarctic Place-Names Committee etter Arthur G. Bennett, ein britisk representant for kvalfangst i Sør-Shetlandsøyane og Sør-Orknøyane i mange år mellom 1913 og 1927, og var fungerande statleg naturforskar på Falklandsøyane, 1924–38.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bennett Islands|Bennett Islands]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Berthelot Islands

**Berthelot Islands** er ei gruppe klipperike øyar, den største er 1&nbsp;nautiske mil lang og ligg 1,5&nbsp;nautiske mil sørvest for Deliverance Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Dei vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, under Jean-Baptiste Charcot, og vart namngjeven av han etter Marcellin Berthelot, ein fransk kjemikar.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Blaiklock Island

**Blaiklock Island** er ei høg og kupert øy som ligg mellom Bigourdan Fjord og Bourgeois Fjord. Mellom øya og Pourquoi Pas Island ligg The Narrows og mellom vestkysten av Graham Land og øya ligg Jones Channel. Øya vart delvis kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill, då ho vart kartlagd som eit nes. Det vart oppdaga at ho var ei øy i 1959 av Kenneth V. Blaiklock frå Falkland Islands Dependencies Survey.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blaiklock Island|Blaiklock Island]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Boxing Island

**Boxing Island** er ei lita øy som ligg i Charlotte Bay aust for Harris Peak, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og ho fekk dette namnet av medlemmar av Falkland Islands Dependencies Survey fordi dei først såg øya andre juledag 1956, som heiter *boxing day* på engelsk. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Boxing Island|Boxing Island]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Bragg Islands

**Bragg Islands** er ei lita øygruppe i Crystal Sound, kring 7&nbsp;nautiske mil nord for Cape Rey i Graham Land. Dei vart kartlagde frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1958–59) og frå flyfoto teken under Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (1947–48). Gruppa vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Sir William H. Bragg, ein engelsk fysikar som tolka røntgenmålingar for å finne plasseringa til oksygenatom i strukturen til is.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Breccia Island

**Breccia Island** er ei lita låg øy som ligg 1&nbsp;nautiske mil nordvest for Tiber Rocks i den nordlege delen av Rymill Bay, utanfor vestkysten av Den antarktiske halvøya. Ho vart fotografert av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) i november 1947 (trimetrogon flyfotografi), og ho fekk dette namnet av RARE-geolog Robert L. Nichols fordi bergarten på øya er ein plutonsk breksje.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Beaumont Island

**Beaumont Island** er ei låg, klipperik øy i Neny Bay, kring 0,4&nbsp;nautiske mil frå munningen av Centurion Glacier, utanfor vestkysten av Graham Land. Øya vart truleg først sett i 1936 av British Graham Land Expedition, og vart grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41. Ho vart kartlagd på ny i 1946 av Falkland Islands Dependencies Survey, som namngav ho etter «Port of Beaumont», skipet til Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, som overvintra i Back Bay i 1947.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Beer Island

**Beer Island** er ei øy som ligg like sør for Jagged Island og 8&nbsp;nautiske mil vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
No Son of Mine

«**No Son of Mine**» er ein song av det britiske rockebandet Genesis frå albumet deira *[[We Can't Dance]]* i 1991. Det vart den første singelen som vart gjeven ut frå albumet og nådde sjetteplassen i UK og 12. plass i USA. I tillegg nådde han Topp 10 i mange europeiske land, mellom anna ein fjerdeplass i Noreg.

## Tekst og musikk
Songen fortel soga om ein gut som rømmer heimefrå på grunn av mishandling i heimen, men vel å kome heim att og blir då kraftig irettesett av faren. Phil Collins har sagt at han skreiv teksten slik at det skulle vere uklårt om det var forteljaren eller mora som var offer for mishandlinga.

Videoen for songen er melankolsk og filma i sepiafarge. Videoen syner i røynda det teksten fortel, som er ein samtale mellom ein son og faren. Etter kvart ser ein snøflak som fyk vilt inne i huset, før ein etter kvart for sjå at heile scenen finn stad i ei snøkule som sonen held.

Songen har ein særeigen lyd i introduksjonen og andre stader i songen. Denne lyden vart av bandet kalla «elephantus» og vart skapt av Tony Banks då han tok opp lyden av gitaren til Mike Rutherford med ein sampler og så spelte av lyden i eit mykje lågare register. Arbeidstittelen på «No Son of Mine» var «Elephantus».

Den kortare radioversjonen tonar ut songen i avslutninga, i tillegg til at delar av det andre refrenget er korta ned.

B-sida til singelen var «Living Forever» frå albumet.

## Konsertversjonar
Songen vart spelt under alle turneane til bandet frå 1991 til 2007. Songen vart på *[[Calling All Stations]]*-turneen nytta som opningsnummer på dei fleste konsertane.

Konsertopptak av songen finst på albuma *[[The Way We Walk, Volume One: The Shorts]]* og *[[Live Over Europe 2007]]*, og på DVD-ane *[[The Way We Walk - Live in Concert]]* og *[[When in Rome 2007]]*.

Songaren som tok over etter Phil Collins i Genesis, Ray Wilson, heldt fram å spele songen solo etter at han slutta i Genesis, men då akustisk.

## Innhald

; CD maxi
# «No Son of Mine» — 6:42
# «Living Forever» — 5:40
# «Invisible Touch» (live) — 5:00

; 7" single
# «No Son of Mine» — 6:36
# «Living Forever» (5:38)

; Kassett
# «No Son of Mine» — 6:36
# «Living Forever» — 5:38

; 12" maxi
# «No Son of Mine» — 6:42
# «Living Forever» — 5:40
# «Invisible Touch» (live) — 5:00

## Medverkande
*Phil Collins - trommer, perkusjon, solovokal
*Tony Banks - klaverinstrument, korvokal
*Mike Rutherford - gitar, bassgitar, korvokal

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No Son of Mine|No Son of Mine]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Sjøelefant

**Sjøelefant** eller **elefantsel** er ei biologisk slekt som omfattar to artar, nordleg og sørleg sjøelefant. Den nordlege arten held til langs Stillehavskysten av Nord-Amerika, medan den sørlege finst på fleire øyar og kystar sirkumpolart rundt Antarktis. Sørleg sjøelefant er den største av alle selane. 

