open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sola Fide

**Sola Fide** er eit blanda kor/kammerkor frå Fana i Bergen. Koret vart danna i 1989 og har eit variert repertoar, frå tradisjonelle salmar til nyare populærmusikk. Koret er medlem av Norges korforbund og har deltatt både i nasjonale og internasjonale korkonkurransar.

Hausten 2000 fekk koret 2.plass i B-klassa i Landsfinalen for kor og har fått 2.plass (2001) og 3.plass (2004) i «Syng for oss». Internasjonalt har koret fått to 3.plassar og ein 1.plass i International Choir Competition i Sligo, Irland i 2002. Og to 1.plassar og ein 5.plass (med gulldiplom) frå Riva del Garda, Italia hausten 2005.

Dirigent er Janicke Damm Rusti.

## Diskografi
* 2002 *Mixtum Compositum*
* 2005 *Himmeldiamanten*
*2011 *TIL STEDE*

## Bakgrunnsstoff
* Heimeside for Sola Fide
*Nettside under Norges Korforbund
Rosemåling

**Rosemåling** er den vanlege nemninga på ein type tradisjonell dekorativ, ornamental kunstmåling som var vore i bruk i Noreg i nyare tid. Blømingstida for stilen er sagt å vera om lag 1750 og frametter til 1900. Handverket er framleis levande i brukskunstmiljø i fleire norske bygder, og blant norsk-amerikanarar.

Motiva i rosemåling er først og fremst frie, svungne blomar og blad som fyller flatene i sterke og ofte raffinerte fargekombinasjonar. 

## Stildrag

Akantusranken er kanskje det mest attkjennelege trekket ved stilen. Akantusen syner seg i ulike former over store delar av tradisjonsområdet, og vert utbrodert på ymse vis. Utnyttinga av blomerankar syner slektskap til europeisk dekorativ kunst i både barokk og rokokko. Det er rimeleg å tru at dei ulike rosemålingsstilane har latt seg påverke av desse. Til dømes syner austlandsmålinga mange drag av slektskap. Målinga har nok vakse fram i kontakten med Nederland i seglskutetida. Det er påvist likskap i stil i mellom anna Hindelopen nedst i Frisland.

## Bruksområde

Rosemålinga syner seg frå byrjinga på ølbollar og andre drikkebollar, kister av ulike slag, tiner, hengjeskåp og feler. Dei mest velhaldne bøndene kosta på seg å få smykka ut heile stover.

## Fargar

Målarane nytta ofte ulike nyansar av blått, raudt og oker. Kvitt blanda dei av sink, medan blått vart teken frå ulike slag stein dei fann i fjellet. I den klassiske rosemålingstida laga kunstnarane oftast fargane sjølv.

## Bakgrunnsstoff
* Rosemålinga si historie m.m.
* Liste over nokre norske rosemålarar
* Rosemåling i Os i Hordaland
* Om bymålarar og bygdemålarar på 1700-talet
Lysimakhíasjøen

**Lysmakhíasjøen** (gresk Λίμνη Λυσιμαχίας, *Límni Lysimakhías*), òg kalla *Lisimakhiasjøen*, *Lysimahiasjøen* eller *Lisimahiasjøen* er ein innsjø vest for Agrínio. Elva Akhelóos rann tidlegare ut i innsjøen, men via eit kunstig løp renn ho no aust for innsjøen. Lysmakhíasjøen har eit areal på 13,2 km², han er 17 km lang og har eit djup på om lag 9 meter. Aust for innsjøen ligg ein annan innsjø på *Den store etoliske sletta*, Trikhonídasjøen, som har eit rikt økosystem. Frå innsjøen kan ein sjå byen Agrínio i nordaust. 

I eldre tider var desse to innsjøane ein innsjø. Vatnet frå innsjøen renn ut i elva Dímikos og vidare ut i Akhelóos. Den næraste innsjøen er Ozeróssjøen i sør. 

## Kjelde
Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Lake Lysimachia frå Engelsk Wikipedia, som igjen er ei omsetjing av den greske utgåva av artikkelen.
Vektorfelt

Eit **vektorfelt** er ein konstruksjon i vektorrekning som knyter saman ein vektor til kvart punkt i eit (lokalt) euklidsk rom. 

Vektorfelt vert ofte nytta i fysikk til å modellere til dømes farten og retninga til ei væske i rørsle, eller styrken og retninga til ei kraft, som ei magnetisk kraft eller tyngdekraft, som endrar seg frå punkt til punkt.
Sannsynstettleiksfunksjon

**Sannsynstettleiksfunksjon** er i matematikk ein funksjon som representerer sannsynsfordelinga uttrykt ved integral. 

Formelt har sannsynsfordelinga tettleik *f* om *f* er ein ikkje-negative Lebesgue-integrerbar funksjon \mathbb{R}\to\mathbb{R} slik at sannsynet til intervallet [*a*, *b*] er gjeve ved

:\int_a^b f(x)\,dx

for alle to tal *a* og *b*. Dette impliserer at det totale integralet til *f* må vere 1. Omvendt er alle ikkje-negative Lebesque-integrerbare funksjonar med totalt integral lik 1 sannsynstettleiken til ein passande definert sannsynsfordeling. 

Om sannsynsfordelinga har tettleik *f*(*x*), så har det infinitesimale intervallet [*x*, *x* + d*x*] sannsynet*f*(*x*)&nbsp;d*x*.

Uformelt kan ein sjå på sannsynstettleiksfunksjonen som ei «glatta ut» utgåve av eit histogram. 

## Forenkla forklaring
Ein sannsynstettleiksfunksjon er ein funksjon *f*(*x*) som skildrar sannsynstettleiken uttrykt i form av ein inputvariabel *x* som skildra nedanfor: 
* *f*(*x*) er større enn eller lik null for alle verdiar av *x* 
* Det totale arealet under grafen er 1:
:: \int_{-\infty}^\infty \,f(x)\,dx = 1.  

Det faktiske sannsynet kan så reknast ut ved å ta integralet av funksjonen *f*(*x*) ved å integrere intervallet til inputvariabelen *x*. 

Til dømes: Sannsynet for at variabelen *X* starta innanfor intervallet [4.3,7.8] vil vere

:\Pr(4.3 \leq X \leq 7.8) = \int_{4.3}^{7.8} f(x)\,dx.
Planaria

**Planaria** (*Planariidae*) er ein familie flimmerormar som lever i ferskvatn og er kjende for evna si til å regenerera mista kroppsdelar. Dei lever som regel krypande langs botnen ved hjelp av flimmerhår, men dei vert òg ofte funne på plantar.

Planaria er som regel mellom 3 og 12 mm lange og har tydelege augeflekkar som kan registrera lys og mørker. Dei er aktive predatorar som hovudsakleg lever av vasslopper og knott.

## Bakgrunnsstoff
*
Den palearktiske regionen

**Den palearktiske regionen** er ein av dei åtte biogeografiske sonane kloten vert delt opp i. Han er fysisk sett den største av dei, og omfattar Europa, Asia nord for Himalaya, Nord-Afrika og nordlege og sentrale delar av Arabia.

Dei palearktiske økosystema er hovudsakleg boreale eller tempererte, med eit belte av arktisk tundra heilt i nord og tropiske ørkenar i sør.

