open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alfred S. Nilsen

**Alfred Sigurd Nilsen** () var ein norsk fiskar, arbeidar og politikar frå Trondenes i Troms. Han representerte Arbeidarpartiet på Stortinget i tidsromma 1937-45 og 1950-57.

Nilsen, som var son til ein gardbrukar i Trondenes, livnærte seg som fiskar og arbeidar i åra fram til 1909. Dei neste elleve åra var han anleggsarbeidar, mellom anna tre år vegarbeidar i heimfylket, eitt år var han baneleggjar i Jämtland og i 1914 arbeidde han på Aura-anlegget i Sunndal. Under fyrste verdskrigen arbeidde han på fleire ulike anlegg i Nord-Noreg, før han 1917-20 arbeidde i Harstad. Frå 1922 var han i fleire tiår tilsett i eit svensk malmselskap i Narvik.

Nilsen var medlem av bystyret i Narvik i tida 1925-40 og på ny 1945-1960. Han var ordførar frå hausten 1945 til ut året 1951. Lokalt var han formann i Tilsynskomiteen for Ofotbanen, og leiar av hamnestyret i Narvik i atten år; 1945-63. Nasjonalt var han 1929-49 med i hovudstyret i Norsk Transportarbeiderforbund.

Frå 1937 til 1945 var Nilsen stortingsrepresentant frå kjøpstadene i Nord-Noreg for Arbeidarpartiet. Etter å ha vore ute av Tinget ein periode, vart han hausten 1949 vald inn til si andre periode. Hausten 1953 var Nilsen vald inn på Stortinget for tredje gong, men då for valkrinsen Nordland fylke. Han var 1950-51 medlem i Militærkomiteen, sidan var han medlem i Skog- vassdrags- og industrikomiteen.

Han var onkel til Rolf Nilssen.

## Kjelder
*
Røyrleggjar

**Røyrleggjar** er ein fagutdanna handverkar som monterer, reparerer og held ved like varme-, ventilasjons- og sanitærsystem i bygningar, skip, fabrikkar og så bortetter, der røyr av ulike slag utgjer leidningsnettet. Røyrleggjarar installerer vass- og avløpsleidningar, monterer leidningsnett, utstyr og armatur (vasskranar og liknande) i sanitærinstallasjonar, installerer leidningsnett, utstyr og armatur i slike oppvarmingssystem som nyttar varmt vatn, monterer gass-, sprinklar-, trykkluft- og isvass-opplegg og liknande. Då røyrinstallasjonar òg kan liggje i sjø, er det mogleg å kombinere arbeidet som røyrleggjar med arbeidet som yrkesdykkar.

Det gjeld strenge lover og føresegner for røyrleggjarfaget for å unngå ulukker, skader og tap på grunn av feil i installasjonane. Krava til dei faglige kunnskapane hjå røyrleggjarar er difor høge.

## Bakgrunnsstoff
*Opplysningar om røyrleggjar på ''utdanning.no''.
Sint-Gorik

**Sint-Gorik** eller **Saint-Géry** er ei tidlegare elveøy som danna grunnlaget for utviklinga av byen Brussel. Ho opphøyrde å finnast som øy då elva Zenne blei bygd over rundt 1870. Den tidlegare øya blei dekt av bygningar, bulevardar og ein open plass, **Sint-Goriksplein** eller **Place Saint-Géry**. Ho skal ein gong ha vore dekt av irisar, og denne blomen blei seinare eit symbol på Brussel.

## Historie
Sint-Goriksøya var den største øya i Zenne. Ho blei også kalla *Groot Eiland*, 'Storøya'. Helgennamnet fekk ho etter den romerske biskopen Gaugericus, som etter tradisjonen skipa eit kapell og ein landsby her på 500-talet. Frankiske kongar brukte henne som ein av fleire tilhaldsstadar frå 700-talet av.
I 979 reiste Karl av Nedre Lorraine ein festning og eit kapell tileigna Gaugericus her.

På 1100-talet fanst det fleire vassmøller på øya som spelte ei viktig rolle i byen sin økonomiske vekst. Ei rekkje fiskehandlarar heldt fisk her i tankar som dei henta nytt vant til frå elva. Fisk var særs viktige i den katolske byen, ettersom fastereglane frå kyrkja blei nøye følgde. Fiskeindustrien gjekk tilbake under den industrielle revolusjonen, då avfall frå garving, farging og annan industri ureina elvevatnet slik at det ikkje lenger kunne brukast til levande fisk.

Den gamle mellomalderkyrkja blei erstatta av ei ny, større kyrkje i seingotisk stil som blei oppført frå 1520 til om lag 1564. Ho blei riven rundt 1800, då Brussel var under fransk revolusjonsstyre, og erstatta av ein stor firkanta plass som blei brukt som marknadsplass. Ei fontene frå Grimbergen kloster blei flytta hit og står no inne i marknadshallen Sint-Goriksmarkt.

Då Zenne blei bygd over i Brussel rundt 1870, opphøyrde Sint-Gorik å vera ei øy. Gamle vegar som Groot Eiland, Borgwal/Borgval og Karperbrug blei utvida og det blei bygd nye vegar, som Pletinckxstraat og Jules Van Praet.  Anspach boulevard/Anspachplaan blei lagt langs den tidlegare austsida av øya. Den opne marknaden blei erstatta av ein marknadshall i flamsk nyrenessansestil som stod ferdig i 1882, Halles Saint-Géry/Sint-Goriksmarkt.

## Kjelder

**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Saint-Géry Island|Saint-Géry Island]]» frå ,  den 8. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**** Deligne, Chloé. *Bruxelles sortie des eaux*. Éditions Historia Bruxellae, 2005. ISBN 2-9600373-1-6.
Þjóðhátíð

**Þjóðhátíð** (uttalt , omsett 'nasjonalfestivalen') er ein årleg utandørsfestival som blir halden på Vestmannaeyjar på Island i helga før den første måndagen i august. Festivalen blir halden i Herjólfsdalur på Heimaey av lokale og vitjande over fire dagar. Han omfattar ulike hendingar, som konsertar, bålbrenning, fyrverkeri og allsong.

Den første gongen ein heldt festivalen var i 1874 då øybuarane blei stoppa av uvêr frå å dra til fastlandet for å feira tusenårsjubileet for den norrøne busetjinga av Island. I dag er Þjóðhátíð den største festivalen på Island med rundt 16&nbsp; deltakarar - eit fleirtal av dei vitjande frå fastlandet.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Þjóðhátíð|Þjóðhátíð]]» frå ,  den 8. april 2016.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Blåselampe

**Blåselampe** er ein reiskap som brenn parafin eller bensin for å danne ein flamme som er varm nok til å smelte metall til å lodde med, og til anna konsentrert oppvarming. Brenselet vart fylt i ein liten tank på blåselampa og sett under trykk ved å pumpa inn luft med ei lita handpumpe som høyrde til tanken. På dette viset vart brenselet pressa gjennom eit røyr som vart oppvarma av flammen i blåselampa og drive ut i gassform gjennom munningen, slik at den heite flammen oppstod. For å setje i gang prosessen, måtte denne delen av blåselampa verte varma opp på førehand ved hjelp av til dømes raudsprit som vart hella i ei lita skål i lampa og sett eld på. Prinsippet for blåselampene var det same som for dei kokeapparata for parafin, ofte kalla primusar (*primus* var eigenleg eit varemerke), som vart nytta tidlegare. Til liks med blåselampene måtte brennaren på desse kokeapparata varmast opp før parafinen frå trykktanken vart sleppt fram til brennaren.

