open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
KLM Royal Dutch Airlines

**KLM Royal Dutch Airlines** (òg berre **KLM**, eller **Koninklijke Luchtvaart Maatschappij**) er eit nederlandsk flyselskap. Selskapet vart grunnlagt i 1919. I 2004 fusjonerte KLM med Air France til Air France-KLM. Begge selskapa driv enno under eigne namn, men samarbeider tett.

KLM har eit utstrekt rutenettverk i Noreg, og opererer flygingar frå basen sin på Schiphol lufthamn utanfor Amsterdam til Bergen, Oslo, Ålesund, Kristiansand, Sandefjord, Stavanger og Trondheim.

## Historie

KLM vart etablert den 7. oktober 1919, noko som gjer det til det eldste flyselskapet i verda som framleis opererer under det opphavlege namnet sitt. Selskapet starta operasjonar året etter, med ei flyging frå London til Amsterdam. Det gjekk eit år til før selskapet byrja å operera ruteflygingar. 

Innan 1926 hadde KLM faste flygingar til Amsterdam, Rotterdam, Brussel, Paris, London, Bremen, København og Malmö. Selskapet starta òg tidleg med interkontinentale operasjonar, og hadde allereie i 1929 ei flyrute til Nederlandsk Austindia (noverande Indonesia). Selskapet opna noke år seinare nok ei interkontinental rute mellom Amsterdam og Curaçao.

Flåten og talet på destinasjonar voks i takt med den aukande passasjermengda. Drifta til selskapet opphøyrde under andre verdskrigen, men vart raskt reetablert etter slutten av krigen. Selskapet gjekk til innkjøp av endå større fly gjennom 1960-, 70- og 80-talet, og danna i 1989 ein allianse med det amerikanske flyselskapet Northwest Airlines. I 2008 vart Northwest Airlines slått saman med Delta Airlines, og KLM heldt fram dette samarbeidet. Det norske flyselskapet Braathens var òg medlem av denne alliansen fram til det fusjonerte med SAS i 2004. KLM er i dag medlem av flyalliansen SkyTeam.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:2. januar 2020|2. januar 2020]]» frå ,  den 9. januar 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
DS «Kong Ring»

**DS «Kong Ring»** (kallesignal HFGK - MTNV) var eit dampskip bygt i 1882 som passasjer- og lasteskip for Det Søndenfjelds-Norske Dampskibsselskab i Kristiania. 

I 1913 vart det kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt **DS «Ara»**, etter at det ei kort stund i 1913 hadde namnet **DS «Kong Trygve»**. Sidan hadde det fleire eigarar og namna «Frisk II», «Sailor» og til slutt «Hoi Shui» då det hamna hos kinesiske eigarar. Skipet er ukjend etter 1929. 

## Historie
Skipet vart bygd ved Kockums Mekaniske Verksted i Malmø i Sverige og vart levert til SNDS i september 1882.

Skipet segla for Det Søndenfjelds-Norske Dampskibsselskab i nesten 30 år. I mars 1913 fekk det namnet «Kong Trygve», før det i juni same året vart selt til Det Bergenske Dampskibsselskab for 165&nbsp;982 kroner. Det fekk då nye klyss og anker, før det året etter fekk nye master, rigg, skorstein, bommar og vinsjar. 

14. juni 1917 låg skipet til kai i Porsgrun på reise frå Menstad til Trondheim med ammoniumtrat. Det braut ut brann i skipet og vraket vart selt til Chr. S. Hansen & Otto Rasmussen i Porsgrunn same månaden. Dei reparerte skipet og i november 1919 vart det selt til D/S A/S Frisk (Harald Boe) i Kristiania og det fekk namnet DS «Frisk II». Etter reparasjonen vart òg lasteevna utvida. I 1926 vart heimehamna flytta til Brevik, og i april 1927 var D/S A/S Frisk eigd av S. Halvorsen, som i juli same året selde det til Skibs A/S Sailor (Odd I. Loennechen) i Tønsberg. Det vart då omdøypt DS «Sailor». Skipet var ikkje lenge i Tønsberg og alt i november 1927 vart det seld til kinesiske eigarar, F. Feld i Canton. Året etter hadde det fått namnet DS «Hoi Shui». I 1929 var det utgått frå registeret til Lloyds og var ikkje kjend sidan. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;124 brt, 679 nrt og lasteevna var 1055 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 1&nbsp;497&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tosylindra compound-dampmaskin, levert av Kochums. Oppgjeven yting var iHk (indikerte hestekrefter) og 126 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Gaustadbekkdalen

**Gaustadbekkdalen** er eit strøk i bydel Nordre Aker i Oslo. Gaustadbekkdalen er avgrensa av Ring 3 i nord, Vestgrensa t.o.m. Trimveien i aust, Sognsvannbekken i vest, og Sognsvannsbanen og Rasmus Winderens veg i sør. Dermed grensar strøket til Gaustad i nord, Sogn i aust, Blindern i søraust og Vinderen i sør og vest, der strøket sluttar ved Blindern stasjon.

UiO og forsking er særs rådande i Gaustadbekkdalen, området vart allereie i 1952 gjennom eit vedtak i Stortinget bandlagt til forsking og undervising.

## Namn og geografi
Gaustadbekkdalen er eit dalsøkk som ligg sør for det gamle Gaustadjordet, og naturleg nok ved Gaustadbekken. 

Som følgje av bygginga av Ole-Johan Dahls hus går Gaustadbekken no langs bakkeplan. Dei siste femti åra har han gått under bakken i røyr.

## Busetnad
Området har bygg for forsking og undervising. I dag er rundt ein tredel av Noregs samla forskings- og utviklingsressursar lokalisert i området.

Så langt er det bygt fire bygg, alle ligg sør for Problemveien:

*Forskingsparken i Oslo – 140 føretak, forskingsgrupper og institutt (til saman 1700 personar) driv FoU-verksemd innan bioteknologi, IKT, media, materialforskning, elektronikk og miljøforsking.
*Kristen Nygaards hus, fram til 2011 kjent som *Informatikkbygningen*. Bygget inneheld Institutt for informatikk, USIT, og Norsk Regnesentral og stod klårt i 1988.
*Ole-Johan Dahls hus, bygt under arbeidstittelen *Ifi2*. Institutt for informatikk sitt andre bygg. Bygget stod ferdig i slutten av 2010, og vart opna i januar 2011.
* SINTEF-bygget

Området har òg sin eigen t-banestasjon og trikkehaldeplass som er  oppkalla etter Forskingsparken: Forskingsparken stasjon. Heilt i strøkgrensene finn ein òg Blindern t-banestasjon og Gaustadalléen trikkehaldeplass.

