open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Thaur

**Thaur** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 21 km² og i kring 4&nbsp;000 ibuarar. Landsbyen Thaur ligg 633 meter over havet, ei 5 kilometer aust om Innsbruck, hovudstaden i forbundslandet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Thaur|Thaur]]» frå ,  den 23. februar 2019.*
Karl Lyche

**Karl Jacob Castrén Lyche** () var ein nynorsk kringkastingsmann.

Han var fødd i Helsinki. Då han tidleg vart morlaus, voks Lyche opp hos fosterforeldre i Valdres. I 1920 tok han examen artium og tolv år seinare filologisk embetseksamen. Same året som han fullførte studiane, søkte det nyoppretta Norsk rikskringkasting etter nynorsk hallomann, ei stilling Lyche så hadde i fem år. I åra fram mot 2. verdskrigen vart han utsett for mykje støy og gnål frå folk i og nær riksmålsrørsla. Frå 1937 arbeidde han i Dagsnytt-redaksjonen og i 1946 vart han programredaktør for nyheitsavdelinga.

Karl Lyche var i lang tid gift med Ingeborg Aas. 

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Roxy: Tonight's the Night Live

***Roxy: Tonight's the Night Live*** er eit konsertalbum av den kanadiske musikaren Neil Young. Albumet består av konsertopptak frå Roxy Theatre på Sunset Strip i Los Angeles. Konsertane vart haldne i samband med opninga av klubben. Neil Young og bandet hans, om vart kalla Santa Monica Flyers, spelte to sett kvar kveld frå 20 til 22. september 1973, kort tid etter dei var ferdige med innspelinga av *[[Tonight's the Night]]*.

## Innhald

## Medverkande
*Neil Young – vokal, gitar, piano, munnspel
*Ben Keith – pedalsteelgitar, vokal, slidegitar
*Nils Lofgren – piano, vokal, gitar
*Billy Talbot – bass
*Ralph Molina – trommer, vokal

### Teknisk
*David Briggs, Neil Young – produsent
*Gene Eichelberger, Denny Purcell – lydteknikarar
*Tim Mulligan – front of house, monitor
*John Talbot, Carl Countryman – utstyr
*John Nowland – miksing (Redwood Digital)
*Jeff Pinn – assisterande lydteknikar
*Chris Bellman – mastering (Bernie Grundman Mastering)
*John Hanlon – post-produksjon, mastering

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roxy: Tonight&#39;s the Night Live|Roxy: Tonight&#39;s the Night Live]]» frå ,  den 23. februar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cartoon Network

**Cartoon Network** (forkorta **CN**) er ein amerikansk TV-kanal eigd av Turner Broadcasting System, eit dotterselskap av WarnerMedia under AT&T.

Kanalen vart lansert i USA 1. oktober 1992 og sender hovudsakleg animerte TV-program, for det meste barneprogram, som spenner frå action til komedie. 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Havila Kystruten

**Havila Kystruten AS** er eit norsk reiarlag stifta i 2017 som fekk i oppdrag å drifta 4 av 11 skip i Hurtigruta, kystruta Bergen-Kirkenes, frå 1. januar 2021 .

Reiarlaget er eigd av Havila Holding AS i Fosnavåg. Administrerande direktør er Bent Martini.

## Skip
Reiarlaget har fire skip under bygging, alle med lengd på 122,7 meter og breidd på 22 meter. Lastekapasitet vert ni bilar og 190 pallar, der 40 av pallane kan fraktast med kjøling eller frysing. Skipa får eit mannskap på 76, ein lugarkapasitet til 468 passasjerar, og i tillegg plass til 172 dagreisande.

Lugarane vert på mellom 16 og 210 kvadratmeter. Skipa vil mellom anna ha fasilitetar som badstove, boblebad, treningsfasilitetar og fleksible serviceområde med matservering.

Fartøya kjem til å ha ein «servicefart» på 14-15 knop og maksfart på 18,2 knop.

Dei fire skipa vil få namna «Havila Capella», «Havila Castor», «Havila Polaris» og «Havila Pollux», og vert bygde ved to verft, høvesvis i Tyrkia og Spania.

### Tekniske løysningar
Skipa er designa av Havyard og har nemninga Havyard 923. Hovudmotorane skal gå på flytande naturgass og vert levert av Rolls-Royce.

Dei to Havyard-selskapa Norwegian Electric Systems og Norwegian Control Systems skal levere såkalla hybridpakkar, som inkluderer det som vert verdas største batteripakkar på passasjerskip. Med desse kan skipa segle fire timar berre på batteri. Reiarlaget får støtte av mellom anna Enova til sine energitiltak.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Pendleton Ward

**Pendleton Ward** () er ein amerikansk animatør, manusforfattar og stemmeskodespelar som arbeider for Cartoon Network Studios og Frederator Studios. Han har skapt TV-serien *[[Adventure Time]]*, som gjekk frå 2010 til 2018, og internettserien *[[Bravest Warriors]]* som har gått sidan 2012.

Ward er uteksaminert ved CalArts Animation Program. Han voks opp i San Antonio i Texas, og bur i dag i Los Angeles.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Jeremy Shada

**Jaden Jeremy Shada** () er ein amerikansk skodespelar, stemmeskodespelar og songar. Han er mest kjend for arbeidet sitt som stemmen til «Finn the Human» frå TV-serien *[[Adventure Time]]*.

## Bakgrunnsstoff
*
Olivia Olson

**Olivia Rose Olson** () er ei amerikansk skodespelarinne og songarinne. Ho er mest kjend for stemmerollene som Vanessa Doofenshmirtz i *[[Phineas and Ferb]]* og Marceline the Vampire Queen i *[[Adventure Time]]*. Ho har også spelt som karakteren Joanna i 2003-filmen *[[Love Actually]]* og den korte 2017-oppfølgjaren *Red Nose Day Actually*.

## Bakgrunnsstoff
*
Hynden Walch

**Heidi Hynden Walch** () er ein amerikansk skodespelar, songar og forfattar. Ho er mest kjend som stemmeskodespelar for Princess Bubblegum i *[[Adventure Time]]*, Starfire i *[[Teen Titans]]* og Viridi i dataspelet *[[Kid Icarus: Uprising]]*.

## Bakgrunnsstoff
*
John DiMaggio

**John DiMaggio** () er ein amerikansk stemmeskodespelar og komikar. Han har mellom anna gitt stemme til roboten Bender i *[[Futurama]]*, Jake the Dog i *[[Adventure Time]]*, Dr. Drakken i *[[Kim Possible]]* og Marcus Fenix i dataspela frå *[[Gears of War]]*-serien.

## Bakgrunnsstoff
*
Tom Kenny

**Thomas James Kenny** () er ein amerikansk stemmeskodespelar. Han er kjent for å gje stemme til svampen SpongBob i TV-serien *[[SpongeBob SquarePants]]*. Han har også gitt stemme til Heffer Wolfe i *Rocko's Modern Life*; Ice King i *[[Adventure Time]]*; forteljaren og borgarmeisteren i *[[The Powerpuff Girls]]*, Carl Chryniszzswics i *[[Johnny Bravo]]* og draken Spyro frå dataspela i *[[Spyro the Dragon]]*-serien.