Blåselamper vart tidlegare nytta til mykje. Dei kunne nyttast til å mjuke opp gamal maling som skulle skrapast av tregjenstandar, og dei var nytta av røyrleggjarar for å lodde saman vassrøyr, og for å smelte bly som vart helt flytande ned i skøytane mellom kloakkrøyr av støypejarn, såkalla soilrør, for å gjere skøytane tette og solide. Dessutan var ei blåselampe ein naudsynt reiskap i fiskebåtar med glødehovudmotor, ettersom glødehovudet måtte varmast skikkeleg opp før motoren kunne startast.
Røyrtong

**Røyrtong** er ein gripereiskap som er laga spesielt for røyrleggjararbeid, og som kan stillast inn til passande gripevidd ved hjelp av ein justeringsring på den eine armen. Tonga er slik innretta at kjeften på tonga kan klemme hardare til når tonga vert halden berre etter den andre armen, og vridd eller halden i mot i den eine retninga. Ein må difor feste tonga på arbeidsstykket i samsvar med rotasjonsretninga, og treng berre å halde i den armen på tonga som ligg godt i neven.

Denne typen røyrtong vart funnen opp i 1888 av svensken Johan Petter Johansson (1853-1943), og vert difor ofte kalla kalla *svensk modell*, *svensk rørtang* og liknande på ulike språk, til dømes *Schwedenzange* på tysk,  *Swedish wrench* eller *Swedish pattern wrench* på engelsk. Røyrtenger med berre ein arm, og difor med eit anna justeringsprinsipp, er vanlegare i Sambandsstatane.
Billásullot

**Billásullot** er ei øy ytst i Indre Billefjord, ei fjordarm i Porsangerfjorden i Finnmark fylke.

## Kjelder
Alfred Nilsen

**Nils Alfred Nilsen** () var ein norsk næringsdrivar og politikar frå Tromsø, som 1950-53 representerte Venstre på Stortinget.

## Liv og gjerning
Nilsen var son til ein bygningsmann. Skuleåret 1911/12 gjekk han Statens håndverk- og kunstindustriskole i hovudstaden. I 1916 starta han opp ei målarforretning i heimbyen Tromsø, eit firma han dreiv til 1956, bortsett frå 1943-35, då han var tilsett ved den norske legasjonen i Stockholm. Jamsides målarverksemda var han frå 1919 til -65 lærar i fagteikning og yrkeslære ved ein såkalla tenknisk kveldsskule. Åra 1956-60 var han styrar av Nord-Troms yrkesskole.

Nilsen var medlem av bystyret i Tromsø i 42 år, frå 1922 til 1964. Han var ordførar i byen frå 1937 til han var avsett av okkupasjonsstyret i 1941, men fekk att ombodet for nokre månader i 1945.

Fram til hausten 1943 var han djupt involvert i etterretningsarbeid, og fekk sine oppdrag fra og rapporterte til Secret Intelligence Service (MI6) i London. Han hadde mellom anna hovudansvaret for å kartlegge forsvaret av Tirpitz før det vellukka angrepet med miniubåter i Altafjorden («Operation Source»). I 1943 måtte han rømma til Sverige og arbeidde  ved Den norske legasjonen i Stockholm, med spesielt ansvar for etterretningsstasjonen «Kari» ved Leinavatn.
Fireårsperioden 1950-53 var Nilsen stortingsrepresentant frå kjøpstadene i Nordland, Troms og Finnmark, det vil seie Bodø, Narvik, Tromsø, Hammerfest, Vardø og Vadsø. Han søkte attval til Stortinget hausten 1953, då frå fylkeskrinsen Troms, men korkje då eller i 1957 lukkast han å verte kome inn Tinget. Begge desse tingbolkane, 1954-57 og 1957-61 var han 1. vararepresentant for Troms. Han var medlem i Venstre sitt landsstyre frå 1950 til -58.

Nilsen var elles ei tid formann Tromsø Skiklubb og Troms skikrins. Han var også formann i Styret for Frimisjonen i Tromsø. Han forfatta boka *Tromsø arbeiderforening 1853-1953* som kom ut til 100-årsfeiringa.

Nils Alfred Nilsen må ikkje forvekslast med Alfred S. Nilsen.

## Kjelder

*Stortingsbiografi
Sigurd Christiansen

**Sigurd Wesley Christiansen** () var ein norsk postmann og kulturkonservativ forfattar, fødd og død i Drammen. Som forfattar var han ein «uvanleg djuptloddande psykolog». Hovudpersonane i verka hans strir ofte «med skuldkjensle og religiøs» tvil, og finn ro gjennom moralske prøvingar og offer.

### Forfattarskap
Christiansen debuterte med romanen *Seieren* i 1915, og gav i åra framover ut både romanar, fleire skodespel og ei novellesamling. Romantrilogien *Indgangen*, *Sverdene* og *Riket* kom ut i tida 1925-29 og handlar om ein kunstnar som «rømer  frå småbyen, men vender tilbake og lærer forstå menneska der, og når sjølv til soning og fred».

I 1931 vart Christiansen landskjend då romanen *To levende og en død* vart tildelt fyrsteprisen i 'Den nordiske romankonkurranse 1931'. Prisen var på kroner 10&nbsp;000. Romanen, som vart filmatisert fyrste gongen i 1937, set ekte mot opp mot falskt mot.

Utover 1930- og 40-åra kom nye romanar der Christiansen tok opp ulike etiske spørsmål. I trilogien *Drømmen om livet*, *Det ensomme hjerte* og *Menneskenes* lodd, utgjeven 1935-45, skildrar han «korleis ei kunstnarsjel faldar seg ut». Han vart tildelt Gyldendals legat i 1940.

Christiansen var postfunksjonær ved Drammen postkontor til han i 1945 fekk diktarløn.

## Verkliste
* *Seieren* (1915)
* *Offerdøden* : skuespil i fire akter (1919)
* *Døperen* (1921)
* *Indgangen* (1925)
* *Edmund Jahr* (1926)
* *Sverdene* (1927)
* *Riket* (1929)
* *[[To levende og en død]]* (1931)
* *[[En reise i natten]]* (1931)
* *Dydens have* (1932)
* *Agner i stormen* (1933)
* *Drømmen og livet* (1935) – trilogien om Jørgen Wendt, 1
* *[[Det ensomme hjerte]]* (1938) – trilogien om Jørgen Wendt, 2
* *Mannen fra bensinstasjonen* (1941)
* *Menneskenes lodd* (1945) – trilogien om Jørgen Wendt, 3

## Kjelder

* Norsk Allkunnebok. II. bandet. 1951
Taq-polymerase

**''Taq''-polymerase** er ein varmestabil DNA-polymerase som finst i *[[Thermus aquaticus]]*. Han er homolog til DNA-polymerase I hjå  *[[Escherichia coli]]* og er kjend for bruken i polymerasekjedereaksjon.

