open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zona austral

**Zona austral** (austral-sona) er ein av dei fem naturlege regionane som *Corporación de Fomento de la Producción* i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Austral-sona svarar til Palena-provinsen av Los Lagos-regionen og dei sørlegaste regionane, Aysén-regionen og Magallanes-regionen. Dette er òg rekna som den chilenske delen av Patagonia. Den naturlege regionen Zona sur ligg i nord, Stillehavet og Drakesundet i sør og vest, og Andesfjella og Argentina i aust. 

Austral-sona er ein fjellrik region som strekkjer seg frå Ancudbukta-Corcovadobukta til Kapp Horn, der Andesfjella og Sør-Stillehavet møtest. Den sterkt opprevne kystlinja er fylt med øyar som bevarer det generelle omrisset av kontinentet sørover til Fuegian-øygruppa, dei ytre øygruppene dannar ei fortsetjing av dei chilenske kystfjella. Området er prega av store og kontinuerlege nedbørsmengder i heile regionen, noko som gir opphav til mange elver og innsjøar. Den sørlege delen av regionen er fjellrik, kald, våt og ugjestmild, med den evigvarande snøgrensa som søkk til 1000 til 1200 meter over havet. Andesfjella i Storøya i Eldlandet er danna av krystallinske skifer og kulminerer i dei snødekte toppane av Monte Darwin og Monte Sarmiento i Cordillera Darwin, som inneheld isbrear av større utstrekking enn dei på Mont Blanc. Omfang av isbrear er stort i denne regionen, og meir kompleks enn det ein tidlegare har gått ut frå. I den utforska delen av Fuegian-kjeda er det ikkje funne vulkanar, men det ser ut til å ha eksistert i sør der mange nyvulkaniske bergartar er funne på øyane. 


Fil:Coyhaique10.jpg|I nord: Utsikt over byen Coihaique i Coyhaique-provinsen i Aysén-regionen
Fil:Glaciar Grey, Torres del Paine.jpg|Grey-isbreen ein av mange isbrear med brefall i sjøen i Det sørpatagoniske isfeltet
Fil:Puerto Williams1.JPG|Puerto Williams med Dientes de Navarino-fjella i bakgrunnen
Fil:Cuernos del Paine from Lake Pehoé.jpg|Torres del Paine nasjonalpark
Fil:Guanacos, Torres del Paine.jpg|Guanakoar i Torres del Paine nasjonalpark i Patagonia


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zona Austral|Zona Austral]]» frå , den 12. mars 2023*
Norte chico

**Norte chico** (det litle nord, nære nord) er ein av dei fem naturlege regionane som *Corporación de Fomento de la Producción* i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Regionen har ei nordleg  grense  mot Norte grande, i vest ligg Stillehavet, mot aust Andesfjella og Argentina, og i sør den naturlege regionen Zona central. Frå eit strengt geografisk synspunkt svarer Norte chico til det chilenske territoriet mellom elvene Copiapó og Aconcagua, men tradisjonelt har omgrepet referert til sona som femnar om dei administrative regionane Atacama og Coquimbo. Denne regionen var heimen til diaguita-folket.

Det litle nord (Norte chico) strekkjer seg frå den sørgrensa til Atacama-ørkenen til omtrent 33° sørleg breiddegrad, eller like nord for Santiago. Det er ein halvtørr region der det sentrale området får gjennomsnittleg omtrent 25 mm regn i løpet av kvar av dei fire vintermånadene, med spormengder resten av året. Norte chico er også utsett for tørke. Temperaturane er moderate, med eit gjennomsnitt på 18,5 °C om sommaren og rundt 12 °C om vinteren ved havnivå. Vinterregnet og smeltinga av snøen som samlar seg ved Andesfjella produserer elver med vassføring som varierer med årstidene, men fører vatn året rundt. 

Som i Norte grande har kystområda i Norte chico eit distinkt mikroklima. I dei delane der den luftborne fukta i havet er fanga av høge åsar med utsikt over havet, blir utvikla temperert regnskog ettersom vegetasjonen feller ut fukt i form av eit tåkete regn. Eit døme finst i Bosque de Fray Jorge nasjonalpark. Maritim fukt kan trengje inn i landet langs dalføra og ytterlegare redusere det generelt tørre klimaet i desse dalane. Dei høgare høgdene i dei indre seksjonane er dekte med buskar og kaktus av ulike slag.

Norte chico er ein fjellrik region der langstrekte utløparar kryssar landet frå Andesfjella ned til til kysten i vest, og dannar tverrgåande fruktbare dalføre. Dei djupe tverrdalane gir breie område for storfehald og, viktigast, fruktdyrking, ein aktivitet som har utvikla seg sterkt sidan midten av 1970-talet. Nesten all chilensk pisco blir produsert i Norte chico, chilenske lover definerer pisco som ein drink produsert i regionen. Dyrking av jorda blir mogleg med hjelp av kunstig vatning og dels av lett periodisk regn.

Nokre område av Norte chico har tørr luft og sjeldan skydekke, noko som gjer dei til ein utmerkt stad for teleskop. Viktige astronomiske observatorium i regionen inkluderer Cerro Tololo interamerikanske observatorium og La Silla-observatoriet.

Andesfjella i Norte chico er heimstad for det første, andre og fjerde høgaste fjellet i Chile. Svarer høvesvis til Ojos del Salado, Nevado Tres Cruces og Incahuasi.


Fil:Valle_del_Elqui,_La_Serena-Chile.JPG|Elqui-dalen er kjent som vin- og pisco-område
Fil:Incahuasi_and_el_fraile_plus_laguna_verde_chile.jpg|Nevado de Incahuasi i bakgrunnen
Fil:Tololo_a.JPG|Cerro Tololo
Fil:Cabrasnortechico.JPG|Geitehald i Norte chico fører med seg uønskt erosjon og ørkenspreiing
Fil:Botes pescadores Coquimbo.jpg|Hamnemiljø i byen Coquimbo

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Norte Chico, Chile|Norte Chico, Chile]]» frå , den 12. mars 2023*
Sophie Dedekam

**Sophie Hedvig Dedekam** () var ein norsk komponist og dagbokforfattar. Ho skreiv melodiar til dikt av blant andre Jørgen Moe, H.C. Andersen, Johan Sebastian Welhaven og Bjørnstjerne Bjørnson. 

## Liv og virke
### Bakgrunn
Dedekam vart fødd i Arendal, som den eldste av seks sysken. Foreldra var Morten Smith Dedekam, som vart den fyrste ordføraren i Arendal, og Margrethe Sophie Dedekam, fødd Ebbell. Grandnevøen Henrik Harboe skildra barndomsheimen hennar som «et sjeldent lyst og lykkelig hjem med jevn velstand, men aldri overflod»  

Ved sida av å være ein musikalsk gjevnad, var Dedekam utstyrt med eit usedvanlig intellekt, og var svært skrivefør, noko dei etterlatne breva og dagbøkene hennar viser. 

Mora hennar døydde i 1854, og då faren døydde i 1861, etterlet han seg ikkje mykje pengar. Sophie Dedekam, som var ugift, var då åleine, og hadde ikkje mykje å leve av. Ho fekk publisert rundt 40 av sine songar og melodiar, men det gav ikkje store inntekter, så ho budde resten av livet hos ulike slektningar, spesielt hos dei gifte systrene sine. 