Kenny har også opptredd i komediespela *The Edge* og *Mr. Show*. Han har vunne ein Daytime Emmy Award og to Annie Awards for stemmeskodespelet som SpongeBob SquarePants og Ice King.

## Bakgrunnsstoff
*
Nemanja Matić

**Nemanja Matić** () er ein serbisk fotballspelar som sidan 2017 er aktiv i den engelske klubben Manchester United. Tidlegare har midtbanespelaren vorte seriemeister i Portugal med Benfica og i England med Chelsea FC. Pr 1.1.2019 har Matić delteke i 46 landskampar for Serbia.

### Klubbspel
Matić spelte fram til 2007 for heimlege Kolubara på lågare nivå i serbisk seriefotball. Etter to år med det slovakiske laget VSS Košice, vart han i 2009 overført til engelske Chelsea FC mot £1,5 millionar. Han lukkast ikkje spele seg inn på Chelsea-laget, og var 2010/11-sesongen aktiv for Vitesse i Nederland. Sommaren 2011 fekk han kontrakt med Benfica i Portugal, der han i 2013 vart kåra til årets spelar i toppserien og sesongen etter vart seriemeister. Midtvegs i den sistnemnde sesongen, i januar 2014, vart han på ny overført til Chelsea, ved det høvet mot £21 millionar. Med framifrå duellstyrke og jamnt høge prestasjonar, nett som i Benfica, bidrog Matić mykje til at Chelsea tok heim ligapokalen våren 2015. Like viktig var han ikkje då London-klubben i 2017 på ny vann Premier League. Frå sommaren 2017 har Matić vore Manchester United-spelar. Han deltok då hans nye klubb tapte FA-cupfinalen 2018, mot hans gamle klubb Chelsea FC.  

### Landslagsspel
Matić landslagsdebuterte i desember 2008, men det var fyrste fem år seinare han for alvor slo seg inn på Serbias lag. Han spelte alle tre VM-kampane til Serbia under Fotball-VM 2018 i Russland. Ved inngangen til 2019 har han fått bokført 2 landslagsmål på 46 kampar.

### Merittar
*Slovakisk cupmeister:2009 med VSS Košice 
*Portugisisk ligameister: 2014 med Benfica
*Engelsk ligameister: 2015 og 2017 med Chelsea FC

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nemanja Matić|Nemanja Matić]]» frå ,  den 24. februar 2019.*  
 
*eu-football
Niki Yang

**Niki Hyun Yang** () er ein sørkoreansk animatør og stemmeskodespelar. Etter å ha vorte uteksaminert frå Hongik University og deretter CalArts, arbeidde ho med biletmanusa til *[[Family Guy]]* før ho flytte til Frederator Studios. Ho er mest kjend som stemmeskodespelar for karakterane BMO og Lady Rainicorn i *[[Adventure Time]]*.

## Bakgrunnsstoff
*
Olav Lien

**Olav Lien** () er mest kjend for å ha vore presseleiar i Telemark under andre verdskrigen, og som formann i arbeidsutvalet i Bygdefolkets Krisehjelp. Han var utdanna lærar og sakførar og har vore omtala som både dyktig og talefør. I 1957, etter mange år i retten for landssvik, døydde han av tuberkulose.

## Liv
Lien var fødd i Seljord i Telemark i 1896. Han tok fatt på skulebenken og gjekk ut frå Tromsø Offentlige Lærerskole i 1924. Året etter flytte han og kona Signe Opsund, som han hadde gifta seg med i 1920, til Kviteseid i Telemark. Det var her han vart buande ut livet. I 1928 hadde han lese seg opp på eiga hand og tok juridisk embetseksamen. Som nyutdanna jurist starta han sakførarkontor i Kviteseid. Som sakførar stod han gjerne på sida til dei svake eller fattige bøndene og småfolk. Ofte tok han heller ikkje særleg betalt for arbeidet. Det var tale om "mirakeladvokaten" i telemarksdalane, når folk snakka om Olav Lien. Den fyrste politiske tilknytinga han fekk var med Venstre, dengongen eit sterkt bygde- og bondeparti. Venstre fekk han derimot nok av i 1928 på grunn av partipolitikken. To år seinare melde han seg inn i Arbeidarpartiet. Krisa i landbruket og på bygdene hadde då nådd nye høgder.

## Kjelder
*Tangen, Morten (2018) Bønder mellom arbeid og kapital (http://hdl.handle.net/11250/2503328)
Damask

**Damask** er fint mønstra stoff av silke, ull, bomull eller lin. Damask er som regel einsfarga vev, der mønsteret kjem fram ved matte og blanke flater. Dersom stoffet blir snudd vil mønsteret koma fram motsett. Damask har derfor inga eigenleg fram- eller bakside. Opphavleg viste omgrepet til praktstoff frå Damaskus. Ein bruker ofte stoffet til dukar, og til liv på bunad.

Damaskteknikken krev at ein set opp vevstolen på ein spesiell måte. Ofte blir det brukt ein eigen damaskvevstol. Det er måten ein vekslar mellom innslagstrådane og renningstrådane som gjev stoffet det særprega mønsteret.

Franskmannen Joseph Marie Jacquard fann på 1700-talet opp ein vevstol som var betre eigna til damaskvev. Vevstolen har fått namnet *jacquard*-vevstol etter han, og på fransk og engelsk blir damask kalla for *jacquard*. I dag kan ein framstilla damask rimeleg på data-drivne jacquardvevstolar.

## Galleri

Robe volante, 1987.2.20(3).jpg|Fransk damaskkjole frå 1720-talet.
1845 waistcoat made from blue Chinese silk damask.jpg|Vest i damask frå 1845.


## Kjelder


* Kirsten Røvig Håberg: *Tekstilhistorie*, Tell forlag, 2000.
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Damask|Damask]]» frå ,  den 24. februar 2019.*
Ingeborg Lyche

**Ingeborg Bertha Lyche**, fødd Aas, () var ein norsk embetsmann, fødd i Østre Toten. Ho var ei tid gift med Karl Lyche.

Lyche vart cand.mag. i 1935 og arbeidde 1937-43 som lærar ved Norsk Korrespondanseskole  (NKS), samt 1937-39 timelærar ved Oslo Katedralskole. Siste to åra av 2. verdskrigen heldt ho til i Sverige og sidan England. Frå 1945 til -50 var ho avdelingssjef ved NKS. I 1950 fekk ho stilling som byråsjef i Kyrkje- og undervisningsdepartementet; leiar av Kontoret for kunst og kulturarbeid. Lyche hadde mange styreverv, til dømes styreformann i Statens Filmsentral.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Damascenstål

**Damascenstål** (damaskusstål) er nemningar på to ulike tilarbeidingsprosessar og stållegeringar for bruk i sverd, knivar og andre blankvåpen.

