open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cerdanyola del Vallès

**Cerdanyola del Vallès** er ein kommune i Vallès Occidental i Catalonia i Spania og har kring 60&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg på nordsida av Collserolaryggen. I byen ligg hovudkontoret til *[[Universitat Autònoma de Barcelona]]*.

Byen har stort sett vokse fram dei siste hundre åra, så dei fleste byggverka her er moderne. Soknekyrkja er bygd i modernistisk stil, og Sant Marcel-borga er ombygd i nygotisk stil. 

## Galleri

1991-07-cerdanyola-riu-ripoll.jpg|Riu Ripoll. 
14-08-05-cerdanyola-RalfR-005.jpg|Riu Sec. 
14-08-05-cerdanyola-RalfR-007.jpg|Plaça Joan Pau II. 
14-08-05-cerdanyola-RalfR-016.jpg|Parc Tecnològic del Vallès. 
14-08-05-cerdanyola-RalfR-029.jpg|Ermita de Santa Maria de les Feixes. 
14-08-05-cerdanyola-RalfR-040.jpg|Romersk akvedukt ved Cerdanyola del Vallès. 


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cerdanyola del Vallès|Cerdanyola del Vallès]]» frå ,  den 11. november 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**Panareda Clopés, Josep Maria; Rios Calvet, Jaume; Rabella Vives, Josep Maria (1989). *Guia de Catalunya*, Barcelona:Caixa de Catalunya. ISBN 84-87135-01-3

## Bakgrunnsstoff

*
Mollet del Vallès

**Mollet del Vallès** er ein kommune i Vallès Oriental i Catalonia i Spania. Han ligg i dalen til elva Besòs og er eit viktig transportknutepunkt nordover frå Barcelona. Kommunen har kring 50&nbsp;000 innbyggjarar.

Mollet del Vallès har fleire byggverk i stilen katalansk modernisme. Under sommar-OL 1992 vart skytekonkurransen halde her.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mollet del Vallès|Mollet del Vallès]]» frå ,  den 11. november 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** Panareda Clopés, Josep Maria; Rios Calvet, Jaume; Rabella Vives, Josep Maria (1989). *Guia de Catalunya*, Barcelona:Caixa de Catalunya. ISBN 84-87135-01-3

## Bakgrunnsstoff

*
El Prat de Llobregat

**El Prat de Llobregat**, ofte berre kalla **El Prat**, er ein by og ein kommune i Catalonia i Spania. Han ligg ved deltaet til Llobregat på høgresida. Meir enn ein fjerdedel av arealet til kommunen er dekt av Barcelona lufthamn. Bortsett frå transportårene til flyplassen, har El Prat jernbanestasjon langs kystlinja frå Barcelona til Valencia. Kommunen har òg ei strand og eit lite naturreservat. 

## Historie
El Prat vart grunnlagd mellom 1720 og 1740, då byen starta å vekse opp rundt eit vegkryss. Dei første byggverka som dukka opp var ei kyrkje, eit hostell og nokre bustadhus for bøndene i området. Seinare vart det bygd bru over elva, Ferran Puig, og på 1800-talet kom jernbanen til området. Den første fabrikken i byen var ein papirfabrikk. I 1923 vart det bygd tre flyplassar i kommunen, på grunn av det flate terrenget her. Dette var starten på det som enda opp som Barcelona lufthamn etter at dei tre flyplassane vart slått saman i 1948. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:El Prat de Llobregat|El Prat de Llobregat]]» frå ,  den 11. november 2009.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Panareda Clopés, Josep Maria; Rios Calvet, Jaume; Rabella Vives, Josep Maria (1989). *Guia de Catalunya*, Barcelona:Caixa de Catalunya. ISBN 84-87135-01-3 

## Bakgrunnsstoff

*
Sune Nordgren

**Sune Nordgren** () er ein svensk museumsmann. Han var direktør for Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design frå 2003 til 2006. Han har tidlegare mellom anna vore direktør ved Baltic Centre for Contemporary Art i Gateshead i England.

Nordgren vart fødd i Lund, men voks opp i Åhus i Skåne. Mellom 1970 og 1974 utdanna han seg ved Grafikskolan Forum i Malmö og arbeidde i nærare ti år som kunstnar, formgjevar og illustratør. I 1975 starta han saman med kona si, Marianne, kunsttidsskriftet *Kalejdoskop*, og tre år seinare, i 1978, Kalejdoskop Förlag. Han har også arbeidd som kunstkritikar for *Sydsvenskan*, *Dagens Nyheter* og i radiokanalen P1 for Sveriges Radio. Frå 1986 til 1989 leidde han fleire kunstprogram for Sveriges Television. I 1990 vart han så sjef for Malmö konsthall, og seks år seinare, i 1996, direktør for *International Artists' Studio Program in Sweden* i to år. I 1998 vart han sjef for og fekk ansvaret for å byggje opp Baltic Centre for Contemporary Art i Gateshead. Han vart utnemnd til direktør for det norske Nasjonalmuseet i 2003, og fekk ansvaret for samanslåinga av Arkitekturmuseet, Kunstindustrimuseet, Museet for samtidskunst, Nasjonalgalleriet og Riksutstillingene til ein felles institusjon.

Nordgren si tid som direktør for Nasjonalmuseet har vore omdiskutert, på same måten som tida hans i Baltic Centre var det. I norske aviser har han vorte klaga for manglande kunstfagleg kompetanse, spesielt for å kunne lite om norsk kunsthistorie. Han har dessutan vorte kritisert for store underskot, for samarbeidsproblem og for å ta all kritikk personleg. Ei av utstillingane på Nasjonalmuseet måtte stenge grunna bemanningssituasjonen. Ein av dei fremste kritikarane hans har vore tidlegare kulturminister Lars Roar Langslet. Nordgren gav seinare til kjenne at han ikkje visste at Langslet hadde vore kulturminister.

Då han annonserte avgangen sin, sa Nordgren sjølv til Aftenposten at «kritikken har vore sterk og til tider så personretta at eg av og til har følt meg demonisert, men dette er ikkje grunnen til at eg har valt å seie opp stillinga.»

## Kjelder
### Fotnotar
Sverre Quale

**Sverre Quale** () er ein norsk sivilingeniør utdanna ved NTH (no NTNU). 

Quale har hatt ulike stillingar i Saga Petroleum med ansvar for tryggleik og kvalitet. Han var direktør for Statens jernbanetilsyn frå 1999 til 2001. Frå 2001 til 2003 var han direktør i Avinor med ansvar for tryggleik, kvalitet og miljø. Frå 2003 til 2006 var han øvste leiar av Statens havarikommisjon for transport. Han vart konsernsjef for Avinor våren 2006.

I *[[Ukeavisen Ledelse]]* 9. november 2007 vart det presentert eit portrettintervju med Sverre Quale under overskrifta «Skapte ro i Avinor».

Sverre Quale bur på Billingstad i Asker kommune.

Sverre Quale går i 2010 fra Avinor til å bli Administrerende direktør i rådgivningsselskapet Multiconsult AS. 

