open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rozovadalen

**Rozovadalen** (bulgarsk Розова долина, *Rozova dolina*, Rosedalen på norsk) er ein dal i Bulgaria like sør for Balkanfjella og nord for Sredna Gora. Geologisk består dalen av to elvedalar, med elvene Strjama i vest og Tundzja i aust.

Dalen er vidkjend for roseindustrien sin, som produserer 70 % av roseolja i verda. Senteret for roseoljeindustrien er Kazanlăk, med andre byar inkludert Karlovo, Sopot og Kalofer. Kvart år vert det halde festivalar som feirar rosene og roseolja.

## Bakgrunnsstoff

* Bilete frå Rozovadalen
Norwegian Air Shuttle-destinasjonar

Her er ei liste over destinasjonar Norwegian Air Shuttle flyg til (februar 2008):

## [[Afrika]]

## [[Asia]]

## [[Europa]]
Burgas

**Burgas** (bulgarsk Бургас), stundom skrive *Bourgas*, er ein by og ein kommune i provinsen Burgas i Bulgaria og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byane Burgas og Bălgarovo og ti andre busetnader.

Burgas er den fjerde største byen i landet, og den nest største byen på kysten av Svartehavet etter Varna. Kommunen har eit areal på 532&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 196&nbsp;582 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 189&nbsp;741 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Burgas høyrer heile kommunen Burgas i tillegg til kommunane Sozopol og Kameno. Heile storbyområdet har eit samla innbyggjartal på 218&nbsp;111.

Byen er omringa av Burgassjøane, og er det vestlegaste punktet i Svartehavet i den store Burgasbukta. Burgas har den største og viktigaste hamna i Bulgaria, og byen er eit senter for industri og turisme. I dag er byen eit viktig økonomisk og kulturelt senter i søraustlege delar av Bulgaria, der Burgas flyplass tener feriestadane langs den sørlege bulgarske kysten.

## Busetnader i kommunen
Dei største busetnadene i kommunen er:

## Merknadar

## Referansar
Kommunistisk Plattform

**Kommunistisk Plattform** er ein partiførebuande paraplyorganisasjon samansett av tidlegare AKP-arar og medlemer frå ML-gruppa Revolusjon og Noregs kommunistiske studentforbund. Organisasjonen vart skipa i kjølvatnet av AKP-nedlegginga. Kommunistisk Plattform har til føremål å reisa eit nytt parti med kommunistisk organisering.

I ei fråsegn frå organisasjonen heiter det mellom anna at:


Akp er i ferd med å legge seg ned og gå inn i et nytt ”bredt” parti sammen med Rød Valgallianse. Det sammenslåtte partiet er et åpenbart reformistisk prosjekt.

Kommunistisk plattform har derfor tatt initiativ til å forene de kommunistene i Norge som ikke har gitt etter for opportunismen. 

Et koordineringsutvalg med folk fra ulike ml-miljøer står bak Kommunistisk plattform.


Organisasjonen har tidsskriftet *Revolusjon* som talerøyr.

Talspersonen til Kommunistisk Plattform er Dagbjørn Skipnes.
Leiinga i KP(ml) er ikkje offentleg kjend. Tidlegare talspersonar:

* Kjell Arnestad 2007-2012
* Torstein Skarbø 2012-2013
* Dagbjørn Skipnes 2013-

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
* tidsskriftet Revolusjon
Kusymre

**Kusymre** (*Primula vulgaris*) er ein plante i nøkleblomfamilien. Slektsnamnet *[[Primula]]* tyder «den fyrste om våren», og viser til at dette er ein vårblomstrande plante. Han har einskildståande gulkvite blomar. 

Planten er vanleg i kyststrøk frå Aust-Agder til Sør-Trøndelag. Han veks i fuktig skyggefull skog og gressbakkar, og trivst òg i maritimt miljø nær sjøen.

## Medisin
Kusymre er ikkje giftig, både blomar og blad kan etast, og skal ha ein blodreinsande effekt. Planten har vore nytta som  medisinsk urteplante som slimløysande, krampeløysande, svakt smertestillande og roande middel.

## Kultur
Kusymre er kommuneblome for Bokn kommune og var fylkesblome for Hordaland fylke.

Lokalt på Vestlandet blir plantn kalla «kublom». Han har og andre lokale namn som «kusømra», «gulveis» og «liblom». Namnet kusymre kan kome av at han blomar på den tida då kyrne kunne sleppast på beite.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Fylkesblomst for Hordaland fylke
*
Stara Zagora

**Stara Zagora** (bulgarsk Стара Загора) er ein by og ein kommune i provinsen Stara Zagora i Bulgaria. Kommunen omfattar byen Stara Zagora og 51 andre busetnader.

Byen er den sjette største i Bulgaria, og er eit viktig økonomisk senter. Han ligg om lag 231&nbsp;km frå Sofia. Stara Zagora er kjend for dei rette gatene, lindetre og poetar.

I følgje handelskammeret i byen er Stara Zagora ein av dei eldste busetnadane i Europa, og er minst åtte tusen år gamal.

## Areal og folketal
Kommunen har eit areal på 1&nbsp;062&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 144&nbsp;213 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 122&nbsp;536 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Stara Zagora høyrer heile kommunen Stara Zagora i tillegg til kommunane Gălăbovo, Opan og Radnevo. Heile storbyområdet har eit samla innbyggjartal på 174&nbsp;183.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Historie
Thrakarane busette seg i området rundt 300 til 400 hundreår fvt., og kalla staden *Beroe*. Her grov ein ut kopar og tinn, og eit gunstig klima gav gode forhold for jordbruk. Romarane bygde opp landsbyen til festninga *Augusta Trajana*, ein blømande by. Byen låg ved kryssingspunktet til ulike handelsvegar gjennom Sentral-Europa, Litleasia og Romarriket. På denne tida var det grekarar, romarar og thrakarar som heldt til i byen. Dei skapte storarta bad og kanalar. Etter 500-talet heitte byen *Vereja* og seinare etter den bysantinske keiserinna *Irinopolis*. I mellomalderen kallar bulgararane byen *Boruj* og *Tjelesnik*, tyrkarane *Eski Hisar* (gamal festning) og *Eski Zagra*, som førte til det noverande namnet. Sidan 1871 har byen hatt sitt noverande namn.

Under Det osmanske riket var byen kjend for sin silke-, lêr- og koparindustri. Mange moskear vart ført opp, mellom anna den store Eski-moskeen. Byen brann ned fleire gongar. Under den russisk-tyrkiske krigen (1877-1878) stod det fleire slag i byen, og han vart nesten heilt øydelagd av tyrkarane. Etter frigjeving frå det osmanske styret (1878) vart byen bygd opp att og utvida med rettvinkla gater.

