open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
This Wheel's on Fire

«**This Wheel's on Fire**» er ein song skriven av Bob Dylan og Rick Danko.  Han vart opphavleg spelt inn av Dylan og The Band under dei legendariske innspelingane deira i 1967, som seinare kom ut på *[[The Basement Tapes]]* i 1975.  The Band si utgåve av songen kom ut først på *[[Music From Big Pink]]* i 1968.

I 1968 vart ei utgåve av Julie Driscoll med Brian Auger and The Trinity ein hit i Storbritannia og nådde 5. plassen på singellista der. Med bruk av forvrenging, bilete av songtittelen og gruppa i fargesprakande klede vert denne versjonen tett knytt til psykedeliaen i britisk musikk. Driscoll spelte inn songen på ny tidleg i 1990-åra med Adrian Edmondson som tema for komiserien på BBC, *[[Absolutely Fabulous]]*, der hovudkarakterane vert kasta tilbake til denne tida. 

The Byrds spelte inn ei utgåva av «This Wheel's on Fire» for albumet *[[Dr. Byrds & Mr. Hyde]]* i 1969, og ei konsertutgåve finst på *[[Live at the Fillmore - February 1969]]* og den utvida utgåva av *[[Untitled av The Byrds|(Untitled)]]*.  I 1987 vart songen spelt av det britiske rockebandet Siouxsie and the Banshees for coveralbumet deira *[[Through the Looking Glass av Siouxsie & the Banshees|Through the Looking Glass]]*. Han vart gjeven ut som den første singelen frå albumet og nådde 14. plass på den britiske singellista.

Andre artistar som har spelt songen er mellom andre Hamilton Camp, Phil Lesh, Golden Earring, The Hollies, Ian and Sylvia, Les Fradkin, Leslie West, Serena Ryder og Guster.

## Medverkande på The Band-utgåva
*Rick Danko - Solovokal, bassgitar
*Levon Helm - Trommer, korvokal
*Garth Hudson - Clavinet, Lowrey orgel
*Richard Manuel - Piano, korvokal
*Robbie Robertson - Elektrisk gitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:This Wheel&#39;s on Fire|This Wheel&#39;s on Fire]]» frå ,  den 23. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Larmtrastar

__NOTOC__
**Larmtrastar**, er små til mellomstore sporvefuglar i slekta *Pomatostomus*. Slekta er endemisk for regionen Australia og Ny-Guinea. På grunn av likskap i utsjånad og levesett med somme timalar var slekta klassifisert som timalar gjennom mange år. Nyare forsking har ført til at dei no er klassifisert som ein eigen familie **Pomatostomidae**, nærskylde skraphalar.

Larmtrastar er bakkelevande fuglar med mørke fjørdrakter og lange, nedbøygde nebb. Dei varierer mellom 17 og 27&nbsp;cm i lengd og frå 30 til 85 gram i vekt. Vengene er korte og runde, og halen er lang og ofte halden dels spreidd, noko som gjer han brei òg. Føtene og beina er sterke og tilpassa levesettet på bakken. Det er ingen kjønnsdimorfisme i fjørdrakta, hoa har brune, raudbrune og grå farger, ofte med slåande kvite teikningar i andletet og på halsen. Fjørdrakta av ungfuglar er som på vaksne fuglar.

Alle fem artane beitar på eller nær bakken, er altetande og særs sosiale. Dei lever i familiegrupper og små flokkar på opp til ca. 20 individ og beitar saman, nyttar høge kallerop til kvarandre gjennom heile dagen. Dei lever hovudsakleg av insekt og andre virvellause dyr, men vil òg ta frø, frukt og små virveldyr. Gråkronelarmtrast og rustlarmtrast gjer meir omfattande beiting oppe i vegetasjonen enn dei andre artene. Dei lange nebba blir til brukt å søkje og snu på gjenstandar. Dei kan òg halde eit objekt med ein fot og slå med nebbet for å trekkje ut mat.

Larmtrastar er monogame hekkefuglar som forsvarar eit territorium. Under hekkinga får paret hjelp frå ei rekkje hjelparar frå gruppa si. Alle i gruppa deltar i bygging av store, overbygde reir med sideinngang eller inngang gjennom tunell. Reira blir òg brukt til felles soveplassar for ei gruppe, eit reir som har vore brukt til hekking kan seinare brukast til kvileplass, og motsett.

## Artslista
Larmtrastar, *Pomatostomus*, i rekkjefølgje etter Clementslista versjon 6.8 frå august 2013 med norske namn etter *Norske navn på verdens fugler*.

* Rustlarmtrast, *Pomatostomus isidorei*, New Guinea Babbler, LC, Lesson, 1827
* Gråkronelarmtrast, *Pomatostomus temporalis*, Gray-crowned Babbler, LC, Vigors & Horsfield, 1827
* Kvitbrynlarmtrast, *Pomatostomus superciliosus*, White-browed Babbler, LC, Vigors & Horsfield, 1827
* Sotlarmtrast, *Pomatostomus halli*, Hall's Babbler, LC, Cowles, 1964
* Brunkronelarmtrast, *Pomatostomus ruficeps*, Chestnut-crowned Babbler, LC, Hartlaub, 1852

## Kjelder

* *Denne artikkelen byggjer på «[[:en:Australo-Papuan babbler|Australo-Papuan babbler]]» frå , den 20. januar 2011.* Artikkelen gav følgjande referanse:
:* 
 
### Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Videoar, bilete og lydopptak av larmtrastar hos Internet Bird Collection
Trondhjems Skiklub

**Trondhjems Skiklub** vart skipa i januar 1884 i Trondheim og var den andre opne reine skiløparforeininga i byen.

## Kjelder
* Kjell Haarstad, Skisportens oppkomst i Norge, Tapir, 1993, ISBN 82-519-1157-5

## Bakgrunnsstoff
* Skiklubben si heimeside
I Believe in You

«**I Believe in You**» er ein dansepopsong framført av den australske songaren Kylie Minogue og skriven av Minogue, Jake Shears og Babydaddy. Han fekk ei samla positiv mottaking frå kritikarar då han vart utgjeven som den første singelen frå det andre samlealbumet til Minogue, *[[Ultimate Kylie]]*, i desember 2004. Singelen nådde andreplassen i Storbritannia og sjetteplassen i Australia.

## Inspirasjon og innspeling
«I Believe in You» er ein fengjande discokjærleikssong som nyttar synthesizer og tangentfjøl. Teksten i songen skildrar korleis ho ikkje trur på noko anna enn den ho elskar. Songen blei skriven og spelt inn sommaren 2004 i London, og hentar inspirasjon frå disco, new wave og elektronisk musikk frå 1980-talet.

## Komposisjon
Songen opnar med ein rytme og melodi på tangentfjøl som går att gjennom heile songen. I refrenget syng Minogue høgare tonar med strykarar og rytmen i bakgrunnen.

