open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Saratovbrua

**Saratovbrua** (russisk *Саратовский мост*) over Volga i Saratov i Russland var den lengste brua i Sovjetunionen då ho vart opna i 1965. Ho har ei lengd på 2803,7 meter, og brua forbind Saratov på vestbreidda av Volga med Engels på austbreidda.

I oktober 2009 opna ein ny bru ved landsbyen Pristannoje ikkje langt frå Saratov, etter ein 18 års byggeperiode. Den nye brua har ei total lengd på 12 760 meter.

## Bakgrunnsstoff
Honey Hill

**Honey Hill** er ein ås i byen Cambridge i England. Han ligg sørvest for Castle Hill på andre sida av Castle Street. Mot sør ligg Northampton Street.

**Honey Hill Mews** ligg i dag på åsen.

Like i nærleiken er Kettle's Yard, St Peter's Church og Cambridge & County Folk Museum.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Honey Hill|Honey Hill]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Little Trees Hill

**Little Trees Hill** er det høgaste punktet i Gog Magog Downs, ein kalksteinsrygg som strekkjer seg fleire kilometer søraustover frå Cambridge i England. Det går ein sti opp til toppen av åsen. 

Frå toppen er det flott utsyn vestover, og ein må 80 km lenger mot nordvest før ein finn høgare land, ved Lincolnshire Wolds (men sikta er sjeldan god nok til at ein ser så langt) Frå toppen har ein utsikt over heile byen Cambridge, og på andre sida ligg Madingley Hills, Cam-dalen og Castle Hill.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Little Trees Hill|Little Trees Hill]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Newmarket Ridge

**Newmarket Ridge** er ein rygg av låge kalksteinsåsar som strekkjer seg over 30 km frå Bishop's Stortford i Hertfordshire til Bury St Edmunds i Suffolk, gjennom den søraustlege delen av Cambridgeshire.

Det høgaste punktet langs ryggen er Great Wood Hill, det høgaste punktet i Suffolk.

Det er fleire toppar over 100 meter, men åsane i denne regionen har ofte bratte sider med flate toppar, noko som medfører låg primærfaktor. Eit punkt er Biggin Common, nær landsbyen Castle Camps. Trass i at landemerket er prominent og det høgaste punktet i om lag 20 km omkrins, er primærfaktoren berre 20 meter til den noko høgare Great Wood Hill, 28 km unna. 

## Byar og landsbyar nær Newmarket Ridge
*Haverhill
*Bishop's Stortford
Rivey Hill

**Rivey Hill** er ein ås oppfor Linton i Cambridgeshire. Han er det høgaste punktet i fleire kilometers omkrins og ligg 112 meter over havet, som er høgt for dette området. Åsane har bratte sider ned mot Linton og toppen har ein primærfaktor på 21 meter. På toppen står eit stort vasstårn, som ein kan sjå frå lang avstand. 

Det går ein sti rundt åsen til toppen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rivey Hill|Rivey Hill]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Rowley's Hill

**Rowley's Hill** er ein ås i Cambridgeshire, nær landsbyane Harston og Newton. Sjølv om han er forholdsvis låg (50 moh) har han ein relativt høg primærfaktor sidan området kring er lågland. 

På nordaustsida av åsen, St Margaret's Mount (), står det ein obelisk. Han er til minne om Gregory Wale, frå Little Shelford, på 1700-talet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Rowley&#39;s Hill|Rowley&#39;s Hill]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Wandlebury Hill

**Wandlebury Hill** er ein ås i Gog Magog Downs, ein rygg av låge kalksteinsåsar som strekkjer seg fleire kilometer søraustover frå Cambridge. Med ei høgd på 74 meter over havet er han like høg som den nærliggande Little Trees Hill, sjølv om sistnemnde er meir kjend som landemerke. 

Toppen høyrer til Wandlebury Country Park, eit naturrservat eigd av Cambridge Preservation Society. Wandlebury var alt busett i bronsealderen og for 2500 år sidan låg det eit jernalderfort her kalla Wandlebury Ring. Åsfortet hadde sirkelforma grøfter og jordmurar som vart halde på plass av trepalisadar. Sjølv om fortet er borte i dag, kan ein framleis sjå grøfta rundt. Wandlebury House, der mellom anna Francis Godolphin, låg innanfor ringen. Huset er i dag rive ned, men stallen står framleis og vert nytta som kontor for Cambridge Preservation Society. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Wandlebury Hill|Wandlebury Hill]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Askøybrua

**Askøybrua** er ei hengebru frå fastlandet til Askøy i Hordaland. Brua har det lengste bruspennet i Noreg og var Skandinavias lengste hengebru då ho vart bygd. Brua består av to køyrefelt og eit fotgjengarfelt. Ho har til saman sju spenn.

Ho vart opna den 12. desember 1992 og er ein del av fylkesveg 562.

## Bakgrunnsstoff
Axe Edge Moor

**Axe Edge Moor** er dei store lyngmoane vest for Buxton i Peak District. Dei består hovudsakleg av hard korna sandstein. Det høgaste punktet er 551 meter over havet, noko lågare enn Shining Tor, som ligg 5&nbsp;km mot nordvest på andre sida av starten på Goytdalen).

Lyngmoane er kjelda til River Dove, River Manifold, River Dane, River Wye og River Goyt. Den nest høgastliggande puben i England, Cat and Fiddle Inn]], ligg her. Lyngmoane ligg mellom grevskapa Derbyshire, Staffordshire og Cheshire, som møtest på sørvestsida ved Three Shire's Head. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Axe Edge Moor|Axe Edge Moor]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Bickerton Hill

**Bickerton Hill** er to låge åsar av raud sandstein frå sørenden av Mid Cheshire Ridge i Cheshire, nordvest i England. Det høgaste punktet Raw Head ligg på den nordlege åsen og har ei høgd på 227 meter over havet. Delar av den sørlege åsen vert òg kalla Larkton Hill.

Det er spor etter busetnadar på åsen frå yngre steinalder eller bronsealderen. Jordvollane frå eit åsfort frå jernalderen, Maiden Castle, ligg på den sørlege toppen og har status som Scheduled Monument. Det har vore dagbrot og gruver for kopar i åsane sidan 1600-talet og eit maskinrom står att frå gruveindustrien. Fleire grotter finst i sandsteinen og somme har vore busette. 

Eit stort område av den sørlege åsen er verna som Site of Special Scientific Interest (SSSI) på grunn av biologien her. Mykje av åsen er eigd av National Trust. På platået på toppen er ei stor lyngslette, som er sjeldan i Cheshire. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bickerton Hill|Bickerton Hill]]» frå ,  den 22. mars 2011.*  

## Bakgrunnsstoff
The Cloud i Peak District

**The Cloud** er ein særeigen ås som ligg på grensa mellom Cheshire og Staffordshire berre nokre kilometer vest for Peak District nasjonalpark. 