### Musikken
Mora var særs musikalsk, og ho underviste Sophie i pianospel. Noko musikkundervising utover dette fekk ho visstnok ikkje, men ho utvikla ein stor og vakker røyst «med eit dramatisk føredrag», og ho spelte klaver. Som komponist var ho autodidakt.

I dagbøkene og breva til Dedekam, der ho levande skildra det ho opplevde, var den skapande sida ved ho sjølv nesten usynleg, så det å komponere har truleg gått inn som ein sjølvsagd del av det musikalske livet hennar, utan å ha nokon dominerande plass. 
Songmelodiane ho skreiv er naturleg forma, syngbare og iøyrefallande. Når ho skreiv melodiar til eksisterande tekster, viser melodiane at ho har lagt stor vekt på innhaldet til tekstene.

Ein av melodiane til Dedekam, skriven rundt 1840, er inkludert som salme nummer 772 i *[[Norsk salmebok 2013]]: «*Nå lukker solen sitt øye». Tekst av Ernst Christian Richardt (1891). Melodien er i bruk i heile Norden.  

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Sophie Dedekam|Sophie Dedekam]]» frå , den 12. mars 2023.*  
*** oppgav desse kjeldene:*
*** 
*** 

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Marita Petersen

**Marita Petersen** (fødd Johansen, ) var ein færøysk sosialdemokratisk politikar. Ho var partileiar i Javnaðarflokkurin frå 1993 til 1996. Ho var den fyrste kvinna som nådde toppen i færøysk politikk, som regjeringssjef (lagmann) frå 1993 til 1994 og lagtingsformann frå 1994 til 1995. Petersen stod i spissen for tøffe forhandlingar med danske myndigheiter og bankar for å unngå økonomisk samanbrott på Færøyane som følgje av bankkrisa.

## Familie og yrkesliv
Marita Johansen vaks opp i Vágur på Suðuroy som dotter av lærarparet Sámal Johansen og Anna Elisabeth Matras. Både faren og to av brørne hennar var politisk aktive. Brørne til mora, Christian Matras og Samuel Erik Matras, var også synlege i færøysk samfunnsliv. Ho var også i slekt med regjeringssjefen på Færøyane, Jógvan Sundstein. Marita Johansen gifta seg i 1962 med advokat Kári Dalsgaard Petersen.

Petersen gjekk lærarseminaret i Hellerup ved København og tok seinare vidareutdanning i pedagogisk psykologi ved Danmarks Lærerhøjskole i Aarhus. Ho underviste ved kommuneskulen i Tórshavn fram til 1989, då ho vart undervisingsleiar i det færøyske undervisingsdirektoratet, Landsskúlafyrisitingin.

Petersen var leiar i Føroya Lærarafelag frå 1980 til 1984.

## Politisk arbeid
Marita Petersen vart vald inn på Lagtinget fra Suðurstreymoy frå 1988 til 1998.

I 1991 vart Petersen medlem av den sjette regjeringa til Atli Dam, med ansvar for skule-, kultur- og lovsaker. Ho gjorde seg kjend ved å reformere utdanninga for ungdommar, spesielt for yrkesfaglege retningar. Ho la også fram forslaget til ny alkohollov, som avslutta forbodstida på Færøyane og oppretta salsmonopolet Rúsdrekkasøla Landsins. Då Atli Dam trekte seg i 1993, overtok Marita Petersen leiinga av regjeringa.

Regjeringa til Marita Petersen måtte handtere ei djup økonomisk krise som følgje av bankkrisa på Færøyane. Utfallet av forhandlingane med den danske regjeringa og Danske Bank vart at den færøyske regjeringa kjøpte aksjane til Danske Bank i Føroya Banki.

Ved lagtingsvalet i 1994 vart Javnaðarflokkurin halvert. Petersen måtte gå av som regjeringssjef, men vart vald til lagtingsformann. Ho fortsette også som partileiar. I 1995 vart ho utfordra av Jóannes Eidesgaard om leiarskapet i Javnaðarflokkurin, men vart sitjande. Ho tredde til side under det påfølgjande landsmøtet i 1996. Som partileiar hadde ho arbeidd for ei fornying av programmet til partiet og for å aktivisere fleire av dei kvinnelege medlemane.

Petersen gjekk ut av politikken i 1998 og leia oppbygginga av eit senter for spesialpedagogikk. I 2001 fekk ho påvist kreft og døydde etter et kort sjukeleie, 60 år gammal.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marita Petersen|Marita Petersen]]» frå , den 12. mars 2023.*  

## Bakgrunnstoff
* Joensen, Dagny: "Marita - Eitt konubrot í landsins søgu", Mentunargrunnur Studentafelagsins 2007. ISBN 978-99918-43-74-2
*''30 ár síðani Marita gjørdist løgmaður'', portal.fo, 18. jan. 2023
Zona sur

**Zona sur** (sør-sona) er ein av dei fem naturlege regionane som *Corporación de Fomento de la Producción* i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Zona central svarer til det chilenske territorium mellom Bío-Bío-elva (37° S) i nord og omtrent Chacao-sundet (42° S) i sør. 
Regionen har ei nordleg  grense  mot Zona central, i vest ligg Stillehavet, mot aust Andesfjella og Argentina, og i sør Zona austral. Medan Chiloé-øygruppa etter denne avgrensinga geografisk høyrer til austral-sona, ligg ho nærare sør-sona med omsyn på kultur og historie.

## Geografi
Denne regionen femnar om innsjødistriktet i Chile, her er sentraldalen mellom Andesfjella og kystområdet nærare havnivået, og eit mangfald av elver frå Andesfjella dannar innsjøar når dei når dei lågare høgdene. Elvesystema drenerer mot vest og ut i havet. Elva Calle-Calle, som renn mot byen Valdivia er farbar med båtar i nedre delen. Den sørlegaste delen av den chilenske sentraldalen er under havnivå og dannar Ancudbukta-Corcovadobukta. Chiloé-øya med bølgjande åsar gjer ut for delar av kystfjella.

Klimaet i Sør-Chile er regnfullt med eit middelhavsnedbørsmønster. Fjellskråningane ved det chilenske kystområdet og Andesfjella får opptil 3000–5000 mm nedbør årleg.

## Næring
Beitemarkene i den nordlegaste delen rundt Osorno er brukte til storfedrift med mjølk, ost og smør som vektige produkt. Alle typar bær veks i området, nokre av dei blir eksporterte, og ferskvassoppdrett av aure og laks har utvikla seg med kultivatorar som utnyttar den rikelege tilgangen på reint rennande vatn. Trelastindustrien er også viktig. Ei rekkje turistar, hovudsakleg chilenarar og argentinarar, vitjar området om sommaren.

## Flora og fauna
Den naturlege vegetasjonen i Sør-Chile er hovudsakleg i økoregionen av dei tempererte valdiviske regnskogane. Desse skogane er prega av store tre, hovudsakleg eviggrøne *[[Nothofagus]]* og bartre. Underskogen inneheld vinranker, hengande vinstokkar, buskar, små tre, mose, døydde trestammar og nedbrytande stoff. Sjølv om dei stort sett er eviggrøne, inneheld dei tempererte valdiviske regnskogane ei rekkje lauvtreartar. Andre vegetasjonstypar i det sørlege Chile inkluderer *[[Fitzroya]]*-skogar, *[[Araucaria]]*-skogar og våtmarker kalla *ñadi*.