## Utgjeving og listeplasseringar
«I Believe in You» kom ut 6. desember 2004 i Storbritannia og nådde andreplassen på UK Singles Chart. I Australia nådde songen sjetteplassen på ARIA Charts og vart sertifisert til gull i 2005. I dei fleste europeiske landa var songen ein Topp 10-hit på singellistene. I USA kom han ikkje opp på Billboard Hot 100, men nådde tredjeplassen på Billboard Hot Dance Club Play-liste. I New Zealand nådde songen 38. plassen, og så etter to veker 29. plassen, før han fall ut etter fem veker.

## Musikkvideo
Videoen viser Minogue i eit studio fylt med fargerike neonlys. Det er fire ulike sekvensar, dei to første finn stad i ein stor sfære omslutta av neonlys, den tredje viser Minogue som dansar framfor kvervlande fargar av lys, og sluttscenen viser dansarar iført opplyste kostyme i ulike fargar. Mot slutten av videoen blir dei fire scenane vist tett saman, og Minogue i den andre sfæren iført same klede og med same frisyre som i den første sekvensen.

## Format og sporliste

;Britisk CD 1
#«I Believe in You» – 3:21
#«B.P.M.» – 4:07

;Britisk CD 2
#«I Believe in You» – 3:21
#«I Believe in You» (Mylo Vocal Mix) – 6:02
#«I Believe in You» (Skylark Mix) – 7:57
#«I Believe in You» (Video)

;Europeisk CD 1
#«I Believe in You» – 3:21
#«B.P.M.» – 4:07

;Europeisk CD 2
#«I Believe in You» – 3:21
#«I Believe in You» (Mylo Vocal Mix) – 6:02
#«I Believe in You» (Skylark Mix) – 7:57
#«I Believe in You» (Video)

;Australsk CD
#«I Believe in You» – 3:21
#«B.P.M.» – 4:07
#«I Believe in You» (Mylo Vocal Mix) – 6:02
#«I Believe in You» (Skylark Mix) – 7:57
#«I Believe in You» (Video)

## Topplisteplasseringar

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:I Believe in You (Kylie Minogue song)|I Believe in You]]» frå  og «[[:nb:I Believe in You|I Believe in You]]» frå , den 23. januar 2011.*
** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*Den offisielle nettsida for Kylie Minogue
*Songteksten på MetroLyrics
Trondhjems Skiløberforening

**Trondhjems Skiløberforening** vart skipa i 1877 i Trondheim og var den første opne reine skiløparforeininga i byen.
Foreininga vart løyst opp i 1886 og alle eigneluatane vart overført til Trondhjems Skiklub.

Foreininga arrangerte eit eller to renn kvar vinter dersom det var nok snø. Det første premierennet vart halde ved Solberg på Leinstranda i 1878.
Seinare heldt dei renna sine nærare byen på plassar som Lorentzenbakkken på Stavne og i 1883 arrangerte dei det første rennet på Blyberget.

## Kjelder
* Kjell Haarstad, Skisportens oppkomst i Norge, Tapir, 1993, ISBN 82-519-1157-5
Hits+

***Hits+*** er eit samlealbum av den australske songaren Kylie Minogue, utgjeve i slutten av 2000. Albumet består av opptak frå perioden hennar med Deconstruction Records. Albumet klarte berre å kome inn på den britiske Topp 40-albumlista, men interessant nok selde det fleire eksemplar enn albumet *[[Impossible Princess]]* (1997) i Storbritannia – over .

## Komposisjon
Albumet inneheld songar frå albuma *[[Kylie Minogue av Kylie Minogue|Kylie Minogue]]* og *[[Impossible Princess]]*. Det inneheld alle sju singlar utgjeve under plateselskapet Deconstruction Records, men ikkje den australske singelen «Cowboy Style». Den internasjonale utgjevingen av *Hits+* inneheld femten spor utan songen «This Girl», og fjorten spor i USA og Kina, kor «Where the Wild Roses Grow» vart òg utelaten.

## Sporliste

## Topplisteplasseringar

## Kjelder
* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hits+|Hits+]]» frå , den 9. juli 2014.*

## Bakgrunnsstoff
*''Hits+'' på Allmusic
Jean-Honoré Fragonard

**Jean-Honoré Fragonard** () var ein fransk målar og teiknar under rokokkoen. Ein stor del av verka hans syner fram ei lett og hedonistisk livinnstilling, ofte med innslag av tildekt erotikk.

## Liv og gjerning
Fragonard var fødd i Grasse i Frankrike. Han var elev av Chardin og Boucher. Mellom 1755 og -61 studerte han ved det franske kunstakademiet i Roma. Etter opphaldet i Italia flytta han til Paris. Der arbeidde han sidan for det meste utanfor dei etablerte akademiske krinsane. Han stilte sjeldan ut på salongane, han levde  framfor alt av private oppdrag. Fragonard vart i 1793 til sjef for 'Musée des Arts', dagens Louvre. 

Både som målar og teiknar var Fragonard mykje uttrykksfull. Han måla med stor virtuositet og i skiftande maner og teknikk. Særleg kjend er han for sine måleri av forelska par i parkar, til dømes *[[Disse]]* og *Overraskinga*, og av små hendingar ved hemmelege kjæleiksmøte, som *Det stolne kysset*. I dei fleste av Fragonards måleri, som *Musikktevlinga*, *Flørten* og *Kjærleikens framsteg*, gestaltar han elegant kledde kvinner i nonsjalante positurar, omgjevne av menn og englar, og ofte i eit grønkande miljø. Verka uttrykker lyst, kjærleik og kvinnenes kjenslemessige makt over mennene.

Fragonards fremste førebilete var 1600-talsmålarar som Rembrandt og Rubens i tillegg til Boucher og Tiepolo. I dei fleste av verka til Boucher står kvinna i sentrum, nett som i mange av bileta til Fragonard.

Jean-Honoré Fragonard døydde i Paris i 1806.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Jean-Honoré Fragonard|Jean-Honoré Fragonard]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff

* Levey, Michael, *Rococo to Revolution: major trends in eighteenth-century painting*. London: Thames & Hudson 1992. ISBN 0-500-20050-5
Up on Cripple Creek

«**Up on Cripple Creek**» er den femte songen på The Band-albumet ''The Band'' frå 1969. Han vart gjeven ut som singel i november 1969 og nådde 25. plass på den amerikanske singellista. Songen ser ut til å syne til Cripple Creek i Colorado, som har vore knytt til gruvedrift sidan gullrushet i 1890-åra. «Up on Cripple Creek» vart skriven av Band-gitaristen Robbie Robertson, med trommeslagar Levon Helm på solovokal.

Det finst konsertutgåver av «Up on Cripple Creek» på konsertfilmen *[[The Last Waltz]]* og det tilhøyrande filmmusikkalbumet, i tillegg til *[[Before the Flood]]*, eit konsertalbum i lag med Bob Dylan frå 1974.

