open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Audun André Sandvik

**Audun André Sandvik** () er ein norsk cellist, fødd og oppvaksen i Bergen. Han spelar på ein cello som vart bygd i Roma i 1695 av Giorgio Tangingardo.

Audun André Sandvik har studert ved Norges Musikkhøgskole, der han mellom anna hadde Truls Mørk til lærar. I 2005 kom Sandvik til Det Norske Kammerorkester som stipendiat, og utvikla seg raskt til å bli solo-cellist i orkesteret. Han avslutta diplomstudiet sitt ved musikkhøgskulen i 2007. I tillegg til å undervisa ved skulen, er han i dag solo-cellist i både kammerorkesteret og Kringkastingsorkesteret, og han fungerer som kunstnarisk leiar for Gloppen Musikkfest i Sandane.

## Prisar og utmerkingar

* I 2000 vann han ei prestisjetung solisttevling ved Indiana University i USA og fekk utøvardiplom av Janos Starker.
* I 2013 vann han De Unges Lindemanpris (50 000 kr).

## Kjelder

* Lindemans Legat, 11.10.13: Cellist får De Unges Pris

### Fotnotar

## Bakgrunnsstoff
* http://www.audunsandvik.com
Anne Borg

**Anne Borg** () var ein norsk dansar, koreograf, ballettsjef og Noregs fyrste professor i klassisk ballett.

## Karriere

Anne Borg studerte ballett i heimbyen under Gerd Kjølaas og Rita Tori i Noreg før ho studerte vidare i utlandet, i London, St. Petersburg og New York. I 1954 vart ho medlem i Den Norske Ballett og blei der i fire år. I 1960 vart ho tilsett som solist ved Den Norske Operas Ballett. Snart dansa ho store roller i ballettar som *Coppélia*, *Giselle*, *Sylfiden*, Svanesjøen, *Frøken Julie*, *Månerenen* og *Medea*.

I 1970 vart ho avløysande ballettsjef ved Den Norske Opera, men vart fast tilsett året etter fram til 1977. I 1976 var ho her med på å urframføra den fyrste norske heilaftans balletten, nemleg *Pinocchio* av koreografen Henny Mürer til musikk av Antonio Bibalo. Frå 1979 var ho lektor ved den nyoppstarta Statens Balletthøgskole til 1983, då ho vart ballettsjef ved operaen i nye fem år. I 1988 vendte ho tilbake til lektorstillinga ved balletthøgskulen. I 1989 vart ho beden om å overta leiinga ved Carte Blanche, som hadde flytta til Bergen. Då ho var ballettsjef her eit års tid 1990-91, fekk ho institusjonen på rett kjøl. Carte Blanche er i dag Noregs nasjonale kompani for samtidsdans. I 1991 vart ho rektor ved balletthøgskulen fram til høgskulen blei innlemma i Kunsthøgskolen i Oslo i 1996. Ho heldt då fram som prorektor, og vart forfremja til professor i klassisk ballett i 2001. 

I 2003 gav ho ut sjølvbiografien *Dans!*.

## Prisar og utmerkingar

* 1976: Oslo bys kunstnerpris 
* 1989: Riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden
* 2006: Senter for dansekunsts Ærespris
* 2013: Norsk kulturråds ærespris

## Kjelder
 (fri lisens)

### Fotnotar
Ole Schare

**Ole Toresen Schare** () var ein norsk embetsmann og stortingsmann frå Øvre Eiker i Buskerud.

Schare var fødd på garden Skara i Øvre Eiker, der far hans dreiv eit gardsbruk. Sjølv reiste han til Danmark og tok dansk juridisk eksamen i 1791, og arbeidde deretter som prokuratur ved både under- og overretten i Noreg frå 1792. I 1802 fekk han stilling som byfut i Kristiansund. Han utmerkte seg då byen forsvarte seg mot britiske angrep i ufredsåra 1807-14.

Schare representerte valkrinsen Kristiansund og Molde på Stortinget 1815-16. Han var medlem av Lagtinget, riksretten og fire komitear, mellom anna av komiteen vedkomande økonomi, handel og sjøstell i kjøpstadene.

I 1820 vart Schare suspendert frå byfut-stillinga, grunna mangel i kassa til byfuten. Tre år seinare vart han frådømd embetet, grunn embetsførsla. 27. juli 1824 vart han ved underretten dømt til å betale sakskostnadene. Samstundes vart han sett i fengsel på festninga i Trondheim, der han måtte sitje til dess 6&nbsp;100 spesiedalar var innbetalt. Dommane vart stadfesta i høgare rett, sist av Høgsterett 18. mai 1926.

Ved kongeleg resulosjon av 16. februar 1828 vart Schare friteken frå å arbeide saman med andre fangar på festninga, og fekk bupel åtskild frå dei andre fangane. Eit lite år seinare døydde han i Kristiansund.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Wilhelm Hansen

**Wilhelm Hansen** () var ein norsk kjøpmann, trelasthandlar og stortingsmann busett i Fredrikshald.

Hansen var fødd på garden Tunheim i Vestby, som faren dreiv jamsides ein ustrekt handel med trelast. Etter han fekk merkantil utdanning i England, busette Hansen seg i Fredrikshald i 1807. Her slo han seg opp som kjøpmann og trelasthandlar, og gjorde det så godt at han kunne kjøpe opp mange eigedomar. Mellom anna løyste han ut farsgarden Tunheim på odel, ein gard som Bernt Anker hadde ått i nokre år. 

Hansen representerte Fredrikshald på det fyrste overordentlige Storting i 1814. Valet til Stortinget vart forkasta med 74 røyster mot 1, på grunn av at han hadde avlagt truskapseiden til den svenske kongen. Men etter at det vart vedteke å godkjenne unionen den 11. november, møtte han fram på tinget. Hansen var seinare stortingsmann for same krinsen både i 1824 og 1830. Ved begge desse tingsamlingane var han medlem av komiteen om gasjar, pensjonar, budsjett- og skattestell, samt kjøpstadskatten. I 1824 var han også med å handsame statskassa sine krav mot Møller & Co., medan han i 1830 fekk sete i Lagtinget frå 27. juni. Hansen var forlikskommissær i mange år.

Han døydde i Fredrikshald i 1851.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Maybe av Valentina Monetta

**«Maybe»** er ein song av Valentina Monetta, gjeven ut 14. mars 2014. Songen er skriven av Ralph Siegel og Mauro Balestri. Det finst òg ein italiensk versjon av songen, kalla «Forse».

## Eurovision
### Serenissima - Benvenuti a bordo: Verso Copenhagen
«Maybe» vart presentert av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino, i programmet Serenissima - Benvenuti a bordo: Verso Copenhagen, som det sanmarinske bidraget i Eurovision Song Contest 2014 i København i Danmark.