Dyra har fått namnet sitt fordi hannane har ein oppblåsbar nasesekk som minner om snabelen til ein elefant. Hannane av begge artane er mykje større enn hoene. Sørlege hannar kan blir opptil 6 meter lange og 3,6 tonn tunge medan dei nordlege kan bli 5 meter og 2,7 tonn. Hoer av begge artar veg gjennomsnittleg 400-900 kg. 

Sjøelefantar lever i koloniar der éin hann har kontroll over territorium med fleire hoer og ungar. Hannane slost om territorium ved hjelp av store hjørnetenner. Kosten deira er fisk og blekksprut.

Begge artane blei hardt utsett for jakt på 1700- og 1800-talet, og var truga av utrydding. Etter at jakta slutta har bestandane teke seg opp igjen.

## Kjelder

*«sjøelefanter» i *Store Norske Leksikon*
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Elephant seal|Elephant seal]]» frå ,  den 21. oktober 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Jesus He Knows Me

«**Jesus He Knows Me**» er ein song av det britiske bandet Genesis frå 1991 på albumet *[[We Can't Dance]]*. Det var den fjerde singelen frå albumet. Songen er ein satire om televangelisme og kom ut i ein periode då fleire televangelistar som Robert Tilton, Jim Bakker, Larry Lea og Benny Hinn var under etterforsking for å love økonomisk suksess til lyttarane om dei berre sende dei pengar. Songen nådde 20. plass i Storbritannia og 23. plass i USA.

## Utgjeving
Som alle singlane på *We Can't Dance* vart «Jesus He Knows Me» gjeven ut på to CD-ar, og på vinyl. Alle formata hadde songen «Hearts on Fire» (seinare utgjeven på *[[Genesis Archive 2: 1976-1992|Genesis Archive #2 1976-1992]]*) som B-side.

Den første CD-en hadde òg med «I Can't Dance (The Other Mix)» (ein remix av Ben Liebrand) og den andre hadde med «Land of Confusion (Rehearsal Version)». «The Other Mix» fekk dette namnet fordi «Sex Mix» vart gjeven ut nokre månader tidlegare på singelen til «I Can't Dance».

Songen vart nytta i den belgiske filmen *[[Le huitième jour]]* av Jaco Van Dormael i 1996.

## Konsertversjonar
Songen vart framført på konsertane i 1992.

## Musikkvideo
I videoen spelar songaren Phil Collins ein skruppellaus televangelist som lever som ein millionær på grunn av donasjonane frå lyttarane sine. Den komiske videoen har òg med bandmedlemmane Tony Banks og Mike Rutherford, som òg spelar evangelistar. Collins har på ein oransje dress og prøver å få sjåarane til å sende inn 18 000 000 dollar på ei helg fordi «Herren bad han om det». I slutten av videoen regnar det pengar over Collins.

I videoen kan ein sjå folk som held eit skilt som seier «Genesis 3:25», som ikkje referer til Bibelen (Første mosebok heiter *Genesis* på engelsk), men viser til at bandet hadde tre medlemmar og at dei hadde vore i lag i 25 år. Ikkje alle forstod denne referansen og trudde det berre var ein spøk sidan det tredje kapittelet i Første mosebok berre har 24 vers.

## Innhald
; CD maxi
# «Jesus He Knows Me» (single mix) — 4:18
# «Hearts on Fire» — 5:15
# «I Can't Dance» (the other mix) — 6:00

; 7" singel
# «Jesus He Knows Me» (single mix) — 4:17
# «Hearts on Fire» — 5:15

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jesus He Knows Me|Jesus He Knows Me]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* 

## Bakgrunnsstoff
*
I Can't Dance

«**I Can't Dance**» er ein song av det engelske rockebandet Genesis frå 1991 på albumet *[[We Can't Dance]]*. Han var den andre singelen frå albumet og nådde sjuandeplassen på singellistene i både USA og Storbritannia. I Nederland gjekk singelen heilt til topps på salslista.

## Bakgrunn
Mike Rutherford skapte hovudriffet under innspelinga av albumet. Dette var til ein song han kalla «Heavy A Flat», før Phil Collins brått improviserte «I Can't Dance!». Riffet var inspirert av ein reklame for Levi Strauss & Co. TV som nytta The Clash-song «Should I Stay Or Should I Go». Opphavleg tenkte bandet berre på songen som ein spøk, fordi songen var for enkel, for bluesaktig og for ulik stilen til Genesis. Tony Banks sa i eit intervju «Det var ein av dei musikkstykka du trur aldri kjem til å bli noko av. Det var gøy, men det var ikkje noko spesielt».

Det var først då Banks la på klaver at songen tok ein heilt ny retning og med litt humor inne i biletet valde bandet å spele songen inn skikkeleg.

## Musikkvideo
Den humoristiske musikkvideoen (regissert av Jim Yukich) syner kunstgrepa og den falske glamoren i fjernsynsreklame. Phil Collins sa at vidoeen var laga for å gjere narr av modellane i jeansreklamar, og at kvart vers syner til ting som modellane i desse reklamane gjer. Slutten er ein parodi på videoen til «Black or White» av Michael Jackson.

Songen skapte «I Can't Dance»-dansen som bestod av ei rekkje stive rørsler.

## Utgjeving
Singelen vart gjeven ut med ein lengre remix kalla «Sex Mix». Denne vart sidan gjeven ut på *[[Genesis Archive 2: 1976-1992]]* som «12" Mix». Miksane var laga av brørne  Howard Gray og Trevor Gray frå Apollo 440.