Han har ei høgd på 343 meter over havet og er ein av dei høgaste åsane i området. Platået på toppen er kledd med lyng og ein har godt utsyn over Congleton, Biddulph, Macclesfield, Holmes Chapel, og Stor-Manchester. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Cloud (Peak District)|The Cloud (Peak District)]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Peckforton Hills

**Peckforton Hills** er ein sandsteinsrygg som går om lag frå nordaust-sørvest vest i det engelske grevskapet Cheshire. Dei danner ein vesentleg del av den lengre Mid Cheshire Ridge som strekkjer seg sørover frå Frodsham mot Malpas. 

**Bulkeley Hill** ligg i sørenden og ryggen heldt fram sørpver med Bickerton Hill. Det høgaste punktet er Peckforton Point (203 moh), like nord for Bulkeley Hill og Stanner Nab (200 moh), som ligg mot nordenden av ryggen. 

Av busetnader kring åsen finn ein Burwardsley i vest, Beeston i nord, Peckforton i aust og Bulkeley i sør. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Peckforton Hills|Peckforton Hills]]» frå ,  den 22. mars 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Shining Tor

**Shining Tor** er ein ås i Peak District i England, mellom byane Buxton og Macclesfield, på grensa mellom Derbyshire og Cheshire. Toppen er det høgaste punktet i Cheshire med ei høgd på 559 meter over havet. Ordet *tor* tyder ein høg ås og kjem frå gammalengelsk.

Ein kan nå toppen langs mange stiar, men det er vanlegast å starte frå Goytdalen ved Errwood-reservoaret. Toppen er forholdsvis flat, så sjølv om toppen er høg, er det ikkje like godt utsyn i alle retningar. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shining Tor|Shining Tor]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Gog Magog Downs

**Gog Magog Downs** (òg kalla **Gog Magog Hills** eller berre **the Gogs**) er ei rekkje låge kalksteinsåsar, som strekkjer seg fleire kilometer søraustover frå Cambridge i England. Det høgaste punktet er markert som Telegraph Clump med ei høgd på 75 meter. Området er udefinert, men omfattar om lag det høgareliggande område nordvest for passet ved at Worsted Lodge.

I motsetnad til åsane nær Newmarket Ridge, som har bratte sider, men flate toppar, har desse åsane meir markante toppar og er lettare å få auge på. 

## Fotnotar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Gog Magog Downs|Gog Magog Downs]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Shutlingsloe

**Shutlingsloe** er ein ås nær landsbyen Wildboarclough, aust i grevskapet Cheshire. Han ligg sør for Macclesfield Forest, i utkanten av Peak District og innanfor Peak District nasjonalpark.

Åsen har bratte sider og ein særeigen profil, stundom skildra som 'Cheshire sitt Matterhorn'. Det er det tredje høgaste punktet i grevskapet etter Shining Tor og Whetstone Ridge med ei høgd på 506 meter over havet. Ein har flott utsyn over Cheshire frå toppen. 

Namnet kjem frå det gammalengelske 'Scyttel's hlaw' som tyder 'Åsen til Scyttel (eit namn)'.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Shutlingsloe|Shutlingsloe]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Tegg's Nose

**Tegg's Nose** er ein ås aust for Macclesfield i Cheshire i England. Han har ein kort rygg med det høgaste punktet på 380 meter over havet. Han ligg vest i Peak District, men utanfor nasjonalparken. Mykje av åsen ligg innanfor **Tegg's Nose Country Park**, styrt av Cheshire East Council Countyside Management Service. 

Tidlegare vart det hogd ut møllesteinar her og består i dag av fleire miljø som lyngheilandskap, enger, jordbruksland, lauvskog og eit rikt dyreliv. Åsen er ein del av eit fritidsområde som vert nytta til fotturar, orientering, hesteriding, sykling, fjellsykling, fjellklatring, sledekøyring og fritidsfiske.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tegg&#39;s Nose|Tegg&#39;s Nose]]» frå ,  den 22. mars 2011.*  
 

## Bakgrunnsstoff
What Is and What Should Never Be

«**What Is and What Should Never Be**» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå *[[Led Zeppelin II]]* frå 1969. Han vart skriven av Jimmy Page og Robert Plant.

Det var ein av dei første songane som Page nytta Gibson Les Paul-gitaren på ein innspeling, som han seinare skulle verte kjend for å bruke. Det vart nytta ein liberal bruk av stereo, sidan gitarane flyt fram og tilbake mellom kanalane. På vokalen til Robert Plant vart det nytta phaser på versa. 

Dette er ein av dei første songane som vart spelt inn der Robert Plant var tilskriven som låtskrivar. I følgje rockjournalist Stephen Davis, forfattar av Led Zeppelin-biografien *Hammer of the Gods: The Led Zeppelin Saga*, omhandlar teksten ein romanse Plant hadde med den yngre systera til kona si.

«What Is and What Should Never Be» vart spela på konsertane til Led Zeppelin mellom 1969 og 1972. Eit opptak frå the Royal Albert Hall i 1970 er å sjå på *[[Led Zeppelin (DVD)|Led Zeppelin DVD]]*.

Songen har inspirert til namn på ein episoden i tenåringsdramaet *[[One Tree Hill]]*, og ein episode av *[[Supernatural]]*, samt ein episode av komiserien *[[That 70s Show]]* og ein frå actiondramaet *[[Covert Affairs]]*. 

Plateprodusent Rick Rubin har sagt om songen: «Det fallande riffet er utruleg. Det er som ein boge vert spent, og så sleppt. Rytmen i vokalen er nesten som ein rap. Det er sinnsjukt - ein av dei mest psykedeliske songane deira.» 