«Up on Cripple Creek» er kjend for ein av dei første songane der ein Hohner Clavinet vert spelt med ein wah-wah-pedal. Riffet kan høyrast etter refrenget i songen. Clavineten, særleg med wah-pedal, vart mykje nytta i funkmusikk utover i 70-åra, og er framleis populær i dag. 

## Teksten
Teksten omhandlar tre av favorittemaa til The Band, Sørstatane, amerikansk folkemusikk og alkoholisme, og fortel soga om ein gruvearbeidar som reiser til Lake Charles i Louisiana for å møte ei lokal jente, medan han bruker pengane sine på drinkar. 

## Medverkande
*Rick Danko- Bassgitar, korvokal
*Levon Helm- Solovokal, trommer
*Garth Hudson- Clavinet med wah-wah pedal, Lowrey orgel
*Richard Manuel- Piano, korvokal
*Robbie Robertson- Elektrisk gitar

## Salslister

## Andre versjonar
*The Oak Ridge Boys på albumet *Bobbie Sue*
*Tom Wopat på *[[The Dukes of Hazzard]]*-soundtracket frå 1979
*Dave Matthews & Friends spelte songen mykje på konsertar
*David Allan Coe skal ha spelt songen
*The Gourds spelte over songen under eit mellomspel av «Gin and Juice» av Snoop Dogg
*Gomez spelte songen på hyllestalbumet *[[Endless Highway: The Music of The Band]]*
*Keisuke Kuwata spelte songen med Southern All Stars i ein medley med «Dixie Chicken» og «Sweet Home Alabama»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Up on Cripple Creek|Up on Cripple Creek]]» frå ,  den 23. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Clavinet

**Clavinet** er eit elektromekanisk musikkinstrument som vart produsert av selskapet Hohner i ulike modellar mellom 1964 og 1982. Instrumentet er ein slags elektrisk forsterka klavikord. Clavinetten har tangentar med gummikledde metalltunger på undersida, som slår på dei respektive strengane sine (vanlege elgitarstrengar), der lydane vert fanga opp av to lange mikrofonar (s.k. «Single-Coil»-mikrofonar), for sidan å bli forsterka via ein ekstern instrumentforsterkar.

Clavinetten er mest brukt innan funk og reggae, men vert òg nytta i alle typar popmusikk.

## Modellar
Clavineten kom på 1960-talet ut i ei mengd ulike modellar. Dei fleste hadde 60 tangentar med 60 tilhøyrande strenger, noko som gav han eit omfang på fem oktavar.

* Clavinet I
* Clavinet II
* Clavinet L
* Clavinet C
* Clavinet D6
* Clavinet E7
* Clavinet/Pianet duo

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Clavinet|Clavinet]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff

*clavinet.de
*clavinet.com
*Stor samling med songar der Clavinet er nytta 
*Samling av Clavinet-videoar frå nettet
Rytmegitar

**Rytmegitar** er å nytte ein gitar som rytmisk akkordakkompagnement for ein songar eller andre instrument i ei musikkgruppe. I eit band som spelar akustiske, country-, blues-, rock- eller metalsjangrar (mellom andre), støttar ein gitarist som spelar rytmedelen melodilinja og soloane spelt av soloinstrumentet eller andre instrument. 

I mange kommersielle sjangrar dominerer elektrisk gitarar som rytmegitar, men akustisk gitar er eit populært val i country og folkemusikk. 

## Rolle
I popmusikk nyttar ein som regel rytmegitaren til å berre spele akkordsekvensar eller «progresjonar», og gjev ofte rytmen eller takten i tillegg, vanlegvis som ein del av ein rytmeseksjon. I rock og mange av undersjangrane består ein rytmeseksjon som regel av minst rytme- og bassgitarar, trommer og ofte eit klaverinstrument, men kan innehalde mange andre instrument, som perkusjon, MIDI-instrument, trommemaskinar, turntable og utstyr for avspeling av førehandsinnspelte rytmeakkompagnement. 

Ein gitarist spelar akkordar ved å klimpre på strengane eller plukke arpeggioar, som gjev akkordprogresjon eller «endringane» som støtter melodilinja framført av andre instrument eller vokalen. I motsetnad er rolla til sologitaristen å gje melodi, motmelodi og soloar. 

## Sjå òg
* Klimpring
* Sologitar
* Flamencogitar
* Steelgitar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rhythm guitar|Rhythm guitar]]» frå ,  den 23. januar 2011.*
Capitol Records

**Capitol Records** er eit amerikansk plateselskap med hovudkvarter i Capitol Records Tower i Hollywood i Los Angeles i California. Selskapet vart stifta i 1942 og vart i 1955 oppkjøpt av det britiske plateselskapet EMI.

Capitol Records har vore plateselskap og/eller distributør i USA for mellom andre desse artistane:
*The Beatles; Paul McCartney; John Lennon; George Harrison; Ringo Starr
*The Beach Boys
*Tina Turner
*Pink Floyd
*Red Hot Chili Peppers
*Queen
*David Bowie
*Megadeth
*Exodus
*Iron Maiden
*Marc Bolan
*Katy Perry
*Gene Vincent
*Marcy Playground
*The Band; Levon Helm
*The Swinging Blue Jeans
*The Move
*Radiohead
*Yellowcard
*Morningwood

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Café de Cluny

**Café de Cluny** var ein kjend kafé i Paris på hjørnet Boulevard St Germain og Boulevard St. Michel i Latinarkvarteret. Kaféen var grunnlagd i 1869.

Mange kjende kunstnarar og forfattarar som Paul Verlaine, Arthur Rimbaud, Arthur Koestler, Raoul Ponchon, Marguerite Duras, André Malraux, Jean-Paul Sartre og Simone de Beauvoir var faste gjestar. Café de Cluny var favorittkaféen til Ernest Hemingway.

Om Raoul Ponchon er det skrive: «Han åt frukost alle dagar i veka på café de Cluny. Han kom att om ettermiddagen for å ta eit glas absint.»

Ernest Delahaye måla Verlaine med eit glas absint sittande i kaféen i første etasje. 
 
Møteplassen for desse var i andre etasje som såg meir ut som eit bibliotek enn ein restaurant. Filosofane møttest her kvar onsdag og forfattarane på laurdags morgon. I motsetnad Café Les Deux Magots og Café de Flore lenger ned i gata kunne dei møtest her utan at turistar sat og var nyfikne.

Kaféverten Jean-Marcel Toledo omtalte Café de Cluny som ein «litterær og filosofisk kafé».

Kaféen er no lagd ned (2010) og erstatta av ein pizza-restaurant.