Det opphavlege damascenstålet som vart framstilt og omsett i Austen blei brukt i vidgjetne damaskussverd som blei smidde i området rundt Damaskus i noverande Syria i perioden frå 500-talet til 1700-talet. Desse sverda var legendariske på grunn av styrken og skarpleiken sin. Historiske tekster seier at eit fallande tynt silkestykke ville delast av egga og at sverdet kunne bøyast 90 gradar utan å brekka eller bli verande skeivt.
Difor kunne sverda splitta andre sverd og til og med stein utan å bli øydelagde eller sløve. Sjølv om desse legendene er overdrivne var sverda klart overlegne samtidige blankvåpen frå andre område som til dømes blei brukte av krossfararane. Damaskussverd har ei karakteristisk mønstra overflate som liknar krusinger på vatn.

Damascenstål eller *damaskert stål* er òg brukt som nemning på *mønstersmidd* knivstål (engelsk *pattern welded*), som er ein vanleg metode for framstilling av stålemne til knivar og sverd. Denne framstillingsmåten har vore brukt frå romertida, og b;eo vanleg i mellomalderen. Her legg ein vekselvis hardt (karbonrikt) og blautt stål saman i ein pakke og smisveisar dei saman. Pakken blir bretta og smidt ut i fleire omgangar slik at det ferdige emnet inneheld titals tynne lag med vekselvis blautt og hardt stål som gjev skarpleik og fleksibilitet. Spesielt når sverdet eller kniven blir syrebehandla trer det fram eit overflatemønster som kan minna om det eigentlege damascenstålet, og på grunn av legendene blei dette marknadsført med same nemning. Desse to prosessane er likevel ikkje nærskylde. Mønstersmidd stål var vanleg i gode sverd frå europeisk mellomalder, norrøne vikingsverd, og katanaer (japanske samuraisverd). Det bir framleis brukt for fine blankvåpen. Overflata på mønstersmidd stål blir ofte bølgjeaktig meir enn krusete som på det eigentlege damascenstålet, men her finst det òg gode etterligninger. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Damascenerstål|Damascenerstål]]» frå ,  den 24. februar 2019.*
Bitte litle julaftan

**Bitte litle julaftan** eller dagen før vesle julaftan (også skrive bittelitle julaftan) er eit omgrep ein av og til nyttar om den 22. desember, dagen før vesle julaftan, 23. desember.

I Noreg er bitte litle julaftan er den dagen i året ein handlar mest. I forsikringsbransjen blir dagen også kalla «den store bulkedagen», ettersom det skjer særskild mange kollisjonar denne dagen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Bitte lille julaften|Bitte lille julaften]]» frå ,  den 24. februar 2019.*
Ulf Guttormsen

**Ulf Guttormsen** () er ein norsk politikar frå Trondheim. Han representerte Sør-Trøndelag og Arbeidarpartiet på stortinget i tida 1989-97. Han var vararepresentant i perioden 1977&ndash;1981.

Guttormsen utdanna seg ved yrkesskule og tekniske skular, både i heimbyen og eitt år i Stavanger. Han var læregut 1958-61 og mekanikar 1961-65 ved Ørens mekaniske verksted i Trondheim. Frå 1968 til -74 var han så reparatør hos Siemens A/S si avdeling i Trondheim.

Den lange perioden 1974-2000 arbeidde Guttormsen som fagforeiningsleiar. Fyrst var han i fire år distriktssekretær ved LO-kontoret, dei neste ti åra tente han Norsk Jern- og Metallarbeiderforbund i tilsvarande stilling. Frå 1988 til 2000 var han regionssekretær Fellesforbundet.

Guttormsen representerte Arbeidarpartiet i Sør-Trøndelag fylkesting frå 1984 til 1991, siste fireårsbolken med plass i fylkesutvalet. Gjennom stortingsvalet 1989 kom Guttormsen inn på Stortinget, der han vart verande i åtte år, etter attval i 1993. Han var 1989-93 medlem i Kyrkje- og undervisningskomitéen og 1993-97 medlem i Næringskomiteen. Den siste fireårsbolken var han også sekretær i Odelstinget.

## Kjelder
*Stortinsgbiografi
Jasminslekta

**Jasminslekta ** (*Jasminum*) er ei planteslekt i oliventrefamilien som omfattar rundt 200 artar. Namnet på slekta kjem via fransk *jasmin* og arabisk *yas(a)min* frå persisk *yasmin*.

Plantane i slekta er oppretta eller klatrande buskar eller tre, og kan vera lauvfellande eller eviggrøne. Stengelen er glatt, kanta eller fura. Blada er motsette eller spreidde, eller ein sjeldan gong kransstilte; av form er dei enkle, trekopla eller finna. Blomane er kvite eller gule og har ofte ei sterk, behageleg duft. Krona er trakt- eller klokkeforma med 4–16 flikar. Alle artane har to pollenberarar. Frukta er eit bær.

Slekta er utbreidd i Afrika, Asia, Australia og på stillehavsøyene. Ein art, *[[Jasminum fruticans]]*, veks i store delar av middelhavsområdet. Fleire andre artar, mellom anna den asiatiske *[[Duftsjasmin|Jasminum officinale]]*, er naturalisert i middelhavslanda. *[[Jasminum odoratissimum]]* finnes på Kanariøyene og Madeira.

Fylogenetiske studium har vist at sjasminartane med gule blomar og spreidde blad utgjer ei eiga gruppe som utgjer ei systergruppe til både dei andre Jasminum-artene og til slekta *Menodora*, som er utbreidd i Amerika og Sør-Afrika. Ein artikkel frå 2014 føreslo å flytta desse 15 artane til ei ny slekt, *Chrysojasminum.* 

Ein dyrkar sjasmin både som hage- og husplante på grunn av dei duftande blomane. Sjasminolje blir hovudsakleg laga av storsjasmin (*J. grandiflorum*), og blir brukt til parfyme og som smakstilsetjing i te. Den vanlegaste stoveplanten er *[[Jasminum polyanthum]]*. I Noreg er klimaet stort sett for kaldt til at sjasmin kan brukast utandørs, men vintersjasmin (*J. nudiflorum*) blir planta i dei mildaste delane av landet. Slekta må ikkje forvekslast med skjærsmin (*Philadelphus*), som er utbreidde og temmeleg hardføre hagebuskar.
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sjasmin|Sjasmin]]» frå ,  den 24. februar 2019.*  


## Bakgrunnsstoff
*
Oberperfuss

**Oberperfuss** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 15,3 km² og 3&nbsp;000 ibuarar. Landsbyen Oberperfuss ligg i Inndalen, halvtannan kilometer sørom elva Inn, 812 meter over havet.

Oberperfuss har postnummer 6173.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Oberperfuss|Oberperfuss]]» frå ,  den 24. februar 2019.*
Parapet

**Parapet** er i arkitekturen ein barriere som er eit framhald av veggen på kanten av eit tak, ein terasse eller liknande. Ordet kjem via fransk *parapet* frå italiensk *parapetto*, etter *parare* «verne» og *petto* «bryst». Den tyske tydinga *brüstung* har same tyding.