### Eurovision Song Contest 2014
«Maybe» vart vald ut av Radiotelevisione della Repubblica di San Marino til å vere det sanmarinske bidraget i Eurovision Song Contest 2014, og vil verte framført på engelsk av Valentina Monetta. Dette vil vere den tredje gongen på rad at San Marino vert representert av Monetta.

## Kjelder
* 
* 
*
Marathónas

**Marathónas** (gresk Μαραθώνας) er ein kommune på austsida av halvøya Attikí i Hellas, nordaust for Aten. Han høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

Slaget ved Marathon stod på sletta i nærleiken av tettstaden Marathónas. I kommunen ligg òg den kunstige Marathonsjøen, som er vassreservoar for Aten.

Maratonløpet har namn etter ei legende knytt til slaget ved Marathon. Under Sommar-OL 2004 gjekk maratonløpet med start i Marathónas og mål på den gamle olympiastadion i Athen. Dette er òg ruta til det årlege Athen klassiske maraton.

## Administrativ inndeling

Kommunen vart danna i 2011 ved at ein slo saman dei tidlegare kommunane
* Marathónas
* Grammatikó
* Néa Mákri
* Varnávas
Dei fire tidlegare kommunane er no kommunaleiningar.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 33&nbsp;423&nbsp;innbyggjarar, medan kommunaleininga Marathónas hadde 12&nbsp;849 og tettstaden med same namn 7&nbsp;170&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Jens Gran

**Jens Gran** () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Bergen.

Gran var son til ein kjøpmann og skipsreiar. Frå 1810 var han tilsett i faren si forretning, tre år seinare tok han sjølv borgarskap i Bergen. Åra 1814-16 tok han merkantil utdanning utanlands, særleg i Frankrike, eit land han seinare besøkte ofte. Sidan var han sjef i Jens Gran & Søn til han døydde.

I 1837 vart Gran medlem av det aller fyrste bystyret i Bergen, eit ombod han hadde til tidleg i 1850-åra då han flytta til Kalfaret, som den gongen låg utanfor bygrensa. Han var medlem av forlikskommisjonen i åtte år.

Gran representerte Bergen på Stortinget i 1839, 1845 og 1848. I 1839 var han medlem av tollkomiteen, seks år seinare var han sekretær i same komiteen, medan han i 1848 var vanleg medlem att. På 1848-tinget var han elles medlem av komiteen om statslån og om krigen i Danmark.

I 1845 var Gran medlem av ein kongeleg kommisjon om tollova, og i 1848 om statslånet.

## Kjelder
* Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Arnt Ulstrup

**Arnt Severin Ulstrup** (), opphavleg **Arnt Severin Axelsen**, var ein norsk lege frå Brekkestø i dåverande Vestre Moland i Aust-Agder. Han var stortingsrepresentant for Høgre og krinsen Østerrisør på Stortinget i periodane 1910-1912 og 1913-15.

Ulstrup var son til ein skipper og gardbrukar. Han vart student i 1883. I 1890 var han ferdig utdanna cand.med. og praktiserte som lege i Lillesand til han i 1891 flytta til Risør, der han i 1910 vart sjukehuslege. Frå 1914 var han bylege i Risør.

Ulstrup, som fyrst i 1902 tok mora sitt etternamn, var medlem av bystyret i Risør frå 1894. Attåt var han styremedlem av den lokale sparebanken, nestleiar i Østlandske fiskeriselskap, stiftar og formann i både Risør havfiskefond og av Risør og omegns fiskeriforening.

Stortingsperiodane 1910-12 og 1913-15 representerte han Risør på Tinget. Begge valperiodane var han medlem av Næringskomiteen, ei kort tid i 1913 var han nestleiar i komiteen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Thomas Natvig

**Thomas Natvig** () var ein norsk skipper, hamnefut og stortingsmann frå Kristiansand.

Natvig var son til ein koffardiskipper som døydde i krigsfangenskap i England. Han vart sjølv sjømann, og var skipper til 1843. I 1841 førte han barken «Ledaal» til Batavia, og skal ha vore den fyrste skipperen som viste det norske flagget i Ostindia.

År 1843 flytta Natvig til Stavanger, der han var navigasjonslærar til dess han i 1852 fekk ei stilling i tollverket. Allereie året etter vart han hamnefut og losoldermann i Stavanger, frå 1855 også innrulleringsbetjent.

Natvig var valmann frå 1847 til -73. Sjølv representerte han Stavanger på Stortinget 1851, 1857, det overordentlege Storting 1858 og 1859-60-tinget. I alle stortingssesjonane var han medlem av næringskomite nr 2, frå 1857 var han også medlem av Lagtinget. I 1856 og 1861 var Natvig medlem av kongelege kommisjonar som handsama høvesvis styrmannseksamenen og loslova.

I Stavanger er Thomas Natvig heidra med Losoldermann Natvigs vei som ligg på Kampen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Karl Gylche

**Karl Gylche** () var ein lensmann og stortingsmann fødd i Trondheim.

Far til Gylche var tilsett i det norske forsvaret som «batterichef». Sjølv var han kontorist og seinare fullmektig hos futen på Ørlandet, før han reiste til Tromsø og var fullmektig hos byfuten. År 1841 vart han lensmann i Trondenes, berre 20 år gammal. I 1862 fekk han lensmann-stillinga i Inderøy, men fem år seinare tok han over som overkontrollør av brennevins- og maltproduksjonen i Trondhjems distrikt. Han budde på Bragstad i Inderøy før han flytta til Stiklestad i Verdal, der han døydde i 1878.

Gylche møtte fyrste gongen på Stortinget som fyrste varamann for Finmarkens amt den 9. juli 1857, og heile 1858-sesjonen, for Stephen Thomas. Gylche representerte så Finmarken på Stortinget 1859-60, 1862-63 og det overordentlege Storting 1864. Han var i 1857 medlem av næringskomite nr 1, i 1959-60 var han sekretær i desisjonskomiteen og 1862-63 av næringskomite nr 2. I 1860 var Gylche med i deputasjonen som Stortinget sende til kongekroninga i Stockholm.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Grammatikó

**Grammatikó** (gresk Γραμματικό) er ein landsby og ein tidlegare kommune aust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Marathónas i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Grammatikó 1&nbsp;383&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1&nbsp;297&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Borge kyrkje

**Borge kyrkje** er namn på to kyrkjer i Noreg:

* Borge kyrkje i Lofoten &ndash; i Nordland fylke
* Borge kyrkje i Østfold
Ole Nilsen

**Ole Nilsen** () var ein norsk målarmeister og stortingsmann frå Skoger i Buskerud.

Nilsen var fødd i Sigdal prestegjeld, og voks frå 1811 opp på garden Gulliksrud i Skoger, der far hans var forpaktar. Sidan kjøpte faren garden Pettersvoll i Konnerud, også den garden låg i dåverande Skoger. Nilsen sjølv busette seg i Drammen by, der han gifta seg med tømrardottera Maren Tollefsdatter, saman fekk dei sju søner og ei dotter. Nilsen var målar, arbeidde seg opp til målarmeister.

