open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
John Evan

**John Spencer Evans** () er ein engelsk musikar som spelte tangentinstrument for Jethro Tull frå april 1970 til juni 1980. Han vart utdanna ved King's College London.

Evans vart fødd i Blackpool i Lancashire. Han endra namn då det første bandet hans, The Blades, skifta namn til The John Evan Band. Jeffrey Hammond meinte at 'The John Evan Band' høyrdest betre ut enn 'The John Evans Band'.

Seinare gjekk Evan på college då han kjende att dei tidlegare bandkameratane sine på radio med songen «Living In The Past», og sa fleire år seinare at han la merke til songen på grunn av den uvanlege takten for ein popsong. I 1970 spelte han som studiomusikar på Tull-albumet *[[Benefit]]* (der det står skrive i plateomslaget «...and John Evan, who played keyboards for our *benefit*.»), og vart til slutt overtalt av Ian Anderson til å forlate skulen og verte fulltidsmedlem av bandet. Evan skreiv mellom anna den kjende pianointroduksjonen til «Locomotive Breath» i studio medan dei andre var ute til lunsj. 

Medan han var i Jethro Tull brukte Evan ofte ein kvit dress imed ei gul skjorte under og eit rosa og gult polka-dot-slips. Evan slutta i Jethro Tull i juli 1980 og starta så bandet Tallis i lag med tidlegare Tull-medlem David Palmer. 

Evan bur i dag i Australia. 

## Diskografi
;Med The John Evan Band:
**Live 1966* (A New Day Records)
;Med Jethro Tull:
* *[[Benefit]]* (som studiomusikar)
* *[[Aqualung]]*
* *[[Thick as a Brick]]*
* *[[Living in the Past]]* (samleplate)
* *[[A Passion Play]]*
* *[[War Child]]*
* *[[Minstrel in the Gallery]]*
* *[[Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!]]*
* *[[Songs from the Wood]]*
* *[[Heavy Horses]]*
* *[[Bursting Out]]*
* *[[Stormwatch]]*
* *[[20 Years of Jethro Tull]]* (samleplate)
* *[[25th Anniversary Box Set]]* (samleplate)
* *[[Nightcap]]* (samleplate)
* *[[Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970]]* (som studiomusikar)
* *[[Live at Madison Square Garden 1978]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Evan|John Evan]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull
Samar i Ukraina

**Samar** (ukrainsk skrift Самáр) er ein by i Dnipropetrovsk oblast (provins) i Ukraina og eit senter i Samar rajon (distrikt). Byen har kring 70 000 innbyggjarar (2011). 

Byen ligg hovudsakleg på høgrebreidda av elva Samara, som er ei venstre sideelv til Dnepr. Byen ligg 27 km frå Dnipropetrovsk.

Fram til 1782, då byen blei omdøypt til Novomoskovsk, vart han kalla «Samar», «Samara» eller «Samartsjyk». Han heitte Novomoskovsk (ukrainsk Новомосковськ) fram til 2024.

Den kjende Treeiningskyrkja ligg i byen. Trekyrkja vart bygd i 1778 av Jakym Pohrybnjak utan ein einaste spikar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Novomoskovsk, Ukraine|Novomoskovsk, Ukraine]]» frå ,  den 16. september 2012.*  


## Bakgrunnsstoff

*
Tryggve Remmen

**Tryggve Remmen** () var ein norsk musikar og forfattar fødd på garden Remma i Vefsn.

Tryggve Remmen ønskte å bli musikar og journalist. Han nådde langt som fiolinist, og han var bl.a. fast musikar ved kinoen i Mosjøen ei tid. Han vann også å skrive ei rekkje artiklar og noveller i fleire blad, som *[[Den 17de Mai]]*, *[[Arbeidermagasinet]]*, *[[Midnattsol]]* og *[[Hvepsen]]*.

I 18-19 års-alderen skreiv han bygdeforteljinga *Det evige bruset*, som gjekk som føljetong i *[[Helgelands Blad]]* i 1925. Forteljinga blei send ut som særprent same året, og ho blei gitt ut som bok på Marius Evjebergs forlag i 1952.

## Utgjevingar
**Det evige bruset*. Fortelling. Sandnessjøen. 1925 (Nynorsk)
**Det evige bruset*. Forteljing frå Nordland. Marius Evjebergs forlag, Bøstad, 1952. 2. utgåve. 148 sider. (Nynorsk)

## Kjelder
*«Tryggve Remmen», i: Astrid Langjord: *Skrifter 1909-55*, Vefsn Kulturstyre, 1984, side 164-165 og  side 194.
Tsjystjakove

**Tsjystjakove** eller **Torez** er ein by i Donetsk oblast i Ukraina. Byen har kring 80 000 innbyggjarar (2010). Dei fleste innbyggjarane arbeider i gruveindustrien, sjølv om talet på arbeidarane har minka dei siste åra. 
Sidan 2014 har han vore kontrollert av den såkalla folkerepublikken Donetsk. 

Byen skifta namn frå Tsjystjakove til Torez til ære for leiaren i Det franske kommunistpartiet Maurice Thorez, i 1964, året han døydde. Ukrainske styresmakter endra i 2016 namnet på byen attende til «Tsjystjakove», men dei ikkje har reell kontroll over byen.

## Historie

Byen Tsjystjakove vart grunnlagd i 1778 som ein liten busetnad ved samløpet mellom elvane Sevostjanivka og Orlova av flyktande liveigne frå forskjellige område i Ukraina og sør i Det russiske imperiet. 

Frå 1860-åra vart byen eit senter for kolgruvedrift. 

Russiskvennlege separatistar tok kontroll over Torez i juni 2014. 17. juli 2014 vart Malaysia Airlines Flight 17 skoten ned og krasja i nærleiken av byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Torez|Torez]]» frå ,  den 16. september 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* www.torez.info (russisk)
Mark Craney

**Mark Craney** () var ein amerikansk trommeslagar. Han spelte trommer for rockebandet Jethro Tull frå juni 1980 til mai 1981. Han spelte òg på turneen til Tommy Bolin i 1976, Gino Vannelli-albumet *Brother to Brother* frå 1978 og den påfølgjande turneen og med Jean-Luc Ponty på den kjende *Imaginary Voyage* i 1976 og *Civilized Evil* frå 1980. 

I midten av 1990-åra spelte han trommer for Eric Burdon's I band.