Parapetar var opphavleg brukt for å verne bygningar frå militære åtak, men er i dag hovudsakleg nytta som gjerde og for å hindre spreiing av brann.

## Kjelder
*
Fundament (fleirtyding)

**Fundament** kan vise til:

* Fundament, den nedste og berande delen av eit byggverk.
* Grunnlag eller føresetnad for noko, som eit arbeid eller ein teori.
Isfahan

**Isfahan** eller *Eşfahān* (historisk òg stava *Ispahan*, mellompersisk *Spahān*, persisk skrift اصفهان), er den tredje største byen i Iran, etter Teheran og Mashhad.
Han ligg omtrent  sør for Teheran og er administrasjonssenteret i Isfahan-provinsen. Folkesetnaden i 2000 var .

Isfahan er ein av dei eldste byane i Persia. Han er omtalt av Ptolemaios under namnet *Aspadana*, eit anna eldre namn var *Djaiy*. Isfahan verker å ha vore ein viktig by i den muslimske tida fram til han blei øydelagd av Timur Lenk i 1387. Byen voks att då Abbas I gjorde byen til persisk residensby.

Isfahan ligg ved breidda av Zayandeh Rud. Langs sørbreidda av elva ligg forstaden Djulfa, som er kalla opp etter den tidlegare armenske byen Djulfa. Innbyggjarane i denne byen blei deporterte til Isfahan av Abbas den store i 1605. Mange armenske kyrkjer pregar området. Byen hadde tidlegare sidan sassanidekongen Yazdegerd I si tid ein viktig jødisk koloni, som sidan siste halvdel av 1900-talet er heilt forsvunnen.

Isfahan ligg langs karavanevegen Teheran-Isfahan-Shiraz-Bushehr-Bender Abbas. Han var eit viktig handelssenter og ein av dei mektigaste byane til det persiske riket frå 1600-talet og fram til 1722. Byen blei erobra i 1722 av afghanfyrsten Mahmud Ghilzai. Han blei gjenerobra i 1729 av Nadir Shah, men vann aldri tilbake den tidlegare stillinga si. I staden vaks Teheran  fram som hovudstaden i landet.

Isfahan ligg cirka 340 km sør for Teheran. Byen er kjend for sin store moské (fram til 1979 kjent som Masjed-e Shah, deretter Masjed-e Emam, begge namna blir brukt på folkemunne). Der finst òg eit anlegg for anriking av uran.

I 1979 blei Meidan Emam i Isfahan sett på UNESCO si verdsarvliste.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Isfahan|Isfahan]]» frå ,  den 24. februar 2019.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Ray Wilkins

**Raymond Colin Wilkins** () var ein britisk-engelsk fotballspelar. Midtbanespelaren var opphavleg Chelsea-spelar, men klubbsuksess opplevde han einast med Manchester United og skotske Rangers FC.  Med det engelske landslaget var han to gongar med om å vinne den britiske landslagsmeisterskapen.

### Klubbspel
Wilkins fekk sin ligadebut med Chelsea FC i oktober 1973. Etter at klubben i 1975 rykte ned frå 1. divisjon, vart Wilkins, enno ikkje 19 år gammal, vald til kaptein av den nye lagsjefen. Wilkins leia laget til opprykk i 1977. Etter nytt nedrykk i 1979 vart han overført til Manchester United mot £825&nbsp;000. Med United vann han FA-cupen 1983, der han i den fyrste finalekampen mot Brighton, som enda 2-2, skåra på eit langskot. Sommaren 1984 la AC Milan £1.5 millionar på bordet, og Wilkins tok turen til Italia. Etter eit par gode sesongar fekk han lite speletid i 1987, og bytta over til franske Paris Saint-Germain. Her gjekk han inn og ut av fyrsteellevaren, så i november same året signerte han for Rangers FC i Skottland. Den 23. oktober 1988 var han med då Rangers vann 3-2 mot Aberdeen FC i ligacupfinalen, medan han våren 1989 kunne ta del i feiringa av ein skotsk ligatriumf. Frå november 1989 til 1997 var han i fleire sesongar aktiv i Queens Park Rangers, og elles innom fem andre klubbar. I alt var Wilkins aktiv i 11 ulike fotballklubbar.

### Landslagsspel
Wilkins spelte 84 landskampar på Englands landslag frå debuten våren 1976 til avskjeden i november 1986. Både i mai 1978 og våren 1982 spelte han alle tre kampane då England vart britisk landslagsmeister. Han deltok både i Fotball-EM 1980 og i verdsmeisterskapane i 1982 og 1986. Under EM i fotball 1980 skåra han Englands mål i opningskampen mot Belgia, ein kamp som enda 1-1. Wilkins skåra berre tre mål på landslaget, Han var kaptein i 10 kampar.

### Merittar
*Vinnar av FA-cupen: 1983 med Manchester United
*Skotsk ligacupvinnar: 1988 med Rangers FC
*Skotsk ligameister: 1989 Rangers FC
*Britisk meister: 1978 og 1982 for England

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ray Wilkins|Ray Wilkins]]» frå ,  den 25. februar 2019.*  
 
*eu-football
Santiago Bernabéu

**Santiago Bernabéu** er eit fotballstadion i Madrid med plass til 81&nbsp;044 tilskodarar. Stadion vart opna 4. desember 1947 og renovert i 1982 og 2001. Ei rekke storkampar har vorte arrangert på Santiago Bernabéu, mellom dei finalane i europameisterskapen 1964 og verdsmeisterskapen 1982. Stadion er heimebane til det spanske storlaget Real Madrid.

Høgste publikumstalet på Santiago Bernabéu, 129&nbsp;690, var til stades då Real Madrid møtte AC Milan i semifinalane under Europacupen 1956, den aller fyrste europacupturneringa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Estadio Santiago Bernabéu|Estadio Santiago Bernabéu]]» frå ,  den 25. februar 2019.*
Songs for Judy

***Songs for Judy*** er eit konsertalbum av den kanadiske musikaren Neil Young, utgjeve 30. november 2018 på Shakey Pictures Records. Det er del 07 i konsertserien av Neil Young Archives. Albumet består av konsertopptak frå den akustiske delen til Young under ein amerikansk turné i november 1976 med Crazy Horse.

## Bakgrunn
Joel Bernstein, som Young hadde med seg som gitarteknikar på turneen, tok opp konsertane direkte frå PA-anlegget til sin eigen personlege kassettopptakar. I lag med venen Cameron Crowe sette dei saman det beste frå framføringane. Ein kopi av dette lydbandet vart seinare stolen og sirkulerte blant fansen som piratkopiplata *The Joel Bernstein Tapes*. Albumet inneheld dei same framføringane som den originale samlinga, men med fleirsporsmiksar som erstatta kassettopptaka til Bernstein der dette var mogeleg. I motsetnad til den originale samlinga, er songane sett i kronologisk rekkjefølgje etter når dei vart framført. 