B-sida «On the Shoreline» vart òg sidan gjeven ut på *Genesis Archive 2: 1976-1992*.

På singelutgjevinga av «Jesus He Knows Me» finn ein òg ein miks kalla «I Can't Dance (the other mix)».

## Konsertversjonar
«I Can't Dance» vart spelt på dei fleste konsertane til Genesis etter songen kom ut. Konsertopptak finst på albuma *[[The Way We Walk, Volume One: The Shorts]]* og *[[Live Over Europe 2007]]*, i tillegg til DVDane *[[The Way We Walk - Live in Concert]]* og *[[When in Rome 2007]]*.

Ray Wilson, som tok over som songar i Genesis etter Collins, fortsette å spele songen solo etter han slutta i Genesis. Dette var ein meir bluesaktig versjon.

## Innhald

; CD maxi - Europa
# «I Can't Dance» — 4:02
# «On the Shoreline» — 4:47
# «In Too Deep» (live) — 5:28
# «That's All» (live) — 4:54

; CD maxi - USA
# «I Can't Dance» (LP version) — 4:00
# «On the Shoreline» — 4:45
# «In Too Deep» (live) — 5:28
# «That's All» (live) — 4:54
# «I Can't Dance» (sex mix) — 6:59

; 7" singel
# «I Can't Dance» — 4:01
# «On the Shoreline» — 4:46

; 12" maxi
# «I Can't Dance» — 4:02
# «On the Shoreline» — 4:47
# «I Can't Dance» (sex mix) — 6:59

## Salslister og salstrofé

### Vekeslister

### Årslister

### Salstrofé

## Kjelder
* Fielder, Hugh (2000). *Genesis Archive #2: 1976&mdash;1992* [CD liner notes]. Gelring Ltd.
* 

## Bakgrunnsstoff
*
Never a Time

«**Never a Time**» er ein song av det engelske rockebandet Genesis frå 1991 på albumet *[[We Can't Dance]]*. Han var den femte singelen frå albumet og vart opphavleg kalla ein B.B. Hit, fordi gruppa trudde han kom til å bli ein «big, big hit». Songen nådde 21. plassen på den amerikanske singellista, fjerdeplassen på Hot Adult Contemporary Tracks-lista i USA. I Canada nådde singelen niandeplassen. 

Det vart ikkje laga musikkvideo til songen og han vart heller aldri framført på konsertane til bandet. 

## Salslister
### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Never a Time|Never a Time]]» frå ,  den 21. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Tell Me Why av Genesis

«**Tell Me Why**» er ein rockesong av det engelske bandet Genesis frå 1991 på albumet *[[We Can't Dance]]*. Han vart seinare gjeven ut som singel i Europa (november 1992) og Storbritannia (februar 1993). Det var den siste singelen til Genesis med Phil Collins på vokal. 

## Bakgrunn
Inntektene frå singelen vart donerte til bosniske Save the Children og Raude Krossen. Dette var i tråd med teksten i songen, som uttrykkte forakt for hykleriet kring mat og ly (*"You say there's nothing you can do / Is there one rule for them and one for you?"*).

«Tell Me Why» vart gjeven ut som to forskjellige CD-singlar. Begge utgåvene kom i ein digipak med konsertversjonen av «Dreaming While You Sleep». Andre CD-versjonar av singelen inneheld fleire andre konsertopptak. 

## Innhald
; CD single
# «Tell Me Why» — 4:58
# «Dreaming While You Sleep» (live) — 7:55
# «Tonight, Tonight, Tonight» (konsert - Wembley, 4. juli 1987) — 9:33

; 7" singel
# «Tell Me Why» — 4:58
# «Invisible Touch» (live) — 5:18

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tell Me Why (Genesis song)|Tell Me Why (Genesis song)]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Hold on My Heart

«**Hold on My Heart**» er ein song av det engelske rockebandet Genesis frå 1991 på albumet *[[We Can't Dance]]*. Songen var den tredje singelen frå albumet og vart ein suksess i både Storbritannia (16. plass) og USA (12. plass). Det vart laga ein musikkvideo til songen der dei spelar i ein tom nattklubb.

## Konsertversjonar
Songen vart spelt ein del på konsertane til bandet i 1992 og 2007 og stundom i 1996. Konsertopptak av songen finst på *[[The Way We Walk, Volume One: The Shorts]]*, og *[[Live Over Europe 2007]]*, i tillegg til DVDane *[[The Way We Walk - Live in Concert]]* og*[[When in Rome 2007]]*.

## Innhald
; CD maxi
# «Hold on My Heart»
# «Way of the World»
# «Home by the Sea» (live)
# «Your Own Special Way» (live)

; 7" singel
# «Hold on My Heart» — 4:38
# «Way of the World» — 5:38

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hold on My Heart|Hold on My Heart]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
The Way We Walk, Volume One: The Shorts

***The Way We Walk, Volume One: The Shorts*** er det fjerde konsertalbum av det britiske rockebandet Genesis. Åtte av songane vart spelte inn i 1992 på *[[We Can't Dance]]*-turneen, medan dei tre andre vart spelte inn i 1986–87 under *[[Invisible Touch]]*-turneen.

Albumet konsentrer seg om dei kortare og kommersielle songane til Genesis, medan det tilhøyrande albumet, *[[The Way We Walk, Volume Two: The Longs]]*, fokuserer på dei lengre songane. 