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull
Sophia av Hannover

**Sophia av Hannover** (), var fødd i Haag som dotter av Friedrich V av Pfalz, «vinterkongen» av Bøhmen, av huset Wittelsbach, og Elisabeth Stuart. Ho var gift med kurfyrst Ernst August av Hannover, og vart kjend som den «store kurfyrstinna». Jakob VI av Skottland/Jakob I av England og Irland var morfar hennar og gjennom det hadde ho krav på den britiske trona, og som følgje av den britiske *[[Act of Settlement]]*, som utelukka katolikkar, vart ho den første i arverekkja. Dersom ho ikkje hadde døydd nokre veker før Anne av Storbritannia, hadde ho blitt britisk dronning. Sjølv om ho var eldre enn Anne, hadde ho betre helse og ein hadde rekna med at ho kom til å bli den neste dronninga i Storbritannia.  I staden kom sonen hennar, Georg Ludwig, og dermed huset Hannover på trona i Storbritannia. Alle personar i arverekkja til den britiske trona nedstammar derfor frå Sophia av Hannover og alle krav på trona skal gå attende til henne.

Dottera Sophie Charlotte vart gift med Fredrik I av Preussen.

Sophia var ein venn og beundrar av filosofen Gottfried Leibniz som var knytt til hoffet i Braunschweig frå 1676 til sin død i 1716. Venskapen resulterte i ein omfattande korrespondanse. Sophia sette i gang omfattande arbeid med slottshagen i Herrenhausen, og døydde i denne hagen under ein kveldstur.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sophia av Hannover|Sophia av Hannover]]» frå ,  den 17. september 2012.*  
 

## Litteratur
*Klopp, Onno, red., 1973 (1873). *Correspondenz von Leibniz mit der Prinzessin Sophie*. Hildesheim: Georg Olms.
Peter-John Vettese

**Peter-John Vettese** () er ein skotsk klaverspelar, låtskrivar, arrangør og plateprodusent.

Vettese vart medlem av Jethro Tull i 1982 for innspelinga av albumet deira *[[Broadsword and the Beast]]*, og turnerte mykje med bandet dei neste åra, og er med på albumet *[[Live at Hammersmith '84]]*. Vettese medverka i stor grad på det tungt elektroniske albumet *[[Under Wraps]]*, (1984) og turnerte igjen med bandet i 1986. Han var òg gjestemusikar på albumet *[[Rock Island]]* (1989).

Vettese samarbeidde med frontmannen i Tull, Ian Anderson på soloalbumet hans *[[Walk Into Light]]* i 1983. Vettese var medlåtskrivar på halvparten av songane der han nyttar mykje elektroniske tangentinstrument.

Etter dette starta Vettese karrieren sin som låtskrivar, arrangør og produsent. I 1980-åra arbeidde han med og prorduserte artistar som Frankie Goes to Hollywood, Go West, Pet Shop Boys, Bee Gees, Cher, Foreigner, Carly Simon og Clannad. I 1987 spelte han i studio med Paul McCartney, men avslo eit tilbod om å verte medlem av det gjenforeinte bandet til McCartney, Wings.

I nyare tid har han arbeidd med Simple Minds, Annie Lennox (vann Grammy for arrangementet på *[[Walking on Broken Glass]]*), Zucchero, Peter Cox, Heather Small, Dido, Sophie B. Hawkins, Andy Leek, Beverley Knight, Gary Barlow, Mark Owen, Geri Halliwell, Melanie C, Nate James, Alex Parks, Darren Hayes, Robin Gibb, Laura Critchley, Peter Heppner og Spark.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peter-John Vettese|Peter-John Vettese]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad 
* Biografi på den offisielle nettsida til Jethro Tull
Jonathan Noyce

**Jonathan Mark Thomas Noyce** () er ein engelsk musikar. Han er hovudsakleg kjend som bassist i den britiske rockegruppa Jethro Tull, som han har turnert og spelt med sidan 1995 og fram til 2007.

Noyce var fødd i Sutton Coldfield i Warwickshire. Han vart utdanna ved Royal Academy of Music i London, og hadde først suksess med den britiske popgruppa Take That, som han spelte bass for i studio i 1993. I denne perioden arbeidde Noyce tett med produsent Joey Negro. 

I 1995 møtte Noyce gitaristen i Jethro Tull, Martin Barre, og spelte på soloalbumet hans *The Meeting*. Slik møtte han frontmann Ian Anderson, som spurte Noyce om han kunne spele på hans Divinities-turne seinare på året. Etter nokre månader annonserte Dave Pegg at han gav seg i Jethro Tull. Noyce vart det naturlege førstevalet og kom inn i bandet i august 1995. I løpet av dei elleve åra han var med i bandet spelte han inn fleire album med dei og var med på mange turnear. 

Utanom Jethro Tull har Noyce spelt med Gary Moore på hans *[[Old New Ballads Blues]]* og på konserten til minne om Phil Lynott, *[[One Night in Dublin]]*, i lag med medlemmar av Thin Lizzy, samt det siste konsertopptaket med Moore, *[[Live at Montreux 2010]]*. 

I 2006 vart Noyce med The Divine Comedy på ein turné i Europa. Sidan 2007 har Noyce vore medlem av det britiske bandet Archive. I 2009 spelte Noyce med Rick Wakeman på konsertane hans i Hampton Court Palace. Desse showa vart spelte inn og filma og gjevne ut på CD og DVD som *[[The Six Wives of Henry VIII Live at Hampton Court Palace]]*.

I 2010 spelte Noyce med Mylène Farmer på albumet hennar *[[Bleu Noir]]*, som vart ein stor salssuksess. 

I 2012 har Noyce spelt i lag med Martin Barre att for konsertane hans i Europa. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jonathan Noyce|Jonathan Noyce]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*Jonathan Noyce på myspace.com
Andrew Giddings

**Andrew Giddings** () er ein engelsk klaverspelar. Han var medlem av rockebandet Jethro Tull frå 1991 til 2007.

Giddings vart fødd i Pembury i Kent og vart send til pianotimar som ung gut. Han slutta med formelle timar då han var 13, og ønskte heller å spele popmusikk. Giddings spelte i fleire lokale band i Kent, mellom anna Profusion. Etter ein kort periode som støttemusikar for andre artistar, spelte han med Eric Burdon frå The Animal. Giddings spelte med Burdon i kring fem år, før han igjen spelte for ei rekkje andre artistar som Leo Sayer, Sniff 'n' the Tears, Vyktoria Keating, Willy Porter, *The NEC Orchestra of Boston* og Jon Anderson frå Yes. 

Giddings vart medlem av Jethro Tull i 1991 og tok over etter Martin Allcock. Han spelte på albuma *[[Catfish Rising]]*, The Beacons Bottom Tapes, *[[Roots to Branches]]*, *[[In Concert av Jethro Tull|Jethro Tull In Concert]]*, *[[J-Tull Dot Com]]*, *[[Living with the Past]]*, *[[The Jethro Tull Christmas Album]]* og *[[Aqualung Live]]*. Han slutta i bandet i 2007 og vart etterfølgd av John O'Hara. Giddings var den lengstvarande klaverspelaren i bandet og spelte i alt 16 år med dei. 