## Kjelder

* http://www.metropoleparis.com/1998/311/cluny311.html
* Chicago tribune 1995
* http://www.rogerboylan.com/the-snug/caf-de-cluny-rip 
* Foto
* Foto
Rolling Stones Records

**Rolling Stones Records** er eit plateselskap skipa av The Rolling Stones-medlemmane Mick Jagger, Keith Richards, Mick Taylor, Charlie Watts og Bill Wyman i 1970, etter at platekontrakten deira med Decca Records gjekk ut. Dei vart først distribuert i USA av Atlantic Records sitt dotterselskap Atco Records. Frå 1973 signerte dei ein distribusjonsavtale med Atlantic Records. I 1986 starta Columbia Records å distribuere dei. I Storbritannia vart dei distribuerte av EMI. Selskapet vart først leia av Marshall Chess, sonen til Chess Records-grunnleggjaren Leonard Chess. Selskapet vart lagt ned i 1992 då bandet signerte til Virgin Records, men logoen med tunga og leppene finst framleis på alle Rolling Stones-utgjevingane etter 1970. 

## Sjå òg
* Rolling Stones

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rolling Stones Records|Rolling Stones Records]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff

*
Parlophone

**Parlophone** er eit plateselskap grunnlagt i Tyskland.

Selskapet vart grunnlagt i 1923 av det tyske Carl Lindström AG som sidan 1911 hadde marknadsført ein grammofon med namnet Parlophon. Parlophone vart raskt eit av dei leiande plateselskapa innan jazz. Tre år seinare vart heile Lindströmkonsernet oppkjøpt av det britisk-amerikanske Columbia Records. Då Columbia i 1931 gjekk saman med Mastra til Hi's Voice og vart til EMI vart Parlophone eit dotterselskap under dette.

## Tidlegare
### The Beatles
Parlophone var The Beatles sitt plateselskap. Kontrakten med denne gruppa gav selskapet eit stort oppsving.

## Artistar og grupper

Utval av pop/rock artistar som har signert kontraktar med plateselskapet:
* Lily Allen
* All Saints
* Athlete
* Babyshambles
* Bat for Lashes
* Beverley Knight
* Blur
* Bliss
* Coldplay
* Siobhan Donaghy
* Duran Duran
* Gorillaz
* Interpol
* Jamelia
* John Lennon
* Late of the Pier
* Mansun
* Paul McCartney
* Kylie Minogue
* Pet Shop Boys 
* Queen
* Radiohead
* Scarlet Party
* Dusty Springfield
* Tina Turner
* Supergrass
* The Divine Comedy
* The Good, the Bad and the Queen
* The Verve

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
All I See

«**All I See**» er ein pop- og R&B-song av den australske songaren Kylie Minogue frå det tiande studioalbumet hennar, *[[X av Kylie Minogue|X]]* (2007). Songen vart skriven av Jonas Jeberg, Mich Hedin Hansen, Edwin Serrano. Han vart gjeven ut digitalt som singel i Nord-Amerika 11. mars 2008.

## Musikkvideo
Videoen vart filma i tre timar medan Minogue var på pause frå prøvane til *KylieX2008*. Det vart filma i svart-kvitt og videoen viser Minogue dansa framfor ein kvit bakgrunn. Videoen vart filma med mobiltelefon.

## Format og sporliste
;Amerikansk CD 1 Promo
#«All I See» – 3:04
#«All I See» (Instrumental) – 3:04

;Amerikansk CD 2 Promo
#«All I See» – 3:04
#«All I See» (feat. Mims) – 3:51

;Australsk iTunes
#«All I See» (feat. Mims) – 3:51
#«All I See» (Album Version) – 3:04
#«In My Arms» (Spitzer Dub) – 5:05

## Kjelder
**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:All I See|All I See]]» frå , den 23. januar 2011.*

## Bakgrunnsstoff
*Songteksten på den offisielle nettsida til Minogue 
*''All I See'' på Allmusic
Robert Christgau

**Robert Christgau** () er ein amerikansk essayist, musikkjournalist og sjølvutnemnd «Dean of American Rock Critics» (*dekan for dei amerikanske rockekritikarane*).

Christgau vart fødd i New York. Han seier at han vart ein rock and roll-fan då discjockeyen Alan Freed kom til byen i 1954. Han forlét New York for å byrje på college i New Hampshire, der han vart uteksaminert i 1962. Under collegetida vart han meir interessert i jazz, men vende tilbake til rock and roll så snart han kom tilbake til New York.

Til å byrje med skreiv han noveller, før han i 1964 vart sportjournalist og seinare politireportar for *[[Newark Star-Ledger]]*. Christgau byrja som frilansar etter at ein reportasje om dødsfallet til ei kvinne i New Jersey vart publisert i *[[New York Magazine]]*. Han vart forespurt om å ta over den inaktive musikkspalten i *[[Esquire]]*, og byrja der i 1967. Då *Esquire* la ned spalta flytta han over til *[[The Village Voice]]* i 1969 og tok i tillegg ein jobb som collegelærar.

I 1972 vart han fast tilsett av Newsday, men vende i 1974 tilbake til *Village Voice* som musikkredaktør. Frå 1974 til 2006 var han ansvarleg for *Village Voice* si Pazz & Jop-liste. I 2006 fekk han sparken «for taste» (*for smak*) kort etter å ha vorte kritisert av New Times Media. To månader seinare byrja han å skrive for Rolling Stone Magazine.

Christgau har òg regelmessig skrive for *[[Playboy]]*, *[[Spin]]*, *[[Creem]]* og *[[Blender]]*. I 2005 vart han professor på Clive Davis Department of Recorded Music på New York University.   

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Robert Christgau|Robert Christgau]]» frå ,  den 23. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Konsumentguide på MSN Music 
*Gransking av ein Christgaurecension av Christina Rees, ''Dallas Observer''  
*Onlinediskusjon med Robert Christgau  på rockcritics.com
RCA Records

**RCA Records** (*Radio Corporation of America*) er eit amerikansk plateselskap og er eit av dei underordna selskapa til Sony BMG. RCA vart stifta i 1901 som Victor Talking Machine Company, seinare «RCA Victor».

RCA er namnet på tre ulike plateselskap: RCA Records er for pop, rock og country. RCA Victor er for blues, verdsmusikk, jazz og teatermusikk, som inkluderer dotterselskapet «Bluebird Records». RCA Red Seal er plateselskapet for klassisk musikk.

## Sjå òg
*RCA Camden

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Reprise Records

**Reprise Records** er eit amerikansk plateselskap ått av Warner Music Group, og det opererer gjennom Warner Bros. Records. Plateselskapet vart stifta av Frank Sinatra i 1960.

Kjende artistar signert under Reprise Records er mellom anna Frank Sinatra, The Smashing Pumpkins, Avenged Sevenfold, The Used, Mastodon, Eric Clapton, Green Day, Fleetwood Mac, Josh Groban, My Chemical Romance, Tiny Tim og Depeche Mode.

