open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Early Steppenwolf

***Early Steppenwolf*** er ei samling av konsertopptak av Steppenwolf medan dei framleis var kjende som «The Sparrows». Det kom ut i juli 1969 på ABC Dunhill Records.

Før danninga av Steppenwolf-partnarskapet i 1968, endra plateprodusenten Gabriel Mekler, namnet på bandet basert på ei bok han las av Hermann Hesse. Nick St. Nicholas var ei av dei musikalske drivkreftene i motkulturrørsla til hippiane, Summer of Love, etter å ha booka bandet på klubben The Matrix i San Francisco Bay Area. Den 14. mai 1967 spelte manageren på Matrix-klubben inn to konsertar, inkludert ein 20-minutts versjon av «The Pusher». Dette er konsertopptaka som vart gitt ut av ABC Dunhill Records som *Early Steppenwolf*.

## Innhald

## Medverkande
### Musikars
* John Kay – gitar, vokal, platenotat
* Mars Bonfire – gitar
* Goldy McJohn – piano, orgel
* Nick St. Nicholas –bass, korvokal
* Jerry Edmonton – trommer

### Teknisk
* Peter Abram – produsent
* David Travis – lydteknikar
* Gary Burden – kunstnarisk leiar, design

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Early Steppenwolf|Early Steppenwolf]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nick St. Nicholas

**Nick St. Nicholas** () er ein tysk bandleiar, bassist, songar og låtskrivar, mest kjend som medlem av Steppenwolf.

## Studioalbum
**T.I.M.E.*1968Liberty Records
**[[At Your Birthday Party]]*1969U.S. #7*Gullplate*Dunhill Records
**[[Monster av Steppenwolf|Monster]]*1969U.S. #17U.K. #43*Gullplate*Dunhill Records
**Live & Unreleased '68/'74*1996Captain Trip Records
**Country Magic*1984Gold Star Records

## Konsertalbum
**[[Early Steppenwolf]]*1969 (spelt inn i 1967 som The Sparrows)U.S. #29Dunhill Records
**[[Steppenwolf Live]]*1970U.S. #7U.K. #16*Gullplate*Dunhill Records
**World Classic Rockers: Live* (1st edition)WCR Records
**World Classic Rockers: Live* (2nd edition)WCR Records
**World Classic Rockers: Live* (3rd edition)WCR Records
**World Classic Rockers: Live* (4th edition)WCR Records
**World Classic Rockers: Live* (5th edition)WCR Records
**World Classic Rockers: Live* (6th edition)WCR Records
**[[Blue Cheer]] Live & Unreleased, Vol. 1: '68/'74* (1996; Captain Trip Records)

## Samlealbum
***1971U.S. #24*Gullplate*Dunhill Records
**[[Rest In Peace av Steppenwolf|Rest in Peace]]*1972U.S. #62Dunhill Records
**[[16 Greatest Hits]]*1973U.S. #152*Gullplate*Dunhill Records
**[[The ABC Collection av Steppenwolf|The ABC Collection]]*1976ABC Records
**[[Born to Be Wild - A Retrospective]]*1991MCA Records
**[[All Time Greatest Hits av Steppenwolf|All Time Greatest Hits]]*1999MCA Records
**[[20th Century Masters - The Millennium Collection: The Best of Steppenwolf]]*2000*Gullplate*Universal Music Group
**[[Steppenwolf Gold]]*2005Geffen Records

## Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nick St. Nicholas|Nick St. Nicholas]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
Mars Bonfire

**Dennis Edmonton** (), òg kjend under artistnamnet **Mars Bonfire**, er ein kanadisk rockemusikar og låtskrivar, mest kjend som låtskrivar på hitten «Born to Be Wild» for Steppenwolf.

## Karriere
Han vart fødd som Dennis Eugene McCrohan, og han og broren Jerry skifta etternamn til *Edmonton* tidleg på 1960-talet. Brørne var ein del av bandet The Sparrows, som seinare utvikla seg til Steppenwolf. Ein annan medlem av The Sparrows var Bruce Palmer, som seinare vart medlem av Buffalo Springfield.

Bonfire starta ein solokarriere, medan broren Jerry vart trommeslagaren i Steppenwolf. Etter at han forlét bandet, samarbeidde han ofte med Kim Fowley, og skreiv og spelte inn på platene til Fowley og artistar knytt til Fowley.

Den 22. juni 2015 vart Bonfire tildelt Cultural Impact Award av SOCAN på 2015 SOCAN Awards i Toronto for songen «Born to be Wild». 

## Personleg liv
Bonfire var ein flittig turgåar i Sør-California i mange år. Han har fullført Hundred Peaks Section-lista 25 gonger. Han vart lagt merke til av *[[Los Angeles Times]]* for «vennlegheita og fleksibiliteten sin» som turleiar.

## Diskografi
Songar av Mars Bonfire som vart spelte inn av Steppenwolf omfattar:
*«Born to Be Wild» (''Steppenwolf'', 1968)
*«Faster Than The Speed of Life» (*[[The Second]]*, 1968)
*«Ride with Me» (*[[For Ladies Only]]*, 1971)
*«Tenderness» (*For Ladies Only*, 1971)
*«The Night Time's for You» (i lag med Morgan Cavett, *For Ladies Only*, 1971)
*«Caroline (Are You Ready for the Outlaw World)» (''Hour of the Wolf'', 1975)

Album:
* *Mars Bonfire* (1968)
* *Faster Than the Speed of Life* (1969)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mars Bonfire|Mars Bonfire]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
* 
*
Monster av Steppenwolf

***Monster*** er det fjerde studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet kom ut i november 1969 på ABC Dunhill Records. Det var det første albumet deira med den nye gitaristen Larry Byrom i staden for Michael Monarch. Albumet var det mest politiske albumet til Steppenwolf, med referansar til viktige tema på den tida, som Vietnamkrigen.

Albumet var det første Steppenwolf-albumet som ikkje hadde ein amerikansk topp ti-hit, sjølv om to singlar frå albumet kom inn på topp 40: «Move Over» og «Monster».

## Mottaking
Kritikken av *Monster* har generelt vore negativ. *[[Rolling Stone]]* kommenterte at spelinga til dei enkelte utøvarane er «av øvste hylle», men at «arrangementa deira har vorte slurvete og rått, og dei tidlege Zappa-tekstane kolliderer kontinuerleg med musikken.»

AllMusic kritiserte albumet i den retrospektive meldinga si og noterte at «desse klumpete hardrocklåtane ikkje var eit effektivt middel til å ta opp viktige politiske tema, verken politisk eller musikalsk.»

