open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
White Islands

**White Islands** er ei gruppe isdekte øyar som strekkjer seg kring 16 km frå nord til sør. Dei ligg aust i Swinburne isbrem og nær enden av Butlerbreen sør i Sulzberger Bay. Øya vart grovt skissert på kart av Byrd-ekspedisjonen, 1928–30, som «låge isklipper» som stig opp over isbremmen. Øyane vart kartlagde i detalj av US Geological Survey (USGS) frå landmålingar og flyfoto tekne av U.S. Navy, 1959-65. Dei vart namngjevne av Advisory Committee on Antarctic Names (US-ACAN) etter forslag frå admiral R.E. Byrd. Ho er kalla opp etter dr. Paul Dudley White, internasjonal kjend spesialist på hjartesjukdommar, som var konsulent på medisinske saker under U.S. Navy Operation Highjump, 1946–47, leia av Byrd.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
John J. Audubon

**John James Audubon**, opphavleg franske namn **Jean-Jacques Audubon** (), var ein fransk-USA-amerikansk ornitolog, naturhistorikar, jeger og målar. Han er særleg kjend for å ha måla, skildra og katalogiserte Nord-Amerikas fuglar i boka *Birds of America*.

### Liv og gjerning

 

Audubon, som var fødd i Les Cayes i den franske kolonien Saint-Domingue (i dag i Haiti), 
utdanna seg i sin første ungdom i Paris til målar under Jacques-Louis David. I 1803 utvandra han til USA og levde deretter som farmar i Pennsylvania og dreiv ivrig ornitologiske studiar.

1826 reiste Audubon tilbake til Europa, der han møtte dei fremste naturforskarane i samtida og byrja utgjevinga av sine framifrå kolorerte teikningar av amerikanske fuglar: *Birds of America*. Boka kom ut i fire band, med 435 måleri, i London i tida 1828-39. År 1829 vende Audubon tilbake til Nord-Amerika og skreiv tekst til dei førnemnde teikningane. Illustrasjonar og tekst vart utgitt som *American ornithological biography*, eit fembandsverk som kom ut i Philadelphia frå 1831 til -39.

Etter eit nytt besøk i Europa slo han seg ned på Manhattan ved New York og byrja på eit biletverk over pattedyra i Nord-Amerika; *The quadrupeds of America*. Verket kom ut i Boston mellom 1843 og -49 i form av tre band. Med teksta til *Biography of American quadrupeds* (Philadelphia 1846-50) fekk han hjelp av John Bachman.

Dei livaktige skildringane til Audubon var bygt på langvarige undersøkingar i naturen.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:da:John James Audubon|John James Audubon]]» frå ,  den 1. november 2012.*  
 

## Bakgrunnsstoff
Acuña Island

**Acuña Island**, er ei lita øy som ligg 300 m sør for Point Rae, utanfor sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som namngav ho etter Hugo A. Acuña, ein argentinsk meteorolog ved stasjonen på Sør-Orknøyane i 1904.

## Sjå òg
* Composite Gazetteer of Antarctica
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Bakgrunnsstoff
Atriceps Island

**Atriceps Island** er den sørlegaste av Robertson Islands, som ligg 5 km sør for søraustenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart namngjeven av Falkland Islands Dependencies Survey under kartlegginga deira i 1948&ndash;49, etter kolonien av knoppskarv (*Phalacrocorax atriceps*) som hekkar på øya. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atriceps Island|Atriceps Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Bruce Islands

**Bruce Islands** er ei gruppe småøyar og skjer 1,5&nbsp;nautiske mil nordvest for Eillium Island og 3&nbsp;nautiske mil nordvest for Route Point, nordvesttuppen av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Dei vart først nedteikna på kartet til Powell under reisa til kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer i 1821.  Dei vart kartlagde på ny i 1912–13 av kaptein Petter Sørlle, og i 1933 av mannskapet på RRS «Discovery II» under Discovery Investigations, som namngav dei etter William S. Bruce, leiaren for Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen, 1902–04.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Christoffersenøya

**Christoffersenøya** er ei lita øy like vest for sørenden av Powell Island i Sør-Orknøyane. Namnet dukka først opp på eit kart av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som gjorde ei kartlegging medan han segla forbi øya i 1912–13.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Christoffersen Island|Christoffersen Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Coffer Island

**Coffer Island** er ei lita øy som ligg i innløpet til bukta på austsida av Matthews Island i Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Namnet «Koffer» og «Kotter» er nytta på denne øya på to kart basert på landmålingar av kaptein Petter Sørlle i 1912–15. Den anbefalte stavinga  er den angliserte forma av dei første to namna, og vart nytta av mannskapet på Discovery Investigations ombord på RSS «Discovery II» som kartla øyane i 1933.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Coffer Island|Coffer Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
Confusion Island

**Confusion Island** er ei øy på vestsida av innløpet til Clowes Bay, utanfor sørsida av Signy Island. Den sørlege delen av øya vart kartlagd og namngjeven **Confusion Point** av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations i 1933, UK Antarctic Place-Names Committee endra namnet i 1974, og nytta det om heile øya.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Coronation Island

**Coronation Island** er den største av Sør-Orknøyane, 40&nbsp;km lang og frå 5 til 13&nbsp;km (i snitt 9 km) brei. Øya strekkjer seg hovudsakleg frå aust til vest og er stort sett dekt av is. Ho har mange viker, isbrear og fjelltoppar og den høgaste toppen er 1265 meter over havet. Ho vart oppdaga i desember 1821 av kaptein Nathaniel Palmer, ein amerikansk sjømann, og kaptein George Powell, ein britisk sjømann. Powell kalla opp øya til ære for kroninga av George IV, som vart konge av Storbritannia i 1820.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en :Coronation Island|Coronation Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Eillium Island

**Eillium Island** er ei lita øy 1,2&nbsp;nautiske mil nordvest for Route Point, nordvesttuppen av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer under den felles sjøreisa deira i 1821. Ho vart kartlagd på ny i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under dr. William S. Bruce, som namngav ho etter sonen sin Eillium.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Flenserne

**Flenserne** eller **Flensing Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 1&nbsp;nautisk mil vest for Foca Point på vestsida av Signy Island i Sør-Orknøyane. Øyane vart namngjevene på eit kart frå 1912–13 av den norske kvalfangaren Petter Sørlle. Namnet Flenserne vart nytta av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations som kartla gruppa i 1933. Flensing er prosessen der ein flår huda og spekket frå kvalar.

