open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Taklamakan

**Taklamakan** (uighurisk: تەكلىماكان قۇملۇقى, kinesisk: 塔克拉玛干沙漠) er ein ørken i Sentral-Asia, som for det meste ligg i den autonome regionen Xinjiang i Kina. Han ligg i det ovalforma Tarimbekkenet og strekkjer seg frå Pamirfjella i vest til den tidegare (no opptørka) innsjøen Lop Nur i aust, frå Tian Shan i nord til Kunlunfjella på grensa til Tibet i sør. Utstrekning i aust-vest-retning er om lag 1000 km og i nord-sør-retning rundt 500 km. Arealer er på rundt 270.000 km² og Taklimakan vert rekna som den 18. største ørkenen på jorda. Dei fleste kinesiske atomvåpentestane vart utførte i Taklamakanørkenen. 

## Geologi
Tarimbekkenet er eit endorheisk nedslagsfelt og det lågaste punktet, Turpan-forsenkinga, ligg 154 meter under havflata. Som i andre ørkenar fører vinden saman sanddyner med ei høgd på opp til 100 m, nokre er heilt opp til 300 m høge.

## Klima

Klimaet er kontinentalt, med lite nedbør: i vest rundt 38 og i aust berre 10 mm i året. Området er difor svært tørt og mange tidlegare elver har tørka opp. Men det fell snø i fjella rundt Tarimbekkenet og når snøen smeltar om våren vert elvane tilført vatn. Mange elvar forsvinn i ørkensanden, men somme, som den 2000 km lange Tarimelva, fører vatn heilt til Lop Nur i aust, der ho forsvinn.  Khotan er ei anna elv som framleis har noko vassføring når snøen smeltar. Det er fleire uttørka elveleie i området. I oasane veks det poppel og ymse buskvekstar og det vert dyrka frukt og grønsaker i frodige hagar.

## Folkesetnad
Rundt kanten på ørkenen ligg det fleire oasar, både i nord og sør og fleire av desse er mellomstore byar. Til for nokre tiår sidan var dei fleste innbyggarane uighurar, men i nyare tid har mange han-kinesarar flytta inn i området, noko som har ført til fleire uighuropprør. Tidlegare budde tokharane (som tala eit indo-europeisk språk) i dette området, men dei vart fortrengt av tyrkiskspråklege uigurarane for snart 1000 år sidan.

## Silkevegen

Den nordlege silkevegen gjekk gjennom dette området og noko forskjellige ruter vart nytta for å koma rundt Taklamakan. Ei rute gjekk nord for Tian Shan-fjella, ei anna gjekk langs den nordlege kanten av ørkenen, austover frå Kashgar, via Aksu, Kucha, Turfan og Hami. Eit alternativ var å ta av ved Korla, Lulan og Dunhuang, i staden for Turfan og Hami. Ei anna rute gjekk langs den sørlege kanten av ørkenen: Kashgar, Yarkant, Khotan, Yutian, Qargan og Dunhuang. 

## Kjelder
K’iche’

**K’iche’**, med spansk ortografi **quiché** (òg kjend som *katzijob'al*), er det mest utbreidde mayaspråket. Det blir snakka av mellom ein og to millionar menneske, hovudsakleg i dei sentrale høglanda i Guatemala. Ifølgje den guatemalanske folketeljinga frå 2002 er det 1&nbsp;270&nbsp;953 menneske som tilhøyrer quichéfolket, av dei har 890&nbsp;596 k’iche’ som førstespråk. *[[Ethnologue]]* sitt  tal er likevel mykje høgare, til saman 2&nbsp;333&nbsp;000 talarar. K’iche’ er uansett det nest største språket i landet etter spansk. 

K’iche’ har ei rekkje ulike dialektar som av og til vert rekna som eigne språk.

Det meste kjende verket på k’iche’ er den mytologiske tekstsamlinga *[[Popol Vuh]]*.

## Fonologi

### Vokalar

K’iche’ har seks vokalar:

### Konsonantar

## Ortografi

K’ich’e har vorte skrive med ulike ortografiar. Den klassiske ortografien til Fader Ximénez, som skreiv ned Popol Vuh, er basert på spansk ortografi, og har vorte erstatta med ein ny ortografi, som er bestemt av ALMG (Academia de Lenguas Mayas de Guatemala). 

## Morfologi

Kʼicheʼ har to sett av person-numerus-affiks, som blir referert til som *sett A* og *sett B*. Affiksseriene blir brukt både på substantiv og verb. "Sett A" blir brukt på substantiv for å markere eigaren i possessorkonstruksjonar og på verb for å markere kongruens med det transitive subjektet (nomen i ergativt kasus). "Sett B" på verb markerer det transitive objektet eller med det intransitive subjektet (absolutiv kasus).

### Pronomem

Kʼicheʼ distinguishes six pronouns, classified by person and number. Gender and case are not marked on pronouns. Pronouns are often omitted, as subject and object agreement are obligatorily marked on the verb.

### Verb

Verb er morfologisk kompleks, og kan ta både prefiks og suffiks.

Tabellen nedanfor viser affiksa i eit ergativt/absolutivt mønster. Subjektet bruker sett A-prefiks, subjekt av intransitive verb og (her) objektet til det intransitive verbet bruker sett B-prefiks. Aspekt, modus og rørsle er også markert: Prefikset **ul-** i rørslekolonna indikerer rørsle mot talaren, mens prefikset **e-** indikerer rørsle bort.

Det siste prefikset, det såkalla *statussuffikset*, uttrykker kva grammatiske trekk som blir uttrykt med andre prefiks (transitivitet, modus, rørsle).

## Kjelder

## Litteratur

* Larsen, Tom 1988: Manifestations of Ergativity in Quiché Grammar. PhD-avhandling

## Bakgrunnsstoff
*
*K’iche’–engelsk ordliste
*Engelsk–k’iche’ ordliste
Verdsarv i Europa

For lister over verdsarv i Europa, sjå:

*Verdsarv i Norden (Danmark, Finland, Island, Noreg, og Sverige)
*Verdsarv i Vest-Europa (Austerike, Belgia, Frankrike, Irland, Nederland, Storbritannia, Sveits og Tyskland)
***[[Verdsarv i Frankrike]]*
***[[Verdsarv i Irland]]*
***[[Verdsarv i Nederland]]*
***[[Verdsarv i Sveits]]*
***[[Verdsarv i Storbritannia]]*
*Verdsarv i Aust-Europa (Republikken Tsjekkia, Estland, Latvia, Litauen, Polen, Slovakia, Romania, den europeiske delen av Russland, Ungarn og Ukraina)
***[[Verdsarv i Armenia]]*
***[[Verdsarv i Bulgaria]]*
***[[Verdsarv i Polen]]*
***[[Verdsarv i Romania]]*
***[[Verdsarv i Russland]]*
***[[Verdsarv i Tyrkia]]*
***[[Verdsarv i Ungarn]]*
***[[Verdsarv i Ukraina]]*
*Verdsarv i Sør-Europa (Albania, Hellas, Italia, Portugal, Malta, Kroatia, Serbia, Slovenia, og Spania)
***[[Verdsarv i Albania]]*
***[[Verdsarv i Bosnia-Hercegovina]]*
***[[Verdsarv i Hellas]]*
***[[Verdsarv i Italia]]*
***[[Verdsarv i Makedonia]]*
***[[Verdsarv i Portugal]]*
***[[Verdsarv i Spania]]*
***[[Verdsarv i Serbia]]*
Verdsarv i Norden

**Verdsarv i Norden** gjev eit oversyn over stader UNESCO har registrert på lista deira over verdsarv i Norden, som femner landa Danmark, Finland, Island, Noreg og Sverige.

