open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Early Morning Rain

«**Early Morning Rain**» (stundom «Early Mornin' Rain») er ein song skriven og innspelt av den kanadiske songar-låtskrivaren Gordon Lightfoot. Songen kom ut i 1966 på debutalbumet hans *[[Lightfoot!]]* og i ein nyinnspelt versjon i 1975 på samlealbumet *[[Gord's Gold]]*.

Lightfoot skreiv songen i 1964, men opphavet til songen var ei reise han gjorde til Westlake i Los Angeles i 1960. På denne tida hadde Lightfoot heimlengsel og brukte å dra ut til Los Angeles lufthamn på regndagar for å sjå på flya. Biletet av flya som tok av og forsvann i skyene var framleis med han i 1964 då han passa på den fem månader gamle sonen sin og tenkte «Eg skal legge han i vogga si og skrive ein song». «Early Morning Rain» vart resultatet. 

## Kjende innspelingar
Den kanadiske ektefolkduoen Ian & Sylvia var blant dei første som gav ut denne songen i 1965. Det tok over eit år før Lightfoot spelte inn og gav ut sin versjon i 1966. Grateful Dead spelte òg inn songen i 1965. Funk supergruppa Cameo har ofte spelt songen på konsertane sine som ei hyllest til Lightfoot. We Five gav ut ein versjon av songen i 1970 på albumet *Catch the Wind*. 

### Hitsinglar
*1965 – Peter, Paul and Mary - 91. plass på ''Billboard'' Hot 100
*1966 – George Hamilton IV - 9. plass på country chart
*1971 – Oliver, *Prism* - 38. plass på adult contemporary chart og 124. plass på Billboard Hot 100
*2005 – Paul Weller - 40. plass i Storbritannia

### På hitalbum
*1965 – Ian & Sylvia, *Early Morning Rain* - 77. plass på ''Billboard'' 200
*1965 – Judy Collins, *[[Fifth Album av Judy Collins|Fifth Album]]* - 69. på Billboard 200
*1965 – Peter, Paul and Mary, *[[See What Tomorrow Brings]]* - 11. plass på Billboard 200
*1966 – Chad & Jeremy, *[[]]* - 61. plass på Billboard 200
*1966 – George Hamilton IV, *Steel Rail Blues* - 3. på Country Albums chart
*1967 – Roy Drusky, *Now is a Lonely Time* - 31. på USA Country.
*1970 – Bob Dylan, *[[Self Portrait av Bob Dylan|Self Portrait]]* - 4. plass på Billboard 200
*1971 – Jerry Reed, *Ko-Ko Joe* - 153. plass på Billboard 200, 7. plass på Country Albums
*1972 – Elvis Presley, *[[Elvis Now]]* - 43. plass på Billboard 200
*1973 – Jerry Lee Lewis, *The Session* - 37. plass på Billboard 200
*1975 – Gordon Lightfoot, *[[Gord's Gold]]* - 34. plass på Billboard 200
*1977 – Elvis Presley, *[[Elvis in Concert]]* - 5. plass på Billboard 200
*2004 – Wendy Matthews, *[[Café Naturale]]* - 42. plass på Australian Album Charts

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Early Morning Rain|Early Morning Rain]]» frå ,  den 20. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Fools Rush In (Where Angels Fear to Tread)

«**Fools Rush In**» er ein amerikansk popsong frå 1940. Teksten vart skriven av Johnny Mercer og musikken av Rube Bloom.

Dei største hitversjonane av songen på den tida var av Tony Martin, Glenn Miller med Ray Eberle og Tommy Dorsey med Frank Sinatra. Han vart òg spelt inn av Billy Eckstine. Songen vart populær att i 1960-åra som pop- og R&B-song, med nyinnspelingar av Brook Benton, Etta James og Ricky Nelson. 

Ricky Nelson-versjonen vart ein enorm hit og nådde 12. plassen på Billboard si popliste og vart den mest kjende versjonen av songen. Versjonen vart nytta i Kenneth Anger-filmen *[[filmen Scorpio Rising|Scorpio Rising]] (1963).* Doris Day og André Previn spelte inn ein duett for albumet *[[Duet av Doris Day og André Previn|Duet]]* i 1965. Elvis Presley spelte inn songen i same stil som Ricky Nelson i 1971 og denne kom ut i 1972 på albumet *[[Elvis Now]].* Bow Wow Wow spelte inn songen i 1980 på debutplata *[[Your Cassette Pet]].* She & Him spelte Ricky Nelson-versjonen for Levi's Pioneer Sessions i 2010.

## Andre kjende innspelingar
* Frank Sinatra og Tommy Dorsey (29. mars 1940)
* Harry James (Varsity 8264, 1940)
* Stan Getz - *Complete Studio Sessions: Stan Getz & Jimmy Raney* (1952)
* Jo Stafford - *[[Starring Jo Stafford]]* (1953)
* Julie London - *[[Lonely Girl (Julie London album)|Lonely Girl]]* (1956), and *[[Julie London (album)|Julie London]]* (1964)
* Keely Smith - *I Wish You Love* (1957)
* Brook Benton - *[[Brook Benton (album) Best of Brook Benton]]* (1960)
* Shirley Bassey - *[[Shirley Bassey av Shirley Bassey|Shirley Bassey]]* (1961)
* Doris Day with André Previn - *[[Duet (Doris Day and André Previn album)|Duet]]* (1962)
* Al Hirt - *[[Trumpet and Strings]]* (1962)
* Etta James (1962)
* Brenda Lee - *Sincerely, Brenda Lee* (1962)
* Lesley Gore - *Lesley Gore Sings of Mixed-Up Hearts* (1963)
* Ricky Nelson (1963)
* Dean Martin - *[[Dream with Dean]]* (1964)
* Johnny Hartman - *[[Unforgettable Songs]]* (1966)
* Elvis Presley - *[[Elvis Now]]* (1972)
* Susannah McCorkle - *The Songs of Johnny Mercer* (1977)
* Bow Wow Wow - *[[Your Cassette Pet]]* (1980)
* The Four Freshmen - *Voices in Latin / The Freshmen Year* (2001)
* The Hi-Lo's - *A Musical Thrill* (2006)
* The Morning Benders - *Bedroom Covers* (2008)
* Cliff Richard - *[[Bold as Brass (album)|Bold as Brass]]* (2010)
* Peggy Sue - *Peggy Sue Plays the Songs of Scorpio Rising* (2012)
* Norah Jones - Harold Mabern Afro Blue album (2014)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fools Rush In (Where Angels Fear to Tread)|Fools Rush In (Where Angels Fear to Tread)]]» frå ,  den 20. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hans Peter Jenssen

**Hans Peter Jenssen** kan visa til fleire personar:

*Hans Peter Jenssen (1797–1868)
*Hans Peter Jenssen (1848–1902), soneson av førstnemnde
*Hans Peter Jenssen (1878–1930), sonesons son av førstnemnde
*Hans Peter Jenssen (f. 1901), sonesons soneson av førstnemnde
Follobanen

**Follobanen** er ei 22 kilometer dobbeltspora, elektrifisert jernbane for høgfartstog mellom Oslo sentralstasjon og Ski stasjon på Østfoldbanen, der banen vert tilkopla Østfoldbanen. Byggjearbeidet tok til i juni 2015 og banen vart opna i desember 2022, men stengt att på grunn av ein teknisk feil.  