I 1851 var Nilsen 3. representant for Drammen på Stortinget. Han var då medlem av Lagtinget og av tollkomiteen. 

Nilsen døydde i Drammen under koleraepidemien 1854, 46 år gammal.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Kinn kyrkje

**Kinn kyrkje** er namn på to kyrkjer i Noreg:

* Kinn kyrkje i Sunnfjord &ndash; i Sogn og Fjordane fylke
* Kinn kyrkje i Aust-Torpa &ndash; i Oppland fylke
Christen Grønnerup

**Christen Grønnerup** () var ein dansk-norsk kjøpmann og stortingsmann frå Hjørring, aktiv i Holmestrand.

Grønnerup var frå byen Hjørring på Jylland. I 1809 vart han tilsett på eit handelskontor i Holmestrand, nokre år seinare gifta han seg med ei kjøpmannsdotter i kjøpstaden og vart sjølv kjøpmann og eigar av bygard.

I 1815 kom Grønnerup med «en frimodig uttalelse» i Nationalbladet. Utsegna førte til at han vart tiltala for brot på trykkefridomen, men han vart frikjend då saka kom til doms to år seinare. Grønnerup var Tønsberg og Holmestrand sin representant på Stortinget i 1821 og på det overordentlege Storting 1822. I 1821 var han medlem av fire komitear, mellom anna i komiteen om politistellet i stiftsbyane, og komiteen om toll- og konsumpsjonsstellet. Seinare representerte han Holmestrand åleine på stortingsamlingane i 1827, 1828, 1836, 1836-37. Her var han i 1827 med i komiteen om handel- og næringsfridom, på det overordentlege Storting i 1828 i komiteen om vallova, medan han i 1836 var medlem av budsjettkomiteen, og på det overordentlege Storting 1836-37 av gasjekomiteen.

Få månader før han døydde i Holmestrand i 1846 oppretta Grønnerup eit legat verd 1&nbsp;500 spesiedalar i sølv, pengar som gjekk til «et asyl med haandgjerningsskole». Kapitalen i legatet var på kroner 10&nbsp;000 ved år 1900.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*
Martin Gundersen

**Martin Gundersen** () var ein norsk gardbrukar, lensmann og stortingsmann frå Åsnes i Hedmark.

Gundersen var son til gardbrukarar i Åsnes. Sjølv vart han eigar av garden Keiserud i heimbygda, folketeljinga 1865 fortel at han i tillegg til sitt arbeid som gardbrukar var «Incassator og Regnskabsfører». I 1873 vart han også lensmann i Åsnes.

Allereie i 1855, 20 år gammal, vart Gundersen kasserar for Åsnes herad, og frå 1864 til -74 var han ordførar i Åsnes. Han var dessutan med i forlikskommisjonen i mange år, samt kasserar i den lakale sparebanken frå 1879.

Gundersen var fyrste varamann til Stortinget 1871-73 og møtte i 1872 frå 25. april, i staden for den dødssjuke Anders Reitan. I 1873-sesjonen var han på fast plass. Stortingsperioden 1874-76 møtte han som 2. representant for Hedemarkens amt. Heile tida var han medlem av konstitusjonskomiteen. Gundersen var elles medlem av skoglovskommisjonen av 1871.

Han døydde på garden sin i Åsnes i sitt 51. år.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Strand kyrkje

**Strand kyrkje** er namn på fleire kyrkjer i Noreg:

* Strand kyrkje i Stor-Elvdal &ndash; i Hedmark fylke
* Strand kyrkje i Nord-Aurdal &ndash; i Oppland fylke
* Strand kyrkje i Ryfylke &ndash; i Rogaland fylke
Abraham Normann

**Abraham Normann** () var ein norsk kjøpmann og stortingsmann frå Bergen.

Normann var son til ein «konsumtionsinspektør» i Bergen. Sjølv tok han borgarskap i heimbyen i 1778, der han dreiv nordlandshandel. Seinare var han over-fiskevegar på Bryggen i Bergen. I 1818 var han Bergen by sin 3. representant på Stortinget, der han var medlem av ti komitear. Mellom anna komiteane om russehandelen i Finnmark, om kjøpstad i Ålesund, om forlikslova, om kvekarane, om kapra skip og om innkvartering.

Normann døydde brått som vert i selskapet Harmonien, 69 år gammal.

## Kjelder

* 
*
Tholf Grini

**Tholf Grini** () var ein sakførar og politikar, fødd i Fyresdal og oppvoksen i Gjerpen i Telemark. 

Far hans var gardbrukar på garden Grini i Gjerpen. Sjølv vart Grini student i 1886 og cand.jur. i 1983. Same året slo han seg ned som overrettssakførar i Skien. Frå 1923 var han sorenskrivar i Bamble.

Grini vart medlem av Skien bystyre i 1897 og hadde plass i formannskapen til 1921. Han var ordførar i fire bolkar; 1899-1905, 1909-10, 1912-14, 1919-20. Styremedlem i Skien-Telemarkens dampskipsselskap i mange år, formann frå 1924.

Grini representerte Skien på Stortinget 1910-12. Han var då varasekretær til Odelstinget, nestformann i protokollkomiteen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Peter Jonas Collett

**Peter Jonas Collett** () var ein norsk jurist, litteraturkritikar, professor og politikar. Han Var ektemannen til Camilla Collett, og hjelpte henne ta fatt som forfattar.

Peter Collett var fødd i Huseby i Lier. Han var son av amtmannen Johan Collett (1775–1827) og kona Christiane Birgitte de Stockfleth (1782–1829), og tilhøyrde den norske slekta Collett. I 1841 gifta Collett seg med Camilla Wergeland. Paret fekk fire søner, mellom dei Robert Collett, som blei professor i zoologi, og historikaren og genealogen Alf Collett.

Peter Jonas Collett blei utnemnd til professor i lovkunne ved Universitetet i Christiania i 1848. *Forelæsninger over Familieretten* frå 1859 er den eldste systematiske framstillinga i Noreg om familierett. *Forelæsninger over Personretten* kom ut i 1865–66 i 2 band. 

Collett hadde også sterke litterære interesser. Han tilhøyrde Intelligenspartiet og var ein sentral støttespelar for Johan Sebastian Welhaven. I tida 1837-40 skreiv han ei rekkje bidrag til *[[Den Constitutionelle]]*. Då han reiste rundt i Europa i 1839–40 skreiv han *Skizzer* som «La bella Italia» og «Julies Grav i Verona». Collett verka også som  norsk korrespondent til det danske skandinavistiske tidsskriftet *Brage og Idun* (1839–41) og avisa *[[Fædrelandet]]* (1847–51).

