open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Influensavirus A (H6N1)

**H6N1** er ein undertype av influensavirus A. Viruset har berre råka éin person, ei kvinne frå Taiwan, som overlevde. Viruset er kjend for å råke krikkand, og er nært knytt til undertypen H5N1.

## Sjå òg
* fugleinfluensa
* svineinfluensa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Influenza A virus subtype H6N1|Influenza A virus subtype H6N1]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
Influensavirus A (H3N1)

**H3N1** er ein undertype av influensavirus A som i hovudsak råkar gris.

Dei førebels kjende undertypane av influensavirus A som fører til influensa i gris, og som er endemiske for gris, er H1N1, H1N2, H3N1 og H3N2.

## Sjå òg
* fugleinfluensa
* svineinfluensa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Influenza A virus subtype H3N1|Influenza A virus subtype H3N1]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
Jan Thomas Njerve

**Jan Thomas Njerve** () var ein norsk biletkunstnar, fødd i Porsgrunn. Han er mest kjend for portrettmålarstykka sine, mellom dei tjue bilete av medlemer av kongefamilien, som bilete av kong Olav V i Oslo rådhus, i Sjømannskyrkja i København, i Balliol College i Oxford, og i Stortinget (1983); kong Harald V i Bergen Militære Samfund og dronning Sonja i Sjømilitære Samfund. Elles heng bilete av Gunnar Sønsteby i Forsvarsdepartementet og av Wenche Foss i Drammen Teater. Av andre oppdrag kan nemnast scenografi til Madame Butterfly (1963).

Han har òg ein omfattende landskapskunst og var representert i Nasjonalgalleriet alt i 1960.

Jan Thomas Njerve var utdanna under Jean Heiberg ved Statens Kunstakademi (1946–48).  Han var gift med operasongaren Kari Frisell.
Influensavirus A (H10N7)

**H10N7** er ein undertype av influensavirus A. Viruset råka menneske første gong i Egypt i 2004. Der førte det til sjukdom i to eittårige spedbarn, og far til eit av desse var fjørfekjøpmann. Det andre utbrotet og det første i USA råka to kalkungardar i Minnesota, 1979, med eit tredje utbrot i 1980. Dei kliniske sjukdomsteikna varierte frå alvorlege, med ein dødsprosent på 31, til subkliniske. Virus med antigene likskapar vart isolerte frå elles friske stokkender frå ein dam i nærleiken av gardane.

## Sjå òg
* fugleinfluensa
* svineinfluensa

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Influenza A virus subtype H10N7|Influenza A virus subtype H10N7]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
Presteskap

**Presteskap**, **geistlege** (frå tysk *Geist*, 'ande') eller **kleresi** (latin *clericia*, opphavleg frå gresk *klerikos*) er ei fellesnemning for prestevigde personar innan eit trussamfunn, særleg innan kristne kyrkjesamfunn. 

I dei gamle europeiske stenderforsamlingane var dei geistlege ein eigen stand.

Geistlege i Den norske kyrkja er biskopar, prostar, sokneprestar, residerande kapellanar, kallskapellaner og prestar i spesialstillingar (som sjukehusprestar, feltprester, fengselsprester og liknande).

## Kjelder

*«Geistlighet» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 2. januar 2015.
*
*
Guy Fletcher

**Guy Edward Fletcher** () er ein engelsk multiinstrumentalist, mest kjend som klaverspelar i rockebandet Dire Straits frå 1984 til gruppa vart oppløyst og sidan i solobandet til Mark Knopfler. 

## Biografi
Guy Fletcher voks opp i ein musikalsk familie og er kalla opp etter onkelen Guy Fletcher, som skreiv fleire hitsongar for andre artistar i lag med Doug Flett. Mora Barbara var studiosongar og faren Ted Fletcher var lyddesigner, (Orbitsound) og skapte ei rekkje lydutstyr kalla opp etter Joe Meek som han hadde arbeidd saman med.

Medan han arbeidde som lydteknikar i DJM Studios i London 15 år gammal, spelte Guy i sine eigne band og lærte å spele klaverinstrument, gitarar og forskjellige strykeinstrument. Han vart med i og turnerte med Steve Harley sitt 'Cockney Rebel' i 1979 og i 1981 og Roxy Music for 'Avalon'-turneen deira. I 1983 vart Guy hanka inn av frontmannen i Dire Straits, Mark Knopfler, for å arbeide med musikk til filmane *[[filmen Cal|Cal]]* og *Comfort and Joy*. Han vart med i Dire Straits i 1984, eit år før det suksessrike albumet deira *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]*, som gjorde bandet verdskjend. 

I 1986 produserte Fletcher Belouis Some-albumet med same namn i lag med Gary Langan.

I 1996 turnerte Fletcher i bandet til Bryan Ferry.

Etter oppløysinga til Dire Straits i 1995 fortsette Fletcher å arbeide med den tidlegare bandkollegaen sin, Mark Knopfler, som medlem i bandet hans då han byrja solokarrieren sin. Fletcher var med som produsent og spelte klaverinstrument på det siste soloalbumet til Knopfler, *[[Get Lucky av Mark Knopfler|Get Lucky]]*, og var igjen med på turneen hans i 2010. 

## Soloarbeid
Debutalbumet til Fletcher, *Inamorata*, kom ut 28. januar 2008. Mark Knopfler gjesta på sologitar på to spor og forskjellige musikarar som var tilknytt Knopfler deltok på albumet. 

24. mai 2010 kom det andre soloalbumet hans, *Natural Selection*.

## Diskografi
### Solo
* *Inamorata* (28. januar 2008)
* *Stone* (15. september 2014)
* *Natural Selection* (24. mai 2010)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Guy Fletcher|Guy Fletcher]]» frå ,  den 2. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
* GuyFletcher.co.uk
Malcolm Duncan

**Malcolm «Molly» Duncan** () var ein skotsk tenorsaksofonist og eit av medlemmane som starta Average White Band.

Malcom Duncan var fødd i Montrose i Skottland.  Han studerte ved kunsthøgskulen i Dundee, der han møtte Roger Ball, som han skulle bli bandkollega med. Saman var dei kjende som Dundee Horns.

Han spelte mellom anna med Ray Charles, Tom Petty, Buddy Guy, Ben E. King, Dire Straits, Bryan Ferry og mange andre, og spelt på konsertar med som Marvin Gaye, Chaka Khan og Eric Clapton.

Malcolm Duncan døydde den 8. oktober 2019, 74 år gamma, kort tid etter at det var gjort kjend at han hadde blitt diagnostisert med kreft.