Follobanen, som har namn etter distriktet Follo, kjem i tillegg til den sterkt trafikkerte Østfoldbanen på strekninga Oslo-Ski og er den siste strekninga inn til Oslo sentralstasjon som får fire spor. Dette vil auke kapasiteten og regulariteten på strekninga monaleg. Banen er lagt i tunnel, Blixtunnelen, på så godt som heile strekninga, utan stasjonar. Det er bygd atskilde tunnelløp for kvart av dei to spora, i motsetnad til det som har vore vanleg her i landet til no.

## Bakgrunnsstoff
*Bane NOR SF: Follobanen
Ski stasjon

**Ski stasjon** er ein jernbanestasjon på Østfoldbanen, opna i 1879. Her deler Østfoldbanen seg i ei austre line som går til Sarpsborg over Askim, Mysen og Rakkestad, og ei vestre line som går til Sarpsborg over Moss, Rygge, Råde og Fredrikstad. Det er den vestre lina som vert nytta for tog frå Oslo til Halden og vidare til Göteborg i Sverige. 

Ski stasjon ligg 128,9 meter over havet og  24,290 kilometer frå Oslo Sentralstasjon.

Follobanen vert knytt til Østfoldbanen på Ski stasjon.

## Bakgrunnsstoff
*BaneNOR om Ski stasjon
*Norsk Jernbaneklubb: Ski stasjon
*NSB om ski stasjon
Krabbe-sjukdomen

**Krabbe-sjukdomen** eller **globoidselleleukodystrofi** er ein genetisk lysosomlagringssjukdom og leukodystrofi som råkar både sentralnervesystemet og det perifere nervesystemet. Sjukdomen er valda av mutasjonar i genet *GALC*, som kodar for enzymet galaktocerebrosidase.

Galaktocerebrosidase bryt ned lipida galaktocerebrosid og psykosin, slik at desse molekyla ikkje vert brotne ned normalt ved Krabbe-sjukdomen. Manglande nedbryting av galaktocerebrosid fører til at makrofagar går inn i hjernen og vert globoide. Psykosin er giftig og hopar seg opp i oligodendrocyttar og Schwann-seller, der det vert danna. Psykosin er giftig og drep desse sellene. I sum fører sjukdomen til demyelinisering.

Spedborn råka av den klassiske spedbarnsutgåva vil ved byrjinga av sjukdomen mellom anna syna hyperirritabilitet, episodisk feber, hyperestesi og noko stive lemer, og vil etter kvart døy. Pasientar med andre utgåver av sjukdomen kan leva lenger og potensielt ha ei normal livslengd.

Krabbe-sjukdomen vart fyrste gongen skildra av dansken Knud Haraldsen Krabbe i 1916. I tillegg til menneske råkar sjukdomen artar som hund og mus.

## Kjelder
Oryza

***Oryza*** er ei planteslekt i grasfamilien.
Ho omfattar fleire tropiske artar, der særleg asiatisk ris (*[[Oryza sativa]]*) er ein viktig matplante som blir dyrka kommersielt. Også afrikansk ris (*[[Oryza glaberrima]]*) blir brukt som matplante. 

Plantar i slekta veks i våte område. Dei blir til høge gras på 1–2 meter. Plantane kan vera eittårige eller fleirårige.

## Artar
Det er usemje om korleis slekta skal delast inn, og ulike kjelder har ulike artstal og underindelingar. 
Over 3000 namn er føreslått tilhøyrande slekta, medan andre oversyn berre nemner 25 artar.
Lista under byggjer på Kew Garden si  World Checklist.
# *[[Oryza australiensis]]*  – Australia
# *[[Oryza barthii]]* – tropisk Africa
# *[[Oryza brachyantha]]* – tropisk Afrika
# *[[Oryza coarctata]]* – India, Pakistan, Bangladesh, Myanmar
# *[[Oryza eichingeri]]* – tropisk Afrika, Sri Lanka
# *[[Oryza glaberrima]]* – afrikansk ris – tropisk Afrika
# *[[Oryza grandiglumis]]* – Brasil, Venezuela, Fransk Guiana, Colombia, Peru, Bolivia
# *[[Oryza latifolia]]* – Latin-America + Karibia frå Sinaloa og Cuba til Argentina
# *[[Oryza longiglumis]]* – Ny-Guinea
# *[[Oryza longistaminata]]* – Madagaskar, tropisk og sørlege Afrika 
# *[[Oryza meyeriana]]* – Kina, Sør-Asia, Søraust-Asia
# *[[Oryza minuta]]* – Himalaya, Søraust-Asia, Ny-Guinea, Northern Territory i Australia
# *[[Oryza neocaledonica]]* – Ny-Caldeonia
# *[[Oryza officinalis]]* – Kina, Sør-Asia, Søraust-Asia, Ny-Guinea, Australia
# *[[Oryza punctata]]* – Madagaskar, tropisk og sørlege Afrika 
# *[[Oryza ridleyi]]* – Søraust-Asia, Ny-Guinea
# *[[Oryza rufipogon]]* – Kina, Sør-Asia, Søraust-Asia, Ny-Guinea, Australia
# *[[Oryza sativa]]* – asiatisk ris – Kina, India, Japan, Søraust-Asia; dyrka mange andre stader
# *[[Oryza schlechteri]]* – Ny-Guinea

;Tidlegare inkludert
mange artar er no plasserte i andre slekter: *[[Echinochloa]], [[Leersia]], [[Maltebrunia]], [[Potamophila]], [[Prosphytochloa]], [[Rhynchoryza]]* 
,
## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Oryza|Oryza]]» frå ,  den 21. juni 2017.*
Salve Salvesen

**Salve Andreas Salvesen** () var ein norsk organisasjons- og stortingsmann frå Kristiansand. Han møtte på Stortinget frå Vest-Agder og for Arbeidarpartiet i tida 1958-73.

Salvesen var son til ein fabrikkarbeidar. Etter middelskule 1922-25, gjekk han teknisk kveldsskule 1927-29. Han var kasserar i Sørlandets faglege samorganisasjon frå 1933 og sekretær i organisasjonen frå 1936. Frå 1957 var han sekretær og 1960 leiar av Landsorganisasjonen sitt distriktskontor for Sørlandet.

Gjennom 30 år, 1934-63, var Salvesen medlem i Kristiansand bystyre, varaordførar 1945-47. I denne tida var han styremedlem 1940-54 og formann 1954-65 i Kristiansand elektrisitetsverk.