## Kjelder
*
Ski-NM 2003

**Noregsmeisterskapen på ski 2003** i nordiske greiner vart avvikla i tre bolkar vinteren 2003. Fyrste bolken gjekk føre seg i Molde dagane frå 30. januar til 2. februar og omfatta dei fleste langrennsøvingane og kombinert. Meisterskapen heldt fram med hopprenn på Lillehammer helga 15.-16. februar, før den vart avslutta med tremil for kvinner og femmil for menn 30. mars i Meråker, der Byåsen Idrettslag var hovudarrangør.

## Langrenn menn
### 10 km



Dato: 30. januar 2003
Stad: Molde

### 30 km



Dato: 1. februar 2003
Stad: Molde

### 50 km



Dato: 30. mars 2003
Stad: Meråker

### 3 x 10 km stafett



Dato: 2. februar 2003
Stad: Molde

### Sprint



Dato: 31. januar 2003
Stad: Molde

## Langrenn kvinner
### 5 km



Dato: 30. januar 2003
Stad: Molde

### 15 km



Dato: 1. februar 2003
Stad: Molde

### 30 km



Dato: 30. mars 2003
Stad: Meråker

### 3 x 5 km stafett



Dato: 2. februar 2003
Stad: Molde

### Sprint



Dato: 31. januar 2003
Stad: Molde

## Kombinert



Dato: 1. februar 2003
Stad: Molde

### Kombinert sprint



Dato: 2. februar 2003
Stad: Molde

## Hopprenn
### Normabakke



Dato: 15. februar 2003
Stad: Lillehammer

### Storbakke



Dato: 16. februar 2003
Stad: Lillehammer
Byåsen Idrettslag

**Byåsen Idrettslag** er eit idrettslag i Trondheim, stifta 30. oktober 1921, med i kring 2&nbsp;000 medlemer. Laget er aktivt i idrettane fotball, friidrett, handball, orientering, skiidrett, trim og volleyball.

Sidan 1980-åra er Byåsen Idrettslag særleg kjend for sitt handballag for kvinner. Elles har mellom andre langrennarane Frode Estil, Tor Arne Hetland og Lars Berger, skihopparane Torbjørn Falkanger og Tommy Ingebrigtsen, samt  kombinertrennarane Jørgen Graabak, Magnus Moan og Petter Tande markert seg i nasjonale og internasjonale tevlingar.

## Kjelder
*
Høgaste fjella i Norddal

Denne lista viser dei **hundre høgste fjelltoppane i [[Norddal kommune]]** som har ein primærfaktor på minst 50 meter. Fleire av toppane ligg på fylkesgrensa til Oppland og til grannekommunen Rauma i Møre og Romsdal.

## Kjelder
Bide

**Bide** eller **bidé**, uttalt *bidé* (frå fransk og på fransk skrive **bidet**), òg kalla **setebadekar**, er ein liten kum eller lågt plassert vaskeservant spesielt laga for å vaske underlivet (kjønsorgana og endetarmsopninga) og føtene.

Bidé er ikkje så vanlege i Noreg, men er ofte eit fast inventar i baderom i kontinental-Europa og fleire andre stader i verda.

Ordet bidé kjem av det franske ordet for ein rase små hestar, bidet, som truleg har opphav i den gamalfranske nemninga for *å småtrave*.

## Bakgrunnsstoff

*Nynorskordboka
Bidet

**Bidet** var små tettbygde fransk hestar som vart nytta til det meste, både som trekkdyr og kløvdyr, men framfor alt som ridehest for folk flest, og særleg for statens tenestemenn. Hesten er dokumentert å ha eksistert frå fjortenhundretalet. På 1800-talet gjer veg- og jarnbaneutbygginga slike små hestar meir og meir overflødige, ettersom større og sterkare trekkdyr vart meir høvelege i transportsamanhang. Talet på dei to bidet-hestetypane, Breton bidet (frå Bretagne) og Morvan bidet (frå Morvan), var sterkt fallende pr. 1850, og ved slutten av hundreåret var så godt som alle vekke.

Bidet-hestane har gjeve opphavet til nemninga for den spesielle kummen for intim kroppsvasking, bideet.
Reidar Lyseth

**Reidar Andreas Lyseth** () var ein norsk journalist politikar og tenestemann frå Trondheim, som i tida 1950-57 var stortingsrepresentant for Arbeidarpartiet.

### Liv og gjerning
Lyseth arbeidde ved eit trelastkontor frå 1921 til -29. Dei neste sju åra var han sportsjournalist i Ny Tid, ei avis som kom ut i Trondheim. Frå 1936 var han journalist i Arbeider-Avisa, der han var idrettsredaktør 1945–50. I tillegg var han reisesekretær i Arbeidernes Idrettsforbund 1937–40. Under andre verdskrigen vart han fengsla av NS-styret og sat i tysk fangenskap. I 1957 fekk han stillinga som sosialrådmann i Trondheim kommune, eit arbeid han hadde til han gjekk for aldersgrensa i 1974.

Lysbeth var medlem av Trondheim bystyre 1931–34 og 1945–54. Han var styremedlem 1938-39 i Arbeidernes Idrettsforbund og 1946-57 i Norges Idrettsforbund. Åra 1952-57 tok han også på seg ekstrajobben å vere redaktør for organisasjonsbladet Norsk idrett. I tida 1960-62 var han president i Norges Handicapidrettsforbund. Elles var han styreformann i Trondheim Sporvei 1948–51 og ved Trondhjems Hospital 1957–76. Perioden 1863-72 var styreformann ved Sentralsykehuset i Trondheim.

Lyseth representerte valkrinsen Trondheim og Levanger på Stortinget valbolken 1950–1953, der han var sekretær i Protokollkomiteen. I den neste valbolken, 1954-57, vart han vald frå Sør-Trøndelag, han var då sekretær i Samferdslekomiteen.

## Kjelder
*Stortngsbiografi
Ski-NM 1947

**Noregsmeisterskapen på ski 1947** i nordiske greiner vart avvikla på Gjøvik og i Tistedalen i Østfold. 50-kilometeren og 4 x 10&nbsp;km stafett fann begge stad på Hunnsjordet i Gjøvik søndag 9. februar 1947 og gjekk parallelt. 90 mann deltok i femmila. Andre delen av noregsmeisterskapen vart avvikla i Tistedalen og omfatta 18&nbsp;km og 30&nbsp;km langrenn,
kombinerttevlinga og hopprennet, all hoppinga gjekk føre seg i Bjørnstadbakken.

## Langrenn
### 15 km



Dato: 22. februar 1947
Stad: Tistedalen

### 30 km



Dato: 20. februar 1947
Stad: Tistedalen

### 50 km



Dato: 9. februar 1947
Stad: Gjøvik

### 3 x 10 km stafett



Dato: 9. februar 1947
Stad: Gjøvik

## Kombinert



Dato: 22./23. februar 1947
Stad: Tistedalen

## Hopprenn



Dato: 23. februar 1947
Stad: Tistedalen

## Bakgrunnsstoff
*lokalhistoriewiki
*Filmavisen 1947
*Arbeiderbladet 10.2.1947
*Arbeiderbladet 24.2.1947
Administrativ inndeling i Hellas

Den **administrative inndelinga** i Hellas vart endra ved den administrative reforma i 2010. Landet er delt inn i 13 ''periferiar'' (gresk περιφέρεια, *periféria*), som igjen er delt inn i 74 ''periferieiningar'' (gresk περιφερειακή ενότητα, *periferiakí enótita*). Innanfor kvar periferieining vart talet på ''kommunar'' (gresk δήμος, *dimos*) kraftig redusert til 325. I 2019 vart nokre av dei nye kommunane delte opp att, slik at det no er i alt 332. Mange av kommunane er delte inn i mindre ''kommunaleiningar'' (gresk δημοτική ενότητα, *dimotikí enótita*), som svarer til dei tidlegare kommunane.