## Kjelder

----
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Malcolm Duncan|Malcolm Duncan]]» frå ,  den 2. januar 2015.* 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Kari Frisell

**Kari Frisell** () er ein norsk operasongar og songpedagog.
Frisell studerte med Mimi Hviid i Oslo, Ernst Tempele i Wien, Florence Barbour i New York.
Ho debuterte som *Micaela* i Carmen (1946). Same året var ho med i den svenske filmen *Vi vil leve* som *Ruth*. Ho var tilsett ved Den Norske Opera frå starten og verka i elleve år (1958–69), før ho gjekk over til frilansarbeid, mellom anna for Fjernsynsteatret. I tillegg til dette gjesta ho mellom anna Det Kongelige Teater i København (1963).
Ho arbeidde ved Norges musikkhøgskole som lektor og førsteamanuensis (opprykk 1973).

Kari Frisell var gift med målaren Jan Thomas Njerve og bur på Ekely.

## Utgjevingar
**[[Agathe Backer-Grøndahl]]:  Piano pieces and songs* (Polydor, 1975).  Med Liv Glaser piano

## Premiar
*Musikkritikarprisen 1963
*Statens kunstnarstipend til eldre fortenstfulle (1991) med kr 29 500 årleg

## Kjelder
Hjernebjelk

**Hjernebjelken** eller **corpus callosum** (latin for «hardt lekam») er ein vid og flat bunt av nervefiber som ligg under hjernebarken i hjernen ved fissura longitudinalis cerebri. Den knyter saman høgre og venstre hjernehalvdel og syter for kommunikasjon mellom desse (interhemisfærisk kommunikasjon). Det er den største bygnaden med kvit substans i hjernen, samansett av 200-250 millionar kontralaterale (motståande) aksonale projeksjonar.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Corpus callosum|Corpus callosum]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
Fallosstein

**Fallosstein** (av gresk *phallos*, erigert penis), betre kjend som **heilag kvit stein**, er den arkeologiske nemninga for ein særeigen type steinmonument frå jarnalderen i Noreg. Fallossteinane har form som den mannlege kjønnslemen i paringsstilling, og er hogd til i eitt stykkje av kvite eller ljose steinsortar. Ettersom dei er funne i graver, eller i samband med gravhaugar, har dei truleg vore nytta som kultgjenstandar i ymse slags forfedrekult som fremja avlekraft og grøderikdom i ættene.

I Noreg er det funne eller registrert om lag nitti slike heilage kvite steinar, for det meste i kystområda frå Troms til  Vest-Agder, og dei vert tidfesta til perioden 200 til 600 e.Kr. Høgda på steinane ligg mellom 20 og 100&nbsp;cm, tverrmålet er frå 10 til 50&nbsp;cm. Somme av dei har ornament kring sokkelen, og mange har ei line eller ei smal, grunn kløft tvers over den kuppelforma toppen.

## Svenske gravkuler av stein

Det har vore diskutert om det er ein samanheng i meiningsinnhald mellom dei norske fallossteinane og såkalla gravkuler eller *gravklot* av stein frå svenske graver og gravhaugar frå same tidsperioden, utan at det er drege konklusjonar alle er samde om.

## Døme på fallosfigurar nytta i kult kring i verda til ulike tider

Fil:Vaso greco itifallico - Museo di Spina, Ferrara, sala Redrawed.jpg|Gresk antikk keramikk.
Fil:DelosPhallus.jpg|Stele frå tempelet for Dionysos på Delos.
Fil:Lingam.jpg|Lingam i ein heilagdom i Varanasi i India. Kvar av dei sylidriske oppreiste steinfigurane, lingam, symboliserer guden Sjiva, og er her kombinert med yoni («stad» i meininga ein stad), som er dei liggjande figurane som kvar lingam står i. Yoni symboliserer gudinna Sjakti og den kvinnelege krafta.
Fil:Shivalinga Puja.JPG|Sjiva representert ved ein fallosfigur, lingam, i eit landsbytempel aust i Bengal.
Fil:Aspberget rock carving Sweden 6.jpg|Helleristingar på Aspberget i Tanum, Bohuslän i Sverige, tidfesta til bronsealderen, syner mellom anna ein flokk oksar og ein mann med erigert penis som pløyer jorda med ein ard i eit ritual som skal fremje avlekrafta og grøderikdomen.


## Bakgrunnsstoff
*Fallosstein; heilag kvit stein, i ''Ordnøkkelen'' utarbeidd av Riksantikvaren
* Arkeolog Frans-Arne H. Stylegars ''Arkeologi i nord'', med diskusjon av kva som kan ha vore meininga med dei heilage kvite steinane.
*Om heilage kvite steinar i Arild Hauges ''Hvem Hva Hvor i Norrøn mytologi''
*Riksantikvarieämbetets skildring på Fornsök av  gravhaugen Inglinge Hög med bautastein og gravklot, og gravfeltet haugen ligg på.
Fissura longitudinalis cerebri

**Fissura longitudinalis cerebri** er den djupe og langsgåande hjernekløfta hjå ryggbeinsdyr som kløyver hjernen i to halvdelar.

Kløfta er kryssa av hjernebjelken, som knyter saman og syter for kommunikasjon mellom hjernehalvdelane. Den inneheld også ei dural hjernehinne kalla sigdfolda.

## Fleire bilete

Fil:03 2 facies dorsalis cerebri gyri.jpg|*Facies dorsalis cerebri gyri*
Fil:Human brain superior-lateral view description.JPG|Dei to hjernehalvdelane sett ovanfrå og frå sida.
Fil:Gehirn, basal - beschriftet lat.svg|Menneskehjernen sett frå undersida.
Fil:Slide2STE.JPG|Undersida av storhjernen syner optiske og olfaktoriske nervar.
Fil:Slide2Dsa.JPG|Storhjernen sett frå undersida.
Fil:Slide6Neo.JPG|Hjernehinner og øvre hjernevener sett ovanfrå.
Fil:Longitudinal_fissure_of_cerebrum.gif|*Fissura longitudinalis cerebri* er merka i raudt (animasjon).


## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Medial longitudinal fissure|Medial longitudinal fissure]]» frå ,  den 2. januar 2014.*  
 

### Bakgrunnsstoff
* **(engelsk)** Diagram som syner overflateanatomien i hjernen 
* Diagram som syner norsk anatomisk terminologi (hjernekløfta er ikkje synleg frå denne vinkelen)
Sigdfold

**Sigdfolda** eller **falx cerebri** (latin for «sigd i storhjernen») er ein sigdforma, slitesterk og bøygd fald i senehinna som går vertikalt nedover fissura longitudinalis cerebri mellom hjernehalvdelane.

Framparten er snever og er festa til beinkammen i silbeinet. Bakparten er vid og er festa til den øvre overflata av *[[tentorium cerebelli]]*. Den øvre grensa er konveks og er festa midtveges til den indre kranieoverflata. Den strekker seg bak til *[[protuberantia occipitalis interna]]*, og inneheld *[[sinus sagittalis superior]]*. Den nedre grensa er fri og konkav, og inneheld *[[sinus sagittalis inferior]]*.

Sigdfolda er kjend for å kalsifisere med alderen.

