open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barbora Špotáková

**Barbora Špotáková** () er ein tsjekkisk spydkastar frå Jablonec nad Nisou som i tida 2006-14 vann to olympiske gllmedaljar, VM-gull 2007 og EM-gull 2014, samt to VM-sølv, eitt EM-sølv og ei EM-bronse. Sidan 2008 er ho verdsrekordhaldar i spyd for kvinner.

## Aktiv
Špotáková tevla i unge år i mangekamp. Ho byrja så å spesialisere seg i spydkasting, utan å kunne kvalifisere til finale korkje under Sommar-OL 2004 eller friidretts-VM 2005. Ho fekk sitt internasjonale gjennombrot i 2006 med sølv i europameisterskapen i Göteborg. Året etter vart ho verdsmeister i Osaka med ny tsjekkisk rekord på 67,07 meter, og i 2008 vart ho olympisk meister i Beijing, då med europarekord målt til 71,42 meter. Den 13. september 2008, tre veker etter OL-tevlinga slengde ho spydet 72,28 m under IAAF-finalen i Stuttgart, ny verdsrekord med over ein halv meter.

Etter sølvmedaljar i VM 2009 og 2011 og bronse i EM 2010, tok ho ein ny gullmedalje då ho forsvarte OL-tittelen i London i 2012. I åra etter OL-sesongen nådde ho ikkje lengre opp mot sitt gamle toppnivå, men lukkast likevel verte europameister 2014, med knapp margin.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Barbora Špotáková|Barbora Špotáková]]» frå ,  den 10. august 2016.*
Kirkelig Fornyelse

** Kirkelig Fornyelse** er ein organisasjon som har hatt som mål å vere eit bøne- og arbeidsfellesskap av kristne frå ulike tradisjonar som søkjer ei høgkyrkjeleg fornying av kyrkja. Det vil dei arbeide for   «gjennom den udelte Kirkes tilbedelse og teologiske tradisjon» – det inneber at organisasjonen er økumenisk, samtidig som han står nær tradisjonen til ortodoks og katolsk kyrkjeliv.

Organisasjonen vart opprettet som ei prestegruppe med namnet *Pro Ecclesia* i 1967. I 1976 vart han konstituert på nytt som ei samanslutning for prestar og lekfolk innanfor Den norske kyrkja. I 2001 vart Kirkelig Fornyelse opna for medlemmer frå ulike kyrkjesamfunn etter at fleire sentrale medlemmer braut med Den norske kyrkja og melde seg inn i andre trussamfunn.

Den markant høgkyrkjelege og konservative profilen gjorde organisasjonen kontroversiell både blant leiinga i Den norske kyrkja og i dei lågkyrkjelege misjonsorganisasjonane. Dei første reagerte blant anna på tydeleg motstand mot kvinneleg presteteneste og støtte til Børre Knudsens abortkamp, dei siste på det dei oppfatta som tilnærming til katolisisme.

Blant dei viktigaste arrangementa til Kirkelig Fornyelse er det årlege kyrkjestemnet på Gran på Hadeland.  Blant sentrale medlemer har vore  Øystein Thelle, Bernt Oftestad,  Trond Hans Farner Kverno og  Asle Dingstad .

Formann i 2016 er  Dag Øivind Østereng, sokneprest i Den norske kyrkja. Han melder at organisasjonen blir lagd ned i 2017.

## Bakgrunnsstoff
* Bønne-og arbeidsfellesskapet Kirkelig Fornyelse

## Kjelder
* Dagen 10.8.2016
Varaha

**Varaha** eller * varaha-avatara* er ein avatar av hinduguden Vishnu, med form som eit villsvin. I hindumytologien nedkjemper han asuraen Hiranyaksja og løfter jorda opp frå verdshavet med støyttennene sine. Den personleggjorte jorda, Bhudevi, er maken hans.

Varaha kan avbildast som eit dyr eller med menneskekropp og villsvinhovud. I tidlege avbildingar av myta løfter han Bhudevi i menneskeform opp frå havet. I seinare avbildingar kan han også visast med ein  del av jorda på ei støyttan.

I dei vanlege listene over dei ti hovudavatarane til Visjnu (Dashavatara) er Varaha nemnd som den tredje. 

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
Tsjerkessiske språk

**Tsjerkessiske språk** er ei grein av dei nordvestkaukasiske språka. Det omfattar vesttsjerkessisk (adygeisk) og kabardinsk. I tilegg til i opphavsområdet blir tsjerkessiske språk  også brukt av utvandra tsjerkessarar i Vesle-Asia, Syria og Balkan.

## Kjelder
*
Gullinbuste

**Gullinbuste** eller **Gyllenbuste** (norrønt *Gullinborsti*) er ein galte i norrøn mytologi som tilhøyrer Frøy. Han blir også kalla **Slidrungtanne** (*Slíðrugtanni*).

Grisen blei laga av Ivalde-sønene Brokk og Eitre. Forteljinga om dette er attgjeven i Skaldskaparmål i Den yngre Edda.
Gullinbuste har lysande bust som gjer natta så lys som dagen.
Han kan springa så raskt som ein hest, gjennom luft og over vatn.

Frøy kan anten ri på grisen eller spenna han for ei vogn. I *[[Husdråpa]]* rir han på Gyllenbuste til Balder si gravferd, medan Snorre fortel i *[[Gylfaginning]]* at han dreg dit i ei vogn dregen av grisen.

## Sjå òg
*Hildisvina, grisen til Frøya

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gullinbursti|Gullinbursti]]» frå ,  den 11. august 2016.*
Bison

***Bison*** er ei partåa klauvdyrslekt i oksefamilien. Ho har to nolevande artar, amerikansk bison og europeisk bison (visent). I tillegg kjenner ein til 4 utdøydde artar. 

Bison er store og kraftige dyr med kvelva panne. Dei har korte horn og ein svær framkropp. Dyra er dekte av eit raudbrunt, krusete og tett hårlag, med eit langt, hengande skjegg frå haka ned til frambeina. 

Bison er det største nolevande landpattedyret i både Amerika og Europa. Dei er planteetarar og drøvtyggjarar som lever i flokkar.

## Kjelder

*

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bison|Bison]]» frå ,  den 11. august 2016.*  

## Bakgrunnsstoff
Heli Rantanen

**Heli Orvokki Rantanen** () er ein finsk tidlegare friidrettsutøvar frå Lammi i Södra Finland som vann gullmedaljen i spydkasting under Sommar-OL 1996 i Atlanta.

## Aktiv
Rantanen kvalifiserte seg til alle dei internasjonale spydfinalane tida 1991-98, med unnatak for EM 1994 på finsk heimebane, ho var då skadd og deltok ikjje i meisterskapen. Året etter var ho nær å vinne si fyrste VM-medalje, men vart snytt for bronsen av landskvinna Mikaela Ingeberg med ein margin på 12 centimeter.