## Kjelder
Fredriksenøya

**Fredriksenøya** er ei øy 2,5&nbsp;nautiske mil lang og 0,5&nbsp;nautiske mil brei, og som ligg 0,5 nautiske mil søraust for Powell Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga av kaptein Nathaniel Palmer og kaptein George Powell på den felles sjøreisa deira i desember 1821. Ho vart namngjeven av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som kartla øya i fart i 1912–13.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Gerdholm

**Gerdholm** eller **Gerd Island** er ei øy 1&nbsp;nautisk mil vest-sørvest for Stene Point ved austsida av innløpet til Norway Bight, utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven av den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som kartla øya i fart medan han segla forbi Sør-Orknøyane i 1912–13.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Gjeslingene

**Gjeslingene** eller **Gosling Islands** er ei spreidd gruppe øyar og skjer som ligg like sør og vest for Meier Point, utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Dei vart først kartlagde og namngjevne «Gestlingen» av Petter Sørlle i 1912–13. Dette vart retta til «Gjeslingene» på seinare kart av Sorlle. Det godkjende namnet er ei anglisert form anbefalt av UK Antarctic Place-Names Committee.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Governor Islands

**Governor Islands** er ei gruppe øyar og skjer 0,5&nbsp;nautiske mil nord for Penguin Point, heilt nordvest på Coronation Island i Sør-Orknøyane. Dei vart oppdaga av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer under den felles sjøreisa deira i desember 1821. Namnet finst på eit kart basert på ei kartlegging i fart forbi Sør-Orknøyane i 1912–13 av Petter Sørlle, ein norsk kvalfangar.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Graptolite Island

**Graptolite Island** er ei øy i den nordaustlege delen av Fitchie Bay, som ligg utanfor søraustdelen av Laurie Island i Sør-Orknøyane. James Weddell sitt kart frå 1825 syner to øyar på same stad. At det var ei enkel øy vart oppdaga i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William Speirs Bruce, som så namngav ho etter  graptolittfossila som vart funnen der.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Holmengrå i Sør-Orknøyane

**Holmengrå** eller **Grey Island** er ei øy 0,6&nbsp;nautiske mil sør for Michelsenøya og 1&nbsp;nautisk mil vest for sørdelen av Fredriksenøya i Sør-Orknøyane. Ho vart først kartlagd og fekk namnet «Holmen Graa» på eit kart av den den norske kvalfangaren Petter Sørlle, som kartla øya i fart då han segla forbi Sør-Orknøyane i 1912–13. Den angliserte forma av namnet dukka opp på kart laga av mannskapet på RSS «Discovery II» under Discovery Investigations som kartla øyane i 1933.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Inaccessible Islands

**Inaccessible Islands** (*Islas Inaccesibles* på spansk) er ei gruppe små, men høge øyar som varierer med ei høgd på 120 til 215 meter. Dei er dei vestlegaste av Sør-Orknøyane, som ligg 20&nbsp;nautiske mil vest for Coronation Island. Dei vart oppdaga i desember 1821 av kaptein George Powell, ein britiske selfangar på sluppen «James Monroe», men det er mogeleg at dei er *Seal Islands* som Nathaniel Palmer såg eit år før. Øyane fekk dette namnet av Powell fordi dei virka utilgjengelege.

Dei vert rekna som ein del av Britisk Antarktis av Storbritannia og som ein del av Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur i Argentina.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* Scientific Committee on Antarctic Research
* kravområde i Antarktis

## Kjelder
Larsenøyane

**Larsenøyane** er ei lita øygruppe som ligg 1,5 km nordvest for Moreton Point, vestenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Larsenøyane vart oppdaga av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer då dei segla i lag i desember 1821. Larsenøyane vart namngjevne på kart av kaptein Petter Sørlle basert på kartlegginga hans av Sør-Orknøyane i 1912-1913 og kalla opp etter kaptein Carl Anton Larsen.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Laurie Island

**Laurie Island** er ei øy som vert kryss av Den antarktiske polarsirkelen, og ho er den nest største av Sør-Orknøyane. Øya vert gjort krav på av både  Argentina som ein del av Argentinsk Antarktis og Storbritannia som ein del av Britisk Antarktis. Under Antarktistraktaten er derimot alle krav på øya uavgjort fordi ho ligg sør for 60 ºS.

Den første busetnaden, Omond House, vart bygd av William S. Bruce under Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen i 1903, men vart overlaten til Argentina som kalla han Orcadas-basen. I dag er dei einaste innbyggjarane på øya i Orcadas-basen.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis
* Sør-Orknøyane

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Laurie Island|Laurie Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Lynch Island

**Lynch Island** er ei øy som ligg aust i Marshall Bay, like utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart grovt kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, ein norske kvalfangar, og kartlagd i 1933 av Discovery Investigations. Ho vart kartlagd på ny i 1948-49 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Thomas B. Lynch, ein amerikansk selfangaren som vitja Sør-Orknøyane i skonnerten «Express» i 1880.

## Sjå òg
*Antarktiske og subantarktiske øyar
Matthews Island

**Matthews Island** er den største av Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Ho ligg like søraust for Coronation Island og mellom dei ligg det smale sundet The Divide. Ho vart kartlagd som ein del av Coronation Island fram til januar 1957 då Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) stadfesta at det var ei øy. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1959 etter Drummond H. Matthews, som var geolog i FIDS på Signy Island i 1956.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Mariholm

**Mariholm** er den høgaste og austlegaste øy i ei lita gruppa som ligg 600 meter sør for Moe Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd basert på ei forbipassering av Sør-Orknøyane av kaptein Petter Sørlle i 1912-13.
Moe Island

**Moe Island** er ei øy i Sør-Orknøyane på andre sida av Fyrsundet for sørvestenden av Signy Island. Ho vart kartlagd av kaptein Petter Sørlle, 1912–13, og kalla opp etter kaptein M. Thoralf Moe frå Sandefjord, ein kvalfangar som arbeidde i området i 1913-1914 på vegner av A/S Corral. 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Michelsenøya