Ofte vert den palearktiske regionen slått saman med nearktisk region (Nord-Amerika) til *[[holarktisk region]]*. Dette er på grunn av at økosystema er særs like i desse to områda; både når det kjem til fysiske og klimaktiske tilhøve og når det gjeld kva dyre- og plantegrupper som førekjem.
Den nearktiske regionen

**Den nearktiske regionen** er ein av dei åtte biogeografiske regionane verda vert delt i. Han omfattar mesteparten av Nord-Amerika, inkludert Grønland og nordlege Mexico. Sørlege delar av Mexico, sør-Florida, Mellom-Amerika og Karibia vert rekna med i den neotropiske regionen.

Nearktis er for det meste prega av arktisk, borealt og temperert klima, og er dominert av mange av dei same gruppene som den palearktiske regionen. Ofte vert desse to difor slått saman til ein holarktisk region.
Den neotropiske regionen

**Den neotropiske regionen** eller **neotropis** er ein av dei åtte regionane kloten vert delt opp i innanfor biogeografien. Han omfattar Sør- og Mellom-Amerika, dei karibiske øyene og sørspissen av Florida, og er den regionen som har dei største områda med tropisk regnskog. I tillegg har området store areal med fjell og stepper.

Mellom plantane som opphavleg kjem herfrå kan me nemna poteten og tomaten. Den endemiske faunaen inkluderer gomlarar (maurslukarar, beltedyr og dovendyr), vestaper, marsvinliknande gnagarar og pungrotter.

## Bakgrunnsstoff
Joachim Nielsen

**Joachim «Jokke» Nielsen** () var ein norsk musikar. Han var vokalist, gitarist, låtskrivar og frontfigur i den norske rockegruppa Jokke & Valentinerne, og var bror til teikneserieskaparen Christopher Nielsen og son av kunstnaren John David Nielsen.

Nielsen skipa Jokke & Valentinerne i 1982, og gruppa vart snøgt ei av dei mest populære gruppene i rockemiljøet i Oslo. I 1985 vart låtane *«Spenn»* og *«Alt kan repareres»* gjevne ut på ein samlekassett med nye norske band, og året etter gav Jokke & Valentinerne ut sitt fyrste album, *Alt kan repareres*.

Jokke levde på mange måtar opp til rockemyten. Tekstane hans handla mykje om fyll og alkohol, og ikkje sjeldan var Jokke sjølv i overkant påverka på sine eigne konsertar. Han skapte avisoverskrifter under utdelinga av Spellemannprisen i 1992 då han for albumet *Frelst* tok imot prisen i kategorien beste rockeartist, synleg ruspåverka.

På 90-talet tok «Jokke» i bruk hardare rusmiddel. I songtekstane sine skildra han strevet og fortvilinga i livet sitt med rusmiddelavhengnad. Han vart lagd inn på avrusingsklinikkar nokre gonger, for å freista slutta med heroin, noko han diverre ikkje klarte. «Jokke» Nielsen døydde av ein overdose i oktober 2000, berre 36 år gamal.

## Diskografi

### Jokke & Valentinerne
* *[[Alt kan repareres]]* (1986)
* *[[Et hundeliv]]* (1987) 
* *[[III (album)|III]]* (1990)
* *[[Frelst]]* (1991) 
* *[[Alt kan repeteres]]* (1994) 
* *[[Spenn!]]* (1995)

### Soloalbum
* *[[Nykter]]* (1996)

### Jokke med Tourettes
* *[[Trygge Oslo]]* (1997)
* *[[Billig Lykke]]* (1999)

### Jokke & Valentinerne med Tourettes
* *[[Prisen for popen]]*
* *[[Tomgang (singel)]]* (2005)

## Bakgrunnsstoff
* Jokke diskografi - Komplett diskografi.
Ozeróssjøen

**Ozeróssjøen** (gresk Λίμνη Οζερός *Límni Ozerós*) er ein innsjø vest for Agrínio. Elva Akhelóos renn i nordvest. Innsjøen er om lag 5 km lang og 3 km brei, og frå innsjøen kan ein sjå byen Agrínio og fjellområda omkring. Ozeróssjøen har eit areal på vel 9 km². 

## Nærliggande stader

* Ájos Konstandínos, søraust
* Kalývia, sør
* Bambíni, vest
* Fytíes, nordvest

## Referansar

## Kjelde
Trikhonídasjøen

**Trikhonídasjøen** (gresk Λίμνη Τριχωνίδας, *Límni Trikhonídas*) er den største naturlege innsjøen i Hellas. Han vert òg kalla *Trihonida* eller *Trichonida* , eldre former: *Trihonis*, *Trikhonis* og *Trichonis*. Han ligg i den austlege delen av periferieininga Etoloakarnanía, aust for Agrínio, sør for Evrytanía og nordvest for Návpaktos. Han har eit areal på 98,6 km² med ei lengd på 19 km og eit djup på opp til 58 meter. Innsjøen dekte tidlegare sentrale område av prefekturet òg, som i dag er ei slette. For ein million år sidan skrumpa innsjøen inn.

Ved breidda av innsjøen ligg vakre skogar med platanlønn, furu og andre tre. I tillegg finn ein jordbruksområde, om lag 200 fugleartar og fleire landsbyar. Ein av desse landsbyane er Myrtiá.
Voulisméni

**Voulisméni** (gresk Λίμνη Βουλισμένη, *Límni Voulisméni*) er ein tidlegare innsjø som i dag er forbunden med havet. Han ligg i sentrum av byen Ájos Nikólaos på Kreta og er sirkelforma med ein diameter på 137 meter og eit djup 67 m.. Dei lokale kallar han berre «innsjøen». Innsjøen er forbunde til havet via ein kanal som vart graven ut i 1870.

I følgje segna skal gudinna Athene ha bada her. Kvart år rundt midnatt før den ortodokse påskedagen samlar mange innbyggjarar i byen seg rundt innsjøen for å feire med fyrverkeri.

Ei anna lokal soge seier at innsjøen er botnlaus. Basert på at innbyggjarar merka forstyrringar i overflata på vatnet under jordskjelvet på Santoríni i 1956, meinte mange at det var ein geologisk samanheng mellom dei to stadane, men dette har aldri vorte stadfesta vitskapleg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Voulismeni|Lake Voulismeni]]» frå , den 20. august 2007.*  

## Bakgrunnsstoff
* Heimesida til Ájos Nikólaos
Kringsjå

**Kringsjå**, som vanlegvis er eit geografisk namn med meininga «ein stad med vidt utsyn», kan vere eit oppslagsord for fleire ting:

* Kringsjaa, eit tidlegare tidsskrift
* Kringsjå kraftstasjon
* Kringsjå i Oslo
** Kringsjå studentby på Kringsjå i Oslo
* Kringsjå i Laksevåg
* Kringsjå i Vennesla
* Kringsjå i Kristiansund
* Kringsjå i Fredrikstad
Poor Knights Islands

**Poor Knights Islands** er ei gruppe ubygde øyer utanfor austkysten av regionen Northland på Nordøya på New Zealand. Dei ligg 50 km nordaust for Whangarei, og 22 km utanfor kysten, midtvegs mellom Bream Head og Cape Brett.

