open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elias Mork

**Elias Georgsson Mork** () var ein norsk forstmann frå Otterøya i Nord-Trøndelag.

Gardbrukarson Mork tok eksamen ved Noregs landbrukshøgskule i 1923 og vart dr.agr. same staden i 1934. Frå 1947 var han professor og leiar for Det norske Skogforsøksvesen, busett på Ås i Akershus. Sidan 1951 var han medlem i Det Norske Videnskaps-Akademi i Oslo.

Mork «granska oppyging av skog i Namdalen og i fjelltraktene og har gjeve ut mange  skrifter om skog og trevyrke».

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Per Mork

**Per Mork** () var ein norsk forfattar og skulemann frå Otterøya i Nord-Trøndelag. 

Etter eksamen frå Levanger lærarskule i 1897 underviste Mork i Verdal 1898-1900, på Otterøya 1900-07 og i Fet i Akershus frå 1907. Han gav i tida 1910-18 ut folkelivsskildringane *Fjord-krabber og skogsfant*, *Heiagutten*, *Dyr jord* og *Høstbrand*.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Carl Johs. Moe

**Carl Johannes Moe** () var ein norsk arkitekt frå Trondheim.

Moe tok eksamen ved Trondhjems tekniske anstalt i 1909, og var tilsett ved Norges Tekniske Høgskole frå 1915, professor frå 1933. Moe teikna bygningar med klassisistiske stiltrekk, til dømes Bispehaugen skole i Trondheim. I 1931 gav han ut *Kulturarkitektur og andre problemer*.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Basisk myelinprotein

**Basiske myelinprotein** (**MBP**) er to familiar sterkt positivt ladde uordna protein der særskilt den eine av dei er viktig i myelin. Basiske myelinprotein finst både i sentralnervesystemet og det perifere nervesystemet.

Genet som kodar for basiske myelinprotein (*MBP*) er meir enn 100 kilobasar langt, noko som er særs langt. Det har tre ulike sete for byrjing av avskriving, og gjev opphav til dei to familiane av protein: *klassiske basiske myelinprotein* og *golli-basiske myelinprotein.* Dei klassiske basiske myelinproteina er mellom dei mest talrike proteina i sentralnervesystemet. Dei vert i hovusak uttrykte i myeliniserande seller (oligodendrocyttar), og ser ut til å ha myelinisering som viktigaste biologiske rolle. Golli-basiske myelinprotein vert derimot òg uttrykte i andre seller, både nerveseller og andre seller (til dømes T-seller). I utrøyningar er basiske myelinprotein synte å kunna vekselverka med ulike protein, som selleskjelettproteina aktin og mikrotubular og bodberarproteinet kalmodulin bunde til .

Hjå pasientar med multippel sklerose er basiske myelinprotein meir deiminerte og mindre fosforylerte; og dess alvorlegare sjukdomen er, dess fleire argininrestar er deiminerte.

Basiske myelinprotein oppstod hjå kjevefiskar for kring 400 millionar år sidan, kring same tida myelin oppstod hjå denne gruppa ryggradsdyr. Ein homolog til golli-basiske myelinprotein er kjend frå niaugo, som til liks med andre kjevelause fiskar ikkje har myelin.

## Kjelder
One Dozen Berrys

***One Dozen Berrys*** er det andre studioalbumet til Chuck Berry. Det vart gjeve ut i mars 1958 på Chess Records. Med unntak av fem spor, «Rockin' at the Philharmonic», «Guitar Boogie», «In-Go», «How You've Changed» og «It Don't Take but a Few Minutes», var alle songane tidlegare gjevne ut på singlar. Albumet kom òg ut i Storbritannia. I 2012 vart albumet gjeve ut i lag med *[[Chuck Berry Is on Top]]* på same CD.

## Innhald

## Medverkande
* Chuck Berry — vokal, gitarar
* Hubert Sumlin — elektrisk gitar
* Johnnie Johnson, Lafayette Leake —  piano
* Willie Dixon — bass
* Fred Below, Ebbie Hardy — trommer

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:One Dozen Berrys|One Dozen Berrys]]» frå ,  den 29. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Silvev

**Silvev** (*floem*) er den delen av karvevet i ein plante som har som hovudoppgåve å leia løyste organiske stoff rundt i han. 
Den andre typen karvev er vedvev *(xylem)*.

Silrøyr dannar dei eigentlege leiingsbanane i silvevet. Eit silrøyr består av ei lang rekkje enkeltseller, silrøyrelement, som kvar har ei lengd på 0,1–0,5 mm. Skilleveggane (silplater) er gjennomhola som ein sil. Sellene er levande, men cytoplasma her er ikkje skarpt skild frå sellesafta, ettersom tonoplastmembranen manglar. Silrøyrelementa mister sellekjerna under utviklinga, og ein meiner at aktiviteten deira blir styrt frå parallelt liggjande følgjeseller som har kjerne.

Produkta frå fotosyntesen, særleg sukker (sukrose), blir leia frå blada gjennom silvevet til veksande organ og til lagringsorgan. 
Transporten av organiske stoff går frå selle til selle og passerer då silplatene. Ved slutten av vekstperioden blir silplatene hjå dei fleste plantar tilstoppa av eit polysakkarid, kallose. Om dette ikkje blir løyst opp igjen ved byrjinga av neste vekstsesong, må nye silrøyr dannast før sukkertransporten kan koma i gang. 

Nakenfrøa plantar og bregner har i staden for silrøyr svært lange silseller av meir primitiv bygnad med lite differensierte silfelt som finst over det meste av lengdeveggan til sella.

## Kjelder
Fotball-EM 1991

**Europameisterskapen i fotball 1991** var den fjerde europameisterskapen i fotball for kvinner. Tittelforsvarar Vest-Tyskland vart europameister med siger 3-1 etter ekstraomgangar mot Noreg i finalen i Ålborg 14. juli 1991.

Turneringsformatet var det same som ved dei to føregåande meisterskapane. Dei fire deltakarlanda møttest til semifinalar/finalar i eitt av dei fire meisterskapskvalifiserte landa; Noreg, Vest-Tyskland, Italia og Danmark. Meisterskapen vart avvikla dagane 10.-14. juli 1991 i dei danske byane Hjørring, Frederikshavn og Ålborg. I semifinalane spelte vertslandet Danmark og Noreg i Hjørring uavgjort 1-1, fyrst etter ei langvarig straffesparktevling sikra Noreg seg finaleplass. Tittelforsvarar Vest-Tyskland vann 3-0 mot Italia i den andre semifinalen. Danmark fekk bronse etter ekstraomgangar mot Italia og 2-1 i målprotokollen.

### Finalen
Finalen mellom tittelforsvarar Vest-Tyskland og Noreg fann stad 14. juli på Aalborg stadion framfor 3&nbsp;100 tilskodarar. Dei fekk sjå at Birthe Hegstad gav Noreg leiinga i det 54. minutt og at Heidi Mohr utikna åtte minuttar seinare. Fleire mål kom ikkje før enn i fyrste ekstraomgang, då  Mohr og Silvia Neid fann nettmauskane tre og fem minuttar ut i omgangen. Dermed forsvarte Vest-Tyskland EM-tittelen frå 1989.