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*Jethro Tull si offisielle side
John Glascock

**John Glascock** () var ein engelsk bassist. Han spelte bass og var korvokalist og stundom vokalist i den progressive rockegruppa Carmen. Han spelte òg bass for Jethro Tull frå desember 1975 fram til august 1979. Han døydde i 1979, 28 år gammal, som følgje av ein hjartefeil som vart forverra då han fekk ein infeksjon i ein tannbyll.

## Karriere
Det første bandet John Glascock spelte i var The Juniors (1962–1964). Han spelte så med The Gods (1965 - juni 1967, september 1967 - februar 1969), Head Machine (1970), Toe Fat (juni 1969 - desember 1970) og Chicken Shack (januar 1971 - mars 1972). I 1973 vart han medlem av Carmen.

I Carmen spelte John Glascock bassgitar, og song korvokao, samt at han stundom spelte synthesizer og song solovokal på nokre få songar. Basslinjene til Glascock i Carmen var ofte tekniske og uvanlege og var ein viktig del for lydbiletet til Carmen. I motsetnad til arbeidet sitt i Jethro Tull, nytta Glascock ofte effektar når han spelte med Carmen. Carmen varma mellom anna opp for Jethro Tull på  *[[War Child]]*-turneen deira, og då Tull trengde ein ny bassist, kontakta Ian Anderson Glascock, som spelte på Tull-albuma *[[Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!]]*, *[[Songs from the Wood]]*, *[[Heavy Horses]]*, *[[Live - Bursting Out]]*, og enkelte spor på *[[Stormwatch]]*. I Jethro Tull skreiv han ingen songar, men song korvokal og vart den første harmonivokalisten Jethro Tull hadde. 

Glascock erstatta den langvarige venen til Ian Anderson, Jeffrey Hammond-Hammond. Han spelte òg elektrisk gitar på scenen når arrangementa til Anderson kravde det, som på «Skating Away (On the Thin Ice of the New Day)» på konsertalbumet Bursting Out, medan resten av bandet spelte xylofon, klokkespel og perkusjon.

Helseproblema til Glascock kom til syne då han ikkje klarte å fullføre den amerikanske delen av *[[Heavy Horses]]*-turneen. Han spelte den siste konserten sin 1. mai 1979 i San Antonio i Texas, tre år på dagen etter den første konserten sin med Jethro Tull. Trass i at han fekk ein diagnose på hjarteproblema heldt han fram den gamle livsstilen sin med alkohol, marihuana og ville festar. Helsa hans vart verre. Ian Anderson gav han fleire åtvaringar før han til slutt gav han sparken under innspelinga av *[[Stormwatch]]*, og spelte det meste av bassen sjølv. Under turneen som følgde vart Glascock erstatta av Dave Pegg. Anderson fekk vite om dødsfallet til Glascock og måtte fortelje resten av bandet. Den nære venen til Glascock, trommeslagar Barriemore Barlow vart så ute av seg at han forlét bandet då turneen var over. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:John Glascock|John Glascock]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Biografi på den offisielle nettstaden til Jethro Tull 
*http://www.tullpress.com/s17jan76.htm
Scott Hammond

**Scott Hammond** () er ein engelsk trommeslagar. Han har spelt med Ian Anderson (leiaren og frontmann i det britiske rockebandet Jethro Tull) og har òg spelt ei kort stund i Jethro Tull sjølv. 

Sidan april 2010 har Hammond turnert internasjonalt med Ian Anderson og han medverka på innspelinga av *[[Thick As a Brick 2]]* som kom ut i april 2012. 

Andre artistar han har spelt med er mellom andre Ruth Hammond, Bruce Dickinson, Greg Lake, Justin Hayward, Tina May, Gilbert O'Sullivan, Herb Geller, Bobby Wellins, Pee Wee Ellis, Phil King og Limahl.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scott Hammond (British drummer)|Scott Hammond (British drummer)]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Sunshine Day

«**Sunshine Day**» er ein song av det britiske progrockbandet Jethro Tull. Songen vart gjeven ut som debutsingelen deira, produsert av Derek Lawrence, og gjeven ut i 1968 av MGM Records. På singelen står namnet på bandet som *Jethro Toe*. Dette kom av at nokon i plateselskapet ringte for å høyre kva bandet heitte og høyrte feil.

Songen er skriven av Mick Abrahams.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sunshine Day|Sunshine Day]]» frå ,  den 17. september 2012.*
Thor Helland

**Thor Oluf Helland** () er ein norsk tidlegare friidrettsutøvar frå Sørfold i Nordland, som tevla på mellomdistansane og seinare spesialiserte seg på  langdistansane. Han deltok i Sommar-OL 1964 i Tokyo, der han vart nummer åtte på 5000 meter. Helland, som var medlem av IL i BUL i Oslo, vann tolv NM-gull i friidrett i åra 1961-67, fire av desse i terrengløp. Hans personlege rekordar på distansane frå 800 m til 10000 m er 1.51,2 (1960), 3.44,4, 7.54,8, 13.37,4 (alle tre i 1965) og 29.20,8 (1966).

## Aktiv
Frå 1960 høyrde Helland til eliten av norske mellomdistanseløparar. Han vann sitt fyrste NM-gull i 1961 då han sigra i terrengløpet over 4 km. Året etter slo han Arne Hamarsland i spurten på 1500 m under NM 1962 i Drammen, og tok sin fyrste gullmedalje på bane. Etter 1963 satsa han på langdistansane, og kniva dei neste fem sesongane med Odd Fuglem om å vere Noregs beste 5- og 10000 m-løpar. Her hadde Helland ofte fordel å vere spurtsterk, medan Fuglem hadde sin styrke i tempo.

I juli 1964 sprang Odd Fuglem 5000 m på 13.53,4 og vart den fyrste nordmannen som kom under 14 minuttar på distansen. Fuglem deltok ikkje i olympiaden i Tokyo i oktober månad same året, noko Helland gjorde. Her forbetra Helland den norske rekorden med eitt sekund i kvalifiseringa, og sikra seg tredjeplassen i heat nummer to. I finalen kom Helland inn på åttandeplass med tida 13.57.0. 

Helland sette i alt seks norske rekordar, tre på 3000 meter, to på 5000 meter og ein på 10&nbsp;000 meter. Av desse rekordane var tidene 7.54,8 på 3000 meter og 13.37,4 på 5000 meter, begge oppnådd i 1965, også nordiske rekordar. Denne siste 5000-metersrekorden sette han i Helsingfors, der han slo førre års olympiameistrar på både 5000 m og 10000 m. 

I 1966 var Helland, saman med spydkastaren Terje Pedersen og sprintaren Carl Fredrik Bunæs, dei fyrste mottakarane av Bislett-medaljen.

### Plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1964 i Tokyo: Nr 8 på 5000 m – 13.57,0
*EM 1966 i Budapest: Utslått i kvalfiseringa på 5000 m (14.23,2)

### Medaljar i norske meisterskap
*1960: Sølv på 1500 m (3.51,1), bakom Arne Hamarsland (3.48,3)
*1961: Sølv på 1500 m, bakom Arne Hamarsland, begge på 3.48,5
*1962: Gull på 1500 m (3.49,7), framom Arne Hamarsland (3,50,1)
*1964: Gull på 10000 m (29.27,6), framom Odd Fuglem (29,28,0)
*1965: Gull både på 5000 m (14.14,4 ) framom Odd Fuglem (14.15,4), og på 10000 m (30.30,2) framom Arne Hamarsland (30.30,6)
*1966: Gull både på 5000 m (14.22,6 ) framom Arne Hamarsland (14,22,8) og Ivar Isaksen st, samt 10000 m (29.51,6) framom Odd Fuglem (29.55,2)
*1967: Gull både på 5000 m og 10000 m (14.10,2 og 29.32,0 ), begge gongane framom Odd Fuglem (14.11,? og 29.32,2)
*1968: Sølv på 5000 m (14.17,8) bak Odd Fuglem (14.17,4)

## Kjelder
* www.friidrett.no
* *Friidrott-65*. Hälsingborg, 1964
EM i friidrett 1982

**Europameisterskapen i friidrett 1982** vart avvikla frå 6. til 12. september 1982 på olympiastadion i Athen.   

Under meisterskapen vart det sett fire nye verdsrekordar. Briten Daley Thompson oppnådde 8&nbsp;744 poeng i tikamp. Marita Koch frå Aust-Tyskland sprang 400&nbsp;m på 48,16 sekundar. Ho var også med på det austtyske laget i 4 x 400 m stafett som forbetra verdsrekordtida til 3.19,05. Ulrike Meyfarth frå Vest-Tyskland hoppa 2,02 meter i høgdehopp. 

Vesttyskaren Harald Schmid vann 400 meter hekk på ny europarekord; 47,48 sekundar.

Noreg fekk ein bronsemedalje i maraton ved Ingrid Kristiansen. Ho kom i mål på tida 2.36.39, 35 sekundar bak europameisteren Rosa Mota frå Portugal. Kristiansen vart dessutan nummer åtte på 3&nbsp;000 m.

## Menn
### 100 meter



Dato: 7. september



### 200 m



Dato: 9. september


### 400 m



Dato: 9. september


### 800 m



Dato: 8. september


### 1500 m



Dato: 11. september


### 5&nbsp;000 m



Dato: 11. september


### 10&nbsp;000 m



Dato: 6. september


### Maraton



Dato: 12. september


### 110 meter hekk



Dato: 11. september


### 400 m hekk



Dato: 8. september


### 3000 m hinder



Dato: 10. september


### 4 × 100 meter stafett



Dato: 11. september


### 4 × 400 m stafett



Dato: 11. september


### 20 km kappgang



Dato: 7. september


### 50 km kappgang



Dato: 10. september


### Høgdehopp




Dato: 11. september


### Stavhopp




Dato: 9. september


### Lengdehopp




Dato: 9. september


### Tresteghopp




Dato: 10. september


### Kulestøyt




Dato: 9. september


### Diskoskast



Dato: 11. september


### Sleggjekast



Dato: 10. september


### Spydkast



Dato: 7. september


### Tikamp



Dato: 7./8. september
Poengverdi frå 1964



## Kvinner
### 100 meter




Dato: 7. september


### 200 m




Dato: 9. september


### 400 m




Dato: 8. september


### 800 m




Dato: 8. september


### 1500 m



Dato: 11. september


### 3000 m



Dato: 9. september


### Maraton




Dato: 12. september


### 100 meter hekk




Dato: 9. september


### 400 m hekk



Dato: 10. september


### 4 × 100 meter stafett



Dato: 11. september


### 4 × 400 m stafett



Dato: 11. september


### Høgdehopp



Dato: 8. september


### Lengdehopp



Dato: 7. september


### Kulestøyt



Dato: 6. september


### Diskoskast



Dato: 8. september


### Spydkast



Dato: 9. september


### Sjukamp



Dato: 9./10. september
Poengverdi frå 1980


## Medaltabell

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Leichtathletik-Europameisterschaften 1982/Medaillenspiegel|Leichtathletik-Europameisterschaften 1982/Medaillenspiegel]]» frå ,  den 3. august 2013.*
Blind-Anna

**Anna Ivarsdotter Opedal** () var ein kjend norsk tradisjonsberar i Indre Hardanger på 1800-talet. Til vanleg vart ho kalla Blind-Anna.

Anna Opedal vart blind etter at ho fekk koppar i barndommen. I mange år tente ho i prestegarden hjå prosten Niels Hertzberg i Ullensvang. På sine eldre dagar budde ho hjå ei syster, og fekk stønad frå kyrkjesoknet. Ho var kjend i lokalmiljøet som ei uvanleg påliteleg kjelde til eventyr, segner og folkeviser.

Då Jørgen Moe kom til Hardanger på innsamlingsferd sommaren 1846, fekk han møta Blind-Anna og skreiv ned ein del stoff etter henne. Blind-Anna gjorde eit sterkt inntrykk på Moe, noko ein kan sjå av måten han skildrar henne på i teksten *Blind-Anne* frå 1850. Her ser han henne som ei personifisering av den djupe, poetiske folkediktaråra. Han skildrar også korleis ho kunne trollbinda ein stor skare med born med eventyra sine.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Blind-Anna|Blind-Anna]]» frå ,  den 17. september 2012.*  
 

*Bokmålswikipedia referte til desse kjeldene:* 

* Jørgen Moe: *Blind-Anne*, 1850
* Halldor O. Opedal: *Blind-Anna*, i Syn og Segn, 1927
Cross-Eyed Mary

**«Cross-Eyed Mary»** er ein song av det engelske rockebandet Jethro Tull frå albumet deira *[[Aqualung]]* som kom ut i 1971. Songen omhandlar «Cross-Eyed Mary», ei prostituert skulejente som heller held seg saman med dei «lystne grå» enn skulevenene. 

Songen var meint å vere eit stykke som høyrde saman med «Aqualung», ein song på same albumet om ein uteliggjar. Personen Aqualung vert òg nemdn i teksten på «Cross-Eyed Mary».

Andre versjonar av songen er spelt inn av Elf, Iron Maiden og Clutch.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cross-Eyed Mary|Cross-Eyed Mary]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Mother Goose

«**Mother Goose**» er ein song av det britiske rockebandet Jethro Tull. Det er den fjerde songen på albumet *[[Aqualung]]* som kom ut i 1971. Teksten er ein pastisj av surrealistiske figurar basert på bilete som Ian Anderson såg då han vandra rundt i Hampstead Heath. Songen er hovudsakleg akustisk som «Cheap Day Return» og «Slipstream» frå same album. Songen vart òg gjeven ut på *[[The Best of Jethro Tull - The Anniversary Collection]]* og vart framført i lag med heile Aqualung den 23. november 2004 i XM Studios og gjeve ut på albumet *[[Aqualung Live]]*.