Øykjeda består av to større øyer, *Aorangi* og *Tawhiti Rahi*, med ei rekkje mindre øyer mellom desse to, der den største heiter *Motu Kapiti*. Namnet māoriane brukar om heile øykjeda er *Tawhiti Rahi*. Øyene er eroderte restar av ein fire millionar år gammal rhyolittvulkan. Det totale arealet til øyene er 24 km².

Øyene er verna som eit naturreservat, og ein må ha løyve for å fortøya båtar der eller gå i land. Slike løyve vert vanlegvis berre gjevne for vitskaplege føremål.

Havet 800 meter utfor øyene er eit marint reservat der det ikkje er tillate å uroa dei marine livsformene eller fjerna skjel eller steinar. Det er heller ikkje tillate med kommersielt fiske nærare enn ei nautisk mil (1 852 meter) frå øyene, og linefiske er det einaste tillatne fisket mellom ei og tre nautiske mil frå land. Det er populært å dykka kring øyene på grunn av dei mange artene av marin fauna som finst her. Øyene byr også på fascinerande landskapsformer som naturlege portalar og grotter.

Ein kjend lokal plante på øyene er ei lilje med imponerande blomeprakt, Poor Knights lily (*Xeronema callistemon*).

Det vert sagt at opphavet til namnet kjem av likskapen dei har til ein brødbasert pudding (*Poor Knight's Pudding*) som var ein populær matrett på den tida europearane oppdaga øyene.

## Kjelder
* Geology – New Zealand's Geological History', frå *An Encyclopaedia of New Zealand*, redigert av A. H. McLintock, utgjeven første gong i 1966. 
* Omtale av Poor Knights lily
Snøveronika

**Snøveronika** (*Veronica alpina*), tidlegare og ofte framleis kalla **fjellveronika**, er ei fjellplante som veks på fuktig mark. Ho er å finne på enger, ved snølege og ved bekkar, og blomstrar kring juni månad. Planta har ei amfi-atlantisk utbreiing.

Dei små blomane er mørkeblå av farge. Dei er samla i ein liten klase i toppen av stengelen, som er opprett frå ein kort krypande del. Fjellveronika har ovale, heile motsette blad som oftast er glatte.

Frukta er ein kapsel. Ved mogning vert både kapselen og heile fruktstanden blå.

Snøveronika er heimleg og nokså vanleg i alle fjellstrøk i Noreg. Planta er funnen opp til over 1900 moh. i Jotunheimen. Planteslekta har namn etter helgenen Veronika.

## Slektskap og namn
Arten har to underartar i Noreg:
* nominatunderarten fjellveronika (*V.a.* ssp. *alpina*)
* høgfjellsveronika (*V.a.* ssp. *pumilla*), på raudlista 2021 som nær truga (NT)

Det har vore mykje fram og attende med namngivinga av arten og underartane. Tidlegare rekna ein dei to underartane som separate artar, fjellveronika (*V.&nbsp;alpina*) og høgfjellsveronika (*V.&nbsp;pumilla*). Då ein slo dei saman til ein art, vart dei to namna knytte til underartane, medan sjølve arten ikkje fekk noko norsk namn. Etter kvart vart namnet fjellveronika knytt til arten, medan nominatunderarten vart kalla vanleg fjellveronika. Som ein konsekvens av at Artsdatabanken no prinsipielt bruker separate namn på ulike taksonomiske nivå, har ein valt å kalle arten snøveronika, eit namn som førebels er lite innarbeidd.

## Kjelder

* Ørjan Nilsson: *Nordisk Fjellflora*. Oslo 1995
* Leif Ryvarden (red.) *Norges planter 2*. Oslo 1993
Røsvik

**Røsvik**, eller **Røsvika**,  er ein gammal handelsstad i Sørfold kommune i Nordland fylke. Staden ligg ved fjorden Sørfolda. 

Røsvik kyrkje vart innvigd  1883.

## Kjelder
* SSB: «Tettsteder og sentrumssoner. 1. januar 2005. Nordland»
*SSB: «Nye og utgåtte tettsteder. 1.januar 2008»
Saltenposten

***Saltenposten*** er ei avis som vert gjeven ut i Nordland. Ansvarleg redaktør er Frank Øvrewall (per august 2015). Avisa har hovudkontor på Fauske.

## Opplagstal

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Saltenposten
Kopaídasjøen

**Kopaídasjøen** (gresk Κωπαΐδα), eldre form *Kopaís* (antikk gresk Κωπαΐς) eller *Copais*, var ein innsjø sentralt i Viotía i Hellas, vest for Thíva, fram til seint på 1800-talet. Området der innsjøen låg, som i dag er ei slette, vert framleis kalla Kopaída.

## Drenering
Medan innsjøen framleis eksisterte låg byane Aliártos (antikt *Haliartus*), Orkhomenós og Kherónia langs breidda. Elva Kifisós rann ut i innsjøen, og etter det Strabo skriv òg ei elv som vart kalla Termissós. Innsjøen var omringa av frodige landområde, men trengde seg inn over dei omliggande områda på grunn av dårleg drenering. Som følgje av dette vann skotske og franske ingeniørar i 1867-1887 tilbake landområda for det britiske selskapet Lake Copais Ltd., ved å byggje kanalar til å drenere bort vatn frå innsjøen til Kifisós og derfrå til Ylíkisjøen (i antikken Hylice). Totalt vart om lag 200 km² med landområde vunne tilbake. Dette området vart gjeve tilbake til Hellas i 1952.

Før dette rann vatnet i innsjøen ut i havet via fleire underjordiske kanalar. Somme av desse kanalane var kunstige, skriv den antikke geografen Strabo. Moderne utgravingar har oppdaga enorme kanalar danna på 1300-talet fvt., som drenerte vatn ut i sjøen i nordaust. Strabo nemner at mellom anna ingeniøren Krates frå Khalkída gjorde arbeid her under tida til Aleksander den store.

## Bakgrunnsstoff
* Satellittbilete av plasseringa til Kopaídasjøen
* Strabo om Kopaídasjøen
* Pausanias om Kopaídasjøen

## Kjelde
Stymfalíasjøen

**Stymfalíasjøen** (gresk Λίμνη Στυμφαλία, *Límni Stymfalía*) er ein innsjø nordaust på Peloponnes i periferieininga Korinthía i Hellas. Sjøen er ein typisk karstsjø. Han får mykje av vatnet sitt frå bekkar, medan det renn ut gjennom underjordiske bekkar og ein kanal.

Rundt sjøen ligg eit våtmarksområde, men vanlegvis er landet rundt innsjøen likevel ganske tørt. Ein finn ei blanding av krattskog og jordbruk der. Nokre år tørker sjøen inn, og blir då nytta for jordbruk.

Området er rikt på fuglar, amfibiar og planteliv. Kvitaugeand (*Aythya nyroca*) og dvergraudrum (*Ixobrychus minutus*) hekkar her.

Historikaren Strabo (ca. 64 f.Kr-23 e.Kr.) skildra sjøen som ikkje hadde synlege utløp. Han meinte vatnet rann ut nær Kefalári sørom Árgos.