## Referansar
Luftperspektiv

**Luftperspektiv** er ei form for fargeperspektiv som kjem av at valøren til ein farge blir lysare og meir blåleg desto lenger borte han er frå auget som ser.

Teknikken kan brukast for å lage ei djupn i eit bilete ved å la dei fjerne tingane vera lysare og meir blåvorne enn dei nære. Konstateringa av luftperspektiv var ei følgje av den veksande observasjonen av naturen under tidleg renessanse. Domenico Veneziano var blant dei første italienske målarane som utvikla denne forma for perspektiv; seinare dyrka særleg Leonardo da Vinci og Milanoskolen luftperspektivet.

## Kjelder
Koobi Fora

**Koobi Fora** er eit område nord i Kenya, aust for Turkanasjøen, i området til det nomadiske gabbrafolket. Koobi Fora er kjend for rike fortidsfunn, mellom anna fossil frå gruppa *Hominini* (menneskeslekta og sjimpansar). I 1973 blei området verna av kenyanske styresmakter som Sibiloi nasjonalpark.

Det er funne hominin-fossil av rundt 150 individ her. Det ser ut til at *[[Australopithecus]]* og *[[Homo]]* levde i same området i ein million år. Representantar frå *[[Australopithecus anamensis]]*, *[[Australopithecus boisei|A. boisei]]*, *[[Homo habilis]]* og *[[Homo ergaster|H. ergaster]]* (*[[Homo erectus|erectus]]*), er funne her. Ein hovudskalle som er rundt 1,9 millionar år gammal er blitt klassifisert som ein eigen art, *[[Homo rudolfensis]]*. 

Av steinreiskapane som er funne i Koobi Fora er dei eldste mellom 1,8 og 2 millionar år gamle, og høyrer til oldowantradisjonen. Eit yngre lag som er rundt 1,5 millionar år gammalt høyrer til karari-industrien.

Koobi Fora-formasjonen er ein sedimentær lagpakke frå pliocen og pleistocen, som vart avsett frå fire til ein millionar år siden og er 600 meter tjukk. Koobi Fora-formasjonen består av åtte ledd som er avgrensa av tuff. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Koobi Fora|Koobi Fora]]» frå ,  den 11. november 2009.*  
* 
*
Reese Witherspoon

**Laura Jeanne Reese Witherspoon** (), betre kjend som **Reese Witherspoon**, er ein USA-amerikansk skodespelar og filmprodusent. I 1998 spela ho i tre større filmar: *[[Overnight Delivery]]*, *[[Filmen Pleasantville|Pleasantville]]* og *[[Filmen Twilight (1998)|Twilight]]*. Det påfølgjande året spela Witherspoon i den kritikarrosa *[[Filmen Election (1999)|Election]]*, som ho vart nominert til Golden Globe for. 2001 vart eit vendepunkt i karrieren hennar, med gjennombrotsrolla som «Elle Woods» i kinosuksessen *[[Legally Blonde]]*, og i 2002 spela ho hovudrolla i *[[Filmen Sweet Home Alabama|Sweet Home Alabama]]*, som vart den største kommersielle suksessen i karrieren hennar så langt. I 2003 vende ho tilbake som hovudrolleinnehavar og produksjonsleiar for *[[Legally Blonde 2: Red, White & Blonde]]*. I 2005 fekk Witherspoon merksemd og ros verda over, då ho spela June Carter Cash i *[[Walk the Line]]*, som ho fekk Oscar, Golden Globe, BAFTA og Screen Actors Guild Award for «Beste kvinnelege hovudrolle» for.

Witherspoon gifta seg med skodespelar og medspelar i *[[Cruel Intentions]]*, Ryan Phillippe, i 1999. Dei har to ungar saman, Ava og Deacon. Paret vart separert mot slutten av 2006 og dei skilde seg i oktober 2007.

Witherspoon eig eit produksjonsselskap, Type A Films, og ho har involvert seg aktivt i organisasjonar som kjempar for rettane til kvinner og barn. Ho sit i styret i Children’s Defense Fund (CDF) og vart globalambassadør for Avon Products i 2007, då ho var æresleiar for velgjerdsorganisasjonen Avon Foundation.

## Filmografi

## Bakgrunnsstoff
*
Knut Olav Åmås

**Knut Olav Åmås** () er ein norsk forfattar, filosof, redaktør og kulturleiar oppvaksen i Odda.

Knut Olav Åmås er direktør i Fritt Ord. Han leiar Mediemangfaldsutvalet og er styreleiar i Foreningen Store norske leksikon. 

Han er cand.philol. med hovudfag i filosofi frå 1996 og doktorgrad i medievitskap frå Universitetet i Bergen i 2005. Han har jobba som journalist i *[[Bergens Tidende]]*, samt som redaktør ved Universitetet i Bergen. Åmås var forlagsredaktør på Universitetsforlaget frå 1996 til 2001 og redaktør for tidsskriftet *[[Samtiden]]* frå 2001 til 2006. I 2004 var han bokmeldar og laurdagsspaltist i *[[Dagbladet]]*. Frå 2005 var Åmås deltidskommentator i *[[Aftenposten]]*, frå 2006 debatt- og kronikkredaktør i avisa og frå 2008 kultur- og debattredaktør same stad. Han var statssekretær for Høgre i Kulturdepartementet før han overtok direktørstillinga i Fritt ord.

Han har omsett, redigert og skrive fleire bøker om filosofi, idéhistorie og kjønnsforsking, mellom anna om filosofen Ludwig Wittgenstein. I 2004 gav han ut *Mitt liv var draum*, ein litterær biografi om lyrikaren Olav H. Hauge. Boka danna i 2005 grunnlag for doktorgraden hans i medievitskap.

Knut Olav Åmås fekk nynorskprisen til Samlaget, Melsom-prisen, i 2005 for biografien om Olav H. Hauge. Saman med Cathrine Sandnes fekk han prisen *Årets tidsskrift 2006* frå Tidsskriftforeningen for arbeidet med *Samtiden*. I 2007 vart han tildelt Den Store Journalistprisen.

Åmås var redaktør for den nyaste utgåva av *Hvem er hvem?*, som vart utgjeven i september 2008. Same året var han også redaktør for boka *Norge. En diagnose*.