**Vest-Tyskland** mønstra: Marion Isbert, Frauke Kuhlmann, Doris Fitschen, Jutta Nardenbach, Britta Unsleber, Silvia Neid, Petra Damm,  Sissy Raith, Martina Voss, Heidi Mohr og Bettina Wiegmann. Gudrun Gottschlich tok plassen til Unsleber ganske tidleg i andre omgang og Katja Bornschein spelte siste ti minuttane av kampen i staden for Voss.

**Noreg** stilte med: Reidun Seth, Agnete Carlsen, Liv Strædet, Cathrine Zaborowski, Tina Svensson, Gunn Nyborg, Gro Espeseth, Heidi Støre (kaptein), Hege Riise, Linda Medalen og Birthe Hegstad. Strædet vart bytta ut med Ann Kristin Aarønes i det 70. minutt og Støre med Margunn Humlestøl straks Vest-Tyskland gjekk opp i leiing 2-1. Even Pellerud var norsk landslagssjef.

Dommar var James McCluskey frå Skottland.  

## Kjelder
**Sportsboken 91-92*.

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1991|Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1991]]» frå ,  den 29. juni 2017.*
Finnmarkspors

**Finnmarkspors** (*Rhododendron tomentosum*) er ein låg busk i rhododendronslekta. Han har ei sirkumpolar utbreiing i arktiske og subarktiske område.
Finnmarkspors er ein av dei to rhododendronartane som veks vilt i norsk natur. Den andre er lapprose (*Rhododendron lapponicum*). 

## Skildring
Planten blir gjerne 50 cm høg, i sjeldne tilfelle opptil  120 cm. Han har vintergrøne blad som er 12-50 mm lange og 2-12 mm breie. 
Blada er smale og lêraktige med innrulla bladkant og rustfarga hårvekst på undersida. 

Blomane er små og kvite, med samanhengjande kronblad med fem flikar. Fleire blomar sit saman i tette klasar på greinspsissane. Dei har sterk lukt som tiltrekk bier og andre pollinerande insekt.

Planten føretrekk fuktige veksestader, men kan også veksa på tørre område. Han veks blant torv, kratt og på mose- og lavtundra. 

## Utbreiing
Finnmarkspors veks i Alaska, Canada og på Grønland i Nord-Amerika, i nordlege og sentrale delar av Europa, og i Asia i Kina, Korea og Japan. 

I Noreg er finnmarkspors ein austleg plante som er vanlegast i grensestrøk i Nord-Noreg frå Bardu til Vadsø og ganske hyppig i indre strøk på Austlandet frå Halden til Engerdal. Elles har det vore spreidde funn i Ringerike, Tønsberg, Re og Kviteseid, Snåsa og Hamarøy. Elles har arten ei austleg utbreiing innover mot Russland, men han veks også spreidd sør til Tyskland. 

## Klassifisering
Finnmarkspors er nært i slekt med grønlandspors (*Rhododendron groenlandicum*). 

Tidlegare blei planten rekna til ei eiga planteslekt, *Ledum*,  saman med nokre få andre artar på Nordkalotten. Etter inngåande studiar av Kron & Judd (1990) og Harry Harmaja (1991) blei desse innlemma i rhododendronslekta i seksjonen *Ledum*. 

## Bruk
Finnmarkpors kan dyrkast som hageplante, men har ein sprikande vekst som gjer at ein gjerne klipper han for å få ein meir kompakt vekst.

Blada er blitt brukt til mat, drikke og medisin, best kjend under namnet labradorte.

På grunn av den sterke lukta har planten òg vore brukt som insektmiddel.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Finnmarkspors|Finnmarkspors]]» frå , og «[[:en:Rhododendron tomentosum|Rhododendron tomentosum]]» frå  den 30. juni 2017.*
Fotball-EM 1995

**Europameisterskapen i fotball 1995** var den sjette europameisterskapen i fotball for kvinner. Tyskland vart europameister etter finalesiger 3-2 mot Sverige 26. mars 1995 i Kaiserslautern.

Åtte land deltok i meisterskapen som vart avvikla med cupspel i tida oktober 1994 til mars 1995. Kvartfinalane med heime- og bortekamp vart unnagjort frå 9. til 30. oktober 1994. Tyskland slo ut Russland, Noreg vann over Italia og Sverige over Danmark, før England eliminerte Island. I semifinalane slo Tyskland ut England, medan Sverige på seinvinteren 1995 vann over Noreg etter tap 3-4 i bortekampen i Kristiansand og siger 4-1 heime i Jönköping.

### Finalen
Finalen vart etter loddtrekning spelt i Tyskland og lagt til Fritz Walter-stadion i Kaiserslautern den 26. mars. Og for fyrste gong vart det spelt 2 x 45 minuttar i ein kvinnefinale. 8&nbsp;500 tilskodarar såg Malin Andersson sende Sverige i føringa i det sjette minutt og Maren Meinert utlikne i det 32. minutt. Så gav innbytar Birgit Prinz Tyskland leiinga 2-1 i det 64. minutt. Nitten minuttar seinare la Bettina Wiegmann på til 3-1, det hjelpte lite at Anneli Andelén reduserte til 2-3 fem minuttar etter. Det var tredje gongen Tyskland/Vest-Tyskland vann fotball-EM for kvinner.

**Tyskland**s vinnarlag bestod av: Manuela Goller, Anouschka Bernhard, Ursula Lohn, Birgitt Austermühl, Bettina Wiegmann, Maren Meinert, Silvia Neid, Martina Voss, Dagmar Pohlmann, Heidi Mohr, Patricia Brocker. Birgit Prinz tok plassen til Brocker i det 62. minutt og Pia Wunderlich kom inn i sluttsekundane.

Dommar var Ilkka Koho frå Finland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1995|Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1995]]» frå ,  den 30. juni 2017.*
Nord universitet

**Nord universitet** er eit norsk statleg universitet skipa 1. januar 2016 ved at Universitetet i Nordland, Høgskolen i Nesna og Høgskolen i Nord-Trøndelag vart slegne saman. Nord universitet har hovudsete i Bodø og studiestadar i Stokmarknes, Bodø,  Mo i Rana, Nesna, Sandnessjøen, Namsos, Steinkjer, Levanger, Verdal og Stjørdal. Talet på tilsette er ikring 1&nbsp;200, og talet på studentar ikring 12&nbsp;000.

