open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Faithfully av Journey

«**Faithfully**» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey, og den andre singelen deira frå albumet *[[Frontiers av Journey|Frontiers]]*. Songen vart skriven av klaverspelaren Jonathan Cain. Songen nådde 12. plassen på ''Billboard'' Hot 100, og gav bandet den andre topp 20-hitten på rad frå *Frontiers*. Trass i at songen ikkje har eit refreng, har han blitt ein av dei mest kjende songane til Journey. I ein artikkel i *[[magasinet Classic Rock|Classic Rock]]* vart «Faithfully» kalla den beste powerballaden som nokon gong er spelt inn.

Musikkvideoen til songen syner bandet på turné. 

## Salslister

### Vekeslister

### Årslister

## I andre media
* Songen vart nytta i ein barscene i filmen *[[Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby]]*.
* Songen vart nytta i sesong 1 av «Glee». 
* Songen vert sampla mot slutten av Girl Talk-albumet *[[Feed the Animals]]*.
* Songen vart nytta i filmen Bucky Larson: Born to Be a Star (2011)
* Songen vart nytta i episoden «Dance Party USA» av serien *[[TV-serien The Goldbergs (2013)|The Goldbergs]]*.
* Songen vart sungen i filmen *[[Here Comes the Boom]]* (2012).

## Andre versjonar
* I høvesvis 1987 og 1991 spelte songarane Anita Mui og Eddie Ng frå Hong Kong inn songen på kantonesisk. 
* Countrysongaren Lorrie Morgan spelte inn songen i 1991 for albumet hennar *[[Something in Red]].*
* I 2017 spelte den japanske gitaristen Tak Matsumoto og den amerikanske multi-instrumentalisten Daniel Ho inn songen på albumet *[[Electric Island, Acoustic Sea]]*.
* I 2017 spelte Brooke Simpson denne songen på The Voice i USA. 
* Det amerikanske punkrockbandet Lagwagon spelte denne songen på albumet deira *[[Railer]]* frå 2019. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Faithfully (song)|Faithfully (song)]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Randy Jackson (f. 1956)

**Randall Darius Jackson** () er ein USA-amerikansk bassist, songar, plateprodusent, entreprenør og TV-personlegdom. 

Jackson byrjar karrieren sin i 1980-åra som studiomusikar der han spelte bassgitar for ei rekkje artistar. Han vart så produsent og A&R-mann hos Columbia Records og MCA Records. Jackson er mest kjend som mangeårig dommar i *[[American Idol]]* og leiande produsent for MTV-programmet *[[America's Best Dance Crew]]*. Jackson har vunne ein Grammypris som produsent.

## Diskografi

### Album

### Singlar

### Som sidemann
**Med [[Musikkgruppa Journey|Journey]]**
**[[Raised on Radio]]* (Columbia, 1986)
**Med [[Richard Marx]]**
**[[Repeat Offender av Richard Marx|Repeat Offender]]* (1989, Capitol)
**Med [[Jean-Luc Ponty]]**
**[[Civilized Evil]]* (Atlantic, 1980)
**[[Mystical Adventures]]* (Atlantic, 1982)
**[[Individual Choice]]* (Atlantic, 1983)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Randy Jackson|Randy Jackson]]» frå ,  den 1. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff

*
Traverse City

**Traverse City** er ein by i den amerikanske delstaten Michigan. Med 14 532 innbyggjarar er han den største byen i det nordlege Michigan. Byen ligg i Grand Traverse County, der han er administrasjonsstad.

Traverse City er på trass av sin moderate storleik ein relativt viktig by. Han er eit sentrum for vinproduksjon, og kallar seg sjølv for kirsebærhovudstaden i verda. Kvart år i juli blir det halde ein vekelang kirsebærfestival her. Flyplassen i byen heiter Cherry Capital Airport

Byen er eit viktig turistmål i Michigan, og er kjend for dei fine strendene sine langs Michigansjøen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Traverse City|Traverse City]]» frå ,  den 1. juni 2020.*  
 
## Bakgrunnsstoff

* Nettsidene i byen
Brigita Bukovec

**Brigita Bukovec** () er ein slovensk tidlegare friidrettsutøvar frå Ljubljana 
som vann sølvmedaljen på 100 meter hekk både under Sommar-OL 1996 og Friidretts-EM 1998.

## Aktiv
1989-91 vart Brigita Bukovec årleg jugoslavisk meister på 100 meter hekk. Der etter vann ho kvart år frå 1992 til 1997 øvinga i den slovenske meisterskapen i friidrett, då Slovenia var vorte sjølvstendig.

Ved europameisterskapen i Helsinki i august 1994 kom Bukovec på fjerdeplass med 13,01 sekund, åtte hundredels sekund unna medalje, derimot sigra ho i øvinga ved Goodwill Games. Våren 1995 fekk ho bronse ved hall-VM i Barcelona på tida 7,93, 0,01 sekund attom vinnaren Aliuska López frå Cuba og toaren Olga Sjisjigina frå Kasakhstan.

I hall-EM 1996 i Stockholm fekk Bukovec notert 7,90 sekund og vart atter slått med ein hundredels sekund av vinnaren, her Patricia Girard frå Frankrike. Under dei olympiske sommarleikane i Atlanta gjorde Bukovec sitt livs beste hekkeløp. Tida 12,59 sekund var slovensk rekord og sikra henne sølvmedaljen på korthekken. Ludmila Engquist som representerte Sverige tok gull, nemnde Patricia Girard fekk bronsen. I VM 1997 i Aten enda Bukovec opp på fjerdeplass med sine 12,69 sekund. Under europameisterskapen 1998 i Budapest sprang Bukovec i mål på 12,65 sekund og tok sølvmedaljen, klart slått av Svetla Dimitrova frå Bulgaria.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*EM 1990 i Split: Utslått i semifinalane (13,46=nr 16)
*VM 1991 i Tokyo: Utslått i forsøket (13,44=nr 25)
*OL 1992 i Barcelona: Utslått i semifinalane (13,68=nr 18)
*VM 1993 i Stuttgart: Utslått i semifinalane (12,98=nr 10)
*EM 1994 i Helsinki: Nr 4 – 13,01
*VM 1995 i Göteborg: Nr 8 – 13,02
*OL 1996 i Atlanta: Sølvmedalje (12,59), bakom Ludmila Engquist (12,58)
*VM 1997 i Aten: Nr 4 – 12,69
*EM 1998 i Budapest: Sølvmedalje (12,65), bakom Svetla Dimitrova (12,56)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Brigita Bukovec|Brigita Bukovec]]» frå ,  den 2. juni 2020.*
Fron kommune

**Fron** er ein tidlegare norsk kommune som låg i Gudbrandsdalen i Kristians amt  og seinare Oppland fylke (no Innlandet fylke).