Ei rekkje songar framførte på turneen var ikkje gjevne ut på den tida, som «Too Far Gone» og «White Line» som kom ut i studioform mange år seinare på høvesvis *[[Freedom av Neil Young|Freedom]]* (1989) og *[[Ragged Glory]]* (1990), og «Give Me Strength» (opphavleg for det skrinlagde *[[Homegrown av Neil Young|Homegrown]]*), kom ut i 2017 på arkivalbumet *[[Hitchhiker av Neil Young|Hitchhiker]]*. Songen «No One Seems to Know» vart gjeve ut første gongen offisielt på dette albumet. 

Namnet *Songs for Judy* kom frå soga til Young (i introduksjonen til albumet) om å hallusinere under ein av konsertane og at han meinte å sjå Judy Garland i orkestergrava.

## Innhald
Alle songane er skrivne av Neil Young.

## Medverkande
*Neil Young – vokal, akustisk gitar, piano, banjo, munnspel

### Teknisk
*Joel Bernstein, Cameron Crowe, David Briggs, Neil Young – produsentar
*Spor 1–9, 23:
**Joel Bernstein – kassettinnspeling
**Tim Mulligan – original PA-miks
*Spor 10–22:
**Dave Hewitt – fleirsporsinnspeling
**Phil Gitamer – assisterande lydteknikar
*John Nowland, Tim Mulligan – miksing
*John Hanlon – post-produksjon
*Tim Mulligan – mastering (Redwood Digital)
*Chris Bellman – mastering (Bernie Grundman Mastering)
*Daryl Hannah – plateomslag
*Alex Tenta – design, layout

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Songs for Judy|Songs for Judy]]» frå ,  den 25. februar 2019.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Pauline Scanlon

**Pauline Scanlon** er ein irsk songar frå Dingle i County Kerry. Ho syng irsk tradisjonsmusikk og nyskriven musikk. 

Dingle høyrer til det irsktalade området i Irland, Gaeltacht. 

Scanlon har sunge profesjonelt sidan ho var 15. Ho har turnert over heile verda saman med Sharon Shannon, og har opptredd på *The Late Late Show* på RTÉ. I 2003 var ho med på  Sharon Shannon sitt album *Libertango* der ho song «A Case of You», ein song opphavleg skriven av Joni Mitchell.

Det første soloalbumet hennar, *Red Colour Sun*, kom ut på Daisy Label i 2004 (Compass Records i USA). Det blanda tradisjonell irsk musikk med moderne påverknad. I januar 2006 fullførte ho eit nytt prosjekt med Donough Hennessy saman med Darrell Scott, Kenny Malone, Stuart Duncan og andre. Albumet *Hush* komut 15. august 2006 på Compass Records.

Scanlon sang bakgrunnsvokal for Belinda Carlisle på *Voila* frå 2007, og for gælisk-americana-artisten Kyle Carey på albuma *Monongah* og *North Star*.

Tidleg i 2009 danna Scanlon og Éilís Kennedy ei gruppe dei opphavleg kalla Dingle White Females og seinare Lumiere. Gruppa gav ut debutalbumet *Lumiere* 11. september 2009 på Sony Ireland. Eit andre album, *My Dearest Dear*, følgde i mars 2013. Scanlon gav ut soloalbumet *Gossamer* i mai 2016.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pauline Scanlon|Pauline Scanlon]]» frå ,  den 25. februar 2019.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Pauline Scanlon sin nettstad
* Lumiere
Eilef A. Meland

**Eilef Andreas Meland** () er ein norsk økonom, samfunnsforskar og politikar frå Haugesund, stortingsrepresentant 1989-97 frå Rogaland og for Sosialistisk Venstreparti (SV).

Far til Meland var skipsmeklar. Sjølv utdanna han seg til siviløkonom ved Handelshøjskolen i København. Etter militærteneste underviste han 1971-75  ved Grünerløkka kommunale handelsskole i Oslo, samstundes studerte han psykologi og sosiologi ved Universitetet i Oslo. Med cand.mag.-graden fekk han stilling som amanuensis ved Nordland Distriktshøgskole i Bodø, der han var tilsett 1975-79. Sidan hadde han 1979-82 forskarjobb i Rogalandsforskning, før han var undervisningsleiar i Norsk kommuneforbund og deretter lærar ved Ledaal videregående skole, begge i Stavanger og kvar i eitt år. Perioden 1984-88 var han lektor på Sosialhøgskolen i Stavanger.

Meland var 1983-91 bystyremedlem i Stavanger for Sosialistisk Venstreparti. Hausten 1989 vart han vald inn på Stortinget, attvald fire år seinare. Alle åtte åra var han medlem i Finanskomiteen. Toårsbolken 1985-97 var han nestleiar i SV.

Etter han var ferdig som stortingsrepresentant, var Meland tilsett ved Høgskolen i Stavanger/ Universitetet i Stavanger frå 1997 til 2017. Bortsett frå 2008-11, då han var instituttleiar, var han lektor i offentleg økonomi og forvaltning ved Institutt for sosialfag. Meland forfatta ei rekke rapportar og læreverk i politikk og økonomi. Mellom  anna «Konkursen ved Stavanger Staal A.S.» i 1982 til *Velferdsstatens økonomi* i 2012, den siste utgjeven av Universitetsforlaget.

Dei to valperiodane 2007–11 og 2001–15 var Meland på ny folkevald for SV til bystyret i Stavanger. Han har elles hatt ei heil mengd på med styreverv, både som politikar og som forskar.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Oseansvalefamilien

**Oseansvalefamilien** er ein biologisk familie av pelagiske sjøfuglar som er medlemmer av ordenen stormfuglar. I ein periode, og framtil nyleg, var dette taksonet rekna som ein underfamilie av ein samla stormsvalefamilie, Hydrobatidae.

## Skildring

:*Sjå òg artikkelen om [[stormsvaler]] for utfyllande skildring av morfologi, levevis og leveområde*
Maoristormsvala representerer eit gjennomsnitt i storleik for artane i oseansvalefamilien med kroppslengd på 17 centimeter og 35 gram i vekt. Det er berre mindre variasjonar blant artane, dansestormsvale og oseanstormsvale ligg i nedst på skalaen med kroppslengd frå 15 cm, kvitstrupestormsvale er lengst med 24-26 cm. 

Samanlikna med artane i stormsvalefamilien, er oseansvalene kortvenga, men har relativt lengre bein som i flukta stikk tydelig bak haletuppen. Ingen i denne familien har kraftig kløfta hale som i stormsvalefamilien, halen har i regelen rett kant, men to artar kan likevel ha svakt kløfta hale. 

;Fjørdraktfarger
Fleire artar har varierande fjørdrakt, med mørke og lysare populasjonar og einskildindivid. 
Fregattstormsvale har mykje grått på rygg og overgump, kvitstrupestormsvale saman med fregattstormsvale syner lyse, nesten kvite vengeband på dekkfjører, og i stor grad lys underside, men avvikande, mørke morfar av kvitstrupestormsvaler kan være heilt mørke. 