## Fakultet
Universitetet har desse fakulteta med gradsstudiar (2017–2018):

### Fakultet for biovitskap og akvakultur
*studiestad Bodø:
**doktorstudiar i akvatisk biovitskap
**masterstudiar i biologi og akvakultur
**baccalaurusstudiar i dyrevitskap, biologi, dyrepleie, havbruksdrift og leiing, og internasjonal marknadsføring
*studiestad Steinkjer:
**baccalaurusstudiar i husdyrfag, naturforvalting, utmarksforvalting, og økonomi og landbruk

### Fakultet for samfunnsvitskap
*studiestad Bodø:
**doktorstudiar i sosiologi
**masterstudiar i leiing av menneskelege resursar (HRM) og samfunnsvitskap
**baccalaurusstudiar i barnevern, historie, HRM, internasjonale relasjonar, journalistikk, nordområdestudiar og sosialt arbeid
*studiestad Mo i Rana:
**baccalaurusstudiar i sosialt arbeid
*studiestad Steinkjer:
**masterstudie i samfunnsvitskap
**baccalaurusstudiar i 3D-kunst, film- og TV-produksjon, geografi, kommunal økonomi og leiing, spel og opplevningsteknologi

### Handelshøgskolen Nord
*studiestad Bodø:
**doktorstudiar i bedriftsøkonomi
**masterstudiane MBA og siviløkonom
**baccalaurusstudiar i eigendomsmekling, rekneskap, og økonomi og leiing
*studiestad Mo i Rana:
**masterstudiet MBA i teknologileiing
**baccalaurusstudiar i informasjonssystem, og økonomi og leiing
*studiestad Stjørdal:
**masterstudiet MBA
**baccalaurusstudiar i trafikkpedagogikk, og økonomi og leiing
**høgskolekandidatstudie for trafikklærarar

### Fakultet for lærarutdanning og kunst- og kulturfag
*studiestad Bodø:
**doktorstudiar i profesjonspraksis
**masterstudiar for grunnskolelærarar, lektorutdanning, logopedi, praktisk kunnskap, og tilpassa opplæring
**baccalaurusstudie for barnehagelærarar
*studiestadane Stokmarknes, Nesna og Namsos:
**masterstudiar for grunnskolelærarar
*studiestad Levanger:
**masterstudiar for grunnskolelærarar, kroppsøving- og idrettvitskap, kunnskapleiing, lektorutdaning i kroppsøving og idrettsfag, musikk, offentleg administrasjon (MPA), psykisk helsearbeid
**baccalaurusstudier for barnehagelærarar, musikklærarar, musikkpedagog og formidlar i kulturskolen, i idrettsvitskap
*studiestad Verdal:
**baccalaurusstudiar i teaterproduksjon og skodespelarfag

### Fakultet for sjukepleie og helsefag
*studiestadane Bodø, Mo i Rana, Sandnessjøen og Levanger:
**baccalaurusstudiar for sjukepleiarar
I tillegg kjem årsstudiar og ei rekkje kortarere kurs. 

Rektor har ansvaret for både den faglege verksemda, og for det administrative og økonomiske.

## Rektorar
* 2016–2019: Bjørn Olsen
* 2019– : Hanne Elenora Solheim Hansen

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Hermund Kleppa

**Hermund Kleppa** () er ein norsk adjunkt, arkivar og forfattar. Han er frå Hjelmeland i Rogaland og busett i Leikanger. Kleppa er utdanna adjunkt og arbeidde m.a. i interkommunalt arkiv for Rogalands-kommunane før han vart tilsett ved Fylkesarkivet i Sogn og Fjordane i 1987.

Han er medforfattar av fleire bøker, og har skrive mange lokalhistoriske artiklar i tidsskrift og i Kulturhistorisk leksikon.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
*
*
*

### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

## Bakgrunnsstoff
* Om Hermund Kleppa i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Fotball-EM 1997

**Europameisterskapen i fotball 1997** var den sjuande europameisterskapen i fotball for kvinner. Tyskland vart europameister etter finalesiger 2-0 mot Italia 12. juli 1997 i Oslo.

Meisterskapsturneringa vart arrangert i Noreg og Sverige i tida 29. juni til 12. juli 1997. Dei åtte deltakarlanda var delt i to grupper; gruppe A med Sverige spelte kampane i Karlstad og Karlskoga, medan gruppe B med Noreg spelte kampane i Moss og på Lillestrøm. Sverige vart gruppevinnar med tre strake sigrar, Spania kneip den andre semifinaleplassen i gruppa framfor Frankrike og Russland vart desidert sist. Italia vann gruppe B framfor Tyskland, med Noreg på tredje- og Danmark fjerdeplass. Noreg vann etter tur 5-0 mot Danmark, spelte uavgjort 0-0 mot Tyskland og tapte 0-2 mot Italia. I semifinalane vann Tyskland 1-0 over Sverige og Italia 2-1 over Spania.

### Finalen
Finalen vart spelt på Ullevaal stadion i Oslo om kvelden 12. juli 1997 framfor 2&nbsp;221 tilskodarar. Sandra Minnert skåra for Tyskland i det 23. minutt og Birgit Prinz la på til 2-0 i det 50. minutt, utan at Italia klarte å kvittere i målprotokollen. Det var fjerde gongen Tyskland vann fotball-EM for kvinner.

For fyrste gong dømde ei kvinne EM-finalen, Gitte Lyngo Nielsen frå Danmark.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1997|Fußball-Europameisterschaft der Frauen 1997]]» frå ,  den 1. juli 2017.*
Reelin' and Rockin'

«**Reelin' and Rockin**'» er ein song skriven og spelt inn av Chuck Berry. Han vart opphavleg spelt inn i 1957 og gjeven ut som B-sida til «Sweet Little Sixteen». 

Eit konsertopptak av songen kom ut seint i 1972, og nådde då 27. plassen på den amerikanske *Billboard* Hot 100-lista tidleg i 1973. Singelen nådde òg 21. plassen i Canada og 18. plassen i Storbritannia.

## Lister

## Dave Clark Five-versjonen

The Dave Clark Five spelte inn «Reelin' and Rockin'» tidleg i 1965. Versjonen deira var den som nådde høgast på salslistene, 23. plassen i USA og 24. plassen i Storbritannia. Versjonen klatra òg til 12. plassen på den australske singellista. 

## Lister

## Andre versjonar
«Reelin' and Rockin'» vart òg spelt inn av Gerry and the Pacemakers, Rolling Stones, Baker Knight og Serge Savage.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Reelin&#39; and Rockin&#39;|Reelin&#39; and Rockin&#39;]]» frå ,  den 1. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Hubert Sumlin

**Hubert Charles Sumlin** () var ein Chicago blues-gitarist og songar, mest kjend for sine «fordreidde, rystande toneutbrot, brå cliffhanger-stillheiter og vågale rytmiske spaningar» som eit medlem i bandet til Howlin' Wolf sa. Han vart rangert på 43. plassen på lista til *[[Rolling Stone]]* over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.

## Biografi
Sumlin byrja å spele på ein streng festa på eit kosteskaft, før han fekk seg ein skikkeleg gitar. Han voks opp nær West Memphis i Arkansas, og spelte ei stund saman med munnspelspelaren James Cotton, før Howlin' Wolf spurte han om å bli med i bandet i Chicago i 1954. Sumlin gjekk gradene kveld etter kveld i bandet til Wolf, og vart etter kvart sjølvsikker nok til å gå frå rytmegitar til sologitar. Mot slutten av 1960-åra var Sumlin vorte ein viktig del av stilen til Wolf, på songar som «Wang Dang Doodle», «Shake for Me», «Hidden Charms» , «Three Hundred Pounds of Joy» og «Killing Floor».