I 1949 vart Salvesen vald inn landsstyret til Det norske Arbeiderparti og til medlem i representantskapet i Landsorganisasjonen. Dei to verva hadde han til høvesvis 1952 og 1956. Stortingsperiodane 1958-61 og 1961-65 møtte han fast på Stortinget som vararepresentant frå Vest-Agder i staden for statsråd Jens Haugland, bortsett frå fem veker i august/september 1963. Sidan representerte han fylket og Arbeidarpartiet som fast representant frå 1965 til 1973. På Stortinget var Salvesen medlem i Sosialkomiteen 1958-61, Finans- og tollkomiteen 1961-65 og formann i Administrasjonskomiteen 1965-73. Den siste valbolken, 1969-73, var han elles varapresident i Odelstinget; fungerande odelstingspresident i to månader hausten 1970.

## Kjelder
*Stortingsbiografi
Pernille Wibe

**Pernille Bjørseth Wibe** () er ein norsk tidlegare handballspelar frå Oslo. Linjespelaren vart europameister i 2014 og verdsmeister i 2015. Ho deltok i 53 landskampar i tida 2011-16 og skåra 34 mål.

Wibe spelte på Bækkelaget SK i tida 2005-08. Deretter gjekk ho til eit av Noregs beste lag på kvinnesida, Byåsen IL, og var aktiv på trondheimslaget i tre sesongar. Sommaren 2011 melde ho overgang til den suverene noregseinaren Larvik HK, og vart både noregsmeister og seriemeister. Då ho syntest ho fekk for lite speletid på Larvik, flytta ho i 2013 til franske Issy Paris, ein klubb ho spelte på til ho la opp våren 2017. 

Den 26. mars 2011 debuterte Wibe på det norske landslaget i kamp mot Russland. Ho var med i EM-troppa 2014 og VM-troppa 2015, i begge meisterskapane gjekk Noreg til topps. Wibe gjorde mest av seg i handball-VM 2015, der ho skåra eitt av måla då Noreg vann finalen i Herning mot Nederland med heile åtte mål.

### Merittar
*Handball-EM 2014: Gullmedalje etter 28-25 mot Spania
*Handball-VM 2015: Gullmedalje etter 31-23 mot Nederland
*Noregsmeister: 2011 og 2012 med Larvik HK
*Norsk seriemeister: 2012 og 2013 med Larvik HK
*Fransk seriesølv: 2014, 2015 og 2017 med Issy Paris

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Pernille Wibe|Pernille Wibe]]» frå ,  den 21. juni 2017.*
Silje Waade

**Silje Katrine Waade** () er ein norsk handballspelar frå Stjørdal som vart europameister i 2016. Ved utgangen av 2018 har ho bokført 27 landskampar og skåra 19 mål. 

Venstrehendte Waade har vore høgre rykkrom-spelar på Byåsen IL sidan 2010. Ho deltok i Ungdoms-VM 2012, der Noreg tok bronse etter siger 36–30 over Romania i bronsefinalen. Sommaren 2014 skadde ho korsbandet, og var på sidelinja i 2014/15-sesongen.

Waade meisterskapsdebuterte og spelte alle kampane på det norske laget som vann Handball-EM 2016 i Sverige. Særleg fekk ho ros for innsatsen i forsvaret. Ho skåra to av måla i finalen mot Nederland.

### Merittar
*Handball-EM 2016: Gullmedalje etter 30-29 mot Nederland
*Handball-EM 2018: Nr 5 etter 38-29 mot Sverige

## Kjelder
*Landskampar

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Silje Waade|Silje Waade]]» frå ,  den 21. juni 2017.*
He Touched Me av Elvis Presley

***He Touched Me*** er eit gospelalbum frå 1972 av Elvis Presley. Han fekk den andre av tre Grammyprisar for albumet. Albumet er det tredje og siste gospelalbumet hans, og det mest moderne av dei tre. *He Touched Me* selde til gullplate 27. mars 1992 og platina 15. juli 1999 hos RIAA.

## Innhald
### Original LP-utgåve
 
 

### CD-utgåve frå 2008

### Follow That Dream-utgåva

## Medverkande

*Elvis Presley – arrangør, gitar, vokal
*Felton Jarvis – produsent
*The Imperials – vokal
*David Briggs – orgel, piano
*James Burton – gitar
*Kenny Buttrey – trommer
*Jerry Carrigan – trommer

*Joe Esposito – gitar
*Charlie Hodge – gitar
*Ginger Holladay – vokal
*Mary Holladay – vokal
*Millie Kirkham – vokal
*Kathy Westmoreland - vokal
*Charlie McCoy – orgel, piano
*Sonja Montgomery – vokal

*Joe Moscheo – orgel, piano
*Al Pachucki – lydteknikar
*June Page – vokal
*Norbert Putnam – bassgitar
*Temple Riser – vokal
*Chip Young – gitar

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:He Touched Me (album)|He Touched Me (album)]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Joe Esposito

**Joe Esposito** () var ein USA-amerikansk forfattar og forleggjar, som i lag med forretningspartneren Daniel Lombardy, har hatt ansvar for fleire bestseljande bøker. 

Esposito er likevel mest kjend for tilknytinga til Elvis Presley. Han møtte først Presley då han tente i militæret i 1958. Dei gjekk gjennom rekruttskulen i lag i Fort Hood i Texas, men møtte kvarandre ikkje før eit år seinare då dei begge var stasjonerte i Vest-Tyskland, der dei raskt vart vener. Esposito vart turnémanageren og livvakta til Elvis frå 1960. Esposito var ein av forlovarane til Elvis, i lag med Marty Lacker under bryllaupet hans, medan kona til Esposito, Joan, var brurjente. Då Elvis døydde i 1977 byrja Esposito å arbeide for Jerry Weintraub og vart turnémanager for artistar som Michael Jackson, The Bee Gees, Karen Carpenter og John Denver.

## Publiserte bøker
**Good Rocking Tonight, av Diamond Joe Esposito, (1996) [[Avon Books]] (ISBN 0380726947)*
**Elvis Intimate and Rare*, by Diamond Joe Esposito, (1997) Darwin Lamm, Elvis International Forum books (ASIN B0006QR02Y)*
**Remember Elvis*. Produsert av Diamond Joe Esposito og Daniel Lombardy, (2006) [[TCBJOE Publishing]] (ISBN 0977894525)
**Elvis Straight Up,* produsert av Diamond Joe Esposito og Joe Russo (2007) [[Steamroller Publishing]] (097971320X)
**Celebrate Elvis - Volume 1, *produsert av Diamond Joe Esposito og Daniel Lombardy, (2006) [[TCBJOE Publishing]] (ISBN 0977894533)
**Celebrate Elvis - Volume 2, *produsert av Diamond Joe Esposito og Daniel Lombardy, (2007) [[TCBJOE Publishing]] (ISBN 097789455X)

==Filmar==
**It Happened at the World's Fair* (1963)
**Kissin' Cousins* (1964)
**Viva Las Vegas* (1964)
**Clambake* (1967)
*** (1970)
**Elvis on Tour* (1972)
**This is Elvis* (1981)

==Kjelder==

**Denne artikkelen bygger på «Joe Esposito» frå ,  den 21. juni 2017.'' 

## Bakgrunnsstoff
*
*Intervju med Joe Esposito
Elvis: As Recorded at Madison Square Garden

***Elvis: As Recorded at Madison Square Garden*** er eit konsertalbum av Elvis Presley gjeve ut i juni 1972 av RCA Records. Det vart spelt inn i Madison Square Garden i New York City laurdag 10. juni 1972. Konserten, og det påfølgjande albumet, vart marknadsført som den første konserten til Presley i New York sidan 1950-åra. Det selde til gullplate 4. august 1972, platina den 20. mai 1988, 2x platina den 27. mars 1992 og 3x platina den 15. juli 1999 hos RIAA. I lag med *[[Aloha from Hawaii: Via Satellite]]* vart dette det mestseljande konsertalbumet til RCA i 1970-åra. 