## Sjå òg
* falx (fleirtyding) — andre anatomiske strukturar som inneheld «falx» eller «sigd»
* fahrs sjukdom

## Fleire bilete

Fil:Sobo 1909 589.png |Sigdfolda jamført med hovudskallen
Fil:Gray135.png|Indre overflate av pannebeinet
Fil:Gray568.png|Sagittalsnitt av hovudskallen. Sinusar i senehinna er vist.
Fil:Human brain dura mater (reflections) description.JPG|Senehinna i menneskehjernen
Fil:Falx cerebri.jpg|Sigdfolda


## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Falx cerebri|Falx cerebri]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
Herland haldeplass

**Herland haldeplass**, frå 1916 til 1958 *Herland stoppestad*, er ein nedlagt haldeplass på Bergensbanen. Han ligg på Herland i Arna i Bergen, og vart opna i 1916 som Herland stoppestad. I 1958 skifta han namn til Herland haldeplass. I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned frå 34,38 kilometer til 13,33 kilometer, og i 1966 vart haldeplassen nedlagd.

Herland haldeplass ligg mellom nedlagde Romslo haldeplass og nedlagde Takvam haldeplass, og dei to næraste stasjonane som framleis er i drift er Trengereid stasjon og Arna stasjon.

## Fotnotar
Patogenitet

**Patogenitet** eller **patogenisitet** er den potensielle evna ulike mikrobeartar og virus har til å valda sjukdom. Patogenitet er kjenneteikna av komplekse patogene eigenskapar som utviklar seg gjennom kampen for tilværet.

Patogen er kjenneteikna av visse verknadsmekanismar. Alle artane er i stand til å valda ulike infeksiøse prosessar. Omgrepa «patogenitet» og «virulens» blir ofte nytta om einannan, sjølv om virulens meir spesifikt skildrar den relative grada av skade som patogenet har påført, eller grada av patogenitet ein organisme potensielt kan påføre.

Eit patogen vert til dels skildra gjennom virulens ved si evne til å produsere toksin, infiltrere vev, kolonisere verten, kapre næringsstoff, og dempe immunresponsen til verten.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Pathogenicity|Pathogenicity]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
Anna Ottosson

**Anna Helene Ottosson Blixth** () er ein svensk tidlegare alpin skirennar frå Östersund som vann OL-sølv i storslalåm i 2006, samt VM-sølv med Sveriges seksmannslag i 2007.

### Aktiv
Ottosson var, særleg i sesongane 1998-2000, ei av dei beste kvinnene i verda i storslalåm. Hennar einaste siger i eit verdscuprenn kom 23. januar 2002 i Cortina d'Ampezzo i nettopp storslalåm. I alt oppnådde ho seks pallplasseringar i verdscupen, fem av dei i storslalåm, samt ein andreplass i slalåm.

Frå 1998 til 2007 var Ottosson aldri dårlegare enn nummer tolv i si beste øving i dei store meisterskapane i perioden. Men det var fyrst under Vinter-OL 2006 i Torino ho kunne hente ein medalje etter ei tevling. Her vart ho nummer tre i storslalåm.

I VM i alpine greiner 2007 i Åre var Ottosson med på det svenske laget som vann sølv i lagkonkurransen. Som einaste svenske vann ho sitt renn, heat 1 av slalåmheata. Ho deltok også i super-G, heat 3, der ho hadde fjerde beste tid. Ved sesongslutt la ho opp.

## Kjelder
**Sportsboken*, aktuelle årgangar

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Anna Ottosson|Anna Ottosson]]» frå ,  den 2. januar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff
*
Virulens

**Virulens**, som definert av MeSH, er graden av patogenisitet i ei gruppe eller ein art av parasittar, som målt ved letaliteten og/eller evna organismen har til å infiltrere cellevev hjå verten. Patogensiteten til ein organisme - evna til å skape sjukdom - er bestemd av virulensfaktorane til organismen. Substantivet *virulens* kjem frå adjektivet *virulent*. *Virulent* kan både skildre sjukdomsgraden og infektiviteten til eit patogen. Ordet *virulent* stammar frå det latinske ordet *virulentus*, som tydar «eit forgifta sår» eller «full av gift».

I økologien kan virulens definerast som det parasitt-induserte fitnesstapet til verten. Virulens kan sjåast på med proksimate årsaker — dei spesifikke trekka i patogenet som fører til at verten vert sjuk — og ultimate årsaker — det evolusjonære presset som fører til at virulente trekk oppstår i patogena.

## Sjå òg
* vert-patogen-interaksjon
* infeksjonssjukdom
* optimal virulens
* verotoksinproduserande Escherichia coli
* virulensfaktor

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Virulence|Virulence]]» frå ,  den 2. januar 2014.*
D'Artagnan

**D'Artagnan** er hovudpersonen i Alexandre Dumas sin romanserie *[[Dei tre musketerane]]*. Han kjem frå Bearn i Sør-Frankrike og reiser til Paris for å verte musketer. Saman med vennane Aramis, Athos og Porthos kjempar han for kongen mot farlege fiendar som kardinalane Richelieu og Mazarin og den vakre Mylady.
Aramis

**Aramis** er ein av dei tre musketerane i Alexandre Dumas den eldre sin romanserie. Han studerer til å bli prest, og er musketer medan han er under utdanning.
Herland i Bergen

**Herland** er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg vest for Takvam og sør for Sørfjorden. Osterøybrua, som vart opna 3. oktober 1997, har det eine bruspennet ståande på Herland. Frå 1916 til 1966 var Herland haldeplass ein av stasjonane på Bergensbanen.

Namnet Herland vart vedteke av Statens kartverk 6. september 1995.

## Fotnotar
Herlandtunnelen

**Herlandtunnelen** er ein 781 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Trengereid stasjon og Arna stasjon i Bergen. Tunnelen opna i 1966, samstundes som Herland haldeplass vart nedlagd.

## Fotnotar
Biskopskulla kyrka

**Biskopskulla kyrka** er ei kyrkje i Örsundaåns dalføre i Enköpings kommun i Sverige, om lag ei mil nord for byen Enköping i Uppland. Dei eldste lutane av kyrkja, som er dei indre partia av den nordre muren skipet og dei nordre og søndre murane av eit smalare kor enn det noverande, skriv seg frå 1100-talet. I Statens historiska museum i Stockholm er det broderi frå 1100-talet frå mellom anna eit antependium frå Biskopskulla kyrka. Broderia er utført i ein eigenarta teknikk, sydd i gull på brodert sølvbotn, og framstillar hendingar frå Kristi liv i 24 sirkulære scener.

Kyrkja har vorte mykje endra seinare. Det noverande koret vart bygd ein gong i tida 1250-1350 i samband med at kyrkja vart lengd mot aust, og det vart då òg bygd sakristi med tønnekvelv. På 1400-talet vart det bygd ribbekvelv i alle dei andre romma, bygd våpenhus og måla kalkmåleri i tak og på veggar i koret og skipet. Ved ei ombygging i 1741 fekk kyrkja det noverande eksteriøret med valma saltak, tårnet vart gjort høgare og fekk den noverande tårnhetta. Ei gjennomgripande restaurering og istandsetting i 1954-55 innebar at kyrkja fekk nytt golv, nytt altar med ein enkel kross i eik, nye benkar, og at dei gamle kalkmåleria som hadde vorte overkalka i tidas løp, var brakt fram att i dagens ljos.