## 

*1994 – Jellingsteinane: Gravhaugar, runesteinar og kyrkja i Jelling
*1995 – Roskilde domkyrkje
*2000 – Kronborg slott
*2014 – Stevns Klint
*2014 – Den danske delen av Vadehavet

## 
*1991 – Gamle Raumo
*1991 – Sveaborg
*1994 – Petäjävesi gamle kyrkje
*1996 – Verla tresliperi og pappfabrikk
*1999 – Bronsealdergravrøysane i Sammallahdenmäki
*2005 – Struvemeridianen
*2006 – Höga kusten

## 
*2004 – Ilulissatfjorden

## 
*2004 – Þingvellir nasjonalpark
*2008 – Surtsey

## 
*1979 – Bryggen i Bergen (Tyskebryggen)
*1979 – Urnes stavkyrkje
*1980 – Bergstaden Røros
*1985 – Helleristningane i Alta
*2004 – Vegaøyan
*2005 – Struvemeridianen
*2005 – Vestnorsk fjordlandskap – Geirangerfjorden og Nærøyfjorden
*2010 – Bergstaden Røros og Circumferensen – femner kommunane Røros, Tolga, Os, Engerdal og Holtålen 

## 
*1991 – Drottningholms slott
*1993 – Birka og Hovgården
*1993 – Engelsbergs bruk
*1994 – Helleristningane i Tanum
*1994 – Skogskyrkogården
*1995 – Hansabyen Visby
*1996 – Gammelstads kyrkstad
*1996 – Laponia
*1998 – Orlogsbyen Karlskrona
*2000 – Höga kusten
*2000 – Kulturlandskapet på Södra Öland
*2001 – Falun og Kopparbergslagen
*2004 – Grimeton kringkastar
*2005 – Struvemeridianen
*2012 – Hälsingegårdar

## Bakgrunnsstoff
*UNESCOs liste over verdens kultur- og naturarv
Henrik Ingebrigtsen

**Henrik Ingebrigtsen** () er ein norsk mellomdistanseløpar frå Sandnes. Ingebrigtsen spring for Sandnes Idrettslag. Veslebror hans, Filip Ingebrigtsen er også mellomdistanseløpar og deltok i junior-VM 2012. 

## Karriere

Henrik Ingebrigtsen har ei rekkje gonger vorte juniornoregsmeister, på både 800 meter, 1500 meter og på hinderløp, 2000 meter. Henrik Ingebrigtsen tok den einaste gullmedaljen Noreg fekk under EM i friidrett 2012 i Helsingfors. Han tok rekorden på 1500 meter. 

Ingebrigtsen fekk også delta for Noreg under sommar-OL 2012 i London. I London sprang Ingebrigtsen seg heilt til finalen på 1500-meter og vart kjend for taktikken og dei iskalde løpsavslutningane sine. I finalen den 7. august enda han på ein femteplass med tida 3.35,4. Dette var ny norsk rekord, 3 tidelar unna bronsemedaljen og fem tidelar unna sølvet; eit sterkt løp av Ingebrigtsen som då var 21 år gamal og OL-debutant. Gullmedaljen gjekk til Taoufik Makhloufi frå Algerie framfor Leonel Manzano frå USA og Abdalaati Iguider frå Marokko.  

## Nokre resultat

* Sølv på 1500 meter (3.48,43) i NM i friidrett 2009
* Gull på 1500 meter (3.46,50) i NM i friidrett 2010
* Bronse på 800 meter (1.50,84) i NM i friidrett 2010
* Tok ny noregsrekord på 1500 meter 29. april 2012 og sletta rekorden til Lars Martin Kaupang frå 1976. 
* Tok ny noregsrekord på ei engelsk mil i Crystal Palace i London (3.54,28) den 14. juli 2012, og sletta rekorden til Knut Kvalheim frå 1974.
* Gull på 1500 meter (3.46,20) i EM i friidrett 2012 i Helsingfors.
* Femteplass på 1500 meter-finale og ny norsk rekord (3.35,4) under sommar-OL 2012 i London.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Henrik Ingebrigtsen|Henrik Ingebrigtsen]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  
 

### Fotnotar
Qaqet

**Qaqet** er eit bainingspråk i papua-språkgruppa  som blir snakka i på Gazelle-halvøya i East New Britain-provinsen på øya New Britain i Papua Ny-Guinea.

Språket blir skrive med latinske bokstavar og er brukt på fleire barneskular.

## Bakgrunnsstoff
*Qaqet-materiale ved The Internet Archive (archive.org)
*Qaqet-tekstar  ved Summer Institute of Linguistics (sil.org)

## Kjelder

*Qaqet ved ethnologue.com
Camera lucida

**Camera lucida** er eit hjelpemiddel for å teikne av romlege eller flate objekt. Apparatet vart funnen opp av fysikaren William Hyde Wollaston i 1807. Ved hjelp av camera lucida vert det projisert eit virtuelt bilete av lekamen slik at dette vert sett i same plan som teiknepapiret. Dermed kan ein lett gjengi lekamen ved å la blyanten følgje det virtuelle biletet. 

## Kjelder

*«camera lucida».  I *[[Store norske leksikon]]*.
Simbali

**Simbali** er eit bainingspråk i papua-språkgruppa  som blir snakka i East New Britain-provinsen på øya New Britain i Papua Ny-Guinea. Simbali-talarar er også tospråklege i mali.

## Bakgrunnsstoff
* Ethnologue-rapport om Simbali
* The Simbali Language ved multitree.org
Camera obscura

**Camera obscura** (latinsk for *mørkt rom*) eller **holkamera** er ei enkel form for projeksjonsapparat eller avbildingsmaskin. Innretninga består av eit mørkt avlukke med eit lite hol der ljoset frå omgivnadene føre holet slepp inn, og dermed avbildar seg som eit opp-og-ned-vendt lysbilete på bakveggen inne i avlukket.

Slike innretningar vart tidlegare brukt som hjelp for nøyaktig avteikning av utsnitt av den synlege røyndomen, og dannar grunnlag for episkopet og fotografiapparatet. Eit fotoapparat blir framleis kalla «kamera», det vil seie «kammer».