Trass i dei mange songane, var albumet berre ei enkelplate og kom ut berre ei veke etter sjølve konserten. Det neste albumet til Elvis var eit nytt konsertalbum med mange av dei same songane: *[[Aloha from Hawaii: Via Satellite]]*.

Konserten på dette albumet var kveldsshowet. Eit show på ettermiddagen vart òg spelt inn, men utanom ein versjon av «I Can't Stop Loving You», som kom ut på samlealbumet *[[Welcome to My World av Elvis Presley|Welcome to My World]]* i 1977, vart ikkje denne konserten gjeven ut før i 1990-åra, då han kom ut som *[[An Afternoon in the Garden]]*.

Trommeslagaren Ronnie Tutt hevda i eit intervju i 2009 for BBC-dokumentaren *Elvis in Vegas* at Colonel Tom Parker skrudde opp farten på miksane for å få plass til fleire songar på albumet, og dermed auke forlagshonorara sine. Dette er derimot aldri blitt bevist.

## Innhald

## Medverkande
*James Burton - sologitar
*John Wilkinson - rytmegitar
*Ronnie Tutt - trommer
*Jerry Scheff - Bass
*Glen D. Hardin - piano
*The Sweet Inspirations (Estelle Brown, Sylvia Shemwell, Myrna Smith) - korvokal
*Kathy Westmoreland - korvokal
*J.D. Sumner & The Stamps (Ed Enoch, Bill Baize, Richard Sterban, Donnie Sumner) - korvokal
*Joe Guercio - dirigent
*The Joe Malin Orchestra
*A&R/Producers: Harry Jenkins, Joan Deary, Felton Jarvis
*Al Pachuki og Dick Baxter - lydteknikarar
*Dick Baxter og Larry Schnapf - mastering og oversyn

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:As Recorded at Madison Square Garden|As Recorded at Madison Square Garden]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* Elvis at Madison Square Garden
A Thing Called Love

«**A Thing Called Love**» er ein song skriven og opphavleg spelt inn av Jerry Reed i 1968. Songen er blitt spelt inn av mange andre artistar, som Jimmy Dean, Elvis Presley og Dave Dudley. I 1971 vart songen spelt inn av Johnny Cash og han gjekk til topps på countrylista i Canada. Songen vart den største hitten til Cash i Europa, og nådde listene i Irland, Storbritannia og Nederland. 

## Lister

### Jimmy Dean

### Johnny Cash

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A Thing Called Love (song)|A Thing Called Love (song)]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Felton Jarvis

**Felton Jarvis** () var ein amerikansk produsent som produserte dei fleste innspelingane til Elvis Presley frå 1966 til 1977. Han gav sjølv ut fleire singlar seint i 1950- og tidleg i 1960-åra. Jarvis produserte òg dei seks første albuma til John Hartford.

## Singlar

### Viva Records
*Honest John (The Workin' Man's Friend)/Don't Knock Elvis (1959)

### Thunder Int.
*Swingin' Cat/Honest John (The Working Man's Friend) (1960)
*Dimples/Little Wheel (1960)

### MGM
*Indian Love Call / Goin'Down Town  (1961)

### ABC-Paramount
*Ski King / Be-I-Bye,ETC (1964)
*Too Many Tigers / Knickle Knuckle (1965)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Felton Jarvis|Felton Jarvis]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Also sprach Zarathustra av Strauss

***Also sprach Zarathustra***, Op. 30 er eit tonedikt av Richard Strauss, komponert i 1896 og inspirert av Friedrich Nietzsche sin filosofiske roman med same namn. Komponisten dirigerte den første framføringa den 27. november 1896 i Frankfurt. Ei typisk framføring varer ein halvtime. 

Verket har vore ein del av klassiske repertoar sidan den første framføringa i 1896. Den første fanfaren&nbsp;– kalla «Soloppgang» i programnotata til komponisten&nbsp;– vart særleg kjend etter det vart nytta i Stanley Kubrick-filmen *[[filmen 2001: A Space Odyssey|2001: A Space Odyssey]]* i 1968.

## Instrumentering
Verket er orkestrert for pikkolo, tre fløyter (3. doblar pikkolo), tre oboar, engelsk horn, klarinett i ess, 2 klarinettar i B, bassklarinett i B, 3 fagottar, kontrafagott, seks valthorn i F og E, fire trompetar i C og E, tre trombonar, to tubaer, pauke, basstromme, cymbalar, triangel, klokkespel, røyrklokker i låg E, orgel, to harper og strykarar: fiolinar I, II (16 i alt), bratsjar (12), celloar (12), kontrabassar (8) (med låg C-streng).

## Innspelingar
Den første innspelinga vart gjort i 1935 med Serge Koussevitzky og Boston Symphony Orchestra. I 1944 dirigerte Strauss Wien filharmoniske i ei eksperimentell hifi-innspeling av stykket, på ein tysk bandopptakar av merket Magnetophon. Denne vart seinare gjeven ut på LP av Vanguard Records og på CD på forskjellige selskap. Venen og kollegaen til Strauss, Fritz Reiner, spelte inn den første stereoinnspelinga av musikken med Chicago Symphony Orchestra i mars 1954 for RCA Victor. I 2012 vart Fritz Reiner-innspelinga lagt til Library of Congress sitt National Recording Registry 2011 for «kulturelt, historiske eller estetisk viktige innspelingar». Innspelinga av opningsfanfaren nytta i filmen *2001: A Space Odyssey* vart framført av Wien filharmoniske og dirigert av Herbert von Karajan.

Elvis Presley nytta opningsfanfaren som intro på konsertane sine mellom 1971 og til han døydde i 1977, og som intro på fleire av konsertalbuma hans, som ** (1972), *[[Aloha from Hawaii Via Satellite]]* (1973) og *[[Elvis in Concert]]* (1977). Eumir Deodato sitt funk-aktige arrangement av opningsfanfaren *Sunrise* nådde andreplassen på ''Billboard'' Hot 100 i 1973 og sjuandeplassen på UK Singles Chart. Versjonen hans heitte «Also Sprach Zarathustra (2001)» og vann ein Grammy i 1974 for beste popinstrumental. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Also sprach Zarathustra (Strauss)|Also sprach Zarathustra (Strauss)]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* 
* Notar for ''Also sprach Zarathustra'' på Musopen
Kampen kyrkje i Stavanger

**Kampen kyrkje** er ei soknekyrkje og såkalla arbeidskyrkje i Kampen sokn i Stavanger. Kyrkja er oppført i betong i 1957, har rektangulær grunnplan og 280 sitjeplassar.  Arkitekt var  T. Bryne.