Området er òg nemnd i gresk mytologi i samband med dei stymfaliske fuglane, som plaga dei arkadiske skogane nær innsjøen. Herakles si sjette arbeidsoppgåve var å få has på dei.

## Kjelder

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
Vasilij og Konstantin av Jaroslavl

**Vasilij og Konstantin** er to ortodokse helgenar frå Jaroslavl. 

Den brutale khan Batu og den store horden hans invaderte Rutenia i 1236 og sette alt i brann. Tatarar la fyrstedøma Rostov og Jaroslavl, hovudbyen Vladimir, og mange andre byar nord i Rutenia under seg. Tida under tatarane var ei særs vanskeleg tid for Rutenia, men i løpet av denne perioden levde fleire kjende personar, som til dømes knjazane Vasiliij og Konstantin. Dei styrte i sine arvedistrikt med gudsfrykt og deltok ikkje i uesemja mellom dei russiske knjazane, for dei tok godt vare på farsarva si, reparerte skadane etter tatarane sin invasjon, og bygde opp att ruinerte katedralar og kyrkjer.

I 1242 drog den unge knajz Vasilij med mot til Den gylne horde for å fredeleggjere khan Batu. Året etter drog han i horden saman med storhertugen av Kiev, Jaroslav (1190-1246). Trass i mykje sorg aksepterte Vasilij alle byrdene og uretten med audmjukskap og bad ofte. Vasilij var ein god mann, men livet hans vart ikkje langt. Vinteren 1249 kom Vasilij til Vladimir for å møte slektningen sin, storhertug St. Aleksander Nevskij (minnefestdag 6. desember (23. november i den julianske kalenderen)), vart sjuk og døydde 8. februar.

Kroppen til St. Vasilij vart plassert i Uspenskij-katedralen i Jaroslavl på den nordre sida. Vasilij sin yngre bror, knajz Konstantin, arva broren sitt styre for ei stund. Steppenomadar frå sør var på plyndringstokt i området. I 1252 plyndra dei fyrstedømet Suzdal. 3. juli 1267 kom hordar av tatarar nær Jaroslavl. Konstantin trefte på tatarane saman med hans væpna styrke og på ei høgd nær elva Kotorosl oppstod eit blodig slag. Mange soldatar på begge sider døydde. Den unge knjaz Konstantin døydde i slaget som ein martyr. Han gav livet sitt for den ortodokse trua og landet sitt sjølvstende. Kroppen til St. Konstantin vart med ære gravlagd nær kroppen til bror hans St. Vasilij.

Etter to hundre år, då det skulle gravast ei grøft til ein ny katedral, vart leivningane til dei to brørne oppdaga, og dei var like heile som den dagen dei vart gravlagd. Det var mange mirakel og lækjingar knytte til desse leivningane.

## Minnefestdagar
* 5. juni (23. mai i den julianske kalenderen) – minnefestdagen for oppdaginga av leivningane
* 21. juni (8. juni i den julianske kalenderen) – minnefestdagen for Rostov og Jaroslavl si helgensamling
* 16. juli (3. juli i den julianske kalenderen)

## Kjelde
* Orodoks helgenkalender
Cavalli Islands

**Cavalli Islands** er ei lita øygruppe i Whangaroa på austkysten til regionen Northland på Nordøya New Zealand. Dei ligg fem kilometer aust for havbukta Matauri Bay på Nordøya.

Gruppa består av øyene Motukawanui (areal 3,40 km²) og dei mindre øyene Motutapere, Panaki, Nukutaunga, Motuharakeke, Haraweka og Motukawaiti. Den største øya er gjort til eit naturreservat, nokre av dei mindre er i privat eige. 

2. desembe 1987 vart skroget til den sprengde Greenpeace-båten «Rainbow Warrior» senka mellom Matauri Bay og Cavalli Islands, for å tena som eit dykkemål og som reservat for fisk. Dette vart sett på som eit høveleg endelikt for dette skipet.

## Bakgrunnsstoff
*Foto av øyene frå Matauri Bay 
*Kart og omtale av Whangaroa-distriktet
Football Manager

**Football Manager** er eit populært dataspel der du styrer det laget du vil i verda som manager for klubben, og det gjeld å gjere taktisk kloke val, hente inn rette spelarar, og kjøpe dei beste spelarane. Etter at FM07 kom ut i 2007 blei det også mogeleg å sjekke ut spelarar ved hjelp av eit omfattande speidarnettverk.

Spelet blir laga av Sports Interactive. Før 2005 var spelet kjend som Championship Manager. 
Men da gjekk skaparane og produsentane frå kvarandre, produsentane fekk namnet, medan skaparane fekk databasen, som no er grunnlaget for Football Manager. Spelet vert distribuert av SEGA.

Lanseringsdato for 2007-versjonen var 20. oktober 2006. Enkelte butikkar begynte å selje spelet fleire dagar før lanseringsdato. Dette medførte at SEGA framskunda lanseringsdatoen til 18. oktober.

Football Manager er verdas mest populære manager-spel, og det kjem ut nye versjonar kvart år.
Spelet blir berre kalla FM av rutinerte spelarar.

## Bakgrunnsstoff
* FMNorge.com - Den norske offisielle FM-sida. Sida serverer nyheiter, artiklar, guidar, nedlastingar, grafikk, spelartips, forum, osv.
* FMSweden.se - Sveriges desidert største fanside for FM. Dei serverer nyheiter, nedlastingar, artiklar, grafikk, osv. Sida har også eit stort og aktivt forum.
* SortItOutSi.net - Ei av dei største sidene på grafikk. Plagast nokon gonger av sein server.
Akarnanikó

**Akarnanikó** (gresk Ακαρνανικό, katharevousa *Akarnanikon*) er ei fjellkjede som dominerer dei nordvestlege områda av periferieininga Etoloakarnanía vest i Hellas. Ho har ei lengd på om lag 20 km og er 10 km brei. Det joniske havet ligg mot vest. Fjella er kjend for sitt kjeldevatn. Hovudvegen mellom Vónitsa og Astakós ligg i vestlege område. 

Ein finn skogar i dei ytre områda av fjellet, og elles sporadiske buskar, grassletter, steinar og bergskår. 

## Næraste stader

* Thýrio, nord
* Trýfos, nordaust
* Katoúna, aust
* Kompotí, aust
* Kandíla, sør
* Páleros, nordvest
* Monastiráki, nordvest

## Panorama
Frå fjella kan ein sjå nærliggande fjell i nord og aust som Panetolikófella og fjella nordvest på Peloponnes, inkludert Móvri og Skóllis, men Panakhaikó og enkelte andre fjell kan ein ikkje sjå. Den austlege halvdelen av Akhelóosdalen og Dei etoliske slettene kan ein òg sjå. I vest kan ein sjå øyane Kefaloniá, Itháki og Levkáda, og i nord så vidt Ártabukta og fleire fjell i Ípiros.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Acarnanian Mountains|Acarnanian Mountains]]» frå ,  den 21. august 2007.*
Vólvisjøen

**Vólvisjøen** (gresk Λίμνη Βόλβη, *Límni Vólvi*, bulgarsk/makedonsk Бешичко Езеро, *Besjitsjko Ezero*), tidlegare òg kalla *Bolbe*, er namnet på ein innsjø i Mygdonía, ikkje langt frå Egearhavet. Han er om lag 19 km lang og mellom 10 og 13 km brei. 