## Bakgrunnsstoff

* Opplysningar om kyrkja frå Riksantikvarieämbetet, Byggnadsregistret, 1996-1999
*Broderi frå Biskopkulla kyrkje i Statens historiska museum i Stockholm.
Songstadtunnelen

**Songstadtunnelen**, òg delt i **Songstadtunnelen I** og **Songstadtunnelen II**, er to vegtunnelar på E16 Hardangervegen i Bergen i Hordaland. Tunnelen har ein total lengd på 615 meter, der den fyrste er 279 meter og den andre 310 meter. Dei har to køyrebanar og opna i 1971. Det vestre utlaupet er like ved oppkøyringsrampa til Fv566 over Osterøybrua.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Songstadtunnelen|Songstadtunnelen]]» frå ,  den 3. januar 2015.*
Tunestunnelen

**Tunestunnelen** er ein 68 meter lang einspora jarnbanetunnel på den nedlagde delen av Vossabanen som i dag vert nytta som museumsjarnbane, tidlegare ein del av Bergensbanen, på strekninga mellom Takvam haldeplass og Tunes haldeplass i Bergen. Tunnelen opna i 1935 og vart nedlagd i 1964. 

## Fotnotar
Tunestveit

**Tunestveit** er ein gard i Arna i Bergen. Garden ligg aust for Takvam og sør for Sørfjorden. Under garden ligg Tunestveittunnelen, ein 61 meter lang jarnbanetunnel som opna i 1966, på Bergensbanen.

## Fotnotar
Tunesvegen

**Tunesvegen** er ein del av Fylkesveg 5354 og strekkjer seg frå Garnesvegen til han møter Europaveg 16/Hardangervegen og Takvamvegen i Arna i Bergen. Namnet vart vedteke i 1978. Garnes stasjon på Gamle Vossebanen og nedlagde Tunes skule ligg i vegen. I tillegg har Garnes vidaregåande skule ei avdeling i Tunesvegen 35. 

## Knutepunkt
*  Garnesvegen
*  Hardangervegen
* Takvamvegen

## Fotnotar
Tunes skule

**Tunes skule** var ein kommunal barneskule på Garnes i Arna bydel i Bergen kommune, skipa i 1959. Skulen vart nedlagd i 2008, og elevane og personalet vart overført til Garnes barneskule. Fram til 1964 høyrde skulen til i Haus kommune, og fram til kommunesamanslåinga i 1972 høyrde skulen til i Arna kommune.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tunes skule|Tunes skule]]» frå ,  den 3. januar 2015.*
Romslo haldeplass

**Romslo haldeplass** er ein nedlagt haldeplass på Bergensbanen. Han ligg på Romslo i Arna i Bergen, og vart opna i 1935.I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned frå 37,17 kilometer til 16,16 kilometer, og i 1991 vart haldeplassen nedlagd.

Romslo haldeplass ligg mellom nedlagde Risneset haldeplass og nedlagde Herland haldeplass, og dei to næraste stasjonane som framleis er i drift er Trengereid stasjon og Arna stasjon.

## Fotnotar
Tunes haldeplass

**Tunes haldeplass** er ein nedlagd jarnbanestasjon på den nedlagde delen av Vossebanen som i dag ikkje vert nytta som museumsjarnbane, tidlegare ein del av Bergensbanen. Han ligg på Garnes i Arna i Bergen, og vart opna i 1935.I 1964 vart strekninga til Bergen korta ned og haldeplassen vart nedlagd.

Tunes haldeplass ligg mellom nedlagde Takvam haldeplass, der Bergensbanen framleis køyrer forbi og inn i tunnel mot Arna stasjon, og nedlagde Garnes stasjon, som er endestasjon for museumsjarnbana Gamle Vossebanen.

## Fotnotar
Garnes stasjon

**Garnes stasjon**, frå 1883 til 1894 *Garnæs stoppestad* og frå 1894 til 1910 *Garnes stoppestad*, er ein nedlagd stasjon på ei nedlagd strekning av Bergensbanen som no er i bruk som museumsjarnbane, Museet Gamle Vossebanen. Stasjonen ligg på Garnes i Arna i Bergen. Han er mellom anna utstyrt med lokomotivstall, og har difor vorte base for Museet Gamle Vossebanen og utgangspunkt for det veterandamptoget som i sommarsesongen går fram til Midtun i Fana i Bergen kommune på denne nedlagde jarnbanestrekninga. Opphavleg gjekk denne jarnbanelina fram til Bergen stasjon, men ender no på Midtun.

Garnes stasjon vart opna i 1883 som Garnæs stoppestad på Vossabanen. I 1884 skifta han namn til Garnes stoppestad, og rundt 1910 vart han oppgradert til stasjon. Stasjonen vart nedlagd i 1964. I dag er han endestasjon i nord for museumsjarnbana Gamle Vossabanen som går mellom Garnes og Midtun i Bergen.

Garnes stasjon ligg mellom nedlagde Tunes haldeplass og nedlagde Arna gamle stasjon, der sistnemnde òg er ein del av Gamle Vossabanen. I 1918 brann Garnes stasjon, og arkitekt Gerhard Fischer teikna eit nytt stasjonsbygg prega av lokale stiltradisjonar, spesielt av rokokko og den såkalla bergensklassismen. Det nye bygget stod ferdig i 1919. I 2002 vart Garnes stasjon, med stasjonsbygningen, uthus, lokstall og vognremisse, freda som nasjonalt kulturminne. Område rundt kulturminnet er òg freda, og dette omfattar det opphavlege stasjonsområde og inkluderer stasjonshagen, perrongar, spor, rampar og tekniske installasjonar.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Garnes stasjon|Garnes stasjon]]» frå ,  den 3. januar 2015.*  
 

## Bakgrunnsstoff

*
Kvålsåsentunnelen

**Kvålsåsentunnelen** er ein 4 923 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Voss stasjon og Bulken stasjon på Voss. Tunnelen opna i 1990, og er den tolvte lengste jarnbanetunnelen i Noreg.

## Fotnotar
Bulkentunnelen

**Bulkentunnelen** er ein 705 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Bulken stasjon og Seimsgrend haldeplass på Voss. 

## Fotnotar
Hotunnelen

**Hotunnelen** er ein 710 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Seimsgrend haldeplass og Evanger stasjon på Voss.

## Fotnotar
Hærnestunnelen

**Hærnestunnelen** er ein 3 336 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Evanger stasjon og Bolstadøyri stasjon i Voss kommune.