## Bibliografi
* 1994: *Det stille alvoret. Ludwig Wittgenstein i Norge 1913–50* (Samlaget, saman med Rolf Larsen 
* 1994: *Wittgenstein and Norway* (Solum forlag, redaktør saman med Kjell S. Johannessen og Rolf Larsen)
* 2000: *Ludwig Wittgenstein* (Gyldendal, Ariadne-serien) 
* 2000: *Elsk meg litt, elsk meg lenge. Homofil kjærlighet i hundre år* (Kagge forlag, redaktør)
* 2001: *Norsk homoforskning* (Universitetsforlaget, redaktør saman med Marianne Brantsæter, Turid Eikvam og Reidar Kjær)
* 2004: *Mitt liv var draum* (Samlaget, biografi om Olav H. Hauge)
* 2005: *Venner for livet, lesebok om vennskap* (Kagge forlag, redaktør)
* 2007: *Verdien av uenighet - Debatt og dissens i Norge* (Kagge forlag)
* 2007: *Livet med kreft* (Aschehoug, redaktør. Utgjeven til Radiumhospitalet sitt 75-årsjubileum)
* 2008: *Norge. En diagnose* (Schibsted, redaktør)
* 2008: *Hvem er hvem?* (Aschehoug, redaktør)

## Kjelder
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Intervju i ''Universitas'', 2006
* Kort presentasjon hjå Det norske samlaget
* vinduet.no: ''Tre teser om norsk forleggeri'', 2001 
* Presentasjon av boka ''Verdien av uenighet''
Ole Mørk Sandvik

**Ole Mørk Sandvik** () var ein norsk musikkforskar, folkemusikksamlar, lektor, cand.theol. og dr. philos.  

Ole Mørk Sandvik vart fødd på Helgøya i Nes (no Ringsaker) i Hedmark som son av skoleinspektør Paul Knutsen Barstad Sandvik  og Nikoline Petrine Mørk.  Han vart gift 1906 med pianist Anna Margrethe («Nanna») Rønneberg Munthe-Kaas.  Sandvik studerte teologi og tok embetseksamen i 1912, men gjekk sidan over til lærargjerninga og musikkforskinga.  Han tok doktorgrad på avhandlinga «Norsk folkemusikk, særlig østlandsmusikken».  Frå 1916 til 1945 underviste han i liturgi og kyrkjesong ved det praktisk-teologiske fakultet ved Universitetet i Oslo. 

Sandvik var sekretær for koralbokkomiteen frå 1923 til 1926.  Som følgje av innsatsen hans, vart det teke inn rundt 40 norske folketonar i koralboka av 1926.  Sandvik har òg gjeve ut skolesongbøker og musikkhistoriske verk.

## Bibliografi
(Eit utval)
**Graduale for den norske kirke* (1925)
**Norsk koralhistorie* (1930)
**Østerdalsmusikken *(1943)
**Folkemusikken i Gudbrandsdalen* (2. utg. 1948)
**Setesdalsmelodier* (1952)
**Norske religiøse folketoner* (bd. 1 og 2, 1960 og 1964) 
**Springleiker i norske bygder* (1967)
**Norges musikkhistorie* (2 bd. 1921) (saman med G. Schjelderup) gav han 1921 ut , saman med K. Koppang 
**Realskolens sangbok* (1932, rev. utg. 1946) (saman med K. Koppang)
**Gymnasiets sangbok* (1932) (saman med K. Koppang )

## Kjelder

*Alfred K. Dahl i *Kristen sang og musikk* Runa forlag 1965
*«Ole Mørk Sandvik» i *Norsk biografisk leksikon*
Olduvai

**Olduvai** er ein ravinedal nordvest i Tanzania, ein del av Riftdalen. Han er 100 meter djup og 40 km lang og går gjennom Serengeti. Staden er kjend for funn etter ei menneskeartar frå heile pleistocen. Ein har også funne verktøy nokre av dei brukte, som har gjeve namn til ein tidleg verktøyteknikk, olduwan. Namnet på dalen kjem frå masaiordet *oldupai*, bajonettplanten *[[Sansevieria ehrenbergii]]*.

## Oppdagingar
Olduvai blei oppdaga som ein førhistorisk funnplass i 1913. Han blei gjort kjend gjennom funn gjort på 1950- og 1960-talet av Mary og Louis Leakey, mellom anna det første funnet av *[[Homo habilis]]*, som Louis Leakey meinte det moderne mennesket kunne stamma frå.

## Kjelder

*
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Olduvai|Olduvai]]» frå ,  den 11. november 2009.*
Øyvind Stene

**Øyvind Stene** () er ein norsk organisasjonsleiar, næringslivsleiar og sivilingeniør. Frå 2006 til 2012 var han generalsekretær i Redningsselskapet.

Stene er utdanna sivilingeniør ved NTH (no NTNU). Han er fødd i Førde i Sogn og Fjordane, men har vore busett i Asker i fleire år. Han byrja karrieren sin i selskapet Viak og var etter det direktør i Norges Sjøkartverk i perioden 1984–1990. I perioden 1990–1996 var han direktør (kartverksjef) i Statens Kartverk, og frå 1996 til 1998 var han administrerande direktør i navigasjonsselskapet Blom AS. Frå 2000 til 2006 var han kystdirektør i Kystverket i ein åremålsperiode på seks år.

I april 2006 vart det kjent at han ville byrje i stillinga som generalsekretær for Redningsselskapet. Stene overtok i oktober ein organisasjon som var prega av mykje intern uro grunna den såkalla e-postsaken og at Datatilsynet hadde politimeldt selskapet. Presidenten i selskapet, Lars Hellandsjø, grunngav valet av Stene med at han er «ein sindig, skikkeleg og ryddig mann med gode samarbeidsevner». Han vart vald framfor 70 andre søkjarar, der fleire av dei var profilerte personar.

Stene var på slutten av 1970-talet NORAD-ekspert i Zambia.

## Kjelder
### Referansar
Informasjonsendring

I statistikk og sannsynsteori er **informasjonsendring** (òg kalla **Kullback–Leibler divergens**, **informasjonsdivergens** eller **relativ entropi**) eit ikkje-symmetrisk mål på forskjellen mellom to sannsynsfordelingar *P* og *Q*. Informasjonsendring gir forventinga av kor mange ekstra bits du treng for å kode utval frå *P* når du nyttar ein kode frå *Q*, heller enn ein kode frå *P*. Vanlegvis skal *P* representere den «sanne» datafordelinga, observasjonar, eller ei presist utrekna teoretisk fordeling. *Q* skal vanlegvis representere teorien, modellen, skildringa eller tilnærminga mot *P*.

## Definisjon

Der sannsynsfordelingane *P* og *Q* kjem frå ein diskret tilfeldig variabel
definerer vi informasjonsendring av *Q* frå *P* som

:D_{\mathrm{KL}}(P\|Q) = \sum_i P(i) \log \frac{P(i)}{Q(i)}. \!

Der utvala *P* og *Q* kjem frå ein kontinuerleg tilfeldig variabel må me ha integral i staden for sum:

:D_{\mathrm{KL}}(P\|Q) = \int_{-\infty}^{\infty} p(x) \log \frac{p(x)}{q(x)} \; dx, \!

kor *p* og *q* gir sannsynstettleiken til *P* og *Q*. 

Logaritmane her har grunntal 2 om du måler informasjon i bit, grunntal e viss du måler i naturlege einingar. Dei fleste formlane held uavhengig av grunntal.
Prince of Wales-øya

**Prince of Wales-øya** er ei øy i kanadisk Arktis i Nunavutterritoriet i Canada. Ho ligg mellom Kitlineq og Somersetøya og sør for Elisabetøyane. Flatevidda er berekna til 33 339 km². Prince of Wales-øya er den tiande største øya i Canada.

Høgste punktet på øya, som ligg på 73 grader 49 minuttar nordleg breidd og 97 grader 50 minuttar vestleg lengd, er 320 meter over havet. Punktet ligg heilt i nordaust på øya, med utsikt over Baringsundet, som skil øya frå granneøya Russell Island.