Her er eit oversyn:

## Referansar
Acid Queen

***Acid Queen*** er det andre studioalbumet til Tina Turner, gjeve ut i 1975 på EMI i Storbritannia og United Artists i USA. Sjølv om det er eit soloalbum av Tina Turner, var den første singelen frå albumet, «Baby Get It On», ein duett med Ike Turner, som var den musikalske partneren og ektemannen til Tina Turner på den tida. Det vart det siste studioalbumet ho gav ut før ho forlet Ike Turner og the Ike & Tina Turner Revue.

## Oversyn
*Acid Queen* har henta tittelen frå rolla til Tina Turner i Ken Russell sin filmversjon av den klassiske rockeoperaen til The Who, *[[filmen Tommy (1975)|Tommy]]*, der òg Elton John, Eric Clapton, Jack Nicholson, Ann-Margret og Roger Daltrey spelte.
  
Side A av den originale vinylplata består av coverversjonar av rockelåtar. Utanom ei nyinnspeling av tittelsporet, inneheld han Rolling Stones sine «Under My Thumb» og «Let's Spend the Night Together», The Who sin «I Can See For Miles» og Led Zeppelin sin «Whole Lotta Love». Side B var skriven og hovudsakleg produsert av Ike og Tina Turner, og inneheld den siste middels suksessrike R&B-singelen for Ike & Tina Turner, den disco-aktige «Baby Get It On» (US #88, R&B #31). Andre singlar frå albumet var «Whole Lotta Love» (#61 R&B) og «Acid Queen», som kom ut tidleg i 1976.

*Acid Queen*-albumet er gjeve ut på både vinyl og CD med forskjellige omslag av både EMI Music og den nederlandske etiketten Disky Communications. Den første utgjevinga av albumet på CD inneheld tre bonusspor henta frå Ike & Tina Turner-albuma *[[The Hunter]]* og *[[Outta Season]]*.

## Innhald

## Medverkande
* Tina Turner&nbsp;– solovokal
* Ike Turner&nbsp;– vokal på «Baby Get It On»
* Ed Greene&nbsp;– trommer
* Henry Davis&nbsp;– bassgitar
* Ray Parker jr.&nbsp;– gitar
* Spencer Proffer&nbsp;– gitarar
* Jerry Peters&nbsp;– klaverinstruments
* Clarence McDonald&nbsp;– klaverinstrument
* Jeffrey Marmelzat &nbsp;– klaverinstrument
* Joe Clayton&nbsp;– congas
* Allen Lindgren&nbsp;– Arp, Moog & strykarensemble
* Jimmie Haskell&nbsp;– Arp, Moog & strykarensemble
* The Sid Sharp Strings&nbsp;– strykarar
* Tom Scott&nbsp;– saksofon, elektrisk fløyte, piccolotrompet
* Plas Johnson&nbsp;– saksofon
* Bill Perkins&nbsp;– saksofon
* Lew McCreary&nbsp;– trombone
* Tony Terran&nbsp;– trompet
* Charley Finley&nbsp;– trompet
* Denny Diante&nbsp;– perkusjonsinstrument

## Produksjon
* Spor A1-A5 produsert av Denny Diante & Spencer Proffer
* Innspeling og miksing: Ron Malo
* Arrangert av Denny Diante, Spencer Proffer, Jeffrey Marmelzat & Jimmie Haskell
* Strykarar og blåsarar arrangerte av Jimmie Haskell
* Spor B1 produsert av Denny Diante, Spencer Proffer & Ike Turner
* Arrangert av Ike Turner, Denny Diante, Spencer Proffer, Jeffrey Marmelzat & Jimmie Haskell
* Orkestrert Jimmie Haskell
* Spor B2-B4 produsert av Denny Diante, Spencer Proffer & Ike Turner
* Arrangert av Denny Diante, Spencer Proffer, Jeffrey Marmelzat & Ike Turner
* Innspeling og miksing av Ron Malo
* Orkestrering av Jimmie Haskell

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Acid Queen (album)|Acid Queen (album)]]» frå ,  den 12. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
The Acid Queen

«**The Acid Queen**» er ein song skriven av Pete Townshend og den niande songen i rockeoperaen til The Who, *[[Tommy av The Who|Tommy]]*. Songen fortel om foreldra til Tommy som prøver å lækje han. Dei let han vere med ein sigøynar, ei kvinne som kallar seg «Acid Queen» (Syredronninga). Ho gjev Tommy forskjellige hallusinogene stoff.

Songen glir over i det neste sporet på albumet, «Underture», ein lang instrumental som omhandlar hallusinasjonane til Tommy og opplevingane hans med syre. 

Fleire kjende songarar har spelt songen, som Merry Clayton, Patti LaBelle, Bette Midler og Tina Turner.

## Tina Turner-versjonen

«**Acid Queen**» er den tredje singelen frå Tina Turner-albumet *[[Acid Queen]]*, etter «Baby Get It On» og «Whole Lotta Love». Han vart gjeven ut tidleg i 1976. Dette var ei ny innspeling og ikkje den same versjonen som Turner song i filmen *[[filmen Tommy (1975)|Tommy]]* i 1975, der ho spelte Acid Queen. 

Songen var den siste Tina Turner-songen som vart produsert av Ike Turner før ho forlet han og the Ike & Tina Turner Revue i 1976.

Den originale filmversjonen av songen finst på samlealbuma *[[The Collected Recordings - Sixties to Nineties]]* (1994), *[[Tina!]]* (2008) og *[[Tina!#The Platina Collection|The Platina Collection]]* (2009). Han finst òg på somme Ike & Tina Turner-samlingar som *[[Proud Mary: The Best of Ike & Tina Turner]]* (1991), sjølv om det offisielt er ein Tina Turner-solosong. 

Songen vart spelt av Turner på 50th Anniversary Tour i 2008 med element av «Won't Get Fooled Again» og denne finst på DVDen av konsertalbumet *[[Tina Live]]*.

### Innhald
#«Acid Queen» – 3:01
#«Let's Spend the Night Together» – 2:58

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Acid Queen|The Acid Queen]]» frå ,  den 12. april 2016.*
Ed Greene

**Ed Greene** er ein USA-amerikansk trommeslagar og studiomusikar.

I 1971 var han medlem av the Donald Byrd Group i lag med Thurman Green, Harold Land, Bobby Hutcherson, Joe Sample og Wilton Felder.

Greene har òg spelt med The Carpenters, The Osmonds, Jeff Beck, Dizzy Gillespie, Steely Dan, Sparks, Hall & Oates og Leo Sayer med fleire.