## Kjende personar frå Stara Zagora
* Vasil Bozjinov, komponist
* Vesselina Kasarova, sopransongarinne
* Anna Tomova-Sintov, sopransongarinne

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Stara Zagora|Stara Zagora]]» frå ,  den 26. april 2007.*  


### Referansar
Pleven

**Pleven** (bulgarsk Плевен) er ein by og ein kommune i provinsen Pleven i Bulgaria, og hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byane Pleven og Slavjanovo, i tillegg til 23 andre busetnader. Han ligg nord i landet, og er den sjuande største byen i Bulgaria.

Kommunen har eit areal på 804&nbsp;km². Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 113&nbsp;131 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 92&nbsp;101 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Pleven høyrer heile kommunen Pleven i tillegg til kommunane Dolna Mitropolija og Dolni Dăbnik. Heile storbyområdet har eit samla innbyggjartal på 139&nbsp;903.

Internasjonalt er byen kjend for Omleiringa av Pleven i 1877, og er i dag eit stort økonomisk senter nordvest i Bulgaria. Han ligg 170&nbsp;km frå hovudstaden Sofia og 320&nbsp;km frå kysten av Svartehavet.

## Historie

Namnet Pleven dukkar opp i eit historisk dokument for første gong i 1266, då det låg ei festning her. Arkeologiske utgravingar har vist at det har budd menneske i området i langt lengre tid. Under det første hundreåret etter Kristus tok romararne over staden og kalle byen *Storgosia*. Av slavarane fekk byen seinare namnet *Kamenec*. Namnet Pleven kjem frå 1200-talet. Under osmanarane var Pleven ein sterk festning og garnisonsby, som utvikla seg til eit viktig forvaltings-, handels- og handverkssentrum.

Byen var ein viktig krigsskueplass under den russisk-tyrkiske krigen 1877-1878, då den russiske tsaren Alexander II heldt byen for å kunne frigje Bulgaria. Den russiske og rumenske hæren betalte dyrt for sigeren, men opna vegen for at Det osmanske riket tapte krigen og at Bulgaria kunne verte sjølvstendig.

## Busetnader
Dei største busetnadene i kommunen er:

## Kjende personar frå Pleven
* Lucy Diakovska, pop- og musikalsongar
* Emil Dimitrov, songar og komponist
* Georgi Kirkov, poet
* Tereza Marinova, lengdehoppar
* Svetlin Rusev, målar
* Slavi Trifonov, underhaldar og songar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Pleven|Pleven]]» frå ,  den 3. mai 2017.*  

### Referansar

## Bakgrunnsstoff
Skriftfolket

**Skriftfolket** (arabisk **اهل الكتاب**, *ahl al-kitab*) er i Koranen ei nemning på folkegrupper som hadde Guds heilage skrift, det vil seie jødar og kristne. Innan muslimsk tradisjon kan òg andre grupper ha vorte inkludert blant skriftfolket, til dømes parsarar.

Tradisjonelt har islam vist respekt for *skriftfolket* og hatt toleranse for desse folkegruppene. Jødar og kristne i islamske samfunn har hatt *[[dhimmi]]-status*, det vil seie at dei har hatt krav på vern. Dei har, mot å betale ein særskatt (*[[jizya]]*), vore sikra allmenne rettar utan å måtte konvertere til islam. 

Muslimske menn har kunne teke seg koner blant skriftfolket, men ikkje blant heidningane. 

## Kjelder

* Koranen, norsk-arabisk utgåve ved Einar Berg (Universitetsforlaget)
* Jan Opsal og Arild M. Bakke 1994: *Mellom kors og halvmåne* (Credo)
Ainulindalë

**Ainulindalë** (alvisk for *Ainusongen*) er ein enkeltståande forteljing skriven av J.R.R. Tolkien, og utgjeven saman med *Quenta Silmarillion* i boka The Silmarillion, redigert av Christopher Tolkien i 1977. 

Soga er gamal frå Tolkien si hand, og det første utkastet finst i opninga av The book of lost tales. Ho er ikkje stort endra frå den tid (skriven om lag 1920).

## Handlinga

Ainulindalë tek for seg opphavet til verda, om korleis Eru eller Ilùvatar (Gud) skapte heilage vesen, Ainuane, for at dei skulle synge for han. Gjennom Ainusongen vert verda skapt, og Ainuane vert sende inn i verda for å skipe ho. Under songen vert det mislyd og uorden på grunn av Melkor, som vil skape motiv på utsida av dei tankane Eru har skapt. 

## Emne

Handlinga i forteljinga tek opp i seg trådar frå John Milton sitt verk Det tapte paradis. Di meir finn ein tankegods her som godt kan karakteriserast som gnostisk. Teksta er kanskje ei av dei mest metafysiske som er skrivne av Tolkien.
Arne

**Arne** er eit mannsnamn av norrønt *Arni*, som tyder 'ørn'.

Ei norsk målføreform med røter frå sørvestlandet er Ådne, medan Arn kan vere ei kortform av Arne eller av Arnt.

Arne har i Noreg namnedag 4. august.

### Bruken av namnet i Noreg
Arne var blant dei mest populære døypenamna i Noreg i perioden frå rundt 1890 til 1960, med ein topp i 1920-talet. Arne var det mest populære døypenamnet på gutar i Noreg i alle år frå 1911 til 1935.

* I folketeljinga frå 1801 var 2500 listeført med dette namnet, nær 200 med namnet Ådne og nesten like mange med namnet Ar(e)n.
* I 1900 var det 6600 heitte Arne, 8 som heitte Ådne og 30 som heitte Arn.
* I 2007 har nær 29 500 Arne som første fornamn, vel 850 heiter Ådne og 36 heiter Arn.

## Kjende namneberarar
* Arne Garborg (døypt Aadne) (1851-1924), forfattar
* Arne Bang-Hansen (1911-1990), skodespelar
* Arne Arnardo (1912-1995), sirkusdirektør	
* Arne Næss (1912-2009), filosof
* Arne Skouen (1913-2003), filmregissør 
* Arne Hestenes (1920-95), journalist
* Arne Domnérus (1924- ), svensk musikar
* Arne Bendiksen (1926-2009), musikar
* Arne Haukvik (1926-2002), politikar (Senterpartiet)
* Arne Bakker (1930-2009), fotballspelar
* Arne Husveg (1933-2004), tidlegare formann i Norges Blindeforbund
* Arne Haugestad (1935-), høgsterettsadvokat
* Arne Olav Brundtland (1936-), forskar gift med Gro
* Arne Næss jr. (1937-2004), fjellklatrar og forretningsmann
* Arne Kjell Larsen (1937-), kombinertløpar
* Arne Treholt (1942-), spiondømd politikar	
* Arne Scheie (1944-), sportsjournalist
* Arne Lindtner Næss (1944-), skodespelar
* Arne Sigve Klungland (1950-2004), politimann	
* Arne Brimi (1957-), kokk
* Arne Johannessen (1958-), politimann og fagforeningsleiar
* Arne Borgstrøm (1959-), norsk symjar
* Arne Hjeltnes (1963-), programleiar i fjernsyn, næringslivsleiar
* Arne Svingen (1967-), forfattar	