Øya er låglendt med tundra. Kysten er oppskoren og med djupe bukter i vest, Ommanney Bay, og i aust, Browne Bay.

Av praktiske grunnar vert administrasjonen av øya delt mellom regionane Qikiqtaaluk og Kitikmeot. Øya har ingen fast busetnad.

Europearar kom til øya i 1851. Eit parti hundesledar under leiing av Francis Leopold McClintock kom over øya under søkinga etter den siste Franklin-ekspedisjonen.
Ho fekk namn etter eldstesonen til dronning Viktoria, den dåverande prinsen av Wales, seinare kong Edvard VII av Storbritannia.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Prince of Wales Island|Prince of Wales Island]]» frå , den 12. november 2009.*
Lars Strømme

**Lars Olaus Petersson Strømme** () var ein lærar, gardbrukar og politikar frå Ørskog på Sunnmøre. Ludvig Strømme var son hans. Han var farfar til den yngre Lars Strømme d.y..

## Liv og gjerning
Strømme var son av ein gardbrukar og kyrkjesongar. Han vart utdanna til lærar ved skulen *Kristi Krybbe* i Bergen. Sjølv var han lærar og kyrkjesongar i heimbygda Ørskog 1835-74. Strømme dreiv ein slags lærarskule. Emnelege ungdomar (gutar) frå andre sunnmørsbygder gjekk i lære hos han, for sjølve å verte lærar i sine heimbygder. Den seinare stortingsmannen Paul Aklestad var ein av desse. Strømme tok over farsgarden Haukås og dreiv denne.

Strømme var ordførar i Ørskog kommune (som den gong også omfatta Sykkylven) i atten år, 1850-67. Attåt var han styreformann i Ørskog Sparebank 1857-85.

Han var varamann til alle storting frå 1848 til 1862-63. Nesten til alle tingsamlingane var han 2. varamann frå Romsdals amt.

## Kjelde
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*, Kristiania 1914
Teymur Rəcəbov

**Teymur Rəcəbov**, eller med engelsk skrivemåte **Teimour Radjabov**, () i Baku, er ein stormeister i sjakk frå Aserbajdsjan. På FIDE si ratingliste per september 2009 var Rəcəbov rangert som verdas 7. beste spelar med 2757. Den høgaste ratingen hans var 2761 i januar 2009.

Teymur Rəcəbov var eit sjakk-vedunderbarn, og klarte krava til å bli stormeister i sjakk i ein alder av berre 14 år og 14 dagar. Dette gir han femteplassen på lista over yngste stormeistrar gjennom tidene.

Han var lenge verdas beste junior, til han gjekk for aldersgrensa, og toppa lista over verdas sterkaste juniorspelarar - som då kom 4 gongar i året - 14 gongar. 

Berre 15 år gamal slo Rəcəbov den tidlegare verdmeisteren, Garri Kasparov, med dei svarte brikkene i Linares-turneringa i sjakk.

## Bakgrunnsstoff
* Teimour Radjabov sitt ratingkort hos FIDE
* Teimour Radjabov sine parti hos chessgames.com
* 15 kritiske stillingar frå Rəcəbov sine parti
Ludvig Strømme

**Ludvig Kristoffer Olavius Strømme** () var ein lærar, prest og politikar. Han var fødd i Ørskog og døydde i Bergen. Lars Strømme var far hans.

## Liv og gjerning
Strømme gjekk Klæbu seminar, fekk der sitt vitnmål i 1854. Dei neste åra fram til 1860 var han lærar. Frå 1862 var han student, uteksaminert cand. theol. frå universitet i hovudstaden i 1866. Ei tid lærar ved Kristiania tukthus. Deretter sokneprest i to prestegjeld i Finnmark, fyrst i Kautokeino 1867-70 og så Talvik 1870-77. 1877-83 var han sokneprest i Herøy på Sunnmøre. I den lange perioden 1883-1910 var han sokneprest i Selje i Nordfjord, fjorten av åra var han prost i Nordfjord.

Strømme var ordførar både i Kautokeino og i Talvik. I dei to stortingsperiodane 1892-94, 1895-97 stod han på fyrste varaplass, møtte på tinget både i 1893, -94, -96, -97. Fast stortingsrepresentant for Nordre Bergenhus 1898-1900. 1893-94 var medlem av næringskomite nr. 1, på dei seinare tinga var medlem av protokollkomiteen.

## Kjelde
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*, Kristiania 1914
Talvik

**Talvik** (kvensk *Talmulahti*) er ei bygd og ein tettstad i Alta kommune, vest i Finnmark fylke, på 70. breiddegrad nord. Tettstaden ligg på vestsida av Altafjorden, få kilometer nordvest for Alta by og har . Grunnkrinsen Talvik hadde 452 innbyggjarar  i 2006.

Fram til 1917 var Talvik eit senter for pomorhandelen i Vest-Finnmark.

I 1920 vart det statleg finansierte «Talvik tuberkulosehjem og barnekoloni» oppretta. Heimen vart tvangsevakuert i 1944 og brunnen ned av dei tyske okkupantstyrkane. Sjukehuset vart då midlertidig oppført på Mo i Rana, på staden som i dag vert kalla Talvikparken, og pasientane vart overførte dit. Alle husa i Talvik vart sett i brann og brann ned, berre kyrkja stod att.

## Sjå også
*Den tidlegare kommunen Talvik

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Talvik|Talvik]]» frå , den 12. november 2009.*
Mellomsteinalderen

**Mellomsteinalderen** er eit omgrep for ein del av steinalderen som kom mellom eldre og yngre steinalder. Tida er også kalla *mesolittisk tid* eller *mesolitikum*. Perioden starta fleire stader for rundt 10&nbsp;000 år sidan etter siste istida, då klimaet blei varmare, og slutta etterkvart som jakt og sanking i stor grad blei avløyst av jordbruk som viktigaste næringsgrunnlag. Nokre stader bruker ein også nye teknologiar som mål for kva tid denne alderen slutta.

## Levesett

Under mellomsteinalderen tok ein mellom anna til å laga mikrolittar, små flintspissar brukte i samansette verktøy. Nokre område utvikla pottemakarkunst. Det første tamdyret, hunden, blei domestisert.

Klimaet gav rik tilgang på mat, både plantekost, sjømat og vilt. Der ein tidlegare hadde jaga store flokkar dyr, var viltet no meir spreidd og vanskeleg å fanga. Nye teknikkar, betre samarbeid og fleire matkjelder var nødvendige for å greia seg under desse tilhøva.

I område der det var nok næringsgrunnlag blei folk bufaste, gjerne med éin større bustad og mindre leirar for særskilde føremål, som jakt eller fiske, i nærleiken. Det er funne restar etter hus frå mellomsteinalderen, til dømes i Lepenski Vir i Serbia. 

Graver for folk og i nokre høve hundar kunne vera rike. Ved Skateholmbuplassen i Skåne blei det laga til ein gravlund for rundt 7000 år sidan. Skilnad i graver viser skilnad i sosial stilling, som i ei sjamangrav frå den natufiske middelhavskulturen funne i Israel, som var utstyrt med dyreskjelett og lukka med store steinar. Ein tenker seg at status kan ha vore arveleg, ikkje berre basert på særskilde evner, og at det har vore avgrensa samfunn som tidvis har vore i konflikt. Fleire leivningar frå denne perioden ser ut til å ha vore drepne i kamp, som i Gravlund 117 i Sudan.