Vólvisjøen ligg i periferieininga Thessaloníki i Hellas. Han ligg aust for Koróniasjøen. I aust ligg den smale Rendínadalen, òg kalla Den makedonske Témbi sidan han liknar Témbidalen. Vólvisjøen er den nest største naturlege innsjøen i Hellas og har eit areal på 68 km² og eit djup på 20 meter. 

Innsjøen rann ut i Strymónasbukta via ei elv som rann gjennom eit pass ein gong kalla Aulon eller Arethusa. Namnet på elva er ikkje nemnd av Thukydides i skildringa hans, men er tydlegvis den same elva som Erekhios (romanisert som *Rekhios*) i Prokopios (*de Aedificiis*, 4.4). Av mindre elvar som munnar ut i innsjøen er det nemnd Ammites og Olynthiakos. Åboren (*labrach*) i innsjøen vert særleg trekt fram av den gastronomiske diktaren Arkhestratos.

Det var òg ein by kalla Bolbos nær innsjøen. I dag er det fleire byar som har Vólvi i namnet sitt, og som ligg langs innsjøen. Ein veit ikkje sikkert om nokre av desse moderne landsbyane er den same som den antikke Bolbos. 

For om lag ein million år sidan var Vólvisjøen og Koróniasjøen og heile Mygdonía ein stor innsjø. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Lake Volvi|Lake Volvi]]» frå ,  den 21. august 2007.*  

## Bakgrunnsstoff
* Kart over Vólvisjøen
* Artikkel om Vólvisjøen med bilete.
Témbi

**Témbi** (gresk Τέμπη) eller *Tempe* er ein dal nord i Thessalía i Hellas som vart kalla Apollon og musene sin favorittstad av greske diktarar. Han ligg mellom fjella Ólymbos i nord og Óssa i sør. Dalen er 10 km lang, så trong som 25 meter enkelte stader og har klipper som er nesten 500 meter høge. Gjennom dalen renn elva Piniós på sin veg til Egearhavet.

På den høgre breidda av Piniós stod eit tempel tileigna Apollon, nær staden der laurbærblada som vart brukt til å krone dei sigrande i dei pythiske leikane vart sanka. Témbidalen var òg heimstaden til Aristaios, Apollon og Kyrene sin son, og var her han jaga Eurydike, kona til Orfeus, som vart biten av ein slange medan ho flykta og døydde. På 1200-talet vart ei kyrkje tileigna Ajía Paraskeví reist i dalen.

Témbipasset er eit strategisk pass i Hellas sidan det ligg der hovudvegen frå nord mot sør passerte. Ein kan omgå vegen frå Sarandáporosundet, men dette tar lengre tid. På grunn av den strategiske plasseringa har han vore ei slagmark opp igjennom historia. I 480 f.Kr. prøvde 10&nbsp;000 atenarar og spartanarar å stoppe Xerxes I sin invasjon, men vart omgått gjennom Sarandáporo. Under den tredje makedonerkrigen i 164 f.Kr. braut romarane gjennom Perseas sitt forsvar og sigra over han seinare i slaget ved Pydna. 

Under revolusjonen til Andriskos i 148 f.Kr. var dalen åsteda for nok ein konflikt. Det var andre slag som vart utkjempa der under barbarraida som markerte slutten på romartiden i Hellas og i bysantinsk og osmansk tid. I dag er Témbi for dei fleste grekere kjend for den dårlege vegen som går gjennom og dei forferdelege ulukkene som dette har ført til, som i 2003 då ein heil skuleklasse frå Imathia omkom.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vale of Tempe|Vale of Tempe]]» frå ,  den 21. august 2007.*
Romstasjonen Freedom

**Romstasjonen Freedom** var ein planlagd romstasjon som vart annonsert av Ronald Reagan i 1984. utsjånaden vart revidert ei rekkje gongar, og romstasjonen vart aldri bygd. Noko av restane frå prsojektet vart likevel nytta i den internasjonale romstasjonen, som NASA byggjer i felleskap med blant anna ESA.
Koralbok

**Koralbok** er på germansk språkområde ei nemning ei samling firstemt utsette evangeliske koralar, det vil seie melodiar til bruk ved salmesongen i gudstenesta.

## Historie
Etter reformasjonen vart det gjeve ut songbøker og kyrkjesongbøker til hjelp for songen under gudstenesta. 
Den eldste melodisamlinga som vart trykt under namnet koralbok, var «*Choral-Gesangbuch*», utarbeidd av Daniel Speer i Stuttgart i 1692. Boka hadde notar med melodi og generalbass til 316 songar, og ho sette standard for utgjevingane i hundreåra som følgde.

Måten salmane var arrangerte på, og måten dei vart sungne på, har skifta gjennom tidene. Opphavleg var songen i tradisjonen etter Martin Luther rikt rytmisk nyansert. Gjennom hundreåra vart rytmen utjamna, slik at alle noteverdiane vart av same lengd, samstundes med at tempoet i songen vart redusert. 

Slik vart salmesongen oppfatta som musikalsk «daud». Dette vart i vart forsøkt bøtt på på ulikt vis i folkemusikken og ved orgelimprovisasjonar mellom strofane. På midten av 1800-talet kom det ut koralbøker med melodiar i meir opphavleg form, med rikare rytmikk. 

## Koralbøker i Noreg
I 1783 kom den første offisielle *Choral-Bog*, av Niels Schiørring. Den var laga for *[[Psalme-Bog eller En Samling af gamle og nye Psalmer|Guldbergs salmebok]]* av 1778 og hadde besifra bass til 100 melodiar.

I 1801 kom H. O. C. Zincks *Koral-Melodier til den [[Evangelisk-christelig Psalmebog til Brug ved Kirke- og Huus-Andagt|Evangelisk-christelige Psalmebog]]*. Denne omfatta 122 melodiar med besifra bass.

Den første norske koralboka var Ole Andreas Lindemans *Coral-Bog inneholdende de i [[Dend Forordnede Ny Kirke-Psalme-Bog|Kingos]], [[Psalme-Bog eller En Samling af gamle og nye Psalmer|Guldbergs]] og [[Evangelisk-christelig Psalmebog til Brug ved Kirke- og Huus-Andagt|den evangelisk christelige Psalmebog]] forekommende melodier *, autorisert ved kongeleg resolusjon 15. juni 1835 til udelukkende Brug ved Gudstjenesten i Rigets Kirker. 

15.12. 1877 vart *[[Koralbog indeholdende de i Landstads Salmebog forekommende melodier]]* autorisert. Boka var utarbeidd av Ludvig Mathias Lindeman. Boka inneheldt 142 salmemelodiar.

I 1926 kom *[[Koralbok for den norske Kirke]]* med 283 melodiar til salmane i *[[Landstads reviderte salmebok]]* og *[[Nynorsk salmebok]]*.

I 1985 vart *[[Norsk koralbok]]* autorisert, med melodiar til *[[Norsk salmebok]]*.