## Kjelder
* Olav Veka: Namneboka, Det Norske Samlaget 1991

## Bakgrunnsstoff

* Folketeljingar i Digitalarkivet
Ontario

**Ontario** er den folkerikaste provinsen i Canada og den nest største i utstrekking etter Quebec. Provinshovudstaden Toronto er den største byen i landet. Ontario grensar til Manitoba i vest og Quebec i aust, medan grensa i sør er til USA og delstatane Michigan, New York, Minnesota og Pennsylvania. Det meste av landegrensa er naturleg, danna av innsjøen Lake of the Woods og dei fire store sjøane: Superior, Huron, Erie og Ontario, som har gjeve provinsen namnet sitt, og deretter langs St. Lawrence-elva.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Quebec

:*For byen, sjå [[Québec]]*

**Québec** (fransk ) eller **Quebec** (engelsk  eller som fransk) er ein provins i austre Canada. Québec er den største provinsen i utstrekking og det nest største administrative området, etter territoriet Nunavut. Han er den andre folkerikaste i landet, med mesteparten av innbyggjarane busette langs eller nær St. Lawrence-elva. Han grensar til Ontario, New Brunswick, Newfoundland og Labrador, og til USA (statane New York, Vermont, New Hampshire og Maine) i sør. 

Det offisielle språket i provinsen er fransk; dette er den einaste provinsen i Canada der engelsk ikkje har denne statusen. Québec vert difor sett på som ein eigen nasjon internt i Canada.

## Namn

Ordet *quebec* – som betyr 'der elva smalnar' på algonkinsk – vart brukt av algonkin-, cree og mi'kmaq-folk for å visa til innsnevringen av St. Lawrence-elva ved Cap Diamant, grunnleggarstaden til byen Québec (3. juli 1608) og «byrjinga av landet og provinsen Canada» (7. september 1535). I 1632 beskreiv Samuel de Champlain staden slik: «[…] eit sund i elva, som indianarane seier […].» Namnet er attestert med ulike stavemåtar: Qvebecq i 1601; Quebeck eller Kébec i 1609; Québec i 1613. og Kebbek

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Arthur Honegger

**Arthur Honegger** () var ein sveitsisk komponist som var fødd i Frankrike og budde store delar av livet sitt i Paris.

Han var med på å skipa gruppen Les Nouveaux Jeunes med mellom anna Darius Milhaud og Erik Satie, kjend som Les Six frå 1920.

## Verk
### Orkesterverk
**Pastorale d’été* (cirka 1920)
**Movements symphoniques*:
** *Pacific 231* (1923)
** *Rugby* (1928)

### Symfoniar
* Symfoni nr 1 (1930)
* Symfoni nr 2 for strykeorkester og trompet (1941)
* Symfoni nr 3 *Liturgique* (1945–46)
* Symfoni nr 4 *Deliciae Basilienses* (1946)
* Symfoni nr 5 *Di tre re* (1950)

### Konsertar
* Konsert for piano og orkester (1924)
* Kammarkonsert for fløyte, engelsk horn og strykeorkester (1929)
* Konsert for cello (1948)

### Operor
* *[[Judith (1926)|Judith]]* (libretto René Morax, 1926)
* *[[Antigone (1927)|Antigone]]* (libretto Jean Cocteau etter Sofokles, 1927)
* *[[L'Aiglon (1937)|L'Aiglon]]* (samarbeid med Jacques Ibert, 1937)

### Operetter
* *Kung Pausoles eventyr* (1934), libretto Albert Willermetz, etter Pierre Louÿs sin roman *Les Aventures du roi Pausole* (1901)
* *Les petites Cardinals* (samarbeid med Jacques Ibert, 1938)

### Oratorier
* *Le roi David*, ('Kong David', 1921)
* *Le cris du monde* (1931)
* *Jeanne d'Arc au bûcher*, ('Jeanne d'Arc på bålet'), mysteriespel, (libretto Paul Claudel) (konsertversion 1938; operaversion 1942)

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
Dobritsj

**Dobritsj** kan vere: 

* Dobritsj by, by og kommune i provinsen Dobritsj i Bulgaria
* Dobritsjka eller «Dobritsj landleg», landkommune i provinsen Dobritsj i Bulgaria
* Provinsen Dobritsj, provins i Bulgaria
Plevna

**Plevna** er eit tidlegare namn på byen Pleven i Bulgaria.

Plevna er òg namnet på ein stad i Romania:
* Plevna i Grebănu, busetnad i landkommunen (*comună*) Grebănu i Buzău fylke
Newfoundland og Labrador

**Newfoundland and Labrador** (fransk *Terre-Neuve-et-Labrador*, irsk *Talamh an Éisc agus Labradóir*, latin *Terra Nova*) er ein provins i Canada som omfattar øya Newfoundland og Labrador på fastlandet. Provinsen ligg heilt nordaust i Canada med kyst mot Atlanterhavet.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Sliven

**Sliven** (bulgarsk Сливен) er ein by og ein kommune i provinsen Sliven søraust i Bulgaria, og er hovudstad i provinsen. Kommunen omfattar byane Sliven og Kermen, i tillegg til 43 andre busetnader.

Sliven er den niande største byen i Bulgaria og er kjend for dei bulgarske innbyggjarane som kjempa mot ottomanarane på 1800-talet. 

I 1834 oppretta Dobri Zjeljazkov den første fabrikken i Bulgaria, og starta med det den industrielle utviklinga i landet. Sliven var eit av dei største industrisentera i Bulgaria, og spelte ei viktig rolle i å byggje opp landet på nytt. Byen har lange tradisjonar innan tekstilproduksjon, maskinbyggjing, og glasproduksjon, og teknisk- og matindustri. 

## Areal og folketal
Kommunen har eit areal på 1&nbsp;354&nbsp;km2. Ved folketeljinga i 2021 hadde kommunen 112&nbsp;890 innbyggjarar, medan sjølve byen hadde 80&nbsp;467 innbyggjarar.

Til storbyområdet for Sliven blir rekna heile kommunen.

Dei største busetnadene i kommunen er:

## Kjelde

### Referansar
New Brunswick

**New Brunswick** (fransk *Nouveau-Brunswick*) er ein provins søraust i Canada, den einaste i landet med to offisielle språk. Namnet på provinsen kjem frå ein gammal engelsk skrivemåte for den tyske byen Braunschweig.
Nova Scotia

**Nova Scotia** (latin for 'Ny-Skottland'; skotsk-gælisk *Alba Nuadh*, fransk *Nouvelle-Écosse*) er ein provins søraust i Canada. Han er den andre minste provinsen i Canada, etter Prince Edward Island. Dei viktigaste næringskildane har tradisjonelt vore primærnæringar som fiske, gruvedrift, skogbruk og landbruk, men dei siste tiåra har ein òg utvikla turisme, teknologiverksemd og kulturtiltak som film og musikk.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Asparuhov most

**Asparuhov most** er ei bru i Varna ved Svartehavet i Bulgaria, som knyter bydelen Asparauhovo saman med resten av byen på andre sida av kanalen mellom Svarteahvet og Varnasjøen.