I 1851 blei kommunen delt i Nord- og Sør-Fron kommune. Kommunane blei så slått saman frå 1966, og skilde på nytt i 1977.

Ein person frå Fron blir kalla *frøning*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Fron kommune|Fron kommune]]» frå ,  den 2. juni 2020.*
Pilaster

**Pilaster** er ein bygningsdel med form som ei halv søyle som er bygd inn som del av ein vegg. Han er vanlegvis utspringande med basis og kapitel. Pilasteren kan brukast til forsterking av muren eller understøtting for arkitrav, bjelkar eller bogar. Ofte er han berre bruk som dekorasjon for å bryta ei daud flate.

Ein pilaster kan ha ei enkel rektangulær form eller han kan ha ornament frå ein av søyleordenane. Om han går rundt eit hjørne blir han kalla hjørnepilaster. Går han over to etasjar, blir han kalla gigantpilaster eller kolossalpilaster. Gigantpilasteren var vanleg i manierismen og barokken. Han blei også brukt av Andrea Palladio.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pilaster|Pilaster]]» frå ,  den 2. juni 2020.*
Esker Riada

**Esker Riada** () er eit system av eskerar eller rullesteinsåsar som strekker seg gjennom midten av Irland, mellom Dublin og Galway.

Eskerane går gjennom fylka Dublin, Meath, Kildare, Westmeath, Offaly, Leitrim, Longford, Roscommon og Galway. Ein stor del av systemet ligg i Teernacreeve-området i Westmeath, og går frå Kilbeggan til Tyrrellspass. 

Eskerane har form som relativt låge åskammar danna av sand, grus og kampesteinar. Dei blei lagde att av vatn som fløymde under isbreane, og kom fram i lyset då breane smelta på slutten av den siste istida for rundt 10&nbsp;000 år sidan.

## Historisk tyding

Det irske namnet *Eiscir Riada* gjev ein indikasjon på tydinga til eskerane. *Eiscir* tyder 'skilje' og *Riada* tyder 'veg'.

Etter eit slag ved Maynooth i år 123 blei Irland delt inn i to politiske regionar langs eskerlina – Leath Cuinn ('Conn sin halvdel') i nord og Leath Mogha ('Mogha sin halvdel') i sør.

Fordi det ligg litt høgare enn omlandet gjev Esker Riada ein veg gjennom myrlandet i midten av Irland. Sidan gammal tid har det vore ein veg mellom aust og vest på Irland. Det gamle gæliske namnet på området er *An tSlí Mhór*, som tyder ‘den store vegen’.  Han var ein av dei fem store vegane på Irland som band saman Clonard Abbey, Durrow Abbey og klosterbusetjinga ved Clonmacnoise, som blei grunnlagd på staden der elva Shannon renn gjennom Esker Riada. 

I kontrast til dei omliggjande myrlandet gjev den sandhaldige brejorda i eskerane veldrenet jord av relativt god kvalitet, og er nyttig  for jordbruk.

## I dag

Hovudvegen N6 frå Dublin til Galway går framleis i stor grad langs Esker Riada, og staden er framleis eit viktig jordbruksområde. Dublin-delen byrjar ved High Street ved sida av Wood Quay, og går sørvest gjennom Kilmainham til Greenhills Road.

Eskerane er blitt ei kjelde for byggjemateriale, og det er blitt henta ut mykje sand og grus. Den negative miljøpåverknaden frå denne verksemda er blitt kritisert, og Offaly County Council har verna området i ein County Development Plan, med forslag om å få Esker Riada erklært som ein verdsarvstad.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Esker Riada|Esker Riada]]» frå ,  den 2. juni 2020.*
Pulpitur

**Pulpitur**  (frå latin *pulpitum*, ’tribune’) er ein open eller lukka losje i eit kyrkjerom for særskilde høgtståande personar i kyrkjelyden. I Noreg innførte ein pulpitur i mange kyrkjer frå 1600- til 1800-talet.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pulpitur|Pulpitur]]» frå ,  den 2. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Girl Can't Help It av Journey

«**Girl Can't Help It**» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey frå albumet deira *[[Raised on Radio]]* frå 1986. Songen kom ut som den tredje singelen frå albumet, etter «Be Good to Yourself» og «Suzanne». Som dei to førre singlane vart «Girl Can't Help It» ein *[[magasinet Billboard|Billboard]]* topp 40-hit, og gjekk inn på lista 20. september 1986 med ein 17. plass som høgaste plassering.
Han vart òg ein topp 10-hit på rockelista og nådde niandeplassen på *Billboard* Mainstream Rock-lista.

«Girl Can't Help It» vart skriven av Journey-klaverspelaren Jonathan Cain, vokalisten Steve Perry og gitaristen Neal Schon, som då songen kom ut var dei einaste tre medlemmane att i bandet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Girl Can't Help It (song)|Girl Can't Help It (song)]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
I'll Be Alright Without You

«**I'll Be Alright Without You**» er ein song av det amerikanske rockebandet Journey frå albumet deira *[[Raised on Radio]]* frå 1986. Songen vart gjeven ut på singel og nådde sjuandeplassen på den amerikanske Adult Contemporary-lista, 26. plassen på Mainstream Rock-lista og 14. plassen på Billboard Hot 100. Songen vart skriven av Jonathan Cain, Steve Perry og Neal Schon.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I&#39;ll Be Alright Without You|I&#39;ll Be Alright Without You]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*http://www.allmusic.com/album/raised-on-radio-mw0000190447/awards
*http://www.allmusic.com/song/i-ll-be-alright-without-you-mt0004127398

 

## Bakgrunnsstoff
*
Greatest Hits av Journey

***Greatest Hits*** er eit samlealbum av det amerikanske rockebandet Journey, opphavleg gjeve ut i 1988 på Columbia Records. Det er det bestseljande albumet til bandet og låg heile 554 veker inne på ''Billboard'' 200 album chart (meir enn noko anna samlealbum utanom Bob Marley sitt *[[Legend av Bob Marley and the Wailers|Legend]]*). I tillegg er albumet registrert over tusen veker på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*'s Catalog albums-lista. 

I desember 2008 var albumet det sjette bestseljande samlealbumet i USA i følgje RIAA, bak liknande album av Eagles, Billy Joel, Elton John og The Beatles sine raud- og blå-samlingar.