## Andre versjonar
* 1989: Helen Keller Plaid (*The Song Retains the Name*)
* 1994: Page and Plant («Gallows Pole»-singel)
* 1995: Dread Zeppelin (*[[No Quarter Pounder]]*)
* 1996: Urszula (*Biała droga*)
* 1997: Jason Bonham Band (*[[In the Name of My Father - The Zepset]]*)
* 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (*[[Live at the Greek]]*)
* 2002: The Section (*The String Quartet Tribute to Led Zeppelin*)
* 2002: Powder (*Sonic Machine*)
* 2004: Benjamin Levine (*Chamber Maid: The Baroque Tribute to Led Zeppelin*)
* 2005: Tracy G (*Hip Hop Tribute to Led Zeppelin*)
* 2005: Franck Tortiller (*Early Dawn*)
* 2006: Zepparella (*Live at 19 Broadway* [2005])
* 2007: Boys from County Nashville (*Celtic Tribute to Led Zeppelin: Long Ago and Far Away*)

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:What Is and What Should Never Be|What Is and What Should Never Be]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**Lewis, Dave (2004) *The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin*, ISBN 0-7119-3528-9
**Welch, Chris (1998) *Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song*, ISBN 1-56025-818-7


## Bakgrunnsstoff
*«What Is and What Should Never Be» på ledzeppelin.com
The Lemon Song

«**The Lemon Song**» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin, frå albumet deira *[[Led Zeppelin II]]* i 1969. Han vart innspelt i Mystic Studios i Hollywood då bandet var ute på den andre nordamerikanske turneen sin.

«The Lemon Song» inneheld mange seksuelle antydingar, og er ein av Led Zeppelin sine mest blues-aktige songar. Han vart spelt inn meir eller mindre live i studio, og det vart ikkje nytta elektroniske effektar for å skape ekko på vokalen til Robert Plant, berre akustikken frå studioet.

Eit anna aspekt ved songen er den funky og kompliserte bassgangen til John Paul Jones. Under intervju sidan har han sagt at han improviserte gjennom heile songen.

«The Lemon Song» vart framført på dei tre første turneane til bandet (på den første turneen som «Killing Floor»), før dei droppa han frå setlista si seint i 1969. «Squeeze my lemon»-partiet vart derimot nytta som ein del av ein medley i «Whole Lotta Love» og andre stader.

Songen låner frå Howlin' Wolf sin «Killing Floor», som var ein song Led Zeppelin ofte spelte under den første turneen sin i USA. For dei neste turneane hadde songen utvikla seg til «The Lemon Song» der Plant ofte improviserte teksten på scenen.

Andre tekstar, som «squeeze (my lemon) 'til the juice runs down my leg», kan sporast attende til Robert Johnson sin «Travelling Riverside Blues». Truleg lånte Johnson denne tekstlinja sjølv frå ein song spelt inn same år (1937) kalla «She Squeezed My Lemon» (av Arthur McKay). Songen låner òg frå Albert King sin «Cross-Cut Saw».

I desember 1972 saksøkte Arc Music, eigaren av opphavsretten til songane til Howlin' Wolf, Led Zeppelin for brot på opphavsretten med «The Lemon Song». Partane vart samde i retten, men beløpet vart aldri kjend. Wolf fekk ein sjekk på $45&nbsp;123 frå Arc Music like etter søksmålet.

Jimmy Page spelte songen på turne med The Black Crowes i 1999, og ein versjon av dette finst på albumet *[[Live at the Greek]]*.

## Medverkande
* Robert Plant - vokal
* Jimmy Page - gitarar
* John Paul Jones - bassgitar
* John Bonham - trommer

## Andre versjonar
* 1993: DMZ (*Feel the Power!* [live 1984])
* 2000: Jimmy Page & The Black Crowes (*[[Live at the Greek]]*)
* 2000: Dread Zeppelin (*De-jah Voodoo*)
* 2006: Zepparella (*[[Girls Got Rhythm!]]*)
* 2006: Bill Roberts (*Raw Material*)
* 2006: Studio 99 (*Led Zeppelin: A Tribute*)
* 2007: Dread Zeppelin (*Many Faces of Led Zeppelin*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:The Lemon Song|The Lemon Song]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*Lewis, Dave (2004) *The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin*, ISBN 0-7119-3528-9
*Welch, Chris (1998) *Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song*, ISBN 1-56025-818-7
Trehytte

**Trehytte** er ein bygning som er heva over bakken, og som er bygd i eller rundt eitt eller fleire tre. Trehytter kan verte nytta til leik eller friluftsliv, til bustadføremål eller som observasjonsplattform. 

## Bruk og føremål
Trehytter gjer det mogleg å byggje øko-venlege hus i fjerne skogstrok, sidan dei ikkje krev fjerning av skog. Ville skapningar, klima og lystilhøve kan gjere bakkenivået i tett skog ueigna for menneskeleg busetjing. tett skog. I nokre delar av tropane vert vanlege bustadhus bygde i trea eller på stolpar for å sleppe unna farar på bakkeplan, eller for å halde folk og matlager unna rovdyr. 

Korowai-folket frå Papua-provinsen på Ny-Guinea lever i trehytter. Hyttene er opptil 40 meter over bakken, og er meint som vern mot citak-folket som lever i same området.

## Materialval
Trehytter kan byggast av mange ulike materiale. Treverk er vanleg i struktuelle deler og kledning, sidan det er stekt, lett og billig. Stål vert ofte brukt til forsterking og til delar som held konstruksjonaen saman. Gjenbruksmateriale vert ofte nytta, både av miljøgrunnar og økonomiske grunnar. 

## Førekomst
Sidan midt på 90-talet har trehusbygging vorte meir vanleg i mange delar av Europa og i USA. Grunnar til dette er mellom anna betre personleg økonomi, betre byggjeteknologi og auka fokus på miljø og berekraft. Oppsvingen har i sin tur ført til auka etterspurnad etter tenester som har med trehyttebygging å gjere. Det er no over 30 selskap i Europa og USA som spesialiserar seg på trehyttebygging- og design, frå enkle hytter for barn til trehytter med bustadhusstandard.

## Byggjeforskrifter
Mange stader er bygging av trehytter ei gråsone utan klare reglar. Dette kan føre til forvirring og konfliktar mellom styresmaktene og dei som byggjer trehytter.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Tree house|Tree house]]» frå ,  den 22. mars 2011.*  

; Referansar

## Bakgrunnsstoff
* The Treehouse Guide 
* Elevated Living Tree Houses 
* Tree House Holidays
Coenraad Jacob Temminck

**Coenraad Jacob Temminck** () var ein nederlandsk adelsmann og zoolog, særleg kjend for arbeidet sitt med fuglar.
Gjennom fleire år var verket hans *Manuel d'ornithologie* (1815) standardreferanseverket for europeiske fuglar. Temminck var den første intendenten av naturhistoriske museum i Leiden frå 1820 og fram til han døydde.

Frå faren, som arbeidde på Det nederlandske austindiakompaniet hadde Temminck fått eit stort tal fugleeksemplar i arv. 
I tillegg til *Manuel d'ornithologie, ou Tableau systematique des oiseaux qui se trouvent en Europe* (1815) er andre viktige verk av Temminck *Histoire naturelle générale des Pigeons et des Gallinacées* (1813-1817), *Nouveau Recueil de Planches coloriées d'Oiseaux* (1820-1839). Han bidrog og til avsnittet om pattedyr i Philipp Franz von Siebold sin *Fauna japonica* (1844-1850).