*The Way We Walk, Volume One: The Shorts* nådde tredjeplassen i Storbritannia og låg inne på lista i 18 veker. I USA nådde albumet 35. plass på albumlista og selde til gullplate. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil Collins – solovokal, perkusjon, trommer
*Tony Banks – klaverinstrument, vokal, korvokal
*Mike Rutherford – gitar, bass, korvokal

**Andre musikarar**
*Daryl Stuermer – bass, gitar
*Chester Thompson – perkusjon, trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Way We Walk, Volume One: The Shorts|The Way We Walk, Volume One: The Shorts]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Way We Walk, Volume Two: The Longs

***The Way We Walk, Volume Two: The Longs*** er det femte konsertalbumet til det britiske bandet Genesis og kom ut i 1993. Det vart spelt inn under turneen deira i 1992 for *[[We Can't Dance]]*. Albumet er det siste med Phil Collins før han slutta i bandet i 1996. 

Medan det tilhøyrande, føregåande albumet, *[[The Way We Walk, Volume One: The Shorts]]*, inneheld nyare popsongar, inneheld *The Way We Walk, Volume Two: The Longs* dei lengre songarn til bandet. Dei spelte mellom anna medleyar av gamle songar. 

*The Way We Walk, Volume Two: The Longs* gjekk heilt til topps på albumlista i Storbritannia og låg inne på lista i ni veker. I USA nådde albumet 20. plass. Dette er det siste albumet til Genesis som nådde toppen av ei albumliste. 

## Innhald

## Medverkande
*Phil Collins – solovokal, trommer, perkusjon
*Tony Banks – klaverinstrument, vokal, korvokal
*Mike Rutherford – gitar, bass, korvokal

**Andre musikarar**
*Daryl Stuermer – gitar, bass,
*Chester Thompson –  trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Way We Walk, Volume Two: The Longs|The Way We Walk, Volume Two: The Longs]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Congo av Genesis

«**Congo**» er ein song av det engelske rockebandet Genesis frå 1997 på albumet *[[...Calling All Stations...]]*. Singelen var debuten til Ray Wilson som solovokalist for  bandet. Singelen vart ein hit i Europa. 

## Detaljar
Songen handlar ikkje om Kongo i Afrika, men om to personar som ikkje kjem overeins og ønskjer å halde så stor avstand til kvarandre som mogeleg. Musikalsk opnar songen med ein karibisk trommerytme medan ei afrikansk-likande stamme syng «Congo the Congo», før songen går inn i ei mørkare, gitarbasert melodi. 

## Musikkvideo
Musikkvideoen, regissert av Howard Greenhalgh, nyttar mange industrialiserte bilete medan bandet spelar i eit skipsverft med slavearbeid som er sterkt vakta. Massive vasskanonar vert nytta til å kontrollere opprør og bandet vert ofte dusja i vatn gjennom videoen. 

## Innhald
### CD-singel

### Enhanced CD-singel

## Salslister

## Medverkande
*Ray Wilson – vokal
*Tony Banks – klaverinstrument, korvokal
*Mike Rutherford – gitar, bassgitar, korvokal.
*Nir Zidkyahu – trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Congo (song)|Congo (song)]]» frå ,  den 21. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Nordleg sjøelefant

**Nordleg sjøelefant** er ein sjøelefant som lever aust i Stillehavet, langs kysten av Nord-Amerika. Han er noko mindre enn sørleg sjøelefant, men er den selen som kan dukka djupast.

## Skildring
Nordlege sjøelefantar er store dyr med stor kjønnsdimorfisme. Medan hoene gjennomsnittleg veg 400-900 kg og er 2,65 meter lange, kan hannane blir 3-4 gonger så tunge og 1,5 gonger så lange. Gjennomsnittsvekt for hannar er 1844 kg og lengd er 3,85, men maksimumsvekta er 2,5 tonn og lengd er 4,2 meter.
Hannane er vidare kjenneteikna av ein oppblåsbar nasesekk som minner om snabelen til ein elefant og som har gjeve dyra namnet sitt. 

Sjøelefanthoer blir kjønnsmogne når dei er rundt 2 år gamle og kan bli over 21 år. Hannar blir kjønnsmogne når dei er 7-9 år gamle og over 14 år. Selane har forlenga drekt som gjer at fostertida er 11,3 månader. Dette gjer at hoselane kan føda og avvenna ungar på paringsstadene før dei parer seg att  kort tid etter.

## Leveområde og levevis
Leveområdet til sjøelefantar dekkjer store delar av den nordamerikanske vestkysten i Mexico, USA og Canada, frå nord i Baja California til nord på Vancouver-øya. Fødslar og paring finn berre stad i den sørlege delen av leveområdet, frå sentrale Baja California til nord i California. Utanom paringstida sym hannane nordover til Alaska og Aleutane, medan hoene sym vestover i havet og lever på djuptvatn. Enkeltindivid kan vandra så langt som til Japan.

Det lengste og djupaste ein har målt eit sjøelefantdykk er 77 minutt og 1580 meter. Det er vanlegare at dykka varer i 20-30 minutt og går ned til 300-800 meter. Når selane er til havs, er dei under vatn mesteparten av tida, og blir derfor sjeldan sett til sjøs.

Sjøelefantane lever i koloniar der éin hann har kontroll over territorium med fleire hoer og ungar. Hannane slost om status og territorium ved hjelp av store hjørnetenner. Mor og unge dannar ei sterk binding, og hoer kan vera aggressive mot og bita framande ungar. Ungane kan døy om dei kjem i vegen for ein hann som skal slost.

Kosten til nordleg sjøelefant er blekksprut og fisk og til tider trollhummaren *Pleuroncodes planipes*. Ulike blekkspruttypar utgjorde over halvparten av 53 ulike artar som er blitt identifiserte som bytte for sjøelefantane. Selen er sjølv byttedyr for spekkhoggarar og kvithai. Han blei nær utrydda av menneskeleg jakt på 1800-talet. Sjøelefanten blei freda på 1900-talet. Bestanden har teke seg opp igjen, og det finst no rundt 170&nbsp;000 dyr (2012). 