På den andre sida hylla *[[Village Voice]]*-kritikaren Robert Christgau albumet. Christgau gav albumet terningkast B+ og kalla det «eit utmerkt comeback», sjølv om han meinte at dei forkynnande tekstane skjemde sluttresultatet noko.

*[[Record World]]* kalla tittelsporet ein «rocka smash» der «gruppa aldri har høyrdest betre ut». *[[Record World]]* sa om singelen «Move Over» at «Steppenwolf er attende på det beste sporet.»

## Innhald

## Medverkande

### Steppenwolf
* John Kay – vokal, munnspel, gitar
* Larry Byrom – sologitar
* Nick St. Nicholas – bassgitar
* Goldy McJohn – Hammondorgel, piano
* Jerry Edmonton – trommer og solovokal på «What Would You Do (If I Did That To You)»

### Technical
* Gabriel Mekler – produsent
* Bill Cooper – lydteknikar
* Richard Podolor – lydteknikar

## Salslister
### Album

### Singlar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Monster (Steppenwolf album)|Monster (Steppenwolf album)]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Steppenwolf Live

***Steppenwolf Live*** er først og fremst ei samling opptak frå ein enkelt konsert tidleg i 1970 i Santa Monica Civic Auditorium av Steppenwolf som vart arrangert som støtte for albumet deira *[[Monster av Steppenwolf|Monster]]* frå 1969. Albumet vart gitt ut i april 1970 av Dunhill Records og inneheld velkjende hittar av Steppenwolf: «Born to Be Wild», «Magic Carpet Ride» og «The Pusher», og dessutan dei fleste av songane frå *Monster*, inkludert tre tidlegare topp 40-hittar, og dessutan topp 40-hiten «Hey Lawdy Mama» frå dette albumet.

## Bakgrunn
Låten «Hey Lawdy Mama» vart spelt inn i studio, men redigert slik at han gjekk direkte over i «Magic Carpet Ride» og dermed beheldt «live»-preget til albumet. På originale LP-kopiar av *Steppenwolf Live* er «Hey Lawdy Mama» og «Magic Carpet Ride» slått saman til eitt spor, med ei total speletid på 7:13. Ein annleis redigert versjon av «Hey Lawdy Mama», med uttoning i staden for ein overgang, vart gitt ut som singel.

Låtene «Twisted» og «Corrina, Corrina» er òg studioversjonar som vart fiksa på med effektar slik at dei høyrdest ut som dei faktiske liveopptaka og overdubba med publikumslydar i byrjinga og slutten av låtane.

Studiokutta vart lagt til av plateselskapet (Dunhill) mot ønsket til bandet for å gje albumet nok spor til å kvalifisera som eit dobbeltalbum.

«Hey Lawdy Mama» vart spelt inn av The Minutemen på Project Mersh.

## Innhald

## Medverkande
### Steppenwolf
* John Kay – vokal, gitar
* Larry Byrom – gitar
* Nick St. Nicholas – bassgitar, korvokal
* Goldy McJohn – Hammondorgel, piano, korvokal 
* Jerry Edmonton – trommer

### Teknisk
* Gabriel Mekler – produsent
* Ray Thompson – lydteknikar
* Tom Gundelfinger – fotografi, design

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steppenwolf Live|Steppenwolf Live]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Steppenwolf 7

***Steppenwolf 7*** er det femte studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet km ut i november 1970 på Dunhill Records. Det er det første Steppenwolf-albumet med den nye bassisten George Biondo. Den numeriske tittelen til albumet speglar det faktumet at det var den sjuande albumutgivinga til bandet for ABC/Dunhill records (inkludert dei fire tidlegare studio-LP-ane, og to konsertalbum).

Sjølv om albumet inneheldt den karakteristiske rock and roll-stilen til Steppenwolf, var det ingen av låtane som nådde topp 40-lista. Albumet inneheldt ein coverversjon av Hoyt Axton-songen «Snowblind Friend». Det var den andre antidop-songen av han dei spelte inn (den første var «The Pusher»). Saman med «Who Needs Ya» var han ein av to singlar frå albumet som nådde hitlistene, men ikkje topp 40. Albumsporet «Renegade» er sjølvbiografisk for solovokalisten John Kay, og fortel om flukta med mora frå den sovjetiske okkupasjonssona i Europa til Vesten i 1948. I introen til «Earschplittenloudenboomer» snakkar Kay delvis på tysk.

## Innhald
Alle songar av John Kay og Larry Byrom; utanom der andre er nemnde.

## Medverkande

### Steppenwolf
* John Kay – solovokal, rytmegitar, munnspel
* Larry Byrom – sologitar, korvokal
* Goldy McJohn – Hammondorgel, piano
* George Biondo – bass, korvokal, solovokal på «Fat Jack» og delt solovokal på «Foggy Mental Breakdown» og «Who Needs Ya'»
* Jerry Edmonton – trommer

### Teknisk
* Richard Podolor – produsent, lydteknikar
* Bill Cooper – lydteknikar
* Tom Gundelfinger – fotografi
* Gary Burden – kunstnarisk leiar, design og kunst

## Salslister

**Singlar** - *Billboard* (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Steppenwolf 7|Steppenwolf 7]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Forty Days and Forty Nights

«**Forty Days and Forty Nights**» er ein bluessong spelt inn av Muddy Waters i 1956. Singelen vart kalla «ei stor, dristig plate», og låg seks veker på ''Billboard'' R&B-lista, der han nådde sjuandeplass. «Forty Days and Forty Nights» har vorte tolka og spelt inn av ei rekkje artistar.

## Komposisjon og innspeling
«Forty Days and Forty Nights» er ein blueslåt i middels tempo med eit uregelmessig tal taktar skrive av Bernard Roth (som òg skreiv Muddy Waters-songen «Just to Be with You»). Ei tidleg melding i ''Billboard'' skildra songen som «eit dramatisk stykke materiale med effektiv tekst».

Songen vart spelt inn i januar 1956 for Chess Records i Chicago under gitaristen Pat Hare si første innspeling med Waters. Biografen Robert Gordon skreiv: «Hare sine knasande power-akkorder krusa av forvrenging passa godt til blues i rock and roll-eksplosjonen». I tillegg til Muddy Waters på vokal og Hare på gitar medverkar Little Walter på munnspel, Willie Dixon på bass, kanskje Fred Below eller Francis Clay på trommer, og Jimmy Rogers eller Hubert Sumlin på andregitar.