Mange fuglar og pattedyr har i det minste i vitskaplege og vanlege namn fått oppkalling etter Temminck. Mellom slike *Ancistrus temminckii*, *Aulacocephalus temminckii*, *Calidris temminckii* (temmincksnipe på norsk), *Catopuma temminckii*, *Cirrhilabrus temminckii*, *Coracias temminckii*, *Coracina temminckii*, *Cursorius temminckii*, *Dendrocopos temminckii*, *Ditrema temminckii*, *Eurostopodus temminckii*, *Hypoatherina temminckii*, *Lamiopsis temminckii*, *Macrochelys temminckii*, *Manis temminckii*, *Molossops temminckii*, *Orthonyx temminckii*, *Picumnus temminckii*, *Ptilinopus superbus temminckii*, *Tragopan temminckii* og *Zacco temminckii*. På engelsk finn ein *Temminck's Stint, Temminck's Courser, Temminck's Lark, Temminck's Cormorant, Temminck's Pangolin, Temminck's Babbler, Temminck's Tragopan, Temminck's Sunbird, Temminck's Seedeater* og *Temminck's Roller*.

Han var første klasses medlem av Det kongelege nederlandske vitskapsakademiet (innvald til føregangaren *Det kongelege nederlandske instituttet*), og leiar av fleire utlandske vitskaplege samfunn, mellom anna det svenske Kungliga Vetenskapsakademien (1831) og det franske vitskapsakademiet (1832).

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Coenraad Jacob Temminck|Coenraad Jacob Temminck]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Borås

**Borås** er ein svensk by og centralort i Borås kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Borås fekk bystatus i 1621 av Gustav II Adolf. Han er venskapsby med Molde.

## Biletgalleri

Fil:Boras Krokshallstorget.jpg|Krokshallstorget
Fil:Borås stadspark.jpg|Byparken
Fil:Boras Radhus.jpg|Rådhuset
Fil:Borås Stad.jpeg|Vinter i Borås
Fil:Borås central-1.jpg|Sentralstasjonen
Fil:Borås vattentorn.jpg|Det gamle vasstårnet
Fil:Suecia 3-043 ; Borås.jpg|Borås cirka 1700


## Sjå òg
*IF Elfsborg

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Borås stad
Ulricehamn

**Ulricehamn** er ein svensk by og centralort i Ulricehamns kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Ulricehamn ligg ved utløpet til elva Ätran i innsjøen Åsunden. Byen ligg cirka 32 kilometer aust for Borås og 49 kilometer vest for Jönköping. Byen er oppkalla etter Ulrika Eleonora av Sverige, den heitte tidlegare Bogsund. 

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Ulricehamns kommun
Bodmin Moor

**Bodmin Moor** (kornisk () er ei lynghei av granitt nordaust i Cornwall i England. Ho dekkjer eit område på 208 km² og oppstod i karbontida. 

Bodmin Moor er ein av fem djupbergartar av granitt i Cornwall som utgjer ein del av kornubisk batolitt.

Namnet «Bodmin Moor» er forholdsvis nytt, og vart gjeve av Ordnance Survey i 1813. Tidlegare var området kjent som «Fowey Moor» etter River Fowey som spring ut her.

Dramatiske granittklipper stig opp frå det bølgjande lyngheilandskapet. Den mest kjende er Brown Willy, det høgaste punktet i Cornwall med ei høgd på 417 meter over havet. Rough Tor på 400 meter over havet har bygningsspor frå steinalderen. I søraust er Kilmar Tor og Caradon Hill dei mest prominente åsane. Store delar nav landskapet er dårleg drenerte og består av myrer (som på varme somrar kan tørke inn). Resten av lyngheilandskapet er hovudsakleg grove enger som er overgrodd av røsslyng eller anna låg vegetasjon. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Bodmin Moor|Bodmin Moor]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
** Weatherhill, Craig (1995) *Cornish Place Namns & Language* Wilmslow: Sigma Leisure ISBN 1850584621


## Bakgrunnsstoff
* Cornwall AONB
Brown Willy

**Brown Willy** (frå kornisk **Bron Wennyly** som tyder 'svaleåsen') er ein ås i Cornwall i Storbritannia. Toppen er det høgaste punktet i Bodmin Moor og heile Cornwall.

Åsen er kjend for Brown Willy-effekten, eit meteorologisk fenomen som skapar kraftige regnbyer. Dette kjem av at Cornwall, ei halvøy som strekkjer seg vestover, ofte fører til at vind frå sør og vind frå nord vert avbøygd langs kysten, slik at vindane konvergerer over Brown Willy. Dette medfører til hevinga av luftmassane og påfølgjande skyer og regn. Solgangsbrisen forsterkar denne effekten. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Brown Willy|Brown Willy]]» frå ,  den 22. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* Weatherhill, Craig (1995) *Cornish Place Namns and Language*
Schoutenøyane

**Schoutenøyane** eller **Biak** (*Kepulauan Schouten*) er ei øygruppe utanfor Ny-Guinea vest i Stillehavet. Øyane høyrer til Indonesia.

## Geografi
Schoutenøyane ligg utanfor kysten i provinsen *[[Papua]]*, ved den nordaustlege delen av *Cenderawasih Bay* (*Geelvink-baai*). Geografisk ligg øyane i Melanesia.

Øygruppa dekker eit areal på om lag 3&nbsp;100 km², fordelt på dei større øyane
* *Biak*, hovudøya, ca 2&nbsp;600 km²
* *Num*, ca 84&nbsp;km²
* *Numfoor*, ca 335&nbsp;km²
* *Supiori*, ca 660&nbsp;km²
* *Yapen* (Korridu), ca 2&nbsp;424 km²
* samt ei rad mindre øyar.

Hovudøya har i kring 70&nbsp;000 innbyggarar. Største staden er *Biak City* på sørkysten av øya. Høgste fjelltoppen er i kring 1&nbsp;400 moh og ligg på Yapen.

## Historie
Den spanske sjøfararen Álvaro de Saavedra var truleg den fyrste europearen som såg Schoutenøyane. I 1528 kalla han øyane for *Isla de Oro*. Ein annan spanjol, Yñigo Ortiz de Retez, var der i 1545. Nederlendarane Willem Schouten og Jacob Le Maire «nyoppdaga» øyane i 1616 under deira ekspedisjon i Stillehavet.

Øygruppa var nederlandsk koloni, som Indonesia elles.