Ei rekkje små pattedyr lever i Sør-Chile, inkludert puduar, sumpbever og chiloerev.


Fil:Vacasrupanco.jpg|Storfe nær Rupanco-sjøen
Fil:Volcanosorno.jpg|Storfe som beitar nær Llanquihue-sjøen. Vulkanen Osorno i bakgrunnen
Fil:Cabanas curarrehue.jpg|Snø i Curarrehue i søraustlegaste Araucania-regionen
Fil:Río Llanquihue y lago Neltume.JPG|Neltumesjøen og Llanquihue-elva.
Fil:Valdivia-Huellelhue-Quita_Calzon.png|Calle-Calle-elva drenerer fleire innsjøar i regionen


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Zona Sur|Zona Sur]]» frå , den 12. mars 2023*
Zona central

**Zona central** (den sentrale sona) er ein av dei fem naturlege regionane som *Corporación de Fomento de la Producción* i Chile delte det kontinentale Chile inn i i 1950. Zona central svarer til det chilenske territorium mellom Aconcagua-elva (33° S) i nord og Bío-Bío-elva (37° S) i sør. 
Regionen har ei nordleg  grense  mot den naturlege regionen Norte chico, i vest ligg Stillehavet, mot aust Andesfjella og Argentina, og i sør den naturlege regionen Zona sur. Det inkluderer den sørlege halvleiken av Valparaíso-regionen medrekna Juan Fernández-øygruppa, Santiago metropol, O'Higgins, Maule, den nordlege delen av Biobío og det ytste nord for Bío-Bío-elva i kommunen Lonquimay i Araucanía.

Regionen er heimen til omtrent tre fjerdedelar av den totale folkesetnaden i landet. I tillegg konsentrerer han den høgaste prosentdelen av den økonomiske produktiviteten i landet, på grunn av gunstig middelhavs- og kontinentalt klima i den chilenske sentraldalen i innlandet. I streng forstand er det ikkje ein dal, men snarare ei slette med mindre dalar, flankert i aust av Andesfjella og i vest av Cordillera de la Costa, dei chilenske kystfjella. Dei tre hovudbyane i landet ligg i dette området:  Santiago, Valparaíso og Concepción. Andre viktige byar er Quillota, Los Andes, San Antonio, Rancagua, San Fernando, Curicó, Talca, Linares, Cauquenes, Chillán, Los Angeles og Viña del Mar. Santiago og Valparaíso er dei politisk viktigaste byane i landet. Den utøvande og dømmande makta er lokalisert i Santiago og den lovgivande makta i Valparaíso.

Zona central har eit temperert klima med nedbør frå 350 til 1000 mm per år.


Fil:Valparaíso_port_(39369228394).jpg|Frå hamna i Valparaíso
Fil:20150125110716_Caletones_smelter_-_cropped.jpg|Anlegg ved El Teniente-gruva, den største kopargruva med underjordsdrift i verda
Fil:Viña_Montes_(20348984418).jpg|Vingardar i vinområdet i Colchagua
Fil:Matorral_Octubre.JPG|Vårgrønt landskap i matorral økoregion ved Santiago
Fil:Molina_Chile_-_outskirts_with_horse_and_trap1.jpg|Frå Molina i Maule-regionen, typisk chilensk landleg område

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:es:Zona central de Chile|Zona central de Chile]]» frå , den 12. mars 2023*
Ann-Mari Andersen

**Ann-Mari Andersen** () er ein norsk samisk songar og musikar frå Kautokeino. Ho har fleire albumutgjevingar bak seg og syng i ei rekkje sjangrar – alt frå salmesong til techno-pop. I 2008 deltok ho i Melodi Grand Prix 2008 med låten «Ándagassii» – den fyrste samiskspråklege songen i tevlinga på 28 år, etter «Sámiid ædnan» i 1980. 

## Liv og virke
### Bakgrunn
Ann-Mari Andersen er fødd og oppvaksen i Kautokeino i Finnmark. Andersen var ni år då ho byrja å spele gitar, og ho byrja også etter kvart å traktere piano, men gitaren vart verande som hovudinstrumentet. Seinare har ho like gjerne opptredd åleine med gitaren sin som med fullt band.

### Musikkarriere
Andersen har vore gjennom mange musikkstilar og -sjangrar i løpet av karrieren. I ungdomsåra var ho engasjert i alt frå barnekor og ungdomskor, til gospelkor og rockeband. Andersen spelar ei blanding av moderne pop kombinert med ethno- og world music, og ho syng både på samisk og engelsk.

I 1993 deltok  Andersen i Sámi Grand Prix i Kautokeino med songen «Ráhkisvuohta seamma lea», og vann. Sigeren gav ho motivasjon til å jobbe vidare med musikk. I år 2000 var Andersen engasjert ein periode ved det samiske nasjonalteateret, Beaivváš Sámi Teáhter. Teateret sette opp ein musikalsk kabaret med den kjende regissøren Nils Gaup som vegvisar. Med kabareten følgde det framsyningar og turné både i Noreg og Finland.

Andersen vart kjend for eit større publikum i 2008, då ho deltok i Melodi Grand Prix med songen «Ándagassii» (norsk omsetjing 'tilgjeving'). Ho vann delfinalen i Stavanger og nådde finalen i Oslo Spektrum. Songen var den fyrste samiske songen i Melodi Grand Prix på 28 år. 

Andersen har gjeve ut tre album: *[[Ija hearva]]* (2003), produsert av Svein Schultz, som blant anna fekk terningkast 5 i Dagbladet; *[[Ándagassi]]* (2009), produsert av Stein Austrud, som inneheld både tittellåten «Ándagassii» og songen «Du lahka», som klatra til andreplass på Norsktoppen sommaren 2007. 

I 2011 gav Andersen ut albumet *[[Hosianna!]]*, som inneheld både nye og gamle salmar og andre åndelege songar. Alle utgjevingane er gjevne ut av plateselskapet til Andersen, Guldal Rec.

## Diskografi
* 2003: *Ija hearva* (album)
* 2005: *Juovlaráfi* (EP) 
* 2007: *Du lahka* (singel)
* 2009: *Ándagassii* (album) 
* 2011: *Hosianna!* (album)
* 2019: *Buorit juovllat* (album)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ann-Mari Andersen|Ann-Mari Andersen]]» frå , den 12. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
*  Ann-Mari Andersen på Apple Music
*  Ann-Mari Andersen på Discogs
*  Ann-Mari Andersen på All Music
*  Blogg
*  Plateselskapet Guldal Rec
*  Kort presentasjon Melodi Grand Prix-artist 2008
Kathy Kirby

**Kathy Kirby** () var ein engelsk songar. Det vert sagt at ho var den best betale kvinnelege songaren i si tid. Ho er best kjend for sin coverversjon av Doris Day-låten «Secret Love» og for å ha representert Storbritannia i Eurovision Song Contest i 1965, der ho kom på andreplass med låten «I Belong». Utsjånaden og det blonde håret gjorde at ho fleire gongar vart samanlikna med Marilyn Monroe. Populariteten til Kirby nådde toppen i 1960-åra, då ho var ein av dei mest kjende og verdsette personlegdommane i britisk underhaldingsliv.