## Medverkande
*Ian Anderson: akustisk gitar, perkusjon, vokal, korvokal
*Martin Barre: akustisk rytmegitar, perkusjon
*Jeffrey Hammond: altblokkfløyte, korvokal
*Clive Bunker: perkusjon
*John Evan: Mellotron

Mellotronen vart erstatta med trekkspel på Aqualung Live, spelt av Andrew Giddings.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mother Goose (song)|Mother Goose (song)]]» frå ,  den 17. september 2012.*
Locomotive Breath

**«Locomotive Breath»** er ein song av det engelske rockebandet Jethro Tull frå albumet deira *[[Aqualung]]* i 1971. Han er kjend for den lange bluesaktige pianointroen og fløytesoloen til Ian Anderson. Teksten nyttar biletet av ein truande og uunngåeleg togkræsj på livet til ein mann som er i ferd med å falle i saman. Songen vert ofte spelt på classic rock-radio. 

Han vart spelt inn av Rabbitt i 1975 på albumet *Boys Will Be Boys*, av W.A.S.P. på deira *[[The Headless Children]]* i 1989, Styx i 2005 på deira *Big Bang Theory* og *[[Helloween]]* i 1999 på deira *[[Metal Jukebox]]*. Eit svensk rockeband er kalla opp etter songen. '

## Produksjon
«Locomotive Breath» vart spelt inn på ein heller uvanleg måte for si tid. Heile stykket vart sett saman av forskjellige opptak og dei fleste delane av songen vart spelte inn separat. Ian Anderson spelte inn fløyte og vokal i tillegg til enkle trommer, akustisk gitar og elektrisk gitar. John Evan spelte så inn pianoet, Clive Bunker spelte inn resten av trommene og Martin Barre gjorde ferdig den elektriske gitaren. Alle innspelingane vart så lagt oppå kvarandre fordi Anderson syns det var vanskeleg å kommunisere dei musikalske ideane sine om songen til dei andre i bandet. 

## Medverkande
* Ian Anderson - Fløyte, vokal, basstromme, hi-hat, akustisk gitar, elektrisk gitar
* John Evan - Piano
* Martin Barre - Elektrisk Gitar
* Jeffrey Hammond - Bassgitar
* Clive Bunker - Trommer

## Andre utgjevingar
*Locomotive Breath* finst på mange andre album: 
**[[Living in the Past]]*
**[[M.U. - The Best of Jethro Tull]]*
**[[Bursting Out]]* (konsertopptak)
**[[A Classic Case]]*
**[[20 Years of Jethro Tull]]*
**[[Rock Island]]* (berre som bonusspor 2006-utgåva)
**[[Live at Hammersmith '84]]* (konsertopptak)
**[[Original Masters]]*
**[[Through the Years av Jethro Tull|Through the Years]]* (konsertopptak)
**[[A Little Light Music]]* (konsertopptak)
**[[Living with the Past]]* (konsertopptak)
**[[20 Years of Jethro Tull: Highlights]]*
**[[The Extended Versions]]*
**[[36 All-Time Greatest Hits]]*
**[[The Best of Jethro Tull]]*
**[[The Very Best of Jethro Tull]]*
**[[Aqualung Live]]*
**[[100% Classic Rock]]* (The Pure Gold Collection)
**[[Live At Montreux 2003 av Jethro Tull]]* (konsertopptak)
**[[Ian Anderson Plays the Orcehstral Jethro Tull]]* (konsertopptak)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Locomotive Breath|Locomotive Breath]]» frå ,  den 17. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: Jethro Tull. *Aqualung*. CD-ROM. 1998. Chrysalis Records. Originally released as an LP 1971; Remastered with more material 1998.*
Living in the Past av Jethro Tull

***Living in the Past*** er eit dobbelt samlealbum av Jethro Tull utgjeve i 1972. Det består av albumspor, unytta studioopptak, EPen «Life Is a Long Song», og fleire av singlane deira som ikkje var gjevne ut på album. Mange av songane hadde tidlegare berre vore gjevne ut i Storbritannia så *Living in the Past* var første gongen fleire av dei kom på den amerikanske marknaden. Albumet var kalla opp etter singelen som kom ut i mai 1969. Albumet vart gjeven ut i ei utførleg plateomslag med eit hefte med over 50 bilete av bandet. Påfølgjande CD-utgjevingar har berre ein brøkdel av desse bileta. To songar på albumet, «By Kind Permission Of» og «Dharma for One» var konsertopptak frå Carnegie Hall.

«Love Story», «Christmas Song», «Living in the Past», «Driving Song», «Sweet Dream» og «Witches' Promise» vart opphavleg gjevne ut som singlar i monoversjonar, og vart miksa på nytt for dette albumet. Av monoversjonane er det berre «Living in the Past» som er gjeven ut på CD, på 40-årsjubileumsutgåva av *Stand Up*.

Skilndane i songutvalet mellom den amerikanske og britiske utgåva av albumet fører til forskjellige innhald på nyare CD-versjonar. Ein CD-versjon frå 1994 har kutta ned innhaldet for å få plass til alt på ein CD og «Bouree» og «Teacher» var ikkje med på verken den britiske eller amerikanske utgåva. Begge land har derimot med «Inside» som opphavleg berre var med på den britiske vinylutgåva. Den amerikanske vinylutgåva hadde med «Hymn 43» i staden for «Locomotive Breath» og har med «Alive and Well and Living In» i staden for «Inside». 

Albumet nådde tredjeplassen på Billboard 200 og selde til gullplate ikkje lenge etter plata kom ut. Tittelsporet på albumet vart gjeven ut på singel på ny og nådde 11. plass i USA, som første gong Tull nådde Topp 40 i USA. 

Sidan 2001 har mange av singlane og B-sidene kome ut som bonusspor på den nye CD-utgåvene. 

## Innhald
### Britisk vinylutgåve

### Amerikansk vinylutgåve

### CD-utgåver

## Medverkande
*Ian Anderson - Fløyte, song, mandolin, gitar, balalaika, Hammondorgel og fiolin.
*Clive Bunker - Trommer, perkusjon og korvokal på «Dharma for One»
*Glenn Cornick - Bassgitar og hammondorgel på «Singing All Day».
*Mick Abrahams - Elektrisk gitar på «A Song for Jeffrey» og «Love Story»
*Martin Barre - Elektrisk gitar, akustisk gitar, perkusjon og korvokal på «Dharma for One» 
*Jeffrey Hammond - (som Jeffrey Hammond-Hammond): Bassgitar
*Barriemore Barlow - Trommer 
*John Evan - Piano, Hammondorgel, mellotron, cembalo, celeste, perkusjon og korvokal på «Dharma for One»
*David Palmer - strykearrangement og dirigent
*Lou Toby - Strykearrangement og dirigent på «Living in the Past»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:|en:]]» frå ,  den 18. september 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*  (main)
Where the Wild Roses Grow

«**Where the Wild Roses Grow**» er ein alternativ rock-song skriven av den australske songaren Nick Cave for det niande albumet hans *[[Murder Ballads]]* (1996). Songen er ein duett med den australske popsangeren Kylie Minogue. 