## Verkemåte
Prinsippet bak camera obscura kan demonstrerast enkelt med ei mørk kasse eller eit avblenda rom med eit hol eller lite lysopning i den eine sidan. Ljoset som blir reflektert frå ein gjenstand eller eit landskap utanfor kassa eller rommet, vil skine igjennom holet og treffe ein del av bakveggen som eit lysbilete der motivet står opp-og-ned og er speglvendt. Ein teiknar kan leggje eit papir eller eit anna teikneunderlag på veggen der projeksjonen treffer, og streke opp og kopiere motivet over på underlaget. Metoden sørgar for at perspektiv og storleiksforhold blir korrekt attgjeve, og avbildninga virkar dermed meir røyndomstru. Djupneskarpleiken er uavgrensa. Skarpleiken er avhengig av storleiken på holet.

Camera obscura kan òg utstyrast med optiske linser og spegl for å forsterke ljoset som slepp inn og få fleire detaljar i lysbiletet. Motivet blir likevel litt forteikna som følgje av aberrasjon, det vil seie optiske avbildingsfeil.

Det finst fleire camera obscuraer i verda, òg i Noreg.Det største av desse står i Trondheim, der det er mogleg for vitjande å stå inne i sjølve kameraet.

## Sjå òg
*Kamera
*Projeksjonsapparat
*Camera lucida 
*Pantograf
*Perspektiv
*Trompe l'oeil

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Camera obscura|Camera obscura]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Bainingspråket ura

**Ura** er eit bainingspråk i papua-språkgruppa  som blir snakka i East New Britain-provinsen på øya New Britain i Papua Ny-Guinea. Ura fungerer delvis som eit lingua franca for talarar av andre bainingspråk. Talarane kallar seg *uramät*.

## Bakgrunnsstoff
* Ethnologue-rapport om ura
Caput mortuum

**Caput mortuum** er latinsk for «daudinghovud» og vart i alkymien i mellomalderen nytta som eit generelt omgrep for oske eller destillasjonsrest. I dag er det namnet på eit pigment. 

Pigmentet vart opphavleg framstilt av naturleg førekomande jernoksid, men vart seinare framstilt ved oppvarming av jern(II)-sulfat eller jernvitriol til 500 °C. Fargekarakteren er mørk brun, noko mørkare enn engelskraudt. I dag vert fargen slått saman med venetiansk raudt. Ved ytterlagare oppvarming til 700 °C eller meir får stoffet eit fiolett stikk. Pigmentet er særs lysbestandig og stabilt i blanding med andre pigment.

## Kjelder

*
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Caput mortuum|Caput mortuum]]» frå ,  den 15. juli 2012.*
Makolkol

**Makolkol** er eit utdøydd bainingspråk i papua-språkgruppa. Det vart snakka i East New Britain-provinsen på Gazelle-halvøya på øya New Britain i Papua New Guinea. Makolkol døydde ut i 2000.

## Bakgrunnsstoff
* Ethnologue-rapport om makolkol
Måleininga jin

**Jin** ei gammal kinesisk måleining for masse. Eininga har vorte mykje nytta i Aust-Asia med litt ulike namn. **Catty** (av malayisk *kati*) er det engelsk namnet på måleininga. 1 jin vart i 1929 fastsett til å vere 0,5 kg, då Kina vart medlem av Meterkonvensjonen. Denne vart offisielt kalla metrisk jin. Tidlegare var 1 jin, eller shih jin, lik 1 1/3 pound eller kring 0,6 kg og var delt inn i 16 liang. 

## Kjelder
* 
*
Cavendish Laboratory

**Cavendish Laboratory** er eit fysikklaboratorium ved Cambridge University i Storbritannia. Det vart grunnlagt i 1871 for gåvefond frå William Cavendish, 7. hertugen av Devonshire, ein slektning av Henry Cavendish. Eit av dei mest ansette professorstillingane i fysikk i England er knytte til laboratoriet. Det første Cavendish-professoratet hadde James Clerk Maxwell, og seinare har mellom anna Lord Rayleigh, J. J. Thomson, Ernest Rutherford, Lawrence Bragg og Nevill Mott hatt denne stillinga. Av dei mange store oppdagingane som er gjort ved Cavendish Laboratory kan ein nemne Thomson si oppdaging av elektronet, Rutherford sine undersøkingar av atomkjernen og James Chadwick si påvising av nøytronet.

## Kjelder

* «Cavendish Laboratory». I *[[Store norske leksikon]]*.

## Bakgrunnsstoff

*
* Historie
* A history of the Cavendish laboratory, 1871-1910
Sixten Jernberg

**Edy Sixten Jernberg** () var ein svensk langrennsløpar. Han var ein av Sveriges mestvinnande langrennnarar gjennom alle tider, med ni OL-medaljar og seks VM-medaljar. Mellom 1956 og 1964 vann han eitt individuelt gull i kvar av dei tre olympiske vinterleikane og to ski-verdsmeisterskapane som vart arrangert. Fire gull kom på femmila, medan han i 1960 under vinter-OL i Squaw Valley vann 30-kilometeren. Dessutan var han med på dei svenske stafettlaga som vann VM-gull 1962 og OL-gull 1964.

## Karriere
Jernberg var frå Lima i Malungs kommune i Dalarna og var heile si tid som aktiv medlem av Lima IF. Han vann femten individuelle gull under svenske meisterskap, og var med å sikre idrettslaget frå heimstaden fem SM-gull i 3x10 km stafett. Han døydde i Mora.

### Medaljar i internasjonale meisterskap
*Ski-VM 1954 i Falun: Bronsemedalje på 4 x 10 km stafett
*Vinter-OL 1956 i Cortina d'Ampezzo: Gullmedalje på 50 km, sølvmedalje både på 15 km og 30 km, bronsemedalje på stafetten
*Ski-VM 1958 i Lahti: Gullmedalje på 50 km og stafetten, bronse på 30 km
*Vinter-OL 1960 i Squaw Valley: Gullmedalje på 30 km, sølvmedalje på 15 km
*Ski-VM 1962 i Zakopane: Gullmedalje på 50 km og på stafetten
*Vinter-OL 1964 i Innsbruck: Gullmedalje på 50 km og på stafetten, bronsemedalje på 15 km

### Gullmedaljar i svenske meisterskap
*1955: 15 km og 50 km
*1956: 15 km, 50 km og 3x10 km stafett
*1957: 15 km, 30 km, 50 km og 3x10 km stafett
*1958: 15 km
*1959: 15 km og 3x10 km stafett
*1960: 15 km, 30 km, 50 km og 3x10 km stafett
*1961: 15 km, 30 km og 50 km
*1964: 3x10 km stafett

Jernberg vann Vasaloppet i 1955 og 1960. Han vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje i 1956 og Holmenkollmedaljen i 1960.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sixten Jernberg|Sixten Jernberg]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  


## Bakgrunnsstoff
* Sixten Jernberg i olympedia.org
Thomas Jefferson National Accelerator Facility

**Thomas Jefferson National Accelerator Facility** (**TJNAF**), ofte berre kalla **Jefferson Lab** eller **JLab**, er eit fysikklaboratorium ved Newport News i Virginia i USA. Det har sidan 1. juni 2006 vorte operert av Jefferson Science Associates, LLC, eit prosjektsamarbeid mellom Southeastern Universities Research Association, Inc. og CSC Applied Technologies, LLC. Fram til 1996 vart det kalla **Continuous Electron Beam Accelerator Facility** (CEBAF) og dette namnet vert framleis ofte nytta om hovudakseleratoren. 