## Fotnotar
Jarnbanetunnelen Bolstadtunnelen

**Bolstadtunnelen** er ein 110 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Bolstadøyri stasjon i Voss kommune og Dale stasjon i Vaksdal kommune.

## Fotnotar
Dalebryggatunnelen

**Dalebryggatunnelen** er ein 475 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Dale stasjon og Stanghelle stasjon i Vaksdal kommune.

## Fotnotar
Hettatunnelen

**Hettatunnelen** er ein 1 243 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Stanghelle stasjon og Vaksdal stasjon i Vaksdal kommune.

## Fotnotar
Vaksdaltunnelen

**Vaksdaltunnelen** er ein 180 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Vaksdal stasjon og Bogegrend haldeplass i Vaksdal kommune.

## Fotnotar
Bogelia hvelv II-tunnelen

**Bogelia hvelv II-tunnelen** er ein 37 meter lang einspora jarnbanetunnel på Bergensbanen, på strekninga mellom Bogegrend haldeplass i Vaksdal kommune og Trengereid stasjon i Bergen kommune.

## Fotnotar
Jack Sonni

**Jack Sonni** () var ein forfattar, musikar og tidlegare salssjef som er mest kjend som «den andre gitaristen» i Dire Straits i *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]*-tida til bandet.

## Karriere
Sonni møtte studiogitaristen Elliott Randall i New York som overtydde han til å flytte til byen og starte karrieren sin der. Sonni budde i New York frå 1976 til 1985 og starta sitt eige band. Seint i 1970-åra spelte bandet til Sonni, The Leisure Class fast kvar måndag kveld på Kenny's Castaways på Bleecker Street i Greenwich Village, ein stad for lovande, unge artistar. I 1978 byrja han å arbeide ved den nyopna Rudy's Music Stop, eigd av Rudy Pensa, der han møtte medlemmar i Dire Straits, først David og så Mark Knopfler.

Han vitja Knopfler-brørne i London, og etter David (og sidan Hal Lindes) slutta i bandet, vart Sonni spurt om han ønskte å bli med i bandet i 1984 for innspelinga av *Brothers in Arms* og den påfølgjande turneen. Sonni spelte gitar og synthesizer på «The Man's Too Strong».

Sonni samarbeidde med andre musikarar etter Dire Straits, men enda musikkarrieren sin då tvillingdøtrene Caitlin & Nadine vart fødde i 1988. Han starta då som marknadssjef for produsentar av digital teknologi for musikk.

## Diskografi
**[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]* (1985)
**[[albumet Money for Nothing|Money for Nothing]]* (samleplate) (1988)
**[[Sultans of Swing: The Very Best of Dire Straits]]* (samleplate) (1998)
**[[The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]* (samleplate) (2005)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Jack Sonni|Jack Sonni]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff

*
Albumet Money for Nothing

***Money for Nothing*** er eit samlealbum av det britiske rockebandet Dire Straits som kom ut i 1988. Det inneheld høgdepunkt frå dei første fem albuma til bandet. Vinylutgåva kom utan «Telegraph Road» og har ei anna rekkefølgje, med «Tunnel of Love» plassert mellom «Money for Nothing» og «Brothers in Arms». Samleplata gjekk til topps på den britiske albumlista og selde 6,6 millionar eksemplar i Europa og ein million i USA. 

## Innhald
Alle songar er skrivne av Mark Knopfler, utanom der andre er nemnde.
# «Sultans of Swing» – 5:46
# «Down to the Waterline» – 4:01
#* Spor 1-2 opphavleg frå *[[Dire Straits av Dire Straits|Dire Straits]]*.
# «Portobello Belle--Live» – 4:33
#* Tidlegare ikkje gjeven ut. Unytta opptak frå **'.
# «[[Twisting by the Pool]] (Remix)» – 3:30
#* Tidlegare gjeven ut som singel og EP.
# «[[Tunnel of Love av Dire Straits|Tunnel of Love]]» (Intro av Rodgers/Hammerstein) – 8:10
# «[[Romeo and Juliet av Dire Straits|Romeo and Juliet]]» – 5:56
#* Spor 5-6 tidlegare gjevne ut på albumet ''[[Making Movies]]''.
# «[[Where Do You Think You're Going?]]» – 3:30
#* Miks som ikkje tidlegare er gjeven ut. Originalversjonen finst på albumet ''[[Communiqué]]''.
# «[[Walk of Life av Dire Straits|Walk of Life]]» – 4:08
#* Tidlegare gjeven ut på albumet ''[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]''.
# «[[Private Investigations]]» – 5:50
#* Forkorta utgåve, den fulle versjonen vart gjeven ut på ''[[Love over Gold]]''.
# «[[Telegraph Road av Dire Straits|Telegraph Road]]--Live (Remix)» – 11:59
#* Miks som ikkje tidlegare er gjeven ut. Originalversjonen er på albumet **'.
# «Money for Nothing» (Mark Knopfler, Sting) Single edit – 4:06
# «Brothers in Arms» edit – 4:49
#* Versjonar ikkje tidlegare gjeven ut på album. Dei originale versjonane er på albumet *[[Brothers in Arms av Dire Straits|Brothers in Arms]]*.

## Lister

## Salstrofé

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Money for Nothing (album)|Money for Nothing (album)]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene: *
Frem fra glemselen

**Frem fra glemselen** med Rita Engebretsen og Helge Borglund er den største plateseriesuksessen i Noreg gjennom tidene. Det vart i alt selt over 1 million eksemplar av dei 21 platene, og dei ti første låg til saman 187 veker inne på VG si albumliste. Idé- og opphavsmannen til serien, Per Johan Skjærstad, gav òg ut fem bøker med skillingsvisene.

## Diskografi
### Studioalbum

 Gjest: Rigmor Brekken 
 Svenskspråklege versjonar av dei mest kjende visene på dei fire første platene. 
 Gjest: Arnstein Tungvåg 
 Juleplate. Gjest: Hilde Bekkevold 
 Gjest: Kirsti Sparboe 
 Gjester: Håkon Banken, Anne Nørdsti og Marte Sveen. 
 Utan Rita og Helge. Med Anette Løvtangen, Gro Anita Johansen, Rune Johnsrud og Espen Hagen Olsen 

### Samlealbum

### Singlar

## Bibliografi

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
* Artikkel om Rita Engebretsen frå «Norsk pop- og rockleksikon» 
* Artikkel om Helge Borglund frå «Norsk pop- og rockleksikon» 
* Talent si heimeside
* Innslag med Per Johan Skjærstad og Rita Engebretsen frå Da Capo på NRK
Calling Elvis

«**Calling Elvis**» er ein song skriven av Mark Knopfler og framført av Dire Straits. Han vart gjeven ut på det siste studioalbumet til bandet, *[[On Every Street]]* (1991). Han vart gjeven ut som den første singelen frå det albumet, og nådde 21. plassen i Storbritannia. Han vart sidan gjeven ut på samleplata *[[albumet Private Investigations|The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]* i 2005. Eit konsertopptak av songen finst på konsertalbumet *[[On the Night]]* frå 1993.