## Innhald

## Salslister og salstrofé

;Album

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Greatest Hits (Journey album)|Greatest Hits (Journey album)]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Arrival av Journey

***Arrival*** er det 11. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Journey, gjeve ut i 2001. Ein versjon med ein song byta ut kom ut i Japan alt i 2000. Det var det første albumet deira med den nye vokalisten Steve Augeri, som erstatta den populære frontmannen Steve Perry, og med Deen Castronovo, som erstatta Steve Smith på trommer.

«Arrival» består av ein type hardrock som minnar om stilen bandet hadde i 1970- og 1980-åra, men òg fleire balladar i signaturstilen til bandet med Perry. Vokalstilen til frontmannen Augeri har òg ein stil som minner om Perry. Albumet selte relativt godt og nådde 12. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard's]]* Top Internet Albums-lista.  *Arrival* fekk blanda kritikk, der nokre meinte det var formelbasert, medan andre roste element som gitarspelinga til Neal Schon.

## Utgjeving og mottaking
Albumet kom først ut i Japan seint i 2000, men då det vart spreidd på Internett, valde bandet å gje det ut i USA. Basert på tilbakemeldingar frå fansen som hadde høyrt den albumet på nettet, valde dei å spele inn to hardare rockesongar, «World Gone Wild» og «Nothin' Comes Close», som kom med på den amerikanske utgåva av albumet, medan dei tok bort «I'm Not That Way» frå den japanske utgåva.

*Arrival* inneheld ein mindre hit på adult contemporary-lista med balladen «All the Way». Albumet nådde 56. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista, *Arrival* var det første albumet deira sidan *[[Next av Journey|Next]]* i 1977 som ikkje selte til gullplate i USA. Det var òg det siste albumet deira for Columbia Records, som hadde vore selskapet deira sidan debutplata i 1975.

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
*Steve Augeri - solovokal
*Neal Schon - sologitar, korvokal
*Jonathan Cain - klaverinstrument, rytmegitar, korvokal, strykararrangement
*Ross Valory - bass, korvokal
*Deen Castronovo - trommer, korvokal

;Produksjon
*Kevin Shirley - produsent, lydteknikar, miksing
*Aya Takemura - lydteknikar
*George Marino - mastering
*John Kalodner - A&R

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arrival (Journey album)|Arrival (Journey album)]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Heavy Harmonies page
Steve Augeri

**Steve Augeri** () er ein amerikanske rockesongar, mest kjend som frontmann i Journey frå 1998 til 2006. Han har òg vore medlem av Tall Stories og Tyketto. I 2014 skipa han gruppa Ünderwörld.

Då Steve Perry slutta som mangeårig vokalist og frontmann i Journey, vart Augeri henta som erstattaren hans. Augeri spelte inn tre album med bandet i løpet av ein åtte år lang periode. Han turnerte nesten konstant med bandet på denne tida. Den første innspelinga hans med bandet var songen «Remember Me» for filmen *[[filmen Armageddon (1998)|Armageddon]]*, etterfølgd av albumet *[[Arrival av Journey|Arrival]]* i 2001. Han pådrog seg etter kvart problem med røysta og måtte slutte i bandet. 

I mars 2014 skipa Augeri supergruppa Ünderwörld, i lag med gitaristen Kee Marcello (Easy Action, Europe), bassisten Svante Henryson (Yngwie Malmsteen, Brazen Abbot) og trommeslagaren Virgil Donati (Southern Sons, Ring of Fire, Planet X, Soul SirkUS), men dei har ikkje gjeve ut nokre offisielle utgjevinga. 

## Diskografi

### Med Steve Augeri Band
Songutgjevingar:
* *Riverside* (2010)
* *Photograph* (2011)
* *Hours in the Day* (2012)
* *Rich Mans World* (2012)
* *Home This Christmas Time* (2012)
* *Behind the Sun* (feat. Tom DeRossi) (2013)
* *For the Rest of My Life* (2013)
* *Home Again* (2014)
* *Tin Soldier* (2014)
* *Faces* (2014)
* *In The Moment* (2015)
* *Riverside (Mississippi Mix)* (2015)
* *World Of Our Own* (2017)

### Med Tall Stories
* *Tall Stories* (1991)
* *Skyscraper* (2009)

### Med Tyketto
* *Shine* (1995)
* *Take Out and Served Up Live* (1996)

### Med Journey
* Songen «Remember Me» i filmen *[[filmen Armageddon (1998)|Armageddon]]*, 1998
* * [[Arrival av Journey|Arrival]]* (2000)
* *[[Red 13]]* (EP - 2002)
* *[[Generations av Journey|Generations]]* (2005)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steve Augeri|Steve Augeri]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
Deen Castronovo

**Deen J. Castronovo** () er ein amerikansk trommeslagar og songar, mest kjend som medlem av gruppa Journey og hardrock-gruppene Bad English, Revolution Saints og The Dead Daisies. Han har òg vore turné- og studiomusikar for Ozzy Osbourne, Steve Vai, Paul Rodgers, Black Sabbath bassisten Geezer Butler sitt GZR, Hardline og andre.

## Diskografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Deen Castronovo|Deen Castronovo]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad 
*
Be Good to Yourself

«**Be Good to Yourself**» er ein song av Journey frå det niande studioalbumet deira, *[[Raised on Radio]]* frå 1986. Songen kom ut som den første singelen frå albumet og gjekk inn på topp 10 den amerikanske ''Billboard'' Hot 100 og er så langt den siste singelen deira som har klart dette.

Journey valde å ikkje lage musikkvideo til songen, noko som var ganske uhøyrt på denne tida då MTV hadde stor innverknad og var særs populært. Årsaka var at bandet frykta å bli overeksponert.

Songen nådde niandeplassen på *Billboard* Hot 100, og i lag med «Don't Stop Believin'» og «Only the Young» var det den fjerde høgaste plasseringa deira på lista. Songen nådde høgare på Hot Mainstream Rock Tracks-lista, der han nådde andreplassen. Songen gjekk òg inn på lista i Canada og i Storbritannia.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Be Good to Yourself|Be Good to Yourself]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Revelation av Journey

***Revelation*** er det 13. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Journey, og det første med songaren Arnel Pineda. Albumet inneheld elleve nye songar og elleve nyinnspelte versjonar av eldre songar (alle med Pineda), i tillegg til ein DVD (berre i Nord-Amerika) med ein konsert med den dåverande besetninga frå Las Vegas. Tre singlar skrivne av Neal Schon og Jonathan Cain vart sende til radio. Desse var «Never Walk Away,» «Where Did I Lose Your Love» og powerballaden «After All These Years». «Where Did I Lose Your Love» og «After All These Years» gjekk begge inn på adult contemporary-lista, der «Where Did I Lose Your Love» nådde 19. plassen og «After All These Years» nådde niandreplassen.