Dei øvrige artane i familien har fjørdrakt med i regelen mørk overside, kvit overgump og med varierande mengd kvitt på undersida og under vengen. Oseanstormsvala har kvit gump, men er elles mykje mørk.

;Utbreiing
Artane i denne familien hekkar og lever generelt sør for ekvator, fregattstormsvale er eit unnatak sidan ho òg hekkar på øyar i Nord-Atlanteren.

## Truslar og vern
Fleire artar i denne familien er trua av menneskeleg aktivitet. Av 9 nolevande artar er 5 klassifiserte som livskraftige, LC, maoristormsvala er kritisk trua og kvitstrupestormsvale er oppført som sterkt trua. I tillegg er to artar så dårleg kjente at dei er oppførte som «mangelfulle data», DD. 

Oseansvaler står overfor dei same truslane som andre sjøfuglar, spesielt er dei trua av introduserte artar. Introduserte rovdyr som villkattar er årsak til nedgang. Habitatdegradering som avgrensar hekkeområda årsaka av introduserte geiter og griser er òg eit problem, spesielt viss det aukar konkurransen frå meir aggressive gravande petrellar.

## Oversyn artar, status og hekkelokalitetar
Oseansvalefamilien i rekkjefølgje etter *[[IOC World Bird List]]* V11.2, 2021, med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*:

Kolonnar i tabellen over:
:*Status* er arten sin kategori i den globale raudlista til Verdas naturvernunion, IUCN
:*Populasjon* er estimert storleik på bestand av individ, inkludert ungfuglar
:*Ref* er peikar til faktaark om arten hos Birdlife International

## Kjelder
* (2019). ''Oceanitidae'' i del Hoyo, Carboneras, C., Jutglar, F. & Kirwan, G.M. (red.) Lista av artar i ''Oceanitidae'', 25. februar 2019 
;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Oscar D. Hillgaar

**Oscar Douglas Hillgaar** () er ein norsk flygeleiar og politikar frå Tvedestrand i Aust-Agder. Han var stortingsrepresentant frå Vestfold i tida 1989 til 1997. Hillgaar representerte Framstegspartiet til 22. april 1994, sidan sat han  perioden ut som uavhengig representant.

Hillgaar gjekk 1966/67 på sjøkrigsskulen. Der etter var han fenrik i  Sjøforsvaret og flygeleiarassistent på Banak flystasjon. Etter to års utdanning i inn- og utland, arbeidde han frå 1971 som flygeleiar både i Bodø, Bardufoss, Karmøy og på Fornebu flyplass, til han 1989 i vart vald inn på Stortinget.

Hillgaar busette seg i Sandefjord og engasjerte seg politisk for Framstegspartiet.  Valperioden 1984-87 var han med i Sandefjord formannskap, samstundes som han var fylkestingsmedlem i Vestfold. Dei to fyrste åra av valperioden 1988-91 var han han varaordførar i Sandefjord og leiar av helse- og sosialstyret. Hausten 1989 stod Hillgaar på fyrsteplassen til Framstegspartiet ved stortingsvalet. Han vart vald inn med stor margin, attvald fire år seinare. I den fyrste fireårsbolken på Tinget var han medlem i Landbrukskomitéen, i den andre i Energi- og miljøkomitéen. Den 22. april 1994 braut Hillgaar med Framstegspartiet, og sat fram til 1997 som uavhengig representant. Utmeldinga kom som eit svar på den motgangen og dei nederlaga Hillgaar og andre liberalistiske partimedlemer leid på Framstegspartiet sitt landsmøte på Bolkesjø 15.-17. april. Etter siste stortingsperioden var over, melde Hillgaar seg inn i Arbeidarpartiet og representerte partiet i Sandefjord kommunestyre 2003-07.

Frå 1997 til 2005 var Hillgaar tilsett i leiande stilling ved flykontrollsentralen i Røyken. Han var elles sekretær 1998-2000 i Norsk flygelederforening.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Steinach am Brenner

**Steinach am Brenner** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 28 km² og i kring 3&nbsp;600 ibuarar. Landsbyen Steinach ligg i dalføret Wipptal, om lag 20 km sør om Innsbruck, 1048 meter over havet.

Kommunen omfattar landsbyen Steinach og bygdene Mauern og Stafflach.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Steinach am Brenner|Steinach am Brenner]]» frå ,  den 26. februar 2019.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Abdülmecit

**Abdülmecit**, òg **Abdulmajid**, () var osmansk sultan frå 2. juli 1839 til han døydde.

Abdülmecit førte innanriks ein reformpolitikk og omskipa landsstyret gjennom det såkalla Tanzimat. Han søkte å inkludere andre folkegrupper enn tyrkarane i det mangslungne riket, gjere dei til osmanarar, men møtte motstand frå ulike nasjonalistiske rørsler. 1854-56 låg riket hans  ikrig mot Tsar-Russland i Krimkrigen. I utanrikspolitikken nærma han seg Storbritannia og Frankrike, og var frå 1856 ein del av det europeiske stormaksspelet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abdulmejid I|Abdulmejid I]]» frå ,  den 26. februar 2019.*  
 
*Store norske leksikon
Carl Peter Essendrop

**Carl Peter Parelius Essendrop** () var ein teolog frå Christiania. Han var biskop i Tromsø og seinare i Kristiania, dessutan kyrkjeminister i to år i Frederik Stang-ministeriet. Essendrop var ein dei sentrale leiarane i Den norske kyrkja på 1800-talet. Han utmerkte seg som ein flink administrator og særprega predikant. 

Essendrop studerte teologi ved Universitetet i Kristiania frå 1835 og vart cand.theol. i 1839. Frå 1842 underviste han på katedralskulen i Trondheim. År 1849 vart han utnemnd til sokneprest i Klæbu og samstundes styrar av Klæbu seminar. 1859-60 var han kortvarig sokneprest i Melhus. Perioden 1860-67 var Essendrop biskop i Tromsø stift. Seint i 1867 tok han over som stiftsprost i hovudstaden og sokneprest til Vår Frelsers menighet. Essendrop var 1872-75 statsråd og sjef for Kyrkje- og utdanningsdepartementet. I oktober 1874 vart han utnemnd til biskop i Kristiania stift, etter forgjengaren Jens Lauritz Arup var død. Essendrop vart vigsla til gjerninga i januar 1875, og sat i posisjonen til han døydde hausten 1893. Valperioden 1877-79 møtte han som varamann på Stortinget.

Essendrop gav mellom anna ut *Prædikener til alle Aarets Søn- og Helligdage* (1873), *Til Kristiania Stifts Præster fra Stiftets Biskop* (1883), *Taler ved Kirkeindvielser samt Bispe- og Prestevielser* (1893). 