## Innhald
Songen handlar om ein Elvis-fan som trur Elvis Presley framleis er i live, og referer til mange av songane hans som *[[Heartbreak Hotel]]*, *[[Love Me Tender]]*, *[[Don't Be Cruel]]* og *[[Return to Sender]]*, og det populære uttrykket *[[Elvis has left the building]]*. Mark Knopfler har fortalt at han kom på ideen ein dag då han hadde gløymt å lagt på telefonrøyret, og svogeren hans hadde prøvd å få tak i han. Då han endeleg fekk svar sa svogeren at Knopfler var vanskelegare å få tak i enn Elvis.

## Musikkvideo
Musikkvideoen vart regissert av Gerry Anderson og består av fleire bandmedlemmane som marionettdukker.

## Innhald
#"Calling Elvis"
#"Iron Hand"
#"Millionaire Blues"

## Lister

### Vekeslister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Calling Elvis|Calling Elvis]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Hippo Regius

**Hippo Regius** var ein romersk by i noverande Algerie. Han ligg like ved den moderne byen Annaba.

 
Hippo Regius var ein større nordafrikansk by i romersk tid. Numidiske kongar budde her, og etter Punarkrigane (264-146 f.Kr.) blei han sjølvstendig.

I kristen tid blei byen eit trussentrum. Det husa tidlege konsil som konsilet i Hippo (år 393), og blei bispesetet for kyrkjelæraren Augustin.

Byen blei øydelagd av vandalar i 431. Han kom under Det austromerske riket, men blei øydelagd igjen, av arabarar, i 697. Staden blei verande ein liten busetnad. Frankrike tok kontroll over han i 1832 og skipa ein kommune her i 1848.

## Kjelder

*«Annaba». *Encyclopædia Britannica*. Encyclopædia Britannica Online. Henta 4. januar 2015.
Kyrkjelærar

**Kyrkjelærar** (*Doctor Communis Ecclesiae*) er eit æresnamn brukt i den katolske kyrkja om kyrkjelege forfattarar som har utmerka seg ved rett tru, heilag liv og lærdom, og som er blitt uttrykkeleg anerkjende av kyrkja som autoritetar. Tittelen blir særleg gjevne til teologar og andre ein reknar som førebilde for dei truande.

Dei første kyrkelærarane blei utnemnde i 1298. Desse var Ambrosius av Milano, Augustin av Hippo, Hieronymus og pave Gregor I. 
Først i 1970 blei den første kvinna, Teresa av Ávila, opphøgd til kyrkjelærar.

Med utnemingane 7. oktober 2012 er det oppnemnd til saman 35 kyrkjelærarar. 

## Liste over kyrkjelærarar

**Også anerkjende av [[Den ortodokse kyrkja]].*

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Kirkelærer|Kirkelærer]]» frå ,  den 4. januar 2015.*
When It Comes to You

«**When It Comes to You**» er ein song skriven av Mark Knopfler og sidan spelt inn av den amerikanske countryartisten John Anderson. Han vart gjeven ut i april 1992 som den tredje singelen frå albumet *[[Seminole Wind]]*. Han nådde tredjeplassen på country-lista i USA og andreplassen på country-lista i Canada. Tidlegare vart songen gjeven ut av bandet til Knopfler, Dire Straits, på albumet *[[On Every Street]]*.

## Musikkvideo
Musikkvideoen til versjonen av John Anderson av Steve Boyle.

## Lister

### Årslister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:When It Comes to You|When It Comes to You]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
The Bug

«**The Bug**» er ein song skriven av Mark Knopfler og framført av Dire Straits for det siste studioalbumet deira, *[[On Every Street]]* (1991). Han vart sidan spelt av Mary Chapin Carpenter i 1992 og spelt inn for albuma *Blues Ballads* (1996) av The Alex Bollard Assembly og *Keep Your Hands to Yourself* (2002) av Mike Berry & The Outlaws.

## Dire Straits

Songen var den fjerde og siste singelen i Storbritannia frå albumet *[[On Every Street]]* og vart òg den siste singelen bandet gav ut i heimlandet. Andre songar frå albumet vart sidan gjeven ut som singlar i andre land («You and Your Friend» i Frankrike og Tyskland og «Ticket to Heaven» i Nederland).

### Singel (vinyl)
# «The Bug»
# «Twisting by the Pool»

### Singel (CD)
# «The Bug» 
# «Twisting by the Pool»
# «Expresso Love»
# «Walk of Life»

## Mary Chapin Carpenter

Songen vart spelt inn av Mary Chapin Carpenter i 1992 for albumet *[[Come On Come On]]* og året etter gjeven ut som singel. Singelen nådde 16. plass på den amerikanske countrylista. Denne versjonen av songen vart òg nytta i 2006 for animasjonsfilmen *[[Everyone's Hero]]*.

### Lister
«The Bug» debuterte på 63. plass på den amerikanske countrylista 21. august 1993.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Bug|The Bug]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
You and Your Friend

«**You and Your Friend**» er det sjette sporet på rockealbumet *[[On Every Street]]* frå 1991 av det britiske rockebandet Dire Straits. Han var den femte songen frå albumet som vart gjeven ut som singel. Singelen kom berre ut i Frankrike og Tyskland. Eit konsertopptak av songen finst på albumet *[[On the Night]]*.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:You and Your Friend|You and Your Friend]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Replikk : tidsskrift for human- og samfunnsvitenskap

***Replikk*** er eit norsk tidsskrift for samfunnsvitskap og humaniora knytt til Universitetet i Bergen. Tidsskriftet vart grunnlagt i 1995. 

Tidsskriftet tar føre seg eit meir eller mindre aktuelt tema i kvart nummer og inviterer studentar, forskarar, forfattarar og andre til å kome med bidrag kring dette. 
Tidsskriftet blir drive på friviljug basis.
## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til tidsskriftet
Arvesynd

**Arvesynd** er den teologiske neminga for synd som kvart menneske ifølgje kristen lære er fødd med. Arvesynda består både av skyld som er blitt arva og av dei ibuande syndige tendensane og mangel på gudsfrykt i mennesket.

Læra om arvesynd er skissert av Paulus i Rom 5,12–19 og vidare utvikla av kyrkjelærarane i Oldkyrkja som bakgrunn for den kristne læra om frelse og grunngjeving for barnedåpen. Arvesynda blei vanlegvis sett på som ein følge av eit historisk syndefall av stamfaren til menneskja, Adam (1 Mos 3). Nyare teologar søker ofte å halda på teorien uten den historiske grunngjevinga. 

Trua på arvesynd er utbreidd i ulike kyrkjesamfunn, men rekkjevidda og vesenet til denne synda er tolka ulike. Den lutherske læra finst i Den augsburgske vedkjenninga, art. 2, og i Melanchthons apologi, ad art. 2.