### Vidare utbygging
Det til nye forskings- og undervisingsbygget for livsvitenskap, kjemi og farmasi på UiO skal byggjast her frå 2019 til 2024. Med eit areal på 66.000 kvadratmeter vert det det største universitetsbygget i Noreg. Dei samla kostnadene for bygget ved byggjestart var estimerte til 6,8 millardar kroner.

### Studentvelferd
Heilt i nordaust (i Trimvegen) har studentane hatt velferdstilbod sidan siste halvdel av 90-talet. Her finn ein idrettsbygget Domus Athletica (1996) som gav namn til Trimvegen, og Vestgrensa studentby (1999).

## Referansar

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Gaustadbekkdalen|Gaustadbekkdalen]]» frå ,  den 2. jan 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Statsbygg – Gaustadbekkdalen nord
* Aftanposten – Norges Silicon Valley (frå 24.04 .10)
Lindi

**Lindi** er ein by sør i Tanzania, med eit innbyggjartal på cirka 41&nbsp;500 (2002). Byen er hovudstad i regionen med same namn, og ligg ved kysten av Indiahavet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Lindi (by)|Lindi (by)]]» frå ,  den 3. januar 2020.*
Kidatu

**Kidatu** er ein by sør i Tanzania, om lag 30 mil sør for Dar-es-Salaam

Kidatu ligg i distriktet Kilombero i regionen Morogoro.  Folkesetnaden er om lag 3 300 og vikigste næringsveg er dyrking av sukkerrøyr. Ein av dei største sukkerplantasjane i Afrika, Illovo Sugar Plantation, ligg i Kidatu.

Kidatu stasjon på TAZARA-jernbana er overgangsstasjon til den tanzanianske jarnbana. 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kidatu|Kidatu]]» frå ,  den 3. januar 2020.*
Ifakara

**Ifakara** er ein større by i Kilombero-distriktet i Tanzanias Morogoro-region. Han har kring 60 000 innbyggjarar og er vorten eit stadig veksande handelssentrum. Byens økonomi har tradisjonelt vore heilt bunden av landbruket. 

## Geografi
Ifakara ligg i den lågtliggjande dalen rundt Kilombero-elva godt 100 km sør for hovudvegen frå Dar-es-Salaam til Iringa og vidare til Zambia. I regntida vert området ofte isolert i lengre periodar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:no:Ifakara|Ifakara]]» frå ,  den 2. januar 2020.*
DS «Estrella» (1912)

**DS «Sanwarine»** (kallesignal MKNH) var eit dampskip bygt i 1912 som lasteskip for Sanwarine Steamship Co. i Manchester i Storbritannia. 

I februar 1914 vart dette skipet og DS «Cometa» kjøpt inn av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og var det største skipet i flåten til BDS til då. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Clyde S. B. & Eng. Co. Ltd. i Glasgow i Skottland. då det vart levert i november 1912.

I februar 1914 vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab for 520&nbsp;504 kroner og var både det dyraste og største skipet BDS hadde i flåten sin til då. 

I 1917 vart skipet rekvirert av britane og Shipping Controller under første verdskrigen og vart drive av Elder, Dempster & Co. i London. 5. mars 1918 gjekk «Estrella» på ei mine fem nautiske mil sørvest av Shipwash fyr utanfor Harwich på reise frå Le Havre til Tyne i ballast. 20 personar omkom. Mina var lagt ut same dagen av den tyske ubåten «UC 4».

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;757 brt, 892 nrt og lasteevna var 3&nbsp;050 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 4&nbsp;685&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Clyde SB&E i Glasgow. Oppgjeven yting var 217 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10,5 knop knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Iringa

**Iringa** er ein by i Iringa-region i Tanzania, med ein folkesetnad på 112 900 (2004). Han ligg på  7.77° sør og 5.69° aust. Namnet kjem frå hehe-ordet *lilinga*, som tyder festning. Festninga og hovudkvarteret til Chief Mkwawa låg i landsbyen Kalenga like ved på 1890-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Iringa|Iringa]]» frå ,  den 3. januar 2020.*
Airbus Beluga

**Airbus Beluga** er eit lastefly utvikla og bygt av Airbus for å frakta delar til Airbus-fly mellom ulike fabrikkar. Dei fleste delane vert frakta frå fabrikkar rundt omkring i Europa til montering i Frankrike. Flyet flaug første gong i 1994 og har vore i bruk sidan 1995. På grunn av flyet sin storleik, har det òg hatt litt andre transportoppdrag; det mest kjende er at flyet vart brukt til å frakta eit sentralt maleri i fransk kultur, Fridomen leier folket, til ei utstilling i Japan, og sidan henta det heimatt når utstillinga var ferdig.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Airbus Beluga|Airbus Beluga]]» frå ,  den 2. januar 2020.*
Svenska skidspelen 1982

**Svenska skidspelen 1982** vart avvikla i Falun dagane frå torsdag 11. til sundag 14. mars 1982.

## Menn
### 30 km



Dato: 13. mars

### 4 x 10 km stafett



Dato: 14. mars

### Kombinert



**Dato**: 11.-12. mars 

### Hopprenn i normalbakke



Dato: 14. mars

## Kvinner
### 20 km



Dato: 13. mars

### 4 x 5 km stafett



Dato: 14. mars

## Kjelder
**Sportsboken 82-83*. Sportsboken As/Hjemmets bokforlag As. 1982.
Martin Procházka

**Martin Procházka** () er ein tsjekkisk tidlegare ishockeyspelar frå Slaný som i tida 1996-2001 vart firfaldig verdsmeister og i 1998 olympiameister med Tsjekkia sitt landslag i ishockey.

Høgrevengen Procházka var aktiv ishockeyspelar frå 1989 til 2012. Han spelte på Kladno i heimlandet periodane 1989-96, med unnatak for ein sesong i Dukla Jihlava, og 2003-10. I mellomtida og seinare gjorde han teneste i klubbar frå Sverige, Canada, USA, Russland og Tyskland. Hans einaste klubbtriumf kom då HC Vsetin i 1999 vart seriemeister i Tsjekkia.

Procházka hadde stor suksess som landslagsspelar for Tsjekkia. Han deltok i samtlege verdsmeisterskap åra 1995-2002 og vart verdsmeister i 1996, 1999, 2000 og 2001. I Ishockey-VM 1996 vart han matchvinnar i finalen mot Canada, sekundar før full tid. Under dei olympiske vinterleikane 1998 i Nagano bidrog han mykje då Tsjekkia tok seg til OL-finale mot Russland, der det vart siger 1-0.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Martin Procházka|Martin Procházka]]» frå ,  den 3. januar 2020.*  
 

‬
Gaustadbekken

**Gaustadbekken** er ein bekk i Oslo. Han byrjar i Langmyrene nord for Kringsjå, og renn saman med Sognsvannsbekken ved Frøen. Etter samløpet held han fram som Frognerelva. Han går i dag ved overflata, men var tidlegare lagd i røyr, før bygginga av Ole-Johan Dahls hus. 