Under dei olympiske sommarleikane 1996 i Atlanta i delstaten Georgia sette Rantanen personleg rekord med 66,54 m i kvalifiseringa. I finalen smelte ho til med 67,94 m i fyrste omgangen, eit kast ingen annan sidan var i nærleiken av. Ho vann tevlinga med meir enn to meters margin til sølvvinnaren Louise McPaul frå Australia, norske Trine Hattestad tok bronsen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: Utslått i kvalifiseringa (Nr 18 - 54,02 m)
*VM 1991 i Tokyo: Nr 9 - 60,96 m
*OL 1992 i Barcelona: Nr 6 - 62,34 m
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 11 - 53,14 m
*VM 1995 i Göteborg: Nr 4 - 65,04 m
*OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje - 67,94, framom Louise McPaul (65,54 m)
*VM 1997 i Aten: Nr 10 - 62,64 m
*EM 1998 i Budapest: Nr 5 - 62,34 m

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heli Rantanen|Heli Rantanen]]» frå ,  den 11. august 2016.*
Præriesnipe

**Præriesnipe** (*Bartramia longicauda*) er ein medlem av snipefamilien, Scolopacidae. Ho er einaste medlemmen i slekta si, *Bartramia*. Arten hekkar i sentrale Nord-Amerika og  overvintrar i sørvestre Sør-Amerika.

## Skildring
Præriesnipe når ei lengd 26-32 centimeter og veg i området 98-226 gram. I høve til lekamen synest storleiken på hovudet lite. Det rette, litle gule nebbet er langt som hovudet og svakt nedbøygd mot tuppen. Auga er store og mørke. Beina er gule. Andletet er bleik beige, strupen kremfarga utan teikningar,  halsen og nakken er fint brunstipla, brystet med meir dråpeforma brune flekker. Buken og undersida av halen er bleik kremfarga. Oversida er olivenbrun med mørke tverrstriper og fløytefarga fjørrender. Halen er brun med mørke tverrstriper og ei kvit rand.

Præriesniper er gode flygarar med kraftfulle vengeslag. Etter landing vil præriesniper ofte halde vengene loddrett opp i lufta.

### Habitat og utbreiing
Hekkeområdet for denne arten er i stor grad todelt, eit område strekkjer seg frå nordvestre Alaska, Yukon og litt inn i Britisk Columbia. Eit anna til i sørlege Alberta og Saskatchewan i Canada og tvers over Great Plains og sørvestover over det meste av nordlege til vestlege USA. Præriesnipa hekkar òg innanfor staten Oregon. Overvintringsområda ligg i Sør-Amerika frå vestelege Bolivia, det sørlege Brasil til nordvestlege Argentina. Området dekker òg Uruguay og det meste av Paraguay. Avreisa frå hekkeområda byrjar i august og held fram til september. Dei første fuglane møtest på den søramerikanske Pampasen allereie i slutten av september. Etternølarar blir observert i Nord-Amerika tidleg i november. Vårtrekket startar i midt i februar. Vanlegvis er præriesnipa attende på hekkeplassane igjen i april, lengst nord i mai til juni.

Præriesniper hekkar på grassletter, prærien og graskledde myrar. Dei stiller høge krav til storleiken på territoriet, som må innehalde minst 150 dekar.

Under trekket kan præriesniper treffast på savannar og på opne område på Pampasen og blir òg ofte observert på flyplassar og golfbanar.

I Europa er præriesnipa ein sjeldan haustgjest som er observert hovudsakleg i Storbritannia og Irland relativt regelmessig. Eit individ er notert i Noreg hausten 2005.

### Levevis

Præriesniper er dagaktive og aktiv i tussmørker. Mykje som ei lo spring dei korte avstandar svært raskt, så plutseleg stoppar dei og byrjar å hakke i bakken. Dietten består hovudsakleg av insekt. Her spelar grashopper, sirissar og snutebiller og ulike billelarver ei viktig rolle. Han et òg edderkoppar, sniglar og meitemakk. Dei fleste byttedyr blir tatt på overflata.

Præriesnipe har nomalt allereie danna par når dei kjem til hekkeplassen. Reiret er ein senking i bakken, som er fôra med tørr plantematerialar. Kullet består vanlegvis av fire egg. Rugetida er ca. 24 dagar og begge foreldra deltar.

Den totale populasjonen er estimert til ca. 350&nbsp;000 individ og er trudd å vere aukande.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Prärieläufer|Prärieläufer]]» frå ,  den 11. august 2016.*  
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Grad

**Grad** kan visa til:

* vinkeleininga grad
* temperatur
* gradeteiknet
* gradbøying
* akademisk grad
* militær grad
Vid Flumina

**Vid Flumina** (latin for Videlva) er ei elv som munnar ut i Ligeiasjøen på saturnmånen Titan. Elva ligg i eit djupt elvegjel som er opptil 570 meter djupt og med sider som er meir enn 40 grader bratte.

Det er uvisst kva prosess som grov ut elvegjelet, men det kan vera ein prosess som liknar dei ein finn på jorda.

## Kjelder
* ''Cassini Finds Flooded Canyons on Titan'' - NASA
Ivanka Khristova

**Ivanka Khristova** () var ein bulgarsk tidlegare friidrettsutøvar frå Oskovitsa som tevla i kulestøyt. Ho vann gullmedaljen i øvinga i OL 1976, og bronsen i OL 1972.

Khristova vart nummer seks i kuletevlinga under Sommar-OL 1968. Året etter kom ho på fjerdeplass i friidretts-EM, etter å sett bulgarsk rekord med 18,04 meter. Ved sommarleikane 1972 tok Khristova bronsemedaljen med 19,35 meter, langt bak sølvvinnar Margitta Gummel frå Aust-Tyskland.

I byrjinga av juli 1976 sette Khristova verdsrekord i kulestøyt med 21,87 m, ein rekord ho straks forbetra til 21,89 m. Den 26. juli tok Helena Fibingerová frå Tsjekkoslovakia over rekorden med eit støyt på 21,99 m. Fem dagar seinare var det klart for OL-finale i kvinnene si kuletevling i kanadiske Montreal. Her leia Nadesjda Tsjisjova frå Sovjetunionen tevlinga til og med fjerde omgang. I femte omgang tok Khristova leiinga med eit støyt på 21,16 m, ei liing som heldt seg til tevlinga var over.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1964 i Tokyo: Nr 10 - 15,69 m
*OL 1968 i Mexico by: Nr 6 - 17,25 m
*EM 1969 i Aten: Nr 4 - 18,04 m
*EM 1971 i Helsinki: Nr 6 - 17,78 m
*OL 1972 i München: Bronsemedallje - 19,35 m
*EM 1974 i Roma: Nr 4 - 19,17 m
*OL 1976 i Montreal: Gullmedalje - 21,16 m, framom Nadesjda Tsjisjova (20,96 m) 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Iwanka Christowa|Iwanka Christowa]]» frå ,  den 12. august 2016.*
The Fruit That Ate Itself

**The Fruit That Ate Itself** er den tredje EP-en til indie rock-bandet Modest Mouse. Den vart gjeven ut av K Records 6. august 1996 og trykka opp att i 2010 og gjeven ut på Glacial Pace. 