## Kjelder

*«Mirounga angustirostris» ved iucnredlist.org
*«sjøelefanter» i *Store Norske Leksikon*
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Northern elephant seal|Northern elephant seal]]» frå ,  den 21. oktober 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Sørleg sjøelefant

**Sørleg sjøelefant** eller **sørleg elefantsel** er ein sjøelefant som både er den største selarten og det største rovpattedyret som finst. Han lever på fleire øyar og kystar sirkumpolart rundt Antarktis. 

Dyra har fått namnet sitt fordi hannane har ein oppblåsbar nasesekk som minner om snabelen til ein elefant. Sørleg sjøelefant har mndre nasesekk og kraftigare kranium enn den nordlege arten.

Dyra har sterk kjønnsdimorfisme som mellom anna tyder at hannane er mykje større enn hoene. Hannar blir typisk 4,5 meter lange og 1,5-3 tonn tunge, men kan bli opptil 5,8 meter og 3,7 tonn. Hoer veg vanlegvis 350-600 kg, men kan bli opptil 800 kg. 

Sjøelefantar lever i koloniar der éin hann har kontroll over revir med fleire hoer og ungar. Hannane slost om revir og satus ved hjelp av store hjørnetenner. Den viktigaste maten deira er blekksprut, som omfattar rundt 75 % av kosthaldet. Elles et dei fisk.

Sørleg sjøelefant finst på Antarktika og øyar i det sørlege Stillehavet. Ein kan finna dei så langt nord som Falklandsøyane, Sør-Afrika og Australia.

Selane lever størsteparten av livet til havs, men kjem på land for å føda, para seg og gro nytt skinn. Koloniane deira på land er støyfulle stader. Hannane utstøyter kraftige brøl i paringstida. Hoene kan både laga ein mørk, knurrande lyd og ein høgfrekvent jodlelyd når dei kaller på ungane eller er redde. Ungane kan laga ein skarp bjeffelyd.

Sørleg elefant er byttedyr for spekkhoggar, store haiar og leopardsel. Dei har også vore jakta av menneske i fleire tusen år. Dei blei utsett for intens  jakt på 1800-talet, og var truga av utrydding. Etter at jakta opphøyrde i løpet av 1900-talet har bestandane teke seg opp igjen fleire stader. Bestanden av sørleg sjøelefant blei estimert til 650&nbsp;000 på midten av 1990-talet.

## Kjelder

*«sjøelefanter» i *Store Norske Leksikon*
*«Mirounga leonina» ved iucnredlist.org
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Elephant seal|Elephant seal]]» frå ,  den 21. oktober 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Brewster Island

**Brewster Island** er ei lita øy som ligg nordaust for Danco Island i Errera Channel, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho er med på eit argentinsk kart frå 1950, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1960 etter sir David Brewster, ein skotsk naturfilosof som i 1844 utbetra spegelstereoskopet oppfunnen av sir Charles Wheatstone.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brewster Island|Brewster Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brian Island

**Brian Island** er den vestlegaste av Debenham Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av British Graham Land Expedition (BGLE), 1934–37, under Rymill, som namngav ho etter ein son av Frank Debenham, eit medlem av BGLE Advisory Committee.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brian Island|Brian Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Brooklyn Island

**Brooklyn Island** er ei øy som ligg 1,5&nbsp;km sør for Isla Nansen Sur i den austlege delen av Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99, og kalla opp etter Brooklyn i New York, heimstaden til dr. Frederick A. Cook, som var eit amerikansk medlem av ekspedisjonen der han var kirurg, antropolog og fotograf. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brooklyn Island|Brooklyn Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Buffer Island

**Buffer Island** er ei stort sett isdekt øy som ligg vest for Wordie isbrem, 9&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Balfour ved Fallières Coast. Øya vart fotografert frå lufta av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon i 1947. Etter landmålingar gjort av Falklands Islands Dependencies Survey i 1958 vart ho kalla «Buffer ishaug» av UK Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) fordi han stengde den nordvestlege straumen til isbremmen i nærleiken. UK-APC endra namnet til Buffer Island då Wordie isfront trekte seg attende kring 1999, då ein såg at dette var ei øy.

## Kjelder
Bugge Islands

**Bugge Islands** er ei lita gruppe isdekte øyar som ligg like utanfor fronten av Wordie isbrem og mellom 4 og 11&nbsp;nautiske mil nordvest for Mount Guernsey, utanfor vestkysten av Den antarktiske halvøya. Dei vart først sett frå lufta og fotograferte av British Graham Land Expedition i 1936, og seinare grovt kartlagd frå bileta. Dei vart observerte i 1947 frå «Port of Beaumont, Texas» av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (RARE) under Finn Rønne, som namngav øyane etter niesa si, Ruth Bugge, som forsynte ekspedisjonen med ullklede frå Noreg. Gruppa vart òg vitja av Den chilenske antarktisekspedisjonen, 1947, som gav øyane namnet *Isla Aldea*, *Isla Eleuterio Ramírez*, *Isla Latorre*, etter heltar i sjøslaget ved Iquique. 

Frå nord til sør er øyane i gruppa:
*Ramírez Island 
*Aldea Island 
*Landrum Island 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Finn Rønne

**Finn Rønne**, på engelsk òg *Finn Ronne* (), var ein norsk-amerikansk antarktisutforskar.

Finn Rønne var son av Martin Rønne som deltok på Fram-ekspedisjonen til Roald Amundsen 1910–1912. Rønne emigrerte til USA i 1923 og vart amerikansk statsborgar i 1929. Etter å ha jobba for Westinghouse Electric Corporation i nokre år, deltok han i to av Richard E. Byrd sine ekspedisjonar til Antarktis.