## Bakgrunnsstoff
* Kampen kyrkje i Stavanger på Kyrkjesøk
*
An American Trilogy

«**An American Trilogy**» er ei samansetjing av tre amerikanske songar arrangert av countryartisten Mickey Newbury. Songen blei gjort populær av Elvis Presley, som byrja å spele han fast på konsertane sine i 1970-åra, ofte som siste song på programmet. Arrangementet er ein medley av tre songar frå 1800-talet—«Dixie», ein blackface-revysong som vart ein uoffisiell hymne for Sørstatane under den amerikanske borgarkrigen; «All My Trials», opphavleg ein bahamansk voggesong, men nært knytt til afroamerikanske spirituals, og kjend gjennom folkemusikarar, og «The Battle Hymn of the Republic», ein marsjsong for nordstatshærem under borgarkrigen.

Newbury spelte først inn songen i 1971 på albumet *[[Frisco Mabel Joy]]* og det første konsertalbumet hans, *[[Live At Montezuma Hall]]*, i 1973. 

Presley byrja å spele songen på konsertane sine i 1972, og ein singelversjon kom ut i februar det året på RCA. Han framførte songen i 1972 i dokumentarfilmen *[[Elvis on Tour]]*, og i 1973 på den internasjonale satellittsendinga «Elvis—Aloha from Hawaii». Songen vert referert til og delvis sungen i Manic Street Preachers sin «Elvis Impersonator: Blackpool Pier» frå *[[Everything Must Go av Manic Street Preachers|Everything Must Go]]*.

Den originale Mickey Newbury-versjonen nådde 26. plassen på den amerikanske singellista i 1972 og niandeplassen på Billboard's Easy Listening-lista. Seinare i 1972 nådde Elvis Presley-versjonen 66. plassen på singellista og 31. plassen på Easy Listening-lista. I 2002 vart songen spelt av heavy metal-bandet Manowar, for albumet deira *[[Warriors of the World]]*. Songen vart òg spelt av Billy «Crash» Craddock på konsertalbumet *[[Live -N- Kickin']]* i 2009. Alwyn Humphreys sitt arrangement for mannskor er populært og finst på album av Cardiff Arms Park Male Choir og Morriston Orpheus Choir.

Det er spelt inn over 465 versjonar av «An American Trilogy» av forskjellige artistar.

## Plassering

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An American Trilogy|An American Trilogy]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Never Been to Spain

«**Never Been to Spain**» er ein song skriven av Hoyt Axton og framført av Three Dog Night. Han nådde tredjeplassen på singellista i Canada, femteplassen på ''Billboard''-lista i USA, og 18. plassen på U.S. adult contemporary-lista i 1972. Songen vart gjeven ut på albumet deira *[[Harmony av Three Dog Night|Harmony]]* i 1971.

Songen vart produsert av Richard Podolor.

Teksten består av forteljaren som grublar over stadder han aldri har vitja, men som han føler han likevel kjenner til via musikk eller andre ting. 

## Andre versjonar
*Elvis Presley gav ut ein versjon av songen i 1972 på *[[As Recorded at Madison Square Garden]]*.
*Ronnie Sessions gav ut ein versjon av songen som singel i 1972 og denne nådde 36. plassen på *Billboard* Country-lista.
*Cher gav ut ein versjon av songen i 1972 på albumet *[[Foxy Lady av Cher|Foxy Lady]]*.
*Waylon Jennings gav ut ein versjon av songen i 1972 på albumet *[[Ladies Love Outlaws av Waylon Jennings|Ladies Love Outlaws]]* og i 2007 på konsertfilmen *[[Never Say Die: The Final Concert]]* og filmmusikkalbumet frå filmen. 
*Ike & Tina Turner gav ut ein versjon av songen i 1977 på albumet *[[Delilah's Power]]*.
*Cravin' Melon gav ut ein versjon av songen i 1988 på EPen *[[Squeeze Me (EP)|Squeeze Me]]*.
*ApologetiX laga ein parodi av songen kalla «Never Been to Spain (Yet)» i 2007 for konsertalbumet *[[Chosen Ones]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Never Been to Spain|Never Been to Spain]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Myrna Smith

**Myrna Yvonne Smith** () var ein amerikansk låtskrivar og songar, som var med å skrive mange songar for Carl Wilson på soloalbumet hans *[[Carl Wilson av Carl Wilson|Carl Wilson]]* i 1981, i tillegg til eit par songar på soloalbumet hans *[[Youngblood av Carl Wilson|Youngblood]]* i 1983. Ho var òg medlem av Sweet Inspirations, som tidlegare song for Elvis Presley.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Myrna Smith|Myrna Smith]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Richard Sterban

**Richard Anthony Sterban** () er ein USA-amerikansk bass-songar som vart med i country- og gospelkvartetten The Oak Ridge Boys i 1972. Før dette turnerte Sterban med J.D. Sumner and The Stamps Quartet, som song for Elvis Presley på den tida. Sterban vart mest kjend for sin «oom-pa-pa-oom-pa-pa-mow-mow»-bassolo på Oak Ridge Boys-singelen «Elvira» i 1981 og song solo på eit utval av songane til gruppa, mellom anna ein versjon av The Righteous Brothers-songen «Dream On.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Richard Sterban|Richard Sterban]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* «Richard Sterban»  The Oak Ridge Boys. 2008. Henta 30. januar 2014.
Burning Love and Hits from His Movies, Volume 2

***Burning Love and Hits From His Movies, Volume 2*** er eit samlealbum av Elvis Presley. Albumet kom ut 1. november 1972 på billigetiketten til RCA, RCA Camden. Albumet består hovudsakleg av filmmusikkinnspelingar frå forskjellige Elvis-filmar i 1960-åra, i tillegg til begge sidene av hitsingelen «Burning Love» frå 1972. Dette vart rekna som uvanleg sidan RCA vanlegvis reserverte hitsinglane hans til hovudselskapet RCA Victor, og ikkje billigvarianten Camden. RCA gjorde det same ein månad seinare med samlealbumet *[[Separate Ways av Elvis Presley|Separate Ways]]*, som inneheld ein hitsingel i lag med nokså ukjende filmmusikkinnspelingar. Då albumet kom ut nådde det 22. plassen på Billboard-lista. Det selde til gull den 27. mars 1992, platina den 15. juli 1999 og 2x platina den 6. januar 2004 hos RIAA.