**Michelsenøya** er ei lita øy i Sør-Orknøyane som er knytt til sørenden av Powell Island av eit smalt eid av store steinar som stundom ligg under vatn. Ho vart oppdaga og grovt kartlagd i 1821 av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer. Ho vart namngjeven på eit kart av kaptein Petter Sørlle, ein norsk kvalfangar som kartla øya medan han segla forbi i 1912-13.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Monk Islands

**Munken** eller **Monk Islands** er ei gruppe holmar og skjer som ligg 1,5 nautiske mil (2,8&nbsp;km) sør for Meier Point, utanfor sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Ho vart først kartlagd og namngjeven «Munken» av den norske kvalfangaren Peter Sorlle i 1912-13. Namnet vart anglisert på kart av mannskap på RSS «Discovery II» under DI som kartla øyane i 1933.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Murray Islands

**Murray Islands** er ei gruppe småøyar som ligg 1,2 nautiske mil (2,2&nbsp;km) søraust for Cape Whitson, utanfor sørkysten av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga i 1823 av Matthew Brisbane, som utforska sørkysten av Laurie Island under rettleiing frå James Weddell. Namnet dukkar først opp på karta til Weddell,m en er truleg namngjevne etter James Murray frå London, som lagde kronometera som vart nytta på reisa til Weddell. 

Booya Stones vert sagt å vere tre heilage steinar på Murray Islands, vakta av prestar. Steinane skal lyse med eit blått lys. Den australske forfattaren Ion Idriess skreiv at lyset vert fokusert til ei stråle og retta mot eit menneske og dette skapar ein røntgenteffekt som nesten alltid medfører død. Då europearane kom til Murray Islands skal prestane ha gøymd steinane og ingen veit i dag kvar dei er.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder


**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Murray Islands|Murray Islands]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Powell Island

**Powell Island** er ei lita øy som ligg mellom Coronation og Laurie Island sentralt i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga under sjøreisa til kaptein George Powell and kaptein Nathaniel Palmer i desember 1821. Ho vart kartlagd, men ikkje namngjeven på kartet til Powell frå 1822. Ho er kalla opp etter kaptein Powell på eit kart frå admiralitetet frå 1839. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Powell Island|Powell Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Reidholmen

**Reidholmen** eller **Reid Island** er ei øy ved austsida av innløpet til Iceberg Bay, langs sørkysten av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Namnet «Reidholmen» vart nytta om ei lita øygruppe på eit kart teikna av kaptein Petter Sørlle i 1912-13. Ho vart kartlagd av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) i 1948-49 og det vart oppdaga at det berre var ei øy i dette området. 

## Sjå òg
*Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Robertson Islands

**Robertson Islands** eller **Robertsons Islands** er ei gruppe øyar som strekkjer seg 6,5 km sørover frå søraustenden av Coronation Island i Sør-Orknøyane. Robertson Islands vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer i desember 1821. Robertson Islands vart namngjeven av James Weddell i 1823.

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Sør-Orknøyane
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Robertson Islands|Robertson Islands]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Saddle Island i Sør-Orknøyane

**Saddle Island** er ei øy som ligg 9 km nord for vestenden av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho består av to toppar som er nesten fråskilde av ei smal kløft. Øya vart oppdaga og kartlagd i 1823 av den britiske selfangaren James Weddell, og ho fekk dette namnet av han på grunn av forma hennar. 

## Sjå òg
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Antarktiske øyar sør for 60 °S
* SCAR
* kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Saddle Island, South Orkney Islands|Saddle Island, South Orkney Islands]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*



## Bakgrunnsstoff
Shagnasty Island

**Shagnasty Island** er ei lita, klipperik og isfri øy som ligg 500 m vest for Lenton Point nord i Clowes Bay, like utanfor sørkysten av Signy Island i Sør-Orknøyane. Ho vart grovt kartlagd i 1933 av eit lag frå Discovery Investigations, og kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS). Namnet vart gjeven av FIDS og kjem av den vemmelege forfatninga øya hadde på grunn av ein stor koloni knoppskrav (blue-eyed shag på engelsk). 

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Signy Island

**Signy Island** er ei lita subantarktisk øy i Sør-Orknøyane. Ho vart namngjeven av den norske kvalfangarkapteinen Petter Sørlle etter kona Signy Therese.

## Geografi

Ho er kring 6,5&nbsp;km lang og 5&nbsp;km brei og har ei høgd på 288&nbsp;moh above sea level. Det meste av øya er permanent dekt av is og middeltemperaturen er kring 0 °C til -10 °C om vinteren (i juli), men temperaturen har vorte målt til mellom 12 og -44 °C.

British Antarctic Survey har Signy forskingsstasjon på øya, ein forskingsstasjon for forsking på biologi. Basen opna 18. mars 1947 der det tidlegare hadde vore ein kvalstasjon i 1920-åra. Stasjonen var bemanna året rundt fram til 1996, og sidan då berre frå november til april. Han husar kring 10 menneske.

## Sjå òg
* Cummings Cove
* Composite Antarctic Gazetteer
* Antarktiske og subantarktiske øyar
* Scientific Committee on Antarctic Research
* Kravområde i Antarktis

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Signy Island|Signy Island]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*


## Bakgrunnsstoff
*BAS page on Signy
*Another page on Signy from the British Antarctic Survey (Heritage Stations)
Nigg Rock

**Nigg Rock** er ei 165 meter høg klippe som ligg 0,5 nautiske mil (0,9&nbsp;km) nordvest for Route Point, nordvesttuppen på Laurie Island i Sør-Orknøyane. Klippa står i sjøen mellom Mackenzie Peninsula (kalla opp etter familien til Jessie Mackenzie), og Eillium Island (kalla opp etter sonen deira, fødd i 1902).