Sumlin spelte med Wolf fram til Wolf døydde i 1976. Sumlin hadde spelt inn eit par soloalbum før den tid, det første i 1964 i Aust-Berlin under ein turné i Europa. I seinare år song òg Sumlin på innspelingane sine. Renommeet han hadde som gitarist kom til syne i 2004 på albumet *[[About Them Shoes]]*, der gjestelista inkluderte Keith Richards, Eric Clapton, Levon Helm og David Johansen, og den gamle venen James Cotton.

## Diskografi

### Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hubert Sumlin|Hubert Sumlin]]» frå ,  den 1. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*
Ria Stalman

**Ria Stalman**, fullt namn **Maria Geertruida Stalman**, () er ein nederlandsk tidlegare friidrettsutøvar frå Delft i Zuid-Holland som vart olympisk meister i diskoskasting i 1984.

## Aktiv

Stalman tevla både i diskoskasting og kulestøyt, den siste øvinga oftast berre i nasjonale stemne. I tida 1973-83 vann ti nederlandske meisterskap i diskoskast og sikra seg åra 1976-83 fem nasjonale meistertitlar i kulestøyt. I 1978 vann ho diskostevlinga under den nordamerikanske studentmeisterskapen (NCAA).

Frå våren 1981 til våren 1983 forbetra Stalman den nederlandske rekorden i diskoskast ei rekke gongar, og med til saman i kring ni meter, alle gongane i anten Tempe eller Walnut i USA.  Sist til 67,20 m i Walnut 24. april 1983. I OL-sesongen 1984 pynta ho på rekorden med få dagars mellomrom i juni, ho fekk målt 67,58 m i San Jose. Dagen etter sette ho også nederlandsk rekord i kule med eit støyt på 18,02 m. Men den store smellen kom 15. juli i Walnut, der ho under gunstige forhold smelte diskosen 71,22 meter. Fire veker seinare sikra ho seg gullmedaljen under sommarleikane 1984 i Los Angeles med eit bestekast på 65,36 m. Ho la opp etter 1984-sesongen,

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1982 i Aten: Nr 12 – 58,48 m
*VM 1983 i Helsinki: Nr 7 – 63,76 m
*OL 1984 i Los Angeles: Gull i diskos – 65,36 m, framfor Leslie Deniz (64,86 m)

### Doping
Vinteren 2016 fortalde Stalman at ho hadde brukt anabole steroidar i tida før OL 1984.
  
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ria Stalman|Ria Stalman]]» frå ,  den 1. juli 2017.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:nl:Ria Stalman|Ria Stalman]]» frå ,  den 1. juli 2017.*
Jacob Gerhard Meydell

**Jacob Gerhard Meydell** () var ein norsk offiser som var sentral i utviklinga av militær vitskap i Noreg i fleire tiår opp til midten av det 19. hundreåret. Han var fødd i Gran på Hadeland, og var farbror til Nicolai og Thorvald Mejdell.

Meydell deltok i krigen mot Sverige sommaren 1814. Frå 1811 til 1849 var han lærar på Krigsskulen og Den militære høgskulen, der han etter å ha undervist kadettane i hæren, sidan var lærar i krigshistorie og topografi. Han arbeidde iherdig for å få innført av allmenn verneplikt.

I 1825 var Meydell med å skipe Christiania Militære Samfund og var formann i foreininga i mange år. Han var i 1831 mellom skiparane av *Norsk Militært Tidsskrift* og skreiv mykje om både strategi, taktikk, krigshistorie, artilleri, festningskunst, topografi, organisasjon og administrasjon.

Meydell vart i 1838 utnemnd til oberst og sjef for artilleribrigaden. Frå 1847 til -55 var han generalmajor, fekk då avskil med full løn. 

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1958
Chuck Berry Is on Top

***Chuck Berry Is on Top*** er det tredje studioalbumet til rock and roll-pioneren Chuck Berry, utgjeve i juli 1959 på Chess Records. Med unntak av eit spor, «Blues for Hawaiians», var alle songane tidlegare utgjevne på singlar. I meldinga si om albumet for Allmusic, skildra Cub Koda det som «nesten eit greatest hits-album i seg sjølv» og den mest perfekte samlinga i karrieren til Berry. I 2008 kom albumet ut på nytt på Mobile Fidelity Sound Lab i lag med *[[St. Louis to Liverpool]]* på ein Ultradisc II Gold-CD. I 2012 gav Hoodoo ut albumet på nytt i lag med *[[One Dozen Berrys]]* på same CD.

## Innhald

## Medverkande
* Chuck Berry — vokal, gitarar
* Bo Diddley — elektrisk gitar
* Johnnie Johnson, Lafayette Leake — piano
* Willie Dixon — bass
* George Smith –  bass
* Fred Below, Ebbie Hardy, Jaspar Thomas — trommer
* Jerome Green –  maracas
* The Moonglows — korvokal

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Chuck Berry Is on Top|Chuck Berry Is on Top]]» frå ,  den 1. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Nils Moe

**Nils Green Moe** () var ein norsk gartnar og botanikar frå Modum.

Moe var overgartnar ved universitetshagen på Tøyen i Kristiania frå 1857 til 1882. Han var «namngjeten for dei store plante- og insektsamlingane sine». Elles skreiv han fleire botaniske avhandlingar.

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Wladimir Moe

**Wladimir Moe** () var ein norsk litterat og journalist frå Kristiansand.

Moe var son til ein gardbrukar i Oddernes i Vest-Agder. Sjølv vart han cand.jur. frå  universitetet i Kristiania i 1879. Han redigerte Norsk Familiejournal frå 1898, og gav ut «Halfdan Kjerulf; av hans efterladte papirer» i 1917-18, *Norske Storgaarder* og i 1922 «Gamle norske kirker».

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. Bandet. 1958
Carol av Chuck Berry

«**Carol**» er ein song skriven og innspelt av Chuck Berry, først gjeven ut på Chess Records i 1958 med «Hey Pedro» på B-sida.

«Carol» var i seg sjølv B-sida til singelen «Johnny B. Goode», som kom ut på Epic Records, og vart først gjeven ut på albumet *[[Chuck Berry Is on Top]]*.

## Andre versjonar

### The Rolling Stones-versjonen

Songen vart spelt inn av Rolling Stones og gjeven ut på debutalbumet deira i 1964.

#### Medverkande
* Mick Jagger, vokal
* Keith Richards, elektrisk gitar
* Brian Jones, elektrisk gitar
* Bill Wyman, bassgitar
* Charlie Watts, trommer
* Ian Stewart, piano
Eit konsertopptak av songen kom ut i 1970 på albumet *[[Get Yer Ya-Ya's Out! The Rolling Stones in Concert|Get Yer Ya-Ya's Out!]]*, der Keith Richards spelar ein gitarsolo med fleire doble stopp enn i original versjonen. 