Kirby hadde ei skolert og kraftig røyst, og gjennom framsyningar på fleire tv-program oppnådde ho stor popularitet og fekk fleire topp ti-hitar i Storbritannia. Ho vart også kåra til den beste britiske songaren av musikkmagasinet *[[New Musical Express]]*. Men mot slutten av 1960-åra dala karrieren hennar, og i 1983 trekte ho seg heilt tilbake frå artistlivet og budde i South Kensington i London.

## Diskografi
### Album
* 1963 – *Kathy Kirby Sings 16 Hits From Stars And Garters*
* 1966 – *Make Someone Happy*
* 1968 – *My Thanks to You*

### Singler
* 1963 – «Dance On!» 
* 1963 – «Secret Love»
* 1964 – «Let Me Go, Lover!» 
* 1964 – «You're the One»
* 1965 – «I Belong»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kathy Kirby|Kathy Kirby]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
* Kathy Kirby hos Internet Movie Database
* Kathy Kirby hos The Movie Database
* Kathy Kirby hos Discogs
* Kathy Kirby hos All Music
Elisabet Fidjestøl

**Elisabet Odrun Fidjestøl** () var ein norsk arkitekt og politikar. Ho vert også omtala som *Elisabet(h) Breen Fidjestøl*. Det har samanheng med at ho i 1948 vart gift med Olav Andreas Findreng Breen (d. 1949) og i 1963 med Sigurd Fidjestøl.

## Arkitektvirke
Fidjestøl (då: Øydvin) gjekk ut frå arkitektlinja på Noregs tekniske høgskole i 1947. Ho vart tilsett ved distriktsarkitektkontoret i Kirkenes i 1948 og var frå 1953 tilsett hos arkitekt Ole Bjønnes i Tønsberg, for seinare å etablere eigen arkitektpraksis. Over fleire tiår teikna ho eit drygt dusin kyrkjer, for det meste på Austlandet, som stort sett kan reknast som arbeidskyrkjer. Innanfor denne sjangeren blir ho berre overgått av Harald Hille når det gjeld produktivitet. Av anna virke på arkitekturområdet kan ein nemna ei rekkje utvidingar og restaureringar av kyrkjer.

## Politikarvirke
I tillegg til arkitektvirket var Fidjestøl aktiv i politikken, der ho representerte Kristeleg Folkeparti. Ho sat i bystyret i Tønsberg i tre periodar frå 1955. Ho møtte som vararepresentant på Stortinget i periodane 1969–1973 og 1973–1977 og var fylkesvaraordførar i Vestfold i 1975–1983. I tillegg hadde ho ei rekkje andre tillitsverv.

## Utvalde verk

* Vesterøy kyrkje, Sandefjord (1967; eg. kun 1. byggetrinn)
* Solvang kyrkje, Tønsberg (1. byggetrinn 1969, 2. byggetrinn 1988)
* Sentrumskirken, Horten (1972)
* Straumen kapell, Sørreisa (1973)
* Nanset kyrkje, Larvik (1974)
* Restaurering av Torød kyrkje, Nøtterøy (1975)
* Birom på kvar side av tårnet i Leveld kyrkje, Ål (1976)
* Teie kyrkje, Nøtterøy (1977)
* Strindheim kyrkje, Trondheim (1979)
* Søndre Skøyen kapell, Oslo (1980)
* Mjøndalen kyrkje, Nedre Eiker (1983)
* Ullerål kyrkje, Hønefoss (1. byggetrinn, 1984)
* Fjell kyrkje, Drammen (1984)
* Skrim sportskapell, Kongsberg (1985)
* Vats fjellkyrkje, Ål (1990)
* Fogn kyrkje, Finnøy (1991)

## Galleri

Fil:Sentrumskirken Horten.jpg|Sentrumskyrkja i Horten
Fil:Nanset kirke.jpg|Nanset kyrkje
Fil:Strindheim kirke (Trondheim) 01.jpg|Strindheim kyrkje
Fil:Sondre Skoyen kapell - 2010.JPG|Søndre Skøyen kapell
Fil:Ullerål kirke TRS.jpg|Ullerål kyrkje
File:Vats fjellkirke.jpg|Vats fjellkyrkje


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Elisabet Fidjestøl|Elisabet Fidjestøl]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Litteratur
* 
* Laila Riksåsen Dahl: «Elisabet Breen Fidjestøl til minne», i *Tønsberg Blad*, 11. desember 2013, s. 10.

## Bakgrunnsstoff

*
Grethe Ingmann

**Grethe Ingmann** () var ein dansk songar og musikar innan pop og jazz. Saman med ektemannen Jørgen Ingmann vann ho Eurovision Song Contest i 1963 med songen «Dansevise», ei bragd ingen danske klarte å gjenta før Olsen Brothers vann i 2000 med «Fly on the Wings of Love».

## Bakgrunn
Ingmann vart oppdaga allereie som 17-åring, og kort etter vart ho saman med jazzgitaristen Jørgen Ingmann, som ho gifta seg med i 1956. Dei to skapte seg snart eit namn i Skandinavia. Mannen hennar vart også internasjonalt kjend for instrumentalen «Apache», medan Grethe Ingmann sjølv kom inn på dei tyske hitlistene med songen «Hello Boy» i 1963. I midten av 1960-åra deltok ho på fleire tyske songfestivalar, men utanom «King of Soho» fekk ho ikkje noko større gjennombrot i nabolandet.

Ein av songane Ingmann framførte på desse festspela var «Der Sommerwind» (tekst: Hans Bradtke, musikk: Henry Mayer), som gjorde liten suksess då ho gav han ut på tysk og dansk, men i 1966 vart han ein verdshit for Frank Sinatra med engelsk tekst av Johnny Mercer.

I midten av 1970-åra havarerte ekteskapet med Jørgen, og det enda med at dei gjekk frå kvarandre. Etter dette deltok ho fleire gongar i Dansk Melodi Grand Prix, men ho vart ikkje vald ut til å representere landet i den internasjonale finalen. I 1980-åra heldt ho fram med arbeidet innanfor underhaldningsbransjen og fann tilbake til Jørgen, før ho i slutten av 1980-åra fekk kreft, som ho også døydde av i 1990.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Grethe Ingmann|Grethe Ingmann]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

* Grethe Ingmann på Internet Movie Database
* Grethe Ingmann på Danske Film
* Grethe Ingmann på Discogs
* Grethe Ingmann på Music Brainz
Juanfernandezpetrell

**Juanfernandezpetrell** (*Pterodroma externa*) er ein sjøfuglart i stormfuglfamilien Procellariidae. Han hekkar på ei enkelt øy utanfor kysten av Chile, i Juan Fernández-øygruppa. Han er monotypisk, vart tidlegare klassifisert som ein underart av macauleypetrell (*Pterodroma cervicalis*), som lever i tropiske farvatn i Stillehavet og Indiahavet.

## Skildring

Juanfernandezpetrell er ein stor og langvenga petrellart i *[[Pterodroma]]*, 42,5-45 cm  lang med eit vengespenn på 95–97 cm og ein masse på rundt 500 gram. Oversida er mørk brungrå og det er ei svakt M-forma markering på oversida vengene i flukt. Undersida er kvit, med bakkanten av vengen er svart. Ansiktet er kvitt, med ei mørk maske som strekkjer seg under auga. Føtene er gule. Nebbet er svart med ein kroka spiss og rommar dei røyrforma nasebora som er unike for alle stormfuglar, Procellariiformes.

