Marcia Griffiths

**Marcia Llyneth Griffiths** OJ CD () er ein jamaicansk songar som er best kjend for the 1989-remiksen av singelen hennar «Electric Boogie», som blei nytta til den kjende linjedansen «Electric Slide». Dette er den bestseljande singelen nokonsinne av ein kvinneleg reggaesongar. Griffiths er blitt omtalt som «dronninga av  reggae».

## Biografi
Griffiths blei fødd i West Kingston på Jamaica. Ho byrja karrieren sin som musikar i 1964, på scena med Byron Lee og The Dragonaires etter tilbod frå Phillip James frå The Blues Busters, som hadde høyrt henne synga i nabolaget sitt. Prestasjonen hennar var imponerande nok til at Ronnie Nasralla og Clement Dodd begge tilbaud henne opphavskontrakter dagen etter. Ho valde å spela inn for Dodd sitt selskpa Studio One, der ho spela inn ei rad duettar med mannlege songarar som Tony Gregory («You're Mine»), Bob Marley («Oh My Darling»), Jeff Dixon («Words»), og Bob Andy («Always Together»). Med Andy byrja ho eit samarbeid som varte i fleire år. I 1968 fekk ho den første suksessen som soloartist, med «Feel Like Jumping», som på same vis som dei andre tidlege Studio One-solo-hittane hennar (inkludert «Truly» og «Melody Life»), var skriven av Andy.

Frå 1970 til 1974 danna ho og Bob Andy ein duo, Bob and Marcia,  på platemerket Harry J. Ho spelte òg inn musikk for Lloyd Charmers.

Mellom 1974 og 1981 var ho medlem av I Threes, ein trio av bakgrunnssongarar for Bob Marley & the Wailers. Ho heldt fram med å spela inn som soloartist på 1970-talet, og arbeidde med produsentar som Sonia Pottinger og Joseph Hoo Kim.

I desember 1982 gav Griffiths ut songen «Electric Boogie», som var skriven berre for henne av Bunny Wailer. Songen blei til etter at Wailer og Griffiths eksperimenterte med ein rytmeboks som Griffiths hadde kjøpt i Toronto tidlegare det året. Wailer har sagt at «Electric Boogie» var inspirert av «Electric Avenue» av Eddy Grant, som òg kom ut i 1982. I dei fyrste månadene av 1983 nådde songen toppen av topplista i Jamaica.

Sjølv om versjonen frå 1983 blei ein mindre hit for Griffiths, blei songen mykje betre kjend gjennom ein remix frå 1989. Denne versjonen gjorde linjedansen Electric Slide,  til ei internasjonalt kjend dansedille. Songen nådde 51. plassen på ''Billboard'' Hot 100 i USA, og var den mest suksessfulle singelen hennar. Han blei den mestseljande singelen til ein kvinneleg reggae-sanger gjennom tidene. Griffiths fekk fleire suksessar med produsenten Donovan Germain. Ho var med på albumet *True Love* av Toots and the Maytals, som vann ein grammypris i 2004 for beste reggaealbum, og inkluderte mange kjende musikarar som Willie Nelson, Eric Clapton, Jeff Beck, Trey Anastasio, Gwen Stefani/No Doubt, Ben Harper, Bonnie Raitt, Manu Chao, The Roots, Ryan Adams, Keith Richards, Toots Hibbert, Paul Douglas, Jackie Jackson, Ken Boothe og The Skatalites.

I januar 2014 kunngjorde Griffiths at ho som del av det femtiande året sitt i musikkindustrien ville gje ut eit album med favorittlåtane sine av andre artistar,*Songs That Inspire Me, Songs I Love to Sing*, som ho spelte inn med Germain.

## Privatliv
Griffiths hadde to born med JBC-diskjockeyen Errol Thompson. Ho oppseda dei åleine etter at han døydde i 1983.

## Prisar og utmerkingar
I august 2014 blei det gjort kjent at Griffiths ville få den jamaicanske Order of Distinction (kommandørklasse) i oktober det året.

I oktober 2023 fekk Griffiths Jamaica den fjerde høgaste nasjonale æra med Order av Jamaica (OJ).

## Diskografi

### Album

* *Sweet Bitter Love* (1974)
* *Naturally* (1978)
* *Steppin* (1979)
* *Rock My Soul* (1984)
* *Marcia* (1988)
* *Carousel* (1990)
* *Indomitable* (1995)
* *Land of Love* (1997)
* *Collectors Series* (1998)
* *Truly* (1998)
* *Certified* (1999)
* *Reggae Max* (2003)
* *Shining Time* (2005)
* *Melody Life* (2007)
* *Marcia Griffiths &amp;amp; Friends* (2012)
* *Timeless* (2019)

## Kjelder