## Utgivingar
Songen var ein av dei siste singlane til Waters på hitlistene og finst på fleire av samlealbuma hans, mellom anna albumet *[[The Real Folk Blues av Muddy Waters|The Real Folk Blues]]* frå 1965. Seinare spelte han inn «Forty Days and Forty Nights» til albumet *[[Fathers and Sons av Muddy Waters|Fathers and Sons]]* i 1969 og *[[Authorized Bootleg: Live at the Fillmore Auditorium November 4&ndash;6, 1966]]*, som kom ut i 2009. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Forty Days and Forty Nights|Forty Days and Forty Nights]]» frå ,  den 2. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1976/Menn

**Friidrettslandskampen Noreg–Sverige 1976 for menn** vart avvikla på Bislett stadion i Oslo 25. og 26. august 1976. Sverige vann landskampen med 115 poeng mot Noregs 97. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

## Onsdag 25. august
### 100 m




### 400 m




### 1500 m




### 10&nbsp;000 m




### 110 m hekk




### Høgdehopp




### Lengdehopp




### Diskoskast




### Spjutkast




### 4 × 100 m stafett




## Torsdag 26. august
### 200 m




### 800 m




### 5&nbsp;000 m




### 400 m hekk




### 3&nbsp;000 m hinder




### Stavhopp




### Tresteghopp




### Kulestøyt




### Sleggjekast




### 4 × 400 m stafett




## Kjelder
**Sportsboken 76*. Dreyerbok Stavanger. 1976.
Andrej Khramov

**Andrej Mikhajlovitsj Khramov** () er ein russisk tidlegare orienteringsløper frå Basjkortostan som vann verdscupen i orientering 2005. Han vart verdsmeister på normaldistansen i 2005, og kort-distansen både i Olomouc i 2008 og i Miskolc i 2009.

Frå 2005 til 2010 tok Khramov årleg eit VM-gull. Han vann den klassiske distansen i Japan 2005, dei to neste åra sigra han og lagkameratane Roman Efimov og Valentin Novikov i VM-stafetten. Sjølv åleine kom han på individuell bronseplass ved VM 2006 og på sølvplassen i 2007. I 2008 vart han verdsmeister på kort-distansen og europameister i stafett med Russland. I 2009 forsvarte han VM-tittelen på kort-distansen. Året etter vann Khramov i Trondheim sitt tredje VM-gull i stafett, på lag med Dmitrij Tsvetkov og Valentin Novikov. I 2015 la Russland og Khramov beslag på bronsemedaljane i VM-stafetten i Inverness. Eitt år seinare, i tsjekkiske Jeseník, syrgde Khramov, Natalia Vinogradova, Gleb Tikhonov og Galina Vinogradova for at det aller fyrste EM-gullet i øvinga gjekk til Russland.

### Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap
*VM 2004: Sølvmedalje i stafett
*VM 2005: Gullmedalje i klassisk løype
*VM 2006: Bronse i klassisk løype, gull i stafett
*VM 2007: Sølv i klassisk løype, gull stafett
*VM 2008: Gull på kort-distansen, sølv i stafett
*VM 2009: Gull på kort-distansen, sølv i stafett
*VM 2010: Gullmedalje i stafett
*VM 2012: Nr 5 på kort-distansen
*VM 2015: Bronsemedalje i mix-stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Andrej Khramov|Andrej Khramov]]» frå ,  den 3. juli 2023.*
Dana Brožková

**Dana Safka Brožková** () er ein tsjekkisk tidlegare orienteringsløpar frå Turnov. Ho vart verdsmeister 2008 i klassisk løype og 2009 i mellomlang løype.

Brožková høyrde til verdseliten frå 2004 til 2011. Si fyrste VM-medalje vann ho då vart nummer 3 på normal-distansen under VM 2006 i Århus. To år seinare sprang ho inn til gull på den same distansen då verdsmeisterskapen fann stad i heimlandet. Sitt andre og siste VM-gull tok ho på mellomdistansen då VM 2009 vart avvikla i Ungarn. I 2010 la Brožková beslag på sølvmedaljen på normal-distansen ved europameisterskapen Primorsko i Bulgaria. Også under verdsmeisterskapen 2011 i Frankrike kom ho på sølvplassen på normal-distansen, før ho som ankerkvinne på stafetten sikra sølvmedalje til seg og lagkameratane Martina Zvěřinová og Eva Juřeníková.

### Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap
*VM 2004: Nr 4 på kort-distansen
*VM 2005: Nr 6 på kort-distansen
*VM 2006: Bronse i klassisk løype
*VM 2008: Gullmedalje i klassisk løype
*VM 2009: Gullmedalje på mellomdistansen
*VM 2011: Sølv i klassisk løype og i stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dana Brožková|Dana Brožková]]» frå ,  den 3. juli 2023.*
Ride with Me av Steppenwolf

«**Ride With Me**» er ein song av rockebandet Steppenwolf frå albumet deira *[[For Ladies Only]]* frå 1971. Han vart opphavleg framført av Mars Bonfire på det sjølvoppkalla albumet hans med ei lengd på over seks minutt og tittelen «**Ride With Me, Baby**». Steppenwolf gav songen ut på singel og han nådde 52. plassen på Billboard Hot 100. 

## Andre versjonar
*Songen vart spelt av The Alice Cooper Band og vart nytta i filmen *[[Diary of a Mad Housewife]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ride with Me (Steppenwolf song)|Ride with Me (Steppenwolf song)]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Kent Henry

**Kent Henry Plischke** (), kjend som **Kent Henry**, var ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar, mest kjend for bidraga sine til Steppenwolf og Blues Image.

## Diskografi

### Studioalbum
*Genesis - *In the Beginning* (1968)
*Charity - *[[Now av Charity|Now]]* (1969)
*Blues Image - *[[Red White & Blues Image]]* (1970)
*Steppenwolf - *[[For Ladies Only]]* (1971)

**Gjesteartist**
*Screaming Lord Sutch - *[[Lord Sutch and Heavy Friends]]* (1970)
*Blues Image - *[[Open av Blues Image|Open]]* (1970)
*John Kay - *[[Forgotten Songs and Unsung Heroes]]* (1972)
*John Kay - *[[My Sportin' Life]]* (1973)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Kent Henry|Kent Henry]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
Slow Flux

***Slow Flux*** er det sjuande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet kom ut i august 1974 på Epic Records. I USA vart det gitt ut på Mums Records, eit kortliva dotterselskap av CBS Records. Det var det første av tre album som bandet laga etter at det danna seg på nytt i 1974, før det vart oppløyste igjen i 1976. «Straight Shootin' Woman» var den siste Steppenwolf-låten som hamna på Billboard Top 40. I songen «Children of the Night» blir det mellom anna hevda at hippierørsla på denne tida var død, og president Richard Nixon blir omtalt som «the fool who believed that wrong is right».