Under andre verdskrigen okkuperte Japan øya Biak frå 1942 til 1944.

## Bakgrunnsstoff
* om Biak


**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Schoutenöarna|Schoutenöarna]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Jacob Le Maire

**Jacob Le Maire** () var ein nederlandsk sjøfarar og oppdagar som mellom anna oppdaga Kapp Horn og Tongaøyane.  

Le Maire var fødd i Antwerpen i Nederlanda. Han var son til Isaac Le Maire, ein rik kjøpmann med franske anar. Faren grunnla seinare Australische Compagnie, ein konkurrent til Det nederlandske austindiakompaniet.

## Ekspedisjonen til Stillehavet

Le Maire deltok åra 1615 til 1617 saman med Willem Schouten i ei verdsomsegling. Målet med ferda var å omgå Det nederlandske austindiakompaniet sitt monopol på handel med Nederlandsk Austindia. Ein sikta på å finne ein ny veg til Stillehavet, då austindiakompaniet hadde handelsmonopol på rutene rundt Kapp det gode håp, og Magellansundet. Ekspedisjonen kom i stand på initiativ frå Le Maires far og Australische Compagnie.

Ekspedisjonen la ut frå øya Texel den 14. juni 1615 med to fartøy, «Eendracht» under Le Maires kommando, og «Hoorn» under Schouten. Dei nådde Patagonia i desember der dei stogga for å vøle fartøya, under arbeidet tok «Hoorn» fyr og brann opp.

Dei runda Kapp Horn i 1616, som dei gav namn etter Schouten sin heimby. Dei følgde seinare dei nordlege kystane av Niu Ailan (New Ireland) og Ny-Guinea og oppdaga nærliggande øygrupper som  Le Maireøyane, Schoutenøyane, Admiralitetsøyane, Wallis- og Futunaøyane, samt Tongaøyane som dei fann i mai 1616. Dei nådde Java i oktober 1616 og handla krydder. I november vart dei arrestert i 'Batavia' (dagens Jakarta) for brot mot handelsmonopolet, ingen trudde på den nyfunne ruta til Stillehavet. Le Maire og Schouten vart sende som fangar heim til Europa. Le Maire døydde under reisa på veg tilbake til Amsterdam. 

## Etterrakst
Isaac Le Maire gjekk til domstolane og fekk etter tre år oppreisning og kompensasjon for tapet. Jacob Le Maire skildra verdsomseglinga i dagboka si, som vart publisert postumt i Amsterdam 1622 og i 1770 av Alexander Dalrymple i London.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:sv:Jacob Le Maire|Jacob Le Maire]]» frå ,  den 22. mars 2011.*
Skara

**Skara** er ein svensk by og centralort i Skara kommun i Västra Götalands län i landskapet Dalsland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Skara er ein av dei eldste byane i Sverige og domkyrkja er truleg frå cirka år 1000. 

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Skara kommun
Skövde

**Skövde** er ein svensk by og centralort i Skövde kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Skövde ligg mellom dei store innsjøane Vättern og Vänern og er fjerde størst i Västra Götalands län. Staden var opphavleg ein førkristent kultstad, seinare valfartsstad til St. Elins kyrkje frå 1100-talet, og no garnisons- og industriby med bl.a. motorfabrikk for Volvo.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Skövde|Skövde]]» frå ,  den 3. august 2012.*  

## Bakgrunnsstoff
* Nettstaden til Ulricehamns kommun
Hjo

**Hjo** er ein svensk by og centralort i Hjo kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Hjo er ein liten by med trehusbusetnad som ligg ved vestsida av Vättern.

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Ulricehamns kommun
Telekommunikasjon

**Telekommunikasjon** er eit omgrep som vert nytta om teknologien som ligg til grunn for fjernkommunikasjon som radio, telefon, Internett og liknande. Telekommunikasjon er basert på elektronikk, informasjonsteori og signalhandsaming. Nemninga *telekommunikasjon* er sett saman av det greske ordet τηλε (*tele*), som tyder fjern, eller lang avstand, og det latinske ordet *communicare*, som tyder *å dela*.
Åmål

**Åmål** er ein svensk by i Västra Götalands län, i landskapet Dalsland. Han er administrasjonssenter for Åmåls kommun. I år 2000 hadde byen 9 355 innbyggjarar. Åmål er den einaste byen i Dalsland og ligg på begge sider av Åmålselva («*Åmålsån*») som renn gjennom byen og ut i Vänern.

Åmål fekk bystatus 1. April 1643 av dronning Kristina si formyndarregjering. Byen vart grunnlagd mellom anna for å ha eit utgangspunkt for å regulere og kontrollere handelen, særleg tømmerhandelen med Noreg, og stoppe smuglinga i området, utan at dette lukkast heilt. Nærleiken til byen til grensa til Danmark-Noreg gjorde han utsett for åta gjennom hundreåra. Første gongen var i 1645, då han vart nesten fullt øydelagd, og igjen i 1676 og 1679 («*[[Duncan-Kriget]]*»). Siste gongen var i 1788 då han vart okkupert av danske troppar i ein periode.

Han har vorte råka av bybrannar i 1777, 1809, 1846 og i 1901. Ved brannen i 1901 vart 1 000 menneske huslause og ca Ein tredjedel av byen vart øydelagd, særleg nord for Åmålån. Det som i dag er gamlebyen på den andre sida av elva, med torget til byen *Plantaget*, klarte seg og består av trehusbusetnad frå 1700-talet. Som følgje av den store brannen, bygde byen ein ny brannstasjon i 1902, men denne vart riven på slutten av 1970-talet. Etter brannen i 1901 vart byen bygd opp med breiare gater og større bygningar, hovudsakleg i jugendstil.

Byen arrangerer årleg ein større bluesfestival.

E45 passarar forbi byen, og denne ligg rundt 377 km frå Stockholm, 175 km frå Göteborg, 75 km frå Karlstad og 190 km frå Oslo. Byen har tog- og bussamband til Karlstad og Göteborg. Næraste flyplass er i Karlstad.

Filmen *[[Fucking Åmål]]* av Lukas Moodysson utspelar seg her (han vart eigentleg filma i Trollhättan), og viser det relativt kjedelege livet for ein gjeng ungdomar i ein «normal» svensk småby.

## Venskapsbyar
Åmål har sju venskapsbyar:

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Åmål|Åmål]]» frå ,  den 29. juni 2012.*
Chateau Neuf

**Chateau Neuf** er eit samlings- og kulturhus på Majorstua i Oslo for Det Norske Studentersamfund, ei foreining for studentane ved Universitetet i Oslo og andre lærestadar. Huset er teikna av arkitektane Kjell Lund og Nils Slaatto, og stod ferdig i 1970.