## Delvis diskografi
*1971: *Ethiopian Knights* - Donald Byrd Group
*1975: *[[Acid Queen]]* - Tina Turner
*1976: *[[First Course]]* - Lee Ritenour
*1976: *[[American Pastime]]* - Three Dog Night
*1976: *[[Wired av Jeff Beck|Wired]]* - Jeff Beck
*1977: *Free Ride* - Dizzy Gillespie
* 1977: *[[Baby It's Me]]* - Diana Ross
*1977: *[[Introducing Sparks]]* - Sparks
*1977: *[[Aja av Steely Dan|Aja]]* - Steely Dan
*1978: *[[That's What Friends Are For av Johnny Mathis og Deniece Williams|That's What Friends Are For]]* - Johnny Mathis og Deniece Williams
*1979: *[[When Love Comes Calling]]* - Deniece Williams
*1980: *[[Man's Best Friend av Livingston Taylor|Man's Best Friend]]* - Livingston Taylor
*1982: *[[The Nightfly]]* - Donald Fagen
*1993: *[[Love Makes No Sense]]* - Alexander O'Neal
*1994 Blue Night - Percy Sledge
*1999: *[[Living Without Your Love]]* - Dusty Springfield
*2004 *Shining Through The Rain* - Percy Sledge
*2006 *Was on a Nashville session for Australian Legend* Lonnie Lee, med Bob Babbitt og Wayne Jackson

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ed Greene|Ed Greene]]» frå ,  den 12. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Clarence McDonald

**Clarence «Mac» McDonald** er ein USA-amerikansk pianist, komponist, arrangør og produsent. McDonald er kjend for det musikalske mangfaldet sitt, melodiane og rytmen. Den mest kjende komposisjonen hans er *[[Silly av Deniece Williams|Silly]]* sungen av Deniece Williams i 1981 og Taral Hicks i 1997. I 2010 vart den instrumentale introen og mellomspelet sampla i Monica-songen «Everything To Me», som nådde toppen av R&B-lista og vart nominert til Grammy. Han har arbeidd med ei lang liste musikarar som Ray Charles, Barbra Streisand, Ella Fitzgerald, Justin Timberlake, Aretha Franklin, James Taylor, Carole King, Taral Hicks, Freddy Hubbard, Nancy Wilson, Boz Scaggs, Seals & Crofts, Bill Withers og The Jackson 5.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Clarence McDonald|Clarence McDonald]]» frå ,  den 12. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
* 
* Offisiell Youtube-kanal
* All Music
Paul Due

**Paul Due** () var ein norsk arkitekt, fødd i Kristiansand og død i Kristiania (Oslo). Han tok utdanning i ingeniørvitskap hjå Hannovers Polytechnikum i åra 1852–1856, og var i USA dei fyrste åra etterpå, der han mellom anna arbeidde for militærmakta for Sørstatane under borgarkrigen. Han kom attende til Noreg i 1865, og teikna 23 bygningar i Drammen etter ein storbrann i byen i 1866.

I 1870 tok han til å samarbeide med arkitekt Bernhard Steckmest, og saman skipa dei firmaet Due & Steckmest. Her var det ofte Steckmest som stod for teikninga, medan Due hadde det administrative ansvaret og stod for arbeidet med byggesakene. Mange av dei kjente bygningane som vart reist i Kristiania i denne perioden, var det dei som stod attom. I åra 1891–1910, då samarbeidet med Steckmest var avslutta, arbeidde Paul Due som arkitekt for Noregs statsbaner, og teikna mange av dei stasjonsbygningane som vart reiste i denne perioden.

## Kjelder
*snl.no:Paul Due
Plas Johnson

**Plas John Johnson jr.** () er ein USA-amerikansk soul-jazz- og hard bop-tenorsaksofonoist, truleg mest kjend som tenorsaksofonisten på Henry Mancini sin «The Pink Panther Theme».

## Biografi
Fødd i Donaldsonville, han og pianistbroren Ray spelte først som the Johnson Brothers i New Orleans seint i 1940-åra, og Plas turnerte så med R&B-songaren Charles Brown. Etter teneste i hæren flytta han til Los Angeles og byrja som fulltids studiomusikar for artistar som B.B. King og Johnny Otis i tillegg til andre R&B-artistar. Ein tidleg støttespelar var Maxwell Davis, som hyrte han til å ta over sine eigne partar, slik at han kunne konsentrere seg om å produksjon for Modern Records.

Johnson vart rekruttert av Capitol Records i midten av 1950-åra og han spelte på mange innspelingar av Peggy Lee, Nat «King» Cole, Glen Gray, Frank Sinatra og andre. Han vart ein leiande studiomusikar dei neste tjue åra, og spelte i snitt på to innspelingar kvar dag på alt frå filmmusikk til rock and roll-singlar, av artistar som Ricky Nelson og Bobby Vee. Han spelte på mange Beach Boys-innspelingar, og var ein viktig del av mange instrumentalgrupper som eksisterte berre på papiret, som B. Bumble and the Stingers og The Pets. Seint i 1950- og tidleg i 1960-åra var han fast medlem av Henry Mancini sitt studioorkester og i 1963 spelte han på Pink Panther-temaet. Ein annan solo for ein kjend fjernsynsserie var på *[[The Odd Couple]]*. Johnson vart òg nytta av Motown, og spelte på hittar av Marvin Gaye, the Supremes og andre. Johnson spelte på innspelingar for Nancy Sinatra.

Johnson spelte i 1963 på albumet *Ella Fitzgerald Sings the Jerome Kern Songbook* med arrangøren Nelson Riddle. 

I 1964 spelte Johnson på «Blue Martini» (Ava Records), eit konseptalbum av John Neel. Det var eit banebrytande album der saksofonen var hovudstemma omgjeve av eit fullt strykeorkester. 

I 1970 vart han med i studiobandet til «The Merv Griffin Show» og spelte òg i mange jazz- og swingband i perioden. 

## Diskografi

* *Rockin' with Plas* (Capitol, 1957)
* *This Must Be the Plas* (Capitol, 1959)
* *Mood for the Blues* (Capitol, 1960)
* *Blue Martini/John Neel Orchestra* (Ava, 1964)
* *The Blues* (Concord Jazz, 1975)
* *Positively* (Concord Jazz, 1976)
* *L.A. 1955* (Carell Music, 1983)
* *Keep That Groove Going!* (med Red Holloway) (Milestone, 2001)

### Som sidemann
**Med [[Henry Mancini]]**
**[[The Music from Peter Gunn]]* (RCA, 1958)
**More Music from Peter Gunn* (RCA, 1959)
**Uniquely Mancini* (RCA, 1963)
**[[The Pink Panther]]* (RCA, 1964)
**Mancini '67* (RCA, 1966)
**Med [[Duane Eddy]]**
**[[Have 'Twangy' Guitar Will Travel]]* (1958)
**Med [[Chet Baker]]**
**[[Blood, Chet and Tears]]* (Verve, 1970)
**Med [[Clifford Coulter]]**
* *[[Do It Now!]]* (Impulse!, 1971)
**Med [[Lalo Schifrin]]**
**[[More Mission: Impossible]]* (Paramount, 1968)
**[[Mannix]]* (Paramount, 1968)
**Med [[Les Baxter]]**
**Jungle Jazz* (Capitol, 1958)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Plas Johnson|Plas Johnson]]» frå ,  den 12. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
*
Tony Terran

**Anthony Terran** eller **Tony Terran** () er ein USA-amerikansk trompetist og studiomusikar. Han var ein del av the Wrecking Crew, som var ei gruppe studiomusikarar i Los Angeles, som vart mykje hylla i 1960-åra. The Wrecking Crew vart innlemma i Musicians Hall of Fame i 2007.