Hekkehabitat er høgdedrag over 600 moh., der dei  grev ei hòla i bakken for å avle ein unge per år. Hoene legg eit enkelt, kvitt egg i midten av i siste del av desember til tidleg januar. 

I hekkesesongen søkjer petrellane i farvatn rundt Alejandro Selkirk-øya og Robinson Crusoe-øya i Juan Fernández-øygruppa, og dessutan mot kysten av Chile. Fuglane kan finnast i små grupper saman med andre *Pterodroma*-petrellar, kilehalelirer (*Ardenna pacifica*) og andre sjøfuglar som suler og terner. Utanom hekkesesongen søkjer petrellane i ekvatorialstraumane og motstraumane, så langt nord som Hawaii. Juanfernandezpetrellar er observerte som streiffuglar i australske fartvatn, Chatham-øyane i New Zealand, Fiji og i Sør-Atlanteren.

Føda er truleg blekksprut og flygefisk.

Petrellen hekkar berre på éi øy i Chile, Alejandro Selkirk-øya. Hekkebestanden vart anslått til 1 million par i 1985–86, og det kan svare til opptil 3–5 millionar fuglar globalt. Han er truga på hekkeplassane av predasjon frå introduserte artar som kattar og rotter, og i mindre grad av habitattap årsaka av introduserte geiter og andre planteetarar. IUCN kategoriserer arten som sårbar på raudlista på grunn av statusen som endemisk og trugsmål frå introduserte rovdyr.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Juan Fernández petrel|Juan Fernández petrel]]» frå , den 12. mars 2023*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Ski-VM 2023

**Verdsmeisterskapen på ski i nordiske greiner 2023** vart arrangert i tida 21. februar til 5. mars 2023 i Planica i Slovenia. 24 tevlingar vart avvikla i løpet av meisterskapen. I meisterskapsprogrammet var det gjort ei endring, med di parstafetten for menn i kombinert var erstatta av ei mix-tevling i kombinert. Utøvarar frå Russland og Belarus var stengt ute frå meisterskapen. Det var fyrste gongen ein ski-verdsmeisterskap fann stad i Slovenia.

Norske utøvarar dominerte meisterskapen og vann 12 av dei 24 tevlingane. Framgrunnsfigurane i meisterskapen var Jarl Magnus Riiber med fire gullmedaljar i kombinert, langrennaren Johannes Klæbo som vann heile fem (3-2-0) medaljar, medan langrennarane Pål Golberg, svenske Ebba Andersson og den tyske skihopparen Katharina Althaus alle sanka fire medaljar, høvesvis tre, to og tre gullmedaljar.

## Langrenn, menn
### Sprint, klassisk stil



**Dato:** 23. februar


### 15 km fristil



**Dato:** 1. mars


### 30 km/stilbyte

 

**Dato:** 24. februar


### 50 km fellesstart klassisk stil



**Dato:** 6. mars 


### Lagsprint



**Dato:** 26. februar


### 4 × 10 km stafett



**Dato:** 3. mars


## Langrenn, kvinner
### Sprint klassisk stil



**Dato:** 23. februar


### 10 km fristil



**Dato:** 28. februar


### 15 km/stilbyte



**Dato:** 25. februar


### 30 km fellesstart klassisk stil



**Dato:** 4. mars 


### Lagsprint



**Dato:** 26. februar


### 4 × 5 km stafett



**Dato:** 2. mars


## Kombinert, menn
### Normalbakke &10 km



**Dato:** 25. februar


### Storbakke & 10 km



**Dato:** 4. mars


### Lagtevling (storbakke & 4x5 km)

**Dato:** 1. mars


## Kombinert, kvinner
### Normalbakke & 5 km



**Dato:** 26. februar


## Kombinert, mixlag

**Dato:** 26. februar


## Kombinert, mixlag

**Dato:** 26. februar


## Skihopping, menn
### Normalbakke



**Dato:** 25. februar


### Storbakke



**Dato:** 3. mars


### Lagtevling



**Dato:** 4. mars


## Skihopping, kvinner
### Normalbakke



**Dato:** 23. februar


### Storbakke



**Dato:** 1. mars


### Lagtevling



**Dato:** 25. februar


## Skihopping, mixlag

 

**Dato:** 26. februar


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Nordische Skiweltmeisterschaften 2023|Nordische Skiweltmeisterschaften 2023]]» frå ,  den 14. mars 2023.*
Inger Jacobsen

**Inger Johanne Jacobsen** () var ein norsk songar og skodespelar. 

## Familie
Jacobsen gifta seg i 1950 med buktalaren Jackie Hein Bülow Jantzen (fødd 8. januar 1923 i Odense, død 1. oktober 1959 i Lørenskog), som brukte scenenamnet Jackie Bülow. Dei var begge engasjerte av Jens Book Jensen på fleire av hans oppsetjingar på Chat Noir og turnéar i Noreg og utlandet i 1950-åra.

## Artistkarriere

Jacobsen gav ut si fyrste plate allereie i 1941. Det var «Du er alltid i mine tanker»/«To små hjerter» med Kristian Haugers Danseorkester på Telefunken. Dei var henta frå filmen ''Den forsvundne pølsemaker''. Etter krigen vart ho ein svært populær songar. Ho var på plateselskapa Musica (1946&ndash;1953) og Columbia (1954&ndash;1970), og var lett gjenkjenneleg med den mjuke, djupe altrøysta si. Som skodespelar og artist opptredde ho i revyar, tv, radio og teater heilt fram til 1990-åra, frå 1976 som tilsett ved Riksteatret. 

Inger Jacobsen deltok i den norske Melodi Grand Prix-finalen fire gongar, og vann finalen i 1962 med songen «Kom sol, kom regn». Hennar største slagar, singelen «Frøken Johansen og jeg» frå 1959, selde i over  eksemplar. Innspelinga var meint som ein parodi på datidas mange skillingsvise-liknande slagarar og måten dei vart sungne på.