I 20078 gav Frontiers Records ut eit «eksklusivt, originalt bonusspor, 'Let It Take You Back'», til den europeiske utgåva av albumet.

## Produksjon
*Revelation* vart spelt inn tidleg i 2008 i The Plant i Sausalito i California av John Neff.

Albumet kom ut 3. juni 2008 i USA på Nomota LLC (det personlege plateselskapet til Schon) og selt eksklusivt gjennom Wal-Mart, og i Europa 6. juni 2008 på Frontiers Records. I tillegg selte Wal-Mart ei avgrensa utgåve av ein ZVUE 1-gigabyte MP3-spelar med plate 1 og 2 av *Revelation*.

Albumet var produsert av Kevin Shirley, som òg produserte *[[Trial by Fire av Journey|Trial by Fire]]* o *[[Arrival av Journey|Arrival]]*.

## Utgjeving
Albumet gjekk rett inn på *Billboard*'s Independent Albums-lista, andreplassen på *Billboard* Rock Album-liste, og femteplassen på ''Billboard'' 200. Det låg på sistnemnde liste i 42 veker. Albumet gjekk òg inn på albumlistene i ni andre land. 

*Revelation* vart nominert til årets album i den årlege lesarundersøkinga til *[[magasinet Classic Rock|Classic Rock Magazine]]*.

Den 18. desember 2008 hadde albumet selt til platinaplate i USA, det første som oppnådde denne statusen for Journey sidan *[[Trial by Fire av Journey|Trial by Fire]]* i 1996. 

## Innhald

### DVD
#«Sky Light» (N. Schon)
#«Any Way You Want It» 
#«Wheel in the Sky» 
#«Lights»
#«After All These Years» 
#«Never Walk Away» 
#«Open Arms (Prelude)» (Cain)
#«Open Arms» 
#«Mother, Father» (Matt Schon, N. Schon, Perry, Cain) (from *Escape*, 1981, Deen Castronovo on solovokal)
#«Wildest Dream» 
#«Separate Ways (Worlds Apart)»
#«Faithfully» 
#«Don't Stop Believin'» 
#«Be Good to Yourself»

## Medverkande
**Journey**
* Arnel Pineda – solovokal
* Neal Schon – sologitar, korvokal
* Ross Valory – bass, korvokal
* Deen Castronovo – trommer, perkusjon, korvokal
* Jonathan Cain – klaverinstrument, rytmegitar, korvokal

**Production**
*Kevin Shirley – produsent, miksing
*John Neff – lydteknikar
*Justin Pintar – mikseassistent
*George Marino – mastering

## Salslister
 

### Vekeslister

### Singlar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Revelation (Journey album)|Revelation (Journey album)]]» frå ,  den 2. juni 2020.*
Arnel Pineda

**Arnel Campaner Pineda** () er ein filippinsk songar og låtskrivar. Han vart kjend i Filippinane i 1980-åra og internasjonalt kjend i 2007 som den nye frontmannen og vokalisten i det amerikanske rock band Journey.

## Diskografi
### Soloalbum
**[[Arnel Pineda av Arnel Pineda|Arnel Pineda]]* (1999)
**AP* (2016)

### med The Zoo
**[[Zoology av The Zoo|Zoology]]* (2007)

### med Journey
**[[Revelation av Journey|Revelation]]* (2008)
**[[Live in Manila|Journey: Live in Manila]]* DVD (2009)
**[[Eclipse av Journey|Eclipse]]* (2011)

### Gjesteartist
*Earl Romielle Salinas - *The Way We Do* (songen «Looking Glass») (2001)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Arnel Pineda|Arnel Pineda]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*
Eclipse av Journey

***Eclipse*** (stundom skrive ***ECL1P53***) er det 14. og nyaste studioalbumet til det amerikanske rockebandet Journey, og det andre dei gav ut med den filippinske songaren Arnel Pineda. Albumet vart skrive av Neal Schon og Jonathan Cain med somme bidrag frå Pineda, og albumet kom ut 24. mai 2011 i somme land og 3. juni 2011 internasjonalt. Det er det siste albumet deira med trommeslagaren Deen Castronovo og bassisten Ross Valory, som fekk sparken frå gruppa i høvesvis 2015 og 2020. 

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
*Arnel Pineda – solovokal
*Neal Schon – sologitar, korvokal, medprodusent
*Jonathan Cain – klaverinstrument, rytmegitar, korvokal, medprodusent
*Ross Valory – bassgitar, korvokal
*Deen Castronovo – trommer, perkusjon, korvokal

;Produksjon
*Kevin Shirley - produsent
*David Kalmusky - lydteknikar, miksing, mastering
*James McCullagh, Alberto Hernandez, Jesse Nichols - lydteknikar
*Casey Barker, Jason Hall, Brett Lind, Alex Dolphin - assisterande lydteknikar
*Travis Shinn - fotografi

## Salslister
 

;Album

;Songar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eclipse (Journey album)|Eclipse (Journey album)]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Piltdownmennesket

**Piltdownmennesket** eller **piltdownmannen** er ei vidkjend forfalsking som består av delar av ein skalle og underkjeve. Desse skal ha vorte funnen i eit grustak nær Piltdown ved Uckfield i East Sussex i 1912.
Mange av ekspertane på den tida trudde at fragmenta var dei fossiliserte leivningane av ein til då ukjend form for tidleg menneske. Det vitskaplege namnet ***Eoanthropus dawsoni*** («Dawsons daggry-mann», etter samlaren/arkeologen Charles Dawson) vart gjeve til spesimenet.

Tydinga av funnet var omstridd fram til forfalskninga vart offisielt avsløra i 1953. Kjevebeinet viste seg å tilhøyra ein orangutang og var sett saman med nokre sjimpanse-tenner og skallen til eit fullt utvikla moderne menneske.