## Kjelder

*«Arvesynd» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 4. januar 2015.
Iron Hand

«**Iron Hand**» er ein song av rockebandet Dire Straits gjeven ut på albumet deira *[[On Every Street]]* i 1991. Songen finst òg på samleplata  som kom ut same året. Songen syner til slaget ved Orgreave under den britiske gruvestreiken (1984–85), og Mark Knopfler syng om korleis åtaket til politi til hest på gruppa av streikande gruvearbeidarar minna han om dei ville tilstandane i mellomalderen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Iron Hand (song)|Iron Hand (song)]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
*
Predestinasjon

**Predestinasjon** er ei kristen lære som seier at enkeltmenneske er forutbestemte til frelse eller fortaping.

Utgangspunktet for denne tenkinga er trua på at Gud er allmektig og allvitande, og at ikkje noko skjer uten at det er Guds vilje. Vidare byggjer ho på at mennesket i seg sjølv er syndig og fortapt; frelsa er eit under som kjem av at den truande er utvald til frelse etter Guds evige beslutning.

Det nye testamente har inga samanhengjande lære om predestinasjon, men mange utsegner kan tolkast til fordel for henne (Rom 8,29; 9,18; Ef 1,4; Joh 6,70).

Ei teologisk lære om predestinasjon blei først utforma av Augustin av Hippo. I kampen mot Pelagius sin synergisme hevda han at mennesket ikkje kan gjera noko for si eiga frelsa, og at Gud derfor har vald ut eit bestemt tal til frelse. 

Calvin representerer predestinasjonslæra i den strengaste forma, men reformerte kyrkjer i nyare tid held sjeldan på denne strenge læra. Også Luther var tilhengjar av predestinasjonslæra, ettersom han følgde tradisjonen frå Augustin. For Luther var det likevel viktig å ikkje gjera temaet til gjenstand for teologisk spekulasjon; for han hadde det med den skjulte, og ikke med den openbarte, Gud å gjera. Læra er ikkje teken opp i dei lutherske vedkjenningsskrifta.

## Kjelder

*«Predestinasjon: teologi» (14. februar 2009), *Store norske leksikon*. Fri artikkel henta 4. januar 2015.
Danny Cummings

**Danny Cummings** er ein engelsk perkusjonist og trommeslagar frå Sheffield.

Cummings har spelt perkusjon for artistar som John Martyn, Dire Straits, Luz Casal, Johnny Hallyday, Tina Turner, George Michael, Les McKeown, Penguin Café Orchestra, Elton John, Pet Shop Boys, Simply Red, Daniel Bedingfield, Talk Talk, David Sylvian, Mark Knopfler, Depeche Mode og Bryan Adams. Han er framståande på «Ocean Drive» av The Lighthouse Family og den cabaret-aktige «Shag Tobacco» av Gavin Friday. 

Danny har delteke på fleire prosjekt med Mark Knopfler, både som ein del av Dire Straits og i solobandet hans Knopfler. Cummings spelte perkusjon på det siste Dire Straits-albumet *[[On Every Street]]* og han har spelt på Knofpler-albuma *[[All the Roadrunning]]*, *[[Kill to Get Crimson]]* og *[[Get Lucky av Mark Knopfler|Get Lucky]]*. Han har òg turnert mykje med Knopfler. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Danny Cummings|Danny Cummings]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Paul Franklin

**Paul V. Franklin** () er ein amerikansk multi-instrumentalist, hovudsakleg kjend som steelgitarist. Han byrja karrieren sin i 1970-åra som medlem av turnebandet til Barbara Mandrell og turnerte i tillegg med Mel Tillis og Jerry Reed. Han har sidan vorte ein aktiv studiomusikar i Nashville og spelt på over 500 album. Han har av Academy of Country Music blitt kåra til beste steelgitarist ved fleire høve. I tillegg til pedalsteelgitar og lapsteelgitar, spelar Franklin dobro, fele og trommer, i tillegg til tre sjølvlaga instrument kalla Pedabro, The Box og baryton steelgitar. 

## Samarbeid
Franklin har arbeidd med mange kjende artistar gjennom karrieren, som Mark Knopfler og Dire Straits, Barbara Mandrell, Rodney Crowell, Notting Hillbillies, Sting, Peter Frampton, George Strait, Alan Jackson, Faith Hill, Shania Twain, Barbra Streisand, Reba McEntire, Patty Loveless, Kathy Mattea og Megadeth.

Franklin er medlem av The Time Jumpers, eit country- og bluegrassband. I juli 2013 gav han og Vince Gill ut eit album kalla *[[Bakersfield av Paul Franklin og Vince Gill|Bakersfield]]*.

## Diskografi
### Studioalbum

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Paul Franklin (musician)|Paul Franklin (musician)]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Paul Franklin 
*[ AMG/All Music Diskografi]
Vince Gill

**Vincent Grant «Vince» Gill** () er ein USA-amerikansk country songar-låtskrivar og multi-instrumentalist. Han har hatt suksess både som frontmann i countryrockbandet Pure Prairie League i 1970-åra og som soloartist sidan 1983. Han har ofte sunge som gjesteartist for andre artistar eller i duettar.

Gill har spelt inn meir enn 20 studioalbum og hatt over 40 singlar inne på countrylista i USA, og seld meir enn 24 millionar album. Han har fått 18 CMA Awards, inkludert årets artist to gonger og fem gonger årets mannlege vokalist. Gill har òg fått 20 Grammyprisar, meir enn nokon annan mannleg countryartist har fått. I 2007 vart Gill innlemma i Country Music Hall of Fame.

## Diskografi

**Album**
*1984: *[[Turn Me Loose av Vince Gill|Turn Me Loose]]*
*1985: *[[The Things That Matter]]*
*1987: *[[The Way Back Home]]*
*1989: *[[When I Call Your Name av Vince Gill|When I Call Your Name]]*
*1991: *[[Pocket Full of Gold]]*
*1992: *[[I Still Believe in You av Vince Gill|I Still Believe in You]]*
*1993: *[[Let There Be Peace on Earth]]*
*1994: *[[When Love Finds You]]*
*1995: *[[The Essential Vince Gill]]*
*1995: *[[Souvenirs av Vince Gill|Souvenirs]]*
*1996: *[[High Lonesome Sound]]*
*1998: *[[The Key av Vince Gill|The Key]]*
*1998: *[[Breath of Heaven: A Christmas Collection]]*
*2000: *[[Let's Make Sure We Kiss Goodbye]]*
*2000: *[['Tis the Season av Olivia Newton-John og Vince Gill|'Tis The Season]]*
*2003: *[[Next Big Thing]]*
*2006: *[[These Days av Vince Gill|These Days]]*
*2011: *[[Guitar Slinger av Vince Gill|Guitar Slinger]]*
*2013: *[[Bakersfield av Vince Gill|Bakersfield]]*

### Singlar
(utval)
*«What the Cowgirls Do» (1994)

*«A Letter to My Mama» (2019)

;Deltaking på singlane til andre
*«I Will Always Love You» (1995), Dolly Parton m. Gill

*«Sober Saturday Night», Chris Young m. Gill (2016, førsteplass på Country Airplay-lista)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Vince Gill|Vince Gill]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 

## Bakgrunnsstoff
*
*Official Vince Gill på UMG Nashville
*How to Capture Vince Gill’s Guitar Tone
*Country Music Hall of Fame and Museum
* Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Gill, Vince
*Vince Gill - Guitar Slinger Album Tracks Lyrics
Songen On Every Street

«**On Every Street**» er den tredje singelen og tittelsporet frå albumet med same namn av det engelske rockebandet Dire Straits. Han består av ein kraftfull, drivande avslutning med gitar, piano, pedalsteelgitar og klarinett. Det vart ikkje laga musikkvideo til songen. B-sida er ein song frå albumet *[[Making Movies]]* frå 1980: «Romeo And Juliet». 