## Sporliste
# Sunspots (0:39)
# The Waydown (2:30)
# Fruit (0:52)
# Dirty Fingernails (3:20)
# Sunspots in the House of the Late Scapegoat (2:42)
# The Fruit That Ate Itself (3:17)
# Way Down (0:43)
# Summer (3:12)
# Karma's Payment (3:28)

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Fruit That Ate Itself|The Fruit That Ate Itself]]» frå  den 12. august 2016.*
Night on the Sun

**Night on the Sun** er ein EP av indie rock-bandet Modest Mouse. Han vart gjeven ut av Rebel Beat Factory i 1999, berre i Japan. I 2000 vart han gjeven ut på vinylplate i USA (Up Records) og i Storbritannia (Matador Records).

## Sporliste
### CD
# Night on the Sun (9:21)
# You're the Good Things (It's Alright to Die) (4:23)
# Wild Packs of Family Dogs (1:47)
# Dark Center of the Universe (4:19)
# Your Life (3:21)
# No Title (0:18)
### Vinylplate
# Willful Suspension of Disbelief (3:33)
# Night on the Sun (7:36)
# I Came as a Rat (Long Walk Off a Short Dock) (4:36)
# You're the Good Things (3:32)

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Night on the Sun|Night on the Sun]]» frå  den 12. august 2016.*
Everywhere and His Nasty Parlour Tricks

**Everywhere and His Nasty Parlour Tricks** er ein EP av indie rock-bandet Modest Mouse. Han vart gjeven ut på både CD og vinylplate av Epic Records 25. september 2001. Han samlar ikkje utgjevne låter frå innspelinga av The Moon & Antarctica med den tidlegare utgjevne EP-en Night on the Sun.

## Sporliste
# Everywhere and His Nasty Parlour Tricks (3:38)
# Night on the Sun (7:38)
# 3 Inch Horses, Two Faced Monsters (4:13)
# You're the Good Things (3:33)
# The Air (4:32)
# So Much Beauty in Dirt (1:24)
# Here It Comes (3:10)
# I Came as a Rat (Long Walk off a Short Dock) (4:36)

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Everywhere and His Nasty Parlour Trick|Everywhere and His Nasty Parlour Trick]]» frå  den 12. august 2016.*
No One's First, and You're Next

**No One's First, and You're Next** er ein EP av indie rock-bandet Modest Mouse. Han vart gjeven ut av Epic Records 4. august 2009. 14. august same året kom han ut på vinylplate. EP-en inneheld ikkje utgjevne låter og B-sider frå dei to førre studioalbuma deira, Good News for People Who Love Bad News (2004) og We Were Dead Before the Ship Even Sank (2007).

## Sporliste
# Satellite Skin (3:58)
# Guilty Cocker Spaniels (3:59)
# Autumn Beds (3:42)
# The Whale Song (6:07)
# Perpetual Motion Machine (3:11)
# History Sticks to Your Feet (3:55)
# King Rat (5:30)
# I've Got It All (Most) (3:10)

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:No One's First, and You're Next|No One's First, and You're Next]]» frå  den 12. august 2016.*
Building Nothing Out of Something

**Building Nothing Out of Something** er eit samlealbum av det amerikanske indie rock-bandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut 18. januar 2000 på Up Records. Samlealbumet inneheld singlar og sjeldne spor av bandet frå perioden 1995 til 1998. I 2015 vart albumet utgjeve på nytt, på CD og vinylplate av Glacial Pace.

## Sporliste
### CD
# Never Ending Math Equation (3:23)
#*A-side av singelen Never Ending Math Equation (1998)
# Interstate 8 (4:39)
#*Frå Interstate 8-EP-en
# Broke (3:19)
#*A-side av singelen Broke (1996)
# Medication (5:01)
#*B-side av singelen A Life of Arctic Sounds (1996)
# Workin' on Leavin' the Livin (6:40)
#*B-side av singelen Never Ending Math Equation (1998)
# All Night Diner (òg kalla All Nite Diner) (4:44)
#*Frå Interstate 8-EP-en
# Baby Blue Sedan (4:04)
#*Bonusspor på LP-versjonen av The Lonesome Crowded West
# A Life of Arctic Sounds (2:29)
#*A-side av singelen A Life of Arctic Sounds (1996)
# Sleepwalking (òg kalla Sleepwalkin' og Sleepwalking (Couples Only Dance Prom Night)) (3:23)
#*Frå Interstate 8-EP-en
# Grey Ice Water (5:05)
#*B-side av singelen Other People's Lives (1998)
# Whenever You Breathe Out, I Breathe In (Positive Negative) (òg berre kalla Positive Negative) (5:18)
#*B-side av singelen Broke (1996)
# Other People's Lives (7:10)
#*A-side av singelen Other People's Lives (1998)

### Vinyl
#### Side 1
# Never Ending Math Equation (3:23)
# Interstate 8 (4:39)
# Broke (3:19)
# Medication (5:01)
# Workin' on Leavin' the Livin (6:40)
# All Nite Diner (4:44)
#### Side 2
# Baby Blue Sedan (4:04)
# A Life of Arctic Sounds (2:29)
# Sleepwalkin' (3:23)
# Grey Ice Water (5:05)
# Positive Negative (5:18)
# Other People's Lives (7:10)
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Building Nothing Out of Something|Building Nothing Out of Something]]» frå  den 12. august 2016.*
Sally Gunnell

**Sally Janet Jane Gunnell** () er ein britisk tidlegare friidrettsutøvar frå Chigwell i Essex som internasjonalt deltok i hekkeløp. I åra 1992-94 vann ho både OL-, VM- og EM-gull i 400 meter hekk. Under verdsmeisterskapen 1993 i Stuttgart setter ho ny verdsrekord med 52,74 sekundar.

## Aktiv
Gunnell vart samveldemeister på 110 meter hekk i 1986. Ho nådde semifinalen i øvinga både under VM 1987 og OL 1988. I Seoul-OL 1988 tok ho seg til finalen på 400 m hekk, der ho sette ny personleg rekord med 54,03 og vart nummer fem.

Frå 1991 til -94 låg Gunnell heilt i verdstoppen på langhekken. Gjennom 1991-sesongen forbetra ho den britiske rekorden til 53,78 sekundar i Monaco, deretter til 53,63 i Zürich, før ho under VM i Tokyo tok sølvmedaljen med tida 53,16, fem hundredels sekund bak sovjetiske Tatjana Ledovskaja. Under dei olympiske leikane i Barcelona tok Gunnell gullmedaljen etter 53,23 sekundar, og vann klart føre Sandra Farmer-Patrick. Året etter pressa Farmer-Patrick henne heilt til målstreken i VM-finalen og fekk notert tida 52,79, men Gunnell kom inn på 52,74 og ny verdsrekord.