Etter å ha tenestegjort fleire år i United States Navy, der han oppnådde grada kaptein, vende Rønne tilbake til Antarktis i 1940-åra med støtte frå American Geographical Society. Ronne Antarctic Research Expedition frå 1946 til 1948 kartla og utforska kystlinja av Weddellhavet og sette ei rekkje polarrekordar. Rønne la attende 5 800 kilometer på ski og hundesledar – meir enn nokre andre i historia. Kona hans Edith var med han på denne ekspedisjonen som historikar og nyhendekorrespondent. I 1950-åra organiserte marinen Operasjon Deepfreeze for å utfylle kartlegginga av Antarktis og etablere forskingsstasjonar. Rønne vart vitskapleg og militær leiar for ein amerikansk base ved Weddellhavet.

Rønne skreiv ei rekkje bøker om Antarktis og mange vitskaplege artiklar om polarforsking. Han mottok ei rekkje medaljar og utmerkingar for tenesta si, den geografiske utforskinga og det vitskaplege virket. Han mottok òg St. Olavs Orden. Finn Ronne Memorial Award blir delt ut av The Explorers Club til einskildpersonar som har utmerkt seg innan polarforskning. Filchner-Ronne-isen inst i Weddellhavet er kalla opp etter han og den tyske polarforskaren Wilhelm Filchner.

## Utgjevingar
**Antarctic Conquest* (1949, med L. Sprague de Camp)
**Antarctic Command* (1958)
**Ronne Expedition to Antarctica* (1970)
**Antarctica, My Destiny* (1979)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Finn Rønne|Finn Rønne]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Hovudkjelde: Biography: Captain Finn Ronne.  Naval Historical Center 
*Andre referansar:

## Bakgrunnsstoff
*
*Time Magazine 1948 
*Biography of Finn Ronne, Arlington National Cemetery Website
Challenger Island

**Challenger Island** er ei øy som ligg like nord for Murray Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Namnet vart nytta i 1906 av J. Gunnar Andersson frå Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld i 1901–04.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Challenger Island|Challenger Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cliff Island

**Cliff Island** er ei smal, klipperik øy på sørsida av Mutton Cove, som ligg like sør for Upper Island og 8&nbsp;nautiske mil vest for Prospect Point, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition under Rymill, 1934–37.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Chavez Island

**Chavez Island** er ei øy som ligg like vest for Magnier Peninsula, som ligg mellom Leroux Bay og Bigo Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga og namngjeven av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, under Jean-Baptiste Charcot, truleg etter kommandør Alfonso Chaves i Ponta Delgada på Asorane, men stavinga Chavez har vorte brukt i lang tid.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

* SCAR Composite Gazetteer of Antarctica.
Consort Islands

**Consort Islands** er to småøyar i Marguerite Bay i Antarktis. Dei ligg 0,5&nbsp;nautiske mil nordaust for Emperor Island i Îles Dion. Îles Dion vart først oppdaga og grovkartlagde i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen. Consort Islands vart kartlagde i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee fordi ho er tilknytt Emperor Island (*consort* tyder 'gemalinne' på engelsk, *emperor* tyder 'keisar'.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Conway Island

**Conway Island** ligg i Holtedahl Bay vest for Lens Peak, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart fotografert av Hunting Aerosurveys Ltd i 1956–57, og kartlagd frå desse bileta av Falkland Islands Dependencies Survey. Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee i 1959 etter Martin Conway, 1. baron Conway av Allington, ein engelsk fjellklatrar og pioner innan polar skigåing då han kryssa Vestspitsbergen i 1896.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Conway Island|Conway Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Cornish Islands

**Cornish Islands** er to små, snødekte øyar med ei klippe i mellom, som ligg 4&nbsp;nautiske mil sør for Liard Island i Hanusse Bay i Graham Land. Dei vart kartlagde frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (1947–48) og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1956–57). Dei vart namngjevne av UK Antarctic Place-Names Committee etter Vaughan Cornish (1863–1948), ein engelsk geograf som forska på korleis snøfonner oppstår i 1901–14.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Courtier Islands

**Courtier Islands** er ei gruppe på kring 24 småøyar og skjer i Marguerite Bay, som ligg like sørvest for Emperor Island i Îles Dion. Îles Dion vart først oppdaga og grovt kartlagde i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen. Courtier Islands vart vitja og kartlagde i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey og ho fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av nærleiken til Emperor Island. *Courtier* tyder «hoffmann» eller «beilar» på engelsk og *emperor* tyder «keisar».

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Courtier Islands|Courtier Islands]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Dallmann Nunatak

**Dallmann Nunatak** er ein nunatak 5&nbsp;nautiske mil nord for Bruce Nunatak i Seal Nunataks-gruppa, utanfor austkysten av Den antarktiske halvøya. Han vart først kartlagd i 1902 av Den svenske antarktisekspedisjonen under Otto Nordenskjöld, og vart namngjeven av han etter kaptein Eduard Dallmann.

## Kjelder
Danco Island

**Danco Island** eller **Isla Dedo** er ei øy utanfor Antarktis, som ligg i den sørlege delen av Errera Channel, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache, 1897–1899. Danco Island vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey frå «Norsel» i 1955, og vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter Emile Danco (1869–1898), ein belgisk geofysikar og medlem av Belgica-ekspedisjonen, som døydde ombord på «Belgica» i Antarktis.

## Galleri

20200102 073457 Danco Island Espen Mills.jpg|Danco Island. 
20200102 065653 Danco Island Espen Mills.jpg|Koloni av bøyelpingvinar på Danco Island.  


## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Compass Island

**Compass Island** er ei lita klipperik øy som ligg i Marguerite Bay 7&nbsp;nautiske mil nordvest for Terra Firma Islands. Ho vart først observert og fotografert frå lufta den 1.februar 1937 av British Graham Land Expedition. Ho vart først vitja av Falkland Islands Dependencies Survey i 1948, Ho vart kartlagd av dei i 1949, og ho fekk dette namnet av dei på grunn av vanskane dei hadde her med kompasspeiling, som viste seg å kome av at ein hadde nytta ein jerntråd i staden for ein kopartråd i i hetta på ein anorakk.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Cuverville Island

**Cuverville Island** eller **Île de Cavelier de Cuverville** er ei mørk, klipperik øy som ligg i Errera Channel mellom Arctowski Peninsula og den nordlege delen av Rongé Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Cuverville Island vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen (1897–1899) under Adrien de Gerlache, som namngav ho etter J.M.A. Cavelier de Cuverville (1834–1912), ein viseadmiral i Den franske marinen.