Piltdown-forfalskninga er ein av dei mest kjende arkeologiske forfalskingane i historia. Ho har vore framståande av to grunnar: merksemda som har vorte gjeve temaet menneskeleg evolusjon og den lange tida som gjekk (meir enn 40 år) før forfalskningen vart offisielt og endeleg avsløra.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Piltdownmennesket|Piltdownmennesket]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  
 
* «Vil oppklare hundre år gammelt forskerjuks», fra NRK 16. desember 2012
* «Mannen som lurte verden», fra NRK 14. august 2016

## Bakgrunnsstoff

### Om Piltdown-mennesket før forskingsjukset vart avsløra

* Om «Missing link» i ''Salmonsens konversationsleksikon'' (1924)
* Om ''Eoanthropus Dawsoni'' i artikkelen «Människan» i ''Nordisk familjebok'' (1925)
Generations av Journey

***Generations*** er det 12. studioalbumet til det amerikanske rockebandet Journey. Det var det siste albumet deira med songaren Steve Augeri og det andre med trommeslagaren Deen Castronovo, som var same besetninga som på *[[Arrival av Journey|Arrival]]* frå 2001 og EP-en *[[Red 13]]* frå 2003. Albumet vart gjeve bort gratis av bandet under dei fleste konsertane deira for Generations-turneen i 2005, og så gjeven ut på Sanctuary Records seinare same året.

Dette var det første Journey-albumet der alle i bandet syng solovokal. Jonathan Cain syng solo på «Every Generation» og «Pride of the Family» (sistnemnde berre på den japanske utgåva), den første gongen han song sidan «All That Really Matters» (opphavleg eit unytta spor for *[[Frontiers av Journey|Frontiers]]*) frå plateboksen *[[Time 3|Time<sup>3</sup>]]*. Deen Castronovo syng solo på «A Better Life» og «Never Too Late». Neal Schon syng solovokal på «In Self Defense» (tidlegare spelt inn for Schon & Hammer-albumet *[[Here to Stay av Schon & Hammer|Here to Stay]]*) og Ross Valory syng på «Gone Crazy».

Albumet nådde berre 170. plassen på ''Billboard'' 200-lista. *Generations* var det siste albumet med Augeri, som slutta i midten av turneen i 2006 på grunn av ein halsinfeksjon. Jeff Scott Soto erstatta han og turnere med bandet fram til juni 2007. Det var det einaste Journey-albumet som kom ut på Sanctuary Records.

## Innhald

## Medverkande
;Bandmedlemmar
* Steve Augeri - solovokal (utanom der andre er nemnde), ekstra gitar på «Butterfly (She Flies Alone)» og «Believe»
* Neal Schon - sologitar, korvokal, solovokal på «In Self-Defense»
* Jonathan Cain - klaverinstrument, rytmegitar, korvokal, solovokal på «Every Generation» og «Pride of the Family»
* Ross Valory - bass, korvokal, solovokal på «Gone Crazy»
* Deen Castronovo - trommer, perkusjon, korvokal, solovokal på «A Better Life» og «Never Too Late»

;Produksjon
*Kevin Elson - produsent
*Mike Fraser - lydteknikar, miksing i The Warehouse Studio, Vancouver, B.C. 
*Tom Size, Bill Donnelly - lydteknikar
*Stephen Marcussen - mastering

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Generations (Journey album)|Generations (Journey album)]]» frå ,  den 2. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nils Spjeldnæs

**Nils Spjeldnæs** () var ein norsk geolog og paleontolog, forskar og universitetslærar.

Nils Spjeldnæs studerte geologi blant anna i Uppsala i Sverige. Han tok doktorgraden i 1957 og var konservator ved Paleontologisk museum på Tøyen i Oslo frå 1960 til 1961, sidan førsteamanuensis ved Institutt for Geologi ved Universitetet i Oslo fram til 1964. I 1965 vart Spjeldnæs professor i historisk geologi ved Universitetet i Århus i Danmark og frå 1973 fekk han eit professorat i paleoøkologi ved Institutt for Genetikk og Økologi same stad. Han kom attende til Universitetet i Oslo i 1984 og var professor i historisk geologi og stratigrafi til 1996 då han gjekk av med alderspensjon. Han heldt likevel fram arbeidet sitt på Institutt for Geologi som professor emeritus.

Spjeldnæs mottok Kongens gullmedalje for Universitetets prisoppgave i 1955, vart riddar av Dannebrogordenen og æresdoktor ved Universitetet i Athen i 1995.

Han var son av Sverre Spjeldnæs.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nils Spjeldnæs|Nils Spjeldnæs]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Minneord over Nils Spjeldnæs 2006
Natascha Heintz

**Natascha Heintz** () var ein norsk paleontolog.

Heintz blei fødd i New York, men voks opp i Bærum. Ho var dotter av professor Anatol Heintz (1898–1975) og Mary Solnørdal (1901–1991). 

Natascha Heintz blei cand. mag. i 1953 med faga paleontologi, zoologi og kjemi ved Universitetet i Oslo. 1952–1954 hadde ho stipendiatengasjementer ved universitetsmusea i Oslo, Bergen og Tromsø. Ho blei cand.real. i zoologi ved Universitetet i Bergen i 1956 med ei hovedoppgåve om bruskfisk.
I 1956–1960 var ho forskingsstipendiat NAVF ved Paleontologisk museum. 

Ho gifta seg i 1960 med Thor Siggerud (1928-2011), som var geolog ved Norsk Polarinstitutt. 

Frå 1960 til 1966 var ho tilsett ved Norsk Polarinstitutt. Frå 1967 til oppnådd aldersgrense var ho knytt til Paleontologisk museum ved Universitetet i Oslo, først som konservator, seinare som førstekonservator og i ein periode var ho òg styrer for museet. Det vitskaplege området hennar omfattar m.a. studium av fossile urfisk og primitive fisk. Ho har hatt ei rekkje verv i norsk museumsliv, og gjorde ein stor innsats for å formidla vitskap. Det var til dømes Heintz som tok initiativ til å oppretta ein eiga skuleteneste ved dei naturhistoriske musea på Tøyen (no Naturhistorisk museum).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Natascha Heintz|Natascha Heintz]]» frå , den 3. juni 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

* Faktaside om dinosaurar (UiO, artikkel av Heintz)
* Korleis kan vi vita kva for ein farge dinosaurane hadde?  (2000)
Leif Størmer

**Leif Størmer** () var ein prisbelønt norsk paleontolog og geolog, kjent for forskings si på trilobittar (arthropoda og merostomata).