Holemåleri frå mellomsteinalderen legg større vekt på menneske enn før, då ein hovudsakleg måla vilt. I måleri frå denne tida får ein større inntrykk av rørsle og handling enn tidlegare.

## Kulturar
I Sør-Skandinavia skil ein mellom tre kulturar: Maglemose (9500-7600 år sidan), Kongemose (7600-6500 år sidan) og Ertebøllekulturen (6500-5000 år sidan).

Andre kulturar klassifisert til mellomsteinalder er:
* Azilien i Vest- og Sentral-Europa
* Den natufiske kulturen i Levanten
* Iberomaurusisk kultur i Nord-Afrika 
* Jōmon i Japan

## Kjelder
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
Planckkonstanten

**Planckkonstanten** (skriven *h*) er ein fysisk konstant som vert nytta til å skildre storleiken på kvanta i kvantemekanikken. Han er kalla opp etter Max Planck, ein av pionerane innan kvanteteori. Planckkonstanten vart først oppdaga som den proporsjonale konstanten mellom energien (*E*) til eit foton og frekvensen til den tilknytte elektromagnetiske bølgja (*ν*). Dette forholdet mellom energi og frekvens vert kalla **Planckforholdet** eller **Planck–Einstein-likninga**:

:E = h\nu.\,

Sidan frekvensen *ν*, bølgjelengda *λ* og lysfarten *c* er knytt til kvarandre via , kan Planckforholdet òg skrivast som: 

:E = \frac{hc}{\lambda}.\,

Louis de Broglie utvida tydinga av Planckkonstanten til å ikkje berre gjelde forholdet mellom energi og kvantebølgjelengda til eit foton, men tilsvarande forhold for alle partiklar. 

Ein nært knytt konstant er den **reduserte Planckkonstanten**, stundom kalla **Dirackonstanten**. Han er lik Planckkonstanten delt på (eller *redusert* med) 2π og skrive *ħ* ("**h-bar**"):
:\hbar = \frac{h}{2 \pi}.

Den reduserte Planckkonstanten vert nytta når frekvensen er uttrykket med radianar per sekund («vinkelfrekvens») istaden for Hz (periodar per sekund). Energien til eit foton med vinkelfrekvens *ω* er gjeven ved
:E = \hbar \omega.

Planck la fram ein hypotese (som seinare viste seg å vere rett) at under visse tilhøve, så ville ikkje energien få ein tilfeldig verdi. I staden for måtte energien vere ein multippel av ein særs liten storleik (seinare kalla «kvantum»). Dette er ikkje intuitivt i kvardagen, der det er mogeleg «å gjere nok litt varmare», eller «flytte noko litt raskare», fordi energi-kvantum er veldig, veldig små i forhold til det menneske opplever til dagleg. Planck fann ut at det er umogeleg å forklare enkelte fenomen utan å akseptere at energi er diskret, altså han finst berre i heiltalig multiplum av ein grunnverdi. 

## Sjå òg
* Planck-einingar
* Bølgje-partikkel-dualitet
* Stiglerlova

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Planck constant|Planck constant]]» frå ,  den 12. november 2009.* 
** * oppgav desse kjeldene:*
*
Moderne menneskeleg åtferd

**Moderne menneskeleg åtferd** er eit omgrep innan antropologi, arkeologi og sosiologi som viser til trekk ved menneskeleg åtferd som skil nolevande menneske og forfedrane deira frå nolevande primatar og tidlegare hominidar. Åtferda omfattar evna til å tenka abstrakt og til å visa kreativitet. Trekka blir ofte sett i samanheng med utviklinga av språk.

Klassiske døme på moderne åtferd er mellom anna:
*Forseggjorte reiskapar
*Fiske
*Bytehandel eller anna utveksling over lengre avstandar
*Kroppspynt ved hjelp av pigment, som oker, eller smykke
*Figurativ kunst, som holemåleri, helleristingar, skulpturar og liknande
*Leik/spel
*Musikk
*Gravlegging

Det er strid om moderne åtferd heng saman med fysisk utvikling, til dømes av større hjernekapasitet, eller av sosial utvikling, som at menneskegrupper blei større.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Behavioral modernity|Behavioral modernity]]» frå ,  den 12. november 2009.*  
 
*
Konstantin Makovskij

**Konstantin Jegorovitsj Makovskij** () var ein leiande russisk målar knytt til Peredvizjnikij-rørsla. Mange av historiemåleria hans, så som *Pynting av brud* (1889), viser eit idealisert blikk på russiske levekår i tidlegare hundreår. Han vert ofte rekna som ein representant for akademisk kunst.

## Liv og gjerning
Makovskij var fødd i Moskva, faren var ein akt- og amatørmålar, Jegor Makovskij. Jegor Makovskij grunnla ein kunstskule som seinare vart berømt under namnet Moskvas skule i måling, bilethogging og arkitektur. Mellom familiens beste vener fann ein kunstnarane Karl Brjullov og Vasilij Tropinin. Alle borna til Jegor Makovskij vart kjende kunstnarar. I tillegg til Konstantin var Vladimir, Nikolaj og Aleksandra kunstnarar.

Konstantin byrja i 1851 på målarskulen faren hadde grunnlagd. Lærarane hans var М.I. Skottij, A.N. Mokritskij, S.K. Zarjanko. Alle var elevar av Brjullov, og underviste i hans stil. Makovskijs drag mot romantikken og dekorative effektar kan forklarast med påverknaden frå Brjullov.

I 1858 tok Makovskij til på St. Petersburgs kunstakademi. Frå 1860 deltok han på akademiet sine utstillingar med måleri som *Heling av den blinde* (1860) og *Utsendingar frå den falske Dmitrij drep sonen til Boris Godunov* (1862). I 1863 avslo Makovskij, og 13 andre studentar som var kvalifisert, i å delta i tevlinga om akademiets store gullmedalje. Dei nekta å måle etter det gjevne emnet, norrøn mytologi, og forlet dermed akademiet utan formelt vitnemål.

Makovskij vart medlem av eit kunstnarkooperativ (artel) leia av Ivan Kramskoj. Måleria hans hadde motiv frå kvardagslivet (*Enke* 1865, *Sildeseljar* 1867, m.fl.). Frå 1870 var han ein av dei som grunnla Peredvizjnikj, han heldt då fram å arbeide med måleri som skildra det kvardagslege Russland. Han stilte ut sine verk både på akademiet sine utstillingar og Peredvizjnikj sine vandreutstillingar.

Ei klar endring i stilen hans oppstod etter ei reise til Egypt og Serbia midt i 1870-åra. Interessene hans vende seg bort frå sosiale og psykologiske tilhøve til kunstnariske problemstillingar som farge og form.