Chateau Neuf  skulle vere eit palass for ordskifte og akademisk diskusjon, og bygningen inneheld eit stort lokale, Storsalen, der dei folkerike laurdagsmøta skulle gå føre seg, medan det i Lillesalen, på Teaterscenen og i Biblioteket skulle haldast mindre debattar og foredrag.

Namnet på huset, som tyder «Det nye slott» og skal uttalast «Sjatå nøff», var vald på bakgrunn av at Det Norske Studentersamfund har ein orden som heiter «Hans Majestet Den Gyldne Gris' Orden» under «H M Grisen», men har òg å gjere med at studentsamfunnet med dette fekk sitt eige nye hus etter alle åra med tilhald i ulike lokale kring i byen, som i Uranienborgveien 11 (ikkje langt frå Slottsparken) og i det nedlagde teatret Dovrehallen i Storgata.

Studentersamfundet hadde ikkje økonomi til å eige og drive Chateau Neuf, og solte våren 1998 bygningen til Universitetet i Oslo, som på si side stilte huset vederlagsfritt til disposisjon for Studentersamfundet. Det er Studentersamfundet som forvaltar bygningen, som hyser mange studentforeiningar av ulike slag.

## Bakgrunnsstoff
*Det Norske Studentersamfunds offisielle hjemmeside
*
Tidaholm

**Tidaholm** er ein svensk by og centralort i Tidaholms kommun i Västra Götalands län i landskapet Västergötland. I 2005 hadde byen  innbyggjarar. 

Tidaholm fekk bystatus 1910. 

## Sjå òg
* Tidaholm Bruk

## Bakgrunnsstoff
*Nettstaden til Tidaholms kommun
Living Loving Maid (She's Just a Woman)

«**Living Loving Maid (She's Just a Woman)**» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin frå albumet deira *[[Led Zeppelin II]]* i 1969. Han vart òg gjeven ut som B-side til singelen «Whole Lotta Love». Songen handlar om ein groupie som plaga bandet tidleg i karrieren deira. På den originale britiske trykkinga av Led Zeppelin II hadde songen tittelen **–Living Loving Wreck (She's a Woman)**, der «Wreck» vart erstatta med «Maid» i USA og seinare utgjevingar.

Det vert ofte sagt at dette er gitarist Jimmy Page sin minst likte Led Zeppelin-låt, og han vart derfor aldri spelt på konsertar, delvis fordi songen vart skriven for å fylle albumet med nok songar, og fordi den dåverande kjærasten til Jimmy Page, Charlotte Martin, fann han støytande. Sjølv om songen aldri vart spela, var det ein enkelt gong i Düsseldorf der ein kort bit av songen vart spela rett etter songen «Heartbreaker» den 12. mars 1970. Det er òg ein av få Led Zeppelin-songar der Page song korvokal. Songaren Robert Plant likte derimot songen og tok til å spele han på soloturneen sin i 1990.

Songen vert ofte spela rett etter songen «Heartbreaker» på radio, sidan dei glir direkte over i kvarandre.

## Medverkande
* Robert Plant - vokal
* Jimmy Page - gitarar, korvokal
* John Paul Jones - bassgitar
* John Bonham - trommer

## Andre versjonar
* 1970: The Churchills (singel)
* 1988: Gang Green (singel)
* 1989: Robert Hardesty & the Del Reys (*The Song Retains the Name*)
* 1990: Dread Zeppelin (*[[Un-Led-Ed]]*)
* 1999: Great White (*[[Great Zeppelin: A Tribute to Led Zeppelin]]*)
* 2000: Doxomedon (*Dead Zeppelin: A Metal Tribute to Led Zeppelin*)
* 2002: The Section (*The Stringkvartett Tribute to Led Zeppelin, Vol. 2*)
* 2006: The Rockies (*The Music of Led Zeppelin*)
* 2006: Studio 99 (*Led Zeppelin: A Tribute*)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Living Loving Maid (She&#39;s Just a Woman)|Living Loving Maid (She&#39;s Just a Woman)]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:* 
*Welch, Chris (1998) *Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song*, ISBN 1-56025-818-7
Hats Off to (Roy) Harper

«**Hats Off to (Roy) Harper**» er ein song av det engelske rockebandet Led Zeppelin. Det er den siste songen på albumet *[[Led Zeppelin III]]* frå 1970. På songen spelar Jimmy Page slidegitar medan Robert Plant syng gjennom ein tremolo. Songen vart på albumet oppført som «arrangert av Charles Obscure», som var eit psevdonym for Page.

Songen er ein medley av forskjellige bluessongar og tekstar, som «Shake 'Em on Down» av Bukka White Songen er derfor både ei hyllest til den samtidige visesongaren Roy Harper og den viktige amerikanske bluesartisten som spelte inn musikk i 1960-åra. 

Roy Harper er ein visesongar frå England som Jimmy Page møtte på Bath-festivalen i 1970. Han vart nær ven av bandet, som inviterte han med som oppvarming på nokre seinare Led Zeppelin-konsertar. I 1971 spela Page på Harper-albumet *[[Stormcock]]*, som «S. Flavius Mercurius». Harper song seinare solovokal på Pink Floyd-songen «Have a Cigar» frå *[[Wish You Were Here]]* i 1975. I 1985 spela Page inn eit album med Harper kalla *[[Whatever Happened to Jugula?]]*. Harper forklarte: 

«Hats Off to (Roy) Harper» startar med eit rart lydklipp frå studioinnspelinga. Songen vart gjeven ut som singel i Polen med «Out on the Tiles» som B-side. 

## Medverkande
* Robert Plant - vokal
* Jimmy Page - gitar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Hats Off to (Roy) Harper|Hats Off to (Roy) Harper]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
**Lewis, Dave (2004) *The Complete Guide to the Music of Led Zeppelin*, ISBN 0-7119-3528-9
**Welch, Chris (1998) *Led Zeppelin: Dazed and Confused: The Stories Behind Every Song*, ISBN 1-56025-818-7
A' Bhuidheanach Bheag

**A' Bhuidheanach Bheag** er eit fjell i Skottland som ligg på austsida av Pass of Drumochter, om lag 24&nbsp;km nordvest for Blair Atholl. Fjellet strekkjer seg på begge sider av Highland og Perth and Kinross, men sjølve toppen ligg i sistnemnde.