Gustadbekken har gjeve namn til Gaustadbekkdalen.  

Ved store regnskyll kjem det kloakkvatn med tarmbakteriar ut i Gaustadbekken ettersom avløpssystemet i Korsvollområdet ikkje er nok dimensjonert.

## Kjelder

* Knut Are Tvedt (red.): *Oslo byleksikon*, 4. utg., 2000 ISBN 82-573-0815-3
* «Nytt turområde på Blindern», NRK Østlandssendingen 5.5 .2008

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Gaustadbekken|Gaustadbekken]]» frå ,  den 3. jan 2020.*
Sognsvannsbekken

**Sognsvannsbekken** er ei elv i Oslo. Ho byrjar som Pinabekken, som renn ut frå Store Åklungen. Bekken tek opp fleire mindre bekker frå vest og munnar ut i Sognsvann frå nordvest. Herfrå held han fram som Sognsvannbekken, og renn sørover gjennom strøka Gaustad og Vinderen. Ved Frøen går han saman med Gaustadbekken, og etter samløpet vert han kalla Frognerelva.

Nord for Ring 3 er Sognsvannsbekken grensa mellom bydelane Nordre Aker og Vestre Aker. Mellom Ring 3 i nord og Rasmus Winderens veg i sør er han grensa mellom strøka Vinderen i vest og Gaustadbekkdalen i aust.

## Referansar

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Sognsvannsbekken|Sognsvannsbekken]]» frå ,  den 3. jan 2020.*
Tveteråsen

**Tveteråsen** er eit bustadsområde ved Ulsrud i Bydel Østensjø i Oslo. Det grensar til Østmarka, og ligg i få minutts gangavstand til Ulsrud- og Nøklevann.  

Bustadsområdet er bygt ut med rekkjehus og tre fire-etasjes blokker. Området er karakteristisk ved at rekkjehusa og blokkene er kledde i kvit mexistein. Bustadsområdet ligg like ved Haraløkka. Næraste T-banestasjon er Ulsrud. Rekkjehusa er teikna av arkitekt Bengt Espen Knutsen. Han fekk Sundts premie i 1969.

## Referansar

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Tveteråsen|Tveteråsen]]» frå ,  den 3. jan 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Tveteråsen.no, nettstaden til Tveteråsen Eigedom AS
Qasem Soleimani

**Qasem Soleimani** () var ein iransk offiser som var general i Den iranske revolusjonsgarden og dessutan leiar av elitestyrken Quds i 21 år fram til han døydde. Han vart rekna som ein av dei mektigaste i det iranske statsapparatet.

Soleimani vart drepen utanfor den internasjonale flyplassen i Bagdad i Irak 3. januar 2020 av eit amerikansk droneåtak, etter ordre frå president Donald Trump.

## Kjelder




## Bakgrunnsstoff
Haraløkka

**Haraløkka** er eit friluftsområde mellom Ulsrud og Bøler i Bydel Østensjø i Oslo. Friluftsområdet er ein del av Haraløkka idrettspark med fotballbanar av kunstgras, naturgras og grusdekke, i tillegg til ein idrettsleikeplass. Idrettsparken vert driven av Bøler Idrettssamskipnad som òg har heimebanen sin her. 

Nokre av kampane på Norway Cup vert spelte på Haraløkka. Lokala til Bøler speidergruppe ligg òg her.

## Historie
Utbygginga av Haraløkka Fritidssenter byrja i 1969; området utgjorde tidlegare av skog, myrer og Bølerkulpen. Store mengder masse måtte til for å fylla igjen kulpen, og Vaterland skule og andre delar av det sanerte Vaterlandet vart brukt til fyllmasse.

Friluftsområdet vart offisielt opna 19. juni 1978 av kommunalråd Odd Wivegh.

## Referansar



**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Haraløkka|Haraløkka]]» frå ,  den 3. jan 2020.*
Bengt Espen Knutsen

**Bengt Espen Knutsen** () er ein norsk sivilarkitekt og professor. Han har vore professor ved Arkitekthøgskulen i Oslo sidan 1981, og var rektoren til skulen frå 1983 til 1984.

Bengt Knutsen er son av arkitekt Knut Knutsen. Han har motteke Sundts premie to gonger; først for Lyder Sagens gate 6 (saman med faren, 1958–1959), deretter for bustadsområdet Tveteråsen (1966–1969).

## Kjelder

* «Bengt Espen Knutsen» i Store norske leksikon. Lesen 11. august 2012.
----
**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Bengt_Espen_Knutsen|Bengt_Espen_Knutsen]]» frå ,  den 3. jan 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*
Olav Nygards veg i Oslo

**Olav Nygards veg** (11–217, 8–230) er ein veg på Ulsrud i Bydel Østensjø i Oslo.

Vegen er oppkalla etter diktaren Olav Nygard, som budde på ein husmannsplass på Ulsrud dei siste åra av livet. Vegen fekk det noverande namnet sitt i 1962.

## Bygningar

## Referansar



**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Olav Nygards veg (Oslo)|Olav Nygards veg (Oslo)]]» frå ,  den 3. jan 2020.*
Ole-Johan Dahls hus

**Ole-Johan Dahls hus** (prosjektnamn: **Ifi2**) er informatikkbygget ved Universitetet i Oslo (UiO) som opna i 2011. Bygningen ligg i Gaustadbekkdalen like ved Blindern, og husar Institutt for informatikk og samarbeidspartnarar i området. Han er kalla opp etter Ole-Johan Dahl, UiOs første professor i informatikk.
## Byggeprossess
Bygningen vart bygd av Statsbygg på vegner av Kunnskapsdepartementet for Universitetet i Oslo. Grunnarbeidet starta våren 2006, og oppstart for byggearbeidet var mars 2007. Kostnadsramma for prosjektet var på 1 milliard kroner (prisnivå 2006). 

## Strukturen til bygget
Totalt areal på bygget er ca. 28 250 kvm. Arealet femner parkeringskjellar og studentpub (Escape), vrimleareal, kantine, bibliotek, kaffebar, auditorium i ulike storleikar, undervisningsrom, kollokvierom, lesesalar, terminalstover og kontorplassar. Bygningen har ca. 300 kontorplassar og ca. 2400 studentplassar. 

Bygget har gjennomgåande etasjar frå 1 til 4. I sørenden er det 5 etasjar, medan det i norddelen er ei høgblokk på 10 etasjar. Bygningen tek opp Blindernfargane til platået, som er teglrødt og sort. Føre bygget er det etablert eit grøntområde med gong- og sykkelveg. 

Bygget er fundamentert på fjell. Det er kompliserte grunnforhold med mykje leire, på grunn av den underjordiske Gaustadbekken. 