Ved friidretts-EM 1994 vann Gunnell 400 m hekk med rekordstor sigersmargin, 1,45 sekund. Ho vart skadd under OL 1996 og la deretter opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1987 i Roma: Utslått i semifinalane på 110 m hekk 
*OL 1988 i Seoul: Nr 5  på 400 m hekk– 54,03. Utslått i semifinalane på 110 m hekk 
*EM 1990 i Split: Nr 6 på 400 m hekk – 55,45
*VM 1991 i Tokyo: Sølvmedalje på 400 m hekk – 53,16, bakom Tatjana Ledovskaja
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 400 m hekk – 53,23, framom Sandra Farmer-Patrick (53,69). Bronsemedalje i 4 x 400 m stafett
*VM 1993 i Stuttgart: Gullmedalje på 400 m hekk – 52,74, framom Sandra Farmer-Patrick (52,79)
*EM 1994 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m hekk – 53,33, framom Silvia Rieger (54,68)
*OL 1996 i Atlanta: Braut semifinalen på 400 m hekk (nr 16)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sally Gunnell|Sally Gunnell]]» frå ,  den 12. august 2016.*
Robert Změlík

**Robert Změlík** () er ein friidrettsutøvar frå Prostějov i Tsjekkia som vann tikampen under Sommar-OL 1992. Han representerte Tsjekkoslovakia til 1993, sidan Tsjekkia.

Změlík vart fjerdemann i tikamp både i friidretts-EM 1990 og i VM 1991. I 1992-sesongen gjorde han sitt livs beste tikamp då han vann Götzis-tevlinga etter å ha oppnådd 8&nbsp;627 poeng. Seinare same året vann han den olympisk gullmedaljen i Barcelona-OL, ei 200 poeng føre spanske Antonio Peñalver.

Skadar sette han noko tilbake dei neste sesongane. Han vart nummer sju i Sommar-OL 1996. Våren 1997 vann han sjukamp-tevlinga i innandørs-VM i Paris med 6&nbsp;228 poeng, hans beste poengsum i den greina. Etter han braut tikampen i VM 1997, la han opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: Nr 4 - 8249 
*VM 1991 i Tokyo: Nr 4 - 8379
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje - 8611, framom Antonio Peñalver (8412)
*VM 1993 i Stuttgart: Braut
*VM 1995 i Göteborg: Nr 14 - 7963
*OL 1996 i Atlanta: Nr 7 - 8422
*VM 1997 i Aten: Braut

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robert Změlík|Robert Změlík]]» frå ,  den 12. august 2016.*
Sad Sappy Sucker

**Sad Sappy Sucker** er eit samlealbum av det amerikanske indie rock-bandet Modest Mouse. Det vart gjeve ut 14. april 2001 på K Records. I 2015 vart det gjeve ut på nytt av Glacial Pace. Opphavleg var Sad Sappy Sucker tenkt å vera debutalbumet til bandet, men det vart lagt til side i nokre år før det vart gjeve ut i 2001. Dei fyrste 15 spora er dei som var tenkt  å vera det opphavlege albumet - medan spor 16-24 kjem frå telefonsvararen til bandmedlem Isaac Brock.

## Sporliste
# Worms vs. Birds (2:13)
# Four Fingered Fisherman (2:27)
# Wagon Ride Return (0:48)
# Classy Plastic Lumber (2:03)
# From Point A to Point B (∞) (2:56)
# Path of Least Resistance (0:28)
# It Always Rains on a Picnic (3:01)
# Dukes Up (2:24)
# Think Long (1:09)
# Every Penny Fed Car (3:07)
# Mice Eat Cheese (2:26)
# Race Car Grin You Ain't No Landmark (1:13)
# Red Hand Case (2:37)
# Secret Agent X-9 (1:12)
# Blue Cadet-3, Do You Connect? (1:09)
# Call to Dial a Song (0:31)
# 5-4-3-2-1 Lisp Off (0:30)
# Woodgrain (0:30)
# BMX Crash (0:28)
# Sucker Bet (1:19)
# Black Blood & Old Newagers (0:29)
# SWY (0:29)
# Australopithecus (0:29)
# Sin Gun Chaser (0:27)

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sad Sappy Sucker|Sad Sappy Sucker]]» frå  den 12. august 2016.*
Issaquah i Washington

**Issaquah** er ein by i staten Washington i USA.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Issaquah, Washington|Issaquah, Washington]]» frå  den 12. august 2016. Den engelske artikkelen oppgav mellom anna desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Isaac Brock

**Isaac Kristofer Brock** () er vokalist, gitarist, banjoist og låtskrivar i det amerikanske indie rock-bandet Modest Mouse, og i sideprosjektet hans, Ugly Casanova.

Han starta Modest Mouse saman med Eric Judy på bass og Jeremiah Green på trommer i 1993. I 2005 starta han sitt eige plateselskap, Glacial Pace.

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Isaac Brock (musician)|Isaac Brock (musician)]]» frå  den 12. august 2016.*
Gustav Storm

**Gustav Storm** () var ein norsk historikar.

## Bakgrunnsstoff
* Digitaliserte bøker av Storm i Nasjonalbiblioteket
Tereksnipe

**Tereksnipe** (*Xenus cinereus*) er ein  liten trekkjande vadefugl i snipefamilien, Scolopacidae, og den einaste medlemmen av slekta *Xenus*. Arten har hekkeutbreiing avgrensa til  i palearktis og har fått namn etter elva Terek som renn ut vest i Kaspihavet, fordi arten først vart skildra rundt i dette området. Slektsnamnet *Xenus* er frå gammalgresk 'xenos', «framandt», og *cinereus* er latin for «oskegrå» frå 'cinis' eller 'cineris', «oske».

## Skildring

Mest karakteristisk for arten sin utsjånad er det lange oppbøygde nebbet, noko som gjev assosiasjon til avosettar. Tereksnipa er litt større enn ei strandsnipe, ca. 22-25 cm i kroppslengd. Som det vitskaplege namnet tilseier, har denne vadefuglen ein grå rygg, andlet og bryst i alle fjørdrakter; ei kvit augebrynstripe kan verka meir eller mindre tydeleg. Buken er kvitaktig og føtene gule, nebbet har ein gulaktig base, men er elles svart.

Denne fuglen hekkar nær vatn på boreal taiga i Russland omtrent frå grensa mot Finland og Baltikum gjennom Sibir til aust for Kolymaelva nesten til byen Anadyr ved Beringhavet. Det er òg eit mindre isolert hekkeområde lengst nordaust i Bottenvika. Tereksnipene trekker sørover om vinteren til tropiske kystar i Aust-Afrika, Sør-Asia og Australia, vanlegvis føretrekte område med mudderbankar, sandstrender eller ved brakkvatn. Ho er ein sjeldan streiffugl i Vest-Europa. Ho blir òg registrert som streiffugl både i Nord-Amerika og i neotropisk område.

Tereksnipene beitar på ein særeigen og svært aktiv måte, jagar insekt og andre mobile byttedyr. Hekking skjer einskildvis eller i lause koloniar. Ho legg tre eller fire egg i eit sparsamt fôra reir på bakken.

Med vid utbreiing og mange observasjonar, er tereksnipa ikkje rekna som ein truga art av IUCN, og storleiken på populasjonen er trudd å vere stabil.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Terek Sandpiper|Terek Sandpiper]]» frå ,  den 13. august 2016.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Astrid Kumbernuss

**Astrid Kumbernuss** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Grevesmühlen som representerte Aust-Tyskland og seinare Tyskland i kulestøyt. Ho vart europameister 1990, verdsmeister 1995, 1997, 1999 og olympisk meister 1996.