Fjellet høyrer til Grampian Mountains og er 936 meter høgt.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A&#39; Bhuidheanach Bheag|A&#39; Bhuidheanach Bheag]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A' Chràlaig

**A' Chràlaig** er eit fjell i Dei skotske høglanda, nord for Loch Cluanie og sør for Glen Affric. Han er den høgaste toppen langs Glen Shiel og ein kan lett nå toppen frå Cluanie Inn langs A87. Austsida av fjellet er eigd av Forestry Commission og er ein del av Kintail National Scenic Area.

Trass i at han er den høgaste toppen på ryggen, er han langt mindre interessant enn ruta over *Stob Coire na Cràlaig* til den nærliggande Mullach Fraoch-choire. Desse to toppane kan kombinerast med nabotoppane Sgurr nan Conbhairean og Sail Chaorainn til den såkalla «Cluanie Horseshoe».

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A&#39; Chràlaig|A&#39; Chràlaig]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
A' Chrois

**A' Chrois** er eit fjell i Arrochar Alps nordvest for Arrochar i Argyll, ikkje så langt frå Glasgow. A' Chrois ligg nord for Arrochar ved botn av Loch Long og har ei høgd på 848 meter over havet. Fjellet dannar ein rygg som startar med Ben Arthur The Cobbler i sør ved Ardgartan via Beinn Narnain til A' Chrois i nord ved Glen Loin, synleg frå Loch Lomond. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A&#39; Chrois|A&#39; Chrois]]» frå ,  den 23. mars 2011.*
A' Mhaighdean

**A' Mhaighdean** er eit fjell nord i Skottland med status som munro. Han ligg 13 km nord for Kinlochewe, men er lettast å nå frå Poolewe, langs ein privatveg søraustover til Kernsary. 

Fjellet består av gneis. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A&#39; Mhaighdean|A&#39; Mhaighdean]]» frå ,  den 23. mars 2011.*
A' Mharconaich

**A' Mharconaich** er eit skotsk fjell som ligg 29&nbsp;km nordvest for Blair Atholl i Highland. Det er ei fjellgruppe som ligg vest for vegen vegen A9 nær toppen av Pass of Drumochter og vert ofte kalla Drumochter Hills. Fjella ligg så vidt innanfor Cairngorms nasjonalpark, men er ikkje ein del av Cairngorms-fjella.

A' Mharconaich har ei høgd på 975 meter over havet og er den 182. høgaste toppen med status som munro. Fjellet kryssa grensa mellom Perth and Kinross og Highland eller det gamle Perthshire og Inverness-shire, og eit gammalt rusta gjerde markerer grensa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:A&#39; Mharconaich|A&#39; Mharconaich]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Magasinet Mojo

***MOJO*** er eit populært musikkmagasin opphavleg publisert av Emap, og sidan januar 2008 av Bauer, kvar månad i Storbritannia. Etter suksessen med magasinet *[[Musikkmagasinet Q|Q]]*, såg Emap etter eit magasin som skulle omhandle den gryande interesse for classic rock-musikk. MOJO kom første gong ut 15. oktober 1993, og hadde Bob Dylan og John Lennon på framsida av den første utgåva. Magasinet var kjend for den djupe dekkinga av både populære artistar og kult-artistar og vart ein inspirasjon for magasin som *[[Magasinet Blender|Blender]]* og *[[Uncut]]*. Mange kjende musikkritikarar har skrive for bladet, som Charles Shaar Murray, Greil Marcus, Nick Kent og Jon Savage. Den første redaktøren i *MOJO* var Paul Du Noyer, og han har vore etterfølgd av Mat Snow, Paul Trynka, Pat Gilbert og John Mulvey.

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Mojo (magazine)|Mojo (magazine)]]» frå ,  den 23. mars 2011.*  


## Bakgrunnsstoff
*Offisiell nettstad
*Oversikt over plater som har følgd med Mojo
Abbey Craig

**Abbey Craig** er ein del av Ochil-åsane i Stirling-distriket  vest i Skottland. Åsen er kjend for Wallace-monumentet til minne om nasjonalhelten William Wallace på toppen. Ved foten av åsen ligg  landsbyen Causewayhead, medan Stirling ligg like i sør.

Abbey Craig er ein del av eit kompleks kvarts-doleritt-inrtusjon eller lagergang i eit lag frå karbontida vest i Central Coal Field, kjend som Stirling-gangen. Kvarts-doleritten som er mykje hardare enn området kring er eksponert på grunn av erosjon. 

## Kjelder

*«Abbey Craig», scottish-places.info
**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Abbey Craig|Abbey Craig]]» frå ,  den 23. mars 2011.*
Afton Down

**Afton Down** er ein ås nær landsbyen Freshwater på Isle of Wight.

Det var her Isle of Wight-festivalen 1970 vart halden, der Guinness Rekordbok estimerer at 600&nbsp;000 til 700&nbsp;000, og kanskje 800&nbsp;000 menneske, flokka seg saman for å sjå artistar som Emerson, Lake & Palmer, Free, The Who, The Doors, Ten Years After og Jimi Hendrix.

Det står ein obelisk på Afton Down nær klippekanten. På obelisken står ei trist soge om ein unggut som døydde i eit fall: 

:*E.L.M. Aged 15 He cometh forth like a flower and is cut down. He fleeth also as a shadow and continueth not. Erected in remembrance of a most dear and only child who was suddenly removed into eternity by a fall from the adjacent cliff on the rocks below. 28th August 1846. Reader prepare to meet thy God, for thou knowest not what a day may bring forth.*

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Afton Down|Afton Down]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Allt Lwyd

**Allt Lwyd** er ein topp i Waun Rydd i Brecon Beacons nasjonalpark, sør i Powys i Wales. 

Toppen er lyngkledd og markert med mange steinhaugar. Han ligg nær enden av den søraustlege ryggen til Waun Rydd oppfor Talybont-reservoaret. Talybont Forest ligg i dei bratte sidene.   

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allt Lwyd|Allt Lwyd]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*www.geograph.co.uk : bilete av Waun Rydd og omliggande område
Allt yr Esgair

**Allt yr Esgair** er ein ås i Brecon Beacons nasjonalpark i Powys, sør i Wales. Han vert ofte berre kalla 'The Allt'. Det walisiske namnet tyder «den trekledde bakken på ryggen». Åsen er 393 meter over havet på det høgaste og ligg oppfor River Usk-dalen i vest og sør. I nordaust har ein panoramautsyn over Llangorse Lake til Black Mountains.