## Tekniske data

* Arkitekt: Lund Hagem Arkitektar AS
* Byggherre: Statsbygg
* Brutto areal: 28.250 kvm
* Byggestart: 2/1-2006
* Ferdig bygt: ultimo 2010
* Innflytting: januar 2011
* Ferdig uteareal: medio 2010

## Referansar

**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Ole-Johan_Dahls_hus|Ole-Johan_Dahls_hus]]» frå ,  den 3. jan 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*
Gaustad

**Gaustad** er eit strøk i bydel Nordre Aker i Oslo. Her budde det 1 115 menneske per 2009.

## Plassering
Strøket er avgrensa av Sognsvannsbekken i vest, Ring 3 i sør, John Brandts veg og ei rett linje sørover for denne vegen i aust og Nordmarka i nord.

Dermed ligg strøka Ris i vest, Vinderen i sørvest, Gaustadbekkdalen i sør, og Sogn i aust.

Gaustad stasjon ligg eigentleg på Vinderen ettersom han er sør for ringvegen.

## Busetnad
Gaustad har både sjukehusa Rikshospitalet og Gaustad sjukehus, og dessutan bustadsområde som ligg heilt inntil Nordmarka, oppunder Vettakollen og Sognsvatn. Gaustad har gatenamn som Sognsvannsveien, Gaustadalléen og Gaustadvegen.

## Kjelder


**Denne artikkelen byggjer på «[[:nb:Gaustad|Gaustad]]» frå ,  den 3. jan 2020.*
DS «Cometa» (1913)

**DS «Florentine»** (kallesignal MKJP) var eit dampskip bygt i 1913 som lasteskip for Florentine Steamship Corp. i Manchester. Berre eitt år seinare kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) skipet og gav det namnet **DS «Cometa»**. Skipet vart kjøpt samstundes med systerskipet DS «Estrella»

## Historie
Skipet vart bygt ved Clyde Shipbuildig Company i Glasgow i Skottland og levert i februar 1913. Berre eitt år seinare, i februar 1914, vart skipet kjøpt av BDS for 531&nbsp;794 kroner. Skipet gjekk inn i Sør-Amerika-linja til BDS.  

Skipet forliste 4. oktober 1920 på Destero Rock på reise Paranagua til Buenos Aires med stykkgods. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;762 brt, 914 nrt og lasteevna var 3&nbsp;050 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 4&nbsp;685&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Clyde SB&E. Oppgjeven yting var 217 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10,5 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Svenska skidspelen 1983

**Svenska skidspelen 1983** vart avvikla i Falun dagane frå fredag 25. til sundag 27. februar 1983.

## Menn
### 30 km



Dato: 26. februar

### 4 x 10 km stafett



Dato: 27. februar

### Kombinert



**Dato**: 25.-26. februar 

### Hopprenn i normalbakke



Dato: 25. februar

### Hopprenn i stor bakke



Dato: 27. februar

## Kvinner
### 20 km



Dato: 25. februar

### 4 x 5 km stafett



Dato: 26. februar

## Kjelder
**Sportsboken 83-84*. Sportsboken As. Stavanger 1983.
Midt-Telemark kommune

**Midt-Telemark** er ein kommune i Telemark fylke. Han grensar til kommunane Kviteseid og Seljord i vest, Notodden i nord, Kongsberg i aust og Skien og Nome i sør. Administrasjonssenteret er i Bø.

Kommunen blei danna 1. januar 2020 gjennom at Bø og Sauherad slo seg saman. Den nye kommunen har i overkant av 10 000 innbyggjarar.

Personar som kjem frå Midt-Telemark kommune blir kalla for midt-telemarking/teledøl.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Midt-Telemark (kommune)|Midt-Telemark (kommune)]]» frå ,  den 4. januar 2020.*
Palawanfroskemunn

**Palawanfroskemunn** (*Batrachostomus chaseni*) er ein nattaktiv insektetande art av froskemunnar i den biologiske ordenen natteramnar og seglarfuglar, Caprimulgiformes. Som namnet ymtar om er utbreiingsområdet i hovudsak øya Palawan på Filippinane.

## Skildring
Dette er ein liten froskemunn, ca. 19-25 centimeter i kroppslengd og vekt på rundt 46 gram. Han har ekstremt breitt nebb, store auge og lange, tynne, uryddige fjørtufsar i andletet og på hovudet. 
Fjørdrakta til vaksne hannfuglar er generelt brun med tverrstriper i smale svarte og breiare lysebrune band på den lange halen og på vengene. Oversida er elles varierande lyst og mørkt flekkete. Undersida er lysare kanelfarga og har fleire lyse eller kvite flekkar enn oversida.  Dei har ei lys augebrynstripe.
Arten syner kjønnsdimorfisme i fjørdrakta ved at hoer er bleikare, mindre kontrastfull med mindre markerte kvite teikningar. 

Utbreiingsområdet er på Palawan og på dei små øyane Banggi nord for Borneo og Culion nord for Palawan. Her lever palawanfroskemunnar i tett underskog, helst fuktig. Føda er insekt som til dømes møll og sommarfuglar.

Storleiken på populasjonen er ikkje kjent og status på *B. chaseni* er ikkje fastsett ettersom han per 2020 framleis ikkje er anerkjent av Birdlife International. Han er jamleg sett i  nasjonalparken St Paul på øya. 

;Taksonomi
Etter *[[IOC World Bird List]]* og *[[EBird/Clements Checklist]]* er *B. chaseni* eit artstakson, medan *[[HBW Alive]]* skildrar det som ein underart av javafroskemunn, *B. javensis*.

## Kjelder
* Holyoak, D.T. & Kirwan, G.M. (2020)  *[http://www.hbw.com/node/55151 Horsfield's Frogmouth (Batrachostomus javensis)]* I: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive. Lynx Edicions, Barcelona. Henta den 4. januar 2020
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff
DS «Vulcanus» (1914)

**DS «Vulcanus»** (kallesignal MKNJ - LFHE) var eit dampskip bygt i 1914 som taubåt for Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og bukserte båtar og skip i Bergen hamn. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Mjellem & Karlsen i Bergen og kosta 72&nbsp;126 kroner då det vart levert i august 1914.

14. august 1927 var «Vulcanus» utsett for ei ulukke på hamna i Bergen. Då  skulle forhalast av «Vulcanus» frå Skoltegrunnskaien til Laksevåg for å losse kollasta si, vart det gjeve signal om at slepetrossa skulle sleppast. Av ein eller annan grunn ville ikkje kroken på «Vulcanus» sleppe taket, og «Leda», som var komen i fart, drog «Vulcanus» med seg og over på sida, slik at vatnet fossa inn i taubåten. Trossa var av stål og let seg derfor ikkje hogge med øks. Då mannskap ombord på «Leda» såg kva som skjedde, slapp dei slepetrossa. I tillegg til det vanlege mannskapet var òg familie og vener med ombord på taubåten. Alle vart berga og taubåten vart slepen inn i fjøresteinane ved Bontelabo.   