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
Atlantic Records

**Atlantic Records** (**Atlantic Recording Corporation**) er eit amerikansk plateselskap som er ått av Warner Music Group. Det vart stifta i 1947 av Ahmet Ertegün og Herb Abramson. Plateselskapet er mest kjent for satsinga si hovudsakleg innan musikksjangrar som rhythm & blues, rock 'n' roll og jazz, men har òg fleire artistar i sjangrane rock, pop, hardrock og progressiv rock. Atlantic Records var lenge eit av dei viktigaste og største uavhengige plateselskap i USA, men er i dag ein del av Warner Music Group, som slo saman Atlantic Records og Elektra Entertainment Group til Atlantic Records Group i 2004. 

## Underselskap i Atlantic Records
* Bad Boy Records
* Elektra Records
* Roadrunner Records

## Artistar med utgjevingar på Atlantic (utval)
### Noverande
*AC/DC
*Toni Braxton
*James Blunt
*Crosby, Stills, Nash & Young
*Phil Collins (USA og Canada)
*Craig David
*John Coltrane
*The Corrs
*King Crimson
*Wilson Pickett
*Rush
*The Shadows
*Stone Temple Pilots

### Tidlegare
*Genesis
*Led Zeppelin
*Velvet Underground
*Yes
*Ray Charles
*Alice Cooper
*Dream Theater
*Emerson Lake and Palmer
*Aretha Franklin
*Foreigner
*Bob Geldof (USA og Canada)
*INXS
*Lynyrd Skynyrd
*Charles Mingus
*Manowar
*Rolling Stones
*Testament

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Atlantic Records|Atlantic Records]]» frå ,  den 23. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
* 
* Warner Music Group si side om Atlantic Records Group 
* Atlantic Records sitt design på www.collectable-records.ru
* Atlantic Records: The House that Ahmet Built  dokumentar frå TV-kanalen PBS' serie *American Masters*
Pye Records

**Pye Records** er eit britisk plateselskap. Pye sine mest kjende artistar var Lonnie Donegan (1956–1969), Petula Clark (1957–1971) og The Kinks (1964–1971). Selskapet bytte namn i 1980, men tok namnet tilbake i 2006.

The Pye Company selde opphavleg TV- og radioapparat. Selskapet kjøpte opp Nixa Records i 1953 og hamna slik i platebransjen. I 1955 kjøpte selskapet opp Polygon Records, eit selskap som hadde far til Petula Clark i kontroll over distribusjonen av platene hennar. Dermed oppstod **Pye Nixa Records**. I 1959 vart namnet endra til Pye Records, og ATV åtte 50% av selskapet. ATV kjøpte opp dei attverande aksjane i 1966. To underavdelinger oppstod, Pye Golden Guinea Records og Piccadilly Records. I 1970 lanserte Pye folk, jazz, blues og progressive artistar på Dawn Records, og den mest kjende artisten der var Mungo Jerry.

Då namnerettane opphøyrde i 1980, endra selskapet namn til PRT Records. Katalogen hamna då i eige hos Castle Communications.

I 1958 vart Pye International Records starta. Selskapet distribuerte mange amerikanske etikettar, inkludert Chess Records, A&M Records, Kama Suttera Records, Colpix Records, Buddah Records, og King Records i Storbritannia.

I 1960 lanserte Pye lågbudsjettsetiketten **Marble Arch** som relanserte ei rekkje tidlegare Pye-utgjevingar.

I juli 2006 vart Pye reaktivert av Sanctuary for å utgje «indie» pop og «alternative» artistar.

## Kjende artistar på Pye Records
* Lonnie Donegan (1956–1969)
* Petula Clark (1957–1971)
* Joan Regan (1960–1961)
* Donovan (1965–1971)
* Sandie Shaw (1964–1972)
* The Kinks (1964–1971)
* The Searchers (1963–1967)
* The Honeycombs (1964–1965)
* The Ivy League (1965–1966)
* David Bowie (1965–1966)
* Status Quo (1968–1971)
* Mungo Jerry (1970–1974)
* Brotherhood of Man (1976–1978)
* The Real Thing (1976–1979)
* Kenny Ball and his Jazzmen
* Chris Barber's jazzband

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Pye Records|Pye Records]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
Marble Arch

**Marble Arch** er eit bogemonument i kvit marmor som i dag står nær Speakers' Corner i Hyde Park i London, ved vestenden av Oxford Street. Namnet blir også brukt om staden like rundt monumentet  og undergrunnsstasjonen Marble Arch.

Monumentet blei utforma av arkitekten John Nash i 1828 som ein seremoniell portal til Buckingham Palace, den nye kongelege residensen som også blei utforma av Nash. Han er basert på Konstantinbogen i Roma, og er bygd i carraramarmor. Marble Arch blei opphavleg sett opp på The Mall like utanfor Buckingham Palace, men det viste seg raskt at opningen var for smal til at monarken si vogn kunne køyra gjennom. Han blei derfor flytta til si noverande plassering i 1851. 

Bogen står like ved Tyburn, der ein utførte talrike offentlege avrettingar mellom 1388 og 1793. Ein plakett som markerer staden er sett ned på ei trafikkøy like ved. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Marble Arch|Marble Arch]]» frå , den 18. oktober 2011.*
London Records

**London Records** er eit plateselskap med hovudkvarter i Storbritannia. Det distribuerte opphavleg plater i USA, Canada og Latin-Amerika frå 1947 til 1979, før det vart eit delvis sjølvstendig selskap. 

London Records oppstod etter ein strid om eigarskapen mellom den britiske greina og den amerikanske greina av Decca Records. 

## Tidlegare London Records-artistar
* Ace of Base
* All Saints
* The Bachelors
* Bloodstone
* Bananarama
* Blancmange
* Teresa Brewer
* Bronski Beat
* Marianne Faithfull
* Fine Young Cannibals
* Funkapolitan
* Garolou
* Genesis
* Grotus
* The Kinks
* Dannii Minogue
* Los Bravos
* Vera Lynn
* Mantovani
* Marmalade
* Moody Blues
* The Nashville Teens
* No Sweat
* Onslaught
* Poppy Family
* Rolling Stones
* Salt N Pepa
* Savoy Brown
* Sleep
* Specimen
* The Tornados
* The Turtles
* Unit 4 + 2
* Universal
* Holly Valance
* Whigfield
* Win
* Y&T
* ZZ Top
* Meat Puppets

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:London Records|London Records]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Diskografiar
MTV

**MTV** (**Music Television**) er ein amerikansk musikk-tv-kanal basert i New York. Han vart lansert 1. august 1981 for spele musikkvideoer på lufta med kjente VJ-ar.

Michael Jackson var den første svarte artisten som viste musikkvideoane sine på **MTV**. Takket vere Jackson, vart MTV til noko heilt anna. MTV kom med ei kunngjering i 2009 der dei sa: «MTV laga ikkje Michael Jackson, han laga oss. Ingen andre rocka VMA som han gjorde! Full respekt frå MTV»

John Lack som leia opningsshowet sa følgjande  «Ladies and gentlemen, Rock and Roll», og den første musikkvideoen som vart spelt var The Buggles med «Video Killed the Radio Star». Den andre videoen som vart spelt, og som ikkje vart like kjend, var Pat Benatar med «You Better Run».