### The Beatles-versjonen

Songen vart spelt av The Beatles i eit konsertopptak for BBC i 1963. Denne versjonen kom ut i 1994 på samlealbumet *[[Live at the BBC av The Beatles|Live at the BBC]]*.

#### Medverkande
* John Lennon - vokal, rytmegitar
* George Harrison - sologitar
* Paul McCartney - bass
* Ringo Starr - trommer

### Andre versjonar
Fleire andre artistar har spelt songen, som Bobby Fuller Four, Charlie Daniels, The Doors, The Guess Who, Flamin' Groovies, Peter Gammons, The Yardbirds, Groovie Ghoulies, AC/DC (berre konsert), The Milkshakes, Jim Miller, Tommy Roe, Doug Sahm, Status Quo, Backbeat Band, Tom Petty and the Heartbreakers og Stereo Nation.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Carol (Chuck Berry song)|Carol (Chuck Berry song)]]» frå ,  den 1. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
SPRTN

**Spartan** er eit protein som hos menneske er koda for av genet *SPRTN*. Det høyrer til proteinfamilien med same namn.

Proteinet tek del i DNA-reparasjon gjennom aktiv regulering av translesjonssyntese og gjer mogleg bytet frå replikativ DNA-polymerase til TLS-polymerase langs opphaldne replikasjonsgaflar, slik at det kan fare forbi DNA-lesjonar. Det er bygd opp av 489 aminosyrer og er kjenneteikna ved eit N-terminalt SprT-likt domene, ein PIP-boks i midten og eit C-terminalt ubikvitin-bindande sinkfingerdomene.

Homozygote eller samansett heterozygote mutasjonar i genet er knytt til Ruijs-Aalfs syndrom.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:SPRTN|SPRTN]]» frå ,  den 1. juli 2017.*  


## Bakgrunnsstoff

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Transmembranprotein 9

**Transmembranprotein 9** er eit protein som hos menneske er koda for av genet *TMEM9*. Det er moglegvis involvert i intracellulær transport.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:TMEM9|TMEM9]]» frå ,  den 1. juli 2017.*
Myelinassosiert glykoprotein

**Myelinassosiert glykoprotein** (**MAG**) er eit transmembranprotein og glykoprotein. Det har fem immunoglobulinlike-domene og er medlem av SIGLEC-familien. Det finst i den indre membranen til Schwann-seller og oligodendrocyttar, inst i myelinet og med det ekstrasellulære domenet i rommet mellom aksonet til nervesella og membranen til gliasella (Schwann-selle eller oligodendrocytt). Det vart fyrst oppdaga i 1973 av Richard Quarles og kollegaer, og er konservert mellom ryggradsdyr.

Myelinassosiert glykoprotein er truleg ein lekk i vekselverknad mellom gliaseller og akson grunna den særskilde plasseringa og proteinstrukturen med immunoglobulindomene. Det har to isoformer, ein liten (S-MAG) og ein stor (L-MAG). Båe isoformene vekselverkar med tyrosinkinase Fyn, men vekselverknaden er sterkast med L-MAG. Myelinassosiert glykoprotein bind seg òg til retikulon-4-reseptoren.

I laboratoriet syner myelinassosiert glykoprotein ei evne til å hemja utvekst av nevrittar frå nerveseller.

Det kan sjå ut til at myelinassosiert glykoprotein har ei viktig rolle i den biokjemiske sjukdomsdanninga ved multippel sklerose. Det er større tap av myelinassosiert glykoprotein enn andre protein i randa kring multippel sklerose-arr der tap av myelin enno ikkje er synleg. Ein nøytral protease kan vera innblanda i dette tapet.

## Kjelder
Fotball-EM 2001

**Europameisterskapen i fotball 2001** var den åttande europameisterskapen i fotball for kvinner. Vertsland og tittelforsvarar Tyskland vart europameister etter å vunne over Sverige på «golden goal» 7. juli 2001 i Ulm.

Meisterskapsturneringa vart arrangert i Tyskland i tida 23. juni til 7. juli 2001. Kampane vart avvikla i Erfurt, Jena, Aalen, Reutlingen og Ulm. Dei åtte kvalifiserte deltakarlanda var delt i to grupper à fire lag. Vertslandet Tyskland vann gruppe A og fekk med seg Sverige til semifinalane, England og Russland vart slått ut. Danmark toppa gruppe B, der Noreg fekk den siste semifinaleplassen med betre målskilnad enn Italia, Frankrike enda sist i gruppa.

I semifinalane vann Tyskland mot Noreg og Sverige mot Danmark. Begge kampane vart avgjort med eitt mål mot null.

### Finalen
Finalen mellom Tyskland og Sverige vart spelt på Donaustadion i Ulm 7. juli 2001 framfor 18&nbsp;000 tilskodarar. Etter nitti mållause minuttar gjekk kampen vidare til såkalla «golden goal», det er fyrste målet vinn. I det 8. minutt av ekstraomgangane vart tyske Claudia Müller matchvinnar. Det var tredje gong på rad Tyskland vann EM-finalen.

Dommar var Nicole Petignat frå Sveits.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Fußball-Europameisterschaft der Frauen 2001|Fußball-Europameisterschaft der Frauen 2001]]» frå ,  den 2. juli 2017.*
Calvin Smith

**Calvin Smith** () er ein tidlegare friidrettsutøvar frå Bolton i delstaten Mississippi i USA. Han var to gongar verdsmeister på 200 meter og ei tid verdsrekordhaldar på 100 meter, og gullmedaljør i 4 x 100 m stafett både ved VM 1983 og OL 1984.

## Aktiv
Den 3. juli 1983 forbetra Smith den 15 år gamle verdsrekorden til Jim Hines på 100 meter med to hundredels sekund til 9,93 sekundar i Colorado Springs. Fem veker seinare, under den aller fyrste verdsmeisterskapen i friidrett vann Smith i Helsinki gullmedaljen på 200 meter og tok sølvmedaljen bak landsmannen Carl Lewis på 100 meter. Smith fekk VM-gull nummer to då han saman Emmit King, Willie Gault og nettopp Lewis sprang USA inn til verdsrekord på tida 37,86 sekundar i finalen på 4 x 100 meter stafett. Eit par veker seinare vart Smith i Zürich den fyrste sprintaren som ein og same kvelden sprang under 10 sekunder på 100 meter og under 20 sekunder på 200 meter; høvesvis 9,97 og 19,99 sekundar.

Ved Sommar-OL 1984 i Los Angeles forbetra USA verdsrekorden i 4 x 100 meter stafett til 37,83 sekundar. Vinnarlaget bestod av Sam Graddy, Ron Brown, Calvin Smith og Carl Lewis. I VM 1987 i Roma forsvarte Smith VM-tittelen på 200 meter med minst mogleg margin. Han fekk same tid, 20,16 sekundar, som franske Gilles Quénéhervé, men vart dømd framom franskmannen.