I 1880-åra vart Makovskij ein populær portrett- og historiemålar. Ved verdsutstillinga i Paris fekk han gullmedalje for måleria *Ivan den skrekkeleges død*, *Domsseiinga av Paris*, og *Tamara og Djevelen*. Han var ein av dei best likte, og høgst betalte, russiske målarane i samtida. Gjennom å lage iaugefallande men grunne verk (lik Henryk Siemiradzki), heldt mange demokratisk innstilte kritikarar han for å vere ein svikar mot Peredvizjnikj sine ideal. Andre, seinare kritikarar ser han som ein forløpar til den russiske impresjonismen.

Makovskij omkom då hestekarjolen han sat i vart råka av ein elektrisk trikk i St. Petersburg.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Konstantin Makovsky|Konstantin Makovsky]]» frå , den 12. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff
Svart-kvitt

**Svart-kvitt** viser til ulike former for biletkunst som berre viser visse bølgjelengder av lys, som regel ulike gråfargar. Fleire teknologiar for overføring av bilete byrja som svart-kvitt, til dømes fotografi, film og fjernsyn. I dag kan svart-kvitt brukast som ein teknikk for å få fram ein ønskt effekt.
Oslo Øst fotball

**Fotballklubben Oslo Øst**

## Historie
Klubben vart skipa seinhaustes 1999 og eksisterte som sjølvstendig lag fram til 1. januar 2006. Klubben var eit samarbeidsprosjekt mellom idrettslaga Manglerud Star, Abildsø, Rustad, Oppsal og Hauketo på austsida av Oslo. Klubben spelte i 2. divisjon i 2000 og 2001. Siste året rykte laget opp i 1. divisjon og heldt seg der i 2002 og 2003. 

## Nedgang
I 2003 bar det ned att i 2. divisjon, samtidig som klubben fekk store økonomiske problem. Eit mellombels samarbeid med FC Lyn Oslo berga klubben i 2004, og laget bygde seg sakte opp att og fekk eit slagkraftig lag igjen hausten 2004.

## 2005-2009
I 2005 vann Oslo Øst såleis si avdeling i 2. divisjon og rykte opp att i Adecco-ligaen, som 1. divisjon no heitte. Men samarbeidet mellom idrettslaga som stod bak denne toppsatsinga skranta, og i 2006 gjekk Oslo Øst inn att i Manglerud Star. Etter 2006 har klubben halde til på Manglerud og spelar no i 2. divisjon. Av kjende spelarar som har bore trøya til Oslo Øst (heilraude drakter) og Manglerud Star (grøne og gule drakter), kan mellom anna nemnast Kenneth Kvalheim (no Moss), Ståle Andersen (no trenar for KFUM), Espen Isaksen (keeper, før Odd og TIL), Aleksander Midtsian (no Bryne), Vadim Demidov (no Rosenborg), Carl Erik Torp (no Kongsvinger) og Tom Reidar Haraldsen (no Bryne). Dei mest profilerte spelarane i Manglerud Star i 2009 har vore Tommy Stenersen (før Stabæk), Kim Larsen (før Tromsø IL), Oliver Risser (no Lyn), Amir Sharif (før Tønsberg) og Stian Nikodemussen (før Randaberg).

## Kjelder
Sigdhøgtida

**Sigd** er ei etiopisk-jødisk høgtid som blir feira den 29. hesjván. Dagen fell femti dagar etter jom kippur, likande skikken med å feira sjavuot femti dagar etter pesah. Høgtida blir feira gjennom faste og valfart, i dag hovudsakleg til Jerusalem. Sigdhøgtida har vore ein israelsk høgtidsdag sidan 2008.

Den jødiske høgtida feirar godtakinga av Toráen, og blir tidvis sett på som eit minne om openberringa av dei ti bodorda på Sinaifjellet. Tradisjonen til dei etiopiske rabbinararne (*kessim*) at ein tok til å feira høgtida under kristne forfølgingar av jødane på 1400-talet. Dei skal ha blitt inspirerte av Esra-Nehemja-forteljinga om korleis moselovane blei førte tilbake til jødane som hadde tapt dei i det babylonske eksilet. Til minne om dette har etiopiske jødar valfarta til Midraro, Hoharoa eller Wusta Tsegai i Etiopia. 

Ordet «sigd» er amharisk og er eit etiopisk ord for synagoge. Det er i slekt med arabisk *masdjid*, 'moské'.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Sigd|Sigd]]» frå ,  den 13. november 2009.*
Tsodilo

**Tsodilo** er ein verdsarvstad i Kalahariørkenen, i Ngamiland nordvest i Botswana. Han omfatter fleire tusen bergmåleri og spor etter menneske og menneskeåtferd frå 100&nbsp;000 år sidan og fram til våre dagar.

Tsodiolo-området er rundt 10 km² stort og omfattar over 4&nbsp;500 måleri. Området blei teke med i UNESCO-verdsarva i 2001. 

Åsane er heilage for sanfolk som bur i området, som har mange soger knytte til det. Mytene deira fortel at dei blei skapt av ein pytonslange, som også laga spor i Tsodilo-landskapet. I 2006 fann Sheila Coulson frå Universitetet i Oslo dei eldste kjende spora etter menneskelege ritual i ei åshóle &mdash; ein utskoren pytonslange som ho meiner reiskapar har vore ofra til for 70&nbsp;000 år sidan.

## Kjelder
*
*
*

## Bakgrunnsstoff
Abanagan

**Abanagan** er ei parsisk vasshøgtid som blir feira på dagen *aban* (den tiande) i månaden *aban* (den åttande i det parsiske året). Dagen er kjend som *aban ardvisur jashan* blant indiske parsarar.

Under abanagan ærer ein vatn, i form av elvar eller sjøen, ved å legga blomar og søtmat uti.

Adargan er ei tilsvarande høgtid for elden.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Aban|Aban]]» frå , den 13. november 2009.* 
 
* avesta.org
Kalahari

**Kalahari** er eit stort ørken- og savanneplatå sør i Afrika. Kalahari-området dekker rundt 900&nbsp;000 km², og det omfattar store delar av Botswana og delar av Namibia og Sør-Afrika.

Kalahari har lite nedbør, rundt 76–190 mm i året. Nokre delar kan likevel få over 250 millimeter. Einaste elva som renn inn i området er Okavango, som dannar eit innlandsdelta her. Medan store delar av Kalahari er ekte ørken hovudsakleg dekt av raud sand, er andre delar rike på plante- og dyreliv. Fleire delar er verna, som Central Kalahari Game Reserve, Khutse Game Reserve og Kgalagadi Transfrontier Park. 

Sanfolk har levd i Kalahari i over 20&nbsp;000 år og livnært seg gjennom jakt og sanking.

## Kjelder


* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kalahari Desert|Kalahari Desert]]» frå ,  den 13. november 2009.*  


## Bakgrunnsstoff
Knutna Nävar

**Knutna Nävar** (knytte nevar) var ei kommunistisk musikkgruppe frå Göteborg som var aktive på 1970-talet. Dei gav ut to plater gjennom det Svenske Kommunistiske Parti sitt plateselskap Proletärkultur, og to singlar vart utgjevne av Clarté ML. Nokre av deira mest kjende songar er *Sången om Stalin*, *Det är något konstigt med friheten*, *Arbetarbröder* og *Balladen om Ho Chi Minh*.