Peter Jonas Collett døydde av lungebetennelse berre 38 år gammal.

## Kjelder

*«Peter Jonas Collett» (15. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 15. mars 2014.
* Peter Jonas Collett i Norsk biografisk leksikon
----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Peter Jonas Collett|Peter Jonas Collett]]» frå ,  den 15. mars 2014.*  

## Bakgrunnsstoff

**Dagbøker og breve [av] Camilla Collett og Peter Jonas Collett*. Tre bind utgitt av Leiv Amundsen, 1926-34. 
* historieboka.no
* Digitaliserte bøker av Collett hos Nasjonalbiblioteket.
* Peter Jonas Collett i Norsk biografisk leksikon
* Slektstreet til Peter Jonas Collett på Geni.com
Arnold Bode

**Arnold Bode** () var ein tysk kunstmålar, arkitekt, formgjevar og kurator som er namngjeten for å ha skipa *[[documenta]]*, den store og internasjonalt viktige mønstringa av samtidskunst som går føre seg i Kassel i Tyskland kvart femte år.

Arnold Bode vart fødd i Kassel. I 1919 tok han til med studium i måleri og grafikk på akademiet i Kassel som elev av målarane Kurt Witte og Ewald Dülberg, og avla i 1924 den statlege eksamenen som teiknelærar. Han studerte i Berlin og Paris i 1925. Etter å ha vore engasjert i organiseringa av dei internasjonale utstillingane i Orangerie Kassel (1922, 1925 og 1927), flytta han i 1928 til Berlin, og arbeidde som kunstmålar og som lærar. Saman med si hustru, Marie Louise, kom han inn i krinsen av kunstnarar og forfattarar kring Bertolt Brecht og Teo Otto (Theo Otto). Men i 1933 vart han tvungen til å reise frå byen etter at dei nazistiske styresmaktene hadde nekta han å utøve yrket sitt under det forbodet mot *entarteten Kunst* («den degenererte kunsten») som rei Tyskland som ei mare i dei tidene.

I byrjinga av den andre verdskrigen vart Arnold Bode innkalla som soldat, men unngjekk aktiv soldatteneste ved å ta på seg oppdrag som målar og mellom anna utsmykke offisersheimar med veggmåleri. Han kunne flytte til Alsace i Aust-Frankrike, der kvardagen var friare, og fekk der høve til å vitje ymse kunstutstillingar, mellom anna utstillingar med kunst av Pablo Picasso. Tida i Alsace kom til å prege Arnold Bode mykje, og det var her han fekk ideane og la planane til *documenta*. 

I 1945 reise familien Bode attende til Kassel. Her skipa han i 1955 den fyrste *documenta*-utstillinga, som uventa vart ein stor suksess. Utstillinga gav eit breitt oversyn over kunsten i det 20. hundreåret, og utmerka seg ved at store areal vart teke i bruk for å kunne presentere verka på eit nytt vis. Arnold Bode var òg leiaren for dei tre neste documenta-utstillingane, som snøgt hadde etablert seg som ei viktige mønstring av internasjonal samtidskunst, og framleis har ei framifrå posisjon i kunstverda, omtala som «museum på 100 dagar».

Arnold Bode fekk i 1974 den tyske utmerkinga *großes Verdienstkreuz* (det vil seie ein av gradane av *Verdienstorden der Bundesrepublik Deutschland*, Forbundsrepublikken Tysklands fortenestorden.)  

## Kjelder
* Om Arnold Bode på documenta Archiv für die Kunst des 20. und 21. Jahrhunderts.
*Om Arnold Bode på ''Kassel.de'', Kassel und die Region.
Varnávas

**Varnávas** (gresk Βαρνάβας) er ein landsby og ein tidlegare kommune aust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Marathónas i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Varnávas 1&nbsp;771&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 1&nbsp;342&nbsp;innbyggjarar.

## Referansar
Markópoulo i Attikí

**Markópoulo** (gresk Μαρκόπουλο) er ein kommune aust for Aten i Hellas. Markópoulo høyrer til periferieininga Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen Markópoulo 21&nbsp;722&nbsp;innbyggjarar, medan tettstaden med same namn hadde 10&nbsp;394&nbsp;innbyggjarar.

## Byar og tettstader
Dei største byane og tettstadene i kommunen er:

## Referansar
Antarctic Automatic Weather Stations Project

**Antarctic Automatic Weather Station (AWS) Project** er eit antarktisk forskingsprosjekt ved Space Science and Engineering Center ved University of Wisconsin&ndash;Madison som er finansiert av Office of Polar Programs ved National Science Foundation (NSF). AWS-prosjektet starta i 1980 av professor Charles Sterns.

I dag driv og vedlikeheld AWS-prosjektet kring 63 automatiske vêrstasjonar i Antarktis, meir enn halvparten av alle stasjonane som i dag er i drift på kontinentet. 

## Sjå òg
* United States Antarctic Program
* klima i Antarktis
* Antarktis Meteorological Research Center

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctic Automatic Weather Stations Project|Antarctic Automatic Weather Stations Project]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* The Antarctic Meteorological Research Center and The Automatic Weather Stations Project
* The Space Science and Engineering Center
Feltleirar i Antarktis

Mange forskingsstasjonar i Antarktis gjev støtte til **feltleirar** som i hovudsakleg vert nytta om sommaren. Somme feltleirar består av permanente strukturar, medan andre berre består av teltleirar. Feltleirane vert nytta for mykje forskjellig, som logistikk (Sky Blu) til forskign (WAIS Divide Field Camp).

## Liste

## Sjå òg
*Stasjonar i Antarktis
*Demografi i Antarktis
*Antarktiskekspedisjonar
*Transport i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctic field camps|Antarctic field camps]]» frå ,  den 15. mars 2014.*
Glyká Nerá

**Glyká Nerá** (gresk Γλυκά Νερά, tyder *søte vatn*) er ein tettstad og ein tidlegare kommune aust på halvøya Attikí i Hellas. Frå 2011 er han ein del av kommunen Peanía i&nbsp;periferieininga&nbsp;Aust-Attikí i periferien Attikí.

Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunaleininga Glyká Nerá 11&nbsp;877&nbsp;innbyggjarar, som alle budde i tettstaden med same namn.

## Referansar
Great Wall-stasjonen

**Great Wall-stasjonen** (kinesisk 长城站|t=長城站 Chángchéng Zhàn) er den første kinesiske stasjonen i Antarktis.

Han ligg på King George Island, 2,5&nbsp;km frå den chilenske Frei Montalva-stasjonen og 960&nbsp;km frå Kapp Horn.