Han vert rekna som ein av dei mest allsidige trompetistane i musikkindustrien og har hatt ein innverknad på musikkmiljøet i Los Angeles i meir enn fire tiår. Han har spelt med mange artistar som The Baja Marimba Band, The Beach Boys, The Beatles, The Bee Gees, Ray Charles, Chicago, Nat King Cole, Perry Como, Bob Dylan, Ella Fitzgerald, Benny Goodman, Bob Hope, Michael Jackson, Eartha Kitt, Peggy Lee, Madonna, Dean Martin, Elvis Presley, Bonnie Raitt, Linda Ronstadt, Diana Ross, Frank Sinatra, Barbra Streisand, The Tijuana Brass og Tom Waits.

Terran har spelt på mange innspelingar for fjernsynsshow og filmar som *[[I Love Lucy]]*, *[[The Lucy Show]]*, *[[Here's Lucy]]*, *[[The Brady Bunch]]*, *[[I Dream of Jeannie]]*, *[[Get Smart]]*, *[[Happy Days]]*, *[[filmen Popeye|Popeye]]*, *[[The Carol Burnett Show]]*, *[[Star Trek: The Original Series|Star Trek]]*, *[[Mission Impossible]]*, *[[Cheers]]*, *[[L.A. Law]]*, *[[The Simpsons]]*, *[[Rocky]]* I, *[[Rocky II|II]]* og *[[Rocky III|III]]*, *[[filmen The Karate Kid (1984)|The Karate Kid]] I*, *[[The Karate Kid, Part II|II]]* og *[[The Karate Kid, Part III|III]]*, *[[The Natural]]*, *[[filmen All the President's Men|All the President's Men]]*, *[[filmen Broadcast News|Broadcast News]]*, *[[Field of Dreams]]*, *[[Blazing Saddles]]*, *[[filmen Grease|Grease]]*, *[[An Officer and a Gentleman]]*, *[[Ghostbusters]]*, *[[Close Encounters of the Third Kind]]* og *[[filmen The Deep (1977)|The Deep]]*.

Han vart òg soloist for komponistar og dirigentar som Nelson Riddle, John Williams, Patrick Williams, David Shire, Lalo Schifrin, Elmer Bernstein, Jerry Gullsmith, Henry Mancini, Johnny Mandel, James Horner, Johnny Mandel, Charles Fox og John Barry. Terran fekk Most Valuable Player-prisen frå National Academy of Recording Arts and Sciences i 1974.

## Diskografi
**Med [[Chet Baker]]**
**[[Blood, Chet and Tears]]* (Verve, 1970)

;**Med the [[Henri Rene|Henri René]] Orchestra**
**[[That Bad Eartha#RCA Victor Presents Eartha Kitt (1953)|RCA Victor Presents Eartha Kitt]]* (RCA, 1953)
**[[That Bad Eartha#That Bad Eartha (EP) (1954)|That Bad Eartha (EP)]]* (RCA, 1954)
**Down To Eartha* (RCA, 1955)
**[[That Bad Eartha|That Bad Eartha (LP)]]* (RCA, 1956)
**Thursday's Child* (RCA, 1957)

**Med [[Lalo Schifrin]]**
* *[[Music from Mission: Impossible]]* (Dot, 1967)
* *[[There's a Whole Lalo Schifrin Goin' On]]* (Dot, 1968)
* ''Bullitt'' (filmmusikk) (Warner Bros., 1968)
* ''Enter the Dragon'' (filmmusikk) (Warner Bros., 1973)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tony Terran|Tony Terran]]» frå ,  den 12. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Hal Blaine and the Wrecking Crew, The Story of the World's Most Recorded Musikar, Page 56
*L.A. Jazz Scene (monthly magazine/818-293-0584), July 2005, Bob's Beat, «Tony Terran's 79th Birthday Party,» Page 7

## Bakgrunnsstoff
* Tony Terran si offisielle nettside
Jens Lunde

**Jens Lunde** () var ein norsk landbruksmann frå Aurland i Sogn. Han var stortingsrepresentant for Bondepartiet 1945-53.

### Liv og gjerning
Lunde gjekk skulevinterane 1901/02 Sogndal Folkehøgskule og 1902/03 ein jordbruksskule på Rikheim i Lærdal. Etter eksamen ved Noregs Landbrukshøgskule 1907, fekk han stipend og studerte saueavl i Skottland same året. Åra 1909-12 underviste han på Stend jordbruksskule, deretter var han 1912-17 fylkesagronom i Sunnfjord. Med ytterlegare studieturar til Danmark, Sverige og Tyskland i 1920 og 1931, gav han ut ei lærabok i saueavl.

I 1917 overtok Lunde farsgarden i Aurland og starta ein privat landbruksskule, seinare kjend som Sogn jord- og hagebruksskule. Denne skulen styrte han til 1923. Frå 1923 til -49 var han landbrukssekretær i Sogn og Fjordane, sidan var han landbrukssjef i fylket til 1954.

Lunde var medlem av heradsstyret i Aurland frå 1919 til 1941. Han var ordførar i heradet 1926–28 og 1936–41.

Lunde var vararepresentant frå Sogn og Fjordane og Bondepartiet i tre periodar 1931–1945. Frå hausten 1945 hadde han fast plass på Stortinget frå same valkrinsen og partiet, og vart hausten 1949 attvald for fireårsperioden 1950-53. Han var både sekretær og nestformann i Landbrukskomiteen.

## Kjelder
**[[Norsk Allkunnebok]]*. VIII. bandet. 1957
* 
* 
*
Rough av Tina Turner

***Rough*** er det tredje soloalbumet til Tina Turner, gjeve ut i september 1978 på EMI i Storbritannia, Ariola Records i Vest-Tyskland og United Artists i USA. 

## Oversyn
*Rough* var det første soloalbumet til Turner etter at ho gjekk frå ektemannen Ike Turner i 1976. Dei to første soloalbuma, *[[Tina Turns the Country On!]]* (1974) og *[[Acid Queen]]* (1975), vart spelte inn medan ho framleis var gift med Ike Turner og var medlem av the Ike and Tina Turner Revue. *Rough* var det første albumet der Ike Turner ikkje hadde noko medverknad. Skilsmissa mellom dei to var endeleg over i 1978, same året som *Rough*. Tina Turner var utan pengar, men fekk halde retten til å bruke scenenamnet Tina Turner.

Albumet består av rockelåtar, i staden for soul, blues og R&B, som ho ofte hadde spelt med the Revue. Men albumet vart spelt inn på høgda av discotida og er prega av dette. Opningssporet, «Fruits of the Night», var til dømes skriven i lag med den langvarige samarbeidspartnaren til Giorgio Moroder, Pete Bellotte. Turner tok òg med ein versjon av Bob Seger sin «Fire Down Below», som seinare vart spelt inn av Bette Midler i 1979 for filmen *[[filmen The Rose|The Rose]]*. Albumet inneheld òg den første coverversjonen hennar av Elton John sin «The Bitch Is Back», som ho spelte inn på ny i 1991 for hyllestalbumet *[[Two Rooms: Celebrating the Songs of Elton John & Bernie Taupin]]*. 