Under sommarleikane 1988 i Seoul tok Smith seg til finalen på den i ettertid berykta 100-meteren. Ben Johnson frå Canada braut målsnøret framom Carl Lewis. Linford Christie frå Storbritannia vart nummer tre og Smith nummer fire. Etter Johnson testa positivt på det forbodne stoffet stanozolol vart han diskvalifisert og Smith rykte samstundes opp på tredjeplassen. Smith var elles med på det USA-amerikanske stafettlaget som vart diskvalifisert.

Smith var aktiv til 1992.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*VM 1983 i Helsinki: Gull på 200 m – 20,14, sølv på 100 m – 10,21 – gull og verdsrekord i 4 x 100 m stafett – 37,86
*OL 1984 i Los Angeles: Gull og  verdsrekord i 4 x 100 m stafett – 37,83
*VM 1987 i Roma: Gull på 200 m – 20,16, framom Gilles Quénéhervé (20,16)
*OL 1988 i Seoul: Bronse på 100 m – 9,99

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Calvin Smith|Calvin Smith]]» frå ,  den 2. juli 2017.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Gabriella Dorio

**Gabriella Dorio** () er ein italiensk tidlegare friidrettsutøvar frå Veggiano i Padova-provinsen som vart olympisk meister på 1500 meter i 1984, og vann bronsen på same distansen ved EM 1982.

## Aktiv
Allereie 16 år gammal tok Dorio si fyrste nasjonale gullmedalje på mellomdistanse. Ti gongar i tida 1973-84 vart ho italiensk meister på 1500 m og sju gongar i tida 1974-83 vann ho 800 m. Fram til 1976 satsa Dorio både i baneløp og terrengløp. Vinteren 1976 vart ho då også nummer tre i VM i terrengløp i Chepstow i Storbritannia.

Dorio fekk delta på 1500 m då Roma arrangerte friidretts-EM 1974 og 17-åringen kvitterte med å ta seg til finalen der ho vart nummer ni. Ved dei neste store meisterskapane, OL 1976 og EM 1978, enda ho på sjetteplass på 1500 m. Den 5. juli 1980 gjorde ho sitt livs raskaste 800 meter på tida 1.57,66 i Pisa. Under sommarleikane i Moskva seinare i juli 1980 vart ho nummer fire og åtte på dei to mellomdistansane.

Våren 1982 vann Dorio 1500 meter ved innandørs-EM i Milano. Den 25. august same året var ho tilbake i Pisa og sette personleg rekord på tida 3.58,6. Vel fjorten dagar seinare fekk ho notert tida 3.59,0 då ho sikra seg bronsen på 1500 m ved EM 1982 i Aten, slått av to utøvarar frå Sovjetunionen.

Høgdepunktet for Dorio kom då ho vann OL-gull på 1500 i Los Angeles i 1984, eit halvt sekund framom rumenske Doina Melinte og med Maricica Puică på bronseplass. Også på 800 m var Dorio med i medaljestriden og enda på fjerdeplass, 0,22 sekund bak bronsevinnaren.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1974 i Roma: Nr 9 på 15 00 m – 4.12,7
*OL 1976 i Montreal: Nr 6 på 1500 m – 4.07,2. Utslått i semifinalane på 800 m (2.02,4 =nr 15) 
*EM 1978 i Praha:  Nr 6 på 1500 m – 4.01,3. Utslått i semifinalane på 800 m (2.00,5 =nr 9)
*OL 1980 i Moskva:  Nr 4 på 1500 m – 4.00,3, nr 8 på 800 m – 1.59,12
*EM 1982 i Aten: Bronsemedalje på 1500 m – 3.59,0
*VM 1983 i Helsinki: Nr 7 på 1500 m – 4.04,7
*OL 1984 i Los Angeles: Gullmedalje på 1500 m – 4.03,2, nr 4 på 800 m – 1.59,05
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøka på 800 m (2.07,5 =nr 28) og 1500 m (4.09,3 =nr 18)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gabriella Dorio|Gabriella Dorio]]» frå ,  den 2. juli 2017.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:it:Gabriella Dorio|Gabriella Dorio]]» frå ,  den 2. juli 2017.*
Mikkjell Lønning

**Mikkjell Persson Lønning** () var ein norsk gardbrukar og forfattar frå Stord.

Lønning gjekk folkehøgskule både i Ullensvang og på Voss. Skulevinteren 1900/01 gjekk han Stend landbruksskule. Etter ei tid som styrar av fattiggarden i Høyland herad i Rogaland, reiste han heim til Stord og tok over farsgarden. Han skreiv fleire bøker og var ein flittig bidragsytar i lokalaviser og nynorskblad.

### Verk
**Mynsterjordbruk i Danmark*. 1907
**Godtfolk*. 1909
**Fraa Gulland*. 1910
**Paa vidderne*. 1910
**Vaart jordbruk*. 1918
* Songboka *Syng*. 1935

## Kjelder
*Norsk Allkunnebok. VIII. bandet. 1957
Crubeens

**Crubeens** (frå irsk *crúibín*, 'griseføter') er ein irsk matrett laga av kokte griseføter.

Etter at dei er kokte med krydder, urter og grønsaker (som lauk, gulrot, laurbærblad, persille og pepar) kan ein panera griseføtene før ein frityrsteiker dei, eller dei kan bakast. Crubbeens kan serverast varme eller kalde.

Retten var utbreidd som snøggmat på gatekjøken og i og ved pubar på heile 1800-talet og byrjinga av 1900-talet. Dei er blitt mindre vanlege, men blir framleis serverte i tradisjonell form sør på Irland og i gourmetrestaurantar med interesse for tradisjonsmat.

Crubeens er nemnde i folkesongen «The Galway Races» som mellom anna er blitt framført av The Clancy Brothers, The Dubliners, The Chieftains og The Pogues.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Crubeens|Crubeens]]» frå ,  den 2. juli 2017.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Cruibini (Grilled Pigs' Trotters) recipe
Helmer Lundgreen

**Helmer Lundgreen** () var ein norsk forretningsmann og politikar frå Trondheim. Han representerte valkrinsen Trondheim og Levanger på Stortinget 1865-66 og 1874-76.

Lundgreen var son til ein innvandra handelsmann frå Flensburg. Allereie i 1831, 16 år gammal, tok Lundgreen over styringa av forretninga som mor hans eigde i Trondheim. Frå 1842 dreiv han eiga forretning i heimbyen. År 1857 var han mellom grunnleggjarane av Nordenfjeldske Dampskibsselskab, eit selskap han var direktør for frå 1863 til han døydde. Lundgreen hadde også mange andre verv, mellom anna var han styremedlem i Nordenfjelske sjøforsikringsselskap, i sparebanken i Trondheim og i Trondhjems privatbank. Heilt frå 1859 til døden kom i 1892 var han med i styret for Noregs Bank.