### Aktiv
Kumbernuss vann gullmedaljen i EM 1990, hennar fyrste store seniormeisterskap, med eit støyt på 20,38 meter. Dei neste åra presterte ho på eit lågare nivå, men var ganske nær ved å forsvare EM-tittelen då ho i Helsinki i 1994 fekk sølv.

Frå 1995 til -99 var Kumbernuss den dominerande kulestøytaren i verda. Ho vann tre VM-gull på rad, 1995, 1997 og 1999 og inn i mellom desse triumfane sikra ho seg kulegullet ved dei olympiske sommarleikane i Atlanta i 1996. Særleg imponerte ho ved VM 1995 i Göteborg, der kula landa på 21,22 meter i hennar livs lengste støyt, og vann med ein margin på 1,18 m til den kinesiske sølvmedaljøren.

Kumbernuss tok si siste medalje då ho ved Sommar-OL 2000 kom på bronseplassen. Ho la opp i 2005.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: Gullmedalje – 20,38 m, framom Natalja Lisovskaja (20,06 m)
*VM 1993 i Stuttgart: Nr 6 – 19,42 m
*EM 1994 i Helsinki: Sølvmedalje – 19,49 m, bakom Vita Pavlysj (19,61 m)
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 21,22 m, framom Huang Zhihong (20,04 m)
*OL 1996 i Atlanta: Gullmedalje – 20,56 m, framom Sui Xinmei (19,88 m)
*VM 1997 i Aten: Gullmedalje – 20,71 m, framom Vita Pavlysj (20,66 m)
*VM 1999 i Sevilla: Gullmedalje – 19,85 m, framom Nadine Kleinert (19,61 m)
*OL 2000 i Sydney: Bronsemedalje – 19,62 m
*VM 2001 i Edmonton: Nr 6 – 19,25 m
*EM 2002 i München: Nr 4 – 19,22 m
*VM i 2003 i Paris: Utslått i kvalifiseringa (nr 15 – 17,83 m)
*OL 2004 i Aten: Utslått i kvalifiseringa (nr 16 – 17,89 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Astrid Kumbernuss|Astrid Kumbernuss]]» frå ,  den 13. august 2016.*
Verdde

**Verdde** er ein gamal tradisjon i Finnmark, som går ut på å bytte varer og tenester mellom dei fastbuande sjøsamane og reindriftsamane som budde i sommarhalvåret i bygda, med reinflokkane sine som var på sommarbeite ute ved kysten. På samisk vert dette kalla for «verddevuohta», som kan setjast om til «ven» eller «gjesteven» og dei kalla kvarandre for «verdde». Med moderniseringa av samfunnet, ikkje minst innan reindrifta, forsvann ein del av denne tradisjonen. Byttehandeltenestene som det hadde vore tradisjon for i generasjonar vart det mindre av, noko som også forsterka konfliktnivået mellom fastbuande og reindriftsutøvarane i området.

### Referansar
Jeremiah Green

**Jeremiah Martin Green** () er ein amerikansk musikar som var med på å starte indie rock-bandet Modest Mouse, der han spelar trommer. Han var med i bandet frå 1993 til 2003, og vart med att i 2004. Han spelar på alle studioalbuma deira utanom Good News for People Who Love Bad News.

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jeremiah Green|Jeremiah Green]]» frå  og «[[:es:Jeremiah Green|Jeremiah Green]]» frå  den 13. august 2016.*
Eric Judy

**Eric Scott Judy** () er ein amerikansk musikar som vart med på å starte indie rock-bandet Modest Mouse der han spela bassgitar og andre instrument og kora. Han forlét bandet i 2012.
## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eric Judy|Eric Judy]]» frå  den 13. august 2016.*
Derrick Adkins

**Derrick Adkins** () er ein USA-amerikansk tidlegare friidrettsutøvar frå New York som vart verdsmeister 1995 og olympisk meister 1996 i 400 meter hekk.

### Aktiv
Adkins slo gjennom i 1991-sesongen, då han vann 400 meter hekk under universiaden i Sheffield og vart sjettemann i VM i Tokyo. To år seinare kom han på sjuandeplass i Stuttgart-VM.

Hans fyrste store meisterskapstriumf kom i 1995 under VM i Göteborg, der han vann gullmedaljen på langhekken fem hundredelar framom zambiaren Samuel Matete. Under Sommar-OL 1996 i Atlanta stod gullstriden atter mellom Adkins og Matete, og nok ein gong vann Adkins, då med 24 hundredelars forsprang.

Adkins siste internasjonale meisterskap vart VM 1997, der han rauk ut i semifinalane.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Nr 6 på 400 m hekk – 49,28
*VM 1993 i Stuttgart:  Nr 7 på 400 m hekk – 49,07
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 47,98, framom Samuel Matete (48,03)
*OL 1996 i Atlanta:  Gullmedalje – 47,54, framom Samuel Matete (47,78)
*VM 1997 i Aten: Utslått i semifinalane (nr 14 – 48,95)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derrick Adkins|Derrick Adkins]]» frå ,  den 13. august 2016.*  
 
*
Tonique Williams-Darling

**Tonique Williams-Darling** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bahamas. Ho vart olympisk meister på 400 meter i 2004 og verdsmeister på same distansen i 2005.

## Aktiv
Tonique Williams deltok i fleire store meisterskap før ho makta nå ein finale. Etter å ha fått eit gjennombrot i 2003, imponerte ho stort i OL-sesongen 2004. Ho vann den olympiske gullmedaljen på spesialdistansen 400 m framom den regjerande verdsmeisteren, meksikanske Ana Guevara. Endå meir imponerande, og innbringande, vart det at ho vann samtlege seks 400-meterar i Gyllenserien (Golden League) og kunne dele fyrstepremien på ein million US-dollar med den svenske tresteghopparen Christian Olsson. Ho sikra premien den 12. september 2004 i Berlin, i det siste stemnet i Gyllenserien 2004, ved å springe sin snøggaste 400 m på 49,07 sekundar.

Williams-Darling vann gullmedaljen på 400 meter også under friidretts-VM 2005 i Helsinki. Året etter vart ho nummer to på yndlingdistansen i samveldeleikane.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1997 i Aten: Utslått i kvartfinalane (nr 23 – 54,23)
*VM 1999 i Sevilla: Utslått i forsøka (nr 33 – 52,95) 
*OL 2000 i Sydney: Utslått i forsøket (nr 37 – 53,43) 
*VM 2003 i Paris: Nr 5 – 50,38
*OL 2004 i Aten: Gullmedalje på 400 m – 49,42, framom Ana Guevara (49,56)
*VM 2005 i Helsinki: Gullmedalje på 400 m – 49,55, framom Sanya Richards (49,74)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tonique Williams-Darling|Tonique Williams-Darling]]» frå ,  den 13. august 2016.*
Derartu Tulu

**Derartu Tulu** () er ein etiopisk langdistanseløpar frå Bekoji i Oromiaregionen. Ho vann gullmedaljen på 10&nbsp;000 meter både under OL 1992, OL 2000 og VM 2001, dessutan tok ho VM-sølv i 1995 og OL-bronse i 2004 på same distansen. Tulu sigra også i tre verdsmeisterskap i terrengløp.   