Albumet *Rough* inneheld i dei fire singlane, «Viva La Money», «Root Toot, Undisputable Rock & Roller», «Sometimes When We Touch» - ein versjon av Dan Hill-balladen  - og «Night Time Is the Right Time», som alle fekk ein viss suksess. Albumet selde heller dårleg. Som det førre albumet *Acid Queen*, synte albumet retninga som Turner ønskte å ta med å kombinere rock med pop og R&B.

Albumet vart gjeve ut på CD av EMI tidleg i 1990-åra, men er i dag ute av opplag. 

## Innhald

## Medverkande
*Rick Kellis - horn, saksofon
*Ken Moore - piano, korvokal
*Airto Moreira - perkusjon
*Dennis Belfield - bass
*Michael Boddicker - synthesizer
*Peter Bunetta - trommer
*Al Ciner  - akustisk gitar
*Denise Echols - korvokal
*Dennis Farias - horn
*Venetta Fields - korvokal
*Ed Greene - trommer
*Billy Haynes - bass
*Maxayn Lewis - korvokal
*Deborah Lindsey - korvokal
*Lenny Macaluso - elektrisk gitar
*Bill Oz - munnspel
*Mary Russell - korvokal
*Julia Tillman Waters -korvokal 
*Stephanie Spruill - korvokal
*Michael Stephenson - korvokal
*Ron Stockert - synthesizer, clavinet
*Marsha Thacker - korvokal
*Tony Walthers - korvokal
*Jeff Deane - horn
*W.D. Smith - hammondorgel
 
## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rough (album)|Rough (album)]]» frå ,  den 12. april 2016.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Matias Furevik

**Matias Furevik** () var ein norsk forkynnar og forfattar. Han var fødd i Naustdal og gjekk på Sunnfjord ungdomsskule 1906-1907 og 1907-1908 og tok diakoniutdanning og bibelskule i Kristiania og Stavanger. Furevik var knytt til Samemisjonen, der han vart første krinssekretær i Bergen krins.

Furevik gav ut forteljingar om Finnmark og samane, og historia om D.N.L. Finnemisjonsforbund.

## Bibliografi
### Bøker
*

*

*

*

*
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

### Filmopptak
*Blant Samer i Finnmark. Opptatt av sekretær Furevik. Produsert av Norges Samemisjon

## Kjelder
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
* Om Matias Furevik i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
## Bakgrunnsstoff
* Om Matias Furevik i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Anders Nilsen Haave

**Anders Nilsen Haave** () var ein norsk lekpredikant, fråhaldstalar, bonde og forfattar. Han var fødd i Naustdal. Haave vart gripen av Hauge-vekkinga og vart ein av dei fremste haugianarane i landet. Han reiste rundt i heile landet som forkynnar 1836-1849 og som fråhaldstalar for Den norsk forening mot brændevinsdrik 1855-1866. Han betalte reisene sjølv på arbeid som snikkar og smed.

Frå 1853 var Haave gardbrukar i Stavang i Flora kommune, der slekta sidan m.a. har tidlegare drive landhandel og byggjevareforretning. Han er far til Abraham Hove.

I 1887 gav nokre vener ut «Nogle aandelige Sange», dikta av Anders Haave.

## Bibliografi
### Bøker
*
### Notar
*

### I bøker - eit utval
*Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Om Anders Nilsen Haave i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
* Gravminner i Norge

## Bakgrunnsstoff
* Om Anders Nilsen Haave i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
*
*
Samson Madsen Krogness

**Samson Madsen Krogness** () var ein norsk prest, lærar, redaktør og forfattar. Han var fødd i Naustdal. Krogness gjekk på Stord Lærarskule 1847-1849. Han var lærar i Naustdal, Kinn, Skien og Kristiania 1849-1866. Krogness studerte teologi 1862-1866 og emigrerte til Amerika i 1866 og vart ordinert same år. Han var prest 1866-1894 og var også redaktør for fleire blad og tidsskrift i det norsk-amerikanske miljøet.

Krogness gav ut andaktsbok og salmar før han reiste til Amerika, og i Amerika ei bok med religiøst innhald.

## Bibliografi
*

*

*

## Kjelder
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
* Om Samson Madsen Krogness i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane

## Bakgrunnsstoff
* Om Samson Madsen Krogness i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Magnus Thingnæs

**Magnus Thingnæs** () var ein norsk typograf og forfattar.  Han vart fødd i Florø, flytta til Ålesund i 1929 og til Oslo i 1938.  Der budde han til han døydde.

Thingnæs var med og skipa Florø-klubben i Oslo.  Han var òg aktiv i Sunnfjordlaget der.
## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### I bøker - eit utval
*
*
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* 
* Gravminner i Norge

## Bakgrunnsstoff
*Om Magnus Thingnæs i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
* Om Magnus Thingnæs i Fylkesleksikon for Sogn og Fjordane
Karl Friedrich Kurz

**Karl Friedrich Kurz** () var ein tysk/sveitsisk/norsk forfattar.

Karl Friedrich Kurz er fødd nær Freiburg, Bremgarten i Tyskland. Som barn flytta han med foreldra til Basel i Sveits. Han ønskte å bli kunstmålar og begynte på akademiet i Karlsruhe.

Det  var tilfeldigheiter som gjorde han til skribent og forfattar. Etter å ha ført eit omflakkande tilvære med omfattande reiseverksemd i  m.a. aust-Asia og Japan, slo han seg ned i Noreg der han skreiv romanar på tysk. Han var påverka av Knut Hamsun og henta inspirasjon frå naturen og folkelivet ved Sognefjorden og i Sunnfjord.

Romanane vart svært populære i Tyskland og vart selde i store opplag. I 1934 fekk han Schillerprisen og Volkspreis frå Schweizerische Schillerstiftung i Zürich.

Han budde først i Solund, så ved Vadheim i Høyanger kommune før han i 1924 slo seg ned i Vårdal i Dalsfjorden i Askvoll kommune i Sunnfjord. Der budde han til 1950.  Då forlet han  familien sin og flytta til Nessjøen (Nese) i Fjell kommune på Sotra i Hordaland.  Han budde der til han døde i 1962, 84 år gamal.
Kurz gav ut 10 romanar og fleire novellesamlingar. Dei etterlatne papira hans er for det meste komne bort.

Karl Friedrich Kurz ligg gravlagt på kyrkjegarden i Holmedal i Dalsfjorden, Sunnfjord.

## Bibliografi
### Bøker - eit utval
*

*

*

*

*

*

*

*

## Kjelder
* Om Karl Friedrich Kurz i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane 
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990

## Bakgrunnsstoff
* Om Karl Friedrich Kurz i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Anders Kvellestad

**Anders Kvellestad** () var ein norsk skulestyrar og forfattar. Han var fødd i Vevring i Naustdal kommune. Han tok lærarskuleeksamen i 1899 og var på språkstudium i England 1913. Kvellestad var lærar ved Florø folkeskule 1913-1915, styrar ved Sørlandets kristelige ungdomsskole 1915-1928. Dei siste åra var Kvellestad busett i Stokke i Vestfold. Han arbeidde ei tid for Bergen Indremisjon, var reisetalar for Langesundsfjordens Indremisjonsselskap og Indremisjonsselskapet.