Songen vart òg gjeven ut på samleplata *[[The Best of Dire Straits & Mark Knopfler: Private Investigations]]* i 2005.

## Innhald
#"On Every Street"
#"Romeo And Juliet"

## Bakgrunnsstoff
*
Heavy Fuel

«**Heavy Fuel**» er ein song av rockebandet Dire Straits på albumet deira *[[On Every Street]]* frå 1991. Han vart òg gjeven ut som singel og nådde toppen av ''Billboard'' Mainstream Rock Tracks-lista i USA, og var etter «Money for Nothing» den andre songen deira som klarte dette. 

På «Heavy Fuel» rosar Mark Knopfler på ironisk vis lastar som sigarettar, hamburgerar, Scotch, kåtskap, pengar og vald. 

Uttrykket «You gotta run on heavy fuel» er henta frå romanen *[[Money av Martin Amis|Money]]* av Martin Amis, som Knopfler baserte teksten sin på.

## Innhald
#"Heavy Fuel"
#"Planet of New Orleans"
#"Kingdom Come"

## Lister

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Heavy Fuel|Heavy Fuel]]» frå ,  den 4. januar 2015.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Nesttun stasjon

:*For stasjonane på [[Bybanen i Bergen|Bybanen]], sjå [[Nesttun terminal]] og [[Nesttun sentrum haldeplass]]*

**Nesttun stasjon**, frå 1883 til 1888 *Nesttun stoppestad*, er ein nedlagd stasjon på Vossabanen og den smalspora Nesttun-Osbanen. Han låg på Nesttun i Fana kommune, no Bergen kommune, og vart opna i 1883 som Nesttun stoppestad på Vossabanen. I 1888 skifta han namn til Nesttun stasjon, og frå 1894 til 1935 var han endestasjon på Nesttun-Osbanen. Nesttun-Osbanen hadde ei sporvidde på 750 mm og kunne ikkje bruke same materiell som Vossabanen, og stasjonen hadde dimed eit omlastingsspor for gods. Stasjonen låg langs strekninga Minde-Midtun på Vossabanen, som vart riven etter at Ulrikstunnelen vart opna i 1964.

Stasjonen omfatta tidlegare både stasjonsbygning, kiosk, godshus, priveter, mjølkebod og lasterampe. Området hadde fem spor, der eit av dei var omlastningsspor. Den fyrste stasjonsbygningen vart teikna av Balthazar Lange. Då Vossabanen vart ombygd med bredt spor, vart stasjonsbygningen flytta til Ygre stasjon på Voss. Ein ny og større stasjonsbygning vart så bygd etter teikningane til NSB-arkitekt Paul Due, og vart riven i 1981. Eit godshus og ein mjølkebod står framleis i dag. Både traseen for Vossabanen på og forbi stasjonsområdet, med den gamle steinkvelvbrua over elva på Nesttun, og traseen for Osbanen ut frå stasjonsområdet, er vorte omgjort til gang- og sykkelveg. Det gamle stasjonsområdet vart innsnevra i samband med at vegen gjennom Nesttun vart lagt om for å gje plass til tunnelinnslaget for Nesttunhaugtunnelen på Bybanen som går gjennom Nesttun.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nesttun stasjon|Nesttun stasjon]]» frå ,  den 4. januar 2015.*
Maridalsveien

**Maridalsveien** er ei 11 kilometer lang gate og veg i Oslo, frå Møllergata i sentrumsområdet av byen og opp i Maridalen nord for sjølve byområdet. Om lag seks kilometer av vegen går i bymessige strok og har difor karakter av gate.

Opphavleg var Maridalsveien hovudtrafikkåra mellom byen Oslo (Christiania) og bygda Maridalen, som  framleis er eit landbruksområde (namngjeve etter Sankta Margareta frå Antiokia, som mellomalderkyrkja i bygda var vigsla til). Men innanfor den sentrale luten av byen er Maridalsveien no vorte ei lokalgate som på nokre parti er stengd for gjennomkøyring. Her er store samanhengande strekningar med bygningar frå 17- og 1800-talet.

## Bakgrunnsstoff
Arkitektur- og designhøgskolen i Oslo

**Arkitektur- og designhøgskolen i Oslo** (AHO), som tidlegare hadde namnet **Arkitekthøgskolen i Oslo**, er ein statleg vitskapleg høgskule for utdanning i faga arkitektur, design, byplanlegging og landskapsarkitektur. På engelsk heiter skulen *The Oslo School of Architecture and Design*.

## Soga
Skulen ligg i eit ombygd bygningskompleks i Maridalsveien 29 i Oslo som opphavleg har vore verkstad og sentrallager for dåverande Oslo lysverker, mellom Maridalsveien og eit parkområde med turvegar langs Akerselva. Opphavleg var skulen ei line som vart skipa i 1945 ved Statens håndverks- og kunstindustriskole (SHKS). Arkitektutdanninga i Oslo var til å byrje med berre eit *Kurs for krigsramte arkitektstuderende*, etter at det i Noreg berre hadde vore utdanna arkitektar ved Noregs tekniske høgskole i Trondheim. I 1961 vart skulen i Oslo ein sjølvstendig vitskapleg høgskule med namnet  *Statens Arkitektskole i Oslo*, som frå 1968 hadde tilhald i St. Olavsgt. 4 på Hammersborg i Oslo. I 1969 fekk skulen namnet *Arkitekthøgskolen i Oslo*. Lokala i Maridalsveien vart teke i bruk hausten 2001. Ettersom Institutt for Industridesign hadde vorte ein del av høgskulen allereie frå 1996, vart namnet endra i 2005 til  Arkitektur- og designhøgskolen i Oslo.

Utdanninga i industridesign tok til i Noreg i 1979 som eit toårig etterutdanningskurs, og som full utdanning i 1983. Frå 1989 og fram til Institutt for Industridesign var innlemma i Arkitektur- og designhøgskolen i Oslo, hadde denne utdanninga òg ligge under Statens håndverks- og kunstindustriskole.

## Bakgrunnsstoff
*Høgskulens internettsider.