Etter examen artium 1923 vart han med marinbiologen Johan Hjort til Grønland og samla hoppekreps. Det vart cand.mag. 1928, før han vart med Thorolf Vogt på geologtur til Svalbard. I 1930 vart han assisterande konservator, var i gang med doktorgrad og drog til USA 1930-32 på Rockefeller-stipend. Etter dr.philos. 1932 på avhandlinga *Skandinaviske Trinucleidae*, var han stipendiat til 1937, konservator frå 1940 og frå 1946 professor i historisk geologi. Han slutta i 1975.

Faren hans var matematikaren Carl Størmer (1874–1957). Han var sjølv far til matematikeren Erling Størmer (fødd 1937).

## Verv og utmerkingar

* Heimefronten, hovedkasserer
* Statens lønskommisjon av 1946
* Løyve om naturfredning av 1954, utgreiingskomiteen
* Statens lønskommisjon 1960, medlem av hovudutvalet
* Den internasjonale paleontologiske union, styremedlem
* Den internasjonale geologiske unionen, styremedlem
* Den internasjonale stratigrafiske union, formann i fem år
* Dekan ved mat.nat. 1957-59
* Oslo Folkeakademi, aktiv forelesar
* Aschehougs konversasjonsleksikon, medredaktør 4. utgåve
* Det Norske Videnskaps-Akademi, medlem frå 1940.
* riddar av 1. klasse av St. Olavs Orden 1961
* Deltagermedaljen
* Reuschmedaljen 1937
* Den Bergenske Prisen 1945
* Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning 1965

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Leif Størmer|Leif Størmer]]» frå ,  den 3. juni 2020.*
Galina Maltsjugina

**Galina Vjatsjeslavovna Maltsjugina** () er ein russisk tidlegare sprintar som under Friidretts-VM 1993 vann gull i 4 x 100 m stafett og ved VM 1995 bronsemedaljen på 200 meter. Ho tok elles to bronsar på 200 m i europameisterskap og heile fem sølv-/bronse-medaljar i stafett-løp i store internasjonale meisterskap.

## Aktiv
Maltsjugina var 25 år gammal då ho under sommarleikane 1988 i Seoul deltok på Sovjetunionen sitt bronselag i 4 x 100 m stafett, få dagar etter ho var med i finalen på spesialdistansen 200 meter. To år seinare sprang ho inn til bronse på 200 m ved europameisterskapen i Split. I 1991 vart ho nummer fem på 200 m og ho vann sølv på stafetten ved verdsmeisterskapen i Tokyo. Også under Sommar-OL 1992 i Barcelona var ho med å vinne sølv i 4 x 100 m stafett.

Saman med Olga Bogoslovskaja, Natalia Pomosjtjnikova-Voronova og Irina Privalova vart Maltsjugina verdsmeister i 4 x 100 meter stafett då VM 1993 vart avvikla i Stuttgart, dei representerte då Russland. Frå EM 1994 i Helsinki reiste Maltsjugina heim med ein sølvmedalje og ein bronsemedalje, frå høvesvis stafetten og 200-meteren. Sesongen etter vann ho bronsen på yndlingsdistansen ved VM i Göteborg, klart bak gullvinnar Merlene Ottey og si eiga landskvinne Irina Privalova.

Den 4. juli 1996 presterte Maltsjugina personbeste på 200 meter med tida 22,18 sekund ved eit stemne i St. Petersburg. Under dei olympiske leikane i Atlanta nokre veker seinare glapp medaljane på både på 200 meter og i stafett, ho enda opp med ein fjerde- og femteplass. Etter å ha vunne bronse med Russlands stafettlag i EM 1998 la ho opp. 

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
*OL 1988 i Seoul: Nr 8 på 200 m – 22,42. Bronse i 4 x 100 m stafett (42,75)
*EM 1990 i Split: Bronse på 200 m – 22,23
*VM 1991 i Tokyo: Nr 5 på 200 m – 22,66. Sølv i 4 x 100 m stafett (42,20)
*OL 1992 i Barcelona: Sølv i 4 x 100 m stafett (42,16). Nr 8 på 200 m – 22,63
*VM 1993 i Stuttgart: Gull i 4 x 100 m stafett (41,49). Nr 7 på 200 m – 22,50
*EM 1994 i Helsinki: Bronse på 200 m – 22,90. Sølv i 4 x 100 m stafett (42,96)
*VM 1995 i Göteborg: Bronse på 200 m – 22,37
*OL 1996 i Atlanta: Nr 5 på 200 m – 22,45. Nr 4 i 4 x 100 m stafett (42,27)
*EM 1998 i Budapest: Bronse i 4 x 100 m stafett (42,73)

Dottera Julija Tjermosjanskaja var med om å vinne 4 x 100 meter stafett under Sommar-OL 2008.

## Kjelder

* 
**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Galina Wjatscheslawowna Maltschugina|Galina Wjatscheslawowna Maltschugina]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  
 

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Galina Malchugina|Galina Malchugina]]» frå ,  den 3. juni 2020.*
Johan Aschehoug Kiær

**Johan Aschehoug Kiær** () var ein norsk paleontolog og professor ved Universitetet i Oslo frå 1909.

## Liv og virke

### Bakgrunn
Han var son av Hagbart Kiær (1829–1931) og Simonine Aschehoug (1835–1905).  Faren var prest. Johan Kiær studerte først zoologi og sidan paleontologi i tre år under professor Karl Alfred von Zittel (1839–1904) ved Ludwig-Maximilians-Universität München, der han i 1896 tok doktorgraden med avhandlinga «Faunistische Übersicht der Etage 5 des norwegischen Silursystem sitt».

### Karriere
Han vende heim til Noreg og byrja frå 1901 å studera oversiluren. Undersøkingane resulterte i verket *Das Obersilur im Kristianiagebiet*, som gav han Fridtjof Nansens belønning for fremragende forskning for 1906.

I 1909 fekk han eit nyoppretta professorat i paleontologi og hisorisk geologi ved universitetet i Kristiania. Samme året fann kona hans Elise Clementine (Kemma) Kiær (1878–1975) en fossil fisk ved Rudstangen på Kroksund i Tyrifjorden. Her fant dei ein devon-fauna med mellom anna restane av ein sjøskorpion som fekk namnet *Mixopterus kiaeri* etter han. Det var han som hadde ansvaret for ordninga av det geologisk-paleontologiske muséet i Oslo, som opna i 1920.

## Utgjevingar

* 
* 
* 
* 
* 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johan Aschehoug Kiær|Johan Aschehoug Kiær]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 

* 
* «Verdens største sjøskorpion funnet i Hole». Hole kommunes nettsider.
Rai Radio 1

**Rai Radio 1** (*Radio Uno*) er ein italiensk radiokanal styrt av den offentlege kringkastingsorganisasjonen RAI og som tek for seg nyhende, sport, debatt og popmusikk. 