I dag spelar MTV eit avgrensa utval av musikkvideoer, noko ein òg kan sjå på MTV Norge. Utover 1990-talet vart det satsa meir på seriar og røyndomsdrama retta mot tenåringar og unge vaksne. Dette auka ytterlegare etter millenniumskiftet, noko som gjekk på kostnad av kanalen sine musikkvideoar. I 2010 avgjorde kanalen seg å distansere seg frå omgrepet «Music Television», men ville likevel halde det gamle namnet. MTVs sin marknadssjef Tinte Exarhos uttalte i den samanhengen at: «*Dei som ser på kanalen i dag refererer ikkje til MTV som ein musikkanal. Det har ikkje lenger den same emosjonelle sambandet*».

Sidan lanseringen har MTV revolusjonert musikkbransjen med slagord som «Eg vil ha min MTV», noko som har vorte eit særs kjent slagord, og er mykje brukt på folkemunnane. Konseptet med Video Jockey vart populært, og ideen om ein dedikert video-basert stikkontakt for musikk vart lansert, og både artistar og fans fann ein sentral stad for musikkarrangement, nyhende og tilbod. MTV har òg vore referert utalde gonger i populærkulturen av musikarar, andre TV-kanalar og-program, filmar og bøker.

MTV har seinare skapt mange systerkanalar i USA og tilslutta kanalar internasjonalt, mellom dei MTV Noreg og MTV Europe. Den moralske innverknaden på unge menneske, inkludert døme på sensur og sosial aktivisme, har vore grunnlag for debatt i mange år. Avgjersla til MTV om å fokusere meir på røyndomsdrama har òg skapt debatt sidan 1990-talet.

## MTV2
1. august 1996 var oppstarten for MTV2, med opphavleg mål om å spele musikkvideoer kontinuerleg utan reklameavbrot, sidan MTV hadde byrja å dreie innhaldet mot program som ikkje var musikkrelaterte. Dette vart endra på slutten av 2002, og i dag viser dei musikkvideoer, musikkrelaterte program og program som er pop- og ungdomskultur-relaterte. Målgruppa er tenåringar og personar tidleg i 20-åra.

## Sjå òg
*MTV Europe
*MTV Norge
*MTV Unplugged

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:MTV|MTV]]» frå ,  den 23. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

## Bakgrunnsstoff
*
Hammondorgel

**Hammondorgelet** er eit elektromekanisk orgel som vart designa og bygd av Laurens Hammond rundt 1934.

Sentralt i oppbygginga av instrumentet står den såkalla tonegeneratoren som blir drive av ein elektrisk motor som er synkronisert med elektrisitetsforsyninga sin nettfrekvens (50 (EU) eller 60 Hz (USA)). Tonegeneratoren består av ei rekkje såkalla roterande tonehjul som er metallskiver med nær sinusforma mønster i perifien. Ein stavmagnet, med ein omvikla spole som vidare er kopla til ein LC-parallellresonanskrets (filter), er plassert heilt inn mot ytre periferi av kvart tonehjul, og det elektriske signalet frå kvart enkelt tonehjul vil då vere å samanlikne med ei orgelpipe. Signala blir saman blanda i tilhøve til registrering og tangentkombinasjon og blir vidare forsterka i ein relativt avansert røyrbasert forsterkar. Orgelet produserer ein temperert, varm og levande lyd.

Dei mest kjende modellane, Hammond B3 og C3 kom i 1954, og var då vorte utvida med eit såkalla «touch response»-perkusjonssystem og ein scanner vibrato. Det meste av det originale designen frå tidlegare var likevel heldt.

Hammondorgelet vart opphavleg selt til kyrkjer som eit billegare alternativ til pipeorgelet, men kom til å bli brukt i jazz, blues og i større grad i rockemusikk (på 60- og 70-talet) og gospelmusikk. Hammondorgelet vart gjerne nytta i kombinasjon med såkalla Leslie-høgttalarkabinett (med roterande horn og basshøgttalarbaffel). Dette introduserer både ein amplitude- og frekvensmodulasjon av signalet og dessutan ein konstant dopplareffekt, noko som spreier lydspekteret mykje.

Det originale hammondorgelet har festa posisjonen sin i historia og er framleis mykje nytta i orkester på grunn av den unike lyden og solide konstruksjonen. Dette til trass for at siste tonehjulsmodell rulla ut av fabrikken i 1974 og at fleire digitale etterlikningar har kome til dei seinare åra. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Hammondorgel|Hammondorgel]]» frå ,  den 23. januar 2011.*
Polydor Records

**Polydor** (grunnlagd 1924) er eit internasjonalt, opphavleg tysk plateselskap med hovudkvarter i London. Selskapet vart etablert av Deutsche Grammophon i 1924, og retta seg inn mot popmusikk etter den andre verdskrigen (1946). Den britiske avdelinga vart etablert seinare i 1956 og distribuerte The Beatles sine tyske innspelingar med Bert Kaempfert som produsent. I USA vart PolyGram eit resultat av Polydors fusjon med Phonogram Records (i 1972), og tok seinare over Decca og andre merke.

Selskapet hadde òg det samtidige merket Mercury Records for visse typar musikk. PolyGram inngjekk under selskapet Universal Music Group frå 1998, og forsvann frå den amerikanske marknaden. Merket blir framleis nytta i England for britiske artistar som Klaxons, Sophie Ellis-Bextor, Take That og Kaiser Chiefs, og dessutan distribusjon av amerikanske Eminem og Gwen Stefani.

I Noreg hadde Telefunken ansvaret for Polydor i 1930-åra (med mellom anna Ivar Ruste som artist). Seinare følgde Proton. Polydor overtok etikettane *Nor-Disc* og *Karusell* frå Arne Bendiksen sitt plateselskap i 1964. Ei rekkje norske artistar har vorte utgjeve på Polydor, mellom andre Åse Kleveland, Per Asplin, The Pussycats, Terje Rypdal, Wenche Myhre, Finn Kalvik, Lillebjørn Nilsen, Jon Arne Corell, Ole Paus, Benny Borg, Åge Aleksandersen, Ketil Bjørnstad, Birgitte Grimstad, Frode Alnæs, og Jan Werner Danielsen.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Polydor Records|Polydor Records]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  


## Bakgrunnsstoff
* 
* Polydor i Tyskland
Music Corporation of America

**The Music Corporation of America**, vanlegvis berre kjent som **MCA**, var eit USA-basert musikkføretak. MCA publiserer musikk, bøker og driv eit plateselskap.