Frå 1854 til 1866 var Lundgreen medlem av bystyret i Trondheim. Til Stortinget 1865-66 var han fyrste varamann frå Trondheim og Levanger, møtte då i staden for den valde Einar Gram og var medlem i Bankkomiteen. Lundgreen møtte også heile stortingsperioden 1874-76 som fyrste varamann, etter som den valde representanten Michael Getz, stendig melde sjukdomsforfall. Han var då medlem av Lagtinget, 1874 i Gasje- og pensjonskomiteen og 1875-76 i Tollkomiteen.

## Kjelder
*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
Sinkfingerprotein 695

**Sinkfingerprotein 695** er eit protein som hos menneske er koda for av genet *ZNF695*. Det høyrer til underfamilien C2H2 i sinkfingerfamilien. Proteinet inneheld fleire KRAB-domene, som er typisk for repressorprotein. Genet er truleg involvert i transkripsjonsregulering, og merkte seg ut som eit av fleire overuttrykte gen i maligne eggstokksvulstar og ovariske kreftcelleliner.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff


*
*
*
*
*
Regjeringa Knudsen II

**Regjeringa Knudsen II, Gunnar Knudsen si andre regjering** var ei norsk regjering som sat frå 31. januar 1913 til 21. juni 1920.
Regjeringa var ei flertalsregjering frå Venstre. 

Ved stortingsvalet i 1918 mista Venstre 22 mandat, og kom i mindretal i Stortinget. Regjeringa Knudsen søkte avskjed 4. februar 1919, men blei bedd om å halde fram av kong Haakon VII. Den 16. juni 1920 søkte regjeringa avskjed att, etter at ho ikkje hadde fått støtte i Stortinget for ein stram økonomisk politikk. Avskjed vart innvilga i statsråd 19. juni, med verknad frå 21. juni 1920.

Regjeringa vart etterfylgt av Regjeringa Halvorsen I (H og FrV).

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gunnar Knudsens andre regjering|Gunnar Knudsens andre regjering]]» frå ,  den 25. juni 2017, revisjon [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunnar_Knudsens_andre_regjering&oldid=14756925 14756925]*
Tom Staahle

**Tom Staahle** () er ein norsk politikar som representerer Framstegspartiet. Han var ordførar i Ullensaker kommune frå 2015 til 2019. Staahle var vararepresentant til Stortinget for Akershus i periodane 2005–2009 og 2009–2013.

I perioden frå 29.11.2019 til 24.01.2020 var han statssekretær i Kommunal- og moderniseringsdepartementet. Frå 2025 er han stortingsrepresentant for Akershus fylke.

## Kjelder
Super Mario 3D World

***Super Mario 3D World*** er eit plattformspel som er utvikla av Nintendo EAD Tokyo og utgjeve av Nintendo. Spelet er det sjette originale tredimensjonale platformspelet i *[[Super Mario]]*-serien og er etterfølgjaren til Nintendo 3DS-spelet *[[Super Mario 3D Land]]* frå 2011. Det vart utgjeve til Wii U internasjonalt i løpet av november 2013. Ein utvida versjon av spelet kjem ut til Nintendo Switch den 21. februar 2021 under tittelen ***Super Mario 3D World + Bowser's Fury***.

Spelet støttar lokal fleirspelar for opp til fire spelarar samstundes. Det har i starten fire karakterar tilgjengelege som ein kan spela som: Mario, Luigi, prinsesse Peach og Toad. Karakterane har alle ulike evnar og eigenskapar, og er dei same karakterane ein kunne spela som i spelet *[[Super Mario Bros. 2]]* til Nintendo Entertainment System.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Regjeringa Bratlie

**Regjeringa Bratlie, Jens Bratlie si regjering** var ei norsk regjering som sat frå 20. februar 1912 til 31. januar 1913. Regjeringa var ei koalisjonsregjering med medlemmar frå Frisindede Venstre og Høgre. Ho søkte avskjed i statsråd 30. januar 1913 med verknad frå 31. januar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jens Bratlies regjering|Jens Bratlies regjering]]» frå ,  den 2. juli 2017, revisjon [https://no.wikipedia.org/w/index.php?title=Jens_Bratlies_regjering&oldid=15307458 15307458]*
Johannes Irgens

**Johannes Irgens** () var ein norsk diplomat, jurist og politikar. Han var utanriksminister i Regjeringa Konow i den tida ho sat; frå 2. februar 1910 til 20. februar 1912 og heldt fram i same post i Regjeringa Bratlie som sat frå 20. februar 1912 til 31. januar 1913.

Han representerte Frisindede Venstre og seinare Høgre.

## Kjelder
Innsidehandel

**Innsidehandel** (frå engelsk *insider trading*) er det å kjøpa eller selja børsnoterte aksjar på grunnlag av fortrulege opplysingar om selskapet, som kan få vesentleg tyding for kursen. Omgrepet vert òg nytta om aksjehandlar gjorde av innsidarar i ei verksemd, som direktørar og styremedlemer. I Noreg er slike handlar lovlege, men dei er meldepliktige på Oslo Børs.

Innsidehandel basert på fortrulege opplysingar er forbode i fleire land, i Noreg etter lov om verdipapirhandel av 14. juni 1985 (Verdipapirloven). Brot på lova kan straffast med opptil 6 års fengsel. 

## Kjelder
Oligodendrocyttmyelin-glykoprotein

**Oligodendrocyttmyelin-glykoprotein** (**OMgp**) er eit glykoprotein lenkja til glykosylfosfatidylinositol (GPI) og uttrykt i sentralneversystemet. GPI-delen ankrar proteinet i yta av sellemebranen. OMgp er sterkt glykosylert og har ein masse etter endring på 120 kilodalton. Før endring er det estimert til å ha ein masse på kring 46 kDa. 

Oligodendrocyttmyelin-glykoprotein kan binda seg til retikulon-4-reseptoren. I utrøyningar i sellekultur hemjar det utveksten av nevrittar frå nerveseller.

Oligodendrocyttmyelin-glykoprotein vert laga av både oligodendrocyttar og nerveseller. Det vert koda for av *OMG*-genet, som ligg inne i eit stort intron for ''NF1''-genet. *OMG*-genet finst vantar hjå ein del strålefinnefiskar (til dømes hjå torsk; det finst hjå sebrafisk), men finst hjå amfibium, reptil, fuglar og mange pattedyr. Difor ser det ut til at oligodendrocyttmyelin-glykoproteinet kom til samstundes med myelin.

## Kjelder
Durian

**Durian** er ei tropisk frukt som veks på fleire artar av tre frå planteslekta *[[Durio]]* i kattostfamilien. Frukta blir også kalla stinkfrukt på grunn av den sterke lukta si.

Det finst 30 anerkjende *Durio*-artar, og minst ni av dei produserer etande frukt. Frukt frå *[[Durio zibethinus]]*, som stammar frå Borneo og Sumatra, er den einaste som er tilgjengeleg på den internasjonale marknaden. Det finst over 300 namngjevne varieter i Thailand og 100 i Malaysia frå 1987. Andre arter blir seld i lokale regionar. 