## Historia
Kanalen er den mest direkte etterkomaren av den fyrste italienske radiostasjonen som byrja å kringkaste frå Roma 6. oktober 1924. Stasjonen heitte 1-RO var eigd av den private forretninga Unione Radiofonica Italiana (URI). I 1927 vart forretninga ein del den offentlege Ente Italiano per le Audizioni Radiofoniche (EIAR) som vart også på denne tida den einaste autoriserte radiokringkastar i Italia.

Som ein del av gjenopperettings- og betringsprogrammet som følgde Den andre verdskrigen fekk EIAR eit nytt namn i 1944, Radio Audizioni Italiane (RAI). Radiokringkastinga i Italia vart omorganisert slik at to nasjonale kanalar skulle kunne dekkje mesteparten av landet. Den fyrste kanalen vart kalla *Rete Rossa* (raudt nettverk) medan den andre vart kalla *Rete Azzurra* (blå nettverk). Sjølv om kvar kanal hadde sin eigen stil vart desse «nøytrale» namna vart valde med tanken på å vise at begge hadde same mål om å nå dei fleste på same line.

## Program
Hovudprogramma som kanalen sender er blant anna *Radio Anch'io* og sportsrelaterte sendingar som direkte dekking av spela som Det italienske nasjonal fotballag deltek på. Kommentarar om Serie A og B-fotballspel er sende i direkte på *Tutto il calcio minuto per minuto*, ein av Radio 1 sine mest populære sendingar som har vore tilgjengeleg sidan 1960. 

## Logo

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rai Radio 1|Rai Radio 1]]» frå ,  den 4. juni 2020.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Rai Radio 1 til Rai Play Radio (på italiensk)
Joachim Barrande

**Joachim Barrande** () var ein fransk geolog og paleontolog som arbeidde i Böhmen.

## Liv og virke
Joachim Barrande gjennomgjekk École polytechnique i Paris og vart så lærer for greven av Chambord (Henrik V). Etter julirevolusjonen (1830) følgde han den kongelege familien i eksil.

Han busette seg deretter i Böhmen. Til å byrja med arbeidde han der som ingeniør og leia bygginga av den første jarnbanen i Böhmen, men vigde seg snart utelukkande til geologisk og paleontologisk forsking, hovudsakleg av silurdanningar i Böhmen. Etter å ha offentleggjort fleire mindre arbeide over brachiopodar og graptolittar i Böhmen med meir, byrja han utgjevinga av hovudarbeidet sitt, *Système silurien du centre de la Bohême* (1852-87). Verket, som vart halde fram etter han var død av Böhmisches Landesmuseum i Praha, omfattar åtte bind, delvis dobbeltbind, i alt 26 bind i stor kvart. Av særskilt stor verdi er den delen som handsamar trilobittar.

Teorien til Barrandes om dei såkalla koloniane, oversiluriske fossil i undersiluriske lag vakte særleg stor merksemd. Han framkalla ein heftig motstand og gav årsak til ei mengd stridsskrift, sjølv om det etter kvart vart klårt at «koloniane» berre er i oversiluriske sjikt, som ved forkastningar er vorte nedsøkkte i undersiluriske.

Av vekt for den svenske geologien var Barrande sitt *Parallèle entra les dépots siluriens de Bohême et de Scandinavie*; der finn ein mange ikkje på anna vis offentleggjorde opplysningar, med grunnlag i munnlege og skriftlege meldingar frå den svenske paleontologen Nils Peter Angelin.

Livet til Joachim Barrande i Böhmen gjekk roleg og stille; han hadde sjølv ytterst små personlege behov og ofra formuen sin til vitskapen. Dei rike paleontologiske samlingane hans, samla av ein fast stab medarbeidarar og samlarar, vart overlevert i pakt med testamentarisk avgjerd til Böhmisches Landesmuseum.

Han vart tildelt Wollastonmedaljen i 1857 og vart innvald i 1870 som utanlandsk medlem av Kungliga Vetenskapsakademien i Sverige.

I august 1883 reiste Barrande til Frohsdorf for å ta seg av gravlegginga og arvegodset til venen Henri de Chambord . Der pådrog 84-åringen seg ein lungebetennelse, og døydde der den 5. oktober.

Han vart gravlagd 8. oktober i Lanzenkirchen.

## Verk i utval

* *Notice préliminaire sur le système Silurien et les Trilobites de Bohème.* C. L. Hirschfeld, Leipzig 1846 (Archive)
* *Nouveaux Trilobites Supplement a la notice préliminaire sur le système Silurien et les Trilobites de Bohème.* Calve, Prag 1846 (Archive)
* Graptolytes de Bohème. Prag 1850
* Système silurien du Centre de la Bohème. Prag, Paris 1852–1881, 21 Bände
* Defense des Colonies. Teil I, Prag, Paris 1861
* Defense des Colonies. Teil II, Prag, Paris 1862

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Joachim Barrande|Joachim Barrande]]» frå ,  den 3. juni 2020.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
***
Filipp Makharadze

**Filipp Yesejevitsj Makaradze** () var president av den georgiske sosialistiske sovjetrepublikken frå 1938 til han døydde i 1941. Han var den første leiaren av sovjetrepublikken etter at han blei skipa i 1921.

## Kjelder
Oswald Heer

**Oswald Heer** () var ein sveitsisk botanikar, entomolog og paleontolog.

Som entomolog studerte Heer spesielt funn frå dei artsrike funnstadane Oeningen i Sveits og Radoboj i Kroatia, begge frå miocen, og frå Aix-en-Provence i Frankrike (oligocen). Han publiserte *Die Insektenfauna der Tertiärgebilde von Oeningen und Radoboj in Kroatien* (1847-53) og *Über die fossilen Insekten von Aix in der Provence* (1856). *Ueber einige Insektenreste aus der raetischen Formation Schonens* (1879) omhandla Skåne i Sverige. *Die Urwelt der Schweiz* (1864) er ein vid og nokså omfattande gjennomgang av det som til då var kjent om den geologiske historia i landet og fossilfunn. Store delar av dei paleontologiske samlingane til Heer vert i dag teke vare på i den geologiske samlinga ved Eidgenosse Technische Hochschule i Zürich.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Oswald Heer|Oswald Heer]]» frå ,  den 3. juni 2020.*
Elgå

**Elgå** (sørsamisk ) er ei bygd i Engerdal kommune i Innlandet. Ho ligg ved austbreidda av Femunden, 45 kilometer nord for kommunesenteret Engerdal (61 km køyrelengd). Elgå er endepunkt for fylkesveg 221, og om sommaren den sørlegaste anløpsstaden for rutebåten . Bygda er utgangspunkt for fotturisme i Femundsmarka nasjonalpark.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elgå|Elgå]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  

## Litteratur
* 
* 
*
Tvil

**Tvil** er uvisse om tillit, åtferd, avgjerd eller tru. Ein kan til dømes tvila på kva som er best eller rettast e;;er kva som er sant eller ikkje. Nærskylde omgrep er tviking, rådville og skepsis.