### Aktiv
Tulu vekte merksemd fyrste gongen då ho i 1991 tok VM-sølv i terrengløp. Under friidretts-VM 1991 vart ho nummer åtte på 10&nbsp;000 m. Året etter vann ho den same distansen  under Sommar-OL 1992 i Barcelona, tre år etter fekk ho sølv på mila under VM 1995 i Göteborg. I 1995 vann ho elles det fyrste av tre VM-gull i terrengløp, dei hine kom i 1997 og 2000.

I 1997 deltok Tulu i Boston maraton og vart nummer fem. Under sommarleikane 2000 i Sydney vart ho olympisk meister på 10&nbsp;000 meter på ny, og sette samstundes personleg rekord med tida 30.17,4. Ho stadfesta sitt ry som verdsleiande då ho i Edmonton i Canada vart verdsmeister 2001 på 10&nbsp;000 meter. Den same sesongen sigra ho både i London maraton og i Tokyo maraton.

Under dei olympiske leikane 2004 i Aten måtte Tulu gje tapt mot kinesiske Xing Huina og si eiga kusine, Ejegayehu Dibaba, på 10&nbsp;000 m og kom dermed på bronseplassen.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1991 i Tokyo: Nr 5 på 3000 m – 9.01,0, nr 8 på 10&nbsp;000 m – 32.16,5
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 31.06,0, framom Elana Mayer (31.11,7)
*VM 1995 i Göteborg: Sølvmedalje på 10&nbsp;000 m – 31.08,1, bakom Fernanda Ribeiro (31.04,9)
*OL 1996 i Atlanta: Nr 4 på 10&nbsp;000 m – 31.10,4
*VM 1997 i Aten: Utslått i kvalifiseringa på 10&nbsp;000 m – 33.25,9
*OL 2000 i Sydney: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 30.17,4, framom Gete Wami (30.22,4)
*VM 2001 i Edmonton: Gullmedalje på 10&nbsp;000 m – 31.48,81, framom Berhane Adere (31.48,85)
*OL 2004 i Aten: Bronsemedalje på10&nbsp;000 m – 30.26,4
*VM 2005 i Helsinki: Nr 4 i maraton – 2.23.30

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Derartu Tulu|Derartu Tulu]]» frå ,  den 13. august 2016.*
Martina Hellmann

**Martina Helga Hellmann**, opphavleg **Martina Helga Opitz**, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Leipzig i Sachsen som representerte Aust-Tyskland i diskoskasting. Ho vart verdsmeister i øvinga i 1983 og 1987, og olympisk meister i 1988.

### Aktiv
Martina Opitz begynte å konkurrere i diskos som 16-åring. I 1977 sette ho verdsrekord for 16-åringar med eit kast på 55,00 meter. Dei neste åra var ho plaga av sjukdom og skadar, derfor kom VM-triumfen i 1983 noko overraskande. Etter å ha vunne bronsemedaljen under EM 1986, forsvarte ho VM-tittelen i 1987 med eit kast på heile 71,62 m i Roma. Like før VM sette ho i Potsdam personleg rekord med 72,92 meter.

I dei olympiske leikane 1988 i Seoul kasta Hellmann opp mot sitt aller beste og vann diskostevlinga med eit kast på 72,30 m, ein liten halvmeter framfor sin argaste konkurrent, landskvinna Diana Gansky. To år etter kopierte Hellmann prestasjonen i forrige EM og vann ein ny EM-bronse, få centimeter bak sølvmedaljøren.

Hellmann la opp i 1992.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1983 i Helsinki: Gullmedalje – 68,94 m, framom Galina Murašova (67,44 m)
*EM 1986 i Stuttgart: Bronsemedalje – 67,26 m
*VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 71,62 m, framom Diana Gansky (70,12 m)
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 72,30 m, framom Diana Gansky (71,88 m)
*EM 1990 i Split: Bronsemedalje – 66,66 m, bakom Olga Tsjernjavskaja (66,72 m)
*VM 1991 i Tokyo: Nr 4 – 67,14 m
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 – 60,52 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Martina Hellmann|Martina Hellmann]]» frå ,  den 13. august 2016.*
Museum Plantin-Moretus

**Plantin-Moretus Museum** er eit trykkerimuseum i Antwerpen i Belgia. Det ligg på staden for eit av dei viktigaste sentera for boktrykking i Europa på 1500-talet. Museet viser arbeidet til dei kjende boktrykkarane Christoffel Plantijn og Jan Moretus. Museet ligg i bustaden deira og i trykkeriet deira, Plantin Press, ikkje langt frå  Vrijdagmarkt (Fredagsmarknaden) i Antwerpen.

Christophe Plantin (ca. 1520-1589) utdanna seg til bokbindar i Antwerpen etter å ha flykta frå Paris. I Frankrike hadde minst ein boktrykkar vorte brunne etter å ha vorte skulda for kjetteri. I 1555 trykte han dei første bøkene sine, til å byrja med som distributør for andre forlag. Byen hadde allereie etablert seg som eit sentrum for tresnitt, graveringer og bøker. Plantin tilsette ein assistent, Jan Moretus (Moerentorf), som kunne lesa både latin og gresk, og skriva brev på fleire moderne språk. Han tok hand om verksemda og vart etter kvart Plantins svigerson, og fekk ta over trykkeriet. I 1562, då han vart mistenkt for kjetteri, flykta Plantin til Frankrike og vart verande der i to år. Då trykkepressen hans vart bortauksjonert, kjøpte vener opp inventaret for hans pengar.

Etter 1564 starta Plantin opp verksemda på nytt under namnet *De Gulden Passer*. Passaren var trykkarane sin signatur i huset Plantin og fanst ofte som ein vignett på tittelbladet.
Vignetten bestod elles av englar og mottoet *Labora et Constancia* ("Arbeid og utholdenhet"), som kan oppsummera forleggaren sitt liv. Plantins arvtakarar dreiv pressen i Antwerpen til 1867. Bygningen i Antwerpen er eit stort museum med blant anna boktrykkerverkstaden og eit bibliotek med over 25 000 band.

I likskap med trykkeren Robert Estienne gjorde Plantin eit nummer av den høge kvaliteten sin på korrekturen og utlovet ein belønning til dei som kunne finna feil. Plantin var ven av malaren Peter Paul Rubens. Rubens laga fleire illustrasjonar til publikasjonane hans og målte òg nokre portrett av Plantin-Moretusfamilien.

I meir enn to hundre år hadde Plantintrykkeriet monopol, løyvd av Vatikanet, for å trykkja liturgiske tekster.

I 2005 vart museet oppført på UNESCO si verdsarvliste.