## Historie
MCA vart grunnlagt som eit «musikkbooking»-agentur basert i Chicago i 1924 av Jules Stein. Firmaet var pionerar med å praktisere band på turne. Tidleg framståande MCA-booka artistar inkluderte King Olvier og Jelly Roll Morton.

Lew Wasserman vart raskt forfremma og sett til å styre MCA i nesten 40 år. Under leiinga hans ekspanderte firmaet til fjernsyn (grunnla EMKA, Ltd., som eig Paramounts filmbibliotek før 1948 og Revue Studios, toppleverandøren av fjernsyn for alle kringkastingsnettverk i 30 år). Wasserman ekspanderte òg MCA med å kjøpe Universal Studios i 1962, snudde det rundt og gjorde det om til filmstudio. Andre leiarar i firmaet er Sidney Sheinberg, som var styreleiar for MCA, og Ned Tanen, tidlegare sjef for Universal Pictures.

MCA gjekk inn i platebransjen i 1962 med oppkjøpet av det USA-baserte Decca Records, som inkluderte Coral Records og Brunswick Records. Desse etikettane vart lagt under MCA Records tidleg på 1970-talet. Firmaet gjekk inn i forlagsbransjen i 1975 med oppkjøpet av G. P. Putnam's Sons. I 1979 kjøpte det opp ABC Dunhill Records med dotterselskapa ABC Records, Paramount Records, Impulsive Records, Dot Records og Dunhill Records. Chess Records vart kjøpt i 1985 medan Motown Records vart kjøpt i 1988 og selt igjen til Polygram i 1993.

GRP Records og Geffen Records vart kjøpt opp i 1990, det same året som MCA Corporations holdingselskap vart kjøpt opp av Matsushita-gruppa.

Seagram Company Ltd. kjøpte i 1995 80% av aksjane i *MCA INC.* og same år droppa dei nye eigarane MCA-namnet og firmaet endra struktur til Universal Studios og musikkdivisjonen deira, *MCA Music Enternainment Group* vart døypt om til Universal Music Group. I 1996 selde Seagram G. P. Putnam's Sons til Pinguin Group. I 1998 kjøpte Seagram PolyGram frå Phillips og fusjonerte det med Universal Music Group. Når Seagram Company Ltd. så vart kjøpt opp av det franske selskapet Pernod Ricard, vart Universals holding selt til Vivendi Universal.

Våren 2003 vart MCA Records lagt under Geffen Records. Deira country-etikett MCA Nashville Records er enno i drift.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Music Corporation of America|Music Corporation of America]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Universal Music Group si heimeside
Magasinet Blender

***Blender*** var eit amerikansk musikkmagasin som kalla seg sjølv «den ultimate guiden til musikk og anna». Det var òg kjend for stundom vågale bilete av kjendisar. 

Det samla lister av album, artistar og songar, mellom anna over ting som var best eller verst. I kvart nummer var det meldingar av heile diskografien til ein utvald artist, der kvart album i tillegg vart analysert. Magasinet starta opp i 1994, men vart nedlagd i mars 2009 då det berre vart tilgjengeleg over Internett.

## Kjelder

* *Denne artikkelen bygger på «[[:en:Blender (magazine)|Blender (magazine)]]» frå ,  den 23. januar 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
* Offisiell nettstad
Johann Christoph Bach I

**Johann Christoph Bach** () var ein tysk komponist frå familien Bach, og blir rekna som den viktigaste komponisten i famlien frå sin generasjon.

Johann Christoph Bach var fødd i Arnstadt.  Han var son av Heinrich Bach, som var grandonkel av Johann Sebastian Bach. Komponistbroren Johann Michael Bach blei svigerfaren til J.S. Bach. Sonen Johann Nicolaus Bach blei også komponist.

Johann Christoph Bach var organist i Schlosskapelle i Arnstadt frå 1663, og frå 1665 i Georgenkirche i Eisenach, der han også var cembalist i hofforkesteret. Han døydde i Eisenach i 1703.

Berre få av verka til Johann Christoph Bach er bevarte:
* tolv motettar
* sju eller åtte kyrkjekonsertar («Geistliche Konzerte»)
* to ariar
* rundt femti orgelkoralar
* Preludium og fuge i Ess-dur for orgel
* tre variasjonar for cembalo

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johann Christoph Bach I|Johann Christoph Bach I]]» frå , og «[[:en:Johann Christoph Bach|Johann Christoph Bach]]» frå  den 24. januar 2011.*  
 
## Bakgrunnsstoff
* Diskografi over Bach-familiens verk  (tysk)
*
Eisenach

**Eisenach** er ein tysk by i Thüringen med rundt  innbyggjarar (2007). Han ligg 215 moh. på den nordvestlege skråninga av Thüringer Wald. 

## Soge
Eisenach blei grunnlagt på 1100-talet og fekk byrettar i 1283. Martin Luther omsette Det nye testamentet til tysk her under eksil på borga Wartburg. I 1685 blei Johann Sebastian Bach fødd i Eisenach. Slektningen hans Johann Christoph Bach og to andre store barokkomponistar, Johann Pachelbel og Georg Philipp Telemann, verka her.

Fleire møte av tyding i tysk historie har vore haldne i eller ved Eisenach, mellom anna blei det tyske sosial-demokratiske partiet (SPD) stifta her i 1869.

## Skildring
I sentrum av byen ligg Marktplatz, med fleire bindingsverkhus, apotek, det gamle rådhuset frå 1638 og slottet frå 1742–45 der ein finn Thüringer Museum. Borga Wartburg ligg på ei høgd 400 meter over byen. I 1999 blei borga sett opp på UNESCO si verdsarvliste. I byen finst også eit *Lutherhaus* til minne om Martin Luther og eit *Bachhaus* til minne om Bach.

## Økonomi
Historisk har Eisenach hatt stor tyding for tysk bilproduksjon. Ein framstilte EMW og Wartburg i det tidlegare Aust-Tyskland, og etter gjenforeininga BMW og Opel. Industrien i byen omfattar i tillegg produksjon maskinar, kjemikaliar og elektrotekniske artiklar. Turisme er også viktig.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder


----
**Denne artikkelen bygger på «[[:da:Eisenach|Eisenach]]» frå , og «[[:nb:|Eisenach]]» frå  den 24. januar 2011.*  
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Eisenach|Eisenach]]» frå , og «[[:sv:|Eisenach]]» frå  den 24. januar 2011.*
Johann Christoph Bach

Fleire medlemmer av musikarfamilien Bach hadde namnet **Johann Cristoph Bach**:

*Johann Christoph Bach I, son av Heinrich Bach
*Johann Christoph Bach (1645-1693), ein onkel av Johann Sebastian Bach og tvillingbror til JSB sin far, Johann Ambrosius Bach
*Johann Christoph Bach III (1671–1721), eldstebroren til Johann Sebastian Bach
*Johann Christoph Friedrich Bach (1732–1795), den nest yngste av Johann Sebastian Bach sine fire komponerende sønner
Johann Christoph Bach (1645-1693)

**Johann Christoph Bach** () var ein tysk barokkmusikar frå familien Bach.

Johann Christoph Bach var fødd i Erfurt. Han var son av bymusikanten Christoph Bach d.e. og tvillingbror til Johann Ambrosius Bach, som igjen var far til Johann Sebastian Bach.