Om sommaren er det ofte eselpingvinar som hekkar på Cuverville..

## Galleri

File:Gentoo_Penguin_Colony_(16048405889).jpg
File:Pingüinos,_Cuverville_1.jpg
File:Top_of_Paradise_Harbor_(24412357410).jpg
File:00_2118_Antarctica_-_Cuverville_Island.jpg


## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cuverville Island|Cuverville Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 

## Bakgrunnsstoff
*Bilete frå Cuverville Island
Darbel Islands

**Darbel Islands** er ei gruppe øyar og skjer som strekkjer seg 5&nbsp;nautiske mil sørvestover frå Cape Bellue over innløpet til Darbel Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Dei vart kartlagde i 1930 av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II» og kalla *Marin Darbel Islands* etter bukta dei ligg i. Begge namna vart sidan korta ned av UK Antarctic Place-Names Committee.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Darboux Island

**Darboux Island** er ei øy som ligg 3&nbsp;nautiske mil vest for Cape Perez utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Jean Gaston Darboux, ein kjend fransk matematikar.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Davidson Island

**Davidson Island** er ei lita, kuppelforma, isdekt øy mellom Wollan Island og Shull Rocks i Crystal Sound. Ho vart kartlagd frå flyfoto tekne av Ronne antarktiske forskingsekspedisjon (1947–48) og Falkland Islands and Dependencies Aerial Survey Expedition (1958–59) og frå landmålingar av Falkland Islands Dependencies Survey (1958–59). Ho vart namngjeven av UK Antarctic Place-Names Committee etter William L. Davidson, ein amerikansk fysikar som nytta nøytrondiffraksjon til å finne plasseringa til hydrogenatom i is.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Davidson Island|Davidson Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Day Island

**Day Island** er ei øy som ligg like sør for The Gullet og 2&nbsp;nautiske mil nord for Wyatt Island i den nordlege delen av Laubeuf Fjord, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd i 1936 av British Graham Land Expedition under Rymill, som nytta det provisoriske namnet *Middle Island* for denne øya. Øya vart kartlagd på ny i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og fekk det nye namnet av dei etter viseadmiral sir Archibald Day, hydrograf i marinen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Debenham Islands

**Debenham Islands** er ei gruppe øyar og holmar som ligg mellom Millerand Island og vestkysten av Graham Land. Debenham Islands vart oppdaga og vart namngjeven av British Graham Land Expedition (BGLE) (1934–1937) under John Riddoch Rymill; BGLE-basen var på Barry Island, i midten av gruppa, i denne tida. Dei vart kalla opp etter Frank Debenham, som var medlem av BGLE rådgjevande komite.

Den argentinske San Martín-basen ligg på Barry Island. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Debenham Islands|Debenham Islands]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Discovery Investigations

**Discovery Investigations** var fleire britiske forskingsekspedisjonar i Sørishavet for undersøking av kval. Dei vart finansiert av Colonial Office og organisert av Discovery Committee i London som vart skipa i 1918. Føremålet med undersøkingane var å skaffe eit vitskapleg grunnlag for forvaltinga av kvalførekomstane i Antarktis. Arbeidet resulterte i ny kunnskap om kval, krillen dei lever av og oseanografien i habitata deira. Undersøkingane pågjekk fram til 1951.

## Laboratorium
Landbaserte undersøkingar vart gjort på Sør-Georgia mellom 1925 og 1931, i eit marinbiologisk laboratorium på King Edward Point. Forskarane budde og arbeidde i bygningen, og vart transportert den snaue kilometeren over King Edward Cove til Grytviken for å studere kval som vart frakta i land av kvalbåtar.

## Fartøy
Forskingsfartøya som vart nytta var:
*RRS «Discovery» frå 1924 til 1931
*RRS «William Scoresby» frå 1927
*RRS «Discovery II» frå 1929

## Rapportar
Resultat frå undersøkingane vart trykt i *Discovery Reports*. Dette var ein serie med mange små rapportar som vart utgjeve i 38 bind av Cambridge University Press og seinare Institute of Oceanographic Sciences. Den siste rapporten fanst i 1980.

## Litteratur
Discovery Investigations er skildra i følgjande bøker:
* Alister Hardy (1967): *Great Waters*, Collins
* F.D. Ommanney (1938): *South Latitude* Longmans
* John Coleman-Cooke (1963): *Discovery II In The Antarctic*
* Alfred Saunders (1950): *A Camera in Antarctica*, Winchester Publications, London

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Discovery Investigations|Discovery Investigations]]» frå ,  den 22. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Skanna kopiar av mange av rapportane er tilgjengelege ved Biodiversity Heritage Library.
Delaite Island

**Delaite Island**  er ei øy som ligg 3&nbsp;nautiske mil nordaust for Emma Island nord i den sentrale delen av Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under Gerlache, og vart namngjeven av han etter J. Delaite, som støtta ekspedisjonen økonomisk.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Delaite Island|Delaite Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Deniau Island

**Deniau Island** er ei lita øy som ligg halvvegs mellom Darboux Island og Lippmann Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1908–10, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter ein monsieur Deniau, som donerte mange gåver til ekspedisjonen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deniau Island|Deniau Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Detaille Island

**Detaille Island** er ei lita øy utanfor nordenden av Arrowsmith Peninsula i Antarktis. Frå 1956 til 1959 låg «Station W» frå British Antarctic Survey her. Ho vert i dag ofte vitja av cruiseskip i Antarktis.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Detaille Island|Detaille Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Diamonen Island