## Innhald
  

## Medverkande
* Elvis Presley	&mdash; Gitar, vokal
* The Jordanaires &mdash; vokal (kor)
* J.D. Sumner & the Stamps &mdash; vokal (kor)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burning Love and Hits from His Movies, Volume 2|Burning Love and Hits from His Movies, Volume 2]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Elvis Sings Hits from His Movies, Volume 1 - Sergent.com.au
*
Burning Love

«**Burning Love**» er ein song skriven av Dennis Linde og opphavleg spelt inn av countrysoul-artisten Arthur Alexander, som inkluderte songen i 1972 på albumet han kalla opp etter seg sjølv. Han vart kort tid etter spelt inn og gjort kjend av Elvis Presley, som fekk den største hitsingelen sin i USA sidan «Suspicious Minds» i 1969. Dette var den siste singelen som nådde topp 10 på American Hot 100 eller poplista. 

## Elvis Presley-versjonen
Elvis Presley sin versjon vart langt meir populær enn originalversjonen, og kom ut på singel 1. august 1972, med B-sida «It's a Matter of Time». Singelen gjekk inn på topp 40 på countrylista og nådde 36. plassen der. Elvis hadde spelt inn songen i RCA sitt Hollywood-studio den 28. mars 1972. Dette vart den siste store hitten hans. Den elektrisk gitaren i opninga vart overdubba og spelt av Dennis Linde sjølv.

21. oktober 1972 gjekk «Burning Love» heilt til andreplassen på ''Billboard'' Hot 100, like bak Chuck Berry sin «My Ding-a-Ling». Songen gjekk derimot til topps på Cashbox's Top 40-lista 11. november det året, og han vart den 20. singelen som nådde toppen av ei liste i USA. Songen vart den 40. og siste Elvis klarte å få inn på topp 10 i USA. Det var òg ein av dei siste rockelåtane han spelte inn. Frå 1972 til 1977 fokuserte han mest på balladar, og fleire av desse gjekk inn på Billboard's Hot Country Singles-lista. «Burning Love» var eit av få unntak, i lag med «Promised Land» i 1974.

Han framførte songen på to store produksjonar: konsertfilmen *[[Elvis on Tour]]* (der han måtte ha tekstark fordi songen då var heilt ny for han), og seinare på *[[Aloha from Hawaii]]*.

Songen vart òg gjeven ut på albumet *Burning Love and Hits from his Movies: Volume 2* den 1. november 1972. Trass i undertittelen var ingen av dei andre songane på albumet hittar. 

## Listeplasseringar

## Andre versjonar
* Black Grass gav ut songen på et album i 1973. 
* Mother's Finest spelte inn songen i 1976 på albumet *[[Another Mother Further]]*.
* Doctor & The Medics spelte inn songen i 1987. 
* Travis Tritt spelte inn songen for *[[Honeymoon in Vegas]]* i 1992.
* Melissa Etheridge spelte inn songen i 1994 for ei hyllest til Elvis. Denne kom ut på albumet *It's Now or Never: The Tribute to Elvis*.
* Bruce Springsteen spelte songen på konsertane sine i 1990-åra. 
* Wynonna Judd spelte inn sin versjon for filmen *[[Lilo & Stitch]]* i 2002 og seinare på albumet *[[What the World Needs Now Is Love]]*.
* Café Quijano spelte inn ein spanskspråkleg versjon for filmen *[[Lilo & Stitch]]* i 2002.
* The 69 Eyes spelte inn ein versjon i 1992 for albumet *[[Bump 'n' Grind av The 69 Eyes|Bump 'n' Grind]]*
* The Residents spelte inn songen i 1989 på albumet deira *[[The King & Eye]]*.
* Hellstomper spelte inn ein versjon på *Hillbilly Motherfucker*.
* Eric Sardinas spelte inn songen i 2008 på albumet*[[Eric Sardinas and Big Motor]]*.
* Amanda Lear spelte inn songen i 2014 på hyllestalbumet *[[My Happiness av Amanda Lear|My Happiness]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Burning Love|Burning Love]]» frå ,  den 21. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Kampen

**Kampen** er eit strok på eit høgdedrag i Bydel Gamle Oslo aust i det sentrale Oslo, mellom Tøyen og Vålerenga. Området vart utstykka frå 1820-åra og etter kvart tettbygd med trehus, då det ikkje var påbod om å byggje i mur når området låg utanfor bygrensa. I 1878 vart Kampen innlemma i byen, og etter at fleire av dei små trehusa hadde brunne ned i 1879, vart det utarbeidd reguleringsplan. Branntomta vart nytta som tomt for Kampen kyrkje, som stod ferdig i 1882, og Nannestadgata vart ei utsynsgate frå kyrkja mot Akershus slott.

I 1890-åra vart det reist fleire bustadblokker i mur i fire høgder på Kampen, i 1930-åra kom det opp fleire bustadblokker i upussa teglstein. Nokre av dei gamle trehusa på Brinken vart erstatta med nybygg på 1980-talet. Men framleis er det eit visst preg av trehus-by over Kampen.

På den nordlegaste og mest steile delen av høgdedraget, 77 meter over havet, ligg Kampen park, med vidt utsyn over byen. Området vart kjøpt av kommunen i 1885, og eit vassbasseng for drikkevassforsyning vart bygd her i 1885-1886, teke ut or bruk i byrjinga av 1950-åra. Huset i sveitserstil, populært kalla «Alpehytta», som vart bygd som bustad for oppsynsmannen for vassbassenget, har frå 1992 vore nytta til barnehage. Kampen skole vart bygd i 1888, utvida med nybygg i 1902, omfattande rehabilitert og utbygd i 2003.

## Folk på eller frå Kampen
* Thorbjørn Egner, forfattar og teiknar. Plassen framfor kyrkja fekk i 1992 namn etter han.
* Jon Bing, dr. juris og skjønlitterær forfattar
* Helga Helgesen, folkeopplysar
* Henrik Langeland, forfattar
* Einar Rose, skodespelar
* Knut Steen, skulptør. I våpenhuset i kyrkja står skulpturen Madonna som han har laga.
* Sven Nordin, skodespelar
* Petter Wettre, saksofonist
* Tellef Kvifte, professor i musikkvitskap
* Rob Waring, vibrafonist
* Kjell Bækkelund, pianist
* Knut Johannesen, skeiseløpar
* Rudolf Gundersen, skeiseløpar
* Peer Lorentz Dahl, biletkunstnar, budde her frå 1980, og lagde glasmåleria og krossvegmåleria i kyrkja

## Kjelder
*Oslo byleksikon, femte utgåva, side 290-291 ISBN 978-82-573-1760-7
92. bakke-til-bakke-missilbrigade

**92. bakke-til-bakke-missilbrigade** (russisk 92-я ракетная бригада) er ein brigade underlagd 2. kombinerte armé i Sentrale militærdistrikt og er forlagt til Totskoje.

## Organisering
Organiseringa av brigaden kan vera standard bakke-til-bakke-missilbrigade med Iskander
## Referansar
107. bakke-til-bakke-missilbrigade

**107. bakke-til-bakke-missilbrigade** (russisk 107-я ракетная бригада) er ein russisk missilbrigade underlagt 35. kombinerte armé i Austre militærdistrikt. Han er forlagt til Birobidzjan.