Brua er 2,05 km lang, 50 meter høg og veg 3&nbsp;200 tonn. Ho har 38 pålar, som kvar ber 2&nbsp;400 tonn. Brua er svært trafikkert og meir enn 10&nbsp;000 kryssar ho i døgeret. 

Ein byrja bygginga av brua i 1973, etter at ein måtte utvida kanalen mellom Varnasjøne og havet. Opninga av brua skulle opphavleg skje 30. september 1976, men brua vart ferdig før tida og vart opna 8. september av Todor Zjivkov. Samtidig vart den nye kanalen under brua opna 1. september. 

Etter 20 år utan reparasjonar, byrja ein å restaurere brua mellom 1996 og oktober 1998, men brua vart ikkje opna på ny før 17. september 1999, ein dato langt etter dei opphavlege planane. 

I dag er ikkje Asparuhov most berre ei viktig transportåre, men òg ein stad for tilhengjarar av ekstremsport sidan brua er ein ideell for strikkhopping.

## Kjelder
* Varna.info.bg. *[http://varna.info.bg/asparuhovo_bridge.htm Asparuhov most] *
* Panoramabilde av Asparuhov most 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Asparuhov most|Asparuhov most]]» frå ,  den 26. august 2020.*
Bebresj viadukt

**Bebresj viadukt** er ei bjelkebru på motorovegen Hemus (eller A2) i Bulgaria. Ho ligg i Vitinja-passet i Balkanfjella, om lag 60 km aust for Sofia i ei høgd 1&nbsp;050 meter over havet. Brua vart opna i 1985 og vart teikna av D. Dragoev, P. Mintsjev and Y. Todorov frå Moststroj AD. 

Viadukten er 720 m lang og har 12 spenn, som kvar er 60 meter lange. Ho stig 120 meter over bakken på det høgaste, og vert rekna som den høgaste brua på Balkan og i Bulgaria. Brua er ein ynda stad for strikkhopping på grunn av den store høgda over bakken. 

## Kjelder
* Bebresj viadukt på Structurae

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bebresh Viaduct|Bebresh Viaduct]]» frå ,  den 11. mars 2007.*
Belenski most

**Belenski most** eller **Bjala bru** er ei bogebru over elva Jantra nord i Bulgaria, om lag 1 km frå landsbyen Bjala i provinsen Ruse. Ho vart rekna som ei stor bragd under gjenoppbygginga av Bulgaria på midten av 1800-talet. 

Brua vart konstruert mellom 1865 og 1867 av den bulgarske arkitekten Kolju Fitsjeto etter ordre frå den tyrkiske statsmannen Mithat Pasha. Ho er 276 m lang og 6 m brei, med 14 bogar som kvar har ei seglingshøgd på 12 meter og dekorert med relief av dyr. Brua er laga av lokal kalkstein og kalksteinsmørtel. 

Belenski most vart skada under ein flaum i 1897, og om lag 130 meter av brua vart øydelagd. Ho vart rekonstruert mellom 1922 og 1923 med armert betong, men den opphavlege forma var uendra. 

Brua er ikkje eigna for moderne biltrafikk, og ei ny bru er bygd ved sida av den gamle (om lag 40 meter frå) for å ta seg av trafikken.
Pokritija most

**Pokritija most** (Покрития мост) er ei overbygd bru ved byen Lovetsj i Bulgaria. Brua kryssar elva Osam, og knyter saman den gamle (*Varosja*) og den nye delen av Lovetsj, og er kanskje det mest kjende landemerket i byen. 

I 1872 vart den gamle brua over elva nesten heilt øydelagd av ein flaum, og den lokale politisjefen gav ordre om at den vidkjende bulgarske byggjemeisteren Kolju Fitsjeto skulle byggje ei ny bru. Fitsjeto valde personleg materiale for trebrua, og alle innbyggjarane i Lovetsj medverka i byggeprosessen. Dei fattigare arbeida, medan dei rikare donerte pengar og betalte arbeidarane. Brua stod ferdig ferdig i 1874.

Den opphavlege brua hadde ei lengd på 84 meter og husa 64 butikkar. Ho vart derimot fullstendig øydelagd av ein brann natt til 3. august 1925. Ei meir moderne bru vart konstruert i 1931, men denne vart bytta ut med ein rekonstruksjon av Kolju Fitsjeto sitt design i 1981-1982. Den noverande brua er 106 meter lang og har 14 butikkar. Arktitekten bak denne brua var Zlatev.
Djavolski most

**Djavolski most** er ei bogebru over elva Arda i Bulgaria. Ho ligg 10 km frå den bulgarske byen Ardino i Rodopifjella, og er ein del av eldgamal veg som knyter saman låglandet i Thrakia med den nordlege kysten av Egearhavet.

Ein er ikkje sikker på når Djavolski most vart bygd, og forskjellige kjelder seier alt frå 1300-talet til tidleg på 1600-talet. Brua er den største og mest kjende av sitt slag i Rodopifjella, er 56 meter lang og har tre bogar. Ho har òg fleire små hol i dei små bogane slik at ein kan lese av vassnivået i elva. Djavolski most er 3,5 meter brei, og hovudbogen er 11,5 meter høg. 

Brua vart erklært eit kulturminne 24. februar 1984.

## Bilete

Fil:Bulgaria-Diavolski most-03.jpg
Fil:Bulgaria-Diavolski most-01.jpg
Fil:Bulgaria-Diavolski most-02.jpg


## Kjelder

* *[http://www.journey.bg/bulgaria/bulgaria.php?guide=2178 Journey.bg. Djavolski most]*
* *[http://www.glavatarski-han.com/turisti4eski_obekti_dqvolskimost.htm Glavatarski han.com Djavolski most] *
----
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Dyavolski most (bridge)|Dyavolski most (bridge)]]» frå , den 11. mars 2007.*
Vennskapsbrua Giurgiu-Ruse

**Vennskapsbrua Giurgiu-Ruse** eller meir vanleg **Donau-brua** (bulgarsk Дунав мост, *Dunav most*) er ei fagverksbru av stål over Donau, som knyter den sørlege breidda i Bulgaria til den nordlege breidda i Romania mellom byane Ruse og Giurgiu. 