### Deltakingar i Melodi Grand Prix
* 1960: «Den dag du kommer»
* 1960: «Et sommereventyr»
* 1960: «En drøm er alt»
* 1960: «En aften igjen»
* 1960: «Ny smart hatt»
* 1960: «Voi Voi»
* 1960: «Lille Lilli-Ann fra Lillesand»
* 1962: «Våre skal dagene være»
* 1962: «Kom sol, kom regn»
* 1964: «Hvor?»
* 1971: «India»

### Diskografi
* 1958: *[[Djupt in i skogen]]*
* 1958: *[[Vi seiler mot lykken]]*
* 1963: *[[Letters From Norway]]*, med Jens Book-Jenssen
* 1966: *[[Inger Jacobsens beste]]* 
* 1967: *[[Refrenget 1]]*, med Thore Skogmann
* 1968: *[[Refrenget nr. 2]]*, med Thore Skogmann
* 1970: *[[Refrenget nr. 3]]*, med Thore Skogmann
* 1971: *[[Refrenget nr. 4]]*, med Thore Skogmann
* 1973: *[[Vi er dus med hele landet]]*, med Jens Book-Jenssen
* 1974: *[[Einar Schankes gledeshus]]*
* 1977: *[[Julerefrenget]]*, med Thore Skogmann
* 1979: *[[Jeg har mitt hjerte i Oslo]]*
* 1993: *[[Ja, vi husker]]*
* 2006: *[[Diamanter av Inger Jacobsen|Diamanter]]*
* 2007: *[[Refrenget - 41 sangfavoritter]]*, med Thore Skogmann
* 2007: *[[Presang til mor]]* 

### Filmografi
* 1941: *[[Den forsvundne pølsemaker]]* (stemme), radiosongar
* 1957: *[[Smuglere i smoking]]* (stemme), songar
* 1966: *[[Kontorsjef Tangen]]*, Fru Tangen
* 1975: *[[Einar Schankes gledeshus]]*
* 1975: *[[Skraphandlerne]]*, Tante Liv
* 1994: *[[I de beste familier]]*, Ruth
* 1994: *[[Mot i brøstet]]*, Vaskedama Agnes

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Inger Jacobsen|Inger Jacobsen]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

* Inger Jacobsen hos Internet Movie Database
* Inger Jacobsen hos Sceneweb
* Inger Jacobsen hos Svensk Filmdatabas
* Inger Jacobsen hos The Movie Database
* Inger Jacobsen hos Discogs
* Inger Jacobsen hos Music Brainz
* Biografi i ''Norsk pop- og rockleksikon'' frå 2005
* Diskografi (utval)
* Diskografi 78-rpm (utval)
Sotnakkepetrell

**Sotnakkepetrell** (*Pterodroma longirostris*) er ein petrell i stormfuglfamilien av ordenen stormfuglar som hekkar på ei enkelt øy i Juan Fernández-øygruppa utanfor kysten av Chile.

## Skildring

Sotnakkepetrell er ein liten, 26-31,5 cm petrel med sterkt markert «M»-teikning på den mørkegrå oversida av vengen. Han har ein karakteristisk veldig mørk kam og maske over auget, som går over til mørkegrå på øvre bryst. Også overgump og øvre haledekkfjører er mørkegrå. Strupen er kvit, det same er nedre del av brystet og buken, og dessutan undersida av vengen, likevel med svart vengspiss og ein smal svart kant både bak og framme.

Arten skil seg frå dei fleste andre petrellane ved den kvite undersida av vengene. Til liks med flaggermuspetrell og masatierrapetrell, (*Pterodroma defilippiana*) er hovudet og halsen bleikare og dei ytre halefjørene er bleikare. Maoripetrell har ein meir avgrensa mørk flekk rundt auget, og juanfernandezpetrellen er større med større kvitt område over nebbrota og har ein svart knokeflekk.

Sotnakkepetrellar hekkar berre på éi øy i Chile, Alejandro Selkirk-øya i Juan Fernández-øyane utanfor Chile. Utanom hekketida trekker dei over det austlege og nordlege Stillehavet til område utanfor Japan, med observasjonar søraust for Hawaii, og nokre gonger har han også vorte sett ved New Zealand og utanfor California.

Sotnakkepetrellen hekkar i hòler i skråningar med bregneskog og tilstøytande grassletter i ei høgd på mellom 700 og 1120 moh. Her hekkar dei i koloniar med juanfernandezpetrellar. Dei byrjar med egglegging seint i november eller tidleg desember, legg eit enkelt egg som blir klekt mellom slutten av januar og midten av februar. Først i mai flyg ungane.

## Status og trugsmål

Verdas naturvernunion IUCN kategoriserer arten som sårbar (VU) basert på det faktumet at arten hekkar på ei enkelt lita øy. Verdsbestanden vart i 1986 anslått til 131&nbsp;000 par og meir enn 400&nbsp;000 individ, men nyare studiar tyder på at han kan vere mindre og minkande, sannsynlegvis på grunn av predasjon frå kattar, brunrotter og husmus.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Stejnegerpetrell|Stejnegerpetrell]]» frå , den 13. mars 2023*

;Referansar

## Bakgrunnsstoff
Safiya Zaghlul

**Safiya Zaghlul** () var ein egyptisk politikar. Ho var gift med Saad Zaghlul, som var president av Egypt i 1924. 

## Liv og virke
Zaghlul kom frå ein familie med tyrkiske røter. Ho var dotter av Mustafa Fahmi Pasha, som var den sjuande statsministeren i Egypt.

Då ektemannen hennar vart forvist til Seychellane i 1919, vart Zaghlul ein leiande politisk aktivist og leiarskikkelse innan Wafd-partiet. Bustaden hennar vart eit samlingspunkt for partiet, og ho organiserte og leia ein demonstrasjon med 500 kvinner i protest mot forvisinga av ektemannen hennar. Ho vart kjend som mor til Egypt (*Umm al-Misriyyin*).

Zaghlul etterfølgde seinare ektemannen til den internasjonale konferansen om Egypt i Paris.

I 1924 vart ektemannen vald til statsministar. Etter at han døydde i 1927 var Zaghlul sentral då partiet skulle velje ny partileiar og fungerte som rådgjevar for denne. Etter at partiet vart splitta i 1937 avslutta ho den politiske verksemda si.

Ho var også leiar for kvinnegruppa til Wafd-partiet.

## Litteratur
*Fina Gued Vidal: *Safia Zagloul*. R. Schindler, Kairo 1946

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Safiya Zaghlul|Safiya Zaghlul]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
Gina G

**Gina Mary Gardiner ** (), kjend under artistnamnet ****, er ein australsk songar. Ho er mest kjend for å ha representert Storbritannia i Eurovision Song Contest 1996 med låten «Ooh Aah... Just a Little Bit». Songen vart ein internasjonal suksess og toppa den offisielle singellista i Storbritannia. Songen nådde også singellistene i Australia, New Zealand, Europa og USA. Songen enda berre på ein åttandeplass i Eurovision Song Contest i Oslo.

## Bakgrunn
Gardiner vart fødd i Queensland i Australia og flytta til Melbourne mot slutten av 1980-åra. Der jobba ho som DJ før ho vart med i dance-gruppa Bass Culture, som gav ut fleire singlar tidleg på 1990-talet. 

I 1994 flytta ho til London for å jobbe vidare med artistkarrieren, og i 1996 vart ho plukka ut til å delta i den britiske Melodi Grand Prix-finalen, med songen «Ooh Aah... Just a Little Bit». Ho vann den britiske finalen klårt og fekk representere Storbritannia i Eurovision Song Contest 1996 i Oslo.

Før den internasjonale finalen gjekk «Ooh Aah... Just a Little Bit» inn på den britiske singellista, og Gina G vart tidleg ein favoritt til å vinne Eurovision Song Contest, men i konkurransen enda ho berre på ein åttandeplass. Etter Eurovision Song Contest vart «Ooh Aah... Just a Little Bit» ein stor kommersiell suksess og toppa den britiske singellista. Han gjekk også inn på amerikanske Billboard Hot 100 og hitlister i fleire europeiske land, i tillegg til heimlandet Australia. Songen vart også nominert til ein Grammy i klassen Best Dance Recording i 1998. 