**Diamonen Island** er ei øy som ligg nord for Moreno Rock i Gerlachesundet, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart kartlagd av Belgica-ekspedisjonen under Gerlache, 1897–99. Øya vart kalla «Big Diamonen Island» av kaptein Skidsmo på «Graham» in 1921–22. The name was shortened by UK Antarctic Place-Names Committee i 1960.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Dismal Island

**Dismal Island** er ei hovudsakleg isdekt øy og den største av Faure Islands, som ligg i Marguerite Bay utanfor vestkysten av Graham Land. Faure Islands vart oppdaga og først kartlagde i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen under Jean-Baptiste Charcot. Gruppa vart vitja og kartlagde i 1949 av Falkland Islands Dependencies Survey, som kalla denne øya opp etter den særs aude og livlause framtoninga.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Dodman Island

**Dodman Island** er ei øy 3,5&nbsp;nautiske mil lang og som ligg 4&nbsp;nautiske mil søraust for Rabot Island og 10&nbsp;nautiske mil vest for Ferin Head, utanfor vestkysten av Graham Land. Øya vart kartlagd og namngjeven av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Duchaylard Island

**Duchaylard Island** er ei øy på vestsida av Grandidier Channel, som ligg 1 nautisk mil (2&nbsp;km) søraust for Vieugue Island og 10 nautiske mil (18&nbsp;km) vest for Cape Garcia, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Den franske antarktisekspedisjonen, 1903–05, og vart namngjeven av Jean-Baptiste Charcot etter Monsieur du Chaylard, fransk fullmekig minister i Montevideo i Uruguay.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Dumbbell Island

**Dumbbell Island** er ei låg klipperik øy som ligg 1 nautisk mil (2&nbsp;km) vest for Alamode Island i Terra Firma Islands, utanfor vestkysten av Graham Land. Øya vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey, som gav ho dette namnet på grunn av forma. *Dumbbell* tyder «manual» eller «handvekt» på engelsk.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Dynamite Island

**Dynamite Island** er ei lita, låg, klipperik øy i Back Bay, som ligg 0,1&nbsp;nautiske mil aust for Stonington Island, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart først kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41, som kalla ho «Petrel Island», eit namn som ikkje vart godkjend fordi det alt eksisterte i Antarktis. Namnet Dynamite Island vart foreslått av Finn Rønne, leiaren for Ronne antarktiske forskingsekspedisjon, 1947–48; i 1947 var det naudsynt å sprenge ein passasje med dynamitt for skipet «Port of Beaumont, Texas» gjennom isen aust for denne øya.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Emma Island

**Emma Island** er ei øy med snøfrie, taggete fjelltoppar gjennom isen, som ligg 1,5&nbsp;km aust for Louise Island og 6,5&nbsp;km vest for Isla Nansen Sur i sørvest i innløpet til Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. Ho vart oppdaga av Belgica-ekspedisjonen, 1897–99, under løytnant Adrien de Gerlache, and kalla opp etter mora hans, Emma de Gerlache de Gomery.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Emperor Island

**Emperor Island** er ei lita øy i Marguerite Bay, som ligg like nordaust for Courtier Islands i Îles Dion. Øyane i denne gruppa vart oppdaga og grovt kartlagde i 1909 av Den franske antarktisekspedisjonen. Denne øya vart kartlagd i 1948 av Falkland Islands Dependencies Survey og fekk dette namnet av UK Antarctic Place-Names Committee på grunn av eit lågt eid av stein og grus ved søraustenden av øya der keisarpingvinar overvintra.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Enterprise Island

**Enterprise Island**, **Isla Lientur**, **Isla Nansen Norte** eller **North Nansen Island** er ei øy som ligg ved nordaustenden av Isla Nansen Sur i Wilhelmina Bay, utanfor vestkysten av Graham Land. I dag vert øya ofte vitja av cruiseskip i Antarktis. 

Enterprise Island og Isla Nansen Sur (Nansenøya) vart først kartlagde som ei enkel øy og kalla «Île Nansen» av Belgica-ekspedisjonen under Adrien de Gerlache i 1898. Øyane vart godt kjende for kvalfangarar i området tidleg i 1900-åra og namna North Nansen Island og South Nansen Island vart nytta for å skilje dei. Sidan Isla Nansen Sur no har vorte nytta om den større øya, vart det nye namnet Enterprise Island gjeve til den mindre øya av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC), til minne om kvalfangstverksemda (verksemd er *enterprise* på engelsk) som ankra opp på sørsida av øya ved Foyn Harbor, eit stort senter for kvalfangstindustrien i området i 1916-1930. Foyn Harbor vart kartlagd av T. W. Bagshawe og M. C. Lester i 1921-22. Ho vart namngjeven av kvalfangarane etter kvalkokeriet Svend Foyn, som låg her 1921-22.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Isla Nansen Sur
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Enterprise Island|Enterprise Island]]» frå ,  den 22. oktober 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Turskildring og bilete ved Enterprise Island
*Foyn Harbor
Fish Islands

**Fish Islands** er ei gruppe småøyar som ligg i den nordlege delen av innløpet til Holtedahl Bay, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Ho vart oppdaga og namngjevne av British Graham Land Expedition, 1934–37, under Rymill.

Flounder Island er den største av øyane. The Minnows er ein del av øygruppa i aust.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Fitzroy Island

**Fitzroy Island** er ei øy 0,5&nbsp;nautiske mil aust for sørtuppen av Stonington Island, som ligg i Neny Bay ved foten av Northeast Glacier, der ho er delvis tildekt, utanfor vestkysten av Graham Land i Antarktis. Øya vart truleg først sett i 1936 av British Graham Land Expedition, og vart grovt kartlagd av U.S. Antarctic Service, 1939–41. Ho vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) som namngav ho etter the RMS «Fitzroy», eit av skipa til FIDS som vitja området i 1947.

## Kjelder