Laboratoriet er særleg kjend for elektronakseleratoren. Maskinen byggjer på lineærakseleratorprinsippet og resirkulerer elektronstråla opptil fem gonger. Foreløpig vert det køyrd eksperiment med 4 GeV elektronstråle, men planen er å oppgradere til heile 12 GeV.

## Kjelder

*Jefferson Lab(oratory). (17.09.2009) I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå: http://snl.no/Jefferson Lab(oratory)
**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Thomas Jefferson National Accelerator Facility|Thomas Jefferson National Accelerator Facility]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Assar Rönnlund

**Bernt Assar Rönnlund** () var ein svensk langrennsløpar frå Umeå. I løpet av si tid som aktiv vann han seks VM- og OL-medaljar, tre i VM og tre i OL, tre i stafett og tre individuelt, tre i gull og tre i sølv. Mellom 1959 og 1969 vann han 13 individuelle svenske meisterskap og eitt SM-gull med IFK Umeå.

## Karriere
Rönnlunds store meisterskap var VM 1962 i Zakopane, der han vart verdmeister både på 15&nbsp;km og 4&nbsp;x&nbsp;10&nbsp;km stafett, i tillegg tok han sølvmedaljen på femmila bak landsmannen Sixten Jernberg.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*Vinter-OL 1960 i Squaw Valley: Nr 12 på 50 kilometer
*Ski-VM 1962 i Zakopane: Gullmedalje på 15 km og 4x10 km stafett, sølvmedalje på 50 km og nr 6 på 30 km
*Vinter-OL 1964 i Innsbruck: Sølvmedalje på 50 km og gullmedalje på 4x10 km stafett
*Vinter-OL 1968 i Grenoble: Sølvmedalje på 4x10 km stafett, nr 10 på 50 km og nr 11 på 30 km

### Gullmedaljar i svenske meisterskap
*1959: 30 km
*1962: 15 km, 50 km og 3x10 km stafett
*1963: 30 km og 50 km
*1964: 30 km
*1965: 15 km og 30 km
*1966: 50 km
*1967: 15 km, 30 km og 50 km
*1969: 50 km

Rönnlund vann Vasaloppet i 1967. Han vart tildelt Svenska Dagbladets gullmedalje i 1962, og 1968 fekk Holmenkollmedaljen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Assar Rönnlund|Assar Rönnlund]]» frå ,  den 15. juli 2012.*
Lars-Göran Åslund

**Lars-Göran Åslund** () frå Åsarna er ein svensk tidlegare langrennsløpar. Han vart verdsmeister på 15 km under Ski-VM 1970 i Štrbské pleso i dagens Tsjekkia, den gongen i Tsjekkoslovakia. Åslund var medlem av Åsarna IK.

## Aktiv
Åslunds store tid som langrennar kom under Ski-VM 1970. På opningsdistansen over 30 km vart han beste svenske utøvar med ein sjetteplass. Likevel var det overraskande at han på den neste distansen, 15-kilometeren, skulle gå heilt til topps. Med tida 47.04,7 vart han verdsmeister med ein margin på heile 33,4 sekundar til sølvvinnaren Odd Martinsen. På stafetten gjekk han sisteetappen for Sverige, i kamp mot Sovjetunionen og DDR måtte han gje tapt for begge nasjonane og kom på bronseplass, 20 sekundar bak Sovjets Vjatsjeslav Vedenin og seks sekundar bak austtyskaren Gert-Dietmar Klause. Også på den avsluttande femmila vart Åslund beste svenske deltakar.

Seinare klarte ikkje Åslund å fylgje opp den sterke 1970-sesongen. Heile den fyrste halvdelen av 1970-åra var han mellom dei fremste svenske langrennarane, men lukkast aldri å vinne noko svensk meisterskap. Ei heller gå til topps i ei internasjonal tevling.

### Medaljar og besteplasseringar i internasjonale meisterskap
*Ski-VM 1970 i Štrbské pleso: Gullmedalje på 15 km, bronsemedalje på 4 x 10 km stafett, nummer 5 på 50 km og nr 6 på 30 km
*Vinter-OL 1972 i Sapporo: Nr 11 på 30 km, samt med på det svenske laget som kom på fjerdeplass på stafetten
*Ski-VM 1974 i Falun:.Nr 5 på 30 km

## Bakgrunnsstoff
* 
*Åslunds profil på Sports-reference.com 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Lars-Göran Åslund|Lars-Göran Åslund]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  

*Sportsboken 1970
Carl Størmer

**Fredrik Carl Mülertz Størmer** () var ein norsk matematikar, geofysikar og nordlysforskar.

## Biografi
Størmer vart utdanna cand.real. i 1898 og vart universitetsstipendiat i 1899. Han studerte matematikk ikkje berre ved Det Kongelege Fredriks Universitet i Kristiania, men òg ved Sorbonne i Paris (rettleiarar var Charles Émile Picard, Henri Poincaré, Paul Painlevé og andre) frå 1899 til 1900 og i Göttingen i Tyskland frå 1902.

Han vart professor i matematikk ved Det Kongelege Fredriks Universitet frå 1903, ei stilling han hadde fram til 1946. Størmer arbeidde ein periode som assistenten til Kristian Birkeland, og nordlysforsking opptok det meste av den vitskaplege karrieren hans. Han utvikla i 1909 saman med Ole Krogness eit spesielt kamera for å fotografere nordlyset.

Han vart gift med Adelaide (Ada) Clauson i 1900. Dei hadde fem born. To av dei – Leif og Per – vart seinare professorar ved Universitetet i Oslo; høvesvis som paleontolog/geolog og matematikar.

Størmer var aktiv amatørfotograf som tok mange fotografi av menneske på Karl Johans gate i hovudstaden i 1890-åra. Mange av bileta er av særs stor historisk interesse. Han arrangerte eigne fotoutstillingar i byen. Han nytta skjult kamera under jakka.

## Vitskapleg produksjon
Dei fleste av dei matematiske arbeida hans handlar om talteori og funksjonsteori. Arbeidet sitt innan geofysikk delte han sjølv opp i følgjande hovudgrupper:
*Teoretisk arbeid om partikkeltrajektoriar: 52 bidrag,
*Nordlysobservasjonar: 70 avhandlingar,
*Solbelyst nordlys: 7 avhandlingar 
*Nattlysande skyer og perlemorskyer: 12 avhandlingar,
*Meteorhalar, lange ekko, avhandlingar om sola: 9 avhandlingar.