I 1997 slapp Gina G debutalbumet *Fresh!*, som inneheldt singlar som «I Belong To You», «Fresh» og gjennombrotslåten frå Eurovision Song Contest. Gina G klarte ikkje i å halde oppe suksessen frå «Ooh Aah... Just a Little Bit». Blant anna hamna ho i ein avtalestrid med produsenten sin. Avtalen gjorde, ifølgje Gina G sjølv, at ho ikkje kunne spele inn ein einaste tone, noko som øydela for heile karrieren hennar. Fyrst i 1999 vart ho løyst frå avtalen etter fleire rundar i retten.

I 2005 prøvde Gina G seg på nytt i den britiske finalen med songen «Flashback», men ho kom sist i finalen *Making Your Mind Up* 5. mars 2005.

Gina G bur no i Santa Monica i USA og har to barn.

## Diskografi
### Album

#### Remix album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Gina G|Gina G]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
* Gina G hos Internet Movie Database
* Gina G hos Discogs
* Gina G hos Eurovision.tv
Anna Deichman

**Anna Deichman** () var ei norsk kansellirådinne, systera til boksamlaren Carl Deichman. 

Deichman vart fødd i Viborg på Jylland, som dotter av Bartholomæus Deichman og kona Else Carlsdatter Rosenmeyer. I 1719 gifta ho seg i Christiania med rektor ved katedralskulen, Jacob Rasch. Dei fekk fleire barn. Paret donerte døypefonten til Vår Frelsers kirke i same by.

Etter at ektemannen døydde i 1737, flytta Deichman frå Christiania mot trakta rundt Porsgrunn, som ho på fleire måtar var knytt til. Systera Margrethe var gift med kanselliråd Herman Løvenskiold på Fossum; broren Peter budde på Menstad; mora bispinne Deichmann budde hos dottera på Borgestad og brørne Carl og Wilhelm budde også i området. Borna til Anna Deichmann vart inngifta i dei beste familiane i distriktet. Etter at ektemannen døydde mottok ho ein årleg pensjon på 40 riksdalar.   

Deichman døydde i 1754, og vart bisett i Eidanger kyrkje. Ein kan sjå alliansevåpenet til henne og ektemannen i Solum og Mælum kyrkje.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Anna Deichman|Anna Deichman]]» frå , den 14. mars 2023.*
Ellen Winther Lembourn

**Ellen Winther Lembourn** () var ein dansk operasongar (sopran) og skodespelar.

## Bakgrunn
Winther var dotter av kjøpmannen Laurits Sørensen og kona hans Esther. Systera hennar er utdanna fiolinist og har vore tilsett i Det Kongelige Kapel.

Winther vart utdanna som musikkpedagog frå Jydsk Musikakademi i 1955 og to år seinare frå Det Kongelige Teater som operasongar. Same år debuterte ho som Cherubino i *[[Figaros Bryllup]]*.

I perioden 1957–1987 var Winther tilsett som operasongar ved Det kongelige Teater, der ho også hadde fleire roller i skodespel. Parallelt med dette hadde ho fleire gjesteframsyningar, blant anna ved Den Jyske Opera og i 1964 ved operaen i Kiel. I dei fyrste åra av karrieren song ho ei rekkje subretteroller. Seinare fekk ho mulighet til å utfalde seg i koloraturfaget, blant anna som Adele i *[[Flaggermusen]]* og Violetta i *[[La Traviata]]*.

Med sitt allsidige song- og skodespelartalent opparbeidde Winther seg etter kvart eit stort publikum, ikkje minst gjennom sine mange framsyningar i film og på tv (oprettane *Jomfruburet*, *Flaggermusen* og *Valsedrømmer*), i revy (Cirkusrevyen 1974) og musikalar som *[[Sound of Music]]* og *Skaf mig en tenor*.

I 1962 vann Wither Dansk Melodi Grand Prix med songen «Vuggevise». I den internasjonale finalen i Luxembourg enda ho som nummer 10 av 16 deltakarar.

I fjernsynsserien *[[Fjernsynsserien Matador|Matador]]* spela Winther rolla som Minna Varnæs.

I 1968 mottok Winther Elisabeth Dons Mindelegat og i 1996 Olaf Poulsens Mindelegat. 19. desember 1983 vart ho utnemnd til riddar av Dannebrogordenen.

Frå 1960 til 1966 var Ellen Winther gift med pianisten John Winther, og paret fekk to barn. Ho var gift med forfattaren og politikaren Hans Jørgen Lembourn frå 1973 til han døydde i 1997.

## Filmografi
### Filmar
* 1959: *[[Tornerose]]*, stemme
* 1959: *[[De sjove år]]* 
* 1965: *[[Landmandsliv]]* 
* 1968: *[[I den grønne skov]]* 
* 1975: *[[Sønnen fra Vingården]]* 
* 1976: *[[Kassen stemmer]]* 
* 1984: *[[Midt om natten]]* 
* 1987: *[[Kampen om den røde ko]]* 
* 1988: *[[Jydekompagniet]]* 
* 1988: *[[Min skygge]]*, novellefilm
* 1995: *[[Kun en pige]]*

### TV-produksjonar
* 1959: *[[Jomfruburet]]*
* 1967: *[[Valsedrømmer]]* 
* 1968: *[[Flaggermusen]]* 
* 1969: *[[En nat i Venedig]]* 
* 1976: *[[Barselstuen]]* 
* 1978: *[[Fjernsynsserien Matador|Matador]]* 
* 1986: *[[Jul på Slottet]]*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Ellen Winther Lembourn|Ellen Winther Lembourn]]» frå , den 14. mars 2023.*

## Bakgrunnsstoff

* Ellen Winther Lembourn hos Internet Movie Database
* Ellen Winther Lembourn hos Svensk Filmdatabas
* Ellen Winther Lembourn hos Filmdatabasen
* Ellen Winther Lembourn hos DanskeFilm.dk
* Ellen Winther Lembourn hos The Movie Database
* Ellen Winther Lembourn hos Danske Filmstemmer
* Ellen Winther Lembourn hos Discogs
* Ellen Winther hos Discogs
* Ellen Winther Lembourn hos MusicBrainz
Debrah Scarlett

**Joanna Deborah Bussinger** (), kjend under artistnamnet **Debrah Scarlett**, er ein norsk-sveitsisk songar og musikar.

## Liv og virke
### Bakgrunn
Scarlett vaks opp i Sveits og Noreg. Frå ho var seks til ho var ti år gammal budde ho med familien sin i Hakadal i Nittedal. 

Etter å ha flytta tilbake til Sveits reiste Scarlett mykje fram og tilbake mellom Sveits og Noreg. I 2013 deltok ho i *[[The Voice Noreg|The Voice – Norges beste stemme]]* på norske TV 2, der ho kom til semifinalen. Hausten 2014 flytta ho tilbake til Noreg for godt for å kunne starte ein musikkarriere der, og i 2015 vann ho saman med Kjetil Mørland Melodi Grand Prix med låten «A Monster Like Me».

### Karriere

Hausten 2013 deltok Scarlett i det norske talentprogrammet *[[The Voice Noreg|The Voice – Norges beste stemme]],* der ho prøvesong med låten «Make You Feel My Love». Scarlett ble med på laget til Sondre Lerche og kom til semifinalen. I løpet av sangkonkurransen covra ho Florence and the Machine, Rihanna, Sonny Bono og The Black Keys. Ho har seinare omtala deltakinga i programmet som ein «døropnar». «*The Voice* fikk i gang karrieren min og ble en døråpner. Etter det har jeg jobbet mye med musikken, og jeg har blitt eldre og mer selvsikker.»