## Organisering
Organiseringa av brigaden kan vera standard bakke-til-bakke-missilbrigade med Iskander

## Referansar
Joachim Kirst

**Joachim Kirst** () er ein tysk tidlegare friidrettsutøvar frå Neustadt an der Orla i Thüringen som representerte Aust-Tyskland. Han vart europameister i tikamp både i 1969 og 1971.

## Aktiv
Kirst sette personleg rekord med 7&nbsp;861 poeng då han vart femtemann i tikampen under Sommar-OL 1968 i Mexico-byen. Året etter forbetra han seg til heile 8&nbsp;279 poeng, ny austtysk rekord. Ved friidretts-EM i Aten same året var han suveren bestemann med sine 8&nbsp;041 poeng, meir enn 200 poeng framom sølvmedaljøren. Både i 1970 og 1971 var Kirst mellom dei aller beste mangekjemparane i verda, med årsbeste på høvesvis 8&nbsp;131 og 8&nbsp;206 poeng. Han forsvarte i august 1971 EM-tittelen i tikamp ved meisterskapen i Helsinki. Til Sommar-OL 1972 i München kom ikkje Kirst som ein av dei store favorittane, men leia likevel etter fyrste konkurransedagen. På øving nummer seks i tikampen, 110 m hekk, snubla han i den tredje hekken og fall. Dermed braut han tevlinga og la deretter opp.

### Medaljar og plasseringar i internasjonale meisterskap
* OL 1968 i Mexico by: Nr 5 – 7&nbsp;861 poeng
* EM 1969 i Aten: Gullmedalje – 8&nbsp;041 poeng, framom Herbert Wessel (7&nbsp;828)
* EM 1971 i Helsinki: Gullmedalje – 8&nbsp;196 poeng, framom Lennart Hedmark (8&nbsp;038)
* OL 1972 i München: Braut tikampen

## Kjelder
* *Friidrott*, årgangane 1969-73. Nyhamnsläge.
*
Hans Jacob Orning

**Hans Jacob Orning** () er ein norsk historikar. Han er professor i historie ved Universitetet i Oslo, Institutt for arkeologi, konservering og historie. Spesialområdet hans er norrøn og nordisk mellomalder.

Orning tok hovudfag i historie ved Universitetet i Oslo i 1994, og doktorgraden ved same stad i 2004. Han tok doktorgraden på norsk høgmellomalder med avhandlinga *Uforutsigbarhet og nærvær: En analyse av norske kongers maktutøvelse i høymiddelalderen* (2004).

## Bibliografi
Orning har mellom anna skrive desse bøkene og artiklane:
* 2015: Hvorfor vant kongene? *Historisk Tidsskrift.*  ISSN 0018-263X
* 2014: Borgerkrig og statsutvikling i Norge i middelalderen – en revurdering. *Historisk Tidsskrift.*  ISSN 0018-263X
* 2013: Conflict and social (dis)order in Norway, c. 1030-1160, I: Kim Esmark; Lars Hermanson; Hans Jacob Orning & Hella Vogt (ed.),  *Disputing Strategies in Medieval Scandinavia.*  Brill Academic Publishers.  ISBN 978-90-04-24367-5
* 2012: Fornaldersagaer som kilde til politisk kultur i senmiddelalderen, I: Sverre H. Bagge; Michael H. Gelting; Frode Hervik; Thomas Lindkvist & Bjørn Poulsen (red.),  *Statsutvikling i Skandinavia i middelalderen.*  Dreyer Forlag A/S.  ISBN 978-82-8265-042-7
* 2011: *Norvegr* : Norges historie - bind 1 : frem til 1400. Aschehoug & Co.  ISBN 978-82-03-23891-8
* 2011: *Norvegr.* Bind 2: 1400-1840. Aschehoug & Co.  ISBN 978-82-03-23677-8
* 2011: *Norvegr.* Norges historie, bind 3. Aschehoug & Co.  ISBN 978-82-03.39015-9 (Med May-Brith Ohman-Nielsen)
* 2011: *Norvegr.* Norges historie, bind 4. Aschehoug & Co.  ISBN 978-82-03-39016-6 (Med May-Brith Ohman-Nielsen)

## Prisar
* HIFOs pris for mest nyskapande tilskot til *[[Historisk tidsskrift]]* 2011.

## Kjelder

; Referansar 

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hans Jacob Orning|Hans Jacob Orning]]» frå ,  den 21. juni 2017.*
Svein Ulset

**Svein Ulset** () var ein norsk professor ved Noregs Handelshøgskole. Han forska blant anna på økonomi innanfor telekommunikasjon og FoU (forsking og utviklingsarbeid).

Svein Ulset var fødd i Volda og voks opp i Hjørungavåg. Som vaksen budde han i Bergen. 

Ulset gjekk på Volda Gymnas og sidan Norges Handelshøyskole, der han blei siviløkonom, og Universitetet i Bergen, der han tok graden cand.polit.
Tidleg på 1990-talet hadde han to opphavld ved Haas School of Business ved University of California, Berkeley. 

## Verk
* Ulset, S. (1996). R&D outsourcing and contractual governance: An empirical study of commercial R&D projects. Journal of Economic Behavior & Organization, 30(1), 63-82.
* Ulset, S. (2002). Mobile virtual network operator sin: a strategic transaction cost analysis of preliminary experiences. *Telecommunications Policy*, 26(9), 537-549.
* Ulset, S. (2008). The rise and fall of global network alliances. *Industrial and Corporate Change*, 17(2), 267-300.

## Referansar




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Svein Ulset|Svein Ulset]]» frå ,  den 22. juni 2017.*
Meisterligaen 2017

**Meisterligaen 2017** var den 25. årgangen av den viktigaste turneringa for europeiske fotballklubbar, UEFA Champions League. Den spanske klubben Real Madrid vann turneringa den 3. juni 2017 på Millennium stadion i Cardiff etter finalesiger 4-1 mot italienske Juventus frå Torino.

Real Madrid tok leiinga ved Cristiano Ronaldo i 20. minutt, og Mario Mandžukić utlikna sju minuttar seinare på eit fabelaktig brassespark. Casemiro sende Real i føringa att i det 61. minutt og Cristiano Ronaldo la på til 3-1 allereie tre minuttar seinare. Innbytar Marco Asensio fastsette sluttresultatet til 4-1, sekundar før dommaren bles av kampen. Då var allereie ein annan innbytar, Juventus sin Cuadrado, send av bana etter å ha fått to gule kort. Real Madrid forsvarte dermed meistertittelen frå 2016 og sikra seg sin sjette triumf i Meisterligaen sidan turneringa tok til i 1992.

### Lagoppstillingane
**Real Madrid**: Keylor Navas, Dani Carvajal, Sergio Ramos (kaptein), Raphaël Varane, Marcelo Vieira, Toni Kroos, Carlos Casemiro, Luka Modrić, Isco Alarcón, Karim Benzema og Cristiano Ronaldo. 76, 81 og 88 minuttar ut i kampen kom etter tur Gareth Bale, Marco Asensio og Álvaro Morata inn på bana. Ut gjekk høvesvis Benzema, Isco og Kroos. 