Gitaristen og komponisten Bobby Cochran erstatta Kent Henry på sologitar i denne reformerte besetninga fram til oppløysinga i 1976. Cochran er nevøen til avdøde Eddie Cochran.

Dette var det siste Steppenwolf-albumet som Goldy McJohn spelte på. Han vart sparka frå bandet av bandleiar John Kay i 1975. Det vart nytta ei blåserekkje på albumet.

## Innhald

## Medverkande

### Steppenwolf
* John Kay – gitar, vokal
* Goldy McJohn – klaverinstrument
* Bobby Cochran – guitar
* George Biondo – bassgitar, korvokal
* Jerry Edmonton – trommer

### Andre medverkande
* Charles Black, Don Ellis, Gil Rathel, John Rosenberg, Sam Falzone – blåsarar
* Skip Konte – Chamberlin (spor 10)

### Teknisk
* Steppenwolf – produsent
* Ed Bannon – lydteknikar
* Arnie Acosta – mastering
* Jerry Edmonton – kunstnarisk leiar, design
* Tom Gundelfinger – fotografi (framside)
* Ed Caraeff – fotografi (bakside og omslag)

## Salslister
**Album** - Billboard (USA)

**Singlar** - Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Slow Flux|Slow Flux]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Bobby Cochran

**Bobby Cochran** () er ein amerikansk gitarist, songar, låtskrivar og plateprodusent. Han har jobba med mange band, mellom anna Steppenwolf, The Flying Burrito Brothers, Leon Russell og Bob Weir-bandet Bobby and the Midnites. Han vart innlemma i The International Rockabilly Hall of Fame saman med onkelen sin, Eddie Cochran, 1. juli 2017.

Cochran har skrive boka *Three Steps to Heaven: The Eddie Cochran Story* saman med Susan Van Hecke.

Han er nevø av musikaren Eddie Cochran.

## Diskografi
**[[Slow Flux]]* – Steppenwolf – 1974
**[[Hour of the Wolf av Steppenwolf|Hour of the Wolf]]* – Steppenwolf – 1975
**[[Skullduggery av Steppenwolf|Skullduggery]]* – Steppenwolf – 1975
**[[Bobby and the Midnites (album)|Bobby and the Midnites]]* – Bobby and the Midnites – 1981
**[[Where the Beat Meets the Street]]* – Bobby and the Midnights – 1984
**Private Edition* – Bobby Cochran – 1998

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bobby Cochran|Bobby Cochran]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;

## Bakgrunnsstoff
*
*Bobby Cochran Interview – NAMM Oral History Library (2009/2019)
Skip Konte

**Frank «Skip» Konte** () er ein USA-amerikansk klaverspelar. Han vart med i The Blues Image i 1967, og vart hos dei til dei vart splitta i 1971. Saman med bandkollega Mike Pinera skreiv han deira einaste hit, «Ride Captain Ride». Konta vart deretter med i Three Dog Night som andre klaverspelar i 1973, og slutta i 1976. Han har sidan vorte plateprodusent. Han har i seinare år arbeidd med ein sci-fi-film med tittelen *Meridian*. Han blir nokre gonger omtalt som «Wizard of all Northern Realms».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skip Konte|Skip Konte]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Hour of the Wolf av Steppenwolf

***Hour of the Wolf*** er det åttande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet kom ut i september 1975 på Epic Records. Andy Chapin erstatta den mangeårige klaverspelaren Goldy McJohn på dette albumet.

## Mottaking

AllMusic gav albumet ei negativ retrospektiv melding, og sa at alle låtane var kompetente, men at dei låg for tett opp til Steppenwolf-formlar som allereie var utprøvde.

## Innhald

## Medverkande

### Steppenwolf
* John Kay – gitar, vokal
* Jerry Edmonton  trommer, kunstnarisk leiar,
* George Biondo – bassgitar, vokal
* Bobby Cochran – guitar
* Andy Chapin – klaverinstrument

### Andre medverkande
* Tom Scott – horn (spor 1, 5)

### Teknisk
* Steppenwolf – produsent
* Ed Bannon – lydteknikar
* Roy Halee – miksing
* Lorrie Sullivan – design, fotografi

## Salslister
**Album** - Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hour of the Wolf (album)|Hour of the Wolf (album)]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
For Ladies Only

***For Ladies Only*** er det sjette studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet kom ut i november 1971 på Dunhill Records. Det er eit politisk konseptalbum som hovudsakleg handlar om feminisme, men som òg inneheld fleire meir konvensjonelle songar om romantikk, begge uvanlege tema for Steppenwolf. Nokre kritikarar meinte at albumet var sexistisk, med tilvising til songtekstane og eit bilete av ein bil forma som ein penis ved sida av Hollywood Walk of Fame på innsida av omslaget. På albumet hinta bandet til progrock-rørsla som var populær på den tida, med meir komplekse arrangement og sofistikert klaverspel, spesielt på tittelsporet. Til liks med det førre albumet vart det akkompagnert av to mindre hitsinglar som akkurat ikkje nådde topp 40.

Sologitaristen Kent Henry frå Blues Image erstatta Larry Byrom før innspelinga av dette albumet. Albumet var det siste med nytt materiale for Steppenwolf før bandet vart oppløyst i februar 1972.

## Mottaking
Albumet låg på 54. plassen på Billboard 200. Albumet vart ikkje godt motteke av meldarane, og Robert Christgau skreiv «Desse karane har sanneleg mista den hippe auraen sin.» AllMusic-skribenten Joe Viglione skreiv: «I ettertid er *For Ladies Only* ein fin artefakt av eit band som kanskje vart bede om å skapa for mykje for tidleg.»

*[[Record World]]* skreiv at tittelsporet «er solid i den hardkøyrande, hardrockande tradisjonen til Steppenwolf».