Båten var i drift i Bergen hamn i mange år, og i januar 1959 vart det omdøypt DS «Musca», før det i mai same året vart selt til Ole G. Økland P/R i Haugesund og fekk namnet **DS «Øklandsnes»** Båten vart så ombygd i 1960 med ei forlenging og dieselmotor, og vart omregistrert til lasteskip. I desember 1966 vart skipet selt til Arne Gismarvik i Kopervik og fekk nytt namn, **MS «Kopervik»**. I april 1972 vart det selt vidare til Arne Vik P/R i Bergen og året etter fekk det ny motor frå General Motors på 230 bHk. 

Karsten Kulshamar i Bergen kjøpte båten i november 1976 og i august 1980 overførte han det til P/R Kopervik i Stamneshella. I august 1985 vart båten omdøypt **MS «Bømlo»**, og månaden etter vart det selt til Arnold Hjort i Strusshamn. I oktober 1986 vart båten overført til Jorunn Hjort i Strusshamn. 

Miljø og Gjennvinning A/S i Lauvsnes kjøpte båten i april 1991, men alt i juni det året hamna han hos Svenn Tore Johnsen i Stamneshella. I oktober kjøpte Sigmund Bjerksted i Hundvåg båten, og i januar 1996 fekk han namnet **MS «Sigfart»**. Han hamna attende hos Svenn Tore Johnsen i september 1998 og i mars 2003 vart han selt til Nordtang A/S i Vestbygd. I juni 2007 vart han selt til Ronny Stabben i Nordstrøno før Løkeland Eiendom A/S på Atløy tok over i november 2010. 

I januar 2012 vart båten omsider selt til Scandinavia Metal på Eldøyane på Stord for opphogging. Båten var då nær hundre år gammal. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 85 brt, 28 nrt. Oppgjeven yting var 300 iHk (indikerte hestekrefter) som gav ein toppfart på 10,5 knop.

Etter ombygginga i 1960 var tonnasjen på 158 brt. og 69 nrt med ei lasteevne på 203 tdw. Det vart sett inn dieselmotor frå Wichmann på 150 bHk, som gav ein toppfart på 8 knop. 

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
DS «Kora»

**DS «Rosebank»** (kallesignal MHTP - LEHF) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for John O'Groat Steamship Co. i Wick i Storbritannia. 

I 1912 hamna skipet hos norske eigarar i Stavanger, før det vart kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) i oktober 1914 og omdøypt **DS «Kora»**

## Historie
Skipet vart bygt ved Clyde Shipbuilding & Engineering Company i Glasgow i Skottland og vart levert i juni 1906.

I september 1912 vart skipet kjøpt av A/S D/S Langfond (Sigv. Bergesen) i Stavanger og fekk namnet **DS «Krosfond»**. I oktober 1914 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab skipet og det vart omdøypt **DS «Kora»**. BDS betalte 201&nbsp;751 kroner for skipet.. Samstundes vart det sett inn nye bommar og vinsjar, banjerdekk og fleire lugarar og mannskapslugarar. Skipet fekk òg elektrisk lys. 

Under første verdskrigen vart skipet rekvirert av britane under Shipping Controller og operert av J.H. Wetherhall i London. I 1919 vart det levert attende til BDS. Under andre verdskrigen var skipet i heimeflåten og fekk isskadar i både 1941 og 1942. 

I september 1946 vart skipet selt til G. Gasparinatos i Panama. I juli 1951 grunnstøytte skipet 16 kvartmil vest av Sidi Banrani fyr i Egypt på reise frå Port Said til Bengazi med stykkgods. Skipet vart kodemnert og selt til opphogging. Det kom fram til La Spezia i mai 1952.

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 817 brt, 420 nrt og lasteevna var 1&nbsp;056 dødvekttonn. 
Volumet i lasterommet var 1&nbsp;260&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Clyde SB&E. Oppgjeven yting var 550 iHk (indikerte hestekrefter) og 101 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9,5 knop.
Skipet hadde plass til åtte passasjerar.

Skipet fekk straumlinjeror i 1929 og ny radio i 1938. 

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
DS «Canis» (1911)

**DS «John Knudsen»** (kallesignal MGJL) var eit dampskip bygt i 1911 som lasteskip for John August Knudsen i Haugesund. 

I januar 1915 vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) som gav det namnet **DS «Canis»**. I juli 1917 vart skipet torpedert og sokk. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Stavanger Støberi & Dokk og vart levert i januar 1911.
 
BDS betalte 177&nbsp;948 kroner for skipet i januar 1915. 30. juli 1917 vart skipet torpedert og søkkt av den tyske ubåten «U 60», ført av kapteinløytnant Karl Georg Schuster. Dette skjedde 20 kvartmil vest av Holmengrå fyr på reise frå Tyne til Bergen med kol. Skipet hadde då eit mannskap på 15 og seks passasjerar. To personar ombord omkom. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 526 brt, 294 nrt og lasteevna var 664 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 881&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av SS&D. Oppgjeven yting var 550 iHk (indikerte hestekrefter) og 104 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 10 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Stavanger Støberi & Dok

**Stavanger Støberi & Dok** var eit skipsverft og jernstøyperi som var i verksemd i åra 1871–1931 i Stavanger ved Spilderhaug, i Austre bydel. Dette var det første skipsverftet i Stavanger om bygde dampskip i jarn. Forgjengaren til det som skulle verta Stavanger Støberi & Dok vart grunnlagt av ingeniør Carl Brun allereie i 1851.

Dei første åra heldt verftet til på Roaldsøy. Etter tre års drift fekk dei ei tomt i Spilderhaugvigen. Den gunstige plasseringa i den austre delen i byen i ei lun vik med gode hamneforhold, kom til å verta avgjerande for den framtidige lagnaden til føretaket.

13. juli 1881 vart det første dampskipet sjøsett. Det fekk namnet «Nora» og var konstruert og kontrahert av skipsreiar Thomas S. Falck. Føretaket var no vorten kraftig utvida. Dei hadde to tørrdokkar og eit mindre slipp, ballastskai og fleire vel utstyrte verkstadsbygningar.

I 1885 vart Noregs første jernseglskip, «Paulus», kontrahert av Det norske misjonsselskap, levert. I 1893 vart det første motorseglskipet i verda, «Reform», bygd ved verftet. I 1919 var det tilsett kring 700 personar ved Stavanger Støberi & Dok. I 1926 overtok banksambandet til føretaket administrasjonen av verkstaden,  Stavanger Støberi & Dok var no i ei svak økonomisk forfatning. I 1930 var samanslåing av Stavanger Støberi & Dok og Rosenberg Mekaniske Verkstad eit faktum. Det meste av maskinar og utstyr ved verftet vart flytta til Buøy.