## Nokre berømte bøker frå Plantins trykkeri
* 1555 – *La Institutione di una Fanciulla Nata Nobilmente. L'Institution d'une Jeune Fille de Noble Maison. Traduuite de langue Tuscan en François.* – Plantins første trykte bok, ein toskansk manual om korleis å utdanna unge kvinner frå fine familiar. 1555

* 1562 – *Dictionarium Tetraglotton* – ei ordbok på gresk, latin, fransk og flamsk beståande av åtte folianter på hebraisk, latin, gresk, syrisk og arameisk.
* 1579 – *[[Theatrum Orbis Terrarum]]*  – eit atlas av Abraham Ortelius.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Plantin-Moretus Museum|Plantin-Moretus Museum]]» frå ,  den 13. august 2016.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* 
* UNESCO World Heritage Centre – Plantin-Moretus House-Workshops-Museum Complex
* Plantin Moretus på Flickr
Arnkjell Einarsson

**Arnkjell Einarsson** (*Arnkel*) eller Torv-Einarsson, var jarl på Orknøyane, truleg frå omkring 935 til 954.

Han er omtala i Orknøyingasoga, i soga om Håkon den gode (kap.4), soga om Olav den heilage (kap. 96) og i andre av dei norrøne sogene, der det er opplyst at Arnkjell var son til orknøyjarlen Einar Ragnvaldsson (Torv-Einar) og at han hadde to brør: Erlend og Torfinn (Torfinn Hausakljuv). Arnkjell hadde truleg òg ei syster som heitte Tordis.

Etter at Torv-Einar døydde, vart Arnkjell og brørne hans sams jarlar på Orknøyane. Det blir oftast rekna med at Einar døydde i 910, men tidsrekninga er usikker. Dette dødsåret gir ei uvanleg lang styrigstid for sønene hans (frå 910 til 954/963), og det verkar meir truleg at Einar kan ha levd lenger, kanskje til midten av 930-åra. Snorre skriv i soga om Olav den heilage (kap.96), at Eirik Blodøks kom til Orknøyane etter å ha blitt forvist frå Noreg, og då var Torv-Einar død. Truleg skjedde dette heilt på slutten av 930-åra.

Frå Orknøyane drog Eirik Blodøks på hærferd til dei britiske øyane og Arnkjell og broren Erlend var i lag med han. Dei norrøne sogene har noko ulike skildringar av lagnaden til Eirik Blodøks, men mest truleg fall han i 954 i slaget ved Stainmore. I den angelsaksiske krønika for åra 948 og 954, finn vi òg støtte for at Eirik (Eric) sitt herredøme over Northumberland var slutt på denne tida.

i Orknøyingasoga (kap. 8) er det opplyst at i dette slaget miste begge brørne Arnkjell og Erlend livet, saman med Eirik Blodøks.

## Referansar


## Bakgrunnsstoff
* Orknøyingenes saga omsett av Anne Holtsmark (Oslo 1970)
* Eirik 1 Haraldsson Blodøks Norsk biografisk leksikon
Evelin Jahl

**Evelin Jahl**, fødd **Evelin Schlaak**, () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Annaberg-Buchholz i Sachsen som representerte Aust-Tyskland i diskoskasting og som vann to olympiske gullmedaljar og EM-gull i øvinga.

### Aktiv
Schlaak overraska stort då ho vann diskostevlinga under Sommar-OL 1976 i Montréal framom Maria Vergova frå Bulgaria, og førehands-favoritten, verdsrekordhaldaren Faina Melnik frå Sovjetunionen. I 1978-esongen sette Jahl, som ho då heitte, verdsrekord i diskoskast med 70,72 m og ho gjekk sidan til topps i øvinga under europameisterskapen i Praha.

Den 10. mai 1980 sette Jahl ny verdsrekord med eit kast i Potsdam som målte 71,50 meter. To månader seinare forsvarte ho OL-tittelen ved Sommar-OL i Moskva. Nett som i 1976 hadde ho hardast konkurranse frå bulgarske Vergova, som hadde skifta namn til Maria Petkova. Men med to kast tett opp under 70 meter og dei fire lengste kast i tevlinga vann Jahl ein klar siger. 

Schlaak-Jahl vart austtysk meister i diskoskasting seks år på rad; 1976-81. Ho la opp som aktiv utøvar i 1982 grunna skade. Seinare hadde ho verv i det austtyske idrettsforbundet og i det internasjonale friidrettsforbundet (IAAF).

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1976 i Montreal: Gullmedalje – 69,00 m, framom Marija Vergova (67,30 m)
*EM 1978 i Praha:  Gullmedalje – 66,98 m, framom Margitta Droese (64,04 m)
*OL 1980 i Moskva:  Gullmedalje – 69,96 m, framom Marija Petkova (67,90 m)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Evelin Jahl|Evelin Jahl]]» frå ,  den 14. august 2016.*
Ljudmila Sjevtsova

**Ljudmila Ivanovna Sjevtsova** () er ein ukrainsk tidlegare friidrettsutøvar frå Taman som representerte Sovjetunionen. Ho vart olympisk meister på 800 meter i 1960.

Sjevtsova tok bronsemedaljen på 800 m under friidretts-EM i Bern i 1954. Året etter vart ho sovjetmeister på 400 m og 800 m, også i 1956 og -59 vann ho 800 m i sovjetmeisterskapen.

Den 3. juli 1960 sette ho verdsrekord på 800 m. Rekordtida 2.04,3 tangerte ho då ho to månader seinare spurta forbi australske Brenda Jones og vann gullmedaljen på distansen under sommarleikane i Roma. Ho vart sovjetmeister på yndlingdistansen i 1961 og -62, men vart slått ut i EM i friidrett 1962 i Beograd.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lyudmila Shevtsova|Lyudmila Shevtsova]]» frå ,  den 14. august 2016.*  
 
*
Gerhard Meidell Gerhardsen

**Gerhard Meidell Gerhardsen** kan visa til:
* Gerhard Meidell Gerhardsen (1848–1912), norsk lensmann  og stortingsrepresentanf for Høgre
* Gerhard Meidell Gerhardsen (1885–1931), norsk lensmann  og stortingsrepresentanf for Høgre og Senterpartiet
* Gerhard Meidell Gerhardsen (1912–1986), norsk økonom
Karl Egil Johansen

**Karl Egil Johansen** () er ein norsk forfattar og professor i historie.  Han er fødd på Raudeberg i Vågsøy i Sogn og Fjordane og er busett i Bergen.

Johansen har skrive bøker og artiklar om kyst- og fiskerihistorie, kommune-, fylkes- og religionshistorie, jødisk historie og Midtausten, idrettshistorie og fagdidaktikk.
## Bibliografi
### Bøker
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### I tidsskrift - eit utval
*Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
*Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane 
*Norges Fiskeri- og Kysthistorie

## Bakgrunnsstoff
*Om Karl Egil Johansen i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Hassiba Boulmerka

**Hassiba Boulmerka** () er ein algerisk tidlegare friidrettsutøvar frå Constantine, som i 1992 vann 1500 meter under Sommar-OL og vart den fyrste olympiske meisteren frå Algerie. Ho vann VM-gull på same distansen både i 1991 og 1995.

## Aktiv
Boulmerka deltok i OL 1988 i Seoul som 20-åring, og vart slått ut i forsøka både på 800 m og 1500 meter. Dei neste åra hadde ho stendig framgang, og i 1991 fekk ho sitt definitive internasjonale gjennombrot. Under verdsmeisterskapen i Tokyo vann ho då 1500 meter, og vart dermed den fyrste afrikanske kvinna som vart verdsmeister i friidrett.