## Innhald

## Medverkande

### Steppenwolf
* John Kay – vokal, gitar
* Kent Henry – sologitar
* George Biondo – vokal, bassgitar
* Goldy McJohn – Hammondorgel, piano
* Jerry Edmonton – trommer

### Technical
* Richard Podolor – produsent
* Bill Cooper – lydteknikar
* Tom Gundelfinger – fotografi, design

## Salslister
**Album** - Billboard (USA)

**Singles** - Billboard (USA)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:For Ladies Only|For Ladies Only]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Andy Chapin

**Andrew Chapin** () var ein amerikansk klaverspelar som er mest kjent for sin korte periode med Ricky Nelson Band, som tok slutt i 1985 då Nelson og bandkameratane omkom etter at Nelson sitt personlege DC-3-fly styrta på nyårsaftan i De Kalb i Texas på veg til ein opptreden i Dallas.  Før han slutta seg til Ricky Nelson, hadde Chapin vore medlem av The Association og før det av Steppenwolf, som han spelte inn *[[Hour of the Wolf av Steppenwolf|Hour of the Wolf]]* med i 1975, det første albumet til bandet spelt inn utan klaverspelaren Goldy McJohn. Den offisielle forklaringa på avgangen til Chapin frå Steppenwolf var at han mislikte å turnera. Han vart seinare erstatta av Wayne Cook.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Andy Chapin|Andy Chapin]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Roy Halee

**Roy Decker Halee** () er ein USA-amerikansk plateprodusent og lydteknikar, best kjend for arbeidet sitt med Simon & Garfunkel, både som ei gruppe og soloprosjekta deira. 

Han arbeidde òg med Bob Dylan, inkludert innspelinga av «Like a Rolling Stone», The Lovin' Spoonful, The Dave Clark Five, The Yardbirds, Barbra Streisand, The Byrds, Journey (på det første albumet deira ''Journey''), Willie Nile, Laura Nyro, Blood, Sweat & Tears, Mark-Almond Band og Blue Angel. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Roy Halee|Roy Halee]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Wayne Cook

**Wayne Cook** () er ein USA-amerikansk klaverspelar, mest kjend som medlem i Steppenwolf og Player. Han var med på å skriva instrumentalen «Lip Service» og spelte klaverinstrument på Steppenwolf-albumet *[[Skullduggery av Steppenwolf|Skullduggery]]* frå 1976. Året etter vart han med i Player, og medverka på deira andre album *Danger Zone* i 1978 og *Room with a View* i 1980.

## Diskografi

### GoodThunder (1971–1972)
**[[GoodThunder]]* (1972)

### Bob «Catfish» Hodge (1975)
**Soap Opera's* (1975)

### Steppenwolf (1976–1977)
**[[Skullduggery av Steppenwolf|Skullduggery]]* (1976)
**The Lost Heritage Tapes* (spelt inn september 1976, utgjeve 1997 under John Kay & Company)

### Michael Cassidy (1977)
**Nature's Secret* (1977)

### Stephen Sinclair (1977)
**A+* (1977)

### Player (1977–1978)
**Danger Zone* (1978)

### Joanne MacKell (1978)
**Joanne MacKell* (1978)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wayne Cook|Wayne Cook]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Skullduggery av Steppenwolf

***Skullduggery*** er det niande studioalbumet til det kanadisk-amerikanske rockebandet Steppenwolf. Albumet kom ut i mai 1976 på Epic Records. Det var det tredje av fire gitt ut av Epic Records, og det siste med klaverspelaren Wayne Cook, som slutta for å bli med i Player i 1977. Det er òg det siste albumet som vart gitt ut berre under Steppenwolf-namnet før gruppa omprofilerte seg som **John Kay & Steppenwolf**.

## Innhald

## Medverkande

### Steppenwolf
* John Kay – gitar, vokal
* Bobby Cochran – gitar, vokal
* George Biondo – bassgitar, vokal
* Wayne Cook – klaverinstrument
* Jerry Edmonton – kunstnarisk leiar, trommer, perkusjon, korvokal

### Teknisk
* Steppenwolf – produsent
* Mike Reese – mastering
* Ed Bannon – lydteknikar
* Lorrie Sullivan – design, fotografi
* Randy Nicklaus – miksing

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Skullduggery (Steppenwolf album)|Skullduggery (Steppenwolf album)]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Wolftracks

***Wolftracks*** er det tiande studioalbumet til John Kay og Steppenwolf, gjeve ut i 1982. Det vart opphavleg berre gitt ut i Canada og Australia. Albumet var det første nye studioalbumet på seks år for John Kay, med ei ny besetning av Steppenwolf og Kay døypte om gruppa tilsvarande.

## Bakgrunn
I 1980 tok John Kay tilbake Steppenwolf-namnet og turnerte som «John Kay & Steppenwolf». Albumet *Wolftracks*, det første etter at bandet vart reformert, vart spelt inn «live» i studio på eit 2-spors digital opptakar, som då var heilt ny teknologi.

## Innhald

## Medverkande
### John Kay and Steppenwolf
* John Kay – gitar, vokal
* Michael Wilk – klaverinstrument, vokal
* Michael Palmer – sologitar, vokal
* Welton Gite – bass
* Steven Palmer – trommer, perkusjon, vokal

### Andre medverkande
* Brett Tuggle, George Biondo – korvokal

### Teknisk
* John Kay – produsent
* Richard Podolor – produsent (spor 1)
* Kevin Kern – lydteknikar, assisterande produsent
* Rich Feldman – lydteknikar
* Mark Ettel, Steve Crimmel – assisterande lydteknikarar
* Bruce Leek, Richard Donaldson – mastering
* Drennon Studio – kunstnarisk leiar
* John Exley – fotografi

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wolftracks|Wolftracks]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Michael Wilk

**Michael John Wilk** () er ein USA-amerikansk klaverspelar, låtskrivar og plateprodusent, mest kjend for bidraga sine for John Kay and Steppenwolf, stort sett som klaverspelar og bassist. Han har òg arbeidd med Boz Scaggs, Mick Fleetwood, Christine McVie, Billy Burnette, Phil Seymour, Danny Hutton, The Pointer Sisters, Tom Scott og skodespelar Scott Baio. Han arbeidde med Steve Cropper frå Booker T. & the M.G.'s og The Blues Brothers for musikken til filmen *[[filmen Satisfaction (1988)|Satisfaction]]*. Wilk arbeidde òg på musikken til *[[Pretty In Pink]]* og har laga musikk til TV-reklamar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Michael Wilk|Michael Wilk]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Paradox av John Kay og Steppenwolf

***Paradox*** er det ellevte studioalbumet til bandet Steppenwolf, her kalla John Kay og Steppenwolf. Det kom ut i 1984 på Black Leather Music. Det vart opphavleg berre gitt ut i Canada og Australia. Bassisten Gary Link erstatta Welton Gite på dette albumet. Det markerte òg ein retur til innspeling i American Recording Studios, som sist vart brukt til å spela inn *[[For Ladies Only]]* i 1971.