Brua opna 20. juni 1954 og var teikna av V. Andreev. Brua er 2,80 km lang, og er den einaste brua så langt over Donau mellom Bulgaria og Romania. Anna trafikk over elva førgår ved hjelp av ferjer. Brua har to etasjar, ein for veg (to felt), og ein for jarnbane, i tillegg til fortau for fotgjengarar. Det tok to og eit halvt år å byggje brua med hjelp frå Sovjetunionen. Vennskapsbrua Giurgiu-Ruse hadde lenge grensekontrollar på kvar side av brua. Etter 1. januar 2007 vart det ikkje lenger utført tollkontroll, og passkontroll vert berre utført ein stad av anten det bulgarske eller rumenske politiet, sidan grensa er ei indre grense i EU. Grensekontrollen vart heilt fjerna då Bulgaria og Romania vart ein del av Schengenavtalen.
Mustafa Pasja bru

**Mustafa Pasja bru** eller Starijat most (Старият мост) (Den gamle brua) er ei bogebru over Maritsa i Svilengrad, sør i Bulgaria. Ho vart opna i 1529, og er representativ for tidleg osmansk arkitektur. Brua er eit av symbola på Svilengrad, og er ei av årsakene til framgangen byen har hatt gjennom hundreåra. Ho er om lag 300 meter lang, 6 meter brei, og har 20 bogar. 

Ein flaum øydela nokre av bogane i 1766, og ein rekonstruksjon stod ferdig i 1809.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Old Bridge, Svilengrad|Old Bridge, Svilengrad]]» frå ,  den 11. mars 2007.*
Biševo

**Biševo** (italiensk Busi) er ei øy i Adriahavet, som høyrer til Kroatia. Ho ligg ligg ved den dalmatiske halvøya, 5&nbsp;km sørvest for øya Vis, og har eit areal på 5,8&nbsp;km². Administrativt høyrer øya inn under kommunen Komiža i fylket Split-Dalmatia.

Biševo består av kalkstein, og det høgaste punktet er Straženica på 239 m. På midten av øya er det dyrkande marker, medan nordsida av øya er dekt av furuskog, og sørsida av kratt eller berr stein. Sjøen rundt er rik på fisk. Hovudnæringa på øya er vindyrking og fiske.

Eit benediktinarkloster vart grunnlagd på Biševo i 1050 av Ivan Grlić (italiensk Giovanni Gherlich) frå Split, men det vart 200 år seinare forlate på grunn av trugselen for sjørøvarar. Kyrkja av St. Silvester er bevart nær ruinane av klosteret.

Der kysten er bratt er det mange grotter, og den mest vidkjende er Den blå grotta, som har vore tilgjengeleg sidan 1884, og som ein berre kan kome inn i med båt. Ho er 18 meter lang, 6 meter djup og 6 meter høg. Inngangen til grotta er berre 1,5 meter høg og 2,5 meter brei. Frå klokka 10 til 13 skin sollyset gjennom opninga av grotta, og reflekterer frå den kvite havbotn, slik at lyset i grotta vert blåfarga, og lekamar i vatnet sølvfarga.

## Folketal
Folketalet på øya ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Biševo|Biševo]]» frå ,  den 11. mars 2007.*  

### Referansar





## Bakgrunnsstoff
* Biševo på croatia-beaches.com
* Biševo på croatiatouristcenter.com 
* Biševo på nautic-apartments.com 
* Artikkel om Biševo
Tyrifjord videregående skole

**Tyrifjord Videregående skole** er ein vidaregåande skule skule som ligg i Hole kommune i Buskerud. Skulen høyrer til adventistsamfunnet, og kristentru er difor ein viktig del av skulemiljøet.

På TVS kan ein velje mellom treårig studiespesialiserande og toårig yrkesfagleg opplæring. På studiespesialiserande opplæring har ein retningane realfag, samfunnsfag og økonomi og språkfag. På yrkesfagleg opplæring har in toårig helse- og sosialfag-linje med retning helsefagarbeidar. Skulen har også allmennfagleg påbygging etter gammal reform. Allmennfagleg påbygging gjev studiekompetanse på lik linje med studiespesialiserende opplæring, og kan takast på eitt år.

På skulen kan ein bu på internat eller vere dagelev.

Rektor ved skulen er Styrkår Dramstad.

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Anders Frihagen

**Anders Rasmus Frihagen** ()  var ein norsk politikar og bankmann.
Han var statsråd i Nygaardsvoldregjeringa frå 1939 til 1945.

Frihagen var frå Åheim i Vanylven. Han avla eksamen ved Volda lærarskule i 1914 og var deretter eitt år lærar på Volda millomskule og gymnas. Gjekk sidan befalskurs før han studerte jus ved universitetet i Kristiania. Etter juseksamen i 1922 arbeidde han to år i Finansdepartementet. 1924-36 var han inspektør i Bank- og Sparebankinspeksjonen. I 1936 vart han sjef for den nyoppretta statlege industribanken.

Hausten 1939 vart arbeidarpartimannen Frihagen utnemnd til handelsminister. Våren 1940 fylgde han regjeringa heile vegen til Tromsø. Då regjeringa forlet landet i juni, vart Frihagen beordra til Stockholm. Mars 1942 vart han overflytta til London, der han nokre månader etter vart tildelt posten som forsyningsminister.

Sommaren 1945 gjekk han tilbake til direktørstillinga i Den norske Industribank og hadde denne til 1957. 1951-62 var han også direktør for Bankinspeksjonen. I fleire år var han styreformann i A/S Sydvaranger og sidan i A/S Frionor.

* Handelsminister 2. oktober 1939&ndash;7. juni 1940
* Regjeringa sin representant i Stockholm 7. juni 1940&ndash; april 1942 (Konsultativ statsråd : 7, juni 1940&ndash;7. oktober 1943)
* Forsynings- og gjenreisingsminister 1. oktober 1942&ndash;25. juni 1945

## Kjelder
* *Store norske leksikon*
Kelly Clarkson

**Kelly Brianne Clarkson** () er ein amerikansk songar fødd i Texas. Ho var med i fyrste sesong av *[[American Idol]]* i 2002, og vann heile konkurransen. Då ho deltok i *World Idol*, vart ho likevel slått av Kurt Nilsen.

Kelly Clarkson er den *idol*-artisten som har hatt størst suksess i verda, om ein ser på platesal. Debutsingelen hennar, «A Moment Like This», kom rett inn på førsteplassen på US Billboard Hot 100 og laga ny rekord for det høgaste hoppet til førsteplassen i historia til topplista. Singelen blei den som selde mest i USA i 2002.

## Diskografi
* 2003 &ndash; *Thankful*
* 2004 &ndash; *Breakaway*
* 2007 &ndash; *My December*
* 2009 &ndash; *All I Ever Wanted*
* 2011 &ndash; *Stronger*
* 2012 &ndash; *Greatest Hits - Chapter 1*
* 2013 &ndash; *Wrapped In Red*
* 2015 &ndash; *Piece by Piece*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
* Kelly Clarkson Web
Raudt

**Raudt** (R) er eit norsk sosialistisk parti. Partiet var stifta i 2007, etter at Arbeidaranes Kommunistparti (AKP) og Raud Valallianse (RV) var avvikla for å samle kreftene på ytste venstrefløy i Noreg i eit nytt politisk parti. Raud Ungdom heldt fram som ungdomsorganisasjonen til partiet Raudt.

Marie Sneve Martinussen er partileiar frå 2023. Charlotte Therkelsen er nestleiar. Reidar Strisland er partisekretær. Leiaren i Raud Ungdom er Liv Müller Smith-Sivertsen.