Mange av melodiane er lånt frå klassiske kampsongar, som den italienske 'Bella Ciao', men òg frå klassiske amerikanske songar som til dømes songar av Joe Hill og Woody Guthrie.

Per i dag er det svært vanskeleg å få tak i Knutna Näver sine plater i fysisk format, og dei få kopiane som finst er svært mykje verd. Knutna Nävar sin musikk florerer i fildelingsnettverk og på YouTube.

## Diskografi
*De svarta listornas folk (1973)
*Hör Maskinernas Sång (1973)
*Vi slåss för vår framtid (1972)
*Dom ljuger
*Internationalen och andra revolutionära arbetarsånger

## Bakgrunnsstoff

* Progg.se om Knutna nävar 
* CD-omslaga til Knutna nävar
*
Utvidingspakke

Ei **utvidingspakke**, også kalla** tilleggspakke** eller **ekspansjonspakke** (engelsk ), er eit tillegg til eksisterande spel som rollespel, brettspel og elektroniske dataspel. Slike pakker gjev spelet nye spelarnivå, våpen og gjenstandar, eller ei utvida historie til det opphavlege spelet. Utvidingspakkar er som oftast utvikla av den same produsenten som utvikla originalspelet, men det hender at produsenten lisensierer rettane til ein tredjepart.

Ettersom ei ekspansjonspakke vanlegvis berre inneheld tilleggsmateriale, må brukaren ha originalspelet i tillegg, for at det skal vere mogleg å bruke det. Somme gonger er utvidingspakkane likevel tilgjengeleg både med og utan originalspelet inkludert, slik som t.d The Sims: Livin' Large. Slike pakkeløysingar gjer spelet meir tilgjengeleg for nye spelarar. Spel som etterkvart har nådd slutten på si kommersielle levetid, kjem ofte ut i utgåver der originalspelet ligg saman med alle dei utgjevne utvidingspakkane. Slike spel er påtrykt "Complete" eller "Gold edition" etter namnet på originalspelet.

## Frittståande utvidingspakkar
Nokre utvidingspakkar, slik som Half-Life: Blue Shift og Sonic & Knuckles, treng ikkje originalspelet for at det nye materialet skal kunne nyttast. Under installeringa av Blue Shift, vert naudsynte komponentar lasta ned frå Steam-nettverket. Sonic and Knuckles for Sega Mega Drive var uvanleg på den måten at spelekassetten fungerte som eit frittståande spel aleine, samstundes som den fungerte som utvidingsspakke for både *[[Sonic the Hedgehog 2]]* og *[[Sonic the Hedgehog 3]]*.
Fargefotografi

**Fargefotografi** er ei form for fotografi der ein bruker medium som kan gje att fargar, til forskjell frå svart-kvitt.

Ulike teknikkar for fargefotografi blei utvikla på midten av 1800-talet. I tidlege eksperiment hadde ein problem med å fiksera bilda og forhindra fargane frå å bleikna. Det første permanente fargefotografiet blei teke i 1861 av fysikaren [[James Clerk Maxwell]
Ein tidleg metode for å ta fargefoto var ved hjelp av tre fotoapparat. Kvart apparat hadde eitt fargefilter framfor objektivet, som gav tre grunnleggande fargekanalar for å gje att eit bilde i fargar i mørkerommet. Den russiske fotografen Sergej Prokudin-Gorskij utvikla ein annan teknikk med tre fargeplater som blei tekne i rask rekkefølgd.

Tidleg fargefotografi registrerte berre eit avgrensa fargespekter. Først ved byrjinga av 1900-talet utvikla fotokjemikarar som H.W. Vogel ein emulsjon for fargefilm som var sensitiv nok til at grønt og raudt lys blei teke opp.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Fargefotografi|Fargefotografi]]» frå ,  den 13. november 2009.*
Alcalá de Henares

**Alcalá de Henares** er ein by i Spania. Det historiske sentrumet i byen er ein del av verdsarva til UNESCO og eit av dei første bispedøma i Spania vart grunnlagd her. Han ligg i den autonome regionen Madrid, 35 km nordaust for byen Madrid, 588 meter over havet. Han har i overkant av 200&nbsp;000 innbyggjarar og er den nest største byen i regionen etter den spanske hovudstaden. 

## Namn
Namnet «Alcalá de Henares» tyder ‘Citadellet ved [elva] Henares’.

Byen vert ofte berre kalla «Alcalá», medan «de Henares» vert nytta for å skilje han frå fleire andre byar med same namn. 

## Historie
Byen har vore busett sidan koparalderen. Romarane erobra området på første hundreåret fvt. og bygde byen *Complutum* nær den tidlegare keltiberiske busetnaden *Iplacea*. Dermed var han den einaste romarbyen i regionen rundt Madrid. Med 10&nbsp;000 innbyggjarar nådde han status som *Municipium* og hadde fleire institusjonar. Etter at Romarriket fall, kom byen under vestgotarane. Han vart mindre viktig, men ein del pilegrimar kom hit for å vitje St. Justo og Pastor.

Maurarane erobra den vestgotiske byen i 711, og grunnla ein ny busetnad. Dei bygde ein al-qal'a, som tyder «citadell» på arabisk, på ein nærliggande ås, i dag kjend som *Alcalá la Vieja* (Gamle Alcalá). Den 3. mai 1118 vart han erobra attende av erkebiskopen av Toledo Bernardo de Sedirac for Castilla. Dei kristne kalla han *Burgo de Santiuste* og busette seg i den opphavlege romerske byen, medan den arabiske vart forlaten. Byen vart avstått til bispedømet i Toledo. Fram til slutten av reconquistaen hadde den kristne byen både ein jødisk og ein maurisk bydel, samt kjende marknadsplassar. Den sentrale plasseringa gjorde at kongane av Castilla ofte vitja byen når dei var på reiser. 

Ein gong i 1480-åra hadde Kristoffer Columbus det første møtet med kong Ferdinand og Isabella, som finansierte reisa hans til Amerika. 

Byen vart hardt råka under den spanske borgarkrigen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alcalá de Henares|Alcalá de Henares]]» frå ,  den 13. november 2009.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Fuenlabrada

**Fuenlabrada** er ein by og ein kommune i den autonome regionen Madrid i Spania. Han ligg sørvest for sentrum av byen Madrid og er ein del av storbyområdet til hovudstaden med like i underkant av 200&nbsp;000 innbyggjarar. 

Av kjende folk frå Fuenlabrada finn ein fotballspelaren Fernando Torres. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fuenlabrada|Fuenlabrada]]» frå , den 13. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Leganés

**Leganés** er ein by sentralt i Spania. Han er ein del av storbyområdet rundt Madrid og er i røynda ein arbeidarklasseforstad med kring 195&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 10 km sørvest for sentrum av Madrid. 

Det ligg ei avdeling av Universidad Carlos III i byen, grunnlagd i 1989. 

Parquesur er eit av dei største kjøpesentra i Europa og ligg i Leganés.