Ho vart oppdaga og grovt kartlagd av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer då dei segla i lag i 1821. kartlagd på ny i 1903 av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen under William S. Bruce, som namngav ho etter fødestaden til kona, Nigg Bay i Cromarty i Skottland.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Nigg Rock|Nigg Rock]]» frå ,  den 2. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*

* ''Voyage av Scotia 1902-04 The Antarctic; Nigg Rock''
Oliphant Islands

**Oliphant Islands** er ei gruppe små isfrie øyar og skjer som ligg sør for Gourlay Peninsula, sørenden av Signy Island i Sør-Orknøyane. Dove Channel strekkjer seg gjennom denne gruppa frå aust til vest. Gruppa vart grovt kartlagd i 1912-13 av Petter Sørlle, ein norsk kvalfangar, og igjen i 1933 av eit lag frå DI Ho vart kartlagd i 1947 av Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS) og vart namngjeven av dei etter professor Marcus L.E. Oliphant, då fysikkprofessor i Birmingham University; seinare direktør for Research School i Physical Sciences på Australian National University, som støtta FIDS med utstyr.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Skilling Island

**Skilling Island** er ei lita øy like nord for Atriceps Island i Robertson Islands i Sør-Orknøyane. Sjølv om ho var tindikert på eit kart mykje tidlegare, vart ho først skikkeleg kartlagd i 1933 av eit lag frå DI. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) etter Charles J. Skilling (1931–52) i Falkland Islands Dependencies Survey (FIDS), som var generell assistant på Signy Island i 1949, og medlem av eit hundesledelag som vitja Robertson Islands i 1949. Skilling døydde ombord på John Biscoe den 17. april 1952.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Spine Island

**Spine Island** er ei smal øy som består av fleire parallelle klipper, som ligg mellom vestenden av Coronation Island og Monroe Island i Sør-Orknøyane. Ho vart oppdaga av kaptein George Powell og kaptein Nathaniel Palmer på den felles sjøreisa deira i 1821. Ho fekk dette namnet på grunn av forma si av mannskapet på RSS «Discovery II» under DI som kartla øya i 1933.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Hvalskjærene

**Hvalskjærene** eller **Whale Skerries** er ei lita gruppe øyar og skjer i Lewthwaite Strait i Sør-Orknøyane, som ligg like vest for Cape Disappointment på Powell Island. Ho vart først kartlagd og namngjeven «Hvalskjær» av Petter Sørlle i 1912-13. Namnet vart seinare endra til fleirtalsforma  «Hvalskjærene» av Sørlle. Den engelske forma av namnet vart anbefalt av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1954.
Valette Island

**Valette Island** er ei øy som ligg på vestsida av innløpet til Mill Cove på sørsida av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart kartlagd av Den skotske nasjonale antarktisekspedisjonen, 1902–04, under Bruce, som namngav ho etter L.H. Valette, ein argentinsk meteorolog ved stasjonen på Laurie Island i 1904.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Weddell Islands

**Weddell Islands** er ei gruppe småøyar og skjer som ligg 1&nbsp;nautisk mil (1,9&nbsp;km) sør for Saddle Island og 4,5&nbsp;nautiske mil (9&nbsp;km) nord for vestenden av Laurie Island i Sør-Orknøyane. Ho vart truleg observert under sjøreisa til kaptein Nathaniel B. Palmer og kaptein George Powell i desember 1821. Namnet finst på eit kart av James Weddell etter at han utforska Sør-Orknøyane i 1823.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar
Heze

**Heze** (kinesisk: 菏泽市; pinyin: *Hézé Shì*) er eit byprefektur sørvest i provinsen Shandong i Folkerepublikken Kina. Byprefekturet har eit areal på 12&nbsp;239 km² og omkring 8,3 millionar ibuarar.

Byprefekturet Heze omfattar eitt distrikt (区 *qū*) og åtte fylke (县 *xiàn*).

### Næringsliv
Heze er den største produsenten i Kina av nasjonalblomsten peon; over 30 prosent av inntektene stammar frå peonhandelen.

### Samferdsle
Den viktige jarnbanelinja Jingjiubanen har stoppestad her på si ferd frå Beijing til Kowloon i Hongkong. Denne linja passerer mellom andre Hengshui, Shangqiu, Xinzhou, Jiujiang, Nanchang, Heyuan, Huizhou og Shenzhen.

Kinas riksveg 220 går frå gjennom prefekturet. Han tek til i Binzhou og endar opp i Zhengzhou i Henan. Kinas riksveg 327 tek til i Heze og fører til Lianyungang i Jiangsu.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Heze|Heze]]» frå ,  den 2. november 2012.*
Jining

**Jining** (kinesisk skrift 济宁, pinyin *Jǐníng*) er eit byprefektur i provinsen Shandong nordaust i Kina. Byprefekturet har eit areal på 10&nbsp;685 km² og i overkant av 8 millionar ibuarar.

Byprefekturet Jining omfattar to distrikt (区 *qū*), tre byfylke (市 *shì*) og sju fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Jining ligg i eit kolrikt område og er prega både av gruvedrift og elektrisitetsverk. Dei store kolkraftverka Huaneng-Jining, Shidongkou-1 og Shidongkou-2 ligg i prefekturet. Andre næringsgreiner er tekstilindustri, medisinsk industri, vinproduksjon, naturgjødsel og sementindustri.

Nansisjøen, den største innsjøen i Shandong, har ein rik akvakultur. Jining er i dag den nordlegaste byen som enno kan nåast gjennom Keisarkanalen.

### Historie
I prefekturet Jining ligg Qufu, fødestaden til Konfutse, og Zoucheng, den siste var heimbyen til Mencius.

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jining|Jining]]» frå ,  den 2. november 2012.*
Donaldisme

**Donaldisme** er, slik det er definert av Jon Gisle i essayet *Donaldismen* frå 1971 og boka *Donaldismen* (1973), den greina av teikneserieforskinga som har spesialisert seg på studium av produksjonen til Walt Disney. Omgrepet blir av Gisle også brukt om sjølve teikneseriematerialet Walt Disney har produsert. Boka til Gisle framstår som ein parodi på litteraturforsking, og utgir seg heller ikkje for å vere noko anna. 

Sentralt i Gisles donaldisme er studium av *rostrilongitudekvotienten* (tilhøvet mellom nebblengda og hodehøgda til ein andefigur, målt i profil) som har endra seg over tid, og klassifisering av teikneseriane i epokar, frå urdonaldismen til den syntetiske klodrisme. Vidare har donaldistar studert samfunnsklassar og familiestrukturar i Andebysamfunnet, økonomiske og sosiale tilhøve og religion i Andeby.

Gisle si bok kom ut i ny utgåve i 2006. I boka har han ikkje ført forskinga vidare gjennom Donald-utgåver gitt ut etter  1973. 