Stasjonen ligg på ei isfri klippe, kring 10 meter over havet. Om sommaren er det opp til 40 personar her, om vinteren kring 14. 

Han vart opna den 20. februar 1985.

## Sjå òg
*Zhongshan-stasjonen
*Det kinesiske polare forskingsinstituttet
*MV Xue Long
*Yellow River-stasjonen

## Kjelder
* 
* 

## Bakgrunnsstoff
* Official website Det kinesiske polare forskingsinstituttet 
* Official website kinesiske Arktis and Antarktis eidministration
* COMNAP Antarktis Facilities 
* COMNAP Antarktis Facilities Map
Kunlun-stasjonen

**Kunlun-stasjonen** (kinesisk 昆仑站, 崑崙站, Kūnlún Zhàn) er ein av tre kinesiske stasjonar i Antarktis.

Han ligg 4087 moh., 7,3&nbsp;km sørvest for Dome A og vart offisielt opna 27. januar 2009. Når han er ferdig utbygd vil han dekkje eit område på 558 m². Hovudbygningen, som dekker 236 m², vart reist i april 2009.

Staden er ein av dei kaldaste i verda med temperaturar stundom under −80 °C om vinteren. Satelittmålingar har indikert at stader i nærleiken kan nå verdsrekorden med -90 °C.

I april 2012 vart den første av tre antarktiske Schmidt-teleskop (AST#) reist ved Kunlun Station. Dei to andre vart installert i 2013 og 2014. Eit større optisk teleskop, Kunlun Dark Universe Survey Telescope (KDUST), er planlagt å vere ferdigbygd innan 2020.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctic Kunlun Station|Antarctic Kunlun Station]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Det kinesiske polare forskingsinstituttet
Antarctic Meteorological Research Center

**Antarctic Meteorological Research Center (AMRC)** er eit antarktisk forskingsprosjekt under National Science Foundation (NSF) med base i Space Science and Engineering Center (SSEC) ved University of Wisconsin. AMRC vart starta som eit samband mellom UW-Madison det automatiske vêrstsjonprosjektet (AWS) og Man computer Interactive Data Access System (McIDAS), som òg vert driven av UW-Madison.

Behovet for satellittbilete frå geostasjonære og polarbanesatellittar over Antarktis førte til at AMRC vart skipa. I dag skapar AMRC samansette satellittbilete og utfører forsking med desse bielta og andre observasjonar gjort av satellittane. I tillegg samlar AMRC inn og sender ut data frå Antarktis, i tillegg til å arkivere dei, og fremjer forsking i Antarktis gjennom utdanning. AMRC er ei av dei viktigaste kjeldene til vêrdata frå Antarktis og områda rundt.

Antarctic Meteorological Forecast Center (AMFC) ved UW-Madison vart starta opp samstundes og sender ut vêrvarsel for forskingsfartøy i nærleiken av Antarktis. 

## Sjå òg
*United States Antarctic Program
*klima i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctic Meteorological Research Center|Antarctic Meteorological Research Center]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* Antarctic Meteorological Research Center og The Automatic Weather Stations Project
* The Space Science and Engineering Center
* McIDAS
Zhongshan-stasjonen

**Zhongshan-stasjonen** er den andre kinesiske stasjonen i Antarktis og vart opna 26. februar 1989.

Han vart driven av Det kinesiske polare forskingsinstituttet (PRIC). Han ligg i Larsemannfjella i Prydzbukta i Aust-Antarktis, nokre kilometer frå den russiske Progress II-stasjonen og den rumenske Law-Racoviţă-basen.

Stasjonen vert kvart år vitja av den kinesiske fartøyet «Xue Long».

Stasjonen kan ta imot 60 personar om sommaren og 25 om vinteren. Han er base for forsking på marine, glasiologiske, geologiske og atmosfæriske vitskapar og for ekspedisjonar inland, such as to Kunlun-stasjonen ved Dome A.

## Sjå òg
*Great Wall-stasjonen
*Det kinesiske polare forskingsinstituttet
*MV «Xue Long»
*Yellow River-stasjonen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Antarctic Zhongshan Station|Antarctic Zhongshan Station]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 

## Bakgrunnsstoff
* Det kinesiske polare forskingsinstituttet 
* Kinesiske Arktis og Antarktis Adminsitrasjon
Anthon B. Nilsen

**Anthon Bernhard Elias Nilsen** () var ein norsk næringsdrivar, stortingsmann og forfattar frå Svelvik i Vestfold. Han var ein framståande Høgremann, som under psevdonymet **Elias Kræmmer** skreiv ei lang rekke populære underhaldningsbøker.

## Liv og gjerning
Nilsen var son til ein skipper og reiste sjølv til sjøs i fire år, tok styrmannseksamen i 1872 og skippereksamen året etter. I 1874 byrja han arbeide på eit kontor i Drammen, frå 1876 var han styrar for sagbruket Nilsen & Mathisen i Fredrikstad. Seinare starta han sjølv opp med trelasthandel, sagbruk, høvleri, cellulosefabrikk og tresliperi, frå 1900 busett i Moss. Han var medlem av ulike kommunale styre, så som bystyre, hamnestyre og skulestyre. Formann i Fredrikstad «tømmerdirektion» og i Den norsk høvellastforening, og i representantskapen i Privatbanken. I tillegg var han styremedlem og -leiar i ei rad private aksjeselskap. I 1912 busette Nilsen seg i Kristiania, der han var sjef for firmaet Anth. B. Nilsen & Co. Ltd.

Han engasjerte seg i politikken for Høgre-partiet og var formann i Smaalenenes amts konservative forening og ei tid medlem av sentralstyret i «Høgre». Perioden 1895-97 representerte Nilsen byen Fredrikstad på Stortinget, der han i 1895 var permittert frå 24. juni, og i 1896 frå 30. mai. På tinget var han medlem av konstitusjonskomiteen, og i 1897 også av ein spesialkomite vedkomande «ihændehaveobligationer».

Som forfattaren Elias Kræmmer debuterte Nilsen i 1894 med *Glade Borgere*, «humørfylte skildringer frå småbylivet». Over dei neste 25 åra kom fem liknande samlingar, som alle vann eit stort publikum. Endå større suksess hadde han med fem humoristiske romanar som han gav ut i tidsrommet 1920 til -30. På 1930-talet kom tre band med erindringar; tekstar som vaker i grenselandet mellom faksjon og fiksjon. Eit tolvbands samleverk, *Romaner og fortellinger*, kom ut i 1949.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Scott's Hut

**Scott's Hut** er ei hytte som ligg på nordkysten av Cape Evans på Ross Island i Antarktis. Ho vart reist i 1911 under Terra Nova-ekspedisjonen, leia av Robert Falcon Scott. Då han skulle velje base for operasjonane i 1910-1913, ønskte ikkje Scott å bruke den gamle hytta si Discovery Hut som han hadde bygd ved McMurdo Sound under Discovery-ekspedisjonen i 1901–1904. Denne første hytta ligg på Hut Point, 20&nbsp;km sør for Cape Evans. For det første var den gamle hytta særs kald, og for det andre så hadde skipet til Scott, «Discovery», blitt fanga i isen ved Hut Point, eit problem han ønskte å unngå ved å legge basen lenger nord.