## Bibliografi
### Bøker
*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

### I bøker - eit utval
*

### I tidsskrift - eit utval
*Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990
* Om Anders Kvellestad i Fylkesleksikon Sogn og Fjordane
* Gravminner i Norge

## Bakgrunnsstoff
* Om Anders Kvellestad i Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane
Ski-NM 1963

**Noregsmeisterskapen på ski 1963** i nordiske greiner vart avvikla i tida 16.-24 februar 1963. Fem av dei ni tevlingane fann stad i Lørenskog og i Rælingen i Akershus, medan fire vart avvikla i Birkenes i Aust-Agder. Menn tevla i hopprenn, kombinertrenn og fire langrennsøvingar, medan kvinnene tevla i to langrennsøvingar. Hoppøvingane fann stad i Marikollen i Rælingen.

## Langrenn menn
### 15 km



Dato: 23. februar 1963
Stad: Lørenskog

### 30 km



Dato: 21. februar 1963
Stad: Lørenskog

### 50 km



Dato: 17. februar 1963
Stad: Birkenes

### 3 x 10 km stafett



Dato: 15. februar 
Stad: Birkenes

## Langrenn kvinner
### 5 km



Dato: 17. februar 1963
Stad: Birkenes

### 10 km



Dato: 16. februar 1963
Stad: Birkenes

## Kombinert



Dato: 22./23. februar 1963
Stad: Rælingen og Lørenskog

## Hopprenn



Dato: 24. februar 1963
Stad: Marikollen i Rælingen

## Kjelder

**Sportsboken 1963*.
*Arbeiderbladet 18.2.1963
Os Turnforening

**Os Turnforening** er eit idrettslag i Os kommune i Hordaland, stifta 1919, som er aktivt med i fotball, friidrett, handball og turn. Laget spelar i gule trøyer og svarte bukser.

### Fotball
Aktiviteten rundt Os Turn var stor på 1970-talet og mange deltok i dugnader. Det vart bygt nytt klubbhus, ny tribune og ein idrettshall vart planlags.

Os vann i 1973-sesongen Vestland Nord-avdelinga i dåverande 3. divisjon, og rykte opp i 2. divisjon etter kvalifiseringskampar mot Odda IL. Sesongen etter overraska laget stort og gjekk heilt til topps i A-avdelinga framfor Fredrikstad Fotballklubb og Bryne Fotballklubb, med Erik Just Olsen, Svein Gunnar Rein og Gunnar Moberg som dei førande spelarane.

Såleis spelte Os i 1975 i norsk 1. divisjon, saman med dei beste fotballaga i Noreg. Sesongen enda med seriegull til Viking FK framfor SK Brann, medan Os hamna på ein desidert sisteplass av dei tolv laga i serien. Laget måtte nøye seg med fem uavgjortkampar som best, ingen seriekamp bikka Os sin veg. Etter tre nye sesongar i 2. divisjon rykte Os ned til 3. divisjon etter 1978-sesongen.

Sidan 2011 har Os spelt på 4. nivå i norsk seriefotball.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Os Turnforening|Os Turnforening]]» frå ,  den 13. april 2016.*
Vondskap

**Vondskap** er eit abstrakt omgrep som kan visa til noko pinefullt og plagsamt eller det å ønska å gjera andre vondt. 
Det kan også definerast som den ytterste rekkjevidden av å gjera gale eller å mangla moral. Det finst mange definisjonar av vondskap, såvel som analysar av motiva for det. Element som ofte blir sett i samanheng med vondskap er likevel ubalansert oppførsel som omfattar formålstenlegheit, egoisme, ukunne og neglisjering.

I visse kulturar, særleg dei påverka av abrahamittiske religionar, blir vondskap gjerne sett på som ein dualistisk antagonistisk motsetnad til godskap, der det gode skal sigra over det vonde. 
Vonde hendingar er gjerne følgjer av synd eller å vanvyrde Gud.
Det vonde kan personleggjerast med ein skikkelse som Djevelen, Satan, Iblis og så bortetter.

I dharma-religionar er det gjerne slik at ein kan fri seg frå både det gode og det vonde gjennom å oppnå eining med verdsaltet. 
I kulturar påverka av buddhismen er både det gode og det vonde sett på som motsetningar som ein må fri seg frå gjennom å oppnå *[[sunyata]],* tomheit frå dei.
I hinduismen er ikkje vondskap rekna som eit eige metafysisk prinsipp, men som noko som finst i lag med livet i verda, både i høve til menneske og tidsepokar (*[[yuga]]*). Liding og kosmisk uorden (*adharma*, mangelen på dharma) går ofte att i kampen mellom gudar (devaer) og demonar (asurarer).

## Kjelder


**Delar av denne artikkelen bygger på «[[:en:Evil|Evil]]» frå ,  den 14. april 2016.*
Pols

**Pols** er ein gammal norsk bygdedans i slekt med polsk masurka og svensk polska. Han er ein 4-delt pardans (2+2) i ujamn 3-takt og moderat tempo. Dansen består av ei veksling mellom opne tak med halte-steg framover i ringen og runddansing med tette tak.

Pols er særlig kjend frå rørostraktene, men er i slekt med dansar som rundom i Østerdalen og springleik i Gudbrandsdalen. Ein går ut frå at pols stammar frå svensk og/eller tysk innvandring på 1600-talet i samband med gruvedrifta ved Røros.

## Referansar

## Kjelder

*
Svein Erik Kjærvik

**Svein Erik Kjærvik** () er ein norsk forfattar. Han er fødd på Årdalstangen i Årdal kommune, men er oppvaksen i Moelv i Hedmark. Han jobba på aluminiumsverket i Årdal til han fekk sjukdomen Parkinson som 34-åring. Foto og skriving er Kjærvik sine sentrale interesser.

## Bibliografi
*

*

*
;Som medforfattar

*Jan Moslet. *Ringsaker kirke gjennom 850 år*. Ringsaker Kirkes Venner, 2017.
## Kjelder

* Om boka Støvets ansikt på Publica
* Om boka Vanntyven på Publica
Eldrid Grimeland Lausund

**Eldrid Grimeland Lausund** () er ein norsk kyrkjelydssekretær, lærar og forfattar. Ho er fødd i Førde. Lausund tok artium ved Firda gymnas 1954, eksamen ved Kristiansand lærerskole 1957 og vidareutdanning i spesialpedagogikk 1974. Ho var lærar ved Jølster framhaldsskule 1957-1959, ved Eiksmarka skole i Bærum 1959-1962, ved Tingvoll barne- og ungdomsskole 1971-1981 og kyrkjelydssekretær frå 1982. Ho bur på Tingvoll.

## Bibliografi
### Bøker
*
*
*
*
### I tidsskrift - eit utval
* Lokalhistoriske artiklar Sogn og Fjordane

## Kjelder
* Ord gjennom år : dikting og diktarar frå Sunnfjord og Nordfjord 1700-1986 : med bibliografi : ein antologi ved Carl Lauritz-Iversen. Naustdal : Sogn og Fjordane forlag, 1990