Hausten 2008 skreiv Erling Jensen bok om Stavanger Støberi & Dok og fartøya som vart bygde der. I 2019 utgav han eboka *Dokken* som omhandlar historia om verftet, skipa og dei lokale reiarane.

## Skip

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Stavanger Støberi &#38; Dok|Stavanger Støberi &#38; Dok]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
* Erling Jensen: Stavanger Støberi & Dok, 2008 ISBN 9788292309568
 

## Bakgrunnsstoff
* Stavanger Støberi & Dok
* Foto Digitalt Museum
DS «Reichenbach»

**DS «Reichenbach»** (kallesignal MKVH) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for Deutsch Australische DSGS i Hamburg i Tyskland. 

Etter å ha blitt internert i Kristiansand i 1914 då den første verdskrigen braut ut, vart skipet kjøpt av Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt **DS «Meteor»** i 1915. Året etter vart skipet skoten i senk av tyskarane. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Flensburger Schiffbau-Gesellschaft i Flensburg i Tyskland og vart levert i desember 1906 om linjeskip. 

I august 1914 vart skipet internert i Kristiansand. I februar 1915 kjøpte Det Bergenske Dampskibsselskab skipet for 790&nbsp;000 kroner. Det var då det desidert største skipet BDS nokon gong hadde hatt i flåten og prisen var rekna som låg for eit så stort skip. Skipsverdiane var gått noko ned då første verdskrigen braut ut i 1914. Skipet var tiltenkt Sør-Amerikalinja til selskapet.  

7. desember 1916 vart skipet skoten i senk av den tyske ubåten «UB-29», ført av obertleutnant zur See Erich Platsch, kring 40 kvartmil sørvest av Bishop Rock i Nord-Atlanteren (49.23&nbsp;N, 07.54&nbsp;W). Skipet var då på reise frå Philadelphia til London med stykkgods. Alle ombord vart redda. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 4&nbsp;211 brt, 2&nbsp;609 nrt og lasteevna var 7&nbsp;025 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 11&nbsp;242&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av FSBG. Oppgjeven yting var 2&nbsp;200 iHk (indikerte hestekrefter) og 472 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 11,25 knop.

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Rydårboka

**Rydårboka** (latin **Annales Ryenses**) er ei årbok frå mellomalderen som kjem frå Ryd kloster ved Flensburgfjorden. Ho blei skriven i siste halvdel av 1200-talet, og tek for seg dansk historie frå sogetida til 1288. 

Boka er utarbeidd som ei fedrelandshistorie, og gir ei kort samanhengjande forteljing om kvar konge. Frå kong Dan til Svend Estridsen har beretninga nærast krønikeform, men frå og med år 1157 skiftar teksten karakter og blir til ei årbok. Denne oppbygginga følgjer eksempelet frå Lundeårboka. Begge stader nyttar ein eldre kjelder (som Saxo Grammaticus og klostera i Sorø og Colbaz), men boka har også ein del stoff som ikkje er kjend frå andre kjelder.

Årboka inneheld den første dokumentasjon av at fransiskanarar kom til Danmark. Det står at «*[[1232]] ankom gråbrødrene på deres bare ben til Danmark og grundlagde huset i [[Ribe]]*».

Den latinske teksten er berre overlevert i eit enkelt avskrift frå mellomalderen, medan ein  kjenner heile tre avskrifter på dansk frå same tida. Dei danske tekstane skil seg ein del frå kvarandre. 

Boka har kome til å spela ei vesentleg rolle for yngre årboksarbeid og historieskriving, til dømes er ho nytta av Arild Huitfeldt i verket *[[Danmarks Riges Krønike]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Rydårbogen|Rydårbogen]]» frå ,  den 4. januar 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Rydårbogen - Studér Middelalder på Nettet Tekstkritisk udgave af håndskriftet E donatione variorum 3, 8°, Kongelige Bibliotek, København
* Rydårbogen - Studér Middelalder på Nettet Tekstkritisk udgave af håndskriftet NkS 606, 8°, Kongelige Bibliotek, København
* ''Interessen for den danske fortid omkring 1300'' i Historisk Tidskrift 
* Den Store Danske
Flensburger Schiffbau-Gesellschaft

**Flensburger Schiffbau-Gesellschaft** (dansk Flensborg Skibsværft) er eit av dei største verfta i Tyskland og vart oppretta som aksjeselskap i 1872, nære den dansk-tyske grensa i nordlege Flensburg. Det første skipet som vart sjøsett, var stålskipet «Doris Brodersen» i 1875. Verftet har bygt meir enn 700 skip sidan den gongen. Skipsverftet er den dominerande industriaktiviteten i byen. Kring år 1900 hadde verftet lenge meir enn 2000 tilsette, som medførte ei stor innflytting sørifrå.

Flensburger Schiffbau-Gesellschaft er i dag spesialisert på å bygga moderne Ro-ro-fartøy i ei av dei største overbygde skipsbyggingshallane i verda. Hallen stod ferdig 1982 og er 275 meter lang. Verftet har i dag kring 750 tilsette.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Flensburger Schiffbau-Gesellschaft|Flensburger Schiffbau-Gesellschaft]]» frå ,  den 4. januar 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*Heimeside
DS «Ulefoss» (1906)

**DS «Ulefoss»** (kallesignal MCWD - LDFT) var eit dampskip bygt i 1906 som lasteskip for A/S Manchester (Winge & Co.) i Oslo. 

I 1915 vart det selt til Det Bergenske Dampskibsselskab (BDS) og omdøypt **DS «Deneb»**. Seinare hamna det hos italienske og jugoslavsiske eigarar, før det vart opphogd i 1966. 

## Historie
Skipet vart bygt ved Nyland Mekaniske Verksted i Kristiania og levert i september 1906. Skipet gjekk i rute til vestkysten av Storbritannia og hamnebyane Manchester, Preston og Glasgow frå Oslo. I 1908 tok Thor Thoresen jr. over styringa i selskapet. I 1914 kom Thor Thoresen til avtale med Det Bergenske Dampskipsselskap om samarbeid på denne britiske ruta, og DBS kjøpte i februar 1915 «Ulefoss» for 277&nbsp;998 kroner og gav det namnet «Deneb». På grunn av første verdskrigen vart det ikkje noko av samarbeidet på ruta, og «Deneb» kom først inn i denne ruta i 1919. I mellomtida, i 1917, vart skipet rekvirert av britiske styresmakter gjennom Shipping Controller og vart drive av H. Doughty & Co. i London. 