Duriantreet blir 20 meter høgt. Det høyrer heime på dei søraustasiatiske øyene, og blir dyrka fleire stader i tropane. Frukta er klubbeforma, har piggete skal og fruktkjøt som er gult eller kvitt og delt inn i seksjonar med 1–7 store frø i kvar. Fruktene er store som melonar og veg eit par kilo. Dei fell ned frå treet når dei er mogne, og det kan vera svært farleg å gå under trea i haustetida.

Durian kan etast rå eller kokt. Fruktkjøtet er illeluktande, men velsmakande. Lukta og smaken kan minna om hydrogensulfid, men ein kan venja seg til og setja stor pris på han. Fruktene er rike på sukker og stive. 

Frøa kan ristast eller steikast. 

## Kjelder

*

## Bakgrunnsstoff
Durio zibethinus

***Durio zibethinus*** er ein art i planteslekta *[[Durio]]*, som er kjend for den etande frukta  durian. Han er den mest utbreidde etande durian-arten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Durio zibethinus|Durio zibethinus]]» frå ,  den 4. juli 2024.*  

## Bakgrunnsstoff
*
Little Queenie

«**Little Queenie**» er ein song skriven og innspelt av Chuck Berry. Han kom ut i 1959 på albumet *[[Chuck Berry Is on Top]]* og som ei dobbel A-side med «Almost Grown». Berry framførte songen i filmane *[[Go, Johnny Go!]]* (1959) og *[[Hail! Hail! Rock 'n' Roll]]* (1987). Songen har sidan blitt spelt av mange andre artistar, som Beatles, Rolling Stones og REO Speedwagon. Eit år tidlegare hadde Berry gjeve ut «Run Rudolph Run», ein julesong med same melodi.

## Innhald
**7" vinyl**
# «Almost Grown»
# «Little Queenie»

## Lister og mottaking
Songen nådde 80. plassen på *Billboard* Hot 100-lista.

Allmusic kallar songen ei «utruleg rock & roll-anthem» og «ein av dei besste dans/sex-ritualistiske klassikarane.» Songen er med på fleire av samlealbuma til Berry, som *[[The Great Twenty-Eight]]* og *[[Chuck Berry's Golden Decade]]*.

## Beatles-versjonar
I følgje Mark Lewisohn i «The Complete Beatles Chronicles» (s. 363), framførte Beatles «Little Queenie» på konsertane sine frå minst 1960 til 1963 med Paul McCartney på solovokal. Eit publikumopptak frå desember 1962 finst på *[[Live! at the Star-Club in Hamburg, Germany; 1962]]*. I følgje forfattaren Doug Sulpy i «Drugs, Divorce and Slipping Image» (seksjon 22.26) under den massive innspelinga for albumet *[[Get Back]]* song John Lennon solovokal på ein forholdsvis kort versjon av songen. Paul McCartney og Wings-gitaristen Denny Laine spelte inn ein jam-versjon av songen i 1970-åra. 

## Andre versjonar
The Rolling Stones spelte ofte songen på konsertane sine. Ein versjon vart spelt inn i november 1969 i Madison Square Garden og denne kom med på albumet *[[Get Yer Ya-Ya's Out! The Rolling Stones in Concert]]*. Andre artistar som har spelt inn songen er mellom andre Jerry Lee Lewis, Kinks, Eric Clapton, Rod Stewart, Velvet Underground, Eric Burdon, Johnny Moped, Bruce Springsteen, Bob Seger, Johnny Thunders, Savoy Brown, Jan Berry og REO Speedwagon.

Songen inspirerte Marc Bolan frå T. Rex til å skrive songen «Get It On».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Queenie|Little Queenie]]» frå ,  den 3. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Leangbukta

**Leangbukta** er ei bukt (liten fjord) innetter i nordaust-sørvestgåande lei frå Holmenfjorden utanfor Holmen i Indre Oslofjord i Asker kommune. På nordsida i ytre delen ligg sjøbadet Hvalstrand bad. Leangbukta er dessutan namnet på ein veg inst i denne bukta, frå kryss med Slemmestadvegen og ned til staden Tangen, namnsett i 1989.

Namnet Leangbukta kan kome av *leir-anger*, som tyder leire-bukta, eller av *le-anger*, ei bukt som ligg i le for vind, ei lun bukt. I båe høve står mellomlekken -*ang*- for det norrøne ordet *-angr*, det vil seie fjord, slik at samansetjinga *Leangbukta* vert eit døme på ein pleonasme.

## Kjelde
* Borgen. Per Otto, 2006. *Asker og Bærum leksikon*, Drammen: Forlaget for by- og bygdehistorie. Side 304. ISBN 82-91649-10-3
The Moonglows

**The Moonglows** var ei amerikansk R&B-gruppe i 1950-åra. Songen deira «Sincerely» gjekk til topps på *Billboard* R&B-lista og 20. plassen på *Billboard* Juke Box chart.

Dei vart innlemma i Rock and Roll Hall of Fame i 2000.

## Medlemmar
*Harvey Fuqua, vokal (1953–1958)
*Bobby Lester, vokal (1953–1958)
*Alexander «Pete» Walton (eller Graves), vokal (1953–1958)
*Prentiss Barnes, vokal (1953–1958)
*Billy Johnson, gitar (1953–1958)
*Danny Coogins, vokal (1953–1953)

## Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Moonglows|The Moonglows]]» frå ,  den 3. juli 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* Vocal Group Hall of Fame om Moonglows 
* The Moonglows
* Rockabilly.NL om Moonglows
*
Kattostfamilien

**Kattostfamilien**  (Malvaceae) er ein tofrøblada plantefamilie i kattostordenen. Han omfattar rundt 236 slekter og 3700 artar, dei fleste tropiske. 
Familien omfattar for det meste urteaktige vekstar og sjeldnare buskar eller tre. Døme på plantar i kattostfamilien er bomull, durian, hibiskus, kattost, poppelrose og stokkrose.

Blada til plantane i familien er spreidde, handnerva og meir eller mindre innskorne eller heile. Blomane er regelmessige, oftast store med vakre fargar. Begeret og krona er 5-talige. Pollenberarane er talrike og samanvaksne til ei søyle midt i blomen. Han har 3–8 fruktblad og dannar ei spaltefrukt eller kapselfrukt. 

Nyare molekylære studiar har ført til at kattostfamilien også omfattar Bombacaceae. Denne tidlegare plantefamilien er no rekna som underfamilien Bombacoideae i kattostfamilien. Plantane i denne gruppa er kjenneteikna ved at dei er er tre, nokre av dei kjempestore, og dei fleste med svært laus og lett ved. Innsida til fruktveggen hjå nokre av plantane er kledd med hår, og kan brukast til tekstilproduksjon. Nokre av artane blir difor kalla bomulls- eller silkebomullstre. Til underfamilien høyrer mellom anna apebrødtreet og balsatreet.

I Noreg veks det fire slekter frå kattostfamilien. Alle er innførte, og anten prydplantar eller ugras. 

## Kjelder
*

## Bakgrunnsstoff
*