## Verk i utval
**Fra verdensrommets dybder til atomens indre*, 1923
**On the Trajectories of Electric Particles in the Field of a Magnetic Dipole with Application to the Theory of Cosmic Radiation*, seks delar, 1934–37
**The Polar Aurora*, Oxford, 1955

## Film
* Evald Otterstad (regi): *Carl Størmer og hans detektivkamera*, Norge, 2008, 20 minutt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Carl Størmer|Carl Størmer]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Nordlysforskeren og matematikeren Carl Størmer
Carnot-syklus

**Carnot-syklus** er ein idealisert prosess innan termodynamikken der ein varmekraftmaskin, ein Carnot-maskin, utfører arbeid ved å ta opp varme i eit reservoar ved ein temperatur T1 og avgje varme til eit reservoar med ein lågare temperatur T2. Maskinen er tenkt å bestå av ein lukka sylinder med eit bevegeleg stempel og ei gassmengd innstengd i sylinderen. 

Krinsprosessen vart skildra av og kalla opp etter Nicolas Léonard Sadi Carnot i 1824 og utvida av Benoit Paul Émile Clapeyron i 1830- og 1840-åra. Det kan visast at dette er den mest effektive krinsprosessen for å omforme ei mengd varmeenergi til arbeid, og motsett. 

Alle termodynamiske system har ein særskild termodynamisk tilstand. Når eit system går gjennom ei rekkje tilstandar og til slutt endar opp i utgangstilstanden, seier ein at det har skjedd ein termodynamisk syklus. I prosessen med å gjennom denne syklusen kan systemet utføre arbeid på omgjevnadane, og slik fungere som ein varmekraftmaskin. Eit system som går gjennom ein Carnot-syklus vert kalla ein Carno-maskin. Ein perfekt maskin av dette slaget er derimot berre teoretisk og kan ikkje lagast i praksis. 

## Kjelder
*Carnots kretsprosess. (15.03.2012) I *[[Store norske leksikon]]*. Henta frå: http://snl.no/Carnots_kretsprosess

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carnot cycle|Carnot cycle]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*Hyperphysics om Carnot-syklus.
*Interaktivt Japva-program som syner korleis ein Carnot-maskin fungerer.
Pygoscelis

***Pygoscelis*** er ei biologisk slekt av pingvinartar som inkluderer mellomstore pingvinar utan ornament på hovudet. Dei lever i Antarktis og på den subantarktiske ryggen. I denne slekta finn ein tre nolevande artar og tre fossile artar (*P. tyreei, P. grandis og P. calderensis*).

Slekta *Pygoscelis* har ein sirkumpolar distribusjon avgrensa til områda i Antarktis og Sørishavet, med bøylepingvinen som strekkjer seg lengst nord, og når atlanterhavskysten av Sør-Amerika opp til 43 ° S, og øyane sør for New Zealand. Men dei fleste hekkar på subantarktiske og på kontinentet Antarktika.

## Artsliste
*Pygoscelis*-pingvinar i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.6 frå august 2011 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.
* Adeliepingvin, *Pygoscelis adeliae*
* Bøylepingvin, *Pygoscelis papua*
* Ringpingvin, *Pygoscelis antarcticus*

## Kjelder
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
*
Aptenodytes

***Aptenodytes*** er ei biologisk slekt av dei to største pingvinartane. Det vitskaplege namnet, *Aptenodytes*, kjem frå gresk og tyder omtrent 'dukkarar som saknar venger'.

Desse pingvinane har svart rygg og venger samt ein kvit buk. Ved halsen og kinna finst guloransje mønstre.

Trass i at dei iblant blir skildra som typiske pingvinar, skil dei seg frå dei fleste andre artar i pingvinfamilien. Dei er monaleg større og dei førebur ikkje noko form for reirplass til hekkinga. *Aptenodytes*-pingvinar har derimot ein hudfald mellom beina som dekker over egga under ruging, ein anatomisk detalj som ikkje finst hos nokon annan pingvin.

Artane er keisarpingvin (*Aptenodytes forsteri*), og den litt mindre kongepingvin (*Aptenodytes patagonicus*). Ein art er utdøydd, *[[Aptenodytes ridgeni]]*.

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:sv:Jättepingviner|Jättepingviner]]» frå , den 15. juli 2012*
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Sjursøya-ulukka

**Sjursøya-ulukka** fann stad 24. mars 2010 på Sjursøya i Oslo. Eit sett (utan tilkopla lokomotiv) med 16 jarnbanevogner for containerar tok då til å rulle ukontrollert ut frå stasjonsområdet på Alnabru under skifting, og på grunn av høgdeskilnaden gjekk vognsettet i stor fart ned til hamna på Sjursøya, der ein ekspedisjonsbygning vart råka av vognene og knust. Tre personar omkom, medan fire personar vart skadd.

## Historie
Om lag klokka 13:15 onsdag 24. mars 2010 rulla eit sett med 16 jarnbanevogner tilhøyrande CargoNet ukontrollert ut frå stasjonsområdet under skifting på Alnabru. Trafikkstyringssentralen valde å leie vognsettet i retning av Sjursøya, langs godstoglina Loenga–Alnabrulina. På Sjursøya spora vognene av og somme av dei rulla gjennom og knuste ein ekspedisjonsbygning på terminalområdet på hamna. Alnabru ligg om lag 90 meter over havet, og vognsettet skal det på det meste ha hatt ein fart på 90 til 140 kilometer i timen under den ville ferda langs Loenga–Alnabrulina og ned til Sjursøya hamneterminal. Jernbaneverket hadde fåfengt prøvd å stogge toget ved å spore det av ved hjelp av ei sporsperre.
 
I 1981 spora ukontrollerte godsvogner frå NSB av ved brua over Loenga, berre 100 meter frå Sjursøya. Ein tilsvarande episode med ukontrollerte godsvogner frå CargoNet skjedde òg på terminalområdet ved Trondheim Sentralstasjon 28. januar 2010, denne hendinga enda med berre materielle skadar.

## Kjelde og bakgrunnsstoff
*Rapport om Sjursøya-ulukka frå Statens havarikommisjon for transport.
Martin Lundström

**Bo Hilding Martin Lundström** () var ein svensk langrennar i frå Norsjö kommun, som tok to gullmedaljar under vinter-OL 1948 i St. Moritz i Sveits. Etter bragdene i St. Moritz fekk han tilnamnet "Guld-Martin", eit kallenamn som sidan fylgde han heile livet.

Lundström var også med i ski-VM 1950 i Lake Placid. Etter å ha vorte nummer åtte på 18&nbsp;km, gjekk han tredjeetappen på det sigerrike svenske staffetlaget som vann VM-gullet med nærare to minuttars margin til Finland. På femmila vart han nummer ni.

Under Vinter-OL 1952 i Oslo fekk han ikkje gå nokon av dei to indivudelle renna. Derimot gjekk han på sisteetappen Sverige inn til bronse, bak dei suverne olympiameistrane frå Finland og nøyaktig eitt minutt bak ankermannen Hallgeir Brenden på Noregs sølvlag.

I SM-sammanhang vann Lundström seks gull-, fem sølv- og fem bronsemedaljar i perioden 1941-57. Han vart også svensk stafettmeister i lag med IFK Umeå sju gongar.

Etter si tid som aktiv dreiv Lundström ein sportsbutikk, *Martins vapen och sport*, i Umeå.