## Kjelder

## Bakgrunnsstoff
*Andeby online
* Donaldistene, den norske donaldistforening
* KVAKK!, norsk donaldistisk tidsskrift
* Dansk Donaldist-Forening
* D.O.N.A.L.D., den tyske donaldistforening
* NAFS(<small>K</small>), den svenske donaldistforening
* Sydnordisk Akademi for Donaldisme, Sydnordisk Akademi for Donaldisme
Jon Gisle

**Jon Aarstein Gisle** () er ein norsk jurist, cand. philol., og cand. jur. frå Universitetet i Oslo. Han har sidan 2008 vore advokat i kontorfellesskapet Arbeidsrettsadvokatene i Oslo. Frå 1999 til 2008 var han tilsett i Arbeidsretten, dei siste fem åra som dommar. Gisle har også utgitt *Jusleksikon*, Kunnskapsforlaget, 3. utgåve Oslo 2007. Gisles spesialområde innanfor jussen er kollektiv arbeidsrett/tariffrett. Gisle var i ei årrekkje forlagsredaktør og redaksjonssjef i fagbokforlaget TANO og har også arbeidd som redaktør i Kunnskapsforlaget og Aschehoug.

Gisle er kjend for med boka *Donaldismen* frå 1973 å ha starta den litterære «forskingsgreina» donaldisme. Boka kom ut i fleire  opplag og vart omsett til svensk og dansk. Andre (reviderte) utgåve kom hausten 2006.

Gisle har vore redaktør av fleire tidsskrift med stoff om teikneseriar, frå *Serieleseren* via *[[Tekst og Tegning]]* på slutten av 1970-talet som han starta og stort sett dreiv sjølv, til det meir ambisiøse *[[TEGN]] – tidsskrift om og med tegneserier*. Gisle var også ein av stiftarane av foreininga Norsk Tegneserieforum i 1980. Han var blant initiativtakarane til Norsk kulturråds støtteordning for teikneseriar, og var medlem av rådets vurderingsutval for teikneseriar frå starten i 1990 til 2004. Han har også vore styremedlem i Norsk Animasjonsforum. 

Gisle er sentral i det norske og europeiske amatørfilm-miljøet og har sjølv produsert ei rekkje prisvinnande kortfilmar. 

## Bakgrunnsstoff
* Publikasjoner av Jon Gisle i BIBSYS.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Jon Gisle|Jon Gisle]]» frå ,  den 2. november 2012.*  
 
* Jon Gisle på Store norske leksikon
Dei sameinte nasjonanes økonomiske kommisjon for Europa

**Dei sameinte nasjonanes økonomisk kommisjon for Europa** (**UNECE**: *United Nations Economic Commission for Europe*) er Dei sameinte nasjonanes organ for å betre det økonomiske samarbeidet mellom kommisjonens medlemsland, som i tillegg til landa i Europa er USA, Canada, Tyrkia, Israel og land i Sentral-Asia, til saman 56 land.

Kommisjonen har hovudkontor i Genève i Sveits, og er ein av dei fem regionale kommisjonane under Dei sameinte nasjonanes økonomiske og sosiale råd. Oppgåvene for kommisjonen er å gjere økonomiske analysar, lage statistikk, vurdere spørsmål knytte til miljø, berekraftig energibruk, handel, industri- og næringsutvikling og transport, og dessutan administrere ordninga med europavegar. 

## Bakgrunnsstoff

*
Dongying

**Dongying** (kinesisk: 东营 ; pinyin: *Dōngyíng*) er eit byprefektur nord i provinsen Shandong i Kina. Byprefekturet, som ligg ved Gulehavet, har eit areal på 7&nbsp;923 km² og litt over to millionar ibuarar i 2010. Dongying ligg i elvedeltaet til Huang He, der ho renn ut i Bohaibukta. 

Byprefekturet Dongying omfattar to distrikt (区 *qū*) og tre fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Dongying har status som særsone for økonomisk utvikling. Byprefekturet omfattar størstedelen av Kinas nest største oljeområde, Shenglifeltet. Oljefeltet vart funne i 1964, nær landsbyen Dongying. Byprefekturet vart grunnlagt i 1983, som base for utvikling av oljefeltet og av deltaområdet til Huang He.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Dongying|Dongying]]» frå ,  den 2. november 2012.*
Vår- og haustannaltida

**Vår- og haustannaltida** (forenkla kinesisk 春秋时代, tradisjonell kinesisk 春秋時代, pinyin *Chūnqiū Shídài*) er ein tidsalder i kinesisk historie. Han varte i om lag 240 år, frå 722 f.Kr. til 481 f.Kr. 

Namnet på epoken er etter *[[Vår- og haustannalane]]*, ei krønike for perioden som etter tradisjonen vart fortfatta av Konfutse. 

Under vår- og haustannaltida vart det fleire og samtidige herskarar i Zhou-riket. Tidsalderen var prega av mange større og mindre krigar, og omkring 170 mindre rike vart erobra av større rike. Adelen mista makt, noko som førte til at mange fleire menneske lærde seg lese. I kjølvatnet av veksten i boklærde kom viktige tekniske landevinningar. 

Tidsalderen som kom etter vår- og haustannaltida vert kalla krigarrika-tida.

## Kjelder

;Bibliografi
*
Normert nynorsk talemål

**Normert nynorsk talemål** er talemål der ordval og bøyngsformer følgjer den vedtatte norma for nynorsk rettskriving. Målet er òg kalla **nynorsk normaltalemål**, men denne nemninga er noko misvisande, sidan dialekt vil vere det normale for dei fleste nynorskbrukarane, medan det normerte talemålet blir brukt i meir formelle samanhengar.

Normert nynorsk talemål blir brukt i NRK, av liturgar, i teateret, først og fremst i Det Norske Teatret og av somme lærarar. Fokuset på dialektar har gjort at normert nynorsk talemål har låg status, jamført med «den dannede dagligtale» som er basis for det normerte bokmålet.  Auka bruk av dialektar, mellom anna i NRK, gjer at det nynorske normaltalemålet er ytterlegare svekt i nyare tid. 