## Utgjeving og listeplasseringar
Songen vart produsert av Nick Cave and the Bad Seeds, Tony Cohen og Victor Van Vugt, og fekk ein positiv mottakelse frå kritikarar. Han vart utgjeven som det første singelet til albumet i oktober 1995 og vart bandet sitt mest suksessfulle singel over heile verda, og nådde nummer tre i Noreg, Top 5 i Australia og Top 20 i Storbritannia, Irland, Tyskland og New Zealand.

## Format og sporliste
;Britisk 7" single
#"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
#"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34

;Britisk kassett-single
#"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
#"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34

;Europeisk CD single
#"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
#"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34
#"The Willow Garden" – 3:57

;Australsk CD single
#"Where the Wild Roses Grow" – 3:58
#"The Ballad of Robert Moore & Betty Coltrane" – 3:34
#"The Willow Garden" – 3:57

## Topplisteplasseringar

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*''Where the Wild Roses Grow'' på Allmusic
Pervomajsk i Mykolajiv oblast

**Pervomajsk** (ukrainsk Первома́йськ, *Pervomajsk*) er ein by i Mykolajiv oblast i Ukraina og sentrum i Pervomajskyj rajon. Han ligg ved elva Søndre Bug som deler byen i to. Byen har kring 70 000 innbyggjarar. 

Namnet kjem frå russisk russisk *pervomaj* (первомай) som tyder 1. mai, eller 'maidagen', og syner til at byen vart grunnlagd 1. mai 1919 då dei tre nabobyane Holta eller Golta, Bohopol eller Bogopol og Olvjopol vart slått saman. Desse byane eksisterte frå 1773 og busetnader i området er nemnde så tidleg som i 1676. 

Under andre verdskrigen vart Pervomajsk okkupert av Nazi-Tyskland i 1941. Meir enn ein tredjedel av innbyggjarane i Pervomajsk var jødar før krigen, men desse vart myrda under okkupasjonen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pervomaisk, Mykolaiv Oblast|Pervomaisk, Mykolaiv Oblast]]» frå ,  den 18. september 2012.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Smila

**Smila** (ukrainsk Смiла, russisk Смела, *Smela*) er ein by ved elva Tjasmyn i Tsjerkasy oblast sentralt i Ukraina. Byen er eit eige *[[rajon]]* (distrikt) i oblastet, samt det administrative senteret i Smila rajon. Han ligg 23&nbsp;km frå Tsjerkasy. Smila har kring 70 000 innbyggjarar (2011).

## Historie
I følgje ei segn hjelpte ei lokal jente hæren til Kiev-riket til baktroppen til Den gylne horden. Fienden vart slått, men jenta vart drepen av ei av pilene deira. Ingen kjende namnet hennar, så kolonien som seinare vart grunlagd på staden fekk namnet Smila, som på ukrainsk tyder modig jente, til minne om jenta.

Busetnaden vart først nemnd på 1500-talet som ein del av Det polsk-litauiske samveldet. I 1648&ndash;54 var Smila ein skvadronby i Tsjyhyryn regiment hos kosakkane. I 1773 fekk byen Magdeburgrettar og i 1795 vart han ein del av Det russiske imperiet.

Smila utvikla seg raskt då jernbanen kom hit i 1876, men på 1900-talet vart han hard råka fleire gonger: først under første verdskrigen, den ukrainske svolten i 1932&ndash;33 (Holodomor) og under andre verdskrigen. Økonomiske nedgangstider etter oppløysinga av Sovjetunionen i 1990-åra gjorde at den industrielle produkskjonen i Smila fall med over 70 % og meir enn 10 % av innbyggjarane flytta.

## Økonomi
Hovudnæringa i byen er maskinbygging og matindustri.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Smila, Ukraine|Smila, Ukraine]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*(1972) *Історіа мicт i ciл Укpaїнcькoї CCP - Черкаськa область (History of Towns and Landsbyar of the Ukrainske SSR - Tsjerkasy oblast)*, Kiev. (ukrainsk) 


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Pokrovsk i Ukraina

**Pokrovsk** (ukrainsk skrift Покровськ; russisk Покровск) er ein by i Donetsk oblast (provins) i Ukraina. Han er det administrative senteret i Krasnoarmijisk rajon. Byen har kring 75 000 innbyggjarar. 

Fram til 1938 heitte byen Grisjino (russisk skrift Гришино). Deretter heitte han *Krasnoarmijsk*' (ukrainsk Красноармі́йськ; russisk Красноарме́йск, *Krasnoarmejsk*) fram til 2016, då Ukraina avskaffa alle stadnamn av sovjetisk opphav.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pokrovsk (Ukraine)|Pokrovsk]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Kalusj

**Kalusj** (ukrainsk Калуш, polsk *Kałusz*) er ein by i lågberga i Karpatane i Ivano-Frankivsk oblast (provins) vest i Ukraina.

Han er ein eigen kommune i oblastet, og er i tillegg det administrative senteret i Kalusj rajon (distrikt).

Viktige lokale næringar er matindustri, produksjon av klede, kjemikaliar, handarbeid, treutskjering og betong.

## Historie

Kalusjon vart først nemnd som ein busetnad i Halytsjyna i 1437. Byen var ein del av Det polsk-litauiske samveldet, Austerrike-Ungarn og Den andre polske republikken. Byen har framleis eit gammalt rådhus.

Under andre verdskrigen vart innbyggjarane i byen vitne til mange folkeutreinskingar. I 1940 tvinga sovjetarane mange av innbyggjarane til Sibir, mange av dei polske. I 1941-1942 vart den jødiske folkesetnaden i byen myrda av tyskarane, og då krigen var over var det knapt ein einaste jøde igjen i byen. Byen hadde fram til krigen hatt eit livleg jødisk samfunn sidan 1500-talet.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kalush, Ukraine|Kalush, Ukraine]]» frå , den 18. september 2012.* 
 

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til byen
Korosten

**Korosten** (ukrainsk Ко́ростень, russisk Ко́ростень) er ein historisk by og eit jernbaneknutepunkt i Zjytomyr oblast (provins) nord i Ukraina. Han er det administrative senteret i Korosten rajon (distrikt). Byen ligg ved elva Uzj og har kring 65 000 innbyggjarar.