I 1934 vart skipet selt til Marittima Commerciale Brindisina i Brindisi i Italia, og det vart omdøypt til **DS «Brundusium»**. I 1936-1937 vart det selt til Achille Lauro i Napoli i Italia. 8. september 1943 vart det beslaglagt av tyskarane medan det segla på kysten av Dalmatia i Kroatia. Ein gong i 1945 vart det søkkt av eige mannskap under evakueringa av Dubrovnik i Jugoslovaia. Seinare vart det heva av eit jugoslavisk bergingsselskap og reparert. 

I 1954 vart skipet sett i fart att som DS «Dunav» for Jadranska Slobodna Plovidba i Rijeka i Jugoslavia. I 1960 vart det selt til Losinjska Plovidba i Mali Losinj i Jugoslavia, før det i september 1966 vart selt til Cant. Nav. Santa Maria i La Spezia i Italia for opphogging. 

## Skipet
Tonnasjen til skipet var ved levering 1&nbsp;230 brt, 749 nrt og lasteevna var 1&nbsp;590 dødvekttonn. Volumet i lasterommet var 2&nbsp;229&nbsp;m³. Hovudmaskinen var ein kolfyrt tresylindra ekspansjon dampmaskin, levert av Nyland. Oppgjeven yting var 650 iHk (indikerte hestekrefter) og 126 nominelle hestekrefter som gav ein toppfart på 9 knop.

I 1931 fekk skipet straumlinjeror. 

## Sjå òg
*Flåten til Det Bergenske Dampskibsselskab

## Kjelder
Thor Thoresen (1878–1951)

**Thor Thoresen** () var ein norsk skipsreiar.

Thoresen utdanna seg først i Tønsberg og Kristiania, før han tok eit seks år langt studieopphald i Tyskland, Frankrike, England og USA. Han gjekk deretter inn i reiarlaget til faren, Otto Thoresen. I 1903 vart han kompanjong i Winge & Co, før han 29 år gammal stifta sitt eige reiarlag. Frå 1911 dreiv han òg eige firma i Manchester, og i 1913 skipa han Den skandinaviske Øst-Afrikalinje. Ved utbrotet av første verdskrigen disponerte han ein stor flåte. Seinare i livet konsentrerte han seg om Manchesterruta, og ved sida av detta var han styreformann og styremedlem i Den norske Amerikalinje.

I 1905 var Thoresen med på å stifta Oslo Rederiforening, og han var styremedlem i fleire år. I perioden 1917–1923 var han formann i Noregs Rederforbunds Ruteskipsgruppe. I 1919 representerte han skipsreiarane i den norske delegasjon under handelsforhandlingane med den gjenoppretta polske staten, i det som vart byrjinga til polsk-norske skipsfartssamband.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Thor Thoresen (1878–1951)|Thor Thoresen (1878–1951)]]» frå ,  den 4. januar 2020.*
Shipping Controller

**British Shipping Controller** eller berre **Shipping Controller** var eit embete under koalisjonsregjeringa til David Lloyd George i 1916 for å regulere og organisere handelsfartøy. Føremålet var å kunne forsyne Storbritannia med materiale under første verdskrigen etter at den britiske handelsflåten hadde lidd store tap.

## Folk i embetet
Den første i stillinga som Shipping Controller var sir Joseph Maclay, seinare baron Maclay, som vart utpeikt 10. desember 1916.

Den andre i stillinga var lord Pirrie frå 1918.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shipping Controller|Shipping Controller]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Severin L. Brandal

**Severin L. Brandal** () var son til Lars Anderson Bjåstad og gifta seg med Davide Pedersdatter Brandal. Dei tok over garden Øvrebø (omtalt som haugen) øvst i Yttredalen i Brandal. Severin var ein kjend fiskeskipper og seinare ishavsskipper. Han er likevel mest kjend som ishavspioner og var med på å legge grunnlaget for selfangsten frå Sunnmøre då han i 1898 førte "Nils Liaaen" på selfangst i Vesterisen. 
Ei tid reiste han land og strand rundt som «vandrelærer» og på vårparten i 1911 heldt han om lag 30 foredrag i «naust, sjøboder, kommunelokaler og bedehus», for å lære folk om tilverking av klippfisk og å stelle fisk. Blant anna for dette arbeidet fekk Severin diplom for «fortjenestefullt og energisk arbeide vedkommende fiskeribedrifter» frå «Selskapet for de Norske fiskeriers fremme», i Bergen i 1929. (frå Isflaket nr 3 2016)
Al-Habbaniyah

**Al Habbaniyah** eller **Habbaniya** (arabisk الحبانية) er ein by i Al Anbar guvernement, sentralt i Irak. Ei militær flystripe, RAF Habbaniya, var åstad for eit slag i 1941, under andre verdskrigen. Habbaniyahsjøen ligg i nærleiken.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Habbaniyah|Al-Habbaniyah]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
An Nukhayb

**An Nukhayb** (arabisk النخيب, *Nukhaib*, *Nkheeb*) er ein by i Al Anbar guvernement i Irak. Før 1940-åra og ein kort periode i 1970-åra var byen ein del av Karbala guvernement. Det har vore ein konflikt om kva guvernement byen skal høyre til.

Nukhayb ligg i Al-Abyad Wadi ved det største ved vegkrysset i regionen, med vegar som går sørover til grensa til Saudi-Arabia, nordover til Ramadi–Jordan-vegen og nordaustover til Karbala. Nukhayb er den siste irakiske byen før pilegrimar kryssar inn i Saudi-Arabia på pilegrimsferda til Mekka. Dei to landsbyane Habbariya (28&nbsp;km) og Kesrah (51&nbsp;km) er òg underlagde byen.

## Klima
Nukhayb har blant dei lågaste nedbørsmengdene i landet og årsmiddelnedbøren er berre 87&nbsp;mm.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An Nukhayb|An Nukhayb]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Akashat

**Akashat** er ein liten by nordvest i Ar-Rutba-distriktet i Al Anbar guvernement i Irak, langs vegen mellom byane Ar-Rutbah og Al-Qa'im. Han har kring 5&nbsp;000 innbyggjarar. Byen vart skipa som ein industrilandsby i 1985, knytt til ei lokalt fosfatgruve og vart styrt av industridepartementet. Produksjons vart kraftig råka av SN-sanksjonar etter krigane i 1991 og 2003, og det var i røynda ikkje i drift. I dag opererer det på 10&nbsp;% kapasitet.

Akashatgruva, som ligg 420&nbsp;km vest for Bagdad, er ei urangruve.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Akashat|Akashat]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al Azrakiyah

**Al Azrakiyah** (òg *Mintaqat Al Azrakiyah*) er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement vest for byen Fallujah, ved elva Eufrat. På sørbreidda av Eufrat ligg Halabisah.