## Skildring

Scott's Hut var prefabbrikert i England før ho vart frakta med skuta sørover. Ho er 50 fot lang og 25 fot brei. 

Det står ein kross på ein ås bak Scott's Hut ved Cape Evans, men denne er ikkje knytt til kaptein Scott, og vart reist til minne om tre medlemmar frå gruppa til Ernest Shackleton ved Rosshavet, som omkom i nærleiken. Krossen reist til minne om kaptein Scott og kompanjongane hans står på toppen av Observation Hill.

I løpet av vinteren 1911 levde 25 menn under Terra Nova-ekspedisjonen i hytta. Det var frå her Scott sette ut på den fatale turen til Sørpolen. Då Scott ikkje kom attende frå polen, drog fleire av mennene attende til hytta for å vere her vinteren 1912 og for å leite etter lika våren etter. I 1913, då Terra Nova-ekspedisjonen var over, vart forsyningar sette igjen i hytta. 

Hytta vart nytta på ny i 1915-1917 av gruppa som vitja Rosshavet under ekspedisjonen til Shackleton, då skuta Aurora vart fanga i isen og dreiv nordover. 10 stranda menn nytta då hytta og klarte å overleve på grunn av forsyningane som var lagt att her. I januar 1917, etter at Shackleton hadde berga dei overlevande, sette han hytta i stand og låste ho før han drog.

Etter 1917 stod hytta urørt fram til 1956 då amerikanske ekspedisjonsmedlemmar gravde ho ut av snø og is. Ho var i utmerkt stand og fleire lekamar frå dei tidlegare ekspedisjonane låg framleis i hytta. Noko vart teke som suvenirar, men hytta er framleis omtrent like intakt som ho var i 1917. 

New Zealand og Storbritannia har sidan 1970-åra jamleg restaurert (stort sett fjerning av snø og is) både denne hytta og Discovery Hut . 

## Sjå òg
* Antarktiskekspedisjonar
* Winter Quarters Bay

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Scott&#39;s Hut|Scott&#39;s Hut]]» frå ,  den 13. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Scott's hut needs repair *frå BBC*
* Bilete av Scott's Hut ved Cape Evans i dag
Den norske Forleggerforening

**Den norske Forleggerforening**, og kalla **Forleggerforeningen**, er ein bransjeorganisasjon og medlemsforeining for norske forlag. Administrasjonen har tilhald i Øvre Vollgate 15 i Oslo. Foreininga vart skipa i 1895.

Foreininga har som oppgåve mellom anna å take vare på forlaga sine interesser andsynes både forfattarorganisasjonar og omsetjarorganisasjonar som Norsk faglitterær forfatter- og oversetterforening, Den norske Forfatterforening, foreininga Norske Barne- og Ungdomsbokforfattere, Norsk Oversetterforening (som organiserer omsetjarar av skjønnlitteratur) og fleire, og likeeins andsynes Bokhandlerforeningen (som ivaretek interessene til bokhandlarane). Foreininga yter òg juridisk hjelp og andre tenester til medlemane. Dessutan er foreininga talsorgan andsynes styresmakter, presse, kringkasting og liknande. 

Som medlemar i foreininga kan verte slike verksemder som har som næring å gje ut bøker, vitskaplege tidsskrift, ljodbøker, audiovisuelle læremiddel eller anna opphavsrettsverna materiale i elektronisk form. Verksemda må vere registret i Noreg. Både store og små forlag er medlemar i foreininga. Til saman står desse verksemdene for mesteparten av omsetjinga av bøker i Noreg. 

## Bakgrunnsstoff
*Internettsidene til Den norske Forleggerforening.
*Forelggerforeningens oversyn over medlemsforlaga.
Henryk Arctowski-stasjonen

**Henryk Arctowski-basen** (polsk *Polska Stacja Antarktyczna im. Henryka Arctowskiego*) er ein forskingsstasjon på King George Island, utanfor kysten av Antarktis.

## Historie
Han er kalla opp etter Henryk Arctowski (1871-1958), som var ein meteorolog som var med den belgiske oppdagaren baron Adrien de Gerlache på Belgica-ekspedisjonen 1897-1899. Dette var den første ekspedisjonen som overvintra i Antarktis. Han var den første som laga ein vindfaktor og hevda at vind kunne vere like skadeleg for menneskehud som kulde i harde klima. 

Stasjonen vart oppretta den 26. februar 1977. Han vart driven av Det polske vitskapsakademiet og hovudforskingsområda er marinbiologi, oseanografi, geologi, geomorfologi, glasiologi, meteorologi, klimatologi, seismologi, magnetisme og økologi.

Fordi han er lett tilgjengeleg og den polske besetninga er venleg, er han ein av dei mest vitja forskingstasjonane i Antarktis. Det vert dyrka ferske grønsaker i eit drivhus. Strendene nær stasjonen er dekt av mykje kvalbein fordi staden vart nytta til å handsame fangst til kvalfangarane i området i tidlegare tider. 

Stasjonen ligg pingvinkoloniar me tre forskjellige pingvinar (adeliepingvin, ringpingvin og bøylepingvin), og har status som ein stad med særskild vitskapleg interesse (SSI) i følgje Antarktistraktaten.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Henryk Arctowski Polish Antarctic Station|Henryk Arctowski Polish Antarctic Station]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* *Antarctica*. Sydney: Reader's Digest i 1985, s.&nbsp;130–133. 300.
* Child, Jack. *Antarctica and South American Geopolitics: Frozen Lebensraum*. New York: Praeger Publishers i 1988, p.&nbsp;12.
* Lonely Planet, *Antarctica: a Lonely Planet Travel Survival Kit*, Oakland, CA: Lonely Planet Publications, 1996, p.&nbsp;273.
* Stewart, Andrew, *Antarctica: An Encyclopedia*. London: McFarland & Company i 1990 (2 volumes, p.&nbsp;37.
* U.S. National Science Foundation, *Geographic Names of Antarctica*, Fred G. Alberts, ed. Washington: NSF, 1980.