Mellom desse autoriserte koralbøkene er det gjevne ut fleire private koralbøker. Viktigast av desse var Per Steenberg si koralbok frå 1947. Denne boka gjekk eit lang steg i retning av å restaurere melodiane til dei opphavlege formene, ei line som vart vidareført i Norsk koralbok av 1985.

## Kjelder:
* *Kristen sang og musikk* Runa forlag 1962
Ajía Dynatí

**Ajía Dynatí** (gresk Αγία Δυνατή, *Sankt Dynati*) er det nest høgaste fjellet på Kefaloniá (1&nbsp;131 moh) etter Énos (Mavrovounó). Det er òg det tredje høgaste fjellet i Dei joniske øyane etter Énos og Eláti på Levkáda. Mellom fjellet sine toppar er det små høgsletter der den største heiter Fálari. Fálari har rykte på seg for å produsere den beste fetaosten i Hellas. 

Fjellet strekkjer seg over kommunane Palíki, Pýlaros, Sámi og Argostóli. Ved Ajía Dynatí på 1500-talet vart det bygd eit kloster kalla Panajía Themáton. Mange tradisjonelle landsbyar, som Makryótika, Divaráta og Pouláta, ligg i fjella. 

I mytologien er Ajía Dynatí steinen som Kronos kasta på Jorda etter Zevs fekk makt. Rhea, kona til Kronos, gav han steinen inntulla i klede for at han skulle ete han, fordi Kronos hadde ete alle borna hennar. Då Kronos svelte steinen fekk han vondt. Rhea kunne då føde barnet hans Zevs på Kreta utan at Kronos visste om det. Då Zevs fekk makt kommanderte han Kronos til å kaste steinen til Jorda i lag med borna han hadde ete. Opphavet til Ajía Dynatí, Sank Dynati, er ukjend sidan det ikkje finst nokrekjende helgenar med dette namnet. 

Mange italienarar vart drepne av tyskarar på Ajía Dynatí under den berykta massakeren av divisjon Acqui. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Agia Dynati|Agia Dynati]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Énos

**Énos** (gresk Όρος Αίνος) eller *Aenos* er det høgaste fjellet på Kefaloniá i Hellas med ei høgd på 1&nbsp;628 moh. 

Det meste av fjellkjeda er eit parkområde. Furuskog ligg på ei høgd mellom 700 til 1&nbsp;200 meter. På ei høgd opp til om lag 300 meter ligg det strender og jordbruksområde frå Argostóli til Póros. Frå 300 til 500 meter finn ein oliven og laurbærtre. Over 1&nbsp;200 meter er fjellet stort sett bert, steinete og barskt. Fjellkjeda dekkjer om lag 3/4 av øya frå Póros til Ássos.

Frå fjella kan ein sjå det nordvestlege Peloponnes og Etolía i tillegg til dei joniske øyane Zákynthos, Levkáda og Itháki. 

Det bur mellom tre og fire tusen innbyggjarar i fjellsidene på Énos, og på 1970-talet vart det bygd eit fjernsynstårn på fjelltoppen, og fleire tårn tidleg på 1990-talet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Ainos|Mount Ainos]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Ole Andreas Lindeman

**Ole Andreas Lindeman** () var ein norsk organist og musikkpedagog. Han var fødd på Øye i Surnadal av foreldra Anne Christine Tangen og Jacob Madsen Lindeman som var sorenskrivar på Nordmøre.

## Biografi
Lindemann tok eksamen artium ved Trondheim katedralskole før han reiste til København for å studerte jus. Etter kvart brukte han stadig meir av tida på musikk, og han avbraut jusstudia. Ole Andreas Lindeman vart elev av kapellmester I. C. Wernicke og heldt konsertar med klaver eller fiolin. På oppmoding frå biskop Johan Christian Schønheyder flytta Lindeman til Trondheim for å bli organist i Vår Frue kyrkje.

Ole Andreas Lindeman vart ein dominerande musikkpedagog i Trondheim - «privilegert stadsmusicus» - gjennom eit halvt hundreår. Han var også song- og musikklærar ved Trondhjems Borgerlige Realskole. I 1835 utgav han med offentleg stønad den aller første norske koralboka.

Lindeman vart gift med Anne Severine Hickmann i 1802, og saman fekk dei fem søner. Av desse vart fire organistar, ein av dei dessutan prest, og ein annan lækjar. Den eldste sonen, Frederik Christian, etterfølgde faren i Vår Frue kirke, Just Riddervold vart organist i Domkyrkja. Jacob Andreas og Ludvig Mathias reiste til Vår Frelsars kyrkje i Oslo. Førstnemnde vart sidan prest i Leikanger og Davik, sistnemnde var far til musikkpedagog Peter B. Lindeman, som var leiar for Musikkonservatoriet i Oslo i mange år, og organist Kristian T. M. Lindeman som overtok som organist i Domkyrkja etter onkelen sin. 

Ole Andreas Lindeman døydde 88 år gammal, og var i heile si tid som organist knytt til Vår Frue kyrkje i Trondheim.

## Kjelder
* Opplysningar frå tilsvarande artikkel på bokmålswikipediaen.
* Adressa - om Lindemans gate
Andikhásia

**Andikhásia** (gresk Αντιχάσια), òg kalla *Antikhassia*, *Antihasia* og *Antihassia*, er eit fjell nord i periferieiningane Tríkala og Lárisa i Thessalía i Hellas. Fjellet er ein del av fjellkjeda Píndos. Fjellet er 1&nbsp;416 meter høgt og er om lag 40-50 km langt frå aust til vest og 15-20 km breitt frå nord til sør. Elva Piniós renn sørvest for fjellet. 

Fjellet har gjeve namn til kommunen med same namn vest i Lárisa. 

Skogar dominerer dei lågareliggande områda av fjellet og inneheld furu og gran. Dalområde, grassletter, buskar og berre område dominerer dei høgareliggande områda. Rundt fjellet ligg landsbyar og skogsvegar, i tillegg til ein del turstiar. 

Frå toppen av fjellet kan ein sjå Khásiafjella i nord, fjella nordvest i Lárisa, Den thessaliske sletta og nokre nærliggande fjell og dei sentrale Píndosfjella, som Lákmos.

## Næraste stader

* Oxýnia, nordvest
* Agiófyllo, nordvest
* Tsioúka, nordaust
* Agreliá, søraust
* Koniskós, sør
* Vlakháva, sør
* Trygóna, sørvest
* Pévka, sørvest

## Stader i fjellet

* Flambourési, sentralt
* Gávros, sentralt
* Longá, aust
* Mavréli, søraust
* Skepári, sentralt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antichasia|Antichasia]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Aroánia

**Aroánia** (gresk Αροάνεια), òg skrive *Aroneia*, eller **Khelmós** (gresk Χελμός), òg skrive *Chelmos* eller *Helmos*, er ei fjellkjede i Hellas. Ho er om lag 15-20 km lang frå nord til sør (nordaust for Lykouría til sørvest for Diakoptó) og om lag 5-10 km frå vest til aust (frå aust for Kalávryta til grensa mellom periferieiningane Akhaía og Korinthía). Fjellkjeda ligg i Akhaía og i antikken var ho ein del av Arkadía. I mellomalderen og fram til 1900-talet vart fjellet kalla Khelmós. 