Byen vart grunnlagd på 700-talet og var hovudstad i ein gammal slavisk stat som sidan vart ein del av Kiev-riket. Byen er i dag relativt liten, hovudsakleg fordi han ligg særs nær Tsjernobyl. Etter Tsjernobylulukka vart området kring byen erklært ein *frivillig evakueringssone*.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Korosten|Korosten]]» frå ,  den 18. september 2012.* 


## Bakgrunnsstoff

*
Kovel

**Kovel** (ukrainsk og russisk Ковель, *Kovel*, polsk: Kowel, hebraisk: כהואל)  er ein by i Volyn oblast (provins), nordvest i Ukraina. Han er det administrative senteret i Kovelskyj rajon (distrikt), medan byen sjølv er eit eige rajon i oblastetByen har kring 65 000 innbyggjarar. Kovel har gjeve namn til ein av dei eldste runeinskripsjonane ein kjenner til, men denne vart tapt under andre verdskrigen.

## Historie

Kovel (Kowel) vart først nemnd i 1310. Han fekk byrettar frå den polske kongen Zygmunt Stary i 1518. I 1547 vart Bona Sforza, den polske dronninga, eigaren av Kowel.

Etter delingane av Polen fall byen til Det russiske imperiet for over hundre år. Under første verdskrigen var byen åstad for slaget ved Kovel mellom  Sentralmaktene og Det russiske imperiet. I mellomkrigstida var Kovel senter for Kovel fylke i Volhyn voivodskap i Den polske republikken. I andre verdskrigen, etter den tyske invasjonen i Polen og den påfølgjande operasjon Barbarossa vart 18 000 jødar i Kovel myrda av tyskarane, hovudsakleg i august og september 1942. Seinare, i mars og april 1944, var det harde kampar mellom tyskarane og den raude armeen. I 1945 vart området ein del av Den ukrainske sovjetiske sosialistrepublikken. Han har vore ein del av det sjølvstendige Ukraina sidan 1991.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kovel|Kovel]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Rubizjne

**Rubizjne** (ukrainsk skrift Рубіжне) er ein by i Luhansk oblast (provins) i Ukraina. Byen har kring 60 000 innbyggjarar (2011).

Byen byrja å vokse då det vart bygd ein jernbanestasjon her i 1904. 

Det ligg ein kjemisk og ein farmasøytisk fabrikk i byen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rubizhne|Rubizhne]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff

*
Pryluky

**Pryluky** (ukrainsk Прилуки) er ein by ved elva Udaj i Tsjernihiv oblast, nord i det sentrale Ukraina. Han er det administrative senteret i Pryluky rajon (distrikt), medan sjølve byen er eit eige rajon i oblastet. I nærleiken ligg Pryluky flybase, ein viktig base under den kalde krigen og i dag den største flyplassen i Ukraina. Byen har kring 60 000 innbyggjarar (2011).

## Historie
Arkeologiske funn har synt at det har budd folk her i fire tusen år. Pryluky vart først nemnd i 1085 av fyrst Volodymyr Monomakh. Det låg då ei festning her. Byen vart ofte plyndra av austlege nomadiske folk og vart eit senter for dei øydeleggande krigane mellom dei rutenske fyrstane. I 1239 vart Pryluky øydelagd av mongolane. I 1362 vart byen erobra av Litauen.

Etter Lublinunionen i 1569 kom byen under polsk styre, og mange av innbyggjarane rømde til andre stader lenger aust. På 1600-talet tok kosakkane del i Khmelnytskyjopprøret. Byen hadde lenge ei viktig og mektig festning i nærleiken av grensa, men då grensa vart flytta lenger sør, vart byen mindre viktig.

Pryluky er på lista over dei eldste byane i Ukraina og i 1995 vart han erklært ein av dei historiske byane i landet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pryluky|Pryluky]]» frå ,  den 18. september 2012.*
Bungle in the Jungle

«**Bungle in the Jungle**» er ein song av det britiske progrockbandet Jethro Tull. Han vart gjeven ut på albumet deira *[[War Child]]* i 1974 og er skriven av Ian Anderson.

Tidleg i 1972 eller seint i 1973 var Ian Anderson i Paris for å spele inn eit album som aldri vart gjeve ut. Det kom likevel nokre songar ut av det, og «Bungle in the Jungle» var ein av dei og vart henta fram att for *War Child* i 1974.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bungle in the Jungle|Bungle in the Jungle]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Bungle in the Jungle by Jethro Tull . Songfacts.
*"Bungle In The Jungle" by Jethro Tull. Classic Lyrics Daily.
M.U. – The Best of Jethro Tull

**M.U. – The Best of Jethro Tull** er det første ordinære samlealbumet til Jethro Tull, utgjeve i 1976. Det dekkjer perioden frå 1969 til 1975. Det tidlegare samlealbumet *[[Living in the Past]]* bestod hovudsakleg av songar som ikkje var gjevne ut på album tidlegare, medan dette albumet berre inneheld ein enkelt song som ikkje var gjeven ut tidelgare, «Rainbow Blues».

«M.U.» i tittelen stod for «Musicians's Union», som truleg er ein referanse til at musikarar frå dei forskjellige besetningane av bandet fungerer som eit band i lag på samlealbumet. 

Albumet nådde 44. plass i Storbritannia og 13. plass i USA og selde til gullplate i Storbritannia, Australia og New Zealand og til platinaplate i USA og Canada.

## Medverkande
* Ian Anderson - Fløyte, akustisk gitar, sopransaksofon, mandolin og song
* Clive Bunker (C) - Trommer og perkusjon
* Glenn Cornick (G)  - Bassgitar
* Martin Barre - Elektrisk gitar og akustisk gitar
* John Evan (E) - Piano, hammondorgel, synthesizer og trekkspel 
* Jeffrey Hammond (H) - Bassgitar
* Barriemore Barlow (B) - Trommer og perkusjon

(M) Spelt inn i Morgan Studios, London
(I) Spelt inn i Island Studios, London
(U) Spelt inn i Vantone Studio, West Orange, New Jerey
(R) Lydteknikar: Robin Black
(J) Lydteknikar:  John Burns
(A) Lydteknikar:  Andy Johns
(P) 1975, 1974, 1973, og 1972 Chrysalis Records

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:M.U. - The Best of Jethro Tull|M.U. - The Best of Jethro Tull]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: <references/>*
Anton Raphael Mengs

**Anton Raphael Mengs** () var ein tysk målar og kunstteoretikar som var aktiv under nyklassisismen. Han var fødd i byen Aussig, dagens Ústí nad Labem, i det dåverande kurfyrstedømmet Sachsen. Mengs var mykje etterspurd som målar av religiøse og historiske motiv og som portrettmålar. Størstedelen av livet arbeidde han enten i Roma eller ved det spanske hoffet.