## Vitskap og filosofi

Den vitskaplege metoden, og til ei grad all vitskap, kan seiast å vera motivert av tvil: i staden for å akseptera noverande teoriar, gjer ein ei rekkje testar for å sjå om dei stemmer. 

## Psykopatologi
Overdriven tvil kan vera assosiert med tvangslidingar. 

## Religion

Tvil er ofte debattert i samband med kristendommen, der ein kan visa til tvil om frelse og eit eventuelt etterliv. Dette er blir særleg viktig for trua til protestantane, der det vera nok å berre tru på Jesus som ein frelsar og som samband til Gud for å få ein positiv utgang i etterlivet. Debatten er mindre viktig i dei fleste andre religionar og etiske tradisjonar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Tvivel|Tvivel]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  
 
Hein, David (Winter 2006). "Faith and Doubt in Rose Macaulay's *The Towers of Trebizond*". *Anglican Theological Review* 88 (1): 47-68. .

## Bakgrunnsstoff
**Doubt: A History*, 2003, Jennifer Michael Hecht
Savannah-elva

**Savannah** er ei elv som renn langs delstatsgrensa delstatane Georgia og Sør-Carolina i det søraustlege USA. Elva er cirka 560 km lang, og dannar heile grenselinja mellom Georgia og Sør-Carolina heilt frå grensa mot Nord-Carolina i nord. Ho renn ut i Atlanterhavet ved storbyen Savannah. Nedbørsområdet er på 25&nbsp;511 km².

Dei engelske kolonistane i området busette seg stort sett langs Savannah-elva i den tidlege koloniperioden frå 1700-talet. Den engelske kulturen stod særleg sterkt i dei to elvebyane Savannah og Augusta. 

Elva er farbar for større skip, og har i historisk tid vore ei svært viktig fordselsåre for Georgia, ikkje minst for eksporten av bomull frå Savannah til Europa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Savannah (elv)|Savannah (elv)]]» frå ,  den 3. juni 2020.*
Savannah

**Savannah** er ein by som ligg ved munningen av Savannah-elva i Chatham County i Georgia i USA. I 2004 hadde byen 129 800 innbyggjar ifølgje anslag frå U.S. Census. Før 1970 var Savannah den nest største byen i Georgia. I dag er han rekna som den fjerde største.

Byen blei skipa i 1733, og er den eldste i Georgia. Under den britiske kolonitida var han hovudstad for provinsen Georgia, og seinare var han den første delstatshovudstaden til Georgia. 

Byområdet Savannah har eit folketal på 313 883 (anslag frå 2005) og omfattar dei tre fylka Chatham County, Bryan County og Effingham County.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Savannah (Georgia)|Savannah (Georgia)]]» frå ,  den 3. juni 2020.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Boxty

**Boxty** (irsk )  er ein type irsk potetpannekake eller potetbrød. Han blir ofte laga med like delar raspa poteter og potetstappe.

Namnet *boxty*, *bacstaí*, er truleg anten avleidd frå *arán bocht tí* som tyder 'fattigmannsbrød' eller *bácús*, som tyder noko ein bruker til å baka, som omn, eldhus eller takke. 

## Tillaging
Ein kan laga boxty på ulike måtar. Det kan steikast i omn, i panne eller på takke, eller det kan kokast som kumle.

For å laga deigen eller røra kan ein raspa poteter og let stivehaldig vatn renna av i rundt ein halvtime. Raspa potet blir ofte blanda med like delar potetstappe. I nokre oppskrifter kan ein så blanda inn att stiva. Deretter tilset ein mjøl, salt, pepar og smelta smør eller baconfeitt. Denne deigen blir så elta og forma til kakekr som ein skjer ein kross i slik at dei kan delast i mindre stykke, farls, ved baking i omn.

I ein annan metode der ein kan steika boxty på takke tilset ein nok mjølk til å oppna ei røre. I nokre oppskrifter tilset ein også eggeplomme eller bakepulver. Ein luksuriøs variant (kalla *stampy*) blir laga med fløyte, sukker og karvefrø.

Ein kan også koka boxty. Då pressar ein ut ekstra fukt frå den raspa poteta og blandar henne med potetstappe og mjøl. Deigen blir tilsett salt, kokt, skoren opp og så steikt i smør. 

Moderne variasjonar av retten kan ha korintar eller rosiner.

## Servering

Boxty kan fyllast med grønsaker, ost eller kjøt. Dei kan serverast med grov sennep og flesk eller bacon til. Boxty kan også vera ein søt rett servert med honning, smør eller strødd med sukker. Smaken er ofte betre om ein kjøler ned boxtyen og varmar han opp att ved servering. Retten blir servert på fleire irske etestader, og blir seld i butikkar som kumler eller ferdigsteikte pannekaker.

Ein omtale frå *Dublin University Magazine* i 1854 skildrar *boxtie* som laga av potet ein kunne riva med eit rivjern laga av ein blekkboks, blanda med anten sammalt mjøl eller havregryn og dyrefeitt. Han skildra også ein variant laga med tilsette eggeplomme, smør og mjølk, rulla ut og steikt på takke som ein kunne servera med litt smør til frukost eller te-måltid. 

St Brigid's Day er ei irsk høgtid der ein kan servera boxty i lag med andre tradisjonelle matslag som krossforma havrebrød og Bride-bannock. På Irland er heilage Brigid vernehelgen for meieriprodukt og er knytt til mjølk, smør, ost, øl og flesk. Ein har knytt Brigid-tradisjonen til den førkristne irske «kvite gudinna» eller Brigid. St Brigid's Day fell saman med den heidenske høgtida imbolc. Feitetysdag og halloween er andre høgtider der ein kan servera boxty.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Boxty|Boxty]]» frå , den 3. juni 2020, og «[[:en:Boxty|Boxty]]» frå , den 7. juni 2020.*