På fjellet ligg Kalávryta skisenter, som ligg nord på fjellet. Toppen av fjellet er den tredje høgaste på halvøya. Grottene Spíleo Limnón ligg i vest og Méga Spíleo i nordvest. Fjellet Kyllíni ligg like i aust, og frå toppen kan ein sjå dei nordlege områda av Arkadía i sør, og fleire fjell i vest og nordvest. Korintbukta ligg i nord. Elva Vouraikós (i antikken Buraikos) renn i nordvest. På fjellet står det eit kommunikasjonstårn for radio- og TV-stasjonar i Kalávryta. 

Aroneia består av skogområde mellom 800 og 1&nbsp;800 meter med ein type furu i vest, aust og i sør. Område over om lag 1&nbsp;500 meter er hovudsakleg berre i dei sentrale områda og grassletter og steinar dominerer høgareliggande område i aust. 

Den tidlegare kommunen Aroánia, som har fått namn etter fjellet, ligg sørvest for fjellkjeda. Sete i kommunen er Psofída.

## Næraste stader

* Lykouría, sørvest
* Planitéro, sørvest
* Kalávryta, vest
* Káto Lousí, nordvest
* Sinevró, nordaust

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aroania (mountain)|Aroania (mountain)]]» frå ,  den 22. august 2007.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Mapquest - Aroánia/Khelmós
* Kalávryta skisenter på Khelmós
* Bilete frå Kalávryta skisenter
Áskio

**Áskio** (gresk Άσκιο) er ei fjellkjede vest i periferieininga Kozáni og i delar av Kastoriá i Hellas. Den høgaste toppen er 2&nbsp;111 moh. 

Fjellet er om lag 30 km frå nordvest til søraust og 15-20 km breitt frå sørvest til nordaust. 

Skogar dominerer dei lågareliggande områda og inneheld furu og gran, medan dalar, grassletter og buskar, i tillegg til berre område, dominerer i høgareliggande område. Området rundt fjellet inneheld landsbyar, skogsvegar og turstiar. 

Frå toppen kan ein sjå dei nordlege Píndosfjella i nord, inkludert Khásia, Týmfi, Smólikas og Grámmos, Vérmiofjella i aust og i det fjerne Ólymbos.

## Næraste stader

* Vlásti, nord
* Árdassa, nordaust
* Asvestópetra, nordaust
* Mavrodéndri, aust
* Kozáni, søraust
* Vateró, sør
* Alonákia, sørvest
* Skíti, sør
* Galatiní, sørvest
* Dryóvouno, vest

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Askio|Askio]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Athamaniká

**Athamaniká** (gresk Αθαμανικά) eller **Tzoumérka** (gresk Τζουμέρκα) er eit fjell nordaust i periferieininga Árta, søraust i periferieininga Ioánnina og sørvest i periferieininga Tríkala i Hellas. Fjellet ein del av fjellkjeda Píndos og har ei høgd på 2&nbsp;469 moh. 

Fjellet har ei lengd på om lag 40 km frå nord til sør og er 15-20 km breitt. Elva Árakhthos renn i vest.

Skogar dominerer dei lågareliggande områda og inneheld furu og gran, medan grassletter og buskar, i tillegg til berre område, dominerer i høgareliggande område. Området rundt fjellet inneheld landsbyar, skogsvegar, turstiar og eit skisenter. 

Frå toppen kan ein sjå nærliggande fjell i aust, dei sentrale og austlege delane av Ípiros og den vestlege delen av Thessalía. På klåre dagar kan ein òg sjå Den thessaliske sletta og lenger aust i Thessalía. 

## Næraste stader

* Armatolikó, nordaust
* Myrófyllo, aust
* Rámia, vest
* Áno Grekikó, vest
* Prámanda, nordvest

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Athamaniko|Athamaniko]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Áthos

**Áthos** (gresk Άθως), ofte kalla **Ájon Óros** (gresk Άγιον Όρος), «det heilage fjellet»), *Ayion Oros* eller *Agion Oros*, er eit fjell og ei halvøy i Khalkidikí nord i Hellas. I antikken vart halvøya kalla Ακτή (*Acte* eller *Akte*). Politisk er ho kjent i Hellas som den *autonome klosterstaten til det heilage fjellet*. Staden er oppført på lista over verdsarv og er heim til 20 ortodokse kloster som utgjer ein autonom teokratisk stat innanfor republikken Hellas. Andeleg ligg Áthos direkte under lovgjevinga til det økumenske patriarkatet Konstantinopel.

Halvøya er den austlegaste «fingeren» på den større Khalkidikíhalvøya. Áthos strekkjer seg 60&nbsp;km ut i Egearhavet med ei breidd på mellom sju og tolv kilometer og dekkjer eit område på rundt 390&nbsp;km². Fjellet Áthos og dei bratte sidene med tett skog reiser seg til 2&nbsp;033 moh. Farvatnet rundt enden av halvøya kan vere farleg.

Sjølv om halvøya er forbunde med fastlandet kan ein berre nå ho med båt. Talet på vitjande er avgrensa og ein må ha spesielt løyve før ein kjem til Áthos. Berre menn slepp inn i området og ortodokse kristne vert prioritert i tillatingsprosedyrane. Det er religiøse vakter som ikkje er munkar som assisterer munkane. Alle andre som ikkje er munker er påkravde å leve i hovudstaden på halvøya, Karyés. Folketalet i 2021 var 1&nbsp;746.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Athos|Athos]]» frå ,  den 22. august 2007.*  

; Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Khásia

**Khasia** (gresk Χάσια), òg kalla *Khassia*, *Hasia* og *Hassia*, er eit fjell nord i Tríkala (i periferien Thessalía), sør i Grevená (i periferien Vest-Makedonía og landskapet Makedonia) og lengst aust i Ioánnina (i periferien Ípiros). Fjellet er ein del av fjellkjeda Píndos. 

Fjellet er 40 km langt frå aust til vest og 15-20 km breitt. Elva Aliákmonas renn i nordaust og er kjelda til Piniós som renn i sør. To andre elvar renn i nord. 

Skogar dominerer dei lågareliggande områda og inneheld furu og gran, medan dalar, grassletter og buskar, i tillegg til berre område, dominerer i høgareliggande område. Området rundt fjellet inneheld landsbyar, skogsvegar og turstiar. 

Frå toppen kan ein sjå nærliggande fjell i dei austlege områda av Ioánnia, som strekkjer seg så langt som til dalen langs elva Aóos (Vjosë), byen Ioánnina og Pamvótidasjøen. Ein kan òg sjå nordvestlege område av Tríkala og dei sørlege og sentrale områda av Grevená og Andikhásiafjella.

## Nærliggande fjell

* Andikhásia, sør
* Lákmos, sørvest
* Lýgos, nordvest

## Nærliggande stader

* Emilianós, nordaust
* Karperó, nordaust
* Agnandiá, søraust
* Miliá, sørvest
* Korydallós, sørvest
* Kipourío, nordvest

## Stader i fjella

* Kranía, vest
* Trikokkiá, aust

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chasia|Chasia]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Kýnthos

**Kýnthos** er eit fjell på øya Dílos i Kykladane i Hellas.

I gresk mytologi fødde Leto Apollon og Artemis på øya etter å ha vorte oversett av Zevs si kone, Hera, som var svært sjalu på grunn av forholdet hans til Leto. 