Ved stortingsvalet i 2021 fekk Raudt 4,7 % oppslutning, som gav 8 stortingsmandat. Dette var det beste resultatet partiet hadde fått ved nasjonale val sidan skipinga i 2007.

## Politisk plattform
Raudt har kamp mot forskjells-Noreg som si hovudsak. Partiet er ei samanslåing av Raud Valallianse (RV) og Arbeidernes Kommunistparti (AKP). Raudt er eit revolusjonært, sosialistisk parti. Målet til partiet er å skapa eit samfunn utan utbytting og undertrykking, og som byggjer på rettferd og solidaritet.

Raudt har sin historiske ideologiske bakgrunn i marxismen og maoismen. Partiet kallar seg ikkje kommunistisk, slik forløparen AKP gjorde. Mange medlemar kjem òg frå andre politiske miljø og tradisjonar, mellom anna har den trotskistiske organisasjonen Internasjonale Sosialistar slutta seg til partiet.

## Historie
I samband med skipinga av det nye partiet vart Raud Valallianse og Arbeidernes Kommunistparti lagde ned. Raud Ungdom held fram som ungdomsorganisasjonen til partiet. Det var 260 delegater til stades under skipingsmøtet på Håndverkeren i Oslo. Namnet «Raudt» vart valt med 128 stemmer mot 71. Andre framlegg til namn var Raudt Val og Solidaritet. Fram til oktober 2007 brukte partiet formelt namnet Raud Valallianse, på grunn av retningslinene i vallova.

Ved fylkestingsvalet i 2007 fekk RV/ Raudt 2,1 % av røystene, og gjorde sitt beste lokalval nokon gong sidan RV vart skipa. RV/ Raudt fekk i 2007 sin første ordførar i Risør kommune, der Knut Henning Thygesen vart vald i direkteval. Partiet har likevel ikkje slått gjennom på landsbasis i så stor grad som ein hadde håpa, trass i stor entusiasme rundt sjølve partidanninga og mange nye medlemar og sympatisørar. Det har vorte trekt fram fleire moglege årsaker til dette, mellom anna intern strid i partiet og den aukande blokkdanninga i rikspolitikken som følgja av det raudgrøne regjeringssamarbeidet. Ved stortingsvalet i 2009 oppnådde Raudt 1,3% av røystene. Dette var ein framgang frå dei siste vala, men stod likevel ikkje i stil med forventningane i partiet. Heller ikkje i Raudt sine satsingsfylke, Oslo og Hordaland, vart resultatet godt nok, og partiet fekk inkje stortingsmandat.

Partiet har vore representert på Stortinget sidan 2017, då partileiar Bjørnar Moxnes vart vald inn for Oslo. Partiet har representantar i fleire fylkesting og kommunestyre. Per 2025 hadde partiet ordføraren i éin kommune: Charlotte Therkelsen i Kragerø.

## Valhistorikk

## Leiing

### Partileiarar
* 2007–2010 Torstein Dahle
* 2010–2012 Turid Thomassen
* 2012–2023 Bjørnar Moxnes
* 2023– Marie Sneve Martinussen

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Brijuni

**Brijuni** eller **Brioni** er ei gruppe av tolv små øyar i Adriahavet, som høyrer til Kroatia. På andre sida av Fažanasundet ligg halvøya Istria på vestkysten av Kroatia. Den største øya, Veli Brijun (5,6&nbsp;km²), ligg 2&nbsp;km utanfor kysten. Øyane er kjend for å vere svært naturskjønne og er ein feriestad og ein nasjonalpark i Kroatia.

## Historie
Brijuni hadde fleire romerske busetnadar i antikken, men opp til seint på 1800-talet vart øyane stort sett nytta for steinbrota sine, som hadde vore i drift i fleire hundreår. Øyane høyrte til Venezia frå mellomalderen, og stein frå øyane vart brukt til å byggje palass og bruer i byen. Øyane vart ein del av Napoleon sine Illyriske provinsar.

I 1815 vart øyane ein del av Kongedømet Austerrike, som seinare vart Austerrike-Ungarn. Under denne perioden forsynte steinbrota på øyane stein til Wien og Berlin. Då det vart oppretta ein marinebase i hamna i Pula, førte austerrikarane opp ei solid festning på øya Brioni, i lag med mindre festningar på nokre av dei andre øyane.

Den austerriksk-ungarske marinen drog bort frå festninga, og i 1893 kjøpte den wienske forretningsmagnaten Paul Kupelwieser heile halvøya og oppretta ein eksklusiv feriestad. Det vart bygd hotell av første klasse, restaurantar, strender, eit kasino, ein marina og området vart den fremste feriestaden langs den austerrikske rivieraen. Kupelwieser oppretta og ein seglregatta, ein golfbane og fleire musikk- og litteraturhendingar. Øyane vart ein populær feriestad for den øvre klassen i Wien, og vart vitja av fleire i kongefamilien, den rike europeiske eliten og aristokratar.

I 1918, etter den første verdskrigen, vart Brioni ein del av Italia. Karl Kupelwiser, son av grunnleggjaren, prøvde å oppretthalde feriestaden, men etter den økonomiske krisa på 1920-talet, gjekk han konkurs og tok sjølvmord. I 1930 tok den italienske staten over drifta av øyane.

I 1945, etter den andre verdskrigen, vart Brijuni ein del av Jugoslavia, og kommunistleiaren Josip Broz Tito, gjorde øyane om til sin personlege sommarresidens. Den slovenske arkitekten Jože Plečnik teikna ein paviljong for Tito. Nesten 100 utanlandske statsleiarar vitja Tito på øyane hans, i tillegg til filmstjerner som Elizabeth Taylor, Richard Burton, Sophia Loren, Carlo Ponti og Gina Lollobrigida. Tito døydde i 1980, og i 1983 vart øyane erklært ein nasjonalpark av Jugoslavia.

I 1991 fekk Kroatia sjølvstende, og gjorde øyane om til eit internasjonalt konferansesenter. Fire hotell på Veli Brijun vart opna på nytt, i tillegg til ein safaripark, som inneheld dyr som vart gjeve til Tito. Den internasjonale poloturneringa, som går tilbake til Karl Kupelwieser si  tid i 1924, vart gjenoppretta i 2004.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brijuni|Brijuni]]» frå ,  den 11. mars 2007.*  

## Bakgrunnsstoff
*Brijuni nasjonalpark 
*Brijuni Polo Classic
*Brijuni bilder
Saxe Bjørkedal

**Saxe Bjørkedal** () var ein viktig norsk tradisjonsberar for trebåtar og båtbygging.

Han vart fødd i Bjørkedalen i Volda kommune, og lærte båtbygging i tradisjonen der.
Han dreiv aktivt granskingsarbeid på gamle trebåtar og rekonstruert fleire.