**Juventus**: Gianluigi Buffon (kaptein), Andrea Barzagli, Leonardo Bonucci, Giorgio Chiellini, Dani Alves, Miralem Pjanić, Sami Khedira, Alex Sandro, Paulo Dybala, Gonzalo Higuaín og Mario Mandžukić. Juan Cuadrado, Claudio Marchisio og Mario Lemina kom innpå i staden for Barzagli, Pjanić og Dybala i 66., 71., og 78. minutt av kampen. 

Felix Brych frå Tyskland dømde meisterligafinalen framfor 65&nbsp;842 tilskodarar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:UEFA Champions League 2016/17|UEFA Champions League 2016/17]]» frå ,  den 22. juni 2017.*
119. bakke-til-bakke-missilbrigade

**119. bakke-til-bakke-missilbrigade** (russisk 119-я ракетная бригада) i det russiske forsvaret er underlagd 41. kombinerte armé i Austre militærdistrikt. Han er forlagt til Jelanskij distrikt.

## Organisering
Organiseringa av brigaden kan vera standard bakke-til-bakke-missilbrigade med Iskander.

## Referansar
Separate Ways av Elvis Presley

***Separate Ways*** er eit samlealbum av Elvis Presley frå 1973. Det vart utgjeve på RCA Camden nøyaktig ein månad etter eit anna samlealbum, *[[Burning Love and Hits from His Movies, Volume 2]]*. *Separate Ways* var det andre og siste forsøket til RCA på å setje saman eldre Elvis-innspelinga med ein ny hitsingel, i dette tilfellet «Separate Ways» og B-sida «Always On My Mind». Resten av albumet - som ikkje vart marknadsført som eit samlealbum på omslaget - bestod av ei blanding songar som ikkje tidlegare var utgjevne frå filmane til Presley i 1960-åra, i tillegg til ein song, «Old Shep», datert attende til 1956. Albumet kom ut på ny på Pickwick/Camden med det originale katalognummeret CAS-2611. Den einaste skilnaden er at PickWick står nederst på omslaget, medan det på originalen står RCA. Innhaldet er nøyaktig det same. 

*Separate Ways* nådde 46. plassen på *[[magasinet Billboard|Billboard]]*-lista og 12. plassen på countryalbumlista, og har med tida seld over tre millionar eksemplar verda over. I USA selde det til gullplate 27. mars 1992 og platina 6. januar 2004 hos RIAA.

## Tittelsporet
Presley spelte inn «Separate Ways», skriven av Red West og Richard Mainegra, den 27. mars 1972, og countrysong «Always On My Mind» den 29. mars. Dei kom ut i lag på singel 31. oktober 1972, og selde til gullplate i USA for over ein halv million selde eksemplar. Han vart oppført som ei dobbel A-side og nådde 16. plasen på magasinet Billboard's Hot Country Singles-lista i november 1972. I Storbritannia var «Always On My Mind» hitlåten og «Separate Ways» var B-sida.

## Innhald

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Separate Ways (Elvis Presley album)|Separate Ways (Elvis Presley album)]]» frå ,  den 22. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Songen Separate Ways av Elvis Presley

**«Separate Ways»** er ein song skriven av Red West og Richard Mainegra og spelt inn av Elvis Presley den 27. mars 1972. Songen vart gjeven ut på singel med «Always On My Mind» som B-side. Singelen selde til gullplate i USA for over ein halv million selde eksemplar. Han vart oppført som ei dobbel A-side her og nådde 16. plassen på ''magasinet Billboard'''s Hot Country Singles-lista i november 1972. I Storbritannia var «Always On My Mind» hitsongen og «Separate Ways» var B-sida. 

## Songinformasjon

Richard Mainegra sa følgjande om songen: 

:Det er ikkje å ta hardt i å sei at å få Elvis til å spele ein av songane mine var eit høgdepunkt i karrieren min. Eg var berre 22 år gammal då og hadde akkurat byrja i musikkindustrien. Eg var så oppglødd over å få halde på med akkurat det eg alltid hadde ønska meg. Eg hadde berre skrive kring tre songar så langt. Eg hadde stjerne i augo mine, men var ikkje klar for det som så skjedde. 

:Red West, som var medlåtskrivar på songen, var ein av «Memphis Mafia» - livvaktene og kompisane til Elvis. På den tida var han sjef for eit forlagsselskap eg kom i kontakt med eit år før. Ein dag hadde eg ein melodi som Red likte særs godt, så han byrja å skrive ein tekst. Etter ei stund kunne eg sjå i augo hans at han meinte me hadde noko spesielt på gang. Me byrja å dra historia mot brotet til Elvis og Prscilla og korleis det påverka dottera deira. Han sa då songen var ferdig at Elvis kom til å spele han inn. Eg let det gå inn det eine øyra og ut det andre. Eg tenkte «Det er ikkje mogeleg!» For det første, kvifor skulle Elvis ville syngje om livet sitt, som alt vart drege gjennom media kvar dag, og for det andre var det ikkje snakk om at vesle meg skulle få ein artist, som fekk songar frå alle låtskrivarar i verda, til å syngje min song!

:Red ringde meg ein kveld nokre månader seinare og spelte ein tidleg miks av innspelinga - Eg høyrte faktisk på ELVIS PRESLEY syngje songen eg hadde vore med å skrive! Eg har aldri vore meir ovanpå i livet nokon gong! Me fekk til slutt vite at songen skulle ut på eit album. Stundom spelar ein artist inn songen din, men han er ikkje blant dei siste 10-12 songane som faktisk kjem med på albumet. Eit par månader seinare, etter me alle hadde flytta til Nashville, fekk me vite at han skulle bli B-sida til singelen «Always on My Mind». Kor kult var ikkje det!!! Ganske store artistar ønskte songane mine sidan den gong, men det har aldri kome opp mot den kjensla eg fekk første gongen eg høyrte The King syngje ein song eg hadde laga!

I 1973 spelte Andre Kostelanetz and His Orchestra «Separate Ways» på albumet *Last Tango In Paris*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Separate Ways (Elvis Presley song)|Separate Ways (Elvis Presley song)]]» frå ,  den 22. juni 2017.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Peer Lorentz Dahl

**Peer Lorentz Dahl** () var ein norsk/dansk kunstmålar, fødd i Bergen. Han var elev av sin far, kunstmålaren Gabriel Dahl, som i si tid var sentral i kunstnarkrinsar i Bergen, og har elles utdanning frå Kunstakademiet i København under Kræsten Iversen og Elof Risebye i åra 1935–1938. 

Peer Lorentz Dahl debuterte på Haustutstillinga i Oslo i 1935. Han har budd både i Noreg og Danmark, og er representert i fleire norske og danske kunstmuseum, mellom anna Nasjonalgalleriet i Oslo og Statens Museum for Kunst i København, og innkjøpt av fleire offentlege institusjonar i båe landa. I Kampen kyrkje på Kampen i Oslo er det både måleri og glasmåleri av Peer Lorentz Dahl, som budde på Kampen frå 1980.

## Bakgrunnsstoff
* snl.no: Peer Lorentz Dahl