## Kjelder
*Store norske leksikon
*lokalhistoriewiki
Maine (fleirtyding)

**Maine** kan visa til:

*Elva Maine i Frankrike
*Den tidlegare provinsen Maine i Frankrike
*Den tidlegare provinsen Maine i USA
*Delstaten Maine i USA
Kematen in Tirol

**Kematen in Tirol** er ein kommune i distriktet Innsbruck Land i forbundslandet Tirol i Austerrike. Kommunen har ei flatevidd på 6,99 km² og 2&nbsp;900 ibuarar. Landsbyen Kematen ligg i Inndalen der elva Melach renn inn i elva Inn, 610 meter over havet.

Kommunen omfattar landsbyen Kematen og grenda Afling.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Kematen in Tirol|Kematen in Tirol]]» frå ,  den 27. februar 2019.*
Catholic Encyclopedia

***Catholic Encyclopedia***, òg kjend som ***Old Catholic Encyclopedia*** og ***Original Catholic Encyclopedia***, er eit engelskspråkleg oppslagsverk utgjeve i USA. Det første bindet kom ut i mars 1907 og dei tre siste i 1912, etterfølgd av eit registerbind og seinare supplerande bind. Målet med leksikonet var «å gje lesaren fullstendig og autoritativ informasjon på alt som gjeld katolske interesser, handlingar og doktrinar.»

*Catholic Encyclopedia* blei gjeve ut av Robert Appleton Company, eit forlag danna i New York i februar 1905 med utgjeving av leksikonet som einaste føremål. Dei fem medlemmane i redaksjonskomiteen danna også styret i forlaget. I 1912 blei namnet til forlaget endra til The Encyclopedia Press. I heile levetida til forlaget gav det berre ut dette verket.

## Historie
Skriveprosessen byrja 11. januar 1905 under leiing av fem redaktørar:

* Charles G. Herbermann, professor i latin og bibliotekar ved City College of New York
* Edward A. Pace, professor i filosofi ved The Catholic University of America i Washington D.C.
* Condé B. Pallen, redaktør
* Thomas J. Shahan, professor i kyrkjehistorie ved Catholic University.
* John J. Wynne, S.J., redaktør av *Messenger of the Sacred Heart*

At *Catholic Encyclopedia* var i offentlege bibliotek i USA skapte kontroversar. Nativistar protesterte og hevda at detta var i strid med skiljet mellom stat og kyrkje, og dei nådde fram med protestane sine i Belleville i New Jersey.

## Nettversjonar
Amerikanske lovar om opphavsrett seier at alt som er publisert i USA før 1923 er offentleg eigedom. I 1993, i samband med at pave Johannes Paul II vitja Denver i samband med verdsungdomsdagane, bestemte Kevin Knight seg for å starta eit prosjekt for å publisera 1913-utgåva av oppslagsverket på Internett. Knight starta nettstaden New Advent for føremålet. Frivillige frå USA, Canada, Frankrike og Brasil hjelpte til med transkriberinga. Nettstaden blei lansert i 1995, og i 1997 var arbeidet ferdig.

I 2007 publiserte *Catholic Answers* ein vassmerka versjon som blei produsert ved å skanna sidene i originalane.

Andre skanna utgåver av oppslagsverket finst på Google Books, ved Internet Archive og Wikimedia Commons. Wikisource har òg eit transkriberingsprosjekt basert på filene som ligg på Commons.

1922-supplementet til oppslagsverket er òg offentleg eigedom, og finst på internett. *New Catholic Encyclopedia* er òg tilgjengeleg online på nokre bibliotek.

## Sjå òg

* *[[Encyclopædia Biblica]]*
* *[[Jewish Encyclopedia]]*

## Notar


## Kjelder



## Bakgrunnsstoff

* ''Catholic Encyclopedia'' - Catholic.com
* ''Catholic Encyclopedia'' - New Advent
* ''Catholic Encyclopedia'' - Catholicity
Johann Christoph Pepusch

**Johann Christoph Pepusch** () var ein tyskfødd komponist, musikar, pedagog og musikkvitar som hovudsakleg arbeidde i England.

I vår tid er Pepusch hovudsakleg kjend fordi han omarbeidde og tilpasset populære melodiar til *[[Tiggeroperaen|The Beggar's Opera]]* av John Gay. 

## Liv og virke
Johann Christoph Pepusch var son av ein prest. 14 år gammal fekk han ei stilling ved det prøyssiske hoffet. Etter å ha opphalde seg ei tid i Nederland, etablerte han seg i London i 1704. Han heldt fram med å publisera verk i Nederland fram til 1718.

I London byrja Pepusch som bratsjist, men arbeidde med tida som komponist, teaterdirektør, musikkteoretiker og organist. I 1710 var han med på å grunnleggja Academy of Ancient Music og Madrigal Society. Begge organisasjonane var retta mot utforsking og oppføring av musikk frå tidlegare tider, særleg den elisabethanske tidsalderen. Mellom 1710 og 1730 gav Pepusch ut ei stor mengd eigne verk. I 1713 fekk han eit doktorat i musikk ved University of Oxford. Verkforteikninga hans omfattar komposisjonar av alle formene i samtida: kammersonatar for ei mengd ulike instrument, songar, kantater, symfoniar og operaer.

Dei siste tiåra av livet sitt konsentrerte Pepusch seg om studium av musikk frå fortida.

Pepusch hadde venner og elevar blant dei fremste av musikarane i samtida, til dømes William Boyce, John Travers, Johan Helmich Roman og Benjamin Cooke. Det er ikkje minst Pepusch si forteneste at England blei ein forskingsstad for tidlegmusikk på ei tid då ein i Europa nesten berre spelte musikk frå det seine 1700- og tidlege 1800-talet.

## Litteratur

* Arthur V. Berger: *The Beggar's Opera, the Burlesque, and Italian Opera.* In: *Music & Letters.* Vol. 17, Nr. 2, , S. 93–105.
* Charles Burney: *A General History of Music.* 4 bind. Robson u. a., London 1776–1789.
* Marion Brück: «Pepusch, Johann Christoph.» I *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Bind&nbsp;20, Duncker & Humblot, Berlin 2001, ISBN 3-428-00201-6, s.&nbsp;178–180 (digitalisering).
* Hans Michael Schletterer: «Pepusch, Johann Christoph». I *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Bind&nbsp;25, Duncker & Humblot, Leipzig 1887, s.&nbsp;365–372. (se korrektur til bind XXV: «Pepusch, Johann Christoph». I *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Bind&nbsp;25, Duncker & Humblot, Leipzig 1887, s.&nbsp;797&nbsp;f.).

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Fredstraktaten i Amiens

**Fredstraktaten i Amiens** blei underskriven av den 25. mars 1802 av Joseph Bonaparte og Charles Cornwallis som ein «endeleg fredsavtale» mellom Frankrike og Storbritannia.
Han enda Dei franske revolusjonskrigane.