År 1982 byrja han å tevle i veteransamanhang, og har sidan vunne meir enn 30 VM-gull. Så seint som 2008 deltok Lundström, nærare 90 år gammal, i veteran-SM.

## Bakgrunnsstoff
*Profil med bilete

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Martin Lundström|Martin Lundström]]» frå ,  den 15. juli 2012.*  
*P.Chr. Andersen:*Den nye olympiaboken*, 1957
Songen Three of a Perfect Pair

**Three of a Perfect Pair/Man With an Open Heart** er ein singel av bandet King Crimson, som kom ut i 1984. Songen er henta frå albumet *[[Three of a Perfect Pair]]* (1984). 

Versa er i 6/8 og refrenget 7/8. Mot slutten spelar bassen i 6/8, medan gitarane er 2/4. Songen er skriven av Adrian Belew, Bill Bruford, Robert Fripp og Tony Levin. 

## Medverkande
*Robert Fripp - gitar
*Adrian Belew - gitar, vokal
*Tony Levin - bassgitar, Chapman stick, synthesizer, vokal
*Bill Bruford - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Three of a Perfect Pair (song)|Three of a Perfect Pair (song)]]» frå ,  den 16. juli 2012.*
Sleepless

**Sleepless** er ein song av bandet King Crimson, gjeven ut på singel i 1984. Songen er henta frå albumet *[[Three of a Perfect Pair]]* (1984) og er mest kjend for den særeigne basslinja i opninga, der Tony Levin slår på strengane for å skape ein pulserande rytme. Singelen kom ut med «Nuages (That Which Passes, Passes Like Clouds)» som B-side. Ein 12"-versjon vart òg gjeven ut av singelen med alternative miksar av songen. Desse miksane vart gjevne ut på 2001-utgåva av albumet som bonusspor. 

## Medverkande
*Robert Fripp - gitar
*Adrian Belew - gitar, vokal
*Tony Levin - bassgitar, Chapman stick, synthesizer, vokal
*Bill Bruford - trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sleepless (song)|Sleepless (song)]]» frå ,  den 16. juli 2012.*
THRAK

***THRAK*** er det ellevte studioalbumet av bandet King Crimson, utgjeve i 1995. Det kom ut etter minialbumet *[[Vrooom]]* frå året før. 

## Innspeling
Dette albumet vart spelt inn i det «doble trio»-formatet til King Crimson. Bandet hadde to gitaristar, to bassistar og to trommeslagarar, og opningssporet byrjar med alle seks i sentrum av miksen. Etter kvart som sporet held fram vert dei splitta i to trioar (gitar, bass og trommer) der tre går til venstre kanal og tre går til den høgre. 

## Utgjeving
Albumet kom ut 3. april 1995 og nådde 58. plassen på UK Albums Chart, som det siste albumet deira som nådde lista.
Albumet kom først ut på CD i 1995 og ei ommastra utgåve kom ut i 2002. Ein ny 5.1-kringlyd-miks av Jakko Jakszyk kom ut på CD/DVD-A. Det vart gjeve ut på ny i oktober 2015 i ein ny miks av Jakszyk og Robert Fripp for 40-årsjubileumserien som eige album og som ein del av ei ny *[[boksen THRAK|plateboks THRAK]]*.

## Mottaking

*[[Trouser Press]]* skildra det som «eit absolutt monster, ein intellektuell sekstett med sin presist kontrollerte rockeenergi.»

## Innhald

### 20-årsjubileumsutgåva frå 2015

## Medverkande
;King Crimson
*Robert Fripp – gitar, mellotron, lydlandskap, vokal, produsent
*Adrian Belew – gitar, solovokal, produsent
*Tony Levin – bass, elektrisk kontrabass, funk fingers, korvokal, produsent
*Trey Gunn – Chapman Stick, Warr-gitar, korvokal, produsent
*Bill Bruford – trommer, produsent
*Pat Mastelotto – perkusjon, produsent

; Teknisk

* David Bottrill – produsent

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Thrak|Thrak]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Elephant Talk Wiki Home
Fiskefartøy

**Fiskefartøy** eller **fiskebåt** er eit omgrep på alle typar fartøy nytta i fiskeri. Ved utgangen av 2003 var det 9 931 fiskefartøy registrert i Noreg. 2366 var opne båtar og 6915 hadde dekk. Av båtane med dekk var 650 bygd i stål og 6 915 i tre og andre materialar. Dette registeret omfattar båtar som deltar profesjonelt i fiskeria.

Yrkesfiskarane har båtar med ulik storleik og fangstreiskap etter kva for fiske dei deltar i, og kor havgåande fisket er. Dei viktigaste båttypane er:
* Ringnotsnurpar for havgåande fiske, typisk etter sild, makrell og lodde.
* Autoline-fartøy for banklinefiske og filetproduksjon, botnfisk.
* Fabrikktrålar for konsumfisk med foredlingsanlegg ombord.
* Industritrålar for fiske etter fiskeslag for oppmaling til olje eller mjøl, -typisk augepål, tobis og kolmule.
* Kystfiskefartøy for ulikt kystfiske etter konsumfisk eller lokal tråling etter reke. Denne fartøygruppa består av mange mindre sjarkar med og utan dekk (25-40 fot) for lokalt kystfiske, men også større, skøyter (40-70 fot). Kystfiskefartøy deltar ofte i fleire ulike sesongbasert fiskeri langs kysten med ulik reiskap.

I tillegg finst det mange fiskebåtar som er eigd og brukt av av hobbyfiskarar og fritidsfiskarar.

## Kjelder

* Karlsen, Kjeldsberg, Sandnes, Hay, Juul (red.): *Båten, bruket og fangsten* ISBN 978-82-8090-020-3
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fiskefartøy|Fiskefartøy]]» frå ,  den 16. juli 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
Gunnar Eriksson

**Krång Erik Gunnar Eriksson** () var ein svensk langrennsløper som vart verdsmeister på femmila under Ski-VM 1950 i Lake Placid i USA. Han vart både fødd og døydde i Mora i Dalarna.

Eriksson tok bronse på 18 km under Vinter-OL 1948 i St. Moritz i Sveits, då svenskar vann alle medaljane, men han han var langt bakom både olympiameisteren Martin Lundström og Nils Östensson. Saman med dei same to og Nils Täpp tok Eriksson gull for Sverige på 4 x 10 km stafett, med nesten ni minuttars forsprang til sølvlaget frå Finland.

Under Ski-VM 1950 vart Eriksson verdsmeister på 50 kilometer, framom landsmennene Enar Josefsson og Nils «Mora-Nisse» Karlsson.

Erikson vart nummer 12 på femmila under Vinter-OL 1952 i Oslo, og nummer 15 på den nye meisterskapsdistansen over 30 km i si siste store meisterskapstevling, på svensk heimebane under ski-VM 1954 i Falun.

Eriksson vart aldri individuell svensk meister, men både i 1945 og 1950 gjekk han startetappen då IFK Mora vart stafettmeistrar. Ved begge høva gjekk Anders Törnkvist og Nils Karlsson dei to andre etappane.