## Liv og gjerning

Mengs gjekk i lære hos faren, den dansk-saksiske miniatyrmålaren Ismael Mengs i Dresden. Åra 1741-44 var far og son i Roma, der dei studerte den antikke kunsten. Etter han vende heim til Dresden vart Mengs utnemnd til hoffmålar. 

I 1749 vart han utnemnd til kurfyrst Fredrik August II sin førstemålar, men kom til å opphalde seg lengre tid i Roma enn i Dresden. Mengs høyrde til krinsen rundt Winckelmann og vann internasjonalt ry som målar.

Mengs konverterte i Roma til katolisismen, og Vatikanet utpeika han i 1754 til leiar for kunstnarskulen sin. Han heldt seg for det meste i pavebyen, trass i at han i to tilfelle lydde når Karl III av Spania kravde at han skulle kome til Madrid. I Madrid laga Mengs nokre av dei beste verka sine, til dømes *Persevs friar Andromeda* (1773-76). Då han så reiste tilbake til Roma i 1777, var han heilt ruinert og døydde i små kår i 1779.

Som kunstteoretikar var Mengs eklektikar, og ville kombinere antikk gresk stil med Rafaels uttrykk, Correggios chiaroscuro og Tizians fargeskala.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Anton Raphael Mengs|Anton Raphael Mengs]]» frå , den 18. september 2012.* 


## Bakgrunnsstoff
Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II

***Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II*** er eit samlealbum frå 1977 av Jethro Tull. Albumet inneheldt ein song som tidlegare ikkje var gjeven ut, «Glory Row».  

Albumet vart òg kalla *Repeat: The Best of Jethro Tull, Vol. 2* eller *Repeat: The Best of Jethro Tull - Vol II*. 

Albumet nådde 93. plass på albumlista i USA. 

## Innhald

## Medverkande
*Ian Anderson – fløyte, mandolin, produsent, akustisk gitar, gitar, saksofonar, vokal, 
*Martin Barre – akustisk gitar, elektrisk gitar
*John Evan – trekkspel, piano, synthesiser, hammondorgel
*Glenn Cornick – bassgitar på spor 3, 4, 8
*Jeffrey Hammond – bassgitar på spor  1, 2, 5, 6, 7, 10
*John Glascock – bassgitar, vokal på spor 9
*Clive Bunker – trommer, perkusjon på spor  2, 3, 4, 8
*Barriemore Barlow – Trommer, perkusjon på spor  1, 5, 6, 7, 9, 10
*David Palmer – arrangement, saksofon, synthesiser, tangentinstrument, dirigent 
*Maddy Prior – korvokal på spor 9

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II|Repeat – The Best of Jethro Tull – Vol II]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Cimabue

**Cimabue** (), opphavleg **Cenno di Pepo** og også kjend som **Giovanni Cimabue**, var ein italiensk biletkunstnar som i hovudsak arbeidde i Firenze, byen der han var fødd. Han vert halden som den fyrste store fornyaren av italiensk målarkunst. Ifølgje Giorgio Vasari var han læraren til den tidlege store renessansekunstnaren Giotto di Bondone. 

## Liv
Livsløpet til Cimabue er så godt som ukjent. Han byrja sannsynlegvis å arbeide i ein mosaikkverkstad i Firenze. Kring 1272 arbeidde han i Roma og 1301-02 i Pisa. Ifølgje Vasari døydde han i Pisa.

## Verk

Som målar var Cimabue i yngre år sterkt påverka av den bysantinske kunsten, men endra stil gjennom å uttrykke meir plastiske former, tredimensjonalitet og kjensler hos figurane han måla.

Gradvis tok han avstand frå den vesteuropeiske mellomalderske deformasjonen. Han laga då bilete som var mindre stiliserte, men samstundes monumentale og intense. Gjennom denne kunstoppfatninga vert Cimabue rekna som banebrytande for det italienske måleriet. 

Få verk er med visse tilkjent han. Eit arbeid som uomtvisteleg er laga av Cimabue er mosaikkbiletet av Frelsaren og evangelisten Johannes i apsis til domkyrkja i Pisa (1301-02). Johannes-figuren der er laga av Cimabue. Vasari nemner elles ei rad andre verk som skal ha vore av Cimabue. Ein reknar også Madonnabiletet frå San Francesco i Pisa (no i Louvre), krusifikset i Santa Croce i Firenze og krusifikset i San Domenico i Arezzo og Madonna frå San Trinità same staden (no i Uffiziane) som sikkert knytte til han. Cimabue skal også ha vore sysselsett med større mosaikkarbeid i Siena, like eins i kyrkja Basilica di San Francesco i Assisi, der det er ei heil rekke livlege, men dårleg bevarte veggmåleri som Cimabue har måla.

Cimabue vart beundra av sine samtidige, og fekk mange etterliknarar. Vasari såg på Cimabue som grunnleggjaren av den nye stilen i målarkunsten, målaren som fremja ei meir naturtru kunstretning, og som til dels gav nytt liv til dei tradisjonelle og stive bysantinske formene, dels danna det naudsynte grunnlaget for gjennombrotet til eleven sin, Giotto. 

Dante omtala Cimabue som den leiande biletskaparen før Giotto. I Dante sin *[[Den guddommelege komedie]]* opptrår Cimabue i skjerselden, grunna den sterke sjølvvurderinga til målaren.

## Kjelder

*Giovanni Cimabue (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Henta 11. november 2013.

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Cimabue|Cimabue]]» frå ,  den 18. september 2012.*  

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Cimabue|Cimabue]]» frå ,  den 11. november 2013.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Bursting Out

***Bursting Out*** er eit konsertalbum frå 1978 av rockebandet Jethro Tull. Det vart spelt inn forskjellige stader i Europa under *[[Heavy Horses]]*-turneen i mai og juni 1978. Det står ikkje oppført kvar songane vart spelte inn, men i teksten i omslaget står det at nokre av songane er frå Bern Festhalle i Sveits den 25. mai 1978. 

Albumet vart gjeve ut som ei dobbel CD-plate i Storbritannia, men i USA berre som ein enkel CD utan «Quatrain», «Sweet Dream» og «Conundrum». I 2004 vart heile albumet gjeve ut i USA òg som eit dobbeltalbum. 

## Innhald

## Medverkande
* Ian Anderson&nbsp;– vokal, fløyte, akustisk gitar
* Martin Barre&nbsp;– Elektrisk gitar, mandolin, marimba, vokal
* John Evan&nbsp;– Piano, orgel, trekkspel, synthesiser, vokal
* Barriemore Barlow&nbsp;– trommer, klokkespel, vokal, fløyte
* David Palmer&nbsp;– Pipeorgel, synthesiser, vokal
* John Glascock&nbsp;– Bassgitar, elektrisk gitar, vokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bursting Out|Bursting Out]]» frå ,  den 18. september 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
*  
* Progressive World-melding