Suksessen heldt fram då Boulmerka vann gullmedaljen på 1500 meter under sommarleikane i Barcelona i 1992, vinnartida 3.55,3 var afrikansk rekord i over 20 år. Det var fyrste gongen ein olympiske gullmedalje gjekk til ein utøvar frå Algerie. Sesongen etter sikra ho seg bronsemedaljen under friidretts-VM 1993 i Stuttgart.

I tida føre friidretts-VM i Göteborg sommaren 1995 hadde ho ikkje vunne ei einaste tevling. Men i finalen viste ho sine framifrå spurteigenskapar og tok gullet på 1500 meter med rimeleg god klaring til dei andre medaljevinnarane.

Etter eit par svake sesongar la ho opp i 1997.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Utslått i kvalifiseringa (nr 14 – 4.08,3)
*VM 1991 i Tokyo:  Gullmedalje – 4.02,2, framom Tatjana Dorovskikh (4.02,5)
*OL 1992 i Barcelona: Gullmedalje – 3.55,3, framom Ljudmila Rogatsjova (3.56,9)
*VM 1993 i Stuttgart: Bronsemedalje – 4.04,2
*VM 1995 i Göteborg: Gullmedalje – 4.02,4, framom Kelly Holmes (4.03,0)
*OL 1996 i Atlanta: Utslått i semifinalane (nr 22 – 4.08,3)

## Kjelder

 
* 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hassiba Boulmerka|Hassiba Boulmerka]]» frå ,  den 14. august 2016.*
Sigrun Wodars

**Sigrun Wodars** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar som representerte Aust-Tyskland på mellomdistansane. Ho vann gullmedaljen på 800 meter under VM 1987, OL 1988 og EM 1990.

### Aktiv

I junioralderen konkurrerte Sigrun Ludwigs på 400 meter med stor suksess. Seinare gjekk ho over til 800 meter, til liks med landskvinna Christine Wachtel, ho som skulle verte hennar sterkaste rival på seniornivå.

Under EM i 1986 i Stuttgart tok Wodars sølvmedaljen på 800 m, 0,27 sekund bak sovjetiske Nadezjda Olizarenko. Våren 1987 måtte ho ta til takk med andreplass på distansen under innandørs-VM, slått av Wachtel. Wodars revansjerte seg ved friidretts-VM i Roma same året og vart verdsmeister på tida 1.55,26, fattige seks hundredels sekund føre Wachtel, og i 2016 framleis tysk rekord på distansen. Også under Sommar-OL i 1988 i Seoul vann Wodars 800-meteren, med Wachtel på andreplass.

Wodars tok si tredje straks gullmedalje då ho vann 800 m ved EM 1990 i Split, og enno ein gong med Wachtel på plassen bak.

Etter skils- og giftarmål konkurrerte ho som **Sigrun Grau** i VM i 1991 og OL i 1992, utan suksess. Ho la opp som aktiv utøvar i 1992.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1986 i Stuttgart: Sølvmedalje – 1.57,42, bakom Nadezjda Olizarenko (1.57,15)
*VM 1987 i Roma: Gullmedalje – 1.55,26, framom Christine Wachtel (1.55,32)
*OL 1988 i Seoul: Gullmedalje – 1.56,10, framom Christine Wachtel (1.56,64)
*EM 1990 i Split: Gullmedalje – 1.55,87, framom Christine Wachtel (1.56,11)
*VM 1991 i Tokyo: Braut semifinalen (nr 16)
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (nr 11 – 2.00,91)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Sigrun Wodars|Sigrun Wodars]]» frå ,  den 14. august 2016.*
Presenting Isaac Hayes

***Presenting Isaac Hayes*** er debutalbumet til den amerikanske soulmusikaren Isaac Hayes. Albumet vart gjeve ut i 1968, på Enterprise og Atlantic Records. Plaga var den første utgjevinga på Stax Records-etiketten Enterprise. Hayes hadde arbeidd i fleire år som ein av dei viktigaste låtskrivarane, produsentane og studiomusikarane til Stax. 

Plata vart spelt inn etter ønske frå visedirektøren i Stax, Alvertis Isbell (Al Bell), og Hayes fekk med seg Booker T. & the MGs-medlemmane Al Jackson jr. og Donald «Duck» Dunn som ein jazz-trio. Dei hadde ingen songar på førehand for innspelinga, så dei tre musikarane improviserte det meste av innhaldet på albumet..

«Precious, Precious» vart spelt inn som eit atten minuttar langt jazzstykke. Dette vart fortkorta ned til under tre minutt og gjeve ut som singel. Både singelen og plata selde dårleg, og Hayes fortsette først platekarrieren sin etter at Stax mista heile katalogen sin til Atlantic Records medan dei prøvde å bryte seg laus frå Atlantic. Mangelen på material å gje ut gjorde at alle Stax-artistane, inkludert Hayes, måtte spele inn album. Dette førte til den suksessrike og banebrytande *[[Hot Buttered Soul]]*.

Etter at Hayes fekk suksess med *Hot Buttered Soul*, *[[Black Moses]]* og *[[Shaft av Isaac Hayes|Shaft]]*, gav Atlantic ut *Presenting Isaac Hayes* med tittelen *In the Beginning*.

## Innhald

## Medverkande
*Isaac Hayes - vokal, piano
*Donald «Duck» Dunn  - bassgitar
*Al Jackson jr. - trommer
*Arif Mardin, Steve Cropper - miksing
*Alvertis Isbell - oversyn
*Bill Kington, API Photographers - fotografi
*Loring Eutemey - plateomslag

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Presenting Isaac Hayes|Presenting Isaac Hayes]]» frå ,  den 15. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al Bell

**Al Bell** () er ein USA-amerikansk plateprodusent, låtskrivar og plateselskapdirektør. Han er mest kjend for å ha vore direktør og medeigar i Stax Records, som heldt til i Memphis i Tennessee, den siste halvdelen av dei 19 åra selskapet eksisterte. 

Bell sitt tidlegare yrke var som platepratar i heimbyen Little Rock i Arkansas. Som produsent var han særs viktig for karrierane til soulstjernene til Stax, som Staple Singers og Isaac Hayes, The Emotions, The Dramatics og Mel and Tim. Bell var god på marknadsføring og dreiv «Memphis-stilen» ut internasjonalt, medan Stax vart til det nest største afroamerikanske selskapet i 1970-åra. I 2009 omtalte BBC Bell som «eit av soul-ikona» og «den drivande krafta bak Stax Records».

Etter karrieren sin i Stax, vart Bell direktør i Motown Records Group under omstruktureringa til MCA og Boston Ventures Group. Han starta sidan sitt eige selskap, Bellmark, som mellom anna gav ut Tag Team-singelen «Whoomp! (There It Is)» (1993). I dag arbeider Bell i det sjølvstendige musikkmiljøet i Memphis og driv ei musikkside på nettet og eit radioshow på AlBellPresents.com.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Bell|Al Bell]]» frå ,  den 15. august 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*