## Kjelder

*P.Chr. Andersen:*Den nye olympiaboken*, 1957
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunnar Eriksson|Gunnar Eriksson]]» frå ,  den 15. juli 2012.*
Three of a Perfect Pair

***Three of a Perfect Pair*** er det tiande studioalbumet til King Crimson. Det kom ut i mars 1984 på plateselskapet E.G.. 

## Bakgrunn
Albumet enda 80-talsperioden til bandet og er ei blanding av den eksperimentelle stilen på albuma *[[Discipline av King Crimson|Discipline]]* og *[[Beat av King Crimson|Beat]]*. Robert Fripp og Adrian Belew tok meir kontroll over stilen enn på dei to førre albuma. Albumet er delt inn i ei «venstre» og ei «høgre» side, med ei tredje side lagt til som bonusspor i 2001. Med denne delinga dominerte Belew den eine sida, medan Fripp dominerte den andre. Tittelen syner til at det er «tre sider til alle soger», «han, ho og dei». 

I 2001 vart det lagt til seks nye bonusspor. 

## Utgjeving og mottaking

*Three of a Perfect Pair* vart utgjeve  27. mars 1984 og nådde 30. plassen på UK Albums Chart

*[[Trouser Press]]* skildra det som «eit særs springande album frå eit band som var stolt av å forsiktig setje saman motsetningar. Den venstre sida har fire dårlegare songar av Adrian Belew og ein sjølvavleiande instrumental. Den andre sida er nesten berre instrumentalar, nesten friform, nesten glimrande. Tilsynelatande er den Frippressive «disiplinen» som skapte den kritikarroste pop/kunsten på dei to førre Crimson-albuma ikkje ein permanent tilstand.»

Ein ny 5.1-kringlyd-miks av Steven Wilson og Robert Fripp kom ut i oktober 2016 for 40-årsjubileumsserien deira. 

## Innhald

### 40-årsjubileumsutgåva frå 2016

## Medverkande
;King Crimson
*Adrian Belew&nbsp;– gitar med og utan band, solovokal
*Robert Fripp&nbsp;– gitar, frippertronics
*Tony Levin&nbsp;– bass, stick, synthesizer, korvokal
*Bill Bruford&nbsp;– trommer

;Teknisk
*Brad Davis - lydteknikar
*Tony Arnold (Arny's Shack) - medlydteknikar på «Industry» og «Dig Me»
*Nick James, Ray Niznik, Peter Hefter - assisterande lydteknikarar
*Tex Read - sosiale tenester
*Peter Willis (Trevall Mill Studio) - symbol design
*Timothy Eames - plateomslag

## Salslister
**Album**

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Three of a Perfect Pair|Three of a Perfect Pair]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Tekstar
The ConstruKction of Light

***The ConstruKction of Light*** er det tolvte studioalbumet til det engelske bandet King Crimson, utgjeve i mai 2000 på Virgin. 

## Bakgrunn
Det var det første studioalbumet til bandet utan Bill Bruford på trommer sidan utgjevinga av *[[Lark's Tongues in Aspic]]* (1973). Det er òg det første utan Tony Levin på bass og Chapman Stick etter han kom med i bandet i 1981. Konseptet med ein dobbel trio som hadde spelt på platene deira i 1990-åra var no redusert til ein kvartett med Robert Fripp, Adrian Belew, Trey Gunn og Pat Mastelotto.

Musikalsk minnar albumet om 80-talsbesetninga, der Mastelotto hovudsakleg spelte elektriske trommer, og Belew, Gunn og Fripp ofte spelte sofistikerte, samanblanda delar, der Belew og Fripp ofte nytta kraftig forvrengde gitarlydar. Men tempoet var ofte meir langsamt enn i 80-talsstilen deira. 

Albumet har òg spor av tidlegare tider, som ein oppfølgjar til det gamle stykket «Larks' Tongues in Aspic», som her er spelt inn som «Part IV». «FraKctured» byrja som den femte delen av «Larks», men vart seinare rekna som tettare til «Fracture», det siste sporet på *[[Starless and Bible Black]]* frå 1974, og fekk derfor nytt namn.

## Mottaking

AllMusic skreiv at bandet «fall til jorda med *The ConstruKction of Light* [...] Dei klarar ikkje å gjenskape tyngda i den ofte briljante historia si, og dei mest lovande augneblinka på *ConstruKction* vert kunst under denne tyngda. Det som skuffar mest med *ConstruKction* er at trass i kor 'progressive' det band-fragmenterte ProjeKct er på papiret, utføringa utelukkande eit tilbakeblikk på tidlegare tider.»

## Innhald
{{sporliste		
| alle songar = 		Adrian Belew, Robert Fripp, Trey Gunn og Pat Mastelotto

## Medverkande
*Robert Fripp&nbsp;– gitar, klaverinstrument
*Adrian Belew&nbsp;– gitar, vokal
*Trey Gunn&nbsp;– Ashbory-bass, Warr-gitar
*Pat Mastelotto&nbsp;– trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The ConstruKction of Light|The ConstruKction of Light]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Tekstar
Happy with What You Have to Be Happy With

***Happy With What You Have to Be Happy With*** er ein EP av bandet King Crimson som kom ut i 2002, i samband med det påfølgjande albumet *[[The Power to Believe]]* som kom ut året etter.

EP-versjonen av «Happy With What You Have to Be Happy With» er eit refreng lenger enn på albumversjonen. «Eyes Wide Open» er ein akustisk versjon. Alternavie versjonar av desse songane finst på *[[The Power to Believe]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Robert Fripp – gitar
*Adrian Belew – gitar, vokal
*Trey Gunn – Warr-gitar, bassgitar
*Pat Mastelotto – trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Happy with What You Have to Be Happy With|Happy with What You Have to Be Happy With]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Epitaph av King Crimson

***Epitaph*** er eit 4-dobbelt album med konsertopptak og radioopptak av bandet King Crimson. Albumet kom ut i 1997. Volum 1 og 2 var tilgjengeleg for sal i butikkar og desse inneheldt ein notis med instruksjonar til korleis ein kunne få tak i volum 3 og 4 via postbestilling. 

## Innhald
### Disk ein (72:53)

### Disk to (50:29)
Spelt inn 14. desember 1969 i Fillmore West i San Francisco i USA

### Disk tre (55:27)
Spelt inn 9. august 1969 i Plumpton Racetrack (ved Ninth National Jazz and Blues Festival) i Streat i Storbritannia

### Disk fire(62:47)
Spelt inn 7. september 1969 i Chesterfield Jazz Club i Chesterfield i Storbritannia.

## Medverkande
*Robert Fripp - gitar
*Greg Lake - bassgitar, vokal
*Ian McDonald - treblåseinstrument, klaverinstrument, mellotron
*Michael Giles - trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Epitaph (King Crimson album)|Epitaph (King Crimson album)]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Earthbound

***Earthbound*** er eit konsertalbum frå bandet King Crimson, som kom ut i 1972 etter at bandet som spelte inn albumet hadde vorte oppløyst. Det består av den første offisielle konsertopptaket som er gjeve ut av signatursongen deira «21st Century Schizoid Man», og ein lengre versjon av b-sida «Groon», som ikkje finst på studioalbum. Han inneheld òg eit improvisert spor med scat-synging av Boz Burrell.