## Innhald

## Medverkande
### Jon Kay and Steppenwolf
* John Kay – vokal, gitar
* Michael Palmer – sologitar, korvokal
* Gary Link – bass, korvokal
* Steven Palmer – trommer, perkusjon, vokal
* Michael Wilk – klaverinstrument, programmering

### Andre medverkande
* Jackie DeShannon – korvokal
* Phil Seymour – korvokal
* Brett Tuggle – korvokal
* Duane Hitchings – instrumentale bidrag

### Teknisk
* Richard Podolor – produsent
* Bill Cooper – lydteknikar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paradox (Steppenwolf album)|Paradox (Steppenwolf album)]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Rock & Roll Rebels

***Rock & Roll Rebels*** er det tolvte studioalbumet til John Kay og Steppenwolf. Det kom ut i 1987 på Qwil. 

Albumet kom ut på ny i 1996 som ***Feed the Fire***, i ei remiksa form på Winter Harvest. Nyutgjevinga inneheldt ikkje «Turn Out The Lights» og «Give Me Life,» men la til to nye songar, «Feed the Fire» og «Bad Attitude».

## Innhald

## Medverkande
### Musikars
* John Kay – solovokal, gitar
* Rocket Ritchotte – sologitar, korvokal
* Michael Wilk – klaverinstrument, bassgitar, programmering
* Ron Hurst – trommer, korvokal

### Teknisk
* Mike Reese – mastering
* Stanley Mouse – plateomslag
* Amy Epa – fotografi

## Salslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rock &#38; Roll Rebels|Rock &#38; Roll Rebels]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Ron Hurst

**Ron Hurst** er ein USA-amerikansk trommeslagar. Sidan 1984 har han vore trommeslagaren i det amerikanske rockebandet Steppenwolf. Han er busett i Hillsboro i Oregon, i Portland-området, der han underviser i trommer i eit studio. Hurst flytta frå Nashville i Tennessee til Hillsboro-området i 2003. Han voks opp i Holyoke i Massachusetts før han flytta til New York City og Nashville. Dottera speler i bandet In Retrograde. I tillegg til trommer har han òg gjort vokalarbeid med bandet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Ron Hurst (musician)|Ron Hurst (musician)]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Ocreatus

***Ocreatus*** er ei biologisk slekt av små kolibriar med tre medlemmer som samla har eit leveområde langs Andes frå Venezuela, gjennom Colombia, Ecuador, Peru til Bolivia. Slekta er ein del stammen Heliantheini, «briljantar», i underfamilien Lesbiinae.

Namnet *Ocreatus* er latinsk med (overført) tyding «har på seg støvlar», refererer til at tarsus er dekt med kvite eller oransje fjørduskar.

## Skildring
*Ocreatus* er tre kolibriartar med sær utforming av halen som lever i Andes-regionane, frå Venezuela til Bolivia. Hannfuglane har metallisk grøn kropp, svarte venger og ein imponerande lang hale med utvida sentrale fjører forma som «rekkertar». Hoene har derimot kvite undersider med grøne flekker og manglar den forseggjorde rekkerthalen. Både hannar og hoer har lodne kvite eller oransje-raudbrune fjører rundt tarsen.

Arten trivst i fuktig til våte skogskantar på midthøgder i Andesfjella, typisk lever dei våte skogsoner i subtropiske og tempererte regionar. Den høgaste konsentrasjonen av desse fuglane er vanlegvis mellom 1600 og 2200 meter over havet.

Hannane er 11–15 cm lange, inkludert dei langstrekte halefjørene, hoene er mindre, måler 7,6–9 cm.

Dei tre artane i *Ocreatus* er kjenneteikna av variasjonar i farge og i utforming av halen. Vimpelkolibri har til dømes kvite fjørtufsar rundt beina, dei andre har oransje. Grad av flekking på undersida hos hoer, halelengder og plassering av «rekkertar» varierer med art og underart.

Desse kolibriane søkjer føde i ulike høgder i skogen, omtrent frå 6 til 18 meter over bakken.

## Galleri

Peruvian_Racket-tail_JCB.jpg|Peruvimpelstjert, *Ocreatus peruanus*, hannfugl
Peruvian_Racket-tail_(f)_JCB.jpg|Peruvimpelstjert, *Ocreatus peruanus*, hoe
Ocreatus_addae_(Rufous-booted_Racket-tail),_Paucartambo,_Peru.jpg|Inkavimpelstjert, *Ocreatus addae*, hann


## Artslista
Hjå dei meste kjente taksonomi-autoritetar var taksonet *Ocreatus* monotypisk med ein art, vimpelkolibri (*Ocreatus underwoodii*) fram til nyleg. *Ocreatus* i rekkjefølgje etter IOC World Bird List V13.1, 2023, med norske artsnamn etter *Norske navn på verdens fugler*.

* Vimpelkolibri, *Ocreatus underwoodii*, White-booted racket-tail, (Lesson, RP, 1832), (LC)
* Peruvimpelstjert, *Ocreatus peruanus*, Peruvian racket-tail, (Gould, 1849)
* Inkavimpelstjert, *Ocreatus addae*, Rufous-booted racket-tail, (Bourcier, 1846)

## Kjelder

* García, N. C., K.L. Schuchmann, and P. F. D. Boesman (2022). *White-booted Racket-tail (Ocreatus underwoodii)*, version 1.0. In Birds of the World (B. K. Keeney, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.boorat1.01
* García, N. C., K.L. Schuchmann, and P. F. D. Boesman (2022). *Peruvian Racket-tail (Ocreatus peruanus)*, version 1.0. In Birds of the World (B. K. Keeney, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.boorat2.01
* García, N. C., K.L. Schuchmann, and P. F. D. Boesman (2022). *Rufous-booted Racket-tail (Ocreatus addae)*, version 1.0. In Birds of the World (B. K. Keeney, Editor). Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA. https://doi.org/10.2173/bow.rubrat1.01

## Bakgrunnsstoff
Rise & Shine av Steppenwolf

***Rise & Shine*** er det trettande og siste studioalbumet av John Kay og Steppenwolf, gjeve ut i 1990 på selskapet IRS Records. Det inneheld «The Wall», ein song der John Kay feira fallet til Berlinmuren, og «Rock 'N Roll War», ein hyllest frå Kay til veteranar frå Vietnamkrigen.

## Innhald

## Medverkande
### Steppenwolf
* John Kay – gitar, vokal
* Michael Wilk – klaverinstrument, bass, programmering
* Ronald «Rocket» Ritchotte – sologitar, vokal
* Ron Hurst – trommer, vokal

### Technical
* John Kay, Michael Wilk, Rocket Ritchotte – produsent
* Glenn Meadows – mastering
* Neil Zlozower – fotografi (bakside)
* John Taylor DisMukes – illustrasjon (framside)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rise & Shine (Steppenwolf album)|Rise & Shine (Steppenwolf album)]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Smågodt

**Smågodt** er godteri som vert selt i lausvekt. 

Smågodtet blei utbreidd i Noreg i 1970-åra, og fram til 1990-åra blei det også selt med stykkpris. Det blei omsett smågodt for 991 millionar kroner i Noreg i 2012, noko som utgjorde 11 % av den totale godterimarknaden. Dei to største smågodtprodusentane på den norske marknaden er Nidar og Candyking.