## Bakgrunnsstoff
*  Offisiell nettstad
* Offisiell nettstad på engelsk
* COMNAP
Artigas-basen

**General Artigas-stasjonen** (spansk *Base Científica Antártica Artigas*), òg kalla **Artigasbasen**, er ein liten uruguayansk forskingsstasjon i Antarktis. 

Artigasbasen vert driven av Det uruguayanske antarktiske instituttet og har vore i drift sidan 1984. Det har vorte forska på glasiologi, atmosfæren, oseanografi og geovitskapar. Basen kan ta imot opp til 60 personar om sommaren og ni om vinteren. 

## Bakgrunnsstoff
*  Uruguayansk Antarktisinstitutt
*  Antarkos 23. the 2007 Artigas Base Crew
Base Aérea Teniente Benjamín Matienzo

**Base Aérea Teniente Benjamín Matienzo** er ein stasjon i Antarktis styrt av det argentinske luftforsvaret. Basen er berre i bruk om sommaren. Årsmiddeltemperaturen på staden er −11,6 °C, den høgaste temperaturen som er målt er 13,1 °C og den lågaste er −44,4 °C.

Basen vart grunnlagd den 15. mars 1961 som eit samarbeid mellom Den argentinske hæren og luftforsvaret som *Base Conjunta Teniente Matienzo*, og den 15. november 1963 vart namnet endra til *Destacamento Aeronáutico Teniente Matienzo* og var berre driven av luftforsvaret. I 1965 fekk basen det noverande namnet sitt. Han vart nedlagd 1972–1973. og opna att 8. september 1974, så nedlagd igjen i 1984–1985, og han fekk då status som ikkje-permanent base.

## Sonderakettar
To sonderakettarm Gamma Centauro, vart sendt opp frå basen i 1965.

## Sjå òg
* Argentinsk Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Base Aérea Teniente Benjamín Matienzo|Base Aérea Teniente Benjamín Matienzo]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad Direccion Nacional del Antartico
*   Base Matienzo Marambio Foundation site
* COMNAP
Base Decepción

**Base Decepción** er ein argentinsk base på Deceptionøya i Sør-Shetlandsøyane.

Stasjonen vart grunnlagd den 25. januar 1948 og var ein heilårsstasjon fram til desember 1967 då basen måtte evakuerast under eit vulkanutbrot. Sidan den gong har basen berre vore bemanna på sommaren. 

Øya har hatt fleire store vulkanutbrot i 1967, 1969 og 1970.

I 1950 vart det sett opp ein seismograf på basen  og i 1951 fekk han utstyr til å gjere målingar av ionosfæren. I 1993 vart det opna eit vulkanobservatorium. 

## Klima





## Bakgrunnsstoff

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Base Decepción|Base Decepción]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


* Base Decepción på Marambio.aq
* Direcciòn Nacional del Antartico
* COMNAP  

lenkjetittel
Teo Otto

**Teo Otto** eller **Theo Otto**, eigenleg  **Theodor Karl Otto** (), var ein tysk scenograf og kunstmålar, fødd i Remscheid i Tyskland og avliden i  Frankfurt am Main etter ei hjarteinfarkt. I løpet av livet hadde Teo Otto arbeidd med meir enn 800 teaterproduksjonar.

Teo Otto byrja som kunstmålar og hadde si fyrste utstilling med målarstykke under ein sommarfest på folkehøgskulen *Volkshochschule Remscheid* i Remscheid, der òg Käthe Kollwitz, Otto Pankok, Gert Wollheim og Christian Rohlfs var representerte. I tida 1923 til 1926 studerte han måleri og skulptur på kunstakademiet i Kassel hjå Ewald Dülberg (1888-1933), lagde scenedekorasjonar og hadde eit studieopphald i Paris. Han arbeidde saman med målaren Giorgio de Chirico,  den ungarskfødde målaren, fotografen og scenografen László Moholy-Nagy og målaren, bilethoggaren og scenografen Oskar Schlemmer, vart kjend med komponisten Igor Stravinskij og forfattaren Bertolt Brecht, og møtte den tysk-jødiske poeten Else Lasker-Schüler.

Men i 1933 fekk Teo Otto yrkesforbod av dei nazistiske styremaktene i Tyskland etter å ha gått ut mot dei offentleg, og emigrerte til Sveits. Her lagde han scenedekorasjonar for det legendariske teateret *[[Zürcher Schauspielhaus]]* i Zürich, som vart som ein tilfluktsstad for tyskspråklege teater i tida fram til den andre verdskrigen var over. På Zürcher Schauspielhaus kom han til å verte heilt fram til han avleidd i 1968. Han stod her mellom anna for scenografien til fleire uroppføringar av Bertolt Brechts skodespel, soleis i 1941 for skodespelet *Mutter Courage und ihre Kinder* (Mor Courage og borna hennar).

Etter krigen vart Teo Otto den mest etterspurde scenografen innanfor tyskspråkleg teater.  Han arbeidde mellom anna for Salzburger Festspiele og Wiener Burgtheater, men òg for scener i New York, Paris, London, Israel og fleire andre stader. Arbeida hans for skodespelaren, iscenesetjaren og intendanten Harry Buckwitz, namngjeten for sine oppsetjingar av Bertolt Brechts skodespel, vart ein rettesnor for den vest-tyske Brecht-tolkinga.

Teo Otto Theater (det tidlegare *Stadttheater*) i Remscheid i Tyskland fekk namn etter Teo Otto den 30. september 2001.

## Bakgrunnsstoff
*Kronologisk ordna opplysningar om Teo Otto på internettsidene til Teo Otto Theater i byen Remscheid, Tyskland.
Base General Bernardo O'Higgins Riquelme

**Base General Bernardo O'Higgins Riquelme** eller **Base Libertador General Bernardo O'Higgins Riquelme**, forkorta Bernardo O'Higgins kalla opp etter Bernardo O'Higgins, er ein fast bemanna chilenske base i Antarktis og hovudstaden i kommunen Antártica. Han ligg 13 meter over havet, kring 30&nbsp;km sørvest for Prime Head, det nordlegaste punktet på Den antarktiske halvøya. Han vart opna den 18. februar 1948 og er ein av basane i Antarktis som har vore lengst i kontinuerleg drift. Om vinteren er det 16 personar som heldt til på basen, og om sommaren vanlegvis kring 44, men han kan ta opp mot 60 personar. Basen vert driven av den chilenske hæren, og vert òg kalla *Puerto Covadonga* etter hamna han ligg ved.

Den tyske antarktiske mottakarstasjonen (GARS eller German Antarctic Receiver Station) vart oppretta ved O'Higgins i 1991 av DLR. Han er ein satellittbakkestasjon i Antarktis for å ta imot data frå satellittbaserte sensorar i sørpolområdet som elles ville gått tapt. 