I moderne tider er det gjort mange arkeologiske funn på øya, som er ein stor turistdestinasjon. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cynthus|Cynthus]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Fjellet Dílos

**Dílos** (gresk Δήλος) eller **Delos** var det antikke namnet på eit fjell i Viotía i Hellas, ovanfor byen Tegyra. Fjellet var heilag for Apollon, som templa i fjellsida var tileigna til. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Delos Mountain|Delos Mountain]]» frå ,  den 22. august 2007.* 
*** oppgav desse kjeldene: &nbsp;*
 
*Hazlitt, Classical Gazetteer, "Delos" 
*Richard Talbert, *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, (ISBN 0-691-03169-X), p. 55
Mali i Thatë

**Mali i Thatë** er eit fjell på om lag 2&nbsp;000 meter i Albania ved sida av Ohridsjøen, like ved grensa til Republikken Makedonia. Fjellet ligg òg nær grensa til Hellas.
Egáleo

:*Sjå òg [[Egáleo i Aten]]*

**Egáleo** (gresk Αιγάλεω), òg kalla **Aigaleo** og **Aegaleo**, er eit fjell i Hellas. Det ligg vest for Athen, søraust for Elevsína, aust for øya Salamína og nordvest for Pireus. Nordsida av fjellet er dekt av skog, der klosteret Dafní ligg. Ein park ligg òg på nordsida av fjellet. 

Fjellet gjev eit flott utsyn over Salamínabukta og var staden der Xerxes hadde trona si. Frå her observerte han slaget ved Salamis.

Av stader rundt fjellet finn ein Pérama, Pireus, Drapetsóna, Níkea, Korydallós og Khaidári. Athen metro er no forbunde til området etter at ein stasjon opna her i 2002-2003.

I nord ligg Skaramagás med skipsverft og oljeraffineri. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mount Aigaleo|Mount Aigaleo]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Eláti

**Eláti** (gresk Ελάτη) er eit fjell på øya Levkáda i Dei joniske øyane i Hellas, ikkje langt frå landsbyen Karyá. Mykje av fjellet er graskledd og steinete, men ein har skog enkelte stader. 

Frå toppen av fjellet kan ein sjå nesten heile øya, men delar av ho er blokkert av andre fjell. På fjelltoppen står det fleire kommunikasjonstårn for øya. 

## Nærliggande stader
* Ájos Petros, sørvest
* Karyá, nordvest

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Elati (mountain)|Elati (mountain)]]» frå ,  den 22. august 2007.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Eláti på gtp.gr
Falakró

**Falakró** (gresk Φαλακρό όρος, 'snautt fjell') er eit fjell nord i Hellas i periferieininga Dráma, nær grensa til Bulgaria. 
Den høgaste fjelltoppen, Profitis Ilias, er 2232 moh.

Det tradisjonelle tyrkiske namnet på fjellet er Bozdağ ('gråfjell') som har gjeve det bulgarske Bozdag (Боздаг). Eit anna bulgarsk namn på fjellet, som blei brukt under den bulgarske okkupasjonen av området under andre verdskrigen, er Mramoritsa (Мраморица, 'marmor[fjellet]').

Det ligg eit skisenter på fjellet. I tillegg til ein skiheis har det ein kafé på 2111 meters høgd.

## Galleri

File:Studer IMG 2303.jpg|Agios Pavlos-toppen av Falakró
Φαλακρό.jpg|Falakró i mai.
Λουλούδια.jpg|Blomar på Falakró
File:Lifts in Ski Resort on Mountain Falakro.JPG|Skiheisar på Falakró


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Falakro|Falakro]]» frå ,  den 12. august 2018.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Folói

**Folói** (gresk Φολόη), òg kalla *Foloe* og *Pholoe*, er ein landsby og ein tidlegare kommune i Hellas. Han ligg aust i periferieininga Ilía i periferien Vest-Hellas. Frå 2011 inngår Folói som ei kommunaleining i kommunen Antikke Olymbía.

Folói ligg om lag 40&nbsp;km aust for Pýrgos, om lag 70&nbsp;km sør for Pátra, 40&nbsp;km sørvest for Lámbia, 50&nbsp;km søraust for Amaliáda og 140&nbsp;km vest for Trípoli.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Folói 2&nbsp;293&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 156&nbsp;innbyggjarar.

Folói er kalla opp etter eit fjell med same namn.

## Referansar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Foloi|Foloi]]» frå ,  den 22. august 2007.*
Jacob Andreas Lindeman

**Jacob Andreas Lindeman ** () var ein norsk geistleg som var fødd i Trondheim der faren, Ole Andreas Lindeman, var organist. Mor hans heitte Anne Severne Hichmann. Han gifta seg i 1832 med Marie Cathrine Aastrup (død i Christiania 1880).

Han tok studenteksamen ved Trondhjem skole 1827 og teologisk eksamen 1832. Frå 1826 til 1840 var han organist ved Vår Frelseres Kirke i Christiania. I 1839 vart han residerande kapellan i Leikanger, i 1844 vart han sokneprest i Davik der han arbeidde til han døydde brått, 41 år gammal.

I 1841 gav han ut *Coral-Melodier for Psalmodicon til de i [[Dend Forordnede Ny Kirke-Psalme-Bog|Kingos]], [[Psalme-Bog eller En Samling af gamle og nye Psalmer|Guldbergs]] og [[Evangelisk-christelig Psalmebog til Brug ved Kirke- og Huus-Andagt|den evangelisk christelige Psalmebog]] forekommende Psalmer, udsatte i Siffre efter den ved kongelig Resolusjon af 15de Juni 1835 authoriserede Choralbog, tilligemed en Veiledning til Brugen av Psalmodicon. * J.W. Cappelens Forlag. Boka bygde på koralboka faren hadde utarbeidd i 1835, og kom i fleire utgåver i tiåra som følgde.

I Leikanger starta han ein jenteskule som han heldt fram i Davika, «til stort Gavn for Embedsmænds Døtre i Stiftet».

## Kjelder
* Lampe: Bergens Stift Biskoper og Præster
Jeránia

**Jeránia** (gresk Γεράνεια), òg skrive *Gerania*, er ei fjellkjede i Hellas. Ho strekkjer seg frå Áji Theódori til Korintbukta, og frå Loutráki til Egósthena. 

Frå toppen av fjellet kan ein sjå den austlege halvdelen av Korintbukta og delar av det sørlege Viotía. På klåre dagar kan ein òg sjå Mégara og sletta her i tillegg til den vestlege delen av Attikí og øya Salamína og Saroniabukta. Namnet på den høgaste toppen er Makryplági, som er 1&nbsp;351 m.

Under peloponnesarkrigen okkuperte korintarane og deira allierte høgdene i Jeránia og marsjerte mot Mégara med ein stor styrke. 

## Næraste stader

* Egósthena, nordaust
* Mégara og Mégarasletta, vest og nordvest
* Kakiá Skála, nordvest
* Loutráki, nordvest

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Geraneia|Geraneia]]» frå ,  den 22. august 2007.*