Dei viktigaste rekonstruksjonsarbeida:
* Bygde oppatt eit fjørefar av gamal båtmaterial som vart funne på sjøbud i Nupen, Hallebygda, Sande. Noko nytt material vart sett inn.
* Bygde oppatt sunnmørottring av gamal båtmaterial som vart funnen på naustvegg på Viddal, Ørsta. Ferdig 1991. Noko ny material vart sett inn
* Rekonstruerte og laga modell av sunnmørsjekt (som vart bygd i full storleik i 2000, Anna Olava) ut frå sjøbudmaterialar funne på Håkonsholmen, Ulstein
*Rekonstruerte og laga modell av Myklebustskipet som vart bygd på Nordfjordeid 2016-19.

I 2002 fekk Saxe Bjørkedal Kongens Fortenestemedalje i gull for det store og viktige arbeidet han hadde gjort for norsk kystkultur. 
Han bygde mange båtmodellar. Nokre av dei er brukte til kyrkjeskip. Likeeins bygga han feler, og var spelemann.

Han var bror til Sigurd Bjørkedal.

Saxe Bjørkedal var busett i Flora kommune
## Bakgrunnsstoff
* Kongens gull til Saxe Bjørkedal
Magnar Åm

**Magnar Åm** () er ein norsk komponist. 

Han er utdanna organist og kantor frå det dåverande Bergen Musikkonservatorium (no Griegakademiet), og har studert komposisjon med Ketil Hvoslef i Bergen og Ingvar Lidholm ved Kungliga Musikhögskolan i Stockholm. Han har Statens garantiinntekt. Han er busett i Volda, der han i tillegg til komponistverksemda òg arbeider med barne- og ungdomskor. Der har han i fleire år vore dirigent for ungdomskoret Digitalis, der hovudtyngda av repertoaret har vore nyare musikk, deriblant fleire verk av Åm sjølv. Oder 2006 han vann den europeisk komponistenpris i Berlin for sitt musikkstykke „‘tisn’t the snow falling, it’s us leaving the ground“. Han vart tildelt Arne Nordheims komponistpris for 2009. 

Magnar Åm er son til skulestyraren og forfattaren Olav Åm.

## Antydning


## Bakgrunnsstoff
Drvenik Mali

**Drvenik Mali** er ei øy i Adriahavet utanfor kysten av Kroatia. Ho ligg utanfor Dalmatia, vest for Drvenik Veliki, 8 nautiske mil frå Trogir. Administrativt høyrer øya inn under kommunen Trogir i fylket Split-Dalmatia.

Øya har eit areal på 3,3&nbsp;km². Kysten er ujamn og sjøen rundt øya er grunn, og derfor passande for fiske. Det høgaste punktet på øya er 79 meter høgt. Hovudnæringane på øya er jordbruk (stort sett oliven), fiske og turisme.

## Folketal
Folketalet på øya ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Drvenik Veliki

**Drvenik veliki** (av og til kalla **Drvenik veli**) er ei øy i Adriahavet utanfor kysten av Kroatia. Ho ligg utanfor Dalmatia, nordvest for Šolta, og 1,8&nbsp;km frå fastlandet.  Administrativt høyrer øya inn under kommunen Trogir i fylket Split-Dalmatia.

Arealet av øya er 12,07&nbsp;km². Det høgaste punktet er 178 meter høgt. Den største busetnaden på øya er Drvenik, og øya vart først busett på 1400-talet. I kroatiske nedskrivingar frå 1200-talet vert øya kalla «Gerona» eller «Giruan». Hovudnæringane på øya er jordbruk, fiske og turisme. Kysten av øya består av mange sand- og grusstrender.

## Folketal
Folketalet på øya ved dei siste folketeljingane var:

## Kjelder
### Referansar
Dugi Otok

**Dugi Otok** (kroatisk for «Lang øy») er ei øy i Adriahavet utanfor kysten av Kroatia. Ho ligg utanfor Dalmatia, vest for Zadar. Administrativt høyrer øya inn under kommunen Sali i fylket Zadar. Kommunen omfattar òg nokre småøyar ikring, der Zverinac er den einaste busette.

Ho er den største og austlegaste av Dei zadariske øyane, og har fått namnet sitt frå den karakteristiske forma (ho er 45&nbsp;km lang og 5&nbsp;km brei). Det høgaste punktet strekkjer seg opp mot 300 meter, og mange av dei høgareliggande områda er dekte av strandfuru. Vestkysten er høg og kupert, og mange av landsbyane ligg tett i tett på austsida. Desse er mellom anna Sali, den største, og Božava, Dragove, Soline, Brbinj, Luka, Polje, Verona, Savar, Veli Rat, Zaglav og Žman. Ein naturpark, Telašćica dekkjer den sørlege delen av øya, og ligg ved sida av nasjonalparken Kornati. I landsbyen Veli Rat ligg det eit flott fyr.

Fiske er ein av hovudnæringane her, men før i tida vart det òg produsert salt. Den vakre øya med middelhavsklima og italiensk kultur får få turistar. Olivenolje, fiken, ost og vin i lag med sjømat utgjer ein stor del av dietten til dei fastbuande. Det ligg fleire romerske ruinar på øya.

## Folketal
Folketalet på øya ved dei siste folketeljingane var:

## Merknader

## Kjelder
### Referansar
Čiovo

**Čiovo** (italiensk *Bua*) er ei lita øy i Adriahavet utanfor kysten av Kroatia. Administrativt høyrer øya inn under fylket Zadar. Den vestlege delen er ein eigen landkommune Okrug, den austlege høyrer inn under bykommunen Split, medan dei sentrale delane er administrert av bykommunen Trogir.

Øya har eit areal på 28,8&nbsp;km² (lengd 15,3&nbsp;km, breidd opp til 3,5&nbsp;km). Den høgaste toppen på øya er 218 m (Rudine, italiensk Monte Bua). I løpet av eit år fell det normalt 900&nbsp;mm nedbør her.

Čiovo ligg sentralt i Dalmatia, og vernar byen Trogir og Kaštelabukta. Bortsett frå Trogir ligg det fleire landsbyar på øya: Arbanija (italiensk *Arbania*), Žedno (*Nogaro*), Okrug Gornji (*Cerchio Superiore*), Okrug Donji (*Cerchio Inferiore*), Slatine (*Arona*) og den fråflytta Prizidnica (*Bua*).

Vegetasjonen er typisk for Middelhavet, og består stort sett av krattvegetasjon (steineik, myrt, burot, einer osv.). På nordsida (som er utsett for boravinden) er det skog av furu og sypress. Det er rikt jordbruk på øya, og det vert dyrka oliven, fiken, mandel, vin og sitrusfrukter.

## Historie
I mellomalderen hadde Čiovo mange landsbyar og var ein stad for spedalske. Ein har funne spor av den før-romanske kyrkja av St. Peter nær Slatine. Mellomalderkyrkja St. Mavro og den før-romanske kyrkja Jomfru Maria nær sjøen (*Gospa pokraj mora*) er bevart i Žedno. Folketalet auka på Čiovo auka på 1400-talet då flyktningar flykta frå ottomanarane.