Leganés har ei gate som heiter *AC/DC* til ære for det australske rockebandet AC/DC. Bandet vitja byen for å innvie gata. Gateskiltet vart ofte stolen, før byrådet valde å måle det på ein vegg i staden for å erstatte skiltet om att og om att. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leganés|Leganés]]» frå , den 13. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Alcorcón

**Alcorcón** er ein by i storbyområdet til Madrid i Spania med kring 175&nbsp;000 innbyggjarar. Han ligg 13 km sørvest for Madrid. 

Området der byen ligg har vore busett sidan førhistorisk tid. Byen vart første gong nemnd i skriftlege kjelder i 1208. Byen har vokse raskt dei siste åra på grunn av innflytting frå andre stader i Spania. 

Det ligg to sjukehus i byen, eit statleg og eit privat. 

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alcorcón|Alcorcón]]» frå , den 13. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Getafe

**Getafe** er ein by sør i storbyområdet til Madrid i  Spania og ein av dei mest folkerike og industrialiserte byane i kommunen. I byen ligg ein av dei eldste spanske militære flybasane, samt Universidad Carlos III de Madrid. Her ligg òg Cerro de los Ángeles som vert rekna som det geografiske midtpunktet på Den iberiske halvøya. Byen ligg 13 km sør for sentrum i Madrid. Han ligg på eit flatt område i Meseta Central i nedslagsfeltet til elva Manzanares.

Plasseringa nær Madrid gjorde at Getafe vart kraftig industrialisert på 1900-talet. Dette førte til ein folkeauke og byen har i dag i underkant av 200&nbsp;000 innbyggjarar. 

## Historie

Historia til Getafe kan delast inn i tre perioadar. Den første perioden varte frå førhistorisk tid til 1326 då det fanst forskjellige siviliasjonar og landsbyar i området, sjølv om Getafe sjølv ikkje eksisterte som ein kommune. Den andre perioden varte frå 1300-talet til 1900-talet då Getafe vart ein liten by som sakte utvikla seg. Den tredje perioden starta på 1900-talet og held fram framleis. Getafe har då endra seg frå ein liten jordbruksby til ein stor industriby med stor auke innan handel, industri, folketal og storleiken på byen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Getafe|Getafe]]» frå ,  den 13. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Parla

**Parla** er ein kommune i storbyområdet kring Madrid i Spania. Han ligg sør i Regionen Madrid, om lag 20 km frå hovudstaden. Byen ligg kring 650 meter over havet og har opp mot 140&nbsp;000 innbyggjarar. 

## Historie
Det har budd folk her sidan steinalderen. Og frå kring år 200 fvt. slo nomadar frå kysten seg ned i området. 

Den først skriftlege kjelda som nemner Parla er skriven av Kong Alfonso XI av Castilla den 6. januar 1338. Etter den spanske sjølvstendekrigen kom mange fattige flyktningar til byen frå andre stader i landet. Det var kring denne tida at han fekk bystatus.

## Galleri

Iglesia vieja de Parla (La Asuncion).jpg|Kyrkja *Nuestra Señora de la Asunción*, meir kjend som *Iglesia Vieja* («Gamlekyrkja»), den eldste kyrkja i kommunen.
Plaza de la Constitucion (Parla).jpg|Plaza de la Constitucion.


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Parla|Parla]]» frå ,  den 13. november 2009.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Torrejón de Ardoz

**Torrejón de Ardoz** er ein by i storbyområdet til Madrid i Spania og har kring 140&nbsp;000 innbyggjarar. 

Han ligg 20 km aust for Madrid og er i røynda ein forstad og bustadområde for hovudstaden. 

Under den spanske borgarkrigen var byen åstad for ein massakre av antirepublikanske soldatar og påståtta nasjonalistiske sivile utført av kommunistpartiet. 

Det ligg ein militær flybase i Torrejón de Ardoz. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Torrejón de Ardoz|Torrejón de Ardoz]]» frå , den 13. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*
Lars Strømme d.y.

**Lars Olaus Strømme** () var ein norsk lærar og forfattar. Han vert i dag hugsa for sitt verk om bumerke på Sunnmøre og for sitt granskararbeid ved historiske arkiv i Bergen. Lars Strømme d.e. var farfaren hans.

### Liv og gjerning
Lars Strømme var son av ein prest, fødd i Tolga i Hedmark. I 1893 tok han til å studere i hovudstaden. Faren ynskte han skulle verte prest, så sonen studerte teologi ei tid. Sidan gjekk han krigsskulen, før han litt etter 1900 byrja som lærar. Ti år arbeidde han på Vestheim skole i Kristiania. Ferda vidare gjekk til Harstad der han var styrar ved ein middelskule. For å kunne studere forfedrane si historie, fekk han seg lærarpost i Bergen. Fritida nytta han i statsarkivet. Han budde seinare ei tid i Trondheim og granska arkivsaker der. Bokverket *Bumerke frå Sunnmøre* (1943) gjorde han ferdig medan han budde i Rendalen, der faren hadde vore sokneprest. 

Arkivarbeida frå tida i Bergen og Trondheim har vore nytta som grunnlagsmateriale i fleire bygdesoger på Sunnmøre. Mellom anna vart han for sitt forskingsarbeid kreditert som medforfattar til *Hjørundfjordboka III-V*, bøker som kom ut i perioden 1988-93. Strømmes avskrifter, brev og manuskript er tilgjengeleg på Statsarkivet i Bergen som *Lektor Strømmes samlinger*. Tor Myklebust har utarbeidd ein detaljert over arkivet etter Strømme, http://www.soga.no/katalogar/strommeny.htm 

Han døde i Bergen.

### Verk
* Strømme, Lars:*Bumerke frå Sunnmøre*, (1943)
* Strømme, Lars og Ragnar Standal:*Hjørundfjordboka. Band III*, 1988
* Strømme, Lars og Ragnar Standal:*Hjørundfjordboka. Band IV*, 1990
* Strømme, Lars og Ragnar Standal:*Hjørundfjordboka. Band V*, 1993

## Kjelder
* Omtale ved Ole Mørk Sandvik, prenta i *Hjørundfjordboka. Kultursoga I*, s. 7-9.
Las Rozas de Madrid

**Las Rozas de Madrid** (eller berre **Las Rozas**) er ein av dei større byane og kommunane i Regionen Madrid i Spania.  Han har kring 100&nbsp;000 innbyggjarar og ligg kring 18 km nordvest for Madrid. Kommunen grensar til Torrelodones i nord, Villanueva del Pardillo og Galapagar i vest, Monte del Pardo (Madrid) i aust og Majadahonda i sør. 

Las Rozas har ein av dei høgaste inntektene per innbyggjar i Regionen Madrid. 

## Historie
Ifølgje somme historikarar kan Las Rozas ha vore den gamle Miacum, namnet på byen som Madrid utvikla seg frå. Las Rozas vart grunnlagd langs vegen som gjekk frå Segovia til Titulcia. 

Under den spanske borgarkrigen var området åstad for store slag, og det finst framleis bunkerar frå denne tida att i dag. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Las Rozas de Madrid|Las Rozas de Madrid]]» frå , den 13. november 2009.* 

## Bakgrunnsstoff

*