## Klima
Bernardo O'Higgins-basen har eit kaldt arktisk klima (Köppen *E*). Årsmiddelnedbøren er 772 mm og er jamt fordelt utover året, typisk med eit lite maksimum om våren. Temperaturane er låge året rundt. Den varmaste månaden er januar med ein månadsmiddeltemperatur på 1 °C, medan den kaldaste månaden er juli med ein månadsmiddeltemperatur på -8 °C.




## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Base General Bernardo O&#39;Higgins Riquelme|Base General Bernardo O&#39;Higgins Riquelme]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Base General Bernardo O'Higgins 
* Instituto Antartico Chileno si offisielle side 
* Gecko2 Electric Boogaloo http://www.gecko2.proboards.com
*The O'Higgins Pingvin-kamera (bøylepingvinar; sesongbasert)
* COMNAP
Schauspielhaus Zürich

**Schauspielhaus Zürich** ('Skodespelhuset Zürich')  eller **Zürcher Schauspielhaus**  er eit teater i  Zürich i Sveits, rekna som eit av dei viktigaste tyskspråklege teatera i Europa. Teaterbygningen vart reist i 1892.

Etter at nazistane kom til makta i Tyskland og Austerrike i 1933 og la sine restriksjonar på all kunstnarisk verksemd, emigrerte mange skodespelarar, iscenesetjarar og scenografar til den tyskspråklege luten av det nøytrale Sveits, og Schauspielhaus Zürich vart fristaden for mange av dei. Ved hjelp av dei fekk teateret ein stor oppsving, og kunne mellom anna skilte med fleire gode fyrsteoppsettingar av skodespela til den tyske forfattaren Bertolt Brecht. Soleis vart Schauspielhaus Zürich den største og viktigaste av dei tyskspråklege frie scenene fram til slutten av den andre verdskrigen. 

Jamvel etter krigen held dette teateret fram med å vere ei leiande tyskspråkleg scene ved å utmerke seg ved fyrsteoppsettingar av skodespel av fleire tyskspråklege forfattarar i verdsklasse, som Max Frisch, Friedrich Dürrenmatt, Carl Zuckmayer, Georges Schehadé, Botho Strauß og Yasmina Reza.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Ingebrigt Nordbye

**Ingebrigt Nordbye** () var ein næringsdrivar og stortingsmann frå Selbu i Sør-Trøndelag.

Nordbye var son til lensmannen i Selbu. Sjølv gjekk han realskulen i Trondheim, arbeidde så som kontorist hos futen i Strinda. Han overtok slektsgarden Kvello i Selbu i 1846, der han bygde ei kornmylne og dreiv landhandel. Dessutan var han skogvaktar og tømmermmerkar for ein trelasthandlar busett i Trondheim.

Han var ordførar i Selbu frå 1856 til -73 og kasserar i den lokale sparebanken 1859-73. I tillegg var han medlem av forlikskommisjonen 1864-73 og av matrikkel-kommisjonen  i Gauldal fogderi. Han deltok i kristenlivet som formann i misjonsforeininga i Selbu.

Nordbye representerte Søndre Trondhjems amt på Stortinget i 1868-69 og 1871-73, men var permittert i 1872-sesjonen. Heile tida han var tingmann sat han som medlem av justiskomiteen. Han døydde i hovudstaden, under stortingsopphaldet der, 45 år gammal.
  
## Kjelder
*Lindstøl, Tallak:*Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Base Melchior

**Base Melchior** er ein argentinsk stasjon i Antarktis som vart oppretta 3. mars 1947 på Île Anvers i Argentinsk Antarktis.

Han er den andre antarktisbasen til Argentia etter at Orcadas marineavdeling vart oppretta i 1904.

I 2014 var Melchior ein av 13 forskingsbasar i Antarktis som er driven av Argentina. Frå 1947 til 1961 var han ein permanent base, men sidan den gong har han berre var bemanna om sommaren.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Melchior Base|Melchior Base]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Base Primavera

**Base Primavera** («Vår» på spansk) er ein argentinsk forskingsstasjonen oppretta i 1977 på sørsida av innløpet til Cierva Cove på Danco Coast i Antarktis. Namnet på basen var  
**Base de Ejército Primavera** fram til 1990 då det vart endra. 

Han er berre i bruk om sommaren, med ei vanleg besetning på seks argentinske forskarar, fire utanlandske og åtte militære.

## Sjå òg
* Argentinsk Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Base Primavera|Base Primavera]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Base Presidente Eduardo Frei Montalva

**Base Presidente Eduardo Frei Montalva** er den viktigaste antarktisbasen til Chile. Han ligg på Fildes Peninsula, eit isfritt område, ved Fildes Bay (Maxwell Bay), vest på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Han ligg like ved Escudero-stasjonen og berre 200 meter frå den russiske Bellingshausen-stasjonen, 10 meter over havet. Basen ligg i den chilenske kommunen Antártica, som er Antarktis-området som Chile har gjort krav på (Chilensk Antarktis, Magallanes y la Antártica Chilena-regionen).

I nærleiken ligg òg basane Great Wall (Kina), General Artigas-stasjonen (Uruguay), King Sejong-stasjonen (Sør-Korea), Jubany (Argentina), Commandante Ferraz (Brasil), Henryk Arctowski (Polen) og Machu Picchu-basen (Peru). Lenger borte ligg Arturo Prat-basen, òg chilensk, 50&nbsp;km i vest.

## Skildring
Basen har ei 1300 meter lang flystripe (*Teniente Rodolfo Marsh Martin Aerodrome*, ICAO-kode SCRM, med 50 interkontinentale og 150 flyturar innan Antarktis kvar sesong, og tener mange av basane i området. Her ligg òg bustadområdet Villa Las Estrellas med sjukehus, ein skule, ein bank, ein liten butikk og meir. Om sommaren er det opp til 150 menneske her, og om vinteren kring 80.

Basen kom i drift i 1969 som *Centro Meteorológico Eduardo Frei*. Då installasjonane vart utvida fekk han namnet *Base Teniente Rodolfo Marsh*, medan vêrsenteret heldt det originale namnet. I løpet av 1990-åra fekk heile basen kalla Base Presidente Eduardo Frei Montalva, medan flystripa heldt namnet Teniente Rodolfo Marsh.

## Klima
Området har eit tundraklima. Middeltemperaturen i juli er -6,3 °C; i januar 1,4°C, medan årsmiddeltemperaturen er -2,4°C. Årsmiddelnedbøren er 405 mm. Den våtaste månaden er mars med 62,5&nbsp;mm og den tørraste er juli med 18,2&nbsp;mm.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Base Presidente Eduardo Frei Montalva|Base Presidente Eduardo Frei Montalva]]» frå ,  den 15. mars 2014.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Official website Det chilenske antarktiske instituttet 
*  Webkamera frå Tenente Martin-flyplassen