Gjennom avtalen lova britane å gje Malta tilbake til maltesarordenen, Egypt tilbake til Tyrkia, Ceylon til Nederlanda og Trinidad til Spania. Britane anerkjente den franske republikken og kong Georg III fjerna den historiske tittelen «Konge av Frankrike» frå dei andre titlane sine. Franskmennene lova å trekkja seg tilbake frå Napoli og Roma.

Freden kom i stand etter at William Pitt den yngre hadde gått av som britisk statsminister i 1801. Han blei erstatta av Henry Addington, som straks tok kontakt med Napoléon Bonaparte (bror til Joseph Bonaparte) med eit framlegg til fredsavtale. Sjefsforhandlarane for Frankrike var Charles-Maurice de Talleyrand og Joseph Bonaparte og for Storbritannia Robert Jenkinson, 1. jarl av Liverpool.

Freden varte ikkje lenge. Napoleonskrigane braut ut i 1803, og i 1804 var William Pitt d.y. igjen britisk statsminister.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fredstraktaten i Amiens|Fredstraktaten i Amiens]]» frå ,  den 27. februar 2019.*  
 
## Litteratur
* Lindqvist, Herman (2008): *Napoleon*, ISBN 8251623952
Guajira-halvøya

**Guajira-halvøya** [gwaˈxiɾa, gwaˈhiɾa] (spansk ,  wayunaiki *Hikükariby*) er ei halvøy i Nord-Colombia og Nordvest-Venezuela i Karibia. Det er den nordlegaste halvøya i Sør-Amerika og har ei flatevidd på 25&nbsp;000&nbsp;km², som strekkjer seg frå kysten av Manaure i Colombia i vest til  Venezuelabukta i aust. I 1891 var det ein tvist mellom dei to landa om grensa over halvøya. I dag ligg det meste av territoriet innanfor La Guajira-departementet i Colombia, medan kyststripa mot Venezuelabukta ligg i den venezuelanske Zulia-staten. Den nordlegaste staden på halvøya vert kalla Punta Gallinas og er det nordlegaste punktet på fastlandet i Sør-Amerika, på ca. 12 ° 27' nordleg breidd.
Avgrensinga mot sørvest kan geografisk definerast der landtunga mellom hava er smalast, og vil då rekke omtrent sør til byen Uribia. Alternativt kan avgrensinga settast mot fjellområda Sierra Nevada de Santa Marta og Serranía del Perijá i sør. Med sistnemnde definisjon vil Guajira-halvøya òg femne om byen Riohacha kor elva Ranchería har utlaup i Karibhavet.

## Klima

Klimaet er generelt varm og tørt til halvtørt.
Passatvindar frå den nordlege halvkula treffer denne regionen. Den nordaustlege flanken av fjellkjeda Sierra Nevada de Santa Marta verkar som ein barriere mot sørvest som genererer rikeleg nedbør i låglandet, og gjev nedbør til nedslagsfeltet for Rancharía-elva, den einaste store elva i området. Klima og vegetasjon varierer frå sør til nord, i sør eit høgt fuktig klima, ca. 3000 mm nedbør i året, ned til 300 mm nedbør i året i ørkenområda i nord.

Fjellpartiet Macuira i nordaust er eit landskap som hever seg nokre hundre meter over havet, med toppar på over 800 moh. Det fangar nokon av passatvindane og forårsakar skodde. Mesteparten av fjellkjeda er eit verna område kalla Serranía de Macuira. 

## Økonomi
Det er hovudsakleg wayuu-folk som bur på halvøya, dei brukar slettene til beite for storfe, sauer, geiter og hestar. Ekstrakt frå krattplanten *[[Libidibia coriaria]]* blir brukt til garving og farging. Etterkommarane til dei spanske kolonistane busette seg i den søraustlege delen av halvøya, nokon gonger referert til som Padilla-provinsen, der landet er meir fruktbart på grunn av nærleik til andre elvebasseng, som t.d. Cesar-elvområdet. Her finn ein plantasjar av bomull, durra og store krøterfarmar.

Sidan 1980-talet var det sentrale området på halvøya utsett for utforsking og utnytting av kol og naturgass i området, kolgruva Cerrejón og petroleum ved kysten. Ikkje langt frå Riohacha ligg eit naturgassfelt med røyrleidning til Barranquilla.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guajira Peninsula|Guajira Peninsula]]» frå ,  den 27. februar 2019.*  
 
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
Øya Kuli

**Kuli** (Kuløya) er ei øy i Smøla kommune på Nordmøre i Møre og Romsdal fylke. Ho har eit areal på 4,3 km². Øya ligg vest/nordvest av Edøya, som ho har brusamband med. Øya har også brusamband vidare nordover mot Rossvoll og Smøla.
Øya er kjend for Kulisteinen.

Ramndalshaugen er ein fjelltopp på øya. Han er det høygaste punktet i kommunen, med ei høgd på 70 meter over havet.

**Folketalsutvikling**

Øya var del av Edøy kommune fram til 1960 då Smøla kommune vart danna.

## Kjelder




----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kuli (øy)|Kuli (øy)]]» frå ,  den 28. februar 2019.*
Tosten Flatmo

**Tosten Kristensson Flatmo**, også **T.C. Flademoe**, () var ein biletskjerar frå Lom i Oppland.

Flatmo lærde seg til treskjerar i heimbygda. Nokre av hans tidlege arbeid fekk han seld i Christiania gjennom Jean Edmund de Conick. Tidleg i 1850-åra flytta Flatmo til hovudstaden, der han arbeidde i verkstaden til Conick. Ei tid gjekk Flatmo i lære hos bilethoggaren Julius Middelthon. Seinare dreiv Flatmo eigen verkstad i Christiania, der han skar møblar, gallionsfigurar, skipsornament, knivslirer, med meir. I 1872 skar han ut ei byste av Hans Nielsen Hauge til misjonsskipet med samne namn, eit arbeid som vert rekna som hovudverket hans. Flatmo var elles læremeister for den unge Gustav Vigeland.

## Kjelder
*Arnfinn Engen: Treskurd og treskjerarar i Gudbrandsdalen
Landbruksdirektoratet

**Landbruksdirektoratet** er eit norsk direktorat som blei oppretta 1. juli 2014 gjennom ei samanslåing av Statens landbruksforvalting og Statens reindriftsforvaltning.

Direktoratet har ansvar for alle fagområde innan landbrukssektoren, som jordbruk, skogbruk, reindrift og andre aktivitetar basert på landbruksressursar.

Landbruksdirektoratet er underlagt Landbruks- og matdepartementet og held til i Oslo, Steinkjer og Alta. Avdelinga som arbeider med reindriftsspørsmål ligg i Alta.

Eli Reistad er administrerande direktør frå 1. juli 2024.

Jørn Rolfsen var administrerande direktør frå 2014 til 2024. Rolfsen var tidlegare leiar for Statens landbruksforvalting, og blei utnemnd til direktør i Landbruksdirektoratet på åremål frå 1. juli 2014 til 1. juli 2018. Magnar Evertsen blei tilsett som direktør for avdelinga i Alta.
## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
* Statens landbruksforvaltning
* Statens reindriftsforvaltning