Bruk av normert nynorsk talemål har vore eit vanskeleg tema i norsk målreising. Målrørsla har brukt slagordet «Tal dialekt, skriv nynorsk». På den andre sida er det ei utfordring for nynorsken å ikkje bli eit reint «bokmål» i tydinga at språket utelukkande blir brukt i skrift. Auka bruk av dialektprega skriftspråk i uformelle samanhengar viser at det er avgjerande for det nynorske skriftspråket at også det normerte nynorske talemålet blir styrkt. Samtidig vil auka bruk av normert nynorsk talemål vere ei stø mot utvatning av dialektane, som er utgangspunktet for det nynorske skriftspråket.

## Kjelder
*Juristållaget, høyringsfråsegn til NRK
*Vestad: Utfordringar for nynorsk normaltalemål
Binzhou

**Binzhou** (kinesisk: 滨州市; pinyin: *Bīnzhōu*) er eit byprefektur nord i provinsen Shandong i det austlege Kina. Byprefekturet har eit areal på 9&nbsp;445 km² og i kring 3,7 millionar ibuarar. Størstedelen av Binzhou ligg på nordbreidda av Huang He.

Byprefekturet Binzhou omfattar eitt distrikt (区 *qū*) og seks fylke (县 *xiàn*).

### Næring
Kjemisk industri og tekstilindustri er viktigaste næringsgreinene i Binzhou. Etter oljefeltet Shenglifeltet vart oppdaga i granneprefekturet Dongying på 1960-talet, har noko av oljeindustrien verksemder også i Binzhou. Mellom dei store føretaka i Binzhou er tekstilprodusenten Weiqao og den nye bilfabrikken Binzhou Pride.

### Samferdsle
Kinas riksveg 205 passerer gjennom området. Vegen byrjar i Shanhaiguan i Hebei og ender opp i Shenzhen, sør i provinsen Guangdong. Undervegs fører han gjennom Tangshan, Tianjin, Zibo, Huai'an, Nanjing, Wuhu, Sanming, Heyuan og Huizhou.

Kinas riksveg 220 går frå Binzhou til Zhengzhou i Henan.

### Historie
Menneske har budd i Binzhou-området sidan steinalderen. Under Shang-dynastiet vart området kalla Pugu. Namnet Binzhou fekk i perioden med dei fem dynastia, på grunn av at landet ligg ved Bohaibukta.

Sun Tzu vart kanskje fødd i dette området, i fylket Huimin, som på hans tid låg under Qi-riket. 

## Bakgrunnsstoff

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Binzhou|Binzhou]]» frå ,  den 2. november 2012.*
Tsjetsjensk

**Tsjetsjensk** er eit dagestansk språk som blir snakka av om lag 1&nbsp;355&nbsp;000&nbsp;menneske i Russland. Det blir for det meste snakka i republikken Tsjetsjenia, men også av tsjetsjenarar andre stader. Tsjetsjensk er eit offisielt språk i Tsjetsjenia saman med russisk, og blir skrive med det kyrilliske alfabetet.

Tsjetsjensk er det største av dei tre nakh-språka, det nest største er ingusjisk. Det er berre ingusjisk og tsjetsjensk som er innbyrdes forståelige; batsisk, det tredje språket, er litt fjernare beslekta.

## Grammatikk

### Kasusmorfologi

## Referansar

## Bakgrunnsstoff
* Chechen  - UCLA Language Materials Project, University of California Los Angeles (UCLA).
Lysaker stasjon

**Lysaker stasjon** er ein jarnbanestasjon sams for Drammenbanen og Askerbanen. Stasjonen ligg på den parten av Lysaker som høyrer til Bærum kommune, så å seie på grensa til Oslo. Grensa går her i Lysakerelva, som Drammenbanen går over på ei gamal steinkvelvbru ved innkøyringa til stasjonen frå Oslo-sida.

Stasjonen er plassert høgare enn terrengnivået ikring, og har inngangar under spora, med oppgangar  opp til to perrongar for fire spor. Både lokaltog, langdistansetog og Flytoget til Oslo lufthamn Gardermoen stoggar på stasjonen, som er mellom dei største i Noreg, rekna etter talet på ferdafolk.

Stasjonen vart opna  7. oktober 1872 som stasjon på Drammenbanen, og er bygd om fleire gongar seinare. Då Askerbanen vart teke i bruk på strekninga Lysaker – Sandvika i 2011 som byggesteg 2 på denne banen, vart stasjonen dessutan ein stasjon på denne høgfartsbanen, utbygd til noverande standard og kapasitet i samband med dette jarnbaneanlegget.

## Bakgrunnsstoff
*Jernbaneverkets opplysningar om Lysaker stasjon.
*Fotografi frå Lysaker stasjon i Norsk Jernbaneklubbs stasjonsdatabase
*NSBs opplysningar om Lysaker stasjon.
Alessandro Altobelli

**Alessandro Altobelli** () er ein tidlegare fortballspelar frå Sonnino i Italia. Han vart verdsmeister med Italia i 1982 og vann både cupmeisterskap og seriemeisterskap med Inter, ein klubb han spelte for i 11 år.

### Klubbspel
Altobelli debuterte på nivå tre i italiensk fotball i 1973 med klubben Latina. Frå 1974 til -77 spela han på Serie-B-klubben Brescia, der han skåra 26 mål på 76 kampar.

Sommaren 1977 vart han overført til toppklubben Inter. Dei neste elleve sesongane spela Altobelli 317 ligakampar for Milano-klubben og skåra 128 seriemål. Her opplevde han å verte cupmeister i 1978, seriemeister 1980 og atter cupvinnar i 1982. Til saman spela han 466 obligatoriske kampar og skåra 209 mål for Inter.

Altobelli spela ein siste sesong i serie A, 1988/89, på Juventus. I sin aller siste sesong, 1989/90, spela han atter for Brescia i Serie B.

### Landslagsspel
Altobelli debuterte for Italia under europameisterskapen 1980 på heimebane. I Roma spela han andre-omgangen i ein mållaus kamp mot Belgia.  Han fekk rimeleg fast plass på Italias landslag frå  hausten 1980. I 1982 var han med då Italia vart verdsmeistrar i fotball. I VM-finalen byrja han på innbytarbenken, men kom inn allereie i det åttande minutt, då Francesco Graziani var skadd. Altobelli skåra Italias tredje og siste mål i kampen. Han deltok for Italia også i Fotball-VM 1986 og Fotball-EM 1988. Semifinalen mot Sovjetunionen i den siste turneringa vart hans siste opptreden i landslagstrøya, då Italia rauk ut med 0-2.  Altobell skåra 25 mål på 61 landskampar mellom 1980 og 1988.