Prismessig ligg smågodt betydeleg under prisen av innpakka godteri, og spesielt sjokolade er langt billegare om ein kjøper det i lausvekt.

Smågodt vert som regel selt med pris per kilogram (kg). Tidlegare blei smågodt i Noreg selt pris per hektogram (per 100 gram), men som for dei fleste andre matvarer blir kilogram brukt i aukande grad.

## Kjelder




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Smågodt|Smågodt]]» frå ,  den 4. juli 2023.*
Welton Gite

**Welton Gite** () er ein USA-amerikansk bassgitarist, komponist og arrangør. 

Gite flytta til New Orleans som 11-åring og byrja å spela bass som 12-åring. Han flytta til Los Angeles i 1975 og byrja den 53 år lange karrieren sin som turné- og studiomusikar, der han turnerte med mange artistar frå alle musikksjangrar, som Marvin Gaye, Marlena Shaw og Billy Preston, Willie Bobo, Ronnie og Hubert Laws, Alphonse Mouzon, The Jacksons, Cheryl Lynn, Luther Vandross, Thelma Houston, Sister Sledge, Shalamar, John Kay & Steppenwolf og mange andre.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Welton Gite|Welton Gite]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Brett Tuggle

**Brett Tuggle** () var ein USA-amerikansk musikar som er mest kjend som klaverspelar med Fleetwood Mac og bandet David Lee Roth.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brett Tuggle|Brett Tuggle]]» frå ,  den 3. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;
Friidrettslandskampen Danmark–Noreg 1954/Menn

**Friidrettslandskampen Danmark–Noreg 1954** for menn vart avvikla på Østerbro i København 1. og 2. juli. Landskampen enda med norsk siger 127 – 85. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Fyrste dagen forbetra Audun Boysen sin norske rekord på 800 meter med eitt tidels sekund til 1.48,1. Andre dagen sletta Tor Olsen den 22 år gamle noregsrekord på 110 meter hekk då han vann løpet på 14,6 sekund, den gamle rekorden var på 14,8 og var tangert av mellom andre Olsen sjølv.

## Torsdag 1. juli
### 200 meter




### 800 m




### 5&nbsp;000 m




### 400 m hekk




### 3&nbsp;000 m hinder




### Stavhopp




### Lengdehopp




### Kulestøyt




### Diskoskast




### 4 × 100 meter stafett




## Fredag 2. juli
### 100 meter




### 400 m




### 1500 m




### 10&nbsp;000 m




### 110 meter hekk




### Høgdehopp




### Tresteghopp




### Sleggjekast




### Spjutkast




### 4 × 400 m stafett




## Kjelder
*friidrett.no
*Arbeiderbladet 2. juli 1954
*Arbeiderbladet 3. juli 1954
Minna Kauppi

**Minna Kauppi** () er ein finsk tidlegare orienteringsløpar frå Asikkala. Tre gongar vart ho verdsmeister på mellomdistansen og ein gong på normal-distansen. I fem meisterskap var ho med på finsk VM-triumf i stafett. 

Kauppi høyrde til verdseliten i orientering i over ti år frå 2004. Åra 2006-08 var ho med på dei finske laga som vann stafett-tevlinga under verdsmeisterskapen. I 2007 sikra ho seg også gullmedaljen i klassisk løype, og i 2008 sprang ho inn til gull i mellomlang løype. Perioden 2010-12 tok Kauppi to VM-gull i mellomlang løype og to-VM-gull i stafett. I 2013 var ho ankerkvinne for det finske stafett-mannskapet som kom på andreplass bak Noreg. Dermed vann ho medalje i sitt tiande verdsmeisterskap på rad. Ho stod då med totalt 17 (9-5-3) VM-medaljar.

I tida 2005-12 vann Kauppi 12 tevlingar i Verdscupen i orientering.

### Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap
*VM 2004: Sølv i stafett, nr 5 på mellomdistanse
*VM 2005: Bronse på mellomdistanse
*VM 2006: Gull i stafett, nr 4 på mellomdistanse
*VM 2007: Gull i klassisk og i stafett, sølv på kort-distansen  
*VM 2008: Gull på mellomdistansen og i stafett, sølv på kort-distansen  
*VM 2009: Bronse i klassisk løype og i stafett
*VM 2010: Gull på mellomdistansen og i stafett
*VM 2011: Gull i stafett, nr 4 på mellomdistansen
*VM 2012: Gull på mellomdistanse, sølv på klassisk distanse
*VM 2013: Sølv i stafett, nr 4 på mellomdistanse
*VM 2015: Nr 6 på kort-distansen

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Minna Kauppi|Minna Kauppi]]» frå ,  den 4. juli 2023.*
Peder Oluf Pedersen

**Peder Oluf Pedersen** () var ein arbeidar og politikar frå Kråkerøy i Østfold. Han representerte Høgre-partiet på Stortinget i tida 1903-12.

Pedersen var son til ein maskinist. Sjølv byrja han arbeide på sagbruket «Bingesagen» då han var kring 12 år gammal. Frå 1874 til 1913 var han tilsett som filar ved Bjørneby bruk, heilt til bruket brende ned.

I Kråkerøy kommune var han 1901–03 medlem av skulestyret. Gjennom stortingsvalet 1903 kom han inn på Stortinget frå Smaalenene. Han vart attvald til nye periodar i 1906 og 1909, då frå einmannskrinsen Glemminge. På Stortinget var han heile tida medlem i Sosialkomitéen. I Kråkerøy heradsstyre var han ei tid varaordførar.

P.O. Pedersens vei i Fredrikstad har namn etter honom.

## Kjelder

*Lindstøl, Tallak: *Stortinget og Statsraadet 1814-1914*. Kristiania, 1914
*Fredriksstad Blad 26. november 1954
*Fredriksstad Blad 2. september 1995
Janne Jukkola

**Janne Jukkola** (fødd 1977) er ein finsk politikar for Samlingspartiet. Den 5. april 2023 blei han riksdagsmedlem for Vasa valkrins.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*
Vingummi

**Vingummi** er ein type godteri. Det består av mange små bitar som kjem i forskjellige smakar, fargar og fasongar. Vingummigodteri kan både vere mjuk og litt hardare, men aldri så hardt at dei ikkje kan tyggast.