Lydkvaliteten på albumet er dårleg sidan det vart spelt inn på eit kassettband (eit dårleg opptaksmedium etter standardane i 1972) av lydteknikaren Hunter MacDonald. I følgje tekst i plateomslaget til nyare CD-utgåver står det «konsertopptak på ein Ampex-sterokassett gjennom ein spesialdesigna miksar av Kelsey Morris ... i regnet frå bagasjerommet på ein Volkswagen» Atlantic Records, som var den opphavlege distributøren til King Crimson i Nord-Amerika, nekta å gje ut *Earthbound* på grunn av den dårlege lyden. Nyare CD-utgåver har ikkje særskild betre lyd sidan opptaket opphavleg vart gjort på ein kassett.

## Innhald

## Medverkande
*Robert Fripp - elektrisk gitar
*Boz Burrell - bassgitar, vokal
*Mel Collins - barytonsaksofon, mellotron
*Ian Wallace - trommer

;Andre musikarar
*Hunter MacDonald - VCS3

## Bakgrunnsstoff
*List of fan reviews

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Earthbound (King Crimson album)|Earthbound (King Crimson album)]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Absent Lovers: Live in Montreal

***Absent Lovers: Live in Montreal*** er eit dobbelt konsertalbum av bandet King Crimson, som vart spelt inn 11. juli 1984 og gjeven ut i 1998. Opptaket er frå den siste konserten deira på turneen i 1984 og vart den siste framføringa til King Crimson før THRAK-konsertane i Argentina ti år seinare. 

## Innhald

## Medverkande
* Robert Fripp&nbsp;– gitar
* Adrian Belew&nbsp;– gitar, trommer, vokal
* Tony Levin&nbsp;– bassgitar, Chapman stick, synthesizer, vokal
* Bill Bruford&nbsp;– trommer, perkusjon

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Absent Lovers: Live in Montreal|Absent Lovers: Live in Montreal]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Alexandra Joner

**Alexandra Joner** () er ein norsk songar og dansar. Ho er dotter av den norske komponisten og musikaren Sverre Indris Joner og kubanske Barbara Joner.

Joner debuterte med singelen «Sunrise» 4. mai 2012 via produksjonsduoen ELEMENT og Universal Music Group. Ho har tidlegare medverke som dansar og skodespelar i musikkvideoar med songarar som mellom anna Madcon, Justin Bieber, Drake og Quincy Jones.

Alexandra Joner er niese av skodespelaren Johannes Joner og syskenbarn av Knut Joner og Kristoffer Joner.

## Diskografi
### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Alexandra Joner|Alexandra Joner]]» frå ,  den 16. juli 2012.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alexandra Joner|Alexandra Joner]]» frå ,  den 16. juli 2012.*  


### Fotnotar
Yosef Wolde-Mariam

**Samuel Andrea Emanuel Daniel Yosef Wolde-Mariam Theodros Tesfa Golja Michael** (), kjend som **Yosef Wolde-Mariam**, er ein norsk programleiar og den andre halvdelen av rapduoen Madcon med Tshawe Baqwa.

## Eurovision Song Contest 2010
Då Eurovision Song Contest 2010 vart arrangert på Telenor Arena i Bærum framførte Madcon songen «Glow» som pausenummer i finalen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Yosef Wolde-Mariam|Yosef Wolde-Mariam]]» frå ,  den 16. juli 2012.*  
* Dette heter han egentlig
VROOOM

***VROOOM*** er ein EP av bandet King Crimson som kom ut i 1994 i samband med det påfølgjande albumet *[[THRAK]]* som kom ut året etter. 

Alle spora på *Vrooom* (utanom «Cage» og «When I Say Stop, Continue») kom ut att på *Thrak* som nyinnspelingar. *Thrak*-versjonane er miksa på ein måte som klårt skil dei individuelle delane som bandmedlemmane spelar, medan *Vrooom*-versjonane er spelte inn på eint meir naturalistisk måte. 

## Innhald

## Medverkande
*Robert Fripp – gitar
*Adrian Belew – gitar, vokal
*Tony Levin – bassgitar, Chapman stick
*Trey Gunn – Warr-gitar
*Bill Bruford – trommer, perkusjon
*Pat Mastelotto – trommer, perkusjon

## Bakgrunnsstoff
*Tekstar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vrooom|Vrooom]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Power to Believe

***The Power to Believe*** er det trettande studioalbumet til bandet King Crimson, utgjeve 4. mars 2003, i lag med minialbumet *[[Happy With What You Have to Be Happy With]]*, som kom ut året før. 

Alternative versjonar av «Eyes Wide Open», «The Power to Believe II» og «Happy With What You Have to Be Happy With» finn ein på EPen *Happy With What You Have to Be Happy With* EP.

*The Power to Believe* er det siste King Crimson-studioalbumet så langt (per 2019). King Crimson tok pause i 2009.

## Mottaking

*The Power to Believe* fekk stort sett positive meldingar. Albumet har ein gjennomsnittleg score på 72/100 basert på åtte meldingar på Metacritic. AllMusic hylla aggresjonen på albumet og «den lydmessige fiendskapen», og skreiv «Om den konstanten tonesonderinga til bandet er ein aktiv søken etter det uvitande medvitet av eit klårt yngre og støyande, og meir krevjande publikum, har dei utan tvil klart dette på *The Power to Believe* -- sjølv meir enn enn med den trippande psykedeliske progen frå den tidlege tida deira.» David Fricke frå *[[Rolling Stone]]* likte kontrasten mellom dei tunge, skremmande periodane og dei fredfulle augneblinka på albumet og konkluderte med at «I møte med krig skapar King Crimson eit håpefullt torebrak.» *[[magasinet Mojo|Mojo]]* skreiv «Dette er eit meir konsistent sett, og forhåpentlegvis ei openberring for yngre metal-fans.» Chris Jones i BBC kalla albumet «rett og slett makelaust». Likevel var det kritikarar som var meir lunkne til *The Power to Believe*. *[[Pitchfork]]* og Dominique Leone sa «Eg må innrømme at eg kjenner noko av den gamle Crim-magien nokre gonger på albumet, men eg ville lurt meg sjølv om eg trudde det var like potent som det dei skapte i gamle dagar.» *[[Stylus Magazine]]* og Ed Howard kalla *The Power to Believe* det beste King Crimson-albumet sidan *[[Discipline]]* i 1981, men meinte at det ikkje levde opp til dei tidlegaste utgjevingane deira.

## Innhald

## Medverkande
*Robert Fripp – gitar
*Adrian Belew – gitar, vokal
*Trey Gunn – Warr-gitar
*Pat Mastelotto – trommer

## Salslister

## Bakgrunnsstoff
*Tekstar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Power to Believe|The Power to Believe]]» frå ,  den 16. juli 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*