### Merittar
*VM-gull 1982 for Italia
*Italiensk cupmeister 1978 og 1982 med Inter
*Italiensk seriemeister 1980 med Inter

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:de:Alessandro Altobelli|Alessandro Altobelli]]» frå ,  den 3. november 2012.*
Fantasyfilm

**Fantasyfilm** er filmar med fantastiske tema. Dei tek vanlegvis for seg tema som magi, overnaturlege hendingar og skapningar og eksotiske fantasiverder. Sjangeren skil seg frå science fiction-filmar og skrekkfilmar, sjølv om dei overlappar kvarandre. I fantasy-filmar gjennomgår helten ofte ei mystisk oppleving og må be om hjelp frå mektige, overnaturlige krefter. Vanlege element er flygande teppe, sverd, magi, trollmenn og hekser, prinsar og prinsesser og drakar. Det er òg vanleg at det er ei anna verd med i forteljinga. 

Kjende fantasy-filmar frå 1990-talet er *[[Bram Stokers Dracula]]*, *[[Edward Saksehånd]]* og *[[Dragonheart]]*. *[[Filmserien Harry Potter|Harry Potter]]*, *[[Filmserien Narnia|Narnia]]*, *[[Filmserien Eragon|Eragon]]* og *[[Filmserien Ringenes herre|Ringenes herre]]* er kjende filmar frå 2000-talet.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Fantasy film|Fantasy film]]» frå ,  den 3. november 2012.*
Petter Sørlle

**Petter Martin Mattias Koch Sørlle** () var ein norsk kvalskyttar og fangstbestyrar. Sørlle er kjend for å ha patentert opphalingsslippen på flytande kvalkokeri i 1922.

Petter Sørlle var son av skipsføraren Petter Mathias Koch (1854–83) og Margrete Kristine Sørlle (f. 1856). Faren døydde til sjøs 3 månader før han blei fødd, og
mora gifta seg opp att i 1890 og utvandra til USA. Etter det budde Petter Sørlle hjå besteforeldra i Sandefjord. Også morfaren, Hans Martin Sørlle, hadde tilkyttig til sjøfart, og Sørlle sjølv gjekk tidleg til sjøs.

Sørlle var med på opninga av Sør-Orknøyane som fangstfelt i 1911. Øya Signy Island, som er ein del av Sør-Orknøyane, er kalla opp etter kona hans, Signy Sørlle. I tillegg er fleire av dei omkringliggande øyane kalla opp etter døtrene hans. Petter Sørlle var kaptein på ein norsk kvalfangstekspedisjon i området med skuta «Paal» i 1912-1913. Den andre sesongen ved øyane var det så mykje is der at kokeriskipa ikkje kunne segla inn i hamnene. I staden måtte dei arbeida utanfor iskanten, slik at flensinga blei mykje vanskelegare. Sørlle fekk då tanken om å laga ei innreting som kunne gjera at ein kunne dra heile kvalen oppå dekket og tilreia han der.

Petter Sørlle var verkasam på Sør-Georgia i fleire sesongar frå 1915. Samstundes vidareutvikla han ideen sin.
I 1922 fekk Sørlle patent på ein opphalingsslipp i akterenden på flytande kvalkokeri der kvalen kunne trekkjast direkte frå sjøen og inn på dekket for vidare handsaming. Oppfinninga auka fangstresultata til det mangedobbelte. Ho var ein viktig føresetnad for ekspansjonen av pelagisk kvalfangst etter 1927, som då vart uavhengig av britiske konsesjonar, lisensar og eksportavgift. Opphalingsslippen vart først brukt i Antarktis på «Lancing» i sesongen 1925-26. Dei fleste av landstasjonane på Sør-Georgia vart dei i påfølgjande åra stengde, Godthul i 1929, Prince Olav Harbour, Husvik og Strømnes i 1931. Berre Grytviken og Leith Harbour overlevde.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Petter Sørlle|Petter Sørlle]]» frå ,  den 3. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
George Powell

**George Powell** () 
var ein britisk selfangar, oppdagar og amatørnaturalist. I 1821 og 1822 var han kaptein på ein selfangstekspedisjon til Sør-Shetlandsøyane. Under denne ekspedisjonen produserte han særs nøyaktige kart basert på observasjonane hans av nordkysten av øygruppa og andre sine observasjonar av sørkysten. 6. desember 1821, som kaptein på sluppen «Dove», oppdaga han Sør-Orknøyane i lag med amerikanaren Nathaniel Palmer, og namngav dei etter kong Georg IV.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:George Powell (mariner)|George Powell (mariner)]]» frå ,  den 3. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
Nathaniel Palmer

**Nathaniel Brown Palmer** () var ein amerikansk selfangar, oppdagar og kaptein.

Under ein selfangstekspedisjon til Sør-Shetlandsøyane i 1820 vart han truleg den første til å nytte den naturlege hamna på Deceptionøya med seglskuta «Hero». Den 16. november 1820 fekk han frå ein utkikkspost på øya syne på Trinity Island og mogelegeins Antarktishalvøya i søraust. Neste dag kryssa han Bransfieldsundet for å rekognosere, men på grunn av pakkis var han hindra frå å nå land.

Året etter, den 6. desember 1821, oppdaga han Sør-Orknøyane i lag med George Powell medan dei var på jakt etter sel.

Den inste halvdelen av den antarktiske halvøya har fått namnet Palmer Land etter Nathaniel Palmer.

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:nb:Nathaniel Palmer|Nathaniel Palmer]]» frå ,  den 3. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene:*
*
*
Filmserien Harry Potter

**Harry Potter** er ein britisk-amerikansk filmserie basert på dei sju bøkene om *[[Harry Potter]]* skrivne av J.K. Rowling. Serien er distribuert av Warner Bros. og består av åtte fantasy-filmar som byrjar med Harry Potter og de vises stein (2001) og endar med Harry Potter og Dødstalismanene del 2 (2011). Serien er den mest innbringande filmserien nokon gong i inflasjons-ujusterte dollar, med 7,7 milliardar dollar i heile verda. Kvar av filmane er i dei 35 høgaste innteninga nokon gong. 