På toppen står eit åsfort som ein trur er frå jernalderen, ein av fleire i Uskdalen. Romarvegen mellom dei romerske forta CICVCIVM i Y Gaer i Brecon og Gobannium i Abergavenny går langs ryggen. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Allt yr Esgair|Allt yr Esgair]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Bilete frå Allt yr Esgair og omgjevnadane
Alport Height

**Alport Height** er ein ås nær Wirksworth i Derbyshire. Det er ein populær stad for piknikar med flott utsyn sørover og han er den første åsen over 1000 fot som er lett å nå frå Derby-området. Det er mogeleg å sjå sentrum av Derby frå toppen, i tillegg til The Wrekin, Long Mynd, Clee Hill og Malvern Hills. Åsen vert teken vare på av National Trust. 

Det står sju radiomaster og tilknytte bygningar på toppen. 

Åsen vert stundom kalla **Alport Stone** etter ei lett synleg steinsøyle av uthogd hardkorna sandstein, med ei høgd på om lag 7 meter. Denne står nær toppen. 

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Alport Height|Alport Height]]» frå ,  den 23. mars 2011.*
Am Bodach

**Am Bodach** er eit fjell i Skottland i Mamores-fjella, fire kilometer nord for Kinlochleven i Highland.

Am Bodach er ein munro med ei høgd på 1032 meter ovr havet, og er det 100. høgaste fjellet med denne klassifiseringa.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Am Bodach|Am Bodach]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Am Bàthach

**Am Bàthach** er eit fjell i Skottland ved botn av Glen Shiel, vest for Loch Cluanie om lag 38 km søraust for Kyle of Lochalsh.

Am Bàthach er 798 meter over havet og er ein einsam Corbett omgjeve av langt høgare munroar. Dei graskledde sidene står i sterk kontrast til dei meir berglendte toppane rundt. 

Ryggen på toppen av Am Bàthach er om lag ein kilometer lang og det høgaste punktet ligg lengst nord. Ein annan topp på 734 meter over havet ligg i sørenden. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Am Bàthach|Am Bàthach]]» frå ,  den 23. mars 2011.*
An Caisteal

**An Caisteal** er eit fjell i Skottland seks kilometer sør for landsbyen Crianlarich i Stirling region.

An Caisteal har status som ein Munro og har ei høgd på 995 meter over havet. Han ligg på austsida Glen Falloch i Loch Lomond and the Trossachs nasjonalpark. 

An Caisteal er hovudsakleg dekt av gras med nokre klippeframspring i dei høgareliggande områda. Fjellet består av fire ryggar som går i kvar sin retning frå toppen av fjellet. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An Caisteal|An Caisteal]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*The Munros, Scottish Mountaineering Trust, 1986, Donald Bennett (Editor) ISBN 0-0907521-13-4
*The High Mountains of Britain and Ireland, Diadem, 1993, Irvine Butterfield, ISBN 0-906371-30-9
*100 Best Routes on Scottish Mountains, Warner Books, 1992, Ralph Storer, ISBN 0-7515-0300-2
*Hamish’s Mountain Walk, Baton Wicks, 1996, Hamish Brown, ISBN 1-898573-08-5
*The Munros, Scotland Highest Mountains, Lomond Books 2006, Cameron McNeish, ISBN 1-84204-082-9
Munro

**Munro** er ei nemning for fjell i Skottland med ei høgd på meir enn 3000 fot over havet, ei høgd som svarar til 914,4 meter over havet. Namnet kjem frå sir Hugh Munro (1856–1919) som gjorde det første arbeidet med å lage ein fullstendig katalog over slike toppar. *Munro's Tables* vart utgjeven i 1891.

## Historie

Før *Munro's Tables* kom ut var det ukjend kor mange toppar på meir enn 3000 fot det var i Skottland. Estimata varierte frå 30 til meir enn 300. I den første lista, som vart publisert i *Scottish Mountaineering Club Journal* i september 1891, var det med 538 toppar, der 283 vart rekna for å vere «separate fjell». Omgrepet «munro» blir berre brukt om sistnemnde, medan lågare toppar på same fjell ikkje blir klassifisert som munros. Problemet med dette er at Munro ikkje klargjorde definisjonen sin av eit separat fjell, så det er uklart kor fråskilde toppane må vere. 

Scottish Mountaineering Club (SMC) har sidan revidert lista ei rekkje gonger, både som følgje av nye høgdedata frå Ordnance Survey og på grunn av utryggleik knytt til definisjonen av separate fjell. Sidan 1997 har ein definert alle toppar med absolutt høgd på meir enn 3000 føter og primærfaktor på meir enn 500 fot (152,4 m) som munroar. Dette har ført til at lågare toppar på fleire fjell, som Beinn Alligin, Beinn Eighe og Buachaille Etive Mór, har fått munro-status. Dette samsvarar med andre klassifiseringar i Skottland, som corbett (2500–3000 fot) og graham (2000–2500 fot) der ein òg krev primærfaktor på meir enn 500 fot. Det er likevel enno noko uklårt i klassifiseringskriteria.

Den siste revisjonen, som vart publisert i 1997, listar opp 284 munroar og 227 subsidiære toppar som når kravet til absolutt høgd, men har for låg primærfaktor. Alle ligg i Det skotske høglandet, nord for Highlandforkastninga.

### Murdo
«Murdo» er ikkje ein separat klassifikasjon, men eit forsøk på å bruke ein strengare definisjon av munro-omgrepet. Det blir kravd ein primærfaktor på 30 m (98 fot). Det er 444 murdoar, mot 284 munroar og 227 subsidiære toppar.

## Fjell

Den mest kjende munroen er truleg Ben Nevis. Det er det høgaste fjellet i Skottland og Storbritannia med ei høgd på 1344 moh. Andre kjende munroar er:

* Lochnagar ved Glen Muick
* Sgurr nan Gillean, Sgurr Alasdair og Inaccessible Pinnacle på Isle of Skye
* Liathach i Torridon
* Devil's Point, Cairn Gorm og Ben Macdui i Cairngorms
* Ben Lomond, den sørlegaste munroen
* Schiehallon, nær det geografiske midtpunktet til Skottland

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Munro|Munro]]» frå ,  den 23. mars 2011.*
An Gearanach

**An Gearanach** er eit fjell i Skottland i Mamore Forest, 5,5 km nord for Kinlochleven i Lochaber i Highland.

An Gearanach har ei høgd på 982 meter over havet og den 167. høgaste Munro med ein primærfaktor på 151 meter, som gjer at han så vidt har status som Marilyn. Han er ein del av fjellgruppa Mamores som ligg mellom Loch Leven og Glen Nevis og består av 10 munroar og to corbettar. 

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:An Gearanach|An Gearanach]]» frå ,  den 23. mars 2011.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
* *The Munros (SMC Guide)*, Donald Bennett et al., ISBN 0-907521-13-4
* *The High Mountains of Britain and Ireland*, Irvine Butterfield, ISBN 0-906371-30-9