Han døydde i Arnstadt. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johann Christoph Bach (1645-1693)|Johann Christoph Bach (1645-1693)]]» frå ,  den 24. januar 2011.*
VH1

**VH1** (**VH-1: Video Hits One** fram til 1994) er ein amerikansk kabel-TV-kanal som sender musikk- og livsstilsprogram. Han vart starta i januar 1985 av Warner-Amex Satellite Entertainment, på det tidspunktet del av Warner Communications som òg eigde MTV. Begge kanalane er i dag eigd av Viacom. Kanalen vart oppretta med omsyn på eit eldre publikum enn søsterkanalen MTV.
Chess Records

**Chess Records** var eit plateselskap i Chicago i Illinois i USA, stifta 1952. Det vart drive av dei polsk-jødiske brørne Leonard Chess (eigentleg Lejzor Czyz) og Phil Chess (Fiszel Czyz).

Chess Records vart kjent for den typen blues, rock'n'roll og rhythm & blues som vart spelt inn i studioa deira i Chicago. Selskapet gav ut artistar som Muddy Waters, Howlin' Wolf, Chuck Berry og Bo Diddley. Andre artistar som var knytt til Chess Records var Willie Dixon, Sonny Boy Williamson II, Gene Ammons, Jimmy Rogers, Little Walter, The Moonglows, Etta James, Minnie Riperton med fleire. Særleg Willie Dixon var ein viktig person på Chess Records. I tillegg til å vere ein dugeleg bassist og produktiv låtskrivar, medverka han òg som innspelingsprodusent på mange utgjevingar og vart ein slags gallionsfigur for selskapet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Chess Records|Chess Records]]» frå ,  den 24. januar 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
* Chess Records studio  (engelsk)
* Chess' historie (engelsk)
Johann Christoph Bach III

**Johann Christoph Bach** () var ein tysk organist frå Bach-familien, storebroren til Johann Sebastian Bach.

Johann Christoph Bach var fødd i Erfurt. Foreldra Johann Ambrosius Bach (1644/45–1695) og Maria Elisabeth Lämmerhirt (ca. 1663-1694) døydde då Johann Christoph var 23. Han fekk då ansvaret for veslebrørne Johann Sebastian og Johann Jakob

Johann Christoph Bach vart organist ved Michaeliskirche i Ohrdruf i 1690, og var allereie høgt akta både som musikar. Han budde i Ohrdruf til han døydde.

I 1686 fekk Johann Christoph opplæring av Johann Pachelbel, ein viktig og erfaren organist. Kunnskapane han fekk gjennom Pachelbel gav han vidare til borna sine og yngre brør. Alle dei fem sønene hans blei dugelege musikarar, og etterkomarane hans var i over 100 år organistar ved Michaeliskirche eller kantorar ved latinskulen.

Den musikkhistoriske tydinga til Johann Christoph Bach kjem ikkje berre av at han gav broren sin Johann Sebastian ei solid musikalsk grunnutdanning, men han var òg sentral for overleveringa av klaviaturmusikk frå den midttyske barokken. To manuskript opptegnet frå byrjinga av 1700-talet er overlevert via Johann Christoph Bach: den såkalla *Andreas-Bach-Buch* og det *Möllerske Håndskrift*. Desse nøye nedskrivne manuskripta, som òg inneheld autografar av Johann Sebastian Bach, er dei einaste overleverte kjeldene til einskilde betydelege verk av til dømes Dietrich Buxtehude, Nicolaus Bruhns og Johann Pachelbel. 

## Bakgrunnsstoff
* Utførleg biografi 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Johann Christoph Bach III|Johann Christoph Bach III]]» frå ,  den 24. januar 2011.*
King Harvest (Has Surely Come)

**«King Harvest (Has Surely Come)»** er ein song skriven av Robbie Robertson for The Band og vart opphavleg gjeven ut på det andre albumet deira, *[[The Band av The Band|The Band]]* frå 1969.  

Songen vert fortalt frå førsteperson som ein fattig bonde, som i aukande desperasjon, fortel om uhella han har vore ute for. Det kom ikkje regn og avlingane hans døydde, loven hans brann ned og han enda opp i eit slumkvarter. Ein fagforeiningsmann dukkar opp og lover å betre ting. Rockekritikaren Greil Marcus kalla han «The Band sin song om øydelagde håp på landet» og meinte at «King Harvest» kanskje var den beste songen til Robertson og det beste dømet på korleis bandet skreiv og spelte songar.

Songstrukturen er uvanleg: Versa, sungen av vokalisten Richard Manuel er energisk, medan refrenget (sungen av Manuel og Levon Helm) er rolegare, i motsetnad til ein vanleg songstruktur. Dette viser kanskje til det desperate, men usikre håpet som forteljaren har om fagforeininga.

## Medverkande
*Rick Danko- Bassgitar, øvre vokal i refrenget
*Levon Helm- Trommer, nedre vokal i refrenget
*Garth Hudson- Lowrey-orgel
*Richard Manuel- Solovokal
*Robbie Robertson- Elektrisk gitar
*John Simon- Wurlitzer elektrisk piano gjennom «svart boks»

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:King Harvest (Has Surely Come)|King Harvest (Has Surely Come)]]» frå ,  den 24. januar 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*
Rihanna

**Robyn Rihanna Fenty**, kjend som **Rihanna** () er ein barbadisk-amerikansk songar og modell. Ho haddde per 28. november 2010 hatt ni singlar på førsteplassen av Billboard Hot 100, det meste for nokon kvinneleg artist sidan tusenårsskiftet. Hitsinglane hennar omfattar «SOS», «Umbrella», «Take A Bow», «Disturbia», «Live Your Life», «Rude Boy», «Love The Way You Lie», «What's My Name» og «Only Girl (In The World)».

Rihanna er fødd på Barbados, men flytta til USA som sekstenåring for å fremja karrieren si.

## Utgjevingar
;Album
* 2005: *[[Music of the Sun]]*
* 2006: *[[A Girl Like Me]]*
* 2007: *[[Good Girl Gone Bad]]*
* 2009: *[[Rated R]]* 
* 2010: *[[Loud]]*
* 2011: *Talk That Talk* 
* 2012: *Unapologetic* 
* 2016: *Anti*

## Galleri

Rihanna AMA 2009 Red carpet.jpg|Rihanna i 2009.
Rihanna V Festival 2011 cropped.jpg|Rihanna i 2011.


## Kjelder

## Bakgrunnsstoff

*
* Rihanna på X/Twitter
*