Filmane handlar om Harry Potter som på elleveårsdagen sin finn ut at han er  trollmann. Han reiser til trollmannskulen Galtvort for å få opplæring i trolldomskunst. Der forstår han at andre i trollmannsverda skjønar kven han er når dei ser arret hans. Det fekk han av den vonde trollmannen Fyrst Voldemort då han var spedbarn. Etterkvart finn Harry ut meir om fortida si, møter på mange utfordringar og må prøve å overvinne Voldemort.
Serien blei produsert av David Heyman med skodespelarane Daniel Radcliffe, Rupert Grint og Emma Watson i hovudrollene som Harry Potter, Ronny Wiltersen og Hermine Grang. Fire regissørar jobba på serien: Chris Columbus, Alfonso Cuarón, Mike Newell og David Yates. Filmmusikken blei hovudsakleg skriven av John Williams, Patrick Doyle, Nicholas Hooper og Alexandre Desplat.

Mykje av filminga fann stad i Warner Bros. Studios, Leavesden i Hertfordshire i England, som i 2012 opna guida turar for skodelystne.
Nokre scener blei spelte inn på ulike stader i Storbritannia, som King's Cross stasjon i London, Glenfinnan i Skottland, Alnwick Castle, domkyrkja i Durham og domkyrkja i Gloucester.
Moher-klippene på Irland var den einaste staden utanfor Storbritannia som blei bruka.

*Harry Potter og Dødstalismanene*, den sjuande og siste romanen i serien, er delt inn i to delar. Del 1 blei gitt ut i november 2010 og del 2 kom 15. juli 2011. Ein spin off-serie i *J. K. Rowling's Wizarding World*, sett i tida før Harry Potter-soga finn stad, byrja med *[[filmen Fantastic Beasts and Where to Find Them|Fantastic Beasts and Where to Find Them]]* (2016).

## Filmar
:1. *[[Filmen Harry Potter og de vises stein|Harry Potter og de vises stein]]* (2001)
:2. *[[Filmen Harry Potter og Mysteriekammeret|Harry Potter og Mysteriekammeret]]* (2002)
:3. *[[Filmen Harry Potter og fangen fra Azkaban|Harry Potter og fangen fra Azkaban]]* (2004)
:4. *[[Filmen Harry Potter og ildbegeret|Harry Potter og ildbegeret]]* (2005)
:5. *[[Filmen Harry Potter og Føniksordenen|Harry Potter og Føniksordenen]]* (2007)
:6. *[[Filmen Harry Potter og Halvblodsprinsen|Harry Potter og Halvblodsprinsen]]* (2009)
:7. *[[Filmane om Harry Potter og Dødstalismanene|Harry Potter og Dødstalismanene del 1]]* (2010)
:8. *[[Filmane om Harry Potter og Dødstalismanene|Harry Potter og Dødstalismanene del 2]]* (2011)

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Harry Potter (film series)|Harry Potter (film series)]]» frå ,  den 1. januar 2017.*  
;Referansar


## Bakgrunnsstoff
Ardley Island

**Ardley Island** er ei øy 1&nbsp;nautisk mil lang og som ligg i Maxwell Bay like utanfor sørvestenden av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd som ei halvøy i 1935 av eit lag frå Discovery Investigations av RSS «Discovery II» og kalla opp etter løytnant R.A.B. Ardley i Royal Naval Reserve, ein offiser på skipet i 1929–31 og 1931–33. Seinare flyfoto har vist at det var ei øy.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Atherton Islands

**Atherton Islands** er to småøyar som ligg 3&nbsp;km vest-nordvest for Bell Point på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Dei vart kartlagde av Discovery Investigations i 1934&ndash;35 og kalla opp etter Noel Atherton, som var kartograf i Hydrographic Office på den tida, og som seinare var sjefshydrograf 1951&ndash;62.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder

**Denne artikkelen bygger på «[[:en:Atherton Islands|Atherton Islands]]» frå ,  den 3. november 2012.* 
*** oppgav desse kjeldene: 
* *
Diomedea Island

**Diomedea Island**  er ei lita øy som ligg i Ardley Cove i Fildes Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Den sovjetiske antarktisekspedisjonen kalla ho «Ostrov Al'batros» eller «Albatrossøya» i 1968, men det engelske namnet fanst alt i Bay of Isles. For å unngå forveksling anbefalte UK Antarctic Place-Names Committee det nye namnet i 1979. *Diomedea* er namnet på ein av albatross-artane.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Foreland Island

**Foreland Island** er ei øy 1&nbsp;nautisk mil aust-søraust for Taylor Point, utanfor austsida av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Øya var kjend for selfangarar så tidleg som 1821 og har fått namn til North Foreland, eit nes 3,5&nbsp;nautiske mil mot nordvest.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Geologists Island

**Geologists Island** er ei øy som ligg sør for Ardley Island i innløpet til Hydrographs Cove på Fildes Peninsula på King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Namnet er ei omsetjing av det russiske «Ostrov Geologov» som vart nytta i 1968 av Den sovjetiske antarktisekspedisjonen frå Bellingshausen Station.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Kellick Island

**Kellick Island** er ei øy som ligg 1 nautisk mil (1,9&nbsp;km) nordaust for Round Point, utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart namngjeven av United Kingdom Antarctic Place-Names Committee (UK-APC) i 1960 etter kaptein Kellick, kapteinen på den britiske selfangstbåten «Henry» som vitja Sør-Shetlandsøyane i 1821-22.

Øya er utnemnd som eit viktig fugleområde (Important Bird Area, IBA) av BirdLife International fordi ho huser ein stor hekkande koloni av kring  par av ringpingvin.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Owen Island

**Owen Island** er ei øy som ligg mellom Round Point og Pottinger Point like utanfor nordkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd og namngjeven i 1935 av mannskap på RSS «Discovery II» under DI.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar

## Kjelder
Penola Island

**Penola Island** er ei lita øy i Sherratt Bay som ligg like utanfor sørkysten av King George Island i Sør-Shetlandsøyane. Ho vart kartlagd i 1937 av mannskap på RSS «Discovery II» under DI og kalla opp etter «Penola», eit skip under British Graham Land Expedition (BGLE) som støtta «Discovery II» i søk etter eit lag som låg fast på King George Island i januar 1937.

## Sjå òg
* Antarktiske og subantarktiske øyar