I 2016 var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al Azrakiyah|Al Azrakiyah]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Karābilah

**Al-Karābilah** (arabisk ناحية الكرابلة) er ein by og eit underdistrikt vest i Al Anbar guvernement i Irak, 5-7&nbsp;km frå grensa til Syria i eit høgareliggande område. Hovudnæringa er jordbruk. 

Folketalet er kring 25&nbsp;000 innbyggjarar, alle sunnimuslimar.

Akkas gassfelt ligg i området. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Karābilah|Al-Karābilah]]» frå ,  den 4. januar 2020.*
Haditha

**Haditha** (arabisk حديثة, *al-Haditha*) er ein by vest i Irak, i Al Anbar guvernement, krig 240&nbsp;km nordvest for Bagdad. Det er ein jordbruksby ved Eufrat med kring 25&nbsp;700 innbyggjarar, som hovudsakleg er sunnimuslimske arabarar. Byen ligg nær Buhayrat al Qadisiyyah, ein kunstig sjø som vart skapt av Haditha-demninga, det største vasskraftverket i Irak. I september 2014 prøvde Den islamske staten å kapre demninga, men vart stogga av amerikanske luftåtak.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Haditha|Haditha]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Al-Haqlaniyah

**Al-Haqlaniyah** (arabisk الحقلانية) er ein by i Irak ved Eufrat i Al Anbar guvernement.

## Bakgrunnsstoff
Hīt

**Hīt** (arabisk هيت, òg skrive *Heet*), i oldtida kalla *Is*, er ein by i Irak i Al-Anbar guvernement. Hīt ligg nordvest for Ramadi, provinshovudstaden.

Hīt er ein liten, innmura by ved Eufrat, bygd på to haugar der oldtidsbyen Is låg. I oldtida var byen kjend for brunnar med bitumen, som vart nytta heilt attende til 3&nbsp;000 å sidan. I dag er Hīt er ein marknadsplass for jordbruksvarer og oljerøyrleidninga til Middelhavet kryssar Eufrat her. Før nedgangen i elvetrafikk va Hit rekna som det øvste farbare punktet i  elva.

I oktober 2014 fall Hit til Den islamske staten, og vart så teken av den irakiske hæren og allierte styrkar 14. april 2016.

## Galleri

Fil:Hit Iraq (cropped).jpg|Hit i Irak, 2004
Fil:Kubaisa Oasis.JPG|Kubaisa-oasen i 2003


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hīt|Hīt]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Al-Qa'im

**Al-Qa'im** (arabisk القائم) er ein by i Irak, nesten 400&nbsp;km nordvest for Bagdad nær grensa til Syria langs elva Eufrat. Han ligg i Al Anbar guvernement. Han har kring 150&nbsp;000 innbyggjarar og er senteret i Al-Qa'im-distriktet.

Tidleg på 1900-talet var det ein *khan* (karavanserai) og ein politistasjon i al-Qa'im, men ingen landsby. 

Qa'im hamna under Den islamske staten sin kontroll i august 2014. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Al-Qa&#39;im|Al-Qa&#39;im]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ar Rahaliyah

**Ar Rahaliyah** (arabisk الرحالية, **Rahhaliyah** eller **Rahaliya**) er ein by i Irak i Al-Anbar guvernement, nær vestbreidda av Milhsjøen.

Det er gjort funn av tidlege kristne kyrkjer i Rahaliyah-området.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ar Rahaliyah|Ar Rahaliyah]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ramadi

**Ramadi** (arabisk الرمادي, *Ar-Ramādī*, tidlegare skrive *Rumadiyah* eller *Rumadiya*) er ein by sentralt i Irak, kring 110&nbsp;km vest for Bagdad og 50&nbsp;km vest for Fallujah. Han er hovudstad i Al Anbar guvernement. Byen ligg langs Eufrat og er den største byen i Al-Anbar. Han vart skipa av Det osmanske riket i 1879 og i 2011 hadde han kring 375&nbsp;000 innbyggjarar. Dei fleste av innbyggjarane er sunni-arabarar frå Dulaim-stamma. Han ligg i Sunni-triangelet vest i Irak.

Ramadi ligg på ein særs strategisk stad ved Eufrat og vegen vestover til Syria og Jordan. Dette har gjort staden til eit trafikknutepunkt som har danna grunnlaget for velstand i byen. Plasseringa har òg ført til at byen er blitt kjempa om mange gonger, som under dei to verdskrigane, Irakkrigen og det irakiske opprøret. Han vart kraftig skadd under Irakkrigen, då han vart eit viktig fokus i opprøret mot dei okkuperande amerikanske styrkane. Etter at dei amerikanske styrkane trekte seg ut av Irak i 2011, vart byen kjempa om mellom dei irakiske styresmaktene og ekstremistgruppa Den islamske staten (ISIL) og fall til IS i mai 2015. Den 6. oktober 2019 erklærte dei irakiske styresmaktene at dei hadde teke Ramadi attende frå IS, den første store militære sigeren deira sidan dei hadde tapt Ramadi nokre månader tidlegare.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ramadi|Ramadi]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
Albu Nasir

**Albu Nasir** er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement nordvest for byen Fallujah og aust for Ramadi, i ein sving ved elva Eufrat. I nord ligg Albu Bali, i aust Baaran og Khalidiyaøya-området. I sør ligg byen Khalidiya.

I 2015/16 under kampane i området og etter Anbar-offensiven, var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og IS. Den 4. januar 2015 vart det rapportert at Albu Nasir vart atterobra frå IS av irakiske styrkar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Albu Nasir|Albu Nasir]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Albu Shajal

**Albu Shajal** (òg skrive *Albu Shejel, Albu Shijil*) er ein landsby i Al Anbar guvernement i Irak. Han ligg nordvest for byen Fallujah, mellom Habbaniyah og Saqlawiyah, på nordbreidda av elva Eufrat.

I februar 2016, under Anbaroffensiven, vart landsbyen atterobra av den irakiske hæren frå IS. Dusinvis av IS-militante vart drepen under operasjonen. Den 29. mai 2016 klarte dei irakiske styrkane visstnok å drive attende eit IS-åtak mot Albu Shajal, og tok på ny livet av dusinvis av militante.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Albu Shajal|Albu Shajal]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Albu Ubeid

**Albu Ubeid** (òg skrive *Albou Ubeid, Albou 'Ubeid, Albu 'Ubayd, Albu Obeid*) er ein landsby i Irak, som ligg i Al Anbar guvernement nordvest for byen Fallujah og aust for Ramadi, ved elva Eufrat. I aust ligg Albu Bali, i sør Juwaybah. I vest ligg Albu Aitha.

I 2016 under Anbaroffensiven var det intense kampar i området mellom den irakiske hæren og militante frå IS. I august 2016 vart han atterobra av irakiske styrkar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Albu Ubeid|Albu Ubeid]]» frå ,  den 4. januar 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*