## Folketal
Folketalet på øya ved dei siste folketeljingane, fordelt på kommunane, var:

Busetnadene på øya var:

## Merknader

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Čiovo|Čiovo]]» frå ,  den 11. mars 2007.*  

### Referansar
Hofgeismar

**Hofgeismar** er en by i den tyske delstaten Hessen med rundt 16.000 innbyggjarar. 
Byen ligg rundt 25 km nord for Kassel.

Byen er nemnd første gong nemnd i eit skjøte frå 1082, som *Hovegeismari*.

Han har fleire mellomalderbygg, mellom anna ei kyrkje frå 1100-1300-talet og rådhuset frå 1300-talet.

## Bakgrunnsstoff


fil:Hofgeismar-Rathaus.JPG|Rådhuset frå 1300-talet.
fil:Altstädter-Kirche.JPG|Altstädter Kirche
fil:Hofgeismar-Schönburg.JPG 
fil:Hofgeismar-Gesundbrunnen.jpg


## Bakgrunnsstoff
Cabimas

**Cabimas** er både ein by og ein kommune i delstaten Zulia, i Venezuela. Byen blir òg kalla *La Cenicienta*, 'Askepott'. Han er hovudbyen for petroleumsproduksjonen ved Maracaibosjøen.

Kommunen grensar i nord mot kommunar Santa Rita og Miranda, i vest til Maracaibosjøen, i aust mot delstaten Falcón og i sør mot kommunar Simón Bolivar og Lagunillas.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Cabimas|Cabimas]]» frå , den 5. november 2010.* 
 

## Bakgrunnsstoff
Havsule

**Havsule** (*Morus bassanus*, før *Sula bassana*) er ein stor sjøfugl i sulefamilien.

Havsula har torpedoforma kropp, lange smale venger og eit dolkeaktig nebb som er godt til å fanga fisk med. Den vaksne havsula kan bli opptil 87–100&nbsp; cm lang og vega 2,5–3&nbsp;kg. Vengespennet er 165–180&nbsp;cm.

## Skildring

Fuglane er kvite med svarte fjører ytst på vengene. Under hekkinga får hovudet og nakken gulaktige fjører. Unge fuglar er svarte dei første åra, men blir gradvis kvitare til dei får vaksen farge etter fem år.

## Levevis

Havsula held til i Nord-Atlanteren og Middelhavet. Ho lever av fisk som ho speidar etter frå høgder opptil 45 meter over havet. Når ho jaktar kan ho stupa ned mot fisken i opptil 100&nbsp;km/t.

Havsula er ein god symjar, den einaste fuglen som har symjehud mellom alle dei fire tærne.

Havsuler hekkar i tette koloniar i bratte klipper og skrentar. Dei hekkar første gongen når dei er mellom tre og fem år gamle.

Fuglemora legg eit enkelt kvitt, blåleg egg dekt av eit kalklag som delvis flassar av. Begge foreldra rugar. Ungfuglane dreg frå reiret når dei er omtrent tre månader gamle. 

## Bakgrunnsstoff

* Verdas suleartar med bilete og video
Kjølsdalen Musikklag

**Kjølsdalen musikklag** er eit brasskorps med om lag 30 musikantar (2007). Musikantane kjem frå skulekrinsane Kjølsdalen, Stårheim, Haugen, Hjelle og Nordfjordeid, men har hatt, og har, musikantar frå nabokommunane. Musikantane er i alderen 16 til 59 år (2007).

Korpset legg vekt stor vekt på det sosiale, men også det musikalske. Musikklaget har vore med på konkurransar sidan 1994 då vi debuterte i NM, og på desse åra har det vore ei stor musikalsk utvikling i korpset. I NM for brassband 2007 kom korpset på 2. plass i 4. divisjon, noko som gjev høve til å stille i 3. divisjon i 2008.

Konkurransane har ikkje vore noko mål i seg sjølv, men verkemiddel til å bli betre. Korpset held mange konsertar i løpet av året.
Elafitiøyane

**Elafitiøyane** er ei gruppe øyar i Adriahavet nordvest for Dubrovnik i Kroatia. Namnet har gresk opphav og tyder Hjortehalvøya (gresk elafos – hjort). Plinius den eldre var den første som nemnde øya i verket Naturalis Historia.

Elfatisøyane dekkjer mindre enn 30 kvadratkilometer og har eit totalt folketal i underkant av tusen menneske.

Tre hovudøyar:
* Šipan – den største øya og mest folkesette øya. 
* Lopud – har eit stort hotell
* Koločep – den største landsbyen er Donje Čelo

Andre mindre øyar:
* Daksa – ligg føre Gruž, Dubrovnik si hamn.
* Sv. Andrija – ei steinøy utan folk, men med eit fyr
* Ruda - 
* Mišnjak
* Jakljan
* Kosmeč 
* Goleč
* Crkvine
* Tajan
* Olipa – den vestlegaste av øyane

Dubrovnikøyane:
* Lokrum – enkelte reknar denne øya som ein del av Elafitsøyane.
Havhest

**Havhest** (*Fulmarus glacialis*) er ein stormfugl som hekkar i Noreg. Dei liknar på måker, men er ikkje i nært slektskap med dei. Havhesten er ca. 48&nbsp;cm lang, veg ca. 750&nbsp;gram og har eit vengespenn på 101&ndash;112&nbsp;cm. Den nærskylde sørhavhesten er litt større og har eit vengespenn på 115&ndash;120&nbsp;cm. Begge inngår i gruppa havhestar.

Havhesten tar variert animalsk føde, lever av fisk, blekksprut, krepsdyr og åtsel inkludert fiskeslo. Fuglane flyg ute over havet mesteparten av tida, bortsett frå i hekketida.

Talet på havhestar auka i føre hundreåret, men er no minkande. Moglege forklaringar er klimaendringar, mindre tilgang på fiskeslo frå kommersielt fiske, pesticidar, anna toksin og plastfragment som flyt i havet. Havhest er ført opp som sterkt truga på norsk raudliste for artar, 2021.

## Levevis

Som andre stormfuglar har havhestane avgrensa gange, men er sterke flygarar med eit breitt vengespenn, og stive vengeslag, som er heilt ulike måkene sitt. Havhestane ser kraftige ut i høve til måkene, og har korte, tjukke nebb. 

Dei hekkar i fjellhyller og legger eitt kvitt egg, som dei rugar på i 55&ndash;57 dagar. Som forsvar mot trugande rovfugl kan ungane kasta opp ei illeluktande olje mange meter. Luktolja vil matte fjørdrakta til rovfuglane, og kan føra til at dei døyr.

## Kjelder
* Mallory, M. L., S. A. Hatch, og D. N. Nettleship (2020). *Northern Fulmar (Fulmarus glacialis)*, version 1.0. In Birds of the World (S. M. Billerman, red.) Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.norful.01
;Referansar 

## Bakgrunnsstoff