Vingummi vert laga av sukker, vatn, gelatin og sitronsyre. Farge og smak blir tilsett mot slutten av prosessen, og vingummimassen treng eit døgn eller to på å stivne etter at bitane er støypte. På tross av namnet er det ikkje vin eller anna alkohol i vingummi.

Nokre kjende vingummivaremerke i sal i Noreg er britiske Bassett's (ein del av Mondelēz International), tyske Haribo og danske BonBon.

## Galleri

Fil:BonBon Hurlumhej Mix.png|Godteriblandinga Hurlumhej Mix frå BonBon.
Fil:Gummi Bears (8020595506).jpg|Gummibjørnar.
File:Haribo Roulette.jpg|Haribo Roulette.


## Referansar

 




**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Vingummi|Vingummi]]» frå ,  den 2. juli 2023.*
Friidrettslandskampen Noreg–Ungarn 1954

**Friidrettslandskampen Noreg–Ungarn 1954** for menn vart avvikla på Bislett stadion i Oslo 2. og 3. august. Landskampen enda med ungarsk siger 121 – 90. Begge landa deltok med to utøvarar i kvar av enkeltøvingane.

Måndagen forbetra Tor Olsen sin månadsgamle noregsrekord på 110 meter hekk til 14,5 sekund. Ikkje lenge etter forbetra Ernst Larsen sin 12 dagar gamle norske rekord på 3&nbsp;000 meter hinder med 2 sekund til 8.57,2. Dagen etter vann Sándor Iharos 1500-meteren framom Audun Boysen, begge sette nasjonale rekordar på distansen.

## Måndag 2. august
### 200 meter




### 800 m




### 5&nbsp;000 m




### 110 meter hekk




### 3&nbsp;000 m hinder




### Høgdehopp




### Tresteghopp




### Sleggjekast




### Spjutkast




### 4 × 100 meter stafett




## Tysdag 3. august
### 100 meter




### 400 m




### 1500 m




### 10&nbsp;000 m




### 400 m hekk




### Stavhopp




### Lengdehopp




### Kulestøyt




### Diskoskast




### 4 × 400 m stafett




## Kjelder
*friidrett.no
*Arbeiderbladet 3. august 1954
*Arbeiderbladet 4. august 1954
Marianne Andersen

**Marianne Andersen** () er ein norsk orienteringsløpar frå Drammen. Individuelt har ho vunne sju sølvmedaljar og tre bronsemedaljar i verdsmeisterskap, i stafett har ho eitt gull, to sølv ein bronse.  

## Aktiv
Åra frå 2004 til 2022 vart Andersen norsk meister 24 gongar, flest NM-gull har ho på mellomdistansen med 9 i talet. 

Andersen sanka VM-sølv på klassisk- og mellomdistansen både i 2006 og 2009, samt på klassisk-distansen i 2008 og 2010 og på mellomdistansen i 2017. Under den medaljerike verdsmeisterskapen 2009 i Miskolc i Ungarn var ho ankerkvinne då Noreg vann stafetten med god margin, Betty-Ann Bjerkreim Nilsen og Anne Margrethe Hausken sprang dei fyrste etappane.

Frå europeiske meisterskap i orientering har Andersen ytterlegare tre sølvmedaljar.

### Medaljar og plasseringar i verdsmeisterskap
*VM 2003: Nr 8 på klassisk-distansen
*VM 2005: Sølv i stafett, nr 4 på klassisk-distansen
*VM 2006: Sølv på klassisk- og mellomdistansen
*VM 2007: Bronse på mellomdistansen og i stafett
*VM 2008: Sølv på klassisk-distansen
*VM 2009: Sølv på klassisk- og mellomdistansen, gull i stafett
*VM 2010: Sølv på klassisk-distansen og i stafett, bronse på mellom- og kort-distansen
*VM 2011: Nr 7 på mellomdistansen
*VM 2017: Sølv på mellomdistansen
*VM 2018: Nr 4 i stafett

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marianne Andersen|Marianne Andersen]]» frå ,  den 5. juli 2023.*
Laksen kraftverk

**Laksen kraftverk** er eit vasskraftverk i Vefsn kommune i Nordland.

Det utnyttar eit fall på 80 meter mellom Laksen og Grytåvatnet i Vesterfjella i Vefsn.

Installert effekt er 4,9 MW frå ein francisturbin. Årsproduksjonen er 20 GWh.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Laksen kraftverk|Laksen kraftverk]]» frå ,  den 5. juli 2023.*  

## Bakgrunnsstoff
* 
* «Åpning Laksen kraftverk» i *Helgeland Arbeiderblad*.
Leigh Stephens

**Leigh Stephens** er ein USA-amerikansk gitarist og låtskrivar, mest kjend som tidlegare sologitarist i rockegruppa Blue Cheer.

Han gav òg ut soloalbum, det første, *Red Weather*, i 1969. Sidan spelte han i gruppa Silver Metre, Pilot, Foxtrot og Chronic with a «K».

Han vart rangert på 98. plassen på *[[Rolling Stone]]* si liste over dei 100 beste gitaristane gjennom tidene.

## Diskografi
### Med Blue Cheer
Albums
* *[[Vincebus Eruptum]]* (1968)
* *[[Outsideinside]]* (1968)
* *The '67 Demos* (Demo, 2018; BeatRocket)
Live
**Live & Unreleased, Vol. 1: '68/'74* (1996; Captain Trip Records)
**Live & Unreleased, Vol. 2: Live at San Jose Civic Centre, 1968 & More* (1998; Captain Trip Records)
Singlar
*«Summertime Blues» med «Out Of Focus» (frå albumet *Vincebus Eruptum*)
*«Just a Little Bit» med «Gypsy Ball»
*«Feathers From Your Tree» med «Sun Cycle» (frå albumet *Outsideinside*)
*«The Hunter» med «Come And Get It» (frå albumet *Outsideinside*)

### Med Silver Metre
Album
* *Silver Metre* (1969)

Singlar
*«Superstar» med «Now They've Found Me»

### Med Pilot
Album
* *Pilot* (1972)

Singlar
*«Rider» (Promo, Stereo/Mono)

### Solo
Album
* *Red Weather* (1969, Philips)
* *...and a Cast of Thousands* (1971, Charisma)
* *Chronic With a K – Ride The Thunder* (1999, Chronicorp)
* *High Strung Low Key* (2004, Self-Released)
* *A Rocket Down Falcon Street* (2013, Self-Released)

Singlar
*«Saki Zwadoo» med «Red Weather»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Leigh Stephens|Leigh Stephens]]» frå ,  den 5. juli 2023.* 
*** oppgav desse kjeldene:* &nbsp;