Hausten 2014 flytta Scarlett tilbake til Noreg, der ho mottok ein førespurnad frå artisten Kjetil Mørland om å bidra på ein song til Melodi Grand Prix. Scarlett takka ja til tilbodet etter å ha lese songteksta. Mørland ønskte ho som partner etter å ha sett ho i *The Voice*. Songen heitte «A Monster Like Me» og vann Melodi Grand Prix i 2015 med  røyster. Songen vart dimed det norske bidraget til Eurovision Song Contest 2015. Songen handlar om å konfrontere noko uoppgjort frå fortida og å måtte gje slepp på den man elskar. Både *[[Adresseavisen|Adressa]]* og *[[Dagbladet]]* roste stemma hennar og samanlikna Scarlett med den britiske songerinna Adele. Songen gjekk vidare frå semifinalen 21. mai og var finalist nr. 9 i finalen 23. mai. Debrah Scarlett og Mørland enda på 8.-plass i den internasjonale finalen med 102 poeng.

5. august 2015 deltok Scarlet i NRK-programmet *[[Sommeråpent]]* der ho framførte «Always On My Mind» med Mørland. Ho deltok også i musikkprogrammet *[[Beat for beat]]* 4. desember 2015. Ho framførte «A Monster Like Me» saman med Mørland i Melodi Grand Prix 2016.

Scarlett gav ut debutsingelen som soloartist, «To Figure», 26. februar 2016. Den er komponert og skriven av Scarlett og vart gjeven ut utan platekontrakt. Låten var ei blanding av fleire stilartar, og Scarlett ville ikkje vere «sjangerbunden». Den sveitsiske nettsida Blick.ch kalla låten «ein sterk ballade med djupn og mykje hjarte». EP-en *DYS(U)TOPIA* vart gjeven ut 17. mars 2017 med singelen «Cynical Youth». Nico Schmied og Gregor Brändli regisserte musikkvideoen til singelen.

## Diskografi
### EP-ar

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Debrah Scarlett|Debrah Scarlett]]» frå , den 13. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff

* Debrah Scarlett hos Internet Movie Database
* Debrah Scarlett hos Discogs
* Debrah Scarlett hos MusicBrainz
Amalie Snøløs

**Amalie Snøløs** () er ein norsk påverkar, programleiar og tidlegare fotballspelar.   

## Fotballkarriere
Snøløs vaks opp på Birkeland i Agder. Ho byrja å spele fotball på moderklubben Birkenes IL. Ho vart teken ut på det norske J16-landslaget, til treningskamp mot England 5. juni 2012. Snøløs var 16 år då ho vart teken opp i A-stallen til toppserielaget Amazon Grimstad FK. Snøløs spela aktivt fram til 2017, då for Porsgrunn-klubben Urædd. Posisjonen hennar på fotballbanen var midtbanespelar.

## Underhaldingsbransjen
Snøløs vart kjend for ålmenta då ho deltok i den trettande sesongen av *[[Farmen Noreg|Farmen]]* i 2017, der ho enda på ein tredjeplass. Året etter var ho ein av tolv norske kjendisar som svinga seg på *[[Skal vi danse]]*-parketten. Snøløs har også delteke i *[[4-stjerners middag]]*, *[[Huskestue]]* og har hatt ei birolle i den tredje sesongen av fjernsynsserien *Semester* og i CLMD sin musikkvideo til låten «Trouble». Hausten 2020 vart Snøløs programleiar i TV 2-serien «Blipp vs. Snøløs», saman med Stian Blipp. Programmet gjekk ut på at dei to programleiarane var lagleiarar for kvart sitt e-sportlag, og skulle konkurrere om å løyse nye oppdrag i kvar episode.

## Fotballklubbar
Under er ei oversikt over klubbar Snøløs har spela for:
* –2012: Birkenes IL
* 2013–2014: Amazon Grimstad
* 2014: Gimletroll
* 2014–2015: Urædd 
* 2016: Amazon Grimstad
* 2017: Urædd 2 
* 2021: Birkenes IL

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Amalie Snøløs|Amalie Snøløs]]» frå , den 14. mars 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
* Amalie Snøløs hos Noregs Fotballforbund
* Amalie Snøløs hos Soccerdonna
* Amalie Snøløs hos Internet Movie Database
Rita Levi-Montalcini

**Rita Levi-Montalcini** () var ein italiensk nevrobiolog og nobelprisvinnar. Ho vart tildelt Nobelprisen i fysiologi eller medisin saman med Stanley Cohen i 1986 for oppdaginga deira av tilvekstfaktorar som epiderm vekstfaktor og nervevekstfaktor.

Levi-Montalcini vart også tildelt Albert Lasker Basic Medical Research Award same år. Den 8. januar 1987 fekk ho storkrossen av Republikken Italias fortenestorden.

I 2001 vart Levi-Montalcini livstidssenator i det italienske senatet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Rita Levi-Montalcini|Rita Levi-Montalcini]]» frå , den 15. mars 2023.*

## Bakgrunnsstoff

* Rita Levi-Montalcini – biografi i Nobelprize.org
* Rita Levi-Montalcini hos Internet Movie Database
* Rita Levi-Montalcini hos The Movie Database
* Rita Levi-Montalcini hos American National Biography
Verdscupen i skiskyting 2017

**Verdscupen i skiskyting 2017** tok til 27. november 2016 og vart avslutta 19. mars 2017. Turneringa omfatta 26 individuelle tevlingar for begge kjønn. Renna fann stad i Östersund i Sverige,Pokljuka i Slovenia, Nové Město na Moravě i Tsjekkia, Oberhof og Ruhpolding i Tyskland, Antholz i Italia, Hochfilzen i Austerrike, Pyeongchang i Sør-Korea, Kontiolahti i Finland og Oslo i Noreg.

Dei mannlege utøvarane tevla i tre 20&nbsp;km normalprogram, ni stk 10-kilometer sprint og like mange jaktstartar à 12,5&nbsp;km, samt fem 15&nbsp;km-lange fellesstartar. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 7,5&nbsp;km. Martin Fourcade frå Frankrike triumferte for sjette året i rad. Anton Sjipulin frå Russland sikra seg andreplassen i turneringa, medan norske Johannes Thingnes Bø vart nummer 3.

Dei kvinnelege utøvarane tevla i tre 15&nbsp;km normalprogram, ni stk 7,5&nbsp;km sprint-tevlingar og like mange jaktstartar à 10&nbsp;km, samt fem fellesstartar à 12,5 kilometer. I tillegg vart det arrangert fem stafettar over 4 x 6&nbsp;km. Tyske Laura Dahlmeier vann verdscupen for fyrste og einaste gong. Fjorårsvinnar Gabriela Soukalová frå Tsjekkia kom på andre- og Finlands Kaisa Mäkäräinen på tredjeplass i turneringa.

## Menn
### Individuelt

## Kvinner
### Individuelt

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Biathlon-Weltcup 2016/17|Biathlon-Weltcup 2016/